cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шума Ѕвездара
Име и историја
Во 19 век подножјето не било урбанизирано и, далеку од центарот на градот, белграѓаните го користеле како одморалиште и излетничко место, наречено Баба Ружин крај („Мала на баба Ружа“). Српскиот крал Петар I сакал да го изгради својот кралски двор на ридот, но бил убеден да не го стори тоа затоа што во случај на војна ќе биде лесно пристапен од насоката Дунав. Во почетокот на 20 век, областа Велики Врачар била проектирана за пошумување. По Првата светска војна ридот бил покриен со ливади, лозја и многу циглани, а соседството во подножјето на Велики Врачар почнало да се развива, главно скромни населби на земјоделци и наемници. Во 1929-32 година, опсерваторијата дизајнирана од чешкиот архитект Јан Дубови (1892-1969) била изградена на врвот на ридот, приближно во средината на шумата. Опсерваторијата првично била наречена Ѕвездара, па ридот и развојната приградска област на Белград околу неа наскоро биле именувани така. Со текот на времето, остана како име на белградското маало. Како резултат на тоа, многумина денес веруваат дека Ѕвездара била именувана едноставно по ѕвездите. По изградбата на опсерваторијата, во 1933 година започна создавањето на шумите, правејќи уникатна вештачки создадена зелена зона во урбаното ткиво на Белград. Пошумувањето било интензивирано по 1945 година. Најмасовното пошумување се случило од 1948 до 1950 година кога биле засадени десетици илјади садници. Генералниот урбанистички план на Белград од 1972 година официјално ја класифицирал шумата Ѕвездара како парк-шума.
Одлики
Освен опсерваторијата, објекти во шумата или во нејзина близина го вклучуваат „Институтот Михајло Пупин“ во северноцентралниот и седум мали стадиони (ФК 29. Ноември, ФК Ѕвездара, ФК Млади пролетер, ФК Булбулдерац, стадион Омладински) во северозападниот дел. Во шумата се наоѓа и детскиот комплекс „Ѕвездани Гај“. Закрпи од северниот дел се урбанизирани, формирајќи маало Ѕвездара II (особено по улицата Драгослава Срејовиќа). Јужно од шумата се Клиничко-болничкиот центар Ѕвездара и спортскиот центар Олимп. Болницата била изградена во раните 1930-ти и е колоквијално позната како „Градска болница“. Источно од шумата се наоѓаат белградските нови гробишта.
Шумата е оштетена од неовластената индивидуална станбена градба, така што во 2007 година владата на градот Белград објави дополнителни планови за проширување на шумата Ѕвездара на север и југ, поврзувајќи ја во процесот со Ада Хуја и Шумице, соодветно, или како вистински парк или само авении, а со тоа и создавање зеленило на Белград. Но, во 2009 година градските власти одлучиле да преобразат делови од дрвото во градежно земјиште, наводно за да го прошират болничкиот комплекс, иако проектираното земјиште покриваше трипати поголема површина отколку што зафаќа комплексот сега. Исто така, градот сакаше да изгради црква и викендички во центарот на шумата. Севкупно, 5 хектари дрво требало да се исече и расчисти. Ова ги поттикнало протестите на месното население кое сакало да ја зачува шумата. Од градското одделение за здравство одговориле дека сакаат да изградат само две дополнителни згради во болничкиот комплекс на само неколку хектари, додека Одделението за животна средина излегло со соопштение дека не поддржуваат никакво сечење на шумата.
Во 2012 година бил завршен и отворен научно-технолошкиот парк Белград, откако бил во изградба од 1989 година. Се наоѓа на источниот централен влез во паркот.
Матео Дармијан
Матео Дармијан (роден во Лењано, Милано) — италијански фудбалер, играч од одбраната на Манчестер Јунајтед и на италијанската репрезентација.
Шума Ѕвездара
Одлики
Градската власт во јули 2017 година го објавила проектот „шеталиштето Ѕвездара“. Шеталиштето требало да има мали плоштади и живописни погледи. Тоа е дел од пошироката реконструкција на просторот кој би опфатил 35.18 хектари. Проектот опфаќа отстранување или реконструкција на многу јавни згради и фирми, но и можност за уривање на малите станбени куќи со дворови и изградба на 5-катните згради.
Растенија
Шумата Ѕвездара е пример за урбан биотоп. Во шумата има 136 видови растенија. Дрвјата се претежно алохтони и типични за рудералните живеалишта. Девет од видовите дрвја се ретки, реликтни, ендемични или загрозени: американски планински јасен, бела топола, цреша, бреза, норвешки јавор, европски бел брест, орев, полски брест и турска леска. Најчестите видови дрвја во шумата вклучуваат црна топола, канадска топола, јавор, даб, црн бор и шкотски бор. Во 2009 година просечната старост на дрвото била проценета на 50 години.
За оваа област карактеристични се тревни растенија. Нема заштитени или загрозени видови од овој вид растенија.
Матео Дармијан
Падова
На 17 јули 2009, Милан го позајмил Дармијан на екипата на Падова во Серија Б. Тој го направи своето деби на 28 ноември во поразот од Виченца со 2-1. Дармијан ја завршил сезоната со 20 настапи во Серија Б, а Падова завршила на 19-тото место на табелата, поради што морале да играат и бараж за опстанок во лигата против Триестина. Дармијан ги одиграл двата натпревари од баражот помагајќи му на својот тим да избори опстанок.
Шума Ѕвездара
Животни
Во шумата има три вида водоземци и четири рептили. Водоземци се шарен дождовник, зелена крастава жаба и горска жаба, додека меѓу влекачите спаѓаат европскиот зелен гуштер, обичен ѕиден гуштер и жолт смок.
Матео Дармијан
Палермо
На 12 јули 2010 година, Дармијан му се приклучил на Палермо во пред-сезонскиот тренинг-камп во Австрија, откако Милан и сицилијанската екипа од Серија А постигнале согласност за негов трансфер со договор за ко-сопственост. Веќе следниот ден Дармијан бил претставен во клубот, а надоместокот кој Палермо го платил изнесувал 800.000 €. Дармијан го направил своето деби за росанеро на 16 септември 2010 година во натпревар од Лига Европа против Спарта Прага (2-3), во кој, исто така, го направил своето деби во европските турнири. Своето деби за Палермо во лигата го направил во четвртото коло од сезоната, влегувајќи како замена на местото на Хавиер Пасторе во победата со 3-1 над Јувентус. На 6 февруари 2011, тој го одиграл својот прв натпревар како стартер во Серија А на гостувањето кај Лече (4-2), но бил заменет уште во 33-тата минута поради повреда. Сезоната ја завршил со вкупно 16 натпревари во трите натпреварувања Серија А, Купот на Италија (каде Палермо бил финалист и загубил со 3-1 од Интер) и Лига Европа.
Шума Ѕвездара
Животни
Шумата Ѕвездара е населена со 48 видови птици, во различни заштитни статуси. Во заштитеното подрачје се гнездат 21 вид на птици, а во останатиот дел од шумата уште 9 видови. Во зима и за време на преселбата, во шумата се населуваат уште 9 видови. Заштитените видови вклучуваат јастреб глувчар, планинска улулајка, планински був, був и кукумјавка. До 2021 година, во шумата се регистрирани вкупно 77 видови, вклучувајќи славејче, црноглаво грмушарче, голема сипка, обичен кос и црн клукајдрвец.
Матео Дармијан
Торино
По обновувањето на договорот за ко-сопственост помеѓу Милан и Палермо на 23 јуни 2011, на 12 јули Дармијан бил позајмен на Торино, во Серија Б. Своето деби за граната го направил на 13 август во натпреварот Торино-Лумецане (1-0) во вториот круг на италијанскиот куп; првиот гол го постигнал во натпреварот Торино-Емполи во 12-тото коло од првенството, носејќи му водство на својот тим со 2-1 што се покажало како конечен резултат и победа за Торо. Во 15. коло од сезоната во натпреварот Бари-Торино (1-1), кој се одиграл на 13 ноември 2011 година, се здобил со потешка повреда. На крајот од сезоната Дармијан со Торино изборил промоција во Серија А, откако одиграл 33 натпревари во лигата и еден во Купот на Италија.
Шума Ѕвездара
Животни
Заштитени видови цицачи се северниот белограден еж (кој е избран за симбол на шумата) и европскиот крт.
Заштита
Шумата Ѕведара е заштитена како природен споменик (IUCN Категорија III), за која многумина сметаат дека е премногу ниско ниво на заштита, па еколошките групи и месното население агитираат тоа да се промени. Заштитеното подрачје изнесува 80.57 хектари сопственост на државата и 87 хектари земјиште во приватна сопственост.
Матео Дармијан
Торино
По завршувањето на сезоната, на 20 јуни 2013, Торино ја решиле ситуацијата околу договорот на Дармијан во своја корист, откако му платиле на Палермо дополнителни 675.000 евра за втората половина од договорот. Севкупно, Торино платил за играчот малку повеќе од 1,5 милиони евра. Во сезоната 2013-2014, станал еден од клучните играчи на клубот и еден од главните протагонисти во најуспешната сезона на Торо во последните 14 години, заедно со напаѓачите Чиро Имобиле (најдобар стрелец во првенството за таа сезона) и Алесио Черчи. Дармијан одиграл 37 натпревари во Серија А - помагајќи му на својот тим да заврши на 7. место и да избори настап во Лигата на Европа за следната сезона, по неуспешниот обид на Парма да добие лиценца за играње на УЕФА натпревари.
Во својот прв настап за сезоната 2014-2015, на 7 август 2014 година, тој го постигнал својот прв гол во европските натпреварувања во повратниот натпревар од квалификациската рунда од третото коло на Лига Европа, кога на домашен терен Торино со 4-0 ја совладал шведската екипа Бромапојкарна; вториот дошол на 11 декември истата година, во натпреварот против Копенхаген. Претходно на 29 октомври, Дармијан го одбележил својот прв гол во Серија А, единствениот во натпреварот со кој Торино ја победил Парма на домашен терен со 1-0. Во шеснаесттина-финалето на Лига Европа го постигнал одлучувачкиот гол кој му овозможил на неговиот тим да го елиминира Атлетик Билбао со победа од 3-2 на Сан Мамеш. На 26 април 2015, бил еден од стрелците за Торино заедно со Фабио Кваљарела, во првата победа на клубот после 20 години чекање над градскиот соперник Јувентус.
Вкупно во дресот на Торино одиграл 151 натпревар и постигнал 6 гола.
Манчестер Јунајтед
На 11 јули 2015, Манчестер Јунајтед го купил Дармијан за необјавена сума која се верува дека изнесувала околу 12.7 милиони фунти. Тој го направил своето деби во Премиер лигата на 8 август 2015 година во победта со 1-0 над Тотенхем на домашен терен. По завршувањето на натпреварот, менаџерот Луј ван Гал го оценил неговиот перформанс како најдобар во натпреварот.
Репрезентативна кариера
Дармијан беше дел од италијанската репрезентација под 21 година на Европското првентво за играчи под 19 години во 2008.
На 25 март 2009 тој го направил своето деби за италијанската репрезентација под 21 година во пријателски натпревар против Австрија.
Гује Лагервал
Гује Лагервал, (родена како Гун-Мари Шестрем,, 13 јануари 1918 — 8 јануари 2019) — шведска глумица.
Матео Дармијан
Репрезентативна кариера
После одлична сезона (2013-2014) во дресот на Торино, на 13 мај 2014 година, тој бил вклучен во провизорната листа од 30 играчи на италијанската репрезентација за Светското првенство 2014. Дармијан го направил своето деби за сениорската репрезентација, на 31 мај 2014 година, на возраст од 24 години, играјќи како десен бек во пријателскиот натпревар против Ирска (0-0), кој се одржал во Лондон. Следниот ден, тој бил вклучен во листата од 23 играчи избрани за настап на Светското првенство. На 14 јуни, тој го направи своето деби на Светското првенство, играјќи како стартер во првиот натпревар на Италија, победата со 2-1 над Англија. Тој, исто така, ги одиграл и следните два натпревари против Костарика и Уругвај, кој Аѕурите ги загубиле со идентичен резултат 1-0 и не успеале да се квалификуваат за следната рунда.
Во почетокот на 2015 година ја добил наградата Pallone Azzurro за најдобар играч на репрезентацијата за 2014 година.
Гује Лагервал
Животот
Таа била мажена за глумецот Стур Лагервал од 1940 година до нивниот развод во 1956 година. Гује Лагервал почина на 100 години, пет дена пред нејзиниот 101 роденден.
Матео Дармијан
Клупска статистика
Статистика е ажурирана на 15 август 2015.
Српски студии
Српски студии е академска дисциплина во рамките на славистиката која е фокусирана на изучување на српскиот јазик, литература, историја и култура. Во рамките на славистиката припаѓа на јужнословенската подгрупа.
Главни центри
Главните центри на српските студии се наоѓаат во Србија, главно во Белград, и во Нови Сад. Специјализиран факултет во Белград, наречен Истражувачки центар за српски студии бил создаден во 2010 година во рамките на Катедрата за историја (Филозофски факултет, Универзитетот во Белград. На универзитетите во Босна и Херцеговина, Црна Гора, Хрватска и некои други европски и северноамерикански земји, се изучуваат и различни програми за српски студии. Северноамериканското друштво за српски студии (NASSS) е активно од 1978 година. Нејзиното списание, наречено Српски студии, го достигнало 28-от том. На Универзитетот Колумбија се организираат специјални програми по српски студии.
NGC 948
NGC 948 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 948 се споменува и како MCG -2-7-15.
Откривање
Телото е откриено на 1 ноември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 948 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 948 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 28 м 45,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 30' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 12°.
Функција (математика)
[[Податотека:Graph of example function-comma decimals.svg|мини|десно|250п|График на функцијата
И доменот, и интервалот на сликата го претставуваат множеството на реални броеви меѓу -1 и 1,5.]] Функција е математички поим кој ја одразува врската меѓу елементите од различни множества. Поточно, тоа е „закон“ според кој секој елемент на едно множество (домен на функцијата) може да се стави во соодветство со некој елемент од друго множество (кодомен на функцијата).
Математичкиот поим функција ја изразува интуитивната претстава за тоа како една величина во целост го определува значењето на друга величина. Така значењето на променливата x еднозначно го определува значењето на изразот x^2, а значењето на еден месец еднозначно го определува значењето на месецот кој следува, исто како што секој човек може да се поврзе со друг човек — неговиот татко.
Обично се разгледуваат бројни функции кои ставаат едни броеви во соодветство со други. Ваквите функции поседуваат низа на карактеристични својства и добро се претставуваат со цртежи во вид на графици.
Историја
Поимот „функција“ (во потесна смисла) бил најпрво користен од страна на Лајбниц (1692 година). Од друга страна, Јохан Бернули во писмо до истиот тој Лајбниц, го употребил овој поим во смисла поблиска до современата.
Првобитно, поимот функција не се разликувал од поимите за аналитичко претставување. Подоцна се појавиле определени функции дадени од Леонард Ојлер (1751 година), а потоа Лакроа (1806 година) дал функции практично во современ вид. На крај, општата дефиниција за функцијата (во современата форма, но за бројните функции) била дадена од страна на Лобачевски (1834 година) и Дирихле (1837 година).
Кон крајот на XIX век, поимот за функција ги надминал рамките на бројните системи. Први од овој вид биле вектор-функциите, а наскоро Готлоб Фреге ги вовел логичките функции (1879), а по појавата на теоријата на множествата, Дедекинд (1887) и Пеано (1911) ја формулирале современата универзална дефиниција.
Дефиниции
Постојат две дефиниции за функција:
И двете дефиниции не противречат една на друга.
Интуитивна дефиниција
Функцијата f (операција, оператор) е закон или правило според кое секој елемент x од множеството X е ставен во соодветство со единствениот елемент y од множеството Y.
Притоа се вели дека функцијата f е зададена на множеството X, или дека f го одразува X во Y.
Теоретско-множествена дефиниција
Во теоретската математика, функцијата f е згодно да се дефинира како бинарен однос (осносно множество на подреден пар ), што го задоволува следниот услов: за секој x\in X постои единствен елемент y\in Y, така што (x,y)\in f.
Ова дозволува да се зборува за тоа дека на елементот x\in X му е придодаден еден и само еден елемент y\in Y таков што (x,y)\in f.
Ознаки
Ако е зададена функцијата f, која е дефинирана на множеството X и добива вредности во множеството Y, односно функцијата f го одразува множеството X во Y, тогаш:
Присуството на функционална зависност меѓу елементот x\in X и елементот y\in Y
Зезен
Зезен (Seesen) — град во округот Гослар, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на северозападните падини на планинскиот масив Харц, околу 20 километри западно од градот Гослар. Денес градот брои помалку од 20.000 жители.
Местоположба
Зезен се наоѓа на благи ридести падини пред планинскиот масив Харц и се смета како „прозорец на Харц“ поради поволната сообраќајна положба.
Соседни општини
Соседни општини на Зезен се: на север, Бокенем, Ламшпринге (обете во округот Хилдесхајм) и Хахаузен; на исток, Лаутентал и Вилдеман; на југ, Бад Грунд (во округот Остероде) како и Бад Гандерсхајм и Калефелд (обете во округот Нортхајм) на запад.
Градски единици
Кон Зезен (10.759 жители без единиците) припаѓаат следниве единици:
Бројот на население за сите места се однесува на 31 декември 2013 година.
Историја
Саксонската населба „Зехуза“ (Sehusa) била првпат спомената во 974 година во декрет издаден од царот Отон II и канцеларот Вилигис, од 1235 година припаѓала на велфските војводи Брауншвајг-Линебург, кои го изградиле и самиот замок. Во 1428 година, Зезен добил градски права од војводата Отон II Едноокиот од Брауншвајг-Гетинген. Во 1836 година, Хајнрих Енгелхард Штајнвег (подоцна именуван Хенри Енгелхард Стејнвеј) го направил своето прво големо пијано во неговата кујна во Зезен; инструментот денес се наоѓа во њујоршкиот музеј Метрополитен.
Збратимени градови
Зезен е збратимен со следниве градови:
Емруш Сума
Емруш Сума (албански: Emrush Suma; Димце, СФРЈ, денес Косово, ) е поранешен член на ОНА.
Извесно време живел во Франција. Учествувал во студентските нереди во Приштина во 1997 година. Бил член на КЗК, а подоцна бил назначен за раководител на Одделот за борба против организираниот криминал и шверц во 6 заштитна зона. Од таа позиција целосно го организирал шверцот со оружје, дрога, цигари и луѓе на подрачјето на Блаце, Генерал Јанковиќ, Витина и Прешево, со криминална банда од 30 луѓе. Учествувал во изнудување на финансиски средства за ОВПМБ.
Во текот на воениот конфликт во Македонија бил член на генералштабот на ОНА, како и командант на ОНА во Арачиново. Како водач во Арачиново, бил повреден во главата, и се верува дека заради него било ненавременото повлекувањето на ОНА од Арачиново додека не бил однесен со хеликоптер на НАТО во Косово, во болницата во Бон Стил.
На 24 јули 2001 година бил ставен на македонската црна список на граѓани, а на 27 јули е ставен ѝ на списокот на американскиот претседател Џорџ Буш.
Изабел Жефроа
Изабел Жефроа (Isabelle Geffroy) (родена на 1 мај 1980 во Тур, Франција), попозната по прекарот Заз (Zaz), е француска пејачка која комбинира повеќе џез стилови, француско вариете, соул и акустика. Таа е позната по нејзиниот прв хит „Je veux“, од нејзиниот прв албум Zaz, издаден на 10 мај 2010.
Пејачка кариера
Во 2001 година, таа ја започна нејзината пејачка кариера во блуз бендот „Fifty Fingers“ („Педесет прсти“). Таа пееше во музички групи во Angoulême, особено во џез квинтет. Таа стана еден од четирите пејачи на Izar-Adatz (Баскија за „Метеорот“), разноличен бенд составен од шеснаесет луѓе со кои таа беше на турнеи две години, особено во среднопиринејскиот дел и Баскија. Таа работеше во студиото како хорист во Тулуза и настапуваше со многу пејачи, вклучувајќи ги Maeзo, Арт Менго, Владимир Макс, Жан-Пјер Мадер и Серж Геро.
Во мај 2010 година, француското списание Телеграма објави: „Пораснаа гласините во последниве недели: Заз е свет глас и таа ќе биде откритие на летото!“. На 10 мај 2010 година, Zaz го издаде својот прв албум. Тој содржи композиции што ги таа напиша („Trop sensible“) и во кои се јавува како соавтор ("Les passants", "Le long de la route", "Prends garde à ta langue", "J'aime à nouveau", "Ni oui ni non"). Керадин Солтани се јавува како продуцент на албумот со натпис „Play On“ и го напиша и компонира хитот „Je veux“. Поп пејачот Рафаел Харош ги напиша нејзините песни "Éblouie par la nuit", "Port Coton" и "La fée". Во 2010 година, таа потпиша договор за нејзините турнеи со Caramba и издавачот Sony АТV. Таа беше поканета во неколку телевизиски појавувања (како што се Taratata и Chabada) и беше присутна во неколку програми на радио.
Во 2011 година, таа се приклучи на хуманитарниот ансамбл „Les Enfoirés“. Zaz одржа концерт во Нови Сад (Србија).
Во 2012 година, Zaz планира да одржи концерт во Белград (Србија).
Тараџи П. Хенсон
Tараџи Пенда Хенсон (родена на 11 септември, 1970) е американска глумица и автор. Студирала глума на универзитетот Хауард и ја започнала кариерата во Холивуд во гостински улоги на неколку телевизиски емисии пред да го направи својот напредок во Mомчето бебе (2001). Таа доби пофалби за нејзините настапи како проститутка во Хастл и Флоу (2005), за што доби номинација на Еснафска глумечка награда за извонредна изведба од страна на номинацијата „ Уметник во движење“ на филмска сцена; и како самохрана мајка на хендикепирано дете во Необичниот случај на Бенџамин Батон (Дејвид Финчер) (2008), за која доби награда на Академија, награда САГ и номинации за избор на критичари за најдобра глумица. Во 2010 година се појави во акционата комедија Ноќ за состанок, и во римејкот на Карате дете.
Хенсон, исто така, има широка и успешна кариера во телевизијата, вклучително и серии како што се Дивизија, Легален Бостон и Ели Стоун. Во 2011 година, таа глуми во филмот Телевизиски филм за време на животот: Преземено од мене: Приказната за Тифани Руби, кој и донесе номинација за наградата „Примити Еми“ за извонредна главна глумица во ограничена серија или филм. Од 2011 до 2013 година, таа глуми како детектив Јоцелин Картер во драмата КБС, Лице на интерес, за кое доби Награда за слика НАЦП. Таа глуми во ансамблските филмови Мисли како маж (2012) и нејзиното продолжение во 2014 година. Во 2015 година таа започна да глуми како Куки Лион во драмската серија на Фокс, Империја, за која стана првата Афроамериканка која освои награда за избор на критичарите за најдобра глумица во драма серија. Таа, исто така, ја освои наградата Златен глобус ; и беше номиниран за Еми наградите во 2015 и 2016 година.
Раниот живот и образованието
Хенсон е родена на 11 септември 1970 година во Југоисточен Вашингтон, ќерка на Бернис ( н.е. Гордон), корпоративен менаџер во „ Вудвард и Лотроп “ и Борис Лоренс Хенсон, чистачка и металопроизводител. Таа има двајца помлади браќа и сестри, Шон и Ејприл. Таа честопати зборува за влијанието на нејзината баба, Петси Балард, која ја придружуваше на Наградите на Академијата годинава каде што беше номинирана. Нејзините први и средни имиња се со потекло од Свахили : Тараџи („надеж“) и Пенда („љубов“). Според митохондриската ДНК- анализа, нејзината матринеална лоза може да се проследи кај масите во Камерун. Таа рече дека истражувачот на Северниот Пол Метју Хенсон бил „брат на мојот прадедо“.
Рана кариера (2001–2014)
Хенсон примила своја членска картичка во ДСГ во раните 90-ти за извршување на 3 улоги како изведувач во позадина (екстра). Нејзината прва значајна улога беше во комедија-драмски филм „ Бебе момче“ во 2001 година, каде го прикажуваше Ивет, заедно со пејачката Тирезе Гибсон.
Во 2005 година, Хенсон беше во независниот филм „ Метеж и протокол“ како Шуг, љубовниот интерес на Теренс Хауард, кој го прикажа машкиот предводник ДиЏеј. Како што е детално прикажано подолу, таа го направи своето деби во пеењето во филмот, кој беше номиниран за две награди на Академијата и освои една. Во 2008 година се појави со Бред Пит во Необичниот случај на Бенџамин Батон, каде ја играше Квинзи, мајка на Бенџамин и за која доби номинација за Оскар за најдобра глумица. Во интервју за Лорен Виера од Чикаго Трибјун, таа истакна дека „Квини е олицетворение на безусловна љубов“. Хенсон глумеше во два филма на Тајлер Пери, Семејството што пленува во 2008 година и Можам да направам лошо саматаод себе во 2009 година. Во 2010 година се појави во римејкот на Дете каратист со Јаден Смит. Иако не доби мнозинство позитивни критики, филмот имаше комерцијален успех.
Во 2011 година, Хенсон глумеше како Тифани Рубин во филмот „Животна филмска Мрежа “, преземено од мене: Приказната за Тифани Рубин. Се засноваше на вистински настани во животот на една жена од Њујорк, чиј син, Коби, беше киднапиран од неговиот биолошки татко во Јужна Кореја. Нејзиното портретирање на Рубин доби позитивни критики и заработи неколку номинации за награди, вклучувајќи ја и наградата „Прајтим Еми“ за извонредна главна глумица во минисерија или филм.
Во 2012 година, Хенсон беше во големиот ансамбл, глумечки филм „ Мисили како маж“, заснован на книгата „ Дејствувајте се како дама, размислете како маж “ на Стив Харви од 2009 година. Таа ја повтори улогата во продолжението на филмот „ Размислете како човек премногу“, објавено во јуни 2014 година.
Скриени фигури и пошироко (2015 - до денес)
Во 2016 година, Хенсон глуми во филмот „ Скриени фигури“, голем успех во бокс-офисот номиниран за бројни награди, вклучувајќи три Оскари ( Најдобра слика, најдобро адаптирано сценарио и најдобра споредна глумица за Октавија Спенсер ) и два Златни глобуси ( најдобра споредна глумица за Спенсер и најдобар оригинален резултат ). Ја освои еснафската награда за глумци за извонредна изведба од глумечка екипа во движење.
Во јануари 2018 година, таа глуми во трилер-драмскиот филм Скапоцен камен на Екранот, Горда Марија, како хит жена чиј живот добива пресврт кога ќе се сретне со едно младо момче кое буди мајчински инстинкт што никогаш не знаеше дека го има. Во март таа глуми во филмот „Акримонија“на Тајлер Пери“ како верна сопруга која, откако се замори да стои до својот сопруг, се лути кога таа верува дека се предала. Во ноември, таа го глуми гласот на ликот Џес во „ Ралф го прекиноува интернетот“, продолжение на „ Руиана-руина“.
Во февруари 2019 година, Хенсон глуми во „Што сакаат мажите“ (засновано на романтичната комедија на Мел Гибсон од 2000 година, Тоа што жените го сакаат )   како женски спортски агент, гледајќи ги машки колеги, која ја стекнува моќта да ги слушне мислите на мажите. Во април 2019 година, таа ќе глуми во историската драма Најдоброто од непријателите, прикажувајќи ја активистката за граѓански права Ен Атертер.
Хенсон исто така требаше да глуми и да продуцира филм без наслов за Емет Тил, 14-годишен црн тинејџер од Чикаго, која беше киднапиран, измачуван, убиен и фрлен во една река од страна на двајца бели мажи додека беше во посета на руралниот Мисисипи во 1955 година. Хенсон ќе ја игра мајката на Тил, Мами, која избра погреб со отворен ковчег за нејзиниот син „за да можат сите да видат што направиле на моето момче“.
Телевизиска кариера
Хенсон е гостин-ѕвезда во неколку телевизиски емисии, вклучувајќи и Паметен човек наСБ, серијалот Доктор Хаус на Фокс во 2005 година и ЦБИ на ЦСИ: Истарга на местото на злосторството:Лас Вегас во 2006 година. Таа исто така глуми во епизода на Сестра, Сестра.
Хенсон исто така беше член на глумечка екипа на неколку телевизиски емисии, вклучувајќи ги и Доживотно време Дивизија и AБЦ Бостон легаленl за една сезона. Нејзините повторливи ликови ја вклучуваат Ангела Скот на Ели Стоун од АБЦ. Во 2011 година, таа беше уловена во серијалот за суспендирање на криминалот во ЦБС Лице на интерес. Во епизодата на 20 ноември 2013 година, „Преминот“, откако ко-глуми две и пол години, ликот на Хенсон, Jос Картер беше убиен како дел од новата приказна на серијата. Во февруари 2014 година, неколку месеци по нејзиниот последен лице од интерес епизода, Хенсон беше ангажирана од страна на Фокс да глуми во Империја, музичка драма во собата во хип-хоп музичката индустрија, каде што игра Колаче Лион спротивното од поранешниот глумец од Метеж и проток Теренс Хауард, Фокс наредил на пилотот во мај 2014 година, а серијата дебитираше на 7 јануари 2015 година со позитивни критички прегледи и широк трговски успех. Улогата и донесе широко признание и критичко признание на Хенсон. Во јули 2015 година, таа беше номинирана за наградата „Примити Еми“ за извонредна главна глумица во драмски серии, и го достави Пилотот на шоуто за гласање на Еми. Во јануари 2016 година, таа ја освои наградата Златен глобус за најдобра глумица - Драма на Телевизиската серија за Империја, со што стана само третата афроамериканска глумица што ја однесе домашната награда по Гејл Фишер (1972) и Регина Тејлор (1992). На 46-та награда на НАЦП за слика, таа беше прогласена за забавувач на годината во 2015 година за нејзините улоги во Империја и Нема добро дело.
Во 2015 година, Хенсон се здружи со Хауард за празничен специјал за „ Фокс“, „Белите жешки празници“ на Теренс и Тараџи. Специјалниот беше продуциран повторно во 2016 и 2017 година, без Хауард.
Друга работа
Хенсон го направи своето деби во пеењето во филмот „ Метеж и проток“, каде го обезбеди вокалот за трагата на „ Три 6 мафија “ „ Тешко е тука за макро “. Песната освои награда на Академијата за најдобра оригинална песна во 2006 година, со што Три 6 мафија се разликува и стана првиот африканско-американски хип-хоп чин што победи во таа категорија. Хенсон и групата ја изведоа песната на церемонијата во живо на Оскар на 5 март 2006 година. Таа, исто така, пееше „Во очите на мојата ќерка“ на добротворниот албум од 2006 година „ Неочекувани соништа - песни од Ѕвездите“.
На 16 март 2015 година, таа беше гостин-ко-водителка во ''живо! со Кели и Мајкл,'' пополнување за Кели Рипа.
Хенсон имала мала етапна кариера, појавувајќи се во август Вилсон, Дојде и помина Јо Тарнер, и Плејхаус Пасадена над горниот дел.
Личен живот
Во 1994 година, Хенсон го роди својот син Маркел. Неговиот татко, средношколската љубов на Хенсон, Вилијам ЛаМар Џонсон, беше убиен во 2003 година.
Во 2014 година, Хенсон рече дека нејзиниот син расно го профилирала полицијата и дека неговиот автомобил бил нелегално претресен во сообраќајната станица во Глендејл, Калифорнија. Видеото добиено од „ Лос Анџелес Тајмс“ покажало дека Марсел се движел низ осветлена крстосница додека пешак минувал, давајќи вербална согласност да го пребараат неговото возило и признал дека пушел марихуана два часа пред возењето. Масло од хашиш и марихуана биле пронајдени во автомобилот. Четириесет минути по објавувањето на видеото, Хенсон во пораката на Инстаграм рече: „Би сакала јавно да се извинам пред службеникот и полицискиот оддел на Глендејл. Работата на мајката не е лесна, ниту пак на полицаецот. “
Како поддржувач на „ Луѓето за етичко постапување со животните“ (ПЕТА), Хенсон во јануари 2011 година се појави гола во реклама за кампањата „ Би сакала да бидам гола отколку да носат крзно “. Таа повторно се приклучи на ПЕТА за нивната кампања во 2013 година „Биди ангел за животни“, каде Хенсон позираше со своето семејно куче чичко Вили. „Заврзаните кучиња страдаат од ден во ден“, се вели во рекламата. „Тие се ладни, гладни, жедни, ранливи и осамени. Чувајте ги внатре, каде што е безбедно и топло. “
Таа објави за LiveKindly дека, кон крајот на 2017 година, се префрлила на веганска диета за да го спречи ракот на желудникот.
Хенсон се сврши со поранешниот играч на НФЛ Келвин Хајден на 13.05.2018 година.
Хенсон е христијанка и смета дека глумењето е духовно искуство.
Награди и номинации
Во 2015 година, Хенсон ја освои наградата Телевизиска награда Критика за најдобра глумица во драма серија (за Империја ), и стана првата црна глумица во историјата на шоуто за награди што го стори тоа.
Цефен
Цефен (Zeven) — мал град во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 22 километри северозападно од окружниот град Ротенбург на Виме и 40 километри североисточно од градот Бремен.
Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Местоположба
Општината се наоѓа во средиштето на триаголникот од градовите Бремерхафен, Бремен и Хамбург. Низ Цефен поминува Меде-Ауе, кој се влева во Осте околу две километри северно од градот.
Историја
Во 986 година, Цефен бил првпат споменат во документ на бенедиктанскиот манастир Цефен во Хеслинген. Во 1141 година, манастирот бил преместен во Цефен. Манастирот имал одлучувачка улога во историјата на градот. Цефен припаѓал на старото Војводство Саксонија и по неговото распуштање во 1180 година, Цефен станал дел од новосоздадената Архиепископија Бремен, кнежевска територија со царска посредност, владеена од архиепископот на Бремен. При протестантската реформација, мнозинството од монахињите останале католици, додека повеќето граѓани го прифатиле лутеранството.
Во Триесетгодишната војна, трупите на Католичкиот сојуз под водство на Јохан Тили ја освоиле Архиепископијата во 1627/1628. Ова преземање му овозможило на Фердинанд II, да го спроведе реституцискиот едикт донесен на 6 март 1629 година, во Архиепископиите Бремен и Ферден. Манастирот Цефен - уште католички - станал локално упориште на католицизмот во рамки на контрареформацијата. Монахињите, кои го прифатиле лутеранството, биле исфрлени од манастирот.
Во 1632 година, трупите на легитимниот владетел на Архиепископијата, администратотот Јохан Фридрих, помогнат од трупи од Шведска и градот Бремен, ја зазеле Архиепископијата. Манастирот бил распуштен. Со Вестфалскиот мир, Архиепископијата била претворена во Војводство Бремен во 1648 година, кое - заедно со Кнежевство Ферден - кое најпрвин било дадено како плен за неговото учество во Триесетгодишната војна да биде владеено како личен сојуз од Шведска. Овие два царски феуда на Швеѓаните биле нарекувани Бремен-Ферден. Кралицата Кристина ја подигнала својата резиденција во денешната Кристиненхаус во Цефен, најстара зачувана световна градба во градот.
По данската окупација (1712-1715), Војводството Бремен било продадено на Хановерската династија и така било владеено во личен сојуз со Изборното кнежевство Хановер и Кралството Велика Британија. При Англо-Француска и индијанска војна (1754–63) во Северна Америка, Британија се плашела од француска окупација на Хановер. Така, Џорџ II создал сојуз со неговиот братучед Фридрих II Велики, комбинирајќи го конфликтот во Северна Америка со австриско-пруската Седумгодишна војна (1756–63). Летото 1757 година, француските војници го поразиле синот на Џорџ II, принцот Вилијам, доведувајќи го до Бремен-Ферден, каде во поранешниот манастир Цефен го натерале да капитулира. Но, Џорџ II одбил да го признае тоа.
Со британскиот пораз во Наполеоновите војни, краткотрајното Кралство-Вестфалија го припоило Војводството Бремен во 1807 година, вклучувајќи го Цефен, пред Франција да го припои во 1810 година. Во 1813 година, Војводството било обновено во склоп на Изборното кнежевство Хановер, кое било издинато како Кралство Хановер во 1814 година (и уште владеено во личен сојуз со Обединетото Кралство).
Градски совет
Градскиот совет се состои од 31 избран членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 12.001 и 15.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
Советот на градот го избрал членот Норберт Волф (CDU) за градоначалник за моменталниот изборен период.
Збратимени градови
Цефен е збратимен со следниве градови:
Едвард Велер (картограф)
Едвард Велер (англиски: Edward Weller; 1 јули 1819 - мај 1884) - член на Кралското географско друштво, британски гравер и картограф, кој бил еден од првите што произвел карти со помош на литографија.
Тој бил „гравер, картограф и издавач со седиште во Лондон, работејќи од канцелариите на плоштадот „Црвен лав“и подоцна, Блумсбури“, кој изработи детални гравирани карти на челични плочи.
Александер Зебалд
Александер Зебалд (германски: Alexander Sebald, 27 јули 1996) — германски голман кој во моментов игра за Ханза Росток.
Шведски историски музеј
Шведски историски музеј (Historiska museet или Statens historiska museum) е музеј сместен во Стокхолм, Шведска, кој ја опфаќа шведската археологија и културна историја од периодот на мезолит до денес. Основан во 1866 година, работи како владина агенција и има за задача да ги зачува шведските историски предмети, како и да го направи знаењето за историјата достапно за јавноста.
Потеклото на музејот се збирките на уметнички и историски предмети собрани од шведските монарси од 16 век. Има голем број постојани изложби и годишно е домаќин на специјални изложби поврзани со тековните настани.
Функција
Историскиот музеј е дел од централната музејска агенција наречена „Национални историски музеи“. Други музеи под покровителство на оваа агенција се Кралските оружја, Економскиот музеј, замокот Скоклостер, Музејот Халвил, музејот Тумба папермил.
Историја
Основата за она што требало да стане Шведски историски музеј и Националниот музеј, била уметничката колекција на кралот Густав Васа од 16 век во замокот Грипхолм. Колекцијата пораснала преку аквизиции, подароци и воен плен за време на Шведската Империја. Некои од збирките биле изгубени за време на пожарот во замокот Тре Кронор. Кон крајот на 18 век, уметноста и антиквитетите биле купени од амбасадори и членови на кралското семејство и собирани во Стокхолмската палата. По смртта на кралот Густаф III во 1792 година, збирките биле предадени на шведската влада. Истата година Кралскиот музеј бил отворен во палатата. Тој бил еден од првите јавни музеи во светот. Во 1846–47, музејот се преселил од палатата во куќата Ридерстолпе во Скепсброн, каде останал до 1865 година, и потоа се преселил во Националниот музеј. Шведскиот археолог Стиг Велиндер тврди дека Историскиот музеј всушност бил основан со неговото воспоставување во куќата Ридерстолпе во 1847 година.
Денешниот музеј бил основан во 1866 година од Брор Емил Хилдебранд, кој бил директор на неговиот претходник и во Стокхолмската палата и во куќата Ридерстолпе. Збирките на музејот биле изложени на приземјето на неодамна изградениот Национален музеј. Просториите набрзо станале премали за двата музеи. Кога биле направени плановите за новата зграда на Нордискиот музеј во 1876 година, било предложено зградата да ги вклучува и збирките на Историскиот музеј. Дебатата за домувањето на Историскиот музеј продолжила со децении додека Сигурд Курман станал чувар на античките споменици и шеф на шведскиот одбор за национално наследство на 3 јули 1923 година. Тој го придвижил прашањето кон поконкретно и трајно решение. Главната цел за нова и доволно голема зграда за музејот била да се воведе ред во збирките.
Во 1929 година, шведската влада предложила поранешните воени касарни и штали во Сторгатан во градскиот блок да му се доделат на музејот. Во 1930 година бил одржан архитектонски натпревар за предложената пренамена на блокот во соодветно сместување за музејот. Не бил прогласен победник, наместо тоа, елементите од предлогот за второпласиран, направени од архитектите Бенгт Ромаре и Џорџ Шерман со инженерот Госта Нилсон, станале почетна точка за ремоделирање на областа. Тие го развиле дизајнот за новиот музеј во соработка со Курман, Националниот одбор за имот и Националниот одбор за наследство.
Архитектура
Во 1932 година, шведската влада доделила средства за изградба на официјални згради за да се создадат работни места за време на депресијата. Некои од нив биле користени за изградба на музејот во 1934–39 година. Плановите за музејот биле финализирани дури во 1936 година.
Надворешен
Главната зграда, дизајнирана од Ромаре и Шерман 1935-1940 година, ја одразува амбивалентноста помеѓу доминантниот модерен стил на ерата и историскиот контекст, даден не само од барањата на контекстот, туку и касарните и шталите јужно од музејот од 19 век, дизајнирани од Фредрик Блом и е изграден во фази во 1805-1818 година, почнувајќи една година откако земјата била присвоена од владата. Касарните се во неокласицистички стил, а повторливите фасади порано биле изложени на Ладугердсландсвикен што било дел од главното пристаниште во Стокхолм до 19 век, додека главната зграда формира компактен блок со предворје.
Музејот се состои од четири двокатни и трикатни згради слични на блокови кои опкружуваат внатрешен двор, давајќи му изглед на тврдина. Фасадата е строга и украсена со скулптури направени од Брор Марклунд (додаден во 1959 година) и релјефи од уметникот Роберт Нилсон. Во дворот покрај базен се наоѓа скулптура наречена Вратот од Карл Фризендал.
Бронзените врати
Повеќето украси на музејот биле избрани преку низа конкурси. Во 1938 година, Марклунд победил на натпреварот за создавање на главниот влез во музејот. Му биле потребни тринаесет години за да ги направи вратите, наречени Портите на историјата. Тие биле завршени и инаугурирани во 1952 година. Вратите биле финансирани од фондацијата на филантропот Ева Бониер.
Низ серија од десет полиња, вратите ја прикажуваат историјата на Шведска од каменото доба до средниот век. Левата врата ја претставува паганската ера со Один како централна фигура, додека десната врата ги прикажува Ансгар и христијанската ера. Забележано отстапување од историската тема е приказот на стандардното шише Пилснер од 1950-ти на крајната десна страна од десната врата. Заеднички предмет со работниците кои ги лиеле вратите и го изградиле музејот. Шишето го ковел Марклунд и тоа е единствениот дел од бронзената површина што е полиран до сјај од луѓето што го допираат.
Внатрешност
Внатрешноста на музејот е пространа со простор и за постојани и за специјални изложби. Постојаните поставки се распоредени по хронолошки редослед во простории свртени кон внатрешниот двор, со претхристијански збирки на приземје и збирки од околу 800 години нагоре на катот. Салите постојано се ажурираат со прилагодување на новата технологија и за сместување на нови изложби. Влезниот хол бил реновиран во 1994 година за да даде модерен впечаток на средновековна витешка сала. Подот бил поставен со камен, а изложените греди во таванот биле направени од бетон.
Златната соба
Разнесена во основата под централниот двор е 700 метри бетонски свод познат како Златна соба, каде што се изложени голем број златни и сребрени предмети. Изграден е во 1994 година и е платен со донација од Фондацијата Кнут и Алис Валенберг. Дизајниран од архитектот Леиф Бломберг, наликува на мистично култно место со претстава на бунарот на Мимир во средината на изложбената соба. Подот и столбовите во просторијата се од варовник и дијабаз, а декорот е од ковано железо. До него се пристапува преку подземен премин од влезот.
Собата содржи околу 3000 предмети направени од вкупно 52 килограми злато и повеќе од 200 килограми сребро. Повеќето од златните предмети можеле да бидат изложени на пошироката јавност само со зголемената безбедност што ја обезбедувал трезорот.
Колекции
Кога Курман првично дизајнирал како треба да се прикажуваат колекциите, тој позајмил идеи од современи изложби, индустриски саеми и излози. Идејата била да се привлечат и едуцираат посетителите, нешто што наишло на скептицизам од научниците кои го сметале музејот главно како научна институција. Тој е еден од најголемите музеи во Шведска со повеќе од 10 милиони артефакти, регистрирани под околу 34.000 инвентарни броеви, и една од најголемите збирки на антиквитети во Европа. Изложени се околу 6.200 од предметите. Во 2011 година, информациите за 480.000 предмети во музејот биле достапни преку онлајн база на податоци. 65.000 од овие записи беа илустрирани со цртежи или фотографии. Базата на податоци, исто така, содржела информации за 55.900 места во Шведска каде што биле пронајдени археолошки наоди и приближно 267.300 наоди на коски (вкупна тежина околу 111 тони). Базата на податоци постојано се проширува и ажурира.
Колекцијата на Викинзите опфаќа предмети од околу 800-1050 година, вклучително и оружје, лопатката Содерала, градите на Местермир, археолошки наоди од трговскиот центар од доба на Викинзите, Бирка, светско наследство на УНЕСКО на Бјорко, религиозни предмети од ерата, донесени странски предмети дом од патувања и рации во други делови на светот, како и илјадници наоди поврзани со секојдневниот живот од тој период.
Најзабележаните предмети во збирката Златна соба се јаките кои датираат од околу 350-500 година, направени од злато од римски монети. Просторијата исто така, содржи сребрен накит од Викинзи, накитени реликвијарии од средниот век, монети, церемонијални мечеви и воен плен. Големиот број на зачувани предмети направени од благородни метали се должи на законот кој бил издаден во 17 век, според кој сите такви наоди кои биле постари од 100 години и без сопственик, требало да бидат откупени од владата и испратени до Историскиот музеј. Законот сè уште е во сила.
Збирката на шведската црковна уметност на музејот е обемна, а нејзиното потекло се протега од 12 век до постреформацискиот период. Содржи предмети како што се дрвени скулптури, жртвеници и распетија. Меѓу нив се реликвијарот на Св. Елизабета и Виклау Мадона, една од најдобро зачуваните дрвени скулптури од Европа од 12 век.
Во Текстилната комора се чуваат текстилни дела од средниот век. Предметите се претежно текстил користен во црквите или од свештеници и епископи. Најстариот и најпознат предмет таписерија од Скогската црква од 13 век, таписеријата Ског. Била пронајдена во 1912 година, завиткана околу невестинска круна. Друга таписерија е таписеријата Гродинге.
Изложби
Првата сеопфатна изложба во музејот била отворена на 17 април 1943 година. Во Шведска се викала Десет илјади години и содржела изложби од каменото доба до средниот век. Музејот оттогаш ги изменил и преправил постојаните поставки неколку пати, како и бил домаќин на неколку нови специјални изложби на годишно ниво. Тие често се поврзани со некоја тема која моментално е предмет на дебата или на друг начин актуелна. Некои од специјалните изложби биле:
Во 2010 година била отворена нова постојана изложба наречена „Историјата на Шведска“. Истакнува лични предмети поврзани со јубилеи и пресвртни точки во шведската историја во последните 1000 години. Во 2011 година, музејот ја создал својата прва изложба со клуч на рака Ние ги нарекуваме Викинзи во соработка со Австрискиот музеј и Студио Егзибит. Изложбата од два дела прикажува други аспекти од животот на Викинзите освен оној на стереотипните варварски напаѓачи. Од 2015, има обиколено повеќе места во Европа и Северна Америка.
Фогелсберг
Фогелсберг (Vogelsberg) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.