cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 894 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Битка кај Ксар ел-Кебир
Битката кај Ксар ел-Кебир претставува битка која се водела во северниот дел на Мароко, во близина на градот Ксар ел-Кебир. Битката се одвила на 4 август 1578 година помеѓу армијата на Абу Мохамед Абдала II Саади и Португалската империја од една страна и династијата Саади поткрепена од Османлиското Царство од друга страна. Османлиите издвојувале голема победа преку која целосно се уништило португалското влијание во регионот.
Кајангел
Кајангел или Нгчеангел (англиски и палауански: Kayangel или Ngcheangel)  е најсеверната сојузна држава на Палау. Државата се наоѓа на 24 километри северно од Корор, најнаселениот град во државата и поранешен главен град. Административен центар на оваа сојузна држава е истоименото село Кајангел.
Географија
Сојузната држава Кајангел има вкупна површина од 1,4 км2 и е составена од 3 атоли или гребени во различна состојба на развој. Според пописот од 2000 година, Кајангел имала население од само 138 жители.
Атол Кајангел
Атолот Кајангел или локално имениван како Нгчеангел е единствен населен атол во оваа сојузна држава. Исто така, овој атол сочинува 99% од копното на сојузната држава. Атолот е со координати 8.06667°N, 134.7°W, и е на околу 35 километри северно од Бабелдуап, главниот остров на Палау, но само 3 км од гребенот на островот. Атолот е долг 7.2 километри долг во правец север-југ, и широк е 3,.7 километри во правец запад-исток. Заедно со неговата лагуна, атолот има вкупна површина од 20 км2, а само копното изнесува 1.4 км2. Просечната длабочина на лагуната е 6 метри, а најдлабоката точка е 9.6 метри. Дното на лагуната е во принцип песочно. На западната страна на атолот има премин каде влегуваат бродови во лагуната, а длабочина од 2 до 4 метри. Во близината на преминот има големи риби, делфини и желки, но во самата лагуна животинскиот свет е помал. Атолот има овална форма и има четири мали островчиња кои се густо пошумени, и од север кон југ тие се: Кајангел, Нгериунгс, Нгеребелас и Орак.
Гребен Нгаруангел
Гребенот Нгаруангел со координати 8.16667°N, 134.63333°W е атол кој се наоѓа на 8.7 километри северозападно до атолот Кајенгел. Атолите се одвоени од преминот Нгаруангл, длабок проток кој има длабочина од 629 до 786 метри. Атолот е долг 5.4 километри во правец север-југ, а широк 1.8 километри во северниот дел и 3.7 километри во јужниот дел. Вкупната површина на атолот заедно со лагуната е 15 км2. Лагуната е плитка со просечна длабочина од 6 метри. Во северниот дел на лагуната има премин за бродови. Дното на лагуната е песочно. На атолот има само еден ненаселен мал остров, островот Нгаруангел.
Гребен Веласко
Гребенот Веласко е со координати 8.34139°N, 134.6125°W и тој е всушност потопен атол кој се наоѓа северно од гребенот Нгаруангл. Овој гребен не е јасно одделен од гребенот Нгаруангел и според сателитските снимки наликува како потопен продолжеток на атолот Нгеруангел. Во правец север-југ е дол околу 30 километри и има широчина од околу 14 километри. Гребенот има овална форма и има вкупна површина од 330 км2. Голем дел од гребенот не е мапиран. Средишната депресија, или лагуна, е со длабочина од 31 до 55 метри, а длабочината на рабовите на гребенот се од 11.9 до 22 метри.
Образование
Образовните настани и центри во сојузната држава се под надлежност на Министерството за образование на Палау. Во Кајангел функционира основното училиште ЏФК Кајангел. Порано функционирало и Основното училиште Нгарард. Децата од оваа сојузна држава своето средно образование го продолжуваат во Корор каде се наоѓа единственото државно средно училиште.
Ферари Ф1-75
Ферари Ф1-75 ( познат по неговото внатрешно име, Проект 674) е тркачки автомобил во Формула 1 дизајниран и конструиран од Скудерија Ферари која се натпреварувал во Светскиот шампионат во Формула 1 во 2022 година.
Автомобилот бил управуван од возачите на Ферари, Чарлс Леклерк од Монте Карло, Монако и Карлос Саинц Џуниор од Шпанија. Шасијата е првото едносед на Ферари според Техничките прописи на ФИА (Меѓународната Федерација на Автомобили) од 2022 година. Ф1-75 достигнал четири победи, во Бахреин, Австралија, каде победи Леклерк додека во Велика Британија победи Саинц и Австриското ГП повторно освоено од страна на Леклерк. Ферари постигна 20 подиуми од 22 трки. Автомобилот го имал своето натпреварувачко деби на Гран При на Бахреин во 2022 година.
Рори Бирн, јужноафриканскиот инженер, иако не е официјално заслужен, бил силно вклучен во дизајнирањето на Ф1-75. Бидејќи автомобилот се покажал успешен во првиот дел од сезоната, неговиот договор бил обновен на три години.
Историја на конкуренција и развој
Името: Ф1-75 било во чест на 75-годишнината од првиот сериски автомобил на Ферари кој излегол од фабриката во Маранело.
Ф1-75 бил искористен за тестирање на пневматиците по атрката за Големата награда на Емилија Ромања и исто така, бил испитуван откако мислеле дека се возел со нова спецификација на подот која претходно не била користена. ФИА (Меѓународната Федерација на Автомобили) пресуди дека подот претходно бил користен за време на предсезонските тестирања и затоа е усогласен со правилата.
Во споредба со болидите без победа од 2020 и 2021 година, овој бил уште на почетокот конкурентен; тимот ја освои пол-позицијата и доминантна победа на првата трка во Бахреин. Овој подвиг бил повторен во Австралија, и покрај неподготвеноста на тимот да додаде нови ажурирања на болидот. Спореден со неговиот главен ривал, Ред Бул РБ18, ф1-75 често покажувал супериорни брзини во кривините, но RB18 бил подобар на правците. Леклерк освоил четири последователни пол-позиции од Мајами во Баку, но тимот не успеал да претвори ниту еден од овие полови во победи преку комбинација на несигурност и лоши стратегии. На Големата награда на Велика Британија, Саинц ја освоил полската позиција и ја освоил својата прва трка во Формула 1. На следната трка во Австрија, Ф1-75 болидот освои уште една победа со Леклер, кој ја постигна својата 5-та Гран-при победа.
Покрај тоа што бил конкурентен во првата половина од сезоната, Ф1-75 страдал од труење и слаба доверливост на моторот; за да се справи со тоа, Ферари ги намалил моторите на Белгиското ГП во 2022 година. Спорот бил решен со Техничката директива 39 на ФИА (Меѓународната Федерација на Автомобили) која стапила на сила на истата трка. Сепак, се појавија извештаи дека техничката директива предизвикала Ф1-75 да претрпи зголемено трошење на гумите во следните трки.
Во ноември 2022 година, Матија Биното, директорот на тимот Ферари, изјавил дека Ферари не може да си дозволи да го надгради болидот поради тоа што го достигнале ограничувањето на трошоците, што дополнително придонело за падот на конкурентноста на автомобилот во втората половина од сезоната.
Скијање на даска на Зимските олимписки игри 2010 - полуцевка за мажи
Натпреварите во дисциплината полуцевка во скијање на даска во машка конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 17 февруари. Со почеток во 13:05 и 17:15 по месно време (UTC-8) се одржаа квалификациите, а со почеток во 19:15 се одржа финалето.
Златниот медал го освои Шон Вајт од САД, со што го повтори успехот од игрите во Торино во 2006 година.
NGC 2397
NGC 2397 — спирална галаксија во соѕвездието Летечка Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2397 се споменува и како ESO 58-30, IRAS 07214-6854.
Откривање
Објектот е откриен на 21 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2397 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 2397 има привидни димензии од 2,5' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 21 м 19,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 0' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на NGC 2397 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20766. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 446; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9179.
Обелиск
Асирија
Обелиск-спомениците се познати и во асирската цивилизација, каде биле издигнати како јавни споменици кои ги обележувале достигнувањата на асирскиот крал. Британскиот Музеј поседува три асирски обелиска: Белиот обелиск (именуван според неговата боја), го открил Хормузд Расам во 1853 г. во Ниневех. Обелискот бил подигнат или од Ашурнасирпал Први (1050-1031 г. п.н.е.) или Ашурнасирпал Втори (883-859 г. п.н.е.). Обелискот содржи записи кои укажуваат на тоа дека кралот запленувал стока, луѓе и стада кои биле носени во градот Ашур. Релјефите на обелискот откриваат воени походи, ловење, победнички банкети и сцени од почесни настани. Обелискот Расам, именуван по неговиот откривач Хормузд Расам, се наоѓал на тврдината Нимруд (стар Калху). Бил издигнат од Ашурнасирпал Втори, иако е сочуван само во делови. Сочуваните делови на релјефи откриваат сцени од почесни настани кон кралот на Сирија и западот. Црниот обелиск го открил Сер Остен Хенри Лејард во 1846 г. на тврдината Калху. Обелискот го подигнал Шалманасар Трети а неговите релјефи откриваат сцени од почесни настани како и слика од два владетели, Јеху кралот на Израел и Суа крал на Гилзанеа, како даваат знаци на понизност кон кралот. Релјефите имаат и епиграфи кои ги придружуваат, но покрај нив обелискот исто поседува и поголем запис кој ги одбележува една од последните верзии на хрониките на Шалманасер Трети, за периодот од годината на почетокот па сè до 33тата година на неговото владеење.
Аксум
Дел од обелискците биле гравирани во Кралството Аксум. Заедно со 21м. високиот обелиск на кралот Езана, последниот издигнат и единствен сочуван е најпознат пример за аксумските обелисци е таканаречениот обелиск на Аксум кој е висок 24м. Бил гравиран околу 4 век и со текот на времето се срушил и се разделил на три дела. Во ваква состојба бил пронајден од италијански војници во 1935 г. по Втората италијанско-етиопска војна, кога бил грабнат и однесен во Рим, 1937 г. и поставен на плоштадот Порта Капена. Со договорот на ООН во 1947 Италија се согласила да го врати обелискот но не го исполонила сè до 1997, после години на пристисок и разни контроверзни спогодби. Во 2003 г. италијанската влада ги направила првите чекори кон враќање на обелискот и во 2008 г. конечно бил повторно издигнат. Најголемиот познат обелиск, Големиот обелиск во Аксум, којшто денес е срушен со висина од 33м. и димензии на основата 3м со 2 м. (и тежина од 520 тони ) е еден од најголемите еднокамени споменици некогаш направени во човековата историја (најголемиот се наоѓа или во Баалбек или во Рамессеум) најверојатно паднал при изградбата или веднаш по неа уништувајќи голем дел од гробницата под него. Обелисците чијшто соодветен термин е стелае, или тамошното хавилт или хавилти бидејќи не завршува со пирамида, се користеле да ги означат гробиштата или подземните гробници. Најголемите означувачи на гробови биле наменети за кралските гробници и накитени со повеќе-катни лажни прозорци и лажни врати додека оние на благородниците биле помали и помалку накитени. Постојат стотици помали стелае на „стелае полињата“ а само неколку големи.
Старите римски обелисци
Римјаните продавале обелисци во стар египетски стил. Тука спаѓаат:
Предколумбовски период
Предисторискиот обелиск Тело, пронајден во 1919 г. во Чавин-де-Уантар во Перу, е монолитен стеале со димензии во форма на обелиск. Бил гравиран во плиток релјеф со чавински симболи како што се низа од заби и глави на животни. Откако долго бил чуван во Националниот музеј за археологија, антропологија и историја на Перу во Лима, бил пренесен во Националниот чавински музеј, кој се отворил во јули 2008 г. Обелискот бил именуван според археологот кој го открил, Хулио Ц. Тело, коишто се сметал за „татко на перуанската археологија“. Тој бил првиот американски староседелски археолог.
Напад на зградата на Владата на Македонија (2014)
На 28 октомври 2014 година во вечерните часови два проектили ја погодиле фасадата на зградата на македонската Влада. Полицијата соопштила дека настанот се случил околу 22 часот, кога обезбедувањето пријавило дека се слушнале две експлозии. Во нападот не биле нанесени поголеми штети или човечки жртви.
Според Радио Слободна Европа ова не било првпат да биде пукано во близина на македонската Влада. Во 2007 година полицијата соопштила дека блиску до зградата, исто така во ноќните часови, биле испукани две гранати од противпешадиско оружје. Проектилите завршиле во близина на бензинската пумпа на „Макпетрол“ и во бетонско ѕидче пред јапонскиот конзулат. Тогашниот владин портпарол Ивица Боцевски бил дециден. Тој рекол дека Владата го сметала нападот за терористички чин.
Една недела по инцидентот телевизијата Алсат М објавила документ кој бил потпишан во името на расформираната Ослободителна народна армија. Во документот на албански јазик пишувало дека „вечерта на 28 октомври елитните сили „Хасан Приштина“ ја нападнаа владината зграда во координирана акција“.
Солунска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“
'''Солунска егзархиска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ или Солунската бугарска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ (буг. Солунска българска мъжка гимназия „Св. Кирил и Методий“), општопозната во Македонија едноставно како Солунската гимназија''' — еден од најголемите и највлијателните образовни центри отворени од Бугарската егзархиска пропаганда во Македонија и се почитува во Македонија како место каде се создава јадрото на македонското револуционерно движење.
Основање и дејност до 1913
Меѓу иницијаторите, директорите и учителите во гимназијата се издвојуваат низа големи интелектуалци, научници и јавни личности; покрај основачот Кузман Шапкарев, тука своевремено работеле и предавале и Васил К’нчов, Григор Прличев и Константин Величков. Меѓу учениците и дипломците на оваа гимназија особено се издвојуваат Гоце Делчев, Даме Груев, Тодор Александров, Андреј Љапчев, Иван Михајлов, Антон Кецкаров и голем број на други видни личности од македонската и бугарската историја.
Учителите во гимназијата биле Македонци, Бугари, Турци, Руси и Французи, а меѓу другите предмети се изучувале латински, старогрчки, турски и француски јазик.
Ученички бунтови
Солунската гимназија, и покрај егзархискиот језуитски режим, била расадник на револуционерни идеи. Во гимназијата циркулирала забранета литература, се ковале планови и се дигале ученички бунтови.
Во гимназијата често избувнувале конфликти за тоа да се зголеми бројот на професори со потекло од Македонија, а да се намали бројот на оние што се носат од територијата на кнежевството Бугарија. Бугарската егзархија која ја спроведувала политиката на Стефан Стамболов за еволутивно решавање на македонското прашање, била против зголемување на бројот на учители од Македонија, заради стравот дека Македонците учители ќе ги револуционеризираат учениците, и со тоа ќе бидат нарушени добрите односи меѓу кнежевството Бугарија и Османлиска Турција.
Веднаш по нејзиното создавање, веќе во учебната 1882/1883 година, дошло до бранување. При училишниот бунт во учебната 1883/1884 година биле исклучени од гимназијата Ѓорче Петров и Пере Тошев, кои биле меѓу првите ученици на оваа гимназија. Во учебната 1887/1888 година дошло до нов бунт, поради кој биле исклучена поголема група на ученици. Меѓу причините за бунтот било и барањето на учениците: дека не можат да работат на бугарски јазик, туку сакале да работат и да им се предава на нивниот домашен, македонски дијалект. Меѓу учениците кои заминале во Белград, за да го продолжат образованието, биле: Даме Груев, Петар Поп Арсов, Никола Наумов, Христо Поп Коцев, Димитар Мирчев итн.
Во своето дело „Во Македонија под ропство“ Павел Шатев пишува дека во основата на ученичките бунтови бил спорот како да се извршува ослободувањето на Македонија. Екзархиската страна верувала дека ова требе да се извршува со легална борба, просвета, цркви и училишта, а другата страна - со револуционен метод на дејствие.
По 1913
По крајот на Втората балканска војна, грчките власти го протеруваат целиот наставнички колектив на гимназијата во Бугарија. Задно со себе тие успеваат да земат голем дел од материјалот и регистарски материјали. Преместувана е неколкупати во Струмица, Штип и Петрич.
Космос-760
Космос-760 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Солунска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“
По 1913
Од 1920 до денес се наоѓа во Благоевград (Горна Џумаја), Пиринска Македонија и го носи името Национална хуманитарна гимназија „Свети Кирил и Методиј“ (Национална хуманитарна гимназия „Свети Свети Кирил и Методий“).
Космос-760
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 16 септември 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-760 бил надгледувачки сателит.
Олга Тројачанец
Животопис
Тројачанец е родена во 1937 година. Таа во 1957 година била меѓу 12-те студенти од првата генерација на Катедрата за германски јазик и литература при Скопскиот универзитет, а подоцна, по студиските престои во Германија, во 1976 година била соосновач на Македонското здружение на наставници по германски јазик и го иницирала основањето на „Гете институтот“ во Скопје.
Космос-760
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 316 км, а најмалото на 170.
Солунска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“
Директори
Од вкупно 14 директори на гимазијата, 9 биле од Бугарија, а 5 од Македонија. Притоа нужно е да се истакне дека во најважните години од работата на солунската гимназија, од нејзиното основање до периодот кога во Македонија се отвориле и други бугарски средношколски установи, директорите биле исклучиво етнички Бугари. Според нивното образование, речиси сите минале низ бугарските средни училишта во Софија, Пловдив итн., а голем дел од нив го продолжиле своето образование во поголемите европски центри. Повеќемина од солунските директори имале и завидна политичка кариера. Додека Михаил Сарафов најпрво бил министер за народна просвета во владата на Петко Каравелов (1880-1881) и министер за финансии во владата на Драган Цанков (1884), а дури потоа бил назначен за директор на гимназијата во Солун, некои од директорите својот политички подем го започнале откако се докажале како спроводници на бугарската политика во солунската машка бугарска гимназија. Васл К’нчов во 1902 година бил министер за народна просвета во владата на Стојан Данев, а Лазар Пајаков бил министер за финансии во кабинетите на Рачо Петров, Димитар Петков, Димитар Станчов и Петар Гудев (1903-1908).
Олга Тројачанец
Животопис
Од 1986 до пензионирањето во 2002 година била професорка и директорка на Центарот за странски јазици и предавач на Филолошкиот факултет, а од 2002 и косопственик на училиштето за јазици „Лингвалинк“. Тројачанец е првата Македонка која е одликувана со Орден за заслуги од претседателот на Германија. Орденот го добила во 2008 година, за нејзините долгогодишни заслуги во ширењето на германскиот јазик во Македонија. починала на 27 ноември 2011 во Скопје, каде што и почива.
IC 949
IC 949 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 949 се споменува и како MCG -1-60-20, NPM1G -03.0698.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 949 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 949 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 41 м 37 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -3° 33' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на IC 949 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72133.
Арнолд де Тороха
Арнолд де Тороха или Арнолд од Тороха бил деветтиот Голем мајстор на витешкиот ред, темплари, од 1181, па сè до неговата смрт во 1184 година.
Реконквиста
Воената кариера на Арнолд де Тороха била насочена кон борбата за „Реконквиста“ на Шпанија и Португалија против Муслиманите. Арнолд особено бил активен во Арагон. Неговото поставување за Голем мајстор ја отсликува неговата личност како редок темплар којшто бил активен далеку од Светата земја. Ова се појавило во одредот по смртта на неговиот претходник Одо де Сен-Аман којшто бил вмешан во политиката којашто се водела во Ерусалим. Но, Арнолд немал такво политичко искуство во крстоносните држави. За Голем мајстор бил избран во 1181 година.
Конфликтот со болничарите
Во периодот на владеење како Голем мајстор, витезите болничари достигнале висока точка на влијание. Во тоа време постоело соперништво помеѓу двата витечки реда, но притисокот на Муслиманите не зависел од нивното соперништво. Затоа двата Големи мајстори се сретнале со папата Луциј III и кралот Балдуин IV, па проблемите биле решени. Всушност, Арнолд де Тороха се покажал како вешт и способен дипломат којшто решил неколку проблеми на политичките групи во истокот. Тој ги предводел мировните преговори со султанот Саладин по побуните на Рејналд Шатилонски во Ултерјордан.
Претставништвото до Европа
Во 1184 година, Арнолд де Тороха заедно со патријархот Хераклиј и Големиот мајстор на витешкиот ред, болничари Рожер де Мулинс се договорил за поддршка на Ерусалимското Кралство. Тие планирале посета на Италија, Англија и Франција, но Арнолд де Тороха се разболел и умрел кај Верона на 30 септември 1184 година. Како Голем мајстор го наследил Жерард де Ридфор.
Исак Бабел
Исак Емануилович Бабел - (руски: Исак Эммануилович Бабель) (13 јули 1894, Одеса — 27 јануари 1941) — руски и советски писател.
Творештво
За почеток на творештвото на Бабел се смета 1924 година, кога во четвртата тетратка на списанието „Леф“ се појавиле неговите раскази „Сол“, „Писмо“, „Смртта на Долгушов“, „Крал“ и неколку други. Самиот Бабел ја сметал средбата со Максим Горки за пресуден миг во неговата книжевна кариера, зашто тој го поучил за најважните елементи на писателскиот занает. Бабел претставува посебна страница во советската книжевност, зашто во неговите дела се наоѓа сè што е општочовечко и длабоко руско. Тој е најпознат како писател чии дела се посветени на Јужна Русија и Октомвриската револуција, кои ги опишал со смеса на горчлив реализам и највозвишена поезија. Бабел е совршен толкувач на луѓето со фантазија кои немале доволно способност или храброст да се изразат себеси. Исто така, голем дел од неговото творештво заземаат расказите со тематика ос еврејскиот живот. Тој напишал неколку дела поврзани со Црвената коњица, како што се „Црвената коњица“ (1924-1926) и „Одески раскази“ (1928), како и поголем број новели за идеализираниот јунак на еврејската сиромаштија, бандитот Бења Крик. Од еврејскиот живот се инспириани и драмите „Залезот на сонцето“ (1928) и „Марија“ (1935).
Болба
Болба (Βόλβη) во старогрчката митологија била нимфа од истоименото езеро во Беотија.
Митологија
Опишувана е како извонредно убава божица, ќерка на Океан и Тетија. Како други Лимнади, живеела во чисти води на езера. Според традицијата, оваа нимфа еднаш годишно праќала многу риби низ реката во спомен на својот син Олинт. Ова верска на „домородна“ нимфа и епонимниот херој се толкува како стремеж на Старите Грци да го „присвојат“ овој јунак (почнувајќи од петтиот век).
Список на државни водачи во 1105 година
Ова е список на државни водачи во 105 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Голмсдорф
Голмсдорф (Golmsdorf) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Соседни општини
Соседни општини се Нојенгена на запад, Дорндорф-Штојдниц на север, Таутенбург на североисток, Лебершиц и Јеналебниц на исток, како и безокружниот град Јена на југозапад.
Општински единици
Општината се состои од местата Голмсдорф, Бојтниц и Наура.
Џиновски гепард
Џиновски гепард (Acinonyx pardinensis) — праисториски гепард кој личи на современиот гепард. Начинот на живот и физичките одлики на овој гепард се претпоставува дека се блиски до оние на денешните гепарди. Но, според големината на телото, тие се поблиски до лавовите и се повеќе од 100% поголеми од сегашните димензии на гепарди.
Тежината на овие гепарди била до 120 кг., должината на телото 190 cm, а висината на гребенот 160 cm. Фосили од овој вид биле откриени од раниот и среден плеистоцен од Франција и Германија до Индија и Кина. Видот еволуирал паралелно со јагуарот и леопардот и можната конкуренција била причината тој да развие квалитети за постигнување на висока брзина при трчање.
Според неговата најголема тежина, овој гепард не бил толку брз како денешните гепарди. Овој вид на гепард се претпоставува дека се хранел со муфлони и елени.
Космос-761
Космос-761 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 септември 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-761 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1480 км, а најмалото на 1400.
NGC 4622B
NGC 4622B — леќеста галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4622B се споменува и како ESO 322-64A, MCG -7-26-36, VV 580, AM 1241-402, DCL 163.
Откривање
Објектот е откриен на 5 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4622B е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 4622B има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 43 м 50,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -40° 43' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 4622B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42852. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7775. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Лате макијато
Лате макијато е пијалак направен од кафе.
Сродни пијалаци
Во кафе лате, акцентот е на кафето, повеќе содржи кафе одколку млеко, додека во лате макијато, акцентот е целосно на млекото.
Магијата е малата „точка“ на кремот што останува врз млекото за јасно да се направи разлика помеѓу лате макијато и кафе лате, каде еспресото според традицијата се додава пред млекото, па оттука нема „белег или дамка“. Спротивно на тоа, макијато, уште еден пијалак со многу слично име, всушност е еспресо „извалкано“ со мало количество млеко.
Подготовка
Подготвка на лате макијато е прилично едноставно со пенесто млеко, генерално со многу пена истурена во чаша во која се додава кафе еспресо. Пената генерално преовладува, бидејќи е во поголемо количество и дава значителна лесна, „сува“ пена, со слој од течно млеко одоздола, наместо „влажна“ микропена што се користи во познатата лате уметност.
Може да се подготви како слоевит пијалак, со еспресото нежно ставено, така што ќе направи слој помеѓу погустото течно млеко одоздола и полесната пена која се наоѓа погоре. Во овој случај, чашата е од суштинско значење за слоевите да бидат повеќе видливи.
Еспресото, исто така, може да се подготви во стандардна шолја за еспресо или може да се приготвува во специјализиран бокал за подготовка на еспресо, што го олеснува ставањето, особено за слоевите.
Чак Свирски
Чак Свирски (Chuck Swirsky) (роден на во Норфолк, Вирџинија, САД) беше долгогодишен телевизиски коментатор за канадскиот НБА тим Торонто Рапторс, кој ја поминал својата 27 годишна кариера во Чикаго, Детроит и Торонто репортирајки на кошаркарски и настани од американски фудбал. Чак беше персонификација на организацијата на „Рапторси“, иако не поседуваше некое огромно кошаркарско знаење, и често притаено навиваше за противниците, кога заслужуваа да победат повеќе од Торонто. Чак беше роден Американец, но имигрираше во Канада пред 5-6 години, и заедно со својата фамилија кои живееја во Бурлингтон, Онтарио, ја напуштија Канада во мај 2008 за да се вратат во нивниот дом, Чикаго, каде што Чак работи како радио коментатор за Чикаго Булс. Негова омилена фраза е „Ајде мамо, да си каснеме вечера, овој натпревар е готов“, што велеше пред всушност мечот да заврши, наговестувајки победа, но многу ретко рано најавуваше победа, плашејки да не се повтори мечот кога најави победа во третата четвртина, а Торонто подоцна изгуби и прими 81 бод од Коби Брајант. Негов омилен играч беше Винс Картер, затоа што репортирајки ги неговите забивања стана славен, а исто така многу го цени младиот играч на Атланта Хокс, Марвин Вилијамс. Чак во Торонто коментираше заедно со својот партнер, бившиот канадски кошаркар Лио Ројтинс.
NGC 2397A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2397A се споменува и како ESO 58-29, AM 0721-685, IRAS 07212-6901.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2397A е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 2397A има привидни димензии од 0,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 21 м 7,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 6' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 2397A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20754. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 446; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9179.
Дрвото на Ана Франк
Дрвото на Ана Франк (хол.: Anne Frankboom или, неправилно, Anne Frank boom ) бил еден див костен кој растел во центарот на Амстердам, а кој бил опишан во "Дневникот на Ана Франк" (хол.: Het Achterhuis). Во свјот дневник, Ана Франк го опишала ова дрво онака како што го видела низ прозорецот на Куќата на Ана Франк, зграда во која се криеле Ана и нејзиното семејство од нацистите за време на Втората светска војна, а која денес е Музеј на Ана Франк.
Со текот на годините, здравјето на дрвото значително се влошило како резултат на напад на инсекти и габична инфекција. Затоа, градската администрација, на 20 ноември 2007 година одлучила дека дрвото мора да се подсече поради опасност дека цело ќе падне. Сепак, следниот ден судот издал наредба за привремено ограничување. Фондацијата „Ана Франк“ и граѓаните на Амстердам развиле алтернативен план за тоа како да го спасат дрвото. Фондацијата за поддршка на дрвото на Ана Франк била формирана за да го спроведе предложениот план и да се грижи за дрвото.
Три години подоцна, на 23 август 2010 година, за време на силно невреме, стеблото паднало на висина од околу 1 метар над земјата поради силни ветрови. Дрвото паднало над градинскиот ѕид и ги оштетило помошните објекти, но за среќа немало друга штета. Возраста на паднато дрво се проценува на 150-170 години.
<div style="font-family:Times New Roman, Roman, Serif; font-size:100%; font-style:italic;">
Интерактивен проект
Дрвото на Ана Франк е исто така име на интерактивен проект што го започнала куќата на Ана Франк во 2006 година кога го отворил Ема Томпсон. Посетителите на музејот можат да го напишат своето име на „списокот“ на дрвото, со што ќе покажат сочувство кон Ана Франк. Дел од учесниците во овој интерактивен проект се студенти од повеќе од 200 училишта ширум светот именувани по Ана Франк.
Новиот живот на паднато дрво
На 25 февруари 2015 година. едно дрво било засадено во Листер Парк во Бредфорд ( Велика Британија )
Страчино
Името на сирењето потекнува од ломбардската придавка страч, што значи „уморен“. Се вели дека млекото што го произведуваат уморните крави што се спуштаат од алпските пасишта во есен, е побогато со масти и покисело. Според легендата, овие квалитети биле откриени во кравјото млеко. Кравите сезонски се преселувале, горе-долу по Алпите, на различни пасишта. Млекото на таквите крави му дава на сирењето карактеристични вкусови.
Страчино обично се јаде самостојно, но и како фил на некои видови леб: во Реко, на лигурската ривиера источно од Џенова, „focaccia col formaggio“ („сирење фочачиа“) или „focaccia di Recco“ обично се полни со крешенца, додека во Ромања и во делови од некои блиски региони (на пр. северна Марке, Умбрија и источна Тоскана) е класичен фил за касионе кој се прави од пиадина, тенок рамен леб.
Црвената коњица (книга на Исак Бабел)
Црвената коњица (руски: Конармия) - збирка раскази на рускиот и советски писател Исак Бабел. Расказите во збирката се пишувани во периодот 1924-1926 година.
Содржина
Збирката „Црвената коњица“ ги содржи следниве раскази:
Осврт кон делото
Збирката „Црвената коњица“ предизвикала големо внимание поради необичниот пристап во опишувањето на хероите од времето на граѓанската војна во Русија. Имено, за разлика од тогашните дела, ликовите во оваа збирка се одликуваат со недостатоци: тие се сурови, глупави, неспретни и детинести. Во своите раскази, Бабел дал извонредни психолошки скици на луѓе кои се одликуваат со неочекувани премини од најгруб реализам со најфина поезија. Расказите во збирката претставуваат богата галерија на фантастични типови на луѓе, прикажани во борбените акции и во моментите на затишје, кога борците, зафатени од некоја слабост или во состојба на афект, се покажуваат потполно соголени. Во расказите, според неговите сопствени зборови, Бабел настојувал да ги наслика „скриените урнатини на човечките судбини“, со нивната наивна радост, невин занос, тагата од неостварените желби, вистинското страдање и трагичните грешки. Во овие раскази Бабел се докажува како ненадмашен сликар на луѓето и голем стилист, давајќи впечатливи описи и опипливи ликови. Ретки се писателите кои како него, силно и исцрпно, но со малку зборови, успеале да го опишат ужасот на војната, а некои негови текстови делуваат и како песни во проза.
Список на државни водачи во 895 година
Ова е список на државни водачи во 95 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Зад ридовите
„Зад ридовите“ (англиски: Beyond the Hills) — филм на романскиот режисер Кристијан Мунгиу (Cristian Mungiu), снимен во 2012 година.
Основни податоци за филмот
Филмот „Зад ридовите“ е снимен во 2012 година, во режија на познатиот романски режисер Кристијан Мунгиу, кој во 2007 година се прославил со филмот „Четири месеци, три недели и два дена“ за која ја добил наградата „Златна палма“ на филмскиот фестивал во Кан. „Зад ридовите“, исто така, постигнал голем меѓународен успех, освојувајќи две награди „Златна палма“ на филмскиот фестивал во Кан во 2012 година, и тоа: за најдобро сценарио и за најдобра женска улога.
Филмот трае 155 минути. Сценариото е дело на Кристијан Мунгиу според книгата на Татјана Никулеску Бран (Tatiana Niculescu Bran), директор на фотографијата е Олег Муту (Oleg Mutu), додека улогите во филмот го играат: Валериу Андруица (Valeriu Andriuta) во улогата на игуменот, Кристина Флутур (Cristina Flutur) како Алина, Козмина Стратан (Cosmina Stratan) како Војкица, Дана Тапалага (Dana Tapalaga) како главната сестра, Каталина Харабаџиу (Catalina Harabagiu) како сестра Антонија, Џина Тандура (Gina Tandura) како сестра Јустина, Луминица Георгиу (Luminița Gheorghiu), Дору Ана (Doru Ana), Нора Човали (Nora Covali), Јонут Гинеа (Ionut Ghinea), Лилјана Мочану (Liliana Mocanu), Дионисие Вицу (Dionisie Vitcu), Алина Берзунтеану (Alina Berzunteanu), Вича Агаке (Vica Agache), Костаке Баби (Costache Babii) итн. Филмот се одликува со долги кадри, со бавен ритам и извонредно реалистична глума на главните ликови. „Зад ридовите“ е филм со кој Мунгиу дефинитивно го потврдил своето место помеѓу водечките европски режисери на почетокот на XXI век.
Содржина
Основната тема на филмот е егзорцизмот, при што филмот е снимен според вистински настан кој се случил во еден манастир во Молдавија, во 2005 година, опишан во книгата на Татјана Никулеску Бран. Дејството не филмот се случува во романски православен женски манастир, а дејството го носат два женски лика - Војкица и Алина - две другарки, кои израснале во дом за сираци каде што имале и лезбејска врска. Нивното пријателство било прекинато кога Алина заминала во Германија во потрага по подобар живот, додека Војкица станала калуѓерка во еден женски манастир. Подоцна, Алина се враќа во Романија со намера да ја наговори Војкица да го напушти манастирот и да започнат заеднички живот. Од друга страна, Војкица настојува да ја убеди Алина да остане во манастирот и да стане калуѓерка. Игуменот на манастирот се спротивставува на идејата за замонашување на Алина, но дозволува таа привремено да остане во манастирот. За време на престојот во манастирот, Алина покажува знаци на нервоза и меланхолија, кои набргу преминуваат во хистерични напади. Алина ја носат во градската болница, но таму не успеваат да ја излечат по што таа повторно се враќа во манастирот. Тогаш, игуменот и сестринството одлучуваат да ја спасат Алина од психичкото растројство со помош на егзорцистички ритуал, кој завршува трагично. Поради смртта на Алина, во манастирот доаѓа полиција, која ги приведува игуменот, заедно со неколку калуѓерки.
Тјентандунгмен (пекиншка метро-станица)
Tiantandongmen Station (天坛东门站, ) — станица на Линијата 5 од Пекиншкото метро.
Сместена е близу до Храмот на небото во реонот Дунгченг.
Космос-762
Космос-762 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 септември 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-762 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1484 км, а најмалото на 1438.
Миодраг Радоњиќ
Миодраг Радоњиќ (Белград, 3 мај 1989) е српски телевизиски и театарски актер.
IC 950
IC 950 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 20 септември 1886 година од страна на Гијом Бигурдан.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 950 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 14 mag.
Октавијан Август
Октавијан Август се смета за една од најважните личности во историјата на Римското Царство. Тој создал нов облик на управување во внатрешноста на империјата, кое се задржало во следните триста години. Тој му ја вратил власта на римскиот Сенат, но во исто време ја зачувал својата автократска позиција. На престолот го наследил царот Тибериј.
IC 950
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 51 м 1,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 1' 38"".
Други поделби
Проучување на IC 950 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Кајенгел (атол)
Географија
Атолот Кајангел или локално имениван како Нгчеангел е единствен населен атол во оваа сојузна држава. Исто така, овој атол сочинува 99% од копното на сојузната држава. Атолот е со координати 8.06667°N, 134.7°W, и е на околу 35 километри северно од Бабелдуап, главниот остров на Палау, но само 3 км од гребенот на островот. Атолот е долг 7.2 километри долг во правец север-југ, и широк е 3,.7 километри во правец запад-исток. Заедно со неговата лагуна, атолот има вкупна површина од 20 км2, а само копното изнесува 1.4 км2. Просечната длабочина на лагуната е 6 метри, а најдлабоката точка е 9.6 метри. Дното на лагуната е во принцип песочно. На западната страна на атолот има премин каде влегуваат бродови во лагуната, а длабочина од 2 до 4 метри. Во близината на преминот има големи риби, делфини и желки, но во самата лагуна животинскиот свет е помал.
Острови
Атолот има овална форма и има четири мали островчиња кои се густо пошумени, и од север кон југ тие се: Кајангел, Нгериунгс, Нгеребелас и Орак.
Остров Кајангел
Островот Кајангел, или познат како Нгчеангел, е најголемото островче кое во склоп на атолот, а воедно и најголемо во сојузната држава. Островот има должина од 2570 метри во правец север-југ, со ширина од 270 метри во јужниот дел и 700 метри во северниот дел. Вкупната површина на копното е 98 хектари. На островот има пет села кои се на западната страна на островот, со поглед кон лагуната. Тие се протегаат на околу 1.5 километри од север кон југ и не се јасно одделени. Тие се многу мали и вкупно имаат само 138 жители. Заедно сите се групираат под името Кајенгел и функционираат како главен град на оваа сојузна држава. Селата се: Орукеј, Дилонг, Доко, Олканг и Димес.
Селата се напојуваат со електрична енергија од сончеви плочи или агрегатори. Има едно мало училиште за сите возрасти и мала библиотека. На островот има мала продавница, но сепак храната или ја одгледуваат или се хранат со морски плодови. До островот се пристигнува по воден пат.
Остров Нгериунгс
Нгериунгс е на 820 метри јужно од Кајангел. Островот е долг 1350 метри во правец север-југ и има широчина од 130 метри во јужниот и 380 метри во северниот дел. Вкупната површина на островот е 27 хектари. Островот не е населен, но има мал камп.
Остров Нгеребелас
Островот Нгеребелас се наоѓа во близина на јужниот дел на атолот Кајенгел, или на 1200 метри  југозападно од Нгериунгс. Има вкупна широчина од 400 метри во правец исток-запад и 370 метри должина во правец север-југ. Островот има вкупна површина од 12 хектари. Островот не е населен.
Остров Орак
Островот Орак е најјужен во атолот и е на 290 метри југозападно од Нгеребелас. Должината на островот е 210 метри во правец југозапад-североисток, а широк е 90 метри. Вкупната површина на островот е 1.5 хектари и е најмал од сите острови во овој атол. Островот не е населен.
NGC 4622
NGC 4622 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4622 се споменува и како ESO 322-57, MCG -7-26-31, AM 1239-402, DCL 142.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4622 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4622 има привидни димензии од 1,7' х 1,6'.