cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мрежа за пошироки области
WAN можности за дизајн
WAN мрежите се употребуваат за да поврзат локални (LAN) мрежи и други типови на мрежи меѓусебе, така што корисниците и компјутерите што се наоѓаат во една локација може да комуницираат со корисници и компјутери од други локации. Многу WAN мрежи се направени за една одредена организација и се приватни. Други пак, се направени од обезбедувачите на Интернет сервиси (Internet service providers), обезбедувајќи врски од локалната мрежа на организацијата (LAN) до Интернет. WAN мрежите често се прават користејќи таканаречени leased lines. На секој крај од оваа leased line, се поврзува распределувач (router) на LAN на едната страна и hub во рамките на другата. Leased линиите можат да бидат многу скапи. Па поради тоа, наместо да се користат leased линии, WAN мрежите може исто така да се направат користејќи помалку скапи методи како circuit switching или packet switching методите. Мрежните протоколи (правила) вклучувајќи го TCP/IP испорачуваат транспорт и адресирање на функции. Протоколите вклучувајќи го Packet over SONET/SDH, MPLS,  ATM и пренесувач на рамки (Frame relay) се често употребувани од обезбедувачите на сервиси (service providers) да ги испорачаат врските што се користени во WAN мрежите. X.25 беше еден од првите и многу важен WAN протокол и често се смета за „дедо“ на пренесувачот на рамки (Frame relay), исто така многу од основните функции на протоколите од X.25 сè уште се користат и денес (само со надоградби) од пренесувачот на рамки (Frame Relay).
Академските истражувања во глобалните мрежи може да се подели на 3 области: Математички модели, мрежно имитирање (network emulation) и  мрежна симулација.
Подобрувањата во перформансите понекогаш се претставени преку WAFS или  WAN оптимизација.
Избори во технологијата на WAN поврзување
Постојат неколку начини за поврзување на NonStop S-серии опслужувачи на WAN мрежи, вклучително и преку глобалната мрежа ServerNet (SWAN) или SWAN 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 концентратори, што обезбедуваат WAN клиент успешна врска со опслужувачите кои имаат Ethernet порти и соодветно комникациски софтвер. Исто така може да се користи Асинхрон WAN (AWAN) пристап до опслужувачот, што нуди економски само-асинхрон WAN пристап. Неколку избори се достапни за WAN успешна врска: Преносот на стапки обично се движат од 1200 bit/s до 24 Mbit/s, иако некои врски како што е ATM и Leased Lines може да достигнат брзина поголема од 156 Mbit/s. Типични комуникациски врски кои се користат во WAN мрежите се телефонските линии, микробрановите линии & сателитски канали. Неодамна со зголемувањето на ниската цена на Интернет врската, многу компании и организации се свртеа кон VPN за интерврска на нивните мрежи, создавајќи на тој начин WAN. Компании како Cisco, New Edge Networks и Check Point нудат решенија да создадете VPN мрежи.
Космос-1979
Космос-1979 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 ноември 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3000 килограми. Космос-1979 бил воен извидувачки сателит за следење на флоти.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 417 км, а најмалото на 404.
Алконтар
Алконтар  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Список на кралеви на Античка Македонија
Македонија било античко кралство на територијата на денешна Македонија и северна Грција.
Македонија станува важна држава во IV век п.н.е. по покорувањето на грчките полиси од страна на кралот Филип II Македонски.
Неговиот син, Александар Македонски, успеал да го освои Персиското царство.
Македонската Империја после војните на дијадосите се распаднала на империи-наследнички.
Антигонидската династија продолжила да владее со територијата на поранешното Кралство Македонија, задржувајќи ја хегемонијата над Грција сè додека нивната држава не била освоена од страна на Римската Република за време на македонско-римските војни (215 п.н.е. - 148 п.н.е.).
По поразот на војската на Персеј во Битката кај Пидна во 168 п.н.е., Македонија била поделена на четири републики од страна на Римјаните.
Во 150 п.н.е. човек по име Андриск тврдел дека е син на Персеј и го барал престолот на Македонија како крал Филип VI. Ова била причината за Четвртата македонско-римска војна во која Андриск бил поразен од страна на римјаните и Македонија била припоена кон Рим (148 п.н.е.).
Витамин А
Витаминот А (или ретинол) е првиот откриен витамин, па затоа е именуван со првата буква од латиницата. За првпат бил препознаен во 1913 година. Тој е особено важен за одржување на видот (на очите), за добрата состојба на коските, кожата, косата, забите и непцата. Без доволно витамин А, организмот е посклон кон инфекции.
Улога
На нашето тело му е потребен витаминот А за да се произведе родопсин, односно пигмент кој ни помага да гледаме кога е темно. Овој витамин игра важна улога во имунолошкиот систем и нѐ чува од бактериски, паразитски и вирусни инфекции. Поради ова, витаминот А е особено значаен при прележувањето на сипаници кај децата.
Тој помага устата, дигестивниот и респираторниот систем да бидат влажни и на тој начин го спречува навлегувањето на надворешни организми и отрови, како и да лечи воспаленија или пост инфекции.
Овој витамин е еден од најактивните антиоксиданси, а помага и во заштитата на кожата од штетните сончеви зраци. Особено е важен во лекувањето на акни и мали брчки.
Докажано е дека витаминот А дејствува профилактично кај некои видови рак, помага за намалување на нивото на лош холестерол и го намалува ризикот од срцеви заболувања.
Недостигот на овој витамин, иако е реткост, сепак се појавува. Притоа, најризични групи се луѓето болни од рак, туберколоза, пневмонија, хронични болести на бубрезите или болести на простатата.
Некои од симптомите кои се појавуваат при дефицит на витамин А се:
Употреба
Препорачаните дневни потреби на витамин А варираат, а во зависност од полот и возраста на лицето се:
Поради фактот дека постои голем ризик од интоксикација (хипервитаминоза А) со витамин А, максималните количества на витамин А кои можат да се примаат дневно се:
Извори на витамин А
Жолтото и темнозеленото овошје и зеленчук имаат високо количество на провитамин А, особено бета-каротин. Во некои плодови, како што се морковите, про витамините не се веднаш во состојба за апсорпција, бидејќи се врзани со белковини. Затоа е потребно претходно да се сварат.
Витаминот А го има во:
Витамниот А е стабилен кога ќе се изложи на топлина и светлина. Иако, при готвењето генерално не се уништува, може да се направи неактивен кога е изложен на влијание на железо и бакар. Заштитен е во присуство на витамин Е.
Последици од недостаток
Првиот симптом од недостаток на витамин А е влошениот вид, кој се манифестира со ноќно слепило. Потоа, недоволниот телесен развиток на децата, проблеми со репродуктивниот систем кај возрасните, гингивитис, многу сува кожа и инфекции. Ако недостатокот е голем може да дојде и до спонтан абортус и анемија.
Прокупска тврдина
Прокупската тврдина е тврдина која се наоѓа во близина на градот Прокупле, Србија. Денеска, од неа има останато само рушевини. Денешната тврдина, својот изглед ја добила во 14 век, а целта на нејзината изградба била заштита на градот од Османлиите. Сепак, се знае дека истата била изградена врз тврдина која датирала од античко време. Во внатрешноста на тврдината се наоѓале две цркви кои биле изградени во 10 век односно во 14 век. Денеска, од тврдината има останато само нејзиниот темел, освен цитаделата и кулата која го има зачувана својот изглед.
Нирмал Хридеј
Нирмал Хридеј - Домот на пречистото срце е хоспиција за смртно болните луѓе формирана од страна на Мајка Тереза во Калигат, Калкута, Индија. Зградата во која е сместена оваа хоспиција е поранешен напуштен индиски храм посветен на божицата Кали, божица на времето и промените. Нирмал Хридеј е основана во 1952 година. Луѓето што биле носени во овој дом, примале медицинска нега од страна на Мисионерките на милосрдието и им е овозможено достоинствено да го напуштат овоземниот живот.
Аија Сало
Аија Ана-Маија Паулиина Сало (родена на 27 септември 1977 година) била главен инспектор во канцеларијата на комесарот за еднаквост во Владата на Финска. Работела како генерален секретар на Сета од 2005 до 2015 година.
Живот
Таа била член на одборот на студентскиот сојуз на Универзитетот во Хелсинки во 2001 година.
Во 2007–2008 година, таа била на одмор од Сета и работела како експерт за политики за ИЛГА-Европа (Меѓународна асоцијација за лезбејки, геј, бисексуалци, трансродови и интерсексуалци Европа) во Брисел. Претходно, Сало работела како генерален секретар на Унијата за женски прашања и информатор на кампањата за Вихрајден Наистен. Сало живеела во Еспо. Магистрирала политички науки, насока социологија.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Олеинска киселина
Олеинската киселина незаситена масна киселина, која ја има во некои животни и зеленчук. Нејзината формула е CH3(CH2)7CH=CH(CH2)7COOH. Како незаситена виша масна киселина влегува во состав на маслата: маслиново, ореово, од кикиритки и др.
Марко Пантани
Марко Пантани ( Marco Pantani ; 13 јануари 1970 година - 14 февруари 2004 година) — поранешен италијански професионален велосипедист, еден од најдобрите во историјата на професионалниот велосипедизам. Тој го достигнал врвот на својата кариера во 1998 година со освојување на Тур де Франс и Џиро д’Италија. Со тие победи, тој станал вториот Италијанец што триумфирал на двете најважни трки во истата година. Пред него, во тоа успеал само Фаусто Копи.
Завојот што Пантани го носел на главата бил причина за неговиот прекар Гусар ( Il Pirato) по што бил познат во светот. Во 1999 година тој паднал на антидопинг тестот на крвта и бил отстранет од Џира. Поради тоа, тој бил под голем притисок од неговиот клуб и медиумите. Во 2004 година тој се самоубил со голема доза кокаин.
Почеток на кариерата
Пантани му се придружил на тимот на Фауст Копи на 11-годишна возраст, а во 1990 година го освоил третото место во трката Бејби Џиро, аматерска верзија на трката Џиро д’Италија. Во 1991 година го освоил второто место, а во 1992 година, го освои Бејби Џиро. Во истата година, тој станал професионалец.
1992—1996 година
Во 1993 година, тој завршил на петтото место во квалификациите на трката Џиро дел Трентино и го направил своето деби на Џиро д'Италија, како асистент на Клаудио Кјапучи, но не успеа да ја заврши трката, напуштајќи ја за време на 18-та фаза.
Во 1994 година, пред второто учество на Џиро д’Италија, тој го освоил четвртото место на трката Џиро дел Трентино и на Џиро Тоскана. На Џиро д’Италија, Пантани повторно дошол како асистент на Клаудио Кјапучи и победил на две планински етапи, запишувајќи ги првите победи како професионалец. Добрите возења му донеле второ место на крајот, пред Мигел Индураин, кој претходните две години го освои Џиро. Пантани дебитирал во 1994 година на Тур де Франс, каде го освои третото место и пласман за најдобар млад возач.
Во 1995 година, тој бил удрен од автомобил за време на тренинг, но без сериозни последици. Пантани се подготвувал за Џиро, но решил да не го вози, фокусирајќи се на Тур де Франс. Пред Тур, тој освоил етапа на трката околу Швајцарија. На Тур де Франс завршил на 13-тото место, но освоил две етапи и пласман за најдобар млад возач втора година по ред. На Светскиот куп, Пантани го освоил третото место, зад Шпанците Абрахам Олан и Мигел Индураин. После враќањето во Италија, тој бил удрен од автомобил за време на трката Милан - Торино, поради што тој пропуштил голем дел од сезоната 1996 година.
1997 година
На крајот на 1996 година, Карера тимот бил затворен, а Пантани и десет други возачи се преместиле во нов италијански тим, Меркатоне, каде Пантани бил водач. На почетокот на сезоната, тој го освоил третото место на Тур Баскиски земји, четвртото место на Критериум Интернационал, петтото на Флеш Валон и осмото на Лиеж-Бастоњ-Лиеж.
Тој се вратил на Џиро по двегодишна пауза, но претрпел повреда кога црна мачка предизвикала инцидент пред него на една од првите етапи. Пантани ја завршил етапата, а потоа го одвеле во болница и не можел да го продолжи Џиро.
1998 година
Во 1998 година, Пантани бил еден од најголемите фаворити за победа на Џиро, заедно со Швајцарецот Алекс Цуле и победниците на претходните два Џира, Павел Тонков и Иван Готи. Цуле го освоил прологот на отворањето, а подоцна и шестата етапа. По искачувањето на етапата 15, Пантани заостанал четири минути зад Цуле, а тек требало се вози хронометар на последната етапа, што не му одговарало на Пантани. Во етапата 17, Пантани го нападнал Цуле и му зел преку четири минути, Цуле паднал на четвртото место. Во следните етапи, Пантани го одземла времето на Тонков и хронометарот чекал со минута и пол предност. На првиот хронометар, Тонков му земал една минута на Пантанија и бил самоуверен, но Пантани возел дури и подобар од Тонков, тој завршил на третото место, одземајќи му уште 5 секунди. Пантани го освоил Џиро, како и планинската класификација, а завршил на второто место во класификацијата по бодови.
Пантани исто така дошол на Тур де Франс како еден од фаворитите, но тој веќе изгубил многу време во првата етапа, завршил 181 од 189 возачи, четири минути зад Јан Улрих. Во следните етапи, тој го намалувал заостатокот, сè до Алпите, каде завршил девет минути пред Улрих и не ја изгубил таа предност. Пантани станал првиот италијанец што освоил Тур по Фелилеа Џимонди во 1965 година. До денес, Пантани е последниот возач кој освоил Џиро и Тур во истата година.
1999 година
Во 1999 година, Пантани победил во трката на Вуелта Мурсија со една етапа. Тој бил водач на Џиро, а во претпоследната етапа бил позитивен на тестот за допинг, бил дисквалификуван од Џиро и добил двонеделна забрана за возење. Пред дисквалификацијата, Пантани бил водач со над пет минути предност, тој освоил четири етапи и бил водач во планинската класификација по бодови.
2000—2003 година
Во 2001 и 2002 година не постигнал добри резултати. Возел на Џиро, но бил дисквалификуван затоа што во неговата соба бил пронајден инсулин и тој бил суспендиран осум месеци. Неговата суспензија подоцна била намалена поради недостаток на докази. Во 2002 година повторно не успеа да го заврши Џиро.
Тој се вратил на Џиро во 2003 година и заврши на 14-то место. Тоа била последната трка во неговата кариера. Тој ја заврши кариерата во јуни, а потоа отишол на клиниката за нервни болести.
Допинг
Откако бил дисквалификуван од Џиро д’Италија, во 1999 година, заради покачено ниво на хематокрит (тој имал 52%, дозволено е 50), Пантани се соочил со постојани обвинувања за допинг до крајот на неговата кариера. Во јуни 1999 година, судот го осудил градот Торино да му надомести на Пантани за инцидентот на трката Милан-Торино во 1995 година, во кој Пантани завршил со неколку повреди и му требало долго време да се опорави и да се врати на патот. Неколку дена подоцна, италијанскиот обвинител го обвинил Пантани за спортски навреда, бидејќи неговото ниво на хематокрит по таа трка било 60 проценти. Во 1997 година, Светската унија за велосипедизам (УЦИ) вовела ограничување на хематокрит од 50%, а на возачите кои преминале малку повеќе, им била одредена двонеделна суспензија.
Во 1999 година, италијанскиот весник „Република“ објавил статија во која се поврзува Пантани со Франческо Конкони, кој давал ЕПО на италијанските велосипедисти во периодот од 1993 до 1998 година. За време на март 1994 година, неговото ниво на хематокрит било 40,7%, а во во мај, за време на етапа на Џиро, неговото ниво на хематокрит било 54%, а во јуни достигнало 58%. Во октомври 1995 година, неговото ниво на хематокрит на трката Милан-Торино било 60%.
За време на Џира во 2001 година, бил пронајден инсулин во неговата соба. Пантани тврдел дека неговиот инсулин е подметнат и дека тој не поминал таа ноќ во собата.
Во 2002 година тој бил суспендиран на осум месеци, но неговата жалба била прифатена и неговата суспензија се намалила поради недостаток на докази.
Смрт
На 14 февруари 2004 година, Пантани бил пронајден мртов во хотел во Римини. Причината е кокаинот. Пантани последниот ден го поминал далеку од семејството и пријателите, заклучен во хотелска соба. Неговата поранешна девојка рекла дека Пантани започнал да зема кокаин во 1999 година кога бил дисквалификуван од Џиро.
Стеден
Стеден е село во округот Винсен (Алер) во областа Долна Саксонија во Целе во Северна Германија. Лежи на реката Алер и е блиску до реката Ерце и има население од нешто над 300 жители. Во 1985 година ја прославиле 750-годишнината.
Политика
Стеден има заеднички парохиски совет со соседното село Волтхаузен.
Претседавачот на советот е Кристијан Питерс (ЦДУ).
Аксел Мунте
Аксел Мартин Фредрик Мунте (31 октомври 1857 – 11 февруари 1949 година) бил лекар и психијатар роден во Шведска, најпознат како автор на „Приказната за Сан Микеле“, автобиографска приказна за неговиот живот и дело. Зборувал неколку јазици (шведски, англиски, француски, течно италијански и германски барем добро), пораснал во Шведска, таму посетувал медицинско училиште, потоа студирал медицина во Париз и ја отворил својата прва ординација во Франција. Тој бил оженет со богата Англичанка и поголемиот дел од својот возрасен живот го поминал во Италија. Неговата филантропска природа честопати го наведувала да ги лекува сиромашните без обвинение, и тој го ризикувал својот живот во неколку наврати за да понуди медицинска помош во време на војна, катастрофа или чума. Како застапник за правата на животните, тој купил земја за да создаде засолниште за птици во близина на неговиот дом во Италија, се расправал за забрана за болни стапици, а самиот чувал миленичиња различни како був и павијан (вид на мајмун), како и многу видови кучиња. Неговото пишување било лесно, пишување на мемоари извлечено од неговите реални искуства, но често било обоено со тага или трагедија и често користел драматична дозвола. Тој првенствено пишувал за луѓето и нивните идиосинкразии, прикажувајќи ги неволјите и на богатите и на сиромашните, но и на животните.
Раниот живот
Аксел Мунте е роден во Оскаршамн, Шведска, каде бил домот на неговото семејство. Неговото семејство по потекло било од фламанско потекло и се населило во Шведска во текот на 16 век.
Мунте започнал колеџ во 1874 година на Универзитетот во Упсала. Додека патувал во Италија во 1875 година, Мунте пловел со мал брод од Соренто до островот Капри. Качувајќи се по феникиските скали до селото Анакапри, наишол на селска куќа и на соседната урнатина била капелата посветена на Сан Микеле, и веднаш бил преокупиран од идејата да ја обнови урнатината и да ја претвори во дом.
Семејство
Тој бил најмладиот од трите браќа и сестри родени од болен, автократски, пуритански татко, хемичар Мартин Арнолд Фредрик Мунте (починат 1877), кој свирел и виолина и неговата втора сопруга Луиза Аурора Угарски (почината 1878). Најстарата била Ана (р. 1854) која се омажила двапати. На 21 година, таа се омажила за сликарот Рајнхолд Норстедт, во кој период нејзините слики со цвеќиња биле изложени во Националните галерии и други галерии. По смртта на Рајнхолд Норстед, таа се омажила за Франс Сиберг.
Второто дете било Арнолд, иден уметник, автор, драматург и пензиониран шведски поморски капетан (починат 1927), кој служел во Француската царска флота, продуцирал и напишал неколку познати драми Магнус Стенбок, Магдалена Руденскиолд и Маршот преку појасот. Арнолд, исто така, напишал неколку поморски книги, вклучувајќи ги Чарлс XII и руската морнарица и учебниците серии Шведски поморски херои.
Париз и Италија
По дипломирањето, Мунте отворил медицинска ординација во Париз, главно за помош на членовите на тамошната скандинавска ликовна колонија. Во 1884 година отпатувал за Неапол за да понуди медицинска помош во епидемија на колера.
Во 1887 година, тој се преселил во Капри, ја купил вилата Сан Микеле и започнал со реставрација, извршувајќи голем дел од работата сам, но и вработувајќи локални жители, вклучително и тројца браќа и нивниот татко.
Во 1890 година, кога немал пари за проектот, тој отворил ординација во Рим која се грижи за странските дипломати, како и за месното население. Од овој момент па натаму, тој го делел своето време помеѓу Рим и Капри.
Кралицата Викторија од Шведска
Во 1892 година, Мунте бил назначен за лекар на шведското кралско семејство. Конкретно, тој служел како личен лекар на престолонаследничката, Викторија од Баден, продолжувајќи да го прави тоа кога таа станала кралица, и до моментот на нејзината смрт во 1930 година, иако тоа не значело дека тој бил постојано присутен.
Додека престојувала, кралицата често ја посетувала вилата Сан Микеле за да му се придружи на Мунте за утрински прошетки низ островот. Мунте и кралицата организирале и вечерни концерти во Сан Микеле, на кои кралицата свирела на пијано. Кралицата ја споделила љубовта на Мунте кон животните, поседувајќи куче за домашно милениче и помогнала во поддршката на неговите напори да ја купи планината Барбароса за да ја воспостави како засолниште за птици. Можеби неизбежно, со оглед на малото месно население и нивното блиско пријателство, се шпекулирало дека Мунте и кралицата биле љубовници, но тоа никогаш не било потврдено.
Младата принцеза Марија, која по барање на шведскиот крал Густаф V двапати престојувала кај кралицата и Мунте во Капри, сметала дека неговото влијание било штетно, а неговите моќи хипнотички. Години подоцна таа тврдела дека тој сакал таа да биде негов пациент на 23-годишна возраст и дека физички се приближувал кон неа, и дека ужасот што тогаш го чувствувала кон шведското кралско семејство, поради нивната неограничена поддршка на Мунте, бил главната причина што таа избегала од нив и поднела барање за развод од принцот Вилхелм.
Мунте бил опишан како помалку заинтересиран за здравјето на своите пациенти отколку за неговата удобност и слава, а неговото патување со Викторија во Капри и престојување таму со месеци во таа одредена клима, се сметало за повеќе штетно отколку корисно за нејзиното здравје.
Други показатели за неговата страсна природа се однесуваат на аферата што се верува дека ја имал со англиската социјалистичка Лејди Отолин Морел, почнувајќи од кога тие првпат се сретнале во јули или август 1898 година. Отолин тогаш била немажена, 25-годишен член на привилегираната лондонска социјална сцена, а во исто време чувствувал малку презир кон неа. Нејзините интелектуални и духовни интереси ја привлекувале кон позрели мажи, како што е Н.Х. Асквит, особено ако тие имале репутација на иконоборство. Таа и Аксел Мунте си биле привлечни еден кон друг и успеале да поминат многу приватно време заедно на Капри.
Бракови
Аксел Мунте се оженил со Ултима Хорнберг, Швеѓанка, на 24 ноември 1880 година, со која се запознал додека студирала уметност во Париз. Тие се развеле во доцните 1880-ти, а во 1892 година се омажила за шведскиот производител Густаф Рихтер и родила син во 1893 година, пред да умре во 1895 година.
Во 1907 година, Мунте се оженил со Хилда Пенингтон-Мелор (1876-1967), чие англиско семејство поседувало два значајни имоти: Хелени во Херефордшир, едно од најстарите живеалишта во земјата и Саутсајд Хаус, замок од 17 век на Вимблдон Комон во Лондон. Тие имале два сина, Питер и Малком. Постои анегдота дека кога Мунте разговарал за приказната за Сан Микеле со неговиот издавач Џон Мареј во градината во Саутсајд, Мареј му рекол дека неговиот предок и имењак Џон Мареј (1778–1843) седел во истата градина со Лорд Бајрон да разговара за објавување на делата на Бајрон.
Во текот на 1910-1911 година, Мунте имал летна куќа со 14 соби изградена во Шведска како подарок на неговата сопруга. Првично бил наречен Стенгарден ( Камениот двор ), но е познат како Хилдашолм од нејзината смрт. Сместен бил меѓу дрвја на брегот на езерото Силјан во Даларна, а архитект бил Торбен Грут, кој исто така го дизајнирал стадионот во Стокхолм што се користел за Летните олимписки игри во 1912 година. Хилда го уредила домот со англиска градина како дел од драматичната карпеста околина и го опремилка со уметност и мебел од 17, 18 и 19 век од Италија, Англија и Франција.
Прва светска војна
За време на Првата светска војна, Мунте станал британски државјанин и служел во корпусот за брза помош. Неговите воени искуства биле основа за неговата книга Црвен крст, Железен крст.
Подоцнежниот живот
Во 1919-1920 година, Мунте бил неподготвен сопственик на срамот, социјалист и муза Луиза Касати, која ја зазела вилата Сан Микеле. Овој период го опишал шкотскиот автор Комптон Мекензи во неговите дневници.
Мунте имал здравствени проблеми со очите, такашто на крајот го направила практично слеп и неспособен да ја толерира силната италијанска сончева светлина. Во тој момент тој се вратил во Шведска неколку години и ја напишал приказната за Сан Микеле (објавена во 1929 година), која била добро прифатена, бидејќи била преведена на најмалку 45 јазици и се вели дека е една од најпродаваните книги на 20от век.
Операцијата му го вратила видот и тој поминал уште неколку години во Сан Микеле пред да се врати во Шведска во 1942 година. Последните години од животот ги поминал како официјален гостин на шведскиот крал.
За време на Втората светска војна, синот на Мунте, Малколм Пенингтон Мелор Мунте, служел со извршниот директор за специјални операции, работејќи зад нацистичките линии во окупирана Скандинавија, а подоцна учествувајќи во сојузничката инвазија во Анцио. Малколм Мунте бил сериозно ранет за време на војната.
Медицински поглед
Мунте се обидувал да избегне лекови на рецепт за неговите психолошки случаи секогаш кога било можно, често препорачувајќи хипноза, музика и други алтернативни медицински пристапи. Тој бил вклучен во потрагата на Луј Пастер за вакцина против беснило. Тој се залагал за евтаназија за безнадежни медицински ситуации како што е беснилото, каде што пациентот е осуден на интензивна болка и ментална болка.
Публикации
Приказната за Сан Микеле ги засенува сите други публикации на Мунте и вклучува материјали од некои претходни дела. Неговата претходна работа може многу тешко да се најде и често има високи цени.
Настрана од неговата докторска теза, неговите први публикации се состоеле од извештаи за неговите патувања кои се појавиле во весникот Стокхолмски Дагблад, и кои ги опишале неговите искуства од хуманитарната работа за време на епидемијата на колера во Неапол. Овие написи биле објавени во 1887 година како книга преведена на англиски од Мод Валери Вајт. Второто издание од 1899 година го превел самиот Мунте.
Vagaries првпат била објавена во Лондон во 1898 година. Книгата била преименувана како Спомени и Специфичности во второто издание печатени во 1908 година. Во 1930 година имало трето издание, со дополнителен предговор и малку поинаков избор на приказните со различен редослед.
Сеќавањата на Мунте од неговото време во корпусот на брзата помош, Црвениот крст, Железниот крст биле објавени анонимно – „од лекар во Франција“ – во Лондон во 1916 година, а целиот приход бил дониран на Францускиот Црвен крст. Второто издание, по заслуга на Мунте, било објавено околу 1930 година.
Наследство
Мунте починал во 1949 година на 91 година во Стокхолм. Неколку негови имоти сега се музеи и културни центри. Тој ја оставил во наследство вилата Сан Микеле на шведската нација, а истата ја одржува шведска фондација. Комплексот функционира како културен центар, домаќин на концерти, посета на шведски научници и локалниот шведски конзулат. Фондацијата го одржува и светилиштето за птици на планината Барбароса, кое зафаќа над 55.000 квадратни метри.
Во 1980 година, основана е фондација (Stiftelsen Hildasholm) која се грижи за Хилдашолм, шведскиот дом на Мунтес. Малколм Мунте го донирал домот, уметничките дела и антиквитетите што ги содржи на фондацијата, која работи како музеј. Бил прогласен за историска зграда во 1988 година и бил подложен на обемна реставрација помеѓу 1995 и 1999 година. Покрај турнеите, музејот е домаќин на часови по уметност и концерти.
Малколм Мунте поминал голем дел од својот живот по Втората светска војна, реконструирајќи ги двете куќи на семејството во Англија. Неговите деца ја формирале добротворната организација Pennington-Mellor-Munthe Charity Trust која ги одржува и Southside и Hellens Manor и работат како музеи, а исто така и домаќин на културни настани како што се концерти, предавања и литературни настани. Членовите на семејството сè уште понекогаш престојуваат кај нив.
Имало најмалку две меѓународни симпозиуми на Munthe, вториот се одржал во Hildasholm во Leksand, Шведска, на 13 септември 2003 година. Говорници биле д-р Ијан Мекдоналд, Левенте Ердеос (архитект и поранешен куратор на Сан Микеле), шведскиот автор Бенгт Јангфелд, д-р Питер Котино (од Капри), Мартен Линдстол, д-р Катриона Мунте-Линдгрен и професорот Алден Смит од Одделот за класици на Универзитетот Бејлор.
Тополница (Порече)
Тополница — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Порече, во западниот висок планински дел на територијата на Општина Македонски Брод. Селото е ридско, на надморска височина од 600 метри.
Сместено е во источното подножје на планината Добра Вода.
Историја
Во век, Тополница било село во Поречката нахија на Кичевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото има мешовита земјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Тополница имало 230 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Тополница имало 320 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Тополница имало 36 жители, од кои 33 Македонци и 3 Срби.
Родови
Во селото Тополница живеат родови на Македонци од православна христијанска вероисповед и тоа:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонски Брод, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Самоков. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Самоков.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Манастирец, во која влегувале селата Горни Манастирец, Долни Манастирец, Драгов Дол, Инче, Томино Село и Тополница.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Долни Манастирец, во која покрај селото Тополница се наоѓале селата Горни Манастирец, Горно Крушје, Долни Манастирец, Долно Крушје, Драгов Дол, Слатино и Томино Село.
Во периодот 1955-1957, селото било дел од тогашната општина Манастирец.
Во периодот 1957-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Брод.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Брод.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0242 според Државната изборна комисија, кое е сместено во селската трпезарија.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 26 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 22 гласачи.
Куќата на Каплан Арифи
Куќата на Каплан Арифи — археолошко наоѓалиште во Дебар. Претставува осамен наод од римското време. Во 1952 година, при изградбата на станбениот објект на ул. „Бајрам Селими“, дебранининот Капан Арифи пронашол мермерна биста со природна големина. Бистата е на угледен римски граѓанин преку чии рамења има наметка што преминува на градите на левата страна. Очите се плитко изрезбани, рожницата е кружно означена со издлабена зеница; косата е назначена со плитки убоди, а брадата со куси засеци. Челото е ниско и збрчкано. Датирана е во III век. Бистата се чува во Заводот и музеј во Охрид.
Градац (тврдина)
Тврдината Градац  е тврдина која се наоѓа во близина на градот Лозница, Србија. Денеска од истата има останато само рушевини.
Браво маестро (филм)
Браво маестро (хрватски: Bravo maestro) е југословенски филм од 1978 година, во режија на Рајко Грлиќ. Сценариото е дело на Срѓан Карановиќ и Рајко Грлиќ. Главните улоги ги толкуваат: Раде Шербеџија, Александар Берчек, Кораљка Хрс, Радојка Шверко, Божидар Бобан, Анте Вицан, Звонимир Лепетиќ, Младен Будишчак, Изет Хајдархоџиќ, Злата Петковиќ итн. Филмот трае 99 минути и е снимен во боја, со 35 милиметарска камера. Главен камерман е Живко Залар, а продукцијата е на „Croatia film“ и „Jadran film“. Музиката за филмот е дело на Бранислав Бране Живковиќ. Монтажата е дело на Живка Топлак, костимографијата на Рикард Гумзеј, а сценографијата на Динка Јеричевиќ и Дражен Јурачиќ. Премиерата на филмот се одржала на 8 февруари 1978 година. За својата улога во филмот, Раде Шербеџија ја добил наградата на Филмскиот фестивал во Пула, „Златна арена“ за најдобар глумец. .
Палмино масло
Палмино масло - растително масло.
Во сирова состојба има темножолта или жолтоцрвена боја и карактеристичен непријатен вкус. Маслото се добива со цедење и варење на месестиот дел од плодот на палмата Elaeis guineensis (која потекнува од Нигерија и од западниот брег на Африка, а се одгледува и на Суматра) и од палмата Elaeis melanococca (која потекнува од Америка).
Стеблото на палмата на плантажите дава повеќе масло на единица површина од секој друг земјоделски род. Најголеми производители се Малезија и Индонезија. Палминовото масло се пречистува со оксидација и се користи главно за исхрана и особено за производство на мирисливи сапуни, свеќи и маргарин.
Денеска на Запад сѐ повеќе се зборува за штетното влијание на палминовото масло врз кардиоваскуларниот систем. Употребата на ова масло ги зголемува ЛДЛ-холестеролот во крвта и ризиците за кардиоваскуларни болести поради присуството на заситени масни киселини.
Браво маестро (филм)
Содржина
Во филмот се зборува за деградацијата на личноста и распадот на личниот и општествениот морал, прикажани преку ликот на младиот композитор Витомир Безјак (го игра Шербеџија). Тој дипломирал на музичката академија во 1960-тите како еден од најдобрите студенти. И покрај пофалбите кои ги добива од сите страни, Витомир безуспешно се труди да пронајде некоја работа, па живее боемски живот и компонира. Истовремено, тој раскинува со својата девојка и прифаќа ангажман како учител по клавир. Така, тој се вљубува во богатата вдовица Ива Будиќ (ја игра Кораљка Хрс) чиј син го подучува и потоа се жени со неа, со што успева да влезе во богатото семејство на еден висок државен раководител. Користејќи ги врските, Витомир станува познат, иако тој не може да компонира успешно како во минатото. Набргу, неговиот брак се распаѓа, а тој продолжува да гради општествена кариера, прифаќајќи различни функции, со што постепено стекнува власт. Но, на пробата на неговото долгоочекуваната опера, се открива дека неговото дело е плагијат...
Витамин Е
Улога
Дози на витамин Е од 400 IU дневно, го намалуваат ризикот од оштетување на кожата поради изложеност на сонце, па истовремено се намалува и продукцијата на канцерогени клетки. Сепак, треба да се нагласи дека внесувањето на големи дози на витамин Е може да биде штетно, па затоа не треба да се земаат поголеми дози од препишаните.
Покрај оралната примена на витаминот Е, тој може да се применува и со директно нанесување на кожата, било како чист витамин Е или преку лосиони за сончање. Во случај кога се користи директно нанесување на витаминот Е на кожата, треба да се земе предвид и времето кое е потребно да витаминот навлезе во подлабокиот слој на кожата. Со други зборови, витаминот Е е потребно да се нанесе на кожата 10-20 минути пред изожување на сонце.
Извори на витамин Е
Витаминот Е е мошне распространет во природата, особено во растителниот свет. Витаминот Е најмногу се среќава во растителните масла, јаткастите плодови, зеленчукот со зелени лисја (спанаќ), житариците, семките од сончоглед и тиква, како и во авокадото.
Никулците на житариците, растителните масла и маслодајните семиња се најдобри извори на витамин Е. Во месото се наоѓа само во незначителни количества. Вегетаријанскиот режим на исхрана, особено ако ги опфаќа интегралните житарици (витаминот Е се наоѓа во никулците), обезбедува големи дози на витамин Е.
Храната богата со витамин Е најдобро е да сеe јаде свежа, без да се готви. Готвената храна има 50-90% помалку витамин Е, отколку пресната. Храната богата со витамин Е треба да е добро затворена, затоа што витаминот Е е чувствителен на кислород.
Количина на токоферол на 100 грама продукти:
Жалфиин синец
Жалфииновиот синец (Pseudophilotes bavius) е пеперуга од семејството на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија и има посебен подвид за ендемскиот македонски подвид.
Распространетост
Пеперугата се наоѓа на голема територија, од Мароко до Казахстан. Оваа пеперуга се наоѓа во мали изолирани популации во места богати со цветови, ливади, суви каменести предели и отворени грмушести пространства.
Опис
Распонот на крилјата на пеперугата изнесува од 24 до 30 мм. Возрасните единки летаат од април до мај, и повторно од јуни до јули. Пеперугите имаат две генерации годишнп. Ларвите се хранат со видовите на растенија S. officinalis, S. nutans, S. verbenaca и S. verticillata. Најчесто се хранат со цветови, но понекогаш и со листови. Често се наоѓаат со мравките. Презимуваат во фаза на кукла.
Шарон Фахардо
Шерон Паола Фајардо Сиера (родена на 7 ноември 1989 година во Пуерто Кортес ) е пливачка од Хондурас, специјализирана за дисциплини во слободен стил. Таа ја претставувала својата нација Хондурас на Летните олимписки игри во 2008 година и поседувала рекорд во Хондурас на 50 и 100 метри слободно, кои на крајот биле поставени од Јулимар Авила во 2013 година.
Фајардо добила покана за Универзалност од ФИНА да се натпреварува како осамена жена пливачка во Хондурас на 50 метри слободно за жени на Летните олимписки игри 2008 во Пекинг. Пливајќи како најбрзиот учесник на петтата топлина, Фајардо се повлече со прекрасен напор од жешкото поле за да удри во ѕидот прв во рекордот на Хондурас и најдоброто во животот од 27,19 минути. Фајардо не успеа да се пласира во полуфиналето, бидејќи се пласирала на педесет и првото место во генералниот пласман од деведесет и две пливачки во прелимите.
Ана Фортин
Ана Фортин (родена на 2 февруари 1972 година) е пливачка од Хондурас. Таа се натпреварувала на Летните олимписки игри 1988 и на Летните олимписки игри 1992 година.
Стивен Грир
Стивен Макон Грир (28 јуни 1955) е американски пензиониран лекар и уфолог кој го основа центарот за истражување на вонземна интелигенција (ЦСЕТИ)и проектот  „The Disclosure Project“, кој бара започнување на запоставеното УФО информирање.
Ран период
Грир е роден во Шарлот, Северна Каролина во 1955. Грир тврди дека видел неидентификуван летечки објект во блиска средба кога имал осум години и тоа го потикнало неговиот интерес за уфологијата.Преку ден тоје е главен во Одделението за Итна Медицина во болница која е средна големина, и најчесто е на повик во периоди од 12 до 24 часови.Тој е обучен како Транцедентална Медитација учител и служел како директор на организацијата за медитација. Грир дипломорал на Источен Тенеси Универзитет Јамес Х.Куилен Колеџ за Медицина во 1987.Тој студирал во МАХЕК Универзитет на Северна Каролина каде ги завршил своите студии во 1988 и добил диплома за медицина во 1989. Таа година тој станал член на Алфа Омега Алфа Почесна Медицинска Организација.
Кариера
Грир го основал Центарот за истржување на вонземска интелигенција (ЦСЕТИ) во 1990 и основал дипломатска и истражувачка иницијатива за контакт на вонземска цивилизација. Во 1993 Грир го основал проектот дискложер, не профитен истражувачки проект , чија цел е да ги открие на јавноста владините наводни сознанија за НЛО , вонземска интелигенција и развиена енергија и системот на прополција. Проектот Дисколожур е основан да отвори пат за амнестија за владини шепкачи кои сакат да го прекршат својот завет преку давање тајни информации во врска во Нло. Грир кажа дека дал краток известај до ЦИА Р.Џејмс Усли истата годинаspi-1-4287791}}"From 1993, he spent considerable time and resources briefing the Clinton administration, including CIA director James Woolsey, senior military officials at the Pentagon, and select members of Congress, among others."
Африкански куп на нации 1988
Африкански куп на нации во 1988 година — 16-то африканско фудбалско првенство на Африканскиот куп на нации кое се одржало во Мароко од 13 март - 27 март 1988 година. На ова првенство учество зеле 8 репрезентации. Вкупно биле одиграни 16 натпревари.
Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Камерун.
Група А
Забелешка: Алжир се квалификувал со ждрепка.
Македонци во Бразил
Се проценува дека бројката на Македонците кои живеат и работат во Бразил изнесува 45.000. Најголемиот дел од нив се сконцентрирани во градовите Рио де Жанеиро, Порто Алегре, Сао Паоло и Куритиба.
Историја
Во 1947 македонски доселеници од сите делови на светот испратиле апел да се соберат средства, во обид да им се помогне на Македонците во Македонија да се изградат болници и медицински центри. Овој апел е наречен „Болнички повик“. Бразилците со македонско потекло помогнале да се соберат пари за болниците, при што се собрани вкупно 154.000 американски долари.
На клиниката во Скопје се поставени следниве натписи, благодарение на Обединета Македонска Дијаспора.
Јохан Јулиус Валбаум
Јохан Јулиус Валбаум (Johann Julius Walbaum;, – , Либек) — германски лекар, природонаучник и таксоном на животинскиот свет.
Дела
Како ихтиолог прв открил и опишал многу видови риби од далечните краишта на светот како што се големата баракуда (Sphyraena barracuda), кучешкиот лосос (Oncorhynchus keta) од реката Камчатка и усест пастрмкокрап или „куримата пасу“ (Prochilodus marggravii) од реката Сао Франциско во Бразил.
Бил првиот кој напишал за употребата на ракавици во хирургијата за да се спречат инфекции. Во 1758 г. забележал ракавици направнеи овчо слепо црево (гумата сè уште не била откриена).
Оставнина
Природонаучниот музеј во Либек (отворен во 1893 г.) — составен врз големата научна збирка на Валбаум, која е изгубена за време на Втората светска војна.
Бивер Крик (одморалиште)
Бивер Крик е скијачко одморалиште во западниот дел на САД, во близина на Авон, Колорадо. Одморалиштето се состои од три села, главното село Бивер Крик, Бачелор Гулч и Eроухед. Одморалиштето е во сопственост и е управувано од Веил ресортс (Vail Resorts), кое оперира и со други одморалишта во САД. На Бивер Крик редовно се одржуваат настаните од Светскиот куп, обично на почетокот на декември.
Космос-1980
Космос-1980 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 23 ноември 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1980 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 101,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 854 км, а најмалото на 848.
Радошевац (тврдина)
Тврдината Радошевац  е тврдина која се наоѓа во близина на градот Пирот, Србија. Денеска, од тврдината има останато само рушевини.
Минхен (округ)
Област во Минхен е област во германската држава Баварија. Областа припаѓа на Горна Баварија. Оваа област ги опфаќа северните, источните и јужните предградија на Минхен. Преку него тече реката Исар.
Површината на областа е 667.3 км². Во јуни 2008 година, имало 316.531 жители. Има 29 населени места, од кои седиштето на администрацијата во Минхен, кое не припаѓа на оваа област.
Областа е основана во 1852 година. и оттогаш често ги менува границите. Последната промена дојде во 1972 година кога било проширен со девет населби на поранешниот округ Вофрацхаузен.
Германија на Евровизија 2010
Планирање
Вестите за планирањето на влезот на песната за песна на Евровизија за 2010 година што се прошири кратко време по завршувањето на натпреварот за песна на Евровизија 2009 година, на 25 мај. Државниот радиодифузер AРД/НДР беше откриено дека му пристапил на Стефан Рааб и приватниот радиодифузен сервис ПроСиебен да работат заедно со нив во подготовките за натпреварот во 2010 година, со цел да се создаде можна победничка песна што ќе ја пее некој друг. Беше откриено дека Рааб го одбил барањето, но ПроСиебен ја прифатил понудата за работа со AРД/НДР.
Куќата на Мухамед Карпузи
Куќата на Мухамед Карпузи — археолошко наоѓалиште во Дебар. Претставува депо на средновековни монети. Дебранининот Мухамед Карпузи, учител од Дебар, при изградбата на својата куќа открил повеќе венецијански монети од XI век. Монетите се чуваат кај пронаоѓачот.
Германија на Евровизија 2010
Ѕвездите на Осло 2010
Рааб ја презеде водечката улога во програмите како раководител на жирито и беше придружуван од 16 други судии за славна личност од музичката и забавната индустрија.
На прелиминарните емисии на 2 и 9 февруари учествуваа вкупно 20 акти, од кои секоја содржи 10 дела. Овие десет дела извршија популарни хитови, со пет акти од секое шоу кое се квалификувало до елиминацијата. Помеѓу 16 февруари и 2 март овие десет дела беа елиминирани на пет: два дела елиминирани во првата топлина; две во втората топлина; и еден во третата топлина. Квалификациските дејства напредуваа до четврт-финалето, кое се емитуваше на АРД, на 5 март. Четири напредни во полуфиналето на 9 март, емитуваа на ПроСибен, а на 12 март останаа само две дела: Џенифер Браун и Лена Мејер-Ландрут.
Во финалето на 12 март, двата финалисти изведоа вкупно три песни: секој изведувач ги изведе првите две песни "Пчела" и "Сателит", како и уште една поединечна песна. Имаше вкупно два гласачки круга. Песната за секој пејач беше утврдена во првиот круг, додека конечниот победник беше избран во вториот круг. Лена Мејер-Ландрут беше победник со песната " Сателит ", а Браун доаѓа на второто место со нејзината поединечна песна " Јас се грижам за тебе ".