cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Параромски јазици
Параромски јазици  — поим којшто се употребува за означување на различните ромски говори. Мнозинството вакви јазици се мешани, односно како основа на јазикот главно е земен ромскиот, но во нив исто така е присутно и влијание од други јазици. Меѓутоа, има и јазици коишто не се мешани и како основа го имаат само ромскиот јазик. Парароманските јазици како основа главно ги земаат индоевропските јазици. Исклучоци се лајузе, кој како основа го има естонскиот, и ероминчела, кој како основа го има баскискиот јазик. Овие јазици се традиционални говори на ромските заедници и се говорат наместо или заедно со ромските дијалекти.
Јазици
*† изумрен јазик
NGC 6440
NGC 6440 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Стрела, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 28 мај 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6440 е од видот V. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,3 m. NGC 6440 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 48 м 52,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -20° 21' 32"".
Други поделби
Проучување на NGC 6440 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 338; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6257. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 159.
Јадрено соединување
Јадрено соединување или нуклеарна фузија — јадрената физика се подразбира јадрена реакција во која две или повеќе атомски јадра со голема брзина се судираат и создаваат ново атомско јадро. За време на овој процес, материјата не е запазена, односно дел од материјата се претвора во фотони (енергија). соединување е процесот со кој се создава енергија во активните ѕвезди.
При соединување на две атомски јадра кои имаат помала маса од железото (кое, заедно со никелот, има најголема сврзувачка енергија) најчесто се ослободува енергија, додека при соединување на две атомски јадра со поголема маса се апсорбира енергија. Спротивното важи и за спротивниот процес, јадрено цепење. Ова значи дека соединувањето најчесто се јавува кај полесните елементи, додека фисијата се јавува кај потешките елементи. Постојат астрофизички процеси кои може да предизвикат краткотрајно соединување на потешки атомски јадра. Ваков процес е нуклеосинтезата, создавањето на тешки елементи за време на процеси како што е суперновата.
По откривањето на тунелскиот ефект од страна на Фридрих Хунд, во 1929 година Роберт Аткинсон и Фридрих Хаутерманс ги користеле измерените маси на лесните елементи за да докажат дека големи количества на енергија можат да бидат ослободени со соединување на мали атомски јадра. Базирајќи се на експериментите на јадрена трансмутација на Ернест Радерфорд, извршени неколку години претходно, лабораториското соединување на изотопите на водород првпат го извел Марк Олифант. Во подоцнежните години, најголем придонес околу јадреното соединување во ѕвездите дал Ханс Бете и со тоа ја освоил Нобеловата награда во 1967 година.
Истражувања за користење на јадреното соединување за воени цели започнале во четириесеттите години на минатиот век како дел од Менхетен проектот. Соединувањето е првпат успешно изведени при атомската проба Greenhouse Item во 1951 година. Јадрено соединување во големи размери за првпат било изведено на 1 ноември 1952 година при Ivy Mike тестирањето при што била детонирана водородна бомба.
Преглед
Енергијата што се ослободува при соединување на лесните елементи е последица на взаемното дејство на две спротивни сили, јадрената сила која ги поврзува неутроните и протоните, и кулонововата сила која предизвикува протоните да се одбиваат. Исти сили се одбиваат, но протоните како позитивно наелектризирани честички во атомското јадро се привлекуваат како последица на постоењето на уште некоја сила. Оваа сила е силното заемодејство. Силното заемодејство е делотворно на растојание од неколку фемтометри и поради тоа не дејствува надвор од атомското јадро. Бидејќи јадрената сила е посилна од кулоновата сила за атомските јадра помали од железото и никелот, при градењето на атомски јадра на железо и никел со соединување на атомски јадра на полесни елементи се ослободува енергија. За поголеми атомски јадра, не се ослободува енергија бидејќи јадрената сила дејствува на кратко растојание.
Реакциите на соединување на лесните елементи создаваат енергија за активните ѕвезди и со соединување на истите може да се добие било кој елемент во процесот наречен нуклеосинтеза. При соединувањето на лесните елементи во ѕвездите се ослободува енергија и дел од масата. На пример, при соединувањето на два атома на водород за да се формира хелиум, 0,7% од масата се ослободува во форма на кинетичка енергија и други форми на енергија како што е електромагнетното зрачење.
Истражувања за контролирано соединување, кои имаат за цел создавање на електрична струја по пат на соединување, постојат веќе шеесет години. Истражувањата иако биле придружени со научни и технички проблеми, денес сѐ уште се во тек. Денес, реакциите на контролирано соединување немаат резултирано во самоодржливо контролирано соединување. Планови за реактор кој ќе создава десет пати повеќе енергија на соединување отколку што е потребно за затоплување на плазма на потребните температури сѐ уште се во развиток. ИТЕР проектот (анг: International Thermonuclear Experimental Reactor project) се очекува да заврши во 2019 година. Пуштањето во работа на реакторот е планирано за во 2020 година, но не се очекува веднаш со девтериумско-тритиумско соединување сè до 2027 година. .
Потребно е значително големо количество на енергија за едно атомско јадро да соединува, дури и атомското јадро на најлесниот елемент, водородот. Ова е така бидејќи сите атомски јадра имаат позитивен полнеж, предизвикан од протоните кои се наоѓаат во него, и какошто нивните полнежи се одбиваат, јадрото се спротивставува. На голема брзина, атомските јадра можат да ја надминат оваа електростатичка репулзија и да бидат на доволно мало растојание за привлечното силно заемодејство да биде доволно силно за да дојде до соединување. При соединувањето на полесни атомски јадра доаѓа до создавање на потешко јадро и најчесто слободен неутрон или протон, најчесто се ослободува повеќе енергија отколку што е потребно за атомското јадро да опстои. Ова е егзотермен процес кој може да создаде самоодржливи реакции. Националниот комплекс за реакции на ласерско соединување на САД се претпоставува дека во иднина ќе биде во можност да создаде самоодржливо контролирано соединување.
Првите експерименти со ласерско соединување биле изведени во 2011 година.
Енергијата ослободена во повеќето јадрени реакции е поголема отколку во хемиските реакции бидејќи енергијата на сврзување којашто го одржува атомското јадро како една целина е многу поголема отколку енергијата која ги привлекува електроните кон атомското јадро. На пример, енергијата на јонизација стекната со додавање на електрон кон атомското јадро на атом на водород е - помалку од еден-милионити дел од  ослободени при соединување на девтериум и тритиум (реакцијата покажана во десниот дијаграм, во која еден грам на материја ослободува  на енергија).
Реакциите на соединување имаат енергетска густина која е многупати поголема отколку енергетската густина на реакциите на јадрено цепење; реакциите на соединување создаваат многу повеќе енергија, но поединечни реакции на фисија се поенергетски отколку поединечни реакции на соединување, коишто по природа се милиони пати поенергетски отколку хемиските реакции. Само директно претворање на материјата во енергија, како што има при анихилаторскиот судир на материјата и антиматеријата, е поенергетско отколку јадреното соединување.
Услови
Значителна енергетска бариера мора да се надмине за да дојде до соединување. На големо растојание, две атомски јадра се одбиваат поради одбивната електростатичка сила помеѓу нивните позитивно наелектризирани протони. Сепак, доколку две атомски јадра се на доволно мало растојание, електростатичката одбивност се надминува со силното заемодејство, кое е посилно на помало растојание.
Кога нуклеон, протон или неутрон, се додава кон атомското јадро силното заемодејство го привлекува кон другите нуклеони. Нуклеоните во внатрешноста на атомското јадро имаат повеќе соседни нуклеони отколку тие на површинскиот слој. Помали атомски јадра имаат поголем површинско-зафатнински сооднос, енергијата на сврзување на секој нуклеон поради силното заемодејство се зголемува правопропорционално со големината на атомското јадро, но достигнува ограничувачка вредност која одговара на атомско јадро со пречник од околку четири нуклеони. Важно е да се напомени дека нуклеоните во горенаведената слика се само модели, тие во квантната физика претставуваат квантни објекти и поради тоа две нуклеони во атомското јадро се идентични. Поделувајќи ги нуклеоните во атомското јадро на нуклеони од внатрешноста и нуклеони на површинскиот слој всушност е безнајачно, а инклузијата на квантната механика е потребна за точни пресметки.
Википедија на западнопенџапски јазик
Википедија на западнопенџапски јазик е издание на Википедија на западнопенџапски јазик.
Новата црква Свети Гертруда (Рига)
Црквата Свети Гертруда (летонски: Jaunā Svētās Ģertrūdes Evaņģēliski luteriskā baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Слобода 119.
Орешки манастир
Орешки манастир — обновен манастир во азотското село Ореше, сместен над селото.
Манастирот е сместен во пазувите на планината Даутица, на оддалеченост од околу 3,5 километри од селото Ореше, во месноста Манастиришта.
Историја
Манастирот бил обновен во 2004 година.
Градби во манастирот
Манастирскиот комплекс е составен од: манастирската црква, старите и новите манастирските конаци, како и други помошни објекти.
Црква „Св. Ѓорѓи“
Главната манастирска црква е посветена на Свети Ѓорѓи, по која е и наречен целиот манастир.
Конаци
Во манастирот постојат стари и нови манастирски конаци. Воедно, манастирот поседува опремена кујна и трпезарија.
Тома Дамизо
Тома Дамизо (Thomas Damuseau; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Аделебзен
Аделебзен (Adelebsen) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на 15 километри оддалеченост од градот Гетинген и е сместена на реката Швилме.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (Flecken), мала населба со локално значење.
Историја
Местото е првпат запишано во 990 година под името „Етелевесхузен“ во документ за подарок на земја од царот Отон III на неговата сестра Софија. Благородничкото семејство Фон Вихбике (од Вибеке) го преместиле своето седиште во Аделебзен во 1234 година и изградиле замок таму. Замокот е првпат забележан во 1295 година, а семејството оттогаш е познато како Фон Аделебзен, наречени по местото.
Од век  до средината на  век, благородниците од Аделебзен одржувале дворски суд во Аделебзен. Грофовите на Аделебзен издале законик во 1543 година и декрет во 1550 година, кои ја овозможила основата на правото и административните одредби во рамките на нивната власт, како и изрекување казни за нарушување. Нивниот приход доаѓал главно од даноци, казни и такси, како што биле за пиварници, водење анови или крчми и вршење на трговија и одредени занаети. Во 1859 година, за време на администрацијата на Кралството Хановер, надлежноста на дворскиот суд била вклучена во новоосновниот кралски суд во соседниот Услар. Во 1866 година, Хановер станал дел од Кралството Прусија и со тоа познат како Покраина Хановер.
Аделебзен и замокот биле делумно запалени во 1466 година од Ернст I од Шауенбург, епископ на Хилдесхајм, во текот на обласен конфликт. Првично изграден како тврдина, замокот бил повторно изграден во 1596 година со извонредна фасада и бројни големи соби со прозорци, подобни за служење како благородничка резиденција.
Градот и замокот бил повторно уништени во текот на Триесетгодишната војна. Замокот бил повторно изграден во 1650 година; а во 1740 година обновен и проширен во барокен дворец.
Почетоците на еврејската заедница во Аделебзен се кон крајот на век, а првото еврејско семејство е запишано во даночен список од 1675 година. Во 1796 година имало 20 еврејски семејства во селото. До век, еврејската заедница станала една од најголемите во областа. Во 1848 година, 149. Евреи претставувале 13% од вкупното население. Но, големината на заедницата значајно опаднала кон крајот на и почетокот на  век, па така во 1925 година во Аделебзен живееле само 46 Евреи, што било 3% од населението. Во текот на нацистичкиот режим, заедницата била уништена со затворање, преселување и убивање. Локалната синагога била уништена во текот на Кристалната ноќ од членови на СС од Гетинген, потпомогнати од локални членови на СС од Аделебзен.
Збратимени градови
Аделебсен е збратимен со следниве градови:
Рајчани
Рајчани — село во Општина Кочани, во околината на градот Кочани.
Историја
Во близина на селото Рајчани, во месноста Свиланово, во април 1905 година загинал Никола Карев, македонски деец, борец во националноослободителното движење на македонскиот народ, социјалист, претседател на Крушевска Република.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Рајчани живееле 91 жител, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Рајчани имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 33 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 9 жители, сите Македонци.
Родови
Рајчани е македонско село.
Според истражувањата од 1960 година, родови во селото:
Родови во селото се: Антовци (11 к.), Наковци (7 к.), Максимовци (7 к.), Николовци (9 к.) и Алексовци (3 к.) доселени родови, но не знаат од каде се доселени. Предците на споменатите родови се доселени кон крајот на 18ти или почетокот на XIX век. Првите три рода потекнуваат од исто место; Нежиловци (3 к.) и Каврачанци (2 к.) доселени се во 1927 година, првите од селото Нежилово, а вторите од Каврак, Кратовско.
Самар (остров)
Самар е остров во Висајас, во централниот дел на Филипините. Островот е поделен на 3 покраини: Самар, Северен Самар, и Источен Самар.
Рајчани
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 873 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Самар (остров)
Тој е трет остров по големина на Филипините. Има површина од 13.080 км2 groß и 1,08 милиони жители.
Островот го открил шпанецот Руз Лопез де Вилалобос во 1543.
Рајчани
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 13 гласачи.
Редовни настани
Традиционално, секоја година на 27 април планинари, ученици, здруженија на граѓани и претставници на локалната власт го посетуваат местото на загинувањето на Никола Карев, каде се одржува историски час.
Иселеништво
Било често иселување на македонското население од ова село. До 1912 година околу 15 семејства се иселиле во Кочани, Штип и на некои други места. По 1912 во селото Чешиново се иселиле Рајчани. Алексови се иселиле во селото Бања. Толошманци, Пелештечки и Ламбовци се иселиле во селото Спанчево. Тие и во Рајчани биле доселени од селото Талашманце кај Кратово. Уште еден род Рајчани се иселил во Спанчево. После Втората светска војна седум семејства се иселиле надвор од Кочанско. Во селото Ќоселари на Овче Поле (Јашковци, Кипријанови и Ампови). И во селото Горно Оризари кај Велес.
Иселувањето е продолжено и по 1960 година. По времето на истражувањето.
Квантитативна функција
Квантитативната функција се состои во смалувањето на превознината, а со организирање на збирен превоз. Кај збирната шпедиција, шпедитерот ги собира денковите пратки на комитентите и ги претвора во вагонски пратки за кои е предвидена пониска возарина.
Влашкоромски јазик
Влашкоромскиот јазик, или влашкоромскиот дијалект, е поим со кој се опфаќаат ромските дијалекти кои се зборуваат на територијата од Албанија, преку Босна и Унгарија па сè до Романија и Украина. Според некои извори оваа група дијалекти може да се смета и за засебен јазик. Влашкоромскиот е најголема група ромски дијалекти. Повеќето од влашкоромските говорници живеат во Босна (проценка 300.000), а потоа Романија (241.617), Колумбија (79.000 и Албанија (60,000).
Дијалекти
Влашкоромскиот е поделен на две подгрупи: северни (влашки I) и јужни (влашки II).
Роберт Плант: Јас самиот
Роберт Плант: Јас самиот (англиски: Robert Plant: By Myself) – британски документарен филм од 2010 година, во режија на Крис Родли.
Содржина
Во филмот, Роберт Плант зборува за своето музичко искуство, од Сторбриџ, преку британскиот блуз, ѕвездените моменти со „Лед Цепелин“ во 1970-тите, па сè до „Бенд оф џој“. Исто така, тој фрла поглед на својата работа со „Ханидриперс“ како и со северноафриканските музичари, неговото повторно здружување со Џими Пејџ како и неговата соработка со кантри-пејачката Алисон Краус. Како еден од најголемите вокали на рокенролот, Плант објаснува како му било да го скрши клишето на рок-божество и да го најде својот звук во 1980-тите и 1990-тите. Филмот вклучува музички инсерти и ретки снимки и фотографии.
Мисија за набљудување во Грузија на Обединетите нации
Мисијата за набљудување во Грузија на Обединетите нации (UNOMIG) била основана со резолуцијата 858 на Советот за безбедност на Обединетите нации во август 1993 година за да се потврди усогласеноста со договорот за прекин на огнот од 27 јули 1993 година помеѓу Република Грузија и силите во Абхазија со посебно внимание посветено на ситуација во градот Сухуми, Грузија. Исто така, требало да се истражат извештаите за непочитување на прекинот на огнот, обидот за решавање на вакви инциденти со инволвираните страни и да се известува до Генералниот секретар на Обединетите нации за спроведувањето на нејзиниот мандат. 88 воени советници биле овластени да бидат распоредени во регионот. Завршила на 15 јуни 2009 година, кога Русија ставила вето на продолжување на мисијата. Последните набљудувачи го напуштиле регионот на 15 јули 2009 година.
Мандат
Првичниот мандат на мисијата бил поништен откако започнале нови борби во областа во септември 1993 година.
Последователно, на УНОМИГ им бил доделен привремен мандат од Советот за безбедност во ноември 1993 година да одржува контакти со вклучените страни и да ја следи и известува за состојбата. Имале за цел да работат кон постигнување на сеопфатно политичко решение.
Во мај 1994 година, обете страни го потпишале Договорот за прекин на огнот и поделба на силите. Во јули 1994 година, Советот за безбедност одобрил зголемување на набљудувачите (на вкупно 136 лица) и проширување на мисијата.
Новата мисија била значително поширока од првичната. Оригиналните одговорности на УНОМИГ при проверка на спроведувањето на примирјето биле задржани. Сепак, УНОМИГ сега биле одговорни за набљудување на работата на новите мировни сили што биле распоредени од Заедницата на независни држави. Тие, исто така, требало да проверат, преку набљудување и патролирање, дека војниците од двете страни не остануваат во или не влегуваат повторно во безбедносната зона и дека тешката воена опрема не останува или повторно се внесува.
УНОМИГ требало да го надгледува повлекувањето на грузиските трупи од долината Кодори и на тој начин, надвор од територијата на Абхазија. Патролите ги замениле оние на Грузија во долината. Тие беа одговорни за истрагата, на барање на која било страна или мировни сили, или по сопствена иницијатива, околу прекршување на договорот за прекин на огнот и за решавање на нови спорови. Конечно, тие требало да работат на правење услови безбедни за уредно враќање на бегалците и раселените лица.
На 10 декември 1996 година била основана канцеларијата на Обединетите нации за заштита на човековите права во Абхазија во Тбилиси, Грузија, во согласност со резолуцијата 1077 на Советот за безбедност од 22 октомври. Взаемно била администрирана со Кабинетот на високиот комесар за човекови права (OHCHR) и Организацијата за безбедност и соработка во Европа (ОБСЕ). Канцеларијата била дел од УНОМИГ и поднесувала извештај до Високиот комесар за човекови права на Обединетите нации, преку шефот на Мисијата. Иако тие имале политичка канцеларија во Тбилиси, нивните воени штабови биле во Сухуми, Абхазија.
На 8 октомври 2001 година, хеликоптер на УНОМИГ бил соборен во Абхазија. Сторителите никогаш не биле пронајдени, и покрај постојаните барања од Советот за безбедност. Во 2002 година, УНОМИГ енергично се спротивставил на продолжувањето на железничките услуги помеѓу Сухуми, Абхазија и градот Сочи во Русија. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2008)">потребно е цитирање  ]
Советот за безбедност донел друга резолуција на 30 јули 2003 година, по препорака на генералниот секретар Кофи Анан, со која се овластува цивилна полициска компонента од 20 офицери да бидат додадени на Мисијата, со цел да ги зајакне своите капацитети за извршување на својот мандат и да помогне во враќање на бегалците и внатрешно раселените лица.
На 30 јануари 2004 година, повторно на барање на генералниот секретар Анан, била изгласана Резолуцијата 1524 на Советот за безбедност, со која бил продолжен мандатот до 31 јули 2004 година.
Тогаш, Мисијата се грижела за безбедноста, помагајќи во враќањето на раселените и поправањето на клучната инфраструктура, како што се патиштата и мостовите. Од 2003 година, 21 проект бил во напредна или средна фаза и уште 10 други чекале одобрување од средства на дарители. Мисијата продолжила да се залага за политичко решавање на конфликтот, иако генералниот секретар Анан се пожалил на бавната стапка на напредок. Кон крајот на 2003 година, УНОМИГ биле загрижени за зголемувањето на киднапирањата, убиствата и грабежите, особено во регионот Гори. Тие исто така изразиле загриженост за потенцијалната нестабилност околу десетгодишнината од крајот на војната.
На 20 септември 2008 година, главен воен набудувач бил Генерал-мајор Анвар Хусеин од Бангладеш, а силата на УНОМИГ изнесувала 134 воени набудувачи (вклучително и 12 лица медицински персонал) и 17 полициски советници.
Во мисијата, овие возила се користеле за време на патролите од невооружените воени набудувачи:
Nissan Patrol се користел главно во зоната со ограничено оружје (RWZ) и во безбедносната зона (SZ) на мисијата. Во секоја патрола имало 2 возила со 4 невооружени воени набудувачи и еден преведувач. Патролите биле секогаш во радиоврска со секторот (Главниот штаб на секторот Гали во Абхазија или со седиштето на секторот Зугдиди во Грузија; и седиштето на Сухуми во Абхазија). Секој набудувач поседувал радио уред за и во возилата поради безбедноста. По должината на линијата за прекин на огнот (CFL) имало многу безбедносни (SP) и набљудувачки стражарници (OP) и од двете страни.
За време на патролата, во тимот за патролирање можело да има само една личност од една нација. На пример: 4 невооружени воени набљудувачи биле на патрола од следните нации: Унгарија, Индонезија, Германија, Аргентина. Ова било правило.
Мисијата завршила во 2009 година поради руското вето во Советот за безбедност на Обединетите нации. Како резултат на руското вето, УНОМИГ, која била активна во регионот од 1993 година, и имаше 150 вработени на теренот за време на ветото, составена од 131 воен набљудувач и 20 полицајци, и истекол мандатот на 16 Јуни 2009 година во 4 часот по GMT. Подоцна била објавено дека повлекувањето на Мисијата од Абхазија ќе заврши на 15 јули 2009 година, во согласност со практиката на Обединетите нации околу мисиите да можат да траат до два месеци накнадно за да се финализира нејзиното повлекување.
Вилм
Вилм (Vilm) — остров во Балтичкото Море, сместен во заливот јужно од многу поголемиот остров Риген. Островот претставува една од најоддалечените и најмирните места во Германија. Со површина помала од 1 км², Вилм е остаток на морена, која се одвоила од ледниците околу 6000 години п.н.е.. Од неговото создавање, обликот на островот постепено се менувал. Дебес островот е обликуван како полноглавец во должина од 2,5 километри, составен од два различни делови. Голем Вилм, „главата“ на североисток, се издигнува скоро 40 метри. Нискиот теснец на Среден Вилм создава долга „опашка“ на југозапад, која продолжува со Мал Вилм, карпест насип околу 20 метри надморска височина. Карпите од креда на јужната страна на Голем Вилм еродираат.
Историја
Традите на островот навестуваат дека луѓето го користеле во раното камено доба, не долго по неговото создавање. Словените изградиле храм на островот и неговата употреба за духовни цели продолжила и во христијанско време, додека во средниот век станало место за поклонение. На почетокот на век се забранило сечењето дрва на островот и станал летна резиденција за благородниците. Во 1936 фауната и флората на островите биле ставени под заштита за да се зачуваат старите дабови и букови шуми. По Втората светска војна, Вилм станал омилено одредиште за туристите од германските градови. До 1957 јавниот ресторан на островот бил користен од 700 посетители на ден. Во 1959, Советот на министри на Источна Германија го затвориле островот за јавноста и изградиле 11 бунгалови, административни згради и фарма. Од тогаш до распуштањето на ГДР, тие го користеле како приватен остров за високите функционери, вклучувајќи ги шефовите на ГДР Валтер Улбрихт и Ерих Хонекер.
Два дена пред крајот на ГДР, на 1 октомври 1990, владата го означила островот и околното море како пејзажна заштитна област со централно значење со ознака „Биосферен резерват Југоисток-Југозапад-Риген“. Оваа и други заштитени области не можеле директно преку закон да бидат пренесени на Сојузната Република Германија; наместо ГДР морала да ги предаде на поединец, кој потоа може да ги пренесе на СР Германија. На овој начин се случило островот Вилм и многу други заштитени области да припаднат на Патерман, тогаш висок службеник во Министерството за животна средина, сега пензиониран.
Природа
Иако мал, островот Вилм има изненадувачки голема природна разновидност и убавина, која привлекува стотици пејзажни сликари во последните два века. Поголемиот дел е покриен со шума, која била недопрена со децении, дури и со векови, што предизвикало дабовите и буковите шуми да се едни од најимпресивните и недопрени во Германија, а островот поседува голема разновидност на птици и мали цицачи. Дел од островот, поголем дел од Среден Вилм и цел Мал Вилм, е целосно затворен за човечко присуство. Пливањето не е дозволено на ниедна плажа. Во зима, заливот понекогаш замрзнува и луѓето можат да пешачат по мразот до и од Риген, иако повеќето претпочитаат да се довезат со мразокршач.
Денес, јадрото на островот е означено како Прва заштитна зона на биосферниот резерват, додека исчистената зона со бунгаловите е дел од Втората заштитена зона, т.н. развојна зона.
Научниците кои работат на Вилм не живеат таму, туку патуваат до и од островот секој ден. Службата ги има изменето некои згради за конференции. Учесниците на конференциите престојуваат во бунгаловите изградени за министрите. На островот нема продавници, нема телевизија и нема весници. Неговата изолираност и целосната тишина го прави совршено место за мислење.
Островот може да се посети само со претходен договор.
Клонирање (појаснување)
Клонирањето претставува умножување што подразбира укинување на секаква поединечна различност. Во биологијата, клонирањето е процес на создавање група генетски идентични организми од една единка по бесполов пат. Клонирањето предизвикува делби на телесна клетка со кои се добиваат нови единки идентични и со организмот од кој се изведени и меѓусебно.
Биологија
Во биологијата, клонот претставува ред директни потомци на наследно еднородни организми (или на одвоени клетки во култури) што настанале како резултат на бесполово или вегетативно размножување од еден заеднички предок.
Микробиологија
Во микробиологијата клонот претставува севкупност на потомци од една клетка на родоначалникот. Преку ова се наследуваат гените само на еден предок т.е., само на таткото или само на мајката.
Информатика
Во информатиката клонот претставува сметачки систем кој, според можностите што ги нуди, претставува успешна копија на друг стандарден сметачки систем. Најчесто се однесува на сметачки системи складни со оригиналниот.
Википедија на ерменски јазик
Википедија на ерменски јазик е издание на Википедија на ерменски јазик.
Самар (појаснување)
Самар може да се однесува на:
Географија
покраините:
Марцано ди Нола
Марцано ди Нола — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 30 ноември 2018 година било 1,695 жители.
Квалитативна функција
Квалитативната функција се состои во овозможување да се пронајде најдобар превозник на стоката. Овде не се работи само за најевтин туку и за најквалитетен и најсигурен превозник на стоката.
Википедија на западнофризиски јазик
Википедија на западнофризиски јазик е издание на Википедија на западнофризиски јазик.
Огорченост
Огорченост е силно чувство кое многу стручни лица го сметаат за помешаност од разочараност, бес и страв. Роберт Соломон, професор по филозофија на Универзитетот Тексас во Остин, ја рангира огорченоста со бесот и презирот на исто ниво. Тој тврди дека огорченоста всушност претставува бес спрема поединците со повисок статус; бесот е насочен кон луѓето со истоветен статус; презирот според него е насочен кон луѓето со понизок статус. Како што е веќе напомененато, огорченоста е некој вид на бес, а според некои научници е потполно иста со раздразнетоста, разбеснетоста и гневот.
874 Ротруда
874 Ротруда — астероид во орбита околу Сонцето.
Старата црква Свети Гертруда (Рига)
Црквата Свети Гертруда (летонски: Vecā Svētās Ģertrūdes Evaņģēliski luteriskā baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Гертруда 6.
Ватерполо на Летните олимписки игри 2000
Ватерполото на Летните олимписки игри 2000 — официјален ватерполски турнир на Олимписките игри кој за првпат се одиграл во две конкуренции: машка и женска. Турнирот се одржал во Сиднеј, Австралија.
Натпреварите во двете конкуренции се одиграле на Олимпискиот базен во Сиднеј. Женскиот турнир се одиграл од 16 до 23 септември, додека машкиот по крајот на женското финале и истиот траел до 1 октомври.
Леонард Коен — Јас сум твојот човек (филм)
Леонард Коен — Јас сум твојот човек (англиски: I’m Your Man: The Life of Leonard Cohen) — американски документарен филм од 2005 година, во режија на Лиjан Лунсон.
Широко Гариште (Брежани)
Широко Гариште — археолошко наоѓалиште кај охридското село Брежани, Општина Дебрца. Претставува топилница од римско време.
Леонард Коен — Јас сум твојот човек (филм)
Содржина
Филмот е посветен на животот и работата на Леонард Коен. Заснован е на концертот посветен на музиката на Леонард Коен, наречен „Дотуркав дотука за убавината“, а одржан во 2005 година во „Сиднејската опера“. На концертот настапуваат Ник Кејв, Џарвис Кукер, „Хендсам фемили“, Бет Ортон, Руфус Веjнрајт, Марта Веjнрајт, Теди Томпсон, Линда Томпсон, Ентони, Кејт и Ен Мекгригл. Крајот на филмот вклучува настап на Леонард Коен и „Ју ту,“ што не е снимен во живо, туку е снимен специјално за филмот во Њујорк. Филмот бил премиерно прикажан на Филмскиот фестивал во Торонто.
Широко Гариште (Брежани)
На 3 км јужно од селото, на висока тераса што лежи на левиот брег на Плацка Река, во нивите на П. Стојаноски и Р. Танески се среќаваат голем број остатоци (згура) од топена железна руда.
Кредитна функција
Кредитната функција иако е од секундарен карактер – во современите услови на работење доби голема важност. Шпедитерите на своите комитенти најчесто им даваат превозни складишни царински кредити.
Жереми Менез
Жереми Менез (роден на година) — француски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за италијанскиот клуб Реџина од Серија Б. Менез е опишан како амбипедален, технички вешт, темпераментен плејмејкер.
Менез ја започнал својата кариера поминувајќи време во различни клубови во регионот Ил-де-Франс, како што се Центарот за формирање на Париз и Бретињи. Во 2001 година, тој си обезбедил преселба во Сошо и поминал четири години во младинската академија на клубот. Во март 2004 година, Менез станал најмладиот професионален фудбалер во историјата на Лига 1 откако потпишал професионален договор и го направил своето професионално деби во сезоната 2004-05. Со Сошо, тој за првпат играл европски фудбал по учеството во изданието на Купот на УЕФА 2004–05. По две сезони во клубот, тој се приклучил на Монако. Во Монако, Менез се развил во играч од средниот ред под менторство на бразилскиот менаџер Рикардо Гомеш. По две успешни сезони во Монако, тој потпишал за клубот од Серија А Рома на четиригодишен договор. Со Рома, Менез за прв пат се појавил во Лигата на шампионите на УЕФА и постигнал 12 гола на преку 100 настапи со клубот. Во јули 2011 година, по три сезони со Рома, Менез се вратил во Франција потпишувајќи тригодишен договор со Париз Сен Жермен. Потоа потпишал сд Милан преку слободен трансфер во јуни 2014 година, потпишувајќи тригодишен договор.
Менез е поранешен француски младински репрезентативец и ја претставувал својата нација на секое ниво за кое имал право. Пред да игра за сениорскиот тим, тој играл во тимот до 17 години кој го освоил Европското првенство на УЕФА до 17 години во 2004 година. Менез го направил своето деби за сениорската репрезентација во август 2010 година на пријателски натпревар против Норвешка. Тој ја претставувал својата земја на ЕП 2012.
Рана кариера
Менез е роден во Лонџумо, Есон. Како дете, тој израснал во Витри-сур-Сен, недалеку од неговото родно место, и го поддржувал родниот клуб Париз Сен Жермен. Менез станал привлечен кон фудбалот преку неговиот татко и постариот брат кои и самите биле фудбалери. Менез ја започнал својата кариера во локалниот клуб Витри. По една година во клубот, Менез се приклучил на Центарот за формирање на Париз, младински спортски клуб дизајниран да се грижи само за фудбалери помлади од 19 години. Додека бил овде, Менез ги развил и ги усовршил своите технички вештини и бил ставен на плејмејкерската позиција од неговите тренери. По пет години поминати во академијата, тој го напуштил клубот. По напуштањето, Менез се приклучил на Бретињи, локален париски клуб кој исто така ги тренирал француските интернационалци Патрис Евра и Џими Брајан. Тој поминал само една година во клубот пред да обезбеди преселба во професионалниот клуб Сошо.
Сошо
По неговото пристигнување во Сошо, Менез влегол во младинската академија на клубот и почнал да го посетува елитното средно училиште на спортскиот оддел, Виње де Селонкур, со амбиции да стане сметководител. Додека беше во академијата на клубот, Менез бил вешт и на теренот и надвор од него, заработувајќи добри оценки на училиште. На 24 март 2004 година, на 16-годишна возраст, тој го потпишал својот прв професионален договор со Сошо, согласувајќи се на тригодишен договор до јуни 2007 година. По потпишувањето на договорот, тој станал најмладиот професионален фудбалер во историјата на Лига 1. Менез потоа бил промовиран во сениорскиот тим на клубот и му бил доделен дресот со број 26 од менаџерот Гај Лакомб. Пред да го потпише својот договор, Менез привлекол силен интерес од англиските клубови Арсенал и Манчестер Јунајтед. Менаџерот на вториот клуб во тоа време, Сер Алекс Фергусон, подоцна бил обвинет од поранешниот претседател на Сошо, Жан-Клод Плесис, дека го прислушувал Менез; тој го обвинил Фергусон дека се сретнал со родителите на играчот во Париз и им понудил финансиски услуги. Манчестер Јунајтед ги отфрлил обвинувањата. Менез отпатувал за Манчестер и ги посетил објектите на тимот и Олд Трафорд, стадионот на клубот, пред да одлучи да остане во Франција.
За сезоната 2005-06, Менез се префрлил на дресот со број 11 и добил позначајна улога во тимот од новиот менаџер Доминик Бижотат. Тој се појавил на 31 лигашки натпревар, петти најдобар во тимот и постигнал три гола. Менез го постигнал својот прв гол на 15 октомври 2005 година во ремито 1-1 против Бордо. На почетокот на новата година, Менез ги постигнал своите последни два гола во уште едно реми 1–1 со Ница и победата од 4–0 над Сент Етјен. Сошо ја завршил сезоната на разочарувачката 15-та позиција откако четирите претходни сезони ги завршил во првите десет. Ова го натерало Менез да стане немирен и да изјави дека сака да го напушти клубот. На 8 јуни 2006 година, претседателот на Сошо, Дасие, објавил дека ќе ги разгледа понудите за играчот со клубовите од Лига 1, Париз Сен Жермен, Бордо, Монако и англискиот клуб Арсенал.
Монако
На 22 јуни 2006 година, Сошо објавил на својата веб-страница дека постигнал договор со колегата од Лига 1 Монако за трансферот на Менез. Тој потпишал четиригодишен договор, а цената на трансферот не била објавена. Менез го добил дресот со број 10 од менаџерот Ласло Болони и бил вметнат во неговата претпочитана позиција лево крило. Тој го направил своето деби за клубот на 19 август во ремито 1-1 на тимот со Рен, појавувајќи се како замена. На 30 септември, Менез го постигнал својот прв гол за клубот во победата од 2–1 над Ле Ман, постигнувајќи го победникот на натпреварот десет минути до крајот. По отпуштањето на Болони и доаѓањето на новиот менаџер Рикардо Гомеш, Менез се борел да добие постојана минутажа и станал фрустриран, што довело до интерес во странство од Манчестер Јунајтед и Ливерпул. На 11 ноември, сепак, тој повторно бил вметнат во стартната постава и го постигнал израмнувачкиот гол во ремито 2-2 со Лориен. Менез ја задржал својата форма до новата година, но се борел за кондиција во февруари поради повреда на препоните. Повредата барала операција и Менез пропуштил два месеци игра. Тој се вратил во тимот во април и постигнал голови во три по ред натпревари против Лил, Валенсиен и Марсеј. Менез ја завршил кампањата 2006-07 постигнувајќи го единствениот гол во победата над шампионот Лион.
И покрај летниот интерес од клубовите од англиската Премиер лига, Менез одлучил да остане во Монако. Во кампањата 2007–08, тој го постигнал својот прв гол во победата на тимот со 3–0 над неговиот поранешен клуб Сошо. Следната недела, тој повторно постигнал гол, овој пат во победата од 3-1 над Ле Ман. На 15 декември, Менез постигнал дубл во победата од 3–1 против Ленс. Тоа било негов прв натпревар со повеќе гола по неговиот хет-трик три години претходно. Следниот месец, Менез ги постигнал двата гола на тимот во победата од 2–0 на гости против Мец. На 23 февруари 2008 година, тој доживеал повреда на лигашкиот натпревар против Париз-Сен Жермен, што довело до тоа да го напушти натпреварот на полувремето. Повредата била откриена како сериозна и Менез пропуштил три месеци пред да се врати на последните два меча од сезоната со задолжителни замени.
Рома
Откако настапил во првите три лигашки натпревари на Монако во сезоната, на 27 август 2008 година било објавено дека Менез потпишал четиригодишен договор со италијанскиот клуб Рома. Цената на трансферот изнесувала 10,5 милиони евра, а Монако ќе добие уште 1,5 милиони во стимулации. Менез бил најавен како замена за заминатите крилни играчи Манчини и Лудовик Жили и го избрал дресот со број 24, поранешниот број на легендата на клубот Марко Делвекио. Тој го направил своето деби за клубот на 31 август на натпреварот на тимот од Серија А против Наполи, појавувајќи се како замена во 63. минута. Менез го направил своето деби во Лигата на шампионите на УЕФА во натпреварот од групната фаза на тимот против Бордо, играјќи 51 минути во победата од 3–1. На 6 декември, тој го постигнал својот прв гол за клубот во победата од 1–0 над Кјево. Меѓутоа, во поголемиот дел од кампањата, Менез се борел за константна минутажа, ретко настапувал цел натпревар и често започнувал на клупата за последователни натпревари под водство на Лучијано Спалети. На 24 мај 2009 година, тој се појавил како замена во 75. минута против Милан. По пет минути на теренот, Менез постигнал гол за 2–1 на Рома; главниот град го добил натпреварот со 3–2. Следната недела, тој го започнал натпреварот и постигнал гол во победата од 3–2 над Торино. Тој подоцна бил заменет во 59. минута.
За сезоната 2009-10, Менез се префрлил на необичниот дрес со број 94. Тој го постигнал против Милан својот прв гол на 18 октомври 2009 година. На 6 јануари 2010 година, тој го навлекол гневот на новиот менаџер Клаудио Раниери и неколку соиграчи, кои го критикувале за неговиот заменски настап против Каљари во кој тој вложил малку невнимателен напор. По критиките, Менез изјавил: „Ја допрев најниската точка во мојата кариера на тој натпревар на гостувањето кај Каљари“ и „Моите соиграчи беа во право што ме критикуваа“. На 11 јануари, Менез им се извинил на тренерот Раниери и неговите соиграчи и ги отфрлил гласините за негово барање за трансфер со тоа што изјавил дека е целосно посветен на тимот. На 30 јануари, играчот од средниот ред Симоне Перота изјавил дека на Менез едноставно му треба зголемување на самодовербата. Откако се појавил како замена за четири последователни натпревари по натпреварот со Каљари, Менез го направил својот прв старт од декември 2009 година во лигашкиот натпревар против Катанија на 21 февруари. Тој го заокружил враќањето со асистенција на победничкиот гол постигнат од Мирко Вучиниќ. Менез ја завршил кампањата со започнување на осум од последните десет лигашки натпревари бидејќи Рома ја завршила сезоната на второто место и се квалификувала за Лигата на шампионите на УЕФА.
Во сезоната 2010-11, Менез ја започнал сезоната како стартер под водство на Раниери по неговиот успешен крај на претходната сезона. И покрај тоа што бил стартер, Раниери продолжил да ја поткопува издржливоста на Менез бидејќи тој постојано го заменувал играчот на секој натпревар што го започнувал. На 3 ноември, Менез го постигнал својот прв гол во кампањата во победата со 3–2 во Лигата на шампионите над швајцарскиот клуб Базел. Една недела подоцна, тој асистирал за гол на Марко Бориело во победата од 3–2 над Фјорентина. На 13 ноември, за прв пат во сезоната, Менез одиграл цел натпревар откако одиграл нерешено 1–1 со Јувентус. Во следниот првенствен натпревар на тимот против Удинезе, тој го постигнал својот прв лигашки гол и исто така асистирал за гол во победата од 2–0. Откако останал без голови во декември, на 22 јануари 2011 година, Менез го постигнал последниот гол во победата од 3-0 над Каљари. На 16 февруари, Менез постигнал гол во првиот натпревар на Рома од првиот натпревар од нокаут рундата во Лигата на шампионите со Шахтјор Доњецк. Пет дена подоцна, Раниери поднел оставка од својата позиција како менаџер и бил заменет со Винченцо Монтела. Под водство на Монтела, Менез се појавил во првите три натпревари на менаџерот како замена. На 13 март, тој го направил својот прв старт под водство на Монтела во лигашкиот натпревар против Лацио, но бил заменет по 55 минути. На 23 март, во интервју за францускиот весник L'Equipe, Менез признал дека е фрустриран од неговата минутажа под Монтела. Фрустрацијата го достигнала својот зенит кога, на 21 април, Менез и Монтела се скарале за време на утринскиот тренинг, откако Монтела, наводно, „потрошил четвртина час прекорувајќи го францускиот репрезентативец поради неговата недоволна посветеност“. Подоцна истата ноќ, по натпреварот на тимот од Купот на Италија со Интер, додека го напуштал стадионот Олимпико со своето возило, Менез бил нападнат од „насилници“ кои фрлале камења, што резултирало со скршена шофершајбната на неговиот автомобил.
Париз Сен Жермен
На 25 јули 2011 година, Париз Сен Жермен потврдил дека клубот потпишал тригодишен договор со Менез. Трансферот изнесувал 8 милиони евра плус можни идни стимулации. Тој бил претставен пред медиумите истиот ден - заедно со новото засилување и интернационален соиграч Блез Матуиди - и му бил доделен дресот со број 7. Менез го направил своето клупско деби за тимот во неговиот пораз со 1–0 од Њујорк Ред Булс на Купот на Емирати. Тој го направил своето натпреварувачко деби за ПСЖ на 6 август 2011 година во првиот пораз на тимот од Лориен со 1-0 во лигата. Следната недела, тој асистирал за воведниот гол на тимот, постигнат од Кевин Гамеиро, во ремито 1–1 со Рен. На 18 август 2011 година, во првиот натпревар на ПСЖ во плејофот од плејофот во Лигата на Европа на УЕФА против луксембуршкиот клуб Диферданж, Менез го постигнал последниот гол за тимот во победата на гости со 4–0. Тој асистирал и за гол во победата. Три дена подоцна, тој повторно му асистирал на Гамеиро за гол во победата од 2-1 над Валенсиен, помагајќи му на ПСЖ да ја заработи својата прва лига во сезоната. На 28 август, Менез го постигнал својот прв лигашки гол за клубот на гостувањето кај Тулуз; Париз Сен Жермен го добил натпреварот со 3-1.
Во сезоната 2012-2013, Менез се користел помалку продуктивно во натпреварите во Лига 1. Со два гола и две асистенции во пет европски настапи, сепак, тој бил еден од главните актери на неговиот клуб во нивните напори во Лигата на шампионите, развивајќи силно разбирање на теренот со новата ѕвезда на тимот Златан Ибрахимовиќ, уште еден поранешен играч во Серија А.
Милан
Во јуни 2014 година, италијанскиот клуб Милан потврдил дека клубот потпишал со Менез на тригодишен договор. На 31 август 2014 година, Менез постигнал гол од пенал на своето деби за Милан против Лацио. Тој продолжил со два гола против Парма помагајќи му на Милан да го добие натпреварот. Неговиот прв гол на овој натпревар бил од пенал, а вториот прекрасно обработен финиш на задната пета. На 8 ноември, Менез постигнал гол од пенал и асистирал за голот на Стефан Ел Шарави додека Милан ремизирал против Сампдорија 2–2.
Халанд
Халанд (швед. ) е традиционална покраина (landskap) на западното крајбрежје на Шведска. Се граничи со покраините Вестерјетланд, Смоланд, Сканија и заливот Категат.