cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мрежна топологија
Прстен
Топологијата во која компјутерите се поврзани во кружен облик се нарекува прстен. Секој уред во оваа топологија е поврзан со два други уреди и кога ќе прими сигнал кој не е за него, го препраќа до другиот уред. Секој уред во оваа топологија има улога на засилувач, го засилува сигналот и го праќа на другите уреди.
Како предности на ваквата топологија се: не побарува опслужувач за одржување на конективноста на мрежата, има подобри перформанси од топологијата магистрала при зголемен трансфер и е добро организирана топологија. Како недостатоци на ваквата топологија се: доколку еден уред престане да работи, настануваат проблеми во мрежата, мрежните адаптери потребни за нејзино поврзување се доста поскапи од обичните Ethernet картички.
Меш
Кај топологијата меш, секој јазол во мрежата делува како посебен насочувач, без разлика дали е поврзан со друга мрежа. Оваа топологија дозволува континуирани врски и реконфигурација откако некоја патека ќе биде блокирана или ќе престане да работи.
Топологијата во која еден јазол е директно поврзан со сите останати јазли во мрежата се нарекува целосно поврзана меш топологија. Секои два уреди се поврзани со точка-до-точка врска и бројот на овие врски во оваа мрежа изнесува n*(n-1)/2 каде n е бројот на јазли во мрежата. Како недостатоци на оваа топологија се вбројуваат скапата инсталација, тешкотијата за одржување, како и големиот број на кабли. Може да се користи доколку има мал број на компјутери во мрежата. Но како голема позитивност е тоа што доколку еден уред во мрежата престане да работи, сите останати уреди во мрежата ќе можат успешно да комуницираат.
Постои и делумна поврзана меш топологија во која не мора да постојат врски од еден јазол до сите останати. На овој начин се овозможува да се намали цената за имплементација, поголем број на компјутери кои можат да се поврзат, но пакетите не се пренесуваат директно, од тој уред до примачот, туку се испраќаат помеѓу уредите во мрежата.
Дрво
Оваа топологија е позната и како хиерархиска топологија. Дрво топологија е онаа топологија во која имаме еден уред, којшто се нарекува корен, којшто е поврзан со точка-до-точка врска со уредите од подолната хиерархија, тие на ист начин се поврзани со уредите кои се едно ниво подолу и на тој начин секој јазол си има свој родител (освен коренот) и свои наследници (деца).
За да биде топологијата дрво, мора да постојат минимум три хиерархиски нивоа. Со едно хиерархиско ниво, т.е. еден компјутер, не може да се формира мрежа, а доколку има две хиерархиски нивоа тогаш имаме ѕвездеста топологија. Бројот на врски потребни за топологијата дрво е ист со бројот на јазли одземен со 1. Бидејќи станува збор за хиерархиска топологија, на јазлите кои се наоѓаат во погорните слоеви ќе им бидат потребни повеќе процесирања за пакетот кој треба да го пратат, за разлика од јазлите кои се наоѓаат во најдолните слоеви. Факторот на гранење (број на јазли со кои е директно поврзан еден јазол) останува мал и кога бројот на јазли значително се зголемува. Затоа оваа топологија е доста корисна и високо препорачлива за имплементација.
Логички топологии
Логичката топологија, спротивно на физичката, е начинот како сигналите се однесуваат на мрежните медиуми или начинот како податоците поминуваат во мрежата од еден уред до друг не земајќи ги предвид врските помеѓу уредите. Мрежната логичка топологија не мора да биде иста како нејзината физичка топологија.
Класификација на логичките топологии
Логичката класификација на мрежните топологии генерално ги следи исите класификации како физичките топологии, патот и јазлите по кој податоците се праќаат ја определуваат топологијата. Логичките топологии се тесно поврзани со MAC методите и протоколите. Тие генерално се одредуваат од мрежните протоколи и можат да бидат динамички реконфигурирани од уреди како што се насочувачи и преклопници.
Верижно поврзани ланци (Daisy Chains)
Најлесниот начин да се додадат компјутери во мрежата е со верижно-поврзување на истите, односно крајот на едниот го поврзуваме со другиот. Доколку се праќа порака помеѓу два компјутери во ланецот од поврзани компјутери, сите опфатени компјутери ја праќаат на својот сосед и така пораката стигнува до вистинскиот примач. Постојат две форми на ваквата топологија: линеарна и прстен.
Централизација
Ѕвездестата топологија ја намалува веројатноста на паѓањето на мрежата со поврзување на периферните јазли со еден централен јазол (уред). Кога физичката логичка топологија е применета во логичка магистрална мрежа, како Етернет, централниот јазол (обично тое е средиште) ги емитува сите трансфери добиени од било кој периферен јазол до сите периферни јазли на мрежата,па понекогаш и изворниот јазол го добива емитуваниот трансфер. Сите периферни уреди исто така можат да комуницираат со сите останати јазли преку примање и праќање податоци до централниот јазол. Доколку се прекине врската помеѓу централниот јазол и еден периферен јазол, тогаш тој јазол е изолиран од останатите, но останатите јазли остануваат непроменети. Сепак, недостатокот на оваа мрежа е доколку централниот јазол престане да работи тогаш целата мрежа ќе падне.
Доколку централниот јазол е пасивен, јазолот кој сака да испрати податоци мора да толерира и ехо трансмисија, односно да ги добие назад своите податоци, чие доцнење е од дво-насочното време на пренос и доцнењето генерирано од централниот јазол. Активна ѕвездеста мрежа има активен централен јазол, кој има за задача да спречува проблеми со ехо-пораките.
Дрво топологијата (хиерархиска топологија) можа да се разгледува како колекција на ѕвездести мрежи подредени во хиерархија. Дрвото има поединечни периферни јазли (пример листови) кои пренесуваат и добиваат од другите соседни јазли и немаат улога на повторувачи или регенератори. За разлика од ѕвездестата топологија, функционалноста на централниот јазол може да биде дистрибуирана.
Како и во ѕвездестата топологија, каде некој јазол може да биде изолиран поради паѓањето на врската, истото ова може да се случи и кај хиерархиската топологија. Доколку врската кон некој лист од дрвото падне, тогаш тој лист е изолиран, а доколку станува збор за некој јазол кој не е лсит, тогаш целата секција (почнувајќи од неговите деца па до листовите) станува изолирана од останатите.
Со цел да се олесни количината на мрежен сообраќај кој доаѓа од емитувањето на сите сигнали на сите јазли, понапредни централни јазли беа развиени кои овозможуваа да се води историја на сите идентитети на сите јазли кои се поврзани во мрежата. Овие мрежни преклопници ќе „научат“ за изгледот на мрежата со „слушање“ на секоја порта при нормален трансфер на податоци, проучувајќи ги пакетите со податоци и сочувувајќи ја адресата на секој поврзан јазол и на која порта е поврзан и ќе ги складира овие податоци во својаат табела на пребарување (Lookup Table) која тој ја чува во меморијата. Оваа табела овозможува идните трансфери да бидат пратени само на планираните примачи на податоците.
Децентрализација
Во меш топологијата постојат барем два јазли кои имаат минимум две различни патеки помеѓу нив за да овозможат користење на редундантни патеки во случај доколку една од патеките падне. Ваквата децентрализација се користи како предност за компензација за паѓање на некоја врска, што претставува главниот недостаток кога се користи еден уред кој има улога на централен јазол (пример ѕвездеста и дрво топологија). Специјален тип на меш топологија, кој го ограничува бројот на скокови помеѓу два јазли е хиперкоцка (hypercube). Бројот на произволни разгранувања во меш мрежите, ги прави потешки за дизајнирање и имплементација, но нивната децентрализирачка природа ги прави многу корисни. Ова е слично на некој начин како координатна мрежа, каде линеарната или прстен топологија се користи за поврзување на системите во повеќе насоки. Како пример се повеќедимензионалните прстени, кои имаат тороидална топологија.
Хибриди
Хибридните мрежи претставуваат комбинација на било кои две или повеќе топологии на таков начин што изградената мрежа не претставува стандардна топологија. Доколку поврземе две мрежи со дрво мрежа, се добива повторно мрежа со дрво топологија, но доколку поврземе две мрежи со ѕвездеста топологија, добиваме хибридна мрежна топологија. Хибридна топологија секогаш настанува која две различни основни топологии се поврзани меѓу себе. Два општи примери за хибридна мрежа се: ѕвездеста прстен мрежа и ѕвездеста мрежа магистрала.
Додека грид мрежите станаа популарни во високоделотворните пресметковни апликации, некои системи користат генерички алгоритми за да дизајнираат свои мрежи кои имаат најмалку скокови помеѓу различните јазли. Некои од добиените распореди не се разбирливи, иако функционираат многу добро.
Снегулка топологија е навистина „Ѕвезда од ѕвезди“ мрежа, па така ги задоволува условите да стане хибридна мрежна топологија, иако не се состои од две различни основни мрежни топологии кои се поврзани заедно.
Сулејманова џамија
Сулејмановата џамија (турски: Süleymaniye Camii) е џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Таа заедно со Селимовата џамија („Селимија“) во Едрене спаѓаат во групата на т.н. „султански џамии“ и е втората по големина џамија во Истанбул, а денеска претставува една од најпосетените туристички атракции на градот.
Историја
Сулејманова џамија била изградена по наредба на Сулејман I и е изградена од страна на големиот османлиски архитект Мимар Синан. Изградбата на џамијата започнала во 1550 и истата била завршена во 1557, при кое свечено била отворана на 16 август истата година.
Синан, како архитектонска замисла ја зел византиската Света Софија. Всушност Света Софија, која била претворена во џамија во времето на Мехмед II, послужила како модел за многу отомански џамии во Истанбул. Сепак, Синан врз Сулејмановата џамија користел поголема симатричност, рационалност и прозрачност.
Џаиносаурус
Џаиносаурус — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел на територијата на денешна Индија и пошироко во Азија, во периодот мастрихт (приближно пред 68 милиони години). Како тревојаден четириножен диносаурус, возрасен Џаиносаурус бил долг околу 18 метри и висок околу 6 метри. Сè уште не е направена точна проценка на тежината. Рамената коска од типскиот примерок е долга 134 сантиметри.
Сулејманова џамија
Историја
За дизајнот на Сулејмановата џамија исто така одиграл голема улога и самиот султан Сулејман Величествениот кој свесно себеси се претставувал како "вториот Соломон." Таа во голема мера наликува на Златната купола, која е изградена на местото на Храмот на Соломон, при кое султанот ги “прекратил“ зборовите на Јустинијан I кој ги ги изрекол при изградбата на црквата Света Софија: „Соломоне, јас те надминав"
Џаиносаурус
Етимологија
Специфичното име на J. septentrionalis значи „северно“ на латински јазик, упатување на фактот што видот е откриен на северната полутопка, додека Антарктосаурус значи „саурид од јужната полутопка“ затоа што неговиот вид Antarctosaurus wichmannianus е пронајден во Аргентина. Општото име му оддава чест на индискиот палеонтолог Сохан Лал Џаин, кој работел на впечатоците на кранијалните нерви во черепот; и во 1982 година објавил студија за резултатите. Иронично, самиот Џаин ги сметал остатоците за синоним за Титаносаурус во описот на Исисаурус во 1997 година. Сепак, Вилсон и Апчрч (2003) ја отфрлиле синонимијата на Џаиносаурус и Титаносаурус поради сомнителниот статус на последниот.
Сулејманова џамија
Историја
Сулејмановата џамија била опожарена во 1660 година и и истата била реновирана од страна на Мехмед IV. Дел од куполата се урнала повторно за време на земјотресот од 1766 година. По ремонтот биле оштетени дел од оригиналната декорација на Синан.
Џаиносаурус
Историја
Тимпскиот вид J. septentrionalis има долга и сложена таксономска историја тесно поврзана со историјата на проблематичните родови Титаносаурус и Антарктосаурус. Првите познати остатоци што му се припишуваат на Џаиносаурусот, рамена коска GSI K22 / 754, била откриена во 1871 или 1872 година од страна на Хенри Бенедикт Медликот а остатоците од холотипот биле пронајдени од Чарлс Алфред Метли помеѓу 1917 и 1920 година во близина на Џабалпур во формацијата Ламета. Овие биле именувани како Antarctosaurus septentrionalis од Фридрих фон Хуене и Матли во 1933 година.
Сулејманова џамија
Историја
За време на Првата светска војна, дворот се користел како склад за оружје и при уличните борби муницијата се запалила при кое џамијата повторно била опожарена. До 1956 година, џамијата била конечно рестасврирана.
Џаиносаурус
Историја
Во 1995 година, Адријан Пол Хант и неговите колеги, верувајќи дека Антрактосаурусот припаѓа на Дикреосауридите, го направил Antarctosaurus septentrionalis нов род, Џаиносаурус, и утврдил дека черепот, GSI IM K27 / 497, треба да биде лекотип. Џаиносаурусот понатаму се разликувал од Антарктосаурусот со детали во черепната кутија.
Сулејманова џамија
Надворешност
Како и со другите царски џамии во Истанбул, и во оваа се наоѓа голем раскошен двор на нејзината западна страна. Дворот е изграден од мермер, гранит и порфир. На четирите агли од дворот се наоѓаат четири минариња, број кој бил дозволен само на џамии наложени директни од султанот (принцовите и принцезите би можеле да конструираат само по две минариња, другите по само едно). На минарињата има вкупно 10 галерии бидејќи Сулејман бил десеттиот султан на Османлиското Царство.
Џаиносаурус
Историја
Вилсон заклучил дека Џаиносаурусот е валиден таксон, јасно разликуван од Исисаурусот. Тој би било прилично добиени член на Титаносаурија, повеќе тесно поврзан диносауруси од Јужна Америка како Pitekunsaurus, Мујеленсаурус и Антарктосаурус отколку со Исисаурус или Рапетосаурус.
Сулејманова џамија
Надворешност
Главната купола е висока 53 метри и има пречник од 26,5 метри. Во времето кога таа била изградена, куполата била највисока во Отоманското Царство, од која се мерела нивото на морето, но сепак истата била пониска од нејзината основа и во пречник помала од оној на Света Софија.
Ентериер
Внатрешноста на џамијата е речиси рамна, со 59 метри во должина и 58 метри во ширина, формирајќи еден огромен простор. Околу главната купола се наоѓаат други полукуполи, на север и на југ со сводови.
Комплекс
Како и со другите царски џамии во Истанбул, така и Сулејмановата џамија била дизајниран како kulliye, или комплекс од различни културни и религиозни потреби. Оригиналниот комплекс бил составен од самата џамија, болница (darüşşifa), основно училиште, јавни бањи (Амам), кервансарај, четири училишта (медреса), специјализирана школа за учење на Хадисот, медицински колеџ, и јавна кујна (Имарет), која служела за хранење на сиромасите. Многу од овие структури сè уште се во постоење, а во поранешниот имарет сега има ресторан.
Во градината зад главната џамија постојат два мавзолеи (турбе), вклучувајќи и гробовите на Сулејман Величествениот, неговата сопруга Рокселана (Бања Хасеки Хурем), својата ќерка Михримах. Сулејман II, Ахмед II и Мустафа II исто така се закопани тука.
Надвор од ѕидовите на џамијата на север се наоѓа гробот на архитект Синан.
Филип Хајден
Филип Хајден (роден на 26 септември 1988 во Марбах на Некар) е германски кошаркар. Тој од 2018 година игра за тимот на USC Хајделберг кој се натпреварува во лигите од понизок ранк. Висок е 206 сантиметри и игра на позиција центар.
Бајрам Северџан
Бајрам Северџан (Скопје, 1966) — македонски глумец со ромско потекло.
Дам (Пархим)
Дам (Damm) — село и поранешна општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 25 мај 2014 година е дел од градот Пархим.
Ла Мохонера
Ла Мохонера — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Даргелин
Даргелин (Dargelin) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Космос-2098
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 август 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 109,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1973 км, а најмалото на 396.
Фридрих Михаел фон Пфалц-Цвајбрикен
Фридрих Михаел фон Пфалц-Цвајбрикен (27 февруари 1724 - 15 август 1767) — член на династијата Вителсбах. Тој бил син на Кристијан III фон Пфалц-Цвајбрикен и Каролина од Насау-Сарбрикен и член на династијата Пфалц-Биркенфелд-Цвајбрикен, огранок на династијата Вителсбах. Тој бил татко на баварскиот крал Максимилијан I Јосиф.
Фредерик Мајкл бил Филдмаршал, гувернер на Манхајм и конечно во 1758 година како Филдмаршал на војската на Светото Римско Царство во Седумгодишната војна против Фридрих Велики. По битката кај Росбах, успеал повторно да ја мобилизира, поразената и распуштена империјална војска, за што го добил Големиот крст на Воениот ред на Марија Тереза. Во есента 1758 година, ја нападнал Саксонија, а наредната година го освоил градот Лајпциг. По војната, Фридрих ја доби титулата Главен командат во Бохемија, а подоцна станал претседател на тајната воена конференција.
Силахдар ага
Силахдар Ага — дворска титула во Отоманското Царство, означувајќи го главниот службеник на отоманскиот султан. Како такви, носителите на овие функции биле личности со големо влијание и обезбедувале многу високи функционери, па дури станувале и големи везири.
Името на титулата потекнува од персискиот silahdar, што значи „носител на оружје“, титула првично усвоена од Селџуците, која означувала еден од главните помошници на султанот, кој го носел своето оружје и бил одговорен за арсеналот на армијата. Османлиите ја наследиле оваа титула и ја издигнале дополнително: до времето на Мехмед II Силахдар Ага бил втор човек на султанската тајна соба (Хас Ода) по Капи-агата.
Должностите на Силахдар Ага во палатата вклучувале управување со сите комуникации до и од султанот, како и помагање во сите јавни церемонии или патувања, каде што агата го придружувал носејќи свое оружје. Силахдар ага бил задолжен и за специјален телохранителски полк, silahdar bölüğü или sarı bayrak bölüğü („Дивизија на жолти знаменца“) по неговото препознатливо знаме. Единицата пораснала од 2.000 силахдари за време на Мехмед II на 2.780 во 1568 година, 2.930 во 1588 година, 5.000 во 1597 година, 6.244 во 1660 година, 7.683 во 1699 година, 10.821 во 1713 година, достигнувајќи 12.000 во времето на Махмуд II.
Поради нивната близина со султанот, носителите на функцијата биле многу влијателни, а голем дел од нив поминале на високи позиции во османлиската влада, вклучително и функцијата на Голем везир. Под водство на способниот Чорлулу Али-паша, кој ја извршувал функцијата во времето на владеењето на Мустафа II, функцијата станала до толку важна што ги презела последните преостанати овластувања на некогаш моќниот Капи Ага. Последниот носител на функцијата бил Гиритли Али-паша, кој починал во 1831 година. Султанот Махмуд II потоа ја укинал функцијата, спојувајќи ја со управителот на ризницата (кетхуда).
Лила Даунс
Лила Даунс (Lila Downs 19 септември, 1968 година во Tlaxiaco херојски Сити, Оахака, Мексико) е мексиканска пејачка и текстописец, кој пее на неколку јазици, главно, шпански и англиски јазик. Во неговиот музички стил и тврди  неговиот мексикански корените на домородните народи на Мексико, вклучувајќи го и Mixtec, Zapotec, Маја, Nahuatl, како и на регионалните музиката на Мексико, особено Оахака.
Во моментов, Лила Даунс е работа на составот и аранжмани за музички Како вода за чоколада, заснован на книгата на Лаура Esquivel, премиерата во Њујорк за јавни театар и на Бродвеј во 2011 година.
Се подготвува својот седми студиски албум што ќе биде лансиран во пролет следната година и да учествува во снимањето на Gringo маријачи филм во режија на Том Gustafson, каде што тие работеле заедно во Мексико Адриана Barraza, Марта Higareda и канадски глумец Шон Ашмор.
Биосферен резерват Мапими
Биосферен резерват Мапими (Reserva de la Biósfera de Mapimí ) — биосферен резерват на УНЕСКО основан во 1977 година во државата Дуранго во северниот дел на Мексико. Тој е еден од трите биосферни резервати што ја претставува пустината Чивава (заедно со биосферниот резерват Биг Бенд и Националниот парк во западен Тексас и биосферниот резерват Јорнада во Ново Мексико). 342.388 хектари од резерватот се наоѓаат помеѓу неотропските и неарктичките биогеографски подрачја, во Болсон де Мапими 1.150 метри надморска височина. Содржи три основни области во Сиера де ла Кампана, Лагуна де лас Паломас, солено езеро и пустинско живеалиште наречено Дунас де ла Соледад. Се состои од кревки топли пустински и полупустински екосистеми и богати, високо прилагодени, но ранливи растителни системи, главно ксерофитски пилинг од матура, и животински видови како што се пума (Puma concolor), мазга (Odocoileus hemionus), кран песочник (Grus canadensis) и китна лисица или зорита дел дезиерт (Vulpes macrotis) заедно со пилинг и пустински пасишта.
Локалитетот е управуван од општините Тлахуалило и Мапими во Дуранго, Јименез во Чихуахуа и Сиера Мојада во Коахуила.
Еколошки одлики
Овој биосферен резерват ги опфаќа пустинските екосистеми на централниот дел на пустината Чивава, каде што има преовладување на ксерофитско грмушка и капарал со различни композиции кои формираат мозаици од халофитна вегетација во долните делови.
Биолошки богат, вклучува 403 растителни видови. За одбележување се 39 видови кактус и 200 видови птици, 5 видови водоземци, 36 видови влекачи и 28 видови цицачи. Идентификувани ендемски видови се девет за семејството кактуси, еден за семејството Cochlospermaceae и еден за семејството Fouqueriaceae. Особено харизматични се желката Болсон (Gopherus flavomarginatus), китната лисица (Vulpes macrotis), мексиканскиот гуштер со прсти (Uma paraphigas), мазги (Odocoileus hemionus), американски јазовец (Taxidea taxus), пума (Puma concolor) и птици како што е златниот орел (Aquila crhysaetos).
Човечки активности
Заклучно со 1997 година, 72.600 жители живеат во резерватот, главно ангажирани во обемно одгледување добиток, експлоатација на сол и земјоделство.
Трабант
Трабант (германски: Trabant) е автомобил произведуван од 1957 до 1991 година во Источна Германија. Тој е еден од најупотребуваните автомобили во И. Греманија и Источниот блок за време на студената војна. Најдобрите работи се тоа што има место за четири возрасни и плус багаж. Трабантот немал многу јак мотор, но сепак бил многу корисен. После падот на комунизмот во 1991 и на Берлинскиот ѕид, многу луѓе од Источна Германија со своите Трабанти отишле во Западна Германија и другите делови на Европа, па така Трабантите се рашириле. За да се наполни овој автомобил со гориво, потребно било да се подигне хаубата, да се стави горивото па да се измеша со масло. Овој систем не се сменил на сите 3.000.000 автомобили што биле направени во период од 30 години.
Модели
2. Трабант 600 (лимузина и универзален)
3. Трабант 601 (лимузина, универзален и кабриолет)
4. Трабант 601 S & Трабант 601 De Luxe (со додадена опрема како задни и предни светла за магла и задно бело светло)
5. Трабант 601 Hycomat (Направен за корисници кои се леваци. Вклучен е и автоматски менувач)
6. Трабант 800 RS (Рели верзија)
7. Трабант 1,1 (лимузина, универзален и кабриолет)
Aerococcus
Aerococcus е род на бактерии кој припаѓа на коленото Firmicutes. Овој род беше првпат идентификуван во 1953 година во примероци од воздух и прашина. Беше утврдено дека станува збор за Грам-позитивни, каталаза-негативни коки кои растат во мали кластери. Подоцна, припадници на овој род беа идентификувани и во други средини. Тие тешко се идентификуваат, бидејќи наликуваат на алфа-хемолитични стрептококи на крвен агар, а тешко се идентификуваат и со биохемиски методи. Секвенционирањето на 16S рРНК стана златен стандард за идентификација, но и други техники, како што е MALDI-TOF, се покажаа како корисни за идентификување на родот и неговите видови.
Најголемо површинско забрзување
Најголемо површинско забрзување (НПЗ или PGA од англ. peak groung acceleration) е мерка за забрзувањето на еден земјотрес на површината на земјата и важен фактор во земјотресното инженерство.
За разлика од Рихтеровата скала, ова не е мерка за севкупната величина на земјотресот, туку за јачината на потресот во извесно географско подрачје. НПЗ се одредува со мерни инструменти наместо од сведоштва како кај Меркалиевата скала, иако обично добро соодветствува на неа.
Најголемото површинско забрзување се изразува во g (забрзувањето поради Земјината тежа) или во м/с2 (1 g=9,81 м/с2).
Најчест вид на површинско забрзување во градежништвото е најголемото хоризонтално забрзување (НХЗ или PHA).
Други карактеристични параметри на потресот е најголемата брзина и најголемото поместување.
Ноа Камдем
Ноа Камдем (роден на 4 мај 1998 година во Нирнберг) е германски кошаркар. Тој игра за ПС Карлсруе, тим кој се натпреварува во пониските лиги. Висок е 195 сантиметри и игра на позиција крило.
Флоријан Ајдини
Флоријан Ајдини — ромски глумец. Неговата единствена филмска улога била во Црна мачка, бел мачор на Емир Кустурица, во која го играл Заре Дестанов.
Ења
Енија (родена на Eithne Patricia Ní Bhraonáin), попозната како Enya, е ирска музичарка, најпродаваниот солов пејач попотекло од Ирска.
Грос Ниндорф (Мекленбург)
Грос Ниндорф (Groß Niendorf) — село и поранешна општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 1 јануари 2012 година е дел од општината Целков.
Ења
Енија е родена на 17 мај 1961 година во Гвидор, Република Ирска, како шесто на ред дете на родителите Лео и Мејр Бренан. Детството го минала во Гаот Добејр. На 11- годишна возраст заедно со своите сестри почнала да свири клавир во еден манастир, и тоа главно класична музика. Подоцна посетувала интернат.
По завршувањето на школувањето му пристапила на семејниот бенд An Clann As Dobhar, што го формирала таа во 1968 (во 1970 е преименуван во Clannad), а го сочинувале нејзини браќа и сестри и двајца вујковци. Во него ќе остане кратко време, а потоа заедно со Nick Ryan, тогашен продуцент на бендот, заминала да живее со него и со неговата жена Рома, инаку позната лирска поетеса, во Артен, северно од Даблин.
Од 1997 година Енија живее во Даблин во еден мал дворец по име „Manderely Castle“. Така го нарекла според дворецот од нејзиниот омилен филм „Rebecca“.
Во средината на 80-тите години на минатиот век ја започнла својата соло кариера. Текстовите ги пишувала Рома, а за продукцијата бил одговорен Ник. Меѓународен успех постигнала со песната „Orinoco Flow“. Притоа, нејзиниот албум „Watermark“ се наредува помеѓу 10-те најуспешни во Европа. Следните нејзини албуми успехот го потврдуваат: „Shepehrd Moons“ (1991), „The Celts“ (издаден во 1986, а во 1992 доживеала меѓународно реиздание) и „Greatest-Hits-Platte Paint the Sky with Stars“ (1997).
Една од светски најпознатите нејзини песни е „Only Time“. Во филмот „Sweet November“ била заднинска музика во клучна сцена, но не постигнала успех, туку станала позната по терористичкиот напад на 11 септември 2001 како музичка заднина во текот на телевизискиот пренос. Оваа песна влегла во топ 10 на „US Billboard Charts“, а албумот „A Day Without Rain“ бил на 2-то место. Енија ја освоила наградата „Echo“ за најуспешен светски сингл на германскиот пазар и номинација за најуспешен албум.
Во 2002 ја објавила песната „May it be“, што била заднинска музика во првиот дел од трилогијата „Господар на прстените: Враќањето на кралот“, а била номинирана и за наградата Оскар. Во 2005 на албумот „Amartine“ за првпат пеела на вештачкиот јазик Loxian.
Македонска авангардна музика
Македонската авангардна музика е македонската музика во периодот од раните седумдесетти до доцните осумдесетти и раните деведесетти.
Леб и сол
Првите чекори во оформувањето на македонската модерна музика ги направиле членовите на групата Леб и сол во средината на седумдесеттите години. Групата била оформена на 1 јануари 1976 и веќе со првиот албум ги поставила корените на македонскиот современ музички израз, користејќи џез-рок со македонски етно елементи.
Леб и сол донеле нешто ново, нешто дотогаш неслушнато на овие простори. Благодарејќи на тоа, групата доживеала голема популарност, што им овозможило да творат и понатаму, како и да настапуваат надвор од границите од тогашна Југославија, а со тоа и да ја презентираат македонската музика во светот.
Во периодот од 1977 до 1996, Леб и Сол објавиле дури 12 албуми, меѓу кои и „Ручни рад“, „Тангента“, „Следовање“, „Бесконачно“, „Као какао“ и други. Меѓу своите многу бројни настапи во живо, тие изведувале на сцена во Кипар, Русија, Италија, Шпанија, Австрија, Република Ирска, Шведска, Данска и многу други места низ светот. По сѐ уште неофицијалниот распад на групата, Стефановски го оформил Влатко Стефановски Трио, Арсовски својот Езгија оркестар, Тавитјан - групата Парамециум, Никола Димушевски се фокусирал на своите соло проекти.
Мизар
Во 1981 се појавила уште една група, која исто така претставувала еден од најзначајните состави во Македонија, групата Мизар. До 1985, водач на групата бил Ристо Вртев, кој воедно бил и сѐ уште е еден од гуруата на македонската рок сцена. Мизар, со доаѓањето на пејачот Горан Таневски, го промениле и својот музички стил. Харизматичниот имиџ на Таневски, неговиот длабок мистичен вокал, како и одличните авторски идеи на гитаристот Горазд Чаповски придонеле групата за брзо време да стане еден од стожерите на македонската модерна музика. Издале два албуми насловени „Мизар“ (1988) и „Свјат Dreams“ (1991), и со тоа оставиле многу значаен документ за своето музичко постоење на овие простори.
По распаѓањето на групата Горазд заминал во Австралија, каде што ја оформил групата Кисмет, група кој претставувала логичко продолжение на веќе култните Мизар. Досега Кисмет имаат издадено три албуми, од кои последниот е преку познатата американска дискографска куќа „Tone Casualties“.
Апореа/Анастасија
Во периодот од 1987 до 1990, работела групата Апореа во која членувале Горан Трајкоски и Зоран Спасов. Апореа не била само музичка група, туку еден глобален проект, проект во кој како идеен творец се јавил и Отец Методиј Златанов. На почетокот на 1990 Апореа го променила своето име во Анастасија, што на грчки значи воскресение. Истата година го објавиле и мини-албумот „На рјеках Вавилонских“ со црковнословенски стихови од библискиот Псалм 136. Својот најголем успех групата го доживеала со снимањето на музика за филмот „Пред дождот“. Албумот го издале и преку познатата француска дискографска куќа „Polygram“, и благодарение на успехот на филмот Анастасија настапиле насекаде низ Европа и се стекнале со голема слава. Во 1997, грчката дискографска куќа „Libra Music“ ги издала раните снимки на Анастасија, додека на почетокот на 1998, издавајќи го албумот „Nocturnal“, го промениле својот музички израз користејќи модерна електронска музика.
Други групи
Кон крајот на седумдесеттите и почетокот на осумдесеттите, во Македонија се оформиле неколку групи кои свиреле под влијание на тогашната панк/новобранова струја од запад, како што се Сарацени, Филтер, Бадмингтонс, Делотворен набој и други.
Периодот 1983 — 1985 година е многу значаен поради појавувањето на можеби најкултниот состав кој се појавил на овие простори, групата Падот на Византија. Водачот на групата - Горан Трајкоски, ги поставувил темелите на македонската дарк сцена, која преовладувала со етно елементи, како и елементи од византиското музичко минато. За жал, групата нема ниту едно дискографско издание.
Во осумдесеттите години во Македонија се појавуваат повеќе значајни групи како што се: Бастион, група на Кирил Џајковски, своевремено клавијатурист на Леб и Сол, потоа Тело-Наука Совршена, групата која го издала првото македонско независно дискографско издание (албумот Кадис), Лола В. Стеин, која е позната по двата антологиски проекти „Икона“ и „Мансарда“, Клеопатра, Клержо, Александар Македонски, Декаденс и други. Во 1989, многу значајно е појавувањето на групата Архaнгел, група оформена од поранешниот водач на Мизар, Ристо Вртев. Архангел досега објавиле четири албуми, насловени „Архангел 1“, „Архангел 2“, „Heartcore“ и Небесна машина.
Пустинско (Подвис)
Пустинско — археолошко наоѓалиште во прилепското село Подвис. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека на 1 км југозападно од денешното село се наѓало старо христијанско село. Денес местото е под ливади и се забележуваат темели од градби, бунари, гробови и црква.
Бизмарк (Северна Дакота)
Бизмарк (англиски: Bismarck) е главен град на Северна Дакота, држава во Соединетите Американски Држави. Именуван е по германскиот канцелар Ото фон Бизмарк. По пописот во 2000 година, тој има население од 55 532 лица и е втор по големина град во Северна Дакота. Тој е окружен центар на округот Барли и лежи на реката Мисури.
Локален весник е Бизмарк Трибјун (Bismarck Tribune). Бизмарк има меѓународен аеродром и две болници. Бизмарк е седиште и на државниот затвор на Северна Дакота.
Бизмарк е важен трговски центар за пченица и добиток.
Дерзеков
Дерзеков (Dersekow) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Србија и Црна Гора
Србија и Црна Гора (или скратено СЦГ) е поранешна федерална држава составена од Србија и Црна Гора настаната во 2003 со преминот на Југославија (остатокот од неа во текот на ’90-те) во лабава конфедерација. Србија и Црна Гора била сместена во западно-централниот дел на Балканскиот Полуостров, северно од Република Македонија. Државата се распаѓа на 3 јуни 2006 година како резултат на исходот од референдумот за независност на Црна Гора (објавен на 21 мај 2006).
Политика
Политиката на конфедерацијата СЦГ била подобрување и зацврстување на односите помеѓу Србија, Црна Гора и Косово. Очаен обид да се заборави минатото и војните во него, и малтретирањето на Албанците на Косово. Националистот Слободан Милошевиќ кој долго владееше со СР Југославија и беше еден од виновниците за Граѓанската Војна во БиХ и бомбардирањето над Србија од страна на НАТО, атентатот над премиерот Зоран Ѓинѓиќ и други работи кои ја одбележуваа СРЈ како држава во хаос, им всадија помисла дека со промената на името од Југославија во Србија и Црна Гора ќе ги промени работите. И тоа беше вистина, СЦГ почна полека но сигурно да напредува, толеранцијата помеѓу нејзините жители се зголемуваше и национализмот веќе беше минато, но не за долго. На 21 мај 2006 Црна Гора прогласи независност, и со тоа престана постоењето на СЦГ, а подоцнежните случувања во Србија ќе доведат до повторно издигнување на национализмот и меѓуетничката нетрпеливост, враќајќи го Балканот во 20 век.
Причини за настанокот
Сојузна Република Југославија, беше држава создадена на 27 април 1992 година, со одлука на Собранието на СФРЈ. Кога е основана, Обединетите Нации и некои поедини држави, особено САД, не сакаа да ја признаат како наследничка на СФРЈ, и покрај тоа што ја признаа како држава. СРЈ не беше членка на ООН сè до 2000. година, кога стана членка, после Петтооктомвриските промени, веднаш нејзиното постоење беше доведено во прашање. Црногорскиот режим уште од порано се однесуваше како автономен (воведување на полициска контрола на границата со Србија, одбивање да прифати вонредна и воена состојба на својата територија во текот на НАТО нападите над СРЈ во 1999 година), но сега ќе побара независност, со евентуално преуредување на федерацијата во сојуз на две независни меѓународно признати републики. Со овие потези сосема ќе се елиминира Слободан Милошевиќ, кој подоцна ќе биде испратен на судење во Хаг, каде и ќе почине. Конечно ќе биде направена новата држава, конфедерација, за разлика од СРЈ која беше федерација, која во наредниот период ќе ја чека едно мирно и стабилно време, со етнички разлики и нетрпеливост сведени на минимум, но не за долго.
Муцухито
Муцухито или Меиџи ( - ), бил цар на Јапонија, кој во текот на својата власт (1867-1912) ги укинал шогунатите, воспоставил централна власт и ја преобразил Јапонија во современа држава.
„Меиџи“ значи „Просветлениот“, и по оваа особина е наречен цел тој период на јапонската историја — периодот Меиџи.
NGC 3083
NGC 3083 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3083 се споменува и како MCG 0-26-2, CGCG 8-11.
Откривање
Објектот е откриен на 22 јануари 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3083 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 3083 има привидни димензии од 1,1' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 3083 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28900. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 234; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4899. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 470.
1991 во музиката
1991 година во музиката содржи некои значајни настани.
1992 во музиката
1992 година во музиката содржи некои значајни настани.
Космос-2099
Космос-2099 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 31 август 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-2099 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 345 км, а најмалото на 237.
Бавчи (Подвис)
Бавчи — археолошко наоѓалиште во прилепското село Подвис. Претставува некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на 500-700 м западно од селото, во приватна нива на месен жител, каде се откриени гробови градени од камени плочи, во кои имало керамички садови.
Кумровец
Кумровец е село во Хрватска, дел од Крапинско-загорската жупанија. Селото се наоѓа на реката Сутла не хрватско-словенечката граница. Општината Кумровец има околу 1.854 жители, а самото село има околу 304 жители. Општината била основана на 6 мај 1997.
Лароја
Лароја  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
1993 во музиката
1993 година во музиката содржи некои значајни настани.
Корнишор
Корнишор (Κρώμνη, Кромни; до 1926 г. Κορνισόρ, Корнисор или Κορνισιόρ, Корнисјор ) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 8 жители (2011). Ова чисто македонско село имало многу побројно население сè до 1970-тите, кога властите ги префрлиле неговите жители во Ново В’дришта за полесна контрола и асимилација.
Географија
Селото е сместено во јужните падини на планината Пајак, 13 км северно од градот Пазар (Ениџе Вардар).
Во врска со местоположбата на селото, во 1909 г. Никола Хрлев напишал:
Во Отоманското Царство
Корнишор се среќава во османлиски дефтер од 1632 г. како село со 64 христијански семејства.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Корнишор броел 400 жители Македонци и 80 Роми.
На Илинден 1903 г. во Корнишор се обединиле четите на Крсто Асенов од Кукушко и ениџевардарските чети на Апостол Петков и Иван Карасулијата. Тука, пред 250 четници е одржана церемонија за осветување на знамето. Според цариградскиот деец Христо Силјанов, по Илинденското востание во 1904 г. целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија.
По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. во Корнишор имало 432 Македонци, сите под егзархијата. Во селото почнала да работи и бугарската пропаганда.
Училишниот инспектор Никола Хрлев во 1909 г. напишал за селото:
Во 1909 г. во подрачјето на селото дејствувала гркоманската чета на Митре Никола Чера и Иван Богдан. Корнишор во ова време веќе било големо село, бидејќи српскиот географ Боривое Милоевиќ во периодот пред Балканските војни го завел со 100 македонски куќи.
Во Грција
За време на Првата балканска војна селото е окупирано од вод бугарски војници, подоцна истиснат од грчка војска. По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 675 жители, а во 1920 г. се намалило на 525 лица. Црквата и бугарското училиште се затворени. На крајот од Првата светска војна во 1918 г. се обесени мештаните Петар Петљаков, Христо Коњаров и Стојан Богданов, а Тодор Линов е претепан до смрт за потпомагање на бугарската војска. На заточеништво на Крит се испратени осудените Ташо Камшиков, Фото Ристаков, Григор Милошев, Иван Костараков и Петар Фустанов. За време на Грчко-турската војна (1919-1922) момчиња од селото се присилно мобилизирани во грчката армија. По 1924 г. 30-50 лица (3-4 семејства) го напуштиле селото, населувајќи се во Горен Воден кај Асеновград во Бугарија; Тодор Симовски го дава податокот дека се истерани дури 260 жители. Во Корнишор се доведени грчки доселенички семејства, но тие наскоро го напуштиле поради неплодноста на земјиштето, па селото и понатаму останало чисто македонско.
Денес Корнишор е прогласен за архитектурен резерват и оживува се како туристичко место, а во него живеат неколку жители.
Кесендре
Кесендре (понекогаш: Ќесендре) — село во Општина Кавадарци, во нејзиниот северозападен дел. Денес нема жители.
Историја
Подрачјето на Кесендре е населено уште од доцната антика, за што сведочат археолошките наоѓалишта југоисточно и североисточно од селото.
Селото е основано во почетокот на XIX век во атарот на средновековното село Желиште (на турски: Девол Касабаси), уништено од Османлиите во една буна во средината на XVIII век. Рушевините на Желиште се наоѓаат до изворот на Желишка Река. Кај изворот се наоѓа и наоѓалиштето Црквиште, кое пак е остаток од населба со некропола од доцната антика, и каде се најдени грчки натписи.
Во XIX век Кесендре било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство. Селската црква „Св. Димитрија“ е подигната во 1896, а иконите се изработени во 1898 г. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Кесендре имало 155 жители, сите Македонци христијани.
Целото население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Кесендре (Kessendré) имало 136 Македонци под егзархијата и работело бугарско училиште.
Стопанство
Главно занимање на жителите било земјоделството и сточарството. Во текот на 1970-тите бројот на жители почнал нагло да опаѓа поради раселување во околните места и градот Кавадарци, за да биде целосно напуштено во некаде во 1990-тите.
Дидрихсхаген
Дидрихсхаген (Diedrichshagen) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Калфа
Калфа („чирак, помошник на господарот“) — општ термин во Отоманското Царство за жените придружници и надзорници во служба во царската палата. Девојките почетници морале да чекаат унапредување во ранг на калфа. Тоа било ранг под уста, титулата на водечките административни/надзорни службеници на харемот. Титулите уста и калфа припаѓаат на терминологијата на османлиската еснафска организација и други хиерархиски организирани корпоративни тела. Официјално како робови или слугинки, овие жени - во зависност од нивниот чин - можеле да имаат значителен авторитет и влијание во нивните должности и генерално биле третирани со голема почит од пониските придружници во харемот, како и од членовите на царското семејство.
Кај занаетчиите терминот имал сличен ранг: помлад мајстор што допрва треба да добие статус и да отвори сопствен дуќан.
Царска калфа
Службениците во лична служба на монархот биле наречени хубкар калфалари. Хазинедар (на турски „благајник“) биле калфиза надзорни должности во харемот. Тие биле рангирани над обичната калфа. Нивната глава, <i id="mwPQ">хазинедар уста</i>, ја имал втората највисока позиција во службата во харемот, веднаш под госпоѓата управител.
Значајните жени традиционално се нарекуваат калфи вклучително и Џеври Калфа, робинка која го спасила животот на султанот Махмуд II и била наградена за нејзината храброст и лојалност и назначена за хазинедар уста, главен благајник на царскиот харем, како втора најважна позиција во хиерархијата.
Сопругите на многу султани биле калфи пред нивните бракови.
Пропафенон
Пропафенонот претставува антиаритмиски лек, кој се употребува кај болести поврзани со забрзано отчукување на срцето како атријални и вентрикуларни аритмии.
Stereochemistry
Пропафенонот содржи стереоцентар и се состои од два енантиомери. Ова е рацемат, односно мешавина од 1: 1 ( R ) - и форма ( S ):
Хидроакустика
Хидроакустика — проучување и примена на звукот во вода. Хидроакустика, со помош на сонарска технологија, најчесто се користи за следење на подводните физички и биолошки одлики. Хидроакустиката може да се користи за откривање на длабочината на водно тело (батиметрија), како и присуство или отсуство, изобилство, дистрибуција, големина и однесување на подводни растенија и животни. Хидроакустичната сензација вклучува „пасивна акустика“ (слушање звуци) или активна акустика што создава звук и слуша ехо, па оттука и вообичаеното име за уредот, ехо звучник.
Манастириште (Раковец)
Манастириште — археолошко наоѓалиште во велешкото село Раковец. Наоѓалиштето претставува доцноантичка населба и средновековна црква. На 1,5 км северозападно од селото на мала височинка со зарамнет врв се среќаваат делови од керамички садови, питоси, покривни ќерамиди и грамадни камења. Во средишниот дел на наоѓалиштето се гледаат остатоци од градба, според преданието, манастир. Од ова наоѓалиште потекнува една стара плоча со старогрчки натпис, сега во Музејот во Велес.
1994 во музиката
1994 година во музиката содржи некои значајни настани.
1995 во музиката
1995 година во музиката содржи некои значајни настани.
Космос-2100
Космос-2100 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1012 км, а најмалото на 961.