cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Стронциум
Ефект врз човечкото тело
Човечкото тело апсорбира стронциум како да е негов полесен конгенериран калциум. Бидејќи елементите се хемиски многу слични, стабилните изотопи на стронциум не претставуваат значајна здравствена закана. Просечниот човек има внес од околу два милиграма стронциум дневно. Кај возрасните, конзумирањето на стронциум има тенденција да се закачи само на површината на коските, но кај децата, стронциумот може да го замени калциумот во минералот на растечките коски и на тој начин да доведе до проблеми со растот на коските.
Биолошкиот полуживот на стронциум кај луѓето е објавен различно од 14 до 600 дена, 1000 дена, 18 години, 30 години и, во горната граница, 49 години. Широките објавени биолошки бројки за полуживот се објаснуваат со комплексниот метаболизам на стронциум во телото. Сепак, со проседување на сите патеки на екскреција, вкупниот биолошки полуживот се проценува на околу 18 години. Стапката на елиминација на стронциум е силно погодена од возраста и полот, поради разликите во коскениот метаболизам.
Се покажа дека стронциум ја инхибира сетилната иритација кога се применува локално на кожата. Се покажало дека локално се применува, стронциумот ја забрзува стапката на обновување на бариерата на епидермалната проницаемост (бариера на кожата).
Јован Рајиќ
Јован Рајиќ (21 септември 1726 – 22 декември 1801) бил српски писател, историчар, патник и педагог, кој се смета за еден од најголемите српски академици во 18 век. Тој бил еден од најзначајните претставници на српската барокна литература заедно со Захарије Орфелин, Павле Јулинац, Василије III Петровиќ-Његош, Симеон Кончаревиќ, Симеон Пишчевиќ и други (иако работел во првата половина на 18 век, како барокни трендови. Српската литература се појавила кон крајот на 17 век).
Рајиќ бил претходник на модерната српска историографија и е споредуван со важноста на Николај Карамзин за руската историографија.
Биографија
Починал во српскиот манастир Ковиљ на 22 декември 1801 година.
NGC 3739
NGC 3739 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3739 се споменува и како UGC 6564, MCG 4-27-71, CGCG 126-105.
Откривање
Објектот е откриен на 16 март 1869 година од страна на Ото Вилхелм фон Струве, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3739 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3739 има привидни димензии од 1,1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 17°.
Други поделби
Проучување на NGC 3739 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35841. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1982. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Менски јазик
Менски јазик — нилосахарски јазик зборуван во Етиопија од мен народот. Во последно време јазикот почнува да се пишува се гез азбука, но според одлука во 2007 година, јазикот треба да се пишува со латиница. Јазикот има два дијалекти: бодиски и тишена дијалект.
Милорад Митровиќ (поет)
'''Милорад Ј. Митровиќ''' (20 февруари 1867 – 15 мај 1907 година) бил српски лирски поет.
Биографија
Роден е во Белград во февруари 1867 година, а се школувал во тамошната гимназија. Завршил правен факултет на белградската Голема школа (Велика Школа), а во адвокатурата бил повикан во 1891 година. Митровиќ беше назначен во судската палата во Ужице. Во истото својство служел и во Чачак, Мионица, Смедерево и Књажевац, а судија станал во 1897 година. Следната година бил разрешен од должноста, поради политички причини.
Под новата управа во 1900 година го прифатил назначувањето за судија во Шабац, а подоцна бил именуван за секретар на Апелациониот суд во Белград. Во извршувањето на своите значајни должности тој многу му се заљубил на српскиот народ. Духот во кој дејствуваше и целите што постојано ги поставуваше пред себе придонесоа за смирување на партиските непријателства, за промовирање на доброволно потчинување на законите, на имотот на трговијата и за проширување и подобрување на образованието. Во однос на големите прашања од тоа време, неговите ставови беа спротивни на оние на владата. Ова доведе до негово отповикување од страна на владата во 1903 година, чекор што се покажа длабоко непопуларен. Тој се изјасни за правда, а истата година беше вратен на функцијата секретар на Апелациониот суд.
Тој беше секретар на Апелациониот суд кога почина на 15 мај 1907 година, жртва на туберкулоза.
Работи
Тој дошол да пишува поезија под влијание на неговиот пријател Воислав Илиќ. Во тековните стихови, без многу лични референци, тој користел мотиви од средновековна Западна Европа, ги опишал сопствените искуства, неговиот бунт против владата на угнетувањето, неговиот ужас на општествениот систем што постоел во тоа време итн.
Митровиќ е најпознат по „Књиге о Љубави“ ( Книга за љубовта, 1899) и неговата политичка сатира „Пригодне песме“ ( Комеморативни песни, 1903). Оставил неколку недовршени епски песни, меѓу кои и „Пенелопа“. По смртта на Воислав Илиќ, извесно време најистакнат српски литар беше Милорад Митровиќ. Се смета за еден од најдобрите и најперспективните поети на неговата генерација пред да умре како прерана смрт, како големиот поет Воислав Илиќ, обајцата жртви на конзумирањето. Влијанието на Илиќ не беше ограничено само на Митровиќ, туку ги опфати и младите поети кои почнаа да пишуваат во текот на 1890-тите. Меѓу овие поети биле Јован Дучиќ, Милета Јакшиќ и Алекса Шантиќ.
Многу од поемите на Митровиќ биле препишани во песни. Добра илустрација се популарните песни како што се: „Била једном ружа једна“ (Некогаш беше роза); „Свиња реформатор“ (Свински реформатор); „Дон Рамиро“; „Папучица“ (Папучи); и „Сигурна Песма“ (Одредена песна).
Стадион Ренато Дал'Ара
Стадион Ренато Дал'Ара е повеќенаменски стадион во Болоња, Италија. На него својте домашни натпревари ги игра фудбалската екипа ФК Болоња 1909.
Стадионот е со сместивост од 38,279 седечки места. Изграден е во 1925 година, а официјално отворен две години подоцна. Името го добил по Ренато Дал'Ара, поранешниот претседател на Болоња во триесеттите години на 20 век. Последен пат стадионот бил реновиран во 2015 година.
Стадионот Ренато Дал'Ара бил домаќин и на натпревари на две светски првенства во 1934 и 1990 година.
Асикуа
Асикуа (Acequia) е град во округот Минидока во сојузната држава Ајдахо, САД. Асикуа според пописот од 2000 година броел 144 жители и опфаќал површина од 0,8 км2. Се наоѓа на 1,270 m надморска височина. Поштенскиот број на Асикуа е 83350, а повикувачкиот број 208.
Руфче Спасеноски
Руфче Тофилов Спасеноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од селско семејство, кое претежно се занимавало со земјоделие. Во есента 1944 година стапил во единиците на НОВ во составот на Петнаесеттата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Кичево и Струга, а потоа во составот на Петнаесеттиот македонски корпус, заминал на Сремскиот Фронт. Загинал во борба со германците кај Врпоље во април 1945 година.
Фатничко Поле
Фатничко Поле е карстно поле во Источна Херцеговина, во Општина Билеќа, околу 3 километри југоситочно од Дабарско Поле. Зазема површина од околу 9,6 км2 и се наоѓа на надморска височина од 460-500 метри помеѓу планините Косматуша, Брусник, Врањевиќ, Кук, Обло Брдо (планина) и Груба Глава. Прежагата Хумац (510 м) го дели полето на Горно и Долно. Изградено е од варовник на горна креда.
Во североисточниот раб на Горното Поле се наоѓаат голем број на извори, додека на југоисток на Долното Поле се протегаат понорите Пасмица. Во дното е всечено сувото корито на Фатничка Река, кое за време на пообилните есенски дождови се полни со вода. Кога понорите не можат да ја примат сета вода, полето се плави од ноември до мај. Популацијата се занимава претежно со земјоделство и сточарство. Најзначајните населби се на североисточните падини — Фатница, Калац и Ораховица.
Менси
Менси (фр. Maincy) — општина во Франција која се наоѓа во департманот Сена и Марна, во регионот Ил де Франс.
Демографија
Мештаните се нарекуваат Maincéens.
Според пописот од 1999, селото брои 1,693 жители.
298 п.н.е.
298 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 298. година пред новата ера, 298. од првиот милениум п.н.е., 98. од 3 век п.н.е. и деветта од 290-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5210 и 5211 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4452 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3462 и 3463 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 455.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 298 година се протега во 2338 и 2339, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2398 и 2399 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 245. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 947 и 946 исламска година пред хиџра.
Охлони
Охлони, претходно познати и како Костаноани (од costeño, крајбрежен жител) се племе на домородни Американци од севернокалифорнискиот брег. Кога шпанските истражувачи и мисионери пристигнаа во северна Калифорнија кон крајот на осумнаесетиот век, Охлоните ја населуваа областа од Санфранцискиот залив преку Монтерејскиот зали в до долната Салинашка долина. Охлоните зборуваа повеќе различни јазици. Охлонските јазици се група во утијанското јазично семејство.
Охлоните денеска припаѓаат на повеќе географски различни групи со живеалишта во и надвор од нивната домородна територија. Припадниците на Тамиен нацијата се директни наследници на Охлоните од Сантакларската долина кои зборувале на тамиенскиот јазик. Племето Мавекма Охлони живее во Заливската област на Сан Франциско и се состои од Охлони кои потекнуваат во областа околу мисиите Сан Хозе, Санта Клара и Сан Франциско. Охлони Еселен нацијата се состои од потомци од мешани бракови меѓу Румсен Костаноани и Еселен племињата околу мисијата Сан Матео Боромео, со седиште во Монтереј. Други помали заедници на Охлони живеат во околните области.
Микрофон
Микрофон (или звукопримач) — еден вид на претворач, т.е. уред кој ја претвора енергијата од една форма во друга. Микрофоните ја претвораат акустичната енергија (звучните бранови) во електрична енергија (аудиосигнал). Различни видови на микрофонот имаат различни начини за претворање на енергија, но сите тие ќе имаат едно нешто заедничко: на опната (дијафрагма). Ова е парче тенок материјал (како што е хартија, пластика или алуминиум), која трепери кога е погоден од звучните бранови. Во една типична рачни микрофон како онаа подолу, опната се наоѓа во главата на микрофон. Кога опната трепери, тоа предизвикува други компоненти во микрофонот да треперат. Овие треперења се претвораат во електрична струја која станува аудиосигнал.
Кај сметачите
Кај сметачите, микрофонот е еден од поновите влезни уреди во сметачот, затоа што на сметачките системи им претставува проблем да разликуваат повеќе тонови.
Габриски јазик
Преглед
Според податоците од 2000 година, јазикот го зборуваат околу 34.400 жители. Јазикот се зборува во селата Дарбе и Дормон, југозападно од Лаи во регионот Танџиле во Чад. Јазикот се пишува на латиница, луѓето се претежно Христијани. Познати се три дијалекти на јазикот, бурувански, дарбејски и мондејски.
Дренови
Дренови —   на цветни растенија од т дреновидни (Cornales) со светска распространетост. Опфаќа околу 110 а — претежно дрва и грмушки кои можат да бидат листопадни или зимзелени. Имаат спротивни или наизменични прости листови, четириделни или петделни цветови насобрани во соцветија или главичести групи, како и јаткасти плодови. Во северните умерени предели, најзастапени се два рода: дренот (Cornus) и тупелото (Nyssa).
Родови
дренови (Cornaceae) sensu stricto: тупела (Nyssaceae):
Атомик Сити
Атомик Сити (Atomic City) е град во округот Бингам во сојузната држава Ајдахо, САД. Атомик Сити според пописот од 2000 година броел 25 жители и опфаќал површина од 0,3 км2. Се наоѓа на 528 m надморска височина. Поштенскиот број на Атомик Сити е 83215, а повикувачкиот број 208.
Манугијан Меншион
Манугијан Меншион (Manoogian Mansion) е куќата на градоначалникот на Детроит, Мичиген. Се наоѓа на источната страна на градот, до Индијан Село и реката Детроит. Направена е во 1928 година за $300,000. Алекс Манугијан ја купи куќата во 1939 и во 1966 го даде на градот. Меншионот има 372 м2 со 15 спални.
Мажучиште
Мажучиште — село во Општина Прилеп, во Прилепското Поле, во околината на градот Прилеп.
Географија и местоположба
Селото Мажучиште е рамничарско село. Сместено е во Прилепско Поле, оддалечено 8 километри северно од градот Прилеп. Атарот на селото граничи со атарите на селата: Варош на југоисток, Големо Коњари на југозапад, Заполжани на запад и Новоселани, Сенокос и Горно Село на север. Покрај селото поминува регионалниот пат R513 Прилеп - Македонски Брод - Кичево.
Историја
Мажучиште е старо село, што се гледа по старите родови кои претежно живеат во Горно Маало. За време на ослободувањето од Турците, селото е затекнато како чифчиска населба, при што само 10 домаќинства имале своја земја. Сопственици на чифлиците биле: Аџи Муто, Аџи Мето, Шериф, Мамуд, Дурмиш, Асан, Мамут Дуро од Прилеп и Рамадан Курто од Дебар.
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) и имало 50 семејства, 3 неженети и 1 вдовица, сите христијани.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Мажучиште живееле 640 жители Македонци. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 256 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Мажучиште живеат 346 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 275 жители, од кои 251 Македонец, 4 Албанци, 4 останати и 16 лица без податоци.
Родови
Мажучиште е македонско село.
Родови во Мажучиште се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1446 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 237 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во селото се наоѓа црквата „Пресвета Богородица“.
Мехмед Паша Бушатлија
Мехмед Паша Бушатлија или Махмуд Паша, бил албански паша од фамилијата Бушати и полунезависен феудалец во Османлиското Царство. Откако ги елиминирал двете противнички фамили во Скадарската област се прогласил за паша и го основал Скадарскиот пашалук. Како Паша владеел од 1768 - 1774 година. Неговата власт се проширила и во северозападниот дел на Македонија, во Охридско, Дебарско и Скопско. Спред венецијанскиот конзул од Драч, во 1772 годна Махмуд станал многу силен, а неговата власт се проширила до Битола и дека загосподарил со тврдините на Охрид и Елбасан.
Скијатос
Скијатос (Σκιάθος, ; латинизани верзии: Sciathos and Sciathus) — мал грчки остров во северозападното Егејско Море. Скијатос е најзападниот остров во групата на северни Споради, источно од полуостровот Пелион во Магнезија на копното, и западно од островот Скопелос.
Географија
Островот има североисточен кон југозападен правец и е околу 12 километри долг и 6 километри широк во просек. Крајбрежјето е исполнето со околу 65 песочни плажи, мали заливи, ртови и полуострови. На југоисточните и југозападните делови има благи падини односно таму се наоѓаат песочните плажи, населби и објекти. Теренот е ридски, но погруб е северниот брег со највисок врв од 443 метри. На овој врв има кула за комуникации. Главен град е Скијатос и заедно со аеродромот се наоѓаат на североисток веднаш до лагуната. Други населби по должина на крајбрежјето се Хенемос, Каливи, Тролос и Куконарис. Општината Скијатос ги вклучува и островчињата Tsougria (Цугриа), Tsougriaki(Цугриаки), Maragos(Марагос), Arkos(Аркос), Troulonisi(Трулониси) и Aspronisi(Аспрониси). Тие се расфрлени неколку километри од југоисточното крајбрежје и се јасно видливи од градот и плажите. Поголемиот остров на Скијатос е видлив од самиот град Скијатос со неговите подалечни островчиња Евбеја и Скирос. Вкупната површина на Скијатос е 50 километри квадрати. Главниот асфалтиран пат се протега сè до југоисточниот дел на островот кој се разгранува на неколку потесни патчиња кон внатрешнината на северниот брег. Обработливо земјиште го има околу сите поголеми населби на островот. И покрај малите димензии што ги поседува Скијатос сепак поради песочните плажи и шумовитиот пејзаж овој остров е доста популарно одредиште. Околу 60 години најчесто песочните плажи се расфрлени насекаде околу 44 километри до крајбрежјето. Некои од нив се Трулос, Вромолимнос, Кукунарис, Аселинос, Мегали Амос и Мандраки. Поголем дел од островот е обраснат со Алеп бор и борова шума. Во Кукунарис има и втора лагуна и плажата е доста ситна и доста популарна. Шумата на островот главно е концентрирана на југозападните и северните делови но присуството на борови дрвја е низ целиот остров.
Историја
Во антички времиња, островот одиграл мала улога во текот на персиските војни. Во 480 г. п.н.е флотата на персискиот цар Херхес била погодена од бура и бил разурнат во карбите на брегот Скијатос. После бурата, грчката флота ги блокираше соседните мориња со цел да ја спречи поморската инвазија и одредбите за непријателот на 300 Спартанци кои стоеле херојски на преминот Термопилите. Персиската флота била поразена во Артемисиум и конечно уништени во Битката кај Саламис една година подоцна. Градот бил уништен од страна на Филип V Македонски во 200 год п.н.е.
Во 1207 година браќата Гизи го заробиле островот и го изградиле Буртзи(мала венецијанска стилизирана тврдина) слична на онаа во Нафплио(островче надвор од градот Скијатос ) за да го заштитат капиталот од страна на пиратите. Но, Буртзи бил неефикасен во заштитата на населението и во средината на 14 век жителите се преселиле на античката страна од главниот град Скијатос кој се наоѓа на висока карпа со поглед на стрмните карпи над морето на северниот дел од островот. Во 1704 година монасите од Света Гора изградиле манастир Евангелистриа кој одиграл улога во грчката војна за независност. Таму се криеле грчките бунтовници. Првото знаме на Грција било создадено толку во овој манастир во 1807 година. Неколку истакнати водачи се собирале таму и разговарале за востанието, со што положиле свечена заклетва на оваа знаме од страна тамошниот епископ. По војната за независност и по уништувањето на пиратството во Егејско Море, Кастро станува помалку важна стратешка локација. Во 1830 година главниот град на островот се преместува на другата страна, каде што и ден денеска е. Денес, урнатините на Кастро се една од популарните туристички атракции. Во текот на 19 век Скитајос станува важен бродоградбен центар во Егејско поради изобилството на борови шуми на островот. Денес, боровата шума веќе речиси и ја нема. Ова е сопрано, поради појавата на чамците на пареа. Еден мал брод останал уште не северната страна од градот Скијатос и денеска сè уште не потсеќа на традиционалните грчки кајчиња. Филмот Мама Миа делумно бил снимен на овој остров и на островот Скопелес. Со само тоа снимање се зголемува популарноста како туристичко одредиште поради успешноста на филмот. Холивудскиот глумец Ричард Роман се преселил на островот во 2001 година со неговата сопруга. Тој има напишано книга за неговото преселување на островот наречен “Чин III”
Превоз
Постои редовна линија која се движи до островот и од останатите острови на Спорадес од Солун, Волос и Агиос Константинос. Бродовите главно се употребувани од стара на ‘’Грција Морски патишта” и се користат од доста брзите “Летачки Делфин” и “Летачките мачкини садови” како и конвенционалните фериброди. Националниот аеродром на Скијатос се наоѓа на североисточниот дел на островот веднаш до лагуната и преминот што го дели островот од полуострвот Лазарета. Летото 2011 година, аеродромот на Скијатос е резервиран од страна на ‘’Олимписките воздушни летови” на Атина и Солун додека странските авиокомпании обезбедувале чартер летови од широката палета на аеродроми во европските земји, како што се Велика Британија, Франција, Германија, Холандија, Италија и Кипар. Повеќето од модерните патишта минат по источниот и јужниот брег. Потесните патишта се користат за да се дојде до внатрешнината на северозападното крајбрежје. Редовна линија но и за време на туристичката сезона на автобуси од главниот град па сè до Кукунарис на југозапад. Постојан три автубуски линии на островот. Главниот пат е од плажата на Кукунарис која оди сè до јужниот дел од островот. Постојат 24 автубуски постојки, а брегот на Кукунарис е последна. Овој пат работи на една флота од 5 автобуси кои минат 5 пати за еден час за време на шпицот на летната сезона а овој број значително се намалува за време на зимата. Еднаш оди кон манастирот Евангелистриа, еднаш оди кон Ханемос на северниот брег дури шест пати дневно со мини автобуси.
Археологија на ромскиот народ
Археологијата на ромскиот народ се однесува на науката за археологија, применета во однос на ромскиот народ, етничка група распрскана низ целиот свет, која е позната под неколку различни имиња. Ромскиот народ има долга историја и најверојатно потекнува од индискиот потконтинент. Во текот на историјата, разновидното ромско население се соочило со значителен прогон - антициганство - во многу делови на светот, ситуација која и денес продолжува да се случува.
Историја и статус
Поради честиот статус на „аутсајдери“ на ромските граѓани во однос на главното општество и поради постојаниот статус на малцинство, немањето каква било форма на национална држава поради што се соочуваат со структурна пристрасност и занемарување од страна на многу национални, регионални и локални власти и влади, честопати многу малку се истражувала историјата на Ромите и нивната култура или пак воопшто немало такво истражување. Во поново време, дури и кога ова прашање постепено се решавало во некои области, областа на ромската археологија останува да биде практично неистражена. На пример, истакнатиот унгарски археолог Естер Банфи (де), директор на Ромско-германската комисија на германскиот археолошки институт, напишала дека во целата источна Европа по ерата на Студената војна, таа не пронашла ниту еден археолог од ромско потекло, ниту некој што е заинтересиран за истражување, ниту пак некој кој врши ископување на можни ромски археолошки наоѓалишта.
Додека францускиот социолог Жан-Пјер Лиежоа (fr), директор на Циганскиот истражувачки центар, тврди дека поради нивниот често мобилен начин на живеење и честата општествена дискриминација, Ромите не оставиле зад себе такви археолошки места, сепак се реализирале некои ограничени теренски истражувања и ископувања на наоѓалишта поврзани со Ромите.
Скандинавија
Ова е особено случај во Шведска и Норвешка, каде норвешките и шведските Роми пристигнаа во почетокот на 16 век. На две локации особено се реализираа неколку фази на ископување, а третиот проект за ископување започна во 2015 година. Едниот е Снарсмон (исто пејоративно наречен Татарштаден, што приближно значи Цигански град), ромско село близу до границата со Норвешка во општина Танум, кое било активно како светилиште од 1860-тите до првите години на 20-от век. Истражувањата започнаа во 2003 година, со годишни истражувања кои се спроведуваа од 2004 до 2007 година. Спроведено во стилот на археологија во заедницата, учесниците - освен професионалните археолози - вклучуваа и локални жители со неромско потекло, како и членови од неколку организации за Роми и едно ромско културно здружение. Еден од резултатите на овој проект беше поставувањето на првата шведска музејска изложба за историјата на Ромите-патници, сместена во градот Удевала, на која беа прикажани дел од предметите пронајдени за време на ископувањата.
Вториот шведски локалитет е Крамарштаден (грубо преведено, Гратче на трговци-измамниви), кое е исто така ромско село, кое се наоѓа во близина на Финеродја во Општина Лакса. Селото е основано во првите години на 20 век, а напуштено во почетокот на 1920-тите. Главните истражувања започнале истовремено со оние во Снарсмон, со две фази на археолошки истражувања во 2013 и 2014 година, во кои, исто како и во претходниот проект, биле вклучени професионални археолози и други научници, локални жители и шведски Роми-патници.
Во август 2015 година, започнаа ископувањата на ромскиот камп надвор од Стокхолм, во Скарпнак. Кампот е изграден во 1959 година од страна на шведската држава како привремено решение, сè додека да се обезбедат станови за Ромите на кои штотуку им биле дадени целосни граѓански права (а со тоа и право на домување). Кампот потоа стана постојан поради оддолжување на административниот процес, а неговите жители - околу триесет лица - живееја во шатори, камп приколки и две изградени колиби, изложени на секакви временски услови. Двегодишниот проект, насловен I stadens utkant ( На рабовите на градот), е делумно финансиран од Шведскиот одбор за национално наследство и претставува кооперативен проект помеѓу Шведскиот историски музеј, културното здружение Е Романи глинда (Огледало на Ромите), Мултикултурниот центар во Боткирка и Фондацијата за управување со културна средина. Нивните активности резултираа со книга и извештај за ископувањето, покрај одредените наоди кои се дел од изложбата „Историја на Шведска“ во Шведскиот историски музеј.
Во Шведска, како и во Норвешка, има и неколку други археолошки наоѓалишта кои припаѓаат на ромскиот народ и на скандинавските Роми-патници, од кои дел беа истражени и мапирани во проектот за транснационалната скандинавска мапа на Ромите-патници. Една од нив, Татардален (Циганска долина) во општината Кунгалв, е руинирана фарма која датира од 1600-тите и која е најстарата скандинавска локација поврзана со Ромите-патници.
На друго место
Друг пример за можна археолошка локација поврзана со Ромите е ископувањето на „Пештерата на Керд“ во јуни 2010 година во Розмарки, Шкотска, место каде што се населени шкотските Цигани и Роми-патници. Покрај археологијата која е директно поврзана со ромските наоѓалишта, има и определени реализирани истражувања во врска со археогенетиката и „јазичната археологија“ на ромскиот народ. Пример за ова е откривањето на скелет на англосаксонските гробишта под замокот Норич во Норфолк, кој - како што објави Советот за британска археологија - бил генетски идентификуван како можен Ром.
Леново
Леново (Lenovo Group Ltd или Lenovo PC International порано стилизирана како lenovo) — кинеска мултинационална технолошка компанија со седиште во Пекинг, Кина и Морисвил, Северна Каролина. Оваа компанија дизајнира, развива, произведува и продава лични сметачи, таблет компјутери, паметни телефони, работни станици, опслужувачи, електронски уреди за складирање, софтвер за управување со ИТ и паметни телевизии. Леново е најголемиот продавач на лични сметачи во светот по продажбата на единиците од 2013 година. Ја продава ThinkPad линијата на лаптоп компјутери, IdeaPad, Јога и Легија и линии на лаптоп компјутери, како и линиите на Идеацентарот и ThinkCentre на десктоп компјутерите.
Леново е основан во Пекинг во ноември 1984 година како Легенда и беше инкорпорирана во Хонгконг во 1988 година. Леново го купи личниот компјутер на IBM од IBM во 2005 година и се согласи да се стекне со својот опслужувач заснован на опслужувачи во 2014 година. Леново влезе на пазарот на паметни телефони во 2012 година и од 2014 беше најголемиот продавач на паметни телефони во Кина. Во јануари 2014 година, Леново се согласи да се здобие со мобилен телефон произведувач на мобилни телефони „Моторола Подвижност“ од Гугл, а во октомври 2014 договорот беше финализиран.
Хрватски стрип
Хрватски стрип   како уметност почнал да се развива пред Втората светска војна.
Хрватскиот стрип, благодарение на повеќе уметници, и ден денес има светско реноме, тука пред се е Андреа Мауровиќ.
Покрај неговиот огромен и исклучително уметнички издражан стрип цртеж, поистакнати претставници се и: Валтер Неугебауер, Дубровко Матковиќ, Винко Бариќ, Никола Листеш, , Борис Талијанчиќ,   Штеф Бартолиќ, Ивица Беднјанец, Жарко Бекер, Фердо Бис, Едвин Биуковиќ, Владимир Делач, Радован Девлиќ, Недељко Драгиќ, Душко Гачиќ, Сергеј Нироновиќ Головченко, Франо Готовац, Златко Гргиќ, Игор Кордеј, Никола Костелац, Жељко Лорданиќ, Дарко Мацан, Јулио Радиловиќ, Ото Реисингер, Есад Рибиќ, Милан Тренц, Крешимир Зимониќ, Алем Ќурин, Јулије Јеласка и други.
Татко на хрватскиот стрип е Андрија Мауровиќ. На 12 март 1935 година, загрепскиот весник „Новости“ го објавил првото продолжение на она што тие им го претставиле на своите читатели како „роман во слики“ - првиот хрватски стрип Вереница на мечот.
Во 1950 година, група автори се појавиле околу загрепскиот хумористичен весник „Керемпух“. Понатаму во континуитет, различни автори и од различни генерации се поврзувале со одредени списанија кои постојано биле отворени за соработка со стрип авторите а и како издавачи кои го афирмирале стрипот воопшто.
NGC 6099
NGC 6099 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Синиша Цветковски
Синиша Цветковски  е сликар и музичар.
Со стрип се занимава повремено.
NGC 6099
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6099 се споменува и како UGC 10299, MCG 3-41-146, CGCG 108-170, KCPG 493B, VV 192, NPM1G +19.0457.
Синиша Цветковски
Издал неколку стрипови во списанието „Лифт“ - во кои внел поетика на колаж,  арт брут,  поп арт и фина графика на буквите.
NGC 6099
Откривање
Објектот е откриен на 3 април 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6099 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,8 m/лм2. NGC 6099 има привидни димензии од 1,3' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 15 м 35,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 27' 14"".
Други поделби
Проучување на NGC 6099 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57640. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1512. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 83.
Синиша Цветковски
Со својот иако не обемен опус, засега, си обезбедил место како еден од најснажните стрип цртачи во Македонија.
Драган Спироски
Драган Штерјов Спироски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил земјоделец. Во есента 1943 година, во селото Карбуница стапил во редовите на НОВ во Групата баталјони. Учествувал во повеќе борби низ Кичевско. Во ноември 1943 година загинал на теренот помеѓу селото Вранештица и Цер. Закопан бил во селото Цер.
Ѓурѓина Ливада (Луковица)
Ѓурѓина Ливада — археолошко наоѓалиште во околината на местото Луковица кај градот Македонска Каменица. Наоѓалиштето претставува тумул, населба и црква од железно време, римско време и старохристијанско време.
Источно од селото и во непосредната близина на стариот пат Каменица - Делчево, во нивата на Мане Стојменовски имало 2 тумула кои сопственикот, при нивелирањето на земјиштето за сеидба на ориз, во голема мера ги уништил. Притоа се најдени не колку керамички садови и повеќе метални предмети, како и бронзен меч со должина од 0,50 м, од типот „Ербенхеин“. По површината на нивите, на поголем простор се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал. На јужниот крај на наоѓалиштето се гледаат урнатини од старохристијанска црква. Мечот се чува во Музеј на Македонија.
Веле Марков
Велко Петров Марков (, Селце, —, Ракитница, ) попознат како Веле Марков или со псевдонимот Милтон  — македонски социјалист и револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската социјалистичка група и Македонската револуционерна организација и крушевски војвода. Тој е еден од првите пропагатори на социјалистичките идеи во Македонија.
Животопис
Марков е роден на 12 февруари 1870 во сиромашно семејство во крушевско Селце, тогаш во Отоманското Царство. Во пролетта 1894 година заминува на печалба во Софија, каде што работел како градител и столар. Се запознава со Васил Главинов и станува член на БРСДП. Основач е на столарскиот синдикат во Софија и на Македонско-одринскота социјалдемократска група во 1896 година. Во јануари 1900 година заминува за Крушево, а подоцна поставува во Битола како работи како столар. Во Битола формира социјалистички кружок, а на 16 јуни 1900 година учествува на социјалистичката конференција во Крушевско, на која се решава социјалистичките групи да се влезат во ВМОРО.
Во март 1901 година влегува во четата на Никола Русински, а од август е крушевски војвода. При борбата кај селото Ракитница на 23 јули 1902 година (нов стил) загинува војводата Веле Марков, заедно со шест негови четници, додека Ѓурчин Наумов-Пљакот и уште тројца четници успеале да ја пробијат турската заседа.
Ештон (Ајдахо)
Ештон (Ashton) е град во округот Фремонт во сојузната држава Ајдахо, САД. Ештон според пописот од 2000 година броел 1,129 жители и опфаќал површина од 1,4 км2. Се наоѓа на 1,603 m надморска височина. Поштенскиот број на Ештон е 83420, а повикувачкиот број 208.
Франциско Лазаро
Франциско Лазаро (21 јануари 1891 – 15 јули 1912 ) бил првиот португалски маратонец на Олимписките игри кој својот настап го имал на Летните олимписки игри - 1912 одржани во Стокхолм.
Лазаро исто така бил и првиот атлетичар којшто умрел за време на маратонот на Олимписките игри. Несреќата се случила на 29. километар од трката. Причините за неговата смрт се поврзуваат со дехидратација поради релативно високата температура за време на трката. Подоцна се дознало дека Лазаро бил намачкан со големо количество на восок како заштита од јакото сонце. Но, восокот предизвикал сериозни последици со што Франциско ја загубил природната способност што довело до елекртолитичка нерамнотежа.
Тил Линдеман
Тил Линдеман ( роден на 4 јануари 1963 година) — германски пејач, текстописец, музичар, глумец, поет и пиротехничар. Тој е главен вокалист на германскиот бенд Рамштајн и германско-шведското дуо Линдеман. Тој е познат по неговиот мускулен раст, бас глас и неговите уникатни сценски изведби (кои вклучуваат и употреба на пиротехника ). Тој е исто така познат по текстот во неговите песни, од кои некои предизвикале контроверзии.
Раммстајн има продадено над 45 милиони плочи во светот и пет од нивните албуми добиле статус  платина. Линдеман се наоѓа на списокот на "50 најголеми фронтмени на метал групи на сите времиња" на создадена од роудранер рекордс. Тој се појавил во помали улоги во неколку филмови и има објавено две книги, едната со наслов Messer (2002 година), а другиот со наслов In Stillen Nächten (2013 година).
Кабалајски јазик
Кабалајскиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Според податоците од пописот од 1993 година, јазикот го зборувале 17.900 луѓе. Јазикот се зборува во Лаи во регионот Танџиле во Чад. За јазикот нема забележано дијалекти и не е пишан јазик.
Мстиславово евангелие
Книгата е нарачана од Мстислав Велики и напишана од писарот Алекса за една од црквите во Новгород Во 1551 година, Иван Грозни нарачал обврзување со богатство кое вклучува 13 римски минијатури од 10 век, 5 минијатури од 11 век и 6 руски минијатури од 12 век.
Златни денови (ТВ серија)
Синопсис
Дејството се одвива во денешен Белград и следи млад пар кој по неуспешните бракови и по само 48 часа запознавање започнуваат да создаваат семејство. И од претходните бракови и токму кога започнуваат заеднички живот, во нивниот живот влегуваат бројни семејства, соседи и пријатели кои со своите проблеми, емоции и авантури покажуваат дека животот секогаш има своја духовита страна. Токму овој хумор ја прави оваа приказна искрена.
Мстиславово евангелие
По новгородскиот масакр, како и другите антички богатства на Новгород, книгата била донесена во Московскиот Кремљ, каде што била сместена во Архангелската катедрала.
Дварс дор Вландерен 2021
Дварс дор Вландерен 2021 — 75. издание на велосипедската еднодневна трка Дварс дор Вландерен, која се одржала на 31 март како единаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена од Дилан ван Барле.
Екипи
Како нов настан на Светската турнеја, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Сепак, сите деветнаесет екипи настапиле на трката. Шест професионални континентални екипи настапиле, со што главната група се состоела од 25 екипи. Од нив, само не настапиле со максималните дозволени седум возачи. Неколку возачи биле во близок контакт со членови на екипата кои биле позитивни на КОВИД-19, поради истите причини не настапиле ни на Гент-Вевелгем три дена претходно, поради што морале да бидат во изолација една седмица. Краткиот рок ја спречила екипата да направи замена, поради што се решиле да настапат само со пет возачи. Од вкупно 171 возач, 123 ја завршиле трката.
Трол (истражувачка станица)
За разлика од повеќето други истражувачки станици на континентот, станицата „Трол“ е изградена на снежната падина на цврста карпа што се пробива низ ледената покривка во Јутулсесен, сместена на 1.275 метри над средното ниво на морето. Станицата била отворена како станица само за лето во 1990 година и пуштена во употреба како целогодишна станица во 2005 година. Има капацитет за презимување од осум лица и летен капацитет од 40 лица. Го опслужува аеродромот Трол, кој е основа за копнената воздушна мрежа Дронинг Мауд (ДРОМЛАН).
Објекти
Трол се наоѓа во источниот дел на Брегот на Принцезата Марта во Земјата на Кралицата Мод, за која Норвешка тврди дека е зависна територија. Станицата се наоѓа на нунатакот Јутулсесен, на 1.270 метри над средното ниво на морето. Целосно е опкружена со ледената покривка на Антарктикот. Таа е, за разлика од повеќето други истражувачки станици на Антарктикот, се наоѓа на снег. Станицата се наоѓа на 235 километри од брегот.
Објектот се обидува да го минимизира влијанието врз животната средина преку неколку механизми, вклучително и минимизирање на искористеноста на површината. Потрошувачката на енергија се намалува со користење на рециркулирачки вишок топлина за топење на снегот и мразот за вода за пиење и греење. Отпадот се минимизира преку планирање на набавката и рециклирање; преостанатиот отпад се компресира и се транспортира подалеку од Антарктикот. Со горивото се ракува на таков начин што дури и малите излевања се минимизираат. Во 2016 година на еден од покривите е поставена соларна постројка со врв од 7,3 киловати. Служи како пилот-инсталација за декларираната среднорочна цел за значително намалување на потрошувачката на нафта на истражувачката станица, со проширување на соларната ФВ постројка во следните неколку години.
Станицата има студена и сува клима, сместена во пустина. Годишната средна температура е -25 C, при што летната температура може да достигне околу 0 C и најниска во текот на зимата на -50 C. Невремето, кое може да се случи во текот на годината, повремено може да ја оневозможи активноста на отворено. Се наоѓа јужно од Јужниот Поларник, има полноќно сонце во лето и поларна ноќ во зима.
Истражување
Сателитскиот сервис Конгсберг, заедничко вложување помеѓу Kongsberg Group и Норвешкиот вселенски центар, управува со ТролСат, сателитска копнена станица која овозможува преземање податоци. Во врска со SvalSat, сместен во Лонгјир, ТролСат цели на сателити во поларна орбита. ТролСат се состои од единечен радом со 7.3 метри антена со нискоземска орбита способна за прием на S и X опсег. За пренесување на информациите, ТролСат има 4,8 метри и 7.6 метри и врска од C-опсегот за да се обезбеди широкопојасна врска со Европа и Северна Америка. ТролСат е една од 30-те копнени станици за европскиот сателитски навигациски систем Галилео, и е главниот придонес на Норвешка во проектот.
Игор Тошевски
Игор Тошевски  е сликар и графичар.
Трол (истражувачка станица)
Истражување
Норвешкиот метеоролошки институт управува со метеоролошка станица со екипажот во Трол. Го мери воздушниот притисок, температурата, влажноста и ветерот, и на самата станица и на аеродромот.
Игор Тошевски
Со стрип се занимава уште од осумдесеттите години на дваесеттиот век. Еден е од главните промотори на стрипот во Македонија.
Трол (истражувачка станица)
Историја
Во текот на 1980-тите, за Владата на Норвешка станало сè поважно да има постојана база во Земјата на Кралицата Мод. Областа била припоена како зависност на 14 јануари 1939 година, во тоа време главно врз основа на норвешките интереси на китови на Антарктикот. Од 1956 година, Норвешка управувала со истражувачката станица Норвешка Станица, но таа била дадена на Јужна Африка во 1959 година Од 1960-тите до 1980-тите, истражувачките активности на Норвешка на Антарктикот биле спорадични и без фиксна база. Ова дало предност што истражувањето не било географски поврзано, но го ослабнало норвешкото барање за Земјата на Кралицата Мод и правото да учествува како консултативна членка на Антарктичкиот договор. Во 1989 година, секоја страна на Договорот можела да побара повторно да се преговара за него, а норвешките власти виделе потреба од постојана база за зајакнување на претензиите на Норвешка за Земјата на Кралицата Мод.
Игор Тошевски
Објавувал стрипови во: Млад Борец, Мак Стрип, Студентски збор, Ју - Стрип, Политикин забавник, во Финска, САД и други
Трол (истражувачка станица)
Историја
Норвешкиот Поларен Институт одлучил да основа летна станица. Таа била изградено во текот на летото 1989 и 1990 година, што резултирало со површина од 100 квадратни метри зграда со простор за осум лица. Изградбата барала 300 тони материјали за да се извлечат од брегот и станицата била официјално отворена на 17 февруари 1990 година. Станицата го добила своето име од околните остри планини, кои личат на тролови од нордиската митологија. Првото презимување се случило во 2000 година, кога експедиција на Јужниот Пол го искористила кампот како база.
За да ја олесни логистиката, Норвешка презела иницијатива за воспоставување на Dronning Maud Land Air Network (DROMLAN), соработка помеѓу земјите со бази во Земјата на Кралицата Мод за да се насочат транспортните трошоци. Имањето аеродромот во Трол овозможува побрз транспорт до истражувачките станици во западниот дел на Земјата на Кралицата Мод, кои се наоѓаат подалеку од актуелните аеродроми во Хенриксенскјера и Новолазаревскаја. Првиот лет кој бил прелиминарен за DROMLAN бил направен во 2000 година од Кејптаун, Јужна Африка, до Хенриксенскјера, каде што бил користен авионот Де Хевиленд Канада DHC-6 Твин Отер до Трол.
Игор Тошевски
Издал неколку стрипови и во списанието „Лифт“.
Еден еод најпознатите стрип цртачи во Македонија со меѓународно реноме.
Трол (истражувачка станица)
Историја
Во 2003 година, било одлучено Норвешка да ги прошири своите операции на Антарктикот со формирање на целагодишна истражувачка станица. Дотогаш, Норвешка била единствената земја со територијални претензии кон Антарктикот која немала целогодишна истражувачка станица на континентот. Владата изјавила дека инвестицијата била мотивирана за подобрување на истражувањето за климата, за зајакнување на Норвешка како биполарна истражувачка нација и за зајакнување на улогата на Норвешка како создавач на премиси во политиката за животна средина на Антарктикот.
Изградбата на проширувањето била направена од декември 2004 година до февруари 2005 година од страна на Норвешката Дирекција за јавни градежништво и имот, која ја договорила работата со АФ Групен. Околу 700 тони опрема била извлечена до базата од ледениот гребен. Основата била префабрикувана и барала единствено модулите да се поврзат на локацијата. Новата инфраструктура вклучувала нов генератор, станица за итни случаи, гаража, продавници за резерви, контејнерски рампи за опрема и гориво и повеќе лаборатории. Во исто време, Норвешкиот метеоролошки институт формирал метеоролошка станица во Трол.
Самата изградба на писта бара полнење на пукнатини и отстранување на камења. Аеродромот Трол бил отворен на 11 февруари 2005 година од страна на кралицата Соња од Норвешка и новата истражувачка станица следниот ден. По отворањето, во 2005 година била изградена уште една електрана Во 2006 година, сателитска базна станица била изградена од страна на Сателитски услуги на Конгсберг. Ова резултирало со потреба од широкопојасна врска за базата. Во текот на зимската сезона 2006 година, немало презимување поради недостиг на финансиски средства, но од 2007 година тоа беше повторно воведено. Во 2008 година била пуштена во употреба ветерница за да обезбеди дел од електричната енергија.
Ошљан Град (Разловци)
Ошљан Град — археолошко наоѓалиште во околината на село Разловци. Наоѓалиштето претставува утврдена населба од доцноантичкото време.