cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лајош I Анжујски
Со Јелисаветa Котроманиќ, ќерка на босанскиот епископ Стефан II, тој имал три ќерки Катарина (1370-1378), Марија (1371-1395), иднината кралица на Унгарија и Јадвига Анжујска (1374-1399), идната кралица на Полска.
Потекло и младост
Лајош бил најстариот од тројцата синови на унгарскиот крал Чарлс Роберт и неговата трета жена Елизабет Полска. Роден е во 1326 година, по шест години од бракот на неговите родители. Неговите браќа се Андрија, подоцна војвода Калабрија и Стефан, подоцна хрватски еретик. Карло Роберт се обидел да ја обезбеди полската круна на Лајош преку Елизабет, сестрата на полскиот крал Казимир III. Успехот бил речиси сигурен, бидејќи Казимир немал деца. Навистина, Казимир добил полски акции за да го прогласи својот внук, на 7 мај 1339 година, на собирот во Краков го прогласил за престолонаследник на Полска. Потоа, Казимир дошол во Белград, каде што се состана со Карл Роберт на 28 јуни. Тука бил потпишан договорот дека полскиот престол по смртта на Казимир, му припаѓа на Лајош, кога присутните Полјаци го признале на својот иден крал.
Доаѓање на унгарскиот престол
Карло Роберт умрел на 16 јули 1342 година во Вишеград, каде најмногу сакал да остане и бил погребан во Секешфехервар. Новиот унгарски крал станал  шеснаесетгодишниот Лајос, крунисан на 21 јули.
Активистичката политика на Лајош го поттикнаувала против неговите згрозени соседи. Првата војна за време на владеењето на Лајош била против неговиот јужен сосед, српскиот крал Стефан Душан, во која постигнал видливи успеси. Во северниот дел на Србија, Лајош ја поседувал Мачва, кој Душан претходно го префрлил на Карл Роберт, и ги зел високо утврдените градови Белград и Голубац.
Срцев удар
Срцев удар, устрел, дамла, шлог или миокарден инфаркт е израз што се користи кога коронарната артерија наеднаш ќе се затне со грутка крв и делот од срцевиот мускул што е снабдуван од таа артерија ќе се оштети, затоа што е лишен од кислород. Главните знаци се болка во градите или нелагодност. Медицинскиот израз за ова неочекувано блокирање со грутка крв (тромб) на срцевата артерија се нарекува коронарна тромбоза или коронарно затнување. Медицинскиот израз за постојано оштетување на срцевиот мускул е срцев инфаркт (myocardial infarction).
Во Македонија, според податоците на Институтот за јавно здравје, дневно умираат по четворица луѓе како последица на инфаркт.
Светско првенство во ракомет за мажи 1938
Светско првенство во ракомет за мажи 1938 — прво светско првенство во историјата на ракометот. Се одржало на 5 и 6 февруари 1938 г. во салата „Германија“ () во Берлин, а во организација на Меѓународната аматерска ракометна федерација (ИАХФ).
На првенството учествувале само четири репрезентации. Натпреварите се одиграни по Бергеровиот систем (секој со секого). Секоја игра имала две полувремиња од по 15 минути. На сите натпревари победила Германија, со што станала и севкупен победник на првенството.
Стојан Стојаноски (Малкоец)
Стојан Дејан Стојаноски (во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Либан на Олимписките игри
Либан' првпат учествува на Олимписките игри во 1936 година кога делегација присуствувала на игрите во Берлин. По создавањето на Либанскиот олимписки комитет во 1947 година, Либан за првпат учествувал на Олимписките игри во 1948 година, и имаат учествува на сите Летни олимписки игри оттогаш со исклучок на оние од 1956 година. Либан е една од трите земји кои ги бојкотирале  игрите во 1956 година како знак на протест поради замешаноста на Британија и франција во Суецката криза.
Либан има учествувано и на повеќето Зимски олимписки игри од 1948 година, неучествувајќи само на игрите во 1994 и 1998 година.
Либан исто така има учествувано и на првите Младински олимписки игри во Сингапур во 2010 година.
Либанските спортисти имаат освоено вкупно четири медали, три во борење грчко-римски стил и еден во кревање тегови.
Националниот олимписки комитет на Либан во 1947година и бил признат од страна на МОК во 1948 година.
Хадова
Хадова или Хандова (Πολύμυλος, Полимилос), до 1927 година (Χάντοβα, Хантова) – село во Република Грција, во општината Кожани, во областа Западна Македонија. Во 2011 година селото броело 876 жители.
Географија
Селото се наоѓа источно од Кожани, на јужните падини на планината Дурла.
За време на Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Хадова е турско село во Кожанската Каза на Османлиското Царство.
Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Хадова станува дел на Кралството Грција.
Во 1913 година селото Хадова има 408 жители. Во 1920-тите години според Лозанскиот договор населението се иселува во Турција, а на негово место се населиле бегалци, Грци Понди, од Турција. Во 1928 година селото е целосно бегалско со 89 семејства и 338 жители бегалци.
Во 1927 година името на селото е променето во Полимилос.
Пописи
Движењето на населението по години е следното :
Електронско банкарство
Електронското банкарство (англиски: e-banking) ги опфаќа банкарските активности што се извршуваат преку електронски средства, како што се: компјутери, банкомати, магнетни картички, чипови, тв-екрани, мобилни телефони итн. Електронското банкарство претставува техника на извршување на банкарските работи, односно начин на испорака на банкарските производи. Според тоа, техниката на испорака на банкарските производи е она што ги раздвојува електронското и традиционалното банкарство.
Појава и одлики
Електронското банкарство се појавило поново време и се развива со брзо темпо во последните триесет години. Неговата примена и застапеност се поврзани со развојот на информациско-комуникациската технологија (компјутерите, интернет-мрежата, мобилната телефонија итн.). Исто така, распространетоста на електронското банкарство зависи и од некои други фактори, како што се: степенот на урбанизација на земјата, нивото на образование на населението, старосната структура итн. На пример, во сите земји, електронското банкарство претежно го користат лицата со повисок доход, со повисоко образование, помладите и градското население. Во секој случај, дури и во развиените земји, услугите од електронското банкарство повеќе ги користат претпријатијата, отколку луѓето.
Овој вид банкарство е наменет за сите клиенти кои имаат отворено сметка во банката која нуди услуги од областа на е-банкарството. Сите клиенти, преку пополнување соодветен образец, може да станат корисници на оваа услуга, при што, банката му доставува на клиентот корисничко име и лозинка. На корисниците им е овозможено преку архивата да ги следат сите промени на својата сметка до три месеци наназад од моментот кога ќе се вклучат во е-банкарството. Плаќањето се врши на однапред регистрирани сметки на корисникот. Оваа предрегистрација на уплатата на корисникот претставува дополнителна заштита од злоупотреба на електронското банкарство од страна на трети лица. Корисниците можат по пат на пишувани пораки од банките да добијат потребни информации во врска со употребата на е-банкарството. Банката преку најразлични известувања го информира корисникот за сите важни работи кое се неопходни за непречено одвивање на електронското банкарство. За употребата на е-банкарството, банките наплаќаат соодветен надомест. Корисникот може да се откаже од овие услуги преку поднесување писмено барање за престанок на користење на услугите на е-банкарството. Од друга страна, банката може да на корисникот да му го одземе правото на користење на оваа услуга, доколку утврди дека корисникот не се придржува до правилата издадени од страна на банката.
Банките нудат различни услуги од областа на е-банкарството како, на пример:
Основни одлики на електронското банкарство се:
Погодности од електронското банкарство
Предности на електронското банкарство се:
Истовремено, електронското банкарство им овозможува одредени придобивки и на банките: пред сè, тоа се набљудува како начин на кастрење на трошоците во работењето, бидејќи ја намалува или целосно ја отстранува потребата од изнајмување простории, вработување банкарски службеници итн. Исто така, дури и кога не предизвикува намалување на трошоците, банките нудат услуги од областа на електронското банкарство за да ја одржат конкурентската положба на пазарот, односно заради одржување на постојните и придобивање нови клиенти.
Форми на електронско банкарство
Електронското банкарство претставува користење банкарски услуги и извршување на банкарски трансакции со посредство на компјутер или терминал, кој овозможува пристап до телекомуникациска мрежа за пренос на податоци. Од гледна точка на корисниците, електронското банкарство може да се групира како: Исто така, електронското банкарство ги вклучува и системот за електронска размена на податоци за финансиските трансакции (SWIFT), како и банкоматите и POS-терминалите.
Банкомати
Првиот чекор кон електронското банкарство бил појавата на банкоматите (Automated Teller Machines - ATMs). Освен подигање на готовина, тие овозможуваат и плаќање на сметки, дополнување на сметките на мобилните телефони, трансфер на средства на друга сметка и др. Банкоматот, всушност, претставува терминал за внесување податоци со два влеза (читач на картички и тастатура) и четири излези (звучник, монитор, печатач и касета за пари). Тој треба да биде поврзан со централниот опслужувач на банката (преку телефонска линија), со цел да се изврши верификација на ПИН-от кој корисникот го внесува за идентификација.
Платежните картички
Платежните картички (payment cards, bank cards) претставуваат инструмент за безготовинско плаќање. Овие картички се користат за подигање пари од банкоматите, за плаќање на купените производи преку POS-терминалите, а често се користат и за плаќање на интернет. Кај платежните картички сигурноста е обезбедена преку идентификациониот број, кој се состои од дигитални знаци вградени на магнетна лента или на чип. Во зависност од тоа, картичките може да се поделат на:
Електронски чекови
Електронските чекови (e-checks) претставуваат дигитален документ кој има дигитален потпис. Со него, потписникот (сопственикот) на чекот му налага на банката да исплати одредена сума пари од неговата сметка (сметката на сопственикот) на корисникот на чие име гласи чекот. Притоа, времетраењето на дигиталниот чек е ограничено, што значи парите треба да се подигнат до точно одреден временски рок (потоа, чекот е неважечки).
Електронски или дигитални пари
Електронските пари (e-money, e-cash) се најголемото технолошко достигнување во развојот на електронското банкарство. Тие претставуваат замена за хартиените пари и може да се користат за плаќање на производи и услуги преку интернет или во деловната активност на банкарските мрежи (на пример, SWIFT).
Домашно банкарство
Домашното банкарство (Home banking) спаѓа во сферата на самоуслужно банкарство и се дефинира како систем за директно користење на банкарските услуги од дома. Тоа овозможува трансфер на средства, информации и налози преку телефон или компјутер кој, преку комуникациски линк, се поврзува со централниот опслужувач на банката. Заштитата на податоците од неовластени пристапи се врши преку употреба на посебен опслужувач (од страна на банките) во кој има инсталирано програма и база на податоци само за корисниците на услугите од домашното банкарство и кој мора да биде одделен од останатата интранет-мрежа.
Корисникот на оваа услуга, за да се најави на системот, потребно е да го внесе својот пин код (што претставува дел од заштитата). Кај домашното банкарство, разликуваме три фази, во зависност од комуникацијата меѓу банката и клиентот, а која зависи од развојот на телекомуникациските системи:
Телефонско банкарство
Телефонското банкарство (Теlephone banking) се појавува во 1970-тите години и овозможува добивање информации за состојбата на сметката и издавање налози за плаќање преку телефон. На клиентите им се нуди оваа услуга во текот на работното време на банката, при што клиентот треба да се јави на одреден телефонски број и да го информира операторот за бројот на својата сметка и сигурносниот код. Крајната цел на овој систем е приближување на банките до клиентите и овозможување поедноставна услуга, без додатен напор, односно доаѓање на клиентот во банката. Со овој систем, клиентот може да користи услуги на банката од дома.
Оn-line банкарство
Кај оn-line банкарството (Оn-line banking), банкарската трансакција се извршува преку директна врска помеѓу клиентот и банката, со користење специјализиран софтвер, кој е инсталиран на компјутерот на клиентот. Притоа достапни се следниве услуги:
Сепак, овој вид банкарство има и одредени недостатоци:
Интернет-банкарство
Интернет-банкарството (Internet banking) претставува банкарство кое се одвива од дома со посредство на интернет-мрежата. За извршување на банкарските трансакции не е потребен специјален софтвер, туку тоа може да се врши од секој компјутер и од секое место каде што има пристап до интернет. Притоа, податоците за трансакцијата не се складираат на тврдиот дискот на компјутерот, со што е остварен одреден степен на заштита. Банките се тие кои се грижат за заштита на податоците, односно за одржување на сопствениот хардвер и софтвер. Интернет-банкарството нуди најевтини банкарски услуги, достапност 24 часа на ден, без физичко ограничување. Тој е практичен, економичен и најбрз начин на остварување на банкарските услуги од дома.
Мобилно банкарство
Мобилното банкарство (Mobile banking) е најнов тренд во електронското банкарство. Тоа претставува начин на извршување на банкарските услуги со употреба на мобилен телефон или сличен апарат.
Електронското банкарство во Македонија
Од аспект на видот и употребата на услугите во електронското банкарство, Македонија е на прилично слично ниво како и Балканските земји. Единствено, Македонија заостанува во доменот на мобилното банкарство. Според истражувањата од 2014 година, Хрватска доминирала, со употреба на 19% од населението, следна од Србија и Македонија, во кои 9% од населението користело услуги од мобилното банкарство, а тој процент во Бугарија изнесувал само 5%.
Дабица (Живојно)
Дабица — археолошко наоѓалиште во битолското село Живојно. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на 1 км јужно од селото и на околу 500 м оддалеченост од наоѓалиштето Влаку, каде по површината на нивите има фрагменти од керамички садови и орудија од камен и кремен. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Страхов (појаснување)
Страхов може да се однесува на:
NGC 1707
NGC 1707 — астеризам во соѕвездието Орион, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1707 се споменува и како IC 2107.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јануари 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1707 е од видот *Grp. NGC 1707 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 58 м 21,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 8° 14' 20".
Други поделби
Проучување на NGC 1707 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 179; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 684. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 974.
372 п.н.е.
372 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 372. година пред новата ера, 372. од првиот милениум п.н.е., 72. од 4 век п.н.е. и трета од 370-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5136 и 5137 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4378 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3388 и 3389 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 381.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 372 година се протега во 2264 и 2265, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2324 и 2325 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 171. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1024 и 1023 исламска година пред хиџра.
Жорже Амадо
Жорже Амадо (португалски: Jorge Leal Amado de Faria) (10 август 1912, Итабуна, Бразил - 6 август 2001, Салвадор, Бразил) - бразилски писател.
Животопис
Амадо е роден во градот Итабуна, во јужниот дел на сојузната држава Баија. Средното училиште го завршил во градот Салвадор, каде што започнал да работи во разни весници. Во 1933 година се оженил со Матилде Гарсија Роса, а во 1935 година дипломирал право во Рио де Жанеиро. Како милитантен комунист, Амадо бил принуден да емигрира во Аргентина и во Уругвај, каде останал во период од две години. Во 1945 година бил избран за член на Националното уставотворно собрание, како пратеник кој добил најмногу гласови во сојузната држава Сао Паоло. Притоа, тој бил автор на законот за заштита на правото на слободна вероисповед. Во 1955 година се дистанцирал од милитантната политика, по што продолжил да се занимава само со книжевност.
Творештво
Амадо се вклучил во книжевниот живот уште за време на средношколските денови, поминати во Салвадор, каде што бил еден од основачите на таканаречената „Академија на бунтовници“, а својот прв роман, „Земјата на карневалот“, го објавил во 1931 година, на осумнаесетгодишна возраст. Во 1933 година го објавил вториот роман, „Какао“, а од 1955 година започнал само со книжевност. Во 1961 година бил избран за член на Бразилската академија на литературата, а на неколку универзитети се стекнал со почесната титула „Doctor Honoris Causa“. Неговите книги се преведени на 49 јазици, објавени во 55 земји, а некои од нив биле адаптирани за филмови, театарски претстави и телевизиски серии.
Луфтханза
Луфтханза АГ е најголемата авиокомпанија во Европа во смисла на превоз на патници и национален авиопревозник на Германија. Името на компанијата потекнува од "Luft", германски збор за воздух, и "Hansa", моќна средновековна трговска компанија. Авиокомпанијата е петта по големина во целиот свет, оперира на 209 одредишта во 81 земја. Луфтханза ја има втората најголема флота на авиони во светот. Седиштето на авиокомпанијата е во Келн, Германија, додека централниот аеродром кој го користи авиокомпанијата е аеродром Франкфурт, со втор хуб аеродром Минхен. Луфтџанза е првиот член на Star Alliance, најголемата светска алијанса на авиокомпании. Star Alliance беше формирана во 1997 година заедно со Thai Airways, United Airlines, Air Canada и SAS Scandinavian Airlines System. Моментално, Star Alliance има 20 членови и 3 регионални члена. Луфтханза оперира со преку 400 авиони и вработува 105,261 луѓе ширум светот. Во 2007 година, 83.1 милиони патници летаа со Луфтханза.
Историја
Компанијата беше основана на 6 јануари 1926 година во Берлин. На 9 декември 1927, по договор на Германската и Шпанската влада, Луфтханза започнува со редовна линија помеѓу Берлин и Мадрид. Со овој договор, исто така е предвидено и создавање на Шпанска авиокомпанија, Иберија. Во годините пред втората светска војна, Луфтханза започнува со летови до далечниот Исток, северна и јужна Америка, но со завршувањето на втората светска војна сите линии се суспендирани. Луфтханза беше реоснована на 6 јануари 1953 година. Во 1958 година, Луфтханза направи нарачка од 4 авиони Боинг 707, со главна намена, започнување на летови од Франкфурт до Њујорк. Боинг 720 беа купени подоцна со цел да ги заменат веќе дотрајаните Боинг 707. Луфтханза го додаде Боинг 727 во својата флота во 1964, и во мај истата година, започнаа поларни летови од Франкфурт до Токио. Луфтханза беше исто така првиот корисник на Боинг 737, и со тоа стана првиот корисник на Боинг авиони вон границита на САД. Со почетокот на ерата на големи авиони, Луфтханза влезе на голема врата со Bоинг 747. Во 1971 година, Луфтханза започна сервис и кон Јужна Америка. Најголемата модернизација и реновација на компанијата започна во 1985 година, со нарачка на 15 Airbus A320 и седум Airbus A300-600 авиони. Десет Boeing 737-300 беа нарачани неколку дена потоа. Сите тие воздухоплови беа испорачани во периодот од 1987 до 1992 година. Луфтханза исто така нарача и Airbus A321, Airbus A340 и Boeing 747. Монентално, Луфтханза има договор со Американската авиокомпанија JetBlue, со кој поседува 19% од компанијата. Ова е прво здружување на Американска е Европска авиокомпанија по потпишувањето на openskies договорот. Исто така Луфтханза се обидува да ја присвои и Полската национална авиокомпанија LOТ, kоја сѐ уште е во сопственост на Полската влада.
Флота
Согласно март 2008, просечната старост на авионите е 12.8 години.
Кротендорф
Кротендорф (Crottendorf) — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија.
Хитлерова младина
Хитлерјугенд (германски: Hitler-Jugend, скратено HJ, во буквален превод Хитлерова младина) била паравоена организација на Нацистичката партија. Постоела од 1922 до 1945 година. Хитлеровата младина е втората најстара паравоена нацистичка група, основана една година по СА, организација создадена за истите цели, но за возрасни.
Учење
Откако младешкото извидничко движење било забрането во германските територии, било заменето со членови на Хитлеровата младина, којашто била поинаква во однос на целите и начинот на работење. На пример, многу активности на Хитлеровата младина наликувале на воена обука, со обука за оружје, тактички напади и основна стратегија. Суровост на постарите членови кон помладите била дозволена до одреден степен, па дури и препорачана, бидејќи верувале дека со тоа ќе се отстранат послабите и ќе се зацврстат останатите.
Почетоци
Хитлеровата младина е основана во 1922 како. Седиштето било во Минхен, Баварија, намената била за тренирање и регрутирање на идните членови на СА, паравоено крило на Националсоцијалистичките германски работнички партии или НСДАП, германски нацистички партии. После неуспешниот Хитлеров-пуч (1923), хитлеровата младина е официјално распуштена, но многу елементи едноставно преминале во илегала, делувајќи во тајност во мали единици. Организација е повторно формално воспоставена на почетокот на 1926 година, година дена откако што и самата нацистичка партија е реорганизирана.
Битолска провала
Битолската провала (позната и како Попставрева афера) — една од поголемите афери со кој се соочила Македонската револуционерна организација во од 1900 г., а последиците од неа биле значителни, голем дел од истакнатите раководители биле уапсени и затворени, а тоа влијаело врз организациската дејност. Оваа провала била резултат на предавството на поп Ставре, кој одбивајќи да ги вложи во касата на Организацијата бараните 30 лири прилог, случајот го пријавил во полицијата. Ваквиот чин на предавство бил осуден од Организацијата, а поп Ставре набрзо бил погубен од Битолскиот комитет.
Повод
Затоа можеби била грешка што во акцијата за собирање материјални прилози за Организацијата од побогатите битолски граѓани, била побарана парична сума и од овој егзархиски свештеник.
Непријателски настроен кон целите на ТМОРО и навреден од уценувачката постапка на Комитетот, поп Ставре лично ја известил вилаетската власт за комитската уцена. Се смета дека на тој гест бил осоколен од неговиот сват, Влавот Таки Чона, познат османски шпион, кој веројатно му ги понудил своите услуги за незабележано известување на власта.
Известувајќи ги властите за денот кога човекот од Окружниот комитет ќе дојде да му ја достави расписката за бараните пари, поп Ставре се скрил, како сомнението за предавството не би паднало врз него.
Со полициската операција раководел познатиот битолски главен полицаец Саид Ефенди со помош на Таки Чона. Во договореното време емисарот на Окружниот комитет, Трифун Иванов, пристигнал во куќата на Ставрета, но, како што наведовме, свештеникот бил некаде скриен.
Откако ја напуштил попставревата куќа, Трифун Иванов бил следен од агентите и полицијата.
Во текот на гонењето тој успеал да се ослободи од расписката, така што кога бил фатен кај него пронашле само кама. Дознавајќи за предавството, Окружниот комитет свикал вонредна седница на која поп Ставре бил осуден на смрт.
За извршување на пресудата биле определени: Трајко Петрев, Глигор Димев и Петар Георгиев. Во утринските часови, на 17 август 1900 година со револверски истрел, пред тремот на црквата ''св. Богородица'' во Битола, бил убиен поп Ставре.
Апсења
Убиството на овој егзархиски свештеник повлекло серија апсења на припадници на ТМОРО. Така, веднаш по извршениот атентат започнале и апсења на сомнителни лица. До 21 август ст. стил 1900 година во долапите на истражниот затвор се нашле околу 42 лица.
Меѓу првите бил уапсен Нале Павлев, анџија во Битола, по потекло од с. Смилево, братучед на Даме Груев. Во анот на Павлев нелегално престојувал цели 40 дена уапсениот Трифун Иванов.
На 18 август во Смилево бил уапсен Груев и доведен во Битолскиот истражен затвор. Во домот на уапсениот Пенџерков, властите пронашле 4 берданки. Меѓу уапсените се нашол и учителот Христо Иванов кој примал плата и од Егзархијата и од Српскиот конзулат во Битола. Плашејќи се од поголеми реакции, во тие пресудни денови, власта го ангажирала аскерот, да ги контролира битолските маала - Јени и Баир.
Судење
По извесно време, над половина од уапсените биле ослободени. Во февруари 1901 година пред Битолскиот суд биле изведени:
Судскиот процес на обвинетите во врска со Попставревата провала се одржал во текот на месец март 1901 година во Битола. Во текот на судењето обвинетите се држеле достоинствено, ништо не признале и ги негирале сите признанија од истражната постапка. Дури и Трајко Петков кој пукал во поп Ставре и кој бил идентификуван од ранетиот, одрекувал каква било поврзаност со тој чин.
Од вкупно 22 обвинети, 12 биле осудени, од кои двајца во отсуство, а 10 лица биле ослободени од обвинението. Трајко Петрев бил осуден на смрт, а на доживотна робија Глигор Димев и Петар Димев, пет лица добиле казна робија на 10 години, двајца на 3 годишен и двајца на двегодишен затвор.
Тука тој двапати се сретнал и со Гоце Делчев, кога овој одејќи за Костурско, минувал низ Битолско. Од затворот Груев ги држел сите конци на ТМОРО во Округот, а за тоа придонела извонредната координација со Ѓорѓи Поп Христов, неговиот близок соработник и приврзаник кој без поговор ги извршувал поставените задачи. Така било до мај 1902 година, кога од затворот во Битола Груев бил преместен во Подрум Кале.
Црква „Св. Илија“ - Раотинце
Свети Илија — главна селска црква во селото Раотинце, Македонија.
Црквата е сместена над селото, на падините на планината Жеден. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
Местоположба
Црквата се наоѓа на самите селски гробишта, сместена над самото село Раотинце.
Фрескоживопис
Живописот во црквата потекнува од и  век. Во 2008 година црквата се дозографисала.
Кералот (Живојно)
Кералот — археолошко наоѓалиште во битолското село Живојно. Претставува некропола од римско време.
Џеронимо (филм од 2014)
Џеронимо е француски драмски филм од 2014 година, режиран од Тони Гатлиф. Премиерно е прикажан во секцијата за посебните проекции на Филмскиот фестивал во Кан на 20-ти мај 2014-та година.
Кратка содржина
Џеронимо е млада жена од триесет години, специјализирана воспитачка со интегритет која со години била почитувана од младите луѓе од нејзиното соседство, во град на југот на Франција. Нејзиниот живот се менува кога Нил Терзи, шеснаесетгодишно девојче, успева да побегне од договорениот брак и го пронаоѓа љубовникот Лука Молина. Нивниот подвиг ќе го запали огнот помеѓу семејствата на двајцата љубовници од турска емиграција во светот на Ромите, а Џеронимо ќе биде единствена која ќе сака да се бори да го запре лудилото кое се случува.
Рекански Регион
Рекански Регион (или само Река) — регион во Западна Македонија, помеѓу Маврово и Дебар од едната, и помеѓу границата со Албанија и Кичевската Област, од другата страна.
Местоположба
Географски, Реканскиот Регион на северозапад е омеѓен со јужните ограноци на Шар Планина, а на југ со северните делови на планината Дешат. На запад, границата на Реканскиот Регион ја исцртуваат планините Кораб и Крчин, а на исток Бистра и Стогово. Реканскиот Регион своето име го добил од реката Радика и по нејзината притока Мала Река. Со оглед на изразито суровиот релјеф, со голем број планински врвови повисоки од 2.500 метри надморска височина, комуникацијата меѓу населбите се одвивала по речните текови. Главните правци по кои се одвива комуникацијата во целата област се теченијата на реките Радика и Мала Река (Гарска Река).
Географски целини
Во самиот Рекански Регион може да се издвојат неколку целини и тоа: Горна Река, Долна Река, Голема Река, Мијачија и Малорекански крај.
Историја
Реканскиот крај има свој континуитет на живот уште од периодот на антиката и средновековието, иако својот зенит овој регион го достигнува во времето на XIX и почетокот на XX век.
Антика и средновековие
Значителниот број наоѓалишта регистрирани на територијата на регионот зборува во прилог на континуираниот развој на еден организиран начин на живеење. Со оглед на досега истраженото и објавеното, хронолошките граници на евидентираните археолошки населби воглавно опфаќаат период од доцната антика, па сè до доцниот средновековен период. Исклучок прават неколку наоѓалишта кои се осамени кули за стражи од римскиот период, високо на планината Стогово. Сепак, најголемата концентрација на археолошки наоѓалишта припаѓа на средновековниот период. Како позначајни наоѓалишта може да се споменат наоѓалиштето Кала на десниот брег на реката Радика каде и ден денес се зачувани остатоци од ѕидови кои датираат од крајот на VI век, како и остатоците на доцноантичка населба во близина на селата Мелничани и Косоврасти (Долно и Горно Мелничани) и (Долно и Горно Косоврасти).
Турско време
Разгледувањето на прашањето за историјатот на Река нужно нè наведува на барање податоци од пописи на население, записи на патописци и усни извори на податоци според кои може приближно да се направи претстава за потеклото и староста на населените места, бројот на жители во населените места како и социо-економските и други одлики. Меѓутоа, треба да се нагласи фактот за непостоење на систематизирани податоци за сите населени места во текот на претходните векови, но податоците од турските тефтери за пописи на семејства кои биле даночни обврзници ни даваат за право да можеме да констатираме дека регионот Река е со постојано населени места повеќе од пет века.
Бројната состојба на населението од крајот на XIX век по населени места е доста прецизна и е претставена според религиозната припадност – христијански и турски семејства (некаде се претставени како муслимански семејства).
Историски гледано со векови наназад реканскиот крај е познат по тоа што бил расадник на трудољубиви и креативни луѓе. Од Реканско-мијачкиот крај потекнуваат славните градежници, копаничари и живописци но и најпознатите мајстори на пекарскиот занает.
Демографија
Заради зголемениот наталитет по 1950-тите години регионот се соочува со економски проблеми. Излезот од таквата тешка состојба (но и одговор на политичките притисоци врз сите припадници на исламската вера) бил во преселувањето на голем број семејства во Турција во периодот од 1955 до 1962 год., со што бројот на жители во некои села како што се Ростуше, Жировница, Скудриње и др. речиси се преполовил.
Иселувањето во Турција во регионот на Река предизвикало една интересна појава, а тоа е миграцијата село-село така што повеќе семејства од селото Врбјане се преселиле во селото Жировница, а во Ростуше поради поволните услови имало доселување на семејства од селата Могорче и Врбјане.
Високиот наталитет во сите села предизвикал интензивно зголемување на бројот на жителите така што природно се појавила миграцијата село-град која е најзастапена во периодот од 1960 до 1980 год. Бројните податоци од пописите на населението по населени места и по години ни го покажуваат тој тренд на зголемување на популацијата и покрај силното влијание на миграцијата село-град.
Во почетокот на 70-тите години на XX век се појавува ново одредиште за печалбарите – Германија, а од 1990 до денес жителите на Река ја обезбедуваат својата егзистенција во Италија. Денес речиси да нема реканско семејство од кое најмалку 2-3 члена не се на привремена работа во Италија. Излезот од оваа ситуација е единствено во економскиот и културниот развој и просперитет на регионот.
Денес, населението во Река брои околу 10.000 жители. Населението во Долна, Мала и Голема Река го сочинуваат Македонци (Мијаци) кои по својата вероисповед се православни или муслимани. Во Горна Река населението (сега во најголем број раселено) го сочинуваат т.н. Реканци на кои мајчин јазик од поодамна им е албанскиот, а вероисповедта православна. Истите се наречени и Шкрети.
Стопанство
Главни занимања на Реканците биле (и сѐ уште се) сточарството и печалбарството. Реканците отсекогаш биле познати фреско-живописци, копаничари, ѕидари, мозаичари и денес тие се едни од најбараните фасадери, ѕидари, плочкари и мозаичари во Италија и Западна Европа. Интересен е податокот дека во Реканскиот крај во 1920-тите години постоел млековод кој го спроведувал млекото од поголемите села до работилниците за преработка. Сирењата и кашкавалите од Реканско, преку Солун, се извезувале дури и во САД. Пред Втората светска војна, во Река се напасувале 2.5 милиони овци и исто толку кози, како и повеќе од 150.000 коњи. Тие претставувале силен економски потенцијал од кој убаво живееле над 17.000 жители на тогашната Галичка околија.
Печалбарство
Ограничените и сиромашни природни услови се основната причина за појавата на печалбарството коешто е старо колку и Реканците. Во зависност од економските и политичките прилики кои владееле во текот на историјата, печалбарите од Река ја барале својата егзистенција на целиот Балкан и пошироко.
Уште од XIX век на печалба се одело во околните градови во Македонија, Грција, Србија и Албанија, а не биле ретки печалбарите кои заминувале на повеќегодишна печалба во Турција и Египет. Периодот после 1950 се одликува со подобрување на економската состојба и пораст на населението што предизвикало појава на аграрна пренаселеност на селата (пренаселеност и проблеми со обезбедување на основни услови за живот заради високиот наталитет и оскудните природни услови).
Религиозна
Културното наследство на регионот кое го претставуваат сакралните споменици ги отсликува најважните димензии на творечкиот придонес на локалната популација во оформувањето на културниот идентитет на подрачјето богато со претставителни објекти и обележано со високи ликовни дострели и остварувања. Паралелното егзистирање на христијански и исламски сакрални зданија, кои соодветно говорат во прилог на архитектонските и уметничките традиции негувани во текот на долгите столетија, сведочи за творечкиот соживот на различни култури.
Профана
Профаните објекти сочинуваат значителен според обемот и важен по своето значење дел од културното наследство на регионот. Тие ги одразуваат специфичните форми на живеењето од минатото, кои влијаеле врз начинот на создавањето на архитектонскиот стил на оваа територија. Богатството на зачуваниот фонд и специфичните облици на профаните градби и објектите на традиционалната архитектура говорат во прилог на карактеристичната претстава за градителските традиции, негувани во текот на XIX век.
Надворешни врски
__ИНДЕКС__
Движењето на Божицата
Движењето на Божицата е тренд на верски или духовни верувања или практики кои се појавиле од вториот бран на феминизмот, претежно во Северна Америка, Западна Европа, Австралија и Нов Зеланд во 1970-тите. Поттикнати од векови машко-доминирана организирана религија (или врховен бог со машки заменки, односно "тој"), некои жени ја прифатиле идејата за женско божество, која била повеќе во согласност со феминистичките убедувања и својствените вредности на жените. Обединувачка тема на движењето е дека полот на божеството ја карактеризира политичката полова пристрасност на религијата, и ги сметале религиите кои обожавале Божица за матријархални и религиите кои обожавале Бог за патријархални.
Верувањата за Божицата можат да преземам многу форми; некои луѓе во Движењето на Божицата признаваат повеќе божици. Некои, исто така, вклучуваат богови. Додека други ја почитуваат "Божицата", што не е нужно гледано како монотеистички, но често се толкува како инклузивно, опфаќајќи многу божици во многу различни култури. Терминот "Божицата", исто така, овозможува многу начини на гледање на божеството олицетворено како жена, или како метафора, или како процес.
Итриум
Во 1787 година, Карл Аксел Аррениус пронашол нов минерал во близина на Јтерби во Шведска и го нарекол иттербит, по селото. Јохан Гадолин открил оксид на иттриум по примерок на Аррениус во 1789, и Андерс Густаф Екеберг го именувал новиот оксид итрија. Елементарниот иттриум за првпат бил изолиран во 1828 година од страна на Фридрих Велер.
Хујтен
Во минатото се нарекувал „Врв на Пријателството“ или Најрамдал (Найрамдал Уул) на монголски или Јоуји-фенг (友谊峰) на кинески.
Итриум
Најважни употреби на иттриумот се LED диоди и фосфори, особено црвените фосфори во екраните на катодна цевка (CRT) на телевизиски камери. Итриум се користи и за производство на електроди, електролити , електронски филтри , ласери , суперпроводници , разни медицински апликации и следење на различни материјали за подобрување на нивните својства.
Хујтен
Ова е еден од петте врва на планината Таван Богд. Околу 2,5 км северно од Хујтен е сместен друг врв, кој ја бележи тромеѓата помеѓу Русија, Монголија и Кина; овој врв исто така се нарекува Таван Богд (Таван-Богдо-Ула, Таван Богд Уул) или Кујтун (奎屯山, Кујтун-шан).
Врвот е првпат освоен во 1963 г. од монголски планинари поддржани со државни средства.
Итриум
Итриумот нема позната биолошка улога. Изложеноста на итриумските соединенија може да предизвика болест на белите дробови кај луѓето.
Својства
Итриумот е мек, сребро-метален, сјаен и високо кристален преоден метал во групата 3. Како што се очекува со периодични трендови, тој е помалку електронегативен од неговиот претходник во групата, скандиум и помалку електронегативен од следниот член од периодот 5 , циркониум ; Покрај тоа, тој е повеќе електронегативен на својот наследник во својата група, лантан , кој е поблизок во електронегативноста на подоцнежните лантаноиди поради контракцијата на лантаноид. Итриум е првиот d-блок елемент во петтиот период.
Чистиот елемент е релативно стабилен во воздухот во обемна форма, поради пасивација на заштитниот оксид филм кој се формира на површината. Овој филм може да достигне дебелина од 10  μm кога иттриумот се загрева до 750   ° C во водена пареа. Меѓутоа, кога е ситно поделен, итриумот е многу нестабилен во воздухот; струговите или свитоците на металот кои можат да се запалат во воздух на температури над 400  °C. Итриум нитрид (YN) се формира кога металот се загрева до 1000  °C во азот.
Сличности со лантаноидите
Сличностите на итриумот со лантаноидите се толку силни што елементот историски е групиран со нив како реткоземен елемент, и секогаш се наоѓа во природата заедно со нив во минерали од ретки земји. Хемиски, итриумот наликува на тие елементи поблиску од својот сосед во периодниот систем, скандиум, и ако физичките својства се земени против атомски број , ќе има очигледен број од 64,5 до 67,5, ставајќи го помеѓу лантаноидите гадолиниум и ербиум.
Често, исто така, спаѓа во истиот опсег за редовен ред, личи на тербиум и диспропиум во својата хемиска реактивност. Итриум е толку близок во однос на големината на таканаречената "итринска група" на тешки лантаноидни јони па во растворот се однесува како да е еден од нив. Иако лантаноидите се еден ред подалеку во периодниот систем од итриум, сличноста во атомскиот полупречник може да се припише на контракцијата на лантаноид.
Една од ретките значајни разлики помеѓу хемијата на итриумот и онаа на лантаноидите е дека итриумот е речиси исклучиво тривалентен, додека околу половина од лантаноидите можат да имаат валенции различни од три; сепак, само за четири од петнаесетте лантаноиди се важни другите валенции во водните раствори ( Ce IV , Sm II , Eu II и Yb II ).
Соединенија и реакции
Како тривалентен транзитен метал, итриум формира различни неоргански соединенија, генерално во оксидационата состојба на +3, со откажување на сите три валентни електрони. Добар пример е итриум (III) оксид, исто така познат како итрија, шест- координирана бела цврста супстанца.
Итриум формира флуорид, хидроксид и оксалат во вода, но неговите бромид , хлорид , јодид , нитрат и сулфат се сите растворливи во вода. Ј 3+ јон е безбоен во растворот поради отсуствотото на електрони во d и f електронските школки.
Водата лесно реагира со итриумот и неговите соединенија за да формира. Концентрираните азотни и флуороводородни киселини не го напаѓаат брзо итриумот, за разлика од другите силни киселини.
Со халогени, итриум формира трихалиди како што се итриум (III) флуорид , итриум (III) хлорид и итриум (III) бромид  на температури над околу 200   °C. Слично на тоа, јаглерод, фосфор , селен , силициум и сулфур формираат бинарни соединенија со итриум на покачени температури.
Органотриумска хемија е учење за проучување на соединенија кои содржат карбон-итриумски врски. Некои од нив се познати по тоа што имаат итриум во оксидационата состојба 0. (Земјата +2 е забележана во топи на хлориди, и +1 во оксидните кластери во гасната фаза ) Некои тримеризациони реакции се генерирани со органоитриум соединенија како катализатори. Овие синтези користат    како почетен материјал, добиен од        и концентрирана хлороводородна киселина и амониум хлорид.
Хптицитето е термин кој ја опишува координацијата на група соседни атоми на лиганд врзани за централниот атом; тоа е означено со грчкиот карактер eta, η. Комплетите на итриум биле првите примери на комплекси каде што карборанилните лиганди биле врзани за рекламирање на 0- метален центар преку η 7 -хартичност. Испарувањето на графитните интеркалациски соединенија графит-Y или графит-       доведува до формирање на ендодерни фулерини како што е Y @ C 82. Електронските спино-резонантни студии укажуваат на формирање на Y 3+ и (C 82 ) 3- јонски парови. Карбидите Y 3 C, Y 2 C и YC 2 може да се хидролизираат за да формираат јаглеводороди.
Изотопи и нуклеосинтеза
Итриумот во Сончевиот Систем е создаден преку ѕвездена нуклеосинтеза, главно преку s-процес (≈72%), но исто така и со r-процес (≈28%). R-процесот се состои од брзо заробување на неутроните на полесни елементи за време на експлозиите на супернова. S-процесот е бавен неутронски процес на полесни елементи внатре во пулсирачките црвени џиновски ѕвезди. Итриумовите изотопи се меѓу најчестите производи на јадреното цепење на ураниумот во јадрените експлозии и јадрените реактори. Во контекст на управувањето со јадрен отпад, најважните изотопи на иттриум се 91 Y и 90 Y, со полуживот од 58,51  дена и 64   часа, соодветно. Иако 90 Y има краток полуживот, тој постои во секуларна рамнотежа со својот долготраен родителски изотоп, стронциум-90 ( 90 Sr) со полуживот од 29  години.
Сите елементи од групата 3 имаат непарен атомски број, а со тоа и неколку стабилни изотопи. Скандиумот има еден стабилен изотоп, и итриумот исто така има само еден стабилен изотоп, 89 Y, кој е исто така единствен изотоп кој се јавува природно. Сепак, лантаноидните ретки Земји содржат елементи од атомски број и многу стабилни изотопи. Се смета дека Итриум-89 е повеќе изобилен отколку што инаку би бил, делумно поради s-процесот, кој дозволува доволно време за изотопите создадени од други процеси да се распаѓаат со емисија на електрони (неутрон → протон). Таков бавен процес има тенденција да ги фаворизира изотопите со атомска маса (A = протони + неутрони) околу 90, 138 и 208, кои имаат невообичаено стабилни атомски јадра со 50, 82 и 126 неутрони, соодветно. 89 Y има маса број блиску до 90 и има 50 неутрони во неговото јадро.
Забележани се најмалку 32 синтетички изотопи на итриум, и овие се движат во атомска маса од 76 до 108. Најмалку стабилен од нив е 106 Y со полуживот од> 150  ns ( 76 Y има полуживот> 200   ns), а најстабилниот е 88 Y со полуживот од 106.626   дена. Освен изотопите 91 Y, 87 Y и 90 Y, со полуживот од 58,51  дена, 79.8   часови и 64   часа, соодветно, сите други изотопи имаат полуживот помал од еден ден, а повеќето од помалку од еден час.
Итриумовите изотопи со масени броеви на или под 88 се распаѓаат првенствено со позитронска емисија (протон → неутрон) за да се формираат изотопи од стронциум ( Z = 38). Итриумови изотопи со масени броеви на или над 90 се распаѓаат првенствено со емисија на електрони (неутрон → прото) за да се формираат циркониум (Z = 40) изотопи. Исто така, познато е дека изотопите со масени броеви на или над 97 имаат мали патеки на распаѓање на β - одложена неутронска емисија.