cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Стојче Митревски
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Поради материјални причини, не го продолжил натамошното образование. Се доселил во Скопје. Стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил борец во составот на првата чета од четвртиот баталјон. Се истакнал како мошне дисциплиниран и примерен борец. Бил учесник во сите нејзини борби, а посебно во борбите на падините на Водно и Треска. Учествувал во низа други акции организирани против Германците на железничката линија Скопје - Велес. Посебно се имал истакнато во уличните борби за ослободување на Скопје. Исто така учествувал и во дефинитивното ликвидирање на балистичките банди на Косово. Како последица на тешките денови поминати во борбата, тешко се разболел и во почетокот на 1946 година им подлегнал на последиците од подмолната болест.
Славко Лумбарковски
Славко Танев Лумбарковски (, — ) — македонски партизан и деец на Народноослободителната борба во Вардарска Македонија.
Животопис
Роден е на 30 март 1922 година во Битола. Завршил училиште во родниот град, потоа заминал во Белград да ги продолжи студиите. Подоцна се запишал на Земјоделскиот факултет во Земун. Влегува во НОВМ. Починал на 1 септември 1944 година како заменик политички комесар на Првата македонско-косовска ударна бригада.
Чествување
Во негова чест е именувано основното училиште во селото Новаци со подрачни училишта во околните села Агларци, Бач, Гермијан, Далбеговци, Добромири, Живојно, Рапеш и Рибарци.
Исто така една улица во Битола, улица што ги спојува ул. Цар Самоил со ул. Св. Кирил и Методиј, го носи неговото име.
Кристос Цакмакис
Кристос Цакмакис (понекогаш познат како Христос Цакмакис, роден ) — германско-грчки слалом кајакар кој се натпреварува од средината на 2000-та. Се натпреварувал на две олимпијади во дисциплината Ц-1, завршувајќи на своето досегашно најдобро место (седми) на Летните олимписки игри во Пекинг 2008.
Вазнер
Вазнер бил прадинастички фараон на Стариот Египет кој можеби владеел околу 3050 п.н.е. Бидејќи нема други докази за таков владетел, тој може да биде митски крал зачуван преку усната традиција, или дури може да биде и целосно фиктивен.
NGC 3779
NGC 3779 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3779 се споменува и како IC 717, MCG -2-30-13.
Откривање
Објектот е откриен на 1880 година од страна на Ендрју Ејнсли Комон, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 36 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3779 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 3779 има привидни димензии од 1,9' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 3779 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36084. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 282; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5513. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1562.
Дарко Спејко
Живот
Започнал да тренира гимнастика на 6-годишна возраст, со 9 години ракомет, а подоцна по неколку години кошарка. Играше за второлигашки клубови, по што се врати во атлетиката. Тој е шампион на Македонија во трискок за 2014 година.
Во 2015 година учествуваше во реалното ријалити шоу Големиот брат при што ја освои првата награда.
Во Куманово имаше своја кошаркарска школа „Ball for life“.
Денеска освен што е модел и инфлуенсер, Спејко е спортски директор на Кошаркарскиот клуб Куманово.
Уранија Јурукова
Уранија Јурукова (родена Пировска; с. Изглибе, Костурско, 1926 — Скопје, септември 2012) — борец на Демократската армија на Грција (ДАГ).
Во текот на НОБ (1941-1945) — реонски активист на младинската организација ЕПОН за реонот Пополе - Костурско, потоа во Леринско-костурскиот баталјон и Првата егејска ударна бригада. Од август 1945 година се вклучува во редовите на НОФ, АФЖ и работи како реонски и окружен активист и член на Секретаријатот на Главниот одбор на АФЖ. Во редовите на ДАГ стапува во април 1948 година и е произведена во чин капетан. Била член на Организацискиот комитет и на раководството на Комунистичката организација на Егејска Македонија (КОЕМ).
Романот на Петре М. Андреевски „Небеска Тимјановна“ ѝ е посветен на Уранија Јурукова. „Небеска“ е превод на грчкото име „Уранија“, а Тимјановна го носи името на дедото на Уранија, Тимјан (Евтимиос), кој починал во 1943 година. Внуката на Уранија Јурукова, Уранија Пировска, е директор на македонскиот Хелсиншки комитет за човекови права.
Устена согласка
Устена согласка (орална) е согласен глас што се создава со пропуштање на воздухот низ устата (наместо низ носот). При творбата на даден устен глас, целата уста игра улога во измената на преминот на воздух. Брзоте измени на преминот што ги прават јазикот и усните го менуваат брановиот облик на гласот со тоа што го набиваат и прошируваат воздухот. Покрај носот и устата, удел во говорот имаат и гласните жици со тоа што ја контролираат гласноста (замавот) и тонот (честотата) на звукот. Употребата на гласните жици одредува дали согласката е звучна или безвучна.
Највеќето согласки се устени (на пр. и . Останатите се носни, како да речеме носните препречни гласови  и.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Дрвош
'''„Св. Ѓорѓи“''' — христијански храм кој се наоѓа во село Дрвош, Општина Босилово.
Црквата била осветена во 2008 година.
Масмаџејски јазик
Масмаџејскиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Според пописот од 1993 година, бројот на Масмаџејци бил 25.700 луѓе. Сепак не е позната точната бројка на говорници на овој јазик. Јазикот се зборува во регионот Бата, југозападно од Ум Хаџер во Чад. Најголемиот број на Масмаџејци користат арапски јазик како говорен и академски пишан јазик. Како и да е, јазикот се користи во 3 основни училишта во 87 села во кантонот Масмеџе во Чад. Јазикот не е пишан.
NGC 6135
NGC 6135 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6135 се споменува и како MCG 11-20-8, CGCG 320-15.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јули 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6135 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 6135 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 14 м 24,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +64° 59' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 6135 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57580. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 29; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4192. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1410.
Стара Рача (Велестово)
Стара Рача — археолошко наоѓалиште во охридското село Велестово. Претставува црква од средниот век.
Рен (град)
Рен (Rennes) — град во северозападна Франција. Се наоѓа во регионот Бретања каде воедно е и главен град на регионот исто како и во департманот Ил и Вилен. Со 206.229 жители (1999) Рен е 11-ти град во Франција по број на население.
Географија
Рен се наоѓа во северозападна Франција на реката Вилен, на исток во Бретања. Се простира на површина од 50,39км². Во поширокото урбано подрачје околу градот живеат над 550.000 жители.
Стопанство
Во Рен се наоѓа фабриката за автомобили Ситроен. Покрај автомобилската индустрија во градот е развиена и телекомуникациската индустрија.
Спорт
Најпознат клуб од градот е ФК Стад Рен, кој игра во Лига 1 првата француска фудбалска лига.
Гедик Ахмед-паша
Гедик Ахмед-паша (? - починал на во ) — османлиски државник и голем везир на империјата во периодот од 1474 до 1477 година. Денеска не е познато неговото потекло, но според некои историчари имал грчко или српско потекло.
Гедик Ахмед-паша претходно бил командант на морнарицата во времето на Мехмед II и Бајазид II. Под негово водство во Анадолија бил покорен последниот румски бејлик Караманија. Исто така учествувал во војната со Венеција во 1475 година а бил испратен и да помогне на Кримското Ханство во нивната војна со Џенова, каде го покорил грчкото кнежевство Теодоро. По овој настан Кримското Ханство влегло во сферите на влијание на Османлиското Царство. Гедик учествувал и во нападите на италијанските острови, имал неуспешен напад на Родос во 1480 година. Во негово време биле убиени 800 христијани кои одбиле да го прифатат исламот.
Rocket League
Rocket League (се чита: Рокет Лиг) — фудбалска видеоигра која ја разви и објави Psyonix. Играта за првпат беше објавена за Microsoft Windows и PlayStation 4 во јули 2015 година, на конзолите Xbox One, MacOS, Linux и Nintendo Switch. Во јуни 2016 година, 505 игри започнале да дистрибуираат физичка малопродажна верзија за PlayStation 4 и Xbox One, со Warner Bros. Интерактивната забава ги преземала тие должности до крајот на 2017 година.
Иринотекан
Иринотеканот е лек кој се користи во третманот на рак на колон и ситноклеточен белодробен карцином. Во третманот на канцер на колон се користи или сам или во комбинација на флуороурацил. Во третманот на ситноклеточен белодробен карцином се користи заедно со цисплатин.
Чести несакани ефекти од употребата на лекот вклучуваат дијареа, повраќање, супресија на коскената срцевина, губиток на коса, губење на здив и треска. Други сериозни несакани ефекти вклучуваат појава на тромби, воспаление на колонот и алергиски реакции. Оние со две копии на генот UGT1A1*28 имаат поголем ризик за појава на несакани ефекти. Иринотеканот претставува топоизомераза-инхибитор. Делува преку блокирање на топоизомераза 1 што резултира со оштетување на ДНК и клеточна смрт.
Иринотеканот бил одобрен за медицинска употреба во САД во 1996.
Уверение за идентитет на бегалец
Уверение за идентитет на бегалец — документ што бегалците го користат како доказ за идентитет. Уверението е или издадено од УНХЦР или од државата каде било побарано азил. Во многу земји бегалците се обврзани постојано да ја носат бегалската картичка со себе. Во некои бегалски кампови, картичката за храна на WFP исто така се користи како форма на лична карта.
Државите кои ја потпишале Конвенцијата за бегалци од 1951 година треба да им овозможат на бегалците пристап до потврди за идентификација, кои можат да бидат или патна исправа за бегалци, според член 28 од конвенцијата, или друга форма на документи за идентификација, според член 27.
Германија
Од 28 јануари 2016 година бегалците во Сојузна Република Германија започнале да добиваат документ како доказ за пристигнување. Доколку поднеле барање за азил, тие добиваат и одобрение за престој. Доколку им се признае дека имаат право на азил ќе добијат статус на бегалец и ќе добијат патна исправа за бегалци и право на престој.
По Втората светска војна
По Втората светска војна, милиони Германци биле протерани од нивната татковина. Преживеаните се засолниле во она што денес е познато како Сојузна Република Германија (која во тоа време била поделена на четири окупациски зони) или во други земји.
Сојузна Република Германија и ГДР биле основани во 1949 година, но нивниот суверенитет сè уште бил ограничен долго време (види правен статус на Германија по 1945 година).
Во Сојузна Република Германија бил создаден пасош за раселени лица и бегалци и соодветниот статус на секој поединец бил документиран во процедурата за прием при пристигнувањето. Тие биле издадавани во бегалскиот камп Фридланд; за бегалците од советската зона кои дошле преку Западен Берлин, биле издавани во камп во Берлин-Мариенфелде.
Сите апликанти од советската окупациска зона не биле признати како бегалци, но истите биле толерирани на Запад. Бегалската лична карта го потврдувала нивното „признавање како бегалец“ и обезбедувала пристап до различни форми на помош за овие поединци (на пример, право на движење, вклучително и право на изнајмен стан; додаток за егзистенција што може да вклучува компензација за изедначување на товарите и заеми дадени според актот за купување имот).
Идентификувањето на статусот на лице кое може да биде раселено од својата матична земја (Heimatvertriebene) или бегалец од советската окупациска зона, било извршено според Федералниот закон за протерани лица од 1953 година. Личните карти А и Б биле за раселени лица и бегалци од поранешните источни територии на Германија. Бегалците од советската окупациска зона (Sowjetzone) добиле лична карта В.
Пан Јао
Пан Јао (роден во Кина) е кинески кану-спринтер кој се натпреварува од доцните 2000-ти. На Летните олимписки игри во 2008 година во Пекинг, тој беше елиминиран во полуфиналето на двете дисциплини К-1 500 метри мажи и К-1 1000 метри мажи.
Евангелско-методистичка црква (Моноспитово)
Евангелско-методистичка црква е христијански храм кој се наоѓа во Моноспитово, Општина Босилово.
Црквата била изградена во 1884 година.
Вуелта а Еспања 2013 - етапа 12 до етапа 21
Вуелта а Еспања 2013 започнала на 24 август, а етапата 12 се случила на 5 септември. Втората половина на трката содржела повеќе планински етапи, дури 5 во последните девет дена. Во овој дел на трката треба да биде потврден победникот, кога и се очекува борба на планините и правење разлики во однос на другите возачи.
Макадамија
Макадамија е род од четири вида дрвја автохтони за Австралија кои сочинуваат дел од фамилијата на растенија Proteaceae. Потекнуваат од североисточниот дел на Нов Јужен Велс и централниот и југоисточниот дел од Квинсленд. Три видови од овој род се важни за трговски цели поради нивните плодови орев од макадамија (макадамиски орев или само макадамија). Вкупното светско производство во 2015 година изнесуваше 160,000 тони. Позната е и под други имиња како Квинслендшки орев, грмушкаст орев, баупле орев и Хавајски орев. На абориџински јазик плодот се нарекува: боупл, гиндл, јиндили и бумбера. Оревот за прв пат почна да се одгледува за комерцијални цели на Хаваи, откако семето од Австралија беше донесено во 1880-тите, и извесно време тие беа најголем светски производител. Во 2010 година Јужна Африка го презеде приматот како најголем производител на макадамија.
Етимологија
Германско-австралискиот ботаничар Фердинанд фон Милер во 1857 година го нарече овој род Макадамија во чест на шкотско-австралискиот хемичар, наставник по медицина и политичар Џон Макадам.
Опис
Макадамија е зимзелено растение кое расте од 2 до 12 метри во височина.
Oд три до шест листови излегуваат од едно колено, и имаат ланцеолатна до елипсовидна форма, долги се од 6 до 30 см и широки од 30 до 130 мм, со целосен или боцкаво-назабен раб. Цветовите растат во долг, виток, едноставен грозд долг од 50 до 300 мм, а поединечните цветови се долги од 10 до 15 мм. Бојата им е розово-бела или виолетова, со четири латици. Плодот е тврда, дрвенеста, сферична фоликула со зашилен врв, и содржи едно или две семиња. Лушпата е исклучително тврда и потребни се околу околу 2000 њутни за да се скрши. Лушпата е пет пати потешка од лушпата на лешникот и има механички својства слични на алуминиумот. Има Викерсова тврдост од 35.
Одгледување
Три од четирите видови - Macadamia integrifolia, Macadamia ternifolia и Macadamia tetraphylla - се од комерцијална важност. Четвртиот вид, M. jansenii, раѓа отровни ореви како резултат на цијаногените гликозиди што ги содржи.
Макадамијата обично се размножува со калемење; а младото дрво не дава плодови сè додека не наполни 7-10 години, но потоа може да се бере повеќе и од 100 години. Макадамиите претпочитаат плодни, многу пропустливи почви, врнежи од 1,000 до 2000мм, и температури кои не се спуштаат под 10 °C, со оптимална температура од 25 °C. Дрвото од макадамија има плиток и лесно може да биде соборено од појака бура. Овие дрва се подложни на болест на коренот на дрвото наречена ''Phytophthora. Во'' 2019 година, оревот од макадамија беше најскап орев на светот, што најмногу се должи на бавниот процес на берба.
Производство
Во 2018 година, Јужна Африка беше водечки производител на макадамиски ореви, со удел од произведени 54.000 тони во целокупното светско производство кое изнесуваше 211.000 тони. Макадамија комерцијално се произведува во многу земји од Југоисточна Азија, Јужна Америка, Австралија и Северна Америка кои имаат средоземна, умерена или тропска клима.
Исхрана
Во споредба со другите јаткасти плодови, како бадемите и индиските ореви, макадамиите имаат високо ниво на вкупни масти и релативно ниско ниво на белковини. Имаат голема количина на мононезаситени масти (59% од вкупната содржина), а содржат и омега-7 палмитолеинска киселина (како 17% од вкупните масти).
Други намени
Дрвото се одгледува и како украсно растенија во суптропските региони поради нивните блескави лисја и привлечни цветови. Цветовите произведуваат високо ценет мед. Дрвото се користи како декоративен предмет.
Семето од макадамија се користи како храна на хајцинт ара папагалите. Овие папагали се едни од ретките животни, освен луѓето, способни да ја скршат лушпата и да ја изедат јатката.
Глобален договор за бегалците
Глобалниот договор за бегалците бил меѓународен договор, подготвен под покровителство на Обединетите нации, кој обезбедувал рамка за подобрување на светскиот одговор на потребите на бегалците.
Владите дале ветувања, споре договорот на редовниот состанок на Глобалниот форум за бегалци.
Потписници
Генералното собрание на Обединетите нации го потврдил компактот (резолуција A/RES/73/151) на 17 декември 2018 година. 181 нација гласале за договорот, САД и Унгарија гласале против, Еритреја, Либија и Доминиканската Република биле воздржани од гласањето.
Прием
Договорот за компактот Филипо Гранди го опишал како најклучниот момент на кој бил сведок во неговата 34-годишна работа со бегалците. Луиз Арбор, специјален претставник на Обединетите нации за меѓународна миграција, го опишал меѓународниот договор како „прекрасен“, „историски“ и „големо достигнување за мултилатерализмот“.
Симо Стефаноски
Симо Боризов Стефаноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Апостол Закхеј
Апостол Закхеј (на хебрејски во превод, Закхеј значи „чист“) бил христијански апостол, кој бил споменет во Евангелието по Лука.
Во почетокот Закхеј работел како цариник, и бидејќи собирал данок од страна на евреите за потребите на Римското Царство, тој бил сметан за грешник. И покрај тоа, тој сакал да го види Исус Христос кога пристигнал во Ерихон, но поради тоа што бил низок по раст, не можел да го види како проповеда, се качил на едно дрво од смоква. Но според евангелието, Исус дошол и му кажал да се симне од дрвото, бидејќи сакал да го посети неговиот дом.
Овој настан предизвикал уште поголема омраза кон Закхеј, но и кон Исус. Според преданието, Исус го посетил неговиот дом и му донел спасение, а Закхеј се покаил. Поради ова, тој станал следбеник на апостол Петар, кој го поставил за епископ во новоформираната христијанска организација во Кесарија.
Кавкаски јазици
Кавкаските јазици се голема и разнолика група јазици кои ги говорат повеќе од 10 милиони луѓе во регионот на Кавкаските Планини, помеѓу Црното Море и Каспиското Езеро. Со лингвистичката споредба помеѓу различните јазици во овој регион тие се поделиле во три големи групи.
Јазиците на кавкаските народи ги одразуваат историските прилики во кои се развивале. Планината Кавказ претставува важна јазична меѓа. Така, покрај индоевропските, семитските и турско-монголските јазици, во овој регион се зборуваат и чеченскиот јазик, аваро-андскиот јазик, апхаскиот јазик, адигејскиот јазик (со два главни дијалекта - кабардински и черкески) и грузискиот јазик. Притоа, источно-кавкаските и западно-кавкаските јазици се сродни меѓу себе, а јужно-кавкаските јазици значително се разликуваат од останатите кавкаски јазици.
Здралци
Здралци — село во областа Пополе во Егејска Македонија, Република Грција.
Стопанство
Населението произведува жито, грав и градинарски култури. Добар дел од земјата се наводнува.
Демографија
Во 1913 година се попишани 246, во 1920 - 311, во 1928 - 345, во 1940 година 425 жители.
362 п.н.е.
362 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 362. година пред новата ера, 362. од првиот милениум п.н.е., 62. од 4 век п.н.е. и трета од 360-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5146 и 5147 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4388 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3398 и 3399 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 391.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 362 година се протега во 2274 и 2275, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2334 и 2335 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 181. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1013 и 1012 исламска година пред хиџра.
Дота
Одбрана на древните - Дота (Defense of the Ancients; DotA) — мод за повеќекорисничка онлајн борбена арена (MOBA) за видео играта Warcraft III: Reign of Chaos и нејзината експанзија, The Frozen Throne. Целта на играта е секој тим да ја уништи „главната“ (Ancient), силно чувана структура на противникот, на спротивниот агол на картата, која е заснована на картата „Aeon of Strife“ за StarCraft. Играчите користат моќни единици познати како херои, а им помагаат сојузни соиграчи и борци контролирани од вештачка интелигенција. Како и во игрите за играње улоги, играчите ги левелираат своите херои и користат злато за да купат опрема за време на мисијата.
Европски фонд за бегалци
Европски фонд за бегалци (ЕРФ) — фонд дизајниран да го олесни споделувањето на финансиските трошоци за прием, интеграција и доброволна репатријација на бегалците меѓу земјите-членки на Европската Унија. Во ЕРФ учествувале сите земји-членки на ЕУ, освен Данска. Фондот финансирал и национални и транснационални проекти, вклучително и обезбедување вештини и јазична обука за бегалците, подобрувања на капацитетите за прием и операции за преселување или преместување бегалци. На ЕРФ му биле доделени 630 милиони евра за финансирање во периодот 2008-2013 година. Фондот бил формиран во 2000 година, заменувајќи ги претходните ад хок мерки за финансирање. Во април 2014 година, ЕРФ, заедно со Фондот за европска интеграција и Европскиот фонд за враќање, бил заменет со Фондот за миграција и интеграција на азил (АМИФ) формиран за периодот 2014–2020 година.
Џиџилер
Џиџилер или Џинџилер (Πετρανά, Петрана), до 1927 година (Τζιτζιλέρ, Цицилер) ) – село во Република Грција, во општината Кожани, во областа Западна Македонија. Во 2011 година селото броело 682 жители.
Географија
Селото се наоѓа на околу 6 км југоисточно од Кожани.
За време на Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Џиџилер е турско село во Кожанската Каза на Османлиското Царство. Според грчкиот конзулат во Еласона од 1904 година, во Џиџилер (Ντζιτζιλέρ) живееле 375 Турци.
Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Џиџилер станува дел на Кралството Грција.
Во 1913 година селото Џиџилер има 405 жители. Во 1920-тите години населението се иселува во Турција, а на негово место се населиле бегалци од Турција. Во 1928 година селото е целосно бегалско со 83 семејства и 315 жители бегалци.
Во 1927 година името на селото е променето во Петрана.
Пописи
Движењето на населението по години е следното :
Стопанство
Населението во селото произведува жито, тутун и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство, посебно со краварство.
Јудеогрузиски јазик
Јудеогрузискиот, познат и како киврулиски, е традиционалниот јазик на грузиските Евреи. Јудеогрузискиот е единствен еврејски јазик во групата на јужнокавкаски јазици. Статусот како посебен јазик сѐ уште не е најдобро расчистен. Јазикот е многу сличен со грузискиот, не земајќи ги предвид позајмените зборови од хебрејско и арамејско потекло.
Рикитеа
Рикитеа (мангаревански: Rikitea) — мало гратче на островот Мангарева, дел од островската група Гамбје во Француска Полинезија. Гратчето е главно населено место на Гамбје и повеќето од населението живее во него.
Географија
Рикитеа има пристаниште и означува туристички центар на Мангарева. Рикитеа се наоѓа на 1650 км југоисточно од Тахити. Просечната надморска височина на гратчето е 8 метри. Островот има население од околу 1100 жители и скоро сите живеат во Рикитеа.
Сообраќај
Во гратчето може да се пристигне преку воздух или море. Аеродромот се наоѓа на Моу Торегегие, 9 км североисточно. Од аеродромот луѓето потоа користат бродови да пристигнат до селото/ гратчето. Има летови од Папете и траат 4 и пол часови. Патувањето со брод од Папете трае 21 ден и се застанува на уште 4 други острови пред да се стигне до Рикитеа. Околу островот има пат од 28 км должина.
Лиу Хаитао
Лиу Хаитао (роден во Кина) е кинески спринт кануист. Тој се натпреварува од средината на 2000-те. Хаитао учествуваше на две олимписки игри, се избори за седмото место на дисциплината К-4 1000 метри мажи на Летните олимписки игри во Пекинг 2008.
NGC 3780
NGC 3780 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3780 се споменува и како UGC 6615, MCG 9-19-150, CGCG 292-14, IRAS 11366+5632.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3780 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3780 има привидни димензии од 3' х 2,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 3780 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36138. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3835. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
61 Данаја
Данаја бил првиот астероид кој имал дијакритички знак во неговото официјално име.
Астероидот кружи околу Сонцето со период од 5,15 години и ротира околу својата оска еднаш на секои 11,45 часа.
Во 1985 година, студијата на податоци од светлинска крива сугерираше дека Данаја можеби има месечина. Ако е така, главното тело би било елипсоид со димензии 85×80×75 km (52x49x46 mi), а Месечината би орбитирала 101 km подалеку, со димензии 55×30× 30 км (34x18x18 mi).
Густината на двете би била 1,1 g/cm³.
Дарко Каевски
Дарко Каевски (9 ноември 1989, Скопје) - македонски политичар и пратеник во Собранието на Република Македонија.
Образование
Каевски е дипломиран економист. Тој учествува на неколку форуми и тренинзи во организација на светски познати институти како што се, ИРИ – Меѓународниот републикански институт, Моментум од Велика Британија, Фридрих Еберт од Германија, кадешто професионално се надградува и разменува знаења и искуства поврзани со младинските политики.
Политичка кариера
Својата кариера ја започнува во 2012 година со работа во геодетско друштво.
Во 2013 година тој е избран за член на Советот на општина Кисела Вода и воедно назначен за претседател на Комисијата за локален економски развој со што директно учествува во носењето на важни одлуки за граѓаните поврзани со капитални инвестиции во општина Кисела Вода.
Во 2014 година станува потпретседател на СДММ, и ја застапува оорганизацијата како полноправен член во рамки на Националниот Младински Совет на Македонија.
Тој претходно е и советник во општина Кисела Вода.
Во 2017 година станува директор на Агенцијата за млади и спорт, а веќе во 2020 и пратеник во Собранието на Република Македонија.
Стојмир Стефаноски
Стојмир Кузманов Стефаноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Се занимавал со земјоделство. Како симпатизер на народноослободителното движење, во пролетта 1943 година бил опфатен од позадинските работници, а по кусо време стапил во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред. Загинал во есента 1944 година кога бил смртно погоден во една борба со балистите кај Бошков Мост близу Дебар, што ја воделе борците од Групата баталјони.
Велестово (археолошко наоѓалиште)
На местото случајно се откриени 510 бакарни скифати од XII-XIII век, кои денес се чуваат во Заводот и музеј во Охрид.
Борислав Тноковски
Борислав Тноковски — македонски ТВ-водител и презентер.
Образование
Во 2008 година дипломирал на Универзитетот „Кирил и Методиј“ на катедрата за шпански јазик и литература.
Кариера
Во својата кариера има работено како водител на Радио Метрополис и телевизијата Канал 5, каде моментално е презентер на информативната програма.
Светилници на сливот на Тамиш во Дунав
Светилниците на сливот на Тамис и Дунав во близина на градот Панчево биле изградени во 1909 година за време на владеењето на Австроунгарија. Едно време, тие го добиле популарното име „Водена порта на градот“. Тие претставуваат Културно наследство како културни споменици од големо значење.
Архитектура
Кулите на светилниците се изградени од жолти тули поставени на кружна основа од земја, обрабени и обложени со камен. Светилниците се изградени во три ленти кои се поделени хоризонтално со украсен венец од црвена, профилирана, тула што ги врамува влезната врата и прозорските стакла. На врвот на кулата на светилникот има тераса покриена со конусен покрив и носачи на извори на светлина. Светилникот работи на петролеј.
Историја на светилниците Во времето на изградбата на светилниците Тамиш во 1909 година, Панчево, како кралски град без граници, бил голем индустриски центар во тоа време. Во тоа време Панчево веќе имал голема пиварница, новоотворената „Свилара“, „Црвен магацин“ и развиена трговија, реките Тамис и Дунав се транспортирале со свила, пиво, тули, дрва и луѓе. Пругата Панчево-Зрењанин била отворена во 1894 година, а дел на релација Панчево-Владимировац во 1896 година и со тоа ги зајакна копнените трговски патишта. Панчево станал значајна раскрсница на копнениот и речниот сообраќај. Тогаш сообраќајот на реката без светилникот станал незамислив.
Проблемот со пловидбата станал нагласен на почетокот на дваесеттиот век, кога било одлучено да се скрати текот на Тамис со копање канал. Со сечењето на Тамисот ископано било многу земја, па немало вегетација, така што ноќе или кога нивото на водата се зголемувала, не било ориентирано на левиот и десниот брег. Заглавените бродови биле вообичаена глетка, бидејќи имало многу сообраќај. Поради тоа започнало со сигнализација, обележување на бреговите и изградба на светилници.
Во вториот дел на дваесеттиот век, со исчезнувањето на парабродот, затворањето на пристаништето на Темза кај Панчево и преместувањето на старата индустриска зона Панчево, светилниците постепено почнале да ја губат својата функција и да престанало одржувањето. Дунав и Тамис ги спирале темелите, а месното население го однело каменот, покрај каменот од светилникот, одземени биле и метални скали, а исчезнала и светилничката светилка. Ова невнимание довело до фактот дека светилниците неколкупати биле во опасност од уривање.
Реновирање и одржување
Двата светилници во Панчево, кои се наоѓаат на сливот на реките Тамиш и Дунав, единствените речни парови во Европа, не работат од 1960-тите. Заборавени и запоставени, тие западнале до 2000 година кога Градскиот завод за заштита на спомениците и општина Панчево одлучиле да ги обноват и конзервираат. Прво, биле извршени работи за спас на фондацијата. Пристапот до светилниците од копното бил отежнат, од една страна е земјиштето на пристаништето Панчево, а од друга земја на приватен сопственик. Патеката е обрасната и речиси непроодна, па реставрацијата и конзервацијата престанала.
Светилници
Во едицијата на поштенски марки издадени за време на Кралството Срби, Хрвати и Словенци, покрај бројните светилници, тие биле и на поштенски марки, како единствени речни и панчевски светилници.
Ремс
Ремс (Reims) — град на североисток во Франција,оддалечен околу 160 км од Париз во регионот Шампања-Ардени.Градот има многу богата историја,започнувајќи уште од римско време.
Чепигово
Чепигово — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Прилепското Поле, оддалечено 22,5 килиометри југозападно од Прилеп.
Историја
Во близина на селото се наоѓаат остатоци од античкиот град Стибера, кој постоел од 3 век п.н.е. до 3 век од нашата ера.
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) под името Чапуго и имало 50 семејства и 2 неженети, сите христијани.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Чепигово живееле 73 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Чепигово имало 80 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година во Чепигово живееле 162 жители, од кои 160 Македонци и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 149 жители, од кои 144 Македонци, 1 останат и 4 лица без податоци.
Родови
Чепигово е македонско село.
Родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1505 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 127 гласачи.
Ил Бил
Вилијам Браунштајн (роден на год.) повеќе познат како Ил Бил е Американски рапер и продуцент од Бруклин,Њујорк. Стекнувајќи се со озлогласеност со андерграунд хип-хоп групата Нон Фикшн, Ил Бил е познат по неговите стихови со политичка тематика и како продуцент, основач и ЦЕО на Анкл Хови Рекордс. Неговиот брат Рон е исто така рапер и продуцент, познат како Некро.
Животопис
Ил Бил беше главниот вокал во сега веќе распаднатата група Нон Фикшн, и моментално е вклучен во Ла Кока Ностра, заедно со Еверласт, Слеин,Дени Бој и Диџеј Литал од Хаус оф Пеин и Лимп Бицкит. Во 2004 г. тој го објави својот деби соло албум Што Не е во Ред со Бил ? и оттогаш има издадено разни соло микстејпови и соработки во исчекување на неговиот втора плоча и претстојниот албум на Ла Кока Ностра. Ил Бил е Болен.
На 16 септември, 2008 г., го објави својот втор албум за Анкл Хови Рекордс, насловен како Часот за Одмазда. На албумот има гостувања одНекро, Тек Најн, Би-Риал од Сајпрес Хил, Еверласт, Бед Бреинс, Макс Кавалера од Соулфлај, Вини Паз од Џедај Мајнд Трикс, Хоард Џонс од Килсвич Ингејџ, Имортал Техник и Раеквон од Ву-Танг Клан. Продукцијата е на Диџеј Магс, Ти-Реј,Диџеј Литал, Некро, Диџеј Премиер како и самиот Ил Бил.
Закажано е и објавувањето на заеднички албуми со Вини Паз и Шон Прајс. Исто така, можеби и концептуален микстејп заедно со Раеквон. Ил Бил требаше да објави заеднички албум со раперот Крукт Ај и продуцентскиот тим Блу Скај Блек Дет, но проектот беше откажан.
За време на пролетта, 2008 г., Ил Бил им се придружи на Тек Најн и Пол Вол на турнеја на национално ниво. “Часот за Одмазда” беше објавен на 16 септември, 2008 г. од Анкл Хови Рекордс и Фет Биц.
На 31 октомври, 2010 г. во интервју за Конспираси Ворлдвајд Рејдио, Ил Бил зборуваше за својот однос со брат му Некро, и опсегот на албумот кои се очекуваат за 2011 г., вклучувајќи ги Ла Кока Ностра, албумот Пилула со Шон Прајс и неговиот Хеви Метал Кингс албум со Вини Паз кој треба да излезе на 5 април, 2011 г.
Што Не е во Ред со Бил ?
Што Не е во Ред со Бил ? е прв студиски албум на Ил Бил, објавен на 4 мај, 2004 г. од Псајхо+Лоџикал-Рекордс. Албумот исфрли само еден сингл, “Анатомијата на Училишно Пукање”, и видео запис за “Бркајќи го Змејот”. Овој албум не беше никогаш на листите.
Албумот содржи 14 студиски песни, еден скит и еден ремикс. Гостите на албумот ги вклучуваат колегите членови на Нон Фикшн, Гортекс и Шабак Ред, братот на Ил Бил Некро, Анкл Хови, Кју-Јуник и Мистер Хајд.
Дискографија
Главна статија: Дискографија на Ил Бил
•	2004: Што Не е во Ред со Бил ? •	2008: Часот за Одмазда •	2010: Убиј ги Ѓаволските Ридови (со Диџеј Магс) •	2011: Хеви Метал Кингс (со Вини Паз) •	Се очекува: Пилулата (со Шон Прајс)
363 п.н.е.
363 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 363. година пред новата ера, 363. од првиот милениум п.н.е., 63. од 4 век п.н.е. и четвртта од 360-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5145 и 5146 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4387 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3397 и 3398 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 390.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 363 година се протега во 2273 и 2274, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2333 и 2334 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 180. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1014 и 1013 исламска година пред хиџра.
Парада (филм)
Парада е српска комедија-драма од 2011 година, по сценарио и режија на Срѓан Драгојевиќ, објавена на 31 октомври 2011 година. Филмот, кој се занимавал со прашањата за правата на ЛГБТ во Србија, содржи снимки од геј парадата на гордоста во Белград во 2010 година.
И покрај контроверзната тема, Парада продала над 350.000 билети во српските кина во првите 11 недели од дистрибуцијата, 150.000 во Хрватска по 8 недели, 25.000 во Словенија, 40.000 во Босна и Херцеговина и 20.000 во Црна Гора.
Заплет
Група геј активисти се обидувале да организираат парада на гордоста во Белград. Меѓу нив е и Мирко Дедијер, тежок театарски режисер кој главно живее преку планирање раскошни и кичести свадбени церемонии. Организирањето на ваква парада не било лесна задача во Србија за што сведочи насилството во обидот во 2001 година. Сега, речиси една деценија подоцна, ситуацијата не е многу подобра - националистичките и десничарските групи претставуваат исто толку голема закана особено како што полицијата одбива да го обезбеди настанот. Женското момче на Мирко, Радмило, ветеринар, не е толку политичко и се задоволува со држење низок профил. Иако двајцата се обидуваат да живеат дискретно, и двајцата доживуваат злоупотреба од хомофобичното мнозинство.
Паралелно се среќаваме со Мишко Драшковиќ т.е Лимун, мачо српски ветеран од југословенските војни во средината и доцните четириесетти. Не е непознат за криминалните активности салон за убавина. Неговиот син од претходниот брак, Вук, работи во автомеханичар и е член на екстремно десничарска скинхед група која напаѓа геј луѓе.
Патеките на двата пара се вкрстуваат. Радмило врши операција за спасување на саканиот булдог на Лимун, жртва на пукање во автомобил што служело како предупредување за неговиот господар. Истовремено, Бисерка го бара Мирко со цел да го ангажира да ја планира нејзината и свадбата на Лимун. Евентуалната средба на двата пара оди ужасно погрешно со појавувањето на насилната и хомофобична страна на Лимун, која служи како катализатор за Мирко (кој веќе добил иселеничка виза за Канада) да ги напушти Радмило и Бисерка да го напушти Лимун.
Бисерка решава да го прекине контактот со Лимун, но го повикува Мирко да се извини. Радмило го крева телефонот и, дознавајќи ги околностите на Бисерк и Лимун, гледа можност и формулира план. Потоа се појавува во агенцијата/џудо клубот на Лимун, нудејќи му ги услугите на Мирко во организирањето на неговата свадбена веселба во замена за персоналот на Лимун да ја обезбедува геј парадата. Лимун неволно прифаќа и, иако Бисерка му се враќа, неговиот српски персонал одбива да ги заштити хомосексуалците, делумно поради веројатната реакција на нивната заедница. Не гледајќи друга опција, Лимун решава да стапи во контакт со поранешните воени противници, повеќето од нив кои се занимавале со ситен шверц преку границите за време на југословенските војни. Лимун и Радмило тргнуваат на регрутирање низ цела поранешна Југославија.
Тие успеваат да се пријават за нивната мисија: Роко (45) хрватски воен ветеран кој сега води кафана, Халил (50) Бошњак кој поседува салон за изнајмување видео и Азем (45), Албанец од Косово кој заработува за живот со продажба на дрога, главно на американските војници стационирани таму.
Кога обидот на Лимун да ги обучи геј активистите за боречки вештини пропаѓа, скинхедсите одбиваат да бидат откупени, а полицијата одбива мито за да ја заштити парадата, малата група е нападната и брутално. Сепак, филмот завршува со прославување на успешна парада следната година.
Производство
Според неговиот писател и режисер Драгојевиќ, филмот бил замислен во летото 2001 година додека тој ја гледал снимката од насилството на обидот за геј парада во Белград. Тој го напиша првиот нацрт на сценариото за Парада во 2004 година, пред да се врати на него во 2007 година, откако не успеал да обезбеди финансии за неговиот друг филмски проект насловен 1999 година. Во тоа време тој експериментирал со врамување на сценариото во различни жанрови, но на крајот одлучил дека политички некоректната комедија е најдобрата платформа за раскажување на оваа приказна. Тој ја напишал последната верзија на сценариото во текот на три недели во текот на летото 2008 година додека бил на одмор на островот Млет.
До есента 2009 година, Драгојевиќ бил подготвен да започне со снимање со првичниот план ја снима парадата на вистинската геј парада на 20 септември 2009 година во Белград, која на крајот била откажана поради безбедносни причини. Пукањето всушност започнало една година подоцна на парадата во 2010 година и продолжило кон крајот на март 2011 година на локации во Хрватска (Паг, Раб и Обровац) и Македонија (Битола).
Според еден од нејзините продуценти Билјана Првановиќ, изработката на Парада чинела 1,3 милиони евра, а нејзиното финансирање е од фондот Еуримаж на Европскиот совет, Хрватскиот аудио-визуелен центар (HAVC), српското Министерство за култура, словенечкото Министерство за култура, македонското Министерство за Култура и амбасади на Германија, Холандија и Франција во Белград, како и српските компании Дунав осигурување, Прва Српска Телевизија и Србија Широкопојасен интернет. Драгојевиќ во интервјуата се пожали дека повеќе од сто компании во Србија го одбиле за финансирање поради тоа што не сакал да биде поврзан со проект на тема геј.
Општо театарско издание
По медиумското прикажување на 28 октомври 2011 година, Парада “ бил премиерно прикажан во белградскиот Сава Центар во понеделник, 31 октомври и во српските кина од 1 ноември. Премиерата во Нови Сад се одржала на 1 ноември и во Ниш на 18 ноември. Во Црна Гора, премиерата се одржала во Подгорица на 16 ноември.