cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мајк Олдфилд
Мајк Олдфилд зема пауза од снимањето музика и оди на Ексеџезис (Exеgesis) терапијата. Пред овој стадиум Олдфилд е многу повлечен и има само еднаш настапувано пред публика, со Тубуларни Ѕвона, а го има изведено првиот дел од истата композиција за емисијата „Секонд Хаус (Second House)“ на БиБиСи (BBC). По оваа контроверзна терапија неговиот карактер се менува, добивајќи самодоверба, па некогаш дури и до точката на ароганција.
Во 1978 тој го снима најамбициозниот албум до сега, Incantations (Рецитали), кој носи силни минималистички влијанија, и ја вклучува Меди Прајор како вокал,Џабула тапанарите и цел жичен оркестар. Со ова ја проследува неговата прва тура низ Европа, комплетирана со 50 член бенд. Самата тура е во загуба, но албумот кој ја документира турата, Exposed (Откриен) е доволно успешен да ги надополни загубите.
Во 1979 го издава албумот Platinum (издаден со различен список на песни како Airborne (Во лет)), првиот албум снимен во САД и содржеше аранжмани од North Star (Северна Ѕвезда) на Филип Глес, покрај неговата вообичаена странична инструменталка, и I got rhythm (Добив ритам) од Џорџ Гершвин, испеана од Венди Робертс. Првите изданија на албумот ја содржат песната Sally која потоа е извадена на барање на Ричард Бренсон и е заменета со Into Wonderland (Во земјата на чудата) испеана од Венди Робертс. Во некои понатамошни компакт-дискови, таа сѐ уште го држи името Sally.
QE2 (Queen Elizabeth II, Кралицата Елизабета 2), наречен по бродот а не по името на кралицата во тоа време, е издаден во 1980 г., и во себе содржи тапанарски точки од Фил Колинс и, исто така, првото појавување на Меги Рајли на своите албуми. Ова е исто така првиот албум кој нема странични инструменталки, со најголемата Таурус 1 која трае 10 минути.
Во 1982 г. го издава Five Miles Out (Пет милји надвор од курсот) во кој внесува долга инструменталка, Таурус 2, и уште две композиции со неговата група за турнеи, Family Man (Семеен човек) испеана од Меги Рајли и 13 минутната Orabidoo. Карл Палмер ги свири тапаните на Mount Teidе (Планината Теиде). Меги Рајли и Олдфилд заедно пеат на главната песна, која е инспирирана од за малку трагичната авионска несреќа која ќе му се случела, и поради неговиот интерес да научи да лета во тоа време.
Како многу други музичари од тоа време, Олдфилд го употребува Fairlight CMI синтисајзерот, кој имал напредни секвенцерски и семплувачки способности за тоа време, и значајно го вклучува во своите следни албуми. Во Crises (Кризи) се вклучени вокали од Џон Андерсон, пејачот на Yes, Роџер Чепмен, и, уште еднаш, Меги Рајли во песната Moonlight Shadow (Сенка од месечевата светлост), која станува најдобрата посебна песна на Олдфилд, стигнувајќи до четвртото место на списокот на Велика Британија. Насловната инструменталка, која е долга колку цела една страна на плочата, и која ја искористува темата од Тубуларни Ѕвона, за да означи десет годишнина од неговиот дебитантски албум. Истата година, Олдфилд ја пушта во етер Crime of Passion (Злосторството на Страста), како самостојна посебна песна на која пее Бери Палмер.
Гросволтерсдорф
Гросволтерсдорф (Großwoltersdorf) — општина во округот Горен Хафел, во Бранденбург, Германија.
Црно-бела техника
Црно-бела техника е поим кој се користи во визуелната уметност за делата составени од ахроматските бои (црна, бела и сива). За црно-белата техника честопати се користи и поимот B/W или B&W (анг. Black-and-white)
Сема Ќен
Младост и образование
Роден е кај Сјајанг во Ѕуопингји (влизу денешен Ханченг, Шенси) околу, а според некои извори, околу. Татко му Сема Тан, кон бил назначен на релативно ниската функција „голем историчар“ или „голем писар“ или „голем астролог“ (, тајше). Неговата главна задача била да го срочува годишниот календар, да утврдува обредно поволни и неповолни денови и да му го предаде на царот пред новата година.
Дворски службеник
Откако завршил со патувањата, Сема бил избран за дворски службеник на државната управа, со должност да врши смотра на разни краишта на царството заедно со царот. Во, на 35-годишна возраст, Сема Ќен бил испратен на запад, во воен поход против варварски племиња. Истата година, татко му се разболел и не можел да присуствува на дворските обреди. Увидувајќи дека деновите му се избројани, го викнал сина си дома, оставајќи му аманет да продолжи со историчарската работа. Сема Тан сакал да го следи Пролетно-есенскиот летопис — првиот летопис во историјата на кинеската книжевност. Поттикнат од аманетот, Сема Ќен во почнал да го составува делото Записи на историчарот. Три години по смртта на татко му, Сема Ќен ја наследил татковата функција на дворски акстролог. Во бил избран за еден од стручњаците со задача да го преработи календарот. Како виш државен службеник, бил во можност и да му дава општи државнички совети на царот.
Аферата Ли Линг
Во, Сема се замешал во аферата поврзана со офицерите Ли Линг и Ли Гуангли (李广利), кои биле поразени и заробени во походот против сојузната држава Сјунгну на север. Царот сметал дека за поразот бил виновен Ли Линг, кој наишол на осуда од сите дворјани. Единствениот кој го бранел бил Сема поради неговата почит кон него. Царот ја протолкувал одбраната како напад врз неговиот зет, кој исто така неуспешно учествувал во борбите, па го осудил Сема на смрт. Во тоа време, смртната пресуда можел да се замени со паричен надомест или со кастрација. Бидејќи Сема немал доволно пари, бил ставен да издржува затворска казна од три години.
Со излегувањето од затвор во, Сема избрал да живее во дворецот како евнух за да може да го заврши историското дело, наместо да изврши самоубиство, што се очекувало од еден научник и господин во негова положба.
Историчар
Пред Сема Ќен, историските книги покривале извесни настани и периоди на одредени држави. Сема прв ја вовел општата историја како нов опширен осврт на минатото, и со тоа оставил траен белег на кинеската историографија, особено кај подоцнежните истакнати историчари како Џенг Ќао (делото Тунгше, 通史) и Сема Гуанг (делото Ѕеџе тунгѓен). Иако династичките истории веќе доживеале кодификација со второто дело Книга на Хан (Ханшу) на Бан Гу, подоцнежните историчари го сметале делото на Сема за урнек и „официјален формат“ на историјата на Кина.
Пишувајќи го делото Записи на историчарот, Сема вовел нов стил во историографијата, претставувајќи го минатото во низа биографии. Делото има 130 глави летописи, годишници и расправи поделени не по временски редослед, туку по тематика: музика, обреди, календари, религија, стопанство и проширени биографии. Ова дело влијаело и на историските дела надвор од Кина, како што е корејската историја Самгук саги (三国史记).
Сема освоил нов начин на подредување на историските податоци и нов пристап кон водењето на историските сознанија. Настојувал да пронајде општи начела и заеднички чинители во разните настани и судбини, извлекувајќи заклучоци што важат за човештвото. Исто така, Сема бил првиот историчар што ја истакнал улогата на поединечните дејци во историскиот развој на Кина и судбинската предодреденост на расцут и пад.
За разлика од Книга на Хан, напишано под надзор на владејачката династија, делото е напишано по негово наоѓање. Сема одбил да се ограничи само на личности од висок чин, туку ги обработува ликовите и делата на нижите сталежи и „темната страна“ на општеството.
Книжевник
Записи на историчарот важи за исклучителен пример за биографско дело висока книжевна вредност, кој и денес останува нераздвоен дел од градивото при изучувањето на класичниот кинески јазик, како и особен пример кој бил следен во текот на неокласичниот (преродбенички) период на династиите Танг и Сунг. Карактеризацијата на ликовите и развојот на дејствијата во книгата се покажале влијателни и врз развојот белетристиката, особено во расказите од времето на династиите Танг и Минг, како и простојазичниот роман во доцниот период на царството.
Влијанието на Сема претежно се заснова на следниве елементи: вештиот и живописен приказ на историските личности користејќи цитати, разговори и постапки; иновативната употреба на неформален, хумористичен и разновиден јазик и едноставноста и концизноста на стилот.
Астролог
Како и татко му, Сема Ќен бил дворски астролог. Астрологијата во тоа време била мошне важна за одредувањето на постапките во управата, во склад со влијанијата на Сонцето, Месечината и ѕвездите, како и други појави како затемнувања на Сонцето и земјотресите.
Пред да го заврши своето капитално дело, Сема Ќен го создал календарот Тајчули (太初历, „прв календар“) по образец на календарот на династијата Ќин. Ова бил многу напреден и револуционерен календар, според кој годината има 365,25, а месецот има 29,53 дена.
Закон за привлечност
Закон за привлечност (Law of Attraction) — назив што се поврзува со верувањето дека „сличното привлекува слично“ и дека со фокусирање на позитивни или негативни мисли, една личност може да предизвика позитивни или негативни резултати. На пример, ако едно лице отвори коверт очекувајќи да види неплатена сметка, тогаш во согласност со Законот за привлечност, ковертот „ќе ги потврди“ тие мисли и така кога ќе го отвори, внатре ќе има неплатена сметка. Личноста што наместо тоа одлучила да очекува чек, може според истиот закон, да најде чек наместо сметкa.
Историја
Томас Тровард, кој имал силно влијание во движењето на Новата мисла, тврди дека мислата и претходи на физичката форма и дека „дејството на умот го поставува јадрото кое, ако му се дозволи да се развива непречено, на крајот ќе ги привлече сите потребни услови за неговото манифестирање во надворешно видлива форма“.
Во 1906 година, Вилијам Вокер Еткинсон (1862-1932г.) го употребил изразот во неговата книга за движењето на „Новата мисла“ со наслов Вибрација на мислата или Законот за привлечност во светот на мислите, велејќи „сличното привлекува слично". Следната година,  Елизабет Таун, уредник на весникот на „Новата мисла“ The Nautilus Magazine, ја објавила книгата на Брус Меклеланд за теологија на просперитетот со наслов Просперитет преку силата на мислата, во која тој го сумира принципот, велејќи: „Ти си тоа што мислиш, не тоа што ти мислиш дека си".
Книгата „Науката за збогатувањето" на Валас Д. Ватлс поддржува слични принципи – дека вистинското верување во предметот на својата желба и фокусирањето на него ќе доведе до тоа да тој предмет или цел се реализира на материјалното ниво (Ватлс укажува во предговорот и во понатамошните поглавја дека неговата премиса произлегува од монистичкото хинду гледиште дека Бог исполнува сè и може да ни го донесе она на што се фокусираме). Покрај тоа, книгата исто така покажува дека негативното размислување ќе манифестира негативни резултати.
Ричард Вајс објаснува во неговата книга „Американскиот мит за успех“ дека во текот на движењето на „Новата мисла“,  „принципот на  ненасилство" бил популарен концепт  во комбинација со Законот за привлечност.
Изразот „Закон за привлечност" се појавува во делата на теозофските автори Вилијам Кван Џаџ во 1915 година, и Ени Бесант во 1919 година.  Бесант ја споредил нејзината верзија на „Законот за привлечност" со гравитација, и рекол дека законот претставува една  форма на карма.
Израел Регарди објавил многу книги на тема Законот на привлечност како еден од доминантните универзални закони. На неговата книга „Уметноста на вистинското исцелување“ напишана во 1937 година целосниот наслов е „Уметноста на вистинското исцелување, расправа за механизмот на молитвата и работењето на Законот за привлечност во природата". Книгата нè учи на една техника на фокусирана медитација која му помага на умот да научи да се лекува на физичко и на духовно ниво. Регарди продолжува со објаснувањето дека Законот за привлечност не е само валиден метод за привлекување добра физичка здравствена состојба, но е применлив во потрагата по било кој аспект од животот кој би сакале да го видите променет.
Наполеон Хил има издадено две книги на оваа тема.Првата е Законот за успех во 16 лекции (1928 година) што директно и постојано упатува на Законот за привлечност и ја искажува можноста дека тој работи со употреба на радиобранови пренесени од мозокот. Потоа во 1937 година, ја издава Мисли и збогати се која стана една од најпродаваните книги на сите времиња, со продажба на повеќе од 60 милиони примероци.. Во оваа книга, Хил дискутира за тоа колку е важно да се контролираат соствените мисли за да се постигне успех, како и енергијата што мислите ја имаат и нивната способност да привлечат други мисли. На почетокот на книгата, Хил спомнува некоја „тајна“ на успехот, и ветува дека индискретно ќе ја опишува барем по еднаш во секое поглавје на книгата. Таа никогаш не е спомната директно затоа што тој вели дека е многу покорисно секој сам да ја открие. Многу луѓе се расправаат околу тоа што всушност е тајната, со тоа што некои тврдат дека тоа е Законот за привлечност. Хил вели дека „тајната" на која упатува се споменува не помалку од сто пати, но „привлекување" се користи помалку од 30 пати во текстот. Повеќето студенти за книгата тврдат дека тајната е скриена во насловот: РАЗМИСЛИ (т.е. мисли). По ова, книгата Три магични зборови (1954 година), од американскиот автор У.С. Андерсон станал предвесник за претставување на фазите на  информациите за потсвесниот ум и Законот на привлечност.
Тајната (2006 година)  е филм врз основа на Законот за привлечност. Потоа тој прераснал во книга со истиот наслов во 2007 година. Филмот и книгата се здобиле со широко распростането внимание од медиумите како и од Saturday Night Live до The Oprah Winfrey Show во САД.
Успехот на филмот и разни книги довеле до зголемена застапеност во медиумите. Опра Винфри посветила две епизоди од нејзиното шоу на разговори за филмот и Законот за привлечност. . Ток-шоу водителот  Лери Кинг исто така, во својата емисија водел дискусија за филмот со Боб Солис но го критикувал поради неколку причини. Тој укажал на страдањата во светот и прашал: „Ако универзумот манифестира изобилство едноставно преку мислата, зошто постои толку многу сиромаштија, глад и смрт?"
Во август 2008 година, книгата на Естер и Џери Хикс Парите и Законот за привлечност:  учење како да се привлече здравје, богатство и среќа се појавила на списокот на бестеселери на New York Times.
Прифаќање на идејата
Списанието Skeptical Inquirer го критикувало недостатокот на способноста да се одлучи дали теоријата за Законот за привлечност е лажна или може да биде поддржана со податоци од реални искуства. Критичарите тврдат дека изложените докази се обично анегдотскии дека, поради   самоизбирачката природа на позитивните искази, како и субјективната субјективната природа на какви било резултати, овие искази се под влијание на пристрасноста при вршењето селекција и тенденцијата на луѓето да ги фаворизираат информациите кои ги потврдуваат нивните верувања. Физичарот Али Алуси, ,на пример, ги критикува како нешта кои се немерливи и се сомнева во веројатноста дека мислите можат да влијаат на нешто што се наоѓа надвор од главата.
Во последниве години Законот за привлечност е популаризиран преку книги и филмови како што е Тајната. Овој филм, а потоа и книгата користат интервјуа со автори и говорници на „Новата мисла“ за објаснување на принципите на еден наводно метафизички закон според кој едно лице може да привлече било што на кое што мисли постојано. За Комитетот за скептични истражувања (Committee for Skeptical Inquiry), Мери Кармајкл и Бен Редфорд напишале дека „ниту филмот, ниту книгата немаат никаква основа во научната реалност", и дека нивната премиса содржи „друга грда страна: ако ви се случи некоја несреќа или болест, тоа е ваша вина". Тие прашале: „Ако авион се урне, дали тоа значи дека еден или повеќе од патниците сами си го предизвикале тоа? Дали војниците убиени во Ирак едноставно не размислуваат доволно позитивно?"
Други се сомневаат во поврзаноста со модерната научна теорија, и го задржале ставот, на пример, дека Законот за привлечност погрешно ја претставува електричната активност на мозочните бранови. Виктор Стегнер и Леон Ледермен ги критикуваат обидите да се користи квантниот мистицизам за премостување на било кои необјаснети или навидум неуверливи ефекти, верувајќи дека овие се особини на модерната псевдонаука. За New York Times, Вирџинија Хефернан ја карактеризира Тајната како „серија на погрешни цитати ... и измамнички максими" која и покрај тоа „ја носи [неа] на среќно место".
Позитивни и негативни вибрации
Многумина кои се запознаени со функционирањето на Законот за привлечност, очекуваат дека, по практична употреба, никогаш нема да им се случи ништо негативно, дека ќе живеат без никакви проблеми. Заблуда е дека со примена на Законот за привлечност, никој повеќе нема да има ништо негативно во своето искуство. Едноставната причина за ова е дека овие негативни ефекти се многу добри и имаат своја цел. Ние ги третираме како негативност, но вистина е дека тие се од суштинско значење за развој и напредок. Тие се во суштина само разновидност со цел. Сè што постои има своја цел, па дури и негативност.
Постои широк спектар од позитивни до негативни искуства. Разликата е во степенот или квантитетот. Оваа разновидност и овој степен овозможуваат различни нивоа на напредок и развој, различно темпо на експанзија. Секоја негативност предизвикува непријатно чувство кај нас, но исто така е и показател за нашата склоност. Секој недостаток е тековен проблем, но охрабрува да се најде решение за тој проблем. Едноставно, сè има своја цел. Секое искуство има своја цел, исто како што и сè што постои има своја цел. Целата цел е развој, напредок, еволуција, експанзија и живот. Замислете дека сè е совршено, дека сè е идеално и дека имате сè што постои како свое, замислете дека сите се совршени и дека сите се исти. Тоа би значело дека животот ќе престане, дека нема да можат да напредуваат, дека нема да има експанзија или живот. Тоа би било самоуништување. Но, за среќа, тоа не е случај. Нашите негативности ни служат, ни даваат експанзија, ни даваат избор, ни даваат развој. И, ако разберете дека тие се важни и неопходни, и дека тие се начинот на развој на Создателот, и да нè водат кон акција и креативност и да нè туркаат напред, тогаш ви е јасно дека само ние, несвесни за неопходноста на таквата разновидност во нашите животи, па со недоразбирање. Негативностите никогаш нема да престанат да се случуваат, но третманот и изборот на тие искуства ќе помогнат во нашето создавање и живот. Така, можете да изберете убави работи, убави искуства и да размислувате позитивно дури и за негативни работи, и кога ќе го разберете тоа и кога ќе го погледнете од друга позиција, ништо нема да биде исто, нема да ги доживеете на толку тежок начин, но ќе ги гледате како потреба и добро, како можност за избор.
Примена на Законот за привлечност
Секоја секунда се движиме од еден паралелен универзум во друг и состојбата на нашиот ум ќе одреди како ќе изгледа универзумот во кој ќе се најдеме за пет, десет, педесет дена. Секако, за да ја совладаме оваа творечка, божествена моќ и да можеме да создадеме точно на начинот на кој сакаме, без оглед колку е тоа одлично или лудо, потребно е време и напор. Ние мора да се потрудиме да стануваме сè повеќе свесни секој ден. Умот е најсуптилното нешто што го користиме секој ден, многу е потешко да го совладаме од сè. Но, тоа не треба да ве исплаши, бидејќи е совршено изводливо, прашање на време е и решеност да успеете. Не ни е на нас да разбереме сè. Постои дел од нас кој е поголем од нас самите и кој најдобро знае како треба да се одвиваат работите, наше е да одлучиме ШТО сакаме, а КАКО ќе го добиеме, оставете го на „повисоката моќ“ — на Универзумот.
Надворешни врски
__ИНДЕКС__
Јозеф Лада
Јозеф Лада (чешки: Josef Lada, 17 декември 1887, Хрушице, Австроунгарија - 14 декември 1957, Прага, Чехословачка) - чешки сликар и писател.
Животопис
Лада е роден во малото село Хрушице, во близината на Прага, каде се преселил на возраст од 14 години, работејќи како чирак-книговезец. Лада починал во Прага, а бил погребан на гробиштата Олшани.
Творештво
За време на своето долгогодишно творештво, Лада создал околу 10.000 цртежи и илустрирал околу 50 книги. Тој е најпознат со илустрациите на делата на Јарослав Хашек. Притоа, неговата претстава на војникот Швејк е позната ширум светот, а речиси сите преводи на познатиот роман на Хашек ги содржат цртежите на Лада. Лада нацртал речиси 600 цртежи на ликовите од романот за добриот војник Швејк.
Покрај тоа што се занимавал со сликарството, Лада напишал и голем број книги за деца, од кои најпозната е онаа во која се опишани авантурите на малиот црн мачор Микеш.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани
Рождество на Пресвета Богородица – главна селска црква во селото Небојани. Сместена е во маалото Просија.
Историја
Се претпоставува дека на местото на црквата во минатото имало крст каде што се собирале мештаните. Според легенда којашто ја прераскажувале постарите жители на селото, на местото седеле тројца селани и пред нив се појавила Богородица Марија. По тој повод, црквата била изградена во 1947 година.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со купола и полукружна апсида апсида на источната страна. Куполата има осумаголна основа и на секоја нејзина страна има по една монофора. Главениот влез на црквата е сместен на западната страна, а до него водат отворен трем и вестибил. Црквата има и спореден влез на јужната страна. Над вестибилот се издига камбанаријата којашто е со квадратна основа.
Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него има чешма.
Список на државни водачи во 704 година
Ова е список на државни водачи во 04 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Дон Педро Луис де Борџија
Тој бил оженет за Марија Енрикез де Луна од благородничката фамилија Кандија. Поради прерана смрт Педро, таа подоцна се оженила за неговиот помлад брат Џовани (познат како Хуан) во септември 1493 година. По неговиот херојски триумф за време на битката на Ронда, кралот Фердинанд II го награди со титулата гран од Шпанија на 18 мај 1485 година. Гандија, доменот на фамилијата Борџија во Шпанија, биле наследени од Педро. Меѓутоа, пред да стане војвода од Гандија, си ја купил војводската титула преку финансискиот договор со локалните благородници Андрес де Кабрера, Маркиз од Моја, и неговата сопруга, Беатриз де Бобадила. Според овој договор, Педро требало да обезбеди непозната сума за маркизот во замена за одредени права на војводството. Кон крајот на 1485 година, кралот Фердинанд II официјално на Педрос му ја доделил титулата војвода од Гандија.
Маѓепсан (филм од 1945)
Маѓепсан (англиски: Spellbound) - американски филм од 1945 година, во режија на Алфред Хичкок. Главните улоги ги играат: Грегори Пек, Ингрид Бергман, Мајкл Чеков, Лео Г. Карол итн. Во 1946 година, филмот освоил „Оскар“ за најдобра филмска музика, а бил номиниран уште во пет категории. Следната година, филмот бил номиниран за големата меѓународна награда на фестивалот во Венеција.
Содржина
Д-р Констанс Питерсен (ја игра Бергман) работи како психијатар во душевната болница „Грин Менорс“ во Вермонт. Еден ден, во болницата пристигнува прославениот психијатар, д-р Ентони Едвардс, кој е именуван за нов директор. Меѓутоа, во болницата пристигнува еден млад човек (го игра Пек) и меѓу него и д-р Питерсен се раѓа љубов на прв поглед. Во меѓувреме, младиот „доктор“ доживува неколку психички напади, особено кога ќе види бела боја и линии. Тогаш, тој ѝ признава на докторката дека има амнезија и дека го присвоил идентитетот на д-р Едвардс, кој пак мистериозно исчезнал. Набргу, полицијата трага по него, така што пребегнува во еден хотел во Њујорк. Д-р Питерсен ја напушта болницата со цел да го пронајде, а полицијата ја бара и неа. Така, двајцата се засолнуваат во Рочестер, кај д-р Брулов (го игра Чеков), кому во минатото д-р Питерсен му била помошничка. Младиот човек, чие вистинско име е Џон Балантајн, повторно доживува напад и постојано се обвинува себеси за убиство на д-р Едвардс. Тогаш д-р Брулов и д-р Питерсон му помагаат со помош на психоанализа, проучувајќи ги неговите соништа, а д-р Питерсон открива дека нападите имат некаква врска со снегот. Затоа, двајцата одат во еден скијачки центар, каде Балантајн се враќа сеќава на траумата од неговото детство, кога случајно го убил својот помал брат. Потоа, тој ѝ кажува на д-р Питерсен како бил на терапија кај д-р Едвардс. Сепак, кога полицијата ќе го пронајде телото на д-р Едвардс, Балантајн е обвинет за неговото убиство и затворен. Д-р Питерсен се враќа во болницата „Грин Менорс“, но не се откажува од намерата да го спаси саканиот. Во еден разговор со д-р Марчисон (го игра Керол), таа сфаќа дека тој е убиецот на д-р Едвардс и оди во неговиот кабинет со отворено обвинение против него. Тогаш, д-р Марчисон извршува самоубиство, а Балантајн е ослободен.
Краков
Краков (Kraków, Кракув) — град во јужна Полска, над Висла. По Варшава и Лоѓ трет по големина во Полска според бројот на жители; по Варшава втор по големина според територија; Краков е еден од најстарите градови во Полска, со над илјадагодишна историја, со големо културно и архитектонско значење. Во минатото Краков беше административен центар на Полска и седиште на полските владетели. Краков е главен град на Малополското Војводство и историската Малополска.
Градот се наоѓа на спојот на неколку географски територии: Брама Краковска, Сандомиерска котлина, Ошвенчимска котлина и Погуже Западнобескиѕке. Издолжена оска на градот е долината на Висла. Речната мрежа ја сочинуваат Висла, нејзината десна притока Вилга и левите притоки: Рудава, Бјалуха, Длубина, Санка и други.
Денес Краков е општински град и седиште на властите на Малополското Војводство. Во Kраков се наоѓаат седиштата на институциите како: „Полска Академија на Уметностите“, „Стариот народен театар“, „Народен Музеј“, „Јагелонска библиотека“ и др. Градот има многу важна административна, културна, образовна, топанствена и туристичка функција. Тој е клучна патна и железничка крстосница. Во близина на Краков се наоѓа втор по големина аеродром (Балице) во Полска со меѓународно значење до кој од градот може да се стигне со помош на железница.
Етимологија
Според легенда, запишана кон крајот на XII век од Кадлубек, името на Краков доаѓа од името на принцот Крак.
Името на градот во други јазици: Cracovia(лат.,шпански,италијански), Krakow (англиски, иако во минатото почесто се употребуваше Cracow), Krakau (германски), Cracovie(француски), Krakkó (унгарски), Краків украински), Krakov (קרקוב еврејски), Kurakufu (јапонски), Kèlākěfū (克拉科夫 кинески), Krakov (чешки и турски).
Историја
Краков е еден од најстарите градови во Полска, со многу вредни архитектонски обележја. Има многу институции и културни установи кои имаат непроценливи дела. Во минатото, градот припаѓал на Ханзата која ги поврзувала најважните трговски центри во Европа. До 1795 година, Краков формално бил главен град на Полска, а до 1611 година и седиште на владетелите на полската држава. Во периодот 1596–1795, односно до Третата поделба на Полска, како главен град на Република Полска ја делел функцијата на главен град со Варшава, кој подоцна станала резиденција на кралот. Тоа бил кралскиот град на круната на Кралството Полска. Градот имал право активно да учествува во чинот на изборот на кралот.
Среден век
Првото документирано споменување на Краков е во извештајот на трговецот од Кордоба Ибрахим ибн Јакуб од 965 година, во кој тој споменува богата утврдена населба опкружена со шуми, која се наоѓа на раскрсницата на трговските патишта.
Најстарата населба било упориштето на одбранбениот Вавел и бил едно од седиштата во племенската држава Висла. Во X век (најверојатно помеѓу 960 и околу 986 година), Краков станал зависен од Чешка, управувана од првите владетели на династијата Премислид. Околу 990 година, упориштето паднало во границите на државата на Пијасти, станувајќи со текот на времето едно од главните седишта на кралството (латински sedes regni principalis). Обидите за прецизно одредување на времето на припојување кон државата на Пијасти се помеѓу 987 и 989 година. Првото веродостојно писмено спомнување на Краков доаѓа од документот Dagome iudex од околу 992 година.
За време на периодот на феудалното распаѓање, Краков бил седиште на војводството, но со текот на времето војводите од Краков го изгубиле вистинскиот суверенитет над другите владетели на Пијаста. Во 1241 година, градот бил уништен за време на монголската инвазија.
Во 1320 година, Владислав Локиетек бил крунисан во катедралата на Вавел, симболично завршувајќи го периодот на поделба на области. Оттогаш па натаму, до 1734 година, Краков бил местото на крунисувањето на полските кралеви.
Краков по преместувањето на кралскиот двор
По Полско-литванската унија и формирањето на Полско-литванската Државна Заедница, Краков се нашол на маргините на голема држава. Седници на парламенотот и избори за нови монарси се одржале во близина на Варшава, сместена приближно на половина пат помеѓу главните градови Полското Кралство и Литванското Кралство.
Со падот на Полско-литванската Државна Заедница започнал падот на Краков. Воените дејствија сериозно ја нарушиле положбата на градот и го попречиле неговиот развој. За прв пат, Краков бил уништен од странски трупи во 1655 година, за време на „Шведскиот потоп“ (предградијата, сепак, многу претрпеле уште во 1587 година, кога надвојводата Максимилијан III Хабсбург се обидел да го заземе градот). Во периодот 1656–1657 година имало уште една опсада на градот, овој пат одбранета од Швеѓаните.
Австроунгарија и Галиција
По Третата поделба на Полска, Австријците го окупирале Краков. Александар Рожњецки - командант на коњаница, учесник во австро-полската војна, тргнувајќи од Расин, стигнал во Краков на 14 јули 1809 година и го поразил последниот отпор на Австријците.
На 14 Октомври 1809 година, според Договорот од Шенбрун, Краков и Подгорце биле приклучени кон Војводството Варшава.
Во периодот 1815–1846 година, тој бил главен град на мала, формално независна држава - Република Краков.
По Краковското востание, организирано против австриската доминација, но всушност и против трите партиционери одеднаш (т.н. „држави на благосостојба“ на Република Краков), градот бил припоен кон Австрија во 1846 година сè до 1918 година. Името на Република Краков, било заменето со ново: Големото Војводство Краков. Оттогаш, австрискиот император ја користел титулата Големиот Војвода од Краков.
Црква „Св. Никола“ - Метимир
Свети Никола — македонска православна црква во битолското село Метимир. Црквата се наоѓа на источниот раб на селото, веднаш на самиот влез од левата страна. Црквата е изградена во 1885 година. Околу неа се новите селски гробишта.
Краков
Австроунгарија и Галиција
Во 1850 година, голем пожар уништил околу 10% од површината на градот.
Почетокот на XX век и меѓувоениот период
На почетокот на новиот век, во Краков се случијле големи промени во техничката инфраструктура на градот. На 14 Февруари 1901 година - за време на претседателството на Јозеф Фридлајн - биле пуштен градски водовод именуван по Франц Јосиф. Резервоарот за вода бил изграден во подножјето на Брдото Кошчиушко, 49 метри над висината на плоштадот. Водата се цлеавала во градот во цевка со пречник од 70 сантиметри и ја полнело водоводната мрежа долга 66 километри. Првично жителите на Краков, во тој период околу 80 илјади, просечно дневно имале по еден литар вода од чешма по лице.
Во периодот 1910–1915 година, бил објавен и делумно воведен регулаторен план за Голем Краков, воведувајќи ги административните граници на Краков вклучувајќи градови, населби и села во негова близина.
Во 1915 година, Подгорзе се поврзал со Краков, град основан во 1784 година на спротивниот брег на реката Висла.
На 28 Октомври 1918 година, во Краков бил формирана полската комисија за ликвидација, предводена од Винсенти Витос, која ја презела целосната власт во градот. Како резултат на масовната акција на разоружување на австриските војници, Краков стана првиот (до Тарнов) град ослободен од окупација по поделбата на Република Полска.
Хилеровската нацистичка окупација
Германските трупи го зазеле градот 6 дена по избувнувањето на Втората светска војна. 150 авиони на Луфтвафе учествувале во рацијата на аеродромот Раковице-Чижини во Краков [76]. Првиот полски воздухоплов кој со авион се борел против нацистичка Германија бил пилотот на ескадрилата во Краков, капетанот. пилот Миечислав Медвецки. Загинал во битката.
За време на нацистичката окупација (1939–1945), Краков функционирал како главен град на Генералното губернаторство. Во Март 1941 година, германскиот окупатор во гетото во Краков, затворил приближно 60.000 Евреи или луѓе кои биле сметани за Евреи според расистичките закони од Нирнберг (25% од сите жители на Краков). Затворениците од гето биле убиени за време на акцијата на ликвидација (13-14 Март 1943 година) и во концентрационите логори во Плашов, Белжец и Аушвиц. Како резултат на оваа операција на истребување по Втората светска војна, само околу 1.000 Краковски Евреи преживеале.
Краков требал да стане германски град не само по името и етничкиот состав на населението, туку и по надворешниот изглед. За таа цел, окупаторот планирал да го уништи полското културно наследство и да ја нафрли својата историја и традиција.
Повоена историја
На 18 јануари 1945 година, трупите на 1-виот украински фронт под команда на маршалот Иван Кониев го зазеле градот. Краков, како еден од ретките полски градови, не претрпел големи загуби за време на војната. Во 1946 година бил трет најнаселен град во Полска по Лоѓ и Варшава. Во 1947 година, судењето на германските криминалци од КЛ Аушвиц било одржано во Краков пред Врховниот Национален Суд.
Од 1 Јануари 1957 година до 31 Мај 1975 година, градот Краков бил посебна, независна административна единица, војводство. Во 1957 година, градот бил награден со Орден на Polonia Restituta, а во 1966 година со Орден на градители на Народна Полска.
Политика и администрација
Општинската самоуправа на Краков датира од потеклото на градот во 1257 година, иако првите официјални спомнувања на градскиот совет доаѓаат од 1264 година. Според современиот систем на земјата, Краков е град со статус на округ. Органот на локалната самоуправа е Градскиот совет на Краков, кој исто така врши контролни функции, е составен од избрани советници и дејствува врз основа на одредбите за општинска самоуправа. Жителите избираат 43 советници во Градскиот совет со мандат од четири години. Со работата на Советот раководи претседавач избран од редот на неговите членови. Градоначалникот на Краков е во палатата Виелополски на плоштадот Сите Светци. Градското собрание на Краков, т.е. судијата во Краков, ги извршува законските должности на Градскиот совет на Краков, односно таканаречените сопствени задачи и задачи нарачани од владата. Советот директно му одговара на градоначалникот на Краков.
Градските власти од 2018 година
Претседател: Јацек Мајчровски
Потпретседатели: Анджеј Кулиг, Јержи Музик, Богуслав Кошмидер и Ана Корфел-Јасинска
Градскиот совет на Краков
Претседавач: Доминик Јашковец
Потпретседатели: Михал Друницки, Рафал Комаревич, Славомир Пјетрзик
Административна поделба
Во XIV век имало 22 улици во Краков, во 1866 година во градот и во предградијата - 113, во 1880 година - 135, во 1909 година - 161, а во 1926 година - 457 улици.
Од 27 Март 1991 година, Краков е поделен на 18 области на локалната самоуправа означени со римски бројки.
Во 2002 година, Градскиот совет на Краков решил официјално да додели имиња на областите во Краков, веднаш до броевите (на пр. Dzielnica I Stare Miasto). Досега овие имиња најчесто се користеа.
Вообичаено се користи историската поделба на градот од 1975-1990 година на 4 области: Шродмиешие, Подгорзе, Кроводрза и Нова Хута.
Во Краков, имињата на окрузите најчесто потекнуваат од имињата на градовите, селата, фармите, населбите итн., кои порано биле посебни населени единици, а низ вековите биле вклучени во административните граници на градот. Во локална смисла, Краков и соседните градови ја формираат агломерацијата Краков. Во регионална смисла, се нарекува Краковска Метрополитенска Област (KMО).
Збратимени градови
Збратимени градови: Францја Бордо, Братислава – Словачка, Будимпешт – Унгарија, Куско – Перу, Единбург – Велика Британија, Фез – Мароко, Фиренца - Италија, Франкфурт - Германија,  Гетеборг – Шведска, Инсбрук – Австрија, Рио де Жанеиро – Бразил, Липск – Германија, Лавов – Украина, Орлеан – Франција, Печ – Унгарија, Рочестер – САД, Рим - Италија, Сан Франциско – САД, Санкт Петербург – Русја, Севиља – Шпанија,  Солура – ​​Швајцарија, Тбилиси – Грузија, Вилно – Литванија, Загреб - ХрватскаМакедонскиот јазик на Јагелонскиот универзитет
Првата катердра по македонски јазик надвор од границите на поранешна Југославија е отворена на Јагелонскиот универзитет во Краков.
Транспорт
Врз основа на анонимни податоци за патувања од TomTom уредите за навигација собрани од 2006 година, производителот пресметал дека во 2010 година, помеѓу 59 европски градови, Краков е на 30-то место во однос на најголемиот удел на главните патишта (21,2%) на кои сообракајот се одвива со помалку од 70% од ограничување на брзината.
Патен транспорт
Краков е транспортен јазол. Низ градот минуваат магистрални и европски патишта: магистрален пат бр.4, магистрален пат бр.7, магистрален пат бр.44, магистрален пат бр.52, магистрален пат бр.75, магистрален пат бр.79, магистрален пат бр.94, а во релацијата исток-запад и југ автопатот А4 минува заобиколувајќи го градот. Низ градот минуваат и експресниот пат S7 (Јазол Иголомска) и војводскиот пат бр.776, војводскиот пат бр.780 и војводскиот пат бр.794.
Во градот има 14 мостови над Висла, кои ги поврзуваат јужните и северните области (11 патни и 3 железнички), и пешачки и велосипедски мост.
Железница
Краков е една од најголемите железнички јазли во Полска. Има врски со повеќето градови во земјата, вклучувајќи брзи врски со возови Pendolino со Варшава и Гдањск (PKP InterCity), дополнително меѓународни врски со Виена, Прага, Будимпешта и Лавов. Врската со Прага ја реализира компанијата Лео Експрес - со автобус на делницата Краков - Катовице - Бохумин, а потоа со воз до Прага.
Железничката станица Краков Главна се наоѓа во самиот центар на градот - на ул. Лубиц сесевероисточно од плоштадот. Заедно со Автобуската станица Мала Полска на ул. Босачка и комплексот за јавен транспорт (автобуси, подземен брз трамвај) и врската со аеродромот Балице (повторно отворен во втората половина на 2015 година по модернизацијата), формира комплекс наречен Транспортен Центар на Краков.
Градски превоз
Првата линија на трамвај поставен на шина беше основана во Краков во 1882 година, заменувајќи ја омнибус линијата што работеше најмалку десетина години. Во 1927 година била пуштена првата автобуска линија. Во моментов, градските автобуси се претежно во сопственост на Јавното Сообраќајно Претпријатие во Краков. Возилата на компанијата Мобилис сообраќаат на дванаесет линии. Во Краков има 27 фиксни трамвајски линии.
Сепак поголем дел прокрива автобуската мрежа со 63 дневни градски линии, 63 приградски линии, 15 ноќни линии (вклучувајќи 4 линии за агломерација), 7 забрзани линии (вклучувајќи 2 линии за агломерација) и 9 дополнителни линии (помошни линии).
Во 2008 година бил отворен тунелот за брз трамвај во Краков. Тоа е првиот тунел во Полска во кој може да се движи трамвај.
Во 2009 година, во Краков, на Висла, бил пуштен воден трамвај.
Аеродром Краков-Балице
Аеродромот во Краков Јован Павле II (името променето на 4 септември 2007 година) е вториот најпрометниот аеродром во Полска - во 2019 година 8,41 милиони патници. Аеродромот се наоѓа во Балице на 11 километри западно од центарот на градот. Се користи исто и како воена воздухопловна база.
Аеродромот во Краков нуди врски со 100 аеродроми во светот. Има два терминали: меѓународен и домашен Т4 и терминалот „ВИП“ (поранешен „Т2“).
Аеродром Краков-Побиедник Велики
На административната граница на градот Краков во Побиедник Велики има спортски аеродром со тревна површина за слетување. Управуван од Краковскиот аеро клуб. Во рамките на аеро клубот постојат неколку секции авионска, едриличарска, падобранска и летање со балон.
Образование
Во Краков има бројни образовни институции: детски градинки, основни училишта, општи средни училишта, комплекси на стручни училишта (вклучувајќи технички средни училишта, специјализирани средни училишта и стручни училишта), универзитети, институти, музички училишта и други образовни институции (спортски училишта, културни центри, школи за јазични курсеви итн.).
Институции на национално ниво
Национален научен центар
Полската академија на вештини (вклучувајќи ја и Научната библиотека на Полската академија на науките и Полската академија на науките)
Филијала на Полската академија на науките во Краков (вклучувајќи го и Архивот на науки на Полската академија на науките и PAU).
Главни истражувачки и наставни единици
Постојат бројни универзитети во Краков, вклучувајќи 10 државни универзитети и два верски универзитети (недржавни универзитети со привилегии на државни универзитети).
Општи универзитети:
Јагелонски Универзитет
Стручни универзитети:
Економски универзитет
Педагошкиот универзитет во Национална Комисија за Образование
Земјоделски универзитет Хуго Колтај
Македонскиот јазик на Јагелонскиот универзитет
Првата катердра по македонски јазик надвор од границите на поранешна Југославија е отворена на Јагелонскиот универзитет во Краков.
Туризам
Верскиот туризам и туризмот по стапките на еврејската култура имаат важна улога во последната деценија
Во 2018 година, Краков бил вклучен од туристичкиот портал TripAdvisor на листата на десет „најголеми градови во светот“.
Култура
Краков е културен и туристички центар на Европа. Историскиот Стар град и еврејското маало Казимиеж во 1978 година биле впишани на првата листа на светско наследство на УНЕСКО. Во 2000 година, Краков ја доби титулата Европска престолнина на културата. Во 2008 година, го посетиле речиси 7,5 милиони туристи, вклучително и над 2 милиони странци [потребна е забелешка]. Културните институции од национално значење имаат свои седишта во Краков. Традициите во Краков (вклучувајќи ја парадата во Лајконик и Шопките - сцехографија на раѓање на Исус) се вклучени на Националната листа на нематеријално културно наследство, а во 2018 година Шопките од Краков биле внесени како прв полски феномен на списокот на нематеријално културно наследство на УНЕСКО.
Спорт
Во 1869 година, физичкото образование во училиштата било воведено во Галиција (а со тоа и во Краков). Во 1885 година било основано гимнастичкото друштво „Сокол“ во Краков, а во 1892 година неговото одделение за веслање. Во 1889 година, проф. Д-р Хенрик Џордан го основал Паркот на игри и забави во Краков, каде младите можеле слободно да се запознаваат и спортуваат. Важен момент во историјата на спортот била 1906 година, кога биле основани најстарите фудбалски клубови во Полска: Краковија и Висла. Во исто време, бил формиран спортскиот клуб Јувенија - првично исто така фудбалски клуб, сега познат главно од рагби-секцијата. Во 1919 година бил основан Воениот спортски клуб „Вавел Краков“. Токму во Краков, за време на поделбите, бил формиран полскиот фудбалски сојуз за Галиција (1911). Историјата на полската атлетика започнува во Краков со основањето во 1867 година на Гимнастичкото друштво „Сокол“. Во средината на 1919 година, во овој град започна создавањето на структурите на Полската Атлетска Асоцијација и бил формиран организацискиот комитет на Полската скијачка Федерација (неговото сегашно седиште е во Краков).
Во Краков, во 1919 година, бил основан Полскиот Олимписки Комитет. Од 1920-тите до 1950-тите, во градот имало ски скокалници.
Краков исто така бил еден од градовите домаќини на Светското првенство во одбојка за мажи 2014 и на Европското првенство во ракомет за мажи 2016. За време на Европското првенство во фудбал до 21 година 2017 година, Краков беше домаќин на првото полуфинале и финалето на турнирот. Во 2017 година, финалето на Европското првенство во одбојка за мажи се одржа во Краков. Во декември 2017 година, Краков беше домаќин на Светското клупско првенство во одбојка.
Краков е избран за град домаќин на Европските игри кои ќе се одржат во 2023 година.
Промена на топоними во Грциjа
Промената на топонимите во Грција е систематска замена на негрчките географски и топографски имиња со грчки, како дел од политиката и идеологијата на хеленизација. Главната цел на иницијативата била да се асимилираат или да се скријат географските или топографските имиња за кои се сметало дека се странски и отуѓувачки кон грчкото единство или дека се на „лош грчки“.
Оваа политика започнала да се применува од 1830-тите, кога Грција е осамостоена од Отоманската Империја како кнежевство, и продолжила и во републиката. Најмногу промени има во етнички разнородната северна Грција, но исто така и во континентална Грција, каде што во значаен број живеат Арванитите. Топонимите кои се сметале за странски најчесто биле со турско, албанско и словенско, односно македонско, потекло.
И денес употребата на старите негрчки географски и топографски имиња е казниво според грчкиот закон.
Според Институтот за современи грчки студии во Атина, помеѓу 1913 и 1996 година, во Грција се променети имињата на 4.413 населби. Најмногу од нив се случиле во Егејска Македонија—1.805 промени. Во своето дело „Словени во Грција“, Макс Фасмер наведува 2.142 словенски имиња на населби во Грција во 1941 година.
Псевдокиселина
Псевдокиселина во органската хемија е циклична оксокарбоксилна киселина. Најчесто, овие се образуваат од алдехид и кето карбоксилни киселини, а цикличните облици се фураноидни (5-то прстени со кислород) или пираноидни (6-то прстени со кислород). Првичната псевдокиселина да се опише како таква (со користење на германскиот збор ) била левулинската киселина (4-оксопентаноична киселина).