cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Борис Тадиќ
Претседател на Србија во рамките на државната заедница ( 2004-2008)
На 28 септември 2005год. тој се состанал со папата Бенедикт XVI во Ватикан, што го прави прв српски претседател примен во посета на папата. Посетата помогнала во подобрувањето на заладените католичко-православни односи.
Светомир Арсиќ-Басара
Биографија
Во 1982 година бил примен за дописен член на Косовската академија на науките и уметностите, која ја напуштил во 1990 година, а во 1994 година бил избран за редовен член на Српската академија на науките и уметностите.
Борис Тадиќ
Претседател на Србија во рамките на државната заедница ( 2004-2008)
Во 2006год. во Црна Гора Тадиќ претседавал за време на референдумот за независност. Тој бил првиот странски шеф на држава во посета на Црна Гора откога таа станала независна на 8 јуни, ветувајќи дека ќе продолжат пријателските односи. Исто така и Србија прогласи независност и Тадиќ присуствувал на првото подигнување на знамето на Србија во Њујорк, седиштето на Обединетите нации.
Тадиќ учествувал во настаните одбележани по повод 50-годишнината од унгарската револуција, откривајќи ја спомен плочата во чест на Имре Наѓ со премиерот Ференц Џурчањ во амбасадата на Србија во Будимпешта. На 22 јуни 2007год. во Белград Тадиќ претседавал на 1000 состанок на Комитетот на министри на Советот на Европа..
Светомир Арсиќ-Басара
Биографија
Во 1969 година учествувал на Меѓународниот симпозиум на вајари „Форма Вива“ во Порторож.
Во 2000 година во Институтот за српска литература во Лепосавиќ се одржал научен симпозиум за творештвото на Светомир Арсиќ-Басара.
Борис Тадиќ
Претседател на Србија во рамките на државната заедница ( 2004-2008)
Во 2007 г. тој упатил извинување до Хрватска за сите извршени злосторства за време на војната од името на Србија.
Светомир Арсиќ-Басара
Биографија
Пишувал студии за скулптура, уметничка критика и раскази.
Борис Тадиќ
Претседател на Србија во рамките на државната заедница ( 2004-2008)
На Тадиќ му била доделена ,,Европската награда за политичка култура’’ од страна на Швајцарската Фондација ,,Hans Ringier’’ од издавачката куќа ,,Ringier’’ во Локарно на 4 август 2007год. Претходно таа му била доделена на Жан-Клод Јункер. Тадиќ одлучил финансискиот дел од наградата да го донира во хуманитарни цели за породилиште во близина на градот Грачаница. Во истата година, на 6 септември заедно со Милорад Додиќ и Воислав Коштуница бил потписник на договорот што доведе до формирање на Советот за соработка помеѓу Србија и Република Српска.
Светомир Арсиќ-Басара
Биографија
Денес живее и работи во Белград.
Кала (Дебар)
Кала — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, округот Пешкопеја и општина Слово.
Светомир Арсиќ-Басара
За скулптурното дело
На крајот на 1970-тите, политичката ситуација во Југославија почнала нагло да се влошува, а нејзиното кулминативно ниво било достигнато на Косово и Метохија за време на едно од бројните и континуирани повоени албански востанија. Изразите на тогашната тешка, секојдневна егзистенцијална борба за опстанок на загрозената нација одеднаш се појавила во локалната пластика - пред се во скулптурата на Светомир Арсиќ Басара. Оваа нова единствена тематска формација во неговите дела внела до сега непозната живост во нашиот уметнички живот со многу одлики што го издвојуваат на актуелната уметничка сцена. Централната фигура, овие промени во разбирањето и местото на ликовната уметност во денешното општество, не само во српската уметност, бил Светомир Арсиќ Басара. Дотогаш, попознат како претставник на високиот модернистички формализам од 1960-тите и 1970-тите во современата српска скулптура, која барала чиста, апстрактна форма која се потпира исклучиво на естетските вредносни категории, од крајот на осмата деценија постепено се менувало кон метафорична и симболичен израз. Басара ја изненадил јавноста во 1984 година кога на ретроспективна изложба во Белград го прикажал најновиот циклус дела со целосно изменети креативни идеи. Среде Косметската трагедија која најавила долгорочни промени на југословенската политичка сцена и која уметникот ја предвидел (што ќе се случи дури на крајот на таа деценија, особено во последната деценија на векот со настаните што започнаа тогаш и конечните резултати ќе бидат постигнати со дефинитивната распаѓање на Југославија и егзодусот на нејзините три најголеми народи) Арсиќ почнал да создава монументален циклус на големи скулптури инспирирани од националната историја и нејзините херои и светци. Тој циклус сè уште се развива во неговата работа.
Борис Тадиќ
Претседател на Србија во рамките на државната заедница ( 2004-2008)
Во септември 2007 година, тој се состанал со Сумитака Фуџита, главен финансиски директор на корпорацијата ,,Itochu’’, со цел да преговара за донација од Официјалната помош за развој, која би била искористена за изградба на нов мост на реката Дунав во Белград. Спротивно на неговата претходна одлука на косовските парламентарни избори во 2004година, Тадиќ изјави дека нема право да ги повика Србите на Косово да гласаат на парламентарните избори на Косово во 2007година, бидејќи барањата за кои се залагал во 2004год. не биле исполнети. Тој изјави дека поранешните и сегашни терористи кои избегале од затвор во Косово во септември 2007 година, се наоѓаат во северните региони на Република Македонија. Според него, терористите планираат нови напади на општините во јужна Србија, со цел да започне нов конфликт на Прешевската долина. Во крајот на 2007 година, тој изјави дека Србија не го поддржува распадот на Босна и Херцеговина и дека, како гарант на Дејтонскиот договор, кој донесе мир во Босна, го поддржува нејзиниот територијален интегритет. Тадиќ, исто така, рече дека Србија го поддржува интегрирањето на Босна во Европската Унија. Заедно со тоа, тој го поддржува вклучувањето на Босна во воената организација НАТО. На 13 јануари 2008 година, Тадиќ најави пакет од 7,5 милијарди динари  за модернизација на српската армија од Националниот инвестициски план за да се вклучи купувањето на комуникациска опрема и генерален ремонт на воздухопловните сили.
Кампањата за повторен избор
Борис Тадиќ се залагаше за предвремени претседателски избори, што се бара под уставното право по донесување на новиот Устав на Србија, по успешниот уставен референдум во октомври 2006 година. На 13 декември 2007 година, говорникот на парламентот, Оливер Дулиќ, го одредил датумот на изборите за 20 јануари 2008 година. Демократската партија официјално ја поднесе кандидатурата на нивниот водач на Републиканската изборна комисија на 21 декември. Кампањата за повторен избор беше предводена под мотото - "За силна и стабилна Србија" (За Јаку и Стабилну Србију) во првиот круг, и "Да ја освоиме Европа заедно!" (Да освојимо Европу заједно!) во вториот круг. Тадиќ се залагаше за интеграцијата на Србија во Европската Унија, но и за територијалниот интегритет на Србија со суверенитет врз Косово и Метохија.
Тадиќ добил поддршка од Г17 Плус и од Демократската партија на Санџак, партнери од Владата. Тој исто така добил поддршка од различни национални малцински партии, вклучувајќи ги унгарските и ромските партии. Тадиќ добил силна поддршка од Милорад Додиќ, премиерот на Република Српска. Исто така добил поддршка од различни организации кои ги претставуваат лицата со инвалидитет и со посебни потреби.
Тадиќ добил 1.457.030 гласови (35,39 проценти) во првиот круг. Во вториот круг на 3 февруари 2008 година тој се соочил со Томислав Николиќ и победил на изборите со 2.304.467 гласови (50,31 проценти).
Претседател на Србија (2008- )
Претседателската заклетва на Борис Тадиќ: Се колнам дека ќе ги вложам сите мои напори во зачувувањето на суверенитетот и интегритетот на територијата на Република Србија, вклучувајќи го и Косово и Метохија како нејзин составен дел, како и на остварувањето на човековите и малцински права и слободи, набљудување и одбрана на Уставот и законите, зачувување на мирот и благосостојбата на сите граѓани на Србија и дека јас ќе ги исполним сите моите должности совесно и одговорно.
Тој положил свечена заклетва на церемонијата на 15 февруари 2008 година во Народното собрание на Србија. Собранието на Косово прогласило еднострана декларација за независност на 17 февруари 2008 година. Борис Тадиќ повикал состанок на Советот за безбедност на Обединетите Нации итно да реагира и го поништи актот. Тој исто така изјавил дека Белград никогаш нема да ја признае независноста на Косово и никогаш нема да се откаже од борбата за своите легитимни интереси. Русија ја поддржа позицијата на Србија и претседателот Владимир Путин изјавил дека каква било поддршка за едностраното прогласување на независност на Косово е неморална и незаконска. На 21 февруари Тадиќ се состанал со претседателот на Романија Трајан Басеску во Букурешт, каде што му се заблагодарил за романската поддршка и истакнал дека "Србија нема да се откаже од својата иднина во Европа". Тадиќ, исто така, истакнал дека Србија нема да ги прифати законитостите на Европската Унија планирани за полицијата и судската мисијата за Косово.
На 25 февруари 2008 Борис Тадиќ се состана со Дмитриј Медведев и Сергеј Лавров во Белград, каде што Медведев изјавил: "Ние продолживме од сфаќањето дека Србија е една држава со сопствено законодавство кое ја опфаќа целата нејзина територија, и ние ќе се држиме до овој став во иднин. Ние направивме договор да ги координираме заедно нашите напори со цел да се излезе од оваа сложена ситуација ". Договорот за гасоводот ,,Јужен тек’’ беше потпишан за време на оваа посета.
Тадиќ изјавил дека Србија никогаш нема да го признае независно Косово. Тој истакнал дека проблемот на Косово не е решен со едностраната прогласена независност и дека проблемите кои траат со децении помеѓу Србите и Албанците сè уште постојат. Тој ги повикал меѓународните институции да најдат решение во рамките на Советот за безбедност на Обединетите Нации за продолжување на преговорите. Тој исто така одлуката донесена од страна на американскиот претседател Џорџ Буш да испрати оружје за Косово ја нарекол "лоши вести".
На 5 април 2008 година, Тадиќ ја нарекол ослободителната пресуда за Рамуш Харадинај "срамна поради невините жртви" и побарал од Меѓународниот кривичен суд за поранешна Југославија да се жали. Тој изјавил дека Србија сака да му помогне на Трибуналот да собере докази ,,бидејќи местото на Харадинај е во затвор". Тој истакнал и дека поранешниот главен обвинител на Хаг, Карла дел Понте, изјавила дека сведоците во случајот против Харадинај биле заплашувани, па дури и убивани за да се спречи да сведочат за неговите злосторства.
На 13 март 2008 година, претседателот Тадиќ го потпишал декретот за распуштање на парламентот на земјата и предложил предвремени парламентарни избори за 11 мај. Борис Тадиќ собрал голема проевропска коалиција околу Демократската партија и Г17 Плус за претстојните српски парламентарни избори во 2008 година, наречена "За Европска Србија - Борис Тадиќ ". Списокот на коалицијата била предводена од Драгољуб Мичуновиќ и исто така ги вклучувала Демократската партија на Санџак, Српското движење за обнова и Лигата на социјалдемократите на Војводина. Коалицијата освоила 38% од гласовите, повеќе од која било друга листа. Тој ги осудил забелешките дадени од страна на Хавиер Солана и Питер Фејт во врска со изборите, и ја повикал Европската Унија да не се меша во изборите во Србија.
Тадиќ изјавил дека е подготвен, овластен според Виенската конвенција, да го потпише Договорот за стабилизација и асоцијација (ССА) со Европската Унија ако тој е понуден на 28 април, но не по цена на признавање на едностраната прогласена независност на Косово. Тадиќ присуствувал на церемонијата за потпишување на Договорот за стабилизација и асоцијација во Луксембург на 29 април, на која заменик-премиерот Божидар Џелиќ го потпишал документот во името на Србија, со овластување на Владата од декември 2007 година. Тој се спротивставил на премиерот Воислав Коштуница кој мисли дека Србија не смее да потпише какви било договори со Европската унија. На 1 мај, Коштуница изјавил дека рускиот министер за надворешни работи, Сергеј Лавров, бил во право кога рекол дека ДСА требал да биде потпишан, но еден ден подоцна на 2 мај тој ветил дека ќе го поништи договорот по завршување на изборите, нарекувајќи го "трик", "Договор на Солана "и " Тадиќ-Џелиќ ДСА потпишување". На 27 јуни 2008 година, Тадиќ го именувал Мирко Цветковиќ за нов премиер по победата на коалицијата на неговата партија на парламентарните избори што се одржале во мај. По давање на свечената заклетва во Народното собрание на 7 јули 2008 година, Цветковиќ бил официјално заколнат.
По војната во Јужна Осетија во 2008год. и руското признавање на независноста на Абхазија и Јужна Осетија, тој одбил да го следи примерот велејќи дека иако ја почитува руската поддршка на Србија во однос на Косово "Србија нема да ги признае овие т.н. нови земји". Тој истакна дека "Србија нема да направи нешто што е против нејзините интереси, затоа што ние го браниме нашиот територијален интегритет и суверенитет со помош на меѓународното право " и дека според уставот, тој мора да ги брани интересите на Србија, а не интересите на која било друга земја во светот. Тој ја добил наградата ,,Quadriga’’ во септември 2008 година, годишена германска награда спонзорирана од ,,Werkstatt Deutschland’’, непрофитна организација со седиште во Берлин. Наградата признава четири лица или групи за нивната посветеност на иновации, обновувања, како и пионерски дух преку политички, економски и културни активности. Другите тројца победници биле Википедија, застапувана од Џими Велс, Екарт Хофлинг, Францискански и режисерот и Питер Габриел, музичар и активист за човекови права. Наградата дадена на Тадиќ била именувана ,,Храброст на истрајност’’ и била доделена од страна на Хајнц Фишер, сојузниот претседател на Австрија.
Честитајќи му на Барак Обама за неговата претседателска победа на изборите, Тадиќ изјавил дека тоа ќе го отвори патот за отворање ново поглавје во долгата историја на односите меѓу Србија и Соединетите Американски Држави, при што тие биле сојузници и пријатели во поголемиот дел. Тој исто така изразил надеж дека новата американска администрација ќе има повеќе разбирање за Србија, што ги брани своите легитимни интереси на мирен и дипломатски начин.
На 24 декември 2008 Борис Тадиќ и Дмитриј Медведев го потпишале Рамковниот договор, обезбедувајќи политичка гаранција дека Србија ќе го добие делот на Јужниот крак на гасоводот и дека подземното складиште за гас во Банатски Двор ќе биде завршено. Тадиќ се повикал на неговите уставни овластувања на врховен командант на војската на Србија и го разрешил началникот на Генералштабот Здравко Понош на 30 декември 2008 година. Понош упатил јавни обвинувања против министерот за одбрана Драган Шутановац во медиумите. Исто така било откриено дека тој го игнорирал министерот и не поднел ниеден извештај за период од една година.
По формирањето на Косовските безбедносни сили во јануари 2009 година, тој испратил протестни писма и до НАТО и до генералните секретари. Во писмото, се наведува дека Србија гледа на тие сили како илегална паравоена организација, која претставува закана за безбедноста на земјата и претставува опасност за мирот и стабилноста во Западен Балкан. Тадиќ го привлече вниманието на фактот дека КБС се формирани врз основа на планот на Ахтисари кој никогаш не бил усвоен од страна на Советот за безбедност и додаде дека формирањето на овие сили претставува прекршување на српскиот устав и меѓународното право, поради што тие треба да бидат распуштени. Тој повика на демилитаризацијата на Косово.
Градоначалникот на Мадрид, Алберто Руиз Галардон, ги дал Златните клучеви на Мадрид на Борис Тадиќ во март 2009 година, поради неговата посветеност кон Европа и нејзините вредности и промените што Србија ги има преземено во таа насока. Алберто Руиз Галардон изјавил дека овој став помага во стабилноста и напредокот на континентот ", на еден многу позитивен начин" и дека доделената награда е "израз на нашето пријателство со српскиот народ и нашата посветеност кон соработката". Во март 2009 година Тадиќ исто така добил почесна диплома од ,,Dimitrie Cantemir’’, христијански универзитет во Букурешт.
Во април 2009 година објавил предлог за уставни реформи. Неговата иницијатива вклучува предлог за намалување на бројот на членовите во националното собрание од 250 на 150 за подобро да се одрази големината на земјата проследена со промени во законот за регистрација и финансирање на партијата, со цел да се консолидираат сличните партии и да се ограничат оние со мала поддршка, што треба да ја донесе Србија поблиску до двопартискиот систем. Вториот предложен амандман би ја изменил административната управа на Србија со поделба во повеќе автономни региони со цел да се постигнеповеќе рамномерен развој. Оваа промена ќе доведе до Србија се поделени во седум региони, наместо сегашните асиметрични поделби кои вклучуваат две автономни провинции, но во кои мнозинството на територија нема специјална автономија.
За време на посетата на Србија во мај 2009 година, Лех Качински, претседателот на Полска, изјавил дека тој не се согласува со одлуката на полската влада да ја признае независноста на Косово и дека тој е на функцијата Претседател и "ја поддржува политиката која ја води српскиот претседател Борис Тадиќ ". Тие исто така разговарале за енергијата, особено за зависноста на Европа од природен гас од само еден извор, и се согласиле дека постои потреба за заедничка енергетска политика на ЕУ која треба да ги вклучува и балканските држави.
Тадиќ присуствуваше на инаугурацијата на новиот претседател Ѓорге Иванов во Скопје во мај 2009 година. Тие се согласија дека двете земји треба да соработуваат за интеграцијата во Европската Унија и покрај проблемите предизвикани од страна на нивните различни ставови во врска со статусот на Косово. Ова предизвика мала контроверзија поради тоа што водачот на Косово Фатмир Сејдиу не беше поканет на церемонијата. Тој, исто така, се состанал со црногорскиот претседател Филип Вујановиќ во Белград, истиот месец, што беше првата официјална посета на висок претставник на Црна Гора официјално во Белград од октомври 2008 година, кога Црна Гора ја призна независноста на Косово. Тие се согласиле за заемна заштита на Србите и Црногорците во двете земји.
По официјална посета на американскиот заменик претседател Џо Бајден во Србија кон крајот на мај 2009 година, Тадиќ изрази уверување дека посетата на Бајден отворила нова ера во односите меѓу двете земји, истакнувајќи ја потребата за дијалог, и покрај нивните спротивни ставови за Косово. Тој изјавил: "Заменик-претседателот Бајден и јас се согласивме дека сега имаме можност да воспоставиме ново ниво на комуникација меѓу нашите две земји"и "Сигурен сум дека со дијалог, заснован на заемно почитување, можеме да постигнеме многу". Тадиќ изјавил и дека има многу теми кои ги обединуваат Србија и САД, и дека тие се главно интеграциите во ЕУ на Западниот Балкан, и борбата против меѓународниот криминал и тероризам. Тој исто така потсети дека двете земји биле сојузници за време на Втората светска војна, додавајќи дека тие сега се "сојузници во програмата Партнерство за мир."
Во текот на оваа средба Тадиќ го повторил ставот на Србија дека едностраното прогласување на независност на Косово е кршење на меѓународното право и дека е цврсто посветен на стабилноста на целиот регион и на интегритетот на сите членки на Обединетите Нации. Тој изјавил дека како потписник на Дејтонскиот мировен договор, Србија е гарант на територијалниот интегритет на Босна и Херцеговина, и дека избира само решенија кои се резултат на договорот постигнат демократски помеѓу трите конститутивни етнички групи - Србите, Бошњаците и Хрватите.
На 21 мај 2009 година, Драган Мариќ, поранешен стопанственик кој бил пуштен во текот на судската одлука во неговиот спор со националниот авиопревозник ЈАТ, влегол во канцеларијата на претседателот со две рачни гранати барајќи спогодба надвор од судот и потпишана од претседателот или Владата. Членови на Баталјонот на воената полиција Кобри, обезбедувајќи ја безбедноста на претседателот на Србија, успеале да ја земат едната граната и и да го изолираат напаѓачот, меѓутоа сторителот ја отстранил иглата од втората граната и се заканил дека ќе ја активира со пуштање на рачката. Преговорите биле управувани од страна на специјалниот тим на српското Министерство за внатрешни работи, поддржан од страна на службени лица на Министерството за правда, и траело неколку часа, додека човекот бил разоружан и уапсен. По инцидентот, Тадиќ, кој бил присутен во обезбедена област на објектот, им честиташе на полицијата и специјални единици на армијата, безбедносниот и преговарачки тим за одлично завршената работа, мирно и без жртви, и исто така рекол дека проблемите, без разлика од каков вид, не може да се решат со сила и со загрозување на животите на граѓаните.
За време на државната посета во Франција кон крајот на мај 2009 година, Тадиќ ја открил спомен-плочата на српско-француското пријателство во двете светски војни во Париз. Тој и претседателот Никола Саркози најавиле дека документот за стратешко партнерство ќе биде потпишан меѓу Франција и Србија во Белград. Саркози, исто така, ја истакнал важноста на брзо пристапување на Србија кон Европската Унија и се обврзал да и помогне на Србија за време на тој процес.
Во август 2009 година во Пекинг, Тадиќ и Ху Џинтао потпишаа заедничка изјава на Република Србија и на Народна Република Кина за формирање на стратешки договор. Договорот има десет точки и опфаќа широк спектар на предмети, вклучувајќи и заемно почитување на територијалниот интегритет, планови за трговски развој, како и културна, научна и технолошка размена. Тој, исто така,одржа одделни средби со Вен Џиабао и Ву Бангуо. Тадиќ направил 5 дневна турнеја низ Кина, посетувајќи ги Сиан, Кинескиот ѕид и економските форуми во Шангај. За време на посетата на Шангај, тој добил специјална покана за Србија да учествува во Експо 2010 во Шангај, Кина. Кинеската пошта издала почесна серија пликови со неговиот лик и потпис, како и пораката "За големото историско пријателството на кинескиот и српскиот народ". Кинеската Поштата, исто така, пуштила во промет маркици со знамето на Србија по повод одбележување на посетата на српската делегација.
Во октомври 2009 година, откако Србија се квалификуваше за ФИФА 2010 Светско првенство во Јужна Африка, Борис Тадиќ и останатите српски министри прославиле на крајот на натпреварот во Белград на стадионот на Црвена Ѕвезда со чаша шампањ. Нелегално е да се пие алкохол на српски спортски настани со цел да се запре насилството. Тадиќ се изјасни за виновен, велејќи: "Јас не знаев дека конзумирањето алкохол, дури и само за здравица било забрането, затоа јас целосно ја преземам одговорноста за прекршокот ",и бил казнет со 400 €. Во март 2010 година добил награда за почитување, отвореност, хуманост и толеранција.
Народен Кабинет на Претседателот
Во текот на изборната кампања во 2004год. Тадиќ ветил дека ќе формира нова посебна институција наречена народен кабинет. Народниот кабинет на Претседателот на републиката беше отворен на 1 октомври 2004 година. Улогата на народниот кабинет е полесно да се оствари комуникација меѓу граѓаните и претседателот, и да соработуваат меѓу другите државни органи и институции, со цел да им овозможи на граѓаните на Србија да ги остваруваат своите права. Народниот кабинетот на претседателот е поделен во четири одделенија: Одделение за правни работи, Одделение за социјални прашања, Одделение за проекти и одделение за општи работи. Првиот директор на Народниот Кабинет бише Драган Ѓилас. Кога тој се приклучил на владата на Србија како министер задолжен за националниот инвестиционен план во 2007 година, Татјана Пашиќ стана нов директор.
Приватен живот
Тој е оженет со Татјана Тадиќ (родена Родиќ), со која има две ќерки: Маша и Вања.
Тој претходно бил во брак со новинарката Веселинка Заставниковиќ од 1980 до 1996, но се развеле, немале деца. За време на нивниот брак тие биле активно вклучени во различни социополитички активности, вклучувајќи протести и петиции против кршењето на човековите права итн. "вербален деликт" во СФРЈ во 1980-тите, како и во протестите за Милошевиќ во 1990-тите. Веселинка оттогаш станама калуѓерка. Тадиќ има сестра, Вера, која исто така е психолог и во моментов предава психологија во Првата Гимназијата во Белград. Освен својот мајчин јазик, Тадиќ зборува течно англиски, француски и италијански јазик. Тој ужива да гледа фудбал и го поддржува ФК Партизан.
Штефен Хаман
Штефан Аман ( Ratelsdorf, 14 јуни 1981 ) е поранешен германски кошаркар. Играл на позицијата на плејмејкер.
Животопис
Тој играл за репрезентацијата на Германија на Светското првенство 2006 година и 2010 година, на Европското првенство 2003, 2007, 2009 година и 2011 година, како и на Олимписките игри во 2008 година.
Армија на Турција
Армија на Турција (Türk Silahlı Kuvvetleri) — вооружени сили на Турција. Турската армија се состои од стандардната армиска единица, турската морнарица и турската воздухопловна единица. Жандармеријата и крајбрежната заштита оперираат како дел од Министерството за внатрешни работи на Турција, иако според улогата и задачите спаѓаат во армијата и морнарицата.
Турската армија е втора најголема армија во НАТО, после армијата на САД, со околу 1.043.550 униформирани војници кои служат во пет оддела. Секој способен хетеросексуален маж со турско државјанство е принуден да служи војска, додека хомосексуалците можат да служат војска ако сакаат.
Неуспешен Државен удар 15-16 јули 2016
Ноќта помеѓу 15 и 16 јули значителен број војници од Турската армија се обидоа да го извршат петтиот по ред државен удар во историјата на современа Турција. Таа ноќ Армијата почнала со заземање на сите стратешки места и прелетување со воени авиони во Истанбул и Анкара. Мети беа Собранието, Претседателската палата, Хотелот во кој престојувал претседателот Ердоган и авионот на претседателот кој не бил погоден.
При обидот за државен удар загинаа вкупно 265 лица, а повредени околу 1.440 лица
Следните денови биле уапсени над 10000 војници, генерали и други високи челници во Турската армија, од работа биле отпуштени повеќе од 30000 аминистративци и биле затворени дестици медиуми
Уредување на мрежни места
Уредување на мрежни места е процес на концептирање, планирање, моделирање, и извршување на електронски медија записи, кои се пренесуваат преку интернет во форма на технологиите кои одговараат за интерпретација и приказ на компјутер, преку интернет пребарувач или друг веб-заснован графички кориснички интерфејс.
Целта на семрежниот дизајн е создавање на мрежно место (збиирка на електронски документи, кои се наоѓаат на еден или повеќе опслужувачи) кој презентира разни содржини (вклучувајќи интерактивни алатки или услуги) кои крајниот корисник ги прегледува во форма на мрежно место.
Веб дизајнот на страната треба да ги задоволува барањата гледано од технолошки аспект,но исто така мрежното место треба да є доволно привлечно за да привлече што повеќе корисници, посебно од таргет корисниците за кои е наменет. Конкретно, за веб дизајнирањето како професија, односно модерна технологија со чие имплементирање се очекуваат поголеми бизнис ефекти, постојат одредени предуслови кои треба да се почитуваат од страна на луѓето кои се инволвирани во процесот на дизајнирање, доколку истото сакаат да го изработат на професионално ниво.
Седум правила на веб дизајнот
Денешнава веб технологија овозможува бројни алатки и опции кога е во прашање дизајнирањето на мрежно место, но дизајнерот треба да е внимателно селективен при нивната употреба. Многупати, одредена технологија може значително да го попречува перформансот на страната или иритира нејзините посетители. Најверојатно најточен и најстар пример што го поддржува ова правило, е таканаречениот "blinking tekst". Овој HTML таг, (   ) кој, за интернет корисниците добро познато, овозможува да текстот перманентно трепка, иако денес неодобрен за употреба од некои бровсери како IE 5.5 ( Интернет Експлорер ), беше најкористен, како новитет, од страна на веб дизајнерите во средината на 1990-тите. Корисниците пак брзо го изразија своето незадоволство од "текстот кој вознемирувачки трепка, без никаква опција да на нивно барање се исклучи". При користењето на нова технологија, дизајнерот треба да се запраша: "Дали нејзината употреба навистина ја подобрува функционалноста на страната или е искористена само како новитет?"
Речиси и да не постојат апсолутности во процесот на веб дизајнирањето, па така недоволно функционална технологија за едно мрежно место, не значи неуспех и за друг вид на дизајн, во зависност од целта на нејзиното имплементирање. Како добар пример може повторно да посужи   тагот, чие имплементирање на 99 проценти од мрежните места беше неуспешно, денес сѐ уште некои дизајнери го сметаат за корисна алатка, особено во случаи, каде, на пример "корисникот е инволвиран во процес на исплата, но заборава да го пополни полето на неговата адреса." Многупати се страните така дизајнирани, што една ваква грешка е прикажана во различни бои, најчесто црвена, но и самата страна доволно обоена при што,имплементирањето на "blinking text" би се покажало доста функционалнo.
Никогаш нема недостиг на опции кога страната е во процес на веб дизајнирање и додека согласувањата помеґу дизајнерот и менаџерот на фирмата, за тоа како конкретно мрежно место треба да изгледа, аргументативно варираат - "крајната линија" ја исцртуваат целните корисници. Додека тие не разбираат или не им се допаґаат одредени аспекти на мрежното место, тоа е предвидено да ги задоволи токму нивните потреби.
Професионалните веб дизајнери треба да ги разберат и што е можно подобро да ги исползуваат световите на нивните сопствени дизајни, сеедно на тоа како се вклопуваат со естетичките верувања и станарди - каков треба да биде конкретниот дизан на мрежното место. Без разлика за што станува збор, јасно е дека за дизајнерот е што покорисно да има сè поголеми разбирања за технолошкиот аспект на процесот на дизаjнирањето. Добар е примерот со формите (важно е да се изгради интерактивна и едноставна за користење форма, но технолошкиот аспект никогаш не губи од важност ). Технички неспремниот дизајнер може лесно да западне во заблуда при создавање на форма која изгледа и работи одлично во I.E 5x, но драстично се развлекува хоризонтално или разобликува во Netscape 4x.
Секогаш ќе постојат дизајнери кои ќе создаваат поатрактивни страни, ќе имплементираат понова технологија или ќе ја имплементираат на поатрактивен начин. Доколку дизајнерот ја надмине својата или нејзината гордост, учењето од другите може да биде од голема корист.
Сеедно колку дизајнерот е убеден во функционалноста и атрактивноста на мрежното место, од милионите интернет корисници, секој има свое сопствено мислење. Невозможно е сите да се направат среќни. Сепак постои разлика помеѓу настојувањето повеќето да се усреќат или сите, а притоа да се дизајнира мрежно место што нема да задоволи никого. Понекогаш дизајнерите навистина мораат да направат напори за да дизајнираат страна која ќе биде добра комбинација од двата аспекти на дизајнот: технолошкиот и естетскиот.
Трите веб дизајн филозофии
Еден корисен начин за разбирањето на дизајнот на повеќе од 20 милиони мрежни места кои денес постојат, е да се разделат истите на три засебни филозофии: корисност, мултимедија и оптимална комбинација. Во зависност од изборот на дизајнерот, било која од овие три филозофии, може на најдобар начин да ја исполни целта -  комуникација со корисниците на најефективен начин . Додека првите две филозофии претставуваат таканаречен службен аргумент помеґу формата и функцијата, оптималната комбинација се однесува и на двете заедно.
Кога се согледуваат предностите и слабостите на веб дизајн филозофиите, дизајнерот треба да го согледа нивниот однос кон следниве три фактори на секоја страна :
корисност
Поимот корисност се однесува на каков било вид на мрежно место. Со него всушност се искажува степенот на едноставната интерактивност на мрежното место (да се обработи одредена задача) или поинаку кажано, овој пристап кон дизајнирање се стреми да ја задржи конзервативноста при изградбата на мрежното место, овозможувајќи го притоа едноставно корисен за скоро цела интернет публика. Еден од методите за да се постигне оваа цел, е да дизајнот се сведе на самата суштина ( зошто тоа мрежно место постои и на кој начин корисниците имаат полза од неговата посетеност ), особено минимизирање на графиците или сликите на мрежното место. Дизајнерите кои ја следат филозофијата на корисност сметаат дека графиците го комплицираат, повеќе отколку што олеснуваат комуникацискиот процес. Исто така се насочени кон дизајнирани мрежни места, достапни за сите прелистувачи.
- врска кон мрежно место фокусирано на оваа филозофија и кој содржи само HTMLлиннкови во боја, без графици. Има толку малку во овој дизајн што би можело да предизвика недоразбирање при обработка на било кој тип на прелистувачи.
Секој кој "сурфа" на интернет се сложува дека пребарувањето и наоѓањето на информации треба да е многу брзо и лесно, а една од целите на филозофијата на "корисност" е да ги задоволи сите корисници иако според 6то правило тоа не возможно.Како што нивниот број расте, така и самото мрежно место станува "премногу досадно","комплициран","шарен или конзервативен", во зависност од префернциите на корисникот.
Ґрафиците сепак можат да го направат мрежното место покорисно од четири причини:
Корисникот потсвесно оформува мислење при првата посета на мрежното место. Треба да се биде повеќе креативен и да се имплементира барем пар 1 -KB до 2-KB графици кои драстично би ја измениле мрежната страница во позативна смисла бидејќи максимална упростеност може да го натера корисникот да се посомнева во професионализмот и озбилноста на сопствениците на мрежното место (фирма или поединец).
Сликите ја намалуваат фрустацијата на корисникот кој е приморан да чита текст чија содржина може да се запази со едно погледнување во сликатa.
Посебно е корисно кога сака да се наметне приоритизирана содржина на мрежното место.
Квалитетна апликација на "imersive imaging" - технологија како QuickTime, QuickTime VR and Java VR, со која е овозможен 360° поглед на предмети и места со опции на зумирање, анимации на снимки ,линкови кон сцени кои се составен дел од главната сцена и ротирање, е пример кој може да се искористти во овој контекст.На пример, доколку некој разгледува хотел за престој во Дубровник, илјадници зборови ќе се заштедат со само едно погледнување во внатрешноста на собата на одреден хотел. Но не треба да се заборави дека сликите поддржани со оваа технологија бараат подолго време за download па за да се овозможи достапноста на мрежното место и на корисниците со послаба интернет врска, традиционалните фотографии треба да се земат како алтернатива.
мултимедија
'Некои од предностите на овој вид дизајн се :'
'Мултимедиските мрежните места се непрактични од неколку причини :'
Оптимална комбинација
Овој поим ја презентира комбинацијата на графици, функционалност и текст заедно инкорпорирани во брзо, корисно и флексибилно мрежно место. Иако до неоодамна се чинеа нестварни, со откривањето на Adobe PhotoShop и Image Ready, Equilibrium Debabelizer и Macromedia Fireworks, ваков вид на дизајн постанува реалност. Оптималнатa комбинација во дизајнирањето подразбира висок степен на познавање на неговите аспекти повеќе отколку софтверско специјализирање. Оваа разлика му овозможува на дизајнерот на креативен начин да ги имплементира сликите, HTML и CSS, што резултра со доста побрз, пофункционален дизајн. За многумина дизајнери овоj дизајн претставува најдобро решение за  делотворна комуникација со корисниците на веб.
брзо, корисно и флексибилно мрежно место остава силен впечатôк при првите импресии на посетителите.
традиционалните, низ време докажани, аспекти на графичкотo дизајнирање - теорија на боите; уредување, дизајнирање и модифицирање на буквите, односно типографија; и самиот дизајн на страната- се од голема корист.
потребно е креативно, едноставно и практично работење со постоечките HTML и CSS техники.
Но иако овој вид на дизајн, ги задоволува барањата на повеќето мрежни места во светот сепак не одговара комплетно, односно се соочува со истите битни проблеми како и претходните два пристапи :
Ево Моралес
Ево Моралес (роден на 26 октомври 1959) — лево-ориентиран боливиски политичар, поранешен претседател на Боливија, од 2006 до 2019 година. Тој е првиот американски староседелец на чело на Боливија по освојувањето на земјата од шпанските освојувачи пред цели 450 години.
Моралес е роден во рударскиот град Оринока. На почетокот од 1980-тите неговото семејство се преселува во Чапаре, во источниот дел од Боливија, каде што се занимава со земјоделство, вклучително и со одгледување на кока.
Во 1997 година е избран во Боливискиот парламент како претставник на провинцијата Чапаре, со освоени цели 70% од гласовите во неговата изборна единица. Неговиот углед како водач на боливиските одгледувачи на кока, на „кокалеросите“ постојано расте и на претседателските избори во 2002 година го доведе доста блиску до победа на изборите. На овие избори, на големо изненадување на традиционалните боливиски партии, Моралес го освои второто место, што беше прославено ширум Латинска Америка од страна на домородното население како голем успех. За неговиот успех на овие избори придонесоа и негативните коментари на американскиот амбасадор во Боливија, кој ги повика боливиските граѓани да не гласаат за Моралес, повик кој имаше јасен контраефект.
Кога поради постојаното незадоволство од новата власт, изборите што беа планирани за 2007 година, беа закажани за декември 2005 година, Моралес се профилира за главен фаворит на изборите и победи со мнозинство од 54% од гласовите. На изборите голем успех постигна и неговата партија, Движењето кон социјализам, која освои 72 од вкупно 130 мандати во Долниот дом.
По доаѓањето на власт Моралес почна да спроведува повеќе социјални мерки. Ужива голема поддршка од повеќе левичарски водачи на латиноамерикански земји како Фидел Кастро, Рафаел Кореја, Даниел Ортега, Луиш Игнасио Лула да Силва, Нестор Кирхнер и особено од венецуелскиот претседател Уго Чавез, со кого Моралес потпиша голем број договори за соработка.
NGC 1156
NGC 1156 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1156 се споменува и како UGC 2455, MCG 4-8-6, CGCG 485-6, KARA 121, VV 531, IRAS 02567+2502.
Откривање
Објектот е откриен на 13 ноември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1156 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 1156 има привидни димензии од 2,6' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 59 м 42,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 14' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 34°.
Други поделби
Проучување на NGC 1156 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11329. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 131; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1786. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1276.
Теорија на еден куршум
Теорија на еден куршум, позната и како Теорија на магичниот куршум — теорија која е направена од Вореновата комисија со цел да се објасни како трите куршуми кој ги испукал Ли Харви Освалд довеле до атентат на претседателот на САД, Џон Кенеди.
Теоријата, која се препишува на членот на Вореновата комисија, Арлен Спектер (сега американски сенатор), тврди дека само еден куршум, означен како доказ за Вореновата комисија 399 (Commission Exhibit 399 или CE399), ги предизвикал сите нефатални рани кај претседателот Кенеди и гувернерот на Тексас, Џон Конали. Раната во глава која го усмртила претседателот ја предизвикал вториот куршум.
Според Теоријата на еден куршум, еден инч долг, 6,5 милимитарскиот куршум направен од бакар и олово, испукан од прозорец на шестиот кат поминал низ вратот на Кенеди, градите и зглобот на раката на Конали и се забил во задникот на Конали. При тоа поминал низ 15 слоеви на ткаенина, 7 слоеви на кожа, приближно 15 инчи ткиво, удрил во јазолот на вратоврската, отстранил 4 инчи ребра и скршил шест подлактици. Куршумот кој ја предизвикал ова штета не бил најден во креветот на Конали, туку во соседниот кревет во болницата во Далас. Бакарниот дел останал потполно недопрен, но опашката на истиот е латерално компресирана од едната страна.
Во својот заклучок, Вореновата комисија нашла уверливи докази од стручни лица дека еден куршум предизвикал рана на вратот на претседателот Кенеди и сите рани на гувернерот Конали. Се вели дека постои разлика во мислењата меѓу членовите на комисијата за веројатноста на ова појава но истакнува дека оваа теорија не е од клучно значење за заклучоците на комисијата и дека сите чкенови на комисијата без двоумење се согласуваат дека сите куршуми биле испукани од истиот прозорец на шестиот кат.
Антицестодален агент
Антицестодален агент бил лек кој се користел во отстранување на црви за борба против инфекцијата со тенија. Името го добил од Цестода.
Примерите вклучувале:
Михај Бабич
Животопис
Учи на Универзитетот во Будимпешта од 1901 до 1905 и тогаш се запознава со Деже Костолањи и Ѓула Јухас. Наскоро станува учител и почнува да предава во неколку различни училишта низ земјата пред да се префрли на професорска позиција во Будимпешта во 1912 година.
Неговиот литературен живот почнува во 1908 година, кога за првпат се забележани неговите поеми.
Истата година патува за Италија, каде е привлечен од поезијата на Данте; во следните години неколкупати ќе ја посети оваа средоземна земја. Врз основа на овие искуства, подоцна, Бабич ќе ја препее целокупната Божествена Комедија на унгарски (Пеколот, 1913, Чистилиште, 1920 и Рај, 1923).
Кратко време по револуцијата од 1918 година, станува професор по светска и модерна унгарска литература на Универзитетот во Будимпешта, но наскоро, по паѓањето на револуционерната влада, поради своите пацифистички ставови, отпуштен е од работа.
Од 1911 година, станува постојан соработник на списанието Њугат.
Во 1921 се венча со Илона Тарнер, која подоцна и самата ќе издава поезија под името Софија Терек.
Во 1923, се преселува во Ештергом. Четири години подоцна, станува член на Kisfaludy Társaság (Друштвото Кишфалуди), а истата година и претседател на жирито за доделување на Баумгартеновата награда.
Станува главен уредник на списанието Њугат во 1929 година (првите четири години заедно со Зигмонд Морич) и останува на оваа почитувана позиција сè до својата смрт.
Во 1937 година, дијагностициран е со рак на гркланот. Умира по четири години.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 – 400м мешано во машка конкуренција
Рекорди
Prima della manifestazione il record del mondo (WR) e il record dei campionati (CR) erano i seguenti.
Бохињ
Географија
Басенот се состои од четири региони: Долна Долина (словенечки: Spodnja dolina), Горна Долина (Zgornja dolina), Уканшка Котлина (Ukanška kotlina) и Номењска Котлина (Nomenjska kotlina). Се граничи со Комарча на едниот крај и кањонот Сотеска на другата. Планината Долен Бохињ претставува нејзина јужна граница. Реката Сава направи сопствен кањон меѓу висорамнините Јеловица и Покљука на исток. На север, планината Триглав, највисоката планина во Словенија, исто така е дел од општината.
Сава Бохињка (која заедно со Сава Долинка се влева во Сава) започнува кога две реки, Језерница и Мостница се спојуваат. Мостница доаѓа од долината Воје, а Језерница е многу кратка река што доаѓа од Бохињско езеро. Многу помали реки се влеваат во езерото. Најголемата од нив, Савица, се јавува во Комарча како голем водопад. Водопадите Савица ја добиваат својата вода од Црното Езеро, која е најголема во Долината на Триглавски езера.
Име
Името Бохињ првично го користи селото Средња Вас и беше потврдено како такво, а во пишаните извори во 1065 како Бохингун. Како регионално име, се појавува во пишаните извори во 1250 како Вохина. Името е изведено од Boxyn'ь, што е од нејасно потекло. Една можност е дека тоа е изведен од хипокоризмот *Boxъ. Предлози дека е од келтско потекло, најверојатно, нема. А популарната псевдо-етимологија на името е следнава приказна: ''Господ им дал земјиште на луѓето и, кога заврши, тој сфатил дека заборавил да им даде земја на една мала група на луѓе, кои беа тивки и не барале како и другите. Поради нивната скромност и трпение, се сожалил кон нив. Тоа е причината зошто тој одлучи да им ја даде најубавата земја, и ги издвои за себе. Таа земја се нарекува Бохињ, затоа што Бог на словенечки е Boh''.
Историја
Географски околности придонесоа за изолација на Бохињ во минатото. Од 5.000 жители, повеќето се потомци на локалните луѓе на Бохињ. Постојат историски наоди кои се докажува долината била населена уште во бронзено време.
Франце Прешерн, најпознатиот поет во Словенија, напиша поема Крштевањето на Савица, која во голема мера е измислена, но го прикажува времето на насилното крштевање на паганите и борбите меѓу христијаните и безбожниците. Поголемиот дел од приказната се одвива во Бохињ и Блед.
Запод
Запод или Запот (Zapod) — село и поранешна општина во Кукуш, североисточна Албанија, во традиционалната област Гора. Со реформата за самоуправа од 2015 година, Запод станал дел од општината Кукуш (Кукс). Населението брои 2 217 жители Горанци, од кои според пописот од 2011 г. 79 % се изјасниле како Албанци, а 12 % како Македонци. Меѓутоа, со оглед на тоа дека пописот не дозволуваше изјаснување на етничка припадност различна од онаа напишана во изводите за раѓање, се претпоставува дека бројката на Македонци е многу поголема.