cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Висок претставник за надворешни работи и безбедносна политика на Европската Унија
Ештон
Критиката продолжи да се натрупува, вклучувајќи ги жалбите дека Ештон не присуствувала на средбата за одбрана за да може да присуствува на инаугурацијата на Украинскиот премиер, одразувајќи го сето тоа врз Британските службеници, во недостигот на јазични способности, придонесувајќи да порасне гневот меѓу Велика Британија и Франција со создавање на седишта на военото планирање. Во нејзина одбрана застанаа некои членови, меѓу кои комесарот Гунтер Ојтингер, со оглед на тоа дека таа треба да постигне успех комбинирајќи три претходни работи, притоа да изврши воспоставување на EEAS, и затоа е невозможно да заврши се одеднаш, ниту пак да ги задоволи барањата на сите. Меѓутоа, навременатата шпанска помош во текот на 2010, ја доведе Ештон да се соочи со конкуренција од шпанскиот министер за надоврешни работи, случај за кој требаше да се зборува во ЕУ, и притоа да се најде консензус меѓу земјите членки и институциите, што доведе до навраќање кон оперативните датуми на EEAS од пролетта 2010 до декември истата година.
Основи на договорите
Договорите на Европската Унија, подготвени како Договорот од Лисабон, се наведени во Член 15(2): "Европскиот Совет треба да биде составен од челниците на државите и на владите, претседателите на земјите членки и претседателот на Комисијата.Високиот претставник на унијата за Надворешни работи и безбедносна политика треба да учествува во сите свои заложби."
како и во Член 18: "# Европскиот совет, раководен од квалификувано мнозинство, со солгасност од Претседателот на Комисијата треба да го именува Високиот претставник на унијата за Надворешни работи и безбедносна политика. Европскиот совет може да го прекине неговиот мандат на ист начин како што го именувал.
Карабичане
Карабичане — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Карабичане живееле 154 жители, сите Македонци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Карабичане имало 144 Македонци, патријаршисти.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 43 жители, од кои 37 Срби, 5 Македонци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 20 жители, од кои 13 Срби и 7 лица без податоци.
Родови
Карабичане е православно мешано село.
Според истражувањата од 1972 година, родови во селото се:
Иселеништво
Постари иселеници има во Четирце (Делинци), Горно Коњаре (Миланови или Црвенкови), Проевце (Наскови), Младо Нагоричане (Карабичинци).
После Втората светска војна стапил посилен бран на иселување од селото.
Михајло Обреновиќ III
Бил воспитан и школуван во западен дух и имал големи квалитети. Бил под влијание на српскиот просветител Вук Караџиќ. Имал две главни политички амбиции: да ги присоедини во една држава сите територии кои биле населени со Срби, според српската национална идеологија, односно Босна, Херцеговина и Црна Гора, спроведување на опсежни реформи во Србија. Михајло се стремел кон ослободување на Српското Кнежевство од османската власт.
Соработувал првенствено со Конзервативната партија, а негов премиер бил Илија Гарашанин. Спровел реформи и реорганизација на војската со помош на француски инструктори, српската војска станала дисциплинирана и била опремена со современа опрема, станал една од најсилните меѓу балканските држави. Се стремел кон формирање на балкански сојузнички систем, со цел соборување на османлиската власт. Склучил договори со три балкански држави: Црна Гора (1866), Грција (1867) и Романија (1868). Михајло од Србија направил центар на востаничката и националната активност на Балканот. Го помагал Бугарското национално движење и нејзиниот тогашен водач - Георги Раковски, а со негова дозвола во Србија била формирана Првата бугарска легија.
На 29 мај 1868 година врз Михајло бил извршен атентат и во текот на нападот кнезот со три истрели од револвер бил убиен. Немал директни наследници и бил наследен од својот внук Милан Обреновиќ.
Обреновиќи
Михајло Обреновиќ бил најмалото дете на кнезот Милош Обреновиќ I и кнегињата Љубица. Се родил на 4 септември (стар календар) 1823 година во Крагуевац. Детството го минал во Крагуевац, Пожаревац и Белград. Милош и Љубица имале повеќе деца: Милан, Тодора, Марија, Габрила, Елисавета и Петрија. Петрија била омажена за баронот Теодор Хаџи Бајиќ од Варадиј, а Елисaвета била омажена за баронот Јован Николиќ.
Детство
Михајло го завршил школувањето во Пожаревац, а потоа со својата мајка се преселил во Виена. Неговиот постар брат Милан Обреновиќ II седнал на српскиот престол преку правото на наследство на 1 јуни 1839 година. Меѓутоа тој имал слабо здравје и често се разболувал. Владеел само 25 дена и умрел на 8 јули 1839 година во Белград. По неговата смрт било свикано српското собрание и за кнез бил избран Михајло.
Прво владеење
Во тоа време Михајло се наоѓал во Букурешт, во посета на еден имот на неговиот татко. Претставниците на собранието ги испратиле кнегињата Љубица и Анта Протиќ во Романија за да го донесат Михајло.
Михајло со својата мајка, пред да се врати во Србија, заминал кај османлискиот султан Абдул Меџит I кој го дочекал со високи почести. Султанот тогаш му ја доделил титулата мушир и го одликувал со ореденот Ифтихар.
На 2 март 1840 година, Михајло со својата свита пристигнал во Србија. На 26 јуни (стар календар) 1840 година, Михајло првпат го презел кнежевскиот престол и владеел до 25 август 1842 година. Бидејќи бил малолетен му било одредено намесништво: Јеврем Обреновиќ, Тома Вучиќ Перишиќ и Аврам Петронијевиќ.
Висока порта го потврдила неговиот избор како избран владетел, а не како наследен. Во првиот период од своето владеење, Михајло бил млад, неискусен и не се снаоѓал со сложените внатрешни и надворешни состојби на Србија. Во 1842 година бил соборен од престолот со буна која била предводена од еден од најистакнатите уставобранители - Тома Вучиќ Перишиќ. Уставобранителите во собранието избрале нов кнез - Александар Караѓорѓевиќ.
Прогонство
Михајло тактички го чекал своето враќање во Кнежевството. На 2 јули 1853 година, испратил писмо до Вучиќ и Кничанин во кое известил дека нема насилно да тргне во Србија, бидејќи не сака да гази преку српски трупови.
Второ владеење
Михајло започнал голема активност во внатрешната и надворешната политика под девизата: Законот е највисока волја во Србија. Во почетокот на своето владеење спровел значајни промени во политиката во Србија.
Бил укинат т.н Турски устав и биле донесени нови законски акти од страна на Народносто собрание кои биле потврдени од кнезот. Започнал даночна реформа и реорганизација на армијата, била воведена регрутација на машкото население помеѓу 20 до 50 година, а српската армија броела 90 000 војници.
Михајло владеел апсолутистички и се мешал во работата на просветните и правосудните институции, презел дејствија и против младинското движење кое добило големи размери. Во 1864 година го забранил Друштвото на српската словесност.
На 3 јуни 1862 година, на Чукур чешма дошол до инцидент помеѓу турското и српското население, а Османлиите го бомбардирале Белград. Михајло тогаш патувал за Лозница и ја подготвувал војната против Османлиското Царство за ослободување на српските градови. На 23 јули 1862 година, во Белград на министерската седница ги повикал сите Срби да се спротивставата на Османлиите. Тогаш на сцена се манифестирала Михајловата мудра надворешна политика. Најпрво на англискиот двор го испратил Филип Христиќ кој требало да протестира против Османлиите и преку дипломатија да се избори за независноста на Србија. На 23 септември 1862 година, Михајло го изв естил својот народ дека Османлиите ќе ја напуштат Србија, освен Белград, Шабац, Смедерево и Кладово, каде требало да останат турски посади, а османлиските тврдини во Ужице и Соко требало да бидат срушени. На празникот Духовден, 23 мај 1865 година, Михајло им се обратил на сите борци од Второто српско востание кои ја доживеале прославата на педесетгодишнината од неговото кревање, на живите востаници им доделил споменица која била излеана од првиот топ на Милош Обреновиќ I и се нарекувала Таковски крст. Централната прослава била во Топчидер.
На 14 јануари 1867 година во Букурешт склучил договор со бугарската емиграција за заедничка држава на Србите и Бугарите на чело со него. По смртта на неговиот татко, тој го посетувал родниот град. Во непосредна близина на Шарениот конак, за таа ера, изградил голема масивна зграда која била наречена Михајлов конак.
Во есента 1866 година, Михајло побарал од Висока порта писмено да ги повлече своите посади од српските градови. Големиот османлискиот везир Али паша на 19 февруари 1867 година најавил дека султанот ќе ги отстапи сите градови на Србија каде што се наоѓала османлиската посада, меѓутоа во истите тие градови на сите јавни објекти покрај српското требало да се вее и османлиското знаме. Михајло добил писмото од султанот да замине за Цариград за да го прими ферманот со кој споменатите градови се препуштаат на Кнежевството Србија. На 18 март 1867 година, Михајло со брод се упатил кон престолнината на Османлиското Царство. Најпрво го посетил романскиот кнез во Букурешт, а потоа продолжил кон Цариград. Во османлиската претолнина бил пречекан од Ќамил беј, а потоа бил поздравен и од султанот. Пред заминувањето, Маихајло лично од османлискиот владетел го добил ферманот со кој му биле предадени градовите. На 4 април истата година, во Белград бил поздравен од народот. Со кнезот во Србија дошол и Али Риза паша, заповедник на османлиската посада во Белград, кој го придружувал Михајло во Цариград. Вечерта, белградските граѓани во чест на Михајло организирале голема прослава. На 6 април 1867 година на Калемегдан бил прочитал султановиот ферман и Али Риза паша, последниот белградски мухафис, клучевите на Белград му ги предал на Михајло, а потоа на белградските тврдини биле истакнати српското и османлиското знаме. Михајло потоа свечено на коњ влегол во градот, зад него одела седна српска чета која ја заменила османлиската стража. Истата ноќ, Михајло во зградата на белградската општина организирал голем бал. За потребите на овој бал, Анка Константиновиќ нарачала, од Виена, камелии со кои ги закитила сите дами на балот. По преземањето на Белград, следните денови биле преземени и останатите градови. На 10 април, пешадискиот капетан Лазар Цукиќ го презел Шабац, на 12 април пешадискиот мајор Љубомир Узун-Мирковиќ го примил Смедерево, а на 14 април артилерискиот капетан Милутин Јовановиќ го презел Кладово.
Во надворешната политика, Михајло склучил договори со Црна Гора, Грција и Романија за заедничка акција на Балканот. Михајло меѓу првите ја разбрал Србија како Југословенски Пијемонт. На внатрешен план се соочил со српската младина која настапила против неговиот апсулутизам, таа била организирана во Обединетата српска младина со седиште во Нови Сад. Ова здружение го покренало списанието „Велика Србадија“. Во текот на осум години, Михајло владеел како просветителски апсолутист, ја унапредил Србија со промена на три влади кои биле предводени од Филип Христиќ, Никола Христиќ и Илија Гарашанин. Во 1868 година по поттикнал основањето на Народниот театар во Белград.
Заговор
Против Михајло бил организиран заговор со цел да биде убиен. Главни извршители на заверата биле браќата Радовановиќ, кои се одмаздувале поради затворањето на нивниот брат Љубомир Радовановиќ.
Главен извршител на атентатот бил Коста Радовановиќ, имотен и угледен трговец. Неговиот брат Павле Радовановиќ бил со него за време на убиството, а третиот брат кој учествувал во заговорот бил Ѓорѓе Радовановиќ.
Непосредни помагачи на атентатот биле Лазар Мариќ, поранешен претсдеаел на белградскиот оОштински суд, и Стоаоје Рогиќ, поранешен трговец.
Убиство
На 29 мај 1868 година, во недела околу пет часот, Михајло со кочија се упатил кон Кошутњак. Го придружувал неговиот аѓутант Светозар Гарашанин, син на Илије Гарашани, а во кочијата со кнезот седеле Томанија Обреновиќ, негова стрина, Анка Константиновиќ, негова братучетка и Катарина, Анкина ќерка со која Михајло сакал да се ожени. Во паркот во Кошутњак се појавиле браќата Павле и Коста Радовановиќ во свечени црни одела, со цилиндри на главите и вперени револвери кон кочијата на кнезот. Прв пред кочијата излетал Коста. Михајло него го препознал поради спорот околу неговиот брат Љубомир. Последните зборови на кнезот, според сведочењето на Коста за време на судењето, биле: Значи, вистина е. Михајло ги изговорил на француски јазик бидејќи дамите што седеле до него го познавале тој јазик.
Катерина се обидела да се потпре на Михајло и да не му дозволи на Радовановиќ да стрела. Во текот на судењето, Коста изјавил дека не сакал да убиен никого друг освен кнезот. Лакејот што ја возел кочијата ги преколнувал браќата да не извршуваат лудост. Прв почнал да стрела Коста, а му се придружил и Павле.
Михајло бил убиен со три истрели, а настрадала и Анка Константиновиќ која се обидела со своето тело да го заштити кнезот, Светозар Гарашанин бил ранет, се онесвестил и паднал од коњот. Катерина била полесно ранета и на француски почнала да повикува на помош, држејќи го Михајло. Браќата почнале да бегаат кон Топчидер каде што ги чекале останатите заговорници. Тука биле упасени од воената патрола. Некои од нив биле ранети при обидот за бегство.
Судење
Сите заговорници биле сослушани, а главниот збор го водел Никола Христиќ. Пресудата гласела - смрт. Заговорниците биле стрелани на полноќ на Карабурма. Меѓу обвинетите биле и Ненадовиќи кои биле во роднинска врска со Караѓорѓевиќите и Павле Радовановиќ. Поради доверливост на докуметите за апсолутистичкиот режим на Михајло и смртната пресуда на Љуба Радовановиќ, владата ги прикрила докуметите од сослушувањето и причините за атентатот. Српската јавност била известена дека странски платеници го убиле Михајло и дека биле казнети со смрт.
Почест
Во престолнината на Српското кнежевство бил подигнат споменик на кнезот Михајло.
На него од двете страни се градовите: Белград, Смедерево, Кладово, Шабац, Ужице и Соко, градовите кои Михајло ги добил за Србија.
Наследник
Михајло немал законски потомци и на престолот бил наследен од Милан Обреновиќ, внук од Милошевиот брат Јеврем. Милан имал само 14 години кога бил избран за кнез и затоа било именувано намесништво во состав: Миливој Блазнавац, Јован Ристиќ и Јован Гавриловиќ. Михајло имал вонбрачен син Велимир, меѓутоа тој немал наследно право на престолот.
Општествен однос
Во општествени науки, "социјална релација или социјална интеракција''' се однесува на односот помеѓу две (т.е. двојка), три (т.е. тријада) или повеќе лица (на пр социјална група). Општествените односи, добиени од поединечни агенции, ја формираат основата на социјална структура. За оваа мерка општествените односи се секогаш основниот предмет на анализа за научници од општествените науки. Основните прашања во природата на општествените односи се наоѓаат во работата на класичната социолози, на пример, во Макс Вебер е теорија на општествена акција. Понатаму категории мора да се утврдат во апстрактни, со цел да се формираат забелешки и однесување кај социјални истражувања, како што се Gemeinschaft и друштво (lit. "заедница и општество") или "колективната свест".
Споровите околу спроведување на истражување на социјалната интеракција однесуваат на основни дебати по социологија и други општествени науки: позитивизмот (квантитативни истражувања) против antipositivism (квалитативно истражување), структура против Агенција, структурни функционализмот против конфликт теорија, како и на филозофија на општествените науки.
Султан
Султан (سلطان) е арапски збор која има различни значења. Најмногу, овој збор се преведува како моќност, авторитет, раководител и слично. Оттука, зборот „султан“ најчесто ги означува муслиманските независни владетели. Првиот владетел кој се нарекол со оваа титулата бил султанот Махмуд Газни (998 - 1030), а подоцна оваа титула била користена и од останатите владетели на Отоманското Царство како и од Мамелуците во Египет.
Наводи
''Оваа статија поврзана со Турција е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
Причестување на апостолите (икона)
Иконата Причестување на апостолите, според стилските особености, веројатно настанала кон крајот на XI или почетокот на XII век. Насликана е со темпера - гипсен грунд на платно. Основна подлога е штица, а димензиите и се 33,5 x 34 cm. Иконата припаѓала на црквата Богородица Перивлептос (Св. Климент), Охрид. Денеска се наоѓа во Галеријата на икони, Охрид.
Состојба
Дрвената подлога е подјадена од црвоточина. Сите четири агли се повеќе или помалку оштетени поради трошноста на штицата. На повеќе места, посебно во долниот дел од иконата, отпаднал гипсениот грунд заедно со боениот слој. Поради лупење на боениот слој, дошло до повеќе оштетувања на лицата и облеката на насликаните апостоли и Христос. Сигнатурата е исто така оштетена.
Иконографија
Причестувањето на апостолите, т.е. причестувањето воопшто во суштина го претставува Новиот завет, односно востановувањето на Евхаристијата на последната Пасха која Исус ја јадеше со своите ученици во Ерусалим, пред да биде предаден и распнат (Mатеј 26:26–29). Под балдахинот на Чесната Трпеза, како и обично, двапати е претставен Исус Христос: на левата страна ги причестува апостолите со леб, а на десната ги причестува со вино. На чело со левата поворка апостоли стои св. Петар, додека десната поворка ја предводи св. Павле. Ангелите, кои во оваа сцена се претставуваат како ѓакони, недостасуваат, веројатно заради немање доволно место. Бидејќи Причестувањето на Апостолите вообичаено се јавува во олтарната апсида или источниот ѕид на храмовите, доколку тоа го дозволува просторот, самото тоа што станува збор за икона всушност претставува една ретка средба со оваа тема на примерок од штафелајното сликарство.
Конзервација
Чистена и конзервирана во лабораторијата на Републичкиот завод за заштита на спомениците nа културата - Скопје.
Бранко Варошлија
Бранко Варошлија (роден на  во Вучитрн, СФР Југославија (денес Србија) - починал на  ) — македонски писател, театарски критичар, романтичар и раскажувач..
Животопис
Се запишал и завршил Филолошки Факултет во Скопје. По завшувањето на факултетот се вработил во Радио Скопје, потоа во „Млад борец“, потоа неговата кариера ја продолжил во „Разгледи“ и на крајот се вработил како новинар во „Нова Македонија“ каде што работи најдолго. Во 1978 се одлучува да се пишува драми и се приклучува на Македонскиот народен театар каде што работел како драматург до 1996. Починал на 1 јануари 2004 година во Скопје.
Книжевно творештво
Тој бил член на оценувачката комисија и учесник во разговорите на тркалезната маса за претстави на Македонскиот театарски фестивал „Војдан Чернодрински“ и на фестивалите „Стерино позорје“ и Мали и на некои експериментални сцени Сараево. Тој го превел делото „Бесови“ од Фјодор Достоевски.
Бранко Варошлија е добитник на наградата “Рациново признание“ за збирката раскази “Осамени минувачи “.
Неколку збора од разговорот помеѓу покојниот Бранко Варошлија и Венко Андоновски
1*. Извадок од дневен весник ”Утрински Весник” со наслов “ОМАЖ - Бранко Варошлија (1934 - 2004) Заминувањето на последниот бард” од Ѕвездан Георгиевски
2*. Извадок од дневен весник “Нова Македонија” со наслов “Етика на оловото “ од Венко Андоновски
Holy Wars... The Punishment Due
Holy Wars... The Punishment Due е песна на Мегадет од нивниот четврти студиски албум Rust in Peace. Песната е прва нумера во споменатиот албум, а воедно и прв објавен сингл од истиот. Како што се забележува и од насловот на песната, таа е составена од два дела, од кои првиот е Holy Wars, со времетраење од почетокот па сè до 2:26 минута. Оваа делница е во многу побрзо темпо за разлика од втората секцијаThe Punishment Due. Овие две секции се поврзани со мост изведен на акустична гитара, а потоа следува делот кој е побавен, но со потежок звук за разлика од првиот. По 4:33 песната повторно влегува во ултра брзо темпо, за нагло да финишира, без посебен музички перформанс како одјавен дел.
Обожавателите на Мегадет песната ја ословуваат едноставно само како Holy Wars. Тематски гледано, песната говори за северноирскиот верски конфликт помеѓу католиците и протестантите. Во оваа нумера, Мастејн ги искажал своите лични ставови во врска со религијата и модерното општество.
Песната „Holy Wars... The Punishment Due“ е дел од музичките видео игри како Rock Revolution и Guitar Hero: Warriors of Rock. На овие игри се наоѓа ремикс од песната, кој е малку поразличен од оригиналната верзија на албумот.
Позадина
Доста занимлив е поводот по кој Мастејн се решил да го напише текстот. Имено, за време на турнејата на Мегадет низ Северна Ирска, членовите на бендот забележале бутик каде нелегално се продавале маички со логото на бендот. На повик од Мастејн, пристигнала локалната полиција и ги запленила маиците. Мастејн притоа разбрал дека сите пари кои биле собрани од продажбата на маиците ќе биле наменети за организацијата „The Cause“. „The Cause“ биле паравоена терористичка организација од Ирска, чија цел била припојување на Северна Ирска кон Република Ирска. Новинарите го протолкувале овој чин како поддршка од Мегадет за ова милитантно здружение, па така и ја пренеле информацијата низ медиумите. Овој гаф предизвикал општ револт помеѓу обичните граѓани во целата држава, па членовите од групата морале да бидат превезени во авотбус со непробојни прозорци до концертната локација. Со истото транспортно возило членовите си заминале од земјата во најбрз можен рок. По неколку месеци биле разјаснети недоразбирањата, и револтот кон Мегадет постепено исчезнал.
Видео запис
Видео спотот за оваа песна беше снимен во август 1990 г. во време кога Заливската војна била во полн ек. Во филмскиот запис се прикажани дел од воените конфликти на Средниот Исток во тоа време. Освен повремените инсерти од оружени судири помеѓу завојуваните страни, на спотот во главна улога се членовите на бендот кои ја изведуваат песната на сцена која наликува на кафез.
Јонава
Јонава (lt. - Jonava) град во Литванија.
Link
Jonava
Човекот не е птица
„Човекот не е птица“ (српски: Човек није тица) — југословенски филм од 1965 година, во режија на Душан Макавеев. Главните улоги ги толкуваат: Милена Дравиќ, Јанез Врховец, Ева Рас, Столе Аранѓеловиќ и Борис Дворник.
Синопсис
Еден постар, ценет стручњак привремено доаѓа во еден индустриски град, заради монтажа на една машина. Во куќата каде што живее како потстанар, тој запознава млада фризерка и почнува љубовна романса со неа. Таа врска предизвикува необични последици откако во нивниот однос ќе се вмешаат еден млад возач и еден патувачки циркус.
1851 во книжевноста
1851 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Три дена Брухе-Де Пане 2019
Три дена Брухе-Де Пане 2019 — 43. издание на велосипедската еднодневна трка Три дена Брухе-Де Пане, која се одржала на 27 март како десетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена од холандскиот возач Дилан Груневеген од екипата.
Тахмасб Мизахери
Мизахери има студирано на Техеранскиот Универзитет и докторирал како градежен инженер.
Моделирање и симулација
Моделирање и симулација (М & S) е употребата на модели, вклучувајќи емулатор, прототипови, симулатори и стимулатор или статички или со текот на времето, да се развијат податоци како основа за изработка на менаџерски или технички одлуки. Термините "моделирање" и "симулација" често се користат наизменично.
Користење на моделирање и симулација (М & S) во рамките на инженерството е добро познато. Симулациската технологија припаѓа на алатки во собата на инженери на сите примени и домени и е вклучена во тело на знаење на управување со инженерство. М & S веќе помогна да се намалат трошоците и зголемување на квалитетот на производите и системите и научените лекции се документирани и архивирани.
Самрак (серијал романи)
Самрак е серијал од пет фантастично-романтични романи напишани на тема вампири од американската писателка Стефани Мајер. Го следат животот на Изабела „Бела“ Свон, тинејџерка која се сели во Форкс, Вашингтон и се вљубува во Едвард Кален, вампир стар 104 години. Серијалот е, во главно, раскажан од гледна точка на Бела, со епилогот на Замрачување и вториот дел од Зазорување раскажани од гледна точка на ликот Џејкоб Блек, врколак. Неиздадената Полноќно сонце е прераскажување на првата книга, Самрак, од гледна точка на Едвард Кален.
Од, ноември 2009, серијалот има продадено над 85 милиони копии низ светот со превод на 38 различни јазици низ планетава. Четирите Самрак книги имаат поставено рекорд на најпродавани книги за 2008 на списокот на бестселери на USA Today, а имаат поминато и 235 седмици на бестселер списокот на New York Times за детски серијал на книги.
Досега, првите три книги се направени во серијал филмови од Summit Entertainment; филмската адапција на Самрак излезе во 2008, а вториот, Млада месечина, е одреден на излезе на 20 ноември 2009.
Самрак
Бела Свон се преселува од Финикс, Аризона да живее со својот татко во Форкс, Вашингтон а со тоа да и овозможи на нејзината мајка да патува со својот нов сопруг, бејзбол играч во помала лига. Откако се преселува во Форкс, Бела ненамерно е доведена до едно мистериозно, згодно момче, Едвард Кален. Таа најпосле дознава дека тој е член на вампирско семејство кое пие животинска крв наместо човечка. Едвард и Бела се вљубуваат меѓусебе, но Џејмс, садистички вампир од друг вампирски ковен, почнува да трага по крвта на Бела. Едвард и останатите Каленови ја бранат Бела. Таа бега во Финикс, Аризона, каде е намамена да се соочи со Џејмс, кој се обидува да ја убие. Таа е сериозно повредена, но Едвард ја спасува и се врќаат во Форкс.
Замрачување
Вампирката Викторија (партнерката на Џејмс од Самрак) создава армија од „новородени“ вампири за да се бори со Каленови и да ја убие Бела. Во меѓувреме, Бела е присилена да се одлучи помеѓу нејзината врска со Едвард или пријателството со Џејкоб. Покрај ова, семејството на Едвард и врколачката глутница на Џејкоб се здружуваат и успешно ја уништуваат Викторија и нејзината армија од вампири. На крајот, Бела се одлучува за љубовта на Едвард наместо на Џејкоб и се согласува да се омажи со него.
NGC 5665A
NGC 5665A — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5665A е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,4 m/лм2. NGC 5665A има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 32 м 27,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 4' 43"".
Други поделби
Проучување на NGC 5665A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 910. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1418.
Букурешки пожар (1847)
Големиот пожар во Букурешт (Focul cel mare) — најголемиот пожар што некогаш се случил во Букурешт, Романија, тогаш главен град на Влашка. Пожарот започнал на 23 март 1847 година и уништил 1850 згради, една третина од градот, вклучувајќи го и, според принцот Ѓорѓи Бибеску, „најзаселениот и најбогатиот дел од Букурешт“.
Позадина
Во тоа време, многу од куќите во Букурешт биле направени од дрво, кое, заедно со пренаселените тесни улички, биле лесно склониливи кон оган. Постојаната опасност ја направило оваа загриженост уште од ерата на Фанариотите, кога биле организирани часови за заштита од пожар околу резиденцијата „Ага“ и резиденцијата „Шпатар“. За време на ерата на органско регулирање, бил организиран модерен тим за пожарникари, опремен со западновропски пумпи.
Пожар
Остатокот од градот не бил запален благодарение на интервенцијата на пожарникарите, кои биле исто така помогнати од страна на војниците. Огнот убил 15 луѓе и изгорел 158.730 квадратни (околу 61,38 хектари), вклучувајќи 1850 згради, вклучувајќи 686 приватни домови, 1142 продавници, 10 гостилници и 12 цркви. Штетата потоа била проценета на 100 милиони леи.
Реконструкција
По изгаснување на пожарот, властите започнале со процес на реконструкција. Бил создаден фонд за обнова на градот. Принцот, Ѓорѓи Бибеску бил првиот што донирал 6000 леи, додека останатите институции придонеле за собирање на 2.200.000 леи. Помош пристигнало и од Виена, Истанбул и Петербург, како и трговците од Лајпциг и банкарите (семејството Ротшилд и Синас), кои донирале 3401 талери (45.584 леи). Молдавците имале значаен придонес од 50.715 леи.
За да им помогне на луѓето кои ги загубија своите домови и бизниси, во градот била формирана комисија која морала да го надгледува користењето на фондот за реконструкција и да помогне во продолжувањето на трговијата. Комисијата започнала попис на изгорените згради, собирајќи информации за имињата на сопствениците, сопственичката професија, видот на зградите, вредноста на куќата, вредноста на предметите внатре. На 26 јуни, 1847, листата била објавена, со детали за тоа како сумата од 2.573.250 леи ќе биде поделена на 1559 погодени сопственици на имот.
Финалниот извештај бил објавен во април 1848 година, кога во извештајот на комисијата се наведува дека 52 лица сè уште одбиле да добијат пари за помош и дека износот од 3.195.759 леи бил поделен на 2887 засегнати лица.
1850 во книжевноста
1850 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Асгат (Сухбатор)
Асгат (Асгат) е област во Монголија, во Сухбатор.
Песочен часовник (роман)
Песочен часовник (српски: Пешчаник) - роман на српскиот и југословенски писател Данило Киш, првобитно објавен во 1972 година, во издание на „Просвета“ од Белград. Романот претставува трет дел на трилогијата „Семеен циркус”, покрај „Рани јадови” и „Бавча, пепел”. За него, Киш ја добил НИН-овата награда која подоцна ја вратил.
Содржина
Романот се состои од вкупно 67 делови, групирани во следниве глави:
Романот се одликува со сложена и испреплетена структура во која се прикажуваат сеќавањата на главниот лик од неговите патувања, делови од неговите белешки, како и извештајот од неговото испитување во полицијата. Во основа, во делото се опишува еден период од тешкиот живот на Е. С. (Едуард С.) во почетокот на 1942 година, раскажан во писмото кое тој ѝ го пишува на својата сестра Олга. Едуард живеел во Нови Сад, но мора да го напушти станот поради тоа што повеќе не е во состојба да ја плаќа киријата и поради тоа привремено го сели кај својата сестра Нетика. Таму, неговите роднини буквално го оставаат да гладува и да се смрзнува. Едуард оди во Нови Сад за да си го земе мебелот и токму во тој миг се урива куќата во која живеел под кирија. Исто така, тој патува и во Будимпешта, со намера да побара пари на заем, но таму не успева да најде никого. Истовремено, во книгата се раскажува за неговиот престој во душевната болница во Ковин, во текот на 1930-тите, за измачувањата што ги трпи во работната чета во која учествува заедно со другите Евреи, како и за неговата служба како железнички инспектор. Патем, насекаде низ романот се опишува погромот на Евреите на територијата на Војводина и Унгарија.
Осврт кон делото
Романот „Песочен часовник“ се смета за еден од формално најсложенијите прозни остварувања во српската книжевност. Во него Киш по третпат ја менува концепцијата на приказната за случувањата на еврејското семејство Сам за време на Втората светска војна, и тие промени се многу радикални во однос на другите два дела од трилогијата „Семеен циркус“. Во 1972 година, делото било наградено со НИН-овата награда за роман на годинината, а тогаш Киш изразил „страв дека книжевните награди нема да ја спречат осаменичката и случајна судбина на наградената книга, која секако ќе живее во осаменост, проголтана од страшната тишина, предизвикана од механизмот на пазарот и индиферентноста”. Во 1978 година, Киш јавно се одрекол од НИН-овата награда, а тогашната редакција го протолкувала тој гест како „протест против објавувањето во НИН на текстовите кои го оспорувале него и неговиот „Час по анатомија”. Во 2003 година, критичарите кои во различнит периоди учествувале во жири-комисиите на НИН-овата награда, го прогласиле „Песочниот часовник“ како втор најдобар роман кој ја добил НИН-овата награде во текот на 50 години.
Тврдина Мирабела
Тврдината Мирабела се наоѓа во градот Омиш, во Сплитско-далматинска жупанија, Хрватска. Тврдината е позната и како Пеовица. Таа била изградена во 13 век.
Неопределени контролни системи
Неопределени контролен систем е контролен систем заснован на неопределена логика, односно математички систем кој анализира аналогни влезови кои примаат континуални вредности помеѓу 0 и 1, за разлика од класичната или дигитална логика каде влезовите се дискретни, односно 1 или 0 (вистина или невистина соодветно).
Фази контролен систем е контролен систем заснован на непрецизна логика, односно математички систем кој анализира аналогни влезови кои примаат континуални вредности помеѓу 0 и 1, за разлика од класичната или дигитална логика каде влезовите се дискретни, односно 1 или 0(вистина или невистина соодветно).
Преглед
Непрецизната логика има широка употреба во машинската контрола. Терминот непрецизна самиот по себе воведува доза на скептицизам, звучи како нецелосна логика или како лажна логика. Но делот непрецизна не се однесува на недостаток или ограниченост на методот, туку на фактот дека непрецизната логика може да се справи со непрецизни концепти-концепти што не можат да се изразат со вистина или невистина, туку со делумна вистина. Исто така и генетските алгоритми и невронските мрежи можат да дадат добри резултати исто како и непрецизната логика, но предноста на непрецизната логика се состои во тоа што таа дава резултати коишто можат да бидат разберени од човекот, па така ова искуство може да се искоисти за во дизајн на контролерот. Со ова се олеснува механизирањето на задачите кои претходно биле успешно спроведувани од луѓето.
Непрецизно множество
Влезните променливи на фази контролниот систем се мапирани во множества на припадност кои се определуваат според некоја функција на припадност, познати како непрецизни множества. Процесот на претворање на “крисп” вредноста на влезот во фази вредност се нарекува “фазификација”. Врз основа на дадените мапирања на влезните променливи во функции на припадност и вистински вредности, микроконтролерот одлучува каква акција да преземе врз основа на множество на правила, претстванеи во следниот облик: АКО вредноста на температурата Е топло И брзината Е не многу брзо ТОГАШ притисокот Е благо намален. Во овој пример, двете влезни променливи се “температура” и “брзина”. Овие променливи имаат вредности дефинирани како непрецизни множества. Излезната променлива “притисок”, е исто така дефинирана како непрецизно множество кое може да има вредности како “константен”, “благо покачен”, “благо намален”, итн. На прв поглед може да се каже дека ова правило може да се користи без да се употреби непрецизна логика, но кога одлуката седонесува врз основа на повеќе правила тогаш: Оваа комбинација на непрецизни операции и заклучување засновано на правила го опишуваат непрецизниот експертен систем. Традиционалните контролни системи се засноваат на математички модели во кои контролата на системот е опишана со користење на една или повеќе различни равенки кои го дефинираат излезот кој ќе го даде системот според влезовите кои ги добива. таквите системи најчесто се имплементираат како "PID контролери" (пропорционално-интегрирани-изведени контролери). Тие се резултат на долгогодишен развој и теоретски анализи, и се високо ефективни. Ако PID и другите традиционални контролни системи се толку добро развиени тогаш зошто да се занимаваме со непрецизна логика? Таа има неколку предности. Во повеќето случаи математичкиот модел кој би бил решение на контролниот процес може да не постои, или да биде премногу скап во однос на обработувачката моќ и меморија, и системот заснован на емпириски правила може да биде поефективен. Според тоа, непрецизната логика е соодветна за имплементација на поевтини имплментации засновани на евтини сензори, аналогно-дигитални претворачи со слаба резолуција итн. Ваквите системи ќе можат лесно да бидат надоградувани со додавање на нови правила за да се подобрат перформансите или да се додават нови одлики. во повеќето случаи, непрецизната логика може да се користи за да се подобрат веќе постоечките традиционални системи за контрола со додавање на дополнителен слој на интелигенција на моменталниот контролен метод.
Непрецизна контрола во детали
Непрецизните контролери концептуално се многу едноставни. Тие се состојат од влезна етапа, обработувачка и излезна етапа. Влезната етапа го мапира излезот од сензорот, или други излези, на пример од прекинувачи и слично во соодветната функција на припадност и вистинита вредност. Обработувачката етапа ги повикува соодветните правила и генерира резултат за секој, потоа ги комбинира резултатите од правилата. И на крај излезната етапа ги претвора комбинираните резултати назад во специфична излезна вредност. Најчесто користена функција на припадност е триаголната функција, потоа трапезоидната итн, но формата на кривата и не е толку важна, колку што е важно колку криви има и каде се поставени. Обично се ористат од 3 до 7 криви за да го покријат опсегот на влезната вредност. Како што е спомнато претходно, обработувачката етапа се заснова на колекција на логички правила кои се во облик АКО-ТОГАШ, каде делот се нарекува причина, додека ТОГАШ делот се нарекува поседица. Типичен фази систем има десетина правила. Следново правило е правило за термостат: АКО (температура е “студена”) ТОГАШ (загревањето е “високо”)
Ова правило ја користи вистинската вредност на влезот “температура”, која има вредност “студено”, за да генерира резултат во непрецизнот множество за излезот “загревање”, кој има вредност “високо”. Овој резултат се користи заедно со резултатите на другите правила за конечно да се генерира крисп вредноста како излез. Очигледно колку е поточна вредноста за “студено”, толку е поточна вредноста “високо”, иако ова не мора да значи дека излезот ќе се добие вредност “високо” бидејќи ова е само едно од повеќето правила кои се земаат предвид. Во некои случаи, функцијата на припадност може да се модифицира од вредности еквивалентни на придавките. Тие вредности можат да бидат “малку”, “многу”, “приближно”, “речиси” итн. Овие оператори можат да имаат прецизна дефиниција, иако нивните дефиниции можат да варираат во различни имплементации. Практично, вредностите на непрецизните множества можат да имаат неколку услови кои се поврзани со операторите И, ИЛИ, или НЕ. Ако се користи И тогаш се земаат минималнте тежини на сите услови,додека кај ИЛИ се земаат максималните вредности.Исто така се користи и НЕ оператор со кој се одзема вредноста на функцијата на припадност од 1 за да се добие комплемент. Постојат неколку начини за да се дефинира резултатот на правилото, но еден од најраспостранетите е мин-макс методот за заклучување, со кој функцијата на припадност ја дава на излез вистинската вредност изгенерирана по пат на спогодба. Правилата може да бидат разрешени паралелно во хардверот или секвентно во софтверот. Резултатите од сите правила кои се вклучени се дефазифицирани во крисп вредност преку еден од неколкуте методи. Теоретски постојат повеќе методи, секој со своите предности и недостатоци. Централизираниот метод е прилично популарен, во кој центарот меѓу резултатите ја обезбедува крисп вредноста. Друг пристап е тежинскиот метод каде се зема вредноста на најголемиот учесник, односно на оној кој е најмногу вклучен во проблемот. Централизираниот метод го фаворизира излезот кој опфаќа поголема област, додека тежинскиот метод го зема оној со најголема вредност на излезот. Следниов дијаграм го покажува мин-макс заклучувањето и централизираната дефазификација за систем со влезни променливи "x", "y", и "z" и како излез е земена променливата "n". Вредноста "mu" е стандардна вредност за вредноста вистина во непрецизната логика.
Забележете како секое правило обезбедува резултат во вид на вистинитосна вредност на одредена функција на припадност за излезната променлива.Во централизираната дефазификација вредностите се резултати добиени од OR функцијата, се максималните вредности кои се користени, но не се додадени и резултатите се комбинирани користејќи централизирани пресметки. Дизајнот на непрецизниот контролен систем се заснова на емпириски методи, во основа плански пристап до trial-and-error. Генералниот процес е како следново: Како поопшт пример, ќе го разгледаме дизајнот на фази контролер за турбина на пареа. Блок дијаграмот за овој контролен систем е прикажан подолу:
Влезните и излезните променливи се мапираат во следниве непрецизни множества:
—каде:
N3:  Многу негативно. N2:  Средно негативно. N1:  Малку негативно. Z:   Нула. P1:  Малку позитивно. P2:  Средно позитивно. P3:  Многу позитивно.
Множеството на правила вклучува правила како:
Во пракса, контролерот ги прифаќа влезовите и ги мапира во нивните функции на припадност и нивните вистински вредности. Овие мапирања потоа се искомбинирани со правилата. Ако правилата специфицираат И функција помеѓу мапирањата на две влезни вредности, како што се прави во примерите, минимумот на двете ќе се користи како комбинација за вистинитосната вредност; ако се користи ИЛИ тогаш се користи максимум. Соодветната состојба на излезот е обрана вредност на припадност на вистинитосното ниво на спогодба.
Департмани во Брегот на Слоновата Коска
Регионите на Брегот на Слоновата Коска се поделени на 81 департман (фр. départements).
Секој департман има своја управа која ја бира на избори и управник што ја претставува централната власт. Нивните надлежности се строго подвоени со закон и не се поклопуваат.
Неопределени контролни системи
Непрецизна контрола во детали
Двата излеза се дефазифицирани преку централизирана дефазификација: __________________________________________________________________
Департмани во Брегот на Слоновата Коска
Еве список на департманите во земјата, наведени по региони:
Неопределени контролни системи
Непрецизна контрола во детали
|         Z      P2                                    1 -+          *       * |        * *     * *                                       |        *   *   *   *                                       |       *     * *     *                                       |      *       222222222                                       |     *       22222222222                                       |    333333332222222222222                                       +---33333333222222222222222-->                                                        ^                                                       +150    __________________________________________________________________ Вредноста на излезот ќе го прилагоди грлото и потоа контролниот циклус ќе почне повторно да ја генерира следната вредност.
Градење на непрецизен контролер
Имплементирање на микроконтролер со едноставен повратен контролер:
Непрецизното множество е дефинирано за влезната променлива за грешка "e", и изведената промена во грешката "delta", исто како и "output", на следниов начин:
LP: Многу позитивно. SP: Малку позитивно. ZE: Нула. SN: Малку негативно. LN: Многу негативно. Ако опсегот на грешка од -1 до +1, заедно со аналогно-дигиталниот претворач кој се користи има резолуција од 0.25, тогаш множеството на припадност на влезната променлива може да се опише многу едноставно како табела, со грешки /делта/излезна вредност во првиот ред и вистинитосните вредности за секоја функција на припадност организирана како во редовите подолу: _______________________________________________________________________             -1    -0.75  -0.5   -0.25    0     0.25   0.5    0.75    1  _______________________________________________________________________
mu(LP)     0      0      0      0      0      0     0.3    0.7     1 mu(SP)     0      0      0      0     0.3    0.7     1     0.7    0.3 mu(ZE)     0      0     0.3    0.7     1     0.7    0.3     0      0 mu(SN)    0.3    0.7     1     0.7    0.3     0      0      0      0 mu(LN)     1     0.7    0.3     0      0      0      0      0      0 _______________________________________________________________________
—или, во графичка форма (каде секој "X" има вредност 0.1):