cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
302 (број)
302 (триста и два) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 301 а претходник на бројот 303.
Сент Ендру (парохија во Свети Винцент и Гренадини)
Парохијата Сент Ендру е административна парохија на Свети Винцент и Гренадини, на островот Свети Винцент. Главен град на парохијата е градот Лају.
Горје (Церкно)
Горје (словенечки: Gorje) — населба во Општина Церкно во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Рогентин (Росток)
Рогентин (Roggentin) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Палата на управата
Палата на управата — објект во кој е сместена Влада на Македонија. Објектот е дело на македонскиот архитект Петар Муличковски.
Рогентин
Рогентин може да се однесува на следниве места:
Список на државни водачи во 1427 година
Ова е список на државни водачи во 427 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6903
NGC 6903 — елиптична галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6903 се споменува и како ESO 596-29, MCG -3-52-3.
Откривање
Телото е откриено на 14 јули 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6903 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6903 има привидни димензии од 1,5' х 1,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 23 м 44,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -19° 19' 33"".
Други поделби
Проучување на NGC 6903 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64607. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 343; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6336. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1122.
Евионити
Евионити (грчки: Ἐβιωναῖοι, Ebionaioi, хебрејски: םינויב א, Ebyonim – сиромашни) се рана јудео-христијанска секта која постоела во околината на Јудеја и Палестина во периодот од 1 век до 4 век, односно во времето на т.н. рано христијанство.
Со цел да се објаснат ставовите и историјата на Евионитите научниците се обиделе да ги реконструираат податоците кои се достапни за нив од различни извори. Многу од она што е познато за нив доаѓа од т.н. Црковни отци кои пишувале полемички трактати против Евионитите кои ги нарекувале јудејски кривоверци. Многу научници се сложуваат со општо раширениот став дека Евионитите се одделиле од христијанството обидувајќи се да го обноват јудејскиот закон (да се вратат на Стариот завет). Според Енциклопедија Британика, појавата на евионитското движење може временски да се лоцира во периодот на разрушвањето на Храмот во Ерусалим во 70 година. Други, пак, сметаат дека Евионитите биле верни на автентичнто учење на Исус Христос и го претставувале јарото на Ерусалимската црква пред истите да бидат маргинализирани од страна на следбениците на апостол Павле.
Спротивно на христијанството, Евионитите инсистирале на универзалната потреба да се следат и зачуваат јудејските религиозни обреди и јудејскиот закон, кои според нив Христос ги објаснил и расветлил. Според нив Христос како смртен човек бил само месијански пророк но не и Богочовек and insisted on the necessity of following Jewish religious law and rites. , тие го почитуваат апостол Јаков, братот на Исус како глава на Ерусалимската црква и го отфрлаат апостол Павле сметајќи го како „отстапник од Законот“.
Некои научници прават разлика меѓу Евионитите и другите јудео-христијански групи, односно од Назарените, додека пак други сметаат дека се работи за една и иста секта и дека забележаните несогласувања помеѓу јудејските христијани не соодветствуваат со овие имиња. Сепак, некои сметаат дека овие термини не биле употребувани за да се оддели и именува посебна група, туку било која група од тој период која сакала да се идентификува како христијанска, но при тоа да продолжи да го почитува јудејскиот закон.
Историја
Обидот да се реконструира учењето, обредите и историјата на Евионитите најмногу се темелил на делата на Црковните Отци, бидејќи недостасуваат археолошки докази и оригинални дела.
Најрано спомнување на група која може да се идентификува како Евионити се јавува во делото „Дијалог со Трипо“ (околу 140) од Јустин Маченик. Тој посочил дека постојат две групи на јудејски христијани, едните го почитуваат Мојсеовиот закон но не го сметаат за задолжителен, а другите го сметаат за задолжителен и обврзувачки за сите. Иринеј Лионски (околу 180) бил првиот кој го користел терминот Евионити, со цел да ја опише еретичката јудејска секта, за која тој трдел дека тврдоглаво се држела и го почитувала законот. Ориген (околу 212), дал објаснување од каде доаѓа терминот Евионити. Епифаниј Саламски (4 век) дал најкомплетно, но истовремено и најнесигурно сведоштво за Евионитите во своето дело за ересите Панарион во кое набројува 80 еретички секти. Во своето дело тој дал општи информации за нивните религиозни убедувања при што објавил и цитати од нивните евангелија, од кои денеска нема зачувано ниту едно.
Евионитите најрано се спомнуваат во 2 век, а нивната најрана историја и поврзаноста со Ерусалимската црква остануваат и денеска неразјаснети. Многумина од научниците почетокот на оваа секта го поврзувале со Првата јудео-римска војкса, во контекст на ова се смета дека тие се дел од Ерусалимската црква предводена од апостол Петар, а подоцна од апостол Јаков, братот на Исус. Според Евсевиј Кесариски, христијаните го напуштиле Ерусалим пред војната и побегнале во Пела, денешен Јордан, предводени од Симеон Ерусалимски (починал во 107), а за време на Втората јудео-римска војна биле гонети од страна на Бар Кохба бидејќи одбиле да ги прифатат неговите месијански тврдења.
Според овие научници, токму од другата страна на Јордан, за првпат Евионитите биле прифатени како посебна група, одделена од христијанството која сè повеќе се доближувала до Рабинското јудејство што резултирало со „дегенерирање“ во класична јудејска секта. Делови од оваа група се одделиле и приклониле кон јудејскиот гностицизам и синкретичките влијанија, а подоцна некои Евионити се сретнуваат и во контекст на гностичкото движење широко распространето во Сирија и источните земји.
По Првата Јудео-римска војна важноста на Ерусалимската црква започнала да се намалува, приврзаниците на Јудејското христијанство биле распрснати низ еврејската дијаспора во Левант од каде истото полека започнало да се губи низ христијаните. За ова губење придонело и Бунтот на Бар Кохба во 135 година, каде евреите биле избркани од Јудеа, а Ерусалим станал незнабожечки град – Елија Капитолина. Оние јудејски христијани кои биле во Пела целосно се откажале од јудаизмот и се приклучиле кон христијанството прифаќајќи го во целост, а оние кои останале доследни на своите убедувања биле прогласени за кривоверци. Епифаниј во 375 година спомнува група Евионити на Кипар, но веќе во средината на 5 век Теодорит од Кипар известува дека истите не биле повеќе присутни во тој регион. Сепак има лоцирање или барем претпоставки дека успеале да дејствуваат некаде до 7 век.
Учење
Црковните Отци Евионитите во своите текстови ги опишуваат како традиционалисти, но сепак аскетски Евреи кои фанатично го следат Мојсеовиот закон, го почитуваат Ерусалим како најсвет град и се мешаат само со оние незнабошци кои го прифатиле Јудаизмот. Еднаш во годината се собирале во периодот околу Пасха при што прекршувале бесквасен леб и користеле само вода, а не и вино, што е во целосна спротивност на христијанската Евхаристија.
Епифаниј од Салама е единствениот црковен отец кој некои Евионити ги опишал како одделени од традиционалните јудејски религиозни принципи и обреди, особено потенцирајќи практикување на претерано ритуално миење, постоење на ангелологија во која тие тврделе дека Христос е голем архангел кој се воплотил во Исус и бил усвоен Син Божји. Исто така, се противеле на животинските жртви, негирале делови од Законот и практикувале релиогиозно вегетаријанство. Но, некои научници се сомневаат во веродостојноста на дел од овие тврдења на Епифаниј, бидејќи истите биле поблиски до христијанскиот гностицизам отколку до јудејскиот.
По однос на Евангелијата го признавале само Евангелието според Матеј и тоа само еврејската верзија и истото било именувано: Евангелие на Евреите и сметано за додаток на еврејската Библија. Како што сведочи Иринеј Лионски во ова евангелие недостасуваат првите две глави во кои се зборува за раѓањето на Исус и истото започнува со крштението на Исус од страна на Јован Крстител.
Евионитите верувале дека сите евреи, но и незнабошци морале да ги почитуваат заповедите од Мојсеовиот закон ако сакаат да станат праведни и да тежнеат кон единство со Бога, но овие заповеди да бидат разбрани во духот на Христовото учење објавено на „проповедта на планината“.
Горењи Новаки
Горењи Новаки (словенечки: Gorenji Novaki) — населба во Општина Церкно во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Кика
Кика (Kika е филм на шпанскиот режисер Педро Алмодовар снимен во 1993.
Синопсис
Кика, млада козметичарка, е повикана во палатата на Николас, американски писател, да го дотера телото на неговиот посинок Рамон. Рамон не е мртов и Кика го оживува со нејзиното внимание, и таа се вселува кај него. Тие би можеле да живеат среќно засекогаш, но пред тоа треба да се справат со аферата на Кика со Николас, сомнителната смрт на мајката на Рамон и една таблоид ТВ новинарка.
Сент Дејвид (парохија во Свети Винцент и Гренадини)
Парохијата Сент Дејвид е административна парохија на Свети Винцент и Гренадини, на островот Свети Винцент. Главен град на парохијата е градот Шатобелер.
Абакан
Абакан (рускиː Абакан; хакаски: Абахан) е главен град на Република Хакасија, Русија, сместен во централниот дел на Минусинск, на сливот на реките Јенисеј и Абакан. Од пописот во 2010 година, имало население од 165.214 - мало зголемување во однос на 165.197 запишани за време на пописот во 2002 година и натамошно зголемување од 154.092 запишани за време на пописот во 1989 година.
Историја
Абакански острог, исто така познат како Абаканск , бил изграден на устието на реката Абакан во 1675 година. Во 1780-тите, село на Уст-Абаканское е основана во оваа област. Тој добил статус на град и го добил своето сегашно име на 30 април 1931 година.
Литвански прогонети
Кон крајот на 18 и во текот на 19 век, литванските учесници во бунтовите во 1794, 1830–1831 и 1863 година против руската власт биле прогонети во Абакан. Воспоставена била група на логори каде затворениците беа принудени да работат во рудниците за јаглен. По смртта на Сталин, се преселиле литвански прогонети од блиските населби.
Административен и општински статус
Абакан е главен град на републиката. Во рамките на административните поделби, тој е инкорпориран како Град Абакан - административна единица со статус еднаков на окрузите како општинска поделба, Градот Абакан е инкорпориран како Абакан Урбан Округ.
Економија
Градот има речно пристаниште, индустриски претпријатија, Државен универзитет Катанов во Какасија и три театри. Понатаму, тој има трговски центар кој произведува обувки, прехранбени производи и метални производи.
Транспорт
Абакан (заедно со Тајшет) бил терминал на најголемата железница Абакан-Тајшет. Сега претставува важна железничка клучка.
Градот го опслужува меѓународниот аеродром Абакан.
Воени
100-та Бригада за воздушен напад на руските воени авиони била сместена во градот сè до околу 1996 година.
Знаменитости
Знаменитости на Абакан вклучуваат:
Спорт
Бенди, слично на хокејот, е еден од најпопуларните спортови во градот. Сајани-Какасија играше во врвната Супер лига во сезоната 2012-13, но испадна за сезоната 2013-14 и оттогаш играше во руската Врховна лига Банди. Купот на руската влада се играше тука во 1988 година и во 2012 година.
IC 589
IC 589 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 589 се споменува и како UGC 1195, MCG 2-5-11, CGCG 437-10.
Откривање
Објектот е откриен на 30 септември 1890 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 589 е од видот I. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. IC 589 има привидни димензии од 3,5' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 42 м 26,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 58' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на IC 589 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6292.
Список на државни водачи во 573 година
Ова е список на државни водачи во 73 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Вирцбуршки дворец
Вирцбуршки дворец (Würzburger Residenz) — кнежевски дворец во Вирцбург, Германија, дело на тогашниот водечки барокен архитект Балтазар Нојман, по нарачка на кнезот-епископ на Вирцбург, Јохан Филип Франц фон Шенборн и неговиот брат Фридрих Карл фон Шенборн во 1720 г. и бил завршен во 1744 г. Фреските во внатрешноста ги насликал венецијанскиот сликар Џовани Батиста Тјеполо со помош на неговиот син Доменико. Највеличествени простории се скалиштето, капелата и големиот салон. Наполеон Бонапарт дворецот го нарекол „најубавиот владички дом во Европа“.
NGC 6904
NGC 6904 — астеризам во соѕвездието Лисица, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Вирцбуршки дворец
Дворецот бил многу оштетен во Втората светска војна, и неговата реставрација е започната уште од 1945 г. Во 1981 г. е прогласен за светско наследство на УНЕСКО.
NGC 6904
Откривање
Објектот е откриен на 18 август 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6904 е од видот *Grp. NGC 6904 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 21 м 48,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 44' 22"".
Други поделби
Проучување на NGC 6904 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 163; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2159. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1608.
Леверкузен
Леверкузен (Leverkusen) — град во покраината Северна Рајна-Вестфалија, Германија, на источниот брег на реката Рајна. На југ се граничи со Келн, а на север со главниот град на покраината - Диселдорф. Со над 163.000 жители, Леверкузен е еден од помалите градови во Германија. Познат е по фармацевтскиот гигант „Бајер“ (Bayer) и ФК Бајер Леверкузен.
Историја
Во 1975 година, Опладен, Хитдорф и Бершки Нојкирхен беа припоени кон Леверкузен. Денешниот град се состои од седум села, претходно наречени Виздорф, Опладен, Шлебуш, Бириг, Манфорт, Хитдорф, Кетинген, Литценкирхен, Штајнбухел, Рајндорф и Бершки Нојкирхен.
Население
Населението на градот надминува 163.000.
303 (број)
303 (триста и три) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 302 а претходник на бројот 304.
Наводи
300 (number) 300
IC 590
IC 590 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1890 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 590 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 43 м 57,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 12' 9"".
Други поделби
Проучување на IC 590 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Планина кај Церкно
Планина кај Церкно (словенечки: Planina pri Cerknem) — населба во Општина Церкно во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
304 (број)
304 (триста и четири) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 303 а претходник на бројот 305.
Наводи
300 (number)
Тумба (Меџитлија)
Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Меџитлија. Претставува населба од бронзено време. Се наоѓа во самото село, во непосредната близина на киселата вода, каде се издига импозантна тумба со пречник од околу 80 м и височина од 4,5 до 5 м, на која, во поново време, во централниот дел е подигната џамија. На површината можат да се сретнат фрагменти од керамички садови.
Список на државни водачи во 1426 година
Ова е список на државни водачи во 426 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Автомобилски регистарски таблички во Црна Гора
Табличките се со димензии 520 мм х 110 мм, во бела боја, обрабени со црна линија, на левата страна имаат сино поле на кое е испишана ознаката MNE, потоа ознаката на градот, грбот и бројот на автомобилот.
Табличките имаат две букви и три броја, а сопственикот има можност да ја избира комбинацијата. Полициските таблички се со сина, а на армијата со зелена боја.
305 (број)
305 (триста и пет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 304 а претходник на бројот 306.
Наводи
300 (number)
Сент Џорџ (парохија во Свети Винцент и Гренадини)
Парохијата Сент Џорџ е административна парохија на Свети Винцент и Гренадини, на островот Свети Винцент. Главен град на парохијата е градот Кингстаун, кој е воедно и главен град на државата. Парохијата Сент Џорџ е најголема парохија на Свети Винцент и Гренадини во поглед на населението.
Парохијата, исто така ги опфаќа и крајбрежните островчиња Милиген Кеј и островот Јанг.
Старо Село (Метимир)
Старо Село — археолошко наоѓалиште во битолското село Метимир. Претставува населба од средниот век. Се наоѓа на 1,5 км западно од селото, на падина веднаш покрај патот за селото Гопеш. Тука има ниви на кој се гледаат истатоци од градби. Наоѓалиштето не е истражувано.
Список на државни водачи во 574 година
Ова е список на државни водачи во 74 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Оталеж
Оталеж (словенечки: Otalež) — населба во Општина Церкно во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Чака Кан
Чака Кан американски музички изведувач чија кариера траеше пет децении, почнувајќи од 1970-тите години како главен вокалист и фокусна точка на фанк-групата Руфус. Познат како кралица на Фанк, Хан бил првиот уметник на Ритам и блуз кој има хит на кросовер кој има рапер, со "Јас се чувствувам за тебе" во 1984 година. Кан има освоено десет Греми и има продадено околу 70 милиони рекорди низ целиот свет.
Во текот на нејзината соло кариера, Кан има постигнато три златни синглови, три златни албуми и еден платински албум со "Се чувствувам за тебе". Со Руф, таа постигна четири златни синглови, четири златни албуми и два платина албуми. Таа соработува со Рј Кудер, Роберт Палмер, Реј Чарлс, Квинси Џонс, Гуру и Мери Џ. Блиге, меѓу другите. Во декември 2016 година, списанието Билборд ја рангираше како 65-ти најуспешен танцов уметник на сите времиња. Таа беше рангирана на 17-то место во оригиналната список на 100-те најголеми жени во Rock & Roll. Таа е номинирана за индукција во Рокенрол Хал на славните двапати, за првпат беше номинирана за член на Руфус во 2011 година.
Евгениј Игнатов
ИКФ Светско кану првенство
Евгениј Игнатов (Понекогаш запишуван како Јевгениј Игнатов, роден ) е руски кану-спринтер којшто се натпреварува од 2004-та. Тој освои девет медали на Светското кану првенство со пет злата и четири злата.
Список на државни водачи во 1425 година
Ова е список на државни водачи во 425 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Св. Никола (Метимир)
'''Св. Никола''' — археолошко наоѓалиште во битолското село Метимир. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на 1,5 км западно од селото, каде се гледаат истатоци од црква високи до 1 м. Била посветена на Свети Никола. Околу црквата има гробови покриени со камени плочи. Наоѓалиштето не е истражувано.
Орехек (Церкно)
Орехек (словенечки: Orehek) — населба во Општина Церкно во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
IC 591
IC 591 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Владимир Грушкин
ИКФ Светско кану првенство
IC 591
Откривање
Објектот е откриен на 25 септември 1890 година од страна на Луис Свифт.
Владимир Грушкин
Владимир Грушкин (роден ) — руски кану-спринтер којшто се натпреварувал за Ерменија во раните 2000-ти сè додека не се натпреварувал за Русија во средината на 2000-те. Тој освои бронзен медал во дисциплината К-4 500 метри на Светското кану првенство 2003, во Гаијнесвил, Џорџија за Русија.
IC 591
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 591 е од видот NF.
Владимир Грушкин
Грушкин се натпреваруваше и на две Летни олимписки игри во Сиднеј се натпреваруваше за Ерменија, и беше елиминиран во полуфиналињата во дисциплината К-1 1000 метри додека пак исто така беше елиминиран во полуфиналето во дисциплината К-1 500 метри. На Летните олимписки игри во 2004, Атина тој се натпреваруваше за Русија, како и на претходната олимпијада така и на оваа, Грушкин беше елиминиран во полуфиналето во дисциплината К-2 1000 метри додека пак заврши на деветтото место во дисциплината К-2 500 метри.
IC 591
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 44 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 37' 4"".
Други поделби
Проучување на IC 591 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 6905
NGC 6905 — планетарна маглина во соѕвездието Делфин, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6905 се споменува и како PK 61-9.1, CS=13.5, Blue flash nebula.
Откривање
Објектот е откриен на 16 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6905 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m. NGC 6905 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 22 м 23 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 6' 18"".
Други поделби
Проучување на NGC 6905 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 163; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1639. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 276.
Список на државни водачи во 575 година
Ова е список на државни водачи во 75 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Светица (Метимир)
Светица — археолошко наоѓалиште во битолското село Метимир. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа над селото, веднаш до последните селски куќи, каде се забележуваат гробово. Наоѓалиштето не е истражувано.
Норшепинг
Норшепинг (Norrköping) — еден од поголемите градови во Шведска, поточно во нејзиниот југоисточен дел. Градот се наоѓа во рамките на округот Естерјетланд, каде е втор град по значење. Норшепинг истовремено е и седиште на истоимената Општина Норшепинг.
Норшепинг е традиционален шведски центар за производство на ткаенини, па градот го нарекуваат и „Шведски Манчестер“ и „Шведски Пекинг“.
Во близина на Норшепинг сместен е аеродром Стокхолм-Скавства, кој е најзначаен аеродром во државата за нискотарифни летови.
Природни услови
Градот Норшепинг се наоѓа во југоисточниот дел на Шведска и Скандинавски Полуостров. Од главниот град на државата, Стокхолм, градот е оддалечен 160км југозападно.
Релјеф
Норшепинг се формирал на југоисточниот брег на Скандинавски Полуостров, во бреговитата област Источна Јетска. Подрачјето на градот е бреговито, а надморската височина се движи помеѓу 5-80м.
Клима
Климата во Норшепинг е претежно континентална под големо влијание на морето и крајните разгранети делови на топлата Голфска струја. Затоа зимите се благи, а летата се свежи во однос на дадената географска широчина.
Води
Норшепинг се формирал на реката Мотала Стрем, која 2 км источно се влева во Балтичко Море, поточно во неговиот залив Бровикен. Моќта на реката, која на места прави и неколку водопади, некогаш била главна алка за покренувањето на градските погони. Западно од градот сместено е езерото Глен. Околу градот има низа од мали езера.
Историја
Подрачјето на Норшепинг било населено уште во периодот на среден век, кога тука се населиле занаетчии кои ги користеле водопадите на реката Мотале Стрем зза добивање на работна енергија. Првиот извор за населбата датира од 1283 година. Во почетокот на 14 век Норшепинг добива статус на град.
Во средниот век, многу војни се одиграле на подрачјето на градот. Последица на тоа е дека ништо од средновековниот Норшепинг не е сочувано. На пример, во 16 век целиот јужен дел од градот е запален, па повторно изграден. Подоцна, во 1655 и 1719 година, градот го спалуваат Руси во Големата северна војна. Во 1822 и 1826 година градот повторно гори, па затоа подоцна се забранети дрвени куќи.
Во втората половина на 19 век, со доаѓањето на индустријата и железниците, Норшепинг доживува преродба. Ова благостостојба трае и ден денес.
Население
Норшепинг денес е град со средна големина за шведските услови. Градот има околу 87,000 жители (податок од 2010 година), а градското подрачје, т.е. истоимената општина има околу 141,000 жители (податок од 2012 година). Последните децении бројот на населението во градот полека, но сигурно се зголемува.
До средината на XX век Норшепинг е населен со исклучиво етнички Швеѓани. Меѓутоа, со честите доселувања во Шведска, населението станува се шаренолико.
Стопанство
Денес Норшепинг е современ град со посебно развиена индустрија (автомобилска индустрија, ИТ, машинска индустрија, обработка на дрво, производство на мебел). Последните две децении посебно се развиваат трговијата, услугите и туризмот.
Космос-398
Космос-398 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 26 февруари 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 215,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 0870 км, а најмалото на 202.
Список на државни водачи во 1424 година
Ова е список на државни водачи во 424 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Поче
Поче (словенечки: Poče) — населба во Општина Церкно во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Елена Б. Ставреска
'''Елена Б. Ставревска''' е научник за мир, која моментално работи во Центарот за жени, мир и безбедност на Лондонската школа за економија и политички науки.
Кариера
Елена Б. Ставревска магистрирала меѓународни односи и европски студии и докторирала политички науки на Централноевропскиот универзитет. Во нејзините истражувања и публикации, таа се фокусираше на (пост)конфликтното владеење, пристапот на Европската унија за градење мир и интерпретативните методологии во студиите за мир и конфликти. Нејзината дисертација ги анализираше различните сфаќања за мирот во повоена Босна и Херцеговина и нивното влијание врз агенцијата на луѓето, постоечките системи на нееднаквост и вклучување/исклучување од мировните процеси. Елена има работено на голем број меѓународни истражувачки проекти кои вклучуваат управување со конфликти во Европа, особено Босна и Херцеговина, Македонија, Грузија и Кипар. Претходно предавала на Катедрата за меѓународни односи на Централноевропскиот универзитет.
Неодамна, Елена ко-уредуваше книга за секојдневните манифестации на политичката економија на мирот, Економии на мирот: процеси на формирање економија во општества погодени од конфликт, објавена со Роутлеџ во април 2019 година. правдата и политичката економија во повоените општества, со посебен фокус на Босна и Херцеговина и Колумбија. Нејзината работа е објавена во различни уредени томови и меѓународни рецензирани списанија, како што се International Peacekeeping и Civil Wars.
HD 192281
V2011 Лебед — спектроскопска двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед со привидна величина од 7,55.
Список на државни водачи во 576 година
Ова е список на државни водачи во 76 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 592
IC 592 — галаксија во соѕвездието Касиопеја, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 30 декември 1893 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 592 е од видот NF. IC 592 има само една позната привидна димензија, која изнесува ,'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 47 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +60° 36' 42"".
Други поделби
Проучување на IC 592 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Штајнбург (Саксонија-Анхалт)
Штајнбург (Steinburg) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јули 2009 година е дел од општината Финеланд.
NGC 6907
NGC 6907 — спирална галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6907 се споменува и како ESO 528-3, MCG -4-48-6, UGCA 418, IRAS 20221-2458.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 25 м 6,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 48' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 46°.
Пољане (Церкно)
Пољане (словенечки: Poljane) — населба во Општина Церкно во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
NGC 6906
NGC 6906 — спирална галаксија во соѕвездието Орел, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6906 се споменува и како UGC 11548, MCG 1-52-3, CGCG 399-6, IRAS 20211+0616.
Откривање
Објектот е откриен на 15 август 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6906 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 6906 има привидни димензии од 1,6' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 23 м 34 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 26' 40"". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Калвинкел
Калвинкел (Kahlwinkel) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јули 2009 е дел од општината Финеланд.
Зерба
Зерба (Serba) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Зерба се наоѓа источно од градот Биргел и западно од автопатот А9.
Општински единици
Покрај Зерба се наоѓаат и местата Троц и Кленгел.
Список на државни водачи во 1423 година
Ова е список на државни водачи во 423 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
IC 593
IC 593 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Список на државни водачи во 1423 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 593
Откривање
Објектот е откриен на 25 септември 1890 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 593 е од видот NF.
Други поделби
Проучување на IC 593 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Лудвиг II (Баварија)
Лудвиг II (германски: Ludwig Otto Friedrich Wilhelm; 25 август 1845 - 13 јуни 1886) — крал на Баварија од 1864 година до неговата смрт во 1886 година. Понекогаш се нарекува Крал на Лебедите или Крал на Бајките. Ги носел титулите гроф Палатин од Рајна, војвода од Баварија, војвода од Франконија и војвода во Швабија. Лудвиг го наследил престолот во 1864 година. Имал само 18 години. Две години подоцна, Баварија и Австрија беа во неколку неделна војна со Прусија, која ја загубија. Меѓутоа, во Француско-пруската војна од 1870 година, Баварија застана на страната на Прусија против Франција, и по пруската победа, стана дел од новата Германска Империја, составена од 22 монархии, предводени од Пруската монархија, чиј крал стана Германски император (гер. Deutscher Kaiser). Двајцата кандидати за новиот Кајзер, односно император, беа Лудвиг и неговиот братучед Вилхелм, кој вториот на крајот победи. Сепак, Баварија задржа голем степен на автономија за некои прашања во рамките на Империјата, која беше наречена Гермаснки Рајх. Во новиот Империјален устав, Баварија успеа да си обезбеди обемни права, особено во врска со воениот суверенитет. Армијата не само што ги задржа сопствените војници и опрема, како и кралствата Саксонија и Виртемберг, министерството за војна и воениот правосуден систем, туку исто така беше исклучена од новата Царска армија, освен за време на војна, кога се вклучуваше во Царската армија. Баварија, исто така, ги задржа своите пешадиски униформи со светло-сина боја, лесната коњаница и некои други особености. Офицерите и војниците на Баварската армија продолжија да даваат заклетва на кралот на Баварија, а не на германскиот император. Како и да е, Лудвиг сè повеќе се повлекуваше од секојдневните државни работи во корист на екстравагантни уметнички и архитектонски проекти. Тој нарача изградба на две раскошни палати и замокот Нојшванштајн, и беше посветен покровител на композиторот Рихард Вагнер. Лудвиг ги потрошил сите свои кралски приходи (не државни средства како што обично се мисли) за овие проекти, позајмил обемно и им пркосел на сите обиди на неговите министри да го ограничат. Оваа екстравагантност беше искористена против него за да го прогласи за луд, обвинение кое оттогаш е под лупа. Денес, неговото архитектонско-уметничко наследство вклучува многу од најважните туристички атракции на Баварија.
Полице (Церкно)
Полице (словенечки: Police) — населба во Општина Церкно во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Музеј на Москва
Музејот стекнал повеќе од еден милион предмети кои го опишуваат животот во градот во текот на својата историја, од античките почетоци на Москва до денес. Оваа збирка содржи археолошки наоди, антички алатки, накит, бронзени и камени предмети од најстариот период на историјата на Москва. Постои збирка мапи и нацрти кои покажуваат како градот се развивал, ширел и растел од година во година. Голем број на фотографии ги прикажуваат важните настани, прилики и прослави од Москва од средината на 19 век до денес.
Музејот има оригинални облеки, носии, додатоци, мебел и други секојдневни предмети произведени од талентираните руски и европски мајстори.
Џовани Батиста Тјеполо
Младост
Џамбатиста е редон во Венеција како последното од шесте деца на морскиот капетан Доменико Тјеполо и неговата жена Орзета. Додека презимето Тјеполо е од патрициско потекло, татко му на Џамбатиста не бил заинтересиран да бара право за благородство. Идниот уметник бил крстен во парохијалната црква Сан Пјетро ди Кастело со име Џовани Батиста, по неговиот кум, венециски благородник по име Џовани Батиста Дорија. Една година по неговото раѓање, татко му на Џамбатиста умира, оставајќи ја Орзета во тешка финансиска положба.
Најпрвин Џамбатиста бил ученик на Грегорио Лацарини, но најсилните влијанија кај него дошле од неговите постари современици како Себастијано Ричи и Џовани Батиста Пјацета. Кога имал 19 години, Тјеполо ја извел својата прва значајна нарачка, Жртвувањето на Исак (денес во школата Академија). Тој го напуштил студиото на Лацарини во 1717, и бил примен во еснафот Фраљиа.
Во 1719 Тјеполо се оженил со Чечилија Гварди, сестра на венецијалнските сликари Франческо Гварди и Џовани Антонио Гварди. Заедно имале девет деца. Четири ќерки и три сина го преживеале детството. Два сина, Доменико и Лоренцо, сликале заедно со татка си како помошници и стекнале засебни признанија. Неговиот трет син станал свештеник.
Зрело творештво
Дионисо Делфино, патрициј од фриулискиот град Удине, му нарачал на Тјеполо да наслика фрески во капелата и дворецот; оваа работа му одзела две гоцини, (1726-28). Ова било неверојатно и речиси револуционерно остварување со употреба на бледи тоналитети и ведри потези. Со обединување на т.н. „маниера паолеска“ на Себастијано Ричи, Тјеполо веднаш се оддалечил од техниката кјароскуро типична за барокот, но го здржил театралниот раскош на Рубенс. Многумина го сметаат за прототипен сликар на италијанското рококо во XVIII век. Првото негово ремек-дело во Венеција бил циклус од огромни платна насликани за украс на големата приемна соба во дворецот Ка Долфин, Венеција (ц. 1726–1729), кои иссликуваат антички битки и триумф.
Набргу Тјеполо станал многу баран, барања кој тој ги задоволувал со помош неговата обилна продуктивност. Тој сликал платна за цркви како во Вероланова (1735-1740), за школата „Кармини“ (1740-47), за Скалци 1743-44), тавани за дворците Акринто и Казати-Дуњани во Милано (1731), украсување на капелата Колеони во Бергамо (1732-1733), таван за Исусовците (Сан Марија дел Росарио) во Венеција (1737-39), Палацо Клеричи во Милано (1740), украсување на вилата Корделини, Монтекјо Маџоре (1743-1744) и за салонот на дворецот Палацо Лабија во Венеција, прикажувајќи ја „Приказната за Клеопатра“ (1745-1750).