cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Венерина муволовка
Откритие
Карл Линеј на 23 септември 1768 година, го опишал растението и го предложил неговото англиско име Venus's Flytrap и научното име. Dionaea muscipula.
Пјауи
Пјауи (Piauí) е една од 26-те сојузни држави во Бразил. Се наоѓа во североисточниот дел на државата, главен град е Тересина. Во Баја живеат 3,160,748 жители и зафаќа површина од 251,529 км2.
Венерина муволовка
Опис
Венерината муволовка е мало растение чија структура може да се опише како розета од четири до седум листови, кои произлегуваат од кратко подземно стебло, кое всушност има облик на светилка. Секое стебло достигнува максимална големина од околу три до десет сантиметри, во зависност од годишното време; подолги листови со робусни стапици обично се формираат по цветањето. Замките за муви кои имаат повеќе од седум лисја се колонии формирани од розети кои се поделени под земјата. Лисната плоча е поделена на два региони: рамна, во облик на срце, способна за фотосинтеза, и пар завршни лобуси кои ја формираат замката. Горната површина на овие лобуси содржи црвени антоцијанински пигменти и нејзините рабови лачат слуз. Лобусите покажуваат брзи движења на растенијата, се затвораат кога се стимулираат од „плен“. Механизмот за фаќање се исклучува кога пленот контактира со еден од трите влакненца кои се наоѓаат на горната површина на секој од лобусите. Механизмот е толку високо специјализиран што може да направи разлика помеѓу живиот плен и дразбите што не се плен, како што се капките дожд што паѓаат; две влакна за активирање мора да се допрат последователно во рок од 20 секунди една од друга или едно влакно да се допре двапати брзо едноподруго, при што лобусите на стапицата ќе се затворат, обично за околу една десетина од секундата. Рабовите на лобусите се реси со крути испакнатини или трепки слични на влакна, кои се спојуваат и спречуваат бегство на големиот плен. Овие трепки и влакната за активирање (исто така познати како чувствителни влакна) се веројатно хомологни со пипалата кои се наоѓаат кај росичките кои припаѓаат во истата фамилија.
Растението има и цвет на врвот цветна дршка долга околу 15 cm. Цветот се опрашува од различни летечки инсекти.
Живеалиште
Венерината муволовка се наоѓа во средини сиромашни со азот и фосфор, како што се мочуриштата и влажните савани. Таа е мала по раст, бавно расте, може да толерира оган и зависи од периодично горење за да ја потисне конкуренцијата. Преживува во влажни песочни и тресетени почви. Иако е успешно одгледувана на многу места низ светот, таа природно се наоѓа во крајбрежните мочуришта на Северна и Јужна Каролина во Соединетите Држави, особено на 100 km полупречник на Вилмингтон, Северна Каролина. Едно такво место е Зеленото мочуриште во Северна Каролина. Исто така, се чини дека има одомаќинета популација на Венерината муволовка во северна Флорида, како и воведена популација во западен Вашингтон. Сиромашна почва со хранливи материи е причината поради која растението се потпира на такви сложени замки: пленот од инсекти обезбедува азот за формирање на белковини. Тие поднесуваат благи зими, а венерините муволовки кои не поминуваат низ период на зимско мирување ќе ослабат и ќе умрат по одреден временски период.
Распространување
Dionaea muscipula природно се јавува само долж крајбрежната рамнина на Северна и Јужна Каролина во САД, со сите познати моментални локации во рок од 90 km од Вилмингтон, Северна Каролина. Истражувањето од 1958 година на примероци од хербариуми и стари документи открило 259 локации каде што историскиот запис го документирал присуството на D. muscipula, во 21 држава во Северна и Јужна Каролина. Почнувајќи од 2019 година, се сметаше за исчезнат во Северна Каролина во внатрешноста на Мур, Робесон и Леноар, како и во крајбрежните делови на Чарлстон и Џорџтаун во Јужна Каролина. Преостанатите популации постојат во Северна Каролина во Бофор, Крејвен, Памлико, Картерет, Џонс, Онслоу, Даплин, Пендер, Њу Хановер, Бранзвик, Колумбус, Блејден, Сампсон, Камберленд и Хок, и во Јужна Каролина во округот Хори.
Популација
Едно големо истражување во 2019 година, спроведено од Програмата за природно наследство на Северна Каролина, изброи вкупно 163.951 поединечни венерини муволовки во Северна Каролина и 4.876 во Јужна Каролина, проценувајќи дека вкупно 302.000 единки останале во дивината во нејзиниот природен опсег. Ова претставува намалување за повеќе од 93% од проценката од 1979 година од приближно 4.500.000 единки. Студијата од 1958 година открила 259 потврдени постоечки или историски места. Од 2016 година, имало 71 познато место каде растението можело да се најде во дивината. Од овие 71 местоположба, само 20 биле класифицирани како со одлична или добра долгорочна одржливост. Повеќето месојадни растенија селективно се хранат со специфичен плен. Овој избор се должи на расположливиот плен и видот на стапицата што ја користи организмот. Кај венерината стапица, пленот е ограничен на бубачки, пајаци и други ползечки членконоги.
Механизам на заробување
Венерината муволовка е една од многу малата група на растенија способни за брзо движење, како што е Mimosa pudica.
Механизмот со кој стапицата се затвора вклучува сложена интеракција помеѓу еластичноста, тургорниот притисок и растот. Замката се затвора само кога има две стимулации на влакната на активирањето; ова е за да се избегне ненамерно активирање на механизмот од прашина и други отпадоци што се пренесуваат од ветерот. Во отворена, „несопната“ состојба, лобусите се конвексни (свиткани нанадвор), но во затворена состојба, лобусите се конкавни (формирајќи празнина). Брзото превртување на оваа бистабилна состојба е она што ја затвора стапицата, но механизмот со кој тоа се случува сè уште е слабо разбран. Кога влакната за активирање се стимулираат, се генерира дејствен потенцијал (најчесто вклучува јони на калциум - видете калциум во биологијата ), кој се шири низ лобусите и ги стимулира клетките во лобусите.
Варење
Ако пленот не може да избега, тој ќе продолжи да ја стимулира внатрешната површина на лобусите, а тоа предизвикува дополнителен одговор на растот што ги принудува рабовите на лобусите заедно, на крајот херметички затворајќи ја стапицата и формирајќи „стомак“. Ослободувањето на дигестивните ензими е контролирано од хормонот јасмонска киселина, истиот хормон кој предизвикува ослободување на токсини како одбранбен механизам против тревопасни животни кај немесојадните растенија. (Види Еволуција подолу) Откако ќе се активираат дигестивните жлезди во лобусите на листот, варењето се катализира од ензимите на хидролаза кои се излачуваат од жлездите. Еден од овие ензими вклучува GH18 хитиназа, која го разградува егзоскелетот на заробените инсекти што содржи хитин. Синтезата на овој ензим започнува со најмалку 5 дејствени потенцијали, кои ќе ја стимулираат транскрипцијата на хитиназата.
Процесот трае околу десет дена, по што пленот се сведува на лушпа од хитин. Замката потоа се отвора повторно и е подготвена за повторна употреба.
Еволуција
Јадењето месо кај растенијата е многу специјализиран облик на „хранење“ со листови и е прилагодување која се наоѓа кај неколку растенија кои растат во почва сиромашна со хранливи материи. Месојадните стапици биле природно избрани за да им овозможат на овие организми да ги надокнадат недостатоците на хранливи материи во нивните сурови средини и да компензираат за намалената корист од фотосинтезата. Филогенетските студии покажаа дека ваквиот начин на функционирање кај растенијата е вообичаена адаптација во живеалиштата со изобилство сончева светлина и вода, но со малку хранливи материи.
Одгледување
Растенијата може да се размножуваат со семе, а потребни се околу четири до пет години за да достигнат зрелост. Почесто, тие се размножуваат со клонална поделба во пролет или лето. Венерините стапици може да се размножуваат и ин витро со помош на култура на растително ткиво. Повеќето растенија кои се наоѓаат на продажба се произведени со овој метод, бидејќи ова е најисплатливиот начин за нивно размножување во голем обем. Без оглед на користениот метод на размножување, растенијата ќе живеат од 20 до 30 години доколку се одгледуваат во соодветни услови.
Заштита
Иако широко се одгледува за продажба како домашно растение, D. muscipula се соочува со значително намалување на популацијата во дивината. Населението во неговиот роден опсег се проценува дека е намалено за 93% од 1979 година.
Статус
Службата за риби и диви животни на САД не посочи временска рамка за да го заврши својот тековен преглед на Dionaea muscipula. Законот за загрозени видови одредува двегодишен временски рок за преглед на видовите. Сепак, процесот на наведување на видовите во просек трае 12,1 година.
Закани
Венерината стапица се наоѓа само во дивината во многу специфичен сет на услови, барајќи рамно земјиште со влажни, кисели, сиромашни со хранливи материи почви кои примаат целосно сонце и често горат при шумски пожари, и затоа е чувствителна на многу видови на нарушувања. Прегледот од 2011 година идентификуваше пет категории на закани за видот: земјоделство, изградба на патишта, употреба на биолошки ресурси, модификации на природните системи (одводнување и сузбивање пожар) и загадување (ѓубриво).
Губењето на живеалиштата е голема закана за видот. Човечката популација на крајбрежните Каролина брзо се шири. На пример, округот Бранзвик, Северна Каролина, кој има најголем број популации на венерината муволовка, забележа пораст од 27% во неговата човечка популација од 2010 до 2018 година. Како што расте популацијата, станбениот и комерцијалниот развој и изградбата на патишта директно го елиминираат живеалиштето на растението, додека подготовката на местоположбата која повлекува ровови и одводнување може да ја исуши почвата во околните области, уништувајќи ја одржливоста на видот. Дополнително, зголемената рекреативна употреба на природните површини во населените места директно ги уништува растенијата со нивно дробење или искоренување.
Во алтернативната медицина
Екстрактот од венерината муволовка е достапен на пазарот како хербален лек, понекогаш како главна состојка на патентираниот лек наречен „Carnivora“. Според Американското здружение за заболени од рак, овие производи се промовираат во алтернативната медицина како третман за различни човечки заболувања, вклучително и ХИВ, Кронова болест и рак на кожата, но достапните научни докази не ги поддржуваат здравствените тврдења направени за екстрактот од венерината муволовка.
Рук’р
Рук’р (Rucăr) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 6.207 жители.
Наводи
Rucăr, Brașov Рукер (Брашов)
Ана Франк
Анелис Мари „Ана“ Франк (12 јуни 1929 - почетокот на март 1945) била германско девојче од еврејско семејство од градот Франкфурт којашто стекнала светска слава стекнала благодарение на своите дневници во кои ја опишала германската окупација на Холандија за време на Втората светска војна. Ана со своето семејство се преселила во Амстердам во 1933 година, откако нацистите дошле на власт во Нацистичка и се стремеле за окупација на Холандија која започнала во 1940. Откако убивањето на Евреите почнало да се зголемува од ден на ден, Ото Франк, таткото на Ана Франк во јули 1942 со семејството се криел во собите од неговата работна зграда. По две години групата којашто ја сочинувале и тие била пронајдена и испратена во концентрационите логори. Седум месеци по нејзиното апсење, Ана починала од тифус во концентрациониот логор Берген - Белзен во деновите кога умрела и нејзината сестра Маргот Франк. Нејзиниот татко Ото останал жив и успеал да се врати во Амстердам каде што ги нашол сочувани дневниците на својата ќерка кои подоцна биле објавени во 1947 година. Дневниците во својот оригинал се објавени на холандски јазик.
Дневникот којшто и бил даден на 13. роденден претставува хронологија на настаните од тој ден, па сè до 1 август 1944 година. Дневникот е преведен на многу јазици, а станал и многу популарен меѓу читателите. Стилот на којшто е напишан е добар, а темата на дневникот претставувала инспирација за повеќе филмови. Со својата слава, Ана Франк станала една од најчесто споменуваните личности од жртвите на Холокаустот.
Жаба (појаснување)
Жаба — водоземец од редот на безопашести водоземци.
Колудрје
Колудрје (словенечки: Koludrje) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Жаба (појаснување)
Освен тоа, поимот може да се однесува на:
Франкфуртска школа
Франкфуртската школа (германски: Frankfurter Schule) е школа на општествена теорија и филозофија делумно поврзана со Институтот за социјални истражувања на универзитетот Гете во Франкфурт, Германија. Училиштето првично било формирано за време на меѓувоениот период во Германија, и се состои од дисиденти кои не се согласувале со капиталистичките, фашистичките ниту комунистичките системи кои биле формирани за време на меѓувоениот период. Многу од овие теоретичари верувале дека традиционалната теорија не можела адекватно да го објасни турбулентиот и неочекуван развој на капиталистичките општества во дваесеттиот век. Критични и кон капитализмот и кон советскиот социјализам, нивните дела, укажале на можноста за алтернативен пат на социјален развој.
Критичка теорија и критика на идеологија
Работата на Франкфуртската школа не може да биде целосно сфатена без подеднакво да се разбираат целите и задачите на критичката теорија. Првично е наведено од страна на Макс Хоркхајмер во Традиционална и Критичка Теорија (1937), критичката теорија може да се дефинира како самосвесна општествена критика која се залага за промени и еманципација преку просветлување, и не се држи догматично кон сопствените доктрински претпоставки. Првобитната цел на критичката теорија била да го анализира вистинското значење на "владејачките разбирања" кои се произведуваат во буржоаското општество со цел да се покаже како тие ја мисрепрезентирале вистинската човечка интеракција во реалниот свет - и со тоа ја оправдувале или озаконувале доминацијата врз луѓето од страна на капитализмот. Беше обезбеден одреден вид на приказна (нарација) за да се објасни она што се случува во општеството, но приказната криеше колку што и откриваше. Франкфуртските теоретичари генерално претпоставувале дека нивната задача беше, главно, да ги протолкуват областите на општеството кои Маркс не ги протолкувал, особено во суперструктурата на општеството.
Хоркхајмер ја поставува критичката теорија како спротива на традиционалната теорија, која се однесува на теоријата во позитивистичкиот, научниот, или чисто набљудувачкиот начин - т.е. која произлегува од генерализации и "закони" за различни аспекти на светот. Согласувајќи се со учењата на Макс Вебер, Хоркхајмер тврди дека општествените науки се разликуваат од природните науки, и генерализациите не можат да бидат лесно направени врз основа на т.н. искуства, бидејќи разбирањето на "социјално" искуство самото по себе секогаш е обликувано од идеите кои се во самите истражувачи. Она што истражувачот не го реализира е дека тој е фатен во историски контекст во кој идеологиите го обликуваат размислувањето; со што теоријата ќе биде во согласност со идеите во умот на истражувачот отколку со самото искуство.
Одговарајќи на интензивирањето на отуѓувањето и ирационалноста во напреднатото капиталистичко општество, критичката теорија е една сеопфатна, историски само-рефлективна теоријата која ја критикува идеологијата, со цел истовремено да се објасни доминацијата и да ги покаже можностите за воведување на рационално, хумано и слободно општество. Франкфуртските теоретичари развиле голем број теории за економските, политичките, културните и психолошките структури на доминација на напреднатата индустриска цивилизација.
Критиката во марксистичката смисла значи преземање на идеологијата на општеството - на пример, верувањето во поединечната слобода или слободниот пазар во капитализмот - и критикувајќи ја со тоа што ќе се спореди со општествената стварност на тоа општество - на пример, социјалната нееднаквост и експлоатацијата.
Дијалектички метод
Хегел не се интересирал за размислувањата за иднината, според него филозофијата може да го разбере само она во ретроспективата. Така проучувањето на историјата е ограничено само на опис на минатите и сегашните реалности.
Ова беше жестоко критикувано од Маркс и на младите Хегелиани, кои тврделе дека Хегел отишол предалеку во одбраната на својата апстрактна концепција за "апсолутниот разум" и не успеал да ги забележи "вистинските" -т.е. непожелните и ирацоналните- услови за живот на работничката класа. Превртувајќи ја идеалистичката дијалектика на Хегел, Маркс ја напредна сопствената теорија за дијалектичкиот материјализам, тврдејќи дека "не е свеста на луѓето што го одредува нивното битие, туку, напротив, нивното социјално битие е тоа што ја одредува нивната свест." Марксовата теорија следи материјалистички закон на историјата и просторот, според кој развојот на производните сили се смета како примарен мотив за историските промени, и според кој социјалните и материјалните противречности својствени за капитализмот неизбежно ќе доведат до неговата негација - заменувајќи го капитализмот со нова рационална форма на општество: комунизмот.
Кога Маркс познато изјави во Тези за Фојербах дека "Филозофите само го толкуваа светот, на различни начини; поентата е да го променат", неговата вистинска идеја според Франкфуртските теоретичари била дека единствената важност на филозофијата е во тоа како ја известува акцијата. Франкфуртските теоретичари ќе се спротивстават на ова мислење, тврдејќи дека кога акцијата не успева, тогаш теоријата која ја предводела акцијата мора да се ревидира. На кратко, социјалистичката филозофска мисла мора да даде способност да се критикуват и "надминат" своите грешки. Иако теоријата мора да ја информира праксата, исто така праксата мора да има можност да ја информира теоријата.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Смилево (гробјанска)
Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Ѓорѓија) — гробјанска селска црква во демирхисарското село Смилево, сместена на неколку стотина метри пред селото, непосредно од десната страна од патот.
Ема Петерс
Таа глумела во ТВ-серии како „Бели лаги“, „Гушни ме“ „Момче-Машина“, Гротеско и Густафсон 3“.
Таларубиас
Таларубиас — општина во Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Според пописот од 2005 година (Национален статистички институт (INE)), општината има население од 3.216 жители.
NGC 2922
NGC 2922 — галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1884 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2922 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2922 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 36 м 52,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 37° 41' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 103°.
Други поделби
Проучување на NGC 2922 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27361. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2992. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1345.
Патент за софтвер
Поимот софтверски патент нема универзално прифатена дефиниција. Една од дефиниците предложена од Фондацијата за слободна информациска инфраструктура е дека софтверски патент е "патент на некоја изведба на компјутер реализирана со помош на компјутерска програма".
Во 2005 година, Европската канцеларија за патенти сугерирала дека софтверскиот патент е патент за компјутерска програма како што се алгоритми или компјутерски имплементирани бизнис методи кој немаат особен технички придонес.
Фондацијата за слободна информациска инфраструктура е анти-софтверскa група за патенти и материјал поврзан со нивната дефиниција на софтверски патенти и сугерира дека целта на дефиницијата е да се идентификуваат патенти што не треба да претставуваат прашање на политика.
Постои дебата за софтверски патенти до степен до кој софтверските патенти треба да бидат прифатени, ако и воопшто бидат одобрени. Некои од поважните прашања во врска со софтверските патенти се:
Историјат
Патент е збир на екслузивни права дадени од страна на државата на носителот на патентот за определен период на време, обично 20 години. Овие права се доделуваат на кандидатите за патенти во замена за нивното прикажување на пронајдоци. Откако ќе се додели патент во дадена земја, никој не може да го направи пак, да го користи, продава или да прави увоз/извоз, без дозвола на носителот на патентот. Дозволата е обично во форма на лиценца чии услови се поставени од страна на сопственикот на патентот.
Патентите имаат територијална природа. За да се добие патент, пронаоѓачите мора да поднесат пријава за патентот во секоја земја во која тие го сакаат патентот. На пример, одделни апликации мора да се поднесат во Јапонија, Кина, САД и Индија доколку барателот сака да добие патенти во овие земји. Сепак, постојат некои регионални канцеларии, како на пример Европската канцеларија за патенти (EPO), кои дејствуваат како наднационални тела и имаат моќ за доделување патенти кои потоа може да стапат во сила во земјите-членки, но исто така постои и меѓународна постапка за поднесување на една меѓународна пријава под Договорот за соработка за патенти, кој потоа може да доведе до патентна заштита во повеќето земји.
Овие различни земји и регионални канцеларии имаат различни стандарди за доделување патенти. Ова е особено точно за софтвер или компјутерски имплементирани пронајдоци, особено кога софтверот претставува спроведување на бизнис метод.
Ран пример на софтверски патенти
На 21 мај 1962 година, бил поднесен еден британски патент  "Компјутер наменет за автоматско решавање на проблеми од линеарното програмирање ". Пронајдокот бил сконцентриран на ефикасно управување со меморијата за симплекс алгоритам, и можел да се имплементира од страна на чист софтвер. Патентот бил доделен на 17 август 1966 година и се чини дека е еден од првите софтверски патенти.
САД
Канцеларијата за патенти и трговски марки во САД има издадено патенти што може да се наречат софтверски патенти уште од раните 1970-ти години.
Поради различниот третман на федералните права за патенти во различни делови на земјата, во 1982 година американскиот Конгрес создал нов суд кој треба да се занимава со патент случаи. По неколку историски одлуки од овој суд, од раните 1990-ти патентирањето на софтверот било добро воспоставено, и во 1996 година се издал конечниот компјутерски поврзан испитувачки водич кој наведува дека "практичната примена на компјутерски поврзан пронајдок е законско прашање. Ова барање може да се препознае од различно изразените забрани против патентирање на апстрактните идеи, законите на природата или природните појави ".
Последната експанзија на интернетот и е-трговијата доведе до тоа многу патенти да се применуваат и да се доделуваат за бизнис методи имплементирани во софтверот. Имало неколку успешни испитувања во САД, од кои некои се наведени во статијата за список на софтверски патенти.
Европа
Во рамките на земјите-членки на Европската унија, EPO и други национални канцеларии за патенти имаат издадено многу патенти за пронајдоци кои вклучуваат софтвер и Европската конвенција за патенти стапиле во сила кон крајот на 1970-тите. исклучува "програми за компјутери" од патентирање (член 52 (2)) до степен дека пријавата на патент се однесува на компјутеска програма (член 52 (3)). Ова се толкува да значи дека секој пронајдок кој не прави очигледен "технички придонес" или решава "технички проблем" на неочигледен начин се патентира дури и ако тој технички проблем е решен преку компјутерска програма.
Компјутерските имплементирани пронајдоци коишто само решаваат еден бизнис проблем со користење на компјутер, отколку технички проблем, се сметаат за непатентирачки поради недостаток на инвентивен придонес. Сепак, фактот дека пронајдокот е корисен во бизнисот не значи дека не е патентирачки, ако исто така, решава технички проблем.
Велика Британија
Законот за патенти во Велика Британија се толкува дека има ист ефект како оној на Европската конвенција за патенти, така што "програми за компјутери" се исклучени од патентибилноста до степен дека патентната пријава се однесува на компјутерска програма. Сегашниот законот во Велика Британија наведува дека изумот всушност ќе се смета за пронајдок ако дава придонес кој исто така е од техничка природа. Компјутерската програма што имплементира бизнис процес не е изум, но компјутерска програмата што имплементира индустриски процес може да биде.
Јапонија
Софтверските пронајдоци се патентираат. За да се квалификува како изум, сепак, мора да има "создавање на технички идеи со користење на закон на природата", иако ова барање е типично исполнето од страна на "конкретно реализирање на обработка на информации од страна на софтвер со користење на хардверски ресурси". За софтверски пронајдоци може да се сметаат пронајдоците што очигледно подразбираат: примена на операција позната во други области; додавање на попознати средства или замена со еквивалентни; имплементација на софтвер за функции, кои претходно биле извршени од страна на хардвер или систематизација на познати човечки трансакции.
Други земји
Во Индија, клаузулата за вклучување на софтверските патенти била поништена од страна на индискиот парламент во април 2005 година.
Во Австралија, чисти или апстрактни методи за водење бизнис не се сметаат за патентирачки, но ако методот се спроведува со користење на компјутер, го избегнува исклучувањето за бизнис методи.
Во Нов Зеланд компјутерските програми треба да бидат исклучени од патентибилноста според законот за патенти од 2010 г., но законот дозволува вградниот софтвер да може да биде патент.
Во Филипини, "шеми, правила и методи на вршење на ментални акти, играње игри или водење бизнис, како и програми за компјутери" не се патентираат според "законикот за интелектуална сопственост на Филипините."
Во Јужна Кореја, софтверот се смета за патентирачки и многу патенти насочени кон "компјутерски програми" се издадени. Решението од страна на Врховниот суд на Кореја открило дека патентите насочени кон автоматски превод во софтверски програми се валидни, а можеби и повредни од својот софтвер.
Во Јужна Африка, "програма за компјутер" е исклучена од признавање како патентирачки изум според делот 25 од Законот за Патенти.
Патентирачки предмет
Постои дебата за софтверски патент за тоа дали или не овие цели се постигнуваат со софтверски патенти.
Предлози
Барајќи да се најде рамнотежа, различни земји имаат различни политики за тоа каде треба да лежи границата меѓу патентирачкиот и не-патентирачкиот софтвер. Во Европа, голем број на различни предлози за поставување на граничната линија се поставени за време на дебатата во врска со предложените компјутерски имплементирани пронајдоци, од кои ниту еден не бил прифатлив. Два особено знајачни предлози за пречката која мора да помине за софтверот да се патентира вклучуваат:
Во САД, Бен Клеменс, гостин професор во институцијата Brookings, предложил дека патентите треба да се даваат само на пронајдоци кои вклучуваат физичка компонента која е сама по себе неочигледна.
Компатибилност
Постојат голем број на примери каде што патентирањето на стандардите за размена на податоци принудува друга програмска група да воведе алтернативен формат. На пример, PNG форматот бил во голема мера воведен за да се избегнат GIF патент проблемите, и Ogg и Vorbis за да се избегне MP3. Доколку се открие дека овие нови предложени формати се покриени од постоечките патенти, крајниот резултат може да биде голем број на некомпатибилни формати. Создавање на такви форми и нивно поддржување чини пари, создава непријатности на корисниците, па дури и се заканува да го подели интернетот во неколку делумно некомпатибилнипод-мрежи.
Преклопување со авторски права
Заштита со патентирање на авторски права претставува две различни средства за правна заштита со кои може да го покрива истиот предмет, како што се компјутерски програми, бидејќи секоја од овие две средства за заштита има своја цел.
Софтверот е заштитен како дело на литературата под Бернската конвенција за заштита на книжевните и уметничките дела. Ова му овозможува на создавателот да спречи друг субјект од копирање на програмата и генерално нема потреба да се регистрира кодот, со цел тој да биде заштитен со авторски права.
Патентите, од друга страна, им даваат на своите сопственици право да ги спречат другите да го користат изум, дури и ако тоа е независно развиен, и нема вклучено копирање. Всушност, една од најновите EPO одлуки Т 424/03 појаснува разлика, во која се наведува дека софтверот е патентирачки, затоа што тоа во основа е само технички метод извршен на компјутер, кој треба да се разликува од самата програма за извршување на методот.
Патентите ги покриваат основните методологии отелотворени во дадено парче софтвер, или функција за која софтверот е наменет да служи, независно од јазикот или кодот на софтверот. Заштита на авторските права спречува директно копирање на некои или сите делови од одредена верзија на софтверот, но не ги спречува другите автори од пишувањето на нивните сопствени мислења со основните методологии. Заштита на авторските права исто така може да се користи за да се спречи дадено множество на податоци да бидат копирани додека сè уште постои дозвола на авторот да ја задржи содржината како трговска тајна.
Слободен софтвер со отворен код
Постои дебата за патенти на софтвер во заедницата на слободен софтвер. Оваа дебата е предизвикана од прекинувањето на проекти од тип на слободен софтвер или софтвер со отворен код  кога сопствениците на патентните бараат лиценца, а неможат да платат или се понудени со услови кои проектот не може да ги прифати, бидејќи тоа е во конфликт со лиценцата за слободен софтвер во употреба.
Во 2005 година Sun Microsystems објавил дека тие создале портфолио од 1.600 патенти достапни преку некоја патентна лиценца наречена лиценца на заеднички развој и дистрибуција.
Јурисдикции
Софтверските патенти под мултилатерални договори:
Софтверските патенти според националните закони:
Судски спорови
Неколку успешни спорови покажуваат дека софтверските патенти се применливи во САД.
Слично и во Јапонија, софтверските патенти се успешно спроведени. Во 2005 година, на пример, Matsushita освоил судски спор за забрана на Justsystem, при нарушувањето на јапонски патент на Matsushita, софтвер за обработка на 2.803.236 зборови. Судот во Токио наредил Justsystem да ги повлече своите производи од пазарот.
Лиценцирање
Многу софтверски компании прават вкрстено лиценцирање на нивните патенти едни со други. Овие договори овозможувват секоја страна да ги практикува патентираните пронајдоци на другата страна без закана од тужење за патент. Microsoft, на пример, има склучено договори со IBM, Sun Microsystems, Siemens AG, Cisco, Autodesk. Способноста да се преговара за вкрстени договори за лиценцирање е главната причина што многу софтверски компании, вклучувајќи ги и оние што обезбедуват софтвер со отворен код создаваат патенти. Почнувајќи од јуни 2006 година, на пример, Red Hat развил патент портфолио од 10 издадени патенти во САД, 1 издаден европски патент, 163 во очекување да бидат издадени патенти во САД.
Други сопственици на патенти се во бизнисот на измислување на нови "компјутерски имплементирани пронајдоци", а потоа комерцијализирање на пронајдоците преку лиценцирање на патентите на другите компании кои ги произведуваат пронајдоците. На пример компанијата Walker Digital има генерирано големо патент портфолио од своите истражувачки напори, вклучувајќи го и основниот патент на Priceline.com. Американските универзитети, исто така, спаѓаат во оваа класа на патент сопственици. Тие колективно генерираат 1400000000 $ годишно преку лиценцирање на пронајдоци од сите области на технологијата, вклучувајќи го и софтверот.
Практиката за стекнување на патенти и лиценца е контроверзна во софтверската индустрија. Тоа е составен дел од бизнис моделот каде компаниите за лиценцирање на патент ги тужат прекршителите кои нема да ја земат лиценцата. Исто така, тие можат да ги искористат предностите на фактот дека многу компании ќе платат скромна радиодифузна такса (на пример од 100.000 американски долари до 1.000.000 $) за правата на сомнителен патент, наместо да ги плаќаат високите судски трошоци (2.000.000 $ или повеќе) за да демонстрираат на судот дека патентот е невалиден.
Енрике Моренте
Енрике Моренте Котело (25 декември 1942 – 13 декември 2010 година), познат како Енрике Моренте, бил фламенко пејач (на шпански, кантаор) и контроверзна фигура во светот на современото фламенко. По неговите почетоци, тој се втурнал во експериментализам, пишувајќи нови мелодии за канте (пеење фламенко) и џем со музичари од сите стилови, без да се откаже од своите корени во традиционалното фламенко пеење, кое продолжил да го негува и покрај критиките.
Биографија
Уште во тинејџерските години, Моренте заминал да живее во Мадрид за да започне професионална кариера како пејач. Таму можел да запознае некои стари мајстори како Пепе де ла Матрона и Бернардо ел де лос Лобитос, и учел колку што можел од нив. Пепе де ла Матрона покажал посебен интерес да го подучува младиот пејач. Во Мадрид почнал да пее во клубови за навивачи на фламенко. Во 1964 година, тој потпишал договор со Балетот де Мариенма, со кој потоа настапувал на шпанскиот павилјон на светскиот саем во Њујорк и во шпанската амбасада во Вашингтон. Подоцна тој учествувал на фестивалот на фламенко во Театро де лос Алказарес де лос Рејес Кристијанос, заедно со Хуан Талега, Фернанда и Бернарда де Утрера, Гаспар де Утрера, Томас Торе и Антонио Мајрена. Во текот на таа и следната година, тој исто така ги обиколил Европа и Јапонија со различни танцови фламенко компании.
Први снимки
Моренте за првпат ја снимил песната Канте фламенко во 1967 година со гитаристот Феликс де Утрера. Снимката добила специјална награда од Катедрата за Фламенкологија. Неговите први снимки покажале длабоко познавање на традиционалното фламенко, редок квалитет за пејачите од неговата генерација. Во овој период го остварил и својот прв контакт со гитаристот Маноло Санлукар, со кој соработувал во неколку наврати. Санлукар го придружувал на неговиот концерт во Атенео де Мадрид, кога за првпат фламенко пејач настапил во таа престижна културна институција.
Во 1971 и 1972 година, тој бил на турнеја во Мексико со гитаристката Парила де Херез и танчерката Ана Парила, турнеја која вклучувала негово претставување во Аудиториумот на Универзитетот на Америка и настапи во Линколн центарот (во кој настапил повторно во 1973) и Шпанскиот институт во Њујорк. Во 1972 година, тој бил награден и со Национална награда за фламенко пеење од Катедрата за Фламенкологија во Херес де ла Фронтера.
Подоцнежна работа
Во 1995 година тој се појавил во филмот на Карлос Саура Фламенко и ја снимил својата најконтроверзна снимка: Омега, заедно со алтернативната рок група Лагартија Ник, со учество на гитаристи како Томатито, Висенте Амиго, Хуан Мануел Канизарес и Мигел Кортес и перкусионисти како Тино ди Жералдо. Фламенко и панк рок се мешаат со песни од Леонард Коен и стихови од книгата на Федерико Гарсија Лорка „Поет во Њујорк“, заедно со традиционалните стихови на фламенко. Делото било изведено на Меѓународниот фестивал на Беникасим во 2008 година, под уметничкото име Моренте Омега кон Лагартија Ник (Антонио Аријас, Давид Фернандез, Лорена Енџуто и Хесус Рекуена).
Во декември 2010 година било објавено дека Моренте паднал во кома по операција на чир и дека бил прогласен за мозочно мртов. Починал во Мадрид на 13 декември 2010 година.
Космос-1892
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 октомври 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1600 килограми. Космос-1892 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 665 км, а најмалото на 633.
Кендрик Ламар
Кендрик Ламар Дакворт (англ. Kendrick Lamar Duckworth; роден на 17 јуни 1987) ― американски рапер и текстописец. Роден е во Комптон, Калифорнија, а неговите родители биле од Чикаго. Ламар својата кариера ја започнал како тинејџер и настапувал под уметничкото име К.Дот. Во 2005 година потпишал договор со продукциската куќа Top Dawg Entertainment (TDE).
Во 2009 година, Ламар одлучил повеќе да не го користи уметничкото име К.Дот и се определил за своето своето родено име. Истата година, Ламар заедно со своите колеги од продукциската куќа TDE: Џеј Рок, Аб-Сул и СкХулбој Кју ја формирале хип-хоп супергрупата Black Hippy. Во 2011 година, Кендрик Ламар го издал својот деби студиски албум Section.80. Албумот наишол на позитивни критики и на него се наоѓа неговиот деби-сингл „HiiiiPower“. Во 2012 година, Ламар потпишал договор за снимање со продукциската куќа од Др. Дре Aftermath Entertainment, спонзорирана од Interscope Records, и го објавил својот втор студиски албум Good Kid, M.A.A.D City. Албумот бил многу добро прифатен од критиката, а имал и комерцијален успех. На овој албум, покрај другите, се наоѓаат и песните: „Swimming Pools (Drank)“, „Backseat Freestyle“ и „Bitch, Don't Kill My Vibe“.
Посетата на Јужна Африка била инспирирација на неговиот трет студиски албум To Pimp a Butterfly (2015) во кој има џез елементи. Ова бил негов прв албум кој се искачил на прво место на Билборд 200. Истата година, со ремиксот на „Bad Blood“ од Тејлор Свифт, Кендрик Ламар за прв пат се искачил на врвот на Billboard Hot 100. Ламар, во неговиот четврти студиски албум Damn (2017) експериментирал со R&B, поп и психоделичен соул. Песната „Humble“ од овој албум била негова прва соло песна која се искачила на прво место, и станала прво некласично и неџез дело на кое му била доделена Пулицерова награда за музика. По четиригодишна пауза, Ламар го издал својот минималистички петти студиски албум Mr. Morale & the Big Steppers (2022). Кендрик Ламар, заедно со неговиот креативен партнер Дејв Фри е кооосновач на креативниот колектив PGLang, и режирале и продуцирале неколку музички спотови и филмови.
Кендрик Ламар има продадено преку 70 милиони плочи само во САД. Сите негови студиски албуми Здружението на музички сниматели на Америка (RIAA) ги сертифицирало со најмалку платинест тираж. За време на својата кариера, Кендрик Ламар има добиено бројни признанија, меѓу кои се и 14 Греми награди, Награда ЕМИ за ударен термин, две Американски музички награди, шест музички награди од Billboard, 11 МТВ Видео Музички Награди, Британска музичка награда и номинација за Оскар. Во 2015 година, Државниот сенат од Калифорнија на Ламар му ја доделил Наградата за икина на генерацијата. Тој се наоѓа на Time 100 и Forbes 30 Under 30 списоците. Три негови студиски албуми биле вклучени меѓу 500 најдобри албуми на сите времиња во рангирањето од Ролинг Стоун за 2020 година.
Полувреме на елиминација
Полувреме на елиминација (полувреме на излачување или биолошко полувреме) e време кое е потребно некоја материја (лек, радиоактивен елемент и друго) да ги изгуби половина од своите фармаколошки, физиолошки или радиолошки активности  (-{MeSH}- definicija). Во медицински контекст, полуживот исто така може да се опише како време кое е потребно на концентрација на супстанца во крвната плазма да се преполови.
Полувреме на елиминација е важен фармакокинетички параметар и обично се обележува како t1/2, a понекогаш и како -{b1/2}- да би се разликувал од времето на полураспад на радиоактивните елементи. Додека радиоактивните изотопи се распаѓаат по принципите на кинетиката, пак брзината на распадањето им е рамномерна, излачувањето на материјата од жив организам се заснова на многу покомплексни принципи, поради акумулација во ткивата, присуствата на активните метаболити, и интеракции со рецепторите, пак е многу потешко да зе измери.
Вода
Биолошкиот полуживот на водата во човек е околу 7 до 14 дена. Конзумација на големи количини на алкохол го редуцира биолошкиот полуживот на водата во тело. Тоа може да се користи за деконтаминација на луѓето кои се контаминирани со тритиумска вода (тритиум).
Алкохол
Отстранување на етанолот (алкохол за пиење) со помош на оксидација на алкохолна дехидрогеназа во црниот дроб е ограничено во човечкото тело. Поради таа причина отстранувањето на поголемите количини на алкохол од крвта може да следи со кинетика на нултиот сепен. Реакциски чекор кој ја ограничува брзината на разложување на една супстанца може да биде заеднички со други супстанци. На пример, концентрацијата на етанолот во крвта ја условува кинетиката на метанолот и етилен гликолот. Оксиацијата на метанол во токсичен формалдехид и киселина на мравки може да се спречи со внес на соодветна количина на етанол во телото на личноста која е затруена со метанол. Метанолот е многу токсичен и може да предизвика слепило и смрт. Личноста која е затруена со етилен гликол може да биде третирана на ист начин.
Алексо Стефанов
Алексо Стефанов со псевдоними Бај Гањо, Демирхисарски, Стрико Алексо илиТома Христов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, демирхисарски војвода и член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Мајката на Алексо умрела кога бил бебе, еден месец. Имал брат, Димитар, и две сестри, Ристана и Петкана, а татко му се викал Стефан. Откако татко му осиромашил, Алексо заминува за Битола, каде работи како помошник во фурна. Во Битола, не сакајќи убива еден Грк, па се враќа во родното село, а од таму заминува за Бугарија.
Дејноста во ВМОРО
Откако со својата група купува пушки и тргнува за Македонија, турската полиција ги прогонува и по кратка престрелка ги апси. Алексо ги наоѓа заробени и Славчо Ковачев, Тома Давидов и Борис Сарафов. Околу 1901 година, Тома Давидов го вклучува Стефанов во ВМРО. Алексо Стефанов влегува во четата на Тома Давидов, во која се вклучени и Димитар Јасенов, Иван Јасенов (внуците на Хаџи Димитар), Петар Тинев и други. Во село Брезово Алексо Стефанов и другарите се земени од Јордан Пиперката, каде заедно со четата на Ѓорѓи Сугарев, четниците станале 70 на број. Во село Магарево, четата се разделила, едниот дел заминува за Могила, битолско, а другиот дел на чело со Давидов, се упатила кон Буково, Дихово, Брусник, Лавци и Крстоар.
За време на Илинденското востание во 1903 година, Алексо Стефанов учествува во борбите кај Смилево, Цапари, Облаково и други села. По востанието, во 1904 година, Стефанов е четник во Благоевград и Малешевско. Во 1905 година станува помошник на битолскиот реонски војвода, Димче Сарванов, и дејствува во Демир Хисар со 13 души, каде останува до Младотурската револуција, во 1908 година. Потоа е направен обид да биде убиен.
По избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година, Алексо Стефанов се пријавува како доброволец во Македонско-одринските доброволни чети, и станува војвода на четата № 19, која дејствува во Битолско, а потоа во Втората балканска војна служи во Првата чета на Шестата охридска дружина.
Дејноста во ВМРО
По Првата светска војна Алексо учествува во возобновувањето на Организацијата и од 1920 до 1928 година е војвода на чета во Битолско и Охридско. Потпретседател е на Битолскиот окружен конгрес во 1923 година, каде бил избран за член на окружното тело заедно со Георги Поп Христов и Петар Шанданов.
Ванчо Михајлов го опишал со зборовите:
Алексо Стефанов умира во 1935 година во Софија.
29 Лебед
29 Лебед е единечна ѕвезда во северното соѕвездие Лебед .Таа е слабо видлива со голо око како ѕвезда со бела боја, со привидна ѕвездена величина од 4,93 mas. Растојанието до 29 Лебед, како што се проценува од годишната промена на паралакса та на mas,  е на растојание од 131   светлосни години. Ѕвездата се приближува кон Земјата со околусончева радијална брзина од 17  км / с. Таа е член на 30–50 милиони години старото јато Аргус на -ѕвезди кои се придвижуваат.
Ова е А-тип ѕвезда од главната низа со ѕвездена класификација на А2 5. Родригес и др. (2000) ја класифицирале како променлива од типот на Делта Штит променлива со честота од 0,0267 циклуси на ден. Таа е Ламбда Воловар хемиски особена ѕвезда и прва ваква ѕвезда, класифицирана како пулсирачка променлива. 29 Лебед е повекепериодична, малоамплитудна променлива ѕвезда со промена на привидната ѕвездена величина од околу 0,02 и доминантен период од 39 минути. Забележано е магнетно поле со просечна јачина од. Ѕвездата има умерена брзина на вртење, и има предвидена брзина на вртење од 65 км/с. Има двојно поголема маса од Сонцето и зрачи со поголема сјајност за 25  пати од сончевата сјајност од  фотосферата на ефикасна температура од приближно 8.790 К.
29 Лебед е наведена во повеќе каталози на ѕвезди и има неколку придружни ѕвезди на растојанаие од ', вклучувајќи ја меѓу нив и жолтата HD 192661 ѕвезда со привидна величина 7. Всушност сите тие се ѕвезди во позадина кои не се физички поврзани со 29 Лебед. Ѕвездите кои можат да се набљудуваат со голо око b1 Лебед и b2 Лебед, се  оддалечени околу еден и два степени, а исто така се наоѓаат на различни растојанија до 29 Лебед.
Миралем Сулејмани
Миралем Сулејмани (5 декември 1988) е српски професионален фудбалер кој игра како крилен напаѓач за БСЦ Јанг Бојс и за репрезентацијата на Србија.
Кога потпишал за Ајакс во 2008 година, стана најскапиот фудбалер што некогаш бил купен од холандски клуб. Во текот на седум сезони тој имал вкупно 137 натпревари и 44 гола во Ередивизија. Во 2013 година се преселил во Бенфика каде ретко играл, но за две години освоил пет големи титули. Потоа се преселил во Јанг Бојс, каде повторно станал редовен првотимец.
Партизан
Неговиот прв клуб бил локалниот ФК БСК Батајница, пред да се пресели во ФК Партизан на 11-годишна возраст за да ја комплетира својата формација.
Сулејмани го направил својот прв настап за сениорите во сезоната 2005-06, на 17-годишна возраст, и брзо привлекол интерес од холандските клубови АЗ Алкмар, ФК Гронинген и СЦ Херенвен; дополнително, тој, исто така, поминал време во фармскиот тим ФК Телеоптик.