cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 734 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Паријакака
Паријакака е лик од митологијата на Инките и бог на водата, дождовите и бог-создавач.
Ани Аџиманова
Ани Аџиманова (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како играч од средниот ред за репрезентацијата на Македонија.
Меѓународна кариера
Аџиманова го направила своето деби за репрезентацијата на Македонија на 27 март 2010 година, против Норвешка.
Еврочоколадо
ЕвроЧоколадо е годишен чоколаден фестивал кој се одржува во Перуџа, главниот град на регионот Умбрија во централна Италија.
Општо
Фестивалот се одржува од 1993 година и е еден од најголемите фестивали на чоколада во Европа. ЕвроЧоколадо секоја година привлекува речиси еден милион туристи и италијански жители. Трае девет дена и се наоѓа на плоштадите и областите на Пиаца Италија, Пиаца Дела Република, Корсо Ванучи, Виа Мацини, Виа Фани, Терасата на покриениот пазар и Пиаца IV Новембре.
Најпознатата италијанска компанија за чоколади Перугина која сега му припаѓа на Нестле. ЕвроЧоколадо нуди многу опции за закуски и сувенири како што се банани прекриени со чоколадо, чоколаден ликер, калапи за чоколада и чоколадни цигли.
ЕвроЧоколадо нуди разновидни активности, вклучувајќи изложби на чоколадна уметност, експериментални дегустации на чоколада, улични изведби и вајање на чоколадо. Во последниве години, направено е иглу од 3,600 килограми чоколадни тули. Има дури и можност да закажете состанок за спа-спа за чоколаден ден. Во 2003 година беше изградена најголемата чоколадна лента во светот. Измерено е повеќе од 7 метри во должина, 2 метри висока и направена со 5.980 килограми темно чоколадо и илјадници лешници.
ЕвроЧоколадо се прошири и во други италијански градови, како што се Рим и Торино.
Парисија
Парисија е лик од митологијата на Инките и бог кој испратил поплава за да ги убие луѓето кои не го почитувале.
Единствена назнака за состојки
Единствена назнака за состојки (Unique Ingredient Identifier, UNII) — систем на азбучнобројчени назнаки на Системот за заведување на супстанции (SRS) во надлежност на Управата за храна и лекови (FDA) и Фармакопејата на САД (USP).
Системот им дава трајни и единствени назнаки на супстанциите во производи како лекови и биолошки преработки. За секоја супстанција има запис со опис на молекуларната структура, претставена на дводимензионална рамнина. Во случаите кајшто отсуствува молекуларна структура (на пр. ботанички материи), UNII е определен со описни информации.
Со системот раководи посебен одбор од членови на управата и фармакопејата.
IC 796
IC 796 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 796 се споменува и како CGCG 47-15.
Откривање
Објектот е откриен на 29 јуни 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 796 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 796 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 20 м 42,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +5° 29' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 796 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51248.
739
739 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 739 година од новата ера, 739. од првиот милениум, 39. од VIII век и последна од 730-тите.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 739 година се протега во 3375 и 3376, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3435 и 3436 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1282. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 121 и 122 исламска година.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1980 (жени)
Првото место го освоил Зимбабве, второто Чехословачка и третото СССР.
Марија Колароска
Марија Колароска (р.  ) ― скијачка во крос-кантри која се натпреварува за Македонија. Таа се натпреварувала за Македонија на Зимските олимписки игри 2014 во класичната трка на 10 километри.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Пиперево
'''„Св. Ѓорѓи““''' — православен храм кој се наоѓа во Пиперево, Општина Василево.
Фестенштајн (замок)
Замокот Фестенштајн е руиниран замок од 13 век, лоциран во Јужен Тирол, во северна Италија. Сместен е на карпеста површина по име Гајдер Шлухт и до неа може да се стигне само преку стрмно планинско искачување. Замокот бил изграден околу средината на 13 век и луѓето го користеле како упориште од многуте воени лидери од областа. Бил спасен од натамошно влошување во 2008 година.
Историја
Не е познат точниот датум кога бил изграден замокот Фестенштајн. Се споменува во пишаните документи во средината на 13 век и веќе бил изграден во времето кога грофовите Епан го зазеле. Го користеле како упориште и за собирање даноци од околните фарми. Замокот во одреден момент бил оштетен, а поправките започнале во 1383 година, кога станал сопственост на Лордовите на виландерите. Замокот многупати ги менувал сопствениците припаѓајќи на семејството Спаренбергер во 15 век и на лордовите Лансер ди Апијано помеѓу 1654 и 1818 година.
Инџерлак (Иванковци)
Инџерлак — археолошко наоѓалиште во велешкото село Иванковци. Претставува некропола од железно време - тумули.
На 3 км јужно од селото, на десната страна од патот за Велес, на две зарамнети тераси се гледаат грамади од камења. При обработувањето на земјата се уништени повеќе помали тумули од некропола. Наодите се чуваат во Народниот музеј во Велес.
Стево Топчев
Стево Топчев — роден на 14 декември 1932 година во градот Струмица (тогаш Кралство Југославија). Тој е син на Киро, трговец кој е осуден на пет години затвор во Идризово поради анти-комунистичка дејност. Неговиот брат Љубчо избегал во Грција. Убиен е на 13 август 1951 година кај село Дорломбос, Струмичко како дел од Петте струмички студенти.
Кремен (Бранденбург)
Кремен (Kremmen) — град во округот Горен Хафел, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа 15 километри западно од Ораниенбург и 38 километри северозападно од Берлин. Најпознат е по неговиот замок Цитен. Локалната црква поседува оргули изградени во 1817 од Тобијас Тирле.
Космос-478
Космос-478 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 март 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-478 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 281 км, а најмалото на 175.
Пача Камак
Пача Камак е лик од митологијата на Инките и бог-создавач.
Викторија Тодоровска
Викторија Тодоровска (р. ) — македонска скијачка во крос-кантри. Таа се натпреварувала на Зимските олимписки игри 2018 година.
Еле (река)
Еле е река во Саксонија-Анхалт, Германија. Таа е десна притока на реката Елба и приближно е 40 километри долга.
Црква „Св. Богородица“ - Калишта
Рождество на Пресвета Богородица — пештерна црква која се наоѓа во Калишкиот манастир во струшкото село Калишта. Потекнува од XIV век. Оваа црква е основата на самиот манастирски комплекс. Црквата се наоѓа во карпа и во неа се наоѓаат три монашки ќелии - две на првиот кат и една на вториот кат. Во близина на црквата има две исцелителни води посветени на Свети Петар и на Свети Ананија.
Катедрала Свети Јаков (Шчеќин)
Катедралата Свети Јаков (полски: Bazylika archikatedralna św. Jakuba w Szczecinie) е црква во Шчеќин, Поморско Војводство, Полска. Црквата била изградена од страна на населението на градот, по моделот на црквата Пресвета Богородица во Либек. Овој храм е најголемиот во Померанија (Поморје). Во времето на реформацијата, таа била евангелистичка црква. Во 1677 година црквата била разрушена од војната во тоа време, а во периодот од 1690 до 1693 година била повторно изградена. Исто така црквата била опожарувана, рушена и слично во времето на Втората светска војна, но по крајот на истата повторно била санирана. Денеска, таа е римокатолички храм.
Список на државни водачи во 1265 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Чедомир Миленковиќ
Чедомир Светолик Миленковиќ - Мирко ( ―  во ) — партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Работел како столар. Уште пред војната се истакнувал меѓу дрводелските работници. Активно учествувал во работата на УРС-овите синдикати, а посебно во организирањето на работниците во дрводелската секција. При формирањето на партиската ќелија на дрводелските работници, бил избран за секретар. По капитулацијата на бивша Југославија останал во Скопје и продолжил илегално да работи. Во летниот период на 1941 година, бидејќи преминал во илегалство, раководел со формирањето на диверзантски групи. Учествувал во повеќе акции за собирање оружје, експлозив и друг материјал.
На 22 август 1941 година, русинот Иван Затенко, кој живеел во Скопје, заедно со Дане Крапчев и Чедомир Миленковиќ го формирале скопскиот одред кој имал вкупно 42 борци. По групирањето на диверзантските групи и нивното префрлање на Водно, бил избран за командир на Првиот скопски партизански одред. Под негово раководство, борците на одредот ги добиле првите познавања од основната воена вештина. Во одредот останал сè до октомври 1941 година, кога бил повлечен в град на друrа работа. На 2 ноември 1941 година по налог на Воениот штаб, пак заминал во одредот за да ја преземе командирската должност наместо затворениот Љубомир Лековиќ. Но, не успеал да воспостави врска оо одредот, бидејќи бил нападнат од бугарската фашистичка војска кај Бел Бунар, Ѓорче Петров. Иако бил обиколен успеал да се извлече од обрачот и по неколку денови да влезе во Скопје без да биде забележан од непријателот. Набргу бил откриен и затворен. Откако поминува некој месец во скопскиот затвор, на 15 август, заедно со Периша Савелиќ, Љубомир Лековиќ и Васил Антевски-Дрен, е префрлен во затворот во Софија. Фашистите го осудиле на смрт со бесење. Пресудата била извршена во Софискиот затвор на 19 август 1942 година.
Мисија Сан Мигел
Мисија Сан Мигел (Misión de San Miguel) е шпанска црква од времето на колонијалниот период во Санта Фе, Ново Мексико, САД. Црквата е изградена во периодот од 1610 до 1626 година и тоа ја прави најстарата црква во САД. Црквата била оштетена во 1680 година за време на востанието на пуебло, и изградена повторно во 1710 година од страна на Шпанците. Иако црквата била поправана низ вековите, оригиналните ѕидови се нечепнати. Црквата е на списокот на Историските знаменитости на САД.
Француска мода
Модата во Франција била значаен индустриски и културен извозник уште во седумнаесеттиот век. Терминот " висoка мода (haute couture) " потекнува од Париз од 1860 година. Денес градот Париз заедно со Лондон, Милано и Њуjорк, се смета за еден од светските модни престолнини и претставува дом или седиште на најголемите модни куќи.
Седумнаесетти век
Поврзаноста на Франција со модата ( францускi: la mode) датира од владеењето на Луис XIV, кога индустријата за луксузни добра во Франција потпадна под кралска контрола, а Францускиот Кралски суд веројатно стана диктатор на вкусот и стилот во Европа. Порастот на значењето на француската мода било поврзано со создавањето на францускиот печат во раните 1970 ти години ( главно се дожи на Жан Доно Де Вис ) кој ја променил модната индустрија, рекламирајќи дизајни на широката јавност надвор од Францускиот суд и преку промовирање на идеите како што се модна "сезона" и промена на стилови.
Убавата епоха
Франција ја обнови својата доминантност во индустријата на високата мода (францускi: couture ili haute couture ) во 1860 - 1960 година со создавање на големи модни куќи, модни списанија ( списанието Вог беше основано 1892 година ) и модни ревии. Првата современа модна куќа во Париз генерално ја земала во обѕир работата на АнглиЧанецот Чарлс Фредерик Ворт кој доминирал во индустријата од 1858 до 1895 година. Во доцниот деветнаесетти и раниот дваесетти век, индустријата се проширила во Париски модни куќи- мода куќа на Жак Дусет ( основана во 1871 година), Жаоан Пакин (основана во 1891 година ; била првата жена која отворила своја модна куќа), Сестри Калот ( основана во 1895 година раководена од четири сестри), Пол Поарет (основана во 1903 година), Меделин Вајонет (основана во 1912 година), Шанел (основна од Коко Шанел, која првпат стана популарна во 1952 година), Елса Шапарели (основана во 1927 година) и Баленсиага ( основана од шпанецот Кристобал Баленсиага во 1937 година).
Втора светска војна
За време на окупацијата на Париз во втората светска војна многу модни куќи се затворие, вклучувајќи ги и оние на Вајонет и на Шанел. Во споредба со стилот на слободните парижанки, режимот на Виши промовираl модел на сопруга и мајка, крупна, атлетска млада жена, фигура која е во согласност со новите политички критериуми. Во меѓувреме, Германија поседувалa повеќе од половината од француското производство, вклучувајќи го и производството на високата мода. Високата француска мода се преместила во Берлин и Виена - градови кои немаат никаква знаачјна традиција во модата. Синдикалниот Дом на кројачите (Chambre Syndicale de la Couture) ја презл списокот на најважните клиенти од архивата. Евреите не биле вклучени ви модната индустрија. Поради тешките времиња, бројот на модели на ревиите бил ограничен на седумдесет и пет, вечерна облека не се користела, а за дневна облека се употребувале резервни матерјали кога тоа било можно и се правела во помал број. Од 1940 година наваму, не било препорачливо да се користат повеќе од 13 стапки (4 метри) ткаенина за палто и малку повеќе од 3 стапки (1 метар)  ткаенина за блуза. Појасот не требало да биде широк повеќе од 1,5 инчи (4 сантиметри). Во периодот на војната, зазоу костимот станал популарен меѓу младите мажи. И покрај фактот што голем број на модни куќи се затвориле или се преместиле за време на војната, некои нови модни куќи останале отворени, вклучувајќи ги оние на Жак Фат, Меги Руф, Марсел Рошас, Жан Лафори, Нина Ричи и Меделин Врамон. Во текот на окупацијата, единствениот на~ин на кој жената можела да ја истакне својата екстравагандност и да додаде колоритност на бледата облека било со носењето на капа. Во тој период капите честопати биле правени од пар~иња ткаенини кои инаку биле фрлани, понекогаш биле премачкувани со муслин и во нив се ставало парчиња хартија и струготини од дрво. Меѓу најпознатите иновативни изработувачи на женски капи во тоа време биле Паулин Адам, Симон Нудет, Рос Валоа и Ле Мониер.
После војната
После војната модата ја врати својата слава преку прочуениот "нов изглед " на Кристијан Диор во 1947 gодина. Колекцијата се состоела од фустани со тенок појас со достоинствен изглед на делот кај градите и широко здолниште, што било многу слично на стилот во Убавата епохa (Belle époque). Екстравадандната употреба на матерјали за женствена елеганција на дизајните привлекоа големо внимание кај клиентите од пост воениот период. Други поважни модни куќи од овој период се Пјер Балман и Уберт Де живанши (отворени во 1952 година). Во 1945 година било основано модното списание Ел (Elle) Во 1952 година Коко Шанел се врати во Париз. Во 1960-тите години "високата мода" била критикувана од младата култура во Франција (вклучувајќи ги и је-је) и во Лондон за лежерниот стил. Во 1966 година дизајнерот Ив Сент Лорен ги прекрши воспоставените норми во високата мода со промоција на линијата за конфекциска облека (prêt-à-porter) и ја прошири француската мода со масовно производство и маркетинг ( на членовите на Синдикалниот дом  им било забрането да користат машини за шиење). Понатамошни иновации биле направено од Пако Рабен и Пјер Карден. После 1968 година во Франција младата култура продолжи да се оддалечува од општествено -политичките мисли и од индустријата за луксузна облека, претпочитајќи го "хипи" изгледот ( француски: baba cool). Големо внимание било посветено на маркетингот и на производството, при што биле создадени нови трендови од страна на Соња Рејкел, Тјери Миглер, Клод Монтана, Жан Пол Голтиер и Кристијан Лакроа во 1970 и 1980-тите години. Во 1990-тите години, француските модни куќи создадоа големи компании под водство на луксузните мултинационални гиганти како што е ЛВМХ. Уште од 1960 тите години Лондон,Њуjорк, Милано и Токио станале конкуренција на францускара модна индустрија. И покрај тоа, многу странски дизајнери сè уште сакаат да направат кариера во Франција - Карл Лагерфилд (Германец) за Шанел, Џон Галијано (Британец) за Диор, Паоло Мелим Андерсон (Швеѓанец) за Клое, Пилати (Италијанец) за Ив Сент Лорен, Марк Јакобс (Американец) за Луис Витон, Кензо Такада (Јапонец) и Александар Мек Квин (Англичанец) за Живанши (до 2001 година).
Правен статус
Изразот висока мода (haute couture) во Франција е име кое е заштитено со закон и кое гарантира одредени стаднарди за квалитет. Француската мода е регулирана од владино индустриско тело - ‘Француски Сојуз на шивачки занает, конфекциска облека и модни творци’ (Fédération française de la couture, du prêt-à-porter des couturiers et des créatures de mode), создадено во 1973 година, кое се состои од ‘Синдикален Дом за машка мода’, (Chambre Syndicale de la mode masculine) ‘Синдикален Дом за конфекциска облека и модни творци’ (Chambre syndicale du prêt-à-porter des couturiers et des créatures de mode) и ‘Синдикален Дом за висока moda‘ (Chambre syndicale de la haute couture) koj бил создаден во 1868 година. Сојузот исто така има училиште за мода ‘Училиште на Синдикален Дом за париска мода (École de la chambre syndicale de la couture parisienne), (создадено во 1928 година).
Модна недела
Главен дел: Модна недела во Париз Модната недела во Париз се одржува двапати годишно, после модната недела во Лондон и пред модната недела во Милано. Датумите ги одредува Француската Федерација за мода. Моментално, модната недела се одржува во Лувр.
Париз
Уште од седумнаесеттиот век местото на модните куќи тредиционално било во областа околу улицата "Сент Оноре". Во 1980-тите години Авенијата "Монтањ" до одреден степен го презела водството на улицата " Сент Оноре" во делот на високата мода и модните додатоци. Во други области, како на пример "Ле Мар" кој е традиционален Еврејски кварт била сместена индустријата за облека.
ОУ „Гоце Делчев“ - Владиевци
„Гоце Делчев“ — училиште во Владиевци, Општина Василево.
Чука Јанаклак (Иванковци)
Чука Јанаклак — археолошко наоѓалиште во велешкото село Иванковци. Претставува населба и некропола од доцноантичко време.
На површина од околу 1,5 хектар, оддалечена 3,5 км јужно од селото, при обработувањето на земјата се исфрлени фрагменти од керамички садови, тегули, камени плочи и друг градежен материјал. На источната страна на локалитетот се гледаат конструкции од гробови градени од камени плочи и тегули.
Космос-479
Космос-479 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 март 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 875 килограми. Космос-479 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 538 км, а најмалото на 512.
Тепавци
Географија и местоположба
Тепавци се наоѓа во југоисточниот дел на Битолското Поле, односно јужниот дел на Општина Новаци од левата страна на Црна Река. Селото е ридско на надморска височина од 750 метри, а од градот Битола е оддалечено 23 километри.
Историја
Во XIX век селото било дел од Битолската каза на Отоманското Царство.
Супај
Супај е лик од митологијата на Инките и бог на смертта и владател на Ука Пача.
Тепавци
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Тепавци живееле 354 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Тепавци имало 320 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, селото брои 25 жители, сите Македонци.
Родови
Тепавци е македонско село.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 166 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект. Во ова избирачко место е опфатено и селото Гнилеш.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 28 гласачи.
Иселеништво
Од ова село иселеници има во Велесело (Ќутевци, Петковци и Кочовци), Брод (Велјановци), Долно Оризари (Моријовци), Балдовенци (Митревци), Бач (Тепаски). Околу 5 семејства до 1953 година се иселиле во Битола. Целосно се иселиле Пиперковци во Америка. Биле деленици од родот Бојковци.
Уркагвари
Уркагвари е лик од митологијата на Инките и бог на металите, скапоцените камења и слични вредни минерали.
Маја Ангеловска
Маја Ангеловска (р. ) — македонска фудбалерка кој игра како дефанзивец за словенечкиот клуб Крим и за женската репрезентација на Македонија.
IC 797
IC 797 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 797 се споменува и како UGC 9190, CGCG 47-24, MK 1381, NPM1G +5.428, IRAS 14189+0518.
Откривање
Објектот е откриен на 29 јуни 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 797 е од видот cE0 pec. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 797 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 21 м 29,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +5° 4' 23"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на IC 797 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51303.
Ленче Андреевска
Ленче Андреевска (р. ) — македонска фудбалерка играч од средниот ред која моментално настапува за ЖФК Каменица Саса во македонското првенство. Во Лигата на шампионите настапувала со ЖФК Шкипоњат, ЖФК Тиквешанка, Борец Велес и ЖФК Наше такси.
Таа е македонски репрезентативец. Како јуниорска интернационалка таа го играла Европското првенство У-19 2010 година.
Андреевска била прогласена за фудбалерка на годината во 2019 година
Асен Симитчиев
Асен Симитчиев (роден во Скопје, 24 ноември 1916) — македонски универзитетски професор и политичар.
Животопис
Основно и средно образование завршил во Скопје. Дипломирал на Правниот факултет во Белград во 1939 година. Во НОБ бил делегат на Првото заседание на АСНОМ во 1944 година.
Докторирал во 1960 година на Економскиот факултет во Скопје, на тема: „Економско-политичките фактори кои упатуваат на решавање на проблемот на недостатно развиените подрачја во ФНРЈ“. За доцент бил избран во 1953 година, за вонреден професор во 1961 година и за редовен во 1966 година, на Правно-економскиот, односно на Економскиот факултет во Скопје. На Правниот факултет предавал социјализам со економика на СФРЈ, како хонорарен наставник.
Бил републички пратеник, помошник министер за индустрија, потпретседател на Планската комисија на НРМ, помошник претседател на Стопанскиот совет на НРМ, заменик-министер за индустрија и градежништво, секретар на Секретаријатот за општи стопански работи на НРМ, член на Извршниот совет на НРМ, секретар на Секретаријатот за труд, потпретседател на Извршниот совет на СРМ, претседател на Советот за стопанство на ИС, претседател на Стопанската комора на СРМ.
Покрај тоа, бил претседател на Сојузот на економистите на Македонија, претседател на Одборот за научно-истражувачки работи и развој при Сојузната стопанска комора, член на Претседателството на СК на ССРНЈ, сојузен пратеник, член на Уставотворната комисија на Сојузната скупштина, претседател на Комисијата за ревизија и кодификација на прописите од секторот на прометот во земјата и во странство, член на Одборот за општествено-економски односи во Сојузната скупштина, член на Сојузниот економски совет, член на Советот за координација на научните дејности и др.
NGC 2241
NGC 2241 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2241 се споменува и како ESO 57-SC79, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2241 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m. NGC 2241 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 22 м 53,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 55' 29".
Други поделби
Проучување на NGC 2241 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9164.
Космос-480
Космос-480 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 109,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1200 км, а најмалото на 1173.
Атанас Далчев
Атанас Далчев (Атанас Далчев) — поет, филозоф и преведувач од Бугарија со македонско потекло. Во Бугарија е почитуван како класичен автор на модерната поезија и филозофска проза.
Биографиjа
Атанас Далчев е роден на 12 јуни 1904 во Солун во Отоманското Царство во фамилијата на Христо Далчев, адвокат од Кукуш и учител во Солунската бугарска машка гимназија "Св. Кирил и Методиј", и Викторија Дишмова од Прилеп. Во 1908 година таткото станува пратеник во Отоманското собрание од левата Народна федеративна партија (бугарска секција). Во периодот 1908-1912 Далчеви престојуваат во Истанбул, а во текот на Балканските војни во Солун и Дедеагач, денешниот Александруполис. По краjот на Балканските воjни фамилиjата се иселува во Бугарија и останува да живее во Софија. Таму Далчев учи во престижната Прва машка гимназиjа. За првпат публикува свои стихови во 1921 година уште како ученик. Студира филозофиjа во Софискиот универзитет. Во наредните години активно публикува стихови во многу бугарски медиуми. Првиот сопствен зборник го издава во 1926 година, а малку подоцна станува учесник во познатиот литературен круг "Стрелец". Во периодот 1927-1929 патува во Западна Европа и посетува лекции во некои европски универзитети. Се импресионира од стилот на експресионизмот и се интересира од модерните трендови во науката, психологиjа и психоанализа. Почнува работа како учител и продолжува да публикува. Во периодот по создавањето на комунистичката диктатура во 1944 година е ставен под притисоци од страна на властите и го прекинува пишувањето. До 1952 година се издржува како преведувач, а потоа почнува работа како уредник во литературни медиуми. Не пишува дури до 1956 година, кога се враќа кон сопственото творештво. До краjот на своjот живот издава уште неколку книги со уметност и еден зборник со мали филозофски фрагменти. Во доцниот период го добива признанието на читателите и власта, добитник е на редица државни и меѓународни награди. Продолжува да работи и како преведувач на световни класични автори. Одделни книги на Далчев се преведени на француски, словачки, чешки, унгарски, руски, германски, италијански, полски, фински и шпански јазици, а општо негови творби се преведени на повеќе од 15 јазици. Умира на 17 јануари 1978 во Софија.
Винсент Фереира Пастиња
Винсент Фереира Пастиња (Vicente Ferreira Pastinha, често нарекуван Мајстор Пастиња) (, Салвадор Баија, Бразил - ) бил мајстор (mestre) по Афро-Бразилската боречка вештина Капуера.
Години на развој
Син на Жосе Сењор Пастиња (José Senhor Pastinha) и Евгенија Марија де Карваљо (Eugênia Maria de Carvalho), капуерата му била презентирана на 8 годишна возраст од еден Африканец наречен Бенедито.Приказната започнува така што едно постаро и посилно момче од населбата на Пастиња често го задевал и тепал. Еден ден Бенито ја забележал агресијата од која пател, и му рекол да намине од неговата куќа за да го научи неколку работи. На следното видување со тоа момче, Пастиња го поразил толку брзо поради што постарото момче станал негов обожавател.
Пастиња имал среќно и пристојно детство. Наутро одел на часови по уметност во училиштето „Liceu de Artes e Ofício“ каде што учел да црта, попладневните часови ги поминувал во играње со мачињата и практикување Капуера. Со Бенито продолжил да тренира уште три години. Негов најдобар другар бил Жаез Џијас.
Наследување на Ангола Капуера
Во 1941 на покана на Алберт (поранешен ученик на Пастиња), Пастиња отишол на саботна хода во „ladeira do Gengibirra “ во „bairro da Liberdade“ ,на која присуствувале најдобрите капуера мајстори. Абере веќе бил познат во овие ходи; откако го поминал попладнето таму, еден од најпознатите Мајстори од Баија, Аморзињо, побарал од Пастиња да преземе одговорност за Ангола Капуерата.
Како резултат на тоа, во 1924 Пастиња го основал првото Ангола училиште- „ Centro Esportivo de Capoeira Angola“, кое се наоѓало во Пелоурињо (Pelourinho). Неговите ученици носеле црни панталони и жолти маици, истите бои како во „Ypiranga“ клубот, неговиот омилен фудбалски клуб.
Учествувал со Бразилската делегација на „Првиот Интернационален Фестивал на Црнечки Уметности“ во Дакар, Сенегал (1966), понесувајки ги со него Жао Гранде, Жао Пеќињо, Гато прето, Гилдо Алфинете, Роберто Сатанас и Камафеу де Оксоси.
Годините од залезот
На крајот академијата на Пастиња ја зафаќаат тешки времиња. Пастиња, стар, болен и скоро тотално слеп, на барање на власта морал да ја напушти зградата поради реновирање. Но просторот никогаш не му бил вратен, наместо тоа, бил претворен во ресторан и играчница. Пастиња починал како скршен и огорчен човек поради начинот на кој го третирале, но никогаш не зажалил што живеел живот како Капуерист. Пастиња го оставиле напуштен во градското засолниште „ Аbrigo D. Pedro II“-Салвадор.
Целиот свој живот го имал посветено на Ангола Капуерата, својата последна игра ја изиграл на 12 април 1981. Пастиња, таткото и заштитникот на Ангола Капуерата, починал на 92 години, на 13 Ноември 1981.Неговиот спомен го одржале двајца од неговите најдобри ученици, Жао Гранде и Жао Пекињо кои продолжиле да ја споделуваат со светот Ангола Капуерата на Пастиња.
К. Даниел Давсон подоцна ќе напише,
’Пастиња беше брилијантен Капуерист чија игра беше окарактеризирана со агилност, брзина и интелигенција. Пастиња скаше неговите ученици да го разберат практикувањето, филозофијата и традицијата на чистата Ангола Капуера. Како што тој велеше, „Јас ја применувам Вистинската Ангола Капуера и во моето училиште учат да бидат искрени и праведни. Тоа е Ангола законот. Јас тоа го наследив од мојот дедо. Тоа е законот на верноста. Ангола Капуерата што јас ја научив-не ја променив тука во моето училиште....Кога моите ученици започнуваат, започнуваат за да знаат се. Тие знаат, ова е борба, ова е вештина. Мора да бидеме смирени. Не е нападна борба. Капуерата чека...Добриот капуерист мора да знае да пее, да игра Капуера, и да свири на капуера инструментите.“
Извадок од „Ангола Капуера и Мајстор Жао Гранде“ од К. Даниел Давсон
Потекло
Концептот на потеклото е од основна важност за применувачите на Ангола Капуерата. Потеклото, ланецот на предавачи (Мајстори) и ученици, го дефинира местото на особата во Капуера заедницата, и образува училишни предавања и филозофии. Стиловите може да се развиваат различно од различни учители, кои, ги пренесуваат овие нови стилови на своите ученици.
Иако постоеле бројни Ангола Мајстори во Пелорињо за време на неговото постоење, училиштето на Пастиња може да се смета за највлијателно во формирањето на Ангола Капуерата во она што е денес. Повеќето Мајстори по Ангола Капуера можат да го насочат нивното потекло кон Пастиња.
Огради (Кумарино)
Огради — археолошко наоѓалиште во велешкото село Кумарино. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичко време. Во непосредната близина на селото, западно и северозападно од него, на површина од 1 хектар се среќаваат фрагменти од керамички садови и многуброен градежен материјал.
Океански басен
Во хидрологијата, океанскиот слив може да биде каде било на Земјата што е покриен со морска вода, но геолошки, океанските басени се големи геолошки басени кои се под нивото на морето. Геолошки, постојат и други подморски геоморфолошки одлики како што се континенталните полици, длабоките океански ровови и подморските планински масиви (на пример, Средноатлантскиот гребен и Императорските морски планини) кои не се сметаат за дел од океанските басени; додека хидролошки, океанските басени ги вклучуваат крилните континентални полици и плитките епириски мориња.
Преглед
Земјата е составена од магнетно централно јадро, претежно течна обвивка и тврда цврста надворешна обвивка (или литосфера), која е составена од Земјината карпеста кора и подлабокиот претежно цврст надворешен слој на обвивката. На копно кората е позната како континентална кора додека под морето е позната како океанска кора. Вториот е составен од релативно густ базалт и е дебел околу пет до десет километри (три до шест милји). Релативно тенката литосфера лебди на послабата и пожешка прекривка долу и е расцепкана на голем број тектонски плочи. Во средината на океанот, магмата постојано се пробива низ морското дно помеѓу соседните плочи за да се формираат средноокеански гребени и тука струите на конвекција во прекривката имаат тенденција да ги раздвојат двете плочи. Паралелно со овие гребени и поблиску до бреговите, една океанска плоча може да се лизне под друга океанска плоча во процес познат како субдукција. Овде се формираат длабоки ровови и процесот е придружен со триење додека плочите се мелат една со друга. Движењето се одвива во грчеви кои предизвикуваат земјотреси, се создава топлина и се исфрла магмата создавајќи подводни планини, од кои некои може да формираат синџири од вулкански острови во близина на длабоки ровови. Во близина на некои од границите помеѓу копното и морето, малку погустите океански плочи се лизгаат под континенталните плочи и се формираат повеќе субдукциски ровови. Како што се рендаат една од друга, континенталните плочи се деформираат и се токаат што предизвикува планинско градење и сеизмичка активност.
Најдлабокиот ров на Земјата е Маријанскиот ров кој се протега на околу 2500 км преку морското дно. Тоа е во близина на Маријанските Острови, вулкански архипелаг во Западниот Пацифик. Нејзината најдлабока точка е 10.994 километри (скоро 7 милји) под површината на морето. Уште подолг ров се протега покрај брегот на Перу и Чиле, достигнувајќи длабочина од 8065 км и се протега на приближно 5900 км. Се појавува таму каде што океанската Насканска плоча се лизга под континенталната јужноамериканска плоча и е поврзана со нагорнината и вулканската активност на Андите.
Историја
Постарите референци (на пр. Littlehales 1930) сметаат дека океанските басени се дополнување на континентите, при што ерозијата доминира на вторите, а седиментите добиени така завршуваат во океанските басени. Посовремените извори (на пр. Флојд 1991) сметаат дека океанските басени се повеќе како базалтни рамнини, отколку како седиментни депозити, бидејќи најголем дел од седиментацијата се јавува на континенталните полици, а не во геолошки дефинираните океански басени.
Список на државни водачи во 735 година
Ова е список на државни водачи во 35 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Океански басен
Историја
Хидролошки, некои геолошки басени се и над и под нивото на морето, како што е басенот Маракаибо во Венецуела, иако геолошки не се смета за океански слив бидејќи се наоѓа на континенталниот гребен и е под континенталната кора.
Список на државни водачи во 735 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Руска сказна
Сказка (ска́зка) (Руска сказна (бајка) или руска народна приказна) е руски збор што буквално значи „приказна“, но порано значел бајка (сказна) или фантастична приказна. Овој збор може да се користи во многу различни форми за да се одреди типот на бајката или приказната што се раскажува. Волшебна сказна (бајка- волше́бная ска́зка) се смета за волшебна приказна. Сказни за животни се приказни во кои се зборува за животни, а битови сказни се приказни во кои се зборува за секојдневниот живот. Овие варијации на сказки му даваат на зборот поголема длабочина и обезбедуваат детали за различните видови на сказни.
Океански басен
Историја
Земјата е единствената позната планета во Сончевиот Систем каде хипографијата се одликува со различни видови на кора, океанска кора и континентална кора. Океаните покриваат 70% од површината на Земјата. Бидејќи океаните лежат пониско од континентите, првите служат како седиментни басени кои собираат седимент еродиран од континентите, познати како кластични седименти, како и седименти од врнежите. Океанските басени служат и како складишта за скелети на организми кои лачат карбонат и силициум диоксид како корални гребени, дијатоми, радиоларии и фораминифери.
Руска сказна
Слично на традицијата во Западна Европа, а особено германската збирка објавена од Браќата Грим, рускиот фолклор за првпат бил собриан од научници и бил систематски проучуван во 19. век. Александар Афанасјев ги каталогизирал (составил, групирал, нумерирал и објавил) руските бајки и народни приказни во неговите Народни руски сказни во 1850-ти години. Проучувачите на фолклорот сѐ уште ја разгледуваат неговата збирка кога се наведува бројот на заплети во сказките. Детална анализа на приказните во која се опишуваат фазите на заплетите и класификацијата на ликовите врз основа на нивните функции била развиена подоцна, во првата половина на 20 век од страна на Владимир Проп.
Океански басен
Историја
Геолошки, океанскиот слив може активно да ја менува големината или може да биде релативно, тектонски неактивен, во зависност од тоа дали има тектонска граница со подвижна плоча поврзана со него. Елементите на активниот и растечки океански слив вклучуваат издигнат средноокеански гребен, оградени бездни ридови кои водат до бездните рамнини. Елементите на активниот океански слив често го вклучуваат океанскиот ров поврзан со зона на субдукција.
Атлантскиот Океан и Северноледениот Океан се добри примери за активни, растечки океански басени, додека Средоземното Море се намалува. Тихиот Океан е исто така активен океански слив, кој се намалува, иако има и раширени гребени и океански ровови. Можеби најдобриот пример за неактивен океански слив е Мексиканскиот Залив, кој се формирал во времето на Јура и оттогаш не прави ништо друго освен собирање седименти. Алеутскиот басен е уште еден пример за релативно неактивен океански басен. Јапонскиот басен во Јапонското Море, кој се формирал во миоценот, сè уште е тектонски активен иако неодамнешните промени се релативно благи.
Руска сказна
Историја
Со својата појава во втората половина на XVIII век, сказните станаа широко популарни додека се ширеа низ целата земја. Литературата се сметала за важен фактор во образованието на децата во Русија кои требало да учат од поуките во приказните. За време на периодот на романтизмот во 18 век, поетите како Александар Пушкин и Петар Јершов започнале да го дефинираат рускиот народен дух со своите приказни. Во текот на 1860-те години, и покрај подемот на реализмот, сказните сепак останаа сакан извор на литература што ја влечел инспирацијата од писателите како Ханс Кристијан Андерсен. Пораките во сказните почнаа да добиваат различна форма откако Јосиф Сталин ја преземал власта на комунистичкото движење.
Ефектот на комунизмот
Се сметало дека бајките имаат силно влијание врз децата, па затоа Јосиф Сталин одлучил да постави ограничувања на литературата дистрибуирана во текот на неговото владеење. Приказните кои биле напишани во средината на 1900-те биле користени за наметнување на социјалистичките убедувања и вредности што се гледа во бројни популарни приказни. Во споредба со приказните од минатите векови, бајките во СССР станале помодерни, што се гледа во приказните како Гришка и астронаутот на Анатолиј Митјаев. Приказните од минатото како што е „Полноќниот танц“ на Александар Афанасјев вклучувале благородништво и се фокусирале на романтиката. Гришка и астронаутот ја испитуваат страста на модерниот Русин да патува низ вселената, што се гледа и во реалноста со Вселенската трка меѓу Русија и Соединетите Држави. Новите приказни содржат фокус на иновации и изуми што можат да им помогнат на ликовите за да ја заменат магијата, која често се користела во приказните од минатото.
Влијанијата врз руските бајки
Културните влијанија врз руските бајки биле уникатни и се засновале на имагинацијата. Исак Башевис Сингер, полско-американски автор и добитник на Нобелова награда, вели дека, „Вие не поставувате прашања за некоја приказна, и ова важи за народните приказни на сите нации. Тие не биле кажувани како факт или пак историја, туку како средство за забава на слушателот, без разлика дали тој е дете или возрасен. Некои содржат морал, други изгледаат аморални, па дури и антиморални, некои претставуваат басни за грешките на човекот, други изгледаат бесмислени.“ Тие се создадени за да го забавуваат читателот.
Руските бајки се исклучително популарни и ден денес се користат за да се инспирираат уметнички дела. Заспаната убавица сè уште се изведува во Њујорк во Американскиот Балетски Театар и всушност потекнува од оригиналните руски бајки од 1890 година. Господинот Ратмански, резидентен уметник за претставата, добил инспирација за кореографијата на претставата поради своето руско потекло.
Руски формализам
Во 1910-те па сѐ до 1930-те години, во Русија се појавил бран на литературна критика наречена Руски формализам. Терминот руски формализам потекнува од критичарите на новата школа на мислата.
Анализа
Во научните дела се појавија многу различни пристапи за анализа на морфологијата на бајката. Разликите во анализите може да се појават помеѓу синхрониските и дијахрониските пристапи. Други разлики можат да произлезат од односот помеѓу елементите на приказната. Откако ќе се идентификуваат елементите, структуралистот може да предложи односи помеѓу тие елементи. Парадигматската врска помеѓу елементите е асоцијативна по природа, додека синтагматската врска се однесува на редоследот и положбата на елементите во однос на другите елементи.
Анализа на мотивите
Пред периодот на рускиот формализам, почнувајќи од 1910 година, Александар Веселовски го нарече мотивот „наједноставната наративна единица“. Веселовски кажал дека различните заплети на народната приказна произлегуваат од уникатните комбинации на мотиви.
Анализата на мотиви исто така била дел од пристапот на Стит Томпсон кон фолклористиката. Истражувањето на Томпсон за мотивите на фолклорот кулминирала со објавувањето на Мотивот-индекс на народна литература.