cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2038
2038 (Римски бројки) ќе биде година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2038 година од новата ера, 38. од третиот милениум, 38. од XXI век и деветта од 2030-тите.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7546 и 7547 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6788 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5798 и 5799 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2791.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2038 година се протега во 4674 и 4675, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4734 и 4735 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2581. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1459 и 1460 исламска година.
NGC 7463
NGC 7463 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7463 се споменува и како UGC 12316, MCG 3-58-22, CGCG 453-48, ARAK 573, KUG 2259+157A.
Откривање
Објектот е откриен на 16 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7463 е од видот SBb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 7463 има привидни димензии од 2,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 1 м 51,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 58' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Црква „Преображение Христово“ - Росоки
Преображение Христово (Свето Преображене) — црква во мијачкото село Росоки, Општина Маврово и Ростуше, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Дебарското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена на крајот од XVIII век. Се одликува со извонреден живопис и икони.
Даичи Хара
На Светското првенство за јуниори 2014 го зазел триесет и четвртото место, а на Светското првенство за сениори во 2017 бил двадесет и трето место.
На Олимписките игри во Пјонгчанг 2018 го остварил најголемиот успех со освојување на бронзен медал.
Трет феминистички бран
Трет феминистички бран е поим кој го утврдуваат неколку поинакви напори на феминистичката активност и движење, чиишто одредени граници се предмет на расправа во историографијата на феминизмот. Забележливо се истакнале во почетокот на деведесеттите, и сè уште постојат. Ова движење делумно произлегло како реакција на согледаните неуспеси од иницијативите и дејностите кои ги преземал вториот феминистички бран и реакција против истите, како и признавање на правата на жените од сите раси, етнички групи, националности и културното потекло, во текот на шеесеттите, седумдесеттите, и осумдесеттите години. Ребека Вокер, во тоа време, 23 годишна бисексуалка со афроамериканско потекло родена во Џексон, Мисисипи, во својот есеј во 1992 г. го образложила поимот „трет феминистички бран“. Од историска гледна точка, Вокер се смета за жив симбол заради неуспехот на вториот феминистички бран да ги обедини многуте млади жени, лезбејки, како и оние жени кои не припаѓаат на белата раса.
Цел
Третиот феминистички бран настојува да ги оспори или избегне оние објаснувања за феминизмот кои се сметаа за суштински во вториот феминистички бран, и често заземаа општ женски идентитет, пренагласувајќи ги личните искуства на белите жени од високата и средна класа. Промената по вториот феминистички бран дојде заедно со многуте правни и институциски права со кои се здобија жените. Како дополнување на овие институциски придобивки, претставниците на третиот феминистички бран сметаа дека треба да се променат стереотипите за жените, како медиумите ги прикажуваат жените, и со кои зборови ги опишуваат жените. Според тоа, идеологијата на третиот феминистички бран се фокусира на пост структуралистичко сфаќање за род и половост. Во своето дело „Деконструкција на еднаквоста наспроти разликата, или употребата на пост структуралистичка теорија за феминизмотˮ, Џон.В.Скот опишува како јазикот се користи како средство за разбирање на светот, бидејќи „Пост структуралистите тврдат дека зборовите и текстовите немаат постојано или својствено значење, дека нема јасен или очигледен однос помеѓу нив и други идеи или нешта, без основно или максимално совпаѓање помеѓу јазикот и светот”. Според тоа, со помош на јазикот се создаде двополовост (како што е маж/жена), за која пост-структуралистите сметаа дека се вештачки творби, создадени да ја задржат моќта на доминантните групи.
Елементи
Третиот феминистички бран најчесто вклучува елементи од теорија за лезбејките, анти-расизам и сознанието за жените од повеќе раси, женственоста, моќта на жената, пост-колонијалната теорија, постмодернизам, интернационализам, сајберфеминизам, екофеминизам, индивидуалистички феминизам, нова теорија за феминизмот, трансполов правец и отфрлање на двополовоста. Исто така позитивизам на полот се смета како дел од третиот феминистички бран, и означува величење на половоста како позитивно гледиште на животот, со поопширни објаснувања за значењето на полот и тоа како обесправеноста и еманципирањето можат да се вмешат во суштината на полот. На пример, многу претставници на третиот феминистички бран го преиспитаа противењето кон порнографијата и сексуалниот чин, на вториот феминистички бран и ги оспорија постоечките верувања дека учесниците во порнографијата и сексуалниот чин се секогаш експлоатирани.
Новите генерации и феминизмот
Претставничка на третиот феминистички бран Ел Грин, често се фокусира на „микро политикаˮ и го оспорува моделот на вториот феминистички бран и дали е тој добар за жените или не. Застапници на третиот феминистички бран тврдат дека нивниот модел им овозможува на жените самите да го дефинираат феминизмот преку вметнување на нивните мислења во системот на верувања за тоа што е феминизам и каков може да биде според нечија гледна точка. Како вовед во замислата за третиот феминистички бран, во делото „Manifestaˮ авторите Џенифер Баумгарднер и Ејми Ричардс сметаат дека феминизмот може да се менува со секоја генерација и поединец: „Денешниот факт е дека феминизмот повеќе не е ограничен во области каде што очекуваме да биде.Денешните жени се госпоѓи, членови на женски здруженија и конгресменки во црвени костуми, можеби ова значи дека денешните млади жени навистина го ожнееја она што феминизмот го посади. Пораснати со Насловите „Title IX” и „William wants a doll”, младите жени излегоа од колеџ, средно училиште, нивната прва работа или две години од брак и почнаа да ги оспоруваат некои од добиените сознанија за феминизмот пред десет или дваесет години. „Ние не постапуваме онака како што претставниците на феминизмот во седумдесеттите години постапувале. Да се биде слободен не значи да се копира секакво поранешно сознание, туку да се пронајде еден единствен метод, начин кој е автентичен за една генерација”. Некои претставнички на третиот феминистички бран претпочитаат да не се нарекуваат феминистки, бидејќи зборот феминизам може да биде погрешно сфатен како нечуствителни кон неконстантниот поим за родот и можните обесправувања својствени за сите родови улоги, или можеби погрешно сфатени како ексклузивни и елитистички од страна на критичарите. Другите го зачувале и одново го дефинирале поимот за да ги вклучува овие идеи. Претставниците на третиот феминистички бран настојуваат да ја оспорат секоја општа дефиниција за феминизмот. Ребека Вокер, основач и водач на фондацијата на третиот бран, во воведот на делото „Да бидеме реални, да се каже вистината и да се смени изразот на феминизмотˮ, пишува: „Без разлика дали девојките кои се противат на ознаката на феминизмот се свесни или не, но на некој начин тие знаат дека идеалната жена, родена со тогашните замисли за како изгледаат, дејствуваат и размислуваат еманципираните жени, е само друга невозможна замисла за совршен женски свет, друга напишана улога одиграна во името на биологијата и доблестаˮ.
Предизвици
Третиот феминистички бран се занимава со прашања кои ги ограничуваат или измачуваат жените и другите маргинални личности. Активизам за подигање на свестта е „колективна критичка реконструкција на значењето на социјалното искуство кое го преживуваат жените”. Џенифер Бомгарднер и Ејми Ричардс во своето дело „Манифест: Младите жени, феминизмот и иднинатаˮ, истакнале: „Свесноста која постои помеѓу жените ја донесе оваа промена, а свесност е она што на сите нам ни треба, да се има на ум дека машката доминантност има влијание врз денешните жени. Присуството на феминизмот во нашите животи не се цени доволно. Нашата генерација гледа на феминизмот како флуроид, кој сè помалку е присутен во нашите животи. Едноставно тоа ни е во гените.
Феминистичките стручњаци како Шира Тарант, се противат на замислата на овој бран, бидејќи игнорира важен напредок меѓу таканаречените бранови. Освен тоа, ако феминизмот е светско движење, фактот дека временските периоди на првиот, вториот и третиот бран, кои во најголема мера се совпаѓат со Американските феминистички движења, е причина за сериозни проблеми за тоа како феминизмот ја сфаќа историјата на политичките проблеми низ светот. Веројатно најголемиот предизвик на третиот феминистички бран, е падот на поддршката од народот за важноста и релевантноста на феминизмот во она што некои го нарекуваат ера на пост-феминизам. Манон Трембли вели дека ова се должи на „потајно анти-феминистичко движењеˮ од Западот. Од тука произлегува и загриженоста на Ејми Фридман за „радикален фанатизамˮ на третиот феминистички бран. Во суштина се наведува дека родовата еднаквост е веќе постигната преку првиот и вториот бран, и ирелевантни и непотребни се понатамошни обиди за зголемување на правата на жените, или се оди од една во друга крајност давајќи им надмоќ на жените пред мажите, пренагласувајќи ја состојбата на жените во модерното западно општество. Навистина ваквото прашање јавно се истакнува во жестоките дебати околу тоа дали иницијативите за давање предност на малцинските групи навистина создаваат општествена полова еднаквост, или ги омаловажуваат и казнуваат белите мажи од средната класа, за биолошка историја која што само ја наследиле. Како реакција на таквите мислења, можеме да трагаме кон многу претходно самопрогласени феминистки кои преминале во самопрогласени пост-феминистки, кои трврдат дека аспектите на феминизмот кој постои денес не се усогласуваат со реалната слика за успешноста на придобивките на жените.
Познатите медиуми одиграа важна улога во истакнување на ваквата слика на бурни, екстремни и ексцентрични феминистки. Дона ЛаФромбоаз го обвинува третиот феминистички бран за „овековечување на митот за страдањата на жените, чие изјавување беше дека феминистките намерно ги изјавувале таквите измислици за да го обезбедат својот опстанок, и се разликува помеѓу „феминизам кој ги соопштува мислењата на поединецот и феминизам кој диктира како еден поединец треба да размислуваˮ. Целта на таквите испади донекаде се и фамозните екстремистички феминистки како што се: Кетрин МекКинон, Андреја Дворкин, итн, со што може да се потврди дека таквата критика всушност не е упатена на третиот феминистички бран како целина, туку е еден заклучок врз основа на ограничен пример.
Историја
Третиот феминистички бран се појави во раните деведесетти, како реакција на утврдените неуспеси на вториот феминистички бран, и иницијативите и дејностите кои произлегоа од вториот феминистички бран. Сепак, основните права и програми кои ги стекнаа феминистички активистки на вториот бран, вклучуваат згрижување на жените и децата жртви на семејно насилство, пристап до контрацептивни и други репродуктивни услуги (вклучувајќи и легализација на абортус), создавање и спроведување на политики против сексуална злоупотреба на жените на работното место, услуги за детски установи, финансирање на еднакво или повисоко образование на младите жени, програмски студии за жените и многу повеќе програми, кои служеа како основно средство на претставниците на третиот феминистички бран. Феминистичките водачи кои се претставнички на вториот феминистички бран како Глориа Анзалдуа, Кери Ан Кејн, Шери Морага, Одре Лорд, Мексин Хонг Кингстон, Рина Вокер и многу други феминистки од сите раси, се обидоа да се спогодат за важноста на темите поврзани со слободата и расата. Во 1981, Шери Морага и Глориа Е. Анзалдуа ја објавија антологијата насловена „Мостот ме вика назадˮ во која го критикуваат вториот феминистички бран, давајќи акцент на проблемите и политичката положба на жените.
Почетоците на третиот феминистички бран датираат уште од средината на осумдесеттите години. Феминистичките водачи, кои беа претставнички на вториот феминистички бран побараа нова субјективност во феминистичкото мислење. Тие се обидоа да преговараат за истакнатото место на феминистките и важноста на субјективните мислења кои се однесуваат на расата. Ова потенцирање на пресекот помеѓу раса и пол, остана како важно прашање за време на сослушувањата на Хил-Томас.
Здружението „Riot Grrrlˮ за првпат се појави во Олимпија, Вашингтон, во 1990 година. Неговата цел беше да им овозможи на жените слобода на мислење и уметничко изразување. Од неговата поврзаност со социјалниот и политичкиот свет може да се забележат почетоците на третиот феминистички бран. Напишаните натписи во списанијата и музиката се добар пример за активна културна политика, со влијателни жени кои даваат мислења за важни социјални прашањаˮ. Ова здружение ги охрабри и ги стави на прво место ставовите на адолесцентките, притоа овозможувајќи им целосна слобода на изразување. Вниманието на „Riot Grrrlˮ насочено кон општиот женски личност и сепаратизам се чини дека е потесно поврзан со вториот феминистички бран, отколку со третиот. Музичките бенедови претставници на здружението „Riot Grrrlˮ биле : „Bikini Killˮ, „Bratmobile”, „Excuse 17ˮ, „Jack Off Jillˮ, „Free Kitten”, „Heavens to Betsyˮ, „Huggy Bear”, „Fifth Columnˮ and „Team Dreschˮ. Тие опфаќале теми како што се силување, семејно насилство и еманципација на жените. Како дополнување на музичката дејност, „Riot Grrrl” исто така претставува и супкултура која опфаќа списанија, уметност, политички акции, и активизам. Тие одржувaат состаноци, претседаваат заседанија, и ги поддржуваат и организираат жените на музички план. Ова здружение користи нагласено двојно или тројно „рˮ, ставајќи го зборот „grrrl” како соодветен поим за потценување.
Во 1991, Анита Хил го обвини Кларенс Томас, маж кој бил осомничен од страна на Врховниот суд на САД, за сексуална злоупотреба. После долгата расправа, Томас ги негираше обвинувањата и сенатот во САД гласаше 52-48 гласа во корист на Томас. Како реакција на овој случај, Ребека Вокер објави статија под наслов „Како станав припадник на третиот бран” во која изјави: „Не сум претставник на пост-феминизмот, туку сум претставник на третиот феминистички бранˮ. 1992 беше „Година на женитеˮ, во која четири жени се приклучија на оние две постоечки во сенатот на САД. Веќе следната година бројот на жените во сенатот се покачи на седум, со доделувањето на значајно признание на Кеј Бејли Хатчисон.
Во 1990 година беше избрана првата жена јавен обвинител и државен секретар на САД, како и втората дама на врховниот суд, и првата дама на САД која извршува независна политичка, правна, извршна, активистичка и државна должност. Сепак, Амандманот за еднакви права предложен од страна на вториот и третиот феминистички бран, е во фаза на прифаќање.
Полово насилство
Половото насилство стана клучно прашање за припадниците на третиот феминистички бран. Се формираа бројни организации како што е „Day-V” со цел спречување на половото насилство, и уметничките творби како „Вагинални Монолозиˮ кои ја подигнаа свеста и функционирањето на темите кои се однесуваат на женската сексуалност. Третиот феминистички бран сака да ги трансформира традиционалните мислења за сексуалноста и да опфати „истражување на женските мислења за сексуалност со давање акцент на теми за вагината кои се поинакви од темите за оргазам, раѓање и силување.
Права на репродуктивност
Една од примарните грижи на феминизмот се правата на репродуктивност, како што се контрацепција и абортус. Бомгарднер и Ричардс сметаат дека феминизмот нема за цел да управува со плодноста на жената, туку да и овозможи слобода на одлучување. Многу феминистки сметаат дека обидот на Јужна Дакота во 2006 да го забрани абортусот во сите случаи, освен кога е неопходно, за да го заштити животот на мајката и неодамнешното гласање на Врховниот суд на САД за потврда на забраната за абортус при непотполна бременост, се ограничувања на граѓанските и репродуктивните права на жената. Рестрикции на одлуката на Врховниот суд „Roe v. Wade” во 1973 за легализација на абортусот во САД стануваат почести во државите низ земјата. Ваквите рестрикции вклучуваат задолжителни периоди на чекање, закони за родителска согласност и закони за согласност на брачниот другар.
Обраќање со навредливи зборови
За успешно декларирање на зборот кучка, Вуртзел ја воведува својата филозофија која гласи : „ Ќе викам, ќе се дерам, ќе беснувам, ќе го изтурам својот гнев пред „Bloomingdale'sˮ доколку сум глевна и ќе споделувам интимни детали за мојот живот со непознати. Ќе правам што сакам и ќе бидам со кој сакам и нема да давам образложение никому, едноставно тоа е мојата филозофија за кучка”.
Обесчестување
Од 2011, полезноста на стратегијата за тужба беше главна тема на разговор меѓу претставниците на третиот феминистички бран, со појавата на проститутките. Првата ваков марш на девојки за придружба се појави на 3 Април, 2011 година во Торонто, како реакција на изјавата на полицаецот во Торонто Мајкл Сангинети дека „ жените не треба да се облекуваат како проститутки ако не сакаат да бидат омаловажувани”. Веднаш по оваа изјава се појавија маршеви на проститутки низ градовите во светот, со демонстрации за значењето на зборот проститутка и фактот дека доколку омаловажуваните жени се сметаат за проститутки, тогаш секоја жена е проститутка ако се суди според начинот на облекување. Проститутките ги има во поголемите градови ширум светот, вклучувајќи ги Њујорк, Берлин, Сиетл, Западен Холивуд и Лондон. Блогерите на третиот феминистички бран ги поддржуваат но воедно и ја критикуваат оваа појава на проститутки, со приговор за зборот проститутка за можното одлабочување на некои културни групи.
Други прашања
Клучни проблеми со кои се соочуваат претставниците на третиот феминистички бран се поврзани со раса, социјалната класа и половост. Но, постојат и такви проблеми кои се однесуваат за работното место како што се: системот на рестрикции кој им забранува на жените добивање на подобри работни места, сексуална злоупотреба, незаконски политики за породилно отсуство, мајчинство т.е. финансиска поддршка на самохрани мајки и детска нега, како и почит спрема мајките кои се во работен однос и мајките кои одлучиле да ги напуштат работните места за целосно да се посветат на своите деца.
Стручњаците за род, Линда Дуитс и Лизбет Зонен го потенцираат ова вклучување укажувајќи на политизирањето на стилот на облекување на жените и контроверзните парчиња облека на девојките и жените кои се именувани во јавноста како „жариште за задолжителна регулативаˮ. Така и шамијата „хиџаб” и „маичката со голо стомачеˮ, како стил на облекување, се исто така утврдени со посебна регулатива, но поради различни причини. Овие две женски парчиња облека кои предизвикаа голема контроверзност, се мислеше дека се во спротивност со самоизразувањето. Но, ваквите феминистки гледаат на тоа како симбол на политичко делување и отпор кон објективизацијата. Шамијата „хиџабˮ може да се смета како отпор против неодредените ставови на Западот за исламските особености, додека „маичката со голо стомаче” може да се смета како отпор кон ограничените гледишта на патријархалното општество за женскиот сексипил. И двете форми на облекување се сметаат како прифатливи форми на самоизразување.
На Меѓународен план
Лејли Милер- Муро била основач на центарот за правда „Тахири”, во 1997 година, по добро познатиот случај на азил на студентка, со отстранети гениталии, чиишто адвокат била токму Муро. Подоцна беше и соавтор на книга напишана од клиентката на која и помогна во целиот случај, и со нејзини средства го финансираше отпочнувањето на центарот, кој го доби името по девојката Тахири. Од 2012 година, организацијата помогнала на повеќе од 13 000 жени и деца, жртви на секакво насилство. Организацијата има значајна улога во донесувањето на Меѓународната одредба за уредување на брачен посредник (МОУБП), потпишана од претседателот Буш во 2006, заедно со одредбата против насилство над жените. МОУБП им дава на жените од странство важни информации за потенцијални Американски мажи.
Од 1990 па натаму:
•	Движењето „Riot Grrrl” се појави во Олимпија, Вашингтон, во раните деведесетти, чија цел беше да им овозможи на жените право на сопствено мислење и уметничко изразување.
•1991: Како реакција на случајот на сексуална злоупотреба на Анита Хил, Американката Ребека Вокер објави статија во едно списание, насловена „Како станав шретставничка на третиот бранˮ, во која истакнува: „Јас не сум претставничка на пост-феминизмот, јас сум претставничка на третиот феминистички бран”.
•1991: Во случајот со работниците во автомобилската индустрија „Johnson Controlsˮ, Врховниот суд на САД донесе закон за работодавците во индустрии каде што има голема изложеност на токсични супстанции, не смеат да имаат вработено бремени жени, бидејќи ваквата изложеност може да му наштети на фетусот.
•1991: Отпочна кампањата 2000 можности. Тоа беше кампања на Обединетото Кралство со цел зголемување на квалитетот и квантитетот на можностите за вработување на жените.
•1991: Американскиот Сенат убедливо гласаше за отворање на воени работни позиции за жените- авијатичарки.
•1991: Американската феминистка Сузан Фалуди го објави делото „Реакција”, по реакциите кои се појавија против феминизмот во осумдесеттите.
•1992: Беше „Година на женитеˮ. Уште четири жени се приклучија на постојните две во Сенатот на САД.
•1992: Американските феминистки Ребека Вокер и Шенон Лис, основаа здружение за директно дејствување на третиот феминистички бран, за поддршка на млади активистки од повеќе раси и култури. Почетната цел на здружението беше да се пополни празнината во раководството на младите жени, и да се ангажираат младите луѓе да бидат повеќе инволвирани во политичкиот и социјалниот живот во нивните општини.
•1993: Џенет Рено беше избрана за првата жена јавен обвинител на САД, по двете првични избранички на Бил Клинтон, Зои Беард и Кимба Вуд, за кои беше откриено дека биле илегални имигрантки кои работеле како дадилки.
•1995: Се одржа четвртата светска женска конференција, во Кина.
•1997: Лејли Милер Муро го основа центарот за правда „Тахириˮ во САД, по добро познатиот случај на азил на студентка со отстранети гениталии, чиишто адвокат беше токму Муро.
•1998: Ева Енслер и Вила Шалит, режисерка на претставата „Вагинални монолози”, го основаа здружението „Day-Vˮ кое е светско, непрофитабилно здружение кое собра повеќе од 75.000 Американски долари за финансирање на групите за спречување на насилството врз жените.
•1999: Беше објавена книгата „Кучка, величење на проблематичните жениˮ, дело на Елизабет Вуртзел. За успешно декларирање на зборот кучка, Вуртзел ја воведува својата филозофија која гласи: „ Ќе викам, ќе се дерам, ќе беснувам, ќе го изтурам својот гнев пред „Bloomingdale'sˮ ако сум глевна и ќе споделувам интимни детали за мојот живот со непознати. Ќе правам што сакам и ќе бидам со кој сакам и нема да давам образложение никому, едноставно тоа е мојата филозофија за кучка”.
Од 2000 па натаму:
•2000: Телевизиската и радио мрежа „CBS” плати 8 милиони Американски долари за спогодба на тужба за полова дискриминација во име на 200 жени.
•2004: Во Вашингтон се одржа марш за животот на жените, и промовирање на правото на абортус, право на контрацепција, научна сексуална едукација, како и превенција и лечење на сексуално преносливи болести, и изразување на јавна поддршка на мајките и децата.
•2007: Во 2006, во Обединетото Кралство, стапи во сила Законот за родова еднавост, со залагање на јавните тела за еднакви можности, со ставање особен акцент на родовата еднаквост. Должноста на секое јавно тело е да обезбеди план за родова еднаквост, кој ќе се ревидира секои три години. Исто така, треба да се направи годишен извештај за акциите кои биле преземени за да се постигнат целите наведени во планот за рамноправност.
•2008: Мајкл, сопругот на Дијана Бижон, го зема презимето на својата жена по стапување во брак, нивната тужба покрената против властите во Нова Калифорнија, беше пресудна за донесување закон кој ќе обезбеди еднакви права на избор чие презиме ќе го користат партнерите за свое лично презиме, и за венчаните парови и за регистрираните партнери. Од 2010 па натаму:
•2011: Првиот марш на девојки за придружба се појави на 3 Април, 2011 година во Торонто, како реакција на изјавата на полицаецот од Торонто, Мајкл Сангинети дека „ жените не треба да се облекуваат како проститутки ако не сакаат да бидат омаловажувани”. Веднаш по оваа изјава се појавија маршеви на проститутки низ градовите во светот, со демонстрации за значењето на зборот проститутка и фактот дека доколку омаловажуваните жени се сметаат за проститутки, тогаш секоја жена може да биде проститутка ако се суди според начинот на облекување.
•2013: Првата жена која покрена тужба против половата дискриминација во Кина, беше 23 годишна девојка од Кина со псевдоним Јао Ју. По решавање на случајот и беше исплатена мала сума од 30.000 јуани и јавно извинување од Академијата „Јуренˮ.
Критики
Една прашање покренато од страна на критичарите е недостатокот на една единствена причина за појавата на третиот феминистички бран. Првиот феминистички бран се избори за жените да добијат право на глас, а истото и го постигна. Вториот феминистички бран се бореше за жените да имаат пристап и еднакви можности на работно место, како и крај на правната полова дискриминација. Некои тврдат дека третиот феминистички бран нема утврдена цел, и го сметаат како продолжена верзија на вториот феминистички бран. Третиот феминистички бран нема одредена определба по која се разликува од вториот феминистички бран. Некои пак тврдат дека третиот бран може да биде наречен „Продолжение на вториот феминистички бранˮ, кога станува збор за политика на феминизмот и слоганот „само младата феминистичка култура може да се сметаат за претставнички на третиот бранˮ. Ејми Ричардс ја дефинираше феминистичката култура на оваа генерација како „генерација на третиот феминистички бран кои израснале со феминизмотˮ. Феминистките од вториот бран израснаа во време кога политиката се замеша во културата со „Кенеди, Виетнамската војна, граѓанските права и правата на жената”, додека третиот бран произлезе од културата на „панк-рок, хип-хоп, електронски списанија, производи, заштита на правата на потрошувачите и Интернетот”.
Дајен Елам во својот есеј насловен „Генерации, Академски феминистки во дијалогˮ, посочува:
„Овој проблем се манифестира тогаш кога постарите феминистки им наложуваат на помладите феминистки да бидат добри ќерки, и да го поддржуваат феминизмот за кој се залагале нивните мајки. Прашања и критики се дозволени, само доколку произлегуваат од одобрениот вид на феминизам. Ќерките немаат право да воведуваат нови ставови и самите тие да донесуваат одлуки за феминизмот. Политиката на феминизмот треба да функционира онака како што отсекогаш функционирала.
Ребека Вокер во своето дело „Да бидеме реалниˮ, пишува за нејзиниот страв да не биде отуѓена од својата мајка (писателката Алис Вокер) и нејзината баба (Глорија Стајнем), оспорувајќи ги нивните ставови: „Младите феминистки го контролираат своето изразување и ги усогласуваат своите дела со цел да не ги вознемират нивните мајки кои се поискусни феминистки. Постои одредено растојание помеѓу феминистките кои се залагаат за вториот бран и оние кои се залагаат за третиот бран. Иако критериумите за возраст за феминистките од вториот и од третиот бран се нејасни, помладите феминистки навистина тешко се докажуваат како влијателни феминистички стручњаци и активистки.
Космос-968
Космос-968 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 декември 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 750 килограми. Космос-968 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 794 км, а најмалото на 767.
Караванки
Караванки (Karavanke, Karawanken) — планински венец во состав на Јужните Варовнички Алпи, на границата меѓу Словенија и Австрија. Со вкупна должина од 120 км во правец исто-запад, ова е еден од најдолгите венци во Европа. Низ него минуваат стопански важни патишта и има големо значење за туризмот. Географски и геолошки, планините се поделени на повисоките Западни и пониските Источни Караванки. Низ нив минува Околујадранскиот Расед, кој ги двои Јадранската и Евроазиската Плоча.
Географија
Венецот Караванки е продолжеток на Карнските Алпи источно од потокот Зиљица (Злица) близу тромеѓата на Австрија, Словенија и Италија кај Подклоштер (Арнолдштајн). Ограничен е со долината на Драва на север (наречена Рож или Розентал) и Сава на југ, одделувајќи го од соседните Јулиските Алпи. На исток се граничи со Камничко–Савињските Алпи и венецот Похорје.
Низ планините минуваат неколку планински превои и важни трговски патишта. Такви се Коренското Седло (Вурцен), Љубељ (Лојбл) и Езерскиот Врв (Зеберг), кои се во употреба уште од праисторијата. Денес австрискиот автопат „Караванкен“ (A11) се протега од Филах (Белјак) до автопатниот тунел, кој ги сече Западните Караванки, поврзувајќи ги со словенечкиот автопат A2 кај Јесенице. Венецот го сече и напоредна железничка линија преку тунел.
Краванките се популарни кај планинарите и на нив има поголем број планинарски домови. Многу врвови нудат добар поглед кон котлината на Клагенфурт (Целовец) на австриска страна и Љубљана на словенечка. Северната (австриска) страна е карпеста и стрмна, додека пак словенечката е поблага и прекриена со смрча и ниски кадрави борови на помала височина и треви на поголема.
Историја
Планините на венецот е населени уште од камено време, за што највеќе сведочат наодите од пештерата Поточка Зијавка. Во римско време, Караванките ја исцртувале јужната граница на провинцијата Норик, а подоцна и на словенското кнежевство Карантанија. Римскиот картограф Клавдиј Птоломеј ги споменува во околу 150 г. Името веројатно им потекнува од келтскиот поим карв што значи „елен“ (спор. денешен ceirw). Оваа традиција се зачувала и во словенското именување, како што е случај со месниот масив Кошута (женка на елен).
Почнувајќи од првата половина а XI век, Краванките ја образувале границата помеѓу Војводството Крањска и соседна Крањска краина на југ. Кога Корушка станала војводство во 1364 г., обете земји влегле во состав на Внатрешна Австрија како крунски земји на Хабсбуршката монархија од 1526 г. сè до Првата светска војна. Северните падини на Караванките (од австриска страна) се историски дом на Корушките Словенци, но сепак во октомври 1920 г. границата меѓу Австрија и Кралството СХС е повлечена по билото со решавањето на т.н. Корушко прашање (подоцна Југославија), од кои само општината Језерско веќе имала прејдено во Југославија.
По Втората светска војна, Караванките останале во улога на граница меѓу Австрија и Југославија, а од 1991 г. и независна Словенија. Почнувајќи од 2007 г. со влегувањето на Словенија во шенгенското подрачје, преку планините се одвива слободно движење на луѓе и стоки, а двете држави тежнеат кон економска интеграција на општини.
Позначајни врвови
Во текот на XIX век неколку топоними претрпеле германизација, па затоа денес се даваат двојазично:
Измит
Измит (İzmit, Νικομήδεια, Nicomedia) е град во Турција, административен центар на провинцијата Коџаели и на општината Коџаели. Сместен е на заливот на Измит (со древно име Астак) во Мраморното море, околу 100 км источно од Истанбул, во северозападниот дел на Анадолија. Центарот на градот има 300.611 жители според пописот од 2011. Во покраината (вклучувајќи ги руралните средини) има околу 1.459.772 жители. На ова место се наоѓал древниот град Никомедија — еден до најзначајните во источниот дел на Римското Царство помеѓу 286 и 324 г.
Географија
Геолошката локација на Измит е помеѓу 40°-41° N и 29°-31° E опкружен со заливот на Измит на југ, Истанбул и Мраморното море на запад, Црното Море на север и Сакарја на исток.
Градот е главно изграден на падините на ридот поради тесната област, додека рамни низини се наоѓаат околу заливот во близина на морето.
Клима
Измит има влажна суптропска клима со значителни поморски и континентални влијанија. Летата се топли и влажни, просечната максимална температура е околу 29 °C во јули и Август. Иако температурите обично надминуваат 30 °C во јуни, Јули, Август и дури и Септември. Во зима минималната просечна температура е околу 3 °C во јануари.
Економија
Измит е важен индустриски центар каде што се наоѓа и голема нафтена рафинерија и има повеќе цементарници. Во Измит исто така фабрика има Форд во заедничко вложување со Отосан.
Во изминатите неколку години провинцијата стана центар за автомобилска индустрија во Турција. Денеска, провинцијата Кочаели привлече повеќе од 1200 индустриски вложувања и 108 со интернационален капитал, во Кочаели е сместено исто така и најголемото Турско претпријатие Тупрас Петролеум.
Образование
Универзитетот во Кочаели во градот е основан во 1992, и има повеќе од 50,000 студенти.
Збратимени градови
Измит е збратимен со
Тања Деман
Тања Деман (Сплит, 1982) е хрватска мултимедијална уметничка. Има работено воглавно во медиуми со сложени светлосни инсталации, а со текот на времето се фокусирала и на фотографија, фото колаж и видео, а по завршувањето на училиштето на скулптура. Таа е една од најпознати хрватски уметнички од помладата генерација во светот.
Биографија
Таа ги користи медиумите фотографија и видео, „проучувајќи ја психологијата на околината низ архитектонски дела, нерамни пејсажи и доловувајќи ги филмските амбиенти, набљудувајќи ја динамиката на општествено-политичкиот урбан простор во кој живееме, во споредба со она што го имаме наследено. „ Таа е членка на ХУЛУ Сплит.
Награди
Добитничка е на повеќе награди, а од наградите во Хрватска се издвојува наградата од публика на изложбата T-HTnagrada@MSU.hr во 2008 година и влегувањето во финалето на Наградата Радослав Путар истата година.
Обработувачко лежиште
Терминот обработувачко лежиште или обработувачкко лежиште (англиски: CPU socket или понекогаш CPU slot) се употребува за да се означи начинот на врска на матичната плоча со централна обработувачка единица (ЦОЕ, CPU) во некои типови на компјутери и опслужувачи, посебно оние компатибилните со Интеловата x86 архитектура.
Поцеќето обработувачки лежишта и обработувачи кои се користат во денешно време се направени врз ознова на PGA (англиски: pin grid array) архитектурата, каде пиновите на обработувачот се вметнуваат во лежиштето. За да се олесни инсталацијата, се користат таканаречени ZIF лежишта (англиски: zero insertion force), со помош на кои обработувачот се вметнува во лежиштето без некој поголем отпор и се намалува можноста за оштетување на пиновите. Истовремено со помош на овие лежишта се обезбедува пиновите на обработувачот добро и цврсто да налегнат во лежиштето.
Алтернатива на PGA архитектурата, употребувана во поново време, е таканаречената LGA архитектура (англиски: land grid array) кај која пиновите се сместени на лежиштето а не на обработувачот.
За разлика од обработувачките лежишта, жлебните обработувачи се слични на картичките за експанзија и влегуваат во слотовите на матичната плоча. Оваа архитектура се поретко се користи во денешно време
Слотови
1: 478 пинското лежиште користеше micro-PGA, физички е помало од 423 лежиштето. 775 лежиштето поддржуваше PCI express, DDR2 меморија и Intel 64, подоцна се премина на Land Grid Array - LGA, каде пиновите се во лежиштето наместо на обработувачот, со цел на засилена функционалност.
2: Овие лежишта се за обработувачи со интегрирани мемориски контролери. 754 моделот има еден мемориски канал. 939 моделите имаат два мемориски канали. 940 моделите исто така имаат два мемориски канала но тие користат таканаречена регистрирана меморија, и повеќето поддржуваат симетрична мултиобработка (SMP). Лежиштата F и AM2 се редизајнирани за поддршка на DDR2. Лежиштата F имаат 1207 пина (се шпекулира дека повеќето од пиновите се додадени само заради поголема размерливост и дистрибуција на напојувањето). Лежиштето AM2 има 940 пина ама не ги поддржува актуелните AMD Opteron обработувачи.
3: Жлебните пакети имаат две предности; L2 кеш може да биде инсталирана на обработувачи, но на одвоени места. Вметнувањето и вадењето од матичната плоча е поедноставно и полесно. Меѓутоа растојанието од обработувачот до чиповите од матичната плоча е поголемо поради што системот станува нестабилен ако се надмине честотата повеќе од 500 MHz.
Шарл Лисјен Бонапарт
Шарл Лисјен Бонапарт или Карло Лучано Бонапарте (Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte, Carlo Luciano Giulio Lorenzo Bonaparte; 24 мај 1803 – 29 јули 1857) — француски биолог и орнитолог. Ја носел титулата „Кнез на Канино и Музињано“, наследена од татко му, Лисјен Бонапарт.
Животопис
Потоа Бонапарт се посветил на изучувањето на орнитологијата на САД, преработувајќи го Вилсоновото дело „Американска орнитологија“. 1824 г. со обидел да издејствува прием на тогаш непознатиот Џон Џејмс Одибон во Приридонаучната академија во Филаделфија, но не успеал поради противењето на Џорџ Орд.
Кон крајот на 1826 г, Бонапарт со семејството се вратил во Европа. Отишол во Германија и се сретнал со Филип Јакоб Кречмар, а во Англија го посетил Џон Едвард Греј во Британскиот музеј и повторно се сретнал со Одибон. Во 1828 г. се преселил во Рим. Во Италија организирал неколку научни собири и одржувал бројни предавања за американската и европската орнитологија, како и други природонаучни области. Помеѓу 1832 и, Бонапарт го објавил своето дело за животните на Италија, насловено како „Иконографија на италијанската фауна“ (Iconografia della Fauna Italica) и трудот „Споредбен осврт кон орнитолошките видови на Рим и Филаделфија“ (Specchio Comparativo delle Ornithologie di Roma e di Filadelfia) во која расправал за одликите на птиците во Филаделфија во споредба со оние во Рим. Во овој период на работа го создал родот зенаида (Zenaida) во чест на сопругата.
Коњсковола
Коњсковола (Końskowola) — село во југозападна Полска, помеѓу Пулави и Лублин, блиску до Курув, на реката Курувка. Селото е центар на посебна општина во рамите на општината Пулавиот Округ и Лублинското Војводство. Населено е со 2.188 жители (податоци од 2004 година).
Шарл Лисјен Бонапарт
Животопис
Во 1849 г. бил избран во римското собрание и зел учество во создавањето на краткотрајната Римска Република, каде уживал голема поддршка како пратеник од Витербо. Истата година учествувал во одбраната на Рим од четириесетилјадната војска испратена од братучед му, францускиот цар Наполеон III. По поразот на републиканската армија во јули 1849 г. го напуштил Рим и пристигнал во Марсеј, но морал да ја напушти земјата по наредба на братучедот. Следната година ги потврдил своите политички убедувања, давајќи ѝ го научното име Cicinnurus respublica на Вилсоновата рајска птица во чест на републиканските идеали.
Коњсковола
Име
Коњсковола би можело да се преведе како Коњска вола, но името доаѓа од вола - тип на село, и името на сопственикот - Јан Коњински (полски: Jan z Konina). Името на селото за првпат се спомнува уште во 1442 година.
Шарл Лисјен Бонапарт
Животопис
Во Англија присуствувал на собир на Британското научно здружение во Бирмингем, а потоа го посетил Вилијам Џардин во јужна Шкотска. По ова се зафатил со подготовка за класификација на сите птици во светот, посетувајќи ги музеите низ Европа за да ги проучува нивните орнитолошки збирки. Во 1850 г, добил дозвола да се врати во Франција и останал Париз до крајот на животот. Во 1854 г. бил назначен за директор на париската ботаничка градина(Jardin des Plantes), а во 1855 г. станал странски член на Кралската шведска академија на науките. Пред смртта го издал првиот том од делото „Преглед на птичјите родови“ (Conspectus Generum Avium).
Полуспроводник
Полуспроводници — кристални тела кај кои степенот на спроводливоста на електричната струја се наоѓа помеѓу металите и изолаторите.
Носители на електричеството низ полуспроводниците во електричното поле се празнините кои се движат во насока на електричното поле и електроните кои се движат во насока спротивна на насоката на електричното поле.
Има 2 вида полуспроводници:
Вовед
Спроводливоста на материјата е мерка за можноста низ неа да тече електрична струја ако врз неа се дејствува со електрично поле. Електричната струја настанува како резултат на насочено движење на наелектризирани честички. Спроводливоста на материјата зависи од повеќе услови – природата на материјата, температура, осветленост, допингување со хемиски нечистотии, механички деформации на материјалот и др. кои можат да доведат до зголемување или намалување на спроводливоста на самата материја.
Полуспроводници се материјали чиј степен на спроводливост на електричната струја се наоѓа помеѓу металите и изолаторите. Носители на електричеството низ полуспроводниците во електричното поле се празнините кои се движат во насока на електричното поле и електроните кои се движат во насока спротивна на насоката на електричното поле. Во практиката идеално хемиски чисти полуспроводници не постојат. Постоењето и на најмали примеси од други елементи во структурата на полуспроводниците, многу ја менува нивната спроводливост. Зголемувањето на спроводливоста на полуспроводниците под дејство на примесите, се должи на зголемување на бројот на слободни електрони, или на зголемување на бројот на шуплини. Бидејќи спроводливоста на полуспроводниците може да се менува со контролирано додавање на примеси или со дејствување на електрично поле или светлина, тие се многу корисни уреди за засилување на сигнали и претворање на енергија. Исто така, денес се и основна градбена единка на компјутерскиот хардвер, сообраќајните показатели, големите телевизиски екрани, сетилници, радиоприемници, радиопредаватели, итн. За да се објаснат својствата на полуспроводниците се осврнуваме кон теоријата на квантната физика со помош на која се прикажува движењето на електроните низ кристалната решетка на атомот.
Кристална структура на полуспроводниците
Кога атомите ќе се приближат на блиско растојание, тие се поврзуваат и формираат стабилно цврсто тело, со врски помеѓу соседните атоми. Кај полуспроводникот, тенденцијата на секој атом да формира пополнета надворешна електронска лушпа е задоволена со помош на ковалентна врска. Соседните атоми ги делат електроните како заеднички и се сместени најмногу во зоната помеѓу атомите. Ова ковалентно поврзување може да се изведе квантитативно со помош на квантната механика, со решавање на Шредингеровата равенка. Се добиваат високи вредности за |ψ|2¬ на средината помеѓу јадрата, што значи дека постои голема веројатност поврзувачките електрони да се наоѓаат таму. Елементите кои се основни полуспроводнички материјали формираат ковалентни врски. Овие ковалентни кристали се одликуваат со сјај и тврдина затоа што соседните атоми мора да го задржат правилниот просторен распоред, бидејќи врските се строго насочени по линијата што ги поврзува атомите, како и заради големата јачина на парното електронско поврзување. Најважни елементарни полуспроводници се во IV група на периодниот систем: јаглерод C6 (2p2), силициум Si14 (3p2), германиум Ge32 (4p2) и калај Sn50 (5p2). Елементите во соседните колони B, P, As, Sb, S, Se, Te, I, исто, повеќе или помалку, имаат некои полуспроводнички особини.
Ако се гледаат елементите од IV група, заедничко им е што имаат 4 електрони во надворешната електронска лушпа (s + p) и имаат 4 празни места (бидејќи можно е пополнување до p6), па овие елементи се четиривалентни и се очекува да имаат слични механизми на поврзување и хемиски особини.
Заради тенденцијата на атомите да ја пополнат надворешната електронска лушпа овие елементи кристализираат во т.н. дијамантска структура. Секој атом се поврзува со 4 соседни атоми делејќи ги со нив валентните електрони. Тридимензионално оваа структура изгледа како на слика 1.
Друга важна група полуспроводници се соединенијата формирани од III и IV група елементи во периодниот систем. Најпознати се: GaAs, InSb. Со оглед на тоа што едниот елемент има три празни места, а другиот има пет празни места во валентната лушпа, карактерот на врските е ковалентен, со кристална структура слична на дијамантската, со алтернативни атоми од III, односно IV група. Иако подготовката на овие соединенија за производство на единствен кристал со доволно добар квалитет е потешка отколку кај елементарните полуспроводници, тие имаат дополнителни технички предности.