cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лувр (Долина на Оаза)
Лувр (Louvres) — општина во департманот Долина на Оаза во Ил-де Франс во северна Франција.
Образование
Училишта во Лувр:
Блиски средни училишта:
Збратимени градови
Лувр е збратимен со:
Бојан Зајиќ
Бојан Зајиќ (Крушевац, 17 јуни 1980) — поранешен српски фудбалер.
Клупска кариера
Првите фудбалски чекори ги направил во крушевачкиот Напредак, каде на 18 години дебитирал за прв тим. Кариерата ја продолжува во белградскиот Обилиќ (2001–06) и во дресот на „витезите“ со Врачара бележи 109 прволигашки натпревари на кои постигнал 10 голови.
По финансиските и резултатските кризи на Обилиќ, станува член на второлигашите ФК БАСК со Царева Ќуприје (2006) каде повторно го свртува вниманието на себе и после само една полусезона станува член на Партизан.
Борис Димовски
Борис Трајчев Димовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Бојан Зајиќ
Клупска кариера
Во ноември 2007 година го потпишал трогодишниот договор со норвешкиот Валеренге, во кој претходните три месеци ги провел на позајмици. Со добрите игри во Норвешка за само неколку месеци станал миленик на навивачите на Валеренге и кариерата дефинитивно ја продолжил во клубот од Осло.
Борис Димовски
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа работел како општ работник. Во 1941 година, на 16-годишна возраст се вратил во родното место на родителите, и се вработил како курир во општината Катланово. Бил симпатизер на НОВ и штом му се укажала првата можност се приклучил на народноослободителното движење. На 19 декември 1944 година стапил во Треттата македонска ударна бригада, трет баталјон, втора чета. Со Бригадата заминал во Земун, каде ја посетувал тримесечната воена настава. Бил учесник на Сремскиот фронт како и во повеќе борби за ослободување на повеќе села и градови. На 16 април 1945 година при нападот на силни германско-усташки сили кај Врпоље, храбро загинал. Бил закопан на местото каде што загинал. Подоцна неговите посмртни останки биле пренесени и закопани во Брезица.
Бојан Зајиќ
Клупска кариера
Во Норвешка настапувал уште и за Сарпсборг 08 (2014–15) и Санднес Улф (2016–17).
Ариф Дураковски
Ариф Расим Дураковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Бил општ работник. Веднаш по ослободувањето на Скопје стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во разоружувањето и дефинитивното разбивање на балистичките банди во Македонија и Косово. Со Бригадата подоцна заминал за Срем. По тримесечната обука во совладувањето на новото оружје и воената вештина, учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Храбро загинал на 16 април 1945 година, во борбите кај Банова Јаруга.
Стефан Димовски
Стефан Димовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Основното училиште го завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. Пролетта 1943 година веќе организирано рзботел за напредното движење. По формирањето на Шарпланинскиот одред, станал негов активен соработник. Се грижел за снабдување на одредот со храна и друго. Бил активен во селото во придобивање на нови приврзаници за напредното движење. Неговото и соседните села биле сигурна партизанска база. Во провалата на Шарпланинскиот одред, бугарската фашистичка полиција заедно со други македонски патриоти и заднински работници, го затвориле и го стрелале на 21 октомври 1943 година.
Поврзано
Партизани и селани стрелани после првата провала на Шарпланинскиот одред биле ѝ:
Цветан Зафировски
Цветан Здравков Зафировски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Се занимавал со земјоделство. Во октомври 1944 година стапил во Четиринаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во акциите низ Македонија за ликвидирањето на балистичките банди. Потоа со Бригадата заминал да учествува во завршните операции за ослободувањего на Југославија. Претходно со успех завршил обука во ракување со новоприменото оружје. Загинал на 14 април 1945 година во голема битка против силни фашистички единици.
Хосе Луис Родригес Сапатеро
Хосе Луис Родригес Запатеро (Jose Luis Rodriguez Zapatero; р. ) поранешен претседател на Владата на Шпанија. Запатеро победил на изборите двапати по ред, првпат во 2004 година и повторно во 2008 година од тогаш неговата Социјалистичка партија го има мнозинството во шпанскиот Кортес.
Хосе Луис Родригес Запатеро е роден во Ваљадолид, како син на Хуан Родригес Гарсије-Лозан и Марија де ла Пурификасион Запатеро и Валеро. Неговиот дедо по таткото, Хуан Родригес и Лозано, бил републикански капетан, кој го стрелале припадниците на Франковата Национална армија.
Во 1982 година дипломирал право на Универзитетот во Леон, каде се вработил како асистент по предметот уставно право. Во Леон во 1981 година ја запознал и својата идна сопруга Сонсолес Еспиноса. Се венчале во 1990 година и имаат две ќерки Лаура (1993) и Алба (1995).
Запатеро и неговото семејство биле симпатизери на Комунистичката партија, единствена организирана партија пред франковата смрт во 1975 година. Запатеро станува член на Социјалистичката партија на Шпанија на 23 февруари 1979година. Импресиите кои ги предизвикал во него Фелипе Гонзалез биле клучни за неговата одлука да пристапи во партијата. Во 1982 година станува претседател на младинската организација на социјалистите во покраината Леон. На изборите во 1986 година е изабран во Кортес, со што станува најмлад пратеник.
На изборите во 2000година Социјалистичката партија изгубила на изборите по вторпат по ред од Азнаровата Народна партија. Запатеро го задржал своето место, но Социјалистичката партија освоила само 125 места, 16 помалку отколку на изборите во 1996 година. Запатеро одлучува да се кандидира за генерален секретар. Заедно со некои свои партиски колеги, основал нова фракција во внатрешноста на партијата наречена Нов пат (Nueva Via). Новиот пат е микс на зборовите на Тони Блеровиот „Трети пат“ и „Нов центар“ на Герхард Шредер. Запатеро го победил со многу мала разлика својот противник Хосе Боно на внатрепартиските избори на 22 јули 2000година.
Киро Димушков
Киро Николов Димушков ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно градско семејство. Откако го завршил основното училиште, продолжил со учење на занает. Потем работел како столар. Многу млад се вклучил во напредното движење. Кон крајот на 1943 и во почетокот на 1944 година учествувал во отпорот против бугарскиот и германскиот фашистички окупатор. Бил учесник на групата столарски работници, која преземала разни акции против непријателот. Агитирал да се придобијат нови приврзаници на движењето. Собирал материјална помош, што се испраќала на партизаните. Во почетокот на 1944 година стапил во Треттата македонска ударна бригада. Бил учесник во сите нејзини походи и борби против Германците, а особено во борбите водени против фашистичките бугарски воени и полициски сили. Во една таква борба кај Зебране - Кумановско, храбро загинал на 25 мај 1944 година.
Стихови (Коле Неделковски, 1958)
„Стихови“ — книга со избор од поезијата на Коле Неделковски, во редакција на Тодор Димитровски. Книгата била објавена во 1958 година од издавачката куќа „Кочо Рацин“.
Содржина
Книгата содржи 23 песни од двете поетски збирки на Неделковски, „Молскавици“ и „Пеш по светот“, предговор со наслов „Лириката на Коле Неделковски“ чиј автор е Димитар Митрев, „Белешки“ на Тодор Димитровски, како и ликовни прилози (факсимили на делови од поетските збирки на Неделковски).
Технички одлики
Книгата е отпечатена во тврд повез и има 95 страници. Технички уредник бил Коста Бојаџиевски, а коректурата ја направила Костадинка Георгиева. Книгата е испечатена во печатницата „Гоце Делчев“ во Скопје, во октомври 1958 година, во тираж од 2 000 примероци. Таа не е каталогизирана и не ја поседува меѓународната ознака ISBN.
Најдо Зафировски
Најдо Костов Зафировски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. По завршувањето на основното училиште се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Скопје стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со неа заминал на Косово и учествувал во конечното ликвидирање на балистичките банди. Потоа заминал на Сремскиот фронт. Учествувал во голем број борби, како и во ослободувањето на Славонска Пожега, каде македонските единици покажале голема храброст. Загинал кон крајот на април 1945 година во една борба против непријателот.
Набедреник
Набедреник (или надбедреник) — дел од свештеничка одежда што се носи на бедрото. Набедреникот е ромбоидно платно што се прицврстува на појасот, на десното бедро, слично на меч, а го претставува Зборот Божји, кој е духовен меч. Го носат епископите, но и заслужни презвитери.
Се носи преку стихарот, а под фелонот. Набедреникот најчесто е украсен со везови со прикази на Исус Христос.
Цветко Зенговски
Цветко Крстев Зенговски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од селско сиромашно семејство. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. По окупацијата на Македонија бил мобилизиран во бугарската фашистичка војска. Служел во Седумдесет и првиот пешадиски полк во Скопје. Во 1942 година како стражар на магацинот со оружје, бил откриен во моментот кога давал оружје и муниција за Народноослободителнато движење и партизаните. Поради тоа Воениот суд по кратка постапка го осудил на смрт. При извршувањето на смртната казна биле повикани неговите роднини и други луѓе со цел да се заплашат. Смртната пресуда, бугарскиот фашистички окупатор ја извршил кај Матка. И покрај малтретирањето во истрагата, храбро издржал и не предал ниту еден од соработниците на НОВ. Неговите посмртни останки биле погребани на селските гробишта. Неговиот брат Александар Зенговски, го изгубил животот во битките за ослободување на Банова Јаруга.
Презвитер
Презвитер или свештеник ( — старец, старешина) — свештенослужителски чин, втор по ред во црковната ерархија, повисок од ѓакон, понизок од епископ, посветен со хиротонија. Презвитерот е наследник на Седумдесетте апостоли кои Господ Исус Христос лично ги избрал (Лука 10,1), наречени „помали апостоли“. Во Светото писмо терминот презвитер се користи како синоним за епископ и се однесува на водачот на една локална Црква. Во својата современа употреба, овој термин е различен од терминот епископ и е синоним на свештеник. Презвитерот ги врши сите богослужби, освен хиротонија и осветување на миро, и е ракоположен од епископот и (симболички) од народот, кој својата согласност и одобрување ги дава извикувајќи „Достоен!“ (, Аксиос!)
Новозаветното свештенство е продолжеток на старозаветното и како такво постоело во првобитните христијански заедници, формирани од нововерните Јудејци од Палестина. Свештениците имале улога да ги водат заедниците кои биле основани од апостолите. Презвитерството е потчинето на епископатот, по служба и по власт, но е и по потекло. И двата чина го вршат апостолскиот повик и се неодвоиви од Црквата, но сепак не го вршат во исто својство и на ист начин - тие се дополнуваат. Во олтарот, епископскиот престол е окружен со престолите на презвитерите, кои се негови сослужители и соработници, како литургиски, така и пастирски гледани. На помесните собори учествуваат и свештеници, но без право на глас.
Презвитерството во Новиот завет
Во Делата апостолски (Дап 11,30) јасно се кажува дека апостолите Павле и Варнава донеле помош за презвитерите во Ерусалим од Антиохија. Свети Јаков Праведен, за кој се знае дека бил епископ во Ерусалим (Дап 21,5) се среќава со светиот апостол Павле, повикувајќи ги сите презвитери од градот. Исто така, Свети Јаков се советува со христијаните да ги повикаат презвитерите на Црквата, за да се молат за болните (Јак 4,14). На своите патувања по Мала Азија, Павле и Варнава хиротонисале презвитери за сите локални христијански заедници (Дап 14,23), со повеќесложни задачи: пастирски, да се молат и помазуваат болни, да проповедаат и поучуваат, да се грижат и да раководат со заедницата, да ги упатуваат верните во духовниот живот итн. Нивното основно служење се состои во принесување на пофалби, богопочитување и молитви на верните.
Во Дидахите (15,2) јасно се потврдува дека посебна должност на свештеникот е учителската служба. После упокојувањето (најчесто пострадувањето) на светите апостоли, направена е јасна дистинкција помеѓу катедрата на епископот и презвитерот (и на ѓаконот, и меѓу првите кој јасно ја прави оваа поделба е Св. Игнатиј Антиохиски).
Видови на титули и одежди
Презвитерите од монашки ред (јеромонаси) служат во манастирите, а од мирски ред во парохии. Почесна титула на световниот презвитер е протопрезвитер, протојереј и протојереј-ставрофор, а монашки: сингел, протосингел, игумен и архимандрит, при што последните два се и настојатели на манастирот.
Според степенот на презвитерство, карактеристични се богослужбените одежди - епитрафил, фелон и појас. Протопрезвитерот како чест се здобива со правото на носење и набедреник, додека протојереј-ставрофор се здобива со право да носи граден крст.
Епитрафил
Епитрафил (, од грчки трáкхēлос: врат, околувратник), петрафил или навратник — дел од облеката на православните свештеници во вид на долга лента што се наметнува. Конкретно, тој е дел од одеждата на православни презвитери и епископи под фелонот, т.е. под ризата, а преку стихарот. Епитрафилот се става околу вратот и се спушта надолу преку градите, а завршува под колената, односно подолу од колената (одговара на столи во католицизмот). На средината двата дела од епитрафилот, левиот и десниот, се спојуваат со копчиња. Се шие и изработува во различни бои според богослужбените потреби, честопати е украсен со рачни везови. Најчесто по целата негова должина се везат крстови. Епитрафилот всушност настанал од орарот, така што орарот се обвива околу вратот, и двата краја се спуштаaт споени надолу до под колената. Така всушност епитрафилот е спој на два орари, со оставен отвор за главата во неговиот горен дел.
Епитрафилот е најважен дел на свештеничката одежда кој ја означува благодатта на Светиот Дух кој се спушта на свештеникот без која тој не може да изврши ниту едно свештенодејство исто како и ѓаконот без орар. Епитрафилот има симболично дејство, имено тој ја означува двојната благодат на Светиот Дух, која му се дава на свештеникот во моментот на ракополагањето, како и синџирите со кои Господ Исус Христос бил врзан околу вратот кога бил носен при Понтиј Пилат, а со тоа и потсетување на свештеникот дека и тој зел бреме врз себе да помага во спасението на поверената му паства.
Епитрафил во уметноста
Петрафил на вечната земја, роман (1988) од Миле Неделкоски
Хексакварк
Во физиката на честички, хексакварковите се големо семејство на хипотетички честички, секоја честичка која се состои од шест кваркови или антикваркови од било кој вкус. Шест составни кваркови во било која од неколкуте комбинации може да имаат обоен полнеж еднаков на нула; на пример хексакваркот може да содржи или шест кваркови, слични на два бариона поврзани заедно ( дибарион ), или три кваркови и три антикваркови. Откако ќе се создадат, се предвидува дибарионите да бидат прилично стабилни според стандардите на честичната физика. Во 1977 година Роберт Јафе предложи дека можеби стабилен H дибарион со кварков состав udsuds и може да се теоретски резултат на комбинација на два uds хиперони.
Во 2014 година беше откриен потенцијален дибарион во истражувачкиот центар „Јулих“ на околу 2.380 мегавати. Честичката постоела 10−23 s и била наречена d*(2380).
Додаток:Квалификации за Светско првенство во фудбал 2018 КОНМЕБОЛ - резултати и состави (10-18 коло)
Овој додаток ги содржи сите натпревари од првото до деветтото коло од КОНМЕБОЛ квалификациите за Светското првенство 2018, прикажани во детали.
За натпреварите од првиот круг (од првото до деветтото коло) кликнете тука.
Боливија - Еквадор
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 46 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 46 />
Колумбија - Уругвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 47 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 47 />
Аргентина - Парагвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 48 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 48 />
Чиле - Перу
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 49 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 49 />
Венецуела - Бразил
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 50 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 50 />
Колумбија - Чиле
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 51 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 51 />
Уругвај - Еквадор
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 52 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 52 />
Бразил - Аргентина
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 54 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 54 />
Венецуела - Боливија
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 55 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 55 />
Боливија - Парагвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 56 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 56 />
Аргентина - Колумбија
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 58 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 58 />
Чиле - Уругвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 59 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 59 />
Перу - Бразил
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 60 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 60 />
Колумбија - Боливија
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 61 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 61 />
Парагвај - Еквадор
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 62 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 62 />
Уругвај - Бразил
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 63 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 63 />
Венецуела - Перу
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 65 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 65 />
Боливија - Аргентина
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 66 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 66 />
Еквадор - Колумбија
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 67 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 67 />
Чиле - Венецуела
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 68 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 68 />
Бразил - Парагвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 69 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 69 />
Перу - Уругвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 70 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 70 />
Венецуела - Колумбија
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 71 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 71 />
Чиле - Парагвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 72 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 72 />
Бразил - Еквадор
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 74 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 74 />
Перу - Боливија
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 75 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 75 />
Боливија - Чиле
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 76 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 76 />
Колумбија - Бразил
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 77 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 77 />
Еквадор - Перу
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 78 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 78 />
Аргентина - Венецуела
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 79 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 79 />
Парагвај - Уругвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 80 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 80 />
Боливија - Бразил
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 81 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 81 />
Венецуела - Уругвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 82 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 82 />
Аргентина - Перу
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 83 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 83 />
Чиле - Еквадор
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 84 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 84 />
Колумбија - Парагвај
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 85 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 85 />
Бразил - Чиле
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 86 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 86 />
Еквадор - Аргентина
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 87 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 87 />
Парагвај - Венецуела
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 88 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 88 />
Перу - Колумбија
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 89 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 89 />
Уругвај - Боливија
<section begin=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 90 /><section end=КОНМЕБОЛ Квал. за СП 2018 - натпревар 90 />
Џиро ди Ломбардија 2019
Џиро ди Ломбардија 2019 — 113. издание на велосипедската еднодневна трка Џиро ди Ломбардија, која се одржала на 12 октомври како 37. настан во сезоната на Светската турнеја.
Екипи
Бидејќи Џиро ди Ломбардија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи. Секоја екипа настапила со 7 возачи и од вкупно 175 возачи, 109 ја завршиле трката.
Феникс (појаснување)
Феникс може да се однесува на:
Ламбда-барион
Ламбонските бариони обично се претставени со симболи, , , и. Во оваа ознака, карактерот за натпис покажува дали честичката е електрично неутрална (0) или носи позитивен полнеж (+). Индексниот лик, или неговото отсуство, укажува на тоа дали третиот кварк е чуден кварк  (без индекс), шарм кварк, долен кварк  или врвен кварк. Физичарите не очекуваат да забележат ламбда-барион со врвен кварк бидејќи Стандардниот модел на физиката на честички предвидува дека средниот животен век на врвните кваркови е приближно секунди; што е за 1⁄20 од средната временска рамка за силна интеракција, што покажува дека на врвот кварк би се распаѓа пред ламбда-барион може да се создаде хадрон.
Опсада на Дамиета (1218-1219)
Опсадата на Дамиета од 1218 била дел од Петтата крстоносна војна. Градот, под контрола на ајубидскиот султанот Ел-Камил, бил опколен во 1218 година и земен од крстоносците во 1219 година.
Подготовка
Во март 1218 година, крстоносните бродови на Петтата крстоносна војна отпловиле до пристаништето Ако. На крајот од мај, отпловиле силите што биле распоредени за опсада на Дамиета. Првите бродови пристигнале на 27 мај, иако главните водачи стигнале подоцна поради бури и понатамошни подготовки. Крстоносните сили вклучувале група на витези Темплари, витези на Свети Јован Болничар, флоти од Фризија и Италија и војници под бројни други воени водачи.
Пристигнување
По пристигнувањето на првите крстоносни бродови во Дамиета, Симон III, грофот од Саарбрикен бил избран за привремен водач до пристигнувањето на преостанатите бродови. Под негова команда, силите воспоставиле место на 29 мај „без пролиена крв“. Подоцна тој ден, пристигнале преостанатите бродови.
Кулата во Дамиета
Првата цел на крстоносците била да ја преземат одбранбената речна кула што ја заштитувала тврдината Дамиета. Сепак, пристапите кон кулата биле ограничени од големиот железен синџир на исток, и поради плитката река на запад. Нападите врз кулата започнале на 24 јуни, но тие постојано биле безуспешни. Како резултат на тоа, крстоносците измислиле нов тип на оружје за поморска опсада, понекогаш му се припишува на хроничарот Оливер од Падерборн: два брода биле врзани заедно, и биле изградени четири јарболи и сијарди, со кулата и скала на врвот. Структурата потоа била покриена со слој животински кожи за заштита од непријателски напади. На 24 август моторот бил донесен до кулата, а следниот ден, мажите во кулата се предале. Употребата на овој извонреден опсаден мотор им помогнала на крстоносците да ја преземат кулата и да го отворат патот за флотата да ја нападне тврдината.
Градот Дамиета
Градот Дамиета бил добро утврден, со три ѕида, 28 кули и ров.
Откако била освоена речната кула, флотата на крстоносците се обидела да ги поддржи копнените сили со напад врз градот од реката. Сепак, Ел-Камил ја блокирал реката со потонати бродови, а крстоносците морале да го расчистуваат стариот канал, за да можат нивните бродови да го опколат градот. Опсадата била дополнително одложена поради доаѓањето на зимата, бури, болести и кавги меѓу водачите.
Во септември, кардиналот Пелагиј, епископ на Албано и легат на апостолската црква пристигнал во логорот на крстоносците и продолжил да ја оспорува командата на Јован Бриен, кралот на Ерусалим, тврдејќи дека Црквата има поголема власт отколку секуларен водач. Кон крајот на ноември 1218 година, бура уништила неколку бродови на крстоносците и ги уништила испораките на залихи.
Меѓутоа, на 25 февруари 1219 година, крстоносците добиле добри вести. Султанот Ел-Камил се повлекол, оставајќи го речниот брег во близина на градот без непријателски сили. Крстоносците брзо напредувале, а пролетта и летото се бореле против муслиманските трупи со различен успех. На 29 август крстоносците се обиделе да извршат голем напад врз непријателскиот логор, но брзо станале неорганизирани, па султанскиот противнапад бил прилично успешен.
На почетокот на ноември 1219 година, крстоносците го нашле градот Дамиета скоро необезбеден. По влегувањето, откриле дека градот бил опустошен поради недостаток на залихи и болести. Точните бројки се нејасни, но од 80.000 до 60.000 жители пред почетокот на опсадата, помалку од 10.000 останале живи; некои извори се изјасниле дека останале околу 3.000 жители.
Последици
Градот Дамиета беше задржан од силите на крстоносците уште две години по завршувањето на опсадата. Во тоа време, џамијата на Дамиета била претворена во катедрала. На 2 февруари 1220 година, на празникот Сретение Господово, кардиналот Пелагиј ја осветлил зградата како катедрала на Пресвета Богородица.
Во јули 1221 година, Дамиета и Петтата крстоносна војна биле изгубени. Силите на крстоносците го предале градот и го евакуирале Египет.
Луиса Собрал
Луиза Вилар Браамкамп Собрал (родена на 18 септември 1987) е португалска пејачка и текстописец.
Таа дојде до израз во 2003 година, откако се пласираше на третото место во текот на првата сезона на Ídolos, португалската верзија на телевизиските серии „Идоли“. Откако отиде на пауза да присуствува на Берклискиот музички колеџ, таа го издаде својот деби-албум „Цреша на мојата торта“, во 2011 година. Подоцна го компонираше „Amar pelos dois“, кој победи на Евровизија за песна 2017 за Португалија и беше изведена од нејзиниот брат Салвадор Собрал.
Раниот живот и кариерата
Луиса Собрал е родена и израсната во Лисабон, а исто така живеела и во Соединетите Американски Држави одреден период како дете. Нејзиниот помлад брат е Салвадор Собрал, кој исто така е пејач. Преку нејзиниот татко, таа е поврзана со Хермено Хозе Брајамкамп де Алмеида Кастело Бранко, португалски благородник од 19 век и политичар со италијанско и холандско потекло.
Во 2003 година, на 16-годишна возраст, Собрал се пријавила на аудиција за една сезона на Ídolos, португалската верзија на Идоли. На крајот се пласираше на третото место на натпреварот. По Ídolos, Собрал одлучила да прекине со музиката со цел да се фокусира на своето образование. Таа се преселила во Соединетите Држави да студира музика на Берклискиот музички колеџ во Бостон, каде дипломирала во 2009 година. Влијанието на кое таа била изложена во Соединетите држави, ги направи нејзините композиции поизразени, со елементи од португалската, бразилската, француската и северноамериканската музичка традиција, како одраз на нејзините музички влијанија во нејзиниот класичен мек-говорен стил на пеење.
Аризона
Аризона (Arizona) — американска сојузна држава со главен град Финикс.
Милова Чешма (Богородица)
Милова Чешма — населба од доцноантичко време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Јужно од селото, во непосредната близина на државната граница со Грција, на површина од 70 × 50 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.
Гајки (Богородица)
Гајки - Одрина — населба од доцноантичко време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Во лозјето на Л. Мандошев, на 500 м од асфалтниот пат Гевгелија-Богданци, од северната страна на ридот Кофилак, на блага падина со површина од 70 × 40 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.
Главиница (Бугарија)
Главиница се наоѓа во источната Дунавска Низина, на патот меѓу Дулово и Тутракан. Неговото старо име (до 1942 година) било Асватќој. Главиница била прогласена за градско населено место на 5 септември 1984 година.
Врвот Главиница на Фалјеровиот Брег на Антарктикот е наречен по селото.
Население
Заклучно со декември 2018 година, Главиница има сè помало население од 1.341 жители, што е намалување од неговиот врв од 2.583 жители во 1985 година. Главиница има мешано население, при што етничките Бугари сочинуваат 64% од населението, потоа етничките Турци со 29% и Ромите со 7%. Православното христијанство е најголемата вера, а потоа исламот.
Надворешни врски
43.91667°N, 26.83333°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 43.91667°N, 26.83333°W
Кофилак (Богородица)
Кофилак – Богородички Даб — населба од железното време кај селото Богородица во општина Гевгелија. Високо над левиот брег на реката Вардар, спроти Гевгелија, над самиот пат за селото Богородица се издига доминантна височина со мало зарамнето плато со пониска тераса на јужната страна. Претставува населба од типот „градишта“ на чија површина се среќаваат фрагменти од керамика од железното време. Во 1995 година од страна на Музејот на Македонија се вршени контролни сондирања при што се откриени остатоци од градежен објект со правоаголна основа од камен и ѕидови од плет. Според стратиграфијата на висорамнинката и инвентарот од објектот, во кој доминираат магацински керамички садови од самиот почеток на железното време (VI-V век пред н.е.), е утврдено дека на овој простор постоела најстарата првична населба. Ширењето на населбата во железното време веројатно би требало да се очекува на јужната тераса, денес во голема мера оголена од ерозии. Во западното подножје на Кофилак се простира некрополата Милци, со погребувања од VIII-V век пред н.е
Титикака
Титикака (Lago Titicaca, Titiqaqa Qucha) најголемото езеро во Јужна Америка и се наоѓа на западниот дел од континентот. Тоа е воедно и највисокото пловно езеро во светот (се наоѓа на 3.810 метри надморска височина). Долго е 196, а широко 56 километри во просек и се протега од југоисточниот дел на Перу па сè до западна Боливија. Површината изнесува, а најдлабоката точка се наоѓа на 280 метри под површината. Вкупно 25 реки со површина од околу се влеваат во езерото Титикака кај областа Алтиплано. На јужната страна од Титикака се наоѓа единствениот одлив од езерото - Desaquadero. Поради испарувања езерото губи 95% од влеаната вода. Титикака има 41 остров, од кои многумина се населени, а најголемиот остров е Титикака (Isla de Titicaca). Во околината на езерото може и ден денес да се најдат остатоци од градби од кои некои потекнуваат од времето на Инките. Располага со многу видови риби, а околината на бреговите се користи главно за земјоделство.
Лимес (граница)
Лимес (limes), бразда, граница или најчесто име за утврдена граница на Римската Империја.
Beautiful Life (песна на Ace of Base)
Песната е напишана на 1 јануари 1994 година од членот на групата Јонас Бергрен додека тој бил на Канарските Острови. Во тоа време, „The Sign“ штотуку го погоди # 1 на списокот Билборд Хот 100, што го инспирираше да ја напише песната. На крајот на летот дома, тој слушнал некои акорди и почнал да потпевнува, и таму е направена песната. Тој мораше да го снима бргу за да не го заборави. Бергрен ги вклучил евангелските елементи во песната, а пеењето на евангели на кровот што го пее кон крајот го направила четири-парче женска група што ја имал Дениз Поп. Тие многупати го следат тие вокали за максимално духовно влијание.
Кинаидоколпитаи
Кинаидоколпитаите биле народ кој го населувал Хиџаз во западна Арабија во 2 и 3 век од нашата ера, според грчки и латински автори. Тие се познати од мал број независни извори. Нивниот главен град бил Замбрам, но ниту една од именуваните населби на нивната територија не може да се идентификува со сигурност. Нивното име е веројатно поврзано со името на Кинда. Некое време тие беа напаѓачи и пирати, кои се залагале за трговија со темјан сè додека не биле поразени од кралството Аксум, што им наметнало данок.
Тангањика (езеро)
Тангањика е езеро во централна Африка. Се протега на север до Бурунди, на исток до Танзанија, на југ до Замбија и на запад до ДР Конго. Долго е 680, меѓутоа широко само помеѓу 16 и 72 километри. Најголемата длабочина изнесува 1.436 метри и со тоа е, по Бајкалското Езеро, најдлабоко езеро во светот. Единствениот одлив од Тангањика е реката Лукуга која се наоѓа во Конго. Фауната околу езерото изобилува со голем број на птици и околу 200 видови на риби, а на брегот има крокодили и нилски коњи. Околината на Тангањика се одликува со голема плодност. Првите Европејци кои го откриле езерото се британците Јохн Спеке и Сер Ричард Бартон.
ФК Враништа
Историја
Клубот е основан во 1941 година.
Клубот својот најголем успех го постигнал со влезот во Втората македонска фудбалска лига,во сезоната 2001–2002.
Пергамски музеј
Поставки
Меѓу деловите што музејот ги прикажува се:
Античка збирка (Antikensammlung)
Збирката има потекло од изборните кнезови, или Kurfürsten, од Бранденбург, кој собирале предмети од антиката; збирката започнала со аквизиција со прибирањето од страна на римски археолог во 1698 година. Првпат станала достапна (делумно) за јавноста во 1830 година, кога бил отворен Стариот музеј во Берлин. Збирката се проширила многу со ископувањата во Олимпија, Самос, Пергам, Милет, Приена, Магнезија, Кипар и Дидима.
Оваа збирка е поделена помеѓу Пергамскиот музеј и Стариот музеј.
Збирката содржи скулптура од архаичното до хеленистичкото време, како и уметнички дела од грчката и римската антика: архитектура, скулптури, натписи, мозаици, бронзи, накит и керамика.
Главните експонати се Пергамскиот олтар од 2 век п.н.е., со должина од 113 метри на вајарски фриз кој ја прикажува борбата на боговите и џиновите, и Милетската порта од римската антика.
Бидејќи Германија била поделена по Втората светска војна, така била и збирката. Пергамскиот музеј бил повторно отворен во 1959 година во Источен Берлин, додека она што останала во Западен Берлин била изложено во Шлос Шарлотенбург.
Музеј на исламска уметност (Museum für Islamische Kunst)
Кога бил отворен Музејот Боде во 1904 година, бил создаден оддел за исламска уметност, кој подоцна бил вклучен во Пергамскиот музеј (1950 година).
Покрај исламското уметничко дело од VIII до XIX век, опфаќајки од Шпанија до Индија, главна привлечност е Мшатовата фасада, која потекнува од недовршената рана исламска пустинска палата сместена јужно од Аман, денешен Јордан. Таа била подарок од отоманскиот султан Абдул Хамид II на императорот Вилхелм II Германски. Делови од источниот дел на фасадата и урнатините на конструкцијата чиј дел е дел остануваат во Јордан.
Друга уникатна поставка е просторијата Алепо. Оваа област на музејот располага со просторија за прием од домот на брокер во Алепо, Сирија, која е нарачана за време на османлискиот период.
Исламскиот музеј на уметност, исто така, редовно е домаќин на привремени изложби на модерна уметност од исламскиот свет, како што се „Турски локум“ во 2008 година (на современ турски начин) и „ Накш“ (Полот во иранската уметност и општество).
Во 2008 година, дел од збирката Кеир на Едмунд де Унгер, порано сместен во неговиот дом во Хам, Сари, бил поставен на долгорочен заем во Музејот за почетен период од 15 години. Една од најважните повоени приватни збирки на исламска уметност, таа го опфаќа целиот исламски свет од средновековните времиња до XVIII век и вклучува теписи, текстил, осветлени ракописи, врзани ливчиња, керамика, метални садови и предмети од тврди кристали.
Музеј на Блискиот Исток (Vorderasiatisches Museum)
Изложбата на Музејот на Блискиот Исток прикажува предмети пронајдени од германски археолози и други од областите на асирската, сумерската и вавилонската култура. Покрај тоа има историски градби, релјефи и помалку културни предмети и накит.
Главниот приказ е Портата на Иштар и Поворскиот пат во Вавилон заедно со фасадата на престолна просторија на Навуходонозор II.
Музејот на Блискиот Исток исто така го прикажува и Мајснеревиот фрагмент од Епот на Гилгамеш.
Реј Бредбери
Реј Даглас Бредбери (англ. Ray Bradbury, 22 август 1920 – 5 јуни 2012) бил американски писател на научна фантастика.
Живот
Покрај веќе наведените дела, Бредбери има напишано и голем број на есеи и ракази. Пишувал и мјузикли, десетина романи и новели, збирки раскази, па и поезија. Веројатно најпознато дело му е Фаренхајт 451 – температурата на која хартијата гори, издадено во 1953 година, кое денес претставува класик на американската книжевност.
Бредбери бил и идеен советник за павилионот на САД на Светската изложба во Њујорк во 1963, а помагал и при создавањето и планирањето на туристичките патеки низ Дизниленд како консултант за урбано градежништво и брз транспорт.
Иако честопати бил означуван како неучнофантастичен писател, лично сметал дека од неговите дела само „Фаренхајт 451“ е научна фантастика, заснована на стварноста. За поголемиот број од останатите дела сметал дека се фантастика.
Збирки раскази
Покрај овие колекции многу раскази се издадени како Best of колекции.
Почести и награди
За своите придонеси во филмската индустрија, Реј Бредбери добил ѕвезда на познатиот Холивудски булевар.
Еден астероид е именуван во негова чест - (9766) Bradbury, исто како и еден кратер на месечината што го добил називот според наслов на негов роман - "Dandelion Crater".
За своето творештво е добитник на „Светската награда за фантастика“, Стокеровата. Пулицеровата награда и други.
Карипска Холандија
Карипска Холандија (Caribisch Nederland) — збирен назив за гтри посебни општини на Холандија во Карипското Море, опфаќајќи ги островите Бонер, Свети Евстахиј и Саба, иако поимот понекогаш се однесува на сите острови на Холандските Кариби. Денес островите се водат како јавни тела на Холандија во службена смисла и имаат статус прекуморска територија на Европската Унија, иако не се дел од неа. Во законодавството го носат и името острови БЕС (), што е акроним од нивните имиња.
Бонер (закл. со островчето Мал Бонер) е еден од Заветрените Антили, недалеку од брегот на Венецуела. Свети Евстахиј и Саба се главни во групата Мали Антили и лежат јужно од Свети Мартин, а северозападно од Свети Китс и Невис.
Правен статус
Трите острови го добиле тековниот статус со распуштањето на Холандските Антили на 10 октомври 2010 г. Истовремено, Курасао и Свети Мартин станале автономни земји () во состав на Кралството Холандија. Со таков статус се стекнал и островот Аруба, исто така во Карибите. Поимот „Холандски Кариби“ правно се однесува само на трите општини, но неслужбено се користи за сите карипски острови на Кралството Холандија. Општините зафаќаат вкупна површина од  и заеднички имаат  жители..
Управа
Посебните општини () имаат слични надлежности како општините во самата Холандија. Извршната власт ја има Управниот совет, на чие чело стои Островски управни. Граѓаните имаат свои претставници во Островскиот совет во месните работи, а воедно имаат право да гласаат на холандските и на европските избори.
Во службена смисла, островите во холандскиот закон се „јавни тела“ ('), а не општини ('). За разлика од обичните општини, тие не се дел од ниедна покраина; покраинските надлежности се поделени помеѓу островските управи и холандската влада, односно Државната служба за Карипска Холандија, и затоа овие општини важат за „посебни“.
Многу холандски закони имаат свои верзии што важат во Карипска Холандија. На пример, социјалната заштита не е на истото ниво како во европскиот дел на државата.
Државна служба
Државната служба за Карипска Холандија () е задолжена за даночната политика, јавниот ред, доселеништвото, сообраќајната инфраструктура, здравството, образованието и социјалата на островите и ги пружа тие услуги во име на Владата на Холандија. Орган е создаден во 2008 г. како Центар на регионалните служби, а денешниот облик го добил со промената на статусот на 1 септември 2010 г. Државната влада на островите ја застапува Претставник, чија улога е слична на Кралскиот комесар.
Клима
Островите на Карипска Холандија се одликуваат со тропска клима и топло време преку целата година. Заветрените Острови се потопли и посуви од Приветрените. Лете знаат да се јавуваат урагани.
Currency
Сè 1 јануари 2011 г. на островите се користел холандскоантилскиот гилдер, кога е усвоен американскиот долар, иако валутата во матичната земја е еврото. За разлика од нив, останатите острови од поранешните Холандски Антили — Курасао и Свети Мартин — го употребуваат карипскиот гилдер.
Нунспет
Нунспет е општина и град во централна Холандија. Тоа е земјоделско место од праисториски времиња. Општината содржи голем број на села, имено Холсхорст, Елспет и Виерхутен. Нунспет има живописна историска основа, наречена Нувенспет. Во 1973 година, Нунспет станал посебна општина откако претходно била дел од Ермело.
Рекреација
Нунспет е популарна туристичка област бидејќи е опкружена со шуми, одморалишта и има градски центар кој се наоѓа околу главниот пазар.
Нунспет се наоѓа на брегот на Велувемер (Veluwe lake), што го прави популарен за одмор на вода. Исто така постои и мало езеро наречено "де Занденпплас", кое е популарна рекреативна област во шумски песочен терен.