cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Змиулка
Змиулка — водно животно кое припаѓа на редот Petromyzontiformes. Тоа се јагуловидни и безвилични риби. Постојат околу 40 видови. Змиулките се распространети во потоците, како и во морињата од умерените и субарктички региони, но не се најдени во водите на јужна Африка. Во средновековието, змиулките се користеле во исхраната, но денес се користат исклучиво како мамки за риби.
Морфологија
Змиулките имаат мазна кожа и се долги околу 91 cm. Возрасните единки од паразитските видови живеат на сметка на крвта од рибите, со што често предизвикуваат штети. Како и кај нивните роднини миксини, нивниот усен отвор е кружен, без вилици и во него се наоѓа јазик кој ја всмукува храната (механизам на клип). Внатрешната маргина на устата и рабовите на јазикот се опремени со бројни мали и остри заби. Возрасните единки од непаразитските видови, пак, не се хранат, туку тие имаат многу краток век на живеење, во кој се размножуваат и изумираат. Тоа се случува многу брзо откако нивната ларва (наречена торнарија) ќе се претвори во возрасна форма. Кај нив, на секоја страна од телото постои ред од седум респираторни отвори преку кои змиулката дише. Животното нема коскен скелет, а потпората телото ја добива од ‘рскавичниот нотохорд.
Етологија (однесување)
Сите змиулки се размножуваат во слатките води, обично во чисти потоци со песочни дна. Морските змиулки одат во слатководните басени за да се размножат (слично како лососот). Женката може да положи и до 62 500 јајца. По изведувањето, кое се случува еднаш годишно за секоја единка, возрасната единка која ги положила јајцата умира за два до три месеци. Ларвите се слепи и немаат заби, а се исхрануваат на сосема поинаков начин. При исхраната им помагаат барбулите (шилести структури) кои се сместени на една реса. Ларвата се закопува во кал за речиси 4 години, по што се метаморфозира во возрасна единка. Овие разлики кај ларвата ги навело научниците порано да ја класифицираат како сосема друг род (наречен амоцет).
Томас Бролин
Пер Томас Бролин (роден на 29 ноември 1969) — шведски поранешен професионален фудбалер кој играл  во напад или како играч од средниот ред. На клупско ниво, тој имал успешен период со АС Парма во почетокот на 1990-тите, освојувајќи го Купот на Италија, Купот на победници во Купот на куповите 1993, Супер-купот на УЕФА во 1993 и Купот на УЕФА 1995 година..
На меѓународно ниво, Бролин играл и за шведската репрезентација, завршувајќи трето место на Светското првенство во ФИФА 1994 година. Боролин исто така бил член на шведскиот состав претепан во полуфиналето на УЕФА Еуро 1992, и натпреварувал на Светското првенство 1990 година.
Иако класата делуваше во младоста и беше одлична во она што беше најдобрата лига во светот, Серија А, во 2007 година беше изгласана на број 2 во анкетата "Тајмс" на "50 најлоши фудбалери (да ја благодат Премиер Лигата)", што ја одразува неговата мрачна криза во форма, со тежина прашања исто така фактор, откако тој потпиша за Лидс Јунајтед во 1995 година.
Неговата некогаш блескава кариера никогаш не се опорави по трансферот во Лидс Јунајтед, а на возраст од 28 години се повлече од игра поради неколку повреди на повреди. Бролин беше добро познат по тоа што често славеше гол со скок-пируета.
ФК Серта
Историја
Клубот бил создаден во 1950 година под името ФК Конче.
Властимир Николовски
Животопис
По завршувањето на студиите во Белград, Николовски се вработил во Средното музичко училиште во Скопје, а потоа предавал на Педагошкиот факултет и на Високата музичка школа (подоцна, Факултет за музичка уметност) во Скопје. Покрај тоа, тој бил музички уредник во Радио Скопје, претседател на Сојузот на композиторите на Македонија и на Сојузот на композиторите на Југославија. Во 1981 година бил избран за редовен член на МАНУ.
Творештво
Николовски бил еден од најплодните македонски автори на XX век, со околу 140 творби за најразлични состави. Особено маркантни се неговите вокално-инструментални композиции (ораториуми, кантати) и неговите оркестарски дела. Сепак, највисоките творечки дострели ги остварил на полето на хорската музика и во делата во кои доминира човечкиот глас. Во целото свое творештво Николовски се инспирирал од фолклорот, водејќи се од идејата дека треба да се одбегнуваат радикалните постапки на музичката авангарда од XX век, бидејќи тие се само „израз на творечката немоќ и стерилност“. Токму затоа, неговиот музички јазик е умерен, експресивен, со потпирање на духовното и фолклорното поднебје на Македонија. Исто така, тој се занимавал и со публицистика при што напишал над 30 статии во кои обработува проблеми главно сврзани со македонското музичко творештво.
654 п.н.е.
654 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 654. година пред новата ера, 654. од првиот милениум п.н.е., 54. од 7 век п.н.е. и петта од 650-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4854 и 4855 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4096 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3106 и 3107 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 99.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 654 година се протега во 1982 и 1983, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2042 и 2043 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 111 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1314 и 1313 исламска година пред хиџра.
Дваесет и прва македонска ударна бригада
Дваесет и првата македонска ударна бригада била формирана на 19 октoмври 1944 година во месноста Широк Дол, Беровско.
Команден состав
Политички комесар бил:
Борбени дејства
Формациски бригадата била во составот на Педесет и првата македонска дивизија на НОВЈ и до конечното ослободување на Македонија дејствувала во Струмичко. Водела борби кај селата Чанаклија, Гечерлија и потоа за ослободување на Струмица. По неколкудневното задржување на слободна Струмица во периодот од 5 до 11 ноември 1944 година, добила наредба да го обезбедува граничниот појас кон Грција, а еден баталјон да распореди кај село Моин од 15 ноември до првите денови на декември 1944 година. На 30 ноември 1944 бригадата веќе броела 1524 борци и старешини. По декемвриската воена реорганизација, главнината на бригадата влегла во состав на реорганизираната Педесетта македонска дивизија на НОВЈ, а еден баталјон во новоформираната Осма македонска дивизија на КНОЈ.
Кочанска Река
Во планинскиот дел прима поголем број притоки, како што се Лопенска, Рамнобрдска и Мала Река. Сите тие доаѓаат од десната страна, поради што Кочанска Река има разгранета, но асиметрична хидрографска мрежа.
Највисок водостој реката има во текот на април и мај кога се топи снегот од високите планински врвови, а најнизок во јули и август, кога врнежите се минимални, а испарувањето поради високите темепратури на воздухот е големо.
Реката има доста голем пад (39,3%) што овозможило во нејзиното корито кај селото Долно Гратче да се изгради вештачка акумулација, која според селото го добила името Гратче.
Назив
Своето име реката го добила според најголемото населено место низ кое протекува, градот Кочани. Меѓутоа, меѓу месното население таа е позната и како Крива Река.
Потврда за ова наоѓаме и во народната песна „Кочански сејмени“:
Ајде ред се редат мале,
море ред се редат
кочански сејмени, мила мале
кочански сејмени.
Ајде ќе ми одат, мале
покрај Крива Река
мила мале, покрај Крива Река...
ФК Гарван (Гарван)
ФК Гарван - македонски фудбалски клуб од село Гарван, Општина Конче.
Манастир „Св. Ѓорѓи“ - Неготино
'''Манастир „Св. Ѓорѓи“''' — манастир кај Неготино, изграден во 1860 година на месноста Црквиште. Се наоѓа на десниот брег на реката Вардар, каде што брегот во блага нагорнина се издигнува околу 100 метри над нивото на реката, а на највисокиот дел е изграден манастирот кој со својата околина, и особено широк поглед, се шири на североисток каде се протега коритото на реката Вардар и Пепелишкото Поле, па сè до сртот на планината Серта.
Историја
На ова место во средниот век постоел манастир, уништен од Османлиите во XIV век. Новата црква е изградена со прилози од граѓаните на Неготино меѓу 1860 и 1866 г. — дело на познатиот градител Андон Китанов.
Конаците на манастирот биле изградени нешто подоцна од изградбата на црквата „Св. Ѓорѓи“ која е во склоп на манастирот, или поточно биле изградени при градбата на железничката пруга Скопје - Солун, а нив ги изградил инженер по народност Полјак. Тој го подигнал конакот и првобитната цел и намена на конаците била за сместување на работниците кои работеле на пругата. Во август 1873 год. пругата е пуштена во сообраќај, а тоа било воедно кога конаците ја завршиле својаата првобитна функција и намена, и истите биле подарени на црквата „Св. Ѓорѓи“.
Старите конаци кои биле изградени од слаб градежен материјал — дрво, плет, тули и кал, се целосно обновени, кога во 1978-1980 г. на местото на старите конаци биле изградени нови, од тврд материјал, тежнеејќи да се запази старата архитектура. Конаците имаат приземје и спрат, и располагаат со голем број на простории. Источната страна на конаците, која претставува и лице на објектот е свртен кон црквата и се наоѓа на едно повисоко издигнато плато. Таа страна е целосно поврзана со чардаци и издадени балкони изработени во армиран бетон, од кој се шири поглед кон реката Вардар. Исто така, и конаците од јужната страна се реновирани од тврд материјал и претставуваат една целина сите заедно.
За време на Втората светска војна, во манастирот имало заробено 20 партизани кои извесна баба Митра која живеела таму ги ослободила. Кога Германците виделе дека партизаните се ослободени, го запалиле манастирот а бабата жива изгорела во него. Во нјзина чест во манастирскиот двор е поставена спомен-плоча, а народниот пејач нејзе ѝ ја посвети Песната за бабата Митра.
Creep (песна од Radiohead)
"Creep" e песна од англиската алтернативна рок група Radiohead. Radiohead ја издале песната како нивен прв сингл во 1992 година, а подоцна се појавила и во нивниот прв албум Pablo Honey (1993). За време на првото издавање песната не се искачувала на табелите, но за време на второто издавање песната станала познат хит ширум светот.
Леукопласт
Леукопластите (од грчки leukos - бел) се пластиди кои не содржат пигменти, односно тие се безбојни. Според димензиите, тие се најмалите пластиди, а по форма најчесто се округли, односно леќовидни, поретко се издолжени вретеновидни или јајцевидни, додека во состојба на активно движење можат да бидат амебовидни.
Во својата онтогенеза, леукопластите се во директна врска со пропластидите. Така, како и пропластидите, и леукопластите имаат малку мембрански структури, меѓутоа можат да образуваат добро организиран ламеларен систем под дејство на светлината и на тој начин да се трансформираат во хлоропласти.
Во зависност од местото и функцијата, има два вида на леукопласти:
Вториот вид на леукопласти се наоѓаат во клетки од ткива и органи до кои не допира светлина, како на пример во внатрешноста на стеблото, во коренот, во плодот итн. Овие леукопласти се поврзани со секундарната синтеза на органски материи и нивно складирање во клетката како резервни материи.
Во зависност од тоа што складираат леукопластите од вториот вид, разликуваме три подвидови:
12 Stones
12 Stones e името на пост-гранџ бендот од Луизијана. Главнот вокал Паул Meкој пее во песната од Evanescence „Bring Me to Life“, за која има освоено Греми награди.
ФК Габер
ФК Габер е македонски фудбалски клуб од село Ваташа, Општина Кавадарци. Клубот има настапувано во Втората македонска лига.
Рудина (Боротино)
Руднина — археолошко наоѓалиште во прилепското село Боротино. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека ова наоѓалиште се наоѓа источно од селото, каде што месните жители пронаоѓале и ископувале големи ќупови.
ФК Црна Река (Возарци)
ФК Црна Река е македонски фудбалски клуб од село Возарци, Општина Кавадарци.
Пирамиди во Гиза
Пирамидалниот комплекс во Гиза (, "пирамиди во Гиза") е археолошко наоѓалиште во Гиза, во предградието на Каиро, Египет.
Овој комплекс на антички споменици вклучува три пирамидални комплекси познати како Големите Пирамиди, масовната скулптура позната како Големата Сфинга, неколку гробиштата, село на работници и индустриски комплекс. Тој се наоѓа во Западната пустина, околу 9 км западно од реката Нил во стариот град Гиза и околу 13 км југозападно од центарот на градот Каиро.
Пирамидите, кои историски биле често сметани за симболи на Стар Египет во Западната имагинација, биле популаризирани во хеленистичкиот период, кога Големата пирамида била наречена од страна на Антипатар од Сидон една од Седумте светски чуда. Таа е најстара од античките чуда и единствената која сè уште постои.
Пирамидите и сфингата
Пирамидите во Гиза се состојат од Големата Пирамида на Гиза (исто така позната како Кеопсовата пирамида или пирамидата на Куфу - изградена околу 2560-2540 п.н.е..), малку помалата Пирамида на Кефрен неколку стотина метри југозападно и релативно скромната Пирамида на Микерин уште неколку стотини метри југзападно. Големата Сфинга се наоѓа на источната страна од комплексот. Моменталниот консензус меѓу египтолозите е дека главата на Големата Сфинга е таа на Кефрен. Во прилог на со овие големи споменици има и голем број на помали објекти, познати како "кралици" пирамиди, патишта на насипи и долински пирамиди.
Пирамидалниот комплекс на Куфу
Пирамидалниот комплекс на Куфу се состои од долински храм, сега закопан под селото Назлет ел-Саман; базалтно поплочување и нумулитски ѕидови од варовник биле пронајдени, но местото не е екскавирано. Долинскиот храм беше поврзан со пат врз насип кој беше во голема мера уништен кога селото беше изградено. Патот водеше до гробниот храм на Куфу. Од овој храм базалтниот тротоар е единственото нешто што останува. Гробниот храм бил поврзан со царската пирамида. Кралската пирамида има три помали т.н. кралици-пирамиди кои се поврзани со него и пет бродски јами. Бродските јами содржале брод, а 2 дупки на јужната страна од пирамидата уште содржале цели бродови. Еден од овие бродови бил обновен и може да се виде. Пирамидата на Куфу уште има ограничена колекција на камења во својата база кои биле направени од бел варовник.
Пирамидалниот комплекс на Кефрен
Пирамидалниот комплекс на Кефрен се состои од долински храм, сфингски храм, пат врз насип, гробен храм и царска пирамида. Долинскиот храмот содржал неколку статуи од Кефрен. Неколку биле пронајдени во бунар во подот на храмот од страна на Мариет во 1860 година. Други биле пронајдени за време на последователни ископувања од страна на Сиглин (1909-10), Јункер, Рејснер и Хасан. Комплексот на Кефрен содржал пет бродски јами и кралица-пирамида со сердаб. Пирамидата на Кефрен изгледа поголема од соседните пирамиди на Куфу врз основа на нејзината повисока локација и поостриот агол на наклон на изградбата—таа е всушност помала и во висина и во обем. Пирамидата на Кефрен исто така има истакнати камења на својот врв.
Сфинга
Сфингата датира од владеењето на кралот Кефрен. Во текот на Новото Царство, Аменхотеп II посветил нов храм на Хурон-Харемакет и оваа структура била доградена од страна на подоцнежни владетели.
Гробот на кралицата Кенткаус I
Кенткаус I била погребана во Гиза. Нејзиниот гроб е познат како LG 100 и G 8400 и се наоѓа во Централното поле во близина на долинскиот храм на Микерин. Пирамидалниот комплекс на кралицата Кенткаус I вклучува: нејзината пирамида, една бродска јама, долински храм и пирамидски град.
Изградба
Повеќето теории за изградбата се засноваат на идејата дека пирамидите биле изградени со поместување на огромни камења од каменолом и со влечење и кревање на истите на нивното место. Несогласувањата се однесуваат на методот со кој камењата биле пренесени и местени и калку можен бил методот.
Со градењето на пирамидите, можно е архитектите да ги развиле своите техники со текот на времето. Тие ќе одбрале место со релативно рамна површина од камен—не песок—која давала стабилна основа. По внимателно истражување на местото и редењето на првото ниво на камења, тие ги изградиле пирамидите на хоризонтални нивоа, едно врз друго.
За Големата пирамида, поголемиот дел од камењата за интериорот се чини дека биле донесени од јужниот дел на градилиштето. Мазната надворешност на пирамидата беше направена од бел варовник, кој беше донесен преку Нил. Овие надворешни блокови мораше да бидат внимателно израмнети, да се транспортираат преку реката до Гиза и да бидат влечени до рампите на градилиштето. Само неколку надворешни блокови останале на место на дното од Големата пирамида. Во текот на средниот век (од 5 век до 15 век), можно е луѓето да ги зеле другите за градење на нови градби во градот Каиро.
Да се осигура дека пирамидата ќе остане симетрична, во надворешната обвивка камењата сите морале да бидат еднакви по висина и широчина. Можно е работниците да ги означувале сите блокови за да го индицираат аголот на пирамидскиот ѕид и ги израмниле површините внимателно, така што блоковите се вклопувале заедно. За време на изградбата, надворешната површина од каменот била од мазен варовник; вишокот на камен еродирал со текот на времето.
Селото на работниците
Вадењето на камења од каменоломите, преместувањето, прилагодувањете и скулптирањето на камењата користени за изградба на пирамидите можело да се постигне со неколку илјади квалификувани работници, неквалификувани работници и помошни работници. Пекарите, столарите, превозниците на вода и други исто така биле потребни за проектот. Во прилог на методите кои се користиле за изградба на пирамиди, исто така постојат шпекулации во врска со точниот број на работници кои биле потребни за изградба на проект од ваква големина. Кога грчкиот историчар Херодот ја посети Гиза во 450 година година п.н.е., му кажале египетските свештеници дека "Големата пирамида била изградена од 400,000 мажи во период од 20 години, работејќи во смени од три месеци, 100.000 мажи истовремено." Доказите од гробниците укажуваат на тоа дека 10.000 работници кои работиле во смени од три месеци изградиле пирамида за околу 30 години.
Пирамидалниот комплекс во Гиза е опкружен со голем камен ѕид, надвор од кој Марк Лехнер и неговиот тим откриле град каде градителите на пирамидата биле сместени. Селото се наоѓало на југоисток од комплексите на Кефрен и Микерин. Меѓу откритијата за селото на работници биле комунални квартали за спиење, пекарници, пиварници и кујни (со докази кои покажуваат дека лебот, месото и рибата биле основни за исхраната), болница и гробиште (каде што некои од скелетите биле пронајдени со знаци на трауми поврзани со незгоди при градењето на пирамидата). Градот на работниците се чини дека датира од средината на 4-тата династија (2520-2472 година п.н.е.), по времето на Куфу и по изградбата на Големата пирамида. Според Лехнер и неговиот тим; Без јаглеродно датирање, користејќи само грнчарија, печатни впечатоци и статиографија за датирање на местото, екипата понатаму заклучува;
Гробишта
Како што пирамидите биле градени, мастаби за пониските аристократи биле градени околу нив. Во близина на пирамидата на Куфу, главото гробиште е G 7000 кое се наоѓа во Источното поле сместено на исток од главната пирамида и покрај придружничките пирамиди. Овие гробишта околу пирамидите биле наредени до улици и патишта. Гробиштето G 7000 беше едно од најраните и ги содржело гробниците на сопругите, синовите и ќерките на владетелите од 4-тата династија. На другата страна од пирамидата во Западното поле, кралските синови Вепемнофрет и Хемиуну биле погребани во Гробиштето G 1200 и Гробиштето G 4000 соодветно. Овие гробишта биле дополнително проширени во текот на 5-тата и 6-тата династија.
Западно поле
Западното поле се наоѓа на запад од Кеопсовата пирамида. Тоа е поделено на помали области, како што се гробиштата познати како Екскавациите на Абу Бакр (1949-50, 1950-1,1952 и 1953) и неколку гробишта именувани врз основа на бројот на мастабата како што се Гробиште G 1000, Гробиште G 1100, итн. Западното поле ги содржи и Гробиште G1000 – Гробиште G1600 и Гробиште G 1900. Понатаму гробиштата во оваа област се: Гробиште G 2000, G 2200, G 2500, 3000 G, G 4000, и G 6000. Три други гробишта се именувани по екскаваторите: Јункер Гробиште - Запад, Јункер Гробиште - Исток и Стајндорф Гробиште.
Централно поле
Централното поле содржи неколку гробници на кралското семејство. Гробниците датираат од крајот на 4-тата династија до 5-тата династија, па дури и подоцна. Гробници кои датираат од Саитот и подоцнежни периоди биле пронајдени во близина на патот на насипот на Кефрен и Големата сфинга. Овие гробови го вклучуваат и гробот на командант на армијата по име Ахмос и неговата мајка, кралицата Нактубастеру која беше сопруга на фараонот Амасис II.
Јужно поле
Јужното поле вклучува некои мастаби кои датираат од 2-рата династија и 3-тата династија. Еден од овие рани династички надгробни споменици е познат како Ковингтонскиот гроб. Другите гробници датираат од крајот на Старото Кралство (5-та и 6-та династија). Јужното поле содржи неколку гробници кои датираат од саискиот период и подоцна.
Ново Царство
Во текот на Новото Царство, Гиза сè уште беше населено и активно место. Капела од тула била изградена во близина на Сфингата во текот на првите години од 18-тата династија веројатно од страна на Кралот Тутмос I. Аменхотеп II изгради храм посветен на Хурон-Харемакет во близина на Сфингата. Фараонот Тутмос IV ги посети пирамидите и Сфингата како принц и во сон му беше кажано дека по расчистувањето на Сфингата од песок ќе биде награден со кралство. Овој настан е снимен во сонската стела. Во текот на раните години на неговото владеење, Тутмос IV заедно со неговата сопруга, кралицата Нефертари изградиле стели во Гиза. Фараонот Тутанкамон изгради структура сега позната како кралската куќа за одмор. Во текот на 19-тата династија, Сети I го придодаде други изградби кон храмот на Хурон-Харемакет, а неговиот син Рамзес II изгради стела во капелата пред Сфингата и ја узурпирал куќата за одмор на Тутанкамон.
Доцен период
Во текот на 21-вата династија, Храмот на Изида љубовница-на-пирамидите беше реновиран. Во текот на 26-тата династија, стела изградена во ова време го споменува Куфу и неговата кралица Хенутсен.
Астрономија
Страните на сите три пирамиди во Гиза биле астрономски ориентирани кон север-југ и исток-запад во рамките на мал дел од еден степен. Меѓу последните обиди за објаснување на ваквата јасна намерна шема се оние на С. Хак, O. Нојгебауер, К. Спенц, Д. Раулинс, К. Пикеринг и Џ. Белмонт. Аранжманот на пирамидите е репрезентација на соѕвездието Орион според спорната Орионска теорија за корелација.
ФК Росоман 83
ФК Росоман 83 е македонски фудбалски клуб од село Росоман, од истоимената Општина Росоман. Клубот се натпреварува во Втората фудбалска лига - Исток.
Историја
Клубот е оформен 1983 година, а во својата историја Росоман 83 има настапувано во Втората македонска фудбалска лига. Клупски бои се црвената и белата.
ФК Вардарски
ФК Вардарски е македонски фудбалски клуб од Богданци. ФК Вардарски во сезона 1992/93 настапува во 1 МФЛ (Прва македонска фудбалска лига), но завршува како последнопласиран тим и испаѓа од лигата. Клубот моментално настапува во 3 МФЛ - Јужен регион. Во Вардарски својата кариера ја има почнато, младинскиот репрезентативец на Македонија, Цветан Чурлинов.
Новоселско Депо (Ново Село)
Новоселско Депо — археолошко наоѓалиште во Ново Село, Општина Ново Село.
Претставува депо на монети од средновековно време.На работ на селото, на местото каде што има множество остатоци од градежен материјал (доцноантичко градиште?) и претставува падина на планината Огражден, во 1995 година случајно биле откриени 81 палеовизантиска монета од 6 век. Депото го сочинуваат 6 солида, 38 фолеса и 1 полуфолис од Анастасиј I; 1 солид, 2 тремиза и 29 фолеса од Јустин I, како и 2 солида и 2 фолеса од Јустинијан I. Монетите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје. .
Анска Река
Анска Река — лева притока на реката Вардар во јужнот дел на Македонија. Тече низ Валандовско Поле во правецот исток-запад, во должина од 22 км. Изворните краци се на јужните поли на Беласица, близу македонско-грчката граница утоката ѝ се наоѓа северозападно од селото Марвинци, близу до патот Скопје-Гевгелија. Во сливот на оваа река (166 км2) растат смокви, калинки и црници (за одгледување свилена буба). Во изворишниот дел реката има планински, а во долниот дел рамничарски карактер.
Историја на Луксембург
За првпат Луксембург се појавува на географските карти во 963 година и една од неговите најзначајни одлики е трилингвизмот. Луксембург од крајот на 19 век станува земја на имигранти - поради големата потреба од работна рака која се бележи во рударската индустрија, Луксембург во последните децении бележи длабоки структурални и општествени промени кои направија оваа држава да стане вистински бизнис-центар на меѓународно ниво.
Народна крстоносна војна
Народната крстоносна војна претставува дел од Првата крстоносна војна. Урбан II како дата за почеток на Првата крстоносна војна го одредил 15 август 1096 година. Но, месеци пред да започне овој поход, неколку самоорганизирани армии, пред сè составени од селани и идни рицари тргнале кон Ерусалим односно Светата Земја. Тие биле водени од страна на Пијер Отшелник од Амјен.
Но само што тргнале кон Цариград, по течението на реката Дунав биле пресретнати од страна на унгарците. Подоцна, малку патувајќи на југ, исто така дошло и до конфликт со Византија кај градот Ниш. Така, околу една четвртина од целата војска на Пијер загинала пред да престигне пред портите на Цариград. Но сепак, оние кои успеале да престигнат, во Цариград ги чекале војските од Франција и Италија, кои заедно се соединиле и продолжиле понатаму преминувајќи го Босфорот.
По преминувањето и стапнувањето во Мала Азија, поради некое недоразбирање, војската се разделила на две групи. Првата била разбиена од страна на Турците под раководство на Килиџ I Арслан. Во оваа битка, од вкупно 20 000 војници, живи останале само 3 000. Другата армија пак, составена од војници од Бохемија и Саксонија, се распаднала пред да започне и самиот крстоносен поход.
Брокел
Брокел (Brockel) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Цхинвал
Цхинвал (Цхинвал или Чъреба, Цхинвал, ცხინვალი) е главен град на де факто независната и признатата од Русија и Никарагва Република Јужна Осетија. Според грузиската официјална административна поделба, Цхинвали е град во регионот Внатрешна Картли. Градот се наоѓа на реката Голем Лиакви, на приближно 100 км североисточно од Тбилиси, главниот град на Грузија.
Брокел
Општински единици
Општината Брокел, покрај од главното место Брокел, се состои од местата Белен, како и дворецот Трохел со имотите Нелсон и Вензеброк.
Втора Безимена кула
Втората Безимена кула (руски:Вторая Безымянная башня) е кула која се наоѓа во Кремљ, на Црвениот плоштад во Москва, Русија. Кулата се наоѓа по должината на реката Москва, а на нејзината источна страна се наоѓа Првата Безимена кула.
Кулата била изградена во 1480-тите години, а во текот на 1680 година реновирена. Како и другите кули, така и оваа, во 1771 година била затворена за време на реставрацијата на Големиот Кремљски дворец.
Висината на кулата е 30,2 метра.
NGC 4386
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4386 се споменува и како UGC 7491, MCG 13-9-27, CGCG 352-33.
Откривање
Објектот е откриен на 10 декември 1797 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4386 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4386 има привидни димензии од 2,5' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 4386 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40378. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 9; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4550. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1339.
653 п.н.е.
653 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 653. година пред новата ера, 653. од првиот милениум п.н.е., 53. од 7 век п.н.е. и четвртта од 650-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4855 и 4856 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4097 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3107 и 3108 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 100.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 653 година се протега во 1983 и 1984, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2043 и 2044 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 110 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1313 и 1312 исламска година пред хиџра.
Марк Шагал
Марк Шагал ( -, ) - руски-француски сликар од еврејско потекло. Тој е најпознат по фантастичните композиции од животот на Евреите и на руските селани. Се занимавал со графика и со сценографија.
Људевит Гај
Животопис
Људевит Гај е роден во Крапина во тогашна Австроунгарија. Неговото родено име било Лудвиг Гај или на германски Ludwig Gay и ова име го користел само во неговото радо детство. Неговото семејство било со германско-словачко потекло и живеело во Хрватска со генерации
Гај започнал да овјавува дела уште на рана младост, кога во 1826 година објавил книшка на германски јазик со име „Замоците во Крапина“ или на германски Die Schlösser bei Krapina.
Во Буда во 1830 година била објавена латиницата на Гај во книшка именувана како „Кратка основа на хрватско-словенскиот правопис“. Оваа книга била објавена на два јазика, на хрватски и германски јазик. Со оваа книшка се основала стандардната хрватска азбука, но и латинската верзија на српската, босанската, црногорската, словенечката и српскохрватската азбука.
ФК Победа (Долно Лисиче)
ФК Победа е македонски фудбалски клуб од село Долно Лисиче. ФК Победа основан во далечната 1976 година од група ентузијасти. Клубот поседува свое тревнато игралиште со свое име Купишта. Веќе 20 години низ школата на овој клуб поминале над 200 фудбалери од кои многумина ја продолжиле својата кариера во други Македонски клубови. Од многуте имиња на тренерската клупа треба да се одбележи името на прославениот Вардаров Ас Лазо Мојсов.
Денис Димоски
Денис Димоски - македонски пејач.
Животопис
Денис одел во музичко училиште каде научил да свири на пијано и посетувал часови по пеење. Дипломирал на музичката академија во Скопје.
Учествувал на многу национални и меѓународни музички натпревари. Во 2004 освоил награда за најдобар настап на детскиот музички фестивал „Славјански базар“ во Белорусија. Исто така, освоил второ место на меѓународниот детски фестивал „Златна ѕвезда“ во Романија.
Во 2005 ја претставуваше Македонија на Детска Евровизија со песната „Роденденски бакнеж“.
Во 2006 го објави својот прв албум насловен „И светот е мал“ со 8 песни вклучувајќи ја и таа од Детската Евровизија.
Бил еден од победниците на Кастинг Талент Шоу, кои потоа настапија со мјузикал посветен на Тоше Проески.
Христо Светиев
Фамилија
Христо Светиев е роден во Битола, јуни 1906 година, непосредно по смртта на неговиот татко Христо Волканов. Бил оженет со Надежда Светиева. Имал две деца. Томислав Светиев и Анета Светиева. Починал и бил погребан во Скопје, јануари 1985 година, но по негова последна желба коските му се пренесени во Битола да почива со својот татко.
Животопис
За време на бугарската окупација на Македонија во 1941 година Светиев бил и градоначалник на Битола. Тој бил и потпретседател на друштвото на резервните офицери.
По војната бил предмет на судење од новите југословенски власти. Сакале да прикажат дека бил соработник со окупаторот иако тој бил наместен на таа функција. Инаку, и судијата и обвинителот биле школувани во Софија, но не им сметало да бидат Југословени. Во судницата имало луѓе кои извикувале "смрт за Христо". тој во нив препознал луѓе на кои им помогнал да одат во партизани. На судот му има кажано: Се што направив, направив за Битола и за Македонија. Тој бил осуден на доживотен затвор. Неговата казна подоцна била намалена, а на крајот бил рехабилитиран и бил директор на два македонски гиганти, Југохром Јегуновце и Техногас.
Во Југохром има вработувано свештени лица прогонувани од комунистичкиот режим.
Има еден податок, познат на фамилијата, кој исто така го паметат и постарите Битолчани. Имено, кога германскиот окупатор се повлекувал од Битола, во брзање, сакале да го кренат во воздух магацинот со оружје. Тоа би значело и уништување на поголем дел од градот. Христо, користејки ја својата функција, успеал да ги измоли германците да му дадат фора од 24 часа. Во тие 24 часа, цела Битола, и старо и младо, со корпи и кошници изнесувале динамит надвор од градот. Така Битола е спасена од уништување.
IC 449
IC 449 — галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 449 се споменува и како ESO 527-21, MCG -4-48-4, AM 2020-261, IRAS 20209-2610.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 449 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 449 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 23 м 56,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -26° 0' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на IC 449 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64613.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Февруари
Февруари или сечко — вториот месец во годината според грегоријанскиот календар. Тој е месецот со најмалку денови според овој календар, со 28 дена во редовните години и 29 дена во престапните години.
Февруари е третиот месец од зимата во северната полутопка. Во јужната полутопка, февруари е сезонски еквивалентен во северната полутопка (којшто е трет месец од летото).
Алберто Џилардино
Алберто Џилардино (роден на 5 јули 1982 година) — италијански фудбалски тренер, и поранешен играч на позицијата напаѓач.
Во моментов ја води екипата на Про Верчели.
652 п.н.е.
652 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 652. година пред новата ера, 652. од првиот милениум п.н.е., 52. од 7 век п.н.е. и трета од 650-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4856 и 4857 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4098 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3108 и 3109 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 101.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 652 година се протега во 1984 и 1985, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2044 и 2045 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 109 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1312 и 1311 исламска година пред хиџра.
Хемсбинде
Хемсбинде (Hemsbünde) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Кон општината припаѓаат местата Хасел, Хаштет и Ворт. Заедно со главното место Хемсбинде, овие села се означени како „водни села“. Оваа ознака доаѓа од честите поплави од Родау и Видау.
Германска крстоносна војна, 1096
Германската крстоносна војна од 1096 година е дел од Првиот крстоносен поход, во која крстоносците ги нападнале Евреите во Германија. Главна цел за овој напад бил добивањето на финансиска помош од страна на еврејското население, а од друга страна поради омразата кон оваа религија.
Почеток
Во почетокот на летото во 1096, германската војска, составена од околу 10.000 војници, придвижувајќи се кон реката Рајна, извршиле антисемитистички походи против Евреите.
Тие очекувале, со преземањето на Ерусалим и воспоставувањето на христијанска власт во градот, бројното еврејско население да премине во христијанската религија. Многумина од Евреите биле погубени.
Во тоа време, во делови од Франција и Германија, еврејската нација била сметана на исто рамниште како и муслиманската. Исто така, се сметало и дека Евреите се одговорни за распнувањето на Исус Христос. Многумина се чуделе од фактот дека треба да патуваат илјадници километри за борба со неверниците, бидејќи самите неверници ги имало и во нивните држави.
Мотиви
Освен тоа, крстоносците биле и финансиски мотивирани, а Евреите кои живееле околу Рајна биле многу богати. На христијаните им било забрането да позајмуваат пари со камата, додека на Евреите не им било забрането, па така тие станале многу побогати од своите сограѓани.
Првото насилство кон Евреите избива во Франција. Француските Евреи им испратиле писмо на Евреите што живееле околу Рајна за да ги предупредат, но овие не им поверувале.
Фолкмар и Готшалк
Инспирирани од приказните за крстоносната војна, во 1096 година се создале бројни мали групи на витези и селани низ разни делови на Франција и Германија. Свештеникот Фолкмар започнал со крстоносна војна против Евреите во Саксонија, потоа во Магденбург, а подоцна и во Прага. Неговите крстоносци се раздвоиле пред да стигнат до Унгарија.
Вториот свештеник Готшалк ја повел својата група од Рајнската област и Лорена кон Унгарија, и попатно ги напаѓале Евреите. Овие крстоносци главно биле пијани и пљачкале, па на крајот унгарската војска ги нападнала и ги разбила.
Колежот на Евреите во Мец и Вормс
Најголема војска против Евреите собрал грофот Емих. Тргнал на почеток на летото во 1096 година со војска од 10.000 мажи, жени и деца. Минале низ Рајнската област кон Мајна и Дунав. По пат му се придружувале и други групи од Лорена, Фландрија, па дури и од Англија.
Кога царот на Светото Римско Царство дознал за намерите на Емих, наредил да се заштитат Евреите. Откако биле убиени некои Евреи во Мец во мај, Шпајерскиот епископ ги крие Евреите. Вормскиот епископ исто така се обидел да ги заштити Евреите, но крстоносците влегле во неговата резиденција, и на 18 мај 1096 година го извршиле колежот над осумстотини Евреи.
Наводи
Cruzada Germânica
Физика на материјали
Физиката на материјалите се користи за да ги опише физичките својства на материјалите. Таа е збир од повеќе физички науки како што се хемија, механика на цврсти тела, физика на цврстите тела, и науката за материјали. Физиката на материјалите претставува подмножество на физиката на кондензираната материја и ги применува основните концепти на кондензираната материја за комплексни мултифазни средини, вклучувајќи и материјали од технолошки интерес.
Тековните полиња во кои работат физичарите вклучуваат електронски, оптички и магнетни материјали, новите материјали и структури, квантни појави во материјалите, нерамнотежната физика и физиката на меки кондензирани материи. Новите експериментални и пресметковни алатки постојано се подобруваат со моделирањето и проучувањето на материјалните системи кои се подрачјата во кои работат физичарите.
Еторикоксиб
Еторикоксиб (трговско име Arcoxia) — лек од класата на COX-2 инхибитори (нестероидни антиинфламаторни лекови, НСАИЛ) кој се користи против болки за третман на остеоартритис, ревматоиден артритис, анкилозен спондилитис, акутни напади на гихт кај лица со возраст од 16 години или постари.
Индикации
Еторикоксиб се употребува за:
За разлика од другите нестероидни антиинфламаторни лекови, со еторикоксиб се терапира само со релативно мала доза. Дневната доза е 30-120 mg.
Фармакокинетика
Биолошкиот полуживот е 22 часа. Препаратот многу брзо влегува во циркулацијата и го достигнува највисокото ефективно ниво по околу еден час. Како резултат на тоа, може да се очекува многу брз почеток на дејство, според податоци од студии во просек по 25 минути. Студиите за одобрување на лекот за акутен гихтичен артритис го споредуваа лекот со околу 3× 50 mg доза на индометацин; притоа можело да се покаже иста ефективност за еторикоксибот. За артроза и ревматоиден артритис, споредувано било со 3× 50 mg диклофенак или 2× 500 mg напроксен, и за двете споредби била покажана иста ефикасност на еторикоксиб.
Несакани дејства
Како и сите НСАИЛ, препаратот може да доведе до артериска хипертензија (висок крвен притисок) и едем (оток).
Во однос на кардиоваскуларниот безбедносен профил, на почетокот биле познати податоци само за период на земање на лекот од 12 до 15 месеци. Според овие податоци, бил откриен зголемен кардиоваскуларен ризик во споредба со напроксен. Во 2006 година биле објавени резултатите од студијата MEDAL, која била спроведена на околу 34.000 пациенти. Студија MEDAL била спроведена со еторикоксиб (60mg и 90mg) наспроти диклофенак 150mg. Примарната крајна точка била кардиоваскуларни тромботични настани (фатални или нефатални). Во оваа студија, не била пронајдена разлика помеѓу диклофенак и еторикоксиб во однос на кардиоваскуларната безбедност. Студијата траела максимум 3,5 години, со повеќе од 12.000 пациенти кои биле третирани над 2 години. Студијата била критикувана за изборот на диклофенак како супстанција за споредба, бидејќи веќе бил познат зголемен кардиоваскуларен ризик за диклофенак, за разлика од напроксен; на тој начин била избрана супстанција за споредба која и самата има релативно високо ниво на несакани несакани ефекти во кардиоваскуларната област. Еторикоксибот со доза од 90 mg предизвикал повеќе напуштања во студијата поради едем, со дозирање од 60mg и 90mg повеќе напуштања поради хипертензија. Диклофенакот се покажал како потоксичен за црниот дроб (напуштања околу 3% наспроти 0,3%).
По спроведена евалуација врз основа на податоците од програмата MEDAL, во САД било повторно одбиено издавањето на одобрение за еторикоксиб.