cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Глуво
Родови
Според истражувањата од 1960-тите родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Чучер-Сандево и која не била променета при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1996 до 2004 година, селото било дел од тогашната Општина Чучер-Сандево.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Кале.
Во периодот од 1955 до 1962 година, селото било дел од тогашната општина Бутељ. Потоа, оваа општината била распуштена и била префрлена во општината Кале.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Бразда, во која покрај селото Глуво, се наоѓале и селата Бањане, Блаце, Бразда, Визбегово, Горно Оризари, Горњане, Мирковци и Чучер. Во периодот 1950-1952, селото исто така било дел од некогашната општина Бразда, во која влегувале селата Бањане, Бразда, Глуво, Горњане, Мирковци, Оризари и Чучер.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2465 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на нов дом за млади.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 326 гласачи.
Култура и спорт
Во селото се одржува меморијалниот турнир во мал фудбал „Љубомир Рајчевски-Рајче“.
Личности
Личности родени во Глуво:
Иселеништво
После Втората светска војна во Скопје се иселиле 40 семејства. Таму целосно се иселил родот Поповци, гранка од родот Кукуновци.
Има иселеници и во Волково, Ново Село и во САД (2 семејства).
Во Булачани постои родот Живанци. Потекнуваат од истоимени роднини од некое село на Скопска Црна Гора, можно е да се од селото Глуво, гранка од родот Живанчики.
Список на државни водачи во 1393 година
Ова е список на државни водачи во 393 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Тополница (река)
Тополница е река во јужна Бугарија. Реката извира од Средна Гора, во близина на сливот на реките Ширинеј и Крива Река, кај градот Копривштица.
Реката е долга 95 километри и се влева во Марица во близина на Автопатот Тракија и градот Пазарџик. На неа е изградена браната Тополница, која се користи за наводнување на целото Пазарџиско поле.
Единбург на Седумте Мориња
Единбург на Седумте Мориња (Edinburgh of the Seven Seas) — главна населба на островот Тристан да Куња, дел од британските прекуморски територии Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња во јужниот дел на Атлантикот. Локално, често се именува како „Населбата“ или „Селото“.
Единбург на Седумте Мориња се смета за најизолираното населено место на земјата, наогајќи се на 2,173 километри оддалеченост од најблиското населено мессто, на островот Света Елена.
Влашко Маало (Крушево)
Влашко Маало ― населба/маало во јужниот дел на гратчето Крушево, Македонија.
NGC 6933
NGC 6933 — двојна ѕвезда во соѕвездието Делфин, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 14 септември 1865 година од страна на Пер Магнус Херман Шулц, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6933 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 33 м 38,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +7° 23' 16"".
Други поделби
Проучување на NGC 6933 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 209; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 522. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 315.
Долгопрст ноќник
Дистрибуција и живеалиште
Долгопрстиот лилјак е роден во крајбрежните региони на Мароко, Алжир и Тунис ( Северна Африка ), делови од Пиринејскиот Полуостров, Јужна и Југоисточна Франција, Бугарија, Италија и дел од Балканскиот Полуостров. Може да се најде и на некои острови во Средоземното Море, како Мајорка и Менорка. Во Азија се дистрибуира од Турција преку Сирија и Либан до Израел, Иран, Ирак и Узбекистан. Населува мочуришта и пештери до надморска височина од 900 m.
Се смета дека сегашната популација на долгопрстите лилјаци се намалува. Во Шпанија, тој се намали меѓу 30-50% од 2006 година, веројатно опфаќајќи помалку од 10.000 индивидуи во 30 колонии со повеќе од 20 лилјаци. Во Франција, познатото население е помалку од 3.800 единки. Бугарското население се проценува на околу 20.000 поединци. Позастапен е во источниот од западниот регион.
Однесување и екологија
Долгопрстиот лилјак живее во области со варовник, по можност на пошумен или на терен со грмушки, во близина на проточна вода. Летните и зимските живеалишта се секогаш во пештери, каде што е познато дека формираат групи до 500 единки. Тоа е месојад, ориентиран кон вода, ловечки риби, водни инсекти и други мали без'рбетници, како што се остракоди и водни болви. Како лилјак што живее во пештера, има потреба од подземни засолништа за да се издигне. Тој бара храна преку водни тела и живее во области кои вклучуваат водни патишта без неред. Поради однесувањето на „трагање“, очигледно претпочита реки пошироки од 10 m со големи количества крајбрежна вегетација што спречува водата да стане премногу нарушена од ветерот. Мирната вода обезбедена преку овие услови ѝ овозможува поефикасно да ја користи ехолокацијата додека бара храна, наместо суровите услови што обично се забележуваат околу другите водни тела. Исто така, бара храна додека патува до својата област на избор за потрага по храна, постигнувајќи повеќе на едно патување. Неговите места за издигнување во лето се во просек 50 km освен оние во зима, кои се движат до 140 km.
Репродукција
Малку е познато за репродуктивниот циклус на овој вид. Парењето започнува во август и може да продолжи до крајот на зимата и раната пролет. Бременоста на долгопрстиот лилјак трае шест до осум недели. Породилиштата се во пештери, формирани во лето, со до 500 женки во кластери на покривот на пештерата, каде што има многу малку мажјаци. Раѓањето на долгопрстиот лилјак се случува во средината до крајот на јуни, со родено само едно кученце, кое се одвикнува по приближно четири до шест недели.
Закани
Трите главни закани за сите видови лилјаци се: исчезнување и вознемирување на живеалиштата, промена на областите за потрага по храна и пестициди. Долгопрстиот лилјак е во голема мера погоден од првите две закани, а туризмот е една од водечките причини за трендот на опаѓање на населението. Дадени се многу други предлози за да се објасни намалувањето на бројот на населението. Долгопрстиот лилјак строго зависи од подземните засолништа и повеќето локализирани изумирања се предизвикани од нарушување на живеалиштата за размножување. Населението во Западна Европа е подложно на нарушување на живеалиштата и живеалиштата, додека во Франција промената на реките е една од причините за намалувањето на населението. Главниот плен на M. capaccinii, chironomids, акумулира токсични соединенија што може да доведе до смрт кај овие лилјаци. Во Северна Африка, некои долгопрсти лилјаци се убиени и користени за медицински цели.
Конзервација
Долгопрстиот лилјак е заштитен со националното законодавство во повеќето земји од неговиот опсег. Има меѓународни правни обврски за заштита како што се Бонската конвенција и Бернската конвенција. Долгопрстите лилјаци се вклучени во Анекс II и IV од Директивата на ЕУ за живеалишта и видови, што значи дека им се потребни посебни мерки за зачувување. Во Шпанија се поставени огради за да се заштитат неколку познати колонии. За да се заштити овој вид од загрозување или исчезнување, идните мерки што треба да се преземат вклучуваат заштита на колониите и подобрување на квалитетот на водата. Некои предложија дека треба да се избегнува исцрпување на водоносните слоеви и промена на водните тела во близина на живеалиштата, и бидејќи видот зависи од вода без неред и достапност на плен, приоритет треба да биде заштитата на големите водни патишта во близина на живеалиштата.
Сикимски јазик
Сикимскиот, познат и како бутијански, дранџонгке, дензонгпеке, е тибетски јазик кој е дел од поголемото јазично семејство на синотибетски јазици. Јазикот се зборува од Бутијанците во Сиким, Индија. Матичниот назив за јазикот е дранџонгке, а Сиким го нарекуваат Дензонг ('долина на оризот').
Писмо
Сикимскиот јазик се пишува со тибетско писмо. Ова писмо е наследено од класичниот тибетски јазик. Сепак, важно е да се напомене дека фонологијата на сикимскиот се разликува од таа на класичниот тибетски јазик. Според SIL, 68% Бутијанците се писмени во однос на тибетското писмо, според податоците за 2001.
Сродност со останати јазици
Сикимците може да разберат до одреден степен говорен ѕонгка и лексичката сличност меѓу јазиците е 65%. За споредба, Тибетски јазикстандардниот тибетски е 42% сличен на лексичко поле со сикимскиот. Сикимскиот бил под одредено влијание од јолмованскиот и таманшкиот јазик. Поради вековните контакти со Тибеќаните и Непалците, Сикимците користат и непалски и тибетски јазик.
Согласки
Во прилог следува сикимската фонологија според Илниеми (2005) и Ва Дрим (1992).
Самогласки
Самогласките во сикимскиот се:
Список на државни водачи во 607 година
Ова е список на државни водачи во 07 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
March Against Monsanto
March Against Monsanto е меѓународно движење против корпорацијата Монсанто и генетски изменетите организми. Движењето е основано од страна на Тами Канал.
На 25 мај, 2013, стотици илјади луѓе учествувале на овој марш. Организаторите проценуваат дека на тој марш учествувале околу 2 милиони луѓе во 436 градови и 52 земји зеле учество. Канал рекла дека движењето ќе ја продолжи својата „анти-ГМО кауза“.
Белене (остров)
Остров Белене или остров Персин — најголемиот остров во бугарските води. Островот е формиран во реката Дунав делејќи го текот на реката на две страни што минуваат северно и јужно од него.
Податоци
Островот е долг 14,5 километри и достигнува 6 километри ширина. Островот Белене е четврти најголем Дунавски остров со плоштина од 41,1 км2, правејќи го најголемиот бугарски остров. За време на голема плима, делови од островот се потопени. Островот е поврзан со градот Белене со понтонски мост.
Островот е познат по озлогласениот концентрационен логор кој функционирал во периодот од 1949 до 1990 година, каде биле држени политички затвореници. Затворот Белене сѐ уште работи како затвор во западниот дел на островот, додека источниот дел е природен резерват.
Видови
Островот Белене е дел од Комплексот Острови Белене и од Природниот парк Персина, дом на повеќе од 170 видови ретки птици, како што се црн ибис, мал корморан, мало свраче и други. Флората на островот Белене е претставена со врби, тополи и аспенс. Има и некое обработливо земјиште. Островот е формиран од алувијални седименти.
Невада
Невада (англиски: Nevada) е сојузна држава на САД. Невада се наоѓа во западниот, планинскиот и југозападниот дел на САД. Таа е 7 сојузна држава по територија, 35 најнаселена сојузна држава и 9 најслабо населена држава по густина на население во САД. Околу две третини од населението на Невада живее само во еден округ, Кларк, каде се наоѓа Метрополитенската област Лас Вегас-Парадајс. Главен град на Невада е Карсон Сити.
Поголемиот дел од Невада е пустина или полусува почва. Пустинскиот дел се наоѓа во Големиот Басен. Јужните предели на Големиот Басен се наоѓаат во рамките на пустината Мохаве, додека пак езерото Тахое и Сиера Невада се наоѓаат во западниот дел. Околу 86% од територијата на државата е во сопственост на федералната влада на САД, но и други граѓански и воени институции.
Официјалниот прекар на Невада е „Сребрена држава“ (Silver State), како последица на важноста на среброто во историјата и економијата на државата. Покрај тој прекар, Невада е позната и како „Држава родена во битка“ (Battle Born State), бидејќи Невада како држава била формирана за време на Американската граѓанска војна. Третиор популарен прекар за Невада е „Држава на пелинот“ (Sagebrush State), бидејќи тоа растение (Artemisia tridentata) е ендемско за западниот дел на САД и Невада.
Потекло на поимот
Името Невада (Nevada) потекнува од името на планината Сиера Невада (Sierra Nevada), што на шпански значи „планини прекриени со снег“.
Административна поделба
Невада е поделена на 17 окрузи. Карсон Сити е официјално назначен како општина, но често се смета за округ. Окрузите се од 1919 година, со една мала измена. Имено, во 1969 округот Ормсби престанал да постои и во истите граници била основана општината Карсон Сити.
Јапонски змејови
Јапонски змејови (日本の竜 Nihon no ryū) — различни митски суштества во Јапонската митологија и фолклор. Јапонските митови за змејовите се амалгам од домородски легенди и увезени приказни од Кина, Кореја и Индија. Ликот на кинескиот змеј бил земен како пример за да се направи ликот на јапонскиот. Како и другите азиски змејови, повеќето јапонски змејови се водени божества, и најчесто се прикажани како големи, змијовидни суштества без крилја и со канџи.
Кинескo-jапонски змејови
Јапонските митови за змејови се главно засновани врз кинеските митови. Јапонските зборови за змеј се напишани со kanji (кинески знаци). Многу јапонски имиња за змеј се позајмени зборови од кинескиот јазик.
Некои автори прават разлика помеѓу Јапонскиот „ryū змеј“ и кинескиот „долг змеј“ според бројот канџи на нивните нозе.
За време на втората Светска Војна, јапонската војска именувала многу оружја по кинески змејови.
Храмови на змејови
Преданијата за змејовите се традиционално поврзани со будистичките храмови. Митовите за тоа дека, змејовите живеат во езера и реки блиску до храмови се на широко чуени. Имињата на храмовите се често поврзани со змејови.
Светилишта на змејови
Јапонските змејови се поврзани и со Шинто светилиштата, како и со Будистичките храмови.
Се верувало дека, Ицукошима светилиштето (Itsukushima) на островот Мијаџима (Miyajima) во јапонското внатрешно море било дом на ќерката на морскиот бог Ryūjin.
Нов израелски шекел
Израелскиот нов шекел ( שֶׁקֶל חָדָשׁ „ Шекел Хадаш “;  „ Шекел Џадид “; ознака: ₪ ; код: ILS), познат и како израелски шекел (שקל ישראלי  , ) — валута во Израел и исто така се користи како законско средство за плаќање на палестинските територии на Западниот Брег и Појасот Газа. Еден шекел е еднаков на 100 агори. Новиот шекел бил воведен на 1 јануари 1986 година, кога го заменил стариот шекел во сооднос од 1000:1.
Валутната ознака за новиот шекел е комбинација од првите хебрејски букви од зборовите шекел   и ẖадаш (нов). Неофицијално се користи и кратенката NIS ( и  ) за да се деноминираат цените, која исто така се појавува и на веб-страницата на Банката на Израел. Но, официјален код на новиот израелски шекел е ILS, и како таков е внесен во Меѓународната организација за стандардизација под ISO 4217.
Историја
Името „шекел “ потекнува од древната библиска валута со исто име. Во Библијата се споменува дека Авраам му платил „четиристотини шекели сребро“ на Хетеецот Ефрон за Пештерата на Патријарсите во Хеврон. Шекел била стара мерка за тежина или валута во древниот Израел, од хебрејскиот корен ש-ק-ל (š-ql) што значи „тежи“, а зборот го има и во другите семитски јазици како акадскиот (šaqālu и šiqlu) и арамејскиот (תְּקַל teqal и תִּקְלָא tiqla). На почетокот, можеби се однесувал на тежина на јачмен. Во древниот Израел, било познато дека шекелот е околу 180 зрна (11 грама или 0,35 троини унци).
По создавањето на современата држава Израел, Англо-палестинската банка во периодот од 14 мај 1948 година до 1952 година подолжила да издава банкноти познати под името палестинска фунта која била врзана за британската фунта. Во 1952 година, Англо-палестинската банка го променила своето име во Национална банка на Израел (Bank Leumi Le-Yisrael), а името на валутата било променето во израелска фунта.
Израелска фунта (1952 — 1980)
Израелската фунта (, „лира јизраелит“) била официјална валута во Израел од јуни 1952 година до 23 февруари 1980 година, кога била заменета со шекел. Од 1955 година, по основањето на Банката на Израел таа банка била задолжена за издавање банкноти, на кои се користело само хебрејското име, заедно со симболот „I£“. Од 1 јануари 1954 г., израелската фунта повеќе не била врзана за британската фунта, а во 1960 година, подединицата на израелската фунта била променета од 1000 прути на 100 агори.
Во текот на 1960-тите бил донесен закон со кој му се наложува на министерот за финансии да го смени името на валутата во хебрејското име, шекел. Законот стапил на сила дури во февруари 1980 година, кога израелската влада одлучи да го промени монетарниот систем и да го воведе шекелот по курс од 1 шекел = 10 фунти.
Шекел (1980 — 1985)
Шекелот, денес познат како стар шекел, бил валута во Израел од 24 февруари 1980 до 31 декември 1985 година. Оваа валута како и израелската фунта, честопати девалвирале во однос на странските валути. Нестабилноста кулминирала на почетокот од 1980-тите кога стариот шекел доживеал хиперинфлација. Со Планот за економска стабилизација од 1985 година инфлацијата била зауздана, а бил воведен и новиот шекел, кој го заменил стариот шекел на 1 јануари 1986 година по стапка од 1000 IS за
Нов шекел (1985—)
По економската криза во 1980-тите и воведувањето на новиот шекел во 1985 година, Банката на Израел и владата на Израел применувале внимателна и конзервативна фискална и монетарна политика. Исто така, со потпишувањето на договори за слободна трговија израелската економија станала поконкурентна, а инвестициите во индустријата и науката ѝ овозможиле на земјата да ги искористи можностите поврзани со порастот на глобалната економија на знаење, со што значително се зголемил извозот и се отвориле нови пазари за израелските производи и услуги. Како резултат на овие фактори, инфлацијата била релативно ниска, а земјата има позитивен биланс на плаќања т.е. суфицит на тековната сметка кој изнесува околу 3% од БДП на Израел во 2010 година. Поради ова, вредноста на валутата зајакнала, и во периодот од 2001 до 2011 апрецијацијата изнесувала приближно 20% во однос на вредноста на американскиот долар.
Од 1 јануари 2003 година, новиот шекел е конвертибилна валута. Од 7 мај 2006 година на берзата во Чикаго започнало тргувањето со деривати на новиот израелски шекел. Со ова новиот шекел е една од дваесетината валути за кои има валутни фјучерси на девизниот пазар. Исто така, оваа валута може да се тргува од потрошувачите во многу делови од светот.
Монети
Во 1985 година, биле воведени монети во апоени од 1, 5 и 10 агори, ½ и 1 нов шекел. Во 1990 година била воведена монетата од 5 нови шекели, а во 1995 и монетата од 10 ₪. На 9 декември 2007 била воведена монета од 2 ₪. Монетата од 5 агори престанала да се кова во 2007 година, а била повлечена од оптек на 1 јануари 2008 година.
Банкноти
На 4 септември 1985 година биле воведени банкноти во апоени од 10 ₪ и 50 ₪. На 8 мај 1986 била воведена банкнота од, а на 19 август 1986 година банкнота од. Конечно, на 2 април 1988 година, била пуштена во оптек банкнота од и на 16 февруари 1992 банкнотата од. Банкнотите од ₪5 и ₪10 го користеле истиот дизајн како и претходните банкноти од  5000 и  банкноти, но со изменета деноминација.
Банкнотите од ₪5 и ₪10 подоцна биле заменети со монети. На многу од овие монети, при нивното прво ковање, биле изгравирани слики на личностите од соодветните банкноти.
Серија Б (1999–2017)
Втората серија банкноти била пуштена во оптек во 1999 година, и целосно ја замениле првата серија во 2005 година. Намерата за издавање на банкнота од, со портретот од Јицак Рабин, била објавена веднаш по атентатот на Рабин во 1995 година. Но, поради ниските стапки на инфлација, немало потреба од ваква банкнота и не била издадена.
NGC 6934
NGC 6934 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Делфин, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6934 се споменува и како GCL 117.
Откривање
Телото е откриено на 24 септември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6934 е од видот VIII. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,9 m. NGC 6934 има само една позната привидна димензија, која изнесува 7,1'.
Кревет
Кревет (kerevet), постела или легло – дел од мебелот што служи за спиење. Облиците и големините на креветите се многу различни.
Првобитните кревети биле само куп слама или некој друг природен материјал. Битна промена била изработката на цврсти конструкции кои биле издигнати над земја, со што се постигнала поголема заштита од прашина и инсекти. Според видот материјал од кој е изработена конструкцијата, креветите може да бидат: дрвени, метални и дрвено-метални.
Зет Домазет
Зет Домазет е популарна турска серија снимена на двете брегови на Егејското Море, Турција и Грција. Во серијата се зборува за двајца млади кои се од различни држави кои се непријателски настроени за битката што се случила на Кипар помеѓу Турција и Грција, се заљубуваат еден во друг. Назли е ќерка на Караман Баклаваџиоглу, кој е познат мајстор на правење баклави. Нејзиниот дедо Мемик Баклаваџиоглу ги мрази грците бидејќи неговиот татко загинал во битката на Кипар.
Нико, кои неговите родители се имигранти од Истанбул, е син на познат бродовласник во Грција. Назли и Нико се стретнаа во Бодрум, се заљубија на прв поглед и решија за се венчат. Комедијата започнува кога Нико оди во Газиантеп да ја побара раката на Назли од нејзиниот татко. Историското непријателство меѓу двете нации го прави многу тешко, и двете семејства се противат на брак на почетокот. Конечно, Назли и Нико основаат семејство и се населија во Истанбул. Тие го именуваат својот син Еге ("Егеј"), морето меѓу Турција и Грција.
Двете семејствата одат едни кај други неколкупати на посета од различни причини и се зближуваат сè повеќе. Тетката на Нико, Катина добива брачен предлог од Турчин, но нејзината мајка Ефтелија го влошува тоа. Дури и на почетната омраза меѓу постарите членови на семејствата, Мемик и Ефтелија, се претвора во романтична врска. Од друга страна, Кадир, синот од Океш, кој е ортак со Караман, се жени Стела, грчката секретарка на Нико.
Улоги
{| class="wikitable"
! style="background:#000; width:170px;"|Глумец/Глумица|| ! style="background:#000; width:170px;"|Улога|| ! style="background:#000;"|Опис на улогата
}
Свилара (Долно Оризари)
Свилара — археолошко наоѓалиште во велешкото село Долно Оризари. Претставува некропола од железно време.
При изградбата на фабриката за текстилни производи „Нонча Камишова“, во 1952 година, се пронајдени и делумно уништени повеќе гробови градени од камени плочи. Повеќе археолошки предмети откриени во гробовите се чуваат во Народниот музеј во Велес.
Династија
Династија (од грчки δῠναστεία - што значи „моќ“, „доминација“ и „владеење“. ) ― поим кој означува низа на владетели од исто семејство, обично во контекст на монархиски систем, иако понекогаш се јавува и во републики. Најдолго одржана династија на власт во светот е Јапонската царска династија, позната и како династија Јамато, која се смета дека владее од 660 г.п.н.е, а историски потврдена е од 781 г. од нашата ера.
Историчарите ги периодизираат историите на многу држави и цивилизации, како што се Древен Иран (3200 - 539 п.н.е.), Стар Египет (3100 - 30 п.н.е.) и Античка и Стара Кина (2070 п.н.е. - 1912 година од н.е.), преку користење на периодот на владеење на одредена династија. Така, терминот „династија“ може да се користи за да се разграничи временскиот период кога со државата владеело одредено семејство.
Пред 18 век, повеќето династии биле патрилинеарни. Во државите каде било дозволено наследување од ќерка, најчесто се воспоставувала нова династија со преземање на презимето на нејзиниот сопруг. По 18 век, ова се променило во сите други европски монархии, каде што женските наследници на династијата ги задржувале династичките имиња.
Династичкото владење опаѓало со текот на времето, што се должи на намалувањето на бројот на држави со монархиска форма на владеење, растот на демократијата и тоа што во демократските општества сѐ помалку се избираат членови од династичките семејства за владетели.
ЧиПитс
ЧиПитс (ChiPitts) е група од метрополитенски области во Среден Запад на САД, од Кливленд до Милвоки.
Список на градови
Главни градови во ЧиПитс се:
819 п.н.е.
819 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 819. година пред новата ера, 819. од првиот милениум п.н.е., 19. од 9 век п.н.е. и последна од 810-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4689 и 4690 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3931 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2941 и 2942 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 66 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 819 година се протега во 1817 и 1818, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1877 и 1878 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 276 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1484 и 1483 исламска година пред хиџра.
Партија на европски социјалисти
ПЕС е составена од политички партии на државно ниво од сите земји-членки на Европската унија (ЕУ) плус Норвешка и Обединетото Кралство. Меѓу поголемите партии кои се членки на ПЕС се: Социјалдемократската партија на Германија, Француската социјалистичка партија, британската Лабуристичка партија, Италијанската демократска партија, Социјалистичката партија (Португалија), Романската Социјалистичко демократската партија и Шпанската социјалистичка работничка партија. Партиите од многу други европски земји и од средоземниот регион исто така се примени во ПЕС како придружни членки или набљудувачи. Повеќето партии-членки, соработници и набљудувачи се членки на пошироката Прогресивна алијанса или Социјалистичката интернационала.
Актуелен претседател на ПЕС е Стефан Левен, поранешен премиер на Шведска. Нејзина политичка група во Европскиот парламент е Прогресивната алијанса на социјалистите и демократите (S&D). ПЕС дејствува во Европскиот комитет на регионите и во Европскиот совет.
Партијата е основана во 1992 година како наследник на Конфедерацијата на социјалистички партии на Европската заедница (основана 1973). .
ПЕС има 33 членови и е единствената европска партија која вклучува партии од сите земји-членки на ЕУ.
Социјалдемократкиот сојуз на Македонија е придружна членка на ПЕС.
Збег
Збег (или, во римски контекст, збег;, мн. refugia) — вид на утврдување и археолошки поим. Збеговите биле градени на скриени места на зафрлени и тешко пристапни терени најчесто во ридестите и планинските предели. Тие се користеле повремено во случај на напад, за многу подоцна и да бидат постојано населени. Нивната големина се движела околу 1 хектар.
From the Cradle (албум)
From the Cradle е блуз албум кој е преработен од Ерик Клептон, а е издаден во 1994.
Највисоки позиции на музичките листи
Албум – Билборд (Северна Америка)
Синглови – Билборд (Северна Америка)
IC 626/1
IC 626/1 — галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 626/1 се споменува и како 5ZW 309.
Откривање
Објектот е откриен на 31 октомври 1888 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 626/1 е од видот C M. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 626/1 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 0 м 55,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +44° 21' 1"".
Други поделби
Проучување на IC 626/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11389.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Мамут
Мамут (науч. Mammuthus < рус. мамонт < манс. манг онт = „земјен рог“) е било кој вид од изумрениот род Мамути, кои биле сурлари со долги закривени бивни и, кај северните видови, прекривка од долги влакна. Живееле од времето на плиоценот (пред 5 милиони години) до холоценот (пред 4500 години). и му припаѓале на семејството Слонови, каде спаѓаат и двата рода на денешни слонови и нивните предци.
Опис
Како и нивните денешни сродници, мамутите биле прилично големи. Најголемиот пронајден примерок е висок околу 4 м и тежи 8 тони, а се смета дека особено големите единки достигнувале 12 тони. Меѓутоа, највеќето видови мамути биле големи колку денешните азиски слонови. Врз основа на проучувањата на современите слонови, утврдено е дека мамутите веројатно имале период на бременост од 22 месеци и раѓале по едно младенче. Нивната општествена структура веројатно била иста како кај африканските и азиските слонови, каде женките живеат во стадо предводено од матријарх, додека мажјаците, достигнувајќи полова зрелост, живееле како самци или во слободни групи.
Изумирање
Волнениот мамут е последниот вид од родот Мамути. Најголем број волнени мамути од Северна Америка и Евроазија, како и колумбиските мамути во Северна Америка изумреле за време на последното повлекување на ледниците, како дел од масовното изумирање на плеистоценската мегафауна во тие подрачја. Сè до неодамна се сметало дека последните волнени мамути исчезнале од Европа и Јужен Сибир пред 12.000 години, но најновите наоди укажуваат дека ова се случило пред околу 10.000 години. Малку подоцна, волнените мамути исчезнале и од континентален (среден) Сибир. Мал број на единки преживеале на островот Свети Павле во Алјаска сè до 3750 п.н.е.,, а малите мамути на Врангеловиот Остров преживеале до 1650 п.н.е. Неодамнешните иследувања на наносите во Алјаска укажуваат на тоа дека мамутите конечно ги снемало на американското копно пред 10.000 години.
Досега стручњаците немаат дојдено до единствен конечен одговор за нивното исчезнување. Некои сметаат дека значаен удел имал трендот на затоплување (холоцен) кој започнал пред 12.000 години, заедно со повлекувањето на ледниците и накачувањето на морското ниво. Поради ова, степите и честаците прераснале во шуми. Меѓутоа, овие климатски промени не биле нова појава. Во текот на леденото време, во последните неколку милиони години се случиле голем број на мошне слични затоплувања без да влијаат на мегафауната. Затоа, климата сама по себе не претставува одлучен фактор во изумирањето. Проширувањето на понапредните луѓе во северна Евроазија и Америка веројатно одиграло значајна улога.
Дали мамутите изумреле поради климата или поради истребување од луѓето е спорна проблематика. Според друга теорија, мамутите ги зафатила опасна заразна болест. Можно е изумирањето да се должи на комбинација од климатските промени и истребување од луѓето. Познато е дека праисторискиот човек хомо еректус се хранел со мамути уште од пред 1,8 години. Наоди во Украина укажуваат на тоа дека неандерталците правеле живеалишта мамутски коски.
Врз основа на остатоците од смрзнатите мамути правени се обиди за нивно „оживување“. Така, со помош на генетско инженерство, научниците од Универзитетот во Харвард успеале да извлечат и да обработат гени од смрзнати остатоци од волнениот мамут при што успеале да вградат 45 гени од мамутот во клетка на азиски слон.
Ксамил (остров)
Ксамил (Ishuj të Ksamilit) — група од четири карпести острови кои се наоѓаат во Јонското Море во јужна Албанија. Селото Ксамил, по кое се именуваат островите, се наоѓа на исток од островите. Покрај тоа, островите се наоѓаат во границите на Националниот парк Бутринт.
Островите се наоѓаат јужно од Албанската Ривиера долж Јонското Море. До нивможе да се пристапи само со брод. Комбинираните области на четирите острови зафаќаат само 8,9 хектари. Двата надворешни острови се поврзани со тесен појас на песок. Во поглед на геологијата, островите се обликувани во неговата сегашна форма во периодот јура.
Островите спаѓаат во рамките на илирските листопадни шуми. Растителноста на островите вклучува многу заедници од средоземен тип. На бреговите и по должината на брегот доминираат posidonia oceanica, halophila stipulacea и cymodocea nodosa.
Список на државни водачи во 1392 година
Ова е список на државни водачи во 392 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Св. Климент Охридски“ - Штип
Свети Климент Охридски — црква во штипската населба Сењак.
Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен во 1997 година од страна на тогашниот митрополит на Брегалничката епархија г. Стефан. Изградбата на црквата завршила во 2012 година и истата била осветена на 4 ноември истата година од страна на Архиепископ Охридски и Македонски г.г. Стефан и во присуство на митрополитите на Преспанско-пелагониската епархија г. Петар, на Дебарско-кичевската епархија г. Тимотеј, на Повардарската епархија г. Агатангел, на надлежниот митрополит на Брегалничката епархија г. Иларион, како и на други црковни лица. Со свеченоста на осветувањето воедно се одбележал и 45-годишниот јубилеј од возобновувањето на Охридската архиепископија.
Архитектура
Црквата претставува крстокуполен храм, при што куполата е со осумаголна основа. Градбата во целост е фасадирана и обоена во бела боја. Дрворезот на иконостасот е изработен од страна на штипскиот копаничар Стојмир Веселинов, а иконите се дело на скопскиот зограф Никола Цонев.
Lactarius chelidonium
Lactarius chelidonium е член на големиот род Млечки (печурки) во редот Russulales. За прв пат била опишана од американскиот миколог Чарлс Хортон Пек во 1870 година.
Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)
Звернец (остров)
Зврненец — остров кој се наоѓа во јужна Албанија.
Островот е скоро цел покриен со високи борови дрвја. Должината е 430 метри и има максимална ширина од 300 метри. Островот е поврзан со копното со дрвен мост долг 270 метри.
Островот е туристичка атракција, бидејќи го содржи добро сочуваниот византиски манастир Зврненец од 13-14 век. Во близина на островот лежи селото кое го носи истото име. Островот има површина од околу 9 хектари.
Едвард Стетиниус Помладиот
Едвард Рејли Стетиниус Помладиот (Edward Reilly Stettinius, Jr.; 22 октомври 1900, Чикаго - 31 октомври 1949, Гринич, САД) бил американски индустриски магнат, вршител на функцијата државен секретар на САД во времето на претседателите Франклин Делано Рузвелт и Хари Труман.
Животопис
Роден е во Чикаго во семејството на финансисерот Едвард Стетиниус Постариот, кој бил партнер на Џон Пирпонт Морган. Го завршил училиштето Помфрет во 1920 година и дипломирал на Универзитетот Вирџинија во 1924 година. Започнал со работа во General Motors. Во 1926 година станал помошник на помошник на претседателот, а во 1931 година станал потпретседател на компанијата. Во 1934, станал претседател на финансиската комисија на US Steel Corporation, а во 1938 година претседател на советот.
Работел во администрацијата на Рузвелт, во индустрискиот совет на администрацијата на национално обновување во 1933 година, во Советот за воени суровини во 1939 година, а бил и администратор на програмата за изнајмување во периодот од 1941 до 1943 година. Потоа, бил назначен за заменик на државниот секретар на САД. Во 1944 година ја вршел функцијата Државен секретар на САД по повлекувањето поради болест на неговиот претходник, Кордел Хал.
Учествувал во формирањето на ОН. Ја напуштил функцијата државен секретар за да стане првиот амбасадор на САД во ОН. Починал од срцев удар во 1949 година.
Спротивно на позициите на Коминтерната, во циркуларното писмо 868.014/26 од декември 1944 година, напишал: Владата на САД го смета зборувањето за некаква македонска нација, македонско татковина и македонско национално самосознание за неоснована демагогија, која не претставува никаква етничка или политичка реалност.
Битка кај Термопилите
Битката кај Термопилите (грчки: Μάχη τῶν Θερμοπυλῶν; персиски: نبرد ترموپیل) — битка со времетраење од три дена, којашто се водела меѓу сојузот на грчките градови-држави, предводени од Спартанскиот крал Леонид I, и Персискиот владетел, Ксеркс I, за време на втората персиска инвазија на Стара Грција. Битката се одвивала кај Термопили во централна Грција, во август 480 година п.н.е. Грците биле бројно многу послаби, но успеале да ги задржат Персијците три дена, со што добиле доволно време за евакуација на Атина и подготвување на посилна армија. Војниците под водство на спартанскиот крал Леонид го блокирале единствениот пат по кој војската на Ксеркс I можела да помине. По освојувањето на Термопили, Персијците биле во можност да ја контролираат областа до Коринт, а посебно им овозможило да ја нападнат Атина. Иако победиле, Персијците претрпеле губитоци. Оваа битка е дел од Грчко-персиските војни.
Историска позадина
Главен извор за Грчко-персиските војни е грчкиот историчар Херодот. Сицилијанскиот историчар Диодор Сицилиски, кој ја пишувал во 1 век п.н.е. својата Историска библиотека, исто така зборува за грчко-персиските војни, делумно преземајќи ги од својот претходник, грчкиот историчар Ефор. Грчко-персиските војни биле исто така опишани од голем број други антички историчари, иако со помалку детали.
За Термопилската битка постојат два основни извори кои преживеале, на Херодот и на Симонид од Кеја. Од двата извори, поважно е пишувањето на Херодот за оваа битка, во Книга VII од неговата Историја.
Персискиот цар Ксеркс I со години се подготвувал да ја продолжи војната против Грците, што ја започнал неговиот татко Дариј I. Донел огромна војска и морнарица во Мала Азија во 484 година п.н.е. Направил мост од бродови за да може војската да ги мине Дарданелите и да навлезе во Европа. Според Херодот, војската на Ксеркс била толку бројна, што откако пристигнале на бреговите на реката Ехеидор, неговите воиници пиејќи вода од реката - ја пресушиле. Соочени со овој неверојатен број на неријателски војници, многу од грчките градови се предале.
Оние кои решиле да се спротивстават на Персијците, формирале сојуз од грчки градови-држави под водство на Спарта, која имала најдобро обучени и опремени војници воцела Грција. Атињаните, на пример, имале недостаток од човечка сила што би се борела на копно и море, што значело дека требало да се здружат со другите градови-држави. Во 481 година п.н.е., Ксеркс испратил амбасадори низ Грција со барањето „земја и вода“, но ги прескокнал Атина и Спарта. Здружените градови-држави одржале „конгрес“, на кој Темистокле ја предложил следнава стратегија: ако војската на Ксеркс минува низ јужна Грција (Беотија, Атика и Пелопонез), ќе мора да мине низ теснецот на Термопилите, кој лесно може да се блокира и покрај огромниот број на персиски војници.
Текот на битката
Персиската војска бавно напредувала преку Тракија и Македонија. Персијците конечно влегле во Грција во август Во овој период од годината, Спартанците го славеле празникот Карнеи, а воените активности со закон биле забранети за време на овој празник. Поради ова, Спартанците предоцна пристигнале на Маратонската битка. Исто така, тоа било период во кој се одржувале Олимписките игри. Леонид тргнал против Персијците со само 300 мажи, сите дел од кралската гарда, како претходница, додека да се соберат останатите грчки војници, и додека да пристигне главнината на спартанската војска.
Легендата за оваа битка, онака како што ја раскажал Херодот, вели дека Спартанците претходно се советувале со пророкот на Делфи. Херодот ни кажува дека Леонид заради пророштвото, знаел дека оди во сигурна смрт, и посебно дека неговите војници не ги очекува победа, па затоа ги избрал оние Спартанци кои веќе имале потомство.
Општина Велешта
Општина Велешта — поранешна рурална општина во Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои во согласност со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Струга. Седиште на општината било селото Велешта.
Локалното и поширокото население не било задоволно од ова припојување.
Битка кај Термопилите
Текот на битката
Леонидас одбрал да се стационираат во делот наречен „средна врата“, најтесниот дел во Термопили, каде Фокијците претходно изградиле одбранбен ѕид. Кон средина на август, персиската војска се појавила кај Малајскиот Залив приближувајќи се кон Термопили. Тогаш Грците свикале советување. Луѓето од Пелопонез предложиле да се блокира преминот кон Пелопонез. Фокијците и Локријанците, чии градови биле поблиску, советувале да се испрати поголема војска во Термопили. Леонид смирувајќи ја паниката кај другите, се согласил да го брани Термопили. Соред Плутарх, кога некој од војниците се пожалиле дека „од персиските стрели, не се гледа сонцето“, Леонид одговорил: „Нели ќе биде тоа добро, ако се бориме во ладовина?“ И Херодот пишува за сличен коментар, но вели дека тоа го кажал Диенекиј.
Општина Велешта
Населени места
Во Општина Велешта спаѓале следниве села: Велешта, Горно Татеши, Добовјани и Долно Татеши
Битка кај Термопилите
Текот на битката
Ксеркс испратил емисари да се спогодат со Леонид. На Грците им било понудено дека ќе бидат слободни и прогласени за „пријатели на Персијците“, како и можност да се населат на подобра земја од таа што ја поседуваат. Кога Леонид ги одбил овие услови, амбасадорот ја покажал пишаната порака од Ксеркс, во која се барало да се предаде. Познатиот одговор на Леонид е: „Дојдете и земете си“.. Откако персискиот пратеник се вратил со празни раце, битката била неизбежна. Ксеркс чекал четири дена, претпоставувајќи дека Грците ќе си заминат, а потоа ја испратил војската во напад.
Персиска војска
Бројот на војници што Ксеркс ги собрал против Грција е предмет на бескрајна дебата, во најголем дел меѓу античките историчари, кои запишале различни бројки, и денешните историчари, кои претпоставуваат дека се работело за многу помал број. Херодот тврди дека вкупно биле 2,6 милиони воен персонал, придружени од ист број на придружен персонал. Поетот Симонид од Кеј, кој бил современик на настаните, зборува за четири милиони; Ктезиј ја дава бројката од 800.000 вкупен број на војската на Ксеркс.
Општина Велешта
Поврзано
41.24056°N, 20.64389°W