cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кремљски сенат
Кремљскиот сенат (руски: Сенатский дворец) е објект кој се наоѓа во Московскиот кремљ. Градбата била нарачена по налог на руската императорка Катерина II Руска, а како главен дизајнер бил избран Матвеј Казаков. Изградбата на објектот траела од 1776 до 1787 година. Во оваа неокласична зграда првично бил сместен рускиот сенат, кое во времето на Царска Русија била највисока законодавна установа. Денеска, овде се наоѓа претседателската администрација.
Зградата била замислена да служи на царското семејство, при престој на кралицата во градот. Во текот на своето постоење, од оваа зграда управувале голем број на руски владетели. По зазимањето на власта од страна на Болшевиците, овде била сместена канцеларијата на Ленин, а подоцна ова станала зградата во која се наоѓал Советот на министри на СССР. Денеска, овој дворец претставува работна просторија на претедателот на Руската федерација.
Сенаторската палата бил најголемиот проект на архитектот Казаков. Според неговата идеја, та требало да претставува односно да ги симболизира идеите на граѓаните, законот и правдата во земјата. Палатата има облик на триаголник. Се наоѓа кај поранешниот Чудов манастир и Кремљскиот арсенал.
На 25 декември 1991 година, знамето на СССР било променето со знамето на Руската федерација.
Марково Кале (Струмица)
Марково Кале — археолошко наоѓалиште во Струмица, Општина Струмица.
Претставува населба и некропола од римско време
774 п.н.е.
774 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 774. година пред новата ера, 774. од првиот милениум п.н.е., 74. од 8 век п.н.е. и петта од 770-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4734 и 4735 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3976 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2986 и 2987 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 21 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 774 година се протега во 1862 и 1863, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1922 и 1923 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 231 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1438 и 1437 исламска година пред хиџра.
Космос-312
Космос-312 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 24 ноември 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 600 килограми. Космос-312 бил геодетски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 108,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1177 км, а најмалото на 1142.
HD 205688
HD 205688 (BD + 29 4456, SAO 89834, HR 8261) — ѕвезда со привидна величина од 6.36, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:36:13,9 и деклинација +30°03′20″
Едрење на Летните олимписки игри 2016
Натпреварите во едрење на Летните олимписки игри 2016 се одржале од 8 до 18 август во Марина да Глорија во заливот Гванабара.
Вкупно имало 10 дициплини, а во споредба со дисциплините на претходните игри, измени имало во две дисциплини.
Распоред
Натпреварувањето започнало на 8 август, а завршило на 18 август.
Табела со освоени медали
Земја-домаќин (Бразил)
773 п.н.е.
773 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 773. година пред новата ера, 773. од првиот милениум п.н.е., 73. од 8 век п.н.е. и четвртта од 770-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4735 и 4736 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3977 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2987 и 2988 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 20 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 773 година се протега во 1863 и 1864, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1923 и 1924 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 230 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1437 и 1436 исламска година пред хиџра.
Хаити (остров)
Островот Хаити, познат и како Хиспаниола (шпански: La Española) — втор по големина остров на Карибите со површина од 76.480 km². Се наоѓа на исток-југоисток од Куба. Островот е поделен на две суверени држави: Хаити и Доминиканска Република.
Откривање
Кога Кристофер Колумбо стигнал на островов во 1492 г., во својот дневник напишал: Пред очи ми е островот Ла Еспањола, најубавата земја што човечкото око некогаш ја видело.
Политичка поделба
Поголемиот, источен дел од островот ѝ припаѓа на Доминиканската Република, а на помалиот, западен дел е државата Хаити.
Потекло на името
Островот Хиспаниола во колонијалното време бил поделен на шпански источен дел наречен по истоимениот град Санто Доминго (шпански: Santo Domingo) и француски западен дел наречен Сен Доминг (фран: Saint Domingue). Од источниот дел се развила државата Доминиканска Република, а во западниот дел Хаити, кој своевремено бил поделен на северен Хаити и јужен дел именуван како Република Мулат.
Географија
Долж островот се протегаат пет планински венци. Централните Кордиљери се протегаат од јужниот брег сè до северозападниот дел на островот, каде што го викаат Северен масив. Во оваа верига се наоѓа и највисокиот рид на Карибите со 3.175 m. Паралелно на овој планински венец, се простираат Септентрионските (Северни) Кордиљери, кои почнуваат долж северниот брег на островот и на исток, како полуостров Самана, завршуваат во Атлантикот.
Сиера де Неиба се издигнува на југозапад од Доминикана и се протега кон северозападот на Хаити каде што го менува името во Црни Планини (Фра: Montagnes Noires). Меѓу Северниот масив и Црните Планини се наоѓа централна низина.
Јужниот венец Сиера Баоруко и се протега кон запад, менувајќи го името во Масив де ла Селе и Масив де ла Хоте и го формира југозападниот полуостров на Хаити. Во тој венец е највисокиот врв на Хаити со 2 715 м. Паралелно на овој венец има долина на чиј западен крај се наоѓа главниот град на Хаити, Порт-о-Пренс. Во долината има неколку солени езера, меѓу кои е и Сауматре Лагуната на Хаити, а во Доминиканската Република е езерото Енрикиљо кое е под нивото на морето и е најниската точка на Карибите.
Клима, растенија и животни
Воопштено, климата на Островот Хаити е влажна и тропска. Но, на островот има четири различни поттипови на клима. Дождовните шуми покриваат околу 50% од островот, најчести се во северните и источните делови, и претежно во низините, а во некои делови и до надморска височина од 2.000 m. Подрачјата со „суви“ шуми покриваат 20% од површината, најчесто по ридовите на јужната и западната страна, кои со ридови се заштитени од дождовите што доаѓаат најчесто од Атлантикот, како и во долината Цибао во средиштето на северниот дел на островот. Во ридските делови, на надморска височина над 850m, се наоѓаат хиспаниолските борови шуми така што областа повеќе потсетува на Алпите отколку на Карибите. Мочуришното подрачје Енрикиљо се состои од поплавени ливади и савани кои опкружуваат многу езера, од кои истоименото е најпознато. Во ова езеро живеат единствените крокодили на островот.
Историја
До 1492, островот бил населен од Таино Индијанците - Аравакани кои островот го нарекувале Квискеја или Хајти. Нивниот број кога пристигнал Колумбо се проценува дека се движи од околу 400.000 до еден милион. Карибите кои не се домородно население дошле на островот во 14 век, по претходните миграции на Араваканите.
Араваканите потекнуваат од делтата на Ориноко во денешна Венецуела и тие од 7 век п.н.е. преку Малите Антили постепено ги населувале островите на Карипското Море. Како народ ги снемува од островот Хаити во шеснаесетиот век.
Во 1586, градот Санто Доминго на јужниот брег на Хиспаниола бил нападнат од англискиот пират Френсис Дрејк. Во средината на 17 век, западниот брег на островот бил засолниште за буканирите кои ограбувале шпански имоти и трговски бродови. Француските гувернери благонаклоно гледале на месните пирати бидејќи им се допаѓало слабеењето на шпанската моќ во тој дел од светот. Островот Тортуга во близина на северозападниот брег на Островот Хаити бил во тоа време најпознатото пиратско засолниште на Карибите.
Население
Островот Хаити е најнаселен Карипски остров со население од скоро 22 милиони жители. (2019)
Бидејќи на островот има две земји со различно минато, ниту населението не е сосема исто. На Хаити доминира црното население, додека во Доминиканската Република доминира мешано население.
Населението во Доминиканската Република (10,35 милиони жители) зборува шпански јазик. Римокатолицизмот е доминантна религија.
Населението во Хаити (11,58 милиони жители) е франкофонско. Иако францускиот е официјален јазик, него го зборува образованото и богато малцинство, а речиси целото население зборува хаитско креолски јазик, еден од неколкуте креолски јазици кои потекнуваат од францускиот јазик. Римокатолицизмот е доминантна религија, практикувана од повеќе од 50% од населението, иако во некои случаи во комбинација со Хаитското вуду верување. Останатиот дел од 25% припаѓаат на протестантската црква. Хаити стана првата црна република во светот.
HD 206040
HD 206040 (BD + 53 2659, SAO 33596, HR 8275) — ѕвезда со привидна величина од 6.15, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:37:38,7 и деклинација +54°02′32″
Петар Стеванов Тофовиќ
'''Проф. д-р Петар Стеванов Тофовиќ''' (Тетово, - Скопје, ) — македонски неврохирург и поранешен редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје. Го основал Неврохируршкото одделение и на неврохирургија во Македонија (1959). Негова сопруга била една од најголемите оперски певици во Македонија, Ана Липша-Тофовиќ.
Космос-313
Космос-313 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Петар Стеванов Тофовиќ
Библиографија
Објавил над 80 научно-стручни трудови и две книги од областа на неврохирургијата.
Космос-313
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 3 декември 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5700 килограми. Космос-313 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 251 км, а најмалото на 198.
Ѓоце Стојчевски - Амбарче
Ѓоце Илиев Стојчевски - Амбарче (Тетово, – Беличица, Гостиварско, ) — македонски партизан, учесник во НОВ. Бил прогласен за народен херој на Југославија.
Животопис
Амбарче е роден во Тетово на 26 ноември 1919 година во повеќечлено занаетчиско семејство од татко Илија и мајка Менча. По завршувањето на основното училиште, иако надарен ученик, поради лошата материјална состојба во семејството, Ѓоце го напуштил училиштето и останал да му помага на татка си во волновлачарницата, посетувајќи го притоа занаетчиското училиште. Чувствувајќи ја националната обесправеност и суровиот експлоататорски режим на големосрпската буржоазија врз себе и врз својот народ, Ѓоце се вклучил во напредното работничко и револуционерно движење. Бил библиотекар во локалната библиотека, секретар на Месниот комитет на КПЈ и учесник во НОД во 1941 година.
Во НОАВМ бил политички комесар на Шарпланинскиот партизански одред во 1943 година. Во борбата со балистички сили кај с. Шипковица во 1943 бил ранет, заробен и спроведен во затворот во Тирана. По капитулацијата на Италија избегал, се вратил во Македонија и се приклучил на партизански одред. Загинал во борбата кај селото Беличица и бил прогласен за Народен херој на Југославија на 11 октомври 1953 година.
Во негов спомен тетовскиот хемиско-текстилен училиштен центар го носи неговото име.
Спомен-куќата на Стојчевски е прогласена за значајно културно наследство на Македонија.
Алфа-кетоглутарна киселина
α-кетоглутарат (α-КГ или 2-оксоглутарат, 2OG) е анјон на α-кетоглутарна киселина и претставува биолошки многу значајно соединение. Во клетката, настанува со деаминација на глутамат, а исто така се јавува како меѓупроизвод во Кребсовиот циклус.
Аланин трансаминаза
Аланин трансаминазата (ALT) е ензим кој ги претвора α-кетоглутаратот и аланинот во L-глутамат и пируват, соодветно, во реакција која е реверзибилна.
Кребсов циклус
α-кетоглутаратот е клучен меѓупроизвод (интермедиер) во Кребсовиот циклус. Анаплеротските реакции можат да го надополнат циклусот во чекорот на создавање на α-кетоглутаратот, со негова синтеза од трансаминацијата на глутамат, или преку дејството на ензимот глутамат дехидрогеназа на глутаматот.
Синтеза на аминокиселини
Аминокиселината глутамин се синтетизира од глутамат со помош на ензимот глутамин синтетаза, при што се троши молекула на ATP за да се формира глутамил фосфат, кој, како нуклеофил, реагира со амонијак за да даде глутамин и неоргански фосфат. Пролинот, аргининот, лизинот (само во некои организми) се други аминокиселини кои се синтетизираат од глутамат.
Транспортер на азот
Друга функција на α-кетоглутаратот е да го врзе вишокот на азот во клетката, со што спречува на негово концентрирање во токсична форма. α-кетоглутаратот е еден од најважните транспортери на азот во метаболните патишта на клетката. Тој ги врзува аминогрупите кои ги донираат разни аминокиселини (преку процес на трансаминација) и ги пренесува во црниот дроб, каде се одвива циклусот на уреа.
α-кетоглутаратот, заедно со глутаминот, е претходник на невротрансмитерот глутамат. Кога глутаматот се декарбоксилира (процес за кој е потребен витамин Б6), тој како продукт го дава инхибиторниот невротрансмитер гама-аминобутерна киселина (GABA).
Тој игра улога и во детоксикацијата на амонијакот во мозокот.
Однос со молекуларен кислород
Како ко-супстрат на α-кетоглутарат-зависната хидроксилаза, тој има важна функција во реакциите на оксидација кои користат молекуларен кислород. Молекуларниот кислород (О2) може директно да оксидира многу соединенија во организмот, за да се добијат разни корисни производи. Ваквите реакции се катализираат со ензими наречени оксигенази. Во многу случаи, α-кетоглутарат ја помага реакцијата на тој начин што се оксидира заедно со главниот супстрат. Всушност, една од α-кетоглутарат-зависните оксигенази е сензор за O2, која го информира организмот за нивото на кислород во средината.
Заедно со молекуларниот кислород, алфа-кетоглутаратот е неопходен за хидроксилација на пролин во хидроксипролин, при создавањето на колаген од тип 1.
Добивање
α-кетоглутаратот може да се добие со:
Вазна Франсоа
Франсоа-вазна е најпозната вазна работена во црнофигурален стил во старогрчкото вазно сликарство. Таа претставува и прво класично дело работено со овој стил. Вазната е направена во втората четвртина од шестиот век п. н. е, а дело е на сликарот Клитија и лончарот Ерготим. На вазната се наоѓаат натписите „Ergotimos epoiesen; Cleitias egraphsen“, кои значат дека Ерготим ја направил, а Клитије ја насликал. Тоа укажува на фактот дека во тоа време се раздвоиле улогите на грнчари и сликари. На неа се прикаани митолошки сцени со преку 200 ликови.
Франсоа вазната е работена во Атиката, а подоцна е однесена во Клузијум, еден од дванаесте градови на  етрурскиот сојуз. Пронајдена е во етрурска гробница во 1844 година, а називот го добила по човекот којшто ја пронашол. Денас се чува во археолошкиот музеј во Фиренца.
Претставе на фризовите
Претставите на останатите 5 фризови исто така се митолошки, воглавно се врзани за Ахил, синот на Пелеј и Теида. Прикаани се и Тезеј и Мелеагар, а дршката на вазната ја украсуваат Горгони, Артемида и Ајант.
Небигаст
Небигаст бил хамавски принц од средината на 4 век.
Животопис
Во текот на годините по немирите во 350 г, убиството на императорот и граѓанските војни довело до повлекување на римските трупи долж германската граница а тоа пак ги поттикнало германските народи, Франки и Алемани да ги зачестат грабежите Хамавите, тогаш веќе составен дел од лигата на Франките испратиле трупа под команда на Небигаст, син на кралот на Хамавите, за да ја опљачка Долна Германија. Но неговата трупа била сопрена од страна на Салиецот Харието кој го заробил Небигаст. Подоцна, цезарот Јулијан преговарал со франкиските кралеви и договорил размена на заробеници, меѓу кои и Небигаст, во замена за тоа Франките да ја напуштат римската територија. ,
Меѓутоа, Годфроа Курт тврди дека заробен бил кралот на Хамавите, таткото на принцот, кој се викал Небигаст додека пак Кристијан Сетипани вели дека тоа име го носел принцот, односно синот. Можеби едноставно и двајцата го носеле истото име.
Некој Небиогаст на почетокот на 5 век
Според Курт, кога Константин III се прогласил за император во 407, тој преговарал со Франките и на двајца од нив, Едобих и Небиогаст  им доверил значајни места во неговата војска и ги задолжил да ја чуваат Рајна. Двајцата франкиски војсководци биле победени и убиени во 410 од Геронтиј, кој се борел на страната на Максим. И други автори го спомнуваат Едобих но само Курт и Франц Стааб зборуваат и за Небиогаст,. Хронолошки, овој Небиогаст не може да биде истиот со хамавскиот принц, но веројатно му е некој близок роднина.
Второстепени извори
• Godefroid Kurth, Clovis, le fondateur, Éditions Tallandier, 1896 (réimpr. 2000) (ISBN 2-235-02266-9), p. 99-100. • Laurence Charlotte Feffer et Patrick Périn, Les Francs (tome 1 - A la conquête de la Gaule), Paris, Armand Collin Editeur, 1987 (ISBN 2-200-37070-6). • Christian Settipani, « Clovis, un roi sans ancêtre ? », dans Gé-Magazine, no 153, octobre 1996, p. 27. • Franz Staab (de), « Les royaumes francs au Ve siècle » dans Clovis - Histoire et Mémoire - Actes du colloque international d'histoire de Reims, vol. 1, Presses Universitaires de la Sorbonne, décembre 1997 (ISBN 2-84050-079-5), p. 541-566.
Мачук (Струмица)
Мачук — археолошко наоѓалиште во Струмица, Општина Струмица.
На археолошкиот комплекс Орта џамија му припаѓа и локацијата позната кај населението под името Мачуко, што се наоѓа во стариот дел на Струмица, на аголот од улиците „Тодор Чучков“ и „Стив Наумов“. Со машинското копање на темели за изградба на куќа се откриени и оштетени или делумно уништени делови од постар архитектонски објект. Интервентните заштитни ископувања во 1988-91 година од Заводот и музеј покажале дека се работи за објект со повеќе простории во кои се најдени: поден мозаик, подлога од поден мозаик, под од тули украсени со пластично изведени крстови, ѕидови со мачканица на која се зачувани фрагменти од живопис, јами, керамички садови, фрагменти од градежна керамика, како и делови од архитектонска и декоративна пластика.
Остатоците од архитектура се протегаат и надвор од габаритот на локацијата, во сите правци, што укажува на монументалноста на објектот. Според опусот и техниката на ѕидањето, постојат две градежни фази. На постарата фаза ѝ припаѓаат просториите ѕидани со камен и кал и со подови од тули, а на помладата фаза останатите простории ѕидани со кршен камен и варов малтер, со подни мозаици и остатоци од живопис. Со оглед на местоположбата, големината, архитектонската концепција и остатоците од ентериерот, може слободно да се претпостави дека се работи за голем објект од типот палати од времето на 4 -6 век. Со него се прошируваат податоците и сознанијата за доцноантичката населба што била подигната во стариот дел на денешна Струмица
Катастарска парцела 3730 (Струмица)
Катастарска парцела 3.730 — археолошко наоѓалиште во Струмица, Општина Струмица.
Претставува некропола од доцноантичко време. Во централното градско јадро, во парцелата сопственост на Трајко Атанасов, што се наоѓа на аголот од улиците „Боро Џони“ и „Херој Карпош“, со машинското копање за темели на станбен објект биле откриени и делумно уништени неколку гробни конструкции. Во 1989 година Заводот и музеј во Струмица извршил заштитно ископување со што е откриен дел од некропола, а во југозападниот крај на просторот нејасни остатоци од архитектонски објект.
Биле отворени повеќе гробови, вкопани во длабочина од 1,25 до 1,95 м, со конструкции од тегули и имбрекси (тип „на две води“), во основата опкружени со венец од нафрлени камења и сите со инхумирани покојници. Со оглед на близината до старата пошта, каде што при нејзината изградба е откриена некропола со исти конструкции на гробови (Градско паркче), веројатно и гробовите од оваа парцела се дел од истата доцноантичка некропола
Самарница (Струмица)
Самарница — археолошко наоѓалиште во Струмица, Општина Струмица.
Претставува некропола од римско време. На јужната периферија на градот, на падините од планината Еленица, во 1977 година, при копањето на темелите за спомен-костурницата биле откриени 7 гроба со насоченост исток-запад. Гробовите имаат конструкција од римски тегули на две води, одозгора поврзани со имбрекси. Гробни прилози не се најдени, а погребувањето било извршено со кремација
Космос-314
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 декември 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-314 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 426 км, а најмалото на 263.
Космос-315
Космос-315 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 декември 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-315 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 538 км, а најмалото на 516.
HD 206509
HD 206509 (BD + 54 2595, SAO 33656, HR 8290) — ѕвезда со привидна величина од 6.2, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:40:43,3 и деклинација +54°52′20″
772 п.н.е.
772 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 772. година пред новата ера, 772. од првиот милениум п.н.е., 72. од 8 век п.н.е. и трета од 770-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4736 и 4737 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3978 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2988 и 2989 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 19 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 772 година се протега во 1864 и 1865, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1924 и 1925 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 229 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1436 и 1435 исламска година пред хиџра.
Дванаесет аџиски приказни
Дванаесет аџиски приказни (Doce cuentos peregrinos) е збирка раскази од колумбискиот писател Габриел Гарсија Маркес.
Расказите во оваа книга биле напишани во 1970-те и 1980-те, а објавени во 1992.
Дванаесетте раскази се:
Ахура Мазда
Ахура Мазда (познат и како Охрмазд, Ахурамазда, Хурмазд, Хормазд, и Хурмуз, Господар или едноставно дух) е авестиско име за создател и единствен бог во зороастризмот, старата иранска религија пред исламот. Ахура Мазда е опишан како највисокиот дух што се овожувал во зороастризмот, а воедно бил првиот и најчесто повикуваниот дух во Јасна. Буквалното значење на зборовите е: Ахура значи светлина и Мазда значи мудрост. Зороастризмот содржел три основни принципи – добри мисли, добри зборови и добри дела.
Ахура Мазда за првпат се појавува за време на ахеменидскиот период (околу 550 – 330 година п.н.е.) за време на Дариј I во Бехистунските натписи. До доаѓањето на Артаксеркс II (405–404 до 359–358 г. п.н.е.), Ахура Мазда бил обожуван и повикуван. За време на владеењето на Артаксеркс II, Ахура Мазда е повикуван заедно со Митра и Апам Напат. За време на ахеменидскиот период, не постоел приказ за Ахура Мазда, поинаков од вообичаениот за секој цар: празна кочија со бели коњи, со што се повикувал Ахура Мазда да се придружи на персиската армија во битките. Сликите на Ахура Мазда се појавуваат во партскиот период, но биле заменети со фигури изрезбани во камен во сасанидскиот период.
Номенклатура
„Мазда“, или формата Mazdā-, во номинатив Mazdå, го одразува праиранското Mazdāh (женски род). Вообичаено се користел зборот да означи дух, и ги содржел значењата „интелигенција“ или „мудрост“.
Името се менувало од Ахурамазда (староперсиски јазик) за време на ахеменидскиот период, потоа во Хормазд за време на партскиот период, а името Охрмазд се користело за време на сасанидскиот период.
Особености
Заратустра го нарекол Ахура Мазда „несоздадениот дух“, целосно мудар, добродетел и добар, како и создавач и поддржувач на Аша („вистината“).
Откровението на Заратустра
На возраст од 30 години, Заратустра доживеал откровение: при ритуал видел светла фигура која го довела до присуството на Ахура Мазда, којшто го подучил на главните принципи на „Добрата Религија“, подоцна позната како зороастризам. Како резултат на визијата, Заратустра чувствувал дека е избран да ја шири и проповеда оваа религија. Подоцна тврдел дека Ахура Мазда ги создал духовите познати како јазати, и дека сите ирански деви се лоши духови и според тоа не треба да се почитуваат. Овие лоши духови се создадени од Ариман, непријателски лош дух. Неговото постоење е изворот на сите гревови и мизерии во светот. Заратустра тврдел дека Ахура Мазда не е семоќен бог, но им помага на луѓето во борбата против Ариман. Ахура Мазда е помоќен од Ариман, според тоа, тие не се еднакви. Ариман кој со своите духови ги носи луѓето подалеку од праведноста (аша) на крајот ќе биде уништен.
Ахеменидско Царство
За тоа дали луѓето од Ахеменидското Царство биле зороастрици, сè уште се дебатира. Како и да е, познато е дека го обожувале Ахура Мазда. Слики на Ахура Мазда може да се видат на кралските записи напишани од ахеменидските кралеви. Најзабележителни се Бехистунските натписи, запишани од Дариј I, кои содржат бројни забелешки поврзани со Ахура Мазда. Натпис на грчки јазик е најден во ахеменидски храм во Персеполис, во кој се повикува Ахура Мазда и други два духа, најверојатно Митра и Анахита.
Раниот ахеменидски период не содржи ништо за Ахура Мазда. Симболот на машка фигура со крила, кој европските научници го сметале за Ахура Мазда, всушност бил персонификација на кралската моќ и слава. Кралевите кои го цртале Ахура Мазда како придружник на персиската војска во битките, вообичаено го претставувале како празна кочија на која се впрегнати бели коњи. Употребата на слики за Ахура Мазда се појавува кон крајот на 5 век п.н.е. Првото буквално наведување на името, и првата статуа на Ахура Мазда, се појавиле за време на владеењето на Артаксеркс II, а ги изработил персискиот управник на Лидија во 365 г. п.н.е.
Сасанидско Царство
За време на Сасанидското Царство, постоела форма на зороастризам, наречена зурванизам. Зурванизмот ги вратил оригиналните пораки на Заратустра во врска со Ахура Мазда, како и тоа дека тој е „несоздаден дух“. Зурванизмот исто така ги изедначил Ахура Мазда и Ариман според моќта.
Сасанидските кралеви покажувале наклоност кон Ахура Мазда на други начини. Пет кралеви го зеле името Хормизд, а Бахрам II ја создал титулата „Охрмазд-мовбад“, која продолжила да постои и по падот на Сасанидското Царство и за време на исламскиот период. Во иранските дијалекти, сонцето сè уште се нарекува „ормозд“.
Во другите религии
Во манихејството, името Охрмазд Беј („богот Ахура Мазда“) се користел за првобитната фигура, за „оригиналниот човек“ и за еманација на Таткото на Големината (наречен Зурван) преку кој се жртвувал себеси за да го одбрани светот на светлината, кого го нападнале силите на темнината. Манихејците ги идентификуваат космолошките фигури со оние од зороастризмот.
Во согдијанскиот будизам,  (согдијански се пишува без употреба на вокали) било името на Ахура Мазда.
Пред христијанството, Ерменците го имале Арамазд како важно божество во нивниот пантеон. Се смета дека тој бил комбинација на урартскиот Ара и иранскиот Ахура Мазда. Денес во Ерменија, Арамазд е машко име.
Некои научници сметаат дека Ахура Мазда потекнува од ведскиот полубог Варуна.
771 п.н.е.
771 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 771. година пред новата ера, 771. од првиот милениум п.н.е., 71. од 8 век п.н.е. и втора од 770-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4737 и 4738 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3979 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2989 и 2990 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 18 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 771 година се протега во 1865 и 1866, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1925 и 1926 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 228 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1435 и 1434 исламска година пред хиџра.
Космос-316
Космос-316 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 23 декември 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 101,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 49,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1538 км, а најмалото на 148.
Апоапсида
Апоапсида е точка на орбитата на некое вселенско тело или друг објект, која е најдалеку до телото околу кое орбитира.
Кога станува збор за кружење околу планетата Земја, тогаш апоапсидата се вика апогеј, а кога кружи околу Сонцето се вика афел, итн.
Рин (река)
Рин (Rhin) — река, долга 125 километри, која тече низ сојузната покраина Бранденбург, Германија, десна притока на реката Хафел. Тече низ градот Нојрупин и неколку езера. Неколку километри низводно од Ринов се влева во Хафел, околу 20 километри спротиводно од каде Хафел се влева во Елба.
SH2 домен
Врзување и фосфорилација
SH2 домените обично се врзуваат за фосфорилиран тирозински остаток (pTyr) во контекст на подолг пептиден мотив во целната белковина. SH2 домените претставуваат најголемата класа на познати домени за препознавање на pTyr.
Фосфорилацијата на тирозинските остатоци во белковината се јавува за време на преносот на сигнал и се изведува со помош на тирозински кинази. На овој начин, фосфорилирањето на супстратот од тирозинските кинази делува како прекинувач (анг. switch) за активирање на врзувањето на белковина која содржи SH2 домен. Многу кратки линеарни мотиви што содржат тирозин, а кои се врзуваат за SH2 домените, се сочувани кај вишите еукариотски организми. Интимната врска меѓу тирозинските кинази и SH2 домените е поддржана од нивната истовремена појава во еукариотската еволуција.
Диверзитет
SH2 домените не се присутни во квасците, а се појавуваат на границата помеѓу протозоите и животните, во организми каква што е амебата Dictyostelium discoideum.
Детален биоинформатички преглед на SH2 домените на човекот и глушецот открил 120 SH2 домени, содржани во 115 белковини кодирани од човечкиот геном, што претставува брза еволутивна експанзија на SH2 домените.
Функција
Функцијата на SH2 домените е специфично препознавање на фосфорилираната состојба на тирозинските остатоци, на тој начин дозволувајќи им на белковините кои содржат SH2 домени да се локализираат на тирозин-фосфорилираните места. Овој процес е фундаменталниот настан при преносот на сигналот преку мембраната, во текот на кој сигналот од вонклеточната страна на мембраната бива „осетен“ од рецепторот и бива претворен во друга хемиска форма во внатреклеточниот простор, односно во фосфорилиран тирозин. Фосфорилацијата на тирозинот води до активирање на каскада од белковинско-белковински заемодејства, при што белковините кои го содржат SH2 доменот се регрутираат на тирозин-фосфорилираните места. Овој процес иницира серија на настани кои на крајот резултираат со променета генска експресија или други клеточни одговори. SH2 доменот, кој за првпат бил откриен во онкобелковините Src и Fps, е долг околу 100 аминокиселински остатоци. Тој функционира како регулаторен модул на внатреклеточните сигнални каскади, на тој начин што со висок афинитет стапува во интеракција со целните пептиди кои содржат фосфотирозин.
Примери
Човечки белковини кои го содржат овој домен се:
Алкохолна игра
Надворешни врски
__ИНДЕКС__
NGC 6808
NGC 6808 — спирална галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6808 се споменува и како ESO 73-3, IRAS 19385-7045.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6808 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 6808 има привидни димензии од 1,6' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 43 м 54,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -70° 37' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 6808 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63578. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 456; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9310. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Периапсида
Периапсида е точка на орбитата на некое вселенско тело или друг објект, која е најблиску до телото околу кое орбитира.
Тирено-Адријатико 2014
Тирено-Адријатико 2014 — 49. издание на велосипедската етапна трка Тирено-Адријатико, често нарекувана како Трка на две мориња. Започнала на 12 март во Доноратико и завршила на 18 март во Сан Бенедето дел Тронто, одржувајќи седум етапи, вклучувајќи го воведниот екипен хронометар и завршниот поединечен хронометар. Претставувала трета трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Шпанецот Алберто Контадор од, кој го преземал водството по освојувањето на неговата втора последователна етапа на петтата етапа, откако ја освоил кралската етапа, и го задржал водството до завршницата во Сан Бенедето дел Тронто, со што станал првиот шпански возач, кој ја освоил трката од Оскар Фреир во 2005. Контадор го освоил генералниот пласман за две минути и пет секунди пред второпласираниот Наиро Кинтана од, додека колегата на Контадор Роман Кројцигер го заокружил подиумот, девет секунди зад Кинтана и две минути и четиринаесет секунди зад Контадор.
Во другите пласмани на трката, возачот на Петер Саган ја освоил црвената маичка за бодовниот пласман, освојувајќи го најголемиот број на бодови во текот на етапите на средните спринтови и етапните завршници, а Марко Канола го освоил планинскиот пласман за екипата. Кинтана, исто така, ја освоил белата маичка за пласманот за млад возач, откако бил највисоко пласиран возач роден во 1989 или подоцна, додека екипата го освоила екипниот пласман, поради пласманите на возачите Жан Кристоф Перо и Доменико Поцовиво во првите десет.
Екипи
Бидејќи Тирено-Адријатико е настан од Светската турнеја на UCI, сите 18 UCI World Tour екипи автоматски се повикани и се обврзани да испратат свој состав. Четири други екипи добиле специјални покани на трката, заокружувајќи ја групата од 22 екипи.
На трката настапиле следниве 22 екипи:
769 п.н.е.
769 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 769. година пред новата ера, 769. од првиот милениум п.н.е., 69. од 8 век п.н.е. и последна од 760-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4739 и 4740 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3981 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2991 и 2992 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 16 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 769 година се протега во 1867 и 1868, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1927 и 1928 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 226 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1433 и 1432 исламска година пред хиџра.
Климент Размов
Климент Размов ( —  во ) — македонски револуционер на ВМОРО и деец на Македонската федеративна организација.
Животопис
Набрзо по деветојунскиот преврат, од страна на четниците на Тодор Александров, бил одвлечкан од неговиот дом и убиен од страна на Димитар Ѓузданов - четник на Тодор Александров. Бил убиен бидејќи бил начитан човек и имал храброст да ги разболичува делата на ВМРО (Автономистичка).
770 п.н.е.
770 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 770. година пред новата ера, 770. од првиот милениум п.н.е., 70. од 8 век п.н.е. и прва од 770-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4738 и 4739 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3980 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2990 и 2991 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 17 пред основањето на Рим.