cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кирил Михајловски
Учество во НОБ
Тој бил учесник во НОВ од 1941 година. Во јуни 1941 година по директива на Партијата Михајловски заминал за Прокупље, каде учествувал во организирање на Топличкиот партизански одред. Се борел во партизанските единици во Србија, како командант на Јатребачкиот баталјон, политички комесар на ударниот баталјон на Првата јужноморавска бригада, и политички комесар на бригадата.
При крајот на 1943 и во 1944 година, Кирил Михајловски се нашол во Македонија, каде ја вршел должноста началник на Оперативниот штаб на црнотравските, македонските и косовските единици при чистењето на Козјак, Руен, Широка Планина и Карадак. На 26 февруари 1944 година бил поставен за политички комесар на Третата македонска бригада, а во јули истата година за политички комесар на Четвртата македонска бригада. Потоа бил командант на Педесеттата дивизија, а нешто подоцна и на Педесет и првата дивизија, и командант на Штипската воена област. Бил делегат на Првото заседание на АСНОМ.
По ослободувањето
За народен херој бил прогласен на 29 ноември 1953 година.
Чалија (Нераште)
Чалија или Стојанов Дол — археолошко наоѓалиште во тетовското село Нераште. Претставува населба од доцноантичкото време. Се наоѓа на еден простор југоисточно од селото, каде се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал.
NGC 7695
NGC 7695 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7695 се споменува и како MK 931, NPM1G -02.0521, IRAS 23306-0259.
Откривање
Објектот е откриен на 18 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7695 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7695 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 33 м 14,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -2° 43' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 81°.
Други поделби
Проучување на NGC 7695 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71726. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5254. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1147.
Велики Петрич
Тврдината Велики Петрич се наоѓа во Србија, по текот на реката Неродимка, во близина на градот Урошевац. Тврдината била изградена во средновековието. Денеска, од тврдината има останато само ѕидините и една кула. Патот до тврдината е тешко преоден.
NGC 684
NGC 684 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 684 се споменува и како IC 165, UGC 1292, MCG 4-5-17, CGCG 482-22, IRAS 01474+2724.
Откривање
Објектот е откриен на 26 октомври 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 684 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 684 има привидни димензии од 3,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 50 м 14,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 27° 38' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 87°.
Други поделби
Проучување на NGC 684 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6759. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 128; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1762. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 896.
Ален Рене Лесаж
Ален Рене Лесаж (француски: Alan-Rene Lesage, роден на во  - починал на  во ) — француски писател, основоположник на модерниот реалистички роман.
Биографија
Ален Рене Лесаж е роден на во, Франција. Неговиот татко, Клод Лесаж, бил адвокат, нотар и регистратор на кралскиот двор. Неговата мајка се викала Жана Бренугат. Неговите родители починале кога Ален бил уште млад. Грижата над него била преземена од страна на неговиот чичко, кој му овозможил да се школува. Пјер Бокард, кој бил член на Редот на Језуитите, директор на Академијата во Ван, се заинтересирал за момчето поради неговите природни таленти. На возраст од 25 години, ален заминал во Париз каде во 1693 година започнал да студира филозофија.
Во август 1694, тој се оженил со Мери Елизабет. Во следниот период Ален се запознал со Антоан Данше, кој го советувал дека треба да се занимава со литература. Во следниот период започнал да работи како преведувач, и во 1695 година објавил една француска верзија на Аристенет, што не била успешна. Набргу потоа тој се запознал со опатот на Лион, кој му препорачал класици за шпанската книжевност, на кој тој самиот бил студент и колектор. Шпанската литература некогаш била многу популарна во Франција кога кралиците на куќата на Австрија седеле на престолот, но останале запоставени во времето кога Ален живеел.
Така, Лесаж започнал со преведување на делата на Лопе де Вега и Франциско де Рохас Зорила. Le Traître puni и Le Point d'honneur биле завршени во првите години од 18 век. Во 1704 година го преведел Дон Кихот од Алонсо Фернандес де Авеланеда, а наскоро потоа била адаптирана и претставата од Педро Калдерон де ла Барка, Don César Ursin.
Најпознат останал со својата комедија „Crispin rival de son maître“ и романот „Gil Blas“.
Јертруд Монсон
Гертруд Каролина Мансон (18 декември 1866 – 30 декември 1935 година), била шведски општински политичар ( социјалдемократ ). Таа била првата жена членка во Градскиот совет на Стокхолм, а исто така и првата избрана жена политичар во нејзината земја како целина (1910).
Невзат Бејта
Невзат Бејта (роден на во ) — градоначалник на Општина Гостивар во периодот од 2013 до 2017 година. На локалните избори 2013 го победил тогашниот градоначалник Руфи Османи со 1.144 гласови разлика во вториот изборен круг. Тој е оженет и татко на три деца.
Јертруд Монсон
Ран живот
Гертруд Мансон е родена во Стокхолм во семејството на железничарот Јоханес Мансон и Шарлота Кристина Линдквист. Поради својата сиромаштија, на единаесетгодишна возраст го напуштила училиштето за да се издржува како слугинка. До 1896 година, таа успеала да отвори своја продавница во Васастаден.
Рана кариера
Гертруд Мансон се едуцирала преку автодидактицизам и се ангажирала во политиката и Шведската социјалдемократска партија. На 11 јуни 1892 година, таа станала една од ко-основачите на Стокхолмската allmänna kvinnoklubb, која била првиот женски огранок на Шведската социјалдемократска партија. Таа станала членка на Шведската Социјалдемократска партија истата година и служела како претседател на Стокхолмскиот allmänna kvinnoklubb трипати: 1892–1895, 1897–1898 и 1906–1908. Помеѓу 1897 и 1900 година, таа служела како претседател на Комуната за женска агитација и како секретар во 1900-1902 година. Во 1902 година, таа била избрана во одборот на Синдикатот на жените заедно со Ана Јохансон Висборг и Ана Стерки. Помеѓу 1907 и 1922 година, таа била член на парохискиот одбор за сиромашни грижи на Густав Васа и нејзин претседател во 1922 година.
Невзат Бејта
Животопис
Основно училиште завршил во ОУ „Исмаил Ќемали“ - Гостивар, а средното во гостиварската гимназија. Дипломирал на Приштинскиот универзитет – Филозофски факултет, на отсекот по историја. По дипломирањето, Невзат Бејта работеше како професор во ОУ „Прпарими“ во село Чегране, а од 1987 до 2002 г. беше професор по историја во гостиварската гимназија.
Јертруд Монсон
Рана кариера
Со реформа во 1909 година, жените се стекнале со право да бидат избирани за општински и градски совети во Шведска, а на следните избори во 1910 година, 37 жени биле избрани за градски совети и општински совети низ цела Шведска, сите од нив, всушност, биле првите избрани политичарки од нивната земја. Во градскиот совет на Стокхолм биле избрани две жени: социјалдемократката Гертруд Мансон и десното крило Валфрид Палмгрен. Со оглед на тоа што гласовите прво биле пребројани во главниот град, а гласовите од областа што ја избирале Мансон биле пребројани пред областа Палмгрен, Гертруд Мансон може да се смета за првата жена избрана во Шведска. Мансон била номинирана за кандидат на нејзината партија поради нејзините претходни задачи во одборот за грижа за сиромашните.
По изборите во 1910 година, Гертруд Мансон како и Валфрид Палмгрен биле интервјуирани од Идун (списание), каде што Мансон коментирала: „Што треба да се направи, не можам да кажам сега, пред да имам време да се запознаам со деталите за канцеларијата. Но, ако некогаш можам дури и до одреден степен да бидам корисна за подобрување на ужасните услови за живеење, извор на толку многу непријатности и беда, тоа би било најголема радост за мене. Но, јас, што можам да направам, освен она што ме научи животот?“
Невзат Бејта
Животопис
Бејта од 2002 до 2005 година беше пратеник во Собранието на Република Македонија. Од 2005 до 2009 година беше градоначалник на општина Гостивар и потпретседател на Заедницата на единиците на локална самоуправа на Република Македонија (ЗЕЛС). На локалните избори 2009 беше убедливо поразен од страна на Руфи Османи. Во 2009 година беше заменик-претседател на ДУИ, а во периодот 2011-2013 бил министер за локална самоуправа во владата на Никола Груевски.
По поднесената оставка на министерското место, тој по третпат се кандидирал за градоначалник на Гостивар. На локалните избори одржани во март 2013 година тој славел победа над Османи и го освоил својот втор градоначалнички мандат. Противкандидатот Османи најавил протести поради наводен „изборен фалсификат“ и „политички реваншизам“ за отпуштањето на вработени од претходната општинска администрација.
Јертруд Монсон
Член на градскиот совет
За време на нејзиниот мандат како градски советник, Мансон се фокусирала на прашања од социјалната политика и благосостојбата. Ова виле нејзините главни интереси како политичар поради нејзиното потекло во сиромаштија, а исто така биле прашања кои се сметаа за соодветни и неконтроверзни за првите избрани жени-политичарки. Нејзиниот главен фокус во рамките на ова прашање биле прашањето за домувањето и условите за живеење и таа била активно вклучена во градежните проекти за кои се расправало во Советот. Иако ретко зборувала и обично се држела во заднина, таа се информирала за сите прашања и постапувала по нив, а за неа било речено: „Таа им припаѓаше на оние тивки кои заедно со илјадници други го изградија нашето работно движење и го промовираа. " Таа се сметала за пионер во социјалната политика, како и како една од пионерите на социјалдемократското женско движење. Била член на градскиот совет на Стокхолм во 1910-1915 и 1919-1931 година. За време на нејзиниот прв мандат, таа била делегат на бирото на одборот за сиромашни нега за справување со социјална помош во 1912-15 и 1920-30; член на одборот на домот на поправните девојчиња во градот Стокхолм во 1912-1916 година; член на сиромашниот одбор за грижа за домување со социјална помош во 1917 година. Бидејќи членовите на градските совети не примале плата, Мансон била принудена да ја повлече својата кандидатура на изборите во 1915 година бидејќи имала потешкотии во справувањето со нејзините политички задачи, како и во продавницата преку која се издржувала самата себеси, но таа прифатила номинација да биде кандидат на изборите во 1919 година, на кои била реизбрана: ја продала својата продавница и наместо тоа, почнала да работи како канцелариски службеник во Systembolaget. За време на нејзиниот втор мандат во градскиот совет, таа служела како делегат на бирото на одборот за сиромашни грижи за справување со социјалните бенефиции во 1920-30 година; и како член на органите за грижа за деца во 1925–26 година.
Невзат Бејта
Животопис
На Локалните избори во 2017 година бил поразен од својот противкандидат од редовите на Алијанса за Албанците, Арбен Таравари.
Ozothamnus ferrugineus
Ozothamnus ferrugineus, попознат како дрво вечно, е член на родот Ozothamnus, од семејството Asteraceae - едно од најголемите фамилии на цветни растенија во Австралија. Роден во австралиските држави Нов Јужен Велс, Викторија, Јужна Австралија и Тасманија, формира исправена грмушка или мало дрво со висина помеѓу 2 и 3 метри.
== Опис == Ozothamnus ferrugineus формира средно до голема исправена, многу разгранета дрвенеста грмушка која е ароматична, со отворена навика. Генерално расте до 2-3 метри во висина, достигнувајќи 1,5-3 метри ширина. Фините влакна се концентрирани во линии што се протегаат по стеблото, а преполните лисја се протегаат наизменично од памучните гранчиња. Помладите листови се светло зелени во боја и се лепливи на допир, созреваат до потемно зелени листови со гола, смолеста адаксијална површина и посветло сива, густо влакнеста абаксијална површина со глабресцентна средна ребра. Тие се рамни, фини и раширени, долги 2–7 cm и линеарни до ланцетна форма, со зашилени врвови и малку брановидни рабови.
Цветањето се јавува во летните месеци. O. ferrugineus inflorescence забавно наликува на глави од карфиол, составени од 80-300 густо спакувани мали бели маргаритки. Овие цветови се во 5-6 компактни хемисферични коримбозни терминални кластери. Секоја цветна глава е цилиндрична до ѕвоновидна, долга 3–5 mm со пречник од 1–4 mm и останува на грмушката долги периоди. Нанесени на основата на цветните глави се 14-18 мали гради. Долната половина од внатрешните гради се проѕирни, додека горната половина е непроѕирна бела боја. Надворешните градници се со златно-кафеава до зелена боја.
Карактеристични одлики
Општо земено, ликовите на брактот се клучни за разликување на Касинија од Озотамнус, при што инволукралните бракти на Озотамнус се прави или зрачат и немаат бледи меѓу цветовите, додека Касинија поседува бледи и нивните неволукрални гради се соодветни. O. ferrugineus често се меша со Cassinia aculeata, меѓутоа, каде што листовите на C. aculeata се револутирани или заоблени, листовите на O. ferrugineus се рамни или само малку повратени. Понатаму, влакната на стеблото на O. ferrugineus се распоредени во уредни паралелни линии, додека стеблата на C. aculeata се порамномерно влакнести. O. ferrugineus, исто така, може да се помеша со кој се јавува во слични живеалишта, но чии цвеќиња се распространети по гранките наместо во крајни гроздови.
Живеалиште и дистрибуција
Ozothamnus ferrugineus е вообичаен и широко распространет вид од средна подножја во отворени шуми и грмушки низ југоисточна Австралија. Може да се најде од крајбрежни мочуришта и грмушки до издигнати предели и површини низ Викторија, Јужна Австралија, Нов Јужен Велс и Тасманија, често опстојувајќи покрај патиштата. Претпочита добро исцедени, влажни области и често е еден од првите видови што се обновуваат по пожар или други нарушувања.
Таксономија
Првиот снимен опис на O. ferrugineus беше од францускиот ботаничар Жак Лабилардиер во 1806 година во Novae Hollandiae Plantarum Примерок , дело во два тома што ја опишува природната флора на Австралија. ''О. ferrugineus тогаш беше опишан како ' Eupatorium ferrugineum. ' Тој ја објаснува абасијалната површина на листот како црвено-кафеава, па оттука и 'ferrugineum', што на латински значи 'рѓа или црвено-кафеава."'...лисја линеарно-lanceolate, aveniis, возрасни под црвеникаво кафеава.'"На англиски, ова е „линеарно-ланцетни лисја, под црвеникаво кафеава“.''
Одгледување
Репродукцијата од семе е главната форма на регенерација на O. ferrugineus. Семињата треба директно да се сеат на почетокот на зимата, бидејќи бавно растечките садници можат да бидат ранливи на пролетната суша. Растението е долговечно, како и неговите цвеќиња. Претпочита целосно сонце до полусенка.
Екологија
Ozothamnus ferrugineus може да никне ако надземните делови се убиени или доживеат сериозни нарушувања, вклучително и пожар. И покрај неговото многу запаливо зеленило, тој ќе опстојува и при пожари со просечна јачина. Често е еден од првите видови кои се појавуваат по настанот на вознемирување. Нејзините семиња се распрснуваат со ветер, користејќи го неговиот папус за патување.
Зелше
Зелше (словенечки: Zelše) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Лер (град)
Поради своето пристаниште, градот на Емс и Леда со векови бил обликуван од трговијата и поморството. Во него се наоѓа едно од најголемите германски бродоградилишта. Лер важи и за најважен трговски град во Источна Фризија и самиот се именува како „Портата на Источна Фризија“.
Стариот град се смета за „највреден“ во областа поради добрата зачуваност на историските куќи.
Од 2000 година градот станал универзитетски поради отворањето на Високата школа Емден/Лер.
Местоположба
Лер се наоѓа во јужниот дел Источна Фризија на устието на Леда во Емс. Неговото градско јадро се наоѓа во непосредна близина на устието на реките; преку проширување на својата област и припојувањата градот се раширил во насока на Емс. Со припојувањето на градските единици Бингум и Нетелбург во 1972 година, градското подрачје се проширило западно од Емс и јужно од Леда. Во пристаништето може да допловат морски бродови преку Емс и Леда. Градот се наоѓа на половина пат помеѓу Гронинген и Олденбург.
Соседни општини
Градот Лер се наоѓа средишно во копнената зона на истоимениот округ. Се граничи со седум од единаесет други општини во округот (почнувајќи од североисток, надесно): општинските заедници Хезел (со општините Холтланд и Бринкум) и Јиме (со општините Нортмор и Детерн), општините Раудерфен и Вестоверлединген, градот Венер, како и општините Јемгум и Мормерланд.
Градски единици
Лер е поделен на градското јадро и осум други градски единици. Тоа се Бингум, Хајсфелде, Хоегасте, Лерорт, Лога, Логабирум, Нетелбург и Нитермор. Две градски единици се одвоени од остатокот на градското подрачје со реките: Нетелбург се наоѓа јужно од Леда во Оверледингерланд, Бингум западно од Емс во Рајдерланд. Покрај овие единици, има и други помали места.
Покрај градското јадро, густо изградени се и градските единици Лерорт, Хајсфелде и делови на Лога. Другите единици се послабо изградени.
Клима
Климата во градот Лер е под директно влијание на Северното Море. Во просек, температурите во лето се посвежи, а во зима се потопли отколку на копното.
Историја
Постојат многу траги од рани населби во областа, вклучувајќи алатки кои потекнуваат од околу 3200 година п.н.е..
Во 791 година, светецот Лудгер ја изградил првата капела во Источна Фризија на западниот раб на населбата Лер, тогаш уште именуван како Хлери (Hleri). Оваа капела првпат е спомената во пишан документ од 850 година.
Во текот на и  век, Лер бил седиште на семејството Укена, кое било едно од највлијателните источнофризиските феудални семејства во тоа време. Градот користел од трговијата со Ханза и била изградена тврдината Лерорт.
Во 1508 година, грофот Едзард добил официјално право да организира пазар, со што започнала традицијата на „Галимаркт“, кој денес се празнува како годишен панаѓур. Во 1744 година, Источна Фризија припаднала на Прусија, тогаш владеена од Фридрих Велики. Градските права ги добил во 1823 година од Џорџ IV, крал на Хановер.
Во 1854 година, Лер бил поврзан со железница, која во тоа време го поврзувала Емден и Рајне во областа Рур. Во 1856 година, линијата била поврзана со националната железничка мрежа.
За разлика од Емден, Лер доживеал малку штета при сојузничкото бомбардирање во Втората светска војна. Градот бил окупиран од канадските трупи на 28 април 1945 година.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 38 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 30.001 и 40.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
Градоначалник на градот Лер е Клаус-Петер Хорст (независен).
Збратимени градови
Лер е збратимен со следниве градови:
Лер
Лер може да се однесува на следново:
Папа Григориј II
Григориј II (лат. Gregorius PP. II; 669 - 11 февруари 731) — римски папа од 19 мај 715 до 11 февруари 731. Тој бил роднина на папата Бендикт II. Кога бил млад, бил плен на Лангобардите, но бил ослободен со откуп. За време на понтифактот, тој бил загрижен за мисионерите во Германија, Англија и Ирска.
Пенештром
Пенештром (Peenestrom) — проток или река во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Долга е 20 километри и е најзападната врска на Шчеќинскиот Залив (заедно со Швина и Ѓивна) со Балтичкото Море. Таа е исто така една од трите растоки на реката Одра.
IC 1845
IC 1845 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1845 се споменува и како NPM1G +22.0387, KUG 1238+228A.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1845 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1845 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 41 м 12,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 35' 24".
Други поделби
Проучување на IC 1845 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 86326.
ПУ „Лирија“ - Равен
Основно училиште „Лирија“ (порано: Основно училиште „Злате Дамјановски“; службено: Подрачно основно општинско училиште „Лирија“ - Равен; скратено: ПООУ „Лирија“) — подрачно основно училиште во гостиварското село Равен, составен дел на истоименото училиште од селото Вруток.
Местоположба
Училиштето се наоѓа во самиот средишен дел на селото.
Историја
Во минатото училиштето се нарекувало ОУ „Злате Дамјановски“, но било преименувано во Лирија. Во 2008 година училиштето било демолирано од страна на деликвенти.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.
Сесквитерпенски лактон
Сесквитерпенските лактони се класа на хемиски соединенија; тие се сесквитерпеноиди (изградени од три изопренски единици) и содржат лактонски прстен, од каде им потекнува името. Тие се присутни во многу растенија и можат да предизвикаат алергиски реакции и токсичност во поголеми дози, особено кај добитокот кој паси. Некои исто така се присутни и во корали каков што е Maasella edwardsi.
Видови
Сесквитерпенските лактони можат да се поделат на неколку главни класи кои вклучуваат гермакранолиди, хелианголиди, гвајанолиди, псевдогвајанолиди, хипокретенолиди, и еудезманолиди.
BSD Unix
FreeBSD е современ оперативен систем за x86, x64, DEC Alpha, IA-64, PC-98 и UltraSPARC платформи.Разработен е од Беркли, Калифорнија, Brief History of FreeBSD. Повеќе информација за историјата на UNIX и за развојот на оперативните системи.Посетете го македското мрежно место посветен на FreeBSD, freebsd-mk.clickforward.net
Миленикот на учителката (филм од 1958)
Миленикот на учителката (англиски: Teacher's Pet) - американски филм од 1958 година, во режија на Џорџ Ситон (George Seaton), според сценариото на Феј (Fay Kanin) и Мајкл Канин (Michael Kanin). Главните улоги ги толкуваат: Кларк Гејбл (Clark Gable), Дорис Деј (Doris Day), Гиг Јанг (Gig Young), Мами ван Дорен (Mamie van Doren), Ник Адамс (Nick Adams), Питер Болдвин (Peter Baldwin), Марион Рос (Marion Ross) и Чарлс Лејн (Charles Lane). Филмот имал две номинации за наградата „Оскар“.
Синопсис
Џејмс Генон (го игра Гејбл) е студен и антипатичен уредник на градскиот весник, кој смета дека единствениот начин да се научи тој занает е работата на теренот и воопшто не му е грижа за новинарските курсеви и за формалното образование. Кога неговиот шеф ќе му нареди да ѝ помогне на професорката во школото за новинари, Ерика Стоун (ја игра Деј), тој ја прифаќа задачата, но без волја. На почетокот, тој се претставува како нејзин ученик и не го открива својот идентитет...
Ана Линдхаген
Ана Линдхаген (7 април 1870 година во Стокхолм – 15 мај 1941 година во Стокхолм) била шведска политичарка ( социјалдемократка ), социјален реформатор и активист за правата на жените. Во соработка со Ана Абергсон, таа била водечка сила во воведувањето на распределбата во Шведска. Таа била една од движечките сили зад основањето на Националната асоцијација за право на глас на жените. Линдхаген била член на Градскиот совет на Стокхолм во 1911-1923 година.
Живот
Ана Линдхаген била ќерка на Алберт Линдхаген и сестра на Карл Линдхаген и Артур Линдхаген. Таа била лиценцирана медицинска сестра и активист во Лабуристичката движење : од 1902 до 1925 година, таа работела како инспектор за згрижување деца во Стокхолм Poor care. Во 1902 година, Линдхаген била една од водечките фигури кои повикувале на формирање на женска организација за право на глас на жените, која била основана како Шведско здружение за право на глас на жените. Со нејзиното комбинирано членство во високите класи и нејзините социјалдемократски и радикално социјалистички погледи, таа функционирала како обединувачка сила помеѓу десничарските и левичарските жени во синдикатот за право на глас. Од 1911 до 1916 година, таа била уредник на Morgonbris, весникот за социјалдемократските жени.
Во 1906 година, Ана Линдберг и Ана Абергсон го основале Föreningen koloniträdgårdar i Stockholm (Друштвото на Стокхолмската распределба), првото друштво за распределба во Стокхолм.
Велимировна тврдина
Велимировната тврдина се наоѓа во близина на градот Валево, Србија. Денеска, од тврдината има останато само рушевини
Ана Линдхаген
Наследство
Во Fjällgatan во Стокхолм, постои музеј наречен Borgarrummen (Буржоазиските соби) кој прикажува трговска куќа од средината на 19 век, опремена од Ана Линдхаген и каде што таа самата живеела пред нејзината смрт. Во близина, има мал парк, Anna Lindhagens täppa, именуван по неа. На Fjällagatan не многу од таму, има и скулптура на Ана Линдхаген.
Александар Чакаров
Александар Георгиев Чакаров, познат и како Сандре Чакаров е македонски деец, учесник во македонското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Чакаров е роден во 1869 година во градот Струга, тогаш во Отоманското Царство. Бил син на локалниот првенец Георги Чакаров и е брат на Славко Чакарова. Дипломирал во Солунската егзархиска машка гимназија во Солун, а потоа работел како учител во Струга, Охрид и Гуменџе. Во 1894 година Чакаров бил еден од првите посветени во Македонската револуционерна организација и тоа во западна Македонија каде се издигнал како Охридски регионален раководител. За време на Илинденското востание е член на горското раководство на Охридскиот револуционерен реон. Бил уредник на весникот Автономија. По востанието заминал за Албанија, Црна Гора и Бугарија. До Хуриетот работи како учител во Ново Селци, Софиско, по што се враќа во Македонија.
Во своите спомените Милан Матов истакнува дека:
Чагатајски јазик
Чагатајскиот јазик (جغتای - Jaĝatāy; ујгурски: چاغاتاي Chaghatay; узбечки: ﭼﯩﻐﻪتاي Chig'atoy) е исчезнат туркиски јазик што некогаш бил многу зборуван во Азија. Името на јазикот се поврзува со регион во источниот дел од Монголското Царство со кое владеел синот на Џингис Кан. Јазикот е поделен на три дела:
Сирковска Река
Сирковска Река — — река, која извира на планината Клепа, и поминува низ селото Сирково. Во близина на Росоман се влева во Црна река. .
Црвениот удар
„Црвениот удар“' (српски: Црвени удар) — југословенски филм од 1974 година, во режија на Предраг Голубовиќ. Улогите ги толкуваат: Велимир Бата Живоjиновиќ, Борис Дворник, Берт Сотлар, Абдурахман Шаља и Оливера Катарина.
Долги Грм (Слатино)
Долги Грм — археолошко наоѓалиште во тетовското село Слатино. Претставува вила рустика од римско време. Се наоѓа во месноста ''„Св. Недела“'', оддалечена 2,5 км југоисточно од селото, на патот што води за селото Ратае. На овој простор со археолошките ископувања во 1953/54 година бил откриен квалитетно граден објект со 4 простории од кои во едната имало префурниум и хипокаустна конструкција под подот, како и одводен канал. Веројатно се работи за луксузна бања со траги од ѕидна декорација во рамките на една богата вила рустика. Најдени се садови убаво и грубо работени, две геми и друг градежен материјал.
Захриб
Захриб (словенечки: Zahrib) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Рене Ниберг
Ева Рене Агнета Ниберг, (родена на 17 мај 1966 година) е шведска телевизиска водителка и новинарка. Таа го имала своето телевизиско деби во вестите на ТВ4 во раните 1990-ти. Таа потоа работела за ТВ3 до 2014 година презентирајќи неколку емисии како што се Blåsningen, Byggfällan, 45 Minuter и Miljonjakten. Од септември 2014 година, Ниберг е вработен во ТВ4 и ја води античката емисија „ Бит и бајт “.
Ниберг е во брак со ТВ4 телевизискиот водител Дејвид Хелениус и двојката има син кој е роден во 2006 година.
Ватенфал Класик 2012
Ватенфал Класик 2012 било 17. издание на еднодневната велосипеска трка Ватенфал Класик. Била одржана во и околу Хамбург, Германија, на 19 август на растојание од 245,9 километри и била 23. трка од Светската турнеја.
Во масовната спринтерска завршницата, трката ја освоил возачот на Арно Демар, кој станал првиот француски возач, кој победил на трката. Демар завршил пред возачот на Андре Грајпел, и возачот на  Џакомо Ницоло, кој го заокружил подиумот.
Екипи
Бидејќи Ватенфал Класик била трка од Светската турнеја на UCI, сите 18 UCI ProTeam екипи биле поканети автоматски и се обврзани да испратат свој состав. Две други екипи – и  – биле дополнително поканети на трката, и со тоа се создала главната група од 20 екипи.
Екипите кои настапиле на трката биле:
Космос-1394
Космос-1394 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 јули 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1394 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1495 км, а најмалото на 1474.
Петар Стојковски-Бабец
Петар Стојковски - Бабец (, -, ) — македонски глумец и режисер.
Дизелаши
Субкултурата Дизелаши се појавила во Белград кон крајот на 1980-тите и станала популарна до 1992 година, во период на ембарго на СР Југославија по избувнувањето на југословенските војни. Младите биле стереотипни како гангстери (исто така наречени мангупи), вклучени во нелегални активности како шверц на гориво. Руски пандан е суб-културата Гопник, со која е групирана во „постсоветска мода“ која стана популарна во последниве години. За разлика од дизелашите, спротивставената суб-култура била наречена падавичари, вклучувајќи хипици, рокери, хедбенгери, металци и рејвери. Типичен дизелаш се гледа како: Обновувањето на модата е наречено Неодизелаши. Документарниот филм од 1995 година за белградските гангстери, Злосторството што ја промени Србија, е икона на културата.
Полариметар
Полариметарот е научен инструмент кој се користи за мерење на аголот на ротација предизвикан од поларизирана светлина која поминува низ оптички активна супстанца.
ОУ „Ибе Паликуќа“ - Бојане
Ибе Паликуќа — основно училиште во Бојане, Општина Сарај. .
1129
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6637 и 6638 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5879 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4889 и 4890 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1882.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1129 година се протега во 3765 и 3766, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3825 и 3826 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1672. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 523 и 524 исламска година.
Михо Михајловски
Животопис
Михо Михајловски е роден во 1915 година во сиромашно семејство. По завршување на третиот клас, се вработил како трговски помошник во Кичево, а потоа учел електро-механички занает. Потоа заминал во Белград.
До Априлската војна работел на Земунскиот аеродром, а потоа се вратил во родниот град и се вклучил во подготовките за оружено востание.
Учество во НОБ
Бил борец и водник на Првата македонско-косовска бригада. Како предводник на група доброволци, на 8 септември 1943 година извршил напад на касарната во Кичево, а три дена подоцна, на 11 септември 1943 година Кичево било ослободено. Со бригадата за заминал кон Гостивар, каде по тридневни борби, бригадата била приморана да се повлече. Во декември 1943 година, Михо Михајловски добил задача со група борци да уништи една германска радио станица во селото Прждево, која пренесувала разговори меѓу штабовите во Грција и Скопј е. Радио станицата ја чувале дваесеттина германски војници, но Михо и борците успеале да ја уништат.
Како заменик-командант на баталјон, учествувал во Февруарскиот поход во 1944 година. Во април 1944 година, Првата македонска бригада се наоѓала на пат кон Дебрца. Некаде помеѓу Ресен и Дебрца, бугарски единици и моторизирана полиција ја опколиле бригадата. Михо Михајловски со својот баталјон се бореле гради во гради со непријателот, и така го пробиле патот. Во Пролетната офанзива, Михајловски се борел кај Локов, како и во конечното ослободување на Кичево, во септември 1944 година, при што бил тешко ранет.
За народен херој бил прогласен на 1 август 1952 година.
Папа Григориј III
Григориј III (лат. Gregorius PP. III; ? - 29 ноември 741) — римски папа од 18 март 731 до 29 ноември 741. На папската столица се наоѓал во т.н. трет период (604-882), кога дошло до големо проширување на христијанството и римската култура низ германските племиња. Во тој период, се случиле и војните против Арабјаните, во кои особено се истакнал Карло Мартел, кој ги победил во Битката кај Тур, со што го спречил нивното навлегување во Европа.
Папата Григориј III останал во добри односи со Карло Мартел, па дури му ја дал и титулата „патриција“ (заштитник на Рим).
Пердув
Иако пердувите покриваат поголем дел од телото на птицата, тие настануваат само на одредени, добро дефинирани, делови на кожата. Пердувите помагаат при летање, топлотна изолација и хидроизолација на телото. Покрај тоа, обоеноста на пердувите потпомага за комуникација и заштита на птицата.
Градба
Секое перо се состои од основна гранка со која се поврзуваат илјада мали гранчиња кои се меѓеусебно поврзани така да прават мазна површина на пердувите. Мазната површина на пердувите на птиците му овозможува лесно да се движат низ воздух во лето. Типичен пердув на птица ги има следниве морфолошки делови: основните пердуви составуваат  мустаќи, кои се на горниот дел на целоста и  се викаат струк, на краевите на долниот дел составуваат шуплива цевка. На страната на мустаќите се наоѓа знаменце, поделено на   внатрешен и надворешен дел. Составена е од бројни серии 1 ред, кои се меѓусебно поврзани со полупречникот на вториот ред, меѓусебно поврзани со куки. Широкото знаме на перјата прави површина погодна за летање која штити од губење на топлината на телото.
Употреба
Пердувите може да се користитат за полнење на перници, прекривачи, вреќи за спиење и сл. Исто така пердувите се користат за украсување,на пример  делови од облеката, стрели, а во некои култури (американски староседелци) пердувите се користеле и за религиозни цели. Некогаш пердувите се користеле и за пишување (перо за пишување). Големите пердуви можат да се користат во лето како средство за ладење (лепеза).
Црква „Св. Ѓорѓи Кратовски“ - Кратово
Светец
Црквата била подигната во чест на светецот Свети Ѓорѓи Кратовски, кој бил спален на клада во 1514 година поради непримањето на исламот, а подоцна бил прогласен за светец од православната црква. Ѓорѓи Кратовски е единствениот маченик прогласен за светец од Кратово од страна на православната црква од век.
NGC 5268
NGC 5268 — ѕвезда во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Црква „Св. Ѓорѓи Кратовски“ - Кратово
Светец
Сликата на овој маченик била пронајдена под тули при реновирање на куќата за која се верувало дека била неговата родна куќа. На неа, пишувало: „Ова е мојот син, запален заради Христа во Софија“. Сликата била однесена во црквата посветена на овој маченик, која тогаш се градела во Кратово. Подоцна, зографот Димитар Папрадишки сликата ја пресликал во црквата во Кратово, како и во црквата „Рождество на Пресвета Богородица“ во Скопје.
NGC 5268
Откривање
Објектот е откриен на 17 јануари 1855 година од страна на Едвард Џошуа Купер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 13,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5268 е од видот *. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,3 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 42 м 12,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 51' 37".
Други поделби
Проучување на NGC 5268 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 286; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1601.
Видин Град
Видин Град се наоѓа во близина на градот Лозница, на врвот Видоевице, Србија. Денеска, од тврдината има останато само рушевини
Аналонг
Откривање и именување
Холотипот, LFGT LCD 9701-1, пронајден во 1995 година, бил доделен во 2011 година на современиот род Чуанјиесаурус. Сепак, во 2020 година, Рен и сор. забележале неколку разлики помеѓу него и холотипот на Чуанјиесаурус и го додели на новиот таксон, Analong chuanjieensis. Биномното име значи „Ана змеј од Чуањи“, каде што Ана е село во провинцијата Јунан каде е пронајден холотипот.
Класификација
Во филогенетска анализа, според неговите опишувачи, Аналонг е најраниот дивергентен маменчисаурид. Нивното добиено филогенетско дрво на Маменчисауридија е репродуцирано подолу.
Луциј Емилиј Павел (конзул 219 п.н.е.)
Биографија
Павел своето прво конзулство го споделувал со Марко Ливиј Салинатор. За време на неговиот прв мандат го поразил Димитриј Фароски во Втората илирска војна и го принудил да побегне на дворот на Филип V Македонски. По враќањето во Рим, бил награден со триумф. Потоа бил обвинет за неправедно делење на пленот, но сепак бил ослободен.
За време на Втората пунска војна, Павел бил реизбран за конзул и служел заедно со Гај Теренциј Варон. Во битката кај Кана ја спделувал командата со војската заедно со Варон. Варон ги водел трупите спротивно од предлозите на Павел и Римјаните во битката доживеале тежок пораз. Павел загинал во битката, а Варон успеал да побегне.
Во епската поема „Пуника“ од Силиус Италикус, Павел е опишан како го убива картагинскиот командант Вириатус пред сопствената смрт.
Павел бил татко на Луциј Емилиус Павел Македоник, а неговата ќерка Емилија Терција се омажила за Скипион Африканецот.
Емлиххајм (општинска заедница)
Емлиххајм (Emlichheim) — општинска заедница во округот Грофовија Бентхајм, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Емлиххајм.
Општинската заедница Емлиххајм се состои од следниве општини:
ОУ „Ибрахим Темо“ - Стримница
Ибрахим Темо  — основно училиште во Стримница, Општина Желино. .
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2011 - синхронизирани скокови од 3м во женска конкуренција
Натпреварите од синхронизирано скокање во вода за жени од 3 метри на Светско првенство во водени спортови 2011 беа одржани на 16 јули со прелиминарните рунди во утринските и финалето во вечерните сесии. Во ова натпреварување беа доделени првите медали на Светско првенство во водени спортови 2011. Првите три тима се квалификуваа за Летни олимписки игри 2012.
Карло VI (Свето Римско Царство)
Карло VI (Karl VI, роден на во  - починал на  во ) — владетел од Хабсбуршката династија како цар на Светото Римско Царство и крал на Германија (1711-1740), војвода од Тишен (1711–1722), надвојвода од Австрија, крал на Хрватска (како Карло III), крал на Бохемија (како Карло II) и крал на Унгарија (како Карло III) (1711–1740) и претендент кон шпанскиот престол до 1711 година.
Рани години
Карло е роден во Виена како втор син на царот Леополд I и неговата трета сопруга, принцезата Елеонора Магдалена фон Пфалц-Нојбург. Неговото полно име е Карло Франц Јосиф Венцислав Балтазар Јован Антон Игнатиј.
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2011 - синхронизирани скокови од 3м во женска конкуренција
Резултати
Прелиминарната рунда се одржа од 10 часот по месно време Финалето беше одржано од 17:15.
Карло VI (Свето Римско Царство)
Рани години
Карло бил претендент кон шпанскиот престол од Хабсбуршката династија. Кога Карло II го прогласил својот син Филип V за свој наследник, Луј XIV го нарушил претходниот склучен договор. Спорот за круната на Шпанија довело до започнување на Војна за шпанското наследство.
Надворешна политика
Откако постариот брат Јосиф I починал во 1711 година, Карло се вратил во Австрија, каде ја наследнил титулата крал на Унгарија, Хрватска и Бохемија. Подоцна истата година во Франкфурт бил избран и за цар на Светото Римско Царство. По договорот од Раштат од 1714 година завршила Војната за шпанскиот престол. Со договорот Филип V станал нов шпански крал под услов да се одрече од сите претензии кон францускиот престол. Од друга страна Карло VI ги добил некогашните територии кои шпанските монарси ги поседувале во Холандија и Италија.
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2011 - синхронизирани скокови од 3м во женска конкуренција
Резултати
Зелената ги означува финалистите Првите дванаесет продолжуваат во финалето.
Карло VI (Свето Римско Царство)
Надворешна политика
Карло водел војни со Османлиското Царство. Кога Венецијанската Република во 1714 година започнала војна со Османлиите, побарала од Карло да се формира Света Лига како онаа од 1684 година. Така во 1716 година бил потврден сојузот и била објавена војна на Османлиите. Веќе докажаниот царски војсководач Евгениј Савојски ги поразил на Османлиите во Битката кај Петроварадин во 1716 година, додека следната 1717 година бил заземен и Белград. Според договорот од Пожаревац Османлиите изгубиле дел од Банат, Смедеревскиот санџак заедно со Белград и Северна Босна. Австрија со Белград управувала во следните 20 години. Според договорот од Белград и крајот на Австриско-турската војна (1737-1739), Австрија била потиснета од Балканот. Така Белград и Шабац со цела Србија до Сава и Дунав, Влашка и дел од Босна биле повторно дадени на Османлиите. Австрија го задржала Банат но морала да ги сруши сите тврдини кои ги изградила во текот на владеењето на овие земји по Пожаревачкиот договор.
Внатрешна политика
Главно прашање кое се отворило во текот на владеењето на Карло VI било околу тоа кој ќе биде негов наследник. Карло како и неговиот брат Јосиф имал само ќерки, а според традициите кои важале во Светото Римско Царство, жените немале право да бидат наследници на престолот. Но, во 1713 година Карло ја издал т.н. Прагматична санкција според која неговата ќерка Марија Терезија може да го наследи престолот. Под негов притисок, оваа санкција била прифатена од владетелите на Светото Римско Царство и неколку други европски сили,. Така во 1723 година било дозволено таа да стане негов наследник. Во 1736 година Марија Терезија била омажена за Франц Стефан, големиот војвода од Токсана.
Но, кога Карло починал, Прусија, Саксонија, Баварија и Франција ја одбиле т.н. Прагматична санкција и за цар бил избран Карло VII, изборниот кнез на Баварија. Со ова започнала Војната за австриското наследство, каде Марија Терезија со помош на Унгарија, Бохемија и Австрија го обезбедила престолот на својот сопруг Франц.