cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Рајнско злато
Четврта сцена
Се слуша плачот на рајнските ќерки за нивното злато. Вотан ги проколнува што му го нарушуваат мирот и боговите влегуваат во Валхала. Завесата паѓа.
Куќата на Сансеверино
Куќата на Сансеверино (или Сан Северино ) е името на старото и важно италијанско благородничко семејство, кое било многу истакнато во Кралството Неапол.
Историја
Семејството поседувало 300 феуди, 40 окрузи, девет маркизати, дванаесет војводства и десет кнежевства, првенствено лоцирани во Калабрија, Кампанија, Базиликата и Апулија. Од ова семејство произлегле кардинали, вицекрали, маршали, и кондотиери.
Кардил
Историја
Селото е основано во 11 век, околу древна Лавра Базилијана наречена „Ла Лаура“. Во 1754 година селото било поделено на 3 области: Пиедикардил, во долната страна; Мезокардил, во средината; и Capocardile, во горната страна.
Географија
Кардиле се наоѓа во средината на Чиленто и е дел од неговиот национален парк. Тоа е ридско село што се наоѓа под планините Велоса (943 м) и Темпа дел Боско (908 м), обете дел од јужните Апенини.
Главни знаменитости
Некои од знаменитостите на Кардил се:
Ланкуси
Ланкуси е јужноиталијанско село во Фисијано, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Со население од околу 4.000 жители (2011), е најнаселената населба во нејзината општина, вклучувајќи го и административниот град.
Историја
За прв пат се споменува во 1309 година со името Ланциуси, селото било независна баронија на Кнежевството Сансеверино.
Географија
Ланкуси се протега на рамнина, наречена долина Ирно, западно од планинскиот венец Пичентини, во близина на изворите на реката Ирно. Селото е урбанистички соседно, речиси споено, со селото Болано; а други најблиски населби се Барониси, Пента, Сава и Орињано. Се протега на два паралелни главни патишта: Виа Тененте Настри, што го претставува центарот на стариот град, и Виа дел Сентенарио, северната урбана експанзија. Северно од него се наоѓа месноста Макионе.
Дел од урбаното подрачје на Салерно (11км оддалечено), тоа е 2км од Кортикеле, 4 од Фисијано и Универзитетот во Салерно, 4,5 од Меркато Сан Северино и Гајано, 6 од Калванико и 30 од Авелино. Медицинскиот факултет на Универзитетот, се наоѓа веднаш надвор од Болано.
Зигфрид (опера)
Зигфрид (Siegfried) — трета опера во тетралогијата на епските опери Прстенот на Нибелунзите на германскиот композитор Рихард Вагнер. Вагнер првично немал намера да создаде тетралогија, туку само херојска опера во три чина, Смртта на Зигфрид, од која на крајот произлегле четири опери. Премиерата на Зигфрид била изведена во Бајројт на 6 август 1876 година. Останатите три опери во циклусот се Рајнско злато, Валкира и Самрак на боговите.
Прв чин
Џуџето Миме, братот на Алберих, кова меч во својата шумска пештера. Кова меч за младиот Зигфрид, момче кое го одгледал за да го убие џинот Фафнер за него, кој претходно се претворил во змеј користејќи го волшебниот Тарнхелм. Но, Зигфрид успевал да го скрши секој меч што Миме би го исковал за него. Младиот човек се враќа од шумата и бара Миме да му каже кои се неговите родители, па Миме е принуден да му каже како ја пречекал Зиглинда, мајката на Зигфрид, во неговиот дом, која потоа умрела на породување. Кога умрела, на Миме му ги оставила остатоците од скршениот меч на Нотунг, за кој Зигфрид му наредил на Миме повторно да го искова.
Кога Зигфрид повторно заминал, Миме бил очаен бидејќи знаел дека не е способен повторно да го искова волшебниот меч. Тогаш ненадејно се појавува Вотан преправен во залутан старец и, разговарајќи со Миме, му нуди да му постави три загатки, а ако Вотан не одговори точно, ќе ја изгуби главата. Миме се согласува и му ги поставува следните загатки: кои раси живеат во подземјето, на површината и на небото. Вотан точно одговорил дека тоа се Нибелунзите, џиновите и боговите. Сега Миме мора да одговори на гатанките на Вотан: која раса му е најдрага на Вотан, а во исто време најмногу патела од него; кое сечило може да го убие Фафнер; кој може да го искова тоа сечило. Миме успешно одговори на првите две прашања (Велзунзи и Нотунг), но на последното не знае да одговори. Вотан го поштедува и му вели дека тој е само оној кој не го познава стравот. Потоа го остава Миме и си оди, откако му кажа на Миме дека неговата глава му ја остава на тој човек.
Зигфрид се враќа, изнервиран од неуспехот на Миме. Џуџето сфаќа дека единственото нешто што Зигфрид сè уште не го научил е стравот, па се нуди да го научи. Овој ентузијастички прифаќа, љубопитен, а потоа успешно го кова самиот Нотунг. Миме се сети како Вотан, поштедувајќи го, неговата глава му ја остави на оној кој не знае за страв, па тајно подготви отров за Зигфрид, кој ќе му го даде откако змејот ќе биде убиен.
Втор чин
Алберих е пред пештерата на Фафнер и размислува за волшебниот прстен. Пристигнува Вотан и двајцата веднаш се препознаваат. Кога Алберих вели дека има намера да му го земе прстенот на Фафнер и да владее со светот, Вотан одговара дека нема намера да му го земе прстенот на змејот. Потоа го буди змејот и го предупредува дека доаѓа херој кој сака да се бори со него; Фафнер е рамнодушен. Алберих ја искористил приликата да му го побара прстенот, но тој го одбил неговото барање и повторно заспал во пештерата. Заминуваат и Алберих и Вотан.
Пристигнуваат Миме и Зигфрид. Миме го остава Зигфрид да се бори со Фафнер и заминува додека не заврши борбата. Зигфрид веќе некое време размислува за своите родители. Кога ќе ја слушне песната на шумската птица, се обидува да направи флејта од трска и да одговори, но не успева. Потоа го зема својот ловечки рог и дува, повикувајќи го Фафнер. Се појавува змеј и двајцата се борат; Зигфрид победува. Пред да умре, Фафнер, откако го дознал името на Зигфрид, го предупредува да се чува од предавство. Извлекувајќи го мечот од трупот, Зигфрид се заплискува со крвта на змејот, која го гори, па инстинктивно го става прстот во устата. Тој со чудење сфатил дека со лижење на крвта на змејот стекнал способност да ја разбере песната на шумската птица. Таа му вели да ги земе волшебниот прстен и Тарнхелм од богатството на Фафнер. Зигфрид оди во пештерата.
Миме пристигнува за да се увери во смртта на Фафнер. Во исто време пристигнува и Алберих. Браќата џуџиња се караат кој ќе ги добие прстенот и богатството. Гледајќи дека Зигфрид се враќа, Алберих заминува, а Миме се крие. Зигфрид ги зема со себе Тарнхелм и прстенот; птицата му пее дека Миме подготвува предавство.
Џуџето повторно се појавува. Тој му нуди отров на Зигфрид, но Зигфрид го убива.
Сега птицата му пее на Зигфрид за преубавата Брунхилда која спие на карпа опкружена со пламен. Зигфрид е опчинет и почнува да ја следи птицата, која го води до карпата на Брунхилда.
Трет чин
Вотан се појавува во подножјето на Карпата на Брунхилда. Таму ја повикува божицата на земјата и мудроста, Ерда. Ерда изгледа збунето и не успева да го посоветува. Вотан ѝ кажува дека повеќе не се плаши од крајот на боговите, туку го посакува, за да му ја остави својата моќ како наследство на Зигфрид. Зигфрид е отпорен на клетвата на прстенот, бидејќи не знае за страв. Тој вели и дека Брунхилда, неговата и ќерката на Ерда, ќе изврши дело што ќе го искупи светот.
Доаѓа Зигфрид, а Вотан почнува да го испрашува. Зигфрид не знае дека Вотан, всушност, е негов дедо, па арогантно одговара на неговите прашања и се обидува да продолжи по патот до карпата на Брунхилда. Вотан му го попречува патот, велејќи му дека ќе му се скрши моќта ако помине низ огнот. Меѓутоа, Зигфрид побрза да помине и со својот Нотунг му го скрши копјето на Вотан, кое го користеше за да му го попречи патот. Вотан мирно ги зеде парчињата од копјето, го пушти Зигфрид да помине во пораз и исчезна. Зигфрид продолжи по патот кон карпата.
Поминувајќи низ огнот и качувајќи се на карпата, Зигфрид го гледа заспаното тело на Брунхилда, но бидејќи таа носи оклоп, тој мисли дека е машко. Полека и го извадил оклопот и сфатил дека е жена - нешто што досега не го видел. Не знаејќи што да прави, Зигфрид за прв пат почувствува страв и опиен од нејзината убавина и во исто време опчинет ја бакна. Брунхилда се буди. Таа на почетокот е несигурна, но набрзо ја плени љубовта на Зигфрид и му возвраќа на чувствата. Брунхилда се откажува од светот на боговите и двајцата заедно пеат на „светлата љубов и радосната смрт“.
Горга (Стио)
Горга, познато и како Горга Чиленто, е јужно италијанско село и единственото село во Стио, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Од 2016 година, населението броело 160 жители.
Историја
Селото првично било населено во 12 век од базилијански монаси и прераснало како село во средниот век. Дел од Маглијано Ветере како дел, агрегирана е во општината Стио во почетокот на 19 век.
Географија
Сместено во средината на Чиленто и вклучено во неговиот национален парк, Горга е ридско село што се протега под планината Ле Корн, веднаш до изворот на реката Аленто и 3км северно од Стио. Тоа е 4км далеку од Маглијано Нуово, 6 од Маглијано Ветере, 8 од Пијано Ветрале, Џои и Кампора и 16 од Вало дела Луканија.
Главни знаменитости
Главните знаменитости на Горга се урнатините на црквата Гранџ од Сан Лусидо (12 век), централната црква на Свети Јануариј; и капелата на Богородица на здравјето ( Madonna della Sanità, 16 век), сместена во месноста Оличета.
Декрешендо
Декрешендо - италијански збор (decrescendo, diminuendo— замолчување; decrescendo; decrescendo,decrescendo, diminuendo) што во музиката значи постепено спуштање на тонот.
Поимот декрешендо е спротивен на поимот крешендо (crescendo), што значи зголемување.
Како се пишува декрешендо
Ознака за постепено стишување - декрешендо, се пишува на неколку начини:
Крешендо
Крешендо — италијански збор  што значи постепено зголемување на тонот во музиката.
Особини
Знакот изгледа како знакот поголемо/помало во математиката и влегол во употреба на почетокот на 18 век, а се здобил со значење како што се зголемувале оркестарските делови.
15. северен напоредник
15. северен напоредник (15° СГШ) — напоредник кој се протега на 15 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ сахарскиот раб (Сахел) во Африка, три големи полуострови во Азија (between which parts of Индискиот Океан), Тихиот Океан, превлаката на Средна Америка, јужните Кариби и Атлантскиот Океан.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 13 часа и 1 минута за време на летната долгодневица и 11 часа и 14 минути за време на зимската краткодневница.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 15° СГШ минува низ следниве места:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" | undefined ! scope="row" | 🇳🇪 ! scope="row" | 🇹🇩 ! scope="row" | ! scope="row" | 🇪🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Црвено Море ! scope="row" | 🇾🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇮🇳 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇲🇲 (Бурма) ! scope="row" | 🇹🇭 ! scope="row" | 🇱🇦 ! scope="row" | 🇻🇳 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужнокинеско Море ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇲🇵 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇲🇽 ! scope="row" | 🇬🇹 ! scope="row" | 🇭🇳 ! scope="row" | 🇳🇮 ! scope="row" | 🇭🇳 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Карипско Море ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇨🇻 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇨🇻 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇸🇳 ! scope="row" | undefined ! scope="row" | undefined ! scope="row" | 🇧🇫 ! scope="row" | undefined
Мејкинг оф (филм)
Мејкинг оф - филм од 2018 година во режија и сценарио на Кузман Кузмановски. Главните улоги во филмот ги играат Владо Дојчиновски, Александар Микиќ, Александра Павлова и Ванчо Петрушевски.
25. северен напоредник
Најсеверниот дел од границата помеѓу Мавританија и Мали е определен од овој напоредник.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 13 часа и 42 минути за време на летната долгодневица и 10 часа и 35 минути за време на зимската краткодневница.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 25° СГШ минува низ следниве места:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" | 🇩🇿 ! scope="row" | 🇱🇾 ! scope="row" | 🇪🇬 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Црвено Море ! scope="row" | 🇸🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Персиски Залив ! scope="row" | 🇶🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Персиски Залив ! scope="row" | 🇦🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇵🇰 ! scope="row" | 🇮🇳 Утар Прадеш Бихар Џарканд Западен Бенгал ! scope="row" | 🇧🇩 ! scope="row" | 🇮🇳 ! scope="row" | 🇲🇲 ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужнокинеско Море ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇲🇽 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Калифорниски Залив ! scope="row" | 🇲🇽 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Мексикански Залив ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇧🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇧🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇧🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | Западна Сахара ! scope="row" | undefined ! scope="row" | Граница undefined - undefined ! scope="row" | 🇩🇿
40. северен напоредник
40. северен напоредник (40° СГШ) — напоредник кој се протега на 40 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Европа, Средоземното Море, Азија, Тихиот Океан, Северна Америка и Атлантскиот Океан.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 15 часа, 1 минута и 28 секунди за време на летната долгодневица и 9 часа и 20 минути за време на зимската краткодневница. На 21 јуни сонцето достигнува најголема висина од 73,44 степени, а на 21 декември достигнува 26,56 степени.
Најголемата висина на сонцето изнесува > 35,00º во октомври и > 28,00º во ноември.
40. северен напоредник е јужната појдовна линија за Националниот топографски систем на Канада.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 40° СГШ минува низ следниве места:
Љаодуншки Залив
Љаодуншки Залив (辽东湾, ) — најголем и најдолг од трите заливи (заедно со Лајџоускиот на југ и Бохајскиот на југозапад) на Бохајското Море, највнатрешниот залив на Жолтото Море.
Иако е наречен поо полуостровот Љаодунг (кој го образува неговиот источен брег), заливот се наоѓа веднаш јужно од областа Љаоси, речиси целосно западно од реката Љао. Ограничен е од брегот на градовите од јужен Љаонинг (Даљен, Јингкоу, Панѓин, Ѓинџоу и Хулудао) и истокот на покраината Хебеј (Ќинхуангдао и Тангшан), помеѓу ’ртот Лаотјешан на округот Лишуенкоу во Даљен in the east, and the естуарот на реката Даќинг (кој е старото јужно устие на Луан) во околијата Лаотинг во Тангшан на запад.
10. северен напоредник
10. северен напоредник (10° СГШ) — напоредник кој се протега на 10 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Африка, Индискиот Океан, Индискиот Потконтинент, Југоисточна Азија, Тихиот Океан, Средна Америка, Јужна Америка и Атлантскиот Океан.
На оваа географскса ширина сонцето е видливо 12 часа и 43 минути за време на летната долгодневица и 11 часа и 33 минути за време на зимската краткодневница.
На 21 јуни сонцето достигнува најголема висина од 103,44 степени, а на 21 декември достигнува 56,56 степени.
Дел од границата помеѓу Гвинеја и Сиера Леоне е определен од овој напоредник.
По овој напоредник е наречен Десетстепенскиот Проток во Индискиот Океан.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 10° СГШ минува низ следниве места:
Пустина (роман)
Пустина — историско-психолошки роман на македонскиот писател Ѓорѓи Абаџиев од 1961 година. Темата е земена од историјата, односно периодот пред Илинденското востание, пролетта 1903. Опишани се солунските атентатори — гемиџиите, поточно внатрешната состојба на двајцата преживеани извршители на акциите — Арсо и Глигор. Идејата во романот е дека секој на свој начин треба да го плати долгот кон татковината. Авторот употребува дијалог, монолог — интроспекција (влегување во сопствената внатрешност) и ретроспекција (враќање во минатото).
Содржина
Романот е составен од осум глави.
1. Презир
На почетокот од романот се запознаваме со двата главни лика, Арсо и Глигор кои по атентатите се затворени, како и со филозофијата на гемиџиите:
Овие зборови храбро изречени од Глигор, ни го претставуваат како бунтовник, како човек кој не се помирува со својата и со судбината на татковината. Тој стои гордо, предизвикувачки ги гледа сите со своите живи костенливи очи, неговото тело е јадро, косата непокорна и дива. Неговата појава ги дразни сите присутни, а неговиот ироничен говор уште повеќе. Тој им вели:
За разлика од него, Арсо е тивок, мирен, молчалив и само чека да помине целиот циркус (судењето), за конечно да дојде пресудата и смртта која ја ветил.
Преку судскиот процес кој е во тек, се запознаваме со акциите кои ги извршиле, за  потопувањето на францускиот брод „Викторија“, за разрушувањето на Отоманската банка и со казната што ја добиваат — смрт со бесење.
2. Реалност
Во оваа глава е опишан затворскиот живот и правилата кои владеат таму. Авторот воведува нови ликови : Џемаил-ага, насилник и господар во затворот, кој од сите зема пари за заштита, а оние кои немаат да му дадат, ги убива. Тој може да избега од затворот, но не сака, бидејќи тука сите го почитуваат и се плашат од него за разлика од надвор, каде е презрен. (Тој имал многу жени, но по љубовта со нив, ги убивал и ги фрлал во море.) Патрокле е една од неговите жртви во затворот. Тој бил имотен трговец, кој за да си го зачува животот му дава пари на Џемаил-ага.
Арсо и Глигор се сосема спротивни ликови и физички и психички. Во затворот, Арсо постојано седи во некој агол, не сака да разговара со никого, сè му е здодевно, размислува, се навраќа на минатото, купува хашиш за да се самоубие и едвај чека да дојде судниот час.
Глигор, напротив, цело време е во движење, ги запознава сите во затворот, интересни му се туѓите животни приказни, ведар е, полн со живот и изнаоѓа начин да избегаат од затворот, но при бегството тој успева, а Арсо — не.
Во меѓувреме султанот ги амнестира и наместо смртна казна тие добиваат доживотен затвор.
3. Распнување
Осамениот Арсо живее во минатото, опкружен со звуците од дворот на затворот. Се сеќава на сестра си Анѓа, на родителите кои не ни претпоставувале во што ќе се впушта, на ликовите од прочитаните книги на кои им завидува бидејќи тие ја бараат и ја наоѓаат смислата на своето постоење, за разлика од него.
4. Карпа
При копањето наишле на водоводна цевка која ја совладуваат, па на карпа која речиси не може да се совлада, но Арсо бил посилен и од неа. Тогаш тој бил упорен, силен и истраен.
5. Пак заедно
Фатениот Глигор е повторно со Арсо и му раскажува за патешествието низ Сахара, за девојката Смарагда која го лекувала. Раскажува дека во бегството му помогнал чуварот Едип кој бил многу сиромашен и имал несреќна семејна судбина. Синот му бил осуден, а жена му и ќерките болни. Се наоѓал во вистински безизлез, но Глигор со својот оптимизам му помогнал и му ја вратил желбата за живот. Затоа тој го водел низ пустината, но при невреме, во една песочна бура Едип исчезнал.
Арсо се разболува, паѓа во бесознание и во своето бладање и халуцинации ги меша неговата девојка Ана и девојката на пустината Смарагда.
6. Жрепка
Во оваа глава е опишано сеќавањето на Арсо на атентатот. Тој бил уапсен бидејќи излегол од зградата на банката пред да експлодира, но тоа го направил од хумани причини. Забележал семејство со дете кои не можел да не го спаси, ги фрлил последните бомби и не успеал да се самоубие.
7. Во детството
Болниот Арсо оди уште подалеку во своите сеќавања — во своето детство. Тој бил многу добар и примерен ученик, а на една приредба се покажал и како многу надарен. Покрај тоа, му помагал на татка си во дуќанот, но шивачкиот занает не го привлекувал, па го пратиле во Солун да учи.
8. Излез
Последната глава е враќање кон реалноста: Глигор решава да копа тунел од ќелијата за повторно да избегаат. Арсо не сака да учествува, тој е сосема паднат во духот. Со својата ведрина и оптизимам, Глигор го бодри, му вели дека тој ќе копа, дека задачата на Арсо е само да лежи врз дупката и да стражари, дека тој ќе му помага во сè.
Но, за Арсо нема бегање, неговиот излез е смртта — она што го ветил на другарите пред атентатите.
Затоа на крајот Арсо се обесува оставајќи на ѕидот мал траг од себе: „Тука згасна Арсо во лето 1903“, а Глигор бега преку ископаниот тунел кон француската граница и кон слободата.
Агноне Чиленто
Агноне Чиленто, исто така скратено како Агноне, е италијанско село најголемо во општината Монтекорице во провинцијата Салерно, регионот Кампанија.
Историја
Агноне првпат се споменува во 1187 година, кога во близина на модерното село била изградена малата црква „Санта Марија де Херкула“ (или SM ad Herchia).
Географија
Селото се наоѓа во централно-северната област на Чиленто покрај неговиот брег. Далеку е 3 км од Монтекорице, 6 од Ачиароли, 7 од Куќите на грофот, 13 од Санта Марија ди Кастелабате, 24 од Агрополи и 21 од античкиот грчки град Велија.
Агноне е составен и од неколку мали околни локалитети: Сан Никола а Маре (седиштето на пристаништето), Сан Никола деи Лемби, Розаин, Рипе Росе, Магацени, Капитело, Пунта Капитело, Гуарино и Парко Маргето.
Туризам
Селото, дел од Националниот парк Чиленто и Вало ди Дијано, е убаво за туризам, особено во лето, поради неговите врски со Агрополи, Салерно и Неапол (со автобуси и хидрофоли ) и поради квалитетот на неговата вода; кои ѝ даваат плажа со сино знаме.
Куќи на грофот
Куќи на грофот е јужноиталијанско село  во Монтекорице, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Во 2009 година, неговото население броело 235 жители.
Историја
Топонимот се однесува на потеклото на селото, поврзано со грофовите Матарацо, сопственици на првобитната ложа и околната рурална област.
Географија
Куќи на грофот се наоѓа во северниот дел Силенто, на општинските граници на Кастелабат, одвоен од неговото село Оглиастро Марина (2 км далеку) покрај реката Рио дел Арена. Се протега по националниот автопат SS 267, до Арена, во која се наоѓа плажата.
Селото е дел од брегот Цилентан, покрај Тиренското Море, и е 4 км далеку од Сан Марко и Монтекорице, 7 од Санта Марија и Агноне, 8 од Кастелабате, 11 од Ачиароли и 18 од Агрополи. Тој брои два ридски локалитети, наречени Мајнолфи (или Мајнолфо) и Џунгател, на провинцискиот пат што го поврзува со Пердифумо (9 км далеку).
20. северен напоредник
20. северен напоредник (20° СГШ) — напоредник кој се протега на 20 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Африка, Азија, Индискиот Океан, Тихиот Океан, Северна Африка, Карибите и Атлантскиот Океан.
Напоредникот исцртува дел од границата помеѓу Либија и Судан. Во судан тој ја определува границата помеѓу вилаетите Северен вилает и Северен Дарфур.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 13 часа и 21 минути за време на летната долгодневица и 10 часа и 55 минути за време на зимската краткодневница.
На 21 јуни сонцето достигнува најголема висина од 93,44 степени, а на 21 декември се издигнува на 46,56.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 20° СГШ минува низ следниве места:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" | undefined ! scope="row" | 🇩🇿 ! scope="row" | 🇳🇪 ! scope="row" | 🇹🇩 ! scope="row" | 🇱🇾 ! scope="row" | 🇱🇾 / 🇸🇩 border ! scope="row" | 🇸🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇸🇦 ! scope="row" | 🇴🇲 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇮🇳 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Indian Ocean ! scope="row" | 🇲🇲 (Бурма) ! scope="row" | 🇹🇭 ! scope="row" | 🇱🇦 ! scope="row" | 🇻🇳 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇲🇽 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Мексикански Залив ! scope="row" | 🇲🇽 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Карипско Море ! scope="row" | 🇨🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Карипско Море ! scope="row" | 🇭🇹 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | undefined ! scope="row" | undefined
Казалсотано
Казалсотано, исто така познато и како Казал Сотано, е јужноиталијанско село во Сан Мауро Чиленто, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Во 2011 година имало 397 жители.
Историја
Селото е формирано во почетокот на 14 век, кога жителите на блиските населби кои го преживеале грабежот за време на војната на сицилијанската вечерна (1282–1302), се засолниле околу црквата Свети Маур и создале ново село. Нејзиниот топоним, што значи Долна фарма, е тесно поврзан со оној од блискиот и горниот град Сан Мауро Чиленто, исто така наречен Казалсопрано (т.е. Горна фарма ).
Географија
Казалсотано се наоѓа над еден рид, помеѓу Сан Мауро Чиленто (2 км северно) и Мецаторе (6,6 км јужно), другото општинско село, покрај брегот Цилентан. Го дели клисура од селото Галдо, 5 км источно.
Селото, е дел од националниот парк Чиленто и Вало ди Диано, е 8 км од Серамезана, 9 од Полика, 10,2 од Ачиароли, 10,6 од Агноне Чиленто, 26 од Агрополи и 74 од Салерно.
Главни знаменитости
Средновековната парохиска црква Свети Маур е една од најистакнатите градби кои се во селото и најстарата.
Најсреќниот човек на светот (филм)
Најсреќниот човек на светот — македонски филм од 2022 година во режија на Теона Стругар Митевска, а продуцент Лабина Митевска.
Ачиароли
Ачиароли е италијанско селце ( frazione ), најнаселено во комуната Полика, провинцијата Салерно, во регионот Кампанија.
Географија
Ачиароли е пристаниште на брегот на Cilento на Тиренското Море. Најголемото населено место, проследено со селото Пиопи, е шест километри од Полика, 20 од Санта Марија ди Кастелабате, 17 од Велија, 30 од Агрополи и 70 од Салерно.
Туризам
Градот е дел од националниот парк „Силенто и Вало ди Диано“, чија природна средина е составена од „грмушката макија“ типична за медитеранскиот регион.
Тоа е главна туристичка дестинација, особено во текот на летото, бидејќи стана познат на национално ниво по својот квалитет на водата, откако ја заслужиl титулата „плажа со сино знаме“ и „Петте едра“ на Легамбиенте, италијанско здружение за заштита на животната средина. години.
Стогодишници
Во 2016 година, научниците го проучувале градот поради невообичаено високиот број стогодишници, околу 300, со 20 отсто од оние кои наполниле 110 години. Оваа долговечност се јавува и покрај фактот што многу од постарите лица во Ачиароли пушат или се со прекумерна тежина.
Познато е дека стогодишниците од Ачиароли се со многу ниски стапки на срцеви заболувања и Алцхајмерова болест.
65. северен напоредник
65. северен напоредник (65° СГШ) — напоредник кој се протега на 65 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Атлантскиот Океан, Европа, Азија и Северна Америка.
Места
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија или океан ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" | 🇸🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇫🇮 ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан Минува веднаш северно од островот Кинг, Алјаска, 🇺🇸 ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" | 🇨🇦 Северозападни Територии — минува низ Големото Мечкино Езеро Нунавут ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇬🇱 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇬🇱 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇮🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан
Јанински Вилает
Јанинински Вилает (на османлиски турски : ولايت يانيى (на турски : ) — вилает на Отоманското Царство. Основан во 1867 година, бил укинат во 1913 година. Неговата територија приближно го опфаќала Епир и Јужна Албанија. Негов главен град бил Јанина.
Историја
Вилаетот бил основан во 1867 година. Нему му претходел истоимениот ејалет.
Во февруари-март1878, избувнал бунт на Епирските Грци во областа на Саранда, но тој бил задушен од османлиските власти.
Грчкото националистичко тврдење за Големата идеја било во спротивност со албанското национално движење кое е родено во 1878 година со Призренската лига и кое во Епир го претставувал поетот Наим Фрашери.
Во 1881 година, дел од територијата на вилаетот му била отстапена на Кралството Грција. Грците се обиделе да го ослободат остатокот од покраината во Грчко-турската војна април-мај 1897 година, но без успех.
Вилаетот исчезнал за време на Првата балканска војна 1912-1913 година: југот се припоил на Грција, северот, со Скадарскиот Вилает, го основа новото Кнежество Албанија.
Население
Според отоманскиот попис од 1911 година, населението на вилаетот броело 560 835 жители, од кои 311 032 Грци, 244 638 муслимани, 3 990 Евреи и 1 175 други. Но, во извештајот од 1906 година, грчкиот конзулат во Јанина го проценува на 362 268 “. Грците „, односно верници на православната црква на грчкиот обред (вклучувајќи 213 216 грчки, 91 442 албански, 21 570 влашки) наспроти 262 841 муслимани (вклучувајќи 248 483 албански јазик и 14 358 грчки јазик). Други извори наведуваат од 110 000 до 419 403 Грци, 210 000 до 315 000 Албанци, 25 000 до 140 000 Власи, 140 000 Турци, 20 000 Бугари, 7 000 Роми, итн.
Територија
Вилаетот бил опкружен со Скадарскиот и Битолскиот Вилает, а на југ, со Кралството Грција.
Поделби
Вилаетот бил поделен на четири санџаци:
55. северен напоредник
55. северен напоредник (55° СГШ) — напоредник кој се протега на 55 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Европа, Азија, Тихиот Океан, Северна Америка и Атлантскиот Океан.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 17 часа и 22 минути за време на летната долгодневица и 7 часа и 10 минути за време на зимската краткодневница.
Овој напоредник приближно одговара на ширината на која поморскиот самрак трае цела ноќ близу летната долгодневница.
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 55° СГШ минува низ следниве места:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија и море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северно Море ! scope="row" | 🇩🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Ваденско Море ! scope="row" | 🇩🇰 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Мал Белт ! scope="row" | 🇩🇰 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Голем Белт ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Смоландсфарвандет ! scope="row" | 🇩🇰 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇩🇰 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇱🇹 ! scope="row" | 🇧🇾 ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇰🇿 ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Охотско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Охотско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Охотско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Берингово Море ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Протокот Кларенс ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Ревиљахихедски Проток ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Хадсонов Залив ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇮🇪 ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северен Проток ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северно Море
Напоредникот како граница
55. северен напоредник служи како јужна граница на територијата Нунавик во Квебек.
Фасано
Фасано  е град  италијанска комуна во провинцијата Бриндизи, Апулија, јужна Италија. Тој е вториот најнаселен град во провинцијата по Бриндизи, со население во 2021 година од 39.026 жители.
Историја
Според народна етимологија, името Фасано потекнува од „Фасо“, голем див колумбо гулаб (исто така претставен на граѓанскиот грб) кој пиел од водата, која била еден вид мочуриште или базен на отворено. од водата што се спушта од околните ридови. Оваа област каде што некогаш билO мочуриштето сега е заедничка градина.
Виа Апија, патот од Бриндизи до Рим во античките времиња, минува по крајбрежниот дел на Фасано, вклучувајќи го Савелетри кој е видлив и денес.
Локација
Општината граничи со Алберобело ( БА ), Цистернино, Локоротондо (БА), Монополи (БА) и Остуни. Ги вбројува селата Канале ди Пиро, Лаурето, Монталбано, Пеце ди Греко, Поцо Фацето, Савелетри, Селва ди Фасано, Специјале, Торе Кане и Торе Спаката.
Животна средина
Фасано се наоѓа во област со маслинови дрвја и нејзината територија се протега од ридови до морето со богата медитеранска вегетација.
Спуштајки се од ридовите, градот Фасано зазема доминантна позиција во долината која потоа води до морето: крајбрежните одморалишта вклучуваат Савелетри со своите плажи, археолошките ископувања во Гнација и теренот за голф и чудниот рибарски град Торе Кане. Брегот се карактеризира со мирна атмосфера која преовладува и покрај растечкиот туризам.
Околу Фасано се наоѓаат Пеце ди Греко, Монталбано, Специјале и Поцо Фацето, центри за секуларно одгледување маслинки и низа средновековни утврдени масарии, или фарми, наменети за земјоделски туризам.
Транспорт
Станицата Фасано е важна станица, како за регионалните, така и за возовите на долги релации, на јадранската железница. Автопатот СС 16 „Адријатика“ Падова - Отранто го опслужува градот со два излеза „Фасано“ и „Савелетри“.
Спорт
АС Фасано е фудбалски клуб на градот, а домашен терен е стадионот Вито Курло. Локални ракометни клубови Јуниор Фасано и Роберто Сера Фасано.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Анкарски Ејалет
Анкарски Ејалет или Ангорски Ејалет or Bozok (ایالت آنقره; Eyālet-i Ānḳara) — ејалет на Отоманското Царство.
Административни поделби
Санџаците на Ејалетот во средината на 19 век:
Навпактски Санџак
Навпактски Санџак или Инебахтски/Ајнабахтски Санџак (отомански турски: Sancak-i/Liva-i İnebahtı/Aynabahtı; λιβάς/σαντζάκι Ναυπάκτου) ― отоманска покраина од второ ниво (санџак или лива) што ги опфаќала средишните делови на континентална Грција. Неговото име потекнува од главниот град Инебахти/Ајнабахти, турското име за Навпакт, попознат на англиски со неговото италијанско име Лепанто.
Историја
Покраината била создадена во 1499 година, кога Османлиите го освоиле Лепанто, кој бил посед на Република Венеција од 1407 година. Сепак, голем дел од територијата доделена на новата покраина веќе била под османлиска контрола, под Трикалскиот Санџак.
Административна поделба
Изворите од почетокот на 19 век известуваат дека Санџакот во тоа време бил дел од Морејскиот Ејалет и повторно сочинувал шест кази: Инебахти, Абукор, Олендирек/Олундурук, Ѓолхисар, Кербенеш и Патраџик (Ипати).
Аголник
Аголник — рачна алатка која се користи во дрводелството и металообработката за обележување и проверка на агли различни од 90°. Повеќето аголници се за обележување и проверка на аглите од 45° и неговиот суплементарен агол, 135°.
Аголникот се краци поставени обично под 45° што се користи, на пример, за изработка на аголни споеви при обработката на дрво. Правите аголници се алатки дизајнирани за означување и проверка на одредени фиксни агли, обично 90°.
Опис
Како и кај правите аголници, постојат многу различни видводи на аголници. Аголниците обично се направени од два фиксни делови, дршка и сечило (понекогаш се нарекуваат и јазик ).
Ајдински Ејалет
Ајдински Ејалет, познат и како Смирнски или Измирски Ејалет (ایالت آیدین; Eyālet-i Aydın) — ејалет на Отоманското Царство.
Откако јаничарскиот корпус бил укинат во 1826 година, административните поделби на царството биле сменети, а Анадолскиот Ејалет бил поделен на четири дела. Во 1841 година, главниот град бил преместен во Измир, за да биде преместен назад во Ајдин во 1843 година. Три години подоцна, во 1846 година, главниот град повторно бил преместен во Измир. Со усвојувањето на законот за вилаети во 1864 година, ејалетот бил повторно создаден со седиште во Смирна.
Административни поделби
Санџаците на ејалетот во средината на 19 век:
Адански Ејалет
Адански Ејалет (ایالت ادنه; Eyālet-i Adana) — ејалет на Отоманското Царство, основан во 1608 година, кога бил одвоен од Алепскиот ејалет. Неговата пријавена површина во 19 век била 29,550 км2.
Историја
Рамаданидите одиграле клучна улога во отоманско- мамлучките односи од 15 век, бидејќи биле тампон држава лоцирана во граничната зона ал-Авасим. Во 1517 година, Селим I го вклучил бејликот во Отоманското Царство по неговото освојување од Мамлуците. Беговите на Рамаданидите на наследен начин ја држеле управата на османлискиот санџак Адана до 1608 година.
Солунски Ејалет
Административни единици
Санџаците на Ејалетот во средината на 19 век:
Управници
Управници на Ејалетот:
Сириски Вилает
Сириски Вилает (ولايت سوريه), познат и како Дамаски Вилает, ― вилает (административна единица) од прво ниво во Отоманската Империја.
На почетокот на 20 век, наводно имал површина од 62,180 км2, додека прелиминарните резултати од првиот османлиски попис од 1885 година (објавен во 1908 година) прикажал дека населението е 1.000.000 жители. Точноста на бројките на населението се движи од „приближна“ до „само претпоставена“ во зависност од регионот од кој се собрани.
Историја
Во 1864 година беше објавен Законот за вилаети. Новиот покраински закон бил спроведен во Дамаск во 1865 година, а преобликуваната покраина била именувана Сирија (Сурија/Сурије), што ја одразува растечката историска свест кај месните интелектуалци. Ерусалим бил одделен од останатиот дел од покраината и бил направен во независниот Ерусалимски Санџак кој известувал директно до Константинопол, наместо во Дамаск. На сличен начин, Мутасарифството Планина Либан била направена во самоуправно мутасарифство во 1864 година.
Во 1872 година, бил создаден нов административен регион, со средиште во Маан, но трошоците за новата административна единица многу ги надминале приходите, и таа била прекината следната година. Во 1884 година, управникот на Дамаск дал предлог за создавање нов вилает во јужна Сирија, иако ништо не произлегло од тоа.
Во 1888 година, од Сирискиот Вилает бил создаден Бејрутскиот Вилает. Во мај 1892 година, бил даден уште еден предлог за регионална влада со средиште во Маан, кој бил одобрен во август. Во средината на 1895 година, средиштето на ова мутасарифство било преместен во Карак (Карачко Мутасарифство), означувајќи го најјужниот дел од отоманското владеење во Сирискиот Вилает.
Од 1897 година, Сирискиот Вилает бил поделен на четири санџаци: Дамаски, Хамски, Хаурански и Карачки Санџак. Главниот град на Вилаетот бил Дамаск.
Надворешни врски
<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 33.513°N, 36.292°W
75. северен напоредник
75. северен напоредник — напоредник кој се протега на 75 степени северно од Земјината екваторска рамнина на Арктикот. Минува низ Атлантскиот Океан, Европа, Азија, Северноледениот Океан и Северна Америка.
Туш (мастило)
Тушот прво се користел во Кина, па оттука и името „кинеско мастило“, а според кинеско предание, го измислил кинескиот филозоф во 2697 година пред новата ера.
75. северен напоредник
На оваа географска ширина сонцето е видливо 24 часа и 0 минути за време на летната долгодневица и поморскиот самрак за време на зимската краткодневница.
Туш (мастило)
Во Египет, тушот се користел за пишување хиероглифи на папирусите.
75. северен напоредник
Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 75° СГШ минува низ следниве места:
Земјата на снегот
Земјата на снегот (јапонски: 雪国, Јукигуни) — роман на јапонскиот автор Јасунари Кавабата. Романот се смета за класично дело на јапонската литература и бил меѓу трите романи што ги цитирал Нобеловиот комитет во 1968 година, кога Кавабата бил награден со Нобеловата награда за литература.
Во романот „Земјата на снегот“ е опишан јапонскиот живот, обичаите, традицијата, сфаќањата. Романот има љубовна тематика, а главен лик е богатиот Шимамура од Токио кој е растргнат меѓу љубовта кон двете жени (младата и чиста Јоко и гејшата Комако) и сопственото пронаоѓање. На моменти мисли дека токму чистината што ја симболизира Јоко е она кон што се стреми за да ги достигне вистинските вредности во животот, на моменти, пак, го привлекуваат знаењето, префинетоста и љубовта на Комако.
Туш (мастило)
На крајот на 11 век, Еракл, во своето дело, пишува упатства за правење на неколку видови тушеви, вклучително и правење „кинеско мастило“, кое е направено од саѓи, смола или дрво. Во зависност од бојата на дрвото, може да се направат тушеви во боја. Во 1581 година, во Англија започнало првото рачно производство на „кинеско мастило“ - туш. Во Европа, тушот се појавил во поширока употреба дури во 18 век.
Во Кина, Јапонија и Кореја се користи и пресуван туш, кој освен основната црна боја може да биде и во други бои.
Земјата на снегот
Содржина
Упатен на одмор кон Земјата на Снегот каде очекува да се сретне со Комако, девојката што ја запознал порано, во возот го здогледува совршеното лице на младата девојка Јоко од кое се воодушевува. Нејзиниот лик, нејзините движења, грижата за болниот кој го придружува на Шимамура му предизвикуваат силни чувства кои му ја прочистуваат душата. Тој ја набљудува во одразот на прозорецот, индиректно, незабележано. На тој начин недофатната убавина и чистина станува уште понедопирлива, нереална. Зашто совршенство не постои – тоа е само нечија илузија:
„На осветлението во вагонот му недостасуваше силина и затоа Шимамура не можеше, во одразот на прозорецот, да ги гледа рељефно и чисто ликовите како што би ги гледал во вистинско огледало. Затоа можеше лесно да заборави дека гледа лик одразен во прозорецот, па малку по малку почувствува дека тоа женско лице го гледа надвор како се бранува и се лелее врз непрестајниот порој на маѓесно темниот пејзаж.
Туш (мастило)
Техники за цртање со туш
Цртање со туш е една од техниките на цртање и постојат неколку видови на цртање со туш:
Цртежот со перо се изведува со метално перо или птичји пердув (гуска, гавран или лебед). Птичјите пердуви имаат остар и еластичен врв кој е чувствителен на притисокот на раката и поради тоа со лесно допирање на површината или посилно притискање се добиваат линии со различна дебелина и острина. Металните пера — перца, кои ги има со различни дебелини, оставаат остра и јасна трага, поради што и самиот цртеж изгледа јасен, чист и остар со многу контраст и напнатост. Со вкрстени линии, со нивните дебелини, што се постигнува со притискање на перото на основата, и со точки може да се доловат структури и текстури на различни материјали. Металните перца се ставаат во перодршка направена од дрво или метал. Како материјал за цртање најчесто се користи црн туш, потоа туш во боја, мастило и сепија (боја од сипа). Како подлога, потребни се пофини видови мазна хартија за овој вид на цртање.
Земјата на снегот
Содржина
Од почетокот до крајот на романот, Јоко, иако реално постои, е илузија, токму како што е опишана во извадокот. Се појавува како соѕвездие во мислите на Шимамура, живее како недофатна ѕвезда и исчезнува во пожарот, во бескрајот на Млечниот Пат.
Туш (мастило)
Техники за цртање со туш
Цртањето со четка се прави со нанесување туш, туш во боја или сепија на хартија со четка. Четките се со различни дебелини, а со притискање на четката на основата на која се црта се создаваат меѓутонови, посветли и потемни нијанси. Хартијата за овој вид на цртеж мора да биде хартија која релативно брзо го впива тушот, иако и на мазна хартија може да се добијат различни ефекти поради лизгањето на четката.
Лавиран туш се врши со бришење (миење) со сува четка на нанесениот намаз туш, кој повторно се нанесува по потреба. Начелно, сите видови техники на сликање може да се лавираат.
Земјата на снегот
Содржина
Земјата на Снегот е туристичко место во високите планини на Јапонија каде најчесто се одело на скијање и на Празникот на јаворовите дрвја, во доцна есен, кога посетителите уживале во глетката на паѓањето на жолтите лисја, пред првиот снег. За посетителите таму ги има сите удобства, пријатно сместување, ресторани, бањи, забава со гејши.
Шимамура за првпат бил во Земјата на Снегот пред две години и веќе трета година таму го влече природата, но и гејшата Комако која е вљубена во него. Таа го дочекува среќна без да му забележи дека воопшто не ѝ се јавил цела година.