cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Политика на Србија
Статус на Косово
Од друга страна, Косово се смета за протекторат на Обединетите нации од 1999 година. На 17 февруари 2008 година, етничките Албанци во регионот ја прогласија независноста на Косово и побараа признавање на странски држави. Српската влада не го признава овој обид за барање независност и го виде и е нула според Повелбата на ООН и српскиот устав. Иако српската влада изјави дека нема да ја признае независноста на Косово, таа изјави дека Србија сака "нормален живот за сите луѓе во Косово".
Мурје (Раковец)
Мурје — археолошко наоѓалиште во тетовското село Раковец. Претставува населба и црква од средниот век. Се наоѓа на околу 200–300 м западно од селото, каде на голема површина се среќаваат грамади од кршен камен и покривни ќерамиди, а видливи се и остатоци од еднокорабна мала црква.
Бесмртност (роман)
Бесмртност е роман на Милан Кундера. Издаден во 1990 во Франција а во 1993 и во Чешка. Тоа е Кундариниот шести роман.
Тоа го вели Кундера во своето дело Бесмртност во кое и самиот се јавува како лик. Бесмртноста или претставата за неа е присутна низ целата приказна, преку вмешувањето на Гете и Хемингвеј како ликови до измислените ликови како оној инспириран од само еден специфичен гест. Кундера и овде го користи за него типичниот психолошки реализам. Две теми провејуваат низ Бесмртност: врската меѓу човекот и неговата слика и она што самиот Кундера го именува со хомо сентименталис. .
Agaricus freirei
Agaricus freirei е вид на габа од фамилијата Agaricaceae. Agaricus freirei многу наликува на ''А. hondensis'', и, врз основа на сличностите во секвенците на ДНК, е близок роднина. Опишан како нов во науката во 2001 година, ''А. freirei'' се наоѓа во крајбрежните региони на Шпанија.
NGC 5143
NGC 5143 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5143 се споменува и како MCG 6-30-5, CGCG 190-8, CGCG 189-67, KUG 1322+366B.
Откривање
Телото е откриено на 17 април 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
1292
1292 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1292 година од новата ера, 292. од вториот милениум, 92. од XIII век и трета од 1290-тите.
NGC 5143
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5143 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 5143 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
1292
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
NGC 5143
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 25 м 1,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 26' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 97°.
NGC 7557
NGC 7557 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
1292
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6800 и 6801 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6042 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5052 и 5053 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2045.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1292 година се протега во 3928 и 3929, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3988 и 3989 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1835. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 691 и 692 исламска година.
NGC 5143
Други поделби
Проучување на NGC 5143 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46918. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2542. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 116.
NGC 7557
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7557 се споменува и како MCG 1-59-21, CGCG 406-35, NPM1G +06.0598.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7557 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7557 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 15 м 39,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 42' 32"".
Други поделби
Проучување на NGC 7557 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70854. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 583. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Пред дождот
Пред дождот — македонски филм од 1994 година, режиран од Милчо Манчевски. Во 1994 година беше номиниран за филмската награда Оскар. Филмското дејство на „Пред дождот“ поседува сопствена консеквентно спроведена драматуршка логика и од неа, всушност, и извира оној недвосмислен квалитет и шарм на ова остварување.
Филмот е во времетрање од 119 минути и е снимен во вајдскрин техника, со звук, во боја и 35 мм.
Содржина
Во својата филмска нарација, филмот содржи три целини поврзани меѓу себе. Тие се насловени како „Зборови“, „Лица“ и „Слики“.
Зборови
Дејството во „Зборови“ се случува во древен машки манастир некаде во Македонија. Младиот монах Кирил, заветен на молчење, во својата таванска ќелија ја наоѓа Замира, Албанка, девојка која повеќе наликува на дете. Тој не разбира албански, но нема дилема дека таа тука бара засолниште од некакво зло. Го премолчува нејзиното присуство во манастирот дури и тогаш кога вооружените селани ја бараат за да и судат за убиството на еден соселанец. Исплашен е кога тие го пребаруваат манастирот и е вистински среќен кога не ја наоѓаат. Постарите монаси го забележуваат неговиот молчалив страв. Длабоко во ноќта влегуваат во ќелијата на Кирил и ја наоѓаат девојката. Казната за монахот е заминување од манастирот. Под закрилата на ноќта, минувајќи покрај пијаната селска стража, Кирил и Замира ја напуштаат сигурноста на манастирските ѕидини.
Веќе е ден, тие минуваат низ каменест планински предел. Кирил, исполнет со грижа и љубов кон девојката, и ветува сигурност некаде далеку од селото и планината. Таа не го разбира неговиот говор, но ја разбира неговата љубов. Бакнежот врз нејзиното лице и нејзините раце кои бараат спас околу неговото тело, се единствениот физички контакт меѓу нив. Но тука, веднаш до нив, се нејзините роднини и соселани. Нејзиниот дедо со строгост на племенски старешина ја враќа во реалноста. Таа се обидува да објасни дека Кирил и помогнал, дека ја спасил и дека ја сака. Дедото со својот неумолив авторитет го брка Кирил. Тој колебливо тргнува. Крикот на Замира по него го враќа. Таа трча кон него. Нејзиниот брат пука. Предрасудите не оставаат можност за поинаков крај. Кирил е покрај Замира, а таа гледајќи во него умира.
Лица
Во вториот дел од филмот „Пред дождот“, дејствијата се случуваат во еден наполно поинаков свет, динамичен, современ, урбан Лондон. Во светски познатата фотографска агенција работи лауреатот на Пулицеровата награда, Македонецот Александар Кирков, одамна заминат од татковината. Тукушто вратен од боиштето во Босна каде што фотографирал убиство, чин кој според него го прави соучесник во трагичниот настан, Александар одлучува да се врати во Македонија. Меѓу него и Ен, младата жена која работи во истата агенција се случува страсна љубовна приказна. Александар ја повикува да замине со него. Додека Ен се бори со својата дилема дали да ја остави извесноста во која живее и да замине со Александар во непредвидлива иднина, во кафеаната каде што разговара со сопругот се случува инцидент со трагични последици. Во пресметката меѓу балканските емигранти, меѓу другите загинати е и нејзиниот сопруг.
Слики
Третиот дел од филмот, се случува во Македонија. Александар се враќа дома, во родниот крај, барајќи засолниште во долго сонуваниот мир на својот роден крај и не помислувајќи дека тука се води една поинаква, но не помалку беспоштедна војна. Пределите на неговиот роден крај се исти, но односите меѓу луѓето се драстично променети. Во крајот каде што живеат два различни народа, со различни верски припадности, односите се крајно поларизирани. Меѓу нив владее недоверба, искрата на можниот судир се чувствува во воздухот. Вооружени луѓе се сретнуваат насекаде, стравот се вгнездил во душите. Роднините на Александар го примаат со радост, но и со чудење. Неговата родна куќа е руинирана. Искрен во намерите и чесен во постапките кон луѓето, Александар ги посетува пријателите во соседното албанско село, сака да ја види некогашната соученичка Хана, кон која во момчешките години негувал нежни чувства. Таа сега е вдовица и мајка на две деца, син и ќерката Замира. Сè уште неадаптиран кон атмосферата што натежнала врз луѓето, Александар се ангажира во спасувањето на Замира која е затворена во бачилото под обвинение за убиство на еден негов роднина. Тој, без страв од вооружените соселани, ја изнесува девојката од бачилото. Неговиот братучед, соочен со сопствената немоќ пред супериорноста на Александар, пука по него. Животот на Александар завршува во пределите каде што израснал и од рацете на луѓето по кои копнеел.
NGC 531
NGC 531 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 531 се споменува и како UGC 1012, MCG 6-4-20, CGCG 521-24, HCG 10C.
Откривање
Телото е откриено на 16 октомври 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 531 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 531 има привидни димензии од 1,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 26 м 18,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 34° 45' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 34°.
Други поделби
Проучување на NGC 531 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5340. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2300. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1189.
Список на султани на Османлиското Царство
Султаните на Османлиското Царство (Osmanlı padişahları), кои биле членови на Отоманската династија (Куќа на Осман), владееле со трансконтиненталното царство од неговото формирање во 1299 година до неговото распаѓање во 1922 година. Во неговиот највисок врв, Отоманското Царство се протегало од Унгарија на север до Јемен на југ и од Алжир на запад до Ирак на исток. Администриран најпрвин од градот Согут пред 1280 година, а потоа и од градот Бурса од 1323 или 1324 година, главниот град на царството било преместено во Одрин во 1363 година по неговото освојување од страна на Мурат I, а потоа и во Цариград (денешен Истанбул) во 1453 година по неговото освојување од страна на Мехмед II. Раните години на Отоманското Царство се предмет на различни наративи, поради недостаток на извори, поради кое за овој период постојат и неколку легенди. Царството било основано кон крајот на 13 век, а нејзин прв владетел бил Осман I, според кој е и наречено царството. Според подоцнежната, честопати несигурна отоманска традиција, Осман бил потомок на племето Каји од Огузите. Истоимената отоманска династија што ја основал опстојувала шест века низ владеењето на 36 султани. Царството исчезнало како резултат на поразот на Централните сили во кое и самото царство членувало по крајот на Првата светска војна. Поделбата на царството од победничките сојузници и последователната Турска војна за независност довеле до укинување на султанот во 1922 година и раѓањето на модерната Република Турција во 1922 година.
Име
Султанот се нарекувал и Падишах (отомански турски: padişah; Padichah). Во отоманска употреба, зборот „Падишах“ обично се користел, заедно со титулата „султан“, користен кога бил директно именуван.
Имиња на султанот на јазиците што ги користат етничките малцинства :
Џезофон
Џезофонот ― релативно редок дувачки инструмент со двојно ѕвонче во облик на саксофон, со писка слична на труба. Едното ѕвоно е оставено отворено, додека другото ѕвонче користи хармонска сурдина со капак на чкрапалото што произведува ефект од видот „wah-wah“.
Инструментот бил вклучен во песните „Get Up Off That Jazzophone“ од бендот Bubbling Over Five во 1929 година и „Mammy's Little Rolling Stone“ на Боб Браун истата година. Виолончелистот Хенк Робертс накратко свирел на инструмент со лак наведен како „џез-а-фон“ на албумот на Бил Фрисел од 1991 година „Where in the World?“. Ова е уникатен инструмент кој користи жичен врат, ѕвонче и воздушна цевка што не треба да се меша со џезофонот.
Посебна единица за поддршка
Посебна единица за поддршка или Посебна единица на полицијата, скратено ПЕП специјална единица која се води под Министерството за внатрешни работи.
Припадниците на ПЕП се обични полицајци, кои по потреба даваат помош на другите единици како на пример ЕБР, ЕСЗ Тигар, Алфа, Гранична полиција итн.
Критериумот за ПЕП е да се физички спремни, по спремни од останатите обични полицајци. Немаат база, стационирани се во станиците како обични полицајци, по потреба облакаат маскирна униформа и асистираат. Имаат подобра обука од обичните полицајци, но не и иста како на ЕБР, ЕСЗ и Алфа. Главната разлика помеѓу ПЕП и полицијата е што припадниците на ПЕП се физички поспремни од обичните полицајци. Голем дел од припадници кои од ЕБР, ЕСЗ и Алфа кога ќе наполнат стаж, се префрлаат во оваа единица. Дел и од младите поминуваат низ ПЕП.
Историја и задачи
Единицата ПЕП е формирана уште во времето на СФР Југославија. Во воениот конфликт во 2001 година се покажаа доста добро. Во конфликтот ПЕП беа цело време активни, единицата има учествувано во повеќе операции како на пример во ослободувањето на Арачиново. Исто така ја имаа задачата да ја обезбедат липковската брана во време на војната во 2001 година.
Најмногу ги има за прекршоци против јавен ред и мир, односно протести, стадиони, собири, но имаат и тимови за апсење, спровод на лица, ги обезбедуваат возилата на пошта и ја обезбедуваат граничната линија по потреба.
IC 1666
IC 1666 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1666 се споменува и како VCC 562, 8ZW 183, A 1220+12.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1666 е од видот P. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 1666 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 22 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 9' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на IC 1666 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40100.
Вистинитосна вредност
Во логиката и математиката, вистинитосна вредност или логичка вредност е вредност која укажува на тоа колку еден исказ е вистинит (точен).
Во класичната логика, единствените можни вистинитосни вредности се вистина (т) и невистина (⊥). Меѓутоа во поинаквите логики се можни и други вредности: неопределената (фази) логика и другите облици на повеќевредносна логика користат повеќе вистинитосни вредности од само вистина (точно) и невистина (неточно).
Алгебарски, множеството {точно, неточно} образуваат двоелементна Булова алгебра. Во некласичните логики, како множества на вистинитосни вредности можат да се користат и други алгебри: на пример, интуиционистичката логика користи Хејтингови алгебри.
Андреа Христовски
Андреа Иванов Христовски - Шварц (некаде забележан како Андре Христов) ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од трговско семејство, кое во национално - ослободителната борба на македонскиот народ дало неколкумина истакнати револуционери. Имал завршено средно образование. Поради репресалиите на балистите, го напуштил родниот град и се доселил во Скопје. По окупацијата на Македонија се поврзал со Народноослободителното движење и активно учествувал во оруженото востание. На партизаните им се приклучил на територијата на својот роден крај. Во една борба против окупаторските сили на 19 септември 1944 година, бил заробен кај селото Беличица. Кога се случил познатиот масакр во Беличица, извршен од страна на балистите. Андреа, заедно со уште двајца соборци, Сретен Тофиловски и Младен Симоски - Требош биле доведени во Тетово.
Сретен Тофиловски имал 9 прострелни рани и бил ослободен од водачот на балистите Џемо Хаса, додека Младен и Андреа, биле стрелани на 21 септември, 1944 година во дворот на црквата Свети Никола, каде се ѝ закопани.
Алексиј I
Патријархот Алексиј Први (Патриарх Алексий I, секуларно име Сергеј Владимирович Симански, Серге́й Владимирович Симанский  ; 8 ноември - 17 април 1970 година) бил 13-ти патријарх на Москва и на сите Руси, приматот на Руската православна црква (РПЦ) помеѓу 1945 и 1970 година.
Животот
Роден во Москва во благородно семејство, неговиот татко бил Чемберлеин на Рускиот царски двор. Во 1899 година дипломирал на Царскиот универзитет во Москва како дипломиран правник; бил регрутиран од армијата и служел во полк гранати. Во 1902 година се запишал на Московската теолошка академија и до 1906 година бил издигнат на достоинството на архимандритот и бил назначен за ректор на богословијата во Тула.
По Болшевичката револуција бил уапсен неколку пати и во 1922 година прогонет во Казахстан. Во 1926 година се вратил во Санкт Петербург (кој бил преименуван во Ленинград) и бил назначен за архиепископ на Кутун, што е, свештеник на епархија на Новгород.
На 29 јули 1927 година, митрополитот Сергеј Страгородски, дејствувајќи како де факто поглавар на Руската православна црква, потпишал изјава за безусловна лојалност кон Советската држава. Изјавата ја ко-потпишал сите членови на Светиот синод и архиепископот Кутински Алексиј.
Тој ја водел епархијата во поголемиот дел од следните седум години додека митрополитот Арсениј (Стадницки) бил во затвор или во егзил. Во 1933 година Алексиј служел кратко како архиепископ во Новгород (неколку месеци), а потоа митрополит во Ленинград.
Во раните утрински часови на 5 септември 1943, Митрополитот Алексиј заедно со митрополитот Сергиј и Митрополит Николај (Јарушевич) се состанал со Јосиф Сталин во Кремљ, каде бил донесена историска одлука во врска со судбината на Црквата во државата управувана од атеистската Комунистичката Забава. Среде Втората светска војна, Сталин одлучил да и дозволи на Руската православна црква правно да функционира по две децении тежок прогон. Ограничувањата на московската патријаршија биле малку олабавени и многу цркви низ Советскиот Сојуз биле повторно отворени. Сталин се обидел да апелира на патриотските чувства на рускиот народ, особено на селанството (рбетот на Црвената армија), од кои многумина пораснале во сè уште длабоко религиозни семејства.
На 2 февруари 1945 година, со одобрение на Сталин, Алексиј Први бил избран за патријарх на Москва и на цела Русија и востоличен на 4 февруари 1945 година.
Во 1946 година Алексиј Први претседавал со контроверзното „повторно обединување“ на Украинската грчка католичка црква со РПЦ, од многумина сметано дека е преземање присилно од страна на сталинистичката влада.
Исто така, во 1946 година, патријархот Алексиј ги повика сите католици во Советскиот Сојуз да ја отфрлат секоја верност кон папата: „Ослободете се! Мора да ги скршите синџирите на Ватикан, кои ве фрлаат во бездната на грешката, темнината и духовното расипување. Побрзајте, вратете се кај вашата вистинска мајка, Руската православна црква! “
Папата Пиј XII одговорил: „Кој не знае, дека патријархот Алексиј Први неодамна избран од дисидентските бискупи на Русија, отворено го возвишува и проповеда пребегнување од Католичката црква. Во едно писмо неодамна упатено до Рутенската црква, писмо, кое не придонесе малку за прогонството? “
Патријархот Алексиј се приклучи на Светскиот совет за мир, „организација на Советскиот фронт“ кога бил основан во 1949 година. Според Кристофер Андреј и Василиј Митрохин, и патријархот Алексиј и митрополитот Никола „биле високо ценети од КГБ како агенти на влијание“.
По смртта на Сталин на 5 март 1953 година, Патријархот состави лична изјава на сочувство до Советот на министри на СССР. На него пишуваше: „Неговата смрт е тешка тага за нашата Татковина и за сите луѓе што ја живеат во неа. Целата Руска православна црква, која никогаш нема да го заборави неговиот добронамерен однос кон црковните потреби, чувствува голема тага поради неговата смрт. Светлиот спомен за него ќе живее нераскинливо во нашите срца. Нашата Црква му објавува вечна меморија со посебно чувство на постојана љубов “.
Во 1955 година, патријархот Алексиј изјавил: „Руската православна црква ја поддржува тотално мирната надворешна политика на Советскиот Сојуз, не затоа што на Црквата и недостасува слобода, туку затоа што советската политика е праведна и одговара на христијанските идеали што Црквата ги проповеда“.
Меѓутоа, по 1958 година, припадниците на Руската православна црква, исто така, морале да издржат нов бран на прогонства, главно извршен по наредба на новиот советски водач Никита Хрушчов.
И покрај тоа, на Патријархот Алексиј од КГБ му било дозволено да ја запише Руската православна црква на Конференцијата за христијански мир во 1958 година и на Светскиот совет на црквите во 1961 година.
Во 1965 година, отецот Глеб Јакунин и отецот Николај Ешилман му напишал отворено писмо на патријархот Алексиј. Според Евгениј Барабанов, „Тие покажаа убедливо како значителен дел од владината епископија, со доброволна тишина или лукава умисла, им помагаше на атеистите да затворат цркви, манастири и верски училишта, да ги ликвидираат верските заедници, да воспостават нелегална практика на регистрирајќи крштевки и им давале контрола над доделувањето и префрлањето на свештеници“.
Писмото било објавено како самиздат („само-објавено“, т.е. подземен печат). Во мај 1966 година, патријархот Алексиј наредил двајцата свештеници да бидат суспендирани од службата. Советскиот дисидент Александар Солженицин остро го критикуваше третманот на отецот Глеб и Николај во своето отворено писмо до патријархот Алексиј.
Патријархот Алексиј починал од миокарден инфаркт на 92-годишна возраст во 1970 година и бил погребан во Троица-Св. Сергиј Лавра кај Сергиевиот Посад надвор од Москва.
Евалуација
Поддржувачите го фалат Алексиј I за напорното работење за да се обезбеди опстанок на христијанството во Русија, заговарајќи мир и меѓуцрковно единство, додека противниците често го обвинуваа за соучесништво со советските власти.
Водечки критичар на раководството на патријархот Алексеј е отец Глеб Јакунин, кој во своите книги и написи тврди дека повоената хиерархија на Руската православна црква била контролирана од информатори на КГБ.
Музеј на Мамаевата слобода (Киев)
Музејот на Мамаевата слобода (украински: Мамаєва Слобода) е образовен музеј под отворено небо кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Се наоѓа во близина на катедралата Свети Михаил.
Ана Баерова
Ана Баерова (4 ноември 1853 – 24 јануари 1924) била втората чешка лекарка по Бохуслава Кечкова. Двете лекарки биле спречени да работат во нивната земја, така што Кечкова станала чешка акушерка, додека Баерова имала медицинска ординација во Берн.
Биографија
Баерова е родена во Војтечов (сега дел од Мшено) во близина на Мелник на 4 ноември 1853 година, најмладото дете на Јозеф и Мари Баер. Посетувала училиште во Мелник до 1868 година, кога се преселила во Прага, каде ги запознала авторите Елишка Краснохорска и Софија Подлипска и полагала гимназиски испити, и покрај тоа што не и било дозволено да оди во гимназијата.
Во 1875 година, Баерова се преселила во Цирих и почнала да посетува часови на Универзитетот во Цирих. Меѓутоа, таа претрпела финансиски проблеми и се вратила дома во 1878 година. На крајот, откако добила пари за да ги продолжи студиите, Ана Баерова продолжила да учи на Универзитетот во Берн и дипломирала на истиот ; на тој начин станала втора чешка лекарка во 1881 година. Таа била првата што успешно лечела и ја практикувала докторската работа. Таа основала своја приватна ординација во Берн, додека Бохуслава Кечкова ја имала првата квалификација и станала чешка акушерка. Меѓутоа, како и првата чешка лекарка (Бохуслава Кечкова, која дипломирала во 1880 година на Универзитетот во Цирих), Баерова дипломирала на швајцарски универзитет и морала да работи во странство бидејќи нејзиниот докторат не бил признат од татковината. Третата жена докторка била Ана Хонзакова.
Во 1889 година, достигнувањето на Баерова било препознаено со поддршка од народот. 700 жени напишале отворено писмо до неа и до женското списание „Женске Листи“. Во писмото се надевале дека таа може да се врати бидејќи тие сакаат да видат лекарки во нивната земја.
Црква (Синичане)
Црква — археолошко наоѓалиште во тетовското село Синичане, т.е средновековна црква и некропола. Се наоѓа на 500 м северно од селото, на зарамнето плато, каде се наоѓаат остатоци од еднокорабна црква со мали димензии, а по површината се распознаваат покривни плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
Дарма (појаснување)
Дарма е филозофски и религиозен концепт од индиско потекло
Исто така може да се однесува на:
Црква „Св. Екатерина“ - Охрид
Света Екатерина — пештерна црква во близина на брегот на Охридското Езеро, веднаш лево од патот што води кон Охрид. Се наоѓа во близина на попознатата пештерна црква „Св. Еразмо“.
Метафаза
Метафаза е фаза во која хромозомите се редат во средината на делбеното вретено.
Тамара Крцуновиќ
Тамара Крцуновиќ (Белград, 7 јуни 1978) е српски глумица.
Животопис
Родена е во 1978 година во Белград, но детството го поминала во Алжир. Таа се вратила во Белград и дипломирала на Факултетот за драмски уметности. Ден по дипломирањето на Факултетот за драмски уметности, добила повик од Деканот, стипендија од француската влада и оди во Париз на нивната академија. Таму студирала уште 4 години, а во Белград се вратила со 29 години. Глумела во повеќе српски и француски филмови и серии. Постигнала главни улоги во филмот Влажност и сериите Убијци на мојот татко, и Ургентен центар.
Равен
Равен — село во Општина Гостивар, во областа Горен Полог, во околината на градот Гостивар.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат е забележано во век (1568-69 г.) како Равне. Самото име означува „дол или рид“, или пак рамнина, рамно место.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на територијата на Општина Гостивар, во горното сливно подрачје на реката Вардар, недалеку од самиот град Гостивар на југозапад. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 680 метри. Од градот Гостивар, селото е оддалечено околу пет километри.
Селото се наоѓа во изворишниот дел на Вардар, во долината на Равешница (Равенска Река) од Шар Планина. Водата за пиење до 1948 година доаѓала од бунари (околу 50), а околу Равен се наоѓаат и изворите Цурел, Крој Фтовт, Крој Балес и Крој Реџепит.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Стара Корија (порано Пашина Корија), Осојница, Каља, Раса, Шпешак, Подорница, Роѓа, Сеграде, Ливаде Ре, Браненица, Локва, Сред Реки, Меани и Завој.
До 1941 година, селото било од збиен тип, но по поплавата на Равенска Река во која биле срушени околу 20 куќи, селаните ги обновиле своите куќи поблиску до реката Вардар. Во 1948 година, селото се делело на три маала: Маала Епр, Маала Медисме и Маала Ре (Ново Маало).
Историја
Половина километар северозападно од селото се наоѓа Равенското кале, каде се наоѓаат остатоци од некогашно утврдување. Може да се видат остатоци од ѕидини (камен, цигли и вар). Селаните говорат дека во утврдувањето постоел канал, кој служел како скривница. Во подножјето на утврдувањето се познаваат плочи од гробови и остатоци од згради, што говори дека околу калето имало населба.
Равен претставува старо село, кое во пишаните извори се сретнува во век. Првично селото било населено со православно македонско население, а во првата половина на век, старите жители се иселиле од селото кога тука дошле да живеат муслимански Албанци. Ова старо село се верува дека е настанато така што печковчани кои биле константно ограбувани, се преселиле во нивите под селото, кои ги нарекле Равен. Не се знае за сите иселени македонски родови, но има записи за Трипун, Доне, Павле и Никола. Трипун имал ан во селото и се иселил во Печково, но неговите потомци не се зачувани во селото, Доне има ниви покрај Вардар, Павле до почетокот на век живеел во Лешница, но сега е преселен на друго место и Никола, кој бил последен македонски жител на селото. Во селото Лешница порано живееле и други Македонци по потекло од Равен.
Во минатото, селото припаѓало на некој манастир. Полето покрај селото се нарекувало Раваница. Кон крајот на век, Равен станало чифлиг на албанското семејство Дерала. На почетокот на век, сопствениците на чифлигот викнале муслимански Албанци од Албанија да се населат во Равен. Околу средината на тој век, половина од земјиштето веќе припаѓало на тие Албанци. Топонимот Пашина Корија говори за споменот на времето кога селото било чифлиг.
Додека во селото живеело православно македонско население, во него имало две цркви и гробишта. Едната црква се наоѓала на левиот брег на Равенска Река, чија месност денес се вика Киша и има ниви и овоштарници со костени. Покрај ова црквиште до 1948 година се познавале многубројни крстови на гробовите. Другата црква во селото се наоѓала на десниот брег на реката на просторот помеѓу денешното школо и месната заедница. Тоа место денес не се користи.
Во текот на НОБ забележана била епизода при која селаните на Равен ги носеле на раце партизаните Македонци и Албанци, извикувајќи: „Да живее братството на Македонците и Албанците“.
Стопанство
Атарот на селото е мал и зафаќа простор од 4,3 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 229 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 122 хектари, а на пасиштата само 47 хектари.
Врз основа на составот на атарот селото Равен има полјоделска функција. Во селото работат услужни објекти.
Во селото работи хидроцентралата „Равен“, дел од хидросистемот „Маврово“.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Равен живееле 200 жители, Албанци муслимани.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година, Равен е село во Вруточката општина во Горнополошкиот срез и има 71 куќа со 389 жители.
Равен е големо село, коешто во 1961 година броело 923 жители, од кои 884 биле Албанци, а 25 Македонци. Во 1994 година, бројот се зголемил на 1.507 жители и селото е населено со албанско население.
Пописот од 1991 година не бил воопшто одржан во селото Падалиште, бидејќи целото негово население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема податоци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.615 жители, од кои 2 Македонци, 1.611 Албанци, 1 Србин и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.116 жители, од кои 2 Македонци, 1.077 Албанци, 1 Турчин, 2 останати и 33 лица без податоци.
Родови
Равен е албанско село и во него живее еден исламизиран и албанизиран македонски род и муслимански албански родови. Сите говорат албански јазик.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото се:
Иселеништво
Од родот Смоч постојат огранки во Падалиште и во Скопски Дервен.
Според последниот попис, особено е забележливо иселувањето на албанското население.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Равен било село во Гостиварската нахија на Тетовската каза на Отоманското Царство.
Селото се наоѓа во рамките на Општина Гостивар, која била значително проширена со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно, во периодот 1996-2004 година, селото било дел од Општина Вруток.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Вруток, во која покрај Равен се наоѓале Вруток, Дуф, Ново Село, Орќуше, Печково и Речане. Во периодот 1950-1952 година, селото било дел од тогашната општина Вруток во која влегувале селата Вруток, Мердита, Печково и Равен.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 0527, 0527/1 и 0530 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месната заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.642 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.682 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во минатото во селото постоеле две цркви со гробишта.
Ален Фурние
Ален Фурние ( – ) — француски писател и војник. Автор е на романот Големиот Молн (1913), негово единствено дело кое се смета за класик на француската книжевност и било двапати поставено на филмското платно. Останатиот дел од творештвото му бил објавен посмртно.
Животопис
Ален Фурние е роден во Шапел д'Анжијон, департманот Шер, централна Франција, како син на наставник. Посетувал училиште во Со (О-де-Сен), близу Париз, каде се подготвувал да се запише на вишата париска школа, но безуспешно. Тогаш почнал да учи поморска трговија во Брест. Во Со (О-де-Сен) се запознал со Жак Ривиер, кој се спријателил со Ален и подоцна се оженил со неговата помала сестра Изабела. Студиите ги прекинал во 1907 и во наредните две години служел во армијата. Во овој период напишал неколку поеми, раскази, и есеи, кои подоцна биле објавени како збирка под името Чуда.
На 1 јуни 1905, шетајќи се по кејот на реката Сена, ја сретнал Ивон Мари, во која се вљубил. Тие разговарале, но Ален не успеал да ја освои. Следната година ја чекал на истото место, но таа не се појавила. Таа вечер му се исповедал на Ривиер: „Таа не дојде. И да дојдеше, немаше да биде исто.“ Тие се сретнале дури осум години подоцна, кога Ивон била омажена и имала две деца. Ивон му послужила како инспирација за ликот Ивон де Галас во романот Големиот Молн.
Во Париз се вратил во 1910 и се вработил како книжевен критичар во Paris-Journal. Таму се запознал со Андре Жид и Пол Клодел. Во 1912 дал отказ од работното место за да биде помошник на политичарот Касимир Перие. Големиот Молн го завршил во 1913 и прво го објавувал како серијал во Nouvelle Revue Française од јули до октомври 1913, а потоа и како книга. Иако ноимниран, романот не ја освоил наградата „Гонкур“. Во 1914 Фурние почнал да го пишува вториот роман Коломб Бланш, но го оставил недовршен бидејќи се приклучил на армијата како поручник во август. Умрел во борба близу Во-ле-Паламе еден месец подоцна, на 22 септември 1914. Телото му останало неидентификувано сѐ до 1991, а дотогаш бил погребан на гробиштата во Сен-Реми-ла-Калон. Најголем дел од творештвото му било објавено посмртно: Чуда во 1924, преписките со Жак Ривиер во 1926, и писмата до семејството во 1930. Неговите белешки и цртежи за Коломб Бланш биле исто така објавени.
Битка кај Готен
Битката
Битката започнала на Велигден на 6 април 1903 година се водела на планината Готен, Малешевско, Источна Македонија. Борбата се водела помеѓу здружените чети на Македонската револуционерна организација и турскиот аскер. На чело на здружената чета стоеле војводите: Христо Чернопеев, Коста Мазнејков, Делчо Кочов, К. Кондов, Никола Дечев, Питу Гули, Ванчо Србакот, Тимо Ангелов и др. Бројот на комитите изнесувал околу 250-270 души. Четата била опколена од страна на турската војска на врвот Готен, при што на помош им дошол и врховистичкиот војвода Никола Лефтеров со својата чета. Ноќта на 6 април опколените комитеи тргнале на јуриш при што од своја страна имале 25 загинати додека пак бројот на загинатите и ранети турски војници изнесувал околу 200 души.
Регулација на банките
Регулација на банките — збир на прописи и мерки кои се однесуваат на основањето на банките, нивните активности и однесувањето на нивните органи на управување.
Причини за регулација на банките
Вообичаено се наведуваат три основни аргументи за потребата од регулација на банките:
Кога некоја банка се соочува со недостиг на ликвидност и не може да ги исплати обврските кон нејзините клиенти (во прв ред, штедачите), тоа може да предизвика нервоза и паника кај штедачите која лесно може да се претвори во „навала на банката“ (bank run) - состојба кога голем број штедачи истовремено сакаат да си ги повлечат парите од своите сметки во банката. Бидејќи секоја банка држи сам мал дел од своите средства во форма на пари, таквиот притисок води до ликвидносна криза во банката. Поради меѓусебната поврзаност на банките, или како последица на зголемената перцепција за ризик кај штедачите, понекогаш се случува проблемите што се присутни во работењето на една банка да предизвикаат навала на штедачите и во другите банки, дури и кога тие се во сосема добра финансиска положба и не се никако поврзани со проблематичната банка. Оваа појава на истовремена навала на повеќе банки се нарекува „банкарска паника“ (bank panic). Во тој случај, во опасност е доведен целокупниот банкарски и финансиски систем, т.е. станува збор за „системски ризик“ (systemic risk) којшто лесно може да се пренесе и надвор од националниот банкарски систем и да ги зафати банкарските системи на други земји или на целиот свет - појава наречена „зараза“ (contagion). Имајќи предвид дека банките го извршуваат платниот промет, системскиот ризик предизвикува сериозни проблеми во функционирањето на целата економија, зашто проблемите во работењето на банките го нарушуваат нормалното функционирање на претпријатијата и на населението. Поради тоа, државите ги регулираат активностите на банките со цел да ја спречат појавата на системскиот ризик и да ја обезбедат финансиската стабилност.
Цели на регулацијата
Основните цели на банкарската регулација се:
Регулаторен процес
Регулаторниот процес се состои од две основни компоненти: лиценцирање и супервизија. Првата компонента опфаќа прописи и стандарди со кои се утврдуваат условите за основање банка. Втората компонента опфаќа надзор над работењето на банките со цел да се утврди дали тие ги почитуваат регулаторните прописи, како и преземање поправни и казнени мерки ако се утврди непочитување на регулативата. Притоа, супервизијата вклучува непосредна контрола на документацијата и процесите во банките („теренска супервизија“) и индиректен надзор преку анализа на финансиските и другите извештаи кои банките ги доставуваат до регулаторните тела („вонтеренска супервизија“). Супервизијата на банките ја вршат или централните банки или посебни независни агенции.
Меѓународна регулација на банките
Поради важноста на банките за стабилноста на финансискиот систем и за целата економија, нивната регулација не е оставена само на националните регулаторни тела, туку постои и меѓународна регулација, која започнала да се спроведува во 1988 година, со донесувањето на Базелската спогодба.
Shihad
Shihad е хард/алтернативен рок бенд од Велингтон, Нов Зеланд, моментално се наоѓаат во Мелбурн, Австралија. За време на нивната кариера, имаат снимено четири #1 студиски албуми и три топ 10 синглови во нивната земја Нов Зеланд.
Арун (притокa на Коси)
Арун е река во источен Непал и јужниот Тибет автономен регион на Кина.
Потекнува од округот Нјалам во областа Шигатсе во Тибетската автономна област во Кина, а потоа тече низ окрузите Тингри и Дингје. Во горниот тек, Арун тече главно во источниот и југоисточниот правец, а потоа нагло врти и тече на југ и југозапад до устието. Арун ја преминува границата во Непал и го пресекува својот пат низ главниот венец на Хималаите помеѓу планинските венци Макалу и Канченџунга. Во пограничното подрачје, висината на реката е околу 3500 м надморска височина, а висината на околните планини достигнува до 8500 м, што ја прави долината на реката Арун една од најдлабоките во светот.
Арун е најголемата река во Непал, која ги минува Хималаите. Сливот Арун сочинува повеќе од половина од сливот на реката Коси, меѓутоа, таа придонесува само околу една четвртина од вкупниот истек. Оваа контрадикторност се објаснува со фактот дека повеќе од 80% од сливот е во дождовната сенка на Хималаите. Просечните врнежи во тибетскиот дел на сливот Аруна не надминуваат 300 мм. По преминувањето на Хималаите, реката станува многу пополна, бидејќи паѓа во влажната монсунска клима во источен Непал. Релјефот на сливот Аруна јужно од границата со Кина се одликува како планински, силно расчлен со речни долини. Овој регион се одликува со висока сеизмичка активност. Во сливот на Аруна живеат околу половина милион луѓе, повеќето од нив живеат во долниот тек на реката, на надморска височина од 300 до 1000 м.
Арун се спојува со реката Сон Коси за да ја формира реката Коси река во тој процес. Арун опфаќа 37% од протокот на реката Сапт-Коси, Сон-Коси - 44%, а Тамур - 19%.
Kajgana.com
Kajgana.com - независен македонски портал основан во јануари 2005 година. Со над 1.000.000 посетители месечно, се наоѓа на врвот на македонскиот веб простор.
Покрај порталот, Kajgana.com располага и со најмасовниот македонски интернет форум за дискусии, огласник, интернет радио, гејм опслужувачи итн.
Strawberry Tree
Strawberry Tree — првиот јавен сончев полнач за мобилни уреди во светот. Таа е развиена од српската компанија Strawberry Energy. Го освои првото место во конкуренција на Европската комисија за „Недела на одржлива енергија 2011“ во Брисел, во категоријата Потрошувачка.
Функционалност
Исто така, Strawberry Tree обезбедува бесплатен безжичен интернет во непосредна околина.
Историја
Првата идеја за јавен сончев полнач за мобилни уреди, Strawberry дрво беше развиен од Милош Милисављевиќ, основач на фирмата Strawberry Energy.
Во 2013 г. беа поставени единаесет Strawberry Trees. Првиот јагоден стебло беше инсталиран во октомври 2010 година на главниот плоштад во општината Обреновац, Србија. Во текот на првите 40 дена од презентацијата на сончевиот полнач беа измерени 10.000 полнења. Една година подоцна, во соработка со Друштвото на Телеком Србија, во Општина Звездара, Белград, Србија беше формиран и втор Јавен сончев полнач за мобилни уреди. Во истиот месец, во Нови Сад, Србија, беше поставено трето Strawberry Tree. До почетокот на 2012 година, повеќе од 100.000 полнења беа постигнати на сите три јагоди.
Брест (Кукушко)
Брест  (Ακρολίμνιο, Акролимнио, до 1927 Μπρες, Брес) — поранешно село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓало на 38 километри северно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓало на надморска височина од 173 метри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Брест се состоело од 15 семејства со 14 жители муслимани и 27 Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Брест имало 40 жители Турци и 60 Македонци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 139 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 137 жители.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1926 година, селото било преименувано во Акролимнио.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 81 жител бегалец. . По овој период започнал период на целосно напуштање на селото од страна на неговите жители.