cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Спор за името помеѓу Македонија и Грција
Балканските пропаганди во Македонија
Бугарските пропагатори удираат со голема жестина по ваквите македонски произнеси. Во овие настапи тие имаат силна поддршка и од грчките националисти. Изјавите на Македонците за физиолошката врска со древните Македонци (видете и Античка Македонија и Македонски извори за македонскиот идентитет), се слабата точка која тие ја користат за своите напади. "Како тоа денешните Македонци од словенско потекло да се викаат Македонци и своето потекло да го извлекуваат од древните Македонци, кога во времето на Филип и Александар Македонски ниту во Македонија, ниту на Балканот имало Словени, кои на овие простории се населиле дури на крајот на 6 и во почетокот на 7 век?" Бугарските националисти се обидуваат пред светот да докажат дека тука се работи за гркофилски настроени луѓе, кои од свои посебни интереси се декларираат со “грчкото" име Македонци. Во овие македонски истапувања, Петко Рачев Славејков гледа знаци на освестување на македонскиот народ и намерно го нарекува за куцовлашко чувство кое божем му е својствено само на Влавот или Гркот, а никако на Словенот, со цел да ја прикрие посебноста на македонскиот народ.
На фактот што Македонците истакнуваат дека не се ни Грци, ни Бугари, ни Власи туку Македонци, на почетокот многу слабо се обрнува внимание. Во Европа грчкото и бугарското кралско т.е. царско влијание се многу посилни отколку народното македонско. Наспроти нив се јавуваат луѓе што се декларираат за Бугари или пак славофони Грци. Овие луѓе се убедувани и плаќани од бугарските и грчките агитатори и агенти или како деца воспитувани во бугарските (егзархиски) и грчките (патријаршиски) училишта и цркви, каде се учат дека тие се Бугари т.е. Грци. Дел од рускиот, српскиот и другиот славјански печат ги мислеше овие бугаризирани Македонци за вистински водачи на македонскиот народ.
Така и цела Европа, на изјавите на македонските патриоти дека се Македонци, верува, како што изнесуваат бугарскиот царски двор и бугарските националисти, дека тие низ долгодишното грчко духовно ропство ја заборавиле својата бугарска народност, па го прифатиле македонското географско име, кое за тогашниот европски свет е синоним на грчкото, особено што во жолчната дискусија околу народниот карактер на Македонците грчките националисти го земаат токму тоа именување на самите Македонци како најсилен “доказ" дека тие се “Грци".
Букурешкиот договор
Еден од најважните моменти кои треба да бидат познати при определување на позадината на спорот за името лежи токму во периодот кога се потпишува Букурешкиот договор. Од Берлинскиот конгрес до Првата светска војна, македонското прашање претставува најтежок, најкомплициран и најдолготраен проблем со кој се соочуваa Османлиското Царство и големите сили. Всушност, самиот тој настанува тогаш кога големите сили настојуваат да ги остварат своите интереси на Балканот, а соседните земји да завладеат со Македонија.
Ова прашање добива во актуелност со геостратешката положба на македонската територија и со етничкиот состав на населението. Македонија го зафаќа централниот дел на Балканот, на исток и на запад меѓу Тракија и Албанија, на север и на југ меѓу Шар Планина и Егејското Море, преку Вардарската и Моравската долина го поврзува Солун со Белград и со Средна Европа, така што станува интересно подрачје за големите сили.
За соседните земји е значајна затоа што со нејзино завладување, било која од нив, се здобива со предност која овозможува и доминација на Балканот. На геостратешката положба на Македонија значајно влијае и етничкиот состав на населението - во услови на непризнавање на македонската нација населението се изјаснува според влијанието на соседните пропаганди.
Империјата пристапува кон утврдување на стратегиски важните места на Балканот, за евентуална војна со балканските држави, кои увидуваат дека само заедно можат успешно да ѝ се спротивстават на османлиската војска.
Наскоро почнува договорањето меѓу балканските земји, а во тие рамки особено значајно е помирувањето меѓу Бугарската егзархија и Грчката патријаршија и донесувањето на Законот за спорните цркви, манастири и училишта во јули 1910 година.
Создавањето на Балканскиот сојуз меѓу Србија, Црна Гора, Бугарија и Грција го поддржува Русија, пред сѐ со цел да го спречи навлегувањето на Австроунгарија и Германија на Балканот.
Борбата за македонската територија се води со сите сили и средства и во сите области. По повлекувањето на османлиските сили, српската, грчката и бугарската војска ја распуштаат во меѓувреме воспоставената месна власт и воведуваат свои органи.
Тие го принудуваат македонското население да се прикажува како да е од иста националност со органите кои ја воспоставуваат власта и да испраќа писма, анкети и апели дека наводно сака нивниот град и околија да бидат соединети кон соодветната држава. Егејскиот дел на Македонија со површина од 34.356 км2, го добива Грција, Вардарскиот дел на Македонија со површина од 25.342 км2 го добива Србија, Пиринскиот дел на Македонија со 6.798 км2 влегува во состав на Бугарија, a Албанија добива 1.115 км2 од територијата на етничка Македонија.
Со распарчувањето во Букурешт, Македонија од централен и најзначаен дел на Балканот станува периферија и провинција на балканските земји. Веднаш потоа почнува асимилирањето на македонското население во Јужни Срби, Бугари, Славофони Грци и Албанци. Дури и во пребројувањето на жртвите и загубите од Балканските војни македонското не се употребувало име, иако војната главно се водела во Македонија.
Лондонскиот договор
Лондонската мировна конференција свикана е во средината на декември 1912 со цел да се потпише договор меѓу победничките во Првата балканска војна и поразената Турција, која со намера да задржи што поголема територија на Балканот, предложува на Македонија и Албанија да им се даде автономија под нејин суверeнитет.
На 27 декември 1912, Албанија е призната за независна држава, а предлогот за Македонија не е прифатен. Србија и Грција уште пред војната тајно се договорaат дека нема да дозволат создвање на самостојна Македонија, ниту постоење на бугарско-албанска граница меѓу државните граници на Србија и Грција. И Бугарија го одбива турскиот предлог за создавање на автономна Македонија.
Бугарија и Грција ги заоструваат односите уште во почетокот на Првата балканска војна, a особено откако грчката војска го зазема Солун. Во нотите од 3 и 18 ноември 1912 година, како и од 22 април 1913 година, Грција предлага да се реши прашањето на границата. Бугарија ги отфрла предлозите како претерани, но не дава свои противпредлози. Со потпишувањето на Лондонскиот мир на 30 мај 1913 година со Турција, односите меѓу балканските држави уште повеќе се заоструваат.
Во ова време, сојузниците ги окупираат оние територии што ги имаат заземено во војната против Турција. Меѓу Србија и Бугарија уште во време на војната e создадена привремена демаркациона линија: Патарица-Руен-сртот на Осоговските Планини – Злетовска река –Брегалница, до сливот на Крива Лакавица-сртот Плавуш–Дојранско Езеро. На таа линија започнува префрлањето на бугарската војска од Тракија и концентрацијата на силите кон Грција. Тоа е причина на 1 јуни 1913 година Србија и Грција да склучат договор за пријателство и одбранбен сојуз против Бугарија.
Со тоа e извршена втората поделба на Македонија во текот на Балканските војни и се воспоставени границите меѓу Србија, Бугарија и Грција. Покрај тоа, Србија добива право на слободно користење на пристаништето во Солун во траење од 50 години. Истиот ден потпишана e и Воената конвенција, во која se регулирани меѓусебните воени обврски и соработката меѓу Србија и Грција во случај на напад од Бугарија или на некоја друга држава. По тие настани, големите сили, со оглед на сопствените интереси кон Балканот, развиваат широка дипломатска активност. Русија настојува да го зачува Балканскиот сојуз во обид преку него да го спречи австро-германското продирање на Балканот, а Австроунгарија тежнее кон разбивање на овој сојуз и ја поддржува Бугарија велејќи ѝ да не попушта во своите барања.
Компромисно решение
Во текот на 1992 година Меѓународниот монетарен фонд, Светската банка и меѓународната конференција за поранешна Југославија, се согласија да ја примат Македонија под уставното име, но до разрешување на спорот со Грција да ја користат привремената референца: „the former Yugoslav Republic of Macedonia“. Истата терминологија е прифатена во јануари 1993 и од Франција, Шпанија, Обединетото Кралство. Овој предлог проциркулира на 22 јануари 1993 од страна на Генералниот секретар на ОН – Бутрос Бутрос Гали. Предлогот е веднаш одбиен од грчкиот министер за надворешни работи – Михаел Папконстантину. Во писмо до Генералниот секретар од 25 јануари 1993, тој вели дека: „користењето на терминот Република Македонија во било која варијанта, ќе создаде уште поголеми тензии и може да предизвика дестабилизација во регионот.“ Македонскиот претседател Киро Глигоров, исто така се спротивставува на формулата во писмо од 24 март 1993, каде што го информира претседателот на Советот за безбедност на ОН дека Република Македонија, не може да ја прифати референцата и Македонија доследно не ја користи референцата во ниедна форма. Дополнително се создаваат притисоци и од српска страна, бидејќи дел од националистите во Србија се обраќаа кон Македонија како кон Јужна Србија, имплицирајќи на терминологија од пред Втората светска војна.
Двете страни се наоѓаат под силен дипломатски притисок да изнајдат компромис. Поддршката која Грција ја имаше добиено од НАТО и Европската заедница, почна да избледува. На 20 јануари 1993 данскиот министер за надворешни работи изјави дека грчката позиција е смешна и изрази надеж дека Советот за безбедност набрзо ќе ја признае Македонија и ќе и помогне. Грчкиот премиер, Константин Мицотакис, ја смени тврдата позиција и изјави дека Грција ја прифаќа привремената референца. На 7 април 1993, Советот за безбедност го одобри влезот на Македонија со Резолуцијата 817.
Иако постоеше успех од постигнатиот договор, ова предизвика националистички испади во двете земји. Анти-западни и анти-американски демонстрации се случија во Грција, како одговор на признавањето. Владата на Константин Мицотакис беше крајно ранлива и под голем притисок на ултра националистите. По приемот на Република Македонија во ОН, министерот за надворешни работи Антонис Самарас, ја напушти владеачката коалиција водена од Неа Димократиа. Ова на крајот доведе и до пад на владата во Грција. Владата беше заменета од Андреас Папандреу од ПАСОК, кој ги прекина преговорите во ОН кон крајот на октомври 1994. Во февруари 1994 г. Грција како средство на дополнителен притисок воведе и трговско ембарго кон Македонија. Во Македонија исто така се појавија проблеми. Влезот на Македонија во ОН со користење на привремената референцата „the former Yugoslav Republic of Macedonia“ беше изгласана со само 30 гласа за, 28 против и 13 воздржани. ВМРО-ДПМНЕ, повика на предвремени избори и го напушти парламентот, откако и беше изгласана доверба на владата со 62 пратеника.
Судири околу името немаше само на Балканот. По признавањето на Австралија под референцата, грчките и македонските етнички заедници во Австралија се судрија, каде што Грците палеа и уништуваа македонски имоти во Мелбурн. На што како одговор неколку грчки православни цркви беа нападнати во знак на одмазда.
Грција и Македонија конечно ги формализираа билатералните односи со Привремената спогодба, потпишана во Њујорк на 13 септември 1995 година. Со овој договор, Македонија се согласи да го смени своето знаме (ѕвездата од Кутлеш) и да го дополни Уставот во делот на преамбулата каде што се вели дека Македонија нема никакви територијални претензии кон ниту еден од нејзините соседи. Грчката страна се обрврза да не го попречува патот на Македонија кон зачленување во институциите како што се меѓународните монетарни институции, НАТО, ОБСЕ, ЕУ и слично. Барањето за зачленување може да биде со уставното име, но Грција го задржува правото на блокада на прием ако тој не е под времената референца. Во овој договор, Македонија и Грција се ословени како првата и втората страна, или по името на главните градови: Атина и Скопје.
Слично, при потпишување на билатерални договори, Македонија никогаш не се потпишува под времената референца. Ако другата страна инсистира на времената референца, на пример Светска Банка, тогаш првата страница на договорот се прави во две верзии - една за нашата страна со уставното име, и друга верзија за другата страна, и секоја си ја потпишува само сопствената верзија. Во случај на мултилатерални договори, Македонија не потпишува ниеден документ каде што не стои уставното име, туку со размена на писма ја известува одговорната институција (на пример, ООН, ЕУ) дека се согласува со договорот и дека стапува насила како закон во Република Македонија и го потпишува одговорниот орган со користење на уставното име.
Список на земји кои ја признаваат Македонија како „Република Македонија“
До 21 декември 2011, 133 земји ја признале Македонија под уставното име. Некои од земјите следат подолу.
Четири од петте постојани земји членки на Совет за безбедност на ОН:
Сите од земјите на поранешна Југославија:
Дополнително и овие земји дале признавање под уставно име:
Сегашна ситуација
Иако постојат напори да се разреши проблемот, сепак конечно решение не е постигнато. Со текот на времето предложени се неколку имиња, како што се Горна Македонија, Нова Македонија, Славо-Македонија, Македонија (Скопје) и слично. Секој од овие предлози е одбиен од едната или другата страна. Во голем степен останува нејасно за што всушност се преговара. Иако резолуцијата 817 е јасна, сепак грчката страна инсистира дека преговорите се водат за да се најде заедничко прифатливо име кое ќе биде и официјално име на Македонија. Додека Македонија ја застапува позицијата како што е вметнато во резолуцијата 817 дека се преговара за име кое е прифатливо за Грција во билатерална комуникација, додека единстваната можна опција за меѓународна употреба е Република Македонија. Овој принцип е окатегоризиран како принцип на двојна формула. Во меѓувреме голем број на земји во светот ја признаа Македонија под уставното име. До декември 2011, 133 земји во светот ја признаа Македонија како Република Македонија што претставува над 66% од вкупниот број на земји членки на ОН, со што Република Македонија има двотретинско мнозинство во Обединети Нации.
Иако Грција и Македонија се во постојана борба за името, сепак односите помеѓу државите се прагматични, посебно во делот на економијата. Голем број од Грците одбиваат да го користат терминот Македонија и наместо тоа Македонија ја нарекуваат: ΠΓΔΜ (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας), грчка верзија на FYROM, или Скопје односно Скопјани како термин за Македонците. Овие термини во Република Македонија се сметаат како крајно навредливи.
Блокада на членството во НАТО и тужба на Македонија против Грција
На 17.11.2008., Македонија покрена тужба против Грција пред Меѓународниот суд на правдата во Хаг дека со попречувањето на приемот во НАТО Грција директно го прекршила членот 11 од Времената спогодба, кој предвидува дека Грција нема да го попречува членството на Македонија во меѓународни организации. Разгледувањето на тужбата е во тек, и треба да заврши најдоцна 4 години од тужбата.
Промена на имињата на аеродромот во Скопје и автопатот А-1
Со победувањето на изборите на Зоран Заев и неговото стапување на функцијата премиер на Република Македонија, било најавено решавање на спорот уште во 2018 година. Во знак на зближување на двете земји, автопатот А-1 кој до пред тоа го носел името „Александар Македонски“ бил преименуван во автопат „Пријателство“, а аеродромот во Скопје од „Александар Велики“ во „Меѓународен аеродром Скопје“.
Понудени решенија
До сега преговарачот за името Метју Нимиц има понудено неколку предлози кои се одбиени или заеднички или од една од страните. Република Македонија во 2006 го прифати предлогот на Нимиц за двојна формула која предвидуваше името на земјата во официјалната комуникација да биде Република Македонија, со официјална транскрипција на англиски јазик, додека Македонија и Грција би преговарале за заедничко прифатливо име кое ќе се користи во билатералната комуникација. Грција го одби овој предлог.
Меѓународната кризна група во својот документ од 2001 година ги предложи следниве чекори: МКГ предлага трилатерално решение со следните три елементи што едновремено треба да стапат во сила:
Постигнување на договор
На 12 јуни 2018 година премиерите на Македонија и Грција, Зоран Заев и Алексис Ципрас по втор службен телефонски разговор дошле до заедничко решение името на Република Македонија да биде Република Северна Македонија за севкупна употреба. Останатите прашања кои беа отворени, како на пример државјанството и јазикот остануваат исти односно „македонско/граѓанин на Република Северна Македонија“ и македонски јазик, што предвидува и потврда на јазикот во ОН. Ваквиот договор и официјално бил потпишан на 17 јуни 2018 година во селото Нивици, Грција кое се наоѓа на брегот на Преспанско Езеро, од страна на шефовите на дипломатијата на Македонија, Никола Димитров и Грција, Никос Коѕијас, како и од посредникот за спорот на ОН, Метју Нимиц кој истиот ден славел роденден.
Меланоцит
Меланоцити се клетки кои создаваат меланин во базалниот слој (stratum basale) кој епидермисот на кожата. Меланинот е пигмент одговорен за бојата на кожата. Обично, на кожата се наоѓаат помеѓу 1000 и 2000 меланоцити на квадратен милиметар. Меланоцитите сочинуваат од 5% до 10% од клетките во базалниот слој на епидермисот.
Средоземни игри 1991
XI Средоземни игри се одржаа во Атина, Грција од 28 јуни до 12 јули 1991. На игрите учествувале спортисти од 18 земји, кои се натпреваруваа во 24 спортови.
Освојувачи на медали
Табелата е составена според бројот на освоени златни медали. При ист број на златни медали, се зема предвид вкупниот број на сребрени, а потоа и вкупниот број на бронзени медали. При еднаков број на освоени златни, сребрени и бронзени медали, местото е исто за сите земји со ваков резултат, при што во табелата се подредени по азбучен редослед. Овој систем го користи и МОК.
Масакр во Горно Врбени
Масакр во Горно Врбени ― масакр извршен врз единаесет македонски борци од селото Горно Врбени (Екши Су). Биле стрелани од страна на грчката полиција, во 1947 година.
Хронологија на настаните
По Договорот во Варкиза грчките монархофашистички сили, почнале со прогон на македонскиот народ. Илјадници Македонци биле апсени и протерани на островите, логорите и затворите. Стотици биле осудени на смрт и стрелани. Вакви настани се случувале низ сите краишта на Македонија: Леринско, Костурско, Воденско, Ениџе-вардарско, Гуменичко и др.
Во 1947 година повеќе од 20 луѓе биле уапсени во еден ден - мажи и жени од селото Горно Врбени. Во полициските ќелии на Соровичко истата година веќе била заклана Аспасија Стрешова, додека во Горно Врбени биле живи запалени нејзините две сестри – Веса и Ники, како и Матка Попова.
Други 11-мина биле однесени во Леринскиот затвор. Таму останале подолг период, а подоцна, по воен судски процес, биле осудени до смрт. Во ноември, 1947 година, биле стрелани следните патриоти:
Секој од нив додека биле во полициските ќелии, затворите, пред воените судови и пред да бидат погубени, не дале никаква информација. Карактеристични за групата биле двете 20-годишни ЕПОН-членки Фроса Аџикирева и Марика Дурданова. Цело време додека биле во затвор, иако знаеле дека ќе бидат убиени, не се плашеле. Пееле револуционерни песни и им давале храброст на своите соборци-затвореници. На 20 ноември 1947 година биле известени дека треба да бидат погубени, па станале многу рано, се облекле, си ги исчешлале косите и зачекореле со своите кренати глави кон нивните џелати. Додека оделе заедно низ леринските улици, тие пееле партизански и револуционерни песни и извикувале пароли: „Да живеат партизаните, КПГ, Слободата!“
Многумина Леринчани, изненадени од револуционерните песни, излегле на улица и биле импресионирани од храброста и самопожртвуваноста на младите хероини. Никој од нив не прифатил да му бидат преврзани очите во моментот на нивното стрелање.
Подледничко езеро
Подледничко езеро (подглечероско езеро или субглацијално езеро) — езеро кое се наоѓа под ледник. За разлика од езеро покриено со мраз поради сезонско замрзнување, подледничкото езеро обично е под постојана ледена покривка дебела неколку стотици до неколку илјади метри. Покрај тоа, може да има екосистем околу таквото езеро со живи организми, како што се бактерии и други суштества способни да преживеат под големи наслаги на мраз.
На Антарктикот постои голем број ледени езера. Најголемото познато подледничко езеро на Земјата е езерото Восток.
Создавање
Постоењето на подледнички езера е можно благодарение на два природни појави. Првиот од нив е намалувањето на температурата на топење на мразот под притисок. Под тежината на мразот дебел неколку стотици или илјадници метри, притисокот се зголемува толку многу што температурата на топење паѓа неколку степени под 0 °C. Поради друга појава - геотермија - температурата на длабочина постепено се зголемува. Доколку на одредена длабочина температурата на мразот почне да ја надминува точката на топење, тогаш доаѓа до создавање и постоење на подледничко езеро.
Примери на глацијални езера
Во Исланд има неколку подледнички вулкани од кои најпознат е Гримсветн. Зголемената геотермија ги предизвикала замрзнатите езера кои биле блиску до нив. Поради нивната нестабилна вулканска активност, овие езера, сепак, често се нестабилни и често се издигнуваат на површината откако ледената покривка целосно ќе се стопи.
Значење
Ако замрзнатите езера на Антарктикот, како што е Восток, навистина содржат микроорганизми, тогаш тие се од научен интерес како уникатни еколошки системи со екстремни услови за живот, целосно изолирани од надворешниот свет најмалку стотици илјади години. Во нивното проучување, големо внимание се посветува на спречување на нивна контаминација, за што се користат специјални технологии за дупчење и криоботи.
Подледничките езера се исто така важни за истражување на вселената, бидејќи наликуваат на предложените резервоари на небесни тела како што се Јупитеровата месечина Европа и месечината на Сатурн Енкелад. Нивните ледени мориња се сметаат за потенцијални биотопи на вонземски живот.
Шопски Залив
Шопски Залив — залив кој се наоѓа на Антарктикот, југозападно од островот Гринич. Широк е 2,6 километри и длабок 1,9 километри. За прв пат бил посетен на почетокот на 19 век кога го посетиле ловци на фоки.
Заливот го добил името по Шоплук, регион во југоисточна Србија, западна Бугарија и источна Македонија.
Историја на компјутерската етика
Сметачка етика или компјутерска етика — наука која се занимава со тоа како компјутерските професионалци да донесуваат морално исправни одлуки.
1940 - 1970
Компјутерската етика како наука е основана од страна на Норберт Винер, професор по математика и инженерство на Институтот за технологија во Масачусетс (MIT), во раните 1940-ти. Науката која ја пропагирал Винер се викала кибернетика. И покрај тоа што ова се случувало во екот на Втората светска војна, Винер предвидел дека кибернетиката искомбинирана со електронски компјутери ќе има огромни општествени и етички импликации; и дека откако војната ќе заврши, светот ќе мине низ втора индустриска револуција, што ќе резултира со многу нови етички предизвици и шанси.
Како што често се случува, поради тоа што Норберт Винер бил пред времето и покрај тоа што тој сè уште не знаел дека е всушност основач на нова гранка, многумина од неговите колеги, и луѓето воопшто, го сметале за ексцентричен научник кој многу фантазира. Вистинитоста на тврдењата во неговите книги ќе се остварат дури две децении подоцна.
Напредувањето на новата наука било ставено во мирување сè до дваесетина години подоцна, кога Дон Паркер забележал дека почнале да се случуваат извесни информатички криминални дејства (на пример, ограбување на банка со помош на компјутер) и направил кодекс за морал со кој би биле казниви ваквите настани. Овој кодекс бил усвоен. Во следните две-три децении, Паркер пишувал книги и статии и држел говори и работилници за полето на компјутерската етика.
1970 - 1980
Терминот “компјутерска етика” првпат бил воведен од страна на Волтер Манер, кој забележал дека кога компјутерите учествуваат во медицински процедури, се јавуваат нови етички прашања. Тој развил нов курс, на почетокот само експериментале, кој го носел ова име и неколку години подоцна терминот, како и курсот, биле прифатени насекаде. Во овој курс тој нудел материјали за учење, теми за дискусии и многу педагошки совети за универзитетски професори за и тие да го држат истиот курс. Работата на Манер извршила огромно влијание врз понатамошниот развиток на компјутерската етика. Тој предизвикал воведување на многу нови курсеви од оваа област, а се здобил и со неколку важни следбеници.
Во овој период не се случиле други поважни настани на полето на компјутерската етика. Нејзиниот најважен развој се случил подоцна.
1980 - 1990
Во почетокот на овој период, јавноста во Америка и Европа почнале да ја загрижуваат бројни последици на постапки поврзани со информатичката технологија. Вакви загрижувачки појави биле: криминал извршен со компјутер, несреќи предизвикани од паѓање на компјутерска машина, напади на приватност податоци преку компјутерски бази на податоци и огромни и скапи судски процеси за софтверска сопственост. Во овој период се случила огромна експанзија нна компјутерската етика.
Од тогаш, полето на компјутерската етика се развива многу брзо. Околу 1985 година, почнале да се отвораат истражувачки центри, компјутерски курсеви, конференции, да се пишуваат учебници и статии во весници итн. Од истражувачките центри најбитни за иднината на компјутерската етика биле оние во Европа и Австралија. Биле развиени и ETHICOMP конференции.
1990 - денес
Во 1990 година, Готербарн го создал Институто за етички истражувања на софтверското инженерство (Software Engineering Ethics Research Institute), како дел од Државниот Универзитет во Тенеси. Подоцна, заедно со Сајмон Роџерсон, развил компјутерски софтвер кој ќе им помага на поединци, компании и организации во припремите на етичките анализи и за одредување на веројатни етички влијанија од страна на проектите од областа на софтверското инженерство. Овој софтверски производ се вика SoDIS.
Во 1991 година, Бајнам и Манер ја одржале првата интернационална конференција за компјутерската етика, за која многумина сметаа дека е огромен чекор напред во истоименото поле. На оваа конференција мислењата ги споделиле многу филозофи, компјутерски професионалци, адвокати, бизнис водачи, владини претставници, новинари и други луѓе од многу важни гранки на општеството. Оваа конференција резултирала со множество материјали за предавања, монографи и видео програми.
Во 1995 започнала втора генерација во развитокот на компјутерската етика, која обратила повеќе внимание на практичните активности. На една од ETHICOMP конференциите, Кристина Горњак Кочиковска смело изјавила дека компјутерската етика набрзо ќе прејде во глобално развиена етика која ќе биде застапена во секоја култура на планетата. Понатамошните случувања само ја потврдиле нејзината хипотеза. Во 1999 година, Дебра Џонсон се спротивставила на хипотезата со тоа што изјавила дека компјутерската етика нема да се развие, туку ќе биде онаа старата етика, но со нов пресврт.
Оваа хипотеза е од големо значење за компјутерската етика бидејќи била провокативна и го разбудила интересот за тврдењата на Манер, кои тој ги направил на истата конференција. На оваа конференција, Горњак предвидела дека компјутерската етика ќе се развие во нешто многу повеќе од само применета етика, како што било тогаш. Таа смело изјавила дека таа ќе се развие во една глобална етика, прифатена од страна на секоја култура на земјата.
Тоа значи дека мислителите на ова поле му пружиле на светот две многу различни гледишта за етичката важност и за етичкиот развој на компјутерската технологија. Едното гледиште е на Дебра Џонсон, и се заснова на тврдењето дека проблемите кои ги носи информатичката технологија се оние старите, но со некој нов пресврт. За ова гледиште може да се каже дека е конзервативно, бидејќи тврди дека основните етички теории кои се граделе со векови порано, ќе останат нечепнати. Тоа значи дека компјутерската етика како посебна гранка од применетата филозофија, ќе исчезне. Другото гледиште е на триото Винер-Манер-Горњак. Овие тројца научници ја гледаат компјутерската технологија како револуционерна област. Нивното гледиште се заснова на тврдењето дека луѓето ќе мора да ги преиспитаат основните принципи на етиката, а со тоа и самата дефиниција на човечкиот живот.
Мери Аделаид Вокер
Мери Аделаид Вокер била британска патеписка и уметница.
Елекса Бар
Елекса Мари Бахр Гутиерез (родена на 16 мај 1998 година) е фудбалер од Хондурас-Колумбија, роден во Америка, која игра како напаѓач за шпанскиот Сегунда Дивизион Про клуб Расинг де Сантандер и женската репрезентација на Колумбија.
Мери Аделаид Вокер
Биографија
Нејзиниот брат, Чарлс К'ртис, бил свештеник во Цариград во 1850-те години, и таа најверојатно пристигнала во градот по крајот на Кримската војна. Мери останала на Исток приближно 40 години. Во Цариград се запознала со Емили Хорнби и ја илустрира нејзината книга „Константинопол за време на Кримската војна“.
Елекса Бар
Раниот живот
Бахр била израсната во Буфорд, Џорџија, со татко од Хондурас и мајка од Колумбија.
Мери Аделаид Вокер
Биографија
Во 1860 нејзиниот брат добил позиција на викар во Солун. Таа заминала заедно со брат ѝ, и преку Дарданелите, Кавала и Филипи пристигнала во Солун. Од Солун патувала кон Ениџе Вардар, Воден, Битола, Охрид, Лерин и Костур.
Ѓозлеме
Ѓозлеме (Gözleme) — јадење од турската кујна. Традиционално се прави од тесто, а рачно сучените кори се полнат со фил, кој најчесто е сирење или урда.
Мери Аделаид Вокер
Биографија
Напишала и илустрирала најмалку две книги за Македонија:
Елекса Бар
Средношколска и факултетска кариера
Бахр го посетувала средното училиште Буфорд во нејзиниот роден град и Универзитетот во Јужна Каролина во Колумбија, Јужна Каролина.
Ѓозлеме
Корите се виткаат во квадрат и се печат на голем плех додека не се појават мали црно-кафени дамки на нив. Точките изгледаат како мали очи (на турски: ), па оттука и неговото име.
Елекса Бар
Клупска кариера
Бахр играла за Расинг Сантандер во Шпанија.
Мери Аделаид Вокер
Биографија
Починала во 1905 година.
Ѓозлеме
По печењето од двете страни корите се полеваат со раствор од путер или масло, павлака и потсолена топла вода, некаде се користи млеко наместо вода. Корите ја впиваат течноста и омекнуваат, па се вадат од плехот.
Елекса Бар
Меѓународна кариера
Бар го претставувала Хондурас на женското првенство У-20 во КОНКАКАФ 2015 година. Таа го направила своето деби за сениорската репрезентација за Колумбија на 23 октомври 2021 година како замена во 87. минута во пријателската победа од 2–0 на домашен терен над Чиле.
Ѓозлеме
Во модерната кујна, филот е разновиден, со користење на различни производи како зеленчук, месо и различни видови џем.
Фрисдорф
Фрисдорф — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 6 март 2010, е дел од градот Мансфелд.
Виљабуена де Алава/Есквернага
Виљабуена де Алава/Есквернага — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија.
Африкански куп на нации 1980
Африкански куп на нации во 1980 година — 12-то африканско фудбалско првенство на Африканскиот куп на нации кое се одржало во Нигерија од 8 март - 22 март 1980 година. На ова првенство учество зеле 8 репрезентации. Вкупно биле одиграни 16 натпревари.
Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Нигерија.
Петкова Нива (Горно Татеши)
Петкова Нива — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Горно Татеши. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 800 м северозападно од селото, на просто кој зафаќа површина од околу 200 м2. На местото се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.
Василиј III
Василиј III (руски:Василий II Васильевич Тёмный) (роден на во  - починал на  во ) бил кнез на Московското Кнежевство од 1505 до 1533. Тој имал 3 браќа: Јури (роден во 1480), Симеон (роден во 1487) и Андреј (роден во 1490), како и 5 сестри: Елена (родена и починала во 1474),Теодосија (родена и починала во 1475), уште една Елена (родена во 1476), уште една Теодосија (родена во 1485) и Евдокија (родена во 1492).
Рујиште
Рујиште ― планина (Велико Рујиште, 1,656, и Мало Рујиште, 1,381 м ) и скијалиште сместено помеѓу надморска височина од 1,052 м и 1,175 м во Општина Мостар, Босна и Херцеговина. Се наоѓа во планинскиот венец Прењ.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Смилево
'''Црква „Св. Ѓорѓи“ - Смилево''' може да се однесува на следниве истоимени цркви во селото Смилево:
Виторија-Гастеис
Виторија-Гастеис — општина која се наоѓа во покраината Алава, во од автономната заедница Баскија. Според податоци од 2018 година, Амурио има 249,176 жители.
1889 во филмот
Ова е преглед на настаните од 1889 година во филмот, вклучувајќи список на филмови и значајни луѓе кои биле родени или кои починале оваа година.
Четрсе
Четрсе – уникатен и вековен обичај во Штип, кој се практикува на верскиот празник „Свети 40 маченици“ на 22 март. Впишан во списокот на нематеријално културно наследство на човештвото во 2013 година.
Учесниците се собираат на улиците и плоштадите во Штип, а потоа се искачуваат на стрмниот Исар. Попатно застануваат во црквата за да им одадат почести на Светите четириесет маченици. При искачувањето, според традицијата, учесниците треба да се поздрават со најмалку 40 луѓе. Младите собираат и 40 камчиња, 39 ги фрлаат во Брегалница, а едно оставаат под перница зашто, според верувањето, ќе го сонат животниот сопатник. Во текот на целиот ден во овој дел на градот свират музички групи кои потоа свират на бродот сè до ноќта.
Празникот се пренесува од родителите кои ги водат децата, или постари роднини и пријатели кои ѝ ја пренесуваат традицијата на помладата генерација. Овој пролетен настан бара несебична соработка на многу луѓе од сите возрасни групи, социјални класи и потекло, со што се промовира и поттикнува заедништво и солидарност. Празникот е исто така начин за зближување на различните верски и етнички групи што живеат во Штип, со што се овековечува чувството за припадност на градот и неговите традиции. .
Јекора
Јекора — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија.
Боби Вуд (фудбал)
Младинска и рана кариера
Вуд е роден во Хонолулу, Хаваи, од мајка со делумно јапонско потекло и татко со африканско американско потекло. Ја започнал својата младинска кариера во 1999 година со Поудер Еџ СК, кој се наоѓа во Хонолулу, Хаваи. Тој се преселил во Калифорнија во 2005 година за да игра со Ирвин Стракерс.
Клупска кариера
Вуд се преселил во Германија во јули 2007 година за да се приклучи на академијата во Минхен 1860.
1860 Минхен
На 29 јануари 2011 година, Вуд го направил своето професионално деби во 82-тата минута како замена за време на натпреварот од 2. Бундеслига против МСВ Дујсбург.
Во декември 2012 година, Вуд го потпишал својот прв професионален договор, продолжувајќи го својот престој до 2016 година.
Заем за Ерзгебирге Ауе
Во февруари 2015 година,Вуд се префрлил во клубот Ерзгебирге Ауе којшто исто така е во Бундеслига 2 потпишувајки договор до 2017. За Ауе, Вуд имал девет лигашки настапи и постигнал три гола пред клубот да биде префрлен во 3. Лига за првпат по шест години.
Унија Берлин
Во јули 2015 година, Вуд потпишал тригодишен договор со 1. ФК Унија Берлин за необјавена сума. Во дебитантската сезона со Унија Берлин, Вуд го соборил рекордот за голови постигнати од еден Американец во една сезона.
Хамбургер С.В.
На 15 мај 2016 година, Вуд потпишал четиригодишен договор со Хамбургер С.В. На 27 август, Вуд го направи своето деби на Бундеслигата со Хамбург против ФК Инголштад. По неговото деби, менаџерот Бруно Лабадија коментирал дека Вуд „имал многу кондиција и вешто го користел своето тело“. Неговиот погодок подоцна бил прогласена за погодок на неделата во Бундеслигата. Вуд го постигнал првиот гол на 10 септември со Баер Леверкузен, откако голманот на Баерн, Бернд Лено се тргнал од неговата линија, но хет-трикот од Џоел Похјанпало го направил резултатот 3-1 во корист на Баерн.
Заем за Хановер 96
На 9 јули 2018 година, било објавено дека Вуд ќе се придружи на Хановер 96 на заем до крајот на 2018/19 сезона со можност за купување.
Меѓународна кариера
Во мај 2013 година, Вуд бил повикан во прелиминарен состав на САД од 35 лица за Златниот Куп 2013 година. Вуд го направил своето највисоко меѓународно деби на пријателски натпревар против Босна и Херцеговина во август 2013 година.
Вуд ја постигнал својата прва највисока меѓународна цел во јуни 2015 година,го постигнал победничкиот погодок со 4-3 против Холандија. Пет дена подоцна, Вуд го постигнал победничкиот погодок со 2-1 на пријателската победа против највисоко рангираната Германија во Келн.
Космос-1961
Космос-1961 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 1 август 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на геостационарна орбита. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 1436.03 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 1.4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 5796 км, а најмалото на 5775.
Бремке
Бремке е село во Глајхен во јужна Долна Саксонија.
Бремке е село во кое живеат 887 жители и се наоѓа на околу десет километри југоисточно од Гетинген и лежи во сенката на двете мали планини наречени Глејхен поради замоците што некогаш стоеле на нивните врвови. Бремке е локацијата на отворена сцена, изградена во 1949 година, која емитувала настапи во текот на летото. Локалната синагога била уништена за време на Кристалната ноќ во 1938 година, а последниот од мал број Евреи што живееле во селото ја напуштиле следната година. На Ешенберг има остатоци од селските еврејски гробишта.
Влада
Градоначалник на селото е Карин Јургенс.
Образование
Во селото има јавно основно училиште (Grundschule).
Марисела Кастељон
Меѓународна кариера
Кастелон играла за Хондурас на сениорско ниво за време на квалификациите за женското првенство во КОНКАКАФ 2014 година.
Личен живот
Кастелон се преселила во Њу Орлеанс, САД.
НК Олимпија Љубљана (1945–2005)
Фудбалски клуб Олимпија Љубљана (словенечки: Nogometni klub Olimpija Ljubljana), познат како НК Олимпија Љубљана или едноставно Олимпија — поранешен словенечки фудбалски клуб со седиште во Љубљана. Клубот е основан во 1945 година под името НК Енотност и го усвоил името Олимпија во 1962 година.
Од средината на 1940-тите, Олимпија се натпреварувала во југословенскиот фудбалски систем и помеѓу доцните 1960-ти и доцните 1980-ти, Олимпија беше редовен член на југословенската прва лига. По независноста на Словенија во 1991 година, тие освоија четири првенства на Словенија и четири титули во Купот на Словенија, а исто така се појавија и во европските натпреварувања како што се Купот на УЕФА, УЕФА Куп на победниците на куповите и УЕФА Интертото куп.
Домашен терен на клубот бил стадионот Бежиград, стадион со капацитет од 8.211 седишта во округот Бежиград во Љубљана. Прекарите на Олимпија биле „Змејовите“ (Zmaji), бидејќи змејот е симбол на Љубљана, и „Зелено-белите“ (Zeleno-beli), што се однесува на нивните основни бои, зелената и белата.
Клубот е распаднат во 2005 година поради високи финансиски долгови. Клубот кој се смета за наследник на почестите и рекордите на Олимпија е основан во 2005 година и го носи името Олимпија Љубљана (првично наречен НК Бежиград) и моментално се натпреварува во словенечката прва лига.
Цинк пиритион
Цинк пиритион (или пиритион цинк) е коордcoинациски комплекс на цинкот. Поседува фунгистатски и бактериостатски особини и се употребува во третманот на себореичен дерматит.
Употреба
Цинк пиритионот се употребува во третманот на првут и себореичен дерматит, особено во шампони против првут. Исто така поседува антибактериски особини и е делотворен против многу патогени од родовите Streptococcus и Staphylococcus. Се употребува во третманот на псоријаза, атлетско стапало, атопичен дерматит, витилиго.
Метиси
Местиците се потомци, кои настанале од мешањето на староседелците (Индијанците) и белците. Главно живеат во Латинска Америка и ги има околу 125 милиони. Зборуваат шпански и португалски јазик. По вероисповед, дел од нив се римокатолици, а еден дел се протестанти.
ФК Тиверија
ФК Тиверија е фудбалски клуб од Струмица. Клубот настапува во Третата македонска лига - Југоисток.
Името Тиверија
Името на клубот низ годините останало исто и никогаш не се менувало. Потекнува од старото име на градот Струмица кој во римскиот период се среќава под името Тивериопол. Во средниот век градот имал две имиња. Едното било Тивериопол кое се употребувало во византиската администрација и во христијанската црковна традиција, а второто било денешното име Струмица кое го употребувале Словените.
Првите натпревари
Во првите неколку години по формирањето фудбалерите на Тиверија играле натпревари со месниот соперник Беласица, со Кожуф од Гевгелија формиран 1922 година, Брегалница од Штип формирана 1921, со гарнизонот на војската во Струмица каде што отсекогаш воен рок служеле добри фудбалери, а подоцна и со новоформираните клубови Брегалница од Делчево, Овче Поле од Свети Николе, Слога од Виница, Плачковица од Радовиш, Малеш од Берово и др.
Сепак највозбудливи и најинтересни натпревари биле оние со Беласица на кои секогаш присуствувале и по неколку илјади гледачи, независно дали биле првенствени или пријателски.
Во последните неколку години фудбалскиот клуб "Тиверија" беше во многу тешка финансиска состојба и на работ на своето егзистирање, но сега работите во клубот се променети, се работи стручно и организирано и од клубот се надеваат на успешна сезона и враќање во втора лига. Во месец февруари 2006 година беше одржано годишно изборно собрание на кое беше избран нов управен одбор и ново претседателство. За нов претседател на местото на дотогашниот успешен претседател и поранешен голман на Тиверија г-дин Ѓорги Димитриевски е избран градоначалникот на општина Струмица г-дин Зоран Заев.
Настапи на клубот
ФК Тиверија настапувала во прва и втора Македонска лига во склоп на поранешна СФРЈ.
По осамостојувањето: Втора МФЛ и Трета лига - Источен Регион Во сезоната 2009/2010 Фк Тиверија го освои второто место во рамките на III лига исток
Младинска школа на клубот
Од август 2007 година, во клубот започнала да работа и пионерско-младинската школа на ФК Тиверија под раководство на координаторот на школата Ристо Секулов. Тренер на генерацијата 1996/1997- пионери е Дејан Ќосев. Тренер на кадетската и младинската екипа е Тони Атанасов. Во сезоната 2010/2011 Фк Тиверија настапува во сите категории во организација на ФФМ односно пионери, кадети и младинци. Во моментов школата на ФК Тиверија брои околу 150 члена во сите категории.
Прв Тим
Резултати на ФК Тиверија во сезоната 2010/2011
Пријателски натпревари:
Кадети
Резултати на ФК Тиверија (кадети) во сезоната 2010/2011
Пионери
Резултати на ФК Тиверија (пионери 1996/97) во сезоната 2010/201
Пријателски натпревари
Бесим-пашина џамија
Бесим-пашина џамија — поранешен муслимански храм во Битола.
Местоположба
Џамијата се наоѓала на местото каде што денес се наоѓа Противпожарната станица, нема податоци за нејзината изградба, архитектура и рушење.
Историја
Од оваа џамија постои само една разгледница од 1916 година. Најверојатно настрадала во текот на Првата светска војна, а при обновата на градот на нејзино место се изградени други објекти.
Амстердамско метро
Метро системот се состои од пет правци и опслужува 39 станици, со вкупна должина од 42.7 km  Три правци започнуваат од Амстердам Централ : Пат 53 и Пат 54 го поврзуваат центарот на градот со приградските станбени градови Димен, Дувенндрехт и Амстердам-Југоисток (југоисточниот град на градот), додека Пат 51 тргнува на југ, а потоа следи кружна рута што ја поврзува јужната и западната околија. Рутата 50 го поврзува Југоистокот со околината Амстердам-Запад со помош на кружна линија, која ја дели со Пат 51. Тоа е единствената рута што не го преминува центарот на градот. Петтата рута, рутата 52, која се движи од околината Амстердам-Норд ( север ) до Амстердам-Југ ( југ ) преку Амстердам Централ, стапи во функција на 21 јули 2018 година. Наспроти останатите рути, таа поминува претежно низ тунели и не дели патеки со која било друга рута.
Рехтсупвег
Рехтсупвег (Rechtsupweg) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината е најмала по површина во целата сојузна покраина Долна Саксонија.