cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ранохристијанска епископија (Стенче)
Местополжба и содржина
Дното на крстилницата (писцина) имало крстовидна основа. Кандидатите за покрстување до неа слегувале по високи скалила од северната страна, со симболиката на северното сатанско студенило на грешниот живот и, по примањето на Светиот Дух, излегувале како новородени, по исто така високите скалила кон источната страна на раѓањето на Сонцето. Ѕидовите на крстилницата однатре биле премачкани со црвен малтер.
На две места била украсена со врежани типични јустинијановски крстови со проширени краеви. За жал, тие се зачувани само во долните краци, бидејќи горните делови од ѕидовите со текот на времето биле урнати.
Гратчето било силно утврдено место во доцната антика. Имало услови за урбан живот - објекти за живеење, за религиозни потреби и цистерна за вода. Објектите што биле на акрополата биле заштитени со ѕидишта, а под нив имало уште една населба.
Покрај градот минувал стариот рударски пат наречен Стамбол-џаде, кој водел од Охрид преку Скопје до Истанбул. Од тврдината жителите го контролирале патот. Ова е еден од ретките наоѓалишта на кој пронаоѓаме многу движни наоди - монети, фрагменти од керамика, ножеви и друго.
Во регионот на Полог постоеле најмалку 11 матични ранохристијански црковни центри и тоа кај селата Рогле, Орашје, Јегуновце, Лешок, Белоиште, Шипковица, Палчиште, Градец, Равен, Стенче и во Горни Челопек. .
Надворешни врски
Откриена најстарата епископија во Полог (Натпис во Дневник)
Прва македонска кошаркарска лига - Најкорисен играч на финалето
Најкорисен играч на финалето на Првата македонска кошаркарска лига претставува признание на кошаркарот во кое ги покажал своите квалитети во одреденото финале.
Освојувачи
1 Ѓорѓи Чековски (2000/01 и 2001/02) и Диме Тасовски (2005/06) го освоиле признанието Најкорисен играч на разигрувањето, а не на финалето.
Башар ал Асад
Башар ал-Асад (арап. بشار حافظ الأسد; Дамаск, Сирија, 11 септемвти 1965 година) е престолонаследник на Сиријската Арапска Република (од 2000). На претседателската положба е избран после смртта на неговиот татко Хазиф ал-Асад.
Животопис
Средно училиште завршил во Дамаск и го завршил во 1982 година. Студирал медицина на Универзитетот во Дамаск и дипломирал во 1988 година. Специјализирл за офталмологија во Воената болница Tishreen и ги продолжил понатамошните студии во Лондон сè до 1994 година.
Во 1995 година бил на чело на „Сиријското компијутерско друштво“ (анг. Syrian Computer Society, SCS) работејќи на ширењето на културата по целиот свет. Од 1995 година надгледувал реформски програми на две министерства - за образование и за високо образование.
Оженет е со Асма Ал-Асад и имаат три деца.
Кариера
Во 1988 година ѝ се придружил на војската. Поминал низ многубројни воени курсеви и вежби. На ден 11 јуни 2000 година унапреден е на ранг на генерален-менаџер и поставен е за командант на Војската и на Вооруќените сили.
Во јуни 2000 година одбран е за претседател на Арапската социјалистичка партија Баас. На ден 10 јули 2000 година одбран е за претседател на Републиката и својата должност ја презел после давајќи ја заклетвата пред Народното собрание, на ден 17 јули 2000 година.
Ватерполо на Летните олимписки игри 2012 – турнир во машка конкуренција
Машкиот ватерполо турнир на Летните олимписки игри 2012 во Лондон, Велика Британија, се одржа од 29 јули до 12 август 2012. Сите натпревари се одржаа во Ватерполо Арената.
Тимови од дванаесет држави се натпреваруваа на турнирот и беа сместени во две групо за преелиминарната рунда. Беа одиграни вкупно 42 натпревари, од кои 30 во преелиминарната рунда.
ЦОУ „Гоце Делчев“ - Стенче
Централното основно училиште „Гоце Делчев — основно училиште во селото Стенче, Општина Брвеница, Општина Тетово. Во склоп на централното основно училиште функционираат и подрачните основни училишта во селата Волковија, Радиовце и Теново кои се четиригодишни, а додека албанските учениците од селото Радиовце кои учат во подрачното четиригодишно училиште во селото образованието го продолжуваат во ова училиште ЦОУ „Лирија“ од Жеровјане, иако се дел од ЦОУ Гоце Делчев и имаат можност да следат настава на албански јазик во селото Теново.
NGC 7058
Откривање
Објектот е откриен на 8 септември 1829 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7058 е од видот *Grp. NGC 7058 има само една позната привидна димензија, која изнесува 10'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 21 м 48,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +50° 48' 28"".
Черешново
Черешново или или Чернешово (Πτελέας Ρέμα, Птелејас Рема, Грченска Река, до 5 май 1969 година Τσαρέσνοβο, кое и денес е во службена употреба ) — река во Нестрамско, Егејска Македонија, лева притока на Бистрица.
Опис
Реката се образува од неколку потоци кои извираат од планината Гал’мбица под црвовите Поповар (1.110 м) и Гинеи (891 м). Тече во југоисточен правец, ја прима левата притока Смардлива Вода и минува меѓу селата Горно и Долно Граче, по кое е наречена. Продолжува на југоисток, минува северно од Дреничево, ја прима десната притока Грамбовик, па се влева во Бистрица (тука наречена Белица).
Вилијам Холман Хант
Вилијам Холман Хант (William Holman Hunt; (2 април 1827 – 7 септември 1910) — англиски сликар, еден од основачите на Предрафаелитското братство.
Живот и дело
Роден е со средно име „Хобман“, но тоа име во голема мера му пречело, па кога дознал дека името му е згрешено од матичарот при крштевање, се средното име го променил во „Холман“.
Успеал да се запише во уметничките школи при Кралската академија откако еднаш бил одбиен, што кај него предизвикало незадоволство, посебно заради трајното влијание на основачот на академијата Џошуа Рејнолдс. Подоцна Хант го запознал уметникот Данте Габриел Росети и во 1848 го основал уметничкото движење предрафаелитство. Заедно со Џон Еверет Миле настојувал да ја заживее уметноста која полага големо значење на подробното запазување на сите нешта од природата во дух на речиси религиозна преданост на вистината. Овој религиозен пристап бил под влијание на духовните својства на средновековната уметност, напспроти наводната рационалност на ренесансата овоплотена во делото на Рафаел. Имал многу ученици, меѓу кои и Роберт Брејтвејт Мартино (најпознат по делото „Последни денови во стариот дом“) кој бил умерено успешен сликар, иако за жал умрел млад.
Хант отпрвин се соочил со неуспех, и неговите дела биле нашироко напаѓани од критичарите заради несмасност и грдотија. Хант во раниот период бил сепак забележан и по неговите веродостојно насликани сцени од современиот селски и градски живот, особено со сликите „Наемниот овчар“ и „Будење на совеста“. Меѓутоа Холман највеќе се прочул по неговите слики со религиозна тематика, најпрво со сликата „Светлоста на светот“ (1851-1853), сега во Кебловиот колеџ во Оксфорд; чија подоцнежна верзија (1900) била изложувана на турнеја низ светските галерии, а сега е вдомена во катедралата Св. Павле. Во средината на 1850-тите Хант престојувал во Светата Земја во потрага по веродостоен топографски и етнографски материјал за неговите религиозни дела, надевајќи се дека со тоа ќе може подобро да го долови животот и учењето на Исус Христос. Таму ги насликал делата „Жртвениот јарец“, „Затекнување на Спасителот во храмот“ и „Сенката на смртта“, заедно со многубројни пејзажи од регионот. Насликал и голем број слики врз основа на поеми како „Изабела“ и „Дамата од Шалот“. Подоцна во Ерусалим Хант изградил своја куќа.
Сите овие слики се одликуваат со голема запазеност на детали, остри живописни бои и сложена симболика. Овие одлики се должат на директно влијание од пишаните дела на Џон Раскин и Томас Карлајл, според кои самиот свет треба да се толкува како систем од ликовни знаци. Хант сметал дека уметникот има должност да ја разоткрие врската помеѓу знаците и фактите. Од сите членови на Префрафаелитското братство, во текот на својата кариера Хант се покажал како најверен на нивните идеали. Во позрелите години Хант забележал дека има ослабен вид и се откажал од сликањето, повеќе не мајќи ја посакуваната јаснотија на видот. Неговото последно значајно дело „Дамата од Шалот“ го довршил со помош на Едвард Роберт Хјуз.
Хант се оженил двапати. Откако веридбата со неговиот модел Ени Милер не успеала, се оженил за Фани Во, која подоцна се појавува како модел на сликата „Изабела“. Фани Во умрела во Италија при породување и Хант го извајал нејзиниот надгробен споменик кај Фјезоле, и го довел во Англиските гробишта, крај гробот на Елизабет Барет Браунинг. Неговата втора жена Едит била сестра на фани. Во тоа време во Британија склучувањето брак со сестра на почината сопруга веќе станало незаконски, па затоа Хант бил приморан да го склучи бракот во друга земја. Ова довело до големи несогласувања со другите членови на семејството, особено со неговиот поранешен колега од Предрафаелитското братство Томас Вулнер, кој порано бил заљубен во Фани, а сега бил оженет со Алиса, сестра на Фани и Едит.
Хант напишал автобиографија, насловена како „Предрафаелитството и Предрафаелитското братство“ (1905) со цел да се поправат неисправностите во постоечката литература во врска со настанокот на Братството, бидејќи тој сметал дека во нив не му се оддава доволно признание. Кон крајот од животот објавувал текстови со кои се обидувал да го контролира толкувањето на неговите дела.
Во 1905 Хант го добива Орденот за заслуги од кралот Едвард VII. Кон крајот на живото живеел во Сонинг-на-Темза. Неговиот личен живот е опишан во книгата „Мојот дедо, неговиот живот и неговите љубени“ (My Grandfather, his Life and Loves) од Дијана Холман Хант.
Сухој Суперџет 100
Сухој Суперџет 100 е демејство на регионални патнички авиони во категоријата од 75 до 95 седишта. Суперџетот 100 ќе се произведува од руската воздушна компанија Сухој во нивниот цивилен отсек, од кој Финмеканика поседува 25%.
Суперџетот 100 порано се нарекувал Сухој Руски регионален авион (Самолёт Российский Региональный Сухого), или „Сухој РРА“. Името било променето на 17 јули 2006.
Авионот бил откриен на аеродромот Џемги, Комсомолск на Амур на 26 септември 2007.
Порачки и опции
Ер Франс, Луфтханза , САС  и Иберија , УТаир Ејвиејшн се потенцијални купувачи.
Далавија е близу до финализирање на зделка со цел да се добие до 25 Сухој Суперџета 100 за употреба на регионални рути на рускиот далечен исток. Финализирањето на зделката е одложено поради разговорите со Аерофлот околу потенцијално спојување и формација на нова далеку-источна дивизија на Аерофлот. Далавија веќе порачале 6 ССЏ.
1016 п.н.е.
1016 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1016. година пред новата ера, 16. од вториот милениум п.н.е., 16. од 11 век п.н.е. и седма од 1010-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4492 и 4493 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3734 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2744 и 2745 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 263 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1016 година се протега во 1620 и 1621, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1680 и 1681 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 473 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1687 и 1686 исламска година пред хиџра.
IC 1082
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1082 се споменува и како ESO 200-13.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1082 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1082 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 24 м 43 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -50° 44' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 46°.
Други поделби
Проучување на IC 1082 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12749.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Папендорф (Варнов)
Папендорф (Papendorf) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Андреја Петковиќ
Андреја Петковиќ (1837 - 1897) — роден во Башино Село и како помлад брат на Константин во многу нешта ги следи неговите стапки. Константин и Андреја Петкович  уште како млади заминале во Одеса, Русија. каде завршиле високи школи и станале руски дипломати. Се школувале во Одеса и Петроград во Русија. По завршувањето на студиите се занимавале со дипломатска служба, публицистичка и преведувачка дејност. Постариот брат Константин започнал со дипломатска служба од Либан, преку Дуровник, па сè до  Венеција, завршувајќи ја таму својата дипломатска кариера. Андреја пак скоро 20 години бил дипломат за Царска Русија во Риека, Хрватска, на куќата каде што живеел во Риека ,Општина Велес поставила спомен плоча во негова чест.
Андреја Петковиќ во „Цариградски весник“ ја објавил својата позната песна „Глас од далечна земја“. Во “Слово изгласено во велешкото училиште” се наоѓаат неговите биографски податоци, мисли за просветата и културата на Македонија и перспективи за национално будење и осознавање. Идејата на Петковиќ е говорно словенско општество што треба да го замени грчкото. Во ,,Цариградскиот весник`` бр. 465 од 9 јануари 1860 година, со наслов  ,,Могила в гора`` Андреја објавил уште една своја песна. Јазикот со кој е пишувана песната е македонски, онака како во тоа време се говорело во овие краишта и несомнено дава убава можност да се запознаеме со неговото творештво. За прв пат Андреја се потпишал под псевдонимот „башино-селец“! Значи, тој е свесен за своето потекло и припадноста  кон неговото родно место и тоа го истакнува. Ова е од големо значење за периодот на македонската преродба во втората половина на 19 век.
Творештво
Песната на Андреја Петковиќ која била објавена во Одеса на 25 декември 1859 година во Цариградски весник. Препевот на македонски литературен јазик е напишан од Љупчо Данов од Велес.
ГРОБОТ  ВО  ГОРАТА
Есента беше веќе влажна и ладна
суви листови паѓаа секаде;
кога сонцето зад гората зајде.
Наоколу беше веќе мирно и тихо:
од слатките гласови на милните пилиња
не се слушаше веќе од гората ехо –
туку некаде виеја прегладнети волци.
Тогаш ми излезе светла месечина
и осветли јасно широка рамнина
се гледаа овде-онде длабоки сенки
од стари дрвја со густи гранки.
на југ бегаа облаци темни;
Ѕвездите и` отворија татека тесна
,,тан``.... се пронесе глас од тенка
ајдучка предолга пушка.
Ах!....се разнесе од гората далечно ехо
Тоа беа страшни ајдуци ноќни.
Го убиле лутото  желно ергенче
Младо и умно Славно – Tрновче.
Истрчале од селото млади јунаци
со тенки пушки во јуначки раце,
но беше доцна.... мртвото тело го нашле на земја,
рането, тепано и сосема голо.
Дома тогаш еден од нив се вратил,
Остра мотика и широка лопата донел.
Во густата гора тие ископаа
гроб на братот му приготвија,
со солзи, без плач и тажење...
тие го предале телото да гние...
отишле дома ужалени
од жалост како заклани!
Место свеќа светла и јасна
на овој гроб пресен
засветиле од небото грамади ѕвезди
и тихо – светлата месечина со нив.
Литература
Braḱata Andreja i Konstantin Petkovič
Космос-1235
Космос-1235 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 декември 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1235 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1464 км, а најмалото на 1415.
Црква „Св. Никола“ - Колицко
'''Св. Никола''' — православна црква во Колицко, Кумановско. Ѝ припаѓа на Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА. Се смета за претставник на архитектурата од времето на Македонската преродба.
Црквата се наоѓа на еден километар северозападно од селото. Изградена е во 1872 г. врз темелите на постар урнат храм. Престолните икони се дело на мајсторот Коста Крстев.
Икони
Еве некои стари икони од црквата, денес изложени во Галеријата на икони во Куманово:
Нова Југославија (плоштад)
Нова Југославија Плоштад е општински плоштад во Куманово, Македонија.
Изградба
Плоштадот беше реконструирана во 2006 година, со проценка на трошоците на 160 000 евра.
Значајни знаменитости
Градскиот плоштад е опкружен со згради изградени претежно од времето на СФРЈ.
За жал, нема оперативен хотел во близина на плоштадот, во 1990-те Хотел Кристал бил затворен поради финансиски тешкотии. Зградата Касапски Круг е само преку улица Гоце Делчев како една од спомен зградите на Куманово.
NGC 4745B
NGC 4745B — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4745B е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 4745B има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 51 м 22 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 26' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 4745B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43529. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Вилијам Хогарт
Вилијам Хогарт (William Hogarth; – ) — истакнат англиски сликар, графичар, ликовен сатиричар, и карикатурист, кој се смета за првиот цртач на стрипови. Неговите дела се разновидни, од одлични реалистични портрети до стриповиден серијал од слики наречен „современи поучни содржини“. Многу негови дела, иако понекогаш горки, ја исмевале тогашната политика и обичаи.
Илустрациите во овој стил се нарекуваат „хогартовски“ (Hogarthian).
Живот
Вилијам Хогарт е роден во Лондон на 10 ноември 1697 г., како син на сиромашен учител и учебникар. Во младоста чиракувал кај клишистот Алис Гембл во Лестер Филдс, каде што научил да клишира занаетчиски картички и слично. Младиот Вилијам покажал голем интерес за уличниот живот во престолнината и лондонските панаѓури, и се забавувал со тоа што ги цртал ликовите кои ги гледал. Во исто време, татко му, кој имал отворено неуспешна кафеџилница на латински кај Сент Џонс Гејт, бил затворен за долг во Флитскиот затвор пет години. Хогарт никогаш не зборувал за тоа. Во април 1720 станал клишист сам за себе, најпрвин клиширајќи грбови, сметки за продавници, и натписи за книжари.
Во 1727 добил работа од Џошуа Морис, таписер, да приготви ликовно рењшение за „Елемент на земјата“. Меѓутоа кога Морис чул дека тој е клишист, а не сликар, ја одбил работата откако била готова, па затоа Хогарт го тужел, и на 28 мај 1728, ги добил парите.
На 23 март 1729 се оженил за Џејн Торнхил, ќерка на уметникот Сер Џејмс Торнхил.
Во 1757 бил назначен за сликар-сержант на кралот.
Хогарт умрел во Лондон на 26 октомври 1764 и бил погребан во црковниот двор на Сент Николас, Чизик Мол, во Чивик, Лондон. Надгробниот натпис му го напишал неговиот пријател, глумецот Дејвид Герик.
Рани дела
Во раните сатирични дела спаѓаат „Симболична графика за планот за Јужните Мориња“ (~ 1721), за катастрофалниот пад на берзата во 1720 познат како Јужноморски меур, во кој многу англичани изгубиле големи пари. Во долниот лев агол нацртани се протестантски, католички и еврејски ликови како се коцкаат, додека по средината има огромна машина, како рингишпил, на која се качуваат луѓе. На врвот има коза, под која е напишано „Who'l Ride“ и ова ја покажува глупоста на луѓето што ја следат толпата во набавувањето на акции во Јужноморската компанија, која провела повеќе време издавајќи акции отколку правејќи било што друго. Луѓето се расфрлени по сликата во вистински неред, што ја објаснува збрката. Некои добро облечени луѓе одат кон рингишпилот, што покажува дека луѓето можат да бидат будалести, и тоа не е сосема нивна вина.
Други рани дела се „Лотарија“ (1724); „Мистеријата на ѕидарството расветлена од гормогоните“ (1724); „Праведен поглед на британската сцен“ (1724); Лажна перспектива; извесни илустрации за книги; и изданието „Маскенбали и опери“ (1724). Ова е сатира на тогашните будалштини, како „маскенбали“ на швајцарскиот импресарио Џон Џејмс Хајдегер, популарните италијански оперски пејачи, пантомимите на Џон Рич во Линколнс Ин Филдс, а и преувеличената популарност на Лорд Бурлингтоновиот протеже, архитектот и сликар Вилијам Кент. Продолжил на таа тема во 1727, со „Билет за големиот маскенбал“. Во 1726 Хогарт приготвувал десет големи гравури и клишеа за „Хадибра“ од Семјуел Батлер. Овие самиот високо ги ценел, и спаѓаат во неговите најдобри илустрации.
Во следните гоини го свртел вниманието на изработка на мали „разговорни дела“ (т.е., групи на целосни портрети во масло високи 38–38 cm). Меѓу неговите трудови во масло во 1728 и 1732 биле: „Семејството Фаунтејн“ (~ 1730), „Собранието во Ванстедската куќа“, „Долниот дом го испитува Бамбриџ“, и неколку слики на главните актори во популарната „Просјачка опера“ од Џон Геј.
Едно од ремек-делата во овој период е приказот на аматерската изведба на „Индијанскиот цар или освојувањето на Мексико“ (1732–1735) од Џон Драјден во домот на Џон Кондуит, главен ковач на монети, на Сент Џорџес Стрит, Хановерски плоштад.
Дртуги графики од Хогарт изработени во 1730-тите се: „Полноќен современ разговор“ (1733), „Савачки панаѓур“ (1733), „Заспаниот собор“ (1736), „Пред“ и „Потоа“ (1736), „Учени на предавање“ (1736), „Дружина гробари (Консултација на бапски лекари)“ (1736), „Нажалениот поет“ (1736), „Четири времиња на денот“ (1738) и „Глумица на прошетка се облекува во амбар“ (1738). Можно е негови графики да се и: „Барлингтонска порта“ (1731), евоцирана во епистулата од Александар Поуп до Лорд Барлингтон, и одбраната на Лорд Шандос, кој таму е сатиризиран. Оваа графика била многу навредлива и била потисната (но некои денешни стручњаци не сметаат дека ова е дело на Хогарт).
Развојот на проститутката и расипникот
Во 1731 Хогарт ја завршил првата серија на поучни дела со кои се стекнал со углед како голем и поединечен гениј. Ова било „Развојот на проститутката“, прво како слики, (незачувани), а потоа издадени како клишеа. Во шесте сцени е прикажана бедната судбина на селската девојка која доаѓа во град и започнува со проституција, среќава наводаџија, па сѐ до срамниот понижувачки крај, нејзината смрт од венерична болест, проследена од безмилосен погреб. Серијалот веднаш бил успех, па во 1735 следело продолжението „Развојот на расипникот“ со осум слики на безобѕирниот живот на Том Рејквел, син на богат трговец, кој ги фрла сите пари на луксузен живот, проституција, комар, и на крај го завршува животот во душевната болница Бедлам. Првичните слики на „Развојот на проститутката“ биле уништени во пожар во Фонтхилската опатија во 1755, додека „Развојот на расипникот“ е изложен во галериската просторија во Сер Џон Соуновиот музеј, Лондон.
Четири времиња на денот
Серијалот „Четри времиња на денот“ (1738) ја прикажува Хогартовата верзија на традиционалната тема во уметноста на времиња во денот; настани кои се случуваат наутро, на пладне, попладне и навечер. Во „Утро“ се гледа богата жена како оди накај црква, која избегнува визуелен контакт со парот на десно или питачот под неа, укажувајќи на хипокризијата на некои верници со тоа што се прават побожни, но ги занемаруваат нивните сограѓани. Следната графика, „Пладне“, продолжува со темата, со убаво облечени луѓе како излегуваат од црква на десно, додека посиромашни луѓе страдаат лево, со линија по средина на сликата (на патот) која ги подвојува класите. Ова јасно покажува општествен јаз помеѓу погорните и подолните класи. Додека богатите изгледаат смешно и надуено во нивните сјајни костими, сиромашните повеќе се занимаваат со храна и секс. Впрочем, главната зграда во „Пладне“ од која излегуваат луѓето е црква. Ова е редок приказ на денес изрушената грчка црква во Хогс Лејн, (подоцна Грик Стрит). Била изградена во XVII век од Грците во Лондон, а во 1682 била преземена од хугенотите. На грфиката се гледа и африкански Лондончанец на лево, со неговите раце околу жената со послужавник. „Утро“ и „Ноќ“ сега се во сопственост на Националната фондација, Беарстедска збирка во Аптонската куќа, Ворикшир. „Пладне“ и „Ноќ“ се во Анкастерската збирка во Гримсторпскиот замок, Линколншир.
Венчање по мода
Во 1743–1745 Хогарт насликал шест слики насловени како „Венчање по мода“ (Национална галерија, Лондон), остра критика на горните класи во XVIII век. Ова поучно предупредување ја прикажува бедната трагедија на непромислениот брак за пари. Многумина го сметаат овој проект за најдобар, и сигурно за најдобар пример за неговите серијално планирани расказни циклуси.
Брачната етика била голема тема на расправа во Британија во 18 век. Честите бракови од интерес и нивната несреќност биле особена тема за критика, со тоа што разни автори се искажувале за љубовта како многу поцрвста основа за брак. Хогарт тука насликал сатира – жанр кој по дефиниција носи поука – на конвенцијанален брак во рамките на англиската висока класа. Сите слики биле и клиширани и серијалот почнал нашироко да кружи во печатена форма. Во серијалот, сместен во класичен ентериер, е прикажан отмениот брак на синот на банкротираниот Ерл Сквандерфилд со ќерката на богатиот но скржав градски трговец, започувајќи со потпишувањето на брачниот договор во домот на ерлот и завршувајќи со убиството на синот од страна на љубовникот на неговата жена и потоа самоубиството на ќерката по обесувањето љубовникот во Тајбарн за убиството на нејзиниот маж.
Работливост и безделнишво
Во дванаесетте гравури насловени како „Работливост и безделништво“ (1747) Хогарт го прикажува развојот на животите на двајца чираци, од кои еден е посветен на работата, додека другиот е мрзлив, што го води до криминал и погубување. Ова ја прикажува работната етика на протестантска Англија, каде што оние кои работат доста се наградени, како работливиот чирак кој станува шериф (плоча 8), градски одборник (плоча 10), и на крај лорд-градоначалник на Лондон во последната плоча од серијалот. Безделниот чирак пак, кој започнува „во игра во црковниот двор“ (плоча 3), упаѓа „на таван со обична проститутка“ откако станал друмски разбојник (плоча 7) и на крај е „погубен во Тајбарн“ (плоча 11). Мрзливиот чирак е пратен на бесилка од страна на самиот работлив чирак.
Пелхов
Пелхов (Pölchow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Вилијам Хогарт
Пивска улица и Сокак на џинот
Подоцнежни важни гравури на Хогарт се ликовните предупредувања за непријатните последици од алкохолизмот во „Пивска улица“ и „Сокак на џинот“ (1751). Хогарт ја гравира т.н. Пивска улица на која среќниот град го пие „добриот“ пијалак пиво, наспроти Сокакот на џинот кој покажува што ќе им се случи на оние кои почнале да пијат џин, кој, како жесток пијалак, прави повеќе проблеми во општеството. Луѓето на Пивската улица се здрави, среќни и трудољубиви, додека на Сокакот на џинот тие се коскести, мрзливи, со безгрижно однесување. Жената напред потсетува на приказната за жената излезена од затвор, која излудена за џин, го соблекува нејзиното бебе и ја продава неговата облека за џин, па потоа го остава да умре. Овие гравури се издадени делумно во поддршка на т.н. Џински акт од 1751.
Мишино
Мишино — историско село во Општина Кочани, во областа Осоговија, во околината на градот Кочани. Денес, тоа е маало на селото Небојани.
Вилијам Хогарт
Портрети
Хогарт били популарен портретист. Во 1746 го насликал глумецот Дејвид Герик како Ричард III, за што бил платен £200, за што напишал: „Повеќе [пари] отколку што било кој друг англиски уметник има добиено за еден портрет“. Истата година, цртежот на Сајмон Фрејзер, Единаесетти Лорд Ловат доживеал голем успех. Хогартовиот верен, живописен полн портет на неговиот пријател, човекољубецот „Капетан Корам“ (1740; некогашната Томас Корамова фондација за деца, сега Сиропиталишен музеј), и неговата недовршена маслена скица „Продавачка на шкампи“ (Национална галерија, Лондон) можат да се наречат ремек-дела на британското сликарство.
Мишино
Географија и местоположба
Мишино се наоѓа високо на Осоговските Планини, северно од градот Кочани.
Вилијам Хогарт
Историски предмети
Низ долг период на својот живот, Хогарт пробал да се воздигне како историски сликар, но на ова поле не доживеал голем успех.
Мишино
Историја
Во септември 1910 година, селото настрадало во разоружувачка акција на младотурците и 96 жители на Мишино и Долги Дол пребегале во Бугарија.
Вилијам Хогарт
Библиски сцени
Пример од неговите историски слики се: „Бањата Витезда“ и „Милостивиот Самарјанин“, изведена 1736–1737 за Св. Вартоломеевата болница; „Мојсеј донесен пред ќерката на фараонот“, насликана за Прифатилишната болница (1747, некогаш во Томас Корамовата фондација за деца, Сега во Сиропиталишниот музеј); „Павле пред Феликс“ (1748) во Линколновиот Ин; и олтарникот Св. Мери Редклиф, Бристол (1756).
Мишино
Историја
Во Првата балканска војна, 1 лице од селото било доброволец во Македонско-одринските добороволни чети. По Првата балканска војна, селото било припоено кон Небојани.
Вилијам Хогарт
Портата на Кале
„Портата на Кале“ (1748; денес во Тејт Британија) била изработена скоро по враќањето од посета на Франција. Хорас Волпол напишал дека Хогарт отишол на голем ризик заради Ахенскиот мировен договор, "пошол во Франција, и бил така непретпазлив да го нацрта подвижниот мост во Кале. Бил фатен и доведен кај управникот, каде што бил приморан да си го докаже занимањето со правење на неколку карикатури на Французите; особено сцена на брегот, со огромно парче говедско кое стигнува како достава за сребрениот лав, англиската крчма во Кале, и неколку гладни калуѓери како го следат. Овие цртежи прилично ги разонодиле, па го пуштиле." Дома Хогарт веднаш извел слика од цртежот на која нељубезно се претставени неговите непријатели, Французите, како свиткан, прегладнет и суеверен народ, додека пристигнува огромен говедски бифтек, наменет за англиската крчма како симбол за британскиот просперитет и супериорност. Тврдел и дека се насликал себеси во аголот, со војник до него.
Мишино
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Мишино живееле 35 жители, сите Македонци христијани.
Вилијам Хогарт
Други подоцнежи дела
Забележителни Хогартови гравури од 1740-те се „Разбеснетиот музичар“ (1741), шестте гравури од „Венчање по мода“ (1745; изведени од француски уметник под надзор на Хогарт), „Дилижанса или дворот на Кантри Ин“ (1747),
Во 1745 Хогарт насликал автопортрет со неговиот пес (денес исто во Тејт Британија), на кој е прикажан како учен уметник поддржан од томови Шекспир, Милтон и Свифт. Во 1749 ја претставил безредната англиска војска во „Марш на гардата кон Финчли„ (некогашна Томас Корамова фондација за деца, сега Сиропиталишен музеј).
Мишино
Самоуправа и политика
Во XIX век, Мишино било село во Кочанската каза на Отоманското Царство.
Вилијам Хогарт
Други подоцнежи дела
Други се неговите сатири на собирањето гласови во серијалот „Избори“ (1755–1758; сега во Сер Џон Соуновиот музеј); исмевањето на англиската страст за борби со петли во The Cockpit (1759); нападот на методизмот во „Лековерност, суеверие и фанатизам“ (1762); неговата политичка антивоена сатира во весникот „Тајмс“, ул. I (1762); и песимистичкиот став за сите нешта, во „Додаток, или Батос“ (1764).
Сликар и клишист на современи поучни содржини
Хогарт живеел во време во кое уметноста станувала сѐ повеќе комерцијализирана и гледана по излозите, крчмите и јавните згради, и која се продавала во графички продавници. Старите хиерархии се распаднале, па затоа се развиле нови форми: баладната опера, буржојската трагедија, и особено, новата форма на белетристика наречена роман со која авторите како Хенри Филдинг доживеале голем успех. Така, во тоа време, Хогарт добил нова идеја, како што самиот забележил: „сликање и клиширање на современи поучни содржини ... да постапувам со содржините како драмски писател; сликата ми беше сцена“.
Влечел од високопоучната протестантска традиција на холандското битово сликарство, и мошне силната сатирична традиција на англискиот популарен печат. Во Англија, пред Хогарт, во ликовната уметност немало комедија. Неговите графики биле скапи, и тоа така останало до почетокот 19 век, кога препечатени станале достапни за пошироката јавност.
Во негово име
Хогартовата куќа во Чизик, западен Лондон, сега е музеј (бесплатен влез); тука се наоѓа една од најпознатите лондонски раскрсници – Хогартовиот кружен тек.
Клацкалка
Алтернативното движење се нарекува „клацкање“ и ги забавува учесниците во играта. Кога играта се прекинува, учесниците мора да застанат и да ја исправат гредата, за без проблеми да се симнат од седиштето. Во спротивно, ненадејното напуштање на седиштето, поради нарушена рамнотежа, доведува до пад на играчот кој останува на клацкалката. Затоа, клацкалките често се поставуваат над мека површина, како трева или струготини.
Клацкалката е омилена кај децата и заради тоа што може лесно да се импровизира. Со едноставно поставување на подолга даска на основата, може да се направи едноставна клацкалка.
NGC 7059
NGC 7059 — спирална галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7059 се споменува и како ESO 145-5, IRAS 21236-6013.
Откривање
Објектот е откриен на 22 јули 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7059 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 7059 има привидни димензии од 3,3' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 27 м 21,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -60° 0' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 98°.
Други поделби
Проучување на NGC 7059 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66784. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 437; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8818. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Роберто Фирмино
Роберто Фирмино Барбоса де Оливеира (роден на 2 октомври 1991, во Масеијо) — бразилски фудбалер, напаѓач на Ливерпул и на бразилската репрезентација.
По започнување на неговата кариера со Фигуеренсе во 2009 година, тој поминал четири и пол сезони во Хофенхајм во Бундеслигата. Неговите 16 гола во 33 натпревари во сезоната 2013-14 година, ја заработил наградата за за најпробивен играч во лигата. Во јули 2015 година, тој потпишал за премиерлигашот Ливерпул.
Фирмино го направил своето репрезеннативно деби за Бразилската репрезентација во ноември 2014 година и ја претставувал нацијата на Копа Америка во 2015.
Космос-1236
Космос-1236 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Чеперник
Чеперник или Чоперник — историско село во Кочанско, денес во атарот на с. Небојани, Општина Кочани.
Космос-1236
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 26 декември 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1236 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 276 км, а најмалото на 165.
Шиничиро Томонага
Шиничиро Томонага (朝永 振一郎 — ) — јапонски физичар, влијателен во развивањето на квантната електродинамика, работа за која бил награден со Нобелова награда за физика во 1965, заедно со Ричард Фајнман и Џулијан Швингер.
Животопис
Томонага е роден во Токио во 1906. Тој бил второ дете и најстар син на јапонски филозоф, Томонага Сањуро. Почнал на учи во Кјотскиот универзитет во 1926. Хидеки Јукава, исто така добитник на Нобелова награда, бил еден од неговите соученици за време на додипломските студии. За време на постдипломските студии во истиот универзитет, тој работел како асистент во универзитетот цели три години. По дипломирањето, се придружил на групата на Јошио Нишина во Јапонскиот истражен институт за природни науки (RIKEN). Во 1937, додека работел во Лајпцишкиот универзитет (Лајпциг, Германија), соработувал со истражувачката група на Вернер Хајзенберг. Две години подоцна, се вратил во Јапонија поради избувнувањето на Втората светска војна, но додека бил во Лајпциг докторирал со есејот за јадрени материјали.
Чеперник
Географија
Селото било сместено високо Осоговските Планини, северно од градот Кочани.
Шиничиро Томонага
Животопис
Во Јапонија, бил назначен за проферсор во Токискиот образовен универзитет (претходник на Цукупскиот универзитет). За време на војната го изучувал магнетронот, мезонска теорија, а исто така и неговата „супер-многу-временска“ теорија. Во 1948, тој и неговите студенти преиспитале документ на Сидни Данкоф од 1939 кој се обидел, но не успел, да покаже дека бескрајните вредности кои се зголемуваат во квантната електродинамика можат да се поништат една со друга. Томонга ја применил неговата „супер-многу-временска“ теорија и релативистички метод основан на нерелативистичкиот метод на Волфганг Паули и Маркус Фирц за особено да ги забрза и разјасни пресметките. Потоа тој и неговите студенти забележале дека Данкоф занемарил еден термин во расројувачките низи. Со овој термин теоријата дала финални резултати, така Томонга го открил ренормализацискиот метод независно од Џулијан Швингер и пресметаните физички вредности како што е лемовата смена во исто време.
Чеперник
Историја
На крајот на XIX век Чеперник било село во Кочанската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото имало 16 жители, сите Македонци христијани.
Шиничиро Томонага
Животопис
Во следната година, тој бил поканет од Роберт Опенхајмер за да работи во Институтот за напредни студии во Принстон, Њу Џерси. Го проучувал многутелниот проблем на колективните осцилации на квантномеханичкиот систем. Следната година, се вратил во Јапонија и ја предложил Томонга-Лутингеровата течност. Во 1965, бил награден со Нобелова награда за физика, заедно со Џулијан Швингер и Ричард Фајнман „за основоположничката работа на полето на квантната електродинамика, со далекусежни последици во физиката на елементарните честички, а особено за пронаоѓањето на ренормализацискиот метод“. Починал од рак на грлото во Токио во 1979.
Томонга се оженил во 1940 со Риоко Секигуши. Заедно имале два сина и една ќерка. Тој бил награден со Поредок на култура во 1952 и со медалот "Grand Cordon" на поредокот на изгрејсонцето во 1976.
IC 1083
IC 1083 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1083 е од видот S+S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. IC 1083 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 24 м 53 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -50° 33' 20"". Положбениот агол на објектот е во износ од 91°.
Други поделби
Проучување на IC 1083 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 465294.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Штебелов
Штебелов (Stäbelow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Настинка
Обичната настинка, позната и како назофарингитис или ринофарингитис е заразна болест која лесно се шири на горниот респираторен систем, што се одразува главно кај носот. Симптомите вклучувааат кашлица, болно грло, растечен нос (ринореја) и треска. Симптомите обично се губат за седум до десет дена. Некои симптоми сепак може да траат и до три седмици. Над двесте вируси можат да предизвикаат настинка. Риновирусите се најчест причинител.
Акутните инфекциии на носот, синусите, грлото или ларинксот (акутни респираторни инфекции) се категоризира според деловите на телото што се главно зафатени. Настинката обично го зафаќа носот, фарингитисот - грлото, а синуситисот - синусите. Симптомите се должат на одговорот на имунолошкиот систем на инфекцијата, а не на оштетувањето на ткивото од самите вируси. Миењето раце е главен метод за спречување на инфекции. Има потврда дека и носењето маска е ефикасно.
За настинката нема лек, но може да се лекуваат симптомите. Таа е најчестата заразна болест кај луѓето. Просечен возрасен човек годишно заболува два до трипати од настинка. Просечно дете од настинка заболува помеѓу шест и дванаесет пати во годината. Овие инфекции го следат човештвото уште од дамнешни времиња.
Знаци и симптоми
Најчестите симптоми на настинка се кашлица, течење на носот, затнување на носот и болки во грлото. Дополнителни симптоми може да се и болка во мускулите (мијалгија), чувство на умор, главоболка и губење на апетитот. Воспаление на грлото се јавува кај речиси 40 отсто од луѓето. Кашлицата е присутна кај речиси 50 отсто од настинатите. Болката во мускулите се јавува во половина од случаите. Треската е невообичаен симптом кај возрасните, но често се јавува кај бебињата и кај помалите деца. Кашлицата предизвикана од настинка обично е поблага за разлика од кашлицата што ја предизвикува грипот (инфлуенца). Кашлицата и треската покажуваат голема веројатност за грип (инфлуенца) кај возрасните. Голем дел од вирусите што предизвикуваат настинка може да не предизвикаат симптоми. Бојата на слузта што се искашлува од долните дишни патишта (шлајм) може да биде провидна, жолта и зелена. Бојата на слузта не покажува дали инфекцијата е бактериска или вирусна.