cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Макс Планк
Ајнштајн и теоријата за релативност
Ајнштајновата хипотеза за светлински квант (фотон), заснована на откритието на Филип Ленард во 1902 за фотоелектричен ефект, првично беше одбиена од страна на Планк. Тој не сакаше целосно да ја отфрли Максвеловата теорија за електродинамика. "Теоријата за светлината би се вратила назад не само за неколку децении, туку за векови, во време кога Кристијан Хајгенс се осмелил да се бори против силната емисиона теорија на Исак Њутн ..."
Во 1910, Ајнштајн го истакна аномалното однесување на специфичната топлина при ниски температури како уште еден пример на еден феномен кој ги отфрла објаснувањата од класичната физика. Планк и Нернст, барајќи да го разјаснат зголемениот број на противречности, ја организираа првата Солвајска конференција (Брисел 1911). На овој состанок Ајнштајн го убедил Планк.
Во меѓувреме, Планк бил назначен за декан на берлинскиот универзитет, каде тој можел да го повика Ајнштајн да дојде во Берлин и да го назначи за професор (1914). Набргу двајцата научници станале блиски пријатели и често се среќавале да свират музика заедно.
Прва светска војна
На почетокот на Првата светска војна Планк ја одобрил општата возбуденост на јавноста, пишувајќи:, "Покрај многу што е ужасно, има многу што е и убаво: непречно решение на најтешките домашни политички проблеми од страна на обединување на сите партии (и) ... величејќи го сето добро и благодарно."
Сепак, Планк се воздржа од крајностите на национализмот. Во 1915, во време кога Италија беше спремна да се приклучи кон сојузничките сили, тој успешно гласал за научен труд од Италија, кој добил награда од Пруската Академија на науките, каде Планк бил еден од четирите постојани претседатели.
Планк исто така го потпишал неславниот "Манифест на 93-те интелектуалци", памфлет од полемичката војна пропаганда (додека Ајнштајн задржа строг тихоокеански став кој речиси го доведе до негово затворање, но бил поштеден поради неговото швајцарско државјанство). Но во 1915 Планк, по неколку состаноци со холандскиот физичар Лоренц, отповика неколку делови од Манифестот. Потоа во 1916, тој потпиша декларација против германскиот аннекатионизам.
Повоен период и Вајмарска Република
Во турбулентните повоени години, Планк, сега со најголем авторитет на германската физика, го издаде слоганот "истрајност и продолжување на работата" кон неговите колеги.
Во октомври 1920 тој и Фриц Хабер ја основаа Notgemeinschaft der Deutschen Wissenschaft (Вондредната Организација на Германската Наука), со цел за обезбедување на финансиска поддршка за научни истражувања. Голем дел од парите за организацијата беа собрани во странство.
За време на меѓувоениот период, Планк станал член на Deutsche Volks-Partei (германската народна партија), партијата на лауреатот на Нобеловата награда за мир Густав Штреземан, која претендираше за либерални цели на домашната политика, наместо ревизионистички цели на меѓународната политика.
Планк не се согласи за воведување на универзално право за глас и подоцна изразил мислење дека нацистичката диктатура произлегува од "искачувањето на владеењето на народот".
Квантна механика
Кон крајот на 1920-тите Бор, Хајзенберг и Паули ја изработија копенхагенската интерпретација на квантната механика, но била одбиена од страна на Планк, и од Шредингер, Лауе, и Ајнштајн исто така. Планк очекувал дека брановата механика би ја дооформила квантната теорија—неговото дело—непотребно. Но, ова сепак не требаше да биде во прашање. Понатамошната работа само ја зацементирала квантната теорија, дури и против неговото и ајнштајновото филозофско несогласување. Планк ја искусил вистината од своите претходни набљудувања од неговите борби со постарите ставови во неговите помлади години: "Новата научна вистина не триумфира убедувајќи ги нејзините противници и правејќи ги да ја видат светлината, туку поради тоа што нејзините противници евентуално умираат, и нова генерација расте познавајќи ја вистината."
Нацистичката диктатура и Втората светска војна
Кога нацистите дошле на власт во 1933 година, Планк имал 74 години. Тој бил сведок на многу еврејски пријатели и колеги кои биле избркани од своите позиции и понижувани, а стотици научници емигрирале од Германија. Тој повторно пробал да се држи на слоганот "да се претрпи и да се продолжи да се работи" и побарал од научниците кои размислувале за емиграција да останат во Германија. Тој се надевал дека кризата ќе се намали наскоро и политичката ситуација ќе се подобри.
Ото Хан побарал од Планк да собере познати германски професори со цел да издаде јавна прокламација против третманот на еврејските професори, но Планк одговорил, "Ако сте во можност да соберете денеска 30 такви џентлмени, тогаш утре 150 други ќе дојдат и ќе зборуваат против тоа, затоа што тие се желни да ги преземат позициите на другите." Под водството на Планк, Кајзер Вилхелмското здружение (KWG) избегнуваше отворен конфликт со нацистичкиот режим, освен во врска со Фриц Хабер. Планк се обидел да разговара за ова прашање со Адолф Хитлер но било неуспешно. Во следната година, 1934, Хабер починал во егзил.
Една година подоцна, Планк, откако бил назначен за претседател на KWG уште од 1930, организираше официјална комеморативна седница во провокативен стил за Хабер. Тој исто така успеал тајно да овозможи голем број на еврејски научници да продолжат со работа во институтите на KWG за неколку години. Во 1936, неговиот мандат како претседател на KWG завршил, а нацистичката влада му вршела притисок да се воздржува од барање за уште еден мандат.
Во 1938, Планк го прослави 80-тиот роденден. DPG одржа прослава, на која медалот Макс Планк (основан како највисок медал од страна на DPG во 1928) — доделен на францускиот физичар Луј де Број. На крајот на 1938, пруската академија ја загуби преостанатата своја независност и била преземена од нацистите (Gleichschaltung). Планк протестираше по оставката на неговото претседателствување. Тој продолжил да патува често, давајќи голем број јавни разговори, како што е неговиот говор за религијата и науката, а пет години подоцна тој бил доволно способен да ги искачи врвовите на Алпите кои биле на 3000 метри надморска височина.
Планк претрпел многу лични трагедии после педесет годишна возраст. Во 1909, неговата прва жена починала по 22 години брак, оставајќи го со два сина и две ќерки близначки. Постариот син на Планк, Карл, беше убиен во акција во 1916 за време на првата светска војна. Неговата ќерка Маргарет умрела на породување во 1917 и уште една ќерка, Ема, омажена за мажот на нејзината сестра, исто така умрела на породување во 1919. Во 1945, помладиот син на Планк, Ервин, беше уапсен поради обид за атентат на Хитлер во Јулскиот заговор. Следствено Ервин загинал од рацете на Гестапо; неговата смрт уништила голем дел од волјата на Макс Планк за живот.
1302
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6810 и 6811 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6052 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5062 и 5063 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2055.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1302 година се протега во 3938 и 3939, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3998 и 3999 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1845. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 701 и 702 исламска година.
Копа Либертадорес 1984
Копа Либертадорес 1984 било 25-то издание на Копа Либертадорес, годишен меѓународен клупски турнир организиран од страна на КОНМЕБОЛ.
Победник во ова издание била екипата на Индепендиенте.
NGC 5132
NGC 5132 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5132 се споменува и како UGC 8428, MCG 2-34-14, CGCG 72-68, IRAS 13219+1421.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5132 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5132 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 24 м 28,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 5' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на NGC 5132 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46868. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 195; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 897. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1420.
Тур де Франс 2015
Тур де Франс 2015 — 102. издание на Тур де Франс, една од големите трки во велосипедизмот. Трката долга 3360,3 километри започнала во Утрехт, Холандија, на 4 јули 2015 година и завршила со етапа на Шанзелизе во Париз на 26 јули. Вкупно 198 возачи од 22 екипи настапиле на трката, која била освоена од Крис Фрум од. Второто и третото место биле освоени од возачите на, Наиро Кинтана и Алехандро Валверде, соодветно.
Возачот на, Роан Денис ја освоил првата етапа и со тоа прв ја облекол водечката жолта маичка. Возачот на Фабијан Канчелара ја освоил на втората етапа, но ја изгубил веќе на следната етапа. Тука, Фрум влегол во водство, по првата завршница на нагорнина. Ја изгубил од возачот на Тони Мартин на крајот на четвртата етапа, но повлекувањето на Мартин од трката по падот на шестата етапа го вратило Фрум во водство. Го зголемувал своето водство во текот на етапите на Пиринеите и успешно го одбранил од нападите на Кинтана во текот на завршните етапи на Алпите.
Фрум станал првиот британски возач кој двапати го освоил Тур, по неговата победа во 2013 година. Петер Саган од го освоил бодовниот пласман. Фрум, исто така, го освоил планинскиот пласман. Најдобар млад возач бил Кинтана, а неговата екипа,, победници на екипниот пласман. На Ромен Барде од му била доделена наградата за најборбен возач.
Екипи
Дваесет и две екипи учествувале на изданието на Тур де Франс 2015. Сите седумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски повикани и се обврзани да учествуваат на трката. На 14 јануари 2015 година, организаторот на Тур, Amaury Sport Organisation (ASO), ги објавиле петте екипи со специјални покани, едната од нив,, станала првата африканска екипа која учествувала на трката.
Бројот на возачи по екипа бил девет, со што почетната листа изнесувала вкупно 198 возачи. Од возачите кои ја започнале трката, 160 завршиле во Париз. Имало возачи од 32 различни земји. Еритрејските возачи Даниел Теклехајманот и Мерхави Кудус, обајцата од, станале првите црни Африканци кои учествувале на Тур де Франс. Просечната возраст на сите возачи била 29,67; најмлад бил Кудус, со 21 година, а најстар биле 41-годишниот Матео Тосато од. била најмлада екипа, а најстара.
Екипи кои настапиле на трката:
Екипи во Светската турнеја биле:
Екипи кои добиле специјални покани биле:
Фаворити пред трката
За водство на Тур, главни кандидати за генералниот пласман, познати во медиумите како „големата четворка“, биле Крис Фрум, Алберто Контадор , Наиро Кинтана и Винченцо Нибали. Сите имаат освоено најмалку една голема трка, достигнувајќи вкупно дваесет подиуми на големите трки. Поранешните победници на Тур де Франс, Фрум (2013) и Контадор (2007 и 2009) се вратиле на трката по падовите во 2014 година. Возачи сметани за аутсајдери биле биле Тиџеј ван Гардерен, Тибо Пино , Хоаким Родригес (Тим Катјуша), возачите на Жан Кристоф Перо и Ромен Барде.
Фрум ја покажал својата форма во текот на сезоната со победите на Вуелта а Андалусија и Критериум ди Дофине, трка за подготовка пред Тур. Контадор порано во сезоната победил на Џиро д’Италија и целел да стане прв возач по Марко Пантани во 1998 година кој ги освоил Џиро и Тур. Сакал да ги има сите три големи трки истовремено, претходно победувајќи на Вуелта а Еспања 2014. Тринаесет дена пред почетокот на Тур, Контадор победил на Рут ду Суд, поразувајќи го Кинтана за седумнаесет секунди. Кинтана завршил втор на Тур де Франс 2013, освојувајќи го планинскиот и пласманот за млад возач. Бил отсутен во 2014 година бидејќи бил насочен на Џиро д’Италија 2014, кое го освоил. Негова главна победа во 2015 година била Тирено-Адријатико. Бранителот на титулата Нибали бил сметан за фаворит, иако негов најдобар резултат во сезоната било десеттото место на Тур де Романди и тринаесеттото на Дофине.
Спринтери сметани за фаворити за бодовниот пласман и победи на рамните или ридестите масовни спринтови биле Александер Кристоф, Марк Кевендиш , Андре Грајпел , Петер Саган и Џон Дегенколб. Кристоф и Кевендиш ја покажале својата форма во сезоната пред Тур, со осумнаесет и дванаесет победи, соодветно. Грајпел бил исто фаворит, спроведуван од неговиот спринтерски воз, како Кевендиш. Трикратниот победник на бодовниот пласман, Саган се очекувало да има потешкотии да ја повтори победата поради промената во бодовната структура на пласманот и поради фактот дека возел како поддршка за Контадор. Дегенколб, кој ги освоил еднодневните класични трки Милано-Санремо и Париз-Рубе во сезоната, застанал на чело на екипата поради отсуството на победникот на четири етапи во 2014 година, Марсел Кител, кој не бил вклучен во составот поради недостиг на форма.
Рута и етапи
На 8 ноември 2013 година, ASO го најавила Утрехт како домаќин на првата етапа во 2015 година. По шести пат, Тур започнал од Холандија, рекорд за една држава надвор од Франција. Претходните пет биле: 1954, во Амстердам; 1973, во Шевенинген; 1978, во Лејден; 1996, во Хертогенбос и 2010, во Ротердам. Утрехт му платил на ASO четири милиони евра за да биде домаќин. Целосната рута на Тур била претставена на 22 октомври 2014 година во Париз.
По првата етапа во Утрехт, втората етапа го напуштала градот и завршувала во областа Зеланд во јужниот дел на Холандија. Третата започнала во Антверпен, Белгија и завршила на Мур де Хуј, стрмно искачување вообичаено на еднодневната класична трка Флеш Валон. Четвртата етапа започнала во Серен, Белгија, пред да заврши во Камбре, Франција; вклучувала седум дела со калдрма во должина од 13 километри. Од петтата до деветтата етапи се возела низ северна Франција, започнувајќи во регионот Север-Па де Кале и завршувајќи во Бретања. Потоа, возачите со авиони биле префрлени на југот на земјата за следните три етапи низ Пиринеите, кои ја вклучувале најискачуваната планина на Тур, Кол ди Турмале, на единаесеттата етапа. Етапите 13 до 16 создавале непрекинато четириетапно патување кон исток до Алпите. Четири етапи се случиле на и околу планинскиот масив, пред вториот авионски трансфер назад кон североисток за завршницата на Шанзелизе во Париз. Трката вклучувала шест нови места за почеток или крај на етапата: Утрехт, на првата етапа; Зеланд, на втората етапа; Ливаро, на седмата етапа; Кол де ла Пјер Сен Мартин, на десеттата етапа; Мире, на тринаесеттата етапа и Севр, на етапата 21.
Курт Зума
Курт Хапу Зума (француски: Kurt Happy Zouma, 27 октомври 1994) — француски професионален фудбалер кој игра како одбранбрен играч за ФК Евертон, како позајмица од премиерлигашот ФК Челси, и Француската репрезентација.
Тур де Франс 2015
Рута и етапи
На објавата на рутата, директорот на трката Кристијан Придом ја опишал како „нетипична“, додавајќи „Ако не се искачуваш, нема да победиш на Тур во 2015“. Најголеми разлики биле недостигот на хронометри и планински етапи. Имало 21 етапи на трката во вкупна должина од 3360,3 км. Најдолга етапа била четвртата со 223,5 километри, а етапата 21 со 110,5 километри најкратка. Воведниот поединечен хронометар бил 13,8 километри — поради што бил предолг за да биде наречен пролог — и екипниот хронометар на деветтата етапа бил 28 километри. Третата и осмата етапа, иако официјално рамни, завршувале на Мур де Хуј и Мур де Бретањ соодветно, додека ридестата етапа 14 на Кот де ла Кроа Нев. Имало седум етапи одредени како планински, шест од нив со завршница на нагорнина: етапа 10, до Ла Пјер Сен Мартин; етапа 11, до Котре; етапа 12, до Плато де Бел; етапа 17, до Пра Луп; етапа 19, до Ла Тусир - Ле Сибел и етапа 20, до Алп д’Ез. На 25 јуни било објавено дека поради лизгање на земјиште, рутата на дваесеттата етапа ќе биде изменета, одминувајќи го Кол ди Галибје и наместо тоа искачувајќи сè до Кол де ла Кроа де Фер. Меѓутоа, должината на етапата, останала неизменета. Деновите за одмор биле по деветтата етапа, во По, и шеснаесеттата етапа, во Гап.
Курт Зума
Зума ја започнал својата кариера во Сент-Етјен, кога го направи своето професионално деби на возраст од 16 години. Зума го освоил купот со клубот во 2013 година, и се приклучил на ФК Челзи со договор од 12 милиони фунти во јануари 2014 година. Подоцна, Челзи го дале Зума како позајмица на ФК Евертон.
Тур де Франс 2015
Преглед на трката
Воведниот поединечен хронометар на трката во Утрехт бил освоен од Роан Денис од со разлика од пет секунди пред возачот на  Тони Мартин, додека возачот на  Фабијан Канчелара доцнел една секунда зад него. Денис поставил рекорд за најбрза просечна брзина на хронометар на Тур, со 55,446 км/ч. Неговата победа му ја донело водечката жолта маичка на трката. На втората етапа, накрсните ветрови долж крајбрежната патека до целта во Зеланд предизвикале главната група да се подели на ешалони, поради што се јавиле временски разлики. Етапата завршила во масовен спринт, освоен од Андре Грајпел, донесувајќи му ја зелената маичка како предводник во бодовниот пласман. Денис бил во групата која завршила една минута и дваесет и осум секунди зад победникот. Канчелара завршил трет на етапата и го презел водството на трката, профитирајќи од временскиот бонус пропуштен од Мартин, кој стигнал деветти. Фаворитите за генералниот пласман кои добиле време како водечката група од дваесет и шестмина биле Крис Фрум, Алберто Контадор и Тиџеј ван Гардерен; другите фаворити завршиле во истата група како Денис. На третата етапа, трката била неутрализирана по големиот пад на 58 километри пред целта кој оставил шест возачи надвор од трката, вклучувајќи го Канчелара. Групата продолжила до завршното искачување, Мур де Хуј, каде Хоаким Родригес се одвоил од Фрум за да ја освои етапата за една секунда. Родригес ја добил првата точкаста маичка како предводник во планинскиот пласман, а Фрум ја презел жолтата, добивајќи време пред другите фаворити за генералниот пласман. Бил трет ден по ред како Мартин завршувал втор зад тројца различни возачи. Четвртата етапа со повремена калдрма му припаднала на Мартин, како и жолтата маичка по нападот на водечката група на 3 километри пред целта.
NGC 7547
NGC 7547 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Тур де Франс 2015
Преглед на трката
На петтата етапа се случил масовен спринт и Грајпел бил подобар победувајќи ги Петер Саган и Марк Кевендиш, соодветно. На шестата етапа, Здењек Штибар од победил по бегството на завршниот мал спуст во пристанишниот град Авр. Пад во завршниот километар го приморало Мартин да го напушти Тур со скршена клучна коска, втор носител на жолтата маичка кој се откажал по Канчелара. Рекорд бил поставен по етапата, кога Даниел Теклехајманот станал првиот црн Африканец кој повел во планинскиот пласман. Иако Фрум водел во трката, ниеден велосипедист не ја носел жолтата маичка на седмата етапа, бидејќи Мартин ја завршил етапата и заслужил да ја носи. Кевендиш ја освоил седмата етапа во масовен спринт во Фужер, Бретања. Фрум ја добил жолтата маичка по етапата. Осмата етапа, завршувала на Мур де Бретањ, ја донела првата француска победа на Тур, кога возачот на Алекси Вијермоз отпочнал напад во последниот километар за победа. Фаворитите за генералниот пласман завршиле заедно освен Винченцо Нибали, кој загубил десет секунди. Саган ја презел зелената маичка. го освоила екипниот хронометар на деветтата етапа со една секунда пред. Екипата на Наиро Кинтана,, завршила трета, четири секунди зад победникот. Екипата на Алберто Контадор, била четврта, дваесет и осум секунди зад нив, а следела  на Нибали, дополнителни седум секунди позади. Првиот ден за одмор се случил следниот ден во По.
Курт Зума
Рана кариера
Роден во Лион, Зума ја започнал својата кариера на возраст од девет годидни со Во-ен-Велин кога имал 15 години. Тој играл како десно крило, а исто така тогаш играл како напаѓач пред да премине на неговата сегашна одбранбена позиција.
NGC 7547
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7547 се споменува и како UGC 12453, MCG 3-59-13, CGCG 454-11, Arp 99, HCG 93C.
Курт Зума
2014-15 сезона
На 31 јануари 2014 година, Зума се приклучил на ФК Челси на пет и пол годишен договор за надомест, се верува дека се околу £12 милиони (€14,6 милиони ).
Тур де Франс 2015
Преглед на трката
На тринаесеттата етапа, бегалците биле достигнати во рамките на последниот километар. Грег ван Авермат од ја однел победата пред Саган. На четиринаесеттата етапа, бегство од дваесет и четири возачи достигнало до последното искачување, Кот де ла Круа Нев. Откако бегството се поделило, Тибо Пино и Ромен Барде повеле на врвот, пред Стив Камингс од да ги престигне за победа. Саган бил дел од бегството, освојувајќи максимални бодови на средниот спринт. Над четири минути откако Камингс завршил, Фрум го претекнал Кинтана додека другите фаворити биле малку оддалечени. Кинтана се искачил на второто место во генералниот пласман, заменувајќи го Ван Гардерен. Петнаесеттата етапа ја имал главната потешкотија на Кол де л’Ескрине, кое повеќето спринтери го поминале со водечката група, освен Кевендиш. Грајпел ја освоил третата етапа на Тур, следен од Џон Дегенколб и Александер Кристоф, соодветно. На следната етапа, со Кол де Манс како последно искачување, Рубен Плаза избегал од водечката група на бегството на качувањето. Саган го бркал низ спустот, но не успеал и Плаза дошол до соло победа во Гап. Следниот ден бил вториот ден за одмор, поминат во Гап.
NGC 7547
Откривање
Објектот е откриен на 26 август 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Карл Вајерштрас
Карл Теодор Вилхелм Вајерштрас Karl Theodor Wilhelm Weierstrass (Weierstraß); 31 октомври 1815 – 19 февруари 1897 година) бил германски математичар често споменуван како „татко на модерната анализа". И покрај напуштањето на универзитетот без диплома, тој студирал математика и обучени како наставник, на крајот наставата по математика, физика, биологија и гимнастика.
Курт Зума
Личен живот
Родителите на Зума емигрирале во Франција од Централноафриканската Република. Неговиот постар брат Лионел Зума играат на иста позиција за францускиот клуб Бур-ен-Брес. Зума е именуван по Курт Слоан, лик кој го играл Жан-Клод ван Дам во 1989 година во филмот „Кикбоксер“, додека неговото средно име Хепи (Happy- „среќен“) — одраз на африканската традиција на користење на позитивни зборови како средината имиња. Зума е во брак со Сандра, со кого има две деца.
Карл Вајерштрас
Вајерштрас формирал дефиниција на непрекинатост на функција.
Тур де Франс 2015
Преглед на трката
На седумнаесеттата етапа, прва од четирите алпски етапи, третопласираниот Ван Гардерен во генералниот пласман се повлекол од трката поради болест. Етапата била освоена од возачот на Зимон Гешке, кој избегал од бегството на помалку од 50 километри пред целта во Пра Луп. Петтопласираниот во генералниот пласман Контадор паднал на спустот од Кол д’Ајос, губејќи над две минути од предводникот на трката Фрум. На осумнаесеттата етапа, БАрде нападнал од бегството близу врвот Кол ди Гландон и направил разлика на спустот пред да вози за победа во Сен Жан де Морен. Барде се искачил до десеттото место во генералниот пласман и го делел првото место со Родригес во планинскиот пласман, заменувајќи го Фрум. На деветнаесеттата етапа, Нибали се одвоил од групата на фаворитите близу врвот Кол де ла Кроа де Фер, достигнувајќи ја и претекнувајќи ја групата на бегството и победил во Ла Тусир - Ле Сибел. Кинтана стигнал втор, четириесет и четири секунди зад него, додека Фрум завршил триесетти. На претпоследната етапа на Тур, избрана група на возачи нападнале на Кол де ла Кроа де Фер и стигнале до завршницата на Алп д’Ез, каде се сретнале со растуреното рано бегство. Пино нападнал и ја однел победата пред Кинтана, кој стигнал втор по нападот на групата од генералниот пласман на Алпите. Кинтана освоил разлика од осумдесет секунди пред Фрум, но не било доволно и морал да се задоволи со второто место на крај.
NGC 7547
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7547 е од видот SBa/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 7547 има привидни димензии од 1,1' х 0,5'.
Карл Вајерштрас
Животопис
Вајерштрас е роден во Остренфелде, во провинцијата Вестфалија.
Вајерштрас бил син на Вилхелм Вајерштрас, владин службеник, и Теодора Вондерфорст. Неговиот интерес за математиката почнал додека тој бил во гимназија. Тој бил испратен на Универзитетот во Бон, по дипломирањето да се подготви за владина позиција. Бидејќи неговите студии требале да бидат во областа на правото, економија и финансии, тој веднаш бил во судир со своите надежи да студира математика. Тој го решил конфликтот со плаќање приватни студии по математика. На крајот, заминал од универзитетот без диплома. После тоа тој студирал математика на академијата Минстер, која била дури и во тоа време многу позната по математика, и неговиот татко бил во можност да добие место за него. Подоцна, тој стекнал сертификат како учител во тој град. За време на овој период на проучување, Вајерштрас ги посетувал предавањата на Кристоф Гудерман, и се заинтересирал за елиптични функции.
Тур де Франс 2015
Пласмани
Постоеле четири главни поединечни пласмани на Тур де Франс 2015, како и екипниот пласман. Најважен бил генералниот пласман, кој бил пресметуван со додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа. Велосипедистот со најмало вкупно време е предводник на трката, на кој му се доделува жолтата маичка; победникот на овој пласман се смета за победник на Тур. Се вратиле временските бонуси на Тур по првпат од изданието во 2008 година. На сите етапни завршници, исклучувајќи ги двете хронометарски етапи, првите тројца возачи добивале бонуси од 10, 6 и 4 секунди, соодветно. На повторното воведување, директорот на трката Кристијан Придом рекол: „Сакам да ја отвориме трката, сакаме трката да биде одлучувана секој ден на Тур“. Ако се случи пад во последните три километри од етапа; ова не ги вклучувало хронометрите и завршниците на нагорнина, вклучени возачи добивале исто време како групата со која биле кога се случил падот. Дождот на последната етапа приморал завршните времиња за генералниот пласман да бидат земени на првиот премин на целта пред десетте круга на калдрмата на Елисејските полиња. Возачите биле обврзани да ја поминат целта на последниот круг за своето време.
Предводникот на бодовниот пласман ја добивал зелената маичка. Возачите добивале бодови за завршување помеѓу најдобрите на етапата или на средните спринтови во текот на етапите. Бодовниот систем бил исто така променет. Етапна победа вредела 50 бода наместо 45, второто место носело 30 наместо 35, а третото 20 наместо 30. Правилото за спринтерски бодови тежнеело да ја направи етапната победа повредна. Бодовите достапни на секоја етапна завршница биле одредувани од „коефициенти“. Новиот систем бил на сила само на шест етапи на Тур класифицирана како рамни (етапите 2, 5, 6, 7, 15 и 21). На седум етапи (етапата со калдрма и шест ридести етапи, етапите 3, 4, 8, 10, 13, 14 и 16) возачот кој ќе победел добивал 30 бода, 25 за вториот, итн. За планинските етапи (етапите 11, 12, 17, 18, 19, 20) и поединечниот хронометар (етапа 1), победникот добивал 20 бода. Немало бодови доделени на екипниот хронометар на деветта етапа.
Немало промени во планинскиот пласман, каде бодовите биле доделувани на возачите кои први се искачиле на врвот на најтешките искачувања. Искачувањата биле категоризирани како екстра категорија (hors catégorie), прва, втора, трета или четврта категорија, со повеќе бодови достапни на повисоко категоризираните искачувања. Предводникот на пласманот ја носел точкастата маичка. Удвоени бодови се добивале на завршници на нагорнина на етапите 10, 12, 17, 19 и 20.
Пласманот за млад возач, означен со бела маичка, бил пресметуван на истиот начин како генералниот пласман, но пласманот бил ограничен на возачи кои биле родени на или по 1 јануари 1990 година. Екипниот пласман бил пресметувани користејќи ги завршните времиња на тројцата најдобри возачи од екипа по секоја етапа (не на екипниот хронометар); водечката екипа биал екипата со најмало вкупно време. Бројот на етапни победи и пласмани по екипа го одредувале исходот во случај на изедначување. Возачите во екипата која водела во овој пласман биле означувани со жолти броеви на грбот на нивните маички и жолти кациги. Дополнително, постоела награда за борбеност, доделувана по секоја етапа, сметано од страна на жири, дека направил „најголем напор и покажал најдобри квалитети за спортски дух“. Немало награди за борбеност на хронометрите и на завршната етапа. Победникот носел црвен број на следната етапа. На завршувањето на Тур, Ромен Барде ја освоил крајната награда за борбеност на цела трка.
Поредок во Светската турнеја
Трката била осумнаесетта од дваесет и осумте трки во рамки на сезоната од Светската турнеја, каде возачите од екипите се натпреваруваат поединечно за бодови кои придонесуваат кон пласманот. Биле доделени бодови на првите дваесет возачи во генералниот пласман и на првите петорица на секоја етапа. Вкупно 338 бода биле освоени од Крис Фрум кој се искачил на второто место во поединечниот пласман, зад Алехандро Валверде. И покрај силните резултати на, го презел водството во екипниот пласман поради бодовите на Фрум. Со тројца возачи во првите десет, Шпанија останала предводник во националниот пласман.
NGC 7547
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 15 м 3,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 58' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 98°.
Кошрајски јазик
Кошрајски јазик — микронезиски јазик кој се зборува на островите Кошрај, Науру и Каролинските Острови. Според проценките од 2001 година околу 8.000 жители зборувале кошрајски.
Вечера во меаната „Кај прашалниот знак“
„Вечера во меаната Кај прашалниот знак“ (српски: Вечера у крчми „Код знака питања“) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
Содржина
Една јануарска вечер, авторот седи во кафеаната „Кај прашалниот знак“ со група меѓу кои и Влада Урошевиќ, Зоран Мишиќ и Божа Вукадиновиќ, иако последните двајца биле мртви. По неко време, тој ја напушта кафеаната, а со него излегува една жена за која дури тогаш се сеќава дека се вика Емилија. Надвор, нему сè му изгледа чудно и тогаш се утврдува дека, всушност, тој се наоѓа во еден расказ на Урошевиќ. Исплашен, тој се враќа во кафеаната, а таму доаѓа и Урошевиќ, исто така, преплашен, зашто се нашол во еден расказ од авторот. По некое време, тие сепак ја напуштаат кафеаната, а еден камион го удира раскажувачот, токму како во една сцена од расказот на Урошевиќ.
Бранислав Нушиќ
Бранислав Нушиќ (Бранислав Нушић;, - , ) — српски комедиограф, сатиричар и критичар. Работел и како новинар и дипломат.
Нушиќ е роден како Алкибијад Нуша (Alchiviadi al Nuşa) со татко Ѓорѓе (Георгијас) кој бил Влав од Македонија и мајка Љубица, Србинка од Босна. Татко му бил Влав преселен од битолското село Магарево. Се школувал во Смедерево, Белград, а една година поминал и во Грац. Како ученик започнал да пишува под псевдонимот Алкибијад Нушиќ, студирал право, но најмногу од се го привлекувала драмската уметност. Рано го заинтересирале негативните страни на извесни појави во општеството, на кој реагирал од позицијата на опозиција на тогашниот Обреновиќевски режим, за што почувствувал извесни консеквенции: за сатиричната песна „Два раба“ бил изведен пред суд, одлежувајќи една година во затворот во Пожаревац. А за да биде парадоксот поголем - веднаш по издржувањето на казната бил испратен во дипломатска служба од оние што го затвориле во затвор.
Поставен бил за писар во конзулатот а потоа и за конзул во Битола (каде и се оженил во 1893 година). Работел и во Солун и Сер, учествувајќи и самиот во подготовките за ширење на српската пропаганда во Македонија. На југот на Србија и во Македонија поминал цела деценија. Во 1900 година бил поставен за секретар на Министерството за просвета на Србија. Во 1912 година се вратил во Битола и во периодот 1912-1913 година бил околиски началник. Учествувал во формирањето на Народниот театар во Битола. Во 1913 година го основал и театарот во Скопје, каде живеел до 1915 година. Ја напуштил државата заедно со српската војска во текот на Првата светска војна и живее во Италија, Швајцарија и Франција до крајот на војната.
Грб на Лесото
Грбот на Лесото службено е усвоен на денот на прогласување на независност 4 октомври 1966, кој е незначително изменет во 2006 година.
Бранислав Нушиќ
По завршувањето на Првата светска војна се вратил во Белград на работа во Министерството за просвета.
Грб на Лесото
Грбот прикажува крокодил на басото штит. ТОа е симбол на династијата на најголемата етничка група во Лесото, Сото. Над штитот има две вкрстени оружја од 19 век. Штитот го држат два басото коњи. Под штитот има златна трака со државното мото: Khotso, Pula, Nala (Мир, вода, благослов).
Бранислав Нушиќ
Творештво
Негови најпознати дела се комедиите „Сомнително лице“, „Протекција“, „Народен пратеник“, „Госпоѓа министерка“, „Кнезот од Семберија“, „Белград некогаш и сега“ и други.
Ернест (војвода од Австрија)
Ернест (Ernst, der Eiserne, роден во во  - починал на  во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода од Австрија, војвода од Штаерска, војвода од Корушка и војвода од Крањска во периодот од 1406 до 1424 година.
Рани години
Ернест бил син на војводата Леополд III и Виридис Висконти. Во 1386 година неговиот татко бил убиен во Битката кај Семпах. Нивниот чичко Албрехт III ги управувал териториите на нивниот татко бидејќи Ернест, заедно со неговите браќа Леополд, Вилхелм и Фридрих биле малолетни.
Управување
По смртта на најголемиот брат Вилхелм на 15 јули 1406 година, Ернест во 1406 година ја добил Штаерска, Корушка и Крањска и заедно со својот брат Леополд (1371 - 1411), имал туторство на малолетниот Албрехт V, кој подоцна бил избран за римско-германски крал под името Албрехт II. Во 1407 година избувнала граѓанска војна која завршила во мај 1409 година.
На 18 март 1414 година Ернст започнал да се нарекува надвојвода. Во 1414 година Ернест станал Ерусалимски рицар, чувар на Светиот Гроб. Од 1412 година имал неколку конфликти со кралот Сигизмунд Луксембуршки.
Ернест починал во 1424 година во Брук ан дер Мур. Неговиот гроб се наоѓа во манастир на Рајна до Грац. Дополнителното му име „Железниот“ започнало да се употребува дури по неговата смрт.
Семејство
На 14 јануари 1392 година во Брук ан дер Мур се оженил за принцезата Маргарета (1366 - 1407), ќерка на војводата Богислав V од Померанија (1326 - 1374) и неговата сопруга принцезата Аделхајд фон Брауншвајг-Грубенхаген (1341 - 1406). Од овој брак не им се родиле деца.
Во 1412 година во Брук ан дер Мур се оженил за Кимбурга Мазовиска (1394 - 1429), ќерка на војводата Зимовит IV (1350 - 1426) и неговата сопруга Александра од Литванија (1360 - 1434). Тие имале девет деца:
Огопого
Огопого (англиски: Ogopogo) е назив за водно чудовиште за кое се претпоставува дека живее во езерото Оканаган во Канада. Огопого денес е неразрешена мистерија, иако криптозоолозите бараат начини за да успеат да му влезат во траг. Огопого е дел од канадскиот фолклор и староседелска митологија.
Видувања
Првпат е виден во 1926 година. Последен пат е виден во 2011 година кога минувач снимил две грпки како плутаат на водата.
IC 1652
IC 1652 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1652 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 1652 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 21 м 37,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 45' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на IC 1652 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
ЖС „Ратае“
ЖС „Ратае“ — железничкo стoјалиште во Република Македонија, со следниве географски координати: СГШ 42o 02 ' 40 , ИГД 21o 02 ' 59 . Железничкото стојалиште Ратае се на наоѓа на пругата Скопје - Кичево дел од Коридорот 8. Се наоѓа во северниот дел на Полошката котлина непосредно пред градот Тетово во близина на селата Ратае и Џепчиште, помеѓу железничкото стојалиште „Јегуновце - Фабрика“ и железничката станица Тетово, на точно 50 километри оддалеченост од главната централна Железничка станица - Скопје.
Амбарќој
Амбарќој — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Липов чај (расказ)
„Липов чај“ — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
NGC 523
NGC 523 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 523 се споменува и како NGC 537, UGC 979, MCG 6-4-18, IRAS 01225+3345, Arp 158, VV 783, 4ZW 45, CGCG 521-22.
Откривање
Телото е откриено на 23 август 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 523 е од видот Sbc/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 523 има привидни димензии од 2,5' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 25 м 20,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 34° 1' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
Други поделби
Проучување на NGC 523 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5268. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2300. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1189.
Космос-1144
Космос-1144 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 357 км, а најмалото на 156.
Аматово
Аматово (Άσπρος, Аспрос; до 1928 г. Αμάτοβο(ν), Аматово(н) ) — село во Кукушко Егејска Македонија, денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 774 жители (2011). Сè до Балканските војни било населено исклучиво со Македонци.
Географија
Селото се наоѓа левиот брег на Вардар, 13 км јужно од градот Ругуновец, 25 км југозападно од Кукуш и 43 км северозападно од Солун. Крај него е речиси пресушеното Аматовско Езеро.
Историја
На 1,5 км северно од селото е откриена могила со населба од бронзеното време. На 300 м северно од неа има трапезовидна хумка со наоди од животот на ова место во истиот период. Во 1987 г. двете места се прогласени за заштитени историски споменици. Во 1994 г. заштитното подрачје е проширено.
Алија Изетбеговиќ
Алија Изетбеговиќ (Босански Шамац, 8 август 1925 -, 19 октомври 2003), поранешен претседател на Босна и Херцеговина.
Аматово
Во Отоманското Царство
По Илинденското востание во 1904 г. целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев во 1905 г. во Аматово (Amatovo) има 280 Македонци, сите под егзархијата.
Алија Изетбеговиќ
На првите повеќепартиски избори во БиХ Изетбеговиќ е избран за член на претседателството на СР БиХ, а на 19 декември 1990 за претседател на Претседателството на СР БиХ. Тој е еден од потписниците на Дејтонскиот мировен договор со кој е завршена војната во БиХ заедно со претседателите на Хрватска и на Србија, Слободан Милошевиќ и Фрањо Туѓман.
Аматово
Во Отоманското Царство
Во црквата „Св. Јован Богослов“ има икони на мајсторите Зисис Папаконстантину и Димитар Вангелов.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. Аматово е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога неговото население броело 154 жители. На почетокот на Првата светска војна селото силно настрадало од грчките власти и во 1914 г. македонското население било принудено да се исели во Бугарија. На негово место се доселени низа грчки семејства од странство, така што во 1920 г. Аматово имало 76 жители. Во 1924 г. во селото се сместени 753 грчки колонисти од Бјала (Источна Румелија) во Бугарија и од други места. Во 1928 г. селото е преименувано во Аспрос, што значи „бел“. Според пописот од 1928 г. селото било наполно дојденско, со вкупно 621 жител (175 семејства).
Во 1940 г. населението пораснало на 895 жители и продолжило да се зголемува. Во 1951 г. се попишани 924, а во 1961 г. — 1.050 жители. Во 1971 г. опаднало на 814 жители, но во 1981 г. се зголемило на 958 лица. Во 1991 г. населението изнесувало 953 жители, кои во 2001 г. паднале на 912, а во 2011 г. на 774 лица.
Стопанство
Аматово важи за мошне богато село бидејќи е сместено во поле, со наводнувано земјиште. Се произведува доста жито, памук, тутун и бостан, а застапено е и краварството.
1301
1301 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1301 година од новата ера, 301. од вториот милениум, 1. од XIV век и втора од 1300-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6809 и 6810 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6051 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5061 и 5062 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2054.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1301 година се протега во 3937 и 3938, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3997 и 3998 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1844. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 700 и 701 исламска година.
Жан Босежур
Жан Андре Емануел Босежур (роден 1 јуни 1984 година), познат по својот прекар Палматорија, е чилеански фудбалер кој игра за Коло Коло.
Тој исто така е репрезентативец на селекцијата на Чиле за која во моментов има 55 настапи, а ја претставувал својата земја и на Светското пренство 2010 година.
Клубови
Босежур е роден во Сантјаго, како син на татко од Хаити и мајка чилеанско-абурканка Тој ја започнал својата професионална кариера во Универсидад Католика во 2001 година и оттогаш играл за неколку клубови.
Во 2004 година тој потпишал договор со Сервет и останал во Швајцарија само една година, пред да дојде во Гремио во 2005 година, а потоа во Гент во 2006 година. Во 2007 година се вратил во Чиле и поминал една година во Кобрелоа, а потоа потпишал за О'Хигинс во 2008 година.
Приклучувајќи му се на О'Хигинс Босежур го импресионирал селекторот на Чиле, Марсело Биелса и бил повикан за националната должност трипати. На 1 декември 2008 година Клуб Америка од Мексико го доведува Босежур во својте редови потпишувајќи со нив три и пол годишен договор.