cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Исламски календар
Броење на годините
Според исламската традиција Абраха, управникот на Јемен, кој во тоа време бил провинција на христијанското кралство Аксум (денешна Етиопија се обидел да ја уништи Ќабата напаѓајќи ја со војска која вклучувала слонови. Нападот не успеал. Според овој настан, таа година е наречена Година на слонот, а тоа е и годината во која е роден Мухамед. Се смета дека оваа година одговара на 571. или 570. година од европскиот календар. До 638. година, во предисламскиот период, годините биле броени почнувајќи од годината на слонот. Мухамед во 9-тата година ги забранил престапните месеци и години, односно го вовел месечевиот календар. Во 638. година (17. година според исламскиот календар), вториот калиф Умар почнал да ги брои годините од Хиџра, која била оттогаш сметана како прва година. Првиот ден од првиот месец на таа година, по бришењето на престапните денови од првите 9 години, се совпаднал со 16 јули 622. година, и ова и денес се смета за првиот ден од исламскиот календар (иако всушност преселбата на Мухамед се случила во септември 622. година).
Првиот доказ за користењето на исламскиот календар доаѓа од еден папирус од Египет во 22. година (644. г.).
Владислав Карапузов
Владислав Александрович Карапузов (Владислав Александрович Карапузов; 6 јануари 2000) е руски фудбалер настапува за ФК Динамо Москва, а како позајмица е во ФК Тамбов.
Список на државни водачи во 1085 година
Ова е список на државни водачи во 085 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Славко Брезоски
Славко Брезоски (10 јуни 1922, Галичник - 7 март 2017, Скопје) — македонски архитект.
Биографија
Славко Брезоски дипломирал на Архитектонскиот факултет при Техничката висока школа во Белград во 1950 година, под менторство на професорот Милан Злоковиќ. Работел како професор на Архитектонскиот факултет во периодот помеѓу 1969 и 1987, на Катедрата за проектирање општествени згради. Припаѓа на првата генерација македонски архитекти школувани во Белград и Загреб (заедно со Пота, Жупан, Пецовски, Ќосевски, Маленкова, Галиќ и Шеќерински).
Групата Денес
Славко Брезовски се приклучува кон Групата Денес во педесеттите години на век. Групата Денес обединува повеќе млади уметници (Белогаски, Лазески, Протуѓер, Кондовски, Грабулоски, Лозановски, Бафети) и тројца архитекти (Брезоски, Константинов и Шеќерински). Групата се залага за интeграција на ликовната уметност, архитектурата и скулптурата, и за потврдување на националниот идентитет во сите сфери на творештвото. Првата изложба на Групата Денес се случува во 1953 година.
Амбасадата на СФРЈ во Бразилија
Зградата на амбасадата на СФРЈ во Бразилија е изградена во 1963 година. Во конкуренција од девет реномирани југословенски тимови (архитектите Равникар, Михевц, Остроговиќ, Иблер, Брашован, Рашица и Бркиќ), Брезоски ја освојува првата награда. Нејзините архитектонски квалитети се забележани и од меѓународната јавност. Историчарот на архитектура Крум Томовски вели дека за неа е објавена критика во Architectural Review која ја толкува архитектурата на Брезоски како успешно инкорпорирање на бразилскиот архитектонски дух.
Награди
1993 Андреја Дамјанов Награда за архитектура.
Данил Фомин
Данил Дмитријевич Фомин (Даниил Дмитриевич Фомин; 2 март 1997) е руски професионален фудбалер кој игра на позицијата дефанзивен играч за врска во ФК Динамо Москва.
Дренок (Струшко)
Дренок — село во областа Дримкол, во Општина Струга, на патот помеѓу градовите Струга и Дебар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Дримкол, во крајниот северозападен дел на територијата на Општина Струга, на источните огранки на планината Јабланица, чиј атар се допира со државната гранична линија со Албанија. Од оваа причина понекогаш се вбројува во областа Голо Брдо. Селото е планинско, на надморска височина од 1.095 метри. Од градот Струга е оддалечено 34 километри.
КК Струмица
КК Струмица — кошаркарски клуб од Струмица, Македонија. Клубот моментално се натпреварува во Првата македонска лига.
Дренок (Струшко)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Дримкол, на североисточните падини под врвот Радуч на планината Јабланица.
КК Струмица
Историја
Клубот бил создаден во 2012 година кога се споиле екипите на КК Милениум, АБА Струмица, КК Феликс и КК Горани Баскет. Правен наследник на новооформениот клуб е КК Милениум.
Дренок (Струшко)
Географија и местоположба
Соседни села на селото Дренок се: Гиновец од запад, Требишта и Долгаш од север и североисток, Буринец од исток, и Модрич од југ.
Историја
Во век, Дренок било село во рамките на Дебарската Каза на Отоманското Царство.
КК Струмица
Историја
Во сезоната 2018/19 од Втората лига, Струмица била исфрлена од натпреварувањето поради два службено загубени натпревари. За сезоната 2019/20, КК Струмица повторно пријавила екипа во Втората лига.
Дренок (Струшко)
Историја
Во 1902 година, во селото бил создаден месен комитет на ВМРО. Во 1943 година, пак, бил создаден народноослободителен одбор во селото.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 7,4 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 610,7 хектари, на пасиштата отпаѓаат 55 хектари, а на обработливото земјиште само 39,3 хектари.
КК Струмица
Историја
Во сезоната 2021/22, клубот се вратил во Првата македонска лига.
Состав 2022/23
Извор:eurobasket.com
Дренок (Струшко)
Стопанство
Селото, во основа, има мешовита функција.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 150 домаќинства и 480 жители мажи.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Дренок имало 500 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Дренок имало 512 жители.
Селото е мало, во фаза на целосно раселување. Во 1961 година броело 144 жители, додека во 1994 година селото имало само двајца жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Дренок живееле 2 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 19 жители, од кои 18 Македонци и 1 Србин.
Родови
Дренок е македонско село.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Струга, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Луково.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Струга. Селото припаѓало на некогашната општина Струга во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 селото припаѓало на тогашната општина Луково.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Манастирец, во која покрај селото Дренок, се наоѓале и селата Буринец, Модрич, Отишане, Селци и Џепиште. Во периодот 1950-1952 година, селото Дренок било дел од некогашната општина Модрич, во која влегувале селата Дренок и Модрич.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1886, сместено во селото Модрич, кое според Државната изборна комисија е сместено во основното училиште во Модрич.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 22 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 21 гласач.
Иселеништво
Како и од многу села во Македонија, така и од ова село има многу иселено население. Некои родови од ова село се изумрени како: Џунгуловци, Бутиновци, Журловци, Николовци, Илијевци, Љушовци (од кои некои избегале во Битола).
Палата Антинори
Палатата Антинори е ренесансна палата лоцирана на северниот крај на Виа де Торнабуони во Фиренца, регионот на Тоскана, Италија.
Историја
Палатата била изградена во 1461-1469 година, можеби под дизајнот на Џулијано да Мајано, нарачан од Џовани ди Боно Бони. Незавршената палата била продадена во 1475 година на семејството Мартели; во 1506 година, тие ја продале на Николо Антинори, кој нарачал неколку модификации (задна фасада) и украси (внатрешна градина), можеби на Baccio d'Agnolo. Од 1920-тите до 1965 година (со празен простор за време на војната), во палатата бил сместен Британскиот институт во Фиренца.
Зградата сè уште е сопственост на семејството Антинори, а два најгорни ката сè уште се окупирани од член на семејството.
Опис
Палатата Антинори има правоаголен план и делумно била инспирирана од Палацо Медичи. Внатрешноста има ренесансен трем од три страни, со кружни сводови, вкрстени сводови и столбови од песочник (питра серена) со извајани капители. Слични украси имаат и стожерите на сводовите.
На ѕидот има ниша во стилот на 18 век со фонтана со статуа на Венера и карпи кои личат на сунѓер.
До градината се пристапува преку внатрешна порта која е слична на онаа во Палацо Бартолини-Салимбени, што довела до припишување на реновирањето од 16 век на Бачо д'Агноло.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Извори
43.77282°N, 11.25113°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 43.77282°N, 11.25113°W
Нерва
Нерва (латински:Marcus Cocceius Nerva) бил првиот римски цар од династијата на Антонините. Познат е и како Марко Кокцеј Нерва.
Роден е на 8 ноември 30 година во Рим, денешна Италија. Со Римското Царство управувал од 18 септември 96 година до 25 јануари 98 година. Тој е еден од нарачателите на убијството на Домицијан. Двете години, во кој бил цар, тој раководeл заедно со Трајан, а по неговата смрт, Трајан останал сам цар. Во негово време, привремено биле прекинати гладијаторските борби, големи хектари на земја биле расподелени помеѓу најсиромашните жители на империјата, бил основан фонд за издржување на сираците и изоставените деца.
Вилијам Аделин
Вилијам Аделин (1103 - ) бил син на англискиот крал Хенри I и неговата сопруга Матилда, а со тоа и наследник на англискиот престол.
Неговата прерана смрт во кралството предизвикала криза и граѓанска војна.
Вилијам е роден во Винчестер. Неговиот татко, Хенри I, бил најмладиот син на Вилијам Освојувачот, крал на Англија и војвода од Нормандија, и Матилда од Фландрија. Роберт Куртхос, најстариот син на Освојувачот, ја наследил Нормандија, а Вилијам Руф, еден од помладите браќа на Роберт, ја наследил Англија. Во 1100, Вилијам бил убиен, и Хенри го зазел престолот. Од 1105, тој исто така ја повратил од Роберт Нормандија.
Негова мајка била Матилда, ќерка на шкотскиот крал Малком III. Во 1119 година Вилијам се оженил со Матилда Анжу.
Вилијам Аделин загинал при потонувањето или рушењето на т.н. Бел брод на 25 ноември 1120 година. Тој го преминувал Ламанш со тогаш еден од најмодерните кралски бродови. Според податоците, од тој инцидент жив останал само еден човек. Така како единствен престолонаследник на Хенри останала само неговата ќерка Матолда, која подоцна државата ја вовела во граѓанска војна.
Тревор Бренан
Кариера
Роден во Лејкслип, Ирска, Бренан ја започнал својата кариера со Барнхол. Тој бил капитен на колеџот Сент Мери до нивната прва титула во АИБ лигата во 2000 година.
Бренан го направил своето деби за сениорскиот тим на Ирска во поразот со 13-37 против Јужна Африка на 13 јуни 1998 година и продолжил со 13 тест настапи, вклучувајќи го и Светскиот куп во рагби во 1999 година. За време на овој турнир била тестирана абразивната слика на Бренан, по тепачката со Австралиецот Тутаи Кефу, на кого му помогнале двајца соиграчи кои му ги држеле рацете на Бренан.
Забрана и пензионирање
За време на мечот Тулуз против Алстер на стадионот Ернест Валон на 21 јануари 2007 година, Бренан скокнал во дел од публиката каде што биле поддржувачи на Алстер и удрил машки гледач. Потоа, Бренан тврдел дека злоупотребата на неговите очигледни „наводнети пјачи на пиво“ во неговиот бар во Тулуз ја поттикнала неговата акција. Неговиот вујко го презел ова дополнително тврдејќи дека се случила секташка злоупотреба, тврдење првично поддржано од клубот пред брзо да биде повлечено. Во нивната истрага за инцидентот, европскиот рагби открил дека не се случила таква злоупотреба. Откриле дека Бренан бил мамуван поради стандардот на барот што го поседува во Тулуз.
Бренан го објавил своето пензионирање на 3 март 2007 година, пред резултатот од дисциплинскиот процес. За неговиот напад тој добил доживотна забрана за играње рагби, казнет со 17.000 фунти и наредено да плати отштета од 3.000 фунти на Бамфорд.
Во јуни 2007 година, забраната била намалена на 5-годишна суспензија по жалба. Било утврдено дека доживотната забрана е „несразмерна“ со прекршокот. Сеќавањето на Бамфорд на настаните било забележано во изјавата на Одлуката на независниот комитет за жалби.
По неговото пензионирање, Бренан и неговото семејство останале во Тулуз, каде што тој поседува ирски бар. Тој бил тренер на тимот на Тулуз Крабос Б до 18 години. Бренан имал повремени колумни, напишани од Гери Торнли, објавени во Irish Times, и се појавувал на телевизија како рагби коментатор. По неговото пензионирање, тој започнал да работи на компанија за рагби турнеи.
Во 2007 година, автобиографијата „ Срце и душа “ на Бренан, напишана со дух од Гери Торнли, ја освоил наградата „ Вилијам Хил“ во Ирска спортска книга на годината.
Во 2008 година, тренерот за фитнес рагби на Ирска, Мајк МекГурн и Бренан биле дел од тренерскиот штаб за фудбалски правила на Ireland International во серијата меѓународни правила против Австралија. И Бренан и МекГурн играа галски фудбал во нивната младост и биле поканети од ирскиот менаџер Шон Бојлан и ГАА да ја дадат својата експертиза од рагби во играта која е мешавина од австралиски правила и галски фудбал.
Стојко Бакалов
Стојко (Стојчо ) Бакалов, познат како Бакалчето — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација, Македонскиот комитет и Внатрешната македонска револуционерна организација.
Животопис
Бакалов е роден во 1872 година во Игуменец, Петричко, тогаш во Отоманското Царство, денес во Бугарија. Станува учител во своето родно село, каде што е посветен во делото на ВМОРО и е избран за нејзин легален раководител. Во 1900 година излегува во илегала и води чета во Петричко и Мелничко.
Во 1901 година поради злоупотреба на комитетски средства е осуден на смрт од страна на Серскиот окружен револуционерен комитет и преминува на страната на ВМОК. Според Христо Силјанов, Бакалов се наоѓа меѓу најважните "пионери на врховизмот од другата страна на границата (во Македонија б.н)".
Участва во Горноџумајското востание во 1902 година. По текот на востанието на 28 септември 1902 година е еден от ръководителите во борбата при месноста "Црна скала" кај село Барбарево, Струмичко. По Младотурската револуција во 1908 година е учител во Крстилци, Петричко.
За време на Првата балканска војна е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во четата на Дончо Златков, а подоцна во 14 Воденско дружина.
Во расцепот во ВМРО застанува на страната на крилото на Александар Протогеров. Убиен е во 1928 година во Чуричени, Петричко.
NGC 4642
NGC 4642 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4642 се споменува и како UGC 7893, MCG 0-33-4, CGCG 15-7, IRAS 12407-0022.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4642 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4642 има привидни димензии од 1,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 43 м 17,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 38' 42"". Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Други поделби
Проучување на NGC 4642 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42791. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4949. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1405.
Фразални глаголи во италијанскиот јазик
Фразалните глаголи се практично глаголи кои, проследени од предлог или прилог, се здобиваат со ново значење; во минатото се употребувале исклучиво во говорниот јазик; денес, преку печатот и телевизијата, нивната употреба е проширена и на писмената форма од јазикот која, меѓутоа, има поформална интонација.
Постојат фразални глаголи кои го задржуваат основното значење на глаголот, а прилогот кој е по нив додава само едно дообјаснување (најчесто во однос на местото), на пример: mettere con, metter(e) su, giù, sopra, sotto, dentro, fuori.
Исто така треба да се напомене дека позицијата на прилогот може да биде непосредно по глаголот (Меtti su la valigia) или пак да биде одделен од него со некој додаток (Меtti la valigia su).
Во италијанскиот јазик, најчести фразални глаголи се следниве:
Предавања за естетиката
Хегеловата работа на ова поле се смета за едно од најголемите дела во историјата на естетиката уште од времето на Аристотел. Неговата теза за „крајот на уметноста“ извршила влијание врз разни значајни мислители како што се Теодор Адорно, Мартин Хајдегер, Ѓерѓ Лукач, Жак Дерида и Артур Данто. Самиот хегел пак, ја развивал својата мисла под влијание на Јохан Јоаким Винкелман, Имануел Кант, Фридрих Шилер и Фридрих Шелинг. Според Хајдегер, „Предавања за естетиката“ претставуваат „најопсежниот осврт на суштината на уметноста што ја има Западот“.
Содржина
Предавањата се претставени под три наслови:
Во ова излагање, Хегел останува верен на неговиот дијалектички метод, покажувајќи како овлиците се разложуваат и заменуваат со „повисоки“ облици по пат на негативноста, т.е. внатрешните противречности што секој од облиците ги носи во себе во даденото време.
Во овие списи, Хегел го документира настанокот на симболичната архитектура, класичното вајарство и романтистичка поезија и во нив го изложил неговото поимување за човечката убавина и тврдењето за „смртта на уметноста“, заклучувајќи дека уметноста не може да биде соодветен двигател во човековото спознавање на својата суштина.
NGC 2420
NGC 2420 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Близнаци, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2420 се споменува и како OCL 488.
Откривање
Објектот е откриен на 19 ноември 1783 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2420 е од видот I2r. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,3 m. NGC 2420 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 38 м 23,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 21° 34' 27".
Други поделби
Проучување на NGC 2420 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 139; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1373. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1310.
Lightning Bolt (албум)
„Lightning Bolt“ — десеттиот студиски албум на американскиот рок бенд Pearl Jam, објавен на 11 октомври 2013 година. Продуцент на албумот бил повторно Брендан О’Брајан, кој работел на секој албум на групата, освен на нивниот прв албум Ten. Материјалот бил снимен во Monkeywrench Records во Сиетл.
Групата материјалот започнала да го компонира во 2011 година, а првите сесии за снимање на албумот се случиле на почетокот на 2012 година пред музичарите да решат да направат пауза. Бидејќи сите членови на групата потоа се впуштиле во странични проекти, работата со Lightning Bolt продолжила во март 2013 година. Музиката за Lightning Bolt има посилен рок звук со подолги песни за разлика од претходникот Backspacer (2009), а стиховите ги пренесува чувствата на пејачот Еди Ведер на стареење и смртност.
Претходната промотивна кампања која се фокусира на мрежната страница на Перл Jamем и профилите на друштвените мрежи и два умерено успешни синглови, „Mind Your Manners“ и „Sirens“, од Молт Болт беше добро прифатена од критичарите, кои албумот го сметаа за ефикасно враќање на стариот бенд звук и ги собори топ листите во Соединетите држави, Канада и Австралија. Албумот имал два синглови - „Mind Your Manners“ и „Sirens“. Албумот бил критички добро прифатен, а албумот се нашол на топ листите во Канада, Австралија и Нов Зеланд.
IC 974
IC 974 — галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 974 се споменува и како MCG 4-3-2, CGCG 480-5, NPM1G +22.0034.
Откривање
Објектот е откриен на 23 ноември 1897 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 974 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 974 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 47 м 14,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 3' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
Други поделби
Проучување на IC 974 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2764.
Периоден систем на елементите
Периоден систем на елементите — табела што ги содржи основните податоци за познатите хемиски елементи, како нивната електронската конфигурација, вредностите за електронегативноста, атомскиот (реден) број, хемискиот симбол и сл. Овој систем бил конструиран од рускиот научник Дмитриј Иванович Менделеев, па затоа е познат и како Менделеев систем.
Периодниот систем се состои од хоризонтални редови наречени периоди и вертикални колони наречени групи. Постојат седум периоди, а бројот и означувањето на групите може да биде различен.
Елементите во периодниот систем се подредени според атомскиот (односно редниот) број на хемискиот елемент. Бидејќи во нејонизираниот атом бројот на електрони е еднаков со бројот на протони (т.е. атомскиот број), следува дека кај секој следен елемент со зголемување на бројот на протони се зголемува и бројот на електрони.
Содржина
Сите верзии на периодниот систем ги претставуваат само хемиските елементи, а не смесите, соединенијата или субатомските честички. Секој изотоп на даден елемент е впишан во истото поле како и симболот на елементот. Во стандардниот периоден систем, елементите се подредени според зголемувањето на атомскиот број (бројот на протони во јадрото на атомот). Нова периода (редица) започнува кога во новиот електронски слој се појави електрон. Групите (колоните) се одредуваат по електронската конфигурација на атомот; елементите со ист број на електрони во одреден потслој се наоѓаат во иста група (на пример, кислород и селен се во иста група бидејќи поседуваат по четири електрони во најнадворешниот p-потслој). Периодите се сè подолги одејќи надолу во периодниот систем, а групите се зголемуваат одејќи надесно (со исклучок на алкалните метали, кои ја образуваат најголемата група и се наоѓаат најлево во периодниот систем, заедно со нив исклучок прават и соседните земноалкални метали). Општо земено, елементите со слични хемиски својства се наоѓаат во иста група на периодниот систем, освен тие од f-блокот, и донекаде оние од d-блокот, каде елементите од истата периода имаат исто така слични својства. На овој начин, релативно лесно се предвидуваат хемиските својства на даден елемент ако се знаат својствата на околните елементи.
Заклучно со 2012 година, периодниот систем содржи 118 потврдени хемиски елементи. Од нив, 114 се официјално признати и именувани од страна на Меѓународниот сојуз за чиста и применета хемија (IUPAC). Вкупно 98 од овие елементи се среќаваат во природата, од кои 84 се првобитни. Останатите 14 елементи се среќаваат во ланците на распаѓање на првобитните елементи. Сите елементи од ајнштајниум до копернициум, како и флеровиум и ливермориум, иако не се среќаваат во природата, се официјално признати од IUPAC како синтетички, додека елементите 113, 115, 117 и 118 на повеќепати се синтетизирани во лабораториите и се познати само по нивните систематски имиња, кои не се засновани на нивните атомски броеви. Во чиста форма и во макроскопски количини не е забележан елемент потежок од ајнштајниумот (елементот 99). Нихониумот, московиумот, тенесинот и оганесонот за првпат биле синтетизирани меѓу 2002 и 2010 година, а нивните имиња биле официјално одобрени кон крајот на 2016 година.
По дефиниција, секој хемиски елемент поседува единствен атомски број кој го претставува бројот на протони во неговото јадро, но повеќето елементи имаат различен број неутрони во различните аоми; овие се нарекуваат изотопи. На пример, сите атоми на јаглеродот имаат шест протони и најчесто шест неутрони, но околу 1% имаат седум неутрони, а многу мал дел поседуваат осум неутрони; така што, јаглеродот поседува три различни изотопи во природата. Изотопите никогаш не се издвојуваат во периодниот систем, туку тие секогаш се групирани заедно под еден елемент. Елементите без стабилни изотопи ги имаат атомските маси на нивните најстабилни изотопи, наведени во наводници.
Организација
Во современиот периоден систем, елементите се подредени последователно во секоја периода од лево кон десно според нивните атомски броеви, при што нов ред започнува по благороден гас. Првиот елемент во секој следен ред е секогаш алкален метал со атомски број поголем за еден од тој на благородниот гас (на пример, по криптон, кој е благороден гас со атомски број 36, новиот ред започнува со рубидиум, алкален метал со атомски број 37). Не постојат „шуплини“ во периодниот систем, бидејќи сите елементи меѓу водород и оганесон (елементот 118) се веќе откриени.
Водородот и хелиумот често се сместуваат на места кои не одговараат на нивната електронска конфигурација - водородот обично се сместува над литиумот, во согласност со неговата електронска конфигурација, но понекогаш се сместува над флуорот или дури јаглеродот, бидејќи слично се однесува. Хелиумот речиси секогаш се поставува над неон, бидејќи се многу слични во хемиска смисла.
Значењето на атомските броеви за организацијата на периодниот систем не било познато сè до разјаснувањето на својствата на протоните и неутроните. Периодните системи на Менделеев се потпирале на атомските маси. Атомските броеви како организатори на периодниот систем дале дефинитивна подреденост на елементите основана на цели броеви, што се применува и денес дури и за новите синтетички создадени елементи.
Групи
Група е секоја вертикална колона во периодниот систем. Групите се сметаат за најважен метод во класификацијата на елементите. Кај некои групи, елементите имаат многу слични својства и покажуваат јасен тренд во својствата одејќи надолу по групата. Според меѓународниот систем на именување, групите се нумерирани од 1 до 18 од најлевата колона (алкалните метали) до најдесната колона (благородните гасови).
На некои од овие групи им се дадени тривијални (несистематски) имиња, како алкални метали, земноалкални метали, халкогени, халогени и благородни гасови.
Современите квантномеханички теории за градбата на атомот даваат свое објаснување на трендовите во групите. Според нив, елементите од иста група генерално имаат исти електронски конфигурации на нивните валентни слоеви, што е најважен фактор за нивните слични својства.
Елементите од иста група покажуваат закономерности во атомскиот полупречник, јонизационата енергија и електронегативноста. Од горе надолу во дадена група, атомските полупречници на елементите се зголемуваат. Бидејќи има повеќе пополнети енергетски нивоа, валентните електрони се наоѓаат подалеку од јадрото. Од горе, секој последователен елемент поседува пониска јонизациона енергија бидејќи е полесно да се отстрани електрон поради тоа што атомите не се врзани толку силно. На сличен начин се намалува електронегативноста, поради зголеменото растојание меѓу валентните електрони и јадрото.
Периоди
Периода е хоризонтален ред во периодниот систем. Иако групите се најчест начин за класифицирање на елементите, постојат региони каде хоризонталните трендови се позначителни отколку вертикалните трендови во групите, како што е f-блокот, каде лантаноидите и актиноидите образуваат две посебни редови на елементи.
Елементите од иста периода покажуваат тренд во атомскиот полупречник, јонизационата енергија, афинитетите кон електроните и електронегативноста. Од лево надесно во една периода, атомскиот полупречник најчесто се намалува. Тоа е така бидејќи секој последователен елемент има додаден протон и електрон кој го предизвикува електронот да биде повлечен поблиску до јадрото. Ова намалување на атомскиот полупречник исто така предизвикува зголемување на јонизационата енергија одејќи од лево кон десно долж периода.
Периодични законитости
Во периодниот систем постои периодично изменување на својствата на елементите и на нивните елементарни супстанци. Својствата на елементите зависат од електронската конфигурација на нивните атоми. Градбата на електронската обвивка на атомите на елементите периодично се повторува. Според тоа, и својствата на елементите и нивните прости супстанци периодично се изменуваат кога ги разгледуваме по периоди и групи. Речиси правилно се изменуваат следниве својства:
Софиски плоштад (Киев)
Софискиот плоштад  (украински: Софійська площа ) е плоштад кој се наоѓа во Киев, Украина. Плоштадот се наоѓа во реонот Шевченко, и ги поврзува Владимирската, Тарасовската, Софиската и Рилската улица.
Изградбата на плоштадот или местото каде се наоѓа денешниот плоштад е поврзано со изградбата на црквата Света Софија. Таа започнала во 1011 година во времето на кнезот Владимир Велики кој во 988 година го прифатил христијанството како службена религија во Киевска Рус. Катедралата била завршена во 1037 година, во времето на киевскиот кнез Јарослав Мудриот, познат како голем градител на цркви.
Своето име плоштадот го добил во 1869 година, кога биле именувани многу слични згради и градби во градот. Во текот на советското владеење, плоштадот главно бил пренасочен кон одбележување на победата на Црвената армија во текот на војната, па според ова се нарекувал Плоштад на Црвената армија, со исклучок на германското владеење на градот од 1941 до 1943 година.
Тил Швајгер
Детство и фамилија
Швајгер е роден во Фраjбург, Западна Германија. Се ожени со американскиот модел Дана Карлсон на 19 Јуни 1995 година. Парот имаше четири деца заедно: Валентин Флориан (роден во 1995год.), Луна Мери (родена во1997год.), Лили Камил (родена во 1998год.), и Ема Таигер (родена во октомври 2002год.). Се разделија во 2005 година, но не се разведоа.
Кариера
Продолжението „Зајак без уши 2“ ( германски наслов: Zweiohrküken / Rabbit Without Ears 2) беше објавен следната година и исто така имаше огромен успех со повеќе од 4.2 милиони гледачи и финансиска добивка од 45,000,000 долари(USD). Швајгер продолжи да режира, продуцира и глуми во „1½ Витез„ (1½ Ritter / англиски наслов: 1½ Knights), кој исто така стана голем филмски хит откако беше пуштен во 2008 година. Неговата моментална работа како соавтор, режисер и глумец наскоро ќе биде прикажана во кино-салите во февруари 2011 со филмот „ Kokowääh“.
На телевизиските екрани Швајгер првпат се појави како глумец во 1989 во „Линденштрасе„ ( Lindenstraße). Неговата прва филмска улога ја доби во 1991 во филмот „Manta, Manta“. Следеа дополнителни ТВ и филмски улоги, вклучувајќи ги „Најпосакуваниот човек“ ( Der bewegte Mann/ англиски: Maybe, Maybe Not, интернационален наслов: The Most Desired Man),  „Девојчето Розмари„(Das Mädchen Rosemarie/ The Girl Rosemarie),  „Што да се прави во случај на пожар„ (Was tun, wenn's brennt / What to Do in Case of Fire), „Кој е Фред„ (Wo ist Fred?), „Машки срца„ (Männerherzen) и други.
Швајгер се појавува и во многу американски филмови вклучувајќи ги „Веќе мртов„ (Already Dead), „Кралот Артур„ (King Arthur), „Во рацете на непријателот„ (In Enemy Hands), „Магионичари„ (Magicians), „Томб Рајдер: Колевка на животот„ (Tomb Raider: The Cradle of Life), Driven, SLC Punk!, Investigating Sex, „Џоу и Макс„ (Jow and Max), и The Replacement Killers. Неговото последно појавување на големиот екран беше со ликот на Хуго Штиглиц во филмот „Неранимајковци„ (Inglourious Basterds) на Квентин Тарантино. Моментално Швајгер снима за американската продукција „Курир„ со Микеи Рурке и Раис Вајтерспун во филмот „Ова знаци војна„ ( This Means War).
Шанел
Шанел С.А. општо познат како ¨Шанел¨ е париска модна куќа основана од познатата дизајнерка Габриел Коко Шанел, позната како една од најдокажаните во високата мода,особено во луксузните производи (висока мода, облека, ташни, парфеми и козметика). Таа го добила името ¨Коко¨ додека ја стекнувала ариерата како пејачка во кафе-шоп во Франција. Шанел секогаш се усовршувала во работите како на пример едноставни костуми, фустани, женски пантолони и накит. Визијата на Коко Шанел отсекогаш била да ги замени богатите секси парчиња со едноставни работи кои ја изразуваат елеганцијата. Нејзините дизајни и творби се вечни имајќи предвид дека основните силуети постојано се пренесуваат од генерации на генерации. Денес, Шанел е најпозната со "little black dress" која стана битно парче во секој женски плакар. Според Форбс, Ален Вертејмери Жерард Верејтмер се првите поседувачи на куќата Шанел кои се и внуци на Пјер Вертејмер (партнер на Шанел од далечната 1924 година).
Компанијата има имано славни и познати личности кои биле нивни заштитни лица, вклучувајќи ги Катрин Денов (1970-1980 која е заштитно лице на Chanel No.5), Карол Букет (1990 заштитно лице за Chanel No.5), Ванеса Парадис (заштитно лице за парфемот Coco), Никол Кидман (во раните 2000 ти лице за Chanel No.5), Одри Тоту (сегашно заштитно лице за Chanel No.5), Кјара Најтли (сегашно лице за Coco Mademoiselle) и најпознатата Мерилин Монро (1950 заштитно лице на парфемот Chanel No.5) слкана прскајќи се со пафемот Chanel No.5. Моментално сликата е најпозната од сите реклами за Шанел и продолжува да биде една од најпопуларните рекламни фотографии во историјата на маркетингот, која е користена во безбројни биографии и сè уште е најпродавана во широки размери како постер и уметничко дело на Мерелин Монро како модел. Мерилин Монро го донесе парфемот до слава.
Основање и реализирање 1909 сè до 1920-тите
Во 1909, Габриел Шанел отворла продавница на огромниот под во Куќата на Етиен Балсан во Париз – тоа се почетоците на она што подоцна ќе стане од најголемите модни владеења во светот. Во Куќата Балсан беше место за среќавање на елитата од Франција и водењето на џентламените на своите елегантни дами, давајќи и можност на Коко да ги продава женските украсени капи. Во меѓувреме Шанел започнала врска со Артур 'Бој' Капел член на машката Балсан група.
Тој во Коко видел бизнис-жена кој и помогнал да си обезбеди локација на ул. Камбон бр.31 во Париз во 1910 година. Во зградата веќе имало високо модни продавници и на Коко не и било дозволено да произведува високо модни фусстани. Во 1912, Коко Шанел ја отвори нејзината прва модна продавница за шапки и украси за глава во Париз, а во 1913 Шанел ја воведува женската спортска облека во нејзиниот нов бутик во Довил и Биариц во Франција. Дизјните на Шанел имаат за цел да бидат едноставни, отколку богати на изглед. Таа ја мразела модата на жените кои доаѓале од тие градови. Првата светска војна ја погоди модата. Јагленот беше редок и жените морале да работат во фабриките, а мажите да одат во војна. Ним им била потребна топла облека за да ги издржат условите во кои работеле. Дизајните на Шанел од тој период биле погодени од новата идеја за женскиот спорт. Во текоѕ на Првата светска војна, Коко отвори поширока продавница на ул.Камбон пред Хотелот Риц Париз. Таму продава фланели, спортски блузи, прави ленени сукњи, морнарски горни делови, горни волнени џемпери (блузони) и кратки палта. Со нејзината тешка финансиска ситуација во раните години од нејзината дизајнерска кариера Шанел првенствено купува волна поради нејзината ниска цена. Добрите и згодни составувања на ткаенината од дизајните на Шанел кои се едноставни и практични и често инспирирани од машката облека, особено преовладуваат машките униформи при завршувањето на Првата светска војна во 1914 година. Нејзината мода стана позната во 1915 низ цела Франција, поради нејзината едноставност. Низ годините 1915 и 1917 Harper's Bazаar спомнува дека името на Шанел "е на списокот на секој купувач". Нејзиниот бутик на ул. Камбон бр.31 едноставно напредуваше, дневни фустани со крзнени капути и црни вечерни фустани со тантели или со црни везени тулови (таа исто така полни перници и метална градба на софи).
Коко Шанел ја оформи својата репутација како прекцизен моден творец. Следејќи ги модните трендови од 1920 Шанел дизајнира дилги фустани. Костумот во две или три парчиња создаден во1920 продолжва да биде во елегантен или модерен стил. Костумот е препорачан како "нова унифрома за попладне и навечер сè до 1915". Во 1921 се забележа излагањето на првиот парфем Chanel No.5. Ернест Бо го пресоздаде мирисот и таа го нарече по нејзиниот среќен број 5. Мирисот стана успешен. Препознатливиот парфем е како резултат на нејзината доверба во суеверија. Таа планираше да ја покаже нејзината колекција на 5-тиот ден од 5-тиот месец. Во 1923 година, Коко го информира Harpers Bazaar дека "едноставноста е клучна забелешка за вистинската елеганција".
Бизнис партнери во доцните 1920-ти
Теофил Бадер (основач на успешната француска стоковна куќа Gallerie Lafyette) каде Коко ја претстави на Пјер Вертејмер. Вертејмер задржува 70 % од парфемите Шанел додека Бадер 20% и Коко најмалку 10%. Коко е приморана да делува врз нејзиниот дизајнерски бизнис од страна на Шанел парфемите. Во 1924 Коко го претстави нејзиниот прв комплет накит кој е составен од пар бисерни обетки, еден црн а другиот бел. Во текот со успесите во високомодниот бизнис Коко ја прошири нејзината "Социјална покасуваност и нејзината сопствена легенда". Друг љубовен интерес во нејзиниот живот е војводата од Вестминистер. Таа го стави нејзиниот потпис и на везено палто во 1925 и во 1926 Little black dress и волнената облека инспирирана од посетата Шкотска. Наскоро Коко отвора бутик блиску до Лувр.
Таа е незадоволна од партнерството со Пјер Вертејмер мислејќи дека заслужува повеќе од 10% од профитот и мисли дека Вертејмер го искористува нејзиниот талент за негови цели. Вертејмер ја потсетува дека тој го создал ризикот и дека ја направил богата жена.
Коко го најмила Рене де Шамбрун како нејзин правен застапник за преговарањата за роковите со Вертејмерови, но оваа намера била неуспешна.
Шанел и нацистичко здужување од 1930 до 1950 година
Вечерните дизајнирани фустани од Шанел се како дел на проширувањето и продолжувањена стилот на жената. Летните фустани имаат контрасни светкави допири (пример ремен од светкави камења и сребрени дупчиња) Коко дизајнира за мали жени во 1937 година. Низ 1930-тите Елса Шиапарели била вистински соперник на Куќата на Шанел но тоа траело кратко. Во 1932 година Шанел премиерно изложува накит направен од дијаманти. Неколку парчиња вклучувајќи ги овде герданите "Comet" и "Fontain" беа повторно претставени во 1993 година. Со започнувањето на Втората светска војна во 1939 година Коко Шанел се пензионира и се преселува во Хотелот Риц Париз заедно со нејзиното ново момче нацистичкиот офицер Ханс Гунтер вон Динклејџ. Само нејзините парфеми и модни додатоци беа продадени во нејзините преостанати бутици.
Кога Франција падна под контрола на германскиот нацизам на Адолф Хитлер во 1940 година, нацистите, хотелот Морис го направија богат и ексклузивен, тој е сместен на улица Риволи наспроти Лувр. Тоа беше случајно и многу близу (само десно околу аголот) до локацијата на улицата Камбон. Во 1940 година Пјер Вертејмер и неговата фамилија одлетаа во САД во 1940 година и пред Коко да ја заземе контролата на Шанел парфемите, Вертејмер го постави "Арјан застапник" на компанијата. Се ширеа гласини дека Коко соработува со германците. Биографот на Шанел, Едмонд Шарл Рукс изјавил дека германците ја пратиле да го "посети Вистон Черчил" како дел од тајната мировна мисија. Коко Шанел веднаш била уапсена по ослободувањето на Франција и обвинета за поттикнување на германците, Черчил интервернирал во нејзина корист и таа била ослободена. По падот на нацистичкото владеење Франција била ослободена и многу французи ги казнувале француските жени со строги казни бидеќи мислеле дека соработувале со нацистите во Франција. Тие биле нарекувани "хоризонтални соработници" или на англиски "On their backs colaborators", ставајќи крај на сето тоа. Коко Шанел стана мета и предмет на оговарање и таа замина во Швајцарија по завшувањето на војната.
Во отсуство на Коко, Пјер Вертејмер се вратил во Париз за да ги контролира неговите компании. И покрај тоа, Коко создаде своја сопствена колекција на парфеми. Вертејмер ги изгубл неговите легални права но сакал да ја избегне правната битка и се договорил со Коко давајќи и 400,000 американски долари, 2% од богатството на Шанел прозиводите и и дал ограничено право за да ги продава нејзините сопствени парфеми во Швајцарија. По договорот Коко престанала да произведува парфеми. Таа целосно ги продава правата на нејзиното име на Вертејмерови за Шанел парфемите во замена со месечна плата. Платата ја издржуваше неа и нејзиниот преијател, вон Динклејџ.
Враќањето на Шанел од 1950-1970
Шанел се враќа во Париз во 1953 година за да ја открие модната сцена која е опседната од Кристијан Диор и многу други женски брендови за кои самиот и дал "New look" кредит. Коко Шанел брилијантно одговара на предизвикот. Таа призна дека модниот пазар е изменет и дека е потребно да го "улови". Станувајќи повторно способна да достигне висока цена. Шанел е потребно да има значително присусуство во високата мода, облека, додатоци за костуми, комплети, накити и мириси. Коко ја проголта својата гордост и го побара Пјер за бизниски совети и финансиско враќање. За возврат тој преговара за неговите целосни права врз сите производи што ги носи брендот Chanel. Но нивната отплатувачка соработка благородно беше исплатена од Шанел со нејзиниот непогрешлив стил, уште еднаш стана еднинствена и најпрестижна во цела мода. Најважно за брендот и почетоците во 1953 година е тоа што Коко соработува со производителот на накит Роберт Госен за да ја дизајнира линијата накит од Шанел чијшто иконски модни дизајни биле одлично поздравени. На пример таа ги парираше нејзините ново лансирани производи со потпис "Chanel Suit" (содржани од везени јакни од волна со сукња) со долги линии одцрни и бели бисери поставени на костумот додека во исто време истовремено додавајќи му степен на женственост, и на тој начин светкањето добива стог изглед.