cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Величание
Литургија
И во грчката и во словенската традиција, терминот величание исто така означува и химна што се пее на големите празници наместо вообичаениот Достојно ест по епиклезата на литургијата. Вообичаено, ова величание се состои од рефренот и Ирмос од Деветтата ода на Канонот на празникот што се пеел на утрена. Кај Словените оваа химна се нарекува задостојник.
Космос-687
Космос-687 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 октомври 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Антипатридска династија
[[Податотека:Diadochen1.png|thumb|right|float|300px|
]] Династијата Антипатриди била македонска династија започната од Касандар, синот на Антипатар, кој самиот се декларирал како крал на Македонија во 302 п.н.е.. Претходно, во 309 п.н.е., Касандар наредил да се отруе Александар IV, со што и ставил крај на Аргеадската династија. Антипатридската династија не опстоила долго време. Во 294 п.н.е. таа била симната од власт од страна на династијата на Антигонидите, чии членови се покажале како поефективни владетели.
Членови на Антипатридската династија:
Пица во Кина
Присуството на синџири на ресторани за пица придонеле за значително зголемување на потрошувачката на пици во Кина. Ова, исто така, имало ефект на воведување на сирење како кулинарна состојка и секојдневна храна во Кина, што било релативно невообичаено во кинеската кујна пред појавата на синџирите за пици. Пица Хат ја отвориле својата прва продавница во Кина во 1990 година, а во Кина денес постојат и неколку синџири за пица.
Рана историја
Пица Хот ја отвориле својата прва продавница во Кина во 1990 година, а Пица Хат и Пица Домино се проширија на кинескиот пазар во 2000-те години. Пред да влезат на пазарот, Пица Хат вршеле пазарна анализа и истражување на потрошувачките преференции на храна, вкусови и навики за јадење, додека Домино едноставно влегле на пазарот со обезбедување на нивната стандардна цена. Со своето планирање и истражување, Пица Хот беше успешен во своите напори, отворајќи над 1.300 продавници во земјата, додека Домино беше прилично неуспешен, со помалку од 40 продавници во Кина во 2014 година. Во тоа време Домино обезбеди гаранција за испорака на компанијата од триесет минути или помалку, но не ги зема предвид многубројните сообраќајни возила на многу кинески градови. Недостатокот на успех на Домино на кинескиот пазар, исто така, му се препишува на цената на синџирот што не им се допадна на кинеските потрошувачи, а не на рестораните што седат (продавниците на Домино беа само извадоци и испорака), како и големата големина на пици на компанијата, ги отежнуваат потрошувачите да јадат додека одат или се дружат на улица.
Пред да се воспостават ресторани во Кина, менаџерот на Пица Хат им кажал на експертите дека многу кинески потрошувачи не сакаат сирење и можеби не може нивниот дигестивен систем да го свари. Раководството на компанијата исто така било информирано дека доматите не се кулинарски состојки во Кина. На овие факти, Пица Хат биле предупредеи дека кинеските потрошувачи не би јаделе пица. Како одговор на ова, Pizza Hut ги модифицираа своите рецепти за пица, користејќи помалку сос од домати и сирење, вклучувајќи ги и домашните состојки кои се согласуваат со кинеските потрошувачи, како што се туна, ракови за стапчиња, соја сос, пилешко месо и пченка. Компанијата, исто така, создаде нови пици за кинескиот пазар, како што е домашниот сладок и крем, кој наликува на промет на јаболка и на Исландскиот сос за пица, во која немало пире од домати. Од 2014 година, Пиц Хат имале над 1.300 продавници во Кина, со особено силно присуство во Шангај.
Супермаркет пица
Голем број супермаркети продаваат пица од парче што е направено во делот за јадења. Тоа може да биде подготвено со користење на додатоци за слата нешто како Миракл Вип, но од сирење. Додатоците често вклучуваат ход дог битови.
Драколимни
Драколимни (Δρακολίμνη, во превод Змејски Езера) – две планински езера со исто име на соседните планини Тимфи и Смолика, јужен Епир.
Пред 10-15 илјади години, заради повлекувањето на ледниците, во Европа се појавиле илјадници езера. Во денешна Грција околу 60 такви езера, од кои само триесетина се со површина поголема од. Топењето на снегот на Пинд продолжува до јули.
Смолика
Драколимни на Смолика се наоѓа на надморска височина од 2.150 м, западно од истоимениот врв Смолика (2637), највисок на втората по височина планина во Грција. Смолика се наоѓа на неколку километри северно од Тимфи. И ова езеро го населуваат алпските мрморци. Езерото има срцевиден облик, површината му е 3-4 декара, обиколката му е 375 стапки. Уште се нарекува Линга, а на влашки Дивирлинга.
Име
Името на езерата произлегуваат од локални фолклорни легенди, според кои во областа отсекогаш војувале змејови (дракони), користејќи притоа дрвја и камења кои создаваат посебен пејзаж на месноста. Во областа на езерото како и во соседното Мало Змејско Езеро, живее алпскиот тритон кого месното население го нарекува „змеј“ или „дракон“. Големото и Малото Езеро се разделени со дел од националниот парк Вик-Војуша.
Кума Бабакар
Кума Ел Хаџи Бабакар (Khouma Babacar) — сенегалски фудбалер, напаѓач на Сасуоло, на заем од Фјорентина.
Почетоци
Бабакар ја започнал својата кариера во младинската екипа на УС Раил во својот роден град. Во летото 2007, дошол во Италија на проби во екипата на Пескара. По успешно завршените проби тој потпиша договор со клубот и кариерата ја продолжи во младинскиот тим на Пескара, во Серија Б.
Фјорентина
По само една година помината во Пескара во јули 2008, Бабакар се преселил во Фјорентина. Во текот на сезоната 2009-2010 тој бил префрлен во првиот тим кој тогаш бил под водство на Чезаре Прандели. На 14 јануари 2010, го направил своето деби за првиот тим на Фјорентина на возраст од само 16 години, играјќи како стартер против Кјево во натпревар од осминафиналето на Купот на Италија; во 75-тата минута Бабакар го постигнал својот прв сениорски погодок во кариерата за да израмни на моментални 2-2, а на крајот виолетовите победиле со 3-2. На 27 февруари дебитирал во Серија А, влегувајќи како замена во второто полувреме од натпреварот Лацио-Фјорентина (1-1). Својот прв гол во Серија А го постигнал против екипата на Џенова на 20 март истата година, последниот на натпреварот во победата со 3-0.
Пред почетокот на сезоната 2010-2011 тој потпишал нов 5 годишен договор со Фјорентина.
Франце Прешерн
Франце Прешерн (France Prešeren, се изговара Прешерн;, - , ) — романтичарски словенечки поет чии поеми се преведувани на многу јазици.
Тој е сметан за најголем словенечки класичен поет, а подоцна ја вдахнал словенечката книжевност. Ја напишал првата словенечка балада и првата словенечка еп. По неговата смрт, тој стана главното име на словенечкиот канон.
Тој го поврзал мотивот на сопствената несреќна љубов со онаа на несреќната, потчинета татковина. Особено по Втората светска војна во словенечките земји, еден од мотивите на Прешерн, „непријателската среќа“, Словенците го прифатиле како национален мит, а Прешерн е опишан дека е сеприсутен како воздухот во словенечката култура.
Прешерн живеел во судир и со граѓанската и верската врхушка, како и со покраинската буржоазија во Љубљана. Тој развил тежок алкохолизам и се обидел да се самоубие во најмалку два наврати, соочен со одбивање и гледајќи како повеќето од неговите најблиски пријатели трагично умираат. Неговата лирска поезија се занимавала со љубовта кон својата татковина, со страдалното човештво, како и со неговата неостварена љубов кон неговата муза Јулија Примиц.
Ран живот и образование
Франце Прешерн е роден во горењското село Врба, тогаш дел од Хабсбуршката Монархија (денес во Словенија), како трето од осум децата и првиот син во семејството на добростоечки земјоделец и амбициозна и подобро образована мајка која ги учела своите деца да пишуваат и читаат и набрзо ги испратила кај нивните чичковци кои биле римокатолички свештеници.
На осумгодишна возраст бил испратен во основните училишта во Гросупље и Рибница, раководени од местното римокатоличко свештенство. Во 1812 година, тој се преселил во главниот град на покраината Крањска, Љубљана, каде што посетувал државна гимназија. Научил латински, старогрчки и германски, кој тогаш бил јазик на образованието, администрацијата и високата култура во повеќето области населени со Словенци.
Во Љубљана, поетот Валентин Водник го поттикнал Прешерн да ги развие своите книжевни вештини на словенечки јазик. Како средношколец се дружел со идниот филолог Матија Чоп.
Во 1821 година, Прешерн се запишал на Универзитетот во Виена, каде што студирал право. Во Виена, тој го проучувал западниот канон меѓу кои: Хомер, Гете, Данте и италијанските „илјадотристотници“, особено Петрарка и Бокачо. Тој, исто така, читал дела од современи романтичарски поети и бил отпуштен од учителската работа во Клинковстремовиот језуитски институт затоа што му позајмил книшка со забранета поезија на својот пријател Анастасиј Грин.
Список на дела
Франце Прешерен, меѓу другите, е автор и на следните дела:
Најплодни години
Помеѓу 1830 и 1835 година, Прешерн ги компонирал своите естетски најостварени песни, кои биле вдахнати од неуспесите во неговиот личен живот, особено од неговата невозвратена љубов кон Јулија Примиц. Прешерен го следел советот на Чоп и ја преобразил Јулија во поетска фигура, која потсетува на Беатриче на Данте и Лаура на Петрарка.
Прием и влијание
Прешерн и денес е сметан за еден од водечките поети на словенечката книжевност, признат не само на национално или регионално, туку и според стандардите на развиената европска книжевност. Прешерн бил еден од најголемите европски романтичари. Неговите жестоки, срдечни стихови, интензивно емотивни, но никогаш само сентиментални, го направиле главен претставник на романтичарската школа во Словенија.
Сепак, признавањето дошло полека по неговата смрт. Не пред 1866 година се случил вистински пробив во приемот на неговата улога во словенечката култура. Во таа година, Јосип Јурчич и Јосип Стритар објавиле ново издание на стихозбирката на Прешерн. Во предговорот, Стритар објавил есеј кој сè уште се смета за еден од највлијателните есеи во словенечката историја. Во него тој ја покажал естетската вредност на творештвото на Прешерн ставајќи го во поширокиот европски контекст. Оттогаш, неговиот углед на најголем поет на словенечки јазик никогаш не била загрозена.
Наследство
Наследството на Прешерн во словенечката култура е огромно. Тој воглавно е сметан за национален поет. Во 1905 година, неговиот споменик бил поставен на средиштниот плоштад во Љубљана, сега наречен Прешернов плоштад. До почетокот на 1920-тите, сите негови преживеани дела биле каталогизирани и биле објавени бројни критички изданија на неговите дела. Неколку изучувачи веќе се занимавале исклучиво со анализа на неговото дело и малку останало непознато за неговиот живот. Во 1945 година, годишнината од неговата смрт, наречена Прешернов ден, била прогласена за словенечки културен празник. Во 1989 година, неговата „Здравица“ била прогласена за државна химна на Словенија, заменувајќи ја старата „Naprej, zastava slave“ (Напред, знаме на славата). Во 1992 година, неговиот лик бил прикажан на словенечката банкнота од 1000 толари, а од 2007 година, неговиот лик се наоѓа на словенечката монета од две евра. Највисоката словенечка награда за уметнички достигнувања, Прешерновата награда е именувана по него.
Балкански мал мрморец
Балканскиот мал мрморец, северниот балкански мал мрморец или обичниот мрморец ( Lissotriton vulgaris ) се вид на тритон. Распространета е во поголем дел од Евроазија, од британските острови до Сибир и северен Казахстан и се воведува во Австралија. Поединците се со кафеави и со портокалова до бела боја, забележана од долната страна и достигнуваат должина од 8–11 cm (3.1-4.3 во), со тоа што мажите се поголеми од женките. Кожата е сува и кадифена додека тројките живеат на копно, но стануваат мазни кога мигрираат во вода за размножување. Мажите за размножување развиваат поживописна шема на бои и видлив спој на кожата (грб) на грбот.
Во рамките на НПГ, видот се среќава од мочуришните делови покрај езерата па сè до темпоралните локви и бари до 1600 m надморска височина.
Првично опишан од Карл Линеус како гуштер, мазниот тритон го носеле различни имиња на родови пред да биде усвоена сегашната класификација во Лиссотритон. Во моментов се прифатени три подвидови. Четворица поранешни подвидови, сите со повеќе ограничен опсег, сега се класифицираат како посебен вид, како тие се разликуваат во изгледот и генетски: на кавкаски, на грчкиот, Kosswig е и мазна тритон Schmidtler е. Мазниот тритон формира комплекс на видови со овие четири вида и Карпати и со некои од нив се хибридизира.
Мазните тројки живеат на копно поголемиот дел од годината, каде што се претежно ноќни и се кријат преку ден. Тие можат да се прилагодат на широк спектар на природни или полуприродни живеалишта, од шуми преку работ на полињата до паркови и градини. Тритоните главно се хранат со разни без'рбетници како инсекти или дождовни црви и самите ги јадат грабливци како риби, птици или змии. Помеѓу пролетта и летото, тие се размножуваат во езерца или слични водни тела. Машки дворски жени со ритуализиран подводен приказ .Жените потоа положуваат јајца на водни растенија, а ларвите се изведуваат по 10 до 20 дена. Тие се развиваат околу три месеци пред метаморфозирање во копнени малолетници ( ефт ). Зрелоста се достигнува по две до три години, а возрасните можат да достигнат возраст до 14 години.
Таксономија
Три подвида се прифатени од Пабијан, Вилстра и колегите: L. v. Vulgaris, L. v. Ampelensis и L. v. Meridionalis. Овие автори, проследени со амфибиски видови на светот, препознаваат четири поранешни подвида од јужна Европа и западна Азија како посебни видови, бидејќи се морфолошки и генетски различни: грчкиот мазен трит ( L. graecus ), Мазниот тритон на Косвиг ( Л. косвиги ), кавкаскиот мазен тритон ( Л. ланци ) и мазниот тритон на Шмитлер ( Л. Шмидтлери ). Пет мазни видови на тритон и Карпатите тритон (Л. montadoni), која е нивната сестра видови, колективно се нарекува како "изедначи тритон комплексни видови ".
За да се разликува мазниот тритон од неговите блиски роднини, е предложено англиското име „северен мазен тритон“. Други вообичаени имиња што биле користени во литературата вклучуваат: обичен тритон, одличен вода-трит, обичен вода-трит, брадавичен ефт, воден ефт, обичен мазен трит, мал тритон, мал ефт, мал евет и кафеав ефт.
Еволуција
Молекуларните филогенетски анализи покажаа дека мазниот тритон е различен од неговите четири блиски роднини - кавкаскиот, грчкиот, косвиговиот и мазниот тритон на Шмитлер - кои порано се сметаа за подвидови (видете го делот Таксономија погоре). Односите во рамките на овој комплекс на видови не се решени во целост. Во рамките на самиот мазен трит, генетските групи не се совпаѓаат целосно со моментално прифатените подвидови ( ампеленза, меридионалис, вулгарис ), опишани врз основа на морфологија. Петте мазни видови тројка колективно се проценува дека се разделиле од карпатскиот тритон пред околу четири до шест милиони години.
Генетските анализи исто така покажаа постојан проток на гени помеѓу мазниот тритон и неговите роднини. Карпатскиот тритон е морфолошки јасно различен, хибридизацијата помеѓу двата вида е честа;  се покажа дека мазниот тритон- митохондриска ДНК се интрогирала во и целосно ја заменила популацијата на карпатите тритни. Делумна интрограција се случи и од мазниот тритон до грчкиот мазен тритон. Овие обрасци најверојатно се должат на проширувањето на опсегот и секундарниот контакт на видовите по последниот глацијален максимум, што тие најверојатно преживеале во рефугија главно во јужна и источна Европа. Трит од палмата (Lissotriton helveticus), иако често се јавува во истите живеалишта, скоро никогаш не се хибридизира со мазниот тритон. Вештачки крстови со уште подалечни видови како што се алпските ( Ichthyosaura alpestris ) и северните сртови ( Triturus cristatus ) тројки беа успешни во лабораториските експерименти.
Општи одлики
Мазниот трит е диплоиден (т.е. има две копии од секој хромозом ), со вкупно 24 хромозоми.
Видот е широко распространет низ поголемиот дел на Европа, додека подвидот “graecus” е ограничен на јужниот дел од Балканскиот Полуостров. Овој мрморец е релативно чест вид, првенствено во темпоралните локви во низините. Во споредба со македонскиот мрморец, тој не е толку силно поврзан со акватичните биотопи, со исклучок на сезоната за парење и хибернација. Балканскиот мал мрморец се пари во мирни, најчесто плитки води (од март до мај), претпочитајќи секогаш мали обраснати со вегетација локви, ендеци и др. Нивните ларви живеат блиску до дното на локвите, за разлика од адултните единки, кои ја претпочитаат површината.
Мажјаците достигнуваат полова зрелост на 2 до 3 години, а женките малку подоцна. Адултните животни обично презимуваат во водните биотопи.
Одлики на размножување
За време на сезоната на водно размножување, мажјаците развиваат кожен спој или гребен, кој работи непрекинато долж грбот и опашката. Тоа е 1-1,5 mm висок на средината на телото, но повисок по должината на опашката. Опашката има и долна перка, а нејзиниот крај е зашилен. Клоаката (единствен дигестивен, уринарен и репродуктивен отвор) кај машки раса е отечена, кружна и темно обоена. Задните нозе имаат повеќе или помалку развиени удирања на прстите, во зависност од подвидот. Боите воопшто се поживописни отколку во фазата на копно. Темните дамки растат, а гребенот често има вертикални темни и светли ленти. Постојат пет до седум надолжни ленти на главата. Долниот раб на опашката е црвен со сребрено-сина блиц и црни дамки. Fенките развиваат само ниски, прави опашки на опашката, но немаат гребен или прсти на прстите, а се попирливо обоени.
Слични видови
Мазниот тритон наликува на други, помалку распространети видови Лиссотритон. Може да се меша особено со тесно поврзаниот вид „мазен комплекс од тритови“ (означен со * во табелата подолу) и подалечниот палматски трит, кој често се јавува во истата област. Женките се особено тешки за разделување, бидејќи карактеристичните одлики главно се забележуваат кај мажјаците во сезоната на размножување.
Мајчин опсег
Мазниот тритон е опишан како „најсеприсутниот и најраспространетиот тритон на Стариот свет“. Номинираниот подвид, L. v. Vulgaris, е најраспространет и се протега природно од Ирска (каде што мазниот тритон е единствениот вид на триот  ) и Велика Британија на запад до Сибир и северен Казахстан на исток. На север достигнува до централна Феноскандија, а нејзината јужна граница е централна Франција, северна Италија, централен Балкан и сувата евроазиска степа на Украина и Русија. Подвидот L. v. Ampelensis се јавува само во Карпатите на Украина и делтата на Дунав во северна Романија и L. v. Meridionalis во северна половина на Италија, јужна Швајцарија, Словенија и Хрватска.
Кај Карпатите, мазниот тритон генерално претпочита пониски издигнувања отколку карпатскиот трит. На Балканот, прецизните зони за контакт со грчкиот мазен тритон и мазниот тритон на Шмитлер сè уште не се јасни. Во централна Италија, каде што опсегот на мазни тритови на подот L. v. Meridionalis се преклопува со оној на италијанскиот тритон ( L. italicus ), откриено е дека тој претпочита потопла и посува клима.
Воведен опсег
Номинираниот подвид, L. v. Vulgaris, е воведен во Австралија, во која нема роден вид саламандер. Мазниот тритон бил достапен во австралиската трговија со миленичиња сè до 1997 година, кога беше прогласено за „контролирано животно од штетници“ поради ризик од воведување. Првиот запис во дивината бил направен во близина на Мелбурн во 2011 година, а подоцна беа пронајдени ларви, што укажува на успешна репродукција. Се стравува од негативни влијанија врз природната фауна, вклучително и грабливост и конкуренција со природни жаби и без'рбетници на слатководни води, токсичност и ширење на болести. Мазниот тритон може да се прошири понатаму во југоисточна Австралија, каде што широките области имаат соодветна клима.
Во рамките на Европа, подвидот L. v. Meridionalis беше воведен северно од Алпите во близина на енева, каде што се хибридизира со родниот L. v. Vulgaris.
Живеалишта
Главно низински вид, мазниот тритон се наоѓа исклучително над 1000 m  Прифаќа широк спектар на копнени и водни живеалишта. На копно, тоа се случува во пошумени области ( се избегнуваат густи шуми од четинари ), но исто така и во поотворени области, како што се влажни ливади, рабови на полиња, паркови и градини. Лесно се прилагодува на урбаните средини. Тритоните се кријат под структури како што се трупци или камења или во мали дупчиња за цицачи.
Местото за размножување е во слатководни води мора да биде близу до копнените живеалишта. Тие се типично изложени на сонце, ослободени од риби, стагнантни, исполнети со вода трајно или најмалку три месеци од годината, близу до слични водни тела и имаат плитки области со изобилство на водни растенија. Тие можат да се движат од мали барички до поголеми езерца или плитки делови на езера. Квалитетот на водата е помалку важен; pH вредностите од 4 (покиселини) до 9,6 (повеќе алкални) се толерираат, а во Германија дури се пронајдени мазни тројки во малку солена вода. Тие често споделуваат места за размножување со други водоземци, вклучувајќи и други тројки; во северна Франција, опишани се езерца со пет видови тројка - мазна, палматова, алпска, северна гребен и мермерна ( Т. marmoratus ) тритка.
Животен циклус и однесување
Мазните тројки живеат на копно во поголемиот дел од годината и главно се ноќни. Тие, исто така, обично хибернираат на копно, честопати во собранија од неколку тритни во зимски засолништа, како што се под трупци или во дупчиња (но тие можат да бидат активни за време на благото време ). Ефтите се претвораат во зрели возрасни на две до три години, а тројките можат да достигнат возраст од 6–14 години во дивината. Тројците ја препознаваат познатата територија користејќи мирис и визуелни сигнали, но не можеле да се ориентираат во експериментите кога биле пренесени далеку од домашниот опсег.
Репродукција
Миграцијата кон местата за размножување се случува веднаш во февруари, но во северните делови на опсегот и на поголема надморска височина, можеби нема да започне пред летото. По влегувањето во вода, на ликовите за размножување, особено на машкиот гребен, им требаат неколку недели за да се развијат.
Парењето вклучува сложен приказ за додворување : Мажот се обидува да привлече женка пливајќи пред неа и шмркајќи ја клоаката. Потоа, тој ја вибрира опашката кон неговото тело, понекогаш насилно ја треска, со што ги разголува феромоните кон неа. Во последната фаза, тој се оддалечува од неа, опашката трепери. Ако сè уште е заинтересирана, таа ќе го следи и ќе ја допре неговата клоака со нејзината муцка, при што тој депонира пакет сперма ( сперматофор ). Потоа тој ја води преку сперматофорот, па таа ја зема со нејзината клоака. Мажјаците честопати се обидуваат да ги одведат жените далеку од прикажување на конкуренти.
Јајцата се оплодуваат внатрешно, а потомството на една жена обично има повеќе татковци. Енките имаат тенденција да се парат преференцијално со неповрзани мажи, веројатно за да избегнат вродена депресија.
Женките положуваат 100-500 јајца, обично преклопувајќи ги во водни растенија. Јајцата се 1,3-1,7 mm во пречник (2,7–4 mm со желе капсула) и светло-кафеава до зеленикава или сива боја. Ларвите обично се изведуваат по 10-20 дена, во зависност од температурата, и метаморфозата се претвора во копнени ефекти по околу три месеци.
Педоморфизам, каде што возрасните остануваат водни и ги задржуваат жабри и рабовите на кожата или само делумно ги ресорбираат, се јавува редовно, но само во мал дел од поединците. Се чини дека не е утврдено генетски, но го фаворизираат ладна вода, мала густина на поединци и обилен воден плен. Диви педоморфни лица често метаморфозираат кога биле префрлени во аквариум.
Диета, грабливци и паразити
Мазните тројки, вклучувајќи ги и ларвите, се неселективни месојади, кои се хранат главно со разновидни без'рбетници како што се тли, полжави или инсекти или помал планктон. Канибализам исто така се јавува, главно со плен на јајца од сопствениот вид. Различни грабливци јадат мазни триони, вклучувајќи водни птици, змии и жаби, но исто така и поголеми тритови, како што е северниот срп на триот.
Откриено е дека различни патогени и паразити инфицираат мазни тројки, вклучувајќи ранавируси, пикорнавирус,  разни протозои,   трематоди    (од кои се покажало дека е причина за Parastrigea robusta локалниот пад на популацијата во Германија  ) и најмалку 31 вид на хелминти.
Закани и зачувување
Мазниот тритон е вообичаен во поголемиот дел од својот опсег. IUCN, во 2008 година, го оцени статусот на закана како најмала загриженост и не најде општ пад на популацијата. Оваа проценка вклучува подвидови, сега признати како посебни видови (видете го делот Таксономија погоре) и треба да се ажурира. И покрај целокупната мала загриженост, мазниот тритон е наведен во некои национални црвени листи, на пример, во Швајцарија, Чешка и Холандија. Како и сите водоземци, тој исто така е наведен како заштитени видови во Бернската конвенција (Додаток III). Во Ирска е забрането нарушување, фаќање, убивање и трговија според Законот за дивиот свет од 1976 година, и трговија во Велика Британија според Законот за диви животни и село 1981 година.
Заканите за измазнување на тритовите се слични на оние кои влијаат на другите водоземци. Тие вклучуваат особено губење на езерца за размножување преку уништување или воведување риби и фрагментација на населението низ патиштата. Секундарните живеалишта можат да помогнат во одржување на видовите, на пр., Поранешни чакалски јами или каменоломи оставени отворени. Вредноста на вештачките водни тела како живеалиште може да се подобри кога на копно се додаваат скриени структури во близина, како камења или дрво. Градинарските езерца лесно се колонизираат ако се изложени на сонце, имаат изобилство на водни растенија, немаат риба и во близина се кријат структури. вештачка хибернација („холови од тритон“) лесно се користеле во една студија во Норвешка, особено од малолетници.
За да ги обележат и следат поединците и да ги следат популациите, истражувачите често ампутирале фаланги на прстите и прстите, но тие брзо растат; побезбедна и помалку штетна алтернатива е снимање на индивидуалните модели на стомакот преку фотографирање. Истражувачите исто така развија генетски методи засновани на дистрибуција на микросателит за да ги проценат обрасците на генетската разновидност.
Распространетост
Видот е широко распространет низ поголемиот дел на Европа, додека подвидот “graecus” е ограничен на јужниот дел од Балканскиот Полуостров. Овој мрморец е релативно чест вид, првенствено во темпоралните локви во низините. Во споредба со македонскиот мрморец, тој не е толку силно поврзан со акватичните биотопи, со исклучок на сезоната за парење и хибернација. Балканскиот мал мрморец се пари во мирни, најчесто плитки води (од март до мај), претпочитајќи секогаш мали обраснати со вегетација локви, ендеци и др. Нивните ларви живеат блиску до дното на локвите, за разлика од адултните единки, кои ја претпочитаат површината.
Мажјаците достигнуваат полова зрелост на 2 до 3 години, а женките малку подоцна. Адултните животни обично презимуваат во водните биотопи. Во рамките на Национален парк Галичица, видот се среќава од мочуришните делови покрај езерата па сè до темпоралните локви и бари до 1600 m надморска височина.
Алкохолизам
Алкохолизам или алкохолна зависност, хронична болест позната по потребата по алкохол. Луѓето кои страдаат од ова заболување се познати како алкохоличари. Тие не можат да го контролираат своето пиење дури ниту кога станува директна причина за сериозна штета, вклучувајќи медицински заболувања, брачни проблеми, загуба на работата или сообраќајни незгоди. Медицинската наука сѐ уште ја нема откриено точната причина за алкохолизмот, но истражувањето покажува дека генетички, психолошки и социјални фактори помагаат во неговото развивање. Алкохолизмот сѐ уште не е излечен, но најразлични третмани можат да им помогнат на алкохоличарите да го избегнат пиењето и да си го вратат здравиот живот.
Луѓето асоцираат било кој вид на претерано пиење со алкохолизам. Но лекарите и научниците познаваат дека нестабилностите поврзани со алкохолизмот се појавуваат како резултат на континуирана лоша состојба. Тие претпочитаат да го користат терминот алкохолна зависност или алкохолизам за да ги одвојат најсериозните неправилности предизвикани од алкохолот. Поимите злоупотреба на алкохол и проблеми со пиењето се однесуваат на помалку сериозни алкохолни проблеми како резултат на претерано пиење.
Алкохолната зависност се развива различно кај секој поединец. Но, одредени симптоми ја карактеризираат болеста. Алкохоличарите развиваат силна потреба за пиење и покрај свесноста дека пиењето им создава проблеми во животот. Тие страдаат од недостаток на контрола, односно неможност да сопрат со пиењето кога веќе почнале. Алкохоличарите стануваат физички зависни од алкохол. Кога ќе престанат да пијат по период на тешка злоупотреба на алкохол, тие страдаат од непријатни физички симптоми, кои вклучуваат гадење, потење, тресење и вознемиреност, познати како симптоми на враќање. Алкохоличарите развиваат поголема толеранција на алкохол, односно, тие треба да пијат големи количини на алкохол за да стигнат до интоксикација. Светската Здравствена Организација (СЗО) забележува дека друго однесување кое е познато кај луѓе со алкохолна зависност е барањето можности за да пијат алкохолни пијалаци – многу почесто од другите активности и брзо враќање на старите навики за пиење по периоди на апстинирање.
Општа состојба
Алкохолната зависност е распространета ширум најразлични општества низ светот. Статистиките покажуваат дека алкохолната зависност допрела и до успешни бизнис директори, талентирани механичари, работници, архитекти и членови на цркви од сите религии. Научниците сѐ уште не се дефинирале типичен карактер на еден алкохоличар и тие не можат да предвидат со потполна сигурност кои пијачи прогресивно ќе развијат алкохолна зависност. Употребата на алкохол варира зависно од социјалното, културното или религиозното потекло на поединецот. Некои индувидуи не пијат воопшто – околу една третина од возрасното население во САД, на пример, кое е над 18 години, апстинираат од алкохол. Други пијат како дел од социјалниот обичај. Сè уште, некои пијат често и во прекумерни количини. Тие кои страдаат од алкохолна заисност пијат за да ја задоволат неконтролираната потреба за алкохол за да ги одбегнат непријатните физички симптоми на враќање.
СЗО проценува дека скоро 62 милиони луѓе ширум светот патат од алкохолна зависност. Општата состојба на болеста варира во различни земји. Во Р. Македонија се регистрирани 527 лица болни од алкохолизам во 2002 година, што е приближно 0.02% од населението, додека вистинската бројка на луѓе зависни од алкохол се проценува дека е поголема. За споредба, во САД се проценува дека има околу 15 милиони луѓе кои имаат проблеми поврзани со нивната употреба на алкохол. Од нив, 8.1 милион мажи и жени имаат алкохолна зависност, или приближно 3% од населението. Мажите имаат трипати поголема веројатност да станта алкохоличари во однос на жените, додека луѓето над 65 години имаат најмали стапки на алкохолизам. Во Македонија, но општо и во светот, луѓето кои почнуваат да пијат на рана возраст имаат голем ризик да станат алкохоличари. Проценките кажуваат дека 40% од луѓето кои почнале да пијат на возраст под 15 години ќе станат евентуално алкохоличари во некој момент од својот живот. Овие поединци имаат четири пати поголеми шанси да станат алкохоличари во однос на оние кои го одложувале пиењето до својата 21 година.
Во Канада, близу 600,000 луѓе, или 1.9% од 15 години па нагоре, се алкохолни зависници, а бројот на машки зависници е двоен во однос на бројот на женските зависници. Највисикота стапка на болеста кај Канаѓаните е меѓу 20 и 24 години возраст. Во Канада анкетирани се сегашни и минати алкохоличари и секој петти испитаник признал дека пиењето им наштетило во одреден момент од животот, вршејќи ефект врз нивната работа или финансиска состојба.
Во азиските земји како Јапонија, алкохолната злоупотреба стана социјален проблем преку последната декада. Во овие земји, пиењето е скоро потребно кога се склучува бизнис. Баровите станаа продолжување на канцелариите, места каде клучни одлуки се донесувани. Личност која ќе одбие покана за пијалак после работа, прави ризик да не напредува во компанијата. Алкохолот е многу пристапен во Јапонија. Постојат машини на улиците на Токио кои служат лименки со саке или пиво. Во последните 30 години, алкохолното конзумирање во Јапонија е зголемено за двапати.
Физички ефекти на алкохолот
Етил алкохол, или етанол, е присутен во разни количини во пива и вина и во дестилирани пијалаци – виски, џин и рум. Кога една личност конзумира алкохол, стомакот и органите за варење бргу го апсорбираат. Од таму алкохолот патува преку крвта низ целото тело, вршејќи влијание скоро на секое ткиво. Поголеми дози на алкохол ги пореметуваат функциите на централниот нервен систем, вклучувајќи го мозокот. Колку е повисоко нивото на алкохол во крвта, толку е поголемо оштетувањето. Како што крвта минува низ црниот дроб, ензимите го разложуваат алкохолот на безопасни производи кои се елиминирани од организмот 6 до 8 часа подоцна. Но стапката со која алкохолот се акумулира во телото може да биде поголема со стапката со која организмот го елиминира, а со тоа се зголемува концентрацијата на алкохол во крвта. Како резултат, алкохолот останува во организмот, создавајќи ефекти на интоксикација неколку часа откако е проголтана последната голтка алкохол. Мали количини на алкохол можат да ја ослободат напнатоста или измореноста, да го зголемат апетитот и да имаат аналгетски ефект кој ја отапува болката. Поголеми количини ги потиснуваат повисоките мисли, ја зголемуваат самодовербата и го намалуваат стравот, напнатоста и вината. Кога личноста ќе стане интоксицирана или пијана, болни или посрамотувачки ситуации стануваат помалку заканливи и со прогресијата на пиењето, говорот стаува гласен и неповрзан. Пореметеното расудување може да биде причина за нерационално однесување, а физичките рефлекси и мускулната координација стануваат забележително нарушени. Ако пиењето продолжува, следува целосна загуба на физичката контрола, завршувајќи со губење на свеста и можна смрт.
Социјални ефекти на алкохолот
Низ поголемиот дел од историјата, општеството ги гледало луѓето кои пијат како неодговорни, неморални и со слаб карактер. Казнувањето на пијаниците било сметано како потребно за да се заштити заедницата. Во почетокот на XX век, експертите верувале дека алкохолната зависност е резултат на оштетувањето на ткивото од страна на алкохолот. Овие промени создавале континуирана потреба за пиење, така што поединецот бара поголеми количини на алкохол во почести интервали. Сепак, општеството сѐ уште смета дека земањето или одбивањето на пијалак е прашање на лична одлука, односно, сето претерано пиење претставува самоволен акт. Поединецот, според ова, е одговорна за неговото/нејзиното однесување.
Интоксикацијата не се заканува само на поединци кои пијат, туку и на заедницата. Токму затоа општествата околу светот се обиделе да го контролираат прекумерната употреба на алкохол. Некои општества во XIX и XX век изгласале закони кои овозможуваат апсење и затворско казнување за состојба на пијанство во јавност па дури до забрана за производство, дистрибуција и консумирање на алкохолни пијалаци. Денешните експерти ги карактеризираат неправилностите предизвикани од употребата на алкохол како болест која е има многу големо распространување и претставува голем здравствен проблем. Според СЗО, алкохолната зависност и други форми на злоупотреба на алкохол го слабеат глобалното здравје, сметано за 3.5% од сите случаи на заболување ширум светот.
Психолошко-генетички причини
Истражувањата покажуваат дека алкохолизмот се пренесува во семејствата – алкохоличарите имат 6 пати поголеми шанси од неалкохоличарите да имаат роднина во семејството кој е зависник од алкохол. Истражувачите долго време не знаеле дали овие проблеми се резултат на семејно генетско наследство, или пак резултат на општата средина во семејството, која често вклучува родители-алкохоличари. Испитувањата врз близнаци се обидуваат да откријат дали алкохолната зависност се развива како резултат на генетички фактори, заеднички влијанија на средината, или пак комбинација на двете. Лабораториските истражувања ја споредуваат генетската структура кај луѓе кои се зависници од алкохол со оние кои немаат историја на лични или семејни проблеми со алкохол.
Причини од средината
Научниците тврдат дека проблемите поврзани со алкохолот се резултат на комплексна интеракција меѓу биолошките влијанија и факторите на средината. Факторите на средината кои можат да влијаат на развивањето на болеста се личното однесување, пријателските влијанија во раниот живот, однесувањето на родителите, социјални и културни мислења кон алкохолот, животен стрес и расположливоста со алкохолни пијалаци. Еднаш кога личноста ќе развие рутина за пиење, факторите на средината заедно со физичките промени здобиени како резултат на тешкото пиење можат да ја засилат постојаната употреба на алкохол.
Психолошки влијанија
Многу експерти тврдат дека губењето на контрола за пиењето е психолошки поврзано. Студиите покажуваат дека зависници од алкохол ќе пијат прекумерни количини на безалкохолни пијалаци доколку веруваат дека во нив има алкохол. Исто така, доколку им се даде алкохолен пијалак за кој веруваат дека е безалкохолен, нивното однесување во пиењето е слично со она на лица кои не се зависни на алкохол.
Последици по здравјето
Долгорочната употреба на големи количини на алкохол можат да предизвикат сериозно оштетување на црниот дроб. Во првиот стадиум од болеста, маснотија се акумулира во црниот дроб. Повеќето луѓе не ги препознаваат симптомите на овој стадиум, иако кај повеќето од нив црниот дроб отекува и станува поголем. Некои луѓе добиваат и хепатит, кој ги воспалува и убива клетките на црниот дроб. Други добиваат цироза, неповратлива состојба во која нормалното ткиво на црниот дроб е заменето со оштетено ткиво. Ова ја спречува крвта да минува слободно низ црниот дроб, формирајќи висок крвен притисок во вените кои минуваат низ црниот дроб. Како последица на ова, црниот дроб веќе не е во состојба да ја прочистува крвта од токсичните материи. Затоа епилогот може да биде фатален.
Тешкото пиење исто така го оштетува и срцевиот мускул. Близу половината од кардиомиопатиите се поврзани со злоупотреба на алкохол. Во ова заболување, десните и левите вентрикули се зголемени, а со тоа е намалена способноста на срцето за пумпање крв. Алколичарите имаат високо ниво на хормонот епинефрин во крвта и недостаток на минералот магнезиум. Оваа комбинација создава тешки аритмии, или нерегуларности во чукањето на срцето, што претставува честа причина за нагла смрт кај тешките алкохоличари. Тие често развиваат и хипертензија, што е главна причина за удар.
Лекување
Најдобрите методи за лекување на алкохолизмот варираат, зависно од поединечните медицински и лични потреби. Некои тешки алкохоличари кои го препозанаваат нивниот проблем се лекуваат сами од себе. Некои алкохоличари бараат долгорочна поединечна или групна терапија, која може да вклучи и хоспитализација. А сепак, некои воопшто не бараат третман. Овие луѓе на бараат третман како резултат на комбинацијата од фактори, вклучувајќи го игнорирањето на симптомите на болеста, социјалниот страв од фактот дека ќе биде етикетиран од заедницата како алкохоличар и неволјата да прифати доживотна апстиненција од алкохол како една од целите на лекувањето.
За некои алкохоличари, лекувањето почнува со детоксификација, која безбедно го ослободува пациентот од алкохолот во организмот, а во исто време ги лекува физичките компликации кои создаваат силни симптоми, како делириум тременс или алкохолно лудило. Детоксификацијата обично трае помалку од една недела, а за тоа време пациентите се сместени во специјална установа или посебен оддел од општата или психијатриската болница. Овие установи исто така нудат и продолжен третман за да се помогне на алкохоличарите во нивното закрепнување.
Повеќето програми за лекување делотворно помагаат зависниците да престанат да пијат за некој период, но тие се помалку успешни во превенцијата на повторно враќање на пиењето. Програмите за третман обично содржат дел кој се фокусира да им помогне на алкохоличарите да ја разберат ситуацијата, чувствата и личните интеракции кои го предизвикуваат повторното пиење. Овие програми ги учат луѓето како да се снајдат со овие фактори без повторно да се вратат на пиењето.
Превенција од алкохолна зависност
Напорот на многу јавни здравствени организации може да овозможи општеството да ги препознае раните стадиуми на проблемите со пиење и да ги охрабри луѓето да направат рана интервенција пред да се влоши ситуацијата. Кампањи за рекламирање, текстови во весниците, вклучени приказни во списанијата и филмови и телевизиски презентации го повикуваат вниманието на проблемот можат да помогнат во превенцијата. Училиштата спонзорираат програми кои им помагаат на учениците да ги препознаат симптомите на алкохолна зависност и да знаат како да добијат помош доколку пиењето стане проблем. Како што јавноста станува се посвесна за здравствените и социјалните последици на болеста, бројот на алкохолно заболени лица може да се намали, а пораните и подобрите третмани можат да доведат до повисоки стапки на излекување.
680
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6188 и 6189 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5430 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4440 и 4441 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1433.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 680 година се протега во 3316 и 3317, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3376 и 3377 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1223. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 60 и 61 исламска година.
Надворешни врски
680'erne
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градиште
Свети Ѓорѓи — православна манастирска црква кај кумановското село Градиште. Дел е од Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА. Градишкиот манастир се вбројува меѓу културните знаменитости на Македонската преродба.
Историја
Црквата е изградена под возвишението Врв на Градиштанска Планина, јужно од селото Градиште. Подигната е врз темелите на старохристијански храм во рамките на доцноантичката тврдина Градиште (Градишки В’р). Ферманот за неговата обнова е издаден во 1864 г. од султанот Абдул Азис. Иградбата на новиот манастир започнала во 1866 г. во времето на кумановскиот управник Мехмед Назиф-паша и е завршена во 1868 г.
Архитектонски опис
Во архитектонски поглед црквата претставува триконхален грам со една купола — единствен таков пример во Кумановско. Изградена е во византиски стил со редење на делкани камења и тули. Фасадите се оживеани со хоризонтални разделни венци. Во октомври 1978 г. е реновирана неговата надворешност, а во 2001 г. е обновена и внатрешноста, малтерисувајќи ги ѕидовите на трите конхи. Во 2003 г. црквата е малтерисана и однадвор.
Алгернон Чарлс Свинберн
[[Податотека:Picture of Algernon C. Swinburne.jpg|мини|Свинберн на 52 години Роден на 5 април 1837 година Лондон, Англија
Починал на 10 април 1909 година (72 години) Лондон, Англија Занимање Поет, драматург, романописец и критичар Образование Етон колеџ
Алма матер Балиол колеџ, Оксфорд Период Викторијанска ера Литературно движење Декадентно движење, предрафаелит
Значајно дело Песни и балади Потпис]] Алгернон Чарлс Свинберн (5 април 1837 - 10 април 1909 година) бил англиски поет, драматург, романописец и критичар. Напишал неколку романи и збирки поезија како што се песни и балади и придонел за познатото Единаесетто издание на Енциклопедија Британика.
Свинберн пишувал за многу табу теми, како што се лезбејството, канибализмот, садо-мазохизмот и антитеизмот .Неговите песни имаат многу заеднички мотиви, како што се океанот, времето и смртта. Во неговите песни се претставени неколку историски луѓе, како што се Сафо („Сафици“), Анакторија („Анакторија“) и Катул („На Катул“).
Биографија
Свинберн е роден на улицата Честер бр. 7, Гросвенор Плејс, Лондон,на 5 април 1837 година. Тој бил најстариот од шесте деца родени на капетанот (подоцна адмирал) Чарлс Хенри Свинберн (1797-1877) и Лејди Џејн Хенриета, ќерка на третиот Ерл од Ешбурнам, богато семејство од Нортамберленд. Тој пораснал во Ист Дене во Бончерч на островот Вајт. Свинбернс имал и дом во Лондон во Вајтхол Гарденс, Вестминстер.
Како дете, Свинберн бил „нервозен“ и „изнемоштен“, но „исто така бил отпуштен од нервозна енергија и бестрашност до степен да биде непромислен“.
Свинберн присуствувал на колеџот Етон (1849–53), каде што започнал да пишува поезија. На Етон ги освоил првите награди на француски и италијански јазик. Тој го посетувал колеџот Балиол, Оксфорд (1856–60) со кратка пауза кога беше рустициран од универзитетот во 1859 година затоа што јавно го поддржал обидот за атентат врз Наполеон III од страна на Феличе Орсини. Се вратил во мај 1860 година, иако никогаш не добил диплома.