cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Григориј Пецанов
Живот и дела
Од 1863 до 1866 г. изработил серија икони за иконостасот на црквата „Св. Димитриј“ во Драчевица. Во 1873 г. ја насликал црквата „Св. Димитриј“ во Градец, за што сведочи двојазичниот натпис на грчки и црковнословенски на северната страна оаднадвор во композицијата „Страшниот суд“. Датумот на натписот е 28 август 1873 г., а насликаниот простор е долг 11 метри и се протега од левата и десната страна на вратата.
Во 1868 г. ги изработил иконите за „Св. Троица“ во Дабиље — Петар и Павле, Архангел Михаил, Константин и Елена, Троица, Богородица, Христос, Јован Крстител и други. Иконата на Света Троица е натпишана: „Δια χειρος Γρηγοριου ά Ζογραφου υῖου Πετζα του ἐκ Στρωμνιτσης ουαριου, α αωξἠ (=1868)“. Освен иконите, Пецанов ги насликал и таванските фрески на храмот во Дабиље и ги украсил столбовите со растителни и геометриски мотиви на темна позадина, успевајќи да постигне уметничко единство.
Албрехт Петер Кан
Кариера
Во 1965 година се повлекува од должноста на уредникот на романот во редакцијата на списанието Слушнете! и станува слободен новинар и писател на т.н. пет жанровски романи (криминални, авантуристички и љубовни жанрови) за издавачката куќа Гистав Либе во Бершки Гладбах. Пишувал под многу псевдоними, особено како Џери Коттон, Тексас Вилијамс, Вилијам Марк, Питер Алтенберг, Питер Кан, Џони Кент, Ал Кан, Џек Фарленд и Френк Ларами.
Григориј Пецанов
Живот и дела
Во 1871 г. Пецанов го насликал Свети Ѓорѓи во полн раст над јужната иконостасна врата на „Успение на Пресв. Богородица“ во Смојмирово. Потписот гласи „Из рука Григоріа зѡграфа синъ Пецановичъ ѿ Струміца 1871 іаннуаріа 10: ыи“. Свети Ѓорѓи е со долга мантија, со долго копје и крст во десната рака и палмино гранче во левата. Главата е одлично искомопирана и насликана во ориентален изглед — темен, со црна кадрава коса и големи очи.
Албрехт Петер Кан
Кариера
Албрехт Петар Кан е еден од најплодните и читани писатели на германски јазик, иако само мал број луѓе го познаваа неговото вистинско име.
Григориј Пецанов
Живот и дела
Пецанов е автор на целивалната икона „Успение на Пресвета Богородица“ во беровскиот манастир „Св. Архангел Михаил“, изработена во 1878 г. Негово дело се и престолните икони во цркватата „Св. Архангел Михаил“ во Драмче.
Албрехт Петер Кан
Интересно
Во 1956/57 Кан е во списанието Слушнете! и објавил биографија за непотпишана љубовна романса од Карл мај со наслов "Животот на Карл Мај: Патка за слава на песок-провалија" и 1979 година објави биографски роман за Карл мај под наслов "Карл мај. Значи, војната е во живот. " Во 1956/57 Кан, во списанието Слушај! објавил непотпишана романсирана фото-биографија на Карл Мај, насловена како „Животот на Карл Мај: Отисоци во песк-Провалија-Патот кон славата“ (гер. Die Lebensgeschichte Karl Mays: Spuren im Sand - Im Abgrund - Der Weg zum Ruhm).
Григориј Пецанов
Живот и дела
Иконите во црквата „Успение на Пресв. Богородица“ во Делчево се дело на Димитар Андонов Папрадишки, Григориј Пецанов и други автори. Пецанов е автор на икони од XIX век во црквата „Св. Константин и Елена“ (1850) во Разловци заедно со Васил Зограф. Иконите во црквата „Св. Никола“ (1857) во Стар Истевник исто така се дело на Пецанов.
По 1878 г. Григориј се преселил во новонастанатото Кнежевство Бугарија. Негови творби има во црквата „Св. Никола“ во Берковица. На иконата на Успението на Пресвета Богородица има натпис: „''іулій 15-ый 1878 из рука Г. П. Струмица''“. Негови творби има и во црквата „Воскресение Христово“ во софиското село Челопечене. На иконата на Богородица има потпис: „''сіѧ икона ѡбдарисе ѿ Гіор... Петковъ, съ собругомъ, и чедомъ за душевно ихъ спасеніе, и тѣлесно, здравіе. Из рук Григоріа иконопісца Македонецъ от Струміца 1879 март 16-ый''“.
Григориј Пецанов заедно со зографите Гаврил Атанасов и Димитар Андонов Папрадишки е автор на иконописот во струмичката катедрала „Св. Кирил и Методиј“, изградена во 1911 г.
Pachyprotasis rapae
Pachyprotasis rapae е вид на растителна оса во семејството Tenthredinidae.
Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Европа, Сибир, Северна Америка. Во Македонија се среќава во западниот дел.
Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 7-8 милиметри. Главата им е белузлава, антените црни. Градите се бели од долната страна, а горната страна е црна. Крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата кафеави. Нозете со белузлави, предните со црни линии, трохантерите белите, флемурите со црни прстени на врвот.
Ларвите достигнуваат должина од 18 мм. Тие се развиваат во периодот од јули до септември, а возрасните се среќаваат во периодот април-август.
Африканско првенство во кошарка 1972
Африканско првенство во кошарка 1972 — 6-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое се одржало во Сенегал од 25 декември 1971 – 2 јануари 1972 година. На ова првенство учество зеле 12 репрезентации.
Победник на турнирот била Кошаркарската репрезентација на Сенегал.
5-12 место
7 место
9 место
11 место
1900 во уметноста
1900 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 – штафета 4х200м краул во машка конкуренција
Натпреварите во 4×200 краул штафета за мажи во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 24 јули.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиот и рекордот на првенството беа:
Ниту светски ниту шампионстски рекорд не беа поставени во ова натпреварување.
Прелиминации
16 држави учествуваа во 3 групи.
Финале
Финалето се одржа во 19:41.
Спортот во 2009 година
2009 година во спортот содржи некои значајни настани.
Почеп
Почеп (Μαργαρίτα, Маргарита, до 1926 г. Πότσεφ, Поцеф или Πότσεπ, Поцеп ) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 157 жители (2011) и до денес е целосно населено со Македонци.
Географија и местоположба
Селото се напоѓа околу 10 км северно од градот Воден, а околу 3 км западно од патот Воден - С’ботско. Лежи на подножјето на планината Ниџе, на надморска височина од 400 м.
Во антиката
Во близина на селото се наоѓаат остатоците од старомакедонската населба Маргарит, каде во XIX век се евидентирани рушевини и најдени монети. Денешното грчко име се води според ова наоѓалиште, согласно грчката политика на присвојување на древната историја на Македонија.
Осмалинско време
Според месните преданија, по убиството на Али-паша Јанински селото било претворено во турски чифлик. Записите од втората половина на XIX век говорат за Почеп како чисто македонско село во Воденската каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г., Почеп (Potcheppe) е село во Воденската каза со 41 куќи и вкупно 246 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. в селото живееле 200 жители, сите Македонци.
Целото село било под врховенството на Бугарската егзархија. Во 1904 г. во Почеп е отворено бугарско училиште. Според податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Почеп (Potchep) имало 208 Македонци под егзархијата и работело бугарско училиште. Во истиот период, Милоевиќ го регистрира селото со 30 македонски куќи.
Во 1910 г. селото настрадало во разоружувачката акција на младотурците, кога на 24 октомври влегла војска која го окупирала селото и жестоко сто стапови ги тепала мештаните Трпче Попниколов, кметот Петре Чичов, Христо Божинов, Атанас Згудев, Петре Гоцев Карфиев, Jane Думов и Ѓорѓи Трпенов. Потоа, сите машки селани на возраст над 15 години се изведени вон селото и натерани да стојат на една нога цела ноќ (11 часа).
Припојување кон Грција
Со Букурешкиот договор во 1913 г. Почеп е припоен кон грчката држава, кога имал 148 жители. Во 1920 г. се забележани 177 жители. Дел од населението се иселило, а на негово место во 1924 г. грчките власти доселуваат 26 Грци-бегалци, со што селото добило мешан карактер. Во 1926 г. Почеп е преименуван во Маргарита, а во 1928 г. е претставено како село со 6 доселенички семејства, со вкупно 20 члена. Сепак, доселниците набргу го анпуштиле селото, и тоа останало чисто македонско.
Втора светска и Граѓанска војна
За време на Втората светска војна селото било окупирано од Бугарите, кои воспоставиле бугарска општинска власт.
Почеп на страдал и во Граѓанската војна, кога во зимата 1947 г. властите го иселиле населението во Воден. По нормализацијата на состојбата, селото било обновено. Порави нивното учество во војната, неколку семејства и поединци од селото морале да се преселат во Р. Македонија.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Луковец, во кој спаѓаат и селата Луковец, Волкојанево и Самар.
Сува
Сува е главен и најголем град на Фиџи. Тој се наоѓа на југоисточниот брег на островот Вити Леву, во Централната област на покраината Рева каде е и административен центар. Во 1877 година, било решено да се назначи градот како главен град на Фиџи како колонија. Според пописот од 2007 година градот Сува имал население од 85.691. Вклучувајќи ги и предградијата, населението на Голема Сува има 172.399.
Безжичен повторувач на сигнали
Безжични репитери
Безжичните репитери и компјутерски мрежен уред кој служи како репитер помеѓу безжичен насочувач и компјутерите приклучени на мрежата.Безжичните репитери се употребуваат во ситуации кога компјутерот кој треба да се приклучи во мрежата се наоѓа многу далеку од безжичните пристапни точки. Доколку се подеси правилно, безжичниот репитер може да го прошири опсегот на локалната безжична мрежа. Фирмверот DD-WRT достапен како софтвер со отворен код им овозможува на многу домашни насочувачи да се надоградат и функционираат како безжични репитери во состав на локалната безжична мрежа.
2008 во спортот
2008 година во спортот содржи некои значајни настани.
Бангтан Момци
BTS (    Извидници отпорни на куршуми ), познат и како Бангтан Бојс, е јужнокорејски машки бенд формиран во 2010 година. Бендот се состои од Џин, Суга, Џеј Хоуп, РМ, Џимин, В и Јунгкук, кои ко-пишуваат и копродуцираат поголемиот дел од нивниот материјал. Првично како хип хоп група, нивниот музички стил еволуираше за да вклучи широк спектар на жанрови, додека нивната лирика се фокусираше на теми вклучувајќи го менталното здравје, проблемите на младоста на училишна возраст и полнолетството, загубата, патувањето кон самољубие., индивидуализмот и последиците од славата и признанието. Нивната дискографија и соседното дело, исто така, се повикуваат на литература, филозофија и психолошки концепти и вклучуваат алтернативна приказна за универзумот.
BTS дебитираше во 2013 година под Big Hit Entertainment со синглот албум 2 Cool 4 Skool . БТС ги објавија своите први студиски албуми на корејски и јапонски јазик, Dark & Wild и Wake Up соодветно, во 2014 година. Вториот корејски студиски албум на групата, Wings (2016), беше нивниот прв кој продаде еден милион примероци во Јужна Кореја. До 2017 година, БТС премина на глобалниот музички пазар и го предводеше корејскиот бран во Соединетите држави, станувајќи првиот корејски ансамбл кој доби златен сертификат од Здружението на индустријата за снимање на Америка (RIAA) за нивниот сингл „ Mic Drop “, како како и првиот чин од Јужна Кореја на врвот на Билборд 200 со нивниот студиски албум Love Yourself: Tear (2018). Во 2020 година, БТС стана една од ретките групи по Битлси (во 1966-1968 година) која на четири американски албуми број еден за помалку од две години, при што Love Yourself: Answer (2018) стана првиот корејски албум со платинест сертификат од страна на RIAA; во истата година, тие станаа и првиот целосно јужнокорејски чин кој стигна до број еден на двата Billboard Hot 100 и Billboard Global 200 со нивниот сингл номиниран за Греми „ Динамит “. Последователните изданија „ Savage Love “, „ Life Goes On “, „ Butter “ и „ Permission to Dance “ ги направија најбрзиот чин кој заработил четири американски број еден синглови од Џастин Тимберлејк во 2006 година.
Почнувајќи од 2022 година, БТС е најпродаваниот изведувач во историјата на Јужна Кореја според Циркл чарт, со продадени над 30 милиони албуми. Нивниот студиски албум Map of the Soul: 7 (2020) е најпродаваниот албум на сите времиња во Јужна Кореја, како и првиот во земјата што ги надмина четирите и петте милиони регистрирани продажби. Тие се првиот неанглиско говорно подрачје и азиски чин што ги распродаде концертите на стадионот Вембли и Розе Боул ( Светска турнеја Love Yourself, 2019), и беа прогласени за глобален изведувач на снимање на Меѓународната федерација на фонографската индустрија (IFPI). на годината и за 2020 и за 2021 година. Признанијата на групата вклучуваат повеќе Американски музички награди, Билборд музички награди, награди Златен диск и номинации за пет Греми награди. Надвор од музиката, тие се обратија на три сесии на Генералното собрание на Обединетите нации и соработуваа со УНИЦЕФ во 2017 година за да ја основаат кампањата „Сакај се себеси“ против насилството. Изложена на меѓународната насловна страница ' Time како „ Лидери од следната генерација “ и наречена „ Принцовите на попот “, БТС се појави и на листите ' Тајм со 25 највлијателни луѓе на интернет (2017-2019) и 100 највлијателни луѓе во светот (2019), а во 2018 година станаа најмладите добитници на јужнокорејскиот орден за културни заслуги за нивниот придонес во ширењето на корејската култура и јазик.
Име
BTS се залага за корејската фраза Bangtan Sonyeondan ( Korean   ), што буквално во превод значи „Извидници отпорни на куршуми“. Според членот J-Hope, името ја означува желбата на групата „да ги блокира стереотипите, критиките и очекувањата кои се насочени кон адолесцентите како куршуми“. Во Јапонија, тие се познати како. Во јули 2017 година, BTS објави дека нивното име исто така ќе биде „Beyond the Scene“ како дел од нивниот нов бренд идентитет. Ова го прошири значењето на нивното име за да ја опфати идејата за раст „од момче до возрасен кој ги отвора вратите што се свртени напред“.
Арне Фридрих
Арне Фридрих ( гер. Arne Friedrich, Бад Оајнхаузен 29 мај 1979 ) — поранешен професионален германски фудбалер и сегашен тренер на германската репрезентација до 17 години.
Кариера
До јуни 2007 година Фридрих играл 49 пати за репрезентацијата на Германија. Тој играл за репрезентацијата на 21 август 2002 година против Бугарија во Софија (2: 2).
Учествувал на Светското првенство 2006, кога германската репрезентација го освоила третото место. Тој исто така беше во тимот на Светското првенство во Јужна Африка во 2010 година, повторно освои 3 место.
Санта Фе де Мондухар
Санта Фе де Мондухар — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Џамија Шехзаде
Џамија Шехзаде (Şehzade Camii) — џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција.
Местоположба
Џамијата се наоѓа во Шехзадебаши, во реонот на Фатих на третиот рид во градот Истанбул. Џамијата е посветена на синот на Сулејман I, Мехмед кој починал во 1543 година.
Историја
Џамијата Шехзаде била изградена во времето на Сулејман, во чест на неговиот син Мехмед кој починал од вирусот вариола на својата 21 година по враќањето од воен поход од Унгарија. Самата џамија започнала да се гради во 1543 година и истата била завршена во 1548 година. Мехмед бил најголемиот син на Хурем султан, омилената сопруга на Сулејман. Султанот на Мехмед го гледал како свој наследник и покрај неговиот највозрасен син Шехзаде Мустафа, чија мајка била Махидевран султан. Според некои извори, по смртта на Мехмед, Сулејман лично ја оплакувал смртта на својот син четириесет дена на неговата гробница. Веднаш по смртта, Сулејман му наредил на архитектот Мимар Синан да изгради раскошен комплекс во кој централно место ќе зазима гробот на својот син. Изградбата на оваа џамија се смета за едно од првите поголеми дела на Мимар Синан.
Комплекс
Комплексот се состои од џамија, турбе на принцот Мехмед (кое било изградено пред џамијата), две медреси, имарет (јавна кујна) и каравансарај. Џамијата и нејзиниот двор се опкружени со ѕид што ги одвојува од останатиот дел од комплексот.
Џамијата има површина од 38X38 метри со централна купола која е изградена на четири големи столбови. Куполата има пречник од 19 метри и длабочина од 53 метри. Централната купола е поддржана од страна на четири полукуполи. Џамијата има две минариња со два балкони. Во средината на комплексот се наоѓа фонтана. Според Евлија Челебија, фонтаната била изградена во времето на Мурат IV.
Турбето на принцот Мехмед е најголемо и има осумаголна структура. Во еден натпис на турбето е запишан денот на смртта на принцот и сугерира дека внатрешноста на гробницата е како рајската градина. Внатрешноста е обликувана со цветни плочки од Изник од подот до врвот на куполата. Во оваа турбе се наоѓаат гробниците и на ќерката на Мехмед, Хумушах и неговиот брат Џихангир. На левата страна од турбето на Мехмед се наоѓа онаа на Рустем-паша, зет на султан Сулејман, како и Ибрахим-паша, зет на Мурат III.
Во Селото (Самоков)
Во Селото — археолошко наоѓалиште во поречкото село Самоков. Претставува населба и некропола од доцноантичко време. Се наоѓа во северниот дел на селото, по улиците и во дворните места на куќите, каде има множество фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Според кажувањето на жителите, тука биле откриени и гробови во кои се најдени керамички садови, како и римски и рановизантиски монети. Неколку монети се чуваат кај месен жител.
Земја на Принцезата Елизабета
Земја на Принцезата Елизабета (Princess Elizabeth Land) — отсечок на Антарктикот помеѓу 73° ИГД и ’ртот Пенк (87°43' ИГД). На овој дел полага право Австралија како дел од нејзината Австралиска Антарктичка Територија, иако не ужива голема признаеност.
Географија
Земјата е сместена помеѓу 64°56' ЈГШ и 90°00' ЈГШ и помеѓу 73°35' ИГД и 87°43' ИГД. Поделена е на два дела:
На запад се граничи со Ејмериевиот Леден Гребен, Мак. Робертсоновата Земја, а на исток со Земјата на Вилхелм II.
Истражување
Иако Австралија полага право на целата Земја на Принцезата Елизабета, тука се сместени руски поларни станици како „Восток“ (најстуденото место на Земјата) и „Мирни“.
Прва фудбалска лига на Македонија 2016/2017
Првата фудбалска лига на Македонија 2016/2017 - 25. издание на Првата фудбалска лига на Македонија. Распоредот на натпреварите бил најавен на 25 јули 2016. Сезоната започнала на 6 август 2016, а завршила на 31 мај 2017, со зимска пауза од 4 декември 2016 до 19 февруари 2017. Од оваа сезона форматот бил сменет при што секоја екипа играла против друга екипа четири пати на основа дома-гости со вкупно 36 натпревари, наместо плејоф и плејаут група по 27. коло.
Вардар биле бранители на титулата откако ја освоиле деветтата првенствена титула. Првакот обезбедил место во втората рунда од квалификациите за Лигата на шампионите. Во оваа сезона Вардар ја одбранил титулата со што станал првак.
Екипи
2 Вардар по еден натпревар одиграл на стадионот Младост во Струмица, Стадионот Борис Трајковски, и на Стадионот Ѓорче Петров.
3 Пелистер одиграл три натпревари на стадионот Билјанини Извори во Охрид,  како и еден натпревар на АМС спортското игралиште Могила во Прилеп, бидејќи стадионот Тумбе Кафе се реновирал.
4 Победа одиграла седум натпревари на стадионот Тумбе Кафе во Битола,  и три натревари на Билјанини Извори,  Исто така, Победа настапила по еднаш на стадионот Младост во Струмица како домашна екипа,  и на Стадионот Гоце Делчев кој претходно се реновирал.
5 Работнички одиграл три натпревари на Стадионот Ѓорче Петров, како и еден натпревар на Стадионот Борис Трајковски како домашна екипа.
Местоположба според коло
Табелата ги покажува позициите на екипите по секое завршено коло.
Резултати
Секоја екипа одиграла четири пати против друга екипа за вкупно 36 натпревари преку дома-гости распоред.
Коло 1–18
Извор:MacedonianFootball.com
Коло 19–36
Извор:MacedonianFootball.com
Втор натпревар
Вкупен резултат Шкупи 1927 - Новаци 2005 7:2
Нутела
Нутела (итал. Nutella) е име на бренд, сладок крем од лешник, создаден од италијанската компанија Фереро.
Претходници
Иако Nutella влегла на пазарот за првпат во 1964 година, нејзиниот претходник Supercreme постои од 1951 година. Supercrema бил развиен од претходниот производ, Paste Giandiu, создаден во 1946 година од страна на Питер Ферер, основачот на компанијата. Главната состојка, лешник, е типичен производ на провинцијата Пиемонт од која доаѓа од семејството Фереро.
Првата Нутела
Првата Нутела од фабриката на семејството Фереро во Алба, во Пиемонт, излегла на 20 април 1964 година. Производот му донесе голем успех на семејството и остана до денес популарен.
Содржина
Точната содржина на производот е строго чуваната тајна на компанија Фереро. Според пакувањето, главните состојки на Нутела се шеќер, разни растителни масла, лешници и какао (овие состојки сочинуваат само 20% од производот). Рецептот на Нутела не е ист во сите земји. На пример. Во Италија, содржи помалку шеќер од оној произведен во Франција. Се продава како крем од лешник, бидејќи според италијанскиот закон нема доволно концентрација на какао да биде чоколаден крем.
Успешност во производството
Во Италија, Нутела стана културен и друштвен феномен. Многу книги се напишани за неа, и важна тема во филмот Бјанка, италијански режисер Нанија Морети. Нутелата е многу популарна во остатокот од Европа, Канада, Австралија, Нов Зеланд, Турција, Сингапур, Бразил и Јужна Африка, особено кај децата и младите. Таа е помалку популарна во САД, каде што овој производ бил само скап увоз до 2000-тите.
2007 во спортот
2007 година во спортот содржи некои значајни настани.
Седерек (округ)
Седерек (Sədərək) е административен округ во Азербејџан.
Фарски Острови
Фарски Острови (Føroyar; Færøerne) — островска група во Атлантскиот Океан, помеѓу Шкотска, Норвешка, и Исланд. Тие се автономен регион на Кралството Данска од 1948 г. и со тек на времето, ги имаат во своја надлежност повеќето области, освен одбраната (немаат сопствена војска, која е одговорност на Данска, освен мали полициски единици и крајбрежната стража) и надворешни работи.
Фарските Острови имаат традиционални врски со Исланд, Шетландските Острови, Оркниските Острови, Надворешните Хебриди, и Гренланд. Архипелагот бил одвоен од Норвешка во 1815. Фарските Острови имаат свој претставник во Нордискиот Совет.
2006 во спортот
2006 година во спортот содржи некои значајни настани.
Фарски Острови
Од 18 острови, само едно (Лујтла Дујмун), е потполно ненаселено. Најголем и главен град е Торсхавн, кој брои околу 19,000 жители. Основната религија е протестантство. Фарците се занимаваат главно со риболов, како и овчарство. Островите се познати по својата богата фауна.
Јазик
На Фарските Острови фарскиот јазик е зборуван како прв јазик.Многу е тешко да се каже колку луѓе во светот го зборуваат овој фарски јазик,бидејќи голем број на етнички жители на Фарски Острови живеат во Данска,а само мал дел од нив се враќаат назад со своите родители или пак како возрасни луѓе.Фарскиот јазик спаѓа во групата на индоевропски јазици,поточно во групата на германски јазици.Овој јазик во пишувана форма најмногу наликува на исландскиот јазик(според граматиката и вокабуларот),а пак во говорена форма е близок до норвешките дијалекти зборувани во западна Норвешка.Данскиот јазик е втор јазик во државата и се користи во училиштата.
Географија
Островите зафаќаат површина од 1,399 км2.На островот има повеќе мали езера и реки.Највисоката точка на островите се наоѓа на надморска височина од 882 метри.Оваа држава е оддалечена 320 километри од Шкотска,450 километри од Исланд,670 километри од Ирска и Норвешка и 990 километри од Данска.
Главен град
Главен град на Фарските Острови е Торсхавн. Овој град брои 19,000 жители и со тоа е најголем град во државата.Името во превод значи пристаниште Тора, кое по нордиската митологија е бог на грмотевицата.
Флора
Природната вегетација на Фарските Острови најмногу содржи диви цветови,треви.мовови и лишаи.Иако земјата не е погодна за дрва,сепак некој посебни видови успеале да пораснат на оваа територија.
Фауна
Воздушнатаа фауна во најголем процент ја сочинуваат морските птици,поради недостатокот на голем број на дрвја и други услови.Од мамалите само мал број видови се застапени на островот и во нивната застапеност има влијание човекот.
Храна
Традиционалната храна на Фарските Острови најчесто е направена од месо,морска храна,компири и свеж зеленчук.При подготвувањето на храната многу често се користи овчото месо.Како специјалитет се служи храна од морски животни.
Џамија Санџактар Хајретин
Џамијата Санџактар Хајретин (турски: Sancaktar Hayrettin Camii или Sancaktar Hayrettin Mescidi каде зборот Mescidi означуа мала џамија) — џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Оваа џамија била изградена како црква во времето на Византија но по падот на Цариград истата била претворена во џамија.
Едурне
Ја претставувала својата земја на Евровизија 2015 со песната "Amanacer" (превод на мак. Зора) освојувајќи го 21. место.
Приватен живот
Едурне е во врска со голманот на Манчестер Јунајтед, Давид де Хеја.
Џеси Џејмс
Џеси Грегори Џејмс (Jesse Gregory James, роден, е американски ТВ-водител и мотоциклист. Бил домаќин на реалити шоуто „Jesse James is a Dead Man“ и „Monster Garage“. Џеси Џејмс се оженувал трипати и сите три брака завршувале со развод. Негова трета сопруга била Сандра Булок, која побарала развод кога Џесиевите многубројни афери со други жени излегле во јавност во март 2010 година. Има две ќерки и еден син.
Општина Радље на Драва
Населени места
Општината ги опфаќа следниве населени места:
2005 во спортот
2005 година во спортот содржи некои значајни настани.
Кале (Самоков)
Кале — археолошко наоѓалиште во поречкото село Самоков. Претставува градиште од доцноантичко време. Се наоѓа на 1 км јужно од селото, каде се издига висок рид со доминантна местоположба. На врвот со зарамнет простор, кој зафаќа површина од 100 × 80 м, се гледаат темели од одбранбен бедем граден од кршен камен и варов малтер.
Принцеза Дезире, Баронеса Силфвершиелд
Принцезата Дезире, бароницата Силфвершилд (Désirée Elisabeth Sibylla; родена на 2 јуни 1938 година) е трето дете на принцот Густаф Адолф, војводата од Вестерботен и принцезата Сибила од Саксобурготски и Гота, и внука на кралот Густаф VI. Таа е сестра на шведскиот крал Карл XVI Густаф.
Ран живот
Дезире е родена на 2 јуни 1938 година како трета ќерка и дете на принцот Густаф Адолф, војвода од Вестерботен (син на престолонаследникот Густаф Адолф од Шведска и неговата покојна сопруга, принцезата Маргарет од Конат ) и неговата сопруга, принцезата Сибила од Саксобурготски и Гота (ќерка на принцот Чарлс Едвард, војвода од Саксобург и Гота и неговата сопруга, принцезата Викторија Аделаид од Шлезвиг-Холштајн ).
Дезире била крстена на 30 јуни 1938 година во црквата Солна во општина Солна во Стокхолм, Шведска. Ги добила имињата: Дезире по нејзината пра-4-кратна баба, кралицата Десидерија и Сибила по нејзината мајка, принцезата Сибила.
Таа пораснала во семејната куќа, палатата Хага надвор од Стокхолм, со нејзините три сестри; заедно биле познати како принцезите Хага.
Во ноември 1960 година, Дезире ја придружувала нејзината постара сестра принцезата Биргита на посета на Соединетите држави во име на нивниот дедо кралот Густаф VI Адолф за 50-годишнината од Американско-скандинавската фондација. Во нивна чест бил организиран бал за двете принцези во хотелот Renaissance Blackstone во Чикаго од страна на градоначалникот Ричард Дејли.
Брак и деца
Веридбата на Дезире со Барон Нилс-август Ото Карл Niclas Silfverschiöld, (31 мај 1934 година – 11 април 2017), син на баронот Карл Silfverschiöld и неговата Медлин Bennich, била објавена на 18 декември 1963 година, и парот се венчал на 5 јуни 1964 година во Storkyrkan во Стокхолм. Како резултат на нејзиниот некралски брак, таа го изгубила стилот на кралско височество и позицијата на шведска принцеза, но кралот и ја доделил учтивоста принцезата Дезире, бароницата Силфвершилд. Според тогашниот шведски устав, таа, како жена, и нејзините потомци немале право да го наследат тронот. Кога ова подоцна било сменето во апсолутна првородност, правото на наследување било ограничено на потомците на нејзиниот брат, кралот Карл XVI Густаф.
Бракот на принцезата Дезире, бароницата Силфвершилд родил три деца: Карл (р. 1965 г.), Кристина-Луиз (р. 1966 г.) и Хелен (р. 1968 г.). Во 1976 година, Елена била деверица на свадбите на кралот Карл XVI Густаф и кралицата Силвија и на принцот Бертил и принцезата Лилијан.
Подоцнежниот живот
Принцезата Дезире, бароницата Силфвершилд, повремено присуствувала на свеченостите за Нобеловата награда и јавните настани на кралското семејство во Стокхолм во полуофицијално својство, понекогаш носејќи дијадеми и накит што му припаѓаат на кралското семејство. Таа, исто така, ја претставувала Шведска при првото примање на императорот Акихито од Јапонија кога тој пристигнал во државна посета во 2000 година. Таа останала вдовица во 2017 година.
Џефри Марк Десковик
Џефри Марк Десковик е американски затвореник кој е осуден на доживотен притвор во Њујорк за убиство на своите колеги во основното училиште, иако ДНК анализите покажале дека не е тој вистинскиот убиец. Пуштен е на слобода по 15 години затвор во септември 2006 година, а неодамна се појави и на емисија на Си-ен-ен во врска со неговото префрлање кон исламската вера.
2004 во спортот
2004 година во спортот содржи некои значајни настани.
Пивофест
Пивофест — пивски фестивал што се одржува во летниот период во градот Прилеп во организација на Општина Прилеп и стопанските субјекти од градот.
Фестивалот е од отворен тип, се одржува во центарот на градот. Учество земаат познати производители на пиво и локални угостители. Посетители доаѓаат од сите краишта на Република Македонија и соседните земји. Фестивалот е познат по добрата забава, скара и ладното пиво и секако масовната посетеност.
Историја
Настанот е туристичка манифестација која што има 17 годишна традиција во Прилеп. Оваа ревија на врвни пива и специјалитети на скара, дополнета со фонот на избрани музички брендови на Балканот, е туристичка атракција, која што предизвикува интерес и кај љубителите на овој тип забави не само од Македонија, туку и пошироко на Балканот. Последните неколку години почетокот на фестивалот коинцидира со верскиот празник „Петровден“, а манифестацијата трае 4 дена. Има извонредна посетеност
Во 2007 година
На фестивалската забава учествувале над 350.000 посетители од Македонија и странство кои испиле околу 250 тони пиво и изеле околу 60 тони скара. На двете бини во центарот на градот настапиле 30-ина музички имиња и од забавната и од народната естрада. На 15-те штанда на шесте пиварници и десетте скараџии немало слободно место. Имало организирани посети од Грција и од Бугарија, а имало туристи и од Кина.
Неофашизам
Неофашизам — идеологија која се јавува после Втората светска војна, содржи важни елементи на фашизмот, т.е. со него сочинува континуитет.
Особините на неофашизмот можат да се применат на групи кои изразуваат одреден восхит спрема ликот и делото на Бенито Мусолини и Адолф Хитлер или спрема било кој друг фашистички водач, фашистичка држави или движење. Неофашизмот обично вклучува ултра национализам, популизам, антиимиграциска политика и/или понегде политички нативизам, антикомунизам, т.е. противење на парламентарниот систем и либералната демократија. Означувањето на некои групи како неофашистички можат да предизвикаат бурни реакции, поготово ако тоа се користи како политички епитет. Некои режими после Втората светска војна се опишани како неофашистички поради својата авторитативна политика.
2003 во спортот
2003 година во спортот содржи некои значајни настани.
Денче Дејаноски
Денче Дејаноски (1920 - 1944) — македонски борец и учесник во февруарскиот поход. Тој во нерамномерна битка со бугарскиот окупатор загинува заедно со соборците Васил Василески, Слободан Пепоски, Борче Велјаноски и народниот херој Злате Малакоски. Во негова чест во Маврови Анови е именувано едно училиште.
Бернхард и Хила Бехер
Бернхард „Бернд“ Бехер (германски: Bernhard "Bernd" Becher; 20 август 1931 - 22 јуни 2007), и Хила Вобесер Бехер (Hilla Wobeser Becher; 2 септември 1934 - 10 октомври 2015), биле германски концептуални уметници и фотографи кои работеле како дуо при соработката. Тие се најдобро познати по нивната широка серија на фотографски слики или типологии, на индустриски објекти и структури, често организирани во мрежи. Како основачи на она што е познато како "училиште Бехер" или "Диселдорфска школа", тие влијаеле на генерации документарни фотографи и уметници. Тие добија наградата Еразмус и наградата Хаселблад.
NGC 5540
NGC 5540 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Бернхард и Хила Бехер
Колекции
Работата на Бекерите се одржувало во следните јавни колекции:
NGC 5540
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5540 се споменува и како MCG 10-20-90, CGCG 295-41.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 14 м 54,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +60° 0' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 5540 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50883. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3865. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
Малешевско-пирински дијалект
Малешевско-пиринскиот дијалект спаѓа во Источната група на Источно и јужно македонско наречје. Се зборува во Малешевијата, Пијанец, делови од Осоговијата и во Горноџујамско, Светиврачко, Петричко и Разлошко во Пиринска Македонија.
Пребјадица
Пребјадица — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Апостол Лука (Евангелист)
Апостол Лука е еден од четирите евангелисти чии дела денеска се наоѓаат во Новиот завет. Според едни, тој им припаѓал на Дванаесет апостоли, а според други не бил во редот на овие апостоли туку во Седумдесет апостоли. По Христовото воскресение, апостол Лука напишал Евангелие за животот и делото на Исус, па главно поради ова тој е познат ѝ како Евангелист.
Се смета дека Лука бил по националност Грк, роден во Антиохија. Во младоста се занимавал со изучување на старогрчката филозофија, медицина и иконопис. Според теоријата, Апостол Лука бил оној кој го повикал на Апостол Павле да дојде во Македонија. Се смета дека тој бил првиот кој ги насликал иконите на Исус Христос, Пресвета Богородица и на апостолите Петар и Павле. Апостол Лука се смета за основоположник на христијанскиот иконопис.
По смртта на апостол Павле тој заминал да го проповеда Евангелието во Италија, Далмација и Македонија.
2002 во спортот
2002 година во спортот содржи некои значајни настани.
Летни олимписки игри 1924
8- те Летни олимписки игри се одржале во Париз во 1924 година. Градот Париз бил избран по вторпат за домаќин на Летните олимписки игри по 1900, а во конкуренција биле ои градовите Амстердам, Берлин, Лос Анџелес, Рио Де Жанеиро и Рим.
Трошоците на игрите биле проценети на 10.000.000 франци, а според некоја потврда вкупниот износ изнесувал 5.496.610 франци. Се знае и дека за време на одржувањето на игрите во Париз пристигнале околу 60.000 луѓе.
Земји-учеснички
На Олимписките игри во Париз во 1924 година се натпреварувале спортисти од 44 земји. Германија повторно отсуствувала, а не ни била поканета од Меѓународниот олимписки комитет. Дебитанти на Олимписките игри биле Еквадор, Хаити, Ирска, Литванија, Филипини и Уругвај. Дебитанти на Летните олимписки игри биле и Латвија и Полска, но не и дебитанти на Олимписките игри воопшто бидејќи учествувале на Зимските олимписки игри - 1924 во Шамони.
Тетродотоксин
Тетродотоксинот (TTX) е моќен невротоксин. Неговото име потекнува од Тетраодонтиформите (четиризаби), ред кој вклучува пуфери, рипчиња, океански сончеви риби и тригери; неколку од овие видови го носат токсинот. Иако тетродотоксинот е откриен кај овие риби и пронајден кај неколку други животни (на пример, кај октоподи со сини прстени, тритон со груба кожа и месечеви полжави), тој всушност е произведен од одредени инфективни или симбиотски бактерии како Pseudoalteromonas, Pseudomonas и Vibrio како како и други видови кои се среќаваат кај животните.
Тетродотоксинот е блокатор на натриумови канали. Го инхибира палењето на акционите потенцијали во невроните со врзување за напонските канали на натриум во мембраните на нервните клетки и блокирање на преминувањето на натриумовите јони (одговорни за растечката фаза на акциониот потенцијал) во невронот. Ова го спречува нервниот систем да пренесува пораки и на тој начин мускулите да се контрахираат како одговор на нервната стимулација.
Неговиот механизам на дејство, селективно блокирање на натриумовиот канал, бил дефинитивно прикажан во 1964 година од страна на Тошио Нарахаши и Џон В. Мур на Универзитетот Дјук, користејќи ја техниката на прицврстување на напонски јаз од сахароза.
Извори во природата
Освен неговите бактериски видови со најверојатно крајно биосинтетичко потекло (види подолу), тетродотоксинот е изолиран од многу различни животински видови, вклучувајќи:
Тарихатоксинот се покажало дека е идентичен со TTX во 1964 година од страна на Mosher et al., и идентитетот на макулотоксинот и TTX бил објавен во Science во 1978 година, и синонимноста на овие два токсини е поддржана во современите извештаи (на пример, во Pubchem и во современите учебници по токсикологија ) иако историските монографии кои го доведуваат во прашање ова продолжуваат да се печатат.
Отровот различно се користи од страна на метазоите како одбранбен биотоксин за да се заштитат од предаторство, или како одбранбен и предаторски отров (на пример, кај октоподи, хаетогнати и црви со ленти). И покрај тоа што токсинот делува како одбранбен механизам, некои предатори, како што е обичната змија жартиера, развиле нечувствителност на TTX, што им овозможува да пленат токсични мрморци.
Поврзаноста на TTX со конзумирана, инфицирана или симбиотска бактериска популација во рамките на метазоните видови од кои е изолирана е релативно јасна; присуството на бактерии кои произведуваат ТТХ во микробиомот на метазоанот се одредува со методи на култура, присуството на токсинот со хемиска анализа и поврзаноста на бактериите со производството на ТТХ со анализа на токсичност на медиумот во кој се одгледуваат сомнителните бактерии. Како што Лаго и сор. забележале, „постојат добри докази дека навлегувањето на бактерии кои произведуваат TTX е важен елемент на TTX токсичноста кај морските метазоани кои го претставуваат овој отров“. Бактериите кои произведуваат TTX вклучуваат Actinomyces, Aeromonas, Alteromonas, Bacillus, Pseudomonas и Vibrio видови; во следните животни, специфични бактериски видови се вмешани:
Поврзаноста на бактериските видови со производството на токсинот е недвосмислена - Лаго и соработниците навеле, „[е]ндоклеточните симбиотски бактерии се предложени како можен извор на еукариотски TTX преку егзоген пат“, и Чау и соработниците забележале дека „широката појава на TTX кај филогенетски различни организми... силно сугерира дека симбиотските бактерии играат улога во биосинтезата на TTX“ – иако корелацијата е проширена на повеќето, но не на сите метазои во кои е идентификуван токсинот. Сепак, имало неуспех во еден случај, оној на тритон ( Taricha granulosa ), да се детектираат бактерии кои произведуваат ТТХ во ткивата со највисоки нивоа на токсини ( кожа, јајници, мускули ), користејќи методи на PCR, иако биле покренати технички грижи за пристапот. Критички за општиот аргумент, паферите Takifugu rubripes фатени и одгледувани во лабораторија на контролирани диети без TTX „ја губат токсичноста со текот на времето“, додека култивирани, TTX-без TTX пуфери од Takifugu niphobles кои се хранат со диети што содржат TTX забележале TTX во црниот дроб на рибите кои се зголемуваат до токсични нивоа. Оттука, бидејќи бактериските видови кои произведуваат TTX се широко присутни во водените седименти, постои силен случај за ингестија на бактерии кои произведуваат TTX и/или TTX, со акумулација и можна последователна колонизација и производство. Сепак, без јасни биосинтетички патишта (сè уште не се пронајдени во метазоаните, но прикажани за бактерии), останува неизвесно дали секој метазоан го акумулира TTX едноставно преку бактерии; останува прашањето дали количините можат доволно да се објаснат со голтање, голтање плус колонизација или некој друг механизам.
Биохемија
Тетродотоксинот се врзува за она што е познато како место 1 на брзиот напонски затворен натриумски канал. Локацијата 1 се наоѓа на отворот на вонклеточната пора на јонскиот канал. Врзувањето на која било молекула за оваа локација привремено ќе ја оневозможи функцијата на јонскиот канал, а со тоа ќе го блокира преминувањето на натриумовите јони во нервната клетка (што е на крајот неопходно за нервната спроводливост); неосакситоксинот и неколку конотоксини, исто така, го врзуваат истото место.
Употребата на овој токсин како биохемиска сонда разјаснила два различни типа на напонски затворени натриумски канали присутни кај цицачите: натриумови канали чувствителни на тетродотоксин (TTX-s Na + канали) и натриумови канали отпорни на тетродотоксин. TTX-r Na + канали). Тетродотоксинот ги инхибира TTX-s Na + каналите во концентрации од околу 1-10 nM, додека микромоларните концентрации на тетродотоксинот се потребни за да се инхибираат TTX-r Na + каналите. Нервните клетки кои содржат TTX-r Na + канали се наоѓаат првенствено во срцевото ткиво, додека нервните клетки кои содржат TTX-s Na + канали доминираат во остатокот од телото.
TTX и неговите аналози историски биле важни агенси за употреба како хемиски соединенија, за употреба во карактеризација на канали и во фундаментални студии за функцијата на каналот. Преваленцијата на TTX-s Na + каналите во централниот нервен систем го прави тетродотоксинот вреден агенс за замолчување на нервната активност во клеточна култура.
Хемиска синтеза
Во 1964 година, тим од научници предводен од Роберт Б. Вудворд ја разјаснил структурата на тетродотоксинот. Структурата била потврдена со рендгенска кристалографија во 1970 година. Јошито Киши и соработниците ја пријавиле првата целосна синтеза на расемичен тетродотоксин во 1972 година. M. Isobe и соработниците  и J. Du Bois објавиле асиметрична тотална синтеза на тетродотоксин во 2003 година Двете синтези од 2003 година користеле многу различни стратегии, со маршрутата на Isobe заснована на пристапот Diels-Alder и работата на Du Bois користејќи активирање на C–H врската. Оттогаш, методите брзо напредувале, при што биле развиени неколку нови стратегии за синтеза на тетродотоксин.
Токсичност
TTX е исклучително токсичен. Безбедносниот лист за материјали за TTX ја наведува оралната средна смртоносна доза ( LD <sub id="mwAVA">50 ) за глувци како 334 μg на kg. За споредба, оралниот LD 50 на калиум цијанид за глувци е 8,5 mg на kg, покажувајќи дека дури и орално, TTX е поотровен од цијанидот. TTX е уште поопасен ако се администрира интравенски; количината потребна за да се постигне смртоносна доза со инјектирање е 8 μg на kg кај глувците.
Токсинот може да влезе во телото на жртвата со голтање, инјектирање или вдишување или преку абрадирана кожа.
Труењето кое се јавува како последица на консумирање риби од редот Tetraodontiformes е исклучително сериозно. Органите (на пр. црниот дроб) на пуфер рибата може да содржат нивоа на тетродотоксин доволни за да се предизвика опишаната парализа на дијафрагмата и соодветната смрт поради респираторна инсуфициенција. Токсичноста варира помеѓу видовите и во различни сезони и географски локалитети, а месото на многу плитки риби може да не е опасно токсично.
Историјат
Терапевтската употреба на јајцата од пуфер риба (тетраодон) била спомната во првата кинеска фармакопеја <i id="mwAXk">Пен-Т'со Чинг</i> (Книгата за билки, наводно 2838-2698 п.н.е. од Шенонг ; но подоцнежен датум е поверојатна), каде што биле класифицирани дека имаат „средна“ токсичност, но може да има тоничен ефект кога се користи во правилна доза. Главната употреба била „за спречување на конвулзивни болести“. Во <i id="mwAX8">Пен-Т'со Канг Му</i> (Индекс Хербацеа или Големата билка од Ли Ших-Чен, 1596) некои видови риби Хо-Тун (сегашното кинеско име за тетраодон ) исто така биле препознаени како и двете токсични, на вистинската доза, корисна како дел од тоник. Зголемена токсичност во Хо-Тун е забележана кај рибите фатени на море (наместо во река) по месец март. Било признаено дека најотровните делови се црниот дроб и јајцата, но таа токсичност може да се намали со натопување на јајцата, забележувајќи дека тетродотоксинот е малку растворлив во вода и растворлив на 1 mg/ml во малку кисели раствори.
Германскиот лекар Енгелберт Каемпфер, во својата „Историја на Јапонија“ (преведена и објавена на англиски во 1727 г.), опишал колку биле добро познати токсичните ефекти на рибата, до степен до кој ќе се користи за самоубиство и дека императорот конкретно наредил дека војниците не смеат да го јадат. Исто така, постојат докази од други извори дека знаењето за таквата токсичност било широко распространето низ југоисточна Азија и Индија.
Првите регистрирани случаи на труење со ТТХ кои ги погодиле западните жители се од дневниците на капетанот Џејмс Кук од 7 септември 1774 година На тој датум, Кук забележал дека неговата екипа јаде локална тропска риба (пуферфиш), а потоа ги хранеле со остатоците свињите кои се чувале на бродот. Екипажот почувствувал вкочанетост и отежнато дишење, додека свињите биле пронајдени мртви следното утро. Во ретроспектива, јасно е дека екипажот преживеал блага доза на тетродотоксин, додека свињите ги јаделе деловите од телото на пуферите кои содржат најголем дел од отровот, па биле фатално отруени.