cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Егзархиска групација во Македонија
Егзархисти
Некој Македонци заради долго трајната пропаганда почна да се гледат како Бугари, но голем дел Македонци Егзархисти биле противници на црквата, околу оваа време беше формирана познатото Егзархиски школо Солунска машка гимназија во 1880 каде што се вработувале многу Македонци Егзархисти како наставници но поголем број се потпишале како ученици, еден од нив беше Петар Поп Арсов.
Жоао Кансело
Клупска статистика
Статистката е ажурирана на 20 мај 2018.
Егзархиска групација во Македонија
Егзархисти
Во 1889 биле испечатени Македонски буквар и Македонска читанка во 1890 за Македонските деца што учеле во црковните школа во Вардарска Македонија, книгите биле издадени на секој ученик бесплатно за да помогне со развивањето на Македонски свест. Книгите биле напишани од српски професор Милојко Веселиновиќ
Според истражувањето на познатиот Бугарски географ Васил К'нчов тој тврди дека околу 1900-1901 бројот на Македонци што соработувале со Егзархијата (Македонци Егзархисти) беше околу 357.660 жители, и бројот на Македонци под Егзархијата во Егејска Македонија беше 218.774 жители
Со формирањето на МРО почна да го намалуваат влијанието на Егзархијата и МРО почна да организира протести и штрајкови против црковните школа во Македонија што го ширеле Бугарската пропаганда и заради тоа бројот на Македонци Егзархисти се намалило
Мулденштајн
Мулденштајн (Muldenstein) — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општината Мулдештаузе.
Полтава
Полтава (Полтава) — град на реката Ворскла во централниот дел на Украина. Тој е административен центар на Полтавска област. Градот бил основан уште во 9. век, и одиграл важна културно-општествена улога во историјата на Украина.
Трница
Трница — историско село во областа Горна Река, денес во атарот на селото Волковија, Општина Маврово и Ростуше. Денес, во месноста се наоѓа обновениот мотел „Кораб Трница“, кој бил препознатлив по својот качамак, и споменикот на паднатите борци од НОБ од овој крај.
Географија и местоположба
Трница се наоѓа на самиот пат Маврово—Дебар, веднаш на левиот брег на Мавровска Река. Месноста (мотелот и споменикот на борците од НОБ и народниот херој од тој крај Живко Брајковски) е сместена во стрмен дол, подножје на планината Бистра. Од Трница се двои патот кон селата Беличица и Волковија. Месноста Трница е сместена на 1.020 метри надморска височина.
Историја
Селото се смета дека настанало од некои козари од Албанија. Претходно, во месноста постоел некој манастир, од кого може да се најдат некои рушевини.
На крајот од XIX век, Трница било албанско село во Реканската каза на Отоманското Царство.
Во минатото Трница била село населено исклучиво со Албанци (Качаци), кои често правеле зулуми и ограбувале коли и патници кои се движеле кон Дебар или Маврово. Поради честите грабежи и на блиските села Волковија и Беличица, жителите (Македонци) од двете села се собрале и ги истерале жителите на Трница.
За време на српската окупација на Македонија во 1913 година, во Трница била сместена српската жандармерија и биле изградени куќи за српските жандарми и учители.
Селото било уништено за време на војните 1912-1918 година.
По Втората светска војна во Трница е изграден познатиот мотел „Трница“ и е подигнат споменик посветен на загинатите жители и партизани во масакрот во Беличица, како и на другите паднати борци за слободата на Македонија од овој крај.
Стопанство
Денес, мотелот и погоните за производство на млечни производи се обновени и повторно ставени во функција под брендот „Кораб Трница“.
Население
Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 г. селото (Térnitza) имало 30 домаќинства со 94 православни Албанци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Трница имало 240 жители Албанци муслимани.
Стојан Лазов
Стојан Лазов — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Стојан Лазов е роден во 1871 година во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Бил учител по професија. Се приклучува кон ВМОРО и дејствува како терорист, извршител на смртните пресуди изречени од Битолскиот револуционерен округ.
Во 1896 година во затворот во Битола, Јордан Гавазов, Стојан Лазов и Дончо Штипјанчето со ками го избоделе неколкупати Мицко Крстевски, по што тој конечно преминал во услуга на српската пропаганда во Македонија.
На 6 јануари 1899 година Стојан Лазов, заедно со Никола Мрсев, го убива србоманскиот шпион Тоде Поп Антов во Прилеп. Дава борба со турската полиција во градот, убива неколку Турци по што се самоубива, неговото тело било наказено. Му бил организиран голем погреб, а за него се пее песната:
NGC 93
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 93 се споменува и како UGC 209, MCG 4-2-12, CGCG 479-15, Arp 65.
Откривање
Телото е откриено на 26 октомври 1854 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 93 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 93 има привидни димензии од 1,4' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 22 м 3,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 22° 24' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 93 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1412. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 386; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1186. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1188.
Сабах
Сабах е малезиска држава која е сместена во северниот дел на островот Борнео. Таа е втора по големина држава во Малезија веднаш после Саравак, со која се граничи на југозапад. На југ се граничи со индонезиската покраина Источен Калимантан. Главен град е Кота Кинабалу, порано попознат како Џеселтон. Сабах е познат како Sabah, negeri di bawah bayu, што значи 'Сабах, земја под ветрот', поради блискоста на тајфуните кои се честа појава на Филипините.
Спор помеѓу Малезија и Филипините
Статусот на малезиска држава или порано позната како како Северен Борнео е оспорен од страна на Филипините. Тие сметаат дека имаат право на оваа територија, бидејќи во 1450 година на сегашната територија Сабах и Автономниот Муслимански Регион Минданао на Филипините постоела филипинска држава која се викала Сулу Султанат. Тој султанат ги опфаќал тие територии и Филипините ги сакаат назад.
Галачишка кула
Галачишка кула (Πύργος της Γαλάτιστας) — средновековна одбранбена кула на Халкидичкиот Полуостров, во центарот на гратчето Галачишта, Касандриско, Егејска Македонија. Кулата е изградена в XIII – XIV век во венецијански стил.
Кулата во Галачишта личи на Врастенската кула, Светивасилската, Милутиновата во светогорскиот манастир „Хиландар“, Пиргудиската во метохот Пиргудија и на Хрељовата во Рилскиот манастир. Имала улога на утврдена стражарска кула, а можеби и како затвор. Испраќала пораки на полските села со светлосни сигнали на ридовите (тумбите) околу нив.
Кулата е моќна правоаголна градба изградена на рид. Изработена е од камен наречен „курана“. Од секоја страна има долг тесен процеп и мали прозорци. Внатре има дрвени скали кои водат до мали одаи со прозорци.
Според едни извори, кулата ја изградиле самите Венецијанците, а според други, таа е од времето на династијата Палеолози. Во 1981 г. е прогласена за заштитен споменик на културата.
Фестивал Љубљана
Раководство
Негов директор и уметнички директор е Дарко Брлек, кој како уметнички директор го води фестивалот од 1993 година, а во 1995 година, а оваа положба ја дополнил и со директорска функција (петгодишен мандат 22.12.2019 – 21.12.2024 година). Органи на установата се Совет: (претседател Јадранка Дакиќ, потпретседател Антон Цоларич, Францка Тробец, Изток Кордиш и Шпела Дракслер - сите со четиригодишен мандат: 23.03.2017 – 22.03.2021 година) и Стручен совет: (претседател Томо Вран, потпретседател Андреј Божич и Весна Овчак - сите со четиригодишен мандат: 19.07.2017 – 18.07.2021 година).
Шпела Дракслер била избрана од вработените на ФЉ. Том Врана е именуван од Комората за култура на Словенија, Андреј Драпала е именуван од Стопанската комора на Словенија, а Весна Овчак од редот на вработените во ФЉ.
Финансирање
Во 2019 година буџетот на фестивалот бил 3,2 милиони евра. Помеѓу 2016 и 2020 година приходите од грантови и субвенции биле околу 2 или 3 милиони евра, а приходите од услуги околу милион евра.
Главен извор на јавни средства е Општина Љубљана. Најголем спонзор меѓу јавните претпријатија во Љубљана е Водовод-канализација.
Цена на билетите
Билетите за летниот фестивал се сметаат за скапи. Директорот Драго Брлек рекол дека се уште имаат гости кои трошат стотици или илјадници евра за билети.
Настани и активности
Фестивал Љубљана
Денови на словенечката музика
Фестивалот Љубљана ја презел организацијата на словенечките музички денови во 1986 година на иницијатива на композиторот Милан Стибиљ и музикологот Примож Курет.
Циклус млади виртуози
Зимски фестивал
Се одржува од 2017 година во зимските месеци.
Божиќен концертен циклус
Настапи на ученици од музичките училишта.
Магистерски часови
За странски и домашни студенти со почеток во 2019 година. Уметнички директор е тромбонистот Бранимир Слокар.
Елизабета Франкопанска
Елизабета Франкопанска (Elizabeta Frankopanska, Jelisava Frankopanka, Frangepán Erzsébet, 1386–1422 или 1423) ― првата сопруга на Фридрих II Цељски, син и наследник на грофот Херман II, бан на Славонија. Поради нејзиниот брак, таа станала золва на унгарската кралица Барбара Цељска. Нејзиниот брак бил попречен од несогласувањата со нејзиниот сопруг, а во 1422 или 1423 година била пронајдена убиена во нејзиниот кревет. Главен осомничен за убиството бил нејзиниот сопруг, кој подоцна се оженил со Вероника Десеничка, жена со скромно потекло. Аферата ги влошила односите меѓу Куќите од Цеље и Франкопаните и довело до долготрајна расправија помеѓу вдовецот на Елизабета, Фридрих и нејзиниот братучед Иван Франкопански. Во 19 и 20 век, судбината на Елизабета станала извор на многу книжевни и уметнички приспособувања во словенечката, хрватската и унгарската култура.
Ран живот и веридба
Елизабета е родена како ќерка на Стефан, господар на Крк, Модруш и Сењ во Хрватска, тогаш кралство во личен сојуз со Унгарија. Нејзината мајка била Катерина Карарска, ќерка на Франческо, господарот на Падова. Како единствено преживеано дете на Стефан, таа била „унапредена во син“ од кралот Карло II во 1386 година, и на тој начин и го доделил правото да ги наследи поседите на нејзиниот татко.
Кога имала две години, била свршена за Фридрих, првородениот син на грофот Херман II Цељски, моќниот капетан (гувернер) на Крањска и братучед на кралицата Марија Унгарска, наследничката на Карло. Нејзиниот татко издвоил мираз од 40.000 (или 32.000, според други извори) златни дукати, огромна сума за тоа време. Дополнително, миразот вклучувал половина од островот Крк, градот Бакар и блиските тврдини Трсат, Брибир и Винодол. Невообичаено големиот мираз може да се објасни како дел од спогодбата меѓу Стефан, неговиот брат Иван и Херман од Цеље за поделбата на земјата на Стефан по неговата смрт.
Елизабета се омажила за грофовската куќата од Цеље околу 1405 година, веројатно во еден од имотите на Цеље во Крањска. Грофот Херман на младата двојка им ги подарил замоците Самобор, Костањевица, Ново Место, Мехово и Кршко, каде што тие се населиле.
Проблематичен брак и смрт
Елизабета и Фридрих имале два сина, Улрих II, гроф на Цеље и Фридрих III; вториот умрел како дете, додека првиот останал единствен наследник на неговиот дедо. Се чини дека бракот бил несреќен, бидејќи сопружниците живееле одвоено од најрано 1414 година до крај. Ситуацијата се влошила до тој степен што свекорот на Елизабета, Херман интервенирал во обид да ги помири сопружниците. Во 1422 година (или 1423 година, според други извори), Елизабета и Фридрих се сретнале во семејниот замок во Крапина, во славонската жупанија Загорје. Меѓутоа, наместо помирување, Елизабета била пронајдена убиена во нејзините одаи.
Последици
Набргу по смртта на Елизабета, во Славонија и пошироко се проширила гласината дека ја убил нејзиниот сопруг, како што сведочи анонимниот хроничар на дворот во Цеље. Се вели дека Фридрих побегнал во Буда, каде што живеела неговата сестра, кралицата Барбара. Хроничарот Еберхард Виндек кој тврдел дека бил сведок на судирот меѓу сопружниците, напишал дека Елизабета била избодена со нож во нејзиниот кревет во текот на ноќта и дека вечерта пред убиството таа ги изразила своите стравови на својата придружба: „Мои господари и пријатели, каква корист ќе донесе ова помирување [со Фридрих]? Добро знам дека утре наутро ќе ме најдете мртва покрај мојот сопруг“. Историчарката Нада Клаиќ изразила скептицизам во однос на вистинитоста на овие запишами изјави.
Смртта на Елизабета предизвикала раздор во и онака несигурниот сојуз меѓу Куќата од Цеље и Франкопаните, кои се натпреварувале за влијание во Хрватска и Славонија. Роднината на Елизабета, Иван VI Франкопан го предизвикал Фридрих на двобој. По интервенцијата на шурата на Фридрих, Зигизмунд од Луксембург, спорот требало да го реши данскиот крал Ерик Померански, кој ја уживал довербата на двете страни. Се чини дека Ерик пресудил во корист на Фридрих, бидејќи тој се вратил на своите имоти набргу потоа. Таму се оженил со Вероника Десеничка, жена со многу пониска општествена положба. Тој го направи тоа без согласност на неговиот татко или на кралот. Ова го предизвикало гневот на Херман, што довело до затворање на Фридрих и убиство на Вероника од рацете на цељскиот патријарх.
Културно наследство
Судбината на Елизабета е тема на поемата Елизабета Франкопанска (Frangepán Erzsébet, Франгепан Ержибет; 1836) од унгарскиот романтичен автор Шандор Кисфалуди. Таа е и спореден лик во драмата Вероника Десеничка (Veronika Deseniška), објавена во 1924 година од словенечкиот автор Отон Жупанчич. Во драмата на Жупанчич, Елизабета и Вероника се претставени како жртви на предавството на Фридрих, а смртта на првиот како самоубиство.
Шарл Перо
Шарл Перо (Charles Perrault; – ) — француски книжевник, зачетник на современата европска бајка. Тој бил писател, собирач на народно творештво и член на Француската академија од 1671 година. Адвокат по професија, покажувал жив интерес за литературата во своето време, заедно со неговите браќа Пјер и Клод. Тој живеел во времето на класицизмот.
Живот
Шарл Перо се родил во богато буржоаско семејство, како син на Пјер Перо, адвокат по професија, со потекло од Тур, кој бил ангажиран како парламентарец во Париз и Пакет Ле Клерк. Тој бил последното од седумте деца на семејството.
Во 1636 се запишал да учи книжевности во училиштето Бове во Париз за што зборува во неговите Мемоари. Но поради расправија го напуштил училиштето, самостојно се образувал и читал а во 1651 дипломирал на право на Универзитетот во Орлеан.
Шарл Перо имал плодна професионална кариера. Како десна рака на министерот Колбер, бил задолжен за уметничката и книжевна политика на Луј 14 во 1663 кога кралот подарил 660 книги за воспоставување на Академската библиотека каде за главен библиотекар бил назначен токму Перо. Тој дал придонес во основањето на Академијата на науките на Франција а бил вклучен и во реконституирањто на Академијата на уметностите. Станал член на Француската академија во 1671.
Кога се повлекол од јавната служба каде работел дваесет години Перо им се посветил на приказните и на воспитувањето на децата. Објавил неколку дела со кои денес се смета за еден од првите писатели за деца и за основоположник на модерната европска бајка.
Тој починал во Париз во 1702 година.
Дело
Во 1696 година, без потпис ја објавил својата прва сказна со наслов „Заспаната убавица“. Во 1697 година ја објавил својата прва книга под наслов „Приказни и сказни од стари времиња со поуки“. Делото е познато и под насловот Приказните на мајката гуска. Покрај „Заспаната убавица“, во книгата се објавени уште седум бајки: „Црвенкапа“, „Мачорот во чизми“, „Пепелашка“ и други.
Приказните на мајката гуска
Три години пред крајот на XVII век, Шарл Перо, тогаш на возраст од 69 години и противник на Лафонтен, Никола Боало, Ла Бријер во кавгата на Старите и Современите во рамките на Академијата, за првпат ја објавил својата прва збирка сказни под името на неговиот трет син Пјер Дарманкур. Ова прво издание опфаќа 8 приказни во проза, на која се додаваат една новела и две сказни во стих кои излегле подоцна. Во изданието од 1781, « првото комплетно издание» биле додадени сказните:
Биоинженерство
Биолошко инженерство, биотехнолошко инженерство или биоинженерство  (вклучувајќи биоинженерски системи') е примената од концепти и методи од физика, хемија, математика, and компјутерска наука за да решат проблеми од животните науки, користејќи свои инженерски аналитички и синтетички методологии и исто така нивните традиционални чувствителности на трошоците и практичноста на решенијата штотуку пристигнати. Во овој контекст додека традиционалното инженерство ги применува физичките и математичките науки да се анализираат, дизајнираат и произведуваат апатични алатки, структури и процеси, биолошкото инженерство ги користи истите науки, како и брзиот напредок на телото на знаењето познато како молекуларна биологија, за да ги проучува многуте аспекти на  живите организми.
Од посебна важност е примената на анализите и делотворните решенија на проблемите поврзани со човечкото здравје, ,но полето е многу повеќе општо од тоа. На пример, биониката е гранка на биолошкиот енженеринг кој се стреми да сфати како живите организми, како резултат на продолжено судење-и-грешка процеси познати како еволуција, имаат решено тешки проблеми  во минатото, и да најде начин да го користи ова знаење за да решат слични проблеми во вештачките системи. Системската биологија, од друга страна бара да се користи инженерската блискост со комплекс од вештачки системи и можеби концептите користени во “обратниот енженеринг”да го олесни тешкиот процес на препознавањето на структурата,функцијата и прецизните методи на операцијата на комплексите од биолошки системи.
Овој биолошки енженеринг е наука заснована на дисциплина пронајдена по биолошките науки на ист начин како и хемискиот енженеринг,електротехниката и машинскиот енженеринг кои се засновани по хемијата,електрицитетот и магнетизмот односно класичната механика.
Биолошкиот енженеринг може да биде диференциран од неговите корени на чистата биологија или класичниот енженеринг. Биолошките студии понекогаш следат редукционистички пристап во гледање во системот на неговата најмала можна скала која што обично води директно во алатките како функционалната геномика.
Иако инженерните биолошки системи се користени за да ја манипулираат информацијата,градежниот материјал,процесот на хемикалии,производството на енергија,обезбедувањето на храна и одржување или подобрување на човековото здравје и нашата животна средина,нашата способност за брзо и сигурно инженирање на биолошките системи кои се однесуваат како во моментов помалку напредувани отколку нашето владеење над механичките и електричните системи.
Разликата помеѓу биолошкото инженерство и поклопувањето со биомедицинското инженерство може да биде нејасна, како што некои од универзитетите ги користат поимите „биоинженерство“ и „биомедицинско инженерство“ мешано. Но според Проф.Д-рЛауфенберг на МИТ, Biological Engineering (како биотехнологијата) има поширока база која ги аплицира инженерските принципи до огромен ранг на големина и комлекси на системски рангирања од молекуларно ниво - молекуларна биологија, биохемија, микробиологија, фармакологија, белковинска хемија, цитологија, имунологија, неоуробиологија и наука за нервен систем (понекогаш користејќи биолошки субстанции) - на мобилните и тивко засновани методи(вклучувајќи уреди и сензори),сите макроскопски организми(растенија,животни)и зголемување на нивоата низ целиот екосистем. Ниту биолошкото инженерство ниту биомедицинското инженерство се целосно содржани еден во друг како да има небиолошки производи за медицинските потреби и биолошки производи за немедицински потреби.
АБЕТ, заснована акредитација одбор за инженерски B.S. програми,прави дискусија помеѓу биомедицинското инженерство и биолошкото инженерство;како и да е разликите се многу мали. Биомедицинските инженери мора да имаат курсеви за животна наука кои ја вклучуваат човековата физиологија и да имаат искуство во вршење на мерења на живите системи додека биолошките инженери мора да имаат курсеви за животни науки(кои може да вклучува физиологија)и искуство во извршување на не специфични мерења на живите системи.Основните инженерски курсеви понекогаш се истите вклучувајќи термодинамика,флуидна и механичка динамика,кинетика,електроника и материјални својства.
Биолошките инженери или биоинженерите се инженери кои ги користат принципите на биологијата и слатките на инженерството да произведат корисни ,материјални и економски одржливи производи.
Во главно биолошките инженери се обидуваат или да ги имитираат биолошките ситтеми за да направат производи или да ги изменат или контролираат биолошките системи, па на тој начин да можат да заменат или да докажат хемиски или механички процеси. Био-инженерите можат да го наметна т свето знаење во други делови од био-инженерството и биотехнологиите, вклучувајќи  генетички измени на растенија и микроорганизки, биопроцеси и биокатализа.
The Main Fields of Bioengineering may be categorised as:
Вилјанди
Вилјанди (Viljandi, Fellin) — град и општина во јужниот дел на Естонија, со население од 17.473 жители според податоци од 2013 година, и главен град на истоимениот округ. Градот за првпат бил споменат во 1283 година, откако му биле доделени градски права од Вилхелм фон Ендорпе. Градот станал член на трговскиот и одбранбениот сојуз Ханза во почетокот на 14 век, и бил еден од петте естонски градови во лигата. Популарниот Естонскиот весник Сакала бил основан во Вилјанди во 1878 година.
Симболи
Знамето на Вилјанди е со две бои. Горниот дел на знамето е во светлосина боја додека долниот дел е бела. Грбот на градот е во облик на штит во светлосина боја, со бела роза во средината. Вилјанди е град на белата роза. Во средината на летото има 720 бели рози кои цветаат пред градското собрание, поставени за годишнината на градот во 2003 година. Во текот на летото, Денот на Белата Роза се слави во Вилјанди.
Историја
Во 1470 година, Јохан фон Волтхус Херсе се населил во замокот. Во средниот век Вилјанди бил типичен мал трговски град, кој своите главни приходи ги добивал од транзитот на трговијата. Локалните трговци и занаетчии играле подеднакво важна улога за развојот на градот. Во 1481 година, Иван III го ставил под опсада замокот, но не успеал да го освои. Падот на Вилјанди се случил во текот на Ливонската војна кога во 1500 година силите на Големото Руско Кнежевство предводени од принцот Курбски успеале да го заземат градот и да го разрушат.
Во текот на полско-руските војни во првиот квартал на 17 век, градот и тврдината биле целосно уништени. Градот бил повторно изграден во текот на 17 век.
Географија
Градот се наоѓа на северозападниот брег на езерото Вилјанди. Зелените зони покриваат 27% од вкупната површина на градот. Јавните зелени површини зафаќаат околу 418 хектари, вклучувајќи 92 хектари паркови. Најголеми се Паркот на замокот, паркот Валуоџа, Кигепарк, Уевски парк итн. Главните видови дрвја се даб, липа, бреза и бор.
Култура
Театарот Угала бил основан во 1920 година. Во градот постои и драмски театар и куклен театар.
Библиотеката во градот била отворена во 2002 година, и истата служи како место за изложби, средби со познати личности, семинари итн. Центарот Кондас е посветен на естонскиот уметник Пол Кондас. Центарот е домаќин на изложби на наивизам|наивистички дела.
Стопанство
Според податоци од 1 мај 2005 година, во градот имало 871 компании, од кои 50% биле услужни, 45% трговски и 5% производствени. Главните индустрии се застапени во производство на градежни материјали, текстил, храна и пекарници.
Сара Цветановска
Сара Цветановска (19 август 2002, Куманово) – македонска ракометарка.
Османизам
Османизмот, или отоманизам (osmanlılık, osmanlıcılık) — политичка идеологија за државното уредување на Отоманското Царство, која настанала во средината на младотурскиот период, пред донесувањето на првиот Отомански устав (1876 - 1878).
Појавувањето на османизмот придонело за реформите на Танзиматот, особено за издавањето на султанскиот ферман Хатихумајун во 1856 година, во кој се зборувало за целосна еднаквост на поданиците од сите милети, како и за Законот за народностите од 1869 година, со кој било воведено единствено османлиско државјанство без разлика на верска и етничка припадност. Османизмот се наоѓал под силнато влијание на идеите на европското просветителство, а исто така на Големата Француска револуција. Неговите поборници, изјавувале еднаквост пред законите, општа воена служба и задолжително државно образование за сите поданици на империјата. Османистите сметале дека тоа ќе ги реши ​​проблемите во општеството, но ставовите не им биле сосема прифатени. Муслиманите виделе во тоа ликвидирење на нивната позиција на супериорност, а немуслилманите го прифатиле како обид да се одземат некои нивни специфични привилегии како на пример ослободувањето од воената служба. Османизмот доживеал ренесанса за време на Младотурската револуција од 1908 година и во периодот на Вториот устав на Отоманското Царство (1908 - 1922). Кога Младотурците дошле на власт го прогласиле Османизмот за официјална идеологија и го промовирале создавањето на единствена Османлиска нација, составена од одделните народности (милети) во империјата. Меѓутоа, постепеното зајакнувањето на национализмот, кое се манифестирало во низа востанија и војни (особено Првата балканска војна 1912 - 1913 година), и тие довеле до силно намалување на поддржувачите на Османизмот. На почетокот на Првата светска војна концептот почнал да ја губи популарноста и постепено бил заменет со идеите на кемализмот.
Биолошки резерват Атол Рокас
Биолошки резерват Атол дас Рокас (Reserva Biológica do Atol das Rocas) — е биолошки резерват кој се наоѓа во Бразил. Резерватот се наоѓа на Атолот Рокас, атол 144 километри североисточно од бразилскиот брег. Бил создаден во 1979 година за заштита на морските желки и птиците-преселници.
Местоположба
Атол Рокас е 266 километри североисточно од брегот на Натал и единствен атол во југозападниот Атлантски Океан.
Заштита
Биолошкиот резерват е „строг природен резерват“ под категорија Ia.
Болберг
Болберг (Bollberg) — село и поранешна општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Штатрода.
Географија
Болберг се наоѓа помеѓу Штатрода и Хермсдорфската раскрсница на автопатот А4.
Митрашинци
Митрашинци — село во Општина Берово, во областа Малешевија, во околината на градот Берово.
Географија и местоположба
Митрашинци се наоѓа во Малешевијата, северозападно од Берово. Ова големо село се наоѓа во северозападниот дел на територијата на Општина Берово, чиј голем атар се допира со просторите на општините Виница и Делчево. Селото е ридско, на надморска височина од 800 до 840 метри. Во селото има поток, кој мештаните на локалниот говор го нарекуваат „андак“. Од градот Берово, селото Митрашинци е оддалечено 17 километри. Митрашинци има мошне голем атар којшто зафаќа површина од 54,1 км2.
Историја
Во отомански даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Малешева од 1621 - 1622 година е забележано село Митрасин со 64 џизие ханета (домаќинства).
Во XIX век, Митрашинци било христијанско село во рамките на Малешевската каза на Отоманското Царство.
На 17 септември 1944, во Митрашинци биле создадени Тринаесеттата и Четиринаесеттата македонска ударна бригада.
Стопанство
Во атарот на селото преовладуваат шумите на површина од 2.933 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 1.608 хектари, а на пасиштата 844 хектари. Селото во основа има мешовита земјоделска функција. Населението главно се занимава со житарство, а се одгледува и компир и модра слива. Некои семејства одлгедуваат по 2000 дрвја со модра слива. Во селото е развиено и сточарството, а се одлгедуваат крави и овци.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Митрашинци имало 1.150 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Митрашинци имало 1.216 жители.
Поради иселување на населението, Митрашинци според бројноста на жителите преминало од голема во средна населба, а по големиот пад во последните два пописи е забележано стабилизирање на бројката на населението. Така, селото во 1961 година броело 1.149 жители, а во 1994 година се намалил на 794 жители, македонско население. Според пописот од 2002 година, во селото живееле 729 жители, од кои 728 Македонци и 1 Србин. Во селото има околу 350 куќи.
Родови
Познати родови со потекло од селото се: Стоилковци, Тркалевци, Боболинци, Мустачки, Поповци и Трновци. Се вели дека во селото има цели маала населени со припадници на родовите Тркалевци и Трновци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Берово, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Берово.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната Општина Митрашинци.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Пехчевска градска општина, во која покрај селото Митрашинци се наоѓале градот Пехчево и селата Будинарци, Негрево, Робово, Умлена, Црник и Чифлик.
Во периодот 1955-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Берово.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0012 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 568 гласачи.
Култура и спорт
Традитионално, пред Илинден се одржува илинденски турнир во мал фудбал.
Лис
Лис (Lys) или Лаје (холандски и Leie) — река во Франција и Белгија, северозападна Европа. Извира во Па де Кале, северна Франција и се влева во Шелда како нејзина лева притока кај Гент, Белгија. Вкупната должина изнесува.
Во минатото реката била многу загадена поради населеноста на поречието и индустријализацијата во северна Франција и Белгија. Во поново време водата квалитетот на водата е значително подобрена, делумно поради затворањето на ткајачниците и погоните за преработка на лен. Подрачјето помеѓу Дејнзе и Гент било омилено место за сликарите во првата половина на XX век.
If I Were a Boy
„If I Were a Boy“ е поп песна снимена од американската Р&Б пејачка Бијонсе Ноулс. Компонирана е од Тоби Гад и Биси Џин. Џин веднаш снимила своја верзија на песната, но била одбиена од нејзината снимачка компанија. Ноулс потоа снимила нова верзија за нејзиниот трет студиски албум, I Am... Sasha Fierce (2008). Песната била издадена како водечки сингл од албумот до радијата во САД на 12 октомври 2008 заедно со „Single Ladies (Put a Ring on It)“. Шпанската верзија на песната е насловена „Si Yo Fuera un Chico“ и е вклучена во албумот кој се продавал ексклузивно во iTunes Store во Шпанија и Мексико.
Лис
Реката извира кај селото Лисбур источно од Фриж во Па де Кале, Франција. Тече во североисточен правец и минува низ следниве департмани во Франција (Ф) и покраини во Белгија (Б) со нивните градови и општини:
If I Were a Boy
„If I Were a Boy“ е поразлична од нејзините претходни песни бидејќи не е традиоционална Р&Б песна. Текстот на песната наведува на изразување на тага поради недоразбирањата меѓу половите и обвинение на машката страна во врската. Песната е единствена на I Am... Sasha Fierce за која Ноулс не помогнала во пишувањето. По нејзиното издавање, „If I Were a Boy“ била генерално добро-прифатена од музичките критичари кои ја пофалиле изведбата на Ноулс, емоционалните и страсните вокали и ја нарекле нејзина најдобра работа до денеска.
Синглот имал голем комерцијален успех, заземајќи ги првите места на табелите во преку осум европски земји како и на третото место на Билборд Хот 100 во САД. Исто така се искачил на првото место во Обединетото Кралство со што станал најдобро продаваниот сингл на Ноулс до денес. Освоил мулти-платинеста сертификација во Австралија, во Канада, во Данска, во Нов Зеланд, во Шпанија, во Швајцарија и во Обединетото Кралство.
Лис
Поважни притоки на Лис (по низводен редослед) се реките Лакет, Кларанс, Лаве, Дел, Гавербек, Хеуле и Мандел.
If I Were a Boy
Музичкото видео за песната е режирано од Џејк Нава во црно-бела техника. Видеото било премиерно покажано заедно со „Single Ladies“ на шоуто Total Request Live на MTV на 13 октомври 2008. Постои и видео за шпанската верзија на песната. Песната била промовирана од страна на Ноулс за време на неколку настапи во живо во телевизиски емисии вклучувајќи ја изведбата на The Oprah Winfrey Show, на неколку церемонии, вклучувајќи ги 52рите Греми Награди и нејзината светска турнеја I Am... Турнеја. „If I Were a Boy“ била преработена од американската кантри пејачка Риба Мекентајр за телевизиската програмаCMT Unplugged и студио верзија била издадена како втор сингл од нејзиниот албум од 2010, All the Women I Am.
Позадина
„If I Were a Boy“ била напишана од Биси Џин како и од Тоби Гад, а продуцирана од Гад и Ноулс. Џин го напишала поголемиот дел од текстот на песната земајќи инспирација од тешко раскинување. Еден ден додека Џин и продуцентот Тоби Гад се шетале во Тајмс Сквер, стигнале во пицерија. Додека била во искушение, Џин успеала да не јаде пица бидејќи била на диета. Потоа почнала да мисли дека кога би била момче би ја изела пицата без да жали. По идејата, таа помислила дека кога навистина би била момче, би била подобар маж кон нејзиниот бивш љубовник. Гад ја охрабрил да ги сними нејзините идеи во студиото. Таму, таа дошла со текстот и мелодијата и ја снимила песната за помалку од половина час. По комлетирањето на верзијата, нејзината компанија ја одбила песната. Ноулс потоа снимила нова верзија и ја ставила во првиот диск на нејзиниот трет студиски албум, I Am... Sasha Fierce.
Контроверзија
Ноулс била обвинета за крадење на „If I Were a Boy“ од идната пејачка Биси Џин. Роџер Фридмен, коментирајќи на Fox News Channel, објавил профил на 14 октомври 2008 со страната на приказната од Биси Џин изјавувајќи дека таа дури и не знаела дека Ноулс ја снимила песната сè додека нејзиниот татко Метју Ноулс агресивно барал издавачки права на нејзината песна, така што тој ќе може да го стави името на Ноулс на пишувачките кредити. Биси Џин на својот профил на Myspace го изразила своето незадоволство: „Читав некои коментари и сакам верзијата да дојде директно од устата на коњот – IF I WERE A BOY е моја песна; ДА, јас ја напишав; Тоа е моја приказна; болна приказна и песната ми е многу мила. Можете да ја слушнете оригиналната верзија на мојата мајспејс страница.“
Откако верзијата на Џин на „If I Were a Boy“ била одбиена од нејзината снимачка компанија, Тоби Гад ја зел песната назад и почнал да им ја претставува на големи артисти. На Ноулс ѝ се допаднала песната и снимила своја верзија за нејзинот албум, I Am... Sasha Fierce. Fox News подоцна изјавиле дека Ноулс и Џин ги поправиле односите. Дел од нивниот договор бил дека Ноулс требало да сними дует со Џин за нејзиниот прв албум, откако таа ќе најдела сопствена издавачка куќа. Сепак, овој договор никогаш не бил спроведен.
Лис
Историја
По реката се одвивала стопанска пловидба уште од средниот век, но првите зафати за уредување на коритото почнале во 1670 г. поради страшните поплави. Висинската разлика од 9  м меѓу Ер на Лис и државната граница постепено е надмината со помош на шест преводници и јазови, завршени во 1780 г. По реката се одвивал густ сообраќај на товарни пловила кои носеле жито и ткаенини во Гент и Антверпен. Околу 1825 г. правото на пловидба е дадено под закуп на превозно претпријатие, а преводниците се проширени на 5,2, а продлабочени на 1,6  м. Во декември 1899 г. на Лис се случила голема несреќа кога преку мразот пропаднале и се удавиле 40 ученици кои лизгале по замрзнатата река во Фреленгјан.
If I Were a Boy
Композиција
„If I Were a Boy“ е поп балада поставена во вообичаено време компонирана од забрзано темпо со 90 удари во минута, и напишана во Ге-дур скалата. Стихот ја следи акордната прогресија vi-IV-I-V. Вокалите на Ноулс се движат од G♯3 до E5. Песната е прва на дискот I Am ... и стои како единствена песна за која Ноулс не помогнала во пишувањето. Ноулс објаснила за Essence Magazine дека „If I Were a Boy“ е поразлична од нејзините претходни песни бидејќи не е традиционална Р&Б песна. Таа сакала да проба нешто со посилен текст бидејќи луѓето имаат големи очекувања. Ноулс потоа објаснила дека морала да ја проба песната бидејќи се сетила дека Арета Френклин рекла дека добра пејачка е онаа која знае да пее сè и да го направи свое. Музичките критиачри забележале дека песната изгледа како мешавина од нејзиниот хит од 2006, „Irreplaceable“, синглот од 2007 „Big Girls Don't Cry“ од Ферги и синглот од 2007 на Кјара, „Like a Boy“.
Спред Леа Гринблат од Entertainment Weekly, „If I Were a Boy“ расте со мелодични настапи и непоколебливи чувства во неговиот текст. Песната претежно е за тажна улога за замена на експериментот, со Ноулс која раскажува за момче и како може да го третира, покажувајќи ја ранливоста на жените. Таа исто така се прашува како би било да пие пиво, да брка девојки, и продолжува да пее за нејзиното „ставање на прво место“ и го пее рефренот за тоа како таа би била „подобар маж“ бидејќи знае „колку боли кога [ние] ги губиме [оние] кои ги сакаме, [бидејќи] тој [нè] има земено здраво за готово.“ Како целост, текстот на песната наведува на изразување на тага поради недоразбирањата меѓу половите и обвинение на машката страна во врската. Песната дава одличен измачен настап на Ноулс, а Бил Лемб од About.com ги квалификувал нејзините вокали како исконтролирани, емоционални и страсни, според Ник Левин од Digital Spy.
Лис
Историја
Денешната длабочина на реката се должи на програмот на Фресине. Почнувајќи од 1930 г. потегот под Армантје е проширен на III класа, а од 1960 г. пограничниот дел е доработен до класа Va. Погорните делови се достапни исклучиво за рекреативни пловила и се наталожени со доста мил.
If I Were a Boy
Издавање
„If I Were a Boy“ и „Single Ladies (Put a Ring on It)“ биле издадени истовремено како два водечки синглови од албумот за да ги демонстрираат различните личности на Ноулс: едната која ја претставува нејзината интимна страна и другата наречена „Саша“, нејзиното алтер его кое ја претставува поагресивната и поживата личност. „If I Were a Boy“, заедно со „Single Ladies“, биле веднаш насочени кон радио станиците во САД на 7 октомври 2008. Сепак, двете песни биле премиерно прикажани наредниот ден. Двата синглови потоа биле испратени до ритмичките радија, мејнстрим радијата и до возрасните современи радија на 12 октомври 2008. Дигиталната компонента на песната била овозможена на 18 ноември 2008 во САД. Во Германија, „If I Were a Boy“ бил издаден како ЦД сингл со „Single Ladies“ како Б-страна на синглот на 7 ноември 2008. Во Обединетото Кралство, „If I Were a Boy“ добил официјално издавање како ЦД сингл и дигитален сингл заедно со „Single Ladies“ како Б-страна на 10 ноември 2008. Поради зголемената популарност, „Single Ladies“ бил издаден само како сингл за спуштање заедно со пет ремиксови на 16 февруари 2009. Неколку денс ремиксови на „If I Were a Boy„ биле овозможени за набавка во САД подоцна на 10 февруари 2009.
Ремиксови
Шпанската верзија на песната, насловена како „Si Yo Fuera un Chico“, е вклучена на верзијата на албумот кој бил продаван на iTunes Store во Шпанија и Мексико. Шпанската верзија имала официјално музичко видео уредено од оригиналниот клип исто како и за нејзината претходна песна „Irreemplazable“, шпанската верзија на „Irreplaceable“. „Si Yo Fuera un Chico“ била издадена како самостоен сингл во Шпанија, маркетирана како „Si Yo Fuera un Chico (If I Were a Boy)“ за да се избегнат забуни. На 23 октомври 2008, се појавил ремикс на песната со Ли Кар кој се соочил со песната, но од машка перспектива. Друг ремикс со Р.Кели бил испратен на интернет на 24 ноември 2008. Во ремиксот, пејачот ѝ одговара на прашањата на Ноулс поставени во вистинската верзија. Ремиксот е поставен како тие двајца да водат разговор.
Критички прием
„If I Were a Boy“ била генерално добро прифатена од музичките критичари кои ја пофалиле изведбата на Ноулс и ја нарекле нејзината најдобра песна досега. Рецензентот од Билборд, Чак Тејлор ѝ дал на песната позитивна оценка, пишувајќи дека „If I Were a Boy“ е „највлијателна песна“ на Ноулс по 'Listen'. Тој го пофалил нејзиниот вокален настап нарекувајќи го „воодушевувачки, ексклузивно емотивен, меланхоличен и зрел“. Тој исто така рекол дека песната „испушта мирис на Греми Награда.“ Бил Лемб од About.com на почетокот во прегледот на албумот изјавил дека „If I Were a Boy“ била обврзана да стане еднакво голем сингл како и 'Irreplaceable'. Сепак, „Single Ladies (Put a Ring on It)“ имала потенцијал да ја прикрие со своето силно отскокнување. Во посебниот преглед на самиот сингл, Лемб ја наградил песната со пет ѕвезди од можи пет, нарекувајќи ја најдобро достигнување на Ноулс и најголем напор до денес. Потоа забележал дека песната се совпаѓа совршено со нејзиниот „голем репертоар“ и содржи одличен настап кој е контролиран, но емоционален. Тој ги потврдил и изјавите на Чак Тејлор велејќи дека „If I Were a Boy“ може да ја врати Грени Наградата за Снимка на Годината за кое „Irreplaceable“ бил номиниран во 2008. Сал Кинкемани од Slant Magazine рекол дека песната содржи „еден дел од 'Irreplaceable', еден дел од 'Big Girls Don't Cry' и еден дел од 'Like a Boy' од Кјара.“ Исто така напишал дека песната има потенцијал да стане успешна исто колку и „Irreplaceable“ и изјавил дека дефинитивно ќе биде голем хит на радијата.
Пишувачот од Allmusic, Анди Келман рекол дека „If I Were a Boy“ звучи како „водна позадина за финалето на натпревар по пеење“ и изгледа како најситакнатата песна на I Am... Sasha Fierce благодарение на текстот и измачениот настап на Ноулс. Матос Микеланџело од The A.V. Club забележал дека „If I Were a Boy“ има „проформулиран“ текст кој совршено се вклопува во возрасните улоги на англиската глумица, Хејли Милс од доцните 1960-ти. Ник Левин од Digital Spy на прегледот на албумот рекол дека „If I Were a Boy“ има најинтересен текст во целиот албум. Подоцна, во прегледот на самиот сингл, Ник ја наградил песната со четири од пет ѕвезди изјавувајќи дека вокалите ма Ноулс во „If I Were a Boy“ се страсни и го пофалил фактот што текстот не е препишан, содржи „емоционален удар“ и многу силна мелодија која ги тера луѓето да се чувствуваат како да ја знаат песната. Џона Вејнер од Blender рекол дека „If I Were a Boy“ е чудо од „бавно-готвена шунка, тажен експеримент за замена на улогите“ кој може да с докаже како корисен ако Ноулс и Џеј-Зи имале професионален успех во случај на некои проблеми во нивниот брак. Рајан Домбал од Pitchfork Media ја нарекол песната „афективно и делотворно влијание на полот“. Колин Мекгуир од PopMatters ја одбрал „If I Were a Boy“ за една од најубавите песни на првиот диск I Am....
За разлика од добрите критики, Џулијан Марсзалек од Dotmusic ѝ дал измешан преглед на песната, пишувајќи дека „If I Were a Boy“ е навистина интересно мислење за балада која ги истражува слабостите на човековата природа. Сепак, рекол дека покрај најдобрите намети на Ноулс да открие какви се мажите, таа ќе биде најдобро посоветувана да ги остави разликите меѓу половите како слатка мистерија, пред мажите да изразат желба да откријат како би било да бидат жени. Слично, Стејси Андерсон од Spin не бил многу импресиониран од „If I Were a Boy“ нарекувајќи ја „сјајна“ и досадна балада. Бил Лемб од About.com ја рангирал песната на петтото место на неговиот спосок на Топ 100 Поп Песни од 2008, пишувајќи: „Без разлика дали ќе се согласите или нема да се согласите со изјавите во песната, настапот на Бијонсе е зачудувачки. Ова е пример како поп-музиката може да биде предизвикувачка и значајна.“ „If I Were a Boy“ била номинирана во категоријата за Најдобра Странска Песна на музичките награди од 2009 во Хрватска, Porin Awards.
Успех на табелите
„If I Were a Boy“ се искачил на стоттото место на Билборд Хот 100, според продажбите засновани на радијата на 25 октомври 2008. Потоа во третата недела (8 ноември 2008), значително се искачил од шеесет и осмото место на третото место и според дигиталните спуштања се искачил директно на првото место на Хот Дигитални Песни со 190,000 копии. „If I Were a Boy“ станал десеттиот топ-пет синг на Ноулс на Хот 100 табелата како соло артист. На 15 ноември 2008, песната паднала на петтото место, каде останала уште една недела. Сепак, успеала да продолжи на третото место на 29 ноември 2008, а за тоа време се враќала на првото место на Хот Дигитални Песни со 170,000 продадени копии. „If I Were a Boy“ продал 654,000 дигитални копии за помалку од четири недели. Следната недела, песната паднала на второто место на табелата за Хот Дигитални Песни, со 160,000 спуштања бидејќи првото место го зафатил другиот сингл на Ноулс „Single Ladies (Put a Ring on It)“, кој за првпат се појавил на табелата со 204,000 продадени копии. „If I Were a Boy“ ја одржувал својата позиција на третото место додека „Single Ladies“ се искачил на второто место на Хот 100 Табелата. Ноулс станала шестиот женски изведувач кој имал две песни во првите пет места. „If I Were a Boy“ се искачил на третото место на Хот 100,(воедно и неговата највисока позиција) и останал таму уште две недели. На 13 октомври 2009, синглот продал преку 2,000,000 копии и добил дупла-платинеста сертификација од Снимачката Индустриска Асоцијација на Америка. Од јули 2010, „If I Were a Boy“ продал повеќе од 2,393,000 копии во САД.