cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бобан Марјановиќ
Бобан Марјановиќ ( српска кирилица Бобан Марјановић; роден на 15 август 1988 година) е српски професионален кошаркар кој настапува за Далас Маверикс во Националната асоцијација на кошарка (НБА). Тој ја претставува и српската кошаркарска репрезентација во меѓународните натпреварувања. Со висина од 2.22 метри тој игра на позицијата центар, и е вториот највисок активен играч во НБА, веднаш по дебитантот Тако Фал. Во 2015 година, Марјановиќ бил избран во годишниот тим на Евро-лига.
Арл
Арл (француски: Arles) - град во покраината Прованса во Франција.
Арл како тема во уметноста и во популарната култура
Алре се јавува како тема во дела од уметноста и популарната култура, како:
Фернандина
Фернандина — вулкански остров кој се наоѓа во Галапагос, Еквадор. Тој е трет по големина и е најзападниот од главните острови на архипелагот. Островот се појавува за првпат на картите за навигација направени од британскиот пират Амброус Каули во 1684 година. Островот Фернандина е именуван по арагонскиот крал Фердинанд II, кој го финансирал Кристофер Колумбо.
Геологија
Последната ерупција на вулканот Ла Кумбре била забележана во април 2009 година. Бидејќи на островот нема човечки жители, ниедна населба не била загрозена. Паркот Ренџерс и туристички брод што поминал, првично го набљудувале вулканот во 10:00 часот. месно време на 10 април 2009 година. Сеизмичката станица во Порто Ајора, на блискиот остров Санта Крус, не забележала земјотреси поврзани со оваа ерупција.
Лацио
Лацио (латински: Latium) — регион во средишна Италија. Се граничи со Тоскана, Умбрија, Абруцо, Марке, Молизе, Кампанија и Тиренското Море. Лацио е познат по неговата историја, уметност, архитектура, религија и култура.
Општина Оризари
Населени места
Населени места на Општина Оризари се населбата Оризари и селата: Безиково, Вранинци, Главовица, Костин Дол, Небојани, Ново Село, Пресека, Прибачево и Речани.
Население
Според последниот попис од 2002 година, во Општина Оризари живееле 4.403 жители, од кои :
Дигитална валута
Дигитална валута (дигитални пари, електронски пари или електронска валута) е биланс или запис зачуван во дистрибуираната база на податоци на Интернет, во електронска компјутерска база на податоци, во рамките на дигитални податотеки или во картичка со складирана вредност. Примери за дигитални валути вклучуваат криптовалути, виртуелни валути, дигитални валути на централната банка и е-Пари.
Дигиталните валути покажуваат својства слични на другите валути, но немаат физичка форма на банкноти и монети. Немајќи физичка форма, тие овозможуваат скоро моментални трансакции. Обично не се издадени од владино тело, виртуелните валути не се сметаат за законско средство за плаќање и овозможуваат трансфер на сопственост преку државни граници.
Тако Фал
Роден и израснат во Дакар, Сенегал, тој се преселил во Соединетите Држави на 16 години и играл кошарка на Универзитетот во Централна Флорида. Фал бил не-драфтуван на НБА драфтот 2019 година, но подоцна потпишал договро со Бостон Селтикс.
Со висина од 2.31 метри, Фал е еден од највисоките живи луѓе. Кога бил измерен, Фал поставил рекорди на сите времиња во НБА за најголем број на чевли (7 ft), најголем распон на рацете (8 ft), и највисоко стоечко достигнување (10 ft).
Бадниково гранче
Бадниково гранче или Баднак — отсечен дел од дабово дрво, кое според традициите на православните христијани во Македонија, а и скоро во целиот православен словенски дел на Балканот,  треба да се постави во огништето или каминот и да гори  за Бадниковата Вечер. Општо и целата куќа се украсува со Бадникова гранчиња.
Традицијата на украсување на домот со бадниковото гранче се забележува уште од 4 век. Бадниковото гранче, кое го симболизира здравјето, ги слави животот и вечната среќа. Тоа е гранче од дабово дрво, а во дамнешните времиња овие дрвја се сметале за најиздржливи и за највековити. За разлика од другите листопадни дрва, со почетокот на есента листовите од дабот ја менуваат својата боја, но повеќето од нив се задржуваат на гранките во текот на зимата. Според народните верувања, токму со ова дрво праведниот Јосиф запалил оган за да ги затопли штотуку родениот Исус и неговата мајка Марија.
Бадниковото гранче се нарекува и дрво на животот, исто како она дрво на животот во рајот што симболично дава вечност. Како што дабовото дрво најдолго држи жар, така оној што ќе си постави во домот верува дека го чека вечен живот дури и по смртта. Бидејќи дабот симболизира долговечност, здравје и издржливост народните верувања велат дека со внесување на дабовите гранчиња во домот неговите особини ќе се пренесат на сите оние луѓе што живеат во тој дом.
Видин
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 22em; text-align: right; font-size: 0.86em; font-family: lucida grande, sans-serif; line-height: normal;">
<div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;">
<strong style="font-variant:small-caps;">Видин
<strong style="font-variant:small-caps;"> Бугарија
Видин (Видин) е град во северозападниот дел на Бугарија, административен центар на Видинската област. Тој е град-пристаниште на бреговите на Дунав со тврдина и има 47.138 жители.
Историја
При Второто Бугарско Царство, цар Јован Страцимир го избира Видин за главниот град на Б’динското (Видинското) царство. Тоа постои само 32 години – од 1364 до 1396, кога и тој крај на Бугарија е поробен од Турците. На 16 октомври 1689 австриjската армиjа на Хабсбуршката монархиjа ослободува Видин од турското иго, но подоцна Турците се враќат во градот. Во 1848, Видинци се дигаат против Турците.
Korn
KoЯn е американска ну метал група позната по својата експлицитна лирика и по религиозната (не)припадност на бендот. Тие се исто така познати по своите седум-жичени гитари и хип-хоп ритамот. KoЯn е посветена на алтернативна музика или поспецифично ну метал музика. Бендот броеше пет члена на своите минати албуми, и тоа: Џонатан Дејвис (вокали и гајда), Брајан (Хед) Велч (гитара, следечки вокал), Џејмс (Манки) Шафер (гитара), Реџиналд (Филди) Арвизу (бас гитара) и Дејвид Силверија (тапани), и има соработувано со повеќе хип-хоп музичари. Но, во 2004, бендот го напушти Хед. Најновиот сингл е насловен Twisted Transistor.
Историја
KoЯn е само еден од многуте калифорниски бендови посветени на метал музиката покрај Anthrax, Deftones, Megadeth, MetallicA, Slayer, System of a Down и многу други. Првото име на бендот беше LAPD (Love And Peace Dude), кое подоцна беше променато во Creep, а додека конечното име KoЯn бендот го доби по доаѓањето на пејачот Џонатан Дејвис, кој не беше во примарната постава на бендот. Бендот доаѓа од Бејклерсфилд, Калифорнија, САД. Првиот нивни албум наречен по името на бендот - KoЯn е издаден во октомври 1994 година од страна на Епик Рекордс. 22 февруари 2005 Брајан (Хед) Велч го напушта бендот поради неговата ненадејна промена, при што тој започна да верува во Господ. KoЯn го снима својот најнов албум со постава од останатите четири членови.
Опрема
Хед, Манки и Филди користат опрема од јапонскиот производител на гитари и гитарски ефекти Ibanez. Одлика за стилот на свирење на Хед и Манки е што тие користат гитари со седум жици и имаат свој посебен модел Ibanez® K-7, наштиман за еден степен пониско од стандардното штимање на седумжичените гитари. Што значи наместо по распоред B,E,A,D,G,B,E тие се наштимани по распоред A,D,G,C,F,A,D. Нивнит басист Филди исто така свири на неконвенционална бас гитара со пет жици, и исто така има свој посебен модел Ibanez® K-5, наштиман 2 степени пониско од стандардното штимање, што значи наместо по распоред B,E,A,D,G тој е наштиман по распоред A,D,G,C,F. Се смета дека KoЯn ја револуционира алтернативната музика со своите неверојатно ниски звуци.
Пикник кај Хенгинг Рок (филм)
Пикник кај Хенгинг Рок (англиски: Picnic at Hanging Rock) - австралиски филм од 1975 година, во режија на Питер Вир. Главните улоги ги играат: Рејчел Робертс, Ан-Луис Ламберт, Хелен Морз, Доминик Гард, Маргарет Нелсон, Карен Робсон, Џон Џарат и Вивиан Греј. И филмот и романот врз кој е заснован тврдат дека обработуваат вистински настан, меѓутоа дејствието е сосема измислено. Во 1977 година, филмот ја освоил наградата БАФТА за најдобра кинематографија, а филмот има освоено уште три други награди.
Синопсис
На 14 февруари 1900 година, ученичките од приватниот женски колеџ „Еплјард“ заминуваат на пикник во местото Хенгинг Рок, придружувани од две наставнички, а единствено ученичката Сара (ја игра Нелсон) не смее да оди на пикникот. Четири девојки заминуваат да ја разгледаат прочуената карпа, а нив ги забележува младото момче Мајкл Фицхуберт (го игра Гард). Кога пристигнуваат кај карпата, девојките легнуваат на земјата, а потоа три девојки влегуваат во една пукнатина, додека четвртата почнува да вреска и побегнува од местото. Така, тите девојки исчезнуваат, а нема трага ниту од едната наставничка (ја игра Греј), така што останатите се враќаат во колеџот. Набргу, полицијата организира потрага, но без успех, а една ученичка сведочи дека исчезнатата наставничка гола се качила на карпата. Мајкл, кој е опседнат со исчезната девојка Миранда (ја игра Ламберт) и неговиот другар Алберт (го игра Џарат) организираат сопствена потрага по неа, но без успех. Сепак, Мајкл преноќува на карпата, а утредента неговото исцрпено тело го пронаоѓаат Алберт и полицијата при што Мајкл држи во раката парче од нечиј фустан. Тогаш, Алберт се враќа назад и ја пронаоѓа ученичката Ирма (ја игра Робсон), а кога се освестува, таа не се сеќава на она што се случило. Таинствената случка брзо одекнува во јавноста и неколку родители ги отпишуваат своите деца од колеџот. Сопственичката на колеџот, г-ѓа Еплјард ја известува Сара дека ќе ја испише од колеџот и ќе ја префрли во дом за сираци, зашто ја нема платено школарината. Мајкл одлучува да замине на патување, а Алберт сонува сон дека го посетила сестра му Сара. Утредента, градинарот го пронаоѓа мртвото тело на Сара, која очигледно извршила самоубиство. На крајот од филмот, неколку години подоцна, мртвото тело на г-ѓа Еплјард било пронајдено на дното на Пикник Рок, а потрагата по исчезнатите девојки продолжила, но без никакви резултати.
Општина Подареш
Општина Подареш — поранешна рурална општина во Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Радовиш. Седиште на општината било селото Подареш.
Населени места
Во Општина Подареш спаѓале следниве села: Злеово, Јаргулица, Подареш, Покрајчево и Смиланци.
Население
Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, во Општина Подареш живеат 3.746 жители, од кои:
Крстовска Река
Крстовска Река — река во Македонија, која поминува низ селата Голема Црцорија и Крстов Дол.
Реката подоцна се влева во Добровничка Река.
Полски јазик
Полски јазик (, polszczyzna) — службен и национален јазик на Полска и е најголемиот јазик во групата на западнословенски јазици, а додека според популарноста од сите словенски јазици е на второ место веднаш зад рускиот. Развојот на полскиот јазик е независен и задржал поголем број од одликите на старословенскиот јазик. Јазикот има богата книжевност, преведена на сите светски јазици. Полскиот јазик се пишува со полската азбука, варијанта на латиницата.
Географска распространетост
Околу 97% од полските граѓани се изјасниле дека полскиот јазик им е мајчин јазик. Поради Втората светска војна, границите на Полска се промениле но не се пресликало на етничките полски територии. Прогонот и масакрирањето на полјаците за време на Војната го намалил бројот на етничките полјаци и демографската слика на Полска. Полските територии анектирани од страна на СССР после војната не овозможило значителен број на полјаци од тие територии да се отселат и мигрираат. Така, етнички полјаци има во Литванија, Белорусија и Украина.
Полјаци живеат и во: Аргентина, Андора, Австралија, Австрија, Азербејџан, Белорусија, Белгија, Бразил, Бугарија, Канада, Хрватска, Чешка, Данска, Естонија, Фарски Острови, Финска, Франција, Германија, Грција, Унгарија, Израел, Исланд, Ирска, Италија, Казахстан, Летонија, Либан, Луксембург, Мексико, Холандија, Нов Зеланд, Норвешка, Јужноафриканска Република, Шведска, Перу, Романија, Русија, Србија, Словачка, Шпанија, Украина, Обединетите Арапски Емирати, Обединетото Кралство, Уругвај и САД.
Во САД, бројот на полјаци достигнува повеќе од 11 милиони, од кои повеќето не зборуваат полски многу добро. Според пописот во 2000 година во САД околу 667.414 американци се изјасниле дека дома зборуваат полски јазик и најмногу полјаци има во државите: Илиноис, Њујорк и Њу Џерси.
Дијалекти
Полскиот јазик станал похомоген јазик во втората половина на XX век како резултат на миграцијата на полјаците од источниот кон западниот дел од земјата по анектирањто на Креси од страна на СССР во 1939.
Жителите од различните делови на Полска зборуваат стандарден полски јазик, иако помеѓу себе се разликуваат во одредени црти. Полјаците немаат проблеми при разбирањето на овие дијалекти, но тоа не е случај со странците кои го учат јазикот.
Поглавните групи на полските дијалекти се:
Фонологија
Полскиот има шест орални и две носни самогласки. Полскиот систем на согласки е посложен: карактеристично за овој јазик е постоењето на серија африкатни и непчани согласки, како последица на палатизацијата на старословенскиот јазик и како палатизација која се случила само кај полскиот и белорускиот јазик.
Правопис и азбука
Полската азбука потекнува од латиницата, но користи дијакрити. Полскиот јазик развил свој правопис, различен од околните западнословенски јазици.
Покрај стандардните букви, полскиот јазик користи и неколку диграфи:
Во некои зборови rz исто може да има звучна вредност. Таква вредност има на пример во сите форми на глаголот zmarznąć (замрзне) и во некои зборови од странско потекло.
Емилио Сегре
Емилио Сегре ( – ) — италијански Физичар и добитник на Нобелова награда за физика, откривач на елементите технециум, астат и на антипротонот, субатомска честичка, за која и ја освоил Нобеловата награда за физика во 1959.Од 1943 до 1946 тој работел во Националната лабраторија во Лос Аламос како водач на Проектот Менхетен. Во април 1944 година тој забележал дека атомското оружје со кодно име Слабичок,нема да функционира поради присуството на нечистотии на плутониумот 240.
Роден во Триволи, Италија, близу Рим, Сегре студирал машинство на Римскиот универзитет, за во 1927 година да се префрли на одделот за физика. Сегре бил назначен за асистент професор по физика во Римскиот универзитет во 1932 и работел таму до 1936 година. Од 1936 до 1938 година тој бил директор на физичката лабораторија на Палермскиот универзитет. По посетата во Ернест Лоренцовата Берклиева лабораторија, тој испратил лента од молибден од лабарторискиот дефлекторски циклотрон во 1937 година кој оддавал аномалични облици на радиоактивност. По прецизни хемиски и теоретски анализи, Сегре успеал да докаже дека зрачењето било создадено од нов непознат елемент, подоцна наречен технециум, првиот вештачки создаден хемиски елемент кој не може да се сретне во природата.
Во 1938 година, владата на Бенито Мусолини воспоставила антисемитски закони со кои им забранувало на Евреи да работат во универзитетите. Како евреин Сегре морал да емигрира. Во Лоренц-Берклиевата лабораторија му било понудено место како помошник истражувач. Додека работел на Калифорнискиот универзитет Сегре помогнал во откривањето на елементот астат и изотопот плутониум 239, кој подоцна бил употребен за создавање на атомската бомба Дебелко, која била употребена на Нагасаки.
Во 1944 година, тој станал американски граѓанин. Кога се вратил на Калифорнискиот универзитет во 1946 година, тој започнува да работи како професор по физика и историја на науката, работејќи сè до 1972 година. Сегре и Овен Чемберлејн соработувале во истраживачката група Лоренц-берклиевата лабораторија која го открила антипротонот, за што ја поделиле Нобеловата награда за физика во 1959 година. Сегре бил активен Фотограф, и со многу слики ги документирал настаните и луѓето од историјата на современата наука, овие фотографии по неговата смрт биле донирани на Американскиот институт за физика. Во негова чест Американскиот институт за физика ги именува своите фотографски архиви за историјата на физиката со неговото име.
Младост
Емилио Џино Серге е роден во Еврејско сефардска фамилија во Тиволи, близу  Рим, на 1 февруари 1905, син на Џузепе Серге, стопанственик кој поседувал фабрика за хартија, и Амелиа Сузана Тривс. Имал двајца постари браќа, Анџело и Марко. Неговиот вујко, Џино Серге, бил професор по право. Тој се образовал во гимназијата во Тривол, и откако фамилијата се преселила во Рим во 1917, гимназијата и лицео во Рим. Дипломирал во јуни 1922, и се запишал на Универзитетот Ла Сапијенца како студент по инжинерство.
Во 1927, Серге го сретнал Франко Расети, кој го запознал со Енрико Ферми. Двајцата млади професори по физика барале тслентирани студенти. Тие присуствувале на Конференцијата Волата во Комо во септември 1927, каде Серге слушнал лекции од значајни физичари вклучувајќи ѓи Нилс Бор, Вернер Хајзенберг, Роберт Миликан, Волфганг Паули, Макс Планк и Ернест Радерфорд. Серге потоа им се придружил на Ферми и Расети во нивната лабораторија во Рим. Со помош на директорот на институтот на Физика, Орсо Марио Корбино, на Серге му било овозможено да се префрли на физика, и, бил учен од Ферни, studying under Fermi,ја добил неговата Лауреа диплома во јули 1928, со тезата на "Аномална Дисперзија и Магнетна Ротација".
По престојот во Италијанската војска од 1928 до 1929, каде бил овластен како потпорочник во противавионска артилерија, Серге се вратил во лабораторија на Виа Панисперна. Тој ја издал својот прв труд, во кој ги сумирал своите тези "На аномална дисперзија на жива и на литиум", придружен со Едуардо Амалди во 1928, и уште еден труд со него наредната година на Раманов ефект.
Во 1930, Серге почнал да изучува за Земанов ефект во некои алкални метали. Кога неговиот прогрес застанал поради иритирачка дифракција неговото барање да продолжи не било достапно во Италија, тој напишал до четири лаборатории на други места во Европа барајќи асистенција, и добил покана од Питер Земан да ја заврши неговата работа во Земановата лабораторија во Амстердам. Серге бил награден со Фондацијата Рокфелер стипендија, и, на совет од Ферми, бил избран да ја искористи да биде учен од Ото Штерн во Хамбург. Работејќи со Ото Фриш на квантизација на просторот произвела резултати што навидно се разликувале со тогашните теории ; но Исидор Ајзек Раби покажал дека теоријата и експериментот се во согласност ако јадрениот спин на калиумот бил +½.
Професор по физика
Сегре бил поставен како асистент професор по физика на Универзитетот во Рим во 1932 и работел таму до 1936, станувајќи еден од Segrè was appointed assistant professor of physics at the University of Rome in 1932 and worked there until 1936, becoming one of the момчињата Виа Панисперна. Во 1934, тој го запознал Елфред Спиро, Еврејска жена чија фамилија дошла од Острово во Источна Прусија, но избегале Вроцлав кога Источна Прусија станала дел од Полска по Првата светска војна. Откако Националсоцијалистичка германска работничка партија дошла до власт во Германија во 1933, таа емигрирала во Италија, каде работела како секретарка и преведувач. Прво не зборувала италијански добро, и Сегре и Спиро разговарале во Германија, каде тој бил флуентен. Двајцата биле венчани во Големата синагога во Рим на 2 февруари 1936. Тој прифатил со рабин да потроши минимално на венчавката, давајќи баланс дека ќе потроши на луксуз венчавка на Еврејски бегалци од Германија .Рабинот менаџирал да им даде многу од орнаментите на луксузната венчавка безразлика. Двојката имала три деца: Клаудио, роден во 1937, Амелиа Гертруд Алегра, родена во 1937, и Фауста Ирен, родена 1945.
По венчавањето, Сегре барал стабилна работа, и станал професор по физика и директор на Физичкиот Институт на Универзитетот во Палермо. Пронашол опрема таму примитивна и библиотека лишана од модерната физичка литература, но неговите колеги во Палермо меѓу кои биле и математичарите Микеле Чипола и Микеле де Францис, минералогот Карло Периеро и ботаничарот Luigi Montemartini. Во 1936 ја посетил лабароторијата за радијациа Беркли на Ернест Лоренс, каде што тој го запознал Едвин Мекмилан, доналд Кокси, Френц Курие, Филип Абелсон и Роберт Опенхајмер. Серге бил зачуден од радиоактивниот отпаден метал што некагаш бил дел од лабаротрискиот Циклотрон. Во Палермо, било откриено дека металот содржел голем број на радиоактивни исотопи. Во февруари 1937, Лоренс му пратил лента од Молибден што емитувала аномални форми на радиоактивност. Серге побарал помош од Периер за детална хемиска и теоретска анализа, и тие можеле да докажат дека дел од радиацијата била создавана од претходно непознат елемент. Во 1947 тие го именувале Технециум, бидејќи бил првиот вештачко синтезиран Хемиски елемент.
Зрачна лабораторија
Во јуни 1938, Сергеј преку лето ја посетил Калифорнија за да ги проучи краткотрајните исотопи на технециум, кој не го преживеал патот до Италија. Додека Серге бил на пат фашистичката влада на Бенито Мусолиниги донела расистички права со кои ги отстраниле евреите од универзитетските позиции. Како евреин, Серге бил приморан да стане емигрант. Со Германската окупација на Чехословакија Сергеј сметал дека војна во Европа е неизбежна затоа тој заедно со Клаудио и Елфред често патувале до Мексико каде што сакале да ги заменат своите туристички визи со емиграциски. Серге и Елфред се плашеле за судбината на своите родители во Германија и Италија.
Серге потоа го свртел своето внимание кон елементот што недостига во периодниот систем, елементот 85. Тој потоа изјавил како сакал да го создаде преку бомбадирање на бисмут-209 со алфа-честички за време на состанок, двајца од неговите колеги, Дејл Р Корсон и Роберт А Корног го спровеле експериментот. Серге заедно со Кенет Рос Макензи успешно го изолирале новиот елемент, кој денес се нарекува астат. Серге и Ву се обиделе да го пронајдат последниот елемент што недостасува ,елементот 61. Тие успеале да го создадат, но не и хемиски да го одвојат. Тој исто така работел со Себорг,Мекмилан, Јосип В Кенеди и Артур Вахл присоздавањето на плутониум-239 во Лоренцовиот 150 см Циклотрон во декември 1940.
Проект Менхетен
По нападот на јапонците врз Перл Харбор во декември 1941, и објавувањето на војана врз Италија од страна на Америка, Серге немал никаква комуникација со неговите родители. Физичарите почнале да ја напуштаат лабароторијата за да можат да помогнат во војната, Серге почнал да им предава на преостанатите студенти што му овозможило подобар приход и воспоставил важни пријателства и професионални познанства со студентите, меѓу нив биле Овен Чемберлејн и Клајд Виганд.
Во доцната 1942, Серге се придрузил на Проектот Менхатен во лабораторијата Лос Аламос. Среге бил гнавен на групата за радиоакција која что спаѓала во девизијата на експериментална физика водена од Роберт Бачер. За безбедносни причини го променил своето име во Ерл Семан. Тој се преселил во Лос Алмос со своето семејство во јуни 1943.
Групата на Серге ја поставила својата опрема во куќа во Пачарито кањон близу Лос Аламос во август 1943. Нивната задача била меренње и запишување на зрачењето на различни фицични продукти. Важен дел од истражувањето било одредувањето на степенот на изотопно збогатување постигнато со различни примероци на збогатен ураниум. Првично тестовите добиени од масната спектрометрија, извршена од Колумбискиот универзитет, испитувањата извршени во Беркли, дале различни резултати. Серге ги испитал резултатите добиени од Беркли и не пронајдол никаква грешка, исто така и Кенет Браинбрич не пронашол никакви гришки ни во другите испитувања. Но анализити од дтуги примероци покажале блиско совпаѓање. Поголемите нивоа на спонтана физија биле испитани во Лос Аламос од страна на грубата на Серге која заклучила дека е предизвикана од Космички зраци, кои биле позастапени во Лос Аламос поради надморската висина на која што се наоѓа.
Групата успеала да ја измери активноста на ториум, ураниум-234, ураниум-235 и ураниум-238, но имале само микрограми од Плутониум (i.e.плутониум-239). Првиот примерок на плутониум произведен од јадрен реактор во Оак Ридге бил примен во април 1944. Само за неколку денови групата забележала пет пати повеќе спонтани физии отколку коај циклонски произведениот плутониум. Ова не било добра вест за водачите на проектот. Ова значело дека Лимениот човек, предложениот плутониум за јадрени оружја, нема да функционира, а со тоа сите инвезтиции за произвотствени објекти за плутониум во Областа Хенфорд биле залудно потрошени. групата на Серге внимателно ги проверила своите резилтати и констатирала дака зголемената активност е поради исотопот плутониум-240.
Старост
Во август 1945, неколку дена пред предавањето на Јапонија и крајот на Втората светска војна, Серге добил понуда за работа од универзитетот во Вашинктон Цв.Луиc и плата од 5000$.Следниот месец добил понуда од универзитетот во Чикаго. По малце убедување Серге ја прифатил работата понудена од Бирг. Тој во јануари 1946 го напуштил Лос Аламос и се вратил во Беркли.
Несреќен од влошувачките односи со неговите колеги и политичката атмосфера во Беркли предизвина од контроверзиите за заклетвите за лојалност, тој заминува во универзитетот на Илиноис. Судовите го решиле спорот околу патентите научниците добиле по 20000$ секој. Додека пак Кенеди, Вахл и Серге последователно добиле и по 100000$ за нивното откритие на плутониум.
По одбивање на понувите од ИБМ и Национална лабароторија на Брокхевен, Серге се вратил во Беркли во 1952. Го преселил своето семејство од Беркли во Лафејт, Калифорнија, во 1955. Работејќи заедно со Чемберлин и други тој го започанл своето барање на Антипротони, Субатомски античестички на протонот. Анти-честичката на електронот позитронот бил предвиден од Паул Дирак во 1931. а потоа откриен од Карл Андерсон во 1932. По аналогија се претпоставивало дека има анти-честичка на протонот, но никој на ја пронајдол дури и во 1955 некои научници се сомневале дали воопшто постојат. Употребувајки го Лоренцовиот беватрон наместен на 6ГеВ, тие успеале да детектираат клучни докази за постоењето на антипротони. За своето откритие им била доделена Нобелова награда по физика во 1959. Ова било контроверзно бидејќи соавторите на оваа статија не добиле награда.
Серге бил член на моќниот универзитетски буџетен комитет од 1961 до 1966 и бил директот на физичкиот одел на универзитетот од 1965 до 1966. Тој го поддржал одвојубањето на Беркли лабароторијата од Ливермор лабароторијата во 1970. Тој публицирал биографија за Ферми Енрико Ферми:Физичар (1970). Тој исто така издал и свои дека како Од х-реј до кварк:Модерни физичари и нивни откритија (1980) и Од паѓачки тела до радио бранови:Класични физичари и нивни откритија (1984). Тој исто тако го едитирал Годишниот преглед на јадрена наука и наука за честички од 1958 до 1977, исто така тој си ја напишал својата афтобиографија, Ум во постојано движење (1993), која била објавена постхумано.
Елфреде починал во октомври, и Серге се оженил за Роса Минс во февруари 1972. Истата година тој ја достигнал задолжителната година за пензиониранје. Тој продолжил да предава историја на физика. Тоја во 1974 се вратил како професор во Рим но предавал само година пред да биде приморан да се пензионира. Серге починал од срцев ударна 84 додека се шетал близу неговиот дом. Тој се занимавал со фотографирање, Серге документирам многу важни настани и луѓе во историјата на модерна наука, затоа по неговата смрт Роца ги донирала овие фотографии на Американскиот институт за физика, кои нивната архива ја крстиле во негова чест.Колекцијата била збогатена по смрта на Роса во сообраќајна несреќа во Триволи во 1997.
Софтверска контрола на проток
Софтверската контрола на проток што се користи во податочните линкови за компјутери, посебно R2-232 серијалот. Таа користи специјални кодови, пренесени во врска, преку примарниот комуникациски канал. Овие кодови генерално се нарекуваат XOFF и XON. Затоа, софтверската контрола на проток понекогаш се нарекува "XON/XOFF контрола на проток". Ова е во контраст на контролата на протокот преку посветени сигнали надвор од врска - "хардверска контрола на проток" - како на пример R2-232 RTS/CTS.
Застапеност
За системите што го користат ASCII карактерниот код, XOFF е генерално претставен со употреба на знак или бајт со децимална вредност 19; XON со вредност 17.
Стандардот ASCII не резервира никакви контролни знаци за употреба специфично како XON / XOFF. Сепак, тој обезбедува четири генерички знаци на „контрола на уредот“ (DC1 до DC4). Teletype Model 33 ASR усвоиле два од нив, DC3 и DC1, за употреба како XOFF и XON, соодветно. Оваа употреба е копирана од други, и сега може да се смета де факто за стандард. Еквивалентите на тастатурата Ctrl + Ѕ за XOFF и Ctrl + Q за XON, исто така, произлегуваат од оваа употреба.
Механизам
Кога едниот крај на податочната врска не може да прифати повеќе податоци (или се приближува до таа точка), тој испраќа XOFF на другиот крај. Другиот крај го прима кодот XOFF и го прекинува преносот. Откако првиот крај е подготвен да прифати податоци повторно, тој испраќа XON, а другиот крај продолжува со преносот.
На пример, замислете компјутер да испраќа податоци до бавен печатач. Бидејќи компјутерот е побрз во испраќањето податоци отколку што печатачот може да ги отпечати, печатачот заостанува и се приближува до ситуација кога би бил презаситен од податоците. Печатачот реагира на оваа ситуација испраќајќи XOFF на компјутерот, кој привремено престанува да испраќа податоци. Кога печатачот е повторно подготвен да прима повеќе податоци, тој испраќа XON на компјутерот, кој започнува повторно да испраќа податоци.
XOFF/XON може да се користи во двете насоки, на пример, два телепечатачи поврзани едни со други.
Споредба со хардверска контрола на проток
Главната предност на контролата на протокот на софтвер е намалувањето на бројот на електрични спроводници помеѓу испраќачот и приемникот. Со оглед на заедничката основа, потребни се само два сигнали, едниот да се испрати, а другиот да се прими. Контролата на проток на хардвер бара дополнителни жици помеѓу двата уреди. Исто така, потребна е специфична хардверска имплементација, која имаше позначителни трошоци во претходните денови на компјутери (т.е. 1960-тите и 70-тите години на минатиот век).
Сепак, контролата на протокот на софтвер не е без проблеми. Испраќањето на XOFF бара барем еден знак за пренесување и може да се чека во редица зад веќе пренесените податоци сè уште во тампон. Хардвер сигналите може да се тврдат скоро моментално и да не се во функција.
Како што имплицира името „софтверска контрола на проток“, контролата на проток со овој метод обично се спроведува во софтвер (или барем на повисоко ниво на фирмвер), што може да предизвика дополнителни одложувања на одговорот на XOFF. Контролата на проток на хардвер е обично под директна контрола на UART-от што пренесува, што е во состојба веднаш да го прекине преносот, без интервенција на повисоки нивоа.
Конечно, бидејќи кодовите XOFF/XON се испраќаат во опсег, тие не можат да се појават во податоците што се пренесуваат без да бидат погрешни за командите за контрола на проток. Какви било податоци што содржат кодови XOFF XON, мора да бидат кодирани на некој начин за правилно пренесување, со соодветни главни режими. Ова често се прави со некаква секвенца на бегство. За уредите за печатење кои директно ги толкуваат кодовите ASCII, ова не е голем проблем, бидејќи кодовите XON и XOFF користат кодови на ASCII со „контрола на уредот“.
Апликации
Контролата на проток на софтвер се користи за многу од уредите со мала брзина, особено постарите печатачи и неми терминали, за да се покаже дека тие привремено не можат да прифатат повеќе податоци. Типично, ова се должи на комбинацијата на ограничена стапка на излез и сите тампони што се полни. Некои терминални контролни пакети, како што е termcap, користат „баласт“ (кратки одложувања со употреба на грануларност во милисекунди ) за да и се овозможи на таквата опрема доволно време да ги изврши бараните дејства без потреба да се тврди XOFF.
XOFF/XON сè уште понекогаш се користат рачно од компјутерските оператори, за пауза и рестартирање на излезот, што во спротивно би се движел надвор на екранот премногу брзо.
Софтверот за терминален емулатор генерално ја спроведува поддршката XOFF/XON како основна функција. Ова генерално ја вклучува системската конзола на современите машини Unix и Linux, како и GUI емулаторите како xterm и конзолата Win32.
Робустен XON е техника за рестартирање на комуникацијата, само во случај да биде запрена од случајно примен XOFF. Единицата за примање испраќа периодични XON карактери кога може да прима податоци, а линијата е во мирување. Една обична употреба е од сериски печатачи (како HP LaserJet II) за да се наведе дека се онлајн и подготвени да примаат податоци. XON се испраќа на секои 1 до 30 секунди во зависност од дизајнот на фирмверот на печатачот.
Линдос
Линдос - археолошко место, поранешен град на островот Родос.
Линдос како тема во уметноста и во популарната култура
Линдос се јавува како тема во дела од уметноста и популарната култура, како:
Фридрих Хелдерлин
Влијание
Хледерлин извршил непосредно влијание или претставувал инспирација за бројни поети. Така, неговто име го носи една песна на српскиот поет Миодраг Павловиќ.
Окмок
Окмок — највисока точка на работ на Омокската купа која се наоѓа во североисточниот дел на островот Умнак во источните Алеутски Острови на Алјаска. Оваа широка кружна купа од 9,3 км го зафаќа врвот на голем штитест вулкан. Кратерското езеро некогаш пополнувало голем дел од купата, но езерото во крајна линија се исцедило низ еродирано езеро во североисточниот раб.
Историја
Праисториското езеро достигнало максимална длабочина од околу 150 метри, а горната површина достигнала надморска височина од околу 475 метри, при што ја надминала ниската точка на купинскиот раб. Мали, плитки остатоци од езерото останале северно од Конус Д на надморска височина од околу 1075 метри: мало плитко езеро сместено помеѓу работ на купата и Конус Д; помало езеро (наречено Коунус Б Езеро), подалеку од север во близина на портата на купата. По ерупцијата во 2008 година, хидрогеологијата на купата била значително изменета со пет одделни големи езера. Во прилог на купинските езера, Конус А, Конус Е, Конус Г и новиот Конус Д, во 2008 година содржале мали кратерски езера. Последните големи ерупции на Окмок се случиле пред 8.300 и 2.400 години.
По формирањето на купата, на краците на вулканот биле формираат бројни сателитски конуси и лавини куполи. Тука спаѓаат планината Тулик (1253 метри), планината Идак (585 метри) и Џаг Пик. Тулик избувнал во 1936 година.
Вулканот моментално е оценет од страна на Опсерваторијата за вулкани во Алјаска на алармантно зелено ниво.
Ерупција од 2008 година
Во саботата на 12 јули 2008 година, Омок експлодирал без предупредување, испраќајќи пепел до 15.000 метри во воздухот.
Во текот на следните пет и пол дена од речиси континуирана ерупција, жителите на Николски (47 милји југозападно) биле заглавени за период до три недели; Уналска (73 милји североисточно) постојано била покривана со пепел, а летањата во и надвор од овој голем риболовен центар биле често нарушувани; ниската видливост предизвикала крајбрежната стража да го затвори Умнак Лос во морскиот сообраќај. Беринг Пацифик бил периодично евакуиран. Ерупцијата завршила во август 2008 година. Таа имала показател на вулканска избувност од 4. Во оваа ерупција не бил забележан проток на лава, иако во минатото имало такви случаи.
Ерупцијата се одвивала на нов продор во североисточниот дел на купата, создавајќи висок конус од околу 800 метри, драматично менувајќи ја хидрологијата на купата и празнење на огромните лахари. Ерупцијата во 2008 година била далеку најголема ерупција во Омок уште од почетокот на 13 век. .
Сојуз за отворена книга
Сојузот за отворена книга (англиски: Open Book Alliance) - организација создадена во 2009 година како конкуренција на Google Book Search Settlement на Google, за се која верува дека може да им овозможи на Google, Здружението на американски издавачи и „Authors' Guild“ заедно „да го монополизираат пристапот, дистрибуцијата и цените на најголемата дигитална база на податоци на книги во светот“. Била водена од антимонополскиот адвокат Гери Ребак Google Book Search Settlement била одбиена од федерален судија во март 2011 година и блогот на Алијансата беше неактивен по 31 мај 2012 година.
Wayback Machine го архивирал блогот од 26 август 2009 година до 14 август 2016 година.
Помеѓу 14 август 2016 година и 18 август 2016 година, името на доменот истекло. Сега е неповрзана комерцијална страница.
Ловеч
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 22em; text-align: right; font-size: 0.86em; font-family: lucida grande, sans-serif; line-height: normal;">
<div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;">
<strong style="font-variant:small-caps;">Ловеч
<strong style="font-variant:small-caps;"> Бугарија
Ловеч се наоѓа во планиски регион, сместен на двата брeга на реката Осaм. Се наоѓа на границата помеѓу дунавската рамнина и старопланискиот Предбалкан, на 150 км североисточно од главниот град на Бугарија, Софија.
Ловеч е еден баланс помеѓу планискиот и рамниниот релјеф. На исток е заграден од 250 метрово плато, каде се наоѓа паркот Стратеш и завршува со архитектурно-историскиот резерват „Вароша“. На југозапад, Ловеч е заобиколен од ридот Хисарјa и паркот Баш Бунар.
Онкотски притисок
Онкотски притисок или колоидо-осмотски притисок е форма на осмотски притисок кој го вршат белковините, особено албумините од крвта, и кој има тенденција да ја повлекува водата во крвта. Онкотскиот притисок е одговорен за задржување на водата во крвната циркулација со што се регулира и волуменот на крвната плазма. Спротивен на онкотскиот притисок е хидростатскиот притисок
Водна површина
Водна површина или водена маса е забележлива акумулација на вода како океан, езеро или река на Земјата или друго небесно тело. Некои водни површини можат да бидат вештачки - езерце, езеро или пристаниште, но највеќето се природни. Водените површини кои се пловни се нарекуваат водени патишта.
Изразот водна површина или водена маса поретко се користи за води во движење како реки, потоци и канали.
Драган Тренчовски
Личен живот
Драган Тренчовски е роден во градот Штип на 6 мај 1982 година. Основното образование го завршил во градот Пехчево, додека средно образование во Штип, насока забен техничар.
Завршил како специјалист по заботехника на колеџот „Јорданка Филаретова“ во Софија.
Политичка кариера
Пред да стане градоначалник на Општина Пехчево, Тренчовски бил член на Советот на општината во периодот 2009-2013.
Бошко Ников
Бошко Ников (роден во година во ) — македонски инженер металург и стручњак за заштита на животната средина.
Животопис
Бошко Ников се школувал во Скопје, каде што и дипломирал на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје. Магистрирал на Технолошко-металуршкиот факултет во Белград (1980), а докторирал на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје (1995). Кратко работел на Технолошкометалуршкиот факултет во Скопје, а потоа во МХК „Злетово“ во Велес, а бил и директор на сектор.
Археологија на податоци
Археологијата на податоци се однесува на уметноста и науката за обнова на компјутерски податоци кои се кодирани и/или шифрирани во веќе застарени медиуми или формати. Податочната археологијата може да се однесува и на реставрација на информации од оштетени електронски формати по природни катастрофи или човечка грешка.
Терминот првично се појави во 1993 година како дел од Глобалниот проект за археологија и спасување на океанографски податоци (ГОДАР). Првичниот поттик за податочната археологија дојде од потребата за реставрација на компјутеризирани записи за климата зачувани на стари компјутерски ленти, што можат да обезбедат вредни податоци за тестирање на теориите за климатските промени. Овие пристапи дозволија реконструкција на сликата на Арктикот што била сликана од сателитот Нимбус 2 на 23 септември 1966 година, со поголема резолуција од кога било досега видено од овој тип на податоци.
НАСА исто така ги искористија услугите на археолозите на податоци за да ги обноват информациите зачувани на стара компјутерска лента од 60-тите години на минатиот век, како што било прикажано со примерот на Проектот за обновување на сликата на орбитерот на Месечината (LOIRP).
Обнова
Постои разлика помеѓу реставрација на податоците и разбирање на податоците. Можеби некој може да ги обнови податоците, но не може да ги разбере. За археологијата на податоците да биде целосно делотворна, податоците треба да бидат разбирливи.
Обнова на податоци по катастрофа
Археолозите на податоци исто така можат да ја користат реставрацијата на податоците во случај на природни катастрофи, како што се пожари, поплави, земјотреси, па дури и урагани. На пример, во 1995 година за време на ураганот Мерилин, Националната лабораторија за медиуми ѝ помогна на Националната администрација за архиви и евиденција за обнова на податоците изложени на ризик поради оштетена опрема. Хардверот бил оштетен од дожд, морска вода и песок, но сепак било возможно да се исчистат некои од дисковите и да се пренесат со нови кутии, со што ќе се заштитат податоците.
Техники за обнова
При одлуката за дали да се обноват податоците или не, мора да се земат предвид трошоците. Ако има доволно време и пари, повеќето податоци ќе можат да се обноват. Во случај на магнетни медиуми, кои се најчестиот вид што се користат за складирање на податоци, постојат различни техники кои можат да се користат за реставрација на податоците во зависност од видот на оштетувањето.
Влажноста може да предизвика лентите да станат неупотребливи бидејќи почнуваат да се уништуваат и да стануваат лепливи. Во овој случај, може да се примени топлинска обработка за да се реши овој проблем, со тоа што маслата и остатоците или повторно се апсорбираат во лентата или испаруваат од површината на лентата. Сепак, ова треба да се направи само со цел да се обезбеди пристап до податоците за да можат да се извлечат и да се копираат во медиум кој е постабилен.
Изложеноста на вода ќе ги оштети лентите со текот на времето. Ова често се случува при катастрофа. Ако медиумот е во морска или валкана вода, треба да се исплакне во свежа вода. Процесот на чистење, испирање и сушење на влажни ленти треба да се изврши на собна температура со цел да се спречи топлинско оштетување. Постарите ленти треба да се обноват пред поновите ленти, бидејќи се подложни на оштетување на водата.
Сопирање
За да се спречи потребата од податочна археологија, создавачите и носителите на дигитални документи треба да се погрижат да користат дигитално зачувување.
Горна Порта (археолошко наоѓалиште)
Горна Порта — археолошко наоѓалиште во Охрид. Претставува некропола од македонско-хеленистичкиот период, односно некаде од 3-2 век пр. н.е. Од истражувањата во 2016 година биле откриени 85 гроба, од кои 12 биле од македонско-хеленистичкиот период, односно некаде од 3-2 век пр. н.е. адругите гробови биле од османлискиот период, од периодот на 15 до крајот на 18 век. Во гробниците од македонско-хеленистичкиот период, кои се со гробни конструкции од необработен камен, биле пронајдени најразлични прилози карактеристични за тој период на погребување, како керамички амфори, калапени чаши, делови од војничката опрема - копја, ножеви, накит - златни обетки со претстави на ерос, ѓердани со мониста од стаклена паста, приврзоци, фибули и прстени, а во три гроба биле пронајдени и бронзени садови.
Од периодот на доцната антика биле откриени и истражени единаесет јами и дел од рустикален објект, а пронајдено било и поголемо количество византиски монети, неколку сребрени венецијански гроша и една сребрена монета на кралот Волкашин. Гробовите од османлискиот период, пак, биле главно со христијанска насоченост и во нив се пронајдени бронзени копчиња, обетки, срма, а зачувани биле и делови од органски материјали - кожени обувки, дрво. Во текот на досегашните истражувања најстар наод на теренот бил праисториско камено секирче, а најмлад - османлиски монети од 19 век.
Инаку, Горна порта е наоѓалиште кадешто првпат биле откриени најстарите погребувања во регионот, а во еден од гробовите биле пронајдени прочуената златна маска, златната ракавица и уште седумдесетина други златни, сребрени, бронзени, килибарни предмети. Во 2002 година тука била откриена гробницата со седумдесетина гробни прилози од разновиден материјал (керамика, килибар, стаклена паста, железо, бронза, сребро и злато), а меѓу нив најексклузивни се: златната посмртна маска и златната ракавица со златен прстен. Ова откритие фрли дополнителна научна светлина во разјаснувањето на надалеку прочуената некропола Требеништа, која се наоѓа кај с. Горенци, во близината на Охрид, каде што пред 100, а потоа и пред 70 години се откриени четири златни маски, од кои две се наоѓаат во Белград, а две во Софија.
Јосип Видмар
Јосип Видмар (, -, )  –  словенечки критичар, есеист и драматург, првоборец и политичар, член на МАНУ надвор од работниот состав (25 јули 1969) и на сите академии на науките и уметностите во Југославија.
Животопис
Видмар студирал филозофија и литература на повеќе европски универзитети, а дипломирал во Љубљана. Во времето на Првата светска војна бил во заробеништво во Русија. Бил долгогодишен драматург на Народно казалиште во Љубљана (1934–1942), по што преминал во илегалност. Бил еден од основачите на Освободилна фронта во својот дом (27 април 1941), член на Извршниот одбор и потоа претседател (14 јануари 1943 – 27 април 1953). Бил присутен делегат на Второто заседание на АВНОЈ, претседател на СНОС (од февруари 1944), претседател на Соборот на народите на Народното собрание на ФНРЈ (1945–1953), претседател на Президиумот на Народното собрание на Словенија и член на Президиумот на Сојузното народно собрание (до 1952). Неколку години бил редовен професор по теорија на драмата (1945–1950), а потоа директор на Институтот за литература при САНУ (1950– 1964). Бил избран за почесен доктор по книжевност на Љубљанскиот универзитет (1966), редовен член на Словенечката академија на науките и уметностите, член на МАНУ надвор од работниот состав (25 јули 1969) и на сите академии на науките и уметностите во Југославија. Преведувал од англиски, руски и француски јазик. Неговата библиографија има 784 библиографски единици.
Герасим Конзулов
Герасим Конзулов — македонски политичар од редовите на СДСМ, кој е тековен градоначалник на Општина Радовиш. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во првиот круг со освоени 7.443 гласа.
Фински јазик
Финскиот (suomi, suomen kieli) е балтофински јазик, дел од групата на уралски јазици. Финскиот е службен јазик на Финска, а воедно и национален јазик, каде го зборува мнозинството од населението на државата (92%). Тој е службен јазик и на официјалното финско малцинство во Шведска и истиот е еден од службените јазици на ЕУ.