cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
369
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5877 и 5878 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5119 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4129 и 4130 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1122.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 369 година се протега во 3005 и 3006, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3065 и 3066 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 912. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 261 и 260 година пред хиџра.
Мартин Онгла
Клупска кариера
Роден во Јаунде, Онгла ја посетувал спортската академија Нкуфо на поранешниот фудбалер Блез Нкуфо, пред да се приклучи на шпанската Гранада во 2016 година. Веднаш по доаѓањето во клубот, тој бил приклучен на резервите во Сегунда Дивисион Б, каде го направил своето деби на 21 август 2016 година, започнувајќи во ремито 1–1 на домашен терен против Атлетико Манча Реал.
На 28 јануари 2017 година, Онгла го направил своето деби за првиот тим на Гранада во Примера Дивисион, играјќи цели 90 минути во поразот со 2-0 од Виљареал. Во пресрет на сезоната 2017–2018, Онгла дефинитивно бил промовиран во главниот тим, но сега во Сегунда Дивисион. На 16 јануари 2018 година, тој бил позајмен во Барселона Б на шест месеци, екипа од истата лига. На 3 јули 2019 година, по шестмесечна позајмица во украинскиот клуб Карпати Лавов, Онгла му се приклучил на Ројал Антверпен во Белгиската Про лига. Во својата прва сезона во Белгија, Онгла одиграл 15 натпревари без постигнат гол, помагајќи му на клубот да го освои Купот на Белгија играјќи го целиот натпревар во финалето против Клуб Бриж, кое завршило со победа на Антверпен од 1-0.
На 9 јули 2021 година, Онгла се преселил во италијанската екипа член на Серија А, Верона, на заем - кој може да стане обврска за откуп доколку се исполнат некои услови.
Репрезентативна кариера
За сениорската репрезентација на Камерун дебитирал на 16 ноември 2020, во победата со 2-0 над во Мапуто во натпревар од квалификациите за Светското првенство 2022.
Бил повикан во репрезентацијата да игра на Африканскиот куп на нации 2021.
Ула Линдстрем
Ула Гунила Линдстрем, моминско Волин (15 септември 1909 година во Стокхолм – 10 јули 1999 година), била шведски новинар и политичар ( социјалдемократ ). Таа била министерка за семејство-потрошувачка-помош и имиграција од 1954-1966 година. Таа била и првата жена во Шведска која била в.д. премиер (1958).
Биографија
Ула Линдстрем била ќерка на десно ориентираниот политичар Нилс Волин, министер за трговија 1923–24 и министер за финансии во 1928–29 година, и наставничката по пијано Гунила Волин. Нејзините родители се развеле кога таа имала десет години, а таа пораснала со нејзината мајка. Дипломирала како учител во 1933 година и работела како уредник на весниците Sveriges folkskollärarinnors tidning во 1934–46 и Vår bostad во 1937–1946 година. Таа станала социјалдемократка како студент, и била претседателка на социјалдемократскиот женски клуб Allmänna kvinnoklubben во Стокхолм 1935–1945 година и била избрана за член на градскиот совет на Стокхолм во 1942–1945 година. Таа била пратеник во парламентот во 1946-1970 година и консултант во Одделот за трговија 1947-1954 година. Линдстрем била делегат на Генералното собрание на Обединетите нации во 1947-1966 година и претседавач на Рада Барнен 1971-1989 година.
Линдстрем била контроверзна и привлекла големо внимание во медиумите кога одбила да ѝ се обрати на кралицата Елизабета Втора во 1956 година: ова било објавено во меѓународниот печат и се сметало за навреда од ројалистите и како демонстрација на еднаквост во очите на другите. Во 1958 година, таа била вршител на должноста премиер на Шведска за време на летниот распуст на премиерот, со што станала првата личност од нејзиниот пол што ја извршувала таа функција. Таа поднела оставка поради протест во 1966 година кога владата не го исполнило ветувањето за зголемена помош.
Силмарилион
Силмарилион (The Silmarillion) - збирка дела од Џ. Р. Р. Толкин, што по неговата смрт ја приредил и објавил неговиот син Кристофер Толкин во 1977 година, со помош на Гај Гавриел Кеј, кој е познат како писател на фантастична проза. „Силмарилион“, преку појаснувања и доближувања на дејствијата и ликовите од другите дела на Толкин, ја појаснува идејата за обемна, но поради смртта на авторот недовршена приказна за дејствијата на универзумот кој се погрижил за постанокот на Средната Земја. Таа посебна, фантастична земја е всушност дом на приказните за чудесните битија: хобити, џуџиња (каради), виленици, волшебници, за првите луѓе, но и за зли битија кои посакуваат да ја преземат власта и да ја уништат секоја убавина во тој свет, во настани опишани во романите „Хобит“ и „Господарот на прстените“.
Толкин започнал да го работи „Силмарилион“ по барање на издавачот, кој по големиот успех на „Хобит“ барал книга која е нејзин претходник, а пред да биде објавена тритомната сторија „Господарот на прстените“. Но издавачитем, заради неразбирање, без да го разгледаат текстот до крај, истиот го отфрлиле.
Поделба на книгата
Книгата „Силмарилион“ е поделена на пет дела. Првично, деловите биле напишани посебно, но Толкин имал замисла и желба да бидат објавени во една книга. По неговата смрт, синот Кристофер ги собрал ги дополнил деловите со напомена дека во некои делови морал да интервенира и со потполно нови видувања и толкувања, со што ги отклонил противречностите кои татко му не успеал да ги доврши. Првиот дел на „Силмарилион“ е „Аинулиндале“, кој го објаснува постанокот на Еа, светот во кој е сместена Средната Земја. „Валаквента“ е втор дел во кој се опишуваат натприродните битија: валари, мајари (арди) и други натприродни чинители на Еа. Третиот дел е „Квента Силмарилион“, во кој се зборува за настаните што се случиле во текот на Првото доба на Сонцето: војните на Нолдорите против Морготите за враќање на светите скапоцени камења силмарили. Четврти дел, „Акалабет“ ја дава историјата и страдањето на островската земја Нуменор и почетокот на исчезнување на неговите жители. Петтиот дел, „За прстените на моќта и третото доба“, претставува кусо резиме за историјата на третото доба, поврзано со настаните кои се импресивно опишани во романот „Господарот на прстените“.
Руанската катедрала (циклус на Моне)
Катедралата во Руан е серија од триесет слики на францускиот импресионистички сликар Клод Моне, кои претставуваат различни погледи на катедралата во зависност од времето на денот, годината и осветлувањето, насликани од уметникот во 1890-тите.
Историја
Уметникот започнал да ги слика првите слики од циклусот во февруари 1892 година за време на неговиот прв престој во Руан. Моне изнајмил стан во близина на катедралата, каде што опремил привремено атеље за работа. Повеќето слики биле создадени од уметникот во 1892 и 1893 година, тој ги довршил сликите во 1894 година. Циклусот бил претставен во 1895 година. Благодарение на Пол Дјуранд-Руел, во мај 1895 година, била организирана самостојната изложба на Моне со наслов„Катедрали“,. Денес делата се чуваат во музеите во [[Франција, САД и Русија.
Игра на светлината
Кога Моне го создабал циклусот на Руанските катедрали, тој долго време беше фасциниран од темата на светлината и нејзините промени пренесување во различни периоди од денот и годината,  како и во тазлични  атмосферските услови. За Моне, ефектите на светлината биле од примарно значење. Неговата претходна серија, во која тој исто така прикажувал различни погледи на ист објект под различни услови на осветлување, била обид да се илустрира важноста на светлината во перцепцијата на темата во дадено време и место. Циклусот „Катедрали“ не бил за Моне првиот циклус платна од слична тема, но била најсеопфатна. Во неговите претходни експерименти со светлината, тој прикажувал пејзажи. катедралата му дозволил да ги истражува сликарските мотиви как  цврста структура и променливоста светлината која различно ја перцепираме. Уметникот одлучил да се концентрира на одделни фрагменти од готската катедрала како порталот, кулата на Свети Мартин и кулата на Албан.
Техника
Моне во овој циклус нанесува боја најмногу со шпахла, користејќи подебели намази и структури со што постигнал одреден ефект и ритмичко треперење во самото нанесување на бојата и нејзината транспарентност со светлината во галериските простори. Овој циклус всушност е еден од најистакнатите примери во реализацијата на импресионистичката постапка и доведување на овој правец до совршенство.
Станбен објект на ул. „Рузвелтова“ бр. 26 (Битола)
'''Куќа на ул. „Рузвелтова“ бр. 26 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 134 во Битола.
1680
1680 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1680 година од новата ера, 680. од вториот милениум, 80. од XVII век и прва од 1680-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1680 година се протега во 4316 и 4317, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4376 и 4377 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2223. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1090 и 1091 исламска година.
Аугуст фон Платен
Аугуст фон Платен (германски: Karl August Georg Maximilian Graf von Platen-Hallermünde, 24 октомври 1796 - 5 декември 1835 ) — гроф и германски писател.
Како поручник се откажал од војничката должност и се посветил на филологијата и филозофијата. Во 1826 се преселил во Италија. Како класицист, ги почитувал Хорациј и Пиндар, а во полето на комедијата се угледувал на Аристофан. Ги поддржувал либералните идеи, па затоа бил на страна на полјаците кои се бореле против руското царство. Бил против апсолутизмот, а исто така бил почитуван од Енгелс поради узвишеноста на неговите мисли и неговата племенитост. Пишувал историски песни, балади, романси, оди и химни.
Значење и влијание
Гете имал високо мислење за Платен, велејќи дека тој ги има сите неопходни особини за добар поет: фантазија, инвенција, висок дух и продуктивност, совршено техничко образование, студиозност и сериозност. Единствено, како негов недостаток ја истакнал полемичката насока во неговите дела. исто така, според Гете, на Платен му недостасува љубов, сметајќи дека тој малку се сакал себеси, другите писатели и читателите. Гете ги читал песните на Платен и отворено го истакнувал неговата голема дарба, но сметал дека тој никогаш не постигнал голем успех токму поради недостатокот од љубов, т.е. тој бил осуден да го обожаваат само оние кои се негативни како него, но кои ја немаат неговата дарба.
Куќи на Ахтерзан
Куќи на Ахтерзан е слика од францускиот уметник Клод Моне од 1871 година. Направено во масло на платно, делото отсликува крајречни градински куќи на западниот брег на реката Ахтерзан во Зандам, Холандија. Тој го насликал од браната во Зан, свртен кон северозапад. Сликата е во збирката на Музејот Метрополитен.
Позадина
Моне отпатувал во Холандија по совет на колегата сликар Шарл-Франсоа Добињи, кој многу му препорачал на Моне да го проучува раскошот на реката Ахтерзан. Сликите што ги создал Моне на неговото патување (честопати се нарекувани холандски пејзажи), вклучувајќи ги и Куќите, беа добро прифатени од неговите колеги импресионисти.
NGC 7331
Откривање
Телото е откриено на 5 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7331 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7331 има привидни димензии од 10,2' х 4,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 37 м 5,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 25' 13"". Положбениот агол на објектот е во износ од 171°.
Други поделби
Проучување на NGC 7331 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69327. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Список на делегати на Првото заседание на АСНОМ
Првото заседание на АСНОМ е одржано на 2 август 1944 година во манастирот Свети Прохор Пчински. Избрани биле делегати според издадените прописи за избор на делегати од страна на Иницијативниот одбор за свикување на AСНОМ (март 1944) и Упатството за избор на делегати за Првото заседание на AСНОМ на ЦK на KПМ (2 април 1944). Биле избрани вкупно 112, а на Заседанието успеале да присуствуваат само 60 делегати или нивни ополномоштени претставници. На седницата на Президиумот на АСНОМ од 6 август 1944 година за членови на АСНОМ се кооптирани уште четворица делегати.
Список на делегатите
Делегати избрани за првото заседание на АСНОМ, со наведени населени места на делегирање:
Вилијам Кид
Животопис
Според најпознатите учители, Вилијам Кид е роден во Белфаст, Ирска во 1645 година. Но,сепак денес постојат и информации дека тој е роден во Данди, иако можно е да се претпостави дека тој е роден во Гринок. Според други приказни, неговиот татко размислувал да посвети црква за шкотскиот министер. Кога имал само 5 години, поочинал неговиот татко. Тој се преселил во Њујорк каде што се запознал и спријателил со многу видни луѓе. За време на Деветгодишната војна, на наредба од провинцијата Њујорк, Вилијам Кид освоил противнички вооружен брод и го изнел од нрегот на Нова Англија. Кратко потоа Кид бил награден со £150 поради неговото пиратство во Карибите. По една година, познатиот пират капетан Роберт Калифорд го украл неговиот брод, додека тој бил на брегот на брегот на островот Антигва. Во 1695, Вилијам III од Англија го сменил корумпираниот и нечесен гувернер Бенџамин Флечер, којшто примал мито од $100 за да овозможи трговија со пиратскиот плен. На негово место бил назначен Ричард Кут, ерлот од Беломонт. Во Њујорк, Вилијам Кид се ангажирал и околу изградбата на црквата Тринити.
Подготовките за експедицијата
На 11 декември 1695, новоназначениот гувернер Ричард Кут побарал од Вилијам Кид да се спротивстави на озлогласените пирати Томас Тју, Џон Ајрланд, Томас Вејк, Вилијам Мејз коишто биле во сојузништво и со непријателските француски бродови. Со ова се појавила потребата за патувањето на Вилијам Кид и неговото прославување како пират.
Четири петини од трошоците ги покриле угледни, имотни и моќни Англичани, а Кид добил и писмо директно од англискиот крал Вилијам III. Во писмото се предвидувале 10% од пленот да бидат наменети за кралот. Вилијам Кид со својот помошник Роберт Ливингстон го прифатиле целиот план и го покриле остатокот од средствата коишто им биле потребни. За таа цел Кид морал да го продаде својот брод Антигва.
Новиот брод Авантуристичка галија бил наменет токму за ловење на пирати. Бродот бил тежок 284 тони, имал 34 топови, а собирал 150 луѓе. Бродот имал и весла којшто му ја давале клучната предност во борбите против противничките бродови, бидејќи со нив тој можел да маневрира на големите бранови коишто ги потопувале противничките бродови.
Пловејќи по Темза, Вилијам Кид со новиот брод се сретнал со морнаричка јахта со којашто требал да се поздрави на вообичаениот начин, но тој не го сторил тоа и јахтата испалила оган. На тоа Вилијам Кид омаловажувачки ја свртел јахтата и си продолжил со пловидбата.
Поради тоа што од неговата посада не испратиле поздрав, Вилијам Кид пратил дел од посадата во кралската морнарица што наишло на големи протести. На патот до Њујорк, Вилијам Кид освоил француски брод. По пристигнувањето во Њујорк, тој сакајќи да ја зајакне посадата извршил промени и поставил офицери.
Помеѓу офицерите четвртар бил Хендрик ван ден Хојл. Во тоа време четвртарот бил втрор човек на бродот по капетанот. Хендрик ван ден Хојл најверојатно бил африкански или афроамерикански потомок, а бил опишуван како „малиот црн човек“.
Лов на пирати
Во септември 1696, Кид се упатил кон ’ртот Добра Надеж. Меѓутоа имал лоша среќа, па така третата посада наскоро биле заболени и умреле од колера на Комори. Колку да биде уште полошо на неговиот брод се појавиле пукнатини, а бродот во потрага по пиратски бродови имал судир на островот Мадагаскар. Тогаш, Вилијам Кид запловел северно кон протокот Баб ел-Мандеб со што запловил по Црвеното Море. Таму тој нападнал могулски конвој, но бил поразен.
На Кид му станало јасно дека така не се ловат пирати, па тој на секој начин се обидувал барем да ги покрие трошоците. Кид повторно не успеал во нападите на неколку бродови, а дел од неговата посада избегале, а оние коишто останале биле присилени на побуна.
Кид бил многу нервозен и убил еден член на посадата на 30 октомври 1697 година. Покрај бродот запловел холандски брод којшто го здогледал пиштолџијата Вилијам Мур. Тој му велел на Кид да го нападне бродот, но Кид го одбил и го нарекол одвратно куче. На тоа Мур одгорил, „Ако јас сум одвратно куче, тогаш сигурно ти ме направи, ти и ме однесе со тебе да упропастувам и многу повеѓе“. По тоа, Кид нервозно земал и со железна шипка го удрили убил Вилијам Мур.
Расправијата и смртта на Вилијам Кид
Уште пред враѓањето во Њујорк, Вилијам Кид дознал дека е посакуван и ловен пират и дека неколку Англичани го бараат. По ова тој со својот брод апловил во Карибите, па кон Њујорк при што богатството го оставил на островот Гардинер којшто му послужил како место на застанување.
Ерлот од Беломонт, Ричард Кут којшто се наоѓал во Бостон знаел дека не може многу да се очекува о пиратството на Вилијам Кид, па го повикал во Бостон. Тој во разговорот со него бил лицемерно милостлив и на 6 јули 1699 година наредил Кид да биде уапсен. Тој бил сместен во затворот Стоун каде што најчесто бил во самица и бил готов да полуди. Во затвор била сместена и неговата жена Сара.
Тој бил испратен во Англија каде што во англискиот парламент бил политички искористен од страна на ториевците. Тие го испратиле пред адмиралскиот суд во Лондон да одговара за пиратството во своето патување и смртта на Вилијам Мур.
Најпрвин тој бил казнет со што бил испратен во непознатиот затвор Њугејт, но на 23 мај во Вопинг, Лондон бил обесен.
Neisseria meningitis
Патогенеза
Влезна врата – слузницата на горните дишни патишта каде се предизвикуваат и размножуваат го ослободуваат својот ендотоксин кој по лимфохематоген пат се пренесува до различни органи (зглобови, перикард, перитонеум, очи и надбубрежни жлезди) Ако менингококот ја премине хемо- ендефалоличната бариера доаѓа до мозочните обвивки и мозокот и предизвикува гнојни воспаленија и зголемен интракранијален притисок. Менингококот менгитис започнува со покачена температура над 39°. треска јака главоболка, повраќање, болки во мускули и зглобови. Набрзо потоа се јаввуваат знаците:
Дијагноза
Се зема ликвор со лумбална пункција, субкутална и венетрикуларна. Ликворот кај менингококите е гноен матен и излегува под притисок.
Терапија
Исхранa млечно кашеста, богата со ј хидрати, белковини и масти.
Имунитет прележан менингитис остава не долго траен имунитет.
Профилакса
Изолација на болните во итезивна нега. Хемопрофилакса на здрави луѓе 2-3 дена со сулфонемиди за активна имунизација се користи 3 валентна антименингококна вакцина која штити 6 месеци.
Мери Вард
Мери Вард (27 април 1827 – 31 август 1869 година, возраст ) била Англо-Ирски природник, астроном, автор и изведувач. Таа загинала кога паднала под тркалата на експерименталниот автомобил на пареа изграден од страна на нејзините братучеди. Бидејќи настанот се случил во 1869 година, таа е првата личност за која се знае дека загинала од моторно возило.
Почетокот на животот
Родена била како Мери Крал на 27 април 1827, како најмладо дете на Хенри и Хариет Крал. Таа и нејзините сестри биле образовани дома, како што било случај со повеќето девојки во тоа време. Сепак, нејзиното образование било малку поинакво од вообичаеното, бидејќи таа потекнувала од реномирано научно семејство. Била заинтересирана за природата од рана возраст, а од 3 годишна возраст собирала инсекти.
Интереси
Вард била аматерски астроном, својот интерес го споделувала со нејзиниот братучед Вилијам Парсонс. Парсонс изградил телескоп со огледала од околу 180 см кој бил најголем во светот до 1917 г. Вард била чест посетител на замокот Бир. Заедно со фотографиите што ги направила сопругта на Парсон, скиците на Вард помогнале при возобновувањето на телескоп.
Вард исто така цртала инсекти. Таа користела лупа за да ги види ситните детали, а потоа татко и и купил микроскоп. Ова бил почетокот на нејзината доживотна страст. Таа почнала да чита се што можела да најде за микроскопите, и стекнала стручно знаење. Физичарот Дејвид Бревстер ја замолил да направи цртежи кои ги користел во своите книги и статии.
1430 п.н.е.
1430 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1430. година пред новата ера, 430. од вториот милениум п.н.е., 30. од 15 век п.н.е. и прва од 1430-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4078 и 4079 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3320 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2330 и 2331 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 677 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1430 година се протега во 1206 и 1207, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1266 и 1267 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 887 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2114 и 2113 исламска година пред хиџра.
Карл Сасенрат
Чарлс С. е архитект за оперативни системи и компјутерски јазици. Тој ја вовел обработката на податоци во личните сметачи во 1985 год, заедно со создавањето на Amiga Computer оперативни системи.Тој е моментално е дизајнер на REBOL компјутерски јазик исто како CTO  на REBOL технологиите.
Основни биографски податоци
Чарлс С. е роден во 1957 г. во семејството на Чарлс и Карол С. во Калифорнија. Неговиот татко бил хемиски инженер, кој работел на истражување и развој поврзано со рафинирање на петролеум, производство на хартија и систем за контрола на загадување на воздухот. Во доцните 60-ти неговото семејство се преселило од Сан Франциско, во малото гратче Еурека, Калифорнија. Од неговото рано дестство Чарлс бил активно вклучен во електрониката, аматерско радио, фотографирање и изработка на филм. Кога имал 13 г. започнал да работи во KEET, јавен телевизиски медиум. Една година подоцна станал камерман за KVIQ и со неговото напрадување успеал да стане технички директор и директор за вести, реклами и локално програмирање. Во 1980 Сасерат дипломирал на Универзитетот во Калифорнија, за електронко инжинерство и компјутерска наука. За време на студиите неговото внимание го привлекувале оперативните системи, паралелната обработка, програмски јазици и невропсихологија. Бил асистент на курсот за компјутерски јазик и асистент истражувач во невро науката и однесувањето во биологијата.
Hewlett-Packard
За време на неговта последна година на универзитетот, Сасард се придружил на Hewlett-Packard како член на извршниот датотечен систем за мулти програмирање, во дизајн групата за HP 3000 компјутери. Неговата задача била да имплементира компилација за нов вид контролен јазик наречен Outqueue. Тоа за него било предизвик бидејќи јазикот бил истовремено дескриптивен и процедуларен. Година подоцна, Сесерат станал член на MPE-IV OS тим и подоцна дел од HPE групата. Кон крајот на 1981 и почетокот на 1982 Сасерат преземал обврска да направи атмосферско – физички истражувања за Националната истражувачка станица на Јужниот Пол. После враќањето Сасерат постигнал договор со HP за да продолжи со независни истражувања во нови области во компјутерското пресметување, вклучувајќи графички кориснички интерфејси и Remote Procedure Call методи на дистрибуирани компјутери. Подоцна во 1982 импресиониран од новите идеи за компјутерско пресметување, кој биле објавени од Xerox PARC и MIT Media Lab, Сасерат формирал HP  проект за модерен стил на Window-based mause drive GUIs. Проектот се викал Probus бил создаден врз основа на прототипот Sun Microsystems работилница позајмена од Енди Б. Додека бил на Универзитетот во Стенфорд.
Amiga Computer
Во 1983 Чарлс Сесарад се придрузил на Амига компјутери, новоформирана мала компанија во Силциумската Долина. Како менаџер за оперативни системи бил замолен да дизајнира нов оперативен систем за Амига и мултимедиски личен сметачки систем кој подоцна станал Commodore Amiga. Како суфистициран компјутер во тоа време Сасерат одлучил да дизајнира превентивни мултитаскинг оперативни системи со микро kemel дизајн. Ова било новост воведена во 1983, кога другите оперативни системи биле синглтаскинг како MSDOS или биле непревентивни како Macintoch. Амига мултитаскинг kemel биле еден од првите кој имплементирал микро kemel  методологија ,заснована на пристигнување пораки во реално време, јадро познато како Exec со динамочно обработени библиотеки и направи како оптимални модули околу јадрото. Овој дизајн и дал на Амига голема флексибилност за време на ограничената мемориска способнос на компјутерите во 1980-тите. Сасерат подоцна изјавил дека дизајнот бил неопходен за интегрирање во ROM, многу библиотеки и направи вклучувајќи графикони звуци графички кориснички интерфејс, Floppy диск file систем и друго. Овој динамичен модуларен медот овозможил стотици модули да можат да бидат додадени во годините сто следат.
Apple Computer
Во 1986 Чарсл С. бил регрутиран во Apple компкутер, во високо почитуваната Advanced Tehnology Group за да ја создава новата генерација на оперативни системи. Тој бил дел од проектот Akgyrius, јадро кое било наменетод а стане 3Д основа за Маcintosh. За време на тој период јазикот C++ штотуку бил воведен, но Сасерад заедно со другите истражувачи ја претпочитале многу почистата ОО вградена во јазикот Small talc.
Sassenrath Research
Во 1988 Сасерат ја напуштил Силициумската Долина ипреминал северно од Сан Франциско. Таму ги пронашол технолошките компании како Pantaray, American Multymedia и VIdeoStream.тој исто така го имплементирал Logo  програмскиот јазик за Commodore Amiga, го менаџирал развивањето на софтверот OS за CDTV, кој бил еден од првите CD ROM TV set-top boxes.
REBOL Technologies
Во 1996 после набљудовањето на растењето и развивањето на програмските јазици како Java, Perl, Python, Сасерат одлучил да ги објави својте сопствени идеи во светот на компјутерските јазици. Резултатот бил REBOL, релативна експресија – основа на објективен јазик. Сасерат го објаснува REBOL како правилен балан помеѓу концептите на контекст и симболизам, кој му овозможувал на корисниците да создаваат нови врски помеѓу симболита и нивните значења. Тој го нарекува REBOL негов голем експеримент бидејќи за разлика од другите програмски јазици REBOL овозможува најголема контрола над контекстот, и зборовите можат да бидат користени за да формираат различана граматика во различни контексти(дијалекти).Сасерат тврди дека REBOL  е крајна точка на револуцијата markup јазичната методологија, како XML.
Систем со доказ за работа
Систем со доказ за работа (англ. Proof-of-work, POW, PoW) е систем со економска мерка за спречување на напади со преоптоварување на мрежата, спам напади или друг вид на злоупотреба на некоја услуга. Концептот на оваа одбрана за првпат се појавил во статија на Синтија Дворк и Мони Наор во 1993. Системот се состои од задавање тешка работа (често криптографска загатка) на корисникот на сервисот пред тој да испрати некое барање. На тој начин, корисникот може да испрати малку барања за одреден временски интервал (пропорционално со брзината на решавање на задачата).
Основата на ваквите системи е асиметријата: работата што корисникот треба да ја изврши е тешка (одзема многу време), но давателот на услугата брзо може да провери дали работата е точно извршена. Доколку се работи за proof-of-work систем кој се извршува на процесор, работата е да се пресмета вредност која задоволува однапред зададени критериуми.
Видови
Има два вида на proof-of-work системи:
Предизвик-одговор системот има директна врска помеѓу корисникот (клиентот) и давателот на услугата (опслужувачот). За клиентот да изврши акција или барање на опслужувачот, мора да побара предизвик од опслужувачот. опслужувачот одбира предизвик (математичка или криптографска задача) и ја праќа кон клиентот. Откако клиентот ќе го реши предизвикот, го испраќа решението заедно со потребното барање кон опслужувачот, кој пак ја реализира акцијата само доколку решението е точно.
Решение-проверка системот не претпоставува директна врска. Самиот клиент има право сам да си одбере предизвик/тешка задача заедно со неговото барање, и потоа заедно да ги испрати кон опслужувачот. опслужувачот проверува дали избраниот проблем е доволно тежок и точно решен, и доколку е така го реализира барањето.
Proof-of-work функции
Постојат различни функции кои можат да се користат како задача за корисникот во proof-of-work системи:
Бескорисност на работата
Голем број на proof-of-work системи работат на инверзија на хеш функција или друга асиметрична функција која не дава значаен резултат. Ова значи дека многу ресурси (пресметувачки, а со тоа и енергетски) се користат за непотребна цел. За да се спречи непотребна работа, постојат и proof-of-work системи чиј резултат е корисен, како алгоритмот Primecoin. Целта на овој алгоритам е на клиентот да му се зададе работа да бара прости броеви со одредени одлики, што е тешка задача, а е важна за математичарите.
IC 1420
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 20 м 7,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 22' 0"".
Други поделби
Проучување на IC 1420 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
370
370 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 370 година од новата ера, 370. од првиот милениум, 70. од IV век и прва од 370-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5878 и 5879 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5120 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4130 и 4131 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1123.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 370 година се протега во 3006 и 3007, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3066 и 3067 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 913. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 260 и 259 година пред хиџра.
Ленцен-Елбталауе
Ленцен-Елбталауе (Lenzen-Elbtalaue) — општинска заедница во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Ленцен (Елба).
Општинската заедница Ленцен-Елбталауе се состои од следниве општини:
Куќа на бул. „Први мај“ бр. 53 (Битола)
'''Куќа на ул. „Први мај“ бр. 53 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 117 во Битола.
Црвениот коњ (филм)
Црвениот коњ  e македонски филм, во режија на Столе Попов, а според сценариото на Столе Попов и Ташко Георгиевски. Главните улоги ги играат: Бата Живоиновиќ, Сабина Ајрула, Илија Џувалековски, Коле Ангеловски, Ристо Шишков, Борис Чоревски, Мето Јовановски, Данчо Чевревски, Ацо Јовановски, Илија Милчин, Димитар Гешоски, Младен Крстевски, Лиле Георгиева итн. Филмот е снимен врз основа на романот „Црвениот коњ“ на Ташко Георгиевски. Премиерата на филмот била одржана во 1981 година.
За малите екрани во 1983 година е снимена истоимена ТВ серија како преработка на оригиналните дејствија во филмот.
Содржина
Дејството на филмот се одвива од крајот на Граѓанската војна во Грција до почетокот на 1960-тите. Во филмот се прикажува тешката судбина на Борис Тушев (го игра Бата Живоиновиќ) и неговите другари, кои ја трпат тортурата на грчката власт.
Улоги
Останати улоги ▼
Давид А. Бадер
Давид Бадер е американски информатичар. Специјалност му е полето на високоделотворно сметање. Има зафршено факултет на универзитетот во Мериленд, и има освоено поголем број на награди.
Животопис
Дејвид А. Бадер е професор и извршен директор за компјутери со високи перформанси во технолошкиот факултет за компјутери во Џорџија. Исто така, Бадер беше избран за директор на првиот Sony Toshiba IBM, центар за надлежност на мобилниот процесор во институтот за технологија во Џорџија. Тој е соработник со IEEE, добитник на националната научна фондациска награда и почитуван говорник на IEEE компјутерското опшество. Неговите главни области на истражување се паралелни алгоритми, комбинаторна оптимизација, и пресметковна биологија и генетика.
Дејвид Бадер е експерт во дизајн и анализа на паралелни и повеќе јадрени алгоритми за апликации во реалниот свет како што се оние во компјутерската биологија. Добитник е на високо конкурентни награди од Националната Научна Фондација (NSF), IBM, Microsoft Research,  Sony, и Sun Microsystems. Тој ко-претседавал поголем број на состаноци, IEEE меѓународната работилница за високи перформанси и компјутерска Биологија (HiCOMB), има напишано неколку поглавја во книги, и бил соуредник на специјално издание на списанието на Паралелно и дистрибуирано сметање на високоделотворна компјутерска биологија. Тој бил соавтор на над 90 статии во рецензирани списанија и конференции.
Образование
Дејвид Бадер дипломирал во Liberty High School во Витлеем, Пенсилванија во 1987 година. Тој доби B.S. по компјутерско инженерство во 1990 година и M.S. по електротехника во 1991 година од Lehigh универзитетот во Витлеем, Пенсилванија. Тој тогаш доби докторат (Ph.D.) во полето електрично инженерство во 1996 година од Универзитетот на Мериленд. За време на неговите докторски студии, тој беше додипломски соработник за НАСА (1992-1996). Неговата работа беше за "дизајн и анализа на практични паралелни алгоритми за комбинаторни проблеми со апликации за обработки на слики. " По добивањето на својот докторат, тој беше награден со награда од националната научна фондација (NSF), постдокторски истражувања во експериментални компјутерски науки (1996-1997).
Кариера
Од 1998 до 2005 година, тој беше професор на универзитетот во Ново Мексико. Во 2005 година, Бадер се пресели во Џорџија Тех, каде што сега е редовен професор. Тој присуствувал и предавал на повеќе конференциски комитети поврзани со паралелна обработка, едитирано голем број списанија, објавено повеќе написи, и е соработник на IEEE компјутерското општество, и член на АЦМ. Бадер им служи на управниот комитет на меѓународното паралелно и дистрибуирана обработка на симпозиум (IPDPS) и HIPC конференции, и беше Општи ко-претседавач за IPDPS во 2004-2005 година, и заменик генерал за HIPC во 2002-2004. Дејвид претходно претседавал неколку конференциски комитети, и беше програмерски претседател за HIPC 2005 година, и програмерски заменик-претседател за IPDPS 2006 година. Бадер е генерал-директор на 24-тиот IPDPS, кој се одржи на 19-23 април 2010 година во Атланта, Џорџија. Бадер е уредник на неколку списанија, меѓу кои IEEE Трансакции на паралелни и дистрибуирани системи, IEEE DSOnline, паралелно компјутерски пресметки, и на АЦМ весник на експериментални алгоритми, и има објавено над 100 статии во списанија и конференции. Од јули 2003 до јуни 2007 година, Бадер исто така, беше претседател на техничкиот комитет на IEEE компјутерското општество за паралелна обработка. Во ноември 2006 година, Бадер беше избран од страна на Sony, Toshiba, и IBM, да го предводи првиот центар за компетенции на мобилни обработувачи. Бадер, исто така, работи на Internet2 истражувачкото советодавно тело. Бадер беше избран како соработник на IEEE во 2009 година. Од 2011 година, тој работи на проактивно пронаоѓање на инсајдерски закани користејќи графичка анализа.
35 Левкотеја
35 Левкотеја  (ознака за мала планета:  35 Левкотеја ) е голем, темен астероид од астероидниот појас. Откриен е од германскиот астроном Роберт Лутер на 19 април 1855 година, и е именуван по Левкотеја, морска божица во грчката митологија. 35 Левкотеја е астероид од типот C во системот Толен класификација,сугерирајќи јаглероден состав. Кружи околу Сонцето со период од 1887.983|ден|година и има големина на пресек од 103,1 km
Фотометриски набљудувањата на овој астероид од опсерваторијата Орган Меса во Лас Крусис, Ново Мексико во текот на 2010 година дадоа светлинска крива со вртежен период од 31.9 часа и варијабилност на осветленоста од 0,42 во магнитуда. Ова е во согласност со претходните студии во 1990 и 2008 година.
Пресметаното Лјапуновско време за овој астероид е 20.000 години, што покажува дека тој зафаќа хаотична орбита која случајно ќе се промени со текот на времето поради гравитациските пертурбации на планетите.
Надворешни врски
]] ]]
Томас Вермален
Томас Вермален (роден на 14 ноември 1985 година) — белгиски професионален фудбалер кој игра како центарален одбранбен играч за шпанскиот клуб Барселона и репрезентацијата на Белгија.
Тој обично игра како лев-централен одбранбен играч, но може да игра и на позицијата класичен лев бек. Неговите клучни атрибути вклучуваат воздушна способност, водачки вештини, и брзина со топката во своите нозе. Тој исто ја поседува способноста за постигнување на гол како одбранбен играч.
Вермален се приклучил на младинската академија на Ајакс во 2000 година и ја освоил холандската титула во неговата прва сезоната  2003-04 со клубот. По заминувањето на Клас Јан Хунтелар во 2009 година, тој бил именуван како капитен на клубот за остатокот од сезоната. Во 2009 година тој бил трансфериран во тимот на Арсенал и во својата прва сезона бил избран во тимот на Премиер Лигата за таа сезона. Со трансферот на  Робин ван Перси во Манчестер Јунајтед во август 2012 година, тој бил именуван за капитен на Арсенал, но неговите игри и минутажа биле ограничени поради успехот на одбранбениот тандем Пер Мертерсакер и Лорен Кошчелни. Во август 2014 година, тој официјално за 15 милиони евра бил продаден на Барселона во шпанската Ла Лига.
Вермален го направил своето репрезентативно деби за Белгија во 2006 година, и од тогаш забележал 63 настапи за својата земја. Тој ја претставувал Белгија на Летните Олиписки Игри во 2008 каде што го освоил четвртото место, како и на Светското првенство во Бразил 2014 годин а и на Еуро 2016 година во Франција.
Барбара Реџина Дич
Барбара Реџина Дич (Нирнберг ( 22 септември 1706 - Нирнберг, 1 мај 1783 ) била баварска сликарка и еден од најдобрите уметници и гравери на своето време. Нејзината работа била ненадмината по својата специфичност при изведба и хиперреалистични детали.
Делата на Барбара Реџина Дич се наоѓаат во многу приватни и јавни збирки денес, вклучувајќи ја ''Националната галерија на уметност, музејот Џ. Пол Гети, Музеите за ликовни уметности во Сан Франциско и музејот Фицвилијам.''
Ликовна уметност
Родена е во слободниот царски град Нирнберг во 1706 година, во уметничко семејство. Нејзиниот татко, Јован Израелски (1681–1754), сликар на пејзажи, вработен во Градскиот суд во Нирнберг, и еден од нејзините браќа, Јохан Кристоф (1710–1769) (кој имал слична работа како неговиот татко), исто така биле дворски сликари. Благодарение на нејзиниот татко, кој ја научил да слика со гваш, Барбара многу рано се специјализирала за ботанички илустрации во акварел и гуаче, а изработувала и гравури по сопствен цртеж. Вработена во дворецот во Нирнберг, таа цртала многу за тамошните гравери. Нејзините слики се продаваат во Германија, Англија и Франција.
Барбара Реџина Дич била во брак со Николаус Кристофер Матеас, исто така сликар, со кого живеела некое време во Хамбург.
На крајот од животот се вратила во Нирнберг и таму починала на 1 мај 1783 година на 76-годишна возраст од животот.
Галерија
Барбара Реџина Дич и нејзиното семејство создале на почетокот на научната револуција, кон крајот на ренесансниот период, кога уметничката репродукција на растенијата, или ботаничката уметност и станало окупација сама по себе. Имено, како што била од големо значење потребата за најточна и најсеопфатна презентација на флората, така и каталозите на флората биле од големо значење. Ова било особено важно за оние кои набљудувале или собирале флора во странски и непознати делови од светот. Така, цртежите на растенија од сите сорти почнале да заземаат значајно место во работата на уметниците реалисти кои се обидуваа да ги доближат до верната репродукција на природата, а со тоа станале подобри уметници. Ботаниката исто така била важен аспект на медицинската обука до крајот на деветнаесеттиот век, а лекарите од тоа време, како и сите биолози, првенствено се занимавале со описот и класификацијата на лековитите растенија. Покрај тоа, бидејќи медицината била комбинација од многу области, не било невообичаено лекарот да биде покровител на уметноста, особено кога оваа уметност служела за промовирање на почитувањето на природната историја и научното знаење. Создавајќи се во такво опкружување, Барбара Реџина Дич, како и сите тројца членови на нејзиното семејство, практикувала слични теми, кои најчесто ги презентирала на црна позадина. Сите тие биле компетентни да изведуваат детални и драматични прикази на обични цвеќиња, овошје и зеленчук, но и животни, а пред сликањето многу примероци претходно биле детално проучени во Бамберг и музејот Фицвилијам во Кембриџ.
Ботаничката уметност на Барбара Реџина Дич станала исклучителен пример за оваа практика, бидејќи во нејзината уметничка работа таа е специјализирана за сликање животни и растенија во техниката на акварел и гуаче. Иако првенствено сликала цвеќиња, сликала и птици и школки. Во овие дела, таа поставила стандард за извонредност што оттогаш влијаело на многу ботанички уметници, кои ја имитирале нејзината работа и ја подобрила нивната креативност.
Нејзините дела обично можеле да се идентификуваат со темна или на друг начин претставена монохроматска позадина. Многу дела се направени во форма на гравури, од кои повеќето Барбара сама ги создала.