cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7190
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7190 се споменува и како UGC 11885, CGCG 428-19, NPM1G +10.0537.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јули 1870 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7190 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7190 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 3 м 6,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 11' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 66°.
Други поделби
Проучување на NGC 7190 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67928. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 211; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1139. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1137.
Хајнихен
Хајнихен може да се однесува на следниве места во Германија:
Rotten Tomatoes
Rotten Tomatoes е мрежно место посветено на рецензии, информации и вести од светот на филмовите и видеоигрите. Името потекнува од едно клише со корени од ерата на водвиљот кое опфаќа фрлање на домати и други производи на сцената и врз изведувачите, ако претставата е особено лоша.
NGC 4881
NGC 4881 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4881 се споменува и како UGC 8106, MCG 5-31-75, CGCG 160-238, DRCG 27-217.
Трговецот (бајка)
Трговецот е италијанска книжевна бајка напишана од Џамбатиста Базиле во неговото дело од 1634 година, Пентамерон.
NGC 4881
Откривање
Објектот е откриен на 22 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Трговецот (бајка)
Синопсис
Синот на еден трговец, Сиенцо, фрлал камења со синот на неаполскиот крал и му ја повредил главата на принцот. Неговиот татко, плашејќи се од последиците, го исфрлил со пари, маѓепсан коњ и маѓепсано куче. Вечерта, Сиенцо нашол кула покрај руинирана куќа, господарот на кулата не го пуштил да влезе, од страв од разбојници. Сиенцо отишол во куќата. Во текот на ноќта, тој открил дека е опседната од три духови, кои жалеле за нивното богатство. Тој се жалел со нив. Утрото му дале и го предупредиле да се грижи за тоа. Тој не можел да види скала нагоре и повика помош. Дошол сопственикот на куќата со скала и нашле богатство, во кое Сиенцо одбил да земе дел и продолжил понатаму. Друг пат, тој преминал река за да најде самовила нападната од разбојници, ѝ помогнал, но одбил да дојде во нејзината палата за да биде награден.
NGC 4881
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4881 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4881 има привидни димензии од 1' х 1'.
Трговецот (бајка)
Синопсис
Отишол во град каде што змеј со седум глави јадел девојка секој ден, а сега ждрепката ѝ паднала на принцезата Менекела. Тој отишол да се бори со змејот и ги нашол неговите глави повторно закачени, но сите ги отсекоч со еден удар, им го отсекол јазикот и ги фрлил низ селата, каде што биле премногу оддалечени.
NGC 4881
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 59 м 57,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +28° 14' 47"".
Трговецот (бајка)
Синопсис
Кралот изјавил дека кој ќе го убие змејот ќе се ожени со неговата ќерка. Еден сонародник ги собрал сите глави и ја побарал наградата. Сиенцо ѝ напишал писмо на принцезата и го замолил своето куче да го достави. Кралот наредил кучето да се врати кај Сиенцо, кој открил дека на главите што човекот ги донел како доказ му недостасуваат јазиците што ги имал. Кралот ја оженил својата ќерка за Сиенцо и испратил да го побараат таткото на Сиенцо.
NGC 4881
Други поделби
Проучување на NGC 4881 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44686. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Анализа на временските низи
Анализа на временските низи е гранка на статистиката и економетријата која ги проучува временските низи.
Кратка историја на анализата на временски низи
Анализа на временските низи|Анализата на временските низи се темели на развојот на пет различни научни области. Корените на првата област се во изучувањето на астрономските и метеролошките временски низи. Тие ја создале теоријата на стационарните стохастички процеси. Развиена е од математичарите Колмогоров, Норберт Винер и Крамер (Cramer) во првата половина на XX век. Втората област ја претставуваат методите за израмнување (англ. Smoothing methods). Овие методи ги користат сметачките можности на првите компјутери. Развиени сè со цел да се подобри предвидувањето на производството и продажбите во 1960-тите. Третата област е теоријата за предвидување и контрола на линеарните системи. Развиена е за потребите на инженерството за автоматска контрола во 1970-тите. Четвртата област е теоријата на нестационарните и нелинеарните процеси. Развиена е од страна на статистичари и економетричари во последните дваесет години на 20 век. Последната, петта област се мултиваријационите модели и методи за намалување на димензиите на динамичките системи. Оваа област сè уште се развива. Затоа, може да се каже дека методите кои денес ги користи анализата на временски низи се резултат на развојот на истражувањата во математиката, статистиката, инженерството, физиката и економијата во текот на 20 век.
Првите испитувања на временските низи ги направил математичарот Лаплас во 1823 година, кој ги анализирал ефектите на месечевите мени врз плимата и осеката и врз движењето на воздухот. При истражувањето на врската меѓу месечевите мени и воздушниот притисок, тој користел временска низа со должина од осум години. По откривањето на методот на најмали квадрати од страна на Гаус биле направени обиди за моделирање на астрономските податоци со помош на синусоидни функции. Во тие рамки, важен е придонесот на британскиот физичар Артур Шустер, кој во 1898 година го открил периодограмот. Подоцна, анализата на временските серии била збогатена со концептите на регресијата и коефициентот на шшкорелација]], надополнети со коефициентот на повеќекратната корелација и коефициентот на парцијалната корелација, кој ги открил Јул. Во 1927 година, тој го поставил авторегресивниот модел при објаснувањето на сончевите дамки. Истата година, рускиот статистичар Слатски ги искористил подвижните средини за претставување на економските циклуси. Анализата на стационарните стохастички процеси е дело на рускиот математичар Колмогоров, кој се надоврзал на работата на рускиот математичар Марков. Комогоров и Винер го дале првото општо решение на интерполацијата и предвидувањето на стационарните процеси, а шведскиот математичар Крамер ја воопштил Фурјевата анализа на подрачјето на стационарните стохастички процеси. Неговиот студент Волд го претставил општиот стационарен процес како процес на подвижни средини од бесконечен ред. Во 1923 година, британскиот статистичар Роналд Фишер започнал да ја развива теоријата на динамичките врски меѓу временските низи. По Втората светска војна, британскиот статистичар Морис Бартлет ги открил својствата на автокорелацијата на стационарните процеси, а заедно со американскиот статистичар Туки, тој ја поставил и основата на модерната спектрална анализа. По појавата на сметачите, американците Чарлс Холт и Винтерс ги развиле методите на експоненцијалното порамнување, а нивното спојување со стохастичките процеси е дело на Џон Мјут и британските статистичари Џорџ Бокс и Џенкинс, кои дале голем придонес во предвидувањето на индустриските временски низи. Книгата на Бокс и Џенкинс „Анализа на временските серии: предвидување и контрола“ (англиски: Time Series Analysis: Forecasting and Control) од 1976 година ја претставува основата на анализата на временските низи. Паралелно со нивната работа, во 1962 година, Калман го развил методот за оценување на состојбата и предвидување на идните вредности на линеарните системи (денес познат како Калманов филтер). Во 1980-тите и во 1990-тите била развиена теоријата на интегрираните стохастички процеси за што се заслужни Дики и Фулер, а во 1987 година, Клајв Гренџер и Роберт Енгл ја поставиле теоријата на коинтеграција. Енгл го создал и т.н. ARCH модел. Исто така, во 1980-тите и во 1990-тите почнале да се развиваат и нелинарните модели.
Методи на анализата на временските низи
Статистичката анализа на временските низи подразбира нивно изучување со помош на статистички методи, со цел да се утврдат законитостите на развојот во набљудуваниот и предвидување во идниот период. Статистичката анализа на промените на набљудуваните појави во текот на времето се сведува на квантитативната анализа на варирањата на временските низи и нивните меѓусебни врски. Тие варијации, изразени во апсолутни или релативни износи, се јавуваат како резултат на сложеноста и променливото влијание на бројни фактори. Поради тоа, при анализата мора да се води сметка за тоа, ако сакаме што е можно повеќе да прибереме информации за една временска низа. Постојат бројни методи за анализа на временските низи. Едната група ја сочинуваат методите кои на анализата на временските низи и приоѓаат од аспект на времето (во функција на времето), а во втората оние кои приоѓаат од аспект на честотите (во функција на честотите). Разгледувањето на временските низи во доменот на честотите е предмет на хармониската и спектралната анализа. Истражувањето на моделите на развојните тенденции на појавите, како и меѓусебните односи на временските низи и нивно предвидување нашле мошне широка примена, а во статистичката теорија и методологија мошне голем простор.
Цели на анализата на временски низи
Основни цели на анализата на временски низи се: (1) опишување (дескипција) на временската низа, (2) објаснување на временската низа и (3) предвидување на временската низа. На почетокот на анализата се врши опишување на временската низа. Целта е да се обезбедат информации за основните одлики на временската низа. Се испитува: дали временската низа е стационарна или не, дали постојат специфичности во движењето на временската низа, дали временската низа е нормално распоредена, дали е потребно да се трансформира временската низа и слично. Одговорите на овие прашања претставуваат појдовна основа за реализација на втората цел на анализата. Целта на објаснувањето на временската низа е да изврши избор и оценување на математички модел кои на задоволителен начин го претставува движењето на временската низа. Моделите на временски низи се разликуваат по тоа дали анализата на временските низи е едно димензионална или повеќе димензионална. Во едно димензионалната анализа временската низа се моделира само врз основа на сопствената динамика. Повеќе димензионалната анализа користи временски низи на повеќе објаснувачки променливи. Врз основа на избраниот и оценет модел се врши предвидување на идното движење на временската низа. Предвидувањето е од особена важност за многу организации, бидејќи добиените резултати од предвидувањето се користат при донесување на важни одлуки.
Региони во Чиле
Чиле се дели на 15 региони (regiones; едн. región), кои претставуваат врховна административна единица на државата. На чело на секој регион стои настојник (intendente), кој го назначува претседателот, како и посредно избрано тело наречено „регионален совет“ (consejo regional).
Регионите потоа се делат на покраини. Со секоја покраина раководи управник (gobernador), кој е исто така назначен од претседателот. Во земјата има вкупно 54 покраини. Секоја покраина се состои од општини.
Редни броеви
Секој регион има римска бројка пред самото име (на пр. IV Región de Coquimbo - „Четврти регион Кокимбо“). При создавањето на регионалната поделба на земјата, властите згодно ја поделиле земјата на набројани региони од I (најсеверен) до XII (најјужен). Престолнинскиот регион во средината на земјата ја носел посебната ознака „RM“, (Región Metropolitana) наместо бројка. Во поново време овој правилен редослед е нарушен со создавањето на XIV регион на југ и XV на север (XIII не се користи) во 2007 г.
Список на региони
Напомена: Податоците за населението се однесуваат на пописот од 2012 г.
Морис Сарај
Морис-Пол-Емануел Сарај (Maurice-Paul-Emmanuel Sarrail); (, -, ) — француски генерал од Првата светска војна. Отворените социјалистички политички врски на Сарај го прават редок меѓу католиците, конзервативците и монархистите, кои доминирале во офицерскиот кор на француската армија во рамките на Третата република и пред војната, и биле главната причина зошто тој беше назначен во командата во Солун.
Гулинци (Леринско)
Гулинци — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Душан Адамовиќ (сликар)
Душан Адамовиќ ( Сански Мост, 1893 - Ниш, 1975 ) бил српски сликар и ликовен педагог.
Биографија
Душан Адамовиќ е роден во Сански Мост на 28 јули 1893 година каде што завршил основно училиште. Потоа студирал часовничарство и златарство на Занаетчиското училиште во Загреб. Од 1911-1914 година посетувал курс по сликарство на Колеџот за уметност и занаетчиство во Загреб. Потоа заминал во Прага во Специјално училиште за сликарство, каде што студирал сликарство во периодот од 1920 до 1923 година. Во тоа време во Прага беа следните бугарски уметници: Миливое Узелац (1897-1977), Вера Милиќ (1900-1943), Миленко Ѓуриќ (1894-1945), Милан Коњовиќ (1898-1993), Коста Хакман (1899-196). ), Иван Радовиќ (1894-1973) - некои од нив основоположници на нашиот модернизам. Во Прага, Душан Адамовиќ за првпат изложувал во групи. По враќањето во земјава, од 1923 до 1941 година работи како наставник по цртање во гимназијата во Скопје. По ослободувањето од 1945 година до неговото пензионирање во 1960 г. работел во Заечар како професор по германски јазик и цртање.
Починал во Ниш на 17 ноември 1975 година.
Долни Камен
Долни Камен — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Коњари (Леринско)
Коњари — поранешно село во Леринско, Егејска Македонија, денес во Грција.
Географија
Селото Коњари се наоѓало во денешната општина Лерин, во областа Западна Македонија, на 22 км североисточно од општинското седиште Лерин и 17 км источно од Долно Клештино, во северниот дел на Леринското поле на самата граница со Република Македонија.
Историја
Во XIX век Коњари е македонско село во Леринската каза на Османлиското Царство. Во 1848 година рускот славист Виктор Григорович во „Очерк путешествия по Европейской Турции“ го опишува Кујнавите како македонско село. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“, во податокот за 1873 г. селото е споменато двапати - еднаш како Којнаре (Koïnaré) со 75 домаќинства и 175 жители Македонци и 200 Роми, и вторпат како Којнарити (Koïnariti), кое е село во Леринската каза со 75 домаќинства и 210 жители Роми.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика) во 1900 година во Горно Коњари има 280, а во Долно Коњари - 390 жители Турци.
Во Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки чети и по Втората балканска војна во 1913 година селото станува дел од Кралството Грција.
Јазици во Индонезија
Во Индонезија се говорат над 700 јазици. Најголемиот дел од нив припаѓаат на австронезиското семејство, но има и неколку папуански јазици. Службен јазик е индонезискиот, кој претставува варијанта на малајскиот. Иако индонезискиот се користи во стопанисувањето, администрацијата, образованието и медиумите, највеќето Индонезијци говорат локални јазици како јаванскиот како мајчин. Во градовите луѓето имаат познавања и од англискиот, кој се изучува уште од основно училиште.
Надворешни врски
ইন্দোনেশিয়া
Космос-806
Космос-806 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 10 март 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-806 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 331 км, а најмалото на 177.
Џуфа
Џуфа, или Џиука, како што се нарекува во некои области на земјата, е лик на италијанскиот фолклор. Неговите лудории се прераскажувани и меморирани низ вековната усна традиција. Иако анегдотите од неговиот живот главно се вртат околу јужниот италијански и сицилијански начин на живот, неговите карактерни црти се видливи во народните ликови на многу медитерански култури. Всушност, научниците сугерираат дека ликот Џуфа се развил од приказните за Насрудин, турски народен лик. Се верува дека за време на исламското владеење на островот Сицилија, приказните за овој човек (на арапски познат како Јуха) биле собрани со сицилијанската усна традиција, трансформирани за да бидат пример за културните норми и на крајот биле пренесени низ јужна Италија. Иако Џуфа најчесто се препознава како „селска будала“, неговите постапки и зборови обично служат за давање морална порака. На крајот од секоја приказна се оценуваат реакциите на неговите врсници, а не срамотното однесување на Џуфа.
Литература
Џуфа е едно од имињата дадени на Гурдулу, ликот на „селскиот идиот“ и мегданот на витезот Агилулфо во романот на Итало Калвино „Непостоечкиот витез“, сместен во каролиншка Франција. Џуфа е исто така протагонист на една од приказните за Морската боја на виното од Леонардо Скиаша. Во оваа приказна, Џуфа отшол на лов. Помешувајќи ја косата на кардиналот со птица, тој пукал во него. Откако го убил, телото го однел кај мајка си да го зготви. По карањето на мајка му, Џуфа го фрлил телото на кардиналот во нивниот бунар. Локалните полицајци почнале да го бараат кардиналот и да ја чувствуваат смрдеата во бунарот. Бидејќи никој од нив не сакал да слезе во бунарот, Џуфа се понудил сам да се спушти. Откако се спуштил, наместо да го врзе телото на кардиналот, тој врзал овен што исто така го фрлил во бунарот.
Наводи
<references group="" responsive="1">
NGC 4882
NGC 4882 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4882 се споменува и како NGC 4886, MCG 5-31-76, CGCG 160-239, DRCG 27-151.
Откривање
Објектот е откриен на 22 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4882 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 4882 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 0 м 4,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 59' 11".
Други поделби
Проучување на NGC 4882 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44698. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Анелети ал Форно
Анелети ал форно (печени анелети) се вид печени тестенини наречени тестенини ал форно типични за Палермо и неговата провинција, но исто така широко распространети во остатокот од Сицилија.
Одлики
Анелетите може да се најдат во комерцијални објекти, ресторани, ресторани, фритези, барови со сувомесни производи, но се консумираат и како семејно јадење особено на празници поради долгата подготовка.
1290-ти
1290-ти — деценија според јулијанскиот календар кој започнала на 1 јануари 1290 година и завршила на 31 декември 1299 година.
Кетенкамп
Кетенкамп (Kettenkamp) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Кетенкамп се наоѓа во јужниот дел на областа Артланд.
Соседни општини
На север се граничи со Менслаге, на исток со Нортруп, на југ со Анкум и на запад со Егермилен.
Општински единици
Општината се состои од главното место Кетенкамп и неколку посебни фарми.
Тиза Мафира
Тиза Мафира (индонезиски: Tiza Mafira) е индонезиска активистка за животна средина. Таа била иницијатор за плаќање на пластични кеси, задолжителна законска мерка, во маркетите во Индинезија, и индонезиското движење „конзумирање на пластични кеси“ за да се зајакне свеста кај луѓето за штетните последици од кесите за еднократна употреба.
Образование
Таа има завршено правен факултет во Универзитетот на Индонезија, каде била насочена кон меѓународното право. После тоа, таа учела на постдипломски студии на Универзитетот во Харвард.
Кариера
Мафира работела како корпоративен адвокат шест години во адвокатската канцеларија Макарим и Таира во областа на правото за природни ресурси и шумарство, пред да се префрли на политиката за животна средина.
Таа се приклучи на Иницијативата за климатска политика во 2014 година како помошен директор, со седиште во Индонезија. Таа е и извршен директор на кампањата за користење со пластична кеса во Индонезија.
Космос-807
Космос-807 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 март 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 109,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1970 км, а најмалото на 395.
Горан Ристовски
Горан Ристовски — македонски графичар.
Животопис
Ристовски е роден на 7 јануари 1987 година во Струга. После средното образование во ДСУ „Нико Нестор“ се запишал на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, каде во 2009 година дипломирал, на отсекот графика, насока графички дизајн, во класата на професор Димитар Малиданов. Тој досега имал самостојни поставки во неговиот роден град, а учествувал на дваесетина групни изложби во Македонија, Бугарија, Србија и Романија. Добитник е на наградата за најдобар едноминутен филм на „Скопје Филм Фестивал 2010“ и на втора награда за најдобар постер на конкурсот „Против цензура, за слобода на говорот“. Во октомври 2021 година, во рамки на проектот „Градиме култура, сликаме култура - мурали за 30 години независност“, уметникот Горан Ристовски насликал на јужната страна на зградата на Центарот за култура „Браќа Миладиновци“ - Струга, мурал со ликот на Владо Малески, струшкиот вез и дел од текстот на химната „Денес над Македонија“ односно делото на Малески.
IC 1225
IC 1225 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јануари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1225 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 17 м 50,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 11' 37"".
The Rolling Stones Rock and Roll Circus (албум)
The Rolling Stones Rock and Roll Circus е петтиот албум на „The Rolling Stones“, издаден од продуцентската куќа „ABKCO Records“ на Алан Клејн. Издаден во 1996, „The Rolling Stones Rock and Roll Circus“ е албум во живо кој бил снимен на нивното „The Rolling Stones Rock and Roll Circus“ телевизиско шоу.
Список на песни
Сите песни се од Мик Џегер и Кејт Ричардс, а изведени се од „The Rolling Stones“ (освен на местата каде што е напоменато)
Теофан Исповедник
Теофан Исповедник е христијански светец од 9 век.
Наречен “Сигријан” поради местото Сигрија каде што е роден. Роднина на царот Лав III Исавријанин и син му Копроним. Теофан бил доста богат човек. Според христијаните, тој се противел на женидбата своја, па кога сепак бил приморан да се ожени, успеал да ја посоветува својата невеста да живеат целомудрено како брат и сестра. А штом му изумреле родителите, жена му отишла во еден манастир, а тој во друг. Неговиот манастир бил во сигријанските гори во Кизичката област. Некогаш славен и богат, Теофан живеел во манастирот како последен сиромав. Учествувал на Вселенскиот собор во Никеја, на кој се утврдило почитувањето на иконите. Кога настанало гонењето на иконите од цар Лав Ерменецот, тогаш св. Теофан бил доведен во Цариград и фрлен во самица. Тогаш царот го испратил во затвореништво на островот Самотрак.
Православната црква неговиот ден го чествува на 12 март.
IC 1224
IC 1224 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јануари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1224 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 17 м 44,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 42' 52"".
Други поделби
Проучување на IC 1224 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
NGC 7191
NGC 7191 — спирална галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7191 се споменува и како ESO 108-13, IRAS 22031-6452.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7191 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 7191 има привидни димензии од 1,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 6 м 51,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -64° 38' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 136°.
Други поделби
Проучување на NGC 7191 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68059. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 458; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9120. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Миодраг Јоксимовиќ
Миодраг Јоксимовиќ (Врање, 1897 - Мостар, 1940) бил градежен инженер, проектант, конструктор и надзорник на трасирање, изградба и одржување на железници, мостови и други објекти низ Кралството. Се вработил во Министерството за градежништво на Кралството Југославија, а од 1935 г. во Министерството за железници на Кралството Југославија.
Биографија
Миодраг Вучков Јоксимовиќ е роден во Врање на 22 ноември 1897 година од мајка му Даница – учителка и Вучко – професор по математика. Тој бил најстар од четирите деца. (Милица, Светолика и Петар). Времето кога Миодраг растел било време на српските војни за ослободување од разни напаѓачи (Турција, Бугарија, Австроунгарија 1912 -1918). Тој директно ги доживеал ужасите на овие војни. Кога неговиот татко Вучко, професор во Втората белградска и Врањска гимназија, офицер во војската на Кралството Србија, бил убиен и обезглавен затоа што не сакал да го земе презимето Јоксимов или да ја рецитира ОЧЕ НАШ на бугарски, Миодраг бил одведен во концентрационен логор во Бугарија како одмазда за „непослушноста“ на неговиот татко. Таму тој останал три години. Тој бил резервен офицер, како и татко. Починал млад на 43-годишна возраст на 21 мај 1940 година во Мостар како началник на железничкиот дел во Мостар, како последица на тортура во концентрационен логор во Бугарија. Миленик, особено меѓу работниците, но целата мостарска чаршија испратилаогромна толпа луѓе кои со милји пеш со железница го следеа возот за Белград. Погребан е на Новите гробишта во Белград на 24 мај 1940 година.
Работна биографија
Во 1928 година се вработил во Министерството за градежништво на Кралството Југославија, а од 28 јануари 1935 г. во Министерството за железници – секција за сообраќај со статус „виш извршител од група VII“.
Тој бил водач на стручната комисија која го поставила првиот пешачки премин во главниот град во Белград, на улицата Кнез Михајлова помеѓу кафулето „Руски цар“ и продавницата „Васиќ и Јоциќ“ и со тоа стана една од „Светските метрополи“.
Тој бил еден од конструкторите на пругата Рашка, Рожаје Нови Пазар.
Во Министерството за градежништво на Кралството Југославија бил надзорен орган при изградбата на театарот Мањеж во Врачар во Белград. Објектот е изменет и реставриран, тој е денешниот „Југословенски драмски театар“.
Миодраг Јоксимовиќ е еден од конструкторите на мостот на Тамиш. Исто така, Јоксимовиќ учествувал во изградбата на стариот Панчевски мост на Дунав заедно со експерти и конструктори од Сименс.
Инженерот Миодраг Јоксимовиќ често држел предавања за железничкиот сообраќај низ Кралството Југославија. Предавањата биле одржувани со цел да се изучи и да се стекне култура во оваа област.
Николае Тимофти
Николае Тимофти (молдавски и Nicolae Timofti; р. 22 декември 1948) — молдавски политичар и правник на функцијата претседател на Молдавија од 23 март 2012 г. Пред да стане претседател, стоел на чело на Врховниот мировен судски совет на Молдавија.
Правни ангажмани
По дипломирањето, отслужил воен рок во траење од две години, па во 1976 г. почнал да работи како судија. Во 1990-тите бил клучен реформатор. Во 2005 г. е примен за член на Вишата судска комора, а во 2011 г. е назначен за претседавач на Врховниот мировен судски совет.
Претседателствување
Со доаѓањето на претседателската функција ја истакнал важноста Молдавија да продолжи со евроинтеграција и нагласил дека земјата „нема друга иднина освен европска“. Поранешниот в.д. претседател и сегашен претседател на парламентот Михај Гимпу се искажал дека Тимофти „...е прогресивен човек, [што] значи многу за Република Молдавија.“
Личен живот
Тимофти е оженет со правничката Маргарета Тимофти и имаат три сина: Алексеј (р. 1977) — правник во Светската банка во Вашингтон, Нику (р. 1980) — спортски новинар во Кишнев и Стефан (р. 1989), кој е економист во Кишинев.
Горно Клештино
Горно Клештино (Άνω Κλεινές, Ано Клинес; до 1926 г. Άνω Κλέστινα, Ано Клестина ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на истоимениот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 179 жители (2011).
Во Отоманското Царство
Во постаро време ова било чисто македонско село, но во последниот период на XIX век тие биле истиснати од Албанци муслимани кои тука се доселиле. Старата црква во центарот на селото, според едни сознанија била посветена на Свети Никола, а според други на Света Петка, било уништено од Османлиите, а на нејзино место била изградена медреса која постоела сè до 1924 г. Западно од селото е манастирот „Св. Илија“, а на исток бил манастирот „Св. Прокопиј“, уништен од Албанци муслимани. Иконите од манастирот биле преместени во истоимената црква во Кладороби.
Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович во „Очерк путешествия по Европейской Турции“ го опишал Клештина како македонско село. Во 1861 г. Јохан фон Хан на етничката карта на долината на Вардар го одбележал Горно Клештино како македонско село. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Клештени (Klechténi) било село во Леринската каза со 200 домаќинства и 600 жители Македонци.
Кон крајот на XIX век етничката слика на селото се променила поради доселувањето на Албанците. Така, според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) веќе во 1900 г. Горно Клештино имало 350 жители Албанци муслимани. Во следниот период Боривое Милоевиќ забележал дека 200 албански муслимански и 7 македонски православни куќи, што се должи на фактот што во меѓувреме некои Македонци од околните Буф, Раково, Турје, Битуша други села тука почнале да купуваат имоти и да се населуваат.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година во Горно Клештино се заведени 749 жители, кои во 1920 г. се зголемиле на 911. Во 1924 г. според Лозанскиот договор албанското муслиманско население е иселено, а на негово место се доведени 484 Грци, дојденци од Мала Азија и Источна Тракија. Во 1928 г. Горно Клештино е попишано како македонско-дојденско село со вкупно 584 жители, од кои 381 лице (85 семејства) биле дојденци.
Во 1926 г. селото е преименувано во Ано Клине.
Во 1940 г. е заведено дека Горно Клештино имало 740 жители, од кои преку една третина биле Македонци. Селото значајно пострадало во Грчката граѓанска војна, поради што во 1951 г. населението се намалило на 656 жители. Опаѓањето продолжило и понатаму поради иселување во градовите и прекуокеанските земји во текот на 1960-тите, што важи особено за Македонците. Така, во 1961 г. селото броело 540 жители, за во 1971 г. драстично да се намали на 267 жители. Во 1981 г. се попишани 236, а во 1991 г. — 207 лица. Во следното десетлетие е забележан извесен пораст, поради што во 2001 г. се заведени 222 жители, за во 2011 г. повторно да опадне на 179 лица.
Според проучувањето од 1993 г. селото е мешано „словенојазично-дојденско“, а македонскиот јазик во него е слабо зачуван.
1229 п.н.е.
1229 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1229. година пред новата ера, 229. од вториот милениум п.н.е., 29. од 13 век п.н.е. и последна од 1220-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4279 и 4280 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3521 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2531 и 2532 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 476 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1229 година се протега во 1407 и 1408, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1467 и 1468 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 686 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1907 и 1906 исламска година пред хиџра.
Џон Кју (филм)
Џон Кју (англиски: Joe) е американски филм од 2013 година, во режија на Дејвид Гордон Грин. Главните улоги ги играат: Николас Кејџ, Тај Шеридан и Гари Полтер. Филмот е снимен според истоимениот роман на Лари Браун.
Содржина
Поранешниот затвореник Џо Ренсом (го игра Кејџ) е распуштен, непоправлив човек, кој многу пие и пуши, се коцка, а не води грижа ниту за својот автомобил, ниту за своето куче, а особено за жените. Исто така, Џо постојано има проблеми со полицијата. Еднаш, тој се среќава со петнаесетгодишното момче Гари (го игра Шеридан), кое го пленува со својата решителност, пристојност и неверојатна издржливост. Гари не живее како своите врсници, не одел на училиште, туку постојано морал да работи за да го издржува своето семејство и да ја заштитува сестра си од татко му, кој е тежок алкохоличар. Кога Гари не може да се прави со заканата од неговиот татко, кај Џо се разбудува хуманоста и тој му помага на момчето.
Космос-808
Космос-808 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 март 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3000 килограми. Космос-808 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 512 км, а најмалото на 490.
Истегнување
Истегнувањето претставува еден вид физичка активност при којашто одреден мускул или тетива (или мускулна група) волево се истегнува со цел да се подобри еластичноста на мускулот и да се постигне удобен мускулен тонус. Резултатот од тоа е чувство на зголемена контрола врз мускулите, флексибилност и опсег на движење. Истегнувањето исто така се применува при терапевтски третмани за ублажување на грчевите.
Во неговата наједноставна форма, истегнувањето претставува една природна и инстинктивна активност; истегнувањето се изведува и од човекот и од многу животни. Може да биде придружено со прозевање. Истегнувањето честопати се случува инстинктивно после станување од спиење, после долги периоди на физичка неактивност или после излегување од тесни простори и области.
Зголемувањето на флексибилноста по пат на истегнување е една од основните начела на физичката кондиција. За спортистите вообичаено е да се истегнат пред и после тренингот со цел да се намали ризикот од повреди и да се подобри перформансот. Хата јогата вклучува истегнување на најголемите мускулни групи, меѓу коишто некои од нив бараат висок степен на флексибилност за да се изведат, како што е на пример позицијата на лотус. Истегнувањето може да придонесе за зајакнување на мускулите, а за возврат, важно е силните мускули безбедно и делотворно да се истегнуваат.
Истегнувањето може да биде опасно ако се изведува на неправилен начин. Општо, постојат многу техники за истегнување, меѓутоа, во зависност од тоа која мускулна група се истегнува, некои техники можат да бидат неефикасни или штетни, до таа мера што можат да предизвикаат перманентно оштетување на тетивите, на лигаментите и на мускулното влакно. Оттука, физиолошката природа на истегнувањето и теориите за ефектот на различните техники претставуваат предмет на голема дебата.
Физиологија
Истражувањата открија голема белковина во внатрешноста на скелетните мускули, наречен титин. Една студија спроведена од страна на Магид и Ло, покажа дека потеклото на пасивниот мускулен притисок (којшто се појавува за време на истегнувањето), всушност се случува во внатрешноста на миофибрилите, а не вонклеточно како што претходно се претпоставуваше. Поради невролошки заштитни мерки од повреди, најчесто е невозможно за возрасните лица да ги истегнат повеќето мускулни групи до максимална мера без претходен тренинг, коешто се должи на активирањето на мускулните антагонисти при протегањето на мускулот до неговиот нормален опсег на движење. Кога луѓето секојдневно се истегнуваат, тие ќе ја зголемат својата флексибилност, еластичност, опсегот на движење и производството на синовијална течност. Истегнувањето ја подобрува рамнотежата, физичкиот перформанс и циркулацијата на крвта.
Болката во мускулите се создава поради оштетување на ткивата и поради прекумерна акумулација на крв. Ова може да се превенира ако се истегнуваме редовно. При истегнувањето, мускулот не треба да се влече премногу брзо поради тоа што тоа ќе предизвика болка или кинење на мускулите. Мускулите стануваат опуштени откако ќе се истегнат, коешто ги намалува шансите за една личност да добие стрес фрактура. Важно е да се истегнуваме за да го зголемиме протокот на крв за да го превенираме стврднувањето на артериите.
Видови истегнувања
Постојат четири различни видови на истегнувања: балистичко, динамично, истегнување со проприоцептивно невромускулно олеснување и статично истегнување. Балистичкото истегнување претставува истегнување со брзо цимање при коешто еден дел од телото се движи со импулс којшто ги истегнува мускулите до максимум. Мускулите одговараат на овој тип на истегнување преку контракција за да се заштитат од претерано истегнување. Динамичното истегнување претставува истегнување коешто се заснова на пешачење или на движење. Со изведување на бавни контролирани движења низ еден цел опсег на движење, лицето го намалува ризикот од повреди. Проприоцептивното невромускулно олеснување (ПНО) претставува вид на истегнување којшто зафаќа одреден мускул и неговата соодветна функција, така што треба да се примени отпор а потоа мускулот треба да се опушти. Статичното истегнување претставува вид на истегнување при коешто лицето го истегнува мускулот сè додека не почувствува благ притисок и тогаш се задржува во таа положба околу триесет секунди без никакво движење ни цимање.
Предности
Еден преглед укажува на тоа дека постојат многу корисни истегнувања коишто можат да го подобрат опсегот на движење кај спортистите, особено кај тркачите. Исто така, прегледот укажал дека само една вежба за истегнување изгледа не е доволна за ги превенира сите видови на повреди, и дека треба да се применуваат повеќе различни вежби за истегнување за да се почувствуваат целосните предности коишто ги нуди истегнувањето. Исто така, прегледот укажува дека истегнуваето со проприоцептивното невромускулно олеснување (ПНО) предизвикува најголема промена во опсегот на движење, а особено придонесува за краткорочни предности. Причина за биомеханичката предност којашто ја нуди ПНО истегнувањето е релаксацијата на мускулниот рефлекс којшто се наоѓа во мускулотендинозната единица којашто се истегнува. Другите коишто укажуваат на предностите на ПНО истегнувањето, сметаат дека тие се резултат на влијанието врз зглобот кадешто се чувствува истегнувањето.
Истражувања и контроверзии
Претераното истегнување или истегнување до степен на чувствување болка може да биде несоодветно и штетно. Влијанието врз перформансите, како на краткорочните, така и на долгорочните, може да вклучуваат склоност за настанување на повреда и можно оштетување на нервите. Друго истражување дојде до заклучок дека активните практики на истегнување ќе ја намалат мускулно-тетивната вискозност и ќе ја зголемат мускулната усогласеност и еластичност. Во спортски активности кадешто има малку или кадешто воопшто нема кратко – истегнувачки циклуси (велосипедизам, џогирање итн.), практиките на истегнување можат да бидат штетни врз спортскиот перформанс и да не придонесат за намалување на ризикот од повреди.
Други теории го вклучуваат тврдењето дека активното статично истегнување го зголемува приливот на Ca2+ од вонклеточните простори во мускулите коишто се истегнуваат. Порастот на Ca2+ ја намалил болката предизвикана од грчеви во мускулите до 60%. Објаснувањето коешто стои позади ова тврдење е дека зголемените нивоа на Ca2+ во мускулите коишто се во фаза на одмор, кај лицата коишто се истегнале предизвикува побрзо да се заморуваат во однос на лицата коишто не се истегнале.
Флексибилност
Некои луѓе се пофлексибилни во споредба со други, како што е утврдено преку поединечните резултати за мерење на флексибилноста на телото. Тука спаѓаат половите разлики кадешто жените се најчесто пофлексибилни за разлика од мажите. Истегнувањето можеби не може да го зголеми опсегот на движење, но наместо тоа ја зголемува толеранцијата на истегнување кај една единка, при коешто станува штетна за спортскиот перформанс. Помеѓу факторите коишто ги испитуваше оваа студија спаѓаат капсуларната подвижност, ФлексиСкор и усогласеноста на зглобовите и мускулите.
Резултатите од истражувањето спроведено од страна на Витроу, покажуваат дека : секој од наведените има различно гледиште коешто се заснова на поединечната активност:
При активности кадешто истегнувачко – скратувачките циклуси се позастапени, како кај спринтот и кај скокањето, мускулно – тетивните единици мораат да складираат и да користат повеќе еластична енергија.
Кај активности коишто не наметнуваат толку истегнувачко – скратувачки циклуси, како што е џогирањето, не е потребна поеластична мускулно – тетивна единица.
Причината којашто стои зад конфликтните податоци се смета дека е резултат на различните нивоа на набљудувани спортски активности.