cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кошарка во Грција
1990-тите
Во машка конкуренција, деведесеттите години започнале со завршувањето на доминацијата на Арис од 1980-тите. На крајот од својата доминација, Арис победил на првенството на Грчката лига во 1990 и 1991 година, титулата на грчкиот куп во 1992 година и на второто ниво на Европското првенство во 1993 година. Тие, исто така, го освоиле и Купот на Радивој Кораќ во 1997 година и Купот на Грција во 1998 година. Главните соперници на Арис, ПАОК, исто така, имале голем успех околу тоа време.
Олимпијакос освоил пет по ред првенства на грчката лига, од 1993 до 1997 година. Тие, исто така, освоиле 2 грчки купови, во 1994 и 1997 година. Во истиот временски период, тие стигнале до четвртфиналето на Евролигата во 1994, 1995, 1997 и 1999 година, во финалето на Евролигата во 1994, 1995 и 1997 година. Во 1997 година, тие ја освоија тројна круна во кошарка, бидејќи ја освоија Грчката лига, Купот на Грција и Евролигата, сите во истата сезона, со што станале првиот грчки тим што го направил тоа. Во тие години, тренер на Олимпијакос бил Јанис Јоанидис и Душан Ивковиќ, а настапувале: Жарко Паспаљ, Валтер Бери, Аргирис Камбурис, Георгиос Сигалас, Франко Наќиќ, Милан Томиќ, Драган Тарлаќ, Рој Тарпи, Панајотис Фасулас, Ефтимис Бакатијас, Еди Џонсон, Александар Волков, Дејвид Риверс, Насос Гаклафорс, Вили Андерсон, Димитрис Папаниколау, Кристијан Велп и Алексеј Саврасенко.
Додека Олимпијакос доминирал во Грција и со голем успех во Европа, Панатинаикос имал и голем успех во Европа. Панатинаикос настапувал во четвртфиналето на Евролигата во 1994, 1995 и 1996 година. Во 1996 година тие го освоиле првенството на Евролигата и станале првиот грчки тим што некогаш го освоил европското првенство во кошаркарско клупско првенство. Во тие години, тренер на Панатинаикос бил Божидар Маљковиќ, а настапувале: Фрагискос Алвертис, Доминик Вилкинс, Стојко Вранковиќ, Панајотис Јанакис, Мајкл Кох и Никос Оиконом.
АЕК Атина, исто така, стигнала до финалето на Евролигата во 1998 година. Во текот на 1990-тите, грчката лига била нашироко сметана за најдобра машка клубна национална кошаркарска лига во Европа. Купот на грчките жени, исто така, започнал во 1990-тите, со сезоната 1995-1996.
2000-тите
2000-тите години во грчката кошарка била одбележана со доминацијата на Панатинаикос. Доминацијата на Панатинаикос започнала кон крајот на деведесеттите години, кога го освоиле првенството на Грчката Лига во 1998 и 1999 година, по нивното првенство во Евролигата во 1996 година. Потоа победиле во првенството на Грчката Лига во 2000 и 2001 година.
Нијзиниот тим од 1998 и 1999 година бил трениран од Лефетерис Суботиќ. Почнувајќи од сезоната 1999-00, легендарниот тренер на Србија, Жељко Обрадовиќ, станал главен тренер на клубот. Под Обрадовиќ, клубот, исто така, ги освоил Евролига 2000 и Евролига 2002. Во тие години (1997-98 до 2001-02), Панатинаиос имал играчи како Фрагискос Алвертис, Дино Раџа, Бајрон Скот, Фанис Христодулу, Никос Оиконому, Антонис Фоцис, Георгиос Калаитис, Нандо Џентиле, Никос Будурис, Жељко Ребрача, Џони Роџерс, Оден Катш, Дарил Мидлтон, Ибрахим Кутлуј, Лазарос Пападопулос, Џанис Џинулис, Пепе Санчез, Мајкл Кох и големата српска легенда, Дејан Бодирога.
Во 2002 година АЕК Атина накратко го запрел Панатиноикос по 4 првенства, откако го освоиле првенството во Грчката Лига од 2002 година. АЕК, исто така, ја освоил и титулата на грчкиот куп во 2000 и 2001 година. Во тие години, тренер на АЕК бил Душан Ивковиќ и Драган Шакота, а поседувал и играчи: Ибрахим Кутлуј, Андреј Бец, Михалис Какиузис, Димос Дикудис, Мартин Мисурп, Никос Шацис, Геерт Хаминк, Џ. Д. Холден, Христос Тапутос, Џим Билба, Јоанис Бурусис, Перо Антиќ, Аријан Комазец, Крис Кар и Никос Зисис.
Панатинаикос потоа ја продолжиле својата доминација под тренерот Обрадовиќ, победувајќи на следните девет последователни првенства на Грчката Лига (2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 и 2011). Освен тоа, Панатинаикос го освоил и првенството на Евролига 2007 година, првенството на Евролига 2009 година и Евролига 2011 година, во следната деценија.
Тие, исто така, ја освоиле тројната круна, во 2007 и 2009 година. Во текот на овие години во клубот биле вклучени неколку добро познати играчи, како што се: Димитрис Дијамантидис, Антонис Фоцис, Костас Цацарис, Димос Дикудис, Мајк Батист, Сани Бечировиќ, Дрју Николас, Душан Кецман, Стратос Перпероглу, Шарунас Јасикевичиус, Никос Шавиреретта, Дејан Томашевиќ, Никола Пековиќ, Рамунас Шишаускас и Василис Спанулис.
Во текот на 2000-тите, грчката национална кошаркарска репрезентација била постојано рангирана меѓу првите 4-5 најдобри државни репрезентации во светот, според светските рангирања на ФИБА. Во тоа време, Грција имала бројни врвни позиции на 5 место на сите три најголеми и најважни турнири на високо ниво во светот, ЕвроБаскет, Светското првенство и Летните олимписки игри.
Од 2003 година, до 2009 година, Грција имала импресивен напредок од петте најдобри завршувања на трите најголеми ФИБА турнири - под водство на тренерот Јанис Јоанидис, Грција завршила на 5 место во Европа, на Евробаскет 2003 година. Потоа, под водство на тренерот Панајотис Јанакис, Грција завршила на 5 место во светот на Летните олимписки игри 2004 година. Потоа, Грција завршила на 1-во место во Европа, освојувајќи ги златниот медал на Евробаскет 2005; а потоа завршиле на 2-мото место во светот, додека го освоија сребрениот медал на Светското првенство во 2006, каде што исто така го победиле тимот на САД.
Ова било проследено со освојувањето на четвртото место на ЕвроБаскет 2007, петто место на Летните олимписки игри 2008 и на трето место на Евробаскет 2009. Наградените за освоени медали од 2005 и 2006 година биле тренирани од Јанакис, а настапувале: Димитрис Диамантидис, Тео Папалукас, Василис Спанулис, Никос Зисис, Лазарос Пападопулос, Михалис Какиузис, Димос Дикудис, Антонис Фоцис, Костас Цартарис, Никос Шазиререттас, Јоанис Бурурис, Софоклис Шортанитис, и Панајотис Василопулос.
Грчка машка кошаркарска лига
Првиот официјален машко кошаркарско првенство во Грција се одржал во сезоната 1927-28. До 1963 година, сепак, немало унифицирано државно првенство, а шампионот бил избиран преку игри меѓу регионалните шампиони. Во 1963 година, била создадена Националната категорија. Во 1992 година, првенството го напуштил аматерскиот статус и официјално бил признат од ФИБА Европа како целосно професионална лига под името ХЕБА A1 (ΕΣΑΚΕ Α1), во организација на Грчката асоцијација за кошаркарски клубови (HEBA). Лигата сега работи под името Грчка кошарка лига.
Куп натпревари
Грчкиот кошаркарски куп за мажи се одржал за првпат официјално во 1976 година. Панатинаикос освоил најмногу купови, 17. Турнирот е организиран од Грчката кошаркарска федерација (Е.О.К.).
Грчкиот кошаркарски куп за мажи се одржал за првпат официјално во 1996 година.
Арени
Првата професионална кошаркарска арена во земјата беше отворена во 1959 година, во Атина. Салата се наоѓа до стадионот „Апостолос Николаидис“, и има капацитет од 2.000 гледачи и сè уште е дом на женскиот кошаркарски тим на Панатинаикос. Во наредните години, во Грција биле изградени голем број други арени, главно сместени во Атина и Солун. Во 1966 година, во била отворена Александреио Мелатрон Ник Галис со капацитет од 5,500 седишта. Во оваа сала, со децении, своите домашни натпревари ги играле екипите на Арис и ПАОК.
Арената „Мир и пријателство“ е повеќенаменска сала која во времето кога била отворена имала капацитет од 17.000 гледачи. Салата се наоѓа во Атина и била изградена во 1985 година. Арената била во наредните десет години, најголемата спортска сала во Грција, и била домаќин на настани како што се Евробаскет 1987, Светското првенство во одбојка во 1994 година, Европското првенство во одбојка во 1995 година, Светско првенство во кошарка 1998. Денес, своите домашни натпревари во ова сала ги игра екипата на Олимпијакос.
До почетокот на 1990-тите, спортот на кошарката беше добро воспоставен во Грција, а Грчката кошарка лига стана најсилна професионална национална домашна лига во Европа, како и најбогатата. Во Атина во 1995 година била отворена олимписката арена „Никос Галис“. Таа има капацитет заз околу 20.000 гледачи и сè уште е најголемата спортска сала во Европа, каде што се одржуваат редовни кошаркарски игри. Олимписката сала Никос Галис била домаќин на Светскотото првенство во кошарка 1995, Евробаскет 1995, Светскотото првенство во кошарка 1998 и Летните олимписки игри 2004. Денес, своите домашни натпревари во ова сала ги игра Панатинаикос и АЕК.
Исто така, во 1995 година била изградена арената „Лариса Неаполис“ со капацитет од 5.500 гледачи и арената „Димитрис Тофалос“ со капацитет од 5.150 гледачи. Во 2000 година била изградена првата модерна спортска сала во Солун, арената „ПАОК“. Арена е во сопственост на ПАОК, со капацитет од 8.500 гледачи. За Олимписките игри во 2004 година, била изградена олимписката арена „Хелиникон“. Таа има капацигет од 15.000 гледачи и своите домашни натпревари во ова сала ги игра Паниониос, Панелениос и АЕК.
Значајни грчки кошаркари
Следува список на некои значајни грчки кошаркари и некои од нивните важни кариерни постигнувања:
Тео Папалукас
|Израелска лига]] Шампион: 2012
Софоклис Схорцијанитис
|Израелска лига]] Шампион: 2011, 2012, 2014
Брне Карнарутиќ
Брне Карнарутиќ (или Крнарутиќ) е задарски книжевник и правник. Роден е меѓу 1515 и 1520 година, а умрел кон крајот на 1572 или на почетокот на 1573 година.
Живот и дело
Брне Карнарутиќ е роден во Задар и е помлад современик на Петар Зораниќ. Припаѓа на старо задарско аристократско семејство со многу имоти. Веројатно го посетувал латинското градско училиште во Задар, а подоцна бил судија и адвокат, а се претпоставува дека завршил правни науки некаде во Италија (можеби во Падова). Потоа се посветил на војската како капетан на хрватската коњаница. Но повторно се враќа на правото и неговото основно занимање останува адвокатурата.
Во неговите дела како во ретко чии ги согледуваме културните прилики во тогашен Задар. Како книжевник во Задар не бил осамен, а во негово време во Задар живеел и Микша Пелегриновиќ од Хвар.
Епот „Љубовта и смртта на Пирам и Тизба“ е историја на несреќните вавилонски љубовници, познати од „Метаморфозите“ на Овидиј. Но ова дело на Карнарутиќ не е превод, туку преработка на темата. Карнарутиќ го опишува детството на Пирам и Тизба, необичната љубов, забраната на мајка ѝ, зборува за познатиот состанок пред градот, и за смртта. Сето тоа во стилот на своето време и духот на петрархистичката поезија.
NGC 2414
NGC 2414 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 4 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2414 е од видот I3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,9 m. NGC 2414 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 33 м 12,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 27' 14".
Космос-795
Космос-795 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 јануари 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-795 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1498 км, а најмалото на 1467.
NGC 4639
NGC 4639 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4639 се споменува и како UGC 7884, MCG 2-32-189, CGCG 70-230, IRAS 12403+1331, CGCG 71-8, VCC 1943.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4639 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4639 има привидни димензии од 2,9' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 52,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 15' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на NGC 4639 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42741. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 881. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Слепоочна коска
Слепоочната коска (оs temporale) се наоѓа помеѓу клинестата, тилната и темената коска .Таа е составена од три дела:
Лушпест дел (pars squamosa)
Лушпестиот дел учествува во градбата на бочниот ѕид од черепот. Нејзината надворешна страна е мазна и служи за поврзување на слепоочниот мускул. На долниот дел се наоѓа јаболков израсток (processus zygomaticus) којшто со јаболковата коска формира јаболков лак (arcus zygomaticus). Под јаболковиот израсток се наоѓа вдлабатина (fossa mandibularis) за зглобување со долната вилица. На внатрешната страна се забележуваат отпечатоци и бразди предизвикани од витките на мозокот и крвните садови.
Тимпаничен или тапански дел (pars tympanica)
Тимпаничниот дел наликува на коскен олук и учествува во градбата на надворешниот ушен канал (meatus acusticus externus). На надворешниот крај каналот се отвора со надворешен ушен отвор (processus externus).
Пирамиден дел (pars petrosa)
Пирамидниот дел наликува на четиристрана пирамида со врв насочен нанаперед, а базата свртена наназад и е претставена со еден коскен израсток наречен processus mastoideus. Внатрешноста од израстокот содржи бројни шуплини што се формираат по раѓањето. Во центарот се наоѓа мастоидна пештера (antrum mastoideum), која е опкружена со мастоидни ќелии, Преку коскен канал антрумот се отвора во една поголема шуплина наречена тапанска празнина (cavum tympani). На пирамидата се разликуваат четири страни. Нејзината горна страна учествува во градбата на средната черепна јама, а внатрешноста учествува во градба на задната черепна јама. Во внатрешноста на приамидата се сместени шуплините од надворешното, средното и внатрешното уво со своите градбени структури. На долната страна од пирамидата се наоѓа шилест коскен израсток (processus styloideus) за поврзување на мускули и врски. Преку пирамидата од слепоочната коска поминуваат и повеќе коскени канали за поминување на нервни и крвни садови.
Воислав Шешељ
Воислав Шешељ ( во ) — српски политичар, правник, и писател. Тој е основач и претседател на крајно десничарската Српска радикална партија (СРП) од нејзиното формирање во 1991. Бил пратеник во српското собрание повеќе од десет години и четири пати се кандидирал за претседател на Србија. Во периодот 1996–1998 бил претседател на советот на општина Земун, а во периодот 1998–2000 бил вицепремиер на српската влада. Шешељ своеволно се предал на Хашкиот трибунал во февруари 2003 за судење против обвинувањата за злосторства против човештвото и прекршување на правилата на војување за време на војната во Југославија, но неговото судење почнало дури во ноември 2007. Судскиот процес бил контроверзен: Шешељ штрајкувал со глад еден месец поради тоа што судот го одбил неговото барање да се брани без адвокат, потоа ги навредувал судиите и обвинителите за време на рочиштата, го откривал идентитетот на некои од заштитените сведоци, а не повикал ниту еден сведок да сведочи во негова одбрана.
По речиси 11 години минати во затворот во Шевенинген тој во ноември 2014 бил пуштен на слобода поради нарушеното здравје и се вратил во Србија. Судот во март 2016 донел ослободителна пресуда во негово отсуство. Шешељ себеси и поддржувачите на својата партија ги опишува како „шовинисти кои мразат Хрвати“. Паравоената формација „Бели орли“ која била обвинета за воени злосторства против Хрватите за време на војната во Босна и Херцеговина била поврзана со партијата на Шешељ. Шешељ го поддржувал Слободан Милошевиќ во раните 1990-ти, а во 1998 станал вицепремиер во „владата на национално единство“ која учествувала во Косовската војна. Шешељ се залагал „голема Србија“, држава која би ја опфаќала целата територија на СФР Југославија без Словенија и северните делови од Хрватска. Тој има напишано околу 200 книги кои го содржат неговите политички размислувања и интервјуа.
Список на државни водачи во 911 година
Ова е список на државни водачи во 11 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Суперлига на Србија во фудбал 2008/2009
Суперлига на Србија во фудбал во сезоната 2008-2009 година — 3-то официјлно натпреварување организирано под тоа име од страна на Фудбалскиот сојуз на Србија. Сезоната започнала на 16 август 2008 година, а завршила на 30 мај 2009 година.
Шампион во оваа сезона била екипата на Партизан.
Резултати
Се игра по троен систем. Во текот на првите два круга секоја екипа одиграла по два натпревари меѓу себе (дома и гости) и секоја екипа одиграла вкупно 22 натпревари. Распоредот на игра за третото коло е одреден врз основа на пласманот по првите две кола. Тој дел се игра по систем на еден бод (сите ќе играат по еден натпревар меѓу себе. Домаќинот е одреден според Бергеровите табели за 12 клуба. На крајот од првенството сите ќе одиграат 33 натпревари.
Прв и втор круг
‘‘Домакините се наведени во левата колона.''
=== Трет круг ===
Играч на годината
Ненад Милијаш и Алмами Мореира добиле ист број на гласови па поради тоа заедно ја поделиле наградата за играч на годината.
Ол стар тим
Ол стар тимот бил изабран од 12 тренери. Алмами Мореира бил единствен играч кој ги добил сите 12 гласови.
IC 967
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 967 се споменува и како DRCG 2-23.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1897 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 967 е од видот S/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 967 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 40 м 34,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 45' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 179°.
Други поделби
Проучување на IC 967 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 73426.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Роза Луксембург
Роза Луксембург (Rosa Luxemburg, Róża Luksemburg; – ) — познат марксистички деец, теоретичар и политичар. Била една од главните теоретичари на Социјалдемократската партија на Германија и една од водечките личности на левото крило на социјалдемократијата во меѓународни рамки. Голем противник на Првата светска војна и на политиката на германската социјалдемократија, Роза Луксембург заедно со Карл Либкнехт го основа „Спартаковиот сојуз“. Поради своите антивоени ставови била затворена од страна на германската влада. По избувнувањето на Ноемвриската револуција во Германија во ноември 1918 е ослободена од затвор и се зафати со обединување на левоориентираните социјалдемократски групи во Комунистичката партија на Германија. По неуспешните демонстрации од јануари 1919, Роза Луксембург заедно со Карл Либкнехт е заробена од десничарскиот Слободен корпус и набрзо е убиена.
Живот
Родена е во Замошќ, Полска како Розалија Луксембург. Потекнува од еврејско демејство и е најмала од петте деца. Во 1889 на 18 години, нејзината револуционерна агитација ја принудува да се пресели во Цирих, Швајцарија за да избегне затвор. Во Цирих таа продолжува со својата револуционерна активност, истовремено студирајќи политичка економија и право. Се стекнува со докторат во 1898. Таму таа се запознава со многу руски социјалдемократи, меѓу кои и водечките членови на партијата: Георги Плеханов и Павел Акселорд. Не помина долго време додека Луксембург ги нагласи остро теоретски разлики со Руската партија, првенствено околу прашањето на независноста на Полска: Луксембург веруваше дека самоопределувањето го ослабува меѓународното социјалистичко движење и само и’ помага на буржоазијата да го зајакне своето владеење врз новите независни нации. По ова прашање Луксембург не се согласуваше ниту со Руската ниту со Полската социјалистичка партија, кои веруваа во правата на руските малцинства на самоопределување. Не согласувајќи се со нив, Луксембург помогна во создавањето на Полската социјалдемократска партија.
Додека Луксембург ја поддржуваше реформистичката активност (во смисла на класна борба), целта на овие реформи била да се изврши револуција. Таа нагласуваше дека бескрајните реформи трајно би го поддржувале владеењето на буржоазијата, долго време по можноста преку пролетерска револуција да се почне да гради социјалистичко општество. Во оваа смисла, Луксембург заедно со Карл Кауцки помогна во спречувањето на влијанието на ревизионизмот во Германската социјалдемократска партија.
Со револуцијата од 1905 во Русија, Луксембург го пренасочи своето внимание кон социјалистичкото движење во Руската Империја. Таа застана зад ставот дека рускиот пролетаријат ќе ја предводи социјалистичка револуција; наспроти ставот на меншевиците и есерите (социјалистите-револуционери) и поддржувајќи ја Болшевичката партија. Луксембург отиде во Варшава во помош на руското револуционерно зајакнување и е притворена поради нејзините активности.
Во 1906 таа почна силно да ја брани теоријата за „масовниот штрајк" како најважното револуционерно оружје на пролетаријатот. Овој нејзин стремеж наиде на остра реакција во редовите на Германската социјалдемократска партија, во прв ред од страна на Август Бебел и Карл Кауцки.
За оваа револуционерна агитација, Луксембург и Либкнехт беа уапсени и затворени. Во затвор Луксембург прележува поголем дел од Првата светска војна: од февруари 1915 до февруари 1916 и од јули 1916 до ноември 1918 година. Додека е во затвор, таа ја пишува својата брошура „Кризата на социјалдемократијата“ (позната и како „Јуниус брошура“) која стана теоретска основа на Спартаковиот Сојуз. Во затвор го дочекува и избувнувањето на Руската револуција и иако го оценува позитивно доаѓањето на власт на болшевиците, има неколку клучни забелешки кон нивното владеење, вклучувајќи ја нивната недемократичност, потпишувањето на Брест-литовскиот мировен договор со Германија и друго. Во септември 1918, сè уште во затвор, го пишува своето најпознато дело, „Кон Руската револуција“, изнесувајќи ги во него своите забелешки кон руските болшевици. Сепак, откако по падот на монархијата во Германија во ноември 1918 е ослободена од затвор, решава да не го објавува ова свое дело, а тоа ќе биде објавено кон крајот на 1921 година од страна на Пол Леви, тогашниот водач на Комунистичката партија на Германија.
По излегувањето од затвор, Луксембург веднаш започнува со револуционерна агитација, разобличувајќи го опортунизмот на владејачките социјалдемократи. Не можејќи да најдат заеднички јазик со раководството на Независната социјалдемократската партија на Германија, во декември таа и Либкнехт ја основаат Германска комунистичка партија.
На 15 јануари 1919 Луксембург заедно со Карл Либкнехт и Вилхелм Пик, предводници на Германската комунистичка партија, беа уапсени и испитувани во хотелот Алдон во Берлин. Иако не е познато што точно се случило, освен крајната казна, според еден опис, им било кажано дека ќе бидат преместени; германските војници ги придружувале Луксембург и Либкнехт надвор од зградата, онесвестувајќи ги кога излегувале. Пик успеал да побегне, додека онесвестените тела на Луксембург и Либкнехт биле нечујно однесени со германски воен џип. Потоа биле стрелани и фрлени во реката.
Творештво
Најзначајни дела на Роза Луксембург се:
Тригве Ховелмо
Тригве Магнус Ховелмо (Trygve Magnus Haavelmo; во Шедсмо —  во ) — норвешки економист со главен истражувачки интерес на полињата на економетријата.
Животопис
По посетувањето на Катедралното училиште во Осло, добил диплома по економија од Универзитетот во Осло во 1930 година и на крајот се приклучил на економскиот институт со препорака од Рагнар Фриш. Ховелмо бил асистент на Фриш некое време, додека не бил назначен на одделот за пресметување во институтот. Во 1936 година, Ховелмо учел статистика на Универзитетскиот колеџ во Лондон, додека подоцна отпатувал за Берлин, Женева и Оксфорд на дополнителна надоградба. Тригве станал предавач на Орхускиот универзитет во 1938 година на една година, а потоа добил академска стипендија за да патува во странство и студирал во САД. Во текот на Втората светска војна работел со Нортрашип во статистичкиот оддел во Њујорк. Добил докторат во 1946 година за работата на пристапот за веројатност во економетријата.
Бил професор по економија и статистика на Универзитетот Осло во периодот 1948-1979 и бил главен на трговската катедра од 1947 до 1948 година. Ховелмо стекнал важна позиција во современата економија преку неговата логичка критика на низа вообичаени концепции во математичката анализа.
Во 1989 година, Ховелмо ја добил Нобеловата награда за економија „за неговото разјаснување на теоријата на веројатноста, основите на економетријата и неговите анализи на симултаните економски структури“.
Ховелмо престојувал во Естерос. Починал на 28 јули 1999 година во Осло.
Наследство
Џуди Перл напишал „Ховелмо бил првиот кој го препознал капацитетот на економските модели за водење политики“ и „покажал математичка постапка која прави произволен модел и носи квантитативни одговори на прашањата за политиката“. Според Перл, „трудот на Ховелмо, „Статистички импликации на системот на симултани идентитети“, претставува стожер, не само во статистичките импликации на економетриските модели, туку и во нивните причински делови“. Идејата на Ховелмо дека економски модел прикажува низа хипотетички експерименти и дека политиките можат да бидат симулирани преку изменувања равенства во модел станала основа на сите моментално користени формализми на причинска поврзаност. Првпат бил користен од Роберт Строц и Херман Волд (1960) кој посочил „чистење“ на одбрани идентитети и потоа ги пресликал во графички модели. Оваа операција подоцна довела до Перловиот „мора“ калкулус и математичка теорија во економетриските модели. Перл понатаму шпекулира дека причината зошто економистите општо не ги ценат овие револуционерни придонеси на Ховелмо е бидејќи самите економисти сè уште не постигнале согласност што претставува економскиот модел, како што може да се види од самите економски учебници.
Пливање на Летните олимписки игри 2004 – 400 м мешано во женска конкуренција
Пливање на Летните олимписки игри 2004 година - 400 м мешано во женска конкуренција — дисциплина која се одржала во Атинскиот олимписки воден центар кој е во составот на Атинскиот олимписки спортски комплекс, во Атина, Грција. Натпреварот се одржал на 14 август. На натпреварот учествувале вкупно 25 натпреварувачи од 21 земји.
Клима на Рим
Рим има медитеранска клима (Кепенова класификација на климата:Csa), со благи зими и топли лета. Според климатската класификација Трол-Пафен, Рим има топло умерена суптропска клима. Според климатската класификација Зигмунд/Франкенберг, Рим има суптропска клима.
Дневна светлина
Рим е појужен од повеќето градови во Европа, а времето кое трае на дневната светлина во текот на годината е послично на Чикаго или Њујорк (сите три на приближно 40°N) отколку Берлин (~52°N) или Париз (48°N.). Деновите во зимскиот период не се толку кратки како во градодовите во посеверните делови на Европа, а просечното време кое трае на дневна светлина во зимските месеци (декември, јануари и февруари) е 10 часа (за споредба: Лондон или Москва или Варшава - околу 8 часа). Времето кое трае сончевата светлина е околу 2500 часа годишно, од 111 - просечни 3.6 часа сончеви часови дневно во месец декември до 332 - просечни 10,7 сончеви часови дневно во јули. Ова е средната вредност за јужната дел на Европа бидејќи во овој јужен дел на Европа континентот, времето кое трае сончевата светлина варира од околу 2.000 часа до околу 3.000 часа годишно. Сепак, ова е поголема вредност или 60% отколку во северниот дел на Европа, каде што времето кое трае сончевото осветлување е околу 1500 часа годишно. Во зимските месеци Рим има околу 3 пати повеќе сончево времетраење отколку во северните делови од Европа. Но секако има исклучок за Мадрид, Лисабон и Атина, Рим има највисок УВ индекс помеѓу европските престолнини (само на континентот) и вредности блиски до онаа на Чикаго на 41,9 °N како Со ултравиолетовото зрачење помалку се мешаат другите географски променливи, но со умерен годишен просек со индекс еднаков на 5, што овозможува директно изложување на сончева светлина во некои периоди од годината. Вредностите се движат од први декември до девети јули.
Меѓународно графичко триенале Битола
Меѓународно графичко триенале Битола - ИГТ Битола — меѓународна ликовна манифестација, која има за цел да го популаризира и афирмира современото графичко ликовно творештво.
Формирано е во 1991 година во Битола, Република Македонија, оттогаш е најголема графичка ликовна манифестација во Македонија. Во досегашниот период свое учество имале бројни уметници од светот.
Забележано е како една од позначајните ликовно-графички манифестации во Македонија и пошироко.
Покрај самата манифестација, која се случува на секоја трета година, обележано со отворање на поопсежни изложби, Меѓународното графичко триенале, организира и меѓународни проекти, во соработка со други графички центри во светот: на „ 9-тото Триенале на светските оригинални гравури и печат во Шамолиер“ ("9 la Triennale Mondiale de l’Estampe et de la Gravure Originale -Chamalières“), Франција, беше афирмативно претставено и презентирано во нивниот каталог . Во Италија, ја организира меѓународната изложба: „Огледало - Лице в лице Изложба на македонски и италијански автори“ Винченца, Италија, (MIRROR – Face to Face: Italian and Macedonian Artists Exposition 2016 to Vicenza“) . Во Битола го организирал проектот - „Современите полски графичари“ и бројни други.
Меѓународното графичко триенале Битола, објавува обемни каталози за секоја манифестација пооделно.
Меѓународното графичко триенале Битола, е ликовно случување со културолошко, уметничко, образовно значење.
Нејзин долгогодишен раководител е Владо Ѓорески
Лидија Третел
Лидија Третел (родена на 5 април 1973 година во Кавалезе) е италијанска сноубордерка и олимписка медалистка.Таа доби бронзен медал на Зимските олимписки игри 2002 година во Солт Лејк Сити.
Реџеп Селмани
Реџеп Селмани — македонски лекар, професор и политичар од албанско потекло. Во периодот од 1 ноември 2002 до 15 ноември 2004 година бил Министер за здравство на Република Македонија.
Космос-796
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 јануари 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-796 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1514 км, а најмалото на 1472.
Austrian Airlines
Austrian Airlines AG (Македонски изговор: Остриан Ерлајнс) е национален авиопревозник на Австрија, со седиште во Виена. Заедно со нејзините регионални партнери: Tyrolean Airways (Austrian Arrows), како и со чартер партнерот Lauda Air, оперира на повеќе од 130 одредишта ширум светот. Главна централа на авиокомпанијата е аеродромот во Виена, со втора помала централа на аеродромот во Инсбрук. Член е на Star Alliance и на Austrian Airlines Group.
Корпоративен дизајн
Дизајнот на логото на Austrian Airlines секогаш бил мешавина од црвена и бела боја. Авионите од 50-тите до 80-тите години на минатиот век беа сребрени на долниот дел од трупот, додека горниот дел беше бел со логото на Austrian Airlines. Многу специјални дизајни беа употребувани низ текот на времето. По влегувањето во Star Alliance, неколку авиони беа со дизајн на Star Alliance.
Одредишта
Погледни опширно: Одредишта на Austrian Airlines.
Фокусот на Austrian Airlines е ставен на одредишта кон Источна Европа и блискиот Исток, најголемиот дел од нив е опериран од подружницата на Austrian, Tyrolean. Во 2006 година, во обид да се зачуват околу 51 милиони долари на годишно ниво, Austrian одлучи да ги отстрани од флотата авионите од типот Ербас А330 и Ербас А340. Некои од овие авиони им беа препродадени на Tap Portugal, Swiss и Француските воени сили. Austrian суспендираше неколку прекуокеански одредишта кон источна Азија и Австралија. Летовите до Шангај завршија во текот на 2007 година, додека летовите кон Маурициус, Пукет, Коломбо и Мале завршија во април 2007 година. Месецот март 2007 беше одбележан со крај на релациите Виена - Сингапур - Мелбурн и Виена - Куала Лумпур - Сиднеј, со што се означи крај на оперирање на патот на кенгурот.
Приказна за играчките 4
Приказна за играчките 4 (англиски: Toy Story 4) - американски анимиран филм од 2019 година, во режија на Џон Ласетер и Еш Бренон, според сценариото на Џон Ласетер и Пит Доктер. Гласовите ги позајмуваат: Том Хенкс, Тим Ален, и Џон Кјузак.
Холтеме
Холтеме е 47 километри долга притока на реката Боде во Саксонија-Анхалт, Германија.
Извира од планините Харц на источниот дел на Брокен, нарекувана во текот на горниот тек како Штајнерне Рене, стрмен поток со гранитки карпи, тече низ Хасероде, Вернигероде и поминува низ нивните села Минслебен и Зилштет, низ Деренбург и Халберштат и се влева во Боде.
Во Вернигероде не далеку од западната порта, Цилирбах, кој е исто така познат и како Flutrenne, се влева во Холтеме.
Нора Сторфјалет
Нора Сторфјалет е помал под-опсег на скандинавските планини, сместен во округот Вестерботен, во Лапонија, Шведска. Во најголем дел се наоѓа во природниот резерват Винделфјелен. Достигнува максимална висина од 1,768 м на врвот познат како Нора Ситертопен. Таа е поделена приближно на половина со длабока долина, долината на Ситерскалет - Витерскалет. Оваа долина во форма на буквата У, слична на Лапортен во северна Лапонија, е едно од природните знаменитости на резерватот. Ски -центарот се наоѓа на Хемаван, на југозапад од областа.
Морис Сев
Морис Сев (француски: Maurice Scève) - француски поет.
Творештво
Под големо влијание на средновековното наследство, со голема доза на мистицизам во кој доминира платонско-петраркистичката идеја за совршената жена, Сев ги пишувал своите десетостихови за Јунакот, кои се одликуваат со сложена симболика со скриено значење од кои многу до ден-денес не се целосно објаснети.
NGC 4640B
NGC 4640B — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4640B се споменува и како NPM1G +12.0331.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4640B е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 4640B има привидни димензии од 0,2' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 43 м 1,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 17' 8"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 4640B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 214021. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 878. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Боде (река)
Боде е река во германската покраина Саксонија-Анхалт, лева притока на Зале. Потекнува од планините Харц и тече од нив кон север. По 169 km се влева во Зале, кај Нинбург. Реката е именувана по легендарниот огромен и див, бохемиски, Принц Бодо, кој, според легендата Rosstrappe го променил кучето кое ја чувало кринисата принцеза Брунхилде во Kronensumpf („крунско блато“) во денешен ден Клисура Боде (Bodetal). Клисурата е тесен дел на долината Боде помеѓу Трезебург и Тале.
Легенда Bodo
Според традиција, тука некогаш бил џин наречен Bodo, кој дошол од Тирингија за да ја земе Brunhilde, убавата ќерка на кралот, кого тој сакал да ја омажи против нејзина волја. Brunhilde избегала од него (Ross), но тие одеднаш се нашле во длабока клисура. Со еден храбар скок таа стигнала до карпите на далечната страна, но нејзиниот гонител паднал во бездната. Отпечатокот на нејзиниот коњ може сè уште да се види на т.н. Rosstrappe. Во меѓувреме, Bodo бил претворен во куче. Како нејзиниот коњ скокнал во клисурата, меѓутоа, принцезата ја изгубила нејзината кралска круна, која сега е чувана од кучето Bodo во долината на реката. Реката го добила името Bode по џинот Bodo, кој сега е под магија.
Извор и сливно подрачје
Боде е поделена на нејзиниот изворен регион на Брокен, највисокиот врв во Харц, но нејзините два важни извори се:
Двете реки, кои всушност имаат температурна разлика од 2 °C, се спојуваат не далеку од Кенигсбург, веднаш пред да се влеат во браната Кенигсхите.
Други притоки на Боде се Рапбоде и Лупбоде. На Рапбоде има брана близу Вендефурт, Брана Рапбоде. На северниот крај на ова вештачко езеро, Рапбоде се придружува на Боде, на која се наоѓа браната Вендефурт. Други притоки на Боде се Голдбах, Холтеме и Зелек.
Водопади
Водопадите во Харц не се високи. Водопадите Горна Боде (Obere Bode-Fall) на Варме Боде се вистински брз поток (Sturzbach) со мали падови од околу 1 метар во височина. Исто така, водопадите Долна Боде (Untere Bode-Fall) на Варме Боде се со слична височина. Bodekessel во клисурата Боде е поранешен водопад, на кој му била намалена височината од 2 метри на 1 во 1798 со експлозија. Четвртиот водопад е во Kästental.
Тек на Боде
Боде го наоѓа нејзинито пат помеѓу Трезебург и Тале низ 10 километри долгата тесна долина, Клисура Боде. Денес, долината е природен резерват. Клисурата Боде и нејзините села се главно место на дејствието во романот Сесил на Теодор Фонтане.
Потоа, реката поминува низ подножјето на Харц и на некои места, со брани и канализирана, сè до нејзиното влевање во Зале кај Нинбург. Важно притоки на Боде се Зелке и Холтеме. Други градови на реката Боде се Кведлинбург, Вегелебен, Гренинген, Ошерслебен, Хадмерслебен, Егелн и Штасфурт.
Клисурата Боде северно од Тале сега е заштитена зона.
За Вилхелм
Оваа песна е посветена на Вилхелм I Молчеливиот(Вилхелм од Насау или Вилхелм Орањски), Принц на Орање и водач на холандската револуција против шпанскиот крал од XVI век. Текстот е напишан помеѓу 1568 и 1572 година, за време на холандското востание против Шпанија. Се претпоставува дека автор би можел да биде Филип ван Марникс, писател, државник и поранешен градоначалник на Антверпен.
Боде (река)
Брани на Боде
Поврзано: Список на брани во Харц
За Вилхелм
Целосниот текст на песната е многу долг и има 15 строфи, а во официјални пригоди се исполнува само првата строфа. Мелодијата потекнува од песна на француските католички војници под наслов "Autre chanson de la ville de Chartres assiégée par le prince de Condé" ("Друга песна за градот Чартр под опсада од страна на принцот де Конде ") и за првпат била напишана во 1574 година. Како што било вообичаено во тоа време, песната била прифатена и адаптирана од протестантите кои биле под опасада и таа брзо се проширила на територијата на денешна Холандија.
Холандскиот поет и композитор Адријан Валериј ја запишал “За Вилхелм“ во неговата "Nederlantsche Gedenck-clanck" во 1626 година, при што го забавува темпото на мелодијата, веројатно за да овозможи да се пее во црквите. Денешната официјална верзија е прифатена во 1932 година, во аранжман на Валтер Боер.
Боде (река)
Среден век
Во раниот среден век, Боде ја создавал границата помеѓу провинциите Harzgau на запад и Schwabengau на исток. Двата важно премини на Боде во тоа време биле населбите Дитфурт и Гренинген, спомнувани често во хрониките од Фулдау.
IC 968
IC 968 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Боде (река)
Современа ера
Хајнрих Хајне ја прикажува романтичната долина Боде во неговиот патопис од 1826 Die Harzreise. Таа е исто така спомната и во романот на Теодор Фонтане.
IC 968
Откривање
Објектот е откриен на 3 декември 1888 година од страна на Гијом Бигурдан.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 968 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 41 м 12 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +16° 14' 18".
Други поделби
Проучување на IC 968 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
За Вилхелм
Оваа химна се смета за најстара државна химна во светот, иако текстот на јапонската државна химна (но, не и музиката) датира од IX век.
Белешки
1) Во овој контекст се мисли на Светото Римско Царство.
Хепатит
Хепатит — оштетување на црниот дроб, предизвикано од инфламаторни(воспалителни) клетки во ткивото на црниот дроб. Како причини за овој инфламаторен(воспалителен) процес најчесто се регистрираат вирусите и тоа најчести се хепатит вирусите: А, Б, Ц, Д, Е; потоа Herpes simplex, Cytomegalovirus, Epstein-Barr, adenoviruses. Како втора по ред причина се регистрира злоупотребата на алкохолот и овој тип на хепатит се нарекува алкохолен хепатит. Други причини за хепатит се некои лекови, автоимуни заболувања, метаболни заболувања итн.
Поделба
Хепатитот се дели на акутен, хроничен и фулминантен. Акутниот трае помалку од 6 месеци. Најчесто овој тип е предизвикан од Hepatitis A,(повеќе од 95 %, и оваа инфекција се појавува кај децата и често поминува незабележана и без поголеми последици). Кај возрасните најчесто е последица на алкохолот и другите вируси. Се одликуваат со разноврстна клиничка слика, од незабележлив тек, до такво оштетување на црниот дроб за кое е потребно пресадување. Симптомите се често неспецифични, карактеристични за сите други вирусни инфекции: малаксаност, главоболка, гадење, покачена температура. Од поспецифичните симптоми се: Губење на апетит, потемнување на бојата на урината, пожолтување(најпрво на очите па по целата кожа), болка во горниот десен дел од стомакот, исип, појава на модри шари по телото, асцит(оток во стомакот), крварење
Кај хроничниот облик симптомите траат подолго од 6 месеци. Тука често доаѓа до големо оштетување на ткивото и текот е значително потежок. Како најчести причини се хепатит вирусите Б, Ц, автоимуни процеси, алкохол, лекови
Фулминантен хепатит е форма на акутниот, каде состојбата се влошува толку многу и толку нагло, што најчесто завршува со смрт.
Компликации
Како најтешка компликација од хепатитот е настанување на хронична црнодробна инсуфициенција која води до цироза. Цирозата претставува состојба од која нема опоравување на црнодробното ткиво, и води до сигурна смрт доколку не се изврши пресадување на црн дроб. Настанува и оштетување на белите дробови, бубрегот, мозокот и другите органи.
Хепатит А
Предизвикува акутен хепатит и најчесто поминува без последици. Се пренесува како резултат на недоволна хигиена најчесто од човек на човек со нечисти раце, прибор за јадење и пиење, потоа преку контаминирана храна(школки), вода, нечисти тоалети. Инокулацијата се случува уште во детството и во нашите простори до 70 % од луѓ ето дошле во допир со овој вирус.