cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Храм на Артемида во Ефес
Историјата на едно од светските чуда во античка Македонија
Храмот на Артемида во Ефес бил храм посветен на божицата Артемида. Самиот храм бил изграден околу 550 година п.н.е. Денеска од храмот може да се видат само остатоците од темелите. Храмот се наоѓал на околу 50 километри од денешниот турски град Измир. Иако темелот на храмот бил започнат уште во VII век п.н.е. целосно бил завршен во 550 година. Парични и материјални средства за градењето на храмот издвоил кралот Крез, а храмот бил проектиран од страна на архитектот Херосифрон. Храмот бил украсен од бронзена статуа која ја изградиле најголемите уметници во тоа време- Фидиј, Поликлеит, Кресила и Фрадмон.
Храмот служел за религиозни цели. Храмот во текот на своето постоење бил посетуван од страна на голем број трговци, туристи, уметници и кралеви кои со доаѓањето оддавале почит на божицата. Според неодамнешните археолошки ископувања на храмот биле откриени многу дарови кои биле давани од страна на посетителите кои доаѓале дури и од Персија и Индија сè со цел да ја согледаат нејзината убавина. Во ноќта на 21 јули 356 година п.н.е., човекот чие име му е Херостратус, во намера да се прослави и неговото име да влезе во историјата го запалил храмот, кој пак изгорел до темел. Таа ноќ се родил и Александар Македонски. За овој настан познатиот историчар од античко време Плутарх забележил дека божицата не била во храмот таа ноќ бидејќи присуствувала на раѓањето на идниот најголем војсководец, па и затоа не можела да го спаси храмот од пожарот од кој бил зафатен. Самиот храм бил обновен со помош на Александар Македонски кој веќе ја освоил за тоа време цела Мала Азија.
Кога Апастол Павле во I век го посетил Ефес се со намера да го шири христијанството, се соочил со самиот мит за божицата Артемида и нејзиниот храм. Кога Готите во 262 година го разрушиле повторно храмот, жителите на Ефес настојувале да храмот повторно го обноват. Но до IV век повеќе од жителите го прифатиле христијанството и храмот го изгубил своето значење. Последно нешто кое е врзано со историјата на овој храм е од 401 година кога го срушил Свети Јован Хризост. Подоцна кога Ефес бил напуштен, археолошките ископувања започнале во XIX век. Со ископувањата се откриени темелите на храмот.
Надворешни врски
''Оваа статија поврзана со Седумте светски чуда е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
Замошќ
Замошќ (Zamość) — град кој се наоѓа во Полска, во Лублинското Војводство, со население од 65,149 жители според податоци од 2014 година. Замошќ е седиште истоимениот регион.
Основање
Замошќ бил основан во 1580 година од страна на канцеларот и хетман Јан Замојски, како град кој се наоѓа на трговскиот пат кој ја поврзува Западна и Северна Европа со Црно Море. . Градот бил изграден според италијанските трговски градови, и бил изграден во периодот на доцната ренесанса од архитектот Бернардо Морандо. Така градот станал совршен пример на град од периодот на ренесансата на крајот на 16 век. Градот успеал да задржи дел од својата оригиналност, како главната улица, тврдината и уште неколју градби.
Во 17 век градот го достигнал својот најголем развој. Градот ги привлекувал не само Полјаците, туку и луѓе од други националности. Градот, сепак, се соочил со бројни инвазии, вклучувајќи ја козачката опсада предводена од Бодан Кмелнитски, водачот на востанието против Полско-литванската Државна Заедница (1648-1654) и шведската опсадата во 1656 година. Во текот на Големата северна војна градот бил окупиран од страна на шведски и саксонски трупи.
во периодот од 1772 и 1809 година, градот бил дел од провинцијата Галиција на Австрија. Во 1809 година градот бил освоен од Наполеон. По падот на Наполеон, според Виенскиот конгрес во 1815 година, градот припаднал на Руската Империја. Градот одиграл голема улога за време на востанието во ноември во 1830-1831 година. Тврдината била срушена во 1866 година.
Втора светска војна
На 27 септември 1939 година Нацистичка Германија потпишала спогодба за границата со Советскиот Сојуз, кој пак Полска ја нападнал од нејзината источна страна. Црвената армија сепак го напуштил градот за околу една недела, на 5 октомври 1939 година заедно со околу 5.000 Евреи. Германците се вратиле во градот на 8 октомври 1939 година и набргу потоа започнале масовни апсења на истакнати граѓани преку т.н. тајна акција на АБ за намерно уништување на полската интелигенција. Нацистите погубиле повеќе од 8.000 луѓе кај градската ротонда. Меѓу погубените имало заробеници од градот, регионот а подоцна и од руските затвореници кои биле заробени по започнувањето на операција Барбароса.
Во 1942 година градот поради неговата плодна земја била избрана за понатамошна германската колонизација. По Втората светска војна градот започнал економски да се развива. Во 1970-тите и 1980-тите населението многу бргу се зголемило. Во 1975 година градот имал население од 39.100 жители додека во 2003 година оваа бројка изнесувала 68.800
Еврејска заедница
Еврејската заедница во градот била основана во 1588 година. Евреите биле доселеници од Италија, Шпанија, Португалија и Турција.Во градот имало изградено две синагоги. Во 1900 година еврејското население броело 7.034 жители. Еврејското население се зголемило на 9.383 (49,3% од вкупното население) во 1921 година.
Пред Втората светска војна, повеќе од 12.500 Евреи живееле во градот или 43% од вкупно 28.100 жители. Градот бил предаден на Германците од Советскиот Сојуз на 8 октомври 1939 година и веднаш било основано гето. Околу 3,000 евреи биле депортирани во концентрационен логор во Белжец. Во октомври, нацистите застрелале 500 Евреи на улиците и депортирале 4.000 еврејски затвореници. Тие биле транспортирани без храна или вода. И покрај тоа што растојанието било релативно кратко, транспортирањети потраело неколку дена, а многумина починале по пат.
Географија
Градот се наоѓа во историската област Црвена Русија. Се наоѓа во јужниот дел на војводство, на 90 километри југоисточно од градот Лублин, 247 километри од Варшава и 60 км од границата со Украина.
Историскиот центар на Замошќ е додаден на списокот на светско наследство на УНЕСКО од 1992 година, со одлука на шеснаесеттата редовна седница на Комитетот за светското наследство, кој се одржал помеѓу 7 и 14 декември 1992 година во Санта Фе, Ново Мексико, САД.
Образование
Замошќ има долга образовна историја. Првата академија била основана во 1594 година, и била трета институција за високо образование во Полско-литванската Државна Заедница.
Замошќ денеска има 9 средни училишта: 7 државни, едно католичко и едно социјално. Покрај тоа, постојат 10 основни училишта.
Бејли Скот
Меккеј Хју Бејли Скот (англиски: Mackay Hugh Baillie Scott) (23 октомври, 1865, Рамсгејт - 10 февруари, 1945, Брајтон) бил британски архитект и уметник.
Роден е во Бирдс Хил, Ст. Питерс во близината на Рамсгејт, Кент, како најстар од 14 деца.
На почетокот на кариерата Бејли Скот работел со Фред Саундерс, со кој студирал во Уметничката школа на Островот Ман, која исто така се наоѓа во Даглас. Во мај 1891, Бејли Скот станал учител по уметност со сертификат. Во уметничката школа се спријателил со Арчибалд Нокс. Бејли Скот подоцна го напуштил Саундерс и основал сопствен бизнис, исто така во Даглас.
Се придружил на движењето Уметност и вештина, заедно со Вилијам Морис и Џон Раскин; но сепак развил сопствен стил, кој се движел во насока на поедноставна форма на архитектура. Бејли Скот бил познат по значителното време кое го посветувал на куќите, како во ентериерот така и во екстериерот. Проектирал околу 300 згради за време на неговиот живот.
Починал во болницата Елм Гроув во Брајтон. На неговата надгробна плоча пишува: "Највеќе ја сакаше природата, а по неа уметноста" (Nature he loved and next to nature art).
Камп Мираж
Камп Мираж било кодното име за поранешен логистички објект на канадските сили сместен во Дубаи, Обединетите Арапски Емирати. Објектот е основан кон крајот на декември 2001 година и, иако не било официјално признат од канадските сили, се смета за „ јавна тајна“. Според извори на CTV, базата била затворена во ноември 2010 година.
Локација
Основана е во декември 2001 година за поддршка на операциите на канадските сили во југозападна Азија, имено во Авганистан. Точната локација на кампот Мираж и природата на неговата мисија(и) не се официјално признати од канадските сили или од Владата на Канада; сепак, нашироко беше објавено дека објектот се наоѓа во воздухопловната база Ал Минхад, управувана од воздухопловните сили на Обединетите Арапски Емирати.
Операции
Камп Мираж првично го користеле Патролниот одред со долг дострел Југозападна Азија користејќи поморски патролни авиони CP-140 Aurora, почнувајќи од декември 2001 година, а подоцна пристигна CC-130 Hercules. Стратегиски авиони за воздушен лифт во форма на C-17 Globemaster III и CC-150 Polaris оперираат од CFB Трентон и други воздушни бази во Канада до кампот Мираж за да остават и да земат товар. Овој товар потоа беше префрлен на тактички авиони во форма на авиони C-130 Hercules и C-17 Globemaster III за последниот лет до меѓународниот аеродром Кандахар во Авганистан. Се веруваше дека овој последен лет ќе трае околу 740км источно југоисточно над Оманскиот Залив додека не помине источно од иранско-пакистанската граница пред да се сврти на север преку воздушниот простор на Пакистан за преостанатите 930км до Кандахар. Базата вклучувала и капацитети за одржување на авиони, места за спиење, кафетерија и лизгалиште за хокеј на топка. Надворешното кошаркарско игралиште имаше надземни светла и се користеше како собирно место за привремен воен персонал. Годишната пропусност во базата беше пријавена дека е 3,600,000кг и дури 32.500 вработени годишно. Канадскиот гарнизон во кампот Мираж се движеше меѓу 225 и 250 лица, при што копнениот персонал се ротира на секои шест месеци и CC-130 Hercules се заменуваше на секои осум недели.
Сојузничките сили
Воздухопловната база Ал Минхад, исто така, се верува дека се користи како логистички објект од страна на австралиските одбранбени сили, одбранбените сили на Нов Зеланд (речиси сигурно Работната група Троја) и Војската на Холандија. Овие војски веројатно имаат свои кодни зборови за нивните логистички операции базирани таму.
Канадските сили неборбена смртност
Подофицер на воената полиција на канадските сили беше пронајден мртов на 4 јули 2008 година во просториите за спиење на кампот Мираж. Смртта на Брендан Ентони Дауни беше 11-та неборбена смртност поврзана со мисијата на Канада во Авганистан; инцидентот останува под активна истрага од страна на Националната истражна служба на канадските сили.
Затворање есен 2010 година
CTV News на 6 октомври 2010 година откри дека канадските сили можеби затвораат објект во база во близина на Дубаи, Обединетите Арапски Емирати. Неименуван извор во Владата на Канада изјавил дека Владата на Обединетите Арапски Емирати се заканила дека ќе го отповика пристапот на канадските сили до објектот доколку канадската влада не им даде право на цивилно слетување на Емирати и Етихад Ервејс на меѓународниот аеродром во Калгари. и меѓународниот аеродром во Ванкувер во Канада. Изворот од Владата на Канада продолжи со наведување дека Канада „во суштина е пион во шемата за тешка уцена и дека барањата се неприфатливи“. На 11 октомври 2010 година беше најавено дека објектот ќе биде затворен. Истиот ден, на воено-транспортниот авион во кој се наоѓаа канадскиот министер за одбрана и началникот на Генералштабот на одбраната, кои се враќаа од посетата на Авганистан, беше одбиена дозвола за слетување во воздухопловната база во која се наоѓа Камп Мираж. Обединетите Арапски Емирати одговорија на инцидентот во медиумите, велејќи дека канадската влада ги искривува информациите за инцидентот, велејќи дека авионот бил предвреме известен дека правото на слетување е суспендирано и дека канадската влада прибегнува кон „тактики на страв“ за фрли негативно светло за ОАЕ во канадските медиуми.
Операциите во кампот Мираж беа официјално завршени на 3 ноември 2010 година.
Јован IV Цариградски
Јован IV Цариградски, познат и како Јован Постачот — 33-ти Цариградски патријарх (11 април 582 – 595). Тој бил првиот кој ќе ја преземе титулат Вселенски патријарх. Тој се смета за светец од страна на Источна православна црква која го слави како празник на 2 септември.
Јован е роден во цариград како дете на уметници, и истиот работел како вајар. Во 587 или 588 година, ги свикал епископите од истокот во име на „Вселенскиот патријарх“ за да се реши случајот на Грегориј, Антиохиски патријарх, кој бил ослободен од кривичните дела и му било вратено епископувањето. Пелагиј II еднострано ги поништил одлуките на овој собир. Во 593 година, Јован бил под тешко обвинение од страна на Грегориј I затоа што дозволил изаурскиот презвитер Анастасиј, кој бил обвинет за ерес, и било наредено истиот да биде тепан со јажиња во црквата во Цариград.
Во 595 година, настанал спор поврзан со титулата Вселенски патријарх. Грегориј му пишал на својот легат Сабиниј, забранувајќи му да заемоначелсвува со Јован. Во случајот поврзан со презвитерот Атанасиј, кој бил обвинет дека е манихист, и осуден како таков, Грегориј се обидел да покаже дека и самиот овинител е пелагијанист, и дека со неговата негрижа, занемарување или пак грешка на Јован IV, несторијанскиот  собор во Ефес бил помешан со правоверниот трет вселенски собор во Ефес.
Дела
Исидор Севиљски (de Script. Eccl. 26) му дава заслуги за едно писмо, кое денес не постои, за крштевањето адресирано до Св. Леандер. Јован, во писмото вели, „не изнесува ништо негово, но ги повторува мислењата на старите отци за тројното потопување.“
Сепак, постојат неколку дела за кои се знае дека се од Јован IV (објавени во Patrologia Graeca том 88):
Православието во средниот век секогаш му ги препишувало двете први дела на Јован IV Цариградски.
Каноните за постење
Важен дел од каноните од источното православие се заслуга на Јован IV, односно станува збор за т.н. канони на Јован Постачот заедно со Каноникот поврзан со ним. Тие можат да се сретнат во грчките и словенските верзии на канонското право, особено во Балсмоновата збирка и Педалионот на Никодим Светогорец. Германскиот византичар Георг Бекги анализирал каноните и заклучил дека најверојатно истите се напишани делумно од следбеници на Св. Василиј и делумно од страна на Златоуст додека пак Канониконот потекнува од  век. Овие пишувања се интересни бидејќи ги даваат гледиштата за сексуланиот морал пред времето на Тома Аквински, на пример дека содомијата (арсенокоитис) не се сметал како однос меѓу ист пол туку само како анален однос. Содомијата меѓу маж и жена се казнувал построго отколку содомијата меѓу неженети мажи (осум години забрана за причест наместо четири во вториот случај). Заемното онанирање, без разлика дали станува збор за членови на ист пол или не, се казнувал со осумдесет дневна забрана за причест. Ова покажува дека:
Откривање на Америка
Пред 15 век Европејците воопшто не знаеле за постоењето на Америка. Значајниот пораст на европското население создал услови Европејците да бараат нови земји за колонизација или за трговија. Првите авантуристи започнале со ширење на егзотични приказни за чудни светови, носејќи од таму егзотични блага. Така, во потрага по нов пат за Индија, на 3 август 1492 година италијанскиот морепловец Кристофер Колумбо, во име на шпанскиот кралски двор, со бродовите Санта Марија, Ниња и Пинта тргнал на долгоочекуваното пронаоѓање на морскиот пат за Индија. Тој најпрвин ги открил Канарските Острови од каде што на 6 септември тргнал на пет неделно патување по Атлантскиот Океан. Тој на копно стасал на 12 октомври 1492 кога морнарот Родриго де Тријана го здогледал копното.
Шпанска колонизација
Првите шпански колонисти, кои Колумбо ги довел со себе на своето второ патување, се населувале крај Карибите. Шпанците кои сакале да преземат експедиција во Новиот Свет, морале да добијат дозвола од Круната и да му платат на монархот една петтина од секое богатство собрано во новите колонии, а притоа колонизаторите сами ги финансирале своите експедиции. Првите шпански колонисти во Америка биле заинтересирани само за експлоатација на златото и среброто, и успевале во тоа. Шпанската тврдина изградена во 1565 година во Сент Аугустин на Флорида, станала првата постојана европска населба во денешните Соединети Држави.
Покрај Сент Аугустин, Шпанците ги основале и градовите Санта Фе, Албукерк, Сан Антонио, Тусон, Сан Диего, Лос Анџелес и Сан Франциско.
Парк Жи-Сунг
Парк ја започнал својата фудбалска кариера во родната Јужна Кореја и играл за Мијонги универзитет тимот тим пред да се пресели во Јапонија да игра за Кјото Прпл Санга. По заминувањето на селекторот на репрезентацијата на Јужна Кореја, Гус Хидинк, кој се вратил во Холандија да го преземе ПСВ Ајндховен, Парк заминал во холандскиот тим исто така, една година подоцна. По достигнуваето на ПСВ до полуфиналето на Лигата на Шампионите, талентот на Парк бил увиден од страна на менаџерот на Манчестер Јунајтед Алекс Фергусон и тој потпишал со него за одредена цена од околу £ 4.000.000 во јули 2005 година. Од тогаш, Парк е освојувач на Премиер лигата четири пати и ја има освоено Лигата на Шампионите и ФИФА Светското Клупско првенство. Парк бил способен да игра насекаде во средниот ред и бил познат по неговото исклучително фитнес ниво, дисциплина, работна етика и феноменалното движење без топка.
Откривање на Америка
Холандска колонизација
Холанѓаните во 17 век ја основале својата колонија наречена Нова Холандија, на источниот брег од Северна Америка. Опфаќала делови од денешен Њу Џерси, Њујорк, Конектикат, Делавер и Пенсилванија. Главен град бил Нов Амстердам, кој се наоѓал на јужниот дел од островот Менхетен, крај Њујоршкиот Залив, кој потоа е прекрстен во Њујорк.
Парк Жи-Сунг
Како член на репрезентацијата на Јужна Кореја, Парк одиграл 100 меча и постигнал 13 голови, бил член на тимот кој завршил четврти на Светското Првенство во 2002. Тој, исто ја претставувал неговата нација на Светското Првенство во 2006 и бил капитен на Светското Првенство во 2010. Парк постигнал во сите три последователни турнири (првиот јужнокорејски и само вториот азиски играч кој успеал да го стори тоа) и во моментов е водечки стрелец на Азија на сите времиња на Светските првенства со три гола, заедно со неговиот сонародник Ан Јунг-Хван, и репрезентативецот на Саудиска Арабија, Сами Ал-Џабер. По Азискиот куп 2011, на 31 јануари 2011 година, Парк најави дека ќе се повлече од репрезентативниот фудбал на прес-конференцијата.
На 23 февруари 2012 Парк ја носел капитенската лента на Манчестер Јунајтед за првпат во својата кариера во мечот со Ајакс во Лига Европа.
Откривање на Америка
Француска колонизација
Територијата која ја колонизирале Французите во Северна Америка во 1712 година (пред договорот од Ултрех) се протегала од Њу Фаундленд до Роки Маунтаин, и од заливот Хадсон до заливот Мексико. Територијата била поделена на пет колонии, секоја со своја администрација: Канада, Акадија, Хадсон, Њуфаундленд и Луизијана.
Англиска колонизација
Првиот документиран контакт на Англија со Новиот Свет дошол само пет години по шпанскиот. Во 1497 година, Џон Кебот отпловил до североисточниот брег на Северна Америка под покровителство на кралот Хенри VII. Но, поминале речиси сто години пред Англичаните да направат сериозни напори за да основата колонии. На некои Англичани Новиот Свет им изгледал привлечно, бидејќи нудел нешто што во Англија тешко се наоѓало: земја.
Парк Жи-Сунг
ПСВ Ајндховен
Ередивизија                   : 2002/03, 2004/05
КНВБ Куп                      : 2004/05
Манчестер Јунајтед
Премиер лига                  : 2006/07, 2007/08, 2008/09, 2010/11
Лига на Шампиони              : 2007/08
Лига куп                      : 2005/06, 2008/09, 2009/10,
ФА Комјунити Шилд             : 2010, 2011
ФИФА Светско Клупско првенство : 2008
Штрпце
Штрпце е село и општина во округот Урошевац во јужниот дел на Косово. Населението на селото изнесува 1,265, а на општината 6,949 жители.
Религија
Во Штрпце постојат две православни цркви: Св. Никола изградена во 1576-77 и Св. Јован изградена во 1911 година.
Науката во 1545 година
1545 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Список на интеграли на ирационални функции
Список на интеграли на ирационални функции:
Васка Биџова-Гајдова
Васка Биџова-Гајдова ( во - ) е македонска оперска пејачка.
Животопис
Васка Биџова-Гајдова е оперска пејачка - колоратурен сопран, првенка и една од првите солистки на Операта на МНТ. Соло пеење учела кај П. Богданов-Кочко, Н. Кунели, П. Холотков и во Љубљана (Ј.Бетето). Постојан член на Операта и Балетот на МНТ (1948-1978). Во меѓувреме (1958) дипломира на Високоата школа за музичка и театарска уметност во Виена со улогата на Кралицата на ноќта во операта Волшебната флејта. Настапувала и на концертниот подиум, особено исполнувајќи вокални творби од македонски композитори. Од 15 остварени улоги, се издвојуваат: Констанца (Грабнување од Сарајот), Лучија (Лучија ди Ламермур), Розина (Севилски бербер),Џилда (Риголето), Адина (Љубовен напиток). Поседува чист колоратурен сопран, со широк дијапазон, технички совршен, способен со својата изразаеност да предаде и најсуптилни душевни состојби.
Хронограф
Хронограф е времемерач или часовник со времемерни и штоперски функции. Почнале да се изработуваат во раниот XVIII век, но не уживале популарност сѐ до 1820-тите.
Видови
Постојат неколку видови на хронографи.
Железо-дефициентна анемија
Железо-дефициентна анемија или сидеропенична анемија се јавува поради недостиг на железо во организмот. Како резултат на тој недостиг се нарушува создавањето на хемоглобинот.
Симптомите кои ги предизвикува се: замор, слабост, омалаксаност, бледило на кожата, вртоглавици, главоболки и др.
Железо-дефициентната анемија вообичаено е предизвикана од губиток на крв, намален внес на железо преку исхраната или намалена апсорпција на железото во дигестивниот тракт.
Герасим Тодоров
Герасим Тодоров (Влахи, 27 ноември 1910 - Влахи, 30 март 1948) — македонски борец за обединета и независна Македонија. Тодоров бил водач на нелегална чета, која што дејствувала од средината на 1947 година, до април 1948 година.
Животопис
Тодоров е роден на 27 ноември 1910, во селото Влахи, Пиринска Македонија, во кое се родени и други македонски патриотски дејци, како Јане Сандански. Во 1947 година, создава илегална чета од околу 80 комити за вооружена борба за обединета и независна Македонија.
Од нив 13 души се осудени на смрт и обесени во Горна Џумаја, меѓу кои два свештеника, еден полковник и еден потполковник. Неколку се убиени без суд и пресуда. Повеќе од четириесетмина се осудени на доживотен затвор, а другите на долготрајни затворски казни.
Во одредот учествувале полковникот Стоjно Бачиjски (поранешен командир на 51 Вардарски полк во Скопје), потполковникот Димитар Цветков, Петар Грков - Попето, Димитар Павлов - Дупничанецот, Крум Монев, Д-р Петар Х. Митов од Гара Пирин и други.
Последни денови
Тодоров е предаден од негов верен јатак, што доведува до неговото самоубиство.
Тогаш трагично завршиле и браќата Никола и Јордан Рајчеви од селото Плоски. Во обидот да го пробијат обрачот наишле на заседа крај селото Драката, при што Никола бил тешко ранет и за да не падне во рацете на полицијата го молел својот брат да го убие. По неколку дена и Јордан го завршил својот живот. Ја избегнал заседата и стасал во селото Карпелево, со надеж дека ќе најде засолниште кај својот добар пријател, но наместо да го скрие тој го предал, по што се самоубил. Гимназијалецот Георги Сучев - Гошката од Горна Белица стасал до родното село и цела седмица бил криен од едно турско семејство. Меѓутоа, бил предаден кога се преместил кај своите роднини. Кога дознал за предавството го извадил пиштолот и си стрелал во главата. По својот живот посегнал и Петар Грков - Пецето од селото Брежани, откако сфатил дека нема никакви шанси да се спаси од полицијата. Александар Султов, Веселин Михајлов и Марко Ангов своите животи ги завршиле на поинаков начин. Ги предал Тома Маникатов од селото Плоски, по што биле живи изгорени во месноста Шарена Скала во Плошката Планина.
Штит (хералдика)
Во хералдиката, штитот е претставува главен елемент на еден грб. Неговиот облик датира од средновековните штитови на витезите кои ги носеле во битка, па така тие се разликуваат од регион до регион. Бидејќи овој облик претставува воинствена алатка, во Британија жените користеле лозанж (ромбоиден облик), додека свештените лица и жените во континентална Европа користат кружен или овален штит. Се среќаваат и други облици како ронделата, која честопати се доделува на истакнати членови на домородното население во Канада.
Герасим Тодоров
Последни денови
Четворица Македонци биле ликвидирани без судење, а осуммина обесени откако им биле изречени смртните пресуди. Солун Георгиев(Македонец до фанатизам), бил мачен и испитуван во селското училиште на Влахи, а потоа убиен. Асен Драчев го врзале и го претепале до смрт, како и Ванчо Танчев и Васил Адамов. Петар Донков од селото Оштава, по жестоките тепања во подрумите на МВР на Сандански, умрел во затворот во Благоевград. И Димитар Павлов од Мал Врбовник бил убиен со уште неколкумина другари. Се претпоставува дека го ликвидирал агент-провокатор, негов близок роднина. Подоцна неговата ќерка Искра била затворена и повеќе месеци свирепо измачувана во благоевградскиот затвор.
Штит (хералдика)
Малиот штит е помал штит кој е поставен врз (во) главниот штит. Овој се користи за звања, како да речеме за претенденти, или пак со слична намена, за означување на територијални претензии (т.е. повикување на право), но може да се користи и едноставно како фигура. Во англиската хералдика сорпугот на хералдичка наследничка (жена која нема браќа) може да го постави грбот на нејзиниот татко во средиштето на неговиот сопствен грб како претензија дека тој е глава на семејството на нејзиниот татко. Потоа следното поколение овој аранжман го преуредува со накрсна поделба.
Герасим Тодоров
Последни денови
По изречувањето на смртните пресуди во затворот во Благоевград биле обесени Илија Чопев, Асен Михајлов од селото Оштава, Јанчо Јанев од Гара Пирин, Андреја Спасов од Влахи, Георги Тополигов од Голешово (според други извори од Петрово), Смилен Гаргов од Џигурово. Тогаш биле обесени и двајца офицери на бугарската армија, како и двајцата Македонци, полковникот Стојне Бајчијски и потполковникот Димитар Цветков, кои тие денови дошле од Софија и ѝ се приклучиле на четата на Герасим Тодоров со намера да пребегаат во Грција. Од осудените на смрт само тројца се спасиле од бесилка. На свештениците Иван Џолев од Катуница и Стефан Камбитов од Падеш и на д-р Петар Митов од Гара Пирин смртните пресуди им биле заменети со доживотна робија.
Штит (хералдика)
Точки
Ова се местата на штитот (на македонски и англиски) кои се употребуваат во блазони со цел да се опише каде (и како) треба да се нацрта фигурата:
Герасим Тодоров
Последни денови
Крум Монев од село Оштава, кој поради тоа што бил малолетен го осудиле на 15 години затвор, по излегувањето на слобода подготви посебен албум на сите што настрадале во злокобната 1948 година. Во неа ќе ги забележи имињата и на уште шеесетина Македонци, кои најдобрите години од животот ги минаа по бугарските затвори.
Мисли
"За ослободувањето на Македонија загинале стотици илјади нејзини чеда, стотици илјади други се расфрлени, исфрлени од татковото огниште низ целиот свет, десеттина илјади куќи се запалени... И ако и на нас сега ни се падне истиот к'смет, ако и нас нè снајде истата судбина и треба да изгориме во пламените на таа борба, бидете спокојни, дека за родината ни тогаш нема да биде толкава голема загуба. Нели знаете, дека за одржувањето на тој свет оган, потребен е запалив материјал, и тоа многу многу."
Поврзано
Теофил Тодоров
NGC 1839
NGC 1839 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1839 се споменува и како ESO 56-SC63, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 23 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1839 е од видот OCL+EN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 6 м 2,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 37' 37".
Други поделби
Проучување на NGC 1839 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9161.
Мечување на Летните олимписки игри 2008
Натпреварите во мечување на Летните олимписки игри 2008 ќе се одржат во периодот од 9 август до 17 август во Националниот собирен центар, Пекинг.
Натпревари
Ќе бидат доделени 10 комплета медали за следниве дисциплини:
Формат на натпреварите
Натпреварите во мечување на Олимписките игри се состојат од турнир со единечна елиминација. Двајцата поразени во полуфиналето ќе се мечуваат за бронзениот медал.
Квалификации - табела
'' * Земјата-домаќин има право да влезе со 8 мечувалци, и да ги распореди поединечно и по екипи како што сака: така, може да постави екипи, или да нема екипи и да постави само поединечни мечувалци. Неискористените места на земјата-домаќин ќе бидат пополнети по одлука на Тројната комисија (МОК, НОК, ФИЕ)''
Распоред на натпреварите
Времињата се прикажани по Стандардно кинеско време (UTC+8). Република Македонија е 6 часа поназад (средноевропско време).
Знаме на Курасао
Знамето на Курасао е усвоено на 2 јули 1984 година. Се состои од сина основа што ги симболизира морето и небото поделена на два дела со жолта линија која го симболизира сонцето на островот. Двете ѕвезди што се наоѓаат во горниот десен дел на знамето ги симболизираат островите Курасао и Клејн Курасаоao, но исто така „Љубовта и Среќата“. Петте краци на секоја ѕвезда ги симболизираат петте континенти од кои луѓето во Курасао се населувале.
Хромобелковина
Хромобелковините (хромопротеини или хромопротеиди) се сложени белковини (протеиди) чија простетична група е некој пигмент (оттука и името, бидејќи хромос на грчки значи боја). Најраспространетите хромобелковини имаат простетична група која претставува обоено комплексно соединение на железото со порфиринот, кое се нарекува хем. Овие хромобелковини се нарекуваат и хембелковини.
Хембелковините се физиолошки многу активни. Во оваа група спаѓа хемоглобинот од кој потекнува црвената боја на еритроцитите и кој го пренесува кислородот од белите дробови до ткивата, потоа внатреклеточните пигменти (цитохроми), кои ги пренесуваат електроните во текот на биолошките оксидации, како и цела низа на ензими кои ги катализираат редокс реакциите.
Железото во хемот може да биде двовалентно (ферохем или само хем), тровалентно (ферихем или хемин), а може и повратно да преминува од двовалентна во тровалентна состојба. Според валентноста на железото, се разликуваат следните порфиринобелковини:
Физиолошката активност на наведените хембелковини зависи од белковинските делови. Наведените хембелковини се разликуваат по специфичната структура на белковинските компоненти, која ја одредува физиолошката активност, а простетичната група е иста (хем или хемин) или слични структури.
Марија Костова
Марија Борева Костова ( во ) — македонски педагог и универзитетски професор.
Животопис
Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје во 1969 година, магистрирала на Филозофскиот факултет во Сараево во 1981 година, и докторирала на Филозофскиот факултет во Скопје во 1989 година. Целиот работен век го поминала на Филозофскиот факултет во Скопје, каде била избрана за редовен професор во 2000 година, по предметите „општа педагогија“ и „методика на воспитната работа“. Била раководител на Институтот за педагогија.
Месје 62
NGC 6266 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Змијоносец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6266 се споменува и како M 62, GCL 51, ESO 453-SC14.
Откривање
Телото е откриено на 7 јуни 1771 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6266 е од видот IV. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,4 m. NGC 6266 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 1 м 12,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 6' 42"".
Други поделби
Проучување на NGC 6266 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 376; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7360. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 65.
NGC 3923
NGC 3923 — елиптична галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3923 се споменува и како ESO 440-17, MCG -5-28-12, AM 1148-283.
Откривање
Објектот е откриен на 7 март 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3923 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3923 има привидни димензии од 5,9' х 3,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 3923 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37061. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 368; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6677. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 81.
Мрежата за гласови на бегалците
Мрежата за гласови на бегалците била меѓународна бегалска мрежа која се залагаше гласовите на бегалците да бидат вклучени во одлуките за глобалната политика за бегалците.
Мрежата за гласови на бегалците оттогаш била заменета од Глобалната мрежа предводена од бегалците.
Основање
Мрежата за гласови на бегалците била официјално основана во 2017 година, по неформално организирање во 2016 година.
Членство
Основачите биле дванаесет млади, претежно сириски бегалци и активисти, членови биле и бегалци и организации предводени од бегалци. Организацијата не нагласи никакви строги критериуми или структура за членство.
Цели и активности
Стратешката цел на мрежата била да ги реформира глобалните напори за заштита на бегалците за бегалците да бидат активни учесници во политичките одлуки и да се позиционираат бегалците како експерти кои можат да влијаат на создавањето на глобалните политики.
Специфичните активности преземени за исполнување на таа цел беа да се влијае на Глобалниот договор на Обединетите нации за миграција, и на Глобалниот договор за бегалците, и да присуствуваат на претстојната рамка на Високиот комесаријат за бегалци на Обединетите нации за правична поделба на одговорноста. Од трите активности, Глобалниот договор за бегалците беше најголем приоритет. Другите активности вклучуваа пошироко застапување за подобрена застапеност на бегалците во локалните и глобалните режими за заштита на бегалците. Овие напори за застапување доведоа до зголемена свест за мрежата и поголемо влијание, вклучително и присуство на Глобалниот самит на бегалци во јуни 2018 година во Женева.
Амбициите на мрежата се најјасно изразени во цитатот што го користел Хаки Бахрам во неговиот труд од 2020 година „ Помеѓу токенизмот и самопретставувањето“:"„Бевме многу вокативни да не кажеме ништо за нас без нас, а тоа е затоа што ние сме луѓето погодени од бегалската политика и затоа мораме да бидеме дел од неа."Мрежата за гласови на бегалците била заменета од Глобалната мрежа предводена од бегалците.
Георгиј Маленков
Георгиј Максимилијанович Маленков (руски: Георгий Максимилианович Маленко́в) — советски политичар, виден деец на КПСС со македонско потекло. Во последните години од животот на Сталин тој станал негов соработник. А по Сталиновата смрт (5 март 1953) станал премиер на Советскиот Сојуз (1953 - 1955).
Биографија
Георгиј Маленков е роден во градот Оренбург, во Руското Царство. Неговиот татко бил царски офицер, по потекло од Охрид, од когo наследува презиме, невообичаено за Русија. Избувнувањето на Октомвриската револуција има големо влијание врз овој млад човек, кој се приклучи на Црвената армија на 17-годишна возраст за време на борбите со Белите гардисти. Првичниот ентузијазам бил награден за прв пат во април 1920 година кога станал член на Комунистичката партија. Во согласност со покажаната лојалност кон новата држава, за време на неговиот воен рок, без оглед на тоа што имал помалку од 20 години, тој бил назначен на позицијата политички комесар. За време на почетокот на својата кариера, тој се сретнал со Николај Јежов, идниот шеф на НКВД, кој станал негов политички спонзор во следните 15 години. Првиот дел од животот на Георгиј Маленков завршил со напуштање на армијата. Се запишал на Московскиот технички факултет во 1921 година и успешно дипломирал во 1925 година. Изворите наведуваат дека Маленков, наместо да го продолжи образованието, ја избрал политичката кариера. Во овој период Маленков станал близок пријател со Вјачеслав Малишев, кој подоцна станал шеф на советската јадрена програма. 1924 и 1925 година претставуваат пресвртница во неговата политичка кариера. Бил задолжен за чување и создавање на досиеја за членови на Комунистичката партија. Бил задолжен за чување и создавање на досиеја за членови на Комунистичката партија. Под негово раководство, во наредните десет години, биле создадени над 2 милиони вакви досиеја. Се верува дека длабоко бил вмешан во политичките процеси кои се воделе против политичките соперници и неистомисленици на Сталин. Во 1938 година бил еден од клучните играчи за симнувањето на шефот на НКВД, Николај Ежов. Во текот на 1939 година станал член на Централниот комитет на партијата, а во февруари 1941 година, станал кандидат за член на Политбирото на Комунистичката партија. Пред војната бил ангажиран во широк спектар на воени прашања: бил задолжен за воениот персонал, за авијацијата, како и за радиоактивните материјали. Од јули 1940 година е член на Воениот совет на Црвената армија. Неговиот потпис, заедно со потписите на Генерал Жуков и Тимошенко, стоеле на Директивите 2 и 3, со кои била испратена војска по нападот на Германија на Русија.
Маленков ја надгледувал операцијата за заземање на германаските V2 ракети, кои подоцна ќе станат основа за изградба на ракетите Восток и познатиот Спутник кој ја обиколи Земјата.
Георгиј Маленков станал десна рака на Сталин. Неговите политички амбиции биле толку големи што немилосрдно се пресметувал со своите политички соперници (генерал Жуков, Андреј Жданов, Лаврентиј Берија...). Ја користел блискоста со Сталин до толку, што по смртта на Сталин во 1953 година, успеал да го наследи и да стане Премиер на Советска Русија, а со тоа и да стане еден од двајцата најмоќни државници во светот. Во овие бурни времиња на политичка нестабилност, заладени односи со САД, русинот со македонско потекло седел на едно од највисоките две политички места во светот. На светот му соопштил дека Советскиот Сојуз поседува водородна бомба. Оваа вест ја објавил лондонскиот весник “Сандеј” под наслов “Маленков вели дека Русија поседува водородна бомба.”Неговото владеење траело две години. Веќе во февруари 1955 година, морал да поднесе оставка од функцијата Премиер, поради честите критики дека ја злоупотребувал фукцијата, бавно течеле најавените реформи, а особено кога станувало збор за политичките затвореници. Наредните две години (до 1957 година), останал на функцијата која ја имал во Политбирото. Сè уште важел за многу моќен.
Заедно со Хрушчов заминуваат во Југославија, (ноќта помеѓу 1 и 2 ноември 1956 година), каде, биле водени разговори во врска со ситуацијата во Унгарија и интервнецијата на СССР во истата земја. Нападот бил планиран за 4 ноември. “Протокол 49” кој е заведен како ТАЕН од 31 октомври 1953 година, меѓудругото се вели: “Потврден е текстот на телеграмата која советскиот амбасадор во Белград треба да му ја предаде на другарот Тито. Во случај на потврден одговор, другарите Хрушчов и Маленков се овластени да започнат преговори со другарот Тито.”
Во телеграмата која советскиот амабасадор му ја дал на Тито се вели: “Во врска со настаната ситуација во Унгарија, би сакале да имаме таен состанок вечерта на 1 ноември или утрината на 2 ноември. Се согласуваме да дојдеме во Белград за оваа цел, или на било кое друго место во Југославија и Советскиот Сојуз, во зависност од вашите желби. Нашата делегација е составена од другарите Хрушчов и Маленков”. Во 1957 година, Маленков направил обид да се врати на премиерското место, што значело отворен судир со Хрушчов. Обидот бил неуспешен. Булгаљин, Молотов и Каганович, како конспиративци, на вонредна седница на Централниот комитет биле окарактеризирани како “Антипартиска група” биле експресно избркани од Политбирото. Маленков бил отпуштен од работа во Владата, биле укинати сите негови привилегии во Кремљ.
Во 1961 година бил означен како учесник во сталиновите чистки при што бил избркан од Комунистичката партија и бил протеран во внатрешните провинции на СССР. Станал раководител на хидроелектрична централа во Казахстан.
Умрел во длабока старост на 14 јануари 1988 година на 85 години.
Во 1957 година, Маленков направил обид да се врати на премиерското место, што значело отворен судир со Хрушчов. Обидот бил неуспешен. Булгаљин, Молотов и Каганович, како конспиративци, на вонредна седница на Централниот комитет биле окарактеризирани како “Антипартиска група” биле експресно избркани од Политбирото. Маленков бил отпуштен од работа во Владата, биле укинати сите негови привилегии во Кремљ.
Последните години од животот ги поминал пеејќи во црковниот хор на Московската катедрала.
Граматика на холандскиот јазик
Оваа статија дава општ преглед на граматиката на холандскиот јазик. Холандскиот јазик како мајчин го говорат околу 25 милиони луѓе кои главно живеат во Холандија. Холандскиот јазик е западногермански јазик и како таков, има граматички сличности со останатите јазици кои припаѓаат на истата јазична фамилија.
Синклитикија Александриска
Синклитикија Александриска — христијанска светица по потекло од Македонија. Во продолжение на нејзиното житие свети Атанасиј ја споменува Македонија како земја на нејзиното потекло. Тој пишува дека семејството на света Синклитикија се преселило од Македонија во египетскиот град Александрија, кој бил основан од Александар Македонски.
Граматика на холандскиот јазик
Глаголски карактеристични белешки на јазикот се редоследот на зборови во зависно- и независносложените реченици, постоњето на слаби, силни и неправилни глаголи кои се конјугираат различно во имперфект.
Синклитикија Александриска
Света Синклитикија имала уште една сестра и двајца браќа, но едниот брат умрел како дете, а другиот на 25 годишна возраст, непосредно пред својата свадба.
Како богата, убава и угледна девојка имала многу додворувачи кои ја барале, но таа сите ги одбила и се оддалечила од родителската куќа, отишла во манастир. Во најголема воздржаност, бдеење и молитвап оживеала до 80 година. Нејзините поуки за монахињите од секогаш се сметани како духовен бисер, бидејќи оваа праведничка не дошла до високата мудрост преку книги, туку преку страдање, мака, деноноќно размислување и духовно општење со возвишениот божествен свет. Починала во 350 година. Св. Синклитикија, помеѓу останатото, говорела: “...ако e време на пост, немој да се откажуваш од постот, иако си болен, бидејќи, еве, и тие што непостат, страдаат од иста болест”. Уште велела: “Како што откриеното богатство брзо се разграбува,така и добродетелта кога се разгласува, се помрачува и се губи”.
За животот на света Синклитикија постојат повеќе податоци благодарение на свети Атанасиј Велики (293 - 373 година), кој го запишал нејзиното житие. Ова житие е застапено во книгата со негови дела објавена во Мигна 1488 година. Посебна вредност во ова житие имаат зачуваните мудри мисли и поуки што света Синклитикија ги упатувала до христијаните. Откако починале нејзините родители, света Синклитикија ја зела со себе и својата сестра, која била слепа. Тие се населиле надвор од градот, откако претходно го распродале целото свое богатство, а парите им ги раздале на сиромашните. Тогаш света Синклитикија си ја исекла косата со што го симнала од себе и последниот женски украс. Така таа била целосно подготвена да се подвизува, иако уште во својот дом била навикната на подвизи.
Нејзиниот празник се слави на 5 јануари (стар стил), односно на 18 јануари (нов стил).
Граматика на холандскиот јазик
Во холандскиот јазик постојат три рода кај именките. Определениот член de се користи за именки од машки и женски род, додека het се користи за именки од среден род. Покрај тоа, за именки се користат и негативниот член geen и неопределениот член ееn. Покрај тоа што поголемиот дел од падежите се изгубиле со текот на времето, четири од нив сè уште може да се сретнат.
Редослед на зборови и реченици
На холандски јазик се применува правилото V2, така што прирокот е секогаш на второ место во прашалните независносложени реченици.
Независносложени реченици
подмет - прирок - индиректен предмет - прилошки определби за време и место - директен предмет - глаголски дел - неглаголски остаток .
На пример:
Сепак, друг редослед на зборови е исто така можен во прашални независносложени реченици, но прирокот исто така стои на второто место во реченицата. Со оглед на тоа, следниве зборовни редоследи се граматички точни: