cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Анико Ковачич
Клупска кариера
Во март 2016, изненадувачки, Ковачич најавила дека ќе го напушти Ѓер и дека ќе ја продолжи својата кариера во најголемиот соперник Ференцварош. Во својата прва сезона со ФТЦ го освоила Купот на Унагрија. На 14 октомври 2018, во натпреварот од Лигата на шампионите против норвешкиот Вајперс Кристиансанд при резултат 26-26 на неколку секунди до крајот натпреварот норвежанките имале напад, но Ковачич пресекла едно додавање и во противнапад на другата страна постигнала гол во последната секунда со кој му донела победа на својот тим; таа исто така била и најдобриот стрелец на натпреварот со 7 гола.
Репрезентативна кариера
Ковачич била член на унгарскиот јуниорски тим, кој го освоил сребрениот медал на јуниорското Европско првенство 2009. Од 2009 година, таа е репрезентативка на сениорската репрезентација на Унгарија. На Европското првенство 2012 година, таа освоила бронзен медал со унгарската репрезентација.
261 п.н.е.
261 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 261. година пред новата ера, 261. од првиот милениум п.н.е., 61. од 3 век п.н.е. и втора од 260-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5247 и 5248 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4489 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3499 и 3500 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 492.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 261 година се протега во 2375 и 2376, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2435 и 2436 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 282. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 909 и 908 исламска година пред хиџра.
Превој
Превој, превал, превалец, преслап или пресека – е слегнат дел од планина преку кој обично води пат од едната до другата страна на планината. Вообичаено на превојот се наоѓа точката со најголема надморска височина на патот на таа делница.
Превои во Македонија
Најкарактеристични палеоземјишни облици кои се зачувани на територијата на Република Македонија се остатоци од преграбенските или прелимниските, односно преезерски долини. Тоа се доловите, а некаде и речни тераси од старите речни долини, кои постоеле пред распарчувањето на старата балканска маса. Тогашната речна мрежа имала поинакви правци на речни долини. Една таква долина била долината на Ѓаватска Река, која доаѓала од запад и течела кон југоисток, во правец на Егејскиот дел на Македонија. Со радијалните тектонски движења Ѓаватска Река била распарчена, при што се спуштиле Охридската и Преспанската Котлина и Пелагонија, а се издигнале околните планини. Остатоци од оваа река во вид на фосилен-флувијален релјеф - речни тераси и речен нанос од песок и чакал, се наоѓаат на надморска височина на денешните патни правци на превлаците: Буково - 1207 м (помеѓу Охридската и Преспанската Котлина) и Ѓавато - 1067 м (помеѓу Преспанска Котлина и Пелагонија).
NGC 6076/2
NGC 6076/2 — елиптична галаксија во соѕвездието Северна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6076/2 се споменува и како UGC 10253, MCG 5-38-23, CGCG 167-34, near SAO 84233.
Откривање
Објектот е откриен на 24 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6076/2 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 6076/2 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 11 м 13,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 52' 25".
Други поделби
Проучување на NGC 6076/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 200331. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2050. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1097.
Кара Муса-паша
Муса бил родум од селото Викоча во близина на Фоча, во Босна. Тој бил од семејството Вехабеговиќ. Неговото прво состанување со султанот Мурат IV било во 1630 година. Подоцна во неговиот живот, тој станал ќлрн на диванот и бил избран трипати да служи како заменик во Будим. Таму во 1643 година, добил задача да ја изгради Муса-пашината џамија во Нова Касаба, Босна и Херцеговина. За време на воените дејства на Крит, по смртта на последниот Коџа Муса-паша, Кара Муса-паша се стекнал со титулата Капудан-паша во 1647 година. Кога го нападнал градот Ретимно на Крит, hтој таму една од црквите ја претворил во џамија, која сѐ уште опстојува како „Кара Муса-пашина џамија.“ Сепак, поради немањето на многу успеси, тој бил разрешен.
Исто така додека се борел во војната, царскиот печат кој го означувал неговото назначување за Голем везир бил испратен со брод. Откако ги добил вестите за неговото унапредување, но не го имал сѐ уште печатот, тој бил прескокнат за местото Голем везир поради влијанието на Хезарпаре Ахмед-паша над султанот, бил избран за следен Голем везир.
На почетокот на истата година се оженил за Шеќерпаре Хатун, дворска дама и миленичка на султанот, што било причина за неговото назначување за Голем адмирал.
Во декември 1647 година, Муса-паша бил назначен за управник на Багдад. Тој се задржал на оваа позиција нешто повеќе од една година сè до јануари 1649 година, кога бил разрешен и се вратил во Цариград. Бил погубен истата година по наредба на султанката регент Косем.
Богословец (Киселица)
Богословец  — археолошко наоѓалиште во околината на Киселица, Делчево. Наоѓалиштето претставува црква од старохристијанско време
Под маалото Лисичор се гледаат грамади од насобрани камења и урнатини од црква. Ѕидовите на црквата се градени од кршен камен и варов малтер.
Народноста на македонските Словени
Народноста на македонските Словени (германски: Das Volksthum der Slaven Makedoniens) е научна студија за македонскиот народ, објавена во 1890 година во Виена, автор на студијата е македонологот Карл Хрон. Хрон студијата ја завршил во декември 1889 година. Како повод за пишување на оваа книга, послужиле две публикации за Македонија од 1889 година: Топографско-етнографски преглед на Македонија од Стефан Верковиќ и Македонија и Стара Србија од Спиридон Гопчевиќ. Двете книги се посветени на Македонија, но со различни гледишта.
Истражувања
Хрон во скратен вид ги набележал резултатите од испитувањата на Верковиќ, а во најголемиот дел од својата студија дава критичка и полемичка проценка за гледиштата на Гопчевиќ. Во предговорот, како и во поголемиот дел на деветте поглавја, Хрон критички се осврнал и ги побил наводите на Гапчевиќ по низа прашања поврзани со историјата и јазикот на македонскиот народ. Во предговорот Хрон истакнал:
Во своите истражувања за македонскиот народ, авторот се потпрел врз своите емпириски проучувања собрани во Македонија, како и врз истражувањата на други научници. Од областа на филологијата се придружил кон гледиштата на Ф. Миколошич и на студиите за македонскиот јазик на Петар Драганов. Од областа на историографијата ги придружува трудовите на Константин Јиречек, од патопиците ги зел предвид Хан, Барт и др. Во разработката на студијата, Хрон тргнал од две позиции: јазична и историска гледна точка.
За македонскиот јазик
Хрон направил длабока анализа на специфичностите, особеностите и финесите на македонскиот јазик и македонските говори. Тој се осврнал на одликите на македонскиот јазик со цел да докаже неговата специфична особеност како посебен јазик. Во определувањето на неговата особеност Хрон бил доста категоричен и истакнал:
За македонскиот народ
Хрон ја проследил историјата на Македонија од населувањето на Словените, па сè до крајот на 17 век. Тој ги подвлекол карактеристичните особености од развитокот на македонскиот народ, особено Самуил и неговата држава, богомилското движење и создавањето на Охридската патријаршија, односно архиепископија. Хрон истакнал дека:
Одглас
Студијата на Хрон, најпрво нашла одглас во дневниот печат. Весникот Македонија под уредништво на Коста Шахов, го регистрирал објавувањето на оваа студија со соопштение од 27 јануари 1890 година, пренесувајќи го истото од весникот Filipolis. Во сопштението биле изнесени делови од најважните гледишта за самобитниот развиток на македонскиот народ, со набележување дека Хрон бил новоначнувачки македонолог.
Смит и Коуис
Смит и Коуис (англ. Smith & Caughey's) е ланец на стоковни куќи од средна големина во Нов Зеланд, каде се смета за самиот врв на стоковните куќи.
Како една од постарите фирми во земјата, основана е во 1880 Мериен Смит како драперски дуќан, а и ја има честа да биде најстарата стоковна куќа во Окленд. Моментално оваа стоковна куќа највеќе е посветена на модни артикли, со оддели за накит и покуќнина.
Смит и Коуис имаат продавници во Окленд (Квин Стрит во градскиот центар и Бродвеј во Њумаркет), со тоа што њумаркетската продавница датира од 1880-тите и денес се смета за историско наследство. Продавницата на Квин Стрит, исто така стара зграда-историско наследство, некогаш била прочуена по својот 'Chefs Bar' отворен од Ото Грен.
Ширгисвалде-Киршау
Ширгисвалде-Киршау (Schirgiswalde-Kirschau, Šěrachow-Korzym) — град во округот Бауцен, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2011 со спојување на поранешните општини Ширгисвалде, Киршау и Кростау.
Габрово (Струмичко)
Географија и местоположба
Габрово се наоѓа во Струмичко Поле, во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 15,5 километри.
Под падините на планината Беласица десно од патот Банско - Борисово во недопрената природа скриено од погледите на луѓето се наоѓа селото Габрово. Населбата е мала со околу 100 домаќинства но плени со својата селска идила, старите куќи со чардаци, љубезноста на жителите. Овде секое камче крие дел од историјата на селото.
Ладната и бистра вода од водопадот било место на кое летно време габровчани се разладувале и уживале а дека било и нивно омилено место зборува и фактот дека порано овде се славел и христијанскиот празник Св. Илија инаку заштитник на селото. До неодамна се знаеше само за еден водопад меѓутоа прекрасната слика на ова место ја наполнуваат и двата водопади до кои можеа да дојдат само селаните кои добро ја познаваат планината.
Денес водопадот е модерно уреден и отворен за сите љубители на природните реткости и убавини. Покрај веќе надалеку познатиот прв водопад сега за туристите се достапни и останатите втор и трет водопад коишто Општина Струмица со проектот „Доуредување на габровскиот водопад“ ги направила пристапни за сите оние кои се љубители на прирадата. Со доуредувањето на трите габровски водопади дополнително се поставиле летниковци, клупи, маси, и канти за отпадоци исто така се направиле и три мостови за полесен пристап до последниот и најубавиот водопад.
Селото се граничи со Банско, Колешино, Моноспитово, Бориево, Бајрамбос.
Историја
Селото е основано од Драгое околу црквата „Св. Архангели Михаил и Гаврил“, за која српскиот цар Стефан Душан издава специјална грамота. Потоа се гради црквата „Св. Богородица“ и двата храма се дарувани од регионалниот владател деспот Јован Углеша. Во 1374/5 година двете цркви во Габрово се дарувани од деспот Јован Драгаш и брат му Константин Драгаш. Исто Габрово бил и Црковен имот на Хиландарскиот Манастир на Света Гора и му биле давани дрварина и јагнарина како годишен данок дар од Габрово.
Ова струмичко село, целото обвиткано во зеленило порано имало неколку местоположби. Најпрво се наоѓало поназапад, односно на исток од т.н. Гарлиева чешма. Чешмата така ја викале поради студената вода, која прави грло ( Грлиева, односно Гарлиева чешма ) која се наоѓа во месноста Шенкови ореви околу 1,5 километар на запад од денешно Габрово. Месноста околу чешмата ја викат Ржевик. По течението на водата од Гарлиева чешма во насока кон Моноспитовското блато расте посебен ендемски вид на папрат. Потоа е преместено на месноста викана Пот која е всушност висорамнина со добра стратешка и одбрамбена положба.
Источниот дел од селото некаде до пред Балканските војни било со турско население и затоа до ден денес тој дел се нарекува Турско маало. За време на Балканските војни и прогонот на Македонците од Беломорска Македонија многумина од "Бежанците" се населиле во таа маала. Во него имало и џамија за која се знае каде била но нема остатоци. Имало и гробишта, наречени Турско гробје на чие место сега има изградено магацин за откуп на земјоделски производи. Денес тука е изграден и угостителски објект наречен „Подгорски ан“.
На просторот меѓу село Колешино и Габрово се наоѓа месноста Пот. Таа е мала висорамнина, која со текот на времето била пошумена со борови. Ридската месност го добила топонимот Пот порадо потењето додека да се стигне до неа. Таму некогаш имало стара населба, за што сведочат археолошките остатоци - ќерамиди, ќупови (за пченица) и др. Југоисточно од селото се наоѓа една голема карпа (спила) по која месноста е наречена Спила. Ако намерникот, при посета на оваа месност, го стави увото на спилата под која поминува голема количина на подземна вода, ќе го осети шумолењето на водата.
За време на турското ропство, во село Габрово имало комитски јатак. Селаните сестрано ги помагале комитите, кои се собирале над селото, во пазувите на Беласица. Комитското седело се наоѓало југозападно од населбата, во длабоката долина на реката Барлен, во месноста Ветрушка, каде е откриена една голема рамна карпа, од која се гледа текот на реката, чиј кањон е висок 150 - 200 метри. Во горниот рекотек на Барлен има водопад. Оваа планинска река извира под еден висок врв на Беласица, меѓу селата Габрово и Колешино, близу месноста Коњски Кладенец, што се наоѓа лево од реката Барлен.
Над селото, од исток кон запад, се извишуваат шумовитите беласички ридови Пот, Лешкарник (чиј топоним е добиен по лешниците) Кошара и Тутеј. Оваа ридска верига завршува со највисокиот рид Думовец, кое го добило името по птицата думо, која често се среќавала во овој шумски предел. Над Думовец се наоѓа месноста Момина полјана, каде биле убиени две моми. Над полјаната, која што се наоѓа меѓу Габрово и Банско има и два гроба.
Во турско време, беговите Рустем и Скендер имале имоти во селото, коишто подоцна ги продале. Тогаш имало две маала во селото - горно и долно маало. Горното маало се наоѓало на западниот дел на селото и во него живеело македонското население, а во долното ( или источното ) маало живееле Турците. Селото го сочинувале шеесет христијански и шеесет мухамедански куќи. Имало и џамија во селото, којашто била разурната во 1912 г. Имало и христијанска црква и македонско училиште.
Инаку, оваа селска населба, според некои историски податоци, била основана уште во средниот век, пред доаѓањето на Турците - Османлии во Струмичката котлина. Топонимот на селото настанал поради тоа што околу населбата имало многу габрови дрвја. Габерот го имало во изобилство на просторот околу селото, а и во местото на кое била подигната населбата. Има и друга верзија за топоминот Габрово. Според неа, селото селото го добило своето име поради многуте габерливи ( мувлосани ) камења до селото, што се наоѓаат на западната страна од населбата, над асфалтниот.
Стопанство
Претежно занимање на населението е земјоделство. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 306 ха.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Габрово живееле 710 жители, од кои 460 Македонци и 250 Турци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Габрово имало 480 Македонци, патријаршисти.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 399 жители и 113 домаќинства, од кои 398 Македонци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 202 жители, од кои 178 Македонци и 24 лица без податоци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1793 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 642 гласачи.
На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 339 гласачи.
Редовни настани
Селото Габрово го слави верскиот празник Св. Илија Илинден
Иселеништво
Иселеници има во Швајцарија, Италија, Германија, Австралија, Хрватска и во други земји.
Вила на фармацевтот Величковиќ во Нишка Бања
Вилата „Величковиќ“ е изградена во 1935 година во Нишка Бања за фармацевтот Драгутин Величковиќ.
Историја
По Првата светска војна започнала архитектонската експанзија на градот Ниш. Тогаш се развила граѓанската елита на овој дел од Балкан от и Србија, а богатите трговци и индустријалци се мафтале за да го покажат своето ново стекнато богатство. Ниш бил локален центар на југоисточниот дел на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците и морал да има свои одморалишта во непосредна близина. Така градежната еуфорија ги преплавила Нишка Бања и Сокобања. Посебна корист имала Нишка Бања, а меѓу Првата и Втората светска војна биле изградени речиси сите луксузни вили во Нишка Бања. Една од нив е вилата на познатиот нишки богаташ и фармацевт Драгутин Величковиќ. Вилата Величковиќ е изградена по проект на инженер Цветко Анѓелковиќ. На фасадата има натпис на кој се споменува инженерот Ѓорѓе Коваљевски и се претпоставува дека како државен функционер Коваљевски не можел да потпише приватен проект под свое име и дека морал да се заскрие зад овластен инженер како Анѓелковиќ. Интересно е што вилата имала златен громобран од 1,7 кг, кој бил украден за време на реновирањето на зградата во 1967 година. Отворањето на вилата било планирано за 1937 година, но по испуштањето на водата, пукнале сите цевки и била причинета огромна штета на зградата. Таа конечно се населена во 1939 година.
За време на Втората светска војна, вилата ја користеле Германци, Бугари, партизани и четници. Подрумот на вилата го користеле четири армии за стрелање во затворениците. Познато е дека таму биле застрелани 780 затвореници. На подрумските ѕидови и вратите се уште се зачувани нивните последни натписи испишани со крв, клинци, ќумур или нешто изгребано.
Позиција и изглед
Вилата „Величковиќ“ се состои од приземје, два ката и поткровје. На фасадите доминираат хоризонтални елементи; елементите на модерноста, забележливи во диспозицијата на масите, се мешаат со академската димензија на целокупната структура. Главната фасада, на улицата, на приземјето е украсена со дијамантски врвови и обдарена со централна чардак поделена на три дела со масивни столбови кои носат слепи полукружни сводови. На нивото на оваа чардак се наоѓаат централна врата со две крила и две странични врати со едно крило. Два прозорци се поставени симетрично на секоја страна од чардакот. На првиот кат фасадата е украсена со балкон со четири столбови носечки сводови. На овој кат има и правоаголна релјефна декорација на ѕидот на балустрадата и розета над страничните прозорци. Вториот кат се појавува како еден вид купола во која доминира мала, многу ниска купола. Декорацијата на овој кат се заснова на готски трифориум (прозорец во три дела), надграден со фриз со готски аркади и пирамидален покрив на краевите. Голема пространа тераса ја опкружува куполата. Терасата и куполата се одликуваат со карактеристични мавритански елементи. Главниот влез во куќата, монументален по изглед, е на страничната фасада. Дизајнерот на објектот се обидел на сите фасади да им даде поинаков изглед, така што фасадата на дворот има трем со ограда што го потпира балконот. Внатрешноста на куќата, која имала 16 соби, од кои 11 спални, била дизајнирана за потребите за живеење на семејството, а воедно и за професионални потреби на сопственикот, со деловен простор. На приземјето имало аптека, канцеларија, салон, трпезарија, кујна и ходник. Трошоците за изградба резултирале со поскромен мебел во целина. Според идејата на дизајнерот, куќата била изградена така што била вовлечена во парцелата и опкружена со градина. Пространиот двор се намалил со проширување на улицата поради минување на трамвајската линија. Но, Величковиќ не бил задоволен од квалитетот на извршената работа, па поради одредени работи водел тужби против изведувачот на градежните работи.
Архитектура
Надворешноста на вилата е богата со украсни елементи од различни архитектонски стилови - филигранска готика, украсен романтизам, историзам, моравски орнаменти, католички барок, модерен. Авторот на проектот успеал да го реализира објектот со модернизирање на историски елементи, во духот на архитектот Драгиша Брашован кој ја изградил Скарка на улица Делиградска бр. 13, Белград (1926-1927), која денес служи како амбасада Белорусија.
Вилата денес
Вилата Величковиќ била прогласена од Владата на Република Србија во декември 2007 година за споменик на културата. Таа е сведоштво за меѓувоениот подем на Нишка Бања и неговото архитектонско наследство. Денеска вилата е во лоша состојба, фасадата на места е целосно отпадната. Во зградата има станови, а на приземје денес има дуќан.
The Witcher 3: Wild Hunt
Вештерот 3: Див лов (Wiedźmin 3: Dziki Gon) — акциона видеоигра со отворен свет, создадена од полскиот производител на игри „CD Projekt RED“. Најавена во февруари 2013, излегла за Microsoft Windows, PlayStation 4, и Xbox One на 19 мај 2015. Играта е третата во серијалот, а претходните се Вештерот и Вештерот 2: Атентатори на кралеви, кои се засновани врз книжевен серијал со истото име од полскиот автор Анжеј Сапковски, но сите направени според нив.
Играта се одвива во измислен свет на фантазија заснован на словенската митологија. Играчите го контролираат Гералт од Ривија, ловец на чудовишта, познат како Вештер, и ја бараат неговата посвоена ќерка, која е во бегство од вонземскиот Див лов. Играчите се борат против многуте опасности во играта со оружје и магија, комуницираат со ликови кои не фигурираат и исполнуваат задачи за стекнување искуство и злато, што се користат за зголемување на способностите на Гералт и за набавка на опрема. Приказната за играта има три можни завршетоци, определени од изборот на играчот во клучните точки во нарацијата.
Развојот започнал во 2011 година и траел три и пол години. Културите од Средишна и Северна Европа ја содале основата на светот на играта. „REDengine 3“ му овозможил на инвеститорот да создаде комплексна приказна без да го загрози отворениот свет на играта. Музиката првенствено ја компонирал Марцин Пшибилович и ја извел државниот оркестар на Бранденбург.
Вештерот 3: Див лов била објавена за Microsoft Windows, PlayStation 4 и Xbox One во мај 2015 година, со верзија на Nintendo Switch објавена во октомври 2019 година, и верзии на PlayStation 5 и Xbox Х/S се планирани да бидат објавени во 2021 година. Видео играта добила признанија од критичарите, со пофалби за нејзината игра, наративот, светскиот дизајн, борбеноста и визуелноста, иако добила мала критика заради технички проблеми. Добила бројни награди за игра на годината и била наведена како една од најдобрите видео игри досега направени. Објавени се и две критички признаени проширувања: Срца од камен и Крв и вино. Изданието „Игра на годината“ било објавено во август 2016 година, со основната игра, проширувањата и целата содржина за преземање. Играта испорачала над 28 милиони примероци, што ја прави една од најпродаваните видео игри на сите времиња.
Начин на играње
Играта има респонзивна, напредна вештачка интелигенција (АИ) и динамична средина. Дневниот и ноќниот циклус влијае на некои чудовишта; врколаците стануваат моќни во текот на ноќта на полна месечина. Играчите можат да научат за своите непријатели и да се подготват за борба со читање на бестијаријата во играта. Кога убиваат непријател, можат да му го ограбат трупот за скапоцености. Вештерските чувства на Гералт им овозможува на играчите да најдат предмети од интерес, вклучително и предмети што можат да се соберат или избришат. Предметите се зачувани во пописот, што може да се прошири со купување надградби. Играчите можат да продаваат предмети на продавачи или да ги користат за изработка на напивки и бомби. Тие можат да ги посетат ковачите за да направат ново оружје и оклопи за да направат нов оклоп со она што го собрале. Цената на една ставка и трошоците за изработка на тоа зависат од локалната економија на регионот. Играчите заработуваат искуствени бодови со завршување на мисиите. Кога играчот заработува доволно искуство, нивото на Гералт се зголемува и играчот добива бодови за способност. Овие точки можат да се користат на четири ограноци со вештини: борбени, знаковни, алхемиски и општо. Надградбите за борба ги подобруваат нападите на Гералт и отклучуваат нови борбени техники; надградбите со знаци му овозможуваат поефикасно да ја користи магијата, а надградбите за алхемијата ги подобруваат способностите за изработка. Општите надградби имаат различни функции, од подигање на виталноста на Гералт до зголемување на оштетувањето на самострел.
Играта се фокусира на наративот и има дрво на дијалог што им овозможува на играчите да изберат како да одговорат на ликовите што не се играчи. Гералт мора да донесе одлуки што ја менуваат состојбата на светот и доведуваат до 36 можни завршетоци, што влијае на животот на ликовите во играта. Тој може да има романтична врска со некои од женските ликови на играта со завршување на одредени потраги. Покрај главните потраги, книгите нудат повеќе информации за светот на играта. Играчите можат да започнат странични потраги по посетата на градската табла. Овие странични мисии вклучуваат Witcher Contracts (елаборатни мисии со кои се бара играчите да ловат чудовишта) и потраги со Treasure Hunt, кои ги наградуваат играчите со врвно оружје или оклоп. Отворениот свет на играта е поделен на неколку региони. Гералт може да го истражува секој регион пеш или со превоз, како што е брод. Роуч, неговиот коњ, може да биде повикан по своја волја. Играчите можат да убијат непријатели со меч додека јаваат на Роуч, но непријателското присуство може да го исплаши коњот и да го оддалечи Гералт. Точки на интерес може да се најдат на мапата, а играчите добиваат искуствени бодови по завршувањето на мини мисиите во овие региони. Играчите можат да откријат места на моќност за дополнителни бодови за способност. Други активности вклучуваат трки со коњи, бокс и играње со карти; механиката за играње карти подоцна била проширена во самостојна игра.
Поставување
Играта е сместена на континентот, фантастичен свет опкружен со паралелни димензии и вондимензионални светови. Луѓе, виленици, џуџиња, чудовишта и други суштества коегзистираат на Континентот, но не-луѓето често се прогонувани поради нивните различности. Континентот е зафатен со војна меѓу империјата на Нилфгард предводена од императорот Емир вар Емреис (Чарлс Денс), кој ги нападнал Северните кралства - и Реданија, управувана од кралот Радовид V. Ce појавуваат неколку локации, вклучувајќи го слободниот град Новиград, реданскиот град Оксенфурт, ничија земја Велен, градот Визима (поранешна престолнина на неодамна освоената Темерија), островите Скелиге (дом на неколку Кланови на нордиско-галските викинзи) и упориштето на вештерите Кер Морен.
Заплет
Во градот Бел Овоштарник, Гералт се обединил со својота долго изгубена љубовничка, Јенефер. Таа го информира Гералт дека царот Емир го повикал во градот Визима. Таму, Емир му дава задача на Гералт да ја пронајде Сири, која неодамна била забележана на различни локации. Сири е дете од старешинска крв, последниот наследник на древна виленичка крвна линија која и дава моќ да манипулира со просторот и времето.
Гералт најпрво следи траги дека Сири била во Велен кај Чавкино Седало, тврдината на Крвавиот Барон. Баронот одбива да помогне, но познаничката на Гералт, волшебничката Кира Мец, го известува дека виленичкиот маѓепсник, Авалак, трагал по Сири. Кира го насочува Гералт кон Крониите од мoчуриштето Крокбек, злобни, древни духови кои живеат во близина на Велен. Крониите откриваат дека ја фатиле Сири заради Дивиот лов пред таа да избега и дека ја поробиле исчезнатата сопруга на Баронот, Ана. Откако ја утврдил судбината на Ана, Гералт се вратил кај Баронот кој му кажал дека Сири отишла во Новиград. Во Новиград, Гералт се забавува со својата поранешна љубовница Трис Мериголд и дознава дека Сири стапила во контакт со неговиот пријател Јаскер. По спасувањето на Јаскер од криминалното подземје на Новиград, тој открива дека Сири се телепортирала во архипелагот Скелиге.
Откако отпловил кон Скелиге, Гералт се соединил со Јенефер која истражувала волшебна експлозија поврзана со Сири. Двојката ги следи движењата на Сири до островот Лофотен и дознава дека Дивиот лов таму нападнал. Следејќи ги трагите, тие сфаќаат дека Ума, разобличеното, проколнато суштество кај Чавкиино Седало, било присутно по бегството на Сири. Двојката го повлекува Ума во напуштената вештерска школа во Кер Морен, каде Јенефер успешно го отстранува проклетството на Ума, претворајќи го во Авалак. Тој открива дека ја телепортирал Сири на Магловитите Острови за да ја спаси од нападот во Лофотен. Гералт патува на Островот и ја наоѓа Сири во состојба на смрт, сè додека не ја разбуди магијата на Авалак. Сири открива дека домашниот свет на Ередин, кралот на дивиот лов, е уништен од мака позната како Белиот мраз, и тој ја сака моќта на Сири со цел да го освои континентот. Сири и Гералт се телепортираат до Кер Морен прогонувани од Дивиот лов. По краткото обединување со Јенефер, Трис и нивниот ментор вештерот Весемир, поворката напаѓа. Весемир е убиен заштитувајќи ја Сири и нејзината вознемиреност предизвикува таа неконтролирано да ја ослободи својата Старешинска моќ од што ги тера Ередин и поворката да се повлечат.
Крајот варира во зависност од изборите направени во текот на целата игра. Откако го победува Белиот мраз, ако Сири се види жива на крајот од играта, таа може да стане Царица или вештерна. Ако Гералт помогне на Нилфгард да ја добие војната и ја однесе Сири да се сретне со императорот, таа ќе стане Царица, сметајќи дека тоа е најдобриот начин за позитивно влијание врз светот; ако Сири не се сретне со Царот, Гералт ја лажира нејзината смрт и таа станува вештерна. Ако Сири не се види повторно откако го победува Белиот мраз, Гералт претпоставува дека е мртва и тогаш тој ја лови последната преостаната Кронија за да го добие украдениот медалјон на Сири. Сепак, вистинската судбина на Сири е непозната на крајот од конкретниот крај на играта. Во зависност од направените избори, Гералт може да се повлече или со Јенефер или со Трис или да остане осамен вештер на крајот од играта.
Развој
Иако било планирано играта да започне со производство во 2008 година, преокупацијата на ЦД Проект Ред со „Подемот на белиот волк“ ја турна назад до 2011 година. Компанијата ја развила Вештерот 3: Див лов со само-финансирање од буџет од 81 милиони долари во текот на три и пол години. Проектот започнал со 150 вработени, на крајот пораснал на над 250 вработени во куќата. 1500 луѓе биле вклучени во производството на глобално ниво. Додека играта се заснова на романите на Анджеј Сапковски, неговото учество во играта било ограничено на создавањето на картата во играта и не претставува официјално продолжение на истите. Играта била локализирана на 15 јазици, со вкупно 500 гласовни глумци. Играта била истовремено прочитана на полски и англиски за да се ублажат тешкотиите во локализацијата. Според Сајд (компанијата што се занимавала со надсинхронизација и снимање гласови), сценариото со 450.000 зборови имало 950 говорни улоги. Гласовите биле снимени од крајот на 2012 година до почетокот на 2015 година. CD Projekt Red сакал играта да биде ослободена од какво било управување со дигиталните права (ДРМ) поради неуспешното контролирање на пиратеријата од страна на инвеститорот со неговиот претходник, Вештерот 2: Атентатори на кралеви, чиј ДРМ, исто така, направил да работи бавно.
Вештерот 3: Див лов е создадена со REDengine 3, комерцијален двигател на видео игри од CD Projekt Red дизајниран за нелинеарни видео игри за улоги поставени во средина со отворен свет, потпомогнати од конзолите PlayStation 4 и Xbox One и подготвени за употреба во Октомври 2014 година. Првиот прозорец им укажал на развивачите дека отворениот свет, и покрај неговата содржина и движење околу задачите, изгледал празен. Како решение, тие додале точки на интерес. Играта имала 5.000 грешки во декември, што (покрај датумот на лансирање февруари 2015 година) го наложи нејзиното одложување. Како и претходните две игри Вештерот, на играчите им се дава комплексна приказна со повеќе избори и последици. За разлика од другите двигатели за видео игри, REDengine 3 дозволува комплексна приказна жртвувањеа на дизајнот на виртуелниот свет. Корисничкиот интерфејс бил направен поинтуитивен со мрежно поврзани решенија. Системот на камерата бил подобрен за да се користат далечни удари за битки со повеќе непријатели и крупни кругови за поинтимни конфронтации. За борбени секвенци биле користени повеќе анимации отколку во „Вештерот 2“, при што секоја траела помалку од една секунда за брзо наследување. Директорот на видео играта Конрад Томашкјевич и вишиот дизајнер Демиен Моние ги навел „Темни души“ и „Демоновите души“ како влијанија за борбениот систем на Див лов, и дизајнерот за порамнување Мајлс Тост и вишиот уметник за виртуелни средини Јонас Матсон ги навел серијалот „Легендата за Зелда“ и „Red Dead Redemption“ како влијание врз дизајнирањето и опкружувањето на нивоата во играта.
Месеци пред датумот на објавување, буџетот на видео играта, составувањето и залихите на играта биле нецелосни и очигледно не можеле да го исполнат крајниот рок. Вишиот дизајнер на игри Метју Штајнке смислил лек и изготвил системско контекстен дијаграм. За да ги распредели цените, Штајнке напишал формула заснована на стапка на штета, одбрана или заздравување. Полиномските најмали квадрати биле искористени за да се утврди неговата ефикасност и било откриено дека ги елиминира грешките од системот и го намалува времето на вчитување. На секој лик му била дадени уникатни карактерни особености за да се спротивстават на системот за пребарување што обично се користи во видео игрите. Рано било одлучено дека пишувањето ќе биде духовито, со метафори и посочувачки значења. Дијалогот бил ограничен на 15 реда, со повремени исклучоци, за да се задржи оригиналноста на содржината. Опциите за играчи беа напишани како морално двосмислени, одразувајќи го реалниот живот и оригиналниот серијал на Анджеј Сапковски на Вештерот. Алкохолизмот, злоупотребата и сексуалноста, прикажани како нормални делови на средновековниот свет, биле вметнати во приказната за автентичност. Областите на отворениот свет се засновале на Полска, Амстердам и Скандинавија. Предметите биле моделирани рачно.
Тековите на приказните како оној кога Јенефер го затворува Гералт на остров и неговотоа тајно регрутирање во Дивиот лов биле отфрлени за да се направи играта помала и да се избегне нејзна поделба на два дела. На играта со карти Гвент претходеа други предлози за мини игри, вклучувајќи игра со пиење, фрлање ножеви и лизгање на мраз. Било снимено повторување на Битката кај Грунвалд за звуците на битката, маршот, коваштвото и истрелувањето стрели. Снимајќи ги гласовите на витезите за пост-обработка, говорниците носеле шлемови за автентичен звук. Марцин Прибилшевич бил музички директор и композитор на играта, со дополнителна музика придонесена од полскиот фолк бенд Персивал. Според Прибилшевич, работата со Персивал била предизвик; тој очекувал академски пристап пред да дознае дека повеќето од групата не биле формално обучени, а голем дел од музиката била импровизирана. Мулти-инструменталистот Роберт Јаворски на фолк бендот Żywiołak (Живјолак) снимил делови со лејта, ренесансна виолина, се лаковита гусла и тркалезна лира. Резултатот бил изведен во Франкфурт на Одра од страна на Државниот оркестар на Бранденбург, под диригентство на Бернд Руф.
Објавување
Вештерот 3: Див лов била најавена во 2013 година, а потоа следната година да биде објавена за PC, PlayStation 4 и Xbox One. Датумот на објавување подоцна бил одложен од третиот квартал на 2014 година до февруари 2015 година. Откако го пропуштиле планираниот датум на објавување на 24 февруари, „CD Projekt Red“ во април потврдил дека играта е пуштена во производство. Вештерот 3: Див лов била објавена ширум светот на 19 мај 2015 година. Полскиот премиер Ева Копач и претседателот Бронислав Коморовски го посетиле „CD Projekt Red“ за да го прослават лансирањето. Таа им била доставена на трговците на мало од страна на „Warner Bros“. „Interactive Entertainment“ во Северна Америка и „Bandai Namco“ во Западна Европа, Австралија и Нов Зеланд. Покрај стандардното издание, играчите можеле да купат и Собирачко издание, кое ја вклучувало основната игра и предмети како уметничка книга, статуетка на Гералт кој се бори против грифин и вештеров медалјон. На Е3 2019 бил најавен посебен влез за „Nintendo Switch“, „Вештерот 3: Див лов - Целосно издание“. Таа била развиена во соработка со „Saber Interactive“, и била објавена на 15 октомври 2019 година. Посебниот влез има мало графичко намалување за да надомести за помалку моќниот хардвер на Switch-от, но инаку е идентичен со постојните верзии.
Соосновачот на „CD Projekt Red“, Марцин Ивински наведе три столба за кои сметал дека се интегрални во маркетингот: квалитетот на играта, „предлог на вредност заснован на мислењето на играчите“ и комуникација со обожавателите. За да се постигне второто, „Вештерот 3: Див лов“ била продадена како „Скајрим во сос од Игра на тронови“. Третото детално го објаснува визуелното намалување на рејтингот од претходните промотивни снимки до готовиот производ, што Ивински го сметал за ефикасно. Логото било препроектирано за да стане помалку очигледно дека Вештерот 3: Див лов; бројот три предложи знак на ноктот или маска за публиката која не е запознаена со серијалот, додека обожавателите ќе ја препознаат како ознака на дивиот лов.
Содржина за преземање
Инвеститорот ги проучувал вештеровите форумите и веб-страниците, како што е „Reddit“, за да предвиди што општо играчите посакуваат од содржината што може да се преземе (DLC). Објавена била колекција од 16 бесплатни DLC, како што било најавено пред објавувањето од страна на развивачите. Тие вклучувале козметичка и дополнителна содржина на игра и режим „Нова игра плус“. „CD Projekt Red“ објавил два пакета за проширување: „Срца од камен“ и „Крв и вино“. „Срца од камен“ била објавена на 13 октомври 2015 година, а „Крв и вино“ на 31 мај 2016 година. „Срца од камен“ го следи Гералт додека контактира со мистериозен ентитет познат како Човек од стакло и еден бесмртен човек, Олгиерд фон Еверик. Проширувањето било критички усогласено, оценето со 9/10 од „IGN“ и „GameSpot“. Вториот пакет на проширување, „Крв и вино“, го следи Гералт додека патувал за Тусан (нилфгардско војводство, недопрено од војна) за да открие мистериозен ѕвер кој го тероризира регионот. Исто така позитивно критикувано, освојувајќи ја категоријата најдобра игра со улоги на Играчки награди 2016. Изданието на „Игра на годината“, со основната игра, и проширувањата и целиот DLC, било издадено на 30 август 2016 година.
Следно генерациска верзија
На 4 септември 2020 година, „CD Projekt Red“ објавил дека се развива надградена верзија за да се искористи помоќниот современ хардвер на PlayStation 5, Xbox Series X и современиот компјутерски хардвер. Изданието од следната генерација на играта ќе содржи низа визуелни и технички подобрувања и надградби. Ова вклучува следење на зраци и побрзо време на вчитување со повисоки рамки до 120fps низ основната игра и проширувања. Ажурирањето ќе им биде бесплатно достапно на постојните сопственици на компјутер, Xbox One и PlayStation 4 или како самостојна набавка за Xbox Series X и PlayStation 5.
Прием
„Вештерот 3: Див лов добил“ „универзално признание“ за сметачките верзии, PlayStation 4 и Xbox One и „главно поволни критики“ за верзијата на Switch, според агрегаторот за прегледи „Metacritic“.
Критичарите се согласиле дека станува збор за амбициозна акциона игра во улоги која е голема во обем, но зафатена со технички тешкотии и недостаток на иновации. „GameSpot“ и „Eurogamer“ и дале највисока оцена на играта. „Вештерот 3: Див лов“ се смета за една од најголемите видео игри на сите времиња. Светот на играта добил широко распространета пофалба од критичарите. Кимберли Валас од „Game Informer“ го нарекла „извонреден“ и била импресионирана од вниманието кон деталите. Крис Картер од „Destructoid“ ја пофалил неговата големина, за кого сметал дека е огромен и на играчите ќе им бидат потребни часови да ја истражат. Џонатон Лик, пишувајќи за „Game Revolution“, ја пофалил ефикасната употреба на играта на нејзиниот голем свет. Лик напишал дека секој регион има потраги и активности за играчите да се обидат, иако сметал дека многу е исполнета што ја продолжува нејзината должина. Том Сениор од „GamesRadar“ ја пофали разновидноста на отворениот свет, опишувајќи ја како „возбудлива реализација на фантазијата на Ронин“. Даниел Бладворт од „GameTrailers“ ја пофалил играта за поттикнување на истражувањето; многу потраги ќе станат достапни на играчите само откако ќе се сретнат со ликови кои не можат да се играат во различни делови на светот. Винс Инџенито од „IGN“ и Шон Прескот од „PC Gamer“ биле импресионирани од сценографијата на играта и нејзиниот циклус на ден и ноќ, со тоа што Инџенито рекол дека тоа ја истакнува автентичноста на светот на играта.
Неговиот наратив добил и критички признанија. Картер ја пофали екипата на ликови, која ја нарекол уникатна и интересна. Тој сметал дека наративот е вклучен повеќе, со играчи кои биле сведоци на клучни настани и правеле последователни избори. Валас го пофалила дијалогот на играта и нејзините споредни потраги; секој бил сличен на расказ, а одлуките на играчите во потрагата ќе влијаат на состојбата во светот. Нејзе и се допаднала главната потрага, која додала повеќе ликови особини на Гералт и рекла дека опциите за романса се значително подобрување во однос на нејзините претходници. Сепак, таа била разочарана од квалитетот на крајот на играта. Кевин Ван Ред на „Gamespot“ ја повторува Валас, истакнувајќи дека „Вештерот 3: Див лов“ има повеќе карглумцизација за Гералт од претходните игри. Тој ја поздрави промената, бидејќи на играчите им се дале емотивни врски со ликовите во играта. Сениор уживал во споредните потраги, нарекувајќи ги „компилација од кратки раскази за мрачна фантазија“ кои ги засениле главните задачи. Инџенито бил разочаран од главната приказна, велејќи дека има премногу полнење и премногу досадни потраги. Шон Прескот „PC Gamer“ се согласил, велејќи дека раскажувањето би се чувствувало како да е напамет ако страничните содржини не биле ангажирани. Ван Орд, Валас и Брет Фипс од „VideoGamer.com“ го пофалиле гласовното дејствување, со тоа што Валас ја нарекол најдобрата од серијалот. Артур Гис од „Polygon“ критикувал дека некои од женските ликови се премногу сексуализирани и дека нема обоени во главната игра.
Борбата во играта имала главно позитивен прием. Бладворт го стекнал Гералт поподвижен и агилен со новиот механизам за качување и пливање. Картер рекол дека тој е значително рационализиран и дека стратешките елементи од неговите претходни игри се отстранети, но го цени неговото дејствување. Валас напишал дека со поедноставен алхемиски систем, пристоен кориснички посредник и различни поставки за тешкотии, борбата била подостапна, иако не и се допаднал системот за деградација на оружјето и нерафинираниот механизам за стрелање. Лик сметал дека на системот му недостасува сложеност и го критикувал неговиот недостаток на лак, предизвикан од несигурниот заклучен систем, проблеми со камерата и предолга борбена анимација. Сениор истакнал дека некои механики на игра, како што се тркалање и избегнување, не се во согласност и го прават системот да се чувствува неправедно. Инџенито ја пофалил борбата, опишувајќи ја нејзината течност како значително подобрување во однос на неговите претходници.
Другите аспекти на играта добиле мешани критики. Ван Орд го пофалил системот за прилагодување и надградба на играта (што им нуди на играчите чувство на прогресија), бидејќи се зацврстувал како што се одвивала приказната. Инџенито го нарекол нејзиниот систем за надградба длабок и флексибилен, бидејќи играчите имаат значителна слобода при прилагодување на вештините на Гералт. На Лик не му се допаѓал системот за надградба, нарекувајќи го „невозбудлив“. Картер бил разочаран од вештеровите сетила (што го сметал за повторливо), но Сениор ги сметал за надмоќни во однос на обележувачите на задачи - норма за игри со улоги. На Прескот не му се допаѓале корисничкиот посредник заради неговата несмасност и досада. Сениор сметал дека играта со карти Гвент создава зависност од истата мини игри.