cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1165 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4343 и 4344 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3585 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2595 и 2596 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 412 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1165 година се протега во 1471 и 1472, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1531 и 1532 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 622 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1841 и 1840 исламска година пред хиџра.
Откритија
1165 av. J.-C.
Валпернхајн
Валпернхајн (Walpernhain) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Местото се наоѓа источно од автопатот А9.
Соседни општини
Соседни општини се Хајделанд во округот Зале-Холцланд, како и Остерфелд и Дројсиг во округот Бургенланд во Саксонија-Анхалт.
IC 1270
IC 1270 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1270 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 23 м 32,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 34' 47".
Други поделби
Проучување на IC 1270 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
.pm
.pm — највисок државен домен за Свети Петар и Микелон. Овој домен е управуван од AFNIC и регистрациските услуги започнале на 6 декември во 2011 година.
Лехово (Леринско)
Лехово или Елеово (Λέχοβο, Лехово; 1955-1956 г. Ηρωϊκό, Ироико ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Суровичево на Леринскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 1.115 жители (2011), од кои мнозинството се Албанци (Арванити).
Географија
Селото е сместено 60 км јужно од Лерин, на главнииот пат од Суровичево за Костур. Лежи во подножјето на Врбишка Планина, која е јужен дел на Вич (Вици). Во неговиот атар денес е и земјиштето на селото Врапчин, напуштено во 1980 г.
Во Отоманското Царство
Како што може да се види до неговото име, селото првично било македонско. Во XIX век претрпело демографска промена кога во него се населиле Албанци христијани (Тоски) и малку влашки семејства од Епир. Преселбата се случила поради неподносливите услови за живот на епирските разбојничките банди, во истиот бран кога нивните сонародници ги населиле и другите лерински села Бел Камен, Негован и Елово. Во 1868 г. во селото е изградена црквата „Св. Димитриј“, која денес е споменик на културата. На крајот на векот Лехово станало голема паланка со албанско и влашко население, кое било со прогрчка настроеност. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника се вели дека во 1873 г. Елеово (Eléovo) имало 300 домаќинства и 900 жители Албанци.
Во 1889 г. хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) напишал за Лехово:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) 1900 г. Елеово (Елехово) имало 750 жители Арнаути и 90 жители Власи. Според грчки податоци, во селото живееле 2.500 албанојазични лица со грчка национална свест.
Речиси целото население ѝ било верно на Цариградската патријаршија. Гратчето било упориште на грчките и гркоманските андарти кои војувале со македонските чети на ВМРО. За време на Илиденското востание селото е запалено од турски единици.
По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Елеово имало 90 Власи и 750 Албанци, и во него работело влашко училиште. Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, пред Балканските војни Лехово имало 380 албански куќи, испуштајќи ги влашките.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 1.691 жител. Во 1920 г. тие се намалиле на 1.172 лица, а во 1928 г. селото имало 1.292 жители.
Во 1940 г. во Лехово е забележан пораст на 1.477 жители. Во Втората светска војна селото настрадало во борбите меѓу германски единици и грчка паравоена чета, кога било запалено. Бидејќи не настрадало значајно во Граѓанската војна, во 1951 г. тука живееле 1.195 лица. Во 1955 г. грчките власти го смениле македонското име на селото во Ироико, што значи „јуначко“. Поради силното противење на населението, следната година му е вратено името Лехово. Во 1998 г. Лехово е прогласено за село-херој. Бројот на населението е устојчив, иако уште одамна постои традиција на иселување во внатрешноста на Грција, како и одење во прекуокеанските земји.
Стопанство
Главно занимање на жителите е ѕидарството, а во помала мера се застапени земјоделството, сточарството и шумарството.
419
419 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 419 година од новата ера, 419. од првиот милениум, 19. од V век и последна од 410-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5927 и 5928 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5169 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4179 и 4180 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1172.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 419 година се протега во 3055 и 3056, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3115 и 3116 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 962. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 209 и 208 година пред хиџра.
Елстер (Елба)
Елстер (Elster) — село и поранешна општина во Саксонија-Анхалт, Германија, кое се наоѓа во округот Витенберг. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Цана-Елстер. Од 2005 до 2011 припаѓал на заедницата на општини (Verwaltungsgemeinschaft) Елбауе-Флеминг, пред 2005 припаѓал на заедницата на општини Елстер-Сејда-Кледен.
Географија и сообраќај
Се наоѓа на устието на Шварце Елстер, која се влева во Елба. Меѓународната велосипедска патека Р2 поминува низ Елстер долж Елба. Фериботот сè уште се користи за поминување на реката. Сценски пејзажи се Elbauen, кои на големи плива се како природни полдери. Во текот на т.н. поплавите на Векот во 2006, овие природни полдери не биле доволно високи да ја одвратат водат, што довело голем дел од селото да биде поплавено.
Покрај тоа, во 2004, нова станица за бродови за крстарење е направена на Елба.
Историја
Елстер првпат бил спомнат во 1187 под името Alstermunde. До почетокот на Втората светска војна, бил важна населба за рибарство и бродоградба. Сега, најмногу работни места има во земјоделството и малите бизниси за ракотворби.
Административни единици
Елстер се состои од Изербегка, Гилсдорф, Мелтендорф и Елстер.
Сухејл Фазлиу
Сухејл Фазлиу ( во ) — македонски политичар од албанскo етничкото потекло и министер за локална самоуправа во македонската влада од 2017. Фазлиу е член на Национална демократска преродба. Средно училиште завршил во „Панче Караѓозов“ а дипломирал современи науки и технологии при универзитетот на Југоисточна Европа во Тетово. Тој во периодот 2010–2016 работел како консултант за информатичка технологија за различни компании.
1270 п.н.е.
1270 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1270. година пред новата ера, 270. од вториот милениум п.н.е., 70. од 13 век п.н.е. и прва од 1270-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4238 и 4239 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3480 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2490 и 2491 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 517 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1270 година се протега во 1366 и 1367, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1426 и 1427 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 727 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1949 и 1948 исламска година пред хиџра.
Список на руски научници
Математичари
Русија низ историјата имала многу успешни математичари. Дел од нив се:
ФК Љуботен
ФК Љуботен е македонски фудбалски клуб од Тетово. Клубот се натпреварува во Третата македонска лига - Запад. Љуботен претставува најстариот фудбалски клуб од Македонија, основан во 1919 година.
Историја
Првата фудбалска топка во Тетово ја има донесено Никифор Вочевски во 1916 година, а три години подоцна во 1919 година, професорот по фискултура Франтишек Ваник, кој дошол од Словенија донел нова топка и почнал на часовите по фискултура да се игра фудбал. Првите поклоници на фудбалот биле: Јован Марковски, Стевица Бошњаковски, Никола Павловски-Бутика, Симо Момировски, Заре Заковски, Момчило Ќириќ, Саша Поповски, Миле Захариевски и други. Овие гимназијалци за првпат го играат фудбалот во Тетово, а и тогаш, во 1919 година за првпат се споменува клубот. На почетокот истиот се викал „Тетовско младинско друштво“, за потоа да го добие името ФК Љуботен и за првпат се настапува под тоа име. Било одбрано името Љуботен, затоа што во тоа време се верувало дека Љуботен бил највисокиот врв на Шар Планина.
Клубот бил регистриран и примен во Лоптачкиот сојуз, во 1922 година. На 23 јули 1922 година во Тетово била отворена Градската библиотека, а свеченето обраќање го одржал Јован Марковски. Првото основачко собрание на ФК Љуботен е одржано пет дена подоцна на 28 јули 1922 година, и повторно свеченото обраќање го одржал Јован Марковски. Во првиот управен одбор на ФК Љуботен биле избрани: Симо Момировски, Никола Павловски-Бутика, Стеван Јовановски, Момчило Ќириќ, Александар-Цане Поповски и Крсто Димитриевиќ, а за претседател бил избран Јован Марковски. Веднаш по основачкото собрание бил одигран натпревар, во кој се сретнале ФК Љуботен и ФК Спорт од Скопје, кој завршил нерешено 1:1, а голот за Љуботен го постигнал рускиот емигрант Скуриков.
Првпат во странство
Во 1965 година во Тетово гостувале два бугарски тима, ПФК Черно Море од Варна, тогашен прволигаш и Металург од Перник, тогашен второлигаш. И во двата меча Љуботен доживеал пораз. Во првиот меч Љуботен-Черно Море 0:2 и вториот меч Љуботен-Металург 2:5. Истата година ФК Љуботен гостувал во Бугарија, и одиграл три меча. Најпрвин во Ќустендил се сретнал со вторилигашот Левски, а мечот завршил Левски-Љуботен 1:0, а мечот во Перник Љуботен повторно бил совладан, Металург-Љуботен 4:2. На оваа турнеја Љуботен останал непоразен единствено против екипата Поморие, со кои ремизиирал, мечот завршил 2:2.
Барорецептор
Во човечкото тело, барорецепторите (рецептори за притисок, исто така наречени пресорецептори) го регистрираат притисокот на течната крв врз ѕидот на артерискиот крвен сад. Тие припаѓаат на групата рецептори наречени механорецептори и се активираат со истегнување на ѕидот на крвниот сад. Обемот на нивната активност - т.е. фреквенцијата на сигналите кои ги испраќаат - зависи од степенот на истегнување на ѕидот на крвниот сад.
Нивните импулси патуваат до продолжетокот мозок, подструктура на централниот нервен систем (ЦНС). Таму тие предизвикуваат, преку т.н. барорефлекс, инхибиција на невроните чија задача е зголемување на срцевата фреквенција и сила на срцевата контракција, како и тонусот на артериските крвни садови. Овие неврони се дел од невронската мрежа која во целина го гради крадиоваскуларниот центар за контрола на срцевата работа и крвниот притисок. Невроните кои се инхибираат преку барорефлексот во случај на зголемен крвен притисок ја претставуваат т.н. пресорна област, уште позната под поимот вентролатерална медула, која има клучна улога во регулација на симпатичката активност, меѓу другото и врз срцевата работа. Со инхибиција на овие неврони доаѓа до намалување на симпатичката активност, а со тоа и до намалено симпатичко влијание врз срцеваа работа, што резултира со намалување на бројот на срцеви отчукување (фреквенција) и намалена сила на срцева контракција. Од друга страна, во случај на покачен притисок, активираните барорецептори доведуваат преку барорефлексот до истовремено зголемување и на прасимпатичкато влијание врз срцето, што резултира со дополнително намалување на срцевото отчукување. На тој начин барорецепторите овозможуваат одржување на крвниот притисок на нормални физиолошки вредности. Од друга страна, снижен крвен притисок доведува до намалена активност на барорецепторите, така што невроните одговорни за симпатичкото влијание врз срцето и крвните садови не се инхибирани и можат да ја зголемат нивната активност; резултатот е зголемена срцева фреквенција и сила на контракција и зголемен периферен отпор на артериските крвни садови што доведува до покачување на притисокот до нормални вредности. Механизмот преку кои барорецепторите посредуваат во регулација на крвниот притисок се заснова на негативна повратна врска.
Барорецепторите првенствено се наоѓаат во ѕидовите на крвните садови (адвентиција и медиа) на аортата, но и во повеќето други артерии. Нивната задача е да го одржуваат артерискиот крвен притисок на константно ниво и на тој начин да обезбедат снабдување со потребната крв до поединечните органи.
Барорецепторите регистрираат не само промена на притисокот, туку и „колку брзо“ се случува промената, т.е. стапката на промена.
Кисдорф
Кисдорф (Kisdorf) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 30 километри северно од Хамбург и 15 километри северно од Нордерштет.
Индијана
Индијана (англиски: Indiana) е сојузна држава во САД. Таа се наоѓа во источниот дел од земјата, а главен град, кој воедно е и најголемиот град, е Индијанаполис.
Тразименско Езеро
Тразименското Езеро (Lago Trasimeno, Латински:Trasumennus) со својата површина од 128 км2 е најголемо езеро на Апенинскиот Полуостров и четврто најголемо езеро во Италија. Се наоѓа во регионот Умбрија северозападно од Перуџа, 259 метри над нивото на морето. Длабоко е до 6 метри и опкружено е со планини со просечна висина од 600 метри. Во Тразименското Езеро живеат 18 видови риби. Селаните кои живеат на источниот и јужниот брег се занимаваат со риболов.
Битката кај Тразименското Езеро
Ова езеро добило историско значење кога на 24 јуни 217 год п.н.е. каде што во близина на езерото се одиграла важна битка во Втората пунска војна. Тука ханибалската војска ја поразила римската армија од 25,000 луѓе под водство на Гај Фламиниј.
Виктор Цветаноски
Виктор Цветановски (роден во Драслајца, Струшко во 1944 година) — македонски новинар. Има завршено Факултет за политички науки во Загреб. Својата новинарска кариера ја започнува во 1971 година. Бил дописник на „Нова Македонија“ од Софија, сега новинар во „Утрински весник“.
Има добиено повеќе новинарски признанија, меѓу кои наградата "Крсте Мисирков" за едногодишна работа што ја доделува Здружението на новинари и највисокото новинарско признание, наградата "Мито Хаџивасилев - Јасмин".
Рауда
Рауда (Rauda) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Местото се наоѓа на истоимениот поток, кој извира кај Хермсдорф и источно од местото Кросен се влива во Вајсе Елстер.
Марија Илиќ Агапова
Марија Илиќ Агапова (Паѓен кај Книн, 14 август 1895 - Белград, 13 март 1984 година) била српска адвокатка, преведувачка, библиотекарка и прв управител на Библиотеката и музејот на град Белград.
Биографија
Марија Илиќ Агапова е родена во селото Паѓен кај Книн во 1895 година. Во семејството имало тринаесет деца. Нејзиниот татко Лазар Илиќ бил еден од побогатите луѓе во тоа време и можел да ги испрати сите свои деца на дополнително образование. Основното училиште Марија го завршила во родното село. Таа била една од првите образовани Срби во нејзиниот регион. На руски јазик го посетувала „Институтот на царицата Марија“ на црногорскиот двор во Цетиње.Општа гимназија завршила во Сплит и се запишала на Правниот факултет во Загреб во 1923. Докторирала централноевропски кај Иво Андриќ и други интелектуалци од тоа време, образовани во Австро-Унгарија, Германија и Италија и почнала да се занимава со адвокатура во 1926 година.
Ангажирањето во библиотекарството и музеологијата започнала во 1929 година како службеник во Општинската библиотека во Белград и работела на подготовка на формирање музеј со галерија на слики и архиви и организирала конкурси за новиот грб на Белград. По повод 125-годишнината од ослободувањето на Белград од Турците, напишала збирка детски приказни за историјата на градот, па така била создадена илустрираната историја на Белград.
Со библиотеката раководела од 1932 година, а од 1941 година и Градскиот музеј. Материјалот што таа го собрала бил основа за формирање на Историскиот архив на град Белград. Веднаш по ослободувањето на Белград била отпуштена од работа, бидејќи за време на германската окупација (1941 - 1944) продолжила да работи и да раководи со градските културни институции, а од 1947 била во пензија.
По пензионирањето, таа преведувала и предаваларуски и италијански јазик, а хонорарно предавала странски јазици на Дипломатската школа за новинарство и на курсеви за архивирање. Била член на Здружението на литературни преведувачи на Србија и активистка на женското движење. Имала напишано голем број трудови за правата на жените.
Била наградена со плакета на Градскиот музеј во Белград (1965).
Таа починала во 1984 година во Белград.
Награда Марија Илиќ Агапова
Наградата Марија Илиќ Агапова била основана во 2001 година и го добила името по првиот управител на Библиотеката на град Белград Марија Илиќ Агапова. Марија Илиќ Агапова е награда што ја доделува Градската библиотека на Белград на најдобриот белградски библиотекар. Наградата се доделува секоја година 11. јануари на денот на Библиотеката на град Белград.
Извори
<references group="" responsive="1">
ФК Шкендија Тетово
ФК Шкендија (KF Shkëndija, во превод: Искра) — фудбалски клуб од Тетово, Македонија, создаден на 27 август 1979 година. Моментално игра во Првата македонска фудбалска лига. Своите натпревари ги игра на Еколог Арена во Тетово. Клубот е освојувач на Првата лига во сезоните 2010/11, 2017/2018,2018/2019 и 2020/2021, и на Купот на Македонија во 2015/16 и 2017/18.
NGC 4910
NGC 4910 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4910 се споменува и како NGC 4845, UGC 8078, MCG 0-33-25, CGCG 15-49, IRAS 12554+0150.
Откривање
Објектот е откриен на 24 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4910 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4910 има привидни димензии од 4,9' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 58 м 0,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 34' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 4910 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44392. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 291. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1578.
Војислав Јакиќ
Воислав Јакиќ (, –, ) — визуелен уметник, светски класик на маргиналната уметност.
Животопис
Роден е во 1932 година во селото Голем Радобил кај Прилеп како син на свештеник од Црна Гора. Во раното детство се преселил во Деспотовац (Србија), а помеѓу 1952 и 1957 година живеел во Белград. Истата година се враќа во Деспотовац, каде твори до својата смрт.
Починал во 2003 година. во Ќуприја (Србија).
Творештво
Започнува да црта во 1952 година во Белград, а две години подоцна ќе ја изработи својата прва скулптура која ќе иницира цел циклус на т.н. полици, а потоа целосно се посветува на цртање необични свитоци. Направил преку десет илјади цртежи, кои некогаш достигнувале должина и до десет метри. Кон крајот на 1970 година ќе ја заврши својата втора автобиографија, која ќе ја нарече Неменикуќе, која ги прекршува вистински доживеаните моменти со фикцијата и иронијата на уметникот. За една од неговите најдолги ролни, рекол Бил препознатлив по постојано црната боја на неговата гардероба, со што го свртувал вниманието кон себе како персонификација на прогонетите, изневерените, а неговите антропоморфни и зооморфни облици, буеле како под зрачење на човечкото непријателство. Како средство за контемплација Јакиќ користел алегорија, симбол, метафора. Најчесто работел со туш, фломастер, поретко користел боја, пастел или гваш. Заедно со цртежот, неретко додавал и свој заклучок, како дополнителен медиум, за да ги засили своите опсервации и со пишан збор. Еден е од најзначајните српски сликари. Излагал на индивидуални и групни изложби во земјата и странство, како и на значајни меѓународни изложби од кои најзначајни се: 1977, 2000 година; 2001 година. Јагодина, МНМУ; 2002 година, Белград, павилјон Цвијета Зузориќ; во 2004 година Братислава, 7. Триенале на Инситнехо Уменија; 2007 година; 2013. Париз, Centre Culturel de Serbie итн. На ''10. меѓународно биенале на наивна и маргинална уметност во'' 2001 година. во МНМУ, Јагодина (Србија) добива Гран при за изложени дела.
Инга Леман
Инга Леман (Inge Lehmann; Копенхаген, 13 мај 1888 година - Копенхаген, 21 февруари 1993 година ) билa дански сеизмолог и геофизичар. Во 1936 година, врз основа на до тогаш постоечките податоци, го постулитала постоењето на Земјиното внатрешно јадро со физички својства различни од надворешното јадро и тоа дека Земјиното јадро не е единствена течна топка. Сеизмолозите, кои дотогаш не можеле да формираат делотворна хипотеза за опсервација дека П-брановите забавуваат кога ќе стигнат до некои области од внатрешноста на Земјата, набрзо го сфатиленеговиот заклучок. Таа била странски член на Кралското друштво.
Детство, младост и образование
Студирала математика на Универзитетот во Копенхаген и на Универзитетот Кембриџ, но ги прекинала студиите поради лошата здравствена состојба. Продолжила да студира математика на Кембриџ од 1910 до 1911 година на колеџот Њунхам. Во 1911 година, таа се вратила од Кембриџ, исцрпена од работа и по некое време ги прекинала студиите. Таа развила добри сметачки вештини во актуарската канцеларија каде што работела неколку години пред да ги продолжи студиите на Универзитетот во Копенхаген во 1918 година. По две години се стекнала со титула по физика и математика. Кога се вратила во Данска во 1923 година, таа ја прифатила позиција на Универзитетот во Копенхаген како асистент на Ј. Ф. Штефенсен, професор по актуарска наука.
Карин Џусти
Карин Џусти била италијанско-американска вајарка и уметник за инсталација.
Список на дела
Уметност во Енкориџ (1995)
Безбедносна мрежа (1998–2000)
Три сезони на фармата Блек Форест (2014–2016) Оваа инсталација е создадена за да им оддаде почит на 9/11 First Responders и, особено, на нејзиниот партнер Стивен Шварц кој почина од болести поврзани со неговите напори во обидите за спасување.
Награди и почести
Стипендија на Меморијалната фондација Џон Симон Гугенхајм за инсталација на скулптури (1997)
Грант за индивидуален уметник од Фондацијата Полок-Краснер(1999)
Соработник на NYFA во архитектура/еколошки структури(2002)
Грант за вајари од фондацијата Вирџинија А. Грот(2002)
Bogliasco Fellowship in Visual Art (2007)
Образование
Џусти го добила своето МНР од Јеил во 1989 година, а дипломирањето на Универзитетот во Масачусетс во Амхерст во 1987 година. Од 1994 година, Џусти е професор по уметност и раководител на одделот за скулптура на колеџот Бруклин.
1164 п.н.е.
1164 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1164. година пред новата ера, 164. од вториот милениум п.н.е., 64. од 12 век п.н.е. и петта од 1160-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4344 и 4345 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3586 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2596 и 2597 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 411 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1164 година се протега во 1472 и 1473, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1532 и 1533 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 621 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1840 и 1839 исламска година пред хиџра.
Дитриксдорф
Дитриксдорф (Dietrichsdorf) — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Цана-Елстер. Од 1 јануари 2005 до јануари 2011, општината припаѓала на заедницата на општини (Verwaltungsgemeinschaft) Елбауе-Флеминг, а пред тоа на заедницата на општини Миленгрунд.
Географија и сообраќај
Селото се наоѓа 9 километри источно од Витенберг на северниот брег на Елба. Низ подрачјето на селото поминува сојузниот автопат (Bundesstraße) B 187 и железничката линија помеѓу Витенберг и Котбус.
Историја
Првичната словенска населба Дитриксдорф првпат е спомената на 14 ноември 1385. Меѓутоа била именувана по водачот на доселениците Дитрих, кој ја предводел групата германски доселеници во текот на источната колонизација; првичното словенско име не се зачувало.
Килзо првпат бил споменат во 1378. Килзо, исто така, е со словенско потекло. Името доаѓа од koko, што значи „кружење“ „круг“ или „округло село“, кое најмногу се донесува на обликот на селото. Од 1942, селото е дел од Дитриксдорф.
Административни единици
Дитрихсдорф ги има следниве единици: Галин и Килзо.
IC 1271
IC 1271 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1271 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 23 м 54,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 39' 34".
Други поделби
Проучување на IC 1271 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 7225
NGC 7225 — леќеста галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7225 се споменува и како ESO 532-33, MCG -4-52-23, AM 2210-262, IRAS 22103-2623.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7225 е од видот S0-a/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7225 има привидни димензии од 2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 13 м 7,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -26° 8' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 147°.
Други поделби
Проучување на NGC 7225 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68311. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 347; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6958. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1172.
Гатчински дворец (Фабержеово јајце)
Гатчински дворец – скапоцено емајлирано велигденско јајце, направено под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже во 1901 година, за Николај II од Русија. Николај II ѝ го подарил на својата мајка, царицата Марија Фјодоровна, на Велигден во 1901 година. Јајцето се отвора за да открие изненадувачка минијатурна златна реплика на дворецот во Гатчина (град јужно од Санкт Петербург), изграден за грофот Григориј Орлов и подоцна бил купен од царот Павле I. Тоа е едно од двете царски велигденски јајца во збирката на уметничкиот музеј Валтерс во Балтимор, Мериленд.
Опис
Јајцето било направено од Фабержеовиот мајстор, Михаил Перхин (1860-1903), и е изработено од злато, емајл, позлатено сребро, дијамант, кварц и семенски бисери. Околу дворецот во изненадувањето прикажани се бројни детали – топови, знаме, статуа на Павле I (1754-1801) и пејзажни елементи.
Минијатурниот дворец е фиксиран внатре во јајцето и не може да се поместува за разлика од јајцето Александровски дворец, кој Фаберже ќе го направи седум години подоцна за Александра Фјодоровна. Димензиите се 12,5 x 9,1 cm.
Изненадување
Јајцето се отвора за да открие минијатурна златна реплика на Гратчинскиот дворец, резиденцијата на царицата-мајка вон Санкт Петербург.
Сопственост
Во 1920 година, јајцето било сопственост на Александар Половцов, кој бил поранешен вработен во Гратчинскиот дворец и подоцна отворил антикварница во Париз. Не е познато како Половцов дошол до јајцето.
Во 1930 година, ова јајце му било продадено, заедно со јајцето од 1907 година Јајце со плот и рози, од Американецот Хенри Валтерс и во 1931 година станало дел од колекцијата на Уметничкиот музеј Валтерс. Во 1936 година, ова јајце заедно со јајцето со плот и рози било изложено во Уметничкиот музеј Валтерс во Балтимор, Мериленд и е дел од постојана поставка од 1952 година.
420
420 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 420 година од новата ера, 420. од првиот милениум, 20. од V век и прва од 420-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5928 и 5929 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5170 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4180 и 4181 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1173.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 420 година се протега во 3056 и 3057, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3116 и 3117 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 963. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 208 и 207 година пред хиџра.
Тинка Ристевска
Тинка Ристевска (р. во ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Древеник
Древеник — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на планината Древеник.
Историја
Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Древеник живееле 415 жители, сите Албанци.
Во 2002 година во селото живеееле 26 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, лица без податоци.
Родови
Според истражувањата од 1955 година, родови во селото
Древеник е албанско муслиманско село, сите родови во селото се доселенички. Родови во Древеник се: Беколар (8 куќи), Дединовци (5 куќи), Далиповци (8 куќи), Дучелар (3 куќи), Нурелар (5 куќи), Мучелар (2 куќи), Дауталар (2 куќи), Јаупалар (4 куќи), Небиалар (3 куќи), Металар (3 куќи), Мисирли (1 куќа), Имерлар (1 куќа) и Османлар (1 куќа), повеќето родови во селото се доселени на почетокот од XIX век, од разни места во Северна Албанија. Во родот Беколар се знае следното родословие: Сулејман (жив на 55 г. во 1951 година) Фаик-Шериф-Весел-Беко, кој се доселил. Во родот Дединовци се знае следното родословие: Изет (жив на 77 г. во 1951 година) Исмаил-Дедин-Ибраим, кој се доселил во селото. Во родот Далиповци се знае следното родословие: Рамо (жив на 49 г. во 1951 година) Бајрам-Зибер-Далип-Алим, кој се доселил во селото; Суљовци (1 куќа) доселени се од селото Пресил, каде имаат истоимени роднини.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 201 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Лопатица.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 250 гласачи.
Иселеништво
До 1912 година година албанците од селото воглавно се иселувале во Битола. До 1955 година се иселиле 40 семејства, и тоа во Битола, Турција (Истанбул), Доленци, Трновци, Мургаш.
Ајова
Ајова е сојузна држава во состав на САД. Се наоѓа во централниот северен дел на земјата. Главен град е Де Мојн.
Бјерн Турау
Бјерн Турау (Björn Thurau; р. во ) — германски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа.
Во септември 2014 година било објавено дека Турау ќе се приклучи на екипата за сезоната 2015.
Тој е син на поранешниот велосипедист Дитрих Турау.
1163 п.н.е.
1163 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1163. година пред новата ера, 163. од вториот милениум п.н.е., 63. од 12 век п.н.е. и четвртта од 1160-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4345 и 4346 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3587 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2597 и 2598 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 410 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1163 година се протега во 1473 и 1474, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1533 и 1534 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 620 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1839 и 1838 исламска година пред хиџра.
Џордин Спаркс
Џордин Брајана Спаркс (родена на ) е американска поп и Р&Б пејачка, текстописец and глумица. На седумнаесет годишна возраст, Спаркс победи на шеста сезона на Американски идол, со што стана најмладиот победник во историјата на Американски идол и останува како последната девојка која победила на оваа шоу. Нејзиниот истоименуван албум Jordin Sparks беше издаден во 2007 година од кој произлегоа два хита кои се најдоа помеѓу првите десет на табелата Билборд Хот 100—"Tattoo" и "No Air" ( со Крис Браун) – и беше награден со платина од страна на Здружението на музичките сниматели на Америка (англ. Recording Industry Association of America) кратко RIAA. Албумот се продаде во повеќе од 2 милиони копии низ целиот свет. „No Air” е моментално трет најмногу продаван хит досега од Американски идол натпреварувач, со продадени преку три милиони дигитални примероци во САД. Песната и ја донесе првата номинација на Греми награди за Најдобра Поп соработка со вокали ( англиски: Best Pop Collaboration with Vocals.)
Вториот студиски албум на Спаркс Battlefield (album)|Battlefield е издаден во 2009, кој го достигна седмото место на табелата Bilboard 200. Водечкиот хит од албумот, истоимениот Battlefield, го достигна десеттото место на табелата Билборд Хот 100, правејќи ја Спаркс единствениот учесник на Американски идол кој има пет хитови кои достигнале на табелата во топ дваесет. Вториот хит од Battlefield, "S.O.S. (Let the Music Play)", го достигна првото место на табелата US Hot Dance Club Play, станувајќи нејзиниот прв број еден хит на табелата. . Низ кариерата, Спаркс има добиено повеќе награди, вклучувајќи ги NAACP Image Awards, BET Award, American Music Award, People's Choice Award и две Teen Choice Awards. Во 2009 година, Billboard списанието ја рангира Спаркс на 91 место од артистите на 2000 декада. Во 2012, Спаркс беше рангирана на 92 место на VH1 списокот на 100 Најдобрите жени во музиката. Во февруари 2012, таа продаде 1,3 милиони копии од албумот и 9,8 милиони хитови само во САД, со тоа станувајќи еден од најуспешниот учесник на Американски идол на сите времиња.
Спаркс се оддалечи од снимањето на музика,создавајќи кариери во глумење и Бродвеј, како и дизајнирајќи парфеми. Таа се има појавено како гостин во повеќе телевизиски серии започнувајќи со The Suite Life On Deck во 2009 и подоцна во Big Time Rush во 2010. Истата година, Спаркс го имаше своето прво појавување во мјузиклот In The Heights во улогата на Нина Росарио. Нејзината поголема улога беше во филмот Sparkle (2012) во којшто заедно глумеше со Витни Хјустон, Дерек Лук, Кармен Иџого и Тика Самптер. Во октомври 2010, Спаркс го промовира својот парфем Because of You... по кој беше промовиран и нејзиниот втор парфем “Fascinate” во март 2012 година. Истата година People (magazine) списанието ја назначи Спаркс како една од „Најубавите на секоја возраст„ (англиски: “Most Beautiful at Every Age") за 2012.
Личен живот
Спаркс е родена во Финикс, Аризона, од мајка Џоди (моминско Веидман) Спаркс, и татко поранешен професионален фудбалер Филипи Спаркс. Спаркс има помлад брат, Филипи Спаркс џуниор ( скратено „PJ” од Philippi Sparks), кој игра фудбал на Универзитетот во Северна Дакота. Нејзиниот татко по потекло е Афроамериканец а нејзината мајка е caucasian. Пораснала во предградијата на Риџвуд, Њу Џерси додека нејзиниот татко играл како одбрана за Њујорк Џајантс (англиски: New York Giants ). Од Њу Џерси, Спаркс се образовала во северозападното општинско Христијанско училиште во Финикс сè до осмото одделение. До 2006 година учела во средното учулиште Sandra Day O'Connor High School каде што потоа се образовала дома со цел да може да се сконцентрира на пеењето. Спаркс е евангелистички Христијанин и ја посетува општинската црква Калвари во Финикс. Во нејзината Американски Идол биографија, таа им заблагодарува на своите родители и на Господ за нејзината победа. Добитник е на наградата за најдобар млад изведувач на годината во Аризона три години по ред.