cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Театар со сенки
Франција
Шоуто започнало да се шири во Европа во средината на 18 век, кога францускиот мисионер во Кина го зеле назад во Франција во 1767 година и го ставиле да настапи во Париз и Марсеј, предизвикувајќи доста возбуда. Во времето на Ombres chinoises (француски "Кинески Сенки") со локалната модификација и разубавување, стана Ombres françaises]] и го промени коренот во земјата. Уметноста е популарна забава во Париз во текот на 19 век, особено во познатиот ноќен клуб како област на Монмартр. Традицијата во Франција датира најмалку од средината на 18 век, кога беше вратен од страна на патниците на Ориентот. На кукларот François Dominique Séraphin првата презентација му била на спектаклот во Париз во 1776 година, а во Версај во 1781. Кабарето Le Chat noir ("Црна мачка") произведува голем број на популарни Ombres chinoises емисии во 1880-тите, организирани од страна на уметникот Henri Riviere со користење до 20 асистенти и големи oxy-hydrogen осветлени перформансни области. Ombres еволуираше во бројни театарски продукции и имаше големо влијание на phantasmagoria. Денес, неколку театарски дружини во Франција развиваат голен број на сенка кукли: Le Théâtre des Ombres, Lе Teatre Du Petit Miroir, Le Teatre Les Chaises и La Loupiote. Во Италија во музејот на Precinema collezione Minici Zotti во Падова куќите се наоѓаат голем број на збирки од 70 француски сенка кукли слични на оние што се користат во кабарето Le Chat Noir, заедно со оригинален театар и насликани кулиси, како и две магични фенери за проектирање на сцените. Досега настапите со сенки се идентификувани во La Marche a l'Etoile, La Sphinx,  L'Âge d'or и Le Carneval de Venise, а се претпоставува дека сенка куклите се создадени за турнир во Франција или во странство на крајот на 19 век. Ова е важна донација на Fondazione Centro Studi della Barbariga.
Индија
Sunul Chakraborty тврдел дека древните индиски уметности на раскажување приказни со помош на слики започнале со цивилизацијата Harappans. Неколку Harappan печати покажале древна индиска традиционална народна приказна во прогресија на сцената. Овој археолошки наод докажува дека народното сликарство на Бенгал постои пред доаѓањето на ариевците во Индија. Современи индиски имиња за овие форми се: Killekyata, Killikets (овие две исто така присуствувале во претставите со сенки) Citrakathi, Chitrakar, Patua, Patidar, Pat, Par, Para и.т.н а нивните антички имиња беа: Yamapattaka, Mankha, Maskari и Saubhika. Тука сепак постои недостаток на договорот за значењето на зборот saubhika кој е спомнат во древните текстови, иако поголемиот дел од научниците сметаат дека значењето е "picture showman" или "shadow player". Куклите сенки останаа популарни во модерна Индија вклучувајќи ги Tholu Bommalata of Andhra Pradesh и The Togalu Gombeyaata куклите од кожа во Карнатака.
Индонезија
Киклениот театар со сенки во Индонезија се нарекува Wayang kulit и осебено достигнува популарност во Java и Bali. Терминот потекнува од wayang, буквално што значи сенка, или како имагинација во јавански што конотира “дух”. Зборот kulit значи кожа, како и материјалот од кој куклата е направена е тенка перфорирана кожа и листови направени од биволска кожа. Перформансите на куклениот театар со сенки се придружени со gamelan во Јава. Во Бали е позната како wayang kulit и првично траела шест часа или до зори. Комплетните wayang kulit ансамбли вклучуваат Dalang (куклен господар), nayaga (gamelan играчи), и sinden (женски хорски пејач). Некои од nayaga исто така се претставуваат како машки хорски пејачи. На Dalang (куклен господар) се одигрува wayang зад памучен екран осветлен со маслена светилка или модерни халогени светилки кои создаваат визуелни ефекти слични на анимација. Куклата има подвижни зглобови кои се анимираат од страна на рака со користење на прачки поврзани со куклата. Рачката на прачката е направена од делкан биволски рог. На 7 ноември 2003 година, УНЕСКО го назначува wayang kulit од Индонезија како еден од ремек-делата на Оралното и Нематеријалното наследство на човештвото. Masterpieces of the Oral and Intangible Heritage of Humanity.
Малезија
Во Малезија драмските куклите со сенки се исто така познати како wayang kulit. По малајски Wayang значи сенка или имагинација, додека Kulit значи кожат и се однесува на кожата од која се направени куклите. Приказните кои се презентираат обично се со митски и морални приказни. Постојат образовни морални претстави кои обично ја портретираат битката помеѓу малајските драми со сенки и понекогаш се смета за една од најраните примери на анимации. На kulit wayang во северниот дел на држави на Малезија, Kelantan е под влијание на тајландски сенка кукли, додека kulit wayang во јужниот дел на Малајскиот полуостров, особено Johor  е под влијание на јавански wayang kulit. Куклите се направени главно од кожа и манипулираат со стапчиња или рачки од биволски рог. Сенки се прават со користење на петролејска ламба или во модерните времиња халогена светлина. Тие се често поврзани со gamelan музиката
Турција
Турската традиција на театарот со сенки е наречена Караѓоз и Хачиват. Оваа традиција е широко распостранета во текот на Отоманското Царство. Театарскиот настап беше изведуван од страна на една кукла господар кој ги изразуваше и другите гласови на ликовите, придружувана од дајрина. Во текот на 19 век овие ликови се преземени од Грчкиот јазик и култура, по што Караѓос и Хачиват стануваат Караѓозис и Хачиватис.
Модерен театар во сенка
Во средината на 2000-тите години, беше роден нов тренд на театар во сенка, наместо на кукли, танчери, користејќи ја нивната флексибилност и пластичност, создаваат перформанси, користејќи, пред сè, нивните тела. До крајот на деценијата, струјата стана многу популарна, а нејзините театарски театар почнаа да се појавуваат во многу земји низ светот. Најпопуларните од овие нови театри на сенките може да се сметаат за театар на сенките Pilobolus. И меѓу познатите може да се нарече Attraction, El Gamma Penumbra, Fireflies, Verba.
Тетовско-гостиварска епархија
Тетовско-гостиварска епархија или Полошка епархија — една од 15-те епархии на Македонската православна црква - Охридска Архиепископија. Епархијата е создадена со одлука на Светиот Архиерејски Синод на МПЦ-ОА на 17 септември 2013 година, како една од наследничките на Полошко-кумановската епархија. Епархијата ја возглавува Неговото Вископреосвештенство митрополитот Јосиф. Оваа епархија се протега на територијата на градовите: Тетово и Гостивар, како и Мавровско-реканскиот крај.
Маргарет Фулер
Сара Маргарет  Фулер  Осоли, позната уште и како Маргарет Фулер ( - ) е американска новинарка, критичарка и застапничка на правата на жените, што се поврзува со трансенденталистичкото движење во САД. Таа била првата рецензентка и критичарка во новинарството. Нејзината книга Жените во деветнаесеттиот век се смета за едно однајзначајните феминистички дела во САД. Родена како Сара Маргарет Фулер, во Кембриџ, Масачусетс, била мошне рано образувана од нејзиниот татко, Тимоти Фулер. Подоцна се здобила и со формално образование и работела како учителка,пред да почне да се занимава со она што таа го нарекла „дијалози“:дискусии помеѓу жени, кои сакале на тој начин да го надоместат нивниот недостиг од високо образование. Таа станала и првиот уредник на трансенденталистичкиот весник Дајл. Во 1840, пред  да се придружи на Њујорк Тибуjн, во 1844, под раководство на Хорас Грејли, во тоа време таа веќе имала 30 години и се стекнала со репутација на најучена личност во Нова Англија,и помеѓу мажите и помеѓу жените, и станала првата жена накоја  й било дозволено да ја употребува библиотеката на колеџот Хардвард. Нејзинотодело Жените во деветнаестеиот век било објавено во  1845. По неколку години, била испратена во Европа како првиот женски коресподент за Трибјун. Набргу таа се вклучила и во револуцијата во Италија и се здружила со Ѓузепе Мазини.Била во врска со Џовани Осоли, маркиз кому му било одземен имотот од страна на неговото семејство, поради фактот што го поддржувал Мазини.Фулер со него имала и дете. Фулер била заштитничка на правата на жените и општо на правото на жената за образование и вработување. Таа исто така, вклучила и многу други реформи во општеството,како на пример, реформите во затворот и реформите за еманципација на робовите во САД. Многу од останатите застапници на феминизмот и правата на жените се инспирирани од Фулер и ја цитираат, меѓу кои е и Сузан Антони. Сепак,голем број од нејзините современици, како на пример нејзината поранешна пријателка, Хариет Мартине, не ја поддржувале. Таа сметала дека Фулер повеќе е филозоф одошто активист. Кусо време по смртта на Фулер, нејзината важност опаднала; уредниците кои ги подготвувале  нејзините писма  за објавување,верувајќи дека нејзината слава ќе биде краткотрајна, не ги пренеле веродостојно и биле цензурирани или во поголем дел изменети.
Детство и семејство
Сара Маргарет Фулер е родена на 23 мај 1810 во Кембриџпорт, Масачусетс, како прво дете на  Тимоти Фулер и Маргарет Крејн Фулер.Името й било дадено по  баба й од страната на татко й; сепак, веќе на девет години го имала исфрлено името Сара и инсистирала да ја викаат Маргарет. Куќата на Маргарет Хаус, каде што и е родена, сè уште постои. Татко ѝ ја научил да пишува и да чита, на возраст од три и пол години, кусо време откако втората ќерка на брачниот пар, Џулија Аделаид,починала на возраст од 14 месеца. Тој ѝ овоможил строго образование, кое било карактеристично само за момчињата тогаш и й забранил да чита типична женска литература за тоа време, како на пример сентименталните романи. Откако им се родил син,Јуџин,во мај 1815, започнал да ја учи и латински и набргу Маргарет почнала да преведува некои поедноставни извадоци од Вергилиј. Подоцна во животот, Маргарет се изјаснила дека строгоста на нејзиниот татко и неговото инсистирање на точност и прецизност биле причина за нејзините кошмарите и месечарство како дете .Во текот на денот Маргарет поминувала време со мајка ѝ, која ја учела на извршување на домашните обврски и да шие. Во 1817 година се родил нејзиниот брат Вилијам Хенри Фулер, а нејзиниот татко бил избран за претставник во Конгресот на САД. Во наредните 8 години, тој минувал 4-6 месеца годишно во Вашингтон. На десетгодишна возраст, Фулер напишала тајна белешка, која татко ја зачувал: „На 23 мај 1810, се роди душа, предодредена за тага и болка, која како и другите, ќе страда“ .Фулер го започнала своето формално образование во Порт, Кембриџпорт, во 1816, пред  да отиде во Бостонскиот Ликеј за девојки, од 1821 до 1822.
Во 1824, таа била испратена во училиштето за девојки во Гротон, по убедување на тетките и чичковците, иако на почетокот таа и се противела на оваа идеја. Додека била во Гротон, Тимоти Фулер, со цел да му помогне на Џон Квинси Адамс, околу неговата претседателска кампања, во 1824, не се кандидирал за повторна селекција; се надевал дека Адамс, за возврат, ќе му овозможи убава позиција во владата. На 17 јуни 1825, Фулер присуствувал на церемонијата, кога херојот од Американската револуционерна војна, Маркизот де Лафајет, ги поставил темелите на споменикот Банкер Хил, 50 години по битката. Фулер го напуштила училиштето во Гротони се вратила дома, на возраст од 16 години, откако поминала таму 2 години. Дома,ја проучувала класиката и ги учела модерните јазици, од различни примероци  од  светската литература. Дотогаш таа веќе имала согледано дека не се вклопува во друштвото на другите девојки на нејзина возраст.
Таа напишала: „Се чувствував како мојата судбина да не се совпаѓа со судбината на женскиот род“. Елиза Фарар, жената на хардвардскиот професор Џон Фарар и авторка на Пријателот на младата дама (1836), се обидувала да ѝ ја наметне етикетата на женственоста, пред да наполни 20 години. Сепак, никогаш не успеала во тоа.
Рана кариера
Фулер била страстен читач,  додека да наполни 30 години, таа стекнала репутација на  најначитана личност, и помеѓу мажите и помеѓу жените,во Нова Англија. Таа своето знаење го употребувала за приватни часови, користејки го предавачкиот стил на Елизабет Палмер Пибоди. Фулер сакала да заработува од преводи и новинарство; нејзиното прво објавено дело, одговор на историчарот Џорџ Банкроф, се појавило во ноември 1834 година, во Северноамериканска критика. Кога имала 23 години,поради падот на правната канцеларија на нејзиниот татко, тие се преселиле во Гротон. На 20 февруари 1835, Фредерик Хенри Еџ и Џејмс Фриман Кларк, побарале напишани статии во весник од неа, со цел да ги објават во весници со висока репутација.
Во тој период, Фулер сакала да подготви биографија на Јохан Волфганг Гете, но сметала дека ќе може да работи на тоа само доколку патува во Европа. Смртта на татко ѝ, ненадејните дополнителни обврски за семејството, придонеле да ја отфрли оваа идеја.21 Во 1839, Фулер добила работа како учителка во Бронсон Алкотс Темпл,каде останала една година. Тогаш, добила покана да предава во Грин Стрит, во Провиденс, Род Ајленд, во април 1837, за невообичаено висока плата од 1.000 долари годишно. Нејзиното семејство ја продало фармата во Гротон, а Фулер се преселила со нив во Јамајка Плејн, Масачусетс. На 6 ноември 1839, Фулер ги одржала првите нејзини „дијалози“ ,дискусии помеѓу локални жени, кои се среќавале во Бостонскиот дом на Пибодиеви. Фулер ги зачестила овие средби со цел да го надополни недостигот од образование за жени преку дискусии и дебати, кои се однесувале на различни теми, меѓу кои и: уметност, историја, митологија, книжевност, природа.
Во функција на „јадро“ на дискусијата, Фулер се залагала да пронајде одговори на „големите“ прашања со кои се соочувале жените, како: „Зошто сте родени, која е вашата задача? Како да го извршите тоа?“ (Малкумина се занимавале со сето тоа, се дури не им поминат нивните најубави години)“. Голем број значајни фигури во движењето за женските права ги посетувале овие „дијалози“, меѓу кои и Софија Дана Рипли, Каролина Стругис и Марија Вајт Ловел.
The Dial (Дајл)
Во октомври 1839, Ралф Валдо Емерсон барал уредник на неговиот трансценденталистички весник  The Dial. Откако неколкумина ја одбиле оваа понуда, тој ѝ ја понудил на Фулер, обраќајќи й се како „моја забавна пријателке“. Емерсон за првпат ја сретнал Фулер на Кембриџ во 1835; за време на средбата тој признал дека „таа го насмеала повеќе одшто сакал“.Следното лето, Фулер поминала две недели во домот на Емерсон, во Конкорд, каде им се зацврстило пријателството. Фулер ја прифатила понудата на Емерсон да биде уредник на Дајл, на 20 октомври 1839, иако започнала со работа дури првата недела од 1840. Таа го уредувала весникот првите две години, од неговото постоење, од 1840 до 1842, иако нејзината ветена плата од 200 долари годишно никогаш не ѝ била исплатена.
Поради нејзината улога, набргу таа била прогласена за една од најзначајните фигури на трансценденталното движење и била поканета на Фармата на Џорџ Рипли, комунален експеримент. Иако Фулер никогаш не ѝ се приклучила официјално на комуната, била редовен посетител, честопати ја поминувала и Новата Година таму. Летото 1843 година, таа патувала во Чикаго, Милвоки, Нијагарините водопади и Бафало, Њујорк; каде имала средби со неколку домородци, вклучувајќи и членови од племињата Отава и Чипева. Нејзините искуства ги напишала во книгата наречена Летото на езерата, која ја завршила на нејзиниот 34 роденден, во 1844. Критичарот Еверт Август Дајчинк ја нарекол „единствената оригинална книга на која можам да се сетам од овој период“. Фулер ја користела библиотеката на хардвардскиот колеџ за истражувањата поврзани со регионот на Големите езера, со што станала првата жена на која ѝ било дозволено да ја користи библиотеката на Хардвард.
Едно од најважните дела на Фулер, „Големата парница“, било напишано во делови, во весникот Дајл. Првично требало да се вика, Големата парница: Мажи наспроти мажи, жени наспроти жени; кога била завршена и издадена независно во 1845, била насловена како Жените во деветнаесеттиот век. Откако ја завршила, таа му напишала на еден пријател: „Вложив огромен дел од себеси во тоа и се чувствувам дека сега и да си заминам, ќе оставам доволно голем печат на земјата“. Делото се однесувало на улогата што жените ја имаат во американската демократија и ставот на Фулер во поглед на можностите за подобрување. Оттогаш, тоа станало еден од најважните документи во американскиот феминизам.
Се смета дека тоа е еден од првите од таков вид во САД.,
Њујорк Трибјун, патувањето во Европа и смртта
Во нив, Фулер опфатила теми од уметноста и литературата, па до политички и социјални прашања, како прашањето околу робовите и правата на жените. Исто така, објавувала и поезија, кои се засновале на делата на Емерсон, ја немале таа интелектуална живост, како нејзините критики. Во тој период, таа била вмешана и во скандал со Едгар Алан По, кој јавно флертувал со мажената Франсис Сарџент Осгуд.
Црква „Св. Атанасиј“ - Стење (стара црква)
Свети Атанасиј (позната и како Свети Атанас) — поствизантиска црква во селото Стење, сместена на некогашната местоположба на селото. Се претпоставува дека потекнува од век.
Маргарет Фулер
Њујорк Трибјун, патувањето во Европа и смртта
Во исто време, друга поетеса, Елизабет Ф. Елет, била вљубена во По и била љубоморна на Осгуд и ширела гласишта дека врската меѓу По и Осгуд е повеќе од само безопасен флерт. Осгуд затоа ги испратила Фулер и Ен Линч Бота во куќата на Едгар Алан По, од нејзино име, да го замолат да ѝ ги врати интимните писма,кои таа му ги испратила. Разлутен поради нивното вмешување,По ги нарекол „душкала“. Се раширил јавен скандал, кој траел сè додека оттуѓениот сопруг на Осгуд, Самјуел Стилман Осгуд, не истапил јавно и не ѝ се заканил на Елет.
Црква „Св. Атанасиј“ - Стење (стара црква)
Се наоѓа на 1 километар југоисточно од селото. Во неа е сочуван дел од живописот.
Маргарет Фулер
Њујорк Трибјун, патувањето во Европа и смртта
Фулер била испратена во Европа, во 1846 година, од името на Њујорк Трибјун,поточно во Италија и Англија, како странецкоресподентка. Пролетта 1864, го запознала Џузепе Мазини и италијанскиот револуционер Џовани Анџело Осоли, кој ќе биде нејзиниот животен партнер и со кого имала и дете. На 19 јули 1850 година, бродот со кој патувале накај Њујорк удрил во песочен брег, кај Огнениот Остров, Њујорк. Сите три члена од семејството загинале во бродската несреќа. Телото на Фулер, никогаш не било пронајдено.
Црква „Св. Атанасиј“ - Стење (стара црква)
Претпоставка
Се претпоставува дека селото Стење не се наоѓало секогаш на моменталната местоположба, туку дека порано се наоѓало во месноста „Св. Атанас“ (зад стените) на околу 1,5 километар јужно од денешната местоположба на селото. Не се знае годината кога се случила преселбата, додека како причина се наведува поплавувањето од надојдените води на езерото.
Маргарет Фулер
Надворешни врски
Biographical information Works Other
Црква „Св. Атанасиј“ - Стење (стара црква)
Претпоставка
Можно е денешната стара црква „Св. Атанас“ да била единствената селска црква, која останала единствена градба по преселбата на селото.
NGC 4010
NGC 4010 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4010 се споменува и како UGC 6964, MCG 8-22-49, CGCG 243-34.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4010 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 4010 има привидни димензии од 4,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 66°.
Други поделби
Проучување на NGC 4010 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37697. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3452. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1338.
Ив Бисума
Ив Бисума (роден на 30 август 1996 година, во Исиа) — малиски фудбалер, играч од средниот ред на Тотенхем и на репрезентацијата на Мали.
Технички одлики
Играч од средниот ред со основна задача да ја расипува играта на противникот, но исто така може да игра и пред одбраната како плејмејкер. Располага со голема физичка сила, покрива многу терен и е одличен во враќање на поседот на топката за својот тим.
Клупска кариера
Во 2016 година, тој бил купен од францускиот клуб. На 28 јули, го имал своето деби за францускиот клуб во натпревар од квалификациите за УЕФА Лига Европа против Габала што завршил 1-1. Потоа, на 20 септември, тој дебитирал во француската Лига 1, во поразот со 1-2 од Тулуза. Својот прв гол во кариерата го постигнал на 11 јули 2017 година, против Анже. Вкупно за Лил има 55 натпревари и 4 гола.
Во 2018 година, Бисума се преселил во, со кого потпишал петгодишен договор. Дебитирал за клубот од Источен Сасекс, на 11 август 2018, во поразот со 2-0 од Вотфорд на отворањето на сезоната во Премиер лигата. Тоа воедно било и неговото деби во англиското првенство. На 5 јануари 2019 година, Бисума го постигнал својот прв гол за Брајтон во победата со 3-1 на гостувањето кај во третата рунда на ФА Купот. Својот прв гол во Премиер лигата, тој го постигнал во последното коло од сезоната 2019-2020 со удар од далечина во победата со 2-1 на гости против Барнли.
Репрезентативна кариера
Своето деби за репрезентацијата на Мали, го направил на 18 октомври 2015, на возраст од само 19 години, во победата со 2-1 на домашен терен над во натпревар од квалификациите за Африканското првенство на нации 2016. Потоа, тој настапил во завршницата од ова првенство и постигнал гол во полуфиналето против, со кој Мали прославил победа од 1-0 и пласман во финалето. Сепак, таму тие загубиле со 3-0 од.
Тој ја претставувал својата земја на две изданија на Африканскиот куп на нации во 2017 и 2021 година.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 28 февруари 2022
NGC 6609
NGC 6609 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6609 се споменува и како MCG 10-26-25, CGCG 301-21, 7ZW 773, KAZ 190.
Откривање
Објектот е откриен на 4 август 1883 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6609 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6609 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 12 м 33,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +61° 19' 56"".
Други поделби
Проучување на NGC 6609 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61559. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4201. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 512.
Pet Shop Boys
Пет Шоп Бојс се Британско поп-музика/електронска музика дуо, кое според Нил Тенант (Neil Tennant) кој ги изведува главните вокали, клавијатури и многу ретко гитара, и Крис Лоуи (Chris Lowe) на клавијатури и многу ретко вокал. Главно ги имаат напишано нивните песни како и песни за други изведувачи.
Најпоследниот студиски албум, "Фундаментален" (Fundamental), беше пуштен од Парлафоун Рекордс (Parlophone Records) на 22 мај 2006. Албумот достигна број пет во Велика Британија и број два во остатокот од Европа, обележувајќи силен повраток на табелите. Првиот сингл од албумот, "Јас Сум со Глупав" (I'm with Stupid) бил пуштен во Велика Британија на 8 мај 2006, достигнувајќи број осум на UK Singles табела.
Во јули 2007, Пет Шоп Бојс потпишаа нов договор со Парлофоун Рекордс, со што двете страни изјавиле дека се среќни и задоволни од продолжувањето на нивната соработка.
Во октомври 2007, новиот албум со компилација од нивните ремикси насловен Диско 4 (Disco Four) беше пуштен во продажба.
Динамичноста на бендот
Динамичноста на Пет Шоп Бојс е слика лаги кога се зборува во јавност за приватноста на дуото – Тенант е согледан како начитан интелектуалец, разбирлив и зборлест; додека Лоуи, скоро секогаш гледан во неговиот заштитен знак од капа и очила за сонце (уште од 1985), настапува како внимателен и концизен, но никогаш помалку не се однесува како нечуствителен, несериозен и забавно-љубовен. Тие имаат дури обработен шаблон за интервјуа, во кој Тенант е главниот говорник, одговарајќи прашања во должина, поретко прекинуван накратко, генерално како хуморно уфрлување од страна на Лоуи.
Ова исто така ја формира и основата од бендовата репутација почнувајќи како анти-рок-музика (лажејќи се себеси со диско музика, позиционирана како диметрична спротивност), кое подоцна ќе ја изгради во дополнителни песни како што е синглот од 1993 "Можеш ли да и простиш?" (Can You Forgive Her?), ("Таа те направи некој вид на смешна стока / затоа што си играл на диско и не си сакал рок"), или соодветно насловена Б-страна "Како научив да мразам рок н рол." Евентуално, сепак овие разлики беа ускладени – процес кој симболично кулминира со настапот на Пет Шоп Бојс на 2000 "Гластонбри Фестивал" (Glastonbury Festival), кој беше изненадувачкото обележје на тридневниот настан. Тенант ja искажа неговата благодарност до толпата бидејќи била "добра со нив" и ги прогласил за "Гластонбрските девици" (Glastonbury virgins).
Традиционално, Пет Шоп Бојс секогаш ја фаворизирале авангардната кроена мода. Тенант често во интервјуата ги посочувал дизајнерите на неговите костуми, како и Лоуи за неговата спортска опрема и очила за сонце направени од Исеј Мијак, Стуси и Јохи Јамамото. Презентациите секогаш биле главна тема па Пет Шоп Бојс двапати во нивната кариера драматично го промениле нивниот имиџ. Во 1993, кога го промовирале нивниот “Многу” (Very) албум, носеле костуми со светли бои и користеле компјутерска технологија (држава на уметноста) за да се пласираат самите во модерниот свет на компјутерска графика. Овој концепт на реинвентирање бил повторно реализиран за промоцијата на “Ноќен живот” (Nightlife) албумот, во кој тие го трансформирале нивниот изглед носејќи перики и очила за сонце на многу „иднинска“ урбана гардероба. Во 2006 и Тенант и Лоуи беа видени на сцена и на фотографиите носат облека дизајнирана од Хеди Слиман од Диор Хоме.
Имиџ
Динамичниста на бендот исто така играше важна улога во нивниот јавен имиџ. Рано во нивната кариера, дуото било почесто обвинувано за недостаток од сценска посетеност, која директна причина биле еден од демонстраторите на супер расположувачката музика како што се Wham!.
Сепак, кога тие започнале со турнејата во 1989 биле под силно влијание од операта и театарската сцена. На првата турнеја сценарист им бил Дерек Јармен, кој направил серии од филмови да бидат прикажани позади костумираните пејачи и танчери. Во 1991 тие ги ангажирале Дејвид Алден и Дејвид Фиелдинг од Англиската Национална Оперска куќа за да им ја создаваат сцената и костумите за шоуто кое не можело да ја вклучи публиката, па дури и да биде прифатено од неа. Во подсеквентните турнеи го користеле уметникот Сем Тејлор – Вуд и архитектот Заха Хадид (Zaha Hadid) за создавање на сцената. На нивната најпоследна турнеја сцената била замислена и дизајнирана од театарскиот дизајнер Ис Девлин (Es Devlin) со кореографија од Хаким Онибудо (Hakeem Onibudo).
Традиционално, Пет Шоп Бојс секогаш ја фаворизирале авангардната кроена мода. Тенант често во интервјуата ги посочувал дизајнерите на неговите костуми, како и Лоуи за неговата спортска опрема и очила за сонце направени од Исеј Мијак (Issey Miyake), Стуси (Stüssy) и Јохи Јамамото (Yohji Yamamoto). Презентациите секогаш биле главна тема па Пет Шоп Бојс двапати во нивната кариера драматично го промениле нивниот имиџ. Во 1993, кога го промовирале нивниот "Многу" (Very) албум, носеле костуми со светли бои и користеле компјутерска технологија (држава на уметноста) за да се пласираат самите во модерниот свет на компјутерска графика. Овој концепт на реинвентирање бил повторно реализиран за промоцијата на "Ноќен живот" (Nightlife) албумот, во кој тие го трансформирале нивниот изглед носејќи перики и очила за сонце на многу „иднинска“ урбана гардероба. Во 2006 и Тенант и Лоуи беа видени на сцена и на фотографиите носат облека дизајнирана од Хеди Слиман (Hedi Slimane) и од Диор Хоме (Dior Homme).
Настапи во живо
За користењето компјутери и свирењето на настапи во живо, Нил Тенант во 1991 искоментирал дека: Тука всушност нема ништо на касета, неколку синтисајзерски засновани групи користат касети екстензивно но не и ние. Причината поради која не користиме музичари да ги свират е тоа што ние сме компјутерски заснована група, Така ние ја правиме нашата музика. Тоа е видот на музика што го сакаме: електронска музика. Така ние ги правиме снимките; програмираме компјутери. Тука нема некоја подмолна тајна околу ништо. Се е направено на потполно логичен начин.
Крис Лоуи исто така искоментира во истото интервју, (од белешките на Крис Хит, Перформанс ДВД), дека: Дел од гитарата и екста клавијатури се секвенцирани користејќи МИДИ. То го местеш и тоа едноставно свири. Машините се мачно наместени и секоја свири посебен дел.
Естетика
Дуото отсекогаш било многу заинтересирано околу уметничката работа, дизајн и фотографирањето за нивните изданија. Фотограферот Ерик Ватсон (Eric Watson) помогнал околу создавањето на оригинална слика на Пет Шоп Бојс, создајќи повеќе од нивните фотографии и видеа од 1984 до 1991. За дизајнот тие во главно работеле со Марк Фероу (Mark Farrow), кој го дизајнирал омотот од нивниот прв албум во "Парлафоун", издаден во 1986. Соработката помеѓу Марк Фероу и Пет Шоп Бојс е споредлива со дизајнер – бенд односот на Питер Севил и Њу Ордер, Антон Корбијн и Дипеч Моуд или јуначко долгата соработка на Сајмон Халфон и Пол Велер. Во октомври 2006, тие издале книга од 366 страни со тврди корици, насловена "Каталог", прикажувајќи ги нивните постигнувања во уметноста, дизајнот и секако, музиката. Оваа ретроспектива од работата несомнено е една од многуте сеопфатни антологии кои секој музички артист може да ја има.
Дискографија
Пет Шоп Бојс имаат издадено триесет и еден албум (вклучувајќи компилации и ремикси) и педесет и пет синглови.
Влијанија
Од 2003, Пет Шоп Бојс биле рангирани по "Билбоардот Џоел Витбрн" (во неговата книга "Билбордот Жежок Денс / Диско" (Billboard's Hot Dance/Disco) 1974-2003) како четврто најуспешно дело на САД Hot Dance Music/Club Play|Dance/Club Play табелата, позади Мадона, Џенет Џексон и Дона Самер.
Во октомври 2006, Шведскиот признаен бенд наречен "Девојки од Западниот Крај" (West End Girls) имале број 3 хит сингл во нивната татковина со омотна верзија на "Domino dancing". Во јануари 2006 тие издале нивна верзија на "Девојки од Западниот Крај" и албум бил издаден во јуни. Пет Шоп Бојс исто така имаат неколку признати бендови во форма од Бирмингем – засновани "Пет Шоп Нојс" (Pet Shop Noise) кои изведувале локално повеќе години, и Сиетл-заснованите "West End Boys".
Албумот на Мадона "Confession of a Dance Floor", издаден во Ноември 2005, вклучува песна наречена "Jump" која има блиски сличности до "West End Girls". Интервјуто во "Попџастис" со Стјуарт Присе, кој го продуцирал албумот на Мадона, обелодени дека "Jump" била комплетна инспирација на Крис Лоуи. Очевидно, додека се снимал албумот, Мадона извикала во еден момент "Пет Шоп Бојс! Проклето ги сакам!" Пет Шоп Бојс ја ремиксирале "Sorry", вториот сингл од албумот. Нивниот микс докажа за да биде омилен, па дури и Мадона ја искористила нивната верзија на Confession турнејата во 2006. Историјата помеѓу Мадона и Пет Шоп Бојс почнува во 1988 со песната "Срце". Била компонирана од дуото со идеја да и се нафрли на Мадона да пее – но биле многу срамежливи да и се јават и да и ја понудат песната – па ја снимиле сами. Песната завршила како број 1 на табелите во Велика Британија. Подоцна, во 1991, Мадона била посочена во текстот на песната "Dj Culture", одма после разводот на Мадона и Шон Пен. Тенант пишува: "Како Лиз пред Бети / Таа после Шон / ненадејно ти пропушташ / тогаш ти си преродена". Тенант покажува на реинвентираната Мадона одејќи низ времето. Мадона исто така искажа благодарност до Пет Шоп Бојс на 2006 Британски Награди именувајќи ги како еден од британските изведувачи кои имаат влијаено врз нејзината музика, во нејзиниот прифатлив говор откако била презентирана со "Најдобра Интернационална Женска награда" од Нил Тенант.
Плотер
Плотер — компјутерски печатач за печатење векторска графика.
Плотерот примените инструкции од компјутерот ги црта на хартија со помош на перо, подготвувајќи ја векторската графика. Главна предност на плотерот е тоа што може да печати на многу голем формат хартија, која е ставена во ролна, што го прави привлечен за печатење на технички цртежи направени со CAD-програми.
Димитри Јанков
Димитри Јанков (,  -, ) — еден од најактивните резбари од постарата македонска генерација, кој зад себе има оставено голем број на уметнички копаничарски дела. Тој својот живот го посветил на усовршувањето на копаничарскиот занает, и се смета за претставник на македонската резбарска уметност, како дел од повеќевековната копаничарска традиција.
Список на државни водачи во 182 година
Ова е список на државни водачи во 82 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Погледи на Пере Тошев
Неговиот ум и душа биле скривалиште скриени и за неговите најблиски, отука малкумина целосно ја познавале неговата личност. Пере во многу свои однесувања бил сличен на друг великан на Македонија - Гоце Делчев. Уште од најрана младост Пере го пројавил својот борбен дух. Стремежот за систематска општествена дејност ја искажал како ученик во Пловдив, а подоцна и во Софија. Со целиот свој полн развој на духовните сили, Пере се пројавил во Македонија како водач на македонското ослободително дело. Неговата индивидуалност дошла до полн израз во редовите на Македонската револуционерна организација. Животот на Организација е незразделно сврзан со личноста на Пере Тошев. Почетокот на Перевата револуционерна дејност се совпаѓа со почетокот на самата Организација, а почетокот на неговата револуционерна замисла се јавила кај него уште пред да се оформи Организацијата. Христо Силјанов истакнува:
Пере јасно и во потполност ја созанавал серизоноста на положбата и уште во почетокот на своето револуционерно делување си создал програма за натамошна дејност. Со ладнокрвноста, која блескала од неговото расудување тој истурал студена вода врз распалаените глави на возбудената младина и со една, за неговиот карактер, типична суровост тој не се срамел да дигне рака дури и на својот најблизок пријател. Тој најдобро ги сваќал потребите на македонското револуционерно дело во секој момент. Со завидна леснотија, Пере ги разликувал постојаното од привременото и умеел да ги гради работите и да ги подготвува појавите според степенот на нивната важност. Во секое време и во секој момент, Пере бил во сосотојба да ги определи задачите на Македонската револуционерна организација. Неговиот карактер и темперамент му давале сила да го фиксира своето внимание на луѓето на кои им давал задача. Неговиот голем авторитет предизвикувал општа послушност. Пере повеќе обврнувал внимание на начинот на извршената работа, бидејќи неговите барања во тој однос биле пословични, отколку на самата извршена работа. Тој успеал наполно во своите намери за создавање и примање на револуционерната идеологија. Сето тоа го извршил со дела, без проповеди и говори.
Битолско било местото каде благодарение на Пере се создале и утврдиле општите морални својства на Македонската револуционерна организација. Максимата, дека најдобриот и најсилниот началник е оној кој станал таков по силата на потребите почувствувани од самите потчинети, за тој да биде водач, никаде не нашле подобра примена отколку во Битолско. Од почетокот па сè до крајот на Перевиот двегодишен престој во Битола, тој бил сеоопшто признат за раководител на округот и тоа без некој да го избира или назначува за таков. Пере се користел со неограничената доверба кај сите. По однос на прашањата сврзани со делото неговиот авторитет се простирал и надвор од Битолско. Благодарение на својот авторитет, уште на самиот почеток на Организацијата, Пере заземал едно од првите места во македонското ослободително движење. По прашања од општо-организациски карактер последниот збор го имал Пере, а тој отворен и категоричен збор искажан со серизоност и сугестивност оставале силен впечаток.
Во Солун на Пере му се укажала можност да одигра една од главните улоги од општ карактер за Четничкиот институт. Токму кога Пере престојувал во Солун започнало да се оформува четништвото како институција и да се заживува неговата идеологија. Михаил Апостолов - Попето како инструктор од страна на Гоце Делчев бил испратен во Серскиот револуционерен округ, а Централниот комитет го повикал во Солунско, Кукушко и Гевгелиско да ја изврши истата задача. По наредба на Централниот комитет млади интелектуални сили биле испраќани од Делчев од Бугарија во Македонија ккао илегални дејци, како и многу учителски сили од внатрешноста, кои станале илегалци, требало да се школуваат во четата на Михаил Апостолов - Попето, пред да им бидат доверени самостојни задачи. Сите тие сили заедно со нивниот учител Михаил Апостолов - Попето морале да поминат на контрола кај Пере. Тој како инспектор, за време на обиколките покрај шумите и селата имал средби со четите на Организацијата. Војводите и четниците по добиените првични инструкции од Гоце Делчев во Софија, од Пере биле запознавани со идеологијата на четништвото, со неговите задачи и со линијата како треба да се однесуваат со населението и легалниот дел од Организацијата. Сите од четничката школа, вклучително и Михаил Апостолов - Попето, зачувале незибришливи спомени од нивните средби со Пере и имале кон него неизмерна почит, а дури и стравопочит.
Хамаров експеримент
Преглед
Експериментите како Мајкелсон-Морлиевиот експеримент од 1887 (и подоцна останатите експерименти ако што се Троутон-Нобловиот експеримент во 1903 или Трутон-Ранкиковиот експеримент во 1908), претстави докази против теоријата за средина за делење на светлината позната како луминиозен етер; теорија која била основен дел на науката речиси 100 години во тоа време. Овие резултати фрлале сомнеж на она што било основа на модерната наука, и подоцна предизвикале развој на специјалната релативност. Во обид да се објаснат резултатите од Мајклсон-Морлобиот експеримент во контекст на претставената средина, многу нови хипотези биле испитани. Еден од предлозите бил наместо поминување низ статичен и неподвижен етер, масивните објекти на Земјината површина да повлекуваат некој етери со нив, правејќи го невозможно забележувањето на "ветер". Оливер Лоџ (1893-1897) беше еден од првите кој направи тест на оваа теорија користејќи ротирачки и масивни оловни блокови во експеримент што се обиде да предизвика асиметричен етерски ветер. Неговиот тест не даде значајни резултати различни од претхоните за етерски ветер.
Во 1920-тите, Дејтон Милер спроведе повторување на Мајклсон-Морловиот експеримент, кој веќе имаше дадено позитивни резултати. Како и да е, некој експерименти спроведени подоцна од страна на други дадоа негативни резултати. Милер твредл дека тоа зависи од средината на етерот, бидејќи останатите експерименти користеле тешко затворена опрема. За да го тестира тврдењето на Милер, Хамар го спроведе следниот експеримент користејќи интерферометар со заедничка патека во 1935.
Експеримент
Користејќи полу сребрено огледало А, тој го поделил зракот бела светлина на два полу зрака. Едната половина од зракаот е испратена кон челична цевка со челични ѕидови ограничена со парче олово. Во оваа цевка, зракот се рефлектира од огледало D и оди во надолжна насока до друго огледало C на другиот крај на цевката. Тука тој се рефлектира и се испраќа во трансферзална наоска до огледало B надвор од цевката. Од B патува назад до А во надолжна насока. Другиот полузрак го поминува истиот пат само во спротивна насока.
Топологијата на патеката на светлината од Сањаковиот интерферометар со непарен број на рефлексии. Сањаковите интерферометри нудат одличен контраст и дополнителна стабилност, и конфигурација со парен број на рефлексии што е малку понестабилна од конфигурацијата со парен број на рефлексии. (Со непарен број на рефлексии, спротивно патувачките зраци се литерално превртени со предност едни према други во најголем дел од светлосната патека, па затоа оваа топологија отстапува од строго заедничката патека. ) Релативната отпорност на неговата апаратура на вибрации, механичкиот напор и темпаратурн промени, му овозможиле на Хамар да забележи рабно поместување со големина 1/10 од граничната, и покрај тоа што користел интерферометар надвор во отворена околина без контролира на температурата. Слично како експериментот на Лорж, Хамаровата амаратура требаше да предизвика асиметричност во некој од предложените етерски ветрови. Очекувањата на Хамар од резултатот беа дека: Со апаратура усогласена нормално на ветерот на етерот, двете долги раце треба да бидат подеднакво изложени на етеровиот пренос. Со апаратура усогласена паралелно со етерскиот ветер, едната рамка ќе биде поизложена на етерот отколку другата. Следните се очекувани времиња на движење за контра размножувачките зраци се дадени од Робертсон/Нунан:
каде \Delta v е брзина на влечниот ветер. Ова дава разлика во очекуваното време:
На 1 Септември, 1934, Хамар поставил апаратура на врвот на висок рид две милји јужно од Москва, Ајдахо, и направи многу истражувања со апаратура свртена со сите правци на азимутод за време на денска светлина од 1, 2, и 3 Септември. Тој не виде празно место на интерференциските решетки, што кореспондира со горната граница од km/s. Овие резултати се сметаат за докази против хипотезата за влечење на етер која беше воведена од страна на Милер.
Последици од хипотезата за извлекување етер
Поради различните идеи за "извлекување етер" кој постојат, од интерпратацијата од сите етеро извлекувачки експерименти може да се извлечат неколку заеднички хипотези.
Благоја Аџиев
Благоја Аџиев ( во —  во ) — македонски партизан, борец за националните права на Македонците во Егејска Македонија, учесник во НОВ и во Граѓанската војна во Грција.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Иако завршил само основно училиште, важел за паметна и енергична личност. Уште од 1943 година влегол во редовите на ЕПОН и активно учествувал во националната борба за слобода, борејќи се против нацистичката окупација. Со неговата активност во организирањете на работата и со влијанието што го имал кај помладите и кај постарите селани, станал секретар на ЕПОН за родното село, а подоцна бил избран за член на суровичкиот регионален совет на ЕПОН.
Во 1944 година, станал член на грчката комунистичка партија. По договорот од Варкиза тој продолжил да работи илегално за ЕПОН и во 1946 година преминал во редовите на ДАГ. Учествувал во многу битки на ДАГ каде што се истакнал со храброст. Благоја долго време бил дел од партизански групи од Суровичево и Кајларско.
Во декември 1948 година се нашол опкружен од голема грчка монархофашистичка војска во Кајларско. По неколкучасовна херојска битка, непосредно пред да снема куршуми, решава да се самоубие.
Црква „Св. Атанасиј“ - Стење (нова црква)
Свети Атанасиј (позната и како Свети Атанас) — мала црква (или параклис) во селото Стење, сместена близу новоизградената плажа во Стење.
NGC 201
NGC 201 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 201 се споменува и како UGC 419, MCG 0-2-115, CGCG 383-59, HCG 7C, IRAS 00370+0035.
Откривање
Објектот е откриен на 28 декември 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 201 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 201 има привидни димензии од 1,8' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 39 м 34,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 0° 51' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 201 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2388. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 10. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 591.
Владимир Темелков
Владимир Темелков (роден на во Велес) е македонски ракометар кој игра за луксембуршкиот клуб  Кјеринг.
Темелков бил дел од составот на македонската репрезентација на Светското првенство 2009 во Хрватска и на тоа првенство тој постигнал 35 голови. Тој исто така бил дел од составот на македонската репрезентација кој го освоил петтото место на Европското првенство 2012 во Србија.
Плебејци
Плебејците биле обични селани-земјоделци. Тие во Рим се сметале за доселеници и во старо време не се викале ни Римјани и немале никакви политички права.
Пречкеста леќеста галаксија
Пречкеста леќеста галаксија — леќеста варијанта на пречкестата спирална галаксија. Ова е галаксија од Хаблов тип SB0.