cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Рем Колхас
S,M,L,XL
Следната позната публикација од страна на Колхас е S,M,L,XL, заедно со Брус Мау, Џенифер Сиглер и Ханс Верлеман (1995),  со 1376 страници, комбинирајќи есеи, манифести, поезија, фикција и медитации на современиот град. S,M,L,XL дава евиденција на спроведувањето на "Манхатинизам" во текот на различните (најчесто нереализирани) проекти и текстови што OMA ги има генерирано до тоа време. Книгата предизвика голем број на концепти кои станаа вообичаени во подоцнежните архитектонска теории, особено "Бигнес": "стари" архитектонски принципи (состав, скала, пропорција, детали) не се применуваат кога зградата ќе се стекне со Бигнес. Ова беше демонстрирано од OMA како шема за развој на "Еуралил" (1990-94), нов центар за градот Лил во Франција, град кој ја врати својата важност со позицијата на новиот железнички пат од Париз до Лондон, преку Канал Тунел. OMA поставуваат железничка станица, два центри за трговија и продажба, урбан парк, и 'Congrexpo' (Лил Гранд Пале, како современа "Голема палата" со голема концертна сала, три аудотириуми и изложбен простор) со Сесил Балмонд.
Проект на градот
Следните големи публикации на Колхас настанаа како резултат на неговата позиција како професор на Универзитетот Харвард, на училиштето за дизајн "за проектот за градот"; првата има 720 страници за Мутации, проследено со  Водичот за шопинг на Харвард на училиштето за дизајн (2002) и Голем скок напред (2002). Сите три книги ги вклучуваат анализите на студентите на Колхас на она што другите ќе го сметаат за "не-градови". Авторите исто така го испитуваат влијанието на шопинг навиките и неодамнешниот брз раст на градови во Кина. Колхас е критикуван за неговиот цинизам – како да западниот капитализам и глобализацијата го уништи културниот идентитет. Сепак цинизмот алтернативно може да се чита како "реализам" за трансформација на културниот живот, каде аеродроми, па дури и музеи (поради финансиски проблеми) се потпираат само колку за оперативни продавници за подароци.
Во 2003 година, книгата во вид на списание Content, со 544 страници дизајнирано од страна на &&& Creative и објавени од Колхас, дава преглед на последната деценија на содржината на OMA проектите вклучувајќи ги и неговите дизајни за Прада продавници, Јавната библиотека на Сиетл, планот да го зачува Кембриџ од Харвард со пренасочување на реката Чарлс, Лагос како идниот град трет по големина на Земја, како и интервјуа со Марта Стјуарт и Роберт Вентури и Денис Скот Браун.
AMO
Во доцните деведесетти, додека работат на дизајнот на новата централа за Универзал (во моментов Вивенди), OMA за првпат се изложени на целосно темпо на промени кое го зафати светот на медиумите и со тоа се зголемува важноста на виртуелниот домен. Тоа доведе Рем Колхас и Заводот за Митрополит Архитектура (OMA) да создаваат нова компанија, AMO, исклучиво посветена на истражувањето и перформанси во оваа област.
Магазин Волум
Во 2005 година, Рем Колхас станува еден од соосновачите на списанието Волум заедно со Марко Вигли и Оле Боуман. Списанието Волум– заеднички проект со Арчис (Амстердам), AMO Ротердам и C-лабораторија (Колумбија Универзитет, Њујорк) – е динамично и експериментално посветено на процесот на просторната и културна рефлексија. Списанието се залага за новинарство кое детектира и предвидува  – новинарство кое открива потенцијали, наместо покривање на направени зделки.
Предлог за европското знаме
По потпишувањето на договорот од Ница во мај 2001 година, што го направи Брисел главен град на Европската Унија, тогашниот Претседател на Европската Комисија, Романо Проди и Белгискиот Премиер Гај Верхоштад го поканија Колхас за да се разговара за потребите и барањата на Европската престолнина.
Колхас заедно со AMO предлага развој на визуелен јазик. Оваа идеја е инспирирана од серија на цртежи и скици, вклучувајќи го и "баркод". Баркодот се обидува да ги обедини знамињата на земјите членки на ЕУ во една како шарени симбол. Во тековното Европско знаме, постои одреден број на ѕвезди. Во баркодот сепак, новите Земји Членки на ЕУ може да се додадат, без ограничувања. Првично, бар-кодот прикажан на 15 земји на ЕУ. Во 2004 година, симболот е адаптиран за да може да вклучуваат десетте нови земји членки.
Уште од времето на првите нацрти на баркодот тоа многу ретко официјално се користи од страна на комерцијалните и политичките институции. За време на Австриското Претседателство на ЕУ од 2006 година, тоа официјално се користи за првпат. Критичарите укажуваат на недостаток на способноста да се поврзат означените (ментален концепт, Европската Унија) со означеното(физички слика, ленти).
Архитектура, мода, театар
Со својот Прада проект, Колхас се залага во обезбедувањето на архитектура за минливиот свет на модата. Централниот простор на продавницата Прада во Беверли Хилс е окупирана од страна на големи централни скали, прикажувајќи производи за самите купувачи. Идејата за продажба на бренд наместо маркетинг облека понатаму беше истакната во Прада продавницата на Бродвеј во Менхетен, Њујорк,, кои претходно биле во сопственост на Гугенхајм: знаците за музејот не беа отстранети во текот на снабдувањето со облека на новата продавница, така нагласувајќи ги просториите како културна институција.
Канцеларија од 21 век
Во моментот градежните простори на Колхас се во Кина: големото централно седиште на зградата на телевизија во Кина во Пекинг и на новата зграда за Шенџен Берзата.
Колхас сега има главни канцеларии во Европа (OMA*AMO Ротердам), Северна Америка (OMA*AMO Архитектура PC Њујорк) и Азија (OMA Пекинг).
OMA Ротердам: седиштето работи на мастер план за Бела Град - област во Лондон; ревитализација на пристаништето и современиот музеј на уметноста во Рига, Кордоба Конгрес Центар во Шпанија; ревитализација на Меркати Генерали во Рим, архитектонски центар, канцеларии и домување во Копенхаген, новиот шеф на канцеларијата на Ротшилд Банка во Лондон и кулите во Ротердам и Хаг. Тие исто така работат на разни мастер планови во Холандија и Белгија и шопинг центри во Белград и Острава. Покрај тоа, канцеларија во Ротердам има голем број на активности во Блискиот Исток, вклучувајќи канцеларија и станбени кули и мастер планови во Дубаи, три мастер планови во Рас ал-Каима и неколку јавни згради во Катар. Со својата канцеларија во Ротердам Колхас исто така дизајнира и научен центар во Хамбург.
OMA Њујорк: канцеларијата во Менхетен на Колхас е водечка со Шохеи Шигемацу сега продолжува со дизајнирање на Корнел Универзитетот, улицата 111 Фрст, висок пораст на станбени згради и хотел во Џерси Сити (Њу Џерси).
OMA Пекинг: Во Азија, Колхас работи со својот тим на најголемиот проект до денес со 575 000 м2 централното седиште на зградата на телевизијата во Кина и Телевизијата Културен Центар (TVCC), двете завршени во Пекинг во 2008 година. Други проекти во завршена фаза се новата Шенџен Берза и станбена кула и станбен мастер план во Сингапур.
OMA има големо влијание врз многу студенти по архитектура и архитекти кои работеле во канцеларијата за време на нивната кариера. Архитекти како што се Бјорк Ингелс (БИГ), Жан Ганг (Студио Ганг), Амале Андраос и нејзиниот сопруг Дан Вуд се само некои од имињата на многу архитекти, кои работеле во канцеларија.
Погледи на природата и улогата на архитектурата
Колхас се смета за еден од најважните архитектонски теоретичари и урбанисти на неговата генерација, кој во презентација на наградите на симпозиумот за високи згради и урбано живеење во 2013, рече: "Кога ја објавив мојата последна книга, "Content", во 2003 година, една глава е наречена "Убиј го облакодерот". Во суштина тоа беше израз на разочарување на начинот на кој типологијата на облакодерот се користи и применува. Јас не мислам дека има уште многу креативен живот останат во облакодерите. Затоа, јас се обидував да започнам поход против облакодерите во својата веќе неинспирирана форма."
Личен живот
Колхас беше во брак со Маделин Вриесендорп, уметник, која е мајката на неговите две деца, Чарли, фотограф, и Томас, режисер. Неговиот придружник во моментов е Петра Блес, ентериерен и пејзажен дизајнер.
Градец (Валандовско)
Градец — село во Општина Валандово, во околината на градот Валандово.
Географија и местоположба
Градец се наоѓа во Демиркаписката Клисура, на левиот брег на реката Вардар на магистралниот пат Е75 Скопје - Гевгелија во општина Валандово. Селото е сместено на подножјето на Градечка Планина на надморска височина од 105 метри. Природата го обдарила со богата шумска вегетација и со 4 убави реки, а господ го заштитил со 6 светци кои го чуваат селото од сите страни.
Поради планот за изградба на ХЕЦ „Градец“, жителите се иселени во Удово во 1960-тите години.
Историја
Селото било срамнето со земја при Валандовскиот земјотрес во 1931 година.
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите Македонци.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 291 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Удово.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 700 гласачи.
1595
1595 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1595 година од новата ера, 595. од вториот милениум, 95. од XVI век и шеста од 1590-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7103 и 7104 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6345 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5355 и 5356 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2348.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1595 година се протега во 4231 и 4232, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4291 и 4292 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2138. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1003 и 1004 исламска година.
253
253 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 253 година од новата ера, 253. од првиот милениум, 53. од III век и четвртта од 250-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5761 и 5762 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5003 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4013 и 4014 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1006.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 253 година се протега во 2889 и 2890, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2949 и 2950 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 796. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 380 и 379 година пред хиџра.
Торвосаурус
Торвосаурус — род на месојаден мегалосауридски тероподски диносаурус кој живеел околу 165 до 148 пред милиони години за време на средна јура и доцна јура (каловиум до титон) на териториите каде денес се наоѓаат државите Колорадо, Португалија и Германија. Содржи два моментално признати видови, Torvosaurus tanneri и Torvosaurus gurneyi.
Во 1979 година бил именуван типскиот вид Torvosaurus tanneri: тоа бил голем, силно изграден, двоножен месојад, кој можел да порасне во должина од околу 10 метри T. tanneri бил меѓу најголемите месојади во своето време, заедно со Епантериас и Саурофаганакс (и двата диносауруси би можело да се синоними за Алосаурус). Првично се сметало дека примероците за Torvosaurus gurneyi биле до 12 метри долги, но подоцна се покажало дека се помали. Врз основа на морфологијата на коските, се смета дека Торвосаурусот имал кратки, но многу моќни раце.
Откривање
Фосилизираните остатоци од Торвосаурус се пронајдени во Северна Америка и Португалија. Во 1971 година, Вивијан Џонс, од Делта, Колорадо (САД), во каменоломот Калико Гулч во округот Мофат, открил единствена гигантска канџа на палецот на еден тропод. Откритието било покажано на Џејмс Алвин Јенсен, колекционер кој работел за Универзитетот Бригам Јанг. Во обид да открие споредливи фосили, сопругот на Вивијан, Даниел Еди Џонс, го насочил Јенсен кон каменоломот Драј Меса, каде изобилуваат огромни коски од тероподи, заедно со Суперсаурус, и се покажале присутни во карпите на формацијата Морисон. Од 1972 година наваму, локалитетот го ископале Jенсен и Кенет Стадман. Типскиот вид Torvosaurus tanneri бил именуван и опишан во 1979 година од Питер Малком Галтон и Јенсен. Името на родот Торвосаурус потекнува од латинскиот збор torvus, што значи „дивјак“, и грчкиот збор sauros (σαυρος), што значи „гуштер“. Специфичното име танери е именувано по првиот советник на Првото претседателство на Црквата на Исус Христос на светците на подоцнежните денови Нејтан Елдон Танер.
Во 1985 година, Јенсен можел да пријави значителна количина дополнителен материјал, меѓу нив и првите елементи на черепот. Фосилите од Колорадо биле опишани од Брукс Брит во 1991 година. Холотипот BYU 2002 првично се состоел од коски на надлактицата ( рамена коска) и коски на подлактицата (палечна коска и лакотна коска). Паратипите вклучуваат некои коски на грбот, коски на колк и коски на рацете. Кога ќе се додаде материјалот опишан во 1985 година, главните елементи што недостасуваат се рамениот појас и бутната коска. Оригиналниот нок на палецот, примерок BYUVP 2020, бил само привремено наведен, бидејќи бил пронајден на локација 195 километри далеку од каменоломот Драј Меса. Холотипот и паратипите претставувале најмалку три единки: двајца возрасни и еден малолетник. Во 1991 година, Брит заклучил дека нема доказ дека предните екстремитети на холотипот се поврзани и го избрал левиот хумерус за лекотип. Неколку единечни коски и заби пронајдени на други американски места се упатени на Торвосаурус. Во 1992 година, фосили на голем теропод пронајдени во Комо Блаф во Вајоминг, кои содржеле череп, рамен појас, карлица и елементи на реброто, биле именувани од Роберт Т. Бакер и неговите колеги како Edmarka rex. Бакер и неговите колеги биле многу импресионирани од големината на Edmarka, истакнувајќи дека тоа „тој бил соперник Т. Рекс според вкупна должина“ овој вид честопати се сметал за помлад синоним за Торвосаурус. Истата страница има направено споредливи остатоци за кои е користен nomen nudum Бронтораптор. Повеќето истражувачи сега сметаат дека и двата примерока припаѓаат на Torvosaurus tanneri.
Во 2000 година, материјалот од Португалија бил упатен на Торвосаурус. од Октавио Матеус и Мигел Теле Антунес. Во 2006 година, фосилите од португалската формација Лурињо биле упатени на Torvosaurus tanneri. Во 2012 година, сепак, Метју Карано заклучил дека овој материјал не може да биде попрецизно утврден од Торвосаурус. Во 2013 година биле пријавени јајца и ембриони од Португалија, кои се однесуваат за Торвосаурус. Видот од Португалија бил именуван како T. gurneyi во чест на Џејмс Гурни во 2014 година, творец на серијата книги „ Динотопија “. Тој е најголемиот теропод познат од Европа. Токму морфолошката одлика на холотипот максила ML1100 довела до именување на португалскиот вид.
Во 2020 година, фрагментарна максилата била опишана од среден каловиум од формација Орнатентон Германија. Ова е најстариот запис за родот и сугерира дека мегалосауридите потекнуваат од Европа.
Опис
Торвосаурусот бил многу голем грабливец, со проценета максимална должина на телото од 10 метри и тежина од 3,6 - 4,5 тони за T. tanneri и за T. gurneyi, што го прави Торвосаурусот меѓу најголемите копнени месојади од периодот Јура. Томас Холц го проценил на 12 метри (39 стапки). Изнесени се тврдења што укажуваат на уште поголеми димензии. Синонимот Edmarka rex бил именуван така затоа што се претпоставувало дека му конкурира на Тираносаурус рекс во должина. Исто така, „Бронтораптор“ требало да биде торвосаур со огромна големина. Примероците T. gurneyi од Португалија првично поттикнале да се направат проценки за поголема големина. Во 2006 година долниот крај на бутната коска, примерокот ML 632, биле упатени дека припаѓаат на Torvosaurus sp. а подоцна и на T. gurneyi. Првично било наведено дека овој примерок означува должина од 11 метри. Примената на методот на екстраполација на Џ.Ф. Андерсон, во корелација на цицачи со обемот на бутната коска, резултирало со тежина од 1,930 килограми. Сепак, ревидираните проценки извршени во 2014 година сугерираат малку помала вкупна големина на телото за овој примерок, од околу 10 метри Меѓу разликувачките одлики помеѓу T. gurneyi и T. tanneri се бројот на забите и големината и обликот на устата. Додека горната вилица на T. tanneri има повеќе од 11 заби, таа на T. gurneyi има помалку. Торвосаурусот имал издолжена, тесна уста, со тресок на профилот веднаш над големите ноздри. Предната коска од уатата, премаксилата, има три прилично рамни заби ориентирани нешто нанадвор со предниот раб на круната на забите се преклопува на надворешната страна на задниот раб на претходната круна. Максилата била висока и имала најмалку единаесет прилично долги заби. Преорбиталниот отвор бил релативно краток. Лакрималната коска имала карактеристичен лакримален рог на врвот; неговиот долен крај бил широк во страничен поглед. Очна празнина била висока со зашилен долен крај. Југалната коска била долга и попречно тенка. Долната предна страна на квадратната коска била издлабена од депресија во форма на солза, контактната површина со квадратојугалот. И пршлените на вратот и предните дорзални пршлени имале релативно флексибилни топчести зглобови. Топките, на предната страна на 'рбетниот центар, имале широк раб. Основата на опашката била зацврстена во вертикалната рамнина. Подлактицата била робусна; долната рака робустна, но кратка. Во карлицата, бедрената коска наликувала на Мегалосаурус. Карлицата како целина била масивно изградена, со коскени здолништа помеѓу препонските коски и седалните коски.
Систематика и класификација
Кога првпат го опишале Галтон и Јенсен во 1979 година, Торвосаурусот бил класифициран како мегалосаурид, што е моментален консензус. Подоцна бил доделен на Карносаурија од Ралф Молнар и неговите колеги . во 1990 година, и на базална позиција во Спиносауроидеа од Оливер Валтер Миша Раухут во 2003 година, и на многу базална позиција во Тетанурите од Томас Холц во 1994 година; сите овие задачи не се поддржани со сегашна филогенетска анализа. Во 1985 година, Јенсен на Торвосаурусот му доделил свое семејство, Торвосауриди. И покрај поддршката за овој концепт од страна на Пол Серено и Матеус, се чини излишно бидејќи Торвосаурусот е тесно поврзан со Мегалосаурусот во рамките на мегалосаурината. Сепак, Торвосауридија може да се користи како алтернативно име за Мегалосауридите ако Мегалосауридите се сметаат за неопределен nomen dubium. Иако е близок роднина на Мегалосаурусот, Торвосаурусот е навидум понапреден или апоморфен. Торвосаурусот има поголема клада, на Мегалосауридите, најчесто се чуваат како базална гранка на Тетанурите, и се сметаат за добиени од Карносаурусот или Целуросаурусот, и, најверојатно се поврзани со Спиносаурусот.
Следува кладограм заснован на филогенетската анализа спроведена од Карано, Бенсон и Сампсон (2012), покажувајќи ги односите на Торвосаурус:
Јајца
Внимателното проучување на ембриони на фосилни диносауруси им дава на истражувачите информации за трансформацијата на ембрионот со текот на времето, различните развојни патишта присутни во лозата на диносаурусите, репродуктивното однесување на диносаурусот и родителската грижа на диносаурусот.
Во 2013 година, Аражо и неговите колеги го најавиле откривањето на примерокот ML1188, спојка од мелени јајца на диносауруси и ембрионален материјал кој му се припишува на Торвосаурус. Ова откритие дополнително ја поткрепува хипотезата дека големите тероподски диносауруси биле јајце-клетки, што значи дека положувале јајца и оттаму ембрионалниот развој се случувал надвор од телото на женските диносауруси. Ова откритие било направен во 2005 година од страна на холандски аматерски фосилен ловец Арт Вален во Формацијата Луриња во Западна Португалија, за кои се смета дека потекнуваат од периодот на титон пред околу 152-145,000,000 години. Ова откритие е значајно палеонтолошки од повеќе причини: (а) ова се најпримитивните познати ембриони на диносауруси; (б) ова се единствените базални ембриони на тероподи; (в) фосилизираните јајца и ембриони ретко се наоѓаат заедно; (г) претставува први докази за еднослојна лушпа од јајце за диносаурусите на теропод; и (д) им овозможува на истражувачите да поврзат нова морфологија на лушпа од јајца со остеологијата на одредена група диносауруси од теропод. Примерокот е сместен во Музеј Лориња, во Португалија. Бидејќи јајцата биле напуштени поради непознати околности, не е познато дали Торвосаурусот обезбедил родителска грижа за своите јајца и млади или ги напуштил набргу по положувањето.
Провидност и појава
Типскиот примерок од Torvosaurus tanneri BYU 2002 е пронајден во каменоломот Драј Меса во формацијата Морисон, во округот Монтроус, Колорадо. Примерокот бил собранод страна на Џејмс А. Јенсен и Кенет Статман во 1972 година во средногрануларен, груб песочник кој бил депониран во текот на титон и кимерџ од периодот на јура, пред околу 153-148,000,000 години. Овој примерок е сместен во колекцијата на Универзитетот Бригам Јанг во Прово, Јута.
Фауна и живеалиште во Северна Америка
Студиите сугерираат дека животната средина на овој дел од формацијата Морисон вклучувала реки кои течеле од запад во слив кој содржел џиновско, солено алкално езеро и имало широки мочуришта во близина. Каменоломот „Драј Меса“ од западен Колорадо дава еден од најразновидните склопови на 'рбетници на Горен Јура во светот. Каменоломот има произведено остатоците од сауроподи како: Апатосаурус, Диплодокус, Баросаурус, Суперсаурус, Дистилосаурус и Камарасаурус, на игуаноподи како: Кампатосаурус и Дријосаурус и терoподи како: Алосаурус, Таниколагреус, Копарион, Стоксосаурус, Цератосаурус и Орнитолестес, како и Othnielosaurus, Gargoyleosaurus и Стегосаурус.
Флората од тој период е откриена од фосили на зелени алги, габи, мов, коњска опашка, папрати, цикади, гинко и неколку семејства на четинари. Фосили на животни откриени вклучуваат школки, полжави, риби, жаби, саламандери, водоземци, желки, гуштери
Фауна и живеалиште во Европа
Формацијата Орнатентон е плитко морско наоѓалиште кое датира од периодот на каловиум, во рамките на формацијата Торвосаурус бил симпатичен со тесно поврзаниот и исто така голем Виенвенатор .
Формацијата Луриња датира од времето на кимерџ-титон. Околината е крајбрежна, и затоа има силно поморско влијание. Неговата флора и фауна се многу слични на Морисон. Торвосаурус се чини дека бил најголемиот грабливец овде. Живеел заедно со европските видови Алосаурус (A. europaeus), Цератосаурус, Стегосаурус и најверојатно Камптосаурус. Тероподот Лоринханосаурус исто така ја следел областа. Лусотитанот бил најголемиот сауропод во регионот, додека диплодоцидите Динехиросаурус и Лоринханосаурус исто така биле присутни. Дацентрур и Мирагаја биле стегосаури, додека Дракопелта бил анкилосаурид. Драконикс бил игуанодинид поврзан со Камптосаурус. Поради морската природа на формацијата, ајкули, желки и телеосауридни крокодилиформи исто така биле присутни.
Соживот со други големи месојади
Торвосаурусот коегзистирал со други големи тероподи како Алосаурус, Цератосаурус и Саурофаганакс во САД, и Алосаурус, Цератосаурус и Лоринханосаурус во Португалија. Се претпоставува дека трите вида имале различни еколошки ниши, засновани врз анатомијата и локацијата на фосилите. Торвосаурусот и Цератосаурус от можеби претпочитале да бидат активни околу патишта, и имале пониски тела кои им давало предност во шумите и грмушките, додека Алосаурус от имал пократко тело, подолги нозе, бил побрз, и се претпоставува дека претпочитал суви плавини.
Јаболка (потсемејство)
Јаболка — големо потсемејство од семејството на розите со близу 1100 видови распространети низ целиот свет, но најголем дел од видовите се среќаваат во умерената северна полутопка. Некои автори, оваа група ја рангираат и како посебно семејство — Malaceae.
Ова потсемејство се состои од грмушки и мали дрвја кои се одликуваат по присуството на плод наречен пом (типично јаболко), вид на придружен плод, како и по основниот хромозомски број кој изнесува 17 (наместо 7, 8 или 9 како во другите потсемејства). Цветовите кај членовите на оваа група се најчесто синкарпни (со сраснати плодни листови) и имаат два до пет плодни листа. Освен што се сраснати меѓусебно, тие се сраснати и со хипанциумот (цветната чашка). Плодникот е речиси потцветен и созрева во јаболков плод (пом).
Овие одлики делумно ја одделуваат ова потсемејство од останатите потсемејства на Розите, каде плодните листови се слободни (несраснати) или солитарни, а плодникот е натцветен. Но, и во оваа група се среќаваат видови со апокарпни цветови (со несраснати плодни листови), како оние од родовите Cotoneaster, Heteromeles и Pyracantha (каде тие се целосно одделни), додека родот Dichotomanthes е перигински (венечните и чашкините ливчиња и прашниците се наоѓаат околу работ на плодникот) и има натцветен плодник. Пом е плод единствен за ова потсемејство. Тој расте по пат на отекување на аднатниот хипанциум. Листовите на растенијата во ова потсемејство се зимзелени или едногодишни. Доаѓаат во различни форми, од прости листови со целосен, назабен или перест раб, до пересто насечен раб. Тие може да бидат тенки и мембранозни или со кожеста текстура.
Скорешните таксономски проучувања предлагаат проширување на ова потсемејство со четири родови на тревести растенија кои се поблиску поврзани со традиционалната група Maloideae отколку со другите видови на Rosaceae. Овие родови се Kageneckia, Lindleya и Vauquelinia, кои имаат хаплоиден хромозомски број од 15 или 17, но носат плодови кои се капсули (кутијки), и родот Gillenia, со хаплоиден хромозомски број од 9.
Родот Sorbus s.l. е полифилетски и е разделен на пет нови родови: Sorbus sens. str., Cormus, Chamaemespilus, Aria и Torminalis. Eriolobus и Docyniopsis се одделни од Malus. Од друга страна, Micromeles е вклучен во Aria, а Stranvaesia и Aronia се вклучени во Photinia.
Оваа група се состои од одреден број на растенија кои се комерцијално важни овошја, како јаболките и крушите, додека останатите се одгледуваат како украсни растенија.
Бобтеил
Во дамнешно време, според англиските обичаи, луксузните кучиња се разликувале од обичните по тоа што им ги сечеле опашките. На Бобтеил му ја сечеле опашката веднаш по раѓањето, и тој обичај се задржал до ден денес. Затоа и го нарекле Бобтеил, што значи: без опаш.
Овие кучиња првобитно биле чувари на овци и најмногу ги имало на југот на Англија и во Шкотска. Потоа Бобтеил станал домашно милениче и фантастичен чувар на деца, па така во Америка го нарекуваат дадилка.
Многу е сладок, кадрав, оди како некоја мечка. Поради својата милост станал милениче во семејството. Така престанал да го чува стадото.
Влакната му се густи и долги и често му паѓаат преку очите, па ништо не гледа. Мора да се четка барем трипати неделно. Понекогаш луѓето ги собираат неговите влакна и ги користат за правење ќебиња. Одлично го поднесува животот во стан и главно е многу милостив и верен. Ако не е навикнат на друштво може да биде помалку агресивен кон странци, но сака луѓе и дружење.
Нјамногу сака да си игра, а бидејќи сѐ уште го има инстинктот на чувар во стадото, понекогаш така се однесува и кон деца. Не е посебно активен и сака да се излежува на каучот. Ако се изнесува редовно на шетање, животот во стан совршено му одговара. Сепак, на ова друштвено суштество понекогаш му е потребна самотија. Ако предолго го оставите сам, ќе се обиде да ви се одмазди така што ќе ви го расфрла станот и долго ќе ви лае. Она што понекогаш исто така ги лути сопствениците се каменчињата и валканиците кои му се закачуваат за влакната, како и водата на тепихот и паркетот по капењето.
Слика
Поимот слика може да се однесува на неколку различни поими:
Битка кај Мишар
Битката кај Мишар траела од 13 август до 15 август 1806 година помеѓу Отоманското Царство и српските востаници. Битката е дел од т.н. Прво српско востание и во неа победиле српските востаници.
Битката кај Мишар е опеана во истоимената (српски: Бој на Мишару) српска епска песна.
Список на мртви јазици во Европа
Ова е список на мртви јазици во Европа.
Руперт Гринт
Руперт Алксандар Лојд Гринт (Rupert Alexander Lloyd Grint) (роден ) е британски глумец најдобро познат по улогата како Рон Визли во Хари Потер филмовите.
2068
2068 (Римски бројки) ќе биде престапна година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2068 година од новата ера, 68. од третиот милениум, 68. од XXI век и деветта од 2060-тите.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7576 и 7577 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6818 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5828 и 5829 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2821.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2068 година се протега во 4704 и 4705, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4764 и 4765 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2611. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1490 и 1491 исламска година.
NGC 7395
NGC 7395 — леќеста галаксија во соѕвездието Гуштер, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 август 1873 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7395 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 7395 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 51 м 2,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +37° 5' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на NGC 7395 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69861. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2761. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Дарио Шимиќ
Дарио Шимиќ (хрватски: Dario Šimić, [ˈdaːriɔ ˈʃiːmitɕ]) — поранешен хрватски фудбалер. Тој е роден на година во, Хрватска. Во текот на својата кариера има настапувано за ФК Динамо Загреб, ФК Интер, ФК Милан и ФК Монако.
Грдата Бети
Грдата Бети (Ugly Betty) — популарна и наградувана американска телевизиска серија. Оваа серија освои многу Еми и Златен Глобус награди, како за најдобра серија и најдобра главна глумица, која ја доби Америка Ферера. Римејк на колумбиската теленовела "Јас сум Грдата Бети", која постигнала невиден успех, Грдата Бети оживеа во Холивуд во студијата на Touchstone Television. Продуцент на серијата е познатата американска глумица, Салма Хајек.
Синопсис
Во површниот свет на високата мода, изгледот значи сѐ. Модата доаѓа и заминува, а единствена константа се супер слабите убавици кои ја носат. Како една сосем обична површна девојка, дебела и грда се вклопува во тоа? Ако одвоите момент и ја запознаете Бети Суарез, ќе откриете дека таа е мила, паметна и добра девојка. Но, во светот на модата Бети не се вклопува ама баш никако. Кога новинскиот тајкун Бредфорд Мид му го препушта своето царство, Библијата на модната индустрија Мода, синот Даниел, ја вработува Бети како помошничка, воглавно таа е единствената жена во Њујорк која Даниел не ја посакува во кревет. Иако Даниел прво не сака да ја прифати, непобедливиот дух на Бети и свежите идеи малку по малку ќе го освојат.
Овде е и Вилемина Слејтер главниот антагонист во серијата. Таа е креативен директор во компанијата, таа е жена со префинет вкус и секогаш облечена до совршенство. Таа ги прави најголемите интриги и замки само да стане главна и да го добие тоа што го сака. Марк е нејзиниот асистент, лојален асистент кој и помага во се. Аманда Танен е рецепционистка во компанијата, таа е луда по работата на Бети бодејќи е заљубена во Даниел. Кристина МекКини е најдобрата пријателка на Бети и марионетка на Вилемина. Подоцна се запознаваме и со Алексис Мид најпрвин ја знаеме како мистериозната жена но подоцна дознаваме дека тоа е братот на Даниел кој извршил операција и сега е женско. Таа е привлечна и амбициозна и работи со Вилемина да го уништи Даниел. Дома Бети ја има сестра и Хилда, внукот Џастин и таткото Игнасио со кои споделува се.
Глумечка екипа
Протагонистот и насловниот лик на серијата е Бети Суарез (Америка Ферера). Во останати ликови спаѓаат нејзиното семејство, нејзините пријатели, љубовни интереси и нејзините колеги. Бети е главен фокус на серијата, но покрај неа серијата се фокусира и на нејзиниот шеф Даниел Мид (Ерик Мабиус), богат плејбој кој ја наследува позицијата на главен уредник на Mode од својот татко. Главниот антагонист на серијата и непријател на Даниел е Вилемина Слејтер (Ванеса Вилијамс), суетна, егоцентрична дива и поранешен супермодел, одговорна за сите сплетки во списанието. Таа е креативен директор на Mode, но постојано се обидува да ја заземе позицијата на Даниел, а и да ја заземе целата Meade империја. Марк Џејмс (Мајкл Јури) е отворениот геј асистент и следбеник на Вилемина. Тој и помага во сите завери и сплетки по секоја цена и останува со неа дури и кога таа го напушта Mode. Аманда Самерс (Беки Њутон) е привлечната рецепционерка во Mode, најдобра пријателка на Марк, соперник на Бети (подоцна и пријателка) и ќерка на претпоставено мртвата поранешна главна уредничка на Mode Феј Самерс. Семејството на Бети е составено од Игнасио Суарез (Тони Плеина), грижлив човек со здравствени и имиграциони проблеми кој секогаш и дава поддршка, Хилда Суарез (Ана Ортиз), добродушна сестра на Бети и самохрана мајка очајна да пронајде љубов и Џастин Суарез (Марк Инделикато) внук на Бети и син на Хилда, кој е премногу заинтересиран во модата и глумата.
Microsoft Visual Studio
Microsoft Visual Studio е интегрирана развивачка околина од Микрософт (анг. Microsoft). Таа се користи за развој на компјутерски програми за Микрософт Виндоус (анг. Microsoft Windows), како и за создавање мрежни места, семрежни прилози, веб услуги и мобилни апликации.
Особености
Visual Studio користи едитор за код кој поддржува Intellisense (компонента за дополнување на код) како и рефакторирање на код. Останати алатки во оваа развивачка околина се : интегриран дебагер, профилер за код, дизајнер за форми (за графички апликации), веб дизајнер, дизајнер за класи и дизајнер за шема на основа на податоци. Visual Studio исто така поддржува голем број на екстензии кои можат да ја зголемат функционалноста на речиси секое ниво.
Поддржани програмски јазици
Visual Studio (засега) поддржува 36 различни програмски јазици. Некои поддржани програмски јазици се: C, C++, C++/CLI, VB.NET, C#, F# и TypeScript. Некои програмски јазици како Пајтон(анг. Python) имаат потреба од посебни екстензии, а некои како на пр. Јава (анг. Java) веќе не се поддржани од оваа развојна околина.
Верзии и изданија
Visual Studio има неколку верзии на развој:
Моментално, последна издадена верзија е Visual Studio 2019, чие официјално пуштање во продажба беше на 2 април 2019, иако претходно беа претставени неколку "preview" верзии, односно некомплетни и нестабилни верзии претставени со цел да се комплетира и оваа верзија на познатата интегрирана развивачка околина.
Свети Сергиј Радонежски (кована пара)
Свети Сергиј Радонежски — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2018 година.
Лице
На лицето, во средишниот дел од монетата е прикажан Грбот на Република Македонија, а под него годината на издавање „2018“. Во горниот дел на македонски е испишана деноминацијата „10 денари“, додека во долниот дел исто така на макеедонски јазик името на земјата која ја издава кованата пара „Република Македонија“. На обете страни од монетата долж вертикалните рабови има цветен украс.
Опачина
На опачината, во средишниот дел од монетата е прикажан ликот на Сергиј Радонежски со испечатен златен ореол и украс во позадина. Над ликот на светецот се поставени два црвени кристали Сваровски. Долж вертикалните рабови е испишано името на светецот кој е прикажан на парата, а во долниот десен агол е испишана ознаката „Аg 925“.
Ријацијан
Ријацинскиот период (ῥύαξ, што значи „поток од лава“) ― втор геолошки период во палеопротерозојската ера и траел од пред  до  милиони години. Наместо да се заснова на стратиграфија, датирањето се дефинира хронометриски.
Бушвелдскиот магматски комплекс и некои други слични излегувања на капри создадени во овој период.
Хјуронската (Макганјенска) светска глацијација започнала во почетокот на ријацинот и траела 100 милиони години.
За временски интервал од 2.250 да 2060 милиони години, алтернативен период врз основа на стратиграфија наместо хронометрија, по име или Јатулијан или Евкаријан, бил предложен во еден преглед во „Геолошката временска скала 2012“, уреден од Градстајн и други, но од март 2020 година, ова сè уште не е службено усвоено од МСГН. Терминот Јатулијан се користи во регионалната стратиграфија на палеопротерозојските карпи на Феноскандија.
1594
1594 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1594 година од новата ера, 594. од вториот милениум, 94. од XVI век и петта од 1590-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7102 и 7103 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6344 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5354 и 5355 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2347.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1594 година се протега во 4230 и 4231, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4290 и 4291 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2137. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1002 и 1003 исламска година.
Роке Бразилецот
Роке Бразилецот (Roche Braziliano), а некаде и само Рок (роден околу 1630 во Гронинген – исчезнал околу 1671), бил холандски пират. Тој имал многу долга пиратска кариера којашто започнала во 1654 година и траела сè до неговото исчезнување во 1671. Во историјата нема доволно податоци за неговото вистинско име, но денес општо прифатено е „Роке Бразилецот“ коешто го добил со неговиот азил во Бразил.
Пиратската кариера
Роке Бразилецот бил жесток буканир којшто бил активен околу кралското пристаниште, Јамајка. Во Баија, Бразил тој бил гусар пред да се пресели во кралското пристаниште во 1654 година. Тој бил водач на една побуна и својот живот го живеел како буканир. Уште на првото свое патување, тој освоил брод полн со непроценливо богатство и безбедно се вратил во Јамајка. Тој најверојатно бил фатен и однесен во Шпанија, од каде што избегал поради казната којашто требала да му биде пресудена. Тој наскоро ја продолжил својата разбојничка кариера, купувајќи нов брод од својот другар Франсоа Л'Олона и подоцна запловил заедно со Сер Хенри Морган.
Големото ѕверство
Додека бил пијан, Роке Бразилецот им се заканил на сите оние што нема да пијат со него дека добро ќе ги измачи. Тој набодел двајца шпански земјоделци на колци откако тие одбиле своите прасиња да ги поделат со него. Тој варварски се однесувал со шпанските затвореници, осакатувајќи ги и ставајќи ги живи да се печат.
Дезинсекција
Дезинсекција претставува збир од процеси кои се преземаат за сузбивање на инсектите. Инсектите го заземаат првото место во ширењето на заразните болести. Некои од нив се живи преносители на болестите додека други се пренесуваат преку храната.
Основни мерки во борба со инсектите
Да се спречи нивно навлегување и размножување во просториите. Дезисекцијата може да биде:
Хемиска дезинсекција
Хемиската дезинсекција е уништување на инсектите со помош на некои хемикали или хемиски супстанции. Средствата кои се користат против инсектите се викаат инсектициди кои можат да бидат во цврста, течна или гасовита состојба.
Видови инсектициди
Како што имаме различен вид на дезинсекција, така имаме и различни видови на инсектициди, поделени во три групи Инсектицидите се добиваат по природен и синтетички пат.Но, поголема примена во секојдневниот живот имаат синтетичките инсектициди. За да биде успешна една дезинсекција треба да се одбере соодветен начин и соодветни хемиски средства за дезинфекција.
Црква „Св. Илија“ - Митрашинци (нова)
Архитектура
Црквата претставува крсто-куполен храм. Куполата е изградена од тули, има осумаголна основа и на секоја од страните има монофора. Кон внатрешноста на црквата водат три влеза, од западната, јужната и северната страна. Пред секој влез има натстрешница покриена со кров од ќерамиди. На источната страна, односно во задниот дел од црквата, има апсида со шестаголна основа, во чија средина има ланцетен прозорец. Целата градба е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди.
IC 1485
IC 1485 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1485 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 27 м 3,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 26' 39"".
Други поделби
Проучување на IC 1485 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Надворешни врски
IC 1485