cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Миле Топуз
Миле Топуз е еден од најплодните македонски стрип илустратори. За првпат нацртал стрип на 24-годишна возраст, а негово прво објавено стрип дело е стрипуваната биографија на „Цар Самуил“, според сценарио на Драган Ташковски, објавена во 1962 година во весникот „Трудбеник“. . Во југословенската стрип едиција „Никад робом“, Топуз има објавено поголем број на стрипови на тематика од македонската историја, меѓу кои се и оние за Хацон, крал Пребонд, цар Самоил, Климент Охридски, Гаврил Радомир, Ѓорѓи Војтех, Карпош и други. Освен со стрип, Миле Топуз се занимава и со илустрирање книги и сликање.
Тумба (Могилец)
Тумба — археолошко наоѓалиште во поречкото село Могилец. Претставува населба од среден век. Се наоѓа на југозападната периферија на селото, на простор од 2-3 хектара, каде се среќаваат фрагменти од покривни ќерамиди, питоси и градежен материјал. Селото се споменува во хрисовулот на крал Стефан Душан од 1335 година под името Могилица.
ISO 3166-1 алфа-2
ISO 3166-1 алфа-2 — збир двебуквени државни кодови утврдени со ISO 3166-1 (дел од стандардот ISO 3166) на Меѓународната организација за стандардизација (ISO). Наменети се за претставување на земји, зависни територии и посебни подрачја од географски интерес. Претставуваат најзастапените кодови на ISO (другите се алфа-3 и бројчените) и најчесто се среќаваат како највисоки државни домени на семрежјето (со мали исклучоци). Воведени се во 1974 г., во првото издание на стандардот ISO 3166.
Примена
Кодовите на ISO 3166-1 алфа-2 се користат по различни пригоди или како дел од други стандарди. Во некои случаи овие кодови не се применуваат во целост.
Шахбуз (округ)
Шахбуз (Şahbuz) е административен округ во Азербејџан
ISO 3166-1 алфа-2
Нецелосна примена
Почнувајќи од 1985 г. ISO 3166-1 алфа-2 се применува во доменскиот именски систем (DNS) како највисоки државни домени (ccTLD). Речиси сите кодови доделени од IANA го следат овој стандард, но постојат неколку исклучоци. На пример, Обединетото Кралство, чиј алфа-2 код гласи <tt>GB</tt>, користи .uk наместо .gb, бидејќи <tt>UK</tt> посебна резервација по барање на Обединетото Кралство. Вакви исклучоци прават и други меѓународни организации како Светската организација за интелектуална сопственост (WIPO), Европската комисија, па дури и самата ООН во случаи како меѓународните автоознаки.
Џошуа Мес
Џошуа Мес (германски: Joshua Mees, 15 април 1996) — германски фудбалер кој игра како на позиција напад за ФК Унион Берлин.
Кариера
Мес го имал своето професионално деби на 29 јули 2017 година во натпреварот против Арминија Билефелд.
Насочувачки протокол
A  Routing Protocol е протокол кој специфицира како насочувачите комуницираат меѓусебе, ширејќи информации кои им овозможуваат да изберат правци на било кои два јазли на компјутерска мрежа, изборот на патот ќе биде направен од страна на насочувачки алгоритми. Секој насочувач има priori знаење само за мрежи кои се прикачени директно на него. Насочувачките протоколи оваа информација ја делат прво со непосредните соседи, а потоа и низ мрежата. На овој начин насочувачите се стекнуваат со знаење за топологијата на мрежата. За дискусија за концептите на насочувачките протоколи, посетете: Насочување
Поимот Насочување протоколи конкретно може да се однесува на една операција од трите слоја на OSI model, кој на сличен начин дистрибуира информации помеѓу насочувачи.
Иако постојан голем број на насочувачки протоколи, три главни класи се во широка употреба на IP мрежи :
Многу насочувачки протоколи се дефинирани во документи наречени RFCs.
Специфичните одлики на насочувачките протоколи вклучуваат
Routed наспроти routing protocols
Во некои случаи, насочувачките протоколи можат сами да работат во текот на т.н. изнесени протоколи: на пример, BGP работи во текот на TCP, кој пак работи во текот на IP; заштита е донесена во имплеменатцијата на овие системи не за да создаде кружна завистост помеѓу насочувачките и изнесени протоколи. Тоа дека насочувачкиот протокол работи во текот на поединечниот транспортен механизам не значи дека насочувачкиот протокол е од слој (N+1) ако транспортниот механизам е од слојот (N). Според OSI Routing framework, насочувачки протоколи се слој на протоколи за мрежниот протокол, без оглед на нивниот транспорт механизам:
Внатренасочувачки протоколи
Interior Gateway Protocols (IGPs) разменуваат насочувачки информации во рамките на единствен насочувачки домен. Одреден автономен систем може да содржи повеќе насочувачки домени, или збир од насочувачки домени може да биде координиран без да биде корисник на Интернет автономниот систем. Чести примери се:
Имајте на ум дека IGRP, комерцијален Cisco насочувачки протокол, повеќе не е поддржано. EIGRP ги прифаќа IGRP конфигурациските команди.
339 (број)
339 (триста триесет и девет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 338 а претходник на бројот 340.
Наводи
300 (number)
Томба (Црна Гора)
Томба е мало гратче во општината Бар во Црна Гора. Според пописот во 2003 година, во градот живеат 1087 жители.
Tenthredo frauenfeldii
Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е Средна и Југоисточна Европа, Турција и Иран. Во Македонија се среќава во Маврово.
Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 8-11 милиметри. Главата им е црна, основата на мандибулите жолти. Градите се црни, тегулите црни, крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата кафеави. Нозете се жолти, абдоменот црн.
Ларвите не се доволно проучени.
Сектор за внатрешни работи – Охрид
Сектор за внатрешни работи - Охрид е подрачна единица на Министерство за внатрешни работи на Македонија сместена во Охрид.
Градска општина Љубљана
Градска општина Љубљана (Mestna občina Ljubljana, MOL) — една од единаесетте градски општини во Словенија, сместена во средишниот дел на земјата. Во 2020 г. општината имала 295.504 жители. Седиште е Љубљана, најголемиот и главен град на Словенија.
Административна поделба
Љубљана во потесна смисла е поделена на 17 четврти (наречени „четвртни заедници“, ):
Секоја четврт е управувана од четвртен совет ().
Населени места
Општината ги опфаќа следниве населени места:
340 (број)
340 (триста четириесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 339 а претходник на бројот 341.
Наводи
300 (number) Nombres 300 à 399
Во Селото (Модриште)
Во Селото — археолошко наоѓалиште во поречкото село Модриште. Претставува населба и некропола од доцноантичко време. Се наоѓа во самото село, односно при изградбата на селските куќи се откриени темели од стари објекти и повеќе питоси. Некрополата е пронајдена на источната периферија на селото, каде што се откриени неколку гробови градени од големи камени плочи. Исто така, во селото се пронајдени и повеќе монети кои се чуваат кај жителите.
1949 во уметноста
1949 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Александер Домингес
Александер Домингес Карабали (роден на 5 јуни 1987 во Есмералдас) — еквадорски фудбалер, голман на Депортес Толима.
Раносредновековна македонска уметност
Со трајното населување на словените во Македонија во текот на VII век продолжува долготрајниот и сложен етногенетски процес на создавање на македонскиот народ. Во одделни области македонските словенски племиња формираат полудржавни формации наречени Склавини. Тие како независни словенски кнежевства ќе егзистираат до средината на IX век, кога се потчинети на Византија и Бугарија. Распаѓањето на племенското уредување, забрзаното економско раслојување на населението, како и сè поголемата христијанизација на словените, се пресудни за натамошната историја, посебно во времето на епископите Климент и Наум, ученици на првите словенски просветители Кирил и Методиј, кога во Охрид, кој станува просветно - културен и религиозен центар на Македонија, се создава првиот словенски универзитет.
Македонските словени го прифаќаат Христијанството со што е овозможено продирањето на византиската култура. Тие доаѓаат во непосреден допир со врвните дострели на византиската уметност, а преку христијанскта религија и нејзиниот ритуал ја преземаат и концепцијата на византиската сакрална уметност. Со ова, македонските словени стануваат клучен посредник помеѓу Византија и другите словенски народи, пренесувајќи ги преидобивките на византиската култира. Отфрлајќи ја туѓинскта власт, македонските словени под Цар Самуил кон крајот на X век создаваат сопствена држава со средиште во Охрид.
Македонската средновековна уметност од периодот на повторното воспоставување на византиската власт во почетокот на XI век до влегувањето на Македонија во рамките на српската држава кон крајот на XIII век, ја следиме преку сакралната уметност, пред сè во областа на фреско - живописот и иконописот. Повеќето од овие дела се наоѓаат во врвот на европската ликовна продукција и имаат општа и трајна уметничка вредност.
Поразот на Цар Самуил и распаѓањето на неговата држава се одразува не само на политички план туку и во измената на естетските концепции. Византија преку своите политички и верски институции ја обележува севкупната уметничка и културна продукција со јасен белег на сопствената традиција.
Најголемата галерија на монументално сликарство од XI век во Македонија се открива во композициите на Охридската катедрала Света Софија. Во неа е зачуван најголемиот ансамбл фрески од ова време, каде есенцијално се заокружени теолошките мисли на едно општество кое настојува во ликовната уметност да ги изрази идеите на христијанството, но врз основа на античката традиција.
Живописот во храмот Св. Пантелејмон во село Нерези кај Скопје (1164 г.) има значење на заокружена стилска програма. Фреските во овој храм имаат сила на неповторливи уметнички дела. Првпат во уметноста на југоисточна Европа овде проблеснува нота на длабока човечка драма, емотивен набој на личностите од божествената хиерархија.
Во почетокот на XIII век Византија паѓа под ударот на латинските крстоносци. Во Македонија се менуваат политичките господари, а единствен траен фактор кој успева да ги надживее сите ефемерни државни форми е Охридската архиепископија. Во долгите периоди на политичка нестабилност таа е единствениот значаен двигател на културниот живот во Македонија.
Кон крајот на XIII век во Македонија отпочнува еден нов ликовен процес. Зографите Михаил и Ефтихиј во живописот на храмот Света Богородица Перивлептос (1295 г.) ќе предизвикаат револуционерен пресврт во однос на претходните стилови во ликовната уметност. Тие покажуваат изненадувачка храброст во отворањето нови процеси во широката сфера на византиската уметност.
Натамошната еволуција кон класицизмот, смиреност и одмереност на формите, ќе го означи нивниот статус на дворски сликари.
Тие го прифаќаат цариградскиот палеологовски стил кој својот полн израз ќе го најде во нивните фрески од храмот посветен на св. Ѓорѓи во Старо Нагоричани кај Куманово (1318 г.).
Приближувајќи се кон средината на XIV век, живописот во Македонија како и на целиот Балкански Полуостров еволуира кон наративност, енциклопедиска ученост и зависност од литературните предлошци. Од средината на XIV век расте моќта на благородниците со што започнува нивното осамостојување набрзо, со слабеењето на централната српска власт, тие стануваат самостојни владетели на своите поседи. Иако благородниците не се во состојба да градат храмови како царските, во нивните донации се наоѓа фреско - живопис кој по своите исклучителни уметнички вредности ги вбројува меѓу најзначајните остварувања од ова време.
Патрик Посипал
Патрик Посипал (роден на 3 март 1988) — германски фудбалер кој игра како играч од средниот ред за ФК Мепен.
Кариера
Посипал се приклучил во Мепен од Лунебургер Ханза во 2015 година.
Полска свадба
„Полска свадба“ (германски: Polnische Hochzeit) — оперета на австрискиот композитор Јозеф Бер (Joseph Beer) од 1937 година. Автори на либретото и на текстовите се Фриц Ленер-Беда (Fritz Löhner-Beda) и Алфред Гринвалд (Alfred Grünwald).
Либрето
Оперетата се состои од пролог и три чина, а во неа се прикажани случките, забуните и заблудите на повеќе ликови, собрани за да прослават една свадба: еден маскиран борец за слобода, неговиот стрико кој ја планира својата шеста свадба, неговата сосетка — креативна, енергична млада жена, позната по прекарот Дива мачка, како и едно весело друштво.
За делото
Музиката на Бер се движи на границата меѓу оперета и мјузикл, меѓу џез и валцер, а во делото се испреплетуваат драматичноста и нежната сентименталност. Праизведбата на делото се одржала со исклучителен успех во Цирих, во 1937 година, а потоа била успешно прикажана на околу 40 сцени. Меѓутоа, метеорскиот успех на Бер бил прекинат во 1938 година, кога Австрија била анектирана од нацистичка Германија. Тогаш, Бер бил принуден да побегне во Франција, а планираната праизведба во Виена, со Рихард Таубер во главната улога, била спречена од нацистите. Потоа, Бер постепено паднал во заборав.
Космос-2174
Космос-2174 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 17 декември 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 267 км, а најмалото на 210.
Суперокеан
Суперокеан“  е океан што го опкружувал суперконтинентот. . Поретко се дефинира како кој било океан поголем од сегашниот Тихи Океан.
Именуваните глобални суперокеани ги вклучувале Мировија, која го опкружувала суперконтинентот Родинија и Пантхаласа, кој го опкружувала суперконтинентот Пангеа. Панотија и Колумбија, заедно со копнените маси пред Колумбија (како што се Ур и Кенорленд, исто така биле опкружени со суперокеани.
Дополнително, сезонските промени во температурата, кои би биле значително побрзи во внатрешноста на земјата, веројатно предизвикале моќни монсуни. Меѓутоа, генерално, механиката на суперокеаните не е добро разбрана.
Горица (Охридско)
Географија
Местото се наоѓа на возвишениот полуостров Горица, кој бил обесшумен на крајот на XIX век по заповед на Џеладин-бег. По Втората светска војна ридот е повторно пошумен.
Историја
При изградбата на касарни во 1925 г. на полуостровот се пронајдени ара (олтар) со старогрчки натпис од римско време и остатоци од средновековна црква со некропола. Оваа црква, сместена на северното ритче, е една од трите најстари триконхални цркви во Охридско, посветена на Свети Илија (заедно со „Св. Климент и Пантелејмон“ од 893 г. и неидентификуваната „Св. Благовещение“ (меѓу 894 - 916). Селото Горица за првпат се споменува на натписот во црквата „Св. Стефан Панцир“ во Шипокно, кој датира од XVI век.
Во османлискиот пописен дефтер за Охридската нахија од 1536 – 1539 г. Горица е наведена со 29 христијански семејства и 3 неженети лица. Во дефтерот за нахијата од 1582 – 1583 г. се води со 13 христијански семејства и 2 неженети лица. Опишан е и далјанот Горица со шамак, кој давал годишен приход од 1500 акчиња. Црквата „Св. Стефан“, која претходно „била владение на калуѓерите“, тогаш била во владение на Ахмед Караѓоз и приходите од неа се додадени кон приходите од селото Горица.
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Горица (Goritza) било село со 4 домаќинства сочинети од 18 жители Македонци.
Во 1892 г. Бранислав Нушиќ ја опишал Горица како „мало село со вкупно четири христијански куќи“.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Горица живееле 14 Македонци-христијани.
На почетокот на XX век целото население на Горица било под врховенството на Бугарската егзархија. Според податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во селото имало 24 Македонци, сите под егзархијата.
Подоцна на територијата на селото се изградени хотели, други туристички сместувања. Местото има плажа и пристаниште кои го носат неговото име.
Космос-2175
Космос-2175 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 21 јануари 1992 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6600 килограми. Космос-2175 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 326 км, а најмалото на 183.
Оаржа
Оаржа (Oarja) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 2.888 жители.
1948 во уметноста
1948 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Јаник Фресе
Јаник Фресе (роден на 13 август 1986) е германски професионален кошаркар кој игра за кошаркарската екипа Хамбург од германскиот ПроА. Тој има играно за Алба Берлин во сезоната 2014-2015.
Гркови Садеви (Моклиште)
Гркови Садеви — населба и некропола од доцноантичкото време во атарот на селото Моклиште, Македонија. На 5 километри јужно од селото Ваташа, на десниот брег на реката Луда Мара се среќаваат грамади од градежен камен, тегули, имбрекси и фрагменти од керамички садови. Најдени се делови од архитектонска пластика, како и надгробни стели со грчки натписи. Наодите се чуваат во Музејот и галерија во Кавадарци.
Василиј Розанов
Василиј Василиевич Розанов (Васи́лий Васи́льевич Рóзанов) (Ветлуга, 2 мај 1856 - Сергиев Посад, 5 февруари 1919) бил руски писател, филозоф, литературен критичар и новинар. Тој бил еден од најконтроверзните интелектуалци на предреволуционерната Русија.
Неговите ставови биле опишани со терминот религија на преобрабата, бидејќи се обидел да ги усогласи христијанските ставови со идејата за слободно изразување на сексуалноста. Розанов честопати го нарекувале и Човек од подземниот свет, по примерот на главниот лик на романот „Записи од подземјето“, од Фјодор Михајлович Достоевски. Инсистирал јавно да се изразуваат и изнесуваат често и спротивставени ставови. Клаус фон Бејме го нарекол Григориј Распутин на руската интелигенција. Од кратката биографија на Василије Розанов, може да се дознае дека во текот на годините на неговиот живот успеал да создаде свој литературен жанр, кој започнале масовно да го имитираат. Покрај тоа, неговата личност останува обвиена со мистерија, дури и по еден век. Дури и покрај тоа што биографијата на Василиј Розанов е опишана неколку пати, а целии томви се  посветени на неговите учења.
Животопис
Негов роден град бил Ветлуга во провинцијата Кострома. Роден бил во бирократско семејство, имашл многу браќа и сестри. Идниот писател Василиј Розанов рано ги загубил и двајцата родители. Од 1870 година, тие се преселиле во Симбирск, опишувајќи го својот живот, рускиот филозоф В. Розанов забележал дека, да не бил неговиот брат, тој едноставно немало да преживее. Николај успеа да дипломира на Универзитетот во Казан до моментот кога неговите родители починале, а неговиот брат му ги овозможил сите услови за образование и всушност го заменил неговиот татко. Во Симбирск, потенцијалниот писател бил редовен посетител на библиотеката Карамзин. Во 1872 година, тој го сменил своето живеалиште во Нижни Новгород, каде што се запишал во средно училиште, а во 1878 година веќе ги завршил студиите.
По дипломирањето, се запишал на Московскиот универзитет. Таму посетувал на предавања од Соловјов, Клучевски, Корш и многу други. До четиригодишна возраст, идниот филозоф Василиј Розанов добил стипендија за Хомајаков. Во 1880 година се оженил со А. П. Суслова.
По дипломирањето на високообразовна институција во 1882 година, тој одлучил да не добие магистерска диплома, но се занимавал со слободна креативност. Во следните 11 години, рускиот филозоф Розанов работел како учител во неколку градови: Симбирск, Вјазма, Јелетс, Брјанск, Бели. Првата книга ја објави во 1886 година. Во неа, тој се обидел да ја објасни науката со хегелијански методи, но не успеал. Набргу по објавувањето и неуспехот во работата го напуштила неговата сопруга.
Тој се прослави по објавувањето на делото „Легендата на големиот инквизитор Ф. М. Достоевски “. Ова дело се појавило во 1891 година и ги поставило темелите за новото толкување на делото на рускиот мислител како дело со религиозен карактер. Подоцна, како писател и филозоф, Розанов станал близок со Берџаев и Булгаков.
Во 1900 година, заедно со неговите пријатели, основал религиозно и филозофско друштво. Станал најпознат новинар во Русија. Неговите написи биле објавувани во весникот „Ново време“, како и во голем број списанија.
Во 1891 година, тој имал таен брак со В.Д. Бутјагина. Покрај тоа, тој жестоко се спротивставува на образовниот систем во Руската Империја, што јасно ги покажувал со неговите ставови во статиите на оваа тема. Со симпатии ја опишал руската револуција од 1905-1907 година.
Во неговите дела, тој барал начини да ги реши проблемите што се појавија во религиозноста и општеството. Книгите на Василије Розанов „Религија и култура“ (1899) и „Природа и историја“ (1900) се посветени на тоа.
Тој го привлкол вниманието на јавноста во раните 1890-ти кога започнал да пишува кратки политички текстови за конзервативниот весник Новое Времја, уредувани од Алексеј Суворин. Особено предизвика контроверзии кога започнал да ги објавува своите книги кои биле фокусирани на сексуалноста и моралот. Тој се посветил на оваа тема делумно поради неговите животни несреќи. Имено, откако не успеал да добие согласност од црквата и државните органи да се разведе од неговата прва сопруга, тој незаконски се оженил со друга жена, така што неговите деца од овој брак не биле социјално и законски признати. За Розанов, сексуалниот чин била света работа и тој директно се спротивставувал на, според него, граѓанското и црковното задушување на сензуалноста. Неговите ставови, кои го доведувале во судир и со конзервативците и со левичарските радикали, секогаш биле провокативни, но и парадоксални. Контрадикторноста на ставовите била меѓу острата критика и нескриена пофалба на христијанската вера, пофалби за јудаизмот и отворен антисемитизам, подемот на руската литература и нејзиното отфрлање и слично. За тоа време, тој имал радикално прогресивни, позитивни и провокативни ставови за сексуалните малцинства. Тој објавил свој дневник за Осаменоста, составен од низа кратки есеи, живи афоризми и спомени. Тој е исто така важен како толкувач на литературните дела на Николај Гогољ, Достоевски и Лав Николаевич Толстој.
Умрел од глад во руски манастир во 1919 година.
Неговото дело било заборавено и необјавувано за време на Советскиот Сојуз, иако имало неколку истакнати писатели, вклучувајќи ги и Максим Горки и Венедикт Ерофеев  кои спаѓале меѓу неговите обожаватели, а се смета дека неговите идеи имаале силно влијание врз размислувањата и стилот на  на Владимир Набоков,  Дмитри Галковски, Милхаил Епштејн, Владета Јеротиќ. Како и да е, неодамна, неговите списи повторно станаале достапни за руските читатели,предизвикувајќи голем интерес. Розанов дури бил и главниот извор на инспирација за филозофскиот роман на Дмитриј Галковски „Бесконечен ќор-сокак“ (1988), со кој ја ревидирал руската историја од 19 век и го става Розанов во центарот на руската филозофска мисла. Розанов останува малку познат надвор од Русија, иако некои западни научници сè повеќе фасцинирани од неговата работа и неговата личност го сметаат за еден од најзначајните руски филозофи.
Филозовските мисли
Филозофијата на Василиј Розанов се разликува по нетипични одлики, и покрај фактот дека бил дел од општиот руски филозофски круг. Самиот мислител бил во епицентарот на настаните што беснееле на почетокот на 20 век во Руската Империја. Активно комуницирал со многу писатели и уметници. Многу од неговите дела ја потенцирале идеолошката, значајна реакција на феноменот што го забележал. Тој го критикувал мислењето на Берџаев, Соловјов, Блок и многу други.
Како прво, Василиј Розанов се занимавал со проблемите на моралот и етиката, религиозноста и спротивставувањето. Тој често зборувал за семејството. Во своите дела, тој се обидел да се ослободи од противречностите.
Обемот на задачите што ги разгледувал Розанов е само делумно поврзан со црквата. Таа не била предмет на критички проценки. Поединецот и неговата осаменост, пред апсурдноста на институциите кои го заробуваат човекот и неговата вистинска слобода.
Суштината според него е - човекот сам  да ги најде своите методи, да се поврзе и обедини со другите, очекувајќи дека тогаш сè ќе си дојде на свое место.
„Легендата за големиот инквизитор на Ф. М. Достоевски "
Студијата била напишана во 1856 година, Розанов - рускиот Ниче,  писател со волшебна моќ, во оваа подолга есеистичка филозофска поема тој  пишувал за магичниот свет на Достоевски и суштината на легендата за големиот инквизитор.
По својата природа, тоа е синтетичко дело, бидејќи покрај соодветните метафизички прашања и специфичната анализа на две поглавја од „Браќата Карамазови“, опфаќа повеќе странични или паралелни теми: Розанов размислува за делото на Гогољ (кој - во неговата оригинална суштина - се чини спротивна на целата руска литература), ги црта силуетите на Гончаров, Тургењев, Толстој, отсликувал панорама на целокупното дело на Достоевски. Во исто време, тој го допрел проблемот на психологијата на креативноста, забележувајќи една чудна одлика на секој голем уметник, кога, непосредно пред неговата смрт, на скоро неразбирлив начин за обичен смртник, творецот успевал да ја каже суштината на постоењето. Според Розанов, оваа „поема“ (Розанов ја нарекол „легенда“ за Големиот инквизитор) немала многу врска со заплетот на романот и може да се смета за посебно дело, но во исто време постои и внатрешна врска : „Легендата“ како да е, душата на целото дело, само околу неа се групираат резови, како варијации околу нивната тема ... “(Розанов В.В. Легенда на големиот инквизитор Ф.М. Достоевски. М“ 1996, стр. 13).
1947 во уметноста
1947 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Сем Хачинсон
Семјуел Едвард „Сем“ Хачинсон (Sam Hutchinson; р. ) — англиски професионален фудбалер кој игра за Челзи, како централен бек и десен бек. Сем е роден во Слау, Беркшир, Хачинсон е син на Еди Хачинсон, кој исто така играше за младинскиот клуб на Челзи.
Осумка (маглина)
Осумка или Јужен Прстен (NGC 3132 или Колдвел 74) — планетарна маглина во соѕвездието Едро, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3132 се споменува и како PK 272+12.1, ESO 316-PN27, AM 1004-401, CS=10.1, Eight-burst planetary.
Откривање
Објектот е откриен на 2 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3132 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 8,2 m. NGC 3132 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,47'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 7 м 1,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 40° 26' 10".
Други поделби
Проучување на NGC 3132 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7711.
Падиште (Модриште)
Падиште — археолошко наоѓалиште во поречкото село Модриште. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа источно од селото, на високо зарамнето плато, кое зафаќа поголема површина, каде се гледаат темели од објекти и многу грамади од кршен камен. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Неколку питоси се чуваат кај сопствениците на нивите.
1946 во уметноста
1946 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Сиваковци
Сиваковци (Сиваківці) е село во Украина, Липовечки реон, Виничка област.
1945 во уметноста
1945 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Космос-2176
Космос-2176 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 24 јануари 1992 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1900 килограми. Космос-2176 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9725 км, а најмалото на 632.
Кентау
Кентау (казашки: Кентау, Kentaw; руски: Кентау) — град во Јужноказахстанска област, Казахстан. Сместено е во подножјето на планината Каратау на 30 км североисточно од градот Туркестан. Кентау е основан во август 1955 година. Во градот се одвиваат големи рударски активности. Кон крајот на осумдесеттите и почетокот на 90-тите години се случи масовно иселување на населението и затворање на рудниците и индустриските претпријатија. Денес, населението е приближно 80 илјади, претежно Казаци.
Историја
Во околината на градот се наоѓаат стари руднички населби, пронајдени се остатоци од алати на рудари кои датираат од 9-10 век.
Градот Кентау е формиран врз основа на работничките населби Кантаги и Миргалимасај со цел да се развие полиметалното наоѓалиште Ахисај. На 1 август 1955 година беше издаден декрет за преименување на населбата Миргалимасај во градот Кентау. Во 1971 година беше одобрен генерален план за развој на градот, според кој, во Кентау беа изградени згради од 4-5 ката.
Население
Населението на градот во времето на СССР главно се состоеше од имигранти од европскиот дел на СССР - потомци на потиснатите: Грци, Руси, Германци, Корејци, Евреи, Чеченци итн., Како и Казаци, Татари и Узбеци.
Кон крајот на 80-тите - раните 90-ти, имаше масовно заминување на населението поради затворањето на индустриските претпријатија и рудниците кои ги имаа исцрпено депозитите на руда.
На почетокот на 2020 година, населението изнесуваше 68 669 жители, главно Казаци и Узбеци.
Индустрија
Во Кентау има две фабрики: Фабрика за трансформатори и Фабрика за багери. И двете беа изградени во периодот на СССР. Денес фабриката за багери работи, но не толку активна како пред околу 25-30 години.
Tenthredo caucasica
Tenthredo caucasica е палеарктички вид растителна оса.
Анали (теленовела)
Анали (El Rostro de Analia) е американска теленовела. Во главните улоги се појавуваат Елизабет Гутиерез, Мартин Карпан, Марица Родригес и со специјално гостување на Габи Еспино. Серијата е напишана од венецуелскиот писател, Умберто “Кико” Оливиери, но исто така е и римејк на венецуелската теленовела Марија, Марија. Во САД, серијата со прикажување започна на 20 октомври.
Кај нас серијата се емитува на Сител Телевизија.
Tenthredo caucasica
Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 12 милиметри. Главата зад очите проширена, антените се црни. Градите се црни, крилата кафеаво затемнети, жилките и стигмата црвеножолтеникави. Нозете се црни, абдоменот црн, третиот тергит со жолт појас.
Анали (теленовела)
Синопсис
Во оваа интригантна приказна, за амбиција, одмазда и да се испреплетат во светот на злосторствата и да се кова завера против Маријана Андраде (Габи Еспино), млада и успешна стопанственичка која открива дека нејзиниот маж има афера со нејзината братучетка Сара (Марица Родригес). Сара е убава, амбициозна и опасна жена вплеткана во мафија со дрога, која е неспособна за ништо друго освен за убиства како би го добила тоа што го сака.
Кога Маријана ја открива страшната вистина, таа ја напушта куќата и заминува, а средба лице во лице со жената која е пратена да ја убие неа. После атентатот на својот живот и автомобилската несреќа која и го остава лицето променето засекогаш. Еден научник ја пронаоѓа Маријана кој несвесно и го реконструира лицето во крива слика, која засекогаш ќе го замени текот на нејзиниот живот. Таа не може да се сети на ништо од своето минато, и сега е со лицето на Аналија (Елизабет Гутиерез), жената која се обидела да ја убие неа. Маријана е присилена да го живее животот во темнина на нејзиниот убиец. Во тој момент таа ќе живее двоен живот за борбата помеѓу љубовта и нејзината желба за одмазда. На крајот таа ќе биде присилена да одлучи ако може да прости, како би ја пронашла среќата дури и ако таа има прифаќање да живее во сенка на Аналија.
Панафрикански Океан
Пан-африкански океан е хипотезиран палеоокеан чие затворање го создаде суперконтинентот на Панотија.
Океанот можеби постоел пред распадот на суперконтинентот Родинија.
Океанот се затворил пред почетокот на Фанерозојскиот Еон, кога океанот Panthalassa се проширил и на крајот бил заменет со него.
Распукувањето по источната маргина на западноафриканскиот кратон се случило пред околу 800 маа со тројна точка во Мали, а Гурмата се толкува како аулакоген. Континенталната фрагментација бila придружена со инјектирање, во основата на кората и на високи нивоа, на основни и ултрабазни магми.
Присуството на базалти од можно океанско потекло, островски лак и маргинални вулканско-кластични склопови, широко распространет калка-алкален плутонизам и спарени метаморфни појаси, вклучително и еклогични шкрилци под висок притисок, силно укажуваат на тоа дека активните процеси на субдукција биле во функција. .
Историја
Слично на океанот Јапет, тој продолжи да се шири и престана да расте додека не се формираше суперконтинентот Панотија.
Главна железничка станица Виена
Главната железничка станица Виена или Wien Hauptbahnhof е главна железничка станица во Виена, Австрија, лоцирана во округот Фаворитен. Станицата станала целосно функционална во декември 2015, поврзувајќи ги главните железнички линии од север, исток, југ и запад, и заменувајќи го стариот терминал Wien Südbahnhof. Со приближно 268,000 патници на дневно ниво е станица со најголема фреквенција во Австрија.
NGC 5533
NGC 5533 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5533 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5533 има привидни димензии од 3,1' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 16 м 7,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 20' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 5533 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50973. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
Загадување на водата
Загадувањето на водите опфаќа внес на различни загадувачи во реките, езерата и подземните води, но и во морињата и океаните. Тоа се случува при директен или индиректен внес на загадувачите во водата во отсуство на соодветни мерки за прочистување и исфрлање на штетни материи.
Во повеќето случаи, загадувањето на слатките води е невидливо бидејќи загадувачите се растворени во водата. Но постојат и исклучоци: пенестите детергенти, но и нафтените производи кои пливаат на површината и неисчистените водотеци (речни корита, канали). Постојат неколку природни загадувачи. Соединенијата на алуминиум кои се наоѓаат во земјата достигнуваат во системот на слатки води како резултат на хемиски реакции. Поплавите ги впиваат од ливадските почви соединенијата на магнезиумот, кои нанесуваат големи штети на рибните популации. Но, количеството на природни загадувачки материи е ништожно во однос на материите создадени од страна на човекот. Секоја година во водните басени се внесуваат илјадници хемиски материи со непредвидливо дејство, од кои повеќето се нови хемиски соединенија (ксенобиотици). Во водата може да се откријат зголемени концентрации на токсични тешки метали (како кадмиум, жива, олово, хром), пестициди, нитрати и фосфати, нафтени производи, површински-активни супстанци (ПАС). Како што е познато, секоја година во морињата и океаните се внесуваат до 12 милиони тони нафта. Одреден удел во зголемувањето на концентрациите на тешките метали во водата имаат и киселите дождови. Тие се способни да ги растворат минералите во почвата, што доведува до зголемување на содржината на јони од тешки метали во водата. Со атомските централи во водниот циклус се вмешува и радиоактивниот отпад. Испуштањето на непрочистени отпадни води од домаќинствата доведува до микробиолошко загадување на водата. Според проценките на СЗО, 80% од заболувањата во светот се причинети од несоодветен квалитет и антисанитарната состојба на водата. Во селските области, проблемот со квалитетот на водите е особено голем — околу 90% од сите селски жители во светот постојано употребуваат нечиста вода за пиење и капење.
Причинители
Специфичните загадувачи кои ја загадуваат водата се различни хемикалии, патогени, како и физички или сетилни промени од типот на покачена температура и обезбојување. Иако многу од хемикалиите и супстанците кои се регулираат можат да се сретнат во природни услови (калциум, натриум, железо, бакар, манган итн.), обично концентрацијата е клучна за да се одреди што е природна состојка на водата, а што е загадувач. Високите концентрации на супстанците што природно се среќаваат можат да имаат негативни влијанија врз водната флора и фауна.
Супстанците кои го трошат кислородот можат да бидат природни материи, како на пример растителна материја (лисја или трева), но и хемикалии создадени од човекот. Други природни и антропогени супстанци можат да предизвикаат матност (турбидитет), што ја блокира светлината и го попречува растот на растенијата, и ги запушува жабрите на некои видови на риби.
Многу од хемиските супстанци се токсични. Патогените можат да предизвикаат болести кои потекнуваат од водата, како кај човекот, така и кај животински домаќини. Промените во физичката хемија на водата вклучуваат ацидитет (промена на pH), електрична спроводливост, температура и еутрофикација. Еутрофикација е зголемување на концентрацијата на хемиски нутриенти во даден екосистем до тој степен што ја зголемува примарната продукција на екосистемот. Во зависност од степенот на еутрофикација можат да се јават последователни негативни влијанија врз животната средина како на пример аноксија (осиромашување на количеството кислород) и тешки редукции на квалитетот на водата, кои влијаат на рибите и другите животински популации.
Патогени
Колиформните бактерии се чест бактериски индикатор на загадување на водата, иако тие не се самата причина за појавата на болести. Други микроорганизми кои понекогаш се наоѓаат во површинските води, а кои предизвикуваат проблеми со здравјето кај луѓето се:
Високи нивоа на патогени може да резултираат од несоодветно обработени испусти од канализација. Ова може да се случи кога има постројки за обработка на отпадни води кај кои постапката на третман трае до фазата на секундарна обработка (потипични за помалку развиените земји). Во развиените земји, постарите градови со стара инфраструктура можат да имаат системи за собирање на отпадна вода кои пропуштаат (цевки, пумпи, вентили). Некои градови имаат комбинирана канализација, при што необработената отпадна вода може да се прелее за време на обилни врнежи.
Хемиски и останати загадувачи
Како загадувачи можат да се однесуваат органски и неоргански супстанци.
Органски загадувачи на водата се:
Неоргански загадувачи на водата и проблеми кои потекнуваат од нив:
Друг вид загадување е макроскопското загадување, претставено со различен крупен (видлив) отпад кој е фрлен во водотеците. Чест е во населените места, но се среќава и во морињата и океаните - морски отпад.
Термално загадување
Термалното загадување претставува покачување или намалување на температурата на некој природен воден басен и е предизвикано од човечко влијание. За разлика од хемиското, термалното загадување резултира со промена на физичките својства на водата. Честа причина за термално загадување е употребата на вода како разладувач во електричните централи или индустриското производство. Зголемената температура на водата го намалува нивото на кислород (што може да предизвика помор на рибите) и влијае врз составот на екосистемот, на пример, со инвазија на термофилни видови.
Валтер Симонс
Ран живот
Волтер Симонс е роден на 24 септември 1861 година во Елберфелд (денес Вупертал ) во провинцијата пруска Рајна. Неговото семејство биле Huguenots кои дошле во Рајнската област по 1685 година. Таткото на Волтер бил Лудвиг Симонс (1831-1905), производител на свила. Неговата мајка била Хелен Симонс нее Килман (1842-1916).
Волтер Симонс учел во гимназијата во Елберфелд и го постигнал Абитур во 1879 година. Потоа студирал право, економија и историја во Стразбур, Лајпциг и Бон. Рудолф Сом имал големо влијание врз него. Во 1882 година, тој го поминал референдумот и потоа служел во војската. Во 1888 година, тој го положил прускиот оценувач, а потоа служел како асистент судија во Бон и Солинген. Тој се оженил со Ерна Риле (1870-1954) во Солинген во 1890 година. Имаа три сина и четири ќерки.
Политичка кариера
Симонс, кој никогаш не се приклучи на политичка партија, служел од јуни 1920 до мај 1921 година во кабинетот на Фехренбах за министер за надворешни работи и бил претставник на реихајтот на конференцијата Бања и лондонскиот Конеференц (1921).
Од јануари до мај 1922 година, Симонс бил делегат на германско-полските преговори за Горна Шлеска. Во 1922 година го основал таканаречениот SeSiSo-Kreis именуван по соосновачите Ханс фон Сееккт, Симонс и Вилхелм Солф, состанок на салонот во хотелот Кајзерхоф во Берлин.
Во 1920-тите, Симонс, исто така, претседавал со семејната доверба на семејството Молке, во кое биле вклучена сопственоста на имотот на Крајсау, кој подоцна го дал своето име во кружниот круг на дисиденти против нацистичката власт.
Матичен млеч
Матичен млеч — пчелен секрет кој се користи во исхраната на ларвите и возрасните матици. Се излачува од жлездите во хипофаринксот на пчелите работнички и со него се хранат сите ларви во колонијата, без разлика на полот или кастата. Во текот на процесот на создавање на нови матици, работничките градат посебни ќелии за матици. Ларвите во овие ќелии се хранат со обилни количини матичен млеч. Овој вид на хранење го поттикнува развојот на морфологијата на матиците, вклучувајќи ги целосно развиените јајници потребни за да се снесат јајца.
Матичниот млеч понекогаш се користи во алтернативната медицина под категоријата апитерапија. Често се продава како додаток во исхраната за луѓето, но Европската управа за безбедност на храната заклучила дека сегашните докази не го поддржуваат тврдењето дека консумирањето матичен млеч нуди здравствени придобивки за луѓето. Во Соединетите Американски Држави, Управата за храна и лекови презела правни дејствија против компаниите кои пласирале производи од матичен млеч користејќи неосновани тврдења за здравствени придобивки.
Состав
Матичниот млеч е 67% вода, 12,5% белковини, 11% едноставни шеќери (моносахариди), 6% масни киселини и 3,5% 10-хидрокси-2-деценоична киселина (10-HDA). Исто така, содржи минерали во трагови, антибактериски и антибиотски компоненти, пантотенска киселина (витамин Б5), пиридоксин (витамин Б6) и количини во трагови на витамин Ц, но ниту еден од витамините растворливи во масти: А, Д, Е или К.
Белковини
Главните белковини на матичниот млеч се фамилија (ГПММ) на белковини што ги лачат пчелите. Семејството се состои од девет белковини, од кои ГПММ1 (исто така наречен ројалактин), ГПММ2, ГПММ3, ГПММ4 и ГПММ5 се присутни во матичниот млеч што го лачат пчелите работнички. ГПММ1 е најзастапен и најголем по големина. Петте белковини сочинуваат 83-90% од вкупните белковини во матичниот млеч. Матичниот млеч се користи во традиционалната медицина уште од античко време, а главните белковини на матичниот млеч се покажале како главни лековити компоненти. Тие се синтетизираат од фамилија од девет гени (гени на главните белковини на матичниот млеч), кои пак се членови на жолтото семејство на гени како кај плодната мува (Drosophila) и бактериите. Им се припишува дека се вклучени во диференцијалниот развој на ларвите на матиците и работничките ларви, со што се воспоставува поделба на трудот во пчелната колонија.