cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
905 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 905 година се протега во 1731 и 1732, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1791 и 1792 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 362 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1573 и 1572 исламска година пред хиџра.
Насобирање (астрофизика)
Во астрофизиката, насобирањето или акрецијата е акумулација на честички во масивен објект со гравитациско привлекување на повеќе материја, обично гасовита материја, во насобирачки диск. Повеќето астрономски објекти, како што се галаксиите, ѕвездите и планетите, се формираат со процеси на насобирање.
You (Васил Гарванлиев)
„You“ - песна снимена од македонскиот пејач Васил Гарванлиев. Песната е напишана и продуцирана од Невена Нешкоска заедно со Алис Шредер и Калина Нешкоска. Дополнителна продукција обезбедиле Хавиер Лорет де Мулер, Дарко Димитров и Лазар Цветкоски.
Насобирање (астрофизика)
Преглед
Акрецискиот модел од 1944 година од Ото Шмит бил дополнително развиен на квантитативен начин во 1969 година од Виктор Сафронов. Тој детално ги пресметал различните фази на формирање на копнените планети. Оттогаш, моделот е дополнително развиен со користење на интензивни нумерички симулации за проучување на планестималната акумулација. Денес е прифатено дека ѕвездите се формираат со гравитациониот колапс на меѓуѕвездениот гас. Пред колапсот, овој гас е главно во форма на молекуларни облаци, како што е маглината Орион. Како што облакот се урива, губејќи ја потенцијалната енергија, тој се загрева, добивајќи кинетичка енергија, а зачувувањето на аголниот импулс обезбедува облакот да формира сплескан диск - насобрачки диск.
You (Васил Гарванлиев)
Песната требаше да ја претставува Македонија на Изборот за песна на Евровизија во 2020 година во Ротердам, Холандија, откако беше интерно избрана од националниот радиодифузер МРТ. Сепак, натпреварот подоцна беше откажан поради пандемијата COVID-19.
Насобирање (астрофизика)
Насобирање на галаксии
Неколку стотици илјади години по Големата експлозија, Универзумот се оладил до точка каде што можеле да се формираат атомите. Како што Вселената продолжила да се шири и лади, атомите изгубиле доволно кинетичка енергија, а темната материја се споила доволно за да формира протогалаксии. Како што се случило дополнително собирање, се формирале галаксиите Индиректните докази се широко распространети. Галаксиите растат преку спојувања и непречено зголемување на гасот. Насобирањето се случува и внатре во галаксиите, формирајќи ѕвезди.
You (Васил Гарванлиев)
Композиција
Во траење од три минути, песната на англиски јазик „You“ е компонирана од македонската композиторка Невена Нешкоска, и напишана од неа заедно со Алис Шредер и Калина Нешкоска. Заедно со Невена Нешкоска и Хавиер Лорет де Мулер, македонските продуценти Дарко Димитров и Лазар Цветкоски исто така беа на чело на процесот на продуцирање на песната.
Насобирање (астрофизика)
Насобирање на ѕвезди
Се смета дека ѕвездите се формираат во џиновски облаци од ладен молекуларен водород - џиновски молекуларни облаци од околу и 65 светлосни години во пречник. Во текот на милиони години, џиновските молекуларни облаци се склони кон колапс и фрагментација. Овие фрагменти потоа формираат мали, густи јадра, кои пак колабираат во ѕвезди. Масата на јадрата е од фракција до неколку пати поголема од масата на Сонцето и се нарекуваат протоѕвездени (протосоларни) маглини. Тие поседуваат пречници од 0,01 до 0,1 и густина на бројот на честички од приближно 10.000 до 100.000 см3.
You (Васил Гарванлиев)
Промоција
Придружното музичко видео за „You“ беше официјално прикажано на YouTube каналот на Изборот за песна на Евровизија на 8 март 2020. Живописното видео е во режија на Милена Витман, а продуцирано од Јелмаз Дервиши, додека самостојно е монтирано и снимено од Ѓорги Вацев. Визуелно, неговата порака е „покана за сите да се поврзат, да се отворат, да танцуваат и да го прослават моментот“.
На Евровизија
Изборот за песна на Евровизија 2020 година требало да се одржи во Ротердам, Холандија, состоејќи се од две полуфиналиња на 12 мај и 14 мај 2020 и големото финале на 16 мај 2020. Секоја земја учесничка, освен земјата домаќин и Големата петорка, требало да се квалификува во едно од двете полуфиналиња за да се натпреварува за големото финале. На 28 јануари 2020 се одржала специјална ждрепка со која секоја земја се пласирала во едно од двете полуфиналиња, како и во која половина од шоуто ќе настапи. Македонија била извлечена за првото полуфинале, планирано за 12 мај 2020, а требало да настапи во првата половина од шоуто. Во март 2020, Европскиот радиодифузен сојуз го откажал натпреварот поради пандемијата на COVID-19.
Насобирање (астрофизика)
Насобирање на ѕвезди
Почетниот колапс на протоѕвездената маглина со соларна маса трае околу 100.000 години. Секоја маглина започнува со одредена количина на аголен момент. Гасот во централниот дел на маглината, со релативно низок аголен моментум, се подложува на брза компресија и формира жешко хидростатско (неконтрактивно) јадро кое содржи мал дел од масата на првобитната маглина. Ова јадро го формира семето на она што ќе стане ѕвезда. Како што продолжува колапсот, зачувувањето на аголниот момент диктира ротацијата на обвивката што паѓа да се забрза, што на крајот формира диск.
Како што продолжува паѓањето на материјалот од дискот, обвивката на крајот станува тенка и проѕирна, а младиот ѕвезден објект (YSO) станува забележлив, првично во далечната инфрацрвена светлина, а подоцна и во видливото. Во ова време, протоѕвездата почнува да спојува девтериум. Ако протоѕвездата е доволно масивна (над ), следи водородно соединување. Во спротивно, ако неговата маса е премногу мала, предметот станува кафеаво џуџе. Ова раѓање на нова ѕвезда се случува околу 100.000 години по почетокот на колапсот. Објектите во оваа фаза се познати како протоѕвезди од класа I, кои се нарекуваат и млади ѕвезди од типот на T Бик, еволуирани протоѕвезди или млади ѕвездени објекти. Во тоа време, ѕвездата што се формира веќе има акредитирано голем дел од својата маса; вкупната маса на дискот и преостанатиот плик не надминува 10–20% од масата на централниот YSO. Во следната фаза, дискот целосно исчезнува а протоѕвездата станува класична ѕвезда Т Бик. Последните имаат насобрани дискови и продолжуваат да акредитираат топол гас, што се манифестира со силни емисиони линии во нивниот спектар. Првите немаат насобирачки дискови. Класичните ѕвезди Т Бик еволуираат во слабо обложени ѕвезди Т Бик. Ова се случува по околу 1 милиони години. Масата на дискот околу класичната ѕвезда Т Бик е околу 1-3% од ѕвездената маса и се собира со брзина од 10 −7 до годишно. Обично е присутен и пар биполарни млазници. Насобирањето ги објаснува сите необични својства на класичните ѕвезди Т Бик: силен флукс во линиите на емисија (до 100% од внатрешната сјајност на ѕвездата), магнетна активност, фотометриска променливост и млазови. Емисионите линии всушност се формираат додека насобраниот гас удира во „површината“ на ѕвездата, што се случува околу нејзините магнетни полови. Млазовите се производи на акреција: тие носат прекумерна аголна динамика. Класичната етапа Т Бик трае околу 10 милиони години. Има само неколку примери, таканаречениот диск на Петар Пан каде што насобирањето трае повеќе од 20 милиони години. Дискот на крајот исчезнува поради акреција на централната ѕвезда, формирање на планети, исфрлање со млазови и фотоиспарување со ултравиолетово зрачење од централната ѕвезда и блиските ѕвезди. Како резултат на тоа, младата ѕвезда станува слабо обложена ѕвезда Т Бик, која, во текот на стотици милиони години, еволуира во обична ѕвезда слична на Сонцето, во зависност од нејзината почетна маса.
Насобирање на планети
Самонатрупаноста на космичката прашина го забрзува растот на честичките во планетезимали со големина на карпа. Помасивните планетезимали создаваат некои помали, додека други се распарчуваат при судири. Насобираните дискови се вообичаени околу помали ѕвезди, ѕвездени остатоци во блиска двојна форма или црни дупки опкружени со материјал (како што се оние во центрите на галаксиите). Некои динамики во дискот, како што е динамичкото триење, се неопходни за да се дозволи орбиталниот гас да го изгуби аголниот импулс и да падне на централниот масивен објект. Повремено, ова може да резултира со соединување на ѕвездената површина (акредиција на Бонди).
При формирањето на копнените планети или планетарните јадра, може да се разгледаат неколку фази. Прво, кога зрната гас и прашина се судираат, тие се агломерираат со микрофизички процеси како што се силите на Ван дер Валс и електромагнетните сили, формирајќи честички со големина на микрометар; во текот на оваа фаза, механизмите за акумулација се во голема мера негравитациони по природа. Сепак, формирањето на планетите во опсегот од сантиметар до метар не е добро разбрано и не е понудено убедливо објаснување зошто таквите зрна ќе се акумулираат наместо едноставно да се враќаат. Особено, сè уште не е јасно како овие објекти растат за да станат планети со големина од 0.1 - 1 километар; овој проблем е познат како „метарска бариера“: Како што честичките од прашината растат со коагулација, тие добиваат сè поголеми релативни брзини во однос на другите честички во нивната близина, како и систематска брзина на навлекување навнатре, што доведува до деструктивни судири и со тоа го ограничува растот на агрегатите до одредена максимална големина. Вард (1996) сугерира дека кога бавно се движат зрна, истите се судираат. Многу ниската, но ненултна гравитација на зрната што се судираат го попречува нивното бегство. Исто така, се смета дека фрагментацијата на зрната игра важна улога во надополнувањето на малите зрна и одржувањето на дебелиот диск, но и во одржувањето на релативно високо изобилство на цврсти материи од сите големини.
Предложени се голем број механизми за преминување на бариерата со големина на метар. Може да се формираат локални концентрации на камчиња, кои потоа гравитациски колабираат во планети со големина на големи астероиди.Овие концентрации може да се појават пасивно поради структурата на гасниот диск, на пример, помеѓу витли, при удари на притисок, на работ на јазот создаден од џиновска планета или на границите на турбулентните области на дискот. Или, честичките може да имаат активна улога во нивната концентрација преку механизам за повратни информации познат како нестабилност на стриминг. При нестабилност на стриминг, интеракцијата помеѓу цврстите материи и гасот во протопланетарниот диск резултира со раст на локални концентрации, бидејќи новите честички се акумулираат како резултат на малите концентрации, предизвикувајќи ги да прераснат во масивни нишки. Алтернативно, ако зрната што се формираат поради агломерацијата на прашината се многу порозни, нивниот раст може да продолжи сè додека не станат доволно големи за да се срушат поради сопствената гравитација. Ниската густина на овие објекти им овозможува да останат силно поврзани со гасот, со што се избегнуваат судири со голема брзина што може да резултира со нивна ерозија или фрагментација.
Зрната на крајот се лепат заедно, формираjќи тела со големина на планина (или поголеми) наречени планетезимали. Судирите и гравитационите интеракции помеѓу планетезималите се комбинираат за да создадат планетарни ембриони (протопланети) со големина на Месечината во текот на приближно 0,1-1 милион години. Конечно, планетарните ембриони се судираат и формираат планети во текот на 10-100 милиони години. Планетезималите се доволно масивни што меѓусебните гравитациски интеракции се доволно значајни за да се земат предвид при пресметување на нивниот развој. Растот е потпомогнат од орбиталното распаѓање на помалите тела поради отпорот на гасот, што го спречува нивното заглавување помеѓу орбитите на ембрионите. Понатамошните судири и акумулации доведуваат до копнени планети или јадро на џиновски планети.
Ако планетезималите се формираат преку гравитацискиот колапс на локалните концентрации на камчиња, нивниот раст во планетарни ембриони и јадрата на џиновските планети е доминиран од понатамошни натрупани камчиња. Акрецијата на камчињата е потпомогната од повлекувањето на гасот што го чувствуваат предметите додека тие се забрзуваат кон масивно тело. Повлекувањето на гасот ги успорува камчињата под брзината на бегство на масивното тело, предизвикувајќи тие да се спиралаат кон него и да се натрупаат од него. Насобирањето на камчиња може да го забрза формирањето на планетите за фактор од 1000 во споредба со насобирањето на планетезималите, дозволувајќи им на џиновските планети да се формираат пред растурањето на гасниот диск. Сепак, растот на јадрото преку насобирањето на камчиња изгледа некомпатибилен со последните маси и состави на Уран и Нептун.
Формирањето на копнените планети се разликува од она на џиновските гасни планети, наречени и Јовиеви планети. Честичките кои ги сочинуваат копнените планети се направени од метал и карпи кои се кондензираат во внатрешниот Сончев Систем. Како и да е, џиновските планети започнале како големи, ледени планети, кои потоа акумулирале водород и хелиум од сончевата маглина. Диференцијацијата помеѓу овие две класи на планетезимали се јавува поради линијата на мраз на сончевата маглина.
Насобирање на астероиди
Метеоритите содржат евиденција за натрупаност и удари во текот на сите фази од потеклото и развојот на астероидите; сепак, механизмот на насобирање и раст на астероидот не е добро разбран. Доказите сугерираат дека главниот раст на астероидите може да биде резултат на натрупаност на хондрилите со помош на гас, кои се сферули (топчести) со големина од милиметар кои се формираат како стопени (или делумно стопени) капки во вселената пред да се насоберат на нивните матични астероиди. Во внатрешниот Сончев Систем, се чини дека хондрулите биле клучни за иницирање на насобирањето. Малата маса на астероиди може делумно да се должи на неефикасното формирање на хондрули над 2 АЕ, или на помалку ефикасното доставување на хондрули од близина на протоѕвездата. Исто така, ударите го контролираат формирањето и уништувањето на астероидите и се смета дека се главен фактор во нивната геолошки развој.
Во сончевата маглина најверојатно се формирале хондрули, метални зрна и други компоненти. Тие се насобрат заедно за да формираат матични астероиди. Некои од овие тела последователно се стопиле, формирајќи метални јадра богати со оливин; други биле водено изменети. Откако астероидите се оладиле, тие биле еродирани од удари во период од 4,5 милијарди години.
За да се појави насобирање, брзините на ударот мора да бидат помали од околу двапати од брзината на бегство, што е околу 140 метри во секунда за астероид со полупречник од 100 километри. Едноставните модели за насобирање во астероидниот појас генерално претпоставуваат дека зрната прашина со големина на микрометар се лепат заедно и се таложат до средната рамнина на маглината за да формираат густ слој прашина, кој, поради гравитационите сили, бил претворен во диск од планети со големина од километар. Но, неколку аргументи сугерираат дека астероидите можеби не се насобрале на овој начин.
Насобирање на комети
Кометите, или нивните претходници, настанале во надворешниот Сончев Систем, веројатно милиони години пред формирањето на планетата. Како и кога се формирале кометите се дебатира, со различни импликации за формирањето, динамиката и геологијата на Сончевиот Систем. Тридимензионалните компјутерски симулации укажуваат на тоа дека главните структурни одлики забележани на јадрата на кометата може да се објаснат со нискобрзинско натрупување на слабите кометски материјали. Моментално фаворизираниот механизам за формирање е оној на хипотезата за маглина, која вели дека кометите веројатно се остаток од оригиналните планеземални „градежни блокови“ од кои израснале планетите.
Мисијата Розета на кометата 67P/Чурјумов-Герасименко во 2015 година утврдила дека кога сончевата топлина продира во површината, таа предизвикува испарување (сублимација) на закопаниот мраз. Додека дел од добиената водена пареа може да избега од јадрото, 80% од неа повторно се кондензира во слоеви под површината. Оваа опсервација имплицира дека тенките слоеви богати со мраз изложени блиску до површината може да бидат последица на активноста и развојот на кометите, и дека глобалното раслојување не мора да се случи рано во историјата на формирањето на кометата. Додека повеќето научници сметале дека сите докази укажуваат дека структурата на јадрата на кометите се обработени збирови отпади од урнатини од помали ледени планезимали од претходната генерација, мисијата Розета ја отфрлила идејата дека кометите се „збирни отпадни урнатини“ од различен материјал.
Список на државни водачи во 748 година
Ова е список на државни водачи во 48 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Шалпа
Шалпа бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
707-ми Батаљон за посебни мисии
707-от баталјон за посебни мисии е специјална единица во војската на Република Кореја (Специјална Воена Команда).
Историја
Единицата била формирана по Минхенскиот масакар, кој ја принуди владата на Јужна Кореја да создаде контра-терористичка единица за време на Олимпијадата во 1988   што се одржала во Јужна Кореја. Единицата имала околу 200 мажи и жени организирани во две нападни групи, една група за поддршка, и женска група која може да ги користи како телохранители или за операции каде што е потребно да не бидат откриени.
707-миот БСМ, исто така, е повикан од страна на владата на Јужна Кореја за да се даде приоритет на потенцијалните контра-терористички операции против сите можни закани на Јужна Кореја. Единицата на Јужна Кореја има приоритет кон контра-терористички операции и брза реакција со употреба на сила. Војниците на единицата – познати по својата црна берета (пред стандардизација на црната берета за сите активни војници) – се задолжени со спроведување на урбаните контра терористички мисии, ја сочинуваат армијата и се дел од групата за брза-реакција и силата за итни случаи. The battalion's nickname is 'White Tiger.' Прекар на баталјонот е "Бел Тигар".
Модулот исто така имал мал број на жени во групата оперативци. Тие се користат во контра-терористички операции каде застапеноста на жената не се гледа како закана пред терористот.
Обука
Процесот на приклучување обично вклучува регрути од различни гранки на вооружените сили на Република Кореја кои аплицираат и се обидуваат да станат членови на елитните сили. Други се избрани од страна на нивните претпоставени во разните гранки на војската и исто така квалифицираат како нивните колеги. Процесот на селекција е многу ригорозен. Првите кандидати ќе бидат подложени на проверка, а потоа ќе поминат 10-дневна процедура во која се елиминирани 90% од пријавените.
Сите членови на 707. се СКУБА и квалификувани падобранци. Се известува дека членовите често вршат дневни вежби на ниски температури во снег и ќе пливаат во ладни езера без никаква топлинска заштита.
Баталјонот на 707-та специјална единица се обучува со странски партнери, како што се Делта силите на САД, ФБИ ХРТ, британски САС, руската Алфа група, францускиот ГИГН, канадскиот ЏТФ2, Хонгконг СДУ и сингапурскиот СТАР. Целта е да се доживеат и да се зголемат односите и размена со заедниците на меѓународните специјални сили.
Баталјонот, исто така, поседувал и управувал со комплексна обука за борба против тероризмот за специјална воена команда на Армијата на Република Кореја и е домаќин на мулти-национална обука за борба против тероризмот.
IC 818
IC 818 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 818 се споменува и како IC 1064, UGC 9565, MCG 1-38-7, CGCG 48-36, IRAS 14496+0453.
Откривање
Објектот е откриен на 18 мај 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 818 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 818 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 52 м 10,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 40' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Други поделби
Проучување на IC 818 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53094.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Амијан Марцелин
Амијан Марцелин (Ammianus Marcellinus, роден околу 330-335 во Антиохија – починат околу 395 (и пред 400) веројатно во Рим) бил еден од позначајните историчари на Доцната антика. Иако од грчко потекло, тој пишувал на латински и впрочем е последниот голем историчар кој го користел овој јазик.
Амијан е автор на Res Gestæ (Историја) кој покрива период од 96 до 378. Само делот кој зборува за периодот од 353 до 378 бил сочуван, но станува збор за најдетален дел на делото : тоа се 17 од 31 книга колку што имало делото Res Gestae. Овој зачуван дел зборува за периодот кога почнуваат големите инвазии, период кој го знаел Амијан кој бил војник под власта на Констанциј II и на Јулијан Отпадник. Повеќе од другите антички историчари, Амијан се труди да биде објективен, иако некои од неговите ставови јасно се изразени.
Империјата во времето на Амијан Марцелин
Кога се родил Амијан со обединетата империја владеел Константин. Глобално, контролата на границите била обезбедена. Во текот на последните месеци од неговиот живот, Константин подготвувал воен поход против Сасанидското Царство, но смртта го спречила да го оствари тоа.
Сепак, во тек на 4 век, империјата била соочена со многу тешкотии како на внатрешен така и на надворешен план. Од 337/338, речиси постојано била во војна со Истокот. Персијците одново ги напаѓале источните провинции. На Запад, во Галија биле зачестени нападите на германските племиња. Узурпатори како Магненциј, ја презеле власта. Империјата опстојувала но со потешкотии.
Се појавиле длабоки верски промени. Дотогаш потиснуваното христијанство, земало сила во времето на Константин. Во тек на векот, тоа последователно било потиснувано или фаворизирано, зависно од тоа кој ќе дошол на власт. Односот на политиката и религијата добил ново значење. Амијан не бил многу наклонет кон христијанството, но сепак покажувал поголема толеранција кон него за разлика од многу други автори од неговото време.
Животопис
Амијан учествувал во деликатни мисии во Галија (356-357) и на персиската граница. После поразот на Амида, Урсицин бил разрешен и воената кариера на Амијан привремено била прекината. Тој дефинитивно ја напуштил војската по смртта на царот Јулијан на 26 јуни 363, во тек на некоја битка против Персијците.
Дело
Амијан го напишал делото Res Gestae во периодот меѓу 380 и 395.
Според самиот автор Res Gestae, составено од 31 книга започнувало во 96 година, кога на власт дошол Нерва (и годината кога завршува делото Истории од Такит). Делото завршува со Битката кај Адријанопол во 378.
Од 31 книга колку што бил обемот на делото, првите 13 не се зачувани. За нив се знае само дека сочинувале кратко резиме на периодот од 96-353, во кој период историчарот не бил директен сведок. Последните 18 кои се зачувани се детален преглед на историјата на Империјата во периодот од 353-378.
Приближна содржина на зачуваните 18 книги:
Интересот на Амијан најмногу се задржува на борбата на Римјаните со варварите, внатрешната политика и однесувањето на императорите. Низ неговите раскажувања се стекнува една општа слика за Рим и за Истокот.
Фактите се претставени на јасен начин ; Амијан голем дел од нив ги преживеал и бил нивен сведок. Тој се обидува да зачува одредена политичка објективност и останал речиси неутрален во однос на прашањето на христијанството.
Понекогаш се чувствува дека латинскиот не му бил мајчин јазик. Дискурсот честопати зема трагични, епски, односно романтични тонови. Негов јунак бил паганскиот император Јулијан.
NGC 2256
NGC 2256 — елиптична галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2256 се споменува и како UGC 3519, MCG 12-7-15, CGCG 330-14.
Откривање
Објектот е откриен на 1 август 1883 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2256 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 2256 има привидни димензии од 2,3' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 47 м 14,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 74° 14' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 72°.
Други поделби
Проучување на NGC 2256 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19602. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 6; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4370. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 665.
Никта
Никта (Νύξ; Nox, „ноќ“) — старогрчка божица (или персонификација) на ноќта. Таа припаѓа на првата генерација божества. Ретко се појавува во митовите, но е сметана за исклучително убава и моќна. Имала свое пророчиште (храм) во акрополата на Мегара, а нејзината статуа се наоѓа во Храмот на Артемида во Ефес.
Хесиод
Според Хесиодовата Теогонија, Никта се создала од Хаос и имала бројно потомство. Со Ереб, богот на вечната темнина ги имала Етер, вечната светлина, рајот, и Хемера, денот.
Кога титанот Крон го осакатил својот татко Уран, и му ја презел власта, Никта многу се разлутила и од бес ги родила, по пат на партеногенеза: Мом (вината, критиката), Морос (судбината, проклетството), Танат (смртта), Хипнос (сонот), Харон, Онеирите (сништата), Хесперидите (вечерите), Керите (насилнaта смрт), Мојрите (судбината), Немезида (одмаздата), Апата (измамата), Филота (дружењето, нежноста), Герас (староста) и Ерида (караницата, раздорот).
Хомер
Во четиринаесеттата книга на Хомеровата Илијада, Хипнос, богот на спиењето, синот на Никта, ја потсeтува Хера на старата услуга, кога побарала да го заспие Зевс. Тој веќе еднаш го заспал Зевс по барање на Хера за да му наштети на син му Херакле. Зевс бил толку лут што сакал да го фрли Хипнос во морето, но тој избегал кај мајка си Никта да го заштити. После тоа, Хипнос ретко се осмелувал да го вознемирува Зевс бидејќи се плашел од него и секогаш трчал кај мајка си.
Орфеј
Никта имала уште поголема улога во песните што му се припишуваат на Орфеј. Во нив Никта, а не Хаос, е првото божество. Таа живее во пештера од каде ги извршува своите пророштва. Пред пештерата Адрастеја силно удира во тапани и чинели тресејќи го целиот космос во естатичен танц, во ритам на баењата на Никта. Необичниот хермафродит Фан е дете или татко на Никта.
Култ
Во антиката Никта не била почитувана и во нејзина чест не се граделе храмови, освен храмот во акрополата на Мегара (според Павзаниј) Почесто, таа била во позадината, како на пример, во Храмот на Артемида во Ефес има и нејзина скулптура. Кога го сликале нејзиниот лик ја претставувале како замислена жена прекриена со темна облека. Ваквиот лик на Никта го има на релјефите на вазните, како и на надгробните споменици. Нејзин најпознат приказ е на Зевсовиот олтар од Пергам (180 - 160 година пред нашата ера) кој денес се чува во берлинскиот музеј.
Како алегориски лик Никта оживеала на платната на сликарите од ренесансата и барокот.
Џејмс О'Конор
Раниот живот
О'Конор е роден во Австралија на Голд Коуст. Тој живеел во Окленд пет години како дете одел основно училиште во "Радерфорд". До единаесет години кога се вратил во Австралија со своето семејство. Тој стана граница на колеџот Нудге во северните предградија на Бризбејн.
Родителите на О'Конор се од Нов Зеланд, а неговите баби и дедовци од страна на мајката од Јужна Африка. Ова, заедно со неговото австралиско раѓање, значеше дека тој има право на сите три тимови од Трите нации. Сепак, неговата одлука да игра за Валабис, и деби во 2008 година, значеше дека тој не може да игра за сите Црнците или Springboks. Тој, исто така, играше за австралиските седум во 2008 година.
Професионална кариера
О'Конор стана најмладиот дебитант на Супер Рагби на 17-годишна возраст, а вториот најмлад Валаби во австралиската рагби-историја на 18-годишна возраст. Тој е разновден "користен назад". На прашањето за неговата најпосакувана позиција во 2009 година, тој рече: "Се чувствувам попријатно во 12-тата како втор играч на топки. Исто така, сакам 15.  Ти дефинитивно добиваш многу простор.  Јас само сакам да дојдам на терен дали е 10, 12 или 15  . "
Рани години: 2008-2013
О'Конор се приклучил на Силите во 2008 година и излезе од клупата за својот прв Супер 14 меч во натпреварот против Црвените во неделата 10 од сезоната 2008. Тој ги завршил последните три натпревари на сезоната кои се одвиваат во внатрешниот центар. Подоцна таа година го направи своето австралиско деби, кога излезе од клупата како замена против Италија, постигнувајќи три обиди да му помогне на Австралија на 31-8 победа. Во 2009 година, О'Конор ја доби наградата за дебитант на годината "Западните сили", а исто така ја освои и "Робингот на годината" од Валабис.
Андреас Торкилдсен
Андреас Торкилдсен (роден на 1 април 1982 г.) — норвешки атлетичар кој се натпреварува во дисциплината фрлање копје. Тој е првиот фрлач на копје во историјата кој станал европски, светски и олимписки шампион. Тој бил олимписки шампион во 2004 и 2008, европски шампион во 2006 и 2010, светски шампион во 2009 како и трикратен сребрен медалист од Светските првенства. Тој поставил светски јуниорски рекорд во 2001 година. Негов личен рекорд е 91.59 метри поставен во 2006 година.
Кариера
Торкилдсен започнал да тренира фрлање копје на 11-годишна возраст, и бил трениран од неговиот татко Том сè до 1999 година. Тој поставил бројни младински државни рекорди додека бил тинејџер. Во 1996 година тој поставил државен рекорд во категоријата до 14 години (53.82 метри), во 1998 година во категоријата до 16 години (61.57 метри), во 1999 година во категоријата до 17 години (72.11 метри), и во 2000 година во категоријата до 18 години (77.48 метри). Тој завршил на седмото место на Европското јуниорско првенство во 1999 година
Во 2000 година, Торкилдсен го освоил својот прв медал на државното првенство на Норвешка, завршувајќи на второто место зад Рони Нилсен. Поради неговата форма која идела во нагорна линија, тој бил повикан во норвешката екипа за Европскиот куп. Во октомври 2010, тој настапил на Светското јуниорско првенство и го освоил сребрениот медал зад Герардус Пиенар.
2001–2003
Во 2001 година, Торкилдсен се преселил во Осло и започнал да се натпреварува за клубот Видар под водство на тренерот Асмунд Мартинсен, кој бил поранешен фрлач на копје кој бил третопласиран на државното првенство на Норвешка во 1994 година, и имал личен рекорд од 68.12 метри. Нивната соработка се покажала како плодна бидејќи Торкилдсен набрзо ја соборил границата од 80 метри, префрлајќи 83.87 метри во Берген, Норвешка во јуни 2001 година. Овој резултат бил светски јуниорски рекорд сè до 2011 година. Настапувајќи на своето второ Европско јуниорско првенство, тој го освоил сребрениот медал зад Александар Иванов. На Светското првенство 2001 во Едмонтон, тој завршил на поседното место со префрлени само 68.41 метри. Кога бил запрашан да го искоментира неговиот настап, тој го оценил како "целосно ужасен". На државно ниво, Торкилдсен станал норвешки шампион за првпат.
Во 2002 година, негов најдобар резултат во сезоната биле префрлени 83.43 метри во јуни, но потоа тој имал пад во неговата форма. На Европското првенство 2002 во Минхен, кое била негово прво во кариерата, тој не успеал да се пласира во финалето. Неговото најдобро фрлање од 78.36 метри било петнаесетто во вкупниот поредок во квалификациите. И покрај тоа што Торкилдсен го освоил второто место на државното првенство на Норвешка зад Пал Арне Фагернес, неговиот резултат од 83.43 метри бил доволен тој да се искачи на првото место на државната ранг листа за првпат.
Следната година тој завршил на единаесеттото место на Светското првенство 2003 во Париз, во своето прво големо меѓународно финале. Неговиот резултат од 77.75 метри во финалето бил прилично разочарувачки бидејќи тој префрлил 79.44 метри во квалификациите, и во Париз пристигнал со сопствен најдобар резултат од 85.72 метри, постигнат во јуни во Вентспилс. Подоцна во годината тој вторпат во кариерата победил на државното првенство на Норвешка.
2004
Во 2004 година, Торкилдсен се соочил со конкуренција од Рони Нилсен, кој префрлил 84.73 метри во мај. Тој се квалификувал за Летните олимписки игри 2004 со префрлените 84.12 метри на митингот во Берген на кој победил американецот Бро Грир кој го соборил северноамериканскиот рекорд со префрлените 87.39 метри. На 27 јули, норвешанецот ја остварил својата прва победа на еден гранд при митинг, победувајќи го Бро Грир на митингот во Стокхолм. Три дена подоцна, тој го подобрил својот најдобар резултат во сезоната на 84.45 метри на митингот во Лондон.
На Летните олимписки игри во Атина се сметало дека натпреварувањето во фрлање копје ќе биде најнеизвесно досега. Торкилдсен ја префрлил нормата од 81 метар префрлајќи 81.74 метри во квалификациите и без премногу ризикување се пласирал во финалето. Бро Грир бил првопласиран во квалификациите со префрлени 87.25 метри, но тој го напуштил стадионот со поткривнување. Во финалето два дена подоцна, норвешанецот префрлил 84.82 метри во првиот обид и по првата серија бил третопласиран. Вадим Василевскис од Латвија префрлил сопствен најдобар резултат од 84.95 метри и бил во изненадувачко водство пред актуелниот светски шампион Серген Макаров. Во втората серија, Торкилдсен префлил сопствен најдобар резултат во кариерата од 86.50 метри. До крајот на финалето никој не успеал да префрли повеќе, со што Торкилдсен изненадувачки го освоил олимпискиот златен медал, завршувајќи пред Василевскис и Макаров на подиумот. Коментирајќи ја својата победа, тој го опишал чувството како "неверојатно лудо". Торкилдсен ја завршил сезоната со освојувањето на второто место на Светското атлетско финале во Монте Карло зад Бро Грир.
2005
Најважно натпреварување во 2005 било Светското првенство. Подготовките за овој настан изгледале надежни за Торкилдсен бидејќи тој успеал да го поправи својот најдобар резултат во кариерата на 86.82 метри во Куортане во јуни, соборувајќи го норвешкиот државен рекорд на Пал Арне Фагернес. Теро Питкемеки од Финска, кој остварил водечки резултат во сезоната од 91.53 метри на истото натпреварување, изгледал како најголем фаворит за освојување на светкото злато. Во јули, Торкилдсен го подобрил државниот рекорд на 87.66 метри на митингот во Осло, но две недели претходно Сергеј Макаров префрлил 90.33 метри на државното првенство на Русија во Тула. Пред почетокот на Светското првенство, Питкемеки сè уште го имал најдобриот резултат во сезоната пред Макаров и Торкилдсен, кој имал подобар резултат од Бро Грир за еден сантиметар.
2006–2008
Во 2006 година, Торкилдсен се вратил во клубот Кристијансанд, откако претходно настапувал за Видар во претходните пет сезони. Во мај тој за првпат ја соборил границата од 90 метри, префрлајќи 90.13 метри на гранд при митингот во Доха, а потоа на митингот во Осло го подобрил резултатот на 91.59 метри. Бидејќи никој не успеал да префрли подалеку od 91.59 метри, тој важел за фаворит на Европското првенство 2006 заедно со Теро Питкемеки кој бил победник на митингот во Париз. Торкилдсен успеал да го освои својот прв златен медал од Европските првенства откако бил во водство уште од втората серија. Тој ја завршил сезоната победувајќи на Светското атлетско финале како и на Светскиот куп. Со префрлените 91.59 метри тој за првпат во кариерата имал најдобро време во една сезона.
Торкилдсен ја започнал 2007 година со просечни резултати. Тој префрлил 81.10 метри во Дакар и 86.39 метри во Доха. На митингот во Осло, тој завршил на третото место зад Питкекеми и Грир со префрлени 87.79 метри. Својот најдобар резултат во сезоната, тој го поставил на митингот во Осло, каде победил со префрлените 89.49 метри. Иако неговата форма се движела во нагорна линија, тој сепак на Светското првенство 2007 го освоил само сребрениот медал, овојпат зад Питкемеки кој конечно станал светски шампион со префрлените 90.33 метри.
Во 2008 година, Торкилдсен победил на митингот во Осло, кој бил негов главен предизвик покрај Летните олимписки игри 2008 во Пекинг. Тој го освоил златниот медал на Олимписките игри со префрлените 90.57 метри, со што за 30 сантиметри го соборил олимпискиот рекорд на Јан Железни. Тој доминирал во натпреварувањето, водејќи од првата серија правејќи ги најдобрите две фрлања без искористувајќи ја последната серија. Сите негови пет фрлања биле вредни на медал. Покрај победата во Пекинг, тој до крајот на сезоната победил на митингот во Цирих префрлајќи 90.28 метри.
2009–2010
Торкилдсен ја започнал 2009 година со победата на митингот во Доха каде префрлените 83.39 метри биле доволни за првото место. На почетокот на август, тој најпрво победил на митингот во Стокхолм, а потоа по седми пат станал државен шампион на Норвешка. Тој станал првиот фрлач на копје во историјата кој истовремено е европски, светски и олимписки шампион, откако конечно го освоил златниот медал на Светското првенство 2009 во Берлин со префрлените 89.59 метри. Торкилдсен исто така го имал најдобриот резултат во сезоната, 91.28 метри, кој го забележал на митигот во Цирих.
Тој ја отворил 2010 година со префрлените 90.37 метри на митингот во Флоре, резултат кој до крајот на сезоната не бил надминат од ниту еден фрлач. На митингот во Осло, тој забележал победа над Питкемеки, префрлајќи 86.00 метри. На 31 јули тој ја одбранил својата европска титула префрлајќи 88.37 метри, завршувајќи пред второпласираниот Матијас де Зордо.
Личен живот
Торкилдсен потекнува од спортско семејство. Неговиот татко, Том Торкилдсен е поранешен фрлач на копје, кој имал личен рекорд од 71.64 метри во 1974 година. Неговата мајка Бенте била државен шампион на 100 метри со пречки во 1972 година. Тој има постар брат.
Тој бил во врска со норвешката атлетичарка Кристина Вукичевиќ, но во март 2011 година парот објавил дека тие повеќе не се заедно.
Херман Вендел
Херман Вендел (Hermann Wendel; Мец, 8 март 1884 — Сен Клу, 3 октомври 1936) бил германски политичар, публицист, историчар, писател, уредник, голем познавач на модерната историја на јужнословенските народи, почесен член на Матица српска (1923) и почесен доктор на науки на Белградскиот универзитет (1929).
Херман Вендел се пројавува како заштитник на Македонија и на нејзиното право на суверен живот во време кога фашизмот стапува на европската политичка сцена. Тој ја брани самобитноста на македонските Словени од позициите на германски социјалдемократ. Жестоко го осудува бугарското присвојување на Македонија и поведува остра полемика со извесниот македонствујушт Димитар Ризов, пројавен публицист и тогашен бугарски амбасадор во Германија (1916/1917), кој беше го обвинил Вендел дека се повел по гледиштата на Јован Цвииќ. Во серијата статии, главно за феноменот на македонските Словени, за кои Вендел смета дека се самобитна словенска нација, паѓа в очи неговата широка информираност за македонските состојби и солидно познавање на веќе постојната литература за македонското прашање.
Генадиосова библиотека
Генадиосовата Библиотека ( Γεννάδειος Βιβλιοθήκη), позната и како Генадеон, ― една од најважните библиотеки во Грција, со над 110.000 тома на грчката историја, книжевност и уметност од антиката до денешното време. Библиотеката се наоѓа на улицата Суидијас 61, на падините на планината Ликабетус, во средиштето на Атина.
Библиотеката е една од двете кои припаѓаат на Американското училиште за класични студии во Атина (заедно со Блегеновата библиотеката).
Историја
Нејзин главен основач бил грчкиот дипломат Јоанис Генадиос (1844–1932), кој првично подарил дел од својата збирка на новооснованата Национална библиотека на Грција. Враќајќи се во Атина неколку години подоцна, тој бил вознемирен кога открил дека тие не се повикуваат на неговите дарувани предмети, и затоа решил да најде подобар дом за неговата збирка. Додека присуствувалл на Вашингтонскиот поморски договор, научници од САД покажале интерес за основање наменска градба во Грција.
Изградена била посветена неокласична зграда, со финансиска поддршка од корпорацијата Карнеги, за да се сместат 26.000 тома донирани од Генадиос. Зградата била дизајнирана од њујоршката фирма „Ван Пелт и Томпсон“, во стил на класичен храм со градини. Библиотеката била отворена на 23 април 1926 година и била именувана во чест на таткото на Генадиос, Георгиос Генадиос (1786–1854).
747
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Генадиосова библиотека
Историја
Од 1999 година библиотеката била проширена и осовремена со клима уред, ново слушалиште и источно крило. Овие биле пуштени во 2005 година со нови канцеларии и простори за складирање на архивите Генадеион и остатокот од збирката. Овие дела биле во голема мера финансирани преку собирање средства во Соединетите Држави, со Лојд Котсен како водечки добротвор. Некои од првичната збирка на Генадиос биле дигитализирани и ставени на интернет, вклучувајќи ги неговите белешки и ефемери.
747
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6255 и 6256 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5497 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4507 и 4508 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1500.
Генадиосова библиотека
Надворешни врски
37.97983°N, 23.74867°W
747
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 747 година се протега во 3383 и 3384, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3443 и 3444 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1290. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 129 и 130 исламска година.
Завино
Завино (словенечки: Zavino) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Шалтокан
Шалтокан бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Зимски олимписки игри 1932
III Зимски олимписки игри се одржале од 4 февруари до 15 февруари 1932 година во Лејк Плесид, САД. Игрите требале да се одржат во Биг Пинес, Калифорнија, но поради времеснките услови и недостатокот од снег, биле префрлени во Лејк Плесид.
Игрите се одржале во време на големата економска криза, со што организацијата била отежната и делумно трошоците за организација биле покриени со приватни донации.
Спортови
Медали биле доделени во 14 дисциплини во 4 спортови. Демонстративни спортови биле карлингот, трки со санки, влечени од кучиња и брзо лизгање за жени.
Распоред на натпревари
{| class="wikitable" style="margin:0.6em auto; font-size:100%; line-height:1.25em;" ! colspan=3| !!width=15|4 !!width=15|5 !!width=15|6 !!width=15|7 !!width=15|8 !!width=15|9 !!width=15|10 !!width=15|11 !!width=15|12 !!width=15|13 !!width=15|14 !!width=15|15 !!Вкупно
Земји-учеснички
Поради влијанието на големата економска криза, на игрите учествувале само 252 спортисти од 17 земји. Немало земји, кои за првпат испратиле спортисти, а учеството во однос на претходните игри го откажале: Аргентина, Естонија, Летонија, Литванија, Луксембург, Мексико, Холандија и Кралството Југославија.
Црвеница (Фурка)
На 500 м источно од селото, во нивата на Т. Никола се среќаваат фрагменти од питоси и градежен материјал.