cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Глицерол
Медицински, фармацевтски и употреба за лична негаs
Ако се зема орално (често се меша со овошен сок за да се намали неговиот сладок вкус), глицеролот може да предизвика брзо, привремено намалување на внатрешен притисок на окото. Ова може да биде корисно за првичниот итен третман на сериозно покачен очен притисок.
Во 2017 година, истражувањата покажале дека пробиотската бактерија Limosilactobacillus reuteri може да се надополни со глицерол за да се подобри неговото производство на антимикробни супстанции во човечкото црево. Ова било потврдено дека е исто толку ефикасно како антибиотикот ванкомицин во инхибиција на инфекцијата Clostridioides difficile без да има значително влијание врз целокупниот микробен состав на цревата.
Глицеролот исто така бил инкорпориран како компонента на био-мастило во областа на биопечатење. Содржината на глицерол делува за да додаде вискозност на био-мастилото без додавање големи белковински, сахариди или молекули на гликобелковина.
Ботанички екстракти
Кога се користи за екстракции со методот на „тинктура“, особено како 10% раствор, глицеролот спречува танините да се таложат во етанолните екстракти од растенијата (тинктури). Се користи и како алтернатива „без алкохол“ на етанолот како растворувач при подготовка на екстракции од билки. Помалку е екстрактивен кога се користи во стандардна методологија на тинктура. Тинктурите базирани на алкохол, исто така, може да го отстранат алкохолот и да го заменат со глицерол поради неговите зачувувачки својства. Таквите производи не се „без алкохол“ во научна или регулаторна смисла на FDA, бидејќи глицеролот содржи три хидроксилни групи. Производителите често извлекуваат билки во топла вода пред да додадат глицерол за да направат глицерит.
Кога се користи како примарен „вистински“ растворувач за ботаничка екстракција без алкохол во методологиите кои не се засноваат на тинктура, глицеролот покажал дека поседува висок степен на екстрактивна разноврсност за ботанички материи, вклучително и отстранување на бројни конституенти и сложени соединенија, со екстрактивна моќ што може да спореди со онаа на алкохолот и растворите на вода-алкохол. Глицеролот поседува висока екстрактивна моќ кој се користи во динамични (критични) методологии за разлика од стандардните методологии за пасивно „тинктурирање“ кои се подобро прилагодени за алкохолот. Глицеролот поседува суштинско својство да не ги денатурира или да ги прави состојките на ботаниката инертни како алкохолите (етанол, метанол и така натаму). Глицеролот е стабилен агенс за зачувување на ботанички екстракти што, кога се користи во соодветни концентрации во база на растворувач за екстракција, не дозволува превртување или ублажување на редукција-оксидација на состојките на готовиот екстракт, дури и во текот на неколку години.И глицеролот и етанолот се остварливи средства за зачувување. Глицеролот е бактериостатски во своето дејство, а етанолот има бактерицидно дејство.
Течност за електронски цигари
Глицеринот, заедно со пропилен гликол е вообичаена компонента на е-течноста, раствор кој се користи за електронски испарувачи (електронски цигари). Овој глицерол се загрева со атомизатор (намотка за греење често направена од Kanthal жица), произведувајќи аеросол кој доставува никотин до корисникот.
Антифриз
Како и етилен гликол и пропилен гликол, глицеролот е нејонски космотроп кој формира силни водородни врски со молекулите на водата, натпреварувајќи се со вода-вода водородни врски. Оваа интеракција го нарушува формирањето на мраз. Минималната температура на точката на замрзнување е околу −36 F што одговара на 70% глицерол во вода.
Глицеролот историски се користел како анти-фриз за автомобилски апликации пред да биде заменет со етилен гликол, кој има пониска точка на замрзнување. Додека минималната точка на замрзнување на мешавината глицерол-вода е повисока од мешавината на етилен гликол-вода, глицеролот не е токсичен и се преиспитува за употреба во автомобилски апликации.
Во лабораторија, глицеролот е вообичаена компонента на растворувачите за ензимски реагенси складирани на температури под 0 C поради намалување на температура на замрзнување. Исто така се користи како криопротектор каде што глицеролот се раствора во вода за да се намали оштетувањето од кристалите на мраз на лабораториските организми кои се складирани во замрзнати раствори, како што се габи, бактерии, нематоди и ембриони од цицачи. Некои организми како мурската жаба произведуваат глицерол за да преживеат ниски температури за време на хибернација.
Хемиски интермедијари
Глицеролот се користи за производство на нитроглицерин, кој е суштинска состојка на различни експлозиви како што се динамит, гелигнит и погони како кордит. Потпирањето на производството на сапун за снабдување со глицерол како копродукт го отежнило зголемувањето на производството, за да се задоволи побарувачката, за време на војната. Оттука, процесите на синтетички глицерол биле приоритети на националната одбрана во деновите пред Втората светска војна. Нитроглицеринот, познат и како глицерил тринитрат (GTN) најчесто се користи за ублажување на ангина пекторис, земен во форма на подјазични таблети, фластери или како аеросол спреј.
Трифункционалните полиетер полиол се произведуваат од глицерол и пропилен оксид. Оксидација на глицерол дава мезоксална киселина. Дехидрирачкиот глицерол дава хидроксиацетон.
Амортизација на вибрации
Глицеролот се користи како полнење за манометар за влажни вибрации. Надворешните вибрации, од компресори, мотори, пумпи итн., произведуваат хармонични вибрации во Бурдонов мерач што може да предизвика иглата да се движи прекумерно, давајќи неточни отчитувања. Прекумерното замавнување на иглата може да ги оштети и внатрешните запчаници или другите компоненти, предизвикувајќи предвремено абење. Глицеролот, кога се истура во мерачот за да го замени воздушниот простор, ги намалува хармониските вибрации што се пренесуваат на иглата, зголемувајќи го животниот век и доверливоста на мерачот.
Филмска индустрија
Гцеролот го користат декораторите на сетови кога снимаат сцени со вода за да спречат пребрзо сушење на пределот наменет да изгледа влажен.
Ултразвучна спојка
Глицеролот понекогаш може да се користи како замена за вода во ултразвучно тестирање, бидејќи има поволно повисока акустична импеданса (2,42 MRayl наспроти 1,483 MRayl за вода) додека е релативно безбеден, нетоксичен, некорозивен и има релативно ниска цена.
Гориво со внатрешно согорување
Глицеролот исто така се користи за напојување на дизел генератори кои снабдуваат електрична енергија за серијата електрични тркачки автомобили FIA Формула Е.
Сонце и месечина (албум)
Сонце и месечина е првиот студиски албум на македонската поп пејачка Александра Пилева. Албумот бил издаден во 2005 година и промовиран по крајот на Евровизија 2005.
Глицерол
Истражување за употреба
Било спроведено истражување за производство на додадената вредност на производите од глицерол добиен од производство на биодизел. Примери (настрана од согорувањето на отпадниот глицерол):
Метаболизам
Глицеролот е прекурсор за синтеза на триацилглицерол и на фосфолипид во црниот дроб и масното ткиво. Кога телото користи складирани масти како извор на енергија, глицеролот и масните киселини се ослободуваат во крвотокот.
Глицеролот главно се метаболизира во црниот дроб. Инјекциите на глицерол може да се користат како едноставен тест за оштетување на црниот дроб, бидејќи неговата стапка на апсорпција од црниот дроб се смета за точна мерка за здравјето на црниот дроб. Метаболизмот на глицерол е намален и кај цирозата и кај замастување на црниот дроб.
Нивото на глицеролот во крвта е многу покачено за време на дијабетес и се верува дека е причина за намалената плодност кај пациенти кои страдаат од дијабетес и метаболички синдром. Нивото на глицерол во крвта кај дијабетичните пациенти во просек е три пати повисоко од здравите контроли. Утврдено е дека директниот третман на тестисите со глицерол предизвикува значително долгорочно намалување на бројот на сперматозоиди. Понатамошното тестирање на оваа тема било напуштено поради неочекуваните резултати, бидејќи тоа не било целта на експериментот.
Циркулирачкиот глицерол не гликoзира белковини како што тоа го прават гликозата или фруктозата и не доведува до формирање на напреден краен производ за гликација (AGEs). Кај некои организми, компонентата на глицерол може директно да влезе во метаболитичките патишта на гликолизата и, на тој начин, да обезбеди енергија за клеточниот метаболизам (или, потенцијално, да се претвори во гликоза преку глуконеогенеза).
Пред да може глицеролот да навлезе во метаболитичката патека на гликолизата или глуконеогенезата (во зависност од физиолошките услови), тој мора да се претвори во нивниот минтермедиер глицералдехид 3-фосфат. Ензимот глицерол киназа е присутен главно во црниот дроб и бубрезите, но исто така и во другите телесни ткива, вклучувајќи ги мускулите и мозокот. Во масното ткиво, глицерол 3-фосфат се добива од дихидроксиацетон фосфат со ензимот глицерол-3-фосфат дехидрогеназа
Глицеролот има многу ниска токсичност кога се внесува орално; неговата LD50 орална доза за стаорци е 12600 mg/kg и 8700 mg/kg за глувци. Се чини дека не предизвикува токсичност кога се вдишува, иако промените во зрелоста на клетките се случиле во мали делови од белите дробови кај животните под највисоката измерена доза.
Историски случаи на контаминација со диетилен гликол
На 4 мај 2007 година, ФДА ги советувала сите американски производители на лекови да ги тестираат сите серии на глицерол за контаминација диетилен гликол. Ова следело по појавата на стотици фатални труења во Панама како резултат на фалсификувана увозна царинска декларација од панамската увозна/извозна фирма Aduanas Javier de Gracia Express, S. A. Поевтиниот диетилен гликол бил повторно означен како поскап глицерол. Помеѓу 1990 и 1998 година, наводно, се случиле инциденти на труење со ДЕГ во Аргентина, Бангладеш, Индија и Нигерија и резултирале со стотици смртни случаи. Во 1937 година, повеќе од сто луѓе починале во Соединетите Држави откако проголтале еликсир сулфаниламид контаминиран со ДЕГ, лек кој се користи за лекување на инфекции.
Етимологија
Потеклото на gly- и glu- префиксите за гликоли и шеќери е од старогрчки γλυκύς glukus што значи слатко.
Космос-1011
Космос-1011 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 мај 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1011 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1011 км, а најмалото на 955.
Сирано де Бержерак
Сирано де Бержерак (француски: Savinien Hercule Cyrano de Bergerac, роден на  во  - починал на  во ) — француски драматург и сатиричар. За него Едмон Ростан пишувал во истоимената драма во стихови од 1897 година.
Најпознатите драми на Сирано де Бержерак биле објавени посмртно: „Патување до Месечината“ од 1657 година и „Историја на државите и империите на Сонцето“ (1662).
Иако во денешно време Сирано де Бержерак е познат повеќе со легендите околу својот проблематичен и боемски живот, отколку со својата креативност, многу истакнати европски автори како Џонатан Свифт и Волтер црпеле инспирација од неговите дела, а Молиер дури ископирал цели делови од неговата „Le pédant joué“ во својата „Les fourberies de Scapin“.
Сирано де Бержерак починал кога случајно паднала на глава некое дрво.
Окер (река)
Окер (Oker) — река во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија, која низ историјата претставувала важна политичка граница. Претставува лева притока на реката Алер. Има вкупна должина од 105 километри и генерално тече кон север.
Потекло и значење на името
Името на реката било забележано околу 830 година како Обакра (Obacra) и подоцна како Овокаре (Ovokare) и Овакара (Ovakara). Потеклото на името е изведено од корените „ов-“ и „-акара“, што означуваат „горен“ (стандарден германски: ober-) и „брзајќи надолу“ (германски како: Vorwärtsdrängende) со цел разликување на нејзината притока, Екер, чие име означува само „брзајќи надолу“.
Тек
Окер извира на околу 910 метри во Националниот парк Харц на Брухберг во планинскиот масив Харц во средишниот дел на Германија. Овој првичен дел на реката е познат како „Голем Окер“ (Große Oker) и под Алтенау е заградена со брана (Okertalsperre). Од браната до поранешното село Окер, кое денес е дел од градот Гослар, Окер на одредени места е погодна за кану. Овој дел, често наречен и долина Окер (Okertal), ги вклучува водопатите Ромкерхал. Тука, потокот „Ромке“ паѓа околу 64 метри како водопад. Низводно од реката се наоѓа „островот на свршувачките“ (Verlobungsinsel). Лево и десно од Окер во областа се наоѓаат многу карпи омилени меѓу качувачите.
Во близина на местото Окер, реката е сериозно загадена со тешки метали од јаловиштата како и од подземните води.
Од местото Окер, реката тече кон североисток до Финенбург, каде од југ ѝ се приклучува реката Радау, а потоа од југоисток Екер. По овие две вливања, реката продолжува кон југоисток долж шумата Харли (Harly-Wald), по што свртува кон север и тече низ Шладен и Волфенбител до Брауншвајг. Во јужниот дел на Брауншвајг се наоѓа браната Ајзенбител. Во Народниот парк (Bürgerpark) пред почетокот на стариот град на Брауншвајг, Окер се дели на западниот и источниот заобиколен канал (Umflutgraben) кои го издигнале стариот дел на градот на малку повисоко ниво. Овие канали биле изградени во век како надворешни шамци за одбрана на градот. Тогашниот тек на Окер низ центарот на градот бил покриен и денес тече низ цевки за повторно да продолжи северно од стариот град. Нивото на вода во градот е контролирано од браната „Порта Св. Петар“ (Petritorwehr) во западниот и браната „Венди“ (Wendenwehr) во источниот канал. По спојувањето на двата канали северозападно од центарот на градот, Окер тече кон север во округот Волфенбител подземно под Средногерманскиот Канал пред да ѝ се приклучи Шунтерод исток близу Грос Швилпер. Потоа, тече кон нејзиното устие во реката Алер, кое се наоѓа помеѓу Гифхорн и Целе кај Миден.
Окер како гранична река
Епископијата Халберштат била медијатизирана во 1803 година и според Виенскиот конгрес во 1815 година, Окер била источна граница на Кралството Хановер со Војводството Брауншвајг и пруската Покраина Саксонија. Кога Кралството Прусија го припоило Хановер во 1866 година, станала внатрешна пруска граница помеѓу покраините Хановер и Саксонија, додека северно од Берсум до Орум помеѓу Хановер и Војводството Брауншвајг. Од 1945 до 1990 година била дел од внатрегерманската граница помеѓу Источна и Западна Германија помеѓу Видела и Шладен, денес помеѓу германските сојузни покраини Саксонија-Анхалт и Долна Саксонија.
Борење на Летните олимписки игри - 2008
Натпреварите во борење на Летните олимписки игри - 2008 одражни во Пекинг се одржаа во Кинескиот земјоделски универзитетски центар од 12 - 21 август 2008. Натпреварите беа поделени во 2 дисциплини слободен стил и Грчко-римски стил кои се поделени во различни категории по масата на натпреварувачите. Се одржаа натпревари во вкупно 18 дисциплини, а за вторпат на игрите насатпија и натпреварувачките. Ара Абрахамјан од Шведска го одби вронзениот медал, како протест против судиите за кои сметаше дека му ја одземале победата во мечот против италијанскиот борач Андреа Мингуци кој подоцна го освои златниот медал. .
Брик (амт)
Брик (Brück) — општинска заедница во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Брик.
Општинската заедница Брик се состои од следниве општини:
Швентинентал
Швентинентал (Schwentinental) — град во округот Плен, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Бил создаден на 1 март 2008 година од поранешните општини Рајсдорф и Клаусдорф.
Своге
Своге (Своге) — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Своге во Софиската Област. Има население од 7.647 жители (2022).
Географија
Градот се наоѓа во Искарската Клисура при устието на реката Искрецка. На ова место се спојуваат границите на три планини: Мала Планина, Голема Планина и Понор. Своге се наоѓа на 28 км од Годеч, 42 км од главниот град Софија и 72 км од Враца.
Името на градот најверојатно потекнува од словенските зборови „свод“, „свождам“, поради неговата географска положба - како свод, каде се спојуваат реката Искар и Искрецката река, па оттука и свод, своде и сегашното Своге.
Историја
Првите познати жители на реонот на денешното Своге биле Тракијците од племето Трибали. Од овој период датираат неколку утврдувања, а најпозната е во атарот на селото Заселе, чие тракиско име било Метериза. Познати се и три некрополи. За време на римската епоха, во клисурата постоела населба, која го поддржувала постоечкиот римски пат од античка Сердика до северните провинции на Империјата. Откриени се и 13 утврдувања изградени или поправени во истиот период, чија цел била да се запрат варварските инвазии.
Од крајот на 5 век започнале нападите на Словените. Еден од постојаните патишта на нивната населба минува низ Искарската Клисура до Софиско Поле. Овие земји биле вклучени во границите на Првата бугарска држава на почетокот на 9 век, кога трупите на канот Крум поминале овде за да го заземат важниот стратешки центар Средец. Нема доволно податоци за раниот средновековен период. Од тоа време датираат две од населбите кои постојат и денес во близина - селото Искрец и селото Свидња.
По ослободувањето на Бугарија, Свогенскиот реон бил релативно заостанат во економска смисла. Главното занимање на населението е примитивното земјоделство, сточарството и сечата на дрва. Кон крајот на 19 век била изградена железничката линија Софија—Рoм. Во денешно Своге била изградена станица и околу неа постепено се формирала населба. До 1900 година административен центар на овој регион било селото Искрец, но Своге постепено станал центар поради подобрите економски и стратешки позиции.
По изградбата на железничката пруга, животот во Искарскиот пролом постепено се менувал. Околу железничката линија се појавиле многу стационарни населби, каде доаѓале претприемачи, трговци, занаетчии и административни службеници. Се отвориле работилници, каменоломи, антрацитниот јаглен почнал да се ископува. Во 1924 година, претприемачот Велизар Пеев ја основал првата бугарска фабрика за шеќер и чоколадни производи во Своге, со 200 работници. Голем дел од населението било вработено од железницата. Во областа биле отворени многу училишта и читалишта. Своге, кој и денес е општински центар, станал природен административен, економски и културен центар на околијата. Своге официјално бил прогласен за град на 7 септември 1964 година.
Аса Киток
Аса Киток, родена како Аса Персдоттер Вицак, (1894–1986) била шведски занаетчија од Сами кој повторно ја вовела уметноста на работа со корени од бреза. Таа научила ткаење со корен од бреза како дете во време кога тоа било блиску до исчезнување. Нејзините достигнувања довеле до стипендијата Аса Киток која се доделува секоја година на занаетчии Сами кои работат во Шведска.
Биографија
Родена на 5 март 1894 година во Sörkaitums sameby (сега Unna tjerusj), село во општината Галиваре во северна Шведска, Киток била пионерка во повторното воведување на уметноста на ткаење со корен од бреза, еден од најстарите занаети на народот Сами. Благодарение на нејзината извонредна изработка, која им ја пренесе на своите ќерки, таа сега стана важен аспект на културата на Сами. Денес уметноста продолжува да се практикува и се изучува во центарот за обука Сами во Јокмок.
Киток починала во Галиваре на 22 декември 1986 година.
Семејство
Аса Киток била во брак со Андерс Киток (1868–1934). Таа имала две ќерки, Маргит Киток-Астром (1925-2011) и Елен Киток-Андерсон (1933-2008).
Стипендија
Во 2005 година, Сами Дуоџи, одделот за ракотворби на Самискиот совет, ја создале годишната стипендија Аса Киток во нејзин спомен. Годишно се доделува на занаетчии Сами во Шведска.
Раде (Ротенбург)
Раде (Rhade) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општинси единици
Покрај главното место Раде, во општината се наоѓа и местото Радерајштет.
Алисон Феликс
Алисон Мишел Феликс (родена на 18 ноември 1985 г.) е американска атлетичарка која се натпреварува во спринтерските дисциплини. Нејзина специјалност е трката на 200 метри, на која има освоено еден олимписки златен медал, два олимписки сребрени медали и три златни медали од светски првенства.
Таа исто така се натпреварува и на трките на 100 и 400 метри, на кои има освоено три олимписки златни медали како член на американскиот штафетен тим, од кои два на 4 × 400 метри и еден на 4 × 100 метри од, кој е воедно и светски рекорд. Таа освоила три златни медали на Летните олимписки игри 2012.
Ран живот
Феликс е родена и израсната во Лос Анџелес, Калифорнија. Нејзиниот постар брат Вес Феликс кој сега е нејзин агент, исто така бил спринтер. Таа е побожна христијанка и своите спринтерски способности ги опишува како подарок од господ. Таа изјавила: "За мене, мојата побожност е причината поради која трчам. Навистина верувам во овој неверојатен подарок со кој господ ме благословил, и секогаш го користам до границите на моите способности."
Почетоци
На само 18 годишна возраст, Феликс го освоила сребрениот медал на трката на 200 метри на Летните олимписки игри 2004, завршувајќи зад Вероника Кембел од Јамајка. Таа поставила нов јуниорски светски рекорд на 200 метри со постигнатото време од 22.18 секунди.
Таа станала најмлада златна медалистка во историјата на светските првенства на трките на 200 метри на Светското првенство 2005 во Хелсинки а две години подоцна, на Светското првенство во Осака успешно го одбранила златниот медал. Делницата од 200 метри, Феликс ја истрчала за 21.81 секунди и со тоа го подобрила своето најдобро време во сезоната за 0.37 секунди. По финалето таа изјавила: "Се чувствувам многу добро, многу сум возбудена. Долго време чекав да истрчам такво време, под 22 секунди. Тоа не беше лесно, но конечно успеав". Таа се надоврзала и за идните планови изјавувајќи: "Моја следна цел не е светскиот рекорд, туку златен медал во Пекинг. Сакам да одам чекор по чекор. Можеби таму ќе се натпреварувам на две трки - на 200 и 400 метри." Феликс станала само втората атлетичарка; по Марита Кох која освоила три златни медали на едно Светско првенство.
2008–09
Феликс се квалификувала за трката на 200 метри на Летните олимписки игри 2008 преку изборното натпреварување на САД, а за малку не успеала да се квалификува и за трката на 100 метри. Сепак, на игрите во Пекинг, и покрај тоа што таа истрчала нејзино најдобро време во сезоната од 21.93 секунди, Феликс повторно завршила зад Кембел, која го истрчала најдоброто време во деценијата од 21.74 секунди, и го освоила златниот медал. Феликс исто така трчала и на штафетната трка на 4 × 400 метри како член на американскиот тим, кој победил и на Феликс и го донел првиот олимписки златен медал.
На подготовките за Светското првенство 2009, Феликс била дел од штафетниот тим на САД на кој на трката на 4 × 400 метри забележал најдобар резултат во последните 12 години. Лорин Вилијамс, Феликс, Муна Ли и Кармелита Џетер истрчале време од 41.58 секунди, резултат кој е осми на списокот на сите времиња. Во 2009, на само 23 години, Феликс стигнала до третиот златен медал од Светските првенства на 200 метри, достигнување без преседан во женскиот спринт. Таа истрчаа време од 22.02 секунди и убедливо ја победила олимписката шампионка Вероника Кембел-Браун.
2010–11
Во 2010, Феликс се фокусирала повеќе на трките на 400 метри. Натпреварувајќи се на 200 и 400 метри, таа станала првата атлетичарка воопшто со две титули во Дијамантската лигаво иста година. Таа ја продожила својата доминација победувајќи на 21 трка од вкупно 22 на кои настапила, а единствениот пораз го доживеала од Вероника Кембел-Браун во Њујорк. Всушност, на таа трка Браун го поставила најдоброто време во годината од 21.98 секунди. Во 2011, Феликс настапила на Големите градски игри одржани на улиците на Манчестер на 15 мај. Таму таа го забележала најдоброто време на 200 метри во сезоната кое изнесувало 22.12 секунди. Последните 100 метри од трката таа ги истрчала за 10.89 секунди.
На Светското првенство 2011, Феликс учествувала на трките на 200 и 400 метри, како и на штафетните трки на 4 × 100 и 4 × 400 метри. Нејзина прва трка била трката на 400 метри, каде Феликс трчајќи од третата патека во финалето завршила на второто место со време од 49.59 секунди, 0.03 секунди зад победничката Амантле Монтшо. Во финалето на трката на 200 метри, Феликс повторно трчала на третата патека и завршила на третото место со разочарувачки резултат од 22.42 секунди поради замор. Вероника Кембел-Браун го освоила златниот медал а на сребрениот медал се радувала Кармелита Џетер. Во штафетните трки, Феликс како член на тимот на САД трчала во втората измена во двете трки. Тимот на САД забележал победи на двете трки со најдобри резултати во сезоната, додека пак Феликс додала нови два златни медали во својата колекција.
2012–13
Во 2012, Феликс учествувала на изборното натпреварување на САД за олимписките игри, а поради тесниот распоред таа била принудена да избира помеѓу трките на 100 метри и 400 метри за нејзина секундарна дисциплина. Таа избрала да трча на 100 метри и се пласирала во финалето, во кое првите три натпреварувачки се квалификуваат за игрите во Лондон како дел од тимот на САД. Во финалето, таа истрчала време од 11.07 секунди, доволно добро за трето место, но повторно со контроверзии. Официјалните лица на трката прогласиле нерешен резултат за третото место, откако претходно ја прогласиле неискусната Џениба Термо за победник во двобојот. Била донесена одлука Феликс и Термо да се натпреваруваат меѓусебно и подобрата да се квалификува, но Термо се откажала од трката и ѝ го препуштила билетот за Лондон на Феликс.
Во финалето на трката на 200 метри на изборното натпреварување, Феликс истрчала најдобро време во кариерата од 21.69 секунди, резултат кој е четврти на сите времиња. Кармелита Џетер и Сања Ричардс-Рос ги пополниле местата на подиумот.
На Летните олимписки игри 2012 Феликс се натпреварувала во четири дисциплини: 100 и 200 метри како и на штафетните трки на 4 × 100 и 4 × 400 метри. Таа завршила петта на трката на 100 метри, но на другите три трки ги освоила златните медали со што станала првата американка со три златни медали во атлетика на едни олимписки игри по Флоренс Грифит-Џојнер која на игрите во 1988 била трипати златна. Во нејзиното прво финале, на 100 метри, таа била петтопласирана, истрчувајќи најдобро време во кариерата од 10.89 секунди. Во финалето на 200 метри; трка на која на минатите две олимпијади губела од јамајската ривалка Вероника Кембел-Браун, таа од трета среќа ја победила Кембел-Браун, како и златната медалистка на 100 метри, Шели-Ен Фрејзер-Прајс, која завршила на второто место. Кармелита Џетер го освоила бронзениот медал. Феликс повторно се појавила на тартанот истата вечер како дел од штафетниот тим на САД на 4 × 100 метри заедно со Тијана Медисон, Бјанка Најт, и Кармелита Џетер. Тие истрчале време од 40.82 секунди и со тоа убедливо го собориле светскиот рекорд од 41.37 секунди, поставен од Источна Германија во 1985. Кога бил поставен тој рекорд, Феликс, Медисон и Најт не биле родени.
На последната ноќ од натпреварувањата во атлетика, Феликс трчала во втората измена за САД на 4 x 400 метри (за време од 48.20 секунди), заедно со Диди Тротер, Франсена Мекорори, и Сања Риџардс-Рос. Американките победиле со време од 3:16.87, резултат кој е петти на сите времиња.
Следната година, на Светското првенство 2013 во Москва, Феликс учествувала на трката на 200 метри, и се очекувало да трча во финалните штафетни трки, но таа го повредила бутниот мускул во финалето на 200 метри и на раце била изнесена надвор од патеката. До златниот медал на крајот стигнала Шели-Ен Фрејзер-Прајс.
2014
По пауза од девет месеци поради повредата на бутниот мускул, Феликс се вратила на патеките на митингот од дијамантската лига во Шангај во мај 2014 и се натпреварувала на трката на 400 метри на која завршила како петта со време од 50.81 секунди. Подоцна во месецот, таа настапила и на митингот во Јуџин на трката на 200 метри и завршила на третото место со време од 22.44 секунди. Набрзо потоа таа се вратила во форма и победила на трката на 200 метри на митингот во Осло со време од 22.73 секунди. Таа исто така учествувала и на митинзите од дијамантската лига во Париз и Глазгов.
Во Париз, таа истрчала најдобро време во сезоната од 22.34 секунди и завршила веднаш зад Блесинг Окагбаре од Нигерија, која била за две стотинки побрза. Во Глазгов, таа повторно завршила на второто место, но овој пат за една стотинка била поразена од Дафне Схиперс од Холандија која поставила нов државен рекорд од 22.34 секунди. Следен митинг за Феликс бил митингот во Стокхолм, каде таа ја забележала втората победа во сезоната со време од 22.85, со што го преземала водствто во дијамантската лига на 200 метри. На последниот митинг во сезоната, во Брисел, таа го истрчала најбрзото време во сезоната од 22.02 секунди и со тоа ја обезбедила титулата во дијамантската лига.
Достигнувања
Алисон Феликс е четирикратен добитник на наградата Џеси Овенс од атлетската асоцијација на САД која се доделува на најдобрата атлетичарка во годината. Таа за првпат ја добила наградата во 2005, а потоа повторно во 2007, 2010 и 2012 година. Таа е втората жена (по Мерион Џонс) која ја освоила наградата трипати. Феликс исто така ја добила наградата за најдобра светска атлетичарка за 2012 година.
Црква „Св. Никола Горни“ - Ротино
'''Св. Никола Горни или Св. Никола Зимен''' — црква во битолското село Ротино. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен високо на Пелистер, јужно од селото. Изградена е врз старо црквиште.
46
46 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 46 година од новата ера, 46. од првиот милениум, 46. од I век и седма од 40-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5554 и 5555 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4796 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3806 и 3807 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 799.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 46 година се протега во 2682 и 2683, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2742 и 2743 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 589. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 594 и 593 година пред хиџра.
Починале
40er
NGC 5057
NGC 5057 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5057 се споменува и како UGC 8342, MCG 5-31-169, CGCG 160-176, NPM1G +31.0268.
Откривање
Телото е откриено на 13 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Едгар Давидс
Својата кариера ја започнал во Ajaкс, клуб со кој во текот на пет сезони успеал да освои буквално се и во Холадија како и на меѓународната сцена. Тој потоа играл во Италија за Милан, а подоцна и во Јувентус со кој освоил три скудета за во 2004 година на кратко да замине на позајмица во Барселона. Потоа кариерата ја продолжил во дресот на Интер, но по една година престој во сино-црните од Милано се преселил во Тотенхем. Во 2007 година тој се вратил во Ајакс каде се мачел со повреди две години и тоа го принудило да ја прекине својата кариера. По пауза од повеќе од две години тој му се вратил на фудбалот во текот на кус период играјќи за Кристал Палас пред да се пензионира на возраст од 37 години. Во 2012 година, тој бил назанчен за играч-тренер на англискиот нисколигаш Барнет, а таа функција ја извршувал до јануари 2014 година кога со обострана согласност договорот му бил раскинат.
NGC 5057
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 16 м 27,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +31° 1' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Едгар Давидс
За холандската репрезентација Давидс одиграл 74 натпревари и постигнал шест гола. Тој ја претставувал својата земја на Светското првенство 1998 и Европските првенства во 1996, 2000 и 2004. Неговата дридлок (плетенки) коса и заштитните очила - кој ги носел поради глауком - го направиле Давидс еден од најпрепознатливите играчи на неговата генерација.
NGC 5057
Други поделби
Проучување на NGC 5057 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46202. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2535. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 131.
Едгар Давидс
Животопис
Едгар Давидс е роден во Суринам, кога земјата сè уште била под холандска колонијална зависност, од татко со африканско потекло и мајка еврејка. Семејството се преселило северно од Амстердам кога тој бил бебе. Откако станал фудбалер, тој можел да се определи и за суринамската репрезентација, но избрал да игра за.
За време на периодот кога играл за, тој бил опериран од глауком, а од тогаш бил принуден да носи специјални заштитни очила за време на натпреварите.
Неговиот братучед, Лоренцо, исто така е фудбалер.
Давидс бил верен со модниот творец Олџај Ѓулшен во 2006 година, но тие се разделиле во 2012 година.
Ајакс, Милан и Јувентус
Давидс ја започнал својата кариера во екипата на Ајакс од Амстердам на возраст од 12 години. Своето деби во Ередивиси го направил на 6 септември 1991 година, во победата на домашен терен со 5-1 над РКЦ Валвајк. Како играч од средниот ред способен да комбинира трчање и елеганција во допирот на топката, Давидс уште од млада возраст започнал да се издвојува со сè поважна улога во централниот дел од теренот на копјаниците. Тој му помогнал на клубот да дојде до три титули во холандското првенство, како и до континенталните успеси со освојувањето на Купот на УЕФА 1991-1992 и Лигата на шампионите 1994-1995. Во финалето на Лигата на шампионите 1996 година против во Рим, во кое неговиот тим загубил на пенали, Давидс го промашил првиот пенал за Ајакс. За време на неговиот престој во Ајакс тој бил наречен Питбул од страна на тренерот на клубот Луј ван Гал, поради неговиот жесток стил на игра и залагање.
Пред почетокот на сезоната 1996-1997, Давидс заедно со својот сонародник и соиграч од Ајакс Михаел Рејзигер се преселил во Италија каде потпишал за. Двајцата играчи клубот ги довел со бесплатен трансфер користејќи го ново уведеното Босманово правило. Тој одиграл за Милан сезона и половина, но не успеал да ја убеди управата на клубот во својте квалитети. Покрај тактичките недоразбирања, причина за неговиот намален број на настапи била и сериозната повреда на големата и малата писка поради што морал да пропушти половина од сезоната 1996-1997, и разни дисциплински проблеми што ја поткопуваат неговата интеграција во соблекувалната на миланскиот клуб. Еден од најискусните играчи на клубот, Алесандро Костакурта, јавно го критикувал Давидс дефинирајќи го како „расипано јаболко“.
Неуспешениот период на Давидс во Милан, го натерало спортскиот директор на клубот, Адријано Галијани, да го направи она што потоа самиот тој ќе го нарече една од најголемите грешки во неговата кариерата: продавањето на Давидс во соперникот од Серија А, Јувентус, за 9 милијарди италијански лири во декември 1997 година. Така тој станал првиот холаѓанец кој заиграл за Јувентус.
Своето деби за Јувентус го направил на 14 декември 1997, во ремито 1-1 на гостувањето кај, започнувајќи го натпреварот во средниот ред заедно со Антонио Конте, Фабио Пекија и Зинедин Зидан. Во Јувентус тој се снашол многу подобро и веднаш влегол во шемите на тренерот Марчело Липи, така што во Торино Давидс докажал дека е сосем друг играч од оној што го гледале во Милано, и наскоро станал фундаментален елемент за успехот на бјанконерите во следните сезони. Веќе во својата прва полусезона во клубот тој го освоил своето прво скудето, откако му помогнал на Јувентус да триумфира во Серија А.
Давидс одиграл шест успешни години во Торино, каде што освоил три титули во Серија А во сезоните 1997-1998, 2001-2002 и 2002-2003 година; тој исто така играл и во две финалиња на Лигата на шампионите во 1998 и 2003 година, а во второто го напуштил натпреварот предвреме поради мускулна повреда. На 17 мај 2001 година, Давидс бил суспендиран од страна на ФИФА, откако бил позитивен на тестот за забранетата супстанца, анаболичен стероид, нандролон.
Давидс бил и останал миленик на навивачите на Јувентус. Кога клубот решил да ја тргне ѕвездата на полјакот Збигњев Боњек од новиот стадион на Јувентус, била отворена анкета на која друга поранешна легенда да и биде доделена истата; Давидс убедливо победил во анкетата.
Барселона, Интер и Тотенхем
По враќањето во Милано, но во другите бои од оние кој ги бранел претходно тој успеал да го освои со Интер единствениот италијански трофеј кој му недостасувал, Купот на Италија. Сепак, неговите перформанси за нероаѕурите биле на пониско ниво во споредба со оние кој ги прикажувал во претходните сезони, меѓу другото исто така и поради тактичките недоразбирања со тренерот Роберто Манчини, кои практично го испратил завршницата од сезоната да ја проследи од дома наместо на теренот. Години подоцна додека Давидс ја извршувал улогата на играч-тренер во англискиот Барнет, тој дал изјава во која зборувал за неговите тренери во текот на играчката кариера во која го спомнал и Манчини изјавувајќи: ''На Манчини му недостасува управување со човечки односи. Не сакам да зборувам негативно за некого, но не сакам да зборувам ниту за Манчини, меѓу другото бидејќи и нема толку многу позитивни работи кои можат да се кажат.''
Откако Интер ги раскинал преостанатите години од неговиот договор во август 2005 година, тој се преселил во Англија каде со слободен трансфер потпишал за. Тој имал успешен престој во Спарс и веднаш станал миленик на навивачите. Својот прв гол за клубот го постигнал во гостинската победа со 2–1 над Виган Атлетик. По успешната прва сезона во која одиграл 31 натпревар во Премиер лигата и му помогнал на клубот да заврши на петтото место во лигата, во втората сезона тој одиграл само 9 натпревари во лигата по што го напуштил клубот во јануарскиот трансферен прозорец и се вратил во татковината.
Враќање во Ајакс
На 28 јануари 2007 година, тој постигнал договор со екипата во која што ја започнал својата кариера, Ајакс. Својот прв натпревар го одиграл во дербито против Фејенорд на 4 февруари. Во својот втор престој во клубот Давидс ја покажал својата класа повторно и бил еден од најдобрите играчи од средниот ред во првенството, кое сепак Ајакс го загубил од ПСВ во последното коло од сезоната и тоа за само еден единствен гол. Сепак, Ајакс имал повеќе среќа во Купот на Холандија, каде во финалето против Аз Алкмар се изведувале пенали откако по регуларното време завршило 1-1, а Давидс го реализирал одлучувачкиот пенал и му ја донел титулата на амстердамскиот тим.
Пред почетокот на сезоната 2007-2008, на 22 јули за време на летен пријателски натпревар против Го Ахед Иглс, во еден двобој тој ја скршил својата нога поради што морал да го пропушти поголемиот дел од сезоната. Во втората сезона тој освоил уште едно второ место во Ередивиси, овојпат три бода зад шампионот ПСВ. Во мај 2008 година, Давидс најавил дека ќе го напушти Ајакс кога неговиот договор ќе истече на 30 јуни истата година.
Последните години од кариерата
Откако не го продолжил својот договор со Ајакс, Давидс не потпишал договор со ниту една екипа до крајот на 2008 година. После одржувањето на кондицијата, и тренирањето со АФК од почетокот на 2009 година, на 9 септември Давидс го најавил неговото враќање на терените, во редовите на ; но сепак, клубот од Арнхем подоцна се откажал од договорот, поради високите економски барања на играчот.
На 20 август 2010 година, по повеќе од две години неактивност, бил официјализиран неговиот ангажман во англискиот Кристал Палас во Чемпионшип. Неговата авантура со орлите траела не полни три месеци, кога на 8 ноември 2010 година после само 7 одиграни натпревари Давидс го напуштил клубот Својот период во Палас го нарекол како "едно од најголемите искуства во мојот живот".
По заминувањето од Кристал Палас, Давидс објавил дека ја завршил својата кариера. Сепак, на 12 октомври 2012, тој ја прифатил понудата на англискиот четвртолигаш (Лига Два) Барнет, каде заедно со Марк Робсон ја извршувал улогата на играч - тренер. На 29 декември, по заминувањето на Робсон, Давидс целосно го презел тренерското раководство во клубот. На 28 декември 2013 година, дефинитивно ја завршил својата играчка фудбалска кариера.
Репрезентативна кариера
Тој бил важен дел од холандската репрезентација уште од своето деби во април 1994 година против, но никогаш не освоил ниту една титула или медал во дресот на Орање.
За време на Европското првенство 1996 во Англија, тој бил испратен дома од тогашниот селектор Гус Хидинк откако во едно интервју за радио Давидс рекол „Хидинк треба да престане да пика главата во газовите на некои играчи“. И покрај полемиката со селекторот, тој останал ценет кај Хидинк, кој го вклучил во составот на Холандија за Светското првенство 1998 во Франција. Таму Давидс одиграл 6 натпревари, а најдобриот момент го имал во осминафиналето против СР Југославија кога го постигнал победничкиот гол во последните минути од натпреварот со што и овозможил на Холандија пласман во четвртфиналето и двобој со. Орање го освоила четвртото место на ова натпреварување, а Давидс бил избран во ФИФА „Тимот на турнирот“.
На 17 мај 2001 година, тој бил суспендиран на четири месеци од ФИФА, заедно со други холандски играчи, вклучувајќи го и тогашниот капитен на репрезентацијата Франк де Бур, откако бил тестиран позитивно на анаболичен стероид, нандролон, за време на пријателскиот натпревар помеѓу Холандија и.
Последниот голем турнир на кој настапил со холандската репрезентација било Европското првенство 2004 во Португалија, на кое Орање уште еднаш била сопрена во полуфиналето овој пат од домаќинот со 2-1.
По ова првенството новиот селектор на Холандија Марко ван Бастен, го назначил Давидс за капитен на репрезентацијата. Сепак, играјќи многу малку за Интер, тој го загубил местото во репрезентацијата, во која бил повикан само уште еднаш во октомври 2005 година, за време на квалификациите за Светското првенство 2006 во Германија.
Тренерска и спортска кариера
На 7 јуни 2011 година, Давидс се приклучил на управниот одбор, заедно со Јохан Кројф. Тој поднел оставка заедно со Кројф и другите членови на 14 април 2012 година.
На 12 октомври 2012 година, тој станал играч-тренер во екипата на, заедно со Марк Робсон. На 29 декември, по заминувањето на Робсон тој ја презел комплетната тренерска функција на клупата на „пчелите“, но исто така останал и играч. Сепак, неговото прво тренерско искуство не се покажало успешно откако Барнет претрпел испаѓање во Конференција Премиер, петтото ниво на англиската лига. И покрај тоа, тој останал на клупата на Барнет и во следната сезона, а во меѓувреме на 28 декември 2013 година објавил дека ја завршува својата играчка кариера и дека во продолжение ќе остане во Барнет само како тренер. На 18 јануари 2014 година, тој поднел оставка по поразот со 2-1 од Честер Сити.
Од 2013 година, тој работи како амбасадор низ светот на.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 28 декември 2013.
Владимир Димитров
Владимир Димитров — македонски револуционер, деец на Македонскиот комитет.
Животопис
Димитров е роден во 1870 година во градот Тулча, тогаш во Османлиско Царство. Завршил гимназија, а потоа заминал за Швајцарија за да учи високо образование по што завршил право во Лозанскиот универзитет.
Во 1895 година се населеил во Бугарија и почнал да работи како адвокат. Таму зел учество во македонското револуционерно движење и се вклучил во работата на ВМОК.
На VІІІ македонски конгрес на македонските друштва во април 1901 година бил избран за потпретседател на ВМОК како претставник на ТМОРО и по предлок на Гоце Делчев. Откако Иван Цончев го презел Комитетот во свој раце, Димитров поднел оставка на својата позиција.
По Илинденското востание Димитров се откажал од револуционерната дејност.
Саша Вицикнез
Александар „Саша“ Вицикнез (роден на 30 мај 1974 година) бил поранешен српски фудбалер кој играл најчесто на позицијата на лево крило.
Вицикнез за прв пат настапил во 1995 година во Втората лига на СР Југославија, против екипата на ФК Динамо од Панчево, а подоцна стигнал и до највисокото ниво во 1997 година со екипата на ФК Обилиќ. За време на неговиот престој во Белград, тој го освоил југословенското првенство во сезоната 1997-98 и настапил во Лигата на шампионите на УЕФА 1998-99. По почетната успешна домашна кариера и краткиот престој во екипата на ФК Хајдук Кула, тој заминал во странство за да игра најпрво во кинеската Џиа-А лига, а подоцна и во бугарската А ПФГ лига. Вицикнез се вратил во 2004 година во својата држава, за да помине извесно време во екипата на Црвена ѕвезда од Павлиш и во составот на ФК ЧСК од Челарево.