cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тресонечка Река
Воден потенцијал
Реката отсекогаш изобилува со воден потенцијал, кој бил искористуван на различни начини, тргнувајќи од големиот број на воденици и валавница на самата река изградени во селото Тресонче. Реката има голем месечен проток на вода од 1,755 м³с.
Покрај тоа, реката е планирано да биде дел од идниот хидросистем „Бошков мост“, кој се предвидува да биде изграден во овој крај, за што била изработена и соодветна студија од страна на Електрани на Македонија. Студијата предвидува изградба на „Брана Тресонче“ и создавање на вештачко езеро во близина на селото. Со изведување на браната се предвидува потопување на малиот параклис „Св. Петка“ на вливот со Селечка Река, ливадите на вливот на двете реки користени од страна на месното население и старите селски гробишта во близина на сретселото. Воедно, се предвидува дека ќе има и влијанија на двете главни цркви во селото поради големото количество на вода и во моментот на изградба на браната.
ХЕЦ „Тресонче“
Изградбата на хидроцентралата возводно од предвидената брана за потребите на хидросистемот „Бошков мост“ завршила во 2013 година и самата хидроелектрична централа била пуштена во пробна работа истата година. Објектот се наоѓа во близина на селото, во близина на текот на реката. Централата зафаќа само мал дел од водите на реката и се вбројува во делот на мали хидроцентрали. Изградбата на оваа мала хидроцентрала била од страна на претпријатието „Хидроенерџи груп ДОО Скопје“, со кое Министерството за економија има потпишано три договори за концесија на вода.
Инвестицијата за изведба на хидроцентралата била во вредност од 2,1 милион евра и имала инсталиран капацитет од 1,8 MW. Вкупното годишно производство се очекува да биде 11,7 GW/часови.
Олшевек
Олшевек (словенечки: Olševek) — населба во Општина Шенчур во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Идиот (роман)
Вовед
Овој роман го напишал во странство, надвор од својата обожавана и проколнувана Русија, истовремено соочувајќи се со еден од најтешките периоди во својот живот – изгубил многу пари на рулет (неговата најголема страст) и западнал во големи долгови, но за да биде судбината уште посурова – неговата тримесечна ќерка Софија (Соња) умрела на тримесечна возраст. Можеби токму затоа во овој роман провејува толкав гнев, најмногу преку ликот на Иполит.
Кнезот Мишкин е епилептичар, како што бил и самиот Достоевски, и страда од постојани напади, иако се лекувал во Швајцарија. Него авторот го претставува како бескрајно добар и детски наивен, со што заслужил другите да го нарекуваат идиот. Тој е синтеза на најпозитивните човечки одлики, со таквите својства се оцртува како лик спротивставен на револуционерно настроената руска младина.
Во “Идиот” повеќе отколку во сите негови дела, е претставена трагичната и невозможна љубов, која е невозможна само поради тоа што самите ликови прават да биде таква. Исто како и во другите негови дела, и во овој брилијантен роман Достоевски ја прикажува разновидноста на човековите карактери (добродушни, горди, надмени, површни...), но и судирот на доброто и злото внатре во самиот човек (ова е најдобро претставено преку ликовите на Рогожин и Настасја Филиповна).
Полициска приказна (филм)
„Полициска приказна“ (кинески: 警察故事) — хонгконшки филм од 1985 година во режија на Џеки Чен, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Џеки Чен (Jackie Chan), Бриџит Лин (Brigitte Lin) и Меги Чеунг (Maggie Cheung). Ова е првиот филм од серијалот „Полициска приказна“ во кој Џеки Чен го глуми полицискиот детектив Кевин. Во 1986 година, на доделувањето на Хонгконшките филмски награди, филмот ја освоил наградата за најдобар филм.
Синопсис
Чан Ка-Куи, наречен Кевин (го игра Чен), е бескомпромисен полицаец од Хонгконг. Тој мора да направи сè за да го избрише срамот од своето име поради обвинението за убиството на еден корумпиран полицаец, кое му го наместил трговецот со дрога кого го гони подолго време...
Тавромахија (Гоја)
Тавромахија  или  (Уметноста на коридата  ) - (шпански La tauromaquia)  е циклус од  32  графики на  шпанскиот сликар Франсиско де Гоја, создаден помеѓу 1815  и 1816  година.
Графиките содржат бројни мотиви, детали и ликовни размислувања кои се директно инспирирани од коридата и борбата на тореадорите со биковите, кои биле голема страс на уметникот.
Покрај 32- те графики од циклусот, кон нив или со истата тематика биле создадени уште 7 графики но,  поради лошиот квалитет на отпечатоците не биле  вклучени во останатите дела на циклусот.
Историски прилики во кои се создадени графиките
Уште на почетокот на 19 век, Гоја сакал да создаде графички циклус посветени на борбите со бикови, можно е овој проект да бил прекинат со избувнувањето на војната наметната од наполеоновата француска војска во Шпанија. По завршувањето на војната, Гоја се посветил на работата на „Тавромахија“ – веднаш по завршениот циклус „Ужасите на војната“
Гоја сакал да илустрира некои фрагменти од трактатот за борбите со бикови, напишан од Моратин. Но, се предомислил и создал графички дела инспирирани од неговите сопствени спомени и опсервации. Покрај бројноста на публиката, своевиден народен собир, тој се обидел да ги претстави судирот помеѓу човекот и нескротливата моќ на природата.
Датирање
Иако како мотив, Гоја долго време бил посветен на оваа тема, која ја реализирал и на слики работени во маслена техника, целосно се посветил на оваа за него страсна и сакана тема по завршувањето на војната со Франција и по завршувањето на неговиот генијален графички циклус „Ужасите на војната“, од 1815 до 1816 година. .
Техника
Графичката техника во која биле направени графиките е бакропис и акватинат, за разлика од циклусот „Ужасите на војната“ каде што не можел целосно да ја употребува оваа негова омилена техника, во циклусот „Тавромахија“ гоја речиси во целост ја употребува акватинтата тонирајќи ја со сепија колорит. .
Теми и структури
Во целиот циклус односно сите негови 32 графики вклучително и седумте кои денес не се вклучени во оваа збирка, Гоја ја варира темата на арената, големиот собир на публика и борбата на тореадорите со биковите. Во сите графики тоа е уметничкото миље без отстапки. Но, во сите дела е различен неговиот пристап, ракурс, перспектива, начин на доживување и претставувае на мотивот. .
Уметничко значење
Покрај графичките циклуси „Капричосите“ и „Ужасите на војната“, „Тавромахијата“ е исто така  уметнички подвиг не само во графичкото творештво туку у во ликовното создавање и уметноста воопшто. Со импресивен израз, снажни потези, моќ длабоко да се продре во универзалноста на човечката битка пред исконската сила на природата Гоја, создал дела кои се исклучително снажни, импесивни, динамични и необични во изразот.
Ардалес
Ардалес ― град и општина во покраината Малага, дел од автономната заедница Андалузија во јужна Шпанија. Општината се наоѓа на околу 62,5 километри од Малага.
На ридот над градот се наоѓа историската црква, а повисоко сè уште се наоѓаат урнатините на Ардалскиот замок. На врвот на ридот е испосницата Ермита дел Калварио. Во близина е и озлогласеното Кралско Патче. Ардалеската пештера (cueva de doña Trinidad Grund) содржи палеолитска пештерска уметност.
Фенди
Фенди е светски позната италијанска модна компанија, особено, по своите торби, и крзнени и кожни производи.
Фенди е основана во 1925 година, како трговско друштво за крзно и кожа во Рим. Под името Фенди се подразбираат високобуџетни аксесоари за жени, мажи и деца, најчесто од крзно и кожа. Исто така Фенди нуди услуга преку глобалните мрежи. Германскиот дизајнер Карл Лагерфелд од 1965 година е главен дизајнер на женската колекција под назив Фенди.
Фенди денес
Во 2005 година, седиштето на компанијата Фенди се преселило во Палацо Пради. Кон крајот на 2007 година, започнува да се шири и на кинескиот пазар, и тоа е првата модна компанија воопшто која на Кинескиот ѕид одржала модна ревија со 88 модели на 88 метри модна писта. Се проценува дека оваа модна ревија чинела околу 10.000 долари. Кон крајот на 2011 година имало околу 20 Фенди продавници во Народната Република Кина.
Фенди го финансира реновирањето на Фонтана ди Треви со 2,18 милиони евра, кое што се завршило кон крајот на 2015 година. Во јули 2016 година Прада ја  претставува женската колекција напистата поставена над фонтаната Треви.
Во 2017 година, Фенди отвориле продавница во соработка со интернет платформата „Фарфеч“.
Пазешки јазик
Пазешки јазик — формозански јазик кој се зборувал во Тајван од староседелското население Пазеци. Јазикот е исчезнат и последниот зборувач била Пан Џин-ју.
Броеви
Пазешкиот и сасијатскиот јазик имаат два пара на броеви, односно човечки и нечовечки броеви. Пазешкиот е единствен јазик кој броевите од 6 до 9 ги прави со додавање.
Цојтен
Цојтен (Zeuthen) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
Географија
Се наоѓа близу југоисточната граница со Берлин на западниот брег на реката Даме и Цојтенското Езеро. Се граничи со Ајхвалде на север, Шулцендорф и Шенефелд на запад, Вилдау и Кенигс Вустерхаузен на југ, како и округот на Берлин Трептов-Кепеник на источниот брег на Цојтенското Езеро, каде општината ја поседува енклавата Мирсдорфер Верде. Четирите општини на Цојтен, Ајхвалде, Вилдау и Шулцендорф претстапуваат субурбанизирана област.
Железничката станица Цојтен се наоѓа на железничката линија Берлин - Герлиц.
Историја
Веројатно има словенско потекло како многу места во Бранденбург. Цојтен со соседните Мирсдорф и Герсдорф бил првпат споменат во 1375 во документ на императорот Карло IV, кој го добил маркгрофовијата две години претходно од баварската династија Вителсбах.
Уништен од Триесетгодишната војна и со население од само 122 жители во 1860, брзиот развој на поранешното село на речниот брег во посакувана субурбана станбена зона започнал кратко потоа со изградбата на железничката линија до Герлиц и издигнувањето на Берлин како главен град на Германското Царство во 1871. Станицата Цојтен била пуштена во употреба на 1 ноември 1897. Соседниот Мирсдорф бил припоен кон општината во 1957.
Во Втората светска војна, германското министерство за телекомуникации започнала да гради циклотрон и објект за облагодарување на изотопи во Цојтен, кој од 1962 бил употребуван како источногермански институт за физика, дел од Академијата на науки на ГДР. По повторното обединување на Германија, објектите биле споени како второ седиште на институтот DESY.
Список на логаритамски идентитети
Во математиката постојат многу логаритамски идентитети. Во продолжение е дадена компилација на позначајните од нив, од кои многу се користат за пресметковни цели.
Објаснувања
По дефиниција, знаеме дека:, каде.
Ако се земе, може да се види дека:. Значи, заменувајќи ги овие вредности во формулата, гледаме дека:, што ни го дава првото својство.
Ставајќи, може да се види дека:. Значи, заменувајќи ги овие вредности во формулата, се гледа дека:, што ни го дава второто својство.
Поништување на степени
Логаритмите и експонентите со иста основа се поништуваат едни со други. Ова е точно бидејќи логаритмите и степените се инверзни операции - слично како што множењето и делењето се инверзни операции, а собирањето и одземањето се инверзни операции.
Гледајќи ја равенката, и заменувајќи ја вредноста за на , се добива следната равенка: , што ни ја дава втората равенка. Друг погруб начин да се размислува за тоа е и дека тоа нешто ““ е.
Користење на поедноставни операции
Каде b, x, и y се позитивни реални броеви и b \ne 1, и c и d се реални броеви.
Законите произлегуваат од поништување на степените и соодветниот закон на степени. Почнувајќи од првиот закон:
Законот за степенување користи уште еден од законите на степени:
Потоа следува законот кој се однесува на количниците:
Слично на тоа, законот за коренување е изведен со пишување на коренот како реципрочна вредност на степен:
Изведувања на правила за производ, количник и степен
Ова се трите главни логаритамски закони/правила/принципи, од кои може да се докажат другите својства наведени погоре. Секое од овие логаритамски својства одговара на нивниот соодветен закон за експоненти, а нивните изведувања/докази ќе зависат од тие факти. Постојат повеќе начини да се изведе/докаже секој логаритамски закон -- ова е само еден можен метод.
Логаритам на производ
Формално запишување на законот на логаритам на производ:
Така, изведбата за законот за производ на логаритми е завршена!
Нека, каде b \neq 1, и нека.
Целта е некако да се поврзат изразите \log_b(x) и \log_b(y). Нема многу алатки за работа со логаритми, па ако ги преработиме како експоненти, веројатно ќе биде полесно да се справи со нив. Дополнително, бидејќи ќе се осврнеме на \log_b(x) и \log_b(y) доста често, ќе им дадеме некои имиња на променливи за да ја олесниме работата со нив.
Нека, и нека.
Препишувајќи ги овие како експоненти, се гледа дека:
и
Оттука, може да се види дека може да се поврзат b^m (т.е. x) и b^n (т.е. y) користејќи ги законите за експоненти, како. Значи, може да се поедностави на следниов начин:
Врвовите на Зеленгора
„Врвовите на Зеленгора“ (српскохрватски: Врхови Зеленгоре) — филм на режисерот Здравко Велимировиќ од 1976 година. Главните улоги ги играат: Сергеј Бондарчук, Велимир Бата Живојиновиќ, Вељко Мандиќ, Алан Нури и Радош Бајиќ.
Список на логаритамски идентитети
Логаритам на производ
Сега, бидејќи сакаме да ги дознаеме својствата на логаритмите, треба да ја имаме функцијата логаритам некаде во нашата равенка. Значи, ќе ја аплицираме \log_b на двете страни на еднаквоста.
Оттука, всушност можеме да го поедноставиме изразот на десната страна! Користејќи едно од логаритамските својства од претходно, знаеме дека.
Врвовите на Зеленгора
Синопсис
Во текот на пресудниот ден од битката на Сутјеска во 1943 година, германската војска го затвора обрачот околу главниот дел од партизанските единици, оставајќи само тесен премин на Зеленгора, меѓу Љубин Гроб и Кошут. Според стратегиското значење, најважната борба се одвивала кај Љубин Гроб, каде припадниците на втората чета од третиот батаљон на четвртата пролетерска црногорска бригада, иако многу послаби од непријателот, ја преземаат задачата да го пбранат преминот...
Список на логаритамски идентитети
Логаритам на производ
Откако ќе дојдеме до оваа фаза, ќе ги замениме вредностите за m и n во нашата равенка, така што нашиот конечен израз е само во однос на x, y, и b.
Изведување:
Логаритам на количник
Формално запишување на законот за логаритам на количник:
Така, изводувањето на законот за количник за логаритми е завршено!
Нека, каде b \neq 1, и нека.
Целта е некако да се поврзат изразите \log_b(x) и \log_b(y). Нема многу алатки за работа со логаритми, па ако ги преработиме како експоненти, веројатно ќе биде полесно да се справи со нив. Дополнително, бидејќи ќе се осврнеме на \log_b(x) и \log_b(y) доста често, ќе им дадеме некои имиња на променливи за да ја олесниме работата со нив.
Нека, и нека.
Препишувајќи ги овие како степени, се гледа дека:
Оттука, може да се види дека може да се поврзат b^m (т.е. x) и b^n (т.е. y) користејќи ги законите за степени, како. Значи, можеме да се поедностави на следниов начин:
Сега, бидејќи сакаме да ги дознаеме својствата на логаритмите, треба да ја имаме функцијата логаритам некаде во нашата равенка. Значи, ќе ја аплицираме \log_b на двете страни на еднаквоста.
Оттука, всушност можеме да го поедноставиме изразот на десната страна! Користејќи едно од логаритамските својства од претходно, знаеме дека.
Откако ќе дојдеме до оваа фаза, ќе ги замениме вредностите за m и n во нашата равенка, така што нашиот конечен израз е само во однос на x, y, и b.
Логаритам на степен
Изведување:
Нека, каде b \neq 1, нека , и нека.
За ова изведување, сакаме да го поедноставиме изразот \log_b(x^r). За да се направи ова, прво ќе се обидеме да започнеме со нешто поедноставно, \log_b(x), и да видиме дали можеме да се обидеме и да го изведеме оттаму. Бидејќи ќе го користиме \log_b(x) често, ќе го дефинираме како нова променлива.
Нека.
Бидејќи навистина не можеме да манипулираме со овој израз толку многу, ќе биде корисно да го преработиме како експонент.
Оттука, да видиме каде можеме да одиме.
Сега, навистина не изгледа дека имаме многу да работиме во моментот, сепак, слично како што ги користиме законите за експоненти во наша корист во претходните изведувања за логаритам на производ и логаритам на количник, можеме да направиме нешто слично и овде со искористување на друг експонентен закон.
Сега, сакаме да го имаме x^r некаде во нашиот последен израз. Забележете дека ако ги подигнеме двете страни на равенството на степен r, ќе добиеме x^r на левата страна од равенката. Значи, она што ќе го направиме е да ги подигнеме двете страни на степен r.
Овде, можеме да ја поедноставиме левата страна на еднаквоста користејќи го логаритамскиот закон. Овој логаритамски закон ни кажува дека. Па, со замена се добива:
Оттука, можеме да ја замениме во нашата почетна вредност m, и да се преуреди и поедностави.
Така, стигнавме до последниот чекор, кој го комплетира изведувањето на логаритамскиот закон за логаритам на степен.
Менување на основата
Формално запишување на логаритамската формула за промена на основата:
Овој идентитет е корисен за пресметување на логаритми на калкулаторите. На пример, повеќето калкулатори имаат копчиња за ln и за, но не сите калкулатори имаат копчиња за логаритам на произволна основа.
Доказ/Изведување
Нека, каде a, b \neq 1 нека.
a и b се двете основи кои ќе ги користиме за логаритмите. Не може да бидат 1, бидејќи логаритамската функција не е добро дефинирана за основа 1.
Бројот x ќе биде ведноста на логаритамот што се бара, па затоа мора да биде позитивен број.
Бидејќи ќе се користиме со изразот \log_b(x) доста често, ќе го дефинираме како нова променлива.
Нека.
Сега, да видиме какви манипулации можеме да направиме со оваа еднаквост, што би нè довело до посакуваниот резултат. Во моментов, не може многу да се стори со оваа еднаквост, па ќе ја преработиме како експоненцијална.
На крајот ќе треба некаде во равенката да имаме \log_a, па ќе се обидеме да примениме \log_a на двете страни на еднаквоста.
Сега, користејќи го својството логаритам на степен, можеме да го поедноставиме, бидејќи
Решвајќи по m (што е еднакво на \log_b(x)), го добиваме следново:
Сега, можеме да ја замениме вредноста на m назад во равенката.
Така, дојдовме до нашиот конечен заклучок дека
Собирање/одземање
Следното правило за собирање/одземање е особено корисно во теоријата на веројатност кога се работи со збир на логаритамски веројатности: Треба да се забележи дека идентитетот на одземање не е дефиниран ако a=c, бидејќи логаритамот од нула не е дефиниран. Исто така, треба да се има предвид дека кога се програмира, a и c можеби ќе треба да се префрлат на десната страна на равенките ако c>>a за да се избегне губење на „1 +“ поради грешки во заокружувањето. Многу програмски јазици имаат специфична функција  која пресметува  без грешка на поттекување/заокрушување (кога x е мал).
Поопшто:
Степени
Корисен идентитет кој вклучува степени:
или поуниверзално:
Нееднаквости
Врз основа на, и
Сите се точни околу x=0, но не за големи броеви.
Гранични вредности
Последната граница често се сумира како „логаритмите растат побавно од кој било степен или корен од x “.
Интеграли на логаритамски функции
За да запомнат повисоки интеграли, погодно е да се дефинираат
каде H_n е n -тиот хармониски број :
Потоа
Апроксимирање на големи броеви
Идентитетите на логаритмите може да се користат за апроксимирање на големи броеви. Забележуваме дека, каде a, b и c се произволни константи. Да претпоставиме дека некој сака да го апроксимира 44-от Мерсенов прост број,. За да го добиеме логаритамот со база - 10, би помножиле 32,582,657 со, добивајќи. Потоа можеме да добиеме.
Комплексни логаритамски идентитети
Комплексниот логаритам е комплексен број аналоген на логаритамската функција. Ниту една функција на комплексната рамнина не може да ги задоволи нормалните правила за логаритми. Сепак, може да се дефинира повеќезначна функција која ги задоволува повеќето идентитети. Вообичаено е ова да се смета како функција дефинирана на Риманова површина. Може да се дефинира единечна вреднувана верзија, наречена главна вредност на логаритамот, која е дисконтинуирана на негативната оска x и е еднаква на повеќезначната верзија на една точка на гранање.
Дефиниции
Во продолжение, големата прва буква се користи за главната вредност на функциите, а малата верзија се користи за функцијата со повеќе вредности. Прво секогаш се дава единствената вреднувана верзија на дефиниции и идентитети, а потоа следи посебен дел за повеќекратните вреднувани верзии.
Каде k е кој било цел број:
Константи
Облици на главна вредност:
Облици со повеќе вредности, за кој било k цел број:
Сумирање
Облици со повеќе вредности:
Степени
Комплексен степен на комплексен број може да има многу можни вредности.
Облик за главна вредност:
Облици со повеќе вредности:
Каде, се кои било цели броеви:
Национален дворец на културата (Софија)
Националниот дворец на културата или скратено НДК е повеќенаменска зграда која се наоѓа во Софија, Бугарија. Објектот главно се користи за култрни манифестации. Зградата е завршена во 1981 година како дел од честувањето на 1300 годишнината од создадувањето на бугарската држава. Во врска со изградбата на зградата бил изграден и булеварот Бугарија - еден од клучните булевари во градот, што проминав покрај Дворецот. До падот на комунизмот во Бугарија во 1990 година, објектот се викал Народен дворец на културата - Људмила Живкова по името на ќерката на тогашниот претседател на земјата Тодор Живков. Во текот на 2005 година, дворецот бил избран за најдобриот конгресен центар во светот.
Симон Терн
Симон Терн (роден на 18 септември 1992, во Вернамо) — шведски фудбалер, играч од средниот ред на Херенвен и на шведската репрезентација.
Национален дворец на културата (Софија)
Неговата најголема сала, "Сала 1" има 3.380 седишта. Објектот се наоѓа на 123.000 км2, и се состои од 8 спрата заедно со три подземни. Годишно салата е посетувана од страна на околу 1.500.000 луѓе.
Миље (Шенчур)
Миље (словенечки: Milje) — населба во Општина Шенчур во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
ФК Андерлехт
Ројал Спортинг Клуб или ФК Андерлехт е белгиски фудбалски клуб од Андерлехт, една од 19 општини во регионот на Брисел. Основан е 1908 година како СК Андрелехт, а во Ројал Спортинг Клуб Андрерлехт е преименуван во 1933 година. Андерлехт е најуспешниот белгиски клуб во домашната лига со 31 титула како и во европските натпреварувања (5 титули). Иако клубот е основан 1908 године, првиот трофеј го освоил дури после Втората светска војна (1947). Од тогаш, ниту една сезона не завршиле подолу од шестото место во Првата лига на Белгија. Во првата лига учествуваат од 1935 година. Главен спонзор на клубот од 2000 година е Банката Фортис.
Бои и амблеми
Официјалните бои на клубот се бела и виолетова.
Исие
Исие (јапонски: イッシー) е јапонско чудовиште слично на гуштер кое наводно живее во езерата Икеда, Кагошима и на островот Кјушу. Чудовиштето добило име по чудовиштето Неси од езерото Лох Нес.
Митологија
Според митологијата Исие не е морско чудовиште туку кобила која со своето ждребе живеела во езерото Икеда. Кога самураите го грабнале ждребето, Исие скокнала во езеро и се претворила во џиновски гуштер за да би се така обидела да го врати своето ждребе.
Антонио да Сангало Помладиот
Антонио да Сангало Помладиот (Antonio da Sangallo il Giovane), роден Антонио Кордијани (Antonio Cordiani; - ) — истакнат италијански архитект од времето на ренесансата.
Животопис
Сангало е роден во. Дедо му Франческо Џамберти бил дрводелец, додека неговите чичковци Џулијано и Антонио да Сангало биле познати архитекти.
Антонио исто така ја конструирал грандиозната црква Сан Џовани деи Фјорентини, започната од Јакопо Сансовино. Источниот дел од величествено се издига од коритото на реката Тибар, близу мостот на Светиот Ангел (Ponte Sant'Angelo); западниот крај е оштетен со подоцнежното додавање на друга фасада, но ентериерот претставува благороден пример за еден помалку здодевен стил. За успешната изградба на оваа црква архитектот покажал голема вештина и знаење, со тоа што објектот е изграден делумно на цврстиот кеј на променливиот песок во речното корито. Антонио ја изградил и Павловата капела (Cappella Paolina) и други делови од Ватикан, заедно со додатоците на ѕидовите и утврдувањата во Лавов Град (Civitas Leonina). Неговото најбогато украсено дело е долниот дел на дворот на Палацо Фарнезе, подоцна довршена од Микеланџело Буонароти. Ова е многу богато украсен и пропорционално изработен пример за тогашниот омилен дизајн - низа сводови помеѓу припоени полустолбови кои го потпираат первазот, аранжман преземен од надворешноста на Колосеумот.
На улицата Вија Џулија се наоѓа палата која Сангало ја изградил за себеси, денес под името Палацо Сакети. За жал таа е изобличена од многуте преправки низ времето.
По грабежот на Рим (1527) Сангало работел претежно во други градови, главно како воен архитект: меѓу другото го проектирал утврдувањето на градот Анкона. По нарачка од папата Климент VII, со исклучителна досетливост, во Орвјето Сангало прокетирал и извел многу длабок бунар (62 м) засечен во карпа, изработен со својно спирално скалиште, налик на Саладиновиот бунар во тврдината во Каиро.
Антонио често соработувал со брат му Џовани Батиста да Сангало. Двајцата заедно работеле на многубројни проекти, со тоа што Џовани Батиста имал улога на мерач и геометар.
Таоски јазик
Таоскиот јазик или познат како саоски јазик — формозански јазик кој го зборуваат Таоците во Тајван. Јазикот се смета за скоро изумрен бидејќи во 2000 година биле забележани само 5 или 6 говорници.
Дијалекти
Јазикот ги имал следните дијалекти:
1448
1448 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1448 година од новата ера, 448. од вториот милениум, 48. од XV век и деветта од 1440-тите.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1448 година се протега во 4084 и 4085, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4144 и 4145 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1991. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 851 и 852 исламска година.
Париз-Рубе 2012
Париз-Рубе 2012 било 110. издание на еднодневната велосипедска трка Париз-Рубе, често позната како Пеколот на Северот. Била одржана на 8 април 2012 на растојание од 257,5 километри и била десетта трка во сезоната 2012 на Светската турнеја.
Возачот на Том Бонен ја освоил трката по четврти пат со што го изедначил рекордот, откако направил бегство од групата со колегата Ники Терпстра на околу 50 километри до целта; потоа Терпстра не го издржал темпото на Бонен, со што Бонен продолжил сам до победа во Рубе со предност од околу една и пол минути. Второто место било одредено со спринтерска завршница од возачот на Себастјен Тиржо, само неколку сантиметри пред Алесандро Балан од.
Екипи
Возачи од 25 екипи земале дел од Париз-Рубе 2012. Тие биле:
Дополнителни покани
Куп на шампиони 1957/58
Куп на шампиони 1957/58 — трето издание на ова натпреварување. Титулата ја освоил Реал Мадрид победувајќи го Милан со 3-2, по 120 минути откако по 90 минути резултатот бил 2-2. Оваа сезона била обележана со авионската несреќата од Минхен, кога 8 играчи од Манчестер Јунајтед ги загубиле своите животи кон пат за Белград.
Прелиминарна рунда
1 Ерзгебирге Ауе се квалификува поната по фрлањето паричка
2 Милан победи во плеј-оф со 4-2
Втор натпревар
Васас победи со вкупен резултат 7-3
Ренџерс победи со вкупен резултат 4-3
Ерзгебирге Ауе изигра нерешено 4-4 со Гвардиа Варшава
Ерзгебирге Ауе избори пласман во осмина-финалето со фрлање на паричка, откако плеј-офот беше прекинат по 100 минути, со резултат 1-1
Бенфика победи со вкупен резултат 3-1
Манчестер Јунајтед победи со вкупен резултат 9-2
Рапид Виена изигра нерешено 4-4 со Милан
Осмина-финале
2 Натпреварот беше решен на продолженија
Аполда
Аполда (Apolda) — град во средишниот дел на Тирингија, Германија, главен град на округот Вајмар. Се наоѓа во средината на триаголникот Вајмар - Јена - Наумбург, близу реката Илм, околу 15 километри источно од Вајмар, на главната железничка линија од Берлин преку Хале, до Франкфурт.
Историја
Аполда била првпат спомената во 1119. До 1633 била седиште на благородничкото семејство Вицтум, кои владееле релативно самостојно. Помеѓу 1633 и Првата светска војна била во посед на Универзитетот во Јена. Исто така, од 1691 Аполда била дел од Војводството (по 1815 Големото Војводство) Саксо-Вајмар. Околу 1700, индустријата за плетење започнала да се развива и кон крајот на 19 век, Аполда бил најбогатиот град во целиот регион. По Втората светска војна, Тирингија станала дел од Источна Германија. До повторното обединување на Германија, Аполда сè уште била позната по нејзината текстилна индустрија. Оттогаш, започнало познатото економско распаѓање.
Главни знаменитости
Има неколку познати јавни градби, но поседува три цркви и споменици на расата на кучиња „доберман“, која била создадена во Аполда и на Кристијан Цимерман (1759–1842), кој со воведувањето на трикотажните и фабриките за облека, ја направил Аполда едно од најважните места во Германија во овие гранки на индустрија.
Најважни знаменитости се:
Најголемото слободно висечко ѕвоно во светот, Decke Pitter на Келнската катедрала, било направено во Аполда, Аполда исто така има минерални извори.
NGC 2656
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2656 се споменува и како MCG 9-15-25, CGCG 264-15, VV 703.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2656 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 2656 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 47 м 53,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 53° 52' 34".
Калиф
Калиф (арапски: خليفة) или халифа (турски: halife) е титула на духовниот поглавар на муслиманите, кој се смета за наследник на пророкот Мухамед. Во 16 век, оваа титула била носена од страна на турските султани.
30
30 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 30 година од новата ера, 30. од првиот милениум, 30. од I век и прва од 30-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5538 и 5539 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4780 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3790 и 3791 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 783.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 30 година се протега во 2666 и 2667, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2726 и 2727 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 573. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 610 и 609 година пред хиџра.
Бурназли
Бурназли — солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
IC 1545
IC 1545 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1545 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15,4 mag.
Луже (Шенчур)
Луже (словенечки: Luže) — населба во Општина Шенчур во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
IC 1545
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 31 м 49 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 53' 57".
Други поделби
Проучување на IC 1545 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 5046
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5046 се споменува и како MCG -3-34-35, NPM1G -16.0398.
Откривање
Телото е откриено на 17 мај 1881 година од страна на Едвард Синглтон Холден, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5046 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5046 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 5046 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46141. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 285; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6113. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 737.
Франческо I Сфорца
Франческо I Сфорца (роден на - починал на ) бил војвода од Милано и основач на династија Сфорца во Милано. Тој е познат како еден од најспособните војсководачи во периодот на италијанската ренесанса.
Белбо
Белбо ― река во јужниот дел на Пиемонт, Италија. Таа е десна притока на реката Танаро.
Фаворланшки јазик
Фаворланшки јазик — исчезнат формозански јазик кој бил сличен со бабузаскиот јазик. Тајванскиот јазичар Пол Џен-куеи Ли тврди дека фавроланшкиот бил посебен јазик, но тој бил многу сличен со бабузаскиот. Всушност, името „фаворланг“ потекнува од бабузаскиот јазик.
1447
1447 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1447 година од новата ера, 447. од вториот милениум, 47. од XV век и осма од 1440-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6955 и 6956 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6197 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5207 и 5208 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2200.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1447 година се протега во 4083 и 4084, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4143 и 4144 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1990. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 850 и 851 исламска година.
Сјајот и бедата на куртизаните
„Сјајот и бедата на куртизаните“ (француски: Splendeurs et misères des courtisanes) — роман на францускиот писател Оноре де Балзак, објавен во четири дела во периодот 1838 - 1847 година. Тој ја продолжува приказната на Лисјен де Рубампре, кој е главниот лик во „Изгубени илузии“, претходниот роман на Балзак. „Сјајот и бедата на куртизаните“ е дел од Балзаковиот циклус „Човечка комедија“.
Роднината Бета
Роднината Бети е прифатена како последно големо дело на Балзак. Негов заштитен знак е употребата на реалистични детали комбинирани со панорама на ликови, кои се појавуваат повторно од претходните романи. Некои критичари го поздравиле ова како пресвртна точка во кариерата на авторот, а други го дефинираат како прототип на натуралистички текст. Романот е споредуван со Отело на Вилијам Шекспир, како и со Војна и мир на Толстој.
Создадени се бројни филмски верзии од романот, вклучувајќи ја минисеријата од 1971 на Би-би-си со учество на Маргарет Тизак и Хелен Мирен, и филмот од 1998 со Џесика Ланг во главната улога.
Венчавка со Буда
Венчавка со Буда е уште една приказна за копнежот и страсниот живот, полуавтобиографски роман и своевидно продолжение на првиот роман на Хуј, Шангај Бејби, бестселер што своевремено беше забранет во Кина поради провокативните еротски содржини.
Меѓутоа, новиот роман на Веј Хуј е уште попровокативен: преполн е со еротика и слободно говорење за сексот.
Главен лик е успешната млада писателка Коко, која од Шангај се сели во Њујорк. Животот ќе ја понесе на пат исполнет со љубов, копнеж и духовно будење. На Менхетн ќе го запознае Мују, со кого ќе се впушти во експериментално истражување на сопствената сладострасност во секоја замислива ситуација.
„Љубовта ми е секогаш потребна и ми се чини дури попотребна отколку на другите жени. Без љубов не можам да дишам и не знам да живеам. Својата љубов ја држам во устата, ја кријам под перницата, ја ставам во вагината, ја испишувам на хартија“, вели авторката на романот.
Предизвик за да ја напише оваа книга, како што вели Хуј, биле традиционалните норми во Јапонија. „Таму, мажите и жените и понатаму ги почитуваат вредностите како на пример: жената не смее да стане од кревет по мажот, жената не смее да му дозволи на мажот да влезе во кујната, жените не смеат да зборуваат просто како мажите, не смеат да одат голи повеќе од 5 минути, дури ни по секс“, вели контроверзната Хуј.
Политика на девизниот курс на Македонија
Политика на девизниот курс на Македонија претставува збир на мерки и инструменти за формирање и одржување на вредноста на денарот во однос на странските валути.
Почетоци на политиката на девизниот курс
Во периодот непосредно по прогласувањето на политичката независност, Македонија беше дел од монетарниот систем на СФРЈ, така што немаше можност за водење самостојна политика на девизен курс. Сепак, уште во почетокот на декември 1991 г., македонската влада донесе Одлука за применување на курсот на динарот во платниот промет со странство и за издвојување и насочување на дел од девизниот прилив во Република Македонија. Врз таа основа, централната банка започна да ги формира девизните резерви и да го утврдува девизниот курс на динарот на територијата на Македонија. Притоа, првата курсна список на НБРМ е објавена на 7 декември со важност од 9 декември 1991 г. Подоцна, при прогласувањето на монетарната самостојност на Македонија, политиката на девизниот курс е оставена во надлежност на владата. На 27 април 1992 г., владата донесе Одлука за формирање на курсот на домашната валута со која се воведе режим на фиксен девизен курс на нивото од 360 вредносни единици (бонови) за една германска марка. Врз таа основа, НБРМ го одредуваше курсот во однос на другите конвертибилни валути според принципот на вкрстена валута. Воведувањето на фиксен девизен курс претставуваше инструмент на стабилизационата програма кој требаше да ги стабилизира инфлациските очекувања и да овозможи намалување на инфлацијата. Сепак, во овој период, централната банка немаше никакво влијание врз движењето на девизниот курс заради неколку основни причини:
Оттука, за кусо време се покажа несоодветноста на режимот на фиксен девизен курс и на 10 октомври 1992 г., извршена е девалвација за 67% (од 360 на 600 бонови за една марка), а на 8 декември 1992 г., следуваше уште една девалвација од 30%. Истовремено, се изврши промена на режимот на девизен курс, така што се дозволи денарот да флуктуира во интервалот од плус/минус 10% во однос на кошницата од валути составена од американскиот долар, германската марка, италијанската лира, британската фунта, францускиот франк, швајцарскиот франк и австрискиот шилинг. Во овој период, во Македонија истовремено функционираа неколку девизни курсеви: Притоа, најголем дел од трговијата со девизи се вршеше по двата курса различни од официјалниот девизен курс, кој цело време заостануваше зад црниот девизен курс.
На 10 мај 1993 г., беше донесен Законот за девизно работење, со кој се постави основната институционална рамка на официјалниот девизен пазар, чија организација беше доверена на НБРМ. Истовремено, НБРМ стана надлежна за формирање на курсот на денарот, иако формално Собранието беше надлежно за формулирање на целите и задачите на девизната политика. Притоа, на 15 мај 1993 г., извршена е девалвација на денарот од 62% во однос на марката и се премина кон режим на флексибилен девизен курс, проследен со интервенции на НБРМ на девизниот пазар. Сепак, во овој период, централната банка не водеше активна политика на девизен курс, кој продолжи слободно да флуктуира, следејќи го црниот девизен курс.