cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Авионска несреќа кај Бишкек (24 август 2008)
Патници и екипаж
На авионот во моментот на несреќата се наоѓале 83 патници и 7 членови на екипажпот. Екипажот го сочинувале 2 пилота, 4 стјуардеси од авиокомпанијата Itek Air и менаџер од компанијата Aseman Airlines. Меќу патниците на авионот била и одбојкарска репрезентација на Киргистан.
За авионот
Авионот Боинг 737-200 со регистрација ЕХ-009 бил во употреба од страна на киргистанската авиокомпанија Itek Air, но бил позајмен од сопственичката компанија Aseman Airlines. Авионот бил пуштен во употреба во 1979 година, а последната контрола била извршена во мај 2008.
Кристофер Паолини
Кристофер Паолини (Christopher Paolini) (роден на во Јужна Калифорнија) е американски романописец. Тој е најдобро познат како автор на циклусот „Наследство“, којшто се содржи од неговите книги „Ерагон“, „Првородениот“, „Brisingr“ и моментално непознатата четврта книга. Тој живее во Парадајс Вали, Монтана, каде што ја напиша својата прва книга.
Авионска несреќа кај Бишкек (24 август 2008)
За авионот
Како и сите киргистански авиокомпании, Itek Air се наоѓа на „црната листа“ на Европската Унија за лет на нејзина територија.
Кристофер Паолини
Животопис
Кристофер Паолини пораснал во Парадајс Вали, Монтана. Неговата фамилија е составена од негвите родители, Кенет Паолин и Талита Хоџкинсон, и неговата сестра, Анџела Паолини. Домашно образован за време на неговото школување, Паолини дипломирал во средно училиште на 15 години преку сет од акредитирани кореспондни курсеви од Американското училиште за кореспондација во Лансинг, Илиноис. По завршувањето на училиштето, тој започнува да работи на она што ќе стане романот „Ерагон“, првиот дел од серијалот, сместен во мистичната земја Алагезија.
Во 2002 година, „Ерагон“ беше објавен од страна на Паолини Интернационал LLC, компанијата на родителите на Паолини. За да ја промовира книгата, Паолини тргна на турнеја низ 135 училишта и библиотеки, дискутирајќи на теми какви што се читање и пишување, за сето време облечен во „средновековен костум составен од црвена кошула, брановити црни панталони, чипкови чизми и весела црна капа“. Паолини ја создаде корицата за првото издание на „Ерагон“, на која беше претставено окото на Сафира. Тој исто така ја нацрта картата за внатрешниот дел на книгата.
Летото 2002 година, посинокот на авторот Карл Хајсен го нашол Ерагон во книжарница и се вљубил во книгата, а Хајсен му го привлекол вниманието со неа на неговиот издавач, Алфред А. Кнопф. Кнопф веднаш направил понуда да го објави „Ерагон“ и останатиот дел од циклусот „Наследство“. Второто издание на Ерагон беше објавено од страна на Кнопф во август 2003 година. На деветнаесет годишна возраст, Паолини стана најдобро продаван автор на Њујорк Тајмс. „Ерагон“ од тогаш е адаптиран во филм со истото име.
Есејот на Паолини „Се започна со книги“ беше вклучен во априлската антологија од 2005 година на списанието Момчиња пишуваат за момчиња.
„Првородениот“, продолжението на „Ерагон“ беше објавен на 23 август 2005 година. Третата книга во циклусот, „Брисингр“ беше објавена на 20 септември 2008 година. Иако циклусто Наследство беше планиран да биде трилогија, деталите за Brisingr мораа да бидат проширени за да вклучат четврта книга, која сè уште не е именувана.
Влијанија
Литературната инспирација на Паолини ги вклучува делата на Џ. Р. Р. Толкин, Е. Р. Едисон и авторот на епската поема „Беовулф“. Паолини рече дека Ерагон бил „специјално инспириран“ од делото на Брус Ковајл. Други литературни влијанија ги вклучуваат делата на Дејвид Едингс, Андре Нортон, Брајан Џек, Ен Мекафри, Рејмонд Е. Фејст, Мервин Пик, Урсула К. Ле Гвин и Френк Херберт. Други омилени автори му се Џејн Јолен, Филип Пулман и Гарт Никс.
Природата има големо влијание во делата на Паолини. Во интервју со Филип Пулман и Тамора Пирс, Паолини рече дека Парадајс Вали, Монтана е „еден од главните извори“ на неговата инспирација.
Во книгата „Првородениот“, паолини ги опишува неговите самовилјаци како вегетаријанци. Кога го прашаа за неговиот начин на исхрана, Паолини одговори: „Не, не сум вегетаријанец, иако тежнеам кон тој правец“.
Во благодарностите на „Брисинг“, Паолини се заблагодари за влијанието од страна на Леон и Хироко Каперовата „Ковањето на јапонскиот меч“ за неговиот опис на ковањето на мечот на Ерагон.
Барбел Инхелдер
Барбел Инхелдер (Bärbel Inhelder;1913-1997) била швајцарски развоен психолог, најпозната соработничка на Жан Пјаже. Родена е во St. Gall, Швајцарија, a се преселила во Женева во 1932 каде студирала на Женевскиот университет при институтот Жан Жак Русо. Дипломирала во 1935 г., а докторирала 1943 година.
Инхелдер работела на Женевскиот универзитет со до нејзиното пензионирање во 1983 година тесно соработувајќи со Жан Пјаже во неговата експериментална работа околу детскиот развој. Соработката им започнала со нејзината дисертација за детските конзервации и траела скоро 50 години. Имаат издадено многу заеднички трудови меѓу коишто се The Growth of Logical Thinking from Childhood to Adolescence (1958), The Psychology of the Child (1966) и The Child's Conception of Space (1967). Работата на Инхелдер е особено значајна во откривањето на фазата на "формални операции" која се јавува при преминот од детството кон адолесценцијата. Овој тип мислење го опфаќа дедуктивното размислување и способноста да се размислува хипотетички.
Била почесен доктор на науки на повеќе универзитети и тоа: l'Université d'Aix-en-Provence (Франција) 1964, Temple University, Philadelphia (САД) 1971, Smith College, Massachusetts (САД) 1975, l'Université René Descartes, Paris (Франција) 1976,l'Université de Parana, Curitiba (Brésil) 1979, l'Université de Fribourg (Швајцарија) 1981, l'Université du Sacré Coeur, Milan (Италија) 1987, l'Université autonome, Madrid (Шпанија) 1989, l'Université de Coimbra (Португалија) 1992 et l'Université de Neuchâtel (Чвајцарија) 1996.
UTC+13:45
UTC+13:45 е часовен појас што се употребува на следниве места:
Надворешни врски
Пронајдете ги градовите моментално во часовниот појас 13:45
Талса (Оклахома)
Талса (Tulsa) е град во американската држава Оклахома. Овој град според статистиките во 2008 година, има 384 037 жители, што го прави најголем град во Оклахома после Оклахома Сити, и 45-ти град по број на жители во САД.
Хермес
Хермес (старогрчки: ʽἙρμῆς) бил бог на уметноста, трговијата и литературата во старогрчката митологија. Тој исто така бил и гласник на боговите. Тој е зачнат во врската помеѓу Зевс и Маја, ќерка на Атланти. Хермес се родил во пештерата на планината Килени во Аркадија.
Особености
Веднаш по роѓење, кога мајка му го повиткала и положила во сити за жито, тој почнал да расте и за миг станал момче. Веднаш тргнал во потрага по доживувања. Првиот „подвиг“ го направил на Пијереја крадејќи го стадото на Аполон. Во потрага по него веднаш тргнал Аполон, но бил заведен со итрината на Хермес. Во потрагата се придружиле Сатири и го принашле Хермес во некоја пештера во Аркадија, тие биле привлечени од волшебната музика која Хермес ја создавал правејќи играчка од оклоп на желка. Воодушевена од надареното момче Нимфата, Килена го земала под своја грижа. Тогаш се појавил и Аполон, влеголво пештерата, ја разбудил Маја и си го побарал стадото, но забележал дека едната крава била заклана. За казна го зел Хермес и го однел на Олимп, каде Зевс не сакал ниту да поверува дека штотуку родениот син му е крадец. Тогаш Хермес рекол дека кравата го жртвувал во чест на дванаесет богови, а кога татко му го прашал кој е дванаесеттиот, тој покажал на себеси. Таа жртва се помни како прва жртва во месо некогаш направена.
Во римската митологија негов еквивалент е богот Меркур.
Вселенски летови со екипаж
Човечките вселенски летови се вселенски летови кои се одвиваат со помош на човечки екипаж.
Следува список на најпознатите светски вселенски програми со лансирања на човечки екипажи.
Иван Шишман
Јован Шишман или Иван Шишман (?-3. јуни 1395, Никопол) — бугарски цар (1356-јули 1393) (од 1371 година станал владетел). Тој бил син на Јован Александар и Теодора.
Поделба
Околу 1356 година во Бугарија дошло до поделба на државата. Цар Јован Александар е на југ со престолниот престол, го дал на неговиот млад син, а северно со престолот Видин, него го дал на неговиот син Страцимир. Поради тие одлуки на царот многу предели ја искористиле неговата слабост и почнале да се делат меѓу себе. На тој начин тогаш се одвил Балчик од Калијакро. Тоа сите го прифатиле како своја цариградска патријаршија.
Односи со Турците
Османиите станале опасност за Бугарија после српската катастрофа на Марици 26 септември 1372 година така и Шишман морал да ја предаде својата сестра Тамара во султановиот харем, но Турците сепак во 1378 го освоиле Ихтиман, во 1383 Софија и во 1385 Ниш. Јован Шишман потоа пробал да ја врати власта над Влашката и Добруџската територија во 1386 година, но немал никакаов успех. После победата на Христијан кај Плочникот во 1387 и Билеч во 1388, го прекинал вазализмот кон Турците, но Турската опсада го покорила. Тој за да се спаси на Турците им гп предал Драстар.
Список на државни водачи во 1210 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ад
Ад (ᾍδης) — во старогрчката митологија, син на титаните Хрон и Реја; еден од четирите браќа што владееле со светот. Тој бил бог на подземјето, „темното царство“ така што често подземниот свет се нарекува „ад“.
Поделба на власта
По падот на Титаните, заедно со браќата Зевс и Посејдон го сочинувал тројството на најголеми грчки богови. Кога го одзеле престолот на таткото Крон, ја поделиле власта. На Зевс му припаднала власта над небото и земјата. Посејдон ја добил власта над морето, а Ад станал владетел на подземниот свет.
Особености
Неговата сила и власт се споредува со силата на Зевс на горниот свет. Тој бил Зевс на подземјето, неговата сила, суровост и неумоливост се огледувале во тоа што неговите поклоници никогаш не гледале во негоовиот лик кога принесувале жртви. Неговата сопруга била Персефона.
Негов еквивалент во римската митологија е богот Плутон.
Поморие
Поморие (Поморие) — град во jугоисточниот дел на Бугарија. Се наоѓа во Бургаска област и е административен центар на општина Поморие.
Историја
Градот изникнува како древен грчки полис, наречен со името Анхиало во VIII век пр.н.е. Многу од жителите му биле Траки. Од древноста до денес е меѓу наjважните црноморски градови.
Особено голем расцвет достигнува во времето на Римското Царство. Градот станува епископски центар и има свои монети. Од III-IV в. е и Тракиската куполна гробница - хероон покраj денешно Поморие.
Во IX в. Анхиало е дел од териториите на бугарската држава. Цар Симеон Велики се бори против византискиот напад на овие делови на Балканот. Симеон Велики и нанел историски пораз на Византиjа на реката Ахелоj. Поразот на Византијците во Битката кај Анхиало го означил почетокот на бугарската моќ во Европа.
Малку познато е прабугарското име на Поморие - Тутхон. Од 1934 г. древното име Анхиало е заменето со Поморие.
Кастелпото
Кастелпото — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
790
790 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 790 година од новата ера, 790. од првиот милениум, 90. од VIII век и прва од 790-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 790 година се протега во 3426 и 3427, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3486 и 3487 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1333. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 173 и 174 исламска година.
Климатизација
Климатизација — процес на отстранување на топлината и влагата од внатрешноста на окупираниот простор, сè со цел да се подобри удобноста на внатрешното опкружување најчесто за луѓето, но исто така и за животните. Во градежништвото, комплетниот систем на греење, вентилација, и кондиционирање на воздухот се нарекува ХВАЦ,  сепак, климатизацијата исто така се користи за ладење / дехимидизирање на простории исполнети со топлински електронски уреди, како што се компјутерски опслужувачи, засилувачи за моќ, па дури и за прикажување и складирање на некои деликатни производи, како што се уметнички дела.
Харлибарли
Харлибарли (англиски: Hurlyburly) е американски филм од 1998 година, во режија на Ентони Дразан. Главните улоги ги толкуваат: Шон Пен, Кевин Спејси, Мег Рајан итн. За својата улога, Шон Пен ја добил наградата за најдобар глумец на Филмскиот фестивал во Венеција, а филмот имал уште три номинации.
Содржина
Филмот е приказна за луѓе, Еди (го игра Пен) и мики (го игра Спејси) кои се на чекор до славата и богатството, а кои во текот на 1980-тите живеат во евтините задоволства на Холивуд, опиени од амбициите, додека истовремено ја бараат вистинската љубов. Амбицијата, сексот, дрогата и парите се дел од секојдневниот живот на Еди и неговите тројца пријатели, кои се впуштаат во расправии и надмудрувања со нивните поранешни жени и со љубовниците.
Спојница
Спојница — направа која се користи за држење на листови хартија заедно, обично изработени од челична жица свиткана во облик на јамка. Повеќето спојници за хартија се варијации на типот  GEM,  кој  е воведен во 1890-те или порано, се одликува со речиси со две полни петелки направени од жицата. Заедничко за спојниците за хартија е нивното искористување на извитканоста (торзија) и еластичноста во жицата, и триењето помеѓу жицата и хартијата .кога  умерен број на листови се вметнува помеѓу  двата „јазици“ на спојницата, јазиците ќе бидаат раздвоени и ќе предизвикат торзија во кривината на жицата за да ги зафатат листовите заедно.
Надворешни врски
Patents
Крсто Лазаров
Крсто Лазаров Иванов (познат и како Коњушки, Коњушкин, Крсто Кумановски или Ставре) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација. Тој бил верен заговорник на бугарската кауза за Македонија. Од 1905 до 1931 година бил кумановски околиски војвода и водел борба против српската пропаганда во Македонија, како и против македонските организации кои се залагале за посебноста на македонскиот народ.
Животопис
Крсто Лазаров е роден во 1881 година во село Коњух, Кратовско. Во редовите на ТМОРО пристапил во 1900 година. Од 1901 до 1903 година е четник во четата на војводата Јордан Стојанов.
Во Илинденското востание како четник учествува во четата на скопскиот војвода Никола Пушкаров. По востанието е четник во четите на Михаил Чаков и Коста Нунков во Кумановско. На 15 јануари 1905 година (нов стил) во Куманово го убил поп Ташко, водачот на српската пропаганда во Куманово. За време на Балканските војни и Првата светска војна, војува за воспоставување бугарска власт во Македонија. Во 1911 година, Кумановскиот револуционер и борец за слобода на македонскиот народ, Јордан Бесник заминал дури во Софија, лично да ги провери ставовите на Крсто Лазаров-Коњушки и чии наредби тој исполнувал. Таму дошло до жестоки расправии меѓу него и врховистите, кои му објасниле дека треба да се агитира за голема Бугарија, на што одбил секаква соработка со нив и нивниот послушник Крсто Лазаров и неговата бугарофилска чета. Од 1919 до 1931 година е кумановски околиски војвода, член на Ванчомихајловистичката ВМРО и водел борба против српската власт.
По бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна, во 1941 година се вратил во Македонија и се ставил во целосна служба на бугарскиот окупатор. Одиграл важна улога за Бугарија, бидејќи земал учество во разбивањето на Козјачкиот партизански одред на 17 октомври 1941 година. Поради
тоа, Бојан Зафировски во весникот „Октобрис“ напишал отворено писмо против него. Бил (бугаромански) војвода на Кумановската контрачета со седиште во Матејче, која се борела против македонските партизани.
Кон крајот на 1944 година или во јануари 1945 година, како соработник на бугарскиот окупатор, заедно со уште 50-тина души, се убиени без суд и закопани без трага во Кумановско од македонските државни органи.
Космос-578
Космос-578 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 1 август 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-578 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 284 км, а најмалото на 201.
Јун Карлсон
Џун Барбро Карлсон Екендал (1945 - 2015) била шведски новинар, медиумски продуцент и водител на вести. Таа е првата жена водителка на ТВ вести во Шведска. Во текот на 1970-тите и 80-тите, таа работела како новинарка и презентер на телевизијата Sveriges.
Живот
Џун Карлсон е родена на 30 јануари 1945 година во Стокхолм. Нејзините родители Барбро и Вилхелм Карлсон биле работници во продавница. Дипломирала на Brännkyrka högre läroverk. По дипломирањето, таа ја започнала својата кариера како новинар во вестите во 1966 година во Радио Сверигес. По неколку години, таа станала првата шведска жена водителка на ТВ вести која била регрутирана од Телевизијата Сверигес за да го води Aktuellt . Во текот на раните 1980-ти, таа била вклучена во ТВ шоуто Студио С. Во 1986 година, Џун Карлсон била вклучен во создавањето на програмата 20:00, заедно со Ларс Вајс. Програмата се емитувала во живо во среда со Џун Карлсон како водител. Во 1987 година, таа започнала своја сопствена продукциска куќа, June Carlsson Mediaproduktion AB.
Во 1981 година, Џун Карлсон се омажила за новинарот, со кој имала три деца. Таа починала во 2015 година од рак на дојка. Таа е погребана на гробиштата во Таби.
Лаге (амт)
Лаге (Laage) — општинска заедница во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Лаге.
Крепелин
Крепелин (Kröpelin) — град во округот Росток, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на 9 километри југозападно од Бад Доберан и 23 километри западно од Росток.
Крепелин првпат се појавил во документите во 1177 како Крапелин (Crapelin), населба со вендско потекло. Името на градот веројатно потекнува од словенскиот збор „крепелице“, кој означува место на препелица. Крепелин добил градски права во 1249.
Градот преживеал многубројни уништувачки пожари во текот на неговата историја, во 1377, 1560, 1580, 1738 и 1774.
На почетокот на век дошле Евреи во Крепелин. Еврејската заедница изградила гробишта надвор од градот во 1821. Во текот на погромот од 1938 биле осквернавени од нацистите и останале само руини. По Втората светска војна била поставена спомен-плоча за оние членови на еврејската заедница од градот, кои умреле во холокаустот. Во 2012, гробиштата биле предмет на бројни антисемитски напади.
Оукленд (Калифорнија)
Оукленд (Oakland) е град во американската држава Калифорнија. Овој град според статистиките во 2006 година, има 420 183 жители, што го прави 8-ми град во Калифорнија, и 44-ти град по број на жители во САД. Се наоѓа во Заливската област на Сан Франциско и е еден од три главни градови на заливата, другите се Сан Франциско и Сан Хозе.
Каваклидере
Калечик Караси, Божазкере и Шкужгозу се локално грозје што обично се наоѓа во турските вина. Овие често се мешаат со Шираз и друго грозје. Boğazkere и andküzgözü можат да ги балансираат послатките вина со нивната зачинетост. .
Бернардино Луини
Бернардино Луини (околу 1480/82 – јуни 1532) бил северноиталијански сликар од кругот Леонардо да Винчи за време на високата ренесанса. Се вели дека и Луини и Џовани Антонио Болтрафио директно соработувале со Леонардо; Тој бил опишан дека наследил „од Леонардо колку што неговите родни корени му овозможиле да разбере“. Следствено, многу од неговите дела му се припишуваат на Леонардо. Тој бил познат особено по своите грациозни женски фигури со издолжени очи, наречени Луинески од Владимир Набоков.
Биографија
Луини е роден како Бернардино де Скапис во Руно, област на Думенца, во близина на езерото Маџоре. Има малку детали за неговиот живот.
Во 1500 година со својот татко се преселил во Милано. Според Ломацо, тој тренирал под Џован Стефано Ското, иако за другите бил ученик на Амброџо Бергоњоне. Во 1504-1507 година тој веројатно бил во Тревизо, како што е потврдено од страна на Мадона со дете потпишан Тоа го направи Бернардинус од Милано, кој сепак е со спорна атрибуција. Неговите први фрески дела се Обожувањето на магите во Сан Пјетро од Луино (околу 1505 година) и припишаната фреска во презвитерието на катедралата во Монца со Свети Жерар од зографите.
Луини се вратил во Милано во 1509 година, добивајќи провизија за полиптих од кој денес останал само свети Антониј Падовански во музејот Полди Пецоли, под влијание на Канту Полиптихот на Бернардино Зенале. Во 1510-тите тој насликал фрески во Ораторијата на Санта Марија Нуова во Пиластрело, Оплакување на мртвиот Христос во Санта Марија дела Пасионе, Мадона дела Буонаноте во Опатијата Кјаравале, фрески во Сан Џорџо ди Палацо (1516) и во Повелба во Павија и други.
Од 1509 до 1514 година Луини ги завршил фреските за вилата Пелука во Сесто Сан Џовани (сега во Пинакотека ди Брера, Милано). Едно од неговите најпознати дела е нарачано од Џироламо Рабија, за кого сликал и митолошки сцени во Палацо Рабија (сега во Берлинската Гелдегалерија и Националната галерија на уметноста, Вашингтон).
Во 1521 година, тој отпатувал во Рим, каде што таму бил под влијание на стилот на Рафаело Санти. Ова е видливо во следните фрески на Луини во вилата Ла Пелука извршени помеѓу 1520 и 1523 година, како и во други дела сега во Брера. Во 1523 година, Луини насликал полиптих што ги прикажува востоличената Мадона и детето опкружени со ангели со музички инструменти и надминати од Бог Отецот, пронајден во базиликата Сан Магно, Лењано.
Околу 1525 година, тој завршил серија фрески за животот на Богородица и Христос за светилиштето Санта Марија деи Мираколи во Сароно; фреската во контрафасадата на Сант Абондио во Комо била насликана истата година. Според легендата, тој го поттикнал откривањето на амарето додека бил во Сароно. Други дела од неговиот среден период вклучуваат Свето семејство во музејот дел Прадо, две Саломе во Музејот за ликовни уметности во Бостон и Уфици и Портрет на дама во Националната галерија на уметност. Богородица со дете и светци од 1526 година е во колекцијата на Ли Фарехам во Ричмонд.
Во 1529 година, Луини завршил едно од неговите ремек-дела, големата фреска Страда и Распетие во Санта Марија дела Анџели во Лугано, поврзана со други дела во истата црква. Во 1531 година се вратил во светилиштето Сароно за да ги доврши другите фрески. Подоцна во неговата кариера, Луини бил под сè поголемо влијание на Леонардо да Винчи, како што се покажува во Света Ана во Пинакотека Амброзијана и Света Катерина во Ермитаж.
Најмалку еден истакнат уметнички научник верува дека Салватор Мунди не бил насликан од Леонардо, туку најмногу од асистенти како Луини; историчарот на уметност Метју Ландрус тврдел дека мајсторот бил одговорен за само околу пет до 20% од делото и дека Луини бил „основниот сликар“.
IC 867
IC 867 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Змијоносец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 867 се споменува и како OCL 51.
Откривање
Објектот е откриен на 7 јули 1890 година од страна на Рудолф Фердинанд Шпиталер.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 867 е од видот V. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag. IC 867 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 27 м 8,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -7° 5' 37"".
Други поделби
Проучување на IC 867 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката .Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 293.
Олденбург-Ланд
Олденбург-Ланд (Oldenburg-Land) — општинска заедница во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа близу брегот на Балтичкото Море, околу Олденбург во Холштајн и наречен е по историскиот Олденбуршки крај. Олденбург е седиште на општинската заедница, но е дел од заедницата.
Општинската заедница Олденбург-Ланд се состои од следниве општини:
Бајерн Минхен
Бајерн Минхен (германски: Bayern München) е фудбалски клуб од Минхен. Клубот е повеќекратен првак и освојувач на купот на Германија, како и неколкукратен шампион на Европа.
Ран период
Фудбалскиот клуб „Бајерн“ е оформен на 27 февруари 1900 од Гимнастичкиот клуб во Минхен. Првите неколку сезони, тимот ги играл во регионалните баварски лиги. Првиот поголем успех го остварил во 1926 во Јужното германско првенство, достигнување кое го повториле и две години подоцна. Во 1932, клубот ја освоил првата шампионска титула во германското првенство. Со доаѓањето на Хитлер на власт, развивањето на клубот замрело, „Бајерн“ бил преименуван во „Јевовиот клуб“, а тренерите ја напуштиле земјата.
1950-1970
Подоцна, кога „Бајерн“ станал дел од Јужната германска лига (Oberliga Süd), клубот стангирал и во 1955 испаднал од таа лига. Сепак, веќе во следната сезона, „Бајерн“ успеал да се врати и го освоил германскиот куп победувајќи во финалето против „Фортуна“ од Диселдорф со 1-0. Во 1963, поделените германски лиги се соединиле во „Бундес-лигата“. Бајерн станал член на „Бундеслигата“ две години подоцна, кога во тимот играле младите таленти: Франц Бекенбауер, Герд Милер, Сеп Маер и др. Во првата сезона во „Бундеслигата“, „Бајерн“ завршил на третото место и го освоил германскиот куп. На тој начин, „Бајерн“ се стекнал со право да учествува во Европскиот куп на куповите, кој го освоиле истата година, победувајќи го „ФК Глазгов Ренџерс“ со 1-0. Бранко Зебец бил првиот тренер со кој „Бајерн“ освоил двојна титула, употребувајќи само 13 играчи во текот на сезоната.
1970-ти
Во 1970, во клубот дошол нов тренер, Удо Латек, со кого „Бајерн“ го освоил германскиот куп, како и третата национална титула. Решавачкиот натпревар во сезоната 1970-1971, одигран против „Шалке“, бил првиот натпревар одигран на Олимпискиот стадион во Минхен и првиот натпревар од Бундеслигата пренесуван на телевизија. Тогаш, „Бајерн“ победил со 5-1 и ја освоил титулата, а во таа сезона ги соборил рекордите за освоени најмногу бодови и постигнати најмногу голови. Следен голем успех бил освојувањето на Лигата на шампионите во 1974 година, кога во финалето „Бајерн“ го победил „Атлетико Мадрид“ со 4-0. Следната година, „Бајерн“ ја одбранил титулата во Лигата на шампионите, победувајќи го „Лидс јунајтед“ во финалето. Во 1976 година, во Глазгов, „Бајерн“ уште еднаш ја освоил Лигата на шампионите и таа станал третиот тим кој успеал трипати по ред да ја освои Лигата на шампионите. Истата година, „Бајерн“ го освоил и Меѓународниот куп на ФИФА, победувајќи го бразилскиот шампион „Крузерио“ од Бело Хоризонте.
1980-ти
Во 1980-тите следувале промени во тимот и финансиски проблеми, но сепак, „Бајерн“ успеал да ја освои Бундеслигата во 1980 и во 1981. Потоа, следувале две сезони без никаков трофеј, по што Удо Латек дал отказ. „Бајерн“ го освоил купот во 1984, по што следувала серија од пет шампионски титули во период од шест сезони, вклучувајќи и една дупла титула во 1986. Но, клубот немал врвни резултати во Европа, каде стигнал само до второто место во 1982 и 1987.
1990-ти
Формата на „Бајерн“ паднала драстично по освојувањето на титулата во 1990, така што за само пет бода, клубот се спасил од испаѓање во сезоната 1991/1992. Успесите на клубот се вратиле кога Франц Бекенбауер бил поставен за тренер во втората половина од сезоната 1993/1994, освојувајќи ја титулата по пазуа од три години. Притоа, поради славните играчи кои играле во „Бајерн“ во овој период, клубот го добил прекарот „ФК Холивуд“ (FC Hollywood). Подоцна, Бекенбауер уште еднаш се вратил како тренер на „Бајерн“, кој под негово водство го освоил Купот на УЕФА во 1996, победувајќи го „Бордо“ во финалето. Од 1998 до 2004, тренер на „Бајерн“ бил Отмар Хицфелд, кој станал најдобриот тренер во историјата на „Бајерн“. Во неговата прва сезона, „Бајерн“ ја освоил Бундеслигата, но во финалето на Лигата на шампионите загубил од „Манчестер јунајтед“ со 2-1, а двата гола ги примил во продолжението. Во сезоната 1999-2000 „Бајерн“ ја освоил третата дупла титула во Германија.
2000-ти
Во 2001 ја освоил и третата по ред шампионска титула. Неколку дена подоцна, „Бајерн“ ја освоил и Лигата на шампионите, победувајќи ја „Валенсија“ на пенали. Во 2002, клубот не освоил трофеј во Германија, но по вторпат го освоил Меѓународниот куп на ФИФА. Во 2003, „Бајерн“ ја освоил и четвртата дупла титула. Следната година, Хицфелд се повлекол од тренерската позиција поради слабите резултати на клубот.
Во 2005-2006, „Бајерн“ се преселил на новиот стадион „Алијанц арената“. Тренер на „Бајерн“ во овој период бил Феликс Магат, со кого клубот освоил две двојни титули, но немал поголеми успси во европските натпреварувања. Во јануари 2007, Магат бил отпуштен и пак бил вратен Хицфелд. Во сезоната 2006/2007, во Бајерн имало многу промени и клубот не освоил ништо. Во сезоната 2008-2009, „Бајерн“ ја освоил Бундеслигата, по што следувале сезони без германска титула и два изгубени финални натпревари во Лигата на шампиони. Најпрвин, тренерот Луј ван Гал го донел „Бајерн“ до финалето на Лигата на шампионите во сезоната 2009-2010, каде изгубил од „Интер“ од Милано, со 0-2. По овој неуспех, ван Гал го напуштил кормилото на „Бајерн“, а на неговото место дошол Јуп Хејнкес.
2010-ти
Под водство на Хејнкенс, во сезоната 2011-2012, „Бајерн“ стигнал до финалето во Лигата на шампионите. Иако натпреварот се одиграл на „Алијанц арената“, „Бајерн“ изгубил на пенали од „Челси“. Сепак, во сезоната 2012-2013, „Бајерн“ ја освоил двојната круна во Германија (шампиони и освојувачи на купот), а со победата над „ФК Борусија Дортмунд“ на „Вембли“, клубот станал по повеќе од една деценија ја освоил Лигата на шампионите.
И сезоната 2013-2014, под водство на новиот тренер Пеп Гвардиола, „Бајерн“ ја започнал во одличен стил. Така, на 27 ноември 2013, во петтото коло од групата „Д“ на Лигата на шампионите, на гостувањето во Москва, Бајерн ја победил ЦСКА Москва со 3:1 и со тоа влегол во историјата како првиот клуб кој во Лигата на шампионите забележал десет победи по ред. Сепак, наспроти добриот почеток, „Бајерн“ бил запрен во полуфиналето на Лигата на шампионите од „Реал“, кој таа година станал европски првак. Бајерн потоа во 2019-20 сезоната на Лигата на шампионите во финалето го совладаа ПСЖ 1:0 во финалето, да станат прваци на Европа за 6-ти пат.
Организација, сопственичка структура и финансии
Претседател на клубот е Франц Бекенбауер, а претседател на одборот на директори е Карл-Хајнц Румениге, исто така, поранешен играч на Бајерн. Најголема улога во тимот има Ули Хенес, кој е извршен директор на тимот.
Во сезоната 2013/2014, „Бајерн“ остварил профит од 528 милиони евра и на тој начин, за првпат во историјата ја надминал границата од половина милијарда евра. Притоа, во текот на сезоната, клубот продал 1,2 милиони дресови, а со фирмата „Алијанц“ бил склучен договор со кој долговите на „Бајерн“ се намалиле за 110 милиони евра.
Тетратка
Бележник, тетратка или тефтер — книга со празни страници, односно претставува збирка залепени, сошиени или на друг нашчин поврзани заедно празни листови хартија. Листовите можат да бидат бели, со нацртани линии или квадрачиња. Тетратките главно се користат од учиниците и студентите за запишување белешки при следење на наставата и учење.
Бајерн Минхен
Моментален состав
капитен}}
Најдобар состав на сите времиња
На 1 јуни 2005 година, Бајерн ги објавил резултатите од јавното гласање за најдобар тим на сите времиња, на кое гласале над 66 000 навивачи на клубот:
Вториот тим
ФК Бајерн Минхен II (до 2005 ФК Баjерн Минхен аматери) е, исто така, професионален тим кој од 2011 година се натпреварува во четвртата лига по ранг односно Регионалната лига. Овој тим се наоѓа меѓу јуниорите и сениорите и обично се состои од перспективни играчи на возраст од 18 до 23 години. Од 1973 до 2011 година, тимот постојано се натпреварувал во третата лига. Од 2013 година тренер на тимот е Ерик тен Хаг, а негови соработници се Герд Милер и Рајнер Улрих. .
Во 1983 и 1987 година, Баерн Минхен аматери стигнале до финалето на Германското аматерско првенство. Со воведувањето на регионални лиги како трета лига по ранг во 1994 година, тимот директно се квалификувал за Регионалната лига - Југ и играл во оваа лига до 2008 година, кога со освојувањето на осмата позиција се квалификувале за новоформираната 3 Лига. Во својата прва сезона во 3. Лига, вториот тим на Баерн завршил на петтото место во сезоната 2008-09. Претходно пак, во сезоната 2003-04 Баерн Минхен аматери го освои првото место во Регионалната лига - Југ со играчи како Звјездан Мисимовиќ, Петар Троховски и Паоло Гереро. Во Купот на Германија аматерите на Баерн првиот добар резултат го имале во сезоната 1993-1994 кога стигнале до осмина-финалето каде биле елиминирани на пенали од Тенис Борусија Берлин. Следната сезона 1994-1995 како и во сезоната 2004-2005, тимот го остварил најдобриот резултат во ова натпреварување достигнувајќи дури до четврт-финалето, каде биле елиминирани од Волфсбург и од Вердер соодветно. На патот до овие успеси во Купот на Германијата Баерн аматери елиминирале неколку екипи од Бундеслигата како Вердер Бремен, Штутгарт, Келн и Борусија Менхенгладбах. Од 2008 година резервните екипи немаат право на учество во Купот на Германија.
Бајерн II ги игра своите натпревари на Стадионот Грунвалдер, кој во почетокот бил стадион на првиот тим на Бајерн и Минхен 1860, додека тие не се преместиле на Олимпискиот стадион во 1972 година. Денес, покрај Бајерн II, Стадионот Грунвалдер го користи и вториот тим на Минхен 1860. Поради реновирање овој стадион бил затворено во сезоната 2012-13, па тимот својте домашни натпревари за таа сезона ги играл во Шпортпарк Хајмстетен во источниот дел на Минхен.
Надворешни врски
Бајерн Минхен информатор на македонски јазик
Вилис Лем
Вилис Јуџин Лем Џуниор (Willis Eugene Lamb, Jr. — ) — американски физичар кој на освоил Нобеловата награда за физика во 1955 заедно со Поликарп Куш „за нивните откритија во врска со фината структура на водородниот спектар“. Лем и Куш успеале прецизно да определат одредени електромагнетни својства на електронот (види Лемова промена). Лем бил професор на колеџот за оптички науки во Аризонскиот универзитет.
Животопис
Лем е роден во Лос Анџелес, Калифорнија, САД и го посетувал Средното училиште на Лос Анџелес. Уште одма примен во 1930, станал дипломиран научник по хемија во Калифорнискиот универзитет во 1934. За теоретската работа окулу расејување на неутроните од кристал, помаган од Ј. Роберт Опенхајмер, се здобил со признанието „доктор по филозофија“ за физика во 1938. Поради ограничени методи на пресметување во тоа време, со ова истражување не успеал да го открие Месбауеровиот ефект, 19 години подоцна бил откриен од страна на Месбауер. Исто така работел и на јадрената теорија, ласерска физика и потврдување на теоријата за квантната механика.
Лем бил професор по физика во Оксфордскиот универзитет од 1956 до 1962, и исто така предавал во Јеилскиот универзитет, Колумбискиот универзитет, Стенфордскиот универзитет и Аризонскиот универзитет. Бил избран за соработник со Американската академија за уметност и наука во 1963.
Лем се памети како „надарен експерименталист и теоретичар, на најдобрата Њутнова традиција“ и се смета за „редок теоретичар што станал експерименталист“ Во подоцнежниот дел од неговата кариера посветил големо внимание на полето на квантното мерење.
Личен живот
Лем се оженил со Урсула Шефер, германски студент, во 1939. По нејзината смрт се оженил со физичарката Бруриjа Кауфман во 1996, а подоцна се развеле. Во 2008 се оженил со Елси Вотсон. Лем починал на 15 мај 2008 на 94 годишна возраст.
791
791 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 791 година од новата ера, 791. од првиот милениум, 91. од VIII век и втора од 790-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6299 и 6300 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5541 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4551 и 4552 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1544.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 791 година се протега во 3427 и 3428, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3487 и 3488 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1334. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 174 и 175 исламска година.
Хера
Хера (Ἥρα) — ќерка на Крон и Реја, родена е на островот Сем (Арг) и одраснала во Аркадија, каде ја воспитувал Темен, синот на Палазг. Дадилките ѝ биле годишните времиња. Била прогонета од татка си и Зевс ја пронашол во Кнос, на Крит. На почеток Зевс ѝ се додворувал без успех, но потоа се престорил во покисната кукавица и таа се сожалила на него, го прернала, а тој ја силувал враќајќи си го својот вистински лик. Таа била врховна божица во старостарогрчката митологија, божица на бракот, на небото во старостарогрчката митологија. Со врховниот грчки Бог Зевс таа била мајка на божествените деца Арес, Хеб и Хефест.
Хера или Јунона била законска сопруга на Зевс иако му била сестра. Во ликот била најубавата божица претставена со круна на главата, облечена во елегантен фустан стегнат со појас, а носела златни сандали на стапалата. Хера уживала во луксузен накит. Зевс постојано ја изневерувал со многу божици и смртнички за што таа посредно му се одмаздувала, напаѓајќи ги љубовниците или нивните вонбрачни деца што тие му ги раѓале. Важела за заштитничка на женскиот род и на светоста на бракот. Калинката е нејзиниот растителен симбол кој ја означувал плодноста, а светото животно ѝ е паунот.
Список на државни водачи во 790 година
Ова е список на државни водачи во 90 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Арбреша Реџепи
Арбреша Реџепи (р. ) — македонска џудистка, која ја претставувала Македонија на меѓународно ниво на турнирот во џудо во полулесна категорија (52 кг).
Летни олимписки игри 2020 година
Таа се квалификувала по последните квалификациски покани од Меѓународната џудо федерација (ИЏФ) да ја претставува Македонија во 52 килограми за жени (полулесна категорија) на натпреварот во џудо на Летните олимписки игри 2020 година во Токио, Јапонија.
Космос-579
Космос-579 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 август 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-579 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 289 км, а најмалото на 168.
Планинарски дом „Стровија“
Историја
Планинарскиот дом бил отворен на 15 мај 2010 година.
Управа
Со планинарскиот дом управува железничкото планинарско друштво „Китка“ од Скопје.
Далновод
Електричната енергија со далноводите се пренесува од големите електрани до трансформаторските станици за намалување на електричниот напон во граничните подрачја на концентрирана потрошувачка на електрична енергија (градови, големи индустриски постројки и така натаму). Електричните моќности што се пренесуваат со поедини далноводи изнесуваат од неколку десетици до неколку илјади MW, во зависност од висината на напонот. Преносни напони се сметаат за меѓуфазните напони, и тоа од 50 kV до денес највисоките наизменични напони од 1200 kV и највисоките еднонасочни напони од 1500 kV (помеѓу половите). Во Македонија се користат номинални напони за наизменичен пренос од 110 kV, и 400 kV, а вкупната должина на далноводната мрежа изнесува 2200 км. Денес, должината на поединечните далноводи достигнува неколку илјади километри.
Систем за заземјување на далноводите
Систем за заземјување на далекуводот е заштитен систем кој се состои од заземјувачи закопани во земја, понекогаш и од доземниот спроводник. Целта на заземјувањето е да се заштитат луѓето кои се наоѓаат во близина на столбовите кога ќе дојде до спој на земја на спроводникот на далноводот (пробој на телото на електричниот изолатор или прескок низ воздухот долж изолаторот), но и да се зголеми доверливоста со ограничување на повратните прескоци при удар на гром во столб или во заштитното јаже.
Заштитно јаже
Заштитното јаже е спроводник кој се поставува над електричните спроводници и директно се поврзува со столбовите, а неговата задача е да спречи директни удари на гром во електричните спроводници. Линијата е опремена и со додатоци, кои главно се состојат од разни помали делови за електрично и механичко поврзување на поединечни делови на далноводот, за заштита на изолаторите од електрични лаци и за придушување на механичките вибрации на спроводниците предизвикани од протокот на воздух.
IC 868/1
IC 868/1 — галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 868/1 се споменува и како MCG 12-16-32A, CGCG 339-39, KCPG 514A.
Откривање
Објектот е откриен на 8 септември 1888 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 868/1 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. IC 868/1 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 23 м 20,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +71° 15' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 868/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60185.
NGC 4518A
NGC 4518A — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4518A се споменува и како NGC 4518, MCG 1-32-95, CGCG 42-150, NPM1G +08.0291, IRAS 12306+0806, VCC 1484.
Откривање
Објектот е откриен на 27 декември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4518A е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4518A има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 33 м 11,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +7° 51' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.