cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pacta conventa (Хрватска)
Толкување на договорот
Според студија на Конгресната библиотека за поранешна Југославија, кралот Коломан ја уништил опозицијата по смртта на Ладислав Угарски и ја освоил далматинската и хрватската круна во 1102 година. Крунисувањето на Коломан создало врска помеѓу хрватската и унгарската круна која траела до крајот на Првата светска војна. Хрватите со векови тврделе дека Хрватска и понатаму останала суверена држава и покрај доброволното обединување на двете круни. Голем број на унгарски историчари, исто така, го прифаќаат ставот дека Хрватска и Унгарија влегле во лична заедница во 1102 година и дека, без оглед на автентичноста на Pacta conventa, нејзината содржина соодветствува со реалноста на власта во Хрватска. Сепак, некои унгарски и српски историчари тврдат дека Унгарија извршила потполна анексација на Хрватска во 1102 година. Според Фредерик Бернард Синглтон, Хрватите отсекогаш тврделе дека тие никогаш законски не биле дел од Унгарија. Според Хрватите, Хрватска отсекогаш била посебна држава која само споделувала заеднички владетел со Унгарците. Степенот на хрватската автономија бил варијабилен со текот на времето, како и нејзините граници. Според Даниел Пауер, Хрватска станала дел од Унгарија во доцниот 11-ти и почетокот на 12 век. Според студија на Конгресната библиотека за Унгарија, Хрватска никогаш не била асимилирана од страна на Унгарија; наместо тоа, таа станала здружено кралство со Унгарија, но управувано од страна на граѓански гувернер (бан). Во секој случај, унгарската култура извршила влијание на Хрватска, хрватско-унгарската граница често се менувала, а понекогаш Унгарија ја третирала Хрватска како вазална држава.
Во 1105 година, Коломан им дал привилегии на поморските градови во замена за нивната лојалност. Привилегиите вклучувале: право на избор на сопствени епископи, забрана на Унгарците да се населат во приморските градови, итн. Исто така, градовите биле ослободени од разни давачки, додека кралските агенти ја надгледувале наплатата на царинските давачки без да се мешаат во локалната политика.
Додека хрватскиот историчар Нада Клаиќ сметала дека во 1102 година се случило некаков вид на предавање на Хрватска кон Унгарија, словенечките историчари Матјаж Клеменчич и Митја Жагар сметаат дека Pacta conventa никогаш не постоела, но приказната за неа била важна за да се даде поддршка на хрватската позиција подоцна во Хабсбуршката империја за правата на Хрватите врз основа на тој договор. Клеменчич и Жагар сметаат дека иако Хрватска престанала да постои како независна држава, хрватското благородништво задржало релативно јаки овластувања. Клаиќ сметала дека ракописот од Трогир, најраниот текст на наводниот пакт, не е оригиналниот текст од тој настан, туку ги опишува односите меѓу кралот и благородништвото во времето кога текстот бил напишан, за кое таа тврди дека е 14 век.
Подоцнежни наводи
По смртта на унгарскиот крал Лајош II во Мохачката битка (1526 година), хрватскиот парламент се состанал во Цетинград и го избрале Фердинанд I од Австрија како нов хрватски крал. Според хрватското историско предание, хрватскиот парламент ја искористил можноста во 1526 година за да ја потврди својата автономија од Унгарија со изборот на Фердинанд, со зборовите: "... се приклучивме кон Светата круна на Унгарија по сопствена добра волја исто како што сега, на владеењето на Вашето височество." Хрватските историчари, исто така, тврдат дека стремежот за преминување кон Хабсбуршката круна во тој историски период е доказ за политичката автономија на Хрватска. Во хрватското правно толкување на личната заедница, Лајош II не оставил никакви наследници, а законскиот носител на сојузот (кралот) повеќе не постоел, па правото на избор за нов крал му припаѓало потполно на хрватското благородништво. За разлика од унгарските историчари, Австријците никогаш не тврделе дека ја освоиле Хрватска со сила, па затоа постојат малку причини за сомнеж во хрватските тврдења за настаните од 1526 година.
Воведот на Унгаро-хрватскиот компромис од 1868 година (Хрватско-унгарска нагодба) започнува со следното: "Бидејќи Хрватска и Славонија заедно де јуре и де факто припаѓале со векови на Круната на Свети Стефан..." Иако нагодбата обезбедила одредена политичката автономија на Хрватска и Славонија, таа била политички и економски подредена од Будимпешта.
NGC 1466
NGC 1466 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Мала Водна Змија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1466 е од видот GCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m. NGC 1466 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 44 м 33,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 71° 40' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 1466 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 443; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9156.
Бенче
Бенче — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод.
Историја
Во XIX век селото било дел од Кичевската каза во Отоманското Царство.
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 25 жители, сите Македонци.
Родови
Бенче е македонско село.
Родови во селото се: Милевци (7 к.) доселени се од Закамен, Дебарско (според нив) како први доселеници; Баклашевци (10 к.), Дурмишовци (5 к.), Јандриовци (16 к.) и Поповци (16 к.) и сите се доселени од Закамен, освен две куќи од родот Поповци кои се од Крушево. За тие две куќи постои следното предание. Прадедото Трифун, немал деца, па кога дошол кај него некој зограф од Крушево, он го замолил да му најде некое машко дете. Он нашол две деца брат и сестра на кои мајката им умрела, ги донел и поп Трифун ги посвоил. Од родот Поповци имало многу свештеници.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0253 според Државната изборна комисија, кое е сместено во Селскиот дом.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 31 гласач.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 29 гласачи.
Црква „Св. Архангели“ - Крушево (Серско)
Свети Архангели (Αγίων Ταξιαρχών Αχλαδοχωρίου) — црква во селото Крушево, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата претставува трикорабна псевдобазилика длабоко вкопана во земја со пространа женска црква и отворен трем на запад. Според натписот над западниот влез, изградена е во 1812 г. Внатре има икони од 1816 г. и други периоди на XIX век. Била глвен храм на селото сè до изградбата на „Св. Илија“ во 1870 г.
Во 1995 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
Камп-Линтфорт
Камп-Линтфорт (Kamp-Lintfort) — град во округот Везел, во Северна Рајна-Вестфалија во Германија. Градот се наоѓа 8 километри северозападно од Мерс.
Збратимени градови
Камп-Линтфорт е збратимен со Честер ле Стрит од Англија.
Мери и Макс (анимиран филм)
Мери и Макс (англиски: Mary and Max) е австралиски анимиран филм од 2009 година, во режија на Адам Елиот (Adam Elliot), кој е автор и на сценариото. Гласовите на главните ликови во филмот ги позајмуваат: Тони Колет (Toni Collette), Филип Сејмур Хофман (Philip Seymour Hoffman) и Ерик Бана (Eric Bana). Филмот има освоено четири награди (меѓу кои и „Кристална мечка“ на Филмскиот фестивал во Берлин), а имал уште седум номинации.
Содржина
Мери Дејзи Динкл (ја глуми Колет) е осумгодишно девојче кое живее во предградието на Мелбурн, како единствена ќерка на мајката-алкохоличар и растроениот татко. Таа живее обичен живот и најмногу сака да пие кондензирано млеко и да ја гледа омилената цртана серија. Истовремено, во Њујорк живее Макс Џери Хоровиц (го глуми Сејмур Хофман), човек на четириесет и четири години, кој е осамен, променил многу работи и боледува од Аспергеровиот синдром. И тој по цел ден гледа телевизија и собира играчки со ликовите од омилената цртана серија. Исто така, тој многу сака да јаде чоколади и има проблеми со тежината.
Еден ден, Мери случајно ја наоѓа адресата на Макс и решава да му напише писмо, а тој ѝ одговара. Така, започнува нивното долгогодишно допишување. Во меѓувреме, Мери созрева, нејзините родители умираат, таа го завршува факултетот како најдобар студент, а потоа пишува книга за болеста на Макс. Сепак, таа нема среќа во љубовта: уште како мало девојче се вљубува во момчето до соседството, Гркот Дамијан (го глуми Бејна), но цело време, двајцата се срамежливи и таа никогаш не собира храброст да му ја соопшти љубовта. Тие се зближуваат дури на погребот на мајка ѝ на Мери, по што се венчаваат.
Макс, пак, го живее својот монотон, осамен живот, исполнет со постојаното дебелеење, дружењето со своите миленичиња, посетите на психијатарот и нервозата поради загадувањето на улиците на Њујорк. Во меѓувреме, поради едно писмо од Мери, во кое таа го прашува за љубовта и сексот, Макс полудува и го затвораат во психијатриска болница, каде поминува осум месеци и тогаш, тој не може да се допишува со Мери. По дипломирањето, Мери ја печати својата книга и му пишува на Макс, подготвувајќи се да го посети и лично да му го врачи првиот примерок. Меѓутоа, Макс повторно збеснува, ја отстранува буквата М од својата машина за пишување и ѝ ја праќа на Мери во писмо. Мери сфаќа дека го повредила Макс и го пали целиот тираж на книгата, по што се повлекува во домашна изолација, постанува алкохоличарка, а Дамијан ја остава и оди да живее на Нов Зеланд во хомосексуален брак со еден свој пријател. Мери му испраќа на Макс пакет со чаша, на која пишува дека ѝ е жал, но тој и понатаму не ѝ пишува. Во меѓувреме, Макс добива многу пари на лото, но речиси целата сума ѝ ја поклонува на сосетката, а за себе купува оргомно количество чоколади.
Лишена од писмата на Макс, Мери сака да се обеси, но тогаш простигнува пакет од Макс, полн со играчките од нејзината и неговата омилена цртана серија. Радосна, по некое време, Мери конечно оди во Њујорк за да го посети, но кога ќе влезе во неговиот стан, го пронаоѓа мртов на фотелјата.
Северна Суматра
Северна Суматра (Sumatra Utara) — покраина во Индонезија. Се состои од големиот северозападен појас на островот Суматра и главен град е Медан. Северна Суматра е четврта најнаселена покраина по Западна Јава, Источна Јава и Централна Јава - зафаќа површина од 72.981 км2, а на пописот од 2015 година имала население од 13.923.262 жители; најновата официјална проценка заклучно со средината на 2019 година е дека има 14.639.400 жители.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Велестово
Успение на Пресвета Богородица (во селото позната и како Пресвета Богородица Пречиста) — главна селска црква во охридското село Велестово.
Историја
Црквата потекнува од век.
Архитектура
Црквата претставува мала еднокорабна градба со полукружен свод и тространа апсида. Била изградена од кршен и делкан камен.
Во кругот на црквата се наоѓаат менза и селските гробишта.
Фрескоживопис
Живописот во црквата е изведен во две фази. Едната, според натписите (на старословенски јазик) започнала да се изведува во 1444 година, додека втората во 1451 година. Двете фази на сликањето на живописот се издвоени. Зографот што ја работел првата фаза се покажува како доста зрел, што не може да се каже за авторот што ја работел втората фаза. Фреските целосно го презентираат трендот што владеел во времето на османлиското присуство во Македонија.
Во еден натпис што се наоѓа, од 1451 година, се споменува охридскиот архиепископ Никола во чие време е извршено живописувањето на црквата. Интересно е да се напомене дека нема други извори во кои се споменува дека на чело на Охридската црква бил архиепископот Никола. Во натписот исто така е запишано место со име Глогово, кое веројатно било некогашно село на Галичица.
Фреските добиле нов слој на слики, но бил почитуван стариот распоред на претставите и целината останала ненарушена. Била конзервирана и заштитена во 1966 година, кога биле откриени и двата натписа на старословенски јазик.
Македонска пастрмка
Македонската пастрмка — риба од семејството на пастрмките (Salmonidae), која го населува горниот тек на реката Вардар, како и нејзините притоки Кадина Река и Треска. Достига тежина до 3 г и моментално не е особено загрозена.
Пиедралавес
Пиедралавес — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Страшенски телевизиски јарбол
Страшенскиот телевизиски јарбол е една од највисоките архитектонски структури во Европа и највисоката во Молдавија. Изграден е во 1984-85 година и е со јарбол висок 355 метри (решеткаста челична конструкција со квадратна пресека) сместена во близина на Страшени во Молдавија користена за ФМ радио и ТВ преноси.
Чарли Пут
Чарлс Ото Пут Џуниор ( / p uː θ /, роден на 2 декември 1991 година) е американски пејач, текстописец и продуцент. Неговата првична изложеност дошла преку вирусниот успех на неговите видеа снимени на YouTube.
" Се гледаме повторно" бил објавен како деби сингл на Пут во 2015 година, како ко-композитор, ко-продуцент и ја изведува со Виз Калифа за песната Furious 7 како почит кон Пол Вокер.
Светска извидничка смотра
Светската извидничка смотра е извидничка смотра на Светската организација на извидничкото движење, на која вообичаено присуствуваат неколку десетици илјади извидници од целиот свет, на возраст од 14 до 17 години.
Наспроти
„Наспроти“ (француски: À rebours) — роман на францускиот писател Жорис-Карл Уисманс од 1884 година.
Содржина
Романот се состои од Белешка и од 16 глави.
Осврт кон делото
Романот „Наспроти“ се смета за Библија на декаденцијата, книга која го поттикнала Оскар Вајлд да го напише романот „Сликата на Доријан Греј“. Рускиот филозоф Николај Берѓаев, пак, изјавил дека овој роман е „најзначајното дело на современата француска книжевност“, додека Барбе д'Орвили го пофалил со зборовите: „По ваква книга, на писателот не му преостанува ништо друго, освен да бира меѓу цевката на пиштолот и подножјето на крстот!“ Романот е полн со размислувања за животот и за уметноста, сето тоа зачинето со мечти, психолошки анализи, посебно верско расположени, како и со остроумни и строги книжевни судови. Тој не само што претставува пресвртница во творештвото на Уисманс, туку означува и мошне важна промена во француската книжевност од крајот на 19 век — прекинот со натурализмот.
Во есејот „Култовите на сексот и убавината“, Камиј Паља објаснува како романот „Наспроти“ ги проширува декадентните иновации на Балзак, Готје, По и Бодлер. Насловот на делото значи „против природата“, а главниот лик е потомок на дегенерирана аристократска лоза кој се одрекува од општествените односи и се затвора во својата палата. Опкружен со книгите и со уметничките слики, тој наликува на фараон закопан со своето богатство, а истовремено, тој е свештеник и идол на сопствениот култ. Романот ја прикажува стварноста која на комичен начин ги изигрува возвишените идеали на авторот кој се поистоветува со главниот лик. Дезесент посакува ументички и вештачки живот, но природата му се одмаздува така што го измачува со разни здравствени проблеми така што неговиот декадентен потфат пропаѓа и тој е принуден да се врати во општеството. Инаку, „Наспроти“ е роман без дејствие, во согласност со романтичарското повлекување од активноста. Тој е духовна автобиографија која ги бележи патувањата не низ просторот, туку низ облиците на перцепцијата и искуството, а главите во книгата се медитации за нештата: книгите, цвеќињата, старините итн. Дезесент е декадентно сексуално повлечен, а неговата палата е обид да изгради машка куќа, ментален простор кој го исклучува женското. Понатаму, тој собира вештачко цвеќе кое изгледа како вистинско, зашто смета дека природата е несоодветна и сака неа да ја присили да влезе во рамките на уметноста. Во тој поглед, Уисманс нуди фантастичен каталог на медитации за романтичарската природа, кои претставуваат проторусистичка полемика во која природата, а не општеството, е прикажана како длабоко расипана. Во органскиот свет има напреднато болест со грозотии кои ги навредуваат убавината и формата. На повеќе места во романот, Уисманс дава грозни описи на цвеќиња кои ги споредува со грозни, озобличени нешта, како: потечени, влакнести стебла“, „листови со боја на сирово месо“, „остатоци од ампутирани екстремитети“, „отворени рани“, „меурчиња од изгореници“ итн. за на крајот да заклучи дека сè „се сведува на сифилис“.
Исцрпениот Дезесент сонува жени со необични и, исто толку грозни, особини: висока, слаба жена со пруски војнички чизми, диво, бесполово суштество качено на коњ итн. при што тој го доживува едно од најстрашните архетипски искуства во книжевноста, забележувајќи дека нешто се движи по земјата, „жена со пепеласто лице, облечена само во свилени чорапи“, а тој престрашено се повлекува пред нејзината осипана кожа. Во романот, женските гениталии се прикажани како цвет и како рана, зашто тоа е местото каде што е роден мажот и од каде тој мора да тргне. Женската вегетација во романот е во врска со некои мизогини забелешки на Уисманс за сликите со капачките на Едгар Дега. Според Паља, „Наспроти“ е дело на идеалистички ерген кој создава ритуален култ на остро дефинирани уметнички предмети, зашто декадентниот естетизам е најсеопфатниот систем на отпор кон женската природа што го измислила западната култура. Естетската амбиција на Дезесент е разликувањето на сите нешта и доживувања, постапка која го гарантира идентитетот на предметот наспроти природата, но иронично е тоа што во „Наспроти“ разликувањето се враќа во неразликување. Во романот, самиот јазик ја задржува декадентната издвоеност и ја доведува до кулминација напнатоста на движењето за проширување на рационалистичкиот француски јазик. Во тој поглед, богатиот бизарен речник на Уисманс истовремено е застарен и футуристички. Разновидноста на јазикот на Уисманс е психички, а оттука и сексуален, развој. Во романот има малку ликови, зашто зборовите ги заменуваат личностите при што јазикот станува распнатиот труп на Бодлер. Кај Уисманс, со неговата затрупаност со ретки зборови, јазикот создава нови густи лица. „Наспроти“, кој изворно бил насловен „Осамен“, е романтичарски самодоволен, а неговата лингвистичка енергија е вложена во инертни сексуални диференцијации. Неговите зборови се зовриени повеќекатници, спори на конкурентскиот идентитет.
Пиргадикија
Пиргадикија (Πυργαδίκια) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Пиргадикија бил дел од општина Пиргадкија.
Географија и местоположба
Пиргадикија се наоѓа на 25 километри југозападно од градот Ерисово и на 17 километри јужно од Ревеник, во југоисточниот дел на Халкидик, на надморска височина од 320 метри.
Селото било изградено на рид над морето во длабочината на Светогорскиот Залив меѓу полуостровите Ситонија и Атон, кои се гледаат од секоја точка на селото. Од север селото е опкружено со планински ридови. Пиргадикија се наоѓа на растојание од 125 километри источно од Солун.
Местото претставуво туристичко одредиште. Плажите се на неколку километри оддалеченост. Во селото има ресторани во близина на убавото пристанште. Селото се снабдува со свежа риба од рибарите. Освен тоа дел од месните жители изнајмуваат соби за туристите.
Историја
Во времето на Византија селото било во сопственост на светогорскиот манастир Дохиар и е споменато во документ од 1057 година. Сегашната населба била основана во 1922 година од бегалци од Афтони, остров во Мраморно Море.
Демографија
Селото според пописот од 1991 година броело 402 жители додека на пописот од 2001 година во селото живееле 331 жител. Денеска, населението на селото е 320 жители според пописот од 2011 година.
Култура
Црквата во селото е посветена на Рождество Богородично, и како патрон селото го слави денот 8 септември.
NGC 5837
NGC 5837 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5837 се споменува и како UGC 9686, MCG 2-38-36, CGCG 76-144, IRAS 15022+1249.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јуни 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5837 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5837 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 4 м 40,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 38' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 5837 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53817. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 198; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 925. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1087.
Знаме на Тирингија
Обете знамиња, граѓанското и покраинското, на германската покраина Тирингија вклучуваат две бои на бела над црвена, споредено со многу други знамиња, како што е полското. Дизајнот е историско. Покраинското знаме е слично со граѓанското знаме, освен во центарот каде е додаден новиот грб на Тирингија.
Како многу германски покраински знамиња, најмогу се користи големината 3:5, иако според закон е припошано 'најмалку 1:2'.
Граѓанското знаме со две бои, бела и црвена, било користено пред Втората светска војна и формално укинато во 1935, како последица на реформите на Третиот Рајх. Повторно било прифатено во 1946, кога Тирингија повторно станала покраина и укинато во 1952 како последица на владините реформи на Германската Демократска Република. Кога Германија била повторно обединета, Тирингија повторно станала покраина и така знамето било конечно признато во 1991, а пред тоа било најкористен симбол во демонстрациите во Германската Демократска Република во 1989/90. Веднаш било прифатено како Landesflagge по обединувањето и обновувањето на Тирингија како покраина на 3 октомври 1990. Првото легално уредување било на 30 јануари 1991 (Gesetz über die Hoheitszeichen).
Епир (регион)
Епир е географски и историски регион во Југоисточна Европа, поделен помеѓу Грција и Албанија. Се наоѓа помеѓу планините Пинд и Јонско Море, кој се протега од Валона и Кераниски Планини во северниот дел до Амброзискиот Залив и руинираниот римски град Никопол во јужниот дел. Тој во моментов е поделен помеѓу регионот Епир во Северозападна Грција и окрузите Ѓирокастро, Валона, Белград во јужна Албанија. Најголемиот град во Епир е Јанина, седиште на префектурата Епир, а Ѓирокастро е најголемиот град во албанскиот дел на Епир.
NGC 3363
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3363 се споменува и како UGC 5866, MCG 4-26-2, CGCG 125-3, IRAS 10424+2220.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3363 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 3363 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 3363 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32089. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 145; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1434. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1366.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Преспанска пастрмка
Перистерската пастрмка (брајчинска пастрмка) (Salmo peristericus) е риба од фамилијата Salmonidae која живее во Македонија и Грција. Во Македонија живее во Брајчинска Река (која се влева во Преспанско Езеро) и се одликува со мал број темни пеги на телото. Ретко достигнува повеќе од 1 кг. Моментално не е особено загрозена.
Опис и распространетост
Речната пастрмка е риба на ладните планински потоци и рекички, поретко на поголемите чисти, бистри, незагадени реки богати со кислород растворен во водата и со мали колебања на температурата. Во наведените водени биотопи се задржува поединечно претежно во тесно подрачје при дното на водотекот, во подлабоките вирови и тешко пристапните крајбражни делови. Многу ретко се среќава во водите на Преспанско Езеро. Честа е скоро во сите притоки а најзастапена е во Брајчинска Река.Телото е и збиено, вретенесто што и го олеснува движењето низ водата дури и во правец спротивен од водниот тек како и скокање преку високи препреки и брани. Бојата на телото варира во зависност од местото на нејзиното живеење, од бијата на подлогата (дното) проѕирноста на водата, староста, полот и др. Основната боја на пелистерската пастрмке е маслинесто сива до темносива, со посветли и жолтеникаво-сиви преливина бочните страни на телото. Жабрените капаци, грбот, бочните страни на телото како и грбната перка се испрскани со бројни црни и црвени дамки обрабени со посветли рабови. Целото тело на пелистерската пастрмка е покриено со ситни лушпи.
Основни биолошки одлики
Полова зрелост единките на пелистерската пастрмка достигнуваат во текот на третата и четвртата година од животот. Релативната плодност на овој вид се движи од 1500 до 2500 зрна икра во однос на 1 кг телесна маса. Пречникот на икрата е во границите од 3.1 до 6.9 мм во зависност од големината на рибата и староста. Половиот диморфизам кај пелистерската пастрмка посебно е изразен во периодот на нејзино размножување. Во тој период полово зрелите женки имаат заоблен стомак, додека околу половиот отвор се забележува поголем зацрвенет оток. Мажјаците се интензивно обоени, стомакот им е тесен и заоблен, половиот отвор е без отоци и забележителни интензивни црвенила. Посебно кај постарите мажјаци се јавува изразена деформација на долната вилица која е продолжена со врвот завртен кон горе или назад во вид на клун. Мрестниот период на пелистерската пастрмка е обично во периодот ноември и декември, поретко во октомври и јануари, и е променлив во зависност од температурата на водата. Во текот на сезона за мрест пелистерската пастрмка мигрира кон изворишните делови на притоките на Преспанското Езеро каде се мрести. За природни мрестилишта таа избира делови кои се каменесто-песочни и плитки до 50 см. На мрестниот локалитет прво доаѓаат женките кои копаат мали јамички во кои ги полагаат икрите, а веднаш потоа мажјаците ги заливаат икрите со млеч. Откако икрата ќе биде оплодена со помош на ритмички движења со опашната перка и телото рибите ги покриваат оплодените икри со песок и ситни камчиња со што ги заштитуваат. Потоа, матиците го напуштаат мрестниот локалитет и се враќаат во местата на живеење. Периодот на развој на ембрионот од оплодена икра до излупување е различен и зависи од температурата на водата. Така на пример при температура на водата од 8 °C за излупување на личинките е потрбно 60 - 65 дена додека при пониски температури и подолго. При повисоки температури 10-11 °C излупувањето е за 40-45 дена. Личинките на пелистерската пастрмка обично се излупуваат во јануари и февруари. Во деловите на природните мрестилишта подмладокот останува до почетокот на есента. Во тој период достигнува големина од околу 10 см после што постепено се спушта во подлабоките делови на водотекот па и во Езерото. При спуштањето бара и одбира погодни станишта кои ги населува и во кои се здржува во подолг период од животот. Устата на пелистерската пастрмка е голема и полна со наназад свртени остри и јаки заби, а и желудникот е широк и слаб, па спрема тоа и пелистерската пастрмка како и осдтанатите пастрмки е изразит грабливец. Се храни претежно со фауна на дното, ларви на разни инсекти, инсекти, ракови како и со некои други без’рбетници, меѓутоа и со помали рипчиња од други видови, па и со сопствен подмладок.
Значење
Има исклучително големо значење од аспект на рекреативен и спортски риболов. Основен објект на риболов е на високопланинските салмонидни потоци. Се лови на вештачки мамки (блинкер, воблер, мушица). Риболовот на пастрмка е исклучително привлечен и се одликува со специфики и особености. Пелистерската пастрмка е редок вид со многу мал ареал на распространување па затоа е ставен на црвениот список на МСЗП.
Занџан (покраина)
Занџан (, Ostān-e Zanjān) е покраина во Иран, во северозападниот дел на земјата. Главен град е Занџан.
Географија и окрузи
Занџан има површина од 22.164 км2, што е 1,34% од вкупната територија на земјата. Густината на населението изнесува 4,25 жители на км2. Бидејќи е сместена во северозападниот дел, таа се граничи со покраините Источен Азербејџан, Западен Азербејџан, Хамадан, Курдистан, Гилан, Казвин и Ардабил.
Занџан има 7 шахрестани, (окрузи):
Поведа
Поведа — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Извиднички метод
Извиднички метод е неформален образовен систем што го користат извидниците. Целта на извидништвото е карактерна обука со цел да им се помогне на учесниците да станат независни и корисни, и со тоа да станат „здрави, среќни и корисни граѓани“.
Вермланд (округ)
Вермланд (швед. Värmlands län) е округ (län) во западниот дел на средна Шведска. Се граничи со окрузите Даларна, Еребру и Вестра Јеталанд во Шведска и норвешките окрузи Естфол, Акерсхус и Хедмарк на запад. Административен центар е Карлстад.
Административна поделба на Мадагаскар
Мадагаскар е поделен на 6 автономни покраини (faritany mizakatena). Со административните реформи во 2007 г., покраините се распуштени, но се јавуваат повторно во уставот од 2009 г. Земјата е поделена и на 22 региони (faritra). Порано овие биле второстепени единици, но станале најкрупни со реформите од 2009 г.
Вермланд (округ)
Покраина
Историската покраина Вермланд ги има истите граници како денешниот округ, освен општините Карлскуга и Дегерфорс, кои му припаѓаат на округот Еребру.
Административна поделба на Мадагаскар
Региони
Регионите во Мадагаскар (со нивното население и површина) се следниве:
Наводи
Madagaskar 马达加斯加行政区划
Вермланд (округ)
Управа
Главна цел на окружниот административен одбор е спроведување на целите утврдени во парламентот и владата, усогласување на локалните и државните интереси, унапредување на развојот во округот, воспоставување на регионални цели, запазување на јавниот ред и раководење со правните постапки. Окружниот административен одбор е владина служба на чие чело стои управник.
Цензура
Цензура е потиснување на говор или на друг вид на комуникација која може да се смета за непријатна, штетна, чувствителна или несоодветна за јавноста според правилата утврдени од владата, медиумските изданија или други контролни тела.
Причини
Причините за цензурата се различни и во тој поглед, постојат неколку видови цензура:
Видови
Поврзано и Источениот блок и ширење на информации, Цензурата во Куба, Цензурата во Народна Република Кина, и Цензура во Јужна Кореја.
Строга цензура постеше во Источниот блок. Во целиот блок сите министри за култура имаа цврста  контролата врз нивните  писателите и ги држеа во свои раце. Во делата на културата  мораа да се отсликуваат пропагандните потреби на државата. Цензори кои беа одобрени од партијата (комунистичката) извршуваа строги контроли секоја година. Во времето на Сталин дури и временските прогнози беа менувани доколку предвидуваа дека нема да има сонце на 1Мај. Исто така, за време на владеењето на Николае Чаушеску  во Романија,извештаите за време беа коригирани, така што температурите не смееја да бидат ниту  високи ниту пак премногу ниски,што би можело во нормални услови да наложи  прекин на работата.
Поседувањето и користењето на машините за печатење беше цврсто контролирано за да се спречи производство и дистрибуција на незаконско,самостојно печатење на книги и списанија. Поседување на само еден нелегален ракопис, како што беше случајот со книгата од Андреј Сињавски,беше сериозен престап кој лесно можеше да навести и посета од КГБ.
И во поново време цензурата постои во различни видови, така Народна Република Кина која ги продолжува комунистичките правила во политиката, вработува околу 30 илјади Интернет полицајци да го следат користењето на Интернетот од кинеските граѓани и популарните пребарувачи како што се  Google и  Yahoo.
Вилијам Дејвис Еванс
Вилијам Дејвис Еванс (англиски:William Davies Evans)(27 јануари 1790 - 3 август 1872) бил англиски шахист. Во дваесеттите и триесеттите години на 19. век, бил еден од најдобрите шахисти во Лондон. Дал голем придонес во теоријата на отворањата, па така денес, варијантата од Италијанска одбрана, којашто настанува со потезите: 1.е4 е5 2.Sf3 Sc6 3.Lc4 Lc5 4.b4, во негова чест е наречан Евансов гамбит.
Цензура
Видови
За време на владеењето на водачот на БААС Садам Хусеин Ирак применуваше  речиси исти техники на новинарска цензура како што постоеше во  Романија за време на владеењето на Николај Чаушеску, со примена на висок степен на  насилство.
И во Куба медиуми работат под надзор на Комунистичката партија- и за тоа е задолжен одделот за револуционерната ориентација  кој ги развива и ги координира пропагандните  стратегии на оваа земја".. Поврзувањето со Интернетот во Куба  е  нелегално.
Цензурата постои и во капиталистичките земји. Во 1973 година, со воен пуч армијата ја презема власта во Уругвај и државата воведе цензура. На пример, писателот Едуардо Галеано беше притворен, а подоцна беше принуден да избега. Неговата книга Отворени вени на Латинска Америка  беше забранета од десно ориентираната воена  влада, не само за Уругвај  туку и за Чиле и Аргентина.
Критичарите на Кампањата за финансиска реформа во Соединетите американски држави тврдат дека оваа реформа воведува ограничувања за политичкиот говор.
Државни тајни и оттргнување на внимание
„Вроцлав“ е дневен весник на градот Вроцлав во Народна Република Полска. Во март 20-12 1981 весникот се појави со цензурирана интервенција на првата и на последната страница---под наслов "Што се случи во Бидгошч?" во однос на штрајкот низ целата земја. За да се спречи масовно собирање со брза акција на државната цензура беше избришано повикот на локалниот синдикат "Солидарност " до граѓаните за општ  штрајк.
Во воени услови цензура се спроведува со намера да се спречи  ширењето информации кои можат да бидат корисни на непријателот. Типично за воени услови, информацијата не содржи податоци за местото и времето или пак, пуштањето на информацијата во јавност се одложува (на пр.оперативни цели), сè додека трае опасноста истата да биде искористена  од непријателски сили. Во воени услови на прашања на цензурата од аспект на моралот се гледа поинаку. Се смета дека е таа оправдана бидејќи поборниците на оваа цензура уверуваат  дека пуштањето на стратешките информациите претставува поголем ризик од загуби во сопствената војска  и може да доведе до губење на целата битка.
За време на Втората светска војна писмата на британските војници од фронтот мораа да ја минат процедурата на цензура. Офицерите задолжени за контрола на писмата  со црн маркер ги прецртуваа деловите за кои ќе проценеа оти можат да бидат компромитирачки  за безбедноста на воените операции. Позната изрека во Втората светска војна беше „Предадена информација -потопени бродови“ и е користена  како вообичаено оправдување  за примена на официјална воена цензура  и да ги охрабри поединците да се воздржат кога ги споделуваат потенцијално чувствителните информации.
Примерот за политиката на „пречистување “ доаѓа од Советскиот Сојуз во време на  Јосип Сталин, каде што фотографиите кои беа јавно објавувани беа претходно менувани со бришење на личности кои Сталин ги погубуваше. Иако старите фотографии можат да бидат запомнети или зачувани, вакво намерно и систематично  менување на се во  историјата  се смета во јавноста за една  од централните теми на сталинизмот и тоталитаризмот.
Образовни извори
На фотографијата е изданието на магазинот Национална Географија за  февруари 2006 и тоа беше спонзорирано од иранската влада. Насловната страница( за спонзорот) беше навредлива со тоа што се однесуваше на темата „љубов“ претставувајќи  прегрнат пар   и поради тоа таа беше  покриена со бел  лист хартија.
Честа тема на дебати во јавноста  е и содржината на учебниците , особено затоа што нивни корисници се млади луѓе. Најчесто користена квалификација во однос на содржината е „перење на мозоци“ и се однесува на бришење на ризични содржини и конфликтни настани. Така, известувањето за воени злосторства во историјата    е особено контроверзно  како што е случај со Холокаустот, Бомбардирањето на Дрезден, Масакрот во Нанѓинг, според контроверзниот Јапонски учебник по историја , потоа Ерменскиот геноцид, Тиенанменски протести од 1989 година, и  Истрага за војната во Виетнам.
Музика и популарна култура
Поврзано и : Цензура на музиката
Цензура во музиката ја применуваат држави, различните религии и вери, образовни системи, семејства, но и трговци и лоби групи со што најчесто ги прекршуваат меѓународните конвенции за човекови права.
Настрана од вообичаената оправданост во однос на порнографијата, јазикот и насилството, некои филмови се цензурирани поради промена во расните ставови или промени во политиката за да се одбегнат етничките стереотипи или етничките навреди без оглед на историските или уметничките вредности. Пример за тоа е повлекувањето на цртаната серија Censored Eleven која можеше да биде „наивна“ тогаш, но денес е најмалку „некоректна“.
Ракопис, слика, писмено одобрение
Правото на ракопис е право да се чита и да се коригира напис или најчесто интервју пред негово објавување. Многу издавачи одбиваат да дадат ветување за наменување на текстот, но секојдневно станува пракса таквите правила да се почитуваат, посебно кога се работи за познати филмски, телевизиски и политички личности. Исто така, одобрение за објавување на фотографија е пракса која сè повеќе мораат да ја почитуваат, не само издавачите на книги, туку и медиумите. Меѓу филмските ѕвезди Роберт Ретфорд е познат како пример на строго инсистирање за таквото одобрение.
Мапи
Главен напис : Цензура на мапи
Цензурирање на мапи најчесто се применува за воени цели. Оваа техника беше користена на пример, во поранешната Источна Германија, особено за региони  блиску до границата со Западна Германија  со цел да ги претстави во лошо светло  обидите за пребегнување од другата страна на границата. Цензура на мапи се применува и од Google maps, каде што одредени области се недостапни   или  намерно испуштени  со одредена цел и се претставени со стари мапи.
Само цензура
Според оваа форма на цензура,( на пример во однос на темата за која зборуваме) било која информација за постоење на цензура и легалната основа за цензура се цензурирани- избришани. Правилата за цензура се класифицирани. Се прави избор кои од информациите да се претстават, а кои да се испуштат или коригираат. Избришаните текстови или фрази не се обележуваат, односно не се навестува дека информацијата не е целосна.
Креативна Цензура
Со оваа форма на цензура, цензорите ги редактираат (менуваат) текстовите и со тоа истите текстови добиваат таени  соавтори.
Интернет
Интернет цензура е контрола или притисок за објавување или за  достапност  до извори на информации  преку Интернет. Правните прашања се слични како и кај цензурата која не е електронска. Битна разлика е дека националните граници многу полесно пропуштаат информации кои се на Интернет: Така, жителите на некоја земја која забранува одреден вид на информации, истата можат да ја најдат  на мрежното место кое се уредува надвор од неговата земја. Меѓутоа, некоја влада која сака да воведе ваков вид на цензура, може да се обиде да ги спречи  своите граѓани  да ги гледаат овие информации, дури и кога реално нема контрола  врз уредувањето на  самото мрежно место.
Со исклучок на тоталната контрола врз компјутерите приклучени на Интернетот, како што е во Северна Кореја и Куба, целосна цензура на сите информации на интернет е тешко возможна поради спецификата на компјутерската технологија. Псевдонимите, лажните имиња и мрежите на компјутери кои ги чуваат заштитените податоци  (како што е Freeness) овозможуваат неограничена слобода на  говор бидејќи техниката гарантира оти содржината не може да биде тргната и автор на која и да е информација не може да се поврзе со физичкиот идентитет на некое лице или пак на организација.
Во одредени случаи, за примена на Интернет цензура може да се вклучи и измама. Во овој случај институцијата која врши цензура може да ја блокира содржината и без притоа јавноста да знае дека цензурата е применета. Ова е возможно со тоа што при барање на содржина која е цензурирана, односно блокирана од семрежниот услужник тој одговара со „не е пронајден“.
Во ноември 2007 година, таткото на Интернетот Винт Серф  тврдеше дека владината контрола врз Интернетот трпи неуспех поради приватното сопствеништво. Австралиската влада најави во декември 2009 година дека ќе воведе строг закон за цензура пред следните австралиски федерални избори.
Примена
Понекогаш, специфична и уникатна  информација чие постоење едвај  беше познато на јавноста, и се чуваше во деликатна, речиси цензурирана ситуација, се сметаше  за „субверзивна“ или „несоодветна“. На пример, текстот на Михаел Фаукаулт 1978 година „Сексуалната моралност и законот - подоцна објавено како „Опасност од детската сексуалност“, ја брани дискриминацијата на сексуална злоупотреба и укинување на законите за старосната согласност.
Кога издавачот ќе се најде под притисок за да ја забрани книгата, но веќе дошол во контакт со авторот, заради  спроведување ефикасна цензура  тој ќе порача мал број на примероци и пак ќе направи минимални напори ( доколку воопшто има обиди) за издавање  на истата.
Цензура по земји
Главен напис: Цензура по земји
Види
Слободи
Извидничка заклетва
Од објавувањето на Извидништвото за момчиња во 1908 година, сите извидници и водичи за девојки ширум светот даваат извидничко ветување или заклетва да живеат до идеалите на движењето и се придр/уваат на Извиднички закон. Текстот на извидничката заклетва (или ветување) и Извидничкиот закон се менувале со текот на времето и од земја до земја. Иако повеќето извидници и водечки организации го користат зборот „ветување“, неколку како што се Извидници на Америка имаат тенденција да го користат поимот „заклетва“. Вообичаено, извидниците и водичите го прават знакот за извидници со три прста при рецитирање на ветувањето.
Аранѓеловац
Аранѓеловац (српски: Аранђеловац) – град во Србија. Градот е сместен под планината Букулја, на надморска височина од 276 метри, а зазема површина од 375,89 квадратни километри и има 48.000 жители. Аранѓеловац е оддалечен 76 километри од Белград.
Природни и културно-историски знаменитости
Најважни природни и културни знаменитости во Аранѓеловац и во околината се:
Култура
Во текот на летото, во Аранѓеловац се одржува културната манифестација „Мермер и звуци“.
NGC 1467
NGC 1467 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1467 се споменува и како MCG -2-10-15, NPM1G -08.0150.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1467 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 1467 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 1467 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13991. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 267; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5304. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1480.
Претор (титула)
Претор (лат.: praetor), според Цицерон, бил назив, односно титула со која биле означувани конзулите во својата функција на врховни воени команданти во периодот на Римската република. Значењето на зборот, Цицерон го извлекува од латинскиот глагол praeire (= "да се оди напред, да се предводи"). Во периодот на развиената република преторите биле државни службеници кои според своите овластувања и углед се наоѓале веднаш зад конзулите.
Претура
Преторот бил курулен магистрат, па затоа имал воена власт (лат.: imperium), но во се морал да им се потчини на конзулите и нивните одлуки. Ознака на неговата чест биле шестмина ликтори, од кои подоцна останале само двајца.
Во подоцнежниот период на Римската република, преторот по својот мандат заминувал како пропретор, да управува со некоја од римските провинции.
Прв претор
Според аналистичката традиција, првиот претор бил избран во 356 г. п.н.е. меѓу патрициите, кои наводно таа должност ја востановиле исклучиво како патрициска, затоа што положбата на конзулот морале да ја делат со плебејците. Првиот плебеец за претор бил избран во 337 г. п.н.е. Преторот се нарекувал и “колега на конзулот“ (лат.: collega consulibus) и се избирал на центуриското собрание, истовремено со конзулите.