cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Генадиј II Цариградски
Втор период (анти-унија)
Неговото најважно дело е неговата „Исповед“ (Ekthesis tes pisteos ton orthodoxon christianon, општо позната како Homologia tou Gennadiou) посветена на Мехмед II. Се состои од дваесет статии, од кои само првите дванаесет се автентични. Било напишано на грчки јазик. Ахмед, кадијата на Береа, го превел на турски. Ова е првата (датумски) православна симболичка книга. Првпат била објавена (на грчки и латински) од Бразикан, а подоцна од Хитреј. Мартин Крусиј ја испечатил на грчки, латински и турски (на грчки и латински ракопис) во неговата Турско-Грција. Римел повторно ја испечатил на грчки и латински, а Михалцеску само на грчки. Постои уредување на оваа исповед во форма на дијалог каде Мехмед поставува прашања („Што е Бог?“ - „Зошто е наречен теос?“ - „И колку богови постојат таму?“ итн.) и Генадиј дава погодни одговори. Ова е различно наречено: Генадиев дијалог (dialexis, διάλεξις), или Confessio prior, или De Via salutis humanæ (Peri tes hodou tes soterias anthropon). Римел прв ја испечатил, само на латински и сметал дека било извор на исповедта. Поверојатно е дека подоцна е направена компилација од исповедта од некој друг. Треба да се напомене дека Генадиевата (квазиплатонска) филозофија е доказ во неговата исповед (Бог не може да се објасни, теос од тин, итн.) Или за истата причина или пак за да ја ублажи муслиманската подложност го избегнува зборот Prosopa при објаснувањето на Светото Тројство, зборувајќи за трите личности како идиома „кое го нарекува ипостас“.
Трет период (пост-оставка)
За време на третиот период, од неговата оставака до неговата смрт (1459–1468), тој продолжил да пишува телошки и полемички трудови. Енциклично писмо за сите христијани Во одбрана на својата оставка е необработено, како што се Дијалог со двајца Турци за божественоста на Христос и труд за Обожувањето на Бога. Јан (Anecdota græca) го објавил делото Дијалог помеѓу христијанин и евреин и збирка од Пророштва за Христос собрани од Стариот завет. Трактат, За нашипт Бог, еден во три, против атеисти и политеисти (P.G., CLX, 667 sqq.), главно е насочен против теоријата дека светот се формирал случајно. Пет книги, За божјото предзнаење и промисла и Трактат за машкоста на Христос, исто така се во P.G., CLX. И на крајот, постојат многу беседи од Генадиј, од кои повеќето се ракописи во Света Гора (Codd. Athous, Paris, 1289–1298).
Во полуларните медиуми
Во филм од 2012 година, Fetih 1453, улогата на Генадиј ја игра Аднан Куртчу.
Томо Софрониевски
Томо Софрониевски (Тетово, - Скопје, ) — македонски  првоборец и политичар.
Животопис
Софрониевски е роден во Тетово на 18 април 1920 година во сиромашно и работничко семејство. Како припадник на работничкото движење во 1938, бил и член на КПЈ (1940). Тој бил еден од организаторите на НОБ во Тетово и Тетовско (1941). Ја извршувал и функцијата секретар на МК на КПЈ и бил член на Воениот штаб на МК на КПЈ во Тетово. Подоцна бил и член на ОК на КПЈ (од 1942 до 1943) и на Првиот областен комитет на КПМ, заменик политички комесар на Штабот на Првата оперативна зона на НОВ и ПОМ, политички комесар на НО баталјон „Орце Николов“ во 1943 година и командант на Военото подрачје за Кичево и Тетово (1944). По Ослободувањето извршувал разни општествени функции. Бил претседател на СЗБ од НОВМ. Носител е на Партизанска споменица 1941. Починал во Скопје во на 18 ноември 2007 година.
Доситеј Новаковиќ
Доситеј Новаковиќ (околу, — , ) — духовник и епископ тимочки од 1834 до 1854 година.
Биографија
Роден е во село Дабница кај Прилеп околу 1774. Како млад престојувал во манастирот Трескавец. Набрзо заминал на Света Гора во манастирот Зограф каде го прима монаштвото. Таму бил ракоположен за јероѓакон, а потоа и за јеромонах. Од Света Гора заминал во Пирот, а потоа во Ниш, каде што тамоншниот епископ Мелетиј го поставил за свој протосингел.
После убиството на епископот Мелетиј на 31 мај 1821 година од страна на Тураците кои поради Грчкото востание затворале и убивале православно свештенство, Доситеј успева да пребегне во Србија каде што кнезот Милош Обреновиќ го примил и му дал должност старешина на манастирот Света Петка, а потоа и на манастирот Горњак.
Кога во 1833 година била ослободена Тимочка Краина, и припоена на Кнежевството Србија, кнезот и митрополитот белградски одлучиле да формираат Тимочка епархија. Митрополитот Петар во договор со други двајца епископи, ужичкиот Никифор и шабачкиот Герасим, предложил три архимандрити од кои едниот бил Доситеј. Во 1834 на Сретение Господово, на 2 февруари бил ракоположен во Крагуевац за епископ тимочки во присуство на самиот кнез и народните претставници, кои биле собрани заради донесување на Уставот.
Тинејџер волк (2011)
Тинејџер волк е американска телевизиска серија создадена од страна на Џеф Дејвис за MTV. Серијата е заснована на филмот од 1985 година со истото име, и ѕвездата Тајлер Поси како еден тинејџер со име Scott  McCall, кој е каснат од врколак и мора да се справи со тоа кое влијае  врз неговиот живот и животот на оние кои му се најблиски, и Dylan O'Brein како "Stiles" Stilinski,на кој најдобар другар му е Скот. Серијата има добиено позитивни критики од критичарите и е голема тема на друштвените медиуми.
Доситеј Новаковиќ
Биографија
По хиротонијата, новиот епископ извесен период се задржал во Крагуевац, учествувајќи во работата на народното собрание, како и во работата на Архиjерејскиот собор, кој заседавал за проблемите на организацијата на Црквата по добивањето на спомнатата самоуправа. Речиси по еден месец, некаде во средината на месец март, епископот Доситеј тргнал за својата епархија, која имала свое седиште во градот Заечар.
Тинејџер волк (2011)
Премиерата на серијата беше на 5 јуни 2011, по наградите на Мтв за најдобар филм во 2011. На 9 јули 2015 година, Тинејџерски Волкот беше обновен за шестата сезона од 20 епизоди, која премиерно на ноември 15, 2016 година. На јули 21, 2016 година, глумците најави на Стрип Con дека шестата сезона ќе биде серија' финалето.
Доситеј Новаковиќ
Биографија
Епископот Доситеј управувал со Тимочката епархија 20 години. Починал на 2 април 1854 година во Неготин. Неговиот гроб се наоѓа во криптата на старата неготинска црква. Името на Доситеј Новаковиќ денес го носи Народната библиотека во Неготин.
Тинејџер волк (2011)
Содржина
Серијата се врти околу социјалниот живот на Скот Мкал,кој есредношколец и студент кој живее во  градот на Беакон Хилс.Живот драстично му се менува кога тој е гризнат од врколак ноќта пред завршувањето на втората година од средното образование година,кој станува исто врколак. Тој мора отсега да научи секојдневно да се справува со проблемите на својот нов идентитет со својот  тинејџерскиот живот.
Во сезона, Скот и неговите човечки најдобар пријател "Stiles" Stilinski почнат да се сретне со другите ликови со врска до натприродна goings-во Светилник Хилс. Скот почетна љубов, интерес е Allison Argent, соученик на неговиот кој доаѓа од семејство на врколак ловци. Нејзиниот најдобар пријател е популарни девојка и гениј Лидија Мартин, кој подоцна открива таа е banshee. Скот и Stiles рутински се судри со Лидија е агресивен дечко, локалните jock Џексон Whittemore, како и Дерек Hale, мистериозен врколак со темно минато. Како што покажуваат напредува, Скот е придружуван од нови пријатели во Малија Тејт, werecoyote; Кира Yukimura, Јапонски фокс дух и Скот вториот љубовен интерес; и Лиам Dunbar, еден млад вампир со лутина прашања.
Дедо и внука
„Дедо и внука“ е цртан филм создаден во 1950 и е еден од најпопуларните мулти-приказни во режија на Александра Иванова.
Заплет
Зимата дошла, и сè наоколу било прекриено со снег: Таква убавина за игри, шеги и спорт, а Мишка спиела! Малиот Фокс, Малиот зајак и Верверичката решиле да ја разбудат својата пријателка од зимски сон. Конечно, тие успевале со голем напор и Мишка излегла на лизгалиштето. И покрај тоа што нејзиниот дедо не ги сакал нејзините зимски игри, Мишка сепак се лизгала и брзо се вклучила во училиштето за спорт. И кога дошол денот за настапи на млади уметнички скејтери, дедото сепак станал.
Видео изданија
Цртаниот филм постојано се емитува на VHS и DVD во колекцијата на цртани филмови:
Грбови на Македонија
Грбовите на Македонија се едни од симболите на македонскиот народ и македонската држава. Низ историјата постоеле различни видови и дизајни, но сепак голем дел од македонските грбови како главен мотив го имаат македонскиот златен лав. Македонските земски грбови можат да се пронајдат во голем број средновековни грбовници кои датираат од околу XV век па сè до денес. Како одлика за македонската херладика е користењето на мала круна на главата на лавот, голема круна над штитот, користење на германски штит и жолта боја за лавот и црвена за штитот. Како и да е, поради грешка на некои средновековни хералдичари, има мали отстапки при дизајнот на македонскиот грб, кои сепак не влијаат на симболиката на истите.
Забуна со црвениот лав на златно поле
Во своето дело за грбовите на Македонија, Матковски погрешно смета дека Витезовиќ го помешал македонскиот грб со бугарскиот и затоа тврди дека сите подоцнежни грбословци од него ја препишале истата грешка. Меѓутоа, подоцна стручњаците утврдиле дека ова е грешка на Матковски и дека црвениот лав на жолто поле е исправен стар грб на земјата, кој дури подоцна добива обратна варијанта. Денешната хералдичка историографија заклучува дека обете варијанти се исправни и напоредно важечки симболи на земјата, со тоа што историски земено, лавот на Македонија бил традиционално црвен.
Критско востание (1896–1897)
Критското востание од 1897–1898 било успешно востание на грчкото население на Крит против османлиската власт. Востаниците првично добивале помош од Кралството Грција, а подоцна и од Големите сили (Обединетото Кралство, Франција, Италија, Австро-Унгарија, Германија и Русија).
Востанието претставувало кулминација на неколку неуспешни востанија на Крит во текот на 19ти век. По избунувањето на воените дејства, некои европски сили се обиделе да посредуваат во конфликтот, да го блокираат Крит и да ја запрат борбата на островот.
Конфликтот зафршил во 1898 кога востаниците и осмалиските власти се согласиле на формулата претставена од европските сили со која на Крит му била дадена автономија.
Сопресата
Сопресата е италијанска сува салама. Иако има многу варијации, се прави од два главни типа: сув колбас типичен за Базиликата, Апулија, и Калабрија, и многу различен вид салама, направена во Тоскана и Лигурија. Сè уште е дел од јужноиталијанското културно наследство каде локалното население (особено во помалите рурални градови) сами ја колат свињата и го користат сето тоа, без ништо да фрлат, користејќи некои делови за правење суво месо, вклучително и сопреса. Сопресата понекогаш се подготвува со шунка.
Сорти
Сопресата Базиликата главно се произведува во Ривело, Канчелара, Ваљо и Лагонегро. Сопресата Калабрија има статус на заштитена ознака на потекло; особено познат е оној вид произведен во Акри и Деколатура. Соппресата Пуља од Мартина Франка е исто така многу позната.
Сопресата Тоскана, сопресата од Тоскана, се прави од преостанатите делови на свињата. Прво, главата се вари неколку часа. Кога е готово, се вади месото и кожата. Целото месо и кожата, вклучително и јазикот, се сечкаат, се зачинуваат, а потоа се филуваат во голема обвивка. Течноста за готвење се прелива за да ја покрие смесата и потоа се додава и течноста за готвење (со висока содржина на желатин) се згуснува за да се спои се. Слично е на англискиот браун, полскиот салцесон и германскиот прескопф (австриски Пресвурст).
Сопресата Венета го добила своето име по практиката на притискање на саламата помеѓу дрвени штици што резултира со права, сплескана форма. Северно-италијанската верзија од Виченца, во регионот Венето, ја отстранила пресираната форма и станала меѓународен фаворит.
Подулце
Подулце (словенечки: Podulce) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
HD 204411
HD 204411 (BD + 48 3390, SAO 50867, HR 8216) — ѕвезда со привидна величина од 5.31, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:26:51,6 и деклинација +48°50′06″
Днестарски Лиман
Днестарски Лиман (Дністровський лиман) — лиманот образуван на устието на реката Днестар во Црното Море. Се наоѓа во Украина во Одеската Област. На неговиот западен брег се наоѓа градот Билгород-Днестровски, а на источниот брег се наоѓа градот Овидиопол. Градот Шабо, кој се наоѓа низводно од Билгород-Днестровски, е познат по производството на вино.
Површината на лиманот варира од 360 до 408 квадратни километри, долг е 42,5 км, а максималната ширина му е 12 км. Просечната длабочина изнесува 1,8 м, а најголемата 2,7 м.
Зауензик
Зауензик (Sauensiek; долногермански: Sounsiek) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Во општината се наоѓа Литберг, највисоката точка во округот Штаде. Има височина од 65 метри и е прогласено за заштитена зона.
Соседни општини
На север општината Зауензик се граничи со општините Бекдорф и Апензен. На запад се граничи со општините Алерштет и Харзефелд. На исток се граничи со општини од округот Харбург, како Регесбостел и Халфесбостел. На југ се граничи со општините од округот Ротенбург, како Вонсте и Фирден.
Општински единици
Зауензик се состои од три места. Покрај главното место Зауензик, кон кого припаѓаат и Лее, Бреденхорн и Бокхорст, во општините влегуваат и местата Вигерзен и Ревенае-Камербуш.
Космос-294
Космос-294 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 август 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-294 бил надгледувачки сателит.
NGC 4411A
NGC 4411A — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4411A се споменува и како NGC 4411-1, IC 3339, UGC 7537, MCG 2-32-48, CGCG 70-74, VCC 905, KCPG 336A.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4411A е од видот SBdm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 4411A има привидни димензии од 2' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 4411A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40695. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 874. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
IC 477
IC 477 — галаксија во соѕвездието Микроскоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 477 се споменува и како ESO 464-25, MCG -5-50-2, AM 2105-295.
Откривање
Објектот е откриен на 15 септември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 477 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 477 има привидни димензии од 1,3' х 1,3'.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Светски океан
Светскиот океан или глобален океан (говорно: морето или океанот) е систем на меѓусебно поврзани океански води на планетата земја, кој опфаќа најголем дел од х идросферата. Овој систем покрива речиси 72% од Земјината површина, со вкупен обем на 1,332 милијарди кубни километри.
Организација
На единство и континуитет на Светскиот Океан, со релативно слободна размена меѓу нејзините делови, е од фундаментално значење за океанографија. Таа е поделена на голем број на директорот океански области, кои се одвоени од страна на континенти и разни oceanographic одлики: овие поделби се на Атлантскиот Океан, Северноледениот Океан (понекогаш се смета за море на Атлантскиот), во Индискиот Океан, во Тихиот Океан, и Јужниот Океан (често се смета дека наместо само на јужните делови на Атлантикот, Индискиот и Тихиот Океани). За возврат, океанските води се прошарани со многу помали морињата, gulfs, и заливи.
Читалиште
Читалиштето (читалище) е типична бугарска јавна институција која врши едукативни и образовни функции и самодејност. Читалиштата обично се состојат од библиотека и клуб на интереси, каде што се развиваат различни активности од аматерски школи за народна и модерна музика, народни и модерни танци, спорт, странски јазици, театар, литературни читања, комеморација на општествено значајни настани и празници, организирање конференции и градски состаноци, собири. Некои од читалиштата имаат дувачки оркестар или симфониски оркестар, мешан хор и фолклорен ансамбл. До почетокот на 1990-тите, во читалиштата имало и киносали. Заклучно со јануари 2016 година, бројот на читалиштата во Бугарија бил 3.614. Во декември 2017 година, бугарските читалишта беа вклучени во Регистарот на добри конзерваторски практики на УНЕСКО.
Историја
Првите слични облици на народна самодејност се појавиле во 1856 година во градовите Свиштов, Лом и Шумен.
На 30 јануари 1856 година во Свиштов бил основан првото бугарско читалиште од Димитар Начович, Христаки Филчов, Емануил Васкидович и Георги Владикин. Во своите мемоари и прилози Димитар Маринов раскажува дека веќе со отворањето на училиштето во Лом, над една од вратите на училишните простории каде што се наоѓала библиотеката, уште во 1848 година Крстјо Пишурка го ставил натписот „Читалиште“ над вратата. Постепено во просторијата почнале да пристигнуваат не само студенти и граѓани, туку и странци. Во 1856 година читалиштето се преселило во сопствена зграда и бил наречено „Постојаност“. Истата година, во пролетта на 1856 година, Сава Доброплодни го основал третото бугарско читалиште во Шумен, кој денес се нарекува Народно читалиште „Добри Војников - 1856“.
Првите читалишта во Македонија се појавиле во Битола (1860), Велес (1869), Крива Паланка (1869), Кукуш (1869), Прилеп (1869), Воден (1870), Солун (1874) и Скопие (1875).
За времето на бугарската преродба благодарение на напорите на побогатите и попросветлените преродбеници работеле над 130 читалишта.
Космос-295
Космос-295 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 август 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-295 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Бекдорф (Долна Саксонија)
Бекдорф (Beckdorf; долногермански: Beekdörp) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Бекдорф се наоѓа на потокот Голдбах, притока на реката Есте, околу 8 километри јужно од областа Алтес Ланд.
Општински единици
Покрај главното место, во општината влегуваат уште две други места: Голдбек и Ниндорф.
Луцерка
Луцерка (науч. Medicago sativa) е едно од најраспронатите индустриски растенија. Во Македонија е познато и под името детелина и турцизмот јонџа.
Во 2007 г. во Македонија луцерката се одгледувала на вкупна површина од 13.709 хектари.
HD 204428
HD 204428 (BD + 52 2939, SAO 33434, HR 8218) — ѕвезда со привидна величина од 6.03, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:26:45 и деклинација +52°53′55″
Свети Илија (Филиповци)
Свети Илија — населба и црква од доцноантичкиот период и  од старохристијанско време  во атарот на селото Филиповци, Кратово.
На 1 км западно од Топанџиско маало, на висока и пространа падина се зачувани остатоци - темели од објекти, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. На највисокото место на падината има остатоци од старохристијанска црква.
Аеродром Загреб
Аеродромот во Загреб (IATA: ZAG, ICAO: LDZA), кој е исто така познат и како аеродром Плешо е главен меѓународен аеродром кој ја опслужува Хрватска, а исто така и една од главните бази на Хрватското воено воздухопловство. Croatia Airlines ја воспостави својата централа на аеродромот. Со зголемување на сообраќајот од 14%, експанзијата на аеродромот е неминовна и веќе е започната во почетокот на 2008 година.
Историја
Првото поле во Загреб кое беше користено за летање е изградено 1909 година и беше користено од Едуард Славољуб Пенкала за испробување на авионите што тој самиот ги конструирал. Во 1927 година, Чарлс Линдберг слетува близу Загреб, во месноста викана Боронгај, по преминувањето на Атлантикот. Аеродромот започна со цивилно воздухопловство на 15 февруари 1928 година. После втората светска војна, комерцијалното воздухопловство беше преместено во воздушна база близу селото Лучко, југозападно од Загреб, на 1 април 1947 година. Рекордот го достигна 1959 година со 167,000 патници годишно. На 20 април 1962 година, повторно аеродромот беше поместен, овој пат на местото каде и денес се наоѓа, а тоа е близу селото Плешо. Најпрвин беше отворен со 2,500 метри долга писта и 1.000 метри² голем терминал. Нов 5000 метри² голем терминал беше отворен во 1966 година, како и експанзија на паркингот на аеродромот. Во 1974 година, пистата беше надградена на сегашните 3,250 метри и терминалот проширен на сегашните 12,000 метри². Аеродромот својот рекорд во превезени патници го доби 1979 година со 1,91 милиони патници. Во 2004 година на аеродромот е инсталиран нов систем за слетување CAT IIIb. VIP терминалот беше завршен и е сместен југозападно од главниот терминал.
Експанзија и модернизација
Нов терминал е планиран да се изгради до 2011 година. Планот, кој веше направен уште во 1997 година има капацитет од 11 порти за авионите, терминална зграда од 47,000 метри², и капацитет од 3 милиони патници на годишно ниво. Но, во 2007 на планот беа направени некои измени, па така, капацитетот е зголемен на 3,3 милиони патници на годишно ниво. Сегашниот план беше дизајниран од Тед Најсмит, и во него е вклучено ресторани, продавници, банки како и хотел кој ќе биде поврзан со подземен тунел со хотелот. Изградбата се очекува да чини околу 212 милиони евра и изградбата да трае од 2008 до 2010 година. Сегашниот терминал се очекува да биде приспособен во терминал за ниско буџетни авиопревозници.
ББИБП-КорВ
ББИБП-КорВ — вакцина на Кинеската Национална Фармацевтска Групација (Синофарм) создадена користејќи умртвен SARS-CoV-2 вирус.
Технологија
Оваа вакцина е онеспособена и користи потрадиционална технологија која е слична со онаа на онеспособените полио вакцини. Првично, примерок на SARS-CoV-2 од Кина, способен за брза мултипликација бил искористен за одгледување на големи количини на вирус со употреба на веро клетки. Потоа вирусните честички се онеспособени со бета-пропиолактон преку врзување со нивните гени, што ги остава вирусните честички интактни. На добиените онеспособени вируси е додаден адјуванс на основа на алуминиум.
787 п.н.е.
787 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 787. година пред новата ера, 787. од првиот милениум п.н.е., 87. од 8 век п.н.е. и осма од 780-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4721 и 4722 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3963 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2973 и 2974 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 34 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 787 година се протега во 1849 и 1850, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1909 и 1910 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 244 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1451 и 1450 исламска година пред хиџра.
Рејмонд Дејвис
Рејмонд Дејвис (Raymond Davis  – ) — американски хемичар, физичар, и добитник на Нобелова награда за физика.
Малдост и обазование
Дејвис се родил во Вашингтон, каде неговиот татко бил фотограф за Националното биро за стандарди. Тој поминал неколку години како хорист за да ја исполни желбата на својата мајка, иако не бил музикален. Тој уживал да ги посетува концертите кај Вотергејт пред воздушниот сообраќај целосно да ја задуши музиката од истите. Неговиот брат Ворен, кој бил 14 месеци помлад, му бил постојан придружник во детството. Тој завршил хемија на Мерилендскиот универзитет во 1938 година. Тој исто така магистрирал на истиот универзитет и се стекнал со докторат од универзитетот Јејл по физчка хемија во 1942 година.
Карирера
По неговиот отпуст од армијата во 1946 година, Дејвис заминал да работи за монсантовата маундовска лабораторија, во Мајамисбург, Охајо, каде работел на применета радиохемија област од интерес за Атомскаta енергетска комисија на САД. Во 1948 година, тој се придружил на Брукхејвенската национална лабораторија, која била искористена за употреба на јадрената енергија во мирнодопски цели.
Дејвид изјавил дека од него било побарано „да најде нешто интересно на што би работел,“па така тој се посветил на изучувањето на неутрината, честички за кои се предвидело дека ќе го објаснат процесот на бета-распад,но нивното независно постоење никогаш не било потврдено. Дејвис истражувал бета-распади во обид да ги забележи неутрината, процес во кој неутриното доведува доволно енергија до јадрото за одредени стабилни изотопи да постанат радиоактивни. Бидејќи чекорот на овој процес е многу мал, бројот на радиоактивни атоми создадени при неутринските опити бил многу мал, па Дејвис започнал да ги истражува процесите, наместо самиот бета-распад кој би го имитирале сигналот на неутрината. Користејќи буриња и резервоари исполнети со јаглероден тетрахлорид како детектори, Дејвис успеал да го определи чекорот на добивањето на 37Ar како функција од присуството на истиот на надморската висина и функцијата на неговото присуство во земјата. Тој искористил детектор кој содржел хлоридски атоми при Брукхејвенскиот реактор во 1954 година и подоцна при едне од реакторите кај реката Савана. Овие експерименти не обезбедиле дополнителен број на радиоактивен аргон кога ректорите работеле кга реакторите биле исклучени, и ова било земено како прв опитен доказ дека неутрината ја предизвикуваат хлоринската реакција, и антинеутрината добиени во ракторот биле сосема поинакви. Забележувањето на неутрината се покажало како доста потешка задачао отколку што било детектирњето на антинеутрината. Дејвис бил водечки научник кој застанал зад Хомстејк, големиот радиохемиски детектор на неутрина кој прв забележал докази за неутрина кој потекнувале од Сонцето.
Тој ја поделил Нобеловата награда за физика во 2002 година со јапонскиот физичар Масатоши Кошиба и американецот Рикардо Џакони за пионерските придонеси во астрофизиката, особено при забележувањето на неутрината, разгледувајќи го сончевиот неутрински проблем. Тој имал 88 години кога ја добил наградата.
Личен живот
Дејвис ја сретнал својата сопруга Ана Тори во Брукхејвен и заедно направиле 7 метарски дрвен едреник, наречен Халцион. Тие имале пет деца и живееле во истата куќа во Блу Поинт, Њујорк преку 50 години. Тој починал во Блу Поинт, Њујорк од Алцхајмерова болест.
IC 478
IC 478 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 478 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 478 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 14 м 21,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -73° 46' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 104°.
Други поделби
Проучување на IC 478 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66391.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Монтсерат (манастир)
Санта Марија де Монтсерат (шпански: Monasterio de Montserrat) е бенедиктинска опатија која се наоѓа на планината Монтсерат, во Каталонија, Шпанија. Во манастирот се наоѓа статуата Богородица од Монтсерат. Овде се наоѓа и истоимената библиотека која содржи издаваштво на книги чии ракписи се едни од најстарите на светот. Во манастирот се наоѓаат голем број на уметнички дела од познати сликари и вајари, вклучувајќи дела од Ел Греко, Салвадор Дали, Пабло Пикасо и многу други.
Првото споменување на манастирот датира кон крајот на 9 век. Во текот на 1025 година бил основан денешниот бенедиктински манастир, кој бил изграден во стил на романиката. Во 1592 година била изградена и осветена новата катедрала изградена во стил на ренесанса со елементи на готска архитектура. Во 1811 година манастирот бил опожарен од страна на војските на Наполеон. Така, под рушевини манастирот се наоѓал до 1844 година кога бил обновен.
NGC 4411B
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4411B се споменува и како NGC 4411-2, UGC 7546, MCG 2-32-55, IRAS 12242+0909, KCPG 336B, CGCG 70-82, VCC 939, Bigourdan 298.
Откривање
Објектот е откриен на 1861 година од страна на Кристијан Петерс, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 13,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4411B е од видот SBdm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 4411B има привидни димензии од 2,5' х 2,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 4411B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40745. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 874. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Преработка на песна
Во популарната музика, преработка на песна претставува нова верзија на претходно објавена песна, но овојпат од друг изведувач.
Историја
Изразот „преработка“ првобитно се употребувал за да означи соперничка верзија на некоја песна која оригинално била објавена пред кратко време. На пример, во 1949 година била обработена познатат песна „The Hucklebuck“ на саксофонистот Пол Вилијамс, а во 1952 година се појавила обработка на песната „Jambalaya“ на Хенк Вилијамс. Овие две песни доживеале неколку преработки кои доживеале голема популарност. Притоа, до средината на 20 век, оригиналните верзии на песните често биле преработувани од други музичари, зашто тоа претставувало едне начин за зголемување на нивната популарност.
Видови преработки
Најраспространетата форма на преработка на песна е кога оригиналната песна подоцна ја изведува некој друг изведувач, без значителни промени во мелодијата или ритамот. Друга форма на преработка е кога оригиналната песна е изведена во различен аранжман: на пример, песната „The Model“ на германската електронска група Крафтверк оригинално е отсвирена со електронски инструменти (синтисајзери); во 1987 година се појавила нејзината преработка од американската група Big Black како рок-песна, отсвирена со електрични гитари; додека во 1992 година се појавила нејзината камерна верзија, во изведба на британскиот гудачки квартет, Balanescu Quartet.
Посебен вид преработка е кога музиката од оригиналната песна се задржува иста или со мали измени, а оригиналниот текст се преведува на друг јазик или пак во новата верзија песната има сосема поинаков текст. Таков е случајот со преработката на песната „Прекрасен живот“ (Wonderful Life) на британскиот музичар Black која во преработената верзија на македонската рок-група Архангел има поинаков текст, напишан од Ристо Вртев. Друг таков пример е песната „The last train to Clarksville“ на британската рок-група Манкис (The Monkees) од 1966 година, која во 1987 година била преработена од српската рок-група Рибља чорба со насловот „Задњи воз за Чачак“ за која текстот го напишал Бора Ѓорѓевиќ.
Во продолжение, во определени случаи, некоја песна првично е снимена од друг изведувач, а дури подоцна, нејзинот автор снимил сопствена верзија. На пример, песната „China Girl“ на Дејвид Боуви најпрвин ја снимил Иги Поп во 1977 година, а дури подоцна, во 1983 година, Боуви ја вклучил на неговиот албум „Let's Dance“. Таков е и примерот со песната „Demolition Man“, компонирана од Стинг, која првобитно била изведена од Грејс Џоунс во 1981 година, а неколку месеци подоцна песната била снимена од групата Полис.
Во некои случаи, преработената верзија значително или целосно се разликува од оригиналната песна така што е тешко да се препознае дека станува збор за истата песна. Таков е примерот со песната „Black Steel In The Hour Of Chaos“ (1988) на американската хип-хоп група Паблик енеми (Public Enemy) која во 1995 година била преработена од британскиот музичар Трики (Tricky) со изменетиот наслов „Black Steel“. Слично, песната „In the Deathcar“ од албумот со музиката од филмот „Arizona Dream“ од 1993 година (компонирана од Горан Бреговиќ, а во изведба на Иги Поп) оригинално се наоѓа на албумот на југословенската рок-група Бијело дугме, „Плукни и запеј моја Југославијо“ од 1986 година, но со насловот „Ајде на планина“ (Hajdemo u planine)
Најпосле, постојат цели музички албуми кои се состојат од преработки на туѓи песни. Таков се музичките албуми „Through The Looking Glass“ на британската рок-група Siouxsie & The Banshees од 1987 година и „NATO“ на словенечката група Laibach од 1994 година. Сличен пример претставува музичкиот албум „Possessed“ на Balanescu Quartet од 1992 година на кој, од вкупно девет песни, дури седум се преработки.
Познати обработки на песни
Неофицијално, како најмногу обработувана песна во популарната музика се смета „Вчера“ (англиски: Yesterday) на Пол Макартни, оригинално изведена од Битлси.
Подбочје
Подбочје (словенечки: Podbočje) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Шарлот
Шарлот (Charlotte) е град во американската држава Северна Каролина. Овој град според статистиките во 2007 година, има 671 588 жители, што го прави најголем град во Северна Каролина, и 19-ти град по број на жители во САД.
ФК Судува
ФК Судува (Futbolo klubas Sūduva) — литвански фудбалски клуб од Маријамполе. Моментално настапува во А Лига на Литванија.
Историја
Фудбалскиот Клуб Судува бил формално формиран во 1968 година. 2017 и 2018 година стана шампион на земјата.
Список на вулкани во Костарика
Ова е список на вулканите во Костарика. Костарика има голем број на вулкани кои се наоѓаат во средишниот дел на земјата и се наредени во редица, како ѓердан со бисери. Нивната локација се должи на североисточната субдукција на Тихоокеанската тектонска плоча под Карипската тектонска плоча.
Клавдија Октавија
Животопис
Октавија била единствена ќерка на царот Клавдиј од бракот со третата сопруга Валерија Месалина. Името го добила по нејзината прабаба Октавија Помладата, втора најстара сестра на царот Август. Нејзина постара полусестра била Клавдија Антонија, ќерка на Клавдиј од неговиот втор брак со Аелија Паетина, а нејзиниот помал брат бил Британик, син на Клавдиј и Месалина.
Родена била во Рим околу 39 или 40 година од нашата ера, непосредно пред атентатот на Калигула, и последователното пристапување на нејзиниот татко на престолот. Нејзиниот брат, Британик, се родил во 41 година. Како млада девојка, нејзиниот татко ја изневерил пред идниот престолонаследник Лусиј Јуниус Силанус Торкваут, кој бил потомок на Август.
Подемот на Нерон
Во 48 година, нејзината мајка била погубена за заговор и убиство на нејзиниот татко, царот Клавдиј, кој подоцна се оженил со својата внука (и прва братучетка на Октавија) Агрипина Помладата. Синот на Агрипина, од првиот брак, бил Нерон (односно Лусиј Домитиј Енобарбус).
Агрипина преку манипулации ја раскинала свршувачката меѓу Октавија и Лусиј Силаниј, и го убедила Клавдиј да го посвои Нерон како свој син и наследник. Исто така, таа договорила Октавија и Нерон да стапат во брак на 9 јуни 53 година.
Живот како царевица
Клавдиј починал на 13 октомври 54 година, и Нерон го наследил како император. Во почетокот на 55 година, Британиј умрел ненадејно, најверојатно отруен по наредба на Нерон, бидејќи тој претставувал голема закана за преземањето на престолот од страна на Нерон. Според Такит, и Октавија и Агрипина биле присутни на оброкот на кој се случило труењето, и биле подеднакво шокирани. Такит запишал дека од тој момент Октавија станала многу несреќна, но научила да ги крие чувствата од Нерон. Октавија била среде борбите за моќ меѓу Нерон и неговата мајка, што на крајот завршила кога Нерон ја убил својата мајка во март 59 година.
Октавија била почитувана како царевица од народот, како „аристократска и доблесна сопруга“ (според Такит), а Нерон ја мразел и брзо му здосадила (според Такит и Светониј), обидувајќи се во неколку наврати да ја задави (според Светониј). Нерон имал љубовници, меѓу кои Клавдија Акте и Попеја Сабина. Кога Попеја забременила, Нерон се развел од Октавија, тврдејќи дека е неплодна, и се оженил со Попеја дванаесет дена по разводот.
Протерување и смрт
Нерон и Попеја ја протерале Октавија во регионот Кампанија, а на крајот и на островот Пандатерија (денес Вентотене) со лажно обвинување за прељуба со поранешниот учител на Нерон, Аникетиј. Кога Октавија се пожалила на ваквиот однос кон неа, нејзините слугинки биле измачувани до смрт.
Протерувањето на Октавија предизвикало гласно протестирање од граѓаните на Рим, кои отворено парадирале низ улиците со статуи на Октавија, украсени со цвеќиња, и повикувале на нејзино враќање. Нерон се исплашил од протестите, и се согласил повторно да се ожени со Октавија, но наместо тоа тој ја потпишал нејзината смртна пресуда.
Неколку дена подоцна, Октавија била врзана и нејзините вени пресечени, што бил традиционален римски самоубиствен ритуал. Таа била задушена во претоплата пареа во бањата, главата ѝ била исечена и испратена во Попеја. Нејзината смрт предизвикала голема тага во Рим. Според Светониј, години подоцна Нерон имал кошмари во врска со неговата мајка и Октавија.
Милвоки
Милвоки (Milwaukee) е град во американската држава Висконсин. Овој град според статистиките во 2006 година, има 602 782 жители, што го прави најголем град во Висконсин, и 22-ти град по број на жители во САД.
786 п.н.е.
786 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 786. година пред новата ера, 786. од првиот милениум п.н.е., 86. од 8 век п.н.е. и седма од 780-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4722 и 4723 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3964 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2974 и 2975 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 33 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 786 година се протега во 1850 и 1851, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1910 и 1911 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 243 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1450 и 1449 исламска година пред хиџра.
Космос-296
Космос-296 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 29 август 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-296 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 300 км, а најмалото на 206.
До Селото (Филиповци)
До Селото — некропола од доцноантичкиот период во атарот на селото Филиповци, Кратово.
Во непосредната близина на Топанџиско маало, во селските лозја и ниви, особено во нивата на Д. Тасев, се откриени повеќе гробови. При рилањето на лозјата биле откриени и неколку епиграфски споменици на латински јазик. Пронајдени се и повеќе монети одИИИ и ИВ век (Луциј и Константин Велики). Наодите се чуваат во Музејот на Македонија.
Таишан
Тајшан или само Таи (кинески: 泰|山; пинјин: Tài Shān) — планина од историско и културно значење северно од градот Таиан, во покраината Шандунг, НР Кина. Највисок врв е „Жадов Цар“ (玉|皇|顶), висок 1.545 м. Прогласена е за светско наследство на УНЕСКО.
Комунистичка држава
Комунистичката држава е термин кој се користи од страна на многу политолози за да се дефинира тоталитарна држава и посттоталитарната држава која е контролирана од страна на комунистичките партии, за разлика од Третиот рајх кој бил контролиран од Нацистичката партија. Во оваа држава на сила е марксизмот и ленинизмот и се одликува со едно партиски систем.
Некои држави кои се нашле под контрола на комунистите се соочиле со политички деспотизам, економска стагнација и културна заостанатост. Комунистичките партии корителе насилни методи за да ја одржат својата диктатура и има различните проценки за бројот на жртвите, околу 100 милиони луѓе.
Плетерје (Кршко)
Плетерје (словенечки: Pleterje) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Космос-297
Космос-297 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 2 септември 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-297 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 307 км, а најмалото на 203.
Апензен
Апензен (Apensen; долногермански: Obbens) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Соседни општини
На југ општината се граничи со општините Бекдорф и Зауензик. На североисток се наоѓа градот Букстехуде. На запад се граничи со општината Харзефелд.
Општински единици
Општината Апензен се состои од главното истоимено место и местото Грундолдендорф.
HD 204965
HD 204965 (BD + 52 2957, SAO 33477, HR 8237) — ѕвезда со привидна величина од 6.02, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:30:20,4 и деклинација +52°57′29″
Грамади (Радичево)
Претставува населба од доцноантичкото време. На 3 км југозападно од селото, на простор од 150 × 100 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.
Надвлекувач
Надвлекувач – посебен вид на фломастер кој се користи за да го привлече вниманието на делови од текст со нивно обележување со живописни, проѕирни бои. Типичен надвлекувач е жолто-флуоресцентен, обоен со пиранин.
Историја
Надвлекувачот е средство за пишување со филцен врв, наполнето со проѕирно флуоресцентно мастило. Првиот надвлекувач бил воведен во 1963 година од компанијата Картерс инк, со трговска марка Шарпи. Овој бренд сега го користи корпорацијата Евери Денисон откако ја презел Картерс инк во 1975 година.
Стабило интернешенел почнал да произведува надвлекувачи во 1971 година и денес е европски водач.