cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Награда „11 Октомври“
Наградата „11 октомври“ ја доделува Одборот за доделување на државната награда „11 октомври“, составен од претседател и 12 члена, кој распишува конкурс и донесува одлука за доделување на наградата. Конкурсот е отворен секоја година од 1 до 31 мај. Наградата првпат била доделена во 1959 година
Доделување
Според законот за државните награди на Република Македонија:
Традиционално наградите се доделуваат во зградата на Македонското Собрание.
Caryophyllidae
Caryophyllidae е ботаничко име на ранг на подкласа. Во моментот не постои целосен консензус за тоа какви редови вклучува, освен што се претпоставува дека го содржи редот Caryophyllales. Забележете дека ова е само тешкотија за именување: како да се наречат различни таксони на растенија; има мала дебата за тоа како се поврзани растенијата за кои станува збор.
Добро познат систем што го користел ова име е системот Кронквист, а во оригиналната, 1981 година, верзија на овој систем, опишувањето беше:
Инеова
Инеова или Инабас — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Османлиско-италијанска војна
Османлиско-италијанската војна била воен конфликт помеѓу Италија и Османлиското Царство, во периодот од 1911 до 1912 година. Во историографијата често е нарекувана Триполитанска војна. Воените дејствија заппочнале на 29 септември 1911 година, а мировниот договор бил потпишан во Лозана на 18 октомври 1912 година. Според договорот, територијата на денешна Либија попаднала под Италија.
Позадина
Италијанските претензии кон Либија започнале веднаш по потпишувањето на Берлинскиот договор од 1878 година во кој Франција и Велика Британија меѓусебно се договориле Тунис да ппремине под француска власт, додека Кипар под британска. За италијанската иницијатива најмногу се спротивставила Франција, но по потпишувањето на француско-италијанскиот договор од 1902 година, на Италија и било овозможено слободно да ја нападне Либија а во замена Франција би го добил Мароко. Но долго време по овој договор италијанската влада не презела никакви дејства.
Италијанската влада упатила ултиматум до османлиската власт на 26 септември. Османлиските власти предложиле Либија да биде предадена на Италија, исто како Египет на Велика Британија, без отпор но под услов Италија да го признае суверенитетот на османлиската власт над Либија. Овој предлог бил одбиен и на 29 септември 1911 година Италија објавила војна.
Воени акции
Италијанската флота на Триполи допатувала на 28 септември 1911 година и на 3 октомври започнала со бомбардирање на своите цели. Градот бил заземен од 1,500 маринци со голема помош на бројните италијански колонисти. Османлиите немале своја голема војска во Либија. Голем дел од османлиските офицери морале да заминат во Либија со свои сопствени средства тајно преку Египет, бидејќи Британците нема да им дозволиле на османлиските власти масовно да го поминат Египет. Османлиите помош побарале од Арапите и Бедуините за одбрана од италијанската инвазија.
Првата поголема италијанска сила од 20,000 војници на либиска земја пристигнале на 10 октомври и многу бргу биле освоени Тобрук, Дернах и Ал Кудс но зазимањето на Бенгази се одложило. Наскоро бројот на италијанските сили пораснал на 100,000 војници наспроти 4,800 редовни турски војници и околу 20,000 локални. Во единствената успешна битка за османлиските сили кај градот Тобрук учествувал и идниот татко на модерна Турција, Мустафа Кемал. По оваа победа војната започнала да влгува во ќор сокак. Војната повторно се интензивирала кога на 3 март 1912 година 1,500 либиски волонтери ги нападнале италијанските позиции во близина на Дерна. Но поради големиот број на италијански сили либиските востаници морале да се повлечат. До крајот на 1912 Италијанците постигнале мал напредок во освојувањето на Либија. Тие всушност биле ставени под опсада во седум реони на земјата.
Во текот на конфликтот, италијанските сили ги зазеле и грчките острови Родос и Додеканезите. Во 1911 година во градот Триполи се случил масакар врз либиското население. Италијанските војници убиле илјадници жени и деца, опожариле неколку џамии кои биле полни со бегалци.
Значење
Конфликтот ја забрзал подготовката на балканските земји за започнување на војна против Османлиите. Во војната за првпат бил користен авион за воени дејства. На 23 октомври 1911 бил извршен првиот разузнавачки полет на италијански авион кај Бенгази а на 1 ноември биле фрлени првите бомби врз османлиски цели од страна на авион. Во март 1912 биле направени и првите воздушни фотографии во историјата.
Мировни преговори
Италијанската дипломатија одлучила да ја искористи поволната воена ситуација и понудила на Османлиите мировен договор. Договорот бил потпишан во Лозана. Според договорот, Османлиите морале да се повлечат од Либија а за возврат Италија ги вратила островите Родос и Додеканезите. Два од османлиските вилаети добиле регентство и кадија кој го претставувал калифот, но истите морале да бидат избрани во согласност со италијанската влада а нивните трошоци ќе бидат плаќани од Османлиите.
Михањона
Михањона (Μηχανιώνα) — населено место и поранешна општина во Општина Солунски Залив, Егејска Македонија, со население од 9.425 жители (2001).
Космос-1504
Космос-1504 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 14 октомври 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1504 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 297 км, а најмалото на 164.
Македонско радио
Македонско радио може да се однесува на еден од трите радиоканали на МРТ:
Шилп кај Рендсбург
Шилп кај Рендсбург (Schülp bei Rendsburg) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
ОУ „Реџо Рушит“ - Зајас Теќе
Реџо Рушит  — основно училиште во Зајас Теќе, Општина Кичево.
Сегедска синагога
Сегедската синагога (Szegedi zsinagóga) е синагога во Сегед во Унгарија. Овој објект бил изграден во 1907 година и бил дезајниран од еврејскиот унгарски архитект Липот Баумхорн (1860-1932), чии дела претставуваат најдобри примери за уникатниот унгарски стил кој претставува комбинација на југендстилот и историзмот, понекогаш познат и како „унгарски стил“. Таа била користена од еврејската заедница во Сегед.
Внатрешноста на објектот, со својата висока купола од 48.5 метри, е заснована врз неколку историски стилови кои заедно ја создаваат уникатната комбинација на југендстилот и мавританската преродба. Ребрестиот ѕид над оргулите имаат готско потекло, додека столбовите што ги поддржуваат галериите се римски.
Внатрешноста на големата купола, како и сите витражи на градбата, се дело на уметникот Микса Рот.
Шарите се во облик на растението милодух (хисоп), растение кое се користело во античките храмови.
Сегедската синагога е втора по големина во Унгарија по Големата синагога во Будимпешта, како и 4-та најголема во светот.
Хиперврска
Хиперврска или само врска или поврзница (англ. hyperlink, link) — упат од еден збор, слика или каков било информациски објект до друг таков објект. Во мултимедијалната природа, како што е глобалната мрежа, таквите објекти вклучуваат звучни или видео записи. Најчест облик на врска е препознатливиот збор или слика, којшто може да биде одбран од страна на корисникот (со помош на глувчето или на некој друг начин), при што резултатот би бил моментална испорака или увид на некоја друга податотека.
Ограѓе (Бохула)
Ограѓе — населба од доцноантичкото време во атарот на селото Бохула, Македонија. Непосредно пред влезот во селото, на зарамнето плато со обработливи ниви се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Младински работни акции
Младински работни акции (српско-хрватски : Omladinske radne akcije, често скратено на ORA, словенечки : Mladinske delovne akcije) биле организирани доброволни активности на трудот на младите во Социјалистичка Федеративна Република Југославија. Акциите биле искористени за изградба на јавна инфраструктура како што се патишта, железници и јавни згради, како и индустриска инфраструктура. Младинските работни акции биле организирани на локално, републичко и федерално ниво од страна на Младата комунистичка лига на Југославија, а учесниците биле организирани во младински работни бригади, генерално именувани според нивниот град или локален национален херој. Важни проекти изградени од младински работни бригади ги вклучуваат железницата Брчко-Бановиќи, железницата Шамац-Сараево, делови од Нов Белград и делови од автопатот на братството и единството, кој се протега од северна Словенија до јужна Македонија.
Првичните акции биле организирани за време на Втората светска војна на териториите ослободени од партизаните. По војната, акциите биле многубројни и масовни и младинските бригади дале значителен придонес во обновата на нивната земја, која била лошо уништена од војната. Покрај евтината работна сила за државата, младинските работни акции обезбедиле форма на бесплатен одмор за тинејџерите.
Како што земјата се обновувала и нејзината економија се стабилизирала, акциите за работа на младите излегоа од мода. Сепак, тие биле оживеани кон крајот на 1970-тите, во обид доброволно да ги организираат младите во политички и културни активности, бидејќи работните акции се покажале како голема улога во социјализацијата на вклучените.
Власта Цениќ
Власта Н. Цениќ (Кочане, кај Дољевац, 10 октомври 1957) е српски поет за деца.
Биографија
Власта е еден од познатите поети за деца. Пишува поезија за деца и ги собира националните богатства на регионот Дољевац. Објавувал во списанијата „Змај“, „Витез“, „Освит“ (Лесковац), „Развитак“ (Зајечар), „Гороцвет“   (Јагодина), Ризница (Бања Лука) и други.
Неговата стихозбирка „Бате ќе се жени“ изобилува со песни на неговиот роден дијалект (дијалект на неговото село Кочане, призренско-јужноморавски тип на призренско-тимочки дијалект ).
Рецитирал песни во следните градови: Белград, Софија, Источно Сараево, Бања Лука, Прибој, Косовска Митровица, Грачаница Велес, Кочани и низ Србија.
Од 1990 година е член на Друштвото на писателите на Србија, на Литературното друштво на учители на Србија, на Друштвото на писатели и литературни преведувачи од Ниш од 1990 година. и член на редакцијата на детското списание „Витез“.
Власта Цениќ е идеен творец на манифестацијата „Средби на воспитувачи на литературни творци за деца“, која се одржува од 1994 година во ОУ „Вук Караџиќ“ во Дољевац. и настаните „Деновите на Кочиќ во Кочане“ од 2015 г.
Тој е љубител на глумата. Во Аматерскиот театар во Дољевац ги играл следните улоги: бил Мане во „Зона Замфирова“, потоа Хасан ага во „Хасанагиница“ ... години). Има напишано повеќе песни кои се компонирани за детски музички фестивали.
Антологии
Песните на Власта Цениќ се застапени во следните антологии:
Стручни трудови
1. Власта Н. Цениќ (Дољевац), Марко Краљевиќ и Бег Костадин, Методички упатства за обработка на наставната целина во III одделение, Училиштен час по српски јазик и литература, Горни Милановац, 1987, 2, 59-63.
2. Власта Н. Цениќ, Весници во работата на слободните ученички активности, Училиштен час по српски јазик и литература, Горњи Милановац, 1985, 2, 92- 59.
Снежана Конеска Руси
Снежана Конеска Руси (родена на во ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица и режисер. Снежана Конеска во својата кариера има одиграно поголем број театарски претстави и филмски улоги.
Животопис
Снежана Конеска Руси е родена во Ниш, СР Србија, СФР Југославија на 8 декември 1952. Конеска се преселила во Скопје, каде завршила своето основно и средно образование. Таа дипломирала на Факултетот за драмски уметности (1975/ 1976) во класата на Владимир Милчин и Љубиша Георгиевски. Таа била успешен студент и била прогласена за најдобар студент за 1976 година.
Македонската јавност ја запаметува Конеска по своите први улоги и придонеси на Детската радио драма во МРТ, каде била член од 1963 до 1973 година. Од 1972 до 1978 година била водител на Македонското радио. Своите први улоги ги одиграла во 1973 година, а во 1975 година ја добила и наградата за најдобар млад глумец од списанието „Млад борец“. Од 1978 година станала редовен член на Македонскиот народен театар, и работи се до нејзиното пензионирање во 2019 година. Директор на Македонски народен театар во периот од 2000 до 2004 година. Мајка е на едно дете, ќерка.
Награди
Некои од наградите на Снежана Конеска се :
Голема Чешма (Градец)
Голема Чешма или Црквиште археолошко наоѓалиште во гостиварското село Градец. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа во југозападниот дел на селото, веднаш над селската чешма, на површина од 80 × 80 м се среќаваат грамади од градежен материјал, фрагменти од архитектонска пластика, а според кажувањето на мештаните, бил откриен и мозаичен под. Во профилот на источниот раб од теренот се гледаат гробови со конструкции од камени плочи од типот циста. Грамадите од градежен камен укажуваат на постоење на сакрален објект, на што му оди во прилог и самиот втор топоним Црквиште.
Локомотива Dn2t
Бригадната локомотива 0-8-0T на Henschel е компактна 10-тонска локомотива воведена 1905 година од страна на германската воeна железница (Feldbahn), а нејзин производител е „Henschel & Sohn“ од Касел, Хесен, Германија, а подоцна и од други производители.
До 1918 се изработени и испратени низ целиот свет околу 2500 парчиња, за југозападната африканска железница, тогашниот дел од германската колонија, како и на западниот фронт и на Балканот каде служела за транспорт на војници и дотур на материјали.
Каумара
Каумара е хиндуиска деноминација која се фокусира на божеството на љубовта и војната Кумара, исто така познато како Муруган (во Јужна Индија), Кандан, или Кадамбан, или Картикеја. Повеќето приврзаници на Кумара, исто така, ги почитуваат членовите на неговото семејство: Парвати, Шива и Ганеша. Важните теолошки текстови поврзани со Кумара се дел од канонот Шаива агама. Оваа под-традиција се нашла меѓу Тамилците, Каннада, Веда во Јужна Индија, Шри Ланка, и помеѓу дијаспората Тамилците во светот. Љубовната приказна за Кумара/Муруган и неговата сопруга Вали, девојка од локалното племе, е неизмерно популарна во сојузната држава Тамил Наду, каде Кумара го добил статусот на национален Бог. [note 1]
Локомотива Dn2t
Конструкцијата на подвозот е со две фиксни и две флексибилни оски, т.н. шуплива оска КЛИН-ЛИНДНЕР (KLIEN-LINDNER) систем со радијална зглобна рака која многу полесно ги следи кривините од крутите оски.
Во Република Македонија оваа локомотива масовно се употребувала сè до 1969 година кога е повлечена од употреба. Останати се две вакви локомотиви, од кои една е во паркот на населбата Ѓорче Петров ЈЖ 99.4-025, а втората пред железничката станица во Кичево ЈЖ 99.4-053. Зачувана е уште една бригадна локомотива која е однесена во Белград и поставена пред музејот на железници со ознака ЈЖ 99.4-084.
Каумара
Тирупугаж е едно од важните тамилски книжевни дела за Каумарам.
Јардолери
Јардолери — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Аксел Ендер
Аксел Јалмар Ендер (14 септември 1853 - 10 септември 1920 година) бил норвешки сликар и вајар. Ендер бил претпознатлив и познат по сликарството.
Биографија
Неговиот најзабележителен проект бил бронзената скулптура на Питер Торденскјолд, заменик-адмирал во Кралската данско-норвешка морнарица. Статуата ја направил поради еден важен уметнички натпревар. Ендер посветил десет години (1891–1901) за да го заврши своето дело, кое сега стои во Радхуспласен во Осло.
Од Торденскјолдс плас во Пипервика, на 17 мај 1901 година, таа беше преместена на нејзината сегашна локација во Радхуспласен во 1955 година. За неговата завршена работа, Ендер бил прогласен за витез во Кралскиот норвешки ред на Свети Олав.
Неговите слики често припаѓале во категоријата романтичен национализам. Многу од неговите рани дела биле изложени во Кристианија Кунстфорнинг (сега Осло Кунстфорнинг). Дела кои што тој ги создал може да се видат во црквата Оснес во Хедмарк, црквата Хауг во Рингерике, црквата Кампен во Осло, црквата Остре Порсгрун во Телемарк и црквата Лунер во Опланд. Парчето што го дизајнирал за поранешната катедрала Молде во Море ог Ромсдал, било зачувано и денес стои на северниот ѕид на новата базилика која била изградена во 1957 година.
Кромсдорф
Кромсдорф (Kromsdorf) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Се наоѓа во непосредна близина на Вајмар, на двата брега на реката Илм. Била дел од општинската заедница Илмтал-Вински Пат до 31 декември 2013.
Цигариљо
Цигариљо (шпански: cigarillo) е кратка, тесна пура. За разлика од цигарите, цигариљосите не се обвиткани со хартија, туку со тутун од цел лист. Тие обично содржат помалку адитиви (иако повеќе од вистински пури). Цигариљосите се продаваат поединечно или во пакувања, и се прават без филтри, но понекогаш и со. Цигариљото содржи 3 грама тутун (додека цигарата помалку од 1 грам ).
Во Европа, цигариљосите и тенките панатели се повеќе популарни кај жените. Ова се должи на фактот што сѐ уште е изненадувачки, ако не и неприфатливо, за жени да пушат вистински пури. Некои сметтат дека цигариљосите се друштвено поприфатливи, поекономични и сексуално попривлечни.
Ако и само ако
<div id="shortcut" class="noprint" style="border:1px solid #999; background:#fff; margin:0 0 .5em 1em; text-align:center; padding:5px; float:right; clear:right; font-size:smaller;"> ↔
⇔
≡    логички знаци за акко. Во логиката и техничките полиња кои зависат од неа, како математиката и филозофијата, „ако и само ако“ е спојница помеѓу два исказа кој значи дека едниот изсказ е вистинит (ако и) само ако и другиот е вистинит. Затоа, или двата исказа се точни, или неточни. Писмено, алтернативна фраза на „ако и само ако“ е фразата акко.
Во логичките формули, логичките знаци се користат наместо фразите.
Докази
Кај речиси сите логички системи, исказот се докажува на начинот „P акко Q“ со докажување на „ако P, тогаш Q“ и „P ако Q“ (или неговото противречје, „ако не P, тогаш не Q“). Алтернативен начин е да се докаже дисјункцијата "(P и Q) или (не-P и не-Q)", која самата може да биде заклучена директно од еден од овие дисјункти — т.е. заради тоа што „акко“ е вистинито фукционен, „P акко Q“ следи доколку се покаже дека и P и Q се вистинити, или лажни.
Разликата помеѓу „ако“ и „акко“
Упростено, разликата помеѓу ако и акко може да се објасни со следниве две реченици:
Реченицата (1) само кажува дека Борче ќе јаде бурек со месо. Меѓутоа тоа не значи дека Борче понекогаш нема да јаде бурек со сирење. Можеби тој ќе јаде, а можеби не. Реченицата не ни го кажува тоа. Сѐ што знаеме со сигурност е дека тој ќе јаде бурек со месо.
Ана Чапман
Ана Василевна Чепмен (руски: Ана Васильевна Чапман), родена како Ана Василевна Кушченко (руски: Ана Васильевна Кущенко) — поранешна руска шпионка која станала позната во 2010, кога, заедно со уште девет други лица, била уапсена во Соединетите Американски Држави на основа на сомневање за шпионажа во корист на Русија.
Ако и само ако
Разликата помеѓу „ако“ и „акко“
Меѓутоа реченицата (2) јасно кажува дека Борче ќе јаде бурек со месо и само бурек со месо. Тој нема да јаде ниеден друг вид бурек.
Ана Чапман
Чепмен, која е руски државјанин, се преселила од својата татковина во Лондон во 2000 година, каде се запознала со идниот сопруг Алекс Чепмен (кое презиме подоцна го користела). Тие стапиле во брак во 2001 година во Москва, при што Чепмен добила британско државјанство, истовремено задржувајќи го и руското државјанство.
Ако и само ако
Разликата помеѓу „ако“ и „акко“
Друга разлика се состои во тоа што „ако“ се користи во дефиниции (освен кај формалната логика); за повеќе видете подолу.
Философско толкување
Реченица составена од две помали реченици сврзани со „акко“ се нарекува бикондиционал. Акко ги врзувца двете реченици за да направи една нова реченица. Ова не треба да се помеша со логичка еквиваленција која е опис на односот помеѓу две реченици. Бикондиционалот „A акко B“ ги корсти речениците A и Б, и го опишува соодносот помеѓу состојбата A и состојбата B. Наспроти тоа „A е логички еквивалентно на B“ спомнува две реченици: го опишува односот помеѓу двете реченици, а не помеѓу она што го тие опишуваат.
Ана Чапман
На 27 јуни 2010 агенти на US Marshals Service ја уапсиле Чапман заедно со уште девет лица осомничени како агенти на шпионска мрежа која работи за руската Служба за надворешно разузнавање. Против членовите на групата биле покренати обвиненија за извршување на разузнавачки активности во корист на странска држава, а не за шпионажа, бидејќи не било утврдено дали тие добиле пристап до доверливи информации. Откако биле признаени за виновни, вклучувајќи ја и Чапман, тие биле разменети против четворица руски државјани, тројца од кои имале односно одржувале казни за шпионажа во Русија, врз основа на постигнат договор за размена на затвореници меѓу САД и Русија.
Ако и само ако
Философско толкување
Разликата е збунувачка, и заради неа многу филозофи имаат заскитано. Се разбира така е кога A е логички еквивалентно на Б, „A акко B“ е точно. Но спротивното не држи. Да ја видиме реченицата:
Ана Чапман
По ослободувањето Чапман изразила намера да се пресели повторно во Лондон, но британските власти во меѓувреме презеле постапка за поништување на британското државјанство, и објавувиле дека Чепмен нема да биде добредојдена на британска територија. По ова, таа се заминала во родниот Волгоград, а подоцна започнала со работа во "Фондсервисбанк" како советник на претседателот на одборот Александар Воловик, добивајќи поддршка "за својот културологичен проект за апсорбирањето на вселенскиот простор".
Ако и само ако
Философско толкување
Јасно е дека не постои логичка еквиваленција помеѓу двете половина на овој конкретен бикондиционал.
Ана Чапман
Во декември 2010 Чапман била назначена за во советот на младите сили на Единствена Русија. Според организацијата, таа "ќе биде ангажирана во едукација на младите луѓе". На 21 јануари 2011 година, Чапман започнала да води неделно телевизиско шоу во Русија.
Ако и само ако
Дефиниции
Кај филозофијата и логиката, „акко“ се користи за означување на дефиниции, бидејќи дефинициите би требало да бидат универзално квантифицирани бикондиционали.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Оптичари
'''Св. Архангел Михаил''' — црква во битолското село Оптичари, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен на источниот крај на селото. Подигната е на почетокот на XIX век. Живописана е во 1838 година од истакнатиот зограф Јован Михаил. На зографскиот натпис тој вели дека се преселил од влашкото епирско село Кионат (Хионадес) во битолско Трново.
Награда „Стале Попов“
Стале Попов претставува награда, највисоко прозно признание што го доделува Друштвото на писателите на Македонија воспоставена во 1975 година. Таа го носи името на еден од најголемите македонски писатели - Стале Попов и се доделува за најдобра прозна книга објавена во претходната година. Традиционално се доделува заедно со другите три награди на ДПМ на 13 февруари секоја година на денот на основањето на друштвото.
Елизабета Баварска
Елизабета Баварска (24 декември 1837 – 10 септември 1898) — царица на Австрија и кралица на Унгарија, како сопруга на Франц Јосиф I. Како таква таа имала и титули, како Кралица на Чешка, Кралица на Хрватска и други. . Од нејзината рана возраст, семејството и пријателите ја викале „Сиси“. Иако Елизабета имала ограничено влијание врз Австроунгарската политика, таа има прераснато во историска икона. Се смета дека Елизабета не била конформист и се противела на конвенционалните дворски протоколи, а во исто време, таа била и трагична фигура.
Војвотка во Баварија
Елизабета се родила во Минхен, Баварија како Војвотката Елизабета Амали Еугени од Баварија. Таа била четвртото дете на Војводата Максимилијан Јосиф од Баварија и Принцезата Лудовика од Баварија. Нејзиниот семеен дом бил замокот Посенхофен. Уште во детските години, Сиси се однесувала либерално, бегајќи од часовите за да го јава својот коњ. Во 1853 година, Елизабета ја придружувала мајка ѝ и 18-годишната сестра, Војвотката Хелена, на патот кон одморалиштето Бад Ишл во Горна Австрија. Мајка ѝ се надевала дека Хелена ќе го привлече вниманието на нејзиниот прв братучед по мајка, 23-годишниот Франц Јосиф, тогашен цар на Австрија. Наместо тоа, Франц Јосиф ја одбрал 15-годишната Елизабета и тие се венчале една година потоа во Виена, во црквата Св. Августин, на 24 април 1854 година.
Кралица и царица
На возраст од шеснаесет години, Елизабета се мачела да се привикне на строгиот код на однесување во Хабсбуршкиот дворец. На царот му родила три деца во краток период: Надвојвотка Софи од Австрија (1855–1857), Надвојвотка Жизел од Австрија (1856–1932), и несудениот принц Рудолф (1858–1889). Притоа, веднаш по раѓањето на ќерките, мајката на царот ги одделила децата од Сиси за да го спречи нејзиното влијание врз воспитувањето на децата. Во 1857 година, се случила трагедија: Елизабета, наспроти советите на докторите, ги зела двете ќерки на одмор во Унгарија. Двете девојки биле заболени од дијареја, но иако Жизел брзо се опоравила, нејзината постара сестра Софи подлегнала на болеста и умрела на возраст од две години. Смртта на првото дете ја прогонувала целиот живот и создал траен јаз меѓу неа и нејзиниот сопруг, кој постепено растел како што бракот полека им пропаѓал. Во 1860 година, Елизабета заминала од Виена откако добила белодробно заболување, за кое подоцна се мислело дека е психосоматско. Зимата ја поминала во Мадеира и се вратила во Виена откако ги посетила Јонските острови. Веднаш потоа, таа повторно се разболела и се вратила на Крф. Во 1867 година, националната побуна во Хабсбуршката монархија, предизвикана од бунтовници од Унгарија, довела до основањето на Австроунгарската двојна монархија. Елизабета секогаш имала симпатии кон унгарската кауза. Во 1857 година, таа за првпат ја посетила Унгарија, заедно со сопругот и со двете ќерки, и веднаш почувствувала приврзаност кон земјата, така што почнала да се залага за правата на Унгарците во рамките на монархијата. Во тоа време, таа имала влијание врз својот сопруг и го убедувала да ги аболицира италијанските и унгарските политички затвореници. Исто така, благодарение на неа, Андраши станал унгарски премиер, а таа започнала да го учи унгарскиот јазик.
Смирена и вратена кај нејзиниот отуѓен сопруг, таа му се придружила на Франц Јосиф во Будимпешта, каде во 1867 година се случило нивното крунисување, а тие добиле имот во близината на Будимпешта. По смирувањето на империјалната двојка, Елизабета го родила нивното четврто дете, Надвојвотката Мари Валери (1868–1924). Потоа, таа се вратила на нејзиниот поранешен живот на неуморно патување низ Европа. На Елизабета ѝ било забрането некакво поголемо влијание врз одгледување на нејзините постари деца; ги одгледала нивната маќеа и тетка, Принцеза Софи од Баварија, која честопати ја нарекувала Елизабета „смотана млада мајка“. Оттука, Елизабета започнала живот полн со патувања и малку го гледала своето дете. Посетувала локации како Мадеира, Унгарија, Англија и Крф. Во Крф, по смртта на синот, таа почнала да гради палата која ја нарекла Ахелион, по Хомеровиот херој Ахил од Илијадата. По смртта, таа градба била купена од германскиот цар Вилхелм II. Подоцна, зградата била купена од Грција и била претворена во музеј. Сиси била позната по нејзината убавина. Весниците објавувале написи за нејзиниот моден стил, исхраната и физичките вежби, страста за јавање коњи и за нејзините љубовници, иако не постојат дефинитивни докази дека имала љубовни врски. Таа многу внимавала на изгледот и трошела многу време да си ја зачува убавината. Честопати купувала во модната куќа „Antal Alter“ во Будимпешта (сега Alter és Kiss). По смртта на ќерката, за време на повремените депресии, таа престанала да се храни во нормални количини и ретко вечерала со семејството. Нејзината цел била да не надмине 50 килограми, а кога ќе се случело тоа, таа применувала строг пост. Во однос на физичката активност, Сиси обожавала да јава и тоа го правела секој ден по неколку часа. Во својот дом и на своите имоти барала да се постават сала за вежбање и многу огледала за да може да ги следи и поправа своите чекори. Во последните години од животот, таа почнала да вежба и мечување. Сиси била особено позната по долгата и бујна коса, која ја одржувала со повеќечасовни третмани со ароматични масла. Исто така, таа била полиглот: зборувала англиски, француски, унгарски и грчки.
Царицата пишувала поезија („Nordseelieder“ и „Winterlieder“, обете инспирација од нејзиниот омилен германски поет, Хајнрих Хајне). Бидејќи во поезијата внесувала фантазија, себеси се нарекувала Титанија, Шекспировата Самовилска Кралица. Повеќето од нејзината поезија е поврзана со нејзините патувања, со класични грчки и романтични теми и со иронични коментари за Хабсбуршката династија. Во тие години Елизабета интензивно студирала древен и модерен грчки јазик, и се заокупирала со „Илијада“ и „Одисеја“ на Хомер. Бројни грчки предавачи, како Маринаки, Христоманос и Баркер, ја придружувале царицата на нејзините долги прошетки.
Во 1889 година, животот на Елизабета бил растресен од смртта на нејзиниот единствен син. Триесетгодишниот Принц Рудолф и неговата млада љубовница Баронка Мари Вецера биле пронајдени мртви; истрагата сугерирала дека станува за убиство-самоубиство. Скандалот е познат како инцидентот Маерлинг, според ловџиската викендичка на Рудолф во Долна Австрија, каде биле пронајдени нивните тела. Сензационалната смрт на Рудолф го зголемила јавниот интерес за Елизабета, и таа продолжила да биде еден вид икона и сензација. Носела долг црн фустан кој можел да се закопчува до вратот, бел парасол направен од кожа и кафен вел со кој го криела лицето од љубопитните.
Елизабета поминала кратко време со сопругот во главниот град на Австрија, Виена. Нивната комуникација се зголемила во последните години, аодносот им прераснал во топло пријателство. На нејзиниот царски пароброд „Мирамар“, царицата Елизабета често патувала низ Средоземното Море. Нејзините омилени места биле ‘Ртот Мартин на француската ривиера; езерото Женева во Швајцарија; Бад Ишл во Австрија, каде империјалната двојка ги поминувала летата; и Крф. Царицата посетувала и земји во кои ниедна северна благородничка не одела во тоа време: Португалија, Шпанија, Мароко, Алжир, Малта, Турција и Египет.
Атентат
На 10 септември 1898, во Женева, Елизабетa, која имала 60 години, била прободена во срцето со остра турпија од анархистот Лујџи Лукени. Кога ја нападнал, таа пешачела долж променадата на езерото Женева со нејзината придружничка, Баронеса Штарај, пред да се качи на паробродот „Genève“. Сепак, таа се качила на бродот, несвесна за сериозноста на нејзината состојба. Крварејќи до смрт од убодот во срцето, Елизабета прашала „Што ми се случи?“ Силниот притисок од нејзиниот корсет го спречувал крварењето сè додека не ѝ го отстраниле. Имено, нејзиниот атентатор се надевал дека ќе убие некој принц од Куќата на Орлеан, и откако не успеал да го пронајде, ја убил Елизабета. Лукени подоцна изјавил: „Сакав да убијам некој кралски член. Не ми правеше разлика кој“. Царицата била закопана во Царската гробница во центарот на Виена. Откако дознал за смртта на својата сопруга, Царот наводно прошепотил: „Никогаш нема да дознае колку ја сакав“.
Наследство
Во 1988 година, историчарката Брижит Хаман ја напишала „Колебливата царица“, биографија за Елизабета, будејќи го интересот за сопругот Франц Јосиф. За разлика од претходните отсликувања на Елизабета како еднодимензионална бајка за принцеза, Хаман ја отсликала како горчлива, несреќна жена полна со самопрезир и разни емоционални и ментални нарушувања. Сликата на Хаман открива нови страни во легендата за Сиси и ја контемплира улогата на жените во политиките и династиите од високи нивоа. Денес, бројни туристи ги посетуваат местата што ги популаризирала Елизабет, во Австрија и во странство: апартманите во Хофбург и палатата Шенбрун во Виена; империјалната вила во Ишл, Ахелион на Крф, која ја изградила во 1890 година, веднаш по смртта на синот; и летната резиденција во Годоло, Унгарија.
Елизабета повеќе ја сакала Унгарија од Австрија и се опкружувала со унгарски придружнички; особено била блиска со Мари Фестетикс и Ида Френечи. Инсистирала нејзините помошници да зборуваат унгарски, јазик кој таа го зборувала течно. Еден од нејзините најблиски пријатели бил грофот Андраши, кој подоцна станал министер за надворешни работи на Франц Јосиф. Оттука, неколку места во Унгарија се именувани по неа: две општини во Будимпешта, Ержебетварош и Пестержебет; како мостот Ержебет. Во 1998 година, Џералд Бланшар ја украл „Ѕвездата Сиси“, дијамантско и бисерно парче накит кое ѝ припаѓало на Елизабета од Баварија од палатата Шенбрун во Виена.
Театар и музика
Фриџ Крајслер ја компонирал комичната оперета „Sissi“, чија премиера се одржала во Виена, во 1932 година. Либретото било напишано од Ернст и Хуберт Маришка, со оркестрации од Роберт Расел Бенет. Во 1936 година, „Columbia Pictures“ го снимила филмот „The King Steps Out“, режиран од Јозеф фон Штернберг, со главна улога на оперската дива Грејс Мур и Франшо Тоне. Во 1943 година, Жан Кокто напишал драма за замислена средба меѓу Елизабета и нејзиниот атентатор, „L'Aigle à deux têtes“; премиерата на оваа драма била во 1946, а таа била снимена како филм во 1948 година. Филмот на Антониони од 1981 година, „Мистеријата на Обервалд“, е заснована директно врз драмата на Кокто.
Кенет Мекмилан во неговиот балет, „Mayerling“ (1978), ја отсликал Елизабета во pas de deux со нејзиниот син Принц Рудолф, централниот карактер во балетот. Во 1992 година, мјузиклот „Елизабет“, се прикажал премиерно во „Theater an der Wien“ во Виена. Напишан од Михаел Кунце (либрето, текст) и Сливестер Левај (музика), тој е веројатно најмрачниот портрет на животот на царицата, отсликувајќи ја Елизабета како носи физичка манифестација на смртта со неа кога дошла во империјалниот дворец, со што ја уништила Хабсбуршката династија. Главната улога во премиерата е одиграна од холандската пејачка Пија Доувес. Во 1993 година, француската балерина Силви Гиљем се појавила во „Sissi, l'impératice anarchiste“, со кореографија од Морис Бежар.
Во земјите од германското говорно подрачје, името на Елизабета честопати се поврзува со трилогија од романтични филмови за нејзиниот живот режирани од Ернст Маришка и со тинејџерската ѕзвезда Роми Шнајдер: Триве филма, реставрирани, се прикажуваат секој божиќ на австриски, германски и француски телевизии. Многу имаат помогнато околу создавањето на митот за Елизабета. Поскратена верзија синхронизирана на англиски е издадена во 1962 под насловот „Засекогаш моја љубов“. Во 2007, три германски филмови беа издадени со англиски превод како „Сиси колекција“. Шнајдер ја мразела улогата, тврдела дека само по неа ја препознаваат. Подоцна се појавила како пореалистичната и фасцинантна Елизабета во „Лудвиг“ на Лукино Висконти, филмот од 1972 година за роднината на Елизабета, Лудвиг Втори од Баварија. Портретот за неа во овој филм е единствениот од нејзините улоги во кој е покажана дома.
Ава Гарднер ја глумела царицата во филмот „Маерлинг“ од 1968 година. Елизабета е тема и на германскиот филм од 1991 година, наречен „Сиси/Последна минута“ (оригинално “Sisi und der Kaiserkuß“, „Сиси и бакнежот од царот“). Во филмот глуми француската глумица Ванеса Вагнер како Сиси, Нилс Таверниер како Франц Јосиф и Соња Кирхбергер како Нене. Во филмската верзија на Ендрју Лојд Вебер, „Фантомот на операта“, карактерот Кристина носи фустан инспириран од портретот на Елизабета од Австроунгарија од Франц Ксавиер Винтерхалтер. Во 2007 година, германскиот комичар и режисер Михаел Хербиг ја издал компјутерската анимирана пародија заснована на Елизабета со наслов Lissi und der wilde Kaiser („Лиси и дивиот цар“).
Телевизија
Во 1974, Елизабета била претставена во британската телевизиска серија „Падот на орлите“. Даен Кин ја глумела малата Елизабета, а Рејчел Гарни ја играла Елизабета за периодот на смртта на принцот Рудолф. Главната мистерија во ТВ адаптацијата во 1992 на „Скршеното огледало“ на Агата Кристи се концентрира околу снимањето фиктивен филм за Елизабета. Глумицата која ја игра царицата е Клер Блум. Слично, во една од епизодите од австриските ТВ серии Kommissar Rex, (1994) за полициското куче кое ги решава случаите на неговиот господар полициски-инспектор, митот за Сиси фигурира во главната фабула. Оваа епизода, тринаесетта од петтата сезона на серијата (и последната од таа сезона), е именувана како „Сиси“. Фиктивните детски години на Елизабет се прикажан во детската серија од 1997, „Принцезата Сиси“. Ариел Домбасле во телевизискиот филм од 2004 година, L'impératrice rebelle, ја глуми Сиси во последните пет денови од нејзиниот живот. Санда Чекарели ја игра постарата Елизабета во ТВ драматизацијата од 2006 во околу инцидентот Маерлинг, во „Крунисаниот Принц“. Нејзиниот син и нејзиниот љубовник се глумени од Макс фон Тун и Виторија Пукини. Во декември 2009 година се појавила мини-серијата продуцирана со германско, австриско и италијанско партнерство, со Кристиана Капотанди како Елизабета и Дејвид Рот како царот Франц Јосиф.
Книжевни дела
Елизабета се појавува како значаен карактер во новелата Spangle на Гери Џенингс во 1987 година. Новелата делумно се однесува на циркусот кој патува низ Европа на крајот од 19 век и ги отсликува интересите на историската Елизабета за циркуси и опасни јавања. Нејзината приказна ја има инспирирано книгата за деца од 2003 година, „Кралскиот дневник: Елизабета, Принцезата невеста“.
Штафштет
Штафштет (Stafstedt) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Елизабета Баварска
Музика
Албумот на холандската пејачка Петра Бергер, Eternal Woman, ја вклучува песната „If I Had a Wish“, песна за Елизабета. Во 2010 година, шкотската фолк-група „Вашингтон Ирвинг“ издала песна со наслов „Сиси“ на нивниот прв албум „Little Wanderer, Head Thee Home“ кој ги опишува некои од главните инциденти во животот на Елизабета од перспектива на љубоморен љубовник.
Космос-1505
Космос-1505 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 октомври 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1505 бил воен сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 356.
Факултет за безбедност - Скопје
Факултетот за безбедност формиран е во 1977 година во состав на Центарот за образование на кадри за безбедност и општествена самозаштита (ЦОКБОС). Долги години по формирањето факултет претставува единствена високообразовна институција на територијата на поранешна Југославија со намена да едуцира кадри за потребите како на полицијата/ОВР, така и на безбедносните структури во целина.
Откако во 2003 г. беше донесен посебен Закон за Полициска академија со кој е возобновена институцијата, беше формирана матична комисија која со успех ги заврши подготвителните активности за започнување со работа на новата институција  во која факултетот беше интегрален дел. Воедно Полициската академија стана рамноправна членка на Универзитетот „Св. Климент Охридски“ во Битола.
Во септември 2008 година, Полициската академија се трансформира во две посебни институции. Една од нив е Факултетот за безбедност кој продолжи да функционира како правен наследник на Полициската академија и како организациска единица на Универзитетот од Битола.
Факултетот за безбедност се наоѓа 15 км југоисточно центарот од Скопје, во близина на населбата Колонија Идризово во рамките на општина Гази Баба.
= Прв циклус студии =
ОУ „Рилиндија“ - Вејце
„Рилиндија“ — основно училиште во Вејце, Општина Тетово.
Факултет за безбедност - Скопје
= Трет циклус студии = БЕЗБЕДНОСТ
= Библиотека = Библиотеката на Факултетот за безбедност во Скопје се наоѓа во објект со вкупна површина од 400 м2, а располага со депо за книги ( 8 850 наслови ), фотокопирница со скриптара, работна просторија, читална ( со 50 места ) и компјутеризирана читална. Во компјутизираната читална студентите имаат на располагање над 30 компјутери поврзани на интернет.
Во библиотеката на Факултет за безбедност, студентите имаат пристап до: над 1000-ници домашни и странски книги од областа на безбедноста, учебници, научни и стручни книги како дел од Програмата на Владата на Република Македонија за преведување на 500 стручни книги и учебници од кои се учи на врвните, најдобрите и најреномираните универзитети во САД и Европската Унија, речници, водичи, енциклопедии и др.
= Соработка =
Меѓуинституционална соработка
Согласно Правилникот за начинот и условите за организирање на практична настава за студентите („Сл. весник на РМ“, бр. 120/10) се организира и спроведува практична настава за студентите од Факултетот за безбедност - Скопје. Со интерна одлука, за спроведувањето на практичната настава е назначен ментор, а за спроведената практична настава студентите добиваат потврди врз основа на кој им се пресметуваат и заведуваат кредити во уверенијата за завршено високо образование. Практичната настава се спроведува во повеќе државни органи и институции организирано по групи за студентите од сите академски години.
1.	Полициски станици (според местото на живеење на студентот) при Министерство за внатрешни работи;
2.	Управа за финансиска полиција лоцирана во Скопје;
3.	Регионални центри на Царинската управа на Република Ракедонија;
4.	Управата за финансиско разузнавање (поранешна Управа за спречување на перење пари и финансирање тероризам);
6.	Црвен крст на Р.Македонија;
7.	Национален координативен центар за гранично управување при Владата на Р.Македонија;
8.	Регионален центар за миграции, азил и бегалци (MARRI RC), лоциран во Скопје;
9.	Републичкиот совет за безбедност во сообраќајот на патиштата; и
10.	ЈНУ „Хидробиолошки институт“ од Охрид.
Интеруниверзитетска соработка
1.	Криминалистичко-полициската академија од Белград (Србија)
2.	Универзитетот од Нови Пазар (Србија)
3.	Полициската академија „Aleksandu Ioan Cuza“ од Букурешт (Романија)
4.	Универзитетот во Белград (Србија)
5.	Академија на „МВР на Р. Бугарија“ од Софија (Бугарија)
6.	Факултет за безбедносни науки од Љубљана (Словенија)
Воедно, Факултетот за безбедност е членка на Асоцијација на Европски полициски колеџи (AEPC) и има соработка со Европски полициски колеџ (CEPOL) врз основа на кандидатскиот статус за членство на Репубилка Македонија во ЕУ.
= Издавачка дејност = Зборници на Факултетот
Годишници на Факултетот
= Активности =
Либштет
Либштет (Liebstedt) — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од општината Илмтал-Вински Пат.
1019
1019 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1019 година од новата ера, 19. од вториот милениум, 19. од XI век и последна од 1010-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6527 и 6528 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5769 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4779 и 4780 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1772.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1019 година се протега во 3655 и 3656, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3715 и 3716 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1562. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 409 и 410 исламска година.
Рајнсдорф
Рајнсдорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Калбуџилар
Калбуџилар или Калпуџилар — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Канарски Острови
Канарските Острови (шпан. Islas Canarias) претставуваат африкански архипелаг во Атлантскиот Океан под управа на Шпанија. Архипелагот се состои од седум поголеми, два помали и неколку сосема мали острови од вулканско потекло, и се наоѓа на околу 100 км од африканскиот брег.