cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Понуда и побарувачка
Останати пазарни форми
Во услови, кога на пазарот постои монопол, еден понудувач на производот може да ја одреди понудената количина или цената на пазарот. Целта на монополистот е да го максимизира профитот, оттаму во моделот монополистот ја одредува цената онаму каде што има максимален профит при одредена количина (од побарувачката). Оваа цена ќе биде повисока отколку цената во конкурентниот пазар. Слична анализа се применува и кога за едно добро има еден купувач, a многу продавачи, монопсон. Олигопол е пазарна форма кога постојат неколку продавачи на пазарот од кои секој ги зема предвид своите и постапките на другите во однос на цената. Таквите пазари се анализираат со помош на теоријата на игрите.
Позитивно наклонета крива на побарувачка
Водејќи се од стандардните микроекономски претпоставки тешко е да се претпостави позитивно наклонета крива на побарувачка (ако се зголеми цената, се зголемува побарувачката). Иако после долгогодишно истражување, сѐ уште не се има пронајдено добро за кое ќе биде општоприфатено дека има позитивно наклонета крива (Гифенови добра). Еден пример за Гифеново добро се компирите за време на гладот во Ирска. Имено, поскапувањето на компирите во Ирска предизвикало понатамошно осиромашување на населението за кое компирите биле основен прехранбен производ. Поради фактот што сиромашното население немало поевтина алтернатива за прехрана, зголемувањето на цената на компирите, го намалило доходот кој можел да се употреби за други прехранбени производи и со тоа сиромашното население било принудено и покрај повисоката цена да побарува повеќе компири.
Исто така постојат и добра кај кои намалувањето на цената предизвикува намалување на побарувачката (Вебленови добра). На пример, намалувањето на цената кај луксузните автомобили, предизвикува пад на побарувачката за истите. Тоа е поради фактот што луѓето пониската цена ја сметаат како сигнал за послаб квалитет, односно самите добра се привлечни поради високата цена.
Некогаш и покрај постоењето на негативно наклонета крива на побарувачка, можно е зголемувањето на доходот да доведе до намалување на побарувачката. Тоа е поради фактот што со зголемувањето на доходот, на потрошувачите им стануваат достапни и поатрактивни алтернативи. Добрата со вакви својства се познати како инфериорни добра
Негативно наклонета крива на понуда
Постојат случаи, кога цената на едно добро опаѓа, а повеќе добра се понудени. Тоа главно се должи на искористувањето на економиите од обем. Еден посебен случај е производството на компјутерски софтвер, каде што производството на првата програма има голем трошок, додека пак дополнителното копирање на програмата има скоро незначителен маргинален трошок.
Емпириски проценки
Врските на понудата и побарувачката може емпириски да се оценат од цената, количината и други податоци. Ова може да се направи со методот на оценка со помош на системи на равенки во економетријата. Ваквите методи, овозможуваат решавање на важните структурни коефициенти. Проблемот на идентификација на параметрите е чест во структурното оценување. Вообичаено, потребни се податоците за егзогените променливи (останатите променливи освен цената и количината, кои пак се ендогени). Алтернатива на структурното оценување е намалената форма, која пак се служи со регресирање на ендогените променливи, проследени со егзогени променливи.
Употреба на моделот во макроекономијата
Понудата и побарувачката се воопштени за да се објаснат некои макроекономски променливи во услови на пазарна економија, како на пример вкупното ниво на извод како и општото ниво на цени. Моделот на агрегатната понуда и агрегатната побарувачка е најдиректната примена на понудата и побарувачката во макроекономијата, но исто така и други макроекономски модели се служат со понудата и побарувачката. За разлика од микроекономијата, во макроекономијата има повеќе спротивставени гледишта во однос на теоретските основи на примената на моделот. Понудата и побарувачката во макроекономијата се користат и за да се поврзе понудата на пари со каматните стапки.
Кусок на побарувачката
Кусок на побарувачката се јавува кога фактичката побарувачка е пониска од проценетата или проектираната. Кусоците на побарувачка се предизвикани од преценувањето на побарувачката во фазата на планирање на производството. Преценувањето е предизвикано од оптимистичката пристрасност и/или стратешки погрешното претставување.
Лејлилер
Лејлилер — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Владимир Морозов
image         = Vladimir Morozov, Trojan Swim Club, after winning 50-meter free (34348704764).jpg Владимир Викторович Морозов (Владимир Викторович Морозов; роден на 16 јуни 1992) е руски пливач и олимписки освојувач на бронзен медал. Тој е моментален руски рекордер на 50 метри грбно (долг курс) и на 50 метри краул (краток и долг курс).
Пливачка кариера
На Летните олимписки игри 2012 во Лондон, Морозов бил дел од рускиот штафетен тим на 4x100 м краул кој завршил на третото место зад Франција и САД. Пливајќи во третата измена, Морозов испливал време од 47.85.
По игрите во Лондон, Морозов настапил на Европското првенство во мали базени и на Светското првенство во мали базени одржани кон крајот на 2012 година. На Европското првенство во Шартр, Морозов освоил 7 медали од кои злато на трките на 100м краул и 100м мешано. На Светското првенство во Истанбул, Морозов освоил златен медал во дисциплините 50 и 100м краул, и сребрен медал со рускиот штафетен тим на 4x100м мешано. На трката на 50м краул, Морозов го победил олимпискиот шампион Флоран Маноду и поставил нов државен рекорд од 20.55.
На Светското првенство 2013 во Барселона, Морозов го освоил сребрениот медал на трката на 50м краул, и бил дел од рускиот штафетен тим кој стигнал до бронзениот медал на 4x100м краул. На Светското првенство 2015 во Казањ, Морозов испливал најбрзо време во полуфиналето на трката на 100м краул но подоцна бил дисквалификуван поради лош старт. На трката на 50м краул, Морозов завршил на четвртото место и за една стотинка не успеал да стигне до бронзениот медал. Сепак, заедно со рускиот штафетен тим, тој успеал да го освои сребрениот медал на 4x100м краул.
Смоква
Смоква (науч. Ficus carica) — средоземно дрвенесто растение од родот фикус. Дрвото е ниско со разгранета крошна. Нејзиниот плод се употребува во исхраната како свеж, така и сув.
Опис на билката
Смоквата е листопадна билка со многу разгранета кошница. Старите гранки се сиви, додека младите тамнозелени. Листовите се наизменични, големи и неправилно палчесто делени. На младимте гранки при дното се наоѓаат залистоци. Ситни цветови се наоѓаат во вдлабвната крушвидна оска на цветот. Плодот е цветен плод; ситните плодови се поврзани се со сочна крушовидна оска на светот. Цвета од мај до јуни. Опрашувањето кај смоквите е врзано за животниот циклус на една сорта осилки и сакриен је од очите на луѓето.
Станиште
Стаништето на смоквата е на топлите, заштитени места. За татковина на смоквата се смета југоисточна Мала Азија, односно земјите од источното Средоземје. Од каде што е распространета првенствено во пределите си средоземна клима. Билката најубаво успева во топлите краишта, во близина не мора, но може да се одгледува и во континентаните предели. Поради тенката кора, таа е осетлива на ниска температура.
Лековитата моќ на смоквата
Богатиот хемиски состав условува висока хранлиова вредност на ова овошје.Плодовите од неа се употребуваат во свежа и преработена состојба. Погодни се и за сушење. Тие се ценат како хранливо и диетално средство за регулирање на активностите на дигестивниот систем и при кардиоваскуларни заболувања.
Листовите од смоквата се препорачуваат при дијарејата, дизинтерија, кашлица, болки во стомакот и цревата. Надворешно се користи за нанесување на рани и чирови на кожата, против првут и исто така го чисти и заздравува епидермисот, потоа служи за гаргара- призабоболка и болно грло.
Начин на употреба
Во форма на напивка - 1 лажица сецкани листови се варат 1-2 минути во една чаша вода и се оставаат да отстојат 30 минути. Се пие трипати на ден по една чаша. Една чаша од истата напивка, измешана со половина лажичка маслиново масло, претставува многу добро средство против нервни грчеви.
Против првут се користи истата напивка, само што на почетокот пред да зоврие се додава 1/2 лажичка морска сол и една лажица вински оцет. Се нанесува на коренот на косата. Смоквата исто така се корсити за правење на џем, мармалад и познатото слатко од смоква.
Бојнички замок
Бојнички замок (Bojnický zámok, Bajmóci vár) – средновековен замок во Бојнице, Словачка. Тој е романтистички замок со одредени оригинални готски и ренесансни елементи изградени во 12 век. Бојничкиот замок е еден од најпосетуваните замоци во Словачка, годишно го посетуваат стотици илјади посетители, а исто така е популарна сцена за снимање фантастични филмови и бајки.
Историја
Бојничкиот замок првпат се споменува во пишани записи во 1012 година, во документ на Зоборската опатија. Првично бил изграден како дрвена тврдина и постепено дрвото било заменето со камен, со надворешните ѕидишта обликувани според нерамниот карпест терен. Негов прв сопственик бил Матеј III Чак, кој го примил во 1302 година од кралот Вацлав III од Унгарија. Подоцна, во 15 век, бил во сопственост на кралот Матјаш Корвин, кој му го дал на својот незаконски син Јанош Корвин во 1489 година. Матјаш сакал да го посетува Бојнице и тука работел на своите кралски декрети. Практикувал да ги диктира под саканата липа, која денес е позната како „Липата на кралот Матјаш“. По неговата смрт замокот станал сопственост на семејството Запоља. Турзовците, најбогатото семејство на север во Кралството Унгарија, го стекнале замокот во 1528 година и презело негова голема реконструкција. Поранешната тврдина била преобразена во ренесансен замок. Од 1646 година, сопственици на замокот станува семејството Палфи, кое продолжило да го обновува замокот.
Конечно, последниот прочуен сопственик на замокот од семејството Палфи, грофот Јанош Ференц Палфи (1829-1908), направил комплексна романтистичка реконструкција од 1888 до 1910 годна и ја создал денешната прекрасна имитација на француските замоци од долината на Лоара. Тој не само што го градел замокот, туку исто така бил архитект и графички дизајнер. Го искористил својот добар уметнички вкус и љубов за собирање уметнички дела. Тој бил еден од најголемите собирачи на антиквитети, таписерии, цртежи, слики и скулптури во неговото време. По смртта и долгите расправии, неговите наследници продале многу драгоцени уметнички дела од замокот, а потоа, на 25 февруари 1939 година, го продале замокот, бањата и околното земјиште на чешкиот претприемач Јан Антонин Бата (сопственик на компанија за чевли Бата).
По 1945 година, кога имотот на Бата бил конфискуван од владата Чехословачка, замокот станал седиште на неколку државни институции. На 9 мај 1950 година, во замокот избувнал огромен оган, но бил повторно изграден на сметка на владата. По оваа реконструкција тука бил отворен музеј специјализиран за документација и презентација на ерата на архитектонските неостилови. Музејот Бојнице денес е дел од Словачкиот национален музеј.
Опис
Замокот е познат по своите атракции, вклучувајќи ги популарните Замок на бајките, Меѓународниот фестивал на духови и души и Летниот музички фестивал. Романтичниот замок е исто така популарна локација за снимање филмови-бајки, како „Фантагиро“. Во 2006 година, замокот привлекол околу 200.000 посетители. Тој е домаќин на најпопуларниот музеј во Словачка и е прикажан во многу филмови.
Паркот на замокот
Бојничкиот замок се наоѓа во парк кој се одликува со бројни видови дрвја. Во паркот се наоѓа и зоолошка градина, најстарата и најпосетуваната во Словачка. Паркот на замокот продолжува во форма на парк-шума во Стражовските Планини.
Александар Ермаков (ракометар)
Александар Ермаков (14 јануари 1996) е руски ракометар кој настапува за РК Динамо Астрахан и руската ракометна репрезентација.
Марсело Вијеира
Марсело Вијеира да Силва Жуниор (роден на 12 мај 1988 година), познат како Марсело, е бразилски фудбалер, играч од одбраната на Реал Мадрид и на бразилската репрезентација. Тој игра главно на позицијата лев бек, но исто така може да дејствува и како лево крило.
Во 2005 година, тој го освоил бразилското првенство Кампеонато Кариока со Флуминесе и во 2006 година тој бил избран во Тимот на сезоната во Бразилеирао на 18 годишна возраст. До крајот на годината, тој се приклучил на Реал Мадрид за 8 милиони долари. До 2017 година, тој одиграл 11 сезони во Мадрид, и постигнал 28 голови во 408 натпревари. Со Реал Мадрид тој ја освоил трипати Лигата на Шампионите, и бил избран во тимот на сезоната двапати, како и четири пати ја освоил шпанската Ла Лига.
Марсело дебитирал за Бразил во 2006 година против Велс, постигнувајќи гол. Тој бил дел од Бразилската репрезентација на Светското првенство во 2014 година каде што стигнал до полуфинале и бил именуван во Дрим тимот на турнирот. Тој бил четири пати именуван во Фифа Про тимот на Светот XI, и на УЕФА Тим на Годината во 2011 година, како и во тимот на Ла Лига во сезоната 2016 година.
После неговата пробивна сезона, Марсело бил пофален од страна на фудбалските легенди како што се Паоло Малдини и Диего Марадона, кој исто така го нарекол најдобар во својата позиција. Тој честопати бил споредуван со Роберто Карлос, кој и самиот рекол дека Марсело бил негов наследник,  најдобар лев бек и дека "Марсело поседува подобра техничка способност од мене".
Куќа на ул. „Тодор Чучков“ бр. 14 (Струмица)
'''Куќа на ул. „Тодор Чучков“ бр. 14''' ― куќа во Струмица, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Прехранбена индустрија
Прехранбена индустрија е гранка на индустријата која се занимава со производство и преработка на прехранбени производи.
Гранки
Прехранбената индустрија опфаќа неколку гранки кој се занимаваат со различни делатности:
Лештен (Драмско)
Лештен е драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Запад
Запад е правец во географијата и една од четирите страни на светот. Се наоѓа на спротивната страна од исток и на 90 степени од север и југ. Запад е спротивниот правец во кој земната топка се врти околу нејзината оска и генералната насока во која очигледно зајдува сонцето. Во навигацијата со компас, запад е означен со агол од однос 270°.
Котопакси
Котопакси — активен вулкан сместен во Еквадор.
Со ледници покриениот Котопакси е највисок активен вулкан на светот. Како еден од најактивните вулкани во Еквадор, тој има стрмни страни и речиси симетричен конус покриен со длабоки кратери, што како гнезда се всадуваат во неговиот врв. Сегашниот конус, избразден со засеци што биле направени од тековите лава и од лакарите, се создал во текот на последните 5,000 години. Котопакси има долга историја на експлозивни ерупции меѓу кои спаѓа и онаа од 1534 година, со која е завршена борбата меѓу Инките и шпанските конквистадори. Во текот на една од неговите најразорни ерупции во 1877 г., дошло до паѓање на еруптивниот столб и до создавање пирокластични текови и лахари кои ги уништиле блиските котлини, истекувајќи по насока над 100 км во Тихиот Океан.
Од 1738, Котопакси избувнал повеќе од 50 пати. Последната ерупција траела од август 2015 до јануари 2016. Котопакси бил официјално затворен за искачување од страна на властите сè до неговото повторно отворање на 7 октомври 2017.
Топонимија
Многу извори тврдат дека Котопакси на кечуански јазик означувал блескав куп или планина, но тоа не е потврдено. Локалните народи на Андите го сметале за „Света планина“ уште пред инвазијата на Инките во 15 век и го славеле како „испраќач на дождот“ а се сметало и дека боговите живеат на врвот. На чапалачи јазикот, името на вулканот би означувал „вратот на Месечината“ бидејќи кога Месечината е над вулканот остава таков впечаток. Шпанскиот хроничар Антонио де Херера, кој во неговите дела ја споменува на ерупција на вулканот во 1533 година а вулканот го нарекува Латакунга.
Географија
Котопакси се наоѓа на западниот раб на Централните Кордиљери, наречени и Кордиљера Реал Провинцијата вокоја се наоѓа вулканот го носи истото име. Главен град на провинцијата Котопакси е Латакунга, кој се наоѓа јужно од провинцијата Пичинча каде се наоѓа Кито, главниот град на Еквадор. Латакунга се наоѓа на околу 30 километри југозападно од вулканот а Кито е 60 километри северно.
Топографија
Котопакси е стратовулкан со речиси совршен конус, на 5897 метри надморска височина и 3000 метри повисок од околните висорамнини. Тоа всушност е составен од две вулкански зданија. Основниот дел, најстариот, е купа која се распаднала пред повеќе од 5.000 години и чии остатоци сè уште се видливи на север и југозапад во форма на испакнати релјефи. Овој стар дел од вулканот се вика Пикачо. Поновиот дел, сместен одозгора, го образува крајниот конус наречен Инкалома. Покривајќи површина од 280 км2 со должина од 22 километри на широчина од 20 километри, неговиот волумен изнесува 272 км3
Над 4900 метри надморска височина, вулканот е покриен со мраз и вечен снег на вкупна пресметана површина од 25 км2
Еруптивен тип и вулкански ризик
Овој вулкан е експлозивен, со исфрлање на пепел, лапили (понекогаш во облик на пирокластични текови), односно лави од андезитски тип. Тој емитувал и пемза составена од риолит.
На височина од над 5500 метри, ледничкиот карактер на гребенот ерупциите ги прави екстремно опасни бидејќи лавата се меша со снегот па од вулканот избива смртоносна каллива маса наречена лахар. Вулканот е дотолку пострашен бидејќи брзината на исфрлениот вулкански материјал ги затекнува жителите на долината. Кратерот на Котопакси лесно е поднавален накај запад па ерупцијата е со тенденција да избива кон градот Латакунга кој повеќепати бил опустошен од лахар.
Историја на ерупциите
Со 87 познати ерупции, котопакси е еден од најактивните вулкани во Еквадор. Тефрохронологијата и студиите со радиојаглеродно датирање покажале дека Котопакси во повеќе наврати достигнал вулканска избувност 5 (пароксизмален плиниски избув) во период од 6.000 години. Според Глобалната програма за вулканизам на Смитсоновата институција, најголемите ерупции веројатно се случиле во 5820 п.н.е. и во 3880 п.н.е. Првата забележана ерупција на Котопакси била во 1534 година.
Најсилните ерупции на вулканот во поновата историја се случиле во 1742, 1744, 1768 и 1877. Во 1744 и во 1768 ерупциите го уништиле колонијалниот град Латакунга. При ерупцијата на 26 јуни 1877, пирокластични текови се спуштале од сите страни на планината топејќи ја ледената капа, со лахари кои патувале повеќе од 100 километри во Тихиот Океан и западниот Амазонски басен. Градот Латакунга уште еднаш настрадал под калливите талози. Сведоци на ерупцијата на 19 јуни 1742 биле научниците Пјер Бугер и Шарл-Мари де ла Кондамин, членови на француската геодетска мисија, при нивното спуштање од Гванга Пичинча.
Имало голема ерупција од 1903 до 1904, и помали активности останале до 1940 и веројатно до 1942. . Директните набљудувања биле отежнати поради лошото време па оттука била и несигурноста околу ерупцијата во 1942. Истиот извор наведува дека имало засилена топлинско-сеизмичка, нееруптивна активност во 1975 и во 2002 година. При активноста во 2002, имало фумаролска активност и зголемено испуштање на сулфур а мразот околу и во внатрешноста на југоисточната страна на конусот почнал да се топи. Сепак, не била забележана ерупција.
Понова вулканска активност
Во 2015, две големи ерупции на пареа утрото на 14 август забележале нова фаза на вулканска активност Вулканот покажувал зголемена активност а во август 2,100 земјотреси биле регистрирани а емисиите на сулфур диоксид достигнале до 20,000 тони дневно. Паднала вулканска пепел во области блиски до вулканот (вклучително оштетувајќи обработливо земјиште на падините на соседните вулкани како Ел Коразон) Пепелта достигнала до Кино,оштетувајќи ги јужните и централните подрачја на градот. Владата алармирала дека 300,000 луѓе се во опасност од вулканот во провинциите Котопакси, Тунгурахуа, Напо и Пичинча. Во октомври 2015 било соопштено од страна на локалните власти дека вулканот исфрлил два километри висок облак од пепел, видлив и од главниот град Кито, на 45 километри северно од вулканот. Идните ерупции на Котопакси носат висок ризик за месното население, нивните живеалишта и обработливото земјиште. Најголемата опасност од Котопакси е топењето на ледникот на врвот, што би довело со катастрофа предизвикана од лахари. Некоја поголема ерупција, кон север, би уништила повеќе градови во долината во приградското подрачје на Кито, каде бројот на жители изнесува повеќе од 2,000,000).
Искачување
Првиот Европеец кој се обидел да се искачи на планината бил Александар фон Хумболт во 1802 година, но достигнал висина само од околу 4500 м. Во 1858 година, Мориц Вагнер ја истражувал планината, но ниту тој не можел да стигне до врвот. На 28 ноември 1872 година, германскиот геолог Вилхелм Рејс и неговиот колумбиски партнер Ангел Ескобар конечно го освоиле врвот на Котопакси. Во 1873 година повторно бил освоен од Мориц Алфонс Штубел, а потоа во 1880 година од Едвард Вимпер. Сликарите Деч и Ханс Мејер стигнале на врвот во 1903 година а многу од сликите на Решрајтер содржат поглед на Котопакси.
Во доцниот 20 век, освојувањето на Котопакси станало главна туристичка атракција. Планинарскиот дом Хозе Феликс Рибас бил изграден во 1971 година на надморска височина од 4800 метри и проширен во 2005 година. Тука се случила трагедија на празникот Велигден, во 1996 година, кога лавина делумно го затрупала домот заедно со десетици туристи. Ледникот веројатно попуштил поради земјотрес кој се почувствувал во целата провинција Котопакси неколку дена пред да надојде лавината во која загинале 13 лица.
Самсунспор
Самсунспор е професионален Турски Фудбалски клуб сместен во градот Самсун. Клубот бил формиран по спојувањето на пет клубови:19 мај,Акинспор,Фенер младина,Самсунспор и Самсунспор Галатасарај. Боите на клубот се црвено бели,и тие нивните натпревари ги играат во стадионот на Самсун 19 19 мај.
Инаку во периодот од 1968-69 година тимот бил во 2 лига во домашното првенство.Клубот помеѓу вете лиги сè до 1993 година.По нивната промоција во 1 лига за шести пат ,клубот почнал да се натпреварува и во Европа.
Историја
Самсунспор ја започнал својата историја во TFF Прва 2.Лига, втора дивизија од  Турција. Фудбалскиот тим завршил на петтото место, во нивната прва сезона. Тимот исто така се натпреварувал и во Турскиот куп таа година.
1571
1571 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1571 година од новата ера, 571. од вториот милениум, 71. од XVI век и втора од 1570-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7079 и 7080 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6321 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5331 и 5332 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2324.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1571 година се протега во 4207 и 4208, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4267 и 4268 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2114. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 978 и 979 исламска година.
Малакастро
Малакастро е регион и општина во областа Фиер во Југозападна Албанија. Беше создадена во јуни 2015 со соединување на сегашните општини: Аранитас, Балш, Фратар, Грешица, Хекал, Кута, Грачан, Центар Дукас и Селита. Седиште на општината е градот Балш. The total population is 27,062 (попис 2011), in a total area of 329.19 км2. Територијата се совпаѓа во поранешниот округ Малакастро.
Црвена боровинка
Vaccinium vitis-idaea, бобинка, еребица, планинска брусница или каурина, е мала зимзелена грмушка од фамилијата Ericaceae, која дава плодови за јадење.Потекнува од бореалната шума и арктичката тундра низ северната хемисфера, од Европа и Азија до Северна Америка. Боровинките се берат во дивината и се користат за правење на различни јадења во Северна Балтоскандија, Русија, Канада и Алјаска. Комерцијалното одгледување се врши во северозападниот дел на Тихиот Океан на САД и во многу други региони во светот.
Имиња
Vaccinium vitis-idaea е најчесто познат на англиски како 'lingonberry' или 'cowberry'. Името 'lingonberry' потекнува од шведското име за видот, и е изведен од нордискиот , или Хедер.
Името на родот Vaccinium е класично латинско име за растение, веројатно боровинка или зумбул, и може да потекнува од латинскиот, „Бери“. Специфичното име е изведено од латинскиот ('лоза') и , женската форма на  (буквалното  „од планината Ида “, што се користи во однос на малините Rubus idaeus ).
Опис
Vaccinium vitis-idaea се шири преку подземни стебла за да формира густи клонални колонии. Од подземните стебла растат тенки и кршливи корени. Стеблата се заоблени во пресек и растат од 10 до 40 сантиметри во висина. Листовите растат наизменично и се овални, 5-30 милиметри долго, со малку брановидна маргина, а понекогаш и со засечен врв. Цветовите се ѕвонести, бели до бледо розови, 3-8 милиметри долго, и се произведува во почетокот на летото.
Плодот е црвена бобинка 6-10 милиметри во пречник, со кисел вкус, зрее кон крајот на летото до есента. Иако се горчливи во почетокот на сезоната, тие засладуваат ако се остават на гранката во текот на зимата.
Валентин Бузмаков
Валентин Бузмаков (17 април 1985 година) е руски ракометар. Тој игра за РК Пермские Медведи и руската репрезентација.
Црвена боровинка
Статус на заштита во САД
Растението е загрозено во Мичиген. Подвидот минус е наведен како вид на посебна грижа и се верува дека е истребен во Конектикат.
Екологија
Vaccinium vitis-idaea ги чува лисјата цела зима дури и во најстудените години, невообичаено за широколисното растение, иако во своето природно живеалиште обично е заштитено од силен студ со снежна покривка. Исклучително е издржлив, толерира температури до -40 С или пониско, но слабо расте каде што летата се топли. Почвите сиромашни со хранливи материи се толерираат, но не и алкалните почви.
Одгледување
Боровинките комерцијално се одгледува во Холандија и други земји од 1960-тите. Царицата Елизабета наредила да се засади бобинки низ целиот Петерхоф во 1745 година
Некои сорти се одгледуваат поради нивната украсна, а не кулинарска вредност. Во Обединетото Кралство, Групацијата Koralle ја доби наградата за градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво.
Кулинарска употреба
Бобинките собрани во дивината се популарно овошје во северна, централна и источна Европа, особено во нордиските земји, балтичките земји, централна и северна Европа.
Бобинките се прилично курви, па често се готват и засладуваат пред јадење во форма на џем од бобинки, компот, сок, смути или сируп. Суровото овошје, исто така, често едноставно се пасира со шеќер, кој ги зачувува повеќето од нивните хранливи материи и вкус. Оваа мешавина може да се чува на собна температура во затворени, но не нужно затворени садови, но во оваа состојба најдобро се чуваат замрзнати. Овошјето кое се служи на овој начин или како компот често ги придружува јадењата од дивечот и црниот дроб.
Во Шведска, Финска и Норвешка, шницлите од ирваси и елен традиционално се служат со сос од сос и сос. Конзервираното овошје најчесто се јаде со ќофтиња, како и со палачинки од компири. Традиционален шведски десерт е (буквално „лингонбери круши“), составени од свежи круши кои се излупени, варени и конзервирани во  ( сок од лингонбери ) и најчесто се јаде за време на Божиќ. Ова било многу вообичаено во старите времиња, бидејќи бил лесен и вкусен начин за зачувување на крушите. Во Шведска и Русија, кога шеќерот сè уште беше луксузен производ, бобинките обично се чуваа едноставно со ставање цели во шишиња со вода. Ова беше познато како (наводени лингонбери); постапката ги зачувала до следната сезона. Ова беше и домашен лек против скорбут.
Овој традиционален руски безалкохолен пијалок, познат како „ вода од бобинки “, го спомнува Александар Пушкин во Јуџин Онегин. Во руската народна медицина, водата од лингон се користела како благ лаксатив. Традиционално финско јадење е пржениот ирвас со пире од компири и бобинки од страна, сурови, одмрзнати или како џем. Во Финска, шлаг пудинг од гриз со вкус на бобинки е исто така популарен. Во Полска, бобинките често се мешаат со круши за да се создаде сос кој се служи со живина или дивеч. Бобинките може да се користат и за замена на црвените рибизли кога се создава сос од Камберленд. Бобинките се исто така популарни како диво набрано овошје во источна Канада, на пример во Њуфаундленд и Лабрадор и Кејп Бретон, каде што се локално познати како еребици или црвени бобинки, и на копното на Нова Шкотска, каде што се познати како лисици. Во овој регион тие се инкорпорирани во џемови, сирупи и печива, како што се пити, пити и мафини.
Во Шведска, бобинките често се продаваат како џем и сок и како клучна состојка во јадењата. Тие се користат за правење ликер од бобинки од Лилехамер; и, во источноевропските земји, се продава вотка од лингонбери, а вотката со сок од или морс е популарен коктел.
Бобинките се важна храна за мечките и лисиците, како и за многу птици што јадат овошје. Гасениците на молците- носици Coleophora glitzella, Coleophora idaeella и Coleophora vitisella се задолжителни хранителки на листовите V. vitis-idaea.
Во домородната северноамериканска кујна
Домородците од Алјаска ги мешаат бобинките со пулпа од шипка и шеќер за да направат џем, ги готват бобинките како сос и ги чуваат бобинките за понатамошна употреба. Дакелите ги користат бобинките за да направат џем. Којуконот ги замрзнува бобинките за зимска употреба. Инуитите разредете го и засладете го сокот за да направите пијалок, замрзнете ги и чувајте ги бобинките за пролет, а бобинките користете ги за правење џемови и желеа. Ињупијатите ги користат бобинките за да направат два различни десерти, едниот каде бобинките се матат со замрзнати рибини јајца и се јадат, а сировите бобинки ги матат со конзервирано млеко и масло од печат. Тие, исто така, прават јадење од бобинки кое се готви со јајца од риба, риба (белвица, овчарка или штука ) и маснотии.
Горниот Танана ги вари бобинките со шеќер и брашно за да се згуснат; јадете ги суровите бобинки, или обични или мешајќи ги со шеќер, маснотии или комбинација од двете; испржете ги во маснотии со шеќер или сушени рибини јајца; и направете ги во пити, џем и желе. Тие исто така ги чуваат бобинките сами или во маснотии и ги чуваат во корпа од бреза во подземен кеш или ги замрзнуваат.
Употреба на минус подвидови
Народот Антикости го користи овошјето за правење џемови и желеа. Nihithawak Cree ги складира бобинките така што ги замрзнува надвор во текот на зимата, измешајте ги бобинките со варени рибини јајца, џигер, воздушни меури и маснотии и јадете ги, јадете ги бобинките сурови како закуска и динстајте ги со риба или месо. Ињупијатите од островот Нелсон ги јадат бобинки, како и Ињупијатите од Северното Берингово Море и Арктичките региони на Алјаска, како и Инувијалуит. Народот Хаида, првата нација Хесквиахт, Вуикинуксв и Цимшиан сите ги користат бобинките како храна.
Хранливи својства
Бобинките содржат многу органски киселини, витамин Ц, витамин А (како бета каротин), витамини од групата Б (Б1, Б2, Б3) и елементите калиум, калциум, магнезиум и фосфор.
Традиционална медицина
Во традиционалната медицина, V. vitis-idaea се користеше како аперитив и адстрингентно. Горниот Танана ги јадеше бобинките или го користеше нивниот сок за лекување на помали респираторни нарушувања.
Други употреби
Nihithawak Cree ги користи бобинките од подвидот минус за да ги обои рипчињата и ги става цврстите, зрели бобинки на врвка за да ги носи како ѓердан. Западно-канадските Инуити го користат подвидот минус како додаток или замена за тутун.
Сродни видови
Vaccinium vitis-idaea се разликува од сродните боровинки по тоа што имаат бели цветови со ливчиња кои делумно ги опфаќаат стомачните и стигмата, наместо розови цветови со ливчиња рефлексирани наназад и позаоблени, помалку круши бобинки.
Хибридите помеѓу Vaccinium vitis-idaea и Vaccinium myrtillus, наречени Vaccinium × intermedium Ruthe, повремено се среќаваат во Европа.
Николина Кујача
Николина Кујача — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Дипломирала на отсекот за глумечка игра на Факултетот за драмски уметности во Скопје (1999). На театарските сцени низ Македонија настапувала како слободен уметник.
Филмографија
ТВ-филмови
ТВ-серии
Red (Taylor's Version)
Red (Taylor's Version) ― вториот повторно снимен албум на американската пејачка и текстописец Тејлор Свифт, објавен на 12 ноември 2021 година, преку Republic Records. Тоа е повторно снимање на четвртиот студиски албум на Свифт, Red (2012), по нејзиниот прв повторно снимен албум, Fearless (Taylor's Version), кој бил објавен во април 2021 година. Повторното снимање било контрамерка на Свифт против променетата сопственост на мастерите на нејзините први шест студиски албуми.
Составен од 30 песни, Ред (Taylor's Version) опфаќа повторно снимени верзии на 20 песни од изданието Red delux и хуманитарниот сингл на Свифт од 2012 година „Ronan“; 10-минутната, нескратена верзија на „All Too Well“; Самите снимки на Свифт на „Better Man“ (2016) и „Babe“ (2018), и двете таа ги напишала, но ги предала на американските кантри музички бендови Little Big Town и Sugarland, соодветно; и шест нови песни „from the Vault“ кои биле наменети за албумот од 2012 година. Свифт и Кристофер Роу го продуцирале најголемиот дел од Ред (Taylor's Version), додека Арон Деснер, Џек Антоноф, Пол Миркович, Шпионажа, Тим Блексмит, Дени Д и Елвира Андерфјард се справиле со останатите. Шелбек, Ден Вилсон, Џеф Баскер, Џекниф Ли и Буч Вокер, исто така, се вратиле за да ги продуцираат повторното снимање на песните на кои работеле во 2012 година. Фиби Бриџерс и Крис Стејплтон се приклучиле на албумот како гости вокалисти заедно со оригиналните функции од Гери Лајтбоди и Ед Ширан.
Свифт го промовирала албумот со телевизиски настапи на NBC. Во Соединетите Држави, „Се обложувам дека мислиш за мене“ влијаела на кантри радио станиците на 15 ноември 2021 година, додека „All Too Well (Taylor's Version)“ дебитирал на врвот на Billboard Hot 100 како осма песна број еден во кариерата на Свифт и најдолгата песна број еден на сите времиња; 25 други песни од албумот, исто така, се пронашле на топ 100 истата недела, поставувајќи го рекордот за најмногу единечно-неделни нови записи од изведувач во историјата на табелата. Инспирирана од премисата на „All Too Well“, Свифт напишала и режисирала All Too Well: The Short Film, романтична драма со Сејди Синк и Дилан О’Брајан во главните улоги.
Позадина
<blockquote class="templatequote">Музички и лирски, Red наликуваше на скршено срце. Беше насекаде, скршен мозаик од чувства кои некако се вклопија на крајот. Среќен, слободен, збунет, осамен, уништен, еуфоричен, див и измачуван од спомените од минатото. Како да пробувам парчиња од нов живот, влегов во студио и експериментирав со различни звуци и соработници. И не сум сигурен дали ми ги истураше мислите во овој албум, слушајќи илјадници твои гласови како ми ги пеат стиховите во страсна солидарност, или дали едноставно беше време, но нешто се излечи на патот.
-  Свифт се навраќа на Ред на нејзините друштвени мрежи
Издавање
На 18 јуни 2021 година, Свифт го изјавила дека Red (Taylor's Version), повторно снименото издание на Red, било објавено на 19 ноември 2021 година и ги содржи сите 30 песни што требало да бидат во верзијата од 2012 година. Таа, исто така, ја задеваше многу бараната, првична 10-минутна верзија на омилената песна на обожавателите, „All Too Well“, како дел од списокот на песни, која била „веројатно 20-минутна песна“ според Текстописецот Лиз Роуз,{{NoteTag|note=Сфифт сама ја напишала „All Too Well“ во 2010 година како прва песна за „Red“, која сонапишала некои песни на првите два студиски албуми на Taylor Swift (2006) и Fearless (2008). Покрај најавата, достапни биле и претнарачки за дигиталниот албум.
На 30 септември, Свифт објавила дека Red (Taylor's Version) била објавена на 12 ноември, една недела порано од планираното. Таа потврдила дека и винилните ЛП-ови на албумот ќе бидат испорачани истата недела. Дел од насловната песна, „Red (Taylor's Version)“, прикажана во најавното видео објавено од Свифт на 24 октомври, со црвен фустан, прстенот „Red“ од насловната на албумот, заедно со низа црвена облека и додатоци. На 5 ноември, преку Добро утро Америка, Свифт открила најавно видео за Се предобро, краток филм заснован и насловен според истоимената песна, објавена на 12 ноември заедно со албумот. Најавното видео покажал застарен автомобил кој вози покрај пат ограден со есенски шуми и дека е напишан и режиран од Свифт, во кој главните улоги ги толкуваат таа, Сејди Синк и Дилан О’Брајан. На 11 ноември, службениот филмски постер бил откриен на нејзините друштвени медиуми, проследено со кратко најавно видео од 24-тата песна на албумот, „Babe (Taylor's Version)“, на Tumblr.
Ам Гросен Брух
Ам Гросен Брух (Am Grossen Bruch) — општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Таа е дел од заедницата на општини Вестлихе Берде.
Географија
Општина се создала на 1 јули 2004 со спојување на селата Гунслебен, Хамерслебен, Нојдам и Нојвергерслебен. Името Гросес Брух означува „Големо мочуриште“, давајќи значење на мочуришната површина на поранешната ледничка долина, протегајќи се околу 45 километри од Ошерслебен и реката Боде на исток и до Хорнбург на запад.
Историја
Hamersleben бил првпат споменат во 1021 и во 1111 станал дом на авгунистинскиот манастир, кога Рајнхард, бискуп на Халберштат го основал кај Остервик три години порано. Двојниот манастир станал седиште на архиѓаконот во 1178. Се придружил на Конгрегацијаа од Виндесхајм во 1452. Во текот на реформацијата Хамерслебен бил уништен во текот на Германската селанска војна во 1525, повторно од трупите на тогашната лутеранска надбискупија Магдебург и повторно од силите на Шведската империја во текот на Триесетгодишната војна. И покрај тоа, опатијата останала римокатоличка сè до нејзиното распуштање во 1804. Црквата Свети Панкрас во католичкиот манастир е романска градба, која е позната по нејзините барокни оргули изградени во 1688. Денес, претставува станица на пејзажниот Пат на романиката.
Сообраќај
Ам Гросен Брух се наоѓа на сојузниот автопат 245, кој води од Халберштат до Халденслебен. Во Neuwegersleben автопатот 246 до Ванцлебен се раздвојува. Железничката линија од Ошерслебен до Јерксхајм во Долна Саксонија била затворена во 1992.
Александар Стојановиќ (партизан)
Александар Владо Стојановиќ ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Во родното место завршил основно училиште и седми клас гимназија. Војната му попречила да го дооформи своето образование. На 9 септември 1944 година стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Со Бригадата учествувал во сите позначајни борби и акции против непријателот. Бил учесник во борбите против балистите на Водно, Треска како и во акциите за уништување на сообраќајниците и крстосниците, по кои се движеле германските единици. Учествувал во уличните борби за ослободувањето на Скопје. Потоа ја продолжил борбата против балистите кон Тетово. Во акциите против истиот непријател на Косово, храбро загинал кон крајот на 1944 година.
Архангел (музичка група)
Историја
Уште во 1980 година, многу пред формирањето на групата, Ристо Вртев ја компонираше песната „Архангел„ со која ги даде основните назнаки на својот иден уметнички израз. Подоцна, Вртев почна да прави песни за составот Мизар, додека тие сѐ уште беа насочени кон чиста рокенрол форма.
Архангел е формиран во јануари 1989 година во состав: Ристо Вртев (гитара, вокал, автор на музика и текст), Драган Гиновски (гитара), Дејан Аргировски (бас) и Зоран Цветковски (тапани). Благодарејќи на претходната репутација на Ристо Вртев како еден од членовите на култниот Мизар групата веднаш привлекла големо внимание во јавноста. Првите живи настапи на Архангел биле на најголемите рок фестивали во поранешна Југославија, оној на ЈУРМ во Загреб, како и на Младинскиот фестивал во Суботица во 1989 година каде влегоа во финалето. На фестивалот во Суботица е изведена изменета верзија на песната „Архангел", а на тој настап бас-гитара свири покојниот Дејан Аргировски - Ушко. Песната беше објавена на компилацискиот албум на фестивалот во Суботица под име „Архангел 80-89„. Најнакрај, конечната верзија на оваа песна со назив „Исус„ е објавена на нивниот албум првенец.
Во 1993 година во Македонија тие добиваат признание за најдобар албум, најдобар концерт, песна на годината и најдобар текстописец. Снимката од unplugged настапот на групата ја претставуваше Македонската телевизија на телевизискиот фестивал во Софија. Во ноември 1994 Архангел учествуваа на програмата „Денови на македонската култура„ во Данска. 1995 година свиреа на Т-фестивалот во Скопје заедно со групите Prodigy, Dog Eat Dog, Renegade Soundwave итн. Во ноември истата година настапуваа во белградскиот „Битеф театар„. Ристо Вртев ја компонираше музиката за театарската претстава „Маме му ебем кој прв почна„ според текстот на Дејан Дуковски и режија на Александар Поповски. Тапанарот Димитар Поповски и Вртев ја напишаа музиката за претставата „Туку така под облака„.
Во 1995 година Архангел ја преработиле песната на Hüsker Dü - Never talkin to you again за што добиле награда за најдобра песна и најдобар спот во 1995. Во ноември 2000 Lithium Records ги реиздала сите албуми на Архангел. Првиот и вториот албум тогаш за првпат се појавиле на CD.
Име на групата
Групата своето име го добила по христијанскиот ангел Архангел, кој се смета за господар на ангелите во христијанската хиреархија веднаш под Богa.
Архангел 1
„Архангел“ е името на првиот албум на групата, издаден во март 1991 година во Белград, благодарение на Флавио Ригонат, сопственикот на куќата „Хаос“ која дотогаш издавала само книги и американски андерграунд стрипови. Покрај Вртев и Гиновски, на албумот настапиле и басистот Петар Јанков (екс ДДТ) и тапанарот Димитар Димовски (екс Цилиндар). Истата година, уредниците на 60 рок-списанија и радио емисии гласале за своите фаворити и Архангел бил прогласен за најдобар деби-албум и за најпријатно изненадување, а албумот се нашол на петтото место во категоријата „најдобар албум за годината“. Кусо по издавањето на првиот албум започнала и војната во Југославија, така што закажаната југословенска турнеја била откажана. Овој албум ги содржи следниве песни:
Од овој албум, најголеми хитови кои се издвоиле се: Архангел, Превез и Молк.
Архангел 2
„Архангел 2“ е вториот албум на групата, издаден во јуни 1993 година за музичката и касетната продукција на МРТ. Албумот, во касетно издание и со ист репертоар но со насловот „Дно“, бил објавен и на југословенскиот пазар, како издание на „Take it or leave it records“ Во Југославија албумот бил промовиран на концертот на белградскиот фестивал „Брзи бендови Србије“. Покрај песните на Вртев („Сениште“, „ Војна“, „Драги мој“, „1000 светла“, „1.000.000 долари“ и „Разговор без смисла“) како и соавторските песни на Вртев и Јанков („Дно“, „Човек без име и презиме“) на албумот се наоѓа и обработката на песната „Wonderful Life“ на британскиот музичар Black, како и „Зборови Волшебни“ на текст на Борис Пастернак. Овој албум ги содржи следниве песни:
Heart Core
Heart Core е третиот албум на групата кој бил издаден по подолга пауза во април 1998, кратко пред заминувањето на басистот Петар Јанков и неговата замена со Џоле Маскимовски. Издаден од Трето Уво, албумот ја заокружи триологијата што Вртев ја беше замислил уште во почетокот. По издавањето на албумот, кон крајот на годината следеше работата на филмот Збогум на 20 век на Ацо Поповски и Дарко Митревски каде песната Über Makedonische е главен носител на филмскиот саундтрак Останатиот аудио материјал од филмот, претежно инструментален, ќе се најде на следниот албум на бендот. Обработката "Never Talking To You Again" од составот Hüsker Dü е посветена на починатиот басист Дејан Аргировски. Ударни песни на албумот се „Нова вера, нова Библија„, „Über Makedonische„, „Крст„, додека во песната „Владимир“ се вткаени стихови на Владимир Мајаковски. Овој албум ги содржи следниве песни:
Небесна машина
Небесна машина е четвртиот албум на групата. Албумот бил издаден во 2003 година. Една од најуспешните песни од овој албум е Вина, невина. Нумери издадени на овој албум се следниве: Дискографија на „Архангел“ евидентирана од ВБУ Музички Регистар.
Настапи во живо
На 12 декември 1998 групата настапила на Скопскиот Саем пред околу 8.000 луѓе. Следувале неколку настапи низ Македонија и учество на фестивалот „Скопје Гори“ во мај 2000 година. Во 1993 и 1994 година, групата ги добила наградите за најдобар жив настап.
На 20 декември 2013 година, во спортскиот центар „Борис Трајковски“, Архангел одржале концерт заедно со Македонската филхармонија, под диригенство на Саша Николовски - Ѓумар. На 10 декември 2016 година, групата настапила на завршната вечер на 18. издание на „Таксират“, во „Метрополис арената“.
Јаглерод
Јаглерод (од carbo "јаглен") — хемиски елемент со симбол C и атомски број 6. Тој е неметал и тетравалнетен—составен од четири електрони со кои се формираат ковалентни хемиски врски. Тој припаѓа на група 14 од периодичниот систем. Три негови изотопи се сретнуваат во природата, 12C и 13C кои се стабилни, додека 14C е радионуклид, кој има рок на распаѓање од околу 5,730 години. Јаглерод е едно од неколкуте елементи, кои биле познати уште од античко време.