cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Жупан (Леринско)
Жупан (Ζουπάνι) — поранешно село во Леринско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Суровичево на Леринскиот округ во Западна Македонија, Грција.
Географиха
Селото се наоѓало високо на планината Вич, на 5 км источно од с. Прекопана во правец на Сребрено.
Историја
Во втората половина на XV век Жупан бил дервенџиско село во Леринската нахија.
Според преданието, жителите на Жупан го основале селото Прекопана.
На почеокот на XX век Жупан веќе била месност со ниви и ливади во атарот на Прекопана.
Централна банка на Иран
Централната банка на Иран е централна банка на Иран. Моментален гувернер на банката е Валиола Сејф.
Рифаксимин
Рифаксимин е антибиотик кој се користи во третманот на патувачка дијареа, синдром на иритабилни црева и хепатална енцефалопатија. Има слаба апсорпција кога се зема преку уста.
Фармакологија
Рифаксиминот е полусинтетски антибактериски лек со широк спектар на дејство, кој има многу мала биорасположливост поради неговата слаба апсорпција после орална администрација.
Правна комисија на Индонезија
Правната Комисија на Индонезија (индонезиски: Komisi Yudisial) била основана како последица на третиот амандман на Уставот на Индонезија, кој е ратификуван од страна на Народното Советодавно Собрание на 9 ноември 2001 година.
Историја
Идејата на телото била да се разгледува и да дава конечна одлука за именувањето, унапредувањето, преносот или разрешувањето на судиите но не успеало да се направи поради неуспехот на статутните книги во 1968 година. Подоцнежниот притисок за формирање на тело за да се воведе чесен, чист, транспарентен и професионален правен систем повторно се појавил во 1998 година. На 9 ноември 2001 година, на својата годишна седница, Народното Советодавно Собрание на Индонезија го донесува третиот амандман на Уставот на Индонезија, и воспоставува судска комисија. На 13 август 2004 година, законот № 22 за судска комисија е донесен, и истиот бил изгласан на 2 јули 2005 година. Официјално претседателот ги назначил и седумте члена на Комисијата. Членовите положиле свечена заклетва пред претседателот на 2 август 2005 година.
Моќ
Комисијата предлага кандидати за Индонезискиот Врховниот суд и да работи на „одржување на честа, достоинството и однесување на судиите“. Членовите се назначуваат од страна на претседателот, со согласност на Народниот Претставнички Совет.
Морфологија (биологија)
Поим
Зборот „морфологија“ потекнува од грчките μορφή, morphé што значи „форма, облик“ и λόγος, lógos што значи „наука, збор, истражување“.
Биолошкиот концепт на морфологија бил развиен од страна на Јохан Волфганг фон Гете во 1790 и независно од германскиот анатом и физиолог, Карл Фридрих Бурдах во 1800 година.
Гранки на морфологијата
Освен оваа поделба, постои и друга која ја дели морфологијата на:
Морфологијата и класификацијата
Повеќето таксони се разликуваат морфолошки од останатите таксони. Обично блиските таксони се разликуваат многу помалку отколку подалечните, но постојат и исклучоци од ова правило. Криптичките видови се видови кои се многу слични по изгледот, или дури и надворешно идентични, но се репродуктивно изолирани. Спротивно на ова, понекогаш далечни таксони се стекнуваат со сличен изглед како резултат на конвергентна еволуција или мимикрија. Уште еден проблем кој се јавува при потпирањето на морфолошки податоци е дека она што наликува на морфолошки два различни видови, всушност може со помош на ДНК-анализа да се покаже дека е еден единствен вид. Значајноста на овие разлики може да се испита преку употребата на алометриско инженерство, при кое едниот или двата видови се манипулираат за да го фенокопираат другиот вид.
Алекси Пентиро
Алекси Пентиро (Alexis Pinturault, ), (, –француски алпски скијач, освојувач на бронзено олимписко одличје на Зимските олимписки игри во 2014 година.
Детство
Роден во Мутје, Савоја, Пентиро израснал во Анси. Неговата мајка е од Берген, Норвешка и тој поминал многу летни распусти во Норвешка. Има двојно државјанство и бил јуниорски светски прван во велеслалом во 2009 и 2011 година.
Скијачка кариера
Во март 2009 година, една недела пред својот осумнаесетти роденден, Пентиро дебитирал во Светскиот куп, на патеката во Аре, Шведска. Првпат се искачил на подиумот две години подоцна, во март 2011 година, во велеслалом на патеката во Крањска Гора, Словенија, кога го освои второто место. Есента истата година, во октомври, тој исто така го освои второто место на патеката во Зелден, Австрија, а првата победа во рамките на Светскиот куп ја извојувал во февруари 2012 година во паралелен слалом во Москва, Русија.
Титули по сезони
Неофицијално, поделено со Ивица Костелиќ Неофицијално, поделоно со Тед Лигети
Пласман по сезони
^ По распоред само две трки во комбинација; кристален глобус не е доделен. Натпреварувачите ги имаат своите одличја.
1855 во книжевноста
1855 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
NGC 5664
NGC 5664 — спирална галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5664 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 5664 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 33 м 43,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -14° 37' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 5664 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52033. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 287; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5576. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1394.
1854 во книжевноста
1854 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
ЗиЛ
Завод имени Лихачёва или ЗиЛ — еден од главните производители на камиони и тешка машинерија во Русија, познат и по рачната изработка на ултралуксузни автомобили за речиси сите советски државници, како и автобуси, оклопни борбени возила, и аеросанки. Денес работи како прозиводител на државнички возила за владата на Русија. Автомобилите ЗиЛ се сметаат за рамни на Maybach и Rolls-Royce, но во главно се непознати вон ЗНД и производството се состои од околу 12 автомобили годишно.
Фабриката е основана во 1916 г. под името Автомобильное Московское Общество (АМО). Се планирало да се произведуваат 1,5 тонски камиони засновани на Fiat F-15 под лиценца. Заради Октомвриската револуција и Руската граѓанска војна по неа, требало да се чека до 1 ноември 1924 за да се произведе првото возило, АМО-F-15. Во 1931 фабриката била реопремена и проширена со помош на U.S. A.J. Brandt Co., кога го променила името во Завод имени Сталина (ЗиС). По прекинот на култот кон личноста на Сталин под водство на Никита Хрушчов во 1956, името било вратено на Завод имени Лихачёва, по нејзиниот поранешен директор Иван Алексеевич Лихачов.
Џонатан Едвардс (теолог)
Џонатан Едвардс ( - ) бил проповедник, теолог и мисионер кај домородните Американци. Едвардс е „општо признаен како најважен и оригинален филозофски теолог во Америка“ и еден од најголемите Американски интелектуалци. Теолошката работа на Едвардс има широк обем, но тој често е поврзуван со неговата одбрана на реформираната теологија, метафизиката на теолошкиот детерминизам и пуританското наследство. Неодамнешните истражувања нагласуваат колку темелно Едвардс ја засновал својата работа врз концепциите за убавина, хармонија и етика и колку централно место заземало просветлувањето во неговиот начин на размислување. Едвардс одигра критичка улога во формирањето на Првото големо будење, и ги предвиде некои од првите знаци на преродба во 1733-1735 во неговата црква во Нортхемптон, Масачусетс. Едвардс ја предаде беседата “Грешници во рацете на лутиот Бог‘‘, класично дело од раната американска книжевност за време на вториот бран на преродба во 1741, следејќи ја “Тринаесетте колонии‘‘ на Џорџ Витфилд. Едвардс е широко познат по неговите бројни книги: Крајот за кого Бог го создал светот; Животот на Давид Брејнерд, кои послужија како инспирација на илјадници мисионери низ XIX век; и Религиски наклоности, која многумина реформирани евангелисти ја читаат и денес. Едвардс почина од вакцина против мали сипаници кратко после неговото назначување за претседател на Колеџот во Њу Џерси(подоцна именуван како Принстон) и беше дедо на Арон Бур.
Ставови за важноста на жената
Врската на Едвардс со неговата сопруга, Сара Пирпонт, беше предмет на критичка и јавна истрага. Нивната врска беше премногу идеализирана, но Едвардс беше вистински посветен на промовирање на половата еднаквост. Интересот на Едвардс за Ева е објаснет од страна на научниците како показател на неговите прафеминистички погледи: “Едвардс постојано му обрнува внимание на Ева нарекувајќи ја “мајка на сите живи суштества“ (Библија 3:20), нагласувајќи го ова име како показател на нејзините божествени одлики. Како што “Бог има живот во себе, тој му даде живот и на својот син“ (Џон 5:26), и Ева како “мајка на Христос“ (забелешка 339“ 397) има живот- таа е извор на целиот духовен живот на земјата. Едвардс тврди дека “не постои никој кој има духовен и вечен живот во целото човештво“. Оваа дефиниција е единствена. Едвардс не ја величи Марија на сличен начин, и покрај нејзината непосредна поврзаност со Христос, за Едвардс таа ја претставува животната природа и на Бог и на Христос. “ Писмата на Едвардс кон неговата сопруга и неговото размислување за другите важни библиски жени, вклучувајќи ги Сара, Марија и Ана, укажува на тоа дека тој гледал на жените на напреден начин во однос на своето време. Многу од овие текстови неодамна станаа широко достапни во неговиот “Зорник“ и Белешките на Светото писмо.
Подоцнежни години
Во 1757 година, по смртта на Отецот Арон Бур, кој пет години претходно се ожени со Естер, ќерката на Едвардс и беше татко на следниот Американски потпретседател Арон Бур, тој неволно се согласи да го замени својот зет како претседател на колеџот во Њу Џерси (сега Универзитет Принстон) каде беше поставен на 16 февруари 1758 година. Скоро веднаш откако стана претседател, Едвардс кој беше голем поборник за вакцинација од мали сипаници одлучи да се вакцинира со цел да ги охрабри и другите да го направат истото. За жал, тој почина од вакцинацијата на 22 март 1758 година. Тој беше погребан на гробиштата на Принстот. Едвардс имаше тројца синови и осум ќерки.
Дела
Целокупниот корпус на делата на Едвардс како и претходно необјавените дела достапни се на мрежното место на Центарот Џонатан Едвардс на Универзитетот Јејл. Преку проектот делата на Џонатан Едвардс на Јејл се објавија научни дела засновани на преписите од неговите белешки до 1950-тите. Досега постојат 26 тома. Многу од делата на Едвардс се повторно издавани. Некои од големите дела се:
СОТУ „Ѓорѓи Наумов“ - Битола
Средното општинско техничко училиште „Ѓорѓи Наумов“ — средно училиште во Битола, Општина Битола.
Основање и развој
На 7 мај 1957 година тогашниот Народен одбор на Битолската Околија на двата собори: Околискиот собор и Соборот на производителите, на одделни седници и во истоветен текст донеле решение за основање на Индустриското училиште.
Во 1960 година започнало со работа Техничко училиште и мајсторската школа по исклучителна потреба и барање на фабриката за фрижидери „Ѓорѓи Наумов“ од Битола.
Во 1961 година се формирала и Вишата техничка школа која подоцна се издвоила во посебна образовна установа која денес е прерасната во Технички факултет - во склоп на Универзитет „Свети Климент Охридски“ во Битола. Индустриското училиште, Техничкото, Техничкото за возрасни, Училиштето за висококвалификувани работници и Вишата техничка школа прераснале во нова образовно-воспитна установа, тогашен Електромашински училиштен центар „Ѓуро Салај“ - Битола.
Во 1986 година за Центарот е од посебно значење бидејќи се преселува во нов, поголем објект, во којшто и денес се наоѓа, а од тогаш датира и организирањето на образованието од вториот степен на стручна подготовка со што се образуваат кадри за производството по најкус можен пат.
Во 1989 година е потпишан договор за соработка со Републичкиот институт при Политехничкиот факултет во Благоевград, Бугарија, која до денес практично се реализира. Во соработка со нив произлезе и организацијата на Балканскиот симпозиум за образовние.
Во 1993 година училиштето е добитник на најголемата државна награда во областа на образованието - „Климент Охридски“.
Од 1994 во училиштето се организира експериментална настава на англиски јазик каде наставата по стручните предмети се одвива на англиски јазик.
Историјат
Почетоците на наставно-образовниот процес во училиштето датираат од 1958 година, врз основа на решението што е донесено на 7-X-1957 година за основање на индустриско училиште со практична обука во Битола, со задача да подготвува квалификувани работници за потребите на индустријата преку две струки – машинска и електротехничка со тригодишно траење и капацитет од 300 ученици. Бидејќи потребите од стручни кадри во битолското стопанство растеа, се наложи основање на Техничко училиште кое со работа започна во 1960 година, а наскоро потоа Техничко училиште за возрасни и училиштето за високо квалификувани работници (мајсторска школа). Оваа школа е формирана по потреба и барање на тогашната фабрика за фрижидери Битола. Како што понатаму растеа потребите за стопанството, така и училиштето се ширеше и развиваше.
Во 1961 година во рамките на училиштето е формирана и виша техничка школа. Таа подоцна се издвојува како посебна образовна институција, Технички факултет, во склопот на Универзитет „Свети Климент Охридски“ од Битола. Потребите за стручни кадри за стопанството ја наложија потребата од оспособување на стручен наставен кадар. Токму заради тоа, во склоп на училиштето, се формира центар за вонредно студирање на Вишата стручна педагошка школа од Риека-Република Хрватска. Постепеното формирање на споменатите училишта, школи и центри и нивна концентрација во зградата на индустриското училиште беше предуслов за основање на нова институција за образование на стручни кадри, електро-машински училиштен центар.
Овој училиштен центар никогаш не бил механички збир на неколкуте типови и облици на стручно образование, туку организациона целина во која беше воспоставено внатрешно функционално единство и во која се оспособуваа кадри од повеќе степени на стручното образование. Така, Индустриското, Техничкото, Техничкото за возрасни, Училиштето за високо квалификувани работници, Вишата техничка школа и Наставниот центар за вонредно студирање ВСПШ-Риека се конципираа и прераснаа во нова образовно-воспитна институција ЕМУЦ”Ѓуро Салај” – Битола. Неговата задача беше за потребите на стопанството да образува и оспособува:
2. Техничари и погонски техничари преку електромашинското техничко училиште и техничкото училиште за возрасни.
4. Виши техничари (погонски инженери) од машинска и електротехничка насока, преку вишата техничка школа.
5. Стручни наставници, за стручни предемети и практична настава од машинската и електротехничката насока преку наставниот центар за вонредни студирања на ВСПШ – Риека.
Развојот на индустријата во Битола бараше и нови кадри коишто не се оспособуваа во ниту едно средно училиште во Битола. Затоа во учебната 1967/68 година почнува проширување на структурните типови на образование во училиштето и се формира отсек за слаба струја за квалификувани механичари за радио-телевизија и електроакустика.
Исто така врз основа на нараснатите потреби од стручни кадри во текстилната индустрија во Битола, дојде до отворање на текстилно училиште во состав на Центарот.
Во училиштето се оспособени голем број на стручни кадри преку доквалификување, преквалификување, вонредно полагање и сл.
Во 1997 училиштето се преименува во ДСЕМУ ”Ѓорѓи Наумов”, а во 2006 година, со стапување во сила на новиот закон за локална самоуправа, во Средно општинско техничко училиште или скратено СОТУ  ”Ѓорѓи Наумов”.
Учество на натпревари
На меѓународниот натпревар за Информатичка Технологија кој се одржа во Букурешт – Романија на  кој учествуваа вкупно 39 земји од сите континенти учествуваше и нашето училиште со три проекти. Во зависност од освоените бодови имаше можност за повеќе први, втори и трети места (златни, сребрени и бронзени медали). InfoMatrix е организиран од Lumina Educational Institutions-Романија во партнерство со Турција, Мексико, Украина и Хонгконг. По претходно организирани натпревари во Европа, Азија, Америка, Африка и Австралија на крај во финалето имаше влезено окулу 170 проекти кои се натпреваруваа во 5 области: Краток филм, 3 Д Уметност, Програмирање, Роботика и Хардвер. Од овие проекти 5 беа од Македонија и настапуваа под име Македонија и тоа 2 од училиштето Јахја Кемал (1 од Струга во програмирање и еден од Скопје во 3Д Уметност) и 3 проекти од СОТУ “Ѓорѓи Наумов” – Битола.
3Д Уметност: Snow Story (Антонио Стојковски и Јетон Селими, ментор Јани Сервини) освои сребрен медал и 300$ награда – СОТУ “Ѓорѓи Наумов” – Битола.
1853 во книжевноста
1853 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Џонатан Едвардс (појаснување)
Џонатан Едвардс може да се однесува на:
Научници и свештеници:
Спортисти:
Музичари:
Политичари:
Џонатан Едвардс може исто така да се однесува и на:
Готам
Готам (Gotham) или Готам Сити (англ. Gotham City) — измислен град што се појавува во Ди-си комикс и е најпознат како домот на Бетмен. Живеалиштето на Бетмен првпат било посочено како Готам во Detective Comics бр. 48 во месец февруари 1941 г. Местоположбата на градот е во близина на Метрополис, а според повеќето стрипови, Готам се наоѓа во државата Њу Џерси.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Вевчански Извори
Вевчански Извори — едни од поретките псевдопериодски сифонски врела во Македонија. Сместени се на источните падини на планината Јабланица, кај селото Вевчани, на надморска височина од 900 метри. Главниот извор е сместен во отворот на пештера. На десетина метри подолу, се наоѓаат неколку постојани извори кои подземно комуницираат со главниот извор. Капацитетот на Вевчанските Извори во влажниот период од годината изнесува околу 1.500 литри во секунда.
1852 во книжевноста
1852 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Еисуке Наканиши
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 1998.
Борис Вишински
Борис Вишински e раскажувач, романописец и драмски автор. Роден е на 6 јуни 1929 во Скопје. Завршил Правен факултет во Скопје. Бил главен уредник на ревијата на Друштвото на писателите на Македонија „Стожер“, и уредник на списанијата „Културен Живот“ и „Македонска Ревија“. Член на Македонскиот ПЕН центар. Член на ДПМ од 1958 година. Неговите дела се преведени на повеќе јазици.
Награди
Добитник е на наградите: „Кочо Рацин“, „4 јули“, „13 Ноември“, „Стале Попов“, „Петрозино“, „Михаил Еминеску“, „Марио Рестиво“, „Јозефин“ и „Данте Алегиери“ за литературнен опус на странски автор во Италија.
Togg
Togg или турската Автомобилско заедничко вложување група Inc. (турски Türkiye'nin Otomobili Girişim Grubu A.Ş.) е турска автомобилска компанија основана како заедничко вложување во 2018 г.
Од компанијата најавија дека нивниот прв автомобил ќе биде подготвен за сериско производство до 2023 година.
Совалка
Совалка или солка – дрвена направа со која се внесува јатокот низ основата при ткаење. Јатокот се намотува на совалката и со неа ткајачот полесно го протнува јатокот низ „зевот“ на нишките на основата при ткаење со рачен разбој.
Уставен суд на Индонезија
Историја
Во времето помеѓу усвојувањето на третиот уставен амандман и утврдувањето на Уставниот суд, неговите должности ги вршел Врховниот суд. Во август 2003 година, Народното уставотворно собрание го донел законот за Уставниот Суд и девет судии биле именувани на 15 август. Тие положиле свечена заклетва уште следниот ден, а на 15 октомври, Врховниот суд го прекунува својот авторитет врз ова тело и со тоа почнува самостојното управување на Уставниот Суд.
Моќ
Судот ја има истата правна положба како на Врховниот суд. Своите овластувања, кои се утврдени во член 24 од Уставот, се правни работи во конечните прегледи на законот против Уставот, спорови околу надлежност на државните институции, проблеми со распаѓањето на политичките партии и спорови околу изборните резултати. Тој, исто така, е должен да владее во случај на импичмент на претседателот. Тој се состои од девет членови, тројца кај претседателот, тројца на страната на Врховниот суд и тројца на страната на Народниот претставнички совет.
Виктор Икпеба
Виктор Носа Икпеба (роден на 12 јуни 1973 во Бенин Сити) — поранешен нигериски фудбалер, кој играл на позицијата напаѓач.
Во својата кариера настапувал за осум клубови, а најдлабока трага оставил играјќи пет години за Монако. Во 1997 година токму како играч на Монако ја добил наградата за Африкански фудбалер на годината доделена од КАФ.
Животопис
Икпеба е оженет и има три деца. Во мај 2000 година неговата сопруга Атинуке починала на возраст од 26 години, од рак на градата.
Икпеба со својте деца денес живее во Монако.
Клупска кариера
Талентот на Икпеба бил отркриен од страна на белгискиот клуб РФК Лиеж уште додека тој настапувал со својата репрезентација на Светско првенство за играчи под 17 години. Во 1989 година Икпеба се договорил со клубот и отпатувал за Белгија заедно со соиграчот Сандеј Олисех. Во 1994 година Икпеба бил продаден на Монако каде што ќе ги доживее својте најдобри фудбалски години. Во почетокот тој бил трениран од страна на Арсен Венгер кој многу ја унапредил неговата игра. Во сезоната 1996-97, Икпеба играл одлично и постигнал 13 голови со што му помогнал на клубот да ја освои титулата во Лига 1. Во истата таа 1997 година бил избран и за Африкански фудбалер на годината. Во последните две сезони тој оформил впечатливо партнерство во нападот со Давид Трезеге.
По мало лутање по клубови од послаба класа и послаби лиги Икпеба ја завршил кариерата во 2007 година откако претходно две сезони бил фудбалер на катарскиот Ал Сад.
Репрезентативна кариера
Тој одиграл 31 натпревар и постигнал седум гола за нигериската репрезентација. Со репрезентацијата играл на две Светски првенства во 1994 и 1998. Тој, исто така, му помогнал на својот репрезентација да триумфира на Африканскиот куп на нациите во 1994 и да го освои златниот олимписки медал на Олимпијадата во Атланта 1996 година.
Јапонофилија
Јапонофилија е интерес или љубов кон Јапонија и било што, што потекнува од земјата. Спротивното на тоа е јапонофобија. Оној кој има ваков интерес или љубов се нарекува јапонофил. На јапонски, терминот за јапонофил е „шиничи“ (shinnichi, 亲日) што доаѓа од „шин“ (亲, しん) и значи „про-“ или „за нешто“, и „ничи“ (日, にち), што значи „ден“ или „сонце“, но туку се користи за да се означи „јапонски“, како во зборот за Јапонија која на јапонски се нарекува „Нихон“ (日本) или „сончева основа“ со тоа што „хон“ (本,ほん) значи „основа, база, потекло“, од каде и доаѓа изразот „Земјата на изгрејсонцето“.
На крајот на 18. век и почетокот на 19. век, Карл Петер Тунберг (Carl Peter Thunberg) и Филип Франц фон Зиболд (Philipp Franz von Siebold), кои престојувале на островот Деџима, тогашен холандски трговски центар, помогнале во претставувањето на јапонска флора, уметнички дела и други предмети во Европа. Некои сметаат дека тие се меѓу првите јапонофили. (Ова било пред Обновата во периодот Мејџи во 1868 г., кога Јапонија станала поотворена за надворешна трговија.)
Лафкадио Херн (Lafcadio Hearn), автор со ирско и грчко потекло, кој се преселил во Јапонија во 19. век, бил опишан како „докажан јапонофил“ од издавачката компанија Чарлс Е. Татл во предговорот на повеќето од неговите книги.
Во првата деценија на 20. век, британските писатели ја фалеле Јапонија. На пример, во 1904 г., Беатрис Веб (Beatrice Webb) напишала дека Јапонија е „ѕвездата во подем на човековата самоконтрола и просветлување“, фалејќи го „иновативниот колективизам“ на Jапонците и „чудната“ целисходност и отвореност на нивната „просветлена професионална елита“. Х.Џ. Велс ѝ дал слично име на елитата во неговата „Современа утопија“ - самураи. Делумно, ова било резултат на тоа што британската индустрија го губела водството, со постепениот раст на Јапонија и Германија. Германија се сметала за непосредна закана, но на Јапонија се гледало како на сојузник. За Британците, ефикасноста била решение, а по објавувањето на книгата „Голема Јапонија: Студија за националната ефикасност“ од Алфред Стид (Alfred Stead) во 1906 г., експерти во Велика Британија учеле од Јапонија. Овој интерес завршил со Првата светска војна.
САД поминаа низ сличен период на јапонофилија во почеток во 80-тите години од 20. век, чиј предвесник беа делата на Питер Друкер (Peter Drucker) од 60-тите години на 20. век. Тој укажал на „донесувањето одлуки со консензус“ во јапонските корпорации и славните техники на јапонското корпоративното управување (дури и тврдел дека е заслужен за тој систем на Јапонците преку неговите книги и семинари). Во текот на тој период, американски студенти го учеа јапонскиот јазик со надеж дека деловно ќе соработуваат со Јапонија. Ова, исто така, беше деценија во која голем број серии од Јапонија, како што е „Волтрон“, кои беа синхронизирани и се прикажуваа на телевизија во САД. Разни американски анимирани програми од 80-тите и 90-тите години на минатиот век беа анимирани во Јапонија. Овој феномен се засили во 90-тите години со сериите како што се „Моќни ренџери“ (серија конципирана врз основа на популарна јапонска ТВ серија „Супер сентаи“), Драгонбол З, Сејлор Мун, Покемон и Дигимон.
SDEWES Центар
SDEWES (eng: Sustainable Development of Energy, Water and Environment Systems) e Центар за одржлив развој на енергетски, водни и околински системи и претставува меѓународна, невладина, научна организација со седиште при Универзитетот во Загреб, Хрватска.
Мисија
Центарот SDEWES организира курсеви, летни школи, јавни предавања, семинари и работилници со цел да се промовира одржливиот развој на енергетските, водните и околинските системи и дава професионално мислење за одржливоста и метриката за одржливост. Центарот исто така организира серија на меѓународни SDEWES конференции за научниците да ги дискутираат прашањата за одржливост на енергетски, водни и околински системи. Преку овие активности, центарот SDEWES обезбедува широка платформа на делување со капацитет за комплетна самостојна изведба на научни проекти, како и проценка и консултација за истражувачки проблеми од областа на одржливиот развој.
Историја
SDEWES почна како проект кофинансиран од CORDIS во рамките на FP5-INCO 2 програмата во 2002 година, кога во Дубровник се одржа првата конференција за одржлив развој на енергетските, водните и околинските системи. Партнери во овој проект беа Универзитетот од Загреб и Instituto Superior Técnico од Лисабон. По организирањето на уште три конференции (2003, 2005 и 2007), во 2009 година формиран е Центарот SDEWES. Оттогаш се организирани уште седум конференции, во 2009, 2011, 2012, 2013, 2014 и 2015 година.
Членство
Согласно одредбите на статутот, секој може да стане член при еднакви услови за пријавување.
Конференции
SDEWES 2012 се одржа во Охрид, а во 2014 година на брод помеѓу Венеција и Истанбул.
Во 2014 година, првата регионална SEE SDEWES се одржа во Охрид, Македонија, и се однесуваше на Југоисточна Европа.
Во 2016 година, втората регионална SEE SDEWES конференција ќе се одржи во Пиран, Словенија.
Трудовите презентирани на конференциите се објавуваат во научни списанија, меѓу кои е и списанието SDEWES.
Учество во проекти
Научно-истражувачките активности на центарот предвидуваат формирање на научни тимови за изведување на проекти. Во 2015 година, се работи на два проекти финансирани EU FP7 програмата, еден финансиран од Horizon 2020 програмата , и еден од фондот START во рамки на стратегијата од Европската унија за унапредување на дунавскиот регион.
SDEWES Index
Согласно програмските одредници за работата на Центарот е развиен SDEWES индекс со цел да се оценуваат градови по параметри врзани со енергетиката, водата и животната средина. SDEWES индексот е моментално одреден кај 58 градови, а содржи 7 димензии, 35 индикатори и 20 суб-индикатори.
SDEWES-Скопје
Македонскиот огранок од Центарот SDEWES привлекува научни и стручни кадри од висок ранг и широк опсег на дисциплини во областа на одржливиот развој на енергетските, водните и околинските системи. Целта е да се обезбеди научна поддршка при донесување одлуки и стратешкото планирање во следните области:
Наведените проблеми ќе бидат разработени преку планиран и балансиран опсег активности кои предвидуваат:
Споменатите активности на SDEWES-Скопје би можеле да бидат проширени и на регионално ниво со вклучување на соседни земји-членки како и земји со кандидатски статус за интеграција со Европската унија. Ова би било во склад со заложбите за координација и интеграција на заедничките предизвици и за посилни ефекти од заедничките напори во нивно решавање.
Проекти
LOCSEE (Low Carbon South East Europe)
Католицизмот во Ерменија
Католичката црква во Ерменија — дел од светската Римокатоличка црква, под духовно водство на папата во Рим. Според пописот од 2011 година, 13,843 католици живеат во Ерменија и претставуваат околу 0.46% од вкупното население. Католиците во Ерменија припаѓаат на две посебни цркви, Римски обред или Западен обред (кој ги вклучува најголемиот дел од католиците во светот) и Ерменската католичка црква.
Територијалната надлежност и епархии
Католиците во Ерменија се поделени според две одделни територијални власти. Католиците според Римскиот обред се дел од Апостолската администрација, додека Апостолската администрација на Кавказ и католиците според Ерменскиот обред кои припаѓаат на Ерменската католичка црква се дел од ординаријатот на верниците од источниот обред, кој исто така ги вклучува и членовите на Ерменската католичка црква во Источна Европа.
Висок претставник за надворешни работи и безбедносна политика на Европската Унија
Висок претставник за надворешни работи и безбедносна политика на ЕУ — главен координатор и претставник на Заедничката Надворешна и Безбедносна политика (CFSP), во рамките на ЕУ. Во моментов ова место на висок претставник ѝ припаѓа на Федерика Могерини. Функцијата која таа ја обавува е иста со онаа на министерот за надоврешни работи на ЕУ. Оваа функција за Висок Претставник за Надворешни работи и Надворешна политика е воведена со Договорот од Амстердам. Местото тогаш му припаѓало на Хавиер Солана, кој се задржал на позицијата 10 години, до надоградувањето на оваа функција во Договорот од Лисабон, кој го всели високиот претставник во Европската Комисија, и го смести во Европскиот совет за Надворешни работи. По нејзиното основање, кон крајот на 2010 година, оваа функција ќе биде поткрепена од Европската служба за надворешни дејствувања и од дипломатскиот корпус.
Католицизмот во Ерменија
Во рамки на Ерменија
Католиците секогаш живееле одделно од заедниците на Ерменската апостолска црква (Древноисточна црква, која ги вклучува повеќето Ерменци како членови) и бракот вон заедницата не била многу честа појава. Некои од Апостолиците ги нарекуваат ерменските католици "Франки" поради влијанието на француските католички мисионери.
Висок претставник за надворешни работи и безбедносна политика на Европската Унија
Титула
Високиот претставник е официјално именуван како Висок претставник за Надворешни работи и Безбедносна Политика на Европската Унија. Меѓутоа официјално е именувана и како Висок претставник на Заедничката Надоврешна и Безбедносна политика, а со Уставот пак е именувана како Министер за Надворешни Работи на ЕУ. Ваквата најнова титула која гласи, Министер за Надворешни Работи во ЕУ, сè уште е најприменувана во рамките на медиумите, од новинарите како јавно најпрепознатливо именување за оваа фунција.
Католицизмот во Ерменија
Во рамки на Ерменија
Ерменските католици традиционално живееле во провинцијата Ширак, посебно во следниве 7 села: Аревик, Паник, Ланџик, Азатан, Ѕитанков, Мец Сепасар, Ашоцк. Во покраината Лори, католиците главно живеат во: Ташит, Катнарат, Катнагбјур, Петровка, Саратовка и Благодарноје.
Малиот број Полјаци кои останале во Ерменија, заедно со некои нови имигранти кои се католици (Римски обред) живеат во Ереван.
Висок претставник за надворешни работи и безбедносна политика на Европската Унија
Улога
Секаде каде што е постигната поволна надворешна политика, Високиот претставник може да дејствува, преговарајќи за се она што е корисно за земјите членки. Високиот претставник ја координира работата на Специјалните Претставници на Евроската Унија, и обавува други задачи како што е координирање на антитероризмот.
Претставувајќи ја Европската Унија и координирајќи Заедничката Безбедносна и Одбранбена политика, Високиот претставник исто така е:
Според предлозите од Шведското претседателство во 2009 година, Високиот претставник ќе управува со персоналот и буџетот на EEAS, планирајќи како големината на буџетот да биде поставена. Високиот претставник е одговорен за утврдување на персоналот на EEAS, за контролирање на општата надворешна политика, (надвор од трговија или разој и проширување кое мора да биде остварено заедно со Комисијата) вклучувајќи ја тука безбедносната иницијатива и разумната поделба. Меѓутоа, иако Високиот претставник е одговорен за преземањето на иницијативи, одлуките ќе бидат донесени од Советот на земјите членки, притоа Високиот претставник ќе мора да го извести и Парлементот.
Додека постои одредена доза на критика за нејасната поделба на власта меѓу врвните играчи на Европската Унија, украинскиот амбасадор Андриј Веселовски, ја пофали конструкцијата и се изјасни на свој начин : Претседателот на Европската Комисија зборува од името на Владата на Европската Унија, додека Претседателот на Европскиот Совет претставува стратег. Високиот претставник е усовршен за билеатералните односи, а Европскиот Комесар за проширување и добрососедска политика се справува со стручните проблеми како што е договорот за слободна трговија со Украина. Претседателот на Европскиот Парламент пак, во меѓувреме ги разјаснува вредностите на Еврпската Унија.
Со издигнувањето на улогата на и исклучувањето од Европскиот Совет, Државните министри за надворешни работи сега се колебливи за нивната улога, во однос на Високиот претставник на ЕУ. На неформална средба во Финска, спорно било дали можат да работат како специјални пратеници во корист на Високиот претставник. Ова оспорување било поткрепено од Ештон, која изјави дека сè додека од Европската Унија се слуша само еден глас, не е важно кој сè зборува.
Назначувања
Основната месечна плата на Високиот претставник е фиксирана на 130%(повисока од платата на заменик-претседателот, но пониска од платата на претседателот на Комисијата) од највисокиот степен на Граѓанската служба во Европската Унија (степен 16, точка 3), што изнесува 23,006,98 евра. Освен ова, постојат и други додатоци, кои заедно со условите за вработување на Високиот претставник се изедначени со оние на Комисијата.
Историја
Функцијата Висок претставник е воведена со договорот од Амстердам и долго време беше обврска на Хавиер Солана. Во почетокот оваа функција била далеку поограничена во споредба со сегашната, надоградена со Лисабонскиот договор,во 2009 година. Во моментов на функцијата Висок претставник се наоѓа Кетрин Ештон. Новитетите од Лисабонскиот договор веднаш беа вклучени во Европскиот Устав кој никогаш не беше ратификуван.
Солана
Со Договорот од Амстердам се воведе функција на Висок претставник на Заедничка Надворешна Безбедносна политика кој ќе ја претставува Европската Унија на светската сцена. Беше одлучено Генералниот секретар на Советот да биде и Висок претставник. Генерален секретар во тоа време беше Јурген Трумф, што значи дека тој е и првиот Висок претставник, иако на функцијата се задржал само неколку месеци.
Првиот постојан Висок претставник е Хавиер Солана, поранешен Генерален Секретар на НАТО. Солана беше назначен на 4 јули 1999 година, на Европскиот Совет  во Келн, за Генерален секретар на Советот и Висок претставник. Ја презеде функцијата на 18 октомври 1999, кратко по заминувањето од НАТО. Истата имаше буџет тежок 40 милиони евра, кој најмногу се вложуваше во Балканските процеси. За време на мандатот на Солана, оваа функција на Висок претставник се прошири мошне брзо, комбинирајки се со уште неколку други. На 25 ноември 1999 Солана е назначен и за Генерален Секретар на Западно европската Унија (WEU), контролирајќи го префрлањето  на одговорности од оваа организација до CFSP. Неговиот петгодишен мандат, е обновен во 2004 година. Тој исто така стана и претседател на Европската одбранбена организација.
Во мај 2000 година, владата на Клинтон истакна дека Солана е исполнување на славната желба на Хенри Кесинџер да има телефонска врска за разговор кон Европа. Во декември 2003, Солана ја формираше Европската стратегија за безбедност, која ги постави главните приоритети, покажувајќи на заканите за безбедноста како што е тероризмот. На 25 мај 2004 година, го назначи Гијс де Вријс за антитерористички координатор на CFSP, и наведувајќи ги неговите должности, зададе аеродинамична линија на организацијата и координацијата на борбата на ЕУ против тероризмот.
Како преговарач се појавува во многубројни Договори за соработка меѓу Европската Унија и Средно источните и Латиноамериканските земји како што се Боливија и Колумбија. Исто така носител е на една од централните улоги во обединувањето на деловите на СФРЈ. Всушност негов бил предлогот Црна Гора да се соедини со Србија, наместо да добие потполна независност, со намера да се избегне домино-ефектот на Косово и Војводина како одговор на барањето за нивна независност. Локалните медиуми иронично ова соединето подрачје го нарекуваат „Соланиа“.
На 21 јануари 2002 година, Солана изјави дека политичките затвореници од Гвантанамскиот Залив треба да се третираат како затвореници од војната, во рамките на Женевската конвенција. Европската унија со надеж изјави дека на овој начин и со идните преговори ќе се избегнат други војни, слични на нападите од Ирак. Како најтешки моменти за време на мандатот Солана ги издвои моментите на несогласувања помеѓу Велика Британија и Франција, двете незаменливи членки на Европскиот Совет за безбедност. Таканареченото, Вилнуско Писмо, декларација за поддршка од источноевропските земји за променетиот целен режим на Америка кон Ирак, и Писмото од Осумте, сличен документ на Велика Британија, Италија и уште шест земји членки од втор ред, генерално се два документи кои претставуваат ниска оцена за CFSP. Сепак, Солана го одработи мандатот како смирен дипломат иако честопати беше притиснат да заземе страна во текот на преговорите или пак приморан да решава невозможни мисии.
Солана одигра важна улога во наогањето решение за Израелско Палестинскиот конфликт и сè уште е основен градител на Мапата за Мир на Обединетите нации, Русија и обединетите земји од Квартетот на средниот исток. На 22 јули 2004 година се сретна со Ариел Шерон во Израел. Шерон, во почетокот одбивала да се сретне со Солана, но на крајот ја прифатила средбата, без разлика на тоа што ЕУ веќе била вовлечена во Мапата за Мир. Солана ги критикувал Израелците за попречување на претседателските избори во Палестина на 9 јануари 2005 година, за подоцна на 13 јануари истата година да се сретне со Шерон.
Во ноември 2004 година учествува во преговорите меѓу Велика Британија, Франција и Германија за запирање на јадреното збогатување со Иран. Истиот месец е вклучен во медијаторстовото меѓу двајцата претседателски кандидати за пост-изборниот развој на Украина, за на 21 јануари 2005 година, да го покани украинскиот новоизбран претседател Виктор Јушченко, да разговараат за идното членство во ЕУ.
Договорот од Лисабон
Европскиот устав предлага спојување на Европскиот Комесаријат за Надворешни работи со Високиот претставник со цел да се добие министер за надоврешни работи и безбедносна политика на унијата. Иако уставот потфрли при ратификувањето, Договорот од Лисабон ги внесе промените под различно име. Новиот Висок претставник за надворешни работи и безбедносна политика сè уште ќе биде спој од  Европскиот Комесаријат за надворешни работи и Високиот претставник и според уставот ќе биде поддржан од Службата за надворешни услуги. Новата позиција носи и нови обврски како што се раководство со Советот за надворешни работи и претставување на Европската унија на меѓународна сцена, обврски кои претходно припаѓаа на Министерот за надворешни работи на земјата која во моментот претседава со ЕУ.
И покрај промената на името некои од медиумите сè уште оваа функција ја нарекуваат само Надворешен Министер, па затоа во преговорите е одлучено Високиот претставник да не биде повеќе Генерален секретар на Советот, туку Потпретседател на Европската Комисија, притоа извршувајќи ја новата функција. Спојувањето на овие две функции претставува дополнителен одговор на прашањето на Кисинџер: "Формирањето на функцијата Висок претставник за надворешна политика, или подобро Министер за Надворешни работи претставува голема промена со оглед на моменталната ситуација. Тоа би ставило крај на двојното ангажирање на функцијата која во моментов му припаѓа на Г-динот Хавиер Солана, извршувана и од Комисијата од Мадам Бенита Фереро-Валднер за да се постигнат надворешните цели на Европската Унија. Сега само една личност ќе се справува со проблемите и ќе одговара на телефонските повици на Кисинџер - „Би сакал да разговарам со Европа“"
- Валери Жисгард Д'ајштинг за својот блог, од 5 јули 2007 година.
Ештон
Иако Хавиер Солана беше избран за прв Министер за надоврешни работи одложувањето на воведувањето на функцијата, доведе до тоа, после 10 години мандат да мора да го отстапи местото за нов кандидат. После многуте кандидати, кои добија предност, челниците на ЕУ одлучија  Кетрин Ештон од Велика Британија, да биде носител на интегрираната функција, Висок претставник. Ештон претходно беше Европски Комесар за трговија, без никакво искуство за надоврешни работи. Таа неочекувано се искачи на врвот на листата, меѓу кандидатите за оваа позиција, откако анонимно беше номинирана од левицата. Дека функцијата ќе и припадне на Ештон беше потврдено и од Еврпксиот Парламент. На истата средба на Европскиот Совет, Пјер де Боисеј беше назначен за Генерален Секретар на Советот на Европската Унија, со цел да се разјасни дека Високиот претставник и Генералнито Секретар се две различни функции кои ќе ги извршуваат различни личности.
По земјотресот на Хаити, во 2010 година, Ештон повика средба меѓу Министрите за надоврешни работи, развој и животна средина и експерти од Советот, како и Центарот за справување со кризи. На средбата се договорија, за почеток да помогнат со 3 милиони евра, за понатаму да обезбедат поголема финансиска помош, да испратат кадар способен да се справи со ситуацијата и да ги координираат заложбите на сите земји членки. Ештон исто така ги повика на средба и Амбасадорите на земјите членки, однесувајќи се како Генерален координатор, што значи дека сите контаки и врски се одвиваа преку нејзе (ОН преку Ештон). Иако одби овој чин да се опишува како активност на надоврешните работи, Ештон истакна дека ова е првпат ваква координација да биде постигната меѓу различните министерства за надоврешни работи во рамките на ЕУ. Шпанија, која претседаваше со Советот на ЕУ пред поставувањето на Лисбонскиот Договор, повторно презеде одговорност преку дозвола за користење на Шпанските воени бази во Панама. Сепак, најмногу државна помош се овозможи преку билатералноста на Хаити и другите поединечни земји членки. Подоцна, меѓу неколкуте критикувани високи претставници кои не го посетија Хаити лично се најде и Ештон. Иако министрите на ЕУ правеа договори за развивање на Европската жандармерија, критиките паѓаа врз Ештон за неуспех на  подобрувањето на меѓународниот портрет на ЕУ. Ештон возврати на критиките изјавувајќи „Пристигнуваа признанија од сите страни за успешно завршената работа на ЕУ, од луѓето од Хаити, од Америка и Обединетите Нации. Само треба да се запрашаме дали ги поддржавме луѓето и дали спасивме животи? Да, направивме се што можевме.“