cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ветерн
Името Ветерн доаѓа од зборот вода
Едмонд Адеми
Едмонд Адеми — македонски политичар од албанска етничка припадност, член на СДСМ. Адеми работел како советник на министерот за внатрешни работи Оливер Спасовски во техничката влада на Емил Димитриев од 2016 година, а во 2017 бил назначен на функцијата министер без ресор во владата на Република Македонија. Пред тоа во периодот 2011–2015 работел како извршен директор во институтот за економски истражувања „Либерта“, а извесен период бил асистент на американските амбасадори во Македонија Џилијан Миловановиќ и Филип Рикер. Тој дипломирал социологија на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“.
IC 1213
IC 1213 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1213 се споменува и како KUG 0813+246.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јануари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1213 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 1213 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 16 м 34,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 29' 35".
Надворешни врски
IC 1213
Грб на Болоња
Грбот на италијанскиот град Болоња се состоел од овален штит кој е поделен на четири дела, два со црвен крст на бела позадина, надграден со „Capo d'Angiò“ и два со „Libertas“ (слобода) со златни букви на сина позадина. Целиот грб е со глава на лав.
Блазон
Грбот, кој бил одобрен со декрет од 6 ноември 1937 година, го имал следниот знак:
Историја
Грбот на Болоња е составен од 3 елементи:
Првиот што се појавил како симбол на комуната е црвениот крст, неговата прва сметка е цртеж што може да се види на маргината на документот, датира од 1259 година, а се однесува на знамето на Болоња, додека првиот обоен приказ е пронајден во кодексот од 1311 година од Статути на уметноста на драпериите. Според Херубино Гирардачи во неговата книга Historia di Bologna, црвениот крст потекнувал за време на првата крстоносна војна кога Лодовико Бјанчети му дал транспарент на кој е прикажан крстот, знак што го користеле болоњските крстоносци, на Тартаро Тенкаари, за да може да му го даде на магистратот од Болоња, кој потоа решил да го усвои како симбол на градот.
Иако легендата вели дека началникот на Анжу бил додаден за да ја претставува легендарната донација на Орифлам, направена од Чарлс VI од Франција на градот во 1389 година, поглаварот всушност бил додаден за време на војната меѓу Папството и Империјата. Според Гирардачи, вториот симбол на градот, синиот штит со златен збор Либертас, се појавил околу истиот период во 1376 година, годината во која Болоњскиот народ се побунил против владеењето на кардиналот Гуглиелмо ди Ноелет во војната.
Модерниот грб почнал да се појавува на монетите на Болоње за време на владеењето на Санте Бентивољо, по што ознаката била променета од другите владејачки семејства за да го вклучи нивниот грб.
Последниот симбол, почнал да се појавува во 15 век, веројатно како знак на амблемот усвоен од поддржувачите на бунтот во 1376 година, кој бил лав кој држи крстоносно знаменце, но модерниот грб само ја прикажува главата како симбол кој бил усвоен откако градот ја изгубил својата независност од Папските држави.
1240-ти
1240-ти — деценија според јулијанскиот календар кој започнала на 1 јануари 1240 година и завршила на 31 декември 1249 година.
1216 п.н.е.
1216 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1216. година пред новата ера, 216. од вториот милениум п.н.е., 16. од 13 век п.н.е. и седма од 1210-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4292 и 4293 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3534 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2544 и 2545 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 463 пред основањето на Рим.
Купид и Псајк (ван Дајк)
Купид и Псајк е слика масло на платно од Ентони ван Дајк. Сега е во Кралската колекција и прикажан во палатата Кенсингтон.
Едно од последните дела во опусот на Ван Дајк, покажува значително влијание на Тицијан и датира од неговото време како дворски уметник до Чарлс I од Англија. Тоа е неговата единствена преживеана митолошка маслена слика од тој период и веројатно доаѓа од серија слики на тема Купидон и Психа, нарачани за Куќата на кралицата во Гринич - други уметници вклучени во серијата биле Џејкоб Џорденс и стариот учител на Ван Дајк, Питер Пол Рубенс. Тој проект никогаш не бил завршен, што е едно од можните објаснувања зошто сликата нема рамка и е релативно недовршена. Ова би датирало од 1638-1640 година. Втора алтернатива е тоа што бил произведен за прославите на бракот на принцезата Марија со Вилијам II од Оринџ во 1641 година.
Дармштат (административен округ)
Дармштат е еден од трите административни окрузи на Хесен, Германија, кој се наоѓа во јужниот дел на покраината.
NGC 4871
NGC 4871 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4871 се споменува и како MCG 5-31-66, CGCG 160-227, DRCG 27-131.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4871 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4871 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 59 м 30,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 57' 23"". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Други поделби
Проучување на NGC 4871 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44606. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Санаториум (музичка група)
1988 година
Првиот концерт членовите на Sanatorium ќе го одржат веќе на почетокот на следната година, како дел од групна манифестација во гимназијата „Орце Николов” во Скопје, а веќе следниот месец, во февруари 1988 година ќе учествуваат и на фестивалот во Куманово, „РЕГИ ’88” на 05.02.1988 година. Нивното следно појавување на фестивал, неколку месеци подоцна, ќе им го донесе и првото признание во кариерата, најдобар бенд на метал-фестивалот во с. Раотинце (Тетовско), a летото ќе настапат и на групна свирка што ќе се случи во Летното кино во Градскиот парк во Скопје. Од самиот почеток, групата ќе биде одлучна во создавањето авторски композиции, вешто избегнувајќи ја општо воспоставената практика до тој момент, концертната листа да се базира најмногу на познати кавери. За жал, песните што во тој период и со таа постава се создавани, нема да доживеат да бидат снимени во студио, па дури ни како поквалитетно демо. Веќе есента 1988 година, дел од бендот, Глупсон и Црни, ќе заминат во ЈНА, па на некои помали настапи од тој период Перо ќе засвири бас, а како тапанар ќе биде ангажиран Мето. Во ваква постава ќе настапат за првпат и на еден Рок Фест на 11.11.1988 во МКЦ, а неколку месеци подоцна во ЈНА ќе замине и Перо. Паралелно со овие заминувања во ЈНА, и Миле ќе се откаже од понатамошното пеење, а Тони ќе одлучи да му се приклучи на истоимениот бенд на својот брат, Alojz Rop.
1989 година и постава на бендот
Најпознатата постава на бендот, онаа што трае и до денешен ден, ќе биде формирана кон крајот од 1989 година, кога на повратниците од ЈНА ќе им се приклучи и Константин Качев-Рус, кој претходно, пак, кратко е дел од Аргус. Прашањето за вокал ќе биде затворено со заедничка одлука на сите Шпирт да добие двојна улога, како вокал и како гитарист.
1990 и 1991 година
Пролетта 1990 година членовите на Sanatorium ќе се почувствуваат доволно спремни македонските фанови да ја запознаат новата постава на првиот самостоен концерт во МКЦ. На почетокот од следната година, поточно на 15.02.1991 година, ќе се појават по вторпат на еден Поп-Рок Фест, на неговото 9. издание, каде што ќе настапат и на финалната вечер на 01.03.1991 година. Ќе го освојат епитетот за најбучен бенд, што бендот ќе го сфати како позитивна критика, а и втора награда од публиката. Благодарение на учеството во финале, во март 1991 година, во студиото на РТС ќе бидат снимени инструменталната Мала ноќна музика и нивниот препознатлив хит од тоа време, Ultra speed. Продукцијата на двете песни е на Кокан Димушевски. Ultra speed, летото 1991 година, ќе се појави и на компилациската касета Демоскоп 2, што ќе биде и нивно прво дискографско појавување во јавноста. Летото 1991 година, во просториите каде што одржуваат проби, на обичен касетофон снимаат еден подолг демо-материјал составен од шест песни на англиски јазик, една на македонски јазик, Град, и два инструментали. Истата есен материјалот го објавуваат како демо-касета со име  Welcome To Sanatorium . Омотот, портрет на бендот, ќе го нацрта Рус, кој тогаш е студент на одделот за сликарство.
Како историски факт, ова е првиот македонски хеви-метал албум ставен на некаков носач на звук. Истовремено, со ова издание Sanatorium ќе биде еден од првите македонски рок-состави што ќе го наметнат англискиот јазик како начин на изразување.
На крајот од летото, на 31.8.1991, групата ќе настапи на фестивал во Нови Сад, организиран од метал-магазинот „Hard Metal“, на кој ќе настапат најдобрите југословенски метал-состави во тој момент. На овој фестивал ќе се појави и следната година, кога тој ќе се одржи во Белград. Паралелно со самите почетоци на Sanatorium, околу есента 1990 година, Глупсон, кој претходно ќе излезе од Bloddy George, и Шпирт, ќе се впуштат во уште една музичка авантура. Ќе ја прифатат поканата на Дарко Јаневски, па заедно со Божидар Петровски-Божо ќе го формираат Brigade O.D., еден од најдобрите македонски хард-кор состави, бенд во кој активно ќе настапуваат за целото време на неговото постоење. Успешно балансирајќи ги потребите и на двата состава, во средината на деведесеттите, искуството од заедничкото свирење со Дарко ќе го прошират и во проектот на Владимир Каевски-Влатче, Cyborg. Сепак, што се однесува до Шпирт и до Глупсон, приоритет во ангажманите секогаш ќе има нивниот матичен бенд Sanatorium.
1992 година
На крајот од 1991 година, членовите на групата ќе поднесат и по третпат пријава за учество на Поп-Рок Фест, но тоа нема да ги окупира премногу, иако на 31.01.1992 година, на настапот на првата вечер на Поп-Рок Фест ќе се покажат во одлично светло. Сепак, поканата што ќе ја добијат на крајот од годината ќе ги возбуди и ќе ги натера на уште поинтензивни проби. Настапот што ќе ги катапултира во музичкиот свет бил од поодамна најавен. Sanatorium ќе биде одбран од менаџментот на Leb I Sol, заедно со Легенда, да биде загревање за голем концерт на групата закажан за 23.02.1992 на Скопскиот саем. Една недела претходно, на 15.02.1992 година во МКЦ, групата рутински го одработува полуфиналниот настап на Поп-Рок Фест, а еуфоријата што ќе ја создадат метал-фановите ќе кулминира шест дена подоцна, на 21.02.1992, на финалето што ќе се одржи во клубот „Хард Рок“. Иронично за организаторите што ќе го ребрендираат фестивалот во Поп-Рок Фест, публиката ќе му го додели епитетот најдобар бенд токму на Sanatorium. Компромисно, од жирито ќе им биде доделено второто место, зад Ареа. Рус ќе биде промовиран во најдобар гитарист на фестивалот. Од овој момент всушност ќе започне вистинската кариера на бендот што низ годините подоцна ќе биде моторната сила на хеви-метал сцената во Република Македонија. Како финалист, за продукцијата на МТВ, ќе ја сними песната Сам во очај, која по неколку месеци ќе се појави на компилациската касета од фестивалот,  „Поп-Рок Фест ’92“ . Летото, на 27.06.1992 година, ќе биде главната ѕвезда на “Метал Рок Фестивал” што ќе се одржи на отворено во Куршумли ан.
Неколку дена по завршувањето на миксањето на материјалот, во декември, Sanatorium ќе биде македонскиот претставник на фестивал во Унгарија, на кој ќе настапат најзначајните југословенски бендови од тој период. Фестивалот ќе биде од мировен карактер, уште еден апел за сопирање на лудилото што ги зафаќа просторите на Југославија. Sanatorium ќе се покажат во најдоброто можно светло, a Балканот ќе започне да зборува за извонредниот македонски треш-состав Sanatorium. Тогашниот менаџмент на бендот, “Bagi Records” како сведоштво на овој настап ќе изготви една неофицијална видеокасета во лимитиран тираж, со пет песни, што во иднина ќе му послужи на бендот како промотивно издание.
1993 и 1994 година
По самото враќање од Унгарија, невообичаено брзо за продукцијата на МТВ, ќе биде пуштен во продажба првиот македонски хеви-метал албум издаден за националната издавачка куќа. Промоцијата на касетата ќе се случува во следните две години, со настапи низ цела Македонија, на сè поголеми концерти, завршувајќи со голем концерт во МКЦ во март 1994 година. Членовите на бендот повторно ќе засвират во Белград на 28.05.1994 година, на фестивалот наречен „Balkan Horror Opera”, овојпат како едни од главните ѕвезди. На крајот на таа, 1994 година, ќе се навратат уште еднаш во МКЦ и на „Поп-Рок Фест ‘94“, но овој пат како специјални гости на финалната вечер.
1995 - 1997 година
Следната година ќе ја започнат со својот прв и единствен настап во Универзалната Сала, како гости на прослава на магазинот „Екран“. Таа пролет ќе ги започнат подготовките за снимање нов материјал и повторно ќе влезат во студио, овој пат во приватното „City Sound“. Но, ќе ја задржат старата екипа на продуцент и снимател, Мики Јовановски-Џафер и Братислав Зафировски-Брацо. Желбата да се обидат и на поширок пазар од македонскиот, ќе ги мобилизира повторно да запеат на англиски јазик, 10 песни, но и да потрошат повеќе време во студио, за да создадат звук на ранг со светските бендови од тој жанр. За жал, подоцна нема да бидат задоволни од самиот мастеринг, па со самото тоа и од цеде-изданието наречено „ No More “. Изданието што на пазарот ќе се појави неочекувано доцна по завршувањето на снимањето, ќе го објави новоформираната издавачка куќа со име „Rock Block Records“. Фановите ќе добијат и една бонус-песна од претходниот албум, Епидемија на омраза. Концертната промоцијата ќе се случи во МКЦ, на 07.12.1996, и веројатно никој тогаш не претпоставуваше дека по извонредниот настап во сала преполна со фанови од цела Македонија и френетичниот летен концерт во „Music Garden“ на 8 јули идната година, бендот едноставно ќе исчезне од јавноста.
2000 година
Три години подоцна, во август 2000 година, повторно неочекувано за целокупната музичка јавност, ќе пристигне информацијата дека Sanatorium е планиран како регионално загревање за настапот на легендите „Motorhead“, во Софија, Бугарија. Со овој настап групата повторно ќе го привлече вниманието на фановите, но за жал од тој момент па досега, бендот повеќе нема да ги користи клубовите како сцена, туку фестивалите ќе станат нивниот нов предизвик. Домашната армија обожаватели на треш-спид звукот, едвај ќе го дочекаат второто издание на фестивалот „Таксират“ на 30.11.2000 година, на кој Sanatorium ќе се прикажат во полн повратнички сјај.
2001 година
Само неколку месеци подоцна, на 16.5.2001, во музичките продавници низ Македонија, а под етикетата на „Lithium Records“, ќе биде објавено компилациско цеде на Sanatorium. Покрај комплетниот прв албум, ќе бидат поместени и три песни во живо од нивниот последен концерт во МКЦ, но и по креативна пауза од пет години, две целосно нови песни: Секој ден и Во себе умирам. Песните ќе бидат снимени во студиото „Димитрови“, во април 2001 година, а под продуцентската палка на браќата Димитрови, Оливер (екс Ninotchka) и Дарко (екс Нулта Позитив).
2002 година
Позитивните рекации на фановите ќе го однесат бендот на неколку поголеми и помали промотивни концерти низ Македонија (Битола, Тетово, Кочани), но ќе има и настапи на неколку фестивали: „Т-Rock“ на 08.06.2002 година во Тетово, „Don’t Be A Local“ на 08.09.2002 а во Куманово, како и на „Аларм“ на 12.07.2002 во с. Љубаниште. Кулминацијата на таа серија настапи ќе се случи на 3 јули во Бугарија, на стадион „Академик“, во Софија, како загревање за уште едни идоли од времето на нивните почетоци, „Slayer” и „Halford”. Сепак, за најверните фанови ќе остане во сеќавање еден друг настап од затворен тип за 400 најверни фанови, во клубот „Lady Blue“ во Скопје на 15.04.2002 година. Тоа ќе биде последниот настап на бендот пред помал аудиториум, и еден од последните настапи во Македонија пред големата пауза што ќе следува.
2003 - 2004 година
Впрочем во следните две години ќе настапи само двапати, и тоа на 23.02.2003 година во „Hala Sportova“ во Белград како загревање за „Soulfly“ и на 30.10.2004 година, кога ќе се појават на фестивалот „Peace Unlimited“ во Скопје, на Скопскиот саем.
2011 - 2013 година
И повторно пауза, овој пат безмалку цели 7 години, сè до прифаќањето на поканата од моторџиското здружение „Ноќни волци“ за настап на фестивалот што тие го организираат на 11.06.2011 година, на Скопското кале, под името „Night Wolves Moto Fest“. Интересно, за овој концерт Рус нема да е присутен во Македонија, па за првпат по 1989 година, некој друг од страна ќе засвири со бендот. Замената ќе биде пронајдена во фанот на бендот, Бобан Василевски (Non Stop).
И кога веќе повторно го заврте тркалото, нормално беше да се очекуваат и нови настапи на Sanatorium. Ќе следуваат три фестивалски настапи во период од две години на домашен терен: фестивалот „Scream Music“ на 18.02.2012 година на Скопскиот саем во Скопје, фестивалот „Скопје Гори“ на 14.06.2013 година, на Скопското кале и на репризата на „Скопје Гори“ од 06.09.2013 година во клубот “Collosseum”, како извинување од организаторите поради скратените настапи на домашните бендови на премиерното издание, кога ќе бидат само загревање за ѕвездите „PIL“. На овој повторен настап бината ќе ја делат со Ареа и Last Expedition. Во овој реактивирачки период на бендот ќе му се случи уште едно големо претставување надвор од Македонија, на првото издание на фестивалот „Belgrade Calling“ во Белград, на Ушќе, на 28.06.2012, каде што ќе ја дели бината, помеѓу останатите, со Ози Озборн, „Paradise Lost“ и „The Cult“.
2014 - 2015 година
Веќе доволно зрели како личности, реализирани во своите професии, без никакви дополнителни фрустрации, членовите на бендот чувствуваат дека сè уште имаат што да им пренесат на фановите. Така, во февруари 2014 година, по долги 13 години студиска неактивност, ќе влезат во студиото „marryPHAT“. Ќе бидат со една цел, песните што концертно ги промовираа на „Скопје Гори“: Молк, Кажи „НЕ“ и Молитва, да добијат и студиска форма, а да послужат како најава за комплетно нов албум. По едногодишна повремена активност во студио, под продукциска супервизија на Ивица Јанкуловски-Шраф, конечно во април 2015 година во МКЦ ќе биде промовиран последниот носач на звук на бендот, цедесинглот во издание на младата македонска метал етикета, “Мрак”.
2020 - 2022 година
Во 2020 година ја снимиле песната Параноја со Перо Стефановски како вокал и на гитара, Горан Атанасов на тапани, Горан Станковиќ на бас и Бобан Василевски на гитара.
На 07.12.2021 Sanatorium настапиле на „Таксират 23“ во Арена Борис Трајковски во Скопје.
Санаториум настапиле во МКЦ на 28.12.2022 по повод 50-годишнината од основањето на МКЦ.
Тризенберг
Тризенберг (Triesenberg) — општина во Лихтенштајн. Зафаќа површина од 30 км², што ја прави најголема општина во Лихтенштајн. Средиштето на општината се наоѓа на височина над 800 метри.
Историја
Селото е познато по неговиот различен дијалект, кој потекнува од влијанието на Валсајските доселеници во средниот век. Овој дијалект е активно промовиран од страна на општината. Постоењето на овој дијалект е доказ за извонредната јазична разновидност во рамките на малото кнежевство, во кое главно се говори на стандарден германски и на алемански дијалект.
Географија
Општината брои девет села: Гафлај, Малбун, Мазеша, Ротенбоден, Замина, Зилум, Штег, Зика, Вандерберг. Малбун е исто така единственото скијалиште во државата, сместено недалеку од границата на Австрија.
.tv
.tv — највисок државен домен за Тувалу.
Освен резервираните имиња како com.tv, net.tv, org.tv и други, секое лице може да регистрира второстепен домен на <tt>TV</tt>. Доменското име е популарно, а со тоа и економски исплатливо, бидејќи станува збор за кратенката за зборот телевизија.
Verisign
Доменот моментално е раководен од dotTV, подруѓница на претпријатието Verisign, Владата на Тувалу поседува 20% од претпријатието. Во 2000 година, Тувалу го изнајмило доменското име „.tv“ за 50 милиони долари за период од 12 години. Владата на Тувалу добива по еден милион долари на секои тримесеци за користењето на највисокиот државен домен.
На 14 декември 2006 година, Verisign ијавила дека се спојува со Demand Media, раководена од поранешниот претседател на одборот на MySpace Ричард Розенблат за да се рекламира доменот .tv за бофгатите медиумски содржини. „.TV“ имињата не можат да се пренесат на друг регистар. Годишното обновување на овие имиња по вредност е исто колку и почетното купување.
На 16 март 2010 година, Sedo објави дека се здружиле со Verisign за д аодржат екслузивна аукција на 1 април за 115 врвни .TV доменски имиња за кои ќе биде потребно годишно обновување бр=ез разлика на платената цена за нивното добивање. На 19 март, Verisign објави дека врвните .TV имиња ќе бидат достапни и преку преку проширениот .TV регистрирачки канал, со што се намалија цените на врвните .TV имиња, со што голем број на високо барани врвни .TV имиња да станат обични имиња. Како резултат на ова, Verisign всушност ја тргна блокадата која претходно ги обесхрабрувала инвестициите во доменот .TV од страна на разните инвеститори.
Поради вмешаност на Verisign, а и фактот дека Verisign е сместена во САД, подлежи на законите на САД. Првите .tv домени биле запленети од страна на владата на САД како дел од операцијата наречена Лажен Замав пред почетокот на Super Bowl XLVI.
Содржински станици
Мрежните страници со доменот .tv честопретставуваат видео содржини за специфични марки или фирми. Издавачите како Nylon и Pitchfork Media нудат подстаници на нивните мрежни изданија строго како оригинална видео содржина. Рекламните претпријатија како Vice во Њујорк добиле договори за да создадат специјализирани содржински станици на доменот .tv, како што се Motherboard.tv за Dell и Creator's Project за Intel на овој домен му дала поголема прегледност, и го иницирало создавањето на независни содржински станици низа колечите во САД како на пример Massive.tv во Севернозападниот универзитет, Maingreen.tv за Универзитетот Браун, и Kuumba.tv за Универзитетот Вашингтон.
co.tv
„co.tv“ не е официјална хиерархија, станува збор за домен поседуван од претпријатие кое нуди слободни поддоменски преместувачки услуги, како на пример co.nr.
Ова претпријатие нуди слобдни co.tv поддомени. Поради големата употреба од страна на спамери на поддомени од co.tv во јули 2011 Google ги отстрани .co.tv страните од резултатите на пребарувањата. ова немаше никакво влијание на останатите .tv мрежни страници.
Според Лучијан Константин од Softpedia, „CO.TV се нудачи на слободна домени што пак е злоупотребено од луѓето кои се зад оваа кампања. Сите овие лажни домени се водат на иста IP-адреса.“
NGC 4872
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4872 се споменува и како MCG 5-31-68, CGCG 160-230, DRCG 27-130.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4872 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 15,2 m/лм2. NGC 4872 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 4872 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44624. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
IC 1214
IC 1214 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јануари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1214 е од видот P. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. IC 1214 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 16 м 32,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 37' 57"".
Други поделби
Проучување на IC 1214 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1690833.
Ненад Новковски
Ненад Новковски (роден на година во Крива Паланка) — македонски професор и политичар.
Животопис
Ненад Новковски е роден на 14 мај 1958 година во градот Крива Паланка. Основ­ното и сред­ното обра­зование ги завршил во род­ниот град, каде што матурирал во 1976 година. Во 1976 година се запишал на Факултетот по физика во Скопје. Откако дипломирал во 1980 година станал помлад асистент по физика на тврдо тело при Факултетот за физика. Помеѓу 1981 и 1983 година студирал на Факултетот за електротехника на Белградскиот универзитет. Во 1985 година завршил магистерски степен со одбрана на магистерскиот труд “Нов приод кон теоријата на BSF сончевите ќелии”.
Политичка кариера
Ненад Новковски бил член на Извршниот коми­тет на ВМРО-ДПМНЕ, а подоцна станал претседател на Комисијата за образование и наука на ВМРО-НП.
Во Владата на Македонија од 1998 година ја извршувал функцијата Министер за образование и наука до 2002 година.
Членство
Ненад Новковски е член на повеќе друштва:
Браќа Миладиновци
Браќата Димитар (Струга, 1810 — Цариград, 23 јануари 1862 г.) и Константин (Струга, 1830 — Цариград, 18 јануари 1862 г.) Миладинови — едни од главните претставници на македонската преродба во средината на XIX век.
Образование
Браќата завршиле основно училиште во Струга, а подоцна и гимназија во Јанина, денешна Грција.
Средниот брат Наум Миладинов ја завршил Духовната академија на патријаршискиот универзитет ,,Халки" во Цариград и дипломирал на отсекот музика и граматика. Наум во 1843 година напишал учебник по музика, прв од таков вид во Македонија, додека при собирањето на народните песни истите ги запишувал со нотни записи, ги мелографирал, па така тој е нашиот прв музичар и мелограф.
Најмалиот брат, Константин, дипломирал во 1852 година на Филозофскиот факултет во Атина, отсек грчка филологија.
Учителствување
Со диплома на учители браќата се вратиле во родниот крај каде учителствувале во повеќе места. Во училиштето во Охрид, Димитар Миладинов се сретнал со познатиот руски научник, славистот Виктор Иванович Григорович. Оваа средба била пресудна Миладиновци да почнат да се занимаваат и со собирачката дејност-собирање и запишување на македонски народни песни и други умотворби, кои подоцна ги отпечатиле во еден голем Зборник. Во таа дејност се вклучил и средниот брат Наум Миладинов.
Димитар Миладинов, кој бил целосно прословенски ориентиран, често доаѓал во судир со гркоманите во Битола, а по еден таков судир со битолскиот митрополит Венедикт, тој ја напуштил Битола и Македонија. Димитар притоа работи како учител во влашкото училиште во влашкото село Трново близу Битола, наследувајќи го дедо сѝ. Во Сремски Карловци и Нови Сад имал прилика да се запознае со животот на Србите под австроунгарска власт, каде уживале потполна културна автономија. Подоцна заминал во Белград. При престојот во овие краишта, тој се запознал со идеите на панславизмот и Илирското движење, кои во потполност ги прифатил како свои. При крајот на 1856 година, Димитар Миладинов се вратил во Струга и го испратил братот Константин во Русија да студира словенска филологија на Философскиот факултет при Императорскиот универзитет во Москва.
Имајќи го собраниот материјал од народни умотворби, Константин целосно се ангажирал во реализирање на идејата за нивно печатење. Работејќи на редактирање на песните и другите народни умотворби и нивно подготвување за Зборникот, Константин и самиот почнал да пишува поезија. Поетското творештво на Константин Миладинов, иако скромно, само петнаесет песни, го става на пиедесталот на македонската нова литература како основоположник на македонската уметничка поезија. Со песната „Т'га за југ“, која има 70 препеви на 42 јазици, секоја година се отвораат Струшките вечери на поезијата.
Суровата руска зима и бедниот живот штетно се одразиле врз здравјето на Константин, па во 1859 година тој заболел од туберкулоза. Покрај подмолната и тешка болест, Константин го разочарал и неуспехот во настојувањата да се испечати Зборникот од народни умотворби. Основната причина за непечатењето на Зборникот во Москва е судирот на Миладиновци со Цариградската патријаршија во екот на преродбенската борба.
Во јуни 1860 година, не довршувајќи ги студиите, Константин Миладинов ја напуштил Москва. На пат за дома, во Виена, се сретнал со хрватскиот епископ Јосип Јурај Штросмајер, поглаварот на Хрватската католичка црква, со кого контактирал уште од Москва, пишувајќи му за намерите за печатење на Зборникот. При оваа средба, бискупот Штросмаер прифатил да го финансира печатењето на Зборникот.
Зборник
На 24 јуни 1861 година, од печатницата на Анте Јакиќ, во Загреб, излегол од печат Зборникот од народни умотворби на браќата Миладиновци — ,,Бугарски народни песни '', собрани од браќа Миладиновци, дело со речиси 600 македонски народни песни и точно 77 други (отстапени од фолклористот Васили Д. Чолаков).
Како што докажува дописката на Миладинов во Москва, сè до печатењето на книгата таа го имала работниот наслов „Македонски народни песни“ и оваа промена во последен момент е предмет на контроверзии (всушност, насловот „Бугарски народни песни“ за првпат се спомнува во писмо на Чолаков до Д-р Фрањо Рачки кусо пред самото печатење).
Во додаток на речникот, исто така се наоѓа и дел од првиот македонско-хрватски речник што Миладинов го спремал но не го објавил во целост (2000 збора) заради големината на Зборникот.
Зборникот побудил голем интерес меѓу славистичките и фолклористичките кругови на словенските земји и Европа, што се гледа од имињата на претплатниците на Зборникот.
Константин, пресреќен што животната цел, негова и на неговиот брат, е исполнета, зел неколку примероци од Зборникот и во средината на јули 1861 година го напуштил Загреб, тргнувајќи за родниот крај. Патем се задржал во Белград каде дознал дека неговиот брат Димитар веќе половина година чемрее во турските затвори.
Така наместо за Струга, тргнал директно за Цариград и никогаш повеќе не го видел родниот крај. Набрзо по пристигнувањето во Цариград и Константин бил фатен и фрлен во цариградските зандани.
Мануил II Палеолог
Мануил II Палеолог ( — ) — византиски цар од 1391 до 1425. Краток период пред неговата смрт тој бил прогласен за монах и го зел името Матеј. Се слави на 21 јули.
Живот
Мануил II Палеолог бил вториот син на царот Јован V и неговата сопруга Елена Кантакузина. Негови дедо и баба од мајчина страна биле царот Јован VI (1347–1354) и Ирина Асанина.
Назначен за деспот од страна на неговиот татко, идниот цар Мануил II отпатувал на запад се побара поддршка за Византија во 1365 и во 1370 година, каде бил управител на Солун од 1369 година. Неуспешниот обид за узурпација на престолот од страна на постариот Андроник IV во 1373 година довело Мануил да биде прогласен за наследник и совладетел од страна на неговиот татко. Во 1376–1379 година и 1390 година тие биле заменети од страна на Андроник IV а подоцна и неговиот синови Јован VII, но Мануил лично го поразил неговиот внук со помош на Венецијанска република во 1390 година. Иако Јован V бил вратен на престолот, Мануил бил присилен да оди како почесен заложник на дворот на отоманскиот султан Бајазит I во Пруса (Бурса). За време на неговиот престој, Мануил бил присилен да учествува во османлискиот поход со кој била освоена Филаделфија, последната византиска енклава во Анадолија.
Кога чул дека неговиот татако полчинал во февруари 1391 година, Мануил II избегал од османлискиот двор и го заштитил главниот град од обидите за узурпација на престолот од неговиот внук Јован VII. Иако односите со Јован VII се подобриле, Султан Бајазит I го опсадил Цариград од 1394 до 1402 година. По пет годишна опсада, Мануил II му го доверил градот на неговиот внук и тргнал (со придружба од 40 луѓе) на долго патување во странство да бара помош против Османлиското Царство од дворовите на западна Европа, меѓу кои бил и Хенри IV кралот на Англија (правејќи го единствениот византиски цар кој ја посетил Англија – отседнал од декември 1400 година до јануари 1401 година во дворецот Елтам, и присуствувал на витешки турнир организиран во негова чест ), Шарл VI, Светото Римско Царство, кралицата Маргарета I и од Арагон. Во 1399 година, францускиот крал Шарл VI го испратил маршалот Жан ле Менгр со 6 бродови кои носеле 1.200 луѓе од Ег-Мор до Цариград, подоцна 300 луѓе заповедани од сењор Жан де Шатоморанд останале да го бранат градот од Бајазит.
Во меѓувреме против османлиска крстоносна војна водена од унгарскиот крал Жигмунд Луксембуршки била неуспешна при Битката кај Никопол на 25 септември 1396 година, но Османлиите биле и самите тешко поразени од Тамерлан во Битката кај Ангора во 1402 година. Мануил II испратил 10 бродови да им помогнат на крстоносците во Никопол. Како што синовите на Бајазит I се бореле за наследството на османлискиот интеррегнум, Јован VII успеал да ги врати во посед европскиот брег на Мраморното Море и Солун под византиска власт. Кога Мануил II се вратил дома во 1403 година, неговиот внук му ја предал контролата на Цариград и бил награден со владение на новоосвоениот Солун. Мануил исто така од Османлиите го освоил Несебар (1403–1453), Варна (1403–1415), и мраморното крајбрежје Скутари до Никомедија меѓу 1403–1421 година.
Мануел II Палеолог го искористил овој период на затишје да ја зајакне одбраната на Морејското Деспотство, каде Византија територијално се проширила на сметка на остатоците од Латинското Царство. Тука Мануил ја надгледувал изградбата на Хексамилион преку Коринтскиот превој, н аменет да го одвои Пелопонез од Османлиите.
Мануил II бил во пријателски односи со победникот од Османлиската граѓанска војна, Мехмед I (1402–1421), но неговите обиди да се вмеша во изборот на наследникот довело до нов напад на Цариград од Мурат II (1421–1451) во 1422. Во последните години од својот живот, Мануил II го предал поголемиот број на официјални должности на својот син и наследник Јован VIII, и повторно заминал во Европа барајќи помош против Османлиите, овој пат кај Жигмунд Луксембуршки, каде останал два месеци во неговиот дворец во Буда. Жигмунд (кој доживел пораз против Турците во Битката кај Никопол во 1396 година) никогаш не ја отфрлил можноста за борба против Османлиското Царство. Сепак со Хуситските војни во Бохемија, не можел да очекува помош од чешките и германските војски, а унгарските војски биле потребни да го заштитат кралството и да ги исконтролираат верските судири. Несреќно Мануил се вратил дома со празни раце од Унгарија, и во 1424 година тој и неговиот син биле приморани да потпишат неповолен мировен договор со Османлиите, според кој Византија морала да плаќа данок на султанот. Мануил II починал на 21 јули 1425 година.
Мануил II бил автор на бројни тела со различни тематики, вклучувајќи писма, поеми, житија, трактати за теологија и реторики, и епитаф за неговиот брат Теодор I Палеолог и огледало за принцот за неговиот син и наследник Јован. Ова огледало за принцот има посебна вредност, бидејќи е последниот примерок на овој книжевен жанр оставен во наследство од страна на византијците.
Семејство
Со сопругата Елена Драгаш, ќерката на српскиот принц Константин Драгаш, Мануел II Палеолог имал неколку деца:
Наводи
cf. James V. Schall S.J., The Regensburg Lecture, South Bend IN: St. Augustine's Press, 2007.
1218 п.н.е.
1218 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1218. година пред новата ера, 218. од вториот милениум п.н.е., 18. од 13 век п.н.е. и деветта од 1210-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4290 и 4291 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3532 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2542 и 2543 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 465 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1218 година се протега во 1418 и 1419, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1478 и 1479 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 675 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1896 и 1894 исламска година пред хиџра.
Откритија
1218 av. J.-C.
1217 п.н.е.
1217 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1217. година пред новата ера, 217. од вториот милениум п.н.е., 17. од 13 век п.н.е. и осма од 1210-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1217 година се протега во 1419 и 1420, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1479 и 1480 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 674 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1894 и 1893 исламска година пред хиџра.
7 век
7 век започнал на 1 јануари 601 год., а завршил на 31 декември 700 год.
Муслиманските освојувања започнале со обединувањето на Арабија од страна на Мухамед, почнувајќи од 622 година. По смртта на Мухамед, во 632 година, исламот се проширил надвор од Арапскиот полуостров под Рашидунскиот калифат (632-661) и Омејадскиот калифат (661-750). Исламското освојување на Персија во VII век довело до пропаста на Сасанидското Царство. Исто така во текот на 7 век биле освоени териториите на Сирија, Палестина, Ерменија, Египет и Северна Африка.
Византиското Царство продолжила да претрпува порази и губиток на територии во текот на брзата експанзија на муслиманската империја.
Харша ја обединил северна Индија, која била расцепкана на мали држави по падот на империјата Гупта во VI век.
Во Кина, династијата Суи била заменета со династијата Танг, која ги преместила своите воени бази од Кореја во Средна Азија. Корејското кралство Сила станало сојузник на династијата Танг, потчинувајќи ги корејските кралства Пекче и Когуре за да го обедини Корејскиот полуостров под еден владетел. Периодот на Асука траел во Јапонија во текот на целиот седми век.
NGC 7183
NGC 7183 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7183 се споменува и како ESO 601-8, MCG -3-56-4, IRAS 21596-1909.
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 2 м 21,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -18° 54' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 7183 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67892. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 346; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6379. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1448.
Louis Vuitton
Louis Vuitton Malletier познат како Louis Vuitton (мак. Луј Витон) — француска модна куќа основана во 1854 година. Логото е добро познато по неговиот ЛВ монограм, кој се наоѓа на поголемиот дел од производите, почнувајќи од големи луксузни куфери и кожни произоди до готови чевли, часовници, накит, модни додатоци, очила и книги. Луј Витон претставува една од водечките меѓународни модни куќи во светот. Луј Витон ги продава своите производи преку мали бутици кои се наоѓаат во елитни стоковни куќи како и преку делот за е-трговија на неговото мрежно место.
Рекламни кампањи
Компанијата Луј Витон внимателно негува бренд кој го следат славните личности и во своите рекламни кампањи користи славни модели и глумици како што е Џенифер Лопез и од неодамна Мадона. Скршнувајќи од вообичаената традиција на ангажирање на супермодели и славни личности за рекламирање на нивните производи, на 2 август 2007 година, компанијата објавува дека поранешниот СССР водач, Микаил Горбачов, ќе се појави во рекламна кампања заедно со Штефи Граф, Андре Агаси и Кетрин Денев. Многу рапери, особено Кање Вест, го спомнуваат брендот во некои нивни песни.
Компанијата често има свои рекламни додатоци во списанија и на билборди во космополитски градови. Таа претходно се ослонува само на избран печат за нејзините рекламни кампањи (често вклучувајќи престижни ѕвезди како Штефи Граф, Андре Агаси, Жизел Бундхен и Кетрин Денев) сликани од страна на фотографот Ени Либовиц. Сепак, Антоан Арнаулт, директорот на одделот за комуникации, скоро одлучува да влезе во светот на телевизијата и киното : Рекламата (90 секунди) која е преведена на 13 различни јазици ја експлоатира темата "Каде ќе ве однесе животот?". Ова досега е прва Луј Витон реклама и е во режија на познатиот француски режисер Бруно Авејлан.
Производи
Од XIX век, производството на Луј Витон артиклите не е променето : Багажот сè уште рачно се изработува. Контемпорери Фешн (Современа мода) дава приказ на процесот на создавање на големите куфери на Луј Витон : мајсторот ја реди кожата и конопното/лененото платно прицврстувајќи ги малите брутни една по една обезбедувајќи ѝ на цврстата брава од месинг, со пет врежани букви, отпорна на пробивање, единствен рачно изработен клуч, дизајниран да му овозможи на патникот употреба на само еден клуч за целиот нејзин/негов багаж. Рачките на големите женски куфери се направени од јасика/топола стара 30 години која треба да се суши најмалку 4 години. Секој голем куфер има сериски број за кој се потребни до 60 часа за да се изработи а за обичен куфер дури 15 часа.