cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џорџ мост на Њу Ривер
Мостот Џорџ на Њу Ривер (анг. New River Gorge Bridge) е челичен мост во форма на лак во Фејетвил, Западна Вирџинија, САД. Со својата должнина од 924 m, долги години беше најдолг мост на светот од тој тип. лакот има распон од 518 m. Низ него поминуваат околу 17,000 моторни возила на ден.
Светски ден на храната
Светскиот ден на храната е меѓународен ден кој се слави секоја година во светот на 16 октомври за да го одбележи датумот на основањето на Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации во 1945 година. Денот нашироко го слават многу други организации кои се занимаваат со глад и безбедност на храната, вклучувајќи ги и Светската програма за храна, Светската здравствена организација и Меѓународниот фонд за развој на земјоделството. Светската програма за храна ја доби Нобеловата награда за мир за 2020 година за нивните напори за борба против гладот, придонес за мир во конфликтните области и за играње водечка улога во запирање на употребата на гладот во форма на оружје за војна и конфликт.
Темата на Светскиот ден на храната за 2014 година била Семејно земјоделство: „Хранење на светот, грижа за земјата“; во 2015 година била „Социјална заштита и земјоделство: кршење на циклусот на рурална сиромаштија“; во 2016 година е Климатски промени: „Климата се менува. Храната и земјоделството мора исто така“, што ја повторува темата од 2008 година, и од 2002 и 1989 година пред тоа. Темата на 2020 година била „Расти, храни се, одржувај се. Заедно. Нашите постапки се нашата иднина.“
Потекло
Светскиот ден на храната бил воспоставен од страна на земјите-членки на ФАО на 20-тата Генерална конференција на Организацијата во ноември 1979 година. Делегацијата на Унгарија, предводена од поранешниот унгарски министер за земјоделство и храна д-р Пал Ромски, одигра активна улога на 20 сесија на Конференцијата на ФАО и предложи идејата за одбележување на РДВ во светот. Оттогаш, тоа се забележува секоја година во повеќе од 150 земји, подигајќи ја свеста за прашањата зад сиромаштијата и гладот.
Теми
Од 1981 година, Светскиот ден на храната усвојува различна тема секоја година со цел да се потенцираат областите потребни за акција и да се обезбеди заеднички фокус. ФАО секоја година издава медали за Светскиот ден на храната за да ја одбележи и промовира годишнината.
Повеќето од темите се вртат околу земјоделството бидејќи само инвестициите во земјоделството – заедно со поддршката за образованието и здравството – ќе ја свртат оваа ситуација. Поголемиот дел од таа инвестиција ќе треба да дојде од приватниот сектор, при што јавните инвестиции играат клучна улога, особено во поглед на нивниот олеснувачки и стимулирачки ефект врз приватните инвестиции.
И покрај важноста на земјоделството како движечка сила во економиите на многу земји во развој, овој витален сектор често е гладен од инвестиции. Конкретно, странската помош за земјоделството покажа значително опаѓање во текот на изминатите 20 години.
Настани
Во над 150 земји, настани го одбележуваат Светскиот ден на храната. Наведени се примери на настани низ светот одржани во последните години.
Соединети Држави
Светскиот ден на храната е традиција во САД уште една година по првиот Светски ден на храната во 1981 година. Во Соединетите Држави потфатот е спонзориран од 450 национални, приватни доброволни организации. Еден пример за настаните за Светскиот ден на храната се неделните вечери на Светскиот ден на храната што Оксфам Америка ги спонзорира во соработка со неколку други непрофитни организации. Почесниот надбискуп Дезмонд Туту и авторот Френсис Мур Лапе се здружија со Оксфам Америка за да ги промовираат неделните вечери на Светскиот ден на храната. Самитот за глад во се одржува во близина на Ајова за Светскиот ден на храната од 2007 година, а е организиран од Светската награда за храна во врска со нивниот годишен симпозиум во Де Моин, Ајова.
Европа
Во Италија, министерствата, универзитетите, истражувачките агенции, меѓународните агенции и невладините организации организираа многу конференции, како и изложби и симпозиуми. Италијанското Министерство за политики за земјоделство и шумарство организирал состанок кој се фокусирал на правата на жените во руралните области во 2005 година.
Во Германија, Сојузното Министерство за заштита на потрошувачите, храна и земјоделство се вклучило преку конференции за печат.
Шпанската телевизија била активна во емитувањето на настани. Амбасадорот на добра волја на ФАО - шпанската фудбалска ѕвезда Раул - учествувал на настани и помогнал да се истакнат прашањата за безбедноста на храната низ неговата земја.
Групацијата за храна на Велика Британија исто така била активна преку конференции и медиумски преноси.
Во растечките економии на Источна Европа – т.е Албанија, Ерменија, Хрватска, Чешка, Грузија, Унгарија, Молдавија, Северна Македонија, Србија и Црна Гора и Словачка - одржани се различни активности.
Во Унгарија, реномирани експерти одржале презентации во Унгарскиот земјоделски музеј и ФАО, а медалите им биле доделени на познати унгарски експерти од страна на подрегионалниот претставник на ФАО.
Африка
Ангола ја прославила Фондацијата за демократија во 2005 година преку 4. Форум за рурални жени, додека во Бурунди вториот потпретседател засадил компири за да даде симболичен пример за производството на храна.
Во Централноафриканската Република, претседателот на Републиката инаугурирал мост кај Бода што се совпаѓа со Светскиот ден на храната, со што областа за земјоделско производство станала попристапна.
Во Чад, илјадници луѓе присуствувале на дебати, конференции и активности, вклучувајќи театар, филмови, народни танци, посети на проектни локации и посети на земјоделски компании.
Во Гана, Министерството за храна и земјоделство било домаќин на конференција за безбедност на храната, додека Намибија спроведе кампања за подигање на свеста преку националните медиуми.
Во Боцвана, Националниот центар за истражување на технологијата за храна неодамна ги изложил своите производи и услуги на комеморацијата на Светскиот ден на храната што се одржал во фармата Калакамати на 19 октомври 2017 година.
Египет бил домаќин на Форум за прашања поврзани со исхраната. Мароко и Тунис одржале семинари и изложби.
Во Нигерија, организациите и поединците вклучени во програмите за хранење (на пример Foodbank Nigeria) се поврзале со други заинтересирани страни во производството на храна, агро-сојузничките индустрии, трговците на големо и организациите во заедницата за да се справат со предизвиците за безбедноста на храната. На пример, од 2009 година, Северна Нигерија е нестабилна. Според хуманитарната организација Акција против гладот, тековната и продлабочена хуманитарна криза во североисточна Нигерија довела до раселување на над 1,5 милиони луѓе, предизвикувајќи четири милиони луѓе да доживеат акутна несигурност во храната и да имаат потреба од хуманитарна помош (Акција Против гладот). Од 2010 година, таа работи и со „националните агенции“ и со „локалните заедници“ за да изгради капацитет за лекување на смртоносната неисхранетост предизвикана од несигурност во храната (Акција против гладот).
Азија
Владата на Бангладеш била вклучена преку организирање фестивал на храна.
Во Кина во 2005 година, биле организирани прослави во градот Кујинг, каде што живеат бројни етнички малцинства, од страна на Министерството за земјоделство и Владата на градот Кујинг, со учество на голем број високи претставници на Владата.
Во Демократска Народна Република Кореја се одржале семинари и биле направени посети на различни локации на проектот.
Министерството за земјоделство на Индонезија во минатото организирало голема изложба на храна во Бандунг, Западна Јава, додека работилницата за фармери и рибари на невладини организации се одржала во Бали.
Во Ерменија, персонал од Министерството за земјоделство, невладините организации, Ерменскиот државен земјоделски универзитет, донаторската заедница, меѓународните организации и масовните медиуми учествувале на церемонијата на Светскиот ден на храната.
Во Авганистан, претставници на министерствата, амбасадите, агенциите на ОН, меѓународните финансиски организации, националните и меѓународните невладини организации и персоналот на ФАО присуствувале на церемонијата на Светскиот ден на храната.
Во Кипар, во основните и средните училишта биле организирани посебни церемонии, каде што наставниците го објасниле значењето на Светскиот ден на храната.
Во Пакистан, друштвото именувано како MAPS (Mentor Amiable Professional Society) го слави светскиот ден на храната обезбедувајќи пакети со храна за сиромашните и младенците и ја кажува важноста на храната за луѓето преку организирање работилници.
На Филипините на 16 октомври 2015 година, писателот и претприемач за недвижности Вилсон Ли Флорес започнал да го слави „Светскиот ден на пандесалот“ на непартискиот форум Пандесал на неговото кафуле „Камунинг Бекери“ во Кезон Сити. Тој и познати личности какко Претседавачот Фелипе Гозон, сенаторот Сони Ангара и глумецот Дингдонг Дантес им подариле 30.000 лебови од печка од тули и други подароци на урбаните сиромашни семејства. Во 2016 година, тој го повторил овој граѓански проект со познати личности како заменик-градоначалникот на градот Кезон Џој Белмонте и бизнис лидерот Џејмс Ди од Филипинското кинеско добротворно здружение, плус преземање бесплатни медицински, стоматолошки и оптички мисии за урбаните сиромашни семејства. Во 2017 година, прославата вклучувала 50.000 лебови, сардини, шунки, тестенини и сокови од различни компании, плус два датуми за бесплатни медицински, стоматолошки и оптички клиники на 8 и 29 октомври. Специјалните гости на овој трет „Светски ден на пандесалот“ биле предводени од главниот судија на Врховниот суд Марија Лурдес Серено, заменик-претседателката Лени Робредо и началникот на националната полиција на Филипините (ПНП), генералот Роналд Дела Роза, придружуван од постариот началник на градот Кезон, Гиљермо Елеазар.
Во Монголија, за прославата на Светскиот ден на храната во земјата, стана традиција истражувачката конференција „Безбедност на храната“ да се организира секоја година од страна на Министерството за храна, земјоделство и лесна индустрија и претставништвото на ОН на ФАО во Монголија во соработка со монголското Здружение на прехранбената индустрија. Овој настан дава можност да се промовира истражувачката работа, да се истакнат придонесите на научниците и истражувачите за безбедноста на храната на земјата, да се зајакне соработката помеѓу истражувачките институции, невладините организации и јавните организации поврзани со храната, да се пренесе технолошкото истражување во индустријата, и да се развие политика и регулатива заснована на истражување.
Латинска Америка
ска монета (1981)]] Во Чиле, локалните заедници подготвиле изложби на автохтони прехранбени производи.
Во Аргентина, високи претставници на Владата, академици, меѓународни организации и печатот учествувале на главната церемонија.
Во Куба, производителите можеле да разменат мислења и искуства на земјоделски саем. Медиумите силно ги поддржуваат кампањите за подигање на свеста на Светскиот ден на храната.
Во Перу, во текот на 2017 година, Министерството за земјоделство и наводнување (Минагри) започнало кампања за промовирање на потрошувачката на домашна, високобелковинска храна, како што се киноа, кивича и мешунки, меѓу другите.
Во Венецуела имало национално покривање на настаните.
Цугшпице
Цугшпице бил првпат искачен на 27 август 1820 од Јозеф Наус, неговиот помошник, Мајер, и водачот, Јохан Георг Таушл. Денес, постојат три нормални патеки до врвот: едната од долината Хелентал од североисток; другата од долината Рајнтал од југоисток; и третата од запад. Во близината на врвот без проблем може да се најде сместување. На самиот Цугшпице се наоѓаат два планинарски домови, Минхенска куќа (Münchner Haus) на германска страна и Виенска колиба (Wiener-Neustädter Hut) на австриска страна.
Три жичници водат до врвот Цугшпице. Првата, Тиролска жичница, изградена во 1926 и завршувала под врвот сè до 1991, кога крајната станица не била преместена на самиот врв. Запчената железница, Баварска железница, одела по северниот дел на планината и завршувала на висорамнината Цугшпицплат, од каде патниците се префрлале во жичница до врвот. Запчената железница и жичницата Ајбско Езеро, третата жичница, секоја година до врвот пренесуваат над половина милион луѓе. Зиме на висорамнината под врвот работат девет ски-лифтови. Метеоролошката станица, отворена во 1900, и истражувачката станица во Шнефернерхаус, главно се користат за набљудување на климатските појави.
Врчва (Долни Балван)
Врчва — археолошко наоѓалиште во штипското село Долни Балван, Општина Карбинци. Претставува населба од доцноантичко време.
Во подножјето на северниот крај на сртот Ежов Рид, од неговата источна страна има простор од околу 5-6 хектара, малку поткренат и со широк поглед кон полето и селото. Речиси целиот е прекриен со расфрлени парчиња од тули, тегули и керамички садови работени на колце, со сива боја украсувани со орнаменти изведени со печати, кои се исфрлени на површината со перманентните земјоделски работи. Уште во педесеттите години селаните откопале две стебла од столбови, два коринтски капитела и база, сите изработени од зелен песочник, кои се чуваат во Заводот и музеј во Штип. Населбата лежи 2 км североисточно од селото, во нивата на ЗИК „Црвена ѕвезда“, некогаш сопственост на семејството Кокошкарови.
Сува Река (Косово)
Сува Река (албански: Suhareka) — град и општина во округот Призрен во јужниот дел на Косово. Според пописот од 2011 година, општината брои население од 61.190 жители. Албанците сочинуваат апсолутно мнозинство со 98,9% и некои помалку застапени групи како Ашкали, Египќани и други.
Сместен е на 18 километри од Призрен и 57 километри од Приштина.
Име
Името Сува Река е дадено од страна на Србите, додека пак Албанците го користат името Теранда, според античката тврдина Теранда која се наоѓа во близина на Призрен.
Историја
Од 1929 до 1941 година Сува Река беше дел од Вардарска Бановина во склоп на Кралство Југославија, потоа во состав на СФРЈ до 2001, кога станува дел од Сојузна Република Југославија. Од 2003 до 2008 е дел од Република Србија, а во 2008 Косово прогласува независност и градот е дел од новата Република на Балканот.
Младост (Лав Толстој)
Младост (Юность) — трет роман од автобиографската трилогија на Лав Толстој, по Детство и Момчештво. Објавена е во 1857 во популарното руско списание за литература „Современик“.
Подоцна во животот, Толстој рекол дека е незадоволен со овој роман и со вториот роман од трилогијата, Момчештво.
Поврзано
Библиографија на Лав Толстој
Бања Османчевица во (Бања Лука)
Османчевиќ Бања е една од зградите во рамките на Архитектонскиот ентитет - Бањата во населбата Илиџа во Горњи Шехер во Бања Лука, денес Месната заедница Српске Топлице, која е прогласена за национален споменик на Република Српска и Босна и Херцеговина. Формиран е покрај изворите на термална вода (просечните температури се движат од 33 ° до 36 °C) во Отоманскиот период во Горен Шехер ( Српске Топлице ).
Зградата на куќата е едноспратна зграда со конструкција од масивни камени ѕидови и перфорирани (функција за вентилација на бања) куполи од тули, поврзани со варов малтер со додаток  на  јајце од пиле. Базенот е обложен со дрвени клупи, а дното на базенот е со камчиња. Овој тип на бања има различно просторно решение во однос на решението на турската бања, што е резултат на различен технолошки процес (бањите Горен Шехер користат термална вода).
Име
Бањата Османчевиќ го добила името по нејзиниот последен сопственик Османчиќ.
Заштита
Со одлука на Комисијата за зачувување на националните споменици, согласно член V став 4 од Анекс 8 од Општиот рамковен договор за мир во Босна и Херцеговина и член 39 став 1 од Деловникот за работа на Комисијата за зачувување на националните споменици, одржана од 25 до 31 јануари 2005 година. Бањата Османчевиќ како дел од Градителска целина - Бања во населбата Илиџа во Горњи Шехер, Бања Лука, била прогласена за национален споменик на Босна и Херцеговина.
Позиција
Бањата Османчевица се наоѓа во населбата Илиџа во Горен Шехер во рамките на комплексот бањи во Горен Шехер на десниот брег на Врбас. Тој во овој дел ги изгубил одликите на планина и добил одлики на рамничарска  река, во рамките на просторот, во кој  опсег  бил дефиниран со следните граници:
На оддалеченост од околу 40 m североисточно од куќата во куќата на Бисера Шераниќ и околу 25 m југоисточно од куќата на Османчевиќ (која е изградена на к.ч. број 685/1, к.о. за Бања Лука III-8) во приземјето на зградата, изградена на к.ч. број 686/1, к.о. за Бања Лука III-8, се наоѓа бања позната како бања Османчевица.
Опис на имотот
Поради природните ресурси на родниот крај, спецификите на населбата Илиџа, каде што е изграден бањскиот објект Османчевиќ, има директна врска со овој објект. Присуството на термални извори на релативно малата површина во голема мера се одразило на  градителите на бањскиот објект Османчевица, кои со употреба на природни фактори го обликувале просторот за живеење и обилно ги користеле термалните води каде просечни температури има од 33 ° до 36 °C. Имено, тие изградиле посебна куќа во специјално изграден објект и во неа поставиле бањи.
Состојба на објектот
Бањскиот базен е затворен во приземна зграда која нема архитектонски вредности. Бањската зграда се користи, но вентилацијата е слабо решена, така што во сите простории има висока концентрација на влага во воздухот, а на сите ѕидови и тавани се создава многу силна кондензација на влага, а впечатокот за објектот е безусловен. .
Арпагион
Арпагион (Ἁρπάγιον) ― поранешно гратче во Тројада, или во Мизија, спомнато од Тукидид. Нејзината територија била наречена Арпагеја (τὰ Ἁρπαγεῖα) или Арпагија (Ἁρπάγια). Лежело помеѓу Пријап и Кизик, во близина на устието на реката Граник. Припаѓал на Делискиот Сојуз бидејќи се појавува во записите за почит на Атина помеѓу 448/7 и 429/8 година. п.н.е. Тукидид пишал дека три дена по Битката кај Киносема, за време на Пелопонеската војна, Атињаните заробиле осум бродови кои доаѓале од Византион кај Арпагион и Пријап.
Според некои митови, Ганимед бил грабнат од таму.
Неговата местоположба се наоѓа во азиска Турција.
Клиски Санџак
Клискиот Санџак (Kilis Sancağı; изговорено Килис Санџа) бил санџак на Османлиското Царство чие седиште било во Клиската тврдина во Клис (денешна Хрватска) до заземањето од страна на Венецијанската Република во 1648 година, подоцна во Ливно меѓу 1648-1699 година.
Позадина
Клискиот Санџак бил основан на 12 март 1537 година, по османлиската победа во Опсадата на Клис. Клис бил упориште на Ускоците и трн и на венецијанската и на османманската страна. Тврдината била заземена од османлиските сили командувани од Мурат Бег Тардиќ во име на Гази Хусрев-бег кој бил санџакбег на Босанскиот Санџак.
Административна поделба
Клискиот Санџак бил дел од Босанскиот Ејалет уште од основањето во 1580 година, како што го опишал познатиот османлиски патник Евлија Челебија.
Управници
Мурат-бег Тардиќ бил назначен за прв санџакбег на Клискиот Санџак. Тардиќ останал на таа позиција сè до 1544 година кога бил назначен на местото санџакбег од Пожешкиот Санџак. Малкоч-бег починал во 1545 година како санџакбег на Клис. Синан, син на сопругата на султанот и санџакбег на Клискиот Санџак, починал во 1593 година во битка. Во 1596 година, санџакбег бил Мустафа-паша Пијаде-пашиќ. Во периодот 1609 - 1615 санџакбег бил Зулфикар-паша Атлагиќ чиј наследник Пири-паша го убил во 1616 година. Во 1645 година, санџакбег бил Миралем, кој беше Албанец. Во 1648 година, санџакбег бил Мехмед Мустајбеговиќ кој го загубил Клис од Венецијанците.
Емштек
Емштек (Emstek) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 7 километри источно од окружниот град Клопенбург.
Општински единици
Најголемо место е Емштек, а по него следат Хелтингхаузен, Хален и Бирен.
Соседни општини
Емштек се граничи со (од север надесно): општината Гросенкнетен, општината Висбек, градот Фехта, општината Капелн, градот Клопенбург и општината Гарел.
Список на државни водачи во 240 година
Ова е список на државни водачи во 40 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Порнографија
Порнографија — прикажување сексуални материјали со единстеван намена за сексуално возбудување и задоволување. Порнографијата се прикажува низ различни медиуми, како: филмови, фотографии, цртежи, книги, списанија, анимација, видео, видео игри итн. Поимот „порнографија“ не ги опфаќа некои изведби во живо, како што е стриптизот. Денес, главни учесници во порнографското прикажување се моделите кои позираат за порнографските фотографии и глумците кои играат во порнографскиет филмови.
Пухче (археолошко наоѓалиште)
Пухче  — археолошко наоѓалиште во местото Пухче општина Штип.
Наоѓалиштето претставува некропола од доцната антика.
Според податоците добиени од жителите, при градењето на нови куќи, во разни делови на селото биле откривани и уништувани гробови, едни со конструкции од камени плочи други од тегули и имбрекси, во кои имало и прилози. .
Тур де Франс 2018 - етапа 1 до етапа 11
Тур де Франс 2018 е 105. издание на трката, една од големите трки во велосипедизмот. Тур започнал во Ноармутје ан л’Ил со рамна етапа на 7 јули, а етапата 11 ќе се одржи на 18 јули со планинска етапа до Ла Росјер. Трката завршува на Шанзелизе во Париз на 29 јули.
Глажња (езеро)
Глажња (или Глажњанско Езеро) — вештачко езеро на Липковска Река, 17 км од Куманово во северниот дел на Македонија. Името го добило по селото Глажња. Изградено е во 1971 година. Браната е бетонска лачногравитациска. Таа е долга по круната 344 м, широка 4 м, а височината над теренот изнесува 80 м. Котата на нормалното ниво на езерото се наоѓа на височина од 588 м. Најголемата должина на езерото изнесува 3.146 км, а најголемата широчина 700 м. Во овие рамки езерото зафаќа површина од 96,5 ha. Вкупната зафатнина изнесува, од која претставува мртов простор, а преостанатите  корисна зафатнина. Водата се користи за водоснабдување, наводнување, за добивање електрична енергија и за други потреби. Браната ја проектирал хрватскиот Србин Никола Хајдин.
Сен Дизје
Сен Дизје (Saint-Dizier – француска општина во департманот Горна Марна на североисток на Франција.
Група Биоритам
Група Биоритам е музичка група формирана во 1997 година. Низ годините Група Биоритам има издадено неколку албуми на авторски песни. Тие патувале и одржале повеќе концерти низ светот во: Австралија, Канада, Америка, Германија.
Сен Дизје
Потекло на поимот
Сен Дизје името го добил по непознат светец, можно од Дезидериус од Фонтенел.
Група Биоритам
Членови
Поранешни членови:
Сен Дизје
Географија
Градот се наоѓа на околу 190 км источно од Париз, на пол пат до Стразбур. Во негова близина, на 8 км, се наоѓа најголемото вештачко езеро во Западна Европа, езерото Дер Шантекок.
Историја
Градот настанал како утврдена населба околу замок од тринаесеттиот век и станува кралска тврдина за да го штити француското кралство од напади од исток. Во летото 1544 година, градот бил опсаден и освоен од Карло V, кралот на Светото Римско Царство. Во 1775 година две третини од центарот на градот биле уништени од пожар. До Француската револуција, замокот бил сопственост на Орлеанската династија. Во Втора светска војнаВтората светска војна, замокот им служел како штаб на германските трупи, а денес во него е сместен општинскиот музеј.
Група Биоритам
Првите почетоци на Биоритам
Основање
Албуми
Спотови
Враца (област)
Врачанска област е една од 28-те области на Бугарија. Наоѓа се во северозападниот дел на земјата. Опфаќа површина од 3 619,7 км2 и има население 223 358 луѓе.
Група Биоритам
Првите почетоци на Биоритам
Тие настапувале и имаат одлична соработка со:
Враца (област)
Список на населените места во Врачанска област
Градовите се со удебелен фонт.
Општина Борован
Борован, Добролево, Малорад, Нивјанин, Сираково
Општина Бјала Слатина
Алтимир, Буковец, Б'рдарски Геран, Бркачево, Бјала Слатина, Врањак, Врбица, Габаре, Галиче, Драшан, Комарево, Попица, Соколаре, Тлачене, Трнава, Трнак
Општина Враца
Баница, Бели Извор, Веслец, Вировско, Власатица, Враца, Голјамо Пештене, Горно Пештене, Девене, Згориград, Костелево Лиљаче, Љутаџик, Мало Пештене, Мраморен, Нефела, Оходен, Паволче, Тишевица, Три Кладенци, Челопек, Чирен
Општина Козлодуј
Бутан, Гложене, Козлодуј, Крива Бара, Х'рлец
Општина Криводол
Баурене, Ботуња, Галатин, Главаци, Големо Бабино, Градешница, Добруша, Краводер, Криводол, Лесура, Осен, Пудрија, Ракево, Уровене, Фурен
Општина Мездра
Боденец, Брусен, В'рбешница, Горна Бешовица, Горна Кремена, Долна Кремена, Д'рманци, Елисејна, Зверино, Злидол, Игнатица, Кален, Крапец, Крета, Лик, Љутиброд, Љутидол, Мездра, Моравица, Оселна, Ослен Криводол, Очиндол, Реб'рково, Руска Бела, Старо Село, Типченица, Цаконица, Царевец
Општина Орјахово
Галово, Горни Вадин, Долни Вадин, Лесковец, Орјахово, Остров, Селановци
Општина Роман
Долна Бешовица, Камено поле, Караш, Кунино, Курново, Марково Равниште, Радовене, Роман, Сињо Брдо, Средни Р'т, Стојановци, Струпец, Хубавене
Општина Хајредин
Ботево, Брзина, Манастириште, Михајлово, Рогозен, Хајредин
NGC 2038
NGC 2038 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2038 се споменува и како ESO 56-SC158, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2038 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m. NGC 2038 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 34 м 42,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 70° 33' 47".
Други поделби
Проучување на NGC 2038 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
IC 70
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 70 се споменува и како ESO 298-38, MCG -7-6-1.
Откривање
Објектот е откриен во 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 70 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. IC 70 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 22 м 47,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -41° 22' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 86°.
Други поделби
Проучување на IC 70 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9041.
NGC 4067
NGC 4067 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4067 се споменува и како UGC 7048, MCG 2-31-19, CGCG 69-36, IRAS 12016+1107.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4067 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4067 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 4067 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38168. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 868. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1385.
Врбаска бановина
Врбаска бановина беше покраина во склоп на Кралството Југославија во периодот 1929-1941. Името го добива по реката Врбас и се состоеше претежно на територија на Западна Босна и Херцеговина и источниот дел на Хрватска.
Население
Населението на бановината во 1931 беше 1,037,382. Најзастапени верски групи беа Православните Христијани со 600,529 (58%), потоа Муслиманите со 250,265 (24%), и Католиците со 172,787 (17%).
Балатина
Балатина е комуна во Глоденскиот Округ, Молдавија. Составена е од пет села: Балатина, Клокочение Веки, Липоват, Томештии Ној и Томештии Веки.
Список на државни водачи во 1759 година
Ова е список на државни водачи во 759 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Споменик на депортираните Евреи (Битола)
Споменик на депортираните Евреи — споменик подигнат во чест на депортираните Евреи од Битола за време на Втората светска војна. Споменикот бил изграден во 1958 година. Авторот на споменикот не е познат.
Местоположба
Споменикот се наоѓа пред здравствениот дом „Д-р Хаим Абраванел“ во Битола.
Позадина
На 11 март 1943 година, се случил актот на геноцидот, најстрашната трагедија врз битолските односно македонските Евреи.
Од Битола 3351 лице од еврејско потекло со другите Евреи од Македонија заклучно со 5 април биле одведени во логорите на смртта во Треблинка, од каде ниту еден Евреин од Македонија не се вратил.
Опис
Споменикот претставува стилизирана менора во апстрактен стил. Висок е над 2 метра. Изработен е од сив камен.
Лебаја
Лебаја (Λεβαίη) ― поранешен антички град во Горна Македонија и седиште на раните македонски кралеви, споменати од Херодот. Историчарот истакнува дека, според традицијата, тројца браќа Гаван, Аероп и Пердика, сите потекнуваат од Темен, избегале од Аргос кај Илирите, а потоа во Лебаја, каде му служеле на кралот. Кралот ги замолил да ја напуштат неговата територија, верувајќи во знак дека нешто големо ќе се случи со Пердика. Момчињата отишле во друг дел на Македонија, во близина на градината на Мида, над која стои планината Бермио. Таму тие го направиле своето живеалиште и полека создале свое кралство. Најмладиот од браќата, Пердика, бил сметан за предок на македонските кралеви од подоцнежните времиња.
Нејзнината местоположба е неоткриена.
Момчештво (роман)
Момчештво (руски: Отрочество) — втор роман од псевдо-автобиографската трилогија од Лав Толстој, за прв пат објавена во 1854 г во списанието „Современик“. Во книгата се опишуваат настаните што му се случуваат на едно момче за време на младоста: првото разочарување, промена на моралните вредности итн.
Во подоцнежниот живот, Толстој истакнал дека не е задоволен со книгата.
Сиже
Во романот се опишува младоста на едно обично руско момче од 19 век „Николенка“ како што нагалено го викаат. Се раскажува за неговата преселба во Москва, како бил привлечен кон книгите и филозофијата, а на крајот и за неговото семејство. Читателот ќе воочи бавна промена на системот на вредности на главниот лик, неговиот карактер, како и продолжение на приказната од првиот дел од трилогијата.
Илински манастир
Илински манастир (понекогаш нарекуван и Големоилински или Малоилински манастир) — возобновен манастир во областа Железник, во југозападниот дел од Македонија. Манастирот се наоѓа на падините на Илинска Планина, на самата атарска граница на селата Мало Илино, Големо Илино и Брежани.
Историја
Манастирот е возобновен во поново време, при што темелите биле поставени во 1990 година.
Градби
Во склоп на манастирот спаѓаат манастирската црква, конаци и трпезарија наменета за чествување на празници.
Црква „Свети Илија“
Црквата е подигната на темелите на постар храм во 1990 година, како што пишува и на натписот над влезната врата на црквата.
Азербејџанска азбука
Во Азербејџан, азербејџанската азбука можe да се однесува една од двете азбуки кои се користат за јазик: кирилицата и латиницата. Овие две ја замениле претходната арапска азбука.
Во Иран за азербејџанскиот јазик се користи персоарапско писмо, со неколку букви позајмени од другите арапски писма измислени за азербејџанскиот.
Азбука
Од XIX век имало напори од страна на некои интелектуалци како Мирза Фатали Ахундов да ја замени арапската азбука и да се создаде латинична за азербејџанскиот јазик. Во 1922, латинично писмо е создадено од Комитетот за новата турска азбука во Баку. Во 1929, единствена турска азбука била воведена за замена на арапската. Во 1939 година, СССР вовел кирилична азбука за јазикот. Со распадот на Советскиот Сојуз, Азербејџан ја стекнал својата независност, и еден од првите закони донесени од новиот парламент било усвојувањето на нова латинична азбука.
Aa, Bв, Cc, Çç, Dd, Ee, Əə, Ff, Gg,, Hh, Ii, Ьь, Jj, Kk, Qq, Ll, Mm, Nn, Oo, , Pp, Rr, Ss, Şş, Tt, Uu, Vv, Xx, Yy, Zz,
Аа, Бб, Вв, Гг, Ғғ, Дд, Ее, Ёё, Әә, Жж, Зз, Ии, Йй, Кк, Ққ, Лл, Мм, Оо, Өө, Пп, Рр, Сс, Тт, Уу, Үү, Фф, Хх, Һh, Цц, Чч,, Шш, Щщ, ъ, Ыы, ь, Ээ, Юю, Яя, ' (апостроф)
Аа, Бб, Вв, Гг, Ғғ, Дд, Ee, Әә, Жж, Зз, Ии, Ыы, Јј, Кк, Ҝҝ, Лл, Мм, Нн, Оо, Өө, Пп, Рр, Сс, Тт, Уу, Үү, Фф, Хх, Һһ, Чч, Ҹҹ, Шш, ' (апостроф)
Aa, Ää, Bb, Cc, Çç, Dd, Ee, Ff, Gg, Ğğ, Hh, Xx, Iı, İi, Jj, Kk, Qq, Ll, Mm, Nn, Oo, Öö, Pp, Rr, Ss, Şş, Tt, Uu, Üü, Vv, Yy, Zz
Aa, Bb, Cc, Çç, Dd, Ee, Əə, Ff, Gg, Ğğ, Hh, Xx, Iı, İi, Jj, Kk, Qq, Ll, Mm, Nn, Oo, Öö, Pp, Rr, Ss, Şş, Tt, Uu, Üü, Vv, Yy, Zz
Ленински Реон (Крим)
Ленински Реон (Ленинский район, Ленінський район, Yedi Quyu rayonı) — реон во Република Крим, Русија. Го зафаќа речиси целиот Керчки Полуостров во источниот дел од републиката. Административен центар е градот Ленино.
Во регионот спаѓа и долниот (поголем) дел од тенкиот Арбатски Провлак (наречен „Арбатска Стрелка“) кој се протега на северозапад, напоредно на остатокот од источниот брег на Крим. Горниот дел е во состав на Херсонската област, Украина.
Како и целиот Крим, припадноста на реонот е предмет на спор помеѓу Русија и Украина, која сè уште ја смета за сопствена територија.
Население
Според податоците од пописот на населението од 2001 г, реонот има 69.629 жители. Етничкиот состав е следниов:
На 1 јуни 2013 г. населението броело 62.924 жители. Од нив, 22.930 (36,44%) живеат во градска, а 39.994 (63,56%) во селска средина.
NGC 6662
NGC 6662 — спирална галаксија во соѕвездието Лира, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6662 се споменува и како UGC 11280, MCG 5-44-3, CGCG 173-7, IRAS 18323+3201.
Откривање
Објектот е откриен на 7 август 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6662 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6662 има привидни димензии од 1,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 34 м 11,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +32° 3' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 6662 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62059. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 117; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2628. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 267.
Јурумангиски јазик
Јурумангискиот е исчезнат јазик во Колумбија. Денес, овој јазик ни е познат преку кратка список на зборови и фрази забележани од отец Кристовал Ромеро, кој пак ја дал списокот на капетан Себастијан Ланчас де Естрада за да подоцна ја објави во својот извештај во 1768. Од тогаш на јазикот и говорниците им се губи историски запис.
Списокот бил пронајден низ државните архиви и бил повторно објавен со анализа и коментаро од страна на Ривет во 1942 година кој пак тврдел дека јазикот бил дел од хоканските јазици. Ова тврдење сè уште не е прифатено во целост.
Сува Река (Скопска)
Сува Река — река, суводолица во Македонија, која протекува југозападно од градот Скопје. Како што укажува и нејзиното име таа претставува суводолица, која има постојан и висок водостој за време на топењето на снеговите на Караџица во текот на пролетните месеци, кога таа течејќи на неколку места го преплавува асфалтниот пат кон околните села, а вода има и за време на врнежи, додека во летниот период нејзиното корито е целосно суво. Според записите на македонскиот револуционер Ѓорче Петров во книгата Материјали по изучувањето на Македонија, Сува Река настанува со составувањето на 2 потока: од самата Сува Река и Патишка Река. Првата започнува да тече во долот кој ја разделува Сува Гора (Скопска) од Рудина и ги собира водите од северозападниот крај на Каршијак. Патишка Река започнува да тече на Црн Врв недалеку од езерата (Салаковски Езера, н.з.) и надолу слегува по длабокиот дол помеѓу Караџица и Ибраимица. Двете се соединуваат на 1 час под селото Јаболци, а уште 1 час подолу под името Сува Река заедничките води се влеваат во Маркова Река од левата страна спроти село Варвара. Како што покажува и самото име на реката, Сува Река е суводолица без посебен извор и без вода преку летото, но затоа кога дотекува таа е доста бујна и страшна.
NGC 258
NGC 258 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 258 се споменува и како MCG 4-3-5, NPM1G +27.0034.
Откривање
Телото е откриено на 22 декември 1848 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 258 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 258 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 48 м 12,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 27° 39' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
Други поделби
Проучување на NGC 258 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2829. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 127; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1745. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 857.
Кирил Мицевски
Кирил Мицевски (1926-2002), македонски биолог и ботаничар, член на МАНУ.
Животопис
Роден e на 26 април 1926 година во Скопје, каде се стекнал со основно и средно образование. Во 1951 година дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје, на одделот за биологија. Докторирал во 1958 година и сè до своето пензионирање бил професор на Природно-математичкиот факултет во Скопје. Бил на специјалистички престои на повеќе странски универзитети. Бил претседател на Факултетскиот совет и извршувал и други значајни функции на Факултетот, во Академијата и во други научни институции. Академик Мицевски бил член на редакциските одбори на списанијата: „Годишен зборник“ на Природно-математичкиот факултет, „Ацта“ и „Фрагмента Балцаница“, изданија на Природо-научниот музеј во Скопје, и на списанието „Екологија“. Објавил голем број трудови од одделни гранки на ботаничката наука, односно од неговите флористичко-таксономски и фитоценолошко-типолошки истражувања, што се синтетизирани и систематизирани во 5-томното издание „Флора на Македонија“. Академик Мицевски открил и идентификувал голем број растителни видови, како и растителни заедници, досега непознати за македонската и за светската ботаничка наука. За својата неуморна работа акад. Мицевски е одликуван со повеќе награди, признанија и плакети, а носител е и на Орден на трудот со златен венец. Член е на Македонската академија на науките и уметностите од 1974 година. Починал на 6 февруари 2002 година.
Грузиски национализам
Грузискиот национализам — национализам кој се залага за промовирање на грузискиот национален идентитет и национална држава заснована на него.
Почетокот на грузискиот национализам може да се проследи до средината на 19 век, кога Грузија била дел од Руското Царство. Од повеќе фокусирана на културата во царскиот руски и советскиот период, таа поминала низ неколку фази, еволуирајќи во радикално етноцентрично во доцните 1980-ти и почетокот на годините на постсоветската независност, и до поинклузивна и граѓански ориентирана форма во средината на 2000-тите. Сепак, меѓу многу Грузијци остануваат траги од етничкиот национализам.
Појава
Додека поимот грузиски исклучителност може да се проследи уште во средниот век (како што е прикажано во делата на Џон Зосим), современиот грузиски национализам се појавил во средината на 19 век како реакција на руската анексија на фрагментирани грузиски политики, која завршила нивната несигурна независност, но им донела на Грузијците единство под единствена власт, релативен мир и стабилност. Први кои ја поттикнале националната преродба биле аристократските поети, чии романтистички списи биле проткаени со патриотски жалости. По серијата несреќни обиди за бунт, особено по неуспешниот заговор за државен удар во 1832 година, грузиските елити се помириле со руското владеење, додека нивните повици за национално будење биле преканализирани преку културни напори. Во 1860-тите, новата генерација грузиски интелектуалци, образовани на руските универзитети и изложени на европските идеи, ја промовирале националната култура против асимилацијата од страна на Царскиот центар. Предводени од писмените како Илија Чавчаваѕе, нивната програма добила повеќе националистички бои како што благородништвото опаѓало и капитализмот напредувал, дополнително стимулиран од владеењето на руската бирократија и економската и демографската доминација на ерменската средна класа во главниот град Тбилиси. Илија Чавчаваѕе и неговите соработници повикале на единство на сите Грузијци и ги ставиле националните интереси над класните и провинциските поделби. Нивната визија не предвидувала директен бунт за независност, туку барала автономија во рамките на реформираното Руско Царство, со поголема културна слобода, промоција на грузискиот јазик и поддршка за грузиските образовни институции и националната црква, чија независност била потисната од руската влада.
И покрај нивното застапување на етничката култура и демографските незадоволства поради руската и ерменската доминација во урбаните центри на Грузија, програмата на раните грузиски националисти била инклузивна и претпочитала неконфронтациски пристап кон меѓуетничките прашања. Некои од нив, како Нико Николаѕе, предвидувале создавање на слободна, децентрализирана и самоуправна федерација на кавкаските народи заснована на принципот на етнички пропорционална застапеност.