cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Каубој Бибоп
Развој
Проектот првично потекнувал од одделот за играчки на Бандаи како спонзор, со цел продажба на играчки од вселенски бродови. Уатанабе се потсетил дека неговиот единствен бил дека „сè додека има вселенски брод, можете да правите што сакате“. Но, со прегледувањето на раните снимки, му станало јасно дека визијата на Уатанабе за серијата не се совпаднала со онаа на Бандаи. Верувајќи дека серијата никогаш нема да продава играчки, Бандаи се повлекла од проектот, оставајќи го во „развоен пекол“ сè додека не се вклучила сестринската компанија Бандаи Вижуал да го спонзорира. Бидејќи веќе немало потреба да се тргува со играчки, Уатанабе имал комплетна слобода во развојот на серијата. Уатанабе сакал да дизајнира не само вселенска авантуристичка серија за адолесценти, туку проект што ќе им се допадне и на софистицираните возрасни. За време на изработката на БИБОП, Уатанабе честопати се обидуваше да ги мотивира вработените во одделот за анимација, велејќи им дека шоуто ќе биде нешто незаборавно до три децении подоцна. Додека некои од нив во тоа време се сомневале, Уатанабе многу години подоцна ја изразил својата среќа што се докажало дека е во право. Тој се пошегувал дека ако Бандаи Вижуал не интервенирале, тогаш „сега можеби ќе ме гледате како работам на каса за наплата во супермаркет“.
Градските локации генерално биле инспирирани од градовите Њујорк и Хонгконг. Атмосферата на планетите и етничките групи во БИБОП потекнуваат главно од идеите на Уатанабе, со одредена соработка на сценографите Исаму Имакаке, Шоџи Кауамори и Даи Сатоо. Персоналот за анимирање ги воспоставиле посебните атмосфери на планетите уште во почетокот на производството на серијата уште пред да се работи на етничките групи. Уатанабе сакал да има етничка разновидност во серијата. Марс е планетата која најчесто се користи во епизодите, а Сатоши Тоба, продуцентот за култура и временските периоди, објаснил дека другите планети „биле неочекувано тешки да се искористат.“ Тој изјавил дека секоја планета во серијата има уникатни одлики, а продуцентите мора да ги земат предвид одликите на секоја планета во приказната. За последната епизода, Тоба објаснил дека не е можно продукцискиот тим да ја замисли последната драматична сцена на покривот на зградата, на пример на Венера, па тимот повторно „нормално се обрнал кон Марс“. Создавајќи ја заднината на приказната, Уатанабе замислил свет кој е „мултиграѓански отколку апатриден“. И покрај одредени американски влијанија во серијата, тој рекол дека САД не постои, уништена со децении пред почетокот на приказната, подоцна велејќи дека ја одбива замислата дека САД треба да биде центар на светот.
Музика
Музиката за КАУБОЈ БИБОП е компонирана од Јоко Кано. Таа специјално го формирала блуз и џез бендот Seatbelts за изведување на музиката од серијата. Според Кано, музиката била еден од првите аспекти на серијалот што започнала со производство, пред да бидат финализирани повеќето ликови, приказна или анимација. Жанровите што ги користела за својата композиција биле западни, опера и џез. Уатанабе истакнал дека Кано не ја создала музиката точно како што тој ѝ рекол. Тој изјавил: „Таа се инспирира сама, ги следи сопствените мисли и доаѓа кај мене велејќи: 'ова е песната што ни е потребна за КАУБОЈ БИБОП ' и компонира нешто целосно самостојно“. Самата Кано понекогаш била изненадена од тоа како се користат делови од нејзината музика во сцените, понекогаш посакувајќи да се користи на друго место, иако исто така сметала дека ниту една од употребите не е „несоодветна“. Таа била задоволна од работното опкружување, опишувајќи го тимот како многу опуштен во споредба со други тимови со кои работела.
Уатанабе понатаму објаснил дека се инспирирал од музиката на Кано откако ќе ја слушнел, така создавајќи нови сцени за приказната. Овие нови сцени пак, за возврат ја инспирирале Кано и ѝ дале нови идеи за нова музика, па таа така се враќала кај Уатанабе со уште повеќе музика. Уатанабе ги навел како пример „некои песни во втората половина на серијата, ние воопшто не и ги побаравме од неа, таа само ги направи и ги донесе кај нас“. Тој коментирал дека иако методот на Кано е нормално „непростлив и неприфатлив“, на крајот бил „голем хит“ со КАУБОЈ БИБОП. Уатанабе ја опишал својата соработка со Кано како „игра на подавање помеѓу нас двајца во развојот на музиката и создавањето на самата серија“. Од емитувањето на серијата, Кано и Seatbelts објавиле седум оригинални албуми филмска музика, по два сингла и EP, и две компилации преку дискографската етикета Victor Entertainment.
Емитување
КАУБОЈ БИБОП дебитирала на ТВ Токио, еден од главните аниме радиодифузери во Јапонија, и се емитувала од 3 април до 26 јуни 1998 година. Заради својот временски термин од 18 часот и прикажувањето на графичко насилство, првото објавување на шоуто ги вклучувало само епизодите 2, 3, 7 до 15 и 18 плус една специјална епизода („Сесија ХХ“). Подоцна во истата година, серијата била прикажана во целост од 24 октомври до 24 април 1999 година, на сателитската мрежа Wowow. Целосната серија е емитувана и низ Јапонија од аниме телевизиската мрежа Animax, која исто така ја емитувала серијата преку нејзините соодветни мрежи низ Југоисточна Азија, Јужна Азија и Источна Азија.
Првата неазиска земја што ја емитувала КАУБОЈ БИБОП била Италија. Таму, за првпат била прикажана на 21 октомври 1999 година, на италијанската MTV, каде што го добила терминот од 21.00 до 10.30 часот во Anime Night програмата.
Во Соединетите Држави, КАУБОЈ БИБОП била една од програмите прикажани во ноќните терими на Adult Swim, придружничкиот канал на Cartoon Network на 2 септември 2001 година, станувајќи првата аниме серија прикажана на него. Била доволно успешна за да се емитува постојано четири години. Била емитувана барем еднаш годишно од 2007 година, а HD ремастерите на шоуто започнале да се емитуваат во 2015 година. Во Обединетото Кралство првпат се емитувала во 2002 година како една од главните сегменти на „цртаната мрежа за возрасни“, CNX. Од 6 ноември 2007 година, се повторувала на AnimeCentral сè до дефункцијата на каналот во август 2008 година. Во Австралија, КАУБОЈ БИБОП за прв пат била емитувана во 2002 година на претплатената телевизија Adult Swim во Австралија. Се емитувала и на Sci Fi каналот. Во Австралија, серијата за прв пат била емитувана на слободната телевизија ABC2 (националниот дигитален јавен телевизиски канал) на 2 јануари 2007 година. Била емитувана неколку пати, најскоро во 2008 година. Засебниот филм се емитувал повторно на 23 февруари 2009 година, на SBS (хибридно финансирана австралиска јавна радиодифузна телевизиска мрежа). Во Канада, БИБОП првпат била емитувана на 24 декември 2006 година, на Razer.
Домашни медиуми
КАУБОЈ БИБОП е објавен во четири различни изданија во Северна Америка.
Првото издание било продавано во VHS формат (видео касета) или како комплет кутија или како седум поединечни видео ленти. Касетите биле продавани преку Anime Village, компанија придружничка на Bandai.
Второто издание било поединечно продавано во 2000 година, карактеризирано со несечените, сирови верзии на оригиналните 26 епизоди. Во 2001 година, овие ДВД дискови биле собрани во специјалното издание Совршените сесии, кое ги вклучувало првите 6 ДВД (ДВД Сесија 1-6), првиот саундтрак на серијата и колекционерска кутија. За време на објавувањето, уметничката кутија од Совршените сесии била ставена за продажба на The Right Stuff International како посебен предмет за колекционерите кои веќе ја поседувале серијата.
Четвртото издание во Blu-ray формат е издадено на 21 декември 2012 година исклучиво во Јапонија.
Во декември 2012 година, новооснованиот дистрибутер Anime Limited преку Фејсбук и Твитер објавиле дека ја стекнале домашната видео лиценца за Велика Британија. Дел 1 од Blu-ray колекцијата бил објавен на 29 јули 2013 година, додека Дел 2 бил објавен на 14 октомври. Стандардната ДВД комплетна колекција првично требала да излезе на 23 септември 2013 година со Дел 2 од изданието на Blu-ray, но поради грешки во мастерот и продукцијата, комплетната колекција била одложена до 27 ноември. По затворањето на Bandai Entertainment во 2012 година, Funimation и Sunrise објавиле дека ја спасиле серијата, заедно со уште неколку други поранешни имоти на Bandai Entertainment, за домашно видео и дигитални изданија. Funimation ја издала серијата на Blu-ray и DVD на 16 декември 2014 година. Серијата била објавена во четири одделни изданија: стандарден ДВД, стандарден Blu-ray, ексклузивно Blu-ray/DVD комбо на Amazon.com и ексклузивно Blu-ray/DVD комбо на Funimation.com.
Манга
Објавени се две КАУБОЈ БИБОП манга серијали, обете објавени од Kadokawa Shoten и издадени во Asuka Fantasy DX. Првиот манга серијал, насловен КАУБОЈ БИБОП: ЅВЕЗДА ШТО ПАЃА и илустриран од Каин Куга, бил објавуван од октомвриското издание во 1997 година, пред објавувањето на аниме серијата, до јулското издание во 1998 година. Собран е во два тома во 1998 година, првиот во мај и вториот во септември. Вториот манфа серијал, едноставно насловен КАУБОЈ БИБОП и илустриран од Јутака Нантен, бил објавуван од ноемвриското издание во 1998 година до мартовското издание во 2000 година. Собран е во три тома, првите два во април и октомври 1999 година и третиот во април 2000 година. Двата манга серијали се лиценцирани од Tokyopop за издавање во Северна Америка.
Филм
Анимираниот филм насловен КАУБОЈ БИБОП: ЧУКАЈЌИ НА РАЈСКИТЕ ВРАТИ (カウボーイビバップ 天国の扉 / Каубоои Бибаппу: Тенгоку но Тобира), познат едноставно и како „КАУБОЈ БИБОП: ФИЛМОТ“, бил објавен во Јапонија во септември 2001 година и во САД во 2003 година.
На 22 јули 2008 година, „If“ списанието објавило статија на своето мрежно место во врска со гласините за создавање на игран филм во развој на 20th Century Fox. Продуцентот Ервин Стоф изјавил дека развојот на филмот е во рана фаза и дека тие „само што го потпишале“. Кијану Ривс требало да ја игра улогата на Спајк Спигел. Списанието „Variety“ на 15 јануари 2009 година потврдило дека продуцентската куќа Sunrise ќе биде „тесно вклучена во развојот на проектот на англиски јазик“. Мрежната страница исто така ги потврдила Кенџи Учида, Шиничироо Уатанабе и сценаристката Кеико Нобумото како продуценти соработници, продуцентот Масахико Минами како продукциски консултант и Питер Крег како сценарист. Ова било пофалено од различни извори како ветувачки потег за потенцијалниот квалитет на филмот. Тогаш, бил закажан за во 2011 година, но проблемите со буџетот го одложиле неговото производство. Поднесеното сценарио било испратено на препишување за да се намалат трошоците и многу малку гласини биле познати сè до интервјуто со продуцентот Џошуа Лонг на 15 октомври 2010 година; проектот моментално е во „развоен пекол“. На 25 октомври 2014 година, режисерот на серијалот Уатанабе бил запрашан за играниот филм на фестивалот MCM London Comicon. Тој изјавил:
„Се плашам дека не знам што си мислат во Холивуд. Очигледно, проектот не е запрен, но не знам како ќе напредува од тука. Слушнав дека има многу 'холивудски' проблеми.“
Играна ТВ серија
На 6 јуни 2017 година, било објавено дека американската адаптација на играната серија се создава од Tomorrow Studios, партнерство помеѓу Марти Аделштајн и Sunrise Inc., кое исто така го создало оригиналното аниме. Кристофер Јост бил подготвен да ја напише серијата. На 27 ноември 2018 година, Нетфликс објавиле дека играната серија ќе ја додадат кон својот стриминг сервис. На 4 април 2019 година, Variety објавиле дека Џон Чо, Мустафа Шакир, Даниела Пинеда и Алекс Хасел биле претвидени во главните улоги како Спајк Спигел, Џет Блек, Феј Валентајн и Виш'с во серијата. На 22 август 2019 година било објавено дека Елена Сатин е избрана за Џулија. Производството било прекинато во октомври 2019 година поради повредата на коленото на Чо, со што производството се вратило за повеќе од половина година. На 17 април 2020 година, биле дадени дополнителни вести за проектот, дека епизодите би биле во траење од еден час, овозможувајќи го подеталното раскажување на приказните, а најавено е и сценарио за втора сезона. На 19 мај 2020 година, додека правел интервју со SyFy Wire, Аделштајн открил дека во моментов има три завршени епизоди и дека снимиле најмалку шест епизоди пред повредата на коленото на Чо. За време на истото интервју, било откриено дека Шиничироо Уатанабе, режисерот на аниме серијата, ќе биде вклучен во серијата како креативен консултант.
Друго
Официјална споредна приказна со наслов „КАУБОЈ БИБОП: УТ“ ја раскажува приказната за Урал и Викторија Терпсишор (истата Викторија од епизодата „Heavy Metal Queen“) кога тие биле главоловци. Приказната била достапна на својата официјална страница, но мрежната страница се затворила и моментално е достапна на веб копијата на страницата.
Критички прием
КАУБОЈ БИБОП добила едногласно признание, почнувајќи од времето на првичното емитување. Во 1998 година, јапонскиот критичар Кит Ри ја истакнал серијата како издвојувачка од инаку веќе видените, стандардни аниме серии, пофалувајќи ги нејзините вкупни вредности на производство и издвојувајќи го саундтракот на Кано како „многу добредојдена промена од сите 'шеќерни' Ј-поп мелодии во повеќето аниме серии". Ри, исто така, ги истакнал јапонската „ол-стар екипа“ на шоуто, што неговиот колега Марк Л. Џонсон ја опишал како исполнета со „ветерани на гласовната глума“, кои даваат подобри настапи од оние на нивните „надпросечни“ американски колеги.
Мајк Крандол од Anime News Network и дал на серијата оценка „А+“ за синхронизираната верзија и оценка „А“ за оригиналната верзија. Тој тврдел дека серијата е „една од најпопуларните и најценетите аниме-наслови во историјата“, пред да додаде дека станува збор за „уникатно телевизиско шоу кое вешто ги надминува сите видови жанрови“. Крандол ги пофалил ликовите како „некои од најсимпатичните ликови што некогаш биле дел од аниме“ и ја пофалил гласовната глума, особено „беспрекорната англиска екипа“. Тој, исто така, ја пофалил анимацијата со епитетот „филмски квалитет“, „софистицирано“ сценарио и „неверојатена“ филмска музика. Крандол го поздравил КАУБОЈ БИБОП како „основоположничко“ аниме „што ќе се памети долго откако многу други ќе бидат заборавени“, и го нарекол „едно од најголемите аниме наслови досега“. Дополнително, Мајкл Тул од Anime News Network ја именувал за една од најважните аниме серии од 90-тите години на минатиот век.
„T.H.E.M. Anime Reviews“ и дале на целата серија совршен резултат од 5/5 ѕвезди, а рецензентот Кристина Карпентер го нарекла Cowboy Bebop како „едно од најдобрите [аниме серии]“, и декларирајќи го како како ремек-дело што „го става повеќето аниме... и Холивуд, во срам“. Таа го опишува како „многу стилска, убаво изработена серија што заслужува многу повеќе внимание отколку што добива“. Карпентер ја пофалила анимацијата како „реткост и чудо што треба да се види“ и дека е „над врвно“, а приказната и ликовите се одликуваат со „софистицираност и суптилност што е практично единствена“. Таа, исто така, го пофалила саундтракот, и ја нагласила најавната шпица како една од најдобрите интро дела што некогаш ги слушнала. Карпентер исто така изјавила дека БИБОП е „ нешто што мора да го има за секој сериозен колекционер на јапонска анимација“.
Во својата статија „Asteroid Blues: The Last Legacy of Cowboy Bebop“, писателот на The Atlantic Алекс Саскинд рекол: „На хартија, КАУБОЈ БИБОП, легендарната култна аниме серија од Шиничироо Уатанабе, личи на нешто што Џон Вејн, Елмор Леонард и Филип К. Дик би напишале за време на дива, целовечерна ноќ пиејќи виски. Одзивот на критичарите и обожавателите можеби звучеше хиперболично - зборот 'ремек-дело' беше користен многу - но пофалбите беа оправдани. Режисерот Уатанабе создаде прекрасна приказна за моралот, романтиката и насилството - мрачен поглед на животот на одметниците што е сниман како независен филм.
Во јануари 2015 година, телевизискиот писател Кајл Милс од DVD Talk и доделил на серијата пет ѕвезди во неговиот преглед. Тој изјавил: „Без оглед на медиумот, без разлика дали се работи за играна серија или филм, или анимација, КАУБОЈ БИБОП е едноставно еден од најдобрите примери на раскажување што некогаш е создаден“. Во својот преглед, тој го опишува финалето како „едно од најдобрите во историјата на телевизијата“, осврнувајќи се на тоа како „широко почитуваниот“ крај „сè уште предизвикува разговор на обожавателите, одекнувајќи од гледачите по 15 години“. Го завршува запишувајќи: „КАУБОЈ БИБОП завршува со 'бенг'“.
Во својата рецензија за серијата во 2018 година, критичарот на Paste, Џон Маер, напишал: „Дава чувство на магнум опус кој е произведен на врвот од долга кариера и покрај тоа што е, скоро неверојатно, само првата серија на Уатанабе како режисер. Таа е ремек дело кое треба праведно да се рангира меѓу најдобрите дела на телевизијата на сите времиња“. Исто така била ставена на #1 на списокот на списанието за „50-те најдобри аниме серии на сите времиња“.
На Rotten Tomatoes, серијата има рејтинг на одобрување од 100% врз основа на 22 прегледи, со просечна оценка од 8/10. Критичниот консензус на мрежната страница гласи: „Мешајќи многу жанрови и наводи, КАУБОЈ БИБОП е аниме телевизиска класика што мора да се доживее“.
Во интервјуто за април 2019 година со Диего Молано, творецот на ВИКТОР И ВАЛЕНТИНО, рекол дека серијата е првото аниме со кое што се „опседнал“, поминувајќи го своето време гледајќи ги VHS касетите на шоуто кога бил во средно училиште. Тој исто така тврдел дека оваа серија му покажала „колку може да биде анимацијата кинематска и емотивна“.
Признанија
На доделувањето на Аниме Гран при наградите во 1999 година, за аниме серии и филмови создадени во 1998 година, КАУБОЈ БИБОП освоило две награди #1 место: Спајк Спигел бил награден како најдобар машки лик; а Мегуми Хајашибара била наградена за најдобар гласовен глумец за улогата на Феј Валентајн. БИБОП добила рангирање и во други категории: самата серија била наградена за 2-ра најдобра аниме серија на годината; Феј Валентајн и Ед биле рангирани како 5-ти и 9-ти најдобар женски лик; песните "Tank!" и „The Real Folk Blues“ биле рангирани како 3-та и 15-та најдобра песна; и „Балада за паднатите ангели“, „Зборувај како дете“, „Џемање со Едвард“ и „Миш-меш блуз“ епизодите биле рангирани на #2, #8, #18 и #20 место за најдобра епизода.
На доделувањето на Аниме Гран при во 2000 година за аниме серии и филмови создадени во 1999 година, КАУБОЈ БИБОП повторно ги освоил истите две награди за #1 место: најдобар машки лик за Спајк Спигел; и најдобар гласовен глумец за Мегуми Хајашибара. Другите рангирања што ги добила серијата се: #2 место за најдобра аниме серија; #6 место за најдобар женски лик за Феј Валентин; #7 и #12 место за најдобра песна за „Tank!“ и „Blue“; и #3 и #17 место за најдобра епизода за „Вистинскиот Фолк Блуз (Дел 2)“ и „Жената со лоша среќа“. На доделувањето на наградите Seiun во 2000 година, серијалот бил награден за „Најдобра Медија на годината“.
Анкета од 2004 година во Newtype USA, американско издание на јапонскиот магазин Newtype, побарало од своите читатели да гласаат за „Топ 25 аниме наслови на сите времиња“; КАУБОЈ БИБОП се рангирал на #2 место на листата (по НЕОН ГЕНЕЗИС ЕВАНГЕЛИОН), листајќи ја како една од социјално релевантните и највлијателните аниме серии некогаш создадени. Во текот на истата година, Cinefantastique го навеле анимето како една од „10-те Суштински Анимации“, опишувајќи ја серијата како „весела мешавина од филм ноар, инклузивност во културните скокови и музика“. Во 2007 година, американското аниме списание „Anime Insider“ ја навело листата „#50 Најдобро аниме“ со собирање и споередување на списоците од редовните индустрии и вработените во списанијата и го рангирале КАУБОЈ БИБОП како аниме #1 на сите времиња. Во 2012 година, Madman Entertainment ги собрале гласовите на обожавателите од интернет за списокот „Најдобри 20 Madman аниме наслови“ и го рангирале БИБОП на #7 место.
Серијалот се нашол на неколку списоци објавени од IGN. Во списокот „Топ 100 анимирани ТВ серии“ од 2009 година, КАУБОЈ БИБОП, означена како „многу оригинална - и веројатно едно од најдобрите аниме“, била пласирана на #14 место, со што станала втората највисоко рангирана аниме серија на листата (по ЕВАНГЕЛИОН) и една од највлијателните серии од 90-тите години на XX век. Во 2011 година, БИБОП била рангирана на #29 место на списокот „Топ 50 Научно фантастични ТВ-шоуа“, уште еднаш како второто аниме со највисок ранг на листата (по ЕВАНГЕЛИОН). Во 2006 година, саундтракот Cowboy Bebop OST бил рангиран на #1 место на списокот „Топ 10 Аниме теми и музика на сите времиња“, опишана како „една од најдобрите аниме серии некогаш и, секако, е на врвот кога станува збор за музиката.“ Спајк Спигел бил рангиран на #4 место во списокот „Топ 25 аниме ликови на сите времиња“. IGN Films исто така го ставиле КАУБОЈ БИБОП во нивниот список „10 Играни адаптации на Анимација што би сакале да ги видиме“.
Анализа
Серијата е предмет на студија и анализа уште од своето деби, со главен фокус на нејзиниот стил и мешавината од жанрови. Мигел Даглас, опишувајќи го стилот на серијата во една рецензија, рекол дека „серијата јасно се етаблира надвор од сферата на конвенционалната јапонска анимација и наместо тоа избира да си го фаворизира својот пат. Со амбиент во сферата на научната фантастика, серијата мудро нуди свет што изгледа сосема реален со оглед на нашето сегашно време. Ослободена од многу елементи што ја придружуваат научната фантастика воопшто - без разлика дали тоа се вселенски вонземјани, џиновски роботи или ласерски пиштоли - серијата се делегира кон презентирање на свет кој е прилично сличен на нашиот, иако покажува некои технолошки достигнувања. Иако во не така беспрекорна иднина како во другите серии или филмови, КАУБОЈ БИБОП сепак опишува иднина што тесно ја рефлектира онаа на нашето време. Овој аспект на блискост прави чуда во однос на односот со гледачот и претставува свет што сигурно личи на нашиот.“ Дерил Сурат од Otaku USA, коментирајќи ја привлечноста на серијата, рекол дека таа е „ретка раса на научна фантастика која е достапна. За разлика од многуте аниме наслови, од гледачите не се очекува да имаат познавање од азиската култура — имињата на ликовите, знаците и слично, пред сè, се на англиски јазик — или кои претходно изгледале некоја друга аниме серија.“ Мишел Онли Пиркл, во својата книга “Научно фантастичен филм, Телевизија и Адаптација: Преку Екранот,“ вели дека „КАУБОЈ БИБОП презема нов жанр, не создавајќи уникатни слики и звуци, туку играјќи се „слободно“ со „ремиксирање“, или прилагодување на сликите и звуците на другите познати жанрови на динамичен начин.“ Роберт Бајгент, пишувајќи за Graduate Journal of Asia-Pacific Studies, рекол дека привлечноста на серијата најверојатно произлегува од трендот на анимето да ја имитира западната фикција.
Наследство
Во март 2009 година, печатените и веб изданијата на The Onion (The AV Club) го нарекле КАУБОЈ БИБОП „со право огромен хит“ и го навеле како серија која обично се предлага на луѓето кои никогаш не гледале аниме за да го разбират аниме медиумот како целина. Сускинд вели: „Не личеше на ништо што жанрот го видел порано. Дури и има различен пристап кој музиката. Шоуто започнува со црвоточина од тематска песна, а саундтракот се движи толку беспрекорно низ жанровите, од рок до фолк до поп до џез до фанк, што е шокантно да се дознае дека еден сет музичари стојат зад сето ова“. Во едно интервју, продуцентот Шон Акинс навел и дека серијата „создала цел Нов Свет“:
„Тешко ми е да го квантифицирам влијанието што мислам дека го имаше. Го смени анимето. Мислам дека луѓето започнаа да размислуваат за тоа кои програми ќе бидат кул. Мислам дека беше редефинирано што значи кул во рамките на анимацијата, не само во Јапонија, туку и во САД“.
Американскиот филмски режисер, сценарист и продуцент Риан Џонсон го навел БИБОП како визуелно влијание врз неговите филмови, пред сè за филмот Брик. Серијалот го пофалил и писателот, романописец, критичар, драматург и поет Орсон Скот Кард. Тој навел дека серијата е „подобра од повеќето научно фантастични филмови“. Тој продолжил со „оваа серија ја сметам за брилијантна, но она што ме држеше беше комбинацијата од силно раскажување засновано на човечките врски, нерасположенниот визуелен стил кој никогаш не застарува и навистина паметниот дијалог.“
По создавањето на серијата, еден интервјуер го прашал Уатанабе дали планира да создаде повеќе материјал од КАУБОЈ БИБОП. Уатанабе одговорил изјавувајќи дека не верува дека „треба да прави продолжение на КАУБОЈ БИБОП само затоа што мора“. Уатанабе додал дека завршувањето на продукцијата и „откажувањето во момент кога луѓето сакаат уште повеќе“ е „во согласност со духот на серијалот“. Во неодамнешното интервју од 2006 година со „The Daily Texan“, Уатанабе бил запрашан дали некогаш ќе има продолжение на серијалот. Одговорот на Уатанабе бил „некогаш... можеби, некогаш“.
Во мај 2020 година, композиторот Мејсон Либерман соработувал со Sunrise и Funimation за производство на официјална Cowboy Bebop добротворна песна за помош од COVID-19. Песната била издадена на винил и го претставила враќањето на композиторката од оригинална серија Јоко Кано, оригиналниот бенд „Seatbelts“ и група од четириесет други специјални музички гости.
Химна од Оксиринх
Химната од Оксиринх (или Окси. XV 1786 ) е најстариот познат ракопис на христијанската грчка химна што содржи стихови и музичка нотација. Се наоѓа на Папирусот XV/1786, од Оксиринхските папируси, што се чуваат во ракописниот фонд на библиотеката Саклер, на Оксфордскиот универзитет. Ракописот бил откриен во 1918 година во Оксиринх, Египет, а подоцна бил објавен во 1922 година. Химната била напишана кон крајот на 3 век од Р.Х.
Опис
Текстовите на химната од Оксиринх се напишани на грчки јазик и поетски се повикуваат на тишината за пофалба на Пресвета Троица (т.е. космичкото тихување, мотив од античката грчка химнодија). Историски гледано, химната го демонстрира континуитетот на грчката цивилизација, каде образованите христијани грци ја користели и прифатиле нотацијата на нивните класични грчки претходници.
Музиката е запишана со грчка вокална нотација. Целосно е дијатонска, со амбитус од точно октава - од F до горно F, и со крај - номинално на G (претпоставувајќи клуч без повишувалки или снижувалки). Нотацијата е Хиполидиска и ги употребува ритмичките симболи макрон (diseme), лима + макрон, стигма, ифен и колона. Текстот во голема мера е поставен силабички, со неколку кратки мелизми. Метарот на химната природно е анапест, иако постојат некои неправилности.
Химната од Оксиринх е единствениот сочуван фрагмент од нотирана христијанска грчка музика од првите четиристотини години од христијанскиот период, иако историчарот и музичар Кенет Леви тврди дека, мелодијата Sanctus најдобро е зачувана во западниот средновековен Реквием, кој датира од околу четвртиот век. Современи записи на химната се вклучени во бројни изданија за Античката грчка музика.
Текст
Свете Тихи и Химната од Оксиринх ги сочинуваат најраните постоечки христијански грчки текстови на химни, кои најверојатно биле користени во христијанското богослужење, но не се извлечени од Библијата ниту се моделирани според библиските пасуси.
Жезол (црковен)
Православие
Во православието, жезолот служи како симбол на пастирската, духовната власт на епископ, како и настојник на манастир со чин архимандрит или игумен. Жезол му се дава на секој епископ при ракополагањето.
Најстариот облик на жезол бил во облик на крлук, дрвен стап со закривен или заоблен врв. Врвот на литургискиот жезол е крунисан со крст, a обликот на самиот врв може да биде:
Има литургиски - позлатени, свечени и богато украсени жезли, и нелитургиски, секојдневни - обично црни, едноставни дрвени жезли, но со метална рамка и задебелување во горниот дел од резбана коска, дрво, сребро или друг метал.
Архијерејскиот жезол, за разлика од архимандритскиот, има облик на јаболко.
За време на малиот и големиот вход на архијерејските богослужби, жезолот е насочен кон свечената процесија на свештенството. Само патријархот има право да влезе со жезол во олтарот на храмот. Останатите епископи пред царските двери му го даваат жезолот на ипоѓаконот, кој за време на архијерејската служба стои на солејата десно од царските двери кај иконата на Спасителот.
Католицизам
Најстарите облици во Западната црква завршувале со врв во облик на топка или крст во облик на буквата „Т“. Подоцна, во широко распространета практика влегле епископските жезли со спирален врв кој опкружувал одредена слика со тема од Евангелието.
Папата користи посебен папски жезол (ферула) со три нормални попречни шипки.
Марино Поле
Географија и местоположба
Селото Марино Поле се наоѓа на 20 километри североисточно од Петрич, и е расположено во Санданско-петричката котлина, на легиот брег од реката Струма. Селото се наоѓа на 13 километри источно од Петрич, надморска висина од 92 метри. Атарот на селото зафаќа површина од 5.515 км2, а лево од него поминува Европскиот пат Е79.
Османлиско Царство
Во текот на 19 век, селото било чисто македонско и било во составот на Демирхисарската каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Марино Поле (Marino-polé) е село со 50 семејства и 180 Македонци.
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 90 жители, сите Македонци. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 80 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, едно лице од селото било доброволец во Македонско-одринските доброволни чети.
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија. Во 1913-1916 година, во селото се населиле бегалци, главно од селата Кумлија, Сенгелово и Спатово - Демирхисарско, Кула и Хазнатар - Серско.
Во октомври 1925 година, за време на грчко-бугарскиот граничен конфликт познат како Петрички инцидент, селото било окупирано од грчката армија.
За време на Втората светска војна, во селото имало германски воени гробишта.
==Население ==
Светско првенство во атлетика 2011 – Мажи копје
Квалификации
Квалификации: Перформанс за квалификување 82.50 (Q) или најмалку 12 со најдобар перформанс (q) продолжуваат во финалето.
Несовремени разгледувања
Осврт кон делото
Четирите есеи, подоцна собрани под насловот „Несовремени разгледувања“, Ниче ги нарекува „целосно борбени“. Од нив, првиот есеј (од 1873 година) претставува напад на германското воспитување; вториот есеј (од 1874 година) го критикува „модерното производство на науката“; а во третиот и четвртиот есеј е дадена критика на германската култура. Според Ниче, од овие „четири атентати“, првиот има извонреден успех, предизвикувајќи бројни негодувања, но тие предизвикале непроценливо дејство во неговиот живот, зашто по нивното објавување, тој стекнал слобода на говорот и никој повеќе не барал расправа со него. Притоа, Ниче тврди дека есеите за Шопенхауер и за Вагнер се визија на неговата иднина и во нив се запишани неговата најдлабока историја, но и неговиот завет.
Крст (Уланци)
Крст — археолошко наоѓалиште во велешкото село Уланци. Претставува средновековна црква и некропола. На 2 км северно од селото, на патот кон селото Елешово, близу до селските лозја во месноста Цуцуле се наоѓа наоѓалиштето наречено Крст на кои, според податоците од Петре Ценовски и Тасе Кимов, до 1960 година имало остатоци од темели на црквичка. Денес теренот е селска утрина.
Лауреус
Лауреус - меѓународна спортска награда што ја доделува Академијата Лауреус.
За наградата
Наградата „Лауреус“ се доделува од 2000 година. Таа е една од најпрестижните спортски награди и често ја споредуваат со наградата „Оскар“. Добитниците на наградата ги бира жири-комисија составена од спортските легенди. Притоа, наградата се доделува во неколку категории: најдобар спортист, најдобра спортистка, најдобра екипа, „пробив на годината“, враќање на годината, најдобар спортист со инвалидитет, награда за придонес кон спортот итн. Инаку, наградата се доделува на почетокот на секоја година, а се однесува на претходната година.
Добитници на наградата
Наградата „Лауреус“ за најдобар спортист на светот ја добиле:
Регионален пат 2337
Регионален пат 2337 (ознака: Р2337) — регионален пат во Македонија, со насока на движење исток-запад. Има вкупна должина од 35,1 километар и само 1 исцртана делница. Патот започнува во градот Крушево и се движи кон Пуста Река, од каде продолжува за селото Цер и преку Церско Поле стигнува во селото Прострање.
Делници
Регионалниот пат 2337 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Гвајана
Гвајана (англиски: Guyana) или официјално Кооперативна Република Гвајана (Co-operative Republic of Guyana ) е држава во свероисточниот брег на Јужна Америка. Поранешното име на Гвајана било Британска Гвајана што всушност била колонија и поради тоа денес е дел од англофонските држави. На исток, Гвајана граничи со Суринам, на југ со Бразил, на запад со Венецуела и Бразил и на север и северозапад излегува на Атлантскиот Океан. Вкупната површина на Гвајана е 214.999 км2 каде живеат околу 772.298, главен град е Џорџтаун и службен јазик е англискиот јазик. Според површината, Гвајана е третата најмала држава во Јужна Америка, веднаш пред Уругвај и Суринам.
Потекло на поимот
Името „Гвајана“ потекнува од зборот „guiana“ што е оригиналното име на регионот кој денес ги вклучува државите Гвајана, Суринам, Француска Гвајана, источни делови на Венецуела и северни делови од Бразил. Се верува дека името потекнува од народот Таинци што би значело „земја на брзотечна река“ и се поврзува со големиот број реки во регионот, но сепак најчесто се верува дека значи „земја на многу реки“.
Историја
Првите европски колонии на територијата на денешна Гвајана пристигнеле во околу 1500 година. Пред нивното доаѓање овде живееле индиските племиња Араваци и Карибјани. Во почетокот на XVII век, Холанѓаните го дале почетокот на европската доминација на територијата. Така тие основале три колонии: Есекибо (1616), Бербајс (1627) и Демерара (1752). Во текот на втората половина на XVIII век, контролата околу територијата на денешна Гвајана преминале во раце на Англичаните, а официјално Холандија се повлекла во 1814 година. Така, трите колонии станале под официјална контрола на британската круна, позната под името Британска Гвајана од 1831 година.
Квалификации за Светско првенство во фудбал 2022 - КОНКАКАФ Трета рунда
Третата рунда на квалификациите за Светското првенство во фудбал 2022 - КОНКАКАФ, наречена Октагонал (за осумте репрезентации кои учествуваат) се одиграла од септември 2021 до март 2022 година. Канада (се квалификувала за прв пат од 1986 година), Мексико и САД се квалификувале за Светското првенство во фудбал 2022, додека Костарика се пласирала во плеј-офот меѓу конфедерациите. Во оваа рунда биле елиминирани Панама, Јамајка, Ел Салвадор и Хондурас.
Гвајана
Историја
По забраната на ропството во 1834 година, црнците започнале да основат нови села и градови. Во тој период од Индија, Кина и Португалија пристигнале голем број на работници. Тоа културно разнообразие е зачувано до денес и е едно од причините за бурниот политички живот на земјата. Гвајана својата независност ја добила од Обединетото Кралство во 1966 година, а како кооперативна република била објавена во 1970 година. Во 1978 година земјата влегла во светските медиуми при масовното самоубиство на над 900 луѓе од сектата Џон Џонс.
Квалификации за Светско првенство во фудбал 2022 - КОНКАКАФ Трета рунда
Натпреварот на 16 ноември 2021 година помеѓу Канада и Мексико, одржан во Едмонтон, бил најстудениот натпревар одигран во историјата на мексиканскиот фудбал, кој започнал на -9 °C со силна снежна бура претходниот ден. Натпреварот го гледале 2,1 милиони гледачи во Соединетите Држави на денот на неговото оригинално емитување, со што станал најгледаниот спортски настан на Телемундо од финалето на Копа Америка во 2019.
Гвајана
Географија и клима
Гвајана, географски, е поделена на пет региони и тоа: рамнина покрај брегот на Атлантскиот Океан каде живее најголем дел од населението, веднаш под оваа рамнина е песокливиот појас, потоа следува прашумата во средината на земјата, саваната на запад и висорамнините во пределот на границите на Бразил. Најголем, а воедно и главен град на Гвајана е Џорџтаун, каде живее голем дел од населението на државата т.е. 239.227 жители. Вкупната површина на Гвајана е 214.999 км2 и има население од 772.298 жители.
Политички систем
Политиките на Гвајана се одвиваат во рамките на полупретседателска република, каде престедателот е на чело на државата и на повеќепартискиот систем. Извршната власт е во рацете на владата, додека законодавната власт е во рацете на владата и на Националното собрание на Гвајана. Историски, политиката во Гвајана била извор на голем број тензии и насилства. Во 1992 година, за првпат биле одржани „слободни и фер“ избори.
Административна поделба
Гввајана е поделена на 10 региони и тоа:
Регионите се поделени на 27 окрузи.
Стопанство
Главната економска активност на Гвајана е земјоделството, како на пример шеќер, но има и ископување на боксит, злато, сеча на шума и риболов. Економијата на Гвајана има сериозни проблеми со недоволно образована работна сила и недостаток на инфраструктура. Во 2008 година, економијата забележала 3% развој.
Индустријата со шеќер е застапена со околу 28% од извозот на земјата. Во овој индустриски сектор се вработени најмногу луѓе од работоспособното население на државата. Покрај оваа индустриска гранка, во Гвајана има и останати поразвиени индустриски гранки кои во последно време забележуваат и странски инвестиции.
Население, јазик и религија
Населението на Гвајана изнесува 770.000 жители каде 90% од населението живее во крајбрежниот дел. Денешното население на Гвајана е хетерогено во расна и етничка смисла. Голем дел од населението се потомци на робови од Африка или донесени работници од Индија, Ирска, Холандија или Германија. Сите различни етнички групи кои опстојуваат во Гвајана заедно ги држи заедничкиот англиски јазик и локалниот гвајански креолски јазик.
Најголемата етничка група во државата се Индијците кои сочинуваат околу 43.5% од населението, потоа следуваат потомците на африканските робови со околу 30.2%, мешаните жители со 16.7% и староседелците се 10% од населението.
Службен јазик во државата е англискиот јазик, но доста се зборува и гвајанскиот креолски јазик. Според пописот од 2002 година религиски Гвајана е составена од: христијани со 57%, хиндуси со 23.4%, муслимани со 7.3% и останати помали религиски заедници.
Култура
Гвајана, заедно со Суринам, Француска Гвајана и Бразил се четирите не-хиспански нации во Јужна Америка. Културата на Гвајана е доста слична со културата на англофонските карипски држави и историски била поврзана со англиската империјална култура. Во оваа култура забележителни се и старите културни традиции на народите кои ја населуваат територијата.
Феникс (издавачка куќа)
Феникс е македонска издавачка куќа.
NGC 4361
NGC 4361 — планетарна маглина во соѕвездието Гавран, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4361 се споменува и како ESO 573-PN19, PK 294+43.1, CS=13.2.
Откривање
Објектот е откриен на 7 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4361 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,3 m. NGC 4361 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4361 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 328; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6105. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1007.
Патрик Амори
Патрик Амори (роден 1965 година) е американски историчар и извршен директор во музичката индустрија.
Ран живот
Патрик Амори бил роден во Њујорк на 10 јули 1965 година. Неговиот татко, покојниот Хју Амори, бил забележан како „најригорозниот“ и „методолошки најсофистициран“ историчар во раната Америка. Учел во Комонвелтското училиште во Бостон, Масачусетс.
Академија
Патрик Амори дипломирал на Комонвелтското училиште во Бостон, дипломирал историја на Универзитетот Харвард каде што ја основал програмата Рекорд Хоспитал на радио станицата WHRB. Амори последователно станал магистер по филозофија и доктор по филозофија на Универзитетот во Кембриџ во доцноантичката и раната средновековна историја. Го објавил делото Луѓето и идентитетот во остроготичка Италија, 489-554, што се сметало за „илустрација на неодамнешниот интерес на историчарите за етногенезата“ и било опишано како „брилијантно и безмилосно“ од Питер Браун. Книгата се обидела да ја унапреди теоријата за варварските инвазии и падот на Западното Римско Царство, преку студија на случај на индивидуални реакции во провинцијата Италија, суштински регион на медитеранската култура-провинција, за време на периодот на интензивни политички промени. Главните идеи на книгата наишле на мешан одговор, при што историчарите како Питер Хедер се спротивставиле на некои од нејзините порадикални тези.
Музичката индустрија
Во средината на доцните 1980-ти, Амори ја водел малата независна издавачка куќа „Амори армс“ која објавила неколку плочи.
Амори бил активен во независниот рок од 1980-тите, вклучително и како директор на рок и програма во WHRB-FM (радио станица на Харвард). Во 1994 година тој ја напуштил академијата за да работи како генерален директор на Матадор рекордс, една од врвните независни рок издавачки куќи од 1990-тите. Амори заедно со Џерард Кослој и Крис Ломбарди во Матадор рекордс биле заслужни за зачувување на уметничката слобода додека зачувуваат остварлив бизнис модел преку „реален успех“. Амори живее и работи во Њујорк од 1994 година.
Васил Чичиашвили
Васил Чичиашвили (грузиски: ვასილ ჭიჭიაშვილი;, , Грузија) — македонски професионален балетан, моментално ангажиран во Македонската опера и балет (сос. 2016).
Животопис
Чичијашвили е роден во Ахмета, Грузија во април 1975 година. Дипломирал на „Тбилиси Вактанг Чабукиани“ државното училиште за кореографија во 1993 година и потоа се придружил кон балетската група на Државниот театар во Тбилиси како солист. Чичиашвили бил првенец во Театарот Мерсинска опера и балет во Турција во периодот од 1997 до 2002 година, но бил исто така првенец и во Македонскиот национален театар во периодот од 2003 до 2006 година. Во тој временски период танцува во улогите на: Александар во „Александар III Македонски“, „14 Часа“, Самсон во „Самсон и Далила“, Златен роб во „Шехерезада“, Али во балетот „Корсар“, Шахири во „1001 Ноќ“, Порги во балетот „Порги и бес“, Џејмс во „Силфида“, Принц во балетот „Оревокршачка“, Вронски во „Ана Карењина“, Феб во „Есмералда“, Принц во „Лебедово езеро“, Базил во „Дон Кихот“, Ромео во „Ромео и Јулија“ и др. Во 2007 година Васил Чичиашвили се враќа во Грузија каде настапува како солист во Државниот балет. Во 2009 година е награден со Орден за чест на Грузија и станува добитник на Вактанг Чабуки наградата. Од септември 2012 година тој е водечки солист во Македонскиот национален театар. Женет е со македонската балерина Наташа Јосифовска.
Коронарен стрес тест
Коронарен стрес тест е испитување на работата на срцето при напор што се користи за дијагноза на исхемична срцева болест. Се состои од изведување на медицински мониторирана континуирана физичка активност чиј интензитет постепено се зголемува. Притоа се следи работата на срцето преку електрокардиограм. Тој е одличен тест за дијагноза на коронарна артериска болест, особено за ангина пекторис, кога сѐ уште не се јавиле симптоми.
Леринско-преспанско-еордејска епархија
Леринско-преспанско-еордејска епархија (Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας) — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во градот Лерин, Егејска Македонија. Почнувајќи од 2000 г. епархијата ја возглавува митрополитот Теоклит. Епархијата ги опфаќа подрачјата на општините Лерин, Преспа, Суровичево и Еордеја (Кајларско), Егејска Македонија.
Од долунаведеното може да се види дека Цариградската патријаршија сето време претендирала врз териториите на Охридската архиепископија сè додека не успеала да го издејствува нејзиното укинување во 1767 г.
Историја
Мегленската епископија се смета себеси за наследник на Хераклејската, чие седиште било во Хераклеја Линкестис кај Битола. Епархијата го носи името на областа Меглен, и своевремено веројатно имала седиште во тврдината Меглен. Епископијата за првпат е спомената во грамотата на царот Василиј II од 1018 г. со која се утврдуваат границите на Охридската архиепископија. При археолошкото ископување на тврдината откриена е епископската базилика — катедрала на Мегленската епархија.
По уривањето на тврдината Меглен, седиштето на епископијата е преместено во богатото планинско село Ноти. Епископот Антим (1691 – 1699) е споменат како Мегленско-молиски (Μογλαινών και Μολεσχών) и веројатно Молиската епархија е споена со Мегленската. Оваа титула останала сè до XVIII век во различни облици: Мегленско-молиски (Μογλενών και Μολισκού), Мегленско-молоски (Μογλενών και Μολοσχών, Μογλενών και Μολισχού). Во 1719 г. Мегленската епископија со седиште во Ноти е претворена во митрополија (Μογλενών).
Во 1762 г. по потурчувањето на мегленскиот епископ во 1759 г. седиштето на митрополијата е преместено во Катраница и митрополитската титула станува Мегленско-катранички (Μογλενών και Κατρανίτζης). За мегленско-катранички епископ во декември 1762 г. е избран Герман. Понякога името е само Катранички (Κατρανίτζης).
Потоа седиштето за кратко е преместено во Емборе со катедрална црква „Св. Мина“. За време на Неофит (1824 - 1858) седиштето е преместено во Лррин. Во 1925 г. името на епархијата е сменето од Мегленско-леринска (Μογλενών και Φλωρίνης) во Леринско-мегленска (Φλωρίνης και Αλμωπίας). Во 1924 г. од епархијата одвоено Кајларско и образувана е новата Новопелагониска епархија, укината во 1935 г. Сè до 1943 г. епархијата била Леринско-преспанско-мегленска (Φλωρίνης, Πρεσπών και Αλμωπίας), кога е преименувана во Леринско-мегленско-еордејска (Φλωρίνης, Αλμωπίας και Εορδαίας). Со решение на синодот на Грчката православна црква од 22 јуни 1967 г. го носи сегашното име, откако Меглен ѝ е предаден на Воденската епархија.
Св. Јован Милостивиот
'''Св. Јован Милостивиот''' - православен христијански светец.
Житие
Св. Јован се родил на Кипар, во кнежевско семејство. Уште како дете бил воспитуван како христијанин. Кога му умреле жената и децата, тој бил избран за патријарх во Александрија. Од сите доблести, особено се одликувал со милостивоста, поради што бил наречен „Милостивиот“.