cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Региони во Италија
Регионите во Италија (итал. Regioni) се управни единици со извесна автономија по Уставот од 1948, кој вели дека тој има за цел: да ја признае, заштити и унапредува локалната автономија, да се погрижи владините служби да бидат што помалку централизирани и да ги прилагодат принципите и законите воспоставувајќи автономија и децентрализација.
Меѓутоа, пет региони (Фурланија-Јулиска Краина, Сардинија, Сицилија, Трентино-Јужен Тирол и Аостинска Долина) имаат специјален статус на автономија со свое регионално законодавство за извесни локални работи; основано на културата, географската местоположба и на присуството на важни малцинства. Другите 15 обични региони биле делотворно воспоставени во раните 1970-ти години.
Секој регион има свој избран совет Giunta Regionale (извршен совет) на чело со директно избран претседател. Овој совет одговара пред генералниот совет и мора да си даде оставка (да се распушти) доколку изгуби на доверба кај генералниот совет.
Регионите главно служат за децентрализација на државната машинерија. Уставната реформа во 2001 значително ја зголемила способноста на регионите, особено во врска со законодавната власт и најголемиот дел од државните контроли биле укинати.
Во 2005 централно-десничарската влада на чело со Силвио Берлускони предложила крупна реформа во уставот во која се содржи големо зголемување на самоуправата во здравството и школството. Во јуни 2006, предлозите, кои се тесноповрзани со владините партнери на Берлускони, Северна лига (Lega Nord), и гледани како пат кон фенерална држава, биле отфрлени на референдум во сооднос од 61,7% на 38,3%.
Провинцијалните и општински влади работат по слични принципи: советите и изршните совети (giunte) провинциски претседатели или општински градоначалници.
Федерализмот во регионалната автономија е голема политичка тема во последно време, несомнено потпомогната од поновите партии како Северна лига.
Лема (Тирингија)
Географија
Местото се наоѓа на Тириншките Шкрилни Планини.
Соседни општини
Соседни општини се Етерсдорф, Пермиц, Дитерсдорф, Гешиц и Киршкау.
Науката во 1764 година
1764 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Долнокалифорниска Пустина
Долнокалифорниската Пустина (Desierto de Baja California) ― пустински екорегион на Полуостровот Долна Калифорнија во Мексико. Овој еко-регион го зазема западниот дел на Полуостровот Долна Калифорнија и ги зафаќа поголемиот дел на мексиканските држави Јужна Долна Калифорнија и Долна Калифорнија. Зафаќа 77.700 квадратни километри. Климата е сува, но нејзината близина на Тихиот Океан обезбедува влажност и ја умерува температурата. Флората претежно се состои од ксерични грмушки и над 500 видови регистрирани васкуларни растенија.
Географија
Екорегионот на Долнокалифорниската пустина се наоѓа на западниот дел на Полуостровот Долна Калифорнија и ги зафаќа повеќето мексикански држави Долна Калифорнија и Јужна Долна Калифорнија. Екорегионот зафаќа 77.700 квадратни километри и го вклучува најголемиот дел од западната падина на Полуостровот. Граничи на запад со Тихиот Океан и на исток со Полуостровските Масиви и се протега од приближно 31º до 24º север. Висините се разликуваат и вклучуваат планински масиви на западниот средиштен дел (1000 - 1500 метри), рамнини на средна височина (300 - 600 метри) и огромни проширувања на крајбрежните дини.
Клима
Климата е сува и претежно суптропска, а најјужните делови се тропски. Иако врнежите се слаби, Тихиот Океан обезбедува одредена влажност и ја ублажува температурата во споредба со Пустината Соноран, која се наоѓа на источната падина на Полуостровските Масиви.
Фауна
Во екорегионот има околу 50 видови цицачи. Големи цицачи вклучуваат мулов елен (Odocoileus hemionus), пустинска големорогова овца (Ovis canadensis nelsoni), пума (Puma concolor), и критично загрозените долнакалифорниска вилорога антилопа (Antilocapra americana peninsularis). Санквинтинскиот кенгурски стаорец (Dipodomys gravipes) и долнокалифорниската карпеста верверица (Otospermophilus atricapillus) се ендемски во екорегионот.
Постојат околу 200 автохтони видови птици, вклучувајќи го златниот орел (Aguila chrysaetos), сивиот сокол (Falco peregrinus), кикиришка каракара (Caracara cheriway), орелот-рибар (Pandion haliaeutus) и був-копач (Athene cunicularia). Милиони патки и гуски презимуваат во крајбрежните лагуни, вклучувајќи ги лагуната Охо де Лиебре, лагуната Сан Игнасио и Магдаленскиот Залив.
Заштитени области
Проценка од 2017 година утврдила дека 45.940 квадратни километри, или 60 проценти од екорегионот е во заштитени подрачја. Заштитените области го вклучуваат Биосферниот резерват „Ел Визкаино“ и Заштитната област на флората и фауната „Вале де лос Сириос“; обете заштитени подрачја се протегаат во соседниот екорегионна ксеричната грмушка од Калифорнискиот Залив
Медарови Трла (Сопот)
Медарови Трла — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Сопот. Наоѓалиштето претставува могила од римско време.
На 4 км источно од селото, од десната страна на селскиот пат Свети Николе - Малино се наоѓа могила со димензии од 20 м пречник во основата и 5 м височина.
Науката во 1763 година
1763 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Барлен
Барлен — — река, која се наоѓа на Беласица, јужно од селото Габрово и југоисточно од Струмица.
Медија
Медија (словенечки: Medija) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Социјалистичка Федеративна Република Југославија
Социјалистичка Федеративна Република Југославија (скратено СФРЈ) — поранешна европска и балканска држава, која постоела од 1943 до 1992. СФРЈ е скратениот назив на Југославија.
Формирана е на 29 ноември 1943 на Второто заседание на АВНОЈ во Јајце како заедница на 5 народи и 6 републики (Босна и Херцеговина, Македонија, Словенија, Србија, Хрватска и Црна Гора), со првобитно име Демократска Федеративна Југославија (ДФЈ). На ова заседание немало македонски претставници. Тоа име е променето на 29 ноември 1945 на Третото заседание на АВНОЈ во Белград, во Федеративна Народна Република Југославија (ФНРЈ), за конечно на 7 април 1963 да го добие името Социјалистичка Федеративна Република Југославија (СФРЈ).
СФРЈ се граничела со Италија и Австрија на северозапад, Унгарија и Романија на север, Бугарија на исток, и Грција и Албанија на југ. Западниот дел на републиката излегувал на Јадранско Море.
Југославија била важен член на Движењето на неврзаните за време на Студената војна.
Потекло на поимот
Името „Југославија“ е мешовит збор составен од зборовите „југ“ и „славија“ што би значело земја на Словените. Според тоа преводот на „Југославија“ би бил „Јужна Славија“ или „земјата на Јужните Словени“. Зборот ги обединува шесте поврзани јужнословенски народи на Југославија, Бошњаци/Муслимани по националност, Македонци, Словенци, Срби, Хрвати и Црногорци. Сепак целосното официјално име на државата, варирало доста драстично од периодот 1943 — 1992.
Првата Југославија, била формирана под името Кралство на Србите, Хрватите и Словенците. Во јануари 1929 година, кралот Александар I, вовел диктатура во земјата и ја преименувал во Кралство Југославија, и со тоа за првпат го употребил овој термин, кој дотогаш неофицијално се употребувал. Откако окупацијата и ослободувањето на кралството во Втората светска војна, новата југословенска држава била прогласена в 1943 година и именувана како Демократска Федеративна Југославија (скратено ДФ Југославија или ДФЈ), со кое име го оставила прашањето за република или кралство отворено. Во 1946 година, се преименувала во Федеративна Народна Република Југославија (ФНР Југославија или ФНРЈ), а веќе во 1963 станала Социјалистичка Федеративна Република Југославија (СФР Југославија или СФРЈ). Најчесто кога се мисли на земјата се употребува последното официјално име (Социјалистичка Федеративна Република Југославија) кое останало најголем период како официјално име на оваа земја. Од трите официјални југословенски јазици, српскохрватската и македонската варијнта за името на земјата била иста, додека словенечката се разликувала помалку во спелувањето на зборот „Социјалистичка“:
Поради големината на името често биле користени кратенки кои се однесувале на Социјалистичка Федеративна Република Југославија, иако државата најпозната била само како „Југославија“. Најчестата и најупотребувана кратенка е „СФРЈ“, иако „СФР Југославија“ исто така било употребувано во официјална улога, посебно од страна на медиумите.
Втора светска војна
На 6 април 1941 година, Југославија била нападната од страна на силите на оската предводени од Германија. До 17 април 1941, земјата била целосно окупирана и подоцна поделена од страна на земјите окупатори. Како што германските сили оделе кон исток за да го нападната СССР, во Југославија била формирана Народно Ослободителна армија и партизанските единици на Југославија, познати едноставно како партизани. Врховен партизански командант бил Јосип Броз Тито (претседател на КПЈ), и под негова команда на движење наскоро започнува воспоставувањето на "ослободени територии", кои привлекоа вниманието на окупациски сили. За разлика од разни националистички сили, активни во окупирана Југославија, партизаните биле панјугословенско движење, односно го промовирале "братството и единството на југословенските народи, и ги претставувале републиканските, левичарските и социјалистичките елементи на политичкиот спектар на Југославија. Владеачката коалиција на политички партии, фракции и најпознати индивдуи кои стоеле зад ова биле сместени во Народно-ослободителниот фронт предводен од страна на Комунистичката партија на Југославија (КПЈ). Фронтот формирал претставничко политичко тело - Анти-фашистичко собрание за народно ослободување на Југославија, попознато само како АВНОЈ. На првото заседание на АВНОЈ кое било одржано во Бихаќ била донесена одлука дека парламентот треба да ја има врховната улога во државата.
До 1945 година партизаните правеле чистка на силите на оската и ги ослободувале останатуте делови од окупираната територија. На 20 март 1945 година, партизаните започнале со движење кое имало за цел, целосно да ги тргне Германците и останатите народи од оската од југословенска територија. До крајот на април 1945 година, останатите северните делови на Југославија биле ослободени и парченца од јужно-германска/австриска територија, како и италијанска територија околу полуостровот Трст. Демократската Федерална Југославија, стана целовита, и во неа биле вклучени шест сојузни покраини: Федерална Република Босна и Херцеговина (ФР Босна и Херцеговина), Федерална Република Хрватска (ФР Хрватска), Федерална Република Македонија (ФР Македонија), Федерална Република Црна Гора (ФР Црна Гора), Федерална Република Србија (ФР Србија) и Федерална Република Словенија (ФР Словенија).
Пост-воен период
Првите пост-југословенски воени избори, биле одредени за 11 ноември 1945 година. Во тој период коалицијата на партии за поддршка на партизаните, „Единствениот народнослободителен фронт“ (Jedinstveni narodnooslobodilački часа, JNOF), бил преименуван во „Народен фронт“ (Народни часа, NOF). Народниот фронт во главно бил предводен од Комунистичката партија на Југославија (КПЈ) и претставуваn од страна Јосип Броз Тито. Старите политички партии формирани пред војната, биле обновени. Во ран јануари 1945, кога непријателот сѐ уште окупирал делови од северозапад, Јосип Броз Тито искоментирал:
"Јас не сум во принцип против политичките партии, бидејќи под демократија исто така се подразбира слободата на изразувањето на принципи и една идеја. Но да се создадат партии за партиите на земјата, сега, кога сите ние, како една земја, мора да се пренесе секупната наша сила во насока на истерување на окупаторските сили од нашата земја, кога нашатата татковина е уништена до темел, кога имаме ништо, а само нашата свест и нашите раце (...) ние немаме време за тоа сега. И тука е популарно движењето [на Народниот фронт]. Секој е добредојден во него, како комунисти, така и оние кои се демократи и радикали и други како и да се нарекуваат. Ова движење е силата, единствената сила, која може да ја избави нашата земја од овој ужас и мизерија, и да ни донесе целосна слобода."
- Премиер Јосип Броз Тито, јануари 1945
Покрај тоа, самите избори биле одржани со тајно гласање и кампања која била многу нередовна и нерегуларна. Опозициските весници биле забранети повеќепати, и во Србија, водачите на опозицијата како Милан Грол добиле закани преку печатот. Опозицијата се повлекла од изборите во знак на протест поради непријатната атмосфера која што била создадена. Сепак, изборите сѐ уште вклучувале опција да се гласа за опозицијата во кутија без листа. Изборните резултатите од изборите на 11 ноември 1945 година одлучиле во корист на другата, со просек 85% гласачи на секоја сојузна држава. На 29 ноември 1945 година на втората годишнина од вторато заседание на АВНОЈ на конститутивна седница на собранието на Југославија, државата била прогласена за република. Демократска федерална Југославија станала Федеративна Народна Република Југославија (ФНР Југославија, фНРЈ), како и претставките на имињата на шесте републики се промениле од "Сојузна држава" во "народна република".
Во меѓувреме избувнала граѓанската војна во Грција - јужниот сосед на Југославија. Притоа југословенската влада се одлучила да ја поддржува Комунистичката партија на Грција за победа. Југославија направила пратка на помош во Грција, биле испратени оружје и муниција како и храна. На грчките сили дури им било дозволено да ја користат и југословенската територија како. Иако СССР, Бугарија и Албанија и помогнале исто така и помогнале, помошта не можела да се мери со онаа која Југославија и ја упатила на грчката држава. Како и да е на оваа југословенска „авантура“ и дошол крајот кога настанала и Тито-Сталин поделбата, при што грчките комунисти во таа поделба застанале на страната на Сталин и одбиле секаква помош од југословенската влада. Без неа сепак ти биле победени во 1949 година. Како резултат на тоа многу Македонци биле избркани од Грција и нивните домови биле заземени.
Образование
Универзитетот во Загреб (основан во 1669) и Универзитетот во Белград (основан во 1808) веќе постоеле пред создавањето на Југославија.
Помеѓу 1918 и 1992, биле основани следниве универзитети:
Јазици
Населението на Југославија зборувало три јазици, српскохрватски, словенечки и македонски. Српскохрватскиот бил зборуван од населението во федералните републики СР Босна и Херцеговина, СР Србија, СР Хрватска и СР Црна Гора - со тотални говорители, 12,390,000 луѓе во тоа време. Словенечкиот бил зборуван од 1,400,000 жители на СР Словенија, додека македонскиот бил зборуван од 931,000 жители на СР Македонија. Исто така националните малцинства го употребувале нивниот мајчин јазик - 506,000 луѓе зборувале унгарски (најмногу во САП Војводина) и 780,000 луѓе го употребувале албанскиот јазик во САП Косово и СР Македонија. Турскиот, романскиот и италијанскиот исто така биле зборувани, но во помал степен.
Трите главни јазици се меѓусебно доста слични, сите три припаѓаат на семејството на јужнословенски јазици. На тој начин јужнословенските народи се разбирале меѓусебе независно во која република живееле. Српскохрватскиот јазик е составен од три дијалекта, штокавски, кајкавски и чакавски со тоа што Штокавскиот бил употребен во стандардниот литературен јазик. Официјалниот српскохрватски (штокавски), бил поделен на две слични варијанти, хрватска и српска варијанта, со мали разлики кои ги одделувале една од друга.
Две азбуки биле употребувани во Југославија: латиницата и кирилицата. Двете азбуки биле уредени за употреба во српскохрватскиот јазик, иако српскохрватската латинична азбука е позната како латинична азбука на Гај, додека за кириличата азбука се мисли на српската кирилична азбука. Со српскохрватскиот јазик се употребувале двете азбуки, со македонскиот јазик само кирилицата, додека со словенечкиот само латиницата. Хрватската варијанта на јазикот била целосно предадена на латиничното писмо, додека пак со српската варијанта се употребувале двете писма - и латиничното и кириличното.
Литература
Некои од најпознатите југословенски писатели биле Иво Андриќ, Мирослав Крлежа, Меша Селимовиќ, Бранко Ќопиќ, Мак Диздар и други.
Безоден лез Алп
Безоден Лез Алп — населба и општина во Франција, во регионот Прованса-Алпи-Азурен брег, во департманот Приморски Алпи која припаѓа на перфектурата Грас.
Според податоците од 1999 година, во општината живееле 143 жители, а густината на населението изнесувала 6ж/км2. Општината се простира на површина од 21,44км2. Се наоѓа на средна надморска височина од 860метри (маскимални 1 340м, а минимални 560м).
Нинат
Нинат — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Саранда и општината Маркат.
NGC 3655
NGC 3655 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3655 се споменува и како UGC 6396, MCG 3-29-39, CGCG 96-37, KARA 477, IRAS 11202+1651.
Откривање
Објектот е откриен на 30 декември 1783 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3655 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 3655 има привидни димензии од 1,5' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 3655 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34935. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 191; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1437. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 51.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Марко Грујиќ
Марко Грујиќ (роден на во ) — српски професионален фудбалер кој настапува за португалскиот ФК Порто и за фудбалската репрезентација на Србија.
Животопис
Марко Грујиќ е роден во Белград. Својата фудбалска кариера ја започнал со клубот од родниот град Црвена ѕвезда, напредувајќи низ младински категории до сениорскиот тим. Тој го направил своето професионално деби во 2013 година, а ја освоил титулата во српската Супер Лига во својата последна сезона со Црвена ѕвезда, пред да го комплетира трансферот од 5,1 милиони фунти во Ливерпул.
Грујиќ е српски интернационалец и ја претставувал Србија на сите младински нивоа од 16 до 21 години, пред да се појави во целост на дебито за сениорската репрезентација на Србија во мај 2016 година. Тој бил дел од српската национална младинска фудбалска репрезентација, која триумфирала на ФИФА У-20 Светското првенство 2015 кое се одржало на Нов Зеланд.
NGC 6027D
NGC 6027D — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6027D се споменува и како UGC 10116, MCG 4-38-9, CGCG 137-10, 7ZW 631, VV 115, HCG 79E, KUG 1556+208, Seyfert Sextet.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6027D е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 6027D има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 59 м 13 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 45' 37".
Други поделби
Проучување на NGC 6027D е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56580. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1502. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 113.
Поврзувачки ориентирано општење
Конекциски ориентирана комуникација (Connection-oriented communication) е мрежен комуникациски начин во телекомуникациите и компјутерските мрежи, каде комуникациската сесија или полупостојаната врска е воспоставена пред да биде пренесен каков било значаен податок, и каде поток од податоци е доставен во истото подредување како што било пратено. Алтернативата на конекциски-ориентираната трансмисија е безконекциски комуникации, како на пример датаграм начин на комуникација која се употребува од IP и UDP протоколи, каде податокот може да биде доставен надвор од правилниот распоред, бидејќи повеќе мрежни пакети се насочени независно, и може да биде доставено преку различни патишта.
Конекциски-ориентираната комуникација може да биде со комутација на кола, или виртуелно коло врска од пакетен начин. Во последното, може да биде или протокол за виртуелно коло од транспортниот слој, како на пример TCP протоколот, овозможувајќи на податоците да бидат доставени по ред иако комутацијата на понискиот слој е безконекциска, или може да биде преклопувачки начин за податочен или мрежен слој, каде сите податочни пакети кои припаѓаат на истиот сообраќаен поток се доставени преку истиот пат, и сообраќајни струи се идентификувани од некој конекциски идентификувач наместо преку целосна насочувачка информација, дозволувајќи брзо хардверско засновано преклопување.
Сервисите на конекциски-ориентираните протоколи се често, но не секогаш, доверливи мрежни сервиси, кои обезбедуваат потврда после успешно доставување, и функции за автоматско побарување на повторувања во случај од исчезнати податоци или детектирани бит грешки. ATM, Frame relay, и MPLS се примери за конекциски-ориентирани, не доверливи протоколи.
Преклопување на кола
Комуникацијата со преклопување на кола, на пример јавната преклопувачка телефонска мрежа, ISDN, SONET/SDH и оптичка мрежна решетка, се суштински конекциски-ориентирани комуникациски системи. Преклопувачкиот начин на комуникација придонесува гаранција дека податокот ќе пристигне со константно задоцнување и правилно подредено доставување на бит протокот или бајт протокот. Преклопувањата се реконфигурирани за време на фазата на формирањето на колото.
Виртуелно преклопување на кола
Комуникацијата со преклопување на пакети може исто така да биде конекциски-ориентиран, кој е наречен виртуелно преклопување на кола. Поради преклопувањето на кола, комуникацијата може да страда од различни бит рати и задоцнувања, поради променливи сообраќајни товари и пакет дно должините. Конекциски-ориентираните комуникации не се нужно доверливи протоколи.
Науката во 1762 година
1762 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Поврзувачки ориентирано општење
Виртуелно преклопување на кола
Бидејќи тие можат да чуваат евиденција од комуникација, конекциски-ориентираните протоколи понекогаш се опишани како постојани.
Етерсдорф
Етерсдорф (Oettersdorf) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Поврзувачки ориентирано општење
Преклопување на кола кај податочен и мрежен слој
Во конекциски-ориентиран протокол на мрежен или податочен слој, целиот податок се пренесува преку истиот пат за време на комуникациска сесија. Протоколот идентификува сообраќајни струи само преку канал/податок проточен број, често назначен како виртуелен идентификатор на кола (VCI), наместо преку целосна насочувачка информација за секој пакет (изворна и дестинациска адреса) употребени во безконекциски датаграм преклопување како конвенционалните IP насочувачи. Во конекциски-ориентирана комуникација, насочувачката информација може да биде доделена на мрежните јазли во фаза за време на воспоставување на врска, каде VCI е дефиниран во табели во секој јазол. На тој начин, актуелното преклопување на пакети и дата емитување можат да бидат згрижени од брз хардвер, наместо спорото софтверско насочување. Типично, овој конекциски идентификатор е мал цел број (10 бита за Frame Relay, 24 бита за АТМ, на пример). Ова го прави мрежното преклопување значително побрзо (бидејќи рутирачките табели се само едноставни табели за прегледност, и се тривијални за имплементација во хардвер). Ефектот е толку голем, што карактеристични безконекциски протоколи, како IP сообраќај, се тригерирани со конекциски-ориентирани претставки во заглавјето (на пример, како со MPLS, или IPv6 вградено проточен ид поле).
Етерсдорф
Географија
Етерсдорф се граничи на северозапад со градот Шлајц. Општината се наоѓа на плато во југоисточниот дел на Тириншките Шкрилни Планини.
Поврзувачки ориентирано општење
Преклопување на кола кај податочен и мрежен слој
ATM и Frame Relay, двете се примери за конекциски-ориентирани, неверодостојни протоколи кај податочниот слој. Има исто така реабилни безконекциски протоколи, како на пример AX.25 протокол од мрежен слој, кога пренесува податок во I-рамки. Но овие комбинации се ретки, и реабилно-безконекциско е ретко во модерните мрежи.
Етерсдорф
Соседни места
Соседни општини се Лема, градот Шлајц, Герквиц и Пермиц.
Поврзувачки ориентирано општење
Преклопување на кола кај податочен и мрежен слој
Конекциски-ориентираните протоколи се справуваат со сообраќајот во реално време многу поефикасно од безконекциските протоколи, особено со пакети со кратка константна должина, што е причината зашто АТМ сѐ уште не е заменета со Етернет за грижа во реално време, изохрони сообраќајни протоци, особено во тешко сумарни мрежи како backbones, каде мотото „пропусниот опсег е евтин“ паѓа во намерата да доставува како ветеното. Искуството има покажано дека преку-обезбедени пропусни опсези не ги разрешуваат сите проблеми со квалитетот на сервис. Така, (10-) гигабитниот етернет не се очекува да го замени АТМ во ова време.
Некои конекциски-ориентирани протоколи се дизајнирани за да приспособат за конекциски-ориентирана и безконекциски податоци.
Примери
Примери за конекциски ориентирани пакет начин на комуникација, т.е. виртуелни кола комуникаци:
Лука Дињ
Лука Дињ (Lucas Digne), – француски фудбалер, лев бек на Евертон и на француската репрезентација.
Лил
На 27 јули 2010 година, Дињ го потпишал својот прв професионален договор на три години со Лил (до јуни 2013 година), кој во јануари 2012 година бил продолжен до 2016 година. Во пресрет на сезоната 2011/2012, Дињ бил промовиран во сениорскиот тим и му бил доделен дресот со број 3. Професионалното деби го имал на 26 октомври 2011 година, на натпреварот со Седан во Купот на лигата во кој Лил победил со 6-1.
Пари Сен-Жермен
На 17 јули 2013 година, Дињ потпишал петгодишен договор со Пари Сен-Жермен за сума која се верува дека била околу 15 милиони евра.
Рома (заем)
На 26 август 2015, фудбалскиот клуб Рома од италијанската Серија А, соопшти дека го позајмиле Дињ од ПСЖ на една сезона, со можност истата да премине во траен ангажман на крајот на сезоната 2015/2016. Дињ дебитирал за Рома на 30 август 2015 година, одигрувајќи го целиот натпревар против Јувентус на стадионот Олимпико, кој Рома го добила со 2-1.
Барселона
На 13 јули 2016 година, Дињ потпишал петгодишен договор со Барселона од шпанската Примера дивисион. Вредноста на трансферот била 16,5 милиони евра, со можност да достигне 20,5 милиони во зависност од поединечните и тимските резултати. На 14 август 2016 година, Дињ за првпат се појавил во дресот на Барселона во првиот натпревар од Суперкупот на Шпанија.
Репрезентативна кариера
Дињ бил репрезентативец на Франција во селекциите П16, П17 и П18 години. Дињ бил дел од француската фудбалска репрезентација на Светското првенство во фудбал 2014 во Бразил. Го носел дресот со број 17 и во третата група, еквадорскиот капитен Антонио Валенсија направил над него фаул за што добил директен црвен картон.
Бомон ди Лак
Бомон ди Лак — населба и општина во централниот дел на Франција, во регионот Лимузан, во департманот Горна Вјена која припаѓа на перфектурата Лимож.
Според податоците од 1999 година, во општината живееле 132 жители, а густината на населеност изнесувала 5ж/км2. Општината се простира на површина од 23,91км2. Се наоѓа на средна надморска височина од 650метри (максимални 199м, а минимални 496м)
Науката во 1761 година
1761 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Неправиште
Неправиште — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Ѓирокастр.
Вељак
Вењак — е река на планината Голешица, кај селото Дреново.
Течение
Таа се наоѓа северозапано од Велес и како лева притока се влева во реката Тополка.
Балева Чешма (Сопот)
Балева Чешма - Аниште— археолошко наоѓалиште во светиниколското село Сопот. Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика.
На 1 км југоисточно од селото, покрај стариот селски пат што води за Свети Николе, по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и градежен материјал.
Френк Јејтс
Франк Јејтс ( – ) — еден од пионерите на статистиката.
Животопис
Роден на 12 мај 1902 во Манчестер,Англија.Тој бил најстариот од петте деца.Тој го започнал своето математичко образование на приватно училиште и бил поттикнат и бил подучуван од напреден професор по математика. Јејтс добил стипендија за Клифтон колеџ и подоцна му била доделена уште една стипендија на St.Johns колеџ во Кембриџ. Тој предавал математика на краток период, Неколку години подоцна тој отишол во Африка, каде бил дел од Голд Коуст анкета. Неколку години подоцна тој се преселил назад и бил назначен за асистент статистичар на Ротхамстедoвата Експерименталната станица. Кога еден пријател, РА Фишер станал претседател на Универзитетскиот колеџ во Лондон во 1933 година, Јејтс бил назначен за раководител на статистика на Ротхамстед..Со текот на времето тој бил на работа,работел често со Фишер на експериментален дизајн, блок дизајн, теорија на варијанса и оперативни истражувања.
Тој бил одговорен за многу извонредни достигнувања во неговата долга кариера, вклучувајќи ги и шеесет години во Ротхамстед. Тој му помогнал на Роналд Фишер со воспоставувањето на принципите на дизајн на експерименти. Тој во голема мера потпомогнал на РАФ во Втората светска војна.Тој ги убедил владата да спроведе поевтини, но прецизни анкети наместо скапи пописи, и тој ја отворил ерата на статистички компјутери. Објавил голем број на влијателни весници и книги, служел на многу важни комитети и станал претседател на неколку научни општества. Тој станал ентузијаст на електронски компјутери, во 1954 година со добивање на Елиот 401 за Ротхамстед и со тоа придонел за првичниот развој на статистички компјутери. Во 1966 година тој бил награден со Кралскиот медал од Кралското друштво. Тој се повлекол од Ротхамстед во 1968 година и станал виш научен соработник на Кралскиот колеџ. Тој почина во 1994 година, на возраст од 92, во Harpenden.
Јејтсова цел
Пред вршење на анализа Јејтс, податоците треба да бидат подредени во "Јејтс ред". Што е, со оглед к фактори, во колоната KTH се состои од 2 (к - 1) минус знаци (на пример, ниското ниво на фактор) проследено со 2 (k - 1) плус знаци (на пример, високото ниво на фактор). На пример, за целосна факториел дизајн со три фактори, дизајн матрица е --- +--  -+-  ++-  --+  +-+  -++  +++
Латински квадрати
Еден од најголемите придонеси на Франк бил блокот на дизајн.На блок на дизајнот се поставени системи кои им помагаат во експерименталниот дизајн,исто така постојат и многу варијации за специфични задачи. Јејтс најмногу бил познат по развивање 6 x 6 латински квадрати. Во овие квадрати секој број се случува само еднаш во секој ред и колона. Во денешна технологија латинските квадрати се користат во многу посложени форми за испраќање на информации преку интернет со користење на далноводи. Различни честоти се користеле за испраќање на информации. Популарен пример на латински квадрати е математика игра Судоку. Судоку вклучува едно ограничување дека бројот не може да се повторува во ист кош, но и покрај тоа што има исти принципи како латински квадрати.
Анализа на варијанса
Јејтс, исто така, придонел кон проучувањето на анализа на варијанса. Врз основа на оваа теорија, со цел да се учи варијанса, статистичките модели биле собрани заедно со Асоцијативни процедури. Истражувачите потоа ја преземале набљудуванaта варијанса  на различни компоненти врз основа на различни објаснувачки променливи.
Образовајќи се во Клифтон -училиште и Кембриџ, Френк Јејтс покажал интерес во математиката и решавањето на проблеми. Почетокот на својата кариера го одбележал како геодет во Голд Коуст, каде што научил за теоријата на најмали квадрати.Овие пресметковни вештини биле од голема вредност, кога тој бил назначен во Ротхамстед како заменик-статистичар за Роналд Фишер во 1931 година. Фишер имал исклучителен геометриски увид, додека Јејтс бил во можност да ги искажеовие алгебарски и пресметковни термини, и тие соработувале на многу значајни проекти во експерименталниот дизајн и статистичкото моделирање. Првото издание на нивните статистички табели се појавиле во 1938 година и сè уште се широко користени. Јејтс ја презел функцијата шеф на статистика откако Фишер заминал од Ротхамстед во 1933 година за да стане професор на Универзитетскиот колеџ во Лондон. Работата за која тој бил најшироко познат бил за него малолетнички проблем, исправка на стандарден тест за споредување на две пропорции познат како хи-квадрат тест.
Првиот компјутер во Ротхамстед
До 1953 година се појавила потребата за нови ресурси со чија помош тогашната  растечка побарувачка за статистички анализи, предводена од  Јејтс побарува  помош од новородената компјутерска индустрија, како и можноста за појава  да се здобијат со Елиот 401, непотребни прототип компјутери  изградени од страна на Елиотбраќата. Под негово водство,нови статистички методи биле развиени за искористување на можностите на компјутерите, и тоа доста му помогнало да се најде на Британскиот Компјутерско општество и да стане нејзин прв претседател во 1960 година. Тој бил избран за Ф.Р.С во 1948 година и, исто така, бил како претседател на Кралското статистичко општество и општество Биометриката. Тој го проширил персоналот за дополнително да направи  статистички софтвер, да се подготват податоци и да работат на компјутер, за да обезбеди услуга од  широк спектар на организации надвор од Ротхамстед. Тука спаѓаат сите земјоделски институти во Велика Британија, а особено проекти од факултетите на универзитетите, од земјите во развој, а и од некои медицински и биолошки организации.
169 п.н.е.
169 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 169. година пред новата ера, 169. од првиот милениум п.н.е., 69. од 2 век п.н.е. и последна од 160-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5339 и 5340 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4581 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3591 и 3592 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 584.
Локе кај Загорје
Локе кај Загорје (словенечки: Loke pri Zagorju) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
The Sun
Сан пред Руперт
На 15 септември 1964 г., Сан првпат беше објавен како весник со голем формат, со лого на кое има светлечки портокалов диск. Сопствениците на Меѓународната издавачка корпорација го објавија за првпат овој весник, со цел да го заменат Дејли Харолд. Новиот весник имаше во план да ја доближи читателската публика од ,,социјалните радикали” до ,,политичките радикали” на Хералд. Според весникот Тајмс, новиот дрски весник ,,се распрска со огромна енергија”. Започнувајќи со читателска публика од 3.5 милиони, големите првенствени копии се приковуваа со љубопитност и предностите на новостите. Сепак, весникот не ги задоволи очекувањата на Меѓународната издавачка корпорација и неговиот тираж продолжи да се намалува. До 1969 г., Сан изгуби многу повеќе пари отколку што Дејли Хералд имал на почетокот, па затоа корпорацијата реши да го продаде. Богаташот Роберт Максвел, копнееше да го купи британскиот весник, им понуди на сопствениците да ги кренат рацете и да ја задржат нивната оданост кон Лабуристичката партија, но искрено кажа дека ќе има некои отпуштања, посебно од местото на печатарите. Претходната година, Руперт Мурдок го купи сензационалистичкиот неделен весник Вести од светот, но печатот во подрумот од зградата каде што беше редакцијата на ул. Бувери во Лондон, седеа бескорисно шест дена во неделата. Со цел да ја зграпчи можноста, Максвел почна почесто да се појавува на ул. Флит, каде што подоцна се договори со унијата на печатари, при што им вети неколку вработувања доколку тој го добие весникот. Тој ја убеди корпорацијата дека ќе објавува ,,отворен и чесен весник” кој ќе продолжи да ја поддржува Лабуристичката партија. Корпорацијата под притисок од унијата, ја одби понудата на Максвел, па така Мурдок го купи весникот за 800.000 фунти, на рати. Подоцна тој кажа: Јас сум постојано изненаден од леснотијата со која влегов во светот на британските весници. Од 1930 г., Дејли Хералд се отпечатуваше во Манчестер, каде што од 1964 г., се отпечатуваше и Сан. Но Мурдок го запре принтањето во Манчестер во 1969 г., и како што се зголемуваше тиражот, така тој ги стави под голем притисок печатачите на ул. Бувери.
Катастрофата во Хилсборо и последиците од неа
На крајот од деценијата, насловната на Сан за катастрофата на фудбалскиот стадион Хилсборо во Шефилд на 15 април 1989 г., во која 96 луѓе починаа поради повредите, се докажа како најлоша грешка во неговата историја. Со наслов ,,Вистината”, весникот тврдеше дека некои обожаватели им ги испразниле џебовите на жртвите, други уринирале врз членовите на итните служби додека тие им помагале и дури некои и нападнале еден полицаец кој ,,се обидувал да го изведе бакнежот на животот на еден пациент”. Покрај насловот, напишан од Кевин Мекензи, приказната била заснована на изјавите од неименувани извори или докази слушнати од друго лице кои кажале. Иако катастрофата се случила пред ТВ камери и илјадници спортски репортери, не произлезе ниеден доказ кој ги потврдува тврдењата на Сан. Насловната страна предизвика дивјаштво во Ливерпул, каде што весникот изгуби повеќе од три четвртини од вкупно 55.000 дневни распродажби и 20 години подоцна сè уште има слаба распродажба (околу 12.000). Весникот е недостапен во многу дела од градот, бидејќи агентите одбиваат да го земаат. Во септември 2008 г., во документ наречен Ливерпул на Алексис Сеил, беше откриено дека многу жители на Ливерпул нема да го земат весникот ни ако е бесплатен, а оние кои ќе го земат ќе го искористат само за да го запалат или искинат, иако ова се случи 20 години по инцидентот. На 7 јули 2004 г., како одговор на вербалните напади кон Вејн Руни во Ливерпул, пред неговиот трансфер од Евертон во Манчестер Јунајтед, кој ја раскажа неговата животна приказна во Сан, весникот му посвети едиторијал од цела страна за да се извини за страшната грешка поради насловната за Хилсборо и објасни дека Руни (кој имаше само три години за време на катастрофата) не треба да се казни за неговите ,,минати гревови”. Во јануари 2005 г., уредникот на Сан, Грахам Дадмен, призна дека насловната за Хилсборо беше ,,најголемата грешка во нашата историја”, и додаде: ,,Она што го направивме беше ужасна грешка. Беше ужасна, бесчувствителна, лоша статија со грозен наслов. Но ние ќе кажеме и дека се извинивме за тоа, а и целиот тим е сменет од тој тим што во 1989 г. го испечати весникот”. Во мај 2006 г., Келвин Мекензи, уредник на Сан во време на катастрофата, се врати во весникот како колумнист. Уште повеќе, на 11 јануари 2007 г., Мекензи изјави дека извинувањето кое тој го напиша на насловната беше неискрено и дека на сила го натерал Раперд Мурдок. Меккензи исто така кажа дека не му е жал ,,што ја кажал вистината”, но призна и дека не знаел дали некој уринирал врз полицијата или крадел од жртвите.
1990-тите
Сан и остана лојален на Тачер сè до нејзиното повлекување во ноември 1990 г., и покрај падот на популарноста во партијата во следните години при што следуваше воведување на Данок по глава на жител. Данокот брзо беше укинат од страна на нејзиниот наследник Џон Мајер, којшто Сан ентузијастички го поддржуваше, затоа што веруваше дека тој припаѓаше на Тачеристите – и покрај фактот дека во тоа време економијата доживеа рецесија. Луѓето кои присуствуваа на ротестите организирани за данокот, Сан ги нарече ,,разбојници”. На денот на изборите на 9 април 1992 г., насловот на насловната страна, содржеше ентипатија кон Лабуристичкиот водач Нил Кинок, кој гласеше ,,Ако Кинок победи денеска, последната личност во Британија нека го изгаси светлото”. По два дена, Сан беше толку убеден дека неговата насловна го разнишал изборот на Конзевативците и напиша ,,Сан е оној кој победи” На 17 септември 1992 г., Сан напиша ,,Сега сите сме зафркнати од кабинетот” и мислеше на Црната Среда и на неодманешните откритија дека пратеникот Дејвид Мелор бил вмешан во секс скандал. Еден месец подоцна, на 14 октомври, го нападна Мајкл Хестлајн за масовното затворање на рудникот за јаглен. И покрај спротивставувањата за затворањето, сè до 1997 г., весникот повика на имплементација на политиката на Тачер, како што е приватизација на Поштата на Кралицата и смалување на социјалната безбедност, предводено од ,,Питер Лајли е во право, не можеме да продолжиме вака”. Нивните судири, нивните одобрувања за укинување на данокот и министрите од десницата ги запозна и ЕУ. Сан го нападна лабуристичкиот водач Џон Смит во февруари 1994 г., со што му кажа дека повеќе Британски војници треба да бидат пренесени во Босна. Сан коментираше дека ,,Единствените сериозни радикални политичари во овие денови се Редвуд, Лајли и Портило”. Исто така искажа луто разочараност бидејќи Џон Мајер стана Премие, ,,Кои будали сме што го вративме Џон Мајер”. Помеѓу 1994 и 1996 г., продажбата на Сан го достигна својот максимум. Најголемата просечна распродажба беше на 16 јули 1994 г., кога дневната бројка достигна 4.305.957 примероци. Најголемата бројка на продажба за еден ден се случи на 18 ноември 1995 г. (4.889.118) но тогаш цената беше намали на 10 фунти. Најголемата распродажба за еден ден со стандардна цена се случи на 30 март 1996 г. (4.783.359) На 22 јануари 1997 г., Сан го обвини канцеларот во сенка Гордон Браун дека ги крадел идеите на Конзервативците, при што напишаа ,,Ако тој може да го понуди само Конзервативното финансиско повлекување, тогаш зошто не гласате за вистинската работа?”и повика на планираниот данок, кој подоцна од страна на владата на Лауристите беше ,,неразумен”. Во февруари 1997 г., на Сер Едвард Хелт (сè уште пратеник) му беше кажано да се повлече за поддршка нанационалната минимална плата.
Последиците од скандалот за Вестите од светот
По аферата за преслушување на телефонотите на Вестите од светот, која го донесе крајот на весникот на 10 јули 2011 г., се појавија шпекулации дека Меѓународните вести ќе започнат со неделно издание во Сан за да ги заменат Вестите од светот. На 5 јули 2011 г., Меѓународните весни и весници ги регистрираа интернет адресите на Мрежните места sunonsunday.co.uk, thesunonsunday.co.uk и thesunonsunday.com. На 24 септември 2007 г., слична интернер адреса на Мрежната страница sunonsunday.com беше регистрирана во Италија. На 18 јули 2011 г., хакерската група ЛулсСекјурити го хакираше мрежното место на Сан, каде што објавија лажна вест за смртта на Руперт Мердок, пред да го пренасочат мрежното место на нивната страна на Твитер. Групата исто така го хакираше и мрежното место на Тајмс. На 28 јануари 2012 г., полицијата уапси четири поранешни и сегашни вработени во Сан, за дел од сондажа во која новинарите плаќале полицајци за да им кажат одредени информации. Исто така и еден полицаец беше уапсен. Уапсените, вработени во Сан беа уредникот за криминалистика Мајк Суливан, уредникот на вестите Крис Паро, поранешниот заменик-уредник Фергус Шанахан и поранешниот уредник Грахам Дадмен, кој подоцна стана колумнист и медиумски писател. Сите петорица уапсени се држеа под сомнение за корупција. Полицијата исто така истражуваше и во канцелариите на Меѓународните вести, издавачите на Сан, како дел од продолжената истрага за скандалот за Вестите од светот. На 11 февруари 2012 г., пет угледни новинари беа уапсени, вклучувајќи го и заменик-уредникот како дел од Операцијата Елведен (истрага за плаќање на британските државни службеници). На 17 февруари 2012 г., Мурдок преку е-пошта соопшти дека уапсените новинари кои биле суспендирани, ќе се вратат на работа како ништо да не било употребено против нив. Тој исто така им соопшти на вработените дека Сан во недела ќе започне да се печати многу брзо. Тој почна со работа на 26 февруари 2012 г. На 27 февруари 2012 г., ден по дебитирањето на Сан во недела, заменик комесарот Сју Акерс, помогна во Левсон истражувањето со што кажа дека полицијата барала ,,мрежа од корумпирани службеници” како дел од нивното истражување за преслушување на телефоните и полициската корупција. Таа кажа дека доказите покажуваат дека постои ,,култура на незаконски плаќања” во Сан со дозвола од нивните претпоставени.
Награди
Британските награди на печат вклучуваат: