cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Либеро (одбојка)
Подлактно одбивање
Подлактно одбивање се применува при примање на противничкиот сервис, одбрана во поле и при одбиени топки од блокот. Рацете се спојуваат во т.н. „чеканче“, подлактниците се паралелни и внатрешниот дел на подлактницата е свртен нагоре. Овој начин на одбивање се користи при првиот допир со топката при прием на сервис и за ефикасна одбрана во поле при смечирање од противничките напаѓачи. Во денешно време кога е воведен либерото како специјализиран играч за оваа техника, либерото го презема главниот дел на одбраната на теренот како при прием на сервисот, така и во одбраната од противничкиот смеч.
Космос-1404
Космос-1404 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 1 септември 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1404 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 356.
Франсоа Тристан Лермит
Франсоа Тристан Лермит (француски: Françeois Tristan l'Hermite, роден околу во  - починал на  во, Франција) — француски барокен писател и член на Француската академија.
Биографија
Франсоа Тристан Лермит е роден околу во, Франција. Неговото вистинско име е Франсоа Лермит но пишувал под името Тристан Лермит. Тристан Лермит бил значајна политичка и воена фигура на 15 век, за чија улога во владеењето на Луј XI постојат легенди.
Кога имал тринаесет години, го убил својот соперник во двобој, па морал да побегне во Англија. Подоцна тој бил во служба на војводата Гастон Орлеански, брат на Луј XI. Со него бил во Лорен и во Брисел. Се вратил во Франција во 1634 година. Незадоволен поради тоа што обавувал функцијата од низок ред, тој поминал во служба кај војводата на Гиза, но и овде не ја подобрил својата финансиска положба. Тој починал во голема беда.
Тој пишувал песни, главно љубовни балади, драми и романи. Како познавач на италијанскиот јазик и италијанска љубовна поезија, бил под влијание на Марини. Неговото прво и најдобро драмско дело е трагедијата „Маријана“ од 1636 година. Освен тоа, тој ги објавил и трагедиите „Пентеј“ (1637), „Сенекиева смрт“ (1644), „Готован“ (1654) и други.
Г-дин Робот
Г-дин Робот е американска телевизиска серија за драмски трилер создадена од Сем Есмаил за USA Network. Рами Малек глуми како Елиот Алдерсон, инженер за компјутерска безбедност и хакер со социална анкциозност и клиничка депресија. Елиот е регрутиран од востанички анархист познат како „Г-дин Робот“, кој го игра Кристијан Слејтер, за да се приклучи на групата хактивисти наречени „ф-сосаети“. Групата има за цел да ги уништи сите записи на долгови со енкрипција на финансиските податоци на Е Корп, најголемиот конгломерат во светот.
Серијата премиерно се претстави преку интернет и видео на барање на 27.05.2015 година. Првата сезона дебитираше на USA Network на 24 јуни 2015 година, а втората на 13 јули 2016 година. Третата сезона премиера на 11 октомври 2017 година. Четвртата и последна сезона премиера на 6 октомври 2019 година, а заврши на 22 декември 2019 година.
Г-дин Робот доби критичко признание: го освои Златниот глобус за најдобра телевизиска драмска серија ; тоа беше признаено со Пебоди награда ; и во 2016 година, серијата доби шест номинации на Еми, вклучувајќи ги и Најдобрите драмски серии и Малек победи за Најдобриот главен глумец во драмска серија.
Вовед
Серијата го следи Елиот Алдерсон, еден млад човек кој живее во Њујорк, кој работи во компанија за сајбер безбедност „Allsafe“ како cybersecurity инженер. Постојано борејќи се со социјална анксиозност, дисоцијативно нарушување на идентитетот и клиничка депресија, процесот на размислување на Елиот се чини дека е под големо влијание од параноја и заблуда. Тој се поврзува со луѓето со тоа што ги хакира. Тој е регрутиран од еден мистериозен востанички анархист познат како г-дин Робот и се придружува на неговиот тим хактивистисти познати како ф-сосаети. Една од нивните мисии е да го откажат целиот долг на потрошувачите со уништување на податоците на една од најголемите корпорации во светот, Е Корп (која Елиот ја смета за Зла Корп), што исто така се чини дека е најголем клиент на AllSafe.
ОУ „Кирил и Методиј“ - Дабиље
„Кирил и Методиј“  — основно училиште во Дабиље, Општина Струмица.
NGC 7703
NGC 7703 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7703 се споменува и како UGC 12676, MCG 3-60-4, CGCG 455-16.
Откривање
Објектот е откриен на 7 октомври 1825 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7703 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7703 има привидни димензии од 2,2' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 34 м 46,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +16° 4' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 147°.
Други поделби
Проучување на NGC 7703 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71797. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1720. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1182.
Рома (божица)
Во римската религија и нејзината митологија, Рома е божица која претставува персонификација на римската држава, или пак, во уметноста, персонификација на градот Рим (како што може да се види на столбот на Антонин Пиј).
Римско Царство
Рома пред сѐ била провинцијална божица, чиј култ бил осмислен да влева лојалност кон римската држава во провинциите (иако подоцна таа добила храм во самиот Рим (Храм на Венера и Рома). Храмови во чест на Рома биле изградени во Смирна (195 п.н.е.), а познато е дека постоел култ кон неа и во Ефес, Сард и Делос.
Почитувањето на Рома го официјализирал Октавијан Август во раниот период на неговата кариера како Принцепс сенатус или Примус интер парес („прв граѓанин на сенатот“ и „прв меѓу еднаквите“, т.е. цар) како дел од пропагандна кампања. На овој начин тој ја воздигнал идејата за Рим до степен на божество, градјеќи многубројни храмови во нејзина чест (неретко како 'Храм на Рома и Август' се цел да ја направи идејата за царскиот култ и обожување на царот посварлива и поприфатлива), заедно со примерок од неговото дело Res Gestae крај натписите кои ја популаризирале оваа нова божица.
Грб на Нов Зеланд
Грбот на Нов Зеланд е официјален симбол на Нов Зеланд. Првиот грб бил доделен од кралот Џорџ V на 26 август 1911, додека моменталната верзија била доделена од кралицата Елизабета II во 1956.
Историја и дизајн
Сѐ до 1911, Нов Зеланд се служел со грбот на Обединетото Кралство. Кога во 1907 г. Нов Зеланд станал доминион, било решено дека треба да се има свој грб, па така се одржал конкурс на грбови. Од добивањето на сопствен грб во 1911, па до денес, грбот на Нов Зеланд останува многу сличен, со мали промени во 1956.
Уште од 1911, штитот е непроменет: поделен е на четири дела, каде во првиот стојат четири ѕвезди кои го симболираат соѕвездието Јужен Крст, како што е прикажано на државното знаме, но ѕвездите се со поинакви пропорции; во вториот дел стои златно руно кое го симболизира сточарството; во третиот дел стои сноп жито кое го симболизира земјоделството; на четвртиот пак, стојат два вркстени чекани кои го претставуваат рударството. По средината вертикално (како ординарија) лежи бел широк појас, со три бродови кои ја симболизираат важноста на поморската трговија, како и доселеничкото потекло на Новозеланѓаните.
Пред 1956 г. штитот бил сосем ист, но неговото окружување било поинакво. Челенката била полулав (горната половина од буен лав) кој го држел британското знаме, а на подножјето на штитот имало лента со државното мото „Onward“ (Напред). Наместо листови папрат имало стилизирани завои.
Штитот денес го држат две фигури, русокоса европска жена која го држи новозеландското знаме, и маорски воин кој држи таиаха (маорско церемонијално копје). Врз штитот стои круната на Св. Едвард, а под штитот има два сребрени папрата и лента со зборовите „New Zealand“ (Нов Зеланд).
Грбот е основа за кралскиот стандард на Кралицата на Нов Зеланд.
Волковија (Реканско)
Волковија — село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Горна Река, сместено на патот помеѓу градовите Гостивар-Дебар.
Поради истоименото село во Полог, ова село е познато меѓу населението и како Горна Волковија или Гостиварска Волковија.
Географија и местоположба
Во пределот над селото Волковија се наоѓа голем комплекс од густа борова шума и познатата убава волковска елова шума која е најстарата и единствена чиста елова шума во Македонија.
Историја
За настанокот и основањето на селото Волковија постои претпоставка дека потекнува од доцниот среден век, како што наведува авторот Петар Поповски. Според едно предание Волковија е основана непосредно по турското освојување на Епирското Деспотство од Македонци кои биле по потекло од областа Матија. Овој историски настан потекнува од средината на XV век.
Постоењето на Волковија во XV век е потврдено и во пишаните историски документи. Во турскиот опширен пописен дефтер бр. 508 од 1467 година за тогашниот Вилает Река, каде селото е запишано како Воковија и Вуковија, а во него живееле 6 македонски христијански семејства (Прогон Томе, поп Радослав, Коле Томе, Андрија Томе, Коле Томе (друг), Хожава Томе), кои произведувале пченица, јачмен, ’рж, овес, леќа, мед и лен за што остварувале приход од 401 акче. Во подоцнежните понови пописни дефтери селото е запишано како В’лковија и почнувајќи од 1519 па сè до 1583 година било дервенџиско село. Бројноста на населението се движела од 13 христијански семејства во 1519 година до 40 христијански семејства во 1583 година.
Во својата историја селото трипати ја променило својата местоположба, а со тоа и своето име. Во старо време селото се наоѓало повисоко над денешната местоположба и се викало Бежово. Пред околу 100 години на тоа место се познавале остатоци од христијански и муслимански гробишта. После некое насилство („зулум“), Бежово се разбегало во шумата, каде во збегот се подигнало село кое го добило името Слана. Пред околу 300 години, во текот на голема зима и снег, селото се спуштило на денешното место каде го добило и денешното име. . Сепак историските записи велат дека село Волковија во казата Река имало уште во XV век, па можно е тоа по раселувањата пред 300 години, да го вратило своето првобитно име.
За овој период на почетокот на XIX век познато е дека во Бежово или Волковија дошле македонските исламизирани родови Гулје (Гулевци) и Малјоски (Малковци) од селото Спас во Дукљанската област. Сепак село со вакво име не постои во друга област на Балканот, туку само во Македонија и тоа веднаш до градот Дебар блиску до македонско-албанската граница, чие население во дамнина било исламизирано и поалбанчено.
Овие записи се потврдуваат и со кажувањата на жителите на селото дека Волковија неколкупати ја менувало местоположбата низ историјата. Најпрвин селото било поставено подолу од црквата (во месноста Дервент, што на турски означува пат, премин низ клисура), но било преместено погоре во планината поради честите напади од албанските качачки банди и разбојници. А според некои кажувања на постарите, некогаш селото било и долу на самиот пат пред да биде на денешното место. Како доказ менувањето на својата местоположба постои и месност во околината на селото наречена Стара Волковија.
Пишани податоци за Волковија се среќаваат кон средината на XIX век кога, македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот во својот напис „Статистическо описание на Дебрска Река“ објавен во „Цариградски весник“ на 1 јануари 1859 година за селото Волковија запишал дека имало 12 куќи и спаѓало во селата населени со христијани и муслимани. .
Како познати печалбари и сточари, жителите на Волковија како и другите жители на Горна Река, биле доста имотни луѓе, за што сведочи и фактот дека во средината на XIX век, поточно во 1852 година, прочуениот Дичо Зограф го изработил  иконостасот на селската црква Свети Димитрија.
Потекло и значење на името
Според кажувањата и преданијата меѓу населението, најпрвин кога селото било основано, тоа се наоѓало во густите борови шуми, па многу често имало наезди од глутници волци кои правеле штети. Поради ова селото било наречено Волковија. Името Волковија го носи уште едно село во Македонија, во Полог (Тетовско) и една месност во Струмичко, со значење диво место. Оттаму името Волковија е со македонско јазично потекло, што може да укажува за историјата и потеклото на населението на ова село. Не постои некаква родовска и историска врска помеѓу двете истоимени села Волковија, иако тие не се многу далечни и се наоѓаат во соседни региони. Во својата историја, Волковија во Горна Река, под ова име се среќава запишана во отоманските дефтери од втората половина на XV век. Сепак, во досегашното постоење селото со неколкуте промени на местоположбата на различни но блиски месности во атарот, тоа носело и уште 2 други имиња: Бежово и Слана. Според записите на Томо Смилјаниќ - Брадина, како што селото се поместувало така ги менувало и имињата, односно тоа најпрвин се наоѓало во месноста Бежово (веројатно од некој збег) погоре од денешното село и го носело токму тоа име, за потоа поради „зулуми“ тоа да се разбега по шумата и во збегот да се подигне новото село наречно Слана. Потоа, пред 200 години (денес 305 години) среде јака зима и голем снег селото се спуштило на денешното место, каде што добило „ново“ (сегашното) име. Сепак историските записи велат дека село Волковија во казата Река имало уште во XV век, па можно е тоа по раселувањата пред 300 години, да го вратило своето првобитно име. Сите овие имиња Волковија, Бежово и Слана се од чисто македонско и словенско јазично потекло, што укажува на некои аспекти во однос на претпоставките и теориите за припадноста на населението.
Стопанство
Селото зафаќа простор од. На него преовладуваат шумите на површина 921 хектар, пасиштата заземаат 180,3 хектари, додека на обработливото земјиште отпаѓаат само 99,3 хектари.
Селото, во основа, имало сточарско-шумарска функција. Денес, со намалениот број на жители, воопшто нема стопански активности.
Во минатото, селото било едно од најбогатите села во Реканскиот крај и Западна Македонија воопшто. Во селото работела и земјоделска задруга.
Сепак главната економска одлика била печалбарството. Како успешни печалбари во странство, волковичани заработувале многу пари кои ги вложувале и инвестирале во родниот крај преку изградба на куќи, дарување и помагање на Бигорскиот манастир и црквите и финансиско помогање на револуционерното и ослободителното движење во отоманскиот период и Втората светска војна. Доказ за економската развиеност на Волковија се куќите како на пример на семејството Глигоровски, која била изградена за 6000 златници-наполеони, а исто така доказ е и тоа што во текот на XIX век Волковија, иако помала сепак била побогата од села како Галичник, Лазарополе, Тресонче и други големи рекански села познати по своето богатство. Друг доказ за економската развиеност на Волковија биле и многу честите напади на селото од страна на албанските качачки банди и разбојници.
Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Волковија е село со 40 домаќинства и 115 жители, православни Албанци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, етнографија и статистика“) од 1900 година, селото има 300 Албанци, 150 православни и 150 муслимани. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Волковија имало 132 Албанци.
Селото е мало и во 1961 година броело 182 жители, од кои 114 биле Македонци, а 67 биле Албанци, додека во 1994 година бројот се намалил на 76 жители, од кои 52 биле Албанци, а 23 жители Македонци.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Волковија живееле 89 жители, од кои 9 Македонци и 80 Албанци.
Сепак селото е во фаза на раселување, но во него повремено доаѓаат неговите некогашни жители за празници како празникот Водици или пак да ги поминат пролетта и летото таму (во овој период во селото престојуваат и повеќе од стотина поранешни жители).
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 21 жител, од кои 15 Албанци и 6 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Волковија:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1953-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Изјаснување на жителите
Во ова село живеат Македонци кои го зборуваат и албанскиот јазик и поради тоа за нив се врзани повеќе теории и претпоставки кои се и што се. Овие луѓе се познати под името Шкрети и една од теориите за нив вели дека се Албанци со Православна вероисповед што е неточно и самите луѓе го негираат тоа, а за себе имаат предание кое вели дека се Македонци, кои го примиле јазикот за разлика од Торбешите кои ја примиле исламската вера. Кон крајот на 2014 година, постоеле обиди за политичка злоупотреби околу припадноста од албанските политички партии, и покрај самото изјаснување на овие луѓе и историските факти кои говорат дека тие имаат македонско потекло и секогаш биле и се определувале за Македонија и Македонци. Некои, други теории кажуваат дека овие луѓе наречени Шкрети се вистинските потомци на Илирите (а не денешните Албанци муслимани), античките Македонци и староседелското население на Балканот пред доаѓањето на Словените.
Жителите (христијани) на ова село се големи верници и според кажувањата тие меѓу првите ја имаат примено христијанската религија која со особена важност ја чувале и негувале како низ вековите така и денес.
Така на пример, историските записи на бугарските демографи православните жители на Волковија ги забележувале како Албанци, иако тие во црковно-просветните и политичките определби секогаш биле како Македонци, имале богослужба и црковни книги на црковнословенски. и соодветно на тоа и тие припаѓале на тогашните поделби на македонското население меѓу патријаршијата и егзархијата.
На почетокот на XX век, Волковија броела нешто повеќе од 1.000 жители, кои во доминантно мнозинство биле Македонците односно христијаните, а имало и неколку албански односно муслимански семејства.
Родови
Според податоците кои ги собрал Томо Смилјаниќ - Брадина во периодот од 1912-1914 година, во селото Волковија живееле следните родови:
Други родови од Волковија се македонските христијански родови Глигоровски и Бибоски.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во рамките на новосоздадената Општина Маврово и Ростуше, која настанала со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната Општина Маврови Анови, која со измените во Законот за територијална поделба на Македонија била припоена со Општина Ростуша, со што двете општини ја создале новата Општина Маврово и Ростуше, во која денес се наоѓа селото.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар, додека во периодот по војната од 1957 до 1965 година се наоѓала во некогашната општина Маврово. Во рамките на истата општина се наоѓало и во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Трница, во која покрај Волковија се наоѓале Беличица, Бибање, Богдево, Бродец, Врбен, Грекање, Жужње, Кичиница, Кракорница, Нивиште, Нистрово, Ничпур, Рибница, Сенце и Тануше. Општината Трница постоела и во периодот 1950-1952 година, во која влегувале селата Беличица, Волковија, Врбен, Кичиница, Сенце и Трница.
Марумбиџи
Реката Марумбиџи е главна притока на реката Мари која припаѓа на таканареченит слив на Мари и Дарлинг, и е втора по должина река во Австралија. Тече низ австралиската сојузна држава Нов Јужен Велс и Австралиската Престолнинска Територија. Тече воглавно во насока запад-северозапад од подножјето на Пеперкорн Хил во Огнениот Венец на Снежните Планини до нејзиново влевање со реката Мари во близина на Граничниот Свиок.
Волковија (Реканско)
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 52 гласачи.
Марумбиџи
На Вираџурски јазик (еден од месните јазици на Австралиските абориџини) зборот Марумбиџи или Марамбидја значи „голема вода“.
Волковија (Реканско)
Културни и природни знаменитости
Во северозападниот дел на Бистра, во клисурата Барич на Мавровска Река и нејзиниот влив во Радика, непосредно кај Волковија е распространет голем предел на четинарска зимзелена шума на површина од околу 6 км2. Над селото се наоѓа познатата и убава волковска елова шума која е најстара и единствена чиста елова шума во Македонија. Во овој предел над селото се наоѓа и голем комплекс од густа борова шума, кој продолжува на огранката Сенечка Планина под името Остров, кој воедно е најнепристапниот и најмалку познат дел на Бистра со посебно развиена шумска покривка со лик на шумска пустина.
Пештера (Л-20)
Недалеку од селото Волковија во клисурата Барич, се наоѓа една од многуте пештери на планината Бистра, која на топографските карти и меѓу спелеолозите и истражувачите е позната под ознаката (Л-20). Таа се наоѓа на надморска височина од 900 метри и има форма на триаголник. Нејзиниот влез има поставеност кон северозапад со релативно големи димензии — 8,5 метри широчина и 4 метри височина. Нејзината должина изнесува 60 метри. Внатрешниот облик е предиспониран долж пукнатини во хоризонталните варовници. Во пештерата се одделуваат еден главен и два споредни канала, при што главниот канал е долг 40 метри и има правец напротегање од северозапад кон југоисток. Притоа постепено се издигнува спрема внатрешноста, а тоа значи дека спрема влезот е конфомен. Главна одлика на пештерата е тоа што дното од каналите е покриено со големи блокови. Од пештерскиот накит забележително е дека нема сталактити и сталагмити, но оние малку што ги има се во почетниот стадиум на еволуција. Пештерата е сува и е надвор од хидрографска функција.
Марумбиџи
Тек
Главниот тек на речниот систем изнесува 900 км. Изворот на реката се наоѓа во подножјето на Пеперкорн Хилл кој е во рамките на Снежните Планини (кои пак се дел од Австралиските Алпи). Од изворот тече до вливот во реката Мари. Во својот тек поминува 66 км низ Австралиската Престолнинска Територија и покрај Канбера, каде што во неа се влеваат реките Гуџенби, Квинбејан, Молонго и Реките Котер. Во Марумбиџи се влеваат голем дел од реките од јужниот дел на Нов Јужен Велс и сите реки од Австралиската Престолнинска Територија, и таа е важен извор на вода за наводнување за земјоделската област Риверина.
Волковија (Реканско)
Женска носија
Женската носија од ова село се вбројува во една од најбогатите македонски носии со златен и сребрен накит, поради тоа што селото било доста развиено во минатото.
Марумбиџи
Тек
Во близина на изворот на реката Марумбиџи во 1960 година била изградена браната Тантагара, и оваа брана одзема голем дел од водата (речиси 50%) што се влева во Марумбиџи од пролетното топење на снегот  затоа што 99% од водите на реката Марумбиџи во тој дел од реката се пренасочуваат во езерото Еукумбе. Ова лошо се одразува врз рибите и другиот жив свет во реката. Кога Марумбиџи влегува во Австралиската Престолнинска Територија количината на вода е практично половина од онаа што ја имала реката пред изградбата на браната.
Волковија (Реканско)
Иселеништво
Од Волковија произлегле големи печалбари, најпрвин во Истанбул каде биле фурнаџии (пекари), слаткари и слично. За луѓето од ова село постои една изрека која гласи: „Нас нè има од Дебар до Америка“.
Марумбиџи
Тек
Една студија наведува дека дел од речното корито во горниот дел на реката е релативно нови во геолошка смисла, и датира од раниот миоцен (миоценската ера била од пред 23 до пред 5 милиони години). Се претпоставува дека Горниот Марумбиџи е анагранка на реката Тумут (која некогаш течела на север), а по геолошките издигнувања во близина на Адаминаби нејзиниот тек бил пренасочен. По Гундагаи, реките течат по првобитното корито.
Волковија (Реканско)
Иселеништво
Денес иселените жители на Волковија што живеат во Република Македонија се главно населени во Гостивар и Скопје. Луѓето од Волковија што се иселиле надвор од земјата во дамнешно време оделе во Истанбул. Денес се најчесто населени во САД (Њујорк, Чикаго, Детроит, Њу Џерси) и Србија, (Белград), Црна Гора (Подгорица) а иселеници од Волковија има и во Грција (Атина).
Марумбиџи
Истражување
Во 1820 година, истражувачот Чарлс Трозби го известил гувернерот на Нов Јужен Велс дека очекува да најде „голема солена река“, која што домородците ја нарекувале Мар-рам-биг-џи. Реката до која наишол всушност била реката Молонло. Трозби стигнал до Марумбиџи во април 1821 година.
Во 1823 година, Бригадниот мајор Џон Овенс и Капетанот Марк Кари стигнале до горниот тек на Марумбиџи додека вршеле истражување јужно од Езерото Џорџ. Во 1829 година, Чарлс Стурт со својата група веслал по долниот на реката Марумбиџи.
Областите по течението на Марумбиџи почнале да се населуваат во 1830-тите и наскоро станале важна земјоделска област.
Поплави
Најпозната е поплавата во 1852 година кога градот Гундагаи бил однесен и 89 луѓе (една третина од населението) загинале. Подоцна градот бил повторно изграден на повисоко место.
Во 1925 година, загинале четири лица, а поплавите траеле осум дена.
Мочуришта
Поголеми мочуришта долж Марумбиџи или поврзани со сливот на Марумбиџи се:
NGC 692
Откривање
Објектот е откриен на 2 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 692 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 692 има привидни димензии од 2,1' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 48 м 42,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 48° 38' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 34°.
Други поделби
Проучување на NGC 692 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6642. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 388; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8044.
Блокирање (одбојка)
Блокирање – одбрана во одбојката, при што допирот при блокирање не се смета во трите дозволени допири со топка. Целта на блокирањето е да се спречи топката да помине во нивно поле, и притоа одбиената топка да падне во полето на противникот. Во одредени тактики, може да биде „дефанзивно“ блокирање при што целта е да се задржи топката во своето поле и да им се овозможи на одбранбените играчи да организираат напад. Либерото не смее да блокира, напаѓа, ниту да прави обиди за напад (да скока при напад, сам или со други, без реална намера за напад). Играч од заднината не може да блокира или да учествува во противнапад. Најпосле, сервис не смее да се блокира.
Грешки при блокирање
Можни се следниве грешки при блокирање :
IC 1857
IC 1857 — дел од галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1857 се споменува и како part of N 4618.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1857 е од видот GxyP.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 41 м 37,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 8' 25"".
Други поделби
Проучување на IC 1857 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Булакли
Булакли — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Фудбалот во 1994 година
1994 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
NGC 5276
NGC 5276 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5276 се споменува и како UGC 8680, MCG 6-30-74, CGCG 190-43, IRAS 13400+3553, KUG 1340+358, KCPG 391B.
Откривање
Телото е откриено на 27 март 1856 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5276 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5276 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Алтенгаме
Алтенгаме се наоѓа во округот Бергедорф на Слободниот и ханзеатски град Хамбург во северна Германија. Квартот е претежно рурален и се наоѓа на десниот брег на реката Елба. Алтенгаме е најисточниот дел на Хамбург.
NGC 5276
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 42 м 21,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 37' 27"". Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 5276 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48542. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2543. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 116.
Алтенгаме
Географија
Квартот има вкупна површина од 15,6 км2. Квартот се состои од населбите Алтенгаме и Боргхорст и околните земјоделски фарми. Западната граница е со квартовите Курслак и Нојенгаме, со реката Дофе Елба како нејзина граница. На исток и север е покраината Шлезвиг-Холштајн со округот Лауенбург. На југ со реката Елба е границата со Долна Саксонија со округот Харбург.
Демографија
Густината на населеност била 141 жител на км2}. 19,3% биле деца под 18 години, а 19,7% имале 65 или повеќе години. 1,9% биле странци. 43 лица биле регистрирани како невработени.
Во 2006, имало 52 кривични дела (24 дела на 1000 луѓе).
Население по години
Население се брои од службата за пријавување граѓани на 31 декември секоја година.
Образование
Имало 1 основно и ниту едно средно училиште во квартот Алтенгаме.
Здравствен систем
Во Алтенгаме има 1 градинка за деца и исто така 3 лекари во приватни ординации и нема ниту една аптека.
Сообраќај
Алтенгаме не е опслужуван со железничкиот систем на градските возови или подземната железница. Јавниот превоз е обезбедуван со автобуси.
Според секторот за моторни возила (Kraftfahrt-Bundesamt), во квартот биле регистрирани 1.185 приватни возила (539 возила/1000 луѓе). Имало вкупно 5 сообраќајни несреќи, сите 5 со жртви.
Марко Христов
Марко Христов или познат како Мирче (1879, Сопотница - 30 јули 1942, Сопотница) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација, учесник во Илинденското востание.
Животопис
Марко Христов Марков е роден во 1879 година во демирхисарското село Сопотница, Македонија, тогаш во Отоманското Царство. Во 1902 година се приклучил во четите на Веле Марков и Ѓурчин Наумов.
Во Илинденското востание со својата селска чета учествувал во одбрана на Крушевската република.
Има неколку борби, кај месноста Кале, Бушева чешма и други. Во 1905 година бил четник во четата на Никола Карев и учествувал во борбата кај кратовското село Рајчани. Марко Христов починал на 30 јули 1942 година во родното село Сопотница, тогаш во рамките на Царството Бугарија.
Шангри-Ла (околиски град)
Шангри-Ла (, тибетски:Gyalthang) — околиски град во северозападната покраина Јунан, Народна Република Кина и седиште на тибетската автономна префектура Диќен, граничи со Сечуан на северозапад, север и исток.
Име
Шангри-Ла порано се нарекувал околија Жонгдијан (中甸中甸县;) но бил преименуван на 17 декември 2001 година и унапреден во околиски град на 16 декември 2014 година како Шангри-Ла (други правописи: Semkyi'nyggelida, или Xiangilida, Xamgyi'nyilha) според измислената земја Шангри-Ла во романот Изгубен хоризонт од Џејмс Хилтон од 1933 година, во обид да се промовира туризмот во областа. Порано, тибетското население го нарекувало градот со неговото традиционално име Ѓалтанг или Гјаитанг (རྒྱལ་ཐང།  ; Wylie : rgyal thang, ZWPY : Gyaitang), што значи „Кралски рамнини“. Кинеското име на седиштето на околијата, Jiantang (建塘; ), го одразува изговорот на Ѓалтанг.
Во раните утрински часови на 11 јануари 2014 година, избувнал пожар во тибетската илјадагодишна населба Дуќеѕунг. Биле уништени околу 242 домови и продавници, а 2.600 жители биле раселени. Околу половина од стариот дел на градот бил уништен од пожарот. По пожарот на жителите им било дозволено да се вратат во своите домови и продавници. До крајот на 2014 година започнала обнова и туризтите почнале да се враќаат. Генерално туризмот не бил зафатен од пожарот, бидејќи главните знаменитости во стариот град, како што се тркалото за молитва и храмовите не биле оштетени. Многу од другите главни знаменитости се наоѓаат надвор од стариот град.
Население и јазици
Јужната половина на градот е населена со Наси, кој зборува наси јазик, јазик различен од тибетските јазици. Северната половина е населена со Кампаси, кои зборуваат на јужна варијанта на ками тибетски. Југозападниот мандарински јазик го зборуваат Кинезите Хан во градот.
Административни поделби
Шангри-Ла Сити има 4 града, 6 населени места и 1 етнички град.
Клима
Шангри-Ла има или сува зимска, топла летна влажна континентална клима (Кепенова класификација на климата: Dwb ), или сува зимска суптропска висорамнинска клима ( Кепенова класификација на климата: Cwb ), и двете се невообичаено ладни во Јунан поради до високата надморска височина, која се движи помеѓу 2700 и 3500 метри. Зимите се студени, но сончеви, со 24-часовна просечна температура од -2,3 −2.3 °C јануари, додека летата се свежи, со 24-часовна просечна температура од јули од 13.9 °C и има чести дождови; повеќе од 70% од годишните врнежи се испорачуваат од јуни до септември. Годишниот просек е 6.32 °C. Освен во текот на летото, ноќите обично се значително поладни од деновите. И покрај сувоста на зимата, малата количина на врнежи е генерално доволна за да предизвика големи транспортни дислокации и да ја изолира областа помеѓу ноември и март.
Reddit
Регистрирани корисници објавуваат содржина како интернет врски, текстуални објави и слики, кои подоцна се гласани од останатите корисници. Објавите се организирани по теми во оддели управувани од самите корисници наречени „заедници“ или „подреддити“ (анг. subreddits). Овие заедници покриваат широк спектрум на теми како вести, политика, музика, видео игри, книги, миленичиња итн. Објавите кои се најгласани се појавуваат повисоко на поединечните подреддити, а ако добијат голем број гласови може да се појават на насловната страница.
Reddit бил основан на кампусот на Универзитетот Вирџинија од Стив Хафман, Алексис Оханијан и Арон Шварц, во 2005. Во октомври 2006 страницата е купена од страна на Condé Nast Publications. Во октомври 2011 Реддит прераснал во независна подружница од матичната компанија на Condé Nast, Advance Publications.
Преглед
Порталот претставува збирка од записи создадени од страна на своите регистрирани корисници во суштина на систем на огласна табла. Записите се организирани по области на интерес, наречени подреддити (subreddits). Историски гледано, главниот подреддит претставува насловната страна, додека другите области претставуаат само подреддити.
Регистрираните корисници, особено оние кои постирааат записи, или коментираат на веќе постирани записи, се викаат реддитори (redditors), спој од зборовите Реддит (Reddit) и Уредувач (Editor). Реддит сам по себе е кованица од зборовите чита/уреди ("read/edit") и прочита (read it). Реддиторите како корисници можат да гласаат за или против (upvote/downvote) постовите на мрежното место. Секој подреддит има насловна страна која покажува понови постови кои биле највисоко рангирани. Реддиторите исто така можат да постираат коментари на објавите, да одговорат на коментари, како и коментарите сами по себе можат да добијат глас за или против. Реддиторите го прославуваат својот роденден (cake day) еднаш годишно. Тоа е годишнината од денот кога првпат се логирал на Реддит. Точниот датум и време на роденденот на реддиторот, можат да се видат во „преглед на корисникот“ со пребарување кога првпат истиот се логирал. На почетната страна од редит се прикажани најпопуларните објави од сите подреддити. Постои стандарден сет, но регистрираните корисници можат да приглагодат. Реддиторите можат да бидат пријатели едни со други, што овозможува побрзо да си пребаруваат постови и коментари. Постовите се обично врски од надворешен извор со наслови избрани од страна на реддиторот испраќач. Некои реддитори ја користат страната како лична збирка на обележувачи. Другите пак, потпирајќи се на големината на содржината на самото мрежно место, ја користат како новински собирач (агрегатор). Реддит исто така дозволува објави кои не се поврзуваат со надворешни врски. Тие се во форма на слики, текстуални објави или пак анкети. Бодовите добиени од коментарите и објавите се собираат. Истите се прикажани на корисничкиот профил и се нарекуваат карма (анг. karma). Со самиот концепт на Реддит содржи особености на друштвена мрежа.
Помеѓу заедниците е и r/mkd, подреддит управуван од македонски корисници.
Историја
Редит е основна во јуни 2005 година Steve Huffman и Alexis Ohanian во Medford MA, двајца 22 годишни дипломирани студенти од Универзитетот во Вирџинија. Тие својот почетен капитал за финансирање го добија од страна на Y Combinator. Тимот се проширува вклучувајќи го и Christopher Slowe во ноември 2005 година. Помеѓу Ноември 2005 и Јануари 2006 година, Редит се спојува со компанијата Aaron Swartz's Infogami и Swartz станува еднаков сопственик на постоечката матична компанија. Condé Nast Publications сопственик на Wired, го презема Редит на 31 октомври 2006 година и тимот се сели во Сан Франциско. Во Јануари 2007 година, Swartz беше отпуштен. На 18 јуни 2008 година, Редит стана проект со отворен код. Со исклучок на анти-спам/лажни постови, сите кодови и библиотеки напишани на Редит станаа јавно достапни на Github. До крајот на 2008 година тимот ги вкучува Erik Martin, Jeremy Edberg, David King, и Mike Schiraldi. Во јули 2010 година, по растот на меѓународната посетеност на мрежното место, Редит воведе “редит злато” нудејќи нови можности за цена од US$3.99/месечно или US$29.99/годишно. Приходот им овозможи да купат повеќе опслужувачи и да вработат повеќе луѓе.
На 6 септември 2011 година, Редит станува оперативно независен од Condé Nast, со отворање на сопствена подружница во својата матична компанија Advance Publications. На 11 јануари 2012 година, Редит соопшти дека ќе учествува на 12 часовно затемнување на страната во знак на протест на приратеријата (Stop Online Piracy Act). Во Мај 2012 година, Редит се приклучува кон Семрежната одбранбена лига (Internet Defense League) — група формирана за организирање на идни протести.
На 14 февруари, Редит почнува да ја прифаќа дигиталната валута Bitcoin за своето Редит злато.
Технологија
Редит е оригинално напишан во (Common Lisp), но подоцна е целосно пренапишан во Пајтон (Python) во декември 2005 година. Причината поради која ова е направено е поголемиот пристап до програмски билиотеки и поголема развивачка флексибилност. Пајтон рамката која поранешниот вработен во Редит, Арон Шварц, ја искористил за изработка на мрежното место, web.py сега е достапна како отворен проект.
Редит моментално користи Пајтон како семрежна рамка и од ноември 2009-тата година, направена е миграција на нивните опслужувачи со употреба на постоечките семрежни услуги на Amazon.
Редит користи PostgreSQL како примарна податочкна база, но полека поминува во Апачи Касандра, колона ориентирана податочна база. За првпат во 2009-тата година Реддит почна да користи и jQuery. Реддит има свое API, како и соодветни апликации за сите мобилни платформи.
Заедница и култура
Порталот е познат по својата отворена природа и разновидноста на содржината. Нејзината демографија овозможува широки предметни области, или главен субредит што добива многу внимание, како и можност за помали субредити да служат во останати цели. Единствена можност на субредиторите да добијат на внимание е да одржуваат дискусија од многу широг опсег. На популарност се добива со постирање на уникатни содржни на дневно ниво, а со тоа Редит стана платформа на многумина кои сакаат да го кренат својот публицитет заради многу различни причини. Со самото зголемување на способноста да се добие на популарност и да се стекне со огромна публика, Редит може да се користи како една од најголемите семрежни заедници за нови, револуционерни и влијателни цели.
Нејзината популарност им овозможува на корисниците да ги уживаат користите од ваква голема заедница. Своите иновативни содржини и стистемот на сортирање, се корисни за исполнување на одредени цели на посетителите или пак запронаоѓање на одговори на интересни прашања. Регистираниот корисник вклучува чувства во врска со функцијата на мрежното место и функцијата, во врска со широчината и длабочината на дискусиите и како Редит овозможува да се откријат нови и интересни работи. Скоро сите коментари на Alexa.com, што го рангираат Редит по својата посетеност за 125-ти на ниво на Соединетите Американски Држави, го спомнуваат Редит како страна со добра содржина и допадлив квалитет.
Фудбалот во 1993 година
1993 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Главотиси
Главотисите или „главичести тиси“ — мала семејство на четинари што опфаќа три рода со вкупно 20 вида. Овие растенија се во блиско сродство со тисите (Taxaceae), дотолку што некои стручњаци ги сместуваат во таа група. Ограничени се на источна Азија, со исклучок на оревната тиса (Torreya) која вирее на југозападот и југоистокот на САД. Фосилните наоди укажуваат на тоа дека во праисторијата биле распространети и на северната полутопка.
Ова се многуграни мали дрвца и грмушки, со зимзелени листови во спирален распоред, често усукани во основата и изгледаат како двојни. По облик се прави до копјести, со светлозелени или бели линии на опачината. Растенијата се еднодомни, подеднодомни или дводомни. Машките шишарки се долги 4-25 мм и испуштаат полен на почетокот на пролетта. Женските имаат поосновен облик со една до неколку плодни лушпи, на секоја по една семка. При зреењето на семката, лушпата се претвора во месеста обвивка и наполно ја обвиткува семката. Зрелата обвивка е тенка, мека и смолеста, по боја зелена, виолетова или црвена. Секоја плодна лушпа е посебна, така што шишарката се претвора во кратко стебленце со една до неколку семки налик на бобинки. Со нив се хранат птиците или други животни, кои потоа ги разнесуваат семките во изметот неоштетени. Сепак, механизмите на расејување на семките сè уште не се истражени.
Надворешни врски
http://www.conifers.org/ce/Cephalotaxaceae.php
Мали суштества
Мали суштества - (англиски: Little Creatures) - албум на американската рок-група „Токинг хедс“ (Talking Heads) од 1985 година.
Технички информации
Албумот е објавен од страна на дискографската куќа „Токинг хедс турс“ (Talking Heads Tours Inc.), по ексклузивна лиценца на „ЕМИ рекордс“ (EMI Records Ltd.) во 1985 година. Како продуценти на албумот се јавуваат самите члeнови на групата, додека снимател и миксер бил Ерик Е. Т. Торнгрен (Eric E. T. Thorngren). Албумот е снимен во студиото „Сигма саунд“ (Sigma Sound) во Њујорк, Мелани Вест (Melanie West) работела како втор инженер, а завршната обработка ја направил Џек Скинер (Jack Skinner) во њујоршкото студио „Стерлинг саунд“ (Sterling Sound). На обвивката на албумот се наоѓа слика на Хауард Финстер (Howard Finster), додека дизајнот на албумот е дело на фирмата „М & други“ (M & Co.) од Њујорк.
Како автор на речиси сите песни на албумот се јавува Дејвид Брн (David Birn), освен на песните: „Perfect World“ чиј текст е дело на Брн и Крис Франц (Chris Frantz), како и „The Lady Don’t Mind“ и „Give Back My Name“, чии текстови биле напишани од Брн, додека музиката ја компонирале сите членови на групата. Инаку, сите песни на албумот се изведени од „Токинг хедс“, во состав: Дејвид Брн, кој свири на гитара и пее; Крис Франц кој тропа на тапани; Џери Харисон (Jerry Harrison), кој свири на клавијатури и гитара и ги пее придружните вокали; и Тина Вејмаут (Tina Weymouth) која свири на бас-гитара и ги пее придружните вокали. Во продолжение, на албумот гостуваат и поголем број придружни музичари, како: Андрју „Ел панталонес“ Кејдер (Andrew „El Pantalones“ Cader), кој свири на; хармоникашот Џими Мекдонел (Jimmy Macdonell); саксофонистот Лени Пикет (Lenny Pickett); перкусионистот Нана Васконселос (Nana Vasconcelos); и Ерик Вајсберг (Eric Weissberg), кој свири на „челична“-гитара (steel guitar). Најпосле, како придружни пејачи се јавуваат: Елен Бернфелд (Ellen Bernfeld), Ерин Дикенс (Erin Dickens), Дива Греј (Diva Gray), Гордон Гроди (Gordon Grody), Лани Гровс (Lani Groves) и Курт Јахиџијан (Kurt Yahijian).
Содржина
На албумот се наоѓаат десет песни:
Страна 1:
Страна 2: