Афонсо_де_Албукерке
Глобално наследство
Омилените острови на Спајс биле во имагинација на Европа уште од античко време. Во 2 век од нашата ера, Малајскиот Полуостров бил познат од грчкиот филозоф Птоломеј, кој го означил како „Ауреа Херсонесус“; и кој рече дека се верува дека обоената област имала злато во изобилство. Дури и индиските трговци се однесувале на регионот на Источен Пацифик како „Земја на златото“ и оствари редовни посети на Малаја во потрага по скапоцениот метал, калај и слатка миризлива шума од џунгла. Но, ниту Птоломеј, ниту Рим, ниту Александар не беа во можност да ги видат фалсификуваните региони на Источен Пацифик. Афонсо де Албукерке стана првиот Европеец кој стигнал до Спајските острови. Откако го открил Малајскиот архипелаг, тој во 1511 година го освоил Малака, а потоа нарачал експедиција под команда на Антонио де Абреу и заменик командантот Франциско Серјо (последниот е братучед на Магелан) за понатамошно истражување на екстремитетите на регионот во источна Индонезија. Како резултат на овие патувања на истражувања, Португалците станале првите Европејци што ги откриле и стигнале до омилените острови на Спајс. Инди во прилог на откривање на нивните морски патишта. Афонсо го пронајде она што го избегна сфаќањето на Колумбос - богатството на Ориентот. Неговите откритија не поминаа незабележано и му требаше малку време Магелан да пристигне во истиот регион неколку години подоцна и да ги открие Филипините за Шпанија, раѓајќи го Папскиот договор на Сарагоса. Операциите на Афонсо испратиле патување по туркање кон југ, што го направило европското откритие на Тимор на крајниот југ на Океанија, и откритието на Папуа Нова Гвинеја во 1512 година. Ова го следи уште еден Португалец, Хорхе де Менезес во 1526 година, кој го именуваше Папуа Нова Гвинеја, „Островот на Папуа“. Преку дипломатските активности на Афонсо, Португалија го отвори морето меѓу Европа и Кина. Уште во 1513 година, Хорхе де Албукерке, португалски командант во Малака, го испратил својот подреден Хорхе Олварес да исплови кон Кина на брод натоварен со бибер од Суматра. Откако пловеле преку морето, Хорхе Олварес и неговата екипа паднале сидро во Тамао, остров сместен во устието на реката Перл. Ова беше првиот Португалец кој стапна на територијата позната како Кина, митското „Средно Кралство“ каде што подигна камен Патрио. Олварес е првиот Европеец што стигна по кинеско море, првиот Европеец што влезе во Хонгконг. Во 1514 година, Афонсо де Албукерке, Портпаролот на Естадо да Индија го испратил Рафаел Перестрело да отплови за Кина со цел да ги собере пионерските европски трговски односи со кинеската нација. Како што вели Рофаел Перестрело, „како многу добар и чесен народ, Кинезите се надеваат дека ќе се дружат со Португалците“. И покрај првичната хармонија и возбуда меѓу двете империи, наскоро се појавија тешкотии. Напорите на Португалија за воспоставување трајни врски со Кина се исплатија на долг рок; Португалецот го колонизирал Макао и ја основал првата европска постојана населба на кинеско тло, која служела како постојана колонијална база во јужна Кина и двете империи одржувале размена во културата и трговијата скоро 500 години. Најдолгата империја во историјата (1515-1999), започната од Афонсо де Албакерки пет века порано, заврши кога Португалија ја предаде владата на Макао во Кина.