cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Исламизација на Албанија
Религиозни ставови
Официјалните верски христијански и муслимански установи и нивните духовници имаат разновидни ставови за османлискиот период и преобратувањето на исламот од страна на Албанците. И католичкото и православното свештенство го толкуваат османлискиот период како репресивен кој содржи анти-христијанска дискриминација и насилство, додека исламот се смета за странски. Преобратувањето во ислам од страна на Албанците и од католичкото и од православното свештенство го сметаат за фалсификување на албанскиот идентитет, иако албанските муслимани се толкуваат како невини жртви на исламизацијата. Меѓутоа, албанското сунитско муслиманско свештенство смета дека преобратувањето на Албанците е доброволен процес, притоа оставајќи ги настрана религиозните контроверзии поврзани со периодот на Османлиите. Суфискиот ислам во Албанија ја толкува османлиската ера како промовирање на искривена форма на ислам, која била расипана во рамките на сунитското османлиско население, кое ги прогонувало. Христијанското свештенство ги смета муслиманските Албанци како дел од пошироката албанска нација и муслиманските свештеници не изразуваат омаловажување кон луѓето кои не станале муслимани во Албанија. Христијанските идентитети во Албанија се фалсификувани затоа што биле во малцинска позиција, на моменти со искуства на дискриминација што ги имале историски во однос на муслиманското мнозинство. Во меѓувреме, муслиманските свештеници во Албанија ја потенцираат промената на среќата, пропаѓањето на Отоманското Царство, донесено со политичкото зајакнување на балканските христијани, правејќи ги муслиманите верско малцинство во современото време.
Современо време
Во рамките на современото време, преобразувањето на Албанците и наследството на исламот во Албанија е оспорена тема. Комунистичиот период и современите албански научници со националистички перспективи го толкуваат османлискиот период како негативен и го минимизираат преобратувањето во ислам дека немало никакви придобивки за Албанците во социо-културна и религиозна смисла. Во 1975 година, Хасан Калеши ги оспорил овие главно „негативни“ ставови за периодот на исламизација. Калеши, чии ставови подоцна биле поддржани од Елси и Шмит-Неке, изјавил дека османлиското освојување и преобратувањето во ислам од страна на Албанците ја спречило хеленизацијата и словенизацијата на ист начин како што тој тврди дека словенските инвазии во 6 век го запреле процесот на романизација на родовите на Албанците. Калеши тврдел дека иако биле признати во милетскиот систем како муслимани, делумната исламизација на населението го запрел процесот на асимилација што се случувала преку црквите и влијанието на Грците, Латините и Словените. Дополнително, исламизацијата на Албанците резултирала и во проширување на областа на населување на Албанците на Балканот преку движења на население или асимилација на други муслимански неалбански елементи за време на османлиското владеење. Тезата на Калеши со текот на времето е искривена од некои Албанци кои тврдат дека Албанците го прифатиле исламот со цел да го задржат својот национален и етнички идентитет, наместо албанскиот идентитет да биде зачуван како последица на исламизацијата и османлиското владеењ.
Волшебнички (ТВ-серија)
Волшебнички (Charmed) — американска телевизиска серија што се емитувала во осум сезони на телевизијата WB, продуцирана од Арон Спелинг. Во Македонија се прикажуваше на А1 телевизија. Се работи за три сестри кои се најмоќните добри вештерки во светот, во натприродната заедница познати како „Волшебничките“ (The Charmed Ones), но за сите други познати како Халивелови. Секој сестра поседува уникатни магични моќи коишто растат и се развиваат за време на нивните животи. Волшебничките живеат заедно во куќа што ја нарекуваат „поседот“ и ги користат своите натприродни моќи во борба против вештери, демони и други злобни сили што живеат во Сан Франциско, Калифорнија.
Во почетокот, оваа серија имала најголем рејтинг на гледаност на таа телевизија, додека не почнала да се емитувала серијата Смолвил, чијашто премиера ја гледале 8,4 милиони гледачи, додека премиерата на Волшебнички ја гледале 7,7 милиони гледачи. Серијата заврши со емитување на 21 мај 2006, кога ја гледале 4,9 милиони гледачи.
Црква „Св. Недела“ - Горна Белица
Света Недела — најнова црква во селото Горна Белица.
Волшебнички (ТВ-серија)
Вовед
Тие откриваат дека поседуваат натприродни моќи, но и дека потекнуваат од познати вештерки. Првата од ова колено на вештерки, Мелинда Ворен, поседувала три моќи: моќта да помрднува предмети со својот ум (телекинеза), да го запира времето и да гледа во иднината. Но, за жал, Мелинда подоцна била убиена, т.е. изгорена. Како и да е, пред да умре, Мелинда предвидела дека секоја идна генерација на Ворен (подоцна Халивел) ќе станува сѐ посилна и посилна, сѐ до крајот додека не дојдат трите сестри - најмоќните добри вештерки што некој некогаш ги има видено. Тие три сестри ќе го исполнат древното пророштво и ќе се создаде т.н. „Моќ на трите“, најсилната волшебна сила што некогаш се родила.
Пру Халивел, најстарата сестра, ја добива моќта на телекинеза и може да помрднува предмети со нејзиниот ум. Вообичаено нејзината моќ е контролирана од лутина и на почетокот ја контролира преку очите. Но наскоро ќе може и преку рацете, како и нејзината баба (таа првпат го изведува ова во првата сезона во епизодата „Out of Sight“). Пру подоцна ја добива моќта на астрална проекција, со што може да направи нејзина „копија“ и таа копија да се појави каде што сака, заедно со нејзината свесност, додека физички нејзиното тело стои во место без свест. Моќта на астрална проекција се развива (во втората сезона во епизодата, „Ms. Hellfire“) од нејзината потреба да биде на две места одеднаш. Додека е во астрална проекција, таа не може да користи телекинеза. Во третата сезона, во епизодата „Primrose Empath“, каде што и последен пат ја користи оваа моќ, успева да направи копија и на двете места да остане свесна.
Пајпер, на почетокот како средна сестра, но подоцна најстара, ја добива моќта да го сопира времето, односно да замрзнува некој предмет или човек (молекуларно здрвување) и запирање на времето (моментно стопирање на времето). На почетокот Пајпер нема голема контрола врз нејзините моќи. Времето за коешто може да остави човек или предмет замрзнат е многу кратко, а запирањето на времето е само неколку минути и само времето и настанот што се случува околу неа. Како што поминува времето, нејзината моќ расте. Таа почнува да замрзнува цели соби, или да замрзне специфично некој човек или предмет без да замрзне нешто околу нив. Подоцна може и да замрзне некој демон или човек и да одмрзне само некој дел од нив, како на пример само главата, што како резултат е добро кога ги испрашува. Пајпер исто така подоцна ќе може да замрзне нешто за многу долго време без да биде во собата и да го „задржува“ замрзнувањето. Подоцна се открива дека нејзината моќ работи на молекуларно ниво, што значи дека може да ги забави молекулите на местото каде што ја упатува моќта. Оваа моќ подоцна се развива со тоа што наместо да ги забави молекулите, односно да замрзне, таа се оспособува да ги забрза молекулите, правејќи предметите (и демоните) да експлодираат. Оваа моќ е наречена молекулско согорување. Нејзината замрзнувачка моќ е контролирана од страв, паника и изненадување, додека нејзината експлодирачка моќ (додека не стекне целосна контрола) е контролирана од страна на лутина.
Фиби, најмладата сестра, ја добива моќта на визија, што ѝ дозволува да гледа во иднината. Нејзината моќ дејствува допирајќи предмети или луѓе (или ако физички останало нешто на местото каде што се наоѓа, на пример, некоја соба). На почетокот, нејзините визии се сметаат за неактивна моќ, но кога ќе научи повеќе за нив, на некој начин добива целосна контрола и како што оваа моќ расте, се смета за активна. Од време на време, нејзината моќ за визиите расте на повеќе начини. Оваа моќ расте, со тоа што таа добиваа можност да ги чувствува работите во своите визии, на пример чувствува како нејзината мајка се дави кога добива визија за минатото во втората сезона во епизодата, „P3 H2O“. Оваа можност да ги чувствува визиите ѝ послужува подоцна кога ќе ги добие емпатичките моќи. Во петтата сезона во епизодата, „The Eyes Have It“, откако не мајќи визии веќе подолго време поради премногу стрес и преку работно време, бара помош од Циганка да ѝ ги одблокира нејзините моќи. Таму таа добива „супер визија“ во која астрално се проектира. Нејзината моќ расте на тој начин што кога е повредена во некоја визија, таа и физички се повредува. Иако овој вид на визии е многу редок, таа добива можност астрално да се проектира во иднината и да разговара со Фиби од иднината. Фиби исто така може да ги дели визиите со некој што има дарба да гледа во иднината, како на пример некои гатачки. Некаде во третата сезона, Фиби ја добива моќта на левитација, која ѝ служи добро во комбинација со нејзините боречки вештини. Нејзините емпатички моќи, кои ги добива во шестата сезона, ѝ дозволуваат да ги чита туѓите чувства. Може да ја канализира својата моќ, така што може да ги рефлектира нападите на демоните, како на пример на Валкирите, како во „Valhalley of the Dolls (2. дел)“. Но поради некои проблеми и договори на сестрите за да донесат повеќе правда, Фиби ги губи моќите и успева да ја врати само моќта на визиите и мал дел од левитацијата.
По трагичната и неочекувана смрт на Пру, Пајпер и Фиби дознаваат дека имаат помлада полусестра по име Пејџ (Paige), родена од страна на мајка ѝ, Пати, и Сем, нејзиниот белосветец. Бидејќи ваквиот вид на врска била забранета и невидена во тоа време, Пати и Сем ја оставаат Пејџ пред портите на една црква и подоцна семејството Метјуз ја посвојува. Нејзините биолошки родители побарале само нејзиното име да почнува на буквата П, за да се продолжи традицијата на Халивел. Од нејзиниот белосветец татко, Пејџ ја наследува моќта да се телепортира како белосветец. На почетокот, Пејџ може да се телепортира за миг и да се појави на истото место. Тоа е контролирано од страв и изненадување. Таа брзо ја добива моќта да се телепоритира целосно како вистински белосветец. Според пророштвото за трите сестри Волшебнички со трите посебни моќи, третата сестра ја има моќта на телекинеза. Тоа што Пејџ е полувештерка, полубелосветец, влијае на моќите на Пејџ коишто ги наследила од Пати. Затоа, наместо телекинезата што ја имаше Пру, Пејџ може да помести предмет со тоа што ќе го повика, предметот подоцна се телепортира во нејзините раце или на било кое друго место. Ова моќ е наречена телепортирачка телекинеза. Во петтата сезона, Пејџ открива дека има и други белосветечки моќи, како што е „гламуринг“ (моќ којашто е доста слична со моќта за промена на обликот и којашто најчесто ја користат демоните за да се преправат во некој и со тоа да ги излажат сестрите). Галмурингот е моќ којашто само го менува изгледот на некоја личност за некои гледачи да мислат дека тоа е моќта на „телепортирање во некој“, но тоа не е така. Разликата помеѓу овие две моќи е тоа што кога се користи моќта на „телепортирање во некој“, тогаш белосветецот се телепортира во некоја личност и се обидува да му ги контролира емоциите и некои други работи, додека галмурингот прави некој да изгледа, и само да изгледа како некој друг, но сѐ друго останува исто. Галмурингот може да се активира преку магија или напивка. Но сепак, родена моќ е на белосветците и во овој случај на Пејџ. Некаде во осмата сезона, белосветечката моќ на Пејџ се развива скоро целосно, кога се оспособува да ги лечи претпоставените и да ги лоцира заштитниците со тоа што ги чувствува.
Серијата е централизирана околу борбата на сестрите да ги балансираат своите нормални животи со своите натприродни одговорности. Тешкотијата да ја чуваат својата тајна надвор од светот причинува тензија кај нивните другарства, работни места и романтични врски. Само некои ја знаат нивната тајна и се обидуваат да ја чуваат безбедно. Најважен е Лео Вајат, белосветец пратен од старешините да ги води и заштитува сестрите. Лео им значи многу на сестрите и професионално и лично: тој ги лечи кога е потребно, ги советува за што и да е и медитира помеѓу нив и здодевните старешини. Тој исто така станува и љубовта на животот на Пајпер, нејзин сопруг и татко на нејзините деца. Други кои ја чуваат тајната на сестрите низ годините се: полициските инспектори Енди Трудо и Дерил Морис, променливиот полудемон Кол Тарнер, мистериозниот патувач низ времето Крис Пери, сестрите Кристи и Били Џенкис, сопругот на Пејџ, Хенри Мичел, и уште многу други суштества од волшебното општество.
Измена во најавната шпица
Во првите пет епизоди, глумците се прелистуваат вака: Шанен Доерти, Холи Мари Коумс, Тед Кинг, Доријан Грегори и Алиса Милано. Почнувајќи од шестата епизода, глумиците кои ги глумат волшебничките секогаш се прелистуваат први. По нив доаѓаат кои било од споредните глумци кои глумат во одредената сезона. Ако некој од споредните ликови не се појавува во некоја епизода, неговото/нејзиното име не се појавува во најавната шпица. Втората епизода од втората сезона „Morality Bites“, е единствената епизода во којашто само сестрите се појавуваат во најавната шпица.
Смрт на главните ликови
Како што сестрите мораат да се борат со разни мрачни сили, смрта е „вообичаен“ настан во нивните животи. Секоја сестра има умрено на поинаков начин во текот на серијата, со тоа што Пајпер и Фиби посебно умираат 9 пати, Пејџ умира 7 пати и Пру умира 3 пати. Исклучувајќи ја смрта на Пру на крајот од третата сезона, секогаш на некој начин успеваат да останат живи.
Како и да е, не секоја смрт во „Волшебнички“ е вратена во живот; така што неколку споредни улоги умираат без да бидат оживеани, како што се: Енди, Кол (вториот пат), Кајл Броди и возрасниот Крис. Иако, Крис, Кајл и Кол се појавуваат во епизоди по нивната смрт, никој од нив не е оживеан: Кајл и открива на Пејџ дека станал белосветец, Кол станува лимбо (ја чува Фиби скриено и тивко) и Крис се појавува со тоа што доаѓа од друга иднина.
Откривање и штитење на магијата
Во светот на Волшебничките, постоењето на магијата како и добрите и лошите сили остануваат скриени од страна на човечкото општество. Како главен проблем на сестрите во текот на серијата е наоѓањето начин да се борат со силите на злото без да откријат дека се волшебни суштества. Во текот на серијата, сценаристите пишуваат епизоди во кој детално можеме да видиме кој се последиците ако магијата е откриена. Приметливо е во втората сезона во епизодата "Morality Bites", каде се гледа погубувањето на Фиби во алтернативна иднина; во финалето на третата сезона "All Hell Breaks Loose", што доведува до смрта на Пру; и финалето на седмата сезона "Something Wicca This Way Goes", доведува да сестрите па и Лео да ја изглумат нивната смрт и да заземат нови идентитети.
Епизодата од шестата сезона "Forget Me... Not" не запознава со „Чистачите“, група на волшебни суштества кој се способни да ја изменат реалноста и да создадат некаков свет од илузија само да се заштити светот на магијата од откривање. Иако одредени специјално да „чистат“ по волшебничките, сестрите сами си ги покриваат трагите. Откако се претставени, никогаш не е објаснето зошто не се покажани за време на настаните во "All Hell Breaks Loose".
Крадење и замена на моќите
Во текот на серијата моќите на сестрите често беа крадени или заменети од страна на демоните. Во првата сезона во епизодата "Love Hurts", Пајпер изрекува магија за да ја замени својата моќ да го запира времето со моќта на Лео да лечи за да може да го излечи од убод на стрела на Темносветец. Магијата беше наменета да ги смени само нивните моќи, но предизвика Фиби да се здобие со телекинеза каде што Пру се здобива со визиите. Во првата сезона во епизодата "Wicca Envy", Пру е наместена од страна на нејзиниот шеф Рех бидејќи украла круна. За да не оди во затвор, сестрите се принудени да ги отстранат своите моќи и да ѓи стават во тегла. Кога се потготвени да ги предадат на Рех, Лео "ја лечи" книгата на сенките со што сестрите повторно се здобиваат со моќи. Подоцна во оваа епизода, сестрите се договараат да ја поништат магијата и да си ги задржат моќите засекогаш.
Во втората сезона во епизодата "How to Make a Quilt Out of Americans", стара другарка на бабата на сестрите, Гејл Алтмен, и нејзините две другарки изрекуваат една магија од книгата на сенките да ги даде нивните моќи на демонот по име Крито во замена да станат малди. Но кога тој ја прави само Гејл млада а ги убива другите, им ја кажува на сестрите магијата што тие ја искористиле и тие си ги враќаат моќите.
Во седмата сезона во епизодата "Ordinary Witches", Фиби е убедена дека Пајпер мора да ја види визијата на светот без демони кој го ветуваат аватарите. Но додека ја кажува магијата моќите летаат низ прозорецот и влегуваат во двајца обични луѓе. На почетокот овие луѓе се исплашени но потоа уживаат во моќите и одрекуваат да им ги вратат на сестрите. Кога Фиби им ја покажува визијата тие им ги враќаат моќите и се останува одлично. Во седмата сезона во "Something Wicca This Way Goes", Занку фрла напивка за да и ги украде моќите на Фиби, напивка да и ги украде моќите на Пајпер, но за среќа Пејџ успева да си ги задржи моќите со тоа што напивката Занку ја фрла на астралната Пејџ. Подоцна го убиваат Занку заедно со нексусот и допуштаат да сите мислат дека тие се мртви но тие само ги лажираат индетитетите за да водат живот без демони далеку од магијата.
Измени во серијата
Во овој 8 годишен курс, „Волшебнички“ претрпе многу измени, вклучувајќи и ја оставката на голем дел од кастот и снимачката екипа. Додека се случувале овие измени продуцентот Бред Керн бил присилен да го скрати буџетот, но иако го крател буџетот со што значи дека морал да отпушта некои глумци, направил да јавноста помисли дека се е во ред и дека отставката на повеќето од кастот е намерна и е бидејќи така е сценариото. Ова прави да сите обожаватели помислат дека само серијата станува се подобра.
Измени во структурата на приказната
Помеѓу втората и третата, сценаристот и продуцентот Констанс М. Бург ја напушта филмсата екипа и ја дава својата бивша титула на Бред Керн. Бург продолжува да продуцира други серии, но останува како консултат до четвртата сезона. Оставката на Констанс се резултира на серијата со тоа што се менува структурата на приказната на различен начин. Другиот продуцент им дава поголема важност на приватните животи на улогите.
Оставката на Шанен Доерти
На крајот од третата сезона, Шанен Доерти ја напушта серијата и ова се резултира со тоа што нејзината улога Пру умира и наместо неа се запознаваме со ликот на Рос МкГовн Пејџ. Иако во епизодата, "Death Takes a Halliwell" ангелот на смрта ја предвидува смрта на Пру, "All Hell Breaks Loose" (финалето на третата сезона) останува како епизода во која Пру умира но како и да е во првата епизода на четвртата сезона смрта на Пру е официјално остварена.
Измена на времегледаноста
Кај нас серијата почна да се емитува кога во Америка беше почната 7 сезона. Серијата се емитуваше во 23:00 часот од понеделник до петок. На половина од 1 сезона многу гледачи се бунеа бидејќи серијата е доцна емитувана е не се во можност да ја гледаат, затоа А1 телевизија им овозможи на гледачите репризи секој ден во 14:30. Во текот на третата сезона серијата беше понекогаш емитувана и во сабота а многу ретко и во недела. Кога во Македонија заврши 7 сезона, А1 престана со емитување на серијата. По неколку месеци серијата се врати со последната сезона но овој пат само во среда и тоа во 22:00 часот. Кога серијата ги емитуваше последните епизоди се направи во среда да има по две епизоди ова траеше две три недели кога серијата конечно заврши.
Измени во универзумот на Волшебничките
Во првите три сезони, серијата „се врти“ повеќе околу „нексусот“ и работата на сестрите како вештерки т.е. како тие учат сè повеќе за вештерството, и се запознаваме повеќе со суштества како што се Белосветците и Темносветците (нивните соперништва и интриги) исто така и со суштества од митологијата како на пример со Страшилата (суштествата од кој се плашат малите деца кој живеат под креветот или во плакарот на англески: Воogyman) Баншите и Виндигоата.
Во третата сезона, беше откриено дека ако возрасните сакаат да ги видат самовилите, тие мораат да си фрлат магија или да веруваат во самовили и да бидат попрскани со магичен самовилски прав. Како и да е, по ова, сите три сестри може да ги видат самовилите, вклучувајќи ја Пејџ, која никогаш ја немаше кажано магијата ни беше попрскана со магичен прав.
Некаде од четвртата сезона некои работи се менуваат кога станува збор за магичното општество. Почнуваме да се запознаваме со суштества од различна митологија (на пример грчката па и романската). Се запознаваме и со суштества кој ги слушаме и од приказните како што се леприконите и џуџињата. Ова се случува поради недостаток на идеи и затоа единствена идеја на продуцентите била да ја зачинат серијата со работи од различни држави од цел свет.
Гуливеровите патувања
II дел: Патувањето во Бробдингнаг
Во вториот дел “Патувањето во Бробдингнаг” писателот не запознава со големите џинови. Пловејќи Гуливер се загубувва во непознати води и одеднаш се наоѓа во земјата на џиновите. Набрзо ќе биде продаден од некој фармер на кралицата. За Гуливер ќе биде изработена специјална дрвена куќарка, затоа што мора да биде заштитен од глувците и мачките кој се неколкупати поголеми од него. Тој во Бробдинганаг поминал три години. Тој за тоа време ги разонодувал кралот и кралицата со разни духовитости. При прошетка Гуливер се преправа дека му е лошо и замолува да постои покрај океанот на свеж воздух, во тој момент ќе го крене огромен орел, но набрзо ќе биде пуштен во океанот бидејќи орелот е нападнат од други две птици. По некое време ќе биде најден од морнаите од некој брод кои ќе го спасат и ќе го вратат во татковината. Свифт во вториот дел ни зборува за судовите и финансиите во Англија, за неправдите што ги нанесува Англија на другите народи итн.
III дел: Патувањето во Лапут
Во третиот дел “Патувањето во Лапут” Свифт ни кажува дека Гуливер е подготвен за трето патување. При тоа, по многу преживувања, се затекнува на летечки остров, во земјата Лапут. Островот се движи со помош на магнет, и може да се движи само на територијата на земјата, со кој се движи кралот на Лапут. Во оваа земја поминува околу пет години и за тоа време се запознава со нивните обичаи, нивната наука и др. Таму се запознава со гувернерот, кој со доброто познавање на некроманијата може да го оживее било кој мртовец за 24 часа. Гуливер, во Лапут го видел Сократ, Аристотел, Помпеј, Александар Македонски и многу други познати и влијателни личности од историјата.
IV дел: Патување во земјата на Хуинхм
Во четвртиот дел воедно и последен дел од големата авантура на Гуливер, тој патува како капетан но набрзо ќе има завера од морнарите и ќе биде оставен во непозната земја, но подоцна ќе дознае дека тоа е земјата на Хуинхмите. Во тој миг започнува чудното “Патување во земјата на Хуинхм”. Хуинхм е земја на коњите. Во ова патување Гуливер се запознава со еден Хуинхм — фармер кој го поканува во својот дом. Како домашни животни Хуиинхмите одгледуваат Јаху кои претставуваат луѓе кои се на низок степен на развиток. Гуливер морал да го научи нивниот јазик за да разговара со неговиот домаќин. Па така, на прашањето зошто државите војуваат меѓу себе, Гуливер му кажал дека има многу причини, но поважни се лакомоста на владетелите, кои вечно се стремат да освојат што поголеми територии, за да го зголемат бројот на своите поданици итн. Преку многуте прашања Свифт ги критикува нередовностите во својата татковина, расипноста на министрите, поткупувањето на високите државници и др. Но собранието на Хуинхмите му наредува на домаќинот на Гуливер да се откаже од гостопримството, затоа што е многу сличен со Јахуите. На крајот Гуливер се враќа во Англија кај своето семејство.
Хамварде
Хамварде (Hamwarde) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Стари Словени
Старите Словени биле мешана група од племенски сојузи во миграцискиот период кои ги создале денешните словенски народи. Иако Словените не се спомнати до шестиот век, кога пишаните извори го споменуваат етнонимот Словен за одредена група на народи, сѐ уште, до тоа време, пишаните ресурси велеле дека Словените населувале голема територија на Централна и Источна Европа, а уште повеќе ќе се населат во следните два века. Околностите околу формирањето и територијалната експанзија на словенскиот идентитет останува тема на интензивни научни дебати. Сигурно е дека ''помеѓу шестиот и седмиот век, големи делови на Европа биле контролирани од Словените, процес кој е помалку разбран и документиран од тој за германската етногенеза на западот. Сепак ефектите на славизација биле повеќе инволвирани.
Етногенеза
Прашањето за потеклото на Словените го предизвикало создавањето на многу теории, но ниту една од тие теории не е универзално прифатена. Несогласувањата резултираат не само од различни видови на евиденција промовирани од многу слависти, етногенелози и други научници, или од различниот начин на мислење околу ова прашање, но исто така и од силните политички влијанија кои, до пред некое време, открија како проблемот за потеклото на Словените беше гледан. Кога се дискутира за стари Словени, се потенцира за различни видови на племенски општества кои делеле заеднички јазик и материјална култура.
Историска евиденција
Во историската литература, племенските имиња Анти, Склавини и Венети се поврзани со старите Словени. Најраниот јасен доказ до етнонимот Словен не се случува сè до шестиот век од нашата ера. Сепак, направени се повеќе обиди да се идентификуваат Словените, или нивните предци со пораните групи. Племето Шубенои спомнато од Птоломеј во вториот век пред нашата ера, се претпоставува дека било словенско, нивното име оригинално било Стлаванои - посложена форма од Словенои. Тие живееле во Сарматија, северно од Аланите. Друго племе поврзано со Словените беа Венетите спомнати од писателите како Плиниј Постариот, Клавдиј Птоломеј и Такит. Тие живееле на територија помеѓу базените на реките Одра и Висла. Иако Такит ги вметна Венетите како германско племе, во неговата Гетика, Јорданес, неколку века подоцна, јасно напишал дека тие биле Словени, иако далеку од сигурно е дека овие писатели пишуваа за истите луѓе. Третата голема старословенска група, Антите, беа спомнати рано во првиот век од Плиниј Постариот во неговата Историја на Природата. Сметани меѓу ранковите на сарматските и скитските племиња, тие живееле на отворени степи северно од Црното Море. Јордановите словенски Анти беше речено дека исто така живееле околу северниот крај на (Понтското) Црното Море - од Днепар до Днестар.
Во близина на шестиот век двајцата писатели, Јорданес и Пропиј ги даваат првите несомнени спомнувања за етнонимот Словен, во форма на Склавини. Јорданес пишува дека нивната земја се протегала од градот Новиодунум, до реката Днестар, потоа северно до реката Висла. Тој додава дека Склавините, Антите и Венетите биле едни луѓе. Во неговата книга Де Белис, Прокопиј исто така ги поврзува Склавените и Антите кои биле две барбарски племиња, зборувале ист јазик, изгледале исто и живееле северно од реката Истар или Дунав. Тој додава дека оригинално тие биле исти луѓе наречени Спори.
Пишувањата на Јорданес сугестираат дека Словените биле стари, и дека долго време живееле во шумските подрачја на Источна Европа. Паул Барфорд и Курта, сепак го ставаат под знак прашалник знаењето на Јорданес околу стара демографија и географија. Иако различните пишувања ги лоцираат словенските групи помеѓу горниот тек на реката Висла и регионот северно од Црното Море, ваквите информации ''се премногу енигматични да формираат јасна идентификација од каде и од кога постојат Словените. Понатаму, додека терминот Склавени е оригинално даден од Византиското Царство за некоја одредена етничка група, Флорин Курта аргументира дека овој термин бил користен од Византијците како термин за да ги категоризира барбарските етнички групи кои живееле зад и на реката Дунав.
Лигвистични евиденции
За долго време, јазикот беше гледан како главниот фактор за формирањето на културата на луѓето. Прасловенскиот јазик не е зачуван, така да невозможно е да се прават разно разни заклучоци, но сепак научниците ги гледаат јазичаричките особености во обид да ја најдат татковината на Словените. До сега, научниците не се во можност да се согласат на точниот регион каде се развил прасловенскиот јазик. Некои научници сепак го земаат здраво за готово моделот на Литванката Марија Гимбутас за анализирање на ширењето на Праиндоевропејците. Сепак има и други теории да го сметаат потеклото на старите Словени на Блискиот Исток, анатолската хипотеза (која е доста интересна, каде се појавуваат едно од наводните словенски племиња Енетои), Балканот, преку модифираната анатолска хипотеза, или кај планината Урал. Сите овие теории се сега сметани како периферни.
Некои научници сепак предложуваат дека некаде во Источна Европа, прасловенскиот јазик се одделил од праиндоевропскиот до 1500 или 1000 година, најверојатно преку старa балто-словенска категорија. Корланд ги става Словените близу до индоевропското потекло: Оние Индоевропјани кои останале во тие подрачја после миграциите постанаа говорители на балтословенски.
Прасловенскиот останал изненадно конзервативен или архаичен над еден милениум. Според Корланд, најраниот подарок за диалектални контакти во обичниот словенски јазик можат да бидат датирани не порано од четвртиот век, наводно кој се поврзува со најраните фази на словенските миграции. Анализата на позајмените зборови покажува дека Словените, долго време имале контакт со германските групи, кои се случувале од периодот на прасловенскиот па се подоцна. Мнозинството на германските позајмени зборови во словенскиот се од готски корен. Да додадеме, дека има и некои ирански влијанија но не толку колку што се мисли. Исто така продолжената генетска врска меѓу словенските и балтичките јазици, може да се каже дека големата сличност меѓу балтословенски е како резултат на долго временските културни контакти помеѓу овие две групи. Ова би ги ставило Прасловените во меѓусебен контакт, преку лингвистиката, аргеологијата меѓу оние групи кои зборувале балтички, германски и иранските говорни номади во степите.
Во обид за да се лоцира јазичниот дом, јазичарите обично создадоа имиња на места, посебно хидроними, како индирекна евиденција. Според една интерпретација на ономастична евиденција, најстарите познати словенски хидроними се најдени во северна и Западна Украина и Јужна Белорусија. Факт е дека прасловенскиот има многу добра развиена терминологија за внатрешните водени површини како на пример езера, реки, бари, мочуришта итн. За разлика од тоа, обичниот словенски речник не вклучува детална терминологија за физичката фауна автохтона во шумските подрачја. Исто така обичната словенска терминологија не вклучува детална терминологија за физичките одлики на планините или степите, ниту има некоја поврзаност со мориња, или крајбрежни подрачја, како на пример флората и фауната или видовите на риби кои живеат во солените води. Сепак, поддржувачите на овие теории земаат здраво за готово дека прататковината на Словените мора да биде во некои од овие подрачја. Другите, пак, присвојувајќи поразлична методологија, забележаа дека словенските зборови за бука, ариш и тиса биле странски или германски по потекло, додека медовината беше тотално словенски. Заради тоа, тие аргументираа дека оригиналната словенска прататковина немала бука, ариш и тиса, но била полна со медовина. На основа на модерната дистрибуција на овие дрвја и сметајќи на геоботаниската стабилност околу последните две илјади години, некои веруваат дека оригиналната словенска прататковина била во Припјатните мочуришта во Полезија, северозападна Украина.
Археолошки евиденции
Во археолошката литература, направени се обиди некои археолошки наоѓалишта да се идентификуваат како словенски или старословенски временски периоди и територијални зони. Прашко-корчакскиот културен комплекс е сметан како словенски културен модел, и бил многу униформирана културна традиција којашто се протегала скоро во пола Европа, концидирајќи со историската дистрибуција на словенските говори. Научниците исто така се обидоа да истражат колку декади наназад може да се идентификува оваа традиција според археолошките одлики. Сигурено е дека прашкиот тип потсетува на репрезентиран нов културен модел во Источна Европа, каде пржеворската и черњахов културите претходно постоеле. Овие култури исчезнале при крајот на четвртиот век, поради насилното прекинување од страна на Хуните, и понатаму бил преместен со словенски модел при крајот на петтиот век.
Черњахов културата постоела од вториот до петтиот век, и ги опфаќала териториите на модерна Украина, Молдавија и Влашка. Воедно, според украинскиот истражувач Квојка, оваа култура се создала од старата триполска култура која се наоѓала на истото подрачје како и черњахов културата. Предметите од черњаховата култура се карактеристични по црна керамика, многу добри метални орнаменти, и импресивни железни средства. Во раната половина на дванаесеттиот век, поголема енергија му е дадена на етничкиот состав на луѓето кои ја населувале черњахов културата. Советските научници како Борис Рубаков ја видоја оваа култура како рефлексија на Прасловените, додека западните посебно германските научници ја поврзаа и атрибутираа оваа култура со Готите.
Сепак, остатоците од археолошки визуелната материјална култура, и нивната поврзаност со етничкиот идентитет, не се јасни онолку колку што се мисли. Културно историската доктрина создадена од германскиот археологист Густав Косина, разбираше дека јасно дефинираните археолошки култури одговараат без никакво сомневање со териториите на одредени луѓе или племиња. Косина исто така ги направи еднакви културните провинции со етничките групи и понатаму ги стави овие групи со историски луѓе или племиња. Сепак, метеријалните култури се подобро разбрани да претставуваат културно економски системи, вклучувајќи многу различни групи. Што ги направи границите со овие културни населби не беа политичките линии на некои луѓе, но географските граници кои  популациските групи кои комуницираа со доволен интензитет да направат остатоци од нивната физичка култура како на пример метална работа, керамика, стилови во градењето, гробовите итн., кои изгледаат многу слично. Заради тоа, простирањето на културите не значи дека е резултат на директни миграции, но може да биде ширење на идеи. Денес, черњаховата култура е призната да претставува културен контакт со различни луѓе, од скитско-сарматските традиции направени со мешавина на германски елементи претставени од Готите. Черњаховата култура исто така се состоеше од Даки, а можно е да се состоела и од стари Словени.
Фуросемид
Фуросемидот е лек кој се користи во третманот на отоци настанати поради срцева слабост, цироза или бубрежна болест. Исто така се користи во третманот на покачен крвен притисок. Може да се зема интравенски или преку уста. Кога се зема преку уста вообичаено започнува да делува за еден час, а интравенски за пет минути.
Прокопиј Кесариски
Прокопиј Кесариски (Προκόπιος ὁ Καισαρεύς, Procopius Caesariensis; ~ 500 - 565} — познат византиски историчар од Палестина. Го придружувал војсководецот Велизар во војните на царот Јустинијан I. Тој претставува главен историчар за случувањата во VI век. Ги пишува делата Војни, Градби, како и славната Тајна историја. Се смета за последен голем историчар на античкиот свет.
Список на државни водачи во 1824 година
Ова е список на државни водачи во 824 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Димитар Апасиев
Димитар Апасиев — македонски политичар и правник, универзитетски професор и претседател на македонската политичка партија Левица. На парламентарните избори во 2020 година е избран за пратеник во македонското Собрание откако неговата партија за првпат освоила две пратенички места, воедно придружуван од Борислав Крмов.
Раниот живот
Апасиев е роден на 22 септември 1983 година во тогашен Титов Велес, СФР Југославија.
Образование
Апасиев дипломирал, магистрирал и докторирал на Правниот факултет „Јустинијан Први“ при најстариот прворангиран македонски Државен универзитет „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје, отсек: Правни студии, потпрограма: Римско право. Неговата магистерска теза носи наслов „Јавноправни институти на Римското право реципирани во денешните правни системи“; а докторската дисертација, „IUDICIA PUBLICA – Римското кривично процесно право (со посебен осврт на правосудниот систем во времето на Републиката)“. Неговиот континуиран просечен успех постигнат на прв, втор и трет циклус студии е 10.00 (десет) – без ниту еден преполаган испит во текот на школувањето.
Носител е на наградите: Златен Цицерон – како двократен апсолутен победник на традиционалните Ораторски вечери „Иво Пухан“; Плакета Јустиција за најдобар постигнат успех на правни студии – како првенец на повеќе генерации; јубилејната Деветтоноемвриска награда ''проф. д-р Ѓорѓи Шоптрајанов'' за најдобар студент на општина Велес и уште десетина други.
Бил на студиски престој на најдобриот руски Државен универзитет „Ломоносов“ (Москва), а бил стипендист на Министерството за образование и наука на РМ (четири години); на Фондацијата за талентирани студенти „Коле Неделковски“ (две години); на European Public Law Center (Kikones Programme за млади правници); како и на Россотрудничество (Программа: Новое Поколение).
Кариера
Апасиев моментално (2020) е вонреден професор на Правниот факултет при Државниот универзитет „Гоце Делчев“ во Штип – Катедра за граѓанско право. Предава: Римско право, Историја на правото, Философија на правото и Судска реторика. Претходно, пет години бил доцент, една година бил асистент-докторанд, три години бил помлад асистент на штискиот Правен факултет при Државниот универзитет „Гоце Делчев“. Апасиев пет години работел како демонстратор на Правен факултет „Јустинијан Први“ при УКИМ.
Негов научен интерес првенствено е правната романистика и правно-историските, правно-философските и јавноправните науки, како и други сродни јуристички дисциплини. Има учествувано на повеќе од стотина домашни и меѓународни симпозиуми, научни расправи, стручни собири, конференции, средби, смотри, семинари, летни и зимски школи, кампови, промоции, обуки, презентации, трибини, панел-дискусии, тркалезни маси и јавни дебати од различни области на правото – во земјата и странство (Русија, Турција, Грција, Бугарија, Хрватска, Србија и др.).
Учествувал во неколку научноистражувачки проекти и досега има објавено тринаесет книги и монографии, во соавторство со наши видни професори и академици; како и над 50 статии, односно, научни и стручни трудови, поглавја, прикази на книги, истражувачки студии и есеи. Има преведено и редактирано десетици стручни текстови за разни општествени теми од познати теоретичари – и тоа, од англиски, руски, бугарски и српско-хрватски јазик.
Пред и по полагањето на правосудниот испит, тој е член на повеќе работни тела, експертски комисии, мрежи, стручни платформи и бази на податоци, со создадени професионални open access профили. Бил правен консултант и советник за цивилноправни прашања на неколку правосудни државни органи, синдикати, граѓански здруженија, неформални активистички иницијативи и општествени движења; а негови ставови и коментари за важни општествено-политички прашања – во форма на писма, изјави, интервјуа, колумни и академски блогови – се објавени скоро во сите македонски пишани и електронски медиуми.
Апасиев е автор на голем број книги и монографии, вклучително и над 50 академски написи и трудови.
Досегашни изданија во авторство на Апасиев:
Политичка кариера
Тој е еден од водечките политички активисти на Движењето за социјална правда „Ленка“, како и основач, член на Президиумот и прв претседател на Политичката партија Левица, основана во ноември 2015 година.
Кеплер-452
Кеплер-452 — жолто џуџе на растојание од 1.402 светлосни години од Земјата во соѕвездието Лебед. Иако слична по температура со Сонцето, таа е 20% посјајна, 3,7% помасивна и за 11% поголема. Покрај овие податоци, ѕвездата е приближно е со старост од 6 милијарди години и поседува висока металичност. Сепак, Кеплер-452 може да се смета за сончеволика ѕвезда, исто така може да се смета за сончеволика ѕвезда и поради својата старост.
Номенклатура и историја
Пред да биде набљудувана о мисијата Кеплер, Кеплер-452 имала 2MASS каталошки број 2MASS 19440088+4416392. Во внесниот Кеплеров каталог, ја имала ознаката KIC 8311864 кога се одредило дека има планетарен кандидат, ја добила ознаката занимливо Кеплерово тело со број KOI-7016.
Планетарните кандидати биле забележани околу ѕвездата од страна на вселенското летало Кеплер, дел од мисиите на НАСА, со цел да се забележат планети во премин околу матичните ѕвезди. Методот на премин кој го користи Кеплере се забележува како намалување на сјајноста на ѕвездите. Овие падови на сјајноста може да се протолкуваат како планети кои во својата орбита минуваат пред ѕвездата гледано од Земјата, иако постои можност и други појави да се причина, па затоа се користи поимот „планетарен кандидат“.
По прифаќањето на научниот труд за откривањето на планетата, екипата на Кеплер на ѕвездата и ја додели ознаката Кеплер-452, што е воспоставената процедура за именувањето на вонсончевите планети забележани од страна на самата мисија. Сепак, ова еименувањето ќе го користи јавноста за да ја именува ѕвездата и нејзината планета.
Ознаката b, произлегува од редоследот на откритијата. Ознаката b се задава на првата планета во системот околу ѕвездата, по што следат и другите мали букви од латинската азбука. Во случајот на Кеплер-452, постои само една планета, па се употребува само ознаката b.
Ѕвездени одлики
Кеплер-452 е жолто џуџе со приближно 104% од масата и 111% од полупречникот на Сонцето. Има температура од 5.757 K и има старост од околу 6 милијарди години. За споредба, Сонцето е со старост од 4,6 милијарди години и има температура од 5.778 K.
Ѕвездата е богата со метали, односно металичност (Fe/H) од околу 0,21, или за околу 162% има повеќе железо и други потешки метали од Сонцето. Сјајноста на ѕвездата е нормала за ѕвезда како Кеплер-452, со сјајност 120% од онаа на Сонцето.
Со привидна величина од 13,426, истата не може да се забележи со човеково око.
Планетарен систем
Ѕвездата е домаќин на една вонсончева планета, Кеплер-452b, забележана во јули 2015 година од страна на вселенското летало Кеплер. Оваа планета е позната по тоа што има одлики слични на Земјата, од кои најзначајни се нејзината големиа, орбита и ѕвезден тек. Таа е првата потенцијална суперземја која е во орбита во животопогодниот појас и абиогенезна зона на ѕвезда слична на Сонцето. Можно е да има и површинска температура слична со онаа на Земјата (планетата има рамнотежна температура од приближно 265 K (рамнотежната температура на Земјата е за само 10 K поладна). Сепак, матичната ѕвезда е со старост од 6 милијарди години (скоро 1,5 милијади години постара од Сонцето). Од оваа причина, Кеплерr-452b прифаќа околу 10% повеќе ѕвездено зрачење отколку што прифаќа Земјата денес. Доколку Кеплер-452b е стеновита планета, можно е да е подложена на бесконтролен стакленички ефект. Сепак, поради својата маса (шроценет на околу 5 ), можноо е да го спречи ова за одреден период (околу 500 милиони години). Без разлика на се, планетата е една од најземјоликите планети откриени досега од страна на екипата на Кеплер.
NGC 4004A
NGC 4004A — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4004A се споменува и како NGC 4004, UGC 6950, MCG 5-28-60, IRAS 11555+2809, CGCG 157-65, VV 230, KUG 1155+261, MK 432.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4004A е од видот P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 4004A има привидни димензии од 1,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 8°.
Други поделби
Проучување на NGC 4004A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37654. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1987. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Накит
Накитот може да се прави од различни видови материјали но скапоцените камења, скапоцените метали, монистите и школките се оние кои се широко распространети. Во зависност од културата и времето во кое живееме, накитот може да се цени како статус симбол, благодарение на неговите материјални својства, неговите дезени или како симбол со значење. Накитот се создава за да го разубавува секој дел од делото, од шнола до прстен за ножните прсти.
Самиот збор накит води потекло од зборот jewel, на кого му придале англиски одлики и кој потекнува од старофранцускиот “joiel” и од латинскиот “jocale” со значење играчка. Во Британско-англискиот јазик зборот накит може да се спелува како jewelery или jewellery, додека во Американско-англискиот како jewelry.
Форма и фукција
Накитот се користи од многу причини:
Повеќето култури во одредени моменти имале обичај да чуваат големи количини богатство складирани во форма на накит. Голем број култури ги преобразуваат свадбените мирази во форма на накит или создадаваат накит како средство за  складирање или прикажување монети. Алтернативно, накитот се користи како валута или артикл за размена; како што е примерот со трговијата на монисти. Многу елементи од накитот како што се брошеви и копчиња, се создаваа со намера да се употребуваат како функционални направи но со тек на времето, со намалувањето на нивната функционална употреба, се развија во украсни елементи. Накитот може да симболизира и членови на одредена група, како што е во случајот на Христијанското Распнување или Еврејската Ѕвезда на Давид или пак да претставува статус, како во случајот на големи синџири кои се носеле околу вратот како знак на лојалност во средновекониот период; како венчалните прстени симболизирајќи ги луѓето кои се во брак, обичај кој се практикува на Запад.