cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Млечна индустрија
Структура на индустријата
Додека повеќето земји произведуваат сопствени млечни производи, структурата на млечната индустрија варира во различни делови во светот. Во големите земји за производство на млеко најмногу млеко е дистрибуирано низ сите продажни пазари. Во Ирска и во Австралија, на пример, задругите на земјоделците поседуваат голем број на обработувачи од големи размери, а во САД многу земјоделци и преработувачи прават бизнис преку поединечни договори. Во Соединетите Американски Држави, 196 земјоделски задруги продаваат 86% од млекото во САД во 2002 година, со пет задруги што се сметаат за половина од тоа. Ова беше намлено за 2.300 задруги во 1940 година. Во земјите во развој, досегашната практика на земјоделците со маркетинг млекото во нивните соседства се менува брзо. Значајни случувања вклучуваат значителни странски инвестиции во млечната индустрија и сè поголема улога за млечните задруги. Производството на млеко рапидно расте во овие земји и претставува главен извор на раст на приходи за многу земјоделци. Како и во многу други гранки на прехранбената индустрија, преработка на млеко во земјите на производство на млечните производи има сè повеќе концентрирани, со помалку, но поголеми и поефикасни растенија управувана од страна на помалку работници. Ова е особено случај во САД, Европа, Австралија и Нов Зеланд. Во 2009 година, со обвиненија за анти-доверба, се изврши постапка врз големите играчи на млечната индустрија во САД, за кој критичарите го нарекуваат Биг Милк. Уште еден круг на обвиненија за одредување на цената беше решена во 2016 година
Млечната индустрија во Македонија
Во 2019 година, вкупното производство на кравјо млеко во Македонија изнесувало 390 903 000 литри, вкупниот број на молзни крави изнесувал 113 709 (2 846 во деловните субјекти, а 110 863 во поединечните земјоделски стопанства), а годишното производство на кравјо млеко по едно грло изнесувало 3 438 литри. Вкупниот број на молзни овци изнесувал 512 548, а вкупното производство на овчо млеко изнесувало 35 088 000 литри или 68 литри по грло. Најпосле, во 2019 година, во Македонија имало 61 369 молзни кози при што вкупното годишно производство на козјо млеко изнесувало 16 866 000 литри или 275 литри по грло. Вкупно, во 2019 година, во Македонија имало 114 фирми за производство на млеко и млечни производи од кои 58 биле микропретпријатија, 43 биле мали претпријатија, 9 биле средни претпријатија, а 4 големи претпријатија. Во однос на територијалната распределба, 16 претпријатија биле ллоцирани во Скопје, 10 во Куманово, 9 во Битола, 8 во Гостивар итн. Во 2019 година, претпријатијата од млечната индустрија оствариле вкупен приход од 9 милијарди денари од кои 8,345 милијарди (92,7%) биле остварени во најголемите 20 претпријатија. Истата година, млечната индустрија остварила добивка од 406,385 милиони денари од кои 397, 29 милиони (97%) отпаѓале на најголемите 20 претпријатија. Најпосле, во млечната индустрија биле вработени 1 831 вработен од кои 1 511 отпаѓале на најголемите 20 претпријатија.
Доминиканска Република на Олимписките игри
Доминиканска Република првпат настапила на Олимписките игри во 1964 г. и оттогаш учествувала на сите игри.
Доминиканската Република никогаш не настапила на Зимските олимписките игри. Спортистите на Олимписките игри освоиле вкупно 4 медали од кои 2 златни.
Националниот олимписки комитет на Доминиканската Република бил основан во 1964 година и бил признаен истата година.
Хјустон
Хјустон (Houston) е град во сојузната држава Тексас во Соединетите Држави. Овој град според статистиките во 2007 година, има 2 144 491 жител, што го прави најголем град во Тексас, и четврти град по број на жители во САД.
Карлучки јазици
Карлучки јазици, наречени и југоисточнотуркиски јазици или ујгурски јазици — подгрупа на туркиските јазици. Овие јазици се едните од најстаро запишаните туркиски јазици. Овие јазици се групирани според класификацијата на Ларс Јохансон во 1998 година.
Пливање на Летните олимписки игри 2016 — 200 м делфин за жени
Пливачката трка на 200 метри делфин за жени на Летните олмписки игри 2016 се одржа на 9–10 август 2016 година во Олимпискиот центар за водени спортови во Рио де Жанеиро.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд биле:
Топлински печатач
Топлински печатач (термички печатач) — печатач кој произведува печатена слика со селективно загревање на прекриена термохроматска хартија, попозната како топилнска хартија, кога хартијата поминува преку главата на топлинскиот печатач. Прекривката се бои црна на местата каде што е загреана, произведувајќи слика. Двобојните директни топлински печатачи се способни, покрај црна, да печатат и друга боја (најчесто црвена), со загревање на две различни температури.
Топлинскопреносно печатење е сличен начин на печатење што користи лента чувствителна на топлина, наместо хартија.
Неопходни механизми
Еден топлински печатач се состои од следниве главни делови:
За да се печати нешто, прво се става термохроматската хартија помеѓу топлинската глава и подлогата. Печатачот испраќа струја во топлинскиот отпорник на топлинската глава, којашто произведува топлина по предодреден образец. Топлината го активира слојот за боење на термохроматската хартија, којашто се бои според образецот. Овој механизам на печатење е познат како топлински систем или директен систем.
Во хартијата е вградена цврста смеса од материјал за боење и соодветна матрица. Кога матрицата ќе се загрее над нејзината точка на топење, материјалот за боење стапува во реакција со киселината, се обојува, и се задржува во стабилна состојба кога матрицата повторно се стврднува. Видете термохромизам.
Во контролните табли се вградени микропрограми за да одржуваат механизмите на топлинскиот печатач. Овие особини на контролните табли се дизајнирани за повеќе функционалност и спецификации.
Микропрограмите (Firmware) можат да управуваат со повеќе типови на бар-кодови, графика и логоа. Му овозможуваат на корисникот избор од многу фонтови (меѓу кои и некои азиски фонтови) и големина на знаците и буквите.
Контролните табли известуваат кога има малку хартија, кога нема хартија, кога е отворена портата итн., и се достапни со повеќето вообичаени интерфејси.
Користење
Топлинските печатачи печатат побрзо и почесто од матричните печатачи. Исто така се и поекономични, бидејќи им е потребна само хартија. Иако хартијата е поскапа, печатачите побрзо се полнат, речиси без чекање. Топлинските печатачи се користат и на бензински пумпи, киосци, самопослуги и слот-машини.
Гејм-бој печатачот од 1998 година е мал топлински печатач што се користел за печатење на некои делови од некои Game boy игри.
Првите пројави на термо-чувствителни прекривки користени на топлинска хартија биле чувствителни на ненадејна топлина, нагризување, триење (што може да создаде топлина и да ја потемни хартијата), светлина (што може да ја осветли печатената слика) и вода. Сепак, модерните топлински прекривки имаат голема стабилност. Теоретски, топчински печатен текст би требало да остане здрав барем 50 години.
Болниците обично користат топлинска хартија за ултразвук на фетусите. Ова може да предизвика проблеми ако родителите сакаат да ја зачуваат сликата со пластифицирање, со што би потемнела целата слика заради топлината. Се препорачува да се тестира пластификаторот на топлинска хартија за факс, за да се види што ќе се случи. Друга опција е да се направи копија од сликата со обично мастило, и таа да се пластифицира, а претходно да се провери дали и копирањето може да ја потемни хартијата.
Филип од Белгија
Филип (со полно име: Филип Леополд Лодевик Марија Filip Leopold Lodewijk Maria; Philippe Léopold Louis Marie; роден на 15 април 1960) е крал на Белгија.
Биографија
Филип е роден на 15 април 1960 година во замокот Белведер во Лаекен северно од Брисел. Тој е најстар син на кралот Алберт II и кралицата Паола. Бил крстен на 17 мај во црквата Свети Жак-сур-Куденберг во Брисел.
Принцот Филип станал прв принц од Белгија кој посетувал редовно училиште наместо традиционалното домашно образование. На 26 септември 1980 година бил назначен за втор поручник и положил офицерска заклетва. Филип своето образование го продолжил на Колеџот Тринити, Оксфорд, а постдипломски студии посетувал на Универзитетот Стенфорд, Калифорнија, каде што дипломирал политички науки во 1985 година. Во 1989 година, во војската бил унапреден во чин полковник.
Во 1993 година, кралот Бодуен починал, Алберт станал нов крал, а Филип станал престолонаследник и ја добил титулата војвода од Брабант.
На 25 март 2001 година, Филип станал генерал-мајор во копнената и воздушната компонента и добил чин заменик адмирал во поморската компонента.
Филип на 4 декември 1999 година во Брисел се оженил со Матилда д'Удекем д'Акоз, ќерка на валонски гроф од белгиско благородничко семејство и потомок на полските благороднички семејства. Тие имаат четири деца:
Кралот Алберт II на 3 јули 2013 година објавил дека на 21 јули 2013 година ќе абдицира во корист на Филип. Приближно еден час по абдицирањето на кралот Алберт Втори, принцот Филип положил заклетва како крал на Белгија. Неговото најстаро дете, принцезата Елизабета, станала негова наследничка и се очекува да стане прва кралица на Белгија.
Владеење
Филип имал улога во формирањето коалициска влада по белгиските федерални избори во 2014 година.
Во 2020 година, Филип изразил жалење за „актите на насилство и суровост“ извршени во Слободната Држава Конго.
Ригенски мост
Ригенски мост или Штрелазундски премин (Rügenbrücke и Strelasundquerung) се однесува на двата моста, кои го поврзуваат германскиот остров Риген преку Штрелазунд со западнопомеранското копно близу Штралзунд: Ригенски мост и Ригенски насип (Rügendamm).
Фериботите исто така сообраќаат преку протокот Штрелазунд помеѓу Штралзунд и Алтефер и помеѓу Шталброде и Глевиц.
Ригенскиот насип бил првиот цврст премин преку протокот Штрелазунд, за стариот сојузен автопат Б96, железничката линија Штралзунд-Засниц и комбинирана пешачка и велосипедска патека. Бил завршен во 1936/1937.
Ригенскиот мост е името на вијадуктот со три ленти завршен во 2007 единствено за патен сообраќај, помеѓу селото Алтефер на островот Риген и ханзеатскиот град Штралзунд; дел од планот било Б96 и европскиот коридор Е22 да станат дел од обиколницата на штралзунд. Двата моста се изградени паралелно еден на друг. Ригенскиот мост има вкупна должина од 2.831 метар, што го прави еден од најголемите мостови во Средна Европа.
Ригенски мост
Ригенскиот мост (Rügenbrücke) — висечки мост од армиран бетон, кој се протега над Штрелазунд помеѓу градот Штралзунд и островот Риген. Мостот бил изграден за да го замени застарениот Ригенски насип (Rügendamm), кој ќе остане во употреба за обезбедување на железничката врска и да го опслужува локалниот сообраќај кон островот Денхолм. Мостот има три ленти, по една во двете насоки, а средишната лента се употребува по потреба. Главниот елемент на 4.100 метри долгиот мост е потегот над Штрелазунд од 2.831 метар.
Преминот се состои од седум делови, пет од нив се делови на мостот:
Јужна платформа
Јужниот пристапен мост започнува позади неговата раскрсница со обиколницата на Штралзунд (сојузниот автопат Б96) и се состои од 85,54 метри долг насип, мерен до потпорниот столб на првиот пристапен мост. Преку него се двата пристапни моста кај Штралзунд (Vorlandbrücken Stralsund) со наклон до 4%. Првиот претставува мост од 327,5 метри направен од армиран бетон со десет делови и бетонска талпа. Вториот мост е долг 317 метри со шест делови и единствена челична структура. Архитектонски подвиг било пристапот за обиколницата со два столба во вид на латиничната буква „Y“, што овозможува столбовите да се протегаат на 72 метри. Оградата на пристапните мостови е висока 70 сантиметри во ѕидовите со заштитни стаклени панели, како и дефлектори и штитови.
Мост Нов Цигелграбен (вијадукт)
Новиот мост Цигелграбен, проектиран како вијадукт, го поминува протокот Цигелграбен (Ziegelgraben), ракав на Штрелазунд, кој го раздвојува Штралзунд од островот Денхолм. Има должина од 583,30 метри. Двата главни дела, 126 метри (на копното) и 198 метри (на страната на Денхолм), се проектирани како висечки мост со три челични гради во рамката. Мостот овозможува под него да поминат бродови до 42 метри.
Пилонот е поделен на два дела и е висок 128 метри: околу 40 метри бетонска основа и горниот дел од челик. Надградбата е одвоена од основата со лежиштето на мостот. 32 челични кабли се оптегнати од столбот до бетонскиот хоризонтален дел.
Ригенскиот мост користел уникатен систем на кабли во Германија, кои биле тројно заштитени од ’рѓа: најпрвин каблите биле галванизирани, потоа биле прекриени со полиетилен и на крајот со специјален восок. Каблите биле тестирани една година на Техничкиот универзитет Минхен и на крајот одобрено од сојузното министерство. Челичните кабли, со вкупна маса од 135 тони, се состои од 34 поединечни нишки, кои се врзани во еден сноп за да создадат еден кабел со пречник од 180 мм. Се процени дека може да издржат 4000 килоњутни.
Оградата на новиот Мост Цигелграбен е висока 1,5 метри, дополнително заштитена со стаклени панели, како и дефлектори против ветер.
Северна платформа
Северната платформа се состои од три моста, насип и пат.
Откако главниот мост доаѓа до пристапниот мост Денхолм (Vorlandbrücke Dänholm, BW 3), кој е долг 532,3 метри и пристапниот мост Штрелазунд (Vorlandbrücke Strelasund, BW 4), со должина од 532,2 метри. Обете градби имаат 10 дела од армиран бетон, изградени врз столбови направени од бетон. Оградата на мостот Денхолм е проектирана со височина од 0,7 метри со стаклени панели, како и дефлектори против ветер.
Последната градба на мостот е Штрелазундскиот мост, долг 539 метри (Strelasundbrücke, BW 5). Овој исто така е направен од армиран бетон. Последниот дел на Штрелазундскиот премин поминува низ уште еден насип. Должината на овој насип е 455,95 метри, додека над него има дополнителни 732 метри пат. Постои и потпатник за велосипедската патека.
Ригенски насип
Ригенскиот насип (Rügendamm) — името на првичниот мост, кој го поврзувал островот Риген и градот Штралзунд на копното на покраината Мекленбург-Западна Померанија. Мостот бил изграден во 1930-тите и бил отворен во октомври 1936. Ригенскиот насип се состои од два дела:
Денес, Ригенскиот насип обезбедува само патен и железнички пристап до островото Денхолм.
Финикс
Финикс (Phoenix) — главен град на сојузната држава Аризона, САД. Овој град според статистиките во 2007 година, има 1 512 986 жители, што го прави најголем град во Аризона, и петти град по број на жители во САД.
Џамија Ал-Фадаел
Џамијата Ал-Фадаел (арапски: جامع الفضائل) претставува историска џамија која се наоѓа во Хомс, Сирија. Џамијата била изградена во 1062 година од страна на Ал-Фадаел Шихаб Ал-Деин Ал Хусеин Тулаимат. Шихаб Ал-Деин бил шариф кој по потекло бил од Египет.
Руско-албански односи
Руско-албанските односи се надворешни односи меѓу Албанија и Руската Федерација. Воспоставувањето на дипломатските односи меѓу Албанија и Советскиот Сојуз се случило на 7 април 1924 година. Двете земји исто така биле сојузници во Варшавскиот пакт. Албанија има амбасада во Москва, а Русија има амбасада во Тирана.
Двете земји се полноправни членки на Организацијата за црноморска економска соработка, Организацијата за безбедност и соработка во Европа, Организацијата на исламската соработка (Албанија е членка, додека Русија е набљудувач држава) и во Советот на Европа. Од 2008 Косово прогласиl независност. Русија од своја страна главно застанала на страната на Србија. И покрај тоа, односите меѓу двете земји започнале да се подобруваат. Албански амбасадор во Русија е Теодор Лачо а руски амбасадор во Албанија е Александар Приштепов.
Чеканче (коска)
Чеканчето (maleus) е едно од трите слушни ковчиња што се наоѓаат во тапанската празнина на средното уво.
Ирска (остров)
Ирска (ирски: Éire; шкотски: Airlann; англиски: Ireland) се наоѓа на Северниот Атлантик западно од Велика Британија. од која е одвоен ос Северниот Проток, поточно Ирското Море и Светигеоргиевиот Проток. Другото е по величини помеѓу Британските Острови. Во Европа е трет, а во светот е двесетти остров по големина.
Ја сочинуваат покраините: Алстер, Манстер, Конот и Ленстер. Вкупно на островот има 32 единици. Политичкни, Ирска е поделена измеѓу Република Ирска, која зафаќа пет-шест острови, и Северна Ирска, делот на Обединетото Кралство, кој го зафаќа останатиот дел на североисточниот дел на островот. Бројот на граѓани изнесува околу 6,4 милиони во Република Ирска додека нешто повеќе од 1,8 милиони коишто живеат во Северна Ирска.
Релјефот на островот го карактеризираат ниски планини кои го опкружуваат центарот, со неколку пловни реки кои се протегаат во внатрешноста. Островот има бујна вегетација, како последица блага но променлива океанска клима, кои не ја карактеризираат екстремната клима. Густите шуми го прекривале островот сè до ова време. Шумите во 2013 година заземале единаесет проценти од островот, додека во европскиот просек се смета приесет и пет проценти. Во Ирска има 36 автохтони видови на цицачи.
Луѓето ја продолжиле Ирска околу 8000 години. Келти владеел со овој остров од првиот век во новата ера до 17 век. Христијанството на островот е спроведено од петитот век. После инвазијата на Норман во 12 век, Англија пробувала да го совлада островот, меѓутоа, тоа го успеала тек после Тјудоровиот поход во 16 и 17 век. Овие случувања донеле до доаѓање на колонисти од Британија. Во последната деценија од 17 век, почнала да се спроведува политика таканаречена протестаска надмоќ (англ. Protestant Ascendancy) со цел да се осиромашат повеќето од католиците и протестански десиденти. Таа е продолжена и во XVIII век. Ирска во 1801 година станала дел од Обединетото Кралство, Велика Британија и Ирска. Ирската војна за независност во почетокот на XX век довела до поделување на островот, за да се направи Ирска како слободна држава, и Северна Ирска, која останала дел од Обединетото Кралство. После политичниот спорзум од 1998 година дошло до смирување на тензијата. Годината 1973 двата дела од Ирска станале дел од Европската економска заедница. Ирската култура имала голем впечаток на другите култури, посебно кинжевност, и нешто во мали мерки од науката и образованието.
Чеканче (коска)
Слушен механизам
Улога на чеканчето, стременот и наковалната во слушниот механизам:
Биспинген
Биспинген (Bispingen; долногермански: Bissen) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината се наоѓа во средината на Линебуршкото Поле, околу 15 километри североисточно од Золтау.
Местоположба
Биспинген се наоѓа во северниот дел на округот Хајдекрајс, во горниот дел на долината на Луе. До нејзе може да се стигне преку автопатот А7.
На железничката линија Линебург-Золтау, на која се наоѓа местото, нема патнички линии. Понекогаш се организираат посебни тури.
Општински единици
Општината Биспинген се состои од следниве единици:
Самиот Биспинген има 2.451 жител (состојба: октомври 2012 г.) и со тоа е најголемо село во општината.
Соседни општини
Соседни општини се Шнефердинген, Ундело, Егесторф, Зодерсторф, Релинген, Мунстер и Золтау.
Стопанство
Биспинген е омилен меѓу туристите како локално излетничко место и природен резерват.
Лиска (Градиште)
Лиска  или Градиште — археолошко наоѓалиште во кумановското село Градиште.
Претставува населба од римско време.
На 2 км северно од селото, до патот Куманово-Св.Николе се среќаваат фрагменти од керамика и водоводни цевки.
Северна Германија
Северна Германија е географска област на северот на Германија. Првичниот германски концепт за северна Германија е наречен Norddeutschland.
Географија
Главните теренски одлики на Северна Германија се блатата долж крајбрежјето на Северното Море и Балтичкото Море и ниски терени во внатрешноста. Исто така, познати се и ниските ридови кај Балтичките Висорамнини, морени, терминални морени, леднички долини и мочуришта. Овие одлики биле формирани во текот на последното ледено доба и има контраст со Централните Висорамнини на Германија (како што се Харц) и Тевтобуршка Шума, кои повремено се вклучуваат како дел од Северна Германија.
Алтмарк во Саксонија-Анхалт, северната област на Бранденбург со Пригниц и Укермарк и Вестфалија се сметаат како дел од северногерманската област.
Историја
Ханзата е дел од заедничката историја и култура на градовите во Северна Германија со Метрополитенската област Хамбург како модерен центар. Долногермански е историски јазик во оваа област (видете: Бенратска линија).
Северногермански покраини
Терминот Северногермански покраини е често користен за следниве сојузни покраини на Германија:
Во некои случаи, исто така, се сметаат и овие континентални држави:
Северна Германија како област или како историски крај вклучува и други области од други сојузни покраини (види географија погоре).
Адипоцит
Адипоцитите, исто така познати како липоцити или масни клетки, се клетки кои примарно го сочинуваат масно ткиво, специјализирани за складирање на енергија во форма на маснотии. Адипоцитите се заоблени клетки, кои содржат една или повеќе липидни капки во цитоплазмата. Според припадноста на бело или кафено масно ткиво, масните клетки се делат на бели односно кафени. Меѓу белите и кафените адипоцити постојат морфолошки и функционални разлики. Белите адипоцити имаат улога во метаболизмот на масти и се способни за синтеза и складирање на масти како енергетска резерва. Складирањето на енергетски резерви е во форма на триглицериди преку липогенеза, каде масните киселини од исхраната се естерифицираат и складираат во липидни капки. При енергетска побарувачка, доаѓа до разградување (хидролиза) на триглицеридите од липидните капки и ослободување на слободни масни киселини и глицерол во циркулацијата. Слободните масни киселини се користат од клетките на периферните ткива (мускулите, срцевиот мускул) како и црниот дроб за добивање на енергија за сопствените потреби, додека глицеролот се користи за продукција на глукоза во црниот дроб, која е потребна како примарен извор на енергија за мозокот. Белите адипоцити исто така поседуваат и ендокрина функција и продуцираат биолошки активни супстанци (цитокини, хормони) како што се адипонектин, лептин, резистин и други. Кафените адипоцити имаат улога во термогенезата.
Адипоцитите потекнуваат од мезенхимални матични клетки и се диференцираат преку процес на адипогенеза. Во клеточна култура, адипоцитите исто така можат да формираат остеобласти, миоцити и други типови на клетки.
Постојат два типови на масно ткиво, бело масно ткиво (WAT) и кафено масно ткиво (BAT), составени од два типа на масни клетки.
Бели масни клетки
Белите масни клетки содржат единствена голема липидна капка, која го зафаќа најголемиот дел од цитоплазмата (цитозолот). Поради ова, се наречени униокуларни масни клетки. Липидната капка е клеточна органела која служи за складирање на масти (главно триглицериди и холестерол естри). Поради големината на липидната капка,јадрото е истиснато кон периферијата на цитоплазмата близу до клеточната мембрана и има плосната форма. Типична масна клетка има пречник од 0.1 милиметри, додека некои се со двојно поголема големина, а други со половина од таа големина. Во овие клетки, мастите се складираат во полутечна состојба и се составени главно од триглицериди и холестерил естри. Белите масни клетки лачат многу белковини со биолошка активност, цитокини и хормони, наречени адипокини како што се резистин, адипонектин, лептин и апелин. Со тоа, масните клетки покрај функцијата за складирање на масти, поседуваат и ендокрина функција. Просечна возрасна личност има 30 милијарди масни клетки со тежина од 13,5 килограми. Ако возрасен човек стекне вишок на тежина, масните клетки се зголемуваат во големина за околу четири пати пред да се поделат и да се зголеми нивниот апсолутниот број. Под светлински микроскоп, униокуларните адипоцити изгледаат како да се празни, а тоа е така затоа што за време на подготовката хистолошкиот препарат, мастите се отстрануваат со ксилол како и со некои други растворувачи.
Кафеави масни клетки
Кафените масни клетки имаат полиедрална форма. За разлика од белите масни клетки, овие клетки имаат значително повеќе цитоплазма, многу повеќе митохондрии и со неколку липидни капки расфрлани низ цитозолот на цитоплазмата, поради што тие се познати како мултиокуларни клетки. Јадрото е кружно и, иако е ексцентрично сместено, тоа не се наоѓа во периферијата на клетката. Кафеавата боја потекнува од големото количество митохондрии, односно од пигментот цитохром кој е присутен во голема количина во митохондриите. Кафената маст, позната и како „бебешка маст“, се користи за производство на топлина во организмот. Името „бебешка маст“ се должи на тоа, што кај бебињата, кафеното масно ткиво е многу повеќе застапено отколку кај возрасните и особено кај бебињата има значајна функција во продукција на топлина. Поразвиено кафено масно ткиво имаат и животните кои хибернираат.
Четврти тип на масна клетка неодамна беше опишана за време на бременоста и периодот на доење (лактација) кај глувци, кога уделот на масното ткиво се намалува, додека уделот на жлезди расте. Новоформираните епителни клетки во жлезденото ткиво се наречени розови адипоцити. Тие најверојатно се резултат на трансдиференцијација на белите адипоцити во епителни клетки кои продуцираат млеко. Формирањето на розови адипоцити е реверзибилно и по завршетокот на лактацијата, тие повторно се претвораат во бели адипоцити кои го возобновуваат белото масно ткиво на дојката.
Масни клетки на коскената срцевина
Адипоцитите на коскената срж се едноокуларни како и белите масни клетки. Сепак, и кафеавите и белите масни клетки имаат потекло од мезенхимални матични клетки. Депото на масно ткиво на коскената срцевина е слабо разбрано во однос на неговата физиолошка функција и важност за здравјето на коските. Масното ткиво на срцевина се шири во состојби со мала коскена густина, но дополнително се шири во услови на дебелина. Одговорот на масното ткиво на коскената срцевина при физичка активност е приближен на оној на белото масно ткиво (WAT). Вежбите (физичката активност) ја намалуваат големината на масните клетки, како и волуменот на масното ткиво на коскената срцевина, според квантифицирање со МРИ или рендген-микротомографија на коска, обоена со липиден врзувач осмиум.
Развој
Кафените масни клетки исто така се развиваат од мезенхимални матични клетки, но различни место во ембрионот, за разлика од оние на белите адипоцити. Во ембрионалниот развој, кафените адипоцити се појавуваат пред белите адипоцити. Кај човекот, волуменот на кафеното масно ткиво во однос на телесната тежина е максимален при раѓање, кога и потребата за термогенеза (создавање топлина) е најголема. Во текот на детството доаѓа до инволуција на кафеното масно ткиво преку апоптоза на кафените адипоцити и речиси целосно исчезнува. Кај возрасните, кафеното масно ткиво е најактивно кај слаби луѓе. При адаптација на ладно, бежовите адипоците можат да се претворат во кафени, исто така е можна пролиферација и диференцијација на кафени адипоцити од мезенхимални прогениторни клетки. Автономните нерви не само што ја стимулираат термогенезата кај кафените адипоцити, туку ја поттикнуваат диференцијатијата и спречуваат апоптоза на зрелите кафени адипоцити.
Студии за масното ткиво дадоа светло во потенцијалните механизми за детерминирање на судбината на пре-адипоцитите, иако точната клеточна линија на адипоцитот сè уште не е јасна. Варијациите во распределбата на телесните масти кои резултираат од нормалниот рат се под влијание на нутритивниот и хормоналниот статус зависен од внатрешните разлики во клетките кои се среќаваат во секое масно депо.
Претходникот на диференцирата масна клетка се нарекува липобласт, а туморот од овој тип на клетка е познат како липобластом.
Turnover на клетки
Се покажало дека масните клетки во некои глувци се намалуваат во број како резултат на подолготрајно гладување, а други својства биле набљудувани при изложување на ладно.
Кога адипоцитите во телото го достигнуваат својот максимален капацитет за складирање на масти, тие можат подлежат на делба и да се зголемат во број за да се овозможи складирање на дополнителни масти.
Според некои извештаи и учебници, бројот на адипоцити може да се зголеми во детството и адолесценцијата, иако количината е обично постојана кај возрасните. Поединци кои стануваат обезни како возрасни, за разлика од адолесценти, немаат повеќе адипоцити отколку што имале претходно.
Луѓето кои биле обезни уште од нивното детство главно имаат зголемен број на масни клетки. Луѓето кои стануваат обезни како возрасни можно е да немаат повеќе клетки отколку нивните соврсници со нормална тежина, но, кај нив масните клетки се поголеми. Општо земено, луѓе со вишок на масни клетки имаат поголеми потешкотии да загубат тежина и да ја одржат тежината по салбеењето, за разлика од обезните, кои само имаат зголемени масни клетки.
Телесните масни клетки имаат регионални одговори на прекумерното хранење што било проучено кај возрасни лица. Во горниот дел од телото, зголемувањето на големината на адипоцитите корелирало со стекнувањето маснотии во горниот дел од телото; сепак, бројот на масни клетки не бил значително променет. За разлика од одговорот на масните клетки на горниот дел од телото, бројот на адипоцити во долниот дел на телото значително се зголемил за време на експериментот. Забележително, во големината на адипоцитите на долниот дел од телото немало промена.
Приближно 10% од масните клетки се обновуваат годишно кај сите возрасни години без значително зголемување на вкупниот број на адипоцити во зрела возраст.
Адаптација
Дебелината (обезноста) се одликува со проширување на масната маса, преку зголемување на големината на адипоцитите (хипертрофија) и, во помала мера, клеточна пролиферација (хиперплазија). Во масните клетки на обезни лица, постои зголемено продукција на модулатори на метаболизмот, како што се глицерол, хормони, хемокини кои стимулираат макрофаги и про-воспалителни цитокини, што доведуваат до развој на инсулинска резистенција.
Продукцијата на масти во адипоцитите е силно стимулирана од инсулин. Со контролирање на активноста на пируват дехидрогеназата и ензимите на ацетил-КоА карбоксилаза, инсулинот промовира синтеза на незаситени масни киселини. Исто така, промовира внесување на глукоза и предизвикува индуцирање на транскрипцискиот фактор SREBF1, кој ја активира транскрипцијата на гените кои ја стимулираат липогенезата.
SREBF1 (sterol regulatory element-binding factor 1, мк: стерол-регулаторен-елемент-врзувачки фактор 1) е транскрипциски фактор кој се синтетизира како неактивна претходничка белковина, вметнат во мембраната на Ендоплазматскиот ретикулум (ЕР) со помош на два трансмембрнски хеликси. Исто така, во мембраната на ЕР е закотвен и SCAP (SREBF-cleavagae activating protein), кој го врзува SREBF1. Комплексот SREBF1-SCAP се задржува во мембраната на ЕР преку INSIG1 (инсулин-индуциран ген 1 белковина). Кога нивото на стерол се исцрпува, INSIG1 го ослободува SCAP и комплексот SREBF1-SCAP сега може да се сортира во транспортни везикули обложени со COPII кои се извезуваат (експортираат) од ЕР кон Голџи. Во Голџи, SREBF1 протеолитички се отцепува и се ослободува како транскрипциски активна, зрела белковина. Потоа е способен да се транслоцира во јадрото и да ја активира експресијата на неговите целни гени. Клиничките студии покажале дека и покрај тоа што инсулинската резистенција обично се поврзува со дебелина, фосфолипидите на мембраната на адипоцитите кај обезни пациенти обично покажуваат зголемен степен на незаситеност на масните киселини. Се чини дека ова упатува на адаптивен механизам што му на адипоцитот овозможува да ја одржи функционалноста, и покрај зголемените потреби за складирање на масти, поврзани со обезност и инсулинска резистентност.
Една студија спроведена во 2013 година откри дека, иако изразот на mRNA на INSIG1 и SREBF1 е намален во масното ткиво на дебели глувци и луѓе, количината на активен SREBF1 е зголемена во споредба со нормалните глувци и не-обезни пациенти. Оваа надолна регулација (анг. downregulation) на експресијата на INSIG1 во комбинација со зголемувањето на зрелиот SREBF1 исто така колерирала со одржувањето на експресијата на генот на SREBF1. Оттука, се чини дека, со надолна регулација на INSIG1, доаѓа до ресетирање на врската INSIG1/SREBF1, овозможувајќи одржување на нивоа на активен SREBF1. Се чини дека ова помага да се компензираат антилипогените ефекти на инсулинска резистенција и со тоа да се зачуваат способностите за складирање на маснотии на масните клетки, како и достапноста на соодветни нивоа на незаситеност на масни киселини наспроти нутритивниот притисок кај обезноста.
Ендокрина улога
Адипоцитите можат да синтетизираат естрогени од андрогени, што имањето слаба тежина или прекумерна тежина потенцијално можат да претставуваат ризични фактори за неплодност. Дополнително, адипоцитите се одговорни за производството на хормонот лептин. Лептинот е важен во регулирањето на апетитот и делува како фактор на ситост.
Џамија Ал-Ноури
Џамија Ал-Ноури (арапски : جامع النوري الكبير‎) е џамија која се наоѓа во Хомс, Сирија.
Егерсдорф
Егерсдорф (Eggersdorf) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од јануари 2008 е дел од општината Берделанд.
NGC 3347C
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3347C се споменува и како ESO 376-5, MCG -6-24-3.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3347C е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 3347C има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 3347C е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31797. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 366; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7198. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Демијан
Демијан - Приказни од младоста на Емил Синклер (германски: Demian - Die Geschichte von Emil Sinclairs Jugend) е роман на германскиот писател Херман Хесе, првобитно објавен во 1919 година, а прологот бил додаден во 1960 година. Книгата најпрвин била објавена под псевдонимот Емил Синклер (името на раскажувачот во романот), но подоцна било откриено дека Хесе е авторот на делото. Романот го прикажува животниот пат на Емил Синклер, следејќи го неговиот живот од 10-годишна до 18-годишна возраст, а Демијан е пријателот на Синклер кој му помогнал да се спознае себеси, преку низа размислувања и дела со кои го импресионирал Синклер. Во книгата се прикажани два света, светот во којшто владее доброто и светот во кој владее злото. Во книгата се зборува за потребата од верување во нов бог (Абраксас) и нова религија (каинизам). Размислувањата на Синклер поврзани со овие „факти“ му помагаат да го најде патот до себеспознавањето.
Влијанието на Јунг
Уште од најрано во 1914 година, ако не и во 1909 година, додека се движел низ германските интелектуални кругови, Хесе се сретнал со психоанализата. За време на 1910-те, Хесе сметал дека неговите психолошки потешкотии од младоста поради кои сè уште се чувствувал растргнат треба да се решат преку психоанализата. Во 1916-1917, тој бил подложен на психоаналитички третман од д-р Јозеф Ланг, ученик на Карл Јунг. Преку неговиот контакт со Ланг и психоанализирањето од страна на Јунг подоцна, во 1921 година, Хесе многу се заинтересирла за анализата и интерпретацијата на Јунг. Како последица на тоа, „Демијан“ е преплавен со архетипите и симболиката на Јунг. Покрај тоа, психоанализата му помогнала на Хесе да ги идентификува психолошките проблеми кои ги искусил во младоста, вклучувајќи ја внатрешната тензија предизвикана од дуалистичко толкување на светот која се одвивала меѓу неговите телесни инстикти и строгиот морализам на неговите родители. Ваквите теми се појавуваат во Демијан како полуавтобиографски рефлексии врз основа на неговото истражување на филозофијата на Јунг.
Духовно просветлување
Романот се однесува на идејата за гностицизмот, особено на богот Абрахас, прикажувајќи го влијанието на психилогијата на Карл Јунг. Според Хесе, романот е приказна за Јунговата индивидуализација, процесот на отворање на бесвестта.
Жените во „Демијан“
Жените играат многу важна улога во Јунговата интерпретација на Демијан. На почетокот, Синклер се огледува на неговите сестри и мајка му, дури и на неговата слугинка. Додека е на училиште тој гледа една убава жена која ја нарекува Беатриче и при крајот на романот, кога веќе е адолесцент, Синклер ја открива мајка му на Демијан, госпоѓата Ева. Овие жени немаат главни улоги во приказната, но Хесе ги користи симболично како аспекти на длабочинте на умот на Синклер.
Симболи
Гностичкото божество Абрахас се користи како симбол кој во текстот го идеализира хармоничното обединување на сето она што е добро и зло во светот. Демијан расправа дека христијанскиот Бог е недоволен; тој владее со се она што е здраво, но дека исто така има и друга половина од светот. Симболот на Абрахас се појавува како птица која се ослободува од јајцето, односно од светот.
Осврт кон делото
Со романот „Демијан“ Хесе зазел високо место во германската книжевност. Романот претставува повест за созревањето и влегувањето во животот, за „доброто“ и „злото“, за релативноста на сите нешта во животот, за поделената личност и за минувањето низ мачни сознанија за да се дојде до сопствениот идентитет. Темата што се обработува во романот, заедно со вештото транспонирање на философското во секојдневното, ја прави книгата блиска до младите читатели.
Св. Ѓорѓи (Градиште)
''' Св. Ѓорѓи ''' ' — археолошко наоѓалиште во кумановското село Градиште.
Претставува црква од старохристијанско време.
На 1 км јужно од селото, во непосредната близина на средновековниот манастир се среќава поголем број делови од обработени блокови, столпчиња од олтарна преграда, бази од столбови, постаменти и друго, кои му припаѓаат на постар сакрален објект ‡ базилика. .
Фарчани
Фарскиот народ (Føroyingar) е мала етничка група во Северна Европа од нордиско и келтско потекло. Најголем број од нив живее на Фарските Острови (околу 45.000), како и во Данска и Норвешка.
Ајкендорф (Залцланд)
Ајкендорф (Eickendorf) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од јануари 2008 е дел од општината Берделанд.
NGC 1449
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1449 се споменува и како NGC 1457, ESO 249-16, MCG -7-8-5, AM 0342-444.
Откривање
Објектот е откриен на 14 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1449 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1449 има привидни димензии од 7,6' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 44 м 31,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 44° 38' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 41°.
Светско првенство во фудбал 1998 - група Х
Светско првенство во фудбал 1998 - група Х била една од осумте групи во групната фаза на натпреварување на Светското првенство 1998. Натпреварите се одиграле од 14 до 26 јуни 1998 година. Учесници во оваа група биле, , и.
Аргентина и Хрватска од оваа група минале натаму, пласирајќи се во осминафиналето, а Јамајка и Јапонија го завршиле своето учество во групната фаза.
Јамајка - Хрватска
<section begin=СП 1998 - Х2 /><section end=СП 1998 - Х2 />
Јапонија - Хрватска
<section begin=СП 1998 - Х3 /><section end=СП 1998 - Х3 />
Аргентина - Јамајка
<section begin=СП 1998 - Х4 /><section end=СП 1998 - Х4 />
Аргентина - Хрватска
<section begin=СП 1998 - Х5 /><section end=СП 1998 - Х5 />
Јапонија - Јамајка
<section begin=СП 1998 - Х6 /><section end=СП 1998 - Х6 />
Манастир „Рождество на Пресвета Богородица“ - Матница
Рождество на Пресвета Богородица Ιερά Μονή Γενεσίου Θεοτόκου) или Богородица Гумера (Παναγία Γουμερά) — женски манастир кај селото Матница, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Местоположба
Манастирот се наоѓа на 1 км северно над селото, во јужните пазуви на Беласица.
Награда „4 Ноември“
2021
Наградата не е доделена.
===2020 ===
===2019 ===
===2018 година ===
Претходни години
Доделени се повеќе од 300 награди меѓу кои и на:
NGC 5823
NGC 5823 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Шестар, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5823 се споменува и како OCL 936, ESO 176-SC11.
Откривање
Телото е откриено на 8 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Други поделби
Проучување на NGC 5823 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 431; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8685. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Огурски јазици
Огурските јазици (исто така наречени: Огурички, Булгарски, Болгарски) се подгрупа на туркиските јазици. Историски тие биле зборувани во Стара Велика Бугарија (Магна Бугарија/Оногурија), а подоцна и во Волшка Бугарија и Дунавска Бугарија. Оваа подгрупа на јазици е најмала, односно денес има само еден жив јазик од истата, сите други се мртви јазици. Единствениот жив јазик од оваа група е чувашкиот, но во лингвистиката нема согласност за тоа дали чувашкиот е директен наследник на еден од овие мртви јазици или е своја гранка во подгрупата.
Благородна Дулиќ
Благородна Дулиќ (, -, ) — македонска судијка и политичарка, како и пратеничка во Собранието на Македонија во повеќе мандати од 2006 до 2014 година.
Животопис
Дулиќ е родена на 18 април 1941 година во Кочани. Завршила Правен факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Била пратеничка во повеќе наврати во Собранието. Паралелно со тоа била и член во неколку парламентарни комисии како претседател на Законодавно-правната комисија, заменик претседател Комисијата за прашања на изборите и именувањата, член на Комисијата за уставни прашања, член на Пратеничката група на Собранието на Македонија за соработка со Парламентот на Федерацијата на Босна и Херцеговина, член на Пратеничката група на Собранието на Македонија за соработка со Парламентот на Република Хрватска, член Пратеничката група на Собранието на Македонија за соработка со Парламентот на Црна Гора. Дулиќ била и член на Републичкиот судски совет, судија на Врховниот суд и Стопанскиот суд на Македонија. Починала на 7 мај 2019 година во Скопје.
Голема џамија во Алеп
Големата џамија (арапски: جامع الكبير بحلب) е муслимански храм кој се наоѓа во Алеп, Сирија. Оваа џамија е една од најстарите храмови која се наоѓа во стариот дел на градот, изградена во периодот од 715 до 717 година во времето на династија Емевија. џамијата била реконструирана во 1169 година од страна на султан Нул Ал-дин. Последната реконструкција била во 2003 година.
Горна Статица
Горна Статица (Άνω Μελάς, Ано Мелас) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Селото отсекогаш било македонско и до денес е населено исклучиво со Македонци.
Гејзер
Во некои области подземни езера, реки и извори се загреваат од стопените карпи под нив. Жешката вода вриејќи се пробива кон површината како извори и формира езерца или може да се пробива нагоре под голем притисок формирајќи гејзер. Гејзер е жежок извор од кој, под внатрешен притисок, повремено се исфрла млаз вода во височина во вид на водоскок. Гејзери има на Исланд, во Северна Америка и во нов Зеланд.
Горна Статица
Историја
По Балканските војни селото е припоено кон Грција. Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) во 1921 г. напишал дека во Горна Статица имало 60 куќи на словени (Македонци) христијани. Сè до 1940 г. Горна Статица било маало на Статица и сите податоци се однесуваат на двете села.
Црквата „Св. Спиридон“ е од XIX век.
Селото доста пострадало во Граѓанската војна (1946 - 1949). Дел од жителите загинале, а доста семејства и малолетни деца се преселиле во НР Македонија и источноевропските земји. Горна статица сепак останува целосно македонска населба.
Слатководен крокодил
Особености
Австралискиот слатководен крокодил е релативно мал вид. Мажјаците растат до 3 метри додека женките се со максимална должина од 2,1 метар. Бојата на телото е светлокафена со потемни дамки на телото и на опашката. Некои единки поседуваат карактеристични пруги на муцката. Лушпите на кожата се релативно големи. Овие крокодили се одлични ловци во вода.
Напади на луѓе
Слатководниот крокодил не е способен да убие па дури и да нанесе сериони повреди на човекот. Засега е регистриран само еден напад од овој вид на крокодил во националниот парк Какаду, кој резултирал со мали повреди на жртвата која успеала да исплива и да избега од нападот. Се верува дека нападнатата жртва препливала директно над крокодилот, што го предизвикало нападот, сепак генерално се смета безбедно да се плива во близина на овие крокодили .