cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ултрамарин (роман)
Осврт кон романот
„Ултрамарин“ е роман за созревањето со уметноста и преку уметноста. Насловот на романот има неколку симболични значења: ултрамаринот е омилената боја во сликите на таткото, тоа е бојата на морето за време на нивното патување на Средоземјето, но и боја што има амбивалентни метафизички конотации. Романот се одликува со интеракција меѓу текстот и визуелните уметности - фотографии и колажи - кои во романот не играат улога на илустрации, туку се автономни елементи на текстот.
79
79 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 79 година од новата ера, 79. од првиот милениум, 79. од I век и последна од 70-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5587 и 5588 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4829 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3839 и 3840 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 832.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 79 година се протега во 2715 и 2716, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2775 и 2776 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 622. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 560 и 559 година пред хиџра.
Надворешни врски
70er
Суперлига на Србија во фудбал 2018/2019
Суперлига на Србија во фудбал во сезоната 2018-2019 година — 13-то официјлно натпреварување организирано под тоа име од страна на Фудбалскиот сојуз на Србија. Сезоната започнала на 20 јули 2018 година а завршила на 20 мај 2019 година.
Системот на натпреварување останал ист како и претходната година. Имено, по 30 одиграни кола, лигата од 16 клубови се дели во две групи од по осум - горната („Плеј-оф“, позиции од прва до осма) и долната („Плеј-аут “, позиции од деветто до шеснаесетто место). Бројот на освоени бодови во првиот дел од лигата потоа се преполовува (во случај на делење непарен број, количникот се заокружува на следниот цел број), а потоа натпреварувањето во рамките на групите се одвива според системот за единечни бодови, во вкупно 7 кола. По завршувањето на натпреварите во Плеј-оф и Плеј-аут, се утврдува конечниот пласман на Суперлигата за таа сезона. Најдобро пласираниот тим ја освојува титулата и добива право да учествува во квалификациите за Лига на шампиони. Екипите кои го завршиле натпреварувањето на втората и третата позиција добиваат место во квалификациите за Лига Европа. Во случај еден од трите првопласирани клубови да биде и победник на Купот на Србија во истата сезона, четвртопласираната екипа од лигата исто така оди во квалификациите за Лигата на Европа.
Двете најлошо пласирани екипи (15-та и 16-та позиција во конечниот пласман) испаѓаат од Супер лигата, а од следната сезона двата клуба кои ги зазеле најдобрите позиции во Првата лига на Србија ќе се натпреваруваат во елитниот ранг наместо нив.
Резултати
Домакините се наведени во левата колона.
Резултати по коло
Легенда:
Дерби натпревари
Табела и статистика
Легенда:
Лоза (списание)
Лоза е списание на македонската емиграција во Бугарија, што се појавило во 1892 година во Софија како орган на Младата македонска книжевна дружина.
Историја
Списанието „Лоза“ се појавува откако во Солун пропаднал уште еден обид на Македонците за создавање на свој културен центар. Дел од соработниците на солунското списание „Книжици за прочит“ се преориентирале во кругот на „Лоза“. Меѓу нив се: Ѓорче Петров, Антон Поп Стоилов, Ефтим Спространов и други. Меѓу соработниците на „Лоза“ се и: Коста Шахов, Георги Баласчев, Петар Поп Арсов и други. Основач на списанието е охриѓанецот Климент Караѓулев.
Уште во првиот број на „Лоза“, преку воведната статија е објавена програмата на Лозарите. Мотото на Софокле е ставено во почетокот на воведникот, и гласи:
Ништожник е оној кој има подобар пријател од својата татковина.
Повикувајќи се на големиот покоен Македонец, баронот Костадин Бели (непознат за нашата историографија), кој во 1838 година од Виена упатил јавен апел до своите Македонци, Редакцијата на списанието цитира еден голем пасус, кој го претставува текстот на тој апел. Потоа Редакцијата продолжува:
Развој на публиcистичката дејност
Во петтиот број на списанието, од мај 1894 година, се појавуваат посмртно стиховите на Прличев „До ослободителот на робјето“. Во истиот број објавен е краткиот напис на Ѓорче Петров „Да се здружиме“, во кој отворено ги повикува Македонците на вооружена борба. Ѓорче Петров, потпишан со псевдонимот Николаев, се повикува на оној фамозен член бр. 23 од Берлинскиот договор од 1878 година, со кој Турција се обврзува во Македонија да пристапи кон реформи. Петров пишува:
Положбата за нас Македонците во текот на овие последни години уште повеќе е влошена. Од една страна најинтелигентното население од Македонија се губи чувствително под несносниот ред и се голта од соседните ослободени земји; од друга страна, секоја година со десетици илјади работни раце ... си ги напуштаат домовите, оставаат пусто сè и заминуваат во странство; од трета страна, многубројни убиства речиси секој ден се извршуваат таму од незаузданите разбојници...
Ѓорче Петров, кој настапувал како теоретичар на македонската револуција, овие свои мисли подоцна ги разработува во својот „Бунтовник“ (1898-1899).
Суперлига на Србија во фудбал 2018/2019
Успешност и форма (календарски, а не по коло)
Легенда:
Лоза (списание)
Одгласи
Официјалната бугарска јавност уште по првиот број на излегување на списанието „Лоза“ ја препознала антибугарската тенденција, и фрлила анатема врз Лозарите. Во весникот „Свобода“, официјален орган на бугарската влада, го коментира појавувањето на „Лоза“ и подвлекува дека јазикот што се користи е македонското наречје.
Георги (принц на Грција)
Принц Георги (грчки: Πρίγκιπας Γεώργιος; - ) бил вториот син на Георги I, крал на Грција,  и Големата кнегиња Олга Константиновна. Тој ја имал титулата принц на Грција и Данска, и главно се памети поради тоа што го спасил животот на идниот цар на Русија, Николај II во 1891 година во Јапонија. Тој служел како висок комесар на Крит за време добивањето на Грција независност од Отоманското Царство.
Лоза (списание)
Одгласи
Бугарската влада на Стефан Стамболов, познат бескрупулозен македонофоб и јавен прогонувач на Македонците во Бугарија, е главна тема на брошурата на Петар Поп Арсов „Стамболовштината во Македонија и нејзините претставници“. Петар Поп Арсов е еден од уредниците и активни соработници на „Лоза“, кој пишувал под псевдонимот Вардарски.
Ѓорче Петров и Крсте Петков Мисирков на Лозарите им припишале димензија на историска видовитост, кои први проговориле јавно за потребата Македонците, самите со свои сили да си ја извојуваат победата.
Георги (принц на Грција)
Во Грција
Од 1883 година, Георги живеел во еден дворец во близина на Копенхаген, заедно со принц Валдемар, помалиот брат на неговиот татко. Во 1896 година, заедно со неговите браќа бил вклучен во организацијата на Летните олимписки игри кои за првпат се одржиле во Атина. Тој бил претседател на поткомитетот за поморски спорт.
Суперлига на Србија во фудбал 2018/2019
Резултати на клубовите во европските натпреварувања 2018/19
Во оваа сезона четири клуба ќе учествуваат во квалификациите за европските натпреварувања:
Георги (принц на Грција)
Во Грција
И покрај тоа што Грција својата независност од Отоманското Царство ја добила во текот на 1820-тите, Крит сепак останал во рацете на Отоманците. Во текот на 19 век имало голем број на бунтови и протести на островот. Грчките сили заедно со Големите сили во 1897 година успеале да воспостават контрола над островот. Принцот Георги во тоа време бил избран за Висок комесар на заедничкиот муслимано-христијански совет. Но, со ова не се согласувал Елефтериос Венизелос, кој бил водич на движењето за повторно обединување на Крит со Грција. Во времето на востанието, голем број од тамошната жандармерија останала на страната на принцот. Но, по одржаните избори, во 1906 година пеинцот бил сменет од страна на поранешниот грчки премиер Александрос Зајмис, а принцот бил принуден да го напушти островот. Во 1908 година Крит бил припоен кон Грција.
Во 1912 година, принцот се вратил од Париз во Атина, пристапувајќи во поморска служба, и подготвувајќи се за војна против Турција. Но истата година се случило и убијството на неговиот татко, Георги I, па принцот заминал за Копенхаген.
Семејство
На 21 ноември 1907 година, во Париз, принцот се оженил за Марија Бонапарт. Тие имале две деца: Петар и Евгенија.
Ѓуро Ѓаковиќ
Ѓуро Ѓаковиќ ( во —  на Остриот врв на Светиот Дух, Словенија) — хрватски политичар, водач на синдикатот, еден од основачите на СКЈ во 1919 година и организациски секретар на Централниот комитет на КПЈ од 1928 до неговата смрт во 1929 година.
Животопис
Ѓуро Ѓаковиќ е роден во селото Бродски Варош, близу Славонски Брод во 1886 година. Како метален работник во Сараево, во 1905-1906 година учествувал во првите работни штрајкови во Босна и во 1910 година бил назначен за предводник на младите во Сараево. На почетокот на Првата светска војна во 1914 година, заради војната бил уапсен од страна на воениот суд како „нарцист“ осуден на смрт. Подоцна бил амнестиран и испратен на принудна работа во Арад и Комаром.
Тој бил организатор на голем штрајк на градежниците во 1919 година, бил член на Централната управа на Металургиската федерација за Босна и Херцеговина и Администрацијата на Главната работничка унија во БиХ.
Во 1920 година бил ангажиран во синдикална кампања за ослободување на уапсените рудари по штрајкот и бунџиите.
Во 1921 година бил делегат на КПЈ на Третиот конгрес на комунистите во Москва. Бил неколкупати уапсен, малтретиран и прогонуван, а од 1922 до 1926 година бил интерниран во својата татковина.
По заминувањето во Загреб во 1926 година, станал секретар на Хрватската комунистичка партија на Сојузот на металурзите.
Бил еден од најистакнатите борци против фракцијата на врвот на КПЈ. Во периодот 1927-1928 бил на Универзитетот „Ленин“ во Москва, а во Кралството СХС се вратил како комунистички командант за отворено писмо до членовите на ККТ. На Четвртиот конгрес на КЗК во Дрезден во 1928 година станал организациски секретар на ЦК КПЈ.
Како голем противник на шестгодишната диктатура во април 1929 година, бил уапсен во Загреб и измачуван. Земен на тогашната југословенско-австриска граница бил убиен на 25 април 1929 година, заедно со Никола Хеќимовиќ, секретар на Црвената асистенција.
Штутгарт
Штутгарт е град во јужна Германија. Тој е главен град на Баден-Виртемберг со околу 590.000 жители во градот и околу три милиони во неговата околина, односно Штутгартскиот регион.
Штутгарт се наоѓа во центарот на многу густо населениот југозападен Штутгартски Регион (со околу 2,7 милиони жители и 3.700 км2), блиску до Шварцвалд и Швапската Јура. Само градскиот центар, сместен блиску до реката Некар, има околу 590,000 жители и зафаќа површина од 207 км2. Штутгарт е еден од најпознатите германски градови по културна, административна и економска важност.
Штутгарт е шестиот најголем град во Германија, додека Штутгартскиот Регион е четврта по големина конурбација (по Рур, Рајнско-Мајнската област и Берлин). Соседни поголеми градови се Франкфурт на Мајна (210 км северно од Штутгарт) и Минхен (220 км југоисточно од Штутгарт)
Градот Штутгарт е поделен на 23 градски области, од кои најпознати се: Бад-Канштат, Моринген, Штамхајм, Унтертуркхајм, Фајинген, Цуфенхаузен, Фојербах.
Овој град е исто така и седиште на протестантскиот бискуп (Протестантска Државна Црква на Виртемберг) и едно од двете седишта на бискупот на римокатоличкиот диоцез Ротенбург-Штутгарт. Пентекосталната Biblische Glaubens-Gemeinde е најголемата мегацрква во Германија.
Роденберг (појаснување)
Роденберг може да се однесува на:
RC4WD
RC4WD е производител и продавач на радио контролни делови, возила и опрема. Компанијата е основана во 2001 на територијата на Сан Франциско. Нивните производи беа избрани од страна на НАСА и се појавија на ТВ и во весници во многу земји. Компанијата изработува делови за радио чија батерија се полне со голема брзина од автомобилот.
RC4WD историја
RC4WD беше основан во 2001 на територијата на Сан Франциско, Калифорнија, САД, во гаража. На почетокот RC4WD започна како “One Stop Shop” (мрежно место) за RC Monster Truck и неговите делови. Бизнисот се прошири со помош на RCMT.net, форум заедница посветена на RC monster truck ентузијастите. Во 2005, производството снабдуваше приближно 800 делови за компании како: Thundertech Racing, JPS, New Era Models, Imex, Defiance Racing, RC Alloy, Vertigo Performance и други. До 2007, RC4WD конечно се пресели во мало складиште во Сан Хозе. Во јули 2010, пристигна првиот лиценциран производ, The Dick Cepek "Mud Country" 1.9. Следната година, во февруари 2011, HorizonHobby започна со дистрибуција на RC4WD производите. Во март 2014, Towerhobbies започна со продажба на RC4WD производите.
IC 1583
IC 1583 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1898 година од страна на Гијом Бигурдан.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1583 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 3 м 42,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 25' 46".
Други поделби
Проучување на IC 1583 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 5078
NGC 5078 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5078 се споменува и како ESO 508-48, MCG -4-32-1, AM 1317-270, IRAS 13170-2708.
Откривање
Објектот е откриен на 28 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5078 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5078 има привидни димензии од 4' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 19 м 49,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -27° 24' 35"". Положбениот агол на објектот е во износ од 148°.
Други поделби
Проучување на NGC 5078 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46490. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 330; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6708. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1039.
Трстеник
Трстеник може да се однесува на места во:
Дон Жуан (Хандке)
Дон Жуан: Неговата сопствена верзија (германски: Don Juan: (erzählt von ihm selbst)) — новела на австрискиот писател Петер Хандке од 2004 година.
Содржина
Во „Дон Жуан“ приказната ја раскажува анонимниот раскажувач чија самотија еден ден ја нарушува Дон Жуан. Потоа следува опис на еротските авантури на Дон Жуан кои покажуваат дека тој, всушност, повеќе е освојуван отколку што самиот освојува.
Осврт кон романот
Новелата претставува моќна приказна за односите меѓу еротското и суровото, за љубовното чувство што постои само додека е копнеж. Со умешно прикажување на суптилните нијанси во меѓучовечките односи, Хандке ја открива повеќеслојноста на сексуалноста при што го користи познатиот културолошки лик за да даде остар коментар на многу аспекти од современиот живот.
Габрово (Гевгелиско)
Габрово — село во Општина Гевгелија, во областа Бојмија, во околината на градот Гевгелија.
Географија и местоположба
Ова мало село се наоѓа во областа Бојмија, во северниот дел на територијата на Општина Гевгелија, од десната страна на железничката линија Скопје-Гевгелија. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 300 метри. Од градот Гевгелија е оддалечено 31 километар.
Селото се наоѓа на источните падини на планината Кожуф. Водата за пиење во селото се обезбедува од сопствени бунари.
Историја
Подрачјето на Габрово е населено уште од доцната антика, за што сводочат повеќето археолошки наоѓалишта околу него.
Во отоманскиот период, селото било чисто турско село.
Селото активно учествувало во текот на Втората светска војна.
Стопанство
Има мошне голем атар, што зафаќа површина од 28,8 км2. На него преовладуваат шумите со површина од 2.227,3 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 137,1 хектар, а на пасиштата само 3,5 хектари.
Селото има полјоделско-шумарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Габрово имало 75 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Габрово имало 96 жители.
Габрово е мало село, во фаза на раселување. Во 1961 година селото броело 208 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 31 жител, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Габрово имало 20 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 5 жители, сите Македонци.
Самоуправа и политика
Во век, Габрово било село во Гевгелиската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Гевгелија, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Миравци. Во периодот од 1996-2004 година, селото било дел од некогашната Општина Миравци.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Гевгелија. Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Гевгелија.
Во периодот 1950-1955, селото било дел од некогашната општина Миравци, во која влегувале селата Габрово, Давидово, Миравци, Милетково и Петрово.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 366 според Државната изборна комисија, сместено во приватна куќа.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 8 гласачи. На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 8 гласачи.
Птеросаурус од Крит
Птеросаурус од Крит (англиски: Cretan Pterosaur) наводно е криптид од островот Крит (Грција).
Опис
Се опишува како суштество кое наликува на птеросаурус. Има кожести крилја со распон кој наликува на крилјата кај лилјакот, црна-темносива кожа без влакна, има тенок и краток врат, остри канџи на крилјата и нозете, долг клун со ситни заби и кесичка под вратот и клунот и мали кратки нозе.
Енергетика на Башкортостан
Енергијата на Башкортостан — гранка на економијата на Република Башкортостан. Инсталираниот електричен капацитет на сите генерирани енергетски системи во републиката е 4.295 MW.
Голема одлика на енергетскиот сектор во Башкортостан е присуството во републиката на скоро сите видови на производство на електрична енергија (термоцентрала, хидроелектрична централа, вклучително и мали и микро хидроелектрани, ветерни електрани, соларни централи)
Историја
Првите електрани се појавиле во Башкортостан во 19 век. На 1 февруари 1898 година била пуштена во употреба првата електрана Башкир со капацитет од 560 киловати. На 29 август 1931 година во Уфа била изградена централна централа (ЦЕС).
Во СССР, вклучително и во Башкортостан, се спроведувал планот за електрификација (ГОЕЛРО). Во 1958 година, електроенергетската индустрија на Башкирската автономна советска социјалистичка република се приклучила на унифицираниот електроенергетски систем на СССР.
Уфимскаја ЦЕЦ-3, Кумертаускаја ЦЕЦ се изградени во републиката. Од 90-тите години, во републиката се изградени и електрани на ветер - „Ветроен“ (Уфа), мали хидроцентрали. На почетокот на XXI век во Република Башкортостан биле изградени осум мали и микро хидроелектрани со моќност од 50 до 700 kW.
ЦЕЦ користи гориво, јаглен (2%) и масло за греење како гориво.
Дизајнот на електрани го спроведува ООО Башенергопроект (Уфа).
Башкиренорго OJSC произведува најголем дел од електрична енергија и топлина во републиката.
Републиката го издава весникот „Енергетик од Башкортостан“.
Енергетска ефикасност
Во последниве години, регионот бележи зголемување на дефицитот на електрична енергија. Ако во 2011 година Башкортостан произвел 587 милиони kWh електрична енергија повеќе отколку што потрошил, тогаш во 2015 година потрошувачката го надминала производството за 4.372 милиони kWh. Во истиот период, Башкортостан се сменил во рејтингот на енергетскиот дефицит од 20-то на 57-то место меѓу регионите на Русија. Растечкиот дефицит е поврзан со зголемување на потрошувачката на електрична енергија од страна на големите претпријатија.
Хидроенергија
Предностите за производство на хидроенергија во регионот вклучуваат присуство на значителни водни ресурси. Републиката има 13 илјади реки со должина од 57 илјади километри, шест големи резервоари и две илјади езера. Во исто време, плитките реки забележани во последните децении можат негативно да влијаат на индустријата.
Покрај постојните хидроцентрали „Павловска“ и „Јумагузинскаја“, минихидроцентралите имаат значајна улога во хидроенергетската индустрија во регионот.
Во 2010 година било објавено дека е можна изградба на неколку мали хидроцентрали до 25 MW, како и на хидроцентралата Ниже-Сујанскаја со моќност од 400 MW. Цената на проектите се проценуваат на 25 милијарди рубли. Периодот на спроведување е 5-7 години, периодот на отплата е 20 години. Инвеститор требал да биде RusHydro, последователно одбивајќи финансирање. Се разгледуваат плановите за изградба на хидроцентралата Ниже-Сујанскаја врз основа на јавно приватно партнерство.
Јадрена енергија
Незавршената атомска централа Башкир се наоѓа во близина на градот Агидел, чија изградба била запрена во 1990 година под притисок на јавноста по несреќата во атомската централа во Чернобил. Дизајнерскиот капацитет бил 4000 MW. Обновата на изградбата е можна по 2020 година во случај на потреба од дополнително производство на електрична енергија.
Ветер
Во 80-тите години на XX век, локалните претпријатија произвеле генератори на ветер со моќност до 30 киловати. По распадот на Советскиот Сојуз, развојот во оваа насока бил прекинат. Според поранешниот шеф на Башкиренерго, Шамил Абдурашитов, со должно внимание од републиканската влада, Башкортостан, благодарение на својата научна база, денес би можел да биде еден од светските лидери во областа на енергијата на ветерот: „Овој пазар би бил наш, ние би снабдувале половина од светот со нашите станици, а Башкортостан би бил источен центар на индустријата за ветер“.
Во 2001 година, во околината на селото Тјупикилди, област Туимазински, беше пуштена во употреба експериментална централа за ветер „Тјупкилди“ со капацитет од 2,2 MW, која за време на отворањето стана трета по големина во Русија. Искуството за користење на првата фарма со ветерници во Башкортостан се покажало како неуспешно - оперативната загуба во 2013-2014 година изнесувала 7–8 милиони рубли годишно. За 9 месеци од 2015 година, фармата за ветерници Тјупикилди генерирале 766 илјади kWh електрична енергија, што е 0,005 % од вкупното производство на електрани на компанијата за производство. Како и да е, фармата за ветерници „Тјупикилди“ е од вредност за инженерите на енергетика во Башкортостан со тоа што се користи за стекнување искуство во работењето и одржувањето на објектите за обновлива енергија
Сонце
Поради својата географска положба и климатските одлики, Башкортостан има еден од најповолните услови за сончева енергија меѓу руските региони. Нивото на изолација во јужните региони на републиката е 1,3 илјади киловат-часови на метар квадратен годишно, што одговара на индикаторите за јужните региони на Европа. Бројот на сончеви денови во Башкортостан е околу 260, за споредба - во Сочи - 190, во Москва - 114.
Пред пуштањето во употреба на првите индустриски соларни централи во 2015-2016 година, голем број мини-СПЦ функционирале на територијата на републиката. Во јануари 2015 година, населбата Северни целосно се снабдувала со електрична енергија од ветерната и соларна централа, со што станала првата населба во републиката со целосно автономно напојување базирана на обновливи извори на енергија
Во периодот од 2015 до 2018 година, на територијата на републиката, се планирало да се создадат седум соларни централи со вкупен капацитет до 59 MW, чија вкупна цена изнесувала 6 милијарди рубли. До 2015 година, две од нив биле завршени (Бурибаевска и Бугулчанска). Во 2017 година, била пуштена во употреба Јангуловска. До 2020 година се планирало дополнително пуштање во употреба на СПП со вкупен капацитет до 90 MW.
Критика
Според шефот на компанијата Башкирска електрична мрежа и заменик на Државниот Совет на Република Башкортостан Андреј Макаров, и покрај привлечноста на технологијата, има повеќе значајни проекти за регионални мрежни компании од сончево производство. Покрај тоа, Андреј Макаров ги критикувал соларните централи за нивната неспособност да произведуваат електрична енергија во мракот: „сончевата генерација работи дење, но нема сонце ноќе, додека врв на потрошувачката на енергија е 21 часот. А моќните уреди за складирање не постојат, така што тие се акумулираат преку ден и им даваат навечер “. Шефот на БПГЦ изразил и незадоволство од фактот дека развојот на сончевата енергија ќе се случи на штета на тарифите, а не на сметка на буџетската поддршка.
Директорот на АНО „Центар за заштеда на енергија на Република Белорусија“ Игор Бајков е скептичен во врска со изгледите за развој на сончевата енергија во регионот. Според него, ефикасноста на станиците ќе се намалува секоја година. Оперативното искуство на ваква станица на Крим покажува дека ефикасноста се намалува за 3 % Игор Бајков исто така истакнал дека трошоците за електрична енергија засновани на обновливи извори во моментов се значително повисоки отколку на традиционалните.
Сосема непотврдена изјава: Пуштањето во употреба на соларни централи на територијата на Башкортостан може да ја подобри веродостојноста на републичкиот енергетски систем, како и да доведе до намалување на штетните емисии во атмосферата за десетици илјади тони годишно
Благословена да е оваа благородна земја
„Благословена да е оваа благородна земја“ (Fatshe leno la rona, Blessed Be This Noble Land) е химна на Боцвана. Композитор на химната е Кгалеманг Тумедиско Моцете. Химната била усвоена по независноста на државата во 1966 година.
Белешки
<references group="N" />
Б&Х Ерлајнс
B&H Airlines е авиокомпанија заснована во Сараево, Босна и Херцеговина. B&H Airlines е национален авиопревозник на БиХ, а главната централа е аеродромот во Сараево.
Историја
Авиокомпанијата беше формирана на 12 август 1994 година под името Air Bosna. Во есента 2003 година, авиокомпанијата ги прекина сите операции поради финансиски проблеми. Остана нефункционална до мај 2004 година, кога советот на министри вети да ја оживее повторно авиокомпанијата. Во јуни 2005 година, тие ги рестартираа операциите под името B&H Airlines, и флотата ја сочинуваа два АТР-72 авиони. Имаше неколку понуди за купување на нови, поголеми авиони, со кои авиокомпанијата ќе може да лета и на одредишта подолги од сегашните со авионите од типот АТР-72, како на пример Скандинавскиот Полуостров, каде постои голем заедница од БиХ. Авиокомпанијата планира да го зголеми бројот на летови од втората база, аеродромот во Бања Лука, но ова може да се случи само со зголемување на флотата. Летови од и до Мостар беа намалени поради малиот број на патници. Летовите до Загреб беа зголемени од 14 на 18 неделно, како и до Белград од 7 на 8 летови неделно.
Флота
До март 2007 година, флотата на авиокомпанијата се состои од овие авиони:
Нарачка: 1 Boeing 737-400
Штранд
Историја
Штранд била изградена во 1911 година, како плажа за месното население; подоцна била проширена неколку пати. Неговото име потекнува од германскиот збор Strand (штранд), што значи едноставно плажа.
Во текот на летото, Штранд дневно има околу 20.000 посетители.
Манхајм
Манхајм (Mannheim) — град во Германија. Со 307.640 жители, тој е вториот најголем град во сојузната држава Баден-Виртемберг, по престолнината Штутгарт.
Симболот на Манхајм е водокулатата (Васертурм), сместена во централното градско подрачје.
Кара Бунар
Кара Бунар (Μαυρονέρι, Мавронери, до 1926 Καρά Μπουνάρ, Кара Бунар) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Кара Бунар опфаќа површина од 31 квадратни километри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 35 семејства и 115 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Кара Бунар имало 270 жители Турци.
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото муслиманско население било принудено да побегне од своите домови, додека во селото останале само 3 семејства. Муслиманското население заминало од селото кон Турција по потпишувањето на Лозанскиот договор, и на негово место било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1926 година, селото било преименувано во Мавронери.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 445 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 767 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 709 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 766 жители, во 1971 година имало 569 жители, во 1981 година имало 664 жители, додека во 1991 година имало 671 жител. Денеска, населението на селото е 656 жители.
Стопанство
Бидејќи самото село се наоѓа на Солунско Поле, селото е богато со жито и памук. Населението се занимава и со сточарство.
Лена Стремдал
Лена Мари Стремдал (17 јули 1947 година во Лидинго, Шведска) е шведска глумица.
Евабрит Страндберг
Евабрит Страндберг (родена на 7 април 1943 година) е шведска глумица и пејачка.
Евабрит Страндберг припаѓа на семејството богато со уметници Страндберг. Таа е полусестра на Шарлот Страндберг и внука на Оле Страндберг.
Таа била во брак со Свен Волтер (тие ја имаат ќерката Лина Волтер) и со Ларс-Ерик Беренет (тие го имаат синот Мати Беренет ).
Страндберг сакала да биде ветеринар, но нејзините оценки по математика, физика и хемија не биле доволно добри. Наместо тоа, таа сакала да работи во театар; студирала на Драматенс елевскола 1962–65.
Страндберг работела во Кралскиот драмски театар 1965–67 и во Рикстетерн 1967–68. 1968–83 таа била ангажирана во Градскиот театар во Гетеборг.
Како пејачка, Страндберг го издала своето ЛП En sång ett vapen во 1965 година. Има интерпретирано песни од Жак Брел, Едит Пјаф, Ларс Форсел и Корнелис Вресвијк. Во 1995 година, таа добила Корнелис Vreeswijk стипендии со мотивот "En sångkonst av Stor bärighet och styrka, РА och sovrad intensitet som kongenialt gestaltar tillvarons GLADE och sorg, en formulering som резервирате кан räcka Хенес skådespeleri" ( "Песна-уметноста на големо пловност и сила, суров и просејуван интензитет кој пригодно ги прикажува среќните и тажните во животот, формулација која исто така може да биде доволна нејзината глума “).
Галеацо Марија Сфорца
Животопис
Тој бил син на Франческо I Сфорца и Бјанка Марија Висконти, како први војводи на Милано од династија Сфорца. Тој се оженил со Доротеја Гонзага од династија Гонзага, а по нејзината смрт се оженил со Бона Савојска.
Галеацо Марија Сфорца е роден во Фермо. По смртта на неговиот татко (8 март 1466), Галеацо бил во Франција на чело на воен поход за да му помогне на кралот Луј XI во војната против Чарлс Смелиот од Бургундија. Кога разбрал за смртта на татко му тој се вратил во Италија под лажно име бидејќи било потребно да помине преку територијата на неговиот семеен непријател, војводата од Савоја кој имал неуспешен обид за атентат. На 20 март тој влегол во Милано и бил признаен за нов војвода на Милано.
Им покрај неговата љубов кон музиката, тој бил познат по својата суровост, познат женкае кој често ги менувал своите љубовници. Еден свештеник кој предвидел кратко владеење на Галеацо бил казнет со тоа што починал од глад. Исто така било познато дека тој силувал неколку дворјанки, како и тоа што садистички ги мачел оние кои го навредувале. Ова му создало многу непријатели во градот.
Атентат
Во атентатот врз Галеацо Марија Сфорца биле вклучени Карло Висконти, Џероламо Олгијати и Џовани Андреа Лампугнани, сите високи претставници на Миланскиот суд. Лампугнани бил водач во организирањето на атентатот, бидејќи во текот на неговото владеење неговото семејство изгубило значаен дел од имотот кој го поседувале.
Целиот настан се случил на Божик во 1476 година, на денот на Свети Стефан во истоимената црква. Во процесот учествувале околу 30 луѓе. Тројца од нив го чекале војводата да пристигне во црквата. Кога тој стапил во црквата, Лампугнани клекнал пред војводата и по неколку разменети зборови тој го избодел на Сфорца во градите. По ова се приклучиле и Карло Висконти и Џероламо Олгијати.
Сфорца починал на самото место. Сите побегнале од настанот освен Лампугнани кој бил убиен од стражата. Неговото тело било влечено низ улиците во градот. По неколку дена биле уапсени и останатите двајца главни заговорници во атентатот и погубени.
Богомилска парохија
Богомилска парохија — македонска православна парохија, дел од Велешкото архијерејско намесништво на Повардарската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата ја сочинуваат азотските села: Богомила, Бистрица, Габровник, Ореше, Нежилово, Теово, Мартолци, Папрадиште, Плевење, Оморани, Ораов Дол, Мокрени, Согле, Црешнево и Капиново. Парохиски свештеник е Димче Спасев.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Пакински Атол
Пакинскиот Атол е мал атол кој се наоѓа северозападно од брегот на сојузната држава Понпеј во Микронезија. Заедно со атолот Ант ги сочинуваат Сењавиновите Острови. Пакин има население од 90 до 100 жители. Заедницата има традиционално водство признато под името „Сојуз на заедницата Пакин“ (Pakin Community Association). На Пакин има основно училиште и католичка црква. Најголем остров на атолот е Никахлап, а покрај него населени се и Паинпвел, Весетик, Мванид и Оламвин. Атолот е познат по нуркањето.
Опсада на Ерусалим (587 п.н.е.)
Опсадата на Ерусалим претставува воен конфликт помеѓу Вавилонија и Јудеја од 587 година п.н.е. во обид за враќање на Ерусалим во границите на Јудеја. Кралот Зедекија одлучил заедно со египетскиот фараон Априес да се спуштат против Вавилонија. Но Навуходонозор II многу брзо ја регрутирал својата војска и престигнал пред портите на Ерусалим. Многу бргу египетските војски биле разбиени. Опсадата траела 18 месеци, а истата завршила со преземање на градот од страна на Навуходонозор II, каде Вториот ерусалимски храм бил разрушен.
Journal of Zoology
Journal of Zoology („Зоолошки часопис“) е едно од постарите научни списанија што се занимаваат со зоологија. Основано е во 1830 г. од Зоолошкото друштво на Лондон и го издава куќата Wiley-Blackwell. Во него се објавуваат истражувачки трудови, но предвидени за нестручната јавност. Некои статии се отворено достапни, зависно од тоа како одбрал авторот.
Од 1833 до 1965 г. списанието се нарекувало Proceedings of the Zoological Society of London, а помеѓу 1965 и 1984 г. го носело името Journal of Zoology: Proceedings of the Zoological Society of London.
Хобарт
Хобарт (Hobart) е главен и најнаселен град на сојузната држава Тасманија. По Сиднеј, Хобарт е втор најстар главен град во Австралија. Основан е во 1803 г. како британска казнена колонија Во 2006 г, градот имал околу 205.566 жители. Градот е финансискиот и административниот центар на Тасманија и исто така служи како главен центар за австралиските и француските антарктички операции.
80
80 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 80 година од новата ера, 80. од првиот милениум, 80. од I век и прва од 80-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5588 и 5589 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4830 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3840 и 3841 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 833.
Надворешни врски
80er
Змиско грозје
Опис
Листовите на A. maculatum се појавуваат во пролет (април-мај) и се со должина од 7 до 20 cm. По нив следуваат цветовите на покерова соцвета наречена спадикс, која е делумно затворена во бледо зелена шпака или качулка слична на лист. Шпагата може да биде до 25 cm., а плодниот шилец што следи подоцна во сезоната може да биде до 5 cm. Цветовите се скриени од очите, групирани во основата на спадиксот со прстен од женски цветови на дното и прстен од машки цветови над нив. Листовите може да бидат или пурпурни дамки (var. maculatum ) или незабележани (var. immaculatum ).
Над машките цветови има прстен од влакна што формира стапица за инсекти. Инсектите, особено бувовите мушички <i id="mwZg">Psychoda phalaenoides</i>, ги привлекува спадиксот со неговиот фекален мирис и температурата до 15 °C потопла од температурата на околината. Инсектите се заробени под прстенот од влакна и машките цветови ги бришат со полен пред да избегаат и да го однесат поленот во лопатките на другите растенија, каде што ги опрашуваат женските цветови. Спадиксот исто така може да биде жолт, но виолетовата е почеста. На есен, долниот прстен од (женски) цветови формира кластер од светло-црвени, бобинки долги до 5 сm. кои остануваат откако ќе се исушат шпатот и другите лисја. Овие атрактивни црвени до портокалови бобинки се исклучително отровни.
Коренот клубенот може да биде многу голем и се користи за складирање на скроб. Кај зрелите примероци, кртулата може да биде и до 400 mm. под нивото на земјата. Многу мали глодачи изгледаат дека го сметаат спадиксот особено привлечен; вообичаено е наоѓањето примери на растението со изедено голем дел од спадиксот. Спадиксот произведува топлина и веројатно мирис додека цвеќињата созреваат, а тоа може да ги привлече глодачите.
Arum maculatum е исто така познат како кукавица пинта или кукавица-пинта на Британските острови и така е наречена во познатата билка од 17 век на Николас Кулпеперс. Ова е име што го дели со Arum italicum (италијански господари и дами) - другиот мајчин британски Арум. „Pint“ е скратување на зборот „pintle“, што значи пенис, изведен од обликот на spadix. Еуфемистичкото скратување е проследено до Тарнер во 1551 година.
Растението се размножува со птици кои ги растураат семињата со јадење на бобинки. Како расад растението има мали светло зелени листови кои не се сјајни како зрелите лисја. На околу 5 месеци неговите лисја стануваат поголеми и посјајни. На една година сите листови стануваат сјајни и умираат назад. Следната година растението цвета во текот на летото.
Дистрибуција и живеалиште
Расте во шумски предели и реки. Повремено може да расте како плевел на делумно засенчени места.
Таксономија
A. maculatum е тип на вид од родот Arum. Во рамките на родот, тој припаѓа на подродот Arum, дел Arum.
A. maculatum има број на хромозоми од 2n = 56.
Токсичност
Атрактивните бобинки се исклучително отровни за многу животни, вклучувајќи ги и луѓето, но безопасни за птиците, кои ги јадат и го размножуваат семето. Тие содржат оксалати на сапонини кои имаат кристали во облик на игла кои ја иритираат кожата, устата, јазикот и грлото и резултираат со отекување на грлото, отежнато дишење, болка од печење и вознемирен стомак. Сепак, нивниот остар вкус, заедно со речиси моменталното чувство на пецкање во устата кога се консумира, значи дека големи количини ретко се земаат и дека сериозната штета е невообичаена. Тоа е една од најчестите причини за случајно труење на растенијата врз основа на присуството во одделенијата за итни случаи во болницата.
Не постои познат противотров за труење со A. maculatum. Управувањето со дишните патишта може да ја намали смртноста, а агресивната администрација на течности може да спречи бубрежна повреда.
Кулинарство
Коренот на кукавицата, кога добро се пече, може да се јаде и кога меленото некогаш се тргувало под името Портланд саго. Се користеше како салеп (брашно од орхидеи) за правење салоп, пијалок популарен пред воведувањето на чај или кафе. Се користел и како замена за стрелката. Може да биде многу токсичен ако не се подготви правилно.
Змиското грозје исто така се користи за правење супа во регионот Андирин во Турција каде што листовите се квасат со јогурт и се варат долги часови што ја елиминира токсичноста. Овој процес резултира со кисела супа која се нарекува Тиршик.
Одгледувана
Змиското грозје се одгледува како украсно растение во традиционални и шумски градини во сенка. Групата светло-црвени бобинки кои стојат сами без зеленило може да биде впечатлив акцент на пејзажот. Шарените и разновидните обрасци на листовите можат да додадат силен интерес за потемните живеалишта.
Arum maculatum може да се хибридизира со Arum italicum.
Скроб за перење
Корените беа традиционален извор на скроб за зацврстување на облеката. Во 1440 година, калуѓерките од опатија Сион во Англија ги користеле корените на цветот на кукавицата за да направат скроб за црковните постелнина; само скроб „направен од билки“ можел да се користи за лен за причест.
Розенау (Бранденбург)
Розенау (Rosenau) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија.
Свети Кристофер-Невис-Ангвила
Свети Кристофер-Невис-Ангвила (Saint Christopher-Nevis-Anguilla) — поранешна прекуокеанска територија на Обединетото Кралство која се наоѓала во Карипското Море. Во 1958 година оваа територија сочинувала една покраина на краткотрајната Западноиндиска Федерација. По падот на федерацијата регионот неколкупати се обидувал да се обедини во некоја друга унија.
Во 1967 година територијата Свети Кристофер-Невис-Ангвила се стекнала со целосна внатрешна автономија. Во 1971 година островот Ангвила жестоко барал одделување од територијата и набрзо се стекнал со такво отцепување. Во 1980 година отцепувањето и официјално било прифатено. Три години подоцна, Невис и Свети Кристофер се стекнале со независност од Британија и денес се обединето како Федерација Свети Кристофер и Невис. Ангвила и денес е британска прекуморска територија.
NGC 2687A
NGC 2687A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2687A се споменува и како NGC 2687-1, MCG 8-16-38, VV 765.
Откривање
Објектот е откриен на 11 март 1858 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2687A е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 17,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 2687A има привидни димензии од 0,2' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 55 м 5,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 49° 9' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.