cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Меѓународни односи
-ПСИХОЛОШКИ ФАКТОРИ ВО МЕЃУНАРОДНИТЕ ОДНОСИ Вреднувањето на психолошките фактори во меѓународните односи доаѓа од сваќањето дека државата не е црна кутија како што е предложено од реализмот, и дека тука можат да постојат и други влијанија на надворшни политички одлуки. Анализирајќи ја улогата на личностите во процесот на донесување на одлуки може да постои некаква објаснувачка моќ, како и улогата на недоразбирање помеѓу различни страни. Важна апликација на психолошки фактори од подединично ниво во меѓународните односи е концептот на групно мислење и склоноста на политичарите аналогно да размислуваат.
-БИРОКРАТСКАТА ПОЛИТИКА ја разгледува улогата на бирократијата во процесот на донесување на одлуки, и одлуките ги смета како резултат на бирократските расправии.
-РЕЛИГИОЗНИТЕ, ЕТНИЧКИ И СЕЦЕСИОНИСТИЧКИ ГРУПИ- Посматрајќи ги овие аспекти од подединечното ниво, постои една објаснувачка моќ во поглед на етничките, конфликтните, религиозните војни, транснационалната дијаспора (политика на дијаспората), и други глумци кои не се сметаат себеси дека би одговарале во дефинираните државни граници. Ова е посебно корисно во концептот на пред модерниот свет на слаби држави.
-НАУКА, ТЕХНОЛОГИЈА И МЕЃУНАРОДНИ ОДНОСИ-како науката и технологијата влијаат врз глобалното здравје, бизнис, природа,технологија и развој.
-МЕЃУПОЛИТИЧКА ЕКОНОМИЈА и економските фактори во меѓународните односи
Меѓународните институции формираат витален дел од современите меѓународни односи. Меѓусебното делување на системско ниво е раководено од нив, а исклучени се некои традиционални институции и обичаи во меѓународните односи, како што е употребата на војна (освен во самоодбрана).
Футуристот Пол Раскин ја поддржувал хипотезата дека една нова, легитимна форма на глобална политика може да се заснова на “изнуден плурализам”. Овој принцип го води формирањето на институции кои се засноваат на три одлики: филозофија, каде некои работи мора да се приспособат на глобално ниво; изборноста која го ограничува делокругот на глобалниот авторитет до реални глобални работи, додека одредени работи од помал домен се регулирани на пониски нивоа; и разнородноста која дозволува различни форми на локални и регионални институции сè додека тие ги задоволуваат глобалните обврски.
Поврзано: Меѓународна организација
ОБЕДИНЕТИ НАЦИИ
Главен дел: Обединети нации
Обединетите нации (ОН) е меѓународна организација која себеси се опишува како “глобална асоцијација на влади кои ја олеснуваат соработката во меѓународното право, меѓународната безбедност, економскиот развој и социјалната еднаквост”. Многу од меѓународните институции ја следат истата организациона структура како и ОН.
ЕКОНОМСКИ ИНСТИТУЦИИ
Азиска развојна банка
Африканска развојна банка
Меѓународен монетарен фонд
Светска банка
ЧОВЕКОВИ ПРАВА
Европски суд за човекови права
Комитет за човекови права
Интер-американски суд за човекови права
Меѓународен криминален суд
Меѓународен криминален трибунал за Руанда
Меѓународен криминален трибунал за поранешна Југославија
Совет за човекови права на Обединетите Нации
Африкански суд за правда
Европски суд за правда
Меѓународен суд за правда
РЕГИОНАЛНИ БЕЗБЕДНОСНИ СПОГОДБИ
Главна статија: Колективна безбедност
АЈИН
Арапска лига
ЗНД
Европска унија
ОДЕР
Курдска лига
НАТО
Поврзано
Развојна критика
Дипломатски монитор
Историја на идеите
Човекова историја
Човекова безбедност
Меѓукултурна компетенција
Список на МО институции и организации
Список на училишта за МО
Список на научни весници за меѓународни односи
Морален синкретизам
Политички реализам
Мерки за градење на самодоверба
Мерки за градење на самодоверба во Јужна Америка
Континентална унија сите односи и комуникации сто се остваруваат на меѓу социјалните групи кои се ги надминуваат државните граници се неракуваат меѓу народни односи
Оџак (Босна и Херцеговина)
Оџак (босански, српски, хрватски: Odžak) — град во северниот дел на Босна и Херцеговина, кој се наоѓа во близина на реката Сава, 10 километри од границата со Хрватска. Оџак е во Посавскиот кантон на Федерацијата на Босна и Херцеговина.
Фудбалски сојуз на Естонија
Фудбалски сојуз на Естонија Естонски фудбалски сојуз (Eesti Jalgpalli Liit, скрат. EJL) — главна фудбалска организација во Естонија. Оваа организација ја организира фудбалската лига вклучувајќи го и првенството кој се вика Мајстерлига, Естонскиот куп и фудбалскata репрезентација на Естонија. Седиштето на организацијата се наоѓа во Талин. Сојузот станал член на ФИФА во 1923 година, но бил распуштен по советската анексија на Естоније во 1940 година. Член на ФИФА повторно станала во 1992 по стекнувањето на независност на Естонија.
Сајпл (планина)
Сајпл (Mount Siple) — потенцијално активен штитест вулкан на Антарктикот. Се издига н ависина од 3.110 м и доминира во северозападниот дел на островот Сајпл, одвоен од Бакутисовиот Брег, Земја на Мери Берд, од Гецовиот Леден Гребен. Бидејќи изгледа младо, се претпоставува дека последен пат избувнал за време на холоценот. На врвот има калдера со димензии 4 × 5 км, а на подолните бокови има туфни купи. На североисточната падина на планината е карпестата стрмина Рисли, околу 7 морски милји (13 км) од врвот. Има зафатнина од, споредлива со онаа на Еребус.
Планината е наречена по американскиот истражувач и географ Пол Сајпл (1908–68) кој зел учество на шест антарктички експедиции, меѓу кои двете експедиции на Ричард Берд од 1928-30 и 1933-35 г. (Сајплов Брег, остров Сајпл). Командувал со Западната база на Антарктичката служба на САД (1939–41). Бил навигатор на сите поважни истражувачки летови од базата, вклучувајќи го летот на кој е откриена планината Сајпл.
Вулканот е посетен во февруари 2017 г. како дел од експедицијата на Швајцарскиот поларен институт за обиколување на Антарктикот. Направена е репортажа за колонија на аделиски пингвини која отседнува таму во сезоната за парење.
Светско првенство во фудбал 1998 - група Г
Светско првенство во фудбал 1998 - група Г била една од осумте групи во групната фаза на натпреварување на Светското првенство 1998. Натпреварите се одиграле од 15 до 26 јуни 1998 година. Учесници во оваа група биле, , и.
Романија и Англија од оваа група минале натаму, пласирајќи се во осминафиналето, а Колумбија и Тунис го завршиле своето учество во групната фаза.
Англија - Тунис
<section begin=СП 1998 - Г1 /><section end=СП 1998 - Г1 />
Романија - Колумбија
<section begin=СП 1998 - Г2 /><section end=СП 1998 - Г2 />
Колумбија - Тунис
<section begin=СП 1998 - Г3 /><section end=СП 1998 - Г3 />
Романија - Англија
<section begin=СП 1998 - Г4 /><section end=СП 1998 - Г4 />
Колумбија - Англија
<section begin=СП 1998 - Г5 /><section end=СП 1998 - Г5 />
Романија - Тунис
<section begin=СП 1998 - Г6 /><section end=СП 1998 - Г6 />
Островица (Живиње)
Островица — осамени наоди од бронзеното време во атарот на селото Живиње, Македонија. Во блокот на задругата „Орашец“, оддалечен 5 километри североисточно од селото, се најдени неколку питоси со праисториски одлики.
Јужен Хорасан
Јужен Хорасан ( Ostān-e Khorāsān-e Jonūbī) е покраина во Иран. Главен град е Бирџанд. Други поголеми градови се Фердоус и Кен. Има 7 окрузи.
Јужен Хорасане една од трите покраини формирани во 2004 г. со поделбата на поранешната покраина Хорасан.
Хавански мост (Киев)
Хаванскиот мост (украински: Гаванський міст) е мост кој минува низ реката Днепар во престолнината на Украина, Киев.
Мостот бил изграден и пуштен официјално во употреба на 17 декември 2007 година. Мостот е долг 380 метри и има шест ленти.
Западна Австралија
Западна Австралија (Western Australia) е една од шесте сојузни држави на Австралија. Главен град е Перт.
Канал Елба-Либек
Канал Елба-Либек (Elbe-Lübeck-Kanal; познат и како Канал Елба-Траве) — вештачки воден пат во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Ги поврзува реките Елба и Траве, што претставува пристапен пат од Елба до Балтичкото Море. Долг е 61,5 километри; на северниот крај е Либек, на јужниот крај е градот Лауенбург. Градот Мелн е долж каналот.
Претходник на каналот бил Каналот Штекниц (Stecknitz Canal), изграден од Ерих IV, војвода на Саксо-Лауенбург, помеѓу 1390 и 1398, правејќи го еден од најстарите вештачки водни патишта во Европа. Овој канал ги поврзувал малите реки Штекниц (притока на Траве) и Делвенау (притока на Елба). Бил дел од старата патека на солта. Каналот Штекниц бил 85 сантиметри длабок, 7,5 метри широк и 94 километри долг. Каналот имал 17 дрвени брани, од кои „Палмшлојзе“ (Palmschleuse) во Лауенбург сè уште постои.
Според авторите Дејвид Кирби и Мерџа-Лиса Хинканен, „патувањето (долж Штекниц) често траело до четиринаесет дена, поради големиот број на брани и на несоодветноста на истите. Голем број на планови за нов канал Балтичко-Северно Море се појавиле уште во век, но ниеден не стигнал на реализација.
Во 1900 година, стариот канал бил заменет од сегашниот канал Елба-Либек. Делумно бил искористен и стариот канал, како и Штекниц и Делвенау. Новиот канал, генерално, бил се исправил, така што ја намалил должината на моменталните 61,5 километри.
Перцепирање на инфразвукот
Инфразвукот е звук на честоти пониски од ниските честоти на крајот на прагот на човечкиот слух на 20 Hz Познато е, сепак, дека луѓето можат да согледаат звуци под оваа честота на многу високи нивоа на притисок. Инфразвукот може да дојде од многу природни, како и вештачки извори, вклучувајќи временски обрасци, топографски одлики, активност на океанскиот бран, грмотевици, геомагнетни бури, земјотреси, млазни потоци, планински масиви и лансирање ракети. Инфразвуците се присутни и во вокализациите на некои животни. Звуците со ниска честота можат да патуваат на долги растојанија со многу мало слабеење и може да се откријат стотици милји далеку од нивните извори.
Цицачи
Производството и перцепцијата на инфразвукот се забележани кај повеќе цицачи, вклучувајќи кит, слон, жирафа, нилски коњ и носорог. За повеќето од овие животни, набудувањата се прелиминарни и нивната чувствителност на инфразографијата не е квантифицирана. Ако некое животно произведува звук со мала честота и го користи во комуникација, тоа сугерира дека животното може да биде и чувствително на инфразвук.
Слонови
Слоновите се копнени животни во кое производството на инфрасончни повици прв го забележа М. Кришнан, подоцна откриено од Кети Пејн. Употребата на звуци со ниска честота за комуникација на долги растојанија може да објасни одредени однесувања на слоновите што претходно ги збунувале истражувачите. Групите на слонови кои се одделени и по неколку километри е забележано дека патуваат паралелно или истовремено ја менуваат насоката и се движат директно едни кон други за да се сретнат. Времето на еструсот кај жените е асинхроно, трае само неколку дена и се јавува само на секои неколку години. Како и да е, мажјаците, кои обично талкаат за разлика од женските групи, брзо се собираат од многу насоки за да се натпреваруваат за приемчива жена. Бидејќи инфразвукот може да патува на многу долги растојанија, се претпоставува дека повиците во инфрасончниот опсег можат да бидат важни за комуникација на долги растојанија за вакво координирано однесување меѓу одвоените слонови.
Производство на инфразвук и негово перцепирање
Снимките и експериментите за репродукција поддржуваат дека слоновите ги користат инфрасоничните компоненти на нивните повици за комуникација. инфрасончни вокализации се снимени од слонови заробени во многу различни ситуации. Структурата на повиците варира во голема мера, но повеќето од нив се движат во честота од 14 до 24 Hz, со времетраење од 10-15 секунди. Кога најблискиот слон е на 5 метри од микрофонот, снимените нивоа на звучен притисок можат да бидат од 85 до 90 dB SPL. Некои од овие повици се целосно нечујни за луѓето, додека други имаат звучни компоненти што веројатно се должат на хармониците со поголема честота под 20 Hz. Понекогаш, вокализациите предизвикуваат забележливи татнежи кои се придружени со треперење на кожата на челото на повикувачкиот слон каде што носниот премин влегува во черепот. Ова треперење може да се случи и без да предизвика некој видлив звук, што сугерира производство на чисто инфрасоничен повик. Механизмот на производство на инфрасончен повик кај слоновите не е утврден.
Експериментите за репродукција со користење на претходно запишани вокализации на слонови покажуваат дека слоновите можат да ја согледаат инфразографијата и како реагираат на овие дразби. Во експериментите за репродукција, одредени однесувања што се јавуваат обично по вокализациите се бодуваат пред и по репродукција на повик. Овие однесувања вклучуваат кревање и зацврстување на ушите, вокализација, одење или трчање кон скриениот звучник, собирање во тесна група и останување неподвижно („замрзнување“), со повремени движења на скенирање на главата. Појавата на вакво однесување постојано се зголемува по репродукцијата на повик, без разлика дали станува збор за репродукција со полн опсег или репродукција во која најголемиот дел од енергијата е над 25 Hz беше филтриран. Ова филтрирање покажува дека бихевиорално значајната информација за повикот е содржана во инфрасончниот опсег, а исто така симулира ефект на слабеење зависно од честотата на далечина, како што може да се појави во дивината. Однесувањето во однесувањето не се зголемува за чисти тонски стимули кои се слични на снимените инфрасончни повици во честота и интензитет. Ова покажува дека одговорите се однесуваат на сигналите што им биле значајни на слоновите.
Постојат некои збунувачки фактори кои можат да влијаат на резултатите од овој вид експерименти. Прво, животните навистина може да бидат почувствителни отколку што би покажале експериментите поради навика на животни до стимулите на репродукција по неколку пробни повторувања. За да се избегне ова, истражувачите презентираат неколку различни типови на репродукции по случаен редослед. Друг проблем што може да се појави при толкувањето на теренските експерименти направени врз групи животни е тоа што животните може да реагираат на сигналите од другите слонови во групата отколку на стимулот за репродукција. Сепак, се претпоставува дека барем едно животно во групата го согледало и одговорило директно на стимулот.
Чувствителност на инфразвук
Праговите на аудитивната чувствителност се измерени во однесувањето за една поединечна млада женска индиска слонка. Тестот за климатизација за чувствителност бара слонот да одговори на стимул со притискање на копче со трупот, што резултира со награда за шеќерна вода ако слонот правилно ја идентификувал соодветната појава на стимул. За да се утврдат праговите на аудитивната чувствителност, одредена честота на звук е претставена со различен интензитет за да се види со кој интензтет стимулот престанува да предизвикува одговор. Кривата на аудитивната чувствителност на овој слон започна во 16 година Hz со праг од 65 dB Плитка падина се намалува до најдобриот одговор при 1 kHz со праг од 8 dB, проследено со стрмен пораст на прагот над 4 kHz. Според 60 dB пресек, горната граница беше 10,5 kHz без апсолутно никаква забележлива реакција на 14 kHz. Горната граница за луѓето се смета за 18 kHz. Горните и долните граници на слухот на слоновите се најниски измерени за сите животни настрана од гулабот. Спротивно на тоа, просечната најдобра честота за сослушување на животните е 9,8 kHz, просечната горна граница е 55 kHz.
Способноста да се разликуваат честотите на два последователни тона, исто така, беше тестирана за овој слон со употреба на слична парадигма за условување. Одговорите на слонот беа донекаде непостојани, што е карактеристично за цицачите на овој тест. Како и да е, можноста за дискриминација на звуците беше најдобра на честотите под 1 kHz особено при мерења од 500 Hz и 250 Hz
Тестовите за можноста за локализирање на звуците, исто така, го покажаа значењето на перцепцијата на звукот со ниска честота кај слоновите. Локализацијата беше тестирана со набvingудување на успешното ориентирање кон звучниците од левиот или десниот извор кога тие беа позиционирани под различни агли од главата на слонот. Слонот може да ги локализира звуците најдобро на честота под 1 kHz, со совршена идентификација на левиот или десниот звучник под агли од 20 степени или повеќе, и дискриминации на ниво на шанса под 2 степени. Способноста за локализација на звукот беше измерена да биде најдобра на 125 Hz и 250 Hz, средно на 500 Hz, 1 kHz, и 2 kHz, и многу слаб на честотите на 4 kHz и погоре. Можна причина за ова е дека слоновите се многу добри во користење на разлики во интерауларна фаза, кои се ефикасни за локализирање на звуци со ниска честота, но не толку добри во користење на разлики во интерауларен интензитет, кои се подобри за звуци со поголема честота. Поради големината на главата на слонот и големото растојание помеѓу нивните уши, знаците за интераурална разлика стануваат збунети кога брановите должини се пократки, објаснувајќи зошто локализацијата на звукот е многу слаба на честотите над 4 kHz. Беше забележано дека слонот ја ширеше пината на ушите само за време на задачите за локализација на звукот, но прецизниот ефект на ова однесување е непознат.
Птици
Иако птиците не произведуваат вокализации во инфрасончниот опсег, забележани се реакции на инфрасончни дразби кај неколку видови, како што се гулабот што доаѓа, морските птици и азискиот Тетреб. Се претпоставува дека птиците можат да користат откривање на природно појавено инфразвук за насоки со долг дострел од далечни обележја или за откривање на времето. Бидејќи се спроведени тестови за слух на инфрасончни честоти на мал број видови птици, вистинската разновидност на оваа способност кај птиците е непозната.
Гулаби
Перцепцијата на инфразвукот е забележана и квантифицирана кај гулабот што доаѓа, кој има особено добри вештини за навигација на далечина. Прецизната релевантност на ваквите сигнали за гулабот сè уште не е позната, но се претпоставува неколку употреби за инфразвук, како навигација и откривање на воздушни турбуленции при летање и слетување.
Чувствителност на инфразвук
Во експериментите со употреба на климатизација на отчукувањата на срцето, откриено е дека гулабите можат да детектираат звуци во инфрасончниот опсег на честоти до 0,5 Hz За честоти под 10 Hz, прагот на гулабот е околу 55 години dB што е најмалку 50 dB почувствителни од луѓето. Гулабите се во можност да ги разликуваат малите разлики во честотата во звуците помеѓу 1 Hz и 20 Hz, со чувствителност која се движи од промена на 1% на 20 Hz во промена од 7% на 1 Hz Чувствителностите се мерат преку тест за условување на отчукувањата на срцето. На овој тест, анестезирана птица е претставена со единствен звук или низа звуци, проследено со електричен шок. Пулсот на срцето на птицата ќе се зголеми во очекување на шок. Затоа, со мерка на отчукувањата на срцето може да се утврди дали птицата е во состојба да разликува дразби што би биле проследени со шок од дразби кои не би можеле. Слични методи се користат и за да се утврди чувствителноста на гулабот на промените во барометарскиот притисок, поларизираната светлина и УВ-светлината. Овие експерименти беа спроведени во комори за изолација на звук за да се избегне влијанието на бучавата од околината. инфрасончните стимули тешко се произведуваат и често се пренесуваат преку филтер што ги ослабува компонентите со поголема честота. Исто така, стимулите на пукање на тонот користени во овие експерименти беа презентирани со почеток на стимул и постепено се расипуваа и исклучуваа неутрализирање со цел да се спречат првичните минливи вклучувања и исклучувања.
Во раните експерименти со чувствителност на ултразвук кај гулаби, хируршко отстранување на колумела, коска што ја поврзува тимпаничната мембрана со внатрешното уво, во секое уво сериозно ја намалува можноста да реагира на инфразвук, зголемувајќи го прагот на чувствителност за околу 50 dB Целосното хируршко отстранување на целата кохлеа, лагена и колумела целосно го укина секој одговор на инфразографијата. Ова покажува дека рецепторите за инфрасончни стимули може да се наоѓаат во внатрешното уво.
Нервни влакна чувствителни на инфразвук
Нервните влакна кои се чувствителни на инфрасончните стимули се идентификувани кај гулабот и се изучуваат нивните одлики. Излегува дека, иако овие влакна потекнуваат и од внатрешното уво, тие се сосема различни од нормалните акустични влакна. Инфразвучно чувствителните влакна имаат многу високи стапки на спонтан исцедок, со просечна вредност од 115imp / s, што е многу повисоко од спонтаното празнење на другите аудитивни влакна. Снимките покажуваат дека стапките на испуштање не се зголемуваат како одговор на стимуланси на инфразвук, но се модулираат на нивоа споредливи со праговите на однесување. Длабочината на модулацијата зависи од честотата и интензитетот на стимулот. Модулацијата е заклучена фаза така што стапката на празнење се зголемува за време на едната фаза на стимулот и се намалува за време на другата, оставајќи ја просечната стапка на празнење константна. Таквата модулација на честота на пулсот овозможува анализата на стимулот да биде независна од периферното подесување на базиларната мембрана или влакненцата, што е веќе слабо на ниски аудитивни честоти. За разлика од другите акустични влакна, инфрасончните влакна не покажуваат никакви индикации дека се прилагодени на одредена карактеристична честота.
Рупертов Брег
Рупертов Брег (Ruppert Coast) — дел од бреговата линија на Земјата на Мери Берд на Антарктикот меѓу ’ртовите Бренан и Беркс, или помеѓу Сондерсовиот Брег на запад и Хобсовиот Брег на исток. Се протега од 146°31' ЗГД до 136°50' ЗГД. Името го дал контраадмиралот Ричард Берд во чест на полковникот Џејкоб Руперт, поддржувач на неговата втора антарктичка експедиција (1933–1935) каде е направен првиот извиднички прелет на брегот. Геолошкиот топографски институт на САД (USGS) целосно го картирал брегот со копнен земјомер и воздушни снимки на воената морнарица во периодот од 1959 до 1965 г.
На Рупертовиот Брег се наоѓа руската поларна станица „Рускаја“.
Набави си муда: 9 и 1 / 2 бајки за секс
„Набави си муда: 9 и 1 / 2 бајки за секс“ (англиски: Grow a pair: 9 1/2 fairy tales about sex) — збирка раскази на британската писателка Џоана Волш од 2015 година.
Содржина
Книгата ги содржи следниве раскази:
За делото
Модерните бајки на Волш се сличуваат во светот на чудесните еротски можности, каде желбата е водечка енергија, а срамот е непозната емоција. Во неверојатно смешните, апсурдни и понекогаш мрачни бајки, сè е исполнето со магијата на сексот. Сепак, под надреалната површина на книгата, во нејзиното пулсирачко срце, лежи остроумно истражување на бројните пермутации и комплексности на желбата. Збирката добила бројни позитивни критики. Така, писателката Дубравка Угрешиќ ја оценила со зборовите: „Оваа исклучителна, лесна, смешна книгичка е одлично четиво!“; а Марина Ворнер во „Гардијан“ ја оценила како „надреална, непристојна и безобразно инвентивна“.
Изданија на македонски јазик
Збирката е објавена на македонски јазик во 2019 година како 134. книга во едицијата „Магма“ на издавачката куќа „Темплум“. Преводот го извршила Ивана Галапчева, а авторка на илустрациите е Симона Манчева. Книгата, со обем од 67 страници и со димензии од 17 сантиметри, била испечатена во печатницата „Алма“ во тираж од 100 примероци. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-487118-7.
Независна македонска организација Илинден
Независната македонска организација „Илинден“ е создадена за борба против денационализацијата и асимилацијата од страна на бугарската држава врз граѓаните, кои по етничко потекло и самоопределба биле Македонци.
Формирање
Создадена е на 15 април 1968 година во Петрич. Основоположници на организацијата се: Сократ Маркилов, Пандо Илиев, Ѓорги Алексов Дунгалов, Илија Кочев, Алексо Иванов, Тодор Цаканделов, Иван Тимчев, Јордан Гошев и Иван Немчев. Нешто подоцна во организацијата влегол Стојан Георгиев Томовичин. На почеток броела 20 членови, а нејзиното зголемување се одвивало бавно, бидејќи било неопходно да се зачува коспирацијата. Според евиденцијата што ја водел Сократ Маркилов, во периодот од 1968 до нејзиното откривање при крајот на 1973 година, во Организацијата членувале меѓу 200 и 300 лица од цела Пиринска Македонија. А пак според нотесот во кој ги запишувал, нивниот број изнесувал 134 души.
Откривање
Бугарската полиција успеала да ги најде трагите на организацијата и на 5 ноември 1973 година, во Петрич, Софија и Разлог биле уапсени Сократ Маркилов, Пандо Илиев и Стојан Георгиев - Томовичин. Нешто подоцна биле уапсени и Илија Кочев, Тодор Цаканделов, Ѓорги Дунгалов, Иван Тимчев и многу други. Во истражната постапка тие се жестоко малтретирани, како на пример во резултат на удири со рачката од револвер по слепочницата на Илија Кочев му истекло левото око. Покренати биле обвиненијата против осум души за ширење на клеветничка пропаганда и за загрозување на безбедноста и територијалниот интегритет на НР Бугарија. Интересно е што ниту на едно место и кај ниту еден од обвинетите не била прибележана неговата национална припадност. Ниту пак во документите од судскиот процес не било забележано дека обвинетите се организирале во организација преку чиј статут и програма се бореле за своите македонски национални и човечки права. Според тогашната политика Бугарија спроведувала едноставно бришење на Македонците на секој начин.
Сократ Маркилов, Пандо Илиев и Иван Тимчев биле осудени на пет години строг затвор, Илија Кочев и Стојан Георгиев на четири, еден бил осуден на три, еден на две и еден на една година. Две години потоа, во 1976 година биле обвинети и осудени Кирил Панчев и Јордан Костадинов Иванов.
Со апсењето и по пресудите на најистакнатите членови на Независната македонска организација „Илинден“ не престанала борбата на Македонците од пиринскиот дел на Македонија. По излегувањето од затвор, без исклучок, сите се приклучиле кон новоформираните македонски организации во Бугарија, кои ја продолжиле борбата за националните права на Македонците во тој дел на Македонија.
Послание на апостол Јаков
Посланието на Јаков, како и сите општи посланија, освен посланието до Евреите, е именувано по неговиот автор (Јак. 1:1).
Автор и дата на пишување
Од четирите мажи, во Новиот завет, што го носат името „Јаков“, само двајца можат да бидат автори на ова послание. Никој сериозно не ги земал предвид Јаков помладиот, синот на Алфеј (Мат. 10:3; Дела 1:13) или Јаков, таткото на Јуда, не Искариот (Лк. 6:16; Дела 1:13). Некои го имаат предложено Јаков, синот на Заведеј и брат на Јован (Мат. 4:21), но тој прерано бил маченички убиен за да го напише (Дела 12:2). Така што, останува само Јаков, најстариот полубрат на Исус (Мк. 6:3) и брат на Јуда (Мат. 13:55), кој исто така го напишал посланието што го носи неговото име (Јуда 1). Најпрво Јаков Го имал отфрлено Исус како Месија (Јвн. 7:5), но подоцна поверувал (1 Кор. 15:7). Тој станал клучниот водач во Ерусалимската црква (сп. Дела 12:17; 15:13; 21:18; Гал. 2:12) и бил наречен како еден од „столбовите“ на таа црква, заедно со Петар и Јован (Гал 2:9). Тој, исто така, бил познат и како Јаков Праведниот поради неговата посветеност кон праведноста. Според еврејскиот историчар од првиот век, Јосиф Флавиј, Јаков бил маченички убиен околу 62 год. н.е. Јаков, исто така, имал напишано и писмо, кое е запишано во Дела 15. Споредбата на вокабуларот од тоа писмо, со ова послание, дополнително го потврдува Јаков како автор на посланието. Јаков пишувал со авторитет, бидејќи тој лично Го видел воскреснатиот Христос (1 Кор. 15:7). Тој бил препознаен како соработник на апостолите (Гал 1:19) и бил водач на црквата во Ерусалим. Тој најверојатно го напишал ова послание до оние верници кои биле распрснати (с. 1). Причината за тоа распрснување биле немирите што се случиле околу 44 год. н.е. Тие настани се запишани во Дела 12. Исто така, Ерусалимскиот собор (околу 49 год. н.е.), опишан во Дела 15, не е споменат. Доколку тој собор веќе се одржал, би се очекувало да биде спомнат. Со оглед на овие работи, посланието на Јаков, може со точност да се датира околу 44–49 год. н.е. Оваа е најрано напишаната книга од Новозаветниот канон.
Историски и теолошки теми
Во посланието на Јаков се гледа посветеност кон директни и остри изјави за тоа како мудро да се живее, и поради тоа потсетува на книгата Изреки. Нагласена е практичната примена, па затоа е потенцирано побожното однесување, наместо теоретското знаење. Јаков пишувал со страст. Тој сакал неговите читатели да бидат бескомпромисно послушни на Божјиот збор. Исто така, тој најмалку триесет пати алудира кон природата (на пр., „морски бран“ [Јак. 1:6]; „лазачи“ [Јак. 3:7]; и „небото даде дожд“ [Јак. 5:18]), како што и му доликува на некој кој поминал многу време на отворено. Јаков го надополнува Павле во нагласувањето на оправданието по вера. Тој тоа го прави со тоа што ја нагласува духовната плодност, која покажува дека верата е вистинска.
Толкувачки предизвици
Најмалку два значајни текста од ова послание, претставуваат предизвик за толкувачот: 1) Каква е врската помеѓу верата и делата во Јак. 2:14–26? Дали тоа што Јаков ги нагласува делата, е во спротивност со Павле кој е сконцентриран на верата? 2) Дали ветувањата за исцелување, дадени во Јак. 5:13–18, се однесуваат на духовната или физичката сфера?
Краток преглед
Има повеќе начини на кои може да се направи краток преглед на книгата, со цел да се сфати распоредот на нејзината содржина. Еден од начините е ако се подреди во низа на тестови, преку кои може да се измери дали верата на некоја личност е искрена.
Краток преглед
Цитат од Посланието на апостол Јаков
"Блажен е човекот, кој поднесува искушение, зашто кога ќе биде испитан, ќе прими венец на живот, што Бог им го ветил на оние, кои Го љубат. Ниеден, кој е искушуван, да не рече: „Бог ме искушува.” Зашто, Бог не се искушува од злото, и Самиот никого не искушува. Туку, секого го искушува неговата сопствена похот, која го влече и го мами. Потоа похотта зачнува и раѓа грев, а направениот грев раѓа смрт. Не заблудувајте се, возљубени браќа мои. Секој добар дар и секој совршен подарок доаѓа одозгора, од Таткото на светлината, во Кого нема измени, ниту сенка од промена. Тој нè роди според Својата волја преку Словото на вистината, за да бидеме првина на Неговите созданија. Знајте го ова, возљубени браќа мои: секој човек да биде брз во слушањето, а бавен во зборувањето, бавен на гнев, зашто човечкиот гнев не создава правда пред Бога. Затоа отфрлете од себе: секаква нечистота, и последниот остаток на злобата, и примете го со кротост во вас насаденото Слово, кое може да ги спаси вашите души. Но бидете извршители на Словото, а не само слушатели, кои се измамуваат себеси. Зашто, кој го слуша Словото, а не го извршува, сличен е на човек, кој го набљудува своето природно лице во огледало; ќе се погледне и ќе замине, и веднаш заборава каков бил. А кој ќе се загледа во совршениот закон на слободата и остане во него, не како заборавлив слушател, туку како вистински извршител, тој ќе биде блажен во својата дејност. Ако некој мисли дека е побожен, а не го зауздува својот јазик, туку го мами своето срце, неговата побожност е суетна. Ова е чиста и неизвалкана побожност пред Бога и Таткото: да бидат посетувани сираците и вдовиците во нивните неволји, и самиот да се пази себеси непорочен од светот."
Жените во турската политика
Жените во Турција имаат активно учество во националната политика, а бројот на жени во турскиот парламент постојано се зголемил на последните избори.
Позадина
Република Турција е основана по распаѓањето на Отоманското Царство на 29 октомври 1923 година. Иако политичката моќ на некои Валиде султани (мајки кралици) над османлиските султани била значителна, особено за време на периодот познат како Султанат на жените, жените немале шанса да служат на ниту една официјална политичка функција во отоманската ера.
Претседател
Досега немало жени претседателки во Турција.
Претседател на парламентот
Досега немало жени претседателки на Големото национално собрание во Турција.
Заменик претседател
Функцијата потпретседател била воспоставена во 2018 година и немало жена потпретседател во Турција.
Премиер (1920–2018)
Тансу Чилер, турска професорка по економија од 1983 година, влегла во политиката во ноември 1990 година, приклучувајќи се на конзервативната Партија на вистинскиот пат (DYP). На 13 јуни 1993 година, таа била избрана за лидер на партијата, а на 25 јуни истата година, Чилер била назначена за премиер на коалициската влада, со што станала првата и единствена жена премиер на Турција до денес. Таа била на оваа функција до 6 март 1996 година во 50-та, 51 -та и 52-та влада на Турција.
Канцеларијата на премиерот била укината во Турција во 2018 година.
Владини министри
Првата жена министер во турската влада била Туркан Акјол, во 1971 година. Таа била министерка за здравство во технократската влада на Нихат Ерим. ( 33-та влада на Турција) Во 1983 година, таа била еден од основачите на СОДЕП, кратенка за Социјалдемократската партија, нова партија која станала една од најголемите политички партии во Турција во 1980-тите.
Жени во владините министерки:
Потпретседатели на Собранието
Иако до денес ниту една жена претседател на советот не служела во Големото национално собрание на Турција, неколку политичари биле заменик-претседатели на парламентот во различни периоди. Во 1972 година, првата жена заменик-претседател на парламентот станала Нермин Нефтчи. Некои од другите заменик-претседатели биле Мерал Акшенер (МХП), Ѓулдал Мумџу (ЦХП) и Ајше Нур Бахчекапили (АКП).
Партиски лидери
Првата жена лидер на турската партија била Бехиџе Боран (1910–1987). Како член на Работничката партија на Турција (TİP), таа била избрана за претседател на партијата во 1970 година и продолжила на оваа функција сè додека не биле затворени сите политички партии по воениот удар на 11 септември 1980 година. Други женски партиски лидери биле:
Женски партии
Две партии биле основани од жени: Националната женска партија на Турција во 1972 година (до 1980 година) и Партијата на жените (Турција) во 2014 година
Пратеници
Првите пратенички во турскиот парламент, избрани на општите избори на 8 февруари 1935 година.
Избори 1935–1999 година
Меѓутоа, по ветувачкиот почеток во 1935 година, бројот на жени во парламентот почнал да се намалува. Посебно на изборите во 1950 и 1961 година, само 3 жени успеале да влезат во парламентот, а бидејќи историјата има дадено право на жените да гласаат и да бидат избрани, тоа е најмалку жени кои влегле во парламентот.
2002 – сегашни избори
Од 1995 година, бројот на жени во парламентот постојано се зголемува. Процентот на жени од 1935 година, првата година кога жените можеле да бидат избрани во парламентот, бил надминат не порано од 1999 година. Сепак, стапката на застапеност на жените не паднал под 10 проценти по изборите во 2011 година.
Членови на Сенатот (1961–1980)
Големото национално собрание на Турција имало Сенат (Горниот дом) помеѓу 1961 и 1980 година. За сенатори биле избрани следните жени:
Гувернер
Првата жена гувернер на Турција станала Лале Ајтаман. Ајтаман, која билс гувернер на Мугла помеѓу 1991-1995 година, била назначена на оваа позиција од претседателот Тургут Озал. Во меѓувреме, првата жена гувернер на округот во Турција е Озлем Бозкурт Геврек. Таа служела во областа Орта во Чанкири во 1995 година. По овие години, бројот на женски гувернери рапидно се зголемил.
Локални власти
Првата жена мухтар (селска глава) во Турција била Ѓулкиз Урбил, која станала мухтар на селото Демирџидере (сега Карпузлу) во областа Чине во провинцијата Ајдин во 1933 година. Таа на изборите се натпреварувала против седум машки кандидати. Првата жена градоначалник на градот билс Муфиде Илхан, која била избрана за градоначалник на Мерсин во 1950 година.
Глас (фонетика)
Фонетската симболика се запишува во [квадратни] загради.
Поделба на гласови
Гласовите во македонскиот јазик се делат на:
Самогласките се: а, е, и, о, у, но понекогаш се користи и сонант р. Се изговараат со поширокото отворена уста, за разлика од согласките и тие ја вршат слоговната функција во јаизкот.
Р, има функција на самогласка, ако:
Согласки се гласови при чие изговарање воздухот во усната празнина наидува на помали или поголеми пречки при изговорот.
Во македонскиот литературен јазик има 26 согласки.
Поделба на согласки
1. Според начин на образување
2. Според место на образување
NGC 5816
NGC 5816 — леќеста галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Глас (фонетика)
Поделба на гласови
3. Според звучност
NGC 5816
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Глас (фонетика)
Едначење по звучност
Една од најкарактеристичните појави во македонскиот јазик е гласовната промена едначење по звучност. Таа се случува при допир на две согласки со различна звучност. Кога во зборот ќе се најдат две согласки една до друга различни по звучност тие се изедначуваат — или двете стануваат звучни или двете безвучни. Тоа зависи од звучноста на втората согласка.
NGC 5816
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5816 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 5816 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Глас (фонетика)
Едначење по звучност
звучна + безвучна = две безвучни
б + безвучна = п, г + безвучна = к, д + безвучна = т, итн.
NGC 5816
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 0 м 4,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 5' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Глас (фонетика)
Едначење по звучност
безвучна + звучна = две звучни
п + звучна = б, к + звучна = г, т + звучна = д, итн.
NGC 5816
Други поделби
Проучување на NGC 5816 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 902544. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 288; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6168. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1009.
Глас (фонетика)
Едначење по звучност
Едначењето по звучност се бележи и кога зборовите се претставкираат, односно кога претставката завршува со звучна согласка, а зборот започнува со безвучна.
На пример:
зад + скрие = затскрие над + превар = натпревар под + свест = потсвест пред + чувство = претчувство без + куќник = бескуќник из + чезне = исчезне Овие претставки кога ќе се најдат пред зборови со исти согласки може или да се удвојат (оддава, раззелени, оттука, поттикне) или поради сраснатоста во зборот, едната да исчезне (одамна, бесмислен, бесмртен, исели, исече, расели, расече, расони).
Во неколку случаи едначењето по звучност не се одбележува:
На пр.: судски, градски, охридски; производствен, следствено; судство, производство, соседство итн.
Не се одбележува едначењето на „д“ и пред множинската наставка -ци: предок — предци; крадец — крадци; очевидци, ороводци итн.
Исто така, не се одбележува едначењето на „д“ пред членската морфема -та: заповедта, жедта, исповедта.
На пр.: надежта, скрбта, зобта.
Обезвучување на согласки
Обезвучување на согласки е кога на крајот на зборот звучната согласка преминува во безвучна и тука настанала говорна промена.
На пр.
Редување на согласки и самогласки
Редување (замена) на согласки и самогласки е промена во коренот на зборот или во наставката при изведување нови зборови од ист корен или промена на форма на зборовите.
Испуштање на самогласки
Испуштање на самогласки настанува при промена на форма по род, број и член
еднина -> множина
нечленувана форма -> членувана форма
Сенце
Сенце — село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Горна Река, сместено на патот помеѓу градовите Гостивар-Дебар.
Потекло на името
Селото е скоро секогаш во сенка, па се претпоставува дека од таму доаѓа и самото негово име.
Географија и местоположба
Сенце се наоѓа во областа Горна Река, во средишниот дел на територијата на Општина Маврово и Ростуше, на северозападната падина на планината Бистра. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 1.100 метри.
Селото е сместено на Бистра, кон Баричката Клисура, малку пониско од Беличица. Сепак е сместено доста високо во планината.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Ѓафа Сенцес, Враца, Суходол, Ливада те Ме, Требишка Рупа, Острво, Под-Камен, Ѓулус Камен, Стари Лоз, Красниче и Самарница.
До него води тесен асфалтен пат, кој се исклучува од регионалниот пат Маврово-Дебар.
Историја
Во 1852 година жителите на Сенце го помагаат издавањето на книгата „Утешение грешним“ на Кирил Пејчиновиќ.
Во век, Сенце било село во Реканската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото зафаќа простор од. На него преовладуваат шумите на површина 1.000 хектар, пасиштата заземаат 544 хектари, додека на обработливото земјиште отпаѓаат само 84 хектари.
Население
Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Сенце било село со 100 домаќинства и 279 жители, од кои 72 Албанци муслимани и 207 Албанци православни христијани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, етнографија и статистика“) од 1900 година, селото има 315 жители, од кои 195 биле запишани како Албанци правослани, а 120 Албанци муслимани. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Сенце имало 108 Албанци.
Селото е мало и во 1961 година броело 234 жители, од кои 98 биле Албанци, 84 Македонци и 50 жители Турци, додека во 1994 година бројот се намалил на 78 жители, од кои 66 биле Албанци, а 12 жители Македонци.
Пописот од 1991 година не бил целосно одржан во селото Сенце, бидејќи дел од неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема целосни податоци.
Според пописот од 2002 година, во селото Сенце живееле 21 жител, од кои 5 Македонци, 15 Албанци и 1 Бошњак.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Сенце:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Според податоците кои ги собрал Томо Смилјаниќ - Брадина во периодот од 1912-1914 година, во селото Сенце живееле следните православни родови: Леревит, Серафимовит, Цицкавит и Балковит.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во рамките на новосоздадената Општина Маврово и Ростуше, која настанала со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната Општина Маврови Анови, која со измените во Законот за територијална поделба на Македонија била припоена со Општина Ростуша, со што двете општини ја создале новата Општина Маврово и Ростуше, во која денес се наоѓа селото.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар, додека во периодот по војната од 1957 до 1965 година се наоѓала во некогашната општина Маврово. Во рамките на истата општина се наоѓало и во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Трница, во која покрај Сенце се наоѓале Беличица, Бибање, Богдево, Бродец, Волковија, Врбен, Грекање, Жужње, Кичиница, Кракорница, Нивиште, Нистрово, Ничпур, Рибница и Тануше. Општината Трница постоела и во периодот 1950-1952 година, во која влегувале селата Беличица, Волковија, Врбен, Кичиница, Сенце и Трница.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0478 според Државната изборна комисија, сместено во простории на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 59 гласачи.
NGC 3341
NGC 3341 — галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3341 се споменува и како UGC 5831, MCG 1-27-31, CGCG 37-124.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3341 е од видот P. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3341 има привидни димензии од 1,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
NGC 1438
NGC 1438 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1438 се споменува и како ESO 482-41, MCG -4-9-58.