cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Делавер
Делавер се наоѓа на североисточниот дел од полуостровот Делмарва и е втората најмала држава во САД по површина, веднаш по Род Ајленд. Според податоците од 2007 година, Делавер се наоѓа на 45. место во САД по население, но на шесто место според густина на население. Делавер е поделен на три окрузи, Њу Касл, Кент и Сасекс. Њу Касл е индустриска зона, додека другите два се земјоделски зони. Државата е втора по број на научници и инженери, како процент од работната сила и бројот на патенти регистрирани на компании или личности на 1000 работници. Историјата на економскиот и индустрискиот развој на државата е тесно поврзан со влијанието на семејството ду Понт, основачи и потомци на E. I. du Pont de Nemours and Company, една од најголемите хемиски компании во светот.
Пред доаѓањето на Европејците на брегот на Делавер, областа била населена од неколку староседелски народи, меѓу кои најзначајни биле Ленапе (познати и како Делавери) на северот и Нантикок на југот.. На почетокот бил колонизиран од холандски трговци во 1631 година, близу денешниот град Луис. Делавер е една од тринаесетте колонии кои учествувале во Американската револуција и на 7 декември 1787 година станала првата држава која го ратифукувала уставот на САД, со што станала „Првата држава“, како што гласи нејзиниот прекар (The First State). Главен град на Делавер е Довер.
Шерон Гамсон Данкс
Шерон Гамсон Данкс е американска дизајнерка на еколошки пејзажи, позната по своето застапување за еколошки училишни дворови. Во 2013 година, таа ја основала непрофитната организација Грин скулјардс Америка за да промовира здрави градски еколошки училишни дворови. Таа дизајнирала игралишта на отворено со расцутени градини, засенчени езерца и патеки во природа. Нејзината книга „Асфалт до екосистеми: дизајнерски идеи за трансформација на училишниот двор“ опишува начини како да се трансформира „асфалтот од традиционалното училиште во градини за производство на храна“  и ја доби наградата на Американското здружение на пејзажни архитекти во 2012.
Во мај 2020 година, за време на пандемијата КОВИД-19, Данкс, заедно со Грин скулјардс Америка и неколку други организации, ја основале Националната иницијатива за учење на отворено КОВИД-19 за да им овозможи на американските основни училишта да се организира настава на свеж воздух со што се намалува преносот на вируси. Таа помогнала да се создаде онлајн ресурс наречен Национална библиотека за учење на отворено за да им помогне на едукаторите да ги планираат своите часови за учење на отворено. Библиотеката на интернет содржи шаблони за изградба на простори за училници на отворено и планови за часови.
Таа живее во заливот Сан Франциско.
Палата на генерал-гувернерот во Киев
Палатата на генерал-гувернерот во Киев претставувала руска империјална резиденција на генералните гувернери на Киев.
Палатата била изградена во текот на XVIII век, а била уништена во 1920 година. Се наоѓала во реонот на Липки.
Lactarius argillaceifolius
Lactarius argillaceifolius е вид на габа од фамилијата Russulaceae. Шапките имаат конвексни до сплескани форми во боја на јоргованот кои се до 18 см широки. Жабрите се во крем боја и се тесно распоредени и се протегаат малку надолу по должината на дршката, што е до 9 см долга и 3,5 см дебела. Печурката произведува целосно бел латекс кога ќе се повреди што го обојува ткивото на печурката кафеаво.
Видот се среќава во источна Северна Америка, со опсег што се протега од Канада до североисточно Мексико. Пронајден е и во борови насади во Бразил, каде што веројатно е воведен вид. Lactarius trivialis е европски пандан кој е сличен по изглед. Покрај неговата распространетост, може да се разликува од L..argillaceifolius според разликите во претпочитаното живеалиште и разликите во бојата во жабрите, капачето и латексот. L.argillaceifolius сорта megacarpus, поголема форма сошапка до 27 см широка, се јавува под даб и таноак во државите на Пацифичкиот брег и Долна Калифорнија. Разновидноста е, опишана врз основа на еден примерок од Јужна Каролина, се разликува од главната форма во микроскопската структура на кутикулата на шапката.
Микроскопски одлики
Спорите се грубо сферични до широко елипсовидни и се со димензии 7-11 со 7-8 Мм. Тие се украсени со брадавици и гребени кои понекогаш формираат делумен ретикулум (образец на меѓусебно поврзани гребени), со испакнатини високи до 1 Мм. Спорите се хијалински (проѕирни) и амилоидни, што значи дека тие ќе апсорбираат јод кога ќе се обојат со Мелцеров реагенс. Кутикулата на шапката на младите примероци е направена од тип на ткиво познат иксотриходерм, кој содржи желатинизирани хифи со различни должини наредени на приближно паралелен начин. Како што созрева печурката, кутикулата на шапката постепено се одликува со разгранети, заплеткани, желатинозни хифи. Базидијата (клетките што носат спори) се со четири спори и се со димензии 45-52 со 9-10,5 Мм. Плевроцистидиите (цистидии на жабреното лице) се обилни и релативно долги - долги помеѓу 60 и 140 Мм и дебели 6-14 Мм. Хеилоцистидијата (цистидија на работ на жабрените) се со димензии 32-67 со 6-9 Мм.
Видови
Lactarius argillaceifolius var. dissimilis, сорта пријавена од Јужна Каролина, е речиси идентична по изглед, но има бел латекс кој има горчлив, а потоа остар вкус. Структурата на кутикулата на шапката се разликува од номинираниот вид по тоа што има декстриноидни (обоени жолтеникаво или црвеникаво кафеави со Мелцеров реагенс) инкрустрации на хифите. Видот megacarpus има поголема шапка (до 27 см широка со месо до 3 см дебело), и бел и непроменлив латекс со лут вкус. Нејзината дршка има димензии од 16- 20 см долга за 4-5 см широка во близина на врвот. Микроскопски, спорите на var. megacarpus се помрежести од номинираниот вид.
Живеалиште и распространетост
Како и сите видови Млечки(печурки), L. argillaceifolius е во микориза. Плодните тела на Lactarius argillaceifolius растат расфрлани или во групи на земја под дрва, особено даб, од јули до октомври. Често е една од првите микоризни печурки што се плодни во шумите во кои доминираат даб и хикори. Плодните тела бавно се развиваат и се долготрајни. Видот се среќава од источна Канада на југ до Флорида и на запад до Минесота и Тексас. Таа е вообичаена во североисточно Мексико. Печурката е пријавена и од јужен Бразил (државата Санта Катарина ) која расте во асоцијација со насади со бор ( Pinus elliottii ), каде што веројатно била внесена со борови садници донесени од доселениците. L. argillaceifolius var.megacarpusе собран од Долна Калифорнија, Калифорнија, Орегон и Вашингтон,  каде што расте во асоцијација со даб и таноак.
Јорданчо Василковски – Оцко
Јорданчо Василковски – Оцко (, во ) — македонски текстописец кој живее и работи во Бугарија.
Биографија
Јорданчо Василковски уште од детството бил заинтересиран за музика и посетувал музичко училиште во Скопје, отсек класична гитара. Првата композиција ја компонирал на 14 години за македонската група XXL. Веднаш потоа започнал да работи со многу други пејачи и композитори од различни земји, како: Албанија, Хрватска и Србија. Во 2012 година започнал да работи со турски и израелски уметници. Во 2007 година потпишал договор со издавачката куќа „АРА МЈУЗИК“ и почнла напорно да работи за Бугарија. Неговата прва композиција за бугарската сцена е песната на Алисија, наречена „Черно кафе“. Потоа продолжил да работи со останатите уметници од „АРА МУЗИК“. Некои од нив се Емануела, Ивена, Викторија, Стефани, Џина Стоева, Вања, Дамјан, Ангел, Крум, Теодора... Во 2011 година започнува да работи за најголемата издавачка куќа во Бугарија - "PAYNER" со која ги има создадено некои од најголемите бугарски хитови - "Докраи", "По-страшно", "Да вида како е", "Ден ми", „Да ти викна ли такси“ и многу други. Неговата креативна работа е ценета и добитник е на награди како:
Мерење
Мерење — постапка со која се утврдува соодносот на една физичка величина како должина, време, температура и сл. со некоја мерна единица, како метарот, секундата или Целзиусовиот степен. Науката која се занимава со мерењето и мерите се нарекува метрологија.
Стандарди
Со исклучок на неколку навидум фундаментални квантни константи, мерните единици се во суштина произволни, т.е. луѓето се тие што ги измислуваат и што се договараат да ги користат. Не постои ништо својствено за самата природа што диктира дека сантиметарот треба да ја има должината што ја има, или дека километарот е подобра единица за растојание од милјата. Со текот на времето луѓето почнале да договараат сè постандардизирани единици за да ги задоволат потребите на човечката цивилизација во развој, како заради усогласување, така и правно, за спречување на измами во трговијата.
Денес мерните единици се дефинираат на научна основа под конрола на национални установи и во согласност со меѓународни договори и спогодби, од кои најзначајна е Генералната конференција за тегови и мерки (CGPM) која е започната во 1875 со Спогодбата за метарот и донесува одлуки за Меѓународниот систем на мерни единици (SI). Системот е во надлежност на Меѓународното биро за тегови и мерки, кое го чува и меѓународниот килограмски еталон (прототип). Во 1983 организацијата го има предефинирано метарот како растојанието што ќе го пропатува светлината во слободен простор за секунди. Во 1960 САД, Британија, Австралија и ЈАР договориле јардот да изнесува точно 0,9144 метри.
Национални стандардизациони организации
Во Република Македонија за мерките во науката и стопанисувањето е надлежно Бирото за метрологија на РМ. Во САД, мерките во стопанството ги регулира Националниот институт за стандарди и технологија (NIST) кој е одделение на Министерството за трговија. Во Велика Британија таа задача ја има Националната физичка лабораторија (NPL).
Метрички систем
Метричкиот систем е десетичен мерен систем кој се заснова на единицата за должина метар и единицат за маса, килограм. Постои во неколку варијанти, зависно од изборот на основни единици. Денес системот SI е општопризнатиот облик на метричкиот систем.
Во метричкиот систем има една основа за голем број на физички величини. Другите величини се изведени од стандардните единици на SI. Поголемите и помалите варијанти на секоја единица се добиваат со повишување или снижување на степен 10. Претворањето секогаш е просто бидејќи се работи за сооднос, десет, сто, илјада итн, па затоа величините се менуваат со едноставно поместување на децималната запирка: 1,234 метри = 1234 милиметри = 0,001234 километри. Употребата на дропки (на пр. метар) е допуштена, но е прилично ретка.
Меѓународен систем на мерни единици
Меѓународниот систем на мерни единици (SI, од фр. Système International d'Unités) е современа варијанта на метричкиот систем. Ова е најзастапениот мерен систем во светот, како во секојдневното работење, така и во науката. Обмислен е во 1960 врз основа на системот метар-килограм-секунда (МКС). Со текот на времето во системот се воведени нови единици што дотогаш не постоеле во метричкиот систем. Првичните шест единици на за основните физички величини се следниве:
Подоцна е додаден и молот, а Келвиновиот степен е преименуван во „келвин“.
Покрај овие основни единици, во системот SI постојат и повеќе изведени единици кои се засноваат на основните, а изразуваат други величини. На пример, ватот (единица за моќ) се дефинира како m2·kg·s−3.
Империјален систем
Пред поширокото усвојување на системот SI, британските системи на англиски мерни единици и подоцна, (наречени и „англоамериканси“) единици се користеле во Британија, земјите од Комонвелтот и САД. Во САД, единиците од ваквиот систем се нарекува „обичајни единици“ и сè уште е нашироко застапен во САД и неколку карипски земји. Американскиот систем историски произлегува од империјалниот, но многу од единиците имаат поразлични вредности. Покрај единиците од SI, во Британија се користат и извесен број на империјални единици. Во сообраќајот сè уште се користат милји, јарди и милји на час; течностите за домаќинството се мерат во пинти. Човечката висина се изразува во стапки и инчи (палци), а телесната тежина во камења и фунти. Империјалните единици се применуваат на неформална или полуформална основа и во земјите од Комонвелтот кои го имаат усвоено метричкиот систем: земјиштето се изразува во акри, а просторот во квадратни стапки. Во некои од нив бензинот се точи на галони.
Селин Емилијан
Селин Емилијан (1898–1983) била романска вајарка со француско потекло, позната по нејзината работа со портрет.
Биографија
Емилијан е родена во Париз од Романски родители и се школувала како вајар во париското студио на Антоан Бурдел во раните 1920-ти. Работела како асистент на Бурдел некое време пред да се пресели во Романија. Емилијан секоја година се враќала во Париз за да работи, но исто така основала студио во Рим и редовно изложувала во Salon des Artistes Francais од 1930 година па наваму.
1169 п.н.е.
1169 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1169. година пред новата ера, 169. од вториот милениум п.н.е., 69. од 12 век п.н.е. и последна од 1160-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4339 и 4340 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3581 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2591 и 2592 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 416 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1169 година се протега во 1467 и 1468, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1527 и 1528 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 626 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1845 и 1844 исламска година пред хиџра.
Откритија
1169 av. J.-C.
Марија Амниска
Марија (околу 770 - по 823) била византиска царица, прва жена на царот Константин VI Слепиот. Марија е родена во градот Амнија, област Пафлагонија. Името на нејзиниот татко е непознато, а за нејзината мајка се знае дека се викала Хипатија и била внука Свети Филарет.
Во 788 година Марија била избрана за жена на Константин VI од неговата мајка Ирина. Свадбата била направена во ноември 788 година. Марија и Константин VI имале две ќерки:
Во 794 година Константон VI се вљубил во Теодота, дворската дама на Ирина. Во јануари 795 бракот на царот и Марија Амниска бил поништен, а веќе поранешната царицата и нејзините ќерки биле испратени во манастир на остров Принкипо. Во септември 795, Константин VI се оженил за Теодора. Според Теофан Исповедник, причина за неуспешниот брак на Марија и Константин VI била Ирина. Можно е причина за тоа да бил фактот што за шест години брак со Константин, Марија не успеала да му роди машки наследник.
Марија останала калуѓерка до крајот на својот живот. Името на Марија Амниска се споменува за последен пат во 823 година, кога нејзината ќерка Ефросина била повикана од манастирот за да биде омажена за цар Михаил II. Марија била против овој брак, но на нејзините жалби не било обрнато внимание. Годината на нејзината смрт е непозната.
Џорџија
Џорџија е сојузна држава на Соединетите Американски Држави и е една од 50 држави. Се наоѓа во југоисточниот дел од земјата и излегува на Атлантскиот Океан. Главен град е Атланта, кои воедно е и најголем град во Џорџија. Според површината која ја има е на 24 место во САД. Површината изнесува 154 077 км2. Широка е околу 370 км, а долга 480 км. Џорџија има околу 9 363 941 жител.Службен јазик е англискиот. Густината на населението изнесува околу 55 жители/ km2. На 2 јануари 1788 година Џорџија влезе во сојузот на САД. Џорџија е позната како “Држава на праските” и како “Империската држава на Југот”. Нејзиното мото е “Мудрост, правда и умереност”.
Ким Ил-сунг
Ким Ил-сунг (корејски: 김일성, ханча: 金日成 ; – ) бил севернокорејски комунистички политичар кој ја водел Северна Кореја од нејзиното основање во 1948 до неговата смрт. Тој ги вршел функциите премиер на Северна Кореја од 1948 до 1972 и претседател на Северна Кореја од 1972 до неговата смрт. Исто така, Ким Ил-сунг бил претседател на Работничката партија на Кореја, а посмртно бил назначен за Вечен претседател на Републиката.
Кил Ил-сунг владеел во автократско општество и со автократска моќ и основал голем кул за неговата личност во државата. Од средината на 1960-те години то ја развил политичката идеологија џуче, варијанта на комунизам.. По неговата смрт, неговиот син Ким Џонг Ил го наследил во политиката. Северна Кореја, официјално, го именува Ким Ил-сунг како „Голем водач“ и според уставот на државата тој е вечен претседател на Северна Кореја. Неговиот роденден е државен празник во Кореја.
Константа (математика)
Во математиката, константа или постојана е непроменлива величина (вредност) која е потполно постојана или постојана во однос на контекстот. Спротивен поим е „променлива“, која е величина што се менува.
Кај полиномите, функцијата од втор степен обично се означува како каде a, b и c се константи (или параметри), додека x е променлива - пополнувач за аргументот на функцијата што се разгледува. Поизложен начин на запишување на функцијата е: што ја истакнува аргументалната улога на x, а оттука следува дека a, b и c се константи. Во овој пример константите се всушност коефициенти на полиномот, а бидејќи c се јавува во член што не го содржи x, се нарекува постојан (константен) член на полиномот и може дас е претстави како коефициент на x0.
Контекстна зависност
Константата како поим е контекстно зависна, што може да се види од следнава анализа:
Значи некоја вреднсот е константа кога не зависи од друга променлива вредност и не се менува заедно со неа. Во првиот наведен случај, ова значи дека вредноста не зависи од h, а во вториот дека не зависи од x.
Ајдахо
Ајдахо е сојузна држава во САД. Најголемиот град на државата, а воедно и главниот, е Бојси. Ајдахо е примена во сојузот на 3 јули 1890 г, како 43-та држава.
Ајдахо е претежно планинска држава. Таа е затворена од сите страни, односно опколена со државите Вашингтон, Орегон, Невада, Јута, Вајоминг, Монтана и Канадска провинција од Британска Колумбија. Како и да е, мрежата од брани на реките Колумбија и Снејк го прават градот Левистон најдалечно пристаниште, кое не се наоѓа на море или океан, во западниот брег на Соединетите Држави.
Според „Бирото за Попис на САД“, во 2009 популацијата на Ајдахо била проценета на 1,545,801. Поштенската кратенка на државата е „ID“. Прекарот на Ајдахо е „Држава-дијамант“ бидејќи отприлика секој познат дијамант е најден тука. Оваа држава е едно од вкупно двете места во светот каде што може да се пронајде минералот гранат (другото место се Хималаите во Индија). Мотото на државата е Esto Perpetua (латински за „Нека биде засекогаш“)
Ајдахо е четиринаесеттата најголема држава во САД според површина.
Потекло на името
Точното потекло на името останува мистерија. Во раните 1860-ти, кога конгресот на соединетите држави ја разгледувал можноста за организирање на нова територија во планините Роки, ексцентричниот лобист Џорџ М. Вилинг го предложил името „Ајдахо“, за кое тој твдел дека доаѓа од јазикот Шошони и значи „сонцето доаѓа од планините“ или „дијамантот на планините“. Вилинг подоцна тврдел дека името го измислил тој. На крајот конгресот одлучил да ја именува областа како Територија Колорадо, кога била создадена во февруари 1861. Мислејќи дека ќе го добијат името кое го посакувале, месните жители именувале заедница во Колорадо како „Ајдахо Спрингс“.
Истата година кога конгресот ја создаваше Територија Колорадо, во источниот дел на Територија Вашингтон беше создадена област наречена „Округот Ајдахо“. Земјата била именувана според брод на пареа наречен ‘’Ајдахо’’ кој бил шуштен во реката Колумбија во 1860. Сè уште е нејасно дали бродот бил така наречен пред или по откривањето на тврдењето на Вилинг. Без разлика, дел од Територијата Вашингтон, вклучувајќи го и „Округот Ајдахо“, беа искористени за да се создаде Територијата Ајдахо во 1863.
И покрај недостатокот на докази за потеклото на името, многу писатели во 20 век го повторуваат како факт твдењето на Вилинг за името Ајдахо кое потекнува од Шошонскиот израз „ee-da-how“.
Географија
Границите на Ајдахо се составени од шест сојузни држави и една канадска провинција. Државите Вашингтон и Орегон се наоѓаат на запад, Невада и Јута се на југ и Монтана и Вајоминг се на исток. Пејзажот е солиден вклучувајќи некои од најголемите недопрени природни области во САД. На пример, 9,300 км² заштитената област „Frank Church-River of No Return Wilderness Area“ е најголема од заштитените диви области во САД. Може да се каже дека Ајдахо е држава на планината Роки со напуштени природни ресурси. Државата има планински масиви кои се покриени со снег, огромни езера и стрмни кањони. Водата од реката Снејк тече низ кањонот Хилс кој е најдлабокиот во САД.
Шошонските водопади паѓаат надолу низ нерамни карпи од височина која е поголема и од онаа на Нијагарините водопади. Поголемите реки во Ајдахо се реките Снејк, Кларк Форк, Пенд Орил, Клиарвотер и реката Салмон. Други значајни реки се Кер Далин, Спокен, Бојси и реката Пеиет. Реката Салмон се празни во реката Снејк во Хилс кањонот и тука ја формира јужната граница на областа Нез Пирс, каде што Левистон е седиштето на градот. Највисоката точка во Ајдахо е врвот Бора (3,859 метри) во Лост Ривер Ренџ, северно од Макаи. Најниската точка во Ајдахо (216 метри) се наоѓа во Левинстон каде што реката Клиарвотер се влева во реката Снејк и продолжува во Вашингтон. Соутут масивот често се смета како најпознат планински масив во Ајдахо. Меѓу другите планински масиви во оваа држава се вклучени Битеррут, Вајт Клауд планините, Лост Ривер, Клиарвотер и планините до Салмон реката.
Јужно Ајдахо, вклучувајќи ја и метрополитенската област Бојси, Ајдахо Фолс, Покатело и Твин Фолс се во планинската часовен појас (законодавниот необичен случај (15 U.S.C. ch.6 §264) теоретички го смести овој регион во централната часовен појас, но оваа грешка беше поправена со амандман од 2007.) Регионите северно од реката Салмон, меѓу кои Кер Далин, Москоу, Левистон и Сендпоинт се наоѓаат во тихоокеанската часовен појас.
Клима
Ајдахо има многу варијации во неговите климатски услови. Иако западната граница на државата се наоѓа на 560км раздалеченост од тихиот океан, сепак, поморското влијание може да се почувствува, особено во зима кога покривката од облаци, влажноста и врнежите го достигнуваат својот највисок интензитет. Ова влијание, сепак, нема голем ефект како што би се очекувало за северна држава со голема надморска височина. Поморското влијание е најмало во југоисточниот дел од државата каде што врнежите се поретки, со влажни лета, суви зими и поекстремни разлики во сезонските температури, покажувајќи поконтинентална клима.
Климата во Ајдахо може да биде топла, иако подолги периоди за температура околу 38 C° се ретки со исклучок на најниската надморска височина, Левистон, каде може да се види понекогаш и малку снег. Жешките летни денови се ублажени со ниска релативна влажност и поладни попладневни часови во текот на летните месеци како и во повеќето држави каде што највисоките разлики во температурата можат да се приметат во лето. Зимата може да биде ладна иако подолги периоди на ладно време под нулата се ретки. Ова е тоа што придонесе железничкиот тајкун, фамилијата Херимен, да развие еден од најпознатите ски центри, „Sun Valley“ (долина на сонцето).
Историја
Луѓето може да се присутни во областа на Ајдахо 14.500 години. Ископувањата во пештерата Вилсон Бјути, во близина на Твин Фолс, во 1959 откриле докази за човечка активност, вклучувајќи ги стрелките кои се рангираат меѓу најстарите артефакти во Северна Америка. Индијанските племиња биле доминантни во овие предели, вклучувајќи ги Нез Пирс на северот и Северните и Западните Шошони на југот.
Ајдахо, како дел од земјата Орегон, бил поседуван и од САД и од Велика Британија сè додека САД не доби неспорна надлежност во 1864. Од 1843 до 1849 Ајдахо бил, де факто, под надлежност на привремената влада на Орегон. Кога Орегон стана држава, она што е сега Ајдахо е тоа што остана од оригиналната Територија Орегон која не била дел од државата и била определена како Територија Вашингтон.
Помеѓу тоа време и времето кога е создадена Територијата Ајдахо, на 4 јули 1863 во Левистон, делови од оние денеска кои се под Ајдахо биле под териториите на Орегон, Вашингтон и Дакота. Во новата територија биле вклучени Монтана, поголемиот дел од Вајоминг и она што е денес Ајдахо. Во експедицијата на Левис и Кларк, тие го поминале Ајдахо во 1805 на патот кон Тихиот Океан и во 1806 при враќањето, поголемиот дел го поминале следејќи ја реката Клиарвотер во двете насоки. Првата автохтона населба била „Kullyspell House“, основана на брегот на езерото Пенд Орил за трговија со крзно од страна на Дејвид Томпсон, од компанијата „North West Company“. Во 1812, Доналд Мекензи, кој во тоа време работел за компанијата за крзно „Pacific Fur Company“, основал пошта во долниот тек на реката Клиарвотер, во близина на денешен Левистон. Поштата, позната како „MacKenzie’s Post“ или „Clearwater“, функционирала сè додека „Pacific Fur Company“ не била купена од „North West Company“ во 1813, по што била напуштена. Првите обиди да се организираат заедници, во склоп на денешните граници на Ајдахо, биле реализирани во 1860. Првата постојана, суштински вградена заедница, била Левистон во 1861.
После неколку судења како територија, вклучувајќи го илегалниот и хаотичниот трансфер на територијалниот капитал од Левистон во декември 1864, во Бојси во јануари 1865 г, обеззаконувањето на мормонската полигамија поттпомогнато од врховниот суд на САД во 1877 и федералниот обид да се подели територијата помеѓу Територија Вашингтон, која се здоби со државност во 1889 - една година пред Ајдахо, и државата Невада, која била признаена како држава од 1863, територијата Ајдахо конечно ја добила својата државност во 1890. Економијата на државата, која примарно беше поддржана од металните руди, се свртела кон земјоделството, шумарски производи и туризам.
Во последните неколку години, Ајдахо ја прошири својата комерцијална база како туристичка и земјоделска држава за да ја вклучи науката и индустријата на нови технологии. Науката и технологијата станаа најголем економски центар (над 25% од вкупните приходи на државата) во рамките на државата што е поголемо од земјоделството, шумарството и рударството во заедничка комбинација.
Демографија
Нампа, вториот град по големина во државата, во последните години искуси силен пораст. Според проценките на пописот, Нампа има пораст од 22.1% до приближно 65,000 жители помеѓу 2000 и 2003. Во 2007 популацијата во Нампа се покачила на 84,000. Пораст од 5% или повеќе, во истиот период, бил забележан и во Колдвел, Кер Далин, Меридиан, Пост Фолс и Твин Фолс.
Од 1990, популацијата на Ајдахо пораснала за 386,000 (38%)
1268 п.н.е.
1268 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1268. година пред новата ера, 268. од вториот милениум п.н.е., 68. од 13 век п.н.е. и деветта од 1260-тите п.н.е.
Ајдахо
Демографија
Метрополитенската област Бојси е најголемата област од ваков вид во Ајдахо. Други метрополитенски области според големина се Кер Далин, Ајдахо Фолс, Покатело и Левистон.
1268 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Ајдахо
Демографија
Најголемиот број на луѓе во Ајдахо со странско потекло се: Германци (18,9%), Англичани (18,1%), Ирци (10%), Американци (8,4%), Норвежани (3,6%) и Швеѓани (3,5%).
1268 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1268 година се протега во 1368 и 1369, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1428 и 1429 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 725 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1947 и 1946 исламска година пред хиџра.
Ајдахо
Религија
Според извештај направен од „Pew Forum on Religion & Public Life“ самоидентификуваната религиозна припадност на жителите на Ајдахо над 18 години во 2008 е:
Стопанство
Бруто-домашниот производ за 2004 беше $43.6 милјарди американски долари. Приходот по глава на жител за 2004 беше $26,881 американски долари. Ајдахо е важна земја на земјоделството, произведувајќи приближно една третина од доматите во САД. Сите три врсти на жито, „ Dark Northern Spring“, „Hard Red“ и „Soft White“ се одгледуваат во државата. Нез Пирс се смета за главно место за производство на видот „Soft White“.
Важни индустрии во Ајдахо се индустриите за преработка на храна, дрво и производи од дрво, машини, хемиски производи, производи од хартија, производство на електроника, сребро и други рударски производи и туризмот. Најгломата фабрика за произвоство на барел сирење, суров производ чија преработка води кон сирењето како финален производ, е сместена во Гудинг, Ајдахо. Има капацитет од 120,000 метрички тони на годишно ниво за барел сирењето и припаѓа на групата фабрики „Glanbia“. Националната Лабораторија во Ајдахо (INL), владина лабораторија за истражување на јадрена енергија, е исто така важен дел од источната економија на Ајдахо. Ајдахо, исто така, е дом на три објекти на „Anheuser-Busch“, кои обезбедуваат голем дел на слад за пиварите низ САД.
На локално ниво, различни индусрии се важни. Рекреацијата на отворено е чест пример при голем број на моторни санки и ски области во Левистон, сувата клима преку цела година и една од најниските брзини на ветерот, заедно со големиот број на реки, овозможуваат широк спектар на активности.
Денес најголеми индустрии во Ајдахо се научната и секторот за технологија. Тие учествуваат со над 25% од вкупниот приход на државата и 70%+ во извозот на државата (во долари). Индустриската економија во Ајдахо е во пораст, со високо развиени производи кои придонесуваат до тоа. Од крајот на 1970-те, Бојси произлезе како центар на производство на полупроводници. Бојси е домот на „Micron Technology Inc.“, единствениот производител на DRAM чипови во САД. Ова компанија едно време произведувала лични сметачи, но со многу ограничен успех. „Hewlett-Packard“ функционира со голема фабрика во Бојси уште од 1970-те која е првенствено посветена на производството на „LaserJet“ печатачите. Уште многу други интернационални компании имаат поставено седишта во Ајдахо меѓу кои и „Sun Microsystems“ (сега дел од „Oracle Corporation“) има две канцеларии во Бојси и складиште во Покатело. Оваа корпорација носи $4 милиони американски долари во годишни плати и $300 милиони долари во приходот на државата.
Државниот персонален данок на доход се движи од 1,6% до 7,8%. Жителите на Ајдахо можат да аплицираат за државни даночни олеснувања за платени даноци на друга држава, како и за донации во образовните ентитети и некои млади непрофитни или рехабилитациони објекти во Ајдахо.
Државниот данок на промет е 6% со многу лимитирана и селективна локална опција за покачување на 6.5%. Данокот на промет важи за продажба, изнајмување или лизинг на материјална лична сопственост и некои услуги. Храната се одданочува, но рецептите за лекови не. Хотелите, мотелите и камповите се одданочуваат со повисока стапка (7% до 11%). Некои јурисдикции наметнуваат локална опција за данокот на промет.
Ајдахо има државна лотарија која придонесе $333,5 милиони при плаќањата на сите јавни училишта во државата, а исто така придонесе и при трошоци во високото образование од 1990-2006.
Енергија
На енергетско ниво, Ајдахо има поволна земја за развој на обновливи енергетски системи. Државата е богата со обновливи извори на енергија, но има лимитирани ресурси на фосилни горива. Масивот при реката Снејк и помали речни сливови го снабдуваат Ајдахо преку едни од најмоќните хидроелектрични брани во САД, исто така овој масив е геолошки активна област со значајна геотерманлна моќ и потенцијал на ветерна енергија. Овие места обезбедуваат поголем дел енергетскиот промет на државата.
Поголемиот дел од потрошената енергија во Ајдахо се увезува од други држави. Сметката за увоз на енергија е 80% од вкупната потрошувачка, вклучувајќи ги сите резерви за природен гас на Ајдахо. Конзумираниот електрицитет во Ајдахо во 2005, 48% е добиен од хидроелектричните централи, 42% е генериран при горење на јаглен и 9% е генериран при горење на природен гас. Остатокот потекнува од други обновливи извори како на пример ветерниците.
Бројните речни сливови овозможуваат хидроцентралите да обезбедат 556 илјади мегават часови електрична енергија што изнесува три-четвртини од енергијата генерирана во Ајдахо. Државата Вашингтон го обезбедува поголемиот дел од природниот гас употребен во Ајдахо преку еден од двата поголеми гасоводни системи кои ја снабдуваат државата. Иако државата се потпира на надворешни извори во целосната употреба на природен гас, таа користи извори на гас за да генерира 127 илјади мегават часови или околу 10% од производството. Запалениот јаглен и малата низа на државни ветерни турбини го снабдуваат остатокот од државното електрично производство. Државата произведува 739 илјади мегават часови, но сепак има потреба од увоз на за да се задоволат условите.
Употребата од 515 Бте трилиони на конзумација на енергија е релативно мало во споредба со останатите држави  и претставува само 0.5% од целостана конзумација во САД. Ајдахо, исто така, ја поседува единаесеттата најмала популација во САД, односно 1,5 милиони жители, па конзумацијата на енергија по глава на жител од 325 милиони Бте засега е малку над националниот просек од 333 милиони Бте. Како тринаесетта најголема држава по површина, далечината создава додатни проблеми при загуба на енергија. Кога далечината на далновод е удвоена, отпорноста на електричната енергија која поминува низ него е исто така удвоена.
Поголеми автопати
Ајдахо е меѓу ретките држави во САД без поголеми автопати кои ги поврзуваат двете најголеми метрополитски области на Бојси, на југот, и Кер Далин, на север. „US 95“ ги поврзува двата краја на државата, но како и многу други автопати во државата, има голема потреба од поправка и надоградба. Во 2007, одделот за траспорт на Ајдахо изјави дека инфраструктурата на државните автопати се соочува со $200 милиони годишна потрошувачка за одржување и надградување. „Interstate 84“ е главниот автопат кој ги поврзува југоисточниот и југозападниот дел на државата, заедно со „Interstate 86“ и „Interstate 15“.
Железница
Ајдахо добива услуги од две транснационални железници. „Burlington Norhern Santa Fe (BNSF)“ го поврзува северно Ајдахо со Сиетл, Портланд и Спокен на западот и Минеаполис и Чикаго на исток. Железницата „Union Pacific Railroad“ поминува низ јужно Ајдахо патувајќи помеѓу Портланд, Грин Ривер и Огден, Јута и им служи на Бојси, Нампа, Твин Фолс и Пакатело. „Amtrak’s Empire Builder“ поминува низ северно Ајдахо со единствена станица во Сендпоинт. Во последниов период се врши притисок врз оваа компанија за своите услуги да ги пренесе и во јужниот дел на Ајдахо.
Пристаништа
Пристаништето во Левистон е наоддалеченото пристаниште од Тихиот Океан во западниот дел на САД. Реките Снејк Ривер и Колумбиа Ривер го олеснуваат товарот при транспортот од тука до Портланд.
Државен устав
Уставот на Ајдахо е сличен како и националниот, со неколку додатоци. Уставот ја дефинира формата и функцијата на државната власт и може да биде променет преку плебисцит. Имено, сегашниот државен устав бара владата да го одржува балансот на буџетот. Како резултат на тоа државата има лимитиран долг (обврзници за изградба итн.)
Законикот на Ајдахо
Сите закони на државата Ајдахо се внесени во законикот на Ајдахо. Законот може да се променува преку државната законодавна власт со одобрение од гувернерот.
Државната управа
Уставот на Ајдахо предвидува три вида на власт, односно, извршна, законодавна и судска. Ајдахо има дводомен парламент кој е избран од 35 законодавни единици секоја вклучена со еден сенатор и два претставника. Ајдахо сè уште оперира со оригиналниот (1889) државен устав. Од 1946, на национално ниво, уставните офицери се бирани со четиригодишен мандат. Во нив се вклучени: гувернер, заменик гувернер, државен секретар, контролор (ревизор пред 1994), благајник, јавнен обвинител и надзорник за јавни инструкции.
Законодавна власт
Законодавниот дом на Ајдахо е со скратено работно време. Како и да е, сесиите можат да бидат продолжени доколку е тоа потребно, а често и е. Поради ова, законодавците во Ајдахо се сметаат за „граѓани пратеници“, што значи дека нивната позиција како законодавец не им е претежна дејност. Мандатите на Сенатот и на Куќата на Претставниците се по две години. Законодавната власт на Ајдахо е континуирано контролирана од републиканската партија, уште од доцните 1950-ти, иако демократските законодавци се рутински избирани од Бојси, Покатело, Блеини Каунти и северен Панхендл.
Судска власт
Највисокиот суд во Ајдахо е Врховниот суд на Ајдахо. (анг.Idaho Supreme Court). Исто така, постои и интермедијарен апелационен суд.
Административна поделба
Ајдахо е поделена на политички јурисдикции означени како земји. Од 1919 тука има 44 земји во државата, рангирани по големина од 1,062 до 22,020 квадратни километри.
Вкупно окрузи: 33. Вкупна популација во 2008: 1,523,816. Вкупно области: 226,700 км².
Политика
По граѓанската војна многу среднозападни и источни демократи се преселиле во Територијата Ајдахо. Како резултат на тоа, на почетокот територијалните законодавни тела биле цврство контролирани од демократи. Спротивно на тоа, најголемиот дел од територијалните гувернери биле назначени од републикански претседатели и самите биле републиканци. Ова довело до некои судири помеѓу двете партии, вклучувајќи го големиот број на војни поради поддршка на демократите за овчарите во спротивно на републиканците кои ги поддржувале говедарите. Тоа заврши со судскиот процес за убиство, „Diamondfield“, на Џек Дејвис. Во 1880-те републиканците станаа попознати во локалната политика.
Конгресните делегации на Ајдахо, исто така, генерално биле републиканци уште од осамостојувањето како држава. Неколку демократи од Ајдахо имале изборен успех во Претставничкиот дом на САД низ годините, но сенаторската делегација со декади била цврсто републиканска. Неколку републиканци од Ајдахо, вклучувајќи го и сегашниот сенатор Мајк Крапо, биле ре-избрани во сенатот, но само Франк Чурч бил ре-избран демократ. Франк беше последниот демократ од Ајдахо кој победил во трката за американскиот сенат, во 1974.
Во помодерните времиња, Ајдахо е реално републиканска претседателска држава и во поглед на политиката. Од 1964 не е поддржан некој демократ за претседател. Дури и во тие избори, Лундон Џонсон, го победи Бери Голдвотер со разлика од помалку од 2%. Во 2004 републиканецот Џорџ В. Буш имал позитивна разлика од 38%, победувајќи во 43 од 44 земји. Само земјата Блејни Каунти, која го поседува ски центарот „Sun Valley“, го поддржа Џон Кери, кој има куќа во оваа област. Во 2008, процентот од 36.1 на Барак Обама беше најдобар за демократски претседателски кандидат во Ајдахо уште од 1976. Како и да е, републиканската поддршка во оваа држава имала пад во 1992 и 1996.
Колеџи и универзитети
„Државниот Совет за Образование“ на Ајдахо контролира три опфатни универзитети. Универзитетот „University of Idaho“ во Москоу е првиот универзитет во државата (основан во 1889). „Idaho State University“ во Покатело е отворен во 1901 како @Академија од Ајдахо# и му беше доделен универзитетски статус во 1963. „Boise State University“ е најновото училиште кое се бори за постигнување на универзитетски статус во Ајдахо. Школото отворено во 1932 како „Boisi Junior College“, во 1974 стана „Boise State University“. „Lewis-Clark State College“ во Левистон е единствен јавен, неуниверзитетски, четиригодишен колеџ во Ајдахо. Ајдахо има три регионални колеџи: „North Idaho College“ во Кер Далин, „College of Southern Idaho“ во Твин Фолс и „College of Westers Idaho“ во Нампа, кој се отвори во 2009.
Приватните институции во Ајдахо се „Brigham Young University-Idaho“ во Рексбург. Колеџот во Калдвел „College of Idaho“. „Northwest Nazarene University“ во Нампа и колеџот во Москоу „Saint Andrews College“.
Спорт
Жителите на државата се редовни посетители, Ајдахо се смета за многу отворено ориентирана заедница. Централно Ајдахо е дом на едно од најстарите ски одморалишта во Северна Америка, „Sun Valley“, каде што е инсталирана првата жичара. се клучни за идентитетот на Ајдахо со ски центар во близина на скоро секоја урбана област. Во државата има мал подем и на кајакарството.
415
415 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 415 година од новата ера, 415. од првиот милениум, 15. од V век и шеста од 410-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5923 и 5924 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5165 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4175 и 4176 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1168.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 415 година се протега во 3051 и 3052, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3111 и 3112 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 958. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 213 и 212 година пред хиџра.
IC 1266
IC 1266 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1266 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 1266 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 23 м 7,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 24' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на IC 1266 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1591222.
Белка
Белка — проѕирна течна материја околу жолчката во јајцето. Кај кокошките се формира од слоевите на секрети на предниот дел од јајцеводот на кокошката за време на преминувањето на јајцето. Се јавува околу оплодени или неоплодени жолчки. Примарна природна цел на белките е да се заштитат жолчките и да се обезбеди дополнителна исхрана за раст на ембрионот (кога се оплодува). Белката првенствено се состои од околу 90% вода во која се раствораат околу 10% белковини (вклучувајќи албумин, мукопротеин и глобулин). За разлика од жолчката, кој содржи многу липиди (масти), белката речиси и да не содржи маснотии, а содржината на јаглехидрати е помала од 1%. Белките содржат околу 56% белковини во јајцето. Белките имаат многу употреби во храната, како и многу други намени (на пр. во подготовката на вакцини како што се оние против грип ).
Лесковец
Лесковец (Λεπτοκαρυές, Лептокариес; до 1926 г. Λεσκοβίτσα, Лесковица ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на истоимениот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 62 жители (2011) — сите Македонци.
Географија
Селото е сместено во средиштето на Леринското Поле, 9 км југоисточно од Лерин. Лежи близу ридот Радош на планината Мала Река.
Во Отоманското Царство
Лесковец се за првпат се среќава во документ од XV век како Лесковчене, во кој по име се зведени 58 глави на домаќинствата.
Во XIX век Лесковец било македонско село во Леринската каза. Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович („Очерк путешествия по Европейской Турции“) го опишал Лесковец како македонско село. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Лесковец (Leskovetz) било село во Леринската каза со 50 домаќинства и 145 (или 185) жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Лесковец (Лсковецъ) имал 330 жители, сите Македонци христијани.
Во селото работеле и грчката и бугарската пропаганда. Според извештајот на бугарскиот трговски агент во Битола Андреј Тошев, на 25 декември 1902 г. целото село (46 куќи) потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија, кое дотогаш било под Цариградската патријаршија. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во селото жвееле 368 Македонци, сите под егзархијата.