cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Осетски јазик
Осетскиот или „иронски“ (Ирон), е источноирански јазик кој се зборува во регионот Осетија во Кавказот. Јазикот се зборува во Русија и Грузија, а како официјален е во руската република Северна Осетија-Аланија и во грузиската република Јужна Осетија. Јазикот го зборуваат околу 525.000 Осети, од кои околу 60% живеат во Северна Осетија.
Фонологија
Според јазичарот Васил Абаев, во осетскиот има 26 согласки, од кои пет има лабијализирани согласки и две полусамогласки. Во јазикот има гласови кои не се типични за индоевропските јазици, и тоа можеби е како резултат на контактот со останатите кавкаски јазици.
Писмо
Јазикот се пишува или пишувал на три писма: кирилица, латиница и грузиска азбука. Денес јазикот се пишува на кирилица.ж
I
Ана-Марија Равнополска-Дин
Ана-Марија Равнополска-Дин  (Анна-Мария Равнополска-Дийн) е бугарска композиторка и музичарка. Родена е на година. Студирала во Романија (при Лијана Паскуали) и во САД (при Сузан МакДоналд).Нејзиниот неверојатен талент е одликуван со престижната Artist Diploma во Универзитетот во Индиана, Блумингтон. Компонира класичка, Џаз и поп-музика. Од 1991 работи како професор во Американскиот Универзитет во Бугарија.
Зимски олимписки игри 1980
XIII Зимски олимписки игри се одржале од 13 февруари13 до 24 февруари 1980 година во Лејк Плесид, САД. Меѓународниот олимписки комитет разгледувал две кандидатури за изборот на град-домаќин, но непосредно пред гласањето, градот Ванкувер ја подвлекол кандидатурата. ПО вторпат, Зимските олимписки игри се одржале во Лејк Плесид, по игрите во 1932.
Игрите останале одбележани по враќањето на НР Кина на Олимписките игри. Имено, Кинезите долго време ги бојкотирале игрите, поради тоа што МОК дозволувал Република Кина да учествува како самостојна земја.
На игрите, била воведена технолошка новина, а тоа била употребата на вештачки снег.
Спортови
Медали биле доделени во 38 дисциплини во 6 спортови.
NGC 2302
NGC 2302 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Зимски олимписки игри 1980
Земји-учеснички
На игрите учествувале 1072 спортисти од 36 земји. Претседателот на САД Џими Картер најавил уште пред игрите дека ќе ги бојкотира Летните олимписки игри во Москва, но сепак тоа немало голем ефект, бидејќи натпреварувачите од Советскиот Сојуз учествувале на игрите.
NGC 2302
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2302 е од видот II2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,1 m. NGC 2302 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,5'.
Зимски олимписки игри 1980
Земји-учеснички
Своето прво учество го забележале Кипар, НР Кина и Костарика. Спортистите од Република Кина, учествувале како претставници на „Кинески Тајпеј“. Боливија се вратила на Зимските олимписки игри по пауза од 24 години.
NGC 2302
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 51 м 56,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 5' 4".
Стремсхолмски дворец
Стремсхолмски дворец — шведска кралска палата. Барокната палата е изградена на местото на тврдина од 1550-те години, сместена e на остров во реката Колбексон, на западниот крај на езерото Меларен. Палатата има ентериери од 18 век и важна колекција на шведски слики.
Историја
Кралот Густав Васа имал тврдина изградена во Стремсхолм во 1550-те години. Од 1560 до 1621 година, таа служела како резиденција на кралицата Кетрин Стенбок, а по ова, таа била дадена на подоцнежната кралица, Марија Елеонора од Бранденбург, која, сепак, претпочитала да живее во замокот Грипшолм. Конечно, во 1654 година, кралот Карл X го дал на кралицата Хедвиг Елеонора.
Стариот дворец од 1550-те подоцна станал основата за сегашниот Стремсхолмски дворец, изградена во 1669-1774 година за кралицата Хедвиг Елеонора по дизајн на Никодим Тесин Постариот. Палатата се состои од централна зграда врамена со четири квадратни аголни кули. Од страната на паркот, има голема, куполна централна кула. Околу 20 згради биле подигнати истовремено со палатата и биле поставени првите етапи на паркот во француски барокен стил.
Во палатата е сместена и важна колекција шведски слики од 17 век, меѓу другото и сликите на Дејвид Кликер Еренстрал на коњите на кралот Карл XII. Од 16 век, Стремсхолм е центар на коњи на Шведска. Во 1550-те години, кралот Густав Васа ја зајакнал важноста на коњите овде, со одгледување коњи за коњаницата. Шведската школа за јавање коњи во Стремсхолм била дел од шведската армија од 1868 до 1968 година. Денес, Стремсхолм се користи како хиподром, каде секоја година се одржуваат натпревари со коњи. Во 1985 година, палатата претрпела големо реновирање на нејзината фасада. Со текот на годините, надворешноста била подложена на различни промени, но гипсените работи, како што првично биле применети во 1670 -те, биле во голема мера непроменети. Покривот бил покриен со ќерамиди од катран до 19 век, кога тие биле заменети со калај. Палатата била реставрирана етапно во текот на 1990-те. Распоредот на собите во кралските апартмани бил обновен, а мебелот од 18 век бил поставен во правилен контекст. Една од најважните одлики на реставрацијата била репродукцијата на позадина од 1760-те, чиј оригинал бил пронајден изолиран на зрак на таванот во една од куќите на имотот. Старите ленени крпи биле трансформирани со кралска позадина.
NGC 2302
Други поделби
Проучување на NGC 2302 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 273; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4812. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 653.
Список на државни водачи во 1199 година
Ова е список на државни водачи во 199 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Список на падежи
Состојба
Kazo
Печка (соѕвездие)
Печка — соѕвездие на јужното небо. Името потекнува од латинскиот збор fornax што во превод значи печка. Именувано било од страна на францускиот астроном Никола Луј де Лакај во 1756 година. Печка е едно од 88-те современи соѕвездија.
Историја
Лакај првично соѕвездието го нарекол Fornax Chemica што во превод значи хемиска печка, односно мал цврст сад кој се користел за загревање на хемиските опити.
Ѕвезди
Алфа Печка е двојна ѕвезда која може да се набљудува одделно со мали аматерски телескопи. Првичната ѕвезда е жолта ѕвезда со светлинска величина 3,9, додека пак втората е жолта ѕвезда со светлинска величина 6,5, која можно е да е променлива ѕвезда. Истата има орбитален период од 300 години и се наоѓа на растојание од 300 сг. од Земјата. Бета Печка е ѕвезда жолт џин со светлинска величина 4,5, на растојание од 169 сг. од Земјата.
Далечни објекти
Соѕвездието Печка било цел на многу истражувања на сочени кон големите далечини на универзумот. Хабловото крајно далечно поле е сместено во Печка, и јатото Печка, мало јато од галаксии, може да се набљудува во Печка. На состанок во Кралското астрономско друштво во Британија, екипа од Универзитетот во Квинсленд опишале 40 непознати „џуџести“ галаксии во ова соѕвездие, понатамошните набљудувања со Хабл и со европските опсерватории Многу големиот телскоп откриле дека станува збор за крајно збиени џуџести галаксии со пречници од 120 сг.
NGC 1049 е збиено ѕвездено јато 500.000 сг. од Земјата. Станува збор за т.н. галаксија џуџеста Печка.
HIP 13044 b е вонсончева планета во соѕвездието, забележана во ноември 2010 година, чие потекло е надвор од галаксијата.
NGC 1097 е пречкеста спирална галаксија во Печка, на растојание од 60 милиони сг. од Земјата. Со светлинска величина 9, може да се види со средни аматерски телескопи. Се забележува дека се работи за Сејфертова галаксија со изразито силни спектрални оддавања кои создаваат јонизирани гасови и најверојатно потекнуваат од супермасивна црна дупка.
NGC 1365 е друга пречкеста спирална галаксија на растојание од 60 милиони години од Земјата. Како и NGC 1097, станува збор за Сејфертова галаксија. Пречката е сместена во центарот на ѕвездообразбата и има продолжувања на спиралните краци. Сјајното јадро укажува на присуство на активно галактичко јадро - галаксија со супермасивна црна дупка во центарот, која ја забрзува материјата од пречката. Станува збор за објект со светлинска величина 10 и е поврзано со галактичкото јато Печка.
NGC 1360 е планетарна маглина со светлинска величина 9, на 978 сг. од Земјата. Централната ѕвезда е со светлинска величина 11,4, невообичаено сјаен остаток. пет пати е поголема од познатата Прстенеста маглина во соѕвездието Лира со прачник од 6,5 лачни минути. За разлика од Прстенестата маглина, NGC 1360 е елиптична маглина.
Печка A е радио галаксија со изразити радио изблици кои наликуваат на оние на оптичката галаксија NGC 1316, со светлинска величина 9. Една од поблиските активни галаксии до Земјата на растојание од 80 милиони сг., Печка A во видлива светлина наликува на голема елиптична галаксија со патеки од прав околу јадрото. Овие патеки од прав ги наведува астрономите да помислат дека неодамна доѓло до спојување на галаксијата со помала спирална галаксија. Бидејќи има доста супернови од типот Iа, NGC 1316 се употребила за пресметување на големината на универзумот. Млазот кој ги создава радио изблиците не е особено моќен, со што на изблиците им дава дифузна, јазолеста структура поради заемодејстват со меѓуѕвездената средина. Со оваа галаксија е поврзано целото јато на галаксии.
Галаксијата џуџеста Печка е џуџеста галаксија која е дел од Месната Група на галаксии. Не може да се набљудува со аматерски телескопи, и покрај растојанието од 500.000 сг. од Земјата.
Источна астрономија
Во кинеската астрономија, ѕвездите од Печка се поклопуваат со оние од Бел Тигар од запад (西方白虎, Си фанг бај ху).
Хехнувка
Хехнувка (Chechnówka) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Форкија
Форкија — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Далкендорф
Далкендорф (Dalkendorf) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Космос-600
Космос-600 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 октомври 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-600 бил надгледувачки сателит.
Уни Друге
Уни Лис Јорун Друг, моминско Венберг (родена на 1 април 1956 година) е шведски автор, колумнист и новинар. На рана возраст го напуштила средното училиште и почнала да работи во кибуц во Израел. Подоцна се преселила во Шведска и дипломирала психологија. Во текот на 1980-тите таа живеела на зелен начин на живот во Хорби, Скане заедно со нејзиниот тогашен сопруг Матс Друг.
Тие го објавиле андерграунд магазинот Април и го основале SAMAE - Sammanslutningen av medvetet arbetsskygga element, сатирично движење за работната политика на Шведска. Од 1991 година, Уни Друг живее во Стокхолм.
Охридска пастрмка
Охридска пастрмка — ендемска слатководна риба што живее во Охридското Езеро, а припаѓа на семејството пастрмките. Неколку локални називи се летница, струшка пастрмка, охридска белвица. Максималната должина се движи од 25 до 60 см, а тежина до 15,8 кг. Се мрести од март до мај.
Подврсти
Охридската пастрмка е изразито езерски ендемичен вид риба, длабинска и реликтна риба, па се развива и живее во длабоките слоеви вода исклучиво во Охридско Езеро. Имајќи ги предвид начинот на живот и уште некои одлики, познавачите разликуваат струшка, пештанска и летна форма на овој вид риба. Согласно новата класификација овие форми (подвидови) кои во литературата се опишувани и како „раси“ се издигнати на одделни видови, така што денес, согласно новата класификација, би требало да разликуваме неколку вида на пастрмки кои се изведени од видот Salmo letnica Karaman 1924.
Полово незрелите единки се разликуваат од полово зрелите единки со посветла боја на телото со сребренест сјај: Охридската пастрмка се јавува во три подвидови и тоа:
Опис и градба
Охридската пастрмка се разликува од поточната пастрмка по сплеснатото тело, по малата глава и ѕвездестите сиви пеги по телото. Бојата на месото е кај некои бела, а кај некои розовкаста.
Навики, живеалиште, распространетост
Охридската пастрмка е ендемски вид риба на Балканот и во Европа. Таа е најблизок потомок на видовите што живееле на тоа подрачје уште од периодот на терциерот. Охридската пастрмка природно живее само во Охридското Езеро. Во другите езера во Република Македонија и водените екумулации овој вид е порибуван.
Охридската пастрмка вештачки се мрести во Хидробиолошкиот завод - Охрид и во мрестилиштето Шум во Струга. Основна цел на постоечките мрестилишта е порибување на Охридското Езеро и одржување на популацијата на охридската пастрмка во него. Во минатото направени се повеќе обиди и охридската пастрмка е пренесена и во други водени биотопи надвор од нашата земја (власинска акумулација, неколку акумулации во САД). Во новите услови на средината охридската пастрмка исклучително успешно се одржала и покажала значително поголемо темпо на тежински и должински прираст, како и скратување на периодот на постигнување на полова зрелост, споредено со Охридското Езеро. Исто така, охридската пастрмка во експериментални услови се одгледува и во неколку салмонидни рибници во Република Македонија и покажува задоволителни резултати.
Охридската белвица се наоѓа само во најдлабоките места на езерото и тоа до 200 метри, и се мрести на зима како поточната пастрмка. Сè почесто се лови, па се претпоставува дека ѝ се заканува истребување.
Размножување
Половата зрелост охридската пастрмка ја достигнува со навршени 4 до 5 години старост, а се мрести во зимските месеци, од декември до април, на песковитите и чакалестите делови на Охридското Езеро и во близина на сублакустричните извори обично кога достигнуваат должина од 35 - 40 см и околу 400 до 500 грама телесна тежина.
Подмладокот на охридската пастрмка се исхранува исклучиво со планктонски организми, додека постарите единки покрај планктон конзумираат и амфиподи, изоподи, инсекти и мекотели како и икра и други видови риба.
Mелезите се настанати со вкрстување на поточна пастрмка и охридската пастрмка, кои по телото имаат наизменично распоредени црвени округли и сиви ѕвездести пеѓи како летницата.
Значење
Охридската пастрмка има исклучително големо значење како објект за рекреативен риболов, но многу повеќе како објект за стопански риболов. Поради својот квалитет и доминантноста во пелагијалните води на езерото, од секогаш била најинтересниот објект за стопански риболов. И покрај сите мерки за заштита, навалата за искористување на рибните ресурси на Охридското Езеро е повеќе од силна, што покажуваат и статистичките податоци за лов. Доминирањето на помали должински и тежински класи во ловините е знак дека интензитетот на риболовот е пораснат преку оптималната граница.
Црква „Св. Петар“ - Голем Град
Занимливост
Тука е претставена една композиција со извонредно тематско значење. Станува збор за фреската каде првпат е претставена Опсадата на Цариград од страна на Персијанците и Аварите во 626 година. Оваа тема подоцна ќе стане една од најчестите во фрескописот во црквите во Молдавија. Меѓу композициите вредно е да се спомене и композицијата „Бегство во Египет”, која ретко се среќава во македонските средновековни цркви.
Веслање
Веслањето, честопати наречено екипаж во САД е спорт чие потекло достигнува до времето на староегипетското време. Тоа вклучува веслање со весли, при што се создава сила за движење на чамецот. Овој спорт може да биде рекреативен или натпреварувачки, кога спортистите се натпреваруваат еден со друг во чамци..
Историјат
Модерното веслање како натпреварувачки спорт почнува да се следи од почетокот на 10- век кога трките се одржувале на реката Темза во Лондон, Велика Британија. Често биле доделувани и награди од лондонските здруженија за занаетчии и лиери. Аматерскиот натпревар започнал кон крајот на 18 век со доаѓањето на „бродските клубови“ во британските јавни училишта од Итон колеџ и Весминстер школата.
Меѓународната веслачка федерација (француски: Fédération Internationale des Sociétés d'Aviron, скратена ФИСА), одговорната институција за меѓународно управување со веслањето, е основана во 1892 година за да обезбеди регулатива во време кога спортот станал популарен. , Има веслачки федерации на шест континенти и во 150 земји кои учествуваат во овој спорт.
Натпревари
Веслањето е еден од најстарите олимписки игри. Иако било во програмата за игрите во 1896 година, трките не се одржале поради лошите временски услови, но машките веслачи се натпреварувале уште од 1900 година. Веслањето на жените било додадено во олимписката програма во 1976 година. Денес, само четиринаесет класи чамци се тркаат на Олимпијадата. Секоја година Светското првенство во веслање се организира од ФИСА, со 22 класи на чамци. Во олимписките години само на неолимписки чамци на брод се натпреваруваат на Светското првенство. Европското првенство во веслање се одржува еднаш годишно, заедно со три светски првенства во веслање, во кои секој настан заработува бројни бодови за земја кон титулата на Светското првенство. Од 2008 година, веслање се натпреварува и на Параолимписките игри.
Големите домашни натпревари се одржуваат во доминантните земји за веслање и вклучуваат Трка на бротчиња и Хенли кралска регата во Обединетото Кралство, австралиско првенство во веслање во Австралија, регата Харвард-Јеил и шеф на Кралската регата во САД и Кралската канадска Хенлиева регата во Канада. Многу други натпревари често постојат трки меѓу клубови, училишта и универзитети во секоја нација.
Долно Коњари (археолошко наоѓалиште)
Долно Коњари — археолошко наоѓалиште во скопското село Долно Коњари. Наоѓалиштето претставува депо на средновековни монети. Во Музејот на Македонија во Скопје се чува депо од 2,400 бакарни скифати од XII-XII век, пронајдени во околината на Долно Коњари.
Список на државни водачи во 801 година
Ова е список на државни водачи во 01 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 882
IC 882 — дел од галаксија во соѕвездието Стрела, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 јуни 1887 година од страна на Френсис Ливенворт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 882 е од видот GxyP.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 45 м 5,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -14° 43' 17"".
Други поделби
Проучување на IC 882 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Иван Бабунски
Иван Бабунски — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.
Животопис
Иван Бабунски се приклучува на ВМРО и е назначен за војвода во Солунскиот револуционерен округ. По убиството на Александар Протогеров во 1928 година поминува на страната на протогеровистите заедно со окружниот раководител Михаил Шкартов.
Црква „Пресвета Богородица Нова“ - Солун
Пресвета Богородица Нова (Ιερός Ναός της Νέας Παναγίας) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во крајбрежното подрачје југоисточно од градскиот центар, на почетокот на улица „Димитрис Гунарис“ и меѓу улиците „Цимискис“ и „Митрополис“. Во минатото се нарекувала „Пресв. Богородица Голема“ (Μεγάλη Παναγία, Τρανή Παναγία). Изградена е во 1727 г. според мермерниот натпис над јужната врата. На нејзино место се наоѓал манастирот „Пресв. Богородица“, основан од Иларион Мацунис и запален во 1690 г. Во 1727 г. е изработен живописот, дело на Давид Селеница.
Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква. На западната страна има трем, а на јужната има подоцна дограден неокласичен портик со камбанарија над него. Во 1978 г. камбанаријата настрадала во земјотрес, и потоа изградена одново. Внатрешноста има зачувани вредни украси. Во жртвеникот и во женската црква има забележителни фрески од XVIII век, изработени во духот на палеолошката уметност. Резбаниот иконостас е позлатен. Владичкиот престол, амвонот и таванските фрески се од XIX век. Иконата на Богородица Слаткољубива е дело на Јоанис Папаталасиу.
Хилари Даф
Хилари Ерхард Даф (Hilary Erhard Duff) (родена 28 септември 1987) е американска глумица, пејачка, текстописец, претприемач, модел, продуцент и автор. Родена и одгледана во Хјустон, Тексас, Даф се појави во локалните театарски продукции и телевизиски реклами пред стане позната во насловната улога во тинејџерската комедија „Лизи Мекгваер“ (анг. Lizzie McGuire) на каналот „Дизни“ (анг. Disney Channel). Формирана како тинејџерски идол, Даф ја репризира таа улога во филмот „Малата Лизи Мекгваер“ (анг. Lizzie McGuire) (2003) и се впушта во филмската индустрија со нејзините почетни филмови „Агент Коди Бенкс“ (анг. Agent Cody Banks) (2003), „Попуст на количина“ (анг. Cheaper by the Dozen) (2003), „Приказна за Пепелашка“ (анг. A Cinderella Story) (2004) и „Попуст на количина 2“ (анг. Cheaper by the Dozen 2) (2005) како дел од најголемите маркетиншки успеси во нејзината кариера.
1987-99: Ран живот и професионални почетоци
Хилари Ерхард Даф е родена на 28 септември 1987 година во Хјустон, Тексас. Таа пораснала меѓу Хјустон и Сан Антонио со нејзиниот татко Роберт Ерхард Даф, партнер во ланец на продавници во две области, нејзината мајка Сузан Колин (родена Коб), домаќинка која станала филмски и музички продуцент, и нејзината постара сестра Хајли, која исто така е глумица и пејачка. Од рана возраст, Даф тргнала по стапките на нејзината постара сестра и охрабрени од нивната мајка, двете се запишале на часови по глума, пеење и балет. Двете девојки имаат добиено улоги во продукциите на локалниот театар, и заедно на возраст од шест и осум години, учествувале во турнејата „БалетМет“ во продукција на „Наткракер“ во Сан Антонио. Зголемениот интерес за остварување во шоу бизнисот, сестрите Даф и нивната мајка се преселиле во Калифорнија во 1993 година, додека нивниот татко останал во Хјустон за да се грижи за својот бизнис. Сестрите неколку години биле на аудиции и станале дел од многу телевизиски реклами. Благодарение на нејзината глумечка кариера, Даф се школувала дома од 8 годишна возраст. За време на нејзините почетни години на глумење, Даф првенствено играла помали улоги како што е нејзиниот дел во вестерн мини-серијата „Вистинска жена“ (1997) на „Холмарк Ентертејмент“ и делот во ансамблот комедија-драма „Играње според срцето“ (1998). Нејзината прва поголема улога беше како малата вештерка Венди во „Каспер ја среќава Венди“ (анг. Casper Meets Wendy), основано врз комичните стрипови на Харвеј, коишто беа издадени во 1998 година. Но, кога беше издадено доби претежно негативни коментари. Откако се појавува во споредна улога на Ели во телевизискиот филм „Колекционер на души“ (1999), кој беше основан врз новелата на Кетлин Кејн, Даф ја достигна наградата Најмлад артист за најдобра изведба во ТВ филм или пилот (Споредна млада глумица).
2000-02: Пробив со „Лизи Мекгваер“ и „Уличка на Дедо Мраз“
Во март 2000 година, Даф се појави во мала гостинска улога како болно дете во медицинската драма „Чикаго Хоуп“ веднаш пред да глуми едно од децата во пилот епизодата на Ен-Би-Си во ситкомот „Дадио“. Нејзиниот партнер во „Дадио“ изјавил: ''„После првиот ден работејќи со неа, помнам дека ѝ реков на мојата сопруга, ‘Ова младо девојче ќе биде филмска ѕвезда’. Таа беше сосема опуштена со себеси и убаво се чувствуваше во своја кожа“.'' Како и да е, пред емитувањето на шоуто, продуцентите ја елиминираа Даф. Депримирана, Даф изгуби волја да продолжи понатаму со нејзината глумечка кариера. Една недела подоцна, таа ја доби улогата на Лизи Мекгваер во ново настанатата детска телезивиска серија на каналот „Дизни“, откако нејзината мајка која стана нејзин менаџер во тоа време, ја пријавила на аудицијата. Даф глумеше несмасна тинејџерка која сонува да се вклопи во средината и да биде популарна. Шоуто ја направи Даф популарно домашно име, особено со целната демографска група на пред-тинејџери и адолесценти. Фокусирајќи се на централниот лик, мешовитиот медиумски формат се издвои од останатите тогашни програми на каналот „Дизни“, во суштина, стана предводник на каналот и дефинитивно шоу на почетокот на 2000 година. Шоуто првпат се емитуваше на каналот „Дизни“ на 12 јануари 2001 година, и беше хит рејтинг кој привлече околу 2,3 милиони гледачи по епизода. Како и да е, откако Даф го исполни нејзиниот договор 65 епизоди со Лизи Мекгваер, шоуто заврши.
Иако Дизни сметаше продолжување на франшизата на филмови и ударните телевизиски серии, овие планови пропаднаа поради претставниците на Даф кои рекоа дека таа не била доволно платена за предложената серија. Првата улога на Даф во театрален филм беше во „Човековата природа“ (2002) во кој таа отсликува млада верзија на женски природонаучник, кој го игра Патриша Аркет. Филмот е прикажан прв на фимските фестивали „Кан“ и „Санденс“. Даф исто така глуми како девојка со слободен дух која се бори во строго воено училиште во телевизискиот филм „Кадет Кели“ во 2002 година на каналот „Дизни“ кој стана најгледана програма на мрежата во својата 19 годишна историја. Даф стана заинтересирана во остварување на музичка кариера откако присуствуваше на концертот на радио „Дизни“ во 2001 година. Таа почнала часови за пеење пред да започне нејзината глумечка кариера; во продолжение на ова, така исто така стана една од клиентие на Андре Реке во Холивуд Рекордс. Музичката кариера на Даф започна со два саундтрак настапи: Во 2002 година, таа се појави на саундтракот на серијата „Лизи Мекгваер“, изведувајќи ја кавр верзија од „Не можам да чекам“ на Брук МекКлајмонт, која постигна голем успех на радиото „Дизни“, и компилацијата „ДизниМанија“ на Волт Дизни Рекордс, изведувајќи кавр на „Тики Тики Тики Рум“. Истата година таа објави празничен албум насловен „Уличка на Дедо Мраз“ кој беше колекција од божиќни песни кој вклучува дуети со нејзината сестра, Лил Ромео и Кристина Милиан. Придружен со еден сингл од каналот „Дизни“, „Кажи ми приказна (За претходната ноќ)“, албумот достигна 154 место на албумскиот список на САД Билборд 200 и беше сертифициран со злато. Додека пак нејзините песни беа хитови на Радио Дизни, вклучувајќи ги „Зошто да не?“ и „Од што се направени соништата“, двете од кои беа вклучени во филмот „Лизи Мекгваер“ (2003), Реке и менаџерите на Буена Виста Мјузик груп предвидоа Даф да допре до позрела публика. Даф беше во врска со пејачот Арон Картер меѓу 2001 и 2003 година, пред тој да ја запознае и да биде врска со Линдзи Лохан. Беше објавено дека Картер набргу потоа ја оставил Лохан и се вратил пак на Даф, започнувајќи расправија меѓу двете глумици. Откако Даф се појави со Чед Мајкл Муреј на црвениот тепих на премиерата на „Чуден петок“ (2003) на Лохан, за да потоа разгорувајќи ја кавгата Лохан да се појави на црвениот тепих на премиерата на филмот на Даф „Попуст на количина“ (2003). Во 2007 година беше објавено дека двете се смириле, така што Лохан ја прифатила поканата на Даф за присуство на нејзината забава за промоција на албумот „Достоинство“. Расправија со Аврил Лавињ исто така направи ударни наслови бидејќи Лавињ ја нарече Даф „мамино девојче“. Двете немаа јавно помирување сè до средината на октомври 2013 година.
2003: „Метаморфозис“, „Агентот Коди Бенкс“ и „Попуст на количина“
Даф го објави својот дебитантски албум „Метаморфозис“ во 2003 година. Албумот доби мешани критики од музичките критичари; некои го поздравија поради тоа што е модерен баблгам албум, додека другите сметаа дека албумот е промоционален трик за музичката кариера на Даф, без вистинска содржина. Сепак „Метаморфозис“ достигна број еден на Билборд 200 и Канадските листи на албуми, и е продаден во повеќе од 5 милиони копии ширум светот до крајот на 2005 година. Водечкиот сингл на албумот „Значи вчера“ беше топ десет хит во неколку земји иако не воодушеви во нејзината родна Америка; нејзиниот следбеник „Кам клин“ (анг. Come Clean) го имаше истиот ефект и беше избран за насловна песна за „Лагуна Бич: Вистинскиот округ Оринџ“ (анг. Laguna Beach: The Real Orange County). Третиот сингл „Литл Војс“, не беше објавен во САД, но беше минорен хит во Австралија. Даф понатаму го промовираше албумот со „Метаморфозис турнеја“ која се одржа од ноември до декември 2003 година. Повеќето од шоуата што беа закажани во поглемите градови беа распродадени. „Метаморфозис“ ѝ ја донесе на Даф нејзината прва Кидс Чојс Аворд за најомилена женска пејачка, а исто така и награда за Најдобар нов женски артист на Ворлд Мјузик Авордс во 2004 година. Пред започнувањето на нова американска турнеја, насловена „Мост вонтед“, којашто таа ја водеше од јули до септември 2004 година, Даф исто така сними кавр од селекцијата Д Го-Го „Нашите усни се запечатени“, со нејзината сестра Хајли, за оригиналниот саундтрак на „Приказна за Пепелашка“. Во 2003 година, Даф ја доби нејзината прва најголема улога во игран филм кога глумеше заедно со Френки Муниз, глумејќи го неговиот љубовен интерес во „Агентот Коди Бенкс“. Филмот доби позитивни критики; Скот Фоундас од магазинот „Верајати“ ја означи изведбата на Даф како „шармантна“, иако мислел дека таа била „маргинализирана со она што малку го направила во поголемиот дел од времето“. Истата година, Даф ја репризираше нејзината улога како Лизи Мекгваер за филмот „Лизи Мекгваер“. Доби мешовити критики; некои остро ги критикуваа нејзините глумечки способности додека Дејвид Левин го нарече тоа „срамна промоција на сликата на Даф“. Подоцна таа година, Даф глумеше едно од 12те деца на Стив Мартин и Бони Хант во семејниот филм „Попуст на количина“, римејк на филм од 1950 година, кој останува нејзина најголема заработувачка од филм до денес, и покрај непофалните критики за глумата на Даф. Критичарот Ник Шагер од списанието „Слент“ напиша дека Даф „Не прави ништо повеќе од тоа да изгледа весело и стилно“. Даф исто така направи неколку гостувања во телевизиски емисии кои ја вклучуваат улогата на продавач на козметика во 2003 година во епизода на Џорџ Лопез; таа подоцна повторно се појави во шоуто во 2005 година како Кензи, феминистички поет, пријател на ликот Кармен (Масиела Луша). Во 2003 година, таа исто така толкуваше една од „Шангри-Лас“ наспроти нејзината сестра Хајли во втората сезона од „Американ дримс“, додека во 2005 година, таа играше соученик и обожавател на главниот лик во „Џоен оф Аркадија“
2007–09: „Достоинство“, „Бест оф Хилари Даф“ и самостојни филмови
Во 2009 година, Даф и Ричард Вижн соработуваа на песна наречена „Некој друг ден“ (анг. Any Other Day) за саундтракот на „Ват гоус ап“ (анг. What Goes Up). Во 2009 година, таа глуми во два самостојни драма филмови. Првиот, како насловната улога на млада самоубиствена и бунтовна тинејџерка во „Според Грета“ (анг. According to Greta), доби мешовити критики; Ендрју Баркер од магазинот „Варајети“ го критикуваше пристапот “детска ѕвезда“ на Даф на глума и сакаше таа да држи настрана од тинејџерските забави. Сепак, критичарот Роберт Абел од „Лос Анџелес Тајмс“ напиша дека нејзиниот обид да “ја транформира нејзината светло очевидна исправност во бунтовнo ‘ржење“ во Грета “е храбро“. Вториот, како нарцистичка заводничка во „Ват Гоус Ап“ (анг. What Goes Up), исто така доби мешовити критики. Брајан Ловри од магазинот „Варајети“ констатираше дека изведбата на Даф „навлегува во скоро возрасна улога“ уште ја означи нејзината улога, и филмот генерално како „збунети“. Даф исто така требаше да глуми со Бони Паркер во 2009 година во римејкот на „Бони и Клајд“ насловен како „Приказната на Бони и Клајд“. Нејзиниот партнер, кој требаше да биде Клајд Бароу, беше Кевин Зегерс. Сепак, во 2011 година, беше најавено дека Даф и Зегерс се повлечени од филмот поради конфликти за закажување. И покрај одбиената главна улога на Ени Милс во телевизиската серија „90210“ во почетокот на 2008 година бидејќи таа беше повеќе заинтересирана во потрага по проекти надвор од тинејџерскиот жанр, Даф стекна периодична улога како ѕвезда во третата сезона на „Озборувачка“ (анг. Gossip Girl).
NGC 4525
NGC 4525 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4525 се споменува и како UGC 7714, MCG 5-30-20, CGCG 159-16, KUG 1231+305.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4525 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4525 има привидни димензии од 2,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 33 м 51,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 16' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 53°.
Кукуричани
Кукуричани — месност и железничка станица на меѓународната железничка пруга Скопје - Гевгелија - Солун и историско село сместено во средното Повардарие, на десниот брег на реката Вардар. Според кажувањата на жителите на околните села, селото Кукуричани постоело сè до половината на XIX век, но останало населено и понатаму.
Историја
Во XIX век Кукуричани било село во Тиквешката каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Кукуричани имало 80 жители, сите Македонци христијани. По податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. селото (Koukouretchani) имало 40 жители Македонци.
Стопанство
Во месноста Кукуричани се наоѓа и една од најголемите фабрики за преработка и конзервирање на зеленчук и овошје „Македонија“ - Неготино, која има погони и во соседното Црвени Брегови. Поради својата околина, месноста Кукуричани се користи и како пасиште и презимувалиште за овци, претежно од западна Македонија. Според најновиот проект за изградба на повеќе хидроцентрали на реката Вардар, предвидено е една хидроелектрана да се изгради и во Кукуричани.
Стадион Хајбери
Оригиналниот стадион беше изграден во 1913 на местото на спортскиот терен на локалниот Колеџ, и има поминато низ две значителни надградби. Првата во триесеттите, кога беа изградени Источната и Западната трибина во арт декостил; втората беше во доцните осумдесетти и рани деведесетти, кога Северната и Јужната трибина беа претворени од трибини за стоење во седечки. Ова резултираше со драстично намалување на сместивоста и приходите од влезници по што Арсенал го изгради новиот Стадион Емирати во близината, каде што се пресели во 2006. Хајбери беше претворен во станбен комплекс, поради што поголемиот дел од стадионот беше срушен; со исклучок на Источната и Западната трибина (градби заштитени со закон) кои беа вклопени во новата градба.
Стадионот беше дом и на Англија и на полуфинални натпревари од ФА Купот, како и бокс мечеви, натпревари од бејзбол и крикет. Неговото присуство беше и инспирација за преименувањето на локалната станица од подземната железница во "Арсенал" во 1932, единствена станица именувана по фудбалски клуб.
Историја
Оригиналниот стадион беше изграден во 1913, кога Вулвич Арсенал се пресели од Манор Граунд во Пламстед, југоисточен Лондон во Хајбери. Клубот ги изнајми спортските терени на локалниот Колеџ за 20000 фунти. Стадионот беше изграден набрзина летото 1913, според дизајнот на Арчибалд Лич, кој беше архитект на многу стадиони изградени во тој период; изградена беше само Источна трибина, а на другите три страни имаше само скали за стоење. Цената на новиот стадион беше 125000 фунти. Првиот натпревар на Арсенал на Хајбери, иако изградбата не беше завршена, беше одигран на 6 септември 1913. Тоа беше натпревар од Втората Фудбалска Дивизија против Лечестер Сити кој Арсенал го освои со 2:1; играчот на Лечестер, Томи Бенфилд, го постигна првиот гол на новиот стадион, а Џорџ Џоби беше првиотиграч на Арсенал. Првиот натпревар на репрезентацијата на Англија на Хајбери се одигра во 1920. Арсенал целосно ја откупи земајта на која се наоѓа стадионот во 1925, за 64000 фунти.
Следните 50 години, стадионот малку се менуваше, иако за време на Втора светска војна Северната трибина беше бомбардирана и мораше повторно да биде изградена; покривот не беше обновен сè до 1956. Рефлектори беа инсталирани во 1951, а првиот натпревар одигран под рефлектри беше пријателски со Хапоел Тел Авив на 17 октомври истата година. Греењето беше додадено во 1964. За разлика од многу други стадиони, Арсенал одби да постави ограда околу теренот, дури и кога хулиганизмот дивееше во Англија во осумдесеттите. Поради оваа одлука стадионот беше отстранет од списокот на локации на кои може да се одигра полуфинале н натпревар од ФА Купот.
Во раните деведесеттит, по катастрофата на Хилзборо, беше објавен Тејлоровиот Извештај. Во извештајот беше предложено сите стадиони целосно да се опремени со седишта. Северната трибина, која со тек на времето стана домот на најстрасните навивачи, беше срушена во 1992, новата трибина со 12500 седишта во две нивоа. Бидејќи изградбата беше во текот на сезоната, огромен мурал (50 метри ширина и 18 висина) беше поставен позади голот, со што се доби илузијата дека играчите шутираат кон трибина полна со навивачи, а не кон празно градилиште. Муралот на пошетокот се соочи со критики поради фактот што ниеден од „навивачите“ не беше црн, но набрзо тоа беше поправено. Јужната трибина исто така беше дограден, покривот и ложите беа поставени во 1989, а седиштата четири години подоцна.
Структура
Во времето на затворање стадионоот имаше четири одделени трибини; Северната и Јужната трибина се наоѓаа на краевите на теренот. Источната и Западната трибина на Хајбери беа меѓу ретките примери за трибини изградени во ар деко стил. Источната трибина беше дом на клупските канцеларии, легендарниот мермерен хол кој беше една од најчестите слики во медиумското претставување на клубот, и фасадата, свртена кон улицата Авенел Роуд. Трибината беше оценета како архитектонско дело со историска и уметничка важност, и беше заштитена со закон (една од причините поради која проширувањето на стадионот не беше опција).
Главните влезови во стафионот се наоѓаа Гилеспи Роуд, Авенел Роуд и Хајбери Хил. Кога беше затворен, Хајбери имаше сместивост за 38419 навивачи (околу 12500 на Северната, 11000 на Западната, 9000 на Источната и 6000 на Западната трибина), сите со седишта, и со Џамботрон монитори во југоисточниот и северозападниот агол. Пред Тејлоровиот извештај, Северната и Јужната трибина беа тераси, и на стадионот често имаше и повеќе од 60000 навивачи; најголемата посетеност беше 73295 на 9 март 1935 на натпревар кој заврши 0:0 кога Арсенал играше против Сандерленд.
Затворање и пренамена
По Тејлоровиот извештај сместивоста на Хајбери беше ограничена на 38419, а поради успесите на Арсенал од 1990 до денес, сите натпревари на стадионот беа распродадени. Сепак ограничувањата, како статусот на заштитена градба која го имаше Источната трибина, значеа дека проширувањето ќе биде тешка и скапа процедура. Поради тоа клубот реши да се исели од Хајбери, и да изгради нов стадион, Стадионот Емирати кој се наоѓа на само 500 метри оддалеченост беше отворен во јули 2006. Во последната сезона на Хајбери, 2005-06, Арсенал поведе серија на промоции во чест на стадионот. Беше создадено комеморативно лого на кое се наоѓаше и класичниот грб во ар деко стил кој клубот го користеше во триесеттите. На теренот, Арсенал привремено ги остави традиционалните црвени дресови со бели ракави, и беа носени целосно црвени дресови, во истата нијанса како оние од првата сезона на Хајбери, 1913-14.
Последниот натпревар на стадионот беше натпреварот од ФА Премиер Лигата одигран на 7 мај 2006 против Виган, кој Арсенал го доби со 4:2. Капитенот, и најдобар клупски стрелец на сите времиња, Тјери Анри, постигна хет-трик на овој натпревар. По затворањето на стадионот, Арсенал одржа аукција на која беа продавани разни делови од стадионот, како делови од теренот, стативите и бирото на поранешниот менаџер Џорџ Греам; продажбата на седиштата беше планирана но откако беше откриено дека содржат микроскопски делови на токсичниот метал кадмиум.
Стадионот (заклучно со 2008) се пренаменува во апартмани. Овој проект е познат како „Хајбери Сквер“, и кога ќе биде завршен ќе има 711 одделни ликсузни апартмани. Северната и Јужната трибина веќе се срушени, а познатиот часовник од Јужната трибина веќе епреместен на новиот стадион. Надворешните фасади на заштитените Источна и Западна трибина се конзервирани и ќе бидат вклопени во новите градби, остатокот од структурата на трибините е отстранета. Теренот ќе биде претворен во заедничка градина. Во октомври 2005 година започна продажбата на апартманите и до мај 2006 беа купени сите места во Северната, Источната и Западната „трибина“. Апартманите треба да бидат завршени до 2010.
Други улоги
Покрај коко дом на Арсенал, Хајбери повремено се користеше и како домашен терен на Англија; 12 меѓународни натпревари беа одиграни на Хајбери од 1920 до 1961, повеќето пријателски. Во овие е и првиот натпревар на Англија против противник надвор од Британија и Ирска (Белгија во 1923), и „Битката на Хајбери“, познатата победа со 3:2 на Англија против Светскиот Шампион Италија во 1932, натпревар во кој седум играчи на Арсенал беа во почетниот состав на домаќинот. Хајбери беше и стадион на кој се одиграа два фудбалски натпревари од Летната Олимпијада во 1948 (натпревар од првата рунда и полуфинален натпревар ). Сепак на Хајбери не се одигра ни еден натпревар од Светското Првенство во 1966 или Европското Првенство во 1996, во времето на одржувањето на второто, теренот веќе не ги задоволуваше димензиите за меѓународен натпревар.
На Хајбери исто така беа играни и неколку натпревари во Крикет и Бејзбол, и беше местото на кое во 1966 Хенри Купер загуби од Мухамед Али во борба за титулата Светски Првак во Тешка Категорија. Стадионот се најде и на филмското платно, како локација за снимање на барем два филмови: Мистеријата на стадионот на Арсенал, и Теренска треска.
Арсенал
Целосниот натпреварувачки учинок на Арсенал на Хајбери е:
Англија
Учинокот на Англија на Хајбери е:
Полуфинале на ФА Куп
Полуфиналињата од ФА Купот одиграни на Хајбери се наведени подолу. Тимовите означени со задебелени букви го освоија купот таа година.
Надворешни врски
51.55769°N, -0.10291°W
NGC 2303
NGC 2303 — елиптична галаксија во соѕвездието Кочијаш, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2303 се споменува и како UGC 3603, MCG 8-13-31, CGCG 234-30, NPM1G +45.0083.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 56 м 17,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 45° 29' 36".
Други поделби
Проучување на NGC 2303 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19891. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 68; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3391. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 692.
603
603 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 603 година од новата ера, 603. од првиот милениум, 3. од VII век и четвртта од 600-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6111 и 6112 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5353 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4363 и 4364 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1356.