cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Картахена (Шпанија)
Вкрстувањето на цивилизациите како и стратешкото засолниште, заедно со растот на локалната рударска индустрија се показател на уникатното уметничко наследство, со голем број на знаменитости како римскиот театар, вториот најголем на Пиринејскиот Полуостров по тој во Мерида, изобилство на феникански, римски, византиски и мавритански остатоци, и изобилство на градби во арт нуво, како резултат на буржоазијата од раниот 20. век. Картахена сега е позната како главно одредиште за бродско крстарење во Средоземноморјето и важен културен центар.
Праисторија и античка историја
Постојат докази за праисториски населби на територијата на општина Картагена, како на пример на местото Лас Амоладерас на провлакот Ла Манга. По должината на брегот исто така има бројни археолошки наоди како што е ибериската населба Лос Ниетос на лагуната Мар Менор, како и остатоци од феникиски бродови, што претставуваат доказ за интензивни индустриски и трговски активности на целата територијата на уште од 6. век п.н.е.
Во врска со урбаната населба на градот Картагена, најстарите наводи би можеле да одговараат на градот Мастија, населба населена од Ибери и Тартешани која се спомнува уште од 6. век п.н.е. и која традиционално се поврзува со градот Картахена. Првиот конкретен запис за истата населба датира од 227 година п.н.е, кога картагинскиот генерал Хаздрубал Убавиот го основал градот Qart Hadasht (Нов Град), на тој начин обезбедувајќи контрола над богатите минерални депозити на југоистокот. Градот станал престолнина на Картагинското Кралство, основано од Ханибал во Хиспанија, и од овој град тој отишол со слонови во познатиот победнички воен поход кон Италија, поминувајќи ги Алпите и започнувајќи ја втората пунска војна.
Во 209 година п.н.е, градот бил заземен од римскиот генерал Скипион Африканецот. Градот бил преименуван во Carthago Nova (Нова Картагина), и станал еден од најзначајните римски градови во Хиспанија. Во 44 година п.н.е. градот бил трет најголем шпански град по Таракон и Кордуба, добил статус на римска колонија под името Colonia Vrbs Iulia Nova Carthago (C.V.I.N.C) и бил управуван од граѓаните во согласност со римското право. Во овој процес на романизација, императорот Октавијан Август го обновил градот и изградил форум и монументален римски театар.
Околу 425 година, градот бил ограбен од Вандалите, пред тие да преминат во Африка. Градот морал да одговори на нападите на Вандалите и во 461 година, императорот Мајоријан собрал во градот флота од 45 бродови со намера да го освои Вандалското Кралство во Северна Африка и да го обнови Римското Царство во своите поранешни граници. Битката кај Картагена резултирала со голем пораз за римската војска, која била целосно разбиена.
Среден век
По падот на Западното Римско Царство и воспоставувањето на германски кралства во Шпанија, околу 550 година Картахена била освоена од страна на византискиот цар Јустинијан I. Иако не постојат сигурни податоци за организацијата на овие територии, постои консензус дека Картахена, под името Carthago Spartaria во 615 година станала главен град на византиската провинција Спанија.
Околу 622 година, Визиготите предводени од кралот Свинтила, го преземале и според Исидор Севиљски го уништиле и целосно опустошиле градот, предизвикувајќи длабок пад. Сепак, познато е дека во 675 година, при потпишување на еден документ при Толедските состаноци, се појавува потписот на Мулино, епископ на Картахена. Тоа значи дека во тој периодот градот бил епископско седиште.
За време на арапската доминација, градот доживеал извесна обнова, постоела џамија и тврдина на денешното брдо Консепсион, а градот бил именуван со арапското име Qartayannat al-Halfa.
Во 1243 година, емирот Ибн Худ ал-Давла потпишал во алкараскиот договор капитулација на таифата Мурсија како калстилски протекторат. Во 1245 година, кнезот Алфонсо, кој подоцна ќе стане познат како Алфонсо X од Кастиља, го заземал градот. Откако станал крал, тој ја обновил епархијата во Картахена и во 1270 година го создал Редот на Света Марија од Шпанија за поморска одбрана на Кралството Кастиља и основал своја резиденција во градот. Неколку години по Реконквистата, епархијата била преместена во Мурсија, со што значително се намалил урбаниот и економскиот раст и развој на населението во Картахена.
Во 1296, градот преминал во сопственост на Кралството Арагон, одлука која била потврдена во договорот во Торељас, но во согласност со договорот од Елче од 1305 година, градот повторно припаднал на Кралството Кастиља.
Модерен период
Започнувајќи од владеењето на кралевите Карло I и Филип II, воената и одбранбената улога на Картахена значително се зголемила. Градот прераснал во база на кралските галии и воена енклава, ѕидините биле зајакнати и биле издигнати неколку тврдини, како на пример Фуерте де Навидад (Божиќната тврдина).
Сепак, растот на населението бил одеднаш прекинуван во неколку прилики поради тоа што градот во овие векови бил зафатен од катастрофални епидемии на чума. Особено сериозна била епидемијата во 1648 година, кога 14.000 жители загинале за три месеци.
Пристаништето во Картахена станало водечка база на военото и политичкото влијание на шпанските кралеви на Средоземноморјето, во поглед на нивната власт во Италија како и на намалувањето на турската и варварската сила.
Во текот на овие векови, главните измени во градот се темелеле на основање на различни манастири, и овозможување во градот да се сметат црковни редови како тие на доминиканците, августинците и фрањевците. Манастирите создале одреден градски пејзаж, а раководителите на црковните редови го воделе културниот, религиозниот, па дури и здравствениот живот во Картахена во текот на 17. век.
И покрај тоа што во текот на војната за шпанското наследство, градот бил на страната на Австријците, Картахена доживеала голема обнова со формирањето на Бурбонската династија.
Во 1726 година, Картахена станала главен град на поморскиот средоземни оддел, кој подоцна во 1748 година бил поделен на поморски провинции, така што Картахена станала главен град на својата провинција.
Збратимени градови
Картахена е збратимен со:
Полшече
Полшече (словенечки: Polšeče) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Список на државни водачи во 199 година
Ова е список на државни водачи во 99 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
ВИП (филм од 1963)
„ВИП“ (англиски: The V.I.P.s) — филм на режисерот Ентони Есквит (Anthony Asquith) од 1963 година, снимен по сценариото на Теренс Ретиген (Terence Rattigan). Главните улоги ги играат: Елизабет Тејлор (Elizabeth Taylor), Ричард Бартон (Richard Burton), Меги Смит (Maggie Smith), Род Тејлор (Rod Taylor), Луј Журдан (Louis Jourdan), Елза Мартинели (Elsa Martinelli), Орсон Велс (Orson Welles), Денис Прајс (Dennis Price) и Маргарет Радерфорд (Margaret Rutherford) која за својата улога ја освоила наградата „Оскар“.
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива на лондонскиот аеродром, каде поради маглата и лошите временски услови, една група богати патници е присилена да ја мине ноќта во аеродромскиот хотел...
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Боштани
Успение на Пресвета Богородица (Κοιμήσεως Θεοτόκου) — црква во селото Боштани, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е прогласена за историски споменик на 8 август 2001 г.
Месје 28
NGC 6626 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Стрела, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6626 се споменува и како M 28, GCL 94, ESO 522-SC23.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6626 е од видот IV. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,9 m. NGC 6626 има само една позната привидна димензија, која изнесува 13,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 24 м 32,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 52' 10"".
Други поделби
Проучување на NGC 6626 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 340; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6848. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 173.
Опис на смртта
Опис на смртта (српски: Опис смрти) - збирка раскази на српскиот писател Давид Албахари од 1982 година. Збирката е добитник на Андриќевата награда.
Содржина
Збирката се состои од три циклуси раскази: „Прво лице“, „Трето лице“ и „Без лица“.
Осврт кон делото
Осврнувајќи се на збирката во 2004 година, самиот автор вели дека граматиката во неа е уредна, времеснката рамнина е прецизно одредена, дејството се одвива само во минато време или само во сегашно време, а наспроти привидната разбрануваност, расказите се многу спокојни. Притоа, привидната разбрануваност потекнува од растргнатата форма и од непрекинатите промени низ кои поминуваат расказите во збирката, кои се одликуваат со т.н. формално жонглирање. Во збирката, самата форма ја претставува приказната во која фрагментот е поцелосен од целината, додека тишината и празнините во текстот зборуваат попрецизно од употребените зборови. Со други зборови, збирката може да се опише како поетика на играта и фрагментарноста.
Вила Бенкара
Вилата „Бенкара“ го добила името по британската хуманитарка, медицинската сестра Бенкерт. Имено, пред речиси еден век, меѓу најголемите сојузници на Србија во Првата светска војна била Велика Британија, односно Обединетото Кралство. Еден од облиците на поврзување меѓу двата воени партнери било испраќањето медицински персонал и медицински сестри од Британија во Србија. Г-ѓа Бенкерт дошла во Бања Ковиљача како доброволец за време на Првата светска војна, се приклучила на српската војска за време на војната и се грижела за болните (најчесто заболени од тифус), ранетите, но и сираците - децата кои за време на војната останале без родители.
По завршувањето на војната, таа решила да го задржи својот дом во шумската бања во западна Србија, каде што добила куќа за користење, која Србите ја нарекле Бенкара, а целото маало во Бања Ковиљача го добила нејзиното име. Важна е и нејзината улога во купувањето земјиште за санаториумот во подножјето на планината Гучево. Изградбата ја поддржувала со свои средства, а санаториумот во тоа време изгледал импресивно во Србија. До 1939 година, Банкер живеела во оваа бањска вила.
Архитектура
Вилата има неверојатна позиција, на ридот над Бања Ковиљача. Архитектот го користел релјефот на теренот и направил голем многуаголен трем, со тераса на првиот кат, изградена со дрво. Архитектонските решенија на приземниот трем, како и многу други, потсетуваат на некои веќе користени во Бања, како што се главните спа хотели во Далмација и Херцеговина. Основата на приземјето е во многуаголна форма, каде на приземјето има кујна, остава и соби за домаќинката, а на катот соби за дневен престој и спални соби.
Специфично обработената камена фасада се вклопува во планинскиот амбиент на западна Србија, додека горниот дел од зградата е малтерисан. Вилата не изгледа далеку од класична селска куќа на Балканот. Посебната декоративност на подната фасада се огледува во расфрланите парчиња камен со неправилна форма, разделени во форма на украсни елементи на ѕидот. Платото на кое се наоѓа вилата е опкружено со потпорен ѕид од камен.
По смртта на последните сопственици, вилата останала во многу лоша состојба и е склона кон пропаѓање. Би била потребна целосна реконструкција за да се врати некогашниот сјај на оваа зграда. Дури и скалите што водат до вилата, бидејќи дрвените елементи на оградата се во фаза на распаѓање.
Грос Диснак
Грос Диснак (Groß Disnack) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Загорка Миќиќ
Загорка Миќиќ (српски: Загорка Мићић; Обреновац, Србија –, ) — југословенски и македонски доктор по филозофија и универзитетски професор.
Животопис
Миќиќ е родена во Обреновац, Србија на 17 октомври 1903 година. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Белград. Филозофското образование го продолжила во Берлин и Фрајбург кај прочуениот филозоф Едмунд Хусерл, каде што ја изработила докторската дисертација. Докторирала на Филозофскиот факултет во Белград во 1934 година. На Институтот за филозофија во Скопје работела од 1954 до 1972 година, кога заминала во пензија. Ги предавала предметите логика и историја на филозофијата.
Луис Свифт
'''Луис А. Свифт''' (Lewis A. Swift; 29 февруари 1820 – 5 јануари 1913 ) — наградуван американски астроном, познат како откривач на голем број комети и маглини, многу од нив во Новиот општ каталог (познати како NGC-објекти).
Живот
Според самиот Свифт, почнал да се интересира за астрономијата уште како мало дете, кога ја видел Големата мартовска комета во 1843 г. одејќи накај училиште во Кларксон, Њујорк. Најпрвин учителот му рекол дека му се причинило, но по три дена новоста за оваа комета излегла во весниците.
Првите астрономски набљудувања ги вршел во градот Рочестер без посебно одредено место, туку во сокак или на покрив. Подоцна изградил и опсерваторија со средства од претприемачот Халберт Харингтон Ворнер и набавил 40-сантиметарски телескоп во вредност од 13.000 долари.
Ворнер банкротирал во познатата финансиска „паника од 1893 г.“, па затоа Свифт се преселил во Калифорнија, каде станал директор на опсерваторијата Маунт Лоу, понесувајќи го телескопот.
Европско првенство во фудбал 2020 - група Б
Натпреварите се одиграле на два стадиони Паркен во Копенхаген и Крестовски во Санкт Петербург, од 12 до 21 јуни 2021 година.
Луис Свифт
Живот
Се оженил двапати, прво со Лукреција Хант (1850), а потоа со Кери Д. Топинг (1864). Со втората жена го добиле синот Едвард Д. Свифт, кој исто така станал астроном.
Европско првенство во фудбал 2020 - група Б
Од оваа група понатаму минале Белгија и Данска.
Луис Свифт
Откритија
Свифт е откривач и сооткривач на поголем број комети, вклучувајќи ги периодичните комети како 11P/Темпел-Свифт-LINEAR, 64P/Свифт-Герелс и 109P/Свифт-Татл (матично тело на метеорските дождови Персеиди). Ги открил и кометите C/1877 G2, C/1878 N1, C/1879 M1, C/1881 J1, C/1881 W1, C/1892 E1, D/1895 Q1, C/1896 G1 и C/1899 E1. Бил сооткривач на кометата C/1883 D1 (Брукс-Свифт). Треба да се напомене дека кометата 54P/де Вико-Свифт-NEAT ја открил син му, Едвард.
Послетната комета ја открил на возраст од 79 години. Свифт е еден од малкумината што ја виделе Халеевата Комета на два наврати (во временска разлика од 76 години).
Европско првенство во фудбал 2020 - група Б
Натпревари
''Натпреварите биле одиграни според Средноевропско летно време (UTC+02:00). За натпреварите играни во Санкт Петербург, исто така, во заграда ќе биде прикажано и месното време (МСК, UTC+03:00).''
Данска - Финска
Во 43-тата минута, натпреварот бил прекинат откако данскиот играч за врска Кристијан Ериксен колабирал на теренот. Ериксен бил префрлен во локалната болница каде што неговата состојба била стабилизирана. Натпреварот меѓу двете репрезентации продолжил во 20:30 часот, а последните четири минути од првото полувреме биле доиграни по што следело пауза од пет минути пред да се продолжи со игра за второто полувреме.
Луис Свифт
Откритија
Открил и стотици маглини, меѓу кои и IC 289 во соѕвездието.
Европско првенство во фудбал 2020 - група Б
Данска - Финска
<section begin=EП 2020 - Б1 /><section end=EП 2020 - Б1 />
Белгија - Русија
<section begin=EП 2020 - Б2 /><section end=EП 2020 - Б2 />
Финска - Русија
<section begin=EП 2020 - Б3 /><section end=ЕП 2020 - Б3 />
Гризилевци
Гризилевци — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Луис Свифт
Почести
Во негова чест се наречени астероидот 5035 Свифт и месечевиот кратер Свифт.
Европско првенство во фудбал 2020 - група Б
Русија - Данска
<section begin=EП 2020 - Б5 /><section end=ЕП 2020 - Б5 />
Гризилевци
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на крајниот северен дел на територијата на Општина Пробиштип, недалеку од патот Пробиштип-Кратово, на оддалеченост од околу еден километар, а чиј атар се допира со подрачјето на Општина Кратово. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 800 метри. Од градот Пробиштип, селото е оддалечено 8 километри.
Европско првенство во фудбал 2020 - група Б
Финска - Белгија
<section begin=EП 2020 - Б6 /><section end=ЕП 2020 - Б6 />
Гризилевци
Географија и местоположба
До селото се стигнува преку регионалниот пат 1205, од каде има исклучување со асфалтен пат до самото село.
Историја
Подрачјето на Гајранци е населено уште од доцната антика, за што сведочат повеќе наоѓалишта во неговата околина.
Стопанство
Атарот на селото е мал и зафаќа простор од 3,4 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 155,8 хектари, на пасиштата отпаѓаат 88,6 хектари, а на шумите 82,8 хектари.
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделска функција.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Гризилевци живееле 90 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Гризилевци имало 120 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
NGC 217
NGC 217 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Гризилевци
Население
Гризилевци е мало село доведено во состојба на раселување. Во 1961 година селото броело 228 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 33 жители, македонско население.
NGC 217
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 217 се споменува и како MCG -2-2-85, IRAS 00390-1017.
Гризилевци
Население
Според последниот попис од 2002 година, во селото Гризилевци живееле 22 жители, сите Македонци.
NGC 217
Откривање
Објектот е откриен на 28 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Гризилевци
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 7 жители, сите Македонци.
NGC 217
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 217 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 217 има привидни димензии од 2,7' х 0,6'.
Гризилевци
Родови
Гризилевци е македонско село.
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:
NGC 217
Други поделби
Проучување на NGC 217 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2482. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 261; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5269. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1203.
Гризилевци
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Пробиштип, во која покрај селото Гризилевци, се наоѓале и селата Горни Стубол, Добрево, Долни Стубол, Дренак, Калниште, Кундино, Марчино, Неокази, Петршино, Плешенци, Пробиштип и Стрмош. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Пробиштип, во која влегувале селата Гризилевци, Калниште, Кундино, Неокази и Пробиштип.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1556 според Државната изборна комисија, сместено во простории на приватен објект.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 10 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 5 гласачи.
Мајчин јазик
Мајчин јазик е првиот јазик којшто човекот го учи од неговото раѓање. Овој термин исто така се користи за јазик кој некоја личност најдобро го говори.
Мелдорф-Ланд
Црковна парохиска општина Мелдорф-Ланд (Kirchspielslandgemeinde Meldorf-Land) — општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала околу градот Мелдорф, кој претставувал седиште на општинската заедница, но не и дел од заедницата. На 25 мај 2008 година била споена со општинската заедница Црковната парохиска општина Алберсдорф и градот Мелдорф за да ја создадат општинската заедница Среден Дитмаршен.
Црковната парохиска општина Мелдорф-Ланд се состоела од следниве општини:
Михај Томпа
Животопис
Студирал право и теологија во Шарошпaтак, а потоа и во Будимпешта; и по многу превратности, на возраст од триесет години го прифатил местото на протестантскиот министер во Беџе, мало село во неговата родна земја, оттука, за две години, тој се преселил во Келемер, а четири години подоцна во Хава, во округот на Боршод, каде што останал до неговата смрт.
На возраст од дваесет и четири години Томпа ги објави своите први песни во Атенеум, кои наскоро му донеле висока репутација. Неговиот прв том, „Фолк-легенди и фолк-приказни“ (Népregék, népmondák), во 1846 година, постигнал голем успех, а истото може да се каже за првиот том од неговите песни во 1847 година.
Учествувал во Унгарската револуција од 1848, дејствувајќи како капелан на волонтерите од неговата област и гледајќи неколку битки; но несреќното затворање на таа херојска борба го замолчило неговото поетско венче за многу време, а кога во 1852 и 1853 година се откажал од својата патриотска болка во некои маестрални алегории за состојбата на угнетената Унгарија, двапати бил уапсен од австриските власти. Тој се оженил со Емилија Жолдош во 1849 година.
Откако бил пуштен на слобода, ја објавил збирката песни „Легенди на цвеќињата“ (Virágregék), колекција на песни кои покажуваат голема имагинација и љубов кон природата. Набргу по ова, тој станал угнетуван со меланхолија и ја напуштил оваа гранка на поезијата. Тој објавил три тома на проповеди, кои, според неговиот биограф, Кароj Сас, протестантски бискуп од Будимпешта, се меѓу најдобрите во унгарската литература и позитивно ќе се споредат со оние на Робертсон, Моно или Паркер. Неговите собрани поетички дела биле објавени во Будимпешта во 1870 година, а повторно и во 1885 година.
Личен живот
Се оженил со Емилија Жолдош со која имал два сина.
Ограда (Блоке)
Ограда (словенечки: Ograda) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Окрузи во Норвешка
Норвешка е поделена на 18 административни окрузи (fylker). Окрузите претставуваат прв степен на поделба а следат општините кои ги има 422. Главниот град Осло е истовремено и округ и општина.
Ова е список на окрузите во земјата и нивните седишта (од 1919 година).
Грос Гренау
Грос Гренау (Groß Grönau) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Долина на Хунзите
Долина на Хунзите (ہنزہ, ہنزہ) — планинска долина во близина на Гилгит, во северните предели на Пакистан. Долината на Хунзите е сместена на надморска височина од 2.438 метри. Територијата на Хунзите се простира на околу 7.900 км2. Каримабад (порано нарекувана Балтит) е престолнината којашто, исто така, е мошне извесно туристичко одредиште во Пакистан, поради впечатливите предели на околните планини како Ракапоши, Ултар Сар, Боџахагур II, Врв Гента, Врв Хунза, Врв Дармиани, и Бублиматинг, сите на 6.000 м или повеќе.
Историја
Хунза било независно кнежевство повеќе од 900 години. Британците воспоставиле сопствено владение над Хунза и околните долини на Нагар помеѓу 1889 и 1892, проследено со воена интервенција на сурова сила. Тогашниот кнез Мир Сафдар Али Кан од Хунза пребегал во Кашгар во Кина и барал политички азил.
Иако никогаш непосредно непокорено од соседниот Кашмир, кнежевството Хунза било потчинето на Кашмир, во времето на Махараџа Ранбир Синг од Јаму и Кашмир. Миревите на Хунза плаќале годишeн данок на Кашмир Дурбар до 1947, и заедно со владетелот на Нагар, се сметале за најпреданите подвласници на Махараџата од Кашмир.
Географија
Хунза е ситуирана на надморска восочина од 2.438 метри. Низ многу векови, Хунза го овозможувала најбрзиот пристап до Сват и Гандара за некој што патува пешки. Рутата била непроодна за натоварени животни; само human porters можеле да поминат, и тоа само со дозвола на месното население. Хунза била лесно бранета бидејќи проодите биле често помалце од поламетар (околу 18") широки.
Клима
Температурата во мај е максимум 27 °C и минимум 14 °C и октомври максимум е 10 °C a минимум е 0 °C. Туристичката сезона во Хунза започнува од мај до Октомври, бидејќи во зима автопатот на Каракорум е вообичаено блокиран од снег.
Спектакуларни предели
Хунза е едно од најегзотичните места во Пакистан. Неколку high peaks се издигнуваат над 6.000 м во околината на долината на Хунзите. Долината овозможува спектакуларни погледи на некои од најубавите и највеличествени планини од светот во кои спаѓаат Ракапоши (7.788 м), Ултар Сар (7.388 м), Боџахагур Дуанасир II (7.329 м) Гента 7.090 м, Хунза 6.270 м, Дармјани (6.090 м), и Бублиматинг (6.000 м).
Хунзи
Повеќето Хунзи се муслимани (Исмаили Шиа), следбеници на Неговото Величество кнезот Карим Ага Кан IV. Регионот Хунза е дом на луѓе од три етнитети:
Бурушаскиот го зборуваат низ цела Хунза. Јазикот е изолат.
Хинзите колективно се нарекуваат Хунзукути, додека Бурушо се однесува само на луѓето што говорат бурушаски. Мнозинството се исмаилски шиити, се следбеници на Ага Кан.
Список на државни водачи во 1800 година
Ова е список на државни водачи во 800 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Оланд (фризиски остров)
Оланд (Oland; Øland; севернофризиски: Ualöönist) — мал халиг, кој е поврзан со теснолиниска железница со копното и со халигот Лангенес.
Најмалиот светилник во Германија се наоѓа на Оланд, воедно и единствен со сламен покрив.
Нова Верланица
Нова Верланица или Нова Верланџа (Νέο Αγιονέρι, Нео Агионерион) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 27 километри јузападно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, на неколку километри од градот Солун. Селото се наоѓа на надморска височина од 164 метри.
Нова Верланица опфаќа површина од 13 квадратни километри.
Историја
По крајот на Балканските војни, местото каде денеска се наоѓа селото било вклучено во составот на Грција. Во 1926 година била изградена денешната населба од страна на грчки бегалци по потекло од градот Ниди во Мала Азија. од страна на 240 семејства.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 537 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 570 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 1235 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 1332 жители, во 1971 година имало 1043 жители, во 1981 година имало 1333 жители, додека во 1991 година имало 1617 жители. Денеска, населението на селото е 1649 жители.
Стопанство
Бидејќи самото село се наоѓа на долниот дел од Солунско Поле, селото е богато со пченица и други земјоделски култури. Населението се занимава и со сточарство.
Црква „Св. Илија“ - Шлегово
Свети Илија — манастирска црква на Шлеговскиот манастир во селото Шлегово, во Општина Кратово.
Местоположба
Се наоѓа во близина на регионалниот пат 1205, од каде се двои земјен пат до црквата. Се наоѓа на половина пат помеѓу селата Шлегово и Приковци.
NGC 4027A
NGC 4027A — галаксија во соѕвездието Гавран, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4027A се споменува и како ESO 572-36, MCG -3-31-7, VV 66, Arp 22.
Откривање
Објектот е откриен на 7 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4027A е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 4027A има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 159°.
Други поделби
Проучување на NGC 4027A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37772. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 327; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6097. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1030.
IC 30
IC 30 — галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 30 се споменува и како ESO 349-35, MCG -5-1-38.
Откривање
Објектот е откриен на 24 мај 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 30 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 30 има привидни димензии од 1,8' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 9 м 35,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 16' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Други поделби
Проучување на IC 30 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 684.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Пер Грунден
Пер Густаф Грунден (23 мај 1922 — 6 февруари 2011) — шведски пејач и глумец. Тој поминал значителен дел од својата кариера настапувајќи во Виена во Државната опера и Фолксперот. Подоцна во својата оперска кариера тој се преселил од романтичните главни улоги во ликови. Тој станал глумец на екранот, играјќи во голем број шведски филмови во 1980-тите.
Салгир
Салгир (украински и Салгир; Salğır) — најдолга река во Крим, Украина. Се протега во должина од 204 км, а сливот зафаќа површина од 3.750 км2. Има просечен истек од 2 м3/с.
Пер Грунден
Животот и кариерата
Грунден е роден во Ескилстуна, Шведска. Студирал на Кралскиот музички колеџ во Стокхолм. Неговите учители го вклучувале шкотскиот пејач и учител по вокал Џозеф Хислоп. Тој го имал своето деби како пејач играјќи го Спортинг Лајф во Порги и Бес во театарот Стора во Гетеборг. Во Стора останал до 1949 година, кога се приклучил на друштвото на театарот Оскар во Стокхолм.
Како гостин уметник, Грунден се појавил и во Кралската опера во Стокхолм, во лирски тенорски улоги во опера и оперета. Тој постигнал особен успех во улогата на Симон во Дер Бетелстудент. Во 1953 година се приклучил на компанијата на Виенската државна опера, појавувајќи се во оперски и оперети улоги. Неговите улоги таму го вклучиле насловниот дел во Фра Диаволо, Париз во Ла бел Хелен и Данило во Веселата вдовица до 1955 година. Настапувал и на виенскиот фолксопер. Во 1958 година, неговиот придонес во музиката во Виена бил обележан со неговото назначување како Камерсангер. Тој го напуштил виенскиот Волксопер во 1963 година, но се вратил за да гостува.
Салгир
Извира во масивот Чатир Даг во плитаците на Сиваш во Азовското Море, недалеку од главниот град Симферопол. По течението, реката минува низ Севернокримскиот Канал.
Пер Грунден
Животот и кариерата
Грунден го играл Данило во многу оперски куќи во Германија, вклучувајќи ги Хамбург, Минхен и Дојче опера на Рајн. Во Шведска ја отпеал улогата во продукција во Градскиот театар во Малме под раководство на Ингмар Бергман во 1954 година. Од 1967 година, Грунден почнал да игра карактерни улоги. Во 1967 година тој ја создал улогата на Лустигс-Пер во Скинарспелет, Руне Линдстром и Јан Јохансон, напишана специјално за него. Тој го играл во повеќето години до 1982 година.
Салгир
Реката се користи за хидроенергија и земјоделско наводнување.
Пер Грунден
Животот и кариерата
Во неговата подоцнежна кариера Грунден глумел во шведски филмови, вклучувајќи ја и популарната филмска серија Јонсонлиган за несоодветно трио гангстери. Во сатиричната комедија Апелкригет (1971) ја играл улогата на германскиот стопанственик Жан Фолксвагнер.
За грамофонот Грунден ја снимил улогата на Данило за Декка во првата стереофонична снимка на Веселата вдовица, продуцирана во 1958 година од Џон Калшо, со Хилде Гуден, Валдемар Кмент и Еми Лоус и Виенската филхармонија под диригентство на Роберт Столц. Во 1978 година пеел во ЛП „Омсом Виена, Омсом Ватен“, збирка виенски песни и шведски морски шуми.
Грунден починал во Троса, Шведска, на 88-годишна возраст.
ФК Шефилд Јунајтед
Во својата долга историја, Шефилд Јунајтед само еднаш бил шампион на Англија, во сезоната 1987-1988 во старата Прва дивизија. Порај тоа, тие имаат освоено и четири ФА Купа во 1989, 1902, 1915 и 1925 година. Шефилд Јунајтед бил еден од основачките членови на Премиер лигата, а нивниот играч Брајан Дин го постигнал првиот гол во новоформираната лига во победата на домашен терен со 2-1 над Манчестер Јунајтед.
Својте домашни натпревари Шефилд Јунајтед ги игра на стадионот Брамал Лејн, кои има капацитет од нешто повеќе од 32,000 седечки места. Традиционално, клубот игра во пругасти црвено-бели дресови и црни шорцеви. Најголемо соперништво имаат со Шефилд Венздеј, со кои го играат градското дерби на Шефилд познато како Дерби на Челичниот град.
DR 21
DR 21 — голем молекуларен облак во соѕвездието Лебед, забележан во 1966 година како непрекинат извор на радиобранови од страна наДаунс и Рајнхарт. DR 21 е на растојание од околу 6.000 светлосни години од Земјата и се протега на 80 светлосни години. Областа има висока стапка на ѕвездообразност и се поврзува со свездородната област Лебед X. Има проценета маса од.
Забележани се бројни молекули во областа преку нивното радиоодддавање, како што се формалдехид, амонијак, вода и јаглерод моноксид.
Во оваа област, се набљудувани едни од најмасивните ѕвезди во Млечниот Пат. DR 21 содржи сложжени шаблони на прашина и гас, кои светат во инфрацрвеното шподрачје поради присуството на огански соединенија познати како полициклични ароматични јаглеводороди. Цик-цак шаблоните во DR 21 се резултат на заемнодејството на меѓуѕвездениот ветер, зрачниот притисок, магнетните полиња и гравитацијата.
Со проценето население од 2.900 ѕвездиво моекуларниот облак, населенсот слична со онаа на јатото во маглината Орион, кои се распределени во групи заедно со молекуларните облаци. Масивните ѕвезди најверојатно ќе го расејат облакот; но сепак, ова сè уште не се случило поради младоста на ѕвездите. Изучувањето на овие ѕвезди од страна на вселенскиот телескоп Спицер покажува знаци за постоење на протопланетарни дискови.
UGC 480
UGC 480 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како UGC 480 се споменува и како UGC 480, MCG +6-2-16, CGCG 519-21, VV 527A, KCPG 16A, IRAS 00438+3603.
Откривање
Телото е откриено во 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, UGC 480 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. UGC 480 има привидни димензии од 1,5' х 1,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 46 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 36° 19' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на UGC 480 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2720. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 90; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2287. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 398.
Симферопол
Симферопол (Сімферо́поль; Симферо́поль; Aqmescit) — главен град на Република Крим, Русија. Како таков, Симферопол е важен политички, стопански и сообраќаен центар на полуостровот. Населението брои 362.366 жители (2013). Како и целиот Крим, припадноста на градот е предмет на спор помеѓу Русија и Украина, која сè уште ја смета за сопствена територија.
Градот е населен многу долго време. На ова место постоел древен скитски град, наречен Скитски Неапол. Подоцна прераснува во кримскотатарскиот град Акмесџит. Со припојувањето на Кримското ханство кон Руската Империја во XVIII век, град го добива името Симферопол.
Потекло на името
Името доаѓа од старогрчкиот поим Симферополис (Συμφερούπολις), со значење „град на општото добро“. Кримскотатарското име Aqmescit (Акмеџит) значи „бела џамија“.
Претсловенско време
Според археолошките наоди од пештерата Чокурча, подрачјето на градот било населено уште од најстари времиња. Во него подоцна се наоѓал Скитски Неапол — древната престолнина на кримските Скити кои живееле на оваа територија од III век п.н.е. до IV век н.е.
Подоцна на ова место Кримските Татари до основале градот Акмеџит, чие име значи „бела џамија“.
Руска Империја и Граѓанска војна
Во 1784 г. градот го добива името Симферопол, откако царицата Катерина Велика го прогласила Кримското ханство за дел од Русија. Називот е изведен од старогрчкото име „Симферополис“ (), што значи „град на полезноста“ Во 1802 г. градот станал административен центар на Тавриската губернија. За време на Кримската војна, во градот биле сместени резервисти на руската војска и воена болница. По војната, во околината на градот се погребани преку 30.000 загинати руски војници.
Во XX век, Симферопол повторно настрадал од војните и судирите во регионот. Кон крајот на Руската граѓанска војна, во него бил сместен главниот штаб на генералот Петар Врангел — заповедник на Белата армија. На 13 ноември 1920 г, Црвената армија го зазела градот, а на 18 октомври 1921 г, Симферопол станал главен град на Кримската Автономна Советска Социјалистичка Република.
Втора светска војна
За време на Втората светска војна, подрачјето било под окупација на Германија. За време на окупацијата (1941-44), германските единици погубиле околу 22.000 жители — претежно Евреи, Руси, Кримчаци и Роми.
Во април 1944 г, Црвената армија го ослободила Симферопол, а на 18 мај истата година сите Кримски Татари во градот и на целиот полуостров се насилно протерани во Средна Азија како збирна казна. На 26 април 1954 г, Руската СФСР ѝ го предала градот и целата Кримска област на Украинската ССР по иницијатива на Никита Хрушчов.
По независноста
По распадот на Советскиот Сојуз во 1991 г, Симферопол станал главен град на Автономната Република Крим во рамките на независна Украина. Денес најголем дел од населението го сочинуваат Руси, а останатите се Украинци и Кримски Татари.
Откако добиле дозвола за враќање на Крим во 1990-тите, Кримските Татари основале повеќе градски населби поради оа што се вратиле во многу поголем број отколку што биле пред истерувањето. Во последно време татарите бараат да си ги повратат имотите одземени со нивното протерување.
Клима
Градот се одликува со влажна суптропска или океанска клима (зависно од варијантата на Кепеновата класификација), граничејќи се со влажна континентална клима. Летата се мошне топли, со забележлива влажност, а за зимите се студени, со чести врнежи од дожд и снег. Просечната температура во јануари изнесува, а истата во јули изнесува. Во годината има просечно 514 мм врнежи од дожд и вкупно 2.471 сончев час.
Управување и административна поделба
Како главен град на АР Крим, во Симферопол се сместени управните установи на републиката како Врховната рада (парламент) и Советот на министри. Градот е административен центар на Симферополскиот реон, но самиот е во непосредна надлежност на кримската влада.
Градот административно се дели на три реони (Железнички, Централен и Киевски), четири приградски населби (Аграрне, Аерофлотски, Гресовски, Комсомолско) и едно село (Битумно). Градоначалник на Симферопол е Виктор Агеев од Партијата на регионите.
Превоз
Симферопол го посетуваат повеќе милиони туристи годишно преку главната железничка станица и Меѓународниот аеродром Симферопол, изграден во 1936 г.
Во градот има и неколку поголеми автобуски станици со линии кон разни градови како Севастопол, Керч, Јалта и Евпаторија. Со тролејбускиот сообраќај стопанисува претпријатието „Кримски тролејбус“, поврзувајќи го Симферопол со Јалта долж крајбрежјето на Црното Море. Ова е најдолгата тролејбуска линија на светот, долга цели 86 км.
Стопанство
Градот има извесни индустриски капацитети, од кои најголем е електромашинскиот завод „Фиолент“ кој произведува морепловни контролни системи, прецизни електрични микромашини и електричен алат за градежништвото и домот.
Образование
Во Симферопол се сместени најголемите образовни установи на Крим, од кои како најголеми се издвојуваат Таврискиот национален универзитет „В.И. Вернадски“ и Кримскиот државен медицински универзитет „С.И. Георгиевски“ — една од најуважените здравствени образовни установи во државата.
Истакнатиот македонски деец Димитрија Чуповски ја посетувал Духовната богословија во Симферопол во последните години од XIX век.
Спорт
Најпознат спортски клуб во градот е ФК „Таврија Симферопол“ — првиот првак во историјата на Украинската Премиер лига и освојувач на Украинскиот куп во 2010 г.
Збратимени градови
Симферопол е збратимен со:
Слепи змии (инфраред)
Слепите змии или црвовидни змии се инфраред на змии. По големина се движат од 10 до 100 см, но можат да бидат и многу мали (2 мм). Сите живеат под земја. Постојат 3 фамилии со 12 рода.
Во Македонија (и воопшто во Европа) е присутен само еден вид: црвовидната змија (Typhlops vermicularis).
Волмерсдорф
Волмерсдорф (Wolmersdorf) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Немшка Вас на Блоке
Немшка Вас на Блоке (словенечки: Nemška vas na Blokah) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Статика
Статика е гранка на механиката која се занимава со анализа на оптоварување (сила и вртежен момент, или “момент“)која делува на физички системи кои не доживуваат забрзување (“а“ =0), туку се во статичка рамнотежа со околината. Кога во статична рамнотежа, забрзувањето на системот е нула и системот или е во мирување, или неговиот центар на маса се движи со постојана брзина. Примената на вториот закон на Њутн на систем дава:
Ознаката F е вкупниот број на сили кои дејствуваат на системот, m е масата на системот и а забрзувањето на системот. Сумата на силите ја даваат насоката и големината на забрзувањето и ќе бидат обратно пропорционално на масата. Претпоставката на статичка рамнотежа Сума сили ќе ја даде насоката и големината на забрзувањето и ќе биде обратно пропорционална на масата. Претпоставката на статичката рамнотежа на = 0 доведува до Сума сили ќе даде насока и големината на забрзување ќе биде обратно пропорционална на маса. Претпоставката на статички рамнотежа а = 0 доведува до:
Сумата на силите, од кои едената може да биде непозната, им овозможува на непознатите да бидат пронајдени. Слично на примената на претпоставката на нула забрзување на збирот на моменти делува на системот и доведува до:
Еве, М е збир на сите моменти и делува на системот, што е моментот на инерција на масата и α = 0 аголното забрзување на системот, кои кога се претпоставува дека е нула доведува до: