cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Цапари
Население и општи податоци
2. Архитектура	Селото има над 200 куќи. Повеќето куќи се изградени пред 50 до 80 години, а има и куќи стари и до 100 години. Градбата на постари-те куќи е од камен, поплочени со плочи и герамиди. По течението на Цапарска Река се среќават воденици, а во селските дворови и надвор од нив се среќаваат плевни, фурни, трла и други придружни објекти. Секако во селото има и нови куќи кои можат да примат одреден број на гости.
3. Цркви:	5 цркви: Во рамките на Соборниот Храм “Свети Велико Маченик Герогиј” спаѓаат и: Манастир Св. Преп. Параскева – Петка, Параклис Св. Мач. Петка, Параклис Св. Атанасиј Велики, Храм Вознесение Христово (Св.Спас) и Параклис Св. Вмч. Георгиј, и параклис Св. Петар и Павле.
4. Манастири	Манастир Св. Преп. Параскева–Петка (1724 г.), Параклис Св. Мач. Петка. Манастирските конаци можат да примат и до 50-тина гости.
5. Народна традиција и обичаи 	Божик, Коледе, Василица - Цапарски карневал под маски или „Василичари“. Водици, Велигден Ѓурѓовден, Илинден и др. Етнографска и фолкоорна ризница на орудија, носии, игри, песни, обичаи, традиционални гастрономски јадења и сл.
6. Верски празнувања	Св. Петка, Ѓурѓовден, Св. Атанасиј и други
7. Спомен обележја	Меморијален парк - Споменик на илинденското востание, првата и втората светска војна. Споменик на загинати бугарски војнци од Првата светска војна. Пожелно е изградба или поставувањ на обележје за печалбарстовото, коледарите, василичарите и сл.
8. Планинска куќа	Извидничка куќа на околу 1100 м.н.в. изградена од дрво и од страна на учениците и наставниците во 1978 г.
9. Училиште	Работи подрачно осумгодишно училиште со над 60-тина ученици. Подрачното училиште е работна единица на ОУ „Елпида Караманди“ – Битола. До 2005 години работеше самостојно основно училиште ЦОУ „Трајан Белев“ – Цапари, а од 1944 до 1977 г. училиштето го носело името ОУ „Кирил и Методиј“ – Цапари.
10. Дом на култура	Домот е запоставен и недоволно се користи.
11. Музејски поставки	Во повеќе куќи се среќаваат разни колекци-онерски збирки. Најпозната е збирката на препараторот Ристо Веловски, кој има препарирано 50-тина диви животни и птици.
12. Културни и спортски и други манифестации	Цапарски карневал под маски или „Василичари“. Одбележување на повеќе верски празници: Св.Петка, Св.Атанасиј, Св.Богојавление-Водици и сл. Спортски фудбалски и други натпревари. Во селото има повеќе регистрирани ловџии. До пред 22 години се одржуваа извиднички средби и натпревари. Во селото активно работело Културно- спортско друштво и извиднички одред „Пелистерски очи“ формиран во 1974 г. Се одржувале разни културни и спортски манифестации.
13. Стопански објекти	Текстилен фабрички погон, неколку фарми на кози, овци и говеда, рибник, амбуланта, пошта, дом на културата, 4 продавници, фурна и ресторан.
1. Сообраќајна поврзаност Приклуок на магистрален пат Е65 или М5	Сообраќајно населбата е поврзана со магистралниот пат Е65 односно М5, Битола – Охрид, со два асфалтни приклучоци и тоа, еден од страна на Битола во должина од 4 км, и еден приклучок од страна на Ресен, кој поминува низ селото Кажани,  во должина од 4,5 км. Додека пак поврзаноста на Цапари со поранешниот, денес алтернативен регионален пат Битола – Ресен, е во должина од 1,6 км. Овој заобиколен пат кој ги поврзува речиси сите села на Цапарско Поле од месното население именуван е како кружен пат.
Рецептивни елементи, фактори и мотиви рб	Објекти	Опис
2.	Манастирски конак	Можност за прием и до 50-тина гости
4.	Ресторански објекти	Денес во селото има 3 продавници, 2 кафеани од која едата е поголема со капацитет 40 до 50 гости.
5.	Други објекти 	Адаптација на Домот на култура, во објект за забава и разонода, диско, видео и интернет клуб и сл. Изработка на сувенири, и други производи.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 212 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на дом на културата.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 385 гласачи.
Иселеништво
Само до 1951 година се иселиле во САД (63 семејства), Австралија (19 семејства), Канада (2 семејства) или вкупно 84 семејства, други во Битола (21 семејство), Белгија (2 семејства), Бугарија (6 семејства), Аргентина (5 семејства) и во Србија (1 семејство).
Жаркари
Жаркарите или копривкари (лат.: Cnidaria, порано Coelenterata) се многуклеточни животни со радијална симетрија на телото. Во еволутивен поглед се на ниво одма после сунѓерите. Имаат едноставни ткива, како на пример примитивното нервно ткиво. За нив е карактеристично што се јавуваат во две животни форми, како полип и како медуза, и тоа што околу устата имаат пипки со книди, кои при допир жарат (оттука и името). Типот Cnidaria е поделен на четири класи, и тоа Хидровидните, Скифомедузите, Коралните полипи и Коцкестите медузи.
Телото на копривкарите е изградено од поткожичка (епидермис), што содржи еден ред епителни клетки кои имаат заштитна улога. Покрај епителните клетки има и клетки во вид на меурчиња наречени жарни клетки. Во меурчето има отровна лигава течност која преку долгото конче и боцката го уфрлува отровот во пленот и го убива.
Карактеристичен белег за жаркарите е присуството на жарните клетки - книди, кои претставуваат орудија за напад и одбрана. Органи за дишење, крвоток и екскреција отсуствуваат. Кислородот го внесуваат со дифузија преку целата телесна површина, а исто така, преку овој процес се исфрлаат течните екскрети (непотребни или штетни материи). Постои дифузен нервен систем, изграден од ѕвездести неврони со долги аксони, со кои се создава еден вид на невронска мрежа (мрежест нервен систем). И системот за размножување е едноставен, односно составен е само од гонади. Оплодувањето е од надворешен тип. Треба да се напомни дека повеќето жаркари се размножуваат полово само при многу поволни животни услови за животното. Во спротивно се размножуваат бесполово со пупење, при што пупката се одделува од телото на мајката и станува нов организам, способен за самостоен живот. Повеќето од претставниците на овој тип живеат седентарен начин на живот, најчесто прикрепени за некое водно растение. Се хранат со мали ракчиња и други ситни животинки.
Денес се познати околу 9.000 видови на жаркари, без разлика на која класа и припаѓаат. Сите тие претежно се жители на морските води. Во копнените води на Македонија живеат неколку видови на хидри, меѓу кои е Pelmatohydra oligactis. Црвениот корал е полипоидна корална колонија, распространета во многу мориња. Друг морски жител е црвената актинија, која претставува единечен корал. Космополитската аурелија е една од најчестите аурелии во европските мориња.
Жаркарите се сметаат за последни живи претставници од онаа група на животни, од која треба да се бараат предците на сите други вистински ткивни животни. Ваквото сфаќање е резултат на фактот што едноставната градба на нивното тело е примитивна одлика. Меѓутоа, жаркарите еволуирале регресивно, што се гледа од нивниот прикрепен (седентарен) начин на живот. Кај нив се редуцирале и упростиле органите и цели органски системи од една, а наспроти овие регресивни белези во нивниот развој се појавиле прогресивни белези за живеење на едно место од друга страна (пипките, книдите, потпорниот скелет и радијалната симетрија на телото). Затоа, може да се смета дека жаркарите потекнуваат од некој билатерално слободен тип, кој со стомачната страна ползел по цврста подлога.
Еден од најинтересните претставници на жаркарите е медузата Turritopsis nutricula - единствениот биолошки бесмртен организам во природата.
Поље (Бохињ)
Поље (словенечки: Polje) — населба во Општина Бохињ во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
1140
1140 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1140 година од новата ера, 140. од вториот милениум, 40. од XII век и прва од 1140-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6648 и 6649 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5890 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4900 и 4901 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1893.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1140 година се протега во 3776 и 3777, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3836 и 3837 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1683. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 534 и 535 исламска година.
Сем Бенет (велосипедист)
Сем Бенет (Sam Bennett; р. ) — ирски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Рана кариера
Бенет е роден во Вервик, Белгија, каде неговиот татко Мајкл играл фудбал за локалниот клуб Ендрехт Вервик. Се преселил со своите родители во родната Ирска на четири години, каде раните години ги поминал во Карик на Шур, родниот град на велосипедистот Шон Кели.
Бенет бил примен во Вело Клуб ла Пом на 17 години и се приклучил на нив откако ја завршил третата година образование на Институтот за технологија Вотерфорд. Во 2009 година, Бенет возел по првпат на Рас Таилтеан. Во сезоната 2010, Бенет го освоил националното друмско првенство под 23 години на 19 години.
Ан Пост-Шон Кели (2011–2013)
Во 2011 година, Бенет го напуштил клуб и се приклучил на екипата, под водство на менаџерот Курт Богертс. Повторно го освоил националното друмско првенство под 23 години и еднодневната трка ГП Стад Гел.
Следната година завршил десетти на Светското друмско првенство под 23 години и седми на Европското друмско првенство под 23 години.
Во 2013 година, станала професионална континентална екипа. Бил избран да ја претставува Ирска на Светското друмско првенство, заедно со Даниел Мартин, Николас Роуш и Метју Брамајер. Пред Светското првенство, настапувал на Трката околу Британија со екипата. Завршил втор зад Гералд Чолек од на втората етапа, напаѓајќи на искачување од 15% на околу 400 метри пред целта, пред да биде претекнат од Чолек на последната рамнина. Подоцна, Бенет ја освоил петтата етапа, освојувајќи ја спринтерската завршница. Ја завршил трката со второ место на осмата етапа, губејќи од Марк Кевендиш.
2014 и 2015
Се приклучил на во 2014 година, Бенет ја остварил својата прва професионална победа на Класика де Алмерија и победил двапати во Германија: Трката околу Келн и петтата етапа на Трката околу Баварија.
Сезоната 2015 започнала за Бенет на Трката околу Катар, каде ја освоил завршната етапа. Бенет ја освоил првата и третата етапа на Трката околу Баварија, со што го освоил бодовниот пласман. Бенет бил вклучен во масовен пад на крајот на изданието 2015 на Схелдепрејс. Бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2015. Завршил 16 етапи на трката пред да се откаже. Се вратил на трките на Арктичката трка на Норвешка и ја освоил втората етапа во Сетермун; завршил втор во бодовниот пласман зад Александер Кристоф. Бенет ја остварил својата последна победа во сезоната на Париз-Бурж во спринтерска завршница.
2016 и 2017
Во март 2016 година, Бенет ја освоил првата етапа на Критериум Интернасионал во Корзика. Резултатот на Тур де Франс 2016 бил спречен од пад при кој се здобил со скршени прсти на неговата десна рака, но сепак продолжил и ја завршил трката последен, на 174. место во генералниот пласман со 5 часа, 17 минути и 14 секунди зад победникот. На последната трка завршил меѓу најдобрите 10 во Париз. After recovering from his Tour injuries, Bennett went on to take a stage win at the Giro di Toscana, and won the points classification. The following month, he won his second consecutive Paris–Bourges.
На 7 март, Бенет ја освоил третата етапа на Париз-Ница 2017, пред Александер Кристоф, Џон Дегенколб, Марсел Кител, Мајкл Метјус, Арно Демар и Андре Грајпел во спринтерска завршница. Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2017. Бенет освоил две етапи на Трката околу Словенија и бодовниот пласман. На Трката околу Чешка, повторно освоил две етапи и бодовниот пласман. Во септември ја освоил Минстерланд Џиро во фото-завршница. Во октомври, Бенет освоил четири од шест етапи на Трката околу Турција 2017.
2018 и 2019
Сезоната 2018 ја започнал со настап на Тур Даун Андер 2018 и покрај својата болест. Бенет завршил последен на првата етапа. Бенет исто така започнал на Париз-Ница, но морал да ја напушти на третата етапа поради болест.
На Волта а Каталуња, Бенет завршил втор на втората етапа. На 11 мај ја освоил својата прва етапа на некоја голема трка во спринт на седмата етапа на Џиро д’Италија. На 17 мај ја освоил својата втора етапа на Џиро д’Италија станувајќи прв Ирец кој успеал во тоа во последните 30 години. Ја фатил главната група неподготвена и се одвоил на 400 метри пред целта на дванаесеттата етапа на патеката Имола. Исто така, ја освоил и завршната етапа во Рим.
Во август 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2019, прв настап на оваа голема трка. На 26 август ја освоил третата етапа на Вуелта, негова прва победа на трката. Исто така, ја освоил етапата 14, а завршил на второто место на четири други етапи; завршил трет на бодовниот пласман, зад другите фаворити Примож Роглич и Тадеј Погачар.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Ели Јаковска
Ели Јаковска (р. во Пробиштип) — македонска фудбалерка, која игра за Конак Беледијеспор во Истанбул, Турција.
Клупска
Во 2015 година, Јаковска играла за ЖФК Драгон 2014. Таа учествувала во квалификацискиот циклус за жени во Лигата на шампионите на УЕФА 2015–16 - натпревари од групата 2 за ЖФК Драгон 2014. Во 2017 година, таа била капитен на ЖФК Истатов 2015 и го освоила Купот на Македонија.
Потоа се преместила во Турција и потпишала со клубот Бешикташ од Истанбул, на 9 ноември 2017 година. Таа го напуштила клубот откако се појавила на шест натпревари и постигнала три гола. Во Првата женска фудбалска лига на Турција во периодот 2019-2020 година, таа се приклучила на клубот Конак Беледијеспор од Измир.
Меѓународна
Јаковска била член на македонските селекции до 17 и до 19 години; таа моментално игра за македонската репрезентација.
Миграции
Миграција (преселба) се однесува на поголемо движење на група предмети, организми или луѓе, а вклучува:
Екологија и антропологија:
Наука:
Сметаштво:
IC 1835
IC 1835 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1835 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15,1 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 39 м 38,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 14' 19".
Други поделби
Проучување на IC 1835 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Трка околу Хрватска
Трка околу Хрватска — годишна етапна велосипедска трка, која се одржува во Хрватска. Трката има категорија 2.HC во рамките на Европската турнеја. Трката се одржува во април како подготовка за Џиро д’Италија. Организирана е од поранешниот професионален велосипедист Владимир Михољевиќ.
Историја
Во април 2015 година била организирана првата трка со пет етапи. Била освоена од Маќеј Патерски. Започнувајќи од 2018, трката има категорија 2.HC.
ОУ „Димитар Влахов“ - Штип
Димитар Влахов — основно училиште во Штип, Општина Штип. .
Предобработувач
Во компјутерската наука, предобработувач (предобработувач) — програма која обработува влезни податоци за да произведи излез кој ќе биде искористен како влез за некоја друга програма.За излезот се вели дека е предобработен облик од влезните податоци, која е често употребувана од некои последователни програми какви што се компајлерите. Износот и видот на извршената обработка зависи од природата на предобработувачот; некои предобработувачи се способни само за вршење на релативно едноставни текстуални субституции и макро експанзии, додека други имаат моќ како полноправните програмски јазици.
Лексички предобработувачи
Лексичките предобработувачи се најниското ниво на предобработувачи. Тие само бараат лексички анализи, работат на изворниот текст со вршење на едноставна замена на означените секвенци од карактери со други означени секвенци од карактери, според правила дефинирани од корисникот. Тие обично вршат макро супституција, текстуално вклучување на други податотеки, и условна компилација или инклузија.
Ц предобработувач
Најчестиот пример за ова е предобработувачот Ц кој за директиви ги зема линиите што почнуваат со  „#“. Поради тоа што не знае ништо за основниот јазик, неговата употреба беше критикувана и многу од неговите одлики се изградени директно во други јазици. На пример, макроата заменети со агресивно вметнување и шаблони, вклучува време за компајлирање (ова бара зачувување на видот информации во објектниот код, правејќи ја оваа функција невозможна за осовременување во јазик); условното компајлирање е делотворно остварено со ако-тогаш-инаку и со елиминација на мртвиот  код во некои јазици.
Други лексички предобработувачи
Другите лексички предобработувачи вклучуваат општа намена m4, најчесто користена во cross-platform build системи како што се аутоконф и GEMA, - отворен изворен макро процесор кој оперира на моделите од контекстот.
Синтаксички предобработувачи
Синтаксичките предобработувачи беа претставени со јазичното семејство Lisp. Нивната улога е да трансформираат синтаксички дрвја според број на кориснички дефинирани правила. За некои програмски јазици, правилата се напишани со истиот јазик како и програмата (compile-time reflection). Ваков е случајот со Lisp и OCaml. Некои други јазици се потпираат на целосно надворешните јазици за да ги дефинираат трансформациите, како на пример предобработувачите XSLT за XML, или нивниот статично напишан колега CDuce.
Синтаксичките предобработувачи обично се користат за прилагодување на синтаксата на еден јазик,за проширување на јазик со додавање на нови примитиви, или вградување на Domain-Specific Programing Language во јазик за општа намена.
Прилагодување на синтаксата
Добар пример за прилагодување на синтаксата е постоењето на две различни синтакси во програмскиот јазик OCaml. Програмите можат да бидат напишани индеферентно користејќи ја „нормалната синтакса“или „ревидираната синтакса“, и може да бидат убаво-испечатени со било која од побараната синтакса.
Слично на тоа, одреден број на програми напишани во OCaml ја прилагодуваат синтаксата на јазикот со додавање на нови оператори.
Проширување на јазик
Слично на тоа, статички проверено, безбедни регуларни изрази или генерирање на код може да се додадат на синтаксата и семантиката на Ocaml преку макроа, како и преку микро-теми, monads, или транспарентна ХМL манипулација.
Специјализирање на јазик
Една од необичните одлики на јазичното семејство Lisp е можноста за користење на макроа за да се создаде внатрешен Domain-Specific програмски јазик. Обично, во голем проект заснован на Lisp, еден модул може да биде напишан во различни мини-јазици, еден можеби користејќи дијалект на Lisp заснован на SQL, друг напишан на дијалект специјализиран за убаво печатење, итн. Стандардната библиотека на Common Lisp содржи пример за ова ниво на синтаксичка апстракција во форма на LOOP макро, кој имплементира ‘Algol-like’ минијазик за да опише комплексна итерација, додека сè уште овозможува користење на стандардни Lisp оператори.
предобработувачот на јазикот MetaOCaml обезбедува слични одлики за надворешни Domain-Specific програмски јазици. Овој предобработувач зема опис на семантиката на јазикот (т.е толкувач) и, со комбинирање на времето за компајлирање и генерирањето на кодот, ја прави таа дефиниција во компајлер за OCaml програмскиот јазик и од тој јазик, или во bytecode или во native code.
Општонаменски предобработувачи
Повеќето предобработувачи се специјализирани за одредена обработка на податоци (на пример, компајлирање на програмскиот јазик C). Еден предобработувач може да биде промовиран како предобработувач за општа намена, што значи дека не е наменет за одредена употреба или за одреден јазик, и е наменет да се користи за широк спектар на задачи за обработка на податоци. М4 е веројатно најпознатиот пример за предобработувач за општа намена, иако предобработувачот во C понекогаш се користи и не-С специфична улога. На пример:
Кајли Миног
Биографија на Кајли Миног
Во кариерата и во животот наидува на многу пречки, како на пример борбата со рак на дојка, но сепак успева да се издигне од кризата и пак да се вивне до врвот на списокот на светски познатите ѕвезди. Почнувајќи како девојка од соседството стигнува до фаза која изобилува со најразлични стилови на пеење, провокативни спотови и експериментирање со стилот на облекување.
Детство и почеток
Кајли е родена на 28 мај 1968 во Мелбурн, Австралија, како дете на Рон Миног, сметководител со ирско потекло и Керол Џонс,  танчерка од Велс. Таа е најстара од трите деца; нејзината сестра Дани е исто така поп пејачка, а братот Брендан е камерман на вести во Австралија. Кајли има завршено средно образование во гимназијата Camberwell во Мелбурн.
Сестрите Миног уште како деца ја започнале својата кариера на австралиската телевизија. Од 11 години Кајли настапува во сапунски серии како што се: Skyways, The Sullivans и The Henderson Kids. Кајли за првпат има музичка изведба во 1983 во една неделна музичка емисија за млади таленти. Во 1986 постигнува успех со сапунската серија Neighbours. Нејзината популарност во Австралија беше демонстрирана кога таа постана првата личност која доби 4 награди Logie на само една манифестација.
Пејачка кариера
Во текот на нејзината кариера како пејачка можат да се издвојат неколку фази.
1987 - 1992 : Stock, Aitken и Waterman
Во 1987 Кајли настапува со песната “The Loco-Motion” на добротворниот концерт “Fitzroy Football Club” со некои други попознати луѓе од серијата Соседи. Оваа изведба ја забележуваат од Mushroom Records и Кајли добива договор за снимање. Песната е издадена како сингл, со изменето име “Locomotion”,  и поминува седум недели на врвот на Австралиските топ листи. Оваа песна исто така ја добива и титулата најпродаван сингл во Австралија за осумдесеттите.
После овој успех, Кајли патува во Лондон со извршниот директор на “Mushroom Records” за да преговараат со Stock, Aitken & Waterman. Тие не знеле многу за Миног, па случајно заборавиле дека таа доаѓа. Кога таа пристигнала тие биле изненадени, па напишале песна додека ги чекала надвор од студиото. Песната била “I Should Be So Lucky “. Оваа песна доживеала голем успех како број еден на топ листите во Велика Британија, Австралија и многу други земји. После ова Кајли го снима својот прв албум “Kylie”. Албумот е колекција од денс-поп ориентирани песни и го достигнува врвот на топ албум листа во Британија. Овој албум истовремено претставува и најпродаван албум на годината. Сепак, преработката на “Locomotion” го осовојува третото место на Американската  Billboard Hot 100 листа и третото место на Канадскиот список на синглови. Во 1988 Миног ја напуста серијата Соседи со цел целосно да се посвети на нејзината музичка кариера. Во 1989 Кајли и Џејсон Донован снимаат дует со наслов “Especially for You” кој се продава во над милион копии во Велика Британија. Следуваат неколку напади од музичките критичари. Кевин Килиан го опишува нејзиниот албум како “majestically awful”.
Вториот албум на Кајли е насловен “Enjoy Yourself” и е издаден во 1989 година. Овој албум достигнува голем успех во Велика Британија, Европа и Австралија,  но се покажува како неуспех во Северна Америка. Нејзината прва турнеја претставува вистински спектакл. Турнејата е насловена “Enjoy Yourself Tour”. Нејзините концерти низ Велика Британија, Франција,  Белгија и Австралија ги оставаат обожавателите без здив. Списанието Herold Sun пишува “Време е да се признае и да се соочиме со фактите – ова девојче е ѕвезда”. Кајли Миног набрзо ќе стане Stock, Aitken and Waterman  заштитен знак. Кајли станува најпродавана ѕвезда на сцената, па заради многубројните коментари дека вториот албум е бледа копија на првиот,  менаџерите рашаваат да поработат на нејзиниот стил на музика.
Во 1990 излегува во продажба нејзиниот трет албум “Rhythm of Love”. Нејзиниот трет албум претставува софистицирана и созреана страна на денс музиката со јасно изразени знаци на бунтовничка страна против сликата на девојче од соседството. Предодреден за да биде прифатен од позрела публика, новиот албум на Кајли настапува и со тотална контрола врз видео спотовите.
Почетниот спот “Better the Devil You Know” ја претставува како возрасна личност со слободно изразена сексуалност. Врската со вокалот на INXS Мајкл Хутченс и помогна за јавноста да ја прифати како сериозен изведувач. Со излегувањето на песната на Хутченс “Suicide Blonde”, посветена на Кајли, сериозноста беше потврдена. Хитовите од овој албум се добро продавани и прифатени во Европа и Австралија, посебно во нокните клубови во Британија, каде Миног почнува да биде признаена како модна икона од постарата публика. Во мај 1990, дваесет и двегодишната Кајли ја изведува познатата хит песна од Биталси “Help” пред публика од 25000 обожаватели на концертот посветен на Џон Ленон, на бреговите на реката Мерси во Ливерпул. Јоко Оно и Шон Ленон искажуваат благодарност за нејзината поддршка на фондот Џон Ленон.
Договорот на Кајли со продуцентста куќа бил за три албуми, но поради нејзиниот успех,  таа е убедена да сними и четврти. Четвртиот албум носи наслов “Let’s Get to It” и е издаден во 1991 година. Овој албум е дизајниран да ја прикаже Кајли во стил на побавни денс песни. И покрај позитивните оценки на критиката, албумот не доживува да се најде на Британскиот топ 10,  иаконекои поединечни песни доживуваат успеси како “If You Were with Me Now”,  која што се пласира на Британскоит топ 5 на синглови. Со ова Кајли ги исполнила должностите кон договорот со Stock, Aitken and Waterman,  и одлучува да не го обнови. Подоцна за овие времиња Миног изјавува дека биле слични со времето кога била во серијата Соседи, и го опишува како “научи ги своите реплики,. . ., кажи ги своите редови,. . ., нема место за прашања,. . ., рекламирај го овој производ. . . ” и слично. Согледувајќи дека нејзините обожаватели се жедни кон нејзините изведби и нејзините албуми, и свакајќи дека може да созрее во озбилна ѕвезда само ако се раздели од  Stock,  Aitken and Waterman,  Кајли одлучува да не потпишува нов договор. Таа се согласува да сними три нови песни и колекција “Greatest Hits”, со што го означува нејзиното заминување од оваа продукциска куќа во 1992.
1993 - 1998 : Deconstruction
Со потпишувањето на договорот со “Deconstruction Records”, медиумите нагласуваат нова фаза во кариерата на Кајли, но издавањето на ремиксите “Kylie Minogue” во 1994 е со најразлични критики во музичките списанија. Албумот се продава во 2 500 000 копии низ светот. Синглот “Confide in Me” поминува пет недли како број еден на Австралиските топ листи. Други попознати хитови од оваа издание се : “Put Yourself in My Place” и “Where Is the Feeling?”.
Австралискиот музичар Ник Кејв покажува интерест за соработка со Кајли. Тој бил запрепастен од песната “Better the Devil You Know”, и има изјавено дека таа песна ги содржи најнасилните и најстресните текстови што една поп песна може да ги содржи. Хитот “Where the Wild Roses Grow” издаден во 1995, претставува прекрасна балада,  во чиј текст се опишува убиство доживеано од страната на убиецот (Ник Кејв) и страната на жртвата (Кајли Миног). Успехот на оваа песна докажа дека Миног може да биде прифатена надвор од границите на поп-музиката. Песната привлече огромно внимание во Европа, каде достигна место во првите 10 најслушани песни,  и во Австраилија, каде ја освојува наградата “Aria” за песна на годината и најдобро поп издание. Кајли ја продолжува соработката со Кејв со настап на рок фестивалот во Австралија “The Big Day Out” пред публика на обожаватели на алтернативна музика. Иста така, Кајли настапува како гостин на турнејата на Кејв низ Европа. Од овие настапи може да се издвои настапот во Шкотска на фестивалот “T in the Park”, којшто и дава на Кајли едно извонредно искуство во изведба пред публика која не е нејзин обожавател. На предлог на Кејв, таа настапува со рецитирање на текстот на “I Should Be So Lucky” во Лондон на “Robert Albert Hall Poetry Jam”. Подоцна Кајли ќе му искаже голема благодарност на Кејв за неговата поддршка во нејзиното изразување како уметник. За Кејв Кајли има изјавено: “Тој ме научи никогаш да не се оддалечувам од самата себеси, а сепак да одам понатаму, да пробувам нови работи, но никогаш да не ја изгубам од вид мојата суштина, мојата срж, моето битие. За мене, најтешкиот дел беше да го откријам моето битие, да ја откријам мојата суштина, и да бидам потполно верна на мојата музика”.
Во текот на 1997 Миног е во врска со францускиот фотограф Стефан Седнауи, којшто ја опишува како мешавина на гејша и суперхероина. Тој почнува да издава фотографии од Кајли во гламурозно издание, привлекувајќи сè повеќе публика. Кајли во ова време е инспирирана од уметници како што се Shirley Manson, Garbage, Bjork, Tricky, U2 и јапонски изведувачи како што се Pizzicato Five и Towa Tei.
Во Австралија Кајли од почетокот на својата кариера задржува статус на ѕвезда со висок профил на концертни изведби. Во 1998 таа настапува на “Sydney Gay and Lesbian Mardi Gras”. Во 1999 настапува на отворањето на Fox Studios во Сиднеј, каде изведува ремикси од Мерилин Монро.
1999 - 2005 : Parlophone
Кајли продолжува со нејзината соработка со различи изведувачи. Во април 1999, снима со Pet Shop Boys на нивниот Nightlife албум. Таа потпишува договор со Parlophone. Под влијание на на изведувачите од седумдесеттите го издава албумот Light Years во 2000 –та година. Во овој албум таа вклучува песни напишани од Гај Чамберс и Роби Вилијамс. Овие автори ги зачинуваат нејзините текстови со мала доза на хумор. Овие изведби ги продуцираат најдобрите критики во кариерата на Кајли. Набргу новите звуци на Кајли стануваат хитови во Азија, Европа и Австралија. Синглот "Spinning Around" постигнува прво место на британските топ листи, за првпат во десет години. Од овој албум можат да се издвојат повеќе хитови во кои може да се вклучи "Kids", дует со Роби Вилијамс.
Во 2001-та Parlophone го издава албумот Fever, кој вклучува елементи од диско музиката од осумдесеттите. Водечкиот сингл “Can’t Get You out of My Head” станува најголем хит во кариерата на Кајли. Овој хит го достигнува првото место во преку дваесет земји. Албумот се продава во над четири милиони копии. Музичката критика го оценува како “перфектен албум со прекрасна денс музика”. Со овој албум Кајли дебитира на Billboard 200 топ список на албуми на трето место. Други позначајни хитови од овој албум се :”In Your Eyes”, “Love at First Sight” и “Come into My World”. Во 2003 Миног добива Греми награда за најдобар денс албум. Во јануари 2007, после подолга пауза поради здравствени причини, Кајли го издава албумот “X”. Албумот е снимен во Лондон и во Ибица. Со новиот албум следува и светска турнеја.
Филмска и телевизиска кариера
Во 1989 Миног имаше улога во The Delinquents. Објавувањето на филмот се поклопи со нејзината популарност во серијата “Neighbours”, но иако филмот и нејзината изведба добија слави оцени, филмот постигна комерцијален успех. Глумеше и во Street Fighter, улога за која беше критикувана дека е најлоша глумица од англиското говорно подрачје. Наредните филмови "Bio-Dome"(1996), "Sample People" и "Cut" ( и двата во 2000) не успеаа да привлечат некој позначителен број на публика. Во 2001 Миног играше и во филмот “Moulin Rouge”, а во 2002 го позајми гласот за анимираниот филм "The Magic Roundabout" koj беше прикажан во 2006.
Имиџ и статус на ѕвезда
Во текот на нејзиниот професионален живот, Кaјли постојано е објект на силен медиумски интерес во Англија и во Австралија, интерес кој е постојан и во времето кога нејзиниот успех како пејачка варира. Нејзините интимни врски, вклучувајќи ја и најстабилната врска со францускиот глумец Оливие Мартинез, исто така често беа предмет на интерес во медиумите.
Миног се смета за геј икона, став кој таа го поткрепува со нејзините необични и накитени костуми и нејзиното сексуално поставување на сцената со голема самодоверба. Таа ја прифаќа геј заедницата насекаде низ светот настапувајќи на геј настани и отворено поддржувајќи ги геј правата и организациите за борба против сидата. Машките танчери  кои ја придржуваат на сцената често покажуваат хомосексуални ставови преку носење високи женски потпетици, претерана шминка, танцување со други машки личности.
Фотографот Берт Стерн, познат по неговата работа со Мерилин Монро, ја фотографира Миног во Лос Анџелес, и споредувајќи ја со Монро, коментира дека таа има слична чувствителност и свесност пред камерата. Името на Кајли често се поврзува со луѓе како што се модниот творец Жан Пол Готје, фотографот Стефан Седнауи, и дизајнерот Џон Галион. Во текот на нејзината кариера таа одбира фотографи кои се обидуваат да создадат нов изглед за неа, а фотографиите се појавуваат во различни магазини: The Face, Vogue и Vanity Fair.
Во 1998 Кајли се појави како модел кој промовираше долна облека за модната куќа H&M. Неодамна беше инспирација за ограничен број на облека за плажа за истата компанија и се појави во реклами промовирајќи ја истата. Облеката вклучуваше бикини, марами и костуми за капење и во продажба се појави во мај 2007.
Вранчашки земјотрес (1802)
Вранчашкиот земјотрес од 1802 се случил во Вранчашките Планини во Романија на 26 октомври 1802, на Петковден. Со проценет интензитет од 7.9 според скалата на моментна магнитуда, тој бил најсилниот земјотрес за кој се знае во Романија и еден од најсилните во европската историја. Тој се чувстуваше низ површина од повеќе од два милиони квадратни километри во Источна Европа и на Балканот, од Санкт Петербург до Егејското Море.
Во Букурешт, се проценува дека интензитетот на земјотресот бил околу VIII–IX според Меркалиевата скала. Тој собори повеќе црковни кули и го урна Котроченскиот манастир. Бројни пожари избувнаа, главно од уништени печки. Во Бугарија, градовите Русе, Варна и Видин беа речиси целосно уништени. Јачината на земјотресот предизвика пукнатини на ѕидовите дури до Москва.
Главниот земјотресот беше проследен со серија од последователни потреси, од кои најголемиот беше со јачина од 5.5.
Штета и жртви
Главниот шок го погоди Букурешт помеѓу пладне и 13 часот. Земјотресот се чувствуваше околу 10 минути и беше толку силен што сите оџаци во градот се распаднаа. Бројни историски споменици беа уништени, вклучувајќи ја и црквата Св. Никола, Котроченскиот манастир и 54-метри високата Колтејска кула. Според грчкиот хроничар Дионис Фотино, принцот Константин Ипсиланти се пресели со своето семејство во Вакарешкиот манастир бидејќи неговата палата беше сериозно оштетена. И покрај огромните оштетувања на објектите, само четири смртни случаи биле пријавени: еврејска жена и нејзиното бебе, патувачки трговец кој починал кога Колтејската кула се сруши и уште една жртва. Бројот на смртни случаи беше толку низок бидејќи куќите биле изградени со големо растојание измеѓу и биле опкружени со големи дворови и градини, па затоа вибрациите од градбите не се прошируваа. Исто така, градежните материјали—главно шиндра и дрво—биле лесни.
Во Јаш, ѕидовите на кнежевските дворови се срушија, како и многу цркви и манастирски кули. Во Сучава, ерменската црквовна кула се здоби со пукнатини, додека во Пашкани се појавија пукнатини на ѕидовите на црквата Св. Архангел. Други верски објекти оштетени за време на земјотресот биле Кнежевската црква на успението во Барлад и Кашинскиот манастирот во Бакау.
Брашов и неговата околина, вклучувајќи ја и градската Црна црква, беа сериозно погодени. Според локалните хроники во селото Бод повеќе од 50 куќи и неколку цркви беа оштетени или уништени. Градбите се срушиле во Сибиу, вклучувајќи ја и градската католичка црква. Цариград и соседните провинции исто така претрпеле голема штета. Првично, се мислеше дека Цариград, престолнината на Османлиското Царство, биле целосно уништен. Писмо од Петроварадин особено го опишува уништувањето во галатскиот округ, на Топкапи-сарај, Црква Света Софија и одринската чаршија. Главниот шок и последователните потреси траеле до 30 минути.
Во 13:30 часот, силни потреси се почувствувале во денешна Украина. Последователните потреси, кои вкупно биле шест, траеле само три минути и биле толку силни што камените згради во Киев и Лавов се разнишале и градските камбани почнале да ѕвонат. The Gentleman's Magazine напиша за штетата во Москва: "ѕидовите биле распукнати, прозорците искршени и покривите пропаднати". Анатолиј Друмеја, академик од Кишинев, напиша во писмо како една дадилка шетала едно мало момче во количка во дворот на ломоносовската универзитетска библиотека кога во 13:53 часот "статуите почнаа да паѓаат" и камените клупи се обрнале. Момчето беше идниниот руски поет Александар Пушкин.
Возобнова на Букурешт
По земјотресот, Константин Ипсиланти нареди итна возобнова на Букурешт. За да се спречат мајсторите и занаетчиите од профитирање од катастрофата, тој постави максимални плати за нивната работа. Букурешт беше возобновен во рок од неколку години, иако некои згради и структури никогаш не биле вратени во нивните предземјотресни состојби.
Неколку земјотреси се случиле во последователните години, но тие предизвикале релативно малку штета. Еден земјотрес од 15 јуни 1803 ги погоди водните системи на Букурешт со што многу од пумпите станале неупотребливи. Три други големи земјотреси се случија во 1804 и 1812 година.
Камила Одноф
Елна „Камила“ Одноф, моминско Вилске (6 јуни 1928 – 16 јули 2013 година) била шведска политичарка ( социјалдемократ ). Таа служела како министер без ресор одговорен за семејство, млади и имиграција во 1967-1974 година. Таа служела како гувернер на округот Блекинге во 1974-1992 година и била првата жена гувернер во Шведска. Родена е во Гамлештаден, Гетеборг.
Гијом де Машо
Биографија
Гијом де Машо е роден во околу 1300 година во околината на Ремс, во скромно буржоаско семејство, а неговото име доаѓа од името на еден мал град во Шампањ, каде е роден. Тој бил доста образовен човек и ја имал титулата „магистер на уметноста“. Освен тоа што пишувал, де Машо бил исто така и поет и композитор, кој зависел од заштитата на благородниците. Тој работел како секретар на Јован Слепиот, царот на Бохемија, и во таа функција често го придружувал во неговите патувања и воени походи. Во тоа време станал и свештеник.
По смртта на кралот во Битката кај Креси во 1346 година, Машо бил доста популарен и баран. Тој бил ангажиран од различни аристократи, меѓу кои и ќерката на покојниот крал, од Шарл II Наварски, Жан де Бери, војводата од Нормандија и од идниот француски крал Шарл V Мудриот.
Гијом де Машо преживеал по поголемата епидемија во 14 век („Црната смрт“) и својот живот го завршил во Ремс.
Значење
Својот поглед кон поезијата де Машо ја изложил во делото „Пролог“, која била напишана пред крајот на својот живот. Зборувајќи за себе, смета дека природата го предодредила да пишува за љубовта, боженствената и човечката. Освен љубовта која ја третира како единствен предмет, за него како извор на пишувањето претставувала и радоста. Тој бил против оние поети чија инспирација ја барале во тагата, и доколку темата која треба да се раскаже сепак е тажна, според него, начинот на кој треба да се произнесе, треба да биде весел.
Тој е еден од најраните композитори за кои се достапни значајни биографски информации. Според Даниел Вилкинсон, Машо е „последниот голем поет кој исто така бил и композитор“. Дури во 15 век, од неговата поезија во голема мера се восхитувале и истата ја имитирале други поети, вклучувајќи го и Џефри Чосер.
ОУ „Димитар Влахов“ - Љубојно
Основно училиште „Димитар Влахов“ (официјално: Основно општинско училиште „Димитар Влахов“ - Љубојно; скратено: ООУ „Димитар Влахов“) — единствено основно училиште во селото Љубојно, кое претставува централно за околните села.
Училиштето е сместено на влезот во селото, во нова училишна зграда, изградена во 1971 година.
Историја
Нема пишани документи, но според кажувањето на постарите љубојнчани, првото училиште во селото било изградено во втората половина на 19 век. Училиштето било малечко и само со две училници.
Потоа, во 1907 година, со доброволна работа на селаните, изградено е ново и просторно училиште на два ката, во близината на сретселото, а во дворот на старото училиште. Првата настава во новото училиште започнала во 1908 година, а за први учители биле назначени: Климе, Каролина и Лена, сите Македонци од Охрид, што докажува дека во крајот на 19 век во Охрид брзо напредувала писменоста.
Во текот на Првата светска војна, како и меѓу војните, училиштето во Љубојно имало повеќе намени. Така, по поделбата на Македонија, тоа било користено за болница на француските војски, за потоа во него да продефилира еден голем и различен по состав наставен кадар. Многу од нив ја обавувале својата просветителска должност, а некои биле само маша на буржуарскиот сталеж; го малтретирале македонското население, а децата ги учеле на туѓи јазици, неразбирливи за нив. Само во текот на Втората светска војна, македонските деца во Љубојно „ги учеле“: спрски, италијански, албански и бугарски „учители“.
Сите страдања, бруталности и непедагошки односи кон македонското население и невините Македончиња се окончале на 5 ноември 1944 година, со ослободувањето на Преспа од окупаторите. Престанале асимилаторските односи кон македонскиот народ од овој крај на Преспа, кон народот кој со векови трпел ропство и понижување.
По ослободувањето на 14 ноември 1944 година, за првпат во Љубојно се отворило училиште на мајчин - македонски јазик. Тоа е првото училиште на македонски јазик во Преспа, а второ во слободна Македонија, гордост на плеада интелектуалци кои го започнале своето школување на мајчин јазик.
Посебно внимание заслужуваат напорите на првите македонски учители во Љубојно, а тоа биле: Методија Јовковски, Благоја Ничевски и Јосив Кондовски од Љубојно, Филип Поповски од Долно Дупени и Фанија Чемчева од Воден, Егејска Македонија. Секако, посебно внимание и благодарност треба да им се даде и на голема група учители и наставници што ја продолжија наставната дејност во Преспа.
Подрачни училишта
Во рамките на општинското основно училиште „Димитар Влахов“ се наоѓаат и пет подрачни основни училишта од прво до петто одделение, а чии ученици подоцна наставата ја продолжуваат во средишниот објект на училиштето во селото Љубојно. Овие училишта се:
NGC 5258
NGC 5258 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5258 се споменува и како UGC 8645, MCG 0-35-16, CGCG 17-56, KCPG 389B, Arp 240, VV 55.
Откривање
Телото е откриено на 13 мај 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5258 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5258 има привидни димензии од 1,4' х 0,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 5258 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48338. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 241; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 307. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 465.
Папа Јован VI
Јован VI (лат. Johannes PP. VI; ? - 11 јануари 705) — римски папа од 30 октомври 701 до 11 јануари 705.
Лизбет Палме
Ран живот и студии
Ана Лизбет Кристина Бек-Фрајс е родена од градежен инженер и барон Кристијан Бек-Фрајс и неговата сопруга Ана-Лиза Бек-Фрајс (моминско Болинг). По дипломирањето на Nya Elementarkolan för flickor (Ново основно училиште за девојчиња) во Стокхолм во 1950 година, таа студирала на Универзитетот во Стокхолм, дипломирајќи во летото 1955 година.
Кариера
Палме работела како детски психолог и во одреден период била вработена во Советот на округот Стокхолм, а подоцна и во социјалниот оддел за округот Стокхолм.
Таа била претседател на шведскиот комитет на УНИЦЕФ помеѓу 1987 и 1999 година и во таа улога водела кампања против сексуалната експлоатација на децата. Таа станала меѓународна претседателка на УНИЦЕФ помеѓу 1990 и 1991 година.