cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Раднички Сомбор
Хронологија на ФК Раднички Сомбор по сезони
1988/89: Војводина лига (4)
1989/90: Војводина лига (4)
1990/91: Војводина лига (4)
1991/92: Трета лига Север (3)
1992/93: Трета лига Север (3)
1993/94: Српска лига - Северна група (3)
1995/96: Српска лига - Северна група (3)
1996/97: Српска лига Војводина (3)
1997/98: Српска лига Војводина (3)
1998/99: Српска лига Војводина (3)
1999/00: Српска лига Војводина (3)
2000/01: Војводина лига Север (4)
2001/02: Војводина лига - север (4)
2002/03: Втора Војводина лига - Север (5)
2003/04: Втора Војводина лига - Север (5)
Црква Света Катерина (Подолски реон)
Црквата Света Катерина (украински: Церква святої Катерини) е поранешна православна црква која се наоѓала во Киев, Украина. Црквата била изградена во 1741 година, а разрушена во 1929 година.
ФК Раднички Сомбор
Хронологија на ФК Раднички Сомбор по сезони
2004/05: Војводина лига - Север (4) [44]
2005/06: Српска лига Војводина (3)
Црква Света Катерина (Подолски реон)
Во 1811 година избувнал голем пожар во градот, но истиот не го зафатил христијанскиот храм. Во доцниот 19 век, храмот бил обновен. По доаѓањето на советските власти, црквата била затворена, а во 1928 година во неа биле сместени комуналните администрации на градот. Следната 1929 година, куполата од црквата започнала да попушта, па властите решиле истата да ја разрушат.
Од целиот комплекс денеска има останато целата камбанарија, која била реконструирана во 1995 година. Во 1990-тите години, грчките црковни власти сакале да ја повратат сопственоста на црквата, но истото не се остварило. Денеска, во објектот се наоѓа филијала на Народната банка на Украина.
ФК Раднички Сомбор
Хронологија на ФК Раднички Сомбор по сезони
2007/08: Српска лига Војводина (3)
2008/09: Српска лига Војводина (3)
2009/10: Прва лига на Србија (2)
2010/11: Прва лига на Србија (2)
2011/12: Прва лига на Србија (2)
2013/14: Српска лига Војводина (3)
2015/16: Бачка лига (4)
2016/17: Бачка лига (4)
2017/18: Војводина лига - север (4)
2018/19: Војводина лига - север (4)
2019/20: Војводина лига - север (4)
2020/21: Војводина лига - север (4)
2021/22: Регионална лига Сомбор (5)
Гревесмилен-Ланд
Гревесмилен-Ланд (Grevesmühlen-Land) — општинска заедница во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во градот Гревесмилен, иако самиот не е член на општинската заедница.
Општинската заедница Гревесмилен-Ланд се состои од следниве општини:
Камени Кукли
Камени Кукли — карпести образби кај с. Куклица, Кратовско, на десната долинска страна на Крива Река, поточно на еродираниот дел од нејзината речна тераса, на надморска височина од 415-420 метри. Целата појава е распространета на површина од околу 0,3-0,4 км2, при што се утврдени околу 120 помали и околу 15 поголеми образби.
Морфолошки одлики на куклите
Во наоѓалиштето Куклица се јавуваат две групи на земјени пирамиди: оние во централниот дел на малата депресија во подножјето на ридот Дубица се поголеми (високи до 10 м), самостојни и во вид на земјени столбови; на исток (десно) од претходните, по страните на возвишението Забел се распоредени помали образби (високи до 5 м), блиску една до друга и често споени во подножјето. Поради интересниот изглед на големите земјени столбови кои наликуваат на човечки фигури наредени како „скаменети свадбари“, целата појава месното население ја нарекува „Весела свадба“.
Настанок на камените кукли
Камените кукли во овој простор се природна појава настаната со долготрајната ерозија на вулканските карпи со различна отпорност: игнимбрити, андезити и туфови. Поцврстите, компактни карпи (игнимбрити, андезити) бавно се еродираат и ги штитат меките туфови под себе. Вака заштитени, туфовите заедно со карпестиот блок на врвот, остануваат да штрчат во релјефот во вид на остенци и столбови, односно земјени пирамиди. Во меѓувреме, долготрајните атмосферски влијанија (врнежите, температурните промени, ветрот) ги доизградиле, моделирале, модифицирале и затоа тие имаат така карактеристичен облик. Овиета процеси, кои почнале пред десетина илјади години, продолжуваат и денес, така што некои земјени пирамиди постепено се уништуваат, а други се создаваат. Со тоа, пирамидите перманентно го менуваат својот облик, само што тој процес е бавен и не може да се забележи за еден месец или една година.
Значење на наоѓалиштето
Феноменот земјени пирамиди или камени кукли, во светски рамки претставува ретка појава и за нивно создавање треба посебни геолошки, геоморфолошки, климатски и вегетациски услови. Тоа особено се однесува за добро изразените, типични појави како во Куклица. Затоа ова наоѓалиште е заштитено како природна реткост. Воедно не треба да се преземаат активности со кои ќе се загрози наоѓалиштето, поединечните образби или со кои ќе се намали амбиенталната вредност и природниот изглед на просторот. Поради малата површина на наоѓалиштето и неговата „осетливост“, треба да се ограничи бројот на посетители на прифатливи рамки. Во спротивно, овој феномен нема да се сочува во својата спектакуларност за идните генерации.
Народно предание
Меѓу народот постои предание односно легенда за настанокот на камените кукли која се поврзува со свадбата и несреќната љубов на едно момче со две девојки од тој крај. Според преданието, многу одамна во селото Куклица се случила голема трагедија. Едно момче, кое било голем мајстор неимар-ѕидар, а воедно и лажго и љубовџија, живеело во селото Куклица. Во него една девојка била бескрајно вљубена, но тоа се оженило со друга, поради што разочараната девојка ги проколнала младенците. Во преданието невестата била побогата девојка од долното маало, додека вљубената девојка која ја фрлила клетвата била поубава, но сиромашна девојка од горното маало. Кога дошол свадбениот ден, навидум се било во ред: се собрале сватовите, стасале и другите гости, веселбата почнала. Во моментот кога младенците се бакнале, клетвата се остварила и сите свадбари се скамениле. Скаменетите свадбари и денес сведочат за гневот и за болката на несреќната девојка. Во една друга верзија на легендата се вели дека момчето им закажало свадба и на двете девојки во ист ден, а кога посиромашната поубава девојка ги чула гајдите и тапаните ги проколнала младоженците и сватовите да се скаменат. Селаните го викаат местото „Весела свадба“ или „Камена свадба“ зашто сватовите останале насмеани, а младенците се скамениле во нежна прегратка. Поради овие скаменети „кукли“, и местото го добило своето име - Куклица.
Нојендорф-Заксенбанде
Нојендорф-Заксенбанде (Neuendorf-Sachsenbande) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општината е позната по тоа што во нејзе се наоѓа најниската точка во Германија, која е 3,54 метри под морското ниво.
Општината била создадена на 15 април 2003 година, кога биле споени општините Нојендорф кај Вилстер и Заксенбанде кон општината Бредензе.
Среќна Нова 1903 (филм)
Среќна Нова 1903 — македонски филм од 2014 година во режија на Никола Поповски и Венцислав Ристов, Јани Бојаџи е автор и на сценариото. Филмот е снимен во продукција на Канал 5.
Надворешни врски
Среќна Нова 1903 на Јутјуб
Храм капела на Свети Никола (Киев)
Храм-капелата на Свети Никола  (украински: Храм-каплиця Миколи Святоші) е капела која се наоѓа во Киев, Украина.
Поза Рид (Малино)
Поза Рид - Шољеви Камења  — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Малино. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичко време. На 500 м од селото по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули и друг градежен материјал. Оттука потекнуваат една четвртеста архитравна греда од сив песочник, на едната страна со натпис со грчки архаичен текст, што се наоѓа во дворот на Т. Крстев, и калкан од надгробна плоча со претстава на гозба.Најдени се и девет монети (Александар Север, Проб, Константин и чанковидни монети). Наодитесе чуваат во Народниот музеј во Св. Николе
Гефел
Гефел (Gefell) — град во округот Зале-Орла, во Тирингија, Германија. Се наоѓа 16 километри јужно од Шлајц и 14 километри северозападно од Хоф.
Матица српска
Матица српска — најстарата книжевна, културна и научна институција на српскиот народ, основана во Пешта, во четврток, на 4/16 февруари во 1826 година. Потребата од национална хомогенизација, просветлување, како и издавање на српски книги, биле основните причини за основање на вакво друштво. Непосредна причина за основањето на Матица српска претставувала потребата преземање на Србските летописи (подоцнежните Летописи на Матица српска), најстарото српско литературно списание, а тогаш единствено српско гласило, на кое му се заканувало гасење.
Издавачкиот центар „Матица српска“ има редовни издавачки активности, вклучувајќи неколку проекти од национално значење, како што е „Десет века српска литература“ (српски јазик: Десет векова српске књижевности).
Матица српска делува и и на територијата на Република Српска, преку Здружението на членови на Матица српска во Република Српска, како и во Црна Гора, преку Здружението на членови на Матица српска во Црна Гора. Освен тоа планирано е основање на Матица српска во Виена.
Основачи
Основачи на Матица српска биле пештанските Срби Гаврило Божитовац, Јован Деметровиќ, Јосиф Миловук, Петар Рајиќ, Андрија Розмировиќ, Георгије Станковиќ и Јован Хаџиќ.
Прв претседател на Матица српска бил правникот и книжевник Јован Хаџиќ, а прв формално избран секретар бил правникот и новинар Теодор Павловиќ.
Историја
Матица српска од своето основање претставува институција од сесрпски, соборен карактер. Таа е првата основана матица. По нејзин примерот, подоцна ќе се здружуваат и други словенски народи во свои матици, преземајќи го од неа името, а во голема мера и програмата (Матица чешка - 1831; Матица илирска - 1842; Матица лужичко-српска 1847, итн.).
Матица српска има значајна улога и во основањето на некои други институции на српската култура, како што е на пример првиот национален професионален постојан театар - Српскиот народен театар. Својата дејност ја развила главно благодарение на добротворите, меѓу кои најзначаен е Сава Текелија (1761-1842), кој целиот свој имот со тестамент го завештал на својата задужбина Текелијанум и Матица српска.
Седиштето на Матица српска се наоѓало во Пешта до 1864 година, кога било преместено во Нови Сад. Во денешното седиште, задужбина на Марија Трандафил од 1912 година, во улица Матице Српске 1 во Нови Сад, Матица српска се наоѓа од 1927 година.
Иако Првата светска војна значително ја осиромашила Матица српска, во меѓувоениот период таа добива научна сила на своите соработници. Во Матица српска во тоа време објавувале Јован Цвииќ, Михајло Пупин, Милутин Миланковиќ, Алекса Ивиќ, Јован Ердељановиќ и други. За време на Втората светска војна, Матица српска не се огласувала јавно, а по војната ѝ бил одземен речиси целиот имот.
Во повоениот период, таа продолжува да се развива пред сè во важна научна институција, за денес да има:
Работа на капитални национални проекти, какви што се
Матица српска станала и центар на српската лексикографија. Покрај тоа, од Матица се развиле три значајни институции:
Статусот на оваа институција е регулиран со посебен Закон за Матица српска. Претседателството на Матица српска избрано на собранието на 15 мај 2004 година со мандат од четири години го сочинувале претседателот проф. д-р Божидар Ковачек, потпретседателите Миро Вуксановиќ, академик Димитрије Стефановиќ и проф. д-р Драгослав Херцег и секретарот Павле Станојевиќ. Претседателство избрано во 2008 година го сочинувале претседателот академик Чедомир Попов, потпретседателите проф. д-р Славко Гордиќ, академик Димитрије Стефановиќ и проф. д-р Слободан Ѓурчиќ, генерален секретар бил проф. д-р Душан Николиќ.
Црква „Вознесение Христово“ - Ораовец
Историја
Црквата Вознесение Христово била подигната во 1839 година од страна на Коста и Никола Дамјанов.
Матица српска
Историја
Од 2012 година ја доделува Повелбата на Матица српска за негување на српската јазична култура.
Претседатели на Матица српска
• 2 Секретари биле: д-р Никола Милутиновиќ (1932—1941), д-р Душан Попов (1979—1991).
Зградата која е споменик на култура е проектирана од Момчило Тапавица.
Поврзано
Матица српска - Здружение на членови во Црна Гора
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Зелјахово
Свети Ѓорѓи (Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Зелјахово, Зихненско, Егејска Македонија. Претставува катедрален храм на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е завршена во 1835 г. а живописот е изработен во 1865 г. Направена е од камен и има облик на базилика. На западната страна има женска црква. Во 1967 – 1973 г. храмот е изграден одново. Од старата црква се зачувани владичкиот престол, еден проскинитар, царските икони, преносливите икони и свеќниците.
Легат (титула)
Легат (лат.: legatus) е титула која во периодот на доцната Римска република им била давана на сенаторите кои служеле под заповед на воените команданти и по чија препорака биле именувани од Сенатот. Помпеј Велики и Цезар именувале свои легати кои имале пропреторски овластувања и често спроведувале полунезависна команда.
Ваквата идеја ја развил Октавијан Август така што поставил легат (сенатор од конзуларен ранг) кој подоцна ја добил титулата legatus Augusti propraetore, за да управува со секоја провинција за која бил одговорен, освен за Египет, кој имал коњанички офицери. Со секоја легија во провинциите управувал сенатор со преторски овластувања (Legatus legionis), кој му бил потчинет на намесникот.
Во провинциите со една легија командувал намесникот, освен во Африка, каде Гај Јулиј Цезар поставил посебен легат, поставувајќи проконзул за цивилна администрација. Legatus Augusti ретко имале повеќе од двајца постари команданти, главно во период од три години. Многумина од нив своите кариери ги забележале на споменици, но толкувањето на овие записи е дискутабилно и останува сомневањето за тоа дали повеќето од нив биле систематски подготвувани за воено командување или пак имале значително воено искуство.
Исто така, legatus Augusti propraetore определувале сенатор со посебни задачи. Од почетокот на II век него го поставувал владетелот, како свој советник и придружник (comes) во походите.
Еквивалент на легатот во современа војска е чинот на генерал.
Милош Н. Ѓуриќ
''' Милош Н. Ѓуриќ ''' (Милош Н. Ђурић), бил српски класичен филолог, хеленист, класичен преведувач, филозоф, универзитетски професор и редовен член на Српската академија на науките и уметностите. Преведувал класични литературни дела како што се  Илијада ,  Одисеја  и  Поетика  се уште се во употреба. Според др. Ксенија Марички Гаџански, бројните придонеси на Ѓуриќ за српската култура го ставаат на скалата на претходните српски просветители како што се Свети Сава и Доситеј Обрадовиќ.
Животопис
Роден како најстар син во осумчлено семејство, таткото на Ѓуриќ, Никола, бил учител и писател кој го запознал со српската епска поезија, што  влијаело на неговата идна кариера.
Почнал да пишува и објавува поезија и книжевна критика мошне рано.
Во 1918 година, Ѓуриќ живеел во Осиек, каде што се обидел да објави дело за Српска епска поезија насловено „Смртта на мајката на Југовиќ“. Австроунгарската држава со цензури го забранила весникот со образложение дека ги „загрозува националните интереси“.
Ѓуриќ дипломирал на Универзитетот во Филозофски факултет во Белград и ја одбранил својата теза доктор на науки на Универзитетот во Загреб во 1929 година.
Работел како учител во гимназија во Земун и Сремска Митровица каде објавувал песни и есеи во локалното списание  Србија .
Тој продолжи да работи како универзитетски професор предавајќи историја на античка грчка литература, функција која ја извршуваше четири децении.
YouTrack
YouTrack е комерцијален пребарувач, за следење на грешки заснован на прелистувач, систем за следење на проблеми и софтвер за управување со проекти развиен од JetBrains. Овој пребарувач се фокусира во главно на пребарување засновано на прашања со автоматско завршување, манипулира со проблеми во серии, прилагодување на множеството атрибути на проблемот, како и создавање на прилагодени работни текови.
Милош Н. Ѓуриќ
Животопис
Марионетска влада на Србија го принудила на предвремено пензионирање и го испрати во концентрациониот логор Бањица. Неговиот единствен син Растко загинал на фронтот во Славонија во 1945 година. Ѓуриќ нему му ги посветил сите свои дела од тој момент.
YouTrack
Архитектура
YouTrack е имплементиран во согласност со јазично-ориентираното програмирање и истото сега е напишано на JavaScript и Kotlin (двата се програмски јазици). Користи вградена база на податоци Xodus со цел да чита и чува податоци. За повици со далечинска постапка, YouTrack поддржува RESTful API.
Милош Н. Ѓуриќ
Животопис
Корнелије Станковиќ Музичкото друштво на Белград го избра за редовен член, а Ѓуриќ подоцна беше претседател на организацијата.
YouTrack
Интеграција со надворешни алатки
Стандардната YouTrack интеграција ги вклучува и увезените од JIRA, интеграција Mailbox Integration или Поштенско сандаче, Zendesk интеграција и интегрирана работна средина со Upsource и TeamCity. Интеграциите со GitHub, BitBucket и GitLab се дадени надвор од кутијата, додека врските со други системи за контрола на верзии се поддржани преку интеграцијата на TeamCity или Upsource. TeamCity поддржува врски со складишта во ClearCase, CVS, Git, Mercurial, Perforce, SourceGear Vault, StarTeam, Subversion, Team Foundation Server и Visual SourceSafe. Upsource поддржува врски со складишта во Git, Mercurial, Perforce и Subversion.
Милош Н. Ѓуриќ
Животопис
Помеѓу 1952 и 1957 година Ѓуриќ беше претседател на Српски книжевен еснаф, главен уредник на неколку академски списанија и соработник на 96 списанија.
YouTrack
Интеграција со надворешни алатки
YouTrack поддржува интеграција со неколку популарни алатки за управување со тестови: PractiTest, TestLink, TestLodge и TestRail.
YouTrack може да се интегрира со Slack работното место.
Интеграцијата на сливот, на англиски Confluence се изведува со додавање макроа за да вметнете врски до проблеми и да вметнете извештаи во Страниците на сливот.
YouTrack може да се интегрира со JEBrains IDE, вклучувајќи IntelliJ IDEA, PhpStorm, WebStorm, PyCharm, RubyMine, CLion, Rider, GoLand и AppCode.
YouTrack е способен за увоз на прашања од JIRA, CSV податотека, Bugzilla, FogBugz, GitHub, MantisBT, Миша, Trac, или на друг YouTrack серверот.
Милош Н. Ѓуриќ
Професор по етика
Марионетска влада на Србија од Втората светска војна побарала од значајните интелектуалци да потпишат документ со кој се бара „ред и послушност“ од нив и „патриотизам во борбата против комунистите“. Ѓуриќ одбил да го потпише со образложение дека повеќе од половина од неговите ученици биле дел од југословенските партизани.
YouTrack
Интеграција со надворешни алатки
Исто така, поддржува автентикација на корисникот со сметка на Google, GitHub, GitLab, Bitbucket Cloud, Active Directory, Yahoo, AOL, OpenID, LDAP и Jira акредитиви.
Милош Н. Ѓуриќ
Професор по етика
Кога професор по музика го запрел и го предупредил, Германците да не заборават на неговата непослушност, Ѓуриќ одговорил: „Тебе ти е лесно. Ти играш полтронски, додека јас ги учам студентите етика!
YouTrack
Кориснички интерфејс
YouTrack корисничкиот интерфејс заснован на Ajax дозволува интеракција со тастатурата и глувчето. Пребарувањето проблеми се спроведува преку синтакса за пребарување и се извршува од едно поле за пребарување.
Милош Н. Ѓуриќ
Награди и наследство
Ѓуриќ бил награден со Октомвриската награда на градот Белград, наградата Седми јули, Орденот на Свети Сава и Југословенскиот орден на трудот. Улица во Карабурма е именувана по него.
YouTrack
Системски јазик
YouTrack секако обезбедува локална поддршка на повеќе јазици, и тоа: англиски, француски, германски, јапонски, руски и шпански. Достапни се и дополнителни јазици што се поддржани од корисничката заедница на YouTrack.
Системски побарувања и типови на дистрибуција
YouTrack е крос-платформа и работи на сите оперативни системи овозможени од Java, вклучувајќи ги Microsoft Windows, Linux ( * nix ), macOS и Solaris.
Милош Н. Ѓуриќ
Награди и наследство
Неговите лични предмети и делата ги чува Универзитетската библиотека на Белград.
YouTrack
Системски побарувања и типови на дистрибуција
YouTrack е достапно на InCloud или Standalone. Четири типа на дистрибуција се нудат самостојно: архива на Java (.jar) што може да се активира и е подготвена да започне без дополнителна инсталација; Windows Installer MSI кој ги инсталира и конфигурира JRE и Tomcat со распоредената веб-архива на YouTrack; чиста архива со zip податотеки, но исто исто така Docker container. До објавувањето на верзијата 6.0, JetBrains исто така го дистрибуираше YouTrack како веб-архива (.war) што може да биде распоредена во скоро секој контејнер за услуги ( Tomcat, Jetty, итн.) )
Милош Н. Ѓуриќ
Творештво
Преведувач и уредник
YouTrack
YouTrack REST API
YouTrack REST API им овозможува на програмерите да извршуваат различни програмски активности, вклучително и:
Лиценца
JetBrains нуди YouTrack во верзии InCloud и Standalone.
Домаќинот ( SaaS ) се вика YouTrack InCloud. За InCloud, тројца корисници се бесплатни засекогаш, со натамошни годишни или месечни плаќања, со дополнителен корисник попуст на секој корисник или со поголем број на претплатени корисници.
За „Самостојна“ Standalone верзија, пакет со 10 корисници е достапен бесплатно, со уште пет платени пакувања достапни за поголем број корисници. Секој пакет вклучува една година бесплатни надградби и техничка поддршка.
JetBrains исто така ви обезбедува YouTrack без наплата за проекти со отворен извор и за образовни и наставни употреби во училниците, заедно со 50% попуст достапен за стартапи.
Магистер еквитум
Магистер еквитум (лат.: Magister Equitum) или началник на коњицата е титула на римски магистрат која постоела уште пред периодот на Римското Царство, но само како воена должност.
Во периодот на Републиката началникот на коњицата (магистер еквитум) бил избиран од диктаторот, како негов помошник (поручник). Во текот на својот мандат имал целосен имунитет, но бил должен да ги предаде овластувањата заедно со диктаторот. Во војската тој бил началник на штабот.
Магистер еквитуми биле Марко Антониј и Марко Емилиј Лепид (на оваа функција поставен од Гај Јулиј Цезар)
Вранина тврдина
Вранина тврдина (Βρανόκαστρο, Вранокастро или Κάστρο Παλαιοχωρίου) — античка и средновековна одбранбена тврдина кај селото Палихор, Правишко, Егејска Македонија.
Местоположба
Утврдувањето се наоѓа на рид во североисточните пазуви на планината Кушница, источно од с. Палихор.
Историја
Тврдината е наречена по византискиот војсководец Алексиј Врана, кој ја обновил во XII век. Месното предание ја поврзува со Александар Македонски и затоа го носи другото име „Тврдина на Александар Македонски“ (Κάστρο του Μ. Αλεξάνδρου).
Изградена е од македонската држава за заштита на златните рудници во околината, кои учествувале во финансирањето на походите на Александар Македонски во Азија. По исцрпувањето на наоѓалиштата, таа е напуштена.
Во римскиот период замокот понекогаш се користел како стражарска испостава, но постепено излегол од употреба.
Во 1185 г. византискиот војсководец Алексиј Врана ја обновил тврдината, ѝ го зајакнал утврдувањето и поставил гарнизон. Овојпат таа немала улога на рудници, кои повеќе не постоеле, туку да ги контролира преминот и патот меѓу венецот Кушница и езерото Прасијада, кое тогаш ја опфаќало денешната рамница на Филипи. Во 1383 г. тврдината е освоена од Османлиите. Според месно предание, опсадата траела четириесет дена.
Во Горниот град на тврдината има мал параклис посветен на Свети Тодор. За празникот Тодорица жителите на Палихор и пошироката околина одат таму на поклоление.
Црква „Св. Богородица“ - Дреново
'''Св. Богородица''' — средновековна црква во кавадаречкото село Дреново. Храмот се наоѓа во јужниот дел на селото и од него има поглед кон реката Црна и древниот град Стоби. Црквата е прогласена за културно наследство на Македонија.
Историја и архитектура
Храмот се смета за драгоцен споменик на архитектурата од првата половина на XIV век. Во минатото го носел името „'''Св. Димитрија'''“. Според едно старо предание, изграден е истовремено со црквата на Полошкиот манастир од двајца браќа. Оваа црква е варојатно е истата, спомната во првата грамота на Јован и Константин Драгаш, веројатно од 1374 г., која Константин ја одзел од неговите властелини Јаковец и Драгослав и ја подарил на манастирот „Св. Пантелејмон“ на Света Гора. Живописана е во 1356 г. од зографот Димитар.
Прашањата во врска со времето на подигање, архитектонскиот тип и живописот сè уште се нерешени. Причина за тоа е нејзината долготрајна запуштеност во текот на османлискиот период. Во денешен облик таа е бескуполна трикорабна базилика со калкански покрив, без остатоци од фрескопис, но според мислењето на Димче Коцо таа првобитно била мешавина од куполна трикорабна базилика и крстовидна црква од стеснет тип, со купола над наосот и нартексот и со засводени странични кораби. Му припаѓала на истиот архтектонски тип како „Св. Софија“ во Солун, со таа разлика што кај оваа црква крстовиден облик имал не само средишниот, туку и западниот дел. Куполата над нартексот била со иста големина како средишната, но не е докажано дали имала барабан. При изградбата на црквата употребени се антички столбови со бази под кои има плочи со старогрчки натписи. Се смета дека тие се донесени од древната базилика на блиското наоѓалиште Картозов Рид, иако порано се претпоставувало дека биле од Стоби.
Од старата црква зачувани се јужната и источната страна со трите апсиди. Јужната фасада е расчленета со два хоризонтални реда од слепи аркади во чиишто полиња во горниот појас се сместени мали вертикални прозорци. Вертикалноста е изразена и во пиластрите кои ја разделуваат јужната фасада и во високите апсиди. Околу прозорците на источната фасада има украсување од тули кое хоризонтално ги сврзува во меандри.
Се смета дека црквата го добила денешниот изглед со обнова извршена на почетокот на XIX век. Со тие поправки биле опфатени северниот и западниот ѕид на црквата, таванот на галеријата и средниот столб во нартексот.
Во внатрешноста на црквата нема никакви остатоци од фрескописот на зографот Димитар спомнат во натписот над тесната влезна врата. Може да се работи за истиот Димитар кој го зографисал западниот дел на црквата во Зрзескиот манастир, чиј потпис е откриен при чистење на фреските во 1936 и 1964 година.
Војните во Југославија
Војните во Југославија биле серија од посебни, но поврзани етнички конфликти, војни за независност и бунтови што се воделе во поранешна Југославија [A 2] од 1991 до 2001 година, што довеле до  распад на југословенската федерација во 1992 г.
Повеќето од војните завршиле со мировни договори, вклучувајќи целосно меѓународно признавање на новите држави, но со огромна човечки жртви и економска штета за регионот. Првично, Југословенската народна армија (ЈНА) барала да го зачува единството на цела Југославија со уништување на владите кои барале отцепување, но таа сè повеќе била под влијание на српската влада на Слободан Милошевиќ, која евоцирала српски национализам за да го замени слабеењето на комунистичкиот систем.
Според извештајот на Обединетите нации од 1994 година, српската страна немала за цел да ја обнови Југославија, туку да создаде „Голема Србија“ од делови на Хрватска и Босна. Други иредентистички движења се исто така поврзани со војните, како што се „Голема Албанија“ (од Косово, иако била напуштена по меѓународната дипломатија)    и „Голема Хрватска“ (од делови на Херцеговина, до 1994 година кога договорот од Вашингтон го прекина).
Костарика
Костарика (Costa Rica) или официјално Република Костарика (República de Costa Rica) — држава во Средна Америка. Костарика се наоѓа во копнениот дел на Средна Америка и на север се граничи со Никарагва, на југ се граничи со Панама, на запад излегува на Тихиот Океан, додека на исток излегува на Карипското Море. Главен град на Костарика е Сан Хосе.
Костарика е држава која ја има укинато сосема својата војска во 1949 година. Костарика постојано била сметана за една од најдобрите латиноамерикански држави според Индексот на човеков развој, истата била рангирана на 62 место во светот и Костарика е една од државите кои имаат постојан висок индекс за човеков развој од државите со сличен приход. Во поглед на грижата за околината, Костарика е трета земја во светот и прва во Америка. Според „Индексот за среќата на планетата“, Костарика е рангирана на првото место и се смета за „најзелена“ држава во светот.
Потекло на поимот
Името на државата е од шпанско потекло и Costa Rica значи „богат брег“. На македонски името на државата секогаш се пишува слеано, не според погрешниот начин на одделно пишување на името „Коста Рика“.
Географија и клима
Костарика се наоѓа во Средна Америка на копнениот дел од овој континент. Државата се наоѓа во поширокиот регион наречен Латинска Америка и на север се граничи со Никарагва, на југ со Панама, на исток излегува на Карипското Море, додека на запад излегува на Тихиот Океан. Костарика има вкупен брег од 1.290 километри, од кои 212 се на Карипското Море, додека 1.016 километри се на Тихиот Океан. Костарика има вкупна површина од 51.100 км2, каде живеат околу 4.608.426 жители според проценките за 2010 година.
Највисоката точка во државата е Серо Чирипо со надморска височина од 3.819 метри и овој врв е петти највисок во Средна Америка. Највисок вулкан во државата е Иразу со надморска височина од 3.431 метри. Најголемо езеро во државата е езерото Аренал.
Костарика има и неколку острови. Кокосовиот Остров има 24 км2 и е оддалечен од континенталниот дел од државата. Островот Калеро е најголем остров во државата и има површина од 151.6 км2. Околу 25% од вкупната површина на државата има статус на заштитена област. Костарика има најголема густина на животински и растителни видови во светот.
Бидејќи Костарика се наоѓа меѓу осмиот и дванаесеттиот степен северно од екваторот, климата во државата е тропска. Сепак, во државата има неколку микроклиматски региони во зависност од надморската височина, дождовите, топографијата и географијата на секој регион.
Сезоните во Костарика се одредени според тоа колку дождови има во одредениот период, не според стандардните четири сезони. Годината може да биде поделена на два периода, сува сезона која кај мештаните е позната како лето и дождливата сезона која локално е позната како зима. „Летото“ е од декември до април, додека „зимата“ е од мај до ноември.
Просечни температури во Костарика
Политички систем
Костарика е претседателска, претставничка демократска република со повеќепартиски систем на управување. Извршната власт во државата е управувана од претеседателот на државата и неговиот/нејзиниот кабинет. Претседателот е шеф на државата и шеф на владата. Законодавната власт во Костарика е во рацете на Законодавното собрание на Костарика. Претседателот и 57 пратеници се избираат преку парламентарни избори за мандат од 4 години. Законодавната власт е независна и има извршна улога. Костарика е држава со силен систем на уставни проверки и баланси. Гласањето во Костарика е задолжително, но не е присилно. Покрај претседател, во државата има и два потпретседатела.
Административна поделба
Костарика е поделена на 7 покраини. Покраините се поделени на 81 кантон и секој е управуван од управници. Управниците се избрани преку избори за термин од четири години. Понатака, кантоните се поделени на 421 округ. Покраините на Костарика се:
Демографија
Според податоците од 2010 година, во Костарика живееле 4,640,000 жители. Белото и мешаното население (местици) сочинуваат околу 94% од населението. Поединечно, 80% се белци, 14% се местици, 3% се црнци, 1% се староседелци, 1% се Кинези и 1% други.
Во државата има нешто над 60.000 староседелци и истите сочинуваат 1.5% од вкупното население. Повеќето од нив живеат во посебни резервати и тие се дел од следниве етнички групи: Китириси, Матамбу, Чоротега, Малеку, Брибријци, Кабекарци, Гвајми, Борука и Тераба.
Што се однесува за населението со европско потекло, најдоминантни се жителите со шпанско потекло, како и жители со италијанско, германско, англиско, холандско, француско, ирско, португалско, либанско и полско потекло. Покрај овие во Костарика има и еврејско население. Црнците во Костарика се од јамајско потекло, кои се потомци на емигрантските јамајски работници од 19 век.
Според пописот од 2000 година, 94% се изјасниле како белци или местици, а помалку од 3% како црнци или староседелци. Мешањето на староседелците со Европејците е далеку помало во споредба со останатите латиноамерикански држави. Од ова исклучок е покраината Гванакасте, каде има поголем процент на мешано население поради минатата добра унија меѓу Шпанците и староседелците Чоротега.
Костарика има поголем број бегалци кои се доселени од Колумбија и Никарагва. Како резултат на таа нелегална имиграција, денес се проценува дека околу 10–15% (или 400,000–600,000 жители) од вкупното население на државата се Никарагванци. Дел од Никарагванците се на привремен престој во Костарика, каде работат сезонски работи. Костарика прифатила голем број бегалци од останатите држави, особено во 1970-те и 1980-те години, најмногу од Чиле и Аргентина, како и од Ел Салвадор.
Според податоците од Светската банка, во 2010 година во државата имало 489,200 имигранти, главно од Никарагва, Панама, Ел Салвадор, Хондурас, Гватемала и Белиз. Околу 125,306 Костариканци живееле во странство, главно во САД, Панама, Никарагва, Шпанија, Мексико, Канада, Германија, Венецуела, Доминиканска Република и Еквадор.
Јазици
Главниот јазик кој се зборува во Костарика е шпанскиот. Во државата сè уште се зборуваат некои староседелски јазици. Според бројот на говорници, најголем староседелски јазик е брибрискиот јазик, па потоа малекуски јазик, кабекарски јазик и нгаберски јазик. Некои од овие јазици имаат и по неколку илјади говорници во Костарика, додека пак некои се зборувани од стотици, како што се терибески јазик и борукаски јазик. Покрај брегот на државата може да се сретне и англиски креолски јазик, како и јамајски патоа. Околу 10,7% од костариканското возрасно население зборува англиски, 0,7% француски и 0,3% зборува португалски или германски како втор јазик.
Религија
Според скорешните национални статистики за религија, кој биле издадени во 2007 година од Универзитетот Костарика, околу 70.5% од населението се Католици, 13.8% се Евангелисти, 11.3% немале религија и 4.3% се следбеници на други религии.
Поради скорешните мали имиграциски движења во државата од Азија и Средниот Исток, исто така и други мали религиски групи се присутни во државата: будизам, хиндуизам, јудаизам и ислам. Бројката на следбеници на овие религии е мала.
Синагогата Шареј Зион се наоѓа во близина на метрополитскиот парк Ла Сабана во Сан Хозе. Неколку домаќинства во близина на паркот имаат симболи на Давидовата ѕвезда.
Мормонското движење тврди дека во државата има нивни 35.000 следбеници и истите имаат храм во Сан Хозе. Овој храм е регионален храм за Мормоните од Костарика, Панама, Никарагва и Хондурас. Сепак, оваа религиска група е застапена од помалку од 1 процент од населението на државата.
Стопанство
Според Светската банка, бруто-домашниот производ на државата по глава на жител во 2009 изнесувал 11.122 американски долари, но сепак оваа држава во развој се соочува со четвртата најголема инфлација во Латинска Америка. Покрај тоа, Костарика се соочува и со недостаток на подобрување на постоечката инфраструктура и изградба на нова, процентот на сиромаштија изнесува од 5% до 8%,, невработеноста во 2009 година била 7.8%, и трговскиот дефицит изнесувал 5.2%. До глобалната рецесија во 2008 година, Костарика имала пораст на економијата од 7 % до 9%, а во 2008 година тој пораст изнесувал 3%.
Култура
Костариканската кујна е мешавина од староседелски, шпански, африкански и останати елементи. Меѓу староседелското население најпопуларни се јадењата од пченка, како што е тамал. Шпанците во Костарика донеле поголем број останати хранливи состојки, пред сè зачини и домашни животни. Додатно на тоа, во Костарика е присутна и карипската кујна која е донесена со населувањето на црнците. Поради тоа денес костариканската кујна е разновидна и богата.
Поради фактот што Шпанците ја колонизирале територијата во 16 век, денес во Костарика забележителна е шпанската култура. Покрај тоа, како резултат на колонизацијата, шпанскиот јазик е доминантен јазик во државата, а најголема религија е католицизмот. Фразата „Pura Vida“ доста често се користи за опишување на костариканскиот начин на живот и во превод значи „чист живот“ или „добар живот“.
Варнов (Гревесмилен)
Варнов (Warnow) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Чиле на Олимписките игри
Чиле  првпат настапиле на Олимписките игри во 1896 година и оттогаш не учествувале на пет Летни олимписки игри.
На Зимските олимписки игри Чиле за првпат учествувал во 1948 година.
Спортистите на земјата на Олимписките игри досега имаат освоено 13 медали, од кои 2 златни.
Националниот олимписки комитет на Чиле бил основан во 1934 година и бил признаен во 1934 година.
Санто Томе де Забаркос
Санто Томе де Забаркос — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Горно Шимширли
Горно Шимширли (Άνω Πυξάρι, Ано Пиксари) — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 17 километри источно од градот Драма и на 25 километри североисточно од центарот на општината, Бук. Селото се наоѓа на надморска височина од 252 метри.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Ано Пиксари.
Демографија
До 1928 година во селото биле населени 87 бегалци од Турција. Во 1928 година селото броело 87 жители, додека во 1940 година селото броело 85 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 64 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 139 жители, во 1971 година имало 63 жители, во 1981 година имало 25 жители, додека во 1991 година имало 34 жители. Денеска, населението на селото е 20 жители според пописот од 2011 година.
Нојштат на Орла
Нојштат на Орла (Neustadt an der Orla) — град во округот Зале-Орла, во Тирингија. Се наоѓа на малата река Орла, 17 километри северно од Шлајц и 25 километри југоисточно од Јена.
Македонски клуб (Белград)
Македонскиот клуб, формиран 1905 година во Белград, бил асоцијација на македонските емигранти и печалбари во Србија што претставувало всушност обновување на забранетиот таков клуб од пред три години. Главни обновувачи се воденчанецот Григорие Хаџи Ташковиќ и гевгеличанецот Георги Герџиковиќ, предводници на автономистичкото движење во Србија. Нефициaлен орган на Клубот е весникот Автономна Македонија, со концепција за автономна македонска држава, под гаранција на големите држави и балканските соседи, како посебна рамноправна единица во една конфедерација на балканските држави
ТВ Ед (филм)
ТВ Ед (англиски: EDtv) е американски филм од 1999 година, во режија на Рон Хауард. Главните улоги ги играат: Метју Меконахи, Џена Елфман, Мартин Ландау, Вуди Харелсон и Денис Хопер.
Содржина
Телевизискиот канал „Тру ТВ“ е пред банкрот и очајнички настојува да ја врати гледаноста. Затоа, тв-каналот решава да направи емисија во која, во живо, ќе го следат секојдневниот живот на еден обичен човек, во текот на 24 часа, седум дена во неделата. За таа цел, тие го ангажираат Ед, обичен службеник во видеотека.
NGC 1511
NGC 1511 — леќеста галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1511 се споменува и како ESO 250-3, MCG -7-9-6, IRAS 04019-4332.
Откривање
Објектот е откриен на 4 декември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1511 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1511 има привидни димензии од 3,2' х 1,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 1511 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14375. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 391; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9153.
Св. Стефан (Малино)
''' Св. Стефан''' — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Малино. Наоѓалиштето претставува осамен наод од римско време. Во прагот на црквата е вградена надгробна стела со старогрчки натпис. Според Н. Вулиќ, во тремот на црквата имало фрагмент од надгробна плоча од гнајс, а во дворот, од западната страна, надгробна плоча со профилирано натписно поле и релјефно претставени бисти на двајца мажи и една жена сместени во калканот. Овие камени споменици можеби потекнуваат од наоѓалиштето Поза Рид – Шољеви Камења.
NGC 5890
NGC 5890 — леќеста галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5890 се споменува и како MCG -3-39-4, NPM1G -17.0406, IRAS 15150-1724.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5890 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5890 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 17 м 51,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -17° 35' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 5890 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54602. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 334; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6174. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 741.
Револуции од 1989 година
Револуциите од 1989 година, познати и како Падот на комунизмот, - револуционерен бран што резултирал со крајот на повеќето комунистички држави во светот. Понекогаш овој револуционерен бран се нарекува и Падот на народите или Есента на народите,    слично за терминот Пролет на нациите што понекогаш се користи за да се опишат револуциите од 1848 година во Европа. Револуциите, исто така, довеле до евентуален распад на Советскиот Сојуз — најголемата комунистичка држава во светот — и напуштање на комунистичките режими во многу делови од светот, од кои некои биле насилно соборени. Настаните, особено падот на Советскиот Сојуз, драстично го смениле балансот на силите во светот, означувајќи го крајот на Студената војна и почетокот на ерата по Студената војна.