cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јарослав Сајферт
Творештво
Сајферт зазема истакнато место не само во чешката поезија, туку нема никакво сомнение дека тој претставува еден од големите поети на 20. век. Творештвото на Сајферт поминало низ две големи фази: во раните 1920-ти, тој бил истакнат претставник на пролетерската поезија, а потоа, од средината на 1920-тите и еден од најистакнатите претставници на чешкиот поетски правец наречен „поетизам“. Во 1930-тите, Сајферт суверено ги ползувал придобивките на разните европски „изми“, но сепак, изградил специфичен поетски јазик.
Сајферт ја објавил првата збирка во 1921 година, со наслов „Градот во солзи“ и таа била воодушевено дочекана од критиката од редовите на комунистичката левица, на која ѝ припаѓал и Сајферт. Сепак, дури и во оваа збирка, неговите стихови не биле пропагандистички, туку тој ги прикажувал сликите од животот на пролетерите, онака како што тој самиот го живеел. Во 1923 година, тој ја објавил втората збирка „Самата љубов“ во која отсуствувала пролетерската тенденција, поради што била гневно дочекана од левичарската критика. Имено, со исклучок на неколку пролетерски стихови, збирката е целосно посветена на љубовта. Поради тоа, истакнатиот поет С. К. Нојман го обвинил Сајферт дека не е „идејно изграден“ и дека го напушта фронтот на класната борба. Но, од друга страна, истакнатиот чешки критичар Ф. К. Шалда го забележал сезнибилитетот на Сајферт и го споредил со ликовното дело на Анри Русо.
Во 1924 година, Сајферт го посетил Париз (придружуван од Карел Тајге), а во 1925 година се појавила неговата трета книга „На брановите на ТСФ“ (TSF се француските иницијали за безжичната врска и радиото) со која му се приклучил на поетскиот правец „поетизам“, којшто се одликувал со поезија посветена на „сите убавини на светот“ и во која преовладува духот на џезот, модерното, циркусот итн. Оваа збирка била напишана под влијание на патувањето во Париз, каде што започнал да го преведува Гијом Аполинер. Со неа, Сајферт уште повеќе ги разбеснил своите партиски соборци, меѓутоа добил пофалби од конзервативниот антикомунистички критичар Фердинанд Пероутка. Дури следната негова збирка „Славејот пее лошо“, инспирирана од неговата посета на СССР, а објавена во 1926 година, ги ублажила критиките од страна на левичарите, бидејќи во неа се среќаваат социјални и политички теми, поврзани со Октомвриската револуција.
Во 1929 година, Сајферт ја објавил збирката „Поштенски гулаб“, а истата година тој раскинал со Комунистичката партија на Чехословачка (КПЧ) и го потпишал познатиот Манифест на седумте комунистички писатели во кој се критикувало доаѓањето на Клемент Готвалд на чело на КПЧ. Меѓутоа, во овој период, неговата поезија ја достигнала зрелоста, а тој започнал да пишува и за настаните поврзани со судбината на неговата татковина. Така, во 1937 година ја објавил збирката „Осум дена“, посветена на смртта на првиот претседател на Чехословачка, Томаш Масарик (насловот на збирката го изначува осумте дена на тага од смртта до погребот на Масарик). Во 1938 година ја објавил збирката „Згаснете ги светлата“, во која се предвидувала несреќната судбина на Чехословачка по Минхенскиот договор.
Во 1945 година, Сајферт ја објавил збирката „Кацига на глината“, посветена на борците за ослободување од нацистичката окупација. Подоцна, тој со восхит го дочекал враќањето на демократскиот претседател Едвард Бенеш кому му ја посветил песната „Септември“ од 1948 година, но таа не можела да биде објавена во Чехословачка. Во 1950 година се појавила неговата најпотресна збирка „Песна за Викторка“, објавена во ограничен тираж. Збирката, посветена на чешката писателка Божена Немцова и нејзиниот книжевен лик Викторка, била остро дочекана од критиката. Во тоа особено предничел поетот Иван Скала, кој во бројот 19 на списанието „Создавање“ (Tvorba) од 1950 година го обвинил Сајферт за рамнодушност кон работниот народ, за нихилизам кон граѓаните, отфрлање на современоста. Во походот против Сајферт се истакнувал и критичарот Ладислав Штол, кој го обвинил дека не е бил борец, дека омекнал и дека неговата поезија не била партиска. Сајферт успеал да се спаси од нападите само благодарение на својата огромна популарност, како и поддршката од страна на Витјеслав Незмал и Марија Пујманова. Сепак, во 1956 година, на вториот конгрес на чехословачките писатели, Иван Скала извршил самокритика поради нападите врз него, а Сајферт ја повикал власта да ги рехабилитира невино прогонетите луѓе и забранетите писатели. Дури по познатиот XX конгрес на КПСС, Сајферт постепено започнал да го зазема заслуженото место во чешката литература, а во 1969 година бил избран за претседател на Чехословачкиот сојуз на писателите, кој веќе следната година бил распуштен.
UTC+10:30
UTC+10:30 — часовен појас со отстапување од +10:30 часа од UTC. Ова време се користи во:
Како летно време (лето на јужната полутопка)
Поважни градови: Аделаида, Броукен Хил
Наводи
Huso horario
Љубов
Љубов е појава во меѓусебните односи меѓу луѓето, кој не е целосно определуван и кој се опишува со здружување и меѓусебно помагање на две или повеќе лица. Најчесто се вели дека „љубовта не може да се определува“, но некои особини кај појавите кои луѓето ги назначуваат како љубов се еднакви или многу слични, па од нив би можело да се извлече некое појасно определување.
Околу љубовта има многу различни мислења (посебно бидејќи таа е лична, па секој човек си има свое сопствено определување). Од „здравото мнозинство“ љубовта се определува како крајно блиска врска меѓу машко (маж/момче) и женско (жена/девојка), но од тие кои не припаѓаат на ова мнозинство (како нпр. хомосексуалци) доаѓаат и други определувања. Една од нив е дека „љубовта е најголемата врска меѓу две или повеќе човечки суштества, без разлика на нивниот пол, вера, народност и раса.
Безлична љубов
За едно лице може да се каже дека му се допаѓа некој предмет, принцип или цел доколку тие го ценат многу и се длабоко посветени на тоа. Слично на тоа, доброволната ,,љубовˮ на теренските и волонтерските работници којашто го надминала сожалувањето не мора секогаш да се роди од меѓучовечка љубов, туку и од безлична љубов заедно со алтруизам и силни духовни и политички убедувања. Луѓето можат исто така да ,,сакаатˮ материјални предмети, животни, или активности доколку тие се навлекуваат самите себеси во зближување или пак во соживување со тие работи. Ако постои и сексуална страст, оваа состојба се нарекува парафилија.
Меѓучовечка љубов
Меѓучовечката љубов се однесува на љубовта меѓу луѓето. Таа е многу посилно чувство за разлика од едноставната склоност кон другиот. Невозвратена љубов е онаа каде што љубовни чувства постојат само од едната страна. Меѓучовечката љубов најтесно се поврзува со меѓучовечките односи. Таквата љубов може да постои меѓу членови на семејството, пријатели и двојки. Исто така, постојат голем број на психолошки нарушувања поврзани со љубов, пример за тоа е еротоманијата. Во текот на историјата, филозофијата и религијата имаат најмногу размислувања за феноменот на љубовта. Во минатиот век, психологијата како наука има пишувано многу на оваа тема. Во последниве години психологијата, антропологијата, неврологијата и биологијата придонеле во разбирањето на природата и функцијата на љубовта.
Психолошка основа
Психологијата ја отсликува љубовта како когнитивен и општествен феномен. Психологот Роберт Стернберг ја создаде Триаголната теорија на љубовта и тврдеше дека љубовта се состои од три различни компоненти и тоа: интимност, посветеност и страст. Интимноста е форма на љубовта каде што две лица имаат доверба еден во друг и споделуваат  разни детали од својот  приватен живот. Интимноста најчесто се манифестира во пријателски и романтични љубовни врски. Од друга страна пак, посветеноста е надеж дека врската е трајна. Последната и најчеста форма на љубов е сексуалната привлечност и страст. Двете, страсната љубов и романтичната љубов се прикажани во занесеност. На сите облици на љубов се гледа како на различни комбинации од овие три компоненти. Нељубовта не вклучува ниту еден од овие компоненти. Допаѓањето вклучува само интимност. Заслепеноста вклучува само страст. Празната љубов вклучува само посветеност. Романтичната љубов ги вклучува и интимноста и страста. Пријателската љубов вклучува интимност и посветеност. Несериозната љубов вклучува страст и посветеност. И на крај, совршената љубов ги вклучува сите три. Американскиот психолог Зик Рубин се обидел да ја дефинира љубовта со помош на психометрика, во 70-тите години од XX век. Во неговото дело, тој тврди дека љубовта ја сочинуваат три фактори, и тоа: приврзаност, грижа и интимност.
По развојот на настаните во електромагнетните теории како што е Кулоновиот закон којшто покажа дека позитивните и негативните полнежи се привлекуваат, аналогиите во човечкиот живот се развија, како што се ,,спротивностите се привлекуваатˮ. Во текот на минатиот век, истражувањето на природата на човечкото размножување, генерално покажа дека ова не е вистина кога станува збор за карактерот и личноста. Луѓето се стремат кон тоа да сакаат луѓе коишто се слични на нив. Сепак, во неколку необични и специфични области, како што е имунолошкиот систем, се чини дека луѓето претпочитаат другите да се различни од нив, бидејќи така на крајот ќе се роди бебе коешто го има најдоброто од двете страни. Во последниве години, се развиле различни теории за човечкото врзување, опишани во услови на приврзаност, врски, обврски и склоности. Некои западни стручњаци ваквото врзување го поделија на две главни компоненти, алтруистичка (несебична) и нарцисоидна. Ова гледиште е претставено во делата на Скот Пек, чијашто работа во областа на применетата психологија била истражување на дефинициите за љубовта и злото. Пек тврди дека љубовта е комбинација од ,,грижата за духовниот раст на другиотˮ, и едноставен нарцизам. Во комбинација, љубовта не е само чувство туку и активност.
Според Сигмунд Фројд, во основата, љубовта е сексуален феномен, зашто полната љубов му обезбедува на човекот најпотполно задоволување и му претставува образец на секоја среќа. Оттука, човекот треба да ја бара животната среќа во областа на полните односи и гениталната еротика да ја постави во центарот на животот. Според Фројд, дури и братската љубов е резултат на сексуалната желба во која сексуалниот инсинкт е трансформиран во нагон со „инхибирана цел“. Од друга страна, чувството на соединување и единство со саканата личност Фројд го толкув како патолошки феномен и како враќање кон состојбата на раниот „неограничен нарцизам“. Оттука, според Фројд, љубовта е ирационален феномен, т.е. заљубеноста секогаш се граничи со абнормалното, таа е проследена со слепило за реалноста и претставува пренесување на објектот на љубовта од детството. Според Ерих Фром, Фројдовите идеи за љубовта како сексуално задоволување е реакција на конзервативните идеи од викторијанскиот период, одраз на дарвинистичките идеи за капитализмот како систем кој одговара на природата на човекот и резултат на грубиот материјализам од 19 век, кој тврдел дека суштината на сите духовни феномени може да се најде во физиолошките процеси.
Наспроти Фројд, американскиот психоаналитичар Хари Саливан прави строга поделба меѓу сексуалноста и љубовта. Според него, под љубов, т.е. интимност се подразбира таквата ситуација меѓу двајца луѓе која дозволува вреднување на сите компоненти на личната вредност. Вреднувањето на личната вредност, пак, бара определени односи кои тој ги нарекува „соработка“, а која ја дефинира како јасно формулирано приспособување на нечие однесување кон изразените потреби на другата личност во стремеж за сè поблиско заемно задоволување и извршување активности кои носат сигурност. Значи, според Саливан, љубовта е еден вид соработка („тимска работа“ меѓу двајца луѓе заради остварување на заедничките интереси, т.е. во потрагата по заедничка цел.
Ерих Фром, во неговата книга „Вештината на љубовта“ тврди дека во современото западно општество е присутна дезинтеграција на љубовта при што сите видови љубов (братската, мајчината и еротската) се релативно ретка појава, а наместо љубовта се присутни разни патолошки облици на псевдољубов. Според Фром, љубовта меѓу двајца луѓе е можна само ако тие комуницираат од центарот на својата егзистенција и ако секој од нив се доживува себеси како центар на своето постоење. Единствено во тоа „централно искуство“ се наоѓа основата на љубовта. Фром ја гледа љубовта како решение на проблемот на човековата егзистенција, зашто таа овозможува целосно спојување со саканата личност, но притоа човекот целосно ја задржува индивидуалноста. Исто така, љубовта е пред сè давање, а не примање, зашто во неа човекот го дава најскапото нешто – дел од својот живот. Освен во елементот на давањето, активниот карактер на љубовта се состои во тоа што таа вклучува: грижа, одговорност, почитување и знаење. Во суштината, љубовта не е однос кон некоја конкретна личност, туку таа е став и ориентација на карактерот кон светот како целина, а не само кон еден „објект“ на љубовта. Според Фром, љубовта љубовта не е само чувство, туку исто така и вештина која може да се научи и треба да се совлада, а тоа е можно преку практикување на љубовта. Во тој поглед, љубовта е лично искуство кое секој човек мора да го доживее со помош на себеси и за себеси. Примената на љубовната вештина бара дисциплина, концентрација, трпение, а совладувањето на оваа вештина мора да ни биде од најголема важност. Притоа, основниот услов за да се достигне љубовта е надминувањето на сопствениот нарцизам, а тоа пак бара скромност, обејктивност и ум. Исто така, ослободувањето од нарцизмот бара рационална вера, а тоа значи цврстина во нашите убедувања и чувства
Еволуциона основа
Научниците се обидоа со помош на еволутивната психологија објаснат зошто љубовта е средство за преживување. Затоа за овој продолжен временски период љубовта се смета како начин на докажување на родителската поддршка кон децата. Друг фактор можат да бидат сексуално преносливите болести, коишто можат да предизвикаат, меѓу другото, трајно намалена плодност, повредата на фетусот, како и зголемување компликации за време на породувањето.
Стара Грција
Грчкиот јазик дава неколку различни значења при користењето на зборот ,,љубовˮ. На пример, во старогрчкиот јазик постојат филија, ерос, агапе, сторге, и ксенија. Сепак од историска гледна точка, тешко е да се одделат сосема значењата на овие зборови во грчкиот јазик (како и во многу други јазици). Во исто време, во старогрчкиот текст на Библијата има примери на глаголот agapo каде што има истото значење со phileo.
Агапе (ἀγάπη) на денешен грчки јазик значи љубов. Грчкиот глагол s'agapo значи те сакам. Еквивалент на зборот agapo е глаголот сакам. Тоа обично се однесува на „чиста“ идеална љубов, а не на физичка привлечност којашто имплицира ерос. Сепак постојат примери кадешто агапе го има истото значење со ерос. Исто така, агапе се преведува и со „душевна љубов“.
Ерос (ἔρως) (според грчкиот бог Ерос) е страствена љубов, проследена со телесна желба и копнеж. Грчкиот збор erota значи „заљубен“. Платон преку своето поимање на еросот, го облагородува неговото значење. Иако еросот, првично се чувствува за личност, со подлабоко согледување еросот преминува во љубов кон убавината којашто се наоѓа внатре во таа личност, или дури преминува во љубов кон самата убавина. Еросот и помага на душата да се потсети на познавањето на убавината и придонесува за разбирање на духовната вистина. Еросот им служи на љубовниците и филозофите како инспирација во потрагата по вистината. Во некои преводи овој вид на љубов може да се сретне како „телесна љубовˮ.
Сторге (στοργή) е природна наклонетост, како онаа што родителите ја чувствуваат за потомството.
Ксенија (ξενία), гостопримството било важна навика во Стара Грција. Тоа е пријателство коешто се раѓа помеѓу домаќинот и неговиот гостин, кој претходно можел да биде и странец, речиси се претворало во ритуал. Домаќинот го хранел и му обезбедувал преноќишта на гостинот од кој се очекувало само благодарност. Важноста на овој вид на љубов може да се забележи низ старогрчката митологија, особено во Хомеровите „Илијада“ и „Одисеја“.
Кај Старите Грци, љубовта не била само страст, туку за неа била развиена научна доктрина. Така, Хесиод сметал дека љубовта е најстарото божество, душа и творец на светот, а Ксенофонт сметал дека љубовта е работа на слободната волја, зашто кога убавината би имала суверена сила, таа би била убава за секого. Според него, љубовта зависи од волјата, зашто едни се вљубуваат во една убавина, а други се рамнодушни кон неа; исто така, братот не се вљубува во сестрата, ниту таткото во ќерката, зашто тие не скаат да го направат тоа.
Стариот Рим
Латинскиот јазик има неколку различни глаголи што одговараат на англискиот збор ,,љубовˮ. Amō е основниот глагол, со значење ,,to loveˮ и инфинитивот amare (сака), како што е сѐ уште   во денешниот италијански јазик. Римјаните ги користеле и двата збора во смисла на благонаклонетост како и во романтична и сексуална смисла. Од овој глагол произлегуваат именките amans – љубовник, amator – professional lover, честопати со додавање на поимот разврат и amica- girlfriend (девојка), на англиски јазик, често се употребува и еуфемистички со значење на проститутка. Соодветната именка е amor (значењето на овој термин за Римјаните е добро илустрирано со фактот дека името на градот, Рим, на латински: Roma може да се гледа како анаграм за amor, кој бил искористен како тајно име на градот во пошироките кругови во античките времиња), кое исто така се користи во множина за да се означат љубовните врски или сексуалните авантури. Од овој ист корен произлегува amicus- friend (пријател) и amicitia- friendship (пријателство), (често се заснова на заемна корист и понекогаш соодветствува повеќе на indebtedness ( задолженост) или influence (влијание)). Цицерон напишал трактат насловен како ,,Пријателствоˮ (de Amicitia), каде што го дискутира поимот до одредена точка. Овидиј напишал водич за состанување со име „Ars Amatoria“ (уметноста на љубовта), во којшто длабоко навлегува со објаснување за се, од вонбрачните афери до родители коишто се настроени заштитнички претерано.
Латинските автори, како Лукрециј и Јувенал, најчесто зборувале за љубовта како физичко задоволство. Така, во својот еп, Лукрециј вели дека љубовта е задоволство кое се плаќа скапо, зашто поради неа ги губиме парите, времето, силата и самољубието. Против таа несреќа, Лукрециј препорачува да се бега од жените. Наспрти него, Проперциј повеќе сакал да им робува на жените отколку да биде слободен меѓу мажите, а љубовта ја сметал за најголемо богатство. Сепак, тој советувал дека мажот треба да се брани од каприците на својата љубовница; да не ѝ се зборува од висина, но ниту да се молчи пред неа; да не се прави непријатно лице кога ѝ служиме.
Христијанство
Според христијанското учење, љубовта доаѓа од Господ. Љубовта помеѓу мажот и жената од грчки јазик- ерос и несебичната љубов спрема другите- агапе, често се во контраст, првата е ,,нагорнаˮ а втората ,,надолнаˮ но во суштина се исти. Постојат неколку грчки зборови за љубов коишто често се користат во христијанството:
Агапе- во Новиот завет агапе е добротворна, несебична, алтруистичка, и безусловна. Таков вид на љубов е родителската љубов на којашто се гледа како на правење добрина низ светот. Тоа е начинот преку кој се гледа дека Бог го сака човештвото, и на оваа љубов се гледа како на вид на љубов која што христијаните се стремат да ја имаат еден за друг.
Свети Августин го сумираше сето ова кога напиша ,, Love God, and do as thou wilt. ˮ- Љуби го Бога и дејствувај по твоја волја. Апостол Павле ја величаше љубовта како најважна доблест од сите. Во првата песна од Прво послание до Коринќаните, тој напишал: ,,Љубовта е трпелива, љубовта е нежна. Таа не завидува, не се фали и не се гордее. Таа не е груба, таа не е себична, таа не се разгневува лесно, таа не е злопамтило. Љубовта не ужива во злото но се радува на вистината. Таа секогаш заштитува, секогаш верува, секогаш се надева и секогаш истрајува.ˮ (1 Кор. 13:4-7, стих).
Свети Августин вели дека поединецот мора да биде способен да ја дешифрира разликата помеѓу љубовта и страста. Страста, според свети Августин, е претерување, но да сакаш и да бидеш сакан тоа е она што тој го бара за целиот свој живот. Тој дури вели: ,, Јас бев заљубен во љубовта.ˮ Конечно тој се заљубил и љубовта му била возвратена, од Бога. Свети Августин вели дека единствениот којшто може да те сака навистина и целосно е Бог, бидејќи љубовта меѓу луѓето, само остава простор за стравови како што се љубомората, сомнежот, стравот, лутината и расправијата. Според Свети Августин, да го љубиш Бога е ,,да го постигнеш твојот мирˮ. (Исповедите на свети Августин) Христијанските теолози на Бога гледаат како на извор на љубов која се огледува во луѓето и нивните сопствени љубовни врски. Влијателниот христијански теолог К.С. Луис напишал книга [[,,The Four Lovesˮ. Папата Бенедикт XIV го напишал своето Прво послание со наслов „Бог е љубов“. Тој рече дека човечко суштество, создадено според образот Божји, Бог којшто е љубов, е способно да љуби, со предавањето на самиот тој на Бог и на другите (агапе) и со примањето и искусувањето на Божјата љубов во страста (ерос). Според него, овој живот со љубов, е живот на светците како што се Тереза од Калкута и Пресвета Богородица и дека тоа е насоката по којашто се движат христијаните кои веруваат дека Бог ги сака. Во христијанството, конкретната дефиниција за љубовта најдобро е прикажана од свети Тома Аквински којшто ја дефинира љубовта како ,, да му посакаш добро на другиотˮ или да посакаш другиот да успее. Ова е објаснувањето на христијанската потреба, да се љубат другите, вклучувајќи ги и нивните непријатели. Христијанската љубов е мотивирана од потребата да се видат другите како успеваат во животот, да станат добри луѓе, објаснува Тома Аквински.
Љубовта како тема во уметноста и во популарната култура
Често, љубовта се јавува како тема во уметноста и во популарната култура. Во тој поглед можат да се наведат бројни примери на книжевни и музички дела посветени на љубовта.
Равшан Ирматов
Равшан Сајфидинович Ирматов (Ravshan Sayfiddinovich Ermatov, Равшан Сайфиддинович Эрматов, Равша́н Сайфидди́нович Ирма́тов; роден на 9 август 1977 во Ташкент) — узбечки фудбалски судија, кој суди во Узбечката лига од 2000 и е меѓународен судија од 2003 година. Заклучно со 2018, Ирматов го држи рекордот на најмногу судени натпревари на светските првенства во фудбал.
Алфред Халиков
Алфред Хасанович Халиков (руски: Альфред Хасанович Халиков) (30 мај 1929 - 24 јули 1994) бил познат татарстански археолог.
Роден е во селото Курманаево, во Нурлатскиот регион во Татарстан, во семејство на учители. По завршувањето на училиштето, во 1947 година запишува историја на универзитетот во Казањ. Под раководството на својот професор, познатиот историчар и археолог Н.Ф. Калинин, Алфред Халиков учествува во ископувањето на археолошки наоѓалишта.
Најдо Тодески
Најдо Тодески (р. во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Од 1981 година е вработен во театарот „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, и работи се до неговото пензионирање во 2023 година.
Алфред Халиков
Од 1951 до завршувањето на универзитетот, Халиков започнува да работи како лаборант археолог во Институтот за јазици, литература и историја. Во 1956 година ја брани кандидатската, а во 1966 година и докторската дисертација. Во 1992 година е избран за дописен член на Академијата на науките на Република Татарстан.
Основната научна дејност на Алфред Халиков е поврзана со археологијата. До последната година на животот учествува во научни експедиции. Халиков раководи работи на археолошки истражувања на територијата на Татарстан за составување на археолошки карти (до сега се забележани околу 5 000 археолошки објекти од палеолитот до доцното средновековие).
По одбраната на докторската дисертација, Алфред Халиков својот научен интерес го насочува кон проучувањето на Волшка Бугарија и Казањското ханство. Други цели на неговото научно истражување се етногенезата и етничката историја на народите во средниот тек на реката Волга и околу планината Урал: Прабугарите и угрофинските народи.
Алфред Халиков е научник-енциклопедист. Има објавено околу 500 научни дела, меѓу кои и 30-ина книги. Држи предавања на Казањскиот универзитет, и речиси секоја година учествува со свои реферати на конгреси и симпозиуми во Финска, Бугарија, Унгарија, Чешка, Полска, Турција и други земји.
Проскрипција
Проскрипција (латински: proscriptio) е поим користен за јавна идентификација и официјална осуда на непријатели на државата. Во Оксфордскиот англиски речник овој термин е дефиниран како „декретот за осуда на смрт или протерување“, политички употребуван збор најчесто користен за да се одобри државно убиство или протерување. Проскрипцијата претставува масовна елиминација на политичките противници или пак личните противници. Терминот е, исто така, користен за да се изрази политичкото насилство во Аргентина против приврзаниците на Хуан Доминго Перон.
Проскрипцијата во 82 г. п.н.е
Еден од раните примери на масовната проскрипција се одвивал во 82 г. п.н.е кога Луциј Корнелиј Сула бил назначен за диктатор rei publicae constituendae („диктатор за реконституцијата на републуката“). Сула го принудил сенатот да напише листа од луѓе кои тој ги сметал за противници на републиката и го објавил списокот во римскиот форум. Секој чие име се нашло на листата му било одземено државјанството и бил лишен од сите заштити на законот; била давана парична награда на секој информатор кој ќе пренесел информација која водела до убиство на непријателите на Сула. Ниту едно едно лице не можело да наследи имот или пари од човек на листата, а ни жена мажена за некој од истите не смеела да се премажи. Многу жртви на проскрипцијата биле обезглавени и нивните глави, на копје, биле прикажувани во форумот.
Скелетон на Зимските олимписки игри
Скелетон е зимски спорт кој за првпат бил вклучен во програмата на Зимските олимписки игри на игрите во 1928 во Сент Мориц, потоа бил дел и од игрите во 1948 кои повторно биле одржани во Сент Мориц. Оттогаш, скелетонот бил отстранет од програмата на Зимските олимписки игри и повторно се вратил на Зимските олимписки игри 2002 во Солт Лејк Сити каде покрај машката трка, била воведена и женската трка.
Табела на медали
Ажурирано по машката трка на Зимските олимписки игри 2010.
Земји учеснички
Бројките го означуваат бројот на натпреварувачи кои државата ги пратила на соодветните Зимски олимписки игри.
Јансдорф
Јансдорф (Jahnsdorf) — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија.
Превале (Литија)
Превале (словенечки: Prevale) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Каратобе (округ)
Каратобе е  округ во Казахстан во покраината Западен Казахстан. Центар е градот Каратобе.
Медал за храброст (Македонија)
Медалот за храброст е воено одличие на Република Македонија кое се доделува за искажана храброст во воено-безбедносни операции или ситуации.
Особености
Има основна четворокрака ѕвездеста форма во димензии од 55мм. Медалот е стилизирана четворокрака ѕвезда под која се вкрстени два меча. Во полето на ѕвездата има осум златни краци кои се спојуваат во централната точка на средишниот круг во кој е напишано мотото - „за храброст“.
Медалот е изработен од сребро, позлата, тониран топол емајл. Има соодветна лента и минијатурна лента. Редниот број на орденот, соодветен жиг за чистота на металот од кој е изработен и жигот на производителот се втиснати на задниот дел на орденот.
Секој орден и медал има соодветна кутија, во одредена боја, која димензионално одговара на димензиите на одличјата. На поклопецот на кутијата со златовтиснување е името на одличјето.
Лентите за ордените се изработени од маорирана свила во пропишаната боја и димензија.
Критериуми
Медалот за храброст се доделува на:
Црква „Пресвето Срце Исусово“ - Скопје
Црквата била изградена во 1977 година, а нејзин архитект е Благоја Мицковски.
КАМАЗ
КАМАЗ (рус. Камский автомобильный завод) е руска фабрика за камиони и автобуси, во Набережније Челни, Татарстан, Русија. КАМАЗ го составиле првиот модел на камион во февруари 1976 и денес КАМАЗ е еден од најголемите изработувачи на камиони во Азија и Европа. Камионите на КАМАЗ победиле на Релито Дакар, рекордни 14 пати. Денеска КАМАЗ е најголемиот произведувач на камиони во Русија, Блискиот Исток и Северна Африка. Фабриката произведува 93600 камиони годишно (260 камиони на ден). Повеќето КАМАЗ камиони имаат V8 мотор. Исто така и руската армија користи специјални варијанти на КАМАЗ.
NGC 1742
NGC 1742 — ѕвезда во соѕвездието Орион, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1742 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 13,7 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 2 м 0,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 17' 14".
Други поделби
Проучување на NGC 1742 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 224; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4754. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1519.
473 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5035 и 5036 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4277 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3287 и 3288 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 280.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 473 година се протега во 2163 и 2164, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2223 и 2224 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 70. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1128 и 1127 исламска година пред хиџра.
Митизација на реалноста
„Митизација на реалноста“ е збирка раскази, есеи и цртежи на полскиот писател Бруно Шулц, објавена од издавачката куќа „Бегемот“ во 2015 година. Збирката содржи раскази што не биле застапени во двете збирки на Шулц, а биле објавени во полските списанија во периодот 1934-1939 година.
Технички податоци
Книгата била објавена во рамки на едицијата „Ars magna“, а во тираж од 500 примероци. Преводот од полски јазик го направила Лидија Танушевска; ликовното уредување на книгата е дело на Бојан Димитриевиќ; а јазичната редакција ја направил Филип Димевски. Книгата била преведена со финансиска помош на Полската програма за преведување на Институтот за книжевност, а била испечатена во „Печатницата Наумовски“ од Скопје. Книгата, со димензии од 18 сантиметри и со обем од 146 страници, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4718-41-3.
Жемајте
Жемајте (литвански: Žemaitė, Самогитка), родена Јулија Бенјушевичјуте (Julija Beniuševičiūtė-Žymantienė; 4 јуни 1845 in Буканте, Плунге – 7 декември 1921 во Маријамполе) — литвански писател. Со нејзините кратки раскази таа станала една од главните фигури во Литванското национално будење. Таа пишувала за селскиот живот во Литванија.
Живот
Жемајте е родена во гувернаријата Ковно во Руската Империја. Како дете и било забрането да се дружи со деца од кметството и да го учи литванскиот. Нејзините биле Полинизирани и мислеле дека ако зборуваат литвански се враќаат назад во општеството. Бедата и овој тежок тогашен живот ќе бидат главни мотиви за понатамошната книжевна работа на Жемајте. Таа не одела на школо и се научила сама од многуте книги кои ги прочитала.
Таа ја поддржала Јануарската буна од 1863 година и по неколку години се омажила за Лауринас Жимантас. Во 1883 година семејството се преселило во Ужвентис. Таму се сретнала со Повилас Вишинскис, кој и дал голем број литвански списанија и ја поттикнал да пишува и да биде дел од националното будење на Литванија. Нејзиното прво дело е „Есенска вечер“ и било објавено во 1895.
Во 1912 година се преселила во Вилнус каде работела како службеник. За време на Првата светска војна таа емигрирала во Русија, а потоа во САД. Во 1921 година се вратила во Литванија и умрела истата година.
NGC 6174
NGC 6174 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6174 се споменува и како MCG 7-34-82, CGCG 224-47, NPM1G +40.0423, 3ZW 82.
Откривање
Објектот е откриен на 26 март 1849 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 29 м 23,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 52' 30"".
Други поделби
Проучување на NGC 6174 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58334. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 80; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3066. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 743.
Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 37 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 37''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Александар фон Вагнер
Александар, првично Шандор фон Вагнер (16 април 1838 - 19 јануари 1919) бил унгарски сликар.
Животопис
Вагнер е роден во Пешта. По дипломирањето на гимназијата во неговиот роден град на деветнаесет години, влегол во Академијата за ликовни уметности во Виена каде што бил студент на Хенрик Вебер. Следната година, тој се префрлил на Кралската академија за ликовни уметности во Минхен и го подучувал професорот Карл фон Пилоти од 1856 до 1864 година. Од 1869 до 1910 година бил професор по историја во сликарството во Минхенската академија. Неговите теми се историски слики и особено унгарски животни сцени. Портретот на Фон Вагнер насликан од Франц Лахнер се наоѓа во колекцијата на музејот Гебрудер-Лахнер во Рајн од 2003 година. Меѓу неговите ученици биле Пал Сињеј Мерс, Емил Визел , Антон Ажбе , Францишек Ѓмурко.
Фон Вагнер починал во Минхен, каде што е погребан во Aлтер Судфриедхоф.
Дела
Во делото По Ловот (1864) Вагнер ја насликал својата сопруга Берта фон Олденбург во кругот на елегантна ловечка компанија, облечена во историските носии од периодот на Матијас Корвинус. Уште едно познато дело било тркалезна панорама на стариот Рим, насловена како Das alte Rom mit dem Triumphzuge Kaiser Constantin’s im Jahre 312 n.Chr., кој тој го насликал во соработка со Јозеф Билман во Минхен во 1888 година. Сликата била уништена и пресликана од Јадегар Асиси во Лајпциг панометарот.
UTC+09:30
UTC+09:30 — часовен појас со отстапување од +10:30 часа од UTC. Ова време се користи во:
Како стандардно време (зима на јужната полутопка)
Поважни градови: Аделаида, Броукен Хил
Наводи
Huso horario
NGC 3826
NGC 3826 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 3826 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36359. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1984. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1379.
Мјанмар на Олимписките игри
Мјанмар, првично се натпреварувала под името Бурма, првпат учествувала на Олимписките игри во 1948 година, и има учествувано со спортисти на сите последователни Летни олимписки игри оттогаш, со исклучок на оние од 1976 година. Никогаш не се натпреварувала на Зимските олимписки игри. Од игрите во 1992 година, настапува под името Мјанмар.
Наталија Дил
Наталија Дил (порт. Nathalia Dill, р. во Рио де Жанеиро) — бразилска глумица.
Мјанмар на Олимписките игри
Од 2012 година, ниту еден спорист нема освоено медал.
Националниот олимписки комитет на Мјанмар бил основан во 1947 година и признаен од страна на МОК истата година.
Животен стил
Личен идентитет
Обично, животниот стил, исто така ги рефлектира поединечните ставови, вредности или погледи на светот. Според тоа, животниот стил претставува средство за градење на сопствена личност (свое "јас") и за создавање на културни симболи од кои произлегува личниот идентитет. Сепак, сите аспекти на животниот стил не се целосно самоволни. Околните општествени и технички системи можат да го ограничат изборот на животен стил кој ѝ е на располагање на единката, симболите со кои тој/таа е способен/способна да се претстави пред другите и личниот идентитет.
Во модерното општество, допирните точки меѓу личниот идентитет и секојдневното однесување, кое сигнализира одреден животен стил, стануваат нејасни. На пример, "здрав стил на живот" значи придржување до верувања и водење на активности кои вклучуваат трошење на помалку ресурси и произведување на помалку штетен отпад (т.е. помала стапка на јаглерод), и развивање на самосвест, како резултат на овие верувања и инволвирањето во овие активности. Некои коментатори тврдат дека, во современоста, камен-темелникот на конструирањето на животниот стил е потрошувачкиот пристап, кој нуди можност за создавање и понатамошно индивидуализирање на личноста, со различни дела или добра кои даваат знаци на различни стилови на живот.
Политика
Во политиката, терминот животен стил, често може да се јави во улога на преносник на идејата дека општеството трпи различни животни стилови - од гледна точка што разликите во стиловите на живеење се површни, повеќе отколку егзистенцијални. Животен стил понекогаш се употребува пејоративно, со цел некои стилови на живеење да се маркираат како елективни или самоволни, спротивни на други стилови кои се сметаат за конвенционални, обични или нормативни.
Медиуми
Во печатарската и телевизиската индустрија, "животен стил" се користи за презентирање на една категорија на публикации или програми.
Приклучување на Турција кон ЕУ
Статусот на Турција во однос на нејзиното приклучување кон ЕУ во последните години е едно од најделикатните и најсериозните противречија. Турција во 1987 година стана земја кандидат за членство, а во 2005 година ги започна преговорите за зачленување во ЕУ. Прогресот бил бавен и од 35 поглавја што се потребни за да се комплетира процесот на зачленување, само 16 се отворени и само едно е затворено до 2016 година.
Во 1987 година Турција формално била признаена како земја кандидат за членство во ЕУ на самитот на Советот на Европа во Хелсинки. Преговорите службено започнале во 2005 година заедно со Хрватска. Турција денеска има седма по големина економија во Советот на Европа и петнаесетта во светот. Таа е дел од Царинската унија по потпишување на договорот од 1996 година со ЕУ, член и основач на Г-20 како земји со најголеми економии во светот и тесни врски со ЕУ, член на Western European and Others Group во ООН.
Голем број на поддржувачите на земјата кон нејзиното приклучување во ЕУ сметаат дека Турција претставува клучна регионална сила со голема и развиена економија и втората по големина воена сила во НАТО. Нејзиното приклучување во ЕУ, според нејзините поддржувачи, би означувало засилување на позициите на ЕУ како глобален геостратегиски играч. Турција е земја која, поради својата местоположба има големо политичко, економско, културно и историско значење за регионот. Во нејзина непосредна близина се наоѓаат Средоземно Море и Црно Море, Блискиот Исток, Касписко Море и Средна Азија.
Сепак, најголеми противници против зачленувањето на Турција во ЕУ се Франција и Германија, на чело со Никола Саркози и Ангела Меркел. Противниците тврдат дека Турција сѐ уште не ги почитува основните принципи за една либерална демокатија како и слободата на изразување. Проблем за Германија е и големата популација на Турција која во голема мера ќе ја промени структурата на европските институции. Доколку Турција стане дел од европското семејство, таа со своите 70 милиони жители ќе биде втората најголема земја во Европскиот парламент според број на пратеници. Демографските прогнози пресметуваат дека Турција ќе ја надмине Германија според бројот на парламентарците до 2020 година. Доколку Турција биде дел од ЕУ, во тој случај би се отворило прашањето околу идното приклучување на Мароко во ЕУ. Сепак, според поголем број на иследувачи, планот околу Мароко е отфрлен главно поради географските причини, за разлика од Турција која делумно се наоѓа во Европа. Според Никола Саркози, доколку Турција влезе во ЕУ, Европа би загубила голем дел од својата најголема ценетост - христијанството. Ова произлегува од фактот што 99% од населението на Турција е со муслиманска вероисповед. Друго со кое не се слагаат голем дел од француските политичари е местоположбата на Турција. Според нив, само еден мал дел од турската територија се наоѓа во Европа, и покрај тоа што европскиот дел на Истанбул е поразвиен од анадолскиот.
Сепак, можеби најголемиот проблем на Турција е Кипарското прашање. Островот е разделен на два дела, од кој едниот е член на ЕУ, а во другиот живеат Кипарски Турци со своја самопризнаена држава. Турција не го признава Кипар од една страна, а од друга страна Северен Кипар не е признает од голем број на земји во светот. Во 2006 година, претседателот на ООН, Кофи Анан направил план за обединување на островот. Сепак, за разлика од северот, југот не се согласил на референдум и истиот план бил одбиен.
Национален научно-истражувачки компјутерски центар за енергетика (САД)
Националниот научно-истражувачки компјутерски центар за енергетика (НЕРСК од National Energy Research Scientific Computing Center (NERSC)) на САД е завод со суперкомпјутер, кој е менаџиран од страна на Националната лабораторија „Лоренс Беркли“ за Канцеларијата за наука при американскиот Департмент за енергетика. Како главен компјутерски центар со високи перформанси за Канцеларијата, НЕРСК има системи кои ги користат повеќе од 7000 научници во бројни национални лаборатории и универзитети низ САД. Најновиот и наголем суперкомпјутер на НЕРСК е Кори (Cori), кој според TOP500 списокот од ноември 2016 година е рангиран како петти најбрз суперкомпјутер во светот. НЕРСК се наоѓа на главниот кампус на лабораторијата во Беркли, Калифорнија, САД.
Прелесје (Литија)
Прелесје (словенечки: Prelesje) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Кенигсвалде
Кенигсвалде (Königswalde) — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија.
Знаме на Холандија
Знамето на Холандија има три хоризонтални пруги со следните бои: црвена, бела и сина. Размерот на должината и ширината изнесува 2:3. Ова знаме е најстаро тробојно знаме во светот, кое сè уште се користи. Ова не е прво холандско знаме. Кон крајот на XV век, секоја провинција имала свое знаме. Во текот на заедничките експедиции, почнале да се користат едноставни знамиња. Знамето на Холандија е едно од најстарите тробојни знамиња и најстаро тробојно знаме што е во употреба.
Григориј Сковорода
Григориј Савич Сковорода (Григорій Савич Сковорода; Григо́рий Са́ввич Сковорода́, 3 декември 1722 – 9 ноември 1794) бил украински             и руски филозоф, поет, наставник и композитор. Скоровода бил исто така значаен за руската култура и развојот на руската филозофска мисла и затоа често се смета за „руски Сократ“.
Животопис
Тој е познат како композитор на литургиска музија, како и голем број песни. Некои од неговите песни станале украински народи песни. При крајот на својот живот тој патувал низ Украина. Неговиот последен период е значаен по неговите филозофски дела. Тој исто така пишувал поезија и писма на украински јазик, а преведувал на латински и грчки.
Смрт
Три дена пред да умре, тој отишол кај негов близок пријател и му рекол дека дошол за да остане постојано. Секој ден станувал рано и ја напуштал куќата со лопата и на крај се увидело дека тој три дена поминал копајќи си го својот гроб. На третиот ден, тој вечерал, станал и рекол „моето време дојде“. Отишол во соседната соба, легнал и умрел. Тој посакал следниот епитаф да биде испишан на неговиот гроб:
Борили (округ)
Борили е округ во Казахстан во покраината Западен Казахстан. Центар е градот Аксај.
Боев куршум
Боев куршум (англиски: Full metal jacket) - филм на режисерот Стенли Кјубрик од 1987 година. Главните улоги ги играат: Метју Модин, Р. Ли Ерми, Винсент Д'Онофрио, Адам Болдвин итн.