cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Италија
Музика
Од фолк до класична музика, музиката отсекогаш играла важна улога во италијанската култура. Со тоа што токму таму првпат се појавила опера, Италија ја поставила основата на класичната музичка традиција. Некои од инструментите кои често се поврзуваат со класичната музика, вклучувајќи пијано и виолина, се измислени во Италија и многу од постоечките класични музички форми имаат корени во италијанската музика во 16 и 17 век (како симфонија, концерт и соната).
За време на ренесансата, Џовани Пјерлуиџи де Палестрина напишал ремек-дела за хорска музика за употреба во црковните служби. Првите опери се компонирани во Фиренца во 1590 година. Операта се појавила како уметничка форма во барокниот период. Клаудио Монтеверди е првиот значаен композитор на барокната опера во почетокот на 1600-те години. Други важни композитори од крајот на 1600-те и почетокот на 1700-те години се Алесандро Скарлати, неговиот син Доменико Скарлати и Антонио Вивалди. Алесандро најмногу се прославил со неговите опери, Доменико со композиции на клавијатура и Вивалди со неговите дела за виолина. За време на 1800 и почетокот на 1900 година популарните опери биле композициите на Џузепе Верди, Џакомо Пучини, Винченцо Белини, Гаетано Доницети и Џоакино Росини.
Музичкиот живот во Италија останува исклучително активен, но тој е главно фокусиран во рамките на државата и едвај на интернационално ниво. Единствените италијански поп-пејачи се поп-дивата Мина, со продадени 76 милиони албуми и пејачката Лаура Пузини со продадени 45 милиони албуми. .
Оперската куќа Ла скала во Милано е позната како една од најдобрите во светот. Има и други познати места за опера вклучувајќи ги Сан Карло во Неапол, театарот Ла Фениче во Венеција и римска арена во Верона. Исто така постојат петнаесет јавни театри и бројни приватни театри во Италија коишто ги промовираат италијанските и европските драми и балет. Познати италијански оперски пејачи се Енрико Карузо, Лучано Павароти и Андреја Бочели.
Наука и технологија
Во почетокот на 20 век, Гуљелмо Маркони вршел експерименти со електрична енергија и го усовршил безжичниот прием, но поголема заслуга добил грофот Алесандро Волта, еден од пионерите во електричната енергија повеќе од 100 години порано. До крајот на Втората светска војна, работата со јадрена физика на Енрико Ферми, водело до развивањето и на атомската бомба. На 25 септември 2001 година, американскиот конгрес усвои резолуција која официјално го признава фирентискиот имигрант во САД, Антонио Меучи како пронаоѓач на телефонот. .
Краток преглед на други еминентни личности се: астрономот Џовани Доменико Касини, кој извршил многу важни откритија за Сончевиот Систем; математичарите Лагранж, Фибоначи и Џироламо Кардано, со Арс Магна која е општо призната како прва модерна математичка постапка; Марчело Малпиги, доктор и основач на микроскопска анатомија; биологот Лазаро Спаланцани кој извршил битни истражувања за телесните функции, размножување на животните и клеточна теорија; Камило Голџи кој бил лекар, патолог, научник и добитник на Нобелова награда, е познат по основањето на Голџиев систем и неговата улога во создавање на услови за прифаќање на невронската доктрина.
Заради италијанската љубов за автомобили и брзина, Италија стана позната по производството на повеќето од познатите светски спортски автомобили. Некои од најелитните светски возила се развиле во Италија: „Ламборгини“, „Ферари“, „Алфа Ромео“ и „Масерати“ кои се само неколку од познатите луксузни автомобили кои потекнуваат од Италија.
Вајарство
Вајарството на Италијанскиот Полуостров започнало од антички времиња. Во древниот период, кога етрурските градови доминирале во централна Италија и околното море, се развила етрурската скулптура. Откриено е името на еден артист Вулка, кој работел во Вели е познат по глинената фигура на Аполо и други фигури.
Најголемиот развој на оваа уметност бил помеѓу 6 век п.н.е. и 5 век п.н.е. за време на развојот на Римското Царство. Најраните римски скулптури биле под влијание на Етрурците на север од Рим и грчките населеници од југ.
Скулптурите во средниот век најчесто биле религиозни. Уметниците од каролиншкиот период (именувано по фамилијата на Шарлемањ) во северна Италија создале скулптури како декорации за црковните олтари и распнувања, и огромни свеќници на олтарите.
Во почетокот на 1200-те години, Никола Писано и неговиот син Џовани започнале со револуционерни промени кои воделе до преродба на италијанското вајарство, извлекувајќи инспирација од римски саркофази и други остатоци. Пример за нивно ремек-дело е „Масакрот на невините“ од Џовани Писано.
Најважниот вајар во раната ренесанса е Донатело кој во 1430 година ја создал бронзената статуа Давид, класична претстава за убавината на голо човечко тело. Тоа било првото поважно дело на ренесансната скулптура, независно од какви било архитектонски опкружувања. Како други брилијантни вајари од 1400-те години можат да се спомнат Микелоцо, Бернардо и Антонио Роселино и Агустино ди Дучио.
Мноштвото скулптури на Микеланџело, како фигурите Ноќ и ден во капелата Медичи во Фиренца, доминирале во високо ренесансното италијанско вајарство. Неговиот Давид веројатно е најпознатата скулптура во светот која се разликува од претходните претставувања на субјектот, така што Давид е прикажан пред битката со Голијат, а не по поразот на џинот. Наместо да е прикажан како победник на непријателот кој е многу поголем од него, Давид изгледа напнато и спремен за борба.
Џан Лоренцо Бернини е најважниот вајар во барокниот период. Тој ја комбинирал емоционалната и сензуалната слобода со театарското претставување. Светците и другите фигури на Бернини се чини дека седат, стојат и се движат како живи луѓе – и гледачот станува дел од сцената. Вмешаноста на гледачот е главна одлика на барокната скулптура. Едно од најпознатите негови дела е Екстаза на Св.Тереза.
Неокласичното движење се појавило при крајот на 1700-те години. Членовите на овој интернационален правец вратиле она што тие сметале дека се класични принципи на уметноста. Тие биле имитатори на античките грчки вајари и ги нагласувале класичното украсување и голотијата. Водечки неокласичен артист во Италија бил Антонио Канова, кој како и сите други странски неокласични вајари живеел во Рим. Неговата вештина да изваја чист италијански мермер ретко била надмината од некој друг. Повеќето од неговите статуи се во европските колекции, а Музеј на современа уметност „Метрополитен“ во Њујорк поседува значајни дела, како Персеј и Купидон и Психа.
Во 1900-те години многу Италијанци играле важна улога во развојот на модерната уметност. Футуристичните вајари се обиделе да прикажат како просторот, движењето и времето делува врз формата. Овие артисти претставувале предмети во движење, пример за ова е Уникатните форми на трајност во вселената од Умберто Бокиони.
Театар
Италијанскиот театар бил под влијание на грчките традиции и како и во многу други литературни жанрови, римските драматурзи се стремеле кон адаптирање и преведување од Грците. На пример, трагедијата Федра од Сенека е основано на драма од Еврипид, а исто и многу други комедии од Плавт биле директни преводи на дела од Менандар.
Иронично е дека најраната забележана драма во сите делови на западна Европа била литургиската драма на црквата. Всушност, за време на средновековниот период, црквата започнала да изведува на сцена посебни делови од Библијата. Овие драматизации прераснале во исценирани приказни за Божиќ и Велигден за неписмените маси да ја разберат латинската литургија.
Во периодот од 16 до 18 век Комедија дел арте била форма на импровизаторски театар која се изведува и ден денес. Италијанскиот театар е активен во режисирањето на извонредни современи европски дела и во изведувањето на важни преродби на стари дела, но сепак ниту еден домашен драматург нема напишано дела кои можат да ги обноват оние на Лујџи Пирандело од раниот 20 век. При крајот на 20 век Дарио Фо се здобил со меѓународно признание за неговиот мошне добар импровизаторски стил.
Визуелна уметност
Историјата и развојот на уметноста во западната култура се темели на стотици години од италијанска историја. Во Стар Рим, Италија била центар на уметноста и архитектурата. Голем број на уметници имало и за време на готскиот период и средновековието, а уметноста најмногу напреднала за време на италијанската ренесанса. Футуризмот во Италија се развил во XX век.
Во италијанската ренесанса се појавиле најголемите сликари во историјата на уметноста. Тие биле под влијание на делата на Џото ди Бондоне (1200 година), кој бил еден од највлијателните уметници и кој го сменил текот на западната уметност во нов реалистички стил.
Фиренца станал центар на раната ренесанса. Големите фирентиски сликари биле Масачио, Фра Анџелико, Андрека Мантења, Сандро Ботичели и Паоло Учело. Најважниот уметник во 1400-те години бил Леонардо да Винчи. Портретот Мона Лиза и Тајната вечера се помеѓу најпознатити слики во историјата. Во подоцнежната ренесанса доминирале уметниците Рафаело Санти и Микеланџело. Рафаело сликал умерени, хармонични слики кои изразувале мирен, благороден начин на живот. Микеланџело стекнал величина и како сликар и како вајар.
Италијанските сликари доминирале во барокот од кои најважни биле Анибал Карачи и Караваџио. Во 1900-те години, многу Италијанци дале придонес во развојот на модерната уметност. Џорџо де Кирико се здоби со слава со неговите слики со празни градски плоштади додека Амедео Модиљани се здоби со слава со низа портрети.
Спорт
Рагбито е многу популарен во Италија, клубовите се натпреваруваат во земјата на Супер 10, а исто и на турнирот Европски Хајникен куп. Домашниот тим се натпреварува на куп „Шест нации“ и на Светско првенство во рагби. Велосипедизмот е исто така застапен спорт во Италија. Италијанците се втори по ред после Белгија во освојувањето на најголем број титули во Светското првенство во велосипедизам. Џиро д’Италија е светски позната велосипедска трка која се одржува секој мај и претставува една од трите големи велосипедски трки заедно со Тур де Франс и Вуелта а Еспања. Скудерија Ферари е најстариот тим во трките во Формула 1, којшто се натпреварува од 1948 година и е статистички најуспешниот тим во историјата на овој спорт. Други популарни спортови во Италија се кошарка, одбојка и бокс.
421 п.н.е.
421 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 421. година пред новата ера, 421. од првиот милениум п.н.е., 21. од 5 век п.н.е. и втора од 420-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
1581 во уметноста
1581 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 6208
NGC 6208 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Олтар, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6208 се споменува и како OCL 964, ESO 179-SC14.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јули 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6208 е од видот II1m. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,2 m. NGC 6208 има само една позната привидна димензија, која изнесува 18'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 49 м 25,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -53° 42' 18"".
Други поделби
Проучување на NGC 6208 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 433; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8713. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Елјеса Касо
Филмографија
Касо ги остварил филмските улоги:
NGC 1780
NGC 1780 — спирална галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1780 се споменува и како ESO 553-1, ESO 552-71, MCG -3-13-70.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1780 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 1780 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Џамбо-Висма
Лото НЛ-Џамбо — професионална велосипедска друмска екипа, наследник на поранешниот Рабобанк. Екипата се состои од три дела: екипа во Светската турнеја, континентална (развојна екипа која настапува во Европската турнеја) и екипа во велокрос.
Велосипедската екипа била основана во 1984 година под името Квантум, основана околу Јан Рас, со велосипедисти главно од велосипедската екипа ТИ-Рали. Со Рас како спортски директор од 1985 година натаму, главниот спонзор бил наследен од Суперконфекс, Баклер, Вордперфект и Новел, соодветно, пред Рас да потпише договор со холандската банка Рабобанк во 1996 година. Од 1984 година, екипата настапува на секое издание на Тур де Франс и од воведувањето на турнеите во 1998 година, екипата отсекогаш била во највисокото ниво. Истрага од холандскиот весник de Volkskrant во 2012 година заклучила дека допингот бил во најмала мера толериран, од почетоците на екипата во 1996 година, па до 2007 година. Рабобанк објавил во октомври 2012 година дека ќе стави крај на спонзорството во професионалниот велосипедизам, додека екипата објавила дека сака да продолжи како „без етикета“ под нова фондација која ќе биде основана. На 13 декември 2012 година било објавено дека екипата ќе учествува во 2013 година под името Бланко, со намера да најде спонзор за 2014 година или да стави крај на екипата. Подоцна, бил склучен договор со електронската компанија Белкин, која го презела спонзорството од Тур де Франс 2013 до крајот на 2015 година.
Црн пипер
Црниот пипер (или бибер; науч. Piper nigrum) е тропско ползаво растение од фамилијата Пипери (Pıperaceae), чиј зрнест плод се употребува како мирудија. Пиперот спаѓа меѓу најстарите мирудии. Тоа е жбунесто растение со зрнести плодови. Најмногу успева во Индонезија, Бразил, Индија и Гвајана, а тие се и негови главни извозници. На пазарот се јавува како црн пипер, кој се добива со берење и сушење на недозреани бобинки, и бел пипер, кој е многу поквалитетен, а се добива од целосно зрели црвени бобинки.
Нестор Јаковчески
Нестор Костов Јаковчески (20 мај 1906 во Годивје, Охридско — 24 октомври 1944 на Сува Гора) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Нестор Костов Јаковчески е роден во селото Годивје. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ доброволно пристапил на 5 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада загинува во борбите против балистите на Сува Гора, на 24 октомври 1944 година.
1582 во уметноста
1582 година во уметноста содржи некои значајни настани.
420 п.н.е.
420 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 420. година пред новата ера, 420. од првиот милениум п.н.е., 20. од 5 век п.н.е. и прва од 420-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5088 и 5089 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4330 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3340 и 3341 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 333.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 420 година се протега во 2216 и 2217, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2276 и 2277 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 123. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1073 и 1072 исламска година пред хиџра.
Леополд II
Леополд II (гер. Leopold II, Виена, 5 мај 1747 годинаа - Виена, 1 март 1792 година) бил владетел од династијата Хабсбург, прво голем војвода од Тоскана од 1765 година до 1790 година, а потоа цар на Светото Римско Царство од 1790 година до својата смрт. Исто така ги носел титулите надвојвода на Австрија, крал на Унгарија и крал на Чешка.
Животопис
Леополд II во 1790 година го наследил својот постар брат Јозеф II кој не оставил потомство. Како цар Леополд покажал поконзервативни методи како би ги смирил хабсбуршките имоти во Унгарија, Чешка и денешна Белгија. Поради појавата на Француската револуција, која животно ги загрозила интересите на Марија Антоанета, сопруга на Луј XVI, и сестра на Леополд, новиот цар внимателно се обидувал да не се вмеша отворено во политичките превирања во Франција. Царството во моментот на Леополдовото стапување на престол веќе било вмешано во војната против Османлиското Царство во сојуз со Русија. Со мирот, кој бил потпишан на 4 август 1791 година, царството повторно му ги препуштил Белград и централна Србија на султанот. Кога Луј XVI во септември 1791 година го прифатил првиот устав на Франција, Леополд II се понадевал дека војната може да се избегне, иако Французите веќе ги имале нападнато на германските принцеви на Рајна. Сепак, Леополд II ненадејно се преселил во Виена на 1 март 1792 година, а бил наследен од најстариот син Франц II.
К-поп
К-поп (K-pop „кеј-поп“, кратенка од англ. Korean pop; корејски: 가요 кајо ) — музички жанр кој опфаќа многу стилови на јужнокорејската поп-музика, вклучувајќи различни правци на денс-музиката, електропоп, хип-хоп и современ ритам и блуз.
Според еден од авторите на американското музичко списание Ролинг стоун, K-pop е „смеса од модната западна музика и високоенергетски јапонски поп“ (J-pop), која „лови глави на слушатели со повторливи закачливи фрази, понекогаш на англиски јазик“. K-pop „вклучува спојување на стилови, како со пеење тако и со рап, и места посебен акцент на перформанси и силни визуелни ефекти“.
K-pop не е само музика, K-pop станал субкултура која е популарна меѓу младите луѓе во целиот свет. Благодарение на интернетот и пристапот до дигитални содржини, K-pop достигнува до неверојатно широка публика.
Историја
За разлика од другите музички жанрови, современиот почеток на K-pop може да се одреди со прецизен датум: 11 април 1992 година, кога групите Seo Taiji и The Boys за прв пат на сцената ја изведоа својата музика. Ова беше почетокот на K- pop што доведе до формирање на повеќе групи.
SM Entertainment основана во 1995 година, JYP Entertainment во 1997 година и YG Entertainment во 1998 година. Првата група која ги постави темелите на денешниот корејски поп е H.O.T, која дебитираше во 1996 година под SM Entertainment.
1583 во уметноста
1583 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Алгабас
Алгабас е град во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Рудни Планини (појаснување)
Рудни Планини може да се однесуваат на:
Erzgebirge
Слатинска II
Слатинска II претставува пештера сместена во непосредна близина на поречкото село Слатина. Се наоѓа во непосредна близина на Горнослатинската пештера.
NGC 3860A
NGC 3860A — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3860A се споменува и како UGC 6718, MCG 3-30-88, CGCG 97-120, IRAS 11422+2003.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 38°.
Други поделби
Проучување на NGC 3860A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36573. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1443. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1406.
Никола Јосифоски
Никола Кипров Јосифоски (1911 во Црвена Вода, Охридско — есента 1943) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Никола Кипров Јосифоски е роден во селото Црвена Вода. Се занимавал со земјоделие. Активен соработник во НОБ од 1942 година, а во 1943 година стапува во реонската чета во Црвена Вода. Умира есента 1943 година.
1584 во уметноста
1584 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Петрошница
Петрошница — река во областа Козјачија, североисточна Македонија, лева притока на Пчиња. Долга е 23 км и тече во рамките на Општина Старо Нагоричане.
Течение
Реката настанува под ридското маало Долна Маала на селото Дејловце, Општина Старо Нагоричане, со слевањето на Трленски Дол и Брлошка Река. Тече во југозападен правец по долина меѓу ридските маала Горинци и Дудманица на селото Жељувино. Продолжува јужно од Мишински Рид кај селото Бајловце, каде од лево го прима потокот образуван од спојот на Кумановачки Дол и Селишки Дол. Реката постепено се спушта во пониски предели во ист правец, и тече низ селото Брешко. Кај Цвиланце Петрошница тече до југоисточните падини на возвишението Големи Пиштерец и од десно ги прима потоците Лачипац и Лисички Дол. Преоѓајќи во атарот на Канарево тече меѓу неговите бројни маала и крај главната црква. Овде реката прави свиок на запад, и по маалото Мачанци нагло свртува во северен правец, а набргу потоа во југозападен.
Под месноста Габер кај с. Макреш го менува текот кон северозапад, и прави значаен свиок ко југозапад околу возвишението на самото село. Одовде продолжува на во северен правец и преку мост го преминува автопатниот огранок А2е, а потоа и самиот државен автопат А2. Тука Петрошница минува низ полето околу 700 м источно од Војник. Во полето од десната страна е наоѓалиштето Петрково, кое претставува некропола од римско време.
Екологија
Во 2016 г. е извршено чистење на коритото на Петрошница.
1585 во уметноста
1585 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Дуќан на ул. „Илинденска“ бр. 49 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Илинденска“ бр. 49''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Јана Николовска
Јана Николовска – македонска алпска скијачка. Се натпреварувала во велеслалом за жени на Зимските олимписки игри 1998.
Рудни Планини
Рудните Планини (Erzgebirge, ) — планини во Средна Европа кои ја образуваат природната граница помеѓу покраината Саксонија во Германија и областа Чешка во Чешката Република веќе многу векови. Денес, границата помеѓу Германија и Чешка води малку посеверно од главниот срт на планинскиот масив. Највисоки врвови се Клиновец (германски: Кајлберг), кој се издига на 1.244 метри надморска височина и Фихтелберг на 1.215 метри.
Областа одиграла важна улога во поставувањето на раната модерна трансформација на рударството и металургијата од занаетчиство до голема индустрија, процес кој му претходел и ја овозможил подоцнежната индустриска револуција.
Амоксапин
Амоксапин, со бренд име Asendin, е трицикличен антидепресив (TCA). Тоа е N- деметилиран метаболит на локсапин. Амоксапин добива маркетинг авторизација во Соединетите Држави.
Медицинска употреба
Амоксапин се користи во третман на големо депресивно нарушување. Во споредба со другите антидепресиви, се верува дека има побрз почеток на дејство, со терапевтски ефекти забележани во рок од четири до седум дена. Повеќе од 80% од пациентите кои реагираат на амоксапин се пријавени дека реагираат во рок од две недели од почетокот на третманот. Исто така, има својства слични на оние на атипичните антипсихотици, и може да се однесува како еден и може да се користи во третманот на шизофренија надвор од ознаката. И покрај очигледниот недостаток на екстрапирамидални несакани ефекти кај пациенти со шизофренија, откриено е дека ги влошува моторните симптоми кај пациенти со Паркинсонова болест и психоза.
Контраиндикации
Како и со сите антидепресиви одобрени од FDA, тој се одликува со потенцијал на зголемување на самоубиствените мисли или однесување кај деца, адолесценти и млади помлади од 25 години. Неговата употреба исто така не се препорачува кај лица со позната хиперсензитивност или на амоксапин или на други состојки во неговите орални формулации. Неговата употреба се препорачува и против во следните состојби на болеста:
Исто така, не се препорачува негова употреба кај поединци кои истовремено примаат инхибитори на моноамино оксидаза или ако земале еден во изминатите 14 дена и кај лица кои земаат лекови за кои е познато дека го продолжуваат QT интервалот (на пр. ондансетрон, циталопрам, пимозид, сертиндол, зипразидон, халоперидол, хлорпромазин, тиоридазин, итн. ).
Доење
Не се препорачува негова употреба кај мајки кои дојат бидејќи се излачува во мајчиното млеко и концентрацијата пронајдена во мајчиното млеко е приближно една четвртина од нивото на мајчиното серумско ниво.
Предозирање
Се смета за особено токсичен при предозирање, со висока стапка на бубрежна инсуфициенција (која обично трае 2-5 дена), рабдомиолиза, кома, напади, па дури и статус на епилептикус. Некои веруваат дека е помалку кардиотоксичен од другите TCA во предозирање, иако се направени извештаи за кардиотоксични предозирања.
Фармакокинетика
Амоксапин се метаболизира во два главни активни метаболити: 7-хидроксиамоксапин и 8-хидроксиамоксапин.
Имиња на брендови
Имињата на брендовите за амоксапин вклучуваат (каде што † означува прекинати брендови):
Трозабец
Трозабец — оружје кое наликува на копје кое на врв има три големи метални запци, познат е од старогрчката митологија бидејќи го имал богот Посејдон односно Нептун кај Старите Римјани, но и други богови. Трозабецот е симбол на три најголеми острови на Атлантида.
Најпрво служел само за риболов. Во времето на Римското Царство трозабецот (-ridens) бил често оружје на гладијаторите (retiari) во арената.
Трозабец е втиснат на парите на некои антички градови.
Златен трозабец, кој води потекло од византиска хералдика, денес е мотив на грбот на Украина. Трозабец е прикажан и на знамето на Барбадос. Италијанскиот произведувач на автомобили „Мазерати“ го користи трозабецот како свој заштитен знак.
1. ФК Кајзерслаутерн
1. ФК Кајзерслаутерн, познат и само како Кајзерслаутерн или само ФКК, е германски фудбалски клуб од градот Кајзерслаутерн во западно-германската покраина Рајнска област-Пфалц. Клубот во моментов се натпреварува во 3. Лига, третото ниво на германскиот фудбал.
Клубот е основан на 2 јуни 1990, со спојување на клубовите Германија 1896 и ФГ Кајзерслаутерн, а денешното име го добил во 1933 година. Како еден од основачите на Бундеслигата, Кајзерслаутерн играл непрекинато од 1963 до 1996 година во највисоката дивизија на германскиот фудбал. Клубот е четирикратен шампион на Германија (1950–1951, 1952–1953, 1990–1991, 1997–1998), двапати освојувач на Купот на Германија (1989-1990, 1995-1996), и еднаш победник на Суперкупот на Германија. Историски гледано, Кајзерслаутерн е меѓу најуспешните фудбалски клубови во Германија, и моментално се наоѓа на десеттото место на Вечната табела на Бундеслигата. Исто така, иако нема ниту една титула во својата историја, клубот успешно се претставувал и во европските натпреварувања каде стигнал до четвртфиналето во Лигата на шампионите во 1999 како и на двапати до полуфиналето во Купот на УЕФА. Во сезоната 1997–1998, кога Кајзерслаутерн ја освоил својата последна првенствена шампионска титула клубот тоа го направил како ново промовирана екипа која влегла во првенството од понизок ранг на натпреварување, со што е единствениот клуб во германскиот фудбал кој го сторил ова. По шест години во второто ниво, во 2018 тие испаднале во 3. Лига за првпат во својата историја.
Од 1920 година, својте домашни натпревари Кајзерслаутерн ги игра на стадионот Фриц Валтер, именуван по капитенот на репрезентацијата на Западна Германија кој ја освоил светската титула во 1954. Боите на клубот се црвената и белата.
Никола Божиноски
Никола Паунов Божиноски (1918 во Ново Село, Охридско — 31 јули 1943 во Карбуница, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Никола Паунов Божиноски е роден во селото Ново Село. Се занимавал со земјоделие. Активно работи за движењето од 1942 година. Доброволно пристапува кон Кичевско-мавровскиот партизански одред на 1 мај 1943 година. Во борбата против италијанските окупаторски војски кај Карбуница, загинува јна 31 јули 1943 година.
Манган (II) сулфат
Манган(II)сулфат се однесува на неорганско соединение со формулата MnSO 4 · H2O. Оваа бледо розова деликатна цврста супстанца е комерцијално значајна сол на манган. Во светот во 2005 година биле произведени приближно 260.000 тони манган(II)сулфат. Тој е претходник на металот од манган и многу други хемиски соединенија. Почвата со недостаток на манган се отстранува со оваа сол.
Структура
Структурата на MnSO 4 · H2O е одредена со рендгенска кристалографија. Како и многу метални сулфати, манган сулфатот формира различни хидрати : монохидрат, тетрахидрат, пентахидрат и хептахидрат. Сите овие соли се раствораат во вода за да се добијат слабо розови раствори на аква комплексот [Mn(H2O)6]2+.
Пловно знаме
Пловно знаме (трговско знаме или граѓанска енсигнија) е државно знаме на една земја што се истакнува на цивилни пловила (трговски и приватни, наспроти воени) за да се означи земјата. Разни земји имаат едно државно знаме за на компно, цивилен павилјон (енсигнија) за невоена пловидба и морнаричко знаме за воената морнарица. Понекогаш двете или сите три се исти.
Првично не постоеле разлики помеѓу знамињата што се истакнувале на државните бродови (воена морнарица) од оние на приватните невооружени бродови (како на пр. трговска морнарица). Денес многу земји како Франција, САД и Република Македонија и понатаму употребуваат на едно знаме за сите намени.
Во други земји се прави разлика помеѓу копнени, пловни и морнарички (воени) знамиња. Најсложен систем има Велика Британија: државното знаме (Union Jack) се користи на копно, „Црвениот павилјон“ (Red Ensign) за трговски бродови и „Белиот павилјон“ (White Ensign) за кралската воена морнарица.
Земји со посебни пловни знамиња
Пловните знамиња што се разликуваат од „општото“ државно знаме можат да се поделат на неколку категории.
Црвени павилјони по британски пример
Ова се црвени знамиња што, во највеќето случаи, го содржат британското знаме во кантонот, а се засновани на британскиот Црвен павилјон. Британските прекуморски територии истакнуваат или прост Црвен павилјон, или Црвен павилјон со нивниот колонијален грб во слободниот дел.
Упростени државни знамиња
Неколку земји (Шпанија, хиспаноамериканските земји и некои европски земји) имаат две главни варијанти на знамето: попросто (обично со ленти) и посложено каде фигурира и државниот грб. Попростата варијанта е пловно знаме (во највеќето случаи и граѓанско), додека посложеното го користат управните органи, валдата и војската. Во Шпанија и Аргентина знамето без грб е варијанта исклучиво за граѓанска употреба, а како пловно знаме се користи државното. Пловното знаме на Ел Салвадор се разликува од државното и во сразмер.
Пловни знамиња што се разликуваат од државните во сразмерот
Неколку поранешни британски колонии имаат пловни знамиња кои се исти со државните, но во сразмер 1:2 наместо 3:5. Словенија, Хрватска и Унгарија се обратен случај, каде пловните знамиња им се со сразмер 2:3 наспроти државните со 1:2. Франција е посебен случај: општиот сразмер е ист, но лентите на знамето се разликуваат во широчина.
Додипломски студии
Додипломски студии е етапа од образовниот процес која следи по средното образование и е предуслов за постдипломските студии. На крајот на овие студии, студентите добиваат диплома и може да ја додадат придавката дипломиран во своето звање. Одредени струки, во Македонија и во странство, на крајот на додипломските студии го даваат звањето магистер.
419 п.н.е.
419 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 419. година пред новата ера, 419. од првиот милениум п.н.е., 19. од 5 век п.н.е. и последна од 410-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5089 и 5090 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4331 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3341 и 3342 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 334.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 419 година се протега во 2217 и 2218, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2277 и 2278 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 124. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1072 и 1071 исламска година пред хиџра.
NGC 6209
NGC 6209 — спирална галаксија во соѕвездието Рајска Птица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6209 се споменува и како ESO 43-8, AM 1649-723, IRAS 16489-7230.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6209 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6209 има привидни димензии од 2' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 54 м 57,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -72° 35' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 6209 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59252. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 468; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9283. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
NGC 1781
NGC 1781 — спирална галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1781 се споменува и како NGC 1794, ESO 553-7, MCG -3-14-2, IRAS 05057-1815.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1781 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1781 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 7 м 55,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 18° 11' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Аеродром Рим Фјумичино
Меѓународниот аеродром Леонардо да Винчи — Фјумичино (итал. Aeroporto Leonardo da Vinci di Fiumicino) (IATA: FCO, ICAO: LIRF) се наоѓа во близината на Рим, е најпрометниот италијански аеродром со 32.945.223 патници опслужени во 2007 година. Се наоѓа во местото Фјумичино, на некои 35 километри оддалеченост од центарот на Рим. Аеродромот е единствена база на италијанскиот национален авиопревозник Alitalia.
NGC 1781
Други поделби
Проучување на NGC 1781 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16788. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 315; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5905. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1473.
Аеродром Рим Фјумичино
Историја
Аеродромот беше официјално отворен на 15 Јануари 1961 година, во тоа време со две писти, заменувајќи го многу помалиот Рим Чампино аеродром, кој сѐ уште е во сервис, но најмногу за чартер и ниско буџетни компании. Во текот на првата деката, Alitalia инвестираше многу средства на аеродромот, и во тој период уште една писта (16L/34R) беше додадена. Моментално на аеродромот оперираат четири писти, 16L/34R и 16R/34L (одделени со дистанца од 4000 метри), 16C/34C (во близина на 16L/34R), се користи како замена на 16L/34R, и 07/25, која се користи само во услови на непријатен ветер. Терминалот исто така беше дограден во 90-тите години на минатиот век:
-1991: Отворање на домашното крило со 12 порти (Крило А);
-1999: Отворање на западен сателит со 11 порти (Сателит Ц) и интерен воз кој го поврзува сателитот со главниот терминал;
-2000: Отворање на нов домашен терминал (Терминал А). Реорганизација на терминалните згради, кои сега се состојат од: терминал А (и крило А), терминал АА, терминал Б (и крило Б), терминал Ц (и западен сателит);
-2004: Отворање на нов карго терминал наречен Cargo City;
-2008: Отворање на терминал 5 (950,000 патници годишно). Продолжена работа на отворање на крило Ц;
Идни планови:
- Обнова на писта 1 за сообраќај на авиони од типот на Airbus A380, комплетирана;
- Втора зграда за авиокомпаниите и вработените на аеродромот;
- Завршеток на енергетски систем, еколошки чист, кој ќе му овозможи на аеродромот сам да произведува енергија;
- Ново крило Ц (исклучиво за меѓународен сообраќај) со 16 дополнителни порти, да биде комплетиран до 2010 за да се овозможи очкуван растеж од денешните 38 милиони патници годишно на 55 милиони патници до 2018 година;
Tранспортација
Аеродромот е оддалечен некои 35 километри од центарот на Рим. Аеродромот е опслужен од железничка линија оперирана од TrenItalia, која е достапна од терминалот на аеродромот. За околу 30 минути се стигнува до станицата Термини, централната железничка станица во Рим.
Аеродромски несреќи и инциденти
Од некаде 1960 до 1980 година, аеродромот беше мета на Израелско - Палестинските конфликти.
- На 17 Декември 1973 година, авион на Американската авиокомпанија Pan Am, беше нападнат од Палестински терористи. 30 лица загинаа од фосфорната бомба која беше активирана неколку моменти пред полетувањето.
- На 27 Декември 1985 година, за време на терористичките напади на аеродромите во Рим и Виена, терористите убија 16, а ранија 99 патници на аеродромот.
- На 2 Април 1986 година, авион на Trans World Airlines, кој леташе на линија од Рим до Атина, беше бомбардиран, при што 4 лица загинаа. Аеродромот безбедно слета на аеродромот.
Куп на шампиони 1976/77
Куп на шампиони 1976/77 — 22-то издание на Купот на шампионите, најсилnoto европско клупско фудбалско натпреварување.
Финалето е одиграно на 25 мај 1977 на стадионот Олимпико во Рим, каде што Ливерпул со резултат 3:1 ја победил Борусија Менхенгладбах, со тоа освојувајќи ја својата прва титула во Купот на шампионите. Динамо Киев во четвртфиналето го елиминирал Баерн Минхен, освојувач на Купот од претходните три сезони.
Прво коло
1 ТПС се пласирал во осминафиналето по правилото за постигнати повеќе голови на гости.
Четвртфинале
1 Цирих се пласирал во полуфиналето по правилото за постигнати повеќе голови на гости.
Жена шета во градина
Во 1886 година ван Гог ја напуштил Холандија за Париз и никогаш повеќе не се вратил. Неговиот брат Тео, успешен париски провавач на уметност, му обезбедил на Ван Гог поддршка и врски за пристапување во современата уметност. За две години, од 1886 до 1888 година, ван Гог се појави како софистициран, внимателен и провоцирачки уметник.
Ван Гог исто така искористил комплементарни бои за да овозможи создавање живописни контрасти кои се подобруваат едни со други кога ќе се стават заедно.
Wisin & Yandel
Висин и Јандел е регетонско дуо од Порторико, кој се состои од Висин и Јандел. Тие ја започнале својата кариера кон крајот на 1990-тите и оттогаш се заедно, освојувајќи неколку награди, меѓу кои и Греми награда во 2009 година. Тие станале први и единствени регетонски уметници што освоиле таква награда. Кон крајот на 2013 година, тие најавиле дека ќе направат пауза во кариерата како дуо, по нивната турнеја во Лодерес. Во интервјуто за „People en Español“ во 2014 година, Јандел потврдил дека групата нема да се распушти. Во февруари 2018 година, по 5-годишна пауза, дуото најавило дека тие повторно ќе се соединат, и се подготвени да тргнат на светска турнеја, како и да издадат нова музика.
Почеток (1998–2004)
Во 1998 година, Висин и Јандел учествувале во албумот „No Fear 3“, во продукција на диџеј Дики, како и на компилацискиот албум „La Misión Vol. 1“, уреден од продукциската куќа Fresh Productions. Успехот на оваа збирка (која била заверена со златно признание) довело продукциската куќа да го произведе Лос Рејес дел Нуево Миленио, првиот албум на Висин и Јандел.
Од тој момент дуото започнало успешна кариера. Тие продолжиле да објавуваат нови теми во последователните изданија на Ла Мисион и снимиле три нови албуми: De Nuevos a Viejos (2001), Mi Vida... My Life (2003) и De Otra Manera (2004), на сите им бил признаен златен успех. Дуото ја добило и наградата „Tu Música“ за најдобар рап/регетонско дуо во 2002 година.
Пал Мундо и WY Records (2005-06)
Дуото започнало со своја продукциска куќа под името WY Records. Во 2005 година, тие го издадле својот прв албум под него, насловен Pa'l Mundo, кој станал нивниот најуспешен до денес. Рекордот достигна меѓународен статус кога стигнал до земји како Кина, Јапонија и некои европски земји. Албумот се искачил на бројот 1 на Билборд ' Топ Латинска албуми и бил заверен со злато од страна на RIAA. По успехот на Па’л Мундо, Висин и Јандел го издале Лос Вакерос во 2006 година, на кој биле прикажани настапи на уметници на WY Records како Франко „Ел Горила“, Тони Дисе и Јомил Омар, како и гости уметници како Дон Омар и Хектор ел Фадер
Меѓународна консолидација (2007–12)
На 7 ноември 2007 година, Висин и Јандел го објавиле албумот Los Extraterrestres, во кој имало соработка со меѓународни уметници како Ева и Фет Џо. Албумот бил примен позитивно од страна на медиумите во Порторико, при што мејнстрим весникот „Примера Хора“ му доделил оценка 4 од 5. Прегледот го пофалил спојот на стилови пронајдени во албумот, тврдејќи дека продукцијата ја продолжила "музичката еволуција" што се наоѓала во нејзините претходници.
Есил (округ во Северен Казахстан)
Есил е округ во Казахстан во покраината Северен Казахстан со центар Јавленка.
Ракитец
Ракитец — село во Општина Конче, во околината на градот Радовиш.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 519 жители, со што селото се вбројува во средни села во областа на Конче и Радовиш.
Географија и местоположба
Ракитец се наоѓа во средишниот дел на Општина Конче, сместено на планината Смрдеш на надморска височина од 554 метри. Селото е оддалечено шест километри северно од општинското средиште Конче, а 17 километри јужно од градот Радовиш.