cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сушево (Струмичко)
Сушево — село во Општина Василево, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Сушево се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во северниот дел на Струмичка Котлина и припаѓа на Општина Василево. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 12 километри.
Надморската височина во селото е 300 метри додека селото зафаќа површина од 10,9 км2. Од нив, 373 хектари се обработливо земјиште, 456 хектари се шуми и 183 хектари се пасишта
Отоманско Царство
Во текот на XIX век, селото било мешано. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 60 жители Македонци и 190 Турци.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 56 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Југославија
По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС.
По крајот на Втората светска војна, Сушево било вклученo во рамките на СР Македонија, во составот на СФРЈ.
Македонија
По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Василево.
Демографија
На пописот од 2002 година, селото имало 723 жители и спаѓа во групата на средно големи села, но низ годините е забележат благ пораст на населението.
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Сушево има 508 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
На табелата е прикажан националниот состав на селото низ сите пописни години:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1807 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 569 гласачи.
Бродечки Поток
Бродечки Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 42o 07 ' 54 , лонгитуда 21o 26 ' 46 .
Биодизел
Дизел мотори
Старите дизел мотори без тешкотии користат околу 20 проценти биодизел, а многу нови мотори веќе можат да користат и чист биодизел. Био-горивата не бараат произведство на нов автомобил, односно нов автомобилски мотор, сега тие имаат предност над водородната технологија која е во почетните стадиуми. Оваа компактибилност ги наведе многу земји да се осврнат кон биогоривата, уверени дека на тој начин ќе ја намалат потрошувачката на фосилни горива. Европската заедница за себеси одреди цел дека до 2010 година ќе користи 6% биодизел, што би значело петоструко зголемување одгледување на билките од кои се произведува етанолот. Во последниве години, се направени големи напори за заштита на животната средина токму преку претставувањето на биодизелот како моторно гориво. Овие напори се очекува дека ќе се зголемуваат во иднина, со цел да се обезбеди побезбедна планета за живеење.
Милан Панчевски
Милан Панчевски (роден на 16 мај 1935 во Дебар - починал на 9 јануари 2019 година) — поранешен македонски и југословенски висок комунистички функционер. Завршил Факултет за политички науки во Белград. Останал запаметен како последен претседател на Сојузот на комунистите на Југославија. Член на Сојузот на комунистите на Југославија станал во 1957 година.
ОПОЈАЗ
ОПОЈАЗ (OПOЯЗ; Общество изучения Поэтического Языка, Друштво за проучување на поетскиот јазик) е истакнатa група јазичари и литературни критичари во Санкт Петербург основана во 1916 година, која се распаднала во почетокот на 1930-тите години. Групата ги вклучувала Виктор Шкловски, Борис Ејхенбаум, Осип Брик, и Јуриј Тињанов. Заедно со Московскиот јазичарички круг биле одговорни за развојот на рускиот формализам и книжевна семиотиката. Ова друштво се распаднало под политички притисок бидејќи поимот „формализам“ станал политички израз на срам во советската држава.
Изворски Поток
Изворски Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 42o 08 ' 00 , лонгитуда 21o 25 ' 49 .
Моника Шефер-Кортинг
Моника Шефер-Кортинг (Monika Schäfer-Korting; р. во ) — германски фармаколог и токсиколог.
Живот
Шефер-Кортинг студирала фармација на Универзитетот Јохан Волфганг Гете во Франкфурт на Мајна од 1971 до 1975 година. Во 1976 година била одобрена како фармацевт. Во 1977 година докторирала како ученик на професорот Ернст Мутшлер. Во 1989 година се здобила со пост-докторска диплома.
Во 1994 година била назначена за прв професор и претседател за фармакологија на Фармацевтскиот факултет на Слободниот универзитет во Берлин (СУ Берлин). Од 2007 година, како и од 1997 до 1999 година, таа била потпретседател за животни науки и истражување на СУ Берлин.
Од 2003 до 2008 година, таа била портпарол на истражувачката група на DFG: „Иновативни активни фармацевтски состојки и системи на носители: Интегративна оптимизација за третман на воспалителни и хиперпролиферативни болести (FG 463)“. Таа го координирала проектот BMBF - Network: „Студија за валидација за тестирање за пенетрација на кожата со помош на биотехнолошки произведени модели на кожа (FKZ 0312881)“.
Шефер-Кортинг е соавтор на учебникот за фармакологија и токсикологија со име „Mutschler. Arzneimittelwirkungen (Drug Actions)“, чие најново 8-мо издание било објавено во 2001 година. За „Springer Verlag Heidelberg“ работи како уредник на серија монографии со наслов: „Оптимизирана терапија со лекови“, за „ABW Verlag Berlin“ ја уредува серијата монографии со наслов „Критичка монографија за лекови (TCDM)“. Таа работи како член на уредувачкиот одбор на микози и фармакологија и физиологија на кожата. Шефер-Кортинг е член на одборот на Gesellschaft für Dermopharmazie (Друштво за дермофармација), како и директор на научниот советодавен одбор на Bundesinstitut für Risikobewertung, Берлин.
Во фокусот на нејзината работа е карактеризацијата на односот на користа и ризикот од лековите. Во 1999 година Шефер-Кортинг ја објавила монографијата: „Соодносот корист/ризик: Прирачник за рационална употреба на потенцијално опасни дроги“, заедно со Ханс Кристијан Кортинг. Парадигма во контекстот формираат локалните глукокортикоиди со зголемен однос на користа и ризикот, како што е предникарбат. Денес, таа е особено заинтересирана за трансдукција на сигнал во различни ткива во потрага по иновативни активни фармацевтски состојки особено за кожни болести. Овде фокусот е на сфингозин-1-фосфат и соодветниот рецептор. Во однос на развојот на нови лекови, концептот за про-дрога е од особена важност. Уште во фазата на развој на нови активни состојки се разгледуваат и можностите за создавање на соодветни формулации. Со кожен третман со лекови, липозомите и нано-структурираните лепидични носители се сметаат за особено интересни. За да се намали бројот на експерименти со животни во контекст на токсиколошките истраги, се развиени нови типови на експерименти кои наместо со животни се служат со помош на модели на кожа.
Моника Шефер-Кортинг била во брак со Ханс Кристијан Кортинг од 1980 до 2012 година, кога тој починал.
Хидрологија
Хидрологија е проучување на движењето, дистрибуцијата и квалитетот на водата на Земјата и другите планети, вклучувајќи ги и хидролошкиот циклус, водните ресурси и одржливоста на сливот во животната средина. Практичар на хидрологијата е хидрологист, кој работи во областа на науката за земјата или животната средина, физичката географија, геологија или граѓанска средина и инженерство на животната средина. Домени кои хидрологијата ги вклучува се:  хидрометеорологијата, површинската хидрологија, хидрогеологијата,и квалитетот на водата, каде што водата ја игра централната улога. Океанографија и метеорологија не се вклучени бидејќи водата е само еден од многуте важни аспекти во рамките на тие области. Хидролошките истражувања даваат и информации за инженерство, политика и планирање на животната средина. Поимот „хидрологија“ доаша од грчките поими: ὕδωρ, hydōr, "вода" и λόγος, логоа, "студија".
Историја
Хидрологијата е предмет на истрага и инженерство со милениуми. На пример, околу 4000 год п.н.е Нил бил преграден  за подобрување на земјоделската продуктивност на претходно неплодните земјишта.Месопотамските градови биле заштитени од поплави со високи земјени ѕидови. Аквадуктите биле изградени од Грците и Старите Римјани, а во историјата на Кина се покажува дека тие изградиле системи за наводнување и контрола на поплавите. Античките синхалски ја користеле хидрологијата за да изградат сложени системи за наводнување во Шри Ланка,а исто така се познати и  по пронаоѓањето на вентилот Пит кој дозволи изградба на големи акумулации и канали кои сè уште функционираат. Маркус Витрувиј, во првиот век п.н.е., ја опишла филозофската теорија на хидролошкиот циклус, според која врнежи паѓаат на планините, инфилтрирани на површината на Земјата и водат до создавање на потоци и извори во низините. Со усвојување на понаучен пристап, Леонардо да Винчи и Бернард Палиси независно достигнаа точна претстава на хидролошкиот циклус. Од 17 век хидролошките промени почнале да се мерат. Пионери на модерната наука на хидрологијата се Пјер Перо,Едм Мариот и Едмунд Халеј. Со мерење на врнежите и дренажната област, Перо покажа дека врнежите биле доволни да дадат отчет за протокот на Сена.Мариот ги комбинирал пресекот од брзината  и мерењата на реката за да се добие повторно празнење во Сена. Халеевата покажа дека испарувањето на водата од Средоземното Море беше доволно да дадат отчет за одливот на реките кои течат во морето.
Напредокот во 18 век ги вклучува пизометарот и равенката Бернули, од Даниел Бернули. 19 век доживеал развој во подземната хидрологија, вклучувајчи го законот на Дарси добро познатата Dupuit-Thiem  формула, и капиларен Hagen-Poiseuille's тек на равенките.Во 20 век,рационалните анализи почнале да го заменуваат емпирицизмот  а владините агенции почнале да создаваат свои хидролошки  програми за истражување. Од особено значење била хидрографската единица на Лерој Шерман, теоријата за инфилтрација на Роберт Е. Хортон, и CV тезите на издан тест / опишувајќи ја равенката и хидрауликата. Од 1950 година, хидрологијата пристапи со повеќе теоретска основа отколку во минатото,упростена со  напредокот во физичкото разбирање на хидролошките процеси со појавата на компјутерите и особено географско информациските системи (ГИС).
Поврзани теми
Океанографија е повеќе општа студија на водата во океаните и утоките. Метеорологијата е повеќе општи проучување на атмосферата и на времето, вклучувајќи врнежи како снег и дожд. Лимнологијата е изучувањето на езерата. Таа опфаќа биолошки, хемиски, физички, геолошки и други атрибути на сите внатрешните води (слатка и солена вода, природни или вештачки). Водните ресурси се извори на вода кои се корисни или потенцијално корисни. Хидрологија обично ја проучува достапноста на тие ресурси, а не нивната употреба
Теми
Областите на истражување во рамките на хидрологијата се однесуваат на движењето на водата помеѓу нејзините различни држави, или во рамките на дадена држава, или едноставно квантифицирање на износите во овие држави во даден регион. Делови од хидрологијата се загрижени за развивање на методи за директно мерење на овие текови или количини на вода, додека други се однесуваат на моделирање на овие процеси или за научни сознанија, односно за предвидување на практични апликации. Подземните води
Хидрологија (хидрогеологија) ги опфаќа квантифицираните подземни текови и решенијата за транспорт. Проблеми во опишувањето на водоносната зона вклучуваат карактеризација на водоносни слоеви во однос на текот на водата, подземните води под притисок и заклучно со подземна длабочина .. Мерења тука може да се направи со користење на пизометар. Изданите се опишани во условите на спроводливост, складирање и преносливост. Постојат голем број на геофизичките методи за карактеризирањр на водоносните слоеви. Исто така, постојат проблеми во карактеризирањето на вадозната зона (незаситена зона).
Инфилтрација
Инфилтрацијата на водата од врнежите во почвата е важна тема. Во некои околности сува почва не може да апсорбира врнежи толку лесно како земја која е веќе влажна. Инфилтрацијата понекогаш може да се мери со инфилтрометар.
Влага во почвата
Влага во почвата може да се мери на различни начини; со сонди или Тензиометар. Други методи вклучуваат растворената супстанца, земање мостри како и геофизички методи.
Површински проток на вода
Хидрологијата опфаќа квантифицирање на површинскиот проток на вода и транспортни решенија, иако третманот на тековите во големите реки понекогаш се смета како посебна тема на хидраулика или хидродинамика. Други теми вклучуваат хемиски транспорт како дел од површинските води, транспорт на седиментите и ерозија. Една од најважните области на хидрологијата е размената помеѓу реките и подземните водотеци. Додека во многу географски региони тоа е само природно да мислат на поместувањето на водата од водоносните извори во реките, на промени исто така, можат да се случат.
Дистанционните
Дистанционните на хидролошки процеси може да обезбеди информации од различни типови. Извори кои ги вклучуваат се површински сензори, воздушни сензори и сателитски сензори. Информации можат да вклучат облаци, површинска влага и вегетациска покривка. Квалитет на водата Во хидрологијата, студии за квалитетот на водата се засегнати со органски и неоргански соединенија, и растворени и седиментен материјал. Покрај тоа, квалитетот на водата е под влијание на интеракцијата на растворен кислород со органски материјал и разни хемиски трансформации што може да се случи. Мерења на квалитетот на водата може да вклучи и други методи, во кои анализата се одржува на самото место,кои често се автоматски, и лабораториски анализи а може да вклучуваат и микробиолошка анализа.
Предвидување
Набљудувањата на хидролошкитe процеси се користат да се направи предвидувањe на иднoто  однесување на хидролошките системи (текот на водата, квалитетот на водата). Еден од главните тековни проблеми во хидролошките истражувања е "Предвидување на речните сливови, каде што или воопшто  нема или само многу малку податоци постојат.
Статистичка хидрологија
Со анализирање на статистичките својства на хидролошките податоци, како што се врнежи или речен тек, хидролозите може да ги проценат  идните хидролошки појави. Кога правите проценки за тоа колку често релативно ретки настани ќе се случат, анализи се направени во однос на повратен период на таквите настани. Други количини на интерес вклучуваат просек на протокот во река, во текот на една година или сезона.
Овие проценки се важни за инженерите и економисти, така што правилна анализа на ризикот може да се врши за да се влијае на одлуките за инвестирање во идната инфраструктура и со сигурност да се утврдат одликите за приносот на системи за водоснабдување. Статистички податоци се користат за да се формулират оперативни правила за големите брани кои се дел од системи кои вклучуваат земјоделски, индустриски и станбени барања. Моделирање
Хидролошките модели се поедноставени, концептуални претстави на дел од хидролошкиот циклус. Тие главно се користат за хидролошки предвидување и за разбирање на хидролошките процеси. Двата главни типа на хидролошки модели може да се разликуваат.
Сообраќај
Текот на водата е значајно средство со кое друг материјал, како почва или загадувачи, се транспортираат од место до место.Од 1960-тите, комплексни математички модели се развиени, олеснети од страна на достапноста на брзи компјутери. Најчести анализирани класи кои загадуваат се хранливи материи, пестициди, растворените цврсти материи и талог.
Меѓународни истражувачки тела
-Институт за меѓународно водостопанство
-УНЕСКО- институт за проучување на водата
NGC 7518
NGC 7518 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7518 се споменува и како UGC 12422, MCG 1-59-12, MK 527, IRAS 23106+0603, CGCG 406-20, KUG 2310+060.
Откривање
Објектот е откриен на 29 август 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 13 м 12,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 19' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Други поделби
Проучување на NGC 7518 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70712. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 583. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
1347
1347 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1347 година од новата ера, 347. од вториот милениум, 47. од XIV век и осма од 1340-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6855 и 6856 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6097 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5107 и 5108 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2100.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1347 година се протега во 3983 и 3984, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4043 и 4044 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1890. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 747 и 748 исламска година.
Воденички Поток
Воденички Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 42o 08 ' 01 , лонгитуда 21o 25 ' 48 .
Грб на Етиопија
Грбот на Етиопија е официјалниот грб во државата кој е во употреба, во денешната форма, од 1996 година. Грбот е стставен од син диск на кој приказ на златен пентаграм со пет златни зраци светлина. Пентаграмот го означува единството на народот на Етиопија и овој грб е прикажан и на знамето на државата.
Скривница (Еловец)
Скривница — археолошко наоѓалиште во селото Еловец во Општина Чашка. Претставува некропола од доцноантичкото време.
Местоположба
Скривница се наоѓа на околу 1 км западно од селото, лево од стариот пат за селото Лисиче.
Ископувања и наоди
Денес се гледа свод ѕидан од тули и варов малтер. Околу градбата се среќаваат фрагменти од керамички садови. Се работи најверојатно за гробница околу која постојат гробови со гробна конструкција од камени плочи.
Космос-1085
Космос-1085 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 март 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1085 бил комуникациски сателит.
Аеродром Никшиќ
Историја
Аеродромот бил изграден како мала писта со една тревна писта за време на Кралството Југославија. На 14 април 1941 година, кралот Петар II Караѓорѓевиќ го искористил аеродромот за да ја напушти земјата, избегнувајќи ја инвазијата на силите на Оската. Во септември 1948 година, тој бил користен како станица за пренос на првите 6 спитфаери од Чехословачка во Израел, со што одиграл мала улога во Арапско-израелската војна во 1948 година. Во времето на СФРЈ, аеродромот бил значаен центар за обука за падобранство.
Аеродром за патници
Во моментов на аеродромот кај Никшиќ нема патнички терминал и редовен воздушен сообраќај. Ова е втора по големина општина во Црна Гора, може да има работен патнички аеродром. Во тек е изградбата на аеродромот Капино Поле во Никшиќ. Месните власти очекуваат наскоро да ја завршат изградбата на контролната кула и управната зграда. Се надеваат дека во блиска иднина ќе најдат соодветен партнер и ќе го опремат аеродромот за сообраќај.
Ева Кософски Сеџвик
Ева Koсофски Сеџвиг ( година - ) — американска теоретичарка во областа на родовите студии, квир-теоријата (квир студии) и критичката теорија. Нејзините критички дела помогнале во создавање на квир студиите. Нејзините дела одразуваат интерес за голем број прашања, вклучувајќи ја и квир изведба; експериментално критичко пишување; делата на Марсел Пруст; нелакановска психоанализа; книги од уметници; будизмот и педагогијата; афективните теории на Силван Томкинс и Мелани Клајн, и материјалната култура, особено текстил и текстура.
Надоврзувајќи се на феминистичките студии и делата на Мишел Фуко, Сеџвиг открила наводно скриени хомоеротски мотиви кај писатели како Чарлс Дикенс и Хенри Џејмс. Сеџвиг тврдела дека разбирањето на прибложно секој аспект на модерната западна култура ќе биде нецелосно или оштетено, ако не успее да се обработи со критичка анализа на современата хомо/хетеросексуална дефиниција. Таа го измислила терминот „антихомофобичен“ (antihomophobic).
Нејзини истакнати дела се „Како да го израснете вашето дете во геј“, „Квир изведба: уметноста на романот од Хенри Џејмс “ и „Џејн Остин и девојчето што мастурбира “, која била остро критикувана за„скандалозната“ интерпретација. Ева Кософски била израсната во еврејско семејство во Дејтон, Охајо. Таа ги завршила додипломските студии на Универзитетот Корнел, а нејзиниот докторат на Универзитетот Јеил. Таа предавала пишување и литература на Хамилтон колеџ, Универзитетот Бостон, и на Амхерст колеџ. Таа гостувала како предавач на Универзитетот на Калифорнија, Беркли и предавала на Школата за критика и теорија, кога била во состав на Дартмут колеџ. Таа, исто така, била професор по англиски јазик на Универзитетот Дјук, а потоа и истакнат професор на Сити Универзитетот во Њујорк.
Во 2002 година таа ја добила наградата Брундер на Јеил. Таа предавала постдипломски курсеви по англиски јазик како истакнат професор на Сити Универзитетот Њујорк (CUNY) до нејзината смрт во Њујорк од рак на дојка на 12 април 2009 година, на возраст од 58 години.
Ева Кософски се омажила за Хал Сеџвиг во 1969 година; тој е сè уште жив.
Квир леќи
Делата на Сеџвиг би требало да го направат читателот повеќе свесен за потенцијални „квир нијанси“ во литературата, поттикнувајќи го на читателот да ги промени своите хетеросексуални идентификации во потрага по „квир идиоми“. Така, покрај очигледните двосмислености, читателот би сфатил други потенцијални квир начини на кои зборовите би можеле да се сфатат. На пример, кај Хенри Џејмс, Сеџвиг ги истражувала зборовите и концептите како 'драг', 'основа', 'прашање', 'помага', 'мирисна', 'шокантно', 'ракавица, 'центар', 'периметар', 'аспект', 'медал' и зборови кои содржат фонема 'rect', вклучувајќи ги сите зборови кои ги содржат нивните анаграми, сите можат да имаат „анално-еротски асоцијации“.
Сеџвиг се повикува на делото на литературниот критичар Кристофер Крафт за да расправа дека воедно јазичните досетки и рими може да биде замислени и како „хомеоеротски бидејќи се хомофонични“; цитирајќи го литературниот критичар Џонатан Долимор, Сеџвиг  сугерира дека граматичката инверзија може да има подеднакво интимна врска со сексуалната инверзија; таа посочува дека читателите може да сакаат да станат чувствителни запотенцијални квир ритми на определени граматички, синтаксички, реторички, и генерички реченични структури; сцени на тепање во детството биле еротизирани, а поврзани со двојно акцентирани стихови и со лириката како жанр; анжабманот (продолжена мисла од една линија, куплет, или строфа на следната линија без синтаксичка пауза) имал потенцијални квир еротски последици; додека пак песните со тринаесет стиха потсетуваат на формата на сонетот, па со отфрлање на конечниот римувачки куплет би било возможно да и се „одолее на хетеросексуалната двојка како парадигма“, предлагајќи за возврат потенцијални мастурбаторни задоволства и осаменост.
Сеџвиг ги охрабрува читателите да сметаат на „потенцијалната квир еротска резонанца“ која, наводно, може да биде најдена во делата  на Хенри Џејмс. И самата изведувајќи „тематики од anal fingering и 'isting-аs-écriture“ (или пишување) воделата на Џејмс, Сеџвиг ja предложила идејата дека речениците чиј „релативно конвенционална градба предмет-глагол-прирок е нарушена, иако не и целосно прекината, како што алвеолата на реченицата потекува од вметнување на уште една, квалификувачка фраза или реченица“,  најдобро може да се преведе или како давање  задовлување на читателите со пенетрирање на прст или тупаница во нивните ректуми, или со нивниот 'испитувачки прст' ставен во аналниот отвор. Сеџвиг го прави ова тврдење врз основа на одредени граматички одлики на текстот.
Теми на работа
Сеџвиг има објавено неколку книги што се сметаат за клучни во областа на квир-теоријата, вклучувајќи ги Помеѓу мажите: англиската литература и машките хомосоцијални желби (1985), Епистемологијата на плакарот (1990) и Тенденции (1993). Сеџвиг, исто така, прирдила изданија и ја објавила книгата поезија Дебела  уметност, тенка уметност (1994), како и Дијалог за љубовта (1999). Нејзината прва книга, Кохерентноста на готските конвенции (1986), била ревизија на нејзината докторска теза. Нејзината последна книга, Допирни чувства го сведочат нејзиниот интерес за афектот, педагогијата и изведбата. „Помеѓу мажите: англиска литература и машки хомосоцијални желби“ (1985)
Сеџвиг ги сумирала нејзините основни аргументи во „Меѓу мажите“ во епистемологија, подоцнежно дело. „Помеѓу мажите“ требало да укаже „на иманентноста на јаките врски помеѓу ист пол и забраната за нивно соединување, како машко-женските врски во XIX век во англиската книжевност ...“
Книгата се фокусира на верувањето за постоење на нееднакви ефекти од страна на културниот систем каде што машко-машката желба може да биде јасно разбрана преку непостојна желба која вклучува жена.
Според Сеџвиг „машката хомосоцијална желба“ се однесува на сите машки врски, потенцијално вклучувајќи од хетеросексуалци до хомосексуалци. Сеџвиг го создала неологизмот “хомосоцијален”, термин којшто требало да биде спротивен на тогашните отфрлања за лексичките и концептуалните алтернативи за поттикнување на идејата дека поимите хетеро-, би- и хомосексуален човек и искуство можат да бидат лесно разликувани еден од друг. Таа тврдела дека овие три категории всушност и не можат јасно да се разликуваат една од друга, бидејќи она што се сфаќа како „еротско“ зависи од „непредвидливи и постојано менливи збирови од локални фактори“. Еден рецензент на нејзините дела тврди дека структурите за хомосоцијална желба која Сеџвиг ја открива во книгата се „сеприсутни“ во западната литература, и често се читаат преку други идеолошки екрани, и дека треба да „бидеме свесни“ за тоа.
„Хомосоцијален“ е неологизам кој служи за да се разликува од хомосексуалец и е форма на конотација  за машките врски често проследени со страв или омрза спрема хомосексуалноста.
„Епистемологијата на плакарот“ (1990)
Сеџвиг инспирацијата за „Епистемологија“ ја добила од читање на есејот „Тајните предмети, отворените теми“ од  Д.A. Милер, потоа вклучени во „Романот“ и „Полицијата“ (1988).
„Дијалог за љубовта“(1999)
Во 1991 година на Сеџвиг била дијагностицирана со рак на дојка, а потоа ја напишала книгата „Дијалог на љубовта“. Сеџвиг раскажува за терапијата низ којашто таа поминува, нејзините чувства кон смртта, депресија, и нејзината родова несигурност пред да и ја отстранат дојката и за време на хемотерапијата. Книгата вклучува воедно и поезија и проза, како и зборови на Сеџвиг и белешки на нејзиниот терапевт. Иако насловот ги конотира „Платонските дијалози“, формата на книгата била инспирирана од Џејмс Мерил - „Проза за заминување“, којашто ја следи јапонската форма на добродушни шеги од седумнаесетти век познати како хаибун. Сеџвиг ја користи формата на проширен, двојно-звучен хаибун за да ги истражува можностите во рамките на психоаналитички амбиент, особено оние кои нудат алтернативи за Лакан-флексирачката психоанализата, како и нови начини за размислување во врска со сексуалноста, семејните односи, педагогијата, астмата, и љубовта. Книгата, исто така, го открива зголемениот интерес на Сеџвиг за будистичката мисла, текстил, и текстура.
„Допирно чувство: афект, педагогија, изведба“ (2003)
„Допирно чувство“ е напишана како потсетник на раните денови на квир-теоријата, која Сеџвиг кратко ја опишува во воведот со цел да се обрати на афективните услови, главно емоциите испровоцирани од страна на сидата, која преовладувала во тоа време, и да се стави во фокусот нјзината главна тема: односот помеѓу чувството, учењето и акцијата. „Допирно чувство“ ги истражува критичките методи кои може политички да разлутат и да помогнат во промената на темелите за поединечно и колективно искуство. Во почетниот параграф, Сеџвиг го опишува нејзиниот проект како истражување на „ветувачки алатки и техники за недвосмислена мисла и педагогија“.
Томе Димовски
Томе Димовски (Волково,, – Љуботенски Бачила, , ) бил македонски бранител, војник од резервен состав на АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 10 август 2001 заедно со седуммина соборци, откако камион на АРМ полн со муниција налетува на две нагазни мини поставени на шумскиот пат на правецот Љубанци - Љуботенски Бачила на Скопска Црна Гора, на околу 5 км од селото.
Живот, војната 2001 и сведоштва
Томе Димовски е роден на 6 мај 1964 година во скопско Волково. Томе пред неговата смрт беше машински инженер. Со неговата жена се запозна во 1990 година. Поради немање можност да работи на струката, Томе бил таксист во „Експрес“. Три години подоцна стапиле во брак, а набргу потоа им се роди ќерката. Во 2001 година кога започна воениот конфликт, на почетокот на јули со фамилијата се подготвуваше за годишен одмор. На 6 јули му дојде поканата за мобилизација. Требаше да реши дали ќе ја врати поканата или ќе ја прифати, долго се думаше. На крајот реши да ја прими за да може да и се оддолжи на државата, а потоа, рече, ќе можат мирно да заминат на одмор со фамилијата,
Во првите десетина денови, Томе трипати си доаѓал дома. Секој трет ден ги пуштале да бидат со домашните. Подоцна, заради наездата на терористите во Кумановско, Тетовско, па и во Скопско, 12 дена останале на позициите високо во Скопска Црна Гора. Потоа пак се ратил првичниот режим. При првите доаѓања дома, на домашните малку им зборувал за ситуацијата во која се наоѓа. Велел дека не е така страшно, дека сè ќе мине. По дванаесетте дена минати на високите позиции на планината почнал да се плаши. Кажувал дека им е тешко, бидејќи на позиции се по двајца, а терористите постојано ги провоцираат. Дури и пукале кон нив. Велел, се преслекуваат во женска облека за да ни се доближат, го користат добитокот за разни трикови и подметнувања, а нам ни е забрането да пукаме. Објаснувал дека за секој испукан куршум армијата ќе им наплатела по три марки казна или така нешто.
На 9 август 2001 година, вечерта, во 19:45 часот, Томе и се јавил на сопругата телефонски. Рекол да не ѕвонат, бидејќи по 20 часот ги исклучуваат мобилните. Албанците ги научиле нивните броеви и им се заканувале, ги малтретирале. Рекол уште и тоа дека сабајлето ќе си дојде дома, ќе ја земе колата и директно ќе заминат во Кочани, кај родителите на сопругата, за да си ја земат ќерката која цело лето била таму и да заминат на одмор во Бугарија. Рекол дека многу му е тешко и дека сака да се одмори од се. Барем неколку дена да биде со детето и жената.
Сабајлето, на 10 август, камионот ја однел смената на позициите. Назад ја враќал смената на Томе, вкупно 16 војници. Кога наближиле до летувалиштето во Љубанци, каде што биле сместени и требало конечно да се раздолжат со оружјето и да си заминат дома, маионот нагазнал на мина. Тоа е официјалното соопштение. Меѓутоа, според другарите на Томе, не била нагазна мина туку некоја експлозивна направа што со канал била активирана од близина. Ваквото искажување може да биде и вистинито затоа што камионот минал по истата патека пред половина час и ништо не се случило. Впрочем такви укажувања имаше и непосредно по експлозијата. При експлозијата, Томе од половината надолу целиот бил разнесен. Немале каде операција да вршат. Благодарение на јакото срце, под апарати издржа само до вечерта во 22 часот. Им подлегна на повредите во воената болница во Скопје.
Димовски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Урвички Поток
Урвички Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 42o 08 ' 13 , лонгитуда 21o 24 ' 53 .
NGC 2727
NGC 2727 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2727 се споменува и како NGC 2708, MCG 0-23-15, CGCG 5-34, IRAS 08535-0309.
Откривање
Објектот е откриен на 12 март 1826 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2727 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2727 има привидни димензии од 2,7' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 56 м 7,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 21' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 2727 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25097. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 232; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 469.
Надворешни врски
NGC 2727
Муцио Клементи
Муцио Клементи (Muzio Clementi; - ) — англиски класицистички композитор (родум од Италија), првиот кој компонирал конкретно за пијано. Најпознато дело му е збирката на студии за пијано „Скали кон Парнас“ (Gradus ad Parnassum).
Живот
Во 1766 г., Питер Бекфорд (1740-1811), богат англичанец, братучед на ексцентрикот Вилијам Бекфорд, се заинтересирал за талентираното момче, и направил договор со Николо да го пушти сина си да живее на неговиот посед Стиплтон Ајверн, веднаш северно од Блендфорд Форум во Дорсет, Англија — каде Бекфорд се согласил да плаќа за музичкото образование на Муцио секое тримесечје. За ворзврат, момчето требало да свири во куќата. Тука Муцио минал седум години, во посветено изучување на музиката и вежби на чембало. Меѓутоа неговите композиции од овој период се малку на број, и речиси сите повеќе не опстојуваат.
Во 1770 г. Клементи ја дава својата прва јавна изведба како органист. Публиката била длабоко импресионирана од неговата изведба, така започнувајќи ја една од најуспешните пијанистички кариери во историјата. Во 1774 г. Клементи бил ослободен од неговите обврски кон Питер Бекфорд, па се преселил во Лондон, каде меѓу многуте негови успеси неколкупати изведувал јавно како чембалист на добротворни концерти за пејач и харфист, а бил и диригент од клавијатурата во Кралевиот Театар, Хејмаркет. Неговата популарност пораснала во 1779 и 1780, барем делумно заради неговата новоиздадена збирка сонати „Опус 2“. Потоа неговата слава и популарност расте уште повеќе, и во многу музички кругови бил сметан за најголемиот виртуоз на пијано во светот.
Клементи започнал турнеја по Европа во 1781 г., каде патувал во Франција, Германија и Австрија. Во Виена, Клементи се договорил со царот Јозеф II на музички двобој со Волфганг Амадеус Моцарт како забава за него и неговите гости. Секој од композиторите бил повикан да избере и импровизира од сопствените композиции. Двајцата композитори биле толку способни, што царот тој ден морал да прогласи нерешен резултат на виенскиот двор на 24 декември 1781 г.
На 12 јануари 1782 г. Моцарт му напишал на татка си: "„Клементи свири добро, што се однесува до изведбата со десна рака. Најсилен е на премини и третини. Освен тоа, нема пет пари вкус или чувство - накратко тој е вистински автомат.“" Во подоцнежно писмо, Моцарт дури и се изјаснува: „''Клементи е шарлатан, како и сите италијанци. Бележи дело со престо, а свири само алегро.''“ За разлика од ова, Клементи бил позитивно импресиониран од Моцарт. Меѓутоа главниот мотив во Клементиевата соната во Х-дур, го фасцинирал Моцарт. По десет години, во 1792 г., Моцарт го искористил мотивот во увертирата на неговата опера „Волшебната флејта“. На ова Клементи толку негодувал што при секое издавање на таа соната, ставал белешка дека композицијата е создадена десет години пред Моцарт да започне со „Волшебната флејта“.
Веројатна причина за нездавањето на подоцнежните дела е тоа што Клементи сето време ги менувал и дотерувал. Започнувајчи од 1782 г., па низ следните 20 години, Клементи живеел во Англија, работејќи како пијанист, диригент и учител. Двајца негови студенти станале прилично славни: Јохан Баптист Крамер и Џон Филд (кој пак станал главна инспирација за Фредерик Шопен).
Клеенти почнал и да произведува пијана, но во 1807 фабриката ја урива пожар. Истата година Клементи склучил договор со Лудвиг ван Бетовен, еден од неговте најголеми обожаватели, кој му дал полни издавачки права на сета Бетовенова музика. Неговиот углед во музичката историја како уредник и толкувач на Бетовеновата музика е сигурно не помала од неговиот углед како композитор (но бил и критукуван за хармонични „исправки“ во некои Бетовенови дела). Фактот што во својот подоцнежен живот Бетовен почнал да компонира (главно камерна музика) специјално за британскиот пазар е можеби поврзан со фактот што неговиот издавач живеел таму.
Во 1810 Клементи прекинал со концерти и се посветил само на композиција и изработување на пијана. На 24 јануари 1813 во Лондон, Клементи се здружил со други музичари и го основал Филхармониското друштво на Лондон, кое станало Кралско филхармониско друштво во 1912 г.
Музика
Клементи е најпознат по својата збирка на студии за пијано наречена „Скали кон Парнас“ (Gradus ad Parnassum). Како и ова, така и неговите сонатини се задолжителни за секој ученик на пијано. Клементи искомпонирал речиси 110 пијано сонати. Некои од пораните и полесните од нив биле пдоцна преиздадени како сонатини, по успехот на неговите Сонатини Оп. 36, и истите и денес се популарни вежбовни композиции во учењето на пијано. Неговите сонати ретко се изведуваат на јавни концерти, највеќе бидејќи се сметаат за непредизвикувачки образовни дела. Некои од неговите сонати се потешки за свирење од сонатите на Моцарт, кој ѝ пишал на сестра си дека претпочита да не ги свири сонатите на Клементи заради нивните скокови, широките протегања и акорди, кои тој сметал дека може да предизвикаат повреди.
Освен за соло пијано, Клементи компонирал и многубројни други дела, меѓу кои и неколку симфонии. Додека неговта музика речиси и не се слуша на концерти, таа станува сѐ повеќе популарна за снимки.
Рускиот пијанист Владимир Хоровиц развил посебна наклонетост кон делата на Клементи откако жена му, Ванда Тосканини, му купила целосна збирка на сите негови дела. Хоровиц ги споредувал некои од овие дела со најдобрите Бетовенови дела. Враќањето на угледот на Клементи како уметник се должи во немала мера токму на Хоровиц.
Со тоа што бил современик на најголемите класицисти како Моцарт и Бетовен, тие во голема мера ги засениле неговите дела, и покрај неговата огромна важност за музиката за пијано и развојот на сонатната форма.
IC 1620
IC 1620 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1620 се споменува и како CGCG 69-137, VCC 281, KUG 1215+140.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1620 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1620 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 18 м 15,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 44' 54"".
Други поделби
Проучување на IC 1620 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39513.
Костадин Костадинов (бугарски политичар)
Животопис
Костадин Костадинов е роден на 1 април 1979 година во Варна, Народна Република Бугарија. Завршува магистратура по балканизам во 2002 година, и право во 2011 година на Великотрновскиот универзитет „Св. Кирил и Методиј“.
Член на Националниот извршен комитет на ВМРО-БНД од 2007 до 2012 година и регионален координатор на ВМРО за областите Варна, Шумен и Добрич од 2002 до 2009 година.
На вонредниот конгрес на ВМРО-БНД, одржан на 17-18 октомври 2009 година е избран за заменик-претседател на ВМРО-БНД, каков останува до следниот конгрес на 27.10.2012 година. Го напушта ВМРО во почетокот на 2013 година. Од 2012 до 2013 година е автор и водител на емисијата „За бугарската нација“ на телевизија СКАТ. Од 2013 до 2017 година е директор на Регионалниот историски музеј во Добрич. Претставува општински советник во општина Варна од Коалиција „Варна“. Во 2015 година ја водел емисија „Бугарската слава“ на телевизија Алфа. Во 2017 година, предводена од него, политичката партија Преродба стекна малку над 1% од гласовите на изборите за Народно собрание.
Во 2017 година Костадинов го одбранил докторат по етнографија во Бугарската академија на науките.
Виктор Шкловски
Виктор Борисович Шкловски (Виктор Борисович Шкловский; во  -  во ) — руски и советски критичар, писател, и памфлетист.
Живот и дело
Во прилог на книжевната критика и биографиите за автори како Лоренс Стерн, Максим Горки, Лав Толстој, и Владимир Мајаковски, тој напишал голем број на полуавтобиографски дела преправени во фикција, кои исто така служеле како експерименти во неговите развојни теории на литературата.
Шкловски е можеби најпознат за развој на концептот на остранение или очудување (исто така преведена како „онеобичување“) во литературата. Тој го објаснил овој концепт во важниот есеј „Уметноста како техника“ (исто така преведена како „Уметноста како постапка“) која ја сочинува првата глава од плодотворната „Теорија на прозата“, за првпат издадена во 1925 година: „Целта на уметноста е да го пренесе чувството на нештата како што тие се перципираат, а не какошто се познати. Техниката на уметноста е објектите да се направат „непознати“, за да се формираат тешкотии, за да се зголеми тежината и должината на перцепцијата, бидејќи процесот на перцепција е естетска цел сама по себе и мора да биде продолжена. Уметноста е начин на доживување на уметноста на објектот; самиот објект не е важен.“ (Шкловски, „Уметноста како техника“, 12) Со други зборови, уметноста ги претставува нештата во ново, непознато светло по пат на формална манипулација. Тоа е она што е уметничко во уметноста.
Работата на Шкловски ги турка руските формалисти кон разбирање на литературната активност како составен дел на општествената практика, идеја што станува важна во делата на Михаил Бахтин и припадниците на руската и прашката школа за семиотика.
Белински Поток
Белински Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 42o 08 ' 14 , лонгитуда 21o 24 ' 53 .
1346
1346 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1346 година од новата ера, 346. од вториот милениум, 46. од XIV век и седма од 1340-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6854 и 6855 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6096 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5106 и 5107 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2099.
Полуостров
Полуостров е копнена површина, опколена со вода од три страни. Полуостровот е секогаш поврзан со главното копно.