cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Браќани
Историја
На етничката карта на Северозападна Македонија од 1929 г. рускиот славист Афанасиј Селишчев го означува Браќани како албанско село.
100
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5608 и 5609 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4850 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3860 и 3861 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 853.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 100 година се протега во 2736 и 2737, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2796 и 2797 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 643. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 538 и 537 година пред хиџра.
Снежана (филм од 2001)
Снежана: Најволшебната од сите (англиски: Snow White: The Fairest of All) - филм од 2001 година, во режија на Керолајн Томпсон. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Миранда Ричардсон и Том Ирвин.
Содржина
Мајката на Снежана умира за време на породувањето и ја остава неа на студот, заедно со таткото Џон. Нив ги посетува претставник на Сатаната, кој им исполнува три желби. Меѓутоа, лошата кралица има свои планови и сака да ги уништи Снежана и кралот Џон.
Едмунд Тјудор (Прв Ерл од Ричмонд)
Овен Тјудор ( - ) бил англиски војник, најмногу познат по тоа што бил татко на англискиот крал Хенри VII.
Бил роден како втор син на Овен Тјудор и Катерина Валоа, вдовица на англискиот крал Хенри V. Денеска не е познато дали тој е роден пред или по склопувањето на брак на неговите родители. Неговиот полубрат Хенри VI му ја дал титулата Ерл од Ричмонд во ноември 1452 година.
На 1 ноември 1455 година се оженил за лејди Маргарита Бофорт. Во текот на Војната на розите, тој бил заробен од страна на поддржувачите на династија Јорк и затворен во јужен Велс, каде на 1 ноември 1456 година починал. Неговото дете, идниот Хенри VII се родил по два месеци од неговата смрт.
Дан Гатерман
Дан Гатерман — американски телевизиски писател и продуцент. Тој е најдобро познат за пишување на Кромидот меѓу 1999 и 2010 година. Тој, исто така, работеше Извештајот на Колберт, Заедница, и Рик и Морти. Гатерман доби Еми во 2013 година за неговата работа на Извештајот на Колберт. и Ени Награда во 2018 за пишување на Ricklantis Mixup. Гатерман ја доби својата втора Еми во 2018 за неговата работа на сезоната три од Рик и Морти.
Живот и кариера
Роден во Бразил, Гатерман стана заинтересиран во комедијата по гледањето Saturday Night Live и Деца во Салата кога тој се пресели во Монтреал на возраст од 7 години—покажува дека, тој рече: "навистина ме исплаши," како комедија во Бразил беше главно ненаметлив во тон.
Откако стана писател себе, Гатерман подоцна ја опиша својата професија, во писмена форма, комедија, велејќи: "Ти го работиш ова многу креативно, често многу лична работа, но се очекува да се произведува во овој целосно некреативен начин. Мојата работа е да ја ширам комедијата, која е оваа нематеријалната и темпераментната работа  . По воспоставувањето на неговата телевизиска дарба за пишување учествување како писател на Извештајот на Колбер и ја зема наградата Еми, Гатерман почна да работи со Дан Хармон на Заедницата за својата петта сезона. Овој однос продолжи, а во 2015 година Гатерман продолжи да пишува за двете, шестата и втората сезона на Заедницата и Рик и Морти, соодветно. Тој потоа продолжи со пишување за третата сезона на Рик и Морти, пишување на Ricklantis Mixup'' епизода и им помага на неколку други. Гатерман е ко-писател на "Morty's Mind Blowers," кој е референцирани во епизода како замена за "Interdimensional Cable". .
Во прилог на неговата телевизиско писателска кариера, Гатерман има напишано делови од делото "New Optical Illusions" за Њујоркер.
Штипско
Поимот Штипско се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Штип, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Штип, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Штипско, но некогаш и не.
Радовишко
Поимот Радовишко се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Радовиш, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Радовиш, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Радовишко, но некогаш и не. Радовишко или Радовишкиот регион ги опфаќа следните области и предели:
Географија, местоположба и граници
Радовишко е сместено во југоисточниот дел на Македонија и ги опфаќа границите на некогашната Радовишка Каза при што граничи со Штипско, Тиквешко, Струмичко, Малешево (Пехечвско и Беровско) и Кочанско (Виничко). Нејзината граница со Кочанско и Малешево каза минува по билото на планината Плачковица, а со таква природна граница – Конечка Планина (Серта), таа е одделена и од Тиквешијата. Границата со Штипско минува по средината на висорамнината меѓу Штип и Радовиш и преку западниот крај на Лакавичкото Поле. Од нејзината граница со Струмичко средишниот дел ѝ е отворен рамничарски, а крајните делови ѝ се планински и врват по испустите на Плачковица и Конечка Планина. Во тие граници Радовишко има облик на елипса чија поголема оска држи околу 12 часа од северозапад кон југоисток, малата зафаќа 8 часа, а обиколката е околу 22 часа. Оваа каза ги опфаќа јужните падини на Плачковица, северните падини на Конечка Планина - Серта, источната половина на висорамнината помеѓу Штип и Радовиш, Лакавичкото и Радовишкото Поле.
Природни и стопански одлики
Секое од тие места кои го сочинуваат Радовишко има различен карактер, плодност, производство и својства. Плачковица е планина по падините покриена со гори, а на билото богата со пасишта. Сепак, таа планина е погодна за развиено сточарство и дрводелство. Бидејќи тие две стопански гранки тука како и насекаде кај нас се опаднати, таа не може да прехранува многубројно население. Тоа е причината зашто селата по неа се намалуваат и иселуваат во пониските места. Повеќето села по неа се населени со Турци-јуруци. Радовишкото Поле го сочинува јадрото, житницата и хранилиштето на казата. Почвата на поголемиот дел од полето е глинесто-песоклива со слаб примес од црница. Таква почва, навистина не дава богат род, но заедно со тоа трудот на земјоделецот никогаш не останува сосема ненаграден, зашто може да издржи и при многу дождови и во суши. Бездождие во месец март и дожд во месец мај даваат најдобар род. Местата по реката имаат наносна почва и богато се напојуваат од реката. Лакавичкото Поле стои подолу според плодноста од Радовишкото. Местото во подножјето на Конечка Планина е доста суво и исцедено. Тоа е најпогодно за одгледување тутун. Затоа пак самата долина на Лакавица е доста плодна особено за пченка. На закосените места има и добри ливади од кои вади 400 коли сено во средни години. Планинските места на таа каза се повеќето голи и обработени. Земјата им е слабородна и едвај ги задоволува домашните потреби за земјоделски производи. Дождот во месец април дава најдобар род во планинските места. Недостигот за издршка го дополнуваат со сточарството. Необработените места на висорамнината и пасиштата по Конечка Планина и Смрдеш даваат доволни средства за издршка. Некои од селаните одат и на печалба, а други се издржуваат и со други месни занаети, како печење вар, јагленарство и др. Според записите на македонскиот револуционер Ѓорче Петров во неговата книга Материјали по изучувањето на Македонија од 1896 годимна, Радовишката каза произведувала околу 3 – 4.000 оки афион, 8 – 10.000 оки ориз, 7 – 8.000 оки грав, 4 – 5.000 оки ореви, а спахилакот на целата каза се продавал за околу 6.000 лири. Најмногу се произведува жито и градинарски растенија, што е случај и денес при што Радовишко заедно со Струмичко е најголемиот снабидтел на Македонија со градинарски и раноградинарски култури кои во голема мерка одат и за извоз. Според количеството и квалитетот на афионот Радовишката каза е прочуена меѓу околните кази. Во Радовишко исто така многу развиено е и овоштарството односно одгледувањето на сливи кои покрај на домашните пазари во големи количества се извезуваат и во странство во Русија, Германија и други европски држави.
Клима
Радовишко е свртено и наклонето кон југ и е надвор од климатскиот појас на Скопско. Заради тоа климата тука е повлажна, помека и повеќе постојана. Земјата е снеговита. Штом еднаш ќе падне снег тој стои преку целата зима. Пролетта е дождлива. Дождовите повеќе доаѓаат од север и северозапад. Летото е релативно дождливо само што дождовите не идат од југ зашто веригата на Беласица ги попречува јужните ветрови. Ветерот кој носи дождови пролетно и летно време е познат под името вардарец. Почетокот на есента е сув и во тоа време се сеат афионот и другите есенски сеидби. Во средината таа е дождлива и свежа, а кон крајот е студена.
Европско биро за животна средина
Европското биро за животна средина (ЕЕБ) е мрежа од околу 140 еколошки организации на граѓани со седиште во повеќе од 30 земји. ЕЕБ е демократска федерација, која претставува локални, национални, европски и меѓународни групи во земјите членки на Европската унија, плус некои членки и соседните земји. Игра истакната улога во одбраната и унапредувањето на интересите на животната средина и законодавството во различните институции на ЕУ.
Историја
Пред да биде усвоен првиот акциски план за животна средина од страна на Европската заедница, еколошките невладини организации од Европа се состанале во Велика Британија, заедно со Европската комисија, УНЕЦЕ, УНЕП и МКСП. За време на состанокот, било предложено создавање на федерација на невладини организации во рамките на Европската заедница, која подоцна станала информативен центар за земјите на ЕЗ.
Канцеларијата на ЕЕБ била формирана во Брисел во 1974 година за да обезбеди фокусна точка за нејзините членови да ја следат и одговорат на новите еколошки политики на ЕУ.
Во 1998 година, ЕЕБ ја предводела групата за учество на јавноста во паневропската коалиција за граѓански организации, подоцна именувана како Европски ЕКО форум, кој бил тесно вклучен во фазата на преговори на Архуска конвенција на УНЕЦЕ.
До 2013 година се сметала за една од седумте основни еколошки организации во Европа, заедно со Пријатели на Земјата Европа, Гринпис Интернешнл, Светски фонд за природа, Климатска мрежа Европа (CAN-E), Европската федерација за транспорт и животна средина (Т & Е) и BirdLife International.
Политичките институции на ЕУ имаат голема улога во формирањето и одржувањето на групите од типот чадори и федерации со седиште во Брисел, кои го претставуваат граѓанското општество на ЕУ, преку директни финансиски односи (проценети околу 80 проценти во 2005 година) од буџетот на Унијата, и врз основа на рано претпочитање на Комисијата за вклучување во групите на ниво на ЕУ.
Мисија
Мисијата на ЕЕБ е да биде „најголемата и најинклузивната европска мрежа на групи на граѓани за животна средина - и единствената што работи на толку широк спектар на прашања“, истовремено залагајќи се за „прогресивни политики за создавање на подобро опкружување во Европската унија и пошироко."
ЕЕБ има информативна служба, работи работни групи со своите членови, произведува документи за позиции на теми што се сметаат или треба ЕЕБ да бидат на агендата на ЕУ и ги претставува своите членови во дискусиите со Европската комисија, Европскиот парламент и Советот на ЕУ. Тесно ги координира активностите ориентирани кон ЕУ со членовите на национално ниво, а исто така внимателно го следи процесот на проширување на ЕУ и некои паневропски прашања, како што е следењето на Архуската конвенција (Конвенцијата на УНЕЦЕ за пристап до информации, учество на јавноста во одлуката - изработка и пристап до правда во еколошки прашања ').
Организацијата има статус на консултации и има односи со: Советот на Европа, Европската комисија, Европскиот парламент, Економскиот и социјален комитет на Европската унија, ОЕЦД (Организација за економска соработка и развој) и Комисија на Обединетите нации за одржлив развој (ЦДР).
Мрежа за членство
Еколошките организации во земјите кандидати (оние кои аплицираат за влез во ЕУ) и, сè повеќе, на Западен Балкан, сметаат дека ЕЕБ е нивниот главен партнер со европски фокус. Искуството, односите и позицијата на ЕЕБ се од голема важност за овие држави при одредувањето на сопствената улога во процесите поврзани со проширувањето на ЕУ и животната средина. Заради проактивно вклучување на ЕЕБ, нејзините членови од новите земји членки и оние кои се стремат да влезат во ЕУ се веќе многубројни и се зголемуваат.
Кампањи
Во ноември 2004 година, работејќи со Ban Mercury Working Group, ЕЕБ ја започна кампањата Нула Меркур, чија крајна цел е да се постигнат нула емисии, побарувачка и снабдување со жива, од сите извори што можат да бидат контролирани, за да се намали глобалното ниво на жива во животната средина на минимум. Создадена е меѓународна работна група Меркур за нулата жива за следење на случувањата на европско и глобално ниво.
Од почетокот на 2011 година, ЕЕБ ја координира кампањата Кулпродукти со цел да се употреби потенцијалот за заштеда на енергија кај производите поврзани со енергија.
Кисел дожд
Кисел дожд е израз кој означува дожд со пониска pH-вредност во споредба со природниот дожд. Сите дождови чијашто pH-вредност е пониска од 5 се сметаат за кисели дождови.
Состав
Главна компонента на киселите дождови е јаглеродната киселина која е слаба киселина и не ја намалува многу pH-вредноста на дождовите. Освен јаглеродната киселина, забележано е и присуство на сулфурна киселина (до 70%) и азотна киселина (до 60%), кои ја намалуваат pH-вредноста до 4,5. Во атмосферата има големо количество на SO2 и NO2 кои преминуваат во соодветните киселини: H2SO4 и HNO3. Освен овие киселини, киселите дождови содржат и хлороводородна киселина (до 6%), како и други органски киселини.
Распространетост
Кон крајот на 19 век за првпат било забележано појава на дождови чија pH-вредност била пониска од pH на природните дождови, односно 5,6. Во Македонија биле забележани кисели дождови со pH-вредност од околу 4. Најкисели дождови досега се забележани во Шкотска во 1924 година, со pH-вредност од 2,4.
Космос-1038
Космос-1038 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 октомври 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1038 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1485 км, а најмалото на 1477.
Штефен Фет
Штефен Фат (* 4. Април 1990 во Франкфурт на Мајна ) е германски ракометар кој игра за Рејн-Некар Ловен и за германската репрезентација.
Клуб
Фат дебитираше во 2008/09 за Рејн-Неккар-Левен во Бундеслигата. Во сезоната 2009/10 тој беше позајмен на VfL Gummersbach. Покрај тоа, тој имаше второ право да игра во HSG FrankfurtRheinMain, за понатамошно усогласување на праксата во 2. За да се добие Бундеслигата. За сезоната 2010/11 се пресели во ХСГ Вецлар. Овде станал еден од најдобрите стрелци и германски интернационалец. 2016 година се преселил во лисици од Берлин со кого клубот шампион во 2016 година беше и 2018 година во Купот на ЕХФ победи. Од сезоната 2018/19 тој е под договор со Рајн-Некар Ловен.
Репрезентација
Стефен Фат одигра неколку натпревари за германската репрезентација. Во 2009 тој го освои Светското јуниорско првенство со Германската репрезентација. На Европското првенство 2016 во Полска тој беше со германската екипа со победата над Шпанија од Европа во 24:17. На 2016 Олимписките игри во Рио де Жанеиро, тој го освои бронзениот медал со репрезентацијата. За ова беше на 1. Ноември 2016 година го додели Сребрениот ловоров лист. За Европското првенство 2018 тој беше назначен од тренерот Кристијан Прокоп во 20-члениот тим, кој го негираше подготовките. На 7-ми Во јануари тој беше назначен во финалето од 16 и на тој начин учествуваше на Европското првенство 2018 година. Тој има завршено 64 натпревари во кои постигна 133 гола.
Сезона
Извор: Профил на играч во ракометната Бундеслига
Социјална посветеност
Од почетокот на сезоната во 2018 година, Штефен Фат е вмешан како амбасадор на националната кампања "Ракометно поле" за германската помош за борба против ракот во борбата против раширениот рак на болеста. Националниот играч ја објасни својата одлука, тој сакаше да привлече внимание на важните загрижености на германската фондација за борба против ракот. : "Како амбасадор на германската иницијатива за помош во ракот, можам да ви помогне да пренесете важни пораки и да ги поврзете со мојата страст, ракомет. На пример, ако добиете доволно вежбање, добро јадете и престанете со пушењето, можете да го минимизирате ризикот од развој на рак неизмерно! "Умре Krebshilfe е задоволен од посветеноста таткото на двајца, рече добротворната организација. Со поддршка на РАКОМЕТАР ПОМОШ! Амбасадорот ја има германската помош за рак можност да ги сноси здравствените проблеми на Фондацијата во широка. Стефен Фат е модел на улога.
Шенфелд (Саксонија)
Шенфелд (Schönfeld) — општина во округот Мајсен, во Саксонија, Германија.
Молекуларен облак
Молекуларен облак (ѕвездени јасли) — вид на меѓуѕвезден облак, чија густина и големина дозволува создавање на молекули, најчесто молекуларен водород (H2). Ова е сосема различни од областите во меѓуѕвездената средина кои се состојат претежно од јонизирачки гас.
Молекуларниот водород мошне тешко може да се забележи со инфрацрвени и радио набљудувања, па молекулите кои често се користат за одредување на присуството на H2 е јаглерод моноксидот (CO). Односот меѓу сјајноста на CO и масата на H2 се смета за постојана, иако постојат причини за сомнеж во овие претпоставки поради набљудувањата во другите галаксиите.
Честота
Во Млечниот Пат, молекуларните гасовити облаци се помалку од еден процент од целокупната зафатнина на меѓуѕвездената средина, но сепак е и најгустиот дел од оваа средина, и се скоро половина од целокупната маса на гасот во внатрешноста на Сончевата галактичка орбита. Целината на молекуларниот гас се наоѓа во прстен меѓу 3,5 и 7,5 кпс од центарот на Млечниот Пат (Сонцето е на околу 8,5 килопарсеци од центарот). Големите карти на CO во галаксијата ја покажуваат местоположбата на овој гас кој се наоѓа во спиралните краци на галаксијата. Овој молекуларен гас се наоѓа претжно во спиралните краци што пак значи дека временската скала на постоењето и траењето на облаците е покус од 10 милиони години—времето потребно вој материјал да помине низ кракот.
Вертикално на рамнината од глаксијата, молекуларниот гас се наоѓа во тесната средишна рамнина на галакатичкиот диск со одредена висина, Z, или приближно 50 до 75 парсеци, многу потенко од топлата атомска (Z за 130 до 400 парсеци) и топлата јонизирана (Z  околу 1000 парсеци) гасовита составните делови на меѓуѕвездената средина. Исклучокот за распределбата на јонизирачкиот гас во H II подрачјето, кои се меури од топол јонизирачки гас создаден во молекуларните облаци преку силното зрачење оддадена од млада масивна ѕвезда и како таква тие имаат приближна вертикална распределба како молекуларниот гас.
Оваа распределба на молекуларниот гас е просечна на поголеми растојанија, сепак, на мали растојанија распределбата на гасот е мошне неправилна при што поголемиот дел е сместен во мали облаци и збирови на облаци.
Џиновски молекуларни облаци
Широк ансамбл на молекуларен гас со маса од приближно 103 до 107 поголема од масата од Сонцето, се нарекува џиновски молекуларен облак (ЏМО). ЏМО се со пречник од 15 до 600 светлосни години (5 до 200 парсеци). Каде просечната густина во близина на сончевиот Систем е една честичка во кубен сантиметар, просечната густина во ЏМО е стотина па до илијада пати поголема. Иако Сонцето е многу погусто од ЏМО, зафатнината на ЏМО е толку голема што содржи многу повеќе маси како оние на Сонцето. Подструктурата на ЏМО е сложена шема од нишки, слоеви, меури, и неправилни грутки.
Најгустите делови на нишките и грутките се наречени „молекуларни јадра“, дудека пак најгустите молекуларни јадра се наречени „густи молекуларни јадра“ и имаат густини кои надминуваат 104 до 106 честички на кубен сантиметар. Па така молекуларните облаци се набљудуваат за да се одреди присуството на CO во молекуларните јадра и кај густите молекуларни јадра за присуство на амонијак. Концентрацијата на прашината во молекуларните јадра е доволно голема за да ги блокира светлинските зраци од позадинските ѕвезди па затоа овие облаци наликуваат на темни маглини.
ЏМО се толку големи што оние во непосредната близина се доволно големи за да затскријат поголеми делови од соѕвездијата, сепакнајчесто истите се именувани според името на соѕвездието во кое се забележани, на пример Орион (ОМО) или пак Бик (БМО). Овие месни ЏМО се во облик на прстен во близина на Сонцето и се преклопуваат со Гулдовиот Појас. Најмасивниот збир на молекуларни облаци во галаксијата образува асиметричен прстен околу галактичкиот центар на полупречник од 120 парсеци, најголемиот дел од овој прстен е во збирот наречен Стрелец B2. Областа во Стрелец е богата со хемиски елементи и четопати се користи како пример од страна на астрономите кога се трага по нови молекули во меѓуѕвездената средина.
Мали молекуларни облаци
Издвоените гравитационо-сврзани мали облаци со маси помали неколку стотина пати од онаа на Сонцето се наречени глобули. Најгустите делови на малите молекуларни облаци се со еднаква густина како молекуларните јадра на ЏМО и се често вклучени во проучувањата.
Големодолжински дифузни молекуларни облаци
Во 1984 година IRAS забележал нов вид на дифузни молекуларни облаци. Станувало збор за облаци од нишки кои се видливи во високиот галактиќки ширини. Овие облаци имат типична густина од 30 честички на кубен сантиметар.
Создавање на ѕвезди
Создавањето на ѕвездите се слиучува само во внатрешноста на молекуларните облаци. Ова е природна последица на нивните мали температури и големи густини, бидејќи гравитациони сили кои дејствуваат при собирањето на облакот можат да го надминат внатрешниот притисок кој дејствува „нанадвор“ за да се спречи собирањето. Постои доказ од набљудувањето на големите, ѕвездообразни облаци се собрани во голем дел под дејството на сопствената гравитација (како ѕвезди, планети, и галаксии) отколку под дејство на притисокот. Доказот потекнува од фактот дека „турбулентните“ брзини измешани од ширината на линиите на CO на ист начин како и со орбиталната брзина вириален однос).
Насмевката на Мона Лиза
Насмевката на Мона Лиза (англиски: Mona Lisa Smile) - американски филм, во режија на Мајкл Њуел. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Џулија Робертс, Кирстен Данст, Џулија Стајлс, Меги Гиленхал и Доминик Вест.
Алфред Херман
Алфред Херман (26 декември 1879 - 19 ноември 1960) бил германски историчар, новинар и политичар.
Животопис
Херман е роден во Иноврацлав. Татко му бил Ото Херман, поштар, а мајка му Хелен. Студирал историја, германски јазик и филозофија на универзитетите во Бреслау (Вроцлав) и Минхен, а дипломирал во Бреслау во 1903 година. Херман потоа почнал да работи за Херман Хифер во Бон и станал уредник на " Годишник на историски верзии за Нидернер " во 1905 година. Тој во 1906 година работел на Универзитетот во Бон до 1913 година, фокусирајќи се на наполеонската, пруската и рајнската историја.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Религија во Малави
Религијата во Малави има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Најголема религија во земјата е христијанството, додека втора по големина е исламот, иако точните бројки се оспорени. Има ограничени податоци со многу различни проценки за верската припадност во земјата. Според проектот за верска припадност во Малави, што го води Универзитетот во Пенсилванија од 2010 година, околу 69% од населението се идентификува како христијани, 26% како муслимани и 5% како останати односно други. Следната статистика била направена од ЦИА во 1998 година според која 82% од населението е христијанин, а 13% се муслимани.
Христијанство
Најголеми христијански деноминации се Римокатоличката црква и Презвитеријанската црква на Централна Африка (CCAP). Протестантите формираат половина од населението, а римокатолиците уште една петтина од населението. CCAP е најголемата протестантска деноминација во Малави со 1,3 милиони членови. Постојат помали пресвитеријански деноминации како Реформираната пресвитеријанска црква на Малави и Евангелистичката пресвитеријанска црква на Малави. Исто така, има помал број англиканци, Баптисти, Јеховини сведоци (приближно 89.000), Евангелисти, Адвентисти на седмиот ден и лутеранци итн. Црквата на Исус Христос на светиите од подоцнежните дни имала нешто над 2.000 членови во земјата на крајот на 2015 година. .
Ислам
Исламот е втора по големина религија во Малави по христијанството. Речиси сите муслимани во Малави се придржуваат кон сунитскиот ислам, или од редовите Кадрија и Ахмадија. Иако е тешко да се процени, според CIA Factbook, во 2008 година околу 12,8% од населението во земјата било муслиманско , но така ниската бројка е одбиена од страна на муслиманските организации во земјата кои тврдат дека муслиманите се околу 30-35%. Според Муслиманското население во земјата главно е сконцентрирано во јужниот регион на земјата.
Бахајство
Бахајството во земјата пристигнало пред Малави да прогласи независност. Пред Првата светска војна, територијата на денешна Малави била дел од Нисасленд, а потоа Абдул Баха, тогашниот водач на религијата, побарал од следбениците на верата да патуваат во регионите на Африка. . Како дел од големиот пораст на религијата во Потсахарска Африка, религијата била воведена во овој регион кога раноафриканските верници патувале од Тангањика во 1952 година , а во 1953 година следеле и верниците од Иран. Движењето истата година било познато како Федерација на Родезија и Нисасленд. Во текот на една деценија се одржале пет собранија на бахајските верници. Во 1970-тите години во земјата постоеле 12 локални собранија и едно национално духовно собрание. Во 2003 година се проценува дека во земјата живееле околу 15.000 верници, додека Светската христијанска енциклопедија од 2001 година го проценила членството на 24.500 , а во 2005 година нивната проценка била околу 36.000 верници. .
Останати
Други религиозни групи во земјата вклучуваат Растафаријци, Хиндуси и околу 300 евреи. Атеистите сочинуваат околу 4% од населението, иако овој број може да вклучува луѓе кои практикуваат традиционални африкански религии.
Терзелиска Чешма
Терзелиска Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 47 ' 18 , лонгитуда 22o 26 ' 46 .
Куќа на ул. „Кочо Рацин“ бр. 9 (Берово)
'''Куќа на ул. „Кочо Рацин“ бр. 9''' — стара куќа во градот Берово прогласена за културно наследство на Македонија.
Архитектура
Куќата е изведена во бондручна од печени тули, одвнатре и однадвор покриена со малтер од глина со слама. Меѓукатната и таванската конструкција е од дрвени греди, а подовите се дрвени (душеме). Покривот е со плитки турски ќерамиди. Градбата има два оџака — еден од страна и еден одзади, изѕидани на истиот начин како ѕидовите. Прозорците на задната фасада имаат решетки од ковано железо и дрвени капаци. Фасадите се варосани.
Хенри Брендон (Прв Ерл од Линколн)
Хенри Брендон ( - ) — син на благородникот Чарлс Брендон и неговата сопруга Марија Тјудор, сестра на англискиот крал Хенри VIII.
Честопати Хенри Брендон погрешно се поистоветува со неговиот постар брат со исто име, кој починал во околу 1522 година. Но давањето на исти имиња во текот на Тјудорскиот период било вообичаено, главно поради оддавање на почит кон блискиот.
На 18 јуни 1525 година од страна на англискиот крал Хенри VIII му била дадена титулата Ерл од Линколн, време кога тој имал само две години.
Во текот на својот живот, Хенри Брендон се сметал дека еден ден ќе биде наследник на англискиот престол, бидејќи Хенри немал директен наследник, ако се знаело дека Едвард бил болен и дека ќе почине многу млад. Сепак, и Хенри Брендон починал на единаесет години.
Сепа
Сепа е новела од македонската писателка Рената Тренеска, објавена во 1996 година во издание на „Матица македонска“.
Технички податоци
Книгата е објавена во рамките на библиотеката „Современа проза“. Ликовно-графичкото уредување е дело на Нико П. Този, јазичната редакција и коректурата ги извршил Дејан Павлески, компјутерската обработка ја извршила фирмата „ТЕ-ЈАН“ од Скопје, а книгата била испечатена во печатницата „Де & Јо“ од Скопје. Книгата има 81 страница, со димензии од 20 сантиметри. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-48-068-0.
Аеродром Калмар
Аеродром Калмар, брендиран како Аеродром Калмар Аланд, ― аеродром во југоисточна Шведска. Аеродромот се наоѓа на само 5 километри западно од средиштето на Калмар. Аеродромот првично бил седиште на Калмарското крило (Ф 12). Тој е во сопственост и управуван од Општина Калмар.
Живот во розово
„Живот во розово“ (француски: La vie en rose) — француски филм од 2007 година, во режија на Оливие Даан. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Марион Котијар, Жерар Депардје и Силви Тесту.
Содржина
Филмот го опишува животот на француската пејачка Едит Пјаф, која покрај својот одличен глас, поради својот несреќен живот станала легендарна личност.
Санде Урдаревски
Санде Перов Урдаревски ( во —  )  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште во селото. Се занимавал со земјоделство и сточарство. Неговото село мошне рано станало главна база на партизанските одреди. Со тоа станал симпатизер на Народноослободителното движење. Откако добил покана за да го отслужи воениот рок, заминал во редовите на бугарската фашистичка војска. Но, набргу избегал и се приклучил во Сврлишкиот партизански одред. Со одредот учествувал во акциите на просторот меѓу Бела Паланка и Бабушница во Србија. Бил учесник во повеќе борби противбројни окупаторски сили: Германци, четници, Љотиќевци. Подоцна живеел илегално во околните села на Ниш, а потоа во градот. Од големите напорни борби на терен тој тешко оболел. Бил префрлен на лечење во болница. Таму му ја ампутирале ногата, за да го спасат, но здравјето не му се подобрувало, по што починал во 1943 година.
Орлистат
Орлистат е лек кој се користи во третман на гојазност. Неговото примарно дејство е превенирање на апсорпцијата на мастите од човечката исхрана делувајќи како липаза инхибитор, со тоа намалувајќи го внесот на калории.
Орлистатот е заситен дериват на липстатинот, потентен природен инхибитор на панкреасните липази, изолиран од бактеријата Streptomyces toxytricini.
Космос-1039
Космос-1039 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 октомври 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1039 бил комуникациски сателит.
NGC 2701
NGC 2701 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 59 м 5,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 53° 46' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 23°.
Други поделби
Проучување на NGC 2701 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25237. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 44; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3805. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 982.
NGC 5090A
NGC 5090A — леќеста галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5090A се споменува и како ESO 269-84, AM 1316-432, DCL 555.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5090A е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5090A има привидни димензии од 1,7' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 5090A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46442. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 403; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7799. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Мајско дрво
Фестивалите можат да се појават на првиот мајски ден (1 мај) или педесеттиот ( Витцун ), иако во некои земји таа се подигнува во средина на лето. Во некои случаи е постојана знаменитост која се користи само за време на фестивалот, иако може да се подига специјално за одредена цел, пред повторно да се симне.
Првенствено пронајдена во рамките на народите од германското јазично семејство и на соседните области на кои тие влијаеле, неговото потекло останува непознато, иако се претпоставува дека првичното значење потекнува од германскиот паганство на железното време и раните средновековни култури. Традицијата преживеала Христијанизација, иако го изгубила оригинално значење што го имала; други научници откриле дека обичајот се издигнал како дел од средновековната христијанска Европа. Тоа е документирано во многу делови од Европа низ периодите на средновековниот и раниот модерен период, иако станала помалку популарна во XVIII и XIX век. Денес, традицијата сè уште се забележува во некои делови од Европа и меѓу европските заедници во Америка.
Црква „Св. Димитриј“ - Бучин
Свети Димитриј — помала селска црква во крушевското село Бучин, Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа надвор од селото и до нејзе се стигнува преку земјен пат, кој започнува од селото во насока кон археолошкото наоѓалиште Кале.
Историја
Црквата е возобновена во поново време. Се претпоставува дека црквата постоела и претходно, бидејќи од нејзе постојат царски двери од век.
IC 1597
IC 1597 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1597 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 1597 има привидни димензии од 0,7' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 11 м 4,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 18' 29"". Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Кочанско
Поимот Кочанско се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Кочани, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Кочани, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Кочанско, но некогаш и не. Главно под Кочанско се сметаат сите населени места во Кочанската Котлина од двете страни на Брегалница кои потпаѓаат под општините Кочани, Чешиново-Облешево и Зрновци и селата на јужната падина на Осоговските Планини која што го оградува Кочанското Поле од север. За време на отоманското владеење, Кочанската каза покрај Кочанската Котлина со Виничко ги опфаќала и областите Пијанец (Делчевско) и Малешево (Беровско), при што нејзиниот облик имал изглед на четириаголник со должина од исток кон запад каде северната линија ја сочинува осоговската верига, јужната – Плачковица којашто со својот источен крај е малку завртена и издадена нанадвор со планината Огражден, источната – Малешевските Планини, западната во северниот дел – Пониква, додека во јужниот дел е отворена.
Мербена
Мербена е род во семејството Verbenaceae. Таа содржи околу 250 видови годишни и повеќегодишни зелјести или полудрвенести цветни растенија. Повеќето видови потекнуваат од Јужна Америка и Азија.
Опис
Листовите се обично спротивно распоредени, едноставни и кај многу видови влакнести, честопати многу густо. Цветовите се многубројни, а цветовите се мали и имаат 5 ливчиња. Некои нијанси најчесто се сини, но можат да бидат бели, розови или виолетови, особено кај сортите.
Родот може да се подели на диплоидни од северноамериканските и полиплоидни од јужноамериканскиот род, и двата со седум хромозоми. Европските видови потекнуваат од северноамериканските. Изгледа дека мербената, како и сродната мок на мербенот ( Glandularia ) потекнуваат од група на видови произволно класифицирани во семејството Junellia; двата рода до 1990-те најчесто беше сместена во семејството Verbenaceae. Интергенеричкиот хлоропласен пренос на генот со помош на неодреден механизам - иако веројатно не е хибридизација - се случил најмалку двапати од мербена до Glandularia, помеѓу предците на современите јужноамерикански родови и од неодамна, помеѓу V. orcuttiana или V. hastata и G. bipinnatifida. Покрај тоа, неколку видови мербена се од природно хибридно потекло; познатата градинарска мербена има потполно матно потекло. Односот на овие тесно поврзани групи затоа е тешко да се реши со стандардни методи на пресметковна филогенетика.
Одгледување
Тие се ценети во градинарството на пеперутки во погодна клима, привлекувајќи ги Lepidoptera, како што се колибри, чоколадниот албатрос или сината ластовица, особено V. officinalis, која исто така се одгледува како медоносно растение.
„The English Physitian” Други цели
Мербената долго време се користела во билната медицина и народната медицина, најчесто како билен чај. Англискиот лекар Николас Калпепер во своето дело „Англискиот лекар“ од 1652 година пишува за неговата примена во народната медицина. Меѓу другото, може да дејствува како галактогог (придонесува за лактација) и може да биде аналоген на полните стероиди. Исто така понекогаш се користела и за абортуси. Мербената е наведена како едно од 38-те растенија кои се користат за подготовка на Цветна есенција еден вид на алтернативна медицина промовирана поради своите влијанија врз здравјето. Меѓутоа, според податоците од истражувањето за ракот во Британија, „нема научни докази дека цветните есенции можат да контролираат, излечат или спречат било каков вид на болест, вклучувајќи го и рак“.
Етеричните масла од различни видови, воглавно обичната мербена, се продаваат како „шпанско масло од мербена“. Сметана за инфериорна во однос на маслото од лимонска мербена во парфимеријата, тоа е од комерцијално значење за билната медицина и се чини дека е перспективен извор за лекови. Verveine, познатата зелена течност од регионот Ле Пиј ан Веле (Франција) е збогатена со вкусот на овие мербени.
Во културата
Мербената долго време била поврзувана со божествените и други натприродни сили. Била нарекувана „солзите на Изида“ во древниот Египет, а подоцна била наречен „солзите на Хера“. Во Стара Грција, таа била посветена на Еос. На почетокот на христијанската ера, народната легенда вели дека V. officinalis била користена за намирување на раните на Христос после неговото симнување од крстот. Како последица на тоа, се нарекувала „света трева“ или (на пример, во Велс) „ѓаволски отров“.
На викторијанскиот јазик, цветовите на мербена имале двојно значење шарм и сензуалност.
Хенри Брендон (Втор војвода од Сафолк)
Хенри Брендон  ( - ) — англиски благородник, син на првиот војвода од Сафолк, Чарлс Брендон и неговата четврта сопруга Катерина Вилогби.
Неговиот татко претходно бил во брак со Марија Тјудор, сестра на англискиот крал Хенри VIII. По нејзината смрт, тој се оженил за Катерина Вилогби.
Во 1541, Хенри Брендон и неговиот помлад брат Чарлс биле насликани од страна на Ханс Холбајн Помладиот.
Хенри Брендон го наследил својот татко како Втор војвода од Сафолк на 22 август 1545 година. Тоју и неговиот брат се школувале во Универзитетот Свети Јован во Кембриџ. Во тоа време земјата била зафатена од страна на голема епидемија од која починале и двајцата синови на Чарлс во рок од само неколку часови.
Штаухиц
Штаухиц (Stauchitz) — општина во округот Мајсен, во Саксонија, Германија.
Хајнрих II (војвода од Австрија)
Хајнрих II или Хајнрих Јасомиргот (Heinrich II, Jasomirgott, роден во - починал на  во ) — владетел од династија Бабенберг, пфалцграф од Рајна во периодот од 1140-1141, маркграф на Австрија (1141-1156), војвода од Баварија (1141-1156) како Хајнрих XI и прв војвода од Австрија (1156-1177).
Биографија
Хајнрих бил син на маркграф Леополд III и Агнес фон Вајблингенод од Салијската династија, ќерка на царот Хајнрих IV и сестра на цар Хајнрих V.Негова мајка била вдовица на Фридрих I од династија Хоенштауфен.
Како син на Леополд III, Хајнрих станал пфалцграф од Рајна на 33-годишна возраст и на оваа функција останал една година поради смрт на неговиот брат Леополд IV Бабенберг. По овој настан, тој заминал во Регенсбург.
Од 1 мај 1142 до 18 април 1143 година Хајнрих II бил оженет за Гертрудa Суплингенбург, единствената ќерка на царот Лотар III.
Во 1147 година Хајнрих како војводата од Баварија учествувал на Втората крстоносна војна. Хајнрих се оженил на враќање во Регенсбург за византиската принцеза Теодора Комнина, внука на византискиот цар Мануил I Комнин. И двата брака ја покажале важноста на неговата династија во Средна Европа во текот на овој период.
За разлика од својот татко, кој престојувал претежно во Клостернојбург, Хенри го преселил својот двор во Виена во 1145 година. Така современата австриска престолнина успеала да надмине градови како Кремс, Мелк или Клостернојбург. Исто така во 1147 година била завршена Виенската катедрала Свети Стефан, што силно придонесува за угледот на градот. Во 1155 година Хајнрих го основал манастирот Шотенштифт во Виена, во дворот на која негова статуа стои и до денес.
Брат на Хајнрих бил архиепископот Отон Фрајзиншки. Неговата сестра Јудит од 1133 година станала сопруга на Вилхелм V Монфератски. Тој пак бил полубрат на Фридрих II, војвода од Швабија, татко на подоцнежниот цар Фридрих I Барбароса и на римско-германскиот крал Конрад III.
Псевдоним
Псевдонимот на Хајнрих Јазомиргот бил документиран за првпат за време на 13 век како Jochsamergott, чие значење е непознао. Според една теорија псевдонимот настанал врз основа на арапски збор во врска со Втората крстоносна војна, во кој Хајнрих учествувал во 1147 година. Според популарната етимологија, псевдонимот бил добиен по формулата Ja so mir Gott helfe (што значи: „Да, со Божја помош“).
Семејство
Прва сопруга на Хејнрих од 1142 година била Гертрудa Суплингенбург (1115-1143), единствената ќерка на царот Лотар III. Тие имале една ќерка: Втора сопруга на Хејнрих од 1148 година била Теодора Комнина († 1183), внука на византискиот цар Мануел I Комнин. Деца:
Базеркова Чешма
Базеркова Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 29 ' 37 , лонгитуда 21o 32 ' 37 .
Ново Конско
Ново Конско или Ново Коњско (до 1973 г. наречено Горничет) — новосоздадено село во Општина Гевгелија, во околината на градот Гевгелија.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Бојмија, во средишниот дел на територијата на Општина Гевгелија. Ова новосоздадено село е сместено северозападно од градот Гевгелија, на патот којшто води кон селото Конско.
За селото не се водело посебна катастарска евиденција.
Историја
Подрачјето на Ново Конско е населено уште од доцната антика, за што сведочат повеќе повеќе наоѓалишта околу селото.
Во век, Горничет било целосно турско село во рамките на Гевгелиската каза на Отоманското Царство.
До 1973 година, името на селото било Горничет, кое било променето во сегашното.
Стопанство
Во Ново Конско развиено е полјоделството (домати, краставици, винова лоза итн.) и сточарството.