Магарево
Историја
Димитриј Бишта уживање голем авторитет не само во Магарево и Трново, туку и во Битола поради што беше избран за член на околинскиот одбор. Скоро секогаш, до црквата доаѓаше со коњ и неговото доаѓање значеше почеток на служта- литургијата во црквата. Во 1871 година направен е и манастирот „Св.Ѓоргиј“ во с. Магарево и тоа одма на западната страна од црквата „Св.Димитриј“ на растојание од околу 500 метри, за кој манастир, по неговата изградба голем придонес даде внукот на Димитриј Бишта, по име Петро Бишта. Битно е да се истакне дека во овој манастир господинот Петро Бишта спроведе и водовод, така што летото 1945 година свечено пред гостите од двете села ја пушти чешмата и шадрванот во дворот кои и ден денес функционираат благодарејќи на верниците од с. Магарево. Во турско време, Магарево имаше своја автономија за што плаќање одредени давачки на султанот. Автономијата значеше обврска на султанот во Магарево да не се дозволи да има Турци. Така да при една ваква состојба Магарево беше заградено со голем ѕид на кој имаше направено влезни порти, кое нешто јасно се гледа од сликата што е направена во тоа време.кое нешто јасно се гледа од сликата што е направена во тоа време. Како во сите поробени места од страна на Османлиското Царство во тоа време, така и во Магарево и Трново беше формиран комитет од страна на помладите луѓе со цел да се ослободат од турскиот јарем за да живеат слободно во својата земја. Овој комитет делуваше на начин што беше секогаш во тек со сите актуелни збиднувања, соработуваше со комитетите од другите места, од каде набавуваше и оружје, сè со цел да во даден момент се крене востание. Комитетот од Магарево и Трново имаше врска и со Гарибалди од Италија кој ги снабдуваше со оружје и други потребни материјали, кои беа засолнети во месноста „Голема Ливада“ над село Магарево. На чело на овој комитет беше магаровчанецот Мина Бишта, познат по своите патриотски чувства, човек со широко срце, човек од доверба, кој уживаше голем авторитет кај сите жители од двете села. Комитетот делуваше тајно и незабележително од пошироката јавност за кое нешто тогашната турска власт немаше никакви сознанија. Меѓутоа што се случи еден ден,летото 1852 година на пазар во Битола? Тој ден неколку лица од комитетот беа слезени во Битола помеѓу кои и синот на Теодору Лика од с. Трново. Ова момче беше убаво градено, добро развиено, лично и допадливо по неговиот стас и убавина, поради што во еден момент беше забележан од началникот на турската полиција во Битола. На началникот ова момче му се допадна и бидејќи истиот беше познат по своите перверзни постапки, побара од него да си ги задоволи своите ниски страсти, на што ова момче му одговори : „Господине началниче, зар не гледаш дека јас сум машко?“, но началникот продолжи насилно да се доближува према него, после кое нешто момчето му ја извади сабјата, која ја имаше началникот на ременот, со неа го распара низ целиот стомак, од што началникот почина на лице место. По ваквиот настан момчето избега и турската полиција не успеа да го фати. Тој ден доаѓаше во Битола Големиот везир, кој кога разбра што се случи нареди момчето веднаш да се фати и да се обеси. Полицијата не успеа да го фати момчето поради што ги уапси неговите родители, која почна ѕверски да ги измачува. Родителите го проколнаа нивниот син да се предаде бидејќи мачењето не можеа да го издржат. Синот ги послуша и се предаде.