Волт_Дизни
Сликата на приколката за филмот Снежана и седумте џуџиња Сите овие напори беа насочени кон подигање на технолошко ниво на студија за да биде способен за производство филм на квалитетот се бара од Дизни. Процесот на производство на Снежана и седумте џуџиња ("Снежана и седумте џуџиња") траеше од 1935 до средината на 1937 кога на студијата беше без пари. Да се подигне средствата потребни за да се заврши Снежана, Дизни мораше да покаже на монтажата на филмот пред директорите на Банката на Америка , кој го позајми пари за да го завршат проектот. Почетна буџет на филмот е 250.000 $, но заврши чини 1.488.000. На готовиот филм беше кликнете на круг Carthay театар на 21 декември 1937 година, а во догледно време, доби стоечки овации. Бела, првиот анимиран филм на англиски јазик, и прв да го користите жив , беше дистрибуиран во февруари 1938 година од страна на RKO. Тоа беше најуспешен филм на 1938 година Box Office, и имаше приходи од $ 8.000.000 (еквивалент на околу 98 милиони денес) во својата порака. Успехот на Снежана е дозволено Дизни да се изгради некои нови студии во Бурбенк, кој беше отворен на 24 декември 1939 година. Во 1940 година, на студиите произведени две играни филмови: Пинокио ​​и Фантазија. Втората, особено, беше доста ризично залог: Одделение без расправа, беше да се започне во подвижни слики на осум парчиња на класичната музика (меѓу другите, Бетовен, Бах и Стравински ), стилот на "Глупави симфонии". Резултатите биле сосема неправилно. Во исто време и создавање на нови шорцеви беа ѕвезди на куќа (Мики, Доналд, глупав и Плутон), потенцирајќи кратки филмови, како што се The Brave Малку Кројач (1938) и на покажувачот (1939), како глуми Мики Маус. Производство на краток серија " Глупави симфонии "беше завршен во 1939 година. [ уреди ] Штрајкот на 1941 година По неколку обиди во Унијата организација меѓу работниците во анимација индустрија во 1938 година го создал екран карикатуристи еснаф (СЦГ), Унијата дека наскоро развиено активна кампања за да регрутираат членови меѓу работниците во средината. И покрај тоа што биле признати од страна на повеќето од други студии, Дизни одби да му дозволи unionization на своите вработени. Понатаму, со оглед 1937 имаше на растечко незадоволство меѓу работниците во студијата. Иако Дизни вработени беа најдобро платени во професијата, тие се чинеше дека тие не успеале да ги исполнат ветувањата на бонуси за дополнителна работа, тие го направиле во карактерните особини на компанијата. Филмови како Снежана имаа невиден успех во филмската анимација, и вработените не учествувале во придобивките (всушност, Дизни беше задолжена за отворање на нови студии во Бурбенк и за производство на филмови Pinocho, и Фантазија , кој не го добиете саканиот успех). Покрај тоа, работата на голем број вработени не беше признаена во кредити на филмови. Во 1941, Херберт Sorrell , главен меѓу работниците синдикален водач Дизни, се обиде да преговара за признавање на СЦГ, но беше одбиена. Аниматори кои имале важна позиција во рамките на студиите, како што се уметност Babbitt и Вил Tytla, туку дека причината за нивните врсници. Дизни го виде како личен предавство, и отпуштени 16 работници Babbitt и други. На 28 мај многу работници штрајкуваа. Тоа утро, кога Дизни дошол до студии, кои се наоѓаат блокирани од страна на стотици колци. Како штрајкот продолжува, тензијата растеше. Персоналот на студиите беше поделена речиси 50% и имаше неколку обиди за конфронтација. Дизни се, според некои кажувања, речиси доаѓаат да дува со Babbitt. 9 Непосредно пред крајот на штрајкот, Дизни, на предлог на Нелсон Рокфелер, директорот на Агенцијата за односи со Латинска Америка во Стејт департментот, отиде на турнеја во Латинска Америка како амбасадор на добра волја, која помогна да се излади темперамента меѓу завојуваните страни. Конечно, Дизни, под влијание на јавното мислење во полза на штрајк, а со посредство на федералната влада и разни групи за притисок (вклучувајќи го и главниот доверител, Банката на Америка) се согласи да ја признае унија. Штрајкот заврши на 29 јули по девет недели. Работниците освои зголемување на платите и се согласија на систем за препознавање на неговата работа во кредити. Меѓутоа, на враќање во нормала не беше таква, затоа што никогаш не простил Дизни на штрајкувачите. Некои беа отпуштени од работа како што е дозволено со закон, и други избра да оди во непријателство кои живееле во нивната работна средина. Меѓу оние кои, од која било причина, заврши напуштање на компанијата беа Вилијам Tytla Владимир, Џон Hubley , Стивен Bosustow , Дејв Hilberman и Волт Кели. Штрајкот го уништи имиџот на Волт Дизни компанија како однос родител-дете и хармоничен компанија која имаше преовладуваше во триесеттите години, но не се намали на сите прифаќање на трговската марка од страна на јавноста. 10 [ уреди ] на војна