cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нивелир
Мерење со нивелир
Со визирање го наведуваме кончениот крст (т.е. неговата слика) на целната точка (визурна точка, објект). Во првата положба на нивелирот грубо се визира визурната точка преку нишанот на дурбинот така што сликата на објектот се доведе во видно поле. По грубото визирање, при закочен горен дел и дурбин, со винтовите за фино дотерување на дурбинот фино визираме, ги доведуваме конците на кончениот крст на мерниот објект.
Визурната оска е одредена со правецот кој поминува кој поминува во пресекот на главните конци на кончениот крст и главната точка на објективот. Рамнината која ја опишува визурната оска при ротација околу хоризонталната оска на нивелирот се нарекува визурна рамнина.
Под поимот визура се подразбира множество точки низ кои поминува зракот светлина од визурната точка низ атмосферата до објективот на дурбинот, и потоа до пресекот на кончениот крст. Заради влијание на рефракцијата, визурата во просторот е благо закривена крива.
Пред финото визирање потребно е да се изостри сликата на посматраниот објект. Сликата на мерниот објект мора да биде остра и треба да се наоѓа во рамнината на кончениот крст. Според конструкцијата на дурбинот постојат два начина на изострување:
Окото заедно со дурбинот ја чинат оптичката целина, па спрема тоа визирањето е субјективно физиолошко-оптичка појава. Точноста на визирањето зависи од многу фактори како што се: осветлувањето, контрастот и обликот на мерниот објект, обликот и дебелината на конците на кончениот крст, паралаксата на кончениот крст, оддалеченоста на објектот, состојбата во атмосферата, физиолошките и оптичките својства на операторот и психолошките влијанија.
Либела
Кај геодетските инструменти либелите служат за поставување на оската во вертикална или хоризонтална положба, а исто така се користат и кај геодетскиот прибор. Според обликот либелите може да се поделат ана цевчести и кружни.
Цевчеста либела
Цевчестата либела првпат се применила во 1661 година. Се состои од стаклено цевче кое од внатрешната страна е брусено во бочвест облик. Полно е со течност со ниска точка на мрзнење (под -50˚C), алкохол или етер.
Од надворешната страна на либелите изгравирана е поделба која може да биде континуирана или симетрична. Средната точка на поделбата се нарекува марка на либелата. Осетливоста на либелата се мери со средишниот агол кој одговара на лакот од еден парс (ε). Тоа е агол на промена на наклонот на либелата при поместување на меурот за еден парс. Најпрецизните либели имаат осетливост од 1’’ до 2’’. Осетливоста кај геодетските инструменти се движи од 10’’ до 120’’. Исправно посматрање на поделките на либелата е вертикално посматрање на поделбата. Температурата влијае на должината на меурот на либелата. Либелата на дурбинот е поставена паралелно со визурната оска на дурбинот и служи за поточно поставуавање на дурбинот т.е. визурната оска во хоризонтална положба.
Кружна либела
Кружната либеа датира од 1770 година. Се применува за грубо хоризонтирање. Горната плоча на либелата е дел од кугла. Од надворешната страна на стаклото се наоѓаат еден или повеќе концентрични кругови. Средиштето на круговите е марка на либелата. Оската на кружната либела проаѓа низ марката и средиштето на закривеноста на внатрешната брусена плоча. Кога меурчето се наоѓа во средината на крукчето, либелата е наместена, оската на либелата е вертикална во просторот. Осетливоста на кружната либела се движи од 2’ до 30’, па се користи за грубо хоризонтирање на инструментот и приборот.
Мерење на висински разлики
Со користење на нивелир, висинските разлики се одредуваат со отчитување на нивелмански летви, кои се поставуваат вертикално со помош на кружни либели на точките на кои се одредуваат висински разлики. Притоа, визурната линија треба да биде во хоризонталната рамнина. Нивелирот се поставува на статив, по правило во средина меѓу точките чија висинска разлика се одредува.
За одредување на висинската разлика меѓу оддалечени точки, потребно е постепено да се пренесуваат висините од точка до точка. Висината на некоја точка на Земјината површина е оддалеченоста на таа точка од средното ниво на површината на морето. Нивото на површината на морето се одредува со долгогодишно посматрање со инструменти – мареографи.
Поделба на нивелирите
Според точноста нивелирите ги делиме на основа на средната висинска разлика на 1 м на км двострано нивелирање:
Според намената нивелирите се делат на:
Според начинот на хоризонтирање на визурната линија нивелирите се делат на:
Ана Комнина
Ана Комнина (-1153) — византиска принцеза, научник и најстара ќерка на византискиот цар Алексиј I Комнин и на царицата Ирина. Таа ја напишала Алексијадата, посветена на владеењето на нејзиниот татко. Ова дело ја прави една од првите жени историчари во западниот свет.
Нивелир
Нивелири со компензатор
Денес најмногу се користат нивелири со компензатор кои овозможуваат автоматско хоризонтирање на геодетската визурна линија во работното подрачје на компензаторот. Компензаторот е оптичко-механички склоп, кој во работното подрачје (одот) автоматски го компензира влијанието на наклонот на вертикалната оска на положбата на визурната оска, т.е. ја доведува хоризонтално во просторот. Компензаторот работи на принцип на физичко нишало. Компензаторот кај најголем број нивелири е сместен во куќиштето на дурбинот, меѓу објективот и кончениот крст.
Ана Комнина
Семејството и детството
Ана е родена во Пурпурната одава на Големиот дворец во Цариград. Затоа била нарекувана и порфирогенита што означува дека е родена во пурпурно - односно додека нејзиниот татко бил на власт. Таа е најстара од седум деца. Нејзините помлади браќа и сестри се (по редослед на раѓањето): Марија Комнин, Јован II Комнин, Андроник Комнин, Исак Комнин, Евдокија Комнин, Теодора Комнин, Мануел Комнини и Зоја  Комнин.
Нивелир
Нивелири со компензатор
Првата конструкција на нивелир, каде како компензатор се применува оптички елемент на нишало, датира од 1950 година (првиот нивелир е изработен во фабриката Цајс-Оптон, Оберкохен, тогашна Западна Германија). Задачата на компензаторот е да при наклонет дурбин (т.е. наклонета вертикална оска) во подрачјето на компензација, обично од 5’ до 30’, автоматски ги отстрани зраците на снопот, така што визурната линија биде во хоризонтална во просторот.
Ана Комнина
Семејството и детството
Во Алексијадата Ана ја нагласува нејзината приврзаност кон родителите Алексиј и Ирина. Покрај останатото, во Алексијадата Ана ја покажува својата близина кон семејството и при опишувањето на сцената, кога нејзината мајка Ирина е бремена и чека два дена за да се породи за да може на пораѓањето да присуствува и Алексиј Комнин.
Нивелир
Нивелири со компензатор
Уредот за компензација е сложена оптичко-механичка градба, каде како компензатор се нарекува само подвижниот елемент. Како подвижни оптички елементи се користат: призми за рефлексија (правоаголни, систем призми), рамно огледало, аголно огледало, леќа, а во некои случаи и течност. Во самиот компензатор се наоѓа и оптички систем од повеќе оптички елементи кои се неподвижни.
Ана Комнина
Семејството и детството
Некои современи историчари сметаат дека Ана ја пишува Алексијадата „како доказ за послушноста кон своите родители“, и како демонстрација на нејзината љубов кон семејството.
Нивелир
Грешки на нивелирот
Како и кај теодолитот, така и кај нивелирот, се испитува исправноста на поедини оски: исправност на главната оска, визурната оска, оската на кружната либела. Главната или вертикална оска на нивелирот за време на мерењето мора да биде вертикална. Визурната оска мора да биде хоризонтална во просторот. Оската на кружната либела треба да биде паралелна со главната оска. При нивелирање главен услов на нивелирот е да при вертикална положба на главната оска, визурната оска мора да биде хоризонтална во просторот. Ако условот не е задоволен, како последица е грешка на висинската разлика при нееднакви оддалечености на нивелманската летва од нивелирот. Сите останати услови се споредни.
Оптика и механика
Дигиталниот нивелир е изработен исто како и нивелирот со компензација. Оптичките и механичките делови се исти. Со дигитален нивелир може да се изведуваат класични визуелни мерења. Дигиталниот нивелир има вградена делбена коцка која има улога на делител на зрачењето (светлината). Делбенета коцка ја дели инфрацрвената светлина од видливата. Инфрацрвената светлина (слика) ја отклонува кон фотодиодите поредени во еден ред, а видливата светлина (слика) ја отклонува кон кончениот крст. Во редот се наоѓаат 256 фотодиоди на приближна должина од 6,5 мм.
Ана Комнина
Семејството и детството
Во Алексијадата таа пишува за нејзиното рано детство. Вели дека била подигната од страна на поранешната царица, Марија од Аланија, кој била мајка Константин Дукас - првиот вереник на Ана Комена. Фактот што Ана била израсната од страна нанејзината идна свекрва било вообичаено во средновековието.
Нивелир
Електроника
Фотодиодите ја претвораат сликата на кодираната (дигитална) поделба во аналоген видеосигнал. Сигналот оди во аналогно-дигитален претворувач, а потоа податоците одат во обработувачот на обработка. После обработката на мерните сигнали во обработувачот, на екранот се прикажува далечината до летвата и отчитувањето на летвата. Со тастатурата се внесуваат разни бројчени податоци и се управува со работата на нивелирот.
Ана Комнина
Образование
Таа била добро образована и имала големи познавања од историјата, математиката, науката и грчката филозофија. Средновековниот учен Никита Хонијат вели дека Ана „беше посветена на изучување на филозофијата, кралицата на сите науки и имала познавања од сите други научни полиња“. Некои современи историчари сметаат дека нејзиното образование е одговорно за нејзината самосвесност.
Нивелир
Електроника
Мерните податоци се регистрираат во модулот за регистрација на податоци. Нивелирот има низа програми кои овозможуваат контрола и обработка на добиените податоци – отчитување на летвата, далечина, број на точки, стојалиште, висински разлики и др. Податоците се пренесуваат на сметач за понатамошна обработка. Со дигиталниот нивелир постои специјална летва, која како поделба има бинарен код – кодирана летва. Од другата страна на летвите обично се наоѓа класична поделба во единици за должина. Таа поделба служи при визуелно мерење. Кодираните летви се со должина од 1,35 m, 2,70 m, или 4,05 m.
Ана Комнина
Образование
Родителите ѝ го забранувле од проучувањето на античката поезија (чија глорификација на блудните богови и на неверните жени ги сметале за несоодветни, па дури и опасни за една млада жена од нејзината класа). И покрај обидите на нејзините родители да се ограничи, Ана тајно ја проучувала забранетата поезија со еден од скопците во царскиот двор. Така, таа се здобила со вонредно образование што несомнено ја прави една од најпознатите образовани жени на своето време.
Брак
Како што било вообичаено за благородништвото во средновековието, Ана била свршена уште како дете. Таа требало да се омажи за Константин Дука, син на царот Михаил VII и Марија на Аланија. Со оглед на тоа што во тоа време царот Алексиј I немал машки наследник, младиот Константин бил прогласен за соцар на Византија. Меѓутоа, во 1087 наследникот по крв, Јован II Комнин, е роден, и Константин требало да се откаже од неговото право на престолот. Тој умрел набргу потоа.
Во 1097, 14-годишната Ана Комнина се мажи за млад благородник, на Цезар Никифор Брениј. Никифор потекнувал од аристократско семејство, кое имало претензии на престолот пред Алексиј I да стапи на него. Никифор бил исто така и признат државник, генерал и историчар. Ана тврдела дека бракот повеќе претставувал политички сојуз, отколку љубов. Во најголем дел, бракот сепак, се покажал како успешна унија во текот на четириесет години. Тие имале четири деца: Алексиј Комнини, Јован Дука, Ирина Дукина, и Марија Бренина Комнина.
Амбиции за царскиот престол
Уште како дете Ана претпоставувала дека таа еден ден ќе ја води царство, сон разнишана со раѓањето на нејзиниот брат. Ана сепак сметала дека таа и нејзиниот сопруг треба да ја преземат титулата на Цар наместо него. Затоа, таа нејзиниот сопруг и нејзината мајка, Ирина Дукина, во неколку наврати се обиделе да го лишат од наследство нејзиниот помлад брат Јован, во интерес на сопругот на Ана. Во тоа време татко ѝ бил слаб и пред крај на својот живот. Сепак, тие не успеале во своите намери, а во 1118 Јован II го преземал престолот.
Ана Комнина - историчар
Ана Комнина како како калуѓерка ја напиша Алексијадата, во 15 томови, во која го велича животот на нејзиниот татко. Алексијадата го опфаќа периодот помеѓу 1069 и 1118 година, кога нејзиниот татко починал. Книгата ја дополнила пред својата смрт со историски материјал што го добила од нејзиниот сопруг. Книгата веројатно била завршена во 1148.
Најмногу место во Алексијадата таа посветува внимание на односот на крстоносците и на Византиското царство. Во своите текстови таа пишува со потсмев за крстоносците.
По завршувањето на Алексијадата, Ана Комнина продолжила да живее како калуѓерка во манастирот, каде што починала 1153 година.
Познавања од областа на медицината
Ана Комнина се покажала како способна не само за интелектуална работа туку и во практичните работи. Нејзиниот татко ја поставил за раководител на болница и дом за сираци во Цариград. Се вели дека во билницата поседувала 10.000 легла за пациенти и сираци. Во текот на работата во болницата станала стручна за лекување на гихт. Таа, исто така, била одговорна за здравјето на татко ѝ кога тој бил на смртната постела.
Секуларизам во Турција
Девет години по неговото воведување, laïcité бил експлицитно наведен во вториот член од тогашниот турски устав на 5 февруари 1937 година. Сегашниот Устав од 1982 година ниту признава официјална религија ниту промовира ниедна.
Принципот на турскиот секуларизам, повеќе до разделбата меѓу државата и религијата и Ататурк како турски интелектуалец го „барал“ секуларизмот како принцип на модернизација на државата и прогресивни идеи кои вклучувале не само политички и владин живот, туку и социјална и културна средина на општеството во која сè уште доминирало суеверие, догма и незнаење.
Турскиот секуларизам повикува на одвојување на религијата и државата, но исто така го опишува ставот на државата како „активна неутралност“, што вклучува државна контрола и законско регулирање на религијата. Дејствијата на Турција поврзани со религијата внимателно се анализираат и оценуваат преку Претседателството за верски работи (Diyanet İşleri Başkanlığı или едноставно Дијанет ). Должностите на Претседателството за религиозни работи се „да ги извршува работите што се однесуваат на верувања, богослужби и етика на исламот, да ја осветлуваат јавноста за нивната религија и да управуваат со светите места за обожување“.
Историја
Историјата на секуларизмот во Турција се протега на реформите во Танзиматот во времето на Отоманското Царство. Вториот врв во секуларизмот се случил за време на Втората уставна ера. Сегашната форма е постигната со реформите на Ататурк.
Отоманско Царство
Воспоставувачката структура ( Владејачка институција на Отоманското Царство) на Отоманското Царство (XIII век) била исламска држава во која шеф на османлиската држава бил Султанот. Социјалниот систем бил организиран преку милети. Милетскиот систем им овозможувал голем степен на религиозен, културен и етнички континуитет на немуслиманското население низ поделбите на царството и истовремено дозволувал нивно вклучување во османлискиот административен, економски и политички систем. Гувернерот назначен од Османлиите собирал даноци и обезбедувал безбедност, додека локалните верски или културни работи биле оставени на регионалните заедници да одлучуваат. Од друга страна, султаните биле муслимани и законите што ги врзувале биле засновани на шеријатот, телото на исламскиот закон, како и на различните културни обичаи. Султанот, почнувајќи од 1517 година, бил и калиф, водач на сите сунитски муслимани во светот. До крајот на XIX век, османлиската владејачка елита ја признала потребата од преструктуирање на законодавниот, воениот и судскиот систем за да се справат со своите нови политички соперници во Европа. Кога милетскиот систем започнал да ја губи својата ефикасност поради подемот на национализмот во нејзините граници, Отоманското Царатво барало нови начини на управување со својата територија составена од разновидно население.
Султанот Селим III ги основал првите секуларни воени училишта со формирање на новата воена единица, Низам-Џедид, уште во 1792 година. Сепак, во следниот XIX век биле спроведени далеку поголеми реформи. Овие реформи достигнале врв со Танзиматот, кој бил првичната ера на реформи на Отоманското Царатво. Преку Танзиматот, биле утврдени правила кои се однесуваат на изедначениот статус на немуслимански граѓани, воспоставување парламент, напуштање на средновековните казни за отпадништво, како и кодификација на уставот на царството и правата на османлиските поданици. Првата светска војна придонела за распад на Отоманското Царство и последователно поделба на Отоманското Царство од победничките сојузници. Затоа, Република Турција всушност била национална држава изградена како резултат на изгубеното цараство.
Републикански реформи
За време на формирањето на Републиката, на чело на дискусиите за во иднина биле два сегмента од елитната група. Овие биле исламистичките реформисти и западните реформисти. Тие споделувале слична цел, модернизација на новата држава. Многу основни цели биле заеднички за обете групи. Основачот на модерната турска република Мустафа Кемал Ататурк бил за постигнување на оваа заедничка основа и ставање на земјата на брза реформа, сега позната како реформи на Ататурк.
Нивниот прв чин бил да и се даде на турската нација право да го практикува народниот суверенитет преку претставничка демократија. Пред прогласувањето на новата Република, Големото национално собрание на Турција ја укинал уставната монархија на 1 ноември 1922 година. Турското големо национално собрание потоа се преселило во замена на постојната исламска законска структура со законите што ги донесе во текот на Турската војна за независност, почнувајќи од 1919 година. Модернизацијата на Законот веќе била започната во моментот кога проектот бил преземен сериозно. Пресвртница во овој процес било усвојувањето на Турскиот устав од 1921 година. По основањето на Републиката на 29 октомври 1923 година, институцијата калифат останала, но усвојувањето на новиот устав во 1924 година всушност ја укинало оваа титула што ја држел османлискиот султанат од 1517 година. Дури и кога новиот устав го елиминирал калифатот, во исто време, го прогласил исламот за официјална религија на Турската Република. Овластувањата на калифатот во Турција биле пренесени на Националното собрание и оттогаш титулата станала неактивна. Турската Република во теорија сè уште го задржува правото да го врати калифатот, доколку некогаш избере да го стори тоа.
Политичката агенда на Ердоган за исламизација
Според најмалку еден набудувач ( Мустафа Акјол ), под владата на Исламската Партија за правда и развој (АКП) на Реџеп Таип Ердоган, „стотици секуларистички офицери и нивни цивилни сојузници“ биле затворени од 2007 година, а до 2012 година „стариот секуларистички чувар“ бил отстранет од авторитетните позиции и биле заменети со членови / приврзаници на АКП и на исламското движење Ѓулен. На 25 април 2016 година, претседателот на турскиот парламент Исмаил Кахраман на конференција на исламски научници и писатели во Истанбул рекол дека „секуларизмот нема да има место во новиот устав“, бидејќи Турција е „муслиманска земја и затоа треба да имаме религиозен устав " (Една од должностите на претседателот на парламентот е да го напише новиот нацрт устав за Турција. )
Традиционално, функцијата на Дијанет била да одржува контрола над и ограничување на верската сфера на исламот во Турција. Некои (Давид Лепеска, Сванте Корнел ) се пожалиле дека под Ердоган, таа улога „во голема мера е свртена на глава“, со Дијанет (сега значително зголемена по големина), промовирајќи го исламот во Турција, конкретно одреден вид конзервативци ( Ханафи) - издавање фатава за забрана на такви активности како „хранење кучиња дома, славење на западна Нова година, лотарии и тетоважи“; и проектирање на овој „турски ислам“ во странство.
Во образованието, владата на Ердоган и АКП ја спроведуваат експлицитната агенда на политика на исламизација за да се „подигне побожната генерација" против секуларниот отпор, во процесот што предизвикал многу нерелигиозни граѓани на Турција да останат без работа и да се школуваат. По Јулскиот удар - кој претседателот Ердоган го нарекол „дар од Бога“ - илјадници биле протерани од владата на Партијата за правда и развој (АКП). Жртвите биле првенствено следбеници на движењето Ѓулен - за кое се тврди дека го започнало државниот удар - но исто така и секуларистите кои веќе не биле отпуштени во претходните чистки. Едно објаснување за замена на секуларните политики во Турција е дека деловните интереси кои се чувствувале загрозени од социјализмот ги сметале исламските вредности како „најдобро одговара за неутрализирање на какви било предизвици од левицата до капиталистичката надмоќ“.
Некои исто така сметаат дека интересот и поддршката на секуларизмот во Турција се зголемуваат, а не се намалуваат. Откако Ердоган ја дал изјавата за неговата желба да „подигне религиозна младина“, политичарите од сите партии ги осудиле неговите изјави како напуштање на турските вредности. Една петиција потпишана од 2.000 луѓе вели „ муслиманско, христијанско, еврејско, зороастријско, алавитско, шафијско, религиозно и нерелигиозно, атеистичко и агностичко потекло, сите со цврсто верување во секуларизмот...ги наоѓаме вашите неодамнешни забелешки за подигање на религиозна и конзервативна младина најалармантна и најопасна“. Провладиниот весник „ Бугун“ објавил сторија во која се вели „никој нема право да го претвори ова општество во религиозно, или спротивното“. Истражувањата на турскиот народ покажуваат голема поддршка за одржување на секуларна земја. Турската фондација за економски и социјални студии утврдила дека само 9% од Турците поддржувале верска држава во 2006 година. Најновата анкета спроведена во 2015 година од „Метропол“ покажала дека над 80% од турскиот народ го поддржува продолжувањето на Турција како секуларна држава, дури и мнозинството гласачи на АКП поддржуваат и секуларна држава.
Уставни принципи
Уставот тврди дека Турција треба да биде секуларна и демократска република, извлекувајќи го својот суверенитет од народот. Суверенитетот останува на Турската нација, која својата вежба ја делегира на избран еднодомен парламент, Големото национално собрание на Турција. Покрај тоа, член 4: ја прогласува недвижноста за основачките принципи на Републиката, дефинирани во првите три члена:
Уставот забранува какви било предлози за измена на овие членови. Секој од овие концепти што биле дистрибуирани во трите члена на уставот не може да се постигне без другите два концепта. Уставот бара централна администрација која би го изгубила своето значење (делотворност, покриеност и сл.) Ако системот не се заснова на laïcité, социјална еднаквост и еднаквост пред законот. Обратно, ако Републиката се разликува врз основа на социјални, верски разлики, администрацијата не може да биде еднаква на населението кога администрацијата е централна. Системот што се обидел да се утврди во уставот утврдува основање унитарна национална држава заснована врз принципите на секуларната демократија.
Влијание врз општеството
Турскиот устав ја признава слободата на вероисповед за поединците, додека идентификуваните верски заедници се ставаат под заштита на државата, но уставот јасно кажува дека тие не можат да се вклучат во политичкиот процес (со формирање на верска партија на пример) и ниту една партија не може да тврди дека тоа претставува форма на религиозно верување. Како и да е, религиозните ставови генерално се изразуваат преку конзервативните партии.
Во поновата историја, на две партии им е наредено да се затворат ( Партија за благосостојба во 1998 година и Партија на доблеста во 2001 година) од Уставниот суд за исламистички активности и обиди за „редефинирање на секуларната природа на републиката“. Првата партија што била затворена поради сомневање за антисекуларистички активности била Прогресивната републиканска партија на 3 јуни 1925 година.
Прашањата во врска со секуларноста на Турција биле дискутирани пред претседателските избори во 2007 година, на кои владејачката партија го избрал кандидатот со исламски врски, Абдула Ѓул, за прв пат во својата секуларна република. Додека некои во Турција изразиле загриженост дека номинацијата може да претставува оддалечување од секуларните традиции на Турција, вклучувајќи го особено приоритетот на Турција за еднаквост меѓу половите, други сугерираат дека конзервативната партија ефикасно ја промовира модернизацијата, притоа посегнувајќи кон повеќе традиционални и религиозни елементи во турското општество. На 22 јули 2007 година било објавено дека порелигиозно конзервативната владејачка партија извојува поголема изборна победа од очекуваната на парламентарните избори.
Зачувувањето и одржувањето на нејзиниот секуларен идентитет од страна на Турција е длабоко прашање и извор на напнатост. Премиерот Реџеп Таип Ердоган ја прекршил секуларната традиција, зборувајќи за ограничен исламизам и против активните ограничувања, воспоставен од Ататурк за носење хиџаб со глави во исламски стил во владини канцеларии и училишта. Републички протести ( Cumhuriyet Mitingleri ) биле низа мирни масовни митинзи што се одржале во Турција во пролетта 2007 година за поддршка на кемалистичките идеали на државниот секуларизам.
Уставното правило што забранува дискриминација по верска основа се сфаќа многу сериозно. Турција, како секуларна земја, со закон забранува носење религиозни наметки и тео-политички симболични облеки за двата пола во владините згради и училиштата; закон поддржан од Големиот совет на Европскиот суд за човекови права како легитимен на 10 ноември 2005 година во Лејла Шахин против. Турција.
Строгата примена на секуларизмот во Турција е заслужна за овозможувањето на жените да имаат пристап до поголеми можности, во споредба со земјите со поголемо влијание на религијата во јавните работи, во областа на образованието, вработувањето, богатството, како и политичките, социјалните и културните слободи.
Парадоксален со турскиот секуларизам е и фактот дека личните документи на турските граѓани вклучуваат спецификација на религијата на сопственикот на картичката. Некои сметат дека оваа декларација претставува форма на надзор на државата над религиозните избори на своите граѓани.
Главната ханафитска школа на сунитски ислам е целосно организирана од државата, преку Дијанет Ишлери Басканли (Дирекција за верски работи), која ги надгледува сите џамии, ги едуцира имамите што работат во нив и ги одобрува сите содржини за верски служби и молитви. Назначува имами, кои се класифицирани како државни службеници. Ова микро управување со сунитските религиозни практики, на моменти, се чини многу повеќе секташки отколку секуларно, бидејќи го крши принципот на неутралност на државата во верската практика. Групите што изразиле незадоволство од оваа состојба вклучуваат различни невладини сунитски / ханафи групи (како движењето Нурџи ), чие толкување на исламот има тенденција да биде поактивистичко; и несунитите ( алеви ), чии членови имаат тенденција да негодуваат за поддршка на сунитскиот естаблишмент со своите пари за данок (додека турската држава не ги субвенционира религиозните активности на алевитите).
Критика
Идеологијата на Ататурк за кемализам го укинал отоманскиот калифат, го отстранил исламот како државна религија, шеријатот од правниот кодекс и се обидел да го забрани религиозното мешање во владините работи со „Претседателството на верските работи“ или Дијанет. Сепак, голем број на политики на турската влада не се во согласност со концептот на секуларизам.
Религијата се споменува на турските лични документи. Владината агенција позната како „Претседателство на религиозни работи“ или Дијанет осврнува на даночните приходи собрани од сите турски граѓани, но финансира само обожавање на сунитски муслимани. Сите други религии мора да обезбедат финансиски самоодржлив тек и тие се соочуваат со административни пречки за време на работењето. На пример, муслиманите Џафери (претежно Азербејџанци ) и Алеви Бекташи (претежно Туркмени ) учествуваат во финансирањето на џамиите и платите на сунитските имами, додека нивните богослужбени места, кои не се официјално признати од државата, не добиваат финансирање.
Теоретски, Турција преку Лозанскиот договор (1923) ги признава граѓанските, политичките и културните права на немуслиманските малцинства. Во пракса, Турција ги признава само грчките, ерменските и еврејските верски малцинства без да им ги додели сите права споменати во Договорот од Лозана. Муслиманите Алеви Бекташи католиците и протестантите не се признаваат официјално.
Со повеќе од 100.000 вработени, Дијанет е еден вид држава во рамките на државата. * Во 2013 година, со над 4,6 милијарди ТЛ (Турска лира), Дијанет или Министерството за верски прашања, ја зазема 16-та позиција на трошоците на централната влада. Буџетот доделен на Дијанет е:
Буџетот на Дијанет претставува:
Контроверзии со хиџабот
Многу цитати од пасусите може да се најдат на УНХЦР
Со политика на официјален секуларизам, турската влада традиционално забранува носење хиџаб од жени кои работат во јавниот сектор. Забраната се однесува на наставници, адвокати, парламентарци и други кои работат во државни простории. Забраната во државната служба и образовните и политичките институции била проширена за да ги опфати недржавните институции. Властите започнале да ја применуваат забраната меѓу мајките кои ги придружуваат своите деца на училишни настани или јавни базени, додека адвокатите и новинарите кои одбиле да ја почитуваат забраната биле протерани од јавните згради како што се судницата и универзитетите. Во 1999 година, забраната во јавната сфера се нашла во насловните страници кога Мерве Кавакчи, новоизбраната пратеничка на Партијата на доблеста била спречена да даде заклетва во Националното собрание затоа што носела хиџаб. Уставното правило што забранува дискриминација по верска основа се сфаќа многу сериозно. Турција, како секуларна земја, со закон забранува носење на верски наметки и тео-политички симболични облеки за двата пола во владините згради, училиштата и универзитетите; закон поддржан од Големиот совет на Европскиот суд за човекови права како легитимен на 10 ноември 2005 година во случајот Лејла Шахин против. Турција.
Работно место
Според Country Reports 2007, жените кои носеле хиџаб и нивните поддржувачи „биле дисциплинирани или останале без работа во јавниот сектор“ (САД, 11 март 2008 година, Сек. 2.в). Хјуман рајтс воч (ХРВ) известува дека кон крајот на 2005 година, Управниот врховен суд пресудил дека наставничката не ги исполнува условите за унапредување во нејзиното училиште затоа што носела хиџаб надвор од работа (јануари 2007 година). Имиграционен советник во Амбасадата на Канада во Анкара во 27 април 2005 година, во преписката со Директоратот за истражување изјавил дека на јавните службеници не им е дозволено да носат марама додека се на должност, но жените со хиџаб на главата можат да бидат вработени во приватниот сектор. Во 12 април 2005 година, преписката испратена до Директоратот за истражување, професор по политички науки специјализиран за женски прашања во Турција на Универзитетот Богазичи во Истанбул посочил дека на жените кои носат хиџаб „може да им биде забрането вработување во приватни или државни сектори“. И обратно, некои општини со потрадиционална изборна единица може да се обидат да вработат конкретно оние жени кои носат хиџаб. Сепак, професорот додал дека жените со марами главно имаат потешкотии да добијат позиции како наставници, судии, адвокати или лекари во јавната служба (исто). ) Поновите или потврдни информации за забраната на марамите во јавниот сервис не може да се најдат меѓу изворите што ги консултира Дирекцијата за истражување.
Лондонскиот „ Сандеј тајмс“ известува дека иако забраната официјално важи само во јавната сфера, многу приватни фирми слично избегнуваат вработување жени кои носат марами (6.05.2007) МЕРО забележува дека жените кои носат марами може да имаат потешкотии да најдат работа или да добијат пожелна плата (април 2008 година), иако тоа не може да се потврди меѓу изворите консултирани од Дирекцијата за истражување.
Укинување на забраната
На 9 февруари 2008 година, турскиот парламент го одобрил уставниот амандман со кој се укинала забраната за носење исламски марами на универзитетите. Пред овој датум, јавната забрана за хиџаб официјално се проширила на студентите во универзитетските кампуси низ цела Турција. Како и да е, според извештаите на Земјата за практики за човекови права за 2007 година, „некои членови на факултет им дозволија на студентите да носат прекривки на главата на час“. Радио Слободна Европа / Радио Слобода забележува дека од 90-тите години на минатиот век, некои ректори им дозволувале на студентите да носат марами.
На 5 јуни 2008 година, Уставниот суд на Турција го поништил предложениот амандман на парламентот, со кој требало да се укине забраната за хиџаб, пресудувајќи дека отстранувањето на забраната ќе биде спротивно на официјалниот секуларизам. Иако одлуката на највисокиот суд да ја поддржи забраната за марами не може да се жали (АП 7 јуни 2008 година), владата сепак посочила дека размислува да донесе мерки за ослабување на авторитетот на судот.
Носење на покривка на главата
Според истражувањето на Турската фондација за економски и социјални студии во 2007 година, околу 62% од жените носат хиџаб во Турција.
Силниот секуларизам на Турција резултирал со она што некои го сметаат како строгост кон слободата на религијата ; на пример, марамата одамна е забранета на јавните универзитети, а уставниот амандман усвоен во февруари 2008 година, со кој им се дозволува на жените да го носат на универзитетските кампуси, предизвикало значителни полемики. Покрај тоа, вооружените сили внимавале на политичкиот секуларизам на Турција, за кој тие тврдат дека е клучен камен меѓу основачките принципи на Турција. Меѓутоа, војската не го остави на случајност одржувањето на секуларниот политички процес и во неколку наврати интервенираше во политиката.
Ху Донгмеи
Ху Донгмеи (родена ) е кинеска кануистка-спринтер која се натпреваруваше во средината на 1990-те. На Летните олимписки игри во 1996, Атланта, таа беше елиминирана во полуфиналето во дисциплината К-2 500 метри жени.
Томпсонов Полуостров
Томпсонов Полуостров е полуостров долг 3 наутички милји (6 км) на североисточниот брег на Островот Анверс во Архипелагот Палмер, Антарктик. Се граничи со Заливот Патагонија на северозапад и Заливот Фурние на југоисток, а завршува во Точка Дралфа на североисток.
За време на последниот глацијален максимум (LGM), мразот значително се згуснал и се проширил кон надворешниот континентален гребен околу Антарктичкиот Полуостров. Деглацијација се случи помеѓу >14 ка БП и околу. 6 ка БП, кога е воспоставена меѓуглацијална клима во регионот. Деглацијацијата на некои локални локалитети беше неодамнешна дури 4–3 ка БП. По климатски оптимален, врвот околу. 4–3 ка БП, се случи посебно климатско ладење. Се одликува на голем број локации со проширување на ледниците и ледените полици. Брзото затоплување во текот на изминатите 50 години може да предизвика нестабилност на некои ледени полуостровови на Антарктикот. Деталните реконструкции на глацијалната и климатската историја на Антарктичкиот Полуостров од LGM се попречени поради недостигот на достапни архиви, малата резолуција на многу збирки податоци и проблемите во примероците за датирање. Следствено, конфигурацијата на LGM ледените плочи, моделот на последователно одглацијација и промените во животната средина се слабо ограничени и временски и просторно.
Регионот на Антарктичкиот Полуостров (слика 1), дефиниран како област помеѓу 62° и 75° ЈИ и 55° и 80° Западно и вклучувајќи ги Јужните Шетландски Острови и островите во северозападното Веделово Море, може грубо да се подели на два климатски зони: поларно поморско на западната страна и поларно континентално источно од полуостровот (Мартин и Пил, 1978). Западната страна е подложна на чести премини на релативно топли, заситени циклони кои се приближуваат од запад. Врнежите овде може да надминат 1000 до 1500 mm воден еквивалент yr−1, додека источно од топографската поделба на Антарктичкиот полуостров врнежите се во опсег од 100 до 200 mm год−1 (Robin and Adie, 1964; Aristarain et al., 1987 ). Постои високо ниво на меѓугодишна варијабилност на средните температури во регионот на Антарктичкиот Полуостров, но генерално, средната годишна температура на воздухот од западната страна лежи помеѓу -3 и -10 °C на трансектот од 63 °S до 73 °S, додека тие лежат помеѓу -5 и -17 °C на сличен трансект долж источниот брег (Vaughan и Doake, 1996). Овие разлики и во врнежите и во температурите се рефлектираат во позицијата на висината на рамнотежната линија (ELA): поради пообилните врнежи на западната страна на Антарктичкиот Полуостров ELA често лежи на <100 m н.в., додека поради комбинацијата на ниски температури а слаби врнежи локално може да лежат на >400 m н.в. на страната на Веделското Море. Ледниците на Антарктичкиот Полуостров вообичаено се спуштаат до брегот и завршуваат во ледени карпи долж брегот, како приливни ледници или ледени полици.
Времето на последниот максимален опсег на мраз во регионот на Антарктичкиот Полуостров е слабо познато, а има недостаток на датуми од 14 степени Целзиусови и добро ограничени хронологии за позициите на ледените маргини на LGM и последователната деглацијација на континенталните гребени на Антарктичкиот Полуостров. Ова делумно се должи на недостатокот на материјал што може да се податоци во преодните глацијални морски седименти депонирани под лебдечките ледени полици во близина на линиите за заземјување на ледниците што се повлекуваат. Друг проблем е тоа што добиените возрасти од 14 степени Целзиусови можат да бидат контаминирани со стар детритален јаглерод.
Синусна теорема
[[Податотека:Acute Triangle.svg|мини|десно|Триаголник означен со компонентите на синусната теорема. Големите
,
B
и
C
се аглите, а малите
a
b
c
се нивните спротивни страни. (
спротивна на
A
, итн.)]]
Синусна теорема, синусен закон, синусна формула или синусно правило – равенка во тригонометријата која ги поврзува должините на страните на триаголник (од кој било облик) со синусите на неговите агли. Според теоремата,
каде a,b,c се должините на страните на триаголникот, A,B,C се аглите наспроти нив (види ја сликата десно), а d е пречникот на опишаната кружница околу триаголникот. Кога последниот дел од равенката не се користи, теоремата формулира преку реципрочните вредности;
Синусната теорема може да се користи за пресметување на преостанатите страни на триаголник кога се познати два негови агла и една страна – техника позната како триангулација. Исто така може да се користи кога се познати две страни и еден од аглите кој не е формиран од тие страни. Во некои вакви случаи, триаголникот не е еднозначно определен со овие податоци (наречен случај на двозначно решение) и се добиваат две можни вредности за аголот меѓу дадените страни.
Синусната теорема е една од двете тригонометриски равенки која често се користи за наоѓање на должини и агли во разнострани триаголници, а втората е косинусната теорема.
Синусната теорема може да се обопшти на поголеми дименизии кај површини со константна закривеност.
Доказ
Плоштината P на триаголник може да се запише како полупроизвод на негова основа и соодветната висина кон неа. Ако се одбере една страна на триаголникот за негова основа, висината на триаголникот кон оваа основа се пресметува како производ на должината на друга страна и синус од аголот помеѓу таа страна и основата. Така, во зависност од изборот на основата, плоштината на триаголникот може да се запише како: Aко ова проширено равенство се помножи со, се добива
Случај на двозначно решение на триаголник
Кога се користи синусната теорема за наоѓање на страна на триаголник, постои случај на двозначно решение кога два различни триаголника можат да бидат конструирани од дадените податоци (односно, можни се две решенија на триаголникот). Во долуприкажаниот случај тоа се триаголниците ABC и AB'C'.
За даден општ триаголник, треба да бидат исполнети следниве услови за да се добие двозначно решение:
Ако сите горенаведени услови се исполнети, тогаш секој од аглите C и C' дава валиден триаголник, што значи дека се точни:
Оттука, ако се бара, може да се најдат соодветните вредности на B и {b} или B' и b', каде {b} е страната меѓу аглите A и C, a b' e ограниченa со A и C'.
Без дополнителна информација не е можно да се реши кој триаголник се бара.
Примери
Подолу се дадени примери на решавање на проблем со користење на синусната теорема.
Пример 1
Во триаголник се дадени страната a=20, страната c=24 и аголот C=40^\circ. Се бара аголот A.
Користејќи ја синусната теорема, може да се закучи дека
Треба да се забележи дека потенцијалното решение е исклучено бидејќи тоа би дало.
Пример 2
Ако должините на две страни a и {b} на триаголникот се еднакви на x, должината на третата страна е c, а аглите спротивни на страните со должини a, {b} и c се A, B и C соодветно, тогаш
Врска со опишаната кружница
Вредноста на трите дропки во идентитетот
е еднаква на пречникот на опишаната кружница околу. Овој резултат бил познат уште од времето на Птоломеј.
Доказ
каде R е полупречник на опишаната кружница околу триаголникот. На аглите \angle C и \angle D им одговара ист централен агол \angle AOB, па следствено тие се еднакви:. Затоа,
Со преуредување се добива
Врска со плоштината на триаголникот
Плоштината на триаголник е дадена со, каде \gamma е аголот меѓу страните со должини a и {b}. Со примена на синусната теорема во оваа равенка се добива
Земајќи го R за полупречник на опишаната кружница,
Исто така може да се покаже дека равенството имплицира
каде P е површината на триаголникот и s е полуобемот
Втората еднаквост дадена погоре лесно ја поедноставува Хероновата формула за плоштина.
Синусната теорема може да се искористи и за изведување на следнава формула за плоштина на триаголник.
Ако со се обележи полузбирот од синусите на аглите, важи
каде d е пречникот на опишаната кружница:.
Закривеност
Синусната теорема добива сличен облик во случај на закривени површини.
Сферичен случај
Во сферичниот случај, формулата е:
Векторски доказ
Да разгледаме единична сфера со три единични вектора со почетоци во координатниот почеток и краеви во темињата на триаголникот. Така, аглите \alpha, \beta и \gamma се аглите наспроти a, {b} и c, соодветно. Лакот BC соодветствува на централен агол со големина
a
. Воведуваме Декартов координатен систем со z-оска долж \vec{OA} и xz-рамнина која го содржи \vec{OB} и нека \vec{OB} формира агол c со z-оската. Векторот \vec{OC} се проектира на \vec{ON} на xy-рамнината и аголот меѓу \vec{ON} и x-оската е еднаков на A. Оттаму, трите вектора имаат координати:
Тројниот скаларен производ, е зафатнината на паралопипедот образуван од радиус-векторите на темињата на сферичниот триаголник. Оваа зафатнина е непроменлива за специфичниот координатен систем кој го користиме за претставување на. Вредноста на мешаниот производ е детерминанта од ред 3 со векторите  како нејзини колони. Со z-оска долж \vec{OA}, квадратот од оваа детерминанта е
Повторувајќи ја оваа пресметка со z-оската долж \vec{OB}, се добива Aко пак z- се постави долж \vec{OC} се добива  Со изедначување на овие изрази и со делење со  добиваме каде V е зафатнината на паралопипедот формиран од векторите на положба на темињата на сферичниот триаголник.
Лесно е да се види дека за мали сферични триаголници, кога полупречникот на сферата е многу поголем од страните на триаголникот, при граничен премин оваа формула станува синусна формула во рамнина, бидејќи, на пример
Истото важи и за \sin \beta и \sin \gamma.
Геометриски доказ
Нека разгледаме единична кружница со:
и да конструираме точка A' така што.
Оттука може да се види дека и
Треба да се забележи дека A' е проекција на A на рамнината OBC. Значи
Од основна тригонометрија, имаме:
Но
или
Со примена на слично размислување, се добива сферичната синусна теорема:
Други докази
Чисто алгебарски доказ може да се изведе од сферичната косинусна теорема. Од идентитетот и експлицитниот израз за \cos A, од сферичната косинусна теорема имаме Бидејќи десната страна е непроменлива при циклична пермутација на a,\;b,\;c веднаш следува сферичната синусна теорема.
Користената слика за горниот геометриски доказ била користена и дадена во математичкиот весник Банерџи (види ја слика 3 во оваа статија) за да се изведе синусната теорема користејќи елементарна линеарна алгебра и проектни матрици.
Хиперболичен случај
Во хиперболичната геометрија кога закривеноста е −1, синусната теорема станува
Во специјален случај кога
B
е прав агол, се добива
што е аналогино на формулата во Евклидовата геометрија која го изразува синусот на агол како однос на спротивната страна и хипотенузата.
Унифицирана формулација
Се дефинира обопштена синусна функција, која зависи и од реален параметар K со:
Со замена за K=0, K=1 и K=-1, се добиваат соодветно Евклидовиот, сферичниот и хиперболичниот случај на синусната теорема кои се опишани погоре.