cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Магија
Интелектуален пристап
Тајлор верувањето во магија го карактеризирал како главна фаза во културниот развој на човештвото, опишувајќи го како дел од трипартитната поделба каде „магијата“ е прва, „религијата“ е на второ место, а на крајот е „науката“. За него сите рани општества започнале како верници во магија, при што некои од нив се оддалечиле и западнале во религија.
Некои научници ја задржале еволутивната рамка користена од Фрајзер, но го смениле редоследот на нејзините фази. Германскиот етнолог Вилхелм Шмит тврди дека религијата - монотеизам - е прва фаза на човековото верување, кое подоцна се дегенерирало и во магија и во политеизам. Други целосно ја отфрлиле развојната рамка. Идејата на Фрајзер дека магијата препуштила место на религијата, како дел од еволутивната рамка, подоцна била разградена од фолклористот и антрополог Ендру Ланг во неговиот есеј „Магија и религија“.
Функционален пристап
Овој пристап кон дефинирање на магијата е поврзан со француските социолози Марсел Мос и Емил Диркем. Во овој пристап, магијата се подразбира како теоретски спротивна на религијата.
Мос ја поставил својата концепција за „магијата“ во есејот од 1902 година, „Општа теорија на магијата“. Тој го користел терминот магија во однос на „кој било обред што не е дел од организиран култ: обред кој е приватен, таен, мистериозен и, на крајот, насочен кон она што е забрането“. Спротивно на тоа, религија е поврзана со организиран култ додека пак магијата е својствено несоцијална. Мос бил под влијание на традиционалното христијанско разбирање на концептот.
Емоционален пристап
Овој пристап кон магијата е поврзан со англискиот антрополог Роберт Ранулф Марет, австрискиот Зигмунд Фројд и полскиот антрополог Бронислав Малиновски.
Волшебници
Многу од практиките кои биле означени како магија може да ги изврши секој. На пример, некои магии можат да бидат рецитирани од страна на лица без стручно знаење или тврдење дека поседуваат одредена моќ. Други имаат потреба од специјализирана обука за да се извршат. Некои од лицата кои вршеле магични дела повеќе од повремено, се сметале за маѓесници или волшебници, вештерки. Идентитетот на волшебник можел да произлезе од сопствените тврдења на поединецот, или пак било назнака што за нив ја оставиле другите. Поединецот можел да прифати таква назнака, или да ја отфрли, понекогаш и жестоко.
Може да постојат и економски стимулации што ги охрабриле поединците да се идентификуваат како маѓесници. Во случај на различни форми на традиционален исцелител, како и волшебници или илузионисти во подоцнежната фаза, назнаката волшебник би можела да стане опис на работата. Други тврдат дека за таков идентитет потребно е да се има специфични необични моќ или таленти. Различни општества имаат различни социјални регулативи во однос на тоа кој може да преземе таква улога; на пример, може да биде прашање на семејна наследност, или може да има родово ограничувања за тоа кому му е дозволено да се занимава со вакви практики. На различни лични својства може да им се верува дека даваат магична моќ, и честопати тие се поврзани со необично раѓање во светот. На пример, во Унгарија се верувало дека талтосок ќе се роди со заби или со дополнителен прст. Во некои случаи, потребна е ритуална иницијатива пред да заземе улога како специјалист во вакви практики, а во други се очекува дека поединецот ќе добие менторство од друг специјалист.
Дејвис истакнал дека е можно „грубо да се поделат специјалистите за магија во верски и неверски категории“. Тој на пример забележал дека римокатоличките свештеници, со нивните обреди на егзорцизам, и пристапот до света вода и благословените билки, би можеле да се замислат како магиски практичари. Некои историчари направиле разлика помеѓу оние практичари кои се занимаваат со висока магија и оние што се занимаваат со ситна магија. Во оваа рамка, високата магија се смета за покомплексна, вклучувајќи долги и детални церемонии, како и софистицирана, понекогаш скапа, параперталија. Ниската магија е поврзана со поедноставни ритуали, како што се кратки, говорни магии.
Сепак, најчестиот метод за идентификување, диференцирање и воспоставување волшебници од обичните луѓе е преку иницијација. Со ритуали, односот на волшебникот со натприродното и се воспоставува негово влегување во затворена професионална класа (честопати преку ритуали кои симулираат смрт и повторното раѓање во нов живот). Мос тврди дека овластувањата на специјалните и на вообичаените волшебници се утврдени со културно прифатени стандарди и широчината на магијата: волшебникот не може едноставно да измисли или да бара нова магија. Во пракса, волшебникот е онолку моќен колку што неговите веруваат дека е.
Во тек на пишаната историја, волшебниците честопати се соочувале со скептицизам во однос на нивните наводни моќи и способности. На пример, во Англија во 16 век, писателот Реџиналд Скот го напишал „Откритието на вештерството“, каде тврди дека многумина од оние што се обвинети за вештерство или за некакви други магични способности ги измамиле луѓето користејќи илузионизам.
Суеверија и обвинувања за вештерство
Оние што се сметаат за волшебници, честопати се соочувале со недоверба од другите членови на нивното општество. Ова било особено случај доколку овие волшебници биле поврзани со социјални групи кои биле сметани за морално сомнителни во одредено општество, на пример странци, жени или пониски класи. Многу практичари на активности кои биле етикетирани како волшепство, нагласиле дека нивните постапки се добронамерни и корисни. Ова било во спротивност со заедничкиот христијански став дека сите активности што се категоризираат како форми на магија биле суштински лоши без оглед на намерата на волшебникот, затоа што сите волшебни дејства се потпирале на помошта на демоните. Може да има спротивставени ставови во врска со практиките на волшебникот; во европската историја, властите честопати верувале дека лукавите народни и традиционални исцелители се штетни затоа што нивните практики се сметале за магични и на тој начин произлегувале од контакт со демоните, додека локалната заедница можела да ги цени и почитува овие лица затоа што нивните вештини и услуги биле сметани за корисни.
Во западните општества, магиската практика, особено кога е штетна, обично се поврзувала со жени. На пример, за време на вештерките испитувања од раниот модерен период, околу три четвртини од оние што биле прогласени за вештерки биле жени, а само една четвртина биле мажи. Жените во овој период поверојатно биле обвинети и осудени за вештерство, затоа што нивната позиција била правно ранлива, при што жените имале мала или никаква законска позиција независна од нивните машки колеги. Концептуалната врска меѓу жените и магијата во западната култура може да биде затоа што многу активности кои се сметаат за магични - од обредите за да се поттикне плодноста до напивките за да се предизвикаат абортуси - биле поврзани со женската сфера.
Мари Горанзон
Мари Гаранцон е од 1967 година дел од ансамблот на Кралскиот драмски театар во Шведска. Се обучувала на Кралската академија за драмска обука од 1964 до 1967 година.
Личен живот
Првиот сопруг на Гаранзон бил Ларс Амбле, глумец и режисер. Сопруг на Гаранцон е Џан Малмсјо, глумец. Синот на Гаранцон е Џонас Малмсјо.
Негонороичен уретрит
Под негонороичен уретрит се подразбира воспалителен процес на уретрата кој не е предизвикан од гонокок. Негонороичниот уретрит уште се нарекува и уретритис симплекс, уретритис нонспецифика и др.
Причина
Причината за уретрит може да биде трауматска, инфективна или алергиска. Трауматски уретритис настанува по траума на уретрата, која може да биде механичка, физичка или хемиска.
Физичка траума
Физичката траума може да биде со студ или топлина, најчесто при капење во студена вода, а симптомите се зачестено мокрење, болка при мокрењето и болка во препоните.
Хемиска траума
Хемиска траума настанува после употреба на дезинфекциони средства локално пример алкохол, при што се дразни слузокожата на уретрата и се јавува црвенило, болка, печење, зачестено мокрење. Симптомите постепено се повлекуваат,а за да не дојде до секундарна бактериска инфекција кај сите видови на воспаление се даваат антибиотици.
Кени
Кени (Kenny) е австралиски филм од 2006 година, снимено од Клејтон Џејкобсон. Филмот е од мелбурнскиот водоинсталатер Кени Смајт, што работиш за компанија „Сплашдаун“.
Во филмот, лицето на Вики Мусо е „пикселизиран“, затоа Мусо има 2 улоги - поранешна жена на Кени, и жена што прстенот и е загубам во тоалета на фестивал.
„Сплашдаун“ е реална компанија, формирана во 1986 година од Глен Прускер. Сите организации и луѓе во овој филм се реални.
Бакаб
Бакаб е јукатанско име се секој од четирите мајански богови на внатрешноста на земјата и залихите на вода ..
Јукатанска традиција
Според Франциско Хернандез, Бакаб бил син на господ-создавач Ицамна и божицата Ишчебелјаш. Тој еднаш бил убиен и оживеан.
Ричард Дејвид Џејмс
Ричард Дејвид Џејмс (роден 18 август 1971), најдобро познат под псевдонимот Aphex Twin, е ирско-британски електронски музичар и композитор. Тој ја основал издавачка куќа Rephlex Records во 1991 година. Од страна на ГардијанТој бил опишан како еден "најинвентивните и влијателни фигури во современата електронска музика.". Aphex Twin, исто така, создавал музика под псевдонимите ''AFX, Blue Calx, Bradley Strider, Caustic Window, DJ Smojphace, GAK, Martin Tressider, Polygon Window, Power-Pill, Prichard D. Jams, Q-Chastic, Tahnaiya Russell, The Dice Man, Soit-P.P. и The Tuss. Aphex Twin објавил своја музика во Rephlex, Warp, R&S, Sire, Mighty Force, Rabbit City, and Men Records.''
Животопис
Ричард е роден во Лимерик, Ирска. Тој израснал во Корнвол, Велика Британија. Започнал да се занимава со музика уште како тинејџер. Во 1991 година, тој формираше издавачка куќа Rephlex Records. Откако се пробил на електронската сцена се преселил во Лондон. Меѓутоа по неколку години се вратил во Корнвол. Сè уште твори музика под различни псевдоними. Честопати дава контроверзни изјави од типот дека живее во банка или дека поседува интересни нешта, како што се тенк или подморница.
Дискографија под различни псевдоними
Bradley Strider
Caustic Window
Gak
Martin Tressider
In the Universal Indicator series:
Polygon Window
Power Pill
Q-Chastic
Атом
Во физиката и хемијата, атомот (на грчки άτομον — неделив) — најмалата структурна честица на секој хемиски елемент (со тоа и на материјата) што ги има неговите карактеристични својства. Секој атом се состои од атомско јадро и електронска обвивка. Притоа, и во јадрото, а и во електронската обвивка се наоѓаат неколку типови на елементарни честички: во јадрото се наоѓаат неутралните неутрони и позитивно наелектризираните протони (или позитрони), додека во електронската обвивка се наоѓаат негативно наелектризираните електрони (односно негатрони). Сите овие елементарни честички играат голема улога при идентификувањето на атомите, како и при нивното поврзување со други атоми од ист или различен хемиски елемент (род).
Историјатa на атомот
Уште од времето на старогрчките филозофи луѓето размислувале од што и како е изградена материјата. Постоеле две групи на филозофи, од кои едните сметале дека материјата може бесконечно да се дели на помали делчиња, а другите сметале дека постојат најмали делчиња од супстанцијата кои понатаму не можат да се делат. Позначајни филозофи кои се занимавале со оваа тематика се Аристотел, Левкип и Демокрит.
Меѓутоа, многу години подоцна, во август 1945 година, по појавата на кобната печурка над Хирошима и Нагасаки, кај човештвото длабоко се втисна поимот "атом". Во ова време се мислело дека атомите се создадени при создавањето на универзумот и дека тие не можат ниту да се уништат, ниту да се трансформираат од еден во друг вид. Ваквото сфаќање е разнишано кон крајот на XIX и почетокот на XX век.
Во годините меѓу 1895-1900 беа откриени пет необични зрачења со голема продорност и енергија. X и γ зрачењата се однесуваат како светлински (електромагнетни) бранови со многу куса бранова должина, а катодните, α и β зраците се однесуваат како снопови од наелектризирани честички.
Вилјем Томсонов модел
Првиот атомски модел е предложен од Вилјем Томсон во 1898, според кој атомот е топче со полупречник приближно еднаков на 0,1 nm во кое е распределено позитивно електричество, а на определени места во него се наоѓаат негативните електрони, кои придонесуваат атомот надворешно да манифестира неутралност. Овој модел беше скромна претпоставка и без експериментална поддршка.
Класичен модел
Џозеф Џон Томсон во 1904 го развил класичниот модел на атомот, базирајќи се на претпоставката дека зрачењето од атомот треба да се покорува на максвеловите равенки на класичната електромагнетна теорија и дека динамиката на атомот треба да е во согласност со Њутновите закони од класичната механика. Според тоа, електроните во неговиот модел не се во статичка, туку во осцилирачка (динамичка) состојба.
Радерфордов модел
Врз основа на експерименталните факти од страна на Ернест Радерфорд е предложен нов модел на атомот. Тој се заснова на резултатите добиени од Гајгер (студент на Радерфорд), кој имал задача да го регистрира расејувањето на α-честичките од тенка златна фолија со дебелина од неколку илјади атомски слоеви. Подоцна ќе биде објаснето дека α-честичките се двојно позитивно јонизирани хелиумови јадра.
Експериментирањата на Гајгер покажаа дека фолијата од злато не е некоја позначајна препрека за поминување на α-честичките. Најголемиот број од честичките поминуваат низ фолијата, определен број се отклонуваат од нивната првобитна насока, а многу мал број се рефлектираат од самата фолија. Според расудувањата на Радерфорд, расејувањето на α-честичките се должи на кулоновите сили од јадрата на златото кои се концентрирани на многу мал волумен во атомите од златото. Овие експериментирања дадоа можност да се процени големината на атомот и на атомското јадро.
Ако α-честичката е со полнеж q = + ze (z е атомски број, за златото неговата вредност е 79), тогаш потенцијалната енергија на системот ќе биде:
Со доближуавње на α-честичката до атомот на златото, кулоновата сила кинетичката енергија ја трансформира во потенцијална, од каде следува:
Од овде е можно да се определи големината на полупречникот на позитивниот полнеж кој ќе ја запре или пренасочи ;alpha;-честичката. Најголемо можно доближување на честичката е:
Направените пресметки од страна на Радерфорд покажуваат дека атомското јадро е со полупречник од редот на големината 10−15-10−14, а полупречникот на атомот е од редот на 10−10 m. Според тоа, позитивното количество што го содржи атомот е сконцентрирано во негов мал централен дел наречен јадро или nucleus на латински. Поради тоа повеќето α-честички кои наидуваат на фолијата од злато не се среќаваат со позитивните атомски јадра.
Планетарен модел
Со Радерфордовата претпоставка за расејувањето на α-честичките се создадоа услови за појава на планетарниот модел за градбата на атомот. Според него, најголемото количество на маса е сконцентрирано во централниот дел, околу кој кружат електроните, слично како планетите околу Сонцето.
Боров модел
Напорите кон создавање на стабилен модел на атомот не престанаа со добивањето на претставата за планетарниот модел. Нилс Бор во 1913 година направи една од најславните примени на енергетското квантување на системите во микросветот. Боровиот модел на атомот е претставен низ неговите три („Борови“) постулати:
каде што n = 1, 2, 3, ...; m е маса на електронот, а v е линиската брзина. Константата h / 2π = 1,05 10−34 Js е квантната единица на импулсниот момент. Третиот Боров постулат е наречен правило за квантување на орбитите.
Квантномеханички модел
Врз основа на добиените сознанија за квантната механика (1925) беше создаден новиот квантномеханички модел на атомското јадро, кој во себе ја вклучува идејата за квантување при опишување на состојбата на атомот. Притоа се искористени сознанијата за брановидност при движење на електроните, поради што овде се користи брановата функција. Во таа смисла, електронот нема свое количество на движење и координати, што би се користеле од класичната механика, туку ќе се разгледува веројатноста тој да се најде во одредена зона и соодветна точка во доменот на атомот.
Атомска орбитала
Електронски атомски и молекулски орбитали. Табелата со орбитали (на лево) е одредена со зголемувањето на енергијата (види Маделунгово правило). Забележи дека атомските орбитали се функции од три променливи (два агли и растојанието од атомското јадро, r). Овие илустрации ја претставуваат аголната компонента на орбиталата, а не целосната орбитала. Идејата за орбитоидното движење на електроните внатре во атомот била за првпат објавена во 1904 година. Од 1913, па до 1926 година, за електроните се мислело дека кружат околу атомското јадро на сличен начин како планетите околу Сонцето. Објаснувањето на природата на електронските "орбити" било една од главните причини за развојот на квантната механика. Во квантната механика, атомските орбитали се дефинираат како бранови функции над просторот, индексирани со квантните броеви n, l и m на орбиталата, или со имињата користени при електронските конфигурации, како што е покажано на десно. Бидејќи електроните неможат да се опишат како цврсти честички (како што е планетата), посоодветна аналогија за дефинирање на електронот е онаа која вели дека тој претставува чудно обликувана атмосфера (облак) која кружи околу релативно мала планета (атомското јадро). Поради разликите кои постојат со класично-механичките орбити, терминот „орбита“ (која го опишува движењето на електроните околу атомот) е заменет со орбитала. Имињата на орбиталите (s, p, d, f, g, h,...) се изведени од одликите на нивните спектроскопски линии: sharp (остра), principal (главна), diffuse (дифузна) и fundamental (основна), а останатите се именуваат по азбучен ред.
Атомот како тема во уметноста и во популарната култура
Атомот се јавува како тема во некои дела од уметноста и популарната култура, како:
Сенките на заборавените предци (книга)
Сенките на заборавените предци — книга од 1993 година од авторите Карл Сејган и Ен Драјан. Авторите даваат краток преглед на еволутивната историја на животот на Земјата, со посебен фокус на одредени особини кои се од централно значење за човековата природа и дискусија за тоа каде нивните претходници почнале да се развиваат кај други видови. Во последните поглавја детално ги испитуваат приматите, споредувајќи ги деталите помеѓу анатомски современите луѓе и најблиските поврзани со нив.
Список на државни водачи во 1755 година
Ова е список на државни водачи во 755 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Спортско обложување
Спортско обложување е активност на предвидување на резултати на спортски натпревари и ставање на облог на можниот резултат.
Обложување
Спортските обложувалници имаат улога на пазар за спортски облози кои најчесто имаат двоен резултат, еден тим може или да победи или да изгуби. Спортската обложувалница прифаќа облози и за двата резултати и притоа одржува широк спектар на опции за обложување што и гарантира профит без разлика на резултатот на облогот.
Спортските обложувалници најчесто имаат 11 на 10 предност над своите корисници, за помали облози односот е близу 6 на 5, така да обложувалниците секако ќе преживеат на долг рок. Успешните и искусни спортски обложувалници мора да се способни да преживеат голема краткорочна загуба.
Коефициенти
Коефициентите за различните резултати од еден облог можат да бидат претставени со Европски формат (децимални коефициенти), формат од Обединетото Кралство (фракциони коефициенти), или Американски формат (манилајн коефициенти). Европскиот формат на коефициенти е користен во Европа, Канада и Австралија. Тие претставуваат пропорција од целосната исплата на облогот претставени во децимален формат. Децималниот коефициент 2.00 претставува рамен облог.
Спортска обложувалница е организација или личност која прима облози за спортски или други натпревари со претходно договорени коефициенти.
Избор на натпревари
Спортските обложувалници во Велика Британија се фокусираат главно на професионалните спортови, посебно на трките со коњи и футбалот, меѓутоа можат да се сретнат и други видови натпревари како што се политички избори, церемонии на доделување награди, како што се Оскарите и слично.
Оперативна процедура
Со приспособување на коефициентите или со понуда на повеќе опции целта на спортските обложувалници е да го гарантираат профитот со постигнување на баланс, или со добивање на ист број на облози за секој можен резултат, или да се постигне сумите вложени на секој можен резултат да ги рефлектираат коефициентите. Кога ќе добие голем облог, спортската обложувалница ќе може да го намали ризикот со купување на облози од други спортски обложувалници. Спортската обложувалница не се обидува да прави пари од самите облози, туку гледа да профитира од самиот натпревар без разлика на разултатот.
=Интернет обложување=
Со доаѓањето на Интернетот голем број на спортски обложувалници имаат и свој онлајн или виртуелен бренд. Мрежните места прифаќаат облози само од држави каде што обложувањето преку Интернет не е забрането, и од лица кои се постари од 18 години.
Во последно време се зголемува и бројот на обложувачи коишто користат обложување на размена, како што е Betfair, кој автоматски ги поврзува обложувачите, така што делотворно се скратува профитот на спортските обложувалници.
Облози може да се поднесат и преку телефон со СМС-порака иако покерот и некои други спортови повеќе одговараат за таа намена.
Најпопуларните телевизиски спортови во Велика Британија и Европа се сега целосно или делумно спонзорирани од Онлајн спортски обложувалници, и честопати може да се забележат логоата од повеќе спортски обложувалници или казина на дресовите на играчите, на рекламните материјали, ознаки на стадионите и слично. Иако посојат обиди и закони коишто ги забрануваат ваквите спонзорства сепак спортските обложувалници остануваат спонзори на голем дел од фудбалските клубови.
= Надворешни врски =
Онлајн обложувалници
Нарендорф
Нарендорф (Nahrendorf) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Нарендорф се наоѓа во Природниот парк Елбхеен-Вендланд.
Општински единици
Општината Нарендорф се состои од следниве единици:
Асирија
Асирија или Асирското царство настанало од градот Ашур на реката Тигар, на просторот на Северна Месопотамија (денешен Ирак). Во 2400. година п.н.е. царството било значаен трговски центар, кој во 2000. година п.н.е. прераснал во центар на големото царство. Во 1900. година п.н.е. се утврдуваат трговски колонии во Анадолија (денешна Турција). Од 1400. година п.н.е. асирската армија ги освоила краевите и државите кон северот и западот, обезбедувајќи како територија, ѕака и трговија, робови, и плин за себе и за владетелите. Заблагодарувајќи на стравот од моногуте соседни земји кои го имале спрема асирската војска, Асирија успеала да се прошири по целата територија на Блискиот Исток.
Најголемата големина Асирското царство го достигнало во VII век п.н.е. кога се завладеани териториите од Египет до Иран. Сепак, неколку децении подоцна и многу војни за превлат, новото царство и култура Вавилонија под водството на Набукодоносор (од југот на Месопотамија) ја асимилирала Асирија во своето царство.
Војска
Асирската војска била најефикасна "борбена машина" во тоа време. Нејзината репутација често била доволна за да ги уплаши останатите држави од можноста да војуваат против неа. Биле опремени со: железни шлемови, копја и штитови. Во употреба биле и кочии и опсадни машини, за тоа време "чудо од техниката" во вооружувањето.
Градови
До X век п.н.е. градот Асур бил пренаселен. Затоа биле изградени 2 града: Нимруд (IX век п.н.е. - 879. година од страна на кралот Ашурнасирпал II) и Нинива (VII век п.н.е.). Биле познати по велелепните палати и храмови. За Ниниву се знае дека имала полно паркови и градини и егзотични животни: слонови, лавови итн.
Политика
При чинот на крунисувањето, асирскиот владетел се колнел дека ќе го прошири царството. Асирците верувале дека нивниот бог Асур (по кој и градот го добил своето име) сам си го бирал својот владател, па затоа кралот ја имал сета апсолутна моќ. Кралевите сакале да покажуваат колку моќ и богатство имаат преку градење на храмови, палати, освојувачки походи итн. Да се наведе само дека кралот Сенахериб, кој владеел од 704. до 681. годиина п.н.е. воспоставил контрола над средоземниот брег и го уништил Вавилон. Од љубомора е убиен од страната на своите синови. што се однесува со кралиците, позната била Семирамида, која владеела 42 години во IX век п.н.е. За време на нејзиното владеење изградени се познатите "Семирамидини градини", кои во тоа време биле сметани како едно од 7-те светски чуда.
Ендре Кабош
Енде Кабош (5 ноември 1906 - 4 ноември 1944) бил унгарски мечувалец. Тој се натпреварувал поединечно и со тимот на Олимписките игри во 1932 и 1936 година и освоил три златни и една бронзена медал.
Кабош бил забележан на меѓународно ниво по освојувањето на Словачкото првенство во 1928 година. Потоа собрал шест златни и сребрени медали на Европското првенство во 1930-1935 година.
Кабош бил Евреин. За време на Втората светска војна тој бил интерниран пет месеци во камп за принудна работа во Вакс, Унгарија. Тој бил повикан во јуни 1944 година да работи во работните кампови за Евреите во селото Фелсохангони, каде што ги поучувал офицерите на армијата да користат сабја за мечување. Подоцна тој бил префрлен во Будимпешта и добил два коња и количка за транспорт на храна и резерви за други во кампот. На 4 ноември, на ден пред неговиот 38-ми роденден, тој возел на Маргарет Бриџ додека германските војници подготвувале експлозиви за да го разнесат мостот пред да го употреби напредната Црвена армија која во тоа време била околу 150 километри источно од Будимпешта. Кабош починал со многу други и само во 2011 година биле пронајдени само некои неидентификувани скелетни делови, кога мостот се проширил.
Кабош бил примен во Меѓународната еврејска спортска сала на славните во 1986 година.
Самојонизација
Самојонизацијата (или автојонизација) е процес со кој атомите или молекулите спонтано преоѓаат од електронеутрална состојба до пониска со енергија јонизирана состојба.
Атомите можат да самојонизираат кога двата валентни електрони се во возбудена состојба и преку електростатички заемодејства, еден од електроните се испушта, при што атомот се јонизира. Молекулите можат да подлежат на вибрациска самојонизација.
Како пример на молекулска самојонизација е автојонизацијата на водата.
Самојонизирачките состојби се резонантни.
Поспецифично, самојонизацијата се однесува на не-редокс јонизација на молекуларна супстанца. Видете и молекуларна самојонизација.
Горан Станишевски
Горан Станишевски (20 октомври 1980 - 30 јули 2016) — македонски полициски службеник, поранешен воен оператор во специјална единица и граничар. Тој бил убиен по интервенција на пријава за семејно насилство во населбата Средорек во Куманово.
Воена кариера
Станишевски е вработен во Министерството за одбрана на 29 ноември 2001 година. Примен е во Баталјон за специјални намени, каде служи до 2005 година.
Полициска кариера
Во 2005 година е вработен во Министерството за внатрешни работи. Работи во станицата во Гошинце, како дел од Регионалниот центар за гранични работи „Север“, а по две години, во 2007 година добива прекоманда во Полициската станица за гранична контрола во Танушевци.
Во 2009 година е преместен во Секторот за внатрешни работи Куманово, каде работи до 2012 година. Тогаш е преместен во Секторот за гранични работи и миграција и работи во единица за прекуграничен криминал.
Смрт
На 30 јули 2016 година, околу 21:30 часот кумановската болница пријавила во полицијата дека кај нив повредени биле донесени мајка и ќерка. Откако двајца полициски службеници направиле разговор со жртвите констатирале дека се работи за семејно насилство и се упатиле да се справат со извршителот. На асистенција им била пратена патрола од уште двајца службеници меѓу кои бил и Горан Станишевски. Таткото на осомничениот ги предупредил дека лицето боледува од шизофренија.
Кога пристигнале во домот на осомничениот во ромската населба Средорек во Куманово, околу 22 часот, влегле во куќата каде што бил извршителот. Тој мавнал по нив со огледало и со себе зел кујнски нож. Полицајците констатирале дека треба да се повлечат и додека го правеле тоа, извршителот го прободел Станишевски. Горан веднаш бил префрлен во болница, но по кратко време им подлегнал на повредите. Лицето потоа го фрлило ножот и се предало по убедување на татко му.
Ла Бела Ингеборг
Ла Бела Ингеборг (Валборг Елизабет Грунинг, но честопати нарекувана како Бојан), (Јевле 3 април 1890-24 декември 1970) била шведска циркуска принцеза, претставена како „Чудото дете“.
Ингеборг е родена во сиромаштија и донесена на посвојување на четиригодишна возраст од циркуските уметници Јулија Андерсон и Кнут Линдберг. На 15-годишна возраст, таа се омажила за циркуски кловн, Чарлс Базола. Тие патувале низ целиот свет настапувајќи со циркусот Фортуна и Базола.
Откако Ингеборг родила ќерка, Хелен Базола, парот се преселил назад во Јевле. Ингеборг доставувала весници за живот пред да почине во 1970година. Погребана била на гробиштата во Јевле, во гроб со други уметници од циркусот.
Ново Русилово
Географија и местоположба
Селото се наоѓа 2-3 км северно од старото Русилово и 4 км североисточно од Острово. Лежи на надморска височина од 570 м.
Историја
Селото Русилово (Старо Русилово) настрадало во Граѓанската војна, поради што неколку семејства и поединци морале да се преселат во Р. Македонија. По војната започнало иселување во Воден. Во 1950-те жителите постепено почнале да го основаат Ново Русилово на 2-3 км од старото и да го напуштаат дотогашното село.
Старото село е напуштено во 1980-тите, а населението е преселено во денешното, поради поповолната местоположба (крај патот од Воден за Суровичево и Лерин)
Население
Како нова населба, Ново Русилово за првпат се јавува во пописот од 1991 г.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Островско Езеро со седиште во Острово, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Острово, каде спаѓаат и гратчето Острово и селата Друшка, Кадрево и Русилово.
Борис Џепароски
Борис Џепароски (роден во 1973, во Охрид, Македонија – починал на 13 октомври 2020, во Германија) — македонски вајар.
Животот го поминал на релација Охрид-Франкфурт, каде што бил на привремена работа, и иако немал претходно уметничко образование, создавал врвни дела.
Пошироката јавност го запознала во 2006 година, кога ја изработил скулптурата на Свети Наум во природна големина, на влезот од манастирскиот комплекс „Св. Наум“. Ја работешел на своја иницијатива, но со благослов и поддршка на отец Нектариј, старешина на манастирот. Набрзо станала вистинска атракција за посетителите. Самиот тој ја означил како негово врвно и капитално остварување.
Со моторна пила имал изработено многубројни уметнички дела во својата Република Македонија, која неизмерно ја сакал, но и во втората татковина и негов втор дом- Германија.
Џепар, како што го знаат охриѓани се обидел и како дизајнер во изработка на камен. Во знак на голема почит кон Тоше Проески, тој изработил гитара од посебен вид бел и црн камен, која е поставена крај неговиот гроб во Крушево ..
Стари Гробишта (Лесковица)
Стари Гробишта — археолошко наоѓалиште во местото Лесковица општина Штип.
Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика.
Окајама
Окајама е главен град во Чугоку регионот на Јапонија. Градот бил основан на 1 јуни 1889 година.
Од 2017 година, градот има проценето население од 720.841 и густина на население од 910 лица на км².
Градот е место на Кораку-ен, познат како еден од првите три традиционални градини во Јапонија и Окајама замокот, кој е рангиран меѓу најдобрите 100 јапонски замоци.
Период на Сенгоку до ерата на Теншо
Пред Муромачи периодот, Окајама беил еден агол на фармата и вклучувал мал замок изграден од Канемицу. Во периодот Сенгоку, Укита Наои го нападнал Окајама и го нападнал замокот за транспортните ресурси и екстензивно обработливо земјиште во регионот. Наои го преобликувал замокот, го изградил стариот пат Санјо до централниот дел на градот на замокот и ги повикал занаетчиите од внатре и надвор од Бизен провинцијата. Окајама станал политички и економски капитал на провинцијата Бизен.
Едо период
Во 1600 година, Укита Хидеие, кој бил син на Наои и господар на Окајама, изгубил во Битката кај Секигахара. Следната година, Кобајакава Хидаки дошол во Окајама и станал феудален господар на Окајама доменот. Хидаки умрел во 1602, меѓутоа, завршувајќи ја линијата Кобајакава. Икеда Тадатугу, кој бил феудалниот господар на доменот Химеџи, станал следниот господар на Окајама. По овој период, со Окајама владеела Икеда до втората половина на 19 век. Продолжувајќи со својот економски развој, Окајама станал еден од десетте најдобри градови во Јапонија во 18 век. Градот Коркуен бил развиен од четвртиот феудален господар, Икеда Цунамаса.
Од Втората светска војна
За време на економскиот бум во Јапонија од 1960-тите, Окајама брзо се развил како еден од најважните градови во регионите на Чугуку и Шикоку. Во 1972 година, Sanyō Shinkansen започнал служба помеѓу страници. Две години подоцна, услугата Шинкансен била проширена на.
Во 1988 година, Сето-Ōhashi мостот бил отворен, и Окајама директно го поврзал со Шикоку преку железница и пат.
Градот станал основен град во 1996 година и назначен град на 1 април 2009 година.
Географија
Градот Окајама се наоѓа во јужниот дел на префектурата Окајама, кој пак се наоѓа во западниот дел на островот Хоншу. Градот се граничи на југ со Внатрешно Море. Асахи реката го преминува Окајама.
Бидејќи Окајама стана назначен град во 2009 година, градот е поделен на четири Оддели на Јапонија ("ку").
Спојувања
Кооима, Мицу и Акаива области оттогаш се распуштени како резултат на овие спојувања.
Клима
Окајама има блага клима во споредба со поголемиот дел од Јапонија. Градот е рангиран како втор најсув и четврти најсончев град во регионот Чугуку. Климата е класифицирана според Купен климатската класификација како влажна суптропска ( Cfa ).
Локалната клима е доволно топлa во текот на целата година за да ги поддржи маслиновите дрвја. Окајама често се нарекува "Сончевата земја" поради нејзините мали дождови.
Земјоделство
Градот се наоѓа во Окајама рамнинаta, каде што се забележуваат производи од ориз, модар патлиџан и бели кинески коприви. Белите праски и грозје се одгледуваат во планинскиот, северен дел од градот.
Индустрија
Голема Окајама, Урбана област за вработување, има БДП од 63,1 милијарди американски долари од 2010 година. Главните индустрии се машински алати, хемикалии, прехранбени производи и печатење. Конан, областа во јужниот дел на градот, е најразвиената индустриска зона.
Трговија
Окајама е јадрото на градското подрачје, кое ги вклучува градовите Курашики и Соја. Главната комерцијална област е Омотехо, во близина на Окајама замокот и Кораку-ен, и областа околу Окајама станицата. Омотехо има многу покриени марки за шопинг.
Седиштето на Аеон корпорацијата, приватно училиште на англиски јазик со повеќе од 3.000 вработени, се наоѓа во Окајама.
Култура
Замокот Окајама (наречен "Ујо", што значи "вранарски замок") е изграден во 1597 година од Укита Наое, јапонски феудален господар. Бил уништен со бомбардирање во 1945 година за време на Втората светска војна, но реконструиран во 1966 година.
Фестивали
Секој август од 1994 Окајама го видел Момотаро Мацури (фестивал), кој е амалгам на три различни фестивали, вклучувајќи го и фестивалот "Ураја" (огре), кој е еден вид танц Јосакои.
Музика и уметност
Окајама има професионален симфониски оркестар, Окајама симфониски оркестар, кој настапува во Окајама симфониската сала.
Постојат многу музеи во градот, вклучувајќи го Окајама префектуралениот музеј, Окајама префектурален музеј на уметноста, Хајашибара Музеј на уметноста, Окајама Ориент музеј, Јумеји Музејот на уметност, и дигиталниот музеј Окајама.
Кујна
Окајама има неколку традиционални јадења. Нихонго, Баразуши јадење направено со суши ориз, содржи свежа риба од сето копно Море. Киби данго (吉 備 団 子) гели како топчиња направени од прашок од просо и ориз, се добро познати слатки од областа.
Медија
"Санјо Шимбун" е локален весник кој служи за поголемата област на Окајама. Постојат шест телевизиски станици кои служат на областа Окајама и дел од префектурата Кагава. Три FM и три AM радио станици служат и на регионот.
Спорт
Окајама има многу спортски тимови. Во последниве години, биле основани одбојка, тим наречен Окајама галеби и фудбалски клуб Фајано Окајама. Во 2009 година, Фајано Окајама ФК доби промоција на Ј. Лига, највисока фудбалска лига во Јапонија.
Едукација
Окајама универзитетот, основан како медицинско училиште во 1870 и основан во 1949 како национален универзитет, е во градот. Денес, Универзитетот Окајама е еден од најголемите универзитети во Окајама, со 11 факултети и шест дипломирани училишта.
Постојат седум приватни универзитети, три колеџи за млади, 24 средни училишта (16 јавни, осум приватни), седум комбинирани помлади / средни училишта (две јавни, пет приватни), 37 средни училишта (36 општински, еден национален) и 93 основни училишта (91 општински, два приватни) во градот.
Стево Пендаровски
Стево Пендаровски ( во ) — македонски политичар. Тој е петти претседател на Македонија од 12 мај 2019 година.
Поголемиот дел од професионалната кариера го поминал во Министерството за внатрешни работи како безбедносен аналитичар. Во 2000-тите бил советник за национална безбедност и за надворешна политика на двајца македонски претседатели, Борис Трајковси и Бранко Црвенковски. Пендаровски е универзитетски професор и предава на Универзитетот Американ колеџ во Скопје.
Пендаровски првпат бил кандидат за претседател на државата во 2014 година, кога бил кандидат на коалицијата предводена од СДСМ, но не успеал да го победи тогашниот претседател Ѓорге Иванов. Во 2019 година вторпат бил кандидат на претседателски избори, овојпат како консензуален кандидат на СДСМ, ДУИ и десетици други политички партии. Пендаровски успеал да го победи кандидатот на опозициската ВМРО-ДПМНЕ, универзитетската професорка Гордана Силјановска-Давкова.
Рани години и образование
Пендаровски дипломирал на Правниот факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје во 1987 година. Подоцна магистрирал и докторирал на Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Професионална кариера
По дипломирањето во 1987 година, Пендаровски работел во адвокатска канцеларија во Скопје како приправник. Потоа се вработил во Министерството за внатрешни работи, каде што работел во оддел за аналитика. Во 1998 година бил назначен за началник на управата за аналитика и истражување на Министерството за внатрешни работи, а паралелно бил назначен и за портпарол на министерството, како помошник министер за односи со јавност.
Во 2001 година го напуштил министерството и се приклучил на кабинетот на претседателот Борис Трајковски, каде што работел како советник за национална безбедност. Веста за падот на македонскиот претседателски авион во Босна и Херцеговина на 26 февруари 2004 година ја дознал во Даблин, каде што бил претставник на претседателот во државната делегација која тој ден требало да ја поднесе апликацијата на Македонија за членство во Европската унија.
По ненадејната смрт на претседателот Трајковски, Пендаровски бил назначен за претседател на Државната изборна комисија (ДИК) од страна на вршителот на должноста претседател на Републиката Љупчо Јордановски, како „непартиско решение“, а во пресрет на вонредните претседателски избори во 2004 година, но останал да раководи со ДИК до локалните избори во 2005 година и во исто својство учествувал и во спроведувањето на референдумот за територијална реорганизација.
Откако се повлекол од функцијата претседател на Државната изборна комисија, во 2005 година Пендаровски се вратил во претседателскиот кабинет, овојпат како советник на претседателот Бранко Црвенковски за национална безбедност, а понатаму за надворешна политика. Пендаровски го напуштил претседателскиот кабинет во 2009 година, кога завршил претседателскиот мандат на Црвенковски.
Од 2008 година Пендаровски предава на Факултетот за политички науки при Универзитетот Американ колеџ во Скопје. Некои од областите за кои предава и истражува се: меѓународни односи, разузнавање и национална безбедност, геополитика, глобализација, надворешна политика на САД, надворешна и безбедносна политика на ЕУ, малите држави во меѓународните односи и други.
Во политиката
Иако не бил член на политичка партија, на почетокот на 2010-тите години Пендаровски бил политички активен во Социјалдемократскиот сојуз на Македонија. Во тогашната главна опозициона партија тој членувал во Дипломатскиот совет и Советот за ЕУ интеграција на СДСМ, а подоцна бил назначен и за претседател на Советот за безбедност и НАТО интеграција на партијата, како надворешен соработник.
Претседателските избори во 2014 година
Пендаровски бил предложен за кандидат на СДСМ на претседателските избори во 2014 година од сите 76 општински организации на партијата. Тој бил официјално избран за претседателски кандидат на коалицијата предводена од СДСМ на 16-тиот конгрес на партијата на 4 март.
Слоганот на кампањата на Пендаровски на овие избори бил „Македонија заслужува претседател“, а неговата програма се состоела од десет начела.
Првиот круг од овие претседателски избори се одржал на 13 април. Во овој круг Пендаровски добил 326 илјади гласови, 37% од вкупните гласови, и со тоа бил второпласиран, зад тогашниот претседател на државата Ѓорге Иванов, кандидат на владејачката ВМРО-ДПМНЕ. Во првиот круг учествувале и Илјаз Халими од Демократската партија на Албанците (ДПА) кој освоил 38 илјади гласови (4%) и Зоран Поповски од Граѓанската опција за Македонија (ГРОМ) кој освоил 31 илјада гласови (3%). ДУИ не учествувала на овие избори и ги повикала Албанците да ги бојкотираат истите, откако со владејачката ВМРО-ДПМНЕ не успеале да се договорат за консензуален претседателски кандидат. Вториот круг од овие претседателски избори се одржал на 27 април, заедно со предвремени парламентарни избори на кои победила ВМРО-ДПМНЕ. Пендаровски влегол во вториот круг со Ѓорге Иванов. Во овој круг Пендаровски добил речиси 400 илјади гласови, 41% од вкупните гласови, наспроти 534 илјади гласови за Иванов. На овие претседателски избори тогашниот претседател на државата Ѓорге Иванов го освоил вториот претседателски мандат.
Овие избори ги влошиле веќе затегнатите односи меѓу владејачката ВМРО-ДПМНЕ и опозиционата СДСМ. Социјалдемократскиот сојуз на Македонија не ги признал претседателските и парламентарните избори. Лидерот на партијата Зоран Заев посочил дека Никола Груевски и ВМРО-ДПМНЕ го злоупотребиле целиот државен систем исклучиво за партиски интерес, обвинувајќи за низа нерегуларности на изборите, и побарал техничка влада. Како резултат на негодувањето за изборите, СДСМ, како главна опозициона партија, преминал кон неучество во Собранието, со тоа што одлучил да ги врати пратеничките мандати освоени на парламентарните избори, со образложение дека прифаќањето на пратеничките мандати би ѝ дале легитимитет на власта, која според СДСМ била добиена преку кражба на гласови. .
Кратко по одржувањето на изборите, Бранко Црвенковски, лидер на СДСМ до 2013 година, кога на чело на партијата застанал Зоран Заев, говорејќи дека СДСМ е во сериозна криза, една од најтешките од формирањето на партијата, и дека за консолидација на партијата е потребно лидерство со голем кредибилитет и уште поголем обединувачки капацитет, „авторитет кој ги надминува рамките на партијата“, дал спорна изјава, велејќи „не сме решение ни јас, ни Заев“ и го посочил Стево Пендаровски како таков, потсетувајќи дека Пендаровски освоил 400 илјади гласови „под еднакво нерегуларни изборни услови“.
Политичката криза и потоа
Лидерот на СДСМ Зоран Заев подолго време посочувал дека поседува материјали од телефонски разговори кои незаконски биле прислушувани од тогашната власт. Разговорите кои биле доказ за незаконски дејствија извршени од тогашната власт биле јавно објавувани во рамките на проектот „Вистината за Македонија“. Пендаровски го поддржал проектот, велејќи дека и тој бил прислушуван три години пред да стане претседателски кандидат и дека мотивите за тоа биле политички, со знаење на првите луѓе на Министерството за внатрешни работи и Дирекцијата за разузнавање.
Аферата околу незаконски прислушуваните телефонски разговори заедно со други причини за незадоволство од тогашната власт довела до длабока политичка криза во Македонија, која се развивала подолго време, а се интензивирала на крајот на 2014 и почетокот на 2015 година. За решавање на кризата започнале преговори помеѓу политичките партии во Македонија, со посредство на меѓународната заедница, кои во средината на 2015 година резултирале во потпишувањето на Договорот од Пржино. Овој договор, меѓу другото, предвидувал одржување предвремени парламентарни избори, оставка на тогашната влада на Никола Груевски и формирање нова влада која ќе има мандат до изборите.
На предвремените парламентарни избори во 2016 година Пендаровски бил носител на СДСМ во првата изборна единица која го опфаќа регионот на Скопје. По изборите Пендаровски бил пратеник во Собранието.