cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дивизија
Втора светска војна
Значајна промена во дивизиските структури за време на војната било завршувањето на транзицијата од квадратни дивизии (составени од две бригади секоја со два полка) во триаголни дивизии (составени од три полка без ниво на бригада) кои многу европски армии почнале да ги користат во Првата светска војна. Ова било направено за да се зголеми флексибилноста и да се намалат трошоците во командната верига. Триаголната структура на дивизијата дозволувала тактика „два напред, еден назад“, каде што два полка од дивизијата можеле да се борат со непријателот со еден полк во резерва.
Модерни поделби
Модерната дивизија станала примарна борбена единица која може да се идентификува во многу армии во втората половина на 20 век, потиснувајќи ја бригадата, меѓутоа трендот почнал да се менува од крајот на Студената војна. Најголемата употреба на дивизијата како примарна борбена единица била за време на Втората светска војна, кога завојуваните страни распоредиле над илјада дивизии. Со технолошкиот напредок оттогаш, борбената моќ на секоја дивизија се зголемил.
Видови
Дивизиите честопати се образуваат за да се организираат единици од одреден вид заедно со соодветни единици за поддршка за да се овозможат независни операции. Во поново време, дивизиите се генерално организирани како комбинирани единици со подредени единици кои претставуваат различни борбени оружја. Во овој случај, одделението често го задржува името на поспецијализираното одделение, и може да ја има примарната улога што одговара на таа специјализација.
Пешадиска дивизија
„Пешадиска дивизија“ се однесува на воена формација составена првенствено од пешадиски единици, поддржани и од единици од други родови. Во Советскиот Сојуз и Русија, пешадиската дивизија често се нарекува „пушкарска дивизија“. „Моторизирана пешадиска дивизија“ се однесува на дивизија со мнозинство пешадиски подединици кои се транспортираат на лесни моторни возила. Дивизијата „механизирана пешадија“ се однесува на дивизија во која повеќето од нејзините пешадиски единици се носат на оклопни транспортери или пешадиски борбени возила или двете, или дури и на некоја друга класа на оклопни борбени возила дизајнирани за транспорт на пешадија. Механизираните пешадиски дивизии во нацистичка Германија биле наречени дивизии „Панцергренадир“. Во Русија тие биле познати како „моторизирани стралачки дивизии“.
Коњичка дивизија
Во војските на повеќето нации, коњицата била распоредена во помали единици и затоа не била организирана во дивизии. Коњички единици имале поголеми војски, како што биле војските на Британската Империја, САД, Првото Француско Царство, Франција, Германското Царство, Нацистичка Германија, Руското Царство, Јапонското Царство, Втората Полска Република и Советскиот Сојуз. Коњичките дивизии најчесто биле слични по структура со националните пешадиски дивизии, иако обично имале помали и полесни елементи за поддршка, при што коњичките бригади или полкови ги заменувале пешадиските единици, а единиците за поддршка како што се артилерија и снабдување биле влечени од коњи. Во најголем дел, големите коњички единици не останале по Втората светска војна.
Иако било утврдено дека коњицата е застарена, концептот на коњаница како брза сила способна за мисии што традиционално ги исполнува коњаницата се вратил во военото размислување за време на Студената војна. Во начело, биле развиени два нови вида на коњаница: воздушна коњаница или аеромобил, која се потпира на мобилноста на хеликоптери и оклопна коњица, базирана на автономна оклопна формација. Првиот вид бил воведен во форма на 11. дивизија за воздушен напад (тест), основана на 1 февруари 1963 година во Форт Бенинг, Џорџија. На 29 јуни 1965 година, дивизијата била преименувана во 1. коњичка дивизија (аеромобилна), пред да замине во Виетнамската војна.
Оклопна дивизија
Развојот на тенкот за време на Првата светска војна поттикнал некои нации да експериментираат со нивно формирање во единици со големина на дивизија. Многу го правеле тоа на ист начин како коњичките дивизии, само заменувајќи ја коњицата со оклопни борбени возила (вклучувајќи тенкови) и моторизирани единици за поддршка. Ова се покажало незгодно во борба, бидејќи единиците имале многу тенкови, но малку пешадиски единици. Наместо тоа, бил преземен поурамнотежен пристап со прилагодување на бројот на тенкови, пешадија, артилерија и единици за поддршка.
Планинска дивизија
Планински дивизии се пешадиски дивизии кои имаат специјална обука и опрема за операции во ридски, планински или арктички области. Некои примери на вакви формации ги вклучуваат 10-та планинска дивизија на САД, германската Прва скијачка дивизија или француската 27. алпска пешадиска дивизија.
Воздушно-десантна дивизија
Воздушно-десантна дивизија е пешадиска дивизија која поминала специјална обука и има опрема за да пристигне на бојното поле по воздушен пат (обично со падобран или едрилица).
САД, Велика Британија и Германија експериментирале за време на Втората светска војна со специјализирани лесни пешадиски дивизии способни брзо да се транспортираат со транспортни авиони или да се спуштат во некоја област со падобран или едрилица. Ова изискувало и висококвалитетна опрема и обука, создавање елитни единици во процесот и обично во нив делуваат доброволци, а не регрути.
Артилериска дивизија
Советскиот Сојуз го развил концептот на специјализирана „артилериска дивизија“ за време на Источниот фронт на Втората светска војна во 1942 година, иако плановите постоеле уште од подоцнежните фази на Руската граѓанска војна. Артилериската дивизија служи како специјализирана дивизија која користи само артилериски хаубици, противтенковски топови, ракетна артилерија и минофрлачи (влечени и самоодни) (и историски опсадна артилерија) и обично има задача да обезбеди концентрирана огнена моќ за поддршка на повисоките комбинирани формации. Тоа се главно формации за борбена поддршка кои претежно извршуваат операции за поддршка на пешадијата и оклопните единици.
Одделение за безбедност
Нацистичка Германија организирала безбедносни дивизии за да дејствуваат на освоената територија за да ја обезбедат заднината од партизаните и да го одржуваат редот меѓу цивилите. Структурирана како пешадиска дивизија, безбедносната дивизија веројатно содржела трупи со послаб квалитет и не била наменета да служи директно на фронтот. СС единиците од овој вид биле наречени „СС дивизии“.
Народниот комесаријат за внатрешни работи на Советскиот Сојуз (НКВД) организирал безбедносни дивизии. Во неколку случаи, дивизиите на НКВД биле ангажирани во борбите во првите редови како стрелачки дивизии.
Душко Георгиевски
Душко Георгиевски (р. во ) — македонски фолк пејач и адвокат.
Животопис
Душко студира на правниот факултет во Скопје. Од 1994 година почнува активно да се занимава со музика, како фолк пејач. Тој често настапува на фестивалите: Фолк Фест Валандоно, Роса, Цветници, Тумба Фест и други. Негова најпозната песна е Свири ми виолино покрај неа се: Со синџири да ме врзат, Маре мори Маре, Ракија, Жими овој крст...
N од 1 судење
Студијата N од 1 е клиничко испитување во кое еден пациент е целото испитување, една студија на случај. Испитување во кое може да се користи случајна распределба за да се одреди редоследот по кој се дава експериментална и контролна интервенција на пациент е N од 1 рандомизирано контролирано испитување. Редоследот на експериментални и контролни интервенции, исто така, може да го утврди истражувачот.
Овој тип на студии им овозможи на практичарите да постигнат експериментален напредок без огромна работа за дизајнирање групна студија за споредба. Може да биде многу ефикасен во потврдувањето на каузалноста. Ова може да се постигне на многу начини. Една од најчестите процедури е експерименталниот дизајн за повлекување на АБА, каде што проблемот на пациентот се мери пред да се воведе третман (основна линија), а потоа повторно се мери за време на третманот и на крајот кога третманот ќе заврши. Ако проблемот исчезнал за време на третманот, може да се утврди дека третманот бил ефикасен. Но, студијата N=1 може да се изврши и на АБ квази експериментален начин; тоа значи дека каузалноста не може дефинитивно да се докаже. Друга варијација е неконкурентниот експериментален дизајн каде различните временски точки се споредуваат една со друга. Овој експериментален дизајн, исто така, има проблем со каузалноста, при што статистичката значајност според фреквентистичката парадигма може да не може да се толкува, но треба да се земат предвид и други методи, како што е клиничкото значење или бајесовските методи. Многумина сметаат дека оваа рамка е доказ за процес на генерирање концепт или хипотеза за да се информираат последователните, поголеми клинички испитувања.
Испитувањата N-of-1 им биле претставени на лекарите од страна на Хогбен и Сим уште во 1953 година,3, но беа потребни 30 години за движењето да најде ефективен евангелист во лицето на Гордон Гајат на Универзитетот МекМастер.4-6 Многу од пионерите на движењето основаа активни пробни единици n-of-1 во академските центри, само еднаш беше финансирано од бендот7.
Список на варијации во N од 1 испитување
Квази експеримент значи дека каузалноста не може дефинитивно да се докаже.
Експериментот значи дека може да се докаже.
Примери
Проба N од 1 може успешно да се спроведе за да се одредат оптималните третмани за пациенти со различни болести како остеоартритис, хронична невропатска болка и нарушување на хиперактивноста со дефицит на внимание.
Дизајните N-of-1, исто така, можат да бидат набљудувачки и да опишуваат природни интра-индивидуални промени во однесувањето или симптомите поврзани со здравјето надолжно. Набљудувачките дизајни N-of-1 бараат сложена статистичка анализа на податоците N-of-1, меѓутоа, достапна е едноставна процедура од 10 чекори. Имаше, исто така, работа за приспособување на контрафактни методи за каузално заклучување за користење на набљудувачки студии n-од-1 за дизајнирање на последователни n-од-1 испитувања.
Додека испитувањата N-of-1 се зголемуваат, резултатите од неодамнешниот систематски преглед открија дека статистичките анализи во овие студии ќе се подобрат со поголема методолошка и статистичка строгост во сите периоди на студиите.
Квантификуваното
Неодамна, се случува пролиферација на лични експерименти слични на N=1, заедно со некои детални извештаи за нив. Овој тренд е делумно поттикнат од зголемената леснотија на собирање податоци и нивна анализа, а исто така мотивиран од способноста на поединците лесно да ги пријават таквите податоци.
Познат поборник и активен експериментатор беше Сет Робертс, кој известуваше за неговите самоекспериментални наоди на својот блог, а подоцна ја објави Диетата Шангри-Ла врз основа на неговите заклучоци од овие само-експерименти.
Глобални мрежи
Меѓународната мрежа за соработка за испитувања N-of-1 и дизајни за еден случај (ICN) е глобална мрежа за лекари, истражувачи и потрошувачи кои имаат интерес за овие методи. Има над 400 членови на ICN кои се со седиште во над 30 земји низ целиот свет. ICN е основана во 2017 година и со неа копретседава А/проф. Џејн Никлс и д-р Сузан Мекдоналд.
Пигмалионов ефект
Пигмалионов ефект — ефект инаку познат како ефект на автосугестија кој покажува дека предрасудите и очекувањата на една личност во голем број случаи на крајот се остваруваат. На пример, предрасудите на наставниците често влијаат на успехот на децата. Колку повеќе децата се фалат како успешни и паметни, толку повеќе тие всушност стануваат такви. Се разбира, се случува и обратното. Експериментите спроведени меѓу американските деца од основно училиште, на пример, докажале дека ако се пофалат децата со просечна интелигенција, како и оние со натпросечна интелигенција, тие на крајот почнуваат да покажуваат натпросечни резултати.
Во 1965 година, Роберт Розентал и Ленор Џејкобсон спровеле експеримент во едно основно училиште, велејќи им на наставниците од училиштето дека тестот (Харвардскиот тест за инфлектирано стекнување) што планираат да им го дадат на учениците ќе открие кои ученици се напредни и особено надарени. По спроведувањето на опитот, експериментаторите по случаен избор избрале неколку ученици и им ги претставиле на своите наставници како натпросечно интелигентни и со голем потенцијал во иднина. Розентал и Џејкобсон се надевале дека ќе го искористат овој опит за да откријат до кој степен промените во однесувањето на наставникот влијаат на промените во постигањата на нивните ученици.
Митот за Пигмалион
Древниот мит за Пигмалион првпат бил забележан од римскиот поет Овидиј на почетокот на првиот век од нашата ера, во неговите Метаморфози. Овој мит со векови ги вдахновувал уметниците, а ефектот Пигмалион е именуван по него како психолошка појава кој го означува влијанието на индивидуалните верувања и очекувања врз секојдневните настани.
Пигмалион бил талентиран скулптор кој го поминал животот во самотија, отсечен од светот и со својот талент создавал скулптури кои биле исклучително убави. Не можејќи да најде жена која целосно му одговара, тој почнува да ја создава својата визија за идеалната жена. Воден од таа визија, извајал женска фигура која пленела со убавина и грациозност и во која се заљубил. Ја нарекол Галатеа, што значи бела како млеко, и ја ставил пред ателјето за да може постојано да ја набљудува. Тој ѝ обрнувал внимание, поминувал време со неа, зборувал со неа како да е жива, и поради тоа низ градот се прошириле гласини за лудилото на Пигмалион. Откако тој ѝ се пожалил на божицата Афродита, таа му помогнала и ја оживеала Галатеа. Овој ефект го добил името токму од овој мит бидејќи верата на Пигмалион е слична на довербата на наставникот во учениците кои ќе постигнат одреден успех.
Опит
Розентал и Џејкобсон спровеле студија во 1968 година за да испитаат како наставниците влијаат на успехот на децата на училиште. Психолозите им дале тест за интелигенција на учениците од едно основно училиште, а на наставниците им рекле дека тестот може да открие ученици кои имаат поголема предиспозиција да напредуваат. Потоа истражувачите им ги кажале на наставниците имињата на овие најталентирани ученици, а всушност тие биле по случаен избор избрани ученици кои на наставниците им биле претставени како најспособни. Овие ученици не се разликувале од другите студенти, но Розентал и Џејкобсон создале одредена слика за успехот на студентите преку манипулација. Очекувањата создадени од лажните предвидувања ги поттикнале наставниците да се однесуваат поинаку со учениците, што довело до разлики на крајот на годината. После осум месеци, истражувањето покажало дека избраните студенти навистина напредувале повеќе од останатите ученици, иако на почетокот сите дале еднакви резултати. Најмладите од нив дале најдраматични резултати. Во просек, овие шампиони ги зголемиле своите IQ резултати за 27 поени. Постигнале подобри резултати бидејќи тоа се очекувало од нив. Во согласност со нивните очекувања, наставниците го приспособувале своето однесување на часот. Студентите за кои се верувало дека се понапредни биле привилегирани и им било посветено поголемо внимание од другите ученици. Наставниците со ентузијазам соработувале со нив и почесто им поставувале прашања бидејќи од нив се очекувало да ги знаат точните одговори и да ги дадат најдобрите одговори. Ваквиот третман влијаел кај учениците да развијат чувство на самодоверба, како резултат на што тие сè повеќе и поефикасно се вклучиле во училишните активности. По одредено време, научниците им рекле на наставниците дека нема посебен тест за да се утврди кои деца се понадарени, туку дека тоа е стандарден тест за интелигенција.
Сето ова води до заклучокот дека неуспешните ученици можеле да поминат подобро доколку од самиот почеток не ги следеле негативните очекувања на наставникот.
Розентал станал многу познат по својот ефект. Неговата студија преживеала необична бура од контроверзии и станала едно од најнезаборавните и најцитираните откритија во историјата на психологијата.
Фланаганов тест
Во овој експеримент, Џејкобсон и Розентал го користеле Фланагановиот тест за интелигенција. Овој тест се состоел од два дела: првиот дел ги мери вербалните способности на децата како што се информираноста и елоквентноста, а вториот ги мери способностите за расудување како апстрактното размислување. Неговата идеја била да создаде тест за интелигенција што би можеле да го прават и децата со проблеми во учењето.
Ефекти на очекување
Постојат неколку можни објаснувања за наодите дека ефектите од очекувањата на наставниците функционирале првенствено во пониските одделенија, вклучувајќи:
Други истражувачи брзо покажале дека е тешко или невозможно да се предизвика промена на коефициентот на интелигенција како што дефинирал Розентал, но тие потврдиле дека очекувањата на наставникот можат да влијаат на школскиот успех на ученикот.
Се разбира, влијанието на очекувањата на наставникот не се реализира секогаш автоматски. На пример, учениците можат да станат свесни за очекувањата на наставникот и да им се спротивстават ако ги проценат дека се неоправдани, со што ќе ги принудат наставниците да ги променат нивните првични очекувања. Покрај тоа, наставникот може да добие дополнителни информации за ученикот (на пример, од други наставници) кои можат да ја променат претходно создадената слика и очекувања. Разликите во очекувањата на наставникот може да се изразат преку следново однесување:
Наставниците можат да ги намалат негативните последици од нивните очекувања следејќи ги овие правила:
Заклучок
Од овој опит може да се заклучи дека ефектот Пигмалион може позитивно да влијае на децата, бидејќи создава поголема посветеност на наставниците кон децата, што директно влијае на мотивацијата на децата. Децата во кои се вложува повеќе надеж ќе се трудат повеќе да ги исполнат очекувањата, дури и ако некогаш се преамбициозни. Негативната страна на овој ефект е тоа што подобрите ученици постојано го чувствуваат притисокот на околината да се подобрат, за разлика од другите кои се во сенка и не им се посветува доволно внимание. Разбирањето на неуспехот на полошите ученици е значително различно од разбирањето на неуспехот на подобрите. Овој ефект се одразува на посиромашните ученици, бидејќи нивните слаби резултати во училиштето не се соодветно следени од наставникот. Успехот во училиштето не е само производ на неговите способности, особини на личноста и мотивација или здравствена состојба. Успехот зависи и од различни фактори кои дејствуваат во неговото социјално опкружување (на пример, од очекувањата и верувањата за важноста на учењето кои постојат во семејната средина и групата пријатели итн.). Кога станува збор за влијанието на социјалната средина, никогаш не треба да се заборави улогата на верувањата на наставникот за способноста на ученикот да учи.
Магови
Магови (еднина: маг, староперсиски: 𐎶𐎦𐎢𐏁(maguš), старогрчки: Μάγοι, латински: magus) — свештеници и членови на свештеничката каста во Стар Иран, како и во голем број земји соседни со Иран. Според Херодот (V век п.н.е.), едно од племињата на Медијците, а во исто време и медиските бајачи и жреци (пагански свештеници) биле наречени магови. Според некои истражувачи, маговите се придржувале до еднобоштвото во нивните религиозни ставови. Со ширењето на зороастризмот во Западен Иран, маговите дејствуваат како негови жреци, препознавајќи го Заратустра како свој пророк (истражувачите го датираат овој настан на различни начини: од VII до крајот на V — почеток на IV век п.н.е.). Маговите играле голема улога во политичкиот живот на Стар Иран — во раните фази на државноста, тие во целост ја поддржувале царската власт во борбата против родовското благородништво. За време на Сасанидите, маговите биле главно поткрепа на конзервативните норми на општествениот живот. Во хеленистичкиот период и подоцна, зборот „магови“ почнал да се однесува на волшебници, маѓепсници, астролози итн.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Мултифакторски дизајн на софтвер за експерименти
Софтверот кој се користел за дизајнирање на факторилни експерименти игра важна улога во научните експерименти и претставува пат до спроведување на процедурите за дизајнирање на експерименти кои произлегуваат од статистичката и комбинаторната теорија. Во принцип, софтверот за дизајн на експерименти (DOE) кој е лесен за употреба треба да биде достапен за сите експериментатори за да се поттикне употребата на DOE.
Терминот експеримент се дефинира како систематска постапка спроведена под контролирани услови со цел да се открие непознат ефект, да се тестира или да се воспостави хипотеза или да се илустрира познат ефект. Кога се анализира процес, често се користат експерименти за да се процени кои влезови на процесот имаат значително влијание врз излезот на процесот и кое треба да биде целното ниво на тие влезови за да се постигне посакуваниот резултат (излез).
Употреба на софтвер
Факторискиот софтвер за експериментален дизајн драстично ги поедноставува претходно макотрпните рачни пресметки потребни пред употребата на компјутерите.
За време на Втората светска војна, пософистицираната форма на DOE, наречена факторски дизајн, стана големо оружје за забрзување на индустрискиот развој за сојузничките сили. Овие дизајни можат да бидат доста компактни, вклучувајќи само две нивоа од секој фактор и само дел од сите комбинации, а сепак тие се доста моќни за скрининг цели. По војната, статистичарот во Империал Хемикал, Џорџ Бокс, опиша како да се генерираат површини за одговор за оптимизација на процесите. Од овој момент наваму, DOE зазема место во индустријата за хемиски процеси, каде што факторите како што се времето, температурата, притисокот, концентрацијата, брзината на проток и агитацијата лесно се манипулираат.
Резултатите од DOE, кога ќе се откријат прецизно со софтверот DOE, ја зајакнуваат способноста да се согледаат вистините за популациите на примероци што се тестираат: видете Земање примероци (статистички податоци). Статистичарите ги опишуваат посилните мултифакторни DOE методи како „ поробусни “: видете Експериментален дизајн.
Забележителни придобивки при користење на софтверот DOE вклучуваат избегнување на макотрпни рачни пресметки кога:
Денес, факторскиот софтвер DOE е забележителна алатка на која се потпираат инженерите, научниците, генетичарите, биолозите и практично сите други експериментатори и креатори, почнувајќи од земјоделците до зоолози. Софтверот DOE е најприменлив за контролирани, мултифакторски експерименти во кои експериментаторот е заинтересиран за ефектот на некој процес или интервенција врз објекти како што се култури, млазни мотори, демографија, маркетинг техники, материјали, лепила итн. Затоа, софтверот за дизајн на експерименти е вредна алатка со широки апликации за сите природни, инженерски и општествени науки.
Галилеев топ
Галилеев топ или Галилеов топ ― метод кој покажува зачувување на линеарниот моментум. Се состои од куп топки, почнувајќи со голема, тешка топка во основата на оџакот и напредува до мала, лесна топка на врвот. Основната идеја е дека овој куп топчиња може да се спушти на земја и речиси целата кинетичка енергија во долните топки ќе се пренесе на најгорната топка - која ќе се отскокнува до многукратно од висината од која е исфрлена. На прв поглед, однесувањето изгледа многу контраинтуитивно, но всушност е токму она што го предвидува зачувувањето на моментумот. Главната тешкотија е во одржувањето на конфигурацијата на топчињата стабилна за време на почетното паѓање. Раните описи вклучуваат некој вид на лепак/леплива лента, цевка или мрежа за да ги усогласат топчињата.
Современата верзија на Галилеевиот топ била продадена од научната корпорација Едмунд и сè уште е продавано како „Астро бластер“. Во овој уред, тешка жица е навојна низ сите топчиња за да бидат точно порамнети - но начелото е исто. Резултирачкиот отскок е доста моќен; всушност, проблемите со безбедноста на очите станаа толку распространети што оваа играчка сега доаѓа со заштитни очила. Можно е да се прикаже начелото поедноставно со само две топки, како што се кошаркарска топка и тениско топче. Ако опитувачот го урамнотежи тениското топче на врвот на кошарката и ја фрли двојката на земја, тениското топче ќе се отскокне на многукратно од висината од која е пуштено.
Пресметка за две топки
Претпоставувајќи еластични судири, рамномерна гравитација, без воздушен отпор и големини на топчињата се занемарливи во споредба со височините од кои се испуштаат, формулите за зачувување на импулсот и кинетичката енергија може да се користат за пресметување на брзината и височините на отскокнување на малата топка:
Решавање на истовремените равенки погоре за v2′ ,
Сметајќи ги брзините нагоре како позитивни, бидејќи топчињата паѓаат од иста висина и големата топка се враќа од подот со иста брзина, v1 = −v2 (негативниот знак што ја означува обратната насока). Со тоа
Наводи
<references group="" responsive="1">
Случајна задача
Случајно доделување или случајно поставување е експериментална техника за доделување човечки учесници или животински субјекти на различни групи во експериментот (на пр., група за третман наспроти контролна група ) со помош на рандомизација, како што е случајна постапка (на пример, превртување паричка ) или генератор на случаен број. Ова осигурува дека секој учесник или субјект ќе има еднакви шанси да биде ставен во која било група. Случајното доделување на учесниците помагало да се осигура дека сите разлики помеѓу и во рамките на групите не се систематски на почетокот на експериментот. Така, сите разлики меѓу групите забележани на крајот од експериментот може посигурно да се припишат на експерименталните процедури или третман.
Случајното доделување, заслепувањето и контролирањето се многу клучни аспекти на дизајнот на експериментите бидејќи помагаат да се осигура дека резултатите не се лажни или измамнички преку збунувачки. Ова е причината зошто рандомизираните контролирани испитувања се од витално значење во клиничките истражувања, особено оние кои можат да бидат двојно слепи и контролирани со плацебо.
Во експериментите, истражувачите манипулираат со независна променлива за да го проценат нејзиниот ефект врз зависната променлива, додека контролираат други променливи. За да го направат тоа, тие често користат различни нивоа на независна променлива за различни групи учесници.
Ова се нарекува дизајн помеѓу групи или независни мерки.
Придобивки од случаен избор
Замислете експеримент во кој учесниците не се по случаен избор; можеби првите 10 луѓе што ќе пристигнат се доделени во Експерименталната група, а последните 10 луѓе што ќе пристигнеле се доделени во Контролната група. На крајот од експериментот, експериментаторот наоѓал разлики помеѓу Експерименталната група и Контролната група и тврди дека овие разлики се резултат на експерименталната постапка. Сепак, тие исто така може да се должат на некој друг веќе постоечки атрибут на учесниците, на пр. луѓе кои пристигнуваат рано наспроти луѓе кои пристигнуваат доцна.
Замислете дека експериментаторот наместо тоа користи превртување паричка за случајно да ги додели учесниците. Ако монетата се спуштела напред, учесникот е доделен во Експерименталната група. Ако монетата се спуштела нагоре, учесникот е доделен во Контролната група. На крајот од експериментот, експериментаторот наоѓа разлики помеѓу Експерименталната група и Контролната група. Бидејќи секој учесник имал еднакви шанси да биде ставен во која било група, малку е веројатно дека разликите може да се припишат на некој друг веќе постоечки атрибут на учесникот, на пр. оние кои пристигнале на време наспроти доцна.
Користите три групи учесници на кои секоја им е дадено различно ниво на независната променлива:
експериментална група на која и е дадена мала доза,
Потенцијални прашања
Случајното доделување не гарантира дека групите се совпаѓаат или се еквивалентни. Групите сепак може да се разликуваат по некој веќе постоечки атрибут поради случајност. Употребата на случајно доделување не може да ја елиминира оваа можност, но во голема мера ја намалува.
Да се изрази оваа иста идеја статистички - Ако случајно доделената група се спореди со средната вредност, може да се открие дека тие се разликуваат, иако биле доделени од истата група. Ако тестот со статистичка значајност се примени на случајно доделените групи за да се тестира разликата помеѓу средната вредност на примерокот во однос на нултата хипотеза дека тие се еднакви на иста средна популација (т.е. просечна популација на разлики = 0), со оглед на распределбата на веројатноста, нултата хипотезата понекогаш ќе биде „отфрлена“, односно се смета дека не е веродостојна. Односно, групите ќе бидат доволно различни за тестираната променлива за да се заклучи статистички дека тие не потекнуваат од иста популација, иако процедурално, тие беа доделени од иста вкупна група. На пример, со користење на случаен избор може да се создаде задача за групи кои имаат 20 синооки и 5 луѓе со кафени очи во една група. Ова е редок настан по случаен избор, но може да се случи, и кога ќе се случи, може да додаде одреден сомнеж во причинскиот агенс во експерименталната хипотеза.
Случајно земање примероци
Случајното земање примероци е поврзан, но посебен процес. Случајното земање примероци регрутирал учесници на начин на кој тие претставуваат поголема популација. Бидејќи повеќето основни статистички тестови бараат хипотеза за независна популација по случаен избор, случајното доделување е посакуваниот метод на доделување бидејќи обезбедувало контрола за сите атрибути на членовите на примероците - за разлика од совпаѓањето само на една или повеќе променливи - и обезбедува математичка основа за проценка на веројатноста за групна еквивалентност за карактеристиките за кои некој е заинтересиран, како за проверки предтретман на еквивалентноста, така и за евалуација на резултатите по третманот со користење на инференцијална статистика. Може да се користи понапредно статистички моделирање за да се прилагоди заклучокот на методот на земање примероци.
Историја
Рандомизацијата беше нагласена во теоријата за статистичко заклучување на Чарлс С. Пирс во „ Илустрации на логиката на науката “ (1877–1878) и „ Теорија на веројатно заклучување “ (1883). Пирс примени рандомизација во експериментот Пирс- Џастроу за перцепција на тежината.
Чарлс С. Пирс по случаен избор ги доделил волонтерите на заслепениот дизајн со повторени мерки за да ја процени нивната способност да разликуваат тежина. Експериментот на Пирс инспирираше други истражувачи во психологијата и образованието, кои развија истражувачка традиција на рандомизирани експерименти во лаборатории и специјализирани учебници во осумнаесет стотини.
Јержи Нејман се залагаше за рандомизација при земање примероци од анкети (1934) и во експерименти (1923). Роналд А. Фишер се залагаше за рандомизација во неговата книга за експериментален дизајн ( 1935 ).
Мајмун и ловец
Во физиката, мајмунот и ловецот е хипотетичко сценарио кое често се користи за да се илустрира ефектот на гравитацијата врз движењето на проектилите. Може да се претстави како проблем со вежбање или како демонстрација. При демонстрациите не се користени живи мајмуни.
Суштините на проблемот се наведени во многу воведни водичи за физиката. Во суштина, проблемот е како што следува:"Ловец со дувачка пушка излегува во шумата да лови мајмуни и здогледал еден како виси на дрво. Мајмунот го ослободува стисокот во моментот кога ловецот пука со пиштолот. Каде треба да нишани ловецот за да го погоди мајмунот?"
Дискусија
За да одговорите на ова прашање, потсетете се дека според законот на Галилео, сите предмети паѓаат со исто постојано забрзување на гравитацијата (околу 9,8 метри во секунда во секунда во близина на површината на Земјата), без оглед на тежината на предметот. Понатаму, хоризонталните движења и вертикалните движења се независни: гравитацијата делува само на вертикалната брзина на предметот, а не на неговата брзина во хоризонтална насока. Затоа, ловџиската стрела паѓа со исто забрзување како и мајмунот.
Претпоставете за момент дека гравитацијата не дејствувала. Во тој случај, стрелата би продолжила по праволиниска траекторија со постојана брзина (првиот Њутнов закон). Гравитацијата предизвикува стрелата да падне од оваа права линија, правејќи траекторија која всушност е парабола. Сега, размислете што ќе се случи ако ловецот нишани директно во мајмунот, а мајмунот го ослободи својот стисок во моментот кога ловецот пука. Бидејќи силата на гравитацијата подеднакво ги забрзува стрелата и мајмунот, тие паѓаат на исто растојание во исто време: мајмунот паѓа од гранката на дрвото, а стрелата паѓа „на исто растојание“ од правата патека што би ја поминала во отсуство на гравитација. Затоа, „стрелата секогаш ќе го погоди мајмунот“, без разлика на почетната брзина на стрелата, без разлика на забрзувањето на гравитацијата.
Друг начин на гледање на проблемот е со преобразбата на референтната рамка. Претходно проблемот бил наведен во референтна рамка во која Земјата е неподвижна. Меѓутоа, за многу мали растојанија на површината на Земјата, забрзувањето поради гравитацијата може да се смета за постојано до добро приближување. Затоа, истото забрзување делува и на пикадото и на мајмунот во текот на целиот пад. Преобразете ја референтната рамка во онаа што е забрзана „нагоре“ за износот во однос на референтната рамка на Земјата (што значи дека забрзувањето на новата рамка во однос на Земјата е  ). Поради Галилеевата еквиваленција, (приближно) постојаното гравитационо поле (приближно) исчезнува, оставајќи ни само хоризонталната брзина и на стрелата и на мајмунот.
Во оваа референтна рамка ловецот треба да нишани директно кон мајмунот, бидејќи мајмунот е неподвижен. Бидејќи аглите се непроменливи при преобразбите на референтните рамки, трансформирајќи се назад во референтната рамка на Земјата, резултатот е сепак ловецот да нишани директно во мајмунот. Иако овој пристап ја има предноста што ги прави резултатите интуитивно очигледни, тој страда од малата логична грешка што законите на класичната механика не се претпоставувани во теоријата да бидат непроменливи при преобразби во неинерцијални (забрзани) референтни рамки (види исто така начело на релативност).
Бејли-Борвајн-Плауфова формула
Бејли-Борвајн-Плауфова формула (формула ББП) — спигот алгоритам за пресметување на n-тата бинарна цифра од бројот пи (симбол: π) со помош на хексадецимална аритметика (аритметика со основа 16). Формулата може директно да ја пресмета вредноста на која било дадена цифра од π без да ги пресметува претходните цифри. ББП е сумациона формула која во 1995 година ја открил Сајмон Плауф. Формулата била именувана според авторите на статијата во која била објавена, Дејвид Бејли, Питер Борвејн и Сајмон Плауф. Пред тој труд, била објавена од Плауф на неговата лична веб-страница. Формулата е:
Откривањето на оваа формула било изненадување.Со векови се претпоставувало дека не постои начин да се пресмета n-тата цифра од бројот π без да се пресметаат претходните n − 1 цифра.
каде α е константа, а p и q се полиноми со целобројни коефициенти и b ≥ 2 е цел број на основата.
Формулите од овој облик се познати како формули од типот ББП. Одредени комбинации на специфични p, q и b резултираат со добро познати константи, но не постои доволно општ алгоритам за наоѓање соодветни комбинации; познати формули биле откриени емпириски.
Повеќекратен основен дизајн
Повеќекратен основен дизајн се користи во медицински, психолошки и биолошки истражувања. Дизајнот со повеќекратна основна линија за првпат бил пријавен во 1960 година како што се користел во основните оперативни истражувања. Тој бил применет во доцните 1960-ти на човечки експерименти како одговор на практичните и етичките прашања што се појавија при повлекувањето на очигледно успешните третмани од човечки субјекти. Во него две или повеќе (често три) однесувања, луѓе или поставки се исцртани во скалесто график каде што се врши промена на едното, но не и на другите две, а потоа на второто, но не и на третото однесување, личност или поставка. Диференцијалните промени што се случуваат кај секое однесување, личност или во секоја поставка помагаат да се зајакне она што во суштина е дизајн на АБ со неговите проблематични конкурентни хипотези.
Бидејќи третманот се започнувал во различни периоди, промените се припишуваат на третманот наместо на случајниот фактор. Со собирање податоци од многу субјекти (примероци), може да се направат заклучоци за веројатноста дека измерената карактеристика се генерализира на поголема популација. Во повеќе основни дизајни, експериментаторот започнувал со мерење на особина од интерес, а потоа применува третман пред повторно да ја измери таа особина. Третманот не започнувал додека не се забележи стабилна основна линија и не завршува додека мерките не ја повратат стабилноста. Ако се случи значајна промена кај сите учесници, експериментаторот може да заклучи дека третманот е ефикасен.
Оваа репликација едноставно се постигнува на различен начин во повеќе-основни линии дизајни од тоа во дизајн за повлекување.
Повеќекратните основни експерименти најчесто се користат во случаи кога зависната променлива не се очекува да се врати во нормала по примената на третманот или кога медицински причини забрануваат повлекување на третманот. Тие често користат одредени методи или регрутираат учесници. Повеќекратните основни дизајни се поврзани со потенцијални збунувања воведени од пристрасноста на експериментаторот, што мора да се решат за да се зачува објективноста. Особено, на истражувачите им се советува претходно да ги развијат сите распореди за тестирање и ограничувања за собирање податоци.
Регрутирање учесници
Иако повеќекратните основни дизајни може да користат каков било метод на регрутирање, тој често се поврзувал со регрутирање „ex post facto“. Ова е затоа што повеќе основни линии може да дадат податоци во врска со консензус за одговор на третманот. Таквите податоци често не можат да се соберат од дизајните на ABA (превртување) од етички причини или причини за учење. На експериментаторите им се советува да не ги отстрануваат случаите што точно не одговараат на нивните критериуми, бидејќи тоа може да воведе пристрасност за земање примероци и да ја загрози валидноста. Ex post facto методите на регрутирање не се сметаат за вистински експерименти, поради границите на експериментална контрола или рандомизирана контрола што експериментаторот ја има врз особина. Ова е затоа што контролната група може нужно да биде избрана од дискретна посебна популација. Според тоа, овој истражувачки дизајн се смета за квази-експериментален дизајн.
Неконкурентни дизајни
Неистовремено повеќекратни основни студии применуваат третман на неколку индивидуи во одложени интервали. Ова ја има предноста на поголема флексибилност во регрутирањето учесници и локацијата за тестирање. Поради оваа причина, можеби, неистовремени повеќекратни основни експерименти се препорачуваат за истражување во образовно опкружување. Се препорачува експериментаторот претходно да избере временски рамки за да избегне пристрасност на експериментаторот, но дури и кога се користат методи за подобрување на валидноста, заклучоците може да бидат ослабени. Во моментов, постои дебата за тоа дали неистовремените студии претставуваат реална закана од историските ефекти. Сепак, генерално е договорено дека истовременото тестирање е постабилно.
Недостатоци
Иако повеќекратните основни експериментални дизајни компензираат за многу прашања својствени за ex post facto регрутирањето, експерименталната манипулација со особина собрани со овој метод може да не се манипулира. Така, овие студии се спречени да заклучат каузалност ако нема фази за да се покаже реверзибилност. Меѓутоа, доколку се вклучат такви фази (како што е стандардот за експериментирање), тие можат успешно да покажат каузалност.
Управување со заканите за валидноста
Априори (претходна) спецификација на хипотезата, временските рамки и ограничувањата на податоците помагаат да се контролираат заканите поради пристрасноста на експериментаторот. Од истата причина истражувачите треба да избегнуваат отстранување на учесниците врз основа на заслуги. Повеќе дизајни на сонди може да бидат корисни за идентификување на надворешни фактори кои можат да влијаат на вашите резултати. И на крај, експериментаторите треба да избегнуваат собирање податоци само за време на сесиите. Ако се собираат податоци за време на сесијата, треба да се означи забелешката за датумите на секое мерење со цел да се обезбеди точна временска рамка за потенцијалните рецензенти. Овие податоци може да претставуваат неприродно однесување или состојби на умот и мора внимателно да се земат предвид при толкувањето.
Тимоти Веа
Биографија
Веа е роден на 22 февруари 2000 година, во Бруклин, Њујорк, како син на либерискиот фудбалер Џорџ Веа, добитник на Златната топка во 1995 година, и неговата сопруга од Јамајка Клер. Неговиот татко Џорџ, подоцна, по завршувањето на фудбалската кариера бил избран за 25-ти претседател на Либерија во 2018 година, откако служел три години во Сенатот на Либерија.
Тимоти има еден брат, Џорџ Џуниор, исто така фудбалер, и една сестра по име Тита; и двајцата се постари од него. Неговиот братучед, Кајл Данкан, исто така е професионален фудбалер во Њујорк Ред Булс во МЛС. Својот ран живот, Тимоти го поминал во Бруклин, Њујорк и Пембрук Пајнс, Флорида. Тој течно зборува англиски и француски јазик.
Почетоци
Веа научил да игра фудбал од неговиот татко и додека бил во Флорида играл за Вест Пајнс Јунајтед, пред да се врати назад во Њујорк и да се приклучи на фудбалскиот клуб Розедејл од Квинс, Њујорк, кој бил во сопственост на неговиот вујко. Тој потоа играл три сезони со Блау-Вајс Готши, екипа од американската развојна лига, а оттаму подоцна стигнал во академијата на Њујорк Ред Булс во 2013 година. Една година подоцна, Веа се преселил во Франција за да се приклучи на академијата на Париз Сен Жермен, клуб за кој играл и неговиот татко во 1990-тите години.
Париз Сен Жермен
На 3 јули 2017 година, Веа го потпишал првиот професионален договор со Париз Сен Жермен, приклучувајќи се на првиот тим на клубот за сезоната 2017-2018. Сепак, и покрај тоа, тој го поминал поголемиот дел од сезоната играјќи за резервите во националното првенство 2 и со тимот до 19 години во Младинската лига на УЕФА.
Тој за првпат бил повикан во првиот тим за натпреварот од Лига 1 против Троа на 3 март 2018 година, за време на кој стартните напаѓачи на клубот одморале за претстојен натпревар од Лигата на шампионите; Веа дебитирал влегувајќи како замена во 79-тата минута од натпреварот и имал можност да постигне гол во судиското надополнување, но неговиот удар го одбранил голманот на Троа. Веа го направи својот прв старт во почетниот тим на светците во ремито 0-0 против Каен во последното коло од сезоната. Веа го постигнал својот прв погодок за ПСЖ за време на победата со 4–0 против Монако во Суперкупот на Франција на 4 август 2018 година. Една недела подоцна, тој го постигнал својот прв првенствен гол во победата со 3-0 над Каен.
Експеримент за дизајн помеѓу групи
Во дизајнот на експериментите, дизајнот меѓу групи е експеримент кој има две или повеќе групи на субјекти кои се тестираат со различен фактор на тестирање истовремено. Овој дизајн обично се користи наместо, или во некои случаи во врска со дизајнот внатре во субјектот, кој ги применува истите варијации на условите за секој субјект за да ги набљудува реакциите. Наједноставниот дизајн помеѓу групите се јавува со две групи; едната генерално се смета за групата за третман, која добива „специјален“ третман, (односно, се третира со некоја променлива ) и контролната група, која не добива променлив третман и се користи како референца (докажи дека секое отстапување во резултатите од групата за третман е, навистина, директен резултат на променливата. ) Дизајнот меѓу групи е широко користен во психолошки, економски и социолошки експерименти, како и во неколку други полиња во природните или општествените науки.
Тимоти Веа
Позајмица во Селтик
На 7 јануари 2019 година, Веа бил позајмен до крајот на сезоната на Селтик во Шкотска, каде по првите импресии рекол дека е „заљубен“ во клубот. Своето деби го направил на 19 јануари, влегувајќи како замена за Скот Синклер во 69-тата минута од натпреварот од четвртото коло на Купот на Шкотска на домашен терен против Ердрионианс и постигнал гол при победата од 3–0. Вториот гол за Селтик, и негов прв во лигата, тој го постигнал во победата со 4–0 над Сент Мирен на 23 јануари. Во февруари, тој бил додаден во составот на Селтик за натпреварите од Лига Европа. Со Селтик, тој го освоил шкотското првенство и помогнал клубот да стигне до финалето на Купот на Шкотска, во кое што сепак тој не можел да игра бидејќи неговата позајмица била прекината предвреме во средината на месец мај, откако бил избран во репрезентацијата на САД да учествува на Светското првенство за играчи под 20 години.
Експеримент за дизајн помеѓу групи
Во дизајнот меѓу субјекти, исто така наречен дизајн меѓу групи, секој учесник доживува само еден услов, а вие ги споредувате групните разлики помеѓу учесниците во различни услови. Тоа е спротивно на дизајнот во рамките на субјектите, каде што секој учесник ги доживува сите состојби.
Тимоти Веа
Лил
На 29 јуни 2019 година, тој се согласи на трансфер од Париз Сен Жермен во, потпишувајќи петгодишен договор со мастифите; износот на операцијата останал тајна, но според она што го објавил L'Équipe тој бил околу 10 милиони евра. Своето деби за Лил го имал на 11 август, започнувајќи во победата со 2-1 против. Тој играл до 68-мата минута кога бил заменет од Јусуф Јазиџи. Веа забележал само три настапи за Лил во текот на сезоната 2019-2020, пропуштајќи го поголемиот дел од сезоната поради повреда. Тој претрпел две повреди на тетивата што го оддалечиле од терените во најголемиот дел од сезоната: првата повреда се случила за време на натпреварот против Амјен кон средината на август 2019, поради која отсуствувал од терените шест месеци, а втората се случила за време на неговиот прв натпревар по опоравувањето против Олимпик Марсеј на 16 февруари 2020.
Експеримент за дизајн помеѓу групи
Експериментални ролетни
Со цел да се избегне експериментална пристрасност, експерименталните ролетни обично се применуваат во дизајни меѓу групите. Најчесто користен тип е единечен слеп, кој ги држи субјектите слепи без да ги идентификува како членови на групата за третман или контролната група. Во еден слеп експеримент, плацебо обично им се нуди на членовите на контролната група. Повремено, се имплементира двојната слепа, посигурен начин да се избегне пристрасност и од субјектите и од тестаторите. Во овој случај, и субјектите и тестаторите не знаат во која група предмети припаѓаат. Двоен слеп дизајн може да го заштити експериментот од ефектот на очекување на набљудувач.