cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Френк Херберт
Животопис
„Дина“ е развивана и пишувана во период од 6 години. Многу подолга од колку што било предвидено тогашната комерцијална НФ да биде, и е поделена на два дела во весникот Аналог, во 1963 година и 1965 година. Тогаш е одбиена од приближно дваесет издавачи на книги, пред конечно да биде прифатена. Еден уредувач напишал во одговорот „Може ја правам грешката на деценијата, но...“ пред да го одбие текстот на Херберт. Конечно, Килтон (Chillton), мала издавачка куќа во Филаделфија, му дава на Френк Херберт 7.500 долари во аванс, и „Дина“ наскоро достигнува успех кај книжевната критика. Ја добива наградата „Небула“ за Најдобар роман во 1965 година и ја дели таа награда во 1966 година. „Дина“ е првата еколошка научнофантастична книга, која содржи голем број на меѓу-поврзувачки теми и погледи од страната на повеќе ликови, метод кој се набљудува низ целата негова зрела писателска работа.
„Дина“ не го добила статусот бестселер веднаш. До 1968 г. од книгата Херберт заработил $20.000, но сепак не доволно за целосно да се посвети на писателството. Но, во секој случај, објавувањето на „Дина“ му ги отвора портите.
Веќе во 1972 година тој е во можност да стане професионален писател. За време на седумдесеттите и осумдесеттите Херберт ужива значаен комерцијален успех како автор. Тој живее на Хаваите и во Вашингтон. За ова време тој пишува бројни книги во кои ги пробива своите еколошки и филозофски идеи. Тој ја продолжува сагата на „Дина“, со „Динин Месија“, „Децата на Дина“, и „Бог-Император на Дина“. Други позначајни од овој период се „Експериментот Досади“, „Боготворниците“, „Белата Чума“, итн.
Промената на Хербертовата среќа се случува поради несреќен случај. Во 1974 година Беверли оди на операција за рак, која ѝ дава уште додатни 10 години од нејзиниот живот, но значајно влијае на нејзиното здравје. Таа умира на 7 февруари 1984 г. Во неговиот пролог на „Динина Собирна Куќа“ тој пишува емотивна еулогија за неговата жена.
1984 е година на огромни промени во животот на Френк. Во истата таа година кога неговата жена умира, неговата кариера добива замав со пуштањето во кината филмот „Дина“ од Дејвид Линч. И покрај големите очекувања, огромниот буџет и глумците од А-класа, овој филм доживува среден комерцијален успех во САД. Но, во Јапонија и Европа доживува, напротив, голем успех. Истата таа година Херберт ја публикува петтата книга од сагата на „Дина“ - „Кривоверци на Дина“. Кратко по смртта на Беверли, Херберт се жени за Тереза Шакелфорд.
Во 1986 г. Херберт ја пушта во печат „Динина Собирна Куќа“, која ги врзува многуте патишта во сторијата на „Дина“. Ова е Хербертовото последно дело. Френк Херберт умира од рак на панкреасот на година во Медисон, Висконсин, на возраст од 65 години.
Сарајли
Сарајли (Παλατιανό, Палатијано, до 1926 Σαραϊλή, Сарајли) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 17 километри североисточно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро на планината Круша. Селото се наоѓа на надморска височина од 416 метри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Сарајли се состоело од 5 семејства со 16 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Сарајли имало 80 жители муслимани.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 65 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 234 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 229 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 247 жители, во 1971 година имало 185 жители, во 1981 година имало 138 жители, додека во 1991 година имало 111 жители. Денеска, населението на селото е 140 жители според пописот од 2001 година.
Шипка
Шипка или шип — вид роза која е широко распространета низ целиот свет. Уште се нарекува „кучешка роза“ што е директен превод од научното латинско име (Rosa Canina). Шипката е повеќегодишна листопадна грмушка, која може да достигне висина од 1 до 5 метри. Расте во секакви предели со умерена контитнентална клима, но забележливо е тоа што грмушките кои растат на поголема надморска висина даваат поголеми плодови, наречени шипинки. Младите гранки се покриени со боцки, како и кај другите рози. Цветот е бел или розов, кој дава мали црвени овални плодови по кои шипката е најмногу позната.
Употреба
Плодот од шипка се користи за правење чај, џем и мармалад. Широко е распространет во народната медицина и се користи како универзалeн лек против настинки и вируси. Исклучително е богат со витамин Ц и сите производи од шипка се меѓу најдобрите извори за овој витамин.
Плодот може да се конзумира и сиров откако ќе се отстранат боцките и семките од внатрешноста. Боцките може да предизвикаат чешање, или иритација на дигестивниот систем доколку се козумираат во поголеми количини.
Семето од шипката може да се користи за правње масло кое се употребува за козметиката и дерматологијата.
Берба
Плодовите остануваат на дрвото за време на зимата, откако ќе отпаднат лисјата. Може да се бере од есен, па сè до крајот на зимата додека плодот не се исуши. На есен плодовите се уште тврди и содржат повеќе витамин Ц. Понатаму во текот на зимата, после првиот мраз, плодот омекнува.
Шипката во Македонија
Шипката може да се најде на сите планини во Македонија. Обично расте на места изложени на сонце, најчесто на јужните падини, надвор од шума, на шумска чистина или покрај пат.
Овар
Овар (португалски: Ovar) — град и општина во Централниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 55.398 жители, на површина од 147.70 км2. Општината вклучува два града: Овар (16.849 жители во 2001 година) и Есмориз (11.020 жители во 2001 година).
Маркантонио Дал Ре
Наводи
<references group="" responsive="1">
Фајстриц на Гајл
Фајстриц на Гајл или Бистрица на Зиља (германски: Feistritz an der Gail, словенечки: Bistrica na Zilji) е гратче во округот Филах-Околина во покраината Корушка, Австрија.
Родриго Бентанкур
Родриго Бентанкур (роден на 25 јуни 1997, во Нуева Елвесија) — уругвајски фудбалер, играч од средниот ред на и на уругвајската репрезентација.
Биографија
Роден и израснат во Нуева Елвесија, департманот Колонија, Бентанкур ја изгубил својата мајка кога имал само 4 години. Изборот на дресот со број 30 е почит за неа, сеќавајќи се на нејзиниот роденден.
Тој бил фудбалски навивач уште од детството, а го израснал неговиот татко и неговата нова партнерка. Во семејството го добил прекарот Лоло, додека италијанските весници го идентификувале како Принчипе (превод на мак. Принц), веројатно сметајќи го за наследник на Клаудио Маркизио, познат по прекарот Ил Принчипино (превод на мак. Малиот Принц), во средниот ред на.
Технички одлики
Како внатрешен играч од средниот ред, Бентанкур може да се прилагоди и да ги игра сите улоги во средниот ред, од позицијата со дефанзивни задачи до офанзивен играч од средниот ред, како и мецала, позицијата на која најдобро се снаоѓа. Многу технички играч, амбидекстер, и многу силен физички играч од средниот ред,  добар во вметнувања и со делотворен дриблинг. Може да се користи и во одбранбената фаза, способен е да притиска и да ги сече додавањата на противниците, но често неговата импулсивност го наведува да прави прекршоци и добива голем број на картони.
Бока Хуниорс
Во текот на летото на 2015 година, Бентанкур бил вклучен во договорот со кој бил извршен трансферот на Карлос Тевес од Јувентус во Бока Хуниорс; како дел од овој договор, екипата на Јувентус се здобила со право да одлучува за купување на Бентанкур, што можело да се оствари до 20 април 2017 година за износ од 9,4 милиони евра.
Јувентус
Откако спортскиот директор на Јувентус, Џузепе Марота, потврдил дека Јувентус ќе го искористи своето право за купување на Бентанкур, на 3 април 2017 тој стигнал во Торино и ги завршил медицинските тестови истиот ден, по што потпишал петгодишен договор со Јувентус во трајност од 1 јули 2017, до 30 јуни 2022.
Своето деби за Јувентус го направил на 26 август 2017, влегувајќи како замена во победата со 4-2 на гости против Џенова во Серија А. Под водството на тренерот Масимилијано Алегри, својата прва сезона во Јувентус ја завршил со 27 настапи во сите натпреварувања, освојувајќи ги своето прво скудето и првиот Куп на Италија во кариерата.
На 6 октомври 2018, Бентанкур го постигнал својот прв гол во дресот на Јувентус во победата со 2-0 на гостувањето кај во Серија А. Својот втор гол го постигнал на 1 декември, во победата со 3-0 над во Фиренца, исто така во Серија А. Во јануари 2019, го освоил својот прв Суперкуп на Италија играјќи 86 минути во победата со 1-0 над, а на крајот од сезоната го освоил своето второ скудето со бјанконерите.
На 22 јуни 2019, Бентанкур го продолжил договорот со Јувентус до 2024 година. На 26 јули 2020, сега со нов тренер Маурицио Сари, Бентанкур го освоил своето трето скудето во кариерата со Јувентус. Сезоната 2019-2020 ја завршил со 43 настапи и еден гол, кој го постигнал во четвртфиналето на Купот на Италија против Рома во победата со 3-1.
Во сезоната 2020-2021, Бентанкур му помогнал на својот клуб да освои два нови трофеи: Суперкупот на Италија 2020 и Купот на Италија.
Вкупно за Јувентус одиграл 181 натпревар и постигнал 3 гола, освојувајќи седум трофеи за четири и пол години во кои го носел дресот на Старата дама.
Тотенхем
На 31 јануари 2022, Бентанкур потпишал три и пол годишен договор со, во трансфер вреден 19 милиони евра (потенцијално може да се искачи до 25 милиони евра во зависност од одредени бонуси). Своето деби за Спарс го направил на 5 февруари 2022, влегувајќи како замена во второто полувреме на местото на Хари Винкс во победата со 3-1 на домашен терен над Брајтон во четвртата рунда на ФА купот. Четири дена подоцна, повторно влегувајќи од клупата дебитирал во Премиер лигата, заменувајќи го Пјер-Емил Хојбјерг во поразот на домашен терен од Саутхемптон со 2-3.
Репрезентативна кариера
Бентанкур бил дел од репрезентацијата на Уругвај под 20 години која настапила на Јужноамериканското првенство за играчи под 20 години 2017 во Еквадор. Тој постигнал еден гол на првенството во победата со 3-0 над Боливија во првата фаза од турнирот. Уругвајците на крајот го освоиле првенството, а Бентанкур придонел за тоа со 8 настапи и 1 гол. Неколку месеци подоцна, тој настапил и на Светското првенство под 20 години, каде Уругвај го освоил четвртото место.
Во септември 2017 година, тој го добил својот прв повик во сениорската репрезентација на Уругвај од селекторот Оскар Табарес, за октомвриските квалификациски натпревари за Светското првенство 2018, против Венецуела и Боливија. Дебитирал на 5 октомври, на возраст од 20 години, во натпреварот против Венецуела во Сан Кристобал, заменувајќи го Кристијан Родригес во 65-тата минута од натпреварот.
Во мај 2018, Бентанкур се нашол на списокот на играчи на селекторот Оскар Табарес за Светското првенство 2018 во Русија. Тој ги одиграл сите натпревари на својата репрезентација во групната фаза во која Уругвај остварил три победи и со максимален број на бодови се квалификувал за осминафиналето. Во осминафиналето против Португалија во победата со 2-1, Бентанкур му асистирал на Единсон Кавани за победничкиот погодок на Селесте. Уругвај бил елиминиран од турнирот по поразот со 2-0 од подоцнежниот шампион Франција во четвртфиналето на 6 јули.
Следното лето, Табарес го повикал Бентанкур на Копа Америка 2019 во Бразил. Таму Уругвај бил елиминиран во четвртфиналето од Перу на 29 јуни, по изведување на пенали откако натпреварот завршил 0–0; покрај тоа што Бентанкур бил еден од прецизните изведувачи за својата репрезентација Уругвај загубил со 4–5 на пенали.
Статистика
Статистиката е ажурирана на 23 јануари 2022.
Калдејски новоарамејски јазик
Калдејскиот новоарамејски јазик — јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици и во подгрупата на арамејски јазици. Овој јазик се зборува во Мосул, северен Иран. Повеќе од говорниците се кладеанци со кладеанска католичка црква. Овде треба да се напомене дека овој јазик, новоарамејскиот не е изворниот калдејски јазик кој бил еден од старите дијалекти на арамејските јазици во Вавилон во околу VI век п.н.е..
830
830 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 830 година од новата ера, 830. од првиот милениум, 30. од IX век и прва од 830-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6338 и 6339 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5580 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4590 и 4591 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1583.
Миленау (Пинау)
Миленау (Mühlenau; исто така: Релау и Релингбек) — поток, а подоцна мала река, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн.
Миленау извира во источниот дел на природниот парк Холмор (кај градот Квикборн) од повеќе потоци. Потоа продолжува во шумската област помеѓу Нордерштет и Хасло, по што како лева притока во неа се влева поголемата Морбек. Понатаму, ги поминува Бенингштет и Елербек, како и Релинген, од каде е позната и како Релау (Rellau).
Јужно од Релинген навлегува во Пинеберг. Тука во неа се влева Дипенау. На крајот, Миленау во западниот дел на градот Пинеберг се влева во реката Пинау.
Џејн Греј
Лејди Џејн Греј (англ. Jane Grey) — некрунисена кралица на Англија за неколку денови во текот на јули 1553 година.
Џејн Греј е родена во 1537 година Their trial, by a special commission, took place on 13 November 1553,. Таа била пра-правнука на Хенри VII. По смртта на Хенри VIII, таа заминала во Лондон за да присуствува на неговиот погреб, заедно со нејзината мајка и сестра. По крунисувањето на Едвард VI, тие служиле во кралскиот дворец на кралицата Катерина Пар.
Регентот на малолетниот крал Едвард VI - принцот Џон Дадли, сакал престолонаследник да биде внуката на сестрата на Хенри VIII - Лејди Џејн Греј, снаа на Џон Дадли. На 6 јули 1553 година Едвард починал. Неговата смрт била прогласена дури на 10 јули, кога за кралица била прогласена Џејн Греј. Управувањето на новата кралица траело само 9 дена. Кога дознала за смртта на кралот, Мери Тјудор и младата полусестра Елизабета заминале, поддржани од голем број на војска, од католичкиот регион на Норфолк кон Лондон. На 19 јули таткото на новата кралица - принцот Хенри Греј, објавил дека ќе отстапи неговата ќерка од престолот. На 3 август Мери Тјудор и нејзината сестра Елизабета триумфално влегле во Лондон, а Џејн Греј била погубена.
NGC 5460
NGC 5460 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кентаур, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5460 се споменува и како OCL 925, ESO 221-SC24.
Откривање
Телото е откриено на 7 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5460 е од видот II3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 5,6 m. NGC 5460 има само една позната привидна димензија, која изнесува 35'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 7 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 18' 0"".
Други поделби
Проучување на NGC 5460 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 404; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8268. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Алан Смит (фудбалер 1980)
Алан Смит (роден на 28 октомври 1980 во Ротвел) — поранешен англиски фудбалер, кој играл на позициите напаѓач и среден ред.
Лидс Јунајтед
Својата кариера Смит ја започнал во Лидс Јунајтед, каде ги минал сите младински категории пред да го направи своето деби за првиот тим. Своето сениорско деби го направил на 14 ноември 1998 во натпревар од Премиер лигата, против Ливерпул на Анфилд, во кој постигнал гол со првиот шут кон голот само три минути подоцна откако влегол во игра од клупата за резерви. Следната недела, тој одново бил стрелец во победата со 4-1 на домашен терен над Чарлтон Атлетик. Овие погодоци му помогнале на тогаш 18-годишното момче да одигра позначајна улога во сезоната 1998–1999, откако станал еден од двајцата напаѓачи на кои најмногу сметал менаџерот Дејвид О'Лири како прв избор на напаѓачки тандем, заедно со холанѓанецот Џими Флојд Хаселбајнк. На 13 јануари 1999 година, Смит постигнал два гола во победата со 3-1 над Рашден и Дајмондс во преиграниот натпрвеар од третото коло на ФА Купот. Веќе во својата прва сезона како професионалец младиот дебитант успеал да импресионира завршувајќи ја со 26 настапи и 9 гола за Лидс во сите натпреварувања.
Следната сезона дебитирал со белите во европските натпреварувања, влегувајќи како замена на местото на Мајкл Бриџис, во победата со 3-1 над Партизан во Белград во натпревар од првото коло на Купот на УЕФА. Својот прв гол во ова натпреварување го постигнал во победата со 4-1 на домашен терен над Локомотив Москва во второто коло. Лидс стигнал до полуфиналето во Купот на УЕФА каде биле елиминирани од Галатасарај (вкупен резултат 2-4). Сепак, освоеното трето место во Премиер лигата (за кое Смит придонел со 4 гола) му овозможило на клубот следната сезона да игра во најсилното европско натпреварување, Лигата на шампионите.
Сезоната 2000-2001 Смит ја отворил фантастично постигнувајќи гол во секој од првите четири натпревари на Лидс; тој постигнал по еден гол во двата натпревари против Минхен 1860 (вкупен резултат 3-1 за белите) во квалификациите за Лигата на шампионите, а исто така ги постигнал двата гола за својот клуб во победата со 2-0 на домашен терен над Евертон на отворањето на новата сезона во Премиер лигата како и еден гол во победата со 2-1 на гостувањето кај една недела подоцна. Својата добра форма ја продолжил и во остатокот од сезоната, а неговите голови против, и  во втората групна фаза од Лигата на шампионите му помогнале на Лидс да се пласира во четвртфиналето на натпреварувањето, за прв пат по сезоната 1974-1975 кога белите играле во финалето. Со својот седми гол за сезоната во најсилното европско натпреварување, постигнат во победата со 3-0 на домашен терен над шпанската Депортиво Ла Коруња, Смит станал најдобриот стрелец на Лидс во натпреварувањето во ерата на Лигата на шампионите и има само еден гол помалку од општиот лидер Мик Џонс.
Својот последен натпревар за Лидс, Смит го одиграл на 15 мај 2004, во поразот со 1-0 на гостувањето кај. Вкупно за белите забележал 228 настапи и постигнал 56 гола пред да ја заврши авантурата во клубот во летото 2004 година кога потпишал за лутиот соперник, трансфер кој бил остро критикуван од некои навивачи на Лидс и сметан за предавство. Подоцна било откриено од страна на Питер Лоример дека единствениот клуб во кој Лидс му дозволил на Смит да оди бил Манчестер Јунајтед, и дека всушност овој трансфер бил инициран од страна на Лидс. Со оглед на тоа што Манчестер Јунајтед бил единствениот клуб кој бил подготвен да ги плати бараните пари од Лидс во готово, наместо на рати (како што понудиле Евертон и Њукасл Јунајтед), Смит се соочил со избор во кој морал да го остави Лидс да оди во администрација или да се приклучи на лутиот соперник и да го спаси својот стар клуб од администрација.
Манчестер Јунајтед
По испаѓањето на Лидс на крајот од сезоната 2003-2004, Смит му се приклучил на Манчестер Јунајтед за 7 милиони фунти. Второто поглавје во неговата кариера го започнал на 8 август 2004 година, со натпреварот за Комјунити Шилд против Арсенал, постигнувајќи го и првиот свој гол за клубот - со прекрасен удар надвор од шеснаесеттникот во 55-тата минута - во поразот на неговиот нов тим со 3-1. Својот прв првенствен гол го постигнал против Норич Сити, постигнувајќи го победничкиот погодок во тој натпревар со „фантастичен волеј“ во 49-та минута, откако претходно забележал и асистенција за голот на Давид Белион. По успешниот почеток тој се здобил со неколку повреди кои му ја отежнале неговата прва сезона, предизвикувајќи да пропушти важни натпревари какви што биле полуфиналето на Лига купот против Челси и финалето на ФА Купот против Арсенал на стадионот Милениум, во кое Манчестер Јунајтед загубил по изведување на пенали. Напаѓачот постигнал 10 гола во својата прва сезона, но со добрата форма на Вејн Руни и Руд ван Нистелрој, по повредата тој паднал во втор план и останал на клупата.
Во летото 2005 година, менаџерот на Манчестер Јунајтед Сер Алекс Фергусон пројавил интерес да го "преработи" Смит во наследник на Рој Кин во средниот ред на Манчестер Јунајтед. Фергусон изјавил: „Рој видел одлики кај Алан кои ги гледал кај себе како млад играч, што може да му помогне на Алан да се развие во многу добар играч на таа позиција“. Смит ја добил својата шанса да ги докаже своите квалификации како заменик на Кин кога капитенот на Манчестер Јунајтед бил повреден на почетокот на сезоната 2005-2006. Тој имал период од подолго време во улогата на „сидро“ во средниот ред, но со мала ефикасност. Критиките насочени кон Смит и неговите соиграчи го достигнале својот врв по поразот на Јунајтед на гостувањето кај Мидлсбро со 4-1 и последователниот пораз со 1-0 од Лил во Лигата на шампионите. Се верувало дека Смит бил една од неколкуте ѕвезди на Манчестер Јунајтед кои биле многу критикувани од Кин, во интервјуто за MUTV за кое се сметало дека е премногу експлозивно за да биде емитувано и било испратено на сечење од официјални лица на клубот. По зборовите на Кин перформансите на Смит се нашле под лупа во клучниот домашен натпревар против лидерот во лигата Челси, но тој одговорил решително со многу добра партија во победата со 1-0 што резултирало со тоа да биде избран за играч на натпреварот од страна на британскиот весник The Guardian.
Тој постигнал само еден гол на 33 настапи во сезоната 2005-2006, во победата со 3-1 на гостувањето кај Чарлтон Атлетик. На 18 февруари 2006 година, за време на поразот со 1-0 од Ливерпул на Анфилд во ФА Купот, Смит ја скршил ногата и во истовреме го дислоцирал глуждот додека се обидувал да го блокира шутот од слободен удар на Јон Арне Рисе, повреда опишана од Фергусон како „една од најлошите која што тој ја видел“. Некои медиуми известиле дека навивачите на Ливерпул го нападнале возилото на брзата помош со кое Смит бил изнесен од Анфилд, но самиот тој ги побил овие тврдења. Тој бил опериран следниот ден, по што проценките биле дека ќе биде надвор од игра околу девет месеци. Една недела подоцна, Манчестер Јунајтед го победил Виган Атлетик со 4-0 во финалето на Лига купот и го освоил овој турнир. После натпреварот, фудбалерите на Манчестер Јунајтед му оддале почит на Смит со подигање на трофејот во маици отпечатени со зборовите „For you Smudge“ (превод на мак. за тебе Smudge; Smudge - прекарот на Смит, заб. на прев.).
Во пресрет на сезоната 2006-2007, Фергусон го продал својот главен напаѓач ван Нистелрој на Реал Мадрид и рекол дека има намера да го замени со враќање на Смит на неговата природна позиција како центарфор: „Ние ќе го претвориме Алан Смит повторно во напаѓач. Тој наскоро ќе се врати на тренинзите и треба да биде достапен до крајот на август или почетокот на септември." По три настапи за резервите во август 2006 година,  Смит се вратил во првиот тим на Манчестер Јунајтед во септември 2006 година, најпрво како неискористена замена во победата со 3-2 на домашен терен над Селтик во Лигата на шампионите на 13 септември, пред конечно да излезе на теренот во последните пет минути од победата со 1-0 на гостувањето над Бенфика две недели подоцна.
Смит повторно се вратил на теренот во реваншот од осминафиналето на Лигата на шампионите против Лил на 7 март 2007 година, влегувајќи на местото на стрелецот на голот Хенрик Ларсон во 75-тата минута од победата со 1-0. Тој го имал својот прв старт на Олд Трафорд по повредата на 14 март во пријателски натпревар против Европа XI во знак на одбележување на 50 години од потпишувањето на Договорот од Рим. Неговиот прв старт на Олд Трафорд во официјален натпревар, се случил на 19 март 2007 година во победата во преигрувањето против Мидлсбро во четвртфиналето на ФА купот.
После неколку последователни натпревари во кои тој влегол како замена или бил заменет, Смит одиграл цели 90 минути во реваншот од четвртфиналето во Лигата на шампионите во кое Манчестер Јунајтед ја "прегазил" Рома со 7-1 на Олд Трафорд на 10 април 2007 година; тој го постигнал вториот гол за Јунајтед во 17-тата минута, што бил прв негов гол од ноември 2005 година. Потоа тој бил избран во почетниот состав и во градското дерби против Манчестер Сити на 5 мај 2007 година; Јунајтед го добиле натпреварот со 1-0 и биле крунисани за шампиони на Англија еден ден подоцна, кога нивниот конкурент Челси одиграл нерешено 1-1 на Емирати против Арсенал.
И покрај тоа што имал еден натпревар помалку од потребните 10 настапи за да се добие победнички медал во Премиер лигата, сепак лигата му доделила специјална дистрибуција на Смит за да добие медал во последното коло од сезоната. Тој го направил својот последен натпреварувачки настап за Манчестер Јунајтед една недела подоцна во финалето на ФА Купот против Челси, во првото финале одиграно на новиот Вембли, во кое влегол како замена за Дарен Флечер во втората минута од продолженијата. Јунајтед го загубил тој натпревар со 1-0. Вкупно за црвените ѓаволи тој забележал 93 настапи и 12 гола.
Њукасл Јунајтед
На 3 август 2007, Смит потпишал петгодишен договор со Њукасл Јунајтед, во трансфер вреден 6 милиони фунти. Во својата прва сезона со страчките напаѓачот бил се мачел да ја пронајде својата најдобра форма и ја завршил сезоната без постигнат гол со само две асистенции.
Работите тргнале уште полошо кога тој се здобил со фрактура на глуждот, претрпена во натпревар од претсезоната, што значело дека тој морал да чека сè до февруари 2009 година за да игра официјален натпревар, влегувајќи како замена против Евертон. Неговото враќање на теренот не му помогнало многу на Њукасл па по крајот на сезоната 2008-2009, Смит со својот клуб претпел испаѓање од Премиер лигата, за втор пат во неговата кариера.
Откако по испаѓањето на клубот, Смит одлучил да остане и да игра во Чемпионшип, тој бил поставен за заменик-капитен за сезоната 2009-2010, но бил капитен на тимот скоро во секој натпревар поради тоа што тој бил претпочитан од менаџерот Крис Хјутон за сметка на регуларниот капитен Ники Бат. Смит бил редовен стартер за Њукасл играјќи 32 натпревари (без гол) во Чемпионшип, во сезоната во која клубот изборил промоција назад во Премиер лигата, но тој играл во многу подлабока улога како централен дефанзивен играч за врска.
Следната сезона Смит ги започнал првите четири натпревари на Њукасл во Премиер лигата поради повредата на Дани Гатри, играјќи како партнер на Џои Бартон во поразот со 3-0 од поранешниот клуб Манчестер Јунајтед, победата со 6–0 над Астон Вила, ремито 1-1 со Вулверхемптон Вондерерс и поразот со 2-0 од Блекпул. Тој потоа го загубил местото во почетната постава за сметка на новите засилувања Шеик Тиоте и Хатем Бен Арфа. Тој го поминал најголемиот период од сезоната на клупата, откако Тиоте го зациментирал своето место во првиот тим на позицијата дефанзивен играч за врска, завршувајќи ја сезоната со само 14 настапи во сите натпреварувања. На 7 јуни 2011 година, Смит бил известен од управата на Њукасл дека неговите услуги повеќе нема да му бидат потребни на клубот, и тој можел слободно да го напушти.
Веднаш потоа започнале гласини дека тој ќе се врати во клубот во кој што ја започнал кариерата, Лидс Јунајтед, но сепак двете страни не пронашле договор и Смит останал во Њукасл и за време на сезоната 2011-2012, но по само два настапи во првиот дел од сезоната бил приморан да замине. Неговиот договор со Њукасл истекол на 1 јуни 2012.
Последните години од кариерата
Во 2014, тој потпишал едногодишен договор како играч-тренер со Нотс Каунти. Во овој клуб останал до крајот на сезоната 2017-2018, кога бил ослободен од клубот по што ја завршил својата играчка кариера.
Репрезентативна кариера
Во периодот помеѓу 1999 и 2002 година, тој бил репрезентативец во англиската репрезентација под 21 година, со која одиграл 10 натпревари постигнувајќи три гола. Со оваа репрезентација настапил на Европското првенство за играчи под 21 година во 2002, играјќи во сите три натпревари на англичаните на турнирот и постигнувајќи еден гол во последниот натпревар од групата против Италија.
Смит за прв пат бил повикан во составот на сениорската репрезентација на Англија за пријателскиот натпревар против Италија во ноември 2000 година, на возраст од само 20 години, но подоцна се повлекол бидејќи му бил потребен одмор. Своето деби сепак го направил во мај 2001 година во пријателски натпревар против Мексико, но една година подоцна бил изоставен од списокот за Светското првенство 2002 откако испаднал по последното кратење на подолгиот список, по што продолжил да ја претставува репрезентацијата под 21 година. Смит го постигнал својот прв гол во дресот на гордиот албион во својот прв натпревар во кој ги одиграл сите 90 минути за репрезентацијата против во септември 2002 година, на асистенција на соиграчот од Лидс Ли Бојер. Во квалификациите за Европското првенство 2004 против Македонија во октомври 2002 година, тој бил исклучен по добивањето на втор жолт картон за еден старт врз Александар Васоски.
Во август 2005 година, Смит предизвикал неколку критики откако се повлекол од составот на Англија за натпреварот против Данска (натпревар што Англија го загубила со 4-1) со цел да игра за резервите на Манчестер Јунајтед. По пауза од две години тој се вратил во репрезентацијата, играјќи 62 минути во пријателски натпревар против што завршил 1-1 во јуни 2007. Својот последен настап за англиската репрезентација го имал на 16 ноември 2007, влегувајќи како резерва во победата со 1-0 над во пријателски натпревар. Вкупно за трите лава забележал 19 настапи и 1 гол.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 20 ноември 2020.
Универзитет Клајпеда
Универзитет Клајпеда (Klaipėdos universitetas или КУ) — универзитет кој се наоѓа во Клајпеда, Литванија.
Историја
Универзитетот бил формално основан на 1 јануари 1991 година, со декрет на Сеимас (Литванскиот парламент). Новиот универзитет ги инкорпорирал постојните високообразовни институции во градот. Во своето основање, се состоел од 3.000 студенти и три факултети (хуманистички и природни науки, поморско инженерство и педагогија). Оттогаш прераснал на седум факултети и осум институти: факултети за природни науки и математика, хуманистички науки, морско инженерство, уметност, педагогија, општествени науки и здравствени науки; Морски институт, Институт за континуирани студии, Институт за крајбрежни истражувања и планирање, Институт за регионална политика и планирање, Институт за регионална историја и археологија на Балтичко Море, Институт за мехатроника и Институт за музикологија. Имајќи 4.000 студенти и 600 лица во образовниот кадар (во 2017 година), универзитетот нуди 54 додипломски, четири специјализирани, 48 магистрални и 11 постдипломски (докторски) студиски програми.
Историски структури на универзитетскиот кампус
Универзитетот Клајпеда се наоѓа на поранешниот воен кампус. Територијата од 23,6 хектари содржи шест неоготски градби кои биле прогласени за архитектонски споменици. Во првата половина на XX век овие згради со четири црвени цигли, изградени од Германците во 1904-1907 година, содржеле два станбени блока за припадниците на војската. Во текот на XX век, таа била користена за последователно, германски, француски, литвански и советски војници.
Студенти и студии
Универзитетот Клајпеда нуди развиен студиски систем на три нивоа: 58 дипломски, 2 специјализирани стручни, 56 магистри и 10 програми за докторски студии.
Структура
Универзитетот е автономна државна студиска и научна институција на Литванската Република. Највисок орган на Универзитетот е Советот. Советот е колегијално раководно тело на универзитетот формирано според Законот за наука и студии според кој управувањето со државните високообразовни училишта вклучува не само претставници на академската заедница, туку и на јавноста. Советот ги обезбедува стратешките цели на универзитетот, ја потврдува визијата и мисијата на универзитетот, го избира ректорот и обезбедува одговорност и контакт со општеството и основачите.
Сенатот е колегијално тело кое ги води академските работи на универзитетот и работи во согласност со Статутот на универзитетот Клајпеда.
Универзитетот го воден од ректор кој го претставува универзитетот и работи во име на универзитетот. Ректорот ја користи помошта од проректорот за истражувачки и академски работи, проректорот за инфраструктура и развојни работи, од седумте декани на факултетите, од директорите на трите научни и од двата научни института, на претседателот на студентскиот сојуз и ректорските единици.
Денес универзитетот има повеќе од 4.200 студенти и 1.100 вработени, вклучувајќи 600 професори, вонредни професори и предавачи кои студираат и работат во: 5 факултети:
2 студиски институти:
3 научни истражувачки институти:
5 студиски и научни центри:
и други структурни единици:
Сергеј Брин
Сергеј Михајлович Брин (Серге́й Миха́йлович Брин; роден ) е руски и американски информатичар и претприемач, најдобро познат како соосновач, заедно со Лери Пејџ, на Google, најголемата Интернет компанија во светот. Во 2011 година, неговото лично богатство се проценува на 16,7 билиони долари. Брин имигрирал во Соединетите Американски Држави од Советскиот Сојуз на шестгодишна возраст. Тој дипломирал на Универзитетот во Мериленд, следејки ги стапките на неговиот татко и дедо студирајќи математика како и компјутерски науки. По дипломирањето, заминува на Стенфорд каде се запознава со Larry Page, со кого подоцна стануваат пријатели. Тие ја преполниле нивната соба во студентскиот дом со евтини компјутери и го употребиле data mining системот на Брин за да изградат супериорна истражувачка машина. Програмата станала популарна на Стандфорд и тие ги ставиле во мирување нивните докторски студии за да започнат со работата на Google, во изнајмена гаража. Списанието Економист го смета Грин за „Просветлен човек“ и некој кој верува дека знаењето е секогаш подобро од незнаењето, филозофија која е мото на Google и која овозможува сите светски информации да бидат универзално достапни и корисни.
Детство и Образование
Сергеј Брин е роден во Москва од еврејски родители, Мајкал Брин и Евгенија Брин. И двајцата дипломирале на Московскиот државен универзитет. Неговиот татко е професор по математика на универзитетот во Мериленд, додека неговата мајка е научник - истражувач во центарот за веселенски летови „Годард“ на НАСА.
Детството во Советскиот Сојуз
Во 1979 кога Брин имал само шест години неговата фамилија емигрирала во Соединетите Американски Држави. Во интервјуто со Мајкал Малсид, автор на Приказната за Google, таткото на Сергеј објаснува како тој бил принуден да го напушти неговиот сон да стане астронаут уште пред да се запише на колеџ. Иако не постоела антисемитска политика во Советскиот Сојуз, Мајкал Брин тврди дека комунистичката партија не дозволувала влез на Евреите во универзитетите. Затоа Мајкал Брин го променил својот главен предмет во математика кадешто ги добил сите десетки. Тој рекол дека никој не го сметал за дипломиран бидејќи бил Евреин. На московскиот универзитет од Евреите се барало да ги полагаат влезните испити во различни простории со останатите апликанти.
Фамилијата на Брин живеела во трисобен стан во центарот на Москва, заедно со неговата баба. Сергеј знаел дека неговиот татко не бил во можност да ја оствари кариерата која ја посакувал. Неговиот татко по враќањето од конференција во Варшава, Полска, им соопштил дека е време неговата фамилија да емигрира. На конференцијата тој бил во можност да комуницира со колеги од Америка, Франција, Германија и Англија и открил дека неговите интелектуални колеги од западот не биле чудовишта, како што биле претставени во Советскиот Сојуз.
Тие официјално аплицирале за излезна виза во септември 1978 година, и како резултат на тоа неговиот татко бил веднаш отпуштен. Поради истите причини, неговата мајка, исто така, морала да ја напушти својата работа. Следните осум месеци, без постојан приход, тие биле принудени да прифатат привремени вработувања додека чекале, од страв дека нивното барање ќе биде одбиено како што е случај со многу други. Во тоа време неговите родители покажале заедничка одговорност околу грижата за него и неговиот татко се научил програмирање. Во мај 1979 година, тие добиле официјални излезни визи и им било дозволено да ја напуштат земјата.
Во едно интервју во октомври 2000 година, Брин рекол: "Знам за тешките времиња што моите родители ги поминаа, а јас сум им многу благодарен што бев донесен во САД." Една деценија порано, во текот на летото на 1990 година, неколку недели пред неговиот 17-ти роденден, неговиот татко ја предводел групата на талентирани средношколци по математика, вклучувајќи го и Сергеј, на двонеделна програма за размена во Советскиот Сојуз. Какошто Сергеј се сеќава, патувањето го разбудило стравот од власта. На вториот ден од посетата, додека групата имала посета на саниториум во село во близина на Москва, Сергеј го викнал неговиот татко настрана, гледајќи го во очи и му рекол: "Ти благодарам за тоашто не изнесе сите нас надвор од Русија.
Образование во САД
Брин посетувал основно училиште во Мериленд, САД, но понатамошното образование го здобил дома. Неговиот татко, професор во одделот за математика на Универзитетот во Мериленд, го негувла својот интерес за математиката и неговото семејство му помогнало да ги задржи вештините за познавање на рускиот јазик. Во септември 1990 година, Брин се запишал на Универзитетот во Мериленд да учи компјутерски науки и математика, каде што добил диплома за науки, во мај 1993 година. Брин ги започнал своите постдипломски студии по компјутерски науки на Универзитетот Стенфорд со стипендија од Националната Научна Фондација. Во 1993 година, тој одел на пракса во Волфрам истражувања, творците на математиката. Тој ги ставил во мирување своите докторски студии на Стенфорд.
Развој на Машината за Пребарување
За време на студиите на Стенфорд, тој го запознал Лари Пејџ. Во едно неодамнешно интервју за списанието Економист, Брин на шега рекол: "Ние сме и двајцата неподносливи." Тие не се согласувале на повеќето теми. Но, откако поминале одредено време заедно, тие станале интелектуални сродни души и блиски пријатели. Фокусот на Брин бил насочен на развојот на системи за податоци, додека Пејџ бил сконцентиран на концептот на заклучок на значењето на истражувачкиот труд од своите цитати во други документи. Заедно, и двајцата се автори на она што се смета дел од нивниот неоспорен придонес, труд со наслов Анатомија на голем Хипертекстуален пребарувач.
Комбинирајки ги нивните идеи, тие ја преполниле нивната домска соба со евтини компјутери и го тестирале нивниот нов пребарувач. Нивниот проект се проширил доволно брзо за да предизвика проблеми во компјутерската инфраструктура на Стенфорд. Но, тие сфатиле дека успеале да создадат супериорна машина за пребарување на интернет и ги прекинале нивните докторски студии за да работат повеќе на нивниот систем. Барајќи средства од членовите на факултетот, семејството и пријателите, Сергеј и Лари собрале доволно за да се купат некои опслужувачи и за изнајмување на фамозната гаража во Менло Паркот. Наскоро потоа, соосновачот на Sun Microsystems, Endi Bechtolsheim напишал чек во висина од 100.000$ на Google Inc., но единствениот проблем бил тоа што Google Inc. сè уште не постоела - компанијата сè уште не била инкорпорирана. За две недели, откако ги средиле документите, младите луѓе немале каде да ги депонираат парите.
Списанието Економист го опишува мислењето на Брин за животот, како и на Пејџ, врз основа на визијата сумирана во мотото на Google, “овозможување  на сите светски информации да бидат универзално достапни и корисни“. Другите ја споредуваат нивната визија со влијанието на Јоханес Гутенберг, изумителот на модерното печатење: "Во 1440, Јоханес Гутенберг воведе во Европа механичко печатење, печатење на Библии за широка потрошувачка. Технологијата овозможува  книгите и ракописите, реплицирани со рака, да се печатат со многу побрзо темпо, со што се шири знаењето и помага да се влезе во ренесансата Европа. Google има направено слична работа". Споредбата била, исто така, забележана и од страна на авторите на приказната за Google: "Од Гутенберг наваму нема ниеден нов изум од овластени лица, и трансформиран пристап до информациите, толку добро како Google".
Не подоцна откако двајцата го создале својата машина за интернет пребарувања, тие почнаle да размислуваат за информациите кои се денес надвор од доменот на Интернет, како што се дигитализацијата на книги, како и проширување на здравствените информации.
Личен Живот
Во мај 2007 година, Брин се оженил со Anne Wojcicki, на Бахамите. Војцицки е биотехнолошки аналитичар и во 1996 дипломирала на Универзитетот Јеил и се здобила со статусот дипломиран студент по наука со отсек биологија. Таа покажала активен интерес во здравствената технологија, и заедно со Брин откриле нови начини за подобрување на пристапот до него. Како дел од нивните напори, тие го разгледувале проектот за човечкиот геном со водечките истражувачи. Брин инстинктивно ја разгелдувал генетиката како база на податоци и компјутерски проблем. Истото тоа го правела и неговата сопруга, која е соосновач на фирмата 23andMe, која им овозможува на луѓето да вршат анализа и споредба на нивните генетски состави (се состои од 23 пара хромозоми). Во неодамнешното соопштение на Zeitgeist конференцијата на Google, тој рече дека се надева дека еден ден сите ќе ги научат нивните генетски кодови, со цел да им помогне на лекарите, пациентите и истражувачите во анализирањето на податоците и обидите да се поправат грешките.
На мајката на Брин, Евгенија, и е дијагностицирана Паркинсонова болест. Во 2008 година, тој решава да даде донација на Универзитетот во Мериленд на Медицинскиот факултет, каде што неговата мајка се лекува. Брин ги користел услугите на 23andMe и открил дека иако Паркинсонова болест не е обично наследна, тој и неговата мајка поседуваат мутација на генот LRRK2 (G2019S) кој покажува веројатност на развој на Паркинсонова болест и кај него во подоцнежните години помеѓу 20 и 80%. На новинарско прашање дали незнаењето е блаженство во случај на такви работи, тој истакна дека неговото знаење значи дека тој може да преземе мерки за да се заштити од болест. Уредникот во списанието Економист рекол дека г-дин Брин се однесува кон неговата мутација на LRRK2 како грешка во неговиот личен код, и на тој начин што не се разликува од грешките во компјутерските кодови, што инженерите на Google ги корегираат секој ден. Помагајќи на самиот себеси, тој може да им помогне и на другите. Тој смета дека имал среќа. Но, г-дин Брин постигна повисока цел. Зарем знаењето не е секогаш добро, а секако секогаш подобро од незнаењето?
Брин и неговата сопруга ја основаle Brin Wojcicki Фондацијата. Во ноември, 2011 Брин и фондацијата на неговата сопруга, доделиле 500.000 долари на Викимедија Фондацијата со што ја започнал својата осмогодишна кампања за прибирање на финансиски средства.
Други Интереси
Брин работи на други, повеќе лични проекти кои се надвор од доменот на Google. На пример, тој и Пејџ се обидуваат да помогнат во решавање на проблемот со енергија во светот и климатските проблеми на филантропски Google.org на Google, кој инвестира во алтернативни извори на енергија, индустријата да се најде пошироки извори на обновлива енергија. Компанијата признава дека нејзините основачи сакаат да се решат навистина голем број на проблеми со користење на технологија.
Во октомври 2010 година, тие инвестирале во голем прекуокеански развој на силата на ветерот за да им помогне електричната мрежа на источниот брег. Една недела претходно тие претставиле автомобил, кој со вештачка интелигенција може да се вози со помош на видео камери и радарски сензори. Во иднина, возачите на автомобили со слични сензори ќе имаат помалку несреќи. Овие побезбедни возила би можеле да бидат полесни и да бараат помалку потрошувачка на гориво. Тие се обидуваат од компаниите да се создадат иновативни решенија за зголемување на снабдувањето со енергија во светот.
Брин се појави во телевизиски емисии и многу документарни филмови. Во 2004 година, тој и Лери Пејџ биле именувани за лица на неделата од ABC. Во јануари 2005 година бил номиниран за еден од Светскиот економски форум млади глобални водачи. Тој и Пејџ исто така се извршни продуценти на филмот Скршени стрели, 2007 година. Во јуни 2008 година, Брин инвестирал 4.500.000$ во вселенски авантури, во Вирџинија, компанија заснована на вселенски туризам. Неговата инвестиција ќе служи како депозит за резервација на еден од вселенските Авантуристички летови во 2011 година.
Брин е член на AmBAR, мрежна организација за руски бизнис професионалци (и иселеници и имигранти) во Соединетите Американски Држави. Тој има зборувано на многу јавни настапи.
Грос Тецлебен
Грос Тецлебен (Groß Teetzleben) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Хелен Ериксон
Хелен Лореин (Кук) Ериксон (родена 1936 година) — примарна авторка на теоријата за моделирање и моделирање улоги на медицинска сестра. Нејзиното дело, соавторско дело на Евелин Томлин и Мери Ен Свејн, било објавено во 1980-тите и произлегло од нејзиното искуство во клиничката пракса. Во 2006 година таа уредувала книга што дава дополнителни информации во кои се опишуваат односите меѓу душата, духот и човечката форма.