cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Интелигентен агент
КЛАСИ НА ИНТЕЛИГЕНТНИ АГЕНТИ
Учењето е предност кај овие агенти затоа што од почетокот  имаат можност да дејствуваат во непознати околинии и да постанат повеќе компетентни .Најважната разлика е помеѓу  ”елемент или моментот на учење ” којшто е одговорен за сите подобрувања и “елемент или момент на перформанси” кој е одговорен за избор на надворешни перформанси. ”Елемент или моментот на учење ” го користи фидбекот на “критика” за тоа како агентот работи и одредува како “елемент или момент на перформанси” би требало да биде изменет за во иднина да работи подобро. “Елемент или момент на перформанси” е она што претходно сме сметале да биде целиот агент.Тоа што треба да го перцепира и да одлучува за активности. Последната компонента од “Агентите што учат” е “генераторот за проблеми”.Тој е одговорен за укажувања на активности кои ќе доведат до нови и информативни искуства.
ДРУГИ ВИДОВИ НА ИНТЕЛИГЕНТНИ АГЕНТИ
Според други извори, некои од под-агентите, што можат да се дел од интелигентните агенти, или сами по себе се целосни интелигентни агенти,се:
ХИЕРАРХИЈА НА АГЕНТИТЕ
За активно да ги изведуваат нивните функции, денес интелигентните агенти најчесто се групираат во хиерархиски структури што содржат многу „под-агенти“. Интелигентните под-агенти обработуваат и извршуваат функции од понизок степен. Заедно, интелигентните агенти и под-агентите создаваат целосен систем што може да постигне тешки задачи или цели, со постапки и одговори што прикажуваат вид на интелигенција.
Небреговски манастир
Историја
Манастирот бил изграден со подигнувањето на манастирската црква и пвиот дел од конакот во 1970 година.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак и археолошко наоѓалиште.
Црква „Свети Јован Крстител“
Црквата била изградена во 1970 година по барање на селскиот црковен одбор на место каде што во минатото се наоѓала постара црква. Темелите на новоизградената црква биле осветени на 17 мај 1992 година. Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна.
Археолошко наоѓалиште
Археолошкото наоѓалиште се наоѓа источно од манастирската црква, непосредно од десната страна на влезот од дворот на манастирот. На ова место се остатоци од базилика градена од кршен камен и варов малтер.
Батијална зона
Батијалната зона или батипелагиска - од грчки βαθύς (bathýs), длабока - (позната и како полноќна зона) е дел од отворениот океан што се протега од длабочина од 1,000 до 4,000 метри под површината на океанот. Се наоѓа помеѓу мезопелагичната зона горе и абисалната зона долу. Просечната температура се движи околу 4 C степени. Иако по волумен е поголема од фотичната зона, батијалната зона е помалку густо населена. Сончевата светлина не стигнува до оваа зона, што значи дека примарното производство, доколку го има, речиси и да не постои. Нема познати фитопланктони или водни растенија во оваа зона поради недостаток на сончева светлина неопходна за фотосинтеза. Таа е позната како ноќна зона поради оваа одлика. Батипелагиските океански води се отворен океански екосистем кој се одликува со недостаток на сончева светлина и примарни производители и трофички мрежи кои се потпираат на субвенциите на хранливи материи од епипелагични и мезопелагични води. Термохалинската циркулација обезбедува други ресурси како што е кислородот.
Фауна
Поради недостаток на светлина, некои видови кои живеат во батиалната зона немаат очи. Оние кои поседуваат очи во оваа зона ги вклучуваат вајперибите и ајкулата-наметка. Многу форми на нектон живеат во оваа зона, како што се лигњите, големите китови и октоподите. Во батијалот се хранат некои од најголемите китови во светот. Сунѓери, брахиоподи, морски ѕвезди и ехиноиди се исто така вообичаени во оваа зона. На животните во оваа зона не им се закануваат грабливци кои можат да ги видат, па затоа немаат моќни мускули. Во оваа зона е тешко да живеат рибите бидејќи е особено тешко да се најдат хранливи материи. Тие станале многу енергетски ефикасни, а многумина имаат бавни метаболички стапки за да ја зачуваат енергијата. Рибите се одликуваат со слаби мускули, мека кожа и лигаво тело. Адаптациите на некои од рибите што живеат таму вклучуваат мали очи и проѕирна кожа.
Освен онаму каде што океанот е исклучително длабок, батијалната зона се протега до бенталната зона на океанското корито на тој дел од континенталната падина што се наоѓа длабоко помеѓу 1000 и 4000 метри. Оваа зона содржи ајкули, лигњи, октоподи и многу различни видови риби.
Хидротермално истражување
Батијалната зона е од интерес за оние кои студираат биогеохемија или рударство во длабоко море. Почнувајќи од 2013 година, поголемиот дел од визуелно потврдените хидротермални отвори се наоѓаат на длабочини од 1,000 до 4,000 метри. Жешките проветрувачки течности се пловни и можат да се издигнат на значително растојание во водниот столб, снабдувајќи со водород, метан, сулфур и железо на организмите во батипелагијата.
Синди Лопер
Синтија Ен Стефани Лoпер Торнтон, (анг: Cynthia Ann Stephanie Lauper; родена на 22 јуни 1953 година) е американска пејачка, текстописец, актерка и активст. Лопер е позната по својот специфичен имиџ, со различни бои за коса и ексцентрична облека, и по нејзиниот моќен вокал кој покрива четири октави.
Нејзиниот албум She's So Unusual (1983) бил прв дебитантски албум од женски изведувач кој содржи четири топ-пет хитови на Billboard Hot 100 — "Girls Just Want to Have Fun", "Time After Time", "She Bop", and "All Through the Night" — и ѝ ја донел на Лопер наградата за најдобар нов изведувач на 27-то годишно доделување на Греми наградите во 1985 година. Нејзиниот успех продолжи со саундтракот за филмот The Goonies и нејзината втора плоча True Colors (1986).
1953–1979: Ран живот
Синди Лопер е родена во Бруклин, Њујорк, во католичко семејство. Нејзиниот татко, Фред, имал германско и швајцарско потекло. Нејзината мајка, Катрине (роденото Гало) (1930-2022), била со италијанско потекло (од Сицилија ). Родителите на Лопер се развеле на нејзини пет години.
Лопер како дете ги слушала Битлси и Џуди Гарланд. На 12-годишна возраст почнала да пишува песни и да свири на акустична гитара која ѝ ја подарила нејзината сестра.
Лопер учела во средното училиште во Ричмонд Хил, но била избркана иако подоцна го завршила. На 17 години избегала од дома, за да побегне од својот очув, и со намера да студира уметност. Отпатувала во Вермонт, каде земала часови по уметност. Во 2019 година, Универзитетот Северен Вермонт - Џонсон ѝ доделил почесна диплома, доктор на книжевност.
Во раните 1970-ти, Лопер настапувала како вокал во различни кавер бендови. Еден од нив, Doc West покривал диско песни, како и Џенис Џоплин. Друг бенд пеел хитови од бендови како Bad Company, Jefferson Airplane и Led Zeppelin. Лопер не се задоволила со пеење на преработки. Во 1977 година, Лопер ги оштетила гласните жици и паузирала една година од пеењето. Лекарите ѝ рекле дека повеќе нема да може да пее, но гласот ѝ се вратил со помош на тренерот за вокал, Кејти Агреста.
1980–1982: Blue Angel
Во 1978 г., Лопер го запознала саксофонистот Џон Тури и заедно основале бенд со име Blue Angel. Снимиле демо лента со оригинална музика. Стив Масарски, менаџер на The Allman Brothers Band, ја слушнал снимката и му се допаднал гласот на Лопер. Тој за 5.000 долари купил договор со Blue Angel и станал нивни менаџер.
Blue Angel во 1980 потпишал со Polydor Records и го издал истоимениот албум. И покрај признанијата од критиката, албумот се продавал слабо и бендот се распаднал. Членовите на Blue Angel се скарале со Масарски и го отпуштиле како нивен менаџер. Тој подоцна поднел тужба од 80.000 долари против нив, и Лопер банкротирала. По ова, Лопер привремено го изгубила гласот поради циста во гласните жици.
1983–1985: She's So Unusual
На 14 октомври 1983 година, Лопер го издала својот прв соло албум, She's So Unusual. Албумот станал светски хит, се искачил на 4 место во САД и бил на првите пет места во осум други земји. Лопер станала популарна меѓу тинејџерите и критичарите, малку и поради нејзиниот хибриден панк имиџ.
Лопер се јавува како ко-текстописец на четири песни од She's So Unusual, меѓу кои се хитовите „Time After Time“ и „She Bop“. На песните што не ги напишала, понекогаш им ги менувала текстовите. Ова се однесува и на „Девојките само сакаат да се забавуваат“ ("Girls Just Want to Have Fun"). Лопер открила дека оригиналниот текст се одликува со мизогинија, па ја преработила песната како химна за млади жени.
Со овој албум Лопер станала прва жена музичар со четири последователни Billboard Hot 100 топ пет хитови од еден албум. Плочата останала на топ 200 листите повеќе од 65 недели и биле продадени преку 16 милиони копии ширум светот.
Синди ја освоила наградата за најдобар нов изведувач на Греми наградите во 1985 година. She's So Unusual, исто така, доби номинации за албум на годината, запис на годината, најдобра женска поп вокална изведба (за „Девојките само сакаат да се забавуваат“) и за песна на годината (за „Time After Time“). Добил и на Греми за најдобар албум, кој и припаднал на уметничката директорка Џенет Пер.
"We Are the World"Видеото за „Girls Just Want to Have Fun“ ја освоила првата воопшто награда за најдобро женско видео на MTV Video Music Awards во 1984 година. Во 1984-1985 година, Лопер се појавила на насловните страници на списанието Ролинг Стоун, Тајм и Њусвик. Двапати се појавила на насловната страница на People, а од списанието Ms. била прогласена за жена на годината за 1985 година.
Во 1985 година, Лопер учествувала во песната "We Are the World" со која требало да се соберат средства за помош од гладните во Африка; била продадена во повеќе од 20 милиони примероци.
Лопер се појавила со професионалниот борач Хулк Хоган, кој глумел нејзин „телохранител“ и исто така подоцна често се појавувала на многу настани од Светската боречка федерација.
Во 1985 година, Лопер го издала синглот „The Goonies 'R' Good Enough“, кој бил саундтрак за филмот „Гуниеви “ а во придружното видео се појавиле неколку боречки ѕвезди. Песната се искачила 10-тото место на топ- листата Billboard Hot 100.
1986–1988: True Colors и Вибрации
Лопер била номинирана на Греми наградите во 1986 година за Најдобра женска рок вокална изведба за „What a Thrill“, уште еднаш во истата категорија следната година (за песната „911“) и уште еднаш во 1988 година за најдобро долгометражно музичко видео за Cyndi Lauper in Paris.
Во 1986, Лопер го издала својот втор албум True Colors („Вистински бои“) со кој на Билборд 200 се искачила на 4 место.
Лопер го имала своето филмско деби во август 1988 година во комедијата „Вибрации“, заедно со Џеф Голдблум, Питер Фалк и Џулијан Сендс. Лопер играла улога на јасновидец во потрага по град од злато во Јужна Америка. Филмот бил неуспешен и имал слаб преим од критичарите, но подоцна ќе се смета за култна класика.
Лопер го пее саундтракот за Вибрации „ Hole in My Heart (All the Way to China)“ за кој е објавено и музичко видео кое содржи шетање низ кинеска перална. Песната се искачила до 54 место на американските топ листи, но поминала подобро во Австралија каде била 8-ма.
1989–1992: A Night to Remember и брак
A Night to Remember (Ноќ за паметење) е третиот албум на Лопер објавен пролетта 1989 година. Албумот имал еден хит, песната „ Возев цела ноќ“ ("I Drove All Night"), оригинално снимена од Рој Орбисон, три години пред неговата смрт на 6 декември 1988 година. Лопер добила номинација за Греми за најдобра женска рок вокална изведба на Греми наградите во 1990 година за „I Drove All Night", но вкупната продажба на албумот „A Night to Remember“ била намалена. Музичкото видео за песната на албумот „ Мојата прва ноќ без тебе“ (My First Night Without You)“ било едно од првите кое било титловано за лицата со оштетен слух.
1993–1995: Hat Full of Stars и Дванаесет смртоносни кинови
Четвртиот албум на Лопер, Hat Full of Stars, бил објавен во јуни 1993 година и наишол на пофалби од критичарите, но не се продавал добро. Албумот, кој се занимава со теми како хомофобија, семејно насилство, расизам и абортус бил продаден во помалку од 120.000 копии во САД. Во видеото за песната „Sally's Pigeons“ се појавува тогаш непознатата Џулија Стајлс како младата Синди.
Во 1993 година, Лопер се вратила на глумата, и играла секретарка на Мајкл Џеј Фокс во Животот со Мајки. Таа, исто така, освоила награда Еми за нејзината улога како Маријана Лугасо во ситкомот Луд по тебе.
1996–2000: Мајчинството и Sisters of Avalon
На 19 ноември 1997 година, Лопер го родила својот син Деклин Валас Лопер Торнтон. Нејзиниот петти албум, Sisters of Avalon, бил објавен во Јапонија во 1996 година, а во 1997 година ширум светот. Повторно и покрај позитивните критики, албумот не се продавал добро.
2001–2010
Во 2002 година, Sony го издал ЦД-то The Essential Cyndi Lauper кое ги содржи најдобрите песни на Синди Лопер објавени дотогаш. Лопер, исто така, објавила ковер албум под наслов At Last во 2003 година; со него добила една номинација на Греми наградите во 2005 година : Најдобар инструментален аранжман придружни вокалисти, за „Unchained Melody“. Албумот бил комерцијален хит, и биле продадени 4,5 милиони плочи.
Во април 2004 година, Лопер настапила на добротворниот концерт на VH1 Divas Live 2004 заедно со Ашанти, Гледис Најт, Џесика Симпсон, Џос Стоун и Пети ЛаБел, како поддршка на Фондацијата Save the Music.
Во 2006 година, дебитирала на Бродвеј во Опера од три пени (The Threepenny Opera) која била номинирана за Тони.
На 16 октомври 2006 година, Лопер била примен во Музичката куќа на славните од Лонг Ајленд.
Шестиот студиски албум на Лопер, Bring Ya to the Brink бил издаден во Соединетите Држави на 27 мај 2008 година
2010–Денес
Во март 2010 година, Лопер се појавила во емисијата „ <i id="mwAjI">The Celebrity Apprentice</i> “ на NBC, и завршила на шесто место.
Во септември 2012 година, Лопер ги објавила своите најпродавани мемоари на <i id="mwAlU">Њујорк Тајмс</i> <i id="mwAlU">во</i> кои е детално опишана нејзината борба со злоупотреба на деца и депресија.
Лопер ја компонирала музиката и текстот за бродвејскиот мјузикл Kinky Boots, премиерно изведен во Чикаго во октомври 2012 година и на Бродвеј на 4 април 2013 година Мјузиклот имал 13 номинации за Тони наградите во 2013 година, а освоил шест награди, меѓу кои и за најдобар мјузикл и за најдобар актер. Синди ја освоила наградата за најдобра оригинална музика. Лопер била прва жена што сама победила во оваа категорија. По шестгодишното прикажување и 2.507 претстави, „Kinky Boots“ престанала да се прикажува на Бродвеј на 7 април 2019 година. Тоа е 25-тиот најдолго прикажуван мјузикл на Бродвеј во неговата историја. На Бродвеј заработил 297 милиони долари.
Летото 2013 година, за да ја прослави 30-годишнината од нејзиниот деби албум She's So Unusual, Лопер тргнала на меѓународна турнеја во Америка и Австралија.
На 1 април (1 март во Европа), Лопер го издала изданието за 30-годишнината од She's So Unusual преку Epic Records. Во него имаше ремастерирана верзија на оригиналниот албум плус три нови ремикси. Делукс изданието содржи бонус песни, како што се демо снимки и снимање во живо, како и 3D исечок од спалната соба прикажана во музичкото видео „Girls Just Want to Have Fun“ со комплет налепници за повеќекратна употреба.
Куќата на славните на текстописци ја вклучил Лопер во својата листа на номинации во октомври 2014 година.
Подкочна
Подкочна (словенечки: Podkočna) — населба во Општина Јесенице во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Синди Лопер
2010–Денес
Во јануари 2016 г., Лопер објавила дека ќе издаде нов албум на 6 мај 2016 година. Албумот бил насловен Detour.
Во февруари 2016 година, Лопер била номинирана за Оливие наградата за нејзиниот придонес во британската продукција на Kinky Boots заедно со Стивен Оремус, човекот одговорен за аранжманот. Во јануари 2017 година, албумот на оваа продукција бил номиниран за наградата Греми за најдобар музички театарски албум.
Во мај 2022 година било објавено дека Алисон Елвуд ќе режира ретроспективен документарен филм за кариерата за Лопер насловен како Нека запее канаринецот во продукција на Sony Music Entertainment.
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Кичево
Свети Кирил и Методиј е градска црква во Кичево. Сместена е на крстосницата на патот за ритчето Крушино и магистралниот пат. Камен-темелникот на црквата бил поставен на ден Петровден 2002 година, но поради неразрешени имотно правни односи на дел од плацот, изградбата на истата била одлагана полни 10 години. Конечно во јануари 2013 година, после сите разрешени спорови, градбата е целосно продолжена.
Космос-742
Космос-742 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Василиј Тропинин
Биографија
Василиј е роден во селото Корпово во Новгород и потоа е преселен во Морков. Наскоро тој бил испратен во Санкт Петербург да студира трговија. Наместо да учи за тоа што се запишал, Тропинин тајно присуствувал на бесплатни часови за цртање во Царската академија на уметностите.
Космос-742
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 3 јуни 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-742 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 333 км, а најмалото на 145.
Василиј Тропинин
Биографија
Во 1799 година, неговиот сопственик му дозволил на Тропинин да студира на Академијата како студент кој може да присуствува на часовите но без да добие диплома (Посторони ученик). Тој земал часови од С.С. Шукин и бил поддржан од претседателот на Академијата Александар Сергеевич Строганов. Во 1804 година, делото на Тропинин, Момче што тагува за мртва птица, било изложено на изложбата на Академијата и било забележано од руската царица во тоа време (најверојатно царицата Марија Феодоровна).
Во зората на неговиот успех, грофот Морков го повикал Тропинин од Санкт Петербург во неговиот украински имот Кукавка. Тропинин бил вработен како слаткар. Наскоро сопственикот се предомислил и му дал задолжение на Тропинин да ги копира делата на европски и руски сликари и да изработи портрети на семејството Моркови. Тропинин ја насликал и локалната црква. Тропинин поминал дваесетина години од својот живот во Украина, а многу од неговите дела од тоа време биле слики од украинскиот народ и од украинската земја.
Најзначајни дела од тој период се ''Портрет на А.И. Тропинина, сопругата на уметникот (1809), портрет на Арсениј Тропинин, син на уметникот'' (околу 1818 година), портрет на писателот и историчар Н.М. Карамзин (1818).
Академик
Во 1823 година на 47-годишна возраст Тропинин конечно станал слободен човек и се преселил во Москва. Истата година тој ги претставил своите слики Создавачот на чипка, Просјакот и Портретот на уметникот Скотников на Царската академија на уметностите и добил официјален сертификат за сликар (Свободниј Кудожник). Во 1824 година бил избран за академик.
Ориентална литература
Арапска литература
Араспката литература се развила од некогашна Персија па сè до Шпанија, на арапски јазик и со арапско писмо. Нивната религија е ислам, која настанала во 7 век п.н.е. напишана во куран (света книга на муслиманите). Јазикот на исламската религија е арапскиот јазик. Со ширење на исламот се ширела и арапската литература и култура. Постои и предисламска литература, но најзначајна е збирката приказни „1001 ноќ“ - составувана од 9 век до 14 век.
Куран (арапски: al curan) е книга за читање. Запишана е во 7 век. Има 114 глави - сури, кои имаат посебни делови - ајети. Куран е зборник со религиозни, морални и правни поуки. А проркот на самата исламска религија е Мухамед.
Персиска литература
Персиската литература е поврзана со дејноста на филозофот Заратурста, од 12 век п.н.е. Литературата е запишувана на староирански јазик и претежно се запишувани филозофските размислувања на Заратурста за борбата помеѓу доброто и злото и еднаквоста и праведноста помеѓу луѓето. Биле пушувани митови, легени, поуки, трудови песни и молитви. Во 12 век на територијата на Персија имало силна инвазија на Арапите и персиската литература потпаднала под силно влијание на нивната литература, култура и јазик преку куранот.
Јапонска литература
Јапонската литература е најмлада од сите древни литератури. Има силно влијание од кинеското писмо, но културата е доста затворена, односно не прифаќа влијаниеја од другите древни култури. Имаат различни јазици. Литературата со својот развој започнува во 8 век во збирката „Кошки“ од песни и проза. Најмногу тематика има од природата, љубовта и има лирски и филозофски песни. Најпозната лирска форма е танка. Има една строфа од 5 стиха и 31 слог. И ден денеска се пишува Хаику поезија (1 строфа, 3 стиха, 17 слога). Хаику песна е загатка, односно претставува метафора која има силна поента. Се создава во еден миг и еден здив.
Игор Курчатов
Игор Василевич Курчатов (руски: И́горь Васи́льевич Курча́тов, 12 јануари 1903 година - 7 февруари 1960 година) е советски јадрен физичар, којшто е широко познат и како раководител на Советскиот проект за атомска бомба. Заедно со Георгиј Фљоров и Андреј Сахаров, Курчатов е познат и наречен како „татко на советската атомска бомба” а тоа се должи на неговата предводечка улога во јадрената програма на Советскиот Сојуз, кога СССР дознава  за напорите на Западните сојузници да произведат јадрено оружје, програма којашто е во тајност за време на Втората светска војна .По девет години тајно конструирање, Советскиот Сојуз успешно го тестираше своето прво јадрено оружје наречено Џо-1 во зоната за тестирање којашто се наоѓа во Семипалатинск, во 1949 година.Во 1954 година тој ја добива Државната награда на Советскиот Сојуз. Од 1940 година па наваму, Курчатов работеше и придонесе за  унапредување на програмата за јадрено оружје, а подоцна се залагаше за мирен развој на јадрена технологија. Во 1950 година, Курчатов го даде својот придонес и во развитокот на водородната бомба заедно со Андреј Сахаров. Други остварени проекти на Курчатов се инсталација и развојот на првиот акцелераторот за забрзување на наелектризирани честички од страна на Советскиот Сојуз, уште наречен и циклотрон, отворање и изградба на атомската централа во Обнинск, првата комерцијална атомска централа исто така во Обнинск, комплетирање и пуштање на „Ленин“ - првиот  брод на јадрен погон под  негово раководство во 1959 година.
Проектот атомска бомба
Во 1941 година, Германија започна опсежна воена офанзива против Советскиот Сојуз, позната под името како опреација Барабоса. Во тоа време Курчатов го спроведуваше истражувањето од областа на јадрената физика и поради тоа опсежно истражување тој беше широко познат во Советската Академија на науките. Поради војната со Германија и нејзините сојузници, Советскиот Сојуз сè до 1942 година не презема никакви сериозни иницијации за отпочнување на научните истражувања на јадрените оружја. Георгиј Фљоров, којшто подоцна станува клучна фигура во спроведувањето на јадрената програма, тајно му испраќа шисмо на Јосиф Сталин нагласувајќи дека во физичките списанија нема ништо објавено од страна на Американците, Британците, па дури и Германците, за јадрено цепење од 1939 година, годината кога била откриена и дека навистина многу од најистакнатите физичари во земјите сојузнички изгледа нема да објавуваат воопшто. Оваа академска тишина му била многу сомнителна на Фљоров па затоа го повикува Сталин да ја отпочнат програмата на непосреден ефект, бидејќи тој верувал дека другите земји напредуваат со својата програма потајно. Во 1943 година,NKVD(Народен Комесаријат за внатрешни работи) доби копија од тајниот британски извештај на MAUD Committee во врска со изводливоста на атомското оружје, којшто го доведе Сталин во состојба да го нареди започнувањето на советската јадрена програма (но со многу ограничени ресурси). Сталин се обрати до Советската академија на науките со цел да го најде најдобриот раководител на програмата и како резултат на тоа Советската академија на науките го одбра Курчатов поради неговото големо искуство во јадрената физика. Лофе го препорачува Курчатов на Вјачеслав Молотов и од таму тој го советува Сталин да го назначи Курчатов како официјален директор на зачетната јадрена програма на Советскиот Сојуз. Развојот на јадреното оружје во Советскиот Сојуз започнува во 1840-тите години. Курчатов најпрвин во неговото истражување ја вклучува заштитата на бродовите од магнетни мини а подоцна и на оклопни тенкови во јадрената физика. Во текот на своите први години проектот атомска бомба, беше со релативно низок приоритет, но тоа се смени со информацијата од шпионот Клаус Фукс, а подоцна уништувањето на Хирошима и Нагасаки го потикна Сталин да ги земе работите во свои раце. Сталин му издаде наредба на Курчатов да создаде бомба до 1948 година и да го потчини под директна повела на проектот безмилосниот Лаверентиј Берија. Проектот го презеде градот Саров во областа Горки (денешна област Нижниј Новгород),на Волга и го преименуваа во Арзамас-16. Тимот (во којшто беа вклучени и други истакнати советски јадрени научници како Јулиј Борисович Харитон и Јаков Борисович Зелдович)беше потмогнат и од страна на Владата на САД со јавните обелоденувања и со дополнителни информации обезбедени од страна на Фухс, но Курчатов и Берија (плашејќи се дека веста  е дезинформација) инсистираа нивните научници се да тестираат повторно. Особено Берија ќе ја искористи веста како преглед од трета страна на заклучоците на научните тимови.
„First Lightning“
На 29 август 1949 година тимот на Курчатов успешно го активираше првиот уред за тестирање, ,,First Lightning” (имплозивна бомба направена од платониум), во зоната за тестирање, во Семипалатинск. Подоцна Курчатов забележал дека во тоа време се чувствувал олеснато. Во 1952 година, во пресрет на успешното активирање на првиот уред за соединување од страна на САД, познато под името Ivy Mike, Сталин им наредил на советските научници да создадат сличен уред, таа програма била отпочната во 1953 година. Овој проект го раководеле Виталиј Гинзбург и Андреј Сахаров којшто го отпочна овој проект како Сахаровата „Трета идеја“.Потоа Курчатов го даде својот придонес и во некои од пресметките за првата водородна бомба на Советскиот Сојуз. За разлика од Гинзбург, Сахаров и Јаков Зелдович, Курчатов учествувал само во мали пресметки, применувајќи ги основните принципи за јадрено оружје, коишто важат за помалите јадрени оружја коишто беа создадени под негово раководство. Во 1953 година, Советскиот Сојуз го активирал својот прв термојадрен уред познат како Joe 4. Додека други научници, како што се Гинзбург, Зелдович и Сахаров се здобија со слава, придонесот на Курчатов се намали.
Други проекти
Во доцните 1950-ти години, Курчатов се залагаше за да нема тестирање на јадрени оружја. Во остварените проекти под раководство на Курчатов се вбројуваат првиот   циклотрон во Москва (1949),првиот атомски реактор во Европа (1946),првата атомска централа во светот (1954), првиот јадрен реактор за подморници во светот (1959) и мразокршачот Ленин,првото јадрено напојување на површински бродови и цивилни бродови во светот.
Наследство и признанија
За време на програмата А-бомба, Курчатов се заколна дека нема да си ја иссече брадата сè додека програмата не успее ,тој продолжи да носи голема брада (често ја сечел во некои екцентрични стилови) до крајот на својот живот и се здобива со прекарот ,, Брадестиот”. По серијата доживеани мозочни удари, Курчатов умира во 1960 година, во Москва а неговите посмртни останки се закопани во Некрополата на Кремљскиот ѕид на Црвениот плоштад. Два града го носат неговото име областа Курчатов, седиштето на СТС(зона за тестирање во Семипалатинск) и Курчатов во близина на Курск (седиште на една атомска централа) како и Институтот ,, Курчатов” именуван во негова чест, кадешто на влезот стои голем споменик посветен на него. Кратерот Курчатов на Месечината и астероидот 2352 Курчатов се исто така именувани според него.
Планкова честичка
Планковата честичка, именувана по физичарот Макс Планк, е хипотетичка честичка определена како мала црна дупка чија Комптонова бранова должина е еднаква на нејзиниот Шварцшилдов полупречник. Нејзината маса е на тој начин приближна на планковата маса, а нејзината Комптонова бранова должина и нејзиниот Шварцшилдов полупречник се околу планковата должина. Планковите честички понекогаш се користат како вежба за да се определи Планковата маса и Планковата должина. Тие играат улога во некои модели на развитокот на универзумот за време на Планковата ера.
Во споредба со протонот, на пример, Планковата честичка би била екстремно мала (нејзиниот полупречник е еднаков на Планковата должина, која е околу 10−20 пати поголема од полупречникот на протонот) и помасивна ( планковата маса е 1019 пати поголема од масата на протонот). Планковата честичка, исто така, би имала многу минливо постоење, испарувајќи поради Хокинговото зрачење по околу.
Извор
Така правејќи ја масата на таквата честичка:
Оваа маса ќе биде \sqrt{\pi } пати поголема од Планковата маса, правејќи ја Планковата честичка 1,772 пати посилна од единицата за Планковата маса.
Нејзиниот полупречник ќе биде Комптоновата бранова должина:
Планковата должина
ℓ P
е определена како
Димензии
Со користење на горенаведените изведувања можеме да ги замениме универзалните константи h, G и c и да ги определиме физичките вредности за масата и полупречникот на честичката.
NGC 4613
NGC 4613 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4613 се споменува и како MCG 4-30-11, MK 780, CGCG 129-16, KUG 1239+263A.
Откривање
Објектот е откриен на 9 мај 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 41 м 29 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 5' 18"".
Други поделби
Проучување на NGC 4613 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42570. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1990. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1435.
Crossroads 2: Live in the Seventies
Crossroads 2: Live in the Seventies е компилационен албум во живо од Ерик Клептон, издаден во 1996. За разлика од привот „Crossroads“ кој ја вклучува работата на Клептон во повеќе од три декади, „Crossroads 2“ е хроника од Клептоновите свирки во живо помеѓу 1974 и 1978. Албумот во најголема мера е фокусиран на електричниот блуз.
Втор диск
шестата песна е со гитаристот Карлос Сантана
Хатохобеј
Хатохобеј (тобиски и англиски: Hatohobei) — најјужна сојузна држава (покраина) во Палау. Оваа сојузна држава е составена од островот Тоби и Хеленовиот Гребен. Според уставот на Палау во оваа држава спаѓа и Транзитниот Гребен, најјужна географска маса на Палау, но сепак тоа се однесува на подводен песочен гребен. Вкупната површина на оваа сојузна држава е 0.88 км2. Овие острови, заедно со Сонсорол, ги сочинуваат Југозападните Палауански Острови.
Историја
Во декември 2012 година државата претрпела силен удар и големи штети од тајфунот „Бофа“. Луѓето од Хатохобеј биле евакуирани во Акебесанг во Корор. Вкупно имало 41 лице од островот Тоби и 3 од Хеленовиот Гребен. По тајфунот, државата им дала земјиште на луѓето од Хатохобеј во Сонсорол и сега живеат таму, наместо на Тоби.
Демографија
Според податоците од 2014 година, државата имала население од 40 жители, а историски гледано во 1962 година имала 80 жители, во 1995 имала 51 жител и во 2000 имала 23 жители. Службени јазици во оваа сојузна држава се англиски, тобиски и сонсоролски јазик.
Остров Тоби
Островот има вкупна површина од 0.6 км2 и се наоѓа во сојузната држава Хатохобеј во Палау. Островот е еден од најјужните во државата, заедно со Хеленовиот Гребен и Транзитниот Гребен. Целата сојузна држава Хатохобеј има 43 жители според податоците од 2016 година, а на островот Тоби живеат 40. Останатите живеат на Хеленовиот Гребен. Сите во државата зборуваат на тобиски јазик. Вкупната должина на островот е 1.6 километри, а широк е 0.8 километри. На островот се наоѓало селото Хатохобеј, кое било главен град на сојузната држава.
Хеленов Гребен
Хеленовиот Гребен (Hotsarihie) е на 70 километри источно од островот Тоби. Гребенот е всушност подводен атол, а само едно мало островче е видливо над водната површина. Атолот е долг 25 километри и широк е околу 10 километри. Лагуната на островот има вкупна површина од 103 км2, а вкупната површина на целиот атол е 163 км2. Влезот во лагуната е на западната страна. Јужно од каналот/ влезот се наоѓа Раун Рок, карпеста формација која повремено се суши. Лагуната има 85 видливи гребенести формации.
Кога има осека, водата од лагуната истекува од сите страни и тогаш гребенот е видлив. Само мал број делови од гребенот се постојано суви.
Единствениот остров од Хеленовиот Гребен е острово Хелен. Островот се наоѓа во северниот дел на гребенот и во споредба со гребенот островот е многу мал. Хеленовиот Остров е широк од 20 до 40 метри, а дол е 400 метри. Вкупната површина на островот е 0.03 км2. Островот не е населен. На островот има ренџерска станица која го заштитува гребенот. Таа работи во текот на целата година и има постојано 3 вработени лица. Од Европејците гребенот бил откриен во 1773 година од Фелипе Томпсон кој го именувал како „Сан Феликс“.
Транзитен Гребен
Транзитниот Гребен (Pieraurou) на некои карти се позицинира на околу 50 километри источно од Хеленовиот Гребен. Овој гребен се именува како остров во уставот на државата и воедно е најјужна географска форма на државата. Како остров сепак е оспорен и често не се појавува во списоците на острови во овој регион на Океанија. Всушност, најверојатен опис е дека сепак името се однесува за подводен песочен масив.
Образование
Образовните активности и институции се дел од Министерството за образование на Палау. Во Хатохобеј има едно основно училиште кое е отворено во 1962 година и има еден наставник. Децата од Хатохобеј своето средно образование го продолжуваат во Корор, каде се наоѓа единственото државно средно училиште.
Арбанаси (Горно Село)
Арбанаси — археолошко наоѓалиште во прилепското село Горно Село. Претставува населба од непознат период. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека на границата со селото Дупјачани, во истоимениот потес селаните наоѓале остатоци од градежен материјал и „црквани знаци“.
Чамски јазици
Чамски јазици или познати како ачешко-чамски се австронезиски јазици, дел од подгрупата на сундско-сулавески јазици од групата на малајско-полинезиски јазици. Овие јазици се зборуваат во Ачех, Индонезија и во делови на Камбоџа, Виетнам, и Хајнан, Кина. Овие јазици потекнуваат од прачамскиот јазик, и истиот се поврзува со сахујунската култура. Тие дошле на територијата на денешен Виетнам од Борнео или можеби Малајскиот Полуостров.
Најголем јазик од оваа група јазици е ачешкиот јазик со 3,5 милиони говорници, а потоа следуваат џарајски со 230,000 говорници и чамски јазик со 280,000 говорници. Најсеверен јазик е цатскиот јазик кој се зборува на Хајнан во Кина со околу 3,000 говорници.
Историја
Чамските јазици имаат најстара пишана историја од сите австронезиски јазици. Натписите од Донг Јен Чау, напишани на старочамски, датираат од 4 век.
Поради големиот број позајмени зборови од бахнарските јазици (кои пак се австроазиски јазици), денес има голем број слични зборови помеѓу овие јазици.
Класификација
Грахам Тургуд (1999:36) ја дава следнава класификација на чамските јазици.
Историја на астрологијата
Историјата на астрологијата опфаќа голем дел од историјата воопшто. Верувањето во поврзаноста меѓу небото и настаните на Земјата е дел од многу култури. Сè до 17 век астрономијата и астрологијата биле тесно поврзани. Астрономијата е сфаќана повеќе математички, а астрологијата како нејзин филозофски аспект. Но, генерално, оние што ја практикувале една, ја познавале и другата наука. Исто така, историјата на астрологијата е тесно поврзана и со историјата на религијата.
Почетоци
Не може да се посочи прецизен датум за почеток на астрологијата, но денес се знае мегалитните монументи (како Стоунхенџ, на пример) упатуваат на астрономски односно астролошки ритуали. Може да претпоставиме дека раните астролошки опсервации ги правеле луѓе на кои им било важно да ги планираат своите животи, и кои сметале дека е потребно да знаат кога ќе се случи наредниот сонцестој, рамноденица или полна месечина.
За нашите предци било императив да се знае кога ќе се случи суша, поплава, студ, жештини, за да можат да ги планираат жетвите и миграциите. Во древен Египет, каде никогаш не се развила посебна астрологија, сепак има докази за запишување на месечевите мени.
Вавилон и Месопотамија
Главна статија: Вавилонска астрологија
Месопотамија, земјата на долината Тигар-Еуфрат, денешен Ирак, долго е сметана од историчарите за „колевка“ на цивилизацијата. Најраниот познат астролошки текст што го имаме денес е од околу 1600 г. п.н.е. Текстот е наречен „Венеријански таблици на Амисадука“ (Venus Tablet of Amisaduqa), напишан за време на владеењето на кралот Амисадука на Вавилон, меѓу 1646 и 1626 година п.н.е. Во овие таблици, Венера ги добива атрибутите на традиционално добар предзнак. „Венеријанските таблици“ се дел од серијата таблици на предзнаци познати како „Енума Ану Енлил“ (во превод “Кога боговите Ану и Енлил...“) што се зачувани во билбиотеката на асирскиот крал Асурбанипал (669-626 п.н.е.).
Библиотеката на Асурбанипал го содржи и првиот познат ѕвезден каталог „Мул Апин“ (околу 687 г. п.н.е.), запис на вавилонските обиди да се нацрта небото.
Огромно напредување се случува во астрологијата во 432 г.п.н.е. со првата употреба на зодијачките знаци, и првиот поединечен хороскоп од 409 г.п.н.е. Важно е да се напомене дека поради збунувачките историски докази, не сите историчари се согласуваат со овие прецизни датуми. После инвазијата на Александар Македонски (331 п.н.е.), разликата меѓу хеленската и месопотамската култура станува нејасна. Една од последиците на овие нејасности е што не може секогаш со сигурност да се каже кои напредоци се на Грците, а кои на Вавилонците.
Хеленистички и римски период
Главна статија: Хеленско-римска астрологија
Од Вавилон, астрологијата е пренесена во Стара Грција. Како основач на грчката астрономија обично се смета Талес (624 п.н.е.), а Анаксименес (околу 550 г.п.н.е.) се смета за важна фигура во развојот на астрономијата, иако малку се знае за неговата работа. Нему му се припишува познатата максима: „Како горе, така и долу“.
Најпознатата приказна што се однесвуа на астролозите од тоа време доаѓа до нас во вид на легенда за раѓањето на Александар Македонски, во 357 г. п.н.е. Како што запишал астрологот од XVIII век, Ебенезер Сибли, астрологот Нектанебус бил присутен на чинот на раѓањето на Александар, и ја преколнувал мајка му да не го раѓа бебето додека тој не каже дека може. Нектанебус астролошки пресметал дека ако бебето се роди во одреден момент - ќе биде крал на светот, а како што знаеме, неговото залагање било успешно. Исто така се вели дека смртта на Александар била предвидена од астролозите во Вавилон.
Првиот латински писател што ја спомнува астрологијата е Ениус (239-169 п.н.е.), а неговиот став бил скептичен. Големиот оратор, Като, во 149 г. п.н.е. јавно предупредувал против консултирањето на „халдејците“, кои ги нарекол „опасно странско влијание“.
Сепак, астрологијата била прифатена од водечките фигури во Рим. Марк Антонио и Октавијан имале свои астролози. Наредните императори ја отстранувале астрологијата до тој степен, што понекогаш ги убивале астролозите ако им даделе астролошки совет.
Астрологијата и исламот
Главна статија: Арапска и персиска астрологија
Главна статија: Исламска астрологија
Постојат три големи периоди во исламската астрологија: првиот во 8 и 9 век во Багдад, Каиро и Дамаск, вториот во Шпанија од 10 до 12 век, и третиот во Персија во 13 и 14 век.
Меѓу придобивките од арапската астрологија е и користењето на т.н. фиксни ѕвезди при толкување на астролошката карта. До денес се зачувани астролошки описи на околу 100 ѕвезди.
Астрологијата во средниот век и ренесансата во Европа
Во текот на „мрачното доба“ во Европа (после падот на Римското Царство), многу знаења и учења биле заборавени. Будењето на астрологијата во западна Европа му се припишува на англискиот калуѓер Алкуин, роден во 735 година. Алкуин ја основал првата голема средновековна школа во Абеј, близу Тур, а забележано е дека меѓу другите предмети што ги предавал била и астрологијата.
Список на државни водачи во 886 година
Ова е список на државни водачи во 86 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сан Потито Санитико
Сан Потито Санитико — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Процесор
Процесор е израз кој може да се однесува на:
Периодична треска, афтозен стоматитис, фарингитис и аденитис
Периодична треска, афтозен стоматитис, фарингитис и аденитис (PFAPA) бил синдромот на медицинска состојба, која обично се јавувала кај мали деца, во која висока температура се јавувала периодично во интервали од околу 3-5 недели, често придружена со афтозни чирови, фарингитис и/или цервикален аденитис. (цервикална лимфаденопатија). Синдромот бил опишан во 1987 година и именуван две години подоцна.
Знаци и симптоми
Клучните симптоми на Периодична треска, афтозен стоматитис, фарингитис и аденитис (PFAPA) биле оние во неговото име: периодична висока температура во интервали од околу 3-5 недели, како и афтозни улкуси, фарингитис и/или аденитис. Помеѓу епизодите, па дури и за време на епизодите, децата изгледале здрави. Најмалку 6 месеци од епизодите. Дијагнозата барала повторливи негативни култури на грлото и да се исклучат другите причини (како што се EBV, CMV, FMF).
Причина
Причината за PFAPA била непозната. Често се дискутирало заедно со други периодични синдроми на треска.
Можните причини вклучувале првенствено генетски фактори или можело да се должи на почетна инфекција.
Состојбата се чини дека била резултат на нарушување на вродениот имунитет. Промените во имунолошкиот систем биле сложени и вклучувале зголемена експресија на гени поврзани со комплементот (C1QB, C2, SERPING1), гени поврзани со интерлеукин-1 (интерлеукин-1B, интерлеукин 1 RN, CASP1, интерлеукин 18 RAP) и индуцирани од интерферон (AIM2, IP-10/CXCL10) гени. Гените поврзани со Т-клетките ( CD3, CD8B ) се надолу регулирани. Блесоковите биле придружени со зголемени серумски нивоа на активирани Т-лимфоцитни хемокини (IP-10/CXCL10, MIG/CXCL9), G-CSF и проинфламаторни цитокини (интерлеукин 6, интерлеукин 18). Блесовите се манифестирале и со релативна лимфопенија. Бројот на активирани CD4 (+)/ CD25 (+) Т-лимфоцити корелирал негативно со серумските концентрации на IP-10/CXCL10, додека бројот на CD4(+)/HLA-DR(+) Т-лимфоцити корелирал позитивно со серумските концентрации на контрарегулаторната IL -1 антагонист на рецепторите.
Последици
Доколку акутниот тек на болеста се третира правилно, болеста не остава последици, нормално, тоа зависи и од општата состојба на пациентот, и од тоа дали постојат други коморбидитети.
Третман
PFAPA синдромот обично се повлекувал спонтано. Опциите за третман се користеле за да се намали сериозноста на епизодите. Овие третмани биле или медицински или хируршки:
Еден третман кој често се користел е доза на кортикостероид на почетокот на секоја епизода на треска. Една доза обично ја завршувала треската во рок од неколку часа. Сепак, кај некои деца, тие можеле да предизвикаат епизоди на треска да се појавуваат почесто. Се чини дека инхибицијата на интерлеукин-1 била ефикасна во лекувањето на оваа состојба.
Имало и некои докази за употреба на лекови за намалување на фреквенцијата на избувнувањето, вклучувајќи колхицин и циметидин.
Прогноза
Според сегашните истражувања, PFAPA не доведувал до други болести и спонтано се повлекувал како што детето старее, без долгорочни физички ефекти. Сепак, PFAPA бил пронајден кај возрасни и можел да не се реши спонтано. Децата со PFAPA доживувале пониско физичко, емоционално и психосоцијално функционирање. Нивниот учинок бил исто така значително погоден.
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2010 - спуст за жени
Натпреварот во дисциплината спуст во алпско скијање во женска конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржа на 17 февруари, со почеток во 11:00 по месно време (UTC-8).