cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Самракот на идолите
Самракот на идолите - Како се филозофира со чекан (германски: Götzen-Dämmerung, oder Wie man mit dem Hammer philosophiert) - книга на германскиот философ Фридрих Ниче од 1888 година.
Осврт кон делото
Ова дело, Ниче го опишува како „ведро и кобно во тонот, демон кој се смее“, а било напишано во толку мал број денови, што тој се срами да каже. Сепак, тој вели дека оваа книга е исклучок меѓу книгите, зашто од неа нема ништо побогато со супстанција. Притоа, непосредно по завршувањето на ова дело, Ниче се зафатил со задачата за преодредување на вредностите. Предговорот го напишал на 3. септември 1888 година, а попладнето на 21. септември пристингал во Торино, каде веднаш започнал да работи на последната четвртина од делото, кое го завршил на 30. септември, по што отишол да се одмори на брегот на реката По. истиот ден го напишал предговорот за „Самракот на боговите“.
Арбитража (економија)
Арбитража (англиски: Arbitrage) — синхронизирана трговија со цел да се искористат разликите меѓу цените на два или повеќе пазари. Лицето кое ја спроведува арбитражата се нарекува арбитражер.
Поим за арбитража
Арбитражата вклучува истовремено купување и продавање на некој производ на два различни пазара. Понекогаш, можноста за арбитража се открива лесно преку едноставно споредување на цената на производот на два пазара. На пример, курсот на доларот во однос на јенот може да се разликува на два различни пазара. Меѓутоа, понекогаш разликата меѓу цените мора да се пресмета посредно. На пример, ако се дадени два девизни курса: курсот на јенот во однос на швајцарскиот франк и курсот на франкот во однос на американскиот долар. Врз основа на овие два курса, трговецот треба да го одреди имплицитниот курс на јенот во однос на доларот и него да го спореди со стварниот курс на јенот во однос на доларот кој постои на некој пазар. Според тоа, арбитражата се спроведува не само во однос на еден производ, туку и во однос на некој производ и неговиот имплицитен (синтетички) еквивалент. Но, во секој случај, арбитражаат се спроведува според едноставното правило: „купи поевтино - продади поскапо“. Притоа, како резултат на различните цени на еден производ или финансиски инструмент, тој се купува на еден пазар по пониската цена и истовремено се продава на друг пазар по повисоката цена и така се остварува заработка. За да може да се оствари арбитражата, мора да се исполнети два услова: прво, трансакцијата мора да носи сигурна заработка, т.е. не смее да постои можност за загуба; второ, трансакцијата мора да биде самофинансирачка, односно арбитражерот не ангажира сопствен или позајмен капитал. Вториот услов ја претставува разликата меѓу арбитражата и безризичната инвестиција: во безризичната инвестиција, лицето остварува сигурна добивка така што вложува определен износ пари, додека во арбитражата се остварува добивка без никаква инвестиција. Арбитражата има пресудно значење за ефикасно функционирање на пазарите, зашто овозможува брзо изедначување на цените на еден производ на сите пазари (со одредена разлика заради трансопртните или другите трансакциски трошоци).
Видови арбитража
Постојат два основни вида арбитража: локациска (locational) и триаголна (triangular) арбитража.
Триаголна арбитража
Триаголната арбитража претставува само посложена верзија на локациската арбитража, зашто вклучува три цени. На пример, дадени се следниве девизни курсеви: 1 евро = 1,50 долари, 1 долар = 100 јени и 1 евро = 155 јени. За да се утврди дали постои можност за арбитража, треба да се пресмета имплицитниот курс на еврото во однос на јенот и тој да се спореди со стварниот курс меѓу овие две валути. Притоа, имплицитниот курс на еврото во однос на јенот се пресметува врз основа на другите два курса. Така, курсот на еврото во однос на доларот ќе се помножи со курсот на доларот во однос на јенот (1,50 х 100) и ќе се добие имплицитниот курс 1 евро = 150 јени. Овој курс уште се нарекува и вкрстен курс (cross rate) и покажува колку би требало да изнесува курсот евро-јен при дадени други курсеви. Како што се гледа, на пазарот едно евро се продава за 155 јени, додека вкрстениот (имплицитниот курс) изнесува 150 јени. Тоа значи дека еврото е преценето во однос на јенот, а тоа отвора можност за арбитража. Арбитражата би се спровела така што еврото ќе се продава по повисокиот курс. Во овој случај, триаголната арбитража се извршува во неколку чекори: со 15 000 долари ќе се купат евра и ќе се добијат 10 000 евра; потоа, еврата ќе се продадат за јени со што ќе се добијат 1 550 000 јени; најпосле, јените ќе се претворат во долари и така ќе се добијат 15 500 долари. Според тоа, арбитражерот започнал со износ од 15 000 долари, а завршил со вредност од 15 500 долари, односно остварил заработка од 500 долари. Како што се забележува, триаголната арбитража вклучува три трансакции кои се извршуваат истовремено при што се почнува со еден производ (во примерот - една валута) и се завршува со истиот производ, само што се добива поголем износ. Притоа, во триаголната арбитража воопшто не е важно со кој производ се започнува. Така, во горниот пример не мора да се започне со долари, туку може и со некоја од другите валути, само што секогаш треба еврата да се продадат за јении.
Покриена каматна арбитража
Покриената каматна арбитража (Covered Interest Arbitrage) претставува арбитража која се спроведува истовремено на пазарот на пари и на девизниот пазар. Таа вклучува земање заем во една валута, наречена „валута на финансирање“ (funding currency), и давање заем во друга валута, наречена „целна валута“ (target currency). Притоа, за заштита од девизниот ризик се употребува девизен курс со идна испорака (forward rate). На пример, ако денешниот курс на фунтата изнесува 1,50 долари, а курсот со идна испорака изнесува 1,46 долари; ако каматната стапка на доларите изнесува 4 %, а на фунтите 8 %, тогаш може да се спроведе покриена каматна арбитража со цел да се искористи разликата меѓу каматните стапки на двете валути. На пример, се позајмуваат 1 500 долари по каматната стапка од 4 %; доларите веднаш ќе се претворат во фунти по сегашниот девизен курс, со што се добиваат 1 000 фунти (15 000 долари / 1,50); фунтите веднаш се даваат на заем по каматната стапка од 8 % и за една година се остваруваат 1 080 фунти (првичниот износ плус каматата); по истекот на рокот, фунтите се претвораат во долари по курсот со идна испорака, со што се добиваат 1 576,80 долари (1 080 х 1,46); на тој начин, се почнува со 1 500 долари, а се завршува со 1 576, 80 долари, што овозможува да се врати земениот заем заедно со каматата (1 500 долари плус 60 долари на име камата, т.е. 1560 долари) и да се оствари чиста заработка од 16,80 долари. Овие сложени трансакции целосно ги задоволуваат условите на арбитражата: сегашниот и идниот девизен курс, како и двете каматни стапки се познати однапред, т.е. нема никаков ризик, сите трансакции се извршуваат истовремено и меѓусебно се пребиваат и инвеститорот не ангажира никаков капитал. Притоа, ако се земе на заем домашната валута, заработката од покриената каматна арбитража може да се пресмета на следниов начин:
заработка = x (1 + rf) x F - (1 + r), каде: S - сегашен девизен курс, F - девизен курс со идна испорака, r - домашна каматна стапка, rf - странска каматна стапка
Ако, пак, најпрвин се зема заем во странската валута, заработката од арбитражата се пресметува со следнава формула:
заработка = S x (1 + r) x - (1 + rf), каде: S - сегашен девизен курс, F - девизен курс со идна испорака, r - домашна каматна стапка, rf - странска каматна стапка
Манастир (Кавадарци)
Претставува населба и некропола од некропола На 2 км југоисточно од градот, високо над Овча Река, во непосредната близина на чешмата се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули и имбрекси. Според податоците добиени од Ц. Милчев Дисански, меѓу двете светски војни, во тогашниот музеј во Скопје оттука биле однесени надгробни стели со грчки натписи и друг археолошки материјал.
Мал потковичар
Мал потковичар (Rhinolophus hipposideros) е вид на мал европски и северноафрикански инсективојаден лилјак. Како и кај сите лилјаци потковичари, овој вид го добил своето име по неговиот карактеристичен нос во форма на потковица.
Физички опис
Мал потковичар е еден од најмалите лилјаци во светот, кој тежи само 5 до 9 грама, со распон на крилјата од 7,5 – 10 инчи (192–254 mm) и должина на телото од 1,4 – 1,8 инчи (35–45 mm). Има силни стапала кои ги користи за да ги фаќа карпите и гранките и може добро да гледа и покрај малите очи. Како и повеќето лилјаци, помалите лилјаци потковица живееле во колонии и го ловат својот плен со ехолокација, испуштајќи ултразвук од специјализирани тркалезни влошки во устата.
Основата на неговото крзно, кое било меко и меко, имал светло сива боја, со крзно од грбната страна било кафеаво чадено и вентралната страна сива, со исклучок на малолетните лилјаци кои биле целосно темно сиви. Ушите и мембраните на крилата биле светло сивокафени.
Кога ловат, тие се брзи и агилни, често летаат на пет метри од земјата, додека избегнувале контакт со грмушки. Мал потковичар јаде мали инсекти, од кои повеќето се собрани од камења и гранки. Нивните омилени видови на плен вклучуваат муви, комарци, пеперутки, молци и пајаци. Просечниот животен век на Rhinolophus hipposideros е 3 години, иако било познато дека некои поединци живееле многу подолго.
Деталните набљудувања направени во Тунис не покажале очигледни морфолошки разлики помеѓу северноафриканските и европските примероци.
Размножување
Лилјаците од видот Мал потковичар се парат наесен. Женките раѓаат едно младенче, обично помеѓу средината на јуни и почетокот на јули. Младенчињата тежеле околу 1,8 грама при раѓањето, ги отворале очите по околу 10 дена и станувале независни на возраст од шест до седум недели. Лилјаците хибернираат во зимските месеци во темни пештери, рудници, стари згради, а понекогаш и во визби.
Женките стануваат сексуално зрели во првата година, со студија во Чешка која покажала дека околу 15% од женките раѓале на една година. Забележано било дека животните се бркале едни со други како прелиминарно за парење, мажјакот се обесувал зад и над женката.
Размножувачите често се мешаат со други видови, како што бил лилјакот со уши од глувче, но немал директно мешање со други видови. Преместувањето во расадници се случувало од април наваму, со меѓу 10 и 100 присутни женски и меѓу 2 и 20 мажјаци. Приближно две третини од женките раѓале помеѓу средината на јуни и средината на јули.
Живеалиште
Мал потковичар живее во потоплите региони во подножјето и висорамнините, особено шумските области или областите со варовник, каде што се наоѓал во пештерите. Во лето, неговиот опсег бил забележан до 1160 m надморска височина, а до 2000 m во зима, со највисоко познато расадник на 950 m. Видот бил седентарен, со просечно движење помеѓу летните и зимските живеалишта помеѓу 5 и 10 километри, иако најдолгото регистрирано растојание е 153 километри.
Дистрибуција
Видот можел да се најде во западна Ирска и југозападна Британија, со некои поголеми популации во делови од Германија и баварските подножји на Алпите. Rhinolophus hipposideros бил широко распространет во средоземната област, се јавувал во Северна Африка и на повеќето поголеми острови до Мала Азија и околу Црното Море. Во Азија, можел да се најде во Кашмир, Блискиот Исток, Иран, Ирак и Арапскиот Полуостров, како и дел од Источна Африка.
Обединето Кралство
Дистрибуцијата во Обединетото Кралство на Мал потковичар можел да се најде на веб-страницата на Националната мрежа за биоразновидност овде, но тие најчесто се наоѓале во Велс и југозападниот дел на Англија. Голема колонија за размножување на лилјаци со помала потковица го населувал најмалиот SSSI (Малиште со посебен научен интерес) во ОК, штала од 7 m 2 во Глостершир, Англија.
Видот бил загрозен од голем број фактори, вклучително и нарушување или уништување на живеалиштата, промени во земјоделските практики (како што била зголемената употреба на инсектициди, кои ја намалувале достапноста на пленот) и губење на соодветни живеалишта за потрага по храна.
Сепак, Истражувањето за хибернација на Bat Conservation Trust покажувал дека бројките во ОК значително се зголемувале - во просек за 4,5% годишно помеѓу 1999 и 2012 година, што претставувал вкупно зголемување од 77,2% во тој период.
Ирска
мал потковичар бил забележан во окрузите Голвеј, Јужен Мајо, Клер, Лимерик, Корк и Кери.
Израел
Мал потковичар бил редок во Израел.
Игор Костенко
Игор Костенко (31 декември 1991 - 20 февруари 2014) — украински новинар, активист и википедијанец, убиен за време на Евромајдан протестите.,
Мал потковичар
Тунис
Во Тунис, Мал потковичар, иако поредок од другите видови лилјаци, бил присутен во влажната климатска зона (т.е. најсеверниот дел од земјата). Претежно било пријавено како изолирани единки или мали групи лилјаци кои хибернираат до 2011 година. Потоа, била пронајдена породилна колонија во напуштениот Хотел де Ченес, јужно од Аин Драхам. Присуството на оваа прва позната породилна колонија во земјата ги изненадила иследниците: лилјаците легнале под покривот и во различни простории наместо дрвја или напуштени рудници: Затоа би можело да биде интересно да се бараат породилни колонии на овој вид во Северна Африка., не само во шумски области и подземни локации, туку и во напуштени отворени згради.
Игор Костенко
Смрт
Костенко заминал за Киев на 18 февруари за да учествува на демонстрациите познати како Евромајдан, про-западно движење коие настанало откако владата на Украина одбила да ја ратификува одлуката за да се приклучи на Европската унија. Тој им се придружил на неговите пријатели од Лвив во градење барикади за заштита на демонстрантите. Судирот помеѓу демонстрантите и полицијата се интензивирал во доцните часови на 19 февруари кога снајперисти почнале да отвораат оган према демонстрантите. На 20 февруари 2014 година, телото на Костенко било најдено на улица во близина на Октомвриската палата. На неговото тело имало рани од куршуми на главата, во пределот на срцето и на нозете. Ден после неговата смрт, неговиот пријател Јуриј Мурин го раскажал нивниот последен разговор „тој ми ѕвонеше вчера но не слушнав. Му ѕвонев денеска но тој не се јави. Не можам да разберам.“
Мал потковичар
Ехолокација
Честотите што ги користел овој вид лилјак за ехолокација лежеле помеѓу 93 и 111 kHz, имале најмногу енергија на 110 kHz и имале просечно времетраење од 31,7 ms. Поради зачестеноста на нивните ехолокациски повици, постоеле преклопувања со оние на средоземниот лилјак потковица и лилјакот потковица на Мехели.
Конзервација
Овој вид бил заштитен во Европската Унија според Директивата за живеалишта. Овој вид бил исто така наведен во Бернската конвенција и бил конкретно цел на конвенцијата UNEP- EUROBATS. Неколку национални законодавства исто така го штителе овој вид и неговите живеалишта во многу земји и региони.
Со цел да се истакнеле важноста на заштитата на овој вид на европско ниво, овој вид бил избран за вид на лилјаци 2018-2019 година од страна на паневропската невладина организација BatLife Europe.
Игор Костенко
Одликување
На 21 ноември, 2014 година, заедно со други активисти убиени за време на Евромајдан, Костенко посмртно бил одликуван како „Херој на Украина“, најголемата награда која граѓанин на Украина може да ја добие. Костенко во 2014 исто така бил одликуван како Википедијанец на годината. Магазинот на Министерството за образование и наука од Украина посмртно го одликувале Костенко како „студент на годината“.
Бабин Јар
Бабин Јар (украински: Бабин Яр) — место во Киев, Украина, каде било извршено масовно убивање на претежно еврејското население на земјата од страна на нацистичката Вафен-СС во времето на Втората светска војна.
Пред злосторот
По нападот на Нацистичка Германија на територијата на Советскиот Сојуз на 22 јуни 1941 година, германските сили започнале многу бргу да напредуваат по источната линија. На 19 септември 1941 година, германските сили пристигнале во Киев. И покрај тоа што градот бил бранет од страна на членовите на Црвената армија, тие во целина ја пуштиле германската војска во градот, сметајќи дека дошол крајот на Сталиновото владеење во земјата. Но оваа мислење многу бргу се променило. На 28 септември, во градот биле распространети летоци на кои пишувало:
Сите Евреи, кои живеат во Киев и регионите, да се јават до 8 часот, во понеделник, на 29 септември 1941 година, на аголот од улицата Мелниковски. Со себе да носат документи, пари и топла облека. Секој Евреин, кој нема да ја почитува овој налог, доколку биде некаде пресретнат, ќе биде застрелан. Секој цивилен граѓанин, кој влезе во евакуираното еврејско место, исто така ќе биде застрелан.
Така, скоро сите жители, вклучително и 175.000 евреи во целиот регион, сметале дека станува збор за депортација. Всушност, нацистите зеле решение уште на 26 септември, сите Евреи да бидат убиени, како одмазда за серии од бомбардирања врз германските инсталации, за кои биле обвинети Евреите. По војната станало јасно дека овие бомбени акции биле спроведени од страна на членовите на НКВД, за да го забават германското напредување во внатрешноста на земјата.
Злосторот
Така, Евреите биле соберени покрај гробиштата, очекувајќи да бидат испратени во вагоните и да бидат депортирани. Тие биле избирани на мали групи од по десет членови. Според А. Кузнецов:
Немаше никаква можност да избегаш. По нивните тела се гледаше само крв. Војниците не престануваа да викат "Schnell, schnell!, смеејќи се, како да се наоѓаа на некаква циркуска претстава. Тие дури бараа начин да предизвикаат поголеми рани, по ребрата, стомакот или слабините.
По ова, на Евреите им било наредено да се соблечат, а доколку некој откаже, истиот бил тепан, а на крајот биле застрелани. Така според Einsatzgruppen Operational Situation Report No. 101, најмалку 33.771 Евреи од Киев биле убиени на Бабин Јар на 29 и 30 септември 1941 година. Како целина, околу 60.000 луѓе биле убиени подоцна, вклучително и Роми и советски военоначалници.
Последици
По војната, советското раководство, поддржувајќи ја антисемитската политика, го одбегнало чествувањето на етничка основа. Поради оваа причина, неколкуте обиди за изградба на меморијален центар на Бабин Јар останале без успех.
Сепак, во 1976 година бил изграден официјален споменик на советските граѓани кои загинале кај Бабин Јар. Меморијалниот споменик на загинатите Евреи бил поставен во 1991 година.
Киелмина
Kiełmina [kʲɛuˈmina] е село во административниот округ на општина Струков, во рамките на округот Згиерс,Лодз Војводство, во централна Полска. Тоа е сместена на околу 9 километри (6 милји) југозападно од Струков, 7 км (4 милји) источно од Згиерс, и 9 километри (6 милји) североисточно од регионалниот капитал Лодз.
Список на премиери на Танзанија
Ова е список на премиерите на Обединетата Република Танзанија. Обединетата Република на Тангањика и Занзибар е формирана на 26 април 1964 од спојувајќи ги Тангањика и Занзибар. На 1 ноември 1964 земјата го добила новото име Танзанија.
Премиер на Танзанија (1964-денес)
Закосените датуми означуваат де факто продолжување на функцијата.
Ксенија Сидорова
Ксенија Сидорова (18 мај 1988, Рига) - латвиска музичарка која свири на хармоника.
Животопис
Сидорова се родила во Рига, во 1988 година. На осумгодишна возраст започнала да учи да свири на хармоника, а дипломирала и магистрирала на Кралската академија за музика во Лондон, под менторство на професорот Овен Мареј.
Нариум азид
Натриум азид е неорганско соединение со формулата NaN3. Оваа безбојна сол е компонента за формирање на гас во старите системи на воздушни перничиња за автомобилски. Се користи за подготовка на други азидни соединенија. Тоа е јонска супстанција, многу е растворлива во вода и е многу акутно отровна.
Стуктура
Натриум азид е јонска цврста материја. Познати се две кристални форми, ромбоедарски и хексагонални. И двете прифаќаат слоевити структури. Азидниот анјон е многу сличен во секоја форма, центросиметричен со N-N растојанија од 1.18 Å. Na+ јонот има октаедрална геометрија. Секој азид е поврзан со шест Na+ центри, со три Na-N врски до секој терминален центар на азот.
Подготовка
Вообичаениот метод на синтеза е „процесот Wislicenus“, кој се одвива во два чекори во течен амонијак. Во првиот чекор, амонијакот се претвора во натриум амид со метален натриум:
Тоа е редокс реакција во која металниот натриум дава електрон на протон од амонијак кој се редуцира во водороден гас. Натриумот лесно се раствора во течен амонијак за да произведе хидрирани електрони одговорни за сината боја на добиената течност. Na+ и NH2– јони се создаваат во оваа реакција.
Овие реакции се основата на индустриската рута, која произведуваше околу 250 тони годишно во 2004 година, со зголемување на производството поради зголемената употреба на воздушни перничиња.
Лабораториски метод
Куртиус и Тиле развија уште еден производствен процес, каде нитрит естер се претвора во натриум азид користејќи хидразин. Овој метод е погоден за лабораториска подготовка на натриум азид:
Алтернативно, солта може да се добие со реакција на натриум нитрат со натриум амид.
Хемиски реакции
Третманот на натриум азид со силни киселини дава хидразоева киселина, која е исто така исклучително токсична:
Водните раствори содржат мали количини на водород азид, чиешто формирање е опишано со следната рамнотежа:
Натриум азид може да се уништи со третман со раствор на азотна киселина:
Автомобилски воздушни перничиња и слајдови за евакуација на авиони
Постарите формулации на воздушни перничиња содржеле мешавини од оксиданти и натриум азид и други агенси, вклучително и запалувачи и забрзувачи. Електронски контролер ја активира оваа мешавина за време на сообраќајна несреќа:
Истата реакција се јавува при загревање на солта на приближно 300 °C. Натриумот што се формира е само потенцијална опасност и, во воздушните перничиња на автомобилот, се претвора во реакција со други состојки, како што се калиум нитрат и силициум диоксид. Во вториот случај, се создаваат безопасни натриум силикати. Додека натриум азидот сè уште се користи во тобоганите за евакуација на модерните авиони, воздушните перничиња за автомобили од поновата генерација содржат помалку чувствителни експлозиви како што се нитрогванидин или гванидин нитрат.
Органска и неорганска синтеза
Поради опасноста од експлозија, натриум азидот има само ограничена вредност во органската хемија во индустриски размери. Во лабораторија, се користи во органска синтеза за воведување на азидната функционална група со супституција на халиди. Азидната функционална група потоа може да се претвори во амин со редукција со било кој SnCl2 во етанол или литиум алуминиум хидрид или терцијарен фосфин, како што е трифенилфосфин во реакцијата на Стаудингер, со Рани никел или со водород сулфид во пиридин.
Натриум азидот е разновиден прекурсор на други неоргански азидни соединенија, на пример, оловниот азид и сребрен азид, кои се користат во детонаторите како примарни експлозиви. Овие азиди се значително почувствителни на предвремена детонација од натриум азидот и затоа имаат ограничена примена. Оловото и сребрениот азид може да се направат преку реакција на двојно поместување со натриум азид и нивните соодветни нитратни (најчесто) или ацетатни соли. Натриум азид, исто така, може да реагира со хлоридните соли на одредени земноалкални метали во воден раствор, како што се бариум хлорид или стронциум хлорид за соодветно да произведе бариум азид и стронциум азид, кои се исто така релативно чувствителни првенствено експлозивни материјали. Овие азиди може да се извлечат од растворот преку внимателно сушење.
Биохемија и биомедицински употреби
Натриум азид е корисен реагенс за сонда и конзерванс.
Во болниците и лабораториите, тоа е биоцид; тоа е особено важно кај реагенсите и основните раствори кои инаку може да го поддржат растот на бактериите каде што натриум азидот делува како бактериостатик со инхибиција на цитохром оксидаза во грам-негативни бактерии; сепак, некои грам-позитивни бактерии (стрептококи, пневмококи, лактобацили) се суштински отпорни.
Земјоделска употреба
Се користи во земјоделството за контрола на штетници на патогени кои се пренесуваат преку почвата како што се Meloidogyne incognita или Helicotylenchus dihystera.
Се користи и како мутаген за селекција на култури на растенија како што е ориз, јачмен или овес.
Безбедносни размислувања
Натриум азид може да биде фатално токсичен, па дури и мали количини може да предизвикаат симптоми. Токсичноста на ова соединение е споредлива со онаа на растворливите алкални цијаниди, иако не е пријавена токсичност од искористените воздушни перничиња.
Произведува екстрапирамидални симптоми со некроза на церебралниот кортекс, малиот мозок и базалните ганглии. Токсичноста може да вклучува и хипотензија, слепило и хепатална некроза. Натриум азид ги зголемува нивоата на цикличниот GMP во мозокот и црниот дроб со активирање на гванилат циклаза.
Растворите на натриум азид реагираат со метални јони за да таложат метални азиди, кои можат да бидат чувствителни на шок и експлозивни. Ова треба да се земе предвид при изборот на неметален транспортен контејнер за раствори на натриум азид во лабораторија. Ова исто така може да создаде потенцијално опасни ситуации доколку азидните раствори треба директно да се фрлат низ одводот во санитарен канализациски систем. Металот во водоводниот систем може да реагира, формирајќи високо чувствителни метални азидни кристали кои би можеле да се акумулираат со години. Потребни се соодветни мерки на претпазливост за безбедно и еколошки одговорно отстранување на остатоците од растворот на азид.
Горна Панонија
Горна Панонија, (на латински Pannonia Superior), била провинција на Римската Империја. Главниот град бил Карнунтум. Таа била едно од пограничните провинции на Дунав. Создадена била во 103 година н.е. од страна на царот Трајан кој ја поделил поранешната провинција Панонија на два дела: Горна Панонија (Супериор) и Долна Панонија (Инфериор). Провинцијата вклучувала делови од денешните држави Австрија, Хрватска, Унгарија, Словачка и Словенија.
Историја
Како управник на провинцијата, Септимиј Север тргнал кон римскиот царски престол во април 193 година од н.е.
Во 308 година, царот Диоклецијан претседавал на историската средба со неговите со-императори Максимијан и Галериј во Карнунтум, за да ги реши растечките тензии во тетрархијата. Диоклецијан и Максимијан биле присутни на 11 ноември 308 година, за да го видат Галериј да го назначи Ликиниј да биде август на местото на Валериј Север, кој умрел во рацете на Максенциј. Галериј наредил Максимијан, кој се обидел да се врати на власт по неговото пензионирање, да се повлече трајно. Во Карнтунум луѓето го молеле Диоклецијан да се врати на престолот, да ги реши конфликтите што се појавиле со кревањето на власта на Константин Велики и узурпацијата на Максенциј. Одговорот на Диоклецијан: „Ако можете да ја покажете зелката што ја посадив со свои раце на вашиот император, тој дефинитивно не би се осмелил да предложи да го заменам мирот и среќата на ова место со невремето на никогаш задоволна алчност“.
Градови
Некои од поважните градови во Горна Панонија биле:
Подоцна употреба
Северниот дел од франкската Марка Панонија од 8 век била наречена Горна Панонија. Името може да се најде дури и подоцна во слично, но пошироко, значење. На пр. Ото фон Фризин (Chron. 6, 15) го користи за да се однесува на Австрија (т.е. вистинска Австрија) во 12 век.
Покриена каматна арбитража
Покриена каматна арбитража (англиски: Covered Interest Arbitrage) претставува арбитража која се спроведува истовремено на пазарот на пари и на девизниот пазар. Таа вклучува земање заем во една валута, наречена „валута на финансирање“ (funding currency), и давање заем во друга валута, наречена „целна валута“ (target currency). Притоа, за заштита од девизниот ризик се употребува девизен курс со идна испорака (forward rate).
Спроведување на покриена каматна арбитража
заработка = x (1 + rf) x F - (1 + r), каде: S - сегашен девизен курс, F - девизен курс со идна испорака, r - домашна каматна стапка, rf - странска каматна стапка
Ако, пак, најпрвин се зема заем во странската валута, заработката од арбитражата се пресметува со следнава формула:
заработка = S x (1 + r) x - (1 + rf), каде: S - сегашен девизен курс, F - девизен курс со идна испорака, r - домашна каматна стапка, rf - странска каматна стапка
Тур де Свис
Тур де Свис (Трка околу Швајцарија) — еднонеделна етапна трка, дел од Светската турнеја, која се одржува секој јуни. Трката започнала во 1933 и со текот на времето била продолжена временска и добила нови спонзори. Со Критериум ду Дофине претставува пробна трка пред Тур де Франс и е дел од календарот на Светската турнеја. Како и Тур де Франс и Дофине, Тур де Свис нуди планински завршници и најмалку еден поединечен хронометар. Неколку победници на Тур де Свис, исто така, го имаат освоено Тур де Франс, вклучувајќи ги Еди Меркс, Ленс Армстронг и Јан Улрих. Во 2005, организаторите ја поместиле трката во почетокот на јуни. Прв победник на трката бил Макс Була во 1933 година. Возач со најмногу победи е Паскале Форнара со 4 победи (1952, 1954, 1957, 1958). Најнеодамнешен победник бил Симон Шпилак.
Ловци во снег
Ловци во снег  (Jagers in de Sneeuw), позната и како 'Враќањето на ловците', е слика изработена во  масло на дрво од 1565 година на Питер Бројгел Постариот.
Делото на Северна ренесанса е едно од низата дела,, кои прикажуваат различни периоди од годината.
Сликата е во колекцијата на Музеј за историја на уметност во Виена, Австрија. Оваа сцена е сместена во длабочините на зимата во текот на декември/јануари.
Историја и потекло
„ Ловци во снег “ е циклус со тематика од годишните времиња. Оваа мотивска определба била чест мотив во делата на ренесансните сликари, особено на жанр сцени и посебно во северните делови на Европоа.
Опис
Сликата прикажува зимска сцена во која тројца ловци се враќаат од лов во придружба на нивните кучиња.
Најверојатно, нивниот лов бил неуспешен.се враќаат уморени, а кучињата изгледаат прегладнети и беспомошни.
Еден од ловџиите носи труп на слаба лисица, што ја илустрира скудноста на ловот.
Пред ловците на снегот има стапалки од зајак кој им побегнал или го пропуштиле ловците.
Целокупниот визуелен впечаток е мирен, студен, претставен е облачен ден; боите се пригушени бели и сиви, дрвјата се голи, а чадот лебди во воздухот. Неколку возрасни и едно дете подготвуваат храна во гостилница со надворешен оган. Необични се и назабените планински врвови кои не постојат во Белгија или Холандија.
Впечатливи се чавките кои седат на соголените дрвја и страчката која лета во горниот центар на сцената. Бројгел понекогаш ги користел овие два вида птици за да укаже на лош предзнак бидејќи во холандската култура страчките се поврзуваат со ѓаволот.
Самиот пејзаж е долина со низ неа тече река со планини во далечините.
Се гледа воденица со замрзнатото тркало - вкочането. Во далечината, фигури се лизгаат на мраз на мраз, играат хокеј со стапчиња.
Толкување
Сликата е тема на модернистичкиот поет Вилијам Карлос Вилијамс во поемата  „Ловецот во снегот“.
Присуството на оваа слика во бројни особено филмски дела, се претпоставува дека е поради нејзиниот симболичен, мистичен и често засонуван карактер полн со таинствена недореченост.
Даниел Рајскин
Даниел Рајскин (1970, Санкт Петербург) - руски диригент.
Животопис
Рајскин е роден во 1970 година, во Санкт Петербург, како син на познат музиколог. На шестгодишна возраст се запишал во музичко училиште, а во конзерваториумот во родниот град студирал виола и диригирање. Под влијание на професорот Лев Савич, Рајскин се определил за диригирање, а потоа се усовршувал кај познатите професори: Милан Хорват, Марис Јансонс и Нееме Јарви. На возраст од 20 години ја напуштил Русија и продолжил да студира во Амстердам и во Фрајбург и набрзо станал еден од најпознатите виолисти во Европа.
Творештво
Во 2005 година, Рајскин станал шеф-диригент на Рајнската филхармонија, а во 2008 година на филхармонијата „Артур Рубинштајн“ во Лоѓ. Како диригент гостувал на повеќе сцени во Европа и во Азија, вклучувајќи ги: Белградската филхармонија, Загрепската филхармонија, Естонскиот национален оркестар, „Хонгконг синфониета“, Националниот оркестар на Латвија, оркестарот „Моцартеум“ од Салцбург, филхармониите на Копенхаген, на Виена, на Берлин и на Прага, оркестарот на радио-телевизијата во Даблин, Радиосимфонискиот оркестар на Чешка итн. Во својата кариера соработувал со Иво Погорелиќ, Миша Мајски, Ланг Ланг, Џулијан Рахлин итн. Исто така, познати се неговите ангажмани како диригент на неколку опери. На 1 декември 2016, во Домот на АРМ во Скопје, Рајскин диригирал на концертот на Ксенија Сидорова и Македонската филхармонија со наслов „Алхемија“.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Воден
Свети Петар и Павле (Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου) — средновековна црква во градот Воден, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во маалото Варош. Изградена е во XIV век и има интересни фрески од периодот од 1375 до 1385 г.
Во 1934 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Галоиталски јазици
Галоиталските јазици се генетска група на романското јазично семејство. Сè уште се смета за спорна нивната точна припадност: дали спаѓаат во галороманската или во италодалматинската гранка. Венецијанскиот обично се смета за припадник на друга дијалектна група, но некои го сместуваат во галоиталските говори.
Географска распределба
Овие јазици традиционално се говорат во северна Италија, јужна Швајцарија, Сан Марино и Монако, иако денес во значајна мера се истиснати од италијанскиот јазик. Речиси сите говорници се двојазични. Истите се говорат поактивно од дијаспората, во земјите со северноиталијански доселеници. Во Монако, лигурскиот има пропишан законски статус заедно со моначкиот (негов дијалект).
Историја на ФИФА Светско Првенство
[[Слика:World cup countries best results and hosts blank.PNG|thumb|480px|Сликата ги прикажува земјите домаќини (со виолетови точки), како и највисоките дострели на земјите учесници на светските првенства.
]] Историјата на ФИФА Светските Првенства започнува од 1930 година. На првиот турнир учествуваат само 13 поканети земји. Денес, светските првенства се третираат како глобален феномен и вклучуваат повеќе од 200 натпреварувачки земји кои учество на турнирот бараат низ двогодишен квалификациски циклус.
Првото светско првенство е одржано во Уругвај, земјата која успева и да го освои првиот трофеј по победата над Аргентина со 4:2. Личноста која е најзаслужна за основањето на Светското првенство е французинот Жил Риме (Jules Rimet), поради што од 1950 година, титулата што му се доделува на светскиот шампион го носи неговото име - тоа е златен пехар со тежина од 1.8 килограми, направен од чисто злато. Во 1970 година, Бразил како трикратен освојувач го добива трофејот во трајна сопственост, но него го чува во своите витрини само до 1983 година кога истиот е украден. Во 1971 година претставен е новиот, уште поспектакуларен пехар, едноставно наречен ФИФА Светско првенство. Направен од 18 каратно злато, овој пехар со висина од 36 cm и тежина од 5 кг е дело на италијанскиот дизајнер Силвио Гацанини и е проценет на преку 10 милиони долари вредност. Победникот на секое светско првенство добива идентична позлатена реплика, чија изработка чини повеќе од 50.000 долари.
Список на претседатели на Танзанија
Ова е список на претседатели Обединетата Република Танзанија. Обединетата Република на Тангањика и Занзибар е формирана на 26 април 1964 од спојувајќи ги Тангањика и Занзибар. Нејзин прв претседател е Џулиус Њерере. На 1 ноември 1964 земјата го добила новото име Танзанија. Моментален претседател е Џакаја Киквете.
Претседатели на Танзанија (1964-денес)
Закосените датуми означуваат де факто продолжување на функцијата.
Долно Кочан
Долно Кочан (грчки:, Панагија, до 1964 година Κάτω Ακροβούνι, Като Акровуни ) - село во Грција, општина Кушница, област Источна Македонија и Тракија, односно Егејскиот дел на Македонија. Според пописот од 2001 година има 661 жител.
Историја
Жителите во селото се од отселеното село Кочан (Акровуни), кои се населиле во Долно Кочан во 50-тите години на XX век. Долно Кочан е прогласено за самостојна населба во 1961 година после конечното отселување на Кочан, кога Долно Кочан било вметнато кон тогашната Општина Правишта, каде што станало потоа по законот Каподистријас. Со воведувањето на законот Каликратис, Долно Кочан е дел од општината Кушница.
Тетија (митологија)
Во старогрчката митологија, Тетија ( / <span title="/ˈ/: primary stress follows">ˈ т <span title="/iː/: 'ee' in 'fleece'">iː <span title="/θ/: 'th' in 'thigh'">θ <span title="/ɪ/: 'i' in 'kit'">ɪ s, <span title="/ˈ/: primary stress follows">ˈ т <span title="/ɛ/: 'e' in 'dress'">ɛ <span title="/θ/: 'th' in 'thigh'">θ <span title="/ɪ/: 'i' in 'kit'">ɪ s  / ; грчки: Τηθύς), била Титан и ќерка на Уран и Геја, жена на нејзиниот брат, титанот-бог О кеан, и на мајка на речните богови и О кеаниди. Тетија немала активна улога во старогрчката митологија ниту во култовите.
Потекло
Тетија била една од Титаните, потомци на Уран (Небото) и Геја (Земјата). Хесиод ги именува нејзините титански браќа и сестри, како О кеан, Коеј, Креј, Хиперион, Јапет, Теја, Р еја, Темида, Мнемозина, Феба и К рон. Тетија се омажила за нејзиниот брат, Океан, огромна река околу светот, и со него, станала мајка на многу синови, кои биле речни богови, како и многу ќерки, познати како О кеаниди. [//en.wikipedia.org/wiki/Hesiod Хесиод], [//en.wikipedia.org/wiki/Theogony Теогонија] 337–370; [//en.wikipedia.org/wiki/Homer Хомер], Илијада 200–210, 14.300–304, 21.195–197; [//en.wikipedia.org/wiki/Aeschylus Есхил], [//en.wikipedia.org/wiki/Prometheus_Bound Окованиот Прометеј] 137–138 (Сомерстин, pp. 458, 459), [//en.wikipedia.org/wiki/Seven_Against_Thebes Седуммина против Теба] 310–311 (Сомерстин, pp. 184, 185); [//en.wikipedia.org/wiki/Hyginus Хигин], [//en.wikipedia.org/wiki/Fabulae Fabulae] Предговор ( p. 95). За Тетија како мајка на речните богови види: [//en.wikipedia.org/wiki/Diodorus_Siculus Диодор Сикулиј], 4.69.1, 72.1. За Тетија како мајка на Океанидите: [//en.wikipedia.org/wiki/Bibliotheca_(Pseudo-Apollodorus) Аполодор], 1.2.2; [//en.wikipedia.org/wiki/Callimachus Калимах], Химна 3.40–45 (Mair, pp. 62, 63); [//en.wikipedia.org/wiki/Apollonius_of_Rhodes Аполониј од Родос], [//en.wikipedia.org/wiki/Argonautica Аргонаутика], 242–244 (Seaton, pp. 210, 211).
Според Хесиод
Според Хесиод, имало три илјади речни богови. Тие ги вклучуваат: Исто така, според Хесиод, имало три илјади Океаниди. вклучително: Пасуси во делот на Илијада наречени Измамата на Зевс, укажуваат на можноста дека Хомер знаел за традицијата во која Океан и Тетија (наместо Уран и Геја, како кај Хесиод) им биле родители на Титаните. Двапати кај Хомер  Хера го опишува парот како "Океан, од кого изникнаа боговите, и нивната мајка Тетија", додека во истиот пасус Х ипнос го опишува Океан како оној "од кого сите тие бликнале". Според М. Л. Вест, овие редови укажуваат на мит во кој Океан и Тетија се "првите родители на целата раса на боговите." Можеби како обид да се помират недоразбирањата помеѓу Хомер и Хесиод, Платон, во неговото дело Тимеј, ги прикажува Уран и Геја, како родители на Океан и Тетија, а Океан и Тетија како родители на Крон и Реја и другите Титани, воедно и Форкис.
Митологија
Првично сопругата на Океан, подоцна Тетија почнала да се идентификува со морето, и во хеленистичката и римската поезија името на Тетија, се користело како поетски израз за море.
Уште една приказна за Тетија е астралниот мит  кој се однесува на поларното соѕвездие Г олема мечка, за кое се сметало дека претставува катастеризам на Калиста, која била трансформирана во мечка, и поставена од страна на Зевс меѓу ѕвездите. Митот објаснува зошто соѕвездието никогаш не се поставува под хоризонтот, велејќи дека откако Калиста станала Зевсова љубовница, Тетија, загрижена за Хера, ѝ забранила да ја "допира длабочината на Океанот".
Тетија се спомува и во делото Метаморфози на Овидиј. Тука таа го претвора Екас во нуркачка птица.
Тетија била понекогаш мешана со една друга божица на морето и морска нимфа Тетида, сопругата на Пелеј и мајка на Ахил.
Иконографија
Претставите на Тетија пред Римскиот период се ретки.
Во текот на вториот до четвртиот век, Тетија сама или понекогаш заедно со Океан станала релативно честа одлика на мозаиците кои украсувале бањи, базени и триклиниуми на исток, особено во А нтиохија и околината. Нејзини атрибути се крилја кои излегуваат од челото, кормило, и кетос ("ketos"), суштество од старогрчката митологија со глава на змеј и тело на змија. Најстарите мозаици, идентификувани како Тетија, биле ископани во Антиохија и датираат од 115 п.н.е (Хате Археолошки музеј 850). Тетија, полулегнала на лево, заедно со Океан, прикажана е со долга коса и крилесто чело. Двајцата се голи до појасот а нејзината десна подигната рака замотан е кетос. Други мозаици на Тетија се прикажани во Хете Археолошкиот музеј и во Музејот на Уметноста во Балтимор. Кон крајот на периодот претставен од  овие мозаици, Тетија се појавува заедно со иконографијата на една друга морска божица Т аласа, грчка персонификација на морето (зборот thalassa на грчки означува море).
Воиславски манастир „Успение на Пресвета Богородица“
Манастир „Успение на Пресвета Богородица“ — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на падините на планината Смрдеш, во близина на селото Воиславци.
Историја
Од споменикот во дворот на манастирот се забележува дека во 1928 година биле откриени остатоци од стара црква. Денешниот манастир бил основан со изградбата на манастирската црква којашто започнала во 1968 година, а била осветена во 1980 година.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат две цркви, конак, трпезарии, споменик и помошни објекти.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ (нова)
Градбата на црквата е со правоаголна основа, полукружна апсида на источната страна и отворена припрата доградена на западната страна.
IBM Deep Blue
IBM Deep Blue беше компјутер за играње шах развиен од компанијата IBM. На 11 мај, 1997, овој компјутер победи натпревар од шест игри против светскиот шампион Гари Каспаров. Каспаров подоцна ги обвини IBM за мамење, и побара реванш, но IBM одбија и го демонтираа Deep Blue. Во 1996 Каспаров ја победи претходната верзија на Deep Blue.
Овово (Кавадарци)
Овово - Мечкин Дол  — археолошко наоѓалиште во Кавадарци.
Претставува населба и некропола од римско време Во нивите на Т. Донев, Ц. Милчев и други, што се наоѓаат 2 км источно од градот, се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал. Откриени се и камени плочи од гробни конструкции, како и надгробни стели со грчки натписи.
Ал Стјуарт
Аластер Ијан „Ал“ Стјуарт (Alastair Ian "Al" Stewart; роден 5 септември 1945) — шкотски пејач, композитор и фолк рок-музичар кој се стекнал со слава за време на Британската фолк преродба во 1960-те и 1970-те. Тој развил уникатен стил со тоа што компонирал рок фолк песни во кои се пеело за настани и личности од историјата.
Стјуарт издал шеснаесет студиски и три албуми во живо по издавањето на неговиот дебитантски албум Bedsitter Images во 1967 година, и продолжил да настапува во САД, Канада, Европа и Обединетото Кралство.
Стјуарт работел заедно со Питер Вајт, Алан Парсонс, Џими Пејџ, Ричард Томсон, Рик Вејкман, Френсис Монкмен, Тори Амос и Тим Ренвик, а негова последна соработка е забележана со Дејв Накманоф и поранешниот гитарист од групата Wings, Лоренс Џјубер.
Етноцид
Етноцид - поим што означува поширока категорија од културоцид, како бришење на цела една народна култура. Овој поим се користи кога станува збор за национален или етнички културоцид кои може да биде во комбинација и со другите елементи на искоренување на еден народ, како што е депортацијата односно преместување на населението или слични мерки за поништување на еден народ, асимилацијата или создавање на вештачки народи или нации. Генерално, етноцидот е поим што означува бришење на етничката култура, обичаите и идентитетот на една етничка група или цела нација.
Меѓу правните извори најчесто се цитира како правен основ за спротивставувањето на етноцидните или културоцидните процеси Декларација на Обединетите нации за правата на домородните народи усвоена 2007 година од Генералното собрание на ООН
Како еден вид или компонентата на „етничкото чистење" во модерното време зачестано се појавува и поим "cultural cleansing" ("културното чистење"), што укажува на блиската корелација мегу термините културоцид и етноцидот. Во споредба со кутуроцидот, етноцид подрзбира сите етно-рестриктивни мерки од власта, посебно управни, административно-финансиски и други државни огрничувања и забрани или наредби насочени кон одреден етнос или нацијата со цел "бришење" на истиот или спроведување дискриминацијата, обесправување, дезинтеграцијата или прогонот по етничката или националната основа. Според членот 6 од наведената Декларација (2007) домородните луѓе имаат право на "државјанството", но овој член може и пошироко да се толкува како колективното право на националноста и надвор од државата и "државјанството" (како поим исклучиво врзан за државата) односно како колективното примитивно право на етничка и национална припадност, консекветно или евентуално потврдено со одреден тип легитимација од одредена власт.