cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хартија
Заштитен конец
Заштитните ленти, се компоненти кои целосно или делумно (прозорец) се вметнати во хартијата во текот на процесот на производство на истата. Оваа заштитна мерка е видлива под трансмитно светло но и под дневна светлина со голо око, и нуди извонредна заштита, пред се, против копирање. Заштитната лента е изработена од многу тенка алуминиумска фолија со широчина од не повеќе од 5 милиметри. Таа се „налепува„ врз хартијата или во длабочина на истата во процесот на производството после вметнување на водениот жиг. Заштитната лента која е вметната во хартијата може да биде испечатена со разни мотиви монохроми или колоритни, или текст, во зависност од барањето на нарачателот. Исто така може да биде со метална или оптички променлива површина.
Постојат и ленти кои се топлински чувствителни и го менуваат својот изглед при температура над 25 °C што значи дека топлината на прстите од раката може да се искористи како алатка за проверка на веродостојноста на документот.
Заштитните ленти, можеме да ги поделиме во три категории: -заштитна лента проткаена низ средината на хартијата (се гледа само на трансмитно светло, сл.11) -заштитна лента проткаена низ хартијата (прозорец, се гледа делумно под трансмитно делумно со голо око) -заштитна лента налепена на самата површина на хартијата (од едната страна се гледа со голо око, а од задната страна се гледа со трансмитно светло)
Начини на фалсификување и нивно откривање
Заштитниот конец може да се фалсификува на повеќе начини. Најчесто користен начин е со едноставно налепување, на тенка алуминиумска лента на површината на хартијата или парчиња од тенка алуминиумска фолија за да се имитира прозорец заштитен конец. Кога се работи за вметнат заштитен конец во средината на хартијата, тогаш фалсификаторите се користат со негово исцртување на хартијата со многу бледи бои кои кога се гледа низ трансмитно светло доловуваат впечаток дека постои конецот внатре во хартијата. Таквиот обид за фалсификување се открива со УВ лампа, односно истиот ќе свети под УВ светлина што не е случај со оригиналниот заштитен конец вметнат во докуменската хартија.
Хемиска заштита
За остварување на дополнителна заштита на хартијата, се додаваат т.н „колоранти„ во самото производство на хартијата. Тоа се хемиски чувствителни супстанции кои регираат со промена на бојата или со растечување при обид да се дејствува врз нив. Со користење на одредени хемиски супстанци, од страна на фалсификаторите, како што е алкалија (база), агенси за побелување и органски растворувачи, за да се отстранат или изменат одредени податоци, се активираат колорантите додадени во хартијата и се појавуват видливи.
Небесно Царство (филм)
Небесно Царство (англиски: Kingdom of Heaven) — епски филм од 2005 година, во режија на Ридли Скот, според сценариото на Вилијам Монахан. Во филмот настапуваат: Орландо Блум, Ева Грин, Џереми Ајронс, Дејвид Тјулис, Едвард Нортон, Мартон Чокаш, Лијам Нисон, Гасан Масуд, Мајкл Шин итн.
Содржина
Филмот се однесува за време на Крстоносните војни во XII век. Главна улога во филмот зазема Балијан од Ибелин кој се бори против арапскиот султан Саладин при Опсадата на Ерусалим. Филмот започнува со сцена од село во Франција, во 1184 година. Ковачот Балијан го посетуваат група на крстоносци. Едниот од нив се претставува како баронот Годфри од Ибелин и татко на Балијан, и бара од него да се вратат заедно во Ерусалим. Балијан одбива, и крстоносците заминуваат. Потоа Балијан дознава од свештеникот во местото дека неговата сопруга, која извршила самоубиство и е закопана, всушност е обезглавена како што налагале обичаите од тоа време за самоубијците. Во бес, Балијан го убива свештеникот и бега од местото. Потоа, тој ги стигнува крстоносците и им се придружува.
На патот до Ерусалим, Балијан е прогласен за витез и наследник на баронот од Ибелин. Групата доживува напади со стрели, бура на морето, и конечно Балијан се наоѓа сам преживеан на брегот. Го здогледува единствениот преживеан коњ, и бркајќи го уплашеното животно, наидува на муслимански воин и неговиот слуга. Во борба за коњот, Балијан го убива едниот од нив, а другиот го носи со себе во Ерусалим, каде го ослободува и му го остава коњот. Муслиманот му признава дека е всушност слуга на многу моќен воин. Понатаму во филмот гледаме дека е советник на Саладин, и дека ќе раскаже за способностите на Балијан кај Сарацените.
Во Ерусалим, Балијан се запознава со тамошните случувања: кралот Балдуин IV е болен од лепра, Тиберија, командантот на војските во Ерусалим се обидува да одржи мир меѓу различните религии; сестрата на кралот, принцезата Сибила, во која се вљубува Балијан; нејзиниот сопруг — Ги, кој сонува за воена слава и се обидува постојано да создаде војна со муслиманите.
По еден масакр на муслимански караван, кој го извршуваат темпларите, Саладин со голема војска доаѓа во близина на Карак, каде во битка е заробен Балијан. Кралот Балдуин IV доаѓа да преговара со Саладин да се повлечат војските, ветувајќи дека ќе ги казни оние кои учествувале во масакрот. Така и се случува: кралот го казнува водачот на темпларите кои го извршиле масакрот, Балијан е ослободен, но Саладин знае дека христијаните ќе му дадат уште некој повод за да го нападне и да го заземе Ерусалим.
Кралот Балдуин IV е пред умирање и го моли Балијан да се ожени со Сибила, знаејќи дека тие двајца се сакаат. Но, Балијан одбива, заради тоа што не сака Ги да биде убиен. По смртта на Балдуин — синот од првиот брак на Сибила, Балдуин V, кој е дете — го крунисуваат за крал на Ерусалим, а мајка му е негов регент. Но, набрзо станува јасно дека детето е заболено од лепра. Сибила не сака детето да го помине животот во маки и решава да го убие со отров. Потоа, таа го прогласува Ги за крал на Ерусалим. Ги ги здружува повторно темпларите за да предизвикаат војна. За таа цел, тие ја убиваат сестрата на Саладин при еден напад, и откако емисарот на Саладин ќе дојде да го побара нејзиното тело, Ги на Саладин му ја праќа отсечената глава на емисарот во Дамаск.
Започнува војната која е најавена како „Божја волја“. Темпларите, на чело на војската, заминуваат во пустината да се борат со војските на Саладин, и сите се убиени. Ги е заробен, бидејќи според зборовите на Саладин: „Крал не убива крал.“ Саладин со војските стигнува под ѕидините на Ерусалим. Одбраната на градот ја организира Балијан, но Тиберија и неговите витези си заминуваат за Кипар, велејќи дека е залудна борбата за одбрана на Ерусалим. На забелешката на Балијан дека ја `изгубил својата религија`, Тиберија му вели дека тоа е добро, и додава: „Сум видел премногу религија во очите на луѓе кои не беа ништо повеќе од обични убијци.“
По тридневни борби за градот, Саладин им нуди преговори кои Балијан ги прифаќа: жителите да го напуштат градот и да заминат безбедно до некоја христијанска земја. Голема колона од народ пешачи надвор од градот. Балијан ја наоѓа кралицата на Ерусалим Сибила меѓу нив и со неа се враќа во своето родно место во Франција. Набрзо по неговото враќање дома, стигнуваат витези и со нив кралот на Англија Ричард I, кој подготвува нова крстоносна војна. Кралот го бара Балијан да им се придружи, но Балијан вели дека е обичен ковач и останува да започне нов живот со Сибила.
Критики
Критичарите на филмот се со спротивставени мислења. Критиките варираа од „филм со длабока порака“, до сериозни забелешки за портретирањето на одредени ликови, како и улогата во која се претставени темпларите и крстоносците. Инаку, филмот освоил четири награди и имал вкупно 12 номинации. Така, во 2005 година, на доделувањето на Европските филмски награди, Орландо Блум бил избран за најдобар глумец, според гласовите на публиката.
Ирско востание (1798)
Ирското востание од 1798 ( Éirí Amach 1798) било големо востание против британското владеење во Ирска. Востанието било организирано од Друштвото на обединети Ирци, републиканска револуционерна група под влијание на идеите на американската и француската револуција: била формирана од презвитеријански радикали на кои им се придружило мнозинското католичко население.
И покрај неговото брзо задушување, востанието од 1798 година останува значаен настан во ирската историја. Прославата на неговата стогодишнина во 1898 г. придонела за развојот на современиот ирски национализам, а неколку клучни ликови во востанието, како Волф Тон, станале основа за подоцнежното републиканство.
Позадина
Охрабрени од успесите на американската и француската револуција, членовите на католичката организација „Друштво на обединети Ирци“ се спротивставиле на англиското владеење со Ирска. Ирските националисти и нивниот водач Волф Тин се надевале на помош од Француската Република. Тон, во 1976, пристигнал во Франција без инструкции или акредитација од Обединетите Ирци, но успеал да го убеди Францускиот Директорат да им помогне.
Во Брест биле собрани 15000 војници и на 16 декември 1796, придружувани од Тон, се упатиле кон Ирска. На 22 декември 1796 година, откако ја избегнале Кралската морнарица пристигнале на брегот, но не успеале да се истоварат поради лошото време. Француската флота била принудена да се врати назад, а армијата која требало да ја предводи инвазијата на Ирска била прераспоредена да се бори во другите театри на Француските револуционерни војни.
Во 1797 година во Британија почнале да стигнуваат извештаи дека во Ирска цоработниците на Тон подготвуваат тајна револуционерна армија.
Тон се обидел да го убеди се влијателниот генерал Наполеон Бонапарт, кој неодамна спровел успешна кампања во Италија да прати нова војска во Ирска. Бонапарт на почетокот не бил заинтересиран затоа што не бил запознаен со состојбата во Ирска и му требало освојувачка, а не ослободителна војна за да ја исплати својата војска. Меѓутоа, во февруари 1798 година, британските шпиони дознале дека подготвува флота од 50000 војници во пристаништата на Ламанш. Дестинацијата била непозната, но извештаите веднаш биле препратени на ирската влада под раководство на вицекралот, лорд Камден. Ирската влада на 30 март вовела воена состојба. Целокупната команда со армијата од Ралф Аберкромби била префрлена на Џерард Лејк, кој имал агресивен пристап против осомничените бунтовници.
Тек на настаните
Планот на востанието бил прво да се заземе Даблин, а окрузите кои се граничат со Даблин да дадат поддршка и да го спречат доаѓањето на засилување. Првите престрелки во востанието се случиле утрото на 24 мај. Борбите брзо се прошириле низ Лејнстер, а најтешки борби се воделе во грофовијата Килдер, каде што бунтовниците ја ставиле под контрола поголемиот дел од територијата на грофовијата. Сепак, бунтовниците биле поразени кај Карлоу во грофовијата Мит, со што востанието во тие грофовии било задушено.
На 22 август, речиси два месеци по поразот на главните востанички сили, околу 1.000 француски војници под команда на генералот Умберт се истовариле во Килкумин во грофовијата Мајо. Ним им се придружиле околу 5.000 месни востаници. Тие успеале да им нанесат понижувачки пораз на Британците кај Каслбар и била создадена краткотрајната „Ирска Република“ со Џон Мур како претседател. Ова предизвикало востанија во Лонгфорд и Вестмит кои брзо биле задушени. Француско-ирските трупи победиле во битката кај Колуни, но на 8 септември 1798 биле поразени во битката кај Балинмак, во Лонгфорд. Ирската Република траела само дванаесет дена од нејзиното прогласување до нејзиниот пад. Француските трупи кои претходно се предале биле вратени во Франција во замена за британски воени затвореници, но стотици заробени ирски востаници биле погубени.
Востание било задушено 4 месеци по неговиот почеток, а по 2 години со Актот на Унијата (од август 1800 година кој стапил на сила на 1 јануари 1801) биле обединети Кралството Велика Британија и Кралството Ирска (претходно во личен сојуз) и било создадено Обединетото Кралство на Велика Британија и Ирска.
Западно Каванго
Западно Каванго (Kavango West) е еден од четиринасетте региони во Намибија. Административен центар на регионот е Нкуренкуру. Овој регион бил создаден во 2013 година, со поделбата на поранешниот регион Каванго на два дела: Источно Каванго и Западно Каванго.
Географија
На север регионот се граничи со Ангола, поточно со покраината Куандо Кубанго. Источно се граничи со регионот Источно Каванго, јужно со Очозондјупа, западно со Ошикото и северозападно со Охангвена.
Овој регион, за разлика од голем дел од Намибија, е релативно повлажен и има пообилни врнежни во текот на годината. Поради тоа, регионот е погоден за развој на земјоделието, стопанисување со шуми и слични активности.
Административна поделба
Регионот е поделен на осум административни единици:
Население
Регионот не е подеднакво населен. Внатрешноста на регионот е слабо населена, а северниот дел покрај реката Каванго има висока стапка на населеност.
Ирско републиканство
Ирско републиканство (ирски. poblachtánachas Éireannach, англ. Irish republicanism) — идеологија и политичко движење кое се противи на британското присуство во Ирска и се залага целиот остров Ирска да стане обединета, независна и егалитарна република.
Движењето, кое има демократски и националистички карактер, почнало да зајакнува во 18 век, а својот врв го достигнало во 20 век. Цел на борбата е да се стави крај на британското владеење во Ирска со цел земјата да стане обединета република. Британското владеење, всушност трае речиси 700 години, а Ирците се обидувале да се ослободат преку разни бунтови и востанија.
Поврзано
Наводи
Питео
Питео (Piteå) е град во Шведска, во округот Норботен. Се наоѓа на устието на реката Пителвен, на брегот на Ботнискиот Залив. Населението во 2018 г. изнесувало 23.350 жители. Има статус на град од 12 мај 1621 година.
Географија
Централниот дел е сместен на островот, и се вика Хегхолмен; поради подигнувањето на земјата, речиси станал дел од копното.
Биурет
Биурет е хемиско соединение со хемиска формула C2H5N3O2. Познато е и како карбамилуреа.
Терминот „биурет“ исто така опишува фамилија на органски соединенија со функционална група -(HN-CO-)2N-. Така, диметил биурет е CH3HN-CO-NR'-CO-NHCH3.
Питео
Географија
Питео се наоѓа во областа на живописен архипелаг, што го прави рекреативен центар погоден и за летен и за зимски туризам. Има области со одморалиште на плажа, често нарекувана „Ривиера Норботен“ (или „Норланд“), опкружена со бања, долга песочна плажа, ресторан и терен за голф. Областа е исто така погодна за риболов и активности на отворено. Во зима, се организираат активности поврзани со снег, како што се скијање и зимско пливање.
Историја
Питео добил статус на град на 12 мај 1621 година.
Во јули 1666 година, целиот град изгорел, но потоа бил повторно изграден. Единствената зграда што останала од тоа време е градската црква, бидејќи била единствената зграда што не изгорела во 1721 година.
Населението почнало да расте брзо во 19 век. Почетниот раст на населението се припишува на отворањето на железничката линија Елвсбан-Питео во 1911 година, како и изградбата на индустриски капацитети и пристаниште.
Шумарските сектори се традиционално силни во Питео. Тука има фабрики за хартија и пилани. Нејзиното пристаниште е исто така многу важно.
Збратимени градови
Питео е збратимено со градовите:
NGC 4199/2
NGC 4199/2 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4199/2 се споменува и како UGC 7253, MCG 10-18-11, CGCG 292-84, CGCG 293-5, VV 183.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Други поделби
Проучување на NGC 4199/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39135. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3840. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
IC 253
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 253 се споменува и како ESO 384-22, MCG -6-31-7, IRAS 13554-3416.
Откривање
Објектот е откриен на 19 мај 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 253 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 253 има привидни димензии од 1,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 58 м 25,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 31' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 88°.
Други поделби
Проучување на IC 253 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49726.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Калифа Гедбан
Калифа Гедбан (Khelifa Ghedbane),роден на 26 ноември 1996 година, е алжирски ракометар. Во сезоната 2018/ 2019 потпиша за  РК Вардар Скопје и игра за репрезентацијата на Алжир
Список на државни водачи во 1608 година
Ова е список на државни водачи во 608 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Мусомишта
Мусомишта (од 2016 г. офиц. Мосомиште, Мосомище ) е село во Општина Неврокоп.
Историја
Во 1889 година Стефан Верковиќ го опишува Мусомиште како село со 75 бугарски и 18 турски куќи.
Демографија
Во Мусомишта во 2013 година 2 258 жители. Голем дел од жителите се Македонци, кои потекнуваат од Егејска Македонија, некои се доселиле во 1912 година, а други биле донесени тука по познатата размена на населенија меѓу Бугарија и Грција во 1925 година.
Редовни настани
Македонците во селото го прославуваат Илинден.
Астероид од типот D
Астероиди од типот D — астероид со многу мало албедо и безличен црвеникав спектар. Се смета дека ваквите астероиди се богати со силикати, јаглерод и безводни силикати, и можеби со воден мраз во внатрешноста. Се среќаваат во надворешноста на астероидниот појас и подалеку; примери се 152 Атала и 944 Идалго, како и највеќето Јупитерови тројанци. Постои претпоставка дека метеоритот од езерото Тагиш во Канада е парче од астероид од типот D и дека Марсовата месечина Фобос е во блиско сродство со овие астероиди.
Ничкиот модел претпоставува дека астероидите од типот D може да настанале во Кајперовиот Појас. Денес се познати 46 астероиди од овој тип, вклучувајќи ги: 3552 Дон Кихот, 944 Идалго, 624 Хектор и 10199 Харикло.
Примери
Еве некои поголеми астероиди од типот D:
Огаста (Мејн)
Огаста (Augusta) е главен град на американската сојузна држава Мејн. Според пописот извршен во 2020 година во градот живееле 18,899 жители.
NGC 392
NGC 392 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 392 се споменува и како UGC 700, MCG 5-3-62, CGCG 501-94.
Откривање
Објектот е откриен на 12 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 392 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 392 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 8 м 23,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 8' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 392 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4042. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
NGC 2192
NGC 2192 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кочијаш, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2192 се споменува и како OCL 437.
Откривање
Објектот е откриен на 31 декември 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2192 е од видот III1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m. NGC 2192 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 15 м 17,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 39° 51' 19".
Други поделби
Проучување на NGC 2192 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 67; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2930. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 669.
Машка кошаркарска репрезентација на Белгија
Машката кошаркарска репрезентација на Белгија е националниот состав кој ја претставува држава на меѓународните кошаркарски натпревари. Репрезентацијата е предводена од Белгиската кошаркарска федерација и е дел од ФИБА Европа. Белгија има 13 учества на Евробаскетот и најдобар резултат бил четврто место во 1947. Белгија учествувала трипати на олимписките турнири и нема учество на светските турнири.
Клаудио Кјапучи
Клаудио Кјапучи (Claudio Chiappucci; р. ) — повлечен италијански професионален друмски велосипедист. Бил трипати на подиум на Тур де Франс — втор во 1990 година, трет во 1991 година и повторно втор во 1992 година.
Кариера
По тивкиот почеток на неговата кариера, избувнал на сцена на Тур де Франс 1990. Кјапучи се нашол да ја носи жолтата маичка по нападот на првата етапа, кога фаворитите му дозволиле 10-минутна предност. На подоцнежните етапи ги издржувал нападите за враќање на Грег Лемонд, губејќи го водството на трката на дваесеттата етапа, завршниот хронометар. На крајот, Лемонд ја освоил трката со предност од 2' 16", а Кјапуши се нашол на второто место, како и статусот за велосипедска ѕвезда. Бил првиот италијански велосипедист кој завршил на подиум на Тур по Феличе Џимонди во 1972 година. Овој успех ја покажал главната слабост на Кјапучи, хронометарот. Иако, се заколнал дека ќе се врати следната година како подобар тркач против часовникот, Кјапучи никогаш не успеал да биде одличен во оваа дисциплина.
Годината 1991 потврдила во велосипедскиот свет дека Кјапучи е способен. Со победа на воведниот класик во сезоната, Милано-Санремо, Кјапучи возел на Џиро д’Италија и на Тур де Франс.
Меѓутоа, Кјапучи брзо паднал. По солидниот настап на Џиро, изгледало дека настапот на Тур де Франс 1993 ќе биде одличен двобој со Мигел Индураин. Но, од првата планинска етапа, Кјапучи очигледно имал потешкотии. Иако се вратил подоцна на трката, Кјапучи завршил на шестото место. Ја освоил трката Класика де Сан Себастијан, неколку недели по Тур де Франс, но ова го означило крајот за некои поголеми резултати. Неговото ниво остро опаднало од 1994/1995 и се повлекол во 1998 година откако бил пронајден виновен за користење допинг неколкупати во 1997 година.
Негова најпозната победа е на тринаесеттата етапа на Тур де Франс 1992, кога нападнал на првото искачување, 245 километри од целта, и пристигнал во Сестриере откако имал извонредна потера од Мигел Индураин и Џани Буњо. Тогаш, Кјапучи завршил прв на сите пет главни искачувања, од кои 3 биле прва категорија и 1 екстра категорија. Сакал да го повтори истото достигнување како Фаусто Копи, точно 40 години претходно.
Помеѓу наградите кои ги добил се сребрениот медал во 1994 година на Светското првенство на Сицилија.
Не надарен со извонредна градба, Кјапучи бил одличен со цврст и борбен стил, секогаш подготвен за напад.
Допинг
Клаудио Кјапучи ги користел услугите на докторот Франческо Конкони, кој е обвинет за давање на ЕПО на велосипедист. Конкони бил најден „морално виновен“, но не бил обвинет, поради тоа што истекло времето за тужба. Судијата ги погледнал медицинските докази за 33 велосипедисти во периодот 1993-1995, вклучувајќи ги и на Кјапучи и сите тестови за крвта покажале зголемени вредности на хематокрит, што е доказ за употребата на ЕПО.
Во 1997 година, Клаудио Кјапучи му кажал на обвинителот Винченцо Сколастико дека користел ЕПО од 1993 година, но подоцна ја повлекол изјавата.
Распоред на резултатите на Гранд Тур
СО = се откажал; — = не учествувал
Благојче Силјанов
Благојче Силјанов (,  – Шипковица,, ) бил македонски бранител, воен полицаец во АРМ, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 5 јуни 2001 во заседа на патот Гајре - Шипковица.
Живот, војната 2001 и сведоштва
Благојче Силјанов е роден на 6 април 1969 година во Битола. Тој воениот рок го отслужи во ЈНА како воен полицаец. По враќањето во цивилството не можеше да најде работа како средношколец и затоа се посвети на изработка на мебел. Мајка му е пензионирана работничка на печатницата „Киро Дандаро“. Татко му починал во 1992 година. Кога се оженил Благојче, останал да живее во станот на своите родители. Непосредно пред да почне војната 2001 година во Македонија, Благојче стана татко. Луѓето го опишуваат како безмерен патриот што татковината си ја сака колку и сопственото семејство. Подоцна кога бил мобилизиран како воен полицаец, на другарите на боиштата често знаел да им рече:
Благојче Силјанов е меѓу првите што беа мобилизирани. По кусиот престој во битолската касарна, префрлен е во Кичево. Веднаш потоа е префрлен во Тетово и таму останува сè до трагичниот ден. Во телефонските разговори со домашните, никогаш на ништо не се пожалил. Велел дека се му е добро. Дома доаѓал многу ретко и без подолги задржувања. Доаѓал како на викенд. Кога жена му го прекорувала да измисли нешто за да остане подолго, низ смеа, и повеќе на позбив, отколку сериозно, велел да не го коби, мора да биде таму каде што му е местото - кај другите борци бранители.
Заседа на патот Гајре - Шипковица
На 5 јуни 2001 кај патот Шипковица - Гајре, во заседа слична на Вејце загинуваат 5 припадници на АРМ, меѓу нив и Благојче Силјанов. Сите петмина загинале за само 15 минути, прво Руфати и младиот Китанов, а потоа без никаква придружба, по претходна наредба да пружат помош на повредени војници во армиско-полицискиот пункт во Шипковичка кривина, во истата заседа паднале Силјанов, Миленковски и Матичевски.
На свиокот на патот што води кон овој пункт, терористите со рачен фрлач го погодиле возилото "пик-ап 101", кое носело храна за пунктот кај Шипковица. На самото место загинале Руфати и Китанов, кои биле во возилото. По само пет минути, на истото место е нападнат џип "ланд ровер", кое се упатило да им помогне на ранетите во Шипковица. Од четворица луѓе внатре, тројца загинаа на местото.
Според увидот, на возилата било пукано од две групи по 5-6 напаѓачи, од 8-10 метарска оддалеченост. На местото биле најдени 60 празни чаури, рачни бомби, неексплодирани гранати. По џипот се движело санитетско возило, кое за влакно успеало да сврти и лекарите да се спасат од заседата.
На 5 јуни 2010 година, во чест на петтемина загинати војници е поставен спомен плоча на местото каде загинаа.
Грб на Сиваковци
Грбот на селото Сиваковци е официјален симбол на селото. Селскиот грб покажува бик на врвот, уво 'рж лево и листови од багрем десно, кои се завиткани во државното знаме. На дното на грбот има петкрака ѕвезда, а во центарот потковица со крпа и река.
Грбот го нацртал Иван Марценјук, родум од селото Соболивка. Идејата и скицата му припаѓаат на К. Трофимчук, вработена во селскиот совет, и претседателот З. Рјабишчук.
Бикот е симбол на поранешниот Липовечки реон, во која во тоа време се наоѓало селото Сивакивци. Потковицата е симбол на среќа, богатство и успех. Листовите на багремот симболизираат повторно раѓање, бесмртност, љубов. 'Рж уво — слика на жена исцрпена и уморна од животните грижи, реката го симболизира изворот на животот и реката Десна, на чиј брег се наоѓа селото. Петкратната ѕвезда го претставува Михајло Трофимчук, родум од селото.
EMedicine
еМедицина (eMedicine.com, Incorporated) — онлајн клиничка медицинска база на податоци, основана во 1996 година од страна на двајца лекари, Скот Плантц и Џонатан Адлер, и Џефри Березин, компјутерски инженер. Основниот концепт беше да се создаде голем склад од медицински содржини на професионално ниво, кои би можеле постојано да се обновуваат и да им се пристапува постојано,  за да помогнат во клиничката грижа и образованието на лекарите. Мрежната страница еМедицина содржи околу 6.800 статии со медицинска тема, од кои секоја е поврзана со една од 62-те "текстуални учебници" за под-специјалност. Педијатријата, на пример, има 1.050 статии организирани во 14 субспецијални "текстуални учебници" (педијатриска ендокринологија, генетика, кардиологија, пулмологија итн.); обемот за итна медицина има 630 написи и интерната медицина близу 1.400. Базата на знаење вклучува околу 25.000 клинички релевантни слики. Секоја статија е авторизирана од страна на одборот на сертифицирани специјалисти за под-специјалност на која членот припаѓа и се подложува на три нивоа на лекарска рецензија, плус преглед од страна на Доктор по фармација. Авторите на статиите се идентификуваат со нивните тековни состаноци на факултетите. Секоја статија се обновува годишно, или почесто како што се случуваат промени во пракса, а датумот е објавен на статијата. eMedicine.com била продадена на WebMD во јануари 2006 година и е достапна како референца на Medscape.
Историја
Кај Д-р Планц, д-р Адлер и г-дин Березин еволуирал концептот за eMedicine.com во 1996 година и го поставиле првичното мрежно место преку Бостон Медикал Паблишинг, Inc, корпорација во која Планц и Адлер биле директори. Во период од 1,5 години, Системот за групно објавување бил развиен, со што им се овозможило на голем број соработници да соработуваат истовремено. Системот за првпат бил користен за создавање на основа на знаење за Медицината за итни случаи, со 600 придонесувачки MDs кои создале преку 630 поглавја за нешто повеќе од една година. Во 1997 година eMedicine.com, Inc. бил законски откажан од страна на Бостон Медикал Паблишинг. Неколку клучни поединци инвестирале во компанијата, вклучувајќи го и Ричард Левли, МД, ЏД, кој ја предводел регрутацијата и извршувањето за Изданието за интерна медицина, Џули Болен, кој многу години ја водела уредничка работа и станала член на одборот и други. Таа година била донесена одлука за проширување на обемот на eMedicine, делотворно на сите специјалности.
Културно наследство на Македонија во Општина Арачиново
Според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН) на подрачјето на Општина Арачиново нема прогласено ниту еден објект за културно наследство на Македонија.
EMedicine
Историја
Неколку години биле потрошени за создавање на табели на содржини, регрутирање на стручни лекари и создавање на дополнителни 6.170 медицински статии. Операцијата се изведувала од главната канцеларија во Омаха, Небраска, а компанијата била "виртуелно" управувана со клучниот персонал од повеќе делови на САД.
Список на државни водачи во 392 година
Ова е список на државни водачи во 92 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
EMedicine
Историја
Содржина сега вклучувала алергија и имунологија, кардиологија, клинички процедури, критична нега, дерматологија, итна медицина, ендокринологија, гастроентерологија, геномна медицина, хематологија, инфективни болести, нефрологија, неврологија, акушерство / гинекологија, онкологија, патологија, периоперативна нега, физикална медицина и рехабилитација, психијатрија, пулмологија, радиологија, ревматологија и спортска медицина. Хируршките супспецијалности вклучуваат неврохирургија, офталмологија, ортопедска хирургија, (ENT) и пластична хирургија на лицето, пластична хирургија, торакална хирургија, пресадување, траума, урологија и васкуларна хирургија.
Мрежната страница е слободна за користење, потребна е само регистрација. Повеќе од 10.000 лекарски соработници од неколку земји учествувале во создавањето на статиите. Роман во тоа време, до содржината на eMedicine, исто така, може да се пристапи како до е-книга, и може да се симне на таблет или мобилен телефон.
Користење помеѓу специјалистите
Во 2012 Volsky и сор. ги проценувале најчесто користените извори на интернет-информации од страна на јавноста, (1) идентификување на трите најчесто наводирани интернет-извори; (2) споредување на точноста на содржината на секој од трите извори и (3) утврдување на леснотијата на пристап за корисникот до секоја страница; и (4) информирање на лекарите и пациентите за квалитетот на достапните информации. Тие откриле дека Википедија, eMedicine и NLM/NIH MedlinePlus се најреферентни извори. За точноста на содржината, eMedicine достигна највисоки (84%; p <0.05), пред MedlinePlus (49%) и Википедија (46%). Највисоката стапка на грешки и пропусти по статија беше пронајдена во Википедија (0,98 ± 0,19), двапати повеќе од еМедицине (0,42 ± 0,19; p <0,05). Грешките беа слични помеѓу MedlinePlus и двете eMedicine и Википедија. На рангирањето за кориснички интерфејс, кој го инкорпорира Flesch-Kincaid нивото за леснотија на читање и на Flesch лесно читање, MedlinePlus беше наједноставен за пристап на корисниците (4,3 ± 0,29). Тоа беше скоро двапати поголемо од еМединица (2,4 ± 0,26) и нешто поголемо од Википедија (3,7 ± 0,3). Сите разлики биле значајни (p <0,05). Имаше 7 теми, за кои статиите не беа достапни на MedlinePlus. Тие заклучиле дека: "Познавањето на квалитетот на достапните информации на Интернет ги подобрува способностите на педијатриските отоларинголози да ги советуваат родителите. Највисоките резултати од пребарувањата за педијатриски отоларинголошки дијагнози се Википедија, MedlinePlus и eMedicine. Онлајн информациите варираат во квалитет, со 46-84% согласност со тековните текстуални учебници. eMedicine има најточни, најсеопфатни содржини и најмали грешки, но е попроблематична да се чита и да пристапува. И Википедија и MedlinePlus имаат помала точност на содржината и повеќе грешки, меѓутоа MedlinePlus е наједноставна од сите за читање, на нивото од 9 степени.
Во 2012 година, Леравеј и Роџерс објавија структуриран преглед на статиите од списанијата кои се цитирале на Универзитетскиот колеџ за квалитет на животот за пациенти со рак на главата и вратот.
"Скалата на квалитетот на животот на Универзитетот во Вашингтон (UW-QoL) е еден од најчесто поставуваните прашалници за квалитетот на животот (HR-QoL) поврзани со здравјето на луѓето со рак на главата и вратот, а од нејзиното прво објавување во 1993 година беше користена од многу различни групи. Постои значителна количина на информации за асимилирање, а до денес, не знаеме дека е направен некаков обид за да ги сумира публикациите специфични за неговата употреба во весник за ревизија. Целта на овој преглед беше систематски да ги пребарува објавените трудови кои известуваат за нивното користење, да ги идентификуваат заедничките теми и да презентираат табеларен преглед. Биле користени неколку пребарувачи (PubMed, Medline, Medical-Journals.com, eMedicine), а биле пронајдени 222 апстракти и рачни пребарувања. Вкупно 66 трудови беа подобни за вклучување, 21 за функционален исход, 25 како предвесници на HR-QoL, 19 за развој или валидација на прашалникот, и едно клиничко испитување. Прегледот вклучува разновидност на студии и голем број на HR-QoL резултати следејќи го ракот на главата и вратот. Тој им обезбедува на клиничарите и нивните колеги од мултидисциплинарните тимови извор на брзи наводи до релевантни документи за известување за UW-QoL и дава краток преглед на релевантните заклучоци извлечени од секој документ."
Она што е значајно за eMedicine, е тоа што Леравеј и Роџерс ги користеле PubMed, Medline Medical Journals.com и eMedicine како примарни извори на информации. Ова е значајно бидејќи medline е збирка на сите спонзорирани истражувања на НИХ. Емедицине е составена од статии кои го преведуваат телото од тековните истражувања во medline, во клинички практични упатства од перспектива на секоја супспецијалност.
Као, Лиу, Симпсон и други откриле дека Меdline и еМедицина биле користени како основни ресурси во развојот на онлајн системот AskHERMES. Од лекарите беше побарано да решат сложени клинички проблеми користејќи три различни извори на информации: AskHermes, Google и UpToDate. Истражувањата на лекарите кои ги користеле сите три системи, беа замолени да ги рангираат трите системи од аспект на леснотија на користење, квалитетот на одговорот, потрошеното време и севкупните перформанси.
Студијата од 2009 година покажала дека "89,1% од офтамолозите испитаници пристапиле на рецензиран материјал преку интернет, вклучувајќи ја и Емедицине (60,2%).
Студијата од 2007 година покажа дека 12% од резидентите на радиологија ја користеле eMedicine како прв извор за истражување на Интернет.
Студија од 2005 година рангирала 114 мрежни места оценети како втор највисок извор на информации на интернет за педијатриска невро-онкологија, по мрежното место на Националниот институт за рак.
Студијата од 2002 година ја опиша покриеноста на страницата со дерматологијата како "одлична и сеопфатна".
Во 2000 година една статија во "Весник за уво, нос и грло" од АД Мејерс од Медицинскиот факултет во Колорадо, Денвер, Колорадо, го објави откривањето на текстуалниот учебник ENT онлајн на emedicine.com.
Сантај
Сантај (кин. 三台县) е околија во градот Мјенјанг, во покраината Сечуан, Кина.
Зафаќа површина од 2.660 км² и населен е со густина од 553 жит/км². Населението брои 1.470.000 жители.
Културно наследство на Македонија во Општина Аеродром
Според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН) на подрачјето на Општина Аеродром нема прогласено ниту еден објект за културно наследство на Македонија.
Маргица Антевска
Маргица Антевска е позната македонска пејачка на народни песни. Најпозната е по фестивалската песна „Ој Туѓино (Судбо)“ испеана на Валандово фест 1991 година. Мажена е и има син и ќерка. Живее во Куманово.
Прва фудбалска лига на Македонија 2019/2020
Шкендија биле бранители на титулата.
Поради ширењето на заразата COVID-19 од вирусот SARS-CoV-2, Фудбалската федерација на Македонија на 12 март 2020 (после 23 одиграни кола) одлучила, поради безбедноста на фудбалските работници, привремено да ја суспендира Првата лига и останатите натпреварувања организирани од Федерацијата. На 22 мај, Федерацијата обзнала дека Првенството ќе продолжи на 14 јуни, но со променет распоред. Наместо со првичниот четирикружен систем од 36 кола, тој бил скратен до 27 кола (трокружен), а потоа првите шест екипи напредуваат во плејоф групата каде секоја ќе игра по пет натпревари од екипа. Последните четири екипи од регуларниот дел, заминуваат во плејаутот и одигруваат по три натпревари по екипа и ниедна екипа нема да отпадне од Првата лига.
Но поради неколку заразувања на неколку фудбалери со вирусот, на 4 јуни за време на вонредна седница на Управниот одбор на ФФМ, било одлучено целосно да се прекине првенството без прогласување на првак. На 26 јуни, Управниот одбор донел одлука Вардар да биде прогласен за првак, а било изјавено кој ќе се натпреварува во европските натпревари.
Екипи
1 На 27 септември 2019 година, Стадионот Младост бил преименуван во Стадион Благој Истатов.
Местоположба според коло
Табелата ги покажува позициите на екипите по секое завршено коло.
Резултати
Секоја екипа одиграла четири пати против друга екипа за вкупно 36 натпревари преку дома-гости распоред.
Коло 1–18
Извор:MacedonianFootball.com
Коло 19–36
Извор:MacedonianFootball.com
2008
2008 (Римски бројки) била престапна година која започнала во ден вторник според грегоријанскиот календар. Тоа била 2008 година од новата ера, 8. од третиот милениум, 8. од XXI век и деветта од 2000-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7516 и 7517 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6758 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5768 и 5769 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2761.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2008 година се протега во 4644 и 4645, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4704 и 4705 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2551. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1428 и 1430 исламска година.
Преводи на словенските литератури
Преводи на словенските литератури (Przekłady Literatur Słowiańskich) — научно списание објавувано од страна на Издавачката куќа на Шлескиот универзитет.
Во почетокот замислено како континуирано издание е основано во 2009 година на Институтот за словенски јазици при Филолошкиот факултет на Шлескиот универзитет. Посветено е на прашања поврзани со уметничкиот превод во рамките на јужнословенските и западнословенските јазици, разгледувани низ теоретска, историскокнижевна и историскокултурна перспектива.
Од 2017 година главен и одговорен уредник е доцентот Лешек Малчак (доцент на Институтот за словенска филологија на Филолошкиот факултет на Шлескиот универзитет), кој ја заменил на оваа позиција професорката Божена Токаж (главен и одговорен уредник 2009-2016, основач) - редовен професор на Институтот за словенска филологија на Филолошкиот факултет на Шлескиот универзитет.
Информации за списанието
Списанието опфаќа регистрација на издадените преводи, нивната рецепција, како и прочувања на тема :
Структура
Со оглед на заземеноста за двонасочни истражувања, документарно-социолошки попис (библиографија на преводите од словенските литератури на полски јазик и полска литература на словенски јазици, како и нивна рецепција) и критично-интерпретативен попис (за теоретски генерализации), одредени томови се издавани во два дела. Секој том е составен од делови: проблемски и библиографски од областа полско-словенски преводи (полска книжевност на следниве јазици: бугарски, македонски, словачки, словенечки, српски, хрватски и чешки) и словенски на полски (од словенска литература на полски) и библиографија на објавени преводи по 1990 година (библиографијата која ги опфаќа претходните години ќе биде пополнета подоцна). Целта на оваа публикација, прва од ваков вид во славистичката средина (освен во руската), е да ги изнесе разликите, сличностите и патиштата на меѓусебениот дијалог меѓу словенските култури и да обезбеди база за славистичка компаративност.