cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
69P/Тејлор
69P/Тејлор  е периодична комета во Сончевиот Систем, првпат откриена од Клемент Џ. Тејлор (Кејптаун, Јужна Африка) на 24 ноември, 1915 година. .
Џорџ ван Бизбрук и Е. Барнард (опсерваторија Јеркс, Висконсин, САД) забележал дека кометата била поделена на две различни јадра, но тоа не било забележано по 16 март.
Се предвидувало дека кометата ќе се врати во 1922 година, но била изгубена (види изгубена комета).
Во 1928 година, откритието на Кометата Рејнмут 1 првично се претпоставувало дека е кометата Тејлор, а повторно во 1951 година истата претпоставка била направена со Комета Arend-Rigaux ..
Враќањето во 1976 година било предвидено од Н. А. Бељаев и В. В. Емалејенко
Кометата била пронајдена за враќање во 1984 и 1990 година, а во јануари 1998 година ббила забележана како магнитуда 12 кога била 1AU од Земјата.
Имаше 6 обновени слики од 69P во октомври 2018 година кога кометата имаше светлинска величина од околу 20,5. Поради недостаток на набљудувања, кога кометата е во перихел на 18 март 2019 година и 2,45АЕ од Земјата, 3-сигма неизвесноста на растојанието од Земјата на кометата ќе биде ±6000 км.
Фантас
Фантас во старогрчката митологија е бог на нереалните соништата. Името потекнува од грчкиот јазик, од зборовите со значење, „видлив“, „се појавува“, како и „замислува“, „има визија“. Името на Фантас се одржало до денес, па од грчкиот јазик, во речиси сите јазици зборот „фантастично“ опишува сè она што е нереално и неверојатно.
Митологија
Онеирите се синови на Хипнос, богот на соништата: Морфеј, Фобетор и Фантас. Сите тројца, секоја ноќ заедно со мајка им Никта доаѓаат и на сите им носат сон. Фантас ги создава нереалните соништа, Морфеј ги обликува соништата, особено на кралевите и јунаците, а Фобетор ги создавал кошмарите. Според Овидиј, исто така, Морфеј бил одговорен за појавувањето на човечките ликови во соништата, а Фобетор и Фантас на животните, предметите, чудовиштата и сл.
Црква „Св. Стилијан“ - Солун
Свети Стилијан Пафлагонски Детепазител (Αγίου Στυλιανού) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на територијата на Солунскиот универзитет, меѓу улиците „Егнатија“ и „Етники Амина“. Камен-темелникот е поставен на 27 февруари 1938 г. Градежните работи се забавиле поради избувнувањето на Грчко-италијанската војна во 1940 г. На 27 декември 1943 г. е одржана првата свечена литургија. Храмот е отворен на 26 ноември 1946 г. (денот на Свети Стилијан Пафлагонски) од митрополитот Генадиј Солунски.
Храмот е дело на истакнатиот архитект Аристотелис Захос, а со изведбата раководел архитектот Орестис Хаѕиангелу. Црквата е крстокуполен храм во византиски стил. Живописан е од познатиот зограф Поликлитос Ренгос. Главен покровител бил солунскиот адвокат Григориос Карипис, кој дал со 40.000 драхми и светогорските манастири, кои подариле 5.000 драхми.
Низ стакло, потемно (филм)
Низ стакло, потемно (шведски: Såsom i en spegel) е шведски игран филм од 1961 година, во режија на Ингмар Бергман (Ingmar Bergman), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Гунар Бјернстранд, Хариет Андерсон, Макс фон Сидов и Ларс Пасгард. Филмот е добитник на наградата „Оскар“ за најдобар странски филм, а бил номиниран и во категоријата за најдобро оригинално сценарио.
Содржина
Филмот претставува психолошка драма, во која се прикажуваат проблемите на девојката Карин (ја игра Хариет Андерсон), која штотуку се вратила од болницата за душевни болести, каде престојувала подолго време. Таа престојува во старата семејна куќа на еден остров, заедно со сопругот, со татко ѝ и со братот. Сопругот Мартин (го игра фон Сидов) е лекар, но никако не може да ѝ помогне, па тоа го прави очаен, зашто многу ја сака. Братот Минус (го игра Пасгард) поминува низ адолесцентските проблеми, додека таткото Давид е познат писател, кој живее во својот свет, опседнат со своето творештво. Бркајќи ја книжевната слава, тој никогаш не бил близок со членовите на неговото семејство.
Состојбата на Карин се влошува и таа постојано оди во напуштената соба на горниот кат, каде слуша гласови кои, според неа, доаѓаат од некој друг свет. Во собата има една врата од која таа постојано очекува дека ќе се појави Бог. Еден ден, таа го открива дневникот на татко ѝ во кој пишува дека нејзината болест е неизлечива и тоа силно ја погаѓа. Потоа, Карин доживува голема криза и се крие во напуштениот брод што лежи скршен на брегот. Мартин и Давид ја носат во куќата и повикуваат брза помош, но Карин повторно оди во собата, чекајќи да го види Бога. Тогаш, таа пак доживува криза и на своите блиски им вели дека навистина го видела Бога во облик на пајак.
Хеликоптерот пристигнува и ја носи Карин во болницата, а таткото и Минус започнуваат разговор. Минус му кажува на татко му дека додека бил во бродот со Карин, наеднаш се распаднала ставрноста и дека тој не може да живее во двата света. На тоа, татко му вели дека човек мора да живее, зашто во светот има многу љубов и дека љубовта е Бог. Тогаш, Минус радосно забележува дека тоа е првиот разговор меѓу него и татко му.
IC 925
IC 925 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 925 се споменува и како NPM1G -10.0646.
Откривање
Објектот е откриен на 14 септември 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 925 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 925 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Хасан Приштина
Хасан бег Приштина (албански: Hasan Bej Prishtina) (Вучитрн, Косово, 1873 - Солун, 13 август 1933) бил албански политичар. Пред Првата светска војна игра важна улога во албанското движење за независност. Во 1921 година кратко време бил премиер на Албанија.
IC 925
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 2 м 58,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -9° 55' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Хасан Приштина
Рани години
Хасан бег Приштина потекнува од богато земјоделско семејство. Изучувал право во Истанбул. По Младотурската револуција од 1908 година е избран за пратеник во Османлискиот парламент. Приближно во тоа време го менува семејното презиме од Бериша во Приштина и ја додава кон своето презиме титулата „бег“.
IC 925
Други поделби
Проучување на IC 925 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 984740.
Хасан Приштина
Рани години
По Албанското востание од 1910 година Хасан бег Приштина станува пратеник во Османлискиот парламент. Во 1912 година е раководител на Албанското востание од 1912 година, за време на кое нуди создавањето на албанско-македонска држава во Македонија, поддржан од британскиот конзул во Скопје. За време на Првата балканска војна Хасан бег се обидува да ја спречи поделбата на териториите населени од албанското население помеѓу Црна Гора, Србија и Грција.
Албанска независност и Прва светска војна
Со објавувањето на албанската независност Хасан бег Приштина ја поддржува првата влада на Исмаил Ќемали, чија власт се протегала до Елбасан. Во 1913 година добива за кратко време министерска должност, која реално не можел да ја извршува.
На 17 мај 1914 година добива министерска должност од албанскиот кнез Вилхелм Вид. Избувнувањето на Првата светска војна довела до привремено исчезнување на Албанија од политичката карта на Европа. Поголемиот дел од војната Хасан бег го поминува во Италија.
Политичка кариера
На крајот на војната околу него се формира движење кое се противи на враќањето на Косово кон Србија. Во октомври 1919 година Хасан бег заедно со косовската делегација го посетува Париз со мисија да бара обединување на Косово и Албанија. Делегацијата не е примена и сослушана од речиси никого.
Во 1920 година учествува на конгресот во Лушње на кој учествуваат богати и авторитетни Албанци и има за цел изградба на силна повоена албанска влада. Во април 1921 година е избран од регионот Дебар во албанскиот парламент. Застапува политика за поддршка на косовските албански бунтовници. Бил политички противник на Ахмед Зогу, кој ја имал поддршката на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците. Истата година Приштина склучува договор со претставниците на ВМРО Павел Христов и Александар Протогеров за заедничка борба против српската власт во Вардарска Македонија и Косово, според кој Албанија треба да го добие Новопазарскиот санџак и Косово, а Македонија да стане независна држава, додека Дебарскиот санџак бил спорен.
На 7 декември 1921 година Хасан бег Приштина е избран за премиер. Тој останал на оваа функција само неколку дена. Причина е интервенцијата на Ахмед Зогу, кој е принуден да ги отстрани косовските Албанци националисти од парламентот и владата за да избегне судир со Југославија.
Во февруари 1923 година Хасан бег и неговите најблиски приврзаници се принудени да ја напуштат Албанија. Во летото 1924 настапува нова промена во албанската политика. Владата на Фан Ноли поддржува испраќање на една албанска делегација во Женева, во Друштвото на народите за поплаки против српските власти во Косово. Член на делегацијата е и Хасан бег Приштина.
Егзил и смрт
На 14 април 1933 година Иван Михајлов, Анте Павелиќ и Хасан бег Приштина изработуваат проект за сојуз меѓу ВМРО, усташите и Косовскиот комитет за борба против Југославија.
Набрзо потоа, на 13 август 1933 година е убиен од Албанецот Ибрахим Чело. Не се знае со сигурност дали се работи за крвна одмазда или за убиство по наредба на Ахмед Зогу. Погребан е во Кукс.
NGC 4562
NGC 4562 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4562 се споменува и како NGC 4565A, UGC 7758, MCG 4-30-4, CGCG 129-8, KUG 1233+261.
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4562 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 4562 има привидни димензии од 2,4' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 35 м 34,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 50' 58"". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 4562 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41955. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1990. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1435.
Вампирските дневници: Враќањето: Сенковити души
Вампирските дневници: Враќањето: Сенковити души (англиски оригинал: The Vampire Diaries: The Return: Shadow Souls) е шестиот дел од серијалот Вампирските дневници од американската авторка Л. Џ. Смит, за првпат објавен на 6 мај, 2010 година.
The Vampire Diaries (novel series)
Катана
Историски гледано, катана (刀) ( 刀 ) бил еден традиционален  јапонски меч ( 日本刀, nihontō) што го користеле самураите во античка и феудална Јапонија. Катана се одликува со својот карактеристичен изглед: заоблен, остар нож со кружен или квадратен дел и долга рачка за да може да се фати со двете раце.
Потекло на поимот
"Катана" е термин што се користи за да се опише семејството на мечеви познати како нихонто  (nihontō) кои се долги 606мм  или подолги.
Мирисот на полското цвеќе (филм)
„Мирисот на полското цвеќе“ (српски: Мирис пољског цвећа) — југословенски филм од 1977 година, во режија на Срѓан Карановиќ. Главните улоги ги толкуваат: Љуба Тадиќ, Александар Берчек, Олга Спиридоновиќ и Богдан Диклиќ.
Алфапротеобактерии
Алфапротеобактериите (Alphaproteobacteria) образуваат класа на протеобактерии.
Тука припаѓаат најмногу фототрофни родови, но исто така и неколку родови кои метаболизираат С1-соединенија (на пример, Methylobacterium spp.), симбионти со растенија (како Rhizobium spp.) и животни, и една група на патогени − Rickettsiaceae. Се мисли дека претходниците на митохондриите од еукариотските клетки потекнуваат од родот Rickettsia spp. (видете ендосимбиотска теорија). Поради нивните симбиотски својства, научниците често ги користат алфапротеобактериите од родот Agrobacterium за пренос на туѓа ДНК во растителните геноми, но и при некои други биотехнолошки процеси.
Систематика
Повеќето фамилии од класата се дел од редот Rhizobiales. Тие се:
647
647 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 647 година од новата ера, 647. од првиот милениум, 47. од VII век и осма од 640-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6155 и 6156 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5397 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4407 и 4408 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1400.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 647 година се протега во 3283 и 3284, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3343 и 3344 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1190. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 26 и 27 исламска година.
NGC 2338
NGC 2338 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јануари 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2338 е од видот OCL.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 7 м 43 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 43' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 2338 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 273; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4827. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1488.
Алвињано
Алвињано — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Мрша
Мршата е важен извор на исхрана на поголемите месојади и сештојади во целиот екосистем. Животни кои се хранат со мрши се, на пример: хиените, мршојадните птици (мршојадци, орли, соколи) , тасманскиот ѓавол , најголемиот жив гуштер комодскиот варан , којотите , црната мечка, итн. Многу безрбетници, исто така, се харнат со мрши. Како на пример, белите црви (ларвите од мувите) и некои видови муви се хранат со мрша и играат важна улога во разградувањето на остаотците од мртвите животни. Мршата почнува да се распаѓа од моментот на смртта на животното. Како поминува времето, привлекува сè поголем број инсекти и станува плодна почва за развој на бактерии. Не многу долго по смртта, телото добива непријатен мирис предизвикан од присуството на бактериите и испуштањето на биогени амини - кадаверин и путрескин.
Некои растенија (цвеќиња) и габи мирисаат слично на мрша за да привлечат инсекти кои помагаат во опрашувањето.
Во културата
Зборот мрша е често употрбуван во данската митологија за да се опишат животните кои се жртвувани или кои се убиени во текот на божјиот гнев.
Понекогаш зборот мрша се употребува за да се опише заразно или инфицирано тело кое не смее да се допира. Пример за ваква употреба имаме во драмата на Вилијам Шекспир „Јулиј Цезар“, каде мртвите тела на луѓето се опишани како:
Кетонурија
Кетонурија е состојба кога во урината се присутни кетонски тела. Таа се јавува во состојби кога организмот создава поголеми количини на кетони, што е индикација дека организмот користи алтернативни извори на енергија. Такви состојби се гладување или дијабетес мелитус тип I. Производството на кетонски тела е нормален одговор на недостигот на глукоза, со цел да се обезбеди дополнителен извор на енергија од масни киселини.
Список на државни водачи во 1166 година
Ова е список на државни водачи во 166 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Грб на Општина Центар
Грбот на Општина Центар е официјалниот грб на оваа македонска општина. Главен елемент на грбот е митската птица феникс.
Опис
Грбот на Општината е во форма на триаголен (варјашки) штит, со однос на висината и ширината од 1,41 или √2. Штитот е со бела основа и црвен обраб. Централно во полето на штитот е прикажана птицата феникс како се воздигнува од оган. Двата мотива се во истата црвена боја како и обработ.
Жени (роман на Буковски)
„Жени“ (англиски: Women) — роман на американскиот писател Чарлс Буковски од 1978 година.
Содржина
Романот се состои од 104 поглавја.
Војска на Србија
Според Уставот на Република Србија, српската војска е вооружена сила на Република Србија наменета за одбрана на земјата од вооружени штети од надвор, и извршување на други мисии и задачи во согласност со Уставот, закон и принципите на меѓународното право кои ја регулираат употребата на сила. Војската на Србија може да се користи и надвор од границите на Република Србија само со одлука на Националното Собрание на Република Србија.
Создавањето на српската војска
Духовното расположение на српското население од Белградскиот пашалук, во тоа време, во почетокот на 1804 година преминува на таа страна каде што единствениот начин за излез се забележува во подигнување на оружјето што ќе им обезбеди правда и права. Ова е конечната одлука која е донесена  во Орашц во  Сретење. Тоа бил неизвесен чекор во најсложените политички услови на некогашна Европа.
Двапати  Србите од двете страни на границата со Турција дејствувале на Австриската војска во војните против Турција во текот на  XVIII век, ја запамтиле дваесетгодишното австриско владеење над Белград и Северните делови на Србија. Не избледело  сеќавањето дека по  Договорот од Свишт меѓу Австрија и Турција било ветено дека Белградскиот пашалук ќе биде поделен на 12 нахијски кнезови, со еден "Врховен кнез", како гаранција на автономијата. Така, она што тие го имале, и за Австриската администрација, дека тие се навикнати. Навистина тие барања на Србите и на Султанот се жалби против режимот на узурпаторот. Стравувајќи од нови востанија, на Дворот наредиле реформи и управна ревизија во Босна, но не успева да им наметне на агите и јаничарите во Србија. Србите побарале  речиси 33 барања, од кои само пет од нив припаѓаат на аграрни односи и земјопоседници. Тие побарале автономија, и нивните соплеменици  на Темишварскиот собир во 1790. од Австрискиот Император. Србите во Темишвар напоменале дека народот без автономија не е нација. Духот на Кохин доживотно ќе се памти,  како и војувањето во Мачви, а преку реката побегнале  околу 50, 000 луѓе кои чекале. Голема сила во тајност  влечеле вешти потези и ги согледуваат своите стратешки интереси.
Заедно со вооружената борба на простротот каде биле населени Србите полека се развивала и свеста, каде се наоѓа центарот на нивната држава. Поимот Срби настанува како последица на востание и pборба за автономија во рамките на турската постапка во борбата за посебна држава. Оваа трансформација се случил 1806 година, по главните српски воени победи. Победата над турската војска во битките на Иванковац, Мишар и во Делиград, но и влегувањето во Белград, биле меѓународно значајни, и станува пресвртна точка за тогашната голема сила. Бунтовниците не само што ја поразиле турската војска туку и Наполеон,кој тој ја наоружал и војнички ја подучувал да удри од три различни правци, царот кое секое одстапување на Турција ја гледал како напредок за Русија. Идеолошките приврзаници, Австријците исто така биле запрепастени од руските намери. Русите сами посакувале полуостровот да биде раздробен и распаднат, а српското востание како потик на грците за ослободување. Не знаејќи за правилата на високата политика, Србите уште во фебрусри 1806 година се обратиле на рускиот цар да ги подржи во правата за национална држава во ,,балканските покарини '', која би можела да ја подигне војската од 200 000 луѓе.Иако практично неписмени и без професионални воени училишта, водачите на востанието и војската правилно ги ценат стратешките елементи во политичкото одлучување, местото на војската и воената закана.
Поразот на Српската војска 1813 година е проследен со примање на условите за руско-турскиот мир. Русите кои секој час го очекувале нападот на Наполеон склопиле еден, по Србите Букурешкиот договор на 28 мај 1812 година во кој се гарантира недоволно дефинирана внатрешна самоуправа и амнестија. Тие биле оставени да се спогодат со Турците за големината на на бродот и предаденото оружје. Турците требале  повторно да воспостават претходни гарнизони. На Хајдуците им било дозволено повтроно да побегнат во Русија и во Германија. Русија за чувар на српската автономија ја поставила Австрија, држава чии секретар и давал подрѓка на Турција. На собранието во Крагуевац, каде старешините ја отфрлиле понудата, било кажано ,, оваа земја им припаѓа на нашите предци и ние со нашата крв ја освоивме. Ако русите име ветиле на Турците утврдување, тие ќе мораат да им дадат на друго место.
Жртвата на старешини и војници сè до последниот момент, нивното лого и пред бројно супериорен непријателот, Турците се добро скенирани се чуваат во меморијата на вашиот. И идејата дека тоа може да се случи повторно ги поттикна подоцна да ослабне. Кога воспалени redevelopment востание 1815 година. година, беа повеќе подготвени да ослабне. Употребата на оружје и народна војска во борба за формирање на независна национална држава наведени во српската политичка култура важноста на воениот фактор и ориентација дека армијата е во развој како национална ostanitsa дека еден ден ќе се направи национална мисија на ослободување.
За време на востанието, српските војската биле народна. Команданти и старешините имале потреба од селаните само кога имало борба.Оружјето и опремата ја набавувале сами, или пред битката доаѓале однекаде. Со таа боречка маса со повик, за време на првата српска уставничка државност, постоеле постојани одреди на извежбани и наоружани момци кои со својата служба биле платени. Ги нарекувале беќари или момци, а на некој начин биле како придружба на Водачот и останатите кнезови. Правеле утврдувања и ги чувале границите. Организацијата останала еднаква за време на двете востанија.
Кнезот Милош после Второто востание ја распуштил војската, но таа не била разоружана. Со тој факт- вооружениот народ- ја сметале Турција и Австрија. Тој ,,швајцарски  вооружан систем ,,резервисти  ги укинал кралот Милан. Но, со инструментализираното делување на тогашната радикала, селаните на Тимочката покраина одбиле да го предадат оружјето и да дигнат бунт, кој постојаната војска брзо ќе го задуши.
Влијанието на Русија
Деветнаесеттиот век за српската автономија на Кнезот и подоцна, независното Кралство следувало доградување на народниот систем, но и самата војска. Војската се спремала во рамките на тогашните европски искуства, економската моќ на државата и државната-национална програма која ќе го преземе ширењето на националното јадро на сè уште неослободените краеви во кои Србите живеат од дамнина.
Напорите на Србија да се организира примерна постојана војска, дава орпор на различни начини, во Австрија и во Турција. Од друга страна без војска, препуштена на милост и немилост на турскиот суверинитет и променлива политика, заштитува голема сила, ни веќе добиената автономија не изгледа сосема сигурна ,што не можеше да се изгуби во ситуација на цврсти односи меѓу големите сили. И без воена организација и војска, било невозможно да се размислува за понатамошната борба за независност. Во првиот период на српската автономија, што е, по успешна војна со Турција (1827-1829), дејствувала Русија и го поставила Едренскиот мир на високо покровителство на српската автономија, таа сила дала печат на првобитниот развој на српската војска. Малата војска почнувајќи од униформите, ја организирала Русија под сопствена власт. Активните офицери, по потекло од Русија, вовеле руски закони и егзерцир. Во периодот од 1830 година до 1836 година постепено формирале батаљон на пешадии, коњски ескадрон и топовска батерија. Тогаш е во Русија испратена првата група од 12 млади да се школуваат во школата за офицери. Првиот српски закон за организирање на армијата на гарнизонот донесен е 1838 година. Војската уште во првата фаза од својот развој се наоѓала по надлежност на Министерството за внатрешни рабори.
Војската на Србија на крајот на 1847 година имала едвај 2.438 официри, стручни припадници и војници. Пешадијата била зголемена за уште еден батаљон од четири чети.
Австрија не била благонаклонета за развој на српската државност, ниту пак на нејзината војска. Во првата фаза за развојот на српската војска не имало некакви посебни влијанија. Подоцна, за време на 1860 година почнале префрлањата на младите српски офицери од австроунгарската во српската војска. Во нејзе влегувале и други, словени, лекари, аптекари, инженери, музичари,но и офицери на родовите. Србија во 1867 година донела Закон за примање на странски офицери.
Доминантно влијание врз развојот на српската војска и воена мисла доаѓа од Франција, и нешто помалку од Прусија по својата победа над Наполеон III. Сепак, во теоријата на германските воени писатели, кој сè уште ја развиваат идејата на Наполеон ,ќе бидат присутни.
Модернизација по пример на Франција
Со инженерството  и артилеријата веќе не може да се импровизира. Култ на народна армија, која по востанието повторно учество на српски доброволци под Книжани во војна на  Србите од Војводина и Австрија против Унгарците во 1848,  пополека се создавала мисла за потребата од нова и модерна војска. Таа идеја ја промовирале најистакнатите српски политичари и војници во тоа време. Идниот генерал Миливој Блазнавацм со своето воено искуство од 1848 година и второто школување во Австрија и Франција, ја пренел идејата на Гарашанин за потребата од модернизација со наслон на француската школа и одлуката влијаела да во Србија се отвори Воена Академија. Од друга страна, интересите на французите за Србија поради Кримската војна довеле до блиска соработка за образовањето на кадарот. Тогаш создадените врски ќе доведат да првиот воен министер на Србија биде французин,  Иполт Монден(1861-1865), кој е како капетан бил должен да направи темелна студија за Србија(1856). Но, денеска би рекле дека самата војска на Србоја ја развиваат стручни лица, без обѕир на династичките предрасуди, мзакана од смртта на стариот кнез Милош, кој во прогонство на согласност од  Караѓорѓевиќ после 1858 година го протерал од земјата или во изолација, меќу кои биле и Заха и Блазнавца.
Ново министерство
За зајакнување и модернизација на српската војска на сите времиња е од клучно значење за одобрување на кралската куќа од најистакнатите политички фактори, како и носителите на највисоките воени позицијии со целите на националната политика во блиска и далечна иднина. Тоа било само повремено на кратки периоди на несогласување, сомнеж или целосно празнини. Во време на критичните доминацијата на политичките фактори во однос на војската и нејзините потреби, понекогаш било тешко да им помогнт на воени наредби, па дури и една од најважните приоритети за земјата да не заостануваат зад соседните земји и да имаат перспектива моќ на заплашување, и во случај на влошување на односите со големите сили. Во случај на Србија можела да се проследи до какви било искушенија е една мала, економски слаба и сиромашна земја, која во прилог на одбраната, исто така има и друга неопходност.
Мисија и задачи на армијата
Мисиите и задачите на армијата ги дефинира Собранието врз основа на неотуѓивото право на државата на поединечна и колективна одбрана, во согласност со членот 51 од Повелбата на ООН, за принципите на меѓународното право со кои се регулира употребата на сила
Мисиите на Армијата се: одбрана на државата од надворешна вооружена закана; учество во градење и зачувување на мирот во регионот и во светот; поддршка во случај на природни непогоди и катастрофи
Основните задачи на Армијата се: одвраќање од вооружени закани и други воени предизвици, ризици и закани по безбедноста; одбраната на територијата, воздушниот простор и акваторијата; обука на војници, офицери, команданти, единици и институции за спроведување на мисии и задачи; учество во меѓународната воена соработка и мировни операции под покровителство на ООН и системот за колективна безбедност; обезбедување помош во случај на природни непогоди и големи катастрофи, во кои се загрозуваат човековите животи, животната средина и материјалните добра..
Одбранбена способност
Можноста на Армијата за отстранување на опасност од воени закани на влијанието врз способноста за одвраќање и одбрана.
Способноста да се одврати од армијата, како што е наведено во Белата книга на одбраната, ја изрази својата опрема со современи борбени системи и организација за извршување на задачите и учество во реализацијата на задачите во составот на меѓународните сили. Одбранбената способност на војската се рефлектира во нејзината способност да ја брани територијата, воздушниот простор и акваторијата, со ангажирање на неопходните одбранбени ресурси, независно и со поддршка на партнери, сојузници и пријателски земји.
Одбранбените способности на армијата се дизајнирани за максимален интензитет на проценетите воени предизвици, ризици и закани по безбедноста, а видот, силата и начинот на ангажирање на силите зависат од одредена ситуација. Тие се одликуваат со успешното функционирање на системот, работата на јавноста и квалитетот на подготовките за одбрана, обука на персоналот, формирање на борбени единици способни ефикасно да ги извршуваат задачите, да вршат активности (вклучувајќи ги и силите на партнерите и сојузниците), борбените способности на оружјето и воената опрема и висок степен на одлучност за одбрана.
Организацијата
Српските вооружени сили се организирани на стратешко, оперативно и тактичко ниво, во командата на единицата и установата. Општо земено, таа се состои од видови, родови и услуги. Видовите на српските вооружени сили се: копнена сила, воздухопловни сили и воздушна одбрана. Принципот на организирање е со мешани елементи на Видов, под еден главен штаб и со елементи на поделба во оперативни групи и услуги.
Видови
Видови на Војската на Србија:
Родови
Родови на Војската на Србија:
Служба
Служба на Војската на Србија се поделени на Општи и логистика.
Логистички услуги
Во однос на претходната организација на Армијата, статусот на родот ја изгуби врската, АБХО и ВОЈ, кои станаа услуги, а постојните услуги се поврзани со разузнавачката, безбедносна и метеоролошка и навигациска служба
Оружје планирано за надградба
Проблемот беше во тоа што беше одлучено дека иднината што е веќе предвидени проекти.
Салата од тестенини
Салата од тестенини  е јадење кое се приготвува со еден или повеќе видови на тестенини и обично се сервира ладна, прелиена со оцет, масло или декорација од мајонез. Најчесто се послужува како предјадење, салата или главно јадење. Најчесто оваа салата се смета за пролетно или летно јадење, но може да се сервира во секој период од годината.
Состојки
Состојките со кое се приготвува ова јадење се разликуваат според регионот, ресторанот, сезоната и начинот на подготовка. Салатата може да биде токлу едноставно подготвена само потребни се ладни макарони кои ќе бидат изешани со мајонез, или неколку видови на тестенини прелиени со оцет и најразлични видови на природни, конзервирани или подготвени производи. Најразлични видови на тестенини може да се користат. Може да се додаде зеленчук, сирење или кашкавал, јаткасти плодови, зачини, месо, пилешко или морски плодови. Брокула, морков, пченка, краставица, маслинки, кромид, грав, леблебија, пиперка и пармезан или фета сирење, кои се популарни состојки особено во Северно Американските ресторани и барови.
Подготовка
Често се препорачува по варењето на тестенинте да се исплакнат пред да се сервираат. Причината е да се спречи од тоа пастата да стане леплива. За ладна салата, тестенините може да се исплакнат во ладна вода затоа што потоа и така слатата треба да се јаде ладна. Може да се користи и топла вода, но нема потреба. Алтернатива е да се додаде масло (како што е на пример маслиново масло) во тестенините, или по варењето или додадете го за време на варењето на тестенините во водата во која се варат. Тестенините, со самото додавање на маслото нема да се залепат бидејќи има додадено масло.
Мааркетинг
Во австралиската и новозеландската кујна, салатите од тестенини се многу популарни особено во деведесттите кога било прикажано на маркетинг дека тестенините се достапни во супермаркетите насекаде низ Австралија и Нов Зеланд. Се состојат од парчиња варен тестенини (или долгнавеста или во вид на школки) прелиена со мајонез и парчиња морков, вид на бела пиперка, и понекогаш целер. Слично е на начинот на кој Американците ја приготвуваат салатата од макарони.
Брисов (амт)
Брисов (Укермарк) (Brüssow (Uckermark)) — општинска заедница во округот'' Укермарк, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Брисов.
Општинската заедница Брисов (Укермарк) се состои од следниве општини:
Византиска кујна
Византиска кујна — храната присутна на територијата на Византија во текот на нејзиното постоење, која претставувала мешавина од римската гастрономија. Со подемот на царството и меѓународната трговија, оваа кујна се збогатила со разни зачини, шеќер и нови видови зеленчук.
Готвачите испробувале нови храни и со време настанеле два стила: источниот (малоазиски и источноегејски), кој се состоел од византиските јадења дополнети со разни производи на трговијата и поедноставен месен стил според народните кујни во разните краишта на царството.
Исхрана
Исхраната на населението во Византија се разликувала според сталежот. Царскиот дворец бил центар на зачините и егзотичните јадења; гостите се послужуваче со овошје, колачи со мед и слад. Обичниот народ јадел попроста храна. Кај него, главни биле лебот, зеленчукот, легумите и житарките, подготвени на разни начини. Салатите биле многу застапени низ целото општество; при посетата на царот Јован VIII Палеолог на Фиренца во 1439 г., домаќините биле вчудовидени кога царот побарал да му се послужува салата со јадењето.
Се произведувале разни видови сирење, претежно бело. Се јаделе и школки и риби од морски и слатководен тип. Од јајца се правеле познатите омлети за кои напишал Теодор Продром. Секое домаќинство чувало живина.
Благородништвото јадело дивеч фатен во лов со загари и јастреби, но и со разни стапици. Поголемите животни биле поскапи и поретки како храна. На почетокот на зимата, народот колел свињи и месото го ставал во саламура, во маст и правел колбаси.
Само високата средна класа и погорните сталежи можеле да си дозволат јагнешко месо. Говедското ретко се јадело бидејќи говедата се чувале за орање. Средната и нижите класи во градовите како Цариград и Солун јаделе во крчми. Храната најчесто се приготвувала во вариво, а како додаток нашироко бил застапен солениот рибин исцедок гар и течноста „мури“, ферментирана од јачмен слично на соиниот сос во азиските кујни. Италијанскиот дипломат Лиутипранд Кремонски во служба на Отон I ја опишува храната како прелиена со „многу лош рибин напиток“, каде мисли на гарот.
Многу проучувачи се на ставот дека византиските јадења од кори „коптоплак“ и „плакутна тетиромен“ се претходници на денешните баклава и бурек.
Благодарение на местоположбата на Византија долж најзначајните трговски патишта, кујната претрпела влијанија од разни краишта како лангобардска Италија, Персија и Арапското царство. Оваа мешавина на влијанија продолжила и во османлиско време, па се прелеала во турската, македонската, арапската, грчката и другите балкански кујни кои се мошне слични една на друга.
Пијалаци
Главен пијалак во Византија било виното. Најценети биле вината од Македонија, кои ги купувале високите сталежи. За време на крстоносните војни и по нив, скапите византиски вина биле омилени на западноевропските елити. Најпознат пример на вакво скапо вино кое се прави и денес е командаријата од Кипар, која се служела на свадбата на англискиот крал Ричард Лавовско Срце. Други познати извозни сорти биле критските мускати, т.н. „ромејско вино“ (кое се правело во Метони, западен Пелопонез) и малвазијата (веројатно од Монемвазија). Покрај ова, на трпезите се служело и денес познатото вино рецина, збогатено со борова смола. Ова вино им било мошне чудно на странските посетители, што може да се утврди од реакцијата на Луитпранд при неговата посета на Цариград во 968 г.
Ален Бенет
Ален Бенет (роден на 9 мај, 1934) е англиски писател, сценарист, глумец и автор. Тој е роден во Лидс и студирал на Универзитетот Оксфорд каде што студирал историја и соработувал  со Весникот  Оксфорд. Тој останал неколку години да ја изучува и истражува  средновековната историја на универзитетот. Неговата соработка како писател и изведувач со Дадли Мур, Џонатан Милер и Питер Кук во сатиричниот весник Beyond the Fringе  на Фестивалот во Единбург му донело  брза слава. Тој се откажал од академијата, и се насочил кон пишувањето со полно работно време, неговата прва сценска изведба била  Четириесет години создадена во 1968 година.
Ран живот
Бенет е роден во Армли во Лидс. Син на месар, Волтер, и неговата сопруга Лилијан Мери (моминско Тргни). Бенет одел во Христијанската црква, Горна Армли, Црквата училиште во Англија (во истиот клас како Барбара Тејлор Бредфорд), а потоа Лидс модерно училиште (сега eng. Lawnswood School ), научил руски во  Школото за јазичари (eng. Joint Services School for Linguists)   за време на неговата регрутација  и го добил местото  во Сидни Сасекс колеџ (eng. Sidney Sussex College, Cambridge), Кембриџ. Сепак, поминувајќи време во Кембриџ за време  на регрутацијата, а делумно и сакајќи да го следат предметот на неговата  невозвратена љубов, тој одлучил да аплицира за стипендија на Универзитетот во Оксфорд. Тој бил прифатен од Ексетер Колеџ (англ. Exeter College, Oxford), Оксфорд, каде што тој дипломирал историја во степен на  прв-клас. Додека во Оксфорд настапил со комедија со голем број  успеши глумци во  Весникот Оксфорд. Тој требал да остане на универзитетот  неколку години, каде што  истражувал и предавал средновековна историја.
Кариера
Во август 1960 година Бенет, заедно со Дадли Мур, Џонатан Милер и Питер Кук, постигнале  брза слава појавувајќи се на   фестивалот во Единбург во изведба на  Beyond the Fringe. По фестивалот, шоуто продолжило  во Лондон и Њујорк. Тој, исто така, се појавува во Татко ми  го знаеше Лојд Џорџ. Неговата високо ценета телевизиска комедија вклучуваше низа серии  На маргина (1966) коа за жал беше избришана; на Би-Би-Си повторно да се користеле  скапи видеокасети, наместо да ги  задржат во архивите.
За време на овој период Бенет често се појавува во изведба на  свештеник  и тврдел  дека како дете  тој замислувал  дека тој ќе порасне  ќе  биде свештеник   во Црквата  во  Англија.
Првата сценска изведба на Бенет, „Четириесет години“ во режија на Патрик Гарланд е изведена  во 1968 година. Многу телевизиски, сценски и радиодрами, со сценарија, раскази, новели, едно големо тело на неизмислен проза и многубројни настапи како глумец.
Карактеристичниот експресивен глас на Бенет  (кој носи силен Лидс акцент) и остриот  хумор и очигледната хуманост  во неговото пишување  ја  направија неговата работа многу популарни, особено на автобиографските дела. Приказните на Бенет Вини Пух се исто така за уживање.
Многу од ликовите Бенет се несреќни и тормозени. Во многу случаи тие се сретнале со разочарување во областа на сексот и интимните  врски, и во голема мера преку  неуспехот да се спојат  со други.
Бенет бил и немилосен  и внимателна во врска со слабостите на неговите ликови. Ова може да се види во неговите телевизиски игра за LWT во доцните 1970-ти и на Би-Би-Си во почетокот на 1980-тите и во 1987 во серијата на монолози Talking Heads  на  телевизија кои подоцна беа настапи на комедијата во  театарот  во Лондон во 1992 година. Ова било секстет на тажни стрип парчиња, секое вклучувајќи  неколку фази на  пад на ликот од почетената  состојба на негирање или непознавање на нивната ситуација, преку бавно реализирање на безнадежност на нивната ситуација, напредувајќи до мрачен или двосмислен заклучок. А вториот сет на шест Talking Heads која ќе се појави една деценија подоцна,  беше помрачна  и повеќе вознемирувачка.
Бенет го адаптира на  неговото  1991-но  дело, Лудилото на Џорџ III, за изведба  во кино. Именувано Лудило на кралот Џорџ (1994) филмот доби четири Оскар номинации: за пишувањето на  Бенет и изведбите  на Најџел Хоторн и Хелен Мирен. Тоја освои наградата за најдобар уметнички правец.
Бенет критички ја призна “Историските момци” која доби три Лоренс Оливие награди во 2005, за најдобра нова драма, најдобар глумец (Ричард Грифитс) и најдобра режија (Никола Хитнер), претходно освојувајќи Critics' Circle Theatre Awards and Evening Standard Awards за најдобар глумец  и најдобра претстава. Бенет прими Лоренс Оливие награда за исклучителен придонес во британскиот театар. Историските момци исто така освоиле шест Тони награди (eng Tony Awards ) на Бродвеј, вклучувајќи ја и за најдобра претстава, најдобра изведба од страна на водечкиокт  глумец во драмата  (Ричард Грифитс), најдобра изведба  од избраната глумица во драмата  (Френсис де ла Тур), и најдобра режија на драмата  (Никола Хитнер ). Филмската верзија Историски Момци  беше остварена во Велика Британија во октомври 2006 година.
Бенет ја напишал  претставата ” Уживајте” во 1980 година. Новота обработка на Уживајте привлече многу поволни забелешки за време на нејзината  турнеја во 2008 година во  Велика Британија  и се пренела во Вест Енд во Лондон во јануари 2009 година. Шоуто Вест Енд зема однапред £ 1 милион за  продажба на билетите. Следна претстава на Бенет Луѓе  ќе се  изведе  во Народниот театар во октомври 2012 година.
Личен живот
Во септември 2005 година, Бенет откри дека во 1997 година, тој бил подложен на  рак, и ја опиша болеста како "гњаватор ". Неговите шанси за преживување биле дадени како "многу помалку" од 50%. Тој мислеше дека Нераскажаните Приказни (објавена во  2005)  ќе бидат објавени посмртно, сепак неговиот  рак се проширил. Во автобиографските скици кои формираат голем дел од книгате, Бенет пишува отворено за првпат за својата хомосексуалност (Бенет имал односи со жени, иако ова е само споменато во Нераскажаните приказни). Претходно Бенет се однесувала на прашањата во врска со неговата сексуалност како што е  човек кој штотуку поминува  низ пустината Сахара и треба да избире  меѓу Perrier или Malvern минерална вода.
Во 2010 година, Бенет опиша како тој бил  ограбен од страна на две жени, додека го премачкувале  со сладолед  во Маркс & Спенсер, градот Камден. Според тие тврдења крадците украле £ 1500 готовина кој тој ја повлекол од банката минути претходно.
Космос-647
Космос-647 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 април 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-647 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1485 км, а најмалото на 1422.