cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бајазит II
Борба за власт
Бајазид успеал да ја мобилизира својата војска и да го порази на својот брат кај Јенишехир предводена лично од султанот и Гедик Ахмед-паша. По поразот Џем побегнал во Каиро заедно со своето семејство. Од Каиро Џем добил писмо во кое му биле понудени еден милион акчиња со цел да се откаже од престолот, но Џем ја отврлил оваа понуда и следната 1482 г. се вратил во својата татковина и најпрвин го опседнал градот Конија. Кога разбрал за ова, Бајазид веднаш тргнал кон Конија по кое Џем се повлекол кон Анкара со намера повторно да побегне за Каиро но во тоа не успеал. Тој побарал помош од витешкиот ред на Свети Јован во Родос. Кога на 29 јуни 1482 г. пристигнал на Родос, тој планирал за кратко време да го напушти островот но бил измамен и прогласен како затвореник. По некое време тој бил испратен во Франција а Бајазид испратил пратеник во кое барал неговиот брат да се чува таму. Папа Инокентиј VIII започнал да ги мобилизира западните војски за започнување на нов крстоносен поход во кој Џем ќе го искористи како алатка за уништување на Османлиите во Европа. Папата му понудил на Џем да го прифати христијанството но тој тоа го одбил. По ова папата добил повеќе од 40.000 златници годишно од Бајазид за негово заложништво, но истото било прекинато кога папата го заплашил на Османлиите дека ќе го ослободи на Џем. Папската крстоносна војна не доживеала успех и реализација па Џем бил оставен сам и тој починал во Неапол во затвор на 25 февруари 1495 г. По дознавањето на Бајазид тој прогласил тридневен траур а по четири години било донесено и неговото тело кое било погребано во Бурса.
Владеење
Бајазид II на отоманскиот престол се качил во 1481 година. Тој ретко војувал, станувајќи првиот султан кој одбил лично да и командува на војската, и влегол во историјата како патрон на културата и книжевноста. Истакнатиот историчар Робер Мантран истакнува дека Бајазид бил исклучително побожна личност, приврзаник во редот на дервишите. Во периодот на неговото владеење на дервишките редови им биле дадени сите привилегии, а притоа му бил додаден и прекарот „Свети“ (Вели). Во одреден период од својот живот, тој пишувал и поезија, а бил познат и како еден од мирољубивите султани, за разлика од неговите воинствени претходници. Иако ја ценел поезијата, уметноста и верата сепак тоа не му пречело на Бајазид да ги продаде портретите на својот татко, кои биле изработени од италијанските ренесансни мајстори. Тој ги отстранил како “непристојни” сите дела на венецијанецот Џентиле Белини, кои го украсувале ентериерот на сарајот, изграден од таткото на Бајазид.
Во текот на своето владеење направил походи кон Мореја против Венецијанската Република. Последниот поход завршил со успех за Бајазид во 1501 година кое означувало целосна контрола на Пелопонез од страна на Османлиите. Бунтовите на исток предизвикани од страна на Казалбашите постојано го измачувале на султанот бидејќи тие биле секогаш поддржувани од страна на персискиот шах Исмаил кој сакал да го промовира шиитскиот ислам во османлиската држава.
Првата деценија од неговото владеење биле одбележани со походите кои тој лично ги преземал. Особено во периодот од 1484 до 1491 г., Бајазид II влегол во перманентни судири со Мамелуците и нивниот султан Кајит бег. Во текот на пролетта 1486 г. Мамелуците ги освоиле Тарс и Адана, но следната година во 1487 година големиот везир Давуд-паша ги покорил туркменските племиња Тургут и Варсак, кои биле сојузници со Мамелуците. Во текот на 1488 година мамелучката војска освоила голем дел од областа Киликија, а во 1490 година го опсадувала Кајсери, а бил опустошен и Караман. Со склучениот мир во мај 1491 година, меѓу Османлиите и мамелучката војска, Бајазид II повторно ја воспоставил својата власт над Киликија, вклучително и градовите Тарс и Адана.
За разлика од неговиот татко Мехмед II, Бајазид II водел претпазлива дипломатска политика и воените походи ги презема доколку имал причина за тоа. Па така, во пролетта 1482 година султанот тргнал во одмазднички поход на Албанија, откако таму избувнало востание предводено од Јован Кастриот. Но, Бајазид II не успеал целосно да ја покори Албанија, сè до судирот со Венеција, кој започнал во 1499 година, кога во 1501 година. Османлиите го освоиле Драч. Во текот на 1496 и 1497 г. биле организирани походи во Црна Гора и Молдавија, а како последица на османлискиот напад над Молдавија, во јуни 1497 година таму интервенирала полската војска. Набрзо, султанот бил соочен со војна на два фронта. Во текот на 1496 година, Полска и Унгарија склучиле антиосманлиски сојуз и отпочнале војна со Бајазид II, а во 1499 година започнала војната со Венеција. Во текот на август 1499 година Османлиите го опсадувале Лепанто, а на 29 август венецијанската флота била поразена, а Лепанто паднал во рацете на Османлиите. Откако под контрола го имале Лепант, османлиската флота тргнала во напад на Фурланија (Фриули) и Задар. Голем успех на османлиската флота претставувало освојувањето на Наварино на 12 август 1499 година. Во 1500 година Унгарија и објавила војна на Османлиското Царство, а на 30 мај 1501 година бил склучен и Тројниот анти-османлиски сојуз помеѓу Папската Држава, Венеција и Унгарија. Имено, Бајазид I вешто калкулирал помеѓу односите на европските држави и сили, тој отворено ја поддржувал позицијата на Милано и Неапол во нивниот конфликт со француско - италијанската лига. Султанот, одел до таму што ветувал и воена помош на своите сојузници.
Еврејска миграција
Во јули 1492 година, Шпанија го протерала арапското и еврејското население како дел од инквизицијата. Бајазит ја испратил османлиската морнарица на чело со Кемал Рејс во Шпанија во 1492 година со цел безбедно да ги евакуира овие луѓе. Тој исто така им понудил на бегалците да се засолнат во неговите земји и да станат османлиски граѓани, исмејувајќи ги Фердинанс II од Арагон и Изабела I Кастиљска за овој чин бидејќи сметал дека протерувањето на оваа класа на луѓе била многу лоша одлука. По ова тој издал и еден ферман до сите управители во европските провинции наредувајќи им не само да се воздржат од одбивање на шпанските бегалци, туку и да им обезбедат пријателски прием. Тој се заканил со смрт за сите оние кои нема да ги почитуваат неговите наредби, посебно за еврејската популација.
Арапите и Евреите од Шпанија придонеле многу за зголемувањето на моќта на Отоманското Царство со воведување на нови идеи, методи и изработка. Сефардските заедници не само што ги развиле главните трговски османлиски центри Истанбул и Солун туку директно влијаеле за подобрување на економската ситуација, а ги пренеле многу од занаетите во главните османлиски трговски места. Од друга страна, големите европски сили Шпанија и Португалија, а исто така делумно и од италијанските држави, направиле голем чекор назад, со тоа што ги изгониле сефардските Евреи.
Првата печатарска преса во Цариград била основана од страна на сефардските Евреи во 1493 година. Од овде се заклучува дека под владеењето на Бајазит II, Евреите доживеале културна експанзија, преку присуството на научниците Мордехај Комтино и Соломон бен Елијах Шарбит ха-Заха.
Војна со синовите
На синот на Селим, идниот султан Сулејман му бил доделен градот Болу, мал санџак кој бил поблиску до Истанбул. На ова најмногу се спротивставил Ахмед и по ова тој бил преместен во Крим. Од друга страна пак, Селим во ова видел како поддршка за неговиот постар брат од страна на неговиот татко па веднаш побарал да му се додели Румелија. Селим бил одбиен со образложение дека румелиските територии не се давале на принцовите, но и покрај тоа му било понудено да управува со Смедерево кој бил доста далеку од Истанбул. Тој ја одбил оваа понуда на својот татко а Бајазит како одговор на неговата непослушност го поразил во една битка во 1511 година.
Последни години
Додека Бајазит бил во конфликт со Селим, на Ахмет му била доверена задача за задушување на востанието Шахкулу во Анадолија. Но, наместо да го задуши востанието, Ахмет неочекувано го напуштил бојното поле, зазел еден град во Караманија и со својата војска започнал да се приближува кон Истанбул. Неговиот став предизвикал вознемиреност меѓу војниците бидејќи неговиот главен поддржувач Хадим Али-паша го загубил животот за време на бунтот. Ахмет заминал во Конија каде се прогласил за султан. Иако Бајазит побарал да се врати во својот санџак Ахмед го одбил на својот татко. Бајазит по ова започнал да стравува дека Ахмед сака да го убие за да дојде на престолот па одбил да му дозволи на својот син да влезе во престолнината. Од друга страна тој абдицирал од престолот на 25 април 1512 година, а Селим со поддршка од јаничарите се вратил од Крим и станал новиот султан. Ахмет продолжил да контролира дел од Анадолија во првите месеци од владеењето на Селим. Конечно, силите на Селим и Ахмет воделе битка во близина на Бурса на 24 април 1513 година во која битка силите на Ахмед биле поразени, самиот тој уапсен а подоцна и погубен.
Бајазит заминал кон својот роден крај но починал на 26 мај 1512 година во Бујукчекмеше. Тој бил погребан во Бајазитовата џамија во Истанбул.
Грб на Словачка
Грбот на Словачка е официјалниот грб во државата. Тој е составен од сребрен двоен крст поставен на планина со три врва во сина боја во штит со црвена боја. Грбот ја симболизира словачката држава и историја. Крстот е симбол на христијанството, додека планините ги претставуваат Татрите, Фатра и Матра.
Месегар де Корнеха
Месагар де Корнеха — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Равенка на сложени брзини
Равенка на сложени брзини — тридимензионална равенка која се однесува на брзината на објекти во различни појдовни системи. Ваквите равенки важат за последователните Лоренцови трансформации, така што и тие се однесуваат на различни системи. Придужната сложена брзина е кинематски ефект познат како Томасовата прецесија, каде подоцнежните неколинеарни Лоренцови поттици стануваат еднакви на составот на ротацијата на координатниот систем и поттик.
Стандардните примени на равенките на сложени брзини вклучуваат: Доплерова смена, Доплерова навигација, аберација на светлината и завлекувањето на светлината во вода во движење набљудувани во Физовиот експеримент во 1851 година.
Историја
Брзината на светлината во течност е побавна од брзината на светлината во вакуум и се менува ако течноста се движи заедно со светлината. Во 1851 година, Физо ја измерил брзината на светлината во течност, кој се движи паралелно на светлината, користејќи Мајкелсонов интерферометар. Резултатите на Физо не се согласувале со тогашните преовладувачки теории. Физо експериментално правилно го утврдил почетниот однос на ширењето на релативистичкиот точен закон за сложување на брзините запишан преку
V⁄c
како што е опишано подолу. Физовите резултати ги довеле физичарите да ја прифатат емпириската важност на прилично незадоволителната теорија на Френел, дека течноста која се движи во однос на стационарениот етер делумно ја завлекува светлина со него, односно брзината е
c + (1 - 1⁄n2)V
наместо
c + V
, каде
c
е брзината на светлината во етерот, а
V
е брзината на течноста во однос на етерот.
Аберацијата на светлината, за која најлесно објаснување е релативистичката равенка на сложени брзини, заедно со Физовите резултати предизвикаа развој на теориите како што е Лоренцовата теорија за етерот на електромагнетизмот од 1892 година. Со воведувањето на специјалната релативност во 1905 година, прашањата кои го содржеа зборот етер беа, постепено со текот на годините, разрешени.
Галилеева релативност
Галилео забележал дека личност на брод кој се движи со постојана брзина има претстава дека е во мирување кога ќе набљудува тело кое паѓа вертикално надолу. Галилео забележал дека од гледната точка на личноста која стои на брегот, движењето на телото кое паѓа надолу на бродот ќе биде комбинирано или пак на истото ќе биде додадено движењето на бродот. Па така гледано преку брзините може да се каже дека брзината на телото кое е во пад релативно на брегот е еднакво на брзината на тоа тело релативно на брдот плус брзината на бродот релативно на брегот.
Воопштено за три тела A (пр. Галилео), B (пр. брод), C (пр. тело кое е во пад на бродот) векторот на брзината
за C релативно на A (брзината на телото во пад што ја набљудува Галилео) е збирот од брзината
v
на C релативно на B (брзината на телото во пад релативно во однос на брегот) плус брзината
u
на B релативно на A (брзината на бродот релативно на брегот). Сложувањето тука е векторското сложување од векторската алгебра и резултантната брзина е вообичаено претставена со равенката: Во класичната механика: може да се поврзат (користејќи истобројност) со истото потекло и вообичаено се прави тоа. Но по дефиниција тие се релативни брзини кои имаат различно потекло. Ова тврдење е важно при воопштувањето на специјалната релативност каде не важи истобројноста.
Светот на Галилео се состои од апсолутен време-простор и сложувањето на бзините е во согласност со Галилеевите трансормации. Релативистичкиот принцип се нарекува Галилеева релативност. Се раководи според Њутновата механика.
Специјална релативност
Според теоријата на специјална релативност, во рамката на бродот има различен часовник и насока, и поимот на истовременост во насоката на движењето е променет, па сложениот закон за брзините е сменет. Оваа промена не се приметува кај малите брзини, но со зголемување на брзината кон брзината на светлината станува важна. Сложениот закон е исто така наречен композиционен закон на брзините. За колинеарни движења, брзината на мувата во однос на брегот е дадена со
Сложената равенка може да има алгебарски еквивалентен облик, која лесно може да се изведе со помош на принципот на постојаноста на брзината на светлината: Светот во специјалната релативност се состои од Минковскиев простор и сложувањето на брзинитее цо согласност со Лоренцовите трансормации. Во специјалната теорија на релативноста Њутновата механика е променета во релативистичка механика.
Стандардна конфигурација
Формулите за поттиците на стандардната конфигурација произлегуваат правопропорционално од диференцијалите на инверзните Лоренцови поттици во стандардната конфигурација. Ако 'прим' системот се движи со брзина V во позитивна x насока релативна на 'не-прим' системот, тогаш формулите се
Делејќи ги првите три равенки со четвртата,
или
следи
Ако координатите се одбрани така што сите брзини да лежат на (заедничка)
x-y
рамнина, тогаш брзините може да се претстават како
(Погледајте поларни координати) и се добива
Бидејќи релативистичката трансформација ги ротира просторот и времето меѓусебно исто како геометриската ротација во рамнината која ги ротира
x
y
-оските, погодно е да се користат истите единици за просторот и времето, во спортивно ќе се пројавува единичен фактор на претворање низ релативистичките формули, како брзината на светлината. Во систем каде што должините и времињата се мерат со исти мерни единици, брзината на светлината е бездимензионална и еднаква на
1
. Брзината тогаш се изразува како дел од брзината на светлината.
За да се најде релативистичкиот закон за трансформација, корисно е да се воведат четири-брзини
и
. четири-брзините се дефинирани да бидат четири-вектори со релативистичка должина еднаква на
, идно-насочена и тангента на светската линија на тело во времепросторот. Овде,
V0
одговара на компонентата на времето и
V1
на
Основен суд Кочани
Основен суд Кочани — суд со основна надлежност сместен во градот Кочани и го опфаќа подрачјето на општините Кочани, Зрновци и Чешиново-Облешево. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во: Кочани, Берово, Виница и Делчево.
Равенка на сложени брзини
Стандардна конфигурација
компонентата на четири-брзините на телото набљудувани од бродот. Погодно е да се земе
Науката во 1802 година
1802 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Основен суд Кочани
Историја
Основниот суд во Кочани, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.
Внатрешна организација
Основниот суд во Кочани е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение. Судот првично започнал да работи во зградата на ул. „Ристо Николов Ристов“ (Циганчето), која и денес постои до градскиот пазар. Во 1964 година е пуштена во употреба новата судска зграда, во која и денес се наоѓа судот.
Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Кочани биле следниве:
Равенка на сложени брзини
Стандардна конфигурација
-оската да биде насоката на движење на бродот и
-оската така што
рамнината се протега поради движењето на бродот и телото. Од ова произлегува дека неколку компоненти на брзините се нула;
.
Обичната брзина е односот на стапката со која просторните координати растат во однос на стапката со која временската координата расте,
Бидејќи релативистичката должина
V
е
Лоренцовите трансформациони матрици што го зголемуваат системот во мирување до четири-брзината
Оваа матрица ја ротира временската векторска оска
(1, 0, 0, 0)
до
(V0, V1, 0, 0)
и сите негови колони се релативистички ортогонални едни на други што се дефинира како Лоренцова трансформација.
Ако телото се движи со четири-брзина
U
во системот на мирување и се зголеми со множење на горе наведената матрица, новата четири-брзина е
,
S0
и со замена на компонентите на четири-векторите
во однос на компонентите на три-векторите
u
го дава релативистичкиот состав на законот како
Обликот на релативистичкиот закон на сложување може да се сфати како ефект на неуспехот на истовременоста да важи во далечината. За паралелната компонента, временската дилатација ја намалува брзината, контракцијата на должината ја зголемува и двата ефекта се поништуваат. Неуспехот на истовременост значи дека телото менува истовремени парчиња како проекција на
кон
v
. Бидејќи во овој ефект целосно се должи на временското режење, истиот фактор се множи со нормалната компонента, така што временската дилатација се множи со фактор
1⁄V0 = √(1 − v12)
Општа конфигурација
[[File:Velocity decomposition sr.svg|thumb|200px|Разложувањето на 3-брзината
v
во паралелни и нормални компоненти и пресметка на тие компоненти. Постапката за
v′
е идентична.]]
Почнувајќи од изразот во координати за
V
паралелна на x
-оската, изразите за нормални и паралелни компоненти може да се вметнат во векторска облик како што следува, трик којшто исто така функционира и за Лоренцовите трансформации на други 3Д физички количества првично поставени во стандардната конфигурација. Со воведување на векторот за брзина
во не-прим системот и
во прим системот и да ги поделиме на компоненти паралелни ( ∥ ) и нормални (⊥) на релативистичкио вектор за брзина
така што
потоа со вообичаените основни декартови единици за вектор
ex, ey, ez
, брзината во не-прим системот ќе биде
што дава
каде · е скаларниот производ. Бидејќи овие се векторски равенки, тие сè уште го имаат истиот облик за
во сите насоки. Единствената разлика од координатните изрази е дека горенаведените изрази се однесуваат на вектори, а не на компоненти.
Треба да се определи паралелната или нормалната компонента за секој вектор, бидејќи другата компонента ќе биде отстранета со замена на целосните вектори.
Паралелната компонента на
ќе се најде со проекција на главниот вектор во насока на релативното движење
и нормалната компонента на
ќе се најде со геометриските својства на векторискиот производ (Погледајте ја сликата десно),
Во секој случај,
V/V
е единичен вектор во насока на релативно движење.
Изразите за
vundefined
и
v⊥
ќе се најдат на ист начин. Со замена на паралелната компонента во
Трансформацијата на брзините се однесува на брзината која е мерена два инетрни системи, едниот систем F′ се движи со брзина
можат да ја претставуваат константната брзина на некој масивен обејкт, или трет инерцијален систем (на пример F′′), но во секој случај се означува овој ентитет со X. Тогаш X се движи со брзина
релативна на F, или еквивалентна со брзината
релативна на F′, пак F′ се движи со брзина
релативна на F. Ова може да се запише
каде
(брзината на F′ релативна на F), потоа
(брзината на X релативна на F′) за да се добие
(брзината на X релативна на F).
во
u
. Дефинирање на релативистичкото сложување на новите
од горенаведената формула,
каде што последниот израз е од стандардна формула на векторска анализа
, а како резултат на крстор производите тоа е точно само во три-просторните димензии. Првиот израз се однесува на било кој број од просторните димензии.
Својства
Релативистичката сложеност на 3-брзините е нелиниска
за секој реален број
λ
и
μ
Исто, поради последните поими, не е комутативна
ниту асоцијативна
Ако
u
v
се однесуваат на поттици на брзините, тогаш и
u ⊕ v
v ⊕ u
се точни изрази за комбинираната поттик брзина. Тие се само дадени во различен координатен систем, неприм и (што би бил) двојно примуван соодветно на стариот запис, се поврзани со ротацијата. Овој феномен е познат како Томасова прецесија.
Нормата е дадена со
Јасно е дека некомутативноста се манифестира како дополнителна ротација на координатиот систем кога станува збор за два поттици, бидејќи квадратната норма е еднаква за двете големини на поттиците.
Гама факторот за комбинираната брзина се пресметува како
Покрај нелинеарноста во сложените брзини, можно е да се добие композицијата на бета векторите
, кои се пропорционални на релативните брзини. Дефинирање на
βu⊕βv = (u⊕v)/c
Записи и конвенции
Записите и конвенциите за сложените брзини се разликуваат од автор до автор. Различни симболи можат да се користат за операциите и операндите можат да се вклучат за истиот израз. Бидејќи сложените брзини не се комутативни, не можеме наивно да се префрлиме на операндите без да се промени резултатот.
Мокану (1986, 1992) се користи во оваа статија,
Унгар (1988, 1989)
Сексл и Урбантке (1992)
Физов експеримент
, каде
nm
е показател на прекршување на средината
. Брзината на светлината во средината која рамномерно се движи со брзина
V
во позитивната насока на
) се добива,
Собирајќи ги најголемите придонеси експлицитно, Физо ги определил првите три услови. Класичниот резултат се првите два услови.
Аберација на светлината
Друга основна примена е да се разгледа отстапувањето на светлината, односно промената на насоката, кога преминува во нов појдовен систем со паралелни оски, појава наречена аберација на светлината. Во овој случај,
v′ = v = c
и вметнувањето во формулата за
tan θ
За овој случај може да се пресметаат и
и
cos θ
од стандардните формули,
cos
и идентитетите во случајот со
sin
. Земете ја предвид разликата,
со премин на
v⁄c
. со цел да се овозможи примена на методот на приближни вредности на мали агли во тригонометриската равенка,
каде
cos1⁄2(θ + θ′) ≈ cos θ′, sin1⁄2(θ − θ′) ≈ 1⁄2(θ − θ′)
.
Така аголот на класичната аберација, се добива при граничната вредност
V⁄c → 0
Релативистичка Доплерова смена
Овде се користат компонентите на брзината наместо брзината за поголема општост и со цел да се избегне ад хок воведувањето на минус знаци. Минус знаците што се случуваат овде ќе се користат за да се разјаснат случаите кога брзините се помали од брзината на светлината.
Сите брзини, понатаму, се паралелни на заеднички позитивната x
како просторното растојание или бранова должина, помеѓу два пулса (бранови девијации), каде
T
е поминатото време помеѓу оддавањето на двата пулса. Поминатото време помеѓу преминот од двата пулса во иста точка во просторот е временскиот период τ, и инверзно
е набљудуваната (временска) честота. Соодветните величини во системите на оддавачите се означени со прим.
За светлосни бранови
и набљудуваната честота е:
каде
е стандардна временска дилатациона равенка.
Претпоставувајќи дека наместо бранот да не биде создаден од светлосен бран со брзина c, за полесна визуализација, куршумите испукани од релативистичката автоматска пушка, со брзина
s′
во системот на оддавачот. Тогаш, општо земено, геометриското набљудување е исто. Но сега,
s′ ≠ s
, и
s
е добиена од сложената брзина,
Пресметката тогаш во суштина е иста, освен што тука е полесно да се пресметува со наместо ν.
Забележуваме дека во типичен случај,
која влегува е негативна. Равенката сепак има општа важност. Кога
, формулата се сведува на равенка за директно пресметување на горенаведените светлосни бранови,
Ако оддавачот не испукува куршуми во празниот простор, но оддава бранови во средината, тогаш равенката сè уште важи, но сега, потребно е прво да се пресмета
од брзината на оддавачот релативно на средината.
Во случајот со оддавачот на светлина, во случајот кога набљудувачот и оддавачот не се колинеарни, но сепак се движат во прави линии со релативна брзина, резултатот има мала модификација:
θ
е аголот помеѓу оддавачот на светлина и набљудувачот. Ова го намалува претходниот резултат за колинеарно движење кога
, но за попречно движење одговара
, честотата е преместена од Лоренцовиот фактор. Ова не се случува кај класичниот оптички Доплеров ефект.
Хиперболична геометрија
Сложениот закон во колинеарна форма е ист со сложениот закон на хиперболично тангенти
каде
која кажува дека композицијата на колинеарните брзини е асоцијативна и комутативна.
Величините
a
и
b
c
) се познати како брзости. Причината што брзините се хиперболични тангенти е поради тоа што Лоренцовите трансфромации можат да се сметаат за применета хиперболична ротација во хиперболичен агол што паак е брзина. Да претпоставиме дека брзината на права во времепросторот е наклон на правата, што е хиперболична тангента на брзината, исто како и наклонот на
x
-оската откако му е дадена ротација од тангента на вртежниот агол. Кога рамнина е сукцесивно ротирана од два агли, последната ротација е збирот од двата агли. Значи последниот наклон на
-оската е тангента од збирот на двата агли. На ист начин, наклонот на временската оска после два поттици е хиперболична тангента од збирот на двете брзини.
Горенаведените
може да се сметаат за радијални координати на 3-димензионалниот потпростор со сферични координати, или норма на декартов вектор, од Лијевата алгебра на Лоренцовата група протегнати од генераторите на поттик. Овој простор е хомеоморфичен со
ℝ3
и е одбележан на отворена единица топка
B3
со
ζ
е 3-вектор во потпросорен поттик, изразен во декартови координати, наречен поттик на параметар и е норма на брзината. Елементот на линија
е даден со
Со воведување на β во
θ
и φ основните сферични аголни координати, и линискиот елемент на отворената единица топка стануваат
Тврдина Брсково
Тврдината Брсково се наоѓа во близина на градот Мојковац, Црна Гора. Денеска тврдината е во рушевини. Тврдината била изградена со цел да се контролира истоимениот рудник. За изградбата на тврдината не е познато, но се знае дека била една од најзначајнните тврдини во времето на Стефан Првовенчани и Стефан Урош I, главно поради големите богатства на рудникот. Во овој период биле ковани и првите пари во тогашната српска држава. Местото по 1350 година го изгубило своето значење, главно поради истрошените ресурси на рудникот. Во 1399 година, истиот бил заземен од страна на Османлиите.
Науката во 1801 година
1801 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Селим I
Селим І (1512 - 1520 ) (отомански: سليم اوّل, турски: I.Selim) со прекар ” Грозниот„, или „Немилосрдниот„ бил деветтиот султан на Отоманското Царство. Тој ги зазел светите места Мека и Медина и се објавил за калиф. Ги погубил сите свои роднини како и околу 40 000 шиити.
Во 1514 година, отоманските сили на чело со Селим издвојувале голема победа над Сефевидите, со кое била обезбедена источната граница на земјата.
Успеси на Селим I:
Рани години
Селим бил син на турскиот султан Бајазит II. Кога султанот Бајазит II почнал да му укажува јасна предност на својот втор син, Ахмед, Селим се исплашил за својата иднина. Балканскиот намесник на османлискиот султан се побунил, и на чело на мала армија храбро марширал кон Истанбул. Најверојатно, Селим се надевал дека бунтовниците во главниот град ќе го поддржат, но згрешил. Во битката, неговиот татко Бајазит II, кој предводел огромна војска, лесно го поразил Селим, и тој морал да избега во Кримскиот ханат, каде на султанот му било тешко да го зароби. Во северниот регион на Црно Море меѓу Кримските Татари бегалецот решил да исплива од тешките времиња и повторно да ја започне борбата за своето наследство. Во 1512, султанот Бајазит II направил редок чекор меѓу монарсите на светот: тој доброволно абдицирал од Високата Порта и, за да избегне војна, ја предал власта на синот Селим по кое и набргу починал. .
Доаѓање на власт
Враќањето на Селим од Крим до Цариград, наликувало на воен триумф. Новиот султан Селим I одговорил на великодушноста на својот татко, со наредба да се убијат сите машки роднини, кои би можеле да го загрозат неговиот престол. За ова тој го заработил прекарот – Јавуз, што на турски значи “мрачен.”
Војна со Персија
Потоа султанот Селим, како побожен сунитски муслиман, почнал насилно да воспоставува единствена исламска религија во Османлиското Царство. По наредба на султанот во земјата загинале повеќе од 40.000 Шиити, а нивниот имот бил ограбен. Многу Шиити морале да побараат засолниште надвор од империјата. Гонењето на Шиитите неизбежно довело до војна меѓу Османлиското Царство и Персија.
Во јуни 1515 Селим тргнал со војска од 60.000 да изврши инвазија врз Персија. Селим имал голема и добро вооружена коњица, пешадија, опсадна и тешка артилерија. Пешадијата била вооружена со огнено оружје, иако мошне примитивно. Инвазијата на Персија започнала во Сивас. Турската војска преку Ерзурум дошла до горниот тек на реката Еуфрат. Персијанците ја користеле против тактиката „изгорена земја “, која не ги дала саканите резултати. Турците слободно пристапиле на градот Хој, околу кој персискиот Шах собрал многуилјадна коњаница од ориентален тип. На 23 август на источниот брег на реката Еуфрат кај Халдиран, Отоманците се судриле во битка со 50.000 персиска војска, на која лично и командувал шахот Исмаил.
Селим I успешно маневрирал на бојното поле со своите трупи, и освоил убедлива победа над Персијците. На турските гладни војници најзначаен им бил пленот од персискиот логор оносно огромните резерви на храна. Персиската армија која претрпела големи загуби во Битката кај Халдиран се разбегала по околните планини. Поразениот Шах Исмаил, ранет во битката, исто така, морал да се спасува со бегство. Султанот Селим I ја преселил својата војска на исток а во септември 1515 година ја искористил во главниот град на Персија, Тебриз, (денес главен град на Азербејџан). Од Тебриз Селим имал намера да ја продолжи воената кампања. Сепак, јаничарите се побуниле, а одбиле да одат понатаму и отоманските феудалци - тимариотите. Султанот, со морал да им попушти на барањата на армијата. Утеха му бил големиот воен плен од Тебриз, вклучувајќи го и трезорот на шахот. Од персискиот главен град Османлиите во Цариград испратиле илјадници најдобри мајстори да им служат на султанот и благородниците.
Султанот не успеал да ја повтори персиската кампања, иако имал намера да го направи тоа повторно. Дознавајќи дека арапските земји, Египет и Сирија се придружиле на воениот сојуз на персискиот шах, Селим решил да преземе соодветни дејствија против непријателот на Отоманската Порта.
Војна со Мамелуците
Односот меѓу Отоманците и Мамелуците веќе долго време биле непријателски. Двете држави се натпреварувале за контрола на трговијата со зачини, а Османлиите се стремиле кон преземање на светите исламски градови.
Тадао Хорие
(роден ) — јапонски фудбалер.
Селим I
Војна со Мамелуците
Султанот на мамелуците, Гансу ал-Гаури, се подготвувал за инвазија врз Османлиите од градот Алеп. Неговата империја до 1516 година како најголема исламска сила во светот чија територија ги опфаќала земјите од Египет до централна Анадолија заедно со Сирија и Палестина. Владетелот на Мека бил вазал на мамелучкиот султан. По зазимањето на Дијарбекир, османлиските територии не биле меѓусебно поврзани туку биле заобиколени од мамелучките земји во Меспотамија.
Египетскиот шах собрал 30000-на коњаница, и ја поставил на 16 километри северно од Алеп во Мерџ Дабик. Околу половина од коњаниците биле Мамелуци, а останатите биле арапски коњаници. Султанот немал ниту артилерија ниту пешадија. Армијата на Селим I изнесувала 40.000, од кои 15.000 биле коњаници тимариоти, 8000 – јаничари, 3000 – гарда-коњаница, и 15 000 пешадија. Во јули 1516 година Селим I, извршил ненадејна инвазија на Сирија. Во освоената Сирија, Селим I не можел да остане долго, но оставил во тврдините силни турски гарнизони. Тој повторно започнал агресивна кампања, овој пат против Египет, кој во тоа време бил една од најбогатите земји на Истокот. Во октомври 1516 година Османлиите го освоиле градот – тврдина Газа, а со тоа го отвориле патот кон Нил и египетската престолнина.
Во јануари 1517 година армијата на султанот со тешка опсадна артилерија дошла под ѕидините на Каиро. На отоманските Турци и се спротивставиле египетските Мамелуци, и остатоците од уништените сиријски војски. На 22 јануари под ѕидините на Каиро, се водела тешка борба која одлучила за судбината на Египет во наредните векови. Египет бил освоен од Отоманското Царство. Така отоманските владенија се прошириле не само на Балканот во Европа туку и во Азија, но и во Северна Африка. Шиитска Персија, која ги изгубила сите свои сојузници, иако имала побројна, но слаба армија, не можела да одолее. Воинствениот султан Селим I, за кратко време кон неговата држава присоединил голем дел од Мала Азија, и свечено себеси се прогласил себеси и за египетски султан и калиф.
Тадао Хорие
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1936.
Шванова клетка
Шванови клетки или невролемоцити се главни глија клетки на периферниот нервен систем (ПНС). Глија клетките имаат функција во потпора на невроните, а во ПНС ги вклучуваат и сателитските глија клетки, клетките кои ги обвиткуваат олфакторните нерви, цревните глија клетки и глија клетки кои се сместени на краевите на сетилните нерви, како Пачиниевите телца. Има два типа на Шванови клетки, миелинизирачки и немиелинизирачки. Миелинизирачките Шванови клетки ги обвиткуваат аксоните на моторните и сетилните неврони и ја формираат миелинската обвивка.
Селим I
Мека и Медина
Селим, со успешните кампањи на освојување против Сирија и Египет, направил пат до светите, за секој вистински муслиман, градови Мека и Медина. Така, тој освоил големи признанија како водач и бранител на исламскиот свет. Тоа било признание за неговите големи воени достигнувања а не помалку и за големиот верски фанатизам како сунитски муслиман.
Последни години
Селим I повеќе не бил нарекуван мрачен, туку Храбар и Жесток. Под негова власт Отоманското Царство станала признат водач на муслиманскиот исток, а империјата многу години понатаму не се соочувала со силни вооружени конфликти. Во последните години од својот живот султанот Селим I најчесто сонувал за освојување на Западна Европа и Средоземјето. Во 1520 тој потпишал воен сојуз со познатиот магребски пиратски адмирал, Барбароса, за подготовка на инвазија на турската армија во Шпанија. Пиратите од Магреб (модерните Алжир, Мароко и Тунис) биле сојузници на Отоманското Царство во војните против европските христијански држави.
Шванова клетка
Функција
Швановите клетки имаат улога во многу важни биолошки аспекти на периферните нерви - спроведувањето на нервните импулси по должината на аксоните, развојот на нервите и нивната регенерација, нутритивна потпора за невроните, создавање на вонклеточната матрица, модулирањето на невромускулната синаптичка активност и прикажување на антигени на Т-клетките.
Ноќ на долгите ножеви
Ноќ на долгите ножеви (германски: Nacht der langen Messer) или „Операција Колибри“ е операција што се одвивала во Германија од 30 јуни до 2 јули 1934, кога нацистичкиот режим се погрижил најмалку осумдесет и пет луѓе да бидат убиени од политички причини. Повеќето од убиените биле членови на „СА“ (германски: Sturmabteilung), нацистичка паравоена организација. Адолф Хитлер тргнал против СА и нејзиниот водач, Ернст Рем (Ernst Röhm), бидејќи независноста и растечката моќ на СА, тој ја гледал како закана за неговата моќ. Хитлер исто така сакал да ја осигура поддршката од германската армија и генералите кои се плашеле од СА (а се мисли и дека му ветиле поддршка на Хитлер само ако тој се погрижи СА да биде распуштена). Хитлер ја искористил ситуацијата и истата „ноќ“ се погрижил и некои конзервативни критичари на режимот, особено оние лојални на вицеканцеларот Франц фон Папен (Franz von Papen), да молчат засекогаш.
Селим I
Последни години
Ни подоцна никој друг на Блискиот Исток не се осмелил да го предизвика султанот Селим I, со исклучок на верските немири во Сирија и Анадолија во годините 1518-1519, со кои војската на султанот лесно се справила.
Ноќ на долгите ножеви
Најмалку осумдесет и пет луѓе биле убиени за време на чистката, иако се смета дека биле многу повеќе, и тоа неколку стотици и повеќе од илјада непријатели на режимот биле уапсени. СС (Schutzstaffel), нацистичка елитна гарда, и тајната полиција, Гестапо (Gestapo), ги извршиле повеќето убиства. Чистката ја зацврстила поддршката од армијата (Reichswehr) за Адолф Хитлер. Исто така му дала на режимот маска на легалност со тоа што германските судови „дозволиле“ убиства надвор од судниците, наместо традиционалните легални гонења, за да ја покажат својата лојалност кон режимот.
Селим I
Последни години
Селим починал на возраст од педесетина години, подготвувајќи воена експедиција на островот Родос. Тој никогаш не успеал да спроведе многу свои планови. Неговото дело го продолжиле неговиот син и наследник Сулејман, кој од историјата го добил прекарот -Величествениот. Татко му добро го подготвил да управува со земјата и со силната армија.
Султанот Селим I е познат во светската историја по тоа што го означил почетокот на владеењето на Отоманското Царство на исток, и по дробењето на воената и политичка моќ на Персија. Неговата агресивна политика во голема мера ја одредила понатамошната воена експанзија на Отоманското Царство.