cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 5158
Други поделби
Проучување на NGC 5158 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47180. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 150; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1461. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 80.
Хатишериф
Хатишериф (турски hatt-ı şerîf) или хатихумајун (отомански турски خت همايون, турски hatt-ı hümayun или hatt-ı hümâyûn) — дипломатски назив на документ или ракописна официјална белешка составена од османлиски султан.
Поимот доаѓа од арапскиот hatt - ракопис, ред и hümayun - царски и шериф - возвишен, величествен. Хатишерифите обично ги пишувал султанот лично или ги препишувал дворски писар.
Хатшерифите обично се пишувале како одговор на документ доставен до султанот од страна на големиот везир или друг член на османлиската влада. Тие содржеле, на пример, одобрувања или одбивања на жалби, одобрувања на различни дозволи, коментари на декрети или други владини документи. Хатшерифите, исто така, можеле да бидат напишани непотикнати, а не како одговор на поднесените документи. По реформите во танзиматските реформи (1856), кои имале за цел да го модернизираат Отоманското Царство, рутинските хатишерифи биле заменети со irâde-i seniyye, во кои писарите писмено ги документирале усните забелешки на султанот.
Во државните архиви во Истанбул има речиси 100.000 хатишерифи. Меѓу најпознатите се Гулхан хатишериф од 1839 година и Указот за реформа на Отоманското Царство од 18 февруари 1856 година. За првиот, називот танзиматски ферман би бил посоодветен, бидејќи е напишан како наредба од султанот до големиот везир да ја изврши неговата наредба.
Хатихумајун во поширока смисла може да биде каков било запис или дури и книжно дело напишано рачно од султанот.
Водорина
Водорина е село во Егејска Македонија, Република Грција.
NGC 2794
NGC 2794 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2794 се споменува и како UGC 4885, MCG 3-24-18, CGCG 91-37.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1866 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2794 е од видот SB?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2794 има привидни димензии од 1,2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 16 м 1,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 17° 35' 22".
Други поделби
Проучување на NGC 2794 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26140. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 142; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1405. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 57.
Асор
Асорот (עָשׂוֹר; од есер (עשר), што значи „десет“) ― музички инструмент „од десет жици“ спомнат во Библијата. Постои мала согласност за тоа каков вид на инструмент бил или со какви инструменти имал сличности.
Библиски споменувања
Зборот се појавува само трипати во Библијата и не е пронајден на друго место. Во Псалм 33:2 споменувањето е на „ кинор, невел и асор“ (הוֹדוּ לַיהוָה בְּכִנּוֹר; בְּנֵבֶל עָשׂוֹר, זַמְּרוּ-לוֹ׃); во Псалм 92:3, до „небел и асор“; во Псалм 144 до „небел-асор“.
Во Библијата на кралот Џејмс, асор бил преведен „инструмент од десет жици“, со маргинална белешка „испуштeno“ применета на „инструмент“. Во Септуагинтата, зборот е изведен од корен што означува „десет“, грчкиот е ἐν δεκαχορδῷ или ψαλτήριον δεκάχορδον, во Вулгата во decachordo psalterio. Секој пат кога се користи зборот асор, тој го следи зборот небел и веројатно само означува варијанта на небел, со десет жици наместо вообичаените дванаесет што му ги доделил Јосиф Флавиј.
Шаби
Шаби (француски: Chabis) ― француско сирење со нежен вкус и текстура која станува поцврста како што созрева.
Шабито е меко сирење кое се произведува без загревање или притискање, со користење на козјо млеко. Се одликува со облога на „расцутена кора“ (croûte fleurie) од мека бела мувла која потсетува на попознатите сирења како камамбер.
Со потекло од регионот Нова Аквитанија во западна Франција, сирењето се прави во мали дискови од приближно 100 г. Постојат и селски верзии и фабрички произведени.
Најдоброто време од годината за шабито е помеѓу април и август, иако може да се ужива од март до декември. Идеално, сирењето треба да се остави да зрее околу дваесет дена по производството. За вкус често во сирењето се додаваат билки и зачини.
Ветка Црква (Прдејци)
Ветка Црква — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Прдејци. Претставува сакрален објект од римско време.
На североисточната периферија на селото, во непосредната близина на пругата Скопје-Гевгелија се среќаваат грамади од градежен камен и фрагменти од мермерна архитектонска пластика со различна профилација. Тука е најдено и мермерно торзо со претстава на облечена машка фигура во природна големина.
Наодите се чуваат во Музејот во Гевгелија. Наоѓалиштето е прогласено за културно наследство на Македонија.
Someone Like You (песна на Адел)
„Someone Like You“ е песна оданглиската пејачка-текстописец Адел од нејзиниот втор студиски албум 21 и е напишана и продуцирана од Адел и Дан Вилсон. Песната добила универзално Песната има добиено признание од страна на универзалните музички критичари, по добро примената изведба на песната на Бритнските музички награди од 2011, што ја направи број еден песна во Велика Британија, и најдолго задржаниот број-еден сингл во Велика Британија во последната деценија досега. Исто така стана најдолго задржаниот сингл во Ирска каде поминал шест недели на првото место. Бил издаден како вториот сингл од 21 на 24 јануари 2011.
Композиција
Песната е пијано балада и според текстот зборува за завршена врска. Адел рекла, „Кога јас ја пишував се чувствував доста мизерно и осамено, што мислам дека е контрадикција со 'Rolling in the Deep'.“ Песната е исполента со силна вокална изведба и врвни бодови. Исто така „Someone Like You“ била споредена со синглот „Hometown Glory“ од албумот 19.
Стара џамија (Јакреново)
Стара џамија (Јакреново) — главна селска џамија во селото Јакреново, во Општина Крушево, Македонија.
Историја
Џамијата во селото била подигната во 1942 година.
Патрис Лумумба
Патрис Емери Лумумба (Patrice Émery Lumumba; — ) бил конгоански политичар и независен водач, кој бил првиот премиер на независна Демократска Република Конго (тогаш Република Конго) од јуни до септември 1960 година. Тој одиграл значајна улога во трансформацијата на Конго од колонија на Белгија во независна република. Идеолошки бил африкански националист и панафриканист и ја водел партијата Движењето на националистите конгоанци (MNK) од 1958 година до неговото убиство.
Кратко време по конгоанската независност во 1960 година, бунт избувнал во војската, по повод одбележувањето на почетокот на конгоанската криза. Лумумба апелирал до САД и Обединетите нации за помош за да се потиснат белгиските поддржани сецесионисти. Двете одбиле, па Лумумба се свртел кон Советскиот Сојуз за поддршка. Ова довело до растечки разлики со претседателот Јосиф Каса-Вубу и шефот на персоналот Јосиф-Дезире Мобуту, како и со САД и Белгија.
Лумумба бил последователно затворен од страна на државните органи на Мобуту и погубен со стрелачки одред под команда на катангански органи. По неговата смрт, тој бил гледан како маченик за поширокото панафриканско движење.
Ран живот и кариера
Патрис Лулумба е роден на 2 јули 1925 година син на земјоделец, Франсоа Толенга Отетшима, и неговата сопруга Јулиен Вамато Ломендја, во Оналуа во регионот Катакомбе во провинцијата Касаи на Белгиско Конго. Тој бил член на етничката група Тетела и е роден со името Елијас Окит’Асомбо. Неговото оригинално презиме значи „наследникот на проклетството“ и е изведен од Тетела зборови okitá/okitɔ ('наследник, следбеник') и asombó ('проколнати или маѓепсани луѓе кои ќе умрат брзо'). Тој имал тројца браќа (Ијан Кларк, Емилие Калема и Луис Онема Пене Лумумба) и еден полубрат (Толенга Жан). Израснат во католичко семејство, тој се образовал во протестантско основно училиште, католичко мисионерско училиште и конечно во владино поштенско училиште, каде тој ја поминал едногодишната обука со одлики. Лумумба зборувал тетела, француски, лингала, свахили и тшилуба.
Александрија на Инд
Александрија на Инд (современо име: Уч, Пакистан) бил град основан од Александар Македонски на устието на реката Ченаб во Инд. Околу 10.000 колонисти биле населени во овој град (Диодор). Сатрапот на западниот брег на Инд, Филип, синот на Махата, ја добил задачата да го изгради градот:
Наводи
Bucéphalie
Енергетика во Турција
Преглед
Од 1990 година годишната потрошувачка на примарна енергија се зголемила речиси трикратно на 1700 TW/h во 2016 година; вклучувајќи и 31% нафта, 28% гас и 27% јаглен, и емисиите на CO2 од согорувањето на горивото се зголемиле од 130 мегатонни (Mt) до 340 Mt. Речиси сите фосилни горива освен лигнитот (кафеав јаглен) се увезуваат. Турската енергетска политика има приоритет да го намали увозот.
Електричната енергија е генерирана главно од јаглен, гас (околу една третина) и хидро (околу една четвртина) со мала, но растечка количина од други обновливи извори како што се ветер и сончева енергија. Атомската централа е во изградба.
Јаглен
Турција произведува големо количество лигнит, и речиси целиот се употребува во електраните, кои предизвикуваат големи количества на јаглерод диоксид со релативно ниско ниво на ефикасност. Владата субвенционира електрични централи на јаглен и покрај влијанието на индустријата за јаглен врз животната средина.
Гас
Годишната побарувачка за гас изнесува 50 милијарди кубни метри, над 30 отсто од вкупната побарувачка на енергија во Турција, а половина од нив се снабдува од Русија. Сите 81 провинции во Турција се снабдуваат со природен гас, кој обезбедува најголем дел од топлината.
Поголемиот дел од гасот од Русија доаѓа преку нафтоводот Син поток, но Турски поток се очекува да почне со работа во 2019 година. Иранскиот гас доаѓа преку нафтоводот Тебриз-Анкара. Азербејџан ја снабдува Турција преку Трансанатолскиот гасовод (за кој тврдат дека е најевтин што Турција го купува ) и гасоводот Јужен Кавказ. Ирак, исто така, може да снабдува со гас во иднина, преку Јужниот гасен коридор и гас од источниот Медитеран исто така е можност.
Од 2019 година само мал дел од увозот на гас повторно се извезува во ЕУ. Сепак, Турција има за цел да стане трговски центар за гас и да извезува повеќе. Државниот БОТАШ контролира 80% од пазарот. 91 mt CO2 се испуштиле од согорување на природен гас во 2015 година, но субвенциите за гасни електрани намалиле за во 2019 и 2020 година.
Нафта
Речиси целата нафта се увезува: претежно од Ирак, Иран и Русија и нафтата, исто така, транзитира од Азербејџан.
Јадрена енергија
Турција нема оперативни јадрени реактори, но гради атомска централа и се очекува да биде заршена во 2023 година.
Обновлива енергија
Хидроелектричната енергија во Турција е најголемиот обновлив извор на електрична енергија, но сончевата енергија изгледа веројатно брзо да се зголеми. Моќта на ветерот во Турција е главно на запад. Геотермалната енергија во Турција се користи главно за греење.
Со масовно зголемување на производството на сончева енергија на југ и енергијата на ветерот на запад Турција би можела да ја исполни целата предложена побарувачка за енергија од обновливи извори од 2020 година.
Електрична енергија
Секоја година во Турција се користи околу 300 TWh електрична енергија, што е речиси една петтина од износот на примарна енергија во Турција. Бидејќи секторот за електрична енергија во Турција согорува голем број на локален и увезен јаглен, најголем извор на емисии на стакленички гасови од страна на Турција е централите на јаглен во земјата, од кои многу се субвенционирани. Увозот на гас, главно за централи во Турција, е главниот увозен трошок за економијата на Турција. Сепак, сончевата енергија во Турција и ветерната енергија во Турција се зголемуваат и избалансираат со постојната хидроенергија на земјата.
NGC 579
NGC 579 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 579 се споменува и како UGC 1089, MCG 5-4-64, CGCG 502-103, KUG 0128+333, IRAS 01289+3321.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 579 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 579 има привидни димензии од 1,5' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 31 м 46,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 36' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 579 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5691. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2297. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Туралево
Свети Јован Крстител — гробишна црква во кратовското село Туралево. Му припаѓа на Кумановско-кратовското архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
Местоположба
Ова е гробишен храм, близу патот за Кратово (Р1205) и фабриката „Иднина Змеј“.
Иконостас
Царските двери и иконостасот се живописани во 1930 г. од прочуениот мајстор Димитар Андонов Папрадишки.
1254
1254 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1254 година од новата ера, 254. од вториот милениум, 54. од XIII век и петта од 1250-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6762 и 6763 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6004 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5014 и 5015 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2007.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1254 година се протега во 3890 и 3891, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3950 и 3951 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1797. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 651 и 652 исламска година.
Bulgaria Air
Bulgaria Air (България Ер) е Бугарски национален авиопревозник со седиште во Софија. Оперира на 21 одредиште и главна база е аеродромот во Софија. Како подружници на Bulgaria Air постојат две помали авиокомпании, Hemus Air и Viaggio Air.
Историја
Авиокомпанијата беше формирана во 2002 година како наследник на пропаднатата Balkan Bulgarian Airlines. По одлуката на министерот за транспорт и комуникации, Bulgaria Air беше официјално прогласена за национален авиопревозник во Ноември 2002, и операциите ги започна на 4 Декември 2002. Bulgaria Air беше приватизирана во 2006, а новиот сопственик беше Hemus Air и група на локални компании со седиште во Софија. Целата инвестиција чинеше околу 92 милиони евра во следните 5 години.
Одредишта
Погледни опширно, Bulgaria Air одредишта.
Орто Ботанико ди Брера
Орто Ботанико ди Брера (5.000 м2) е ботаничка градина која се наоѓа зад Палацо Брера на Виа Брера 28 во центарот на Милано, Ломбардија, Италија, а управувана од Институт за општа применета физика на Универзитетот во Милано. Паркот е отворен во работните денови без наплата.
Градината е основана во 1774 година од игуменот Фулгенцио Витман под раководство на царицата Марија Терезија, трансформирајќи ја постоечката исусовска градина за да им служи на студентите по медицина и фармакологија. Градината била обновена во 1998 година по долг период на запоставување и распаѓање.
Денес градината се состои првенствено од правоаголни цветни леи, со елиптични езерца од 18 век и стаклена градина од 19 век (сега ги користи Академијата за ликовни уметности).
Енциклопедија на живиот свет
Енциклопедија на живиот свет Encyclopedia of Life, EOL) — слободна соработна семрежна енциклопедија наменета за документирање на сите 1,9 милиони постоечки видови на организми познати за науката. Порталот се составува од постоечки бази на податоци и со учество на стручни лица и аматери од сите краишта на светот. Целта е да се изгради „бесконечно проширлива“ страница за секој вид, придружена со нагледни материјали како аудио и видео снимки, слики, графикони и текст. Покрај ова, енциклопедијата опфаќа и содржини од Библиотеката на биоразновидносното наследство, која дигитализира милиони страници печатена литература од поголемите природонаучни библиотеки во светот. За проектот се вложени почетни средства од 50 милиони долари, под водство на Мекартуровата и Слоуновата фондација, чиј удел изнесувал 20 односно 5 милиони долари. Преостанатите 25 милиони долари ги доделиле пет важни установи — Филдовиот музеј, Харвардскиот универсзитет, Лабораторијата за морска биологија, Ботаничката градина на Мисури и Смитсоновата установа. Првичниот раководител на проектот бил Џим Едвардс со развојната екипа на Дејвид Патерсон. Денес, установите-учеснички и дарителите продолжуваат со финансиската поткрепа на EOL.
EOL е пуштена на 26 февруари 2008 г. и содржела 30.000 записи. Порталот веднаш се стекнал со огромна популарност, до тој степен што морал да се справува со големо преоптоварување во посетеноста (11 милиони посети).
По преработката, порталот е повторно пуштен на 5 септември 2011 г. со нов посредник и нови алатки. Новата верзија е осмислена за да ги задоволи барањата на општата јавност, граѓанските научници, просветните работници и стручните лица, кои барале попривлечен портал со поголема пристапност и лична прилагодливост. Со ова е подобрена неговата употребливост и е овозможено поголемо учество и општење помеѓу корисниците. Друга новина е неговата достапност на повеќе јазици, вклучувајќи го македонскиот.
Во извршниот одбор на проектот членуваат старешини од Атлас на жива Австралија (Atlas of Living Australia), здружената Библиотека на биоразновидносното наследство, Кинеската академија на науките, CONABIO, Филдовиот музеј, Харвардскиот универзитет, Библиотека Александрина, Мекартуровата фондација, Лабораторијата за морска биологија, Ботаничките градини на Мисури, Слоуновата фондација и Смитсоновата установа.
Цел и задача
На енциклопедијата веќе има информации за голем број на видови од различни извори, особено за покрупните животни. Собирањето на сите достапни податоци за познатите 1,9 милиони видови во светот ќе потрае 10 години. Во септември 2011 г. EOL имала информации за преку 700.000 вида, заедно со 600.000 слики и милиони страници отсликана литература. Иницијативата работи на основа на класификација (индексирање) на информациите што составени во други потфати, вклучувајќи ги Sp2000 and Обединетиот таксономски информативен систем (ITIS), Каталогот на живиот свет (Catalogue of Life), FishBase и Проектот „Дрво на животот“ (Assembling Tree of Life) of Националната научна фондација (NSF), AmphibiaWeb, „Mushroom Explorer“, „Микроскоп“ и разни други. Во прво време, енциклопедијата се задржува на постоечките видови, но подоцна треба да ги опфаќа и изумрените видови. Се очекува содржините да се прошируваат до недоглед, со оглед на тоа што научниците откриваат по 20.000 нови видови годишно. Покрај тоа, таксономијата постојано изнаоѓа нови начини да вклучи видови откриени со молекуларна анализа, се очекува и пораст во стапката на откривање на видови, особено кај (еу)бактериите, архебактериите и вирусите.
EOL е создадена за да биде стручно прирачно дело што ќе ѝ служи на општата јавност, на љубителите, просветните работници, учениците и студентите, како и на самите научници во целиот свет.
Учество во содржините
Енциклопедијата на живиот свет има стотици соучесници во содржините од сите делови на светот што споделуваат информации преку подлогата на енциклопедијата. Тука спаѓаат Википедија и Flickr.
Бардо (филм)
Бардо — македонски филм од 2012 година во режија на Марија Апчевска, а сценариото е на Марија Апчевска и Катерина Момева. Главните улоги ги играат Кирил Псалтиров, Љупка Џундева, Марин Бабиќ, Катерина Шехтанска, Данчо Чевревски и Маја Вељковиќ-Пановска.
Резиме
Тибетскиот збор бардо буквално значи „средна состојба“, но се преведува и како преодна состојба или состојба помеѓу. Тоа е состојба која лежи помеѓу две други состојби, помеѓу животот и смртта, тагата и радоста, да се биде дете и да се расте. Бардо е приказна за двајца пријатели, мало девојче и балон кој ја потсетува на нејзиниот татко. Приказна за светот на едно мало девојче кое доаѓа лице в лице со светот на возрасните додека присуствува на погребот на нејзиниот татко.
Индустријализација
Индустријализацијата е период на социјални и економски промени што трансформираат една човечка група од аграрно општество во индустриско општество. Ова вклучува обемна реорганизација на економијата за целите на производството.
Почетоци
По последната фаза на Прото-индустријализацијата, првата трансформација од земјоделска во индустриска економија е позната како Индустриска револуција и се случила од средината на XVIII век до почетокот на XIX век во одредени области во Европа и Северна Америка, почнувајќи од Велика Британија, и следени од Белгија, Швајцарија, Германија и Франција. Одликите на оваа рана индустријализација биле технолошкиот напредок, преминот од рурална работа кон индустриска работна сила, финансиските инвестиции во нова индустриска структура и раниот развој на класната свест и теориите поврзани со ова. Подоцнежните коментатори ова го нарекуваат Прва индустриска револуција.
„ Втората индустриска револуција“ ги означува подоцнежните промени што се случиле во средината на XIX век по усовршувањето на парната машина, пронаоѓањето на моторот со внатрешно согорување, искористувањето на електричната енергија и изградбата на канали, пруги и линии за пренос на електрична енергија. Пронаоѓањето на линиското производство и дало поттик на оваа фаза. Рудниците за јаглен, челичарниците и фабриките за текстил ги замениле домовите како место за работа.
Постои многу литература за факторите што ја олеснуваат индустриската модернизација и развојот на претпријатието.
Индустријализација во Источна Азија
Помеѓу раните 1960-ти до 1990-ти, „четирите азиски тигри“ претрпеле брза индустријализација, одржувајќи исклучително високи стапки на раст.
Урбанизација
Бидејќи Индустриската револуција била промена од аграрното општество, луѓето мигрирале од селата во потрага по работа на места каде што биле основани фабрики. Оваа преселба на руралните луѓе довела до урбанизација и зголемување на населението во градовите. Концентрацијата на работната сила во фабриките ја зголеми урбанизацијата и големината на населените места, за да им служи да ги смести работниците во фабриката.
Кина
Кина, заедно со многу други области во светот управувана од индустријализацијата, била погодена од порастот на понудата и побарувачката во светот која никогаш не завршува. Со најголемо население во светот, Кина стана еден од главните извозници на производи - од предмети за домаќинството до апарати со висока технологија.
Промени во структурата на семејството
Семејството се менува со индустријализацијата. Социологот Талкот Парсонс истакна дека во прединдустриските општества постоела структура на пошироко семејство, опфаќајќи многу генерации, кои веројатно останале на истата локација со децении и векови. Во индустријализираните општества преовладува потесното семејство, составено од само родителите и нивните деца. Семејствата и децата кои достигнуваат зрелост се поподвижни и имаат тенденција да се преселат таму каде што постојат работни места. Семејните врски на далечина стануваат заладени.
Сегашната ситуација
Од 2018 година, „меѓународната заедница за развој“ (Светска банка, Организацијата за економска соработка и развој (ОЕЦД), многуте оддели на ООН, ОХЗ, СЗО, МОТ и УНЕСКО, поддржуваат развојни политики како прочистувањетона водата или основното образование и соработка помеѓу заедниците од третите земји. Некои членови на економските заедници не ги сметаат современите политики на индустријализација како соодветни за глобалниот југ (земји од Третиот свет) или корисни на подолг рок, со перцепција дека тие можат да создадат само неефикасни локални индустрии кои не можат да се натпреваруваат со доминантната слободна трговија во политичкиот поредок што ја развива индустријализацијата. Екологизмот и зелената политика можат да претставуваат поемотивни реакции на индустрискиот раст. Како и да е, повторените примери во историјата на очигледно успешна индустријализација (Британија, Советскиот Сојуз, Јужна Кореја, Кина, итн.) можат да направат конвенционалната индустријализација да изгледа како привлечна или дури и како природниот пат кон напредот, па како што расте населението, потрочувачките очекувања растат и земјоделските можности се намалуваат.
Односите меѓу економскиот раст, вработувањето и намалувањето на сиромаштијата се сложени. Зголемената продуктивност, се вели, дека може да доведе до помало вработување (видете поткрепа без работа). Постојат разлики меѓу секторите, според кои производството е помалку способно од терцијарниот сектор да ги задоволи зголемената продуктивност и можностите за вработување. Повеќе од 40% од вработените во светот се „сиромашни“, чии приходи не успеваат да ги задржат себеси и своите семејства над линијата на сиромаштија од $2 на ден. Постои и феномен на деиндустријализација, како во транзицијата на земјите од поранешниот СССР кон пазарните економии, а земјоделскиот сектор е често клучен за намалување на резултирачката невработеност.
Окситанија
Окситанија (Occitanie; Occitània; Occitània) ― административен регион во Франција, основан на 1 јануари 2016 година со здружување на поранешните региони Лангдок-Русијон и Југ-Пиринеи. На 28 септември 2016 година, Државниот совет го одобрил името Окситанија за новоформираниот регион, а одлуката стапила на сила на 30 септември 2016 година.
Современиот административен регион е именуван по историскиот регион Окситанија. Регионот Окситанија во денешните граници во најголема мера ја зафаќа територија со која владееле грофовите од Тулуз во 12 и 13 век. Во 2015 година, во Окситанија имало 5.839.867 жители.
Географија
Окситанија е втор по големина регион во континентална Франција, зафаќа површина од 72 724 km2; има население од 5,845,102 (2017). На југоисток излегува на Средоземно Море, се граничи со Прованса-Алпи-Азурен Брег на исток, Оверњ-Рона-Алпи на североисток и Нова Аквитанија на запад и северозапад, како и со државите Андора (Каниљо, Енкамп, Ла Масана, Ордино) и Шпанија (Арагон и Каталонија) на југ.
Поголеми населени места
Најголеми комуни во Окситанија се (во 2017):
Економија
Бруто домашниот производ (БДП) на регионот во 2018 година бил 171,2 милијарди евра, што претставува 7,3% од францускиот БДП. БДП по глава на жител приспособен на куповната моќ бил 26.000 евра или 86% од просекот на ЕУ27 истата година. БДП по вработен бил 102% од просекот на ЕУ.
IC 1716
IC 1716 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1716 се споменува и како VCC 823.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Други поделби
Проучување на IC 1716 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40556.
Нова џамија (Јакреново)
Нова џамија (Јакреново) — селска џамија во изградба во селото Јакреново, во Општина Крушево, Македонија.
Водрица
Водрица или Врондиза (Βροντή, Вронди; до 1927 г. Βρόντιζα, Врондиза ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 123 жители (2011).
Брат или сестра
Брат или сестра  — дете родено од иста двојка родители или од еден заеднички и еден различен родител. За ова сродство во македонскиот јазик нема еднозначен збор. На други јазици, брат или сестра се преведуваат како sibling - на англиски, Geschwister - на германски, fratrie - на француски, sourozenec - на чешки. Синовите од едни родители меѓу себе се нарекуваат браќа, а ќерките се нарекуваат сестри.
Степен на сродство
Во зависност од степенот на сродство, браќата и сестрите можат да бидат:
Обично, браќата и сестрите растат заедно во едно семејство и имаат силни чувства еден кон друг - љубов, наклонетост. Тие често имаат слични интереси и си личат еден на друг, особено еднојајчните близнаци. Односите исто така можат да се усложнат, најчесто во врска со поделба на наследство.
Редоследност
Во современа Македонија, браќата и сестрите имаат еднакви наследни права.
NGC 5159
NGC 5159 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5159 се споменува и како UGC 8460, MCG 1-34-22, CGCG 44-88.
Откривање
Телото е откриено на 30 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5159 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5159 има привидни димензии од 1,4' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 5159 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47235. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 240; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 303. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1561.
Вила Лита, Лаинате
Вилата Лита, исто така наречена Вила Висконти Боромео Лита е рурална палата и парк од 16 век лоцирана во Лаинате, северно од Милано, Ломбардија, Италија. Позната е по својот разработен нимфеј.
Историја
Вилата првично била нарачана од грофот Пиро Првиот Висконти Боромео во втората половина на шеснаесеттиот век, изградена на постар имот. Грофот, исто така, го изградил и го осмислил Нимфеумот, дизајниран од Мартино Баси и користен за изложување на збирка слики, скулптури и куриозитети. Мозаичните украси биле дизајнирани од Камило Прокачини, а сликарот Ил Моразоне го прикажал Меркур на влезниот хол.
Маркизот Помпео Лита, внук на Џулио, во 1750-тите ги преуредил пејзажите и го ангажирал Џузепе Левати да ја украси трпезаријата со штуко и фрески. Во 19 век, пејзажите биле преуредени за да се создаде англиски пејзажен дизајн, од Лујџи Каноника.
Првата реставрација и повторно активирање на водните одлики се должи на Алберто Тосели кој го купил имотот во 1932 година.
Материјална импликација
Кај исказната анализа, или логичката анализа во математиката, материјалната импликација или материјалниот услов е бинарнен вистинитоснофункционален логички оператор во обликот:
Ако A тогаш B,
Операторот се симболизира со стрелка надесно „→“ (или потковица „⊃“). „Ако A тогаш B“ се поставува на следниов начин:
A → B
Симболизација
Симболизацијата (знаците) е една од основните елементи на логиката со кои започнува еден учебник по логика. Овие вежби му задаваат на ученикот да преведе еден извадок од текст во природен јазик во симболички јазик. Ова се изведува со препознавање на знаците соодветни на зборовите (или групите на зборови) во природниот јазик, кои обично се материјален услов, дисјункција, конјункцја, негација и (често) бикондиционал. Понапредната логика во подоцнежните глави вклучува и идентичност, егзистенцијална квантификација и универзална квантификација.
A → B,
но „A, ако B“ се изразува правилно вака:
B → A
При заменувањето природни со симболички реченици обично се дава и шема со кратенки налик на легенда каде се наведува кој збор или реченица е заменет со кој знак. На пример, реченицата: „Кермит е жаба само ако мапетите се животни“ се претставува вака:
A → B, A - Кермит е жаба. B - Мапетите се животни.
Таблица на вистинитост
Вистинитоста на изразите кои содржат материјална импликација е дефинирана во следнава таблица на вистинитост:
NGC 7597
NGC 7597 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7597 се споменува и како NGC 7571, MCG 3-59-32, CGCG 454-32.
Откривање
Објектот е откриен на 23 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7597 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 7597 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 18 м 30,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 41' 18"".
Други поделби
Проучување на NGC 7597 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71006. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1716. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 320.
Никола Јабуков
Никола Јабуков ( — ) — македонски револуционер.
Во летото 1922 година, по наредба на Тодор Александров, бил обесен Никола Јабуков, бидејќи одбил да даде заклетва на Автономистичката ВМРО, предводена од Тодор Александров.
Агорафобија
Агорафобија (од зборот αγορα — плоштад, пазар, и φοβος — страв) првобитно означувала страв од отворен простор, додека сега под тој поим се подразбира збир на стравови во врска со јавни места, отворен простор и многу луѓе и со мислење дека на такво место после изненадно онеспособување не би можеле да побегнеме или да побараме помош.
Агорафобија сочинува 60% од сите фобии откриени преку клинички прегледи. Почеста е кај жените, а започнува во адолесценцијата или во рана возраст. Пореметувањето често започнува со рекурентни напади на паника, а останатите симптоми вклучуваат напнатост, вртоглавица, поблага форма на компулзивно проверување, преџвакување на идеја (руминатио), страв од губење на разум и депресија. Чест е и страв од височина (акрофобија) или затворен простор (клаустрофобија).
Симптоми
Агорафобија е состојба при која човекот станува нервозен кога се наоѓа на непознати места или каде смета дека има малку контрола. Ваквата нервоза ја предизвикува широк отворен простор, толпа луѓе или патување, дури и на кратки растојанија. При агорафобија, човекот може да добие паничен напад, или едноставно да биде постојано вознемирен, па поради тоа агорафобичарите најчесто остануваат во рамки на познатата околина, или најчесто само дома.
Агорафобијата се дефинира и како „страв на оние кои еднаш веќе имале паничен напад.“ Во ваков случај, агорафобичарот се плаши од местото на кое доживеал напад на паника, односно се плаши дека повторно може да доживее напад на паника доколку се најде на истото место, па затоа го избегнува тоа место. Некои што страдаат од оваа фобија не сакаат да излезат од дома.
Агорафобијата опишана на овој начин, е симптом при поставување дијагноза за панично пореметување. Симдромите како што се Опсесивно-компулзивно пореметување или пост-трауматски стрес исто така може да предизвикаат агорафобија. Во основа, секој неоправдан страв поради кој не се излегува надвор, може да го предизвика синдромот.
Агорафобичарите може да се плашат да останат сами дома, што може да доведе до привремено зголемување на нервозата или до паничен напад. Слично на агорафобијата е пореметувањето познато како Танатофобија, односно страв од смртта.
Напад на паника
Пациентите кои страдаат од агорафобија може да доживеат ненадеен напад на паника кога патуваат на места каде не се чувствуваат сигурно. За време на паничниот напад, адреналинот се лачи во големи количества во организмот. Нападот започнува ненадејно, и најчесто трае 10 до 15 минути, односно ретко трае повеќе од 30 минути. Симптомите на нападот на паника вклучуваат палпитации, забрзано чукање на срцето, потење, тресење, гадење, повраќање, вртоглавица, затегнатост во грлото и плитко дишење. Многумина пациенти изјавиле дека во тој момент чувствувале страв дека ќе умрат или дека ќе изгубат контрола врз своето однесување.
Причини
Иако не се познати причините што ја предизвикуваат агорафобијата, некои лекари кои се занимавале со оваа фобија имаат свои хипотези. Истражувањата покажале дека постои поврзаност меѓу агорафобијата и проблемот со просторна ориентација. Индивидуалците кои немаат агорафобија се во состојба да направат баланс меѓу информациите од нивниот вестибуларниот систем, нивниот визуелен систем, и нивното чувство за проприоцепција. Но, голем број на агорафобичари имаат слаб вестибуларен систем, па се потпираат само на визуелните и тактилните сензации. Затоа, стануваат дезиориентирани кога визуелните знаци ги нема доволно или се претерани. Исто така, тие може да бидат збунети од искривени или неправилни површини. При истражувањата, агорафобичарите покажуваат оштетена обработка при промена на аудиовизуелните информации, за разлика од луѓето кои не страдаат од оваа фобија.
NGC 2795
NGC 2795 — елиптична галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2795 се споменува и како UGC 4887, MCG 3-24-20, CGCG 91-39.
Откривање
Објектот е откриен на 21 декември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2795 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2795 има привидни димензии од 1,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 16 м 3,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 17° 37' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 2795 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26143. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 142; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1405. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 57.
Маргарет Мичел
Маргарет Минерлин Мичел ( — )  — писателка и новинар од САД која пишувала под псевдонимот Пеги Мичел. Додека живеела, објавен е единствено нејзиниот роман „Одвеано со виорот“. За овој роман Мичел добила Национална книжевна награда за најистакнат роман во 1936 година и Пулицерова награда за книжевно дело во 1937 година. Неодамна, објавена е збирка на Мичел со записи од детството и роман кој го напишала кога била тинејџерка. Збирка на статии напишани од страна на Мичел за Атлантскиот весник (Atlanta Journal) била реиздадена како книга.
Семејна историја
Маргарет Мичел била од југот на Америка и целиот живот го поминала во Атланта, Џорџија. Таа е родена во 1900 година во богато и политички истакнато семејство. Нејзиниот татко, Јуџин Мјуз Мичел, бил адвокат, а нејзината мајка, Мери Изабел „Меј Бел“ Стивенс, исто така адвокат, била борец за женски права. Маргарет Мичел имала двајца браќа, Расел Стивенс Мичел, кој починал уште како новороденче во 1894 година, и Александар Стивенс Мичел, роден во 1896 година.
Хана Фал
Хана Фал (родена на 23 октомври 1978 година) е шведски музички новинар и преведувач. Таа е и водителка на P3 Pop, радио емисија на P3, Sveriges Radio. Таа свири флејта и пее вокално во Kissing Mirrors, смртен-поп бенд од Стокхолм.
Вукосава Донева - Варколи
Вукосава Донева - Варколи (, -, Австралија, ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица , поетеса, преведувач и професорка.
Медал за храброст (СФРЈ)
Изглед на медалот
Медалот за храброст е изработен од позлатена легура на бакар и цинк, во облик на круг, со пречник од 36 mm, дебелина од 2,5 mm, со мазен раб. На лицето на медалот има релјефна биста на борец кој со десната рака држи пушка. На задната страна на медалот, во круг, се поставени две лаворови гранки, кои не се допираат на врвот. Помеѓу гранките стои натписот: „За храброст“, а под натписот има петкрака ѕвезда. Медалот виси на лента широка 20 мм, превиткана во форма на петаголник, така што горната хоризонтална и двете долни коси страни се долги 22 мм, а страните 42 мм. Лентата има пет сини и четири бели тесни пруги. Лентата е изработена од моарирана свила со пет сини и четири бели вертикални пруги широки 4 мм. Медалот за храброст се носи на левата страна на градите.
Вукосава Донева - Варколи
Животопис
Донева е роден на 22 февруари 1935 госина. По завршувањето на Филолошкиот факултет, група Литература и македонски јазик, таа се вработила во радио драмата на радио Скопје (1953-1957), а од 1957 до 1988 година, работела во Македонскиот народен театар, каде што играла многу главни улоги. Била и ангажирана на Факултетот за драмски уметности во Скопје, како предавач по сценски говор (1970-1976). Во текот на театарскиот живот реализирала значаен број ликови од најразличен жанр, а за улогата на Хеда Габлер е добитник на наградата „13 Ноември“ во 1976 година. Реализирала седум самостојни проекти, поезија и монодрамата „Велика“, со кои настапувала во Македонија и во повеќе земји. Донева играла во повеќе македонски филмови: „Мирно лето“( 1961),Македонска крвава свадба“(1967), „Мементо“(1967), „Време без војна“(1969),„Македонски дел од пеколот“(1971) и „Хај-фај“(1987), во којшто ја играла главната женска улога. Таа од 1988 година живее во Австралија. Во овој период таа интензивно пишувала и ги објавувила стихозбирките за возрасни: „Куќи за продавање и молитва“(2000), „Чаша вода за океанот“(2001), „И не како вејка на ветрот “(2003) и „Ткаење черга“(2011).
Вукосава Донева Варколи, беше член на литературното друштво „Григор Прличев“ од Сиднеј и член на Друштвото на писателите на Македонија. Со својата поезија е застапена во антологиските изданија: „Бескрајно место“(1998), „Пламен во срцето“( 1999), „Спомените на милениумот“( 1999), „Коти на копнеж и страст“(2003). Исто така е застапена со поезија во американската антологија „Балади на нашите животи“(2005). За своето огромно творештво, како и за доброволното инволвирање во македонската заедница во Сиднеј и во Австралија, таа ја добила и најголемата Награда за животно дело „Македонско сонце“, што ја доделува Македонскиот Телефонски именик за НЈВ-Австралија. Починала во Сиднеј на 7 јуни 2016 година.
Турни ме да кинисам (телевизиска серија)
Турни ме да кинисам — македонска телевизиска серија во режија на Томислав Алексов во продукција на МТВ.