cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
M&M's
Историја
IВо 1995 г. Марс предводе промоција во која потрошувачите беа повикани да гласаат која боја од сина, розова или виолетова би ја замениле со сегашната во М&М.Сината беше победникот и беше воведена на почетокот на 1995 г.. Потрошувачите можеа да гласаат со јавување 1-800-FUN-COLOR. (Воведувањето на сино М & М во Австралија во 1997 година беше контроверзно промовиран од страна на Карлтон фудбалски клуб на австралиската фудбалска лига [AFL], кој за една игра, го заменил нивниот заштитен знак темносин со бледо син- првата промена од почетокот на 20 век. )
Рамноправен со кампањата за сини М&М, М&М воведе компјутерско анимирани “бонбони што зборуваат” во телевизиските реклами. Ова вклучува тим на циничниот и подбивен Црвен (гласот на Џон Ловиц, потоа Били ) кој е маскотата за М&М од млечно чоколадо, и среќниот и лековерен Жолт( првично Џон Гудмен, потоа Џ.К. Симонс), кој е маскота за М&М од кикирики. Други маскоти ги вклучуваат “кул маскотата”, Синиот(Фил Хартман, потоа Роб Пруит) кој беше маскота за М&М од бадем, заводливата Зелена (Кри Самер), која е маскотата за М&М темно чоколадо и малку невротичниот Портокалов/”Крцкав” (Ерик Кирчбергер) за крцкав М&М. Зелената беше единствена женска М&М маскота до Г-ѓа Браун(Ванеса Вилијамс) "Главниот директор на чоколадо," беше воведена за време на  Супер Боул 2012 г.. Постои исто така М&М што не зборува за М&М перекот наречен Перек момче. Тој е перек што е со Портокалов во повеќето М&М реклами за переци помагајќи му.
Трговија со оружје
Мексико
Во февруари 1913 година - февруари 1914 година, американскиот претседател Вудроу Вилсон воведе ембарго за оружје на обете страни на мексиканската граѓанска војна, а дури во февруари 1914 година беше укинато ембаргото за продажба на оружје на бунтовниците. И покрај ембаргото за вооружување, во Мексико имаше многу напади, бидејќи еден американски официјален претставник се пожали во 1913 година: „нашите погранични градови се практично нивни складишта за комесари и четврти администратори“. Пиштоли биле шверцувани во Мексико преку буриња, ковчези и изменети автомобили. Генералот Хуерта го избегна американското ембарго за оружје купувајќи оружје од Германија.
Конфликти во Либерија и Сиера Леоне
Граѓанската војна во Сиера Леоне траеше од 1991 до 2002 година и загинаа 75.000 луѓе. Шверцувањето играше значајна улога во овој конфликт. И малото и големото оружје беа испорачани на сите страни и во Сиера Леоне и во Либерија од странство. Мало оружје е секој пиштол (пиштол, автоматска пушка, ловечка пушка) и други предмети, како што се гранати,мечеви, ножеви, мачети, итн. Големото оружје означува големи количини на експлозив, ракети, лесни митралези, минофрлачи, противтенковски ракети, тенкови, авиони итн. За тоа време, во близина на Либерија се случуваше граѓанска војна. Граѓанските војни во Либерија се случија од 1989 до 1997 година. Војната се водеше меѓу постојната влада и Националниот патриотски фронт. Водачот на Националниот патриотски фронт на Либерија, Чарлс Тејлор, помогна да се создаде Револуционерен обединет фронт (РОФ) во Сиера Леоне. Тејлор беше примател на илјадници илегално шверцувани оружја од источна Европа (претежно од Украина). Тогаш Тејлор продаде дел од ова оружје на РОФ во замена за дијаманти. Претседателот на Буркина Фасо, Блез Компаоре, „директно ја олесни трговијата на оружје за дијаманти во Либерија“ со Либерија и Сиера Леоне. Компаоре му дал пиштоли на Тејлор, кој потоа ги продал на РОФ во замена за дијаманти. Овие крвни дијаманти потоа би биле продадени назад во Компаоре за повеќе пиштоли. Цикличната размена му овозможи на Компаоре можност да негира директно испраќање оружје до Сиера Леоне. Либериската влада доби оружје преку разработена фронтовска (воена) компанија во Гвинеја. Оружјето беше наменето да се испрати (легално) од Уганда во Словачка. Сепак, рацете беа пренасочени кон Гвинеја како дел од „bait-and-switch“. Покрај тоа, британската влада „ја охрабри Сандлајн Интернешнл, приватна фирма за безбедност и не-државен субјект, да им доставува оружје и муниција на лојалните сили на прогонетата влада на претседателот Кабах“. Сандлајн пренесе 35 тони оружје од Бугарија, кон силите на Кабах.
Граѓанска војна во Јужен Судан
Уште од почетокот на граѓанската војна во граѓанската војнаЈужен Судан во декември 2013 година, нападот со оружје во таа нација достигна огромно ниво. Бидејќи Јужен Судан речиси и да нема електрична енергија и нема производство, обете страни беа целосно зависни од купување оружје од странство за да се борат против нивната војна. Претседателот Салва Кир Мајардит користеше засенчени мрежи на дилери на оружје од Кина, Уганда, Израел, Египет и Украина за вооружување на неговите сили. Бидејќи нафтените компании плаќаа кирија за своите концесии во Јужен Судан, владата беше во можност да си дозволи да купи оружје од раскошна скала. Во јуни 2014 година, владината Служба за национална безбедност потпиша договор вреден 264 милиони американски долари со компанија за гранатирање со седиште во Сејшели за купување 30 тенкови, 50,000 нападни пушки АК-47 и 20 милиони куршуми. Кој ја контролира компанијата останува мистерија. Во јули 2014 година, кинескиот производител на оружје Норинко испорача пратка во Јужен Судан со 95,000 пушки и 20 милиони куршуми муниција, снабдувајќи доволно куршуми за да го убие секој човек во Јужен Судан двапати. Американскиот дилер на оружје и приватен воен изведувач Ерик Принс и продаде на владата за 43 милиони долари три напаѓачки хеликоптери Ми-24 и два авиони Л-39 заедно со услугите на унгарските платеници-пилоти за управување со авионот. Поголемиот дел од оружјето испорачано на Јужен Судан од Уганда потекнуваше од Романија, Бугарија и Словачка, сите членки на Европската унија (ЕУ) и требаше да го почитуваат ембаргото за вооружување на ЕУ поставено на Јужен Судан во 2011 година.
Помалку е познато за многуте таинствени дилери на оружје што го снабдуваат бунтовничкото движење Судан за ослободување на народот во опозиција (ДСОН-О), предводено од Риек Мачар, а мнозинството убијци се чини дека се европски. Редок исклучок беше со француско-полскиот дилер на оружје Пјер Дадак, кој беше уапсен на 14 јули 2016 година во неговата вила на Ибица под обвинение за напад со пиштол во Јужен Судан. Во неговата вила, шпанскиот национален полициски корпус тврди дека пронашле документи кои покажуваат дека тој преговарал да продаде 40,000 пушки АК-47, 30,000 митралези ПКМ и 200,000 кутии муниција.
Панелот на експерти на Обединетите нации за Јужен Судан во извештајот од 2017 година објави: „Извештаите од независни извори укажуваат дека пограничните области меѓу Јужен Судан и Судан и Уганда остануваат клучни влезни точки за оружје, со некои неиздржани извештаи за помал број на оружје исто така преминување во Јужен Судан од Демократска Република Конго. Исто така, постојат упорни извештаи и јавни обвинувања за испораки на силите поврзани со раководството во Џуба од подалеку, поточно од Египет“. Во истиот извештај се наведува дека украинскиот авион на транспортниот авион ИЛ-76 летал со два авиони Л-39 кон Уганда на 27 јануари 2017 година, со целосно знаење дека авионите Л-39 имале цел да одат во Јужен Судан, со што го крши ембаргото за оружје, Украина се пласираше на продажба на оружје во Јужен Судан. Во 2018 година, Советот за безбедност на Обединетите нации воведе светско ембарго за оружје за Јужен Судан, но ембаргото е широко игнорирано, каде што и покрај примирјето потпишано истата година, обете страни продолжија да масовно да увезуваат оружје, што сугерира дека тие се подготвуваат за уште еден период од граѓанската војна.
Зошто шверцерите ја избираат Африка
Кимберли Тачук и Карен Саундерс тврдат дека трговијата со оружје не се разликува од која било друга илегална деловна активност во нивната работа Под Радар: Операции за трговија со оружје во Африка. На шверцерите најпрво им треба седиште или некаде за да ги извршуваат своите активности. На штабот му требаат неколку аспекти за да го направи идеалното место за сообраќај на оружје. Прво, седиштето треба да има соодветна инфраструктура. За трговија со оружје, ова би вклучувало лента за слетување и за увоз и за извоз. Дополнително, потребни се магацини за „складирање на производот што чека испорака“. Откако производот ќе пристигне и ќе се складира, треба да му се достави на клиентот, па затоа седиштето треба да биде на некоја централна локација во близина на секој клиент. Иако не е примарниот избор на шверцерите, тие ја избираат Африка бидејќи има големи површини неокупирана земја, што може да ја користат, како што тврдат Тачук и Саундерс.
Физичкиот простор е важен, но правилата и прописите на споменатиот простор се исто така релевантни. Шверцерите бараат места со корумпирани странки кои ќе ги снабдуваат, службени лица што можат да бидат подмитени или уценети. Ова му овозможува на шверцерот „да ги заобиколи регулаторните и надзорните системи“ воспоставени од владата. Понатаму, „слаб финансиски систем“ е клучен, така што големите суми пари пренесени од шверцерот не се сметаат за сомнителни.
Тачук и Саундерс го завршуваат својот аргумент, важна е стабилна и високо централизирана влада. Тие потоа посочуваат дека 10 различни африкански земји имаат водачи кои се на власт повеќе од 20 години, за кои тврдат дека ги исполнува критериумите за високо централизирана и стабилна влада.
M&M's
Историја
Во 1990 г. на изложбата во њујоршкиот саем Ири Каунти промовирајќи се кампањата за компанијата за исхрана, In 1990, стана стана предвесник на Парадата на крави, чудниот феномен каде општини и музеи прикажуваат украсен добиток во удобен сообраќајни раскрсници. На екранот на М&М се покажуваше вистинска жива крава покриена со 66,000 М&М бонбони; секоја придржувајќи се на ‘м’ логото свртена надвор да се гледа. Бобноната и кравата беше првото животно што некогаш било украсено,и Марс М&М заработи 1 милион $ во бесплатен публицитет. Чоколадното чудо создаден од страна на дизајнерот Мајкл Адамс, беше пријавен од страна на Њусвик списание (“ неверојатни"), како и во Њујорк Пост, УПИ и WABC-телевизија.Бонбоната потоа се појави како “гостин” во живо на Во живо со Регис,  каде што Регис Филбајн ја интервјуираше неа и ја потврди хранливата вредност на млечното чоколадо.
Трговија со оружје
Европа
Од 1996 година, земјите низ цела Европа забележаа трговија со оружје. Европа е севкупен голем извозник на недозволено оружје со Велика Британија, Германија и Франција во националното водство за најголем извоз. Увозот во Европа во периодот од 2004-2013 година е намален за 25%, со тоа што Обединетото Кралство увезува најмногу во Европа. Огненото оружје што се увезува и се пренесува е обично мало оружје и полесно оружје (МОПО) во споредба со големата машинерија, како што се тенкови и авиони. МОПО купено во Европа има тенденција да биде половно оружје што е евтино и редовно достапно. „Култура“ на оружје, како на пример во Германија, каде што „земената здраво за готово културна практика на носење пиштол“ зголемува недозволеното МОПО затоа што на оружјето се гледа како начин за подобрување на мажественоста и статусот. Во 2000 година, Организацијата за безбедност и соработка во Европа (ОБСЕ) започна со регионални решенија и безбедносни мерки за решавање на проблемот со трговија со огнено оружје.
M&M's
Историја
Во 2000 г., "Обичната" M&M (име воведено во 1954 г. Кога М&М од кикирики беше воведено) беше преименувано во “Млечно чоколадо” М&М и сликите со парчињата чоколатца беа додадени на традиционалното кафеаво и бело пакување. Новиот милениум донесе исто така ново М&М видео. "M&M: Изгубените формули" беше пуштена на 28ми септември 2000 г., и "M&M: Мини лудило" беше исто така пуштена на 14ти декември 2000 г.
Трговија со оружје
Глобална пазарна вредност
Вкупната вредност на глобалниот пазар на оружје се проценува на околу 60 милијарди долари годишно, при што околу 8 милијарди долари се припишуваат на пиштоли, пушки, митралези и куршуми.
Сабри Улкер
Личен живот
Тој беше оженет со Гузиде Иман, родена во Баликесир во 1924 година, ќерка на трговецот татко Мухарем Оман и неговата сопруга Сабих. Тие имале три деца, Али Олкер, кој почина млад, Ахсен Озокур и Мурат Олкер.
Трговија со оружје
Глобална пазарна вредност
Поради недостаток на правна транспарентност, проценката на пазарната вредност на индустријата за трговија со оружје е понекогаш тешка. Само во 2001 година, вредноста на легалниот извоз на мало и лесно оружје (МОПО) беше 2,4$ милијарди. Откако ќе бидат обработени на царина, тој број се зголемува на некаде помеѓу 5-7$ милијарди, според „Мало оружје и лесно оружје“ (1994-2001). Дополнителни 10-20% (1$ милијарда) се сомневаат дека ќе се додадат на тој број од трансакциите на црниот пазар. Калашников АК-47 е најпривлечното оружје за нелегалната трговија со оружје поради неговата ниска цена. Со вишок на АК-47 кои го преплавија пазарот од војните по постудената војна, цените на ова огнено оружје потонаа дури 15$ во 2000 година. Трендовите покажаа дека цената на АК-47 остана постојана во земјите со тековни граѓански војни, додека цените на стабилните земји за АК-47 се во пораст. Дури и моторџиски банди започнаа со профитабилна трговија со оружје. Американските агенции за спроведување на законот започнаа истрага за моторџиските банди кон крајот на 90-тите и започнаа да ги класифицираат како организирани криминални организации. Ова главно се должеше на фактот дека тие беа во можност да добијат контрола врз пазарот на проституција и шверц на украдена стока како што се оружје, мотоцикли и делови за автомобили.
Поврзани теории
Во меѓународната криминалистичка научна заедница, теоријата за рационален избор најчесто се повикува на објаснувањата зошто поединците се занимаваат и оправдуваат криминална активност. Според Јана Арсовска и Панос Костакос, водечки научници за организиран криминал, причините за трговија со оружје не се засноваат единствено на теоријата на рационален избор, туку се поблиску поврзани со интимноста на нечии лични друштвени мрежи, како и со „перцепцијата на ризиците, напор и награди во кршењето на кривичните закони“.
Сабри Улкер
Наследство
Во негова чест е именуван центарот Сабри Олкер при Факултетот за јавно здравје Харвард ТХ Чан во Кембриџ, Масачусетс.
M&M's
Историја
Во јули 2001 г. М&М Дулсе де лече(карамела) беа воведени на пет пазари со голема шпанска популација: Лос Анџелес, Калифорнија, Сан Диего, Калифорнија, Мајами, FL, McAllen-Brownsville, Соединетите Американски Држави, Сан Антонио. Вкусот никогаш не стана популарен во шпанската заедница коишто ги претпочитаа постоечките вкусови на М&М и беше прекинато во повеќето области до почетокот на 2003 г.
Голем бакарец
Големиот бакарец (Lycaena dispar) е пеперутка од видот на пеперутки бакарци. Оваа пеперутка е во опаѓање во Северна Европа, но ја има во изобилство во Јужна Европа. Ја има и во Македонија.
M&M's
Историја
Од 2004 година М & М се достапни онлајн во 17 бои, со персонализирани фрази на секоја бонбона на спротивната страна од "М". Издадени околу Божиќ, овие сопствено печатени М&М беа првично наменети за празничните честитки, но сега се достапни и преку цела година.
Голем бакарец
Опис
Мажјакот е во основа во портокалова боја. Телото е во темнокафеава боја, а рабовите на крилјата се во црна боја. Има мала и голема црна дамка во предниот дел на крилјата. Женките се со посветли нијанси но и пошарени. Има многу повеќе црни точки и светлокафеава нијанса во задниот дел од крилјата. Долната страна на пеперугите се дели на два дела, каде предните се слични со горната страна, а долната е во светлокафеава боја.
M&M's
Историја
Во април 2005 г. М&М ја предводе “мПајр” промоцијата за да се поврзе со излегувањето на Војна на ѕвездите Епизода III Одмаздата на Сит. М&М добија понуда за темна чоколада во повеќе облици(обична и кикирики) за првпат по низата на М&М рекламите за семејството Адамс.
Во летото, 2005 г. Марс додаде “Мега М&М” во составот. Овие бонбони, со 55% поголеми од традиционалните М&М беа малку помали од верзијата со огарската големина. Тие беа на располагање во млечно чоколадо и видови кикирики. боите за мега М & М беа променети во помалку светли бои - ТЕАЛ (замена зелен), беж (портокалово), канелени (црвена), злато (жолт), сино-сива (сина) и кафеав за да одговара на повозрасните потрошувачите. IВо јули 2006 г., М&М темното чоколадо повторно се појави во виолетово пакување, проследено во 2007 г. од М&М темно чоколадо од кикирики. Исто така во 2006 г., компанијата промовираше М&М бело чоколадо како врска со промоцијата на Пиратите од Карибите. Компанијата исто така понуди осум нови вкусови на М&М преку онлајн продажбата, како и М&М светските локации :  The company also offered eight new flavors of M&M's via online sales, as well as at M&M's World locations: "All That Razz"; "Eat, Drink, & Be Cherry"; "A Day at the Peach"; "Orange-U-Glad"; "Mint Condition"; "AlmonDeeLicious"; "Nut What You Think" и "Cookie Minster". Марс исто така го објави и “Крцкавиот минт”, разновидност во Австралија таа година.
Исто така, во 2006 г., М&М стана официјално чоколадо на НАСКАР.
Во 2007 г., М&М воведе ограничено издание на вкусот малина наречен “М&М бонбони со чоколадо од малина”
Исто така, во 2007 г., М&М создаваше 50-метарска М&М статуа насмеана Лејди Либерти за почеток на кампањата поттикнувајќи ги американците да создадат свои М&М карактери mms.com. Мрежната страница им овозможува на луѓето да се најават и да се создадат свој карактер од нула.Тие бираат сè од боја и форма до коса и додатоци.
За време на сезоната за Денот на вљубените во 2008 г. Марс воведе зелени вреќички на М&М. Ова се должеше на заеднички урбаниот фолклор кој вели зелениот М&М се афродизијак. Тие беа вратени во 2009 година заедно со натпреварот "Г-ѓа Грин го загрева Денот на вљубените".
Во 2008 г., две нови видови бонбони во ограничено издание беа воведени- “Дива цреша” М&М, и како рекламна врска со филмот Индијана Џонс и Кралството на кристалниот череп, М&М “Минт крцкави”.
М&М исто така воведе нов производ наречен “М&М Премиумs” во 2008 г.. Тие доаѓаат во пет вкусови- чоколаден бадем, чоколаден минт, мока, малина со бадем, и трослојно чоколадо(млеко, темно и бело чоколадо), кои се продаваат во мали исправени картонски кутии со пластична кеса внатре. М&М Премиумс немаат облик на бонбона, но се обложени со карнауба восок и боја. Темно чоколадо е додаден во 2009 година, заменувајќи мока.
Во текот на летото на 2008 година, мојата М&М ја лансираше “Лица”, што им овозможи на корисниците да ги печатат лицата на саканите на М&М чоколадните бонбони на mymms.com.
Во летото 2009 г., М&М лансираше варијанта на ограничено издание на “Путер од кикиритки со јагоди” за да се поврзе со излегувањето на филмот Трансформери: Одмазда на паднатите. Покрај тоа, М&М лансираше и ограничено издание на “M&M од кокос”, кои станаа постојани во 2010 г.
Во јули 2009 г., едно истражување покажа дека боја слична на сината во М&М покажала бенефиции во помагање на стаорци повторно да одат.
На почетокот на 2010 г. Голите М&М беа објавени како дел од натпреварот во Австралија и Нов Зеланд. Голите М&М победничките пакети биле обични М&М, но без твд оклоп(од таму и без боја). Официјално мрежно место, http://m-msbareall.com.au/, беше лансирана заедно со телевизиски реклами. Во април 2010 г. М&М лансираше нов вид на перек.
Во октомври 2011 г., Марс објави М&М бонбони од бело чоколадо со пченка исклучиво за Ноќта на вештерките во САД. Тие доаѓаат во три бои: бела, жолта, и светла портокалова.
Во ноември 2011 г., Марс го објави М&М млечното чоколадо со цимет за Божиќ.
За времето кога излезе перекот М&М, дизајните за пакувањата во САД биле повторно направени, од стариот дизајн, користен од 2004 до почетокот на 2010 г..
На 30 јануари 2012 г., М&М откри додатно бонбонче што зборува, Г-дин Браун(гласот на Ванеса Вилијамс ),вклучен во рекламата на Супер Боул XLVI. Црвеното ја греши поради тоа што е без тврда обвивка поради нејзината кафеава боја.Подоцна тој се жали за неа на Жолтото, но кога ќе примети дека таа слуша, се преправа дека некој друг го кажува тоа и дека тој ја бранел.
Во 2012 г. М&М објавува два нови вкусови на темно чоколадо, малина и нане. Исто така во 2012 г., М&М објавува вкус на бело чоколадо за Велигден.
Од 30 мај 2012 година па наваму, М&М ќе биде лансирана во Макао. Нејзиниот лансирачки јазик е португалскиот.
Исто така, од мај 2012 година, на неопределен период, М&М од кикирики се произведени во Велика Британија во ограничено издание "црвена, бела и само блуз" пакет. Ова е за поддршка на Дијамантскиот јубилеј и Олимпијадата 2012.Заштитниот знак “М” останува бел на белите бонбони. Рекламата за промовирањето на ова вклучуваше донирање на Жолтото различни облеки на Британските стереотипи за да се обидат да влезат во пакувањето од ограничено издание.
Менувањето на бојата во М&М
Следново е преглед на промените на боите на предводникот (млечното чоколадо) на вкусот на М&М, единственото полнење од почетокот на брендот. Од 1941 г. До 1987 г., секое пакување ги содржело петте различни бои на М&М; кога црвеното М&М беше повторно воведено во 1987 г., беа додадени како шеста боја наместо да ја заменат со една од постоечките бои. 1941-2012
Поврзани брендови
Поврзани брендови на бонбони од Марс вклучуваат Minstrels, Revels, Skittles, and Treets.
Светските М&М специјализирани продавници беа формирани на повеќе локации. Создадени се и некои М&М видео игри.
NGC 4935
NGC 4935 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4935 се споменува и како UGC 8159, MCG 3-33-23, CGCG 100-23.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4935 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4935 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 4935 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45093. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 889. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1572.
Екстремна сиромаштија
Екстремна сиромаштија, длабока сиромаштија, огромна сиромаштија, апсолутна сиромаштија — најтешкиот вид сиромаштија, дефинирана од Обединетите нации (ООН) како „''состојба која се одликува со сериозно лишување од основните човечки потреби, вклучувајќи храна, безбедно пиење вода, санитарни потреби, здравје, засолниште, образование и информации. Екстремната сиромаштија зависи не само од приходите, туку и од пристапот до услугите''“ (извештај на ООН на Светскиот самит за социјален развој од 1995 година). Историски, други дефиниции биле предложени во рамките на Обединети нации.
Во 2018 година, екстремната сиромаштија била дефинирана односно се однесувала на луѓето чии приходи се под 1,90 американски долари на ден (цени во 2011 година, еквивалентни на 2,16 американски долари во 2019 година), утврдени од Светска банка. Во октомври 2015 година, Светска банка ја ажурирала меѓународната линија на сиромаштија, глобален апсолутен минимум, на 1,90 американски долари на ден. Ова е еквивалентно на 1,00 американски долари на ден во 1996, па оттука и широко користениот израз „живее со помалку од еден долар на ден“. Огромното мнозинство од оние кои се во крајна сиромаштија живеат во Јужна Азија и Потсахарска Африка. Почнувајќи од 2018 година, се проценува дека земјата со најмногу луѓе кои живеат во екстремна сиромаштија е Нигерија, со 86 милиони. .
Во минатото, огромното мнозинство од светската популација живеело во услови на екстремна сиромаштија. Процентот на глобалното население кое живее во апсолутна сиромаштија паднал од над 80% во 1800 на 20% до 2015 година. Според проценките на Обединетите нации, во 2015 година приближно 734 милиони луѓе или 10% останале под тие услови. Бројот претходно бил измерен на 1,9 милијарди во 1990 година и 1,2 милијарди во 2008 година. И покрај значителниот број на лица кои сè уште се под меѓународната граница на сиромаштија, овие бројки претставуваат значителен напредок за меѓународната заедница, бидејќи тие одразуваат намалување за повеќе од милијарди луѓе за над 15 години.
Во истражувањето на јавното мислење ширум светот, анкетираните луѓе имаат тенденција да погрешно мислат дека екстремната сиромаштија не е намалена.
Намалувањето на екстремната сиромаштија и гладот била првата милениумска развојна цел (ЦДР1), утврдена од Обединетите нации во 2000 година. Поточно, целта била да се намали стапката на екстремна сиромаштија за половина до 2015 година, цел што била исполнета пет години пред зададениот рок. Во целите на одржлив развој, целта е да се стави крај на екстремната сиромаштија во сите нејзини форми насекаде. Со оваа декларација, меѓународната заедница, вклучително и ООН и Светска банка ја усвоиле целта за ставање крај на екстремната сиромаштија до 2030 година.
Грос Квенштет
Грос Квенштет (германски: Groß Quenstedt) — општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија.
160П/ЛИНЕАР
160П/ЛИНЕАР е периодична комета во Сончевиот Систем.
Кометата дојде до перихел на 18 септември 2012 година и достигна околу привидна величина 17.
IC 1315
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1315 се споменува и како MCG 4-22-57, * close s.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1890 година од страна на Гијом Бигурдан.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1315 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. IC 1315 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 27 м 11,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 2' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на IC 1315 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26810.
Куповна моќ
Во економијата, куповна моќ е количеството стоки и услуги кое парите — или поопшто, ликвидните средства — можат да го купат. Адам Смит забележал дека имањето на пари му дава на човек можност да „заповеда“ со трудот на другите, и така, платежната моќ е донекаде моќ над луѓето, дотолку што тие се волни да ги разменат своите добра или труд за пари.
Доколку паричниот приход е постојано ист, но нивото на цени се покачува, тогаш куповната моќ на тој приход се намалува. Инфлацијата не секогаш подразбира намалување на куповната моќ на нечиј реален приход, бидејќи паричниот приход може да расте побрзо од инфлацијата.
За индексот на цени, вредноста во основната година обично се нормализира на вредност од 100 во основната година. Формулата за куповна вредност по единица пари, на пример евро, релативна на стандардниот индекс на цени Ц во дадена година е 1/(Ц/100). Така, по дефиниција куповната моќ на еврото се намалува како што нивото на цени расте.
Куповната моќ на денешните пари во износ од C, t години подоцна, може да се пресмета со формулата за сегашна вредност:
каде тука i е претпоставената годишна стапка на инфлација во иднината.
Терoподи
Тероподи (Theropoda, „ѕверски стапала“) — група двоножни диносауруси, припадници на Saurischia. Иако повеќето биле месојади, бројни групи станале сештојади, инсективори и тревопасни. Тероподите првпат се појавиле во текот на доцниот тријас, пред околу 230 милиони години и во нив спаѓале сите големи копненини грабливци од ранатајура до крајот на креда, пред околу 65 милиони години. Денес нивни претставници се 9900 вида птици кои настанале во текот на јура од мали специјализирани диносауруси.
Меѓу особоните кои ги поврзуваат тероподите и птиците се стапалата со трипрста, furcula, коски исполнети со воздух и (во некои случаи) пердуви и квачење на јајцата.
Лажец
Лажец — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во крајниот јужен дел на Битолско Поле, чиј атар се допира со државната гранична линија со Република Грција. Селото е рамничарско, на надморска височина од 595 метри. Атарот зафаќа простор од 12,2 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 1.036 ха, а на пасиштата отпаѓаат 111 ха. Селото има исклучителна полјоделска функција. Од градот Битола е оддалечено 16 километри.
Историја
Во век, Лажец било село во Битолската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лажец живееле 740 жители, од кои 340 Македонци и 400 Албанци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лажец имало 360 Македонци, патријаршисти.
Од Лажец потекнува значителна емиграција на населението, па затоа селото преминало од голема, во средна населба. Така, во 1961 година броело 1.061 жител, а во 1994 година 339 жители, од кои 196 биле Македонци, 140 Албанци и само двајца жители Срби.
Според пописот од 2002 година, селото Лажец има 302 жители од кои: 161 Македонец, 135 Албанци, 3 Срби и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 228 жители, од кои 105 Македонци, 117 Албанци и 6 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Според истражувањата од 1953 година, родови во селото се:
Македонски родови
Албански родови
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 146 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Иселеништво
До 1953 година, 30 семејства од селото се имаат иселено во Турција и Битола.
Сина патка
Сината патка (науч. Hymenolaimus malacorhynchos) е птица од Нов Зеланд, член на семејството Патки. Таа е единствен член на родот (Hymenolaimus). Маорскиот збор за оваа птица е фио (whio), што е впрочем имитација на крикот што го испуштаат мажјаците. Младото се раѓа со зелен клун, но оваа боја трае само 8 часа и подоцна клунот ја добива конечната боја.
Птицата е долга 54 см и претставува ендемски вид во Нов Зеланд. Се гнезди во шупливи трупци, мали пештери и други засолнети места. Оваа патка живее во брзите планински реки. Плива одлично, дури и наспроти силни водни струи, но нерадо лета. Иако тешко се наоѓа, не е особено плашлива при контакт.
Сината патка е сива со костенливи дамки на градите и посветол клун и очи. Кај врвот на розово-белиот клун од страните висат месести кожинки. Крикот на мажјакот е налик на грлено свирење, а женката пак завива со кркотење.
Ова е мошне локализиран вид кој денес е загрозен бидејќи е плен на донесените цицачи како ласиците. Сината патка се храни со без‘рбетници, но со нив се храни и донесената речна пастрмка, па така се намалуваат расположливите залихи. Птицата страда и од преградувањето на реките со брани за хидроенергија. Служба за заштита на природата на Нов Зеланд работи на програми за повраќање на овие птици во своите автхтони живеалишта како подрачјето на реката Опарара на Западното Крајбрежје на Нов Зеланд и Милфордската патека во националниот парк Фјордленд во регионот Фјордленд. .
Занимливости
Сината патка е претставена на опачината (реверсот) на банкнотата од 10 новозеландски долари.
Норман Фостер Ремзи
Младост
Родителите на Ремзи се надевале дека тој ќе замине на Вест Поинт, но на 15 години, тој бил премлад за да биде примен на воената академија. Тој добил стипендија на Канзашкиот универзитет, но во 1930 година неговиот татко бил распределен на Говернорс Ајленд, Њујорк. Ремзи таму образованието го продолжил на Колумбискиот универзитет во 1931 година, и започнал да изучува инженерство. Бил заинтересиран за математиката, и се префрлил на студии за математиката. Во периодот кога ја стекнал својата диплома од Колумбискиот универзитет во 1935 година, тој започнал да се интересира за физиката. Колумбискиот универзитет му доделил Келетова стипендија за Кембричкиот универзитет каде што изучувал физика при Кевиндишовата лабораторија под менторство на Ернест Радерфорд и Морис Голдхабер, и ги запознал познатите физичари Едвард Апелтон, Макс Борн, Едвард Булард, Џејмс Чедвик, Џон Кокрофт, Пол Дирак, Артур Едингтон, Ралф Фаулер, Марк Олифант и Џ.Џ. Томсон. На Кембриџ, тој бил на трипос за да ја изучува квантната механика, студии кои ги немало на Колумбискиот универзитет, што довело тој да се стекне со втора диплома на Кембриџ.
Семинарска работа напишана од Голдхабер за магнетните моменти предизвикало кај него интерес да ги прочита неодамнешните трудови на таа тема од Исодор Ајзак Раби, што пак го поттикнало интересот за молекуларните зраци, па така тој својот докторат го правел под менторство на Раби во Колумбискиот универзитет. Наскоро откако Ремзи пристигнал на колумбискиот универзитет, Раби ја осмислил молекуларно зачната резонантна спектроскопија, за што бил награден со Нобелова награда за физика во 1944 година. Ремзи бил дел од екипата на Раби во која исто така учествувале Џером Келог, Поликарп Куш, Сидни Милман и Џеролд Захаријас. Ремзи работил со нив на првите експерименти користејќи ја новата техника, и го поделиле со Раби и Захаријас откритето дека деутеоронот бил магнетен квадрипол. Ова значело дека атомското јадро не било сферично, како што се мислело. Тој својот докторат по физика го стекнал на колумбискиот универзитет Hво 1940 година, и станал член на Карнегиевиот институт во Вашингтон, каде ги изучувал расејувањата на  неутрон-протоните и протон-хелиумот.
Радијациона лабораторија
Во 1940 година, тој се оженил со Елинор Џејмесон, и прифатил наставна работна позиција при Илиноишкиот универзитет. Двајцата очекувале своите животи да ги поминат таму, но Втората светска војна ги променила плановите. Во септември 1940 година британската Тизардовата мисија довела голем број на нови ехнологии во САД, вклучувајќи го и магнетронот, високомоќна направа која создавала микробранови користејќи го заемодејството на потокот од електрони во магнетното поле. Ова направа, која имала потенцијал да го унапреди радарот, и го урнала мислењето дека американците имале технолошка надмоќ. Алфред Ли Лумис од Националниот одбранбен истражен комитет ја воспоставил Радијационата лабораторија при МИТ да ја развијат оваа технологија. Ремзи бил еден од научниците кој биле регрутирани од Раби а да ја работат оваа работа.
На почетокот, Ремзи бил во Рабиевата група за магнетронот. Кога Раби станал раководител на оддел, Ремзи станал раководител на групата. Улогата на групата била да го развие магнетронот за да се овозможи намалување на брановата должина од 150 см на 10 см, и подоцна н 3 см или пак во областа на рендгенските зраци. Микробрановиот радар бил помал, полесен и поефикасен од претходниците, Ремзиевата група започнала да работи на радарот осмислен од Олифантовата екипа во Британија, при што се обиделе истиот да го подобрат. Радијационата лабораторија ги обезбедувала замислите, од кои подоцна биле правени прототипи од Рајтеон, за подоцна да бидат испитувани во лабораторијата. Во јуни 1941 година, Ремзи отпатувал во Британија, каде се сретнал со Олифант, при што двајцата размениле идеи, и донел нови составни делови кои биле вклучени во конечниот изглед на радарот.Ноќниот ловец, Нортроп P-61 „Црна Вдовица“, бил конструиран во истиот период кога и новиот радар. Ремзи се вратил во Вашингтон при крајот на 1942 година како советник за употреба на новиот 3 см микробранови радари кои биле пуштени во употреба, работејќи за Едвард Боулс во канцеларијата на секретарот на војна, Хенри Стимсон.
Проектот Менхетен
Во 1943 година, Ремзи бил назначен од Роберт Опенхајмер и Роберт Бахер, кои го поканиле да се придружи на проектот Менхетен. Ремзи се согласил, но било потребо да интервенира проектниот директор, бригадниот генерал Лесли Грувс, за да биде ослободен од службата министерството за војна. Бил направен компромис, при што Ремзи останал на платниот список на министерството за војна, и притоа бил позајмен како работник во проектот Менхетен. Во октомври 1943 година, групата E-7 од оддалението за воени набавки и одржување била создадена лабораторијата Лос Аламос каде Ремзи бил раководител на групата, со задача да се вклучи и осмисли системот за испорака на јадрените оружја кои биле создадени од лабораторијата.
Првото нешто што требало да се определи биле особините на леталото кое ќе се користи. Постоеле само две сојузнички летал кои биле доволно големи: Авро Ланкастер и Боинг B-29 Супертврдина. Воздушните воени сили на САД (USAAF) сакале да го упоребат B-29 доколку тоа било можно, иако за ова требало да се направат голем број на измени. Ремзи ја надгледувал програмата за тестирање, кои биле спроведувани во Далгрен, Вирџинија, во август 1943 година, пред да се префрлат во воздушната воена база во сувото езеро Мурок, Калифорнија, во март 1944 година. Макети од јадрените бомби Слабичок и Дебелко биле фрлени и следени од SCR-584 радар сместен на земја, тип на радар во чиј развој помогнал Ремзи кога работел во Радијационата лабораторија. Биле забележани огромен број на недостатоци поврзани со бомбите и измените кај леталото, при што тие биле отстранети.
Плановите за испорака на оружјата во борба му биле доделени на комитетот за оружја, кој бил раководен од Ремзи, и под одговорност на капетан Вилијам Парсонс. Ремзи исцртал табели за организација и опрема за проектот Алберта оддел кој ќе ја придружува 509-та мешана група во Тинијан. Ремзи го известил командантот на 509-та единица, потполковникот Пол Тибетс, за природата на мисијата on кога истиот стапил во команда. Ремзи заминал во Тинијан заедно со проектот Алберта како Парсонов научен и технички заменик. Тој бил вклучен во составувањето на бомбата Дебелко, и ги пренел информациите од Парсонс за успешното бомбардирање на Нагасаки на Грувс во Вашингтон.
Истражување
При крајот на војната, Ремзи се вратил на Колумбискиот универзитет како професор и истражувачки научник. Раби и ремзи продолжиле да работат каде што застанале пред војната со нивните експерименти кои вклучувале молекуларни зраци. Ремзи и неговиот прв додпипломец, Вилијам Ниренберг, мереле различни јадрени магнетни диполни и електрични квадриполни моменти. Заедно со Раби, тој помогнал да се воспостави Брукхејвенската национална лабораторија на Лонг Ајленд. Во 1946 година, тој станал првиот раководител на одделот за физика. Таму минал кус период, за во 1947 година, да се придружи на одделот за физика при Харвард, каде ќе остане во наредните 40 години, со исклучок на кусите професорски посети на колеџот „Мидлбери“, при Оксфордскиот универзитет, колеџот „Холиоак“ и Вирџинискиот универзитет. За време на 1950-ите, тој бил првиот научен советник во НАТО, и започнал серија на стипендии, грантови и летни училишни програми за да ги тренира европските научници.
Ремзиевото истражување веднаш по војната се занимавал со мерење на основните својства на атомите и молекулите со употреба на молекуларните зраци. По преминувањето на Харвард, негова цел била да врши прецизни молекуларно зрачни магнетни резонантни експерименти, засновани на техниките развиено од страна на Раби. Сепак, прецизноста на мерењата зависела непроменливоста на магнетното поле, при што ремзи заклучил дека било тешко да се создаде задоволително непроменливо магнетно поле. Тој го развил Методот на издвоено колебливо поле во 1949 година како начин за постигнување на бараната прецизност.
Ремзи и неговиот студент докторант Даниел Клепнер го развиле атоскиот водороден масер, со што сакале да ја зголемат прецизноста со која суперфините раздвојувања на водородот, девтериумот и тритиумот биле измерени, а и да се измери колку суперфината структрура била под влијание на надворешните магнетни и електрични полиња. Тој исто така учествувал во развојот на крајно стабилниот часовник заснован на водородниот масер. Од 1967 година, вила дефинирана секундата како 9.192.631.770 суперфини премини кај атомот на цезиум-133, атомскиот часовник кој се користи за воспоставување на стандардите е примената на Ремзиевата работа. Тој бил награден со Нобелова награда за физика во 1989 година „за осмислувањето на методот на издвоено колебливо поле и неговата употреба кај водородниот масер и другите атомски часовници“. Наградата ја подели со Ханс Георг Демелт и Волфганг Паул.
Подоцнежен живот
Ремзи се пензионирал на Харвард во 1986 година. Сепак, тој останал активен во полето на физиката, минувајќи година како член на Здружениот институт за лабораториска астрофизика (JILA) при Колорадскиот универзитет. Тој исто така бил и привремен професор на Чикашкиот универзитет, колеџот „Вилијамс“ и Мичигенскиот универзитет. Покрај Нобеловата награда за физика, Ремзи добил голем број на награди, како што се Лоренсовата награда во 1960 година, Дејвисон-Гермеровата награда во 1974 година, Медалот на честа во 1984 година, Рабиевата награда во 1985 година, Румфордовата награда во 1985 година, Комптоновиот медал во 1986 година и Ерстедовиот медал како и Националниот медал за наука во 1988 година. Во 2004 година, бил потписник на писмото заедно со други 47 нобеловци предложувајќи го Џон Кери за претседател на САД, како некој кој би ја  „вратил науката на нејзиното соодветно место во владата“.
Неговата прва жена, Елинор, починала во 1983 година, по што се оженил со Ели Велч од Бруклин Масачусетс. Ремзи починал на 4 ноември 2011 година. Тој бил надживеан од неговата сопруга Ели, неговите четири ќерки од првиот брак, и неговата поќерка од вториот брак.
Гудерхандфиртел
Гудерхандфиртел (Guderhandviertel; долногермански: Goderhandveerdel) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа западно од Хамбург во областа Алтес Ланд, една од најголемите области со овошни дрвја во Европа. Реката Лие поминува на источната граница со соседните општини Нојенкирхен и Мителнкирхен.
Светогорск
Светогорск ( Светогорск), до 1948 година Енсо ( Энсо; Enso) е град на северозапад на европскиот дел на Руската Федерација. Сместено е во северозападниот дел на Ленинградската област, во областа на Виборшкиот реон. Тоа е еден од најзначајните гранични премини меѓу Русија и Финска. Според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година во градот живееле 15 827 жители.
Географија
Градот Светогорск се наоѓа на десниот брег на реката Вуокса, во северниот дел на Карелјската превлака, на околу 188 километри северозападно од Санкт Петербург. Најблиската урбана населба е финската Иматра, која е на само 12 км западно. Најсеверно е урбаната населба во Ленинградската област.
Граничниот премин со Финска, Иматра-Светогорск, кој се наоѓа на околу еден километар северозападно од центарот на градот, беше отворен во 1947 година.
Историја
Населбата е основана во 1887 година од фински благородник и индустријалец, баронот Ади Стендершелд (1855-1935), кој купил околу 16 хектари земја во областа. Баронот отворил фабрика за производство на целулоза на неговата земја и наскоро била формирана населба околу фабриката, чии жители биле вработени во неа. Новооснованата населба била именувана Енсо (Enso, „Првенец“). Со текот на времето, фабриката ги проширила своите активности до производство на картон и хартија, и за кратко време станала една од најголемите фабрики за хартија во тогашна Финска.
Согласно одредбите на Московскиот мировен договор потпишан на 13 март 1940 година, со кој завршила Зимската војна, поголемиот дел од поранешната Виборшка губернерија потпаднала под власта на Советскиот Сојуз. Иако, според одредбите на мировниот договор, Енсо требало да припаѓа на Финска, Советската Црвена армија неколку дена подоцна, на 20-ти март го нападнала градот и го вградила во неговиот состав. До војната, Енсо била дел од општината Јаски.
За време на таканаречената Продолжена војна, населбата била под опсада на финската армија од 21 август 1941 година до 24 септември 1944 година година кога конечно бил вратен во Советскиот Сојуз.
Во согласност со политиката на русификација на топонимијата во подрачјето на Карелијската превлака, населбата Енсо во 1948 година била преименувана во Светогорск, а истата година и бил доделен административен статус на официјален град. Три години подоцна, фабриката „Енсо“ била преименувана во Светогорски комбинат за целулоза и хартија. Современата фабрика за хартија во Светогорск е најголемиот економски објект во градот и воедно една од најголемите фабрики од тој тип во целата земја.
Население
Според податоците од пописот во 2010 година, во градот живееле 15 981 жител, додека според проценките на Националната статистичка служба за 2015 година градот имал 15 827 жители. Според бројот на жители, Светогорск во 2014 г беше рангиран на 766 место меѓу 1 100 градови во Руската Федерација.
Економија
Недалеку од градот на реката Вуокси се наоѓа хидроцентралата Светогорск со капацитет од 554,6 електрична енергија.
Градови партнери
Градот Светогорск потпиша договори за партнерство и соработка со следниве градови:
1775
1775 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1775 година од новата ера, 775. од вториот милениум, 75. од XVIII век и шеста од 1770-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7283 и 7284 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6525 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5535 и 5536 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2528.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1775 година се протега во 4411 и 4412, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4471 и 4472 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2318. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1188 и 1189 исламска година.