cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Треви
Цветови
Секој поединечен цвет на тревите е со мала големина и кај него отсуствува околуцветник или перигон (чашкини и венечни ливчиња). Наместо тоа, тој поседува две ситни лушпи наречени lodiculi кои се наоѓаат во неговата основа. Над лодикулите се развиваат по 3 прашника (или 6 кај оризот). Единствениот плодник е натцветен и со две пердувести устенца. Тој созрева во одделен, едносеменски плод наречен кариопсис (caryopsis), кој се одликува со тоа што при неговото образување, семето се соединува со ѕидот на јајчникот (плодникот).
Цветовите кај тревите се групирани во мали класчиња. Секое класче се состои од оска наречена rachilla околу која се образуваат поединечните цветови. Секој цвет е затворен со две лушпести прицветници означени како lemma (надворешен прицветник) и palea (внатрешен прицветник). Во основата на рахилата се наоѓаат две лушпи наречени glumae (еднина gluma) кои се празни (не содржат цветови). Палеата е најчесто нежна и мембранозна, за разлика од глумите и лемите кои се груби по конзистенција. Постојат големи разновидности во деталната градба на цветовите на тревите, што е причина за големиот број на видови.
Калишта
Калишта (познато и како Калиште, а локално и како Калишча) — село во областа Дримкол, во Општина Струга, во околината на градот Струга, сместено на северозападниот брег на Охридското Езеро.
Потекло на името
За потеклото и значење на името на селото Калишта постојат две претпоставки, од кои едната е предание на неговите жители, а втората се заснова на одликите на местоположбата. Името на селото потекнува од македонскиот јазик и на месниот струшки говор се нарекува и Калишча, а речиси во истата форма (со наставката -и, односно Калишти) се нарекува и од албанското население. Меѓу мештаните постои легенда според која се верува дека поради природните убавини на езерото и селото, некогаш овде повремено престојувала некоја кралица со име Калина, поради што селаните велат дека селото го добило името според неа. Според верувањето нејзината куќа, наречена „кула“ се наоѓала крај средновековниот манастир.
Инаку, името Калишта е со значење на калливо место, место каде што земјата е каллива односно има или се прави кал, што наполно соодветствува со рамничарската местоположба веднаш на брегот на Охридското Езеро кој во овој дел е песоклив и каллив, обраснат со трски, лотоси и други водни растенија.
Во Македонија постои уште едно село со име Калиште во подножјето на Шар Планина во Гостиварско.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Дримкол, во јужниот дел на територијата на Општина Струга, недалеку јужно од градот Струга, на оддалеченост од околу четири километри. Самото село Калишта и неговиот атар се допираат и протегаат од северозападниот брег на Охридското Езеро, на исток преку рамнината на Струшкото Поле кон подножјето на планината Јабланица на запад. Селото е рамничарско, на надморска височина од 696 метри.
Месностите во нискиот дел на селото ги носат следниве имиња: Блато, Љумче, Загонче, Бузелица, Бунар, Варса и Фјериште. Месностите во високиот дел на селото ги носат следниве имиња: Манастир Св. Богородица, Краста, Гумниште или Љама, Леског, Чакалица, Чумулица, Гештенка, Вари Рамаданит (Гроб на Рамадан), Гури зи, Чешма Костас, Гури древит (Елен Камен) и Плоча.
Низ селото минува асфалтниот пат од Струга кон неколку хотели и кампови, туристичката викенд-населба „Елен Камен“ и селото Радожда, а недалеку веднаш над самото село минува меѓународниот пат кон граничниот премин Ќафасан на македонско-албанската граница. Во непосредна близина на селото се наоѓа познатиот хотел „Бисер“, еден од најдобрите хотели на Охридското Езеро. Соседни и околни села се Франгово и Радолишта на запад, Радожда на југ и градот Струга на север односно североисток.
Историја
На јужната страна, веднаш на самиот крај на селото се наоѓа познатиот средновековен манастир посветен на Успението на Пресвета Богородица, сместен во пештера над езерото, за кој се знае дека потекнува од XV век. Во денешно време покрај оваа стара пештерска црква постојат и две нови цркви со манастирски конаци подигнати крај самото езеро, веднаш до хотелот „Бисер“. За овој манастир секогаш се грижеле вредни калуѓерки. На карпестиот гребен кој се издигнува веднаш јужно од селото Калишта и се протега сѐ до селото Радожда постојат повеќе вакви стари средновековни пештерски цркви од XIV-XV век со доста вреден и интересен живопис.
Поволната местоположба укажува дека на просторот на селото Калишта има население од многу одамна. Во пишаните историски извори Калишта спаѓа во старите села во струшкиот крај и народното предание наведува дека тоа најпрвин било македонско христијанско село. Такво било сѐ до 1837-1838 година, до владеењето и нападите од бандите на Али-паша Јанински (овде познат како Али-паша Тепелини). За време на неговото владеење селото Калишта имало само 16 куќи, меѓутоа тогаш настанале големи „зулуми“ односно насилства, напади и грабежи со „потурчување“, поради што селските домаќинства освен две, некаде се иселиле. За Али-паша овде се пеела и народна песна.
Околу средината на XIX век и подоцна во Калишта се населени и други родови - турски и албански, поради што жителите на селото до 1912 година и помеѓу двете светски војни говореле на три јазици: македонски, албански и турски. Меѓутоа, од албанската окупација од 1941 година, турскиот јазик почнал да исчезнува и жителите кои претходно говореле турски јазик сега говорат албански.
Во век, Калишта било село во рамките на Струшката нахија во Охридската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот е мал и зафаќа простор од 3,7 км2, на кој обработливото земјиште зафаќа површина од 180 хектари, шумите зафаќаат 108 хектари, а на пасиштата отпаѓаат само 52 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција, а дел од домаќинствата се занимаваат и со риболов.
Сепак врз основа условите кои ги нуди природата и местоположбата жителите на Калишта се занимаваат со бројни второстепени и третостепени услужни стопански дејности, пред сѐ туризам и угостителство кое во голем подем поради што и самото село претставува своевидно туристичко средиште. Од земјоделството најзастапени гранки се поледелското одгледување на жита, пред сѐ и најмногу пченица и особено пченка, како и градинарските култури како одгледување на зелени и црвени пиперки, патлиџани (домати), лук, кромид, марула и тикви. Од сточарството во помали размери е застапено одгледувањето на крупни говеда како крави и волови, а доста е застапено и живинарството односно одгледувањето на кокошки, гуски и шатки. Секоја куќа покрај насадите со градинарските култури во своите дворови има и доста овошни дрвја пред сѐ: јаболка, сливи, цреши и круши.
Со земјоделство и сточарство во Калишта главно се занимаваат жителите Албанци, додека риболовот е старо занимање на жителите Македонци, кои во услови на негово опаѓање во поново време со можностите за приватно претприемништво повеќе се преориентираат кон туризмот и угостителството.
Во селото работи и столар „Краста“ со сопствен погон и стовариште и повеќе продавници. На карпестиот гребен и возвишение јужно и југозападно од селото има и помали ископи на песок и камен за градежништво. Поради непосредната близина и добрата поврзаност со градот Струга некои жители се вработени или остваруваат занаетчиски и услужни дејности таму, а поради непосредната близина на албанската граница во поново време некои жители се занимаваат и со трговија.
Туризам и угостителство
Поради изворедната местоположба со многубројни природни убавини крај брегот на Охридското Езеро во селото Калишта повеќе од половина век е доста равиен туризмот и самото село е прераснато во значајно туристичко средиште. Веднаш на самиот јужен крај на селото се наоѓа познатиот хотел „Бисер“, кој е еден од најголемите, најдобрите и најубаво опремените хотели на Охридското Езеро. Веднаш непосредно до овој хотел се наоѓа и познатиот средновековен манастир посветен на Пресвета Богородица, после кој веднаш се наоѓа неодамна обновениот хотел „Изгрев“ кој во моментот ги поседува најсовремените и најубаво опремените плажа и воден парк (топогани, скокалници итн.). Од големите хотелски комплекси и одморалишта, веднаш над самото село Калишта на околу еден километар оддалеченост на патот кон Радожда се наоѓаат и хотелите „Макпетрол“ и „Скопје“. Непосредно до селото на карпестиот возвишен гребен, опкружена во борова зимзелена шума се наоѓа туристичката населба „Елен Камен“ со многубројни викенд-куќи и модерни вили. Туризмот е во подем и во самото село Калишта, посебно кај жителите Македонци кои поради напуштање и намалување на обемот на вековно старото занимање со риболов, од неодамна имаат отворено неколку нови хотели и ресторани. Скоро отворени туристичко-угостителски објекти кои работат во самото село Калишта се: хотелот и рибен ресторан „Езерски Бран“, хотелот „Разме“, ресторанот „Лиќени“, авто-кампот „Рино“.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 34 домаќинства и 90 жители мажи, од кои 70 муслимани и 20 христијани.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Калишта имало 220 жители Албанци муслимани и 8 Македонци христијани.
Калишта е големо село, коешто во 1961 година броело 667 жители од кои 596 биле Албанци, а 67 жители Македонци. Во 1994 година, селото броело 992 жители, од кои 901 биле Албанец, 89 Македонци и двајца жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Калишта живееле 1.178 жители, од кои 95 Македонци, 1.079 Албанци, 1 Влав, 1 Србин и 2 останати.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Калишта:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Во Калишта живеат Македонци од православна вероисповед и Албанци со исламска вероисповед.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Струга, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Струга.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Радолишта, во која покрај селото Калишта, се наоѓале и селата Вишни, Заграчани, Мали Влај, Радожда, Радолишта, Франгово и Шум. Во периодот 1950-1952 година, селото претставувало седиште на истоимената општина, во која влегувале селата Калишта, Мали Влај, Радожда и Франгово.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места место бр. 1873 и 1873/1 според Државната изборна комисија, сите сместени во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.196 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.187 гласачи.
Иселеништво
Од селото има поголем број на иселеници и тоа претежно Албанци во Струга, Скопје и во странство претежно во западна Европа: Германија и Швајцарија. Албанскиот род Калиштани се иселил во струшкото село Биџево.
УЕФА Лига на шампиони 1998/99
— 7. сезона на најсилното натпреварување на европските фудбалски клубови под името УЕФА Лига на шампиони и 44. сезона од основањето на натпреварувањето.
Финалето било одиграно на 26 мај 1999 година на Камп ноу во Барселона, каде што Манчестер Јунајтед со резултат 2:1 издвоил победа над Бајерн Минхен по голем пресврт во дополнителните минути од натпреварот. Баерн Минхен бил во водство сите 90 минути, за потоа екипата на Манчестер Јунајтед да постигне два гола во третата минута од дополнувањето, со тоа освојувајќи го својот втор трофеј во најсилното европско натпреварување (првпат во сезоната 1967/68). Бранителот на титулата од претходната сезона, Реал Мадрид, испаднал во четвртфиналето каде што во двомеч бил поразен од страна на Динамо Киев.
Прво квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 22 јули, а реванш натпреварите на 27 јули 1998 година.
1 Динамо Тбилиси победил со службен резултат 3:0.
Второ квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 12 август, а реванш натпреварите на 26 август 1998 година. Поразените екипи од второто квалификациско коло својот настап го продолжиле во првото коло од УЕФА Купот.
Натпреварување по групи
Натпреварувањето по групи се играло од 16 септември до 9 декември 1998 година. Преминот во четвртфиналето покрај победникот од групата обезбедувале и двата најдобри второпласирани клубови.
Четвртфинале
Првите натпревари биле одиграни на 3 март, а реванш натпреварите на 17 март 1999 година.
NGC 4667
NGC 4667 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4667 се споменува и како NGC 4638, UGC 7880, MCG 2-32-187, CGCG 70-229, CGCG 71-6, VCC 1938.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4667 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 4667 има привидни димензии од 2,2' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 47,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 26' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 4667 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42728. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 878. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Надворешни врски
NGC 4667
Милош Билбија
Милош Билбија (, -, ) бил виден македонски археолог, долгогодишен истражувач на праисторијата, најпознат како пронаоѓач на познатата неолитска скулптура Адам од Говрлево.
Животопис
Билбија е роден на 26 февруари 1948 година во Босанско Грахово, во Босна и Херцеговина, а дипломирал во 1973 година на Филозофскиот факултет во Белград на Катедрата за археологија. Работел во Музејот на Град Скопје, како виш кустос во Одделението за археологија, а во неговата богата професионална биографија остануваат забележани систематските археолошки истражувања на неолитските и металодобните култури во Скопската Котлина, на наоѓалиштата Скупи, Чрне - Маркови Кули во Скопје, Говрлево, во Матка - Михајлова Пештера, во истражувањата на праисторијата во Славонија, Хрватска, во наоѓалиштето Церје во Словенија и други. Билбија бил член на Македонското археолошко научно друштво. По тешко боледување починал во Скопје на 21 април 2010 година.
Омско време
Омско време (OMST) — часовен појас во Русија, шест часа понапред од Гринич (UTC+06:00) и 3 часа понапред од московското време (MSK).
Историја
Сè до 1991 г. омскиот било еден од двата часовни појаса во советска Средна Азија. Покрај Омската област во Руската СФСР, појасот ги опфаќал источните две третини на Казашката ССР, сета Киргиска и сета Таџичка ССР, како и источниот дел на Узбечката ССР. Најважни градови кои се воделе по ова време биле Омск, Алма-Ата (Алмати), Фрунзе (Бишкек), Душанбе и Ташкент.
Со распадот на Советскиот Сојуз, појасот останал да важи само за Омската област. Осамостоените средноазиски држави престаналесо летно сметање на времето, а Узбекистан и Таџикистан воедно го поместиле времето еден час наназад.
Во следните две децении во Русија е направено приближување на појасите кон Москва. До 2010 г. цел западен Сибир се вратич еден час наназад, на Москва+3, со тоа поистоветувајќи се омското време.
Во 2011 г. во Русија е воведено целогодишно летно сметање на времето. Наместо да се префрла од UTC+6 зиме на UTC+7 лете, омското врмее биле определено како UTC+7 сè до 2014 г., кога е вратено на UTC+6 низ целата година; исклучок од ова е Кемеровската област, која решила да остане во UTC+7 — краснојарското време.
Денес омското време важи само во Омската област.
Германски музеј
Германски музеј (Deutsches Museum) — музеј во Минхен, Германија и најголема ваква установа во светот посветена на науката и техниката, со околу 1,5 милиони посетители годишно и околу 28.000 изложени предмети од 50 полиња на науката и техниката.
Музејот е основан на 28 јуни 1903, на состанок на Здружението на германски инженери (VDI) на иницијатива на Оскар фон Милер. Неговото официјално име е „Германски музеј на ремек-дела во науката и техниката“. Ова е најголемиот музеј во Минхен.
Музејски Остров
Главниот објект на Германскиот музеј е мал остров во реката Изар, која била користена за пренесување на дрво уште од средниот век. Островот немал никакви градби до 1772, бидејќи бил постојано поплавуван пред изградбата на браната Зилвенштајн.
Во 1772 биле изградени Изарските касарни на островот, а по поплавата од 1899 биле повторно изградени со дополнителни мерки против поплави. Во 1903, градскиот совет објавил дека ќе го предадат на употреба островот на новоизградениот Германски музеј. Островот, порано познат како Јагленов Остров (Kohleninsel), бил потоа преименуван во Музејски Остров (Museumsinsel).
Други места
Покрај главниот објект на Музејскиот Остров, музејот поседува дополнителни објекти во и близу Минхен и еден во Бон.
Објектот за воздухопловство во Шлајсхајм се наоѓа на околу 18 километри северно од центарот на Минхен близу дворецот Шлајсхајм. Бил основан во рамките на една од првите воени бази во Германија основана веднаш пред Првата светска војна. Се состои од старата контролна и командна зграда, како и современи градби изградени кон крајот на 2000-тите со голема поддршка од Франц-Јозеф Штраус, тогашен премиер на покраината Баварија, кој бил вљубеник во летањето.
Шлајсхајм прикажува различни интересни авиони, за кои немало доволно простор на самиот Музејски Остров во центарот на Минхен. Меѓу попознатите изложени предмети е едрилицата Хортен, изграден во 1940-тите, обновена од неколку преостанати делови. Збирката на германски авиони направени во 1950-тите и 1960-тите е прилично уникатна. Прикажани се и борбени авиони од Виетнам, како и руски авиони преземени од Источна Германија по повторното обединување на Германија.
Објектот поседува и работилница, која се занимава со обнова на сите видови авиони сè со цел нивно прикажување во јавноста.
Последниот објект на Германскиот музеј, сместен кај Терезинхее во Минхен, отворен во 2003, е наречен Сообраќаен центар на Германскиот музеј и е насочен кон сообраќајната техника.
Објектот во Бон бил отворен во 1995 и е насочен кон германската техника, наука и истражување по 1945.
Оскар фон Милер
Оскар фон Милер студирал електротехника и е познат по изградбата на првата високонапонска линија од Мисбах до Минхен (57 км) во 1882 за изложбата на електротехниката во Стаклената палата во Минхен. Во 1883 му се приклучил на AEG и основал инженерско биро во Минхен. Изложбата за електротехника во Франкфурт во 1891 и неколку централи придонеле кон угледот на Оскар фон Милер. Во првите години, изложбите и збирката на Германскиот музеј биле под големо лично влијание на Оскар фон Милер.
Граѓански реализам
Граѓанскиот реализам е книжевен правец од 1848 ( Мартовска револуција ) до крајот на 19 век, кој се појавил првенствено во Германија. Обично се дели на две фази: во првата фаза (1849-1859) се дефинираат програмските основи. Во втората фаза, граѓанскиот реализам добива нови импулси, на пример преку социјалниот роман, и станува сѐ покритичен.
Историско потекло
Ерата на граѓански реализам започнува во 1848 година со неуспехот на Граѓанската револуција и завршува со појавата на натурализмот, во кој се опишуваат животните и социјалните проблеми на работничката класа и на сиромашните. Образованата буржоазија (носител на револуцијата) се откажува од политичката моќ по 1848 и на тој начин добива просперитет, социјален ред и мир. Во 1871 станува збор за основањето на Германија, која доживеа економски бум. Германија станува високоразвиена индустриска држава, а Австрија до 20 век останува земјоделска држава. Социјалните последици од индустријализацијата се растот на градовите (фабрики, наемнини), големиот пораст на населението и слично. Со пронаоѓање на нови антисептички лекови и големите успеси во третманот на треската, доаѓа до осиромашување на индустриските работници, заострување на спротивставувањата помеѓу индустрискиот капитализам (поседувачката буржоазија) и пролетаријатот („четврта држава“), како и емиграциски бранови, кои главно влијаат на невработените. И покрај првите социјални закони, „четвртата држава“ сѐ повеќе се осиромашува. Карл Маркс и Фридрих Енгелс го напишаа Манифестот на Комунистичката партија. Многу поети (а и образовани луѓе) се повлекуваат во аполитичка внатрешност, што е, исто така, ментална разлика од радикалната реалност. Хуморот и иронијата во поезијата се наменети за исмевање на несогласувањата меѓу личното публикување и објективната реалност. Книжевната продукција доживува пораст: се појавуваат библиотеки за позајмување и јавни библиотеки, се објавуваат неделни списанија ([./https://de.wikipedia.org/wiki/Die_Gartenlaube Die Gartenlaube. Illustriertes Familienblatt]) многу автори се ограничуваат на масовното производство, според вкусот на читателите.
Пентекостализам
Пентекостализам или педесетничарство — една од харизматските верски групи во христијанството. Кај нив посебно се нагласува значењето на крштевањето во Светиот дух. Името го добиле по празникот на духовите, Духовден (грчки: πεντηκοστή, Пентекост) кога Светиот дух, според Библијата се спуштил врз апостолите. Слични верски движења постоеле уште во XVIII век во Европа и Америка, но денешниот облик на религијата настанал на почетокот на XX век. За основач се смета Чарлс Фокс Парам, во 1901 во Топика, Канзас, САД. Се проценува дека во светот оваа религија брои од 200 - 600 милиони верници. Најголем број од нив ги има во:
Пентекосталците припаѓаат на евангелистичкото движење кое нагласува непогрешливост на Библијата и потребата за транформација на животот на поединецот низ верата во Исус Христос. Покрај почитување на класичното библиско учење, овие верници посебно значење даваат на влијанието и присуството на Светиот дух. Поголемиот број на заедници ја прифаќа догмата на Светото тројство, додека некои сметаат дека Бог е единствен. Пентекосталците веруваат дека за чудата и мистериите во Новиот завет е одговорен токму Светиот дух. Верниците во духовен занес можат да изговараат непрепознатливи фрази. Современите теолози тврдат дека тоа е пронаоѓање личен јазик за комуникација со Бог. Порано се сметало дека станува збор за мистериозна моќ на говор на странски, непознати јазици. Крштевање на новороденчиња не се практикува. Се крштеваат возрасни луѓе, способни да ги осознаат разботите околу себе.
Дидиј Јулијан
Дидиј Јулијан бил римски цар. Роден е на 30 јануари 133. Попознат е и како Марко Дидиј Салвиј Јулијан Север. Со Римското Царство управувал од 28 март 193 година до 1 јуни 193 година. Негов наследник е Септимиј Север. Дидиј Јулијан е вториот од петте римски цареви во 193 година.
Х&М
Историја
Компанија е основана во 1947 година од страна на Ерлинг Персон во Вестерос, Шведска. Во тоа време продавале само женска облека и биле наречени Хеннес, што на шведски значело „за неа“.
Во 1968 година Персон се стекнал со простории и инвентар во Стокхолм во продавницата за ловечка опрема, Мауритз Видфорс. Во инвентарот било вклучено снабдување со машка облека, што го навело Персон да се прошири со продажба на машка облека. Во склад со тоа, тој ја преименувал продавницата во Хенес & Мауритз, подоцна скратено на Х&М.
Синот на Ерлинг, Стефан станал главен извршен директор во 1990 година и претседател на Управниот одбор во 1998 година.
Денес, поголемиот дел од облеката се произведува во Азија и Европа, вклучувајќи ги Бангладеш, Кина, Египет, Индија и Турција.
Европа
Првата не-шведска продавница отворена е во Норвешка во 1964 година и од тогаш наваму компанија покрена голема програма за проширување и отворање на многу повеќе продавници во Европа, вклучувајќи во Данска, Германија, Швајцарија и Велика Британија.
Во 1990 година први продавници се отворени во Австрија, Белгија, Финска, Франција, Холандија, Португалија и Шпанија. Компанијата продолжи да ја проширува својата работа и компанијата има широка мрежа во поголем дел од Европа.
Хрватска
Во 2011 година планирано е да се отворат првите три продавници во Хрватска — две во Загреб и една во Сплит. Првата ќе биде во Цветниот трговски центар во Загреб, закажан да се отвори на 31 март 2011 година. Ова ќе биде пропратено со отворање една продавница во Арена Центар, во близина на Арена Загреб, а другата во Првиот Градски Центар во Сплит-и дветте би требало да се отворат во пролет 2011 година.
Русија
На 13 март 2009 година компанијата ја отвори својата прва локација во Русија, во трговскиот центар Метраполис во Москва, во близина на станицата Војковскаја на Московското метро. На 20 март 2009 година отворена е втората руска локација во МЕГА семејниот Шопинг центар во Химки. На 22 октомври 2009 година трета локација е отворена во во МЕГА семејниот Шопинг центар во Белаја Дача. На 18 октомври 2009 година продавница е отворена во Ростокино во Златниот Вавилон трговски центар, најголем европски трговски центар.
Канада
Компанијата ја отворила својата прва продавница во Канада во март 2004 година. Моментално има 48 продавници во Канада, вклучувајќи ги и Алберта, Британска Колумбија, Њу Бранзвик, Нова Шкотска, Онтарио и Квебек.
Соединети Американски Држави
Од август 2010 година, компанијата има околу 200 поединечни продавници во Соединети Американски Држави.
Првата продавница во САД е отворена во Њујорк, на Петтата авенија (на 51 улица) во март 2000 година, сега има девет други продавници во градот, Менхетн и околината.
Неодамнешни отворања во САД
На 18 март 2010 година компанијата ја отвори својата прва продавница во Северна Каролина во Крабтри, во долината Мол во Рали.
Во октомври 2010 година беа објавени плановите за отворање на првата локација во Далас, Тексас.
На 5 ноември 2010 година, компанијата отвори продавница во Трговскиот центар „Гарденс“ во Палм Бич, Флорида.
На 11 ноември 2010 година беше отворена првата локација во Орегон, на Пионер местото во Портланд.
Јужна Америка
Компанијата исто така планира да се прошири во Јужна Америка, фокусирајќи се на Бразил, но точниот датум не е обелоденет.
Азија
Компанијата ја отвори својата прва продавница во Азија (исто така и првата франшиза на компанијата) во Дубаи, Обединети Арапски Емирати, во 2006 година. Тоа е проследено со продавница во Салмија област на Кувајт Сити, Кувајт.
Првите две продавници во Изреал се отворени во Тел Авив и Хаифа, со локација во Ерусалим која ќе биде отворена во март 2010 година. Се очекува повеќе продавници да бидат отворени во повеќе изреалски градови (главно во Гуш Дан,област во Тел Авив).
Во март 2007 година се прошири и во Источна Азија, со отворање на првата продавница во Централен Хонгконг на 10 март 2007 година. Австралиската поп пејачка Кајли Миног ја отвори продавницата, каде што таа исто така ексклузивно ја лансираше својата палета костими за капење "Х&М ја сака Кајли".
Првата локација во Шангај, Кина е отворена во 2007 година.
Првата јапонска продавница е отворена во Гинза на 13 септември 2008 година, додека втората продавница е отворена во Харајуку во ноември 2008 година. Уште една продавница е отворена во трговската област Шибија на 19 септември 2009 година.
Австралија
Иако компанијата моментално нема продавници во Австралија, во април 2007 година, Миног се здружи со компанијата да воведат линија костими за капење наречена "Х&М ја сака Кајли", на коишто тема е Австралија. „Кога мислиме на Австралија и гламур, мислиме на Кајли, која е личност со стил“ изјави главниот дизајнер на компанијата Маргарет ван ден Бош. Се смета дека бариера за влез во Австралија (и дугите држави од јужната полутопка) е дека сезоните во овие земји се спротивни на северната полутопка.
Дизајнерски соработки
Во ноември 2004 година во одбрани продавници на компанијата е понудена ексклузивната колекција на модниот творец Карл Лагерфелд. Дневниот печат извести дека во поголемите градови имало големи гужви и дека почетните залихи биле распродадени во рок од еден час, иако облеката сè уште беше достапна во помалку модните области сè додека компанијата ги дистрибуирала во пресрет на нивната побарувачка. Во ноември 2005 година, компанијата ја лансираше колекцијата на Стела Макартни, а во ноември 2006 година од авангардните холандски дизајнери Виктор & Ролф. Во март 2007 година, лансирана е друга колекција дизајнирана од страна на поп ѕвездата Мадона.. Во јуни 2007 година компанијата работеше со програмери на игри Максис да создаде пакет за комјутерската игра Симс 2, Х&М Моден материјал. Во ноември 2007 година, компанијата лансираше колекција од италијанскиот дизајнер Роберто Кавали. Беше објавено дека облеката е распродадена многу брзо. Исто така во 2007 година лансирана е уште една колекција со Миног во Шангај, Кина. Во есента 2008 година јапонската компанија Comme des Garçons беше избрана како гостин-дизајнер. За пролет и лето 2009 година британскиот дизајнер Метју Вилијамсон создаде две ексклузивни линии за компанијата - првaта беше колекција на женска облека издадена во избрани продавници. Втората колекција на Вилијамсон е машка облека, кој тој за првпат ја дизајнира. Втората збирка исто така содржела колекција на костими за капење за жени и мажи и била достапна во сите продавници на компанијата ширум светот. На 14 ноември 2009 година, компанијата објави ограничено издание од дифузна колекција од Џими Чу чевли и чанти, продавајќи ги од 20 до 170 долари вклучувајќи и чевли за мажи. Во колекцијта исто така е вклучена и облека дизајнирана за првпат од страна на Чу, многу облека направена од антилоп и кожа и беше достапна во 200 продавници ширум светот, вклучувајќи ги продавниците во Лондон и Оксфорд. Соња Рикел исто така соработува со компанијата со дизајнирање на женска долна облека и трикотажа која се продавала во одбрани продавници на 5 декември 2009 година. За есента 2010 година компанијта ќе соработува со една од најстарите француски модни куќи, Ланвин за гостин дизајнер во 2010 година. Колекцијата ќе биде достапна за преглед на 2 ноември на hm.com и потоа на 23 ноември ќе биде достапна за купување во 200 продавници на компанијата ширум светот.
Бренд
Консултантската куќа Интербренд ја рангираше компанијата како дваесет и четврти највреден глобален бренд во 2009 година, што ги прави најдобро рангирана малопродажна компанија во анкетата. Нејзината вредност се проценува на околу 12-16 милијарди долари.
Корпорациска цел
Компанијата ја опишува својата мисија како „Мода и квалитет по најдобра цена“. Нејзините цели во 2008 година се да се зголеми продажбата во постоечките продавници, како и да се зголеми бројот на нови продавници и нето од 10 до 15 проценти годишно. Во 2007 година компанијата отвори 193 нови продавници, а затвори 16. Стратешките цели на компанијата се проширување и одржување на финансиската стабилност. Во последните пет години приходите се зголемиле за 73 одсто, а заработката по акциите е зголемена за 139 одсто.
Уредување на домот
Во соопштение за дневниот печат, компанијата соопшти дека ќе почне да продава мебел за домаќинството. Од 2009 година е дистрибуиран исклучиво од каталогот на мрежното место на компанијата, така што е достапен само во земјите каде што производите на Х&М се продаваат по интернет, како што се Данска, Финска, Германија, Холандија, Норвешка, Шведска и Велика Британија.
Контраверзии
На 6 јануари 2010 година, било објавено дека непродадена облека и други работи во една продавница во Њујорк биле иссечени пред да бидат отфрлени, веројатно да се спречи нивна понатамошна препродажба или употреба. Во март 2010 година, компанијата беше критикувана од страна на пропалестинските групи за отворањето на првите продавници во Израел во време кога Обединетите нации собирале факти за конфликтот во Газа (ОН Извештајот Голдстон) во којшто се истакнати наводните прекршувања на меѓународното право од Изреал. Протестните кампањи се прошириле ширум светот со протести кои редовно биле одржувани пред продавниците на компанијата.
Микаел Лодра
Микаел Лодра (француски: Michaël Llodra) — француски тенисер, роден на. Моментално се наоѓа на 35 место според АТП листата.
Најдобарорангиран бил во мај 2011 година, кога се наоѓал на 21 место.
Сицилиски Проток
Сицилиски Проток или Сицилиски Канал (canale di Sicilia', stretto di Sicilia; canali di Sicilia, strittu di Sicilia; مضيق صقلية) — проток помеѓу Сицилија и Тунис. Широк е 145 км и ги двои Тиренското и западното Средоземно Море од источниот дел на Средоземјето. Достигнува најголема длабочина од 316 м.
Во протокот течат длабоки струи од исток кон запад, и поплитки од запад кон исток. Овој необичен тек е од интерес за океанографијата.
Низ протокот сообраќаат траекти меѓу Сицилија и Тунис.
Во средината на протокот се наоѓа островот Пантелерија, кој управно ѝ припаѓа на покраината Трапани, Италија.
Шенвалде на Бунгсберг
Шенвалде на Бунгсберг (Schönwalde am Bungsberg) — општина во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Додавката „на Бунгсберг“ општината ја добила во 1954 година, кој претставува највисок врв во целата покраина. Општината претставува административно седиште на општинската заедница Источен Холштајн-Центар.
Список на државни водачи во 949 година
Ова е список на државни водачи во 49 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Клеменс Брентано
Клеменс Брентано (9 септември 1778 година - 28 јули 1842 ) — германски писател, поет, романописец и драматург.
Работел како трговец, студирал рударство, а потоа се посветил на книжевната работа. Како член на кругот на германските романтичари бил во контакт со Гете, Хедер, Шлегел и други. Несигурен и ексцентричен, тој започнал во духот на крајниот романтичарски индивидуализам, а завршил како католички мистик. Тој, исто така, експериментирал со книжевна сатира и пародија. Главната одлика на неговиот израз е совршено совладување на формата.
Карл „Си-Џеј“ Џонсон
Карл „Си-Џеј“ Џонсон (Carl "CJ" Johnson) e измислен лик од серијалот видеоигри Grand Theft Auto кој служи како протагонист и единствен игрив лик во видеоиграта Grand Theft Auto: San Andreas.
Карл е помошник водач на бандата „Фамилиите Гроув Стрит“, заедно со брат му, Шон „Свит“ Џонсон. Свит открива дека Карл е роден во куќата на Џонсонови, двоспратна куќа на улицара Гроув, слепа улица во Гантон, Лос Сантос, чиј споственик е мајката на Карл Беверли. После смртта на Беверли, куќата станува сопственост на Свит, но откако доаѓа Карл, таа претставува негово живеалиште. Карл е второ дете на Беверли, после Свит, помлади од него се сестра му Кендл и помладиот брат Брајан.
Пролог
По смртта на неговиот помлад брат Брајан, Карл избегал од притисоците на уличниот гангстески живот, и се преселил во Либерти Сити каде што работел со Џои Леоне во бизнисот со крадење автомобили. Во „The Introduction“ - кратко видео кое беше издадено со официјалниот саундтрак на играта, тој е виден ограбувајќи еден човек и крадејќи еден автомобил на улица.
Наводи
Carl Johnson cs:Seznam postav v Grand Theft Auto: San Andreas Carl "CJ" Johnson Carl Johnson (Grand Theft Auto) Carl "CJ" Johnson Carl Johnson Carl Johnson Carl Johnson pt:Anexo:Lista de personagens de Grand Theft Auto Carl Johnson Карл Джонсон Carl Johnson Carl Johnson 卡爾·強森
Жерав (соѕвездие)
Жерав — соѕвездие на јужното небо. Името потекнува од латинскиот збор grus што во превод ја означува птицата жерав. Станува збор за едно од 12-те соѕвездија осмислени од страна на Петар Планциј добиено од набљудувањата на Питер Дирксон Кејзер и Фредерик де Хаутман. Жерав за првпат се појавува на 35-см небесен глобус во 1598 година во Амстердам од страна на Планициј и Јодок Хондиј и било прикажано во ѕвездениот атлас Уранометрија на Јохан Бајер во 1603 година. Францускиот истражувач и астроном Никола Луј де Лакај им дал Бајерови ознаки на ѕвездите во 1756 година, кои претходно се сметале за дел од соседното соѕвездие Јужна Риба. Соѕвездијата Жерав, Паун, Феникс и Тукан познати се под името „Јужни Птици“.
Најсјајната ѕвезда во соѕвездието, Алфа Жерав, е сино-бела ѕвезда позната и под името Алнаир и има светлинска величина 1,7. Бета Жерав е црвен џин и променлива ѕвезда со минимална светлинска величина 2,3 и максимална величина 2. Во шест ѕвездени системи се пронајдени вонсончеви планети: црвеното џуџе Глизе 832 е една од најблиските ѕвезди до Земјата која поседува планетарен систем. Ѕвездата WASP-95 која има опбителен период од само 2 дена. Во далечните објекти во Жерав спаѓаат: планетарната маглина IC 5148, позната и под името Резервна Гума, и група од четири заемнодејствувачки галаксии познати под името Жеравин Квартет.
Историја
Ѕвездите кои го образуваат Жерав првично биле дел од соседното соѕвездие Јужна Риба, со Гама Жерав како дел од опашката на рибата. Ѕвездите првично биле определени како посебно соѕвездие од страна ан холандскиот астроном Петар Планциј, кои истиот период создал 12 нови соѕвездија засновани на набљудувањата на јужното небо од холандските истражувачи Питер Дирксон Кејзер и Фредерик де Хаутман, кои испловил на првата холандска трговска експедиција, позната под името Eerste Schipvaart, кон Индија. Жерав за првпат се појавува ан 35-см небесен глобус објавен о 1598 година во Амстердам од страна на Планциј и Јодок Хондиј. Првиот приказ на ѕвездена карта е оној на германскиот картограф Јохан Бајер во неговото дело Уранометрија од 1603 година. Де Хаутман го вклучил во неговиот јужен ѕвезден каталог истата година под холандското име Den Reygher, „Чапја“, но Бајер ги следел Планциј И Хондиј и го нарекувал Жерав.
Подруго име за ова соѕвездие било Фламенго, (латински Phoenicopterus), и се користело мошне кратко за време на век, во делото Cosmographiae Generalis од 1605 година од Пол Мерула од Лајденскиот универзитет  и во глобусот од 1625 година на Питер ван дер Кере. Астрономот Јан Ридпат вели дека симнболот најверојатно потекнува од Планциј, кој соработувал и со овие двајца изработувачи ан глобуси. Жерав и другите блиски соѕвездија Феникс, Тукан и Паун збирно се наречени „Јужни Птици“.
Ѕвездите кои се поврзуваат со Жерав биле мошне јужно за да бидат забележани од кинеските астрономи. Во кинеската астрономија, Гама и Ламбда Жерав можно е да биле вклучени во астеризмот Бајѓу, заедно со ѕвездите од Јужна Риба. Во централна Австралија, луѓето од племињата Арернте и Луритја, го гледале небото поделено меѓу ним, источно од Млечниот Пат биле живеалиштата на Арернте, додека на запад биле оние на Луритја. Алфа и Бета Жерав, заедно со Фомалхаут, Алфа Паун и ѕвездите од Мува, биле во владение на Арернте.
Особености
Жерав се граничи со Јужна Риба на север, Вајарна североисток, Феникс на исток, Тукан на југ, Индијанец на југозапад, и Микроскоп на запад. Бајер ја подисправил опашката на Јужна Риба за да направи место за Жерав во својата Уранометрија. Соѕвездието зафаќа површина од 366 квадратни степени, се наоѓа на 45 место од 88-те современи соѕвездија и покрива 0,887% од ноќното небо. Кратенката од три букви „Gru“ за соѕвездието била прифатена од страна на Меѓународниот астрономски сојуз во 1922 година. Официјалните граници на соѕвездието, биле поставени од Ежен Делпорт во 1930 година, како многуаголник со 6 страни. Во екваторскиот координатен систем, координатите на ректасцензијата границите лежат меѓу 21:27,4:0 и 23:27,1:0, додека пак координатите на деклинацијата се меѓу −36,31° и −56,39°. Жерав како соѕвездие било далеку на југ за да биде набљудувано од страна на набљудувачите на Британските Острови и северот од САД, но истото може да се види од Флорида или пак од Калифорнија, целото соѕвездие може да се види од набљудувачи јужно од 33°СГШ.
Ѕвезди
Жерав поседува неколку сјајни ѕвезди. Левото крило е означено со Алфа Жерав, сино-бела ѕвезда со спектрален тип B6V и светлиснка величина 1,7, на растојание од 101 сг. од Земјата. Традиционалното име на ѕвездата е Алнаир, што значи „сјајната“ и се однесува на тоа што станува збор за најсјаната ѕвезда од Жерав. Алнаир е 380 пати посјајна од а воедно и со пречник трипати поголем од оној на Сонцето. На 5 степени западно од Алнаир, означувајќи го срцето на жеравот е Бета Жерав, црвен џин со спектрален тип M5III. Има пречник од 0,8 ае. и доколку би се поставил во центарот на сончевиот Систем ќе се протега до Венера и се наоѓа на растојание од 170 сг. од Земјата. Станува збор за променлива ѕвезда со минимална светлинска величина 2,3 и максимална 2. Повлекувањето на замислена линија од Големиот Квадрат на соѕвездието Пегаз низ Фомалхаут ќе помине низ Алнаир и Бета Жерав.
На североисточниот агол од соѕвездието и означувајќи го окото на жеравот е Гама Жерав, сино-бел подџин со спектрален тип B8III и светлинска величина 3 на растојание од 211 сг. од Земјата. Позната и како Ел Данаб, оваа ѕвезда го потрошила водородното јадроо и почнала да се лади и шири, при што истата ќе се претори во црвен џин.
Постојат неколку двојни ѕвезди во Жерав кои можат да се набљудуваат со голо око. Опишувајќи триаголник со Алнаир и Бета, Делта Жерав е оптичка двојна ѕвезда чии ѕвезди Делта1 и Делта2 се на растојание од 45 лачни секунди. Делта1 е жолт џин со спектрален тип G7III и светлинска величина 4, на растојание од 309 сг. од Земјата, и можно е да има ѕвезда придружник портокалово џуџе со светлинска величина 12. Делта2 е црвен џин со спектрален тип M4.5III и полупроменлива ѕвезда чија светлинска величина се движи меѓу 3,99 и 4,2, на растојание од 325 сг. од Земјата. Со маса трипати поголема и пречник 135 пати поголем од оние на Сонцето. Ми Жерав, се состои од ѕвездите Mи1 и Mи2, станува збор за оптичка двојна ѕвезда која се состои од жолти џинови со спектрален тип G8III и маса 2,5 пати поголема од онаа на Сонцето и површинска температура од 4900 К. Ми1 е посјајна од двете со светлинска величина 4,8 и нарастојание од 275 сг. од Земјата, додека пак Mи2 потемната е со светлинска величина 5,11 и на растојание од 265 сг. од Земјата. Пи Жерав, е оптичка двојна ѕвезда со променлива ѕвезда, се состои од Пи1 Жерав и Пи2. Пи1 е полупроменлив црвен џин со спектрален тип S5, и променлива светлинска величина од 5,31 до 7,01 во период од 191 ден, и на растојание од 532 сг. од Земјата. Станува збор за една од најсјаните S ѕвезди кои можат да се видат од Земјата, истата има ѕвезда придружник со светлинска величина 10,9 налик на Сонцето, со спектрална класа G и спектрален тип G0V. Парот е претставник за вообичаена двојна ѕвезда. Пи2 е џиновска ѕвезда со спектрален тип F3III-IV на растојание од 130 сг. од Земјата, и честопати е посјајна од својот придружник со светлинска величина 5,6. Означувајќи го десното крило Тета Жерав, е уште една двојна ѕвезда која се наоѓа на 5 степени источно од Делта1 и Делта2.
RZ Жерав е двен систем со светлинска величина 12,3 со повремено затемнување до 13,4, чиј составни ѕвезди се бело џуџе и ѕвезда од главната низа со орбитален период од 8,5 до 10 часа. Овој систем припаѓа на UX Голема Мечка подгрупа на катаклизмични променливи системи, каде материјалто од ѕвездата е привлечен од белото џуџе и се образува забрзувачки диск која станува сјајна и ги натсјајува двете ѕвезди. Овој систем не е целосно познат, но е пресметано дека станува збор за ѕвезда од спектрален тип F5V. Овие ѕвезди имаат спектри мошне слични на оние на новите кои се вратиле во мирна фаза по експлозија, но не е забележано дека се случила таква експлозија. Американското здружение на набљудувачи на променливи ѕвезди препорачува овој пар да се следи поради можни идни настани. CE Жерав (позната и како Жерав V-1) е слабосјајна (со светлинска величина 18–21) ѕвезден систем кои се состои од бело џуџе и ѕвезда придружник, во овој случај двете ѕвезди се плимно поврзани. Познати како Полари, материјалот од ѕвездата се слева директно на белото џуџе.
За 6 ѕвезди се смета дека поседуваат планетрни системи. Тау1 Жерав е жолта ѕвезда со светлинска величина 6 на растојание од 106 сг. од Земјата. Можно е да станува збор за ѕвезда од главната низа или пак за ѕвезда која штотуку почнува да ја напушта главната низа. Во 2002 година забележано е дека постои планатарен придружник. HD 215456, HD 213240 и WASP-95 се ѕвезди налик на Сонцето кои имаат по две планети. Планета и далечно црвено џуџе, и жежок Јупитер соодветно, последната WASP-95b има орбитален период од 2 дена. Глизе 832 е црвено џуџе со спектрален тип M1.5V и светлинска величина 8,66 на растојание од 16,1 сг. од Земјата, со што станува збор за најблискиот ѕвезден планетарен систем до нашиот сончев Систем. Планета слична на Јупитер наречена Глизе 832 b која има орбитален период од 9,4±0,4 години била откриена во 2008 година. WISE 2220-3628 е кафеаво џуџе со спектрален тип Y, а со тоа и една од најладните ѕвездени објекти кои се познати. Пресметано е дека се наоѓа на растојание од 26 сг. од Земјта.
Далечни објекти
Позната под прекарот Резевна Гума, IC 5148 е планетарна маглина сместена на 1 степен од Ламбда Жерав. На растојание од 3.000 сг. се шири со брзина од 50км/с една од најголемите брзини на ширење на една планетарна маглина.
На североисток од Тета Жерав се четирите заемоделувачки галаксии познати под името Жеравин Квартет. Овие галаксии се NGC 7552, NGC 7590, NGC 7599 и NGC 7582. Последните три галаксии зафаќаат површина од 10 лачни минути и понекогаш се нарекуваат „Жеравина Тројка“, иако сите четири се дел од поголемата расеана група на галаксии наречена IC 1459 Жерав. NGC 7552 и 7582 се активни ѕвездородни галаксии, се смета дека ова се должи на заемодејството на плимните сили. Сместени се на границата на Жерав и Јужна Риба, IC 1459 е невообичаен E3 џиновска елиптична галаксија. Поседува брзовртежно јадро со спротивна насока на вртење, и брегови и бранови во надворешните подрачја. Галаксијата има светлинска величина 11,9, и е на растојание на 80 милиони сг. од Земјата.