cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гида
Историја
Поради порастот на населението и стопанското значење кое го имала за околината, Гида добила статус на градска општина во 1948 година. Гида е една од малкуте населби во Егејска Македонија, која поради мошне поволната географска положба и стопанските можности се развила во поголемо гратче, со услови за натамошен подем.
Во 1953 година, гратчето било преименувано во Александрија (Αλεξάνδρεια).
Стопанство
Покрај стопанските објекти, во градот има и бројни административни и други установи, кои исто така влијаат на локалното стопанство. Во градот се сретнуваат и експозитури на бројни грчки банки.
Меѓутоа, населението и понатаму главно се занимава со земјоделство, произведувајќи големи количества памук, пченица, бостан и други земјоделски производи. Земјиштето е многу плодно и целосно се наводнува. Еден помал дел од разнородното население се занимава со занаетчиство и трговија, како и други занимања. Областа околу Гида има најголемо производство на праски во Грција, а јаболката, крушите, тутунот и памукот исто така се одгледуваат во големи количини.
Население
Во 1913 година, тогашното село било забележано со 715, во 1920 година со 854, во 1928 година со 1.151 (од кои 163 бегалци), а во 1940 година достигнало бројка од 1.752 жители. По Втората светска војна, бројот на жителите започнал да расте уште побрзо. Веќе во 1951 година биле попишани 3.083 жители, во 1961 година нивниот број двојно се зголемил на 6.168, а во 1971 година на 8.199 жители. Во пописот од 1981 година, Гида веќе имала 10.543 жители, а во 1991 година 12.109 жители, со тенденција за понатамошен пораст. Тоа било овозможено благодарение на исушувањето на Ениџевардарското Блато, на регулациите на коритата на реките Вардар и Колудеј и на вонредно добрите комуникации.
Во пописот спроведен во 2001 година, градот бил попишано со 13.229 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 14.821 жител.
Самоуправа и политика
Гида станал град во текот на 1948 година, како последица на зголемувањето на населението и стопанската важност за околината.
Градот припаѓа на општинската единица Гида со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, градот е дел од општинскиот оддел Гида, во кој покрај градот Гида се наоѓаат и селата Нишел и Шкинат.
Обернкирхен
Обернкирхен (Obernkirchen) — град во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 8 километри југозападно од окружниот град Штатхаген и 15 километри источно од Минден.
Обернкирхен е мал град во позадина на ридскиот масив Бикеберг. Се протега на територија на старата грофовија Шаумбург Липе. Градот Бикебург се наоѓа во непосредна близина.
Местоположба
Обернкирхен се наоѓа на сојузниот автопат Б65 помеѓу Бикебург и Штатхаген.
Пошумениот ридски масив Бикеберг (367 метри н.в.) зазема голем дел од градското подрачје.
Соседни општини
Градот се граничи со општината Нинштет, градот Штатхаген, општините Ауетал, Буххолц, Хесен, Бад Ајлзен и Анзен, градот Бикебург, како и општините Зегебрух и Хелпзен.
Градски единици
Кон градот Обернкирхен припаѓаат следниве четири места:
Збратимени градови
Обернкирхен е збратимен со следниве градови:
Животни форми на растенијата
Животна форма на растенијата, биолошка форма, биоморфа — надворешен облик на растенијата (хабитус) кој ја одразува нивната приспособеност (адаптираност) кон условите на животната средина. Овој поим е предложен од данскиот ботаничар Јоханес Евгениус Варминг (1884), кој под него подразбирал "форма, во која вегетативното тело на растенијата се наоѓа во хармонија со надворешната средина, од семето до изумирањето".
Во процесот на поединечниот развиток (онтогенеза), надворешниот облик на растенијата се менува. Факторите на средината кои влијаат на измените можат да се поделат на надворешни (околната средина) и внатрешни (внесени во генетскиот код). И покрај разновидноста на животните форми на растенијата, постојат неколку општи критериуми врз основа на кои многуте животни форми можат да се поделат на групи.
Класификација
Прва класификација на основните форми на растенија основана на нивниот надворешен облик дал германскиот природонаучник Александар фон Хумболт. Таа се состоела од 19 основни форми и била објавена во 1806 година. Критериумите врз кои тој ја градел оваа класификација се основале на физиономските одлики на растенијата. По оваа првична класификација, следувале неколку други, и тоа оние на Антон Кернер (1863), Август Гризебах (1872), Оскар Друде (1913), во кои покрај физиономските параметри, свое место заземале и некои други одлики.
Советскиот ботаничар Иван Григоревич Серебрјаков предложил (1962, 1964) класификација која се основала на структурата и должината на животот на надземните потпорни елементи на растенијата.
Проблем со осум дами
Проблем со осум дами — шаховско-математичка загатка, која се состои во поставување на осум дами на една шаховска табла, така што ниту една од дамите да не биде нападната и да не напаѓа друга дама според шаховските правила. Бојата на фигурите е безначајна и се претпоставува дека сите фигури меѓусебно се противници. Со други зборови, со проблемот се бара да нема две или повеќе дами по ист ред, линија или дијагонала на шаховската табла.
Проблемот може да се постави на шаховска табла со која било големина, па така n дами треба да се постават на табла со димензии n×n. На вообичаена шаховска табла, каде што n=8, проблемот има 92 различни решенија. Доколку се анемарат решенијата кои се разликуваат само со пресликување и ротација, остануваат само 12 решенија.
Историја
За првпат, проблемот со дамите бил формулиран од страна на германскиот шаховски мајстор, Макс Бецел. Во 1848 година, во списанието „Deutsche Schachzeitung“ бил побаран одговор на бројот на можни решенија на проблемот. Прв кој го дал точниот број на решенија, кој изнесува 92, бил Франц Наук, кој во 1850 година, својот одговор го објавил во списанието „Illustrirte Zeitung“. Понеговата појава, многу видни математичари се заинтересирале за проблемот, вклучуваји го и Карл Фридрих Гаус. Во 1874 година, англискиот математичар, Џејмс Витбрид Ле Глејшер, докажал дека нема повеќе решенија на проблемот. Со тоа, почетнозададениот проблем бил целосно решен.
Наук бил првиот којшто проблемот го проширил со n дами на табла со димензии n x n.
Во 1991 година, Бернардсон, работејќи на SIGART Bulletin, Vol. 2, No. 7 во Асоцијацијата на сметачки машини, пронашол единствено решение на проблемот со n дами на која било посакувана големина на шаховската табла.
Во 1992 година, Демирерс, Ратраф и Таник ја пронашле врската меѓу магичните квадрати и проблемот со дамите.
Проблемот се појавува и во компјутерските игри: The 7th Guest и The Whispered World. Во популарниот насов за Nintendo DS, Професор Лејтон и љубопитното село, од играчот се бара решение на проблемот во различен облик.
Начин на решавање
Проблемот претставува одличен пример за едноставно зададен проблем со нетривијални решенија. Првиот ред од програмерските техники е доволен за да се пронајдат сите решенија. Класичен начин за решавање на проблемот е со примена на рекурзивно прелистување со повторување. Ова има особено едноставна примена со употребата на логичко програмирање. Друга можност претставуваат генетските алгоритми.
Овие обиди се значително поефикасни од алгоритамот со метод на целосна обработка, којшто за било која вредност на променливата n, ги обработува сите можни позиции кои може да настанат со пставување на осумте дами, така што ниту една од нив да не напаѓа и да не е нападната од друга дама. Со овој алгоритам, бројот на исти решенија се смета повеќепати, кога постојат пермутации на дамите на исти полиња.
Ефикасниот алгоритам со методот на целосна обработка сместува по една дама во секој ред, притоа намалувајќи ја коплексноста на можните позиции, кој изнесува 88 = 224.
Рекурзивно прелистување со повторување
Проблемот има нетривијални решенија и може да се реши со рекурзивен алгоритам, во којшто проблемот со n дами е претставен така што важи додавањето на нова дама на секое решение на проблемот за n-1 дама. На крајот на краиштата, секој проблем со дами започнува со проблем со 0 дами, што всушност претставува празна шаховска табла.
Шаховска табла со димензии n×n станува рекурзивна на помали табли со постојано намалување на бројот на редови: n×(n−1), n×(n−2). Програмот, директно го користи правилото дека две дами не може да се најдат во ист ред. Освен тоа, се користи и тврдењето дека решението на проблемот со n-1 дама на табла со димензии n×(n−1) мора да го содржи решението со n−2 дами на табла со димензии n×(n−2).
Значи, алгоритамот ги пронаоѓа сите решенија, употребувајќи ги решенијата на проблемот со помалку дами на помала табла. За да се осигури дека решенијата на помалите табли се без конфликти, овој алгоритам заштедува проверување на многу позиции. За вообичаена големина на шаховската табла, се проверуваат само 15.720 позиции.
Едноставно решение
Посебно решение на проблемот за која било големина на таблата, нуди алгоритмот развиен од страна на Бо Бернардсон.
Така, за парен број како вердност на променливата n, се започнува со поставување на дама во полето од втората колона и најгорниот ред. Следната дама се поставува во полето од колоната, која е две колони десно од претходната, и еден ред подолу. Постапката се повторува, сè додека не се пополнат половина од колоните. Колоните од долниот дел на таблата се пополнуваат на ист начин, со симетрично пресликување на оние од горниот дел.
Сепак, ова не води до решението, па решението произлегува од поставувањето дама во n/2. колона од најгорниот ред. Поставувањето на останатите дами продолжува на начинот предложен од Бернардсон, но мора да се напомене дека со достигнување на работ на таблата, следната дама се поставува во полето од колоната лево и два реда подолу. Со тоа се пополнети половина од колоните на таблата, а остатокот се пополнува на ист начин, со симетрично пресликување.
За непарен број како вредност на n, до решението се доаѓа со примена на истите правила, со таа разлика што поставувањето на првата дема се прави во средната колона од најгорниот ред, а при пресликувањето се започнава со поставување на дама во n-1. колона. Последната дама се поставува во аголот од таблата, кои го образуваат слободниот ред и слободната колона.
Други методи
Освен наведените, проблемот може да се реши со програмирање со ограничувања и примена на итеративен поправен алгоритам.
Програмирањето со ограничувања се употребува за решавање на задачи со поставување на ограничувања, меѓу кои се вбројува и проблемот со осум дами, кој на овој начин може да биде целосно формулиран, а неговите решенија може брзо и лесно да се пронајдат и за многу големи димензии на шаховската табла.
Со итеративниот поправен алгоритам, најпвин се започнува со која било позиција со поставеност на дамите на таблата. Потоа, се пресметува бројот на конфликти и со преместување на дамите се прави обид, нивниот број да се намали. Ефикасноста е во преместувањето на дамата со најмногу конфликти вертикално во позицијата, во која се појавува помал број на конфликти. Со овој метод, може да се реши проблем со 1.000.000 дами, произлезен од „разумна“ позиција. Така големите табли не овозможуваат решавање на проблемот со единствен создаден алгоритам, бидејќи се претпоставува појавата на тривијани решенија. Воопшто еден ваков итеративен алгоритам не може со сигурност да го пронајде решението.
Класичен проблем
Проблемот со осумте дами, зададен на вообичаената шаховска табла има 92 различни решенија. Но, доколку се изврши пресликување и ротација на позицијата на шаховската табла, остануваат само 12 различни решенија, при што различните бои на полињата не се земаат предвид. Од овој намален број решенија, со 4 пресликувања по редовите, линиите и дијагоналите, и 4 ротации, може да се претпостави вкупен број од 8×12=96 решенија. Но со ротација од 180°, едно од решенијата се појавува 4 пати, од што произлегува вкупниот број од 92 решенија.
Број на решенија до n=26
Во продолжение се претставени табели со бројот на единствени решенија, како и вкупниот број на решенија на проблемот, зададен со различен број на дами на различна големина на шаховската табла.
Уште претходно познатиот, но недокажан број на решенија за n=12 бил потврден како точен во 1969 година, со компјутерските анализи на Торбјорн Линделоф и Бернд Шварцкопф. Линделоф го пресметал и бројот на точните решанија за n=13 и n=14. Во 1970 година, Линделоф го премсетал бројот и за n=15, со забелешка дека за поголемите шаховски табли потребни се компјутери кои поседуваат од 50 до 100 пати поголем капацитет од тогашните.
Бројот на решенија за n=26 беше пресметан на 11 јули 2009 година, со проектот Queens@TUD и примената на FPGA и на 30 август 2009, со проектот MC# и примената на два руски суперсметачи, кои се наоѓаа на тогашниот список TOP500.
Општо е потврдено дека бројот на решенија на проблемот во однос на зголемување на вредноста на променливата n, расте со нешто поголем раст од експоненцијалниот. Интересно е и што за n=2 и n=6, бројот на решенија е помал отколку за некои помали вредности на n.
Број на решенија за n>26
Горна граница за вбројот на решенија на проблемот со n дами (D(n)) на шаховска табла со димензии n x n еn!. Ова е бројот на решенија за проблемот, во кој наместо дами се бара да се постават топови. Поставувањето на дами претставува подмножество на поставувањето на топови.
Асимптотскиот облик на D(n) не е познат. Претпоставка е дека може да се употреби формулата:
Од познатите броеви во низата се појавува претпоставката дека за големите вредности на n, важи:, каде што.
Други фигури
Проблемот може да биде зададен и со останатите шаховски фигури. Како такви, познати се проблемите со 32 коња, 14 ловци, 16 крала и 8 топа. Потребно е да се забележи дека коњскиот од не претставува проблем од ист вид.
Проблем со n супердами
Невообичаено проширување на проблемот претставува проблемот со n супердами. Супердамата претставува дама, којашто може да се движи и како коњ. Не е јасно, кој ги измислил супердамите, ниту пак кој го задал проблемот со n супердами. Во Mathematische Knobeleien од 1973 година, Мартин Гарднер споменува шаховска варијанта, која се игра со супердама. Гарднер, оваа фигура ја нарекол „махарадша“. Други пак, истата ја нарекуваат „амазонка“. Проблемот се состои во барање на одговор на бројот на начини на коишто n супердами може да се постават на шаховска табла со димензии n×n.
Во табелата во продолжение се прикажани решенијата на проблемот за вредност на n до 25:
Од 2001 година, постои и едноставно решение за проблемот со n супердами, за кое е најзаслужен Франк Швелингер.
Други видови на табла
Ѓерѓ Поја го набљудувал проблемот со осум дами на торусоидна шаховска табла и докажал дека тогаш постои најмалку едно решение, кога вредноста на n не е делива ниту со 2, ниту со 3. ВО 2009 година, бил создаден алгоритам за поставување на n2 дами на шаховска табла со димензии n×n×n. Исто така е посочено дека преку зададениот проблем на овој начин е можно наоѓање на решенија и за четиридимензионална варијанта на проблемот.
Други задачи со дами
За шаховска табла со димензии n×n е одреден „доминантен број“, кој го претставува најмалиот број на дами, кои се потребни за да го нападнат секое поле на таблата. За вообичаена шаховска табла, со димензии 8×8, потребни се 5 дами.
Проблемот со девет дами се состои од поставување на девет дами и еден пешак на шаховска табла со вообичаена големина, така што ниту една дама да не напаѓа и да не биде нападната од друга дама. Овој проблем може да се постави на шаховска табла со која било големина и притоа со додавање на повеќе пешаци.
NGC 5052
NGC 5052 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5052 се споменува и како UGC 8330, MCG 5-31-165, CGCG 160-171.
Откривање
Телото е откриено на 10 април 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5052 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5052 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 15 м 35 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 40' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 5052 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46131. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1996. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 131.
38
38 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 38 година од новата ера, 38. од првиот милениум, 38. од I век и деветта од 30-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5546 и 5547 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4788 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3798 и 3799 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 791.
Починале
30er
IC 1552
IC 1552 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1552 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. IC 1552 има привидни димензии од 0,15' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 32 м 19,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 56' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на IC 1552 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1386736.
Територијални води
Територијално море или територијални води во меѓународното морско право значи појас што се протега по одредена ширина по должината на брегот, од почетната линија во правец на отворено море. Правата со кои располагаат крајбрежните држави во територијалното море, се протегаат и на воздушниот простор над територијалното море, односно на неговото дно и под морето. Во системот на правна поделба на морето, територијалното море се наоѓа помеѓу внатрешните морски води и отвореното море (или исклучив стопански појас, доколку крајбрежната држава го има прогласено за тоа).
Поседувањето на територијални води е својствено и независно од волјата на крајбрежната држава. Таа го стекнува тој појас, заснован на фактот дека нејзината копнена територија е поплавена од морето. Во случајот на Грисбадарн (1909), Постојаниот арбитражен суд, разговарајќи за цесијата на копнената територија на Шведска, изјавил дека „делот од поморската територија што претставува неделиво проширување на оваа копнена територија, автоматски влегува во цесија“.
Ширина на појасот
Додека поседувањето на територијалното море е задолжително и независно од волјата на државата, ширината на овој појас се определува со еднострани акти. Иако, како што истакнал Меѓународниот суд на правдата во спорот за риболов (1951 година), утврдувањето на границите на морските појаси не може да зависи само од волјата на крајбрежната држава, прашањето за ширината на овој појас бил предмет на разни барања на крајбрежните држави.
Долго време изгледало дека барањата на државите се ограничени на појас широк 3 наутички милји (т.н. league marine rule). Но, веќе на Конференцијата во Хаг во 1930 година. година, постоела скоро аритметичка поделба - од една страна, 18 земји, вклучително и најголемите поморски сили, го поддржале владеењето на 3 н/м а 17 земји, заедно со СССР, кој присуствувал на конференцијата како набудувач, барале поголема ширина - од 4 или 6 n / m. Женевската конвенција за територијалното море и надворешниот морски појас (1958 година) генерално утврдила дека надворешниот морски појас не може да се протега над 12 n/m од почетната линија што се користи за да се одреди ширината на територијалното море. Со други зборови, Конвенцијата не ја утврдила точната граница на територијалното море, но им дозволила на крајбрежните држави можност да го одредат територијалното море до 12 n / m, во зависност од тоа дали тие воспоставуваат надворешен морски појас и во која географска ширина. Погледите за експлоатација на минералните суровини на морето довеле до тоа некои земји во развој да го прогласат територијалното море до огромни 200 n / m (Еквадор, Бразил, Сиера Леоне ), од страв да не останат краткотрајни во поделбата на овие морски ресурси.
Конвенцијата за правото на морето (1982 година) предвидува дека крајбрежната држава има право да го утврдува своето територијално море до граница што не надминува 12 n/m измерена од почетната линија (член 3 од Конвенцијата).
Југословенски закон за крајбрежното море и континенталниот појас од 1965 година со измени од 1979 година, предвидувал територијална ширина на морето од 12 n/m.
Правен режим
Територијалното море е под суверенитетот на крајбрежната држава. Во територијалното море, крајбрежната држава поседува голем број права што ја сочинуваат суштината на суверенитетот: таа практикува законодавна, судска и полициска моќ; регулира навигација; врши санитарен и царински надзор; има ексклузивно право да ги искористува поморските богатства, редовен превоз на патници и стока помеѓу сите пристаништа од иста држава; пропишува поморска церемонија итн.
Суверената моќ на крајбрежната држава во територијалното море не е апсолутна, бидејќи трпи ограничувања во форма на право на безопасен или ненавредлив премин на странски бродови. Ова ограничување е наметнато на крајбрежните држави со општото меѓународно право и дејствувакако erga omnes.
Остварувањето на правото на безопасен премин може привремено да се прекине во одредени зони на територијалното море, доколку таквата суспензија е неопходна од гледна точка на заштита на безбедноста на крајбрежната држава. Суспензијата е делотворна од моментот на објавување врз основа на недискриминација на странски бродови. Преминувањето низ територијалното море се врши во согласност со правилата на меѓународното право и внатрешните регулативи.
Странски воени бродови
Според позитивното законодавство, повеќе од три воени бродови со иста државна припадност не можат да пловат низ територијалното море на Сојузна Република Југославија истовремено. За време на минувањето низ територијалното море, странските подморници биле должни да пловат по површината на морето и да го веат знамето на нивната земја.
Доколку странски воен брод не е во согласност со прописите издадени од крајбрежната држава за начинот на преминување на нејзиното територијално море, крајбрежната држава е овластена да бара тој брод веднаш да исплови од територијалното море. Конвенцијата од 1982 година предвидува одговорност на државно знаме на воен брод за каква било загуба или штета предизвикана на крајбрежната држава за непочитување на меѓународните правила и националните прописи на крајбрежната држава при премин низ територијалното море (член 31). Конвенција).
Надлежност
Воен брод како претставник не е предмет на надлежност на крајбрежната држава сè додека ужива во правото на безопасен премин. Фактот дека крајбрежната држава не може да воспостави надлежност над воен брод не значи дека воениот брод е ослободен од ефектите на законодавството на крајбрежната држава. Тој е должен да ги почитува законите и прописите на крајбрежната држава при минување низ територијалното море. Доколку ги прекрши овие прописи, крајбрежната држава може да прибегне кон репресивни мерки. Во пракса, крајбрежната држава во вакви случаи го привлекува вниманието на бродот кон прекршувањето на прописите, и доколку таквото предупредување остане неефикасно, може да се побара воениот брод да исплови веднаш од територијалното море. Ако воен брод преземе отворени непријателски дејствија и ја доведе во прашање безбедноста на крајбрежната држава, исто така се дозволени законски мерки за самоодбрана.
Покрај воените бродови, и други државни бродови кои не служат за комерцијални цели, уживаат имунитет од јурисдикцијата на крајбрежната држава.
Странски рибарски бродови
Кога минувал низ територијалните води на СРЈ, странски рибарски брод бил должен да го чува риболовот и опремата што се користи за риболов во магацините на бродот или истата да се запечати. Тој бил должен да исплови по најкратката патека и без одлагање. По распаѓањето на СРЈ, статусот на правниот режим за странски рибарски бродови, наследен од националното морско законодавство на СРЈ во националното поморско законодавство на Црна Гора, не е познат (т.е. без разлика дали останал ист или бил изменет од законодавецот).
Странски трговски бродови
Бидејќи територијалното море е составен дел на државната територија, основното правило е дека странски трговски брод, додека се движи по територијалното море, е под јурисдикција на крајбрежната држава.
Кривична надлежност
Што се однесува до кривичната јурисдикција, постои одредена разлика во зависност од тоа дали делото е сторено при минување низ територијалното море без влегување на бродот во внатрешните води, или прекршокот е сторен додека бродот пловел во територијалното море откако пловел од внатрешните води.
Во првиот случај, кривичната јурисдикција на крајбрежната држава ќе се заснова на следниве случаи:
Ако, од друга страна, трговскиот брод плови по територијалното море по напуштањето на внатрешните води, овластувањата на крајбрежната држава се пошироки и подразбираат можност за преземање на сите мерки предвидени со националното законодавство (затоа, запленувањето на бродот е можно )
Граѓанска надлежност
Граѓанска надлежност над странски трговски брод може да се утврди во врска со преземање на мерки за спроведување или безбедност, ако овие мерки се поврзани со преземените обврски од бродот или со одговорноста што ја предизвика при навигација низ водите на крајбрежната држава ( Член 20/2 од Geneеневските конвенции). Сепак, крајбрежната држава не треба да запира или пренасочува странски брод користејќи го правото на невин премин заради вршење граѓанска надлежност над лице на бродот.
Стефан Бирчевиќ
Стефан Бирчевиќ (13 декември 1989) е српски професионален кошаркар на Клуж од романската Лига Национала. Тој ја претставувал и кошаркарската репрезентација на Србија.
Професионална кариера
Бирчевиќ играл со Металац Ваљево, пред да му се приклучи на Раднички Крагуевац во летото 2011 година. Во август 2014 година, тој се преселил во Шпанија и потпишал со ЦБ Естудијантес. На 13 јуни 2016 година потпишал двегодишен договор со српскиот клуб Партизан.
На 13 јули 2017 година, Бирчевиќ потпишал со турскиот клуб Истанбул БШБ за сезоната 2017–18.
На 4 декември 2018 година, Бирчевиќ потпишал со германскиот клуб Баскетс Бон за остатокот од сезоната 2018–19.
На 16 декември 2020 година, Бирчевиќ потпишал со Борац Чачак за остатокот од сезоната 2020-2021. Тој го напуштил тимот 10 дена подоцна, пред неговото деби за Борац. На 28 декември, тој потпишал за Хирошима Драгонфлис од Б.лигата. Сепак, поради ограничувањата за патување со пандемијата КОВИД-19, тој никогаш не успеал да се приклучи на Хирошима Драгонфлајс и го напуштил тимот пред неговото деби.
Во февруари 2021 година, Бирчевиќ потпишал за турскиот клуб Фрути Екстра Бурсаспор.
На 13 јули 2021 година, тој потпишал со Клуж од романската Лига Национала.
Репрезентативна кариера
Бирчевиќ го освоил златниот медал со српскиот универзитетски тим на Летната универзијада 2011 година во Шенжен. Бирчевиќ бил член на српската кошаркарска репрезентација која го освоил сребрениот медал на Светското првенство во кошарка ФИБА во 2014 година.
Бирчевиќ, исто така, ја претставувал Србија на Летните олимписки игри 2016 година, каде што го освоиле сребрениот медал, откако загубиле од САД во последниот натпревар со 96–66.
Бирчевиќ ја претставувал Србија и на Евробаскетот 2017 каде го освоиле сребрениот медал, откако загубиле во последниот натпревар од Словенија.
На Светското првенство во кошарка ФИБА 2019, репрезентацијата на Србија била прогласена за фаворит за освојување на трофејот, но на крајот била поразена во четвртфиналето од Аргентина. Со победите над САД и Чешка, завршила на петтото место. Бирчевиќ имаше просек од 4,8 поени и 2,8 скока на 6 турнирски натпревари.
Ката (карате)
Kaтa (型 или 形) (во превод: „форма“) е јапонски збор кој детално ги опишува начините на движењата во каратето, било во парови или соло. Суштината на карате вештината се кати. Тие содржат серија на координирани хармонични движења кои се направени по одреден редослед прилагодувајќи се кон специфичен ритам. Секоја ката покажува замислена борба со неколку противници истовремено.
Карате кати
Движењата на „карате катите“ секогаш започнуваат од дефанзивна позиција со што се потенцира одбранбениот карактер на катата. Во катата каратистот не бега од противникот, туку му оди во пресрет да го одбие нападот и да зададе контра удар. На тој начин движењето како елемент на одбраната станува елемент на нападот. Неопходно е да се сфати и тоа дека одбраната со која се одбиваат ударите на противникот, не се намерно подметнати како што е случај со подлактиците.
Катата всушност го афирмира правилото кое гласи: одбраната нека биде напад, а нападот одбрана.
Во текот на изведбата на катата мора да се обрне внимание на наизменичното мускулно контрахирање и релаксирање, правилно дишење и внимателност. Пред сè треба да се постигне неопходен степен на силна концентрација. Истовремено сите овие елементи го прават движењето меко и хармонично, ритмично и вообичаено. Ова се постигнува со користење насила во вистинскиот момент и поставување на телото во позиција на еластичност и слобода на движењето. При изведување на ката, во одредени моменти ударите ги следи силен воздив кој се вика Ki-ai
Ниедно движење во ката не е непотребно. Во секоја вежба сериите на одделни техники не се спектакуларна акција со цел творба на визуелен ефект, туку движења потребни за борба, проучување и докажување од карате учителите кои ги создале истите. Некои од нив се прават во согласност со физичката сила, за зајакнување на мускулите и коските, други да ги докажат рефлексите и брзината.
Секоја ката си има свој карактер и своја карактеристична изведба. Некои се многу тешки, цврсти и се груби. Други кати се брзи, лесни со повеќе акробатски движења. Некои се агресивни и природни, а некои се изведуваат побавно со големо напрегање на мускулите. Овие разлики во карактерот на катата не значат дека натпреварувачот во некои кати се движи полесно, а во други потешко. Секогаш и секоја техника се изведува како да е единствена техника која треба да биде изведена максимално комплетно, без оглед на тоа дали се работи за формата на техниката, брзината со која таа се изведува и ритамот на самата ката кој го дава карактерот. Како и да е класификацијата на катите се врши така шго тие општо припаѓаат на SHOREK- стил (сила и моќ) и SHORIN-стил (брзина и подвижност). Тренирањето на кати започнува со учење на петте основни форми од групата HEIAN.
Што повеќе и што потемелно ги научи катите, каратистот ќе биде подобар борец. Со долго вежбање и желба за квалитетно изведување на катата и со стекнување знаење во познавањето на катата, се постигнува усовршување на одбраната и нападот во спортската борба, бидејќи елементите стануваат условно-рефлексно поврзани и повеќе никогаш не се поставува прашање како, кога и кои елементи да се употребат, или како да се поврзат елементите. Катата сето тоа го внела во оној дел од свеста, кој се вика потсвест. Funakoshi сметал дека катите мора да се учат постапно, почнувајќи од едноставни кон сложени. Не треба да се учи нова ката додека не е добро научена претходната, но и подоцна кога длабоко ќе се навлезе во сржта и длабочината на катите, треба да се навраќа кон почетните и едноставните кати.
Според зборовите на инструкторот Taiji Kase, уште синот на Funakoshi — Joshitaka, во годините пред Втората светска војна, ја развил идејата дека катите мораат да се класифицираат според критериуми кои му даваат значење на принципот постапност.
Heian кати
Heian катите се основни и едноставни кати, па од тука се наменети за учениците-почетници. Постојат пет Heian кати. Тие се познати како: Heian Shodan, Heian Nidan, Heian Sandan, Heian Yondan и Heian Godan. Сите овие додатоци на името Heian означуваат различно ниво т.е степен: прво ниво, второ ниво, трето ниво, четврто ниво и петто ниво.
Најчесто се започнува со учење на Heian Shodan пред било која друга ката. Ако се анализираат Heian катите, ќе се заклучи дека техниките, движењата, ритамот и другите барања со кои се соочуваат карате учениците се еднакви со било кои барања кои се наоѓаат во Bassai-Dai, Kanku-Dai, Jion или било која друга ката. Единствената разлика е дека Heian катите се покуси. Тие опфаќаат 21-27 техники, па како и да се изведени една по друга, тие содржат 125 техники, исто толку долго како било која долга форма на Tai Chi или колку најдолгата ката што постои во карате-Suparinpei.
Се поставува прашањето, зошто овие кати се сметаат за полесни од другите? Концептот дека една ката е потешка од друга е неоснован. Heian катите не се полесни. Тие ги содржат сите предизвици со кои ќе се соочи карате ученикот во понатамошното учење на понапредните кати. Она што на Heian катите им ги дава епитетите основни и едноставни е постапноста на изучување на елементите, соочување на карате ученикот со потешките техники чекор по чекор. На тој начин совладаните техники понатаму лесно се комбинираат во понапредните кати.
Зборот Heian се однесува на концептот кој ги комбинира значењата на Hei-смирено, мирољубиво и An-безбедно, стабилно.
Без разлика на интерпретацијата на значењето на името, концептот на Heian е очигледен и прифатен како сигурен, едноставен и непредизвикувачки. Зборот Heian не се однесува само на карактерот на катата како сигурен и едноставен, туку исто така се однесува и на состојбата на умот на изведувачот на било која ката во карате вештината.
Се среќава и друго објаснување врзано за името на овие кати според кое името Heian доаѓа од јапонски збор HAIWA-ANTEI што значи мир и стабилност. Тешко дека тоа може да се прифати како вистина, бидејќи овие кати своевремено дури и не се нарекувале Heian. Всушност името Heian доаѓа од окинавскиот назив за ката-Pinan.
Во својата прва книга Funakoshi се повикува на овие кати како Pinan, а не како Heian. Името Heian произлегува од напорот на Funakoshi да го оддалечи своето карате од окинавското со цел да го направи прифатливо за Јапонците за време на војната. Оттаму произлегува дека не е баш доследно тврдењето дека јапонскиот изговор на зборот е основа на името Heian.
Друг популарен мит е дека името се однесува на фактот што сите пет Heian кати почнуваат со блок наместо со напад. Меѓутоа мора да се има предвид дека и техниките на отворање на останатите 26 Shotokan кати почнуваат исто така со блокирања. Блокирањето како прва техника не е уникатна одлика за една Shotokan ката.
Благодарение на тенденцијата на Itosu Yasutsune, Gichin Funakoshi и другите експерти во карате вештината од Okinawa да не чуваат или водат никаков дневник или белешки, денес не се знае од каде доаѓа Heian. Се знае дека Heian првобитно бил нарекуван Pinan на Okinawa јазик, потоа дека не се единствени (уникатни) само за Shotokan стилот, што значи дека Funakoshi не ги создал овие кати. Потоа се знае и тоа дека другите стилови, наследниците на Shorin-Ryu стилот ги вежбаат нив, што значи тие мора да биле создадени пред каратето да биде применето во Јапонија. Останатото не се знае. Се друго е само мит и легенда.
Една од легендите вели дека Pinan е создаден од Itosu Yasutsune од градот Shuri, Okinawa околу 1905 година. Се претпоставува дека тој ги создал овие пет Heian кати специјално за учење на карате вештината во средните училишта. Имајќи искуство дека повозрасните ученици потешко ги совладуваат катите, Itosu веројатно сакал да го поедностави процесот на учење Bassai-Dai и Kankun-Dai со претставување прво на Heian.
Itosu, како што се тврди земал техники од Bassai-Dai и Kankun-Dai и ги искомпонирал по различен редослед на тежина за да го создаде Heian. Па така, помалата ката служела како воведна ката со која повозрасните ученици требало да се здобијат со вештини кои ќе им помогнат понатаму во усвојувањето на уште потешките кати, слично на начинот на кој денес се користи Heian во модерниот Shotokan стил.
Не се знае со сигурност дали Itosu го создал Heian. Книгите кои го промовираат ова тврдење немаат никаков документ со кој се потврдува оваа приказна. Авторите кои ги издаваат не презентираат никаков доказ за она што го дал Itosu. Она што е познато за Itosu е усната историја и приказните на постарите луѓе кои исто така тврделе дека Funakoshi можел да исчезне и повторно да се појави кога ќе посакал. Значи, практично ништо не се знае за Itosu. Има автори кои тврдат дека текстовите на Itosu покажуваат дека Heian катите во основа биле од гимнастичка природа и не покажуваат интенција да преминат во било која скриена техника на борба или пак некоја специфична борбена стратегија. Како и да е досега се нема појавено текст напишан од Itosu. Оттука многу е скептично тврдењето дека Itosu оставил зад себе некаква документација, која никој не се потрудил да ја отпечати.
Постојат многу претпоставки околу тоа зошто Heian катите се пет наместо четири или шест. Очигледно држи тврдењето на некои дека петте елементи од древното јапонско верување се најиздржани. Познатата книга на Musashi Miyamoto, Gorin no sho, A Book of Five Rings (“Книга на петте прстени”) е поделена на пет поглавја, кои се нарекуваат по името на елементите, земја, вода, оган, ветер и воздух, кои се користени за наслов на секоја нова книга, ново поглавје или “прстен”.
Ако се претпостави дека Heian Shodan е многу поврзана со земјата, оттука произлегува терминот основна ката-ката на земја. Heian Nidan е течна, а не брановидна и повеќе блокирачка ката-ката на вода. Heian Sandan е помалку како техника за учење, а е повеќе како борба-ката на оган. Heian Yondan содржи повеќе удари со нога и други техники во воздух и е нарчена ката на ветер. Heian Godan содржи движења каде изведувачот скока, се превртува во воздух и затоа се нарекува ката на воздух.
Проблемот со оваа метафора е што таа не функционирала сè додека Funakoshi не ги прередил Heian катите и сè додека основната ката (Heian Shodan) не била соодветно поставена на почетокот.
Првобитно Heian Nidan се сметала за прва Heian ката. Во триесеттите години од минатиот век, Funakoshi Gichin ненадејно го сменил редоследот на Heian Nidan и Heian Shodan, преместувајќи ги овие две кати така што се учат во обратен редослед од првобитниот распоред. Причините за оваа измена не се разјаснети.
1438
1438 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1438 година од новата ера, 438. од вториот милениум, 38. од XV век и деветта од 1430-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6946 и 6947 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6188 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5198 и 5199 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2191.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1438 година се протега во 4074 и 4075, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4134 и 4135 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1981. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 841 и 842 исламска година.
Лаулау (Сајпан)
Лаулау е населба во Сајпан, во Северните Маријански Острови. Сместена е на средишниот источен брег на островот, близу до плажата Лаулау, на северниот крај на заливот Лаолао. Иако е прилично изолирана, плажата е позната знаменитост. Селото е поврзано со пат до Сан Висент, кој лежи на југ.
Прва словенечка фудбалска лига 2020/21
Прва словенечка фудбалска лига 2020/21 — 30. издание на Првата словенечка фудбалска лига од нејзиното основање во 1991 година. Сезоната започнала на 22 август 2020, а завршила на 22 мај 2021.
Целје бил бранител на титулата, откако ја освоил првата титула во претходната сезона. Мура ја освоила својата прва титула откако го победил Марибор во последното коло. Како шампиони, тие се квалификувале за првото квалификациско коло од Лигата на шампионите.
Формат
Секој тим одиграл 36 натпревари (18 дома и 18 на гости). Тимовите одиграле четири меѓусебни натпревари (2 дома и 2 гости). Тимовите добиваат три бода за победа, еден бод за нерешено и без бодови за пораз. Тимовите се рангирани според вкупните бодови, а ако две екипи се изедначени, меѓусебниот резултат се користи како прв критериум за класификација.
NGC 2661
NGC 2661 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2661 се споменува и како UGC 4584, MCG 2-23-4, CGCG 61-8, IRAS 08432+1248.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2661 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2661 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 2661 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24632. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 186; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 816. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 438.
Гедикли (Солунско)
Гедикли или Гидикли е поранешно солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Петер Симон Палас
Живот и дело
Роден во Берлин, во семејството на професорот по хирургија Симон Палас. Се школувал со приватни учители и пројавил интерес за природонаука. Студирал на Универзитетот во Хале и Гетингенскиот универзитет. Во 1760 г. се префрлил на Лајденскиот универзитет и докторирал на возраст од 19 години.
Патувал низ Холандија и го посетил Лондон со цел да го унапреди медицинското знаење. Потоа се преселил во Хаг и разработил нов систем на класификација на животните, кој добил високи оценки од природонаучникот Жорж Кивје. Во овој период го напишал трудот Miscellanea Zoologica (1766), каде опишал неколку ’рбетници нови за науката што ги нашол по музејските збирки во Холандија. Се подготвувал за патување во јужна АФрика и Источните Инди, но ова не се остварило бидејќи татко му го викнал во Берлин. Во родниот град продолжил да работи, овој пат на делото Spicilegia Zoologica (1767–80).