Букурешт
Историја
Градот бил делумно уништуван од природни катастрофи, и реновиран неколкупати во текот на наредните 200години, бил погоден од чума во 1813-1814 година, бил отргнуван од Отоманското Царство од страна на Хабсбургшката монархија на неколку наврати (1716,1737,1789година) и од страна на Царска Русија (трипати помеѓу 1768 и 1806 година). Бил под Руска администрациона контрола, помеѓу 1828 и Кримската војна, со пауза помеѓу Влашката револуција од 1848год, која била со центар во Букурешт, и со заземањето на Букурешт од страна на Австриските гарнизони, по повлекувањето на Русите (останале во градот до март 1857). Исто така на 23 март 1847 година избувнал пожар кој уништил третина од градот, опожарувајќи околу 2.000 зданија. Социјалната разлика помеѓу сиромашните и богатите во тоа време, е опишана од страна на Фердинанд Ласал(Ferdinand Lassalle) како неред. Во 1861 година, кога Влашка и Молдавија се соединија за да се формира Кнежевството Романија. Букурешт стана новата престолнина на градот, а во 1881година, стана политички центар на новосоздаденото Романско Кралство. Во втората половина на 19 век, поради неговиот нов статус, населението драматично порасна, и нов период на урбанизација започна. Екстравагантната архитектура и космополитанската култура му го донесоа на Букурешт прекарот ,,Париз на Истокот” или ,, Мал Париз”, со Калеа Викторијеј (Calea Victoriei) како Шампс Елизе или Петтата Авенија. Помеѓу 6 декември 1916 и ноември 1918 година, беше окупиран од Германските сили, а престолнината беше преместена во Јаш (Iași). После Првата светска војна, Букурешт стана престолнина на Голема Романија. Во јануари 1941година, беше центарот на Бунтот на легионерите и Букурешкиот погром. Како романска престолнина на Силите на Оската, Букурешт претрпе големи загуби во периодот на Втората светска војна, поради бомбардирањата од страна на Сојузниците, и на 23 август 1944 година, доживеа државен удар, кој ја приближи Романија до Сојузниците, преживувајќи краток но деструктивен период на бомбардирања од страна на Луфтвафе(Luftwaffe). За време на вледеењето на Николае Чаушеску(1965-1989), најголемиот дел од градот беше уништен и заменет со комунистичка архитектура, особено со апартмаснки блокови. Најдобар пример за овој вид на архитектура е Цивилниот Центар(Centrul Civic), вклучувајќи ја и Палатата на Парламентот каде што цело едно историско подрачје беше срамнето со земја, за да се направи пат за мегаломанските градења на Чаушеску. На 4 март 1977година, земјотрес со центар во Вранча, околу 135 километри надвор од Букурешт, резултираше со загубата од 1500 животи и уништи многу стари градби. Без оглед на сè, некои историски региони преживеаа и до денес. Романската револуција од 1989 година, започна со масовни анти-Чаушеску протести во Темишвар(Timișoara), во декември 1989година, и продолжија во Букурешт, резултирајќи со отфрлувањето на Комунистичкиот режим. Незадоволни со пост-револуционерното владеење на Националниот Фронт за Спас, студентските групи и опозицијата организираа масовни протести кои продолжија во 1990година и беа насилно прекинати од страна на рударите од Vаlea Jiului. Други протести следеа, кои придонесоа кон промена на власта. По 2000година, поради економскот бум во Романија, градот беше модернизиран и сè до денешен ден поминува низ период на урбанизација. Претежно во северните делови се градат станбени и економски објекти, додека центарот е во фаза на реновирање.