cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 5883
Други поделби
Проучување на NGC 5883 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54439. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 289; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5593. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1437.
Општина Македонска Каменица
Општина Македонска Каменица — општина во Источниот Регион, во Република Македонија. Центар на општината е истоимениот град Македонска Каменица.
Географија
Општина Македонска Каменица е општина во Источниот Регион во состав на Република Македонија.
Самоуправа и политика
Градоначалник на општина Македонска Каменица е Соња Стаменкова од редовите на СДСМ. Таа бил избрана на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Советот на општина Македонска Каменица е составен од 11 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Музеј на детски книги (Хаг)
Музејот на детски книги (холандски: Kinderboekenmuseum) ― музеј во Хаг, Холандија посветен на детски книги на холандски јазик.
Првпат бил отворен во 1994 година.
Александар Маренич
Александар Маренич (руски: Александр Игоревич Маренич, роден на во ) — руски фудбалер кој во моментот настапува за екипата на ФК Локомотив Москва.
Маренич својата професионална кариера ја започнал во 2006 година како играч на ФК Ростов, и во истиот тим се задржал до 2007 година, кога преминал во ФК Москва. Настапувал една сезона и за ФК Аланија Владикавказ за да во 2011 премине во Локомотив.
Зенит
Зенит — замислена точка која се наоѓа во местоположба „над“ одредено место, на замислената небесна сфера. „Над“ ја означува вертикалната насока на гравитационата сила која е во спротивна насока од насоката на зенитот. Со спротивна насока се означува насоката на гравитацијата којашто е насочена кон надирот.
Зенит може да се користи како и име коешто означува успех и моќ.
Потекло
Потеклото на зборот „зенит“ е праиндоевропско и се дефинира како '*mei-' („да се промени“). Во латинскиот јазик се сретнува како 'meare' („да се помине“). Со претставката 'sē-' („настрана“) се добива обликот 'sēmeare' („да се разграни“). Тогаш e обликувана именката 'sēmita' што означува странично („странично“). Кога Римјаните ја зазедоа Сирија, краток период пред времето на Христа, месните жители Арамејците го присвоиja зборот 'sēmita' како 'simta' („странично“). По заминувањето на Римјаните, и какошто Арапите ја заземаа земјата во век тие го презедоа арамејскиот збор 'simta' како 'samt' („настрана“) и од него изведоа нови астрономски изрази. Зборот „зенит“ потекнува од неточното читање на арапскиот израз (samt ar-ra's), што означува „насочување на главата“ или „патека над главата“, какошто е наведено во записите од средниот век на латински јазик (за време на  век), а можно е и да потекнува од старите шпански записи. Подоцна беше сведено на 'samt' („насока“), а воедно и неточно запишан како 'senit'/'cenit', во текстовите „m“ било погрешно читано како „ni“. Во век за првпат се сретнува во старофранцускиот јазик зборот 'cenith', 'zenith'.
Значење и употреба
.
Поимот зенит понекогаш се користи за да се означи највисоката точка достигната од некое небесно тело во текот на својата привидна орбита од дадена точка на набљудување. Оваа значење на зборот често се користи да се опише местоположбата на Сонцето („Сонцето го постигнало својот зенит...“), но за еден астроном Сонцето нема сопствен зенит, и е во зенитот само ако е точно над него.
Во науката, зенитот е насоката со која се означува мерењето на аголот на зенитот, аголот помеѓу насоката во која се одвива набљудувањето (пример, ѕвезда) и локалниот зенит.
Јон
Јон — атом кој изгубил или примил електрон односно е променета неговата неутрална природа. Јоните се делат на катјони кои се позитивно наелектризирани поради поголемиот број на протони и анјони кои се негативно наелектризирани јони поради поголемиот број на електрони. Јоните се формираат кога електроните се додаваат или одземаат од неутралните молекули или други јони, како што се атомите на натриумот (Na) и хлорот (Cl) кога реагираат за да формираат Na+ и Cl–, при комбинирањето на јоните со другите честички, како што се катјоните на водородот (H+) и амонијакот (NH3) кога се комбинираат за да формираат катјони на амонијакот (NH4+) или кога ковалентната врска меѓу два атома се прекинува на тој начин што резултира со честички што се набиени, како водата (H2O) кога се разложува на водород и водороден оксид (H+ и OH–). Многу кристални супстанции се составени од јони што се држат во правилни геометриски облици со привлекување на спротивно набиените честички едни со други. Јоните се движат во електродите со спротивно полнење во едно електрично поле и се проводници на електричната енергија во електролитските ќелии. Соединенијата што формираат јони се нарекуваат електролити. Јоните, исто така, се формираат во гасовите кога се загреваат на високи температури или кога електрично празнење поминува низ нив.
Бадем Чифлик
Бадем Чифлик (Αμυγδαλεώνας, Амигдалеонас) — село во Општина Кавала во Кавалскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 28 километри западно од градот Кавала и на 11 километри јужно од Селјани.
Селото се наоѓа на надморска височина од 80 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во составот на Отоманското Царство. Селото било населено со Роми и населбата била основана во XVI век. Во текот на XVIII век во селото било отворено грчко училиште.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 30 цигани.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Амигдалеонас.
Демографија
Во 1928 година бројот на населението бил 509 лица, додека во 1940 година селото броело 794 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 1292 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1208 жители, во 1971 година имало 1067 жители, во 1981 година имало 1529 жители, додека во 1991 година имало 1559 жители. Денеска, населението на селото е 2724 жители според пописот од 2011 година.
Гимнастика на Летните олимписки игри 2016 – трамбулина за мажи
Гимнастичкото натпреварување во трамбулина за мажи на Летните олимписки игри 2016 било одржано во ХСБЦ арената на 13 август 2016 година.
Формат на натреварување
Натпреварувањето се состои од две фази: квалификации и финале. Во квалификациите, гимнастичарите изведуваат две рутини: задолжителна и доброволна. Резултатите за двете рутини се собираат, и најдобрите осум гимнастичари се пласираат во финалето. Финалето се состои од една рутина, а квалификациските резултати не се пренесуваат.
Европско првенство во ракомет за жени 2004
Европското првенство во ракомет за жени 2004 се одржа во Унгарија од 9 до 19 декември, и го освои репрезентацијата на Норвешка по победата над Данска со резултат 27 - 25 во финалниот натпревар.
Домаќини
Европското првенство во ракомет за жени 2004 се одржа во следните градови:
Тимови
Следните тимови се квалификуваа за првенството:
Група C (Бекешкаба)
* Забелешка - тајбрејкерот е гол разликата во мечевите помеѓу Данска, Германија и Романија
Натпревар за 5/6 место
19 декември 2004
Натпревар за 7/8 место
18 декември 2004
Дејан Ловрен
Дејан Ловрен (роден на 5 јули 1989) — хрватски фудбалер, централен одбранбен играч на Ливерпул и на хрватската репрезентација. Ловрен ја започна кариерата во Динамо Загреб каде што помина 4 сезони, а во јануари 2010 година тој го засили францускиот Лион.Тој помина три и пол сезони во дресот на Лион со кој го освои купот во Лига 1 во 2012 година, пред да премине во Премиер лигата во тимот на Саутемтон во 2013 година. Тој имаше одлична сезоната во Саутемтон, и после само една година, тој се приклучи на Ливерпул во 2014 година. Трансферот изнесуваше £20 милиони фунти.
Граблива риба
Грабливи риби ― хипермесојадни риби кои активно ловат други риби или водни животни, со примери како ајкули, сабјарки, баракуди, штуки/маскелуншки штуки, жолти штуки, костури (гргечи) и лососи. Некои сештојади риби, како што е црвеностомачната пирана, понекогаш може да бидат и грабливи, иако тие не се строго сметани за задолжително грабливи риби.
Популациите на големи грабливи риби во океаните се проценува дека ќе бидат околу 10% од нивните прединдустриски нивоа до 2003 година, и тие се најмногу изложени на ризик од изумирање; имало непропорционално ниво на изумирање на големи грабливи риби за време на Кредо-палеогенското изумирање пред 66 милиони години. Откриено било дека создавањето на морски резервати ги обновува населенијата на големи грабливи риби како што се Serranidae — групер и морски гргеч.
Грабливите риби ги менуваат видовите на плен како одговор на варијациите во нивното изобилство. Ваквите промени во преференциите се непропорционални и се избрани како еволутивно ефикасни. Грабливите риби може да станат штетници ако се воведат во екосистем во кој стануваат нов врховен грабливец. Пример, видот што предизвика многу проблеми во Мериленд и Флорида, е змијоглавестата риба.
Грабливците се важен фактор што треба да се земе предвид при управувањето со рибарството, а методите за тоа се достапни и се користат на некои места.
Евенски јазик
Евенскиот јазик (эвэды торэн) е тунгуски јазик што го зборуваат Евените во Сибир, Русија. Го зборуваат расштркани заедници на сточари на ирваси од Камчатка и Охотското Море на исток до реката Лена на запад и од арктичкиот брег на север до реката Алдан на југ. Евенскиот е загрозен јазик со само околу 5.700 говорници (според рускиот пописод 2010). Овие говорници се наоѓаат во регионот на Магадан, Чукотскиот регион и регионот Корјак.
Во регионите каде што примарно живеат Евните, јазикот генерално се изучува во претучилишното и основното образование, заедно со националниот јазик, рускиот.
Дијалекти
Дијалектите на јазикот се армански, индигиркански, камчаткански, колиманско-омолонски, охотски, олански, томпонски, горноколоимски, сакирирски и ламунхински.
Јазичен контакт
Во некои изолирани арктички села, каде населението потекнува од мешани руско-евенски бракови, дијалектот бил воглавно руски со огромно евенско влијание.
Фонологија
, и  се алофони на  и.
Лиеж (покраина)
Лиеж (Liège; Lîdje; Luik; Lüttich) - најисточната покраина на Валонија и Белгија.
Се граничи (во насока на стрелките на часовникот од север) со холандската провинција Лимбург, германските покраини Северна Рајна-Вестфалија и Рајна-Пфалц, Дикирх во Луксембург, белгиските валонски провинции Луксембург, Намир и Валонски Брабант и белгиските фламански (холандски говорни) провинции Фламански Брабант и Лимбург.
Дел од најисточната област на покраината, кој се граничи со Германија, е германски говорниот Ojпен-Малмеди, кој станал дел од Белгија по Првата светска војна.
Главен и најголем град во покраината е истоимениот град Лиеж. Површината на покраината изнесува 3.857 квадратни километри, а населението заклучно со јануари 2019 година изнесувало 1.106.992 жители.
Историја
Модерните граници на покраината Лиеж датираат од 1795 година, кога се обединиле Кнежевството Лиеж со департман Урт од Француската Прва Република. (Делови од старото Кнежевство Лиеж, исто така, влегле во новите француски департмани Долна Меза и Самбра и Меза.)
Покраината Урт, како што тогаш била позната, била под француска контрола за време на владеењето на Наполеон Бонапарт. Наполеон го посетил градот за време на една од неговите кампањи и наредил уништување на неговите лозја за да ја спречи винската индустрија во Лиеж да и биде конкурент на француската.
Во септември 1830 година, се појавиле гласини дека Валонците во Брисел ги протерале Холанѓаните. Интелектуалците од Лиеж реагирале на овие настани со контактирање на валонските научници кои живееле во Париз за да разговараат за независноста на Белгија. Била формирана милиција предводена од Шарлие „Дрвена нога“ за да ги поттикне овие барања што довело до формирање независно Кралство Белгија.
Во 19 век, покраината била рано средиште на индустриската револуција. Нејзините богати наоѓалишта на јаглен и фабрики за челик и помогнале на Белгија да ја формира основата на зголемената економска моќ во регионот.
Во текот на 20 век, поради границите на Лиеж со Германија, во него се воделе жестоки борби во двете светски војни. Во Првата светска војна, силната линија на армиранобетонски воени тврдини во Лиеж привремено го запрел германскиот напредок низ Белгија, давајќи време да се изградат ровови во Фландрија, кои потоа ги доживеале најтешките борби во таа војна. Исто така, имало некои од најголемите цивилни жртви во војната, бидејќи Царската германска армија вршела колективно казнување на локалните селани заради давање отпор.
Во Втората светска војна, во Лиеж се одвивале големи борби за време на Арденската битка. Таму, Германците го организирале својот последен офанзивен потег против комбинираните сојузнички војски. Особено во Малмеди и Сен Вит се одиграле интензивни битки против нацистите. Во Малмеди бил масакрот на Вафен-СС врз воените затвореници од американската армија.
Лиеж продолжува да биде економско и културно средиште на Валонија, со својот универзитет, средновековно наследство и тешката индустрија.
2012-2018 година
==== 2018-2024 година ====
Економија
Бруто домашниот производ (БДП) на покраината изнесувал 31,6 милијарди евра во 2018 година, што претставувало 6,9% од економскиот производ на Белгија. БДП по глава на жител прилагоден за куповната моќ изнесувал 25.200 € или 84% од просекот на ЕУ27 во истата година. БДП по вработено лице изнесувал 108% од просекот на ЕУ27.
Поделби
Покраината е со површина од 3.857 квадратни километри која е поделена на четири арондисмани (административни области) кои содржат вкупно 84 општини.
Арондисмани
Покраината Лиеж е поделена на четири арондисмани:
Џамија Таман Пеланги џамек
Џамијата Таман Пеланги џамек е муслимански храм која се наоѓа во Џахор, Малезија.
Девојката од Космај
„Девојката од Космај“ (српски: Девојка са Космаја) — југословенски филм од 1972 година во режија на Драгован Јовановиќ. Главните улоги ги играат: Људмила Лисина, Михаило Јанкетиќ, Михајло Костиќ Пљака и Никола Симиќ.
Синопсис
Војната разделува двајца вљубени. Девојката заминува во партизани и цело време го бара својот љубен, но најпосле дознава дека тој се бори на страната на непријателот. За време на една акција, младиот партизан кој е вљубен во неа, се обидува да ја заштити при што е смртно ранет, а потоа умира на нејзините раце. Така, растргната меѓу две љубови, девојката не доживува ниту една од неа.
Урекешт
Урекешт (Urecheşti) — општина во округот Бакау во Романија, во која живее 4.021 жител.
Масовност, патогеност и вируленција
За да настане една инфекција важно е нејзината масивност од една страна и патогеоста и вируленцијата од друга страна, доколку инфекцијата е масовна ќе дојде до инфекција и обратно. Под вируленција се подразбира способност на микроорганизмите да лачаат егзотоксин или да ослободуваат ендотоксин после нивното распаѓање. Ако вируленцијата е појака побрзо ќе дојде до инфекција и инфективна болест. Вируленцијата е стекната особина и може да се менува. Ако патогените микроорганизми се култивираат на хранителни подлоги или се изложени на дејството на различни физички и хемиски фактори тие за кратко време можаат да ја изгубаат или намалаат својата вируленција. Патогеноста се дефинира како постојана способност на патогените микроорганизмите да предизвикуваат болест, тоа е вродена особина и немеоже да се менува. Некои патогени микроорганизми имаат слаба вируленција а јака патогеност.(Пример:Бацилите на тетанус имаат јака патогеност, затоа што излачуваат јак егзотоксин, од ова можеме да заклучиме дека патогени микроорганизми се оние кои излачуваат егзотоксин отколку оние коишто ослободуваат ендотоксин после нивното распаѓање.
X Factor Adria
X Factor Adria, или поедноставно X Фактор e меѓународна емисија за таленти од балканско производство. Иако емисијата се снимаше во Србија, аудициите се одржани и во Македонија, Босна и Херцеговина и Црна Гора, што ја прави оваа емисија регионална. Како и оригиналниот британски Х Фактор, така и овој е музичко натпреварување за пронаоѓање на нови музички таленти. Замји учеснички на ова шоу се:
Фази
Емисијата се состои од неколку фази: аудиции, буткамп, куќи на судиите и емисии во живо. Во текот на аудициите и буткампот, судиите во групи одлучуваат за судбината на натпреварувачот. После буткампот, натпреварувачите се делат во групи и секоја група добива еден судија како ментор. После "куќата на судиите" тие со помош на гостин-судија одлучуваат кој ќе продолжи во "емисиите во живо". Емисиите во живо се завршна фаза на натпреварувањето и прва фаза во која публиката добива право со гласање да го задржи својот омилен натпреварувач.
Аудиции
Првиот дел на процесот на селекција се аудициите. Потенцијалните учесници се пријавуваат на аудициите во живо или по пат на СМС-порака. Оние кои ќе бидат повикани на аудициите, прво настапуваат пред продуцентите, за потоа избраните да настапуваат и пред судиите.
Буткамп
Буткампот е втората фаза во која натпреварувачите кои добиле три или четири "Да" се повикуваат повторно да настапат. Во буткампот учесниците се среќаваат со предизвици како настапување со други натпреварувачи, кореографија и sing-off. Судиите во групи бираат 24 натпреварувачи и ги подготвуваат за во куќата на судиите.
Куќа на судиите
Учесниците кои ќе бидат избрани во буткампот, повторно настапуваат пред судиите. Судијата обично го повикува гостинот-судија кој е тука да му помогне да донеси одлука околу изборот на учесникот кој ќе го претставува него во емисиите во живо. Иако оваа фаза се вика куќа на судиите, ретко се случува во нивните куќи, најчесто локацијата е избрана од самите тие.
Емисии во живо
Емисиите во живо се завршниот дел на натпреварувањето. Во оваа фаза учесниците настапуваат во живо пред судиите и публиката гласа за својот миленик. Секоја недела има различна емисија. Откако сите учесници ќе настапат и гласовите бидат избројани, следува објавувањето на истите. Потоа, двајцата со најмалку гласови настапуваат уште еднаш и судијата одлучува кој ќе остани, а кој ќе си оди дома.
Групи
Според продуцентите, првата емисија ќе има четири групи: Девојки, Момци, Бендови и Учесници над 30 години.
Судии и водители
Во првата сезона судии беа Емина Јаховиќ, Кристина Коваќ, Кики Лесендриќ и Жељко Јоксимовиќ. Кристина и Жељко беа првите што беа објавени, додека Емина и Кики беа објавени ден подоцна. Сите судии се пејачи и текстописци, а некои од нив се исто така и композитори и продуценти. По емитувањето на првите две емисии се слушна гласина дека Бане Јевтиќ ќе биде заменет по водењето на само првите 8 епизоди,но продуцентите објавија соопштение дека гласините не се точни. На ноќта на првата „live-вечер“ беше објавено дека нов водител ќе го замени Бане, држејќи во тајна кој ќе биде тоа. Се откри дека Славко Калезиќ ќе биде водител. Денот по првата „live-вечер“ беше објавено дека Славко исто така ќе биде заменет. Конечно, Славко беше заменет со Ана Грубин која го водеше шоуто од втората „live-вечер“. Кратко по првата сезона Жељко објави дека нема да биде дел од втората сезона. По заземањето на продукцијата на шоуто од страна на нова компанија, не беше сигурно дали било кој од претходните судии ќе остане. Вклучувањето на Хрватска предизвика гласини дека некои по потекло од таа земја ќе бидат вклучени во жирито за втората сезона. Некои од луѓето за кои се ширеа гласини дека ќе им биде понудено да бидат судии во втората сезона ги вклучуваа: Северина, Јелена Розга, Дино Мерлин, Владо Георгиев, Џибони, Џорџе Баласевиќ и Здравко Чолиќ. Во февруари 2015 беше објавено дека судиите на втората сезона на Х Фактор Адриа се: Жељко Јоксимовиќ, Тонќи Хуљиќ, Масимо Савиќ и Александра Коваќ. Кратко потоа беше потврдено дека Антонија Блаќе ќе го води шоуто заедно со Александар Радојќиќ. Снежана Велков ќе го води шоуто исто така, како претставник од Македонија, правејќи ја единствената водителка која се враќа од првата сезона.
Гости
Гости судии во „куќата на судиите“ беа Тони Цетински во куќата на Жељко, Леонтина Вукомановиќ во куќата на Кристина, Мустафа Сандал во куќата на Емина и Скот Милс во куќата на Кики. Гости во „live-вечерите“ беа 2Cellos, Хари Вершановиќ, Јелена Томашевиќ, Дорис Драговиќ, Јелена Розга, Лорин, Калиопи, Тропико Бенд, Дејан Цукиќ, Парни Ваљак, Наташа Беквалац и Ана Станиќ. Гостите во финалето беа: Марија Шерифовиќ, Тијана Дапчевиќ, Пилоти и Madlick.
Михаил Цвет
Михаил Семјонович Цвет (Михаи́л Семёнович Цвет) (1872–1919) бил руски ботаничар кој ја измислил техниката на адсорпциона хроматографија која денес е често користена во хемиската анализа. Неговото презиме на руски означува освен орган на растение и "боја". Михаил Цвет ја измислил хроматографијата во 1906 година испитувајќи ги растителните пигменти.
Нашите Англичани
„Нашите Англичани“ (француски: Nos Anglais) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 10 февруари 1885 година.
Содржина
Додека патува со воз, раскажувачот наоѓа на седиштето една тетратка - дневникот на некој патник и почнува да чита. Авторот на записите го опишува својот престој во одморалиштето Мантон каде неговиот хотел бил полн со англиски туристи. Бидејќи била недела, предводени од главниот пастор, гостите читале извадоци од Библијата и пееле верски песни, додека утредента се забавувале со песни и танци. Следната недела, патникот го скрил клучот со кој бил заклучен клавирот, а утредента добил отказ од хотелот, а на заминување, тој им одржал предавање на англиските свештеници.
Негидалски јазик
Негидалски јазик — тунгуски јазик зборуван во источна Русија сè до реката Амур. Јазикот е поделен на два дијалекта и тоа: горен дијалект и долен дијалект. Негидалскиот јазик е јазик што е скоро до исчезнување, го зборуваат околу 175 луѓе.
Џамија Тенгку Тенгах Захарах
Џамија Тенгку Тенгах Захарах — муслимански храм која се наоѓа во Теренгану, Малезија.
Бајденфлет
Бајденфлет (Beidenfleth) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Твиги
Твиги (родена, со нејзиното вистинско име Лесли Хорнбај) е англиски модел, глумица и пејачка, денес исто така позната под името Твиги Лоусон, презиме кое го добива од сопругот. Како тинејџерка, на свои 16 години, таа стана првиот истакнат модел. Таа беше позната по нејзината Андрогенија, големите очи, долгите трепки, витата става и кратката коса .Од страна на магазинот “Дејли Експрес” во 1966, таа беше прогласена за “Лице на 1966год.”и Британците ја прогласија за жена на годината. До 1967 Твиги работеше како манекенка во Франција, Јапонија и Америка, појавувајќи се на насловните страници на “Вог” и “Татлер”. Нејзината слава почна да се шири низ целиот свет.
Откако се прослави како манекенка, Твиги започнува успешна кариера и као медиска личност застапена во повеќе проекти. Таа ја водеше својата емисија “Луѓето на Твиги” во која таа интервјуираше познати личности и исто така се појави како судија на реалното шоу “Идниот Американски топ модел”. Нејзината автобиографија “Твиги во Црно и Бело” (1998) влезе во списокот на бестселери. Од 2005 таа како манекенка работеше за “Маркс и Спенсер”, за да ги промовира нивните најнови брендови, појавувајќи се на ТВ реклами и печатените медиуми, заедно со Мајлин Клас, Ерин О’ Конор, Лили Кол и др.
Ран живот
Твиги порасна во северозападен Лондон, во предградие на Низден. Таа е ќерка на Хелен (Нели) Лидија Хорнбај, работничка во печатница, и Вилијам Норман Хорнбај, мајстор столар. Мајката на Твиги ја научи да шие уште на млади години и таа сама си ја шиеше својата облека. Твиги учеше во средното училиште “Брондесбури и Килбурн” во Килбурн. Таа е најмладата од трите сестри. Ширли има 15 години а Вивијан е 7 години постара.
1965-1967
Твиги е запеметена како една од првите меѓународни супермодели и модна икона на 60-тите и 70-тите. Најголемо влијание на Твиги има Жан Шримптон која ја смета за првиот светски супермодел. Твиги се смета за најзина наследничка. Во јануари 1966год. Таа ја бои и ја скратува косата во Мејфер во студиото на познатиот фризер Леонард. Нему му биле потребни модели на кои ќе ги покаже своите способности во создавањето на кратки фризури. Професионалниот фотограф Бари Лејтган направи неколку фотографии за Леонард кои тој ги истакнал во своето студио. Мек Шери, моден новинар за “Дејли Експрес”, ги видела фотографиите и посакала да ја запознае таа личност. Откога се случило тоа биле направени уште неколку фотографии кои неколку недели подоцна беа објавено во магазинот заедно со статија, прогласувајќи ја Твиги за “Лице на 1966год”. Во магазинот пишуваше: “Детето од Лондон кое поседува илјадници ликови а има само 16 години”-Дејли Експрес 23 февруари 1966.
Наскоро кариерата на Твиги стагнираше. Таа е висока 168 cm (ниска за модел) и тежеше едвај 41 кг со димензии 31-22-32 со аеродинамична и андрогена привлечност. Нејзиното момче Нигел Дејвис кој по професија е фризер, стана нејзин менаџер и го промени неговото име во Џастин Де Виленеув. Тој ја убеди и неа да си го промени името во Твиги(според нејзиниот прекар од детството “Твигс”). Де Виленеув си ги припишува заслугите за нејзиниот успех. Постар од нејзе 10 години, тој успева да и обезбеди профитабилна кариера 7 години, надгледувајќи ги нејзините финансии, и нивните фирми во времето на најголемите достигнувања во нејзината кариера.
Наскоро Твиги се појави во сите водечки модни магазини,а нејзиниот хонорар изнесувал 80 фунти на час. Со нејзината модна линија наречена “Фустаните на Твиги”таа го освојува модниот свет. Таа еднаш рече : Си го мразам изгледот и мислам дека на никој не му се допаѓам. Прекрасниот изглед на Твиги се должи на : нејзината витка става, кратката фризура во машки стил и извнредно долгите и темни трепки. Опишувајќи како ги добила нејзините извонредни трепки таа рече : “Порано ставав три пара лежни трепки над моите”.
Еден месец по објавувањето на статијата во магазинот “Дејли Експрес”, Твиги позираше за нејзината прва фото-сесија за “Вог”. Една година подоцна таа се појави во 13 фото-сесии во меѓународните изданија на “Вог”.
1967-1970
Твиги пристигна во Њујорк во март 1967 на Аеродромот Џон Ф. Кенеди – настан медиумски покриен од страна на печатот. Магазините “Њујоркер”, “Лајф” и “Њусвик” објавија статии за “феноменот” Твиги во 1967год, кадешто првонаведениот и посвети приближно 100 страници. Истата година таа стана меѓународна сензација, работејќи како манекенка во Франција, Јапонија и Америка, појавувајќи се на насловната страница на: парискиот Вог во мај, американскиот Вог трипати- во април, јули и ноември. Во март 1967 во 15-тото издание на “Вог” на стр.63 Твиги беше опишана како “модна икона која ги одбележува 60-тите”.
Во 2009, во каталогот на Музејот “Метрполитен” Твиги беше прикажана како модна муза која е олицетворение на модата како и нејзината адолесцентска фигура која е совршена рамка за андрогенскиот стил кој се појави во 60-тите. Трендот се манифестираше со : фустани во А-линија со јаки и вратоврски, костуми и фустани со детали во воен стил, или во стилот на Ив Сен Лорaн - машки смокинг за жените. Истовремено во рамките на рубриката “Унисекс” беа објавени дизајни кои се минималистички, вклучувајќи ги Нехру костимите (индиски стил) и фустани во футуристички стил, препорачани од страна на дизајнери како “Пјер Карден”, “Андре Куреж”, и најпознатиот во Америка Руди Гернрих. Твиги е фотографирана од познати фотографи како: Сесил Битон, Ричард Евдон, Мелвин Соколоски, Роналд Тригер, Берт Штерн, Норман Паркинсон, Ени Лебовитс и Стивен Мејсел.
Реакција
Твиги и магазините во коишто беа објавени нејзини фотографии и статии, беа подложени на критика уште од самиот почеток. Нејзината екстремно витка става беше критикувана заради промовирање на фигура која отстапува од тогашните стандарди за женска става. “Твиги дојде заедно со времето кога тинејџерската популација трошела значителни средства за облека.” рече Сју Далглиш, моден кореспондент за лондонскиот “Дејли Меил”, “Со нејзината недоволно развиена машка фигура, таа беше идол на тинејџери од 14 и 15 години. Таа ги поттикнува пороците на адолесцентската популација”. Во зенитот на нејзината кариера, Марк Кохен, сопственик на продавница за висока мода даде уште построга критика : “Нејзините нозе ми личат на црви”. Сепак Твиги имаше и свои поддржувачи. Дијана Вриленд од “Вог” изјави: Нејзиниот сјај не доаѓа до израз кога носи панталони. Таа е девојка од ерата на мини-модата. Прекрасно изгледа”. Во последните години Твиги зборува против трендот на енормно слаби модели, објаснувајќи дека нејзината витка фигура во тинејџерските години не е последица на нередовна исхрана : “Јас бев многу слаба,но мојата природна градба е таква. Јас секогаш јадев разумно- да бидам слаба ми беше во гените”.
На 10 Декември 1969, и покрај тоа што имаше 20 години, таа беше избрана за специјален гостин во една од првите емисии на Британското документарно шТВ шоу “Ова е твојот живот”.
1970–1979
По 4 години посветени на манекенството, Твиги се повлече во 1970, тврдејќи : “Не може цел живот да се биде закачалка за облека!”. Ја раскина љубовната врска со Џастин де Виленеув, кој ги водеше нејзините бизнис работи од 1966, и го ослободи од должностите како нејзин менаџер изјавувајќи дека многу позначајна е нејзината фотографија и натписот “Лице на 1966” во “Дејли Експрес” отколку неговите напори да ја промовира.
Во октомври 1975, таа имаше настап во “Ројал Алберт Хол”и тој настап беше ставен на албумот “Бал на пепрутки и фестивал на штурци ” од Роџер Гловер.Концертот беше режиран од страна на Тони Клингер.
Во Ноември 1976 таа се појави во “Мапет Шоу” кадешто ја пееше пената “Во мојот живот” од “Битлси”. Во 1976 потпиша договор со “Меркјури Рекордс” и ги објави албумите “Твиги” и “Разбери правилно го моето име ”. Двата албума содржат поп и кантри музика и бележеле одлична продажба, рангирајќи се на 33-тото место на британската топ листа и таквиот рејтинг и донесе сребрен диск. Албумот ги содржи 20-те најголеми хитови на Твиги : “Еве ме повторно” и “Разбери го правилно моето име” го достигна 35-тото место во 1977.” Во 1978, филмската продукција “Американ Интернејшнал Пикчарс”, за да го зголеми својот рејтинг направи промена во музичкото шоу “Надзвучно” кое се емитуваше на ”Лондон Викенд ТВ” заменувајќи ја продукцијата “Мајк Менсфиелд” со Твиги, со што оваа емисија беше пренасловена во “Џубоксот на Твиги” и доживеа успех на американските ТВ пазари во текот на 1978 година. Во септември 1976, Твиги на ова музичко шоу ги изведе нејзините нумери “Еве ме повторно”и “Венила Оле”  и нејзините изведби беа вклучени во обновената емисија. По првата сезона, Твиги ја напушти емисијата и американската телевизија продолжи со емитување на “Џубоксот” со Брит Екланд и со емитување на стандардни музички спотови а не со спотови од шоуто „Надзвучен“.
1980-1999
Во 1980 Твиги се појави кратко во филмот “Браќата Блуз”. Во 1981 таа ја играше улогата на Елиза Дулитл заедно со Роберт Повел во забавната комедија “Пигмалион”, и во 1983 таа го направи своето прво деби на Бродвеј во мјузиклот “Моја една и единствена”, каде глуми заедно со Томи Тјун, а за нејзината глума беше номинирана за “Тони Награда”. Во 1986 таа играше наспроти Робин Вилијамс во комедијата “Клуб Рај”. Во 1987 играше во “Девојчето со кибритчињата” а  1988 имаше  споредна улога во “Мадам Сузатска” заедно со нејзиниот втор сопруг Ли Лоусон. Во 1989 таа се појави во улогата на Хана Чаплин, мајка на Чарлс во Британскиот филм “Младиот Чарли Чаплин”.
Во 1991 таа имаше главна улога во “Принцези” која беше емитувана на Американската телевизија ”Си-Би-Ес”. Од 9 снимени епизоди беа емитувани само 5. Една година подоцна таа ја играше улогата на Гертруда Лоренс во “Ноел и Герти” во театарот во Саг Харбор, Лонг Ајленд. Во 1999 г. Таа се врати на Њујоршката сцена меѓутоа не на Бродвеј и учествуваше на обработената верзија на Ноел и Герти напишана и режирана од Ли Лоусон. Таа се појави во улогата на Гертруд Лоренс наспроти Ноел Кауард.
2000–2009
Во 2001 Твиги зеде учество во Тв серијата “Ова утро”. Во 2003 таа објави уште еден албум “Темносино”. Седумнаесет од вкупно 20-те песни не биле пуштени во етер во периодот од 1982-1990, вклучувајќи во дуетот со Лео Сејер, “Последниот танц сочувај го за мене” и “Црвен Вторник”. Во 2005, таа учествуваше во шоуто ”Американскиот иден топ модел” како една од четирите судии од 5-тата до 9-тата сезона, и една година подоцна се појави на насловната страница на  магазинот “Свиндл”. Твиги исто така му се врати на манекенството, учествувајќи во рекламирање на синџирот модни продавници во Британија “Маркс и Спенсер”. Оваа кампања била проследена и медиумиски покриена од страна на печатот и телевизијата. Нејзиното учество во оваа кампања е заслужно за обновувањето на оваа модна куќа. Во 2006, таа игра улога на 19 годишна девојка во радио емисијата “Појадок со Твиги” на Би-Би-Си. Таа не се врати во десеттата сезона на шоуто “Идниот модел на Америка”. Нејзина замена таму беше моделот Паулина Поризкова.
Исто така во 2007 продкукциската куќа Сепија Рекордс објави албум на твиги кој таа го снимаше во 1979. “Албумот Рај во моите очи” содржи 8 оригинални траки плус 4 ремикси. Во 2008 таа ја поддржа кампањата против рак на дојката заедно со други познати личности како што се : комедијантот Алан Kар, пејачката Натали Имбруглиа, глумицата Ана Фриел и ди-џејот Едит Боуман.
NGC 1505
NGC 1505 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1505 се споменува и како MCG -2-11-9, NPM1G -09.0181.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1505 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 1505 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 2 м 36,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 19' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 1505 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14339. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 268; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5305. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 912.
Симоне Перота
Симоне Перота (роден на 17 септември 1977 во Ештон-под-Лин, Англија) — италијански поранешен фудбалер, репрезентативец, играч од средниот ред.
Бил член на фудбалската репрезентација на Италија која го освоила првото место на Светското првенство во фудбал 2006.
Технички одлики
Перота е познат по својот прилагодлив играчки стил, луцидните проигрувања и големата претрчана километража.
Рана кариера
Иако е роден во Англија, Перота своите први фудбалски знаења ги стекнал во младинската школа на Реџина. Првиот настап во неговиот матичен клуб бил во 1995 г. во рамките на Серија Б. Оттогаш, Симоне станал важна алка во поставата на Реџина. Три години подоцна, во 1998 г. потпишал за Јувентус, но покрај фудбалските величини како Зинедин Зидан, Дидје Дешан и Антонио Конте, Перота запишал сано 10 настапи зад своето име.
Во 1999 г. тимот на Бари добил 50% од правата врз Перота, како дел од договорот со Јувентус, по кој Џанлука Ѕамброта преминал во клубот од Торино. Бари освен Перота, добиле и дополнителни 1,5 милиони евра. Во јуни 2001 г. Бари за 300 илјади евра целосно го откупиле договорот на Перота, најмногу поради неговите добри партии во нивниот дрес.
На почетокот на сезоната 2001/02 од Серија А, Перота прешол во редовите на Кјево. Овој тим со помошта на Перота, зимската пауза во првенството ја минал како водач во Серија А. Перота бил асистент на победничкиот гол во натпреварот против вицешампионот Интер.
Рома
Во 2004 г. Рома успеа да го донесе Перота во своите редови за сума од 7,2 милиони евра, притоа потпишувајќи тригодишен договор со него. Веднаш се наметнал кај тренерот Лучано Спалети, и си обезбедил постојано место во почетните 11. Тоа резултирало со нов договор во 2006 год, овојпат со времетраење од 4 години (до 2010) и поголема плата. Одлично се вклопил во поставата 4-2-3-1, играјќи како истурен играч за врска, веднаш позади шпицот во нападот. Во октомври 2009 го продолжил постојниот договор на уште една дополнителна сезона (до 2011), за намалена плата на 2,5 милиони евра годишно. По истекувањето на овој договор потпишал нов, сѐуште важечки, до 2013 г. за загарантирана плата од 2,6 милиони евра плус бонуси во зависност од настапите. Важи за еден од носителите на играта на римската волчица, заедно со Даниеле Де Роси и Франческо Тоти.
Репрезентативна кариера
Без разлика што е роден во Англија, Перота немал право да игра за нивната репрезентација. Со екипата на Италија под-21 го освоил пехарот на УЕФА Европско првенство до 21 година во 2000 г. но не настапил на Летните олимписките игри 2000 год. поради ситна повреда. Своето деби за репрезентацијата на Италија го имал во 2002 г. Бил пријавен и за Европското првенство во фудбал 2004, кога впрочем и постигнал гол против Бугарија во фазата по групи. Перота бил во составот на Марчело Липи за Светското првенство 2006, каде бил во почетниот тим на сите 7 натпревари за аѕурите на патот до нивниот четврт шампионски пехар. Бил повикан и за Европското првенство во фудбал 2008, каде бил редовен стартер, и со Италија дотуркал до четврт-финалето каде на пенали загубиле од подоцнежниот првак Шпанија. Во 2009 г. се простил од настапите за репрезентацијата.
Приватен живот
Перота живеел во Англија до 4-годишна возраст. Неговите родители, Франческо и Ана Марија поседувале паб близу нивниот дом, пред да се вратат во Италија, во 1982 г. Оваа брачна двојка водела потекло од Реџо Калабрија. На 22 декември 2010 г. бил поставен споменик на Перота пред стадионот на локалниот фудбалски тим од Ештон-под-Лин. Споменикот бил еден од трите на фудбалери родени во тоа место, и што притоа го освоиле Светското првенство во фудбал.
Градска ластовичка
Градската ластовичка (Delichon urbicum) е птица преселница, која се размножува во Европа, северна Африка и умерените делови на Азија; а зимува во Сахара, во Африка и во тропските делови на Азија. Mоже да се најде и во природата и блиску до населените места. Таа се среќава и во Македонија.
Опис
Возрасната градска ластовичка е долга 13 см, со распон на крилјата од 26 до 29 см, и просечно тежи околу 18.3 гр. Има сина глава и горен дел со бел заден и долен дел, кафеави очи и мал црн клун додека неговите канџи како и видливиот дел од нозете им се розови. Половите се слични меѓу себе, но младите ластовички се целосно темноцрни, освен крилјата кои имаат бели краеви. Градската ластовица лета со просечно 4.4 замавнувања во секунда. Оваа ластовица е гласна птица, особено кога се пари.
Распространетост и живеалиште
Најомиленото живеалиште на градската ластовичка се отворените простори со ниска вегетација, како пасишта, ливади и ниви блиску до вода, иако може да се најде во планини со висина најмногу до 2 200 метри. Додека се сели, оваа ластовичка се храни во воздух со инсекти, и најчесто патува преку ден, иако некои птици летаат и ноќе. Преселбата си носи и свои опасности; во 1974 година, неколку стотини илјади ластовички биле најдени мртви или пред умирање на Алпите и околните делови, поради тешките налети на снег и ниските температури. Преживувањето на возрасните ластовички за време на есенската преселба зависи најмногу од температурите, но ниските температури се покритични за младите.
Размножување
Градската латовичка првично се гнездела во пештери и гребени; и некои колонии кои се гнездат во гребени сè уште постојат, и го градат гнездото под висечка карпа. Денес, овие ластовички најчесто прават гнезда на објекти изградени од луѓето, како што се мостовите и куќите. За разлика од селската ластовичка, градската ластовичка повеќе ги користи надворешните делови од населените објекти, отколку внатрешноста на штали и амбари. Гнездото е во вид на затворена шолја, фиксирана на греда, со тесен отвор на врвот. Се гради од страна на двата пола со кал и пелети коишто ги вградуваат со помош на клуновите, и покриена со трева, или друг мек материјал. Калта ја собираат од вирови, бари или потоци. Оваа ластовичка се размножува колонијално, и гнездата многу често им се блиски едно до друго. Многу е честа групата од помалку од 10 гнезда, но има и колонии кои направиле рекорд од илјадници гнезда. Најчесто се снесуваат 4-5 јајца, со просечни димензии 1.9x1.7 см, и тежат 1.7 гр. Инкубацијата трае 14-16 дена. Новородените пилиња не се способни да се грижат за себе, но по 22-23 дена, зависи од времето тие стануваат независни и го напуштаат гнездото. Овие ластовички најчесто имаат по 2 легла годишно, и првото легло се поправа и употребува одново и одново.
Исхрана
Исхраната на градската ластовичка е слична со исхраната на другите ластовички и се состои најчесто од инсекти кои ги фаќа при летање. Овој вид лови на просечна висина од 21м за време на сезоната за парење, но во влажни услови пониско. Најчесто ловат во регион од околу 450 м од леглото.
Драгољуб Жеков
Драгољуб Панчев Жеков ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште. Во Скопје се преселил и работел како дреар. По окупацијата на Македонија се вклучил во народно-ослободителното движење и активно ја помагал борбата за ослободување на земјата од фашистичкиот окупатор. Станал член на Народната милиција, со која раководела партиската организација на Скопје. На 13 ноември 1944 година бил активен учесник во борбите за ослободувањето на Скопје. Во борбите против Германците, во близина на стариот железнички мост бил ранет во десната рака и во градниот кош. Веднаш бил пренесен на болничко лечење но, наредниот ден им подлегнал на раните. Неговите посмртни останки биле погребани на скопските гробишта.
Последното метро (филм од 1980)
Последното метро (француски: Le dernier métro) е француски филм од 1980 година, во режија на Франсоа Трифо. Главните улоги ги играат: Катрин Денев, Хајнц Бенет и Жерар Депардје.
Синопсис
Дејството на филмот се случува во Париз за време на германската окупација. Марион Штајнер (ја игра Денев) е позната филмска и театарска глумица која раководи со еден театар на Монмартр. За да го избегне прогонот на Евреите, нејзиниот сопруг, режисерот Лукас Штајнер (го игра Бенет) го измислува своето бегство во Јужна Америка, а всушност се крие во подрумот на театарот. Само Марион знае за неговото засолниште и секојдневно го негува, обидувајќи се да му обезбеди вистинско бегство од Франција. Во тек се подготовките за последната претстава на Лукас во која главните улоги ги толкуваат Марион и еден нов, млад глумец, Бернар Гранже (го игра Депардје), кој пак е дел од движењето на отпорот. Најпосле, претставата е премиерно прикажана и доживува голем успех. Меѓутоа, еден театарски критичар, соработник на окупаторската власт, сака да го преземе театарот. Во текот на една претстава, во театарот доаѓа полицијата која сака да го провери подрумот, а Бернар му помага на Лукас да се сокрие. Еден ден, Бернар најавува дека ќе го напушти театарот за да се бори против за слободата на Франција и пред да замине тој и Марион водат љубов. По ослободувањето на Париз, театарот ја продолжува работата под водство на Лукас, а Марион и Бернар повторно глумат заедно.
Ваља Сеака
Ваља Сеака (Valea Seacă) — општина во округот Бакау во Романија.
Дејвид Хартли
Дејвид Хартли (англиски: David Hartley) (1704-1757) - англиски филозоф и психолог, основач на англиската асоцијативна психологија.
Творештво
Најважното дело на Хартли е „Забелешки за човекот, неговата рамка, неговата должност и неговите очекувања“ (Observations on man, his frame, his duty and his expectations), објавено во 1749 година. Основна одлика на неговото учење е тоа што настојувал сите сложени психички појави да ги изведе од механичките асоцијации на наједноставните елементи на психата - осетите и од нив непосредно изведените осетни идеи. Според него, паралелно со овие психички процеси на асоцирање на идеите, течат и одредени физиолошки процеси. На секој психички акт му одговараат и одредени вибрации на мозочната и нервната супстанција. Но, тоа не значи дека душевните процеси може да се изведат од физичките или обратно, туку меѓу овие два процеса постои паралелизам. Така, Хартли инсистирал на издвојување на духовното од материјалното, што можеби било последица на фактот дека тој бил многу религиозен човек. Оттука, тој сметал дека физиолошките процеси се одвиваат според своја внатрешна логика, според принципите на механичката каузалност, а од друга страна, душевните процеси се одвиваат паралелно со физиолошките.
Зоран Ѓинѓиќ
Зоран Ѓинѓиќ (Зоран Ђинђић) (Шамац, -, ) — српски политичар, Премиер на Србија од 2001 година до неговиот атентат во 2003 година, Градоначалник на Белград во 1997 година и долгогодишен опозициски политичар и доктор по филозофија.
Ѓинѓиќ бил еден од првите тринаесет реставратори на современата Демократска партија на Србија, станувајќи нејзин претседател во 1994 година. Во текот на 1990-тите, тој бил еден од ко-водачите на опозицијата на власта на Слободан Милошевиќ и станал Премиер на Србија во 2001 година по соборувањето на Милошевиќ. Како премиер, тој се залагал за продемократски реформи и интеграција на Србија во европските структури. Тој бил убиен во 2003 година од страна на Ѕвездан Јовановиќ, поранешен специјален оперативец со врски со српската мафија.