cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шерлок Холмс
Начела
Холмсевите едноставни принципи генерално го заземаат обликот, „Ако p, тогаш q“, каде 'p' е некој увиден доказ, а 'q' е она на што тој доказ укажува. Но исто така често се јавуваат и меѓупринципи, како што може да се види од следниов пример. Во „Скандал во Бохемија“, Холмс дедуцира дека Ватсон во последно време често се намокрува и дека имал „многу несмасна и лекомислена слугинка“. Кога Ватсон со зачудување го прашува Холмс како ова го знае, тој одговара: "„Ова е едноставност сама од себе... Очите ми велат дека на страната од твојот чевел, таму каде што удира светлината од огништето, кожата е нарежана со речиси шест паралелни посекотини. Очигледно овие ги предизвикал некој кој многу безгрижно стругал околу ѓонот за да ја исчисти закоравената кал на него. И гледаш, оттука доаѓа мојата двојна дедукција дека си бил надвор на лошо време, и дека имаш особено зол, чизмосекачки примерок од лондонските служавки“."
Применувајќи вакви принципи на очигледен начин (со повторлива примена на modus ponens), Холмс заклучува од до и
Но Холмс не дава соодветно објаснување — на крајот на краиштата, Холмс можеби веќе знае за Ватсоновата слугинка. Бидејќи Ватсон е доктор и имало врнето, веројатно е дека тој бил надвор на дожд.
Во други случаи на Холмсевата дедукција, потешко е да се моделира неговиот заклучок како дедукција која се користи со генерални принципи, и логичарите и научниците веднаш би го препознале овој поинаков метод како „индуктивен“— поконкретно, „аргумент до најдоброто објаснение“, или, во терминологијата на Чарлс С. Пирс, „абдукција“.
Случаите каде Холмс користи дедукција се обично такви каде тој веќе има насобрано многу докази, смислено ред можни објасненија за тие докази, и потоа го наоѓа објаснението кое е јасно најдоброто објаснение за доказите. На пример, во Знакот на четворицата, најден е мртов човек со својата соба, со застрашувачка насмевка на лицето, и без веднаш воочлива причина за неговата смрт. Од целата маса на информации која ја има, како и од насобраните докази на местото на злосторот, Холмс заклучува дека убиецот не е еден од разните луѓе кои Скотланд Јард ги има во притвор (секој од нив е алтернативно објаснение), туку сосема друга личност. Како што Холмс вели во неговата приказна, „Колку пати сум ви кажал дека кога веќе сте го елиминирале невозможното, што и да преостанува, колку и да е неверојатно, мора да биде вистината?“
Впрочем во последниов пример, Холмсевото решение на злоделото зависи како од низа примени на генерални принципи, така и од аргументот за најдоброто објаснение.
Значи неговиот успех во вавките дедукции се должи како на огромни познавања за нешта како траги, пепели од пури и отрови, кои тој ги користи за релативно едноставни заклучоци, така и така и на фината уметност на подредување и измерување на различни спротивставени објасенија за насобраните докази. Холмс е особено добар и во прибирање на докази на лице место, како и лоцирање и следење на движењето на криминалците низ улиците на Лондон и нвното опкружување (за доаѓање до повеќе докази) — вештини кои немаат голема врска со дедукција пер се, но имаат секаква врска со добавување на исказите за контретните Холмсовски дедукции.
Треба да се спомене и дека денешниот стереотип за полициска процедура — барање на физички клучеви, наместо истражувањето на пригодите и мотивот — доаѓа од Холмс.
Човек или машина
„Многумина го сметаат за машина, а не човек“. Ватсон го опишува Холмс како „посветена машина за пресметување“, „недостатен во човечко сочувство, колку што е извонреден во интелигенцијата“, и изјавува дека „сите чувства... му биле гнасни на неговиот ладен, прецизен, но сепак извонредно избалансиран ум.“
Во добата на Чарлс Бебиџ, Холмс можел да се смета за човечки компјутер. Сетоа она што тој ќе го најде го третира како податок, информација за толкување, и не подолжува без сите факти. Како машина, тој нема друштвен живот и изгледа како ниту да јаде, ниту да спие (дури и кога е болен).
Раскази
За повеќе детали видете: Список на Конан Дојловите раскази за Шерлок Холмс.
Расказите првобитно се издавале во месечни списанија, а подоцна се собрани во пет антологии:
Канонски адаптации
Заради огромната популарност на Шерлок Холмс, постојат многу театарски и филмски адапштации на делото— на истиот начин на кој се адаптираат Хамлет или Дракула.
Сродни и изведени дела (неканонски)
Главна статија: Неканонски дела поврзани со или изведени од Шерлок Холмс
NGC 3209
NGC 3209 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3209 се споменува и како UGC 5584, MCG 4-25-2, CGCG 124-3.
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3209 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3209 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 20 м 38,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 30' 17". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 3209 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30242. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 144; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1972. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1380.
Евровизија 1964
Евровизија 1964 ― 9. издание на Евровизија. Била одржана во Копенхаген, Данска на 21 март 1964 година. Победник била Италија со песната “Non hó l'età” од Џиљола Чинкуети.
Науката во 1903 година
1903 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Приволжск
Приволжск (Приво́лжск)) — град во Ивановската област, Русија. Има население од.
Јелгава (општина)
Јелгава (Jelgavas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Пукалпа
Пукалпа (Pucallpa, кечуански: puka allpa, „црвена земја“) е град во Перу кој се наоѓа на бреговите на реката Укајали. Градот е главен град на регионот Укајали.
Пукалпа бил основан во 1840-те, кога на местото се населиле неколку семејства од етничката група Шипибо-Конибо. Неколку децении Пукалпа било мало и изолирано место во амазонските предели на Перу. Со основањето на железничките линии и со поврзувањето на Пукалпа со останатите градови, градот забележал пораст во економски и демографски поглед.
Евровизија 1959
Евровизија 1959 е 4. издание на Евровизија. Се одржа во Кан, Франција на 11.03.1959 г. Победник беше Холандија со песната “Een Beetje” од Teddy Scholten
Eurovision Song Contest Logo 1959.svg Лого на Евровизија 1959
Науката во 1902 година
1902 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Евровизија 1961
Евровизија 1961 е 6. издание на Евровизија. Се одржа во Кан, Франција на 18.03.1961 г. Победник беше Луксембург со песната “Nous les amoureux” од Jean-Claude Pascal
Eurovision Song Contest Logo 1961.svg Лого на Евровизија 1961
Рокштет
Рокштет (Rockstedt) — општина во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа на северниот брег на реката Хелбе, околу два километри источно од градот Ебелебен.
Чудотворка (филм од 1931)
„Чудотворка“ (англиски: The Miracle Woman) — американски филм од 1931 година, во режија на Френк Капра. Главните улоги ги толкуваат: Барбара Стенвик, Дејвид Менерс, Сем Харди и Берил Мерсер.
Синопсис
Флоренс Фалон (ја игра Стенвик) е бесна откако црковните старешини во едно мало место го отпуштаат нејзиниот татко кој совесно си ја вршел должноста на проповедник во црквата, а сето тоа за да му обезбедат служба на новиот млад свештеник. Набргу по отказот, нејзиниот татко умира, а таа одржува гневен говор пред црковните старешини, нарекувајќи ги лицемери. Нејзиниот говор го импресионира менаџерот Боб Хорнсби, кој ја убедува да стане лажна проповедничка и на тој начин ќе заработат многу пари, искористувајќи ги наивните верници. Така, Боб ја промовира како сестра Фалон и заедно патуваат низ САД, а тој раководи со нејзината кариера и со т.н. „Храм на среќата“ — зграда во која Фалон ги одржува проповедите. Флоренс наскоро добива бројни следбеници низ целата земја, но почнува да ја гризе совеста кога ќе го запознае слепиот воен ветеран Џон Карсон во кого набргу се вљубува. Меѓутоа, нејзниот љубоморен менаџер почнува да ја уценува и нејзината кариера е уништена, а „Храмот на среќата“ е уништен во пожар. На крајот од филмот, Фалон работи како вистинска мисионерка, која собира доброволни прилози.
Пучеж
Пучеж (Пучеж)) — град во Ивановската област, Русија. Има население од.
Селиште (Велестово)
Селиште — археолошко наоѓалиште во охридското село Велестово. Наоѓалиштето претставува средновековна црква и некропола. На околу 1,5 км југоисточно од селото има зарамнета површина од околу 15 хектари. На нејзиниот северен крај, од диви копачи - трагачи по злато, случајно се откриени темели на стара црква, градена од камен и варов малтер, околу неа стари гробови.
Науката во 1901 година
1901 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Евровизија 1990
Евровизија 1990 е 35. издание на Евровизија. Се одржа во Загреб, Југославија на 5 мај 1990 г. Победник беше Италија со песната “Insieme: 1992” од Тото Кутуњо.
Кандава (општина)
Кандава (Kandavas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 1999 година.
Евровизија 1990
Eurovision Song Contest Logo 1990.svg Лого на Евровизија 1990
NGC 5608
NGC 5608 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5608 се споменува и како UGC 9219, MCG 7-30-9, CGCG 220-12, KARA 627.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5608 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 5608 има привидни димензии од 2,2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 23 м 17,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 46' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 5608 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51396. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3038. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 145.
Науката во 1900 година
1900 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Родники
Родники (Родники́)) — град во Ивановската област, Русија. Има население од.
1. ФК Келн
1. ФК Келн (германски: 1. FC Köln) е германски фудбалски клуб од Келн, Северна Рајна-Вестфалија, Германија.
Основан е во 1948 година со спојување на два клуба. Во моментов се натпреварува во Втората Бундеслига.
Својте домашни натпревари клубот ги игра на стадионот РајнЕнерги Штадион, кој има капацитет од 49,698 седечки места. Најголеми соперници на Келн му се Борусија Менхенгладбах, Баер Леверкузен и Фортуна Диселдорф.
Стадион
Клубот своjте домашни натпревари ги игра на стадионот РајнЕнерги Штадион, кој има капацитет од 49,698 места (46.134 места). Стадионот е именуван по локалниот енергетски снабдувач РајнЕнерги АГ и ќе биде именуван по договорот до 2014 година. Изграден е во 1921 година, а потоа бил реновиран двапати, за првпат од 1972  до 1975 и повторно од 2002 до 2004, кога реновирањето чинело 47,4 милиони германски марки (120 милиони евра). Димензиите на теренот се 105 x 68 метри.
РајнЕнерги Штадион бил еден од 12-те стадиони домаќини на Светското првенство 2006 одржано во Германија, и на него се одиграле пет натпревари.
Моментален состав
Од 1 февруари 2009 година
Космос-2281
Космос-2281 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 7 јуни 1994 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 293 км, а најмалото на 236.
Евровизија 1979
Евровизија 1979 е 24. издание на Евровизија. Се одржа во Ерусалим, Израел на 31.03.1979 г. Победник беше Израел со песната “Gali Atari and Milk and Honey” од
Eurovision Song Contest Logo 1979.svg Лого на Евровизија 1979
Кислев
''
Кислев (כִּסְלֵו) — третиот месец од граѓанскиот и деветтиот месец од верскиот еврејски календар.
Во обична (кесидранска) година, кислев има 30 дена, но поради правилата за одложување на Рош ашана, во некои години месецот има еден ден помалку, и годината „кратка“ (хасерска). Кислев е есенски месец кој се совпаѓа со ноември-декември во грегоријанскиот календар и понекогаш се нарекува „месец на сништата“. Називот „кислев“ го добил од акадскиот поим кислиму, што значи „згнуснат, згрутчен“ поради обилните дождови. Меѓутоа, зборот може да води потекло и од хебрејскиот корен К-С-Л, како во поимите „кесел, кисла“ (надеж, позитивност) или „ксил“ (соѕвездието Орион кое е особено сјајно во текот на овој месец) — поради очекувањето на дождовите.
Маркос Роча
Маркос Луис Роча Акино (роден на 11 декември 1988 година), или едноставно Маркос Роча, е бразилски фудбалер кој игра за Палмеирас како десен бек.
Клупска кариера
Атлетико Минеиро
Роден во Сете Лагоас,Минас Гераис,Маркос Роча се приклучи на Атлетико Миниеровата младинска екипа во 2005 година,од родниот крај Бела Виста ФК.Тој беше префрлен во првиот тим во 2008,но дебитираше сениорски додека беше на з ема за Уверландиа ЕЦ.
Маркос Роча дебитираше професионално кон крајот на годината, претставувајќи го ЦРБ исто така во привремена зделка. Тој се врати во Атлетико во јануари 2009 година, главно како резерва на Шелсон ; по повредата тој дебитираше за Гало, почнувајќи во гостинска победа против Социјал со 3-0 на 7 февруари 2009 година, за шампионската титула во Кампеонато Минеиро.
Маркос Роча дебитираше во Сери А на 16 мај 2009 година, заменувајќи го Џонилсон во 82-та минута од домашна победа против Гремио со 2-1. Тој се појави на десет натпревари за време на кампањата, постигнувајќи еднаш (против Аваи на 20 август).
На 25 февруари 2010 година, Маркос Роча беше позајмен на Понте Прета. Откако малку се појави, тој се пресели во Америка Минеиро, редовно настапувајќи во текот на скоро две години.
На 30 ноември 2011 година, беше потврдено дека Маркос Роча ќе се врати во Атлетико. Тој веднаш беше избран за прв избор и беше меѓу екипите кои ја освоија државната лига двапати, Копа Либертадорес во 2013 година и Рекопа Судамерикана и Копа до Бразил во 2014 година.
Клуб
Палмеирас
НАТО-во бомбардирање на СР Југославија
НАТО-во бомбардирање на Сојузна Република Југославија (Операција „Сојузничка сила“, анг. Operation Allied Force) — воена операција на НАТО против СР Југославија што траела од 24 март до 10 јуни 1999 година, како дел од Косовската војна. Тоа е втора поголема борбена операција во историјата на НАТО, по бомбардирањето на босанските Срби во 1995 година.
При бомбардирањето на НАТО вршени се напади врз воени цели, но и врз стопански и цивилни објекти. Во нападите што траеле 78 дена без прекин, тешко се оштетени бројни инфраструктурни објекти, стопански објекти, училишта, здравствени установи, медиумски куќи, споменици на културата, цркви и манастири. Бројот на цивилни жртви изнесува околу 500-1200 загинати. Економската штета е проценета на 30 милијарди долари.
Цели
НАТО целите за да се нападне СРЈ биле кажани на нивната средба во Брисел на 12 април 1999 година.
Американскиот конгрес го одбил предлогот на претседателот Бил Клинтон за напад врз СРЈ'
...„Во драматично гласање против војната во Југославија, Долниот Дом на Конгресот ,со 213 гласови од 213, не му дозволи на претседателот конститутивно да побара дозвола која му требаше за да ја бомбардира СРЈ. Конституцијата му даде на Конгресот моќ да прогласи војна. Но конгресот мораше да даде дозвола дали да се бомбардира СРЈ или не.Конгресот сепак не даде.Во спротивност од обраќањето на претседателот дека тој ќе ја продолжи војната, тој немаше никаков авторитет да го прави тоа. Ќе биде упадлив акт на грубост и исто така илегално ако се продолжи со бомбардирањето. Тоа е сериозна повреда на конституционалната структура (и може да доведе до претседателски импичмент).Единствената опција на претседателот е да го заврши воздушното бомбардирање и преговарање за мирно решение на спорот.“...
Причини за војната
Уште од времето на СФРЈ на Косово условите за живот биле најлоши во земјата. Косово останало неразвиено, со ниска стапка на образование и голема економска емиграција, пред сѐ во Западна Европа. Првите масовни изблици на незадоволство од состојбата на Косово се случиле со студентските демонстрации во Приштина од 1981. Со доаѓањето на Слободан Милошевиќ на власт најпрво во Србија, а подоцна и во СР Југославија, состојбата во Косово уште повеќе се влошила, како поради целосниот економски колапс, така и поради редуцирањето на правата на Албанците од страна на српскиот режим.
Во текот на 1998. и 1999., на Косово се појавила герилската Ослободителна Војска на Косово (ОВК) составена од етнички Албанци, која со мали поединечни акции се спротивставувала на српската полиција и војската на СРЈ. Тврдејќи дека герилците се закана за локалните Срби на Косово, како и за заштита на интегритетот на СРЈ, Милошевиќ презел поголеми воени и полициски операции против нив.
Тврдејќи дека на Косово се случува етничко чистење и хуманитарна катастрофа, државите членки на НАТО, во прв ред САД, бараа Советот за Безбедност на ОН да донесе одлука за воена интервенција против Југославија. Поради противењето на Кина и Русија таква резолуција не беше донесена, по што државите членки на НАТО пристапија кон самостојна воена интервенција.
Директен повод за интервенцијата според НАТО е одбивањето на Југославија да постигне договор со политичките претставници на косовските Албанци на преговорите во Рамбује. Според понудениот предлог-договор суверенитетот на СРЈ сериозно бил доведен во прашање: се барало влегување на трупите на НАТО во Косово и нивно слободно движење по целата територија на СРЈ, како и референдум по три години на Косово со цел утврдување на неговиот конечен статус. Многу аналитичари, вклучувајќи го и Ноам Чомски, сметаат дека овој договор имаше карактер на ултиматум и дека се сметало тоа дека југословенската делегација нема да сака да го потпише. Конечно, југослоевенската страна ги прифатила сите услови, освен оној за слободно движење на НАТО војниците по југословенска територија по што преговорите пропаднале.
Текот на операциите
Доминантна сила во операциите биле САД, но во нив во одреден степен биле вмешани сите членки на НАТО, дури и Грција, и покрај тоа што таа јавно се противеше на бомбардирањето, и Германија за која ова е прва неодбрамбена воена акција по втората светска војна. Бомбардирањето било главно сконцентрирано на територијата на Србија (особено на спорното Косово), додека другата членка на федерацијата, Црна Гора, речиси и не била бомбардирана, бидејќи НАТО сакал да ја зајакне позицијата на црногорскиот претседател Мило Ѓукановиќ наспроти позицијата на Слободан Милошевиќ.
По почетокот на бомбардирањето започнал масовен бран на бегалци од Косово. Постои несогласување дали бегалскиот бран бил предизвикан од бомбардирањата, или со прогонување од страна на српските полициски и паравоени сили на цивилното население. Во април ОН извести дека 850.000 лица – главнината од нив Албанци – ги напуштиле своите домови. Голем дел од нив пребегнаа во Албанија и Македонија. Во Македонија пребегнале околу 360.000 бегалци, од кои најголемиот дел биле сместени во бегалски кампови.
НАТО тврдел дека поседува високософистицирано оружје („паметни бомби“ и слично) кои ќе ги минимизираа цивилните жртви, но неспорен факт е дека во текот на бомбардирањата имало голем број цивилни жртви токму поради бомбардирањата. Помеѓу инцидентите предизвикани од страна на НАТО се воздушниот напад од почетокот на мај врз бегалски конвој од етнички Албанци, при кој беа убиени 50 лица, бомбардирањето на кинеската амбасада во Белград на 7 мај, бомбардирањето на зградата на Радио Телевизија Србија и друго. При нападите биле користени и касетни бомби, како и бомби со осиромашен ураниум.
Нато инциденти
На 28 април 1999 година, Бугарскиот главен град Софија беше погоден од воздушен напад по грешка од страна на НАТО. НАТО призна дека една од бомбите завршила во Бугарскиот главен град Софија, откако беше планирано да погоди цел во Југославија. Бугарските власти рекоја дека бомбата удри во куќа во дистриктот Горна Бања. Според информациите едно дете беше во шок, но никој не беше повреден во експлозијата. Софија е само 50 километри (3о милји) источно од Југословенската граница. Претседателот Петар Стојанов, кој побрза да го посети местото кадешто падна бомбата, му порачал на жителите да не паничат. "Ситуацијата е секако лоша", додаде тој. "Никој не очекуваше дека вакво нешто ќе се случи". Портпаролот на НАТО Џејми Шеј рече дека инцидентот се случил откако авионот беше фатен на радарот од Српската војска. "Бомбата беше запалена во самоодбрана како одговор на оваа закана од земја воздух бомба", додаде тој. "Откако радарот на земјата беше исклучен, бомбата се дислоцира од целта, и ненамерно удри во Бугарија". Три Натовски бомби веќе паднаа во Бугарија во текот на петнеделниот воздушен поход против Југославија, и авионите од НАТО алијансата и претходно го нарушија бугарскиот воздушен простор.
Бугарската армија рече дека не беше во состојба да го идентификува авионот кој го наруши Бугарскиот воздушен простор. Авионот беше забележан во близина на градот Варшец, северозападна Бугарија, околу 50 километри северно од Софија. Во таа пригода Бугарскиот претседател Петар Стојанов му препорача на НАТО да му даде на Бугарија софистициран радарски систем за да ги идентификува авионите. Тој рече дека Бугарија исто така ќе ја обележи западната граница со светла со цел да му се помогне на пилотите. Тогашниот министер за внатрешни работи, Богомил Бонев беше цитиран како вели дека Бугарија ќе го тужи пилотот од авионот кој ја активира бомбата за штета предизвикана на сопствениците од куќата. "Досега немаше драстично прекршување на воздушниот простор", рече тој. Сепак еден жител за Ројтерс изјавил дека ја слушнал експлозијата и се уплашил. За НАТО тоа е само статистика ако бомба падне од едно место на друго, но за нас тоа значи страдање.
Бугарската политичка сцена беше поделена во врска дали да ја поддржи воената акција во СР Југославија. Про западниот тогашен кабинет го поддржал НАТО, додека левицата отворено одбил каква било поддршка и организира улични протести. Јавното мислење е исто така поделено меѓу оние кои тогаш имаа желба да ја видат Бугарија во НАТО и ЕУ, и оние кои симпатизираа за нивните браќа Словени и Христијанско православните Срби.
НАТО исто така по грешка исфрли проектил врз Албанска воена база на границата меѓу Југославија и Албанија во регионот околу караулата Кошаре.
Кумановскиот договор
На 9 јуни СРЈ и НАТО во Куманово потпишуваат договор за примирје со кој се стави крај на бомбардирањата. Според договорот на територијата на Косово треба да се разместат 45.000 војници предводени од НАТО и со мандат од Обединетите Нации. Во врска со тоа се постигнува согласност Советот за Безбедност на ОН да донесе соодветна резолуција. Врз основа на тоа, на 10 јуни е усвоена Резолуцијата 1244.
Политички последици
Една од главните последици била што косовските Албанци по војната им возвратиле на косовските Срби, протерувајќи ги од нивните домови. Десетици илјади Срби биле протерани и раселени.
По Косовската војна, КФОР и ООН на административната линија меѓу Косово и Централна Србија воспоставиле копнена и воздушна зона на безбедност, но тоа му помогнало на терористите од ОВПМБ да започнат борби во Јужна Србија во делот околу Прешево, Медвеѓа и Бујановац. Бил потпишан Кончуљскиот договор кој им дал амнестија на локалните Албанци во Централна Србија и поголеми права во Србија. Веднаш по завршувањето на конфликтот во јужна Србија, на 5 октомври 2000 паднал и режимот на Слободан Милошевиќ, со што се создале услови за демократизирање на државата. Црна Гора со Мило Ѓукановиќ, која во текот на владеењето на Милошевиќ инсистирала на редефинирање на односите меѓу Србија и Црна Гора, сè повеќе притискала за независност. Во 2001, во Македонија се случи упаѓање на терористи од Косово и отворање на неколку фронтови на територијата на Македонија.
По прогласувањето на независност на Косово, на 17 февруари 2008., Европската Унија го презела надзорот во управувањето со Косово преку свои цивилни мисии. Србија, поддржана од Русија, и понатаму останува во спор со САД и ЕУ околу суверенитетот врз Косово, тврдејќи дека прогласената независност не е во склад со меѓународното право.
Чоколатерија
Чоколатеријата е вид бизнис за производство и продажба на чоколадни слатки. Обично тоа е мал семеен бизнис, кој често работи само на една локација. Зборот е од француско потекло, а продавниците именувани како такви се вообичаени во Франција и Белгија. Терминот се користи и за означување на поголеми компании за производство на чоколада, како што е Чоколатерија Гилијан, од кои многу започнале како помали продавници. Овој тип продавници постои во други земји, како САД, Канада и Германија, понекогаш користејќи го францускиот термин. Продавниците кои продаваат бонбони и чоколади, но не произведуваат сопствен бренд се нарекуваат продавници за слатки, или имаат други имиња во зависност од регионот.
Историја
До откривањето на Новиот свет, какаото им било непознато на Европејците. Шпанците биле првите кои ги донеле зрната какао во Европа заедно со опрема за мелење какао. Во 18 век, пронајдокот на хидрауличната преса од страна на Дорет и мелницата за чоколада на пареа од Дубуисон овозможиле почеток на масовното производство на чоколадо. Првата чоколатерија била отворена во Париз во 1659 година.
Терминологија
Терминот чоколатерија постои во Франција уште од 19 век и означува фабрика за чоколада, односно производител на чоколади. Од неодамна се користи и за продавница специјализирана за продажба на чоколади. Како пример за ова, романот „Чарли и фабриката за чоколади'  во Франција бил насловен Чарли и чоколатеријата. Дејството на романот и на филмот „Чоколада“ 2000 година се случува во чоколатерија.
Историјат
Иако чоколадото било преработувано и продавано за медицински цели уште во 1780 година чоколадната индустрија се развила од почетокот на 19 век. Првите фабрики за чоколади потоа се појавиле во Европа, особено во Швајцарија (Каје, Сушар и Колер помеѓу 1819 и 1830 година ), во Холандија (Ван Хаутен околу 1820 година ) и во Англија (Кедбери, на почетокот на 1820-тите, го прави првото темно чоколадо за џвакање ). Овие фабрики медицинската какао паста ја претворале во сè попопуларните чоколадни колачи и бонбони.
Концептот на чоколадна табла (со шест полуцилиндрични реда) бил измислен во Франција од страна на Мение во 1836 година. Англичаните Фрај и синовите користат сличен процес од 1847 година користејќи мешавина од шеќер, какао путер и чоколадо во прав (измислено од Холанѓанецот Ван Хаутен) што го истураат во калапи. Финалниот производ бил прикажан на јавноста на изложба во Бирмингем во 1849 година и Фрај и синовите станала една од водечките фабрики за чоколади во Англија во 1860-тите. Околу 1870 година, семејството Мение, од своја страна, го купило земјиштето во Никарагва (еден од главните какао- растечки земји), како и бродови овозможувајќи транспорт на какао зрна во нивната модерна производствена фабрика за чоколадо, во Ноазјел, во Сена и Марна. Чоколадната фабрика Ноазјел станала најголема во земјата и била прогласена за „прва фабрика за чоколади во светот“ на Универзалната изложба во Чикаго во 1873 година. Фабриката Фрај и синовите, која вработувала 1.500 луѓе околу 1880 година, за сметка на тоа ја загубила титулата прва фабрика за чоколади во светот и во 1919 година се споила со Кедбери.
Во 1879 година во Швајцарија, Петер, креаторот на првата млечна чоколада направена од млеко во прав, ги здружила силите со пронаоѓачот на кондензираното млеко, Анри Нестле, за да ја основа фирмата Нестле. Во меѓувреме, Линдт развил кончирање, процес на рафинирање за чоколадите да се топат повеќе. Белото чоколадо за прв пат било произведено во Швајцарија во 1930-тите од страна на Нестле, користејќи вишок какао путер.
Кедбери (1824)
Џон Кедбери, бакал, ја основал својата фабрика за чоколади во 1824 година во Бирмингем. Тој купил депозит во 1831 година за да ја основа фабриката и пласирал шеснаесет различни видови чоколадни пијалоци. Во 1847 година фабриката се проширила во централниот дел на Бирмингем. Кедбери изградил и работнички град Бурнвил, со црква и училиште. Во 1905 година, по пензионирањето на Џон Кедбери, неговиот син Џорџ отворил голема фабрика на шест километри јужно од Бурнвил и ја создал чоколадната табла. Во 1919 годинаКедбери ги здружил силите со Фрај и синовите. Групата била купена од Крафт фудс во 2010 година.
Калебо (1911)
Фабриката за чоколади Калебо е основана од Октаф Калебо во 1911 година, во Виез. Семејството ги измислило своите први чоколади со прелив околу 1920 година, меѓу војните, за да се справи со недостатокот на состојки. Во 1996 година, фабриката се споила со француската Какао Бари. Групата Бери Калебо оттогаш се сметала за најголемата чоколатерија во светот со 900 тони дневно производство.
Мение (1816)
Антоан Брутус Мение ја основал компанијата Мение во 1816 година. Таа започнала со производство и продажба на фармацевтски производи. Фабриката била создадена 87 години по фабриката за чоколади Пајасон, најстарата чоколадна куќа во Франција. Историјата на компанијата Мение е тесно поврзана со историјата на градот Ноазјел, во Сена и Марна, каде што се населила од 1825 година. Во 1867 година, Емил-Жастен Мение, синот на Антоан, одлучил повторно да ја фокусира фабриката на производство на чоколада. Фабриката имала изградено многу згради, како и работнички станбен имот, според ликот на нивниот англиски конкурент Кедбери. Во 1893 година, фабриката за чоколади станала најголемата компанија за производство на чоколади во светот. Меѓутоа, фабриката за чоколади не успеала да се натпреварува по војната, а семејството го ликвидирало бизнисот во 1959 година Нестле станал сопственик во 1988 година и го основал своето седиште таму во 1996 година.
Пулен (1848)
Прво, слаткар во Париз, Виктор-Огист Пулен таму го открил процесот на правење чоколадо на околу 14-годишна возраст. Тој се преселил во Блоа како слаткар, а потоа ја основал фабриката за чоколади Пулен во 1848 година. Првата фабрика била изградена во 1862 година. Албер Пулен, синот на Виктор-Август, имал нова зграда изградена во 1884 година, јужната работилница (уништена во 1995 година), која требало да се користи за производство на чоколади, додека веќе постоечката северна работилница била посветена на пакување. Фабриката била затворена во 1992 година.
Каје (1819)
Во 1819 година, Франсоа-Луј Каје, бакал, ја основал фабриката за чоколади Каје. Во 1920 година, тој го стекнал своето знаење за производство на чоколада за време на патувањето во Италија и изнајмил згради за производство на чоколада во голем обем. Чоколадната фабрика станала првата модерна фабрика за чоколади во Швајцарија и прва што го автоматизира своето производство. Од 1867 година, еден од зетовите на Каје, Даниел Петер, правел чоколада под името Петер-Каје и ја измислил млечната чоколада во 1875 година. Алексанар-Луј Каје, внукот на Каје, ја проширил фабриката за чоколади во 1899 година, во регионот на Брок.
Сишар (1826)
Фабриката за чоколади Сишар е основана во 1826 година од страна на слаткарот Филип Сишар. Тој развил нова машина која овозможувала подобро мешање на шеќерот со какао во прав. Неговата ќерка Евгенија и зетот Карл Рас ја презеле фабриката во 1884 година, која тогаш имала 200 вработени. Во фабриката за чоколади се произведувала млечно чоколадо под името Милка од 1901 година. Сега припаѓа на групацијата Монделез (Крафт фудс) и производството е префрлено во фабриката Тоблероне во Берн.
Линдт (1879)
Фабриката за чоколада Линдт е основана во 1879 година во Берн од Рудолф Линдт, син на фармацевт. Во тоа време, тој се преселил во трошна фабрика каде што се обидел да го развие рецептот за неговото идеално, пофино чоколадо. Групата сега има свои производствени локации во Швајцарија, Германија, Франција, Италија, САД и Австрија.
Продавница за чоколадо
Групите како Мение, Линдт или Кот Дор ги продаваат своите продукции на различни препродавачи или големи дистрибутери, но не мора да имаат продавници на свое име. Во исто време, постојат синџири на продавници специјализирани за продажба на чоколади (најчесто наречени „чоколатерии“), но кои најчесто не ги произведуваат нивните чоколади директно на лице место ( Монбана, Жеф де Бриж, Леонидас, Француско чоколадо итн.).
Чарли и фабриката за чоколади
Чарли и фабриката за чоколади е детски роман од 1964 година напишан од Роалд Дал. Ги раскажува авантурите на младиот Чарли Бакет во престижната фабрика за чоколади на ексцентричниот Вили Вонка. Откако пронашле една од петте златни билети скриени меѓу обвивките на чоколадните шипки на Вонка, пет деца - вклучувајќи го и Чарли - го добиваат правото да ја посетат фабриката за чоколади.
Чоколадо
Чоколадо е роман напишан од Џоан Харис и објавен во 1999 година. Ја раскажува инсталацијата на Вијан Рошер и нејзината ќерка Анук во мало село во југозападна Франција, длабоко вкоренети во традицијата. Тие реновираат мала продавница за да отворат занаетчиска фабрика за чоколади.
Салоко Ливада (Горно Лакочереј)
Салоко Ливада — археолошко наоѓалиште во охридското село Горно Лакочереј. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. Во нивата на неколку жители, кои се на 250 метри северно од селото и 800 метри југозападно од наоѓалиштето Горица, се откриени камени плочи од гробни конструкции како и фрагменти од керамички садови.
Константин Миладинов
Константин Миладинов (Струга, 1830 – Цариград, денешен, 18 јануари 1862) бил македонски собирач на народни умотворби и поет. Со неговата песна „Т'га за југ“, која има 70 препеви на 42 јазици, секоја година се отвораат Струшките вечери на поезијата.
Животопис
По завршувањето на основното образование во Струга и гимназија во Јанина, во 1847 година станал учител во селото Трново, Битолско.
По завршувањето на студиите престојувал во манастирот „Зограф“ на Света Гора. По враќањето во Струга, станал учител во битолското село Магарево, а потоа во 1857 година се запишал и студирал словенска филологија во Москва, каде што членувал во Словенскиот кружок и соработувал во неговиот весник „Братски труд“, како и во весникот „Дунавски лебед“. Константин заминал во Русија да студира словенска филологија на Филозофскиот факултет при Императорскиот универзитет во Москва. Во време на неговиот престој во Русија го обзема длабока осаменост и жал по родниот крај.
Имајќи го собраниот материјал од народни умотворби, Константин целосно се ангажирал во реализирање на идејата за нивно печатење. Работејќи на редактирање на песните и другите народни умотворби и нивно подготвување за Зборникот, Константин и самиот почнал да пишува поезија. Поетското творештво на Константин Миладинов, иако скромно, само петнаесет песни, го става на пиедесталот на македонската нова литература како основоположник на македонската уметничка поезија.
Суровата руска зима и бедниот живот штетно се одразиле врз здравјето на Константин, па во 1859 година тој заболел од туберкулоза. Покрај подмолната и тешка болест, Константин го разочарал и неуспехот во настојувањата да се испечати Зборникот од народни умотворби. Основната причина за непечатењето на Зборникот во Москва е судирот на Миладиновци со Цариградската патријаршија во екот на преродбенската борба.
Во јуни 1860 година, не довршувајќи ги студиите, Константин Миладинов ја напуштил Москва. На пат за дома, во Виена, се сретнал со хрватскиот бискуп Јосип Јурај Штросмајер, поглаварот на Хрватската католичка црква, со кого контактирал уште од Москва, пишувајќи му за намерите за печатење на Зборникот. При оваа средба, бискупот Штросмајер прифатил да го финансира печатењето на Зборникот.
На 24 јуни 1861 година, од печатницата на Анте Јакиќ, во Загреб, излегол од печат Зборникот од народни умотворби на браќата Миладиновци - „Бугарски народни песни, собрани од браќа Миладиновци“, дело со речиси 600 македонски народни песни и точно 77 бугарски (отстапени од бугарскиот фолклорист Васили Чолаков).
Константин, пресреќен што животната цел, негова и на неговиот брат, е исполнета, зел неколку примероци од Зборникот и во средината на јули 1861 година го напуштил Загреб, тргнувајќи за родниот крај. Патем се задржал во Белград каде дознал дека неговиот брат Димитар веќе половина година чемрее во турските затвори. Надевајќи се дека ќе успее да го ослободи својот брат, наместо за Струга, тргнал директно за Цариград и никогаш повеќе не го видел родниот крај. Набрзо по пристигнувањето во Цариград и Константин бил фатен и фрлен во цариградските зандани. Обвинети како шпиони против кои, според изјавата на официјалните турски власти, се подготвува судски процес, браќата Миладиновци умреле во цариградските затвори, во 1862 година, под досега неразјаснети околности.
На 24 јуни 1861 година во Загреб излегол Зборникот на народни песни и умотворби на браќата Димитрија и Константин Миладинови.
Науката во 1899 година
1899 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Евровизија 1999
Евровизија 1999 е 44. издание на Евровизија. Се одржа во Ерусалим, Израел на 29.05.1999 г. Победник беше Шведска со песната “Take Me to Your Heaven” од Charlotte Nilsson
Eurovision Song Contest Logo 1999.svg Лого на Евровизија 1999
Харлемска ренесанса
Харлемската ренесанса е движење кое траело од 1918 година до средината на 1930-тите. Харлемската ренесанса е името дадено на културната, општествената и уметничката експлозија што се случи во Харлем, и се смета за преродбата на Афроамериканската уметност.
NGC 3210
NGC 3210 — двојна ѕвезда во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3210 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 27 м 59,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 79° 49' 59".
Други поделби
Проучување на NGC 3210 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 8; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4545. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1326.
Варшавски договор
Варшавски договор, официјално наречен „Договор за пријателство, соработка и взаемна помош“ (Договор о дружбе, сотрудничестве и взаимной помощи), познат и како Варшавски пакт — воен сојуз на социјалистичките земји од Средна и Источна Европа во периодот од 14 мај 1955 до 1 јули 1991 година. Договорот служел како противтежа од тнр. „Источен блок“ на потенцијалната закана од НАТО-пактот (тнр. „Западен блок“). Договорот бил потпишан во Варшава на 14 мај 1955. Договорот бил сличен на НАТО-договорот во смисла дека постоел Политички консултативен комитет раководен од цивилен генерален секретар, а покрај тоа постоел и заеднички воен заповедник и Мешовит воен штаб.
По 1989, новоформираните демократски влади на централно- и источноевропските земји повеќе не биле заинтересирани за учество во Варшавскиот договор. На рака им одело и опаѓањето на моќта на СССР. По обединувањето на Германија во 1990, и другите земји најавиле отстапување од Пактот, и тој формално бил раскинат во 1991.
Структура
Варшавскиот договор имал две гранки: „Политички консултативен комитет“, кој ги координирал сите не-воени активности, и „Обединета команда на вооружените сили на Пактот“ која имала власт над војските доделени од членките и раководен од Врховен Командант, кој едновремено бил и Прв заменик-министер за одбрана на СССР. Шеф на Обединетиот штаб на Пактот бил Првиот заменик шеф на Генерал-штабот на Армијата на СССР.
Суљана
Суљана (Sullana) е град во Перу и главен град на покраината Суљана во регионот Пиура. Градот се наоѓа во северозападно Перу во долината на реката Чира. Градот има тропска клима со просечна температура од 27 степени целзиусови. Најмалата температура измерена во градот била 16 степени, додека најголемата е 38 степени. Според проценките од 2005 година, градот има население од околу 162,500 жители.
Варшавски договор
Структура
Седиштето на Пактот било во Москва. Сите раководни структури на Пактот биле подредени на Комунистичката партија на СССР и ниедна акција не можела да се преземе без одобрение од Партијата.
Карсава (општина)
Наводи
Kārsava
Варшавски договор
Историја
Во контекст на ваквата поделба на Европа, терминот „Железна завеса“ првпат го употребил тогашниот британски премиер Винстон Черчил на 5 март 1946 во говор пред студенти во САД:
Од Шчеќин на Балтичкото Море до Трст на Јадранското Море преку континентот се спушта „железна завеса“. Зад таа линија лежат сите главни градови на старите држави на Средна и Источна Европа. Варшава, Берлин, Прага, Виена, Будимпешта, Белград, Букурешт и Софија - сите овие славни градови и нивното население лежат во она што морам да го наречам Советска сфера, и сите се подложни, на еден или друг начин, не само на советското влијание, туку и на високо ниво на контрола од Москва.
Советскиот Сојуз тврдел дека создавањето на Варшавскиот договор било условено од влегувањето на Сојузна Република Германија (Западна Германија во тоа време) во НАТО во 1955 г. Договорот ја формализирал водечката улога на СССР во блокот на социјалистички држави и ги заменил претходните билатерални договори со меѓународна рамка.
Во текот на 1956 за време на Унгарската револуција, владата на Унгарија, предводена од премиерот Имре Наѓ објавила дека Унгарија се повлекува од Пактот. Како одговор, советските трупи влегле во земјата и го совладале востанието за две недели, употребувајќи го Варшавскиот договор како оправдание.
На 20 август 1968 година, за време на Прашката пролет - реформското движење предводено од Александар Дубчек - СССР ја нападнал Чехословачка со 23 дивизии, помогнати од една унгарска и две полски дивизии и една бригада од Бугарија, и направиле преврат во земјата.
Во 1981 големи воени маневри на Варшавскиот пакт се одржале во времето на кризата со синдикатот „Солидарност“ во Полска. Постојат мислења дека маневрите требало да кулминираат со напад и задушување на протестите во Полска.
Земјите на НАТО и Варшавскиот Пакт никогаш не влегле во вооружен конфликт, но воделе „Студена војна“ повеќе од 35 години, често и преку поддршка на други конфликти (нпр. Виетнамскиот).
Распад на Договорот
По 1989 кога дошло до сериски пад на комунистичките режими, новоформираните демократски влади на централно и источноевропските земји повеќе не биле заинтересирани за учество во Варшавскиот договор. Покрај тоа, на рака им одело и опаѓањето на моќта и влијанието на СССР.
На 12 март 1999 поранешните членки на Варшавскиот договор Унгарија, Полска и Чешката Република се придружиле на НАТО. Бугарија, Романија, Естонија, Латвија, Литванија и Словачка исто така се придружиле на НАТО во март 2004.
По отворањето на архивите на Варшавскиот договор во Полска во 2006-та, се покажало дека плановите на Пактот при евентуална војна со НАТО биле преку молскавичен напад, по потреба и со јадрено оружје, брзо да се освои Западна Европа. Во самата Полска имало 250 јадрени проектили во доцните 1980-ти. Командантите на Варшавскиот договор речиси не планирале водење на одбранбена војна на сопствена територија.
По растурањето на Варшавскиот договор, во 2002 г., шест од наследничките на СССР - Белорусија, Ерменија, Казахстан, Киргистан, Русија и Таџикистан, формирале слична одбранбена организација „Организација за Колективна Безбедност“.
Евровизија 1972
Eurovision Song Contest Logo 1972.svg Лого на Евровизија 1972
Космос-2282
Космос-2282 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 6 јули 1994 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Радау
Радау (Radau) — река во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Претставува десна притока на реката Окер.
Во средниот век, Радау била користена за пренесување на цепеници и дрвја. На крајот на реката имало брана.
Во близина на водопадот се наоѓа ресторан и детска железница.
NGC 1264
NGC 1264 — спирална галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1264 се споменува и како UGC 2643, MCG 7-7-50.
Откривање
Објектот е откриен на 19 октомври 1884 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.