cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хаме
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северниот дел на територијата на Општина Дебар, на оддалеченост од градот Дебар од околу 4 километри. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 830 метри. Селото се наоѓа на југозападните падините на планината Дешат.
Кривци има заеднички селски атар со соседното село Кривци. Се смета дека за време на отоманскиот период, овој атар припаѓал на самиот град Дебар, односно на неговото Бајрамбег-Маало. Селото се наоѓа помеѓу земјиштето на Баниште на север, Горно Косоврасти на исток, Татар Елевци на југоисток, Кривци на југ и Селокуќи и Спас на запад.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Старче Бојишта, Ров, Краста, Ѓино(в) Гроб, Орлов Камен, Свети Илија, Ливади Чаушит, Рудина, Вирои, Ливада Пашас, Секирски Камен или Гури Спита, Равен, Свети Никола, Параспор (Параспур), Песок, Постоло(а) Нива, Голем Пот или Ода Маде, Шпела, Тесен Пот или Ода Ол, Пот Клобучишки, Бозиште, Ореше, Осој, Ливада Љатова, Делениче, Стара Леска, Странца, Корија, Чифлигу и Грамадиште.
До селото води локален асфалтен пат, кој се исклучува од регионалниот пат 1202.
Земјиштето на исток од Хаме е косо, планинско и варовничко, додека на запад е ниско и рамно поле, со растресита црница и црвеница.
Низ селото тече потокот Прој и Река, кој не прави никаква штета дури ни кога ќе надојде, бидејќи селаните имаат засадено багреми околу неговото корито. Извира кај месноста Стара Леска. Во минатото, водата за пиење била од Голема Чешма (Чешма Маде), која се наоѓа на десниот брег на селскиот поток и од Стапанице (во горниот дел).
Селото се наоѓа на осојна страна. Се состои од два краја, Мале Епр (Горно Маало) и Мале Поштер (Долно Маало), кои се раздвоени од селскиот поток. Куќите во горниот дел на селото се позбиени отколку во долниот дел. Куќите се свртени кон југ и запад и во најголем дел се од камења.
Историја
Подрачјето на Хаме е населено уште од средниот век, за што сведочат повеќе наоѓалишта во неговата околина.
Стопанство
Атарот на селото е заеднички со соседното село Кривци и зафаќа простор од 6,9 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 293 хектари, на шумите отпаѓаат 240 хектари, а на пасиштата 72 хектари.
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделска функција.
Мештаните се занимавале со земјоделство, но и со сточарство, додека понекогаш во минатото работеле и како надничари надвор од своето село. Во селото во минатото имало три воденици, искористувајќи ја топлата вода од соседното село Баниште.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 53 домаќинства со 87 жители муслимани (Македонци) и 13 жители христијани (Македонци).
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Хаме живееле 160 жители, сите Албанци.
Во Хаме живее албанско население, коешто во 1961 година броело 228, а во 1994 година 307 жители.
Пописот од 1991 година не бил целосно одржан во селото Хаме, бидејќи дел од неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема целосни податоци.
Според пописот од 2002 година, во селото Хаме живееле 135 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 19 жители, од кои 4 Албанци и 15 лица без податоци.
Родови
Хаме е албанско село.
Според истражувањата од 1954 година, родови во селото биле:
Иселеништво
Покрај муслиманското население во селото порано живеело и православно население. Но тие целосно се иселиле од селото. Од Македонците се иселиле два рода, тоа биле Бекчевци и Амчевци. Некои отишле во Дебар, а други во Бугарија, во Софија.
Од Албанците муслимани населението до 1954 година мигрирало во Дебар (Велијовци, 3 к., Карпузовци, 3 к., Љатовци, 1 к., Али-Аговци, 2 2 к., Стреза, 1 к., Чакалник, 3 к., Љазеровци, 1 к.), Гостивар (Карпузовци, 1 к.) и Тирана (Чаушовци, 1 к.).
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Дебар, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Дебар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Дебарска градска општина, во која влегувал градот Дебар и селата Баниште, Бомово, Елевци, Коњари, Кривци, Рајчица, Селокуќи, Спас и Хаме. Во периодот 1950-1952 година селото било дел од некогашната Општина Баниште, во која влегувале селата Баниште, Кривци и Хаме.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0550 според Државната изборна комисија, сместено во простории на поранешната касарна во Дебар. Во ова избирачко место се опфатени и селата Баниште и Кривци.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 301 гласач. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 306 гласачи.
Езеро Бругнето
Езерото Бругнето е вештачко езеро во провинцијата Џенова, Лигурија, Италија. Се наоѓа надморска височина од 775,8 м, неговата површина е 0,97км².
1218
1218 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1218 година од новата ера, 218. од вториот милениум, 18. од XIII век и деветта од 1210-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6726 и 6727 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5968 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4978 и 4979 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1971.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1218 година се протега во 3854 и 3855, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3914 и 3915 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1761. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 614 и 615 исламска година.
Пир во време на чума
Пир за време на чума («Пир во время чумы») ― драма на Александар Пушкин од 1830 година. Дејството се однесува на банкет во кој средишната фигура ја подбива смртта со здравица „И така, о чума, го поздравуваме твоето владеење!“. Приказната се заснова на 4-та сцена од првиот чин на драмата на Џон Вилсон „Град на чумата“ (1816 година).
Претставата била напишана во 1830 година и објавена во 1832 година како една од четирите „Мали трагедии“ (Маленькие трагедии) заедно со „Камен гостин“ (Каменный гость); „Моцарт и Салиери“ (Моцарт и Сальери) и „Шрктиот витез“ (Скупой рыцарь). Сите четири од овие драми биле поставени како опери со еден чин од руски композитори; Даргомижски, Римски-Корсаков, Рахманинов, и за „Пирот“, Цезар Кјуј.
Министер за внатрешни работи на Македонија
Министерот за внатрешни работи е висок министер во Министерството за внатрешни работи на Република Македонија, која институција била основана во 1991 година. Моментален министер за внатрешни работи, од 31 август 2020 година е Оливер Спасовски.
Чоколада (кловн)
Чоколадо е уметничко име на Рафаел, кловн кој настапувал во Париз во крајот на 19 век и во почетокот на 20 век. Рафаел има афро-кубанско потекло и бил еден од првите успешни црни забавувачи во современата Франција.
Ран живот
Рафаел е роден во Куба помеѓу 1865 година и 1868 година, најверојатно како роб, што објаснува зошто неговото раѓање не било регистрирано. Се претпоставува дека тој е роден на 17 септември 1868 година, имајќи предвид дека владата на Шпанија во 1870 година со моретовиот закон дала слобода да се робови кои се родени во нејзините колонии (главно Куба и Порте Рико) по тој датум. Тој е Роден без презиме, и Падија е едно  една од повеќето што тој подоцна го користел во својот живот. Рафаел не се сеќавам на неговите биолошки родители. Него го одгледувала сиромашна црна жена во сиромашните квартови на Хавана. Додека Рафаел сè уште бил момче го продала на шпанскиот стопанственик по име Патрисио Кастано Капетиљо за 18 унци злато. Потоа тој го однел Рафаел во своето семејно домаќинство во селото Сопуерта во Северниот дел на Шпанија. Според меѓународното право технички Рафаел престанал да биде роб од моментот кога стапнал на земјиштето на Европа, но Кастано како и многу шпанци со колонии поврзани со анти-аболицистот го игнорирал меѓународното право, повикувајќи го Рафаел како слуга. Рафаел бил единствен црн во селото и затоа го малтретирале селаните и Кастано. Спиел во штала, и не му било дозволено да се образува. Кога имал 14-15 години Рафаел избегал од Кастано. Работел во каменоломи во Баски, а потоа во Билбао, каде што тој работел како пристаништен работник, а потоа како носител на железничката станица. Во Билбао тој се запознал со Тони Грас кловн од Англија, кои се вработил како асистент и слуга. Грас понекогаш го вклучувал Рафаел во неговите дела, но не сакал Рафаел да му биде ученик.
Почеток
Познатиот кловн Тони Грас го открил Рафаел, додека тој работел во доковите во Билбао. Бил импресиониран од неговата сила и танцување. Го ангажирал како свој помошник и слуга, давајќи му  улоги во некои од неговите дела, каде Рафаел бил каскадер. Новото дуо почнало да настапува во Новиот циркус Жосеф Олера во Париз во октомври 1886 година. Рафаеловото уметничко име Чоколадо го добил од Грас. Нивното партнерство било завршен кога во 1888 година. години Анри Агуст, менаџер на новиот циркус го ангажирал Рафаел, како ѕвезда на пантонимата. Тој во него видел потенцијал за танц и мимичар, а големиот Рафаелов успех на првото шоу  Венчање на чоколадото докажува дека бил во право. Шоуто продолжило со успесите и следните пет години, вклучувајќи и соработувајќи со Пиерантони, Кестерн и Беронимо Медрано. Во текот на овој период тој ја сретнал љубовта на својот живот Марија Хекет, која бил омажена и имал две деца, но разведена во 1895 г. и почнала нов живот со Рафаел. Ги прифатил нејзините децата како свои, а сите членови на семејството биле циркуски изведувачи.
Футит и Чоколада
Директорот на новиот циркус, Раул Донвал во 1895 г. формирал нов дует спојувајќи го Рафаел со англискиот кловн Борчо Футит. Двајца изведувачи ја популаризирале комедијата, особено изведувајќи го  бурлескиот скечот Вињем Тел. Двајцата биле многу успешни во формирањето на комичниот дует помеѓу белиот кловн и црниот кловн. Тие заедно настапувале речиси дваесет години. Во 1905 година годишен договор со Новиот циркус не бил обновен заради Драсуовата афера политзација на расни прашања. Нивната кариера го доживеала врвот, додека тие настапувале во Фоли Белжеру. Во 1909 година тие се вратиле во Новиот циркус, изведувајќи ја претставата Чоколадо, пилот Хенри Moро, кој бил добро прифатена од страна на публиката. Нивното партнерство било прекината во 1910 година, кога Футит бил ангажиран да ја игра улогата Кловн во претставата Ромео и Јулија во театарот Одеон.
Филмографија
Во 2015 година бил снимен филм за животот на Рафаел Пади кој го глуми наградуваниот глумец Омар Сај под името Чоколадa.
Стара зграда на Британскиот конзулат (Битола)
Стара зграда на Британскиот конзулат — архитектонско обележје во градот Битола. Се наоѓа на улицата „Св. Кирил и Методиј“ бр. 22 и е прогласен за споменик на културата. Во него бил сместен Британскиот конзулат во Битола во почетокот на дваесеттиот век.
Тврдина Борач
Тврдината Борач  се наоѓа во близина на градот Книќ, Србија. До тврдината може да се стигне само преку нејзината северна страна. Не е познато кога точно била изградена, но се смета дека било во околу 1389 година, односно по Косовската битка. Во 1438 година, истата била заземена од страна на Османлиите. Денска, од тврдината има останато само ѕидините и остатоци од четирите кули.
Надворешни врски
[http://Предраг%20Ђидић,%20„Тврђаве%20и%20остаци%20утврђених%20градова“%20,%20Београд,%202008.%20ISBN%20978-86-908427-2-8 Предраг Ђидић, „Тврђаве и остаци утврђених градова“, Београд, 2008. ]
Ула Исаксон
Ула Исаксон (22 јуни 1916 - 24 април 2000) била шведска авторка и сценарист. Таа е родена и умрела во Стокхолм, Шведска. Освен нејзините раскази и романи, Исаксон напишала и сценарија за филмови и драми.
Ран живот и образование
Исаксон е родена во Стокхолм во 1916 година, ќерка на Кнут Лундберг и Грета Браш, која била член на црквата Имануелкиркан; ова му даде на воспитувањето на Исаксон силен религиозен карактер, нешто што ги одбележа нејзините рани романи. Исаксон завршила средно училиште во 1937 година; потоа почнала да студира филозофија. Следната година се омажила за Дејвид Исаксон. Во 1978 година ѝ била доделена почесна титула доктор по филозофија.
Кариера
Во 1940 година, Исаксон дебитирала со романот Тредет, а во 1952 година го доби својот јавен пробив со романот Квинохусет, кој бил снимен во филм од Ерик Фаустман. Ингмар Бергман го адаптирала нејзиниот роман Det vänliga, värdiga (1954) во 1958 година, а потоа го ангажирала Исаксон да го напише сценариото за филмот Jungfrukällan (1960). Нејзиниот роман „ Кленинген“ го адаптирал Вилгот Сјоман во 1964 година, „ Парадисторг“ стана филм во 1977 година, во режија на Гунел Линдблом, а Бергман сними телевизиски филм за романот „ Де två saliga“ (1962).
Неколку романи на Исаксон од 1950-тите се обележани со религиозни проблеми, како на крајот во Havet и Dit du icke vill, каде судењата за вештерство од 17 век во едно село во Даларна се прикажани на основите на современите протоколи. Во нејзините претходни книги пишувала првенствено за религиозните тензии и конфликти. Во подоцнежните романи, таа исто така насочувала анализи против еротските мотиви, светските проблеми, женските прашања и родителството.
Исаксон останала во брак со Дејвид Исаксон до 1963 година, кога потоа се омажила за авторот Ерик Јалмар Линдер. Заедно со Линдер, таа напишала дводелна биографија на авторката и новинарка Елин Вагнер наречена Елин Вагнер, амазон со две гради, 1882-1922 (Бониер, 1977) и Елин Вагнер, ќерка на Мајката Земја, 1922-1949 година (Бониер, 1980).
Во 1994 година, била објавена автобиографијата на Ула Исаксон, Boken om E. Ова е главно за тоа како таа го видела нејзиниот сопруг Ерик Јалмар Линдер како боледува од Алцхајмерова болест. Бокен ом Е бил адаптиран за екранот во 2001 година, во режија на Бил Август, со наслов Песна за Мартин.
Исаксон починала на 24 април 2000 година, пред адаптацијата на Бокен ом Е.
De två saliga (Двајцата блажени), 1962 година
Книгата прикажува двојка чија љубов, во комбинација со психоза и религиозно слепило, предизвикува нивно поткопување. Рамковната приказна, за психијатар кој чита списанија за овој „случај“, следи друг брак. Основното прашање на книгата е што всушност одредува дали врската заснована на љубов е здрава или болна. Тоа е класичен опис на случај, создаден со помош на болнички записи, писма и сеќавања. De två saliga бил снимен во филм од Ингмар Бергман, а објавен во 1986 година.
Kvinnohuset (Женската куќа), 1952 година
Kvinnohuset е за заедничка станбена единица за самохрани работнички жени. Синџир од човечки судбини кои се вкрстуваат и се допираат, а заеднички именител е тоа што сите се жени кои живеат во иста куќа. Посебна куќа за самохрани самохрани жени, со вратар за помош. Тема на денот е младата студентка по театар Ева Линд, која треба да се всели. Повеќето станари знаат дека таа е љубовница на театарскиот декоратор Тригве Крук. Крук има добиено стан за неа во куќата во која живее и неговата сопруга Ана. Останатите жени кои живеат во куќата тешко ја разбираат нејзината толеранција и нејзината рамнодушност кон постапките на сопругот. Квинохусет бил снимен во филм во 1953 година и бил првиот од романите на Ула Исаксон кој бил адаптиран.
Парадисторг (Рајски плоштад), 1973 година
Парадисторг е името на викендичка во Ваксхолм. Таму засолниште наоѓаат четири генерации. Но, идилата на архипелагот Стокхолм е минирана и лажна безбедност. Семејствата имаат различни начини на живеење, а старите конфликти се судираат со новите, што резултира со свртување на поединци и генерации едни против други.
Boken om E (Книгата за Е), 1994 година
Автобиографска приказна на Ула Исаксон за тоа како нејзиниот сопруг Ерик Јалмар Линдер страдал од Алцхајмерова болест. Тука, таа била многу отворена и самокритична за она што го доживеа.
ОУ „Асдрени“ - Глоѓи
Асдрени или „АС Дрени“ се наоѓа во Глоѓи, Општина Теарце. Училиштето го носи името на големиот албански писател од горичкотосело Дреново, Александар Ставре Дренова познат по акронимот Асдрени.
Херцелска Гора
Херцелска Гора (хебрејски:הר הרצל, Har Hertzel) — планина која се наоѓа во Ерусалим, Израел. Позната е и како ,,Мемориска Планина“. Посветена е на австриско-еврејскиот новинар и создавач на ционизмот, Теодор Херцел. Овде се наоѓа и неговиот гроб, односно во Јад Вашем.
Националниот граѓански гробишта
Главните гробишта на водачи на држави Израел и важни личности.
Планината Herzl Плаза
На главниот плоштад, каде што на церемонијата на Денот на независноста на Израел почнува.
Herzl музејот
Интерактивна музеј на планината. Herzl нуди увид во животот на Теодор Herzl, човекот зад сон на еврејска држава.
Спомен на жртвите на теророт во Израел
Жртвите на акти на терор Спомен е главен споменик на сите израелски терор жртвите од 1851 до денес.
Националните гробишта полицајци и војници
Главните гробишта на Израел паднати одбраната на земјата се наоѓа во северниот дел на планината.
Градина на исчезнатите војници
Спомен градина во меморијата на исчезнатите војници во Израел од 1914 до денес
Гробот на Античка гробници
Еврејски пештерата-гробница од 2 храм бил откриен во 1954 година во воените гробишта
Dolerus germanicus
Опис
Главата црна, градите, пронотумот, тегулите и мезонотумот се скоро наполно црвени. Понекогаш скутелумот може да биде делумно црн. Мезоплеурите црни. Крилата на црвеникаво затемнети. Нозете црвеникави, најчесто на задните фемури и тибии. Абдоменот жолт и првиот тергит црн. Мажјакот покрај главата и градите црни. Абдоменот на двата краја црн, во средината од вториот до петтиот сегмент црвен. Другите делови на телото како и кај женската форма.
Ларвите достигнуваат должина 16-20 мм. Нивната глава одгоре портокалова, од предната страна белузлава. Телото еднобојно светлозелено, кај постарите ларви со црвеникава нијанса. Стигмите светлокафеави. Се среќаваат во текот на јуни и јули на растенија од родот на Equisetum.
Возрасните единки достигнуваат должина од 9-10 мм.
Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е Европа, умерениот појас на Азија до Камчатка и Северна Америка. Во Македонија видот се среќава на повеќе места.
Космос-1293
Космос-1293 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1293 бил комуникациски сателит.
Балсаурус
Балсаурус   (Baalsaurus) род на изумрен диносаурус, сауропод од групата титаносаурус.
Остатоците од диносаурус биле откриени во Аргентина, Патагонија. Во рамките на групата Нојкен има карпи од Портезуело формацијата, формирана во доцниот креда, туронскиот или концијан. .
Опис и име
На северниот брег на езерото Барелес, во местото викано Баал, била пронајдена вилична коска. Била идентификувана како дел кој припаѓал на титаносаурусите. Коските на забите на Титаносаурус се ретки, претходно се наоѓале само во 9 таксони. Нивната форма се споредува со буквите Л или У. Новото откритие се одликувало и со одлики невидени во претходно опишаните титаносаури, со што се откриваат како нов вид титаносаурус. На предната дел на споменатата коска имало приклучоци за 10 заби. Симфизата на мандибулата била насочена пред и абдоминално. Третата апоморфија била широк ров во вентралната површина наречена Мекел, сместена во близина на ламината што го формира коскениот кил. .
Наоди од фосили и детерминизација
Родот го добил името Балсаурус, се однесувал на местото каде што бил пронајден фосилот наречен Баал, кој го носел името на ханаанското и феникиското божество на плодноста Баал. Вториот дел од името саурус значи гуштер. Името на жанровиот епитет го одбележува Хуан Едуардо Мансила, техничар на Музејот за геологија и палеонтологија на Универзитетот Комахју во Комахју, кој беше откривач на мандибулата.
Класификација
Вилицата била  квадратна, наместо закривен кога се гледа од горе или долу, со забите преполни во предниот дел на вилицата, што го прави сличен на вилицата на Антарктозаурус, Бразилотитан и во помала мера Бонитасаура. Примерокот се чува во геолошкиот и палеонтолошкиот музеј на Националниот универзитет во Комахју, Парк природно гео-палеонтологико Пројекто Дино, езерото Барелес.
Фудбалски куп на Македонија 2007-2008
Фудбалски куп на Македонија 2007-2008 било 16. издание на Купот на Македонија.
Шеснаестина финале
Влечењето на двојките се одржа на 5 септември 2007 во Скопје. Натпреварите се одиграа на 19 септември 2007.
Осминафинале
Влечењето на двојките се одржа на 17 октомври 2007 во Скопје. Првите натпревари се одиграле на 23 и 24 октомври 2007, а вторите на 6 и 7 ноември 2007.
Четвртфинале
Влечењето на двојките се одржа на 17 ноември 2007 во Скопје. Првите натпревари се одиграа на 28 ноември 2007, а вторите на 12 декември 2007.
Полуфинале
Влечењето на двојките се одржа на 12 јануари 2008 во Скопје. Првите натпревари се одиграа на 9 април 2008, а вторите на 7 мај 2008 година.
Екипа победник
Работнички Кометал '''1. титула'''
Мелсдорф
Мелсдорф (Melsdorf) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Заксенхаген
Заксенхаген (Sachsenhagen) — мал град во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Градот се наоѓа околу 9 километри североисточно од окружниот град Штатхаген и 33 километри западно од покраинскиот главен град Хановер.
Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Местоположба
Малиот град на југ се граничи со Средногерманскиот Канал и се наоѓа на само шест километри јужно од Штајнхудер Мер. Низ градот течат потоците Заксенхегер Ауе и Цигенбах.
Градот е четврт најмал град во Долна Саксонија по број на жители и по површина.
Градски единици
Кон градот припаѓаат местата Заксенхаген и Нинбриге.
Скопуска Гора
Овој рид бил многу значаен за време на битките кои биле водени за Ерусалим, односно опсадите од во време на Римското Царство, крстоносните војни, конфликтот од 1948 година. По шестдневната војна, скопуската гора влегла во составот на Израел.
На овој рид се наоѓа еврејскиот универзитет, Ал-Исавија, болницата „Августа Викторија“,
IC 1767
IC 1767 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1767 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,4 m/лм2. IC 1767 има привидни димензии од 0,2' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 29 м 45 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 24' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на IC 1767 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Ричард Талер
Ричард Талер (англиски: Richard Thaler) — американски економист, добитник на Нобеловата награда во 2017 година за „неговиот придонес во бихејвиоралната економија“.
Животопис
Во моментот на добивањето на Нобеловата награда, Талер работел како професор на Универзитетот во Чикаго.
Творештво
Ричард Талер дал голем придонес во проучувањето на прашањата поврзани со отстапувањата од принципот на економската рационалност: ограничените спознајни способности на луѓето, тешкотиите во остварувањето самоконтрола и општествените преференции. Така, тој го истражувал т.е „ефект на расположливото богатство“ (endowment effect) според кој цената која ја бараат луѓето за некое добро што го поседуваат е поголема од цената што сакаат да ја платат за него кога сакаат да го купат. Овој парадокс, Талер го поврзува со аверзијата кон загуба. Вториот парадокс на Талер е поврзан со менталното сметководство при што луѓето често ги групираат трошоците во различни сродни категории. Во продолжение, Талер ја проучувал ограничената способност за самоконтрола при што луѓето ја претпочитаат користа што ја добиваат денес во однос на онаа што би ја добиле во иднина. Според Талер, во човекот постои спротивност меѓу две битија: битието на планер и битието на извршувач, а недостигот на самоконтрола е последица на доминацијата на битието на извршувач. Талер предлага специфични политики кои би им овозможиле на луѓето да ја максимизираат долгорочната благосостојба, наречени nudging, т.е. политики на „благо поттикнување“ на поединецот, со минимално ограничување на слободата на дејствување. На пример, таков е неговиот предлог за пензиски шеми, наречен „Заштеди повеќе во иднина“ (SaveMore Tomorrow). Третото подрачје на интерес на Талер се општествените наспроти поединечните преференции при што неговите експерименти покажале дека луѓето се грижат и за доброто на другите, т.е. за правична распределба на богатството.
Това Доротеа Магнусон
Това Доротеа Магнусон (родена на 18 јуни 1968 година), исто така заслужна под нејзиното поранешно брачно име како Това Магнусон Норлинг, е шведска филмска и телевизиска глумица ; комичар ; и филмски режисер. Таа е најпозната надвор од Шведска по нејзината улога во данско-шведската серија Мостот (2013).
Биографија
Таа е родена во Хадинге и израсната во Сорунда, и двете во округот Стокхолм, Шведска. Таа била во брак со колегата шведски глумец и режисер Фиге Норлинг од 1992 година до нивниот развод во 2004 година. Имаат две деца.
Театар
Во 1997 година, со Сајмон Норторн, Малин Седерблад и Фиге Норлинг, таа ја формирала „Групен“ („Групата“). Нивната прва продукција, Clownen luktar bensin, била изведена на Boulevardteatern, а подоцна била префрлена во радио на Sveriges Radio P3.
Театарска работа
Филмска и телевизиска работа
Магнусон се појавила во над петнаесет филмови и преку петнаесет телевизиски продукции. Режирала и неколку телевизиски продукции и еден филм.
Глума
Режија
Месје 74
Месје 74 (NGC 628) — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 628 се споменува и како Messier 74, M 74, UGC 1149, MCG 3-5-11, CGCG 460-14, IRAS 01340+1532.
Откривање
Телото е откриено во септември 1780 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Месје 74 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. Месје 74 има привидни димензии од 10,5' х 9,5'.
Други поделби
Проучување на Месје 74 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5974. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 173; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1205. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1275.
41 МТФ „Војдан Чернодрински“ - 2006
Програма
Во официјалната програма биле прикажани следниве претстави :
Коле ЧАШУЛЕ: ЦРНИЛA 005 Режија: Слободан УНКОВСКИ; Македонски народен театар - Скопје Дом на култура „Марко Цепенков“/Оn програма
Николај Васиљевич ГОГОЉ: ЖЕНИДБА Режија: Лилија АБАЏИЕВА; Народен театар - Битола Дом на култура „Марко Цепенков“/Оn програма
Август СТРИНДБЕРГ: ГОСПОЃИЦА ЈУЛИЈА Режија: Јован РИСТОВСКИ; испитна претстава на студентите од III година на ФДУ во класа на проф. Слободан Унковски во копродукција со [[Народен театар - Штип Народен театар „Војдан Чернодрински“
Бернар-Мари КОЛТЕС: РОБЕРТО ЗУКО Режија: Кирил ПЕТРЕСКИ; Народен театар „Војдан Чернодрински“ - Прилеп Народен театар „Војдан Чернодрински“/Оn програма
Вилијам ШЕКСПИР: ХАМЛЕТ ЗА ПОЧЕТНИЦИ Режија: Деан ДАМЈАНОВСКИ; Народен театар - Битола Дом на култура „Марко Цепенков“/Оff програма
Христо БОЈЧЕВ: ОРКЕСТАР ТИТАНИК Режија: Љубиша ГЕОРГИЕВСКИ; Народен театар - Куманово Народен театар „Војдан Чернодрински“/Оn програма
Жан-Батист МОЛИЕР: ТАРТИФ Режија: Дејан ПРОЈКОВСКИ; Турски театар - Скопје Дом на култура „Марко Цепенков“/Оff програма
Славомир МРОЖЕК: ЕМИГРАНТИ Режија: Софија РИСТЕВСКА; Продукција „ОДА“ -Тетово Диско клуб „Медуза“/Оff програма
Русомир БОГДАНОВСКИ: ФАРСА ЗА ХРАБРИОТ НАУМЕ Режија: Благојче БОЖИНОВСКИ; Градски театар - Охрид Дом на култура „Марко Цепенков“
СЛУЧАЈОТ П. колоквиум на на студентите од III година на ФДУ во класа на проф.Владо Цветановски и асс. Мими Таневска; Факултет за драмски уметности - Скопје Народен театар „Војдан Чернодрински“
Вилијам ШЕКСПИР: ТИМОН ОД АТИНА Режија: Бранко БРЕЗОВАЦ; Народен театар - Битола, Турски театар - Скопје, ЛАБOРАТОРИЈА НОВА, Фиренца - Италија Фоаје на дом на култура „Марко Цепенков“/Оn програма
Срѓан ЈАНИЌИЈЕВИЌ: КУПИДОНА Режија: Срѓан ЈАНИЌИЈЕВИЌ; [[Драмски театар - Скопје Дом на култура „Марко Цепенков“/Оff програма
Жан-Батист МОЛИЕР: ДОН ЖУАН Режија: Александар ПОПОВСКИ; Драмски театар - Скопје]] Дом на култура „Марко Цепенков“/Оn програма
Мигуел Де СЕРВАНТЕС / Михаил БУЛГАКОВ: ДОН КИХОТ Режија: Дејан ПРОЈКОВСКИ; Народен театар - Штип Народен театар „Војдан Чернодрински“/Оff програма
Благоја РИСТЕСКИ - ПЛАТНАР: ЖЕЛЕЗНО ПИЛЕ Режија: Јордан ВИТАНОВ; Народен театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес Дом на култура „Марко Цепенков“
Награди
На фестивалот биле доделени следниве награди: Награди на 41.Македонски театарски фестивал „Војдан Чернодрински“ Прилеп: Добитници на Наградата за животно дело за 2006 година се:
Ленче Делова (1948), глумица и Бранко Ставрев (1939), режисер
1. НАГРАДА ЗА РЕКЛАМЕН МАТЕРИЈАЛ се доделува на ФИЛИП ЈОВАНОВСКИ за претставата ДОН ЖУАН, Драмски театар - Скопје
2. НАГРАДА ЗА КОРЕОГРАФИЈА И СЦЕНСКИ ДВИЖЕЊА се доделува на ЖЕЉКА САНЧАНИН за претставата ТИМОН ОД АТИНА, копродукциски проект на Народен театар - Битола, Турски театар - Скопје и лабараторија Нова - Фиренца
3. НАГРАДА ЗА МУЗИКА се доделува на МАРЈАН НЕЌАК за музиката во претставата ТИМОН ОД АТИНА, копродукциски проект на Народен театар - Битола, Турски театар - Скопје и лабараторија Нова - Фиренца
5. НАГРАДА ЗА СЦЕНОГРАФИЈА се доделува на Владо Ѓорески за сценографијата во претставата РОБЕРТО ЗУКО, Народен театар „Војдан Чернодрински“ - Прилеп
6. НАГРАДА ЗА МЛАД АКТЕР „ТРАЈКО ЧОРЕВСКИ“ се доделува на ЈАСМИНА МИЦОВСКА за улогата на СЕСТРАТА и на МАРИЈА СПИРКОСКА за улогите на МАЈКАТА и ГОСПОЃАТА во претставата РОБЕРТО ЗУКО, Народен театар „Војдан Чернодрински“ - Прилеп
7. НАГРАДА ЗА ЕПИЗОДНА УЛОГА „ДИМЧЕ ТРАЈКОВСКИ“ се доделува на НИКОЛИНА КУЈАЧА за улогата НЕДА во претставата ЦРНИЛА 005, Македонски народен театар - Скопје
8. НАГРАДА ЗА АКТЕРСКО ОСТВАРУВАЊЕ се доделува на глумците:
- ГАБРИЕЛА ПЕТРУШЕВСКА за улогата на АРИНА ПАНТЕЛЕЈМОНОВНА во претставата ЖЕНИДБА, Народен театар - Битола,
- НИКОЛА РИСТАНОВСКИ за улогата на ДОН ЖУАН во претставата ДОН ЖУАН, Драмски театар - Скопје и
-АДРИАН АЗИРИ за улогата на ХХ во претставата ЕМИГРАНТИ, продукција ОДА - Тетово
10. НАГРАДА ЗА УМЕТНИЧКО ОСТВАРУВАЊЕ ВО ЦЕЛИНА се доделува за претставата ЖЕНИДБА, Народен театар - Битола
NGC 5201
NGC 5201 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5201 се споменува и како UGC 8480, MCG 9-22-69, CGCG 271-45.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5201 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5201 има привидни димензии од 1,7' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 29 м 16,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +53° 4' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Федерална агенција за минерални ресурси (Русија)
Федерална агенција за минерални ресурси (Роснендра) е федерално тело кое врши надзор над употребата на почвите во Руската Федерација. Формирана е во 2004 година како дел од руското министерство за природни ресурси и животна средина.
Поле (физика)
Поле — физичка величина кое има вредност за секоја точка во просторот и времето. На пример, при временската прогноза, брзината на ветерот е опишана со векторот за секоја точка на картата. Секој вектор ја претставува брзината и насоката на движењето на воздухот во таа точка.
Полето може да се класифицира како скаларно поле, векторско поле, спинорско поле или како тензорско поле во зависност од времто и вредноста на полето во секоја точка е скалар, вектор, спинор или пак тензор. На пример, Њутновото гравитационо поле е векторско поле: за да се одреди вредноста во точка во време-просторот потребни се три броеви, компонентите на гравитационото поле до таа точка. Покрај, категориите (скаларно, векторско, тензорско), полето може да биде и класично поле или пак квантно поле, во зависност од тоа дали е опишано со броеви или пак со квантни оператори.
За полето може да се каже дека се протега низ целиот простор. Во практиката, силата на повеќето полиња се намалува со растојанието до вредности кои не можат да бидат забележани. На пример, во Њутновата теорија за гравитацијата, силата на гравитационото поле е обратнопропорционална со квадратот од растојанието од гравитациониот објект. Затоа пак Земјиното гравитационо поле мошне брзо станува незабележително во космичките пространства.
Определувањето на полето со „броеви во просторот“ не треба да одвлекува од идејата дека истото поседува физичка реалност. „Тоа зафаќа простор. Тоа содржи енергија. Неговото присуство го отстранува вистинскиот вакуум.“ Полето создава „условеност во просторот“ така што доколку се постави честичка во полето, честичката „чувствува“ сила.
Оцаа поволност ги наведува физичарите да веруваат дека електромагнетните полиња навистина постојат, со што полето станува концепт, придружна парадигма на целата градба на современата физика. Џон Вилер и Ричард Фајнман сериозно го прифатиле Њутновиот концепт за дејството на растојание (иако го оставиле на страна поради постоечките употреби на полето како концепт во општата релативност и квантната електродинамика).
„Фактот дека електродинамичните полиња можат да поседуваат импулс и енергија е голема реалност... честичката создава поле, и полето дејствува на друга честичка и полето поседува познати својства како енергија и импулс, какво што поседува и честичката“.
Историја
За Исак Њутн неговиот закон за сеопфатна гравитација едноставно ја искажувал гравитационата сила која делува на секој пар на масивни објекти. Кога се набљудува движењето на многу тела кои си заемодејствуваат, како што се планетите во Сончевиот Систем, справувањето со силите меѓу одделните парови набрзо станува пресметковно неизводливо. Во век, било развиено нов вид на сметање за сите овие гравитациони сили. Ова сметање се засновало на гравитационото поле, кое ја определувало секоја точка во просторот на коај делува целото гравитационо поле. Ова не ја променило физиката на никаков начин: ова не било важно при пресметувањето на сите гравитациони сили на објектот поединечно па потоа истите да се соберат, или доколку првично се додадат сите придонеси како гравитационо поле и потоа да се применат на објектот.
Развојот на независен концепт за полето навистина започнал во век со развојот на теоријата за електромагнетизмот. На почетокот, Андре Мари Ампер и Шарл Огистен де Кулон можеле да ги користат Њутновите закони за изразување на силите меѓу електричните полнежи или електричните струи. Сепак, станало поприродно да се користат полињата како пристап за да се изразат овие закони преку електричните и магнетните полиња, во 1849 година Мајкл Фарадеј бил првиот кој го употребил поимот „поле“.
Независната природа на полето стнува поочигледна со откритието на Џејмс Кларк Максвел, дека брановите во овие полиња се движат со конечна брзина. Последователно, силите на полнежите и струите не зависат само од местоположбите и брзините на другите полнежи и струи во истовреме, туку и на нивните местоположби и брзини во минатото.
Максвел, најпрво, не го прифатил современиот концепт за полето како основен ентитет кои може да постои независно. Наместо тоа, тој претпоставил дека електромагнетното поле ја изразувало деформацијата преку етерот, на начинсличен на гумената мембрана. Доколку сево оа било вистина, набљудуваната брзина на електромагнетните бранови ќе зависи од брзината на набљудувачот во однос на етерот. Покрај големиот напор, не се нашол ниеден доказ за дека ваков ефект постои, проблемот бил разрешен со воведувањето на специјалната теорија за релативноста од страна на Алберт Ајнштајн во 1905 година. Оваа теорија го сменила начинот на кој гледиштата за подвижните набљудувачи треба да се поврзани еден со друг на таков начин што брзината на електромагнетните бранови во Максвеловата теорија ќе бидат исти за сите набљудувачи. Со отстранувањето на потребата од средина, на овој начин се создал начин физичарите да ги гледаат полињата како независни ентитети.
Во доцните 1920-и, новите правила на квантната механика биле првично применети на електромагнетните полиња. Во 1927 година, Пол Дирак ги искористил квантните полиња за успешно да го објасни начинот на кој атомот со снижување на квантната состојба доведува до спонатно оддавање на фотон, квантот на електромагнетното поле. Подоцна било согледано (од работата на of Паскуал Џордан, Јуџин Вигнер, Вернер Хајзенберг и Волфганг Паули) дека сите честички, вклучувајќи ги и електроните и протоните, можат да се разгледуваат како кванти на некое квантно поле, искачувајќи го статусот на полињата до најосновните објекти во природата.
Класични полиња
Постојат неколку примери за класични полиња. Класичните теории остануваат корисни кога не произлегуваат квантните својства, и можат да бидат активно подрачје на истражување. Еластичноста на материјалите, динамиката на течностите и Максвеловите равенки се токму такви случаи.
Некои од наједноставните физички полиња се векторски полиња. Историски, полињата првпат биле сериозно прифатени од страна на Мајкл Фарадеј како линиите на силата кога истиот ги опишувал електричното поле. Гравитационото поле било опишано на сличен начин.
Њутнова гравитација
Секое масивно тело M поседува гравитационо поле g со кое се опишува влијанието на другите масивни тела. Гравитационото тело M во точката r во просторот се определува преку силата F која потекнува од M и дејствува на мала маса m со местоположба во r, и поделена со m:
Наведувајќи дека m е многу помало од M осигурува дека присуството на m има незабележително влијание на однесувањето на M.
Според Њутновиот закон за сеопфатна гравитација, F(r) е определен од
каде е единичен вектор кое лежи по должина на линијата која ги поврзува M и m и посечува од m кон M. Затоа пак, гравитационото поле на M е
Опитните набљудувања дека инерцијалната маса и гравитационата маса се еднакви на со невидена прецизност што води кон поистоветување на силата на гравитационото поле да е еднакво на забрзувањето кое го поседува честичката. Ова е основата на начелото за еднаквост, кое води кон општата релативност.
Бидејќи гравитационата сила F се запазува, гравитационото поле g може да се презапише како градиент како скаларна функција, гравитационен потенцијал Φ(r):
Електромагнетизам
Мајкл Фарадеј бил првиот кој ја увидел важноста на полето како физички објект, за време на неговите истражувања на магнетизмот. Тој увидел дека електричното и магнетното поле не се само полиња на сила која го опишува начинот на движење на честичките, но исто така има независна физичка реалност порасди преносот на енергија.
Овие идеи во еден момент довеле до создавањето на првата обединувачка теорија за полето во физиката, од страна на Џејмс Клерк Максвел, со запишувањето на равенките за електромагнетното поле. Современата верзија на овие равенки се нарекува Максвелови равенки.
Електростатика
Наелектризирана пробна честичка со полнеж q е изложена на сила F заснована само а полнежот. На ист начин може да се опише и електричното поле E така што. Користејќи го ова и Кулоновиот закон се добива дека електричното поле од единечна честичка е:
Магнетостатика
Стабилна струја со јачина I движејки се низ проводник со должина ℓ ќе дејствува со сила на блиските наелектризирани честички во движење кои се различни од силата на полињата опишани погоре. Силата со која дејствува I на блискиот полнеж q со брзина v е:
каде B(r) е магнетното поле, кое пак е определено од I преку Био-Саваровиот закон:
Општо гледано магнетното поле не се запазува, и поради тоа не може да се запише како скаларен потенцијал. Сепак, м,оже да се запише како векторски потенцијал, A(r):
Електродинамика
Воопшто, iво присуство на двата полнежи со густина ρ(r, t) и густината на струјата J(r, t), ќе постојат истовремено електрично и магнетно поле, и двете ќе се менуваат со текот на времето. Тие се определени од Максвеловите равенки, кои се збир од дифертенцијални равенки кои се директно поврзани со E и B со ρ и J.
Поинаку, истото може да се опише преку скаларните и векторските потенцијали V и A. Збир од равнки познати како ретардирани потенцијали со кои се пресметува V и A преку ρ и J, and from there the electric and magnetic fields are determined via the relations
На крајот од век, на електромагнетното поле се гледало како збир од две векторски полиња во просторот. Денес, се знае дека станува збор за единствено второстепено тензорско поле во време-просторот.
Гравитацијата во општата релативност
Ајнштајновата теорија за гравитација, наречена општа релативност, е друг пример за теорија за полињата. Овде начелното поле е метричкиот тензор, симетрично второстепено тензорско поле во време-просторот. Со ова се заменува Њутновиот закон за сеопфатна гравитација.
Брановите како полиња
За електромагнетните бранови, постојат оптички полиња, и поими како блиско и далечно поле ограничувања за дифракцијата. Во практиката, преку теориите за полињата, теориите за оптиката се потиснати од Максвеловата електромагнетната теорија за полиња.
Квантни полиња
Денес се верува дека квантната механика треба да ги опфати сите физички појави, па така да класичната теорија за полето треба, да се презапише со употреба на квантните механизми, што на крај би резултирало во теорија за квантните полиња. На пример, квантифицирањето и класичната електродинамика ни ја даваат квантната електродинамика. Квантната електродинамика е најуспешната научна теорија, податоците добиени од опитите ги потврдуваат предвидувањата на теоријата со голема прецизност (до мошне значителни вредности) отколку која и да е друга теорија. Другите две основни теории за квантните полиња се квантната хромодинамика и електрослабата теорија.
35 п.н.е.
35 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 35. година пред новата ера, 35. од првиот милениум п.н.е., 35. од 1 век п.н.е. и шеста од 30-тите п.н.е.
Поле (физика)
Квантни полиња
Во квантната хромодинамика, обоените линии на полето се поврзани на куси растојанија од глуоните, кој пак се поларизирани од полето и се подредуваат во истото. Овој ефект се зголемува на куси растојанија (околу 1 фм од кварковите) со што силата на обоеноста се зголемува на кусо растојание, запазувањето на кварковите во хадроните. Како што линиите на полето се привлечени силно од глуоните, тие не се „закривуваат“ нанадвор колку што би се закривувало полето меѓу електричните полнежи.