cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Намалување на сиромаштијата
Капитал, инфраструктура и технологија
Долгорочниот економски раст по лице се постигнува преку зголемување на капиталот (фактор кој ја зголемуваат продуктивноста), човечки и физички и технологијата. Подобрувањето на човечкиот капитал, во форма на здравство, е потребно за економски раст. На народите не им е потребно нужното богатство за да стекнат здравје. На пример, Шри Ланка имала стапка на смртност кај мајките од 2% во 30-тите години на минатиот век, повисока од која било земја денес. Знаењето за делотворноста на трошоците на здравствените интервенции може да биде неостварливо, но образовни мерки за ширење на достапните работи, како што е проектот за приоритети за контрола на болеста. Промовирањето на миење раце е една од најефикасните здравствени интервенции и може да ги намали смртните случаи од главните детски болести на дијареја и пневмонија за половина.
Човечкиот капитал, во форма на образование, е уште поважна одредница на економскиот раст од физичкиот капитал. Економистите на ООН тврдат дека добрата инфраструктура, како што се патиштата и информативните мрежи, помагаат реформите на пазарот да функционираат. [34] Кина тврди дека инвестира во железници, патишта, пристаништа и рурални телефони во африканските земји, како дел од нејзината формула за економски развој. Токму технологијата на парната машина првично започнала со драматично намалување на нивото на сиромаштија. Технологијата на мобилен телефон го носи пазарот до сиромашни или рурални делови. Со потребни информации, оддалечените земјоделци можат да произведат специфични култури за да им ги продадат на купувачите што им носи најдобра цена.
Таквата технологија, исто така, помага да се донесе економска слобода, правејќи ги финансиските услуги достапни за сиромашните. Оние кои се во сиромаштија им даваат огромна важност да имаат безбедно место за заштеда на пари, многу повеќе отколку да добиваат заеми. Исто така, голем дел од заемите за микрофинансирање се трошат на производи кои обично се плаќаат со чек или штедна книшка. Мобилното банкарство се осврнува на проблемот со тешката регулација и скапото одржување на штедните сметки. Мобилните финансиски услуги во светот во развој, пред развиениот свет во овој поглед, би можеле да вредат 5 милијарди долари до 2012 година. М-Песа на Сафариком лансирала еден од првите системи каде што мрежата на агенти на претежно дуќанџии, наместо филијали во банка, земала депозити во готовина и ги преведувала на виртуелна сметка на телефоните на клиентите. Трансферот на готовина може да се изврши помеѓу телефоните и да се издаде назад во готово со мала провизија, со што дознаките ќе бидат побезбедни.
Сепак, неколку академски студии покажале дека мобилните телефони имаат само ограничен ефект врз намалувањето на сиромаштијата кога не се придружени со друг основен развој на инфраструктурата.
Вработување и продуктивност
Економскиот раст има индиректен потенцијал за ублажување на сиромаштијата, како резултат на истовремено зголемување на можностите за вработување и продуктивноста на трудот. Студија на истражувачи од Институтот за прекуокеански развој (ОДИ) на 24 земји кои доживеале раст покажал дека во 18 случаи сиромаштијата е ублажена. Сепак, вработувањето не е гаранција за избегнување на сиромаштијата. Меѓународната организација на трудот (МОТ) проценува дека дури 40% од работниците се сиромашни, не заработуваат доволно за да ги задржат своите семејства над линијата на сиромаштија од 2 американски долари на ден. На пример, во Индија повеќето хронично сиромашни се заработувачи на плата во формално вработување, имајќи предвид дека нивните работни места се несигурни и ниско платени и не нудат можност да соберат богатство за да се избегнат ризиците. Ова се чини дека е резултат на негативната врска помеѓу создавањето работни места и зголемената продуктивност, кога е потребно истовремено позитивно зголемување за намалување на сиромаштијата. Според UNRISD, зголемувањето на продуктивноста на трудот се чини дека има негативно влијание врз создавањето работни места: во 60-тите години на минатиот век, 1% зголемување на производството по работник било поврзано со намалување на растот на вработеноста од 0,07%, до првата декада на овој век истото зголемување на продуктивноста подразбира намален раст на вработеноста за 0,54%.
Зголемувањето на вработеноста без зголемување на продуктивноста доведува до пораст на бројот на „сиромашни што работат“, поради што некои експерти сега промовираат создавање на „квалитетен“, а не „квантитет“ во политиките на пазарот на трудот. Овој пристап навистина потенцира како поголема продуктивност помогна да се намали сиромаштијата во Источна Азија, но негативното влијание почнува да се покажува. Во Виетнам, на пример, растот на вработеноста е забавен додека продолжува растот на продуктивноста. Понатаму, зголемувањето на продуктивноста не секогаш доведува до зголемување на платите, како што може да се види во САД, каде што јазот помеѓу продуктивноста и платите се зголемува од 1980-тите. Студијата ОДИ покажа дека другите сектори се исто толку важни во намалувањето на невработеноста, како и производството. Земјоделството обезбедува безбедносна мрежа за работни места и економски тампон кога другите сектори се борат. Оваа студија сугерира повеќе нијанса за разбирање на економскиот раст и квалитетот на животот и ублажувањето на сиромаштијата.
Помагање на земјоделците
Зголемувањето на приходите на фармите е опишано како јадро на напорите за борба против сиромаштијата бидејќи три четвртини од сиромашните денес се земјоделци. Проценките покажуваат дека растот на земјоделската продуктивност на малите фармери е, во просек, барем двојно поефикасен во корист на најсиромашната половина од населението на земјата од растот генериран во неземјоделските сектори. На пример, студија од 2012 година сугерира дека новите сорти леблебија може да имаат корист од етиопските земјоделци во иднина. Студијата ги процени потенцијалните влијанија на економијата и сиромаштијата на 11 подобрени сорти леблебија, објавени од националната организација за истражување на земјоделството во Етиопија, во соработка со Меѓународниот институт за истражување земјоделски култури за полусуви тропски предели, (ICRISAT). Истражувачите процениле дека користењето на сортите ќе донесе вкупна корист од 111 милиони американски долари за 30 години со потрошувачи кои добиваат 39% од придобивките, а производителите 61%. Тие очекуваат дека генерираната придобивка ќе извлече од сиромаштија повеќе од 0,7 милиони луѓе (и производители и потрошувачи). Авторите заклучиле дека понатамошните инвестиции во леблебија во Етиопија се оправдани како средство за ублажување на сиромаштијата.
Подобрувањето на управувањето со водите е ефикасен начин да се помогне во намалувањето на сиромаштијата кај земјоделците. Со подобро управување со водата, тие можат да ја подобрат продуктивноста и потенцијално да се надминат земјоделството на ниво на егзистенција. За време на Зелената револуција во 1960-тите и 1970-тите, наводнувањето било клучен фактор за отклучување на земјоделскиот потенцијал во Азија и намалување на сиромаштијата. Помеѓу 1961 и 2002 година, наводнуваната површина скоро двојно се зголемила, бидејќи владите се обиделе да постигнат безбедност на храна, да ја подобрат јавната благосостојба и да генерираат економски раст. Во Јужна Азија, производството на житни култури се зголемило за 137% од 1970 до 2007 година. Ова било постигнато со само 3% повеќе земјиште.
Меѓународниот институт за управување со вода во Коломбо, Шри Ланка има за цел да го подобри управувањето со земјиштето и водните ресурси за храна, средства за живот и животната средина. Еден проект на кој работеле нејзините научници го демонстрира влијанието што може да го има подобрувањето на управувањето со водите во земјоделството. Студијата, финансирана од Јапонската банка за меѓународна соработка, првично го надградила и наводнила системот за наводнување на левиот брег на Валаве, Шри Ланка, во 1997 година. Во 2005 година, наводнувањето било проширено на поголема површина. Анализа на целата област била спроведена во 2007 и 2008 година. Оваа студија покажала дека пристапот до наводнување им дава на семејствата можности за диверзификација на нивните активности за егзистенција и потенцијално зголемување на нивните приходи. На пример, луѓето со земја можеле со сигурност да одгледуваат ориз или зеленчук наместо да работат како работници или да се потпираат на врнежи од дожд за да ги напојат своите посеви. Оние што немаат земјиште можат да имаат корист ако работат во рамките на новиот риболов во внатрешноста. Во рамките на контролната област на проектот, 57% од домаќинствата биле под линијата на сиромаштија во 2002 година, во споредба со 43% во 2007 година.
Градење можности за самостојност
Да се ​​направат достапни можностите за вработување е исто толку важно како и зголемувањето на приходите и пристапот до основните потреби. Активистот за сиромаштија Пол Полак ја заснова својата кариера околу тоа што ги направил и двете можности одеднаш, создавајќи компании кои вработуваат сиромашни истовремено создавајќи „радикално“ достапна стока. Во својата книга Надвор од сиромаштијата тој тврди дека традиционалните стратегии за искоренување на сиромаштијата биле погрешни и не успеваат да ги решат основните проблеми. Тој наведува „Три големи митови за искоренување на сиромаштијата“: донирање на сиромашните, националниот економски раст ќе стави крај на сиромаштијата и големиот бизнис, работејќи како што работи сега, ќе стави крај на сиромаштијата. Економските модели што доведуваат до национален раст и повеќе големи деловни активности не мора да доведат до повеќе можности за самостојност. Сепак, бизнисите дизајнирани со социјална цел, како што се банките за микрофинансии, може да бидат во можност да направат разлика.
Раст наспроти државна интервенција
Во написот за истражување на Светска банка од 2012 година, „Компаративна перспектива за намалување на сиромаштијата во Бразил, Кина и Индија“, биле разгледани стратегиите на трите нации и нивните релативни предизвици и успеси. За време на нивните реформски периоди, сите три ги намалиле стапките на сиромаштија, но преку различна мешавина на пристапи. Извештајот користел заедничка линија на сиромаштија од 1,25 американски долари по ден, набавувајќи паритетна моќ за потрошувачка во 2008 година. Користејќи ја таа метрика и оценувајќи го периодот од 1981 до 2005 година, стапката на сиромаштија во Кина паднала од 84% на 16%; Индија од 60% до 42%; и Бразил од 17% до 8%. Извештајот ја скицира вкупната карта за оценување на земјите за двете основни димензии на про-сиромашен раст и про-сиромашна интервенција во политиката: „Кина јасно постигна резултати на страната на про-сиромашниот раст на картата, но ниту Бразил ниту Индија не го прават тоа; Случај на Бразил за недостаток на раст и во Индија за недостаток на раст за намалување на сиромаштијата. Бразил постигна добро резултати на социјалната политика, но Кина и Индија не; во случајот на Кина, напредокот е бавен во спроведувањето на новите социјални политики порелевантни за нова пазарна економија (и покрај историските предности во оваа област, наследени од минатиот режим) и во случајот на Индија, поголемите проблеми се обемот на зафаќање на многу постојни политики од страна на несиромашните групи и слабите способности на државата за испорака на подобри основни јавни услуги. “
Помош за развој
Некои луѓе не се согласуваат со помошта кога гледаат каде одат парите за развојна помош од невладини организации и други средства. Финансирањето има тенденција да се користи на селективен начин каде што највисоко рангираниот здравствен проблем е единственото што се третира, наместо да се финансира основниот развој на здравствената заштита. Ова може да се случи поради основните политички аспекти на фондацијата во нивниот план за развој, каде што политиката е поголема од науката за болеста. Болестите кои потоа се лекуваат се рангирани според нивната распространетост, морбидитет, ризик од смртност и можноста за контрола. Расправијата се јавува затоа што откако овие луѓе ќе бидат третирани, тие се враќаат назад во условите што довеле до болеста пред се. Со тоа, парите и ресурсите од помошта може да се потрошат кога луѓето се инфицираат повторно. Ова било забележано во кампањата на Фондацијата Рокфелер, каде што луѓето биле лечени од анкилостома, а потоа повторно се разболеле од болеста повторно во услови од каде што дошле. За да се спречи ова, може да се потрошат пари за учење на граѓаните од земјите во развој и здравствено образование, основни санитарни услови и обезбедување на соодветен пристап до превентивни методи и медицинска инфраструктура. Не само што парите на невладините организации би се потрошиле подобро, туку би биле и поодржливи. Овие аргументи сугерираат дека помошта за развој на НВО треба да се користи за превенција и утврдување на основните причини, а не да се постапува според политички потфати и да се третира за да се каже дека помогнале.
Некои невладини организации тврдат дека западната парична помош често служи само за зголемување на сиромаштијата и социјалната нееднаквост, или затоа што е условена со спроведување на штетни економски политики во земјите приматели, или затоа што е поврзана со увоз на производи од земјата дарител во однос на поевтини алтернативи. Понекогаш се гледа дека странската помош им служи на интересите на дарителот повеќе отколку на примателот, и критичарите исто така тврдат дека дел од странската помош ја крадат корумпирани влади и службени лица и дека повисоките нивоа на помош го нарушуваат квалитетот на управувањето. Политиката станува многу поориентирана кон она што ќе добие повеќе пари за помош отколку за задоволување на потребите на луѓето. Проблемите со системот за помош и не самата помош се дека помошта е прекумерно насочена кон платите на консултантите од дарителските земји, помошта не се шири правилно, занемарувајќи ја виталната, помалку рекламирана област како што е земјоделството, а помошта не е соодветно координирана меѓу дарителите, што доведува до плетеница на исклучени проекти, наместо на унифицирани стратегии.
Поддржувачите на помошта тврдат дека овие проблеми може да се решат со подобра ревизија на начинот на користење на помошта. Кампањи за имунизација за деца, како што се против детска парализа, дифтерија и сипаници спасија милиони животи. Помошта од невладини организации може да биде поефикасна од владината помош; ова може да биде затоа што е подобро да се достигне сиромашниот и подобро да се контролира. Како споредба, годишните светски воени трошоци се над 1 трилион американски долари.
Олеснување на долгот
Еден од предложените начини за помош на сиромашните земји што се појавиле во текот на 80-тите години на минатиот век е олеснувањето на долгот. Со оглед на тоа што многу помалку развиени нации имале голем долг кон банките и владите од богатите нации и имајќи предвид дека исплатата на каматата на овие долгови честопати е поголема отколку што може една земја да генерира годишно профит од извоз, откажувајќи дел или сите овие долгови можат да им овозможат на сиромашните нации „да излезат од дупката“. Доколку сиромашните земји не треба да трошат толку многу на плаќање на долгови, тие можат да ги пренаменат парите за приоритети кои помагаат во намалувањето на сиромаштијата, како што се основната здравствена заштита и образованието. Многу нации започнале да нудат услуги, како што се бесплатна здравствена заштита, дури и кога ја надминале инфраструктурата за здравствена заштита, заради заштедите што произлегле од фазите за раздолжување во 2005 година.
Улога на жените
Улогата на жените релативно неодамна станала значајна област на дискусија во однос на развојот и економијата; сепак, таа честопати се смета како тема што само се осврнува и првенствено се занимава со родова нееднаквост. Бидејќи жените и мажите различно ја доживуваат сиромаштијата, тие имаат неразлични приоритети за намалување на сиромаштијата и се различно погодени од развојни интервенции и стратегии за намалување на сиромаштијата. Како одговор на социјализираниот феномен познат како феминизација на сиромаштијата, политиките насочени кон намалување на сиромаштијата започнале да се однесуваат на сиромашните жени одделно од сиромашните мажи. Во прилог на предизвикување сиромаштија и интервенции на сиромаштија, корелација помеѓу поголема родова еднаквост и поголемо намалување на сиромаштијата и економскиот раст е илустрирана со истражување преку Светска банка, што укажува на тоа дека промовирањето на родовата еднаквост преку зајакнување на жените е квалитативно значајна стратегија за намалување на сиромаштијата.
Родова еднаквост
Решавањето на родовата еднаквост и зајакнувањето на жените се неопходни чекори за надминување на сиромаштијата и за понатамошен развој, поддржан од пристапот за човечки развој и способности и Милениумските развојни цели. Нееднаквостите во областа на образованието, стапката на смртност, здравството и другите социјални и економски индикатори наметнуваат големи трошоци за благосостојбата и здравјето на сиромашните, што ја намалува продуктивноста и потенцијалот за намалување на сиромаштијата. Ограничените можности на жените во повеќето општества ја ограничуваат нивната способност за подобрување на економските услови и пристап до услуги за подобрување на нивната благосостојба.
Интегрирација
Вклучувањето на родовите текови, концептот за поставување на родовите прашања во главните текови на општеството, било воспоставен од Четвртата светска конференција на жените на Обединетите нации како глобална стратегија за промовирање на родовата еднаквост; конференцијата на ООН ја истакнала неопходноста да се осигура дека родовата еднаквост е примарна цел во сите области на социјалниот и економскиот развој, што вклучува дискусија за сиромаштијата и нејзино намалување. Соодветно, Светска банка, исто така, создала цели за справување со сиромаштијата во однос на различните ефекти врз жените. Важна цел била ревизија на законите и административните практики за да се обезбедат еднакви права на жените и пристап до економски ресурси. Интегрирањето ја зајакнува активната вклученост на жените во ублажувањето на сиромаштијата преку поврзување на способностите и придонесите на жените со макро-економски прашања. Основната цел и на политиките на ООН и на Светска банка зборува за дискусија поврзана со родови прашања во промовирање на родова еднаквост и намалување на сиромаштијата.
Економско учество
Економското зајакнување на жените или обезбедувањето дека жените и мажите имаат еднакви можности да генерираат и управуваат со приходот, е важен чекор за подобрување на нивниот развој во домаќинството и во општеството. Дополнително, жените играат важна економска улога во справувањето со сиромаштијата што ја доживуваат децата. Со зголемување на учеството на жените во работната сила, жените се во можност поефективно да придонесат за економскиот раст и распределбата на приходите, бидејќи имаат извор на приход преку кој го подигаат нивниот финансиски и социјален статус. Сепак, влегувањето на жените во платената работна сила не мора да е еднакво на намалување на сиромаштијата; создавањето пристојни можности за вработување и движењето на жените од неформалниот сектор за работа кон формалниот пазар на трудот се клучни за намалување на сиромаштијата. Други начини за поттикнување на женското учество во работната сила за промовирање на пад на сиромаштијата вклучува обезбедување услуги за згрижување на деца, зголемување на квалитетот и можностите на образованието и унапредување на претприемништвото за жените. Заштитата на правата на сопственост е клучен елемент за економско зајакнување на жените и поттикнување на економскиот раст севкупно за двата пола.
Политичко учество
Политичкото учество е поддржано од организации како што е IFAD како еден столб за родова еднаквост и зајакнување на жените. Sustainable economic growth requires poor people to have influence on the decisions that affect their lives;. Одржливиот економски раст бара од сиромашните луѓе да имаат влијание врз одлуките што влијаат на нивниот живот ; конкретно зајакнување на гласовите на жените во политичкиот процес гради социјална независност и поголемо разгледување на родовите прашања во политиката. . Со цел да се промовира политичкото зајакнување на жените, Програмата за развој на Обединетите нации се залага за неколку напори: зголемување на бројот на жените на јавни функции; зајакнување на застапувањето на женските организации; обезбедување фер правна заштита; и обезбедување еквивалентно здравство и образование. Праведната политичка застапеност и учество им овозможува на жените да лобираат за повеќе специфични женски политики и програми за намалување на сиромаштијата.
374
374 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 374 година од новата ера, 374. од првиот милениум, 74. од IV век и петта од 370-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5882 и 5883 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5124 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4134 и 4135 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1127.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 374 година се протега во 3010 и 3011, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3070 и 3071 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 917. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 256 и 255 година пред хиџра.
Стадион Ал-Хор
Стадион Ал-Хор ― повеќенаменски стадион во крајбрежниот град Ал Хор, Катар, кој е дом на ФК Ал-Хор. Сместивоста на стадионот е 45.330, што го прави еден од поголемите стадиони во Катарската ѕвездена лига (најквалитетна фудбалска лига). По КЅЛ, сместивоста на стадионот ќе биде намалена на 25.500 гледачи.
Во декември 2021 година, стадионот Ал Хор бил домаќин на последниот натпревар на Арапскиот куп на ФИФА 2021.
Солена вода
Солена вода — општ поим што се однесува на вода што содржи значајна концентрација на растворена сол (NaCl). Концентрацијата се изразува во грамови или милиграмови на литар, во проценти (или промили) или во милионити делови (мд).
Малку соленикавата вода содржи 1-3 гр/л. Умерено солената вода содржи околу 3-10 гр/л, додека пак солената вода може да има од 10 до 35 гр/л. Морската вода има соленост од 35 гр/л.
Некои индустриски гранки користат солена наместо несолена вода. Такви се рударството и добивањето на термоелектрична енергија.
Својства
Топлинската спроводливост на морската вода изнесува 0,6 W/mK при температура од 25 °C и соленост од 35 гр/кг. . Спроводливоста се намалува при поголема соленост, а се зголемува со накачување на температурата.
Регистар-каса
Фиоката може да се отвори само откако ќе биде направена продажбата освен во специјални случаи итоа со употреба на клуч, кој најчесто го има шефот на продажба или газдата на фирмата. На овој начин се намалува ризикот за крадење од страна на вработените. Пример ако купувачот не бара сметка, а потребно е да се врати кусур, фиоката мора да биде отворена, што значи мора да се евидентира прометот. Најверојатно касите биле измислени со цел да се заштити газадата од кражбите направени од страна на неговите вработени.
Солена вода
Својства
Концентрацијата на сол во растворот се мери со соломер (салинометар).
Регистар-каса
Првите каси биле целсоно механички, без можност за печатење на сметки. Вработениот требало да ја евидентира секоја поединечна продажба, после што притискал на соодветно копче за пресметка на вкупна сума, што било знак да се отвори фиоката со пари. Истовремено едно звоно зазвонувало, со цел да се информира/предупреди раководителот дека настанува плаќање, односно трансфер на пари. Првите каси биле едноставни машини за собирање. Некои каси имале и копче "БП" - без продажба, со кое имало можност да се отвори фиоката за пари, се печатела сметка на која овој настан се регестрирал. Некои каси барале лозинка (низа на неколку цифри) за да може да се отворат. Во случај кога снемувало струја, некои каси имале вградено одреден механизам кој овозможувал да се отвори фиоката од надвор.
Сметката од касите може да се искористи за контрола на даночните обврски. Законот во некои земји ги обврзува купувачите да ги земат сметките и да ги чуваат одредено време откако ќе ја напуштат продавницата, со цел контрола да се контролира дали продавницата ја регистрира продажбата и дали плаќа соодветен данок. На овој начин се намалува даночното затајување.
Се почесто на касите се поврзани други уреди како на пример: ваги за мерење на тежина, бар код скенери, читачи на платежни картички и сл. Во најново време, касите се заменуваат со компјутери на кои е инсталира соодветна POS апликација.
Овие машини, артиклите ги внесуваат најчесто со користење на бар код (најчесто EAN или Universal Product Code (UPC)). Ја пребаруваат базата на цени за артиклите. Вршат пресметка на: одредни попусти, ДДВ, камати, различни попусти за одредени купувачи. Секоја сметка ја евидентираат со тековен датум и време. Ја регистрираат секоја поединечна продажба (секој артикал). Го евидентираат методот на плаќање. Водат евиденција за вкупната продажба на секој артикал, како и даваат извешати за продажбата во одреден период. Некои каси можат да вршат и други работи.
Најпознати производители на каси се: Casio, NCR, IBM, Wincor-Nixdorf, Uniwell, Sharp, и Toshiba TEC Corporation.
Историја
Првите каси биле пронајдок на Џејмс Рити уште во 1879. Тој бил сопственик на гостилница во Дајтон, Охајо, САД. Имал намера да ги спречи своите вработени да го поткраднуваат и да го намалуваат неговиот профит. Со помош на Џон Бирч, тој ја патентирал првата каса во 1883.
Кратко време после ова, Рити решава да ги продаде правата во врска со касите на Џејкоб Х. Екерт од Синсинати, сопственик на копанијата National Manufacturing Company. Екерт во 1884 година ја продава својата компанија на Џон Х. Петерсон кој ја преименувал во National Cash Register Company. Џон Х. Петерсон ги усовршува касите на тој начин што им додава можност за запис на трансакциите на хартија во ролна, што всушност значело и можност за печатење на сметка.
Во 1906, пронаоѓачот Чарлс Ф. Кетеринг, додека работел за National Cash Register Company, успеал да конструира каса со електричен мотор.
Гандеркезе
Гандеркезе (Ganderkesee; Gannerseer) — општина во округот Олденбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 16 километри југоисточно од градот Олденбург.
Местоположба
Гандеркезе се наоѓа околу 20 километри западно од центарот на Бремен, на северниот раб од Природниот парк „Вилдесхаузер Гест“. Најсеверниот дел на општината се наоѓа во долината на Везер, што е рамно мочуриште.
Општината Гандеркезе на исток се граничи со слободниот град Делменхорст, на север со општините Лемвердер и Берне во округот Везермарш, како и општината Худе, на запад со општината Хатен и на југ со општините Детлинген и Харпштет.
Општински единици
Кон општината Гандеркезе припаѓаат следниве места:
Ана Манхајмер
Ана Франциска Манхајмер (родена на 5 јули 1963 година во Гетеборг, Шведска) е шведска телевизиска и радио водителка, новинар и комичар. Таа е ќерка на Серен и Карин Манхајмер и братучетка на Клара Манхајмер. Таа е мажена за Питер Апелгрен.
Манхајмер е добро позната како водител во ТВ/радио програми, меѓу кои Rally, Let's Go и Detta har hänt. Учествувала и на Svenska hjärtan како Франциска Манхајмер.
Оре
Оре — месност и еден од водечките скандинавски скијачки центри сместен во општината Оре, округот Јемтланд, Шведска со 3.200 жители во 2018 година. Меѓутоа, тоа не е седиште на општината, која е Јорпен. 25 % од општинската индустрија се базира на туризам, најзначајно одморалиштата за скијање и возење велосипед во удолница во Оре, Дувад и Сторлиен. Растот на туризмот резултирал со развојот на хотели, можности за рекреација и шопинг во областа.
Историја
Во 12 век била изградена Старата црква. Свети Олаф Светиот е историска личност која влијаела врз селото и со векови аџиите минувале низ селото на пат кон Трондхејм. Сами луѓето се населиле во средината на 17 век за да ги искористат предностите на доброто пасиште за ирвасите. Во 18 и 19 век рудниците за бакар биле важни индустрии. Туризмот започнал да расте со воспоставување на железничка пруга во 1882 година, а првиот Гранд хотел на Оре бил подигнат во 1896 година. Кралевите на Шведска и Норвешка доаѓале да престојуваат во Оре и Сторлиен за рекреативни цели уште од 19 век.
Географија
Се наоѓа во Ередален (Долината Оре), приближно 400 метри АМСЛ на крајбрежјето на езерото Ересјан. Преку него поминува европската рута Е14 и железничката пруга Митбанан, поврзувајќи ги поголемите градови Естерсунд и Трондхејм.
Туризмот
Туризмот во Оре започнал со кралот Оскар Втори во 1882 година, надгледувајќи ја изградбата на пругата Естерсунд -Трондхајм. Со оваа нова железница, многу луѓе дошле во Оре за да дишат свеж воздух и да пешачат до врвот на Ерескутан. Наскоро биле познати како „гости на воздух“.
Немало хотел, но во 1888 година Албин Ветергрен отворил ресторан покрај железничката станица. Во 1891 година, се отворила Туристичката станица и уште повеќе гости биле привлечени во селото.
Една дама од Естерсунд го видела овој зголемен туризам како одлична можност да отвори хотел и го сторила тоа во 1895 година. Се викал „Hotell Åreskutan“. Албин Ветергрен отворил хотел („Гранд Хотел“) исто така. Ова биле само неколку од сите хотели што требало да бидат основани во Оре.
Во 1910 година, жичницата Оре Бергбана била изградена и била трета во Шведска по Скансенс Бергбана во Стокхолм (1898) и онаа во Кируна (1907). Ова било поудобен начин за гостите кои доагале на чист воздух да стигнат до врвот на Ерескутан.
Во 2008 година, хотелот (Copperhill Mountain Lodge) се отворил на врвот на ридот Ферберг. Дизајниран од американскиот архитект Питер Бохлин, тој е единствениот планински хотел во Скандинавија, наречен „Дизајн хотел“.
Светски зимски игри на Специјална олимпијада 2021 година
Заедно со Естерсунд првично биле избрани да бидат домаќини на Светските зимски игри на Специјалната олимпијада во 2021 година. Тоа ќе било првпат Шведска да биде домаќин на Специјалната олимпијада. Меѓутоа, поради различни прашања, вклучувајќи недостаток на средства, на 19 декември 2019 година, настанот не се одржал во Шведска. Наместо тоа, се одржал во Казан, Русија и било одложено до 2022 година.
Зимски олимписки игри
Исто така, било место за алпските настани во осумте неуспешни кандидатури на Шведска за домаќин на Олимписките зимски игри, вклучително и за Зимски олимписки игри 1984, Зимски олимписки игри 1988, Зимски олимписки игри 1992, Зимски олимписки игри 1994, Зимски олимписки игри 1998, Зимски олимписки игри 2002, 2022 и 2026 година. Ова е затоа што Ере има единствена патека во Шведска, погодна за спуст.
Летни настани
Од 1990 -тите стана најголемото одморалиште за планински велосипеди во Шведска. Во 1999 година бил домаќин на Светското првенство UCI во планински велосипеди и проби и бил домаќин на Нордиските првенства 2007 година. Постојат бројни оценети патеки за возење велосипед.
„Еден од десетте најдобри ски-центри во светот“
Во 2008 година бил назначен за еден од десетте најдобри ски-центри во светот на списокот од списанието Конде Наст Травелер
Транспорт
Најблискиот аеродром се наоѓа на 99 километри (62 ми) на исток, на островот Фресан во Естерсунд. Аеродромот Оре Естерсунде меѓународен аеродром и деветти најголем во Шведска со околу 390.000 патници (2005).
Европската траса Е14 поминува низ Ере од Трондхајм преку Естерсунд до Сундсвал, каде што се спојува со европската рута Е45.
Има и железничка станица. Нортаг работи на Мидвеј железницата одСторлиен (каде што се поврзуваат дизел-возовите за Трондхајм), преку се и на Сундсвал. Тој е поврзан со Стокхолм, Гетеборг и Малме преку долги релации СЈ 3000 (возови со поголема брзина) и Меѓуградски. Исто така, се служат со сезонски ноќни возови.
Дремлинг
Дремлинг (Drömling) — слабо населена низина на границата на Долна Саксонија и Саксонија-Анхалт во Германија со област од околу. Поголемиот дел припаѓа на Саксонија-Анхалт на исток и е природен парк од 1990. Поранешното мочуриште било изменето со дренажа од природен во културен пејзаж во XVIII век по наредба на прускиот крал Фридрих Велики. Денес, низината, со нејзините водни патишта, Средногерманскиот Канал и реките Алер и Оре е прибежиште на ретки или загрозени видови на животни и растенија. Поголемиот дел од областа е составена од природни паркови и заштитени области. Соседни градови се Ебисфелде и Волфсбург.
Местоположба
Дремлинг се наоѓа во наоѓа во низина околу 15-20 километри. Тој е поширок дел на ледничката долина Бреслау-Магдебург-Бремен. Во поширока смисла се протега од Волфсбург-Форсфелде на запад до Калферде на исток и од Клеце на север до Ебисфелде на југ.
Дремлинг се простира на следниве окрузи: Алтмарк Залцведел, Берде, Гифхорн, градот Волфсбург и Хелмштет.
NGC 7335
NGC 7335 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7335 се споменува и како UGC 12116, MCG 6-49-47, CGCG 514-69, NPM1G +34.0449.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7335 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7335 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 37 м 19,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 26' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 151°.
Други поделби
Проучување на NGC 7335 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69338. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Алберт Кејп
Алберт Кејп (Aelbert Cuyp; Дордрехт, 20 октомври 1620 - Дордрехт 15 ноември 1691) — еден од водечките холандски пределни сликари во XVII век. Тој бил најпознатиот од неговата сликарска фамилија и учел кај неговиот татко Јакоб Кејп (1594–1651/52). Тој е особено познат за неговите насликани погледи кон холандската пасторала рано наутро или доцна попладне. Сончевите зраци се простираат преку неговите слики, потенцирајќи мали детали со златеста светлина. Кај големите, атмосферски панорами на руралата, потенцираните тревки на ледините, гривата на мирниот коњ, рогот на кравата која лежи крај потокот или врвот на шапката на селанецот, сите се опфатени во жолта-окер светлина. Квалитетот на боите во неговите слики е непогрешливо мајсторски. Богато лакираниот медиум ги прекршува зраците како скапоцен камен кој се разложува на многу глазирани слоеви.
Кејповите цртежи ни откриваат дека тој бил извонреден цртач. Со расветлени туширања од златнокафено мастило тој доловува далечен поглед на градот Дордрехт или Утрехт. Кејповите цртежи изгледаат или како што биле замислени сликите кои ги имал на ум, или пак како завршено дело; најверојатно ваквите дела биле враќани во неговото ателје за консултација при изработка на други дела. Честопати наоѓаме еден ис дел од цртеж во разни слики. Кејповите предели се базирале на реалноста и на неговата претстава за тоа како еден волшебен предел треба да изгледа.
Кејп ги потпишувал неговите дела, но ретко ги датирал и затоа не постои добра хронологија на неговото творештво. Нему му се препишуваат феноменален број на слики. Веројатно некои од нив се од други мајстори на златниот предел, како Абрахам Калрат (1642–1722), чии иницијали A.C. може да се помешаат со Кејповите.
Жена со сонцобран – мадам Моне и нејзиниот син
Жена со сонцобран – мадам Моне и нејзиниот син (француски: La Promenade), позната и како г-ѓа. Моне и нејзиниот син, е слика на Клод Моне, најконзистентниот француски сликар на импресионизмот, создадена за време на неговото семејно патување во Аржантеј во 1875 година.
На сликата се претставени два лика кои не се толку јасни затоа што тоа и не била целта на уметникот, неговната творечка поента била  да ја прикаже светлината и ветерот на ткаенината на фустанот. Гледајќи ја сликата, можеме да „почувствуваме“ како ветерот го дува фустанот. Поради острата сенка на сликата, имаме впечаток на силна сончева светлина, што ги прави боите да изгледаат поразиграни отколку што се. Овој динамичен колористички третман, меѓу другото, остава впечаток на динамика, но најмногу на рефлексија (светлина) што лесно се забележува на раката на женскиот лик. Токму целта на импресионистите билае да ја прикажат играта на светлината, а Моне го направил ова маестрално во ова дело.
За разлика од вештачките конвенционални академски портрети, Моне ги поставувал ликовите слободно во околина. Спонтаноста и природноста биле истакнати и прифатени кога сликата за првпат била изложена на втората импресионистичка изложба во 1876 година.
Сликата била насликана надвор, на отворено, најверојатно динамично и за неколку часови. Уметникот имал тенденција да пренесе чувство на лежерност, на семеен излет, а не на формален портрет користејќи пози на ликови кои сугерираат дека неговата сопруга и синот ги прекинале прошетките додека се обидувал да ги фати нивните портрети. Скратеноста на моментот прикажана овде е пренесена преку  брзи потези во живописни бои, одлика на стилот на Моне, со потенцирање на сјајно сонце кое сјае зад Камил чија светлина е одбиена од  од нејзиниот чадор и ткаенината што лебди на грбот, додека рефлексиите на дивите цвеќиња пред неа го обојуваат фустанот во жолта боја.
Неколку години подоцна, Моне се навратил на овој мотив, овој пат ја сликал својата ќерка со чадор на ливада во Живерни во 1886 година, денес делото е во  Музеј Орсе во Париз. Оригиналната слика ја продадал Моне во 1876 година. во Париз, а во 1965 година ја купил Пол Мелон, кој ја донирал на Националната галерија во Вашингтон.
Стихази
Стихази или Стизјахи (Αηδόνια, Ајдонија; до 1927 г. Στηχάζι, Стихази ) — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес во општината Гребен на Гребенскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 53 жители (2011).
Географија и местоположба
Селото е сместено на надморска височина од 760 м, околу 20 км северозападно од градот Гребен. Вкупната површина на селскиот атар изнесува 15 квадратни километри.
Во Отоманското Царство
Селото е основано во XVIII век во времето на Али-паша Јанински од доселници дојдени од областа Епир.
Во XIX век Стихази било грчко село во Гребенската каза на Серфиџенскиот Санџак.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900, во Стихази живееле 445 Грци.
Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона, во 1904 г. во Зигост живееле 300 Грци христијани.
Во 1904 г. е изградена црквата „Св. Атанасиј“.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 508 жители. Нивниот број во 1920 г. се намалил на 350.
Во 1927 година, името на селото било променето во Ајдонија (Αηδόνια).
Стопанство
Населението произведува жито, тутун и други земјоделски производи. Населението делумно се занимава и со сточарството.
Население
Во пописот од 1913 година, селото било забележано со 508 жители, во 1920 година со 350 жители, во 1928 година со 390, во 1940 година со 387, во 1951 година со 266, во 1961 година со 248, во 1971 година со 127, во 1981 година со 222, а во 1991 година со 154 жители.
Самоуправа и политика
Во 1918 година, селото станало самостојна општина, а атарот на општината опфаќал површина од 15 квадратни километри. Општината Стихази била приклучена во општината Ираклеотес во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Гребен.
Селото припаѓа на општинската единица Ираклеотес со седиште во селото Чурхли, која припаѓа на поголемата општина Гребен, во округот Гребен. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Стихази, во кој влегува и селото Палеокоприја.
Културни и природни знаменитости
Цркви
Личности
Родени во Стихази
Светско првенство во фудбал 1934
Светското првенство во фудбал во 1934 година беше второто издание на Светското првенство на ФИФА, четиригодишното меѓународно фудбалско првенство за сениорски машки државни репрезентации. Се одржа во Италија од 27 мај до 10 јуни 1934 година.
Светското првенство во 1934 година беше првото во кое тимовите требаше да се квалификуваат за да учествуваат. Во конкуренција се пријавија 32 нации. На завршниот турнир би се квалификувале 16 екипи. Актуелниот шампион Уругвај го бојкотираше турнирот бидејќи само четири европски екипи ја прифатија нивната покана за турнирот во 1930 година. Италија ја победи Чехословачка, со 2–1, и стана вториот шампион на Светскиот куп и инаугуративна титула носител на европската репрезентација.
Светското првенство во 1934 година беше нарушено со тоа што беше пример од висок профил на спортски настан што се користеше за очигледна политичка добивка. Особено, Бенито Мусолини сакаше да го искористи овој Светски куп како средство за промовирање на фашизмот. Иако некои историчари и спортски новинари упатија обвинувања за корупција и мешање од страна на Мусолини за да влијае на натпреварот во корист на Италија, Италија отсекогаш тврдела дека ја заслужила победата во натпреварувањето и успешната репрезентација, која се смета да биде еден од најдобрите во историјата на земјата, излегол како победник и на олимпискиот фудбалски турнир во 1936 година, чиј домаќин беше Германија и на Светското првенство во 1938 година, чиј домаќин беше Франција.
Избор на домаќин
По долгиот процес на одлучување во кој извршниот комитет на ФИФА се состана осум пати, Италија беше избрана за земја домаќин на состанокот во Стокхолм на 9 октомври 1932 година Одлуката ја донесе извршниот комитет без гласање на членовите. Италијанската понуда беше избрана во предност наместо онаа од Шведска; италијанската влада доделила буџет од 3,5 милиони лири за турнирот.
Квалификација и учесници
И покрај нивната улога како домаќин, Италија сепак требаше да се квалификува, единствениот пат кога домаќинот требаше да го стори тоа. Квалификациските натпревари беа распоредени на географска основа. Повлекувањето на Чиле и Перу значеше дека Аргентина и Бразил се квалификуваа без да одиграат ниту еден натпревар.
Дванаесет од 16-те места беа доделени за Европа, три за Америка и едно за Африка или Азија (вклучувајќи ја и Турција). Само 10 од 32-та учесници и четири од 16-те квалификувани селекции (Бразил, Аргентина, Соединетите Американски Држави и Египет, првата африканска селекција што се квалификуваше за финалниот турнир на Светското првенство), беа надвор од Европа. Последното место во финалето беше оспорено помеѓу Соединетите Американски Држави и Мексико само три дена пред почетокот на турнирот во еднократниот натпревар во Рим, кој го добија САД.
Места на одржување
Бројот на поддржувачи кои патуваа од други земји беше поголем од кој било претходен фудбалски турнир, вклучувајќи 7.000 од Холандија и по 10.000 од Австрија и Швајцарија.
Формат
Групната фаза користена на првиот Светски куп беше отфрлена во корист на директен нокаут турнир. Ако натпреварот беше изедначен по деведесет минути, тогаш се играа триесет минути продолжение. Доколку резултатот сепак беше изедначен по продолженијата, натпреварот се преигра следниот ден.
Осумте носители - Аргентина, Бразил, Германија, Италија, Холандија, Австрија, Чехословачка и Унгарија - останаа одвоени во првото коло.
Резиме
Сите осум натпревари од првото коло започнаа во исто време. Домаќинот и фаворитот Италија извонредно победи, победувајќи ги САД со 7–1; Дописникот на Њујорк Тајмс напиша дека „само убавото постигнување гол на Јулиус Хјулијан од Чикаго го задржа резултатот толку низок како што беше“.
Внатрешните спорови значеа дека тимот на Аргентина за турнирот не содржеше ниту еден член од тимот кој стигна до финалето во 1930 година. На крајот, Ла Албиселесте ќе учествува со аматерски состав. Против Шведска во Болоња, Аргентина двапати водеше, но двата гола на Свен Јонасон и победничкиот на Кнут Крон и донесоа победа на Шведска со 3-2. Сонародните јужноамериканци Бразил, исто така, претрпеа предвремено исфрлување. Шпанија ги победи со 3-1
За единствен пат во историјата на Светските првенства, последните осум се состоеја целосно од европски селекции - Австрија, Германија, Унгарија, Италија, Шпанија, Шведска и Швајцарија. Сите четири неевропски селекции кои патуваа во Италија беа елиминирани по еден натпревар.
Во четврт-финалето, се одигра првиот репродуциран натпревар во историјата на Светските првенства, кога Италија и Шпанија ремизираа 1-1 по продолженијата. Натпреварот се одигра на силно агресивен начин со повредени неколку играчи од двете страни: грубата игра го повреди шпанскиот голман Рикардо Замора на првиот меч, оставајќи го оневозможен да учествува во репризата, додека на другата страна грубата игра на Шпанците ја скрши ногата на Италијанецот Марио Пициоло кој повеќе не би играл во репрезентацијата. Италија победи во репризата со 1–0; нивната игра толку била физичка што најмалку тројца Шпанци мораа да го напуштат теренот со повреди. Италија потоа ја победи Австрија во полуфиналето со истиот резултат. Во меѓувреме, Чехословачка го обезбеди своето место во финалето победувајќи ја Германија со 3-1.