cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Витица (ботаника)
Биологија
Витиците произлегуваат од преобразувањето на различни органи и може да имаат внатрешна структура на корен, стебло или лист. Во вториот случај, тие можат или да го заменат сечилото на листот, случајот со видовите грашок од трева афака во кој хлорофилската улога на сечилото на листот е пренесена на високо развиените стипули, или да бидат модифицирани летоци, случајот со многу бобовите, како на пр. зрно грашок или треска (Vicia cracca), или стипули, случај на сарсапарила.
Некои ползечки растенија користат други средства за закачување на нивните потпори:
Светско првенство во ракомет за жени 2003
Светско првенство во ракомет за жени 2003 — 16-то Светско првенство во ракомет за жени кое се одржало во Хрватска. На турнирот вкупно учествувале 24 репрезентации.
Златниот медал го освоила репрезентацијата на Франција, победувајќи ја Унгарија во финалето, додека бронзениот медал го освоила Јужна Кореја.
Група А
Натпреварите се играат во Сплит.
<br style="clear:both;" />
Група Б
Натпреварите се играат во Пореч.
<br style="clear:both;" />
Група Ц
Натпреварите се играат во Карловац.
<br style="clear:both;" />
Група Д
Натпреварите се играат во Чаковец.
<br style="clear:both;" />
Група 2.
Натпреварите се играат во Риека.
<br style="clear:both;" />
Зоолошка градина (филм)
„Зоолошка градина“ (англиски: A Zed & Two Noughts) – филм на режисерот Питер Гринавеј (Peter Greenaway) од 1985 година. Режисерот е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Брајан Дикон (Brian Deacon), Ерик Дикон (Eric Deacon), Андреа Фереол (Andréa Ferréol).
Синопсис
Еден автомобил удира во лебед во близината на зоолошката градина. Двете патнички во автомобилот гинат, а возачката Алба ја преживува несреќата, но со ампутирана нога. Опседнати од несреќата, мажите на погинатите патнички, зоолозите, близнаците Оливер и Освалд се впуштаат во љубовна врска со Алба...
Копнеж (расказ)
„Копнеж“ (Тоска) ― расказ на Антон Чехов од 1886 година.
Објавување
Расказот за прв пат бил објавен во изданието на Петербургскаја газета во бројот 26, на 16 јануари (стар стил) 1886 година, потпишано со А. Чехонте. Со мали промени се појави во збирката Шарени раскази (Пёстрые рассказы). Во 1895 година се нашла во антологијата наречена Погледи (руски: Проблески, 1895, преку издавачите Посредник). Во малку ревидирана верзија, Чехов го вклучил во том 3 од неговите Собрани дела објавени од Адолф Маркс во 1899-1901 година.
Синопсис
Неодамна почина синот на превозувачот Јона. Тој очајно и неуспешно се обидува да разговара со луѓето што ги среќава и да им каже колку е скршен. Тој завршува со разговор со својот коњ.
Прием
Расказот бил позитивно оценет од Петербургские Ведомости (бр.167, 1886) и од Н. Ладожски. Леонид Оболенски, пишувајќи за Руское Богатство, го пофалил Чехов за неговата извонредна способност да ја види скриената драма зад измамнички едноставни нешта и го навел „Копнеж“ како совршен пример за тоа. Константин Арсењев во есејот наречен „Писателите на нашето време“ (Вестник Европа, бр.12, 1887) го вклучи „Копнеж“ во својот список на најдобри современи раскази. Лав Толстој го вклучил „Копнеж“ во неговиот личен список на најдобри раскази од Чехов.
Прва книга Макавејска
„Прва книга Макавејска“ — книга од Стариот завет.
Содржина
Откако освојува многу земји, пред смртта, Александар Македонски им го дели царството на своите воени заповедници. За време на владеењето на царот Антиох, голем дел од Израилевите потомци се приклонуваат кон паганството. Антиох, пак, откако го победува египетскиот цар Птоломеј, го разурнува Ерусалим, а потоа, периодично ја опустошува Јудеја. Тој им наредува на Јудејците да живеат по новите закони и обичаи и многумина се покоруваат на царската заповед, а оние кои се верни на божјиот завет се прогонети. Во тоа време, во градот Модин живее Мататија, кој е верен на верата на своите предци. Тој собира бројни приврзаници, кои се одметнуваат од царската власт и живеат скришно во пустината, борејќи се против незнабошците. По смртта, нови водачи на одметниците стануваат неговите синови Симон и Јуда Макавеј.
Јуда Макавеј собира војска и ги прогонува незнабошците, а во неколку наврати ја поразува царската војска и така се стекнува со голема слава. Потоа, тој го обновува жртвеникот на Сионската гора. Јуда Макавејски реди воени успеси против незнабошците, а царот Антиох дознава за тоа и умира од тага. Неговиот син собира голема војска и ги напаѓа Јудејците, но истовремено мора да војува и против соперниците кои сакаат да го преземат царскиот престол. Тогаш, од Рим пристига Димитриј кој го заробува синот на Антиох и го убива, а себеси се прогласува за нов цар. И Димитриј војува против Јуда Макавејски, кој испраќа пратеници во Рим за склучување сојуз. Меѓутоа, Димитриј продолжува да војува против Јудејците и Јуда гине во една битка. По неговата смрт, борбата ја продолжуваат неговите браќа Симон и Јонатан кого го прогласуваат за нов водач на Јудејците. Тие ја продолжуваат борбата против Димитриј, но подоцна двете страни склучуваат примирје.
Соочен со заканата по неговиот престол, царот Димитриј склучува сојуз со Јонатан кого го прогласува за заповедник на Јудеја. Така, Јонатан се населува во Ерусалим и ги обновува градот и тврдината. Истовремено, синот на Антиох Епифан, царот Александар, му испраќа писмо на Јонатан, нудејќи му сојуз, и го прогласува за првосвештеник. Откако дознава за тоа, Димитриј им нуди слобода и самоуправа на Јудејците, како и бројни даночни олеснувања, но Јудејците ја одбиваат неговата понуда. Потоа, Александар ја победува војската на Димитриј, кој гине во борбата. За да ја зацврсти власта, Александар се жени со Клеопатра, ќерката на египетскиот цар Птоломеј, а потоа го поставува Јонатан за намесник на Јудеја и му прави големи почести. Меѓутоа, царот Птоломеј го раскинува сојузот со Александар и му ја зема ќерката, а потоа склучува сојуз со синот на царот Димитриј. Поразениот Александар бега во Арабија, каде е убиен. Синот на Димитриј (кој, исто така, се вика Димитриј) станува нов цар и склучува мир со Јонатан. По смртта на царот Птоломеј, народот и војската стануваат против Димитриј, но Јонатан испраќа своја војска и така го спасува царот. Меѓутоа, Димитриј не ги исполнува ветувањата дадени на Јудејците. Неговата војска повторно се крева на бунт и на власт доаѓа малолетниот син на царот Антиох, кој склучува сојуз со Јонатан. Јонатан, пак, испраќа пратеници во Рим и во Спарта за обновување на старото сојузништво. Тогаш, војсководецот Трифон, служејќи се со измама, го заробува Јонатан.
Народот го избира Симон за нов војсководец и првосвештеник. Трифон бара откуп за да го ослободи Јонатан, но откако ги добива парите, наместо да го изврши ветувањето, тој го убива Јонатан. Симон го закопува својот брат и му гради споменик. Во меѓувреме, Трифон го убива младиот цар Антиох и ја презема власта. Симон, кој добива поддршка од царот Димитриј, гради тврдини и реди големи воени успеси, а за воен заповедник го именува синот Јован. Царот Димитриј, пак, започнува воен поход во Азија и гине во една битка во Мидија. Рим и Спарта го обновуваат сојузништвото со Јудејците, а Јудеја долго време живее во мир. Во земјата пристига синот на царот Димитриј, Антиох Седми, кој ги потврдува власта и привилегиите на Симон, а истовремено започнува војна против Трифон, кој е поразен, но успева да побегне. Тогаш, Антиох го крши сојузот со Јудејците и започнува војна против нив, но Јован успева да ги порази непријателите. Птоломеј, управникот на Ерихонската област, служејќи се со измама, го убива Симон и испраќа луѓе да го убијат и Јован, но тој дознава за тоа и ги убива напаѓачите.
Битката на Неретва (филм)
„Битката на Неретва“ (српскохрватски: Битка на Неретви) — филм на режисерот Вељко Булајиќ од 1969 година. Главните улоги ги играат: Коле Ангеловски, Столе Аранѓеловиќ, Фарук Беголи, Сергеј Бондарчук, Јул Бринер, Франко Неро.
Синопсис
За време на Втората светска војна, стравувајќи од можната сојузничка инвазија на Балканот, германската војска презема голема офанзива против партизаните во западна Босна. Опколени од многубројниот непријател, единствениот пат за партизаните и илјадниците бегалци е мостот на реката Неретва...
Александар Цанков
Александар Цолов Цанков (29 јуни 1879 – 27 јули 1959) бил фашистички политичар од Бугарија. Беше последниот премиер на Царството Бугарија за време на втората светска војна.
Биографија
Професор по политичка економија на Софискиот универзитет од 1910 година. Ја презеде водечката улога во 1923 државен удар во Бугарија на Александар Стамболијски во 1923 година и беше избран да ја предводи коалицијата што го наследи сменетиот премиер. Државниот удар можеше да успее бидејќи Бугарската комунистичка партија зазеде неутрален став кон аграрите наместо да го поддржува Стамболијски. Тој стана премиер на Бугарија на 9 јуни истата година и ја продолжи оваа улога до 4 јануари 1926 година. Во тој период беше лидер на Демократскиот сојуз. Неговиот премиерство беше обележано со длабоки внатрешни борби со Бугарската комунистичка партија, која Цанков ја потиснуваше безмилосно, прогласувајќи воена состојба и ставајќи ги во сила комунистите во 1925 година по обидот за атентат на цар Борис и нападот на катедралата Света Недела. Неговите постапки доведоа до тоа Коминтерната да ја осуди владата како „победничка бугарска фашистичка клика“, додека подоцна го насочи своето внимание кон Аграрната народна унија, кои исто така беа потиснати, но помалку строго.
Следеше краток напад од грчки војници и, иако тие не останаа долго по осудата од Друштвото на народите, земјата остана осакатена од долгови и Цанков беше сменет од функцијата откако не успеа да обезбеди заем за земјата. До овој момент, секоја поддршка за Цанков се намали, бидејќи народот беше уморен од неговото владеење на терор.
Откако беше избркан од влада, Цанков почнал да развива восхит кон фашизмот и набрзо станал поддржувач на Адолф Хитлер. Во 1932 година, тој формираше сопствено Национално социјално движење главно имитирајќи ја Нацистичката партија. Движењето се покажа прилично неважно (иако претставуваше дополнителна фрагментација на владината коалиција), без поддршка од Звено и неуспех да обезбеди нацистичко одобрување, кое во голема мера беше резервирано за Сојуз на бугарски национални легии. Сепак, Цанков беше назначен од нацистите во 1944 година за премиер на бугарската влада формирана во Германија како одговор на владата на Татковинскиот фронт на Кимон Георгиев. По Втората светска војна Цанков побегнал во Аргентина и умрел во Буенос Аирес во 1959 година.
Агонија и екстаза (филм од 1965)
„Агонија и екстаза“ (англиски: The agony and the ecstasy) – филм на режисерот Керол Рид (Carol Reed) од 1965 година. Автор на сценариото е Филип Дан (Phillip Dunne), а тоа е засновано врз истоимениот роман на Ирвинг Стоун (Irving Stone). Главните улоги ги играат: Чарлтон Хестон (Charlton Heston), Рекс Харисон (Rex Harrison), Дајен Клајенто (Diane Cliento), Хари Ендрјус (Harry Andrews), Алберто Лупо (Alberto Lupo) и Адолфо Чели (Adolfo Celi). Филмот го обработува најголемиот уметнички потфат на Микеланџело Буонароти, сликањето на таванот на Сикстинската капела во Ватикан, кое траело од 1508 до 1512 година. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во пет категории, а освоил неколку награди за разни филмски фестивали. Притоа, за потребите на снимањето, ирскиот сликар Николо д’Ардија Карачоло насликал копија на фреските во Сикстинската капела.
Директор над сите
„Директор над сите“ (дански: Direktøren for det hele) – филм на режисерот Ларс фон Трир од 2006 година. Главните улоги ги играат: Јенс Албинус, Петер Ганцлер и Фридрик Пер Фридриксон.
Агонија и екстаза (филм од 1965)
Синопсис
На почетокот од 16 век, додека беснеат војните на Апенинскиот Полуостров, угледниот скулптор Микеланџело (го игра Хестон) работи во каменоломите и работилниците во Фиренца, Карара и другите места. Препознавајќи го како идеален уметник за сликање на таванот на Сикстинската капела во Ватикан, папата Јулиј II (го игра Харисон) го ангажира Микеланџело за да ја заврши работата и тој почнува со сликањето на мотивите на дванаесетте апостоли. Меѓутоа, незадоволен од својата работа, Микеланџело ги уништува фреските и заминува во Карара. Таму, тој доживува визија која го охрабрува, па се враќа во Ватикан и ја продолжува работата според своите нови идеи. Наспроти првичното противење на папата, Микеланџело успева да создаде ремек-дело...
Директор над сите
Синопсис
Сопственикот на една информациско-телекомуникациска фирма сака да ја продаде, но единствената пречка е тоа што поставил фиктивен директор за да ги прикрие недозволените активности на фирмата. Кога потенцијалните купувачи посакуваат да разговараат со директорот, сопственикот изнајмува еден глумец кој треба да го замени директорот во преговорите. Глумецот сфаќа дека на испит е неговиот морал, кој не е на завидно ниво.
Чавдар Војвода
Чавдар бил полулегендарен македонски ајдут војвода од 16 век, водач на група одметници и заштитник на македонскиот народот од османлиската неправда. Ајдуците обично оделе во шумата и воделе герилска војна против владејачките Турци. Чавдар е роден во Егејска Македонија и раководел со бенд од 300 луѓе. Првично бил активен во Штипскиот и Козјакскиот регион, но потоа се преселил во регионот на Софија. Според легендата, тој бил заробен од софискиот паша со измама, но бил спасен од неговиот внук и знаменосец Лалуш Војвода кој ги опустошил имотите на пашата. Се смета дека Чавдар можеби бил еден од ајдуците кои ја нападнале Софија во февруари 1595 година.
Легенда
Еден од најголемите ајдучки фигури во македонскиот фолклор и епски приказни и делумно во Пиринска Македонија култура, Чавдар беше овековечен од македонскиот поет Христо Ботев. Едно од ремек-делата на Ботев, Ајдуците, е за Чавдар, како и голем број народни песни. Името на овој лик го носи Чавдар (марка).
Полуостровот Чавдар во Греамова Земја на Антарктичкиот Полуостров, Антарктикот е именуван по Чавдар.
Иван Матвеич
Иван Матвеич - приказна на А.П. Чехов. Напишана во 1886 година, првпат објавена во Петербуршкиот весник бр. 60 на 3 март 1886 година.
Публикации
Во изменета верзија, приказната била вклучена во збирката Шарени приказни. На 24 март 1899 година, Пјотр Перцов, откако дознал за претстојната публикација, му предложил на Чехов да вклучи неколку приказни од збирката Шарени приказни во неговите собрани дела. Меѓу овие приказни, тој го именувал и „Иван Матвеич“, кој Перцов го нарекол „многу добар“. Чехов, очигледно, одговорил на барањето и ја вклучил приказната во првиот том од собраните дела објавени од Адолф Маркс во 1899-1901 година.
За време на животот на Чехов, приказната била преведена на бугарски, германски и српско-хрватски.
Позадина
Приказната опишана во приказната за Иван Матвеич делумно се случила во биографијата на писателот. Михаил Чехов се присети: „Самиот херој на оваа приказна, Иван Матвеич, беше отпишан од мојот брат Иван, кога, уште пред да стане негов учител, имајќи потреба од пари, отишол низ цела Москва кај писателот П. Д. Боборикин да се запише под неговиот диктат „.
Заплет
"Да, да! Но зошто толку брзаш, драго мое? Седни и кажи ми нешто..."
Иван Матвејич седнува и широко се насмевнува. Речиси секоја вечер тој седи во оваа работна соба и секогаш чувствува нешто извонредно меко, што го привлекува, како да е слично, во гласот и погледот на човекот што учи. Има моменти кога дури и помислува дека ученикот се врзува за него, се навикнува на него, и дека ако го кара што доцни, тоа е едноставно затоа што му недостига муабетот за тарантули и за тоа како ловат златници на Дон.
Литература
Чехов А.П. Иван Матвеич // Чехов А.П. Целосни дела и писма: во 30 тома. Дела: Во 18 тома / Академија на науките на СССР. Институт за светска литература. нив. А.М.Горки. - М .: Наука, 1974-1982 година.
Дали успехот ќе го расипе Рок Хантер
Синопсис
Филмот претставува сатира на популарната култура, холивудската помпа и маркетиншката индустрија која остварува голема заработка од појавата на новиот медиум – телевизијата.
Дамата со куче
Расказот е напишан во 1898 година, за време на престојот на писателот на Јалта, каде што престојувал по совет на лекар, за да види дали топлата клима ќе му помогне да престане со напредната туберкулоза. Внимателниот стил, меланхоличен тон и отсуството на пресврти во заплетот, ниту разрешувањето на судбината на јунакот на крајот, го направија „Дамата со куче“ еден од највлијателните раскази во светската книжевност и миленик на книжевната критика. Владимир Набоков го сметал за еден од најдобрите раскази на сите времиња.
„Дамата со куче“ послужил како предлошка за неколку театарски претстави. Успешно бил адаптиран во истоимениот филм во режија на Јосиф Хајфиц во 1960 година. Исто така, заедно со уште три раскази на Чехов, на Никита Михалков му послужил да го напише сценариото за филмот „Црни очи“ од 1987 година.
Содржина
Оженетиот средовечен банкар Дмитри Гуров ја запознава Ана Сергеевна, мажена млада жена, додека е на одмор во Јалта. И двајцата се длабоко несреќни во нивните бракови. Една недела по средбата, тие започнуваат прељубничка врска. Гуров е голем женкар, а прељубата не му е непозната, додека ова е прва врска на Ана. Кога ќе заврши одморот, Дмитриј се враќа во Москва, а Ана се враќа кај сопругот во гратчето С. Јунакот не може да ја заборави својата љубовница и не може повторно да влезе во секојдневниот живот на Москва. Тој решава да оди во С. и да ја посети Ана. По неколку обиди да ја сретне, тој успева да ја сретне во локалниот театар, каде што ѝ изјавува љубов. Ана му ветува дека ќе дојде во Москва да го посети. Раскажувањето се забрзува и читателот се запознава со тоа дека Ана и Дмитриј редовно се среќаваат во хотели, со голема надеж, но без многу изгледи, дека ќе можат да ја остварат својата љубов надвор од тајните средби меѓу четирите ѕида на хотелските соби.
Празник во Сараево
„Празник во Сараево“ (српскохрватски: Празник у Сарајеву) — филм на режисерот Бењамин Филиповиќ од 1991 година. Главните улоги ги играат: Мустафа Надаревиќ, Слободан Ќустиќ, Сњежана Мартиновиќ, Велимир Бата Живојиновиќ.
Синопсис
Во филмот се прикажуваат активностите на група криминалци кои не крадат во својата земја, туку во странство, а кои во жаргонот се наречени шанери. Тие крадат во европските земји, а за време на празниците се враќаат дома. Тогаш, тие се претвораат во обични луѓе: некои имаат семејства, некои само родители, а некого го напуштила сопругата. По завршувањето на празниците, тие пак се враќаат во странство, оставајќи го животот за некој следен празник...
Ноќта и градот
„Ноќта и градот“ (англиски: Night and the city) – филм на режисерот Жил Дасен (Jules Dassin) од 1950 година. Главните улоги ги играат: Ричард Видмарк (Richard Widmark), Џин Тирни (Gene Tierney), Херберт Лом (Herbert Lom), Френсис Л. Саливен (Francis L. Sullivan), Хју Марлоу (Hugh Marlowe) и Гуги Витерс (Googie Withers). Ова е првиот филм на Дасен по неговото емигрирање во Европа, а многумина сметаат дека е неговото најдобро остварување. Во него, тој го прикажува ноќниот живот на лондонското подземје при што брилијантно ги употребува експресионистичкото светло, острите и необични агли на снимање и речиси документаристичките локации, успевајќи вообичаениот простор да го трансформира во егзотично и необично место.
Синопсис
Ситниот измамник Хари Фабиен (го игра Видмарк) работи во ноќниот клуб „Сребрена лисица“ чиј сопственик е Фил Носерос (го игра Саливен). Фил ја обожава својата жена Хелен (ја игра Витерс) која го презира, но живее со него заради парите. Хари, кој исто така сака да се збогати набрзина, ветува дека на Филовата жена ќе ѝ обезбеди дозвола за точење алкохолни пијалаци која ќе ѝ овозможи да отвори ноќен клуб. Иако претходно измамил многумина и постојнао бега од прогонителите на кои им должи пари, Хари успева да започне нова работа – станува промотер на борење. Затоа, од Фил бара пари на заем, кој се согласува да му биде ортак во работата, но потоа дознава дека Хари ги измамил и него и сопругата, давајќи ѝ лажна дозвола...
РК Струга
Историја
Во март 2019 година, РК Струга прославила 70 години постоење.
Отворено тениско првенство на Австралија 2008 — жени поединечно
Марија Шарапова ја победила Ана Ивановиќ во финалето со 7–5, 6–3 со што ја освоила титулата во женска конкуренција на Отвореното тениско првенство на Австралија 2008. Тоа била нејзината трета гренд слем титула во поединечна конкуренција, а на патот до неа таа не загубила ниту еден сет и не одиграла ниту еден тајбрејк во било кој сет. Со освојувањето на титулата, Шарапова исто така станала првата русинка која ја освоила титулата на Австралијан Опен. За финалистката Ивановиќ ова бил вториот пораз во исто толку финалиња на гренд слем турнирите, иако таа ја освоила титулата на Ролан Гарос само неколку месеци подоцна.
Серена Вилијамс влегла во турнирот како бранителка на титулата, но таа била елиминирана во финалето од Јелена Јанковиќ.
Жустин Енен, чија последователна серија од 33 добиени натпревари по ред датирала од Роџерс купот 2007, конечно била поразена во четвртфиналето од Шарапова.
Агњешка Радвањска станала првата полска тенисерка што стигнала до четвртфиналето во Опен ерата, и првата што го постигнала тоа по Јадвига Једрејовска на Вимблдон 1939 година.
Ова било прво учество на Отвореното тениско првенство на Австралија за подоцнежната победничка Каролина Возњацки, која загубила од Ивановиќ во четврото коло.
Носители
• 🇧🇪 Жустин Енен (четвртфинале)
• 🇷🇺 Светлана Кузњецова (трето коло)
• 🇷🇸 Јелена Јанковиќ (полуфинале)
• 🇷🇸 Ана Ивановиќ (финале)
• 🇷🇺 Марија Шарапова (победник)
• 🇷🇺 Ана Чакветадзе (трето коло)
• 🇺🇸 Серена Вилијамс (четвртфинале)
• 🇺🇸 Венус Вилијамс (четвртфинале)
• 🇸🇰 Даниела Хантухова (полуфинале)
• 🇫🇷 Марион Бартоли (прво коло)
• 🇷🇺 Елена Дементијева (четвртфинале)
• 🇨🇿 Никол Вајдишова (четврто коло)
• 🇫🇷 Татјана Головин (второ коло)
• 🇷🇺 Надја Петрова (четврто коло)
•  Пати Шнидер (второ коло)
• 🇷🇺 Динара Сафина (прво коло)
• 🇮🇱 Шахар Пеер (трето коло)
• 🇦🇹 Зибиле Бамер (второ коло)
• 🇭🇺 Агнеш Шавај (прво коло)
• 🇺🇦 Алона Бондаренко (второ коло)
• 🇷🇺 Вера Звонарева (прво коло)
• 🇨🇳 Ли На (трето коло)
• 🇮🇹 Франческа Скијавоне (трета коло)
• 🇧🇾 Викторија Азаренка (трето коло)
• 🇷🇺 Марија Кириленко (четврто коло)
•  Катарина Среботник (трето коло)
• 🇵🇱 Агњешка Радвањска (четвртфинале)
• 🇫🇷 Виржини Разано (трето коло)
• 🇮🇳 Санија Мирза (трето коло)
• 🇺🇦 Јулија Вакуленко (прво коло)
Книга-перница
„Книга-перница“ (англиски: The Pillow Book) – филм на режисерот Питер Гринавеј (Peter Greenaway) од 1996 година. Режисерот е автор и на сценариото, заедно со Сеј Шонагон (Sei Shonagon). Главните улоги ги играат: Вивиен Ву (Vivian Wu), Јуан Мекгрегор (Ewan McGregor), Јоши Оида (Yoshi Oida), Кен Огата (Ken Ogata) и Хидеко Јушида (Hideko Yushida). Во овој визуелно привлечен, но провокативен филм, Гринавеј ги разгледува односите меѓу телесноста и уметноста.
Синопсис
Нагико (ја игра Ву) израснала во Јапонија, каде нејзиниот татко (го игра Огата) за секој нејзин роденден пишувал благослови на нејзиното лице и на грбот. На секој нејзин роденден, во нивниот дом доаѓал и еден издавач (го игра Оида), кој го уценувал нејзиниот татко, барајќи сексуални услуги. Откако склучиле договорен брак, Нагико немала среќен живот, па го напуштила мажот и избегала во Хонгконг, каде на почетокот живеела во најсиромашниот дел од градот за да се скрие од сопругот и од своето семејство. Подоцна, таа се вработува во модна фирма и станува успешен модел. Тогаш, таа добива желба да ја задоволи страста за калиграфија и бара љубовници според нивната вештина за пишување по нејзиното тело. Средбата со младиот писател Џером (го игра Мекгрегор) ѝ дава идеја и самата де се обиде во калиграфијата. Нејзините први обиди ги одбива издавачот кој во минатото го уценувал татко ѝ, а сега му е љубовник на Џером. Така, Нагико го заведува Џером чие тело ѝ послужува за нејзината прва книга...
Светско првенство во ракомет за жени 2005
Светско првенство во ракомет за жени 2005 — 17-то Светско првенство во ракомет за жени кое се одржало во Русија. На турнирот вкупно учествувале 24 репрезентации.
Златниот медал го освоила репрезентацијата на Русија, победувајќи ја Романија во финалето, додека бронзениот медал го освоила Унгарија.
Група A
Натппреварите се одиграни во Ледена палата.
Сите натпревари се одиграни по UTC+3
Група B
Games played in ПСКК.
Сите натпревари се одиграни по UTC+3
Група C
Натпреварите се играат во Спортски центар Јубилејни (Сала I).
Сите натпревари се одиграни по UTC+3
Група D
Натпреварите се играаТ во Спортски центар Јубилејни (Сала II).
Сите натпревари се одиграни по UTC+3
Главна фаза
Најдобрите два тима од секоја група напредуват во полуфиналето. Трето и четвртопласираните екипи од секоја група се натпреваруват на 5/6 и 7/8-то пласман натпревари, соодветно.
Група I
Сите натпревари се одиграни по UTC+3
Група II
Сите натпревари се одиграни по UTC+3
Дисаѓи
Дисаѓи поставени на животни
Традиционалните дисаѓи користени во превоз со добиток обично се направени од платно, кожа или плетени. Модерните дисаѓи може да бидат правоаголни кутии од тврда пластика. Дисаѓите се ставаат на таков начин што масата на товарот рамномерно се распределува на двете страни на животното. За товарање на коњи, и кога носат особено тешки товари на други животни, тие се поддржани од седлото или самарот за порамномерно распределување на масата на товарот по грбот на животното. Во некои случаи, дополнителни предмети се ставаат на задниот дел на животното, помеѓу дисаѓите.
Панири за велосипеди
Постојат многу видови на дисаѓи за велосипеди. Дисаѓите за патување со велосипед обично се продаваат во парови, наменети да носат доволно опрема за самоодржливи тури во траење со денови или недели. Највообичаеното поставување е да се користат чифт помали дисаѓи (од 10 l до 15 l секоја) ниско монтирани на предниот багажник на велосипедот и пар поголеми на задниот багажник (од 20 l до 30 l секоја).
За ние кои велосипедот го користат за извршување на секојдневни обврски постојат дисаѓи конструирани да носат лаптоп компјутери, папки со документи, облека за пресоблекување или обувки и оброк. Има и дисаѓи кои се претвораат во ранци или чанти за рамо за полесно носење кога не се користат на велосипед.
Дисаѓите конструирани наменски за користење на велосипед биле патентирани од Џон Б. Вуд од Камден, Њу Џерси, во 1884 година. Хартли Алеј конструирал чанта за монтирање на велосипедски управувач и друг велосипед багаж што ги произведувал и продавал под марката Touring Cyclist во 1970-тите па сè до неговото пензионирање во 1984 година.
Изработка
Дисаѓите за велосипеди обично се направени од најлон или друга синтетичка ткаенина што може да се шие, или, во случај на водоотпорни дисаѓи, да се заварува.
Со оглед на тоа што велосипедите често се возат на дожд, многу дисаѓи се направени за сами по себе да бидат водоотпорни. Други вклучуваат вградени или посебни прекривки за дожд како дополнителна опрема. Обликот на дисаѓите може да се биде зацврстен со рамка или зацврстувачка плоча изработена од пластика или метал за да се одржува на место и да се спречи да дојде во контакт со тркалото.
Дисаѓите обично се направени за да се прицврстат на задниот багажник или предниот багажник кои се веќе монтирани на поставена на велосипедот. Отстранливите дисаѓи се закачуваат на горниот раб на решетката и често се држат на место со еден вид брава или еластичен механизам.
Дисаѓи за мотоцикл
Дисаѓите за користење на мотоциклите се генерално тврди кутии со капаци, направени од метал или тврда пластика. Ваквите дисаѓи може трајно да се фиксираат на мотоциклот но може и да се вадат. Меките торби може да бидат од кожа или платно, обично без постојани држачи.
РК Охрид
ГРК Охрид — ракометен клуб од Охрид, Македонија, кој моментално се натпреварува во македонската супер лига.
Историја
ГРК Охрид е основан во 2011 година. Клубот за прв пат влегол во македонската супер лига во сезоната 2013/14, и во својата премиерна сезона завршил на седмото место во регуларниот дел од сезоната и на второто место во плеј-аут разигрувањето.
Во сезоната 2016/17, ГРК Охрид го освоил првото место на табелата во регуларниот дел од супер лигата, а во плеј-оф разигрувањето го освоиле третото место, зад Вардар и Металург, со што обезбедиле премиерно учество во европските натпреварувања.
Во сезоната 2017/18, ГРК Охрид премиерно учествувал во ЕХФ Купот. Во првото квалификациско коло ГРК Охрид бил подобар од холандскиот тим Волендам, а во второто коло бил поразен од португалскиот тим Порто.
Гушев (приказна)
Гушев - приказна на А.П. Чехов. Напишана во 1890 година, првпат објавена на 25 декември 1890 година во весникот Новое времеја.
Приказната е напишана во ноември 1890 година на островот Цејлон, во Коломбо, кога Чехов се враќал од Сахалин. Гушев директно ги одразил живописните впечатоци од патувањето. Чехов се сеќавал на еден таков впечаток: „Во Индискиот Океан, во текот на целото течение на паробродот, тој се фрлаше од палубата во морето од лакот, а потоа го грабна јажето што му било фрлено од крмата. Ова беше неговата бања. Во едно од овие капења, тој недалеку видел ајкула и јато пилот-риби, кои подоцна ги опишал во својата приказна „Гушев“ („А. Чехов и парцели“, стр. 74). Самиот А.П. Чехов на 9 декември 1890 година му напиша на А.С. Суворин: „На пат кон Сингапур, двајца мртви биле фрлени во морето. Кога ќе погледнете како мртов човек, завиткан во платно, лета, салто, во водата, и кога ќе се сетите дека има неколку милји до дното, станува страшно...“
Публикации
Приказната за прв пат е објавена на 25 декември 1890 година, во божиќното издание на Ново време (бр. 5326), со белешка: „Коломбо, 12 ноември“. „Гусев“ била првата приказна на Чехов објавена по неговото враќање од островот Сахалин.
Приказната е поделена во пет поглавја. По некои стилски ревизии, тој бил вклучен во збирката раскази ''Камера бр. 6'' од изданието од 1893 година. Приказната како дел од збирката била препечатена седум пати без промени (1893-1899). Со мали измени, приказната е вклучена во шестиот том од собраните дела на Чехов, објавени од Адолф Маркс во 1899-1901 година.
За време на животот на Чехов, приказната била преведена на бугарски, унгарски, германски, норвешки, полски и француски.
Заплет
Неколку демобилизирани војници, меѓу кои и војникот Гушев и Павел Иванович, за кои никој ништо не знае и кој се открива дека е свештеник, се враќаат дома од Далечниот Исток на брод. Во амбулантата на бродот во сон, Гусев умира од потрошувачка. Неговото тело е завиткано во платнена торба и по кратка молитва, било фрлено во брановите.
Писателот детално опишувало како телото оди на дното покрај јато риба, како е растргнато од ајкула.
На читателите веднаш им се допадна приказната. „Каков шарм на ситницата на Чехов во божиќното издание“ ноември. време“, му напишал П. И. Чајковски на 1 јануари 1891 година на својот брат М. И. Чајковски. „Вашата приказна ... остави длабок впечаток кај сите овде“, го информирал Чехов А.Н. Плешчеев на 12 јануари. „Имате неверојатна фигура на овој протестант“ (LN, стр. 362). Многу подоцна, И.
Критика
Меѓу оние на кои им се допаднала приказната беа Пјотр Чајковски и Алексеј Плешчеев, кои на 12 јануари 1891 година напишаа: „Ви благодарам за приказната во Новите времиња: ја прочитав со задоволство“.
Во писмото до Чехов од 30 декември 1890 година, Иван Леонтиев (псевдоним Иван Шчеглов) се восхитува на приказната: „Каков шарм! Или, поточно, вистината! Во него нема ни сенка на силуета во контурите на лицата, од кои страдале другите ваши претходни есеи - и Гусев и Павел Иванич - уметнички типови од 84-тиот тест. Ваквите воодушевувачки приказни во својата виталност ги уриваат сите мои уметнички теории. За големо уметничко дело потребни се условни рамки, а не затоа што вашиот есеј е толку мрачен, имено, напишан директно од природата, без да се чека да се создаде соодветна рамка? И затоа - дали вреди да се чека со материјали за ... „роман“, кога романите се сега, во наше време, а нема време за читање итн.? г. итн. г. Со еден збор, вашиот „одличен Гушев“ многу ме инспирираше“.
Во 1906 година, Борис Лазаревски во списанието „Руска мисла“ напишал: „Кога излезе комплетната збирка дела, ја прочитав приказната „Гусев“ и бев изненаден како авторот успеал да расплетува таква неверојатна драма на неколку страници, допирајќи ги најдлабоките, речиси универзални прашања на патот“.
ВО. Л. Албов ја рангирал приказната „Гушев“ меѓу оние дела „во кои вниманието на Чехов е насочено кон надворешните услови како причина за смртта на соништата и сонувачите“.
Приказната е објавена во божиќното издание на весникот „Новое времеја“ од 1890 година и многу им се допадна на читателите. „Каква шарм е работата на Чехов во божиќното издание на Новое време“, му напишал Пјотр Чајковски на својот помлад брат Модест.
Сликата на Гусев се вкрсти со сликата на напорниот труд Јегор од книгата „Островот Сахалин“, која беше објавена три години по објавувањето на приказната. Судбината на рускиот селанец, откорнат од неговата мала татковина и доведен до никој не знае каде, стана една од темите во работата на Чехов во текот на овие години.
Врски
https://knigorai.com/books/203577
Интелигентен дневник
„Интелигентен дневник“ - приказна на Антон Павлович Чехов. Напишана во 1885 година, првпат објавено во весникот Петербург, 1885 година, бр. 169 од 23 јуни, потпишан од А. Чехонте. Приказната опишува судење во кое судијата и обвинетиот биле пријатели.
Пред нас е смешна приказна што му се случи на пензионираниот корнет, Архип Елисеих Помоев, кој неочекувано доби судски повик. Но, херојот на Чехов се испостави дека не е извезен со баст ...
Авторот вешто прикажува смешна и актуелна ситуација, дополнувајќи ја со блескави дијалози.
Публикации
Приказната за А.П.Чехов „Интелигентен дневник“ е напишана во 1885 година, првпат објавена во весникот Петербург, 1885 година, бр. 169 од 23 јуни, потпишана од А. Чехонте.
Заплет
Еднаш гласник донел покана до судот до пензионираниот корнет Архип Елисеич Помоев. Во поканата пишувало дека добил жалба од селанецот Григориј Власов, лакејот на Помоев. Судија бил П. Шестикрилов. Помоев ја познавал Петка Шестикрилов, кој му бил пријател и решил дека ова е шега, а Петка решил да го покани да го посети. Но, неговата сопруга, откако ја погледнала поканата, појаснила дека Помоев е повикан на суд како обвинет и не го советувало да оди на суд - нека го решаваат случајот во отсуство. Помоев не се согласил и решил да оди.
Во четвртокот Помоев отишол со својот пријател Ниткин кај Шестикрилов. Тие го фатиле судијата на судење за друг случај, а Помоев бил замолен да почека. Гледајќи ги падовите на светот, тој размислувал: „Ѕверот има толку голема важност! Нема да знаеш! И не се насмевнувајте! Во златен синџир! Фу ти, ти! Како да не беше тој што ја наслика заспаната Агашка со мастило во мојата кујна. Забава! Да, нето таквите луѓе можат да судат? Ве прашувам: дали таквите луѓе можат да судат? Овде треба човек кој е со чинови, солиден... па знаеш, да влее страв, инаку ставаат некој и - на, суди! Хехе…”
Кога дојде редот за случајот Помоев, Гришка раскажа за сите околности на случајот: „Со нив бев, ако сакате, лакеј, во расудување, како камериер... Се знае дека нашиот став е тешка работа, твојата е во - е ... Самите стануваат во девет еден час, а ти биди малку лесна... Господ ги знае, дали облекуваат чизми, или чиблети, или можеби одат цел ден во чевли, но вие чистите сè: чизми, и чиблети, и чевли... Па, господине... Ме викаат да се облечам наутро. Јас, знаете, отидов ... облеков кошула, облеков панталони, чизми ... сè како што треба ... Почнав да облекувам елек ... Така тие велат: „Дај ми, Гришка, чешел. Таа, велат, е во страничниот џеб од нејзиниот мантил. Па, господине ... го претурам ова во мојот страничен џеб, но чешелот изгледаше како да го изеде ѓаволот - не! Јас претурав и претурав и реков: „Да, тука нема чешел, Архип Елисеих! Тие се намуртеа, се качија до палтото и извадија чешел, но не од страничниот џеб, како што беше наредено, туку од напред. „Но, што е ова? Не чешел? “- велат, но пикајте ме со чешел во носот. Така сите заби и одеше по носот. По цел ден, носот крвари“. Судијата го прашал Помоев дали ја признава вината и, бидејќи не добил одговор, ја прекинал средбата. За време на паузата, тој опоменал пријател, побарал да не прави скандал, вети дека ќе ја реши работата. Сепак, Помоев неочекувано побарал да го затвори Гришка, иако бил невин.
Судењето за Помоев заврши со казна од десет рубли, но Шестикрилов вети дека ќе ги плати овие пари за Помоев, за да не направи многу врева. Помоев можеше да разбере зошто Гришка не беше затворен: „Некако се осмелува да поднесе жалби против мене? „Ова го навело до идејата дека неговата пријателка Петка воопшто не е способна да биде судија:“ Тој е љубезен, образован, услужлив човек, но ... не е добар! Тој не знае како навистина да суди ... Иако е штета, но тој ќе мора да штрајкува во следните три години! Мора да! . . »
Светско првенство во ракомет за жени 2007
Светско првенство во ракомет за жени 2007 — 18-то Светско првенство во ракомет за жени кое се одржало во Франција. На турнирот вкупно учествувале 24 репрезентации.
Златниот медал го освоила репрезентацијата на Русија, победувајќи ја Норвешка во финалето, додека бронзениот медал го освоила Германија.
Именден (приказна) од А. Чехов
Денот на името е расказ на Антон Павлович Чехов. Напишано во 1888 година, првпат објавено во 1888 година во списанието Северни Вестник бр. 11 со потпис „Антон Чехов“.
Публикации
Приказната на А.П. Чехов „Ден на името“ е напишана во 1888 година. Напишано по налог на уредниците на литературното списание „Северни Вестник“, првпат објавено во 1888 година во списанието „ Северни Вестник “ бр. 11 со потпис „Антон Чехов“. Влегло во собраните дела на А. Чехов, објавени од А. Ф. Маркс. Во 1893 година го објавил во збирката „ Медијатор “.
За време на животот на Чехов, приказната била преведена на германски, српско-хрватски и шведски.
Заплет
Приказна А. Чехов се состоела од пет дела. Дејството се одвивало во куќата на двојката Олга Михајловна и Пјотр Дмитрич. Олга Михајловна била во седмиот месец од бременоста. Гостите била поканети на прославата на именденот на Петар Дмитрич. Празничната врева многу ѝ тежело на Олга Михајловна. „Таа сакаше да побегне од дома, да седне под сенка и да се одмори во мислите на детето што требаше да и се роди за два месеци“.
И овој пат отиде до клупата, седна и почна да размислува; но во нејзината имагинација, наместо малиот човек, имаше големи луѓе, од кои таа штотуку замина. Таа беше многу вознемирена што таа, водителка, ги остави гостите; и се присети како, на вечерата, нејзиниот сопруг Пјотр Дмитрич и нејзиниот вујко Николај Николаевич се расправаа за судењето на поротата, за печатот и за образованието на жените; сопругот, како и обично, се расправаше за да се пофали со својата конзервативност пред гостите и што е најважно, за да не се согласува со својот вујко, кого не го сакаше; вујкото му противрече и му замеруваше на секој негов збор за да им покаже на гостите дека тој, вујко, и покрај неговите 59 години, сè уште ја задржал младешката свежина на духот и слободата на мислата. И самата Олга Михајловна, на крајот на вечерата, не можеше да издржи и почна несмасно да ги брани женските курсеви - не затоа што на овие курсеви им требаше заштита, туку едноставно затоа што сакаше да го изнервира својот сопруг, кој, според нејзиното мислење, беше нефер. На гостите им здодеа овој спор, но сите најдоа дека е потребно да интервенираат и многу разговараа, иако сите немаа никаква врска со судењата на поротата или образованието на жените ...
По вечерата, домаќините и гостите излегле на прошетка во градината. Олга Михајловна исто така излезе да седне покрај колибата. Во тоа време покрај неа поминаа Пјотр Дмитрич и Љубочка. Олга Михајловна се скрила во колиба и ги слушала нивните разговори. Пјотр Дмитрич и кажа на Љуба како некогаш бил изведен пред суд. Својата приказна ја придружуваше со зборовите: „Имаме таква наредба да можеш да зборуваш неодобрувачки за сонцето, месечината, што било, но Господ да те благослови да ги допреш либералите! Господ да те спаси! Либералот е таа расипана сува печурка која, ако случајно ја допрете со прстот, ќе ве обви во облак од прашина“.
Олга Михајловна била многу љубоморна на нејзиниот сопруг, но верувала дека Љубочка не е опасна. Сепак, таа била загрижена дека „Пјотр Дмитрич не припаѓа на нејзината половина ...“ Тогаш Олга Михајловна размислувала да живее заедно со нејзиниот сопруг и се врати кај гостите. Вечерта гостите се возеле на чамци и се забавувале. Подоцна, Олга Михајловна се почувствувала лошо и се вратила дома. Се породила и родила мртво бебе. Жената била обземена од рамнодушност кон животот.
Критика
Во животните критички прегледи на приказната, било забележана нејзината длабочина на психолошка анализа и уметност. Колумнист на весникот „Вести на денот“ В. ВО. Кузмин напишал: „Приказната е напишана маестрално: светло, топло, уметнички, едноставно и вистинито <…> Моментот на психолошка криза кај болна жена е одлично обележан...“. Длабочината на психолошката анализа беше забележана од Н. Веневич и критичарот А-б.
Рецензентите на списанието укажаа на долготрајниот заплет на приказната. Да. И. Введенски пишувал за „бескрајната низа“ детали што му штетат на „уметничкиот интегритет“, Н. Ладожски верувал дека приказната е „долга и досадна“.
РК Младост Богданци
РК Младост 1977 - ракометен клуб од Богданци, Македонија. Клубот моментално се натпреварува во Првата лига.
Историја
Во јули 2018 година, клубот го сменил своето име од Академија Младост во Младост Богданци. Во средината на август 2020 година, се преобразил во акционерско друштво и притоа го сменил називот во Младост 1977 А.Д.
Емил Димитров
Емил Димитров (23 декември 1940 во Плевен – 30 март 2005 во Софија ) бил пејач, музичар и композитор од Бугарија. Тој беше популарен по неговите песни „Ако си дал“, „Нашиот сигнал“, „Само еден живот“, „Џулија“, „ Арлекино“, и други. Димитров беше исклучително плоден уметник, со 400 песни на неговиот репертоар, а 280 од нив се од негова композиција; тој во својот живот издаде 30 албуми.
Роден е како син на илузионистот Факира Мити. Во 1970 година тој потпиша договор со француската издавачка куќа ЕМИ Пате-Маркони, која го издаде неговиот прв сингл на француски јазик „L'amour c'est toi“. Неговата песна Моника е распродадена со тираж од над 500.000 примероци во Германија и 100.000 примероци во Белгија.
Според американското списание Билборд, Емил Димитров има продадено над 40 милиони копии од своите албуми во земјите во Источна Европа и СССР.
Историјата на едно трговско претпријатие
Приказната за трговско претпријатие е приказна на рускиот писател А.П.Чехов, напишана во 1892 година.
Објавување
Приказната ја напишал Чехов приближно помеѓу 5 и 31 март 1892 година, за време на престојот на писателот во неговиот имот Мелихово. Во истиот период ги пишувал расказите „ Фрагмент “ и „ Од тетратката на еден стар учител “, кои исто така решил да ги испрати во списанието „ Шардс “, каде што дотогаш не бил објавен повеќе од пет години.
Андреј Андреевич Сидоров наследил четири илјади рубли од својата мајка и решил да отвори книжарница со овие пари. И таква продавница беше итно потребна. Градот стагнира во незнаење и предрасуди; старците оделе само во бања, службениците играле карти и пукале вотка, дамите озборувале, младите живееле без идеали, девојките од ден на ден сонувале за брак и јаделе леќата, сопрузите ги тепале жените, а свињите се шетале по улиците.
„Идеи, повеќе идеи! помисли Андреј Андреевич. „Оди!“
Приказната „Приказната за една трговска компанија“ првпат била објавена во списанието „ Шардс “ на 2 мај 1892 година (во издание бр. 18) под псевдонимот „Рук“. Познато е дека Чехов не го потпишал овој псевдоним „Рук“ порано во „Шардс“ и му го напишал следново на уредникот на списанието Н. А. Леикин за неговиот избор: „Чехонте веќе е укинат од мене“, тој го мотивирал овој потпис во писмо до Н. ).