cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Стјуартска династија
Во 1603 година починела Елизабета I од Англија, која не оставила никакви директни наследници. Таа била последна кралица од Тјудорите. Нејзин најблизок роднина бил шкотскиот крал Јаков VI. Така, двете круни биле споени во една, кое го означило создавањето на Кралство Велика Британија. Последна кралица од оваа династија била Ана Стјуартска, по кое круната била пренесена на династија Хановер.
Западен Негрос
Западен Негрос е покраина на Филипините која се наоѓа во Северен Висајас Регионот. Главен град е Баколод Сити. Западен Негрос ја зафаќа северозападната половина од Негрос Островот, додека Источен Негрос ја има југоисточниот дел.
Народ
поголемиот број од населението имаат Австронезичко потекло. Жителите себеси си се нарекуваат „Негренсе“. Тие го зборуваат хилигајнонскиот јазик.
Стопанство
Покраината е позната по производството на шеќер. Филипинската влада има вложено голем напор и на Западен Негрос му е даден приоритетот на производството на шеќер.
Административна поделба
Западен Негрос има 19 општини и 13 града.
Габор Алфред Фехервари
Габор Алфред Фехервари, познат под уметничкото име Фреди (Gábor Alfréd Fehérvári; Freddie; Ѓер, 8 април 1990) е унгарски поп, поп-рок пејач. Во својата земја тој стана познат по освојувањето на 4. место во првата сезона на талент-шоуто (сезона 2014/15). Со песна, тој убедливо на финалната емисија на националниот избор на Унгарија за песна на Евровизија што се одржа на 27 февруари 2016 година и на тој начин доби можност да ја претставува Унгарија на Евровизискиот натпревар за 2016 година во Стокхолм.
Пред да почне да се занимава со музика, Габор студирал економија, а некое време работел како економски советник во Ѓер. На почетокот на неговата кариера свиреше гитара во помали бендови. Тој го издаде првиот сингл во летото 2015 година, а песната што ја направи во соработка со Андраш Калај Саундерс стана летен хит таа година. Под уметничкото име Фреди, тој настапува од есента 2015 година.
Рабенау (Саксонија)
Рабенау (Rabenau) — град во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 8 километри северно од Диполдисвалде и 12 километри југозападно од Дрезден.
Габор Алфред Фехервари
Наводи
<references group="" responsive="">
Селиште (Мала Црцорија)
Селиште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Мала Црцорија. Наоѓалиштето претставува населба и некропола од доцна антика. На мал рид со зарамнето плато се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. На северната страна на наоѓалиштето се откриени повеќе гробови градени од камени плочи.
Теодор Стратилат
Теодор Стратилат (Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στρατηλάτης, ⲡⲓⲁⲅⲓⲟⲥ Ⲑⲥⲟⲇⲱⲣⲟⲥ), познат и како Теодор од Хераклеја, бил маченик и светец почитуван со титулата Великомаченик во Православната црква, Источнокатоличката црква, Римокатоличката црква и Древноисточните цркви, од 4 век.
Според христијанското верување бил римски војвода, во војската на царoт Ликиниј, и градоначалник на градот Ираклија. Поради прифаќањето на христијанството и голем дел од жителите на градот со кој управувал, бил жестоко мачен и убиен. Тој се смета за заштитник на војниците кои го повикуваат на помoш. Неговите чудотворни мoшти се пренесени од Евхаита во Цариград и погребани во црквата „Влахерна”.
Култот кон Теодор бил распространет во текот на средниот век. При основањето на Венеција, заедно со Апостол Марко станал патрон на градот.
Православната црква неговиот ден го чествува на 8 февруари.
Животопис
Теодор потекнува од градот Евхаита во Мала Азија. Убил џиновска змија која живеела во стрмни карпи на периферијата од Евхаита. Змијата го тероризирала крајот, па Теодор се вооружил со меч и ја победил. Според некои легенди за Теодор, поради неговата храброст бил назначен за воен командант (стратилат) во градот Хераклеја Понтика, во времето кога императорот Лициниј (307–324) започнал жесток прогон на христијаните. Теодор го поканил лично Лициниј во Хераклеја, и му ветил жртвување на паганските божества. Тој побарал сите златни и сребрени статуи на божества што ги имало во Хераклеја да се соберат на едно место, во неговата куќа. Теодор ги искршил на парчиња, а парчињата ги поделил на сиромашните.
Теодор бил затворен, мачен и убиен на крст. Неговиот слуга Варос (кој исто така бил прогласен за светец), бил сведок на сите овие настани, и ги запишал. Утрото, царските војници го нашле него жив и неповреден. Теодор сакал да биде маченик, сам се предал на Лициниј, па бил обезглавен со меч. Ова се случило на 8 февруари 319 година, во сабота, во третиот час од денот.
Двајца светители со име Теодор
Бројни спротивставени легенди се појавиле за животот и мачеништвото на светите Теодор Тирон и Теодор Стратилат, што се појавила претпоставката дека тоа не се две личности, туку една. Најстарите познати текстови во кои се вели дека се двајца различни светци, се од 9 век. Теодор Тирон, како обичен војник, пешак, бил доживеан од луѓето во Византија како заштитник на обичните војници. Во уметноста, и двајцата свети Теодори се претставени со густа црна коса и истакната брада.
Во западниот свет денес е прифатено мислењето дека постоел само еден свети Теодор, и дека постоењето на вториот Теодор нема историска основа, како што се вели во текст од 1909 година, а во 2003 година, Валтер запишал дека „Стратилат е измислениот“.
Коптска верзија
Светиот теодор во Египет бил познат како Свети Теодор од Шотеп или Принц Теодор, кој е роден во семејство на римски војник. Неговиот татко бил Египќанец од градот Шатеб, Горен Египет, а неговата мајка била ќерка на принц. Мајка му и татко му се венчале кога татко му заминал за Антиохија во борба против Персијците. Кога принцезата дознала дека мажот ѝ е христијанин, таа се обидела да го одврати од неговата вера и да го направи паган. Кога тој одбил, бил избркан. Подоцна му се појавил ангел кој го уверил дека заради син му Теодор многумина ќе поверуваат во Исус Христос. Таткото се израдувал на овие вести и се вратил дома во Горен Египет.
Како минувале деновите и како растел Теодор, кој ја добил титулата принц затоа што дедо му бил принц, мајка му го испратила во војска за да стане војник. Теодор станал познат војник заради храброста и вештините. Дознал преку пријателите дека татко му бил христијанин и дека е жив, па се вратил кај мајка му и ѝ кажал што чул. Бил лут дека таа го лажела дека татко му загинал во војна. Тогаш решил да стане христијанин, и отишол кај некој свештеник да го покрсти. Свештеникот му ги кажал основите на христијанството. Со време, Теодор станал брилијантен воен командант, и за него чул Диоклецијан, кој го назначил за командант на пет илјади витези. Тогаш му го дал името „Принц Теодор Есфехлар“ (храбар командант).
Еден ден, Теодор сакал да го сретне татка си, и се распраѓшувал каде живее. Отпатувал до Александрија, а од таму до Шотеп. Влегол во градската црква и почнал да се моли, а потоа ги прашал луѓето за татко му. Му кажале во која куќа живее и му кажале дека е многу болен. Отишол во куќата, се сретнал со татка си, и долго разговарале. Татко му се заблагодарил на Бога што му ја исполнил желбата. По пет дена татко му умрел, а Теодор заедно со луѓето го закопал, и им рекол дека кога ќе умре, сака да го закопаат овде до гробот на тако му. Започнала војна меѓу Персијците и Римјаните, и царот го повикал во Антиохија, каде Теодор се сретнал со Теодор Тирон.
Многу цркви биле изградени во негова чест уште од времето на Константин Велики, и денес низ Египет постојат многу цркви кои го носат неговото име, меѓу кои е археолошкиот манастир со негово име во Мона Ел Амир, Гиза.
Девол (град)
Девол (грчки: Δεβόλι) — средновековен град, важен административен, црковен и културен центар на средновековната македонска цивилизација. Градот се наоѓал покрај истоимената река во денешна југоисточна Албанија.
Денешната Општина Девол во Горичката област е наречена по овој стар град
Тришо Стојановски
Тришо Стојановски (Рајчица,, - , ) — македонски писател и новинар.
Животопис
Роден е на 22 март 1938 година во дебарското село Рајчица. Основно училиште завршува во Дебар, а учителска школа во Скопје. По завршувањето на учителската школа работи 2 години како учител во Дебар, а потоа студира на Филозофскиот факултет на југословенска книжевност. За време на студиите е уредник на културната рубрика на весникот Студентски Збор. Работел и во радио Скопје. Починал на 1 октомври 1986 година во Скопје. Бил член на Друштвото на Писателите на Македонија од 1972 година.
Дела
Стојановски е автор на поезиите:
И соавтор на антологискиот избор:
Константинос Барбариус
Константинос Барбариус (Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης) — грчки политичар и поранешен член на грчкиот парламент и партијата Златна Зора. Поради негово барање до грчката војска да ги уапси премиерот Алексис Ципрас, министерот за одбрана Панос Каменос и претседателот Прокопис Павлопулос што било сфатено како повик за воен пуч, тој бил исфрлен од грчкиот парламент и од неговата партија, а државното обвинителство издало и наредба за негово апсење, по што тој ѝ побегнал на полицијата.
Ига Вас
Ига Вас (словенечки: Iga vas) — населба во Општина Лошка Долина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Црква „Св. Мина“ - Волковија
Свети Мина е главната селска црква во тетовското село Волковија. Сегашната црква е изградена во 1936 година. Во дворот на црквата има базен во кој се фрла крстот за време на Водици. Истиот е изграден во 2007 година. Патронот на црквата е Свети Мина Котуански кој се слави на 24 ноември.
Бајмар
Бајмар [bɛilmər] е една од населбите, кои ja формираат Амстердам Југоисточната околија во Амстердам, Холандија. За многу луѓе, назначувањето Бајмар се користи за Амстердам Југоисток и Димен Југ како вид на говор. Други населби во Амстердам Југоисток се Хаспердам, Булевајк, Фенсрполдер и Дримонд.
Соседството Бајмар, кој денес има речиси 100.000 луѓе од над 150 националности, е дизајниран како еден голем проект. Оригиналната населба е дизајнирана како серија на речиси идентични високи згради поставени во шестаголна мрежа. Становите биле со цел да се привлече една приградска сет, како вид на  домување. Зградите имаат неколку одлики кои се разликуваат од традиционалните холандски, и тие се високи згради, со тубуларни пешачки патеки кои се поврзани со становите и гаражите. Блоковите се одделени од големи зелени површини засадени со трева и дрвја. Секој апартман има своја гаража каде што може да се паркираат автомобили.
Бајмер е дизајниран на две нивоа на сообраќај. Автомобили се возат на највисоко ниво, кои се движат над пешачките улици на пониско ниво и велосипедски патеки. Оваа поделба на брзо и бавно во сообраќајот, е погодна за безбедноста во сообраќајот. Сепак, во последниве години, патиштата уште еднаш се израмнети со земја, па затоа пешаците, велосипедите и автомобили патуваат заедно едни со други. Ова е потег за да се намали влијанието на "уличните крадци" во Бајмар.
Бајмар во невоља
До неодамна, Бајмар се бореше со многу семејства од средната класа. Суринам по прогласувањето на независноста во 1975 година, многу од нејзините жители се преселиле во Холандија. Владата донела одлука на значителен број на овие имигранти да им додели социјални станови во Бајмар.
Соседството порано имало релативно висока стапка на криминал, но таа е намалена драстично во последните неколку години. Бројот на регистрирани поплаки до полицијата се намалил од 20.000 во 1995 година (од кои 2.000 биле грабежи) 8.000 (од кои 600 биле грабежи) во 2005 година.
Бајмар отсекогаш бил дом на многу различни етнички групи на население. Во текот на годините, побарувањата за зголемувањето на социјалната сегрегација или гетоизација биле одбиена од страна на локалната власт.
Урбана обнова
После авионскиот лет на Ел Ал Флај, кој се урнал над две згради во Бајмар во 1992 година, инцидент познат како Бајмеррамп (холандски„ Бајмер катастрофи"), било одлучено дека на населбата и се потребни некои понатамошни промени. Во последниве години, многу од високите згради се реновирани или урнати. Поскапил „нискиот пораст“  на домување, со цел да се привлечат повеќе среднорочни и жителите со високи приходи. Ова резултирало со значително намалување на криминалот и побалансиран социо-економски состав, додека во исто време, одржување на етничката разновидност на подрачјето. Во последно време, студентите го откриле Бајмар како прифатливо место за живеење во споредба со центарот на градот каде што просторот е ограничен, а трошоците на живот се високи.
Настани и знаменитости
Амстердам Југоисток е домаќин на фудбалската арената на  фудбалскиот клуб Ајакс од Амстердам, кој е домаќин на фудбалски натпревари и музички концерти, мултиплекс кино ( Патхе) Pathe арена со 14 екрани, Хајникен Музичкатата сала (Heineken Music Hall) како и  музика и театри, кој се наоѓа во областа на деловен парк во Амстердам Југоисток ( Zuidoost ), западно од Бајмар. Овој комплекс нарелен Стрип, најчесто е домаќин на концерти, со многу мал број на барови и нема ноќни клубови. Тој не е во можност да се натпреваруваат со центарот на градот Амстердам, особено за викендите.
Бајмар може да се пофали на најголемиот трговски центар во Амстердам, на ("Amsterdamse Poort), иако центарот на градот Амстердам останува најголемата шопинг област. Заедно со трговските центар, "Антон де Ком Plein" (плоштад) е завршен, и тие се сместени во културениот центар и околијата во  административни простории ( "stadsdeelkantoor").
На 74.000 квадратни метри мешовита употреба GETZ Забавениот центар се планира отврање на булеварот арена, вклучувајќи мало угостителството, во слободното време неколку видови на забава, хотел и кластер за култура и друго.
Годишниот Квакое ( Kwakoe) фестивал трае шест-викенди, и претставува слободен, мултикултурен фестивал во текот на летото, со Суринамска, Антилска и африканска храна, музика и други настани.
Папа Лав XIII
Лав XIII (лат. Leo PP. XIII; 2 мај 1810 - 20 јули 1903) — римски папа од 20 февруари 1878 до 20 јули 1903. Со 93 години, тој бил најстариот папа, а неговиот понрификат бил третиот најдолг. Тој е познат по интелектуалноста и социјалните учења со неговата енциклика Rerum Novarum и неговите обиди да ја одбрани црквата од современите мислења.
687 п.н.е.
687 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 687. година пред нашата ера, 687. од првиот милениум п.н.е., 87. од 7 век п.н.е. и осма од 680-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4821 и 4822 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во градот Асур, станува збор за 4063 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3073 и 3074 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 66.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 687 година се протега во 1949 и 1950, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2009 и 2010 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 144 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1348 и 1347 исламска година пред хиџра.
Револверите на величествените седуммина
„Револверите на величествените седуммина“ (англиски: Guns of the Magnificent Seven) — американски филм од 1969 година, во режија на Пол Вендкош. Главните улоги ги граат: Џорџ Кенеди, Џејмс Витмор, Монти Маркхам и Рени Сантони.
Синопсис
Единствениот преживеан од првобитните Величествени седуммина, Крис, го ангажираат мексиканските револуционери за да им помогне во нивната борба. Имено, нивниот водач, Квинтеро, се наоѓа во еден мексикански затвор со кој раководи немилосрдниот војен командант, полковникот Диего. Крис ги собира потребните луѓе и опрема за да го спаси заробеникот. Меѓутоа, Дијего поставува опасни стапици од двете страни на затворските ѕидови во обид да ги спречи јунаците кои ги предводи Крис.
Хриси (Лемнос)
Хриси (Χρύση; во превод Златен), исто така наречен и Лемношки Хриси, ― поранешен мал остров во Егејското Море во близина на Лемнос, спомнат од Хомер и Софокле. До вториот век, Павсанија и Апијан велат дека островот потонал под морето. Нгговата местоположба е непозната.
Се вели дека главната особеност на островот е храмот на Аполон, а божеството заштитник му била божицата Хриси. Грчкиот стрелец Филоктет застанал таму на пат кон Троја и бил каснат од отровница. Лукул таму заробил тројца мажи во заседа за време на Третата митридатска војна. Се чини дека островот исчезнал во вториот век од новата ера. Еден антички пророк (напишан од Ономакрит) можеби го предвидел овој крај.
Делото „Опис на Грција“ вели:
Предложени местоположби
Аматерски подводен археолог тврдел дека повторно го открил островот во 1960 година, идентификувајќи го со „потоната копнена маса позната како Харошки Брег, област од 16 квадратни км во близина на островот Лемнос“ (39.91667°N, 25.55°W), наведена на британските поморски карти и се наоѓа на околу 12 м под површината. Бели градежни блокови (најверојатно од храмот на Аполон) се вели дека биле видливи на морското дно. Харошкиот Брег се споменува од други како можна местоположба но се чини дека нема понатамошна работа на неа.
Друга теорија предлага дека остатоците од Хриси се на мало островче на само 70–80 м од северниот брег на Лемнос, мештански познато како Варвара (39.9984°N, 25.1537°W). Иако островчето има „голема концентрација на антички темели и фрагменти од керамика“, и голема тумба на врвот опкружена со ѕидови (најверојатно олтар), тој не е ископан. Очигледно бил поголем во антиката, а големи делови потонале поради тектонската активност.
Патрик Бевин
Патрик Бевин (Patrick Bevin; р. ) — новозеландски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Во 2009 година, Бевин возел за новозеландската екипа Биси Вида. Во овој период освоил две етапи на Трката околу Саутленд 2009 и ја освоил друмската трка на Океанското друмско првенство. Бил прогласен за новозеландски јуниорски друмски велосипедист на годината. Потоа, Бевин се преселил во САД и кратко настапувал за развојната екипа Рубикон Орбеа, со значаен успех и бил забележан од екипата Бисел, американска континентална екипа. Бевин возел за Бисел до распуштањето на екипата на крајот на сезоната 2013. Во овој период освоил неколку критериуми и класикот Бакс Каунти 2012. Во текот на сезоната 2014 возел за австралиската екипа Search2retain-Health.com.au, освојувајќи ја трката во главниот град, со што заработил договор со за 2015. Во 2014 година возел за новозеландската екипа на Ан Пост Рас 2014, каде освоил две етапи и бодовниот пласман и кратко го предводел генералниот пласман.
Во 2015 година, возејќи за Аванти, Бевин завршил на третото место на националното хронометарско првенство и на шестото место на националното друмско првенство. Откако завршил на 13. место на друмската трка „Кедел Еванс“, возел на Хералд Сан Тур 2015. На оваа трка завршил помеѓу првите 10 на три етапи, вклучувајќи победа на завршната етапа (негова прва професионална победа). Завршил втор на крајот на трката, 11 секунди зад Камерон Мајер. Негова следна трка била класикот РЕВ во Нов Зеланд, каде победил во спринт на тројца велосипедисти.
Потоа, Бевин учествувал на Трката околу Тајван 2015. Ја освоил втората етапа пред Хосеин Аскари и го преземал водството на трката. Откако го изгубил водството од Самад Пурсеједи следниот ден, Бевин завршил четврти во генералниот пласман и го освоил бодовниот пласман, завршувајќи во првите десет на четири од петте етапи. Негова следна професионална трка била Трката околу Кореја. Бевин завршил прв на четвртата етапа (победувајќи го Кејлеб Јуан во спринтот) и втор на другите пет. Исто така, завршил втор во генералниот и бодовниот пласман.
Во август 2015 година било објавено дека Бевин потпишал двегодишен договор да вози за екипата, опишан како „возач кој има изгледа има сè“.
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Свазиленд на Олимписките игри
Свазиленд првпат учествувал на некои Олимписки игри во 1972 година. Ги пропуштиле следните две олимпијади, но се вратиле на ЛОИ 1984 во Лос Анџелес и оттогаш се појавувале на сите игри. Нивниот прв и единствен настап на Зимските олимпијади бил во 1992 година. На сите настапи немаат освоено олимписки медал.
Свазиленд е претставувана преку Свазилендскиот олимписки и комонвелтски сојуз од 1972 година.
Шипковица (Тетовско)
Шипковица — село во Општина Тетово, во областа Долни Полог, во околината на градот Тетово. Се наоѓа на Шар Планина, и претставува типично планинско село. До 2004 година, селото било седиште на Општина Шипковица. Во минатото постоело и посебно село Шипковско Теќе, кое денес е споено со Шипковица и фигурираат како едно исто село.
Име
Името на селото на албански е Shipkovicë (нечленувано), или Shipkovica (членувано). Во локалниот тетовски дијалект, селото е познато како Шипкојца.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на Шар Планина, на околу 820 метри надморска височина. Шипковица е дел од географскиот регион Долен Полог, во близина на течението на реката Пена. Атарот на Шипковица граничи со атарот на Бродец (на север), со атарот на Селце (на североисток), со атарот на Гајре (на југ) и Вешала (на запад). Оддалечено е 11 километри северозападно од Тетово.
Историја
Шипковица е дел од постарите села во Полог. Првично, селото било чисто македонско, населено со македонско население. За време на Османлиското Царство, поради доселување на муслимански Албанци, македонските родови се иселиле. Македонците од Шипковица некогаш кога живееле во селото приредувале собир на местото познато како „Пучален“, каде е денешното основно училиште. На тоа место имало веселби и забави. Со доселувањето на Албанците, а со отселувањето на Македонците, словенските топоними не исчезнале. Македонците се иселувале во Тетово, Лавце и околните пониски села. Меѓу познатите семејства кои живееле во Шипковица се: Аврамовци (преселени во Тетово), Здравковци (преселени во Лавце), Војновски (преселени во Лавце) и др. Последните македонски семејства се отселиле во средината на XIX век. Според податоците на Трифуновски, во селото (средината на XX век) живее муслиманско население, составено од две групи: етнички Албанци и исламизирани и албанизирани Македонци. Албанизираните Македонци, според Трифуноски, се семејствата познати како Торбеши, Ѓоре и Маце.
Кон крајот на XIX век селото било дел од Тетовската каза на Отоманското Царство. Според податоците на Бугаринот Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 550 жители Албанци муслимани. Според Афанасиј Селишчев, селото во 1929 година било центар на Селечка Општина и имало 186 куќи со 840 Албанци.
Во 2001 година селото било седиште на штабот на терористите на ОНА кои го започнале Судирот во Македонија во 2001 година.
Црквата во Шипковица
На местото на зградата на поранешната Општина Шипковица има црква. Бидејќи првобитното население на селото било македонско, мештаните имале изградено црква. Црквата се наоѓала на местото на сегашното место именувано „Киша“ („црква“ на албански). На истото место, од црквата, била изградена општинската зграда. Околу црквата имало православни гробишта. Во 1935 година група граѓани од Тетово вршеле ископувања околу црквата и пронашле различни плочи, крстови, кандила и слично. Името на црквата не е познато. Во атарот на селото има и три градишта.
Стопанство
Месното население воглавно се занимава со сточарство и трговија со сточарските производи.
Порано, во месноста Јелак, Шипковичани поставувале бачила и таму ги поеле своите животни. Поради тоа, останало името Шипковички Бачила.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Шипковица живееле 550 жители, сите Албанци.
Според пописот од 2002 година, во Шипковица живеат 2.826 жители, од кои 2.817 Албанци и 9 други. Доминантна религија во селото денес е Исламот, а доминантен јазик е албанскиот.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.540 жители, од кои 1.483 Албанци и 57 лица без податоци.
Родови
Како едни од најстарите албански родови во селото се споменува родот Мањак (40 куќи). Името го добил по селото Мњак (кај Љума), а во Шипковица живее од втората половина на 18-от век. Потоа се споменува и родот Фанде (33 куќи) и е доселен од областа Фанде (во северна Албанија) кон крајот на 18-от век.
Шипковица е албанско село.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото:
Албанските родови во селото пред да го прифатат исламот биле католици.
Општествени установи
Селото Шипковица било центар на Општина Шипковица од 1996 до 2004 година. Под општината влегувале селата: Лисец, Гајре, Бродец, Бозовце и Вешала.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2080, 2081 и 2083 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 2.624 гласачи.
Иселеништво
Забележан е трендот на иселување на населението, особено помладото. Воглавно иселувањето е во странство или кон градот Тетово.
NGC 6362
NGC 6362 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Олтар, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6362 се споменува и како GCL 66, ESO 102-SC8.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6362 е од видот X. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,1 m. NGC 6362 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 31 м 54,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -67° 2' 51"".
Други поделби
Проучување на NGC 6362 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 455; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9065. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Црквиште (Мала Црцорија)
Црквиште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Мала Црцорија. Наоѓалиштето претставува населба од доцна антика. На 100 м јужно од наоѓалиштето Опаљушка, селанецот Д. Ангелов при обработувањето на нивата открил повеќе [[питоси и темели од објекти. На површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Брезно
Брезно — село во Општина Теарце, во областа Долни Полог, во околината на градот Тетово.
Географија
Селото се наоѓа во областа Долни Полог, сместено во источните падини на Шар Планина, оддалечено 17 километри северно од Тетово.
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Нахијата Калканделен (Nahiye-I Kalkandelen) и имало 9 семејства и 1 неженет, сите христијани.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Брезно живееле 490 жители, сите Македонци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Брезно имало 480 Македонци, патријаршисти.
На пописот од 2002 година, селото имало само 8 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите Македонци.
Родови
Брезно е македонско православно село, родовите во селото во поголем број се доселенички.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:
Nuova Enciclopedia Italiana
Nuova Enciclopedia Italiana (1875 и до 1888 edition) е со општи знаења, илустрирана, енциклопедија на италијански јазик, уредувана од економистот и објавена во Торино.
Чудотворниот меч
„Чудотворниот меч“ (српскохрватски: Чудотворни мач) — филм од 1950 година, режиран од Војислав Нановиќ. Главните улоги ги играат: Раде Марковиќ, Вера Илиќ-Ѓукиќ, Миливоје Живановиќ, Михајло Бата Паскаљевиќ и Љубиша Јовановиќ.
Синопсис
Момчето Небојша и дедо му Иван ловат по шумата покриена со снег. Откако ќе се загубат во шумата, Небојша и неговото куче доаѓаат до напуштена кула и слушаат непознат глас што доаѓа од некое буре. Гласот го моли Небојша да му даде вода, а Небјоша ја исполнува молбата. Тогаш, бурето се распаѓа и од него зилегува заробениот Баш Челик, кој го брка детето од кулата. Многу години подоцна, Небојша е веќе момче кое ја има запросено својата долгогодишна љубов, Вида. За време на нивната венчавка, љубоморниот Грицко наидува на Баш Челик и његовата војска, па ги насочува кон свадбата..
Долење Пољане
Долење Пољане (словенечки: Dolenje Poljane) — населба во Општина Лошка Долина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Пушачка капа
Пушачка капа е капа која се носи при пушење за да се заштити косата од впивање на чад. Слични се на пушачките сакоа по тоа што се правени во ориентални стилови во имитација на турскиот фес, но нивната употреба не била широко распространета дури ни во Викторијанското доба.
Пушачко палто
Пушачко палто (англиски: smoking jacket) е денес релативно ретка облека која е специјално обмислена за пушење тутун, обично во облик на лулиња и пури. Додека стиловите се разликуваат, класичното пушачко палто завршува на половината и обично се прави од кадифе или можеби свила, со преклопена јака, подвиткани ракави и закопчување со јамки. Обично се прават во богати бои како темноцрвена и темнозелена.
Пушачкото палто било мошне популарно во Викторијанското доба, кога служело како заштита на „осетливите носеви“ на дамите. Ова значело дека секој господин требал да го облече своето пушачко палто пред да оди да пуши, обично по вечерата. Од исти причини се користеле и пушачки капи, но многу поретко.
Компаративната реткост на сериозно и посветено пушење на лулиња или пури како и денешните моди се виновни за реткоста на оваа облека; релативно високата цена на квалитетни модели исто така е ограничувачки фактор за нејзината употреба. Освен во продавници за антиквирани облеки, пушачкото палто може да се набави со специјално порачка или од ретки продавници за џентлменска облека како Тарнбул & Асер во Лондон и нивните експозитури на други места.
NGC 1937
NGC 1937 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1937 се споменува и како ESO 56-SC112, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1937 е од видот OCL.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 22 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 54' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 1937 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Илјаз Халими
Илјаз Халими (1954 во Сушиќе, Косово) — македонски политичар и професор. Завршил филозофски факултет на универзитетот во Приштина, а потоа работел како професор во гимназијата „Кирил Пејчиновиќ“ во Тетово. Халими е еден од основачите и потпретседател на ДПА. Бил пратеник во Собранието на Република Македонија во периодот 1998–2006, како и кандидат за претседател на претседателските избори во 2014. Халими е оженет и е татко на еден син.
Симон Макавејски
Симон Макавејслки или Симон Таси (שִׁמְעוֹן הַתַּסִּי  Šīmʿəōn haTassī; починал 135 пр.н.е.) бил втор син на Мататија, а со тоа и член на  хасмонејската династија. Името „Таси“ има конотација на „Мудриот“, назив што може да значи и „управител“, „водич“, „член на совет“ и „ревносен“.
Историја
[[Податотека:Judea_Simon_Makk.PNG|десно|мини|250x250пкс|Хасмониското Царство под Симон Макавејски
]] Симон зел видно учество во еврејскиот бунт против Селевкидското Царство предводен од неговите браќа, Јуда Макавејски и Јонатан Апфус. Успесите на Евреите направиле целисходно за селевкидските водачи во Сирија да им покажат посебна наклоност. Затоа, Антиох VI го назначил Симон за стратег, односно воен командант, на крајбрежното подрачје што се протегало од Скалата на Тир до Египет. Како стратег, Симон ги освоил градовите Бет-зур и Јопа, ги екипирал со еврејски војници и ја изградил тврдината Хадид.
По заробувањето на Јонатан од генералот Селевкид, Диодот Трифон, Симон бил избран за водач од народот, собран во Ерусалим. Тој веднаш го завршил утврдувањето на главниот град и го направил Јопа безбеден (1 Макавеј 13: 8-13: 11 ; Јосиф, Антиквитети Бк 13 Г 6, 4).
Во Хадид го блокирал напредувањето на Трифон, кој се обидувал да влезе во земјата и да го преземе престолот на Сирија. Бидејќи Трифон не можел ништо да добие со сила, тој побарал откуп за Јонатан и предавање на синовите на Јонатан како заложници. Иако Симон бил целосно свесен дека Трифон ќе го измами, и Јосиф и Првата книга макавејска наведуваат дека тој се придржувал кон двете барања, за луѓето да видат дека сторил сѐ што е можно за својот брат. Сепак, Јонатан бил предавнички убиен, а заложниците не биле вратени. Така Симон станал единствениот водач на народот.
Како противник на Диодот Трифон, Симон одлучил да застане на страната на селевкидскиот крал, Димитриј II, кому му испратил пратеник со барање за ослободување од оданочување за земјата. Фактот дека неговото барање било одобрено подразбира признавање на политичката независност на Јудеја.
Станал првиот принц на еврејската хасмонејска династија. Владеел од 142 до 135 година пр.н.е.
Хасмонејската династија била основана со резолуција, усвоена во 141 година пр.н.е., на големо собрание „на свештениците и народот и старешините на земјата, за Симон да биде нивниот водач и првосвештеник засекогаш, додека не се шојави верен пророк.“( 1 Мак. 14:41 ) Признавање на нова династија од страна на Римската Република била дадена од страна на Сенатот околу 139 година пр.н.е., кога делегацијата што го претставувала Симон била во Рим. Симон го направил еврејскиот народ полунезависен од Селевкидското Царство.
Во февруари 135 година пр.н.е., бил убиен по поттик на неговиот зет и ривал Птоломеј, син на Авубус. По Симон, следел неговиот трет син, Јован Хиркан, чии двајца браќа, Мататија и Јуда, биле убиени, заедно со нивниот татко.
Никола Петров Русински
Никола Петров Русински (Русиново, 21 ноември 1875 - Софија, 14 февруари 1943) — македонски социјалист, учесник во македонското револуционерно движење, член, раководител и војвода на Македонската револуционерна организација. Бил близок соработник на Гоце Делчев, Васил Главинов и на други истакнати македонски револуционери.
Животопис
Никола Петров е роден на 21 ноември 1875 година, во селото Русиново, Малешевско. Со гимназиско образование се стекнал во Кочани. Во периодот од 1893 до 1895 година престојувал во Цариград, каде се образувал и тогаш се запознал со социјалистичките идеи, а од септември 1895 до март 1897 година учел во подофицерското училиште во Софија и бил близок пријател на Гоце Делчев и Васил Главинов. Во 1895 година се вклучил во редовите на Македонската организација. Во 1897 година, Русински станал четник во првата чета на ТМОРО во Малешевијата, предводена од војводата Васил Чочов. Истата година, учествувал во киднапирањето на Назлим-бег кое го раководел Гоце Делчев, а подоцна се приклучил во четата на Гоце Делчев. Во 1898 година, Никола Петров-Русински се запознал со Васил Главинов, кој во Софија ја формирал Македонско-одринска социјалдемократска група. Русински како социјалист, се вклучил кон групата во која членувале Велко Марков, Никола Карев, Димо Хаџи Димов, Лазар Главинов и др. Тргнувајќи од ставот дека без национално ослободување нема ни економска слобода, социјалистите, меѓу кои и Русински, се залагале за ослободување на Македонија и ги истакнале слоганите „Македонија за Македонците“ и „Ослободувањето на Македонија е работа на Македонците“. Во таа насока, социјалистите имале контакти со ТМОРО со која се сложувале за потребата од вооружено ослободување на Македонија и создавање автономна македонска република со сопствени сили. Тие настапиле отворено против тврдиот централизам и идејната затвореност на Организацијата. Делчев и Русински имале голема улога во вклучувањето на голем дел од социјалистите во Организацијата.
Никола Русински кој бил испратен од Делчев да го организира Битолскиот револуционерен округ и на 3 јули во 1900 година учествувал на Првата социјалистичка конференција во Македонија, одржана во близина на Крушево. По влегувањето на социјалистите во редовите на ТМОРО, Русински станал истакнат организатор и војвода на чета. Тој бил првиот војвода - агитатор во Крушевско, Демирхисарско, Кичевско, Прилепско, Охридско, Струшко, Битолско и Мариово. Во четата на Русински како подвојводи во своите реони дејствувале: Јордан Пиперката, Веле Марков, Ѓурчин Наумов – Пљакот, Ванчо Србаков, Ѓорѓи Сугарев, Тале Христов и други.
Русински учествувал и на Смилевскиот конгрес. Иако, како и неговиот пријател Делчев, бил против масовно востание, бидејќи четите и населението не биле доволно подготвени, тој ги прифатил одлуките донесени на Смилевскиот конгрес. Истовремено, заедно со Петар Ацев, Тале Христов, Јордан Тренков и Георги Пешков, тој бил за член на штабот на Прилепското горско начелство (за Мариовско). Во текот на Илинденското востание, Никола Русински, чиј помошник војвода бил Тодор Златков, дејствувал во Мариово и командувал и со леринските чети, кои се засолнале во Мариовско, откако се извлекле од тешката ситуација во Леринскиот реон. Користел повеќе псевдоними, како: Апостол Скитов, Атила Елонски и сл.
Меѓуѕвезден облак
Меѓуѕвезден облак — општ назив на насобран гас, плазма и прашина во нашата и други галаксии како натпросечно густо подрачје во меѓуѕвездената средина. Зависно од густината, големината и температурата на дадениот облак, водородот во него може да биде неутрален (подрачја H I), јонизиран (подрачја H II) (т.е. плазма) или молекуларен (молекуларни облаци). Неутралните и јонизираните облаци се нарекуваат уште и дифузни облаци, а молекуларните го носат и називот „густи облаци“.
Хемиски состав
Составот на меѓуѕвездените облаци се утврдува со проучување на нивното електромагнетно зрачење. Големите радиотелескопи исчитуваат дадени честоти на зрачење од небото, својствени за спектрите на извесни молекули. Некои меѓуѕвездени облаци се студени и затоа зрачат на големи бранови должини. Врелите облаци имаат јони на многу елементи, чии спектри се забележливи и како видлива и ултравиолетова светлина.
Радиотелескопите исчитуваат и честоти на одредено место, при што големите честоти означуваат изобилство на дадената молекула или атом во облакот.
Неочекувани хемикалии пронајдени во меѓуѕвездени облаци
До неодамна се сметало дека реакциите во меѓуѕвездените облаци се мошне бавни, со минимални производи поради ниската температура и малата густина на облаците. Меѓутоа, забележано е присуство на органски молекули во спектри неочекувани за дадените услови; такви се формалдехидот, метанолот и винил алкохолот. Научниците знаеле дека вакви реакции настануваат само во земски услови, на голема температура и притисок. Но, пронаоѓањето на овие материи кажува дека хемиски реакции во меѓуѕвездените облаци се одвиваат многу побрзо од очекуваното, веројатно во гасни реакци кои се непознати за органската хемија на Земјата. Ваквите реакции се изучуваат со опитот КРЕСУ.
Меѓуѕвездените облаци помагаат при изучувањето на присуството и застапеноста на металите во вселената, со што се утврдува како тие настануваат, особено кога сразмерот не одговара на очекуваното при настанок со соединување и затоа укажува на други начини на образба, како што е расцепувањето на космичките зраци (спалација).
Големобрзински облак
Овие меѓуѕвездени облаци се одликуваат со брзина поголема од движењето на Млечниот Пат. По дефиниција, овие облаци се со месна стандардна брзина во мирување поголема од 90 км с−1. Се пронаоѓаат претежно преку линијата на неутрален водород од 21 см, и имаат помал удел на тешки елементи отколку што е воообичаено за меѓуѕвездените облаци во Млечниот Пат.
Се претпоставува дека овие необични облаци имаат остатоци од образбата на нашата галаксија, или плимно изместена материја припоена од други галаксии или членови на Месната Група. Пример за второспоменатото е is the Магелановиот Поток. Со цел да се уточни потеклото на облаците потребни се подобри сознанија за нивната оддалеченост и металичност.
Големобрзинските облаци се бележат со претставката HVC, како во примерот HVC 127-41-330.
Фернандо де Нороња
Фернандо де Нороња — архипелаг во состав на државата Пернамбуко, Бразил. Сочинет се од 21 остров и мали островчиња во Атлантскиот Океан, оддалечени 354 километри од бразилскиот брег. Островите се од вулканско потекло. Името на архипелагот е извртен облик од личното име на португалскиот трговец, Фернандо де Лороња, кому биле дадени од португалската круна за службата со увоз на дрво од Бразил. Само истоимениот главен остров е населен, зафаќа површина од 18,4 км2 и има население од 2.718 жители (2012). Вкупната површина на целиот архипелаг на острови изнесува 26 км2.
Матео Трентин
Матео Трентин (Matteo Trentin; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Професионална кариера
Во 2014 година, Трентин однел победа на возбудливата седма етапа на Тур де Франс, каде победил во спринтот за неколку сантиметри пред Петер Саган. Трентин исто така освоил етапа на истата трка на неговото деби во 2013 година, освојувајќи спринт во Лион против останатите членови на бегството. Во октомври 2015 година, Трентин победил на Париз-Тур во рекордно време за трка со над 200 километри, така станувајќи новиот жолта лента. Со освојувањето на четвртата етапа на Вуелта а Еспања 2017 станал 100. возач кој освоил најмалку една етапа на сите големи трки.
Во 2019 година, Трентин ја освоил својата трета етапа на Тур де Франс со соло-напад од бегство на етапата 17 до Гап.
Трентин се приклучил на во 2020 година.
Допинг
Во декември 2006 година, Трентин се покажал позитивен на салбутамол и подоцна бил казнет со двомесечна суспензија поради нарушување на правилата за допинг.
Распоред на резултатите на класиците
СО = се откажал; — = не учествувал
Саша Илиќ (фудбалер, роден 1977)
Саша Илиќ (роден на 30 декември 1977 година) е српски професионален фудбалски тренер и поранешен играч кој играл на позицијата како офанзивен играч за врска. Тој моментално е тренер на екипата на Чукарички.
По повеќе од 20 години поминати во составот на Партизан, низ младински и сениорски тимови, Илиќ станал играч со најмногу натпревари во историјата на клубот. Тоа биле повеќе од 800 настапи (официјални и пријателски). Освоил вкупно 18 трофеи со популарните Црнобели, вклучувајќи 11 титули на државното првенство и седум национални купови. Дополнително, Саша Илиќ бил играч со најмногу натпревари за составот на Партизан во европските клупски натпреварувања. Имал вкупно 113 одиграни натпревари на европска сцена.
На меѓународно (репрезентативно) ниво, Илиќ бил избран за настап за својата земја помеѓу 2000 и 2008 година, и настапувал за репрезентација која трипати го менувала името(СР Југославија, Србија и Црна Гора и Србија). За својата држава одиграл вкупно 37 натпревари. Ја претставувал селекцијата на Србија и Црна Гора на Светското првенство во фудбал во 2006 година.
Партизан
Саша Илиќ е роден во градот Пожаревац. Тој најпрвин дошол во Партизан во 1986 година кога татко му го однел на тренинг кој бил предводен од тренерот Флоријан Матекало. Официјално бил регистриран од клубот на 5 септември 1988 година. Поминал низ сите младински тимови на Партизан. За да стекне искуство за настап во првиот тим, Илиќ поминал една сезона во екипата на Телеоптик.