cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Интернет
Структура и организација на интернетот
1994 година еволуира и HTML кој во верзијата 2.0 донесува поддршка за некои клучни новини како што се: формулари и обрасци. Истата година излегува и првата верзија на Netscape кој донесува една многу важна новост, прикажување на JPEG слики (другите прелистувачи биле ограничени само на GIF-ови).
1995 година Netscape излегува со верзијата 1.1 и воведува додатни новости, меѓутоа надвор од важечките стандарди за HTML јазик. Внесува свои тагови, како што се оние за позадини и таблици. Иако ова предизвика бројни расправи за исправноста на таквата постапка, Netscape-овите ознаки почнуваат да владеат на мрежата.
1995 година излегуваат и Windows 95 од фирмата Microsoft која тоа време не беше свесна за важноста на интернетот, па поради тоа, како додаток, исфрла слаба верзија на Internet Explorer прелистувач.
1996 година Netscape исфрла верзија по верзија, на што Microsoft одговара со Internet Explorer 2.0, кој најавува создавање на уште еден моќен прелистувач, јака конкуренција на популарниот Netscape.
После неуспешни стандардизации на HTML 3.0, W3 дига раце од HTML, за после излегување на Internet Explorer 3.0, кој е многу подобар од истобројната верзија на Netscape, да се врати на следењето на развојот на HTML стандардот, по што излегува HTML 3.2.
1997 година излегува четвртата верзија на HTML јазикот, а на пролет истата година, двете фирми исфрлаат свои пребарувачи со бројот 4.0.
1998 година под надзор на W3 конзорциумот, конечно излегува HTML 4.0 во три подверзии:
19 декември 2000 година W3 конзорциумот официјално ги издава xHTML 1.0 стандардите.
Видови на поврзување на интернетот
Поврзувањето најчесто се врши преку посредник таканаречен семрежен услужник (provider). Тоа е фирма која обезбедува интернет така што корисникот го поврзува со другите услужник, од другите земји од светот. Услужникот располага со брз опслужувач и со специјална опрема, а за своите услуги наплаќа од корисниците. Корисниците е потребно да си купат IP-адреса односно корисничко име и лозинка со кои ќе можат да се поврзат на интернетот. Во македонија постојат разни услужици, меѓу кои МТ-нет, КејблТел, Уан, У-нет, Теле-кабел, Мол, Цкѕстар и многу други.
Постојат различни начини на поврзување на интернетот, и тоа:
Новости: Во 1996 година започна да се создава една нова мрежа наречена internet2 односно 200 универзитети формираа непрофитна организација (UCAID) The Unuversitis Corporation for Advanced Internet Development, и уште 20 најјаки ИТ компании во светот како: Microsoft, HP, IBM, Sun microsustem, Red Hat и многу други се поврзаа и направија супер брза мрежа наречена Аблине. Сите овие фирми, универзитети и други државни установи денес се поврзани со internet2™, односно со врска брза 10 ГБ/с, врска 150.000 пати побрза од денешната. Така на пример еден двд-филм од 4 ГБ може да се симне за 5 секунди. Корисници на оваа мрежа можат да бидат само организации членки на интернетот2 односно оние кои ќе придонесат за развој на оваа мрежа, а членство на физички лица не е дозволено. Партиципацијата чини 50.000 долари годишно.
Употреба на интернетот во светот
Според извештајот на Комисијата на Обединетите нации за широкопојасен интернет и на Меѓународната унија за телекомуникации, кон крајот на 2016 година 3,5 милијарди луѓе во светот користеле интернет, т.е. 47 % од светското население, што претставувало раст од 300 милиони корисници во споредба со 2015 година. Притоа, во 91 земја, над 50 % од населението користеле интернет. Компјутер кој е поврзан во мрежа се нарекува работна станица. Првите десет земји со најголем процент на користење интернет се наоѓале во Азија и во Средниот Исток, а на врвот се наоѓала Јужна Кореја, каде дури 98,8 % од домаќинствата биле приклучени на интернет. Потоа следувале Катар (96 %) и Обединетите Арапски Емирати (95 %). Исланд, пак, имал најголем процент на поединечни корисници на интернет (98,2 %), а по него следувале Луксембург (97,3 %) и Андора (97 %). Најниско користење интернет било забележано во Потсахарска Африка: во Чад, само 2,7 % од домаќинствата користеле интернет, во Сиера Леоне тој процент бил 2,5 %, во Нигерија 2,2 %, во Сомалија 1,8 %, а во Еритреја 1,1 %. Монако и Швајцарија се земјите со најмногу фиксни широкопојасни приклучоци (над 47 претплати на 100 жители), а најмногу активни мобилни широкопојасни приклучоци имало во Финска (144 на 100 жители), Сингапур (142) и Кувајт (139). Инаку, 48 % од светските мобилни широкопојасни приклучоци се наоѓале во подрачјето на Азија-Тихоокеанија (1,7 милијарди), 778 милиони приклучоци имало во Јужна и во Северна Америка, 483 милиони во Европа, 280 милиони во Африка, 185 милиони во арапските земји итн. И во поглед на фиксните широкопјасни приклучоци предничел азиско-тихоокеанскиот регион, со 432 милиони приклучоци (49 % од светските приклучоци), по што следувале Европа (199 милиони, Јужна и Северна Америка (188 милиони), арапските земји (19 милиони), а во Африка имало само 6,4 милиони приклучоци. Од светското население што не користело интернет, дури 55 % било концентрирано во шест земји, меѓу кои се Индија и Кина, а 75 % од светското население што не користело интернет било концентрирано во 20 земји.
Табела бр. 1: Европски земји со најголем број корисници на интернет (30.11.2015)
Употреба на интернетот во Македонија
Според податоците на Заводот за статистика, во првото тримесечје на 2014 година, од вкупното население во Македонија на возраст меѓу 15 и 74 години, 68,1 % имале пристап до интернет од дома, во споредба со 60 % во 2012 година. Со тоа, Македонија била многу блиска до просекот во Европската Унија, кој во 2013 година изнесувал 75 %. Од корисниците на интернетот, дури 99,1 % имале широкопојасно поврзување (фиксно или мобилно). Набљудувано по одделни групи, интернет најмногу користеле студентите и учениците (96,3 %), а 55,2 % од корисниците на интернетот употребиле мобилен или паметен телефон за да пристапат до интернет надвор од дома или од работното место. Од вкупниот број корисници, 78,1 % се закачувале на мрежата секој ден, 16,9 % го правеле тоа барем еднаш неделно, а 5,1 % користеле интернет помалку од еднаш неделно. Во однос на намената, 79,8 % од корисниците на интернетот во Македонија го употребувале него за поврзување на друштвените мрежи, 67,8 % за телефонирање и видео повици, 67,3 % за читање весници и списанија, а електронска пошта примале и испраќале 66,1 % од корисниците на интернетот. Интернет-банкарство користеле 12,5 % од интернет-корисниците, а само 3 — 5 % пишувале блогови на интернетот.
Притоа, периодот од 2012 до 2014 година, бројот на корисниците на интернетот во Македонија кои извршиле купување на стоки и услуги преку интернет се движел меѓу 5,4 % и 15,2 %, што е далеку под просекот во Европската унија, каде во 2013 година, дури 60 % од корисниците на интернетот купувале on-line. Инаку, според статистичките податоци, преку интернет, Македонците најмногу купувале облека и спортска опрема (48,5 %), електронска опрема (9,9 %), резервации за туристички патувања (9,6 %), производи за домаќинството (6,9 %), резервации за хотелско сместување и одмор (6,7 %), лекови (5,6 %), софтвер (5,2 %), филм и музика (4,3 %) итн.
Лисија
Лисија — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, денес во Општина Горна Џумаја на Благоевградската област, Бугарија.
Лешко
Лешко — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, денес во Општина Горна Џумаја на Благоевградската област, Бугарија.
Географија и местоположба
Лешко е планинско село, сместено на надморска височина од 591 метар, во близина на македонско-бугарската граница. Оддалечено е 16 километри југозападно од Горна Џумаја.
Историја
Според Рилската грамота на Иван Шишман од 1378 година, селото е во сопственост на Рилскиот манастир.
Во XIX век Лешко е големо македонско село во рамките на Горноџумајската каза на Серскиот санџак. Во 1816 година во селото е изградена црквата „Свети Архангел Михаил“. Според месното население, ктитор на црквата е извесен Стојан - лешковец, којшто се јавувал како ктитор на новата црква, откакот старата „Света Богородица“ била срушена.
Во 1891 година Георги Стрезов пишува за селото:Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 1.300 жители, сите Македонци.
Во Лешко функционира комитет на ВМОРО и селото во организацијата е познато како „Републиката на Чернопеев“. Кон крајор на 1909 година комитетот на Лешко бил обновен од Христо Чернопеев, Михаил Думбалаков, Константин Самарџиев и Кочо Хаџиманов.
Демографија
Според последниот попис од 2011 година, во селото имало 197 жители, запишани како Бугари.
На табелата е прикажан бројот на населението во Лешко за периодот 1946-2011:
Машка кошаркарска репрезентација на Полска
Состав
Составот на Полска во 2011 година бил:
Список на државни водачи во 377 година
Ова е список на државни водачи во 77 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 231
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 231 се споменува и како NGC 4970, ESO 508-9, MCG -4-31-33.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 231 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 231 има привидни димензии од 1,8' х 1'.
Борче Маневски
Борче Маневски (роден на 5 јули 1985 година) — македонски фудбалер, напаѓач на тајландскиот Чаинат Хорнбил.
Клупска кариера
Во сезоната 2013-14 како играч на ФК Работнички, ги освоил Првата македонска фудбалска лига и Купот на Македонија. Исто така бил втор стрелец во првенството со 17 постигнати голови, два помалку од Дејан Блажевски.
Репрезентативна кариера
Тој е поранешен репрезентативец на Македонија во репрезентациите под под 17, под 19 и под 21 година.
За сениорската репрезентација на Македонија дебитирал на 22 декември 2010, во поразот со 1-0 од Кина во пријателски натпревар.
IC 231
Други поделби
Проучување на IC 231 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45466.
Пасифаина група
Нивните големи полуоски (оддалеченост од Јупитер) се движат помеѓу 22,8 и 24,1 милиони километри (ист опсег како Кармината група), орбиталните наклони им изнесуваат од 144,5° до 158,3°, а орбиталната занесеност им е од 0,25 до 0,43. Основни членови на групата се следниве (негативниот период означува повратна орбита):
Меѓународниот астрономски сојуз ги задржува имињата кои завршуваат на -e (во меѓународен облик) за сите повратни месечини.
Потекло
Се смета дека Пасифаината група настанала кога еден астероид бил зафатен од Јупитер и потоа распарчен кога се судрил. Првичниот астероид не бил многу пореметен: пресметано е дека тоа тело имло пречник од 60 км, што е приближно исто со Пасифаја; таа задржува 99 % од изворната маса. Меѓутоа, доколку во оваа група припаѓа и Синопа, тогаш соодносот би бил доста помал (87 %).
За разлика од Кармината и Ананкината група, теоријата за настанок со еден удар не е прифатена кај сите стручњаци. Ова е бидејќи Псаифаината група, иако слична по голема полуоска, е пошироко распрсната во наклонот. Друга можност е Синопа да не е дел од остатоците на тој судир, туку да била посебно зафатена. Различните бои на телата (сива кај Пасифаја, светлоцрвена кај Калироја и Мегаклита) исто така упатуваат на тоа дека групата има посложено потекло отколку еден удар.
NGC 2175S
NGC 2175S — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Орион, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен во 1857 година од страна на Карл Кристијан Брунс, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од - см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2175S е од видот OCL. NGC 2175S има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 10 м 54 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 20° 36' 36".
Други поделби
Проучување на NGC 2175S е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 137; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1322. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1494.
QFHD
QFHD (англ. Quad Full High Definition = „четирикратна полна висока дефиниција“) е нестандардна екранска резолуција од 3840 x 2160 пиксели распоредени во сооднос од 16:9. Има четири пати повеќе резолуција од 1080p екранот, што кажува и самиот назив.
Во почетокот на 2008 г, Samsung претставиле 82-инчен LCD телевизор со можност за ваква резолуција.
Ејнар Херцшпрунг
Ејнар Херцшпрунг (Ejnar Hertzsprung; – ) — дански хемичар и астроном. Во периодот од 1911–13 г. заедно со американскиот астроном Хенри Норис Расел го разработил познатиот Херцшпрунг-Раселовиот дијаграм за класификација на ѕвездите.
Роден е во Копенхаген. Во 1913 г. ги утврдил растојанијата на неколку кефеидни променливи ѕвезди според нивната паралакса, и со тоа успеал да го избаждари односот (откриен од Хенриета Левит) помеѓу периодот на кефеидите и нивната сјајност. При оваа работа по случајна грешка ги одредил ѕвездите на десетпати помала далечина. Со овој однос ја проценил оддалеченоста на Малиот Магеланов Облак. Од 1919 до 1946 г. Херцшпрунг работел во Лајденската опсерваторија во ХОландија, каде од 1937 г. бил нејзин директор. Меѓу дипломците во Лајден бил и истакнатиот астроном Џерард Кајпер.
Веројатно најголемиот придонес за астрономијата го дал со разработката на класификација на ѕвездите според спектрален тип, развојна фаза и сјајност. Во неговат работа ја проучувал и постоечката класификација осмислена од Антонија Мори. Таканаречениот Херцшпрунг-Раселов дијаграм до денес се користи како начин на типолошко претставување на ѕвездите и нивниот развој. Открил и два астероида, од кои еден е аморскиот астероид наречен 1627 Ивар.
Неговата сопруга Хенриета (1881–1956) била ќерка на холандскиот астроном Јакобус Каптајн. Херцшпрунг починал во Роскилде во 1967 г. Во негова чест е наречен астероидот 1693 Херцшпрунг.
Пета-
Пета- (peta; симбол: П, меѓун. P) е претсатвка во системот SI кој означува 1×1015 или 1 000 000 000 000 000. Усвојен во 1975 потекнува од грчкиот збор πέντε, што значи пет, бидејќи е еднаков со 10005.
SI-претставки
תחיליות במערכת היחידות הבינלאומית
Вандејска буна
Вандејска буна (Guerre de Vendée, се нарекува и Вандејска војна, Вандејска револуција, Вандејско востание) ― контрареволуција против републиканската влада за време на Француската револуција, која траела од 1793 до 1796 година во провинцијата Вандеја во Франција. Вандеја е крајбрежен регион, кој се наоѓа јужно од реката Лоара во Западна Франција. На почетокот, војната била слична на селската буна предводена од Жакери во 14 век, но набрзо се здобила со контрареволуционерни и ројалистички елементи.
Причини и повод
За разлика од Париз и другите француски провинции, класните разлики во Вандеја не биле силно изразени. Таму, за разлика од другите делови на Франција, месното благородништво живеело веќе подолго време и не било омразено од обичното население. Конфликтите, кои биле движечка сила на револуцијата во Париз, речиси и да ги немало во овој релативно изолиран дел од Франција затоа што населението строго се придржувало кон својата католичка вера. Откако револуционерите се обиделе да го намалат влијанието на црквата, луѓето од регионот на Вандеја сметале дека тоа е незамисливо. Во 1791 година Националното собрание било известено за вознемирувачката состојба во Вандеја, и набрзо бил откриен ројалистички заговор организиран од маркизот де ла Руери. Сепак, социјалните немири се појавиле поради страв од Теророт (1793-1794 кога илјадници луѓе биле обезглавени на гилотина) подгреани од притисокот што го наметнувал Граѓанскиот устав на свештенството (1790) и масовната регрутација од 300.000 војници од цела Франција (со декрет од Националниот конвент од февруари 1793 година).
Според Граѓанскиот устав на свештенството сите свештеници да се заколнат на негова верност и на уште повеќе антисвештеното Национално конститутивно собрание. 153 епископи (од вкупно 160) и околу половина од парохиските свештеници ја одбиле заклетвата. Прогонството на свештените лица и на верниците и регрутирањето ја поттикнало буната. Започнала и конфискација на црковниот имот. На 3 март 1793 година, практично било наредено сите цркви да се затворат. Војници конфискувале сакрални садови, а на луѓето им било забрането да поставуваат крстови на гробовите.
Во март 1793 година регрутацијата со кој се барало од Вандејанците да ја пополнат квотата од вкупно 300.000 војници на национално ниво го разбеснила населението. Народол зел оружје и под името „Католичка армија“ (подоцна било додадено и „Кралска“) почнало да се бори за „пред сѐ повторно отворање на нивните парохиски цркви со нивните поранешни свештеници“.
Избувнување на буната
Востанието започнало во март 1793 г, како отфрлање на указот за масовно регрутирање. Негодувања против регрутацијата имало и во други делови на Франција. Најчесто овој отпор бил брзо задушуван, но во долниот дел по течението на Лоара состојбата била посериозна и траела подолго. Млади луѓе од комуните околу Шоле, го нападнале градот и го убиле командантот на Националната гарда. За една недела, насилството се проширило кај бретањските мочуришта; на 11 март селаните го зазеле градот Мачекул, а неколку стотици прорепубликанци биле масакрирани. На 12 март, голема група селани под водство на Жак Кателино и Жан-Никола Стофле го зазеле Сен Флоран-ле-Вие. До средината на март, еден бунт против регрутирањето се претворил во вистинско востание.
Пјерлуиџи Колина
Тој е сè уште врзан за фудбалот како неплатен консултант на Италијанското здружение на фудбалски судии (АИА), и член на судискиот комитет на УЕФА.
Тој се смета за еден од најдобрите фудбалски судии во светот.
Вандејска буна
Пораз
На 1 август 1793 година, Комитетот за јавен спас му наредила на Жан Батист Кариер да изврши „пацификација“ на регионот преку негово целосно физичко уништување. Наредбата не била веднаш спроведена, а барањата за целосно уништување продолжиле. Републиканската армија добила засилување од првите регрути од масовната регрутација и засилувањата од Мајнц. Вандејската војска прв пат била сериозно поразена во битката кај Шоле на 17 октомври. Уште полошо за бунтовниците било тоа што нивната војска била разделена. Во октомври 1793 година, вандејскиот командант Анри де ла Рошејаклејн со околу 25.000 војници ја преминал Лоара и се упатил кон пристаништето Гранвил, каде што очекувал да бидат пречекани од британска флота и армија на прогонети француски благородници. Кога стигнал во Гранвил, градот бил опколен од републиканските сили, а британските бродови не биле на повидок. Обидите за заземање на градот биле неуспешни. За време на повлекувањето, проширените чети биле заробени од републиканските сили; страдале од глад и болести, и умреле илјадници од нив. Во последната, решавачка битка кај Савенај на 23 декември војската била поразена. Меѓу погубените следниот ден бил и генерал-полковник Жак Алексис де Вертеј, но некои историчари тврдат дека по битката кај Савенај буната сè уште трае.
Пјерлуиџи Колина
Кариера
За три години тој судел во највисокиот ранг на регионални натревари, и некои странски натпревари. Во 1988 година постигнал напредок побрз од нормалниот, и судел во националната третата лига Серија Ц1 и Серија Ц2. За три сезони почнал да суди во повиските Серија Б и Серија А натпревари.
Во меѓувреме фатил алопеција, што резултирало со целосно губење на неговата коса. Колина станал келав и го доби прекарот Коџак.
Вандејска буна
Последици од буната и пододнежните побуни
Во Анжу, под раководство на Николас Хенц и Мари Пјер Адриен Франкастел, републиканците заробиле од 11.000 до 15.000 жители на Вандија, 6.500-7.000 биле застрелани или гилотинирани, а 2.000-2.200 затвореници умреа од болест.
Пјерлуиџи Колина
Кариера
Во 2002 година ја достигна кулминацијата (врвот) на својата кариера кога беше избран за да го суди финалето на Светското Првенство во фудбал меѓу Германија и Бразил. После натреварот, Оливер Кан рекол Колина е судија од светски рамки, нема двоумење за тоа, но не носи среќа зарем не? Колина дотогаш на Кан му имаше судено два големи натпревари, во Лигата на Шампионите во финалето во 1999, кога Баерн Минхен изгуби од Манчестер Јунајтед 2-1, и Англија против Германија 5-1 во 2001 година. Среќата на Кан не се смени во финалето.
Во 2003 година тој ја напиша автобиографската книга „Моите правила на игра“ (Le Mie Regole del Gioco).
Тој судеше во Финалето на УЕФА Купот меѓу Валенсија и Олимпик Марсеј. Европското првенство беше неговиот последно поважно меѓународно натпреварување, и ја достигна старосната граница за судии според ФИФА (45 години) рано во 2005 година. Неговиот последен меѓународен натпревар беше Португалија-Словачка, квалификациски натревар за Светското првенство во 2006 година. Натпреварот беше на стадионот Estadio da Luz во Лисабон. Старосната граница за судии на Италијанската Фудбалска Федерација е 46 години, но на Колина му дозволи да суди уште една сезона. И покрај тоа, недоразбирањето меѓу федерацијата и Колина на почетокот на август 2005 година, резултираше со тоа што Колина потпиша важен спонзорски договор со Опел. Опел исто така беше спонзор на клубот од Серија А, А.Ц Милан и тој договор беше важен конфликт за интереси, а Колина беше отпуштен и не судеше на топ натпреварите во Италија. Во моментите на одлука, тој донесе оставка, и делотворно ја заврши својата кариера. Италијанската Асоцијација на Судии сакаше да го врати на терените, но тој се откажа, за да води мирен живот. Сепак, судеше хуманитарни натпревари организирани од УНИЦЕФ во мај 2006 и септември 2008 година. За време на овој натпревар Колина доживеа непријатен пад и излезе од игра после 21 минута игра.
Вандејска буна
Последици од буната и пододнежните побуни
Конвентот објавил прокламации за смирување со кои на Вандејците им се дозволува слобода на богослужбата и им се гарантира нивниот имот. Генералот Хоче успешно ги применил овие мерки. Им го вратил добитокот на селаните кои прифаќале „да им се дозволи на свештениците да имаат неколку круни“, а на 20 јули 1795 година ја уништил емигрантска експедиција опремена во Англија и ги зазела Форт Пентиев и Квиберон. На 30 јули 1796 година, состојбата на опсада била повлечена од западните департмани.
Пјерлуиџи Колина
Кариера
Колина е почитуван како најдобар судија во светот, и можеби единствениот судија кого го сакале сите тимови.
Можеби еден од најголемите обележја на кариерата на Колина бил скандалот во Серија А кога Јувентус бил исфрлен во втората лига.
Колина е главна фигура во популарната видеоигра Pro Evolution Soccer 3 и Pro Evolution Soccer 4 (заедно со Франческо Тоти и Тјери Анри). Исто така бил вклучен и во видеоиграта ФИФА 2005. Тој се појавува на рекламите за Мастер Кард и Адидас, за време на Светското првенство во фудбал во 2006 година. Тој исто така многу ја сака кошарката. Најомилен кошаркарски клуб му е Болоња.
Личен живот
Колина ја запознал идната сопруга во 1988 година во Версилија. По долго време живеење заедно тие се преселиле во Вијареџио. Имаат две ќерки и куче западношкотски бел териер, кој се вика Валас.
Фес (град)
Фес или Фез (арапски: فـاس [Фāс], француски: Fès) е третиот најголем град во Мароко, по Казабланка и Рабат, со население од 946 815 жители (според попис од 2004). Тој е главен град на регионот Фес-Булман.
Фес е еден од четирите т.н. "империјални градови" (другите се Маракеш, Мекнес и Рабат). Градот е поделен на три дела: Фес-ал-Бали (стариот, заѕидан град), Фес-Џедид (новиот Фес, домот на Мелах) и Вил Нувеј, односно Ville Nouvelle (најновиот, создаден од французите дел на градот).
Фес бил основан од Идрис I во 789 година. Во 810, каироујинската џамија, една од најстарите и најголемите во Африка, била изградена од Идрис II, а споениот со неа универзитет бил основан во 859. Градот бил населен со муслимани од другите делови на Северна Африка, како и со Евреи кои имале свој четврт или Мелах во градот.
MLS Supporters' Shield
MLS Supporters' Shield е годишна награда која се доделува на екипата која ќе има најдобар учинок во регуларниот дел од сезоната во Мејџор сокер лигата.
Досега најусепешни се екипите на Ди Си Јунајтед и Лос Анџелес Галакси со по 4 освоени Supporters' Shield трофеи. Моментален освојувач е екипата на Њујорк Ред Булс.
Административна поделба на Отоманското Царство
Административната поделба на Отоманското Царство претставува територијална поделба заснована на воената администрација но со цивилна управа. Оваа поделба не ги опфаќала вазалните и потчинетите држави.
Постоеле два вида на територијална организација. Првиот вид се однесува на првобитната организација кој се развивала паралелно со развојот на Отоманското Царство, а другиот вид се појавил после големите административни реформи во 1864 година.
Првобитна организација
Проширувањата настанале врз основа на веќе постоечката административна структура на селџучкиот систем, во која наследните владеачи на овие територии ја имале титулата бег. Овие бегови (локални водачи) продолжиле да владеат под сузеренство на Отоманските султани. Титула бег од тогаш не се однесувала само на постоечките и поранешните владеачи туку и на новите управници кои султанот ги поставувал на местото на оние кои ги разрешувал.
Отоманското Царство на почетокот било поделено на суверени санџаци и санџаци доделени на султановите синови. Со санџаците управувале санџак-бегови, воени управници кои добивале од страна на султанот знаме, или барјак таканаречен санџак. Како што се ширело царството низ Европа, се појавила потреба за формирање на нови административни единици од повисоко ниво. За време на владеењето на Мурат I (владеел од 1359-1389), беглер-беговите биле одредувани да управуваат со Румелија, т.е. со европскиот дел на царството.
После формирањето на беглер-беглуците, санџаците станувале второстепени административни единци. Беглер-беговите покрај тоа што имале обврска да управуваат со доделената територија, биле и команданти на сите воени трупи на својата територија.
Ејалети 1299-1609
Од средината на XIV век па до крајот на XVI век, настанал само еден беглер-беглук - Караман.
Ејалети настанати пред 1609
Ејалетите кои настанувале пред 1609 и ејалетите кои настанале после 1609 се:
Ејалети во 1609
Во следната табела е прикажана административната поделба од 1609 година.
Второстепени административни единици
Вилаетите биле поделени на санџаци со кои управувале санџак-бегови. Некои, како Муташарифатскиот санџак (Ерусалимски), не биле дел од ниту еден вилает. Санџак-беговите служели и како воени командири со своја коњица од својот санџак. Некои вилаети (како Египтскиот, Багдадскиот, Абисинискиот и Ал-Хасанскиот) не биле поделени на санџаци.
Административна реформа од 1864 година
Како што слабеело Отоманското Царство, административната структура била разнишана. Со Отоманскиот закон од 1864 направена е реформа на административната поделба на царството во која ејалетите станале мали вилаети со кои управувале валии. Вилаетите биле поделени на санџаци, муташарифати и вазални држави како што биле Србија, Романија и Црна Гора, кои останале надвор од овој административен систем.
Вилаети од 1877
Западни:
Велгошка парохија
Велгошка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Охридското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Климент“ во селото Велгошти. Моментално, парохиски свештеник е Никола Кипријанов.
Административна поделба на Отоманското Царство
Вилаети од 1877
Анадолија:
Источни:
Велгошка парохија
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Административна поделба на Отоманското Царство
Вилаети 1915
После Танзимат реформите од 1885, малоазиската област со кое управувало Отоманското Царство е поделена на 15 вилаета, едан санџак и едан утершафлик на Цариградскиот вилает (и двата од азиската страна на Босфор). Секој вилает бил поделен на неколку санџаци.
Западни:
Анадолија:
Источни:
Вилаети 1918
Западни:
Анадолија:
Источни:
NGC 6781
NGC 6781 — планетарна маглина во соѕвездието Орел, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6781 се споменува и како PK 41-2.1, CS=15.0.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јули 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6781 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 m. NGC 6781 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 18 м 28,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 32' 25"".
Други поделби
Проучување на NGC 6781 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 206; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 476. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 202.
NGC 2176
NGC 2176 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2176 се споменува и како ESO 86-SC50, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2176 е од видот OCL. NGC 2176 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 2176 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8905.
Кевин Мајкл
Кевин Мајкл "Џи Џи" Алин (роден Исус Христос Алин; 29 август 1956 година - 28 јуни 1993) беше американски панк-рок пејач-текстописец, кој настапувал и снимал со многу групи за време на неговата кариера. Џи Џи Алин е најдобро запаметен по неговите озлогласени настапи во живо, кои често содржеа трансгресивни акти, вклучувајќи копрофагија, само-сакатење, и напаѓање на публиката. [1]Ол мјузик(анг. Allmusic) и G4TV со почит го нарекоа "најспектакуларниот дегенерик во рокенролот историјата "[2] и најтешката рок-ѕвезда во светот". Иако повеќе познат по неговите ѓаволии на сцената отколку по неговата музика, тој снимаше пролифички, не само во панк-рок жанрот, но исто така и во говорниот збор, кантри, и повеќе традиционалниот рок стил. Неговите исклучително политички некоректни стихови,во кои често се опфатени теми како што се мизогинија, педофилија, богохулство и расизам,ги поларизираја слушателите и се создадоа различни мислења за него во рамките на високо политизираната панк заедница. Кога беше испрашуван за неговата музика и концерти, Алин често велел дека тој се обидувал да ја направи рок-музиката "опасна" како порано. Музиката на Алин беше често се слаба снимка и продукција,беше со ограничена дистрибуција, и се сретна со претежно негативни критики од критичарите. И покрај (или можеби поради) овие фактори, Алин одржува еден култ во текот на неговата кариера, и обожаватели кои во голема мера се проширија од неговата смрт. Иако Алин вети дека за неколку години пред неговата смрт дека тој ќе изврши самоубиство на сцената за време на еден од неговите концерти, тој почина на 28 Јуни, 1993 од случајно предозирање од хероин.
Ран живот
Алин е роден како Исус Христос Алин во недела во Меморијалната болница во Ланкастер, Њу Хемпшир, помладиот од двата сина на Мерл Колби Алин,сениор и Арлета Гинтер. Него му беше дадено ова име, бидејќи неговиот татко ја извести својата сопругата дека Исус Христос го посети, и му рече дека неговиот новороден син ќе биде голем човек во вената на Месијата. [3] [6] Неговиот постар брат, Мерл Колби Алин,џуниор, не можеше правилно да го изговори зборот "Исус" и го нарече "Џеџе", што набргу стана "ЏиЏи".Семејството живееше во колиба од дрва без вода за пиење или електрична енергија во северниот дел на Њу Хемпшир. Таткото Алин, кој им забранувал на сите да разговараат во домот откако ќе се стемни, беше нестабилен и антисоцијален човек, иако Алин одрече дека ова предизвика било кој од неговите подоцнежни лични проблеми.
Во 1961 година, Арлета поднесе барање за развод од Мерл Сениор, бидејќи неговата ментална нестабилност се влошуваше. Алин и неговиот брат биле од тоа време покренати од страна на нивната мајка и очув, и се населиле во Источен Џонсбери, Вермонт во 1966 година. [3] Арлета го промени името на нејзиниот помлад син во Кевин Мајкл Алин на 2 март 1962 година за време на неговата прва година од школувањето. Арлета дозволи неговото родено име да стои до овој момент,но го промени за да му овозможи на нејзиниот син детство без исмејување.
Алин беше слаб ученик на училиште, беше ставан во посебни образовни часови и мораше да го повтори трето одделение. Според неговиот постар брат, тој доживеа малтретирање од страна на соученици бидејќи не се уклопувал со нив [7] Во неговата сафомор година од средно училиште, тој почна оди на училиште за чудно облечен, и рече дека бил инспириран од Њујоршките кукли (анг New York Dolls). [7 ] Кога беше прашан за неговото детство, Алин рече дека тоа е "многу хаотно и полно со шанси и опасности. Продававме дрога, крадевме,провалувавме во куќи и автомобили.Правевме што сакаме повеќето од времето -...вклучувајќи ги и сите бендови во кои свиревме Луѓето не мразеа дури и тогаш. "
Средната ера и поекстремни настапи во живо
Од средината до крајот на 1980-тите, Алин стана зависник од хероин и алкохол и, генерално злоупотребуваше какви било интоксиканти обезбедени за него. Во овој момент, Алин, исто така, почна да јаде лаксативи пред настапи, бидејќи дефекацијата стана редовен дел од неговиот сценски чин. Алин се опиша себеси како "последниот вистински рокенролер": со ова, тој сакаше да каже дека рокенрол музиката сама по себе започна како олицетворение на опасност, анти-авторитаризам и бунтовност но била преземена од страна на корпорации и бизнис интереси. Музиката и изведбите на Алин беа наменети за да се врати рокенролот на она што тој го виде како корен, враќајки ја од корпоративниот систем. Алин го идолизираше Хенк Вилијамс кој беше кантри музичка легенда и се видел себеси како сродна душа. И двајцата беа релативно самотници и аутсајдери, и двајцата беа вообичаени корисници на интоксиканти, и живееле со неколку имотнини, доколку ги има,двајцата неуморно патувале низ земјата. Акустичниот производ на Алин е, документиран на ЕП на Проблематичниот Трубадур,и беше под силно влијание на Вилијамс. Тој ги сними своите преработки на ``Семејна традиција`` од Хенк Вилијамс Џуниор и ``Долгокос Реднек`` од Дејвид Алан СоЕ, и своите верзии со почит ги нарекува "Скамфак традиција" и "Бунтовнички Скамфак". Алин подоцна исто така, објави и друг кантри албум ``Карневал од Ексцеси ``, неговиот најрафиниран рекорд.
Судењето во 1989 и затвор
Во крајот на 1989 година, Алин беше уапсен и обвинет за "напад со намера да направи големи телесни повреди помалку од убиство" на женски познаник во Ен Арбор, Мичиген. Во психолошката евалуација направена како дел од судењето, [13] Алин беше оценет дека има барем просечна интелигенција, и беше опишан како "љубезен, кооперативен и искрен".Неименуваниот проценител истакна дека Алин не се појави психотичен, и се изгледаше удобно со неговиот неправославен стил на живот. Сепак, оценувачот тврдеше дека Алин е зависен од алкохол и имаше измешано растројство на личноста со нарцисоидни, гранични и мазохистички одлики. [13] Алин првично ги негираше обвиненијата, тврдејќи дека жената била подготвен учесник во нивните сексуални активности. [14] Алин призна дека тој ја сечеше, гореше, и ја пиеше нејзината крв, но и инсистирал таа да му го направи истото него. Алин исто така тврдеше дека неусогласеностите во неговите изјави и на жената до властите ги поддржуваат неговите тврдења. Судијата во случајот се согласи дека постоеја и значителни неусогласености од страна на жената. [14] На крајот на краиштата, сепак, Алин се здоби со намалена казна обвинет за кривичен напад, и тој бил затворен од 20 декември 1989 до 26 март 1991. Тоа беше тоа време во затвор, кога Алин почна да се чувствува полн со енергија за неговиот живот и "мисија". Во текот на овој период тој го напиша и објави Манифестот на Џи Џи Алин.
Омразен: документарци и последните денови
По неговото ослободување од затвор, Алин прескокна помилување за да оди на уште една турнеја, снимката од која беше снимен документарецот на Тод Филипс "омразен: GG Алин и Убиствените наркомани. Филмот содржи графички сцени од изведба на Алин во Ист Вилиџ, Њујорк рокенрол клуб, Спејс ат Чејс. Алин се соблече гол, дефецира на подот, го избриша својот измет на себе и го фрли изметот во публиката. Алин и го скрши носот на една жена и нападна неколку други луѓе во толпата. Беа вклучени и клипови од други настапи на Алин, како и интервјуа со Алин и неговиот бенд, и нивните обожаватели. Филмот е издаден во 1994 година и подоцна беше објавен на ДВД во 1997 година. Во текот на 1990 GG Алин го сними неговиот албум со Убиствените наркомани албум кој е издаден од страна на Њу Роуз (анг.New Rose) рекордс вклучувајќи ги и Антисин(анг. ANTiSEEN). Овој албум содржи десет музички нумери и десет парчиња од говорен збор. Освен албумот изроди, педери, пијаници и наркомани, Алин смета дека овој албум може да биде неговиот најпрофесионално снимен албум, кој ја искажува неговата личност и неговата животна филозофија. Ова беше во текот на периодот додека Алин го снимашеалбумот Војната во мојата глава - Јас сум вашиот непријател кој е издаден од страна на Авернес (анг.Awareness) рекордс и го вклучува бендот Шринкврап(анг.shrinkwrap). Овој конкретен албум се состои од една 45-минутна трака која е колаж од парчиња на говорен збор на кои Шринкврап му стави музика. Зголемената озлогласеност на Алин доведе до настапи на разни телевизиски емисии: Џералдо, Џери Спрингер шоу и Џејн Витни шоу.Во времето на неговата смрт, Алин правеше планови за албум од говорен збор. Тој исто така спомена нешто за да направи европска турнеја што беше многу малку веројатно,и за тоа тој ентузијастички зборуваше неколку часа пред неговата смрт.
Семејството и односите
GG Алин се оженил со Сандра Фароу на 6 октомври 1980 година. Тие се развеле во 1985 година. Во средината на 1980-тите, Алин се замеша со тинејџерка од Гарланд, Тексас по име Трејси Денеолт. Таа забремени, и нивната ќерка, Нико Ен Денеолт, е родена на 13 Март 1986. [18] Нико избра да оддалечи себеси од нејзиното семејство. Алин и Трејси Денеолт никогаш не стапија во брак. [18]
Верувања
Алин беше екстремен анти-авторитетен индивидуалист, промовирајќи беззаконие и насилство врз полицајци во многу од неговите стихови, и неговиот есеј,Манифестот на Џи Џи Алин имаше за цел да ја резимира неговата лична филозофија. Тој изјави за Џералдо дека тој верува дека неговото тело е храм на рокенролот, а неговото месо, крв и телесни течности се општење со луѓе. Друга причина за неговите ѓаволии на сцената (од Дино, тапанарот на неговиот бенд, Убиствени наркомани) беше дека сака да повлече паралела помеѓу своите постапки и "општество кое е полудува со насилство." Тој, исто така, рече дека ако тој не ги направи своите настапи онакви какви што се тој веројатно ќе биде еден сериски убиец или масовен убиец. [7]
NGC 378
NGC 378 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Кевин Мајкл
Смрт
Последниот настап на GG Алин беше на 27 јуни 1993 година во мал клуб наречен Бензинска пумпа, панк место кое се наоѓа во внатрешноста на поранешна бензинска пумпа на 194 Секонд Стрит во Менхетен. Во текот на втората песна, снема струја, по што тој го искрши местото на случувањето, шеташе на улица целосно гол, а потоа продолжи (сега носејќи куси панталони, но сепак облеан во крв и измет) низ соседството, проследен од една голема група на обожаватели. После скоро еден саат шетање по улиците, Алин отиде во станот на Џон Хандли. Таму, тој и другите продолжија да се забавуваат и да користат дрога. Некаде во текот на вечерните часови, Алин проголта големи количини на хероин, после што тој случајно се предозира и падна во несвесна состојба. Оние во станот позирале за фотографии со Алин околу 02:00, не сфаќајќи дека музичарот веќе беше во раните фази на респираторната инсуфициенција. Некаде во раните утрински часови на 28 јуни, Алин починал од последиците од неговото случајно предозирање од хероин. Следното утро, некои забележаа дека Алин уште лежеше неподвижен на истото место каде што тие го оставија и повикаа брза помош. Алин беше прогласен за мртов на местото на настанот. Тој имаше 36 години. [17]
NGC 378
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 378 се споменува и како ESO 412-5, MCG -5-3-24, AM 0103-302, IRAS 01038-3026.
Откривање
Објектот е откриен на 28 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Кевин Мајкл
Погребот
Погребот се одржа на 3 јули 1993 година во родниот Њу Хемпшир, на Св Роуз гробишта, Литлтон. [20] На неговиот погреб, подуениот и обезцветен труп на Алин бил облечен во неговата црна кожена јакна и препознатлив атлетски поддржувач. Тој имаше едно шише Џим Бим покрај него во неговиот ковчег, според неговите желби (отворено изјави во неговата акустична кантри балада, "Кога ќе умрам"). Како дел од барањето на неговиот брат, на погребникот му беше наложено да не се мие лешот (кој силно мирисаше на измет), и да не се употребува каква било шминка. Погребот на Алин стана забава на ниско ниво. Пријатели позираа со неговиот труп, ставајќи дрога и виски во устата. Откако погребот заврши, неговиот брат стави еден пар слушалки на Алин. Слушалки беа вклучени во пренослив касетофон, во кој била ставена копија од Самоубиствените Сесии. Алин бил погребан во парцелата на неговата мајка Арлета до неговите баба и дедо.
Наследство
Видео снимки од тонската проба, концертот, и последиците од последниот концерт на Алин на денот на неговата смрт беа приложени кон 1997 на ДВД-изданието на Омразен. Гробот на Џи Џи Алин е често вандализиран со урина, догорчиња од цигари, измет и алкохол од страна на дановите, [21] акт кој е во голема мера обесхрабрен од Арлета мајката на Џи Џи. [19] Неговата надгробна плоча оттогаш е отстранета поради ова.
Теќе „Зејнел Абедин-паша“
Местоположба
Теќето е разположено на Охридската чаршија, на самиот плоштад до стариот чинар.
Историја
На 22 март 1968 година теќето „Зејнел Абедин-паша“ е прогласено за споменик на културата.
Архитектура
Теќето (со џамијата) ги има сите потребни простории — семхана, халвет, зимски и летен кафе-оџак, молитвена просторија и мисахирхана, просторија за гости. Минарето е изградено во XVII век и е зачувано во изворниот облик.
Палче (сказна)
Палче (Le petit Poucet), е една од осумте сказни објавени од страна на Шарл Перо во неговото многу познато дело Приказни или сказни од минатото (1697). Приказната е тип тип 327B според Арн-Томсон категоријата за приказни, за мало момче кое победува огра. Овој вид на бајка, во францускиот усната традиција, често е во комбинација со мотиви од типот 327A, слични на приказната за Јованче и Марика Таква приказна е и варијантата Изгубените деца.
Кратка содржина
Палче е најмладиот од седумте деца во сиромашното дрводелско семејство. Тој иако бил многу мал, бил многу остроумен. Кога  родителите ги напуштиле, тој смислил различни средства за да се спаси себе и браќата. Кога животот му бил под закана на една огра, Палче ѝ ги украл магичните чизми што одат преку седум брда и долини додека чудовиште спиело.
Заплетот на приказната
Родителите повеќе не биле во можност да ги издржуваат нивните деца и имале намера да се откаже од нив. Палче, кога ги слушнал плановите на родителите собрал мали бели камчиња од реката. Тој ги искористил камењата за да го означи патот за дома. Сепак, на вториот круг, наместо камчиња користи трошки од леб, коишто птиците ќе ги изедат а тој и браќата ќе се изгубат во шумата.
Откако се изгубиле во шумата. Палче се качил на некое дрво и во далечина здогледал светлина. Момчињата тргнале накај неа. Кога најпосле стигнале до куќата дознале дека тука живее ограта. Палче, исплашен од волците во шумата решава да го преземат ризикот и да преспијат во куќата.