cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бартоломео Растрели
Животопис
Бартоломео се родил во Париз во семејството на Карло Растрели, кој бил вајар и архитект. Во Русија се преселил во 1716 година, кога татко му бил повикан од страна на царот Петар I да учествува во изградбата на царскиот дворец. Во младоста од татка си го примил соодветното образпвание, а неговата амбиција била да ги комбинира најновите италијански моди со традициите на московскиот барокен стил. Првата важна нарачка ја примил во 1721 која била дворец за принцот Димитриј Кантемир, некогашен владетел на Молдавија. Во периодот од 1725 до 1730 година, заминал да се образува низ Европа, а особено во Италија.
Растрели бил назначен за главен дворски архитект во 1730. Неговите дела им се допаднале на женските монарси во тоа време, и затоа тој ја задржал оваа функција за време на владеењата на цариците Ана Ивановна и Елисавета Петровна. Така, во тој период ги изградил Рундалскиот и Митавскиот дворец, кои биле изградени за војводата Ернст Јохан Бирон, близок пријател на царицата Ана. Денес, обата дворци се наоѓаат во Латвија.
Врвот во својата кариера го достигнал во времето на Елисавета Петровна, за којашто бил назначен да го изгради Летниот дворец во Санкт Петербург. По него, следувала изградбата на бројни градски дворци и куќи на село, меѓу кои најпознати се Воронцовиот и Строгановскиот дворец. Во периодот од 1747 до 1752 година, Растрели работел на проширување и обновување на Големиот дворец во Петерхоф, а во 1747 година ја направил и скицата на црквата Свети Андреј во Киев, чијашто изградба траела од 1749 до 1755 година. Од тој период, познато е и дека работел на изградбата на Катеринскиот дворец во Царское Село.
Последните и можеби најголеми проекти на Растрели биле манастирот „Смолни“ и Зимскиот дворец во Санкт Петербург. Во манастирот „Смолни“, царицата Елисавета требала да го помине остатокот од својот живот, а проектираната камбанарија требала да стане највисоката градба во цела Русија. Смртта на Елисавета во 1762 му оневозможила на Растрели да го заврши овој величествен проект целосно.
Царицата Катерина II не ја сакала барокната архитектура и затоа Растрели се повлекол во Курска, каде ги надгледувал украсувањата на војводските дворци. Своите последни години ги провел тргувајќи со некои италијански продавачи на уметнички дела. Бил избран за член на Империјалната академија на науките неколку месеци пред неговата смрт.
Споменици
Во чест на придонесот, во 1923 година неговото име го добил плоштадот пред манастирот „Смолни“ во Санкт Петербург. Неговиот живот и дела биле претставении на филмското платно, со снимање на документарниот филм „Архитектот Растрели“ во 1972 година, во режија на Марија Клигман.
Литература
Cornelia Skodock: ''Barock in Russland. Zum OEuvre des Hofarchitekten Francesco Bartolomeo Rastrelli.'' Wiesbaden 2006. ISBN 3447053046.
NGC 5193
NGC 5193 — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5193 се споменува и како ESO 383-15, MCG -5-32-37, AM 1328-325.
Откривање
Телото е откриено на 3 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5193 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5193 има привидни димензии од 1,5' х 1,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 31 м 53,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -33° 14' 5"".
Други поделби
Проучување на NGC 5193 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47582. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7269. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 80.
Список на филмови со Астерикс
Ова е список на филмови со Астерикс.
Абрахам Готолоб Вернер
Абрахам Вернер (1749-1817) бил германски геолог и професор.
Вернер доведувал студенти од цела Европа, дури и од Северна и Јужна Америка, на Фрајбрешката академија за рударство. Тој го изработил едниот од првите класификациони системи за минералите. Бил најголем приврзаник на Нептунистичката теорија според која сите карпи се таложеле по ред во океанот, создаден за време на Големиот потоп, опишан во Библијата. Магматските и метаморфните карпи биле први, потоа следеле седиментните карпи и на крајот површинските седименти.
23 п.н.е.
23 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 23. година пред новата ера, 23. од првиот милениум п.н.е., 23. од 1 век п.н.е. и четвртта од 20-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5485 и 5486 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4727 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3737 и 3738 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 730.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 23 година се протега во 2613 и 2614, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2673 и 2674 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 520. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 664 и 663 исламска година пред хиџра.
Сметачки програм
Програмирање
Компјутерско програмирање е итеративен процес на пишување или уредување на изворниот код. Уредување на изворниот код вклучува испробување, анализа, и рафинирање, а понекогаш и координирање со другите програмери на заедничкa развиенa програма. Човек кој ја практикува оваа вештина е наведен како компјутерски програмер, развивач на софтвер или кодер. Понекогаш долг процес на компјутерско програмирање обично е наведено како развој на софтвер. Поимот софтверското инженерство станува популарен, и процесот се гледа како инженерска дисциплина.
Парадигми
Сметачките програми може да се категоризираат од страна на програмските јазични парадигми што се користи за да ги произведе истите. Двајца од главните парадигми се императив и декларатив. Програми напишани со помош императив јазик особено алгоритмите користење декларации, изрази, и изјави. Двојните изјави се променлива ,име на тип на податоци. На пример: ; Изразот дава вредност. На пример:   дава 4. Конечно, изјавата може да се додели како израз на променлива или употреба на вредноста на променлива за менување контрола на протокот на програмата. На пример:  Една критика на императив јазици е пропратен ефект на задача, изјава за класа на променливи и се нарекува не-локални променливи. Програми напишани со помош на декларативен јазик особено својствата кои треба да бидат исполнети од страна на излезот. Тие не се определи детално изразени во однос на контрола на протокот на извршувашната машина, но на математички односи меѓу декларираните објекти и нивните својства. Две широки категории на декларативна јазици се функционални јазици и логички јазици. Принципот зад функционални јазици (како Хаскел) е да не дозволите несакани ефекти, што ги прави полесно да се причина за програми како математички функции. Принципот зад логички јазици (како Пролог) е да се дефинира проблемот што треба да се реши -. цел-. и да создаде детално решение за Пролог системот Целта е дефинирана од обезбедување на список на подцели. Тогаш секој подцел се дефинира преку понатамошно обезбедување на список на подцели, итн. Ако патот на подцелите не успее да најде решение, тогаш подцелта е грешна и друг пат систематски се бара. Формата во која програмата е создадена може да биде текстуална или визуелна. Во визуелен програмски јазик, елементи се манипулираат графички, наместо текстуално.
Составувањето или интепретација
Компјутерска програма во форма на човечки читлив програмски јазик се нарекува изворен код. Изворниот код може да се претвори во извршна слика со компајлер или со извршување веднаш со помош на преведувач. Или собрани или толкувани програми може да се извршат во серија процес без човечка интеракција, но толкуваните програми му дозволуваат на корисникот да напишеш команди во една интерактивна сесија. Во овој случај програми се посебни команди, чие извршување се случува последователно, и на тој начин заедно. Кога некој јазик се користи за да даде команди за да софтверска апликација (како shell) се нарекува јазик за скриптирање. Компајлери се користат да се преведе изворниот код од програмскиот јазик во објектниот код или машински код. Објектниот код има потреба од понатамошна обработка за да стане машина код, и машински код е мајчин код ,централната единица за обработка и извршување со машините. Компајлираните сметачки програми најчесто се нарекува извршни, бинарни слики, или едноставно како бинарни податотеки - упатување на бинарен формат на податотека кој се користи за чување на извршниот код. Толкувани сметачки програми - во серија или интерактивна сесија - се декодира и потоа веднаш се  егзекутира или се декодира во некои ефикасна средно застапеност за понатамошно извршување.BASIC, Perl и Java се примери за веднаш погубени сметачки програми. Алтернативно, Java компјутерските програми се составуваат пред време и се чуваат како независен толкуван код наречен bytecode. Bytecode-от потоа се извршува по барање на преведувач кој се нарекува виртуелна машина. Главниот недостаток на преведувачите е дека компјутерските програми работат побавно отколку кога се компајлирани. Кодот на интерпретерот е побавно од пустање на компајлирана верзија, бидејќи преведувачот мора да го декодира секој ред од изворниот код  и секој пат таа е вчитана и потоа се извршува на посакуваната акција. Сепак, развој на софтвер може да биде побрзо со помош на преведувач, бидејќи испробување е итно ,а постепеното компајлирање е испуштено. Друг недостаток на интерпретерот е дека најмалку еден човек мора да бидат присутни на компјутерот за време на компјутерското извршување на програмата. Спротивно на тоа, компајлирана компјутерска програма нема потреба од присуство на човекза време на извршувањето. Нема својства во програмскиот јазика ко бараат изворниот код да бите прецизно да биди компајлиран или толкуван. Категоризацијата обично се одразува на најпопуларниот метод на извршување на јазикот. На пример, BASIC се смета за толкуван јазик ,а C компајлиран јазик, и покрај постоењето на основните компајлери за BASIC  и C интерпретери(преведувачи). Некои системи користат само just-in-time компајлирање при што делови од изворот се компајлираат "on the fly"(во лет) и се чуваат за последователни погубувања.
Само-прилагодувачки програми
Компјутерска програма во извршувањесе третираат нормално  како различни форми на податоците со кој програмата работи. Меѓутоа, во некои случаи оваа разлика е нејасна кога компјутерската програмасе модифицира сама. Изменетата компјутерска програма се последователно извршува како дел од истата програма. Само-прилагодувачкиот код е можност за програми напишани во мачински код, асемблерски јазик, Lisp, C, COBOL, PL / 1, Prolog и го вклучите Javascript-(на eval функција) меѓу другите и JavaScript(eval финкција) меѓу другите.
Извршување и складирање
Обично, сметачките програми се чуваат во non-volatile меморија додека директно или индиректно да биде извршена од страна на корисникот на компјутер. По таквото барање, на програмата е натоварена во случаен пристап на меморија, од компјутерска програма наречена оперативен систем, каде што може да се пристапи директно од централниот обработувач. Централниот обработувач тогаш извршува ‘’’runs’’’(извршување) на програмата, инструкција по инструкција, до крајот на изврчувањето. Програма во извршување се нарекува процес Стопирањето на извршувањето е по нормален пат или по грешка — софтверска или хардверска грешка.
Рачно програмирање
Компјутерските програми историски биле рачно внесување на централниот обработувач преку прекинувачи. Упатство било застапено од конфигурацијата на вклучување / исклучување поставувања. По поставувањето на конфигурацијата, извршно копчето се притиснува. Овој процес пото се повторува. Сметачките програми, исто така, историски биле рачно внесување преку лента од хартија или punched card(ударни картички). Откако медиумот е внесен, почетната адреса се поставува преку прекинувачи и се притиска извршното копче.
Автоматска програмска генерација
Генеративно програмирање е стил на компјутерско програмирањ која создава изворен код преку генерички класи, прототипови, шаблони, аспекти, и код генератори за подобрување на продуктивноста  на програмер. Изворниот код е генериран со програмирање алатки како дефиниран обработувач или интегриран развој на средината. Најпростиот облик на изворниот код генератор е макро обработувач, како на пример Ц преобработувач, кој го заменува моделот во изворниот код, според релативно едноставни правила. Софтвер мотори излезниот изворниот код или makeup код кој истовремено станува влез на друг компјутерски процес. Апликациски опслужувачи се софтвер мотори кои нудат апликации за клиент на компјутерите. На пример, на Wiki е апликационен опслужувач кој им овозможува на корисниците да изградат динамични содржини составен од статии. Wiki генерира HTML, CSS, Java, и го вклучите Javascript кои потоа се толкува од страна на прелистувачот.
Истовременото извршување
Многу оперативни системи за поддршка мултитаскинг кој им овозможува на многу сметачки програми да се појавуваат и да работат истовремено на еден компјутер. Оперативните системи може да работат на повеќе програми преку процесот на планирање - софтвер механизам да се префрли на обработувачот меѓу процеси често така што корисниците можат да комуницираат со секоја програма додека е пуштена. Во рамките на хардвер, денешните мултиобработувачски компјутери или компјутери со повеќе јадрени обработувачи може да ја стартуваат повеќе програми. Еден компјутерска програма може да се пресметива истовремено повеќе од една операција со користење теми или одделни процеси. Мултичитачките обработувачи се оптимизирани за извршување на повеќе теми ефикасно.
Функционални категории
Сметачките програми може да се категоризираат по функционални линии. Главните функционални категории се системски софтвер и апликативен софтвер. Системски софтвер вклучува оперативен систем кој двојки компјутерски хардвери со апликативен софтвер. Целта на оперативниот систем е да обезбеди средина во која апликативен софтвер извршува во удобен и ефикасен начин. Во прилог на оперативен систем, системски софтвер вклучува корисни програми кои им помагаат со управување и адаптација на компјутер. Ако компјутерската програма не е системски софтвер, тогаш тоа е апликативен софтвер. Апликативен софтвер вклучува middleware, кои парови на системскиот софтвер се со кориснички интерфејс. Апликативен софтвер, исто така, вклучува корисни програми кои им помагаат на корисниците да ги решат проблемите на апликациите, како и потребата за сортирање. Понекогаш развојот на софтверот се гледа како функционална категорија на сопствените, особено во контекст на интеракција на човечкиот компјутер и програмскиот дизајн на јазик. Развојните околини собираат системски софтвер (како што се компајлери и серија на системот за обработка на скриптни јазици) и апликативен софтвер (како што [[IDEs) за специфична цел на помагање на програмерите кои создаваат нови програми.
Гуска
Полска гуска или гуска (лат.Anser) е род на птица со средна величина од семејството патки (Anatidae). Најголем дел од овие животни имаат склоност кон сезонската миграција. Гуската долги низ години се одгледува и како домашно животно.
Загрозеност
Поради прекумерниот лов и уништувањето на становиштето, некои видови се помалце или повеќе загорзени. Малата белочелна гуска (Anser erythropus) и кинеска лебедеста гуска (Anser cygnoides) се на црвената список на означени како ранлива категорија.
Брус Стерлинг
Мајкл Брус Стерлинг (роден на година) — американски автор на научна фантастика, најдобро познат по неговите новели и неговата работа на антологијата „Сенки на огледалото“, кое помогнало во дефинирањето на жанрот сајберпанк.
Дела
Стерлинг, заедно со Вилијам Гибсон, Руди Рукер, Џон Ширли, Луис Шинер и Пет Кадиган е еден од основачите на сајберпанк движењето во научната фантастика, како и негов главен идеолошки разгласувач, чии полемики за темата му го заработиле прекарот „Претседателот Брус“. Тој исто така бил еден од првите организатори на Турскиот град на писателски работилници и е најчест посетител на писателовата работилница Сикамор Хил. Стерлинг ги добил Хуго наградите за своите новели Мајстор за велосипеди и Такла Макан.
Неговата прва новела „Вечниот Океан“, објавена во 1977 година, го прикажува светот Нулаква каде што целата атмосфера е содржана во еден, единствен милји-длабок кратер. Приказната се однесува на брод кој плови низ океанот на дното од прашината, кој лови суштества наречени прашливи китови кои живеат под површината. Тоа е делумно научно-фантастичен пастиш од Моби Дик на Херман Мелвил.
Од крајот на 1970-тите години па наваму, Стерлинг напишал низа приказни поставени во универзумот Рендисалка/Механист: сончевиот Систем е колонизиран, со две основни завојувани раздори. Механичарите употребуваат голем дел од компјутерско-заснованите механички технологии; рендисалите прават генетско инженерство во масивен размер. Ситуацијата е комплицирана при евентуален контакт со туѓи цивилизации; човештвото конечно се дели на многу подвидови, со импликацијата дека многу од овие ефикасно ќе исчезнат од галаксијата, потсетува на Особеност од делата на Вернер Винџ. Приказните за Рендисалка/Механист може да се најдат во колекцијата Кристал Експрес и колекцијата Шиматрикс Плус, која ја содржи оригиналната новела Шиматрикс и сите приказни поставени во универзумот Рендисалка/Механист. Аластар Рејнолд ги идентификувал Шиматрикс и другите приказни за Рендисалка/Механист како едни од најголемите влијанија на неговата работа.
Во 1980-тите, Стерлинг го издал научно-фантастичниот критичен магазин Евтина Вистина, под псевднонимот Винсент Омниаверитас. Тој напишал колумна наречена Компјутерска томографија, за сега веќе непостоечко научно-фантастично критичко списание SF Eye.
Тој неодамна придонел една глава за 'Неограничен Звук: Испитување за дигиталната музика и култура' (МИТ дневен печат, 2008) издадено од Пол Д.Милер а.к.а. ди-џеј Спуки.
Од април 2009 до мај 2009 година бил уредник на Cool Tools.
Од октомври 2003, Стерлинг се блогирал на “Beyond the Beyond”, кое е водено од Wired.
Проекти
Тој е поттикнувач на три проекти кои може да се најдат на интернет:
Приватност
Во детството, Стерлинг поминал неколку години во Индија и денес има значајна симпатија кон Боливудските филмови. Во 2003 година тој бил назначен за професор на Европскиот Универзитет, каде што тој предава летни интензивни курсеви за медиуми и дизајн. Во 2005 година тој станал „визионерски во живеалиште“ во Уметничкиот центар и колеџ за дизајн во Пасадена, Калифорнија. Тој неколку години живеел во Белград со својата втора сопруга, српски автор и режисер Јасмина Тесановиќ. Во септември 2007 година тој се преселил во Торино, Италија. Исто така патува низ светот одржувајќи говори и присуствувајќи на конференции.
Болница „Августа Викторија“
Болница „Августа Викторија“ (מתחם אוגוסטה ויקטוריה) — болница и црковен коплекс на на Маслиновата Гора во Ерусалим, Израел.
Изградена е во 1907 година како центар на германската протестанска заедница во Османлиското Царство. Нејзиното завршување е во 1910 година, чиј комплекс вклучувал Евангелистичката лутеранска црква, како и клиника за христијанските поклоници.
Комплексот е посветен на германската царица Августа Викторија, сопруга на Вилхем II, кој го посетил Ерусалим во 1898 година. Негов архитект е Роберт Лајбниџ, инспириран од кралскиот дворец Хоенцолерн.
Денеска, „Августа Викторија“ е втора по големина болница во Источен Ерусалим.
NGC 7629
NGC 7629 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7629 се споменува и како MCG 0-59-31, CGCG 380-40, NPM1G +01.0587.
Откривање
Објектот е откриен на 19 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7629 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7629 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 21 м 19,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 24' 13"". Положбениот агол на објектот е во износ од 179°.
Други поделби
Проучување на NGC 7629 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71175. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 578. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 834.
Фабио Мирети
Фабио Мирети (роден на година, во Пинероло) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на Јувентус и на италијанската репрезентација под 21 година.
Биографија
Фабио е роден во Пинероло, но по потекло е од Салуцо. Тој е второто дете на неговите родители Ливио и Силвија, и има постара сестра која се вика Алесија, која се занимава со адвокатура во Салуцо. Неговата моментална девојка е Индија Симони. Во 2022 година, ја добил својата диплома за средно образование откако завршил на World International School во Виново.
Мирети е симпатизер на Јувентус уште од неговото детство. Негов идол е поранешниот играч од средниот ред на Јувентус, Павел Недвед, а како референтна точка за развојот на својата кариера го зема Кевин Де Бројне поради улогата и одликите.
Технички карактeристики
Својата кариера ја започнал играјќи како централен играч од средниот ред, полека станувајќи офанзивен играч од средниот ред поради неговата способност да постигнува голови. За време на неговите последни години во младинските селекции на Јувентус, тој најчесто играл како мецала, и се истакнал како одличен изведувач на пенали. Меѓу неговите главни квалитети се дриблингот, додавањата, склоноста да шутира кон голот и втрчувањата во шеснаесетникот кој му овозможуваат често да ја погоди противничката мрежа, или да даде асистенција за соиграчите.
Почетоци
Мирети започнал да игра фудбал во младинскиот сектор на Ауксилиум Салуцо на четиригодишна возраст. Една година подоцна, тој пристигнал во младинскиот тим на Кунео, каде што играл со соиграчи кои биле една година повозрасни од него.
Младински категории и Јувентус У23
Во 2011 година, Мирети бил на проби во двата најсилни клуба во областа Пиемонт - и, за да одлучи да се приклучи на младинскиот сектор на втората екипа. Играјќи како офанзивен играч за врска, Мирети постигнал 15 гола во 17 настапи за екипата под 17 години во сезоната 2019-2020, пред суспензијата на првенствата поради пандемијата на КОВИД-19. Во следната сезона, тој почнал сè почесто да биде повикуван во, вториот тим на Јувентус кој се натпреварувал во Серија Ц, а на 13 февруари 2021 го имал своето деби меѓу професионалците во победата со 3-0 на гостувањето против Албинолефе. Сезоната ја завршил со четири првенствени настапи.
Пред почетокот на сезоната 2021-2022, Мирети бил повикан од тренерот на првиот тим на Јувентус, Масимилијано Алегри, за летните подготовки за новата сезона. Во исто време, тој бил промовиран на трајна основа во тимот под 23 години од страна на тренерот Ламберто Ѕаули, и за него тој го постигнал својот прв гол во професионалната кариера, на 22 август, во победата против Про Сесто во Купот на Италија Серија Ц, трансформирајќи го пеналот во решавачкиот погодок за победата со 3-2 во 108-мата минута од продолженијата. Шест дена подоцна го пронашол својот прв погодок во Серија Ц, во победата со 2-1 над Перголетезе. На 14 септември, тој ја носел капитенската лента на тимот под 23 години за првпат во натпреварот од купот против ФералпиСало добиен со 3-2. Во текот на сезоната, покрај тоа, тој повремено се додава во тимот на Андреа Бонати до 19 години за да игра во Младинската лига на УЕФА: во континенталното младинско натпреварување тој постигнал два гола во пет натпревари, давајќи придонес за тимот да стигне до полуфиналето, најдобриот пласман на Јувентус досега во ова натпреварување.
Прв тим
Откако претходно веќе добил неколку повици, на 8 декември 2021 година, на 18-годишна возраст, Мирети дебитирал за првиот тим на Јувентус а во исто време и во Лигата на шампионите, во победата со 1-0 на домашен терен против Малме, појавувајќи се како замена на местото на Родриго Бентанкур во 89-тата минута. На 20 март 2022 година, тој исто така дебитирал во Серија А, повторно влегувајќи во игра од клупата во победата со 2-0 на домашен терен над. На 1 мај дебитирал како стартер за Јувентус, во натпреварот на домашен натпревар против, кој бјанконерите го добиле со 2-1. Ја завршил сезоната со 6 настапи во Серија А.
Во летото 2022 година е промовиран во редовен играч на првиот тим, земајќи го дресот со број 20, и пронашол добар континуитет на настапи на почетокот на сезоната. На 31 август, Мирети асистирал за вториот гол на својот тим кој го постигнал Аркадиуш Милик во победата со 2-0 над. На 6 септември играл за првпат во кариерата како стартер во некое европско натпреварување, започнувајќи во поразот со 2-1 од на Паркот на принцовите во Лигата на шампионите: на  тој станал вториот најмлад играч на Јувентус, по Стефано Пјоли, кој дебитирал од првата минута во најсилното европско клупско натпреварување.
Репрезентативна кариера
Мирети ја претставувал Италија во селекциите под 15, под 16, под 17 и под 19 години.
Статистика
Статистиката е ажурирана на 6 септември 2022.
Папа Сергиј
Имало 4 папи со името Сергиј:
Минбер
Минбер — простор во џамијата каде имамот (водачот на молитвата) стои за време на хутбата.
Функција на минберот
По својата функционалност, минберот во целост е говорница. Како што е пракса и кај класичните говорници, минберот е издигнато место за да обезбеди говорникот јасно да се слуша во целиот простор на џамијата. Исто така, неговата висина придонесува на видливоста на предавачот од страна на слушачот.
Изглед на минберот
Минберот обично е во облик на мала кула со скали кои водат до неа. Често е преполн со орнаменти и богато украсен. Првобитните минбери биле обични дрвени подножја со 3 скалила, но со време станал составен знак на исламската архитектонска препознатливост. Денешните минбери во Босна и Херцеговина имаат 12 скалила, што одговара на турската традиција.
Позиција на минберот
Минберот е позиционира десно од михработ, место кое го означува правецот на молитвата, т.е. правецот на Ќабата кон која се вртат муслиманите при молитва. Исто така, обичај е и минберот да биде свртен во правец на Ќабата.
Космос-1281
Космос-1281 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 јули 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1281 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 356.
Дејвид Лининг
Дејвид Лининг (18 август 1936 – 28 јули 2015 ) ― истакнат англикански свештеник.
Лининг се школувал на Кебловиот колеџ, Оксфорд и бил ракоположен во 1961 година. Тој бил кустос во Гејнсборо, а потоа имал функции во Ворсоп и Кингтон пред да стане архиѓакон њуаршки. Во 1991 година тој станал провист саутвелски и, кога титулата се променила на 19 март 2000 година, ѓакон саутвелски.
Во пензија тој бил свештеник во парохијата Св. Марија Магдалена, Бејлгејт, Линколн, пред да се пресели во Чичестер во неговите последни години.
Арнона
Арнона (хебрејски:ארנונה‎) е населба која се наоѓа во централен Ерусалим. Оваа населба се наоѓа помеѓу Талпиот и Рамат Ракел.
Паника во паркот на иглите
„Паника во паркот на иглите“ (англиски: The Panic in Needle Park) — филм на режисерот Џери Шацберг (Jerry Schatzberg) од 1971 година. Автори на сценариото, кое е засновано врз романот на Џејмс Милс, се Хоан Дидион (Joan Didion) и Џон Грегори Дан (John Gregory Dunne). Главните улоги ги играат: Ал Пачино (Al Pacino), Кити Вин (Kitty Winn), Алан Винт (Alan Vint), Ричард Брајт (Richard Bright) и Раул Хулија (Raul Julia). Кога се појавил, со својот хиперреализам филмот ги запрепастил публиката и цензурата. Во САД, поради употребата на „уличниот“ јазик, цензорите најпрвин сакале да го означат филмот како порнографски, но сепак, најпосле ја добил етикетата „само за возрасни“. Во Британија, дури четири години по премиерата, цензорите не сакале да му дадат никаква ознака, па филмот чекал во „бункер“. Во филмот нема музика, а сите сцени се снимени на вистински локации при што има неколку моменти кога случајните минувачи гледаат во камерата. За својата улога, Вин ја освоила наградата за најдобра глумица на Канскиот филмски фестивал, а исто така виртуозна е и глумата на Пачино, иако тоа била неговата втора филмска улога.
Синопсис
Еден мал плоштад во Њујорк, покрај раскрсницата на 72. улица и Бродвеј, кај наркоманите е познат како „Парк на иглите“. Тука, главна „ѕвезда“ е Боби (го игра Пачино), ситен крадец и продавач на дрога. Откако по абортусот, младата уметничка Хелен (ја игра Вин) ќе биде отфрлена од нејзиното момче, сликарот Марко (го игра Хулија), неа ја презема Боби, кој ја запознава со својот мал круг на завинсици од хероин. Инаку, и Боби е наркоман, а наскоро тој и Хелен се вљубуваат еден во друг. Постариот брат на Боби, Хенк (го игра Брајт), се занимава со матни работи и заработува многу повеќе од него. Еднаш, Хенк го вклучува Боби во голема кражба, но таа не успева, па Боби завршува в затвор. Така, Хелен паѓа под влијание на Хенк и почнува да се проституира...
Прислужник
Прислужник или клисар  — службеник во православна црква кој нема свештенички чин. Вообичаените должности на клисарот вклучуваат: палење на кандилото и свеќите пред иконите; подготовка и уредување на црковни книги за литургија и други богослужби; биење на камбаните и други.
V1974 Лебед
V1974 Лебед или Нова во Лебед 1992 — релативно сјајна нова во соѕвездието Лебед. Забележана е на 19 февруари 1992 година од страна на Питер Колинс. Во тој период нејзината ѕвездена величниа изнесувала 6, достигнувајќи максимална вредност од 4,4. Согорувањето на водородот завршило 2 години подоцна, во 1994 година. Станува збор за неонска нова.Ова е првата нова која е набјудувана од самото создавање до згаснувањето, и е пресметано дека е на растојание од 10 430 светлосни години од Земјата.
Истовремено била набјудувана со Хабловиот големобрзински фотометар. Истиот инструмент снимал мала количина на ултравиолетова светлина.
Фосфодиестерска врска
Фосфодиестерските врски се група на силни ковалентни врски, образувани од фосфорниот атом од фосфатната група и две други молекули од две естерски врски. Фосфодиестерските врски се многу важни за целокупниот живот на планетата Земја, бидејќи го градат скелетот на низите од ДНК. Кај ДНК и РНК, фосфодиестерската врска се наоѓа меѓу 3' јаглеродниот атом на една шеќерна молекула и 5' јаглеродниот атом на друга (и тоа деоксирибоза кај ДНК и рибоза кај РНК).
Фосфатните групи во фосфодиестерската врска се негативно наелектризирани. Бидејќи фосфатните групи имаат pKa која се движи близу 0, тие се негативно наелектризирани при pH 7. Ова ги присилува фосфатите да заземат спротивни страни од ДНК-низите, а се неутрализираат со белковини (хистони), метални јони (како магнезиум) и полиамини.
За да се формира фосфодиестерска врска и за да се поврзат нуклеотидите, трифосфатните или дифосфатните форми од нуклеотидните градбени блокови се раскинуваат за да дадат енергија која е потребна за одвивање на ензимски катализираната реакција. Кога се откинуваат еден или два фосфати (познати како пирофосфат), тогаш се формира фосфодиестерската врска.
Хидролизата на фосфодиестерските врски може да се катализира со помош на фосфодиестерази кои играат важна улога во поправањето на ДНК секвенците.
Во биолошките системи, оваа врска меѓу два рибонуклеотиди може да се раскине со алкална хидролиза, поради присуството на слободната 2' хидроксилна група.
Етеокритски јазик
Минојски јазик — јазикот кој се зборувал во древен Крит. Неговиот однос со грчкиот е непознат, а бил зборуван во периодот на минојската цивилизација, пред истата да биде заменета со цивилизацијата од копнениот дел (микенската). Иако се направени напори јазикот да се поврзе со другите соседни јазици, минојскиот треба да се смета за изолиран јазик сѐ додека не се утврдат лингвистички сличности со други јазици. Минојскиот се пишувал со линерано писмо А, слоговно писмо кое се употребувало нашироко сѐ до 1420 п.н.е., главно за верски записи и управно-административна евиденција во минојската цивилизација.
Етеокритскиот (т.е. „вистински критски“) јазик веројатно води потекло од минојскиот и главно се пишувал со писмо изведено од евбејското, и истото редовно се користело по Грчкото темно доба, иако линеарните писма и натаму продолжиле да се користат паралелно, во облик на неколку верски записи. Најдени е етеокритски записи од VII до III век п.н.е., пишани на локалната архаична грчка азбука и јонската грчка азбука. Пронајдени се пет написи за кои со сигурност се знае дека се етеокритски - два во Дрерос и три во Пресос, во критската префектура Ласити. Најдени се неколку други написи кои може да бидат етеокритски.
Теории на дешифрирање
За етеокритскиот јазик се знае многу малку, освен тоа дека постои можност да потекнува од јазикот запишан на плочки со линеарното писмо А.
Малхов
Географија
Градот се наоѓа на реката Елде, 25 километри западно од Варен и 35 километри северно од Витшток.
Природа
Градот е опкружен од езера во Мекленбуршката Езерска Област и шуми од Националниот парк Мириц.
Историја
Местото на Малхов било центар на словенскиот паганство во текот на средниот век. Бил опколен од Саксонците во текот на Северните крстоносни походи во 1147 против Полапските Словени.
Во 1298, манастирот Малхов, цистерцијански манастир, се преместил на јужниот брег на Малховското Езеро, спроти островот. Во следниве векови, градот се проширил на копното кон северозапад, при што првобитната населба била поврзана со мостови, но со време населбата на копното станала поважна.
Фабрика за оружје на Алфред Нобел била основана во Малхов во 1938, во текот на нацистичка Германија и во текот на Втората светска војна стотици воени работници и жени и деца биле користени како принудна работна сила во фабриката. Во 1943 бил отворен подкамп на концентрацискиот камп Равенсбрик и во текот на наредните две години, многу затвореници, вклучувајќи бројни унгарски Еврејски ги загубиле своите животи во ужасните услови на кампот.
По војната, советските власти обвиниле околу 30 тинејџери, жители на Малхов, за антисоветски активности, поради што 12 од нив на крајот ги загубиле своите животи во советските затвори или пак биле убиени.
По повторното обединување на Германија во 1990, стариот дел на градот бил обновен во склоп на програмата за урбан развој. Денес, поранешниот цистерцијански манастир е дом на Мекленбуршкиот музеј за оргули.
Рибњик
Рибњик (Rybnik, Rybnick, шлески: Rybńik) — град во југозападна Полска, кој се наоѓа во Шлеското Војводство. Градот првично бил развиен како риболовен центар (што може да се види и по неговото име) во средниот век, а подоцна станал и важен центар за ископување на јаглен и седиште на околната општина во 19 век. За време на комунистичката власт од 1945 до 1989 година било предвидено градот да се развие во главен рударски центар во јужна Полска.
Според пописот од декември 2010 година, во градот живеат 141,410 жители и со тоа е единствената градска општина во Горна Шлеска во која има зголемување на населението. Во околината на Рибњик се наоѓаат голем број на рудници на јаглен и електрани и со тоа претставува важна економска област на Полска, а исто така е и истакнат музички центар, дом на државното музичко училиште „Браќа Шафранкови“ и градскиот филхармониски оркестар.
Абу Тор
Абу Тор (хебрејски:אבו תור е населба која се наоѓа во централен Ерусалим, јужно од стариот град. Во оваа населба живеат евреи и муслимани.
Лебедово езеро (филм,1968)
„Лебедово езеро" е советски филм-балет, кој бил направен во Ленфилм студио во 1968 од страна на Аполинари Дудко и Константин Сергеев, екранска адаптација на истоимениот балет од Петар Илич Чајковски во режија на Константин Сергеев.
Филмот освоил Гран при на 5-от меѓународен балетски филмски фестивал во 1969 година.
Валид Азару
Валид Азару, исто така познат како Азаро (роден на 11 јуни 1995 во Аит Мелул) - марокански фудбалер, напаѓач на Ал-Итифак на заем од Ал Ахли и на мароканската репрезентација.
Технички одлики
Азаро е централен напаѓач, ефикасен во играта во воздухот агилен во движењата  и физички моќен. Често склон да се жртвува во фазата без посед на топка, има тенденција да се враќа за да може да го притисне противничкиот изнесувач на топката.
Клупска кариера
Азару ја започнал својата кариера во екипата на Дифаа Ел Жадида во која дебитирал како професионалец во 2015 година. По две сезони во Дифаа во кои одиграл преку 60 натпревари во сите натпреварувања и постигнал 21 гол, во 2017 година тој се преселил во египетскиот гигант Ал Ахли за 1.4 милиони долари, потпишувајќи четиригодишен договор за плата од 300.000 долари - која може максимално да се искачи до 450.000 долари - по сезона.
Иако првично бил на удар на разни критики  правејќи некои невероватни промашувања пред противничкиот гол,   сепак тој успел да ја врати довербата на тренерот Ел-Бадри постигнувајќи хет-трик на 22 октомври против Етуал ду Сахел, помагајќи им на своите соиграчи да го поништат поразот од првиот натпревар и да изборат пласман во финалето на Лигата на шампионите, во кое сепак последователно загубиле од Видад Казабланка.
На 8 јануари постигнал еден од трите гола за Ал Ахли во победата со 3-0 на гости против Замалек во Дербито на Каиро. На 12 јануари 2018, Азару го постигнал единствениот гол во Суперкупот на Египет 2017 во 101-вата минута од продолженијата, со кој му донел победа на Ал Ахли над Ал Масри со 1-0. Неговата прва сезона во клубот ја завршил како најдобар стрелец во Египетската Премиер лига со 18 постигнати голови, поставувајќи рекорд за најмногу постигнати голови од странски играч во првенството, со што ги надминал Флавио Амадо и Џон Утака кој постигнале по 17. Неговите голови исто така му помогнале на Ал Ахли да ја освои 40-тата првенствена титула.
Во јануари 2020, Азару се преселил во екипата на Ал-Итифак од Саудиска Арабија, на шестмесечен заем.
Репрезентативна кариера
На 31 октомври 2016 година, селекторот Ерве Ренар одлучил да го повика Азару во репрезентацијата за натпреварот од квалификациите за Светското првенство 2018 против репрезентацијата на Брегот на Слоновата Коска. Сепак, во оваа прилика тој останал целиот натпревар на клупата, како неискористена замена. Своето деби за "Лавовите од Атлас" го направил на 24 март 2017 година против Буркина Фасо во пријателски натпревар, играјќи во завршните неколку минути, на местото на Фајсал Фајр.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана 12 јануари 2018.
1225
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6733 и 6734 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5975 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4985 и 4986 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1978.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1225 година се протега во 3861 и 3862, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3921 и 3922 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1768. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 621 и 622 исламска година.
Шри Чинмој
Шри Чинмоj Кумaр Гош (27 август 1931 - 11 октомври 2007) бил индиски филозоф и учител (гуру) кој емигрирал во САД во 1964.
Шри Чинмој е роден во Шакпура, мало село во Источен Бенгал, денешен Бангладеш, во 1931 година, како најмлад од седумте деца. По смртта на неговите родители, во 1944, 12-годишниот Чинмој оди во Ашрамот на Шри Ауробиндо, духовна заедница во близина на Пондичери во Јужна Индија. Тука тој ги поминува наредните 20 години во духовна пракса-вклучувајќи долги часови на медитација, атлетила, пишување поезија, есеи и духовни песни.
Уште како млад, Чинмој имал многу длабоки внатрешни искуства. Во годините што следеле достигнал многу напредни состојби на медитација. Во 1964 година, тој се преселил во Њујорк за да го сподели неговото внатрешно богатство со „искрените трагачи на Западот“.
Шри Чинмој на аспирацијата - незапирливиот копнеж на срцето за сѐ повисоки и подлабоки реалности - гледа како на духовна сила којашто стои зад сите големи напредувања во религијата, културата, спортовите и науката. Според неговите учења, живеејќи во срцето и стремејќи се за постојано себе-надминување, мажите и жените можат да го изнесат напред најдоброто во нив и да го најдат својот пат кон вистинското задоволство. Тој вели:
IC 1757
IC 1757 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1757 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 1757 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 28 м 44,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 2' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 1757 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Паја Јовановиќ
Павле Паја Јовановиќ (Вршац, 16.06.1859 – Виена, 30.11.1957) е еден од најголемите српски сликари и е типичен претставник на академскиот реализам. Најблизок според творештвото му бил сликарот Урош Предиќ. И двајцата му припаѓаат на реализмот, со тоа што Паја Јовановиќ бил повеќе наклонет кон идеалистичкиот реализам. Тој се вбројува во 100-те најпознати Срби.
Детство и образование
Паја Јовановиќ е роден во Вршац – Тамишки Банат (тогашна Австроунгарија) на 16 јуни 1859 година. Бил прв син на познатиот фотограф Стеван Јовановиќ. Мајка му, Ернестина Деот, која имала француско потекло, починала многу рано и неговиот татко се преженил за Марија ди Понти, која многу грижливо го одгледала. Имал пет браќа и една сестра, и своето детство го поминал во весело, среќно и многучлено семејство.
Од раното детство покажувал склоност кон цртањето и уметноста, што донекаде се должело и на опкружувањето во кое пораснал. Татко му бил одличен фотограф со дарба за сликарство (во тоа време фотографирањето значело не само познавање на фототехниката туку била потребна и уметничка дарба за ретуширање на фотографиите).