cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Оксфордски универзитет
Образованието на жените
Универзитетот добива Статут во 1875 година ,овозможувајќи им на своите делегати да направат подготвителни и конечни тестови, приближно за додипломско ниво.Првите четири колеџи за жени беа основани благодарение на активизмот на Здружението за промоција на Високото Образованието на Жената.Лејди Маргарет Хол(1878 година) потоа ,Колеџот Самервил во 1879 година, првите 21 студенти од Самервил и ЛМХ следеа предавања во простории над Оксфордската пекарница. По првите два колеџи за жени следеа Свети Хју во (1886 година),Свети Хилда (1893 година) и Колеџот Свети Ана (1952 година).
Оксфордската мисла долго беше сметана за бастион на машката предност и квоти со женски студенти ,беа формирани од Универзитетските професори во 1927 година,со утврдување на уписот на жените за околу четвртина од вкупниот број ,владејачката класа не се укина сè до 1957 година. Жените имаа потполно право да бидат рамноправни членови на универзитетот и можеа да дипломираат од седми Октомври 1920 година.Женските факултети се здобија со статус во 1959 година. Пет ,претходно машки колеџи ,станаа мешани (машки и женски)колеџи ,во 1974 година.Од 2008 година,кога Колеџот Свети Хилда го прими првиот машки студент ,сите колеџи на Оксфорд станаа мешани.Во 1988 година ,40% од додипломците на Оксфорд беа женски ,соодносот сега е околу 48:52 во прилог на мажите.
Организација
Како колегијален универзитет,структурата на Оксфорд може да биде збунувачка за оние кои не ја познаваат.Универзитетот е федерација:опфаќа преку четириесет самостојни колеџи и сали ,со централна администрација под раководство на Про-Декан .Универзитетските катедри се сместени централно во оваа структура;тие не се здружени со кој било посебен колеџ.Катедрите овозможуваат средства за предавање и истражување,утврдување на наставната програма и упатства за предавањата на студентите,спроведување на истражувања и одржување предавања и семинари.Колеџите ги организираат менторските часови за нивните студенти.Членовите на Универзитетските катедри се распределени низ многу колеџи;сепак одредени колеџи имаат израмнување на предмети(пр:Колеџот Нуфилд е центар за општествени науки),овие се исклучоци и повеќето колеџи ќе имаат разновиден микс од академици и студенти од различен избор на предмети.Средствата како библиотеки се овозможени на сите нивоа:од централниот универзитет (Бодлеиан),од страна на катедрите(одделните библиотеки на катедрите,како што се Англиската Факултетска Библиотека)и од колеџите(секојшто одржува мулти-дисциплинарна библиотека за користење од страна нејзините членови).
Централно раководство
Официјален шеф на универзитетот е Деканот (моментално Лорд Патен од Барнс), како и со многу Британски универзитети, Деканот е номинален водач, повеќе од некои кои секојдневно работат на универзитетот. Деканот е избран од членовите на Советот, тело кое се состои од сите дипломирани на универзитетот и таму имаат кабинет до крајот на нивниот живот.
Про-Деканот, во моментот Ендрју Хамилтон, е де факто шеф на универзитетот.Пет Про-Вице–Декани имаат специфични одговорности за Образување;Истражување;Планирање и Ресурси;Развој и Надворешни Прашања;и Кадар и Еднакви Можности.Универзитетскиот Совет е главно тело за создавање политики ,којшто се состои од Вице Декан како и шефови на катедри и други членови избрани од Сенатот, во согласност со експертите од Сојузот на Студентите.Унуверзитетскиот Сенат, „парламентот на универзитетските професори”,се состои од над 3,700 членови на Универзитетот и административен персонал и има најголема одговорност за правните работи:расправа и ги прогласува политиките предложени од Советот на Универзитетот.Оксфорд и Кембриџ (кои се слично структуирани )се единствени за оваа демократска форма на раководство.
Двајца Универзитетски професори(лица одговорни за испит),кои се избираат секоја година на основа на смена од два колеџи ,се внатрешни народни правобранители кои вршат проверки дали универзитетот и неговите членови се придржуваат до неговите статути.Функцијата вклучува студентска и социјална помош и дисциплина,како и надзор врз универзитетското работење.Групата Универзитетски професори се нарекуваат Законски(Статутарни)Професори на универзитетот Оксфорд.Тие се посебно влијателни во работата на дипломските програми на Универзитетот.Примери за статутарни професори се Групата Професори Чичел и професорот Драмонд за Политичка Економија.Различните академски факултети ,катедри и институции се организирани во четири поделби,секоја со нејзиниот раководител и изгласан одбор.Тоа се Хуманистичките Поделби ;Социјалните Научни Поделби;Математичките;Физичките и Животно Научните Поделби;и Научно Медицинските Поделби.
Академска година
Академската година е поделена на три тримесечја/семестри,утврдено е од Регулативите. Семестарот Свети Архангел трае од октомври до декември;Семестарот Хилари,(летниот семестар) трае од јануари до март и (Тринити) летниот семестар трае од април до јуни.Во рок од овие семестри,Советот утврдува за секоја година период од осум недели, наречен Полно Тримесечје,за време на кое се одржуваат додипломските предавања.Овие тримесечја се пократки од оние на многу други Британски Универзитети.Исто така се очекува студентите добро да се подготват за време на трите празници(познати како Божиќни,Велигденски и долгите одмори). Внатрешно барем,датумите во семестарот се често обележани со бројни наводи за почетокот на секое полно тримесечје,според тоа првата недела од кое било тримесечје се нарекува„ 1ва недела”а последната е„ 8ма недела”.Одбројувањето на неделите продолжува до крајот на семестарот и почнува повторно со одбројување наназад од почетокот на следното тримесечје,со„ минусирање на првата недела ”и„ нула недела”,која и претходи на„ 1ва недела”.Неделите почнуваат во Недела.Студентите мора да бидат во домовите од Четврток во „0 недела”.
Традиции
Свечената универзитетска облека е сè уште вообичаено присутна на Оксфорд;се до 1960 тите години студентите секогаш ја носеа.(Свечена универзитетска облека на Универзитетот во Оксфорд).Останатите традиции и обичаи се разликуваат во зависност од колеџите.
Средства
Во 2005/06 година Универзитетот имаше приход од £608м,и колеџите од £237м(од кои £41м се од Универзитетот).За Универзитетот главните извори беа ХЕФЦЕ (£166м)истражувачкиот гранд (£213м).За колеџите,најголемиот посебен извор беа потпомагањата и каматите (£82м) и наплатите од домовите(£47м).Додека Универзитетот го има најголемиот тековен буџет ,колеџите имаат далеку поголеми вкупни субвенции,од околу £2.7бн споредено со оние на Универзитетот £900м. Универзитетот исто така во мај 2008 година,спроведе кампања за собирање средства,наречена Оксфорд Мисли –Кампањата за Универзитетот во Оксфорд.Со најмала цел од £1.25 милијарди,кампањата се стреми да поддржи три оддели:академска пошта и програми,поддршка за студентите и градби и инфраструктура.
Упис
Постапка Постапката за упис на студентите е преземена од поединечните колеџи,кои работат меѓусебно за да обезбедат дека најдобрите студенти добиваат место на Универзитетот ,без оглед на тоа кој колеџ ќе го изберат.Селекцијата се заснова на постигнатите и предвидените резултати од испит;Кандидатска- доставена писмена работа,училишни препораки,интервјуа,кои се направени помеѓу кандидатите и факултетските професори;и по некои предмети писмени приемни тестови кои му претходат на итервју.Потенцијалните студенти аплицираат преку УЦАС системот за пријавување ,исто како и повеќето Британски Универзитети,но (согласно со кандидатите за Кембриџ)мора да почитуваат поран краен рок.
Поради големиот број апликации и директното вклучување на факултетот во уписите,на студентите не им е дозволено да аплицираат во иста година и на двата,Оксфорд и Кембриџ,со исклучок на кандидатите за Државна Стипендија и оние кои аплицираат за втори додипломски студии. Децентрализираните колеџи засновани на постапката за уписи имаат потреба од голем број механизми за да обезбедат дека на најдобрите студенти им се понудени уписи на Универзитетот ,без оглед на тоа дали колеџот на кој тие претходно аплицирале,може да ги прими.Како такви колеџите можат да здружат кандидати на други колеџи ,каде кандидатите може да бидат интервјуирани и/или да им бидат понудени уписи на друг колеџ.Некои насоки може да направат „слободни понуди”за некои кандидати ,кои не се приврзни за одреден колеџ сè до Ниво А ,денот на објавување на резултатите во август. Од 2007 година,колеџите,факултетите и катедрите објавија„заедничка конструкција”испишувајќи кратка содржина за принципите и постапките кон кои тие се придржуваат. Дипломците и постдипломците,во нивните апликации можат да ги наведат колеџите кои ги претпочитаат.За додипломците,поголем број катедри практикуваат преместување на друг колеџ,за да обезбедат дека соодносот помеѓу потенцијалните студенти и бројот на слободните места на колеџите е колку што е можно поеднообразен.Студентите кои избрале колеџ на кој нема слободни места,се преместени на оние колеџи на кои има помал број пријавени за нивните предмети. Генерално,студенти со какво било образование се охрабрени да аплицираат затоа што многу фактори покрај научното постигнување се земени во обзир за време на Строгата Постапка за Упис. За Катедрата за Физика,преместувањето се врши така што се заснова на случаен избор откако краток список на кандидати се извлечени и претходно се повикани на интервју на универзитетот. Како резултат на ова, на крај колеџот му нуди на кандидатот место да следи предмет којшто можеби нема да биде оној за кој тој/таа на почетокот аплицирал/ла. За постдипломски уписи ,многу колеџи претпочитаат кандидати кои ќе работат на истражување во областа на интерес на еден од неговите колеги.На пример,Колеџот Свети Хју објавува дека прима постдипломци во повеќето предмети,претежно оние од областа на интерес на колегите на колеџот.Можеби како последица од ова,не е реткост за постдипломец да биде член на неговиот/нејзиниот ментор на труд ,сепак ова не е официјално барање на универзитетот.За постдипломците,уписот прво се спроведува од релевантната катедра а потоа од колеџ. Музеј на природознание на Универзитетот во Оксфорд
Пристап
Покрај тврдењата на универзитетот дека неговите политики за уписи ја избегнуваат пристрасноста против кандидатите за сигурни социоекономски или образовни услови,правичноста на уписите на Оксфорд продолжи да привлекува значајна јавна расправа низ епизодите како Лаура Спенс во 2000 година.Влезот во Оксфорд останува централен фокус за многу приватни селектирани-јавни училишта и недостатокот на повеќе претставителни социјални мешавини на универзитетот останува точка на национална расправа.Во 2007 година,Универзитетот ја подобри постапката за уписи,за да го земе во обзир академското постигнување на кандидатот. Студентите кои аплицираат од државните училишта и колеџи имаат споредлив степен на прием од оние од приватните училишта(25% и 32% од кандидатите примени по наведениот редослед во 2006 година).Сепак повеќето кандидати кои се примени од државните училишта доаѓаат од „елитна граматика”и селективни училишта ,отколку средните училишта.Околу половина од апликациите доаѓаат од државниот сектор и Универзитетот во Оксфорд презема иницијативи за да привлече кандидати од овој сектор,вклучувајќи ги новите УНИК Летни Училишта,Младите Амбасадори на Оксфорд, Училишта Таргет и пристапна иницијатива ФЕ.Повеќето колеџи исто така спроведуваат нивни шеми и иницијативи за пристап.
Стипендија и финансиска поддршка
Постојат многу можности за студентите на Оксфорд да добијат финансиска помош за време на нивното студирање.Оксфордските Можности за Стипендии,воведено во 2006 година,се универзитетски –далеку-значајни стипендии достапни за секој студент во Британија.Со целокупниот можен грант од £ 10,235 преку трите студиски години,е највеликодушната шема за стипендија,понудена од кој било Британски Универзитет.Сепак поединечните колеџи исто така нудат стипендии и средства за да им помогнат на нивните студенти.За постдипломски студии,постојат многу стипендии поврзани со Универзитетот ,достапни за студентите со секаков вид образование,од стипендијата Родос до новата стипендија Вајденфилд. Студентите кои успешно ги поминале првите испити се наградени од нивните колеџи со стипендија,обично резултатот од долготрајното субвенционирање,сепак кога школарината прво беше укината,достапната сума на пари стана сосема незначителна.Студентите кои добиваат стипендија во некои колеџи ,имаат право да носат пообемна додипломска наметка; „обичните луѓе”(оние кои треба да платат за нивната „заедничка ризница”,или храна и сместување)се ограничени на облека без ракави.Терминот „научник”во однос на Оксбриџ,понатаму има специфично значење како повеќе општи значења на некои на истакнати академски сособности.Во изминатиот период постоеја „благородни обични луѓе”и „џентлмени обични луѓе”;но овие редови беа укинати во 19 век. „Затворени”стипендии ,достапни само за кандидатите кои исполнуваат специфични услови како што се доаѓање од специфични училишта,постојат сега само по име. Од формирањето на Црквата на Англија сè до 1866 година,членството на црквата беше барање за добивање на диплома од Оксфорд и „дисидентите”можеа само да добијат МА во 1871 година.Познавањето на Старите Грци беше потребно се со 1920 година и Латините со до 1960 година.Жените беа примени во 1920 година.
Збирки
Библиотеки Централната истражувачка библиотека на Оксфорд е Бодлеиан,основана од Господин Томас Бодлеиан во 1598 година и отворена во 1602 година.Со над 8 милиони тома сместени на 117 милји (188 км)на рафтови,е втората по големина библиотека во Обединетото Кралство,по Британската Библиотека.Таа е задолжителен примерок библиотека,што значи дека е овластена да побара слободна копија од секоја книга објавена во Обединетото Кралство.Како таква ,нејзината збирка расте по стапка од над три милји (пет километри)на рафтови ,секоја година.Нејзината главна централна страна се состои од Редклиф Камера ,Стариот Школски Четириаголник ,Зградата Кларендон и новата Зграда на Бодлеиан.Тунел под „Широка Улица” ги поврзува зградите.Се прават планови да се изгради ново складиште за книги во Осни Мид,и да се реконструира новата зграда на Бодлеиан ,за подобро да се покажат разновидните богатства на библиотеката (кои ги вклучуваат ,Првото Фолио на Шекспир и Библијата на Гутенберг)како и привремени изложби.Повеќе други библиотеки ,како што се Бодлеиан Правна Библиотека ,Библиотеката Индиски Институт ,Научна Библиотека Редклиф и Библиотеката Ориентален Институт,исто паѓа во надлежност на Бодлеиан. Како Бодлеиан има многу други стручни библиотеки во ОКсфорд,како Библиотеката Саклер која поседува класични збирки.Сепак,повеќето академски катедри одржуваат нивни сопствени библиотеки,како што прават сите колеџи.Целокупната збирка на Универзитетот е компилирана од Системите за Информации на Библиотеката во Оксфорд,водството на кој е Библиотекарот на Бодлеиан,е владино административно тело одговорно за библиотеките во Оксфорд.Моментално Бодлеиан е ангажирана во проект на масовна-дигитализација со Гугл.
Музеи
Оксфорд одржува голем број музеи и галерии во прилог на неговите библиотеки. Ешмоловиот музеј е основан во 1683 година ,е најстариот музеј во Обединетото Кралство и најстариот Универзитетски музеј во светот.Тој содржи значајни збирки на уметност и археологија,вклучувајќи ги дела на Микеланџело, Леонардо Да Винчи,Тарнер,Пикасо, како и богатства како што се Скорпион Мејсхед,Париан Марбл и Алфред Џувл.Исто така во него се наоѓа и„Месиа ”,недопрена виолина Страдивариус,која се смета како една од најдобрите примероци во постоењето. Музејот повторно е отворен во ноември 2009 година ,по £49м реконструкција,двојно зголемувајќи го просторот за изложба како и обезбедување нови средства. Музејот за Природознание ги содржи Универзитетските примероци од анатомија и природонаука. Тој е сместен во голема нео-Готска зграда на„Паркс Роад”,во Научниот Оддел на Универзитетот.Во неговата збирка се и скелетите од Тираносаурус Рекс и трицерапторс и нај комплетните останки од „Додо”пронајдени каде било во светот.Исто така е домаќин на Професорите Симони на Јавното Разбирање на Науката,во моментот водено од Маркус Ду Саутој. Музејот на природознание се граничи со Музејот Пит Риверс,основан во 1884 година,кој ги изложува археолошките и антрополошките збирки на Универзитетот,моментално содржи над 5оо,ооо предмети.Неодамна беше изграден нов истражувачки анекс ;неговиот персонал беше вклучен во предавањата по антропологија на Оксфорд од неговото основање ,кога како дел од неговиот прилог Генерал Августус Пит Риверс наложи Универзитетот да формира доцентура по антропологија. Музејот на Историја на Наука се наоѓа на„ Брод Стрит ”во најстарата светска –преостаната наменска зграда на музејот.Содржи 15,000 артефакти,од древност до 20 век,претставувајќи ги речиси сите аспекти на историјата на науката.Во Музичкиот факултет на улица Алдејтс е колекцијата Бејт на Музички инструменти ,колекција која што најмногу содржи инструменти од Западна класична музика,од средновековниот период па наваму.Ботаничката Градина е најстарата ботаничка градина во Обединетото Кралство и третата по ред најстара ботаничка градина во светот.Содржи претставници од над 90% од светските фамилии на виши растенија.Галеријата со слики од Христијанската Црква поседува збирка од над 200 дела на стари мајстори.
Углед
Во предметните табели на Добар Универзитетски Водич 2008 година,Оксфорд се наоѓа на врвот во Обединетото Кралство со Кембриџ на второ место.Оксфорд е на прво место во Политички,Физиолошки Науки,Англиски,Ликовна Уметност ,Студии по Бизнис,Блискиот Исток и Африкански Студии,Музика,Филозофија и исто така Образовни и Лингвистички ,кои го дели првото место со Кембриџ.Оксфорд е на второ место ,по Кембриџ во дополнителни седумнаесет теми.Универзитетот освои трипати трето место и еднакво трето,како и четврто петто и еднакво-шесто место по секој предмет. Во предметната табела на Гвардиан за институции (универзитети од чии потенцијални студенти се очекува да освојат 400 или повеќе бодови)Оксфорд освои прво место по Анатомија и Физиологија,Антропологија,Био-Науки,Студии по Бизнис и Менаџмент,Земјата и Морски Науки,Економски,Англиски,Право,Материјален и Минерален Инженерство,Современи Јазици,Музика,Политика,Психологија и Социологија.Оксфорд е на второ место по Кембриџ во Географија,Археологија,Класични студии ,Историја,Историја на Уметност,Математика,Филозофија,Теологија и Религиозни Студии.Оксфорд е на второ место во Генерален Инженерство и на трето место во Ликовна Уметност,Генерален Инженерство и Физика;четврто место во Хемија и Медицина;второ место во Компјутерски Науки и ИТ.
Замок Болеруп
Замокот Болеруп е замок во општина Томелила, Сканија, во јужна Шведска.
Историја
Замокот се споменува во пишани извори за првпат во средината на 13 век, но очигледно е постар. Правоаголната главна камена зграда веројатно е производ на спојување на неколку претходни градби, најважната, најверојатно, висока куќа или кула. За време на средниот век, замокот бил важен имот во рацете на влијателни благородни семејства, а комплексот на замокот веројатно бил проширен со ров и други одбранбени средства во тоа време. Замокот ја добил денешната форма во 1460 година. Црквата Болеруп сместена во близина на замокот е дополнителен доказ за раната важност на локацијата.
За време на востанието во 1525 година, замокот бил изгорен. Подоцна бил обновен, но неизбежно започнал период на распаѓање за замокот, кој се споменува како без покрив и соодветни подови сто и педесет години подоцна. Подоцна тој бил претворен во амбар и се користел како таков до средината на 20 век, кога била извршена реставрација.
Денес замокот е дел од средно училиште специјализирано за употреба на природни ресурси.
Архитектура
Фасадата на главната зграда на замокот ја одразува неговата бурна историја и е мешавина од средновековни, готски елементи и подоцнежни измени. Покривот кој се протега по должината на работ на јужната фасада, првично служел во битките со соодветен простор за стрелци. Слично на тоа, замокот задржува и средновековен испакнат данкер и траги од неколку надворешни скали, бидејќи во првобитниот замок немало внатрешни скали. Фасадата е украсена со типични готски слепи лакови од тули.
Внатрешно, замокот се одликува со доцни готски и рани ренесансни влијанија. Обновени се неколку големи засводливи простории поддржани од гранитни столбови и украсени со избледени фрески.
Наспроти старата зграда на замокот е крило со слична должина, изградено во неокласичен стил во 1850 година
Октјабрска област, Волгоградска област
Октјабрска област е област во Волгоградската област, Русија.
1956 во книжевноста
1956 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Замок Фулеро
Замокот Фулеро е замок во Баркаро, Шведска. Августин Еренсвард, кој бил задолжен за изградба на тврдината Суоменлина, е роден во замокот Фулеро.
Скорбут
Скорбут претставува целосен недостаток на витаминот С во организмот. Таа е болест која се манифестира со крвавење на непцата. За нејзина превенција, секако, потребно е поголемо внесување на истиот витамин.
Палче
Палче или оревче — многу мала птица, и е единствен член од семејството на палчињата во Евроазија, а ја има и во Македонија. Таа е полигинична, што е многу невообичаено парење за врапчевидните птици.
Палчето е распространето низ Европа и зафаќа еден појас од Азија, од западен Иран и Авганистан до Јапонија. Птица преселница е само од северните делови на распространетоста.
Опис
Долго е 9-10.5 см, одозгора е ’рѓакафеаво, одоздола сивкаво, избраздени со потемнокафеаво и сиво, дури и на опашката и крилјата. Клунот му е темнокафеав, а нозете бледо кафеави. Младенчињата не се толку впечатливо избраздени.
Поведение
Оваа мала птица, со цврста опашка, во Европа е речиси исто позната како црвеногушката. Ја има секаде, од највисоките места со мочуришта до морските брегови. Во северна Европа и Азија таа гнезди претежно во зимзелените шуми и се препознава по својата долга и темпераментна песна. Таа е глувчевидна птичка која лесно ќе ја изгубиме од вид кога е во потрага по храна. Се храни со инсекти, но може да остане во умерени, па и студени, снежни предели каде ќе ги бара инсектите копкајќи под корите и лисјата.
Неговите движења од место на место се повеќе непрестајни отколку брзи, кратките летови се брзи и директни, но не постојани, а со малите округли крилца шуми додека прелетува од грмушка на грмушка.
Палчето живее во повисоките планини дури и зиме, а често се среќава во градините и фармите, како и во густите шуми и трските.
Кога е вознемирена или возбудена, птицата пее решително. Песната му е изблик на слатка музика, гласна и решителна. Гласот му е пресилен за големината. Понекогаш може да го измешаме со обичното попче, чие цвркотење е пократко и послабо. Исто така, палчето има повторливи вибрации, а попчето не.
Навечер, обично зимно време, седи во седала со други птици за да се затоплуваат.
Размножување
Мажјакот гради неколку гнезда, над 6 или 7. Тие се нарекуваат „петлови гнезда“ и никогаш не се постилаат додека женката не одбере едно од нив.
Гнездото е топчесто, изградено од трева, мов, лишаи и лисја и пикнато во дупка од ѕид, дрво, пукнатина на карпа или агол од зграда, но исто така, го градат во грмушки, надвиснати гранки или кај насобрано ѓубре кое запрело на гранките по поплава.
Несат 5-8 бели и малку испрскани јајца во април, а потоа имаат и второ легло.
Палчињата се полигинични и имаат во исто време повеќе од една женка. Активно гнездо е она каде што има јајца или мали пилиња. Забележан е мажјак кој имал 4 женки на неговата територија.
Во културата
Аристотел и Плиниј се поврзуваат со легендата за натпреварот меѓу птиците, која треба да биде нивниот крал. Ќе победи таа што може да лета највисоко. Првично, изгледало дека орелот ќе победи лесно, но кога тој почнал да се заморува, една мала птица која била скриена под неговата опашка, се појавила и летнала уште повисоко, и така ја освоила титулата. Следејќи ја оваа легенда, во многу европски фолклорни култури палчето е опишано како „крал на птиците“ или како носител на пламенот. Но, исто така, титулата се применува на видовите Regulus (кралчиња - црвеноглавото и жолтоглавото кралче), со нивните огнени круни, што, можеби ги прави пооригинални носители на титулата. Веројатно палчето е земено предвид зашто во легендата пишува „најмалата од сите птици“ станала крал.
Истата легенда е обработена во басните од Езоп, а според Плутарх, кога орелот и палчето се натпреварувале кој ќе лета повисоко. Додека орелот летал, палчето се одмарало на неговиот грб, а кога тој се изморил, палчето летнало високо над него. Така, Плутарх сугерира дека паметот е подобар од силата.
Величината на палчето е опишана и од Браќата Грим во приказната Палчето и мечката.
Аристотел и Плутарх го нарекуваат кралчето (basileus) крал или (basiliskos) мал крал.
Во Јапонија палчето се вика крал на ветровите.
Задруга (ТВ серија)
Задруга е српска ТВ серија што се емитува на ТВ Пинк, како наследник на ТВ-серијалот Фарма. Првата сезона започнала на 6 септември 2017 година.
Концепт
Секоја недела нов лидер се избира, кој има обврски кон целата заедница и посебни бенефиции. Тој или таа, исто така, треба да даде буџети, кои се наменети за секојдневна употреба. Тогаш водачот треба да избере двајца помошници и омилена личност. На крајот на неделата двајца натпреварувачи ќе се соочат со иселување. Еден од нив е помошник со најмногу гласови добиени од другите натпреварувачи, а другиот натпреварувач со најмалку гласови од јавноста во текот на таа недела. Во недела навечер двајца од нив повторно ќе се соочат со јавно гласање, но ќе играат и игра, која доколку победи може да го удвои процентот на гласовите на натпреварувачот и евентуално да го спаси од иселување.
Комплексот вклучува „Бела куќа“, каде што живеат натпреварувачите, хотел, во кој лидерот живее омилена личност, „Рајската градина“, каде што е поставено „Мудото дрво“, супермаркет, паб, казино, салон за убавина. и фарма. Преку езерото се наоѓаат ресторанот за брза храна, заложништвото, затворот итн.
Популарност
Задруга важи за „најпопуларната ТВ реалност на Балканот“. Нејзиниот претходник, „Фарма“ бил најгледан во Србија во текот на 2010-тите. Сега, меѓу луѓето е популарно дека Задруга е многу контроверзна, со куп инциденти или тепачки кои не се засновани на реалност, кои се случуваат за време на снимањето на „епизодата“. Иако ќе видите дека повеќето луѓе го мразат ова шоу, во реалноста има над 3+ милиони луѓе кои секојдневно ја гледаат Задруга.
1955 во книжевноста
1956 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Мадре де Диос (регион)
Мадре де Диос (шпан. Madre de Dios = Богородица) е регион во Перу. Регионо се граничи со Бразил и Боливија на исток и североисток, а во внатрешноста на државата се граничи со регионите Пуно, Куско и Укајали. Главен град на регионот е Пуерто Малдонадо.
Административна поделба
Регионот е составен од три покраини и 11 окрузи. Во прилог следуваат покраините со главните градови:
Блез Паскал
Блез Паскал (Blaise Pascal; - ) — француски математичар, физичар и филозоф на религијата. Како дете, покажувал натпросечни способности и се образувал кај својот татко. Неговите рани дела биле од областите на природните и применетите науки, извршувајќи значајни придонеси за конструкцијата на механичките сметања и проучувањето на течностите. Паскал ги разјаснил концептите за притисок и вакуум, проширувајќи ги делата и работата на Еванџелиста Торичели. Исто така пишувал често во одбрана на научниот метод.
Блез Паскал бил еден од најголемите математичари, физичари и филозофи. Со својата генијалност во раните години ги вчудовидeл и најголемите научници во тоа време. Неговата најрана работа била во областа на науката каде придонел за конструкција на математички калкулатор, изработил најразлични студии за гасовите и го разјасни концептот за притисокот и вакуумот обопштувајќи ја работата на Еванџелиста Торичели. Во 1642, сè уште многу млад, започнал свое истражување околу сметачките машини, и после три години напори и 50 прототипови измислил механички калкулатор. Тој направил 20 вакви машини (наречени Паскалини) во следните десет години.
Во 1646, заедно со сестра му Жаклина се приклучиле на едно верско движење во рамки на католицизмот познато како Јансенизам. Татко му починал во 1651. Потоа тој следејќи едно свое мистично искуство, во доцната 1654 ја напуштил математиката и физиката и се посветил на пишување во областа на филозофијата и теологијата. Неговите две најпознати дела датираат од овој период, тоа се: „Провинциски писма“ и „ Мисли“.
Таа година исто така напишал и значаен трактат за аритметичкиот триаголник. Меѓу 1658 и 1659 пишувал труд за циклоидот и неговата примена во пресметување на волуменот на цврстите тела.
Паскал имал нежно здравје особено после неговата осумнаесетта година па затоа рано починал, само два месеца после неговиот 39-ти роденден.
Детство и образование
Паскал се родил во градот Клермон (денешен Клермон Феран), во регионот Оверњ, Франција. Мајка си, Антоанета Бегон, ја изгубил на тригодишна возраст. Татко му Етјен Паскал (1588-1651) бил локален судија и член на  ситното благородништво, кој исто така имал интерест за науката и математиката. Паскал имал две сестри: помладата Жаклина и постарата Жилберта.
Во 1631, кратко после смрта на неговата жена, Етjен Паскал со своите деца се преселил во Париз. Етјен, кој никогаш не се преженил, одлучил сам да ги образува своите деца, затоа што сите имале надпросечна интелегинеција, а особено Паскал. Младиот Паскал покажувал голем интерес кон науката и математиката. Еден ден, Етјен го видел Паскал (кој тогаш имал 12 години) како пишува независен доказ за збирот од аглите на триаголникот. Оттогаш на момчето му било дозволено да го учи Евклид и што е најважно му било дозволено да присуствува на еден од најголемите собири за математичари и научници во Европа. Интерес кај Паскал во тој период побудила работата на Десарг на конусните пресеци. Следејќи ја Дезарговата мисла, шестнаесетгодишниот Паскал успеал да докаже со еден кус трактат кој бил наречен "Мистичен хексаграм", Есеј за конусите ( "Essai pour les coniques") и своето прво посериозно дело од областа на математиката му го испратил на отецот Марсен во Париз; тоа е денес познато под името  Паскалова теорема. Во него се тврди дека ако шестаголник е впишан во круг (или конус) тогаш трите пресеци на спротивните страни лежат на линијата (наречена Паскалова линија).
Во Франција во тоа време позициите можеле да бидат купени и продадени. Во 1631 Етјен ја продал својата позиција како втор претседател на Судот за помош (Cour des Aides) за 65,665 ливри. Парите биле инвестирани за да живеат ако не луксузен тогаш конфорен живот со кој би му овозможил на Паскал и семејството да живеат во Париз.
Како и многу други, Етјен бил принуден да го напушти Париз поради своето противење на даночната политика на кардиналот Ришелје, оставајќи ги своите три деца за кои се грижела нивната сосетка Мадам Сенкто, која била мошне убава но со озлогласено минато која држела еден од најпознатите интелектуални салони во Франција. Жаклина извршувајќи влијание кај Ришелје успеала во намерата Етјен да биде помилуван. Со тек на време Етјен се смирил со кардиналот, а во 1639 бил назначен за комесар на кралот на даноци во градот Руан - град чија даночна евиденција, поради востанијата, била во голем хаос.
Во 1642, во обид да му ги олесни бескрајните исцрпувачки пресметки на даноците кои ги правел неговиот татко, Паскал, на деветнаесет години, направил механички калкулатор способен за собирање и одземање, наречен Паскалов сметач, односно Паскалин. Во одделението Уметности и Занаети во Лувр во Париз и во музејот Цвингер во Дрезден, Германија изложени се два од неговите оригинални механички сметачи. Иако овие машини се претходници на компјутерите, калкулаторот на Паскал не успеал да доживее голем комерцијален успех. Поради тоа што бил исклучително скап, Паскалинот бил нешто повеќе од играчка, и на некој начин, статусен симбол за најбогатите во Франција и низ Европа. Сепак, Паскал продолжил да прави подобрувања на неговиот дизајн во тек на следната деценија и направил вкупно дваесет такви машини.
Последните години и смртта
Томас Стерн Елиот го опишува Паскал во тој период на животот како « монденски човек меѓу аскетите и аскета меѓу светските луѓе». Стилот на аскетски живот потекнувал од неговата вера и од она што било нормално и природно за некој човек кој страдал од болки. Во последните години измачуван од лошото здравје, тој ги отфрлал советите на лекарите велејќи: « Болеста е природна состојба на оној што е христијанин. »
Во 1659, Паскал посериозно се разболел.
Луј XIV го забранил јансенистичкото движење од Порт-Ројал во 1661. Како одговор, Паскал го напишал едно од неговите последни дела, Écrit sur la signature du formulaire, каде им предлага на јансенистите да не го потпишуваат. Подоцна во тек на таа година, сестра му Жаклина починала што го натерало Паскал да престане да полемизира во врска со јансенизмот.
Благодарение на неговите познавања по хидростатика, тој ушествувал во сушењето на мочуриштата во Поату, на барање на војводата де Роанез со кого ја застапувал идејата за конкретна акција: првата линија за « јавен транспорт », за патниците во Париз со « кочии за пет сола » опремени со повеќе седишта.
Во 1662, болеста на Паскал станала пожестока. Свесен за фактот дека мали му се шансите да преживее, размислува да најде болница за неизлечиви болести. Во Париз, на 17 август 1662, Паскал добил конвулзии  а утрото на 19 починал. Неговите последни зборови биле « Бог никогаш да не ме напушти ». Тој бил закопан во црквата Сент-Етјен-де-Мон.
Аутопсијата после неговата смрт открила дека тој имал тешки абдоминални и стомачни проблеми, како и оштетувања на мозокот. И покрај таа аутопсија, точната причина за неговото нарушено здравје не е позната.
Имало шпекулации во врска со туберкулоза или рак на желудникот или комбинација на двете. Главоболките на Паскал се смета сека се причина на оштетувањата во мозокот. Професори од Медицинскиот факултет во Руан, во 70-тите години на 20 век воспоставиле дијагноза на « хронична бубрежна инсуфициенција » а мозочните оштетувања според нив биле резултат на тромбоза. Според нив Паскал бил болен од « некоја генетска болест… [чии] клинички слики се во доменот на ангиопластичните вродени дистрофии».
Придонеси во математиката
Паскал извршил големо влијание врз математиката. Неговиот „Трактат за аритметичкиот триаголник“ ( Traité du triangle arithmétique) од 1653 година опишал табеларно претставување на биномни коефициенти, што денес се нарекува Паскалов триаголник. Триаголникот, исто така, може да биде претставен и:
Во 1654 година, поттикнат од пријател заинтересиран за проблеми со коцкањето, тој се допишувал со Пјер де Ферма во врска со таа тема и од таа соработка се изродила математичката теорија на веројатноста. Пријателот бил Шевалје де Мере, а специфичниот проблем бил за тоа да се определи колкава е веројатноста за победа, ако два играча кои сакаат играта да ја завршат порано и, согласно тековните околности на играта, сакаат да го поделат влогот подеднакво. Од таа дискусија бил воведен поимот очекувана вредност, а Паскал подоцна (во делото Мисли) го користел аргументот на веројатноста, Паскаловиот облог, за да го оправда верувањето во Бог и во доблесниот живот. Работата на Ферма и Паскал во пресметувањата на веројатноста била подлога за Лајбницовата формулација за инфинитезимална пресметка.
По религиозното искуство во 1654 година, Паскал во голема мера се откажал од работата на полето на математиката.
Аксиоматика
Најголемиот придонес на Паскал за филозофијата на математиката било делото „За геометрискиот ум“ (De l’Esprit géométrique), првобитно напишано како предговор на учебникот „Елементи по геометрија“ за славните училишта од Порт Ројал, на барање на Арнолд. Ова дело било објавено еден век по неговата смрт. Паскал во него ги истражувал можностите за откривање на вистината, тврдејќи дека идеален метод за тоа би било врз основа на искази чија вистина веќе е воспоставена. Сепак, тој тврдел дека истото е невозможно бидејќи овие вистини требале да се потпираат на други вистини а најпрвите вистини е невозможно да се достигнат. Од оваа гледна точка, Паскал тврдел дека постапката користена во геометријата со принципи покажани но не и докажани и со други искази кои би можеле да се развијат од нив е најсовршена за тоа.
Во делото „За геометрискиот ум и вештината на убедување“ (De l’Esprit géométrique et de l’Art de persuader), Паскал уште повеќе го проучува аксиоматскиот метод во геометријата, особено прашањето за тоа како народот може да се убеди преку аксиоми врз кои потоа се засноваат заклучоци. Паскал се согласува со Монтењ дека невозможно е со човечки методи за да се постигнување сигурност во однос на овие аксиоми и на заклучоците. Тој уверува дека овие принципи можат да се сфатат само со интуиција а со тоа и дека во потрага по вистината мора човек да верува во Бога.
Во делото „За геометрискиот ум и вештината на убедување“, Паскал вели дека математиката се темели најпрво на евидентните принципи познати преку интуицијата (за жал, исто како на Декарт, и на Паскал не му бил познат зборот интуиција и истиот го заменува со: срце, чувство или инстинкт). Залудно би било да се сака да докажат овие евидентни принципи со користење на помалку евидентни тврдења. Но, математиката, исто така се темели и на конвенционални, неевидентни, недокажани принципи, и кои штом еднаш ќе се прифатат, ја имаат истата сила како и оние претходните (што им ја отворило вратата на неевклидовите геометрии)
Во истото дело, Паскал ја развил и теорија на дефиницијата. Тој разликува два вида дефиниции: дефиниции со конвенционални термини дефинирани од авторот и дефиниции вклучени во јазикот и разбирливи за сите, бидејќи тие природно го опишуваат тоа на што се повикуваат. Вторите се одлика на филозофијата на суштината (есенцијализам). Паскал тврди дека само првиот вид дефиниции се важни за науката и за математиката, сметајќи дека овие области би требало да ја усвојат филозофијата на формализмот, како што утврдил Декарт.
Експеримент со течностите
Блез Паскал го реализирал исто така и познатиот експеримент со течностите (Expérience des liquides), со кој покажал дека постои « атмосферски притисок ». На тоа време (кога науката сè уште била мошне поврзана со сколастиката и со  Црквата) повеќето научници мислеле дека некаква невидлива материја го исполнува празниот во природата, но дека тоа не е празен простор. При поплавите кои се случиле во Италија и во Холандија водата била испумпувана од поплавените подрачја со огромни пумпи изработени за таа прилика. Кога водата ќе навлезела во цевката на пумпите застанувала точно на височина од 10.33 метри и тоа на различни места од кој феномен се чуделе луѓето од Црквата. Во Клермон, Блез Паскал работел на трактат за механика на течностите. Тој во таа прилика ја искажал својата хипотеза дека некој вид « атмосферски притисок » ја спречува водата да се искачи погоре во пумпите и дека празниот простор (вакуум) го зафаќа горниот дел на цевките. Се судрил со други мислења, особено со оние на луѓето од Црквата кои тврделе дека празен простор не постои и се обидувале да докажуваат дека Паскал греши, но не успеале во намерата.
Блез Паскал ги повторил, во 1646 заедно со татко му во Руан, експериментите на Торичели за вакуумот. Испратил една расправа на својот пријател Шани (кралски амбасадор во Шведска). Во 1647, Паскал ги објавил своите Нови експерименти околу вакуумот (во оригинал:  Expériences nouvelles touchant le vide) и еден предговор за еден Трактат за вакуумот (во оригинал: Traité du Vide) (Поврзано Vide dans le vide; Leere in der Leere (на македонски: Вакуум во вакуум)), каде детално ги искажал основните правила кои опишуваат на кој степен различните течности би можеле да се држат со воздушен притисок. Ги дал исто така и причините зошто вакуумот реално се наоѓа над цевката со течност во барометарската цевка. Тогаш добил идеја за еден експеримент кој ќе го реализира на 19 септември 1648: атмосферскиот притисок би требало да е различен во градот (во случајот, Клермон) од оној горе на најблиската планина, (во случајот Пиј де Дом. Паскал го извел овој експеримент а истиот го следеле и свештеници и научници а потоа го објавил под насловот  Големиот експеримент за рамнотежата на течностите  (во оригинал: Récit de la grande expérience de l’équilibre des liqueurs). Оваа истражувачка работа завршила во 1651 со еден Трактат за вакуумот (во оригинал: Traité du vide) од кој се познати само фрагменти бидејќи бил скратен од страна на самиот Паскал, сведувајќи го на два трактата   За рамнотежата на течностите  (de l’Équilibre des liqueurs ) и  За тежината на воздухот  (de la Pesanteur de l’air).  Во септември таа година, починал татко му.
Блез Паскал и религијата
Најпосле, што е човекот во природа? Ништо во однос на бесконечноста, сè во однос на ништото. Централна точка помеѓу сето, ништото и бесконечноста - а тоа е премногу далечно за да се разбере.
Од биографски аспект две влијанија биле битни во однос на ова прашање: јансенизмот и болеста. Таткото на Паскал на своите деца им овозможил христијанско образование преку нивната гувернанта Луиза Делфо. Тоа може и да се согледа преку читањето на поемите на сестрата на Паскал, Жаклина.
После осумнаесеттата година се разболел од нервна болест од која прекумерно страдал. Во 1647, добил напад на парализа и морал да се движи со помош на патерици. Имал јаки главоболки, болки во стомакот, рацете и нозете постојано му биле студени поради слабата циркулација која за да ја подобри и да си ги затопли нозете, морал да носи чорапи потопени во ракија. Заради лекување отишол во Париз со сестра му Жаклина. Здравјето му се подобрило но нервниот систем му бил трајно оштетен. Оттогаш, станал жртва на една длабока хипохондрија, која влијаела врз неговиот карактер и филозофија. Станал раздразлив, добивал напади на бес и многу ретко се смеел.
Паскал се оттргнал од својот прв религиозен ангажман и неколку години го живеел како што тој вели, својот « монденски период » (1648-1654). Тогаш целосно бил обземен со работата врз вакуумот, следејќи ги трудовите на Торичели. Од 1646 до 1654, правел огромен број експерименти со секаков вид инструменти. Едниот од нив во 1648 му овозможил да го потврди постоењето на вакуумот и на атмосферски притисок и да ја воспостави теоријата на течностите.
Неговиот татко починал во 1651 и Паскал станал наследник на неговиот имот и оној на сестра му Жаклина. На 4 јануари 1651 и покрај противењето на нејзиниот брат, Жаклина се закалуѓерила во Порт-Ројал во Париз со што ги изгубила своите граѓански права и имот. Тоа кај него довело до депресија. Лекарите го советувале да се ожени но тој се противел на таа идеја. Во септември 1652 отишол во Клермон каде по средбите со својот другар од детството Блез Шардон кој бил верник, повторно се повлекол во религијата но набрзо потоа повторно живее монденски, уживајќи во своето богатство, во жени и во коцкањето (што му ја дало идејата за теоријата на веројатноста). Жаклина го прекорувала и го молела да ги смени навиките и животот. При крајот на 1654, со кочија доживеал несреќа на   мостот Неји и исплашен при средбата со смртта, се онесвестил и западнал во кома. Откако се освестил, петнаесет дена подоцна, на 23 септември 1654, имал интензивна религиозна визија која си ја запишал на куса белешка што содржела текстови од Библијата која си ја пришил на палтото и секогаш ја носел со себе; некој од слугите случајно истата на открил после неговата смрт.
Кога му се вратила вербата во Бог, Паскал престојувал во постариот од двата манастира на Порт Ројал во 1655 и во тек на следните четири години редовно патувал на таа релација. После тоа, веднаш почнал да го пишува делото Провинциски писма, неговото најголемо дело за религијата. Паскал учествувал и во преведувањеот на Библијата на француски.
Значење и наследство
Во чест на неговите придонеси во науката, името Паскал е дадено на SI мерната единица за притисок, на програмскиот јазик -Паскал, и на  Паскалов закон (важен принцип во хидростатиката), а воедно, како што беа споменати погоре, на Паскаловиот триаголник и опклада. Паскаловиот развој на теоријата на веројатноста бил значаен придонес и извршило големо влијание во математиката. Првенствено аплицирана на коцкањето и опкладите, денес оваа теорија е крајно значајна во економијата
Во Франција, престижната годишна награда „Блез Паскал“ им се доделува на заслужните научници. One of the Universities of Clermont-Ferrand, France – Université Blaise Pascal – is named after him. The University of Waterloo, Ontario, Canada, holds an annual math contest named in his honour.
Роберто Роселини бил режисер на филмот (насловен Блез Паскал) кој првично се давал на италијанската телевизија во 1971 година. Паскал, исто така, е предмет на интерес и на првата едиција на документарните филмови на ВBC 2 од 1984 година, Море од верба (во оригинален наслов: Sea of Faith), презентирани од Дон Кјупит.
Список на главните дела
Точната хронологија на делата на Паскал тешко е да се определи бидејќи бројни текстови немаат дата или пак биле објавени долго време откако биле напишани. Некои биле спознати дури и после еден век од смртта на Паскал а други постојат на индиректен начин или само во фрагменти (белешките на Лајбниц или пак коресподенцијата, на пример)
NGC 5644
NGC 5644 — леќеста галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5644 се споменува и како UGC 9321, MCG 2-37-16, CGCG 75-57.
Откривање
Објектот е откриен на 11 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5644 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5644 има привидни димензии од 1,4' х 1,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 5644 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51834. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 913. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 65.
Василе Данилоски
Василе Ташков Данилоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од селско сиромашно семејство кое одвај можело да му овозможи да го доврши основното училиште. Како симпатизер на ослободителното движење се приклучил во редовите на Првата македонска бригада во есента 1944 година. Со Бригадата учествувал во ослободувањето на Охрид и Кичево, а потоа со единиците на Петнаесеттиот македонски корпус учествувал во пробојот на Сремскиот фронт. Загинал во борба со Германците во април 1945 година кај местото Липошница.