cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Размена на население меѓу Грција и Турција
Последици
Профилот на населението на Крит бил значајно изменет. Грчките и турските муслимани се преселиле главно на анадолиските брегови, како и во Сирија, Либана и Египет. Грците од Мала Азија, главно од Измир, се доселиле на Крит, носејќи ги својот дијалект и обичаи.
Според новинарот Брус Кларк, водачите на Грција и Турција, како и круговите во меѓународната заедница, резултатот на хомогенизација на нивните држави го виделе како позитивен и стабилен затоа што помогнал во зајакнување на националната природа на овие две држави. Депортацијата донела значајни предизвици: социјални, како што е селење од едно место на друго и напуштање на семејната работа. Државите исто така се соочиле со одредени предизвици. Иако деценија подоцна, брзиот развој на делови од Атина, станбени згради кои брзо се одразиле на буџетот додека пристигало населението од Мала Азија. До денес Турција и Грција имаат напуштени села Кајакој, кои останале напуштени по размената.
WGS84
Светскиот геодетски систем (крат. WGS84 од англ. World Geodetic System 1984) — појдовен стандард во картографијата, геодезијата, морепловството и воздухопловството. Составен е од стандардна координатна рамка на Земјата, стандардна сфероидна упатна површина („појдовен елипсоид“ или „појдовник“, лат. datum) за сирови податоци за надморска височина и гравитациски еквипотенцијална површина („геоид“) која го определува „номиналното морско ниво“.
Главни параметри
За координатен почеток на WGS84 е земено Земјиното тежиште. Се смета дека грешката (отстапката) е помала од 2 см.
Во WGS84, меридијанот на нулта географска должина е појдовниот меридијан на IERS. Овој меридијан се наоѓа 5,31 лачни секунди источно од гриничкиот Нулти меридијан, што соодветствува на 102,5 метри на географската ширина на Гриничката опсерваторија.
Според последната преработка, упатната површина на WGS84 се дефинира како сплеснат сфероид (елипсоид), со главен (напречен) полупречник a = 6.378.137 м на екваторот и сплеснување f = 1/298,257223563. Величината (поларниот полупречник) на главната полуоска b може да се изведе од b = a (1 - f) ≈ 6356752,3142 м. . Ова претставува сплеснување од 21,384 685 755 км, односно ≈ 0,335%).
Моментално WGS84 го користи геоидот на Моделот на Земјината гравитација 1996 (EGM96), исто така преработен во 2004. Овој геоид ја определува номиналната површина на морското ниво по пат на сферна хармонија на степен 360 (што дава околу 100 км хоризонтално разложување). Отстапувањата на геоидот EGM96 од појдовниот елипсоид на WGS84 се движат од околу -105 м до околу +85 м. EGM96 се разликува од изворниот геоид на WGS84, кој се нарекува EGM84.
Луис Оливеира
Луис Аиртон Баросо "Лулу" Оливеира (роден на 24 март 1969 година, во Сао Луис, Бразил) — белгиски тренер и поранешен играч, со бразилско потекло, кој играл на позицијата напаѓач.
Тој во моментов е тренер на италијанскиот нисколигаш Муравера.
Играч
Оливеира го поминал најголемиот дел од неговата играчка кариера во Италија. По почетоците во Белгија во дресот на Андерлехт за кој играл од 1988 до 1992, тој се преселил во Каљари во Серија А пред почетокот на сезоната 1992-93. Набрзо тој станал еден од клучните играчи на сардинијците, а во сезоната 1995-96 бил најдобар стрелец на тимот со 15 постигнати гола. По оваа мошне успешна сезона за него екипата Фјорентина го довела во својте редови во летото 1996. Оливеира имал три успешни сезони во дресот на виола, но во зимата 2000 година се вратил во Каљари. И во својте подоцнежни години од кариерата тој останал да игра во тимови од Италија сè до крајот на неговата кариера, настапувајќи за: Болоња во Серија А една сезона (2000-01); Комо, Катанија, Венеција во Серија Б; Фоџа и Лукезе во Серија Ц1; Нуорезе во Серија Ц2 и на крајот за Дертона во Серија Д.
За репрезентацијата на Белгија има вкупно 31 настап и 7 постигнати гола. Тој ја претставувал својата репрезентација на Светското првенство 1998 во Франција и бил стартер во сите три натпревари од групната фаза, во која Белгија била елиминирана со освоени 3 бода завршувајќи на 3. место.
Тренер
По завршувањето на играчката кариера станал тренер на малку познатиот италијански клуб Муравера.
Вентикано
Вентикано — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 јануари 2021 година било 2,356 жители.
Рио де ла Плата
Рио де ла Плата (шпански: Río de la Plata), а поретко само Ла Плата, Плата или Река Плата, е устието на слевањето на реките Уругвај и Парана. Устието се влева во Атлантскиот Океан, создавајќи засек на копното кон внатрешноста во форма на инка. Во зависност од географот и литературата, Рио де ла Плата понекогаш се именува како река, устие, залив или рабно море. За оние географи кои ја сметаат Рио де ла Плата за река, истата е најшироката река во светот со максимална ширина од 220 км.
Рио де ла Плата е долга 290 километри, а ширината ѝ изнесува од 2 километри на почетокот, па до 220 километри во устието. Рио де ла Плата всушност е и природната граница помеѓу Аргентина и Уругвај, и на бреговите од едната и другата страна на Рио де ла Плата се наоѓаат двата главни града на државите - Буенос Аирес на Аргентина и Монтевидео на Уругвај. Следствено на тоа, регионот околу Рио де ла Плата е најнаселената област и во Аргентина и во Уругвај.
Географија
Рио де ла Плата започнува со сливањето на реките Уругвај и Парава во Пунта Горда и заедно течат источно кон Атлантскиот Океан. Нема јасна физичка граница на источните делови на реките. Меѓународната хидрографска организација ја дефинира источната граница на Рио де ла Плата со „линијата Пунта дел Есте во Уругвај и Кабо Сан Антонио во Аргентина“.
Вкупната површина на Рио де ла Плата е 35.000 км2.
Биолчеви
Биолчеви се голем македонски род од градот Прилеп. Претставници на род кон крајот на 19 и почетокот на 20 век се Никола Биолчев, трговец и револуционер, претседател на Прилепскиот училиштен одбори и на Прилепскиот револуционерен комитет, Илија Биолчев, деец на ВМОРО, член на Костурското горско началство, Милан Биолчев, член на Прилепскиот револуционерен комитет. Бојан Биолчев е деец на ВМОРО, а во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во чета при 6-та охридска дружина. Внук на Бојан Биолчев е Бојан Биолчев, ректор на Софискиот универзитет. Параскева Лозанчева е ќерка на Коста Биолчев.
.sr
Надворешни врски
Toppdomän
Рајна Алексова
Животопис
Алексова е родена на 25 декември 1883 година во Битола. По завршувањето на француската гимназија во Солун, таа со својот постар брат Ристо Алексов, кој бил трговец и воедно ја имал првата аптека во Битола, заминала со воз за Швајцарија каде во 1902 година се запишала на Фармацевскиот факултет во Лозана. Четири години потоа, дипломирала на 17 јули 1906 година, и станала првата Македонка дипломирана фармацевтка, воедно и прва жена фармацевтка на Балканот.
Таа со гордост се претставувала дека е Македонка. Во нејзината диплома издадена во 1906 година од швајцарските универзитетски власти на француски јазик стои запишано дека Рајна Алексова по националност е Македонка. (Тоа може да се види од копијата на дипломата која е верна на оргиналот со датум од 01.11.2018 гидина, а која ја имаат добиено наследниците по нивно барање, додека оригиналната диплома се наоѓа во Софискиот музеј во Бугарија.)
Веднаш по дипломирањето требало да отвори сопствена аптека, со што се судрила со турските закони кои не дозволувале „жените да обавуваат аптекарска професија“. Додека чекала одобрение од турските власти, таа се вработила како милосрдна сестра во државната болница во Ќустендил, Бугарија. Во јуни 1907 таа била преместена во бугарската болница „''Евл. Георгиев“'' во Цариград, каде работела до февруари 1908 година. Потоа ја напуштила болницата и работела како учителка во женската гимназија во Едрене. Алексова сепак добила дозвола за работа како аптекарка. Така, во 1909 година веќе работела во Битола, во аптеката на својот брат Ристо Алексов, трговец. Алексова подоцна ја откупила аптеката од својот брат и работела во неа до нејзиното пензионирање во 1944 година. Во нејзината аптека ординирале и препишувале лекови познатите лекари Александар Дума, Илија Аждари и Анастас Христиди, и тоа било најдобрата реклама за аптеката. Рајна Алексова починала од насилна смрт во 1959 година.
Список на државни водачи во 129 година
Ова е список на државни водачи во 29 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Спазам
Спазам — ненадејна присилна контракција на мускулите,  групата на мускули или шупливи органи како што се срцето.
Спазмична мускулната контракција може да биде предизвикана од многу медицински состојби, вклучувајќи дистонија. Најчесто тоа е мускулен грч кој е придружена со болка. Мускулниот грч обично е безопасни и престанува по неколку минути. Тоа обично е предизвикано од јонска нерамнотежа или преоптоварување на мускулите.
Постојат и други причини за присилни мускулни контракции и некои од нив може да предизвикаат здравствени проблеми.
Опис и причинители
Разни видови на принудна мускулна активност може да биде наведена како "спазам".
Спазамот може да биде мускулната контракција предизвикана од ненормална нервна стимулација или од абнормална активност на самите мускулите.
Серија на спазми, или постојани грчеви се нарекуваат "спазмизам".
Спазамите може да доведат до повреда на мускулите или расцепувања во тетивите и лигаментите, ако силата на спазамот ја надминува затегнувачката цврстина на сврзното ткиво. Ова може да се случи кај силна спазам или кај ослабено сврзното ткиво.
Хипертоничен мускулен спазам е состојба на хроничен прекумерен мускулен тонус (односно, напнатост на мускулот во мирување).
Поттип на спазамот е колика. Ова е епизодна болка предизвикана од спазам на мазните мускули во одреден орган (на пример, жолчниот канал). Болката кај коликата може да предизвика гадење или повраќање.
Црква „Св. Ѓорѓија“ - Овчарани
Свети Ѓорѓија (Aγίου Γεωργίου) — црква во селото Овчарани, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на 2 км северно од селото, близу патот за Крушоради. Во подрумот на денешниот храм се откриени урнатините на средновековна црква, наречена Бела Црква.
Никола Биолчев
Никола Илиев Биолчев, познат како Ничо Биолчев, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Биолчев е роден во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Потекнува од големиот род Биолчеви. Се занимавал со трговија. Претседател е на Припскиот училиштен одбор. Се приклучува во ВМОРО. Во 1899 година е избран за член на Прилепскиот околиски револуционерен комитет, а од октомври 1901 година го предводи.
Светско првенство во атлетика 2011 – Мажи 110 метри со пречки
110 метри со пречки за мажи на Светско првенство во атлетика 2011 се одржаа на стадионот Тегу на 28 и 29 август.
Полуфинале
Квалификации: Првите 3 од секој група (Q) и следните 2 најбрзи (q) продолжувааат во финале.
Амам (Лопате)
Амам — археолошко наоѓалиште во кумановското село Лопате. Претставува населба од неолитот.
Во самото село, на просторот од стариот турски амам, кон десниот брег на Липковска Река се простираат траги од неолитска керамика. Со пробното сондажно ископување во 1978 г. од страна на Музејот на Македонија е утврдена еднослојна населба со културен слој од 1,5 м. Според типолошките одлики на керамиката, која е претежно со монохромна темносива боја, како и според облиците на култната пластика, се работи за населба од доцниот неолит, блиска на населбите од културната група Ангелци-Зелениково II, односно винчанската културна група во јужното Поморавје, фазите Винча-Тордош I-II.
Наодите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје.
Црква „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат“ - Горно Крушево
Свети Теодор Тирон и Теодор Стратилат (Αγίων Θεοδώρων Άνω Κερδυλίων) — црква во поранешното село Горно Крушево, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1836 г. Во 1941 г. по уништувањето на Горно и Долно Крушево од германските сили, црквата била единствената преостаната градба во селото. Подоцна е обновена.
Ји (река)
Ји (шпански: Río Yí) е река во Уругвај. Реката Ји е главна притока на реката Рио Негро, која пак е главната река во државата Уругвај. Ји, заедно со Рио Негро се притоки на поголемата река Уругвај.
Географија
Реката Ји извира во висорамнините Кучилја Гранде. Реката има вкупна должина од 210 км. Ји воглавно тече низ централните делови на Уругвај. Како притоки на реката Ји се јавуваат реките Поронгос и Чаманга.
Реката Ји е природна граница во голем дел помеѓу департманите Дуразно и Флорида. Понатака, реката е и природна граница помеѓу, преку своите притоки на департманите Дуразно и Флорес.
Штеле (Харбург)
Штеле (Stelle) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината се наоѓа околу 20 километри југоисточно од Хамбург и 7 километри западно од окружниот град Винзен (Луе).
Местоположба
Височината во општината се движи од 1 до 60 метри.
Славистика
Славистиката е академско подрачје кое ги проучува подрачјата кадешто живеат словените, Словенските јазици, литературата и културата. Слависта е лингвист или филолог кој ја изучува Славистиката. Славистиката се појавува во доцниот 18. и раниот 19. век, речиси истовремено со националното будење помеѓу словенските народи, и обид да се воспостави дијалог помеѓу Славјанската заедница. Ова движење е познато и како Пан-Славистика. Еден од првите научници кои го користат ова име е Јозеф Добровски.
Историјата на славистиката генерално е поделена на три периоди. До 1876 раните слависти се концентрирале на документација и печатење на споменици за словенските јазици. Во овој период се појавуваат и првите модерни речници и граматики. Вториот период завршува со Првата светска војна, и е обележан со брз развој на Славјанската филологија и лингвистика. Овој процес го стумулираат Август Шленшен и Август Лескен на Универзитетот во Лајпциг. По војната, научниците се фокусираат на дијалектологијата. По Втората светска војна, славистички центри се формирани на многу универзитети низ светот.
NGC 165
NGC 165 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 165 се споменува и како MCG -2-2-69, IRAS 00339-1022.
Откривање
Објектот е откриен во 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 165 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 165 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 36 м 28,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 6' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 165 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2182. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 261; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5269. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1203.
Катица Ќулавкова
Катица Ќулавкова (Ката, според личната карта) e родена на 21 декември 1951 година во Велес. Taa e книжевен теоретичар, есеист, антологичар, критичар, универзитетски професор, поет и раскажувач, академик - редовен член на МАНУ.
Образование и работен век
Основното и средното гимназиско  образование го стекнува во родниот град (матурира 1969 година). Се запишува на Филозофско-историскиот факултет, на групите Историја на јужнословенските книжевности и Македонска книжевност (а факултативно се запишува и на групата за француски јазик и книжевност) во Скопје, каде што дипломира во јуни 1973 година. Акад. Ќулавкова магистрира во 1982 година на Филолошкиот факултет во Скопје, со трудот „Метафората и современата македонска поезија“, а докторира во 1986 година, на Филозофскиот факултет во Загреб, со дисертацијата „Odlike lirike” („Одлики на лириката“). Магистерскиот труд е од областа на теоријата на книжевноста и македонската книжевност, а докторската дисертација од областа на теоријата на книжевноста и компаративните книжевни студии. И двата труда припаѓаат на доменот на науката за книжевноста.
Како стипендист на француската влада, акад. Ќулавкова има остварено два едногодишни студиски престоја на Универзитетот Париз 3 – Нова Сорбона (1977/78) и Сорбона 1 во Париз (1983/84), (под менторство на угледните професори Michel Décodian и Jean-Pierre Richard). Во тек на една академска година има работено во Лекторатот по македонски јазик и литература при Институтот за ориентални јазици, INALCO – Париз (1994/1995), каде што држи настава по македонска книжевност и јазик, обликувана во два одделни курса: „Македонската книжевност од Климент до денес“ и „Македонската усна традиција и македонската современа книжевност – споредбени интерпретации“. Во пролетта 1997 година остварува истражувачки престој во Париз со грант од Програмата ТЕМПУС, при Универзитетот Париз 8 – Saint-Denis, во соработка со истакнатиот професор, филозоф и поет Michael Deguy, со цел да подготви наставна програма по новиот универзитетски предмет „Книжевна херменевтика“. Од 2001 до 2002 година остварува тесна наставно-научна соработка со Катедрата за општа и компаративна книжевност при Универзитетот Париз 3 – Нова Сорбона, како партнерска институција на Проектот ХЕСП (Нов модел на курикулуми по компаративни книжевни студии), кој се реализира под нејзино раководство.
Од 1973 до 1981 година, Ќулавкова работи во општинската и републичката младинска организација (член на Секретаријатот), а две години има работено и во Градскиот комитет на СКМ, во одделението за култура, уметност и образование. Таа била член на ЦК на СКМ во еден мандат. Ќулавкова била член на Републичката комисија за културни врски со странство, потпретседател на Републичката комисија на УНЕСКО, член на Сенатот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ и др. Од 1990 е секретар, а од 1996 до 2000 година претседател на Македонскиот ПЕН центар, кога е избрана за почесен претседател на Македонскиот ПЕН. Во септември 2002 година е избрана за претседател на Комитетот за превод и јазични права на Меѓународниот П.Е.Н. од Лондон, а во 2008 (на Конгресот во Богота, Колумбија) - за Потпретседател на Меѓународниот ПЕН (Лондон).
Била член на издавачкиот одбор и на одборот за електронско издаваштво при Фондацијата Институт Отворено општество – Македонија, и член на Одборот за родови студии при „Евро-Балкан“. Била член на Комисијата за издавачка дејност при Министерството за култура на Р. Македонија, член на редакциите на списанијата „Разгледи“, „Спектар“, Identities/Идентитети и др. Била и главен уредник на списанието Прилози за лингвистика и литературна наука при МАНУ. Таа е основач на електронското списание за компаративни студии Mirage/Мираж при Катедрата за општа и компаративна книжевност, како и на меѓународнaта колекција Diversity/Разноликост.
Во 1982 година, Ќулавкова е избрана за асистент при Институтот за литература (сега Институт за македонска книжевност) на Филолошкиот факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. По докторирањето, во 1987 г. се префрла во наставна дејност на Катедрата за општа и компаративна книжевност при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје, каде што најпрвин е избрана во звањето доцент, потем во звањето вонреден професор, а од 1997 година во звањето редовен професор по предметите Теорија на книжевноста, Методологија на проучувањето на книжевноста, Книжевна херменевтика и Творечко пишување.
Ќулавкова има напишано, приредено и објавено над педесет книги (поезија, раскази), научни студии, збирки есеи и критики, хрестоматии и антологии кои се неодминливи во просудувањето на книжевните феномени, фела, факти и вредности и кои имаат оставено силен печат во профилирањето на новите и релевантни теориско-методолошки концепции на книжевноста, во сите нејзини носечки видови: поетскиот, раскажувачкиот, драмскиот и есеистичкиот.
Добитник е на книжевните награди: „Димитар Митрев“ (за критика и есеј за книгата Мала книжевна теорија), „Велја кутија“ (за теоретски систем на идеи за книгата Теорија на книжевноста, увод), „Браќа Миладиновци“, „Нарциса“, „Млад борец“ и „Студентски збор“ (за поезија). Добитник е на највисокото државно признание за животно дело „11 Октомври“ (2014). Добитник е на меѓународно признание за книжевен опус на Друштвото на писателите на Романија (2016).
За редовен член на Македонската академија на науките и уметностите е избрана на 27 мај 2003 година. Во мај 2014 година е избрана за член на Европската академија на науките и уметностите (Салцбург). Во МАНУ има изведено неколку научноистражувачки проекти од републички и меѓународен карактер, меѓу коишто: „Поимник на книжевната теорија“, „Балканската слика на свет“ (со Полската академија на науките), „Интерпретации“ – Европски истражувачки проект, „Методи на книжевната херменевтика“, „Културните интеграции и стабилноста на Балканот“ (со БАН) и др. Два нејзини проекта се поддржани од УНЕСКО.
Член е на Европската Академија на науките и уметностите (од 2014).
Нејзини поетски книги се преведени на повеќе светски јазици (англиски, француски, италијански, руски, хрватски, српски, црногорски, романски, бугарски, албански, турски, португалски и др.
Живее во Скопје, со семејството. Мајка е на еден син.
Научна работа
Од нејзиниот докторат во 1984 таа е вработена на Филолошкиот факултет во Скопје како професор по теорија и методологија на проучувањето на книжевноста на Катедрата за општа и компаративна книжевност, и е на оваа позиција до денешен ден. Една година работи при Лекторатот по македонски јазик и литература во Париз на INALCO. Член на Друштвото на писатели на Македонија од 1978 година. Во 2003 е избрана за член на Македонската академија на науки и уметности.[1]
Творештво
Катица Ќулавкова има напишано, приредено и објавено над педесет книги (поезија, раскази), научни студии, збирки есеи и критики, хрестоматии и антологии кои се неодминливи во просудувањето на книжевните феномени, фела, факти и вредности и кои имаат оставено силен печат во профилирањето на новите и релевантни теориско-методолошки концепции на книжевноста, во сите нејзини носечки видови: поетскиот, раскажувачкиот, драмскиот и есеистичкиот.
Поезија
Книги на Катица Ќулавкова (авторски, приредени и преведени книги):
Раскази
Поетски фикции, онирички фикции, dream-fictions]
Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Награди
Катица Ќулавкова е добитник е на наградите:
Пиш
Пиш (Pisz), порано Јањсборк (Jańsbork, Johannisburg) — град во Варминско-мазурското Војводство во Полска, со население од 19,547 на крајот на 2012 година. Градот е седиште на Пишкиот округ. Пиш се наоѓа на местото каде што се соединуваат езерото Рос и реката Писа.
Историја
Местото на денешниот Пиш првично било населено од домородни Пруси. Во 1345 година Тевтонскиот ред започнал изградба на замок близу најјужната точка од Пишката шума (Јоханисбургер Хајде) во округот Мазурско Поезерје. Замокот бил именуван Јоханисбург, по Свети Јован Крстител. Населбата во близина држела пазар најрано од 1367 година, но градот не добил градски привилегии сè до 1645 година. Прв градоначалник на градот бил Фредерик Адам Черноевски. Официјално германско име на градот било Јоханисбург, додека жителите од полско говорно подрачје градот го нарекувале Јансборк. Раниот развој на градот се должел на вештините на луѓето во пчеларството, како и тоа што градот бил сместен на трговските патишта кои воделе кон Гдањск и кон реките Висла и Варев. Градот станал дел од Војводството Прусија во 1525 година и од Бранденбург-Прусија во 1618 година.
Во периодот 1709/10 само 14 жители преживеале чума. Градот започнал да се развива забрзано во 19. век како дел од Кралството Прусија. Во 1818 година тој станал седиште на округот Јоханисбург во покраината Источна Прусија. Во 1876 година во градот живееле околу 3,000 жители. Железничка пруга која ги поврзувала Аленштајн (Олштин) и Лик (Елк) поминувала преку градот. Системот за снабдување со вода како и тој за гас биле изградени во 1907 година, а општинската кланица во 1913 година. Индустрискиот развој на градот се темелел на преработката на дрво и на металургија. Според пописот од Царска Германија од 1900 година, населението на Јоханисбург се состоело од 70,2 % Мазури.
Како резултат на версајскиот договор, бил организиран референдум од страна на друштвото на народите, кој резултирал со 99,96 % од гласовите за останување во Источна Прусија и 0,04 % за Полска (вкупно 14).
Во текот на втората светска војна, Јоханисбург бил 70 % уништен од борби и окупација од советската Црвена армија. На крајот на војната, градот бил префрлен од германска на полска контрола во согласност со постдамскиот договор и официјално преимнуван Пиш во 1946 година. Германското население во градот било протерано и заменето со Полјаци.
Достојно ест
Достојно ест (грчки: Άξιον εστίν, црковнословенски: Достóйно éсть) икона на Мајката Божја наречена „Достојно Ест“ (Милостива). Во чест на чудото кое што се случило по повод јавувањето на архангел Гаврил на еден послушник на Света Гора. На 11 јуни 982 година архангелот Гаврил ја испеал Архангелската песна „Достојно ест јако воистину блажити Тја Богородицу, присноблаженују и пренепорочнују, и Матер Бога нашего“
== Чудото кое се случило == Оваа икона се наоѓала во една од атонските ќелии со мала црква, посветена на Успението на Богородица, во која во тоа време живееле старец и послушник. На 11 јуни 982 година, во недела, старецот заминал во Протатскиот храм, а во ќелијата останал послушникот, кој според обичајот, застанал на сеноќно бдение. Одеднаш пред него застанал непознат монах, кој исто така сакал заедно со него да земе учество во службата. И кога дошле до деветтата песна од канонот и го започнале величанието на Богомајката, тогаш непознатиот гостин пред иконата запеал до тогаш непозната песна: „Достојно ест јако воистину блажити Тја Богородицу, присноблаженују и пренепорочнују, и Матер Бога нашего“, а потоа го додал и „Чеснејшују Херувим…“ За време на пеењето на таа досега неслушната песна иконата на Богомајката блеснала со небесна светлина, а послушникот плачел од умиление. Откако ја завршил песната, непознатиот монах му рекол на послушникот отсега сите православни да ја пеат таа песна во чест на Богомајката. Тогаш послушникот побарал да бидат запишани зборовите на песната, зашто не се надевал на своето паметење. Непознатиот побарал мастило и хартија, но немало во ќелијата, и тогаш зел камена плоча и со прстот ги напишал зборовите на песната. На прашањето: „Кое е твоето име брате?!“ – тој одговорил, дека неговото име е Гаврил. Потоа непознатиот станал невидлив, а послушникот ја продолжил службата, пеејќи ја таа песна. Кога дошол старецот, се восхитил, слушајќи ги новите зборови. Дознавајќи од послушникот, дека него го научил непознат монах по име Гаврил, а исто така и тоа што зборовите од песната биле напишани на камена плоча, старецот сфатил: извршеното чудо и непознатиот е од Архангел Гаврил. Потоа, таа икона, пред која се молеле, почнале да ја нарекуваат „Достојно ест“ и била пренесена во главниот храм во Кареа, административниот центар на Атон – Протат, поставувајќи ја на горното место од олтарот, а плочата, на која биле напишани зборовите, ја испратиле во Цариград кај Вселенскиот Патријарх.
Славопој на Достојно ест
Според Светото Предание, архангелот Гавриил му го открил овој славопој на монахот. Самиот славопој всушност се состои од два дела: првиот дел го прикажува славењето и почитувањето на Богомајката од небесните силе („Достојно е...“), а втората половина се состои од претходно познатиот ирмос „Почесна од херувимите“, творба на свети Козма Мајумски Песнописец.
Интегралниот текст, откриен од светиот архангел Гавриил, и запишан на камена плоча со прст гласи:
Други чуда кои се извршиле од иконата „Достојно ест“
Таа икона, повеќе од илјада години се наоѓала на горното место во Протат и трипати го напуштала Атон и го посетувала светот. Во 1963 година – иконата ја посетила Атина. Во 1985 година иконата го посетила Солун, кога Синодот на Грчката Црква се обратил за помош кон Небесната Царица, барајќи од светогорците да ја донесат чудотворната икона „Достојно ест“ во Атина за осветување и омекнување на ожесточените срца. Последен пат иконата го напуштила Атон во ноември 1987 година и две недели се наоѓала во Атина.
Стотици илјади жители на Атина секојдневно доаѓале да се поклонат пред иконата. Меѓу нив имало и луѓе кои страдаат од нечисти духови. Кога ги доведувале во храмот, тие на неколку метри оддалеченост од иконата почнувале да испуштаат страшни крици, а нивните лица и гласот станувале непрепознатливи.
Тие сцени се повторувале секојдневно во текот на деветнаесет дневното пребивање на чудотворната икона „Доспојно сет“ во Атина.
До последниот ден храмот во кој пребивала иконата не се затворал ни дење ни ноќе. Секојдневно се вршеле цел циклус богослужби, се пееле канони и акатисти на Мајката Божја.
Кога иконата била вратена во протатскиот храм, пристигнало писмо од бившиот архиепископ Атински Јероним. Во писмото напишал дека како парализиран бил донесен во храмот каде што пребивала иконата на Мајката Божја и веднаш почувствувал олеснување и сам го напишал благодарственото писмо, а до тогаш не можел да мрдне ни со прст.
Исто така и после посетата во Солун во 1985 година, во храмот Протат биле крстени две дечиња. Нивните родители биле неплодни, но откако се помолиле пред чудотворната икона во Солун, ветиле, дека, ако Пресветата ја разреши нивната неплодност и ако добијат дете од машки пол, тогаш во знак на благодарност ќе го крстат на Атон. Така и се случило.
Чудата, кои се јавуваат по молитвите пред иконата на Мајката Божја, се случуваат и во ново време. Летото 1990 година беснеел пожар на Атон, кој бил близу до неколку манастири и кога чудотворната икона била донесена на местото каде што беснеел пожарот и откако бил отслужен молебен кон Мајката Божја, пожарот наеднаш изгаснал.
Иконата „Достојно ест“ пред која Архангел Гаврил на 11 јуни 982 година ја испеал Архангелската песна, денес се наоѓа во протатскиот храм во Кареа – престолнина на Света Гора Атонска, во скит на исток близу до Егејското Море. Близу до него е изграден рускиот Андреевски скит, на чие место била древната обител Успение на Мајката Божја, каде и се случило јавувањето на Архангелот пред иконата „Милостива“. На вториот ден од Пасха торжествено се извршува литијна поворка околу Кареа на радост на Ангелските чинови со пеење пасхални песни, поросување со света вода и читање на воскресни Евангелски зачала.
Тропар, глас 4
''Денес сите Атонски отци се собираат и верно празнуваат, денес се радуваат и светло воскликнуваат во веселие: Мајката Божја од Ангелот преславно е воспеана. Затоа Богородица секогаш Светло ја славиме.''
Друг тропар, глас 4
''Да прибегнеме верни, со смелост кон Милостивата Царица Богородица и умилно да повикаме кон Неа: испрати ни ја Твојата богата милост! Сочувај ја нашата Црква, луѓето во благоденствие запази ги, нашата земја избави ја од секакви беди, дарувај му мир на светот и спасение на душите наши.''
Друг кондак, глас 8
Со Архангелски глас извикувам кон Тебе Сецарице: Достојно ест јако воистину блажити Тја Богородицу, присноблаженују и пренепорочнују, и Матер Бога нашего.
Молитва
О, Пресвета и Премилостива Владичице Богородице! Смирено припаѓаме кон Твојата света икона и Те молиме: слушни го гласот на нашето молење, види ги тагите, види ги нашите беди и како Мајка со обилна љубов, притекни ни на помош, нам беспомошните! Умоли го Твојот Син и Бог наш, да ја пројави врз нас Својата човекољубива милост. Измоли Владичице, од Неговата благост телесно здравје, душевно спасение, мирен живот, плодородност на земјата, благорастворување на воздухот и благослов од височините за сите наши дела и постапки. И како што од древноста милостиво си погледнала кон смиреното славословие на атонскиот послушник, воспевајќи Те пред твојата Пречиста икона и си му испратила Ангел да го научи да пее небесна песна, со која Те славословат Ангелите, така и сега прими ја нашата сесрдна молитва, што Тебе Ти ја принесуваме. 0, Царице Сепеана! Пружи ги кон Господа Твоите богоносни раце, на кои си Го носела Младенецот Исуса Хриса и измоли од Него да нè избави од секакви зла. Пројави ја Владичице Твојата милост кон нас: болните исцели ги, тажните утеши ги, помогни им на несреќните и удостој нè побожно да го живееме овој земен живот, да добиеме непосрамен христијански крај и Небесно Царство да наследиме, по Твоето Мајчинско Застапништво пред Родениот од Тебе Христос, нашиот Бог, на Кого заедно со Беспочетниот Негов Отец и Пресветиот Дух Му прилега секоја слава, чест и поклонение, сега, и секогаш, и во сите векови. Амин.
Празнување
Едно од тие чудотворни изображенија на Пречистата, омилено и насекаде познато, е славната икона ‘Достојно ест’, со која е удостоена и Бигорската Света Обител. Икона која проповеда без зборови, поучува не со слова, ами со чудата на љубовта и милоста на Мајката наша. Затоа бденијата во Бигорски за ‘Достојно ест’ секогаш се одликуваат со посебна убавина и благодат. Секоја година на вечерта на 23 јуни према 24 се служи сеноќното богослужение во Претечевиот храм Св. Јован Бигорски, каде се чувствува посетата на Преблагословената Богородица.
Ацетал
Ацетал е молекула со два единечно поврзани кислородни атоми поврзани за ист јаглероден атом.
Кеталите се разликуваат од ацеталите по тоа што ацеталот има една R група заменета со H-. Сегашната прифатена терминологија, меѓутоа, ги класифицира кеталите како вид на ацетали.
Ацеталот се создава кога хидроксилната група на еден хемиацетал се протонира и се губи во вид на вода. Оксониум јонот кој притоа се создава е брзо нападнат од молекула на алкохол. Со губењето на протонот од приврзаниот алкохол се добива ацеталот. Ацеталите се стабилни соединенија во споредба со хемиацеталите, но нивната формација е повратна како кај естерите. Како што ракцијата на произведување на ацетал продолжува, водата мора да се отстрани од реакционата смеса, бидејќи ќе го хидролизира производот. Формацијата на ацетали го редуцира вкупниот број на присутни молекули не е поволна од аспект на ентропијата. Еден начин да се подобри ова е да се искористи ортоестер како извор на алкохол. Алдехидите и кетоните подлежат на процес наречен ацетална размена со ортоестерите за да дадат ацетали. Водата која се добива заедно со ацеталниот производ се користи за хидролизирање на ортоестерот и произведување на повеќе алкохол кој може да се употребува во реакцијата.
Ацеталите се важни во природата, на пример во раствор, најстабилната форма на глукоза е нејзиниот цикличен хемиацетал, а малтозата е ацетал изграден од две глукозни единици.
Понекогаш ацеталите се користат како заштитни групи за карбонилните групи во органските синтези.
Виламаина
Виламаина — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 јануари 2021 година било 914 жители.
Дерпен (општинска заедница)
Дерпен (Dörpen) — општинска заедница во округот Емсланд, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Дерпен.
Милан Биолчев
Милан Биолчев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Биолчев е роден во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Потекнува од големиот род Биолчеви. Се риклучува во ВМОРО. Во 1906 година е избран за член на Прилепскиот околиски револуционерен комитет.
Список на државни водачи во 1870 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Виланова дел Батиста
Виланова дел Батиста — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 јануари 2021 година било 1,518 жители.
Список на цветни уметници
Ова е список на некои цветни уметници — уметници кои сликале цвеќиња. Некои од нив биле сликари на мртва природа, некои специјализирале во цвеќиња, додека пак трети не биле особено определени. Тука се дадени по земја (по азбучен ред).
Лонец
Лонец — валчест метален кујнски сад наменет за готвење храна. За разлика од тенџерето, лонецот е има поголема висина од пречникот на дното на лонецот. Садот е наменет за готвење поголема количина на течност (храна) во однос на тенџерето. Често се користи за загревање вода за кујнски цели.
Црква „Св. Недела“ - Слатино
Света Недела (позната и како Стара Света Недела) — гробјанска селска црква во селото Слатино, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.
Лонец
Садот може да биде со или без капак.
Лонците се направени од специјални материјали, порано биле во боја (емајлирани), додека денес најчесто се направени од висококвалитетен не’рѓосувачки челик.
Црква „Св. Недела“ - Слатино
Историја
Црквата е изградена во 1858 година, а била живописана во 1875 година од страна на Аврам Дичов и неговиот брат, Спиридон.
Лонец
Експрес лонец
Експрес лонецот е лонец на кое капакот е прицврстен со завртки и во него храната се готви под притисок. Овој лонец има и сигурносен вентил за спречување на прекумерен притисок. Бидејќи храната се готви под притисок, храната се готви побрзо, а храната има поинаков вкус бидејќи хранливите материи се зачувани во храната.
Принципот на работа на експрес лонецот бил откриен од Дени Папен (Denis Papin), француски физичар, во 1679 година. Затоа експрес лонецот се нарекува и Папенов лонец или парен лонец (поради готвењето на пареа).
Љупка Апостолова
Животопис
Апостолова е родена во Гостивар на 10 јуни 1932 година. Потекнува од музичко семејство. Апсолвирала на Медицинскиот факултет, а дипломирала на Филолошкиот факултет во Скопје. Станала вокален солист на Ритмичкиот секстет во 1953 година, кој професионално ги постави основите на македонската забавна музика. Со Секстетот двапати неделно настапувала во живо на јавни настапи и во Концертното студио на Радио Скопје. Снимила голем број магнетофонски записи со забавни мелодии. Професионалната спикерска кариера ја започнала во 1960 година. До пензионирањето работела и како педагог со младите спикери. Починала во Скопје на 26 јануари 2018 година.
NGC 6559
NGC 6559 — оддавна маглина во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6559 се споменува и како LBN 29, ESO 521-*N40, Sh2-29.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јули 1826 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6559 е од видот EN. NGC 6559 има привидни димензии од 8' х 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 9 м 57,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 6' 35"".
Други поделби
Проучување на NGC 6559 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 339; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6843. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 326.
Граѓанска војна во Централноафриканската Република
Граѓанска војна во Централноафриканската Република — тековна граѓанска војна во Централноафриканската Република (ЦАР) во која се вклучени владата, бунтовниците од коалицијата Селека и aнти-балака милициите.
Во претходната Граѓанска војна во Централноафриканската Република (2004–2007), владата на претседателот Франсоа Бозизе се бореше со бунтовниците до мировниот договор во 2007 година. Тековниот конфликт настана кога новата коалиција на различни бунтовнички групи, позната како Селека, ја обвини владата поради неуспехот да се придржува до мировните договори, зазеде многу градови во 2012 година и го зазеде главниот град во 2013 година. Бозизе побегнал од земјата, а водачот на бунтовниците Мишел Џотодија се прогласил за претседател. Почнаа обновени борби меѓу Селека и милициите кои им се спротивставија, наречени aнти-балака. Во септември 2013 година, претседателот Џотодија ја распушти коалицијата Селека, која го загуби своето единство по преземањето на власта, и поднесе оставка во 2014 година. Тој беше заменет со Катрин Самба-Панза, но конфликтот продолжи. Во јули 2014 година, поранешните фракции на Селека и претставниците против Балака потпишаа договор за прекин на огнот. До крајот на 2014 година, земјата беше де факто поделена помеѓу анти-Балака коалицијата кои ги контролираа југот и западот, од каде повеќето муслимани беа евакуирани и поранешните групи Селека кои ги контролираа северот и истокот. Фаустин-Аршанж Туадера, кој беше избран за претседател во 2016 година, се кандидираше и победи на изборите во 2020 година што ги поттикна главните бунтовнички фракции да формираат сојуз против избраниот претседател наречена Коалиција на патриоти за промена, која беше координирана од поранешниот претседател Бозизе.
Голем дел од тензиите се настанати поради верско и религиско нетрпение меѓу муслиманските борци на Селека и христијанските aнти-балака милиции и етничките разлики меѓу поранешните фракции на Селека и историскиот антагонизам помеѓу земјоделците, кои во голема мера се aнти-балака, и номадските групи, кои ги сочинуваат повеќето борци на Селека. Други фактори кои играат важна улога во конфликтот ја вклучуваат борбата за контрола на дијамантите и другите ресурси во земјата богата со ресурси и за влијание меѓу регионалните сили како Чад, Судан и Руанда и меѓународните сили како Франција и Русија. Повеќе од 1,1 милион луѓе ги напуштија своите домови во земја со околу 5 милиони жители, што е највисоко досега забележано во земјата.
Кетал
Кетал е функционална група или молекула чиј реакционен дел се состои од јаглерод поврзан за два -OАлкил групи. Кеталите се еквиваленти на ацеталите и често се користи терминот "ацетал" и за двете молекули. Разликата помеѓу еден ацетал и кетал доаѓа од реакцијата која ја создала молекулата. Ацеталите обично се добиваат од производот на реакцијата на алдехид и вишок на алкохол, додека името "кетал" доаѓа од производот на реакцијата на кетон со вишок на алкохол. Иако овој термин е напуштен, тој е ставен од МСЧПХ како поткласа на ацетали.
Кеталите и ацеталите можат да се користат за јаглеродно-заштитни групи.
Синтеза
Иако постојат многу начини за синтеза на кетали, тие генерално се добиваат користејќи алкохол, кисел катализатор и каков било начин за отстранување на вода од реакцијата (на пример, Деан-Штарков апарат), со што реакцијата ќе се комплетира.
Ketal
Галон
Галон (крат. gal) е мерка за зафатнина што денес се користи претежно во САД и Британија и разни делови од западна Европа. Во минатото неговата вредност се разликувала во зависност од суровината што се мери и географското подрачје, но денес во повеќето земји е заменет со литарот. Во употреба се три варијанти на галонот: империјален (≈ 4,546 л), кој денес е неофицијална мерка во Британија и полуофицијална во Канада, американскиот течен галон (≈ 3,79 л) и поретко употребуваниот американски сув галон (≈ 4,40 л). Наоѓа примена и во други земји од англиското говорно подрачје.
Дефиниции
Империјалниот (британски) галон се дефинира како литри и наоѓа примена во земјите од Комонвелтот. Прамерката на овој галон е 10 фунти вода при температура од 62 °F. (Американскиот течен галон тежи околу 8,34 фунти на истата температура.) Империјалната течна унца претставува од империјалниот галон.
Американскиот галон, еднаков на, е законски пропишан како зафатнина од 231 кубни инчи. Се дели на 4 кварти; квартата има по 2 пинти, а секоја пинта по 16 течни унци. За да се избегнат неточностите при ширење/собирање на течноста на дадени температури, честопати заедно со износот се прибележува и температурата при која течноста ја има наведената зафатнина. На пример, во трговијата со бензин и алкохолни пијалаци, количините се даваат при температура од 60 °F.
Овој галон изнесува една осмина од американскиот „винчестерски“ шиник (бушел) од 2150,42 кубни инчи, што значи дека е еднаков на точно 268,8025 кубни инчи или. Сувиот галон се употребува поретко и не е пропишан со закон, кој од сувата кварта преоѓа веднаш на пекот.
Употреба на галонот во светот
Империјалниот галон се користи за изразување на количина на гориво во Антигва и Барбуда, Гвајана и, до неодамна, во ОАР. Американскиот галон пак, е застапен во Белиз, Гватемала, Гренада, Доминиканската Република, Еквадор, Ел Салвадор, Колумбија, Либерија Мјанмар, Никарагва, Панама, Перу, Порторико, САД, Хаити и Хондурас.
NGC 166
NGC 166 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 166 се споменува и како MCG -2-2-63.