cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Никола Киров Мајски
Животопис
Поради учеството во ученичкиот бунт во 1898/1899 година, заедно со група ученици ќе биде исклучен од Битолската гимназија. Сепак, по интервенцијата на охридскиот владика Методиј казната му била укинета и тој своето образование го продолжил во Солунската гимназија.
Во 1902 година заминува на учителска должност во леринското село Баница. Следната година се враќа во Крушево каде го затекнува Илинденското востание во кое братучед му Никола Карев ќе стане претседател на Крушевската република, а тој ќе го состави познатиот Крушевски манифест.
По неуспехот на Илинденското востание, во 1906 година повторно учителствува во Леринско. Подоцна се запишува на Софискиот универзитет а во 1909 година учителствува во бугарскиот град Ихтиман каде поради недоразбирањата со тамошниот училиштен инспектор се враќа повторно во Крушево. Во 1910 година е назначен за директор на училиштето во Дебар и Ресен, но поради акциите кои ги спроведуваат младотурците тој е спречен на тоа, поради што е и уапсен, каде е подложен на жестоки физички мачења. По 17-дневни мачења во истражниот затвор во Крушево, во недостиг на конкретни докази Мајски бил ослободен и тој веднаш стапил на должност во Дебар.
Таму тој бил осомничен за подбуцнувач на месната македонска и албанска интелигенција. Во учебната 1911/1912 година е директор во Ресен, каде застанал на страната на учителството за време на неколкудневниот штрајк. Поради оправданоста на штрајкувачките барања тој бил унапреден за училиштен инспектор на Охридската епархија.
За време на една обиколка во Струга, Мајски дознал за ултиматумот што балканските држави го доставиле на Турција и кое доведе до започнување на Балканските војни. Веста кај него предизвикала спонтана реакција: „Зарем требаше и Бугарија да го бара од Турција, она коешто ние го бевме спечелиле низ легални и нелегални средства и борби и кога почнавме веќе постепено да навлегуваме во војската, администрацијата и судските институции. Кој ѓавол ја принудил да се договара со своите соседи и да упатува ултиматуми за нас, без наше знаење и желба. Зошто таа не го стори тоа во времето кога ние бевме една моќна сила, кога ВМРО се почитуваше еднакво и од Турција, и од балканските држави...? Зошто не влезе во договорни односи со Србија и Грција за заемно откажување од завојувачката политика и не побара интервенција од големите сили за правилно разрешување на македонското прашање...? Какви ли расходи ќе платиме ние Македонците наспроти илуминациите на балканските држави во случај ако Турција го отфрли ултиматумот и се објави војна? Каков ли грозен можеби уште погрозен и пострашен ропски јарем од досегашниот, ќе ни наврте на вратот завојувачката политика на непријателите на борбена Македонија. Бидете проклети, о, браќа- небраќа!“
Подоцна врз Мајски биле вршени обиди да биде регрутиран за целите на големосрпската политика во Македонија. Понудено му било да стане околиски началник во Подградец (Албанија), но тој дипломатски одбива.
По крајот на Втората балканска војна, тој го напушта Охрид и заминува во Бугарија. Овде заедно со македонската интелигенција го уредувал органот на федералистите „Автономна Македонија“ во која објавува низа свои прилози. Завршил правни науки во Софија и работел како учител, па како финансиски службеник, а потоа се занимавал и со други дејности.
Значајна е и неговата активност во рамките на Крушевското братство пред и по Втората светска војна.
Значаен е и неговиот творечки фонд со драмските остварувања и поетски ракописи, посебно „За Македонија“. По предавањето на стихозбирката од името на ЦК на ВМРО на Тодор Александров, Георги Баждаров, Јордан Бадев и други за да ја прегледат и да се изјаснат дали таа може да биде печатена, Јордан Бадев ќе му одговори: „Порано јас имав или сакав да имам добро мислење за тебе но ти даваш докази дека сакаш да се надраснеш себеси... Си застанал да пишуваш стихови на македонски јазик, каков што не постои и каков што никогаш нема да постои. Зашто не постои македонска нација а има само македонски Бугари кои се неразделен дел од нашава нација и сите Бугари говорат на еден јазик-бугарскиот! Да се тврди спротивното е безумство, а да се работи за македонска нација тоа е злосторство и предавство.“
Никола Киров Мајски починал во Софија, во длабока старост, токму на денот на Илинден, година.
Творештво
Познат е и како драмски писател и поет.
Смиловци
Смиловци — село во областа Клепа, во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
Сања Шојлевска
Животопис
Дипломирала во 1987 година на Факултетот за музичка уметност во Скопје, каде што и магистрирала во 1991 година. Докторирала во 2000 година во Нови Сад, каде што работела како наставник на Уметничката академија во периодот 1989-1995.
Смиловци
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Клепа, во југоисточниот дел на територијата на Општина Чашка, во средното сливно подрачје на реката Бабуна, недалеку од поранешниот регионален пат Велес-Прилеп. Селото е ридско, на надморска височина од 410 метри. Од градот Велес, селото е оддалечено 31 километар.
Сања Шојлевска
Животопис
Од 1993 година живее и работи во Лос Анџелес, САД.
Авторка е на монографија за истакнатиот американски композитор на филмска музика Александар Норт, издадена во 2003 година.
Смиловци
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на планината Бабуна, во подножјето на Штрби Камен. Поставено е кон северозапад и опкружено е од сите страни со планини така што климата е невообичаено блага за околното поднебје.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 14,7 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 1.126 хектари, а на обработливото земјиште отпаѓаат 186 хектари.
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Смиловци имало 350 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Смиловци имало 216 жители.
Селото е мало, во фаза на целосно раселување, населено со македонско население. Во 1961 година селото броело 190 жители, а во 1994 година бројот се намалил на само 19 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Смиловци живееле 20 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 8 жители, сите Македонци.
Родови
Смиловци е македонско село.
Според истражувањата од 1966/67 година, родови во селото се
Список на државни водачи во 1456 година
Ова е список на државни водачи во 456 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Смиловци
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Титов Велес. Селото припаѓало на некогашната општина Чашка во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 селото припаѓало на тогашната општина Извор.
Список на државни водачи во 1456 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Смиловци
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Извор, во која покрај селото Смиловци, се наоѓале и селата Владиловци, Долно Врановци, Извор, Крњино, Мартолци, Поменово, Попадија, Стари Град и Степанци. Општината Извор постоела и во периодот 1950-1952 година.
Избирачко место
Селото е опфатено во рамки на избирачкото место бр. 2244 според Државната изборна комисија, кое е сместено во селски објект во селото Владиловци, во кое влегуваат и населените места Владиловци, Крнино, Поменово, Попадија и Степанци.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 49 гласачи.
Замок Крагехолм
Замокот Крагехолм (Krageholms slott) е имот во општината Истад во Сканија, Шведска.
Историја
Оригиналниот замок бил спомнат во 14 век дека припаѓал на семејството Дуе, а потоа и на семејствата Тот, Брахе, Марсвин и Крабе. Под Данска контрола, замокот бил наречен Крогхолм, а неговиот најпознат сопственик бил баронот Јорген Крабе, кој е роден во Сканија, кој одлучил да ја заложи верата на Шведската круна кога Сканија била отстапена на Шведска во 1658 година. За време на војната во Сканија од 1676-1679 година, Крабе бил затворен и погубен под обвинение за договарање со Данците и велепредавство. Неколку негови вработени, вклучувајќи го и управителот на имот Кристофер, исто така биле погубени од Швеѓаните. Како резултат на тоа, замокот бил опколен и од данските и од шведските војници и имало интензивни борби на теренот, вклучувајќи бомбардирања. Вдовицата на Крабе, Џит Тот, морала да ги продаде повеќето од семејните имоти, вклучувајќи го и Крогхолм, бидејќи тие биле осиромашени за време на војната. Во 1704 година, замокот бил продаден на Карл Пајпер (1647-1716) и неговото име било сменето во „Крагехолм“ со шведски начин на изговарање, што до денес останало како име. Замокот бил обновен и преуреден во барокен стил од вдовицата на Карл Пајпер, Кристина Пајпер (1673-1752) во 1720 -те, која го користела како главна резиденција до нејзината смрт во 1752 година. Замокот припаѓал на семејството Пајпер во 1752–1897 година, семејството Брахе 1907–30 и оттогаш повторно на семејството Пајпер.
IC 509
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 509 се споменува и како IC 5179, IC 5184, ESO 405-5, MCG -6-48-31, IRAS 22132-3705, AM 2213-370.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јули 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 509 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 509 има привидни димензии од 2,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 16 м 9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -36° 50' 41"". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Правен факултет
Правниот факултет (исто така познат како Факултет на правото или Колеџ на правото) е институција од областа на правното образование.
IC 509
Други поделби
Проучување на IC 509 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68455.
Правен факултет
САД
Во САД, Правниот факултет нуди програма за постдипломски студии која обично трае три години и со со која студентите се здобиваат со титула Доктор по правни науки. На некои факултети во Луизијана истовремено се доделуваат дипломи за завршени студии по граѓанското право. За да добие пристап до одобрената програма за правни науки на Американската адвокатска асоцијација на САД (ААА), потенцијален студент мора да го положи приемниот испит на Правниот Факултет, и да има посетувано најмалку четири години додипломски студии, а со тоа и стекнато соодветна диплома. Сепак, некои Правни факултети како што е Правниот факултет Кули ( Одобрен од ААА) во Мичиген, им признава на студентите најмалку 60 додипломски кредити. Во моментов, постојат 199 Правни факултети кои се одобрени од страна на ААА [1].
IC 509
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Правен факултет
САД
Во моментов има пет онлајн Правни факултети кои не се акредитирани од ААА, но се регистрирани и регулирани од страна на Државната адвокатска асоцијација на Калифорнија.
Англија и англиски земји во кои владее вообичаеното право
Во Англија, Австралија, Нов Зеланд и други англиски земји во кои владее вообичаеното право, диплома по право обично е додипломски квалификација, дипломите по правни науки се најчестите. Во Австралија и Нов Зеланд, дипломата по право може да се земе како Комбинирана диплома по право заедно со друга титула и студирањето трае пет години, наместо можните шест години ако се зема секој степени одделно. [14] [15] [16]
По додипломски квалификација (дипломата по правни науки) дополнително студирање е потребно пред започнувањето со праксата. За да стане адвокат студентот мора да го заврши Курсот за правна пракса и последователно да го исполни двегодишниот договор за обука. За адвокатура поединецот мора да земе диплома по правни науки, курс за обука за професионална адвокатура (поранешен професионален курс за адвокатура), а потоа се здобие со учеништво (правно стажирање) пред да започне со работа во канцеларија.
Додека дипломата по правни науки се добива на универзитетот (обично на оние како Оксфорд, Кембриџ и институциите на Расел групацијата за најамбициозните кои сакаат да бидат правници) подоцнежните професионални курсеви се земаат на Професионалните факултети, како на пример на Правниот факултет за градење кариера. Ретко, некои студенти се образуваат на Техничкиот колеџ во Градскиот Правен факултет (поранешните простории на Судот на Правниот факултет), кој е најстар организатор на правни обуки.
Индија
Во Индија, правното образование традиционално се нуди како три годинишни постдипломски студии. Сепак структура е променета од 1987 година. Степените на правно образование во Индија се доделени и уредени според Законот за адвокати од 1961 година, овој закон е усвоен од страна на Собранието од аспектот на правното образование и регулирање на правната професија. [17] Според Законот, Адвокатскиот Советот на Индија е врховно регулаторно тело за регулирање на правната професија во Индија и исто така обезбедува усогласување на законите и одржувањето на професионалните стандарди од страна на правната професија во земјава.
Во таа насока, Советот на адвокати на Индија ја пропишува основната наставна програма што треба да се спроведува за да може една институција да добие квалификации за доделување на диплома по право. Советот на адвокати врши надзор на институциите на кои им е одобрена диплома и ја оценува нивната методиката и наставниот план, утврдува дали институцијата ги исполнува потребните стандарди, ја признава институцијата и одобрената диплома. Традиционално, дипломите кои се одобрени се именуваат како Диплома по правни науки или Диплома по право. Услов за да се добие некоја од овие дипломи е кандидатот да има веќе диплома од одредена насока која ја нуди институцијата. Потоа курсот за Диплома по правни науки/ Диплома по право трае три години, по успешното завршување му е доделена една од споменатите дипломи.
Подоцна биле основани други Правни универзитетите, сите нуделе петгодишни правни студии доплолнети со повеќе програми со различни стручни називи. Следен на листата бил Универзитет на Националениот правен институт формиран во Бопал во 1997 година. Уневерзитети од овој тип биле основани и во 1998 година. Националниот Правен универзитет Јодхпур за првпат во 2001 година понудил дополнета диплома по право „Диплома по бизнис администрација и правни науки (Одликувања)”, која и претходела на „Дипломата по правни науки (Одликувања)” доделена од Националниот универзитет на правни науки во Западен Бенгал. Националниот универзитет во Гуџарат основан во Гандингар понудил дипломи по комјутерски накуи, по природни науки, по уметност како и Дипломата по правни науки.
Сепак и покрај овие специјализирани Правни универзитети, други институции во Индија продолжуваат да ги нудат традиционалните тригодишни степени на образование и се подеднакво признати како прифатливи квалификации за вршење на правна дејност во Индија. Уште една суштинска разлика која сè уште се провлекува е дека прифатлива квалификација за тригодишните студии по право е кандидатот да поседува диплома по право, а за да се кфалификуваат за петгодишните дополнети студии по право, кандидатот мора да има успешно завршено Класа XII од соодветните Одбори за образование во Индија.
Малезија
Во Малезија, освен за Правниот факултет МАРА, дел од Универзитетот за технологии на Малезија( УТМ )( ang. MARA Law School), за новата програма за правни студии потребно е кандидатот да има завршено 8 семестри во додипломски студии за да може да конкурира за учеништво или за работа во почитувани фирми. Секој странски кандидат кој поседува Диплома по правни науки потребни е да добие Сертификат за правна пракса за да може да биде примен како адвокат и правник. Сепак, локалните дипломци со Диплома по правни науки (Одликувања) се ослободени од полагање на Сертификат за правна пракса, и подлежат на професионална обука во својата четврта година од додипломски студии. Најстариот Правен факултет основан во Малезија можно е да датира од 1967 година од формирањето на Правниот факултет на Универзитетот за технологии, каде се нуди надворешната програма преземена од факултетите низ Лондон за Диплома по правни науки. Подоцна, кога УТМ започна да доделува свои дипломи понуди и програма за диплома за правни студии (Одликувања). По завршување на програмата, студентите можат да изберат или да работат како правни советници / правни извршители или како адвокати и правници. Ако изберат да се усовршуваат како адвокати и правници, тие ќе бидат тестирани и најтесниот круг ќе продолжи со едногодишна програма за Диплома по правни науки (Одликувања). Предвидениот број на студенти кои ќе ја посетуваат програмата за Диплома по правни науки на УТМ (Одликувања) е ограничен, а оние кои не се квалификувани треба да го земат испитот за добивање на Сертификат за правната пракса ако сè уште сакаат да работата во адвокатска канцеларија.Дипломата по правни науки на УТМ е призната како стручен испит и како таков, за разлика од другите правни програми, студентите работат во симулирана адвокатска канцеларија. Студентите се опремени со уредена канцеларијата за пракса и од нив се бара да работат во импровизираните правни фирми. Структура на програмата е дизајнирана така што на студентите, всушност, ќе им биде овозможено да стекнат практично искуство во правната пракса со цел да бидат подготвени за вистинскиот свет на правото.
Националниот универзитет во Малезија, исто така познат како Правниот факултет на УКМ е формиран во февруари 1984 година. На овој факултет студентите започнаа да се запишуваат во 1986/87 учебна година. Целта на факултетот е да ги обучи правниците да биде стручњаци во пракса, како адвокати и правници и да служат во правната и судската служба и приватниот сектор. Наставната програма е дизајнирана да може да вклучи академски и практични аспекти на правото вклучувајќи Исламската курсеви за да се прикажи зголемената важноста на исламското право во Малезија. Студентите се бара да ги прошират своите знаења во исламското право наместо да го сторат тоа во областа на граѓанското право.
Хонгконг
Во Хонгконг, кој воглавно се раководи според англискиот систем на вообичаено право, додипломската Диплома по правни науки е честа појава, проследено со една или две години постдипломски сертификат по правни науки пред поединецот да може да склуче договор за обука (адвокати) или учеништво (правници ).
Јапонија
Во Јапонија, диплома по право обично е додипломски квалификација, најчеста е Дипломата по правни науки. Потребно е поединецот да се обучува во полето на правото, да се земе Националната правосуден испит и да се посетува судска обука (или работно искуство како законодавец, официјален претставник на владата, професор итн). „ Поделбата на степени на Правен факултет ”, која нуди можност кандидатите да се здобијат со диплома Магисер по правни науки и Доктор по правни науки, постои, во голема мера за неколку студентите да изградат академска кариера (а делумно и за политика кариера), „ Правниот факултет ” кој има многу поголем капацитет бил дополнително воведен во 2004 година за оние студентите кои градат правна кариера според законот по препораки на Советот за реформи во правниот ситем, и сега е во преодна фаза. За еден адвокатски степен обично е потребно да се студира две години.
Филипини
Правното образование се смета како постдипломски студии на Филипините. Како таква, за прием на Правните факултети е потребно кандидатот да поседува диплома, со доволен број на кредити или делови од одредени области. [18]
Примарен услов за стекнување право да се земе правосуден испит на Филипините, тоа е национален испит за лиценца за адвокат во државата, е да се заврши на Правен факултет на Филипините. Правосуден испит е спроведен од страна на Врховниот суд на Филипините во текот на месец септември секоја година.
Јужна Кореја
На 3 јули 2007 година, Корејското Национално собрание донесе закон за воведување на „Правниот факултет”, кој е воден од моделот на американскиот постдипломски систем [19] Исто така, се разбира, од 2 март 2009, 25 (јавни и приватни) тригодишни професионални Правни Факултети кои се официјално одобрени од страна на Корејската Владата, отворени сè со цел да ги обучуваат идните корејски адвокати. [20] Првиот адвокатски тест за дипломците на Правните Факултети ќе бидат закажани во 2012 година.
Тајван
Тајван била колонија на Империјалистичка Јапонија сè додека САД не ја поразил Јапонија во 1945 година, и и ја предал власта на Република Кина. Во тоа време бил воспоставен еден нов правен систем. Оттогаш, студирањето право е додипломски циклус и резултира со диплома. Странците не смеат да се обучуваат во полето на правните науки (не се прави исклучок за граѓаните на САД).
Постдипломски и професионалните студии
Некои факултети нудат програма за магистарски студии (Магистер по правни науки) како специјализација во одредена област на правото.Следен степен на студии се академски докторски студии по право, дипломата го има називот Доктор по јуристички науки (во САД), или доктор по правни науки во Канада, или Доктор по право низ европските или австралијанските универзитети.
Со цел да се студира на Правните факултети, многу надлежни институции бараат дипломците на Правните факултети да полагаат државен или провинциски правосуден испит пред да почнат да се занимаваат со правна дејност. Повеќенационалниот правосуден испит ( ППИ ) е дел од правосудниот испит во скоро сите Соединети Американски Држави надлежни институции. Општо земено, стандардизираниот предмет вообичаено право на ППИ е комбиниран со испитни прашања од специфични државни теми за да се оформи еден сеопфатен правосуден испит.
Во другите земји каде што владее вообичаеното право правосудниот испит често се заменува со период на работа во правна фирма позната како вработување со определен рок. [Се бара извор]
Можности за вработување
Генерално Правните факултети се претставени како добра инвестиција, повикувајќи се на високи плати и стапката на вработеност. Но, Националната асоцијација за професионална правни кариерата доставува годишен извештај со кој накратко ги прикажува податоците за вработувања во Правните факултети во САД со кој сугерира дека ситуацијат е поинаква. Почнувајќи со извештајот од 2009 година,од вкупно 44.000 студенти кои дипломирале на Правните факултети, помалку од 80 проценти (35.002) се изјасниле дека нашле какво било вработување (со полно или определено работно време) во период од 9 месеци по дипломирањето. [22] Повеќе од 25 проценти од сите вработени одговориле дека се вработени привремено, со што бројот на дипломирани студенти кои не се привремено вработени на каква било позиција (правна или друга) е под 60 проценти. Само 45 отсто од дипломираните студенти беа вработени на привремени работни места како адвокати и помалку од 40 отсто од сите дипломирани се вработени со полно работно време како како адвокати. [22]
Спорна е точноста на приложените статистички податоци
Неодамна [кога?] во САД беше наметнато прашањето за преиспитување на некои од Правните факултети дали навистина им обезбедуваат на идните студенти точни факти во врска со работните места и стапките на надоместок, укажувајќи на тоа дека Правните факултети можат да ја изобличат статистиката за да привлечат студенти. [23]
Конкретно, многу од дипломираните на Правните факултети укажуваат на тоа дека нивните факултети користат лажни статистички податоци за привлекување на студенти. Еден пример за ова би било кога факултетите претставуваат релативно висока стапка на вработеност според студентите кои се одзваале на нивната анкета за вработување без да го вклучат процентот на студенти кои се одзвале. Ова е погрешно, бидејќи невработените дипломирани студенти немаат тенденција да се одзиваат на анкетите за вработување сè додека не добијат вработување, а во некои училишта дури и експлицитно им е кажано на дипломирани студенти да не одговорат доколку не се вработени. [24] Освен тоа, факултетите ја наведуваат почетната плата на дипломираните студенти, наместо просечната, додека просечната плата на дипломирани правници во САД е околу 62.000 УСД, почетната вредност на платата може да е преувеличена во средини каде што има релативно мала концентрација на дипломирани студенти кои заработуваат повисока почетна плата од просечната [25] На пример, почетна плата во огромните правни фирми, во неколку градови низ земјава во 2008 година е 160.000 УСД. [26] [не е даден во цитатот] Исто така, постои веројатнот дека дури и статистиките во врска со просечната плата се неточни, бидејќи студентите кои се невработени, кои се вработени на привремени работни места или кои имаат ниска плата обично не приложуваат извештај за платата до училиштата. [се бара извор]
Во исто време, сепак, студенти на престижните, високорангирани институции често имаат различни можности на располагање. Ова несовпаѓање може да се гледа како едноставно функционирање на понудата и побарувачката, заедно со бројот на нови (а со тоа и пониско рангирани) Правни факултети кои стануваат се помногубројни во последниве години. Слични потешкотии може да се појават за студентите на додипломски студии во други области, иако претходно споменатиот недостигот на точни информации за вработувањата по дипломирањето може да го влоши проблемот за студенти по право.[23]
Зголемување на школарината на Правните факултети
Некои ова го поврзуваат со недоволната регулирање на Правните факултети од страна на Американската адвокатска асоцијација. Вкупниот број на дипломирани правници е во подем во последниве години,тоа барем делумно се должи на акредитација на нови училишта од ААА. [23]
Продолжува зголемувањето на бројот на Правните факултети
Во Соединетите Држави продолжува тенденцијата на отворање нови Правни факултети во време кога веќе има повеќе од 900.000 правници, со тоа се ризикува да се појави вишок на понудата [неутралноста е спорна]. [27] Исто така, за да се стане лиценциран адвокат во Калифорнија, не е задолжително да се има посетувано Правен факултет. [28] Во Калифорнија има 69 Правни Факултети (20 од нив се одобрени од ААА), 18 се одобрени од Адвокатската асоцијација на Калифорнија, и 31 се неакредитирани факултети). [29] Исто така, Калифорнија служи како седиште за некои онлајн Правни Факултети, како што се Правниот факултет на Калифорнија и Правниот факултет на Конкорд. Постојат 6 Правни факултети во областа на Чикаго, и 3 други Правни факултети во Илиноис. Дипломираните на Правните факултети во Мидвестерн кои бараат работа во руралните средини имаат неколку можности. [30] Њујорк неодамна беше опишуван како „презаситен” од Правни факултети, [31] со вкупно 15 факултети по Држава.[32]
Два правци на движење на правниот пазар
Според Националниот правен весник 40% од дипломираните правници не ги помириле трошоците за школарина. Дипломираните правници не си ги помируваат обврските многу почесто од лекарите, инженерите, како и дипломираните во бизнис секторот. [33]
Според годишниот извештај на Асоцијацијата за професионална правна кариара за 2009 година, 55% од дипломираните студенти се одзваа на барањата поврзани со статистиките за вработување. Од 19.513 испитаници, 88,3% се изјасниле како вработени или околу 45,2% од сите дипломирани вклучувајќи ги и оние кои не се одзвале, не се вработени. Од испитаниците 39,1% се изјасниле не работат како правници, туку работеле во војска, јавен сектор, бизнис или ја работат истата работа како и пред да започнат да студираат на Правните факултети. [34]. За преостанатите 61,1% од испитаниците (33,55% апсолвенти) пријавената плата за прва година како адвокати се дели на два табора: оние кои заработуваат околу 30.000 до 65.000 УСД годишно (што претставува околу 34 отсто од пријавените адвокат плати), а оние кој заработи околу 160.000 УСД годишно (што претставува околу 25 отсто од пријавените адвокатски плати). Многу малку адвокати всушност добиваат „просечна”, или дури средната плата. [35]. Дополнително, 86% успеваат да се пробијат дури по 6 месеци од полагањето на адвокатурата. [36]Така според Асоцијацијата за професионална правна кариера - АППК, оние кои заработуваат адвокатски плати од околу 160.000 УСД претставуваат само 8,37% од вкупниот број на дипломирани. Со ова се отсликуваат врвните 10% на "супер адвокати", кои се спомнуваат во повеќе прилики. Најдобрите адвокати се највисоко рангираните 10% во 10 најдобри Правни факултети кои заработуваат 160.000 УСД. [37]. Преостанатите 90% имаат долгови кон Правните Факултети кои можат да надминат 200.000 УСД, профитот од инвестицијата е многу мал и може значително да влијае врз квалитетот на животот. [38]
Почнувајќи од 2010 година, Бирото за статистика на пазарот на трудот објавил дека очекува бројот на нови работни места за адвокати да биде помалку од 60% од бројот на дипломирани студенти на Правните факултети. [39]. Сепак, статистиките за вработување се различни за различна раса, етничка припадност, пол, возраст, локација, и рангирањето на факултетот. На пример, по последната рецесија во Лос Анџелес вработувањето на адвокати во јавниот сектор било замрзнато за период од 5 години (од 2010 година, бил замрзнат за 1 година). Во приватниот сектор во Калифорнија околу 3.500 адвокати прекинале со работа во 2009 година. Севкупно економијата влијае врз намалување на бројот на адвокатите. Во еден ден само на национално ниво 800 адвокатска работни места во фирми били прекинати [40]. Загубите кај дипломираните на Правните факултети се исто така многу висока, 39,1% од нив изјавиле дека не вршат правна дејност по една година од завршувањето. [41] По 10 години во пониско рангираните факултети бројката се доближува до 90%. [42]. Според интервјуата дадени од стручниот кадар на врвните Правни факултети во Лос Анџелес во 2009 година пријавени се многу малку позиции за соработници во текот на летото. На пример на Универзитетот во Јужна Калифорнија, највисоко рангираниот студент бил единствената личност на која и била понудена работна позиција.
Алтернативни системи за правно образование
Многу потенцијални студенти на право не може да посетуваат Правни факултети каде можат да се сместат поради работа или семејни обврски, а да не зборуваме за финансиското оптоварување на школувањето и патувањето. Онлајн Правните факултети може да бидат добра алтернатива за такви студенти. За дискусија во врска со предностите и негативностите на онлајн правно образование, и споредба на резултатите од педагогијата и од Испитот од првата година на Правниот факултет на „ регистрираните” онлајн Правни факултети (не „акредитирани”) од државната адвокатска асоцијација на Калифорнискиот, одете на.
Велика Британија и Европа
Додека Правните факултети во САД и Канада се типично постдипломски институции со значителна автономија, правно образование во другите држави е утврдено со традиционалниот образовен систем на универзитетско ниво и / или на ниво на институции кои нудат стручна обука без диплома.
Во земјите како што се Велика Британија и поголемиот дел од континентална Европа, академско правно образование е утврдено со традиционалниот универзитетски систем почнувајќи со додипломски студии, и правните оддели на универзитетите се едноставни оддели како и секои други, а не посебени "Правни факултети". Во овие земји, поимот „Правен факултет” може да се користи, но нема исто значење како во Северна Америка.
Постојат, исто така, правни колеџи кои нудат стручно образование како постакадемска фаза на правно образование. Еден пример е Правниот колеџ во Обединетото Кралство, кој нуди одредени професионални квалификации кои британски адвокати мора да ги стекнат пред да почнат да работат како правници или адвокати.
Австралија
Во Австралија, Правните факултети како што се Правниот факултет во Сиднеј и Универзитетот во Мелбурн ја потенцираа комбинација од британскиот и американскиот систем. Меѓутоа, други универзитети, како што од универзитетот во Нов Јужен Велс, Австралијанскиот национален универзитет и Универзитетот Монаш се познати по нивната интензивна и практична работа.
Гласовни промени во македонскиот јазик
Гласовна промена претставува промена на еден или повеќе гласови во друг. Ваквите промени на гласовите не се случајни и произволни, туку се случуваат во определени услови и според извесни правила (законитости) во говорот. Тие произлегуваат, пред сѐ, од тоа што гласовите се изговараат поединечно, отколку кога се во говорната низа. При изговорот на два соседни гласа настанува приспособување на артикулацијата на гласовите, со што се олеснува изговорот, а се штеди и времето.
Покрај стремежот за полесен, за поудобен изговор, како една од најважните и најчестите причини за промените, тие можат да се јавуваат и како резултат на: внатрешен развој на јазикот, влијанието од други јазици, генерациските разлики, брзината на зборување итн.
Некои гласовни промени се јавуваат само во определен временски период, други не се ограничени ниту временски ниту просторни — ги имало порано, ги има сега, а ќе ги има и во иднина. Во определено време обично се јавуваат спонтаните гласовни промени, а условените промени постојат многу долго време.
Во покарактеристичните гласовни промени се вбројуваат:
Едначење на согласките по звучност
Примери: сосед — сосед + ка = сосетка; риба — риб + че = рипче; забец — заб + ци = запци; сват — сват + ба = свадба; роб — роб + ство = ропство; тежок — теж + ко = тешко; из + тури = истури; од + тука = оттука; од + после = отпосле; пред + чувство = претчувство. Правописот наложува бележење на едначењето според втората согласка (како во сите горенаведени примери), но и се отстапува од ова правило затоа што од некои причини не може доследо да се споредува по практиката. На пример: пишуваме вторник, крадци, бегство, а изговараме фторник, кратци, бекство.
Обезвучување на звучните согласки на крајот од зборот
Обезвучување на звучните согласки на крајот од зборот е гласовна промена каде на крајот од зборот секоја звучна согласка се изговара како нејзиниот безвучен парник.
Примери: дојдов; нож; ориз; џеб; снег; леб; крв. Горенаведените зборови се изговараат: дојдоф, нош, орис, џеп, снек, леп, крф. Ваквото обезвучување според правописот не се одбележува.
Редување на самогласките и согласките
Редување (замена) на самогласките и согласките е гласовна промена која настанува кога имаме замена на еден глас со друг. Редувањето, главно, се случува помеѓу основниот дел од зборот (коренот) и другите делови, а поретко во самиот корен на зборот.
Примери: роди — раѓа (е — а); избере — избира (е — и); сведок — сведоци (к — ц); сведок — сведоштво (к — ш); сведок — сведочење (к — ч); белег — белези (г — з); бубрег — бубрежен (г — ж); воздух — воздушен (х — ш); трн — трње (н — њ); плати — плаќа (т — ќ).
Испуштање на самогласките и согласките
Испуштање на самогласките и согласките е гласовна промена која настанува поради дејствување на определени правила и закони или поради одбегнување на тешкиот изговор.
Примери: петел — петли; потомок — потомци; добар — добри; лист — лисје (наместо листје); грозд — грозје (наместо гроздје); радост — радосна (наместо радостна).
NGC 4478
NGC 4478 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4478 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4478 има привидни димензии од 1,8' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 4478 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41297. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 877. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
NGC 6851
NGC 6851 — елиптична галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6851 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 6851 има привидни димензии од 2' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 3 м 34,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 17' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
877 п.н.е.
877 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 877. година пред новата ера, 877. од првиот милениум п.н.е., 77. од 9 век п.н.е. и осма од 870-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4631 и 4632 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3873 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2883 и 2884 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 124 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 877 година се протега во 1759 и 1760, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1819 и 1820 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 334 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1544 и 1543 исламска година пред хиџра.
Роза Луксембург (филм од 1986)
„Роза Луксембург“ (германски: Rosa Luxemburg) — германско-чехословачки филм од 1986 година во режија на Маргаретe фон Трота (Margarethe von Trotta), која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Барбара Сукова (Barbara Sukowa), Даниел Олбрихски (Daniel Olbrychski) и Ото Зандер (Otto Sander). Филмот ја освоил наградата на Германската филмска академија во категориите: најдобар филм и најдобра глумица, а Сукова ја добила наградата за најдобра глумица и на Канскиот фестивал, каде филмот бил номиниран за „Златната палма“.
Синопсис
Полската револуционерка Роза Луксембург мечтае за револуција за време на владеењето на Вилхелм II. Таа неуморно ги шири своите убедувања во Германија и во Полска, поради што често завршуав во затвор. Истовремено, таа доаѓа во судир и со своите истомисленици и со љубовниците. Најпосле, таа се наоѓа на чело на комунистичката револуција во 1919 година, кога ја убиваат припадниците на единиците на германските доброволци, „Фрајкор“.
Џалуит
Џалуит (маршалски: Jālwōj или Jālooj ) е корален атол во Тихиот Океан составен од 91 мало островче. Атолот е дел од Раличките Острови во Маршалските Острови и претставува една од општините во државата. Атолот има вкупна површина од 11.34 км2 и лагуна од 690 км2. Атолот се наоѓа на околу 220 км југозападно од Маџуро. Според податоците од 1999 година на атолот имало 1.669 жители.
Историја
Во 1884 година атолот бил под германска контрола и дел од Германска Нова Гвинеја. По Првата светска војна атолот бил под јапонска контрола, а по Втората светска војна под американска. Во 1986 година Маршалските Острови станале независни и атолот станал дел од новата држава.
Список на државни водачи во 544 година
Ова е список на државни водачи во 44 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Бориќ
Бориќ (Борић,, Boricius); (околу 1100. - 1168) бил првиот познат владетел на средновековна Босна, во време кога Босна за првпат била независна територија. Историчарите немаат многу информации за неговиот живот, освен дека бил поданик на далматинскиот крал. Бориќ војувал против византиската војска во 1154 година, и тоа заедно со унгарскиот крал. Бориќ е протеран од Босна во 1164 година, кога власта ја презема Византија.
Историска позадина
За време на неговото владеење кнез Часлав Клонимировиќ се обидел да ја изедначи позицијата на српските племиња, како и да ја отстрани тенденцијата на одредени области да се одвојат во посебни територии. Кнез Часлав бил најдобар претставник на централната влада на земјата. По неговата смрт, одредени предели се одделиле и прогласиле независност, а земјата се распаднала на помали кнежевства, независни едни од други. Босна станала независна држава за првпат за време на владеењето на бан Бориќ.
Потекло
Потеклото на банот не е јасно утврдено, но се знае дека сигурно не е од Босна. Банот околу 1162 година дал имот на витешкиот ред Темплари во Славонија. Оваа информација е од големо значење, затоа што ни укажува на тоа дека семејните имоти на Бориќ се наоѓале во Славонија. По завршувањето на неговото владеење, Бориќ заминал во Славонија, каде што починал. Историчарите не напишале ништо повеќе за потеклото на бан Бориќ, а единственото нешто што е познато е дека бил син на локалниот жупан Берислав. Се верува дека Бориќ е во крвно сродство со идните владетели на Босна, односно со династија Котромановиќ.
Управување
Бан Бориќ бил првиот владетел кој целосно се отцепил од далматинскиот крал. Неговото владеење почнува во 1141 година. Византискиот историчар Јован Кинам пишува во неговите дела дека Бориќ бил подреден на унгарскиот крал, кому му плаќал данок. Познато е дека Бориќ му помогнал на унгарскиот крал за време на војната со Мануил I Комнин, при што Бориќ се покажал како голем воен водач, и успешно ги запрел византиските напади. Успешното раководење со армијата била една од причините за добивање на титула бан. По 13 години од тие војни Мануил I Комнин повторно испратил војска. Владеењето на бан Бориќ е нагло прекинато, а земјата била окупирана од страна на Византија во 1164 година.
Војување
Босанскиот бискуп Милован бил под надлежност на сплитскиот архибискуп, но по молбите од митрополитот во Дубровник, Папата одлучил Милован да биде под негова надлежност. Со оваа промена не биле задоволни ниту бискупот Милован, ниту банот Бориќ. По овие настани, Бориќ со помош на угарскиот крал, започнал опсада на Дубровник. Дубровник ги повикал на помош војските од Котор и Пераст, и успешно се спротивставил на нападот од страна на банот Бориќ. По напорите за мир што ги вложил бискупот во Требиње, Бориќ склучил мир со Дубровник под одредени услови. Во исто време кога се случувала војната со Дубровник, банот Бориќ испратил војска во градот Биоград, кој бил под власт на Мануил. Византијците го бранеле Биоград, но започнале и напад врз Босна. Банот Бориќ бил приморан да склучи примирје со Дубровник, а подоцна и со Византијците, но под услов да да го прекине пријателството со угарскиот крал. По примирјето со Дубровник, банот Бориќ на Бенедиктинците им ја даде црквата Св. Панкратија, на островот Млет во Бабино Поле.
Бан Бориќ бил споменат од византискиот писател Јован Кинам, во текстот во кој се опишува битката меѓу Унгарците и Византијците во 1154 година. Кога императорот Мануил дознал дека бан Бориќ се бори на страна на Унгарците, испратил војска да ја нападне Босна.