Франкија
Верденски договор
Борбите помеѓу браќата особено се разгореле по смртта на нивниот татко во 840 година. неговиот најстар син Лотар, кој ја наследил царската титула, настојувал да ги принуди неговите помлади браќа Лудвиг и Карло да ја признаат неговата власт и да му се потчинат, но тие ги здружиле своите сили и го принудиле Лотар да се согласи со нова поделба на државата. Новиот договор меѓу браќата за поделба на државата бил склучен во 843- та година во градот Верден. според овој т.н. верденски договор државата била поделена на три дела. Притоа најмалиот брат Карло Ќелавиот ги добил териториите западно од реките Шелда, Мас и Рона, односно западното Франкиско Кралство, кое во себе ги вклучувало основните територии на идната Француска држава и започнал да се титулира како ,, крал на Французите “. На овие територии и натаму доминирал романскиот јазик, од кој подоцна ќе се развие францускиот. средниот од браќата- Лудвиг, ги добил земјите источно од Рајна и северно од Алпите, односно т.н. Источно Франкиско Кралство, подоцнежна Германија, територија населена со чисто германски племиња и започнал да се титулира како ,, крал на Германците “. Најстариот брат Лотар I ( 843-855 ) ја задржал царската титула и започнал да владее на териториите на Италија, Прованса, како и земјите што се протегале по течението на реката Рајна (територија која била наречена Лотарингија по нејзиниот владетел ), меѓу државите на неговите браќа. На тој начин со Верденскиот договор, всушност биле поставени темелите на трите современи европски држави во централна и западна Европа : Франција, Германија и Италија .Трите дела на коишто била поделена државата на Каролинзите со Верденскиот договор продолжиле да егзистираат самостојно. Секој од нив имал посебен историски развиток и никогаш повеќе не биле обединети во една држава. Во времето на владеењето на Карло Ќелавиот ( 843-877 г. ) кон Западното Франкиско Кралство биле приклучени и западните делови на Лотарингија, по смртта на синот на царот Лотар I ( смртта на Лотар II) согласно Мерсенскиот договор од 870 година, Лотарингија била поделена меѓу Карло Ќелавиот и Лудвиг II Германски. Овие територии останале во составот на Западното Франкиско Кралство сè до 895 година кога било прогласено самостојно кралство Лотарингија. Во продолжение на последното столетие од власта на каролиншките кралеви во Западното Франкиско Кралство се смениле неколку кралеви, а имало и периоди кога со државата управувале владетели кои не биле припадници на оваа династија : Луј II Д’ткавиот (877-879 ); заедничка власт на Луј III и Karloman II ; Карло Дебелиот (884-888 г.) во чие време накратко се обединила повторно целата држава ; Карло Простиот и Луј V Мрзеливиот. Историјата на Западното Франкиско Кралство во текот на втората половина на IX век и првата декада од X век се одликува со утврдување на градовите во државата поврзано со дефанзивните војни на каролиншките владетели за одбрана од бројните инвазии на Норманите .Како резултат на неиздржливите нормански напади, опсади и опожарувања ,на најголемите градски центри, а со цел да се запрат истите, карло III Простиот ќе ги отстапи териториите по долниот тек на реката сена на Норманите во 911 година, отогаш оваа територија го добива името Нормандија. Односите со Источното Франкиско Кралство – Германија, чии владетели најчесто ја носеле царската круна, во периодот од втората половина на деветтиот сè до крајот на десетиот век, биле главно мирни, со повремени несогласувања и краткотрајни воени пенетрации, без притоа видно да се нарушат воспоставените гранични линии. Кон крајот на IX век во Западното Франкиско Кралство започнала да се издвојува фамилијата на париските грофови Робертини, која се наметнала како решавачки фактор во државата, па дури и како носител на реалната власт во времето на Ед и Роберт I, синови на Роберт Силниот, грофот од Анжу. Токму од нивните редови ќе произлезе и претставникот на новата династија. имено по прераната смрт на последниот каролиншки крал, дваесетгодишниот Лудвиг V во 987 г., кој не оставил наследник, истата година во нуајон за крал бил прогласен угледниот и влијателен Хуго Капет (987-996 г.) внук на Роберт I и син на Хуго Велики. Со тоа и официјално престанало владеењето на Каролиншката династија и постоењето на Западното Франкиско Кралство и започнал периодот на владеењето на династијата Капетинзи и периодот на Француската држава.