cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ал-Газали
Живот
Тој беше подложен на духовна криза во 1095 и следствено на тоа се откажал од својата кариера и го напуштил Багдад, под изговор дека одел на аџилак до Мека. Правејќи договори за неговото семејство, тој го отфрлил своето богатство и усвоил аскетски начин на живот. Според биографот Данкан Б. Макдоналд, целта на воздржувањето од училишната работа беше да се соочи со духовното искуство и пообичното разбирање на "словото и традициите". По некое време во Дамаск и Ерусалим и по посета на Медина и Мека во 1096 година, се вратил во Тус да ги помине следните неколку години во 'узла (изолација). Оваа изолација се состоеше од воздржување од наставата во државно-спонзорирани институции, иако тој продолжил да објавува, да прима посетители и да предава во завијата (приватна медреса) и во текија (суфиски манастир) која тој ја изградил.
Факр ал-Мулк, големиот везир на Ахмад Санџар, вршил притисок на ал-Газали да се врати во Низамија во Нишапут; ал-Газали колебливо капитулирал во 1106, стравувајќи (со право) дека тој и неговите учења ќе се сретнат со отпор и контраверзија. Тој подоцна се вратил во Тус и одби покана во 1110 од големиот везир на Мухамед I да се врати во Багдад. Умрел на 19 декември 1111. Според 'Абд ал-Гафир ал-Фариси тој имаше неколку ќерки, но не и синови.
Школкси афилијации
Ал-Газали придонесе значително за развивањето на систематскиот преглед на Суфизмот и неговата интеграција и прифаќање во рамките на редовниот Ислам. Како научник на православниот Ислам, тој припаѓал на шафитската школата за исламското право и на ашеритската школа на теологијата. Ал-Газали се здобил со многу титули, како што се Шараф-ул-А'има, Зајн-уд-дин  и Хуџат-ул-Ислам .
Тој се смета за клучен член на влијателната ашеритска школа на првобитната исламска филозофија и како најважен противник на Мутазилитите. Сепак, тој избра малку поинаква позиција во споредба со Ашеритите; неговите верувања и мисли се разликуваат во некои аспекти од тие на православната ашеритска школа.
Дела
Вкупно околу 60 дела можат да се припишат на Ал-Газали.
Некохерентноста на филозофите
Неговата книга од 11 век со наслов Некохерентноста на филозофите бележи големи пресврти во исламската епистемологија. Средбата со скептицизмот предводена од ал-Газали доведе до прифаќање на форма на теолошки оказионализам, или верување дека сите причинско-последични настани и интеракции не се производ на материјални врзувања туку на непосредната и присутната Божја Волја.
Ова дело исто така ја одбележа пресвртната точка во исламската филозофија во своите жестоки одбивања на Аристотел и Платон. Книгата ја нападна фаласифата, лабаво дефинирана група на исламски филозофи од 8-ми до 11 век (од кои најважните биле Авицена и Ал-Фараби) која беше интелектуално под влијание на Старите Грци.
Во следниот век, Авероес изработил долго неодобрување на ова дело на ал-Газали наречено Некохерентноста на некохерентноста; сепак, епистемолошкиот тек на исламската мисла веќе била поставена. Ал-Газали го даде како пример за илузијата на независните закони на причините фактот што памукот гори кога доаѓа во контакт со оган. Иако тоа може да изгледа како дело на природниот закон, тоа се случува само затоа што Бог посакал тоа да се случи—настанот е "директен производ на божествената интервенција како и било кое друго чудо". Авероес, од друга страна инсистираше дека додека Бог го создал природниот закон, луѓето "можат покорисно да кажат дека огнот предизвика памукот да изгори, бидејќи создавањето имаше шема која тие можеле да ја забележат."
Овој долгогодишен аргумент бил критикуван. Џорџ Салиба во 2007 година тврди дека падот на науката во 11 век бил преценет, укажувајќи на продолжувањето на напредокот, особено во астрономијата сè до XIV век. Од друга страна, Хасан Хасан во 2012 година тврдел дека додека навистина научната мисла во Исламот беше ослабена во 11 век, лицето кое во голема мера е виновно не е Ал-Газали туку Низам ал-Мулк.
Автобиографија
Автобиографијата која ал-Газали ја напишал кон крајот на својот живот, Ослободувањето од грешка ( ал-мункид мин ал-далал) се смета за дело од големо значење. Во него, ал-Газали раскажува како откако кризата на епистемолошкиот скептицизам беше решена од страна на "светлина што Бог севишниот ја фрли во моите гради ... клучот за повеќето знаења," тој студирал и ги совладал аргументите на келамот, исламската филозофија и Исмаилизмот. Иако го почитувал она што беше основно во првите две од овие дела, тој утврдил дека сите три пристапи се несоодветни и имале крајна вредност само во мистичното искуство и увидот (состојбата на пророштво или нубува) кои тој ги добил како резултат на следењето на суфистичките практики. Вилијам Џејмс во Видови на религиозни доживувања смета дека автобиографијата е важен документ за "чисто литературниот студент кој би сакал да се запознае со духовноста на другите религии покрај Христијанството" поради недостатокот на снимени лични верски конфесии и автобиографска книжевност од овој период надвор од христијанската традиција.
Оживувањето на верските науки
Тоа содржи четири главни делови: Дела на обожување (Руб' ал-'ибадат), Норми на секојдневниот живот (Руб' ал-'адатат), Начините на пропаст (Руб' ал-мухликат) и Начините на спасение (Руб' ал-мунџијат). Ова дело стана најчесто рецитиран исламски текст по Куранот и Хадисот. Неговото големо достигнување е доближувањето на православната сунитска теологија и суфиската мистика заедно во корисен, сеопфатен водич за секој аспект на муслиманскиот живот и смрт. Книгата беше добро примена од страна на исламските научници како што се Навави кој изјави дека: "Ако сите книги на Исламот се загубени, со исклучок само на Ихја', таа ќе биде доволно да ги замени сите."
Газали одново ја напиша Оживувањето на верските науки на персиски за да постигне поголема публика; тој ја објави оваа книга под името Алхемијата на среќата.
Дела на персиски
Ал-Газали ги напиша повеќето од неговите дела на арапски и неколку на персиски. Неговото најважно персиско дело е Кимјаје Са'адат (Алхемијата на среќата). Тоа е персиската верзија на Ихја'ул илумудин (Оживувањето на верските науки) на арапски, но пократко дело. Тоа е едно од најдобрите дела од 11 век во персиската литература. Книгата беше објавена неколкупати во Техеран од страна на Хусаин Кадев-џам, познатиот ирански научник. Тоа е преведено на англиски, арапски, турски, урду, азербејџански и други јазици.
Освен Кимја, најславеното дело на ал-Газали е перскиското дело  'Насихатул Мулук (Советувањето на кралевите), напишаон веројатно за Султан Ахмад Санџар ибн Малекшах. Во издание објавено од страна на Џалалудин Хумаји, книгата се состои од два дела од кои само првиот сигурно може да му се припише на ал-Газали. Јазикот на содржината на некои пасуси се слични на Кимјаје Са'адат. Вториот дел се разликува значително во содржината и стилот од добро познатите делата на ал-Газали. Тој содржи приказни за предисламските кралеви на Персија, особено за Аношерван. Насихатул Мулук беше преведена на арапски јазик под наслов ал-Тибр ал-масбук фи насихат ал-мулук (Фалсификуваниот меч во советувањето на кралевите).
Зад-е Акхерат (Одредба за понатамошното) е важна персиска книга, но доби помалку научно внимание. Поголем дел од оваа книга се состои од персискиот превод на една од неговите арапски книги, Бедајат ал-Хедаја (Почетокот на водството). Таа ја содржи во прилог и истата содржина како Кимјаје Са'адат. Книгата е најверојатно напишана во текот на последните години на неговиот живот. Неговите ракописи се во Кабул (Библиотеката на катедрата за печат) и во Лајден.
Панд-нама (Книга на советот) е книга на совети и веројатно му е посветена на Султанот Санџар. Воведот на книгата тврди дека Ал-Газали ја напишал книгата како одговор на одреден цар кој го прашал за совет. Аџ фарзад (O сине!) е кратка книга на совети која ал-Газали ја напиша за еден од неговите ученици. Книгата беше рано преведена на арапски насловена ахујал валад. Друго персиско дело е Хамакати ахли ибахат или Ради ебахија (Осуда на антиномијанците) кое е неговата фатва на персиски илустрирана со Курански стихови и Хадиси.
Фаза'илул ал-анам мин раса'или хуџат ал-Ислам е збирката на писма на персиски кои ал-Газали ги напишал како одговор на кралеви, министри, правници и некои од неговите пријатели откако се вратил во Хорасан. Колекцијата беше собрана од страна на еден од неговите внуци по неговата смрт, поделена на пет секции/поглавја. Најдолгото писмо е одговор на приговорите покренати против него поради неговите изјави во Мишкат ал-Анвар (Нишата на светлината) и ал-Мундик мин ал-далал (Ослободувањето од грешката). Првото писмо е напишо до Султанот Санџар презентирајќи го неговиот изговор за наставата во Низамија во Нишапур; проследено со говорот на Ал-Газали во дворот на Султанот Санџар. Ал-Газали даде импресивен говор кога тој беше однесен во царскиот суд во Нишапур во 1106, давајќи многу влијателни поуки. Султанот беше толку импресиониран што тој му нареди на ал-ГАзали да го запише неговиот говор, така што тој ќе биде испратен до сите улеми во Хорасан и Ирак.
Влијание
Ал-Газали имал значително влијание и на подоцнежните муслимански филозофи и на христијанските средновековни филозофи. Маргарет Смит пишува во својата книга Ал-Газали: Мистикот во Лондон (1944): "не може да постои сомневање дека делата на ал-Газали биле меѓу првите кои го привлекле вниманието на овие европски научници" (стр. 220). Потоа, таа нагласува, "најголемиот од овие христијански писатели кој беше под влијание од страна на ал-Газали беше Св. Тома Аквински (1225-1274), кој направил студија на арапски автори и ја призна својата задолженост кон нив откако студирал на Универзитетот во Неапол каде што влијанието на арапската литература и култура беше доминантна во времето." Покрај тоа, интересот на Аквински за исламските студии може да се припише на инфилтрацијата на "латинсккиот Авероизам' во 13 век, особено на Универзитетот во Париз.
Периодот по Газали "се има привремено наречено Златно Доба на арапската филозофија" иницирана од страна на успешната интеграција на Ал-Газали на логиката во исламската семинарска медресна наставна програма.
Ал-Газали исто така одиграл важна улога во интегрирањето на Суфизмот со Шеријатот. Тој исто така бил прв да претстави формален опис на Суфизмот во неговите дела. Неговите дела исто така го зајакнале статусот на сунитскиот Ислам против другите школи. Исмаилизмот неодамна се има појавено во персиските територии и се здоби со сè повеќе и повеќе енергија за време на периодот на ал-Газали, откако Низам ал-Мулк беше убиен од страна на членовите на Исмаилите. Ал-Газали силно ја отфрли нивната идеологија и напиша неколку книги критикувајќи ги Исмаилите кои значително го ослабнале нивниот статус.
Ал-Газали успеа при добивањето на широка прифатеност за Суфизмот на сметка на филозофијата. Во исто време, во неговата рефутација на филозофите тој ги искористил нивните филозофски категории и тоа помогна да им даде поширока циркулација.
Библиографија
Ал-Газали спомна дека бројот на неговите дела е "поголем од 70" во едно од неговите писма до Султанот Санџар во доцните години од својот живот. Околу 50 дела се со сигурност идентификувани, а неколку стотици дела многу од кои се дупликати како резултат на различни наслови, се спорни или лажни. Традицијатата на лажното припишување на дела на Ал-Газали се зголеми во 13 век, по објавувањето на големиот корпус на дела од Ибн Араби. Библиографии се објавени од страна на Вилијам Монтгомери Ват (Делата кои му се припишуваат на Ал-Газали), Морис Бугјес (Essai de chronologie на работите des oeuvres d 'Al-Ghazali) и други.
Абдел Рахман Бадави подготви сеопфатна библиографија на сите дела кои се припишуваат на Ал-Газали, со вкупно 457 записи: Неговите главни дела се:
Теологија Суфизам Филозофија Јуриспруденција
Рецепцијата на неговите дела
Според Вилијам Монтгомери Ват, Ал-Газали се сметал себеси за Муџадид (Обновувач) на неговото време. Многу, можеби повеќето, подоцнежни Муслимани се согласиле со ова и според Ват некои дури го сметаат за најголемиот Муслиман по пророкот Мухамед.
Како пример, исламскиот научник ал-Сафади тврди: и правникот, ал-Јафи' изјави дека:Шафискиот правник ал-Субки изјави дека:Сунитскиот научник Ал Дахаби напишал пофалба за Ал Газали: "Ал-Газали, имам и шајк, истакнат научник, Хуџат ал-Ислам, чудото на неговото време, Зајн ал-Дим Абу Хамид Мухамед ибн Мухамед ибн Мухамед ибн Ахмад ал-Туси ал-Шафа' ал-Газали, автор на многу книги и поседувач на извонредна интелигенција. Тој студирал фикх во својот град, а потоа се преселил во Нишапур во друштво на една група ученици. Тој останал со Имам ал-Харамајн и стекнал длабоко познавање на фикх во краток период. Тој стана добро обучен во 'илм ал-калем и дебата, сè додека не станал најдобар дебатер."
Авероес, рационалист, фамозно одговорил дека "да се каже дека филозофите се некохерентни и самото е некохерентна изјава". Авероес во книгата Некохерентноста на некохерентноста се обидел да ги побие погледите на ал-Газали, но неговото дело не беше добро примено во муслиманската заедница.
Според Фирас Алкхатиб: "Кога некој чита дело на Имам ал-Газали на многу површно ниво, може лесно да биде погрешно протолкувано она што тој го кажува како анти-научно во целина. Вистината, меѓутоа, е дека единственото предупредување на ал-Газали кон студентите е да не ги целосно прифатат сите верувања и идеи на научникот едноставно поради неговите достигнувања во наставата по математика и наука. Со издавањето на предупредувањето, ал-Газали всушност го штити научното претпријатие за идните генерации изолаирајќи го од мешањето со теоретска филозофија која би можела да ја разредува самата наука до поле основано само на претпоставка и расудување".
Сенегалска стрелка
Сенегалска стрелка — широко распространет вид од семејството на стрелките која живеее од Африка до Блискиот Исток, и ширум јужна и источна Азија. Овој инсект е случајно донесен и во делови од Европа, вклучувајќи ги и Велика Британија и Финска.
Ердене, Дорногови
Ердене (Эрдэнэ) е област во Монголија во покраината Дорногови.
Марија (Шпанија)
Марија  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Ѓорѓија Божиноски
Ѓорѓија Билбилов Божиноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По потекло бил од сиромашно селско семејство, кое претежно се занимавало со земјоделие. Уште од почетокот на ослободителното движење, бил симпатизер, а во летото 1942 година активно се вклучил и станал член на илегалниот народно-ослободителениот одбор во селото ѝ партиските задачи ги извршувал најодговорно и совесно. Неговата работа во одборот продолжила и во текот на 1943 година кога бил курир и водич по теренот, а во август 1944 година се приклучил во редовите на Првата македонска бригада. Загинал во борбите за ослободувањето на Кичево на 1 септември 1944 година.
Космос-2131
Космос-2131 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 февруари 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-2131 бил комуникациски сателит.
Отенбител
Отенбител (Ottenbüttel) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Јардимли (округ)
Јардимли (Yardımlı) е административен округ во Азербејџан.
Лекниц
Лекниц (Löcknitz) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Општината се наоѓа 12 километри западно од германско-полската граница и 25 километри западно од Шчеќин. Општината претставува административно седиште на општинската заедница Лекниц-Пенкун.
Прекугранична соработка
Од 1992 билингвалната германско-полска гимназија е посетувана од германски и полски ученици. Во 2008 година имало 526 ученици од Германија и 161 ученик од Полска. Во 2008 дипломите им биле доделени од страна на министрите за надворешни работи на двете држави Франк-Валтер Штајнмајер и Радослав Сикорски. Откако Полска го потпишала Шенгенскиот договор, населението на Лекниц е во пораст, бидејќи трошоците за земјиште и станови се помали отколку во Полска. Многу луѓе живеат во Лекниц, а работат во Шчеќин и првите економски инвестиции во Лекниц се од полски претпријатија, поддржани од администрацијата на Лекниц. Моментално, во градот има 7% полско население.
Петар Андоновски
Петар Андоновски — македонски писател.
Животопис
Петар Андоновски е роден на 27 јануари 1987 година во Куманово. Дипломирал на Катедрата за општа и компаративна книжевност на Филолошкиот факултет “Блаже Конески” при Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје. За романот Телото во кое треба да се живее ја добил наградата Роман на годината на Утрински весник за 2015 г. А за романот Страв од варвари ја добил Европската награда за литература за 2020. Андоновски преведува од грчки јазик.
Творештво
Андоновски дебитирал на книжевната сцена со делото „Очи со боја на чевли“ со кое влегол во најтесниот избор за наградата „Роман на годината“ на Утрински весник. Во 2015 година, во издание на „Или-или“ излегло неговото второ дело, романот „Телото во кое треба да се живее: токсични цветови на деликатниот морал“. За овој роман Андоновски ја добил наградата „Роман на годината“ на Утрински весник за 2015 година.
Милка Бабовиќ
Животопис
Бабовиќ е родена во Скопје и израснала во Сараево, но се преселувала во Рума и Белград во средношколските денови. Таа дипломирала педагогија на Загребскиот универзитет. Поради спортувањето во Рума, таа се приклучила на атлетичарскиот клуб Младост во Загреб и започнала да се натпреварувала во спринтерските дисциплини. Започнувајќи во 1953 година, таа ги освоила југословенските државни титули на 100 метри (еднаш), 80 метри со пречки (седум пати), 4 × 100 м (седум пати), и 4 × 200 метри (двапати). Таа била сопственик на неколку југословенски спринтерски рекорди, победила на два студентски меѓународни натпреваруваања на 80 метри со пречки во 1953 и 1957 година; и го освоила петтото место на Европското првенство 1954 на трката на 80 метри со пречки. Таа трипати ја добила наградата хрватска спортистка на годината која ја доделува весникот Спортске новости, а исто така двапати била прогласена за најдобра спортистка на Југославија.
Таа работела како спортски новинар во Народни Спорт од 1949 година, и се префрлила во Радиотелевизија Загреб во 1957 година кога станала прв спортски уредник. Таа останала на таа позиција, со исклучок на четиригодишна пауза, до 1975 година. Таа била повеќекратен претседател во одделот за спортски новинари во хрватската асоцијација на новинари, била член на Југословенскиот олимписки комитет во два мандати, и била член на извршниот совет на Собранието на Загреб.
Башиговачко Езеро
Башиговачкото Езеро е вештачко езеро во во Босна и Херцеговина. Се наоѓа во југоисточниот дел на општината Живинице и е оддалечено 6 км од градот Живинице. Езерото се наоѓа во дупка која настанала со вадење на руда, наполнета во 1984 по сопирањето на експлоатацијата. Долго е 400 м, широко 350 м и има максимална длабочина од околу 40 м во средината. Длабочината на езерото во крајбрежниот појас се движи од 2,5 до 5 м во источниот и северниот дел, додека јужниот и западниот дел има брег со благо продлабочување. Плиткиот дел на езерото е обраснат со трски и рогоз, а на поединечни места се наоѓаат мочуришта со барска трева во вода. Мала количина на вода се добива од падовините, а поголемиот дел вода се снабдува од подземски извори. Вишокот вода од езерото се претвора во потоци од кои почнува да тече реката Спреча. Во езерото има разновидни рибни видови од кои: штука, сом, деверика, шаран, бабушка, лињак, коштра, црвенперка и други ситни риби. На езерото е развиен риболовот.
Дорсетска култура
Дорсетска култура — палео-ескимска култура, која траела од 500 п.н.е. до меѓу н.е. 1000 и 1500, што следувало пред Дорсет и му претходело на Инуит во Арктикот на Северна Америка. Именувана е по Кејп Дорсет во Нунавут, Канада, каде се пронајдени првите докази за нејзиното постоење. Културата е дефинирана како четири фази, како резултат на различните технологии во врска со ловот и правењето алатки. Артефактите вклучуваат карактеристични триаголни крајни лопатки, светилки од сапун камен и распрскувачи.
Сулејман Демирел
Биографија
Демирел завршил на Техничкиот универзитет во Истанбул во 1948 година. Во текот на 1968 година влегол во политичкиот живот на земјата и бил избран за пратеник во турскиот парламент од партијата на справедноста. По три години застанал на чело на партијата, а на 27 октомври 1965 година тој станал најмладиот премиер на Турција. Во текот на својот мандат водел политика на зближување на земјата кон НАТО, а во меѓу време вовел редица реформи за развој на селското стопанство.
Во текот на есента 1979 година бил повторно избран за премиер, но следната година во текот на септември бил извршен воен преврат, па на Демирел му било забрането да се занимава со политика.
Во текот на 1987 година, тој повторно станал премиер, а во 1993 година станал претседател на Турција, и на таа функција останал до 2000 година.
Уџар (округ)
Уџар (Ucar) е административен округ во Азербејџан и има население од 70.000 жители.
БМВ серија 7
БМВ серија седум е луксузен седан во целост произведен од германскиот производител на автомобили БМВ од 1977 година. Тој е наследник на БМВ Е3 седан и моментално е во својата шеста генерација.
Серија 7 е достапна само во салонска каросерија (вклучувајќи ги и долго меѓуоскино растојание и лимузина модели). Традиционално воведува технологии и надворешни дизајнирачки теми, пред да се навлезат на други модели во составот на БМВ.
Првата генерација на Серија 7 се напојува со 6 бензински мотори, а следните генерации се напојувани од inline-4, straight-6, V8 и V12 мотори со природна аспирација и турбо полнење. Од 1995 година, дизел моторите се опционални во серијата 7.
За разлика од салоните 3 серии и 5 серии, БМВ не произвел М модел за серијата 7 (т.е. „M7“). Сепак, во 2014 година опцијата "М изведба" станала достапна за серијата 7.
Прва генерација (Е23, 1977-1986)
Е23 е прва генерација Серија 7, а е произведена од 1977 до 1987 година. Тој бил изграден во седан со четири врати со 6-цилиндричен мотор, за да ги замени E3 седаните. Од 1983 до 1986 година беше достапен турбо мотор со 6 цилиндри.
Втора генерација (Е32; 1986-1994)
Е32 е втора генерација на серијата 7, која била претставена од 1986 до 1994. Тој бил достапен со шест вентилски или В12 мотор. Во 1992, В8 моторите станале достапни.
Четврта генерација (Е65 / Е66 / Е67 / Е68; 2001-2008)
Е65 / Е66 / Е67 / Е68 е четвртата генерација Серија 7, која била произведена од 2002 до 2008 година. Моделот се состоел од стандардна должина и долго меѓуоскино растојание ("Ли" модели) седани.
Шеста генерација (G11 / G12; 2015-денес)
G11 / G12 е шестата генерација на Серија 7, која е во производство од 2015 година. Тоа бил претставено на 10 јуни 2015 година во седиштето на БМВ во Минхен. Официјално јавно претставување се случило на Меѓународниот саем на автомобили во Германија во 2015 година.
Птицоколковни
Птицоколковни или Орнитишија — изумрен клад од главно тревојадни диносауруси кои имале карлица што површно личи на карлицата на птицата : препонската коска била ориентирана кон опашката (насока наназад). За разлика од птиците, оваа коска обично имашла и дополнителен процес на насочување нанапред. Птицоколковните вклучува различни видови кои првенствено биле тревојади.
Името Орнитишија, или „птица“, ја одразува оваа сличност и потекнува од грчкото ', што значи „птица“ и ' , множина , што значи „зглоб на колк“. Сепак, птиците се само далечно поврзани со оваа група бидејќи птиците се тероподски диносауруси.
Птицоколковните со добро познати по анатомските адаптации кои вклучуваат Цератопсиди или диносауруси „со рогови“ (на пр. Трицератопс ), оклопни диносауруси (Тиреофора) како стегосаури и анкилосаури, пахицефалосаури и оринтоподи. Постојат силни докази дека одредени групи живееле во стада, често одделени по возрасна група, при што малолетниците формирале свои стада одделени од возрасните. Некои од нив биле барем делумно покриени со филаментозни крзна (како влакна или пердуви), и многу се расправа дали овие пронајдени во примероците на Тијанјулонг, Пситакосаурус, и Кулиндадромеус можеби биле примитивни пердуви.
Колк
Орнитихиската карлица била „опистопубична“, што значи дека препонската коска е насочена надолу и назад, паралелно со седалната коска (Слика 1а). Дополнително, бедрената коска имала процес на насочување нанапред за поддршка на стомакот. Ова резултирало во четиристепена карлична структура. За разлика од ова, препонската коска на гуштерокарличните е насочен напред (Слика 1б).
Птицоколковните имале единствена коска наречена предентарен (Слика 2). Оваа непарена коска се наоѓала на предниот дел на долната вилица. Тие формирале апарат во форма на клун што се користел за отсекување на растителен материјал.
Во 2017 година, Барон и Барет сугерирале дека Чилесаурус може да претставува ран дивергиран диносаурус, кој сè уште ги нема стекнато познатите одлики на птицоколковните диносауруси.
Класификација
Птицоколковните ги вклучува сите таксони кои имаат понов заеднички предок со Трицератопс Генасаурија се состои од кладовите како Thyreophora (Рогоноги) и Neornithischia (нови птицоколковни). Рогоногите ги вклучува Стегосаурија (како оклопниот Стегосаурус) и Анкилосаурија (како Анкилосаурус). Неорнитишија се состои од неколку основни таксони, Маргиноцефалија (Цератопсија и Пакицефалосаурија) и Орнитопода (вклучувајќи (хадросаури), како што е Едмонтосаурус). Церапода е релативно скорешен концепт (Серено, 1986).
Кладограм по Батлер и неговите соработници, 2011 година Орнитопода вклучува Хипсилофодон, Јехолосаурус и други.
Во моментов, точното поставување на Орнитишија во лозата на диносаурусите е спорно прашање. Традиционално, Орнитишија се смета за сестринска група на Сауришија (која содржи Теропода и Сауроподоморфа ). Сепак, во алтернативната хипотеза за односите со диносаурусите што била предложена од Барон, Норман и Барет во списанието „ Природа“ во 2017 година, Орнитишија била обновена како сестринска група на „Теропода“, која се групир заедно со „ Орнитоселида“. Оваа хипотеза неодамна била оспорена од меѓународен конзорциум на експерти за рани диносауруси предводени од Макс Лангер. Сепак, се покажало дека податоците што го поддржуваат традиционалното поставување на Орнитишија, како сестрински таксон на Сауришија, не се статистички значајни од доказите што ја поддржуваат хипотезата за Орнитоселида, и во студијата на Лангер и сор. и одговорот на студијата од страна на Барон и сор. Понатамошно истражување од 2017 година нашло одредена поддршка за претходно напуштениот модел на фитодиносаурија, кој ги класифицира орнитичарите заедно со сауроподоморфите.
Палеоекологија
Птицоколковните се префрлиле од двоножно во четвороножно држење на телото најмалку трипати во нивната еволутивна историја и се покажало дека примитивните членови можеби биле способни за обете форми на движење.
Повеќето од нв биле тревојади. Всушност, се смета дека повеќето обединувачки ликови на Орнитишија се поврзани со овоие тревојади. На пример, се смета дека пренасочувањето кон опистопубична карлица е поврзано со развој на голем стомак или стомак и црево што ќе им овозможи на подобро да ја варат растителната материја. Најмалиот познат виед е Fruitadens haagarorum. Најголемите индивидуалци од Fruitadens достигнале само 65-75 см. Претходно, се знаело дека само месојадите, сауриски тероподи достигнуваат толку мали димензии. На другиот крај од спектарот, најголемите познати орнитишијци достигнуваат околу 15 метри (помали од најголемите сауриди).
Сепак, не сите од нив биле строго тревојади. Некои групи, како хетеродонтосауридите, најверојатно биле сештојади. Најмалку еден вид анкилосауријан, Liaoningosaurus paradoxus, се чини дека бил барем делумно месојаден, со закачени канџи, заби слични на виљушка и стомачна содржина што сугерира дека можеби се хранел со риба.
Постојат силни докази дека некои орнитиши живееле во стада. Овој доказ се состои од повеќе коскени леи каде голем број лица од ист вид и од различни возрасни групи умреле истовремено.
Порто Алегре
Порто Алегре (порт. Porto Alegre, „весело пристаниште“) — град во Бразил и главен град на државата Рио Гранди ду Сул. Според проценките од 2007 година во градот живееле 1,420,667 жители. Со 3,8 милиони жители во поширокото градско подрачје, тоа е еден од најголемите градови во Бразил, економски и културен центар на југот од земјата.
Порто Алегре е оддалечен 1063 километри од Буенос Аирес, 890 километри од Монтевидео и 1109 километри од Сао Пауло.
Споредената студија на ООН, утврдила дека Порто Алегре е град со најдобар квалитет на животот меѓу поголемите градови во Латинска Америка.
Градот настанал како пристаниште на местото каде пет реки се влеваат во езерото Гујаба, според кои таа е дел од Лагуна Патос (Lagoa dos Patos).
Порто Алегре на 26 март 1772 година го основале Португалци од Азора. Официјално станал град во 1809 година. Во 19 век тука се доселувале многу германски, полски и италијански емигранти. Во последниве години, Порто Алегре бил домаќин на Светскиот социјален форум, иницијатива на неколку невладини организации. Градот станал познат по тоа што е првиот град кој спроведува партиципативно буџетирање. Деветтото Собрание на светскиот совет на црквите се одржал во Порто Алегре во 2006 година. Од 2000 година, Порто Алегре исто така е домаќин на најголемиот светски слободно софтверски настан, наречен FISL.
Градот бил еден од градовите домаќини на Светско Првенство во фудбал во 2014 година, откако претходно бил домаќин на Светското Првенство во 1950 година. Порто Алегре, како и јужниот регион на Бразил, имаат ниски стапки на криминал според бразилските стандарди
Пораст на население
''Извор: Planet Barsa Ltda. ''
Тов (покраина)
Тов (Төв) е една од 21 покраини во Монголија. Главниот град на Монголија се наоѓа во центарот на покраината. Таа се наоѓа во центарот на Монголија, што всушност и името Тов во превод значи - „центар'“.
NGC 1191
NGC 1191 — елиптична галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1191 се споменува и како MCG -3-8-64, HCG 22D, NPM1G -15.0164.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1191 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1191 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 3 м 30,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 41' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Aрсен триоксид
Вообичаени несакани ефекти вклучуваат повраќање, дијареа, оток, отежнато дишење и главоболки. Тешките несакани ефекти може да вклучуваат синдром на диференцијација на APL и проблеми со срцето. Употребата за време на бременост или доење може да му наштети на бебето. Арсен триоксид ја има формулата. Неговиот механизам во лекувањето на ракот не е целосно јасен.
NGC 1191
Други поделби
Проучување на NGC 1191 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11514. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5865. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Aрсен триоксид
Арсен триоксидот бил одобрен за медицинска употреба во САД во 2000 година Се наоѓа на списокот на есенцијални лекови на Светската здравствена организација. Се произведуваат приближно 50.000 тони годишно. Поради неговата токсичност, голем број земји имаат регулативи околу неговото производство и продажба.
Употреба во медицината
Арсен триоксид се користи за лекување на тип на рак познат како акутна промиелоцитна леукемија (АПЛ). Може да се користи и во случаи кои не реагираат на други агенси, како што е целосно транс ретиноична киселина (ATRA) или како дел од почетниот третман на новодијагностицираните случаи. Овој почетен третман може да вклучува комбинирана терапија на арсен триоксид со целосно транс ретиноична киселина (ATRA).
Ефективноста е слична со ефективноста на Realgar/Indigo naturalis, која може да се зема преку уста и е поевтин, но е помалку достапен. Работи така што го поттикнува разградувањето на протеозомот на рецепторот на ретиноична киселина алфа, со преместување на белковината во јадрената матрица и зголемување на убиквитинацијата.
Во 1970-тите, кинескиот истражувач Џанг Тингдонг и неговите колеги ја откриле оваа употреба. Тој бил одобрен за третман на леукемија во САД во 2000 година Универзитетот во Хонг Конг развил течна форма на арсен триоксид кој може да се дава преку уста. Органоарсенските соединенија, како што се адитиви за добиточна храна ( роксарсон) и лекови (неосалварсан), се добиени од арсен триоксид.
Производство
Индустриските употреби вклучуваат употреба како претходник на шумските производи, во производството на безбојно стакло и во електрониката. Како главно соединение на арсенот, триоксидот е претходник на елементарниот арсен, легурите на арсен и полупроводниците од арсенид. Масовните соединенија базирани на арсен, натриум арсенит и натриум какодилат се добиени од триоксидот.
При различни употреби се користи токсичноста на арсенот, вклучувајќи ја и употребата на оксидот како конзерванс за дрво. Бакарните арсенати, кои се добиени од арсен триоксид, се користат во голем обем како конзерванс за дрво во САД и Малезија, но таквите материјали се забранети во многу делови од светот. Оваа практика останува контроверзна. Во комбинација со бакар(II) ацетат, арсен триоксидот дава жив пигмент познат како Парис зелен кој се користи во бои и како средство за убивање глувци. Оваа употреба е прекината.
Алтернативна Медицина
И покрај добро познатата токсичност на арсенот, арсен триоксидот се користел во традиционалната кинеска медицина, каде што е познат како пи-шуанг. Во хомеопатијата се нарекува арсеникум албум. Некои дискредитирани патентни лекови, на пример, растворот на Фаулер, содржеле деривати на арсен оксид.
Токсикологија
Арсен триоксидот лесно се апсорбира од дигестивниот систем. Дигестијата на само 0,1 грама може да биде фатално.
Хроничното труење со арсен е познато како арсеникоза. Ова нарушување ги погодува работниците во топилниците, во популации чија вода за пиење содржи високи нивоа на арсен (0,3-0,4 ppm), и кај пациенти третирани долги периоди со фармацевтски препарати базирани на арсен. Слично на тоа, студиите за работниците изложени во леарниците за бакар во САД, Јапонија и Шведска укажуваат на ризик од рак на белите дробови 6-10 пати поголем за најекспонираните работници во споредба со општата популација. Долготрајното внесување на арсен триоксид или во вода за пиење или како медицински третман може да доведе до рак на кожата. Репродуктивни проблеми (висока инциденца на спонтан абортус, мала тежина при раѓање, вродени деформации) се исто така индицирани во една студија на жени изложени на прашина од арсен триоксид како вработени или соседи на леарница за бакар.
Во САД, OSHA 1910.1018 професионално дозволена граница на изложеност за неоргански соединенија на арсен во воздухот од зоната за дишење е 0,010 mg/m 3.
Производство и честота
Во лабораторија се подготвува со хидролиза на арсен трихлорид :
природно се јавува како два минерали, арсенолит, и клаудит. Двата минерали се релативно ретки кои се наоѓаат во оксидационите зони на рудите на арсеник. Листови од претставуваат дел од структурата на неодамнешно откриените минерали, лукабиндит,, и неговиот натриумов аналог, торкиласит.
Својства и реакции
Арсен триоксидот е амфотеричен оксид, а неговите водени раствори се слабо кисели. Така, лесно се раствора во алкални раствори и дава арсенити. Помалку е растворлив во киселини, иако се раствора во хлороводородна киселина.
Со безводен HF и HCl, дава и трихлорид:
Само со силни оксидирачки агенси како што се озон, водород пероксид и азотна киселина, се добива пентооксид на арсен или нејзината соодветна киселина:
Во однос на неговата отпорност на оксидација, арсен триоксидот се разликува од фосфор триоксидот, кој лесно согорува во фосфор пентооксид.
Редукцијата дава елементарен арсен или арсин во зависност од условите:
Оваа реакција се користи во тестот Марш.
Структура
Во течна и гасна фаза под 800 °C, арсен триоксидот ја има формулата и е изоструктурен со. Над 800 °C значително се дисоцира во молекуларен, кој ја прифаќа истата структура како. Во цврста состојба се познати три форми (полиморфи): висока температура (> 110 °C) кубен, кој содржи молекуларен , и две поврзани полимерни форми. Полимерите, кои се кристализираат како моноклинични кристали, имаат листови од пирамидални единици кои делат О атоми.
Еколошки ефекти
Топењето и сродната обработка на рудата често генерираат арсен триоксид, што претставува ризик за животната средина. На пример, џиновскиот рудник во Канада обработуваЛ значителни количини златни руди контаминирани со арсенопирит.
Труење со арсен во литературата и општеството
Отровните својства на арсенот се предмет на обработка во многу дела во литературата.
Во Австрија живееле таканаречените „јадачи на арсен во Штаерска “, кои внесувале дози далеку над смртоносната доза на арсен триоксид без никаква очигледна штета. Се смета дека арсенот овозможува напорна работа на големи надморски височини, на пр. на Алпите.
Прашник
Прашник (лат. stamen) — машки полов орган кај растенијата, кој во себе го создава поленот. Настанал од листоликите микроспорофили на примитивните голосеменици - предци на скриеносемениците. Збирот на сите прашници во цветот се нарекува андрецеум (Androeceum).
Градба
Во најголем број случаи прашникот се состои од прашников конец (filamentum) на чиј врв се наоѓа прашница (anthera). Понатаму, прашницата ја чинат две полуантери (thecae) кои ги поврзува продолжението на прашниковиот конец (conectiv). Самите тие, со една попречна преграда, се поделени на две поленови ќеси (loculi). Прашникот е хомологен на микроспорофилите, а прашниковите ќеси на микроспорангиите.
Стадиуми на развој
Листот од кој настанува прашникот, во почетните стадиуми од развојот претставува испупчен (конвексен) израсток (т.н. примордија) кој расте и му дава стапчеста творба, од која ќе се развијат прашниковиот конец и поленовите ќеси. Претпоставката дека прашниците, како и толчникот, настануваат од листот, ја потврдуваат и претворањата на овие органи во листолики, зелени органи кај некои цветови. Тоа се случува поради надворешните агенси, како што е каснувањето на инсектите.
Распоред на прашникот
Распоредот на прашникот во цветовите е спирален и во циклуси. Бројот и изгледот на прашникот е важна системска одлика. На пример, повеќето фамилии на уснатици имаат четири прашници, од кои два се подолги, а крстовидните имаат шест прашници, од кои четирите долги настанале со делба на два прашника. Ако прашниците прават еден круг, таквиот андрецеум е хаплостемон.
Кај многу видови прашниците се распоредени во два круга и таквиот андрецеум се нарекува диплостемон. Таков е случајот кај фамилијата лилјани, на пример. Има уште и обдиплостемон. Кај фамилијата орхидеи доаѓа до сраснување на прашникот со столпчето на толчникот, но и кај други видови е забележано сраснување на прашникот и другите делови на цветот, како што се венечните ливчиња.
Улога
Главна улога на прашникот е да произведува полен, но може да има и други улоги. Во случај на редукција на венчето можe да ја преземe улогата на овие ливчиња, односно со своите живи бои да ги привлекува опрашувачите, каков што е случајот кај родот Melaleuca. Исто така, на прашникот му се припишува и улога на жлезда, односно улога на нектариум, како кај кукурекот. Во овој случај, прашниците кои ги заменуваат нектариумите немаат способност за создавање поленови зрна и се нарекуваат стаминодии.
Јуриј Маковејчук
Јуриј Маковејчук ( Юрій Маковейчук ) е уметник-сликар и режисер кој работи во ретката област на анимација на кукли.
Маковејчук е роден во Киев, Украина во 1961 година. Тој се преселил во Филаделфија во 1990 година, а подоцна во Њујорк. Студирал уметност во Државното уметничко училиште Шевченко во Киев (неговите соученици таму ги вклучувале и Роман Туровски и Алина Панова ). Своите уметнички студии ги продолжил на Државната уметничка академија во Киев (BFA) и Уметничкиот институт во Филаделфија (MFA).
Филмограф
Маковејчук продуцирал два анимирани играни филмови, „Радиоман“ (1999) и „Институт“ (2003). На крајот „Радиоман“ ја освоил наградата на фестивалот за анимација во Парма.
Сценограф
Маковејчук учествувал (во својство на продукциски дизајнер) во многу независни филмски и телевизиски продукции во Европа, особено во норвешкиот филм „ICEKISS“ од 2008 година, како и „Трите мускетари“ и „ Дванаесет столчиња“, како и сетовите за изведбите на Марија Бурмака  и Верка Сердјучка. Активен е и како сценски уметник („Големи очекувања“, „Гоџила“, „Колку што е добро“, „Адвокатот на ДевиИ“ и др.
Ихет
Ихет (Иххэт) е област во Монголија во покраината Дорногови.
Бистрац (езеро)
Бистарац е езеро во Федерацијата БиХ, во Босна и Херцеговина. Се наоѓа во Тузланскиот кантон, околу два километри од Лукавац. Бастрац е езеро со природно пречистување така што водата во езерото е чиста.
Езерото е богато со риба, а цели години се порибува со разни видови на риби како што се: шаран, сом, савска деверика, плотица. Освен овие риби, во езерото се наоѓаат и лињак, црвенперка, амур, толстолобик, смуч, клен, коштро и пастрмка, која подобро се прилагодила на водата во езерото. На езерото во текот на цела година се организираат спортско риболовски натпревари.
Надворешни врски
44.53361°N, 18.55167°W
Ротенклемпенов
Ротенклемпенов (Rothenklempenow) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 5516
NGC 5516 — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Камил Глик
Камил Јацек Глик (роден на 3 февруари 1988 година, во Јастшембје-Здруј) — полски фудбалер, играч од одбраната на Монако и на полската репрезентација.
NGC 5516
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5516 се споменува и како ESO 221-34, AM 1412-475.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 15 м 54,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 6' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 169°.
Камил Глик
Почетоците во Полска, Реал Мадрид Ц и Пјаст Гливице
Тој ја започна својата кариера во младинските категории на МОСИР Јастшембје-Здруј и ВСП Воѓислав Слонски, а потоа преминал во екипата на Шлеска Љубомија каде ја одиграл својата прва сезона како професионалец.
Искуството во Шпанија, во екипата на Орадада, му овозможило да биде забележан од страна на скаутите на Реал Мадрид, кој го довеле младиот полјак во 2006 и го регистрирале за настап во "Ц" тимот на Кралевите за сезоната 2006-2007. По две сезони во Мадрид, во летото 2008 година Глик одлучил да се врати во својата земја потпишувајќи за прволигашот Пјаст Гливице.
NGC 5516
Други поделби
Проучување на NGC 5516 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50960. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 404; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8281. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Камил Глик
Почетоците во Полска, Реал Мадрид Ц и Пјаст Гливице
Во првата своја сезона во Пјаст одиграл 26 натпревари во лигата, а во сезоната 2009-2010, ги постигнал неговите први два гола за клубот и забележал 28 настапи.
Палермо
На крајот од сезоната на управата на Пјаст Гливице им го понудила Глик на италијанскиот Палермо. и на 7 јули 2010, бил официјално ангажиран од страна на сицилијанците, коишто го купиле играчот за необјавена сума и потпишале договор на пет години;
Тој го направил своето деби во розовиот дрес во првиот натпревар од плејофот рундата на Лигата на Европа против словенечкиот Марибор (3-0 победа), на домашен терен. За него тоа било воедно и деби во европските меѓународни натпреварувања за клубови. Потоа тој речиси никогаш не бил вклучен меѓу 18-те играчи кои го сочинуваат ростерот за одреден натпревар, па сè до зимската пауза собрал само три натпревари сите во групната фаза од Лигата на Европа, и така тој не успеал да дебитира во првата италијанска лига во дресот на Палермо.
Торино
На 12 јули 2011, Глик му се приклучил на Торино во Серија Б со договор за ко-сопственост со Палермо, за 300.000 евра.
Дебитирал за граната на 13 август во натпреварот Торино-Лумецане (1-0) во вториот круг од Купот на Италија, играјќи како стартер. Првиот гол за Торино го постигнал во 34-тото коло од првенството, во натпреварот Торино-Реџина (1-0). На крајот од сезоната со 23 настапи и 2 гола му помогнал на својот клуб да избори промоција во Серија А.
На 22 јуни 2012, Палермо и Торино го обновиле партнерството врз договорот на Глик.
На 31 октомври 2012 го постигнал својот прв гол во Серија А, во десеттото коло од првенството 2012-2013, на гостински терен против Лацио, стрелајќи со глава по нафрлената топка од корнер за отворање на резултатот во 10-тата минута; натпреварот завршил 1-1. Во текот на сезоната 2012-2013 ги одиграл своите први два градски-дербија (Дерби дела Моле) против Јувентус, и интересно и двата натпревари ги завршил предвреме заради добивање на црвен картон (првиот играч во историјата на лигата кој бил исклучен во ова дерби и во првиот и во вториот натпревар), и покрај тоа успеал да стане идол на навивачите на Торо. На 20 јуни, Торино го откупува целиот договор на Глик од Палермо за 1,2 милиони евра.