cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Старогрчка митологија
Титаномахија
Титаните били водени од страна на Крон, Кеј, Криј, Хиперион, Јапет, Атлас (или Атлант) а олимписките богови од страна на Зевс, Хестија, Деметра, Хера, Ад, Посејдон, Хекатонхирите и Киклопите. На страната на Зевс застанал и Прометеј. По десетгодишна борба, Олимписките богови победиле. Со ова ја распределиле својата власт помеѓу себеси. Така, за владетел на воздухот и небото станал Зевс, на морето и сите води Посејдон, на подземјето Ад, Деметра на земјоделството итн. Победените Титани биле затворени во Тартар. Хекатонхирите станале стражари пред портите на Тартар. Неутралните во војната како Теја, Реја, Темида итн. не биле казнети од Зевс. Најмногу болката ја почувствувал Атлас, кој бил многу сурово казнет. Тој бил испрате на крајот на светот, место каде морал на своето рамо да но носи постојано небото и земјата, или според некои други егенди целиот космос. Според некои легенди, Атлант бил цар на легендарениот остров Атлантида.
Гигантомахија
По големата победа над Титаните, Геја не можела да им прости на новите владетели на земја и барајќи освета, се разлутила и ги родила Гигантите, за да се освети. Бидејќи немале голема сила да ги достигнат новите богови, Гигантите започнале да рушат се што ќе допреле. Според митот, од ваквата лутина на гигантите настанале и многубројните острови во Егејско Море. Едноставно, Гигантите биле непобедливи, сè додека Зевс не научил дека гигантите можат да бидат уништени само од соединение на еден смртник и еден бог. На страната на Зевс повторно застанале Посејдон, Аполон и Хефест. Најголема улога во војната одиграла Атена, која во текот на борбите се родила од главата на Зевс, убивајќи го гигантот Палант. Крајот на војната бил одбележан од страна на Херакле, кој застанал на страната на Олимписките богови, и уништувајќи ги Гигантите. Така власта над земјата, небото и водите останале во рацете на Олимписките богови.
Старогрчки пантеон
Според класичната митолошка ера, по победата над Титаните биле потврдени новите богови и божества над земјата. Врховен старогрчки бог, кој живеел на планината Олимп бил Зевс, бог на небото и громот. Бројот на главните богови на планината Олимп бил дванаесет. Сепак, се смета дека ограничувачкиот број дванаесет, бил наметнет од страна на посовремените истражувачи на митот. Освен Олимписките богови како главни, постоеле и други, како Пан, кој бил бог на пасиштата, и кој е роден со нозе на коза. Нимфи биле убави женски божества кои живееле во природата. Постоеле нимфи на планините, на реките, на шумите, на изворите и на дрвјата. Најпозната нимфа била Ехо. Според митот за неа, таа била казнета од божицата Хера поради нејзиното лукавство. Ехо ја занимавала Хера со многу разговори, сѐ со цел да му овозможи на Зевс да им се додворува на другите нимфи. Кога Хера го открила тоа, ја казнила никогаш да не проговори, туку само да ги повторува звуците што ќе ги слушне. Нејзиното име Ехо и денес го означува поимот одглас, што го слушаме кога сме во планините.
Покрај тоа, се појавувале и темни сили на подземјето, како на пример Еринии, кои биле богови на одмаздата. Според Еврипид, нивниот број бил три, според Хомер, само една. Според митот, тие биле родени од љубовта помеѓу Никта и Ереб. Тие биле обвинети за голем број на злосторства кои биле извршени врз нивните блиски роднини.
Почитта кон олимписките богови била оддавана во нивните храмови, кои биле градени од страна на Старите Грци. . Во суштина, митовите и легендите во старогрчката митологија за боговите се мошне карактеристични по изглед. Ова се должи на тоа што, боговите биле опишани физички како човекот. Боговите имале голем број на неверојатни способности. Тие не можеле да се разболуваат, да умираат, или пак да бидат ранети, освен од страна на друг бог. Олимписките богови исто така биле бесмрттни и не старееле, односно во секое нивно изобразување или опишување, тие се претставени на една иста возраст. Поголемиот дел од боговите биле поврзани со одредени аспекти на самиот човечки живот, при своето делување. На пример, Афродита била божица на љубовта и убавината, Арес бил бог на војната, Ад бил богот на мртвите, и Атина, божицата на мудроста и храброста.
Најголемиот број од храмовите биле посветувани само на одредени богови и божества. На кој бог се посветувал еден храм, најмногу влијание имало местото каде се градел храмот. Според една легенда, помеѓу Атена и Посејдон се јавил голем конфликт во однос на тоа кој да биде заштитник на градот Атина и чие име да го носи градот. За да се реши спорот, тие се согласиле да направат поклон на градот, а победата да ја понесе оној чиј поклон бил покорисен. Тогаш Посејдон удрил со својот тризабец и низ Акрополските ѕидини започнала да тече вода. По ова, Атена удрила во земјата, и од земјата пораснало маслиново дрво. Кога останатите богови ја виделе нејзината мудрост, ја прогласиле за победник. Затоа, според истата легенда денес старогрчката престолнина е наречена по божицата Атена.
Ера на боговите и смртниците
Меѓу ерата во која боговите живееле сами и ерата во која божествените дела кај човекот биле ограничени, постоела и ера во која боговите и луѓето живееле заедно. Најпопуларниот вид на расказ, во кој се среќаваат богови и луѓе, во себе ги вклучуваат една смрттна жена од машки бог, која завршува со раѓањето на еден херој или полубог. Во некои случаи било и обратно, кога женско божество се соединувала со смртен маж. За ова најголем пример е дадено во Хомеровата химна на Афродита, каде божицата преспала со Анхис и го родила Енеј. Свадбата на Пелеј и Тетида (родителите на Ахил) е друг таков мит. Според него, на свадбата на Пелеј и Тетида биле поканети сите богови и божици освен Ерида (божица на неслогата). Поради тога Ерида многу се налутила и непоканета отишла на свадбата и меѓу божиците фрлила златно јаболко на кое било напишано „За најубавата“. Божиците Хера, Атина и Афродита, сметајќи секоја дека е најубава, се фрлиле по јаболкото и се скарале. Зевс тогаш им наредил да одат кај младиот јунак Парис, кој требал да пресуди која од нив е најубава. Хера му ветила оромно богатство и власт, Атина мудрост и слава, а Афродита му ја ветила најубавата жена. Парис тогаш ѝ го фрлил јаболкото на Афродита. Со нејзина помош Парис ја одвел Елена во Троја и тоа било причина за Тројанската војна.
Други видови на раскази дале некои многу важни митови, како оние за Прометеј на пример или Тантал. Митот за Прометеј е познат по тоа што тој на луѓето им го дал огнот. Како син на титанот Јапет, Прометеј го украл огнот од Олимп и им го дал на луѓето. Како казна, по заповед на Зевс, бил заковен на една карпа во Кавказ и подложен на постојани маки. Секој ден кај него доаѓал орел и му го јадел црниот дроб, кој пак зараснувал во текот на ноќта. Тие маки, продолжиле во текот на 30.000 години, за да на крајот биде спасен од страна на Херкулес.
Според еден друг мит за Тантал, тој бил секогаш добредојден на трпезата на боговите во Олимп. Но еднаш, тој успеал да го украде нектарот од трпезата и да го даде на луѓето, а со тоа и им раскажал голем број на тајни на боговите. И не само ова, туку Тантал го убил својот син Пелопс, за да ја докаже својата божественост. Телото од својот син го исекол и го ставил на трпезата на боговите од Олимп. Но боговите, освен Деметра, ја разбрале вистината, па по заповед на Зевс, деловите од телото биле повторно повратени и Пелопс повторно станал жив, а Тантал бил подложен на огромни маки во подземното царство (танталови маки). Тантал бил тешко казнет на вечни маки со жед и глад. Во долниот свет морал да стои во вода до грлото, но штом ќе се обидел да се напие, водата се повлекувала, а над главата му висело секакво овошје, но штом ќе се обидел да касне од него, тоа се повлекувало.
Ера на хероите
Ерата во која живееле и опстојувале хероите од старогрчката митологија е позната како ера на хероите. Ерата на хероите ги вклучува случувањата поврзани со Херкулес, Тесеј, походот на Аргонавтите, Персеј, Белерефонт, Дедал и Икар, Орфеј, Фаетон и Пелопида. Освен овие херои, во оваа ера се вклучени и Тројанската војна и митот за Одисеј.
Херкул
Според митот, Херкулес бил син на Зевс и смрттната Алкамена, внука на Персеј. Најпознат е по своите дванаесет херојски дела. На само осумнаесет години го направил своето прво херојско дело, убивајќи го Немејскиот лав. Оваа задача на Херкул му била дадена од страна на царот Евристеј. Второто херојско дело е убивањето на Лернејската хидра (тело на змија и девет глави на дракон), па следувале заловувањето на Керинската кошута и Еримантската дива свиња, заробувањето на Критски бик, убивањето на Стимфалиските птици, победата на тројанскиот цар Диомед, земањето на коланот на Хиполита итн. Херкул учествувал во Тројанската војна на страната на Спартанците. Херкул бил почитуван и во етрурската и римската митологија. Кај Старите Римјани тој бил познат под името Херкелер или Хераклеис. Во Италија му се поклонувале како бог на трговијата, а му биле носени и подароци за спасување на човештвото од разни видови опасности. Легендите поврзани во врска со Херкул биле пренесени во Рим преку старогрчките колонии, бидејќи во VI век п.н.е. Херкул претставувал значаен сегмент во етрурскиот пантеон. И во римската и во етрурската митологија, тој бил поистоветуван со богот на војната.
Други херои
Други митови поврзани од ова време се митот за Пандора и нејзината љубопитност, за Ендимион, Адонис, момчето Кипарис, ткајачката Арахна, кралот Мида, Аталанта и Хипомен, Ганимед, Пигмалион, Ифис, Фаетон, Аретуза, Ниоба, Нарцис и Ехо, Девкалион и Пира, од кои произлегла Хелен, кој денеска се смета за татко на сите Грци, митот за Тесеј, Белерофонт итн. Смртта на хероите исто така била честа тема на овие рани херојски митови.
Аргонаути
Аргонаутите претставувале група на херои кои во годините пред Тројанската војна, заедно со Јасон заминувале за да пронајдат Златното руно. Јасон собрал голема група од херои и го изградил бродот Арго. Хероите од тоа дело биле наречени Аргонаути Дел од тие херои биле Орфеј, Херкул, Кастор и Полидевк, Аталанта итн. Според некои податоци, нивниот број изнесувал околу 60.
Тројанска војна
Според старогрчката митологија, Зевс станал врховен бог откако го победил својот татко Крон. Претходно, власта Крон ја зел од својот татко Уран. Зевс разбрал дека според тој распоред, неговата власт повторно би требало да биде одземена од страна на некој од неговите синови. Според една друга легенда, морската нимфа Тетида, со која Зевс имал врска, родила син, кој ќе биде поголем и од својот татко. Главно поради ова, Зевс наредил таа да биде омажена за Пелеј, од кого се родил Ахил. За новиот херој било претскажано дека ќе умре млад во Троја. За да го зачува своето бебе, Тетида го потопила своето бебе во водите на Стикс, правејќи го многу силен. Но единственото место кое не било потопено во водата било неговата пета, односно местото каде Ахил бил држан во водата. На свадбата на Пелеј и Тетида биле поканети сите богови, со исклучок на Ерида. Повредена од ова, таа невидливо пуштила под масата едно златно јаболко, на кое пушувало Kallisti (На најубавата) Кога јаболкото било видено, за него започнал спор помеѓу Хера, Атина и Афродита. Никој од останатите богови не знаел за кого е јаболкото наменето. За да го разреши проблемот, Зевс му наредил на Хермес да ги однесе трите божици на планината Ида, место каде се наоѓал младиот принц на Троја, Парис. Тој таму бил заточен бидсејќи постоело предание дека тој ќе ја опожари Троја. Така на Парис требало да го реши спорот. Божиците се обидиле да го поткупат на Парис. Атена му ја обеќала мудроста и можноста да стане еден од најголемите херои во тоа време. Хера му обеќала политичка власт и контрола над територијата на цела Азија. Афродита пак му ја обеќала љувовта на најубавата жена на светот. Парис јаболкото го дал на Афродита, и се вратил во Троја. Со ова негово решение, тој ги претворил Хера и Атена во негови најголеми непријатели. Како резултат на тоа, во Тројанската војна Хера и Атина ги подржиле Грците, а Афодита Тројанците. Откако го зел своето решение, Парис отишол на гости кај Менелај и со помош на Афродита ја убедил на убавата Елена да стане негова сопруга. Ова било и повод за започнувањето на Тројанската војна.
Така, тројанскиот воен цикулс, како збирка од епски песни, продолжил со одмаздата која ја посакувал Менелај. Целата експедиција била поткренета од страна на братот на Менелај, Агамемнон, но Тројанците одбиле да ја вратат Елена. Во таа војна учествувале голем број на херои, меѓуи кои: Ахил, Херкулес, Одисеј од една наспроти браќата Хектор и Парис од друга. Во Илијада се опишува заголемата расправија која се слуќила помеѓу Агамемнон и Ахил, за убивањето на Петрокле од страна на највозрасниот син на Пријам, Хектор. Кога Ахил разбрал за смртта на својот роднина, тој излегол на двобој со Хектор и го убил.
Во војната загинал и еден од најголемите старогрчки митолошки јунаци, Ахил. Тој бил убиен од страна на Парис, откако го погодил во неговата пета. Крајот на војната дошол кога Грците решиле да изградат голем коњ од дрво, кое било свето животно за Тројанците. Делото било изработено од страна на Епеј, а идејата била на мудриот Одисеј, кој пак ја послушал на божицата Атена. Најсилните херои се засолниле во коњот, додека пак останатата армија се повлекла навидум од брегот. Во меѓувреме, старогрчкиот шпион Синон успеал да ги убеди на Тројанците дела коњот е дар од боговите, и попкрај предупредувањето кое било дадено од страна на Лаокоон и Касандра. Така, Тројанците гигантскиот коњ го внесле зад градските ѕидини. Цела вечер Тројанците ја празнувале големата и долгогодишна победа над Грците. Но, вечерта кога сите спиеле, скриените војници ги отвориле портите на градот. По ова следувало целосно уништување на Троја, секој маж или момче биле убиени, секоја жена била заробена.
Одисеја
Тројанскиот период го вклучува и талкањето на Одисеј по светот. Ова е опишано во хомеровата Одисеја. Одисеја го опишува враќањето на Одисеј во родната Итака, по крајот на Тројанската војна, како и случувањата со неговата сакана сопруга Пенелопа (која и покрај толку години му останала верна на својот сопруг) и нивниот син Телемах. Патувањето на Одисеј траело околу двадесет години, но во поемата се опишани само последните триесетина денови од патувањето. Кога Одисеј се вратил на островот, тој успеал да си ја поврати власта во кралството, бидејќи истата му била заземена од страна на просјаците. По пристигнувањето на островот, Одисеј бил препознаен само од своето куче. Идентитетот на Одисеј бил скриен со помош на Атена, која го претворила во старец. Својот идентитет Одисеј го докажал повторно со помошта на Атена, успевајќи да ја затегне стрелата од својот лак. На крајот, со истата таа стрела, тој со помош на Телемах ги убил сите оние кои пртходно му го зазеле кралството.
Тројанската војна претставувала голема инспирација на старогрчките уметници. Уметничките дела кои датираат од тој период ја покажуваат важноста на тројанскиот циклус за старогрчката цивилизација. Овој митолошки период од Тројанската војна бил инспирација и за голем број на уметници и поети од Западна Европа.
Старогрчките и римските поимувања на митот
Митологијата била во центарот на секојдневниот живот на Стара Грција. Грците денеска таа т.н. старогрчка митологија ја сметаат како дел од нивната историја. Старите Грци митовите ги користиле за да го објаснат настанувањето на светот, да ги објаснат различните природни појави, културни варијации, традиционалните непријателства, пријателства и слично.
Филозофија и мит
Во текот на антиката, историчари како Херодот сметале дека старогрчките богови биле присвоени од страна на египетските. Подоцна, христијанските писатели се обиделе да го објаснат елинистичкиот паганство преку деградацијата на библиската религија. Од тоа време, науките археологија и јазици се користат во изучувањето на потеклото на старогрчката митологија, со некои интересни резултати. Историската лингвистика покажува дека одредени аспекти од старогрчкиот пантеон биле наследени од индоевропското општество (или можеби двете култури го позајмиле овој модел од некој друг) како во случајот со корените на грчкиот јазик. На тој начин на пример името Зевс е сродно на латинското Јупитер, санскритскиот Диау и германскиот Тир, при кое Уран е Варун на санскрит. Во други случаи, блиски паралели во природата и функцијата нудат слично наследство, но поради недостатокот на јазични свидетелства, тешко можат да бидат докажани. Археологијата и митографијата од друга страна пак откриле дека Старите Грци биле инспирирани од некои малоазиски цивилизации и цивилизации од Блискиот Исток. Кибела честопати била употребувана во старогрчката митологија, и поистоветувана со Реја. Афродита пак била поистоветувана со семитските божици Иштар и Астарта.
Во околу V век п.н.е., натприродните сили од страна на некои историчари на пример, започнале да се одбегнуваат. Ова е пример со Тукидид, кој бил историчар и автор на Историја на Пелопонеската војна. Тукидид се смета за татко на „научната историја“ поради неговите строги стандарди и анализи на причините и последиците, без никакво споменување на интервенции од боговите во неговиот труд. Додека старогрчките драматурзи и поети се обидувале да ги преработат митовите, старогрчките историчари и филозофи започнале истите да ги критикуваат. Неколку радикални филозофи како Ксенофан, започнале во своите песни да ги критикуваат Хомер и Хесиод, бидејќи на боговите им препишувале криминални особини, знаци на прељуба, крадење, лажање. . Според Ксенофан, луѓето своите богови ги создале според сопствената си претстава, како што животните би ги опишувале боговите доколку би можеле да цртаат. Така, според него воловите, коњите и лавовите доколку би биле способни да сликаат, секој од нив би ги претставил боговите во својот лик - воловоте како волови, коњите како коњиитн. Ова најмногу дошло до израз во делото на Платон, Држава (Платон). Платон создал свои алегорични митови (како на пример митот за Ир) напаѓајќи ги митовите поврзани со кражбите на митолошките богови. Освен тоа, тој се противел и на нивната централна улога во книжевноста.
Римска митологија
Римската митологија била главно заснована на старогрчката и етрурската митологија. Во раната историја на Римската Република биле увезени странски богови, особено од Грција, кои извршиле големо културно влијание врз Римјаните. Покрај ова, Римјаните ги поврзувале своите домашни божества со старогрчки те богови и божици. Како што римјаните сè повеќе контактирале со Грците, влијанието на старогрчката религија започнало сè повеќе да се чувствува. Римските богови се поистоветувале, а некогаш и синкретизирале со старогрчки богови. Така Јупитер бил сметан за исто што и Зевс. Марс за Арес и Нептун за Посејдон. Се разбира, вистината е дека Јупитер имал изразени италски особини кои Зевс ги немал, и Јунона ја задржала нејзината етрурска воздржаност исто толку колку што примила од Хера. Грешка е да се мисли дека римските богови сосема се асимилирале со старогрчките, иако тие навистина биле поврзувани со нив. Пренесувањето на антропоморфните особини од старогрчките на римските богови, и распространетоста на старогрчката филозофија меѓу образуваните римјани, донеле сè поголемо запоставување на старите обичаи. Во I век п.н.е. религиозната важност на старите свештенички функции рапидно се намалила, иако нивното граѓанско и политичко значење останало големо. Римската религија за време на царството имала тенденција да се концентрира на царската власт; неколку императори биле водигнати до степен на божество по нивната смрт.
Главната причина за забрана или уништување на римската или старогрчката митологија е ширењето на христијанството.
Луис Берфит-Донс
Луиз Берфит-Донс (Louise Burfitt-Dons; р. ) — британска писателка, хуманитарна работничка и поранешна кандидатка од Конзервативната партија.
Берфит-Донс е најпозната по нејзината работа против малтретирање како основач на добротворната организација Act Against Bullying и соосновач на Kindness Day UK.
Раните години и семејството
Луиз Оливијан Бајрес е родена од Олив и Јан Бајрес во мала пустинска болница во Магва, во областа Бурган јужно од Кувајт Сити. Нејзиниот татко работел за Кувајт Оил Компани, а нејзината мајка водела градинка. Таа имала постар брат, Лоренс. Таа присуствувала на англо-американското училиште во Кувајт, а подоцна и на средното училиште Хертфордшир и Есекс и на училиштето за девојчиња Ашфорд во Кент. Таткото на Берфит-Дон починал од рак кога таа имала 26 години. За време на неговото боледување, таа добила лиценца за алкохол и го превзела управувањето со „Белиот коњ“ во Источен Бергхолт за да може да се грижи за него.
Берфит-Донс има две ќерки, Брук Берфит  и Арабела (р. 1992 година), од нејзиниот сопруг пилот Доналд Берфит-Донс, Новозеланѓанец со кого се запознала и се омажила во Лондон во 1982 година. додека тој бил во прекуокеанска база со Квантас. Двојката живеела во Австралија помеѓу 1982-93 година, каде Луиз работела како глумица и пишувала драми за сцената во Сиднеј. Таа глумела во театарска претстава за вечера со Ендру Харвуд во 1988 година. Таа живее во Чизик, Лондон.
Зајакнување на Британија
Во 2012 година, по посетата на низа различни бизниси, таа формирала онлајн иницијатива наречена „Зајакнување на Британија“ за да поттикне и промовира нови идеи и компании кои и помагаат на Британија. Ја опфатила инфраструктурата, одбранбената индустрија, образованието, како и мотивационите фактори. Таа предложила повеќе почесни титули за инженерите кои би помогнале да се зајакне нивниот имиџ и да се помогне со недостигот на вештини Од 2017 година, веб-страната била нерегистрирана и не се поврзувала.
Кампања
Таа ја организирала кампањата „Кул да бидам љубезен“ во 2000 година; две години подоцна ја основала Националната кампања за пристојност во 2002 година. и, во 2006 година, кампањата „Оценување не деградира“. Шкотланѓанецот ја цитирал како предлагал како Големиот брат на славните го легитимира растечкиот тренд на однесување на малтретирање во училниците низ целата земја. Таа зборувала на Форумот на Конзервативната женска организација во Долниот дом за сајбер малтретирањето, тврдејќи дека денес „децата треба да бидат подеднакво паметни како познатите личности, но без општествена поддршка“. Како одговор на растечкиот тренд на злоупотреба на интернет, таа ја основала кампањата CyberKind, која била лансирана на Денот на сеќавањето (11 ноември) 2009 година.
Берфит-Донс го основала Движењето за добрина во Велика Британија и ко-основач на Денот на љубезноста во Велика Британија. Таа се појавила на BBC Breakfast на првиот Ден на љубезноста во Обединетото Кралство на 13 ноември 2010 година заедно со Кети Лет која тврдела дека Англичаните биле патронизирачки и непријателски настроени. Во 2007 година таа почнала да води кампања за глобалното затоплување и кажала дека „климатските промени може да бидат крајниот проблем што не обединува сите нас“.
Награди
Во 2006 година, таа била номинирана како ангел херој за проектот „Мојот херој“. Во мај 2009 година, таа била поканета да стане член на Кралското друштво за уметности како признание за нејзината работа со деца, како и за признавање на нејзините напори како активист и говорник за хуманитарни и еколошки прашања.
Даниел Нарсис
Даниел Нарсис (роден на 16 декември 1979 година во Сен Дени де Ла Реинион — поранешен франциски ракометар, француски интернационалец од 2000 до 2017 година . Тој е двоен олимписки шампион, четирикратен светски шампион и троен европски шампион, еден од најнаградуваните ракометари со девет меѓународни титули. Тој игра на позиција полуцентар. Нарсис е оженет и има две деца.
Луис Берфит-Донс
Глобално затоплување
Берфит-Донс ја коосновала Алијансата за глобално затоплување која била формирана во јануари 2006 година за да најде решение за кризата. На 2 декември 2008 година, таа го отворила каналот за на YouTube. Таа била на чело на меѓународната кампања „Жешки жени“, која ги охрабрила жените да станат поактивни во прашањата за климатските промени и да ги намалат емисиите на јаглерод и значително ја подигнала свеста за разликите помеѓу машкото и женското размислување за овие прашања. „Шкотланѓанецот“ ги цитирал тврдењата на Берфит-Дон дека „немилосрдниот пораст на емисиите на CO2 постепено ги зголемува планетарните температури, ја зголемува водената пареа во атмосферата со пропорционален пораст на врнежите и сè посилните шеми на ветрови што случајно се појавуваат низ целиот свет“.
Даниел Нарсис
Во 2012 година, поради својата исклучителна година и во францускиот тим (олимписка титула) и во клубот (Лига на шампиони, германски шампион и германски куп), бил избран за најдобар ракометар на 2012 година од Меѓународната ракометна федерација.
Луис Берфит-Донс
Феминизам
Берфит-Донс се вклучила во женските прашања поради нејзината добротворна работа како мотивациски говорник и ментор. Во октомври 2009 година, таа била дел од нова феминистичка дебата на Универзитетот Кембриџ со уредничката на списанието Cosmopolitan, Луиз Корт и Едвина Кари. Берфит-Донс ја основала Мрежата на женски говорници на Кралското друштво за уметност, чија мисија е „да го подигне профилот на жената во општеството со поголема вклученост во јавното говорење“. Таа претседавала на отворање на настанот во Институтот за машински инженери на 9 ноември 2010 година во јавната дебата насловена „Големата женска дебата: Дали жените зборуваат премногу или премалку?“ Таа верува дека некои феминистички групи го киднапирале и радикализирале движењето за еднаквост и ја катализирале дебатата околу феминизмот повикувајќи се на повеќе родовиот реализам преку нејзиниот блог The Common Sense Feminist. Нејзината работа за феминизмот ја вклучува книгата Модерирање на феминизмот: Минатото сега и она што следува (2016).
Даниел Нарсис
Шамбери
Нарсис бил забележан од Даниел Костантини при гостувањето на францускиот тим во 1997 година, по кое веќе следната 1998 година се приклучил на РК Шамбери. Покрај двата други перспективни млади играчи, браќата Гијом Жил и Бертранд Жил, тој брзо се поставил како сигурен облог на вториот најдобар француски клуб во моментот. Така во 2001 година станал шампион на франција а следната 2002 година победил со својот тим во купот на Франција. Нарсис бил избран за најдобар лев бек во првенството во 2001, 2002 и 2003 година, пред да биде детронизиран во 2004 година од страна на Никола Карабатиќ.
Луис Берфит-Донс
Политика
Во септември 2014 година, таа била избрана да се бори на општите избори во 2015 година за Конзервативната партија во Нотингем Норт. Таа се судрила со актуелниот пратеник Греам Ален поради неговите критики за малите бизниси во Нотингем Северна Таа го оспорила градскиот совет на Нотингем поради неговата политика за данок за паркирање на работното место како „краткорочно размислување“ на полошо и сугерирала дека тоа е политичка одлука наместо економска. Нотингем беше првиот градски совет кој воведе данок за паркирање на работното место во Велика Британија.
Даниел Нарсис
Гумерсбах
Во 2004 година, тој решил да потпише тригодишен договор во „ВфЛ Гумерсбах“ каде веќе настапувале уште двајца негови сонародници, Франсоа-Ксавиер Хулт и Седрик Бурдет. Во најпрестижното првенство, „убавиот и мирен“ Нарсис станал еманципиран и сè повеќе ја преземал улогата на водач на тимот и на тој начин го добил прекарот „Ер Франс“. И покрај тоа, и покрај третото место на првенството во 2006 година и две полуфиналиња на Купот на ЕХФ во 2005 и 2006 година, германскиот клуб се борел да се искачи во германската и европската хиерархија.
Луис Берфит-Донс
Сценарист
Луиз Берфит-Донс има напишано ТВ-филмови за доживотно, вклучувајќи Мајчински тајни со Кели Мекгилис во главната улога, Киднапиран на островот, Бившиот сосед и Божиќ во замокот.
Даниел Нарсис
Шамбери
Во јуни 2006 година, Даниел објавил дека е убеден во новиот проект „Хамбери Савои“ со кој потпишал 5-годишен договор од сезоната 2007/2008. Но, клаузулата во првичниот договор потпишан со келнскиот клуб предвидувал премолчено обновување на договорот за уште една дополнителна сезона, клаузула која ја изнел Франсоа-Ксавиер Хулт, кој станал управител на Гумербах. Така Нарсис во тимот останал уште една сезона. Конечно, во јули 2007 година, Европската ракометна федерација ги поддржала аргументите на францускиот клуб и Даниел Нарсис го напуштил Гумерсбах и потпишал нов договор со својот поранешен клуб Шамбери..
Но, амбициите на клубот да стане француски првак не се исполниле поради посилниот РК Монпелје. Нарсис бил избран за најдобар лев бек на француското првенство во 2008 и 2009 година, и најдобар играч во 2009 година година. Но по повлекувањето на главниот спонзор, клубот имал потреба од пари, а од друга страна Монпелје дополнително се засилил со потпишување на договори со Никола Карабатиќ и Вид Кавтичник. Нарсис увидувајќи дека неговиот клуб повеќе не може да си дозволи повеќе од тоа, изјавил: „''Убеден сум дека исто така беше време да си побарам нов клуб. Ние направивме чекор назад. Економскиот контекст, исто така, го отежнуваше нашиот замислен пат. Чекав да видам што ќе се случи во сезоната. Проектот заостануваше''“.
Кил
Даниел Нарсис избраL да се приклучи на германскиот клуб ТХВ Кил во летото 2009 година со цел да ја освои Лигата на шампионите, титула што Шамбери не можел да си ја дозволи. Во својата прва сезона, повеќе од осум години по неговиот последен клупски трофеј (Лига Купот во 2002 година), Нарсис го збогатил својот учинок со титулата шампион на Германија и пред сè успеал да ја освои Лигата на шампионите. Откако го поразиле на Рајн-Некар Левен во четвртфиналето, Нарсис и „Зебрите“ учествувале во првото финале четири во историјата на Лигата на шампионите. Наспроти полуфиналето на Сиудад Реал, шпанскиот носител на титулата доминирал во мечот 50 минути, натпревар кој бил следен од страна на 20.000 гледачи на „Ланксес арената“ во Келн. но благодариени на играта во последните 10 минути, Кил победил со резултат од 29-27. Финалето против РК Барселона исто така било тешко за германскиот тим, кој до 41 минута губел со резултат 19-25. Но Кил, благодарение особено на Нарсис, ја вртил плимата за водство со три гола (33-30 во 56. минута) и конечно победил со 36:34.
Сезоната 2010-2011 била „најтешка“ за Нарсис со оглед на тоа што Нарсис претрпел тешка повреда на лигаментите на коленото за време на подготвителниот натпревар во август. Враќањето на теренот осум месеци подоцна и едно истегнување го лишил на Нарсис од четвртфиналниот втор натпревар од Лигата на шампионите против Барселона. Кил истата сезона не станал германски првак, туку победил во Купот на Германија, спасувајќи ја сезоната.
Сезоната 2011/2012 година станала посебна за Кил и Нарсис, бидејќи клубот ги освоил сите натпреварувања во кои учествувал: германскиот Суперкуп и Светското клупско првенство на почетокот од сезоната, потоа Првенството, германскиот куп и втората титула во Лигата на шампиони. Во 2012 година, Франција со Н арцис станала олимписки првак, а тој бил избран за најдобар ракометар на 2012 година од страна на Меѓународната ракометна федерација. На 8 јануари 2013 година, бил објавен неговиот потпис за Париз Сен-Жермен.
Тој сепак ја завршил сезоната 2012-2013 со Кил, со кого повторно ја освоил Бундеслигата и германскиот куп, но Кил бил поразен во полуфиналето на Лигата на шампионите од ХСВ Хамбург.
ПСЖ
Додека ПСЖ штотуку го освоил француското првенство во првата сезона од доаѓањето на новиот катарски сопственик, првата сезона на Даниел Нарсис во клубот не била толку добра бидејќи Динкерк го освоил француското првенство а ПСЖ бил елиминиран во четвртфиналето од Лигата на шампионите. Клубот сепак го освоил својот втор куп, благодарение особено на голот на Нарсис во последните секунди во четвртфиналето против Монпелје.
За сезоната 2014-2015, клубот започнал со својата прва победа во „Трофејот на шампионите“, но Лига купот бил освоен од ХБЦ Нант. Од друга страна, ПСЖ повторно бил победник во купот на Франција и без проблеми ја освоил својата втора титула шампион на Франција, четиринаесет години по првата титула. Во Лигата на шампионите, Париз повторно не успеал да го постигне посакуваниот успех, бидејќи во четвртфиналето бил елиминиран од страна на РК Веспрем.
Даниел Нарсис станал капитен на екипата која се засилила со последователните пристигнувања на Тијери Омејер (2014), Лука и Никола Карабатиќ (2015), Уве Генсхајмер (2016), и Сандер Сагосен (2017), на чело со искусниот тренер Звонимир Сердарушиќ. Во текот на сезоната 2015-2016, Нарсис и Парижаните ја задржиле титулата шампион на Франција и стигнале за првпат на ФајналФор турнирот од Лигата на шампионите, но биле поразени во полуфиналето од Килце, кој станал победник во финалето. Од друга страна, Монпелје победил во финалето на Лига Купот, а потоа и во Купот на Франција. Како поединец, Даниел Нарсис бил прогласен за втора сезона по ред меѓу трите најдобри полуцентри во француското првенство.
Сезоната 2016-2017 започнала со Светското клупско првенство, но откако ПСЖ се одмаздил на Келце за поразот од полуфиналето во ЛШ, благодарение особено на 8-те голови на Нарсис, ПСЖ се соочиле против Фихсе Берлин, кој ја задржл својата титула на изненадување на сите. Клубот конечно го освоил својот прв Лига Куп и стигнал до финалето во Лигата на шампионите. И покрај 4-те гола на Нарсис, ПСЖ бил поразен во последната секунда од страна на РК Вардар.
Откако го продолжил договорот до 2018 година и потоа го објавил своето меѓународното пензионирање, Даниел Нарсис во април 2018 година потврдил дека ја прекинува својата кариера на крајот на сезоната 2017-2018 година.
Репрезентативна кариера
Даниел Нарсис бил еден од клучните фактори, заедно со Микаел Гигу, во одржувањето на резултатот против Хрватска во првото полувреме од финалето на Светското првенство во 2009 година (во Хрватска), постигнувајќи четири гола во низа. Во истото финале, тој бил автор на последниот гол за конечна победа за Франција со 24-19. Со францускиот тим од 2000 година, тој станал двоен олимписки шампион (2008 и 2012), четирикратен светски шампион (2001, 2009, 2015 и 2017) и троен европски шампион (2006, 2010 и 2014 година).
Во 2016 година, на Олимписките игри во Рио, тој ја квалификувал Франција во финалето постигнувајќи го последниот решавачки гол на 29-28 против Германија во полуфиналето. Нарсис загубиле во финалето против Данска и затоа морале да се задоволат со сребрен медал.
Тој ја освоил својата четврта светска титула на Светското првенство во 2017 година во Франција, натпревар по чиј крај Нарсис решил да стави крај на својата меѓународна кариера21.
Нарсис, заедно со Тијери Омејер, го одиграл својот последен натпревар на 6 мај 2017 година против Норвешка за време на квалификацискиот натпревар за ЕП 2018.
Наводи
<references group="NB" />
Волта а Каталуња 2014
Волта а Каталуња 2014 — 94. издание на велосипедската етапна трка Волта а Каталуња. Започнала на 24 март во Калелја, а завршила на 30 март Барселона, одржувајќи вкупно седум етапи. Претставувала петта трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена по вторпат од Шпанецот Хоаким Родригес од, кој го презел водството по освојувањето на третата етапа и го одржал до крајот на трката во Барселона, освојувајќи по првпат етапна трка во изминатите две години. Родригес го освоил генералниот пласман за четири секунди пред второпласираниот и сонародникот Алберто Контадор, додека возачот на Тиџеј ван Гардерен го заокружил подиумот, три секунди зад Контадор, и седум зад Родригес; Ван Гардерен ја освоил кралската етапа на трката на четвртиот ден.
Во другите пласмани на трката, Стеф Клемент, од екипата, бил освојувач на црвената маичка за планинскиот пласман; исто така освоил и етапа носејќи ја маичката, победувајќи на претпоследната етапа. Возачот на Михел Кох ги освоил двата спринтерски пласмани; заедно со нормалниот спринтерски пласман, Кох бил победник и на специјалниот спринтерски пласман, именуван во чест на Мигел Поблет, со доделување бодови на специфични места на патеката. Втора година по ред, го освоиле екипниот пласман.
Екипи
Екипи кои настапиле на трката се:
Поредок
На Волта а Каталуња 2014 се доделувале четири маички. За генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и временските бонуси на средните спринтови и на крајот на етапите, предводникот ја добил бело-зелената маичка. Овој пласман се смета за најважен на Волта а Каталуња 2014 и победникот на овој пласман се смета за победник на трката.
Дополнително, постои и спринтерски пласман, кој се наградува со белата маичка. Во спринтерскиот пласман, велосипедистите добиваат бодови доколку завршат на некое од првите 3 места на средните спринтови во текот на секоја етапа; овие средни спринтови исто така нудат и бонус секунди за генералниот пласман. Воедно постои и специјален спринтерски пласман, во кој се сметаат бодовите кои се нудат на посебно одредена точка во текот на етапата; пласманот бил именуван во чест на поранешниот велосипедист Мигел Поблет, кој починал во 2013. Исто така, постои и планински пласман, каде се доделува црвена маичка. Во планинскиот пласман, бодови се добиваат доколку велосипедистите се искачат на некое искачување пред другите велосипедисти, така што повеќе бодови има на повисоките категоризирани искачувања.
Постои и пласман за екипите, каде времињата на тројцата најдобри велосипедисти по екипа на секоја екипа се додаваат заедно; водечка екипа на крајот на трката е екипата со најниско вкупно време.
Космос-573
Космос-573 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 15 јуни 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 308 км, а најмалото на 192.
Катерина Николоска
Катерина Николоска (р. ) — македонска џудистка.
Првата олимписка џудистка што ја претставувала Македонија, настапила на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро, во 63 килограми за жени, каде била елиминирана од Бушра Катипоглу во првото коло.
IC 864
IC 864 — галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 864 се споменува и како NPM1G +57.0226.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јуни 1890 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 14 м 29 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 25' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на IC 864 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2565010.
Јеврем Брковиќ
Јеврем Брковиќ  (Јеврем Брковић; 29 декември 1933 — 24 јануари 2021) бил црногорски поет, писател, новинар, дисидент и историчар.
Животопис
Роден е во селото Сеоце во близина на Подгорица, Зета Бановина, Кралство Југославија.
Брковиќ работел како новинар во Радио Титоград и беше заменик уредник на списанието „Овдје“. Брковиќ го поминал раниот живот во Белград, Србија, тогашен главен град на СФР Југославија.
Во 1975 година бил добитник на наградата „13 јули“, најпрестижната годишна награда на Црна Гора.
Додека бил во Белград, Брковиќ промовираше српски национализам, граѓанска непослушност.
Се спријатели со Матија Бешковиќ и Радован Караџиќ, иако подоцна ќе стане нивни најсуров критичар. З
а време на југословенските војни во 90-тите тозаземал на про-црногорскиот став и неговите ставови беа опишани како анти-естаблишмент.
Тој исто така бил критичар на режимот предводен од Мило Ѓукановиќ.
Во 1994 година, поради притисокот и политичките прогони, Брковиќ ја напушти Црна Гора и емигрирал во Хрватска, каде што престојувл некое време.
Во 1999 година се вратил во Црна Гора, кога, според неговите зборови, „Црна Гора уште еднаш стана Црна Гора“. Тој бил силен поддржувач на независноста на Црна Гора од државниот сојуз на Србија и Црна Гора.
На 24 октомври 2006 година Брковиќ и неговиот возач и телохранител Срѓан Војичиќ биле нападнати од тројца вооружени лица. Војичиќ беше застрелан, додека Брковиќ избега со лесни повреди.
Брковиќ почина на 24 јануари 2021 година на 87-годишна возраст ..
Зази во метрото (филм од 1960)
„Зази во метрото“ (француски: Zazie dans le metro) - француски филм од 1960 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle), заснован врз истоименото дело на францускиот писател Ремон Кено (Raymond Queneau). Главните улоги ги играат: Филип Ноаре (Philippe Noiret), Катрин Демонжо (Catherine Demongeot), Ибер Дешан (Hubert Deschamps) и Антоан Робло (Antoine Roblot).
Синопсис
Единаесетгодишното девојче од провинцијата, Зази (ја игра Демонжо), доаѓа во посета на својот вујко Габриел (го игра Ноаре) во Париз. Таа гори од желба да се вози со метрото, меѓутоа тоа не работи поради штрајкот на вработените. Девојчето за тоа ги обвинува возрасните и одлучува самата да си создаде забава поради која го принудува вујкото на бркотница низ Париз...
Список на државни водачи во 1211 година
Ова е список на државни водачи во 211 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Неаполското злато
„Неаполското злато“ (италијански: L'oro di Napoli) – филм на режисерот Виторио Де Сика (Vittorio De Sica) од 1954 година, снимен по сценариото на Џузепе Марота (Giuseppe Marotta), Чезаре Ѕаватини (Cesare Zavattini) и Де Сика. Филмот е сниман според истоимената збирка на раскази на Џузепе Марота. Главните улоги ги играат: Силвана Мањано (Silvana Mangano), Софија Лорен (Sophia Loren), Паоло Стопа (Paolo Stoppa) и Тото (Totò). Филмот претставува еден вид посвета на Неапол, градот во кој режисерот ги поминал првите години од животот. На Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златната палма“.
Синопсис
Филмот претставува омнибус составен од шест различни приказни кои се случуваат во Неапол: еден насилник искористува еден кловн, неверната продавачка на пица го губи прстенот, закопот на едно дете, сиромашниот гроф и закоравен коцкар, Просперо Б. Го тера својот син да игра карти со него при што постојано губи, неочекуваната и необична венчавка на проститутката Тереза, како и подвизите на „професорот“ Ерсилио Мича кој „решава сечии проблеми“.
Силеџијата
Веќе 10 години како еден силеџија се населил во куќата на еден сиромав (го игра Тото) и му командува. Но, силеџијата дознава дека е болен...
Пици на кредит
Софија (ја игра Софија Лорен) и нејзиниот сопруг Розарио (Џакомо Фурија) прават пици. Но, еден ден, скапиот свршенички прстен кој Софија секогаш го носела на рака, исчезнува. Наверојатно паднал во тестото на пицата за ноќниот чувар или во пицата на вдовецот (Паоло Стопа). Но, вистинита е многу погорчлива.
Малиот погреб
Најтажната епизода од филмот, речиси без дијалози, раскажува за смртта на едно дете и за погребната поворка која го испраќа за последен пат. Во верзијата наменета за комерцијални цели оваа епизода е исфрлена.
Играчите
Еден благородник од Неапол (го игра Виторио Де Сика), притиснат од богатата и грда сопруга и крајно осиромашен поради коцкарскиот порок, се обидува да извојува победа во долгите партии карти со синот на портирот, осумгодишно дете кое постојано го победува во табланет.
Тереза
Тереза (ја игра Силвана Мањано) е проститутка. Непознат додворувач ѝ нуди брак. Непосредно по свадбената церемонија таа дознава дека нејзиниот сопруг се оженил со неа само за да добие прошка за една серизна грешка. Што да направи? Да го задржи достоинството и да си замине или да отстапи пред ветените удобности?
Донован Бејли
Донован Бејли (англиски: Donovan Bailey) — поранешен канадски атлетичар, двоен олимписки победник.
Животопис
Роден e во Јамајка, потоа Бејли се преселил во Канада како дете (13 години) и ја започнал својата спортска кариера како кошаркар, а подоцна и како спринтер. Во средината на 1990-тите, тој постигна целосна доминација во трката на 100 метри, и во тој период тој беше двократен олимписки и троен светски шампион. Неговиот резултат од Олимписките игри во Атланта во 1996 година од 9,84 секунди беше во тоа време светскиот рекорд на 100 метри, а денес (февруари 2007) — трет официјално признаен резултат на сите времиња. Со ова, како и другиот човек во историјата, зад Карло Луиз, во исто време тој беше Олимписки победник, светски шампион и светски рекордер на 100 метри. Во тие години, Мајкл Џонсон владееше на долгиот спринт (200 м, 400 м). Со цел да се реши дилемата дека "најбрз човек во светот" беше организирана во Торонто во 1997 година, трката меѓу нив се одвиваше во еден дел од 150 метри, дел кој беше невообичаен, па затоа не им беше дозволено да одговорат на кој било тркач. За жал, за време на оваа трка, Џонсон претрпе повреда на мускулите, а по 100 метри мораше да се откаже, па Бејли лесно победи. По таа сезона, започнаа проблемите на Бејли со повреди, иако тој изведува уште неколку години, тој никогаш не ги повторуваше блескавите резултати како порано. Тој моментно го држи својот светски рекорд на 50 метри во салата (Рино, Невада) 1996 година, што е 5,56 секунди.
Во Канада, Бејли е национален херој, бидејќи на некој начин тој ја поврати репутацијата на канадскиот спринтер откако Бен Џонсон беше дисквалификуван за допинг на Олимпијадата во Сеул 1988.
Драган Бјелогрлиќ
Драган Бјелогрлиќ (Опово, 10 октомври 1963) е познат српски актер, режисер, сценарист и продуцент. Одигра голем број филмски улоги. Се прослави се улогата Слободан Попадиќ во ТВ серијата „Подобар живот".
Животопис
Бјелогрлиќ првпат пред камери глумел на 15 години, и тоа во филмот на Бранко Бауер, „Бошко Буха“ (1978), толкувајќи го ликот на Сава Јовановиќ Сирогојна.
Во 1984 година се запишал на Факултетот за драмски уметности во Белград, каде што дипломирал во 1989 година.
Се прославил со улогата на Слободан Попадиќ во серијата „Подобар живот“ (1987 - 1990). По оваа улога следеле улогите во ТВ серијата „Заборавени" (1990) и филмовите „Црн- бомбардер“ (1992), „Полна месечина над Белград“ (1993), „Убавите села, убаво горат“ (1996), кои Бјелогрлиќ го рангирале во редот од најпознатите и најпризнаните српски глумци.
Последниве години Бјелогрлиќ се обидел и како продуцент, а првиот филм кој го продуцирал бил „Убавите села, убаво горат“.
Се обидел и како режисер, го режирал играниот филм и тв серијата Монтевидео, Бог те видео!, со кој постигнал голем успех. Филмот е изабран за српски претставник за наградата Оскар.
Неговата братучетка е пејачката Зорана Павиќ.