Сметачко_памтење
Системски параметри
Со помош на базни, индекси и гранични регистри и употреба на податочни дескриптори се постигнуваат ефекти на поделбата на меморијата и виртуелност. Принципот на поделба и трансформација на страниците од секундарната меморија дозволува обработка на големи програми и податочни полиња во мали примарни мемории и истовремена работа на повеќе корисници. Една страница е фиксен блок на меморија, на пример 1КВ. Странична рамска е блок мемориски локации со фиксно одредени граници. Сртраничење е хардверска или софтверска метода за пресметување страници од секундарната и главната меморија, а по потреба и во обратна насока. Оваа метода овозможува виртуелно мемориско адресирање, односно го решава проблемот на мемориската ферментација. За да се оствари концептот на странчење и виртуелност мора да се води евиденција за страниците што се во примарната меморија и за потребата од префрлање страница од главната во секундарната меморија. Сето ова се остварува со помош на поделбата на страниците каде се запишуваат логичките адреси. По префрлањето во страничната рамска на главната меморија се користат физички адреси. Сигналот што се генерира кога постои потреба од трансфер на страница е наречен странична грешка. Во случај на промена на содржината на страницата се генерира потреба од нејзиното префрлање назад во секундарната меморија, во страничната табела таа се обележува со посебно одреден дескриптор. Обично оперативниот систем го менува обработувачот кон друг корисник секогаш кога ја префрла страницата во било која насока од секундарната во главната меморија или обратно со што обработувачот се ослободува од мртвото време на чекање. Работата и контролата на префрлање страници ја презема контролната единица или меморискиот арбитер. Принципот на виртуелната меморија дава процедури за униформно адресирање, делејќи ја меморијата на мали делови, така што голем број корисници истовремено можат да ја делат меморијата. Доста често се појавуваат податоци или програми што истовремено можат да се делат меѓу повеќе корисници. Техниката на страничење е техника со користење на блокови со фиксна големина. Постои и друга техника која користи блокови со променлива големина сегментирање и се користи за поддржување на помоќни методи на заштита и делење на адресен простор. Многу архитектури го делат адресниот простор на големи блокови со фиксна големина со што ја поедноставуваат заштитата помеѓу оперативниот систем и корисничките програми и ја зголемуваат ефикасноста во имплементација на страничењето. Сегмент е блок на виртуелната меморија. Виртуелната мемориска адреса за сегментарната меморија се формира од сегментен, страничен или линиски број. Сегментирање е хардверска или софтверска метода за поделба на виртуелната меморија на повеќе сегменти. Ова дозволува корисникот засебно да употребува повеќе сегменти за неговата потреба и сегменти што ќе ги дели со други корисници. Сето тоа може да се разгледува на венови дијаграми за пресек на множества. На пример нека има три множества А, В и С асоцирани кон секој корисник, поделени на сегменти така што сите меѓусебни пресеци се содржани во некој сегмент. Во тој случај пресекот на сите три множества е сегмент што ќе се користи од сите три корисници и нема потреба од префрлање на овој сегмент во меморијата засебно за секој корисник. Сите можни пресеци меѓу два корисника на сличен начин ќе бидат поделени меѓу корисниците. На сличен начин страничењето може да се разгледува како две можества од кои главната меморија е со помала големина во однос на множеството дефинирано според потребите на програмата што треба да се изведува. Ефектот на страничење е всушност ефект на прозорец што се движи во рамките на дефинираното множество и во даден момент само тој дел од потребната меморија се користи во главната меморија. Страничењето е практично поделбата на виртуелната меморија во мали блокови со цел виртуелните мемориски блокови да се пресликуваат кон физичката главна меморија со помош на табелата за страници. Сегментирањето е начин на поделба на виртуелната меморија во блокови од повеќе виртуелни страници. Сегментите можат да добијат симболички имиња и не се ограничуваат според просторните граници за виртуелните страници. Секој корисник има своја сегментна табела аналогна на табелата на страници. Разликата меѓу техниките на страничење и сегментирањето е одредена со тоа што страничењето е поделбата на меморијата според една димензија, додека сегментирањето може да се разгледува како дво- или повеќедимензионална поделба, што ја дели меморијата на мали сегменти, додека одредени множества на вакви сегменти формираат страници.