cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Љубица Георгиева
Животопис
Уште како ученичка оо основно училиште работела како шивачка сè до 1936 година. Учела занает, а паралелно со тоа го посетувлаа и  вечерното училиште. Во тоа време станала член на едно женско друштво. Со доаѓањето на окупаторот била примена во СКОЈ. Во 1942 година се јавува како организатор на женската младина. Истовремено му помагала на нејзиниот брат Ванчо Георгиевски - Шапкаро, во работата на партиската техника, во која се печателе летоци, прогласи и др. како и брошурката Организацја и состав на партизанските единици.
Љубица толку се издигнала, што почнала сама сама да ја организира и раководи со женската младина. Материјалите што се печателе, ги обработувала во својата младинска група. Поради честите провали и затворања од страна на бугарската фашистичка полиција, постоела опасност да биде откриена партиската техника. Благодарејќи на конспиративноста на нејзиниот брат, а во голема мерка и на неј зината будност, провалувањето на партиската техника било оневозможено. Додека брати и неуморно ги умножувал материјалите, таа чувала пред вратата да не го открие ненадејно некој германски или бугарски фашистички агент.
Во ноември 1943 година нејзиниот брат Ванчо бил затворен. По пуштањето од затвор тие заедно заминале во 1944 година, во Скопска Црна Гора и тоа при самото формирање на 16та македонска ударна бригада. Со тоа и се исполнила една од најголемите нејзини желби. Учествувала во сите борби против балистичките банди и Германците. Се истакнувала со дисциплинираност и храброст. Во ударните бомбашките акции постојано учествувала доброволно.
Во декември 1944 година 16та македонска ударна бригада пристигнала во Батајница, со упорно учење успеала да ги совлада потребните знаењата за да стане квалификувана болничарка.
Во април 1945 година, веќе била на чело на баталјонскиот санитет. За време на борбите што ги водела Бригадата, се пројавила со бестрашност и храброст. Постојано била во првите борбени редови и им укажувала помош на ранетите, ги извлекувала од борбената линија, по ризик и на сопствениот живот. Учествувала во ослободувањето на Винковци, а за покажаната смелост и пожртвуваност во тешките борби околу Славонска Пожега, била одликувана со Орден на храброст.
По тешките борби за ослободување на Маринo, кој неколку пати преминал од едни раце во други, не сакала да се повлече и да ги остави ранетите соборци. Па така на 28 април 1945 година, како храбра болничарка, загинала скопјанката Љубица.
Кеита Сузуки
(роден ) — јапонски фудбалер.
NGC 5790
NGC 5790 — леќеста галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5790 се споменува и како UGC 9624, MCG 1-38-22, CGCG 48-76, CGCG 76-110.
Откривање
Објектот е откриен на 16 мај 1884 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5790 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5790 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 57 м 35,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 17' 7"". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 5790 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53459. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 198; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 918. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1421.
Секула Алексов
Секула Алексов — македонски револуционер, член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Секула Алексов е роден во 1874 година во охридското село Коњско. Учествувал во Илинденското востание во 1903 година, во борбите кај месноста Бигла, а бил ангажиран и во снабдувањето со храна на востаниците во Охридско. Во 1912 година заминал на печалба во Романија, но за кратко време отпатувал во Софија, каде се приклучил кон Македонско-одринските доброволни чети.
Бил учесник во Балканските војни, кога бил ранет.
Химна на Молдавија
„Лимба ноастра“ (буквален превод: „Наш јазик“ ) е државната химна на Молдавија од 1994 година, службено усвоена на 22 јули 1995 година.
За краток временски период во раните 90-ти, државната химна на Молдавија била „ Дештеапта-те, романе!“ („Deșteaptă-te, române!“), која исто така била (и останува денес) како државна химна на Романија. Стиховите ги напишал Алексеј Матеевичи (1888 – 1917) еден месец пред неговата смрт. Матеевичи значително придонел за националната еманципација на Бесарабија. Музиката ја компонирал Александру Кристеа.
Историја
Единствено меѓу националните химни, во фокусот на „Лимба ноастра“ е јазикот, во случајов, националниот на Молдавија, романскиот (исто така се нарекува молдавски во Молдавија). Песната ги повикува луѓето да ја оживеат употребата на својот мајчин јазик. Песната не се однесува на јазикот по име; тоа само се нарекува поетски “наш јазик“.
„Лимба ноастра“, како „Дестеапта-те, романе!“, упатува на будењето од сонот на смртта: „еден народ одеднаш се разбуди од сонот на смртта“ и „буден, Романец, од сонот на смртта“, редоследно.
Текст
„Лимба ноастра“ е заснована на песна од дванаесет стихови. За службено дефинираната државна химна што се користи денес, стиховите биле избрани и реорганизирани во пет строфи од по четири стихови, поточно стихови 1, 2, 5, 9 и 12 (кои се нагласени со задебелени букви).
Фарс
Етмологија
Името Фарс води потекло од зборот Персијци (Персија) (староперсиски: Pārsa).
Демографија
Според географската положба и блискоста до Персиски Залив, Фарс има мешана етничка структура. Па така во Фарс има Турки, Семити, и Арјани кои се под влијание на иранската култура. Како и да е староседелци и главна етничка група се Кашкајците, Мамасаните, Лорците, Камсеите и Кокилуејците. Сите овие се ирански народи.
Андреја Конти
Андреја Конти (роден на, во Леко, Италија) — италијански фудбалер, играч од одбраната на Сампдорија.
Бајски Канал
Бајски Канал е воден тек кој го спојува градот Баја во Унгарија со Големиот Бачки Канал кај Бездан, проаѓајќи низ Националниот парк Дунав-Драва и Специјалниот резерват на природата Горње Подунавље. Долг е вкупно 44 километри, од кои 33 се од унгарска, а 11 од српска страна. Се смета за најчист канал во Србија поради што има богат рибен фонд.
Настанoк и развој
Премините Шебешфок и Бездан, на влезот во Големиот Бачки Канал, од 1988 година не биле во функција. Биле реконструирани во 2020 година, додека Бајскиот Канал бил исчистен од унгарската страна во дужина од 35 километари
Флора и фауна
Поради изразито чистата вода, Бајскиот Канал е познат како живеалиште за речиси сите слатководни рибни видови. Бреговите на каналот се обраснати со трска, додека во крајбрежните делови можат да се видат водени бели кринови. Покрај каналот се протега шумата „Карапанџа”, во која доминира дабот лужњак.
Знаме на Австрија
Националното знаме на Австрија има правоаголна форма во сооднос на ширина и должина 2:3 и се состои од три еднакви правоаголници - црвено одгоре и отдолу и бело во средината. Заедно со онаа на Данска, знамето на Австрија е едно од најстарите знамиња.
NGC 3312
NGC 3312 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3312 се споменува и како IC 629, ESO 501-43, MCG -4-25-39, AM 1034-271, IRAS 10346-2718.
Откривање
Објектот е откриен на 26 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3312 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3312 има привидни димензии од 3,3' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
1843 во архитектурата
1843 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 3312
Други поделби
Проучување на NGC 3312 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31513. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6641. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1017.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Магија (серија)
Магична Привлечност (шпански јазик: Sortilegio) е мексиканска теленовела. Ова е всушност адаптација на мексиканската теленовела од 1985 серијата „Tu o Nadie“. Римејкот ѝ падна чест да го работи Карла Естрада со популарна глумечка екипа меѓу кои се: Жаклин Бракамонтес, Вилијам Леви, Габриел Сото, Шантал Андер, Даниела Ромо и др.
Дејство
Антонио Ломбардо, успешен стопанственик ненамерно се заљубува во Викторија, жената на неговиот најдобар пријател, Самуел. Од тој однос се родиле Бруно и Ракел, но Антонио не успева да ги запознае поради тоа што Самуел заминува со Викторија за Европа уште пред да се родат децата. Неколку години подоцна, Антонио и Викторија се среќаваат повторно, и овој пат двајцата сакаат да стапат во брак и заедно да живеат покрај Бруно, Ракел и Алекс, син на Антонио од својата почината сопруга, Адријана. Децата растат без да ја знаат вистината за нивниот биолошки татко. Бруно апсолутно го одбива Алекс, сметајќи го премногу агресивен и примитивен, па нивниот однос и не е баш најдобар.
Антонио, разочаран од бунтовните и неодговорните ставови на Бруно и Ракел, за свој единствен наследник го именува Алекс. Откако го прави тоа тој ѝ ја сооштува веста на Викторија, па тие двајца влегуваат во остра кавга. Изненадно, Антонио умира, па Алекс е оставен сам да се грижи за фамилијата Ломбардо и да ја поднесува омразата која демнее врз него.
Бруно запознава убава и едноставна девојка од провинцијата, Марија Хосе, и ѝ нуди брак само поради тоа што сака да го уништи Алекс, и се претставува во негово име. Откако по несреќата која тој му ја намести, Алекс го прогласуваат за мртов, а всушност е ранет, вистината излегува на виделина кога Алекс се појавува жив и ги изненадува сите особено Бруно. Неговата вдовица, сега мора да се справи со фактот дека нејзиниот маж е повторно жив и дека не се сеќава дека бил женет пред да доживее несреќа. Но, по игра на случајноста, Алекс кој е изненаден од фактот дека е венчан и дека има сопруга, доживува неверојатна љубовна магија кон својата “нова” сопруга.
Но, љубовта на двајцата ќе биде следена од злобните игри на негативците Бруно и Маура, чија единствена цел е да им ги уништат животите и да ја уништат нивната магија.
Ѓоре Јовановски
Ѓоре Јовановски (22 март 1956, Скопје) - македонски фудбалски тренер и поранешен југословенски фудбалер.
Спортска кариера
Ѓоре Јовановски бил првотимец на ФК Вардар од Скопје, каде што играл на позицијата десен бек. По завршувањето на играчката кариера, Јовановски продолжил да работи како тренер на повеќе македонски клубови: ФК Вардар, ФК Слога Југомагнат и ФК Работнички, со кои бил освојувач на шампионски титули во Првата македонска лига. Во јули 2014 година, тој почнал да го тренира штипскиот прволигаш ФК Брегалница. Сепак, тој останал кратко на таа функција, зашто во првиот дел сезоната 2014-2015, по слабите игри на ФК „Брегалница“, која по 14 одиграни кола освоила само девет бодови, Јовановски си заминал од клубот.
Покрај работата со македонските фудбалски клубови, Јовановски бил селектор и на фудбалската репрезентација на Македонија.
Вулнет Старова
Вулнет Старова (Подградец, 6 мај 1934 - 5 август 1995) — педијатар и политичар, Претседател на Собранието на СР Македонија.
Животопис
Роден е во Подградец на 6 мај 1934 година. Во 1959 година го завршува Медицинскиот факултет на Скопскиот универзитет. Во 1965 година специјализира педијатрија во Клиниката за детски болести, а во 1975 година во Приштина брани докторат по социјална педијатрија.
Вршел повеќе јавни функции. Бил член на Претседателството на Синдикатот на општествените дејности, во Универзитетскиот совет и во Статутарната комисија на ЦК на КПМ. Од 1974 до 1978 година бил потпретседател на Извршниот совет на Собранието на СРМ. Напоредно со тоа членувал и бил секретар на Републичкиот секретаријат за здравство и социјална политика. На 28 април 1986 година е избран за Претседател на Собранието на СР Македонија. Функцијата ја извршуваше до 8 јануари 1991 година, кога беше конституирано првото повеќепартиско собрание. Потоа работеше на Медицинскиот факултет, на Детската клиника, а извршуваше и професорска универзитетска дејност.
Автор е на книгите „Заедничко живеење: албанската народност во СР Македонија“ („Комунист“, 1988) и „Ацидобазна рамнотежа“ (во соавторство со Љубе Глигоровски, „Студентски збор“, 1989).
Хоризонтален пренос на гени
Хоризонтален пренос на гени (ХПГ) е секој процес во кој има пренос на генетски материјал од една клетка на друга, која не е потомок на првата. За разлика од хоризонталниот пренос на гени, при вертикалниот има пренос на генетски материјал во еден организам од неговиот предок, на пример, од негов родител или од видот од којшто тој еволуирал. Повеќето истражувања во генетиката се однесуваат на вертикалниот пренос на гени, но во последно време сè повеќе станува јасно големото значење на ХПГ, и тоа како важен фактор во еволуцијата на многу организми, меѓу кои бактерии, растенија и луѓе.
Светошински реон
Светошинскиот реон (украински: Святошинський район) е административен реон во Киев, главниот град на Украина. Како резултат од последната административна поделба на градот која била спроведена во септември 2001 година, според одлуката на Киевскиот градски совет на 1 јануари 2001 година името на реонот бил преименуван во Светошински реон. Претходно, во советско време реонот се нарекувал Ленинградски.
Во областа се наоѓаат пет паркови со вкупна површина од 65,75 хектари. Се граничи на Оболонски реон, Подолски реон и Соломенски реон.
Калјош Челику
Калјош Челику е поет, раскажувач, романописец, драмски писател и писател за деца, пишува на албански јазик, роден е во 1951 година, во село Цевица во околина на Кичево.
Животопис
Во родниот крај завршил основно, а Учителско школо завршил во Скопје. Работел како учител. Подоцна студирал и завршил Филозофски факултет во Приштина. Живеел и работел издаваштво во Скопје. Чкен е на Друштво на писатели на Македонија од 1987 година.
Дела
- Птицата што дојде со една песна, поезија за деца;
- Зајакот со пушка, раскази за деца;
- Сонцето слегува од планините, новела;
- Мечка без опашка, проза и поезија за деца;
- Погребот на габрините, роман;
- Снежни години, роман;
- Барабаните на телалот, сатира;
- Господару, лаат пците, драми;
- Трјанскиот коњ низ Бит-пазар, сатира;
- Градскиот гавран, поезија;
- Една година страв, монодрама;
- Станете јунаци, јавнете го моливот, приказни;
- Јунакот се гледа на дело, хумористична поезија;
- Игра на очите, поезија;
- Тато има две невести, роман;
- Грозење, поезија;
- Волкот знае една игра, поезија;
1844 во архитектурата
1844 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Калјош Челику
Дела
- Градот на кукавиците, роман;
- Синоќа спиев со есента, поезија;
- Жугалото стадо го гони авторот, драми;
Астрахан (округ)
Астрахан е округ во Казахстан во покраината Акмоле во северен Казахстан.
Трпен Марков
Трпен Марков (1879, Вишени - 21 септември 1903, Пловдив) — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Трпен Марков е роден во 1879 година во селото Вишени, Костурско, тогаш во Отоманското Царство, денес во Егејска Македонија, Грција, во семејството на Дамјан Марков - кмет на Вишени, претседател на вишенскиот револуционерен комитет, а подоцна и член на Костурскиот околиски комитет на Македонската револуционерна организација. Учел во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а подоцна завршил Битолската машка егзархиска гимназија. Во Битола застанал на чело на револуционерен кружок во кој влегувале Георги Баждаров, Андреј Кезепов, Георги Христов и Георги Тодоров.
Чудовишта против вонземјани
„Чудовишта против вонземјани“ (англиски: Monsters vs Aliens) — американски анимиран филм од 2009 година, во режија на Роб Летерман и Конрад Вернон. Гласовите на главните ликови во филмот ги позајмуваат: Риси Витерспун, Хју Лори и Кифер Сатерленд, Рене Зелвегер итн.
Содржина
Во филмот се прикажуваат авантурите на шарената дружина, составена од чудовишта, која е изнајмена од владата на САД за да ја одбрани Земјата од нападот на вонземјаните. На тимот му се придружува и една жена, која на денот на својата свадба се претвора во џин, по ударот на еден метеор.
Трпен Марков
Животопис
По завршувањето работел како учител и станал член на Организацијата, но поради револуционерната дејност бил уапсен и затворен. Сепак, успеал да избега и во октомври 1902 година се преселил во Источна Тракија, односно во Одринскиот револуционерен округ, под името Димитар Врбанов и работел како учител во Мало Трново, каде што ја продолжил револуционерната дејност и станал член на Малотрновскиот околиски револуционерен комитет.
Умрел во Пловдив во 1903 година.
Меѓународна федерација на друштвата на Црвениот крст и Црвената полумесечина
Меѓународна федерација на друштвата на Црвениот крст и Црвената полумесечина (првично позната како Лига на друштвата на Црвениот крст) е хуманитарна институција која што е дел од Движењето на меѓународниот Црвен крст и Црвената полумесечина заедно со МКЦК и 186 посебни национални друштва. Основана во 1919 г., со седиште во Женева, Швајцарија, таа ги координира активностите помеѓу националните друштва со цел да ги подобри животите на ранливите групи преку мобилизација на моќта на хуманоста. На меѓународно ниво, Федерацијата, во тесна соработка со националните друштва, води и организира, мисии за помош како одговор на големиот број итни случаи.
Основање
Во 1919 г., претставници од националните друштва на Црвениот крст на Британија, Франција, Италија, Јапонија и САД се состанале во Париз за да ја основаат Лигата на друштва на Црвениот крст, чија главна цел била зајакнување и единство на веќе постоечките друштва на Црвениот крст при извршувањето на активностите поврзани со здравството, како и промоција на новите друштва. Првичната идеја била на Анри Дејвисон, којшто тогаш бил претседател на американскиот Црвен крст, а го поддржал и британскиот генерал Сер Дејвид Хендерсон, кој потоа станал генерален директор. Овој потег, предводен од американскиот Црвен крст, ги проширил меѓународните активности на Движењето на Црвениот крст надвор од главната мисија на МКЦК според која што се обезбедува помош за итни случаи кои не се настанати како последица на вооружен конфликт (како човечки несреќи и природни катастрофи). Американскиот Црвен крст веќе имал големо искуство со спроведување на мисија за помош при катастрофа уште на почетокот на своето основање.
Создавањето на Лигата, како дополнителна организација на меѓународниот Црвен крст, заедно со МКЦК, било контроверзно заради неколку причини. МКЦК имал, до одредена мера, оправдана загриженост за можното соперништво помеѓу двете организации. Создавањето на Лигата се гледало како обид да се потцени водечката позиција на МКЦК во рамките на Движењето, а и да се пренесат задачите и надлежностите на мултилатерална институција. Првичните статуси на Лигата од мај 1919 г. содржеле дополнителни регулативи, коишто на петте друштва коишто ја основале Лигата им дале привилегиран статус, а со напорите на Анри Дејвисон и правото да ги исклучат националните друштва на Црвениот крст од земјите со централна моќ, главно Германија, Австрија, Унгарија, Бугарија и Турција, и како дополнение на тоа националното друштво на Црвениот крст на Русија. Овие правила биле спротивни на принципите на Црвениот крст за универзалност и еднаквост помеѓу сите национални друштва, ситуација која што ја зголемила загриженоста на МКЦК.
Почеток на мисиите
Првата мисија за помош организирана од Лигата била мисијата за помош на жртви заради гладување во Полска, како и на тифус кој подоцна се појавил. Само пет години по нејзиното основање, Лигата веќе издала 47 апели за донации за мисиите во 34 земји, што претставува импресивен показател за потребата од овој тип на работа на Црвениот крст. Вкупниот износ собран преку овие апели достигнал 685 милиони швајцарски франци, коишто биле искористени за итно да се донесат залихи за жртвите на гладот во Русија, Германија и Албанија, за жртвите при земјотресите во Чиле, Јапонија, Колумбија, Еквадор, Костарика и Турција, како и за бегалците во Грција и Турција. Првата мисија на Лигата за помош при катастрофа во широки размери се случила по земјотресот во Јапонија, во 1923 г., кога 200 000 луѓе загинале, а безброј луѓе останале ранети и без засолниште. Заради координацијата на Лигата, јапонското национално друштво на Црвениот крст добило помош, од неговите сестрински друштва, која што достигнувала вредност од околу 100 милиони долари. Уште една нова и значајна област, иницирана од страна на Лигата било и создавањето на младинскиот Црвен крст во рамките на националните друштва.
Заедничка мисија на МКЦК и Лигата за време на руската граѓанска војна од 1917-1922 г. го означила првиот пат кога Движењето било вклучено во внатрешен конфликт, иако сè уште без јасен мандат од Женевските конвенции. Лигата, со помош од повеќе од 25 национални друштва, организирала мисии за помош и дистрибуција на храна и други средства за помош за цивилното население кое било погодено од болести и глад. МКЦК работел со националното друштво на Русија, а подоцна со националното друштво на Советскиот Сојуз, постојано нагласувајќи ја неутралноста на МКЦК. Во 1928 г., бил основан Меѓународниот совет за да ја координира соработката помеѓу МКЦК и Лигата, задача која што подоцна ја презела Комисијата. Истата година, бил усвоен заеднички статут за Двиењето, дефинирајќи ги соодветните улоги на МКЦК и Лигата во рамките на Движењето. За време на абисинијанската војна, помеѓу Етиопија и Италија од 1935-1936 г., Лигата донирала помош во вредност од околу 1,7 милиони швајцарски франци. Бидејќи италијанскиот фашистички режим под раководство на Бенито Мусолини одбил каква било соработка со Црвениот крст, помошта била поделена само во Етиопија. За време на војната, 29 лица ги загубиле своите животи додека биле под јасна заштита на симболот на Црвениот крст, најголем дел од нив поради нападите од страна на италијанската армија. За време на граѓанската војна во Шпанија од 1936-1939 г. Лигата повторно ги здружила силите со МКЦК, а добила и помош и од 41 национално друштво. Во 1939 г., на крајот на Втората светска војна, Лигата го преместила своето седиште од Париз во Женева за да ја искористи предноста на швајцарската неутралност.
По Втората светска војна
Во 1952 г., за првпат бил преработен 1928-иот статут на Движењето. Во 1960-тите години, имало значително зголемување на бројот на признати национални друштва на Црвениот крст и Црвената полумесечина заради деколонизацијата. До крајот на 1960-тите, имало повеќе од 100 друштва низ светот. На 10 декември 1963 г., Федерацијата (сè уште позната како Лига на друштвата на Црвениот крст) и МКЦК заедно ја добиле Нобеловата награда за мир. Во 1983 г., Лигата била преименувана во Лига на друштвата на Црвениот крст и Црвената полумесечина заради зголемениот број на национални друштва кои работеле под симболот на Црвената полумесечина. Три години подоцна, седумте основни принципи на Движењето, усвоени во 1965 г., биле инкорпорирани во негови статути. Името на Лигата повторно било променето во 1991 г. во неговото сегашно официјално назначување, Меѓународна федерација на друштвата на Црвениот крст и Црвената полумесечина. Во 1997 г., МКЦК и Федерацијата го потпишале Севилскиот договор, којшто дополително ги дефинира одговорностите на двете организации во рамките на Движењето. Во 2004 г., Федерацијата ја започнала својата најголема мисија за помош по катастрофата предизвикана од цунами во Јужна Азија. Повеќе од 40 национални друштва работеле со повеќе од 22 000 волонтери да достават помош на безбројните жртви, оставени без храна и засолниште и загрозени од опасноста од епидемии.
Активности и одговорности
Федерацијата координира помеѓу националните друштва на Црвениот крст и Црвената полумесечина ширум светот. Заедно со МКЦК го поддржува основањето на нови национални друштва во земји каде што не постои официјално друштво. Национално друштво е признато како член на Федерацијата само доколку е признато од МКЦК. Федерацијата соработува со националните друштва на погодените земји, (национално друштво-домаќин) како и со националните друштва на други земји кои се во можност да понудат помош (национално друштво-партнер). Помеѓу 187-те национални општества, признати од Генералното собрание на Федерацијата како членови или набљудувачи, околу 25-30 редовно работат како партнери во други земји. Најактивни се американскиот Црвен крст, британскиот Црвен крст, германскиот Црвен крст, како и друштвата на Црвениот крст во Шведска и Норвешка. Друга голема мисија на Федерацијата, која што заслужила внимание во последните години, е нејзината посветеност на работата околу                          забрана за употреба на мини, како и медицинска, психолошка и социјална помош за лицата повредени од мини.
Организација
Федерацијата има свој секретаријат во Женева. Води и канцеларии во пет зони и има одреден број делегации ширим светот. Секретаријатот е познат по честите промени на персоналот и реорганизацијата на неговата структура. Во последните две години се случиле две големи реорганизации. Извршниот директор, Бекел Гелета, има целосна поддршка од претседателот Коное и Управниот одбор. Секретаријатот е поделен на 4 оддели. Највисокото тело на Федерацијата е Генералното собрание, кое што се избира на секои две години со делегати од сите национални друштва. Меѓу другите задачи, Генералното собрание избира Претседател...Некои членови на одборот, вклучувајќи го и заменик-претседателот Бенгт,. Многу национални друштва, вклучувајќи го и американскиот Црвен крст                    за прашања како безбедност на крвта, како и за недоразбирања при управувањето со фондовите. Управниот одбор се сосоти од претседател и заменик-претседател на Федерацијата,         на Комисијата за финансии и 20 претставници од избраните нациоални друштва.
Претседатели на Федерацијата
Од 2009 г., претседател на МКЦК е Тадатеру Коное (Црвен крст на Јапонија). Заменик-претседатели се Пол Биерх (Кенија), Јаслин Уриа Салмон (Јамајка), Мохамед Ал Маадид (Катар) и Бенгт Вестерберг (Шведска). Поранешни претсеадтели (до 1977 г. именувани како портпароли) биле:
Амблем, мото и изјава на мисијата
Амблемот на Федерацијата е комбинација од црвен крст и црвена полумесечина на бела позадина, опкружени со црвена рамка без каков било дополнителен текст. Црвениот крст, оригииналниот симбол на Движењето, е на левата страна, а црвената полумесечина на десната. Per Humanitatem ad Pacem е примарното мото на Федерацијата (член 1 од Уставот на Федерацијата). Изјава на мисијата на Меѓународното движење, како што е формулирано во документот на Федерацијата, ,,Стратегијата 2010’’, е да се подобрат животите на ранливите групи преку мобилизација на моќта на хуманоста. Од 1999 -2004 г., заедничкиот слоган за сите активности на Меѓународното движење било Моќта на хуманоста. Во декември 2003 г., на 28-та Меѓународна конференција во Женева било усвоено мотото Заштитувајќи го човечкото дотоинство, како нов слоган за целото Движење.
Односи во рамките на Движењето
Федерацијата во различни периоди била во конфликтна ситуација со МКЦК, најпрво и пред сè кога американскиот Црвен крст се заканил да го отстрани МКЦК со создавањето на Лигата како ,,вистински Меѓународен Црвен крст’’, по Првата светска војна. Неколку договори за соодветни улоги на организацијата помогнале за ублажување на односите, започнувајќи со договорот од 1928 г., Севилскиот договор од 1997 г. и последните Дополнителни мерки од 2005 г. Севилскиот договор и дава на Федерацијата водство во каков било итен случај којшто не се случува во рамките на вооружен конфликт (во таков случај МКЦК презема одговорност). Организацискиот радзор сега е намален во голема мера. Моментално, Секретаријатот има Оддел за соработка на Движењето којшто е посветен на организирање интеракција и соработка со МКЦК.
Abbey Dawn
Abbey Dawn е линија на облеки дизајнирана од канадската музичарка, Аврил Лавињ и се продава исклучително во модната куќа "Kohl" во САД. Името доаѓа од детството на Аврил Лавињ, кога татко ѝ ја викал "Abbey Dawn", а нејзините пријатели од средно училиште ја викале "Abbey". Линијата била опишана како "животен бренд на помладите". Од декември, 2010 линијата вклучувала и машки алишта, на кои влијаеле нејзините браќа и членовите на нејзината група. Алиштата за девојките е инспирирана од панк стилот на Аврил и како што се подобрувал квалитетот на алиштата така алиштата сè повеќе и повеќе поскапувале. Продавница за Abbey Dawn се наоѓа и во музичкото видео за "What the Hell" во 2011 година.
Малопродажба
Abbey Dawn оригинално се продава во Kohl во САД и во Boathouse во Канада. Сега се продава во влијателни продавници како Trash и Vaudeville во Њујорк, а исто така и во други продавници ширум Америка и Европа. Има Abbey Dawn продавница и во Токио, Јапонија.
Надворешни врски
Avril Lavigne
Наотаке Хању
(роден ) — јапонски фудбалер.
1845 во архитектурата
1845 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
2002 година на Антарктикот
2002 година на Антарктикот.
Настани
Членовите на Антарктичкиот договорен систем официјално усвоија нов амблем, кој ќе продолжи да се користи како знамето што повремено го претставуваше Антарктикот; овој амблем го претставува Антарктичкиот договор, а не самиот континент.
Во првите три месеци од годината, 3.250 квадратни километри (1.250 квадратни милји) Ледник Ларсен Б се распарчил и се срушил.
Масата на ледената покривка на Антарктикот се промени во последните децении. Истражувањата засновани на сателитски податоци покажуваат дека помеѓу 2002 и 2020 година, Антарктикот исфрла просечно 149 милијарди метрички тони мраз годишно, што придонесува за глобалното зголемување на нивото на морето.
Овие слики, создадени од податоците на GRACE и GRACE-FO, покажуваат промени во ледената маса на Антарктикот од 2002 година. Портокаловите и црвените нијанси укажуваат на области кои изгубиле ледена маса, додека светло сините нијанси покажуваат области кои добиле ледена маса. Белата означува области каде што има многу мала или никаква промена на масата на мразот од 2002 година.
Областите на Источен Антарктик доживеаја скромни количини на масовна добивка поради зголемената акумулација на снег. Сепак, оваа добивка е повеќе од неутрализирана со значителна загуба на ледена маса на ледената покривка на Западниот Антарктик (темно црвена) во текот на 19-годишниот период. Пловечките ледени гребени чии масивни промени GRACE и GRACE-FO не ги мерат се обоени во сива боја.
Просечните линии на проток (сиви; создадени од сателитска радарска интерферометрија) на мразот на Антарктикот се спојуваат во локациите на истакнати излезни ледници и се совпаѓаат со областите со најголема загуба на маса (т.е., ледниците Боров Остров и Твејтс на Западен Антарктик). Ова ги поддржува другите набљудувања дека затоплувањето на океанските води околу Антарктикот игра клучна улога во современото губење на ледената маса.
Јованка Орлеанка (филм од 1999)
„Јованка Орлеанка“ (англиски: Joan of Arc) е француски филм од 1999 година, во режија на Лик Бесон (Luc Besson), кој бил автор и на сценариото, заедно со Ендрју Биркин (Andrew Birkin). Филмот е познат и како Гласник: Приказната за Јованка Орлеанка (The Messenger: The Story of Joan of Arc). Главните улоги ги играат: Мила Јовович, Џон Малкович, Раб Афлек, Феј данавеј, Дастин Хофман и Паскал Грегори. Музиката во филмот е дело на Ерик Сера (Eric Serra). Филмот трае 148 минути, а бил сниман во Чешка и во Франција. Во него се зборува на англиски и латински јазик. на разни фестивали, филмот освоил шест награди (меѓу кои, две награди „Цезар“) и имал 10 номинации.
Содржина
Во 1412 година, во Домреми, Франција се раѓа девојчето Јованка, во времето кога е во тек стогодишната војна меѓу Франција и Англија, а низ земјата пустошат англиските витези. Јованка израснува во многу религиозно девојче, кое се исповеда неколкупати на ден, а на возраст од 13 години, таа добива визија и наоѓа меч. Кога се враќа дома, таа ги затекнува англиските витези како го опустошуваат нејзиниот град. Подоцна, во 1428 година, таа веќе знае дека нејзината мисија е да ги избрка Англичаните од Франција и затоа бара средба со принцот Шарл, кој веднаш ја прифаќа нејзината понуда за помош. Така, Јованка се вклучува во борбата и со својот одред ги ослободува Орлеан и Рем, каде што Шарл се крунисува за крал. Остварувајќи ја својата цел, нему повеќе не му е потребна Јованка и таа паѓа во заробеништво на Бургундинците, а потоа, против неа започнува судски процес.
Дајер Кинтана
Тој е помлад брат на Наиро Кинтана. Негова прва професионална победа се случила на третата етапа на Трката околу Австрија 2014.
Црква „Вознесение Христово“ - Панчарево
Вознесение Христово (позната и како: Свети Спас) — поранешна селска црква во пијанечкото село Панчарево. Денес, црквата е во урнатини, бидејќи во минатото изгорела.
Кралски список од Мединет Хабу
Меморијалниот храм на Рамзес III во Мединет Хабу содржи мал список на фараони од Новото египетско кралство. Натписите многу личат на кралскиот список од Рамезеум, што е слична сцена на Рамзес II, која била искористена како образец за сцените овде.
Црква „Вознесение Христово“ - Панчарево
Црквата се наоѓа во близина на маалото Присој, сместена на мала височинка, од каде се пружа поглед на панчаревското поле. Во црковниот двор се наоѓаат и селските гробишта, како и помошни објекти.
Кралски список од Мединет Хабу
Сцената покажуваат дека Рамзес III учествувал во церемониите на фестивалот Мин. Таа содржи 16 картуши со имиња на девет фараони.
Кирил Лавров
Кирил Лавров (руски: Кирилл Юрьевич Лавров, роден на во  -  во ) — советски и руски филмски глумец.
Починал на 27 април 2007 година од леукемија.
Знаме на Азербејџан
Знамето на Азербејџан е државен симбол на Азербејџан. Тоа се состои од три еднакви обоени правоаголници поставени едно под друго - сина, црвена и зелена, во сооднос на ширина и должина 1:2. Во средината на црвеното поле се прикажани бела полумесечина со бела ѕвезда. Сината боја го означува турското потекло на народот, црвената означува европеизација и прогрес и зелената го означува исламот.
1846 во архитектурата
1846 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Пантотенска киселина
Пантотенската киселина, понекогаш означувана и како витамин B5, е водорастворлив витамин кој се вбројува во групата на есенцијални хранливи состојки. Тој влегува во составот на сложениот коензим А (CoA) и е клучен во метаболизмот и синтезата на јаглехидрати, белковини и липиди. По хемиската структура, тој е амид образуван меѓу D-пантоат и бета-аланин. Името на оваа супстанца е изведено од грчкиот збор пантотен што значи од секаде, бидејќи мали количества на пантотенска киселина можат да се најдат во речиси секој тип на храна, и тоа најмногу во житарките, легумите, јајцата и месото. Најчесто се наоѓа во форма на својот алкохолен аналог - провитаминот пантенол и како калциум пантотенат. Пантотенската киселина е составен дел и на ацил носечките белковини.
NGC 1409
NGC 1409 — спирална галаксија во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1409 се споменува и како UGC 2821, MCG 0-10-11, CGCG 391-28, KCPG 93A, VV 729, 3ZW 55, NPM1G -01.0133.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1409 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1409 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 1409 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13553. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 222; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4717. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 932.
Руско-турски односи
Историја
Турските и словенските народи биле во контакт уште од средниот век. Турците во Анадолија биле одделени од Русија преку Црното Море и Полско-Литвански Комонвелт на северозапад и Кавказ на исток. Турците основале Отоманско Царство во Анадолија и започнале проширување на своите земји надвор од Анадолија. Двете империи започнале серија од судири по текот на црноморскиот слив.
Овие серија од војни се познати како Руско-турски војни. На почеток во 1568 година, поддршката на Отоманското Царство за малите турски и исламски вазални држави во модерна Русија довело до конфликт меѓу двете империи. Со текот на времето, овие војни сè повеќе биле во корист на Руската Империја. Од 19 век, Русија помагала на словенските и христијанските малцинства во Отоманското Царство за нивно ослободување и создавање на нови држави. На Балканскиот Полуостров освен Русија, свои интереси имала и Австроунгарија. Двете империи за последен пат војувале меѓусебно во времето на Првата светска војна чиј крај довел до распаѓање на двете држави.
СССР била една од првите земји кои ја признале Турција во 1921 година.
На 25 мај 1992 во посета на Москва бил на турскиот премиер Сулејман Демирел и бил потпишан договор за соработка. По ова следувало признавањето на Ерменскиот геноцид, кои привремено дошле до заладување на меѓусебните односи. Турскиот премиер Реџеп Тајип Ердоган отпатувал во Сочи на 16 мај 2009 година каде се сретнал со рускиот премиер Владимир Путин.
Во 2004 година, билатералната трговија меѓу двете земји изнесувала 10.9 милијарди американски долари, во 2003 - 6.8 милијарди. Од 2010 година, Русија е втор најважен трговски партнер на Турција, а Турција е рангирана на седмото место во надворешно-трговската размена со Руската Федерација. Трговскиот промет меѓу двете земји надминал 25 милијарди долари, уделот на енергија во извозот на Русија и Турција е околу 70%,. Русија и Турција имаат договор за изградба на првата турска атомска централа "Akkuyu" во провинцијата Мерсин.
Според меѓувладиниот договор потпишан во 1987 година, Турција купува руски гас.
Куп на Македонија во кошарка 2016
Купот на Македонија 2016 - 24. издание на Купот на Македонија во кошарка. Во ова издание учествувале сите осум екипи од Првата лига 2015/16, односно немало квалификации, и биле подредени според местоположбата на табелата од полусезоната. Турнирот се одиграл во спортската сала 26 Април во Гевгелија, во организација на КК Кожув. Во ова издание првак бил МЗТ Аеродром.
Екипи учесници
На завршниот турнир обезбедиле пласман сите осум екипи кои се натпреварувале во од Првата лига 2015/16. Пласманот, до 14. коло, на една екипа значел против која екипа ќе се натпреварува, односно систем 1-8, 2-7, 3-6, 4-5.
Признанија
Извор:
1848 во архитектурата
1848 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Географија на Војводина
Војводина се састои од три поголеми географски региони низ кои поминуваат големите реки Тиса и Дунав. Војводина претставува автономна покраина на Република Србија и се простира на 21.500 km² (24,3% од Србија). Се наоѓа во Панонската Низина, во регионот Средна Европа. На север се граничи со Унгарија, на исток со Романија, на запад со Хрватска и на југозапад со Босна и Херцеговина (Република Српска). Јужната граница на Војводина претставува административна граница кон Централна Србија, која голем дел ја сочинуваат реките Дунав и Сава.
1849 во архитектурата
1849 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Руско-француски односи
Руско-француските односи (руски: Российско-французские отношения) се надворешни односи меѓу Франција и Руската Федерација.
Историја
Руско-француските односи имаат долговековна историја. Уште во средината на 11 век Ана - ќерката на Јарослав Мудриот, станала кралица на Франција кога се омажила за Анри I. По неговата смрт станала регент на неговиот син - идниот крал на Франција Филип I. Фактички таа управувала со државата. Првата амбасада на Русија во Франција била основана во 1717 година, по декрет на Петар Велики по кое биле воспоставени дипломатски односи меѓу двете земји.
Односите меѓу Русија и Франција во првата половина на 19 век не можат да се одликуваат како стабилни. Во текот на овој период следувала Француската инвазија во 1812 година, Јулската револуција по кое рускиот император Николај I го сметал францускиот крал за узурпатор на престолот. Врв во соработката меѓу Франција и Русија било создавање кон крајот на 19 век воено-политички сојуз. Симбол на пријтелството меѓу двете земји е мостот на Александар III, изграден во Париз. Овој мост е познат како најубавиот од сите мостови на реката Сена.
Историјата на односите на СССР и Франција започнале на 28 октомври 1924 година на денот на официјалното воспоставување на дипломатски односи меѓу СССР и Франција. Преку размена на амбасадори француската влада истакнала дека мешањето во внатрешните работи на Русија ќе стане минато. На 14 ноември 1924 година Президиумот на ЦК на СССР назначил овластен дипломатски претставник на СССР во Франција.
На 7 февруари 1992 година Франција ја признала Руската Федерација како земја наследник на СССР.
NGC 3313
NGC 3313 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3313 се споменува и како ESO 501-50, MCG -4-25-44, UGCA 213, AM 1035-250, IRAS 10350-2503.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
NGC 5791
NGC 5791 — елиптична галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5791 се споменува и како ESO 581-7, MCG -3-38-35.
Откривање
Објектот е откриен на 19 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
NGC 3313
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
NGC 5791
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5791 е од видот E6. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5791 има привидни димензии од 2,5' х 1,3'.
NGC 3313
Други поделби
Проучување на NGC 3313 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31551. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6637. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1017.
NGC 5791
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 58 м 46 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -19° 16' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 163°.
Други поделби
Проучување на NGC 5791 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53516. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 333; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6176. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1009.
NGC 3313
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Славе Георгиевски
Славе Василев Георгиевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнува од сиромашно земјоделско семејство. Уште како дете им помагал на родителите во обработувањето на земјата. Основното училиште го завршил во родниот град, но натамошното образование го прекинал поради слабите материјални можности на неговото семејство.
Во 1941 година бил примен за член на СКОЈ. Тој развил широка активност меѓу работничката младина за придобивање нови симпатизери на Народноослободителното движење, собирал народ на помош за партизаните, растурал летоци и слични логистички активности.
1850 во архитектурата
1850 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Палата на Собранието на Македонија
Зградата е во употреба од 1939 година како Управна палата на тогашната локална Управа.