cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бариум
Бариумот има неколку индустриски апликации. Историски гледано, се користи како гетер за вакуумски цевки и во форма на оксид како емизивен слој на индиректно загреани катоди. Тој е составен дел на YBCO (високотемпературни суперспроводници) и електрокерамика и се додава во челик и леано железо за да се намали големината на јаглеродни зрна во микроструктурата. Бариумските соединенија се додаваат во огномети за да дадат зелена боја. Бариум сулфатот се користи како нерастворлив додаток на течност за дупчење на нафта, како и во почиста форма, како агенси за рентгенско зрачење за сликање на човечкиот гастроинтестинален тракт. Растворливиот јон на бариум и растворливите соединенија се отровни и се користат како родентициди.
Веле Алексоски
Веле Алексоски е еден од основачите на неделникот „Македонско сонце“ а бил и негов главен и одговорен уредник. Во својство на претседател на Светскиот македонски конгрес за Европа бил ангажиран и учствувал на митинзи организирани во поголемите европски градови за признавање на Република Македонија под нејзиното уставно име.
Кралот на циганите
Филмот, во режија на Френк Пирсон, кој исто така се потпишува и како сценарист, е адаптација на книгата Кралот на циганите од Питер Мас, објавена во 1975 година. Ја раскажува животната приказната за Стив Тене и неговата фамилија.
Неколкумина од техничките советници, епизодисти и статисти кои работеле на филмот биле вистински роми. Дејвид Гризман ја компонирал музиката, во која многу истакната улога имаше легендарниот џез-виолинист Стефан Грапели, исто така двајцата се појавиле во кратките улоги на ромски музичари. Идната глумица Рејчел Тикотин играла една од ромските танчерки.
Бариум
Физички одлики
Бариумот е мек, сребрено-бел метал, со мала златна нијанса кога е многу чист : 2 Сребрено-белата боја на бариумот брзо исчезнува по оксидација на воздух што содава слој од темносив оксид. Бариум има средна специфична тежина и добра електрична спроводливост. Многу бавен бариум е многу тешко да се подготви, па затоа многу својства на бариум сè уште не се точно измерени.
Кралот на циганите
Ерик Робертс бил номиниран за Златен глобус во 1979 година во категоријата „Најдобра дебитантска улога во филм – мажи“ за неговата изведба како Дејв.
Бариум
Физички одлики
На собна температура и притисок, бариумот има кубична структура во центарот на телото, со растојание од бариум-бариум од 503 пикометри, проширување со загревање со стапка од приближно 1,8 × 10-5 / °C. : 2 Тоа е многу мек метал со Мохсова цврстина (Mohs hardness) од 1,25. : 2 Нејзината температура на топење 1.000 K (730 °C; 1.340 °F) : 4-43 е средна помеѓу оние на полесни стронциум (1.050 K или 780 °C или 1.430 °F) : 4-86 и потешкиот радиум (973 K или 700 °C или 1,292 °F); : 4-78, но неговата точка на вриење е 2.170 K (1.900 °C; 3.450 °F) го надминува оној на стронциум (1.655 К или 1.382 ° С или 2.519 °F). : 4-86 . Густината (3.62 g / cm3) : 4-43 е исто така средна помеѓу оние на стронциум (2.36 g / cm3) : 4-86 и радиум (~ 5 g / cm3). : 4-78
Хемиски одлики
Бариумот е хемиски сличен со магнезиум, калциум и стронциум, дури и пореактивен. Секогаш ја покажува состојбата на оксидација од +2, освен во неколку ретки и нестабилни молекуларни видови кои се одликуваат само во гасна фаза, како што е BaF. : 2 Реакциите со халогените се високо егзотермични (ослободување енергија); реакцијата со кислород или воздух се јавува на собна температура и затоа бариум се складира под масло или во инертна атмосфера. : 2 Реакциите со други неметали, како што се јаглерод, азот, фосфор, силициум и водород, генерално се егзотермични и продолжуваат со загревање : 2-3. Реакциите со вода и алкохоли се доста егзотермични и ослободуваат водороден гас: : 3"Ba + 2 ROH → Ba (OR) 2 + H2 ↑ (R е алкилна група или атом на водород)"Бариумот реагира со амонијак за да формира комплекси како Ba(NH3) 6.
Кралот на циганите
Продукција
Питер Богданович беше првично најавен како режисер.
Додатни белешки
Сестрата на Дејв, Тита, ја игра Брук Шилдс, а неговата девојка Шерон ја игра Анет О'Тул. Ова бил втор последователен филм во кој Сузан Сарандон и Брук Шилдс глумат мајка и ќерка, после Прити Бејби. Пет и пол години после премиерата на филмот, на 20 јуни 1984 година, Шели Винтерс и Ени Потс гостуваа во Вечерното шоу на Џони Карсон. Винтерс воопшто не се сеќавал на соработката со Потс во филмот и тој коментар бил урнебесно прифатен од публиката. Дел од овој сегмент бил репризиран на неколку специјални прослави за годишнината на Вечерното шоу.
Бариум
Хемиски одлики
Металот е лесно нападнат од повеќето киселини. Сулфурната киселина е значаен исклучок бидејќи пасивацијата ја запира реакцијата со формирање на нерастворлив бариум сулфат на површината. Бариумот се комбинира со неколку метали, вклучувајќи алуминиум, цинк, олово и калај, формирајќи интерметални фази и легури.
Соединенија
Бариумските соли обично се бели кога се цврсти и безбојни кога се раствораат, додека бариумските јони не даваат специфични бои. Тие се погусти од стронциумот или аналозите на калциум, освен халидите (види табела, цинк е даден за споредба).
Бариум хидроксидот ("баритa") бил познат на алхемичарите, кој го произведувал со загревање на бариум карбонат. За разлика од калциум хидроксидот, тој апсорбира многу малку СО2 во водени раствори и затоа е нечувствителен на атмосферските флуктуации. Овој имот се користи за калибрирање на pH опрема.
Органобариумските соединенија се растечко поле на знаење: неодамна откриени се dialkylbariums и алкилхолобариуми :
Изотопи
Бариумот пронајден во Земјината кора е мешавина од седум исконски нуклиди, бариум-130, 132 и 134-138. Бариум-130 подложува многу бавно радиоактивно распаѓање на ксенон-130 со двојно бета плус распаѓање, а бариумот-132 теоретски се распаѓа слично на ксенон-132, со полуживот илјади пати поголем од возраста на Универзумот. Изобилството е ~ 0,1% од природниот бариум. Радиоактивноста на овие изотопи е толку слаба што не претставува опасност за животот.
Од стабилните изотопи, бариум-138 ги содржи 71,7% од сите бариум; други изотопи имаат намалено изобилство со намалување на масениот број.
Вкупно бариум има околу 40 познати изотопи, кои се движат во маса помеѓу 114 и 153. Најстабилниот вештачки радиоизотоп е бариум-133 со полуживот од околу 10,51 година. Пет други изотопи имаат полуживоти повеќе од еден ден. Бариумот, исто така, има 10 мета држави, од кои бариум-133m1 е најстабилен со полуживот од околу 39 часа.
Вторична структура на нуклеинските киселини
Во небиолошки контекст, вторичната структура е од витално значење во дизајнирањето на нуклеински киселини кое се применува во ДНК нанотехнологијата и ДНК сметачите, бидејќи шемата на базното спарување ја одредува целокупната структура на молекулите.
Бариум
Историја
Алхемичарите во раниот среден век знаеле за некои бариумски минерали. Нежните камења како минерални барити биле пронајдени во вулканска карпа во близина на Болоња, Италија, и така биле наречени "Болоњски камења". Алхемичарите биле привлечени кон нив, бидејќи по изложеноста на светлина тие светат со години. [14] Фосфоресцентните својства на барите, загревани со органски материи, биле опишани од V. Casciorolus во 1602. [7]: 5
Вторична структура на нуклеинските киселини
Спарување на бази
Во молекуларната биологија, два нуклеотида кои се наоѓаат на спротивните комплементарни ДНК или РНК вериги и се поврзани со водородни врски се нарекуваат базен пар (честопати скратено во bp). При канонското спарување на Вотсон-Крик, аденин (А) формира базен пар со тимин (Т), а гванин (Г) формира базен пар со цитозин (Ц) во ДНК. Во РНК, тиминот е заменет со урацил (У). Исто така, се јавуваат и алтернативни начини на водородно врзување, како што се wobble базното спарување и Hoogsteen базното спарување, кои најчесто се присутни во РНК и се одговорни за сложените и функционални третични структури на РНК. Значајно е што спарувањето е исто така механизам со кој кодоните на информациските РНК молекули (иРНК) се препознаваат од страна на антикодоните на транспортните РНК молекули (тРНК) за време на процесот на транслација при синтезата на белковини. Ензимите кои се врзуваат за ДНК или РНК можат да препознаат специфични шеми на базни спарувања, кои служат за идентификација на одредени генски регулаторни региони. Водородното врзување е основниот хемиски механизам на правилата за базно спарување, опишани погоре. Соодветната геометриска кореспонденција на дарителите и акцепторите на водородни врски овозможува само „вистинските“ парови да се одржат како стабилни. ДНК молекулите со висока содржина на ГЦ се постабилни од ДНК молекулите со ниска содржина на ГЦ, но, спротивно на популарното верување, водородните врски значително не ја стабилизираат ДНК молекулата, туку стабилизацијата главно се должи на напластувачките заемодејства.
Бариум
Историја
Во 1774 година Карл Шиле утврдил дека барите содржат нов елемент, но не можел да го изолира бариумот, туку само бариум оксид. Јохан Готлиб Ган исто така го изолирал бариум оксидот две години подоцна во слични студии. Оксидираниот бариум првпат бил нарекуван "бароти" од Гајтон де Морво, име кое Антоан Лавуазје го променил во барита. Исто така, во 18 век, англискиот минералог Вилијам Витеринг забележал тежок минерал во рудниците на Камберленд, сега познати како осети. Бариумот првпат бил изолиран со електролиза на стопените бариумски соли во 1808 година од страна на Сер Хемфри Дејви во Англија. [15] Дејви, по аналогија со калциум, наречен "бариум" по барите, со "-умум" кој завршува со означување на метален елемент. [14] Роберт Бунсен и Август Матисен добиле чист бариум со електролиза на стопена смеса од бариум хлорид и амониум хлорид [16]. [17]
Вторична структура на нуклеинските киселини
Спарување на бази
Поголемите азотни бази, аденин и гванин, се членови на класата на двоциклични органски соединенија наречени пурини; додека помалите азотни бази, цитозин, тимин и урацил, се членови на класата на едноциклични органски соединенија наречени пиримидини. Пурините се комплементарни само со пиримидините: пиримидин-пиримидин паровите се енергетски нестабилни поради тоа што молекулите се премногу оддалечени за да се формира стабилна водородна врска; пурин-пурин паровите се исто така енергетски нестабилни поради тоа што молекулите се премногу блиски, што доведува до одбивни сили. Единствените други можни спарувања се ГТ и АЦ; овие спарувања се неусогласени, бидејќи шемата на водородни дарители и акцептори не одговара. Wobble базното спарување помеѓу Г и У, со помош на две водородни врски, прилично често се јавува во РНК.
Бариум
Историја
Производството на чист кислород во процесот на Брин имаше голема примена на бариум пероксид во 1880-тите, пред да биде заменета со електролиза и фракционална дестилација на течен воздух во раните 1900-ти. Во овој процес, бариум оксидот реагира на 500-600 °C (932-1,112 °F) со воздух за да формира бариум пероксид, кој се распаѓа над 700 °C (1,292 °F) со ослободување на кислород: [18] [19]
Вторична структура на нуклеинските киселини
Хибридизација кај нуклеинските киселини
Хибридизацијата е процес на формирање на двојна завојница (двојна спирала) преку врзување на комплементарните базни парови. Топењето е процес при кој се прекинуваат заемодејствата помеѓу веригите на двојната завојница, со што се одвојуваат двете вериги (нишки) на нуклеинската киселина. Водородните врски се релативно слаби, така да со благо загревање, дејство на ензими или физичка сила тие лесно се нарушуваат. Топењето првенствено се случува на одредени места во нуклеинската киселина. Низите богати со Т и А полесно се топат од низите богати со Г и Ц. Одредени базни скали се, исто така, подложни на топење, особено базните скали на Т А и Т Г. Овие механички одлики се рефлектираат во употребата на низи како што е TATAA на почетокот на многу гени за да ѝ се овозможи на РНК-полимеразата полесно топење на ДНК за почеток на транскрипцијата.
Одвојувањето на ДНК нишките со благо загревање, што се користи кај ПВР методот, е можно доколку молекулите имаат помалку од околу 10.000 базни парови (10 килобазни парови или 10 kbp). Преплетувањето кај подолгите ДНК вериги прави да тие потешко се одделуваат. Клетката го решава овој проблем на тој начин што ензимите за топење на ДНК (хеликази) делуваат паралелно со топоизомеразите, кои хемиски го раскинуваат фосфатниот ’рбет на една од веригите, така да може да се врти околу другата. Хеликазите ги одврзуваат веригите за да го олеснат движењето на ензимите кои ги читаат низите, како што е ДНК-полимеразата.
Бариум
Историја
Бариум сулфатот за првпат се применува како средство за радиоконтраст кај снимањето на Х-зраци на дигестивниот систем во 1908 година. [20]
Вторична структура на нуклеинските киселини
Мотиви на вторична структура
Вторичната структура на нуклеинските киселини генерално е поделена на: завои (континуирани базни парови) и разни видови на петелки (неспарени нуклеотиди опкружени со завои). Често овие елементи или нивни комбинации понатаму се класифицираат во дополнителни категории, вклучувајќи ги, на пример, тетрапетелките, псевдојазлите и стебло-петелките.
Бариум
Појавување и производство
Изобилството на бариум е 0,0425% во Земјината кора и 13 μg / L во морската вода. Примарниот комерцијален извор на бариум е барита (исто така наречен барити или тежок ранец), минерал од бариум сулфат [7]: 5 со депозити во многу делови на светот. Друг комерцијален извор, далеку помалку важен од барита, е орој, минерал од бариум карбонат. Главните депозити се наоѓаат во Англија, Романија и поранешниот СССР [7]: 5
Вторична структура на нуклеинските киселини
Двојна завојница
Двојната завојница е важна третична структура на нуклеинските киселини, која е интимно поврзана со вторичната структура на молекулата. Двојната завојница се образува во региони со многу последователни базни парови.
Бариум
Појавување и производство
Резервите на барите се проценуваат меѓу 0,7 и 2 милијарди тони. Максималното производство, 8,3 милиони тони, беше произведено во 1981 година, но само 7-8% беше искористена за бариум метал или соединенија. [7]: 5 Производството Барите се зголеми од втората половина на 1990-тите, од 5,6 милиони тони во 1996 година до 7,6 во 2005 и 7,8 во 2011 година. Кина брои повеќе од 50% од овој производ, по што следуваат Индија (14% во 2011 година), Мароко (8,3%), САД (8,2%), Турција (2,5%), Иран и Казахстан (По 2.6%). [21]
Вторична структура на нуклеинските киселини
Двојна завојница
Завојницата на нуклеинска киселина е спирален полимер, најчесто десностран, кој содржи две полинуклеотидни нишки, базно спарени меѓусебе. Единечно свртување на завојницата содржи десет нуклеотиди, и содржи голем жлеб и мал жлеб, со тоа што големиот жлеб е поширок од малиот жлеб. Поради оваа разлика во ширината, белковините кои се врзуваат за ДНК најчесто тоа го прават преку големиот жлеб. Можни се повеќе форми на двојната завојница; за ДНК трите биолошки релевантни форми се А-ДНК, Б-ДНК и З-ДНК, додека РНК двојните завои имаат структури слични на А-формата на ДНК.
Бариум
Појавување и производство
Рудната руда се мие, смачкана, класифицирана и одделена од кварц. Ако кварцот премногу длабоко продира во рудата, или содржината на железо, цинк или олово е ненормално висока, и поради тоа тогаш се користи пена флотација. Производот е 98% чист барита (по маса); чистотата треба да биде не помалку од 95%, со минимална содржина на железо и силициум диоксид. [7]: 7 потоа се намалува со јаглерод до бариум сулфид: [7]: 6
Вторична структура на нуклеинските киселини
Структури на стебло-петелка
Структурата на стебло-петелка (честопати нарекувана „шнола“, англ. hairpin), во која базно спарената завојница завршува со кратка неспарена петелка, е доста честа и претставува основна градбена единица за поголеми структурни мотиви, како што се структурите на детелина, кои се состојат од крстосница меѓу четири завои, а се среќаваат кај тРНК молекулите. Внатрешните петелки (кратки низи на неспарени бази во состав на подолга спарена завојница) и испакнатините (региони во кои едната верига на завојницата има дополнителни вметнати бази, додека соодветниот регион на другата верига нема) исто така се чести.
Бариум
Појавување и производство
BaSO4 + 2 C → BaS + 2 CO2↑
Вторична структура на нуклеинските киселини
Структури на стебло-петелка
Постојат многу вторични структурни елементи од функционална важност за биолошките РНК молекули; познати примери се Rho-независните терминатори и тРНК детелината. Во тек е активно истражување за утврдување на вторичната структура на молекулите на РНА, со пристапи кои вклучуваат и експериментални и сметачки методи.
Бариум
Појавување и производство
Бариум сулфидот растворлив во вода е појдовна точка за други соединенија: реакцијата на BaS со кислородот создава сулфат, азотна киселина, нитрат, јаглероддиоксид, карбонат и така натаму. [7]: 6 Нитратот може топлински да се распадне за да го даде оксидот. [7]: 6 Бариум метал се произведува со редукција со алуминиум на 1.100 °C (2.010 °F). Прво произведено е интерметаллично соединение BaAl4: [7]: 3
Вторична структура на нуклеинските киселини
Псевдојазли
Псевдојазолот е вторична структура на нуклеинска киселина која содржи најмалку две структури на стебло-петелка, кај кои половина од едното стебло е вметнато помеѓу двете половини на другото стебло. Псевдојазлите се преклопуваат во тридимензионални конформации во облик на јазол, но не се вистински тополошки јазли. Спарувањето на базите во псевдојазлите не е добро вгнездено; т.е., постојат базни парови кои се „преклопуваат“ меѓу себе во положбата на низата. Ова го прави присуството на општи псевдојазли во низите на нуклеинските киселини невозможно да се предвиди со стандардниот метод на динамичко програмирање, кој користи рекурзивен систем за бодување за да идентификуваат спарени стебла и, следствено, не може да открие невгнездени базни парови со вообичаените алгоритми. Сепак, ограничени поткласи на псевдојазли можат да се предвидат со користење на изменети динамички програми. Поновите техники за предвидување на структура, како што е стохастичката контексно-независна граматика, исто така, не се во состојба да ги предвидат псевдојазлите.
Бариум
Појавување и производство
3 BaO + 14 Al → 3 BaAl4 + Al2O3
Вторична структура на нуклеинските киселини
Псевдојазли
Псевдојазлите можат да формираат различни структури со каталитичка активност, а неколку значајни биолошки процеси се посредувани од РНК молекули кои формираат псевдојазли. На пример, РНК компонентата на хуманата теломераза содржи псевдојазол кој е критичен за нејзината активност. Рибозимот на хепатит делта вирусот е добро познат пример за каталитичка РНК со псевдојазол во активното место. Иако ДНК исто така може да формира псевдојазли, тие обично не се присутни при стандардни физиолошки услови.
Бариум
Појавување и производство
BaAl4 е посредник кој реагиран со бариум оксид го произведува металот. Забележете дека не е намален целиот бариум. [7]: 3
Вторична структура на нуклеинските киселини
Предвидување на вторичните структури
Повеќето методи за предвидување на вторичните структури на нуклеинските киселини се засноваат на најблискиот соседен термодинамички модел. Најчеста метода за одредување на најверојатните структури на дадена полинуклеотидна низа користи алгоритам на динамичко програмирање кој ги бара оние структури со ниска слободна енергија. Алгоритмите на динамичко програмирање често забрануваат псевдојазли или други случаи каде базните парови не се целосно вгнездени, бидејќи земањето предвид на овие структури го прави сметачкиот процес екстремно тежок. Други методи, како што е стохастичката контексно-независна граматика, исто така, може да се користат за да се предвиди вторичната структура на нуклеинските киселини.
Бариум
Појавување и производство
8 BaO + BaAl4 → Ba↓ + 7 BaAl2O4
Вторична структура на нуклеинските киселини
Предвидување на вторичните структури
За многу РНК молекули, вторичната структура е многу поважна за нивното правилно функционирање - честопати повеќе од првичната низа. Овој факт помага во анализата на некодирачките РНК, кои понекогаш се нарекуваат „РНК-гени“. Една од апликациите на биоинформатиката е користењето на предвидени вторични структури на РНК кога во одреден геном се бараат некодирачки, но функционални форми на РНК. На пример, микроРНК молекулите имаат структури на долги стебло-петелка испрекинати со мали внатрешни петелки.
Бариум
Појавување и производство
Останатиот бариум оксид реагира со формираниот алуминиум оксид: [7]: 3
Вторична структура на нуклеинските киселини
Предвидување на вторичните структури
Вторичната структура на РНК има улога во РНК сплајсинг кај одредени видови. Кај луѓето и другите тетраподи, покажано е дека без белковината U2AF2, процесот на сплајсинг е инхибиран. Меѓутоа, кај рибата-зебра и другите видови на целокоскени риби процесот на РНА сплајсинг може да се одвива кај одредени гени и во отсуство на U2AF2. Ова се јавува веројатно затоа што 10% од гените на рибата-зебра имаат наизменични ТГ и АЦ базни парови на 3' позицијата на сплајсинг и 5' позицијата на сплајсинг, соодветно, на секој интрон, што ја менува вторичната структура на РНК. Ова сугерира дека вторичната структура на РНК може да влијае врз сплајсингот, потенцијално без помошта на белковините како U2AF2, за кои се сметаше дека се неопходни за одвивањето на овој процес.
Бариум
Појавување и производство
BaO + Al2O3 → BaAl2O4
и целокупната реакција е [7]: 3
4 BaO + 2 Al → 3 Ba↓ + BaAl2O4
Бариумската пареа е кондензирана и спакувана во калапи во атмосфера на аргон [7]: 3 Овој метод се користи комерцијално, давајќи ултрачист бариум. [7]: 3 Најчесто се продава бариум чист од околу 99%, а главните нечистотии се стронциум и калциум (до 0,8% и 0,25%) и други загадувачи кои придонесуваат помалку од 0,1%. [7]: 4
Слична реакција со силициум на 1,200 °C (2,190 °F) дава бариум и бариум метасиликат [7]: 3 Електролизата не се користи бидејќи бариот лесно се раствора во стопените халиди и производот е прилично нечист [7]: 3
Метал и легури
Бариумот, како метал или кога е легиран со алуминиум, се користи за отстранување на несакани гасови (готвење) од вакуумски цевки, како што се телевизиските цевки. [7]: 4 Бариумот е погоден за оваа намена поради нискиот притисок на пареа и реактивност кон кислород, азот, јаглерод диоксид и вода; дури може делумно да ги отстрани благородните гасови со растворање во кристална решетка. Оваа апликација постепено исчезнува поради зголемената популарност на LCD-тубиците и плазма комплетите [7]: 4
Другите употреби на елементарен бариум се мали и вклучуваат додаток на силумин (алуминиум-силициум легури), кој ја рафинира нивната структура, како и [7]: 4
Бариум сулфат и барита
Бариум сулфатот има ниска токсичност и релативно висока густина од околу 4.5 g / cm3 (а со тоа и непроѕирноста на Х-зраците). Поради оваа причина се користи како агент за радиоконтраст во снимањето на Х-зраци на дигестивниот систем ("бариумски оброци" и "бариумски клизми"). [8]: 4-5. Литопон, пигмент кој содржи бариум сулфат и цинк сулфид, е постојано бел со добра покривна моќ која не се затемнува кога е изложена на сулфиди. [22]
Други бариумски соединенија
Другите бариумски соединенија наоѓаат само лажни апликации, ограничени со токсичноста на Ba2 + јони (бариум карбонат е отров на стаорци), што не е проблем за нерастворливиот BaSO4.
Токсичност
Поради високата реактивност на металот, токсиколошките податоци се достапни само за соединенија. [29] Растворливите бариум соединенија се отровни. Во мали дози, бариумските јони делуваат како мускулен стимуланс, а повисоките дози влијаат врз нервниот систем, предизвикувајќи неправилности во срцето, треперење, слабост, анксиозност, отежнато дишење и парализа. Оваа токсичност може да биде предизвикана од Ba2 + блокирање на калиумовите јонски канали, кои се од клучно значење за правилната функција на нервниот систем. [30] Други органи оштетени од бариумски соединенија кои се растворливи во вода (т.е. бариум јони) се очите, имунолошкиот систем, срцето, респираторниот систем и кожата [29] кои предизвикуваат, на пример, слепило и сензибилизација. [29]
Бариумот не е канцероген [29] и не биоакумулира [31] [32] Вдишаната прашина која содржи нерастворливи бариумски соединенија може да се акумулира во белите дробови, предизвикувајќи доброќудна состојба наречена баритоза. [33] Нерастворливиот сулфат е нетоксичен и не е класифициран како опасна материја во транспортните прописи [7]: 9
За да се избегне потенцијално енергична хемиска реакција, бариевиот метал се чува во атмосфера на аргон или под минерални масла. Контактот со воздух е опасен и може да предизвика палење. Треба да се избегнува влага, триење, топлина, искри, пламен, шокови, статички електрицитет и изложеност на оксидирачи и киселини. Нешто што може да контактира со бариумот треба да биде електрично заземјено. Секој кој работи со метал треба да носат претходно исчистени чевли кои се заштитни од искра, гумена облека отпорна на пламен, гумени ракавици, престилка, очила и гасна маска. Пушењето во работната површина е забрането. Потребно е темелно миење по допир со бариум. [29]
Бегалски патен документ
Бегалски патен документ (исто така наречен патна исправа од Конвенцијата од 1951 година или Женевски пасош) — патна исправа издадена на бегалец од државата во која тој вообичаено живее, чија цел е да му се дозволи да патува надвор од таа држава и да се врати повторно. Малку е веројатно дека бегалците би можеле да добијат пасоши од нивната држава (од која побарале азил) и затоа им се потребни патни документи за да можат да се вклучат во меѓународно патување.
145-те држави кои се членки на Конвенцијата од 1951 година за статусот на бегалците се обврзани да издаваат патни исправи на бегалците кои легално живеат на нивната територија.
Патните документи за бегалци се книшки слични на пасош. Нивната корица ги содржи зборовите „Патнички документ“ на англиски и француски (и често на јазикот на државата што ја издава), како и датумот на конвенцијата: 28 јули 1951 година. Документите првично биле сиви, иако некои земји денес ги издаваат во други бои, со две дијагонални линии во горниот лев агол на предната корица. Носителите уживаат одредени привилегии за безвизно патување, проширени од потписниците на конвенцијата.
Меѓутоа, бидејќи патниот документ за бегалец не е редовен национален пасош, имателот може да наиде на некои проблеми одвреме-навреме поради непознавање на персоналот на авиокомпанијата со таквите документи.
Алексиј II Комнин
Алексиј II Комнин (Αλέξιος Β’ Κομνηνός, Alexios II Komnēnos) (10 септември 1169 – октомври 1183, Цариград), Византија (1180–1183) — син на владетелот Мануел I и Марија Антиохиска, ќерка на Рајмунд, антиохиски принц. Тој бил долго очекуваното момче и бил именуван Алексиј за исполнување на пророштвото „АЈМА“.
Владеење и смрт
Нивната дружина била поразена на 2 мај 1182, но Андроник I, прв братучед на царот Мануел, ја искористил шансата за придобивање на круната поради нестабилноста. Влегол во Цариград, така што примил речиси божествени почести и ја отстранил владата. Неговото пристигнување било прославено со масакрирање на 80,000 латини во Цариград, посебно венециските трговци, на кое му немало престан. Тој дозволил Алексиј II да биде крунисан, но бил одговорен за смртта на повеќето млади бранители на царот, вклучувајќи ја неговата мајка, неговата полусестра и Цезар, а исто така не му дозволил да говори за јавните односи.
Свршувачката во 1180 на Алексиј II со Ана Француска, ќерка на Луј VII Младиот и неговата трета жена Адела Шампањска и во тоа време деветтото дете, не било проследено со нивниот брак. Андроник тогаш бил формално прогласен за ко-владетел пред толпата на терасата на црквата „Арслан Хане“, и не многу подоцна, под изговор дека споделеното владеење е витално за империјата, направил Алексиј II да биде удавен со јаже од лак во октомври 1183. За време на владеењето на Алексиј, Византија била окупирана од кралот Бела III, резултирајќи со губење на Срем и Босна и потпаѓајќи во рацете на Унгарија во 1181. Подоцна дури и Далмација била освоена од Венецијанците. Арслан II ја окупирал Византија при опсадата на Ќутахија, резултирајќи со губење на Ќутахија и Созопол.
Макалу
Макалу (Во Непал службено मकालु; а во Кина Makaru) — петти највисок планински врв во светот. Сместен е на Хималаите, 19 километри југоисточно од Монт Еверест, на границата помеѓу Кина и Непал. Висок е 8,462 метри.
Првото искачување на Макалу било на 15 мај 1955 година. Таа група на алпинисти била предводена од Жан Франко. Името на планината потекнува од зборот махакала, што значи Големиот Црн - второто име на божеството Шира. Најблискиот аеродром е Катманду во Непал. Макалу се састои од два помошни врвови - еден од нив е Кангчунгце (7,678 метри), познат како Макалу II и Чомо Лонзо (7,790 м).
Клима
Климата на Макалу е остра планинска, просечната температура од октомври до декември на висина од 400 м изнесува 10 целзиусови степени.
Пандо Вајна
Пандо Вајнас, Вајна или Војнов — претседател на организацијата на „Илинден“ и воден командир во грчката народноослободителна армија (ЕЛАС) за време на НОБ.
Војнов е роден во Леринското, патријаршиско село Сребрено во семејството на гркоманскиот андартски капетан Григор Војнов на 2 мај 1924 година. Завршил офицерска школа при генералниот штаб на ЕЛАС. За време на Граѓанската војна бил командир на чета, одред, баталјон, бригада и дивизија. По капитулацијата на Демократската армија на Грција (ДАГ) станал претседател на организацијата „Илинден“, создадена од Комунистичката партија на Грција (КПГ) во источноевропските земји и член на централниот комитет на КПГ. Имал чин на потполковник (1948 година), како ѝ чин на полковник (1949 година) на ДАГ. Бил член на Главниот одбор на НОФ (јануари, 1948 година) по Резолуцијата на Информбирото и на ЦК КПГ и претседател на организацијата на Македонците од Егејскиот дел на Македонија - „Илинден“. Тој е еден од приврзаниците на политиката на КПГ во однос на македонското национално прашање.
Дипломирал на Воената академија Фрунзе во СССР. Во Бугарија се преселил околу 1958 година и служел во БНА. Предавач на Воената академија Георги Раковски во Софија, генерал-мајор од БНА, доктор на воените науки, вонреден професор. Добитник е на Орденот на Народна Република Бугарија I степен. Од 1978 до 1983 година бил раководител на Катедрата за општа тактика, а подоцна декан на Факултетот за општи трупи, а потоа и заменик началник на Академијата во Софија. Генерал-мајор Пандо Војнов починал во Софија на 12 јуни 2008 година.
Меѓународна скијачка федерација
Меѓународна скијачка федерација (Fédération Internationale de Ski, скратено ФИС) – меѓународно здружение на национални скијачки сојузи кое управува со меѓународните зимски спортови. Федерацијата е основана во 1924 година и е одговорна за олимписките дисциплини во алпско скијање, нордиско скијање, скијачки скокови, нордиска комбинација, слободно скијање и сноубордање. ФИС е исто така одговорна за поставување на меѓународните натпреварувачки правила. Федерацијата денес брои 123 членки и нејзиното седиште е во Оберхофен ам Тунерзе во Швајцарија.
NGC 3778
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3778 се споменува и како ESO 216-26, AM 1135-502.
Откривање
Објектот е откриен на 31 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3778 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 3778 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 3778 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36051. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 428; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8227. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Морис Метерлинк
Морис Метерлинк ( во —  во ) — белгиски поет, драмски писател, есеист, правник, добитник на Нобелова награда за литература во 1911 година за вредностите на својот сестран опус, а пред сè за драмското творештво. Метерлинк има фламанско потекло.
NGC 6134
NGC 6134 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Рамнило, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Морис Метерлинк
Познати негови дела се: стихозбирката „Стаклена градина“, пиесата „Принцезата Мален“, драмите „Пелеас и Мелисанда“, „Мона Вана“ и „Сина птица“. Во 1913 година ја доби Нобеловата награда за литература.
NGC 6134
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6134 се споменува и како OCL 968, ESO 226-SC9.
Морис Метерлинк
Животопис
Произлегува од фламански род. Татко му бил нотар. Од 1874 до 1881 година Метерлинк посетува језуитски колеџ, но пројавува нагласено интересирање за поезијата. Право завршува на универзитетот во Гент (1885). Заминува во Париз за да продолжи да ги изучува правилните науки, но ѝ се просветува на литературата под силно влијание на француските симболи. Пишува на француски јазик. По враќањето во Гент е правник практикант, но ја продолжува литературната дејност.
Творештво
Во 1889 година ги објавува својата прва стихозбирка „Стаклена градина” и пиесата „Принцезата Мален” која добива блескава оценка од афторитетниот француски политичар Окраф Мирбо. Од тој момент Метерлинг конечно се занимава активно со писателска дејност. Во тек на неколку години создава поетски драми во духот на естетиката на симболизмот - „Неканета” (1890), „Слепци” (1890) и особено „Пелеас” и „Мелизант” (1892), поставена од францускиот режисер Орелијан Лине По во парискиот авангарден театар и е основа на либретето според кое Клот Дебиси ја напишал истоимената опера (1902). Во 1894 година Метерлинк пишува три куклени пиеси: „Аладин и Паломи”, „Таму внатре” и „Смртта на Тентажил”. Од 1896 година живее во Франција. Се здобива со популарност со драмите „Мона Вана” (1902) и „Сина птица” (1908), алегорична приказна поставена првпат од Константин Станиславски во Московскиот художествен театар во 1909 година. Метерлинг е најзначајниот претставник на симулизмот во театарот, еден е од претходниците на театарот на апсудрот; влијае врз драмското творештво на Бекет. Автор е и на филозовски есеи „Животот на пчелите” (1901) и други, посветени на бесмртноста на душите, на границите на врските, на одговорноста на човекот. Од 1927 до 1942 година објавува збирки есеи, меѓу кои посебно интересирање предизвика „Животот на термитите” (1927). Во оваа книга, тој е категоричен за бесперспективноста на тоталитарниот режим.Во годините на Втората светска војна живее во САД. Во 1947 година доаѓа во Ница. Почесен доктор по право е на Универзитетот во Глазгов. Во 1932 година кралот на Белгија го удостојува со титулата гроф.
NGC 6134
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6134 е од видот II3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,2 m. NGC 6134 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 27 м 43,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -49° 9' 51"".
Македонско-руски односи
Македонско-руски односи — надворешни односи меѓу Република Македонија и Руската Федерација. Овие односи се одликуваат со високо ниво на соработка меѓу двете земји.
Русија ја признала Република Македонија на 4 август 1992 година, по една година откако земјата прогласила независност од Југославија во септември 1991 година. Русија била првата голема сила во светот која ја признала независноста на Македонија под нејзиното уставно име — Република Македонија, факт кој е многу ценет во Македонија. Дипломатски односи биле воспоставени на 31 јануари 1994 година. Помеѓу 1994 и 2009, Македонија и Русија потпишале над 40 спогодби.
На 6 октомври 1994 година, Владата на Руската Федерација донела Одлука за трансформирање на Претставништвото на Русија во Скопје, во Амбасадата на Руската Федерација во Република Македонија. На 27 јануари 1998 година Претседателите на Руската Федерација и на Република Македонија, во Москва, ја потпишале Декларацијата за пријателство и соработка меѓу двете земји. На 22 мај 2002 година, во Битола бил свечено отворен Почесен конзулат на Руската Федерација.
По повод 65-годишнината од победата во Големата татковинска војна, македонскиот претседател Ѓорге Иванов на 9 мај 2010 година бил во посета на Москва каде се сретнал со рускиот претседател Димитриј Медведев.
Една од најголемите руски инвестиции во Македонија е Лукоил.
Влада на Љубчо Георгиевски
4. влада на Македонија е избрана по парламентарните избори во 1998 година и доаѓањето на власт на коалицијата предводена од ВМРО ДПМНЕ. Љубчо Георгиевски ја врши функцијата премиер во периодот од 30 ноември 1998 до 1 ноември 2002. Во склопот на неговата влада неколкупати се вршеше реконструкција: на 19 мај 1999, 27 декември 1999, 27 јули 2000, 30 ноември 2000 и мај 2001 година, кога, за време на вооружениот конфликт во Македонија е формирана широка коалиција во чиј состав влегува и СДСМ. Министрите од СДСМ поднесуваат оставки на 22 ноември 2001 година, по што беа избрани нови министри во владата на премиерот Георгиевски.
Состав на владата во 1998
Во составот на владата при нејзиниот избор по изборите влегуваат следните лица:
Реконструкција на владата од мај 1999
Во текот на Косовската војна, на 19 мај 1999 година е извршена промена на четири министри во владата:
Состав на владата од декември 1999
Составот на владата од декември 1999 година е следниот:
Состав на владата од јули 2000
Составот на владата од јули 2000 година е следниот:
Реконструкција на владата од ноември 2000
На 30 ноември 2000 година е извршена промена на пет членови во владата:
Состав на владата од мај 2001
Составот на владата од 13 мај 2001 година е следниот:
Реконструкција на владата од ноември 2001
На 23 ноември 2001 година се разрешени четирите министри од редовите на СДСМ и на нивно место на 30 ноември 2001 година се избрани нови членови во владата:
361 п.н.е.
361 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 361. година пред новата ера, 361. од првиот милениум п.н.е., 61. од 4 век п.н.е. и втора од 360-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5147 и 5148 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4389 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3399 и 3400 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 392.
Тошо Милчев
Тошо Стојчев Милчев (? во —  на ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. По формирањето на Шеснаесеттата македонска ударна бриrада стапил во нејзините редови во септември 1944 година. Иако близу неговото село се воделе борби против балистите, со својот баталјон се префрлил на другата страна на Скопска Црна Гора. Балистите биле побројни, но бригадата успеала да ги разбие. На 5 ноември 1944 година, храбро загинал во една борба против балистичките банди.
Дворски комплекс на Дедиње
Дворскиот комплекс на Дедиње се простира на имот од 134 хектари, на највисокиот рид на оваа белградска населба Дедиње. Дворскиот комплекс е изграден со лични средства и по налог на Кралот Александар I, во периодот од 1924 до 1937 година. Во рамките на комплексот на палатата има две основни резиденции: Кралската палата и Белата палата, како и дворската капела на Свети Андреј Првоповиканиот.
Историја
Кралската палата на Дедиње е изградена во периодот 1924-1929 година и бил дом на кралот Александар I и кралот Петар II. Денес е дом на потомците на Престолонаследникот Александар II и неговото семејство.
Архитекти на палата биле Живојин Николиќ и академик Николај Краснов од Кралската академија. Станува збор за голема и претставителна вила направена од бел камен во српско-византиски стил. Ја вклучува и капелата Палас посветена на Св.Апостол Андреј Првоповиканиот, кој бил заштитник и Крстената слава на Кралската куќа, а која е изградена по моделот на црквата на манастирот Св.Андреј на Треска, оставина на кралот Вукашин. Околу палатата се подигнати перголи, паркови, тераси, базени, павилјон и концертна тераса. Од Палатата на сртот на ридот има прекрасен поглед на Дедиње, Кошутњачка шума, Топчидер и Авала.
Зградата на Белата палата, која се наоѓа во истиот комплекс со Кралската палата, била изградена на барање на кралот Александар I како резиденција на неговите синови престолонаследникот Петар (идниот крал Петар II), принцот Томислав и принцот Андреј. Кралот Александар очекувал дека на неговите синови ќе им треба сопствен простор кога ќе пораснат.
Иван Мештровиќ извајал бројни скулптури по наредба на кралската династија Караѓорѓевиќ, особено кралот Александар I Караѓорѓевиќ. Меѓу нарачките на кралот Александар се скулптурите на сфингата, Милош Обилиќ, Крал Марко, херојот на косовскиот мит Срѓа Злопоглеѓа, женски пандан на косовските херои и други дела. Денес, работите најчесто се наоѓаат во рамките на двособниот комплекс на Дедиње.
Дворовите се опкружени со парк дизајниран од пејзажниот архитект Едуард Андре. Во рамките на комплексот на палатата има базени и кујни, куќа од слама и канцеларија на Маршалската палата. Има и богата уметничка колекција.
2013 година била објавена монографијата „Дворски комплекс на Дедиње“.
Свидовица
Свидовица — село во Општина Струмица, во областа Подгорје, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Надморската височина во селото е 250 метри а површината на селото изнесува 1205 ха.
Селото се граничи со Куклиш, Сачево, Дорломбос, Муртино, Булунтули.
Историја
Според една стара легенда, за време на Битката на Беласица во 1014 година, во редовите на самуиловата војска имало и многу војници од Струмичката област, како и од тогашното село Ораше (денешна Свидовица). Во оваа крвава битка загинале сите мажи од селото Ораше. Жените останале вдовици или на српски (сви-вдовици). Легендата вели дека со комбинација на тие два збора, тогашното село Ораше било преименувано во денешна Свидовица.
Кога овие простори биле завладеани од Османлиите, селото Свидовица станало чифлик. Христијанското население било истиснато од муслиманите, поради што морало да се пресели во соседното село Куклиш. Така Свидовица било чисто турско село до Првата светска војна кога голем број од муслиманското население се вратило назад во Турција.
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Свидовица се состоела од 400 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Свидовица имало 1350 жители Македонци.
Население
Според пописот од 2002 година, во Свидовица живеат 325 жители и претставува средна по големина населба, со континуирано намалување на бројот на жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 292 жители, од кои 247 Македонци, 10 Турци и 35 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1836 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 265 гласачи.
Елтерлајн
Елтерлајн (Elterlein) — град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на Рудните Планини, 10 километри западно од Анаберг-Буххолц.
Исак-паша
Исак Паша (İshak Paşa; најверојатно 1469 — 1497 во ) — османлиски државник и генерал, а подоцна и Голем везир на Отоманското Царство.
Потекло
Жан Клод Фаверијал открива дека Исак-паша бил Албанец. Халил Иналчик верува дека Исак-паша е создаден преку помешување на неколку отомански Исак-паши (особено Исак бин Абдула и Исак бин Ибрахим) и Исак Беј. Помешувањето може да се покаже со изјавата на Белтачи дека Исак-паша бил со хрватско или грчко потекло и дека служел на тројца различни султани.
Кариера
Неговиот прв мандат како голем везир бил во владеењто на Мехмед II („Освојувачот“). Во текот на овој мандат ги префрлил туркменските народи од градот Аксарај во новоосвоениот Цариград со цел да го насели градот, кој изгубил дел од неговото поранешно население пред падот во 1453 година. Четвртот на градот каде се населиле луѓето од Аксарај е наречен со истото име.
Неговиот втор мандат бил во владеењето на Бајазит II. Починал во 1497 година во Солун.
157 Дејанира
157 Дејанира (ознака за мала планета: 157 Дејанира) е астероид  од Астероиден појас  главен појас откриен од Алфонс Борели на 1 декември 1875 година и именуван по воинствената принцеза Дејанира во грчката митологија ( Δηιάνειρα на грчки). По него е именувано семејството Дејанира астероиди.
Фотометриски набљудувања на овој астероид беа направени на почетокот на 2009 година во опсерваторијата Орган Меса во Лас Крусис, Ново Мексико. Добиената светлинска крива покажува синодичен вртежен период од 15,825 ± 0,001 часа.
Гладијатор (појаснување)
Гладијатори биле професионални борци во Стар Рим.
Гладијатор може да се однесува на:
Грузиски јазик
Грузиски јазик (, картули ена) — картвелски јазик, мајчин јазик на Грузијците и службен јазик на кавкаската држава Грузија. Се пишува со уникатното грузиско писмо. Јазикот го зборуваат околу 4 милиони луѓе во Грузија и во грузиската дијаспора.
Писмо
Според традиционалните верувања и записи на Леонти Мровели во 11 век, првата грузиска азбука била создадена од првиот крал на Кавкаска Иберија Парнаваз I Иберски во 3 век п.н.е. Сепак, првите записи на азбуката, или одредена модификација на истата, датираат од 5 век. Низ вековите азбуката била изменувана и модернизирана, па поради тоа денес има три верзии на истата: „асомтаврули“ или „големи букви“, „нускури“ или „мали букви“ и „мкедрули“ или „воено писмо“. Првите две не се користат повеќе, туку само последната. Грузиското писмо не разликува мала од голема буква и сите се исти.