cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juice Wrld
2017–2018: Goodbye & Good Riddance и турнеја за доминација на WRLD
На 4 мај 2018 година, „Lucid Dreams“ била службено објавена како сингл и придружен од музичко видео во режија на Кол Бенет, слично на „All Girls Are the Same“. Се искачила на второто место на Hot 100 и брзо станала една од најстримуваните песни во 2018 година; таа и понатаму е негова најстримувана песна, достигнувајќи над една милијарда преноси на Spotify до јануари 2020 година. „Lucid Dreams“ била проследена со „Lean Wit Me“ на 22 мај, кој се искачила на 68-то место на Hot 100; целосниот деби албум на Хигинс, Goodbye & Good Riddance, кој ги вклучувала неговите три претходни синглови, објавен следниот ден. На 19 јуни, тој објавил две песни насловено Too Soon.. во сеќавање и посветено на починатите рапери Лил Пип и Xxxtentacion. Лил Пип починал од предозирање во 2017 година, а XXXTentacion бил застрелан и убиен за време на обид за грабеж на 18 јуни 2018 година, еден ден пред објавувањето на проектот. Хигинс рекол дека тој и XXXTentacion се пријатели и дека имале заеднички повици на FaceTime, откривајќи ги нивниот последен разговор бил за средба. Насловна слика на Too Soon. е екранска слика од разговор помеѓу Хигинс и XXXTentacion. Песната „Legends“ дебитирала на 65. место на Hot 100 и се искачила на 29. место една година подоцна по смртта на Хигинс.
Марк Волберг
Музика
Марк исто така се појави во Блек Лејбел Сосајети, и нивниот спот за Каунтерфеит Год, како бас гитарист во бендот, сепак ова беше само една соработка а тој официјално никогаш не се приклучи на бендот.
Juice Wrld
2017–2018: Goodbye & Good Riddance и турнеја за доминација на WRLD
„Wasted“ со Лил Узи Верт била објавена на 10 јули; тоа бил првиот сингл на Хигинс со соработка и единствената песна на 'Goodbye & Good Riddance' со вклучен гостин. Дебитирала на 68-то место на Hot 100 и го достигнала 67-то место во втората недела на табелата. На 11 јули, Хигинс објавил дека работи на неговиот следен албум. На 20 јули, Хигинс ја најавил својата прва турнеја, WRLD Domination, со дополнителни настапи на YBN Cordae и Lil Mosey. На 25 јули, продуцентот на Хигинс, Дени Волф, ја објави службената верзија на „Motions“ на SoundCloud по низа протекувања.
Марк Волберг
Рекламирање
Волберг беше познат по својот физикус. Најпрвин го покажа во спотот на Гуд Вајбрејшнс а највидливо во серија на реклами за долна облека на Келвин Клајн фотографирани од Херб Ритс, следени од телевизиски реклами за Келвин Клајн. Промоциите во списанија или на телевизија понекогаш го прикажуваа ексклузивно Марк или во придружба на моделот Кејт Мос. Ени Лебовиц исто така направи позната сесија со Марк Волберг во долна облека за потребите на Венити Фер. Тој сними и видео за вежби насловено: Вежбањето на Марки Марк: ''Оформи... Фокусирај... Фитнес''
Juice Wrld
2018–2019: Wrld on Drugs и Death Race for Love
Песната на Тревис Скот, „No Bystanders“, од неговиот трет студиски албум, Astroworld, ги вклучил Хигинс и Шек Вес. Песната се искачила на 31 место на Billboard Hot 100. Хигинс го имал своето телевизиско деби доцна во ноќта изведувајќи ја песната „Lucid Dreams“ кај „Џими Кимел во живо!“ на 8 август 2018 година. На 15 октомври, музичкото видео за песната „Armed and Dangerous“ било објавено проследено со водечкиот сингл „Fine China“, од соработничката микслиста Wrld on Drugs со Future. Epic Records го објавил микстејпот на 19 октомври. Тој соработувал со американскиот пејач Сизин за песната „Hide“ од филмот Спајдермен: Кон пајаковерзумот и неговиот саундтрак, и двата биле објавени на 14 декември 2018 година.
Во интервју за XXL во декември 2018 година, Ski Mask the Slump God потврдил дека ќе објави заедничка микстајп со Хигинс со наслов Evil Twins во 2019 година; од 2021 година, проектот допрва требал да биде објавен. Двојката најавила и турнеја во 2019 година со 30 концерти низ Северна Америка. Вториот студиски албум на Хигинс, Death Race for Love, била објавен на 8 март 2019 година, претходел на сингловите „Robbery“ и „Hear Me Calling“. Албумот се нашол на врвот на табелата на Билборд 200. Потоа ја започнал турнејата „The Nicki Wrld Tour“, заедно со тринидадско-САД раперка Ники Минаж. Хигинс го објавил спотот за песната „Fast“ од „Death Race for Love“ на 9 април. Подоцна истата година, тој издал други синглови: „All Night“ со RM и Suga од BTS; „Hate me“ со Ели Гулдинг; „Run“; „Graduation“ со Бени Бланко и „Bandit“ со НБА Јангбој, последната песна што ја објавил Хигинс пред неговата смрт. Се искачи на десеттото место на Hot 100.
Марк Волберг
Филмови
Тогаш Волберг ја започна својата глумечка кариера, дебитирајќи во 1993 година во филмот „Замената“.Неговото големо деби на филмското платно се случи следната година, заедно со Дени де Вито во „Препороден човек“.Како љубител на кошарка, тој го привлече вниманието на критичарите по појавувањето во „Кошаркарските дневници“ во 1995 година, во улогата на Мики заедно со Леонардо ди Каприо, во филмската адаптација на истоимената книга од Џим Керол. Во 1996 играше во „Страв“ на Џејмс Фоли.
Juice Wrld
Смрт
На 8 декември 2019 година, Хигинс бил во приватен авион на Gulfstream кој летал од аеродромот Ван Најс во Лос Анџелес до меѓународниот аеродром Мидвеј во Чикаго. Службениците за спроведување на законот чекале да пристигне авионот, бидејќи биле известени од федералните агенти, додека летот бил на пат, дека се сомневаат дека во авионот има пиштоли и дрога. Службениците за спроведување на законот подоцна открија дека пронашле 32 кг марихуана во авионот и рекле дека неколку членови на менаџерскиот тим на Хигинс на летот им рекле дека Хигинс земал „неколку непознати апчиња“, вклучително и наводно голтање повеќе таблети перкосет за да ги скрие додека полицијата била во авионот пребарување на багажот.
Марк Волберг
Филмови
Тој доби многу позитивни критики по успешните филмови како „Вечери за забава“ во улогата на Дирк Диглер, Тројца Кралеви, Совршената бура, Италијанска работа и Четири браќа. Негова изведба во „Го сакам Хакабис“ беше изгласана за најдобра споредна улога за 2004 година во гласањето преку Вилиџ Војс. Волберг беше првично одбрана да ја игра улогата на Лајнус Калдвел во „Единаесеттемина на Оушн“, меѓутоа Мет Дејмон ја играше улогата. Двајцата подоцна соработуваа во „Двојни игри“.Волберг бил исто така планиран за улога во „Планината Броукбек“.Првично бил планиран да глуми со Џоакин Финикс, но Волберг не се чувствувал пријатно за секс сцените во филмот па улогата отишла кај Џејк Гиленхал.
Juice Wrld
Смрт
Хигинс потоа почнал да се грчи и да се тресе, по што биле администрирани две дози од лекот за итни случаи Narcan бидејќи се сомневало дека е предозирање со опиоид. Хигинс бил пренесен во блискиот медицински центар Адвокат Крист во Оук Лаун, каде што бил прогласен за мртов. На 22 јануари 2020 година, медицинскиот преглед на округот Кук изјави дека Хигинс починал како резултат на токсични нивоа на оксикодон и кодеин присутни во неговиот систем. Погребот на Хигинс бил одржан на 13 декември 2019 година, во црквата Божја катедрала на Светиот храм во Христа во Харви, Илиноис. Присуствувале пријателите и семејството, вклучувајќи ги и соработниците Ski Mask the Slump God и Young Thug.
Марк Волберг
Филмови
Волберг учествуваше во драмата за американскиот фудбал, „Непобедлив“ заснована на вистинска приказна за барменот Винс Папале. Тој е и извршен продуцент на Ејч-БИ-Оу сериите „Придружба“ која има мала поврзаност со неговите искуства во Холивуд. Тој исто така, ја играше улогата на вулгарен детектив од полицијата на Масачусетс, во трилерот на Мартин Скорсезе „Двојни Игри“ во 2006 година, која му донесе номинација за Оскар во категоријата за најдобра споредна улога, номинација за Златен Глобус од категоријата најдобра споредна улога во игран филм, и награда од НОФК за најдобра споредна улога. Волберг потврди дека разговарал за главната улога во продолжението на „Двојни игри“, но преговорите се во рана фаза. Приказната во евентуалното продолжение би се вртела околу ликот на наредникот, кој го игра Волберг. Во подготовките за филмот „Снајперист“, Волберг следел обука за далечинско гаѓање во институтот за обука Фронт Мрежно место Фајерармс, кој се наоѓа во близина на Парумп, Невада, и успеал да погоди мета на далечина од околу 600 метри. На неговиот инструктор му биле потребни околу шест месеци за да го постигне тоа. Тој во неколку наврати изјави дека ќе се пензионира на 40 години и ќе се концентрира на родителствувањето и професионалниот голф. Сепак, на почетокот на 2007 година тој покажа дека тоа не е планот бидејќи „ужасно игра голф“.Ја играше улогата на Џек Салмон, главно улога во „Убавите коски“, филм на Питер Џексон. Во 2007 ја играше главната улога во „Ја поседуваме ноќта“, филм за семејство на полицајци во Њујорк. Во филмот учествуваа и Роберт Дувал и Ева Мендес.
Волберг ќе ја игра улогата на нарко босот Џон Робертс во римејкот на документарецот „Кокаински Каубои“ кој ја раскажува приказната за најголемиот шверцер на кокаин во Мајами во 1970 –тите и 1980-тите. Тој го убедил и Леонардо ди Каприо да ја игра споредната улога.
Тој ја играше главната улога на Елиот Мур во „Случувањето“ на М.Најт.Шајамалан. Филмот ја имаше својата премиера на 13 јуни 2008 година. Истата година ја играше улогата на Макс Пејн во истоимениот филм, заснован на видео играта. За време на промовирањето на „Макс Пејн“, Марк влезе во расправија со водителот на Сетардеј најт лајов, Енди Самберг и се закани дека ќе му го „пукне тој негов пискав нос“. Самбер го имитираше Волберг во неговото шоу, насловувајќи го скечот „Марк Волберг зборува со животни“. Сепак, Волберг подоцна се појави во сличен скеч во кој се исмеваше оригиналниот скеч на Самберг и заканите на Марк упатени кон него.
Семејство и врски
Во раните 1990-ти, Волберг излегуваше со поранешната детска глумица Солил Мун Фраи.. Волберг и моделот Риа Дјурам се заедно од 2001 година а се венчаа на 1 август 2009 година во католичката црква Гуд Шепард во Беверли Хилс. Парот има четири деца, Ела Раи (родена на 2 септември 2003 година), Мајкл Роберт (роден на 21 март 2006 година), Брендан Џозеф (роден на 16 септември 2008 година), и Грејс Маргарет (родена на 11 јануари 2010 година). Неговиот татко кој бил ветеран од Корејската војна, почина на Св. Валентин, 14 февруари 2008 година.
Религија
Волберг е посветен католик, присуствува на литургии, дава заслуга на верата и не свештеникот од неговото детство кој му помогнал да го промени својот живот. Тој ја признава сериозноста на неговата вера.
Добротворни акции
Како активен во добротворните акции, Волберг ја оформил Фондацијата за млади Марк Волберг мај 2001 година, која има за цел собирање и доставување на средства за програми наменети за младите.
Тетоважи
Волберг има четири тетоважи изработени од различни уметници вклучувајќи го и Пол Тиман. Тетоважите се: мачката Силвестер со Твити во неговата уста, направена на неговиот глужд; неговите иницијали МВ со Волберг низ нив направена на десното рамо; Боб Марли со Уан Лов направена на левото рамо. Последната тетоважа која му е најзначајна на Волберг, е бројаницата истетовирана околу неговиот врат, со крст и зборовите „In God I trust“(Во Господ верувам) напишани на градите во пределот на срцето.
Долногермански јазик
Долногерманскиот јазик (герм. Plattdüütsch) или долносаксонски јазик — јазик кој спаѓа во групата на западногерманските јазици и се говори во северна Германија и источна Холандија. Според некоја лингвистичка категоризација, овој јазик го опфаќа долнофракискиот јазик и долносаксонскиот јазик. Овој јазик се зборува од страна на околу 5.000.000 луѓе.
Науката во 1999 година
1999 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Емпаер стејт билдинг
Емпаер Стејт Билдинг (Empire State Building) е облакодер во арт деко стил кој се наоѓа во Њујорк, во пресекот на Петтата авенија и Западната 34-та улица.
Анели Алханко
Анели Алханко (Anneli Elisabeth Alhanko Skoglund; родена. 11 септември 1953 година) - шведска балерина со Финско потекло.
Емпаер стејт билдинг
Емпајар Стејт Билдинг(Empire State Building''')
Анели Алханко
Биографија
Анели е родена во 1953 година во Богота, Колумбија, каде нејзиниот татко, Ерки Алханко, бил генерален конзул на Финска. На 4 -годишна возраст, таа била донесена во Шведска, каде што била од 1963 до 1971 година. студирала на. По завршувањето на студиите, Анели работела во Кралскиот шведски балет и брзо станала една од водечките балерини: веќе во 1971 година. таа танцувала во „ Оревокршачка“ во режија на Рудолф Нуреев, а подоцна глумела во класични балетски продукции.
Расел Алан Халс
Расел Алан Халс (Russell Alan Hulse; ) — американски физичар и добитник на Нобелова награда за физика, која ја поделил со неговиот ментор Џозеф Хутон Тејлор, „за откривањето на новиот тип на пулсар, откритие кое отворило многу нови можности за проучување на гравитацијата“. Тој бил специјалист за изучување на пулсарот и гравитационие бранови.
Анели Алханко
Биографија
Во 1973 година, Анели била назначена за солист, во 1976 година - примабалерина, а во 1990 година била прогласена за прва балерина во Шведска. Таа била поканета на многу од водечките светски балетски компании, и таа била единствената Швеѓанка која била поканета да танцува во Москва во театарот Болшој : таа во 1984 година ја одиграла улога во балетот Жизел во режија на Галина Уланова. После тоа, Анели дури ја добила титулата Прима балерина апсолутна во знак на признание за нејзиниот талент.
Емпаер стејт билдинг
Едно од најпознатите обележја на градот Њујорк, Сад е 102 катниот облакодер, изграден во Арт деко стил, Емпајар Стејт Билдинг (Empire State Building). Тој се наоѓа на раскрцницата помеѓу Петатта авенија и 34 Западна улица. Зградата е висока е 1250 стапки (381 метар). Овој облакодер го добива своето име според прекарот на државата Њујорк, Емпајар Стејт (Empire State). Со завршувањето на оваа градба во 1931 таа го носела епитетот на највисока зграда во светот повеќе од 40 години сè до изградбата на Северната кула на Светскиот трговски центар во 1972 година. По уништувањето на Светскиот трговски центар во 2001 година Емпајар стејт билдинг повторно стана највисока зграда во Њујорк. Американското здружение на градежни инженер и го вбројуваат овој облокодер во седумте светски чуда на модерниот свет. Внатрешноста на зградата и подот на улицата се определени од Здружението за заштита на обележијата на градот Њујорк а потврдени од Одборот за пресметки на градот Њујорк. Во 1986 година добива статус на Државно Историско место. Во 2007 година Американскиот архитектонски институт го рангира овој облакодер  на првото место на списокот на Најомилена американска архитектонска градба. Зградата е под управа и во сопственост на W&H Properties. Во моментов Емапајар стејт билдинг е третиот највисок облакодер во Сад (по двете чикашки згради Вилис таур(Willis Tower) и Трамп интернеешенал хотел(Trump International Hotel and Tower), a 15 по ред по височина во светот. Тој исто така е Четвртата највисока самостојна градба во САД. Во моментов оваа зграда е во процес на реновирање за што се користат 550 милиони долари од кои 120 милион долари се користат во обид да се трансформира зградата во енергетско поефикасна и еколошка структура.
Анели Алханко
Биографија
Напуштајќи ја Кралската опера, Анели продолжила да дејствува како глумица гостинка и се зафатила со настава. Во 2007 година таа отворила своја школа за танц, која во 2010 година. се приклучила на академијата за танц База 23 - Академија за танц во Стокхолм, каде што, покрај класичниот балет, предаваат и други стилови на танцување.
Расел Алан Халс
Животопис
Халс е роден во Њујорк и се образувал во месното училиште во Бронкс пред да се запише на Масачусетскиот универзитет, тој докторирал физика во 1975 година.
Емпаер стејт билдинг
Историја
Расел Алан Халс
Животопис
Таму тој работел со Тејлор во огромана потрага на пулсари користејќи ја опсерватеоријата Аресибо во Порторико. Токму оваа работа довела до откривањето на првиот двоен пулсар.
Анели Алханко
Биографија
Во 1975 година, во Шведска биле издадени марки со ликот на Анели Алханко во 2003 година. Портретот на Анели бил вклучен во Националната галерија на портрети во замокот Грипшолм.
Внуката на Анели била Мис на Шведска 2006 година.
Расел Алан Халс
Животопис
Во 1974 година, Халс и Тејлор го отркриле двојниот пулсар PSR B1913+16, кој е составен од пулсар и црна придружничка ѕвезда. Вртењето на неутронската ѕвезда оддава импулси кои се екстремно вообичаени и стабилни во областа на рафиобрановите и е скоро кондензирано материјално тело (не е видливо во видливата светлина). Халс, Тејлор, и останатите колеги го искористиле овој први двоен пулсар за да се извршат високо прецизни тестови од областа на општата релативност, покажувајќи го постоењето на гравитационото зрачење. Апроксимација за оваа зрачна енергија е опишасна со равенката за квадриполно зрачење од Алберт Ајнштајн (1918).
Емпаер стејт билдинг
Дизајн и Изградба
Расел Алан Халс
Животопис
Во 1979 година, истражувачите објавиле мерења на ефектот на малите забрзувања од орбиталните движења на пулсарот. Ова бил почетен доказ дека системот од овие две маси во движење оддава гравитациони бранови.
Емпаер стејт билдинг
Емпајар стејт билдинг е дизајниран од страна на [http://en.wikipedia.org/wiki/William_F._Lamb Вилијам Ф. Лемб] од архитектонската фирма Sherve, Lamb &Harmon. Користејќи ги своите претходни дизајни за З градата Рејнолдс (Raynolds Building) во Винстон Селем, Северна Каролина и Кулата Карев (Carew Tower) во Синсинати, Охајо (дизајнирани од архитектонската фирма W.W.Ahlschlager& Associates), градежните цртежи за оваа зграда беа изработени за само две недели. Секоја година персоналот на Емпајар стејт билдинг му испраќаат картичка за Денот на таткото на персоналот на Зградата Рејнолдс (Raynolds Building) во Винстон Селем со цел да му оддадат почит на претходникот на Емпајар стејт билдинг. Зградата е дизајнирана од врвот па надолу. Главни изведувачи биле Браќата Стерет и Икен, а главни финансиери биле [http://en.wikipedia.org/wiki/John_J._Raskob Џон Џ. Раскоб] и [http://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_S._du_Pont Пјер С. Ди Пон]. Градежната компанија била предводена од поранешниот гувернер на Њујорк, [http://en.wikipedia.org/wiki/Alfred_E._Smith Алфред Д. Смит], додека Корпорацијата за општи градежни набавки на Џејмс Фарли го обезбедила градежниот материјал. Како главен инженер за изградба на овој проект бил назначен [http://en.wikipedia.org/wiki/John_W._Bowser Џон Б. Боусер]. Ископувањето на темелите започнува на 21 Јануари 1930 година, додека изградбата на зградата под влијание на претседателот на Empire State, Inc Ал Смит, започнува симболично на 17 март денот на св. Патрик. Во проектот се вклучени 3 400 работници, воглавно имигранти од Европа заедно со стотина мохикански силни работници од резерватот Кахаваке близу Монтерал. Според службените документи, пет работника загинале за време на изградбата. На 1 мај 1931 година внуците на Гувернерот Смит ја исекле лентата со што Емапјар стејт билдинг официјално била отворена за јавноста. Фотографијата на Луис Вајкс Хајн, сликана за време на изградбата не е само непроценлива документација за изградбата туку и пример за севкупниот секојдневен живот на работниците во тоа време. Градењето на овој облакодер е токму поради добивање на титулата највисока зграда во светот. Два други проекти кои се бореле за истата титула, 40 Wall Street и Chrysler Building биле веќе во изградба кога се започнало со градењето на Емпајар стејт билдинг. Секоја од нив ја имала титулата за највисока зграда во светот помалку од една година бидејќи Емпајар стејт билдинг бил завршен само 410 дена од започнувањето на градбата. Зградата официјално била пуштена за јавноста на 1 мај 1931 година на еден драматичен начин кога Американскиот претседател Херберт Хувер со претискање на едно копче од Вашингтон ги запалил светлата поставени на врвот на самата зграда. Една година подоцна истите тие светла беа запалени повторно, но сега поради објавување на победата на [http://en.wikipedia.org/wiki/Franklin_D._Roosevelt Френклин Д. Рузвелт] врз Хувер во претседателките избори во ноември 1932 година.
Архитектура
Расел Алан Халс
Подоцнежни години
Во 1993 година, Халс и Тејлор ја поделиле Нобеловата награда за физика за откривањето на првиот двоен пулсар.
Емпаер стејт билдинг
Емпајар стејт билдинг до својот 102 кат е висока 1250 стапки (381метар) плус 203 стапки (62 метри) кои му припаѓаат на врвот па така целосната висина на оваа зграда е 1453 стапки (443,09 метри). Зградата е составена од 85 комерцијали и деловни простории кои ги претставуваа основата од 2 158 000 квадратни стапки (200,500 метри квадратни). На 86 кат постои внатрешна и надворешна тераса за набљудување. Останатите 16 простории претставуваат кула во Арт деко стил кои се ограничени од страна на опсерваторијата сместена на 102 кат. Врвот на кулата е висок 203 стапки (62метри). Поголемиот дел на самиот врв е покриен со репетитори и антени, а на самиот врв е сместен громобран. Емпајар стејт билдинг е првата зграда која имала повеќе од 100 катови. Таа има 6500 прозорци и 73 лифта и 1860 стапки оддалеченост од 102 кат. Нејзината вкупна површина е 2 768 591 квадратна стапка (257,211 метри квадратни), основата на самата зграда е околу 2 хектари (8 094 метри квадратни). Во зградата се сместени 1000 бизнис компании. Таа располага со свој сопствен поштенски број (10118). Од 2007 година приближно 21 000 вработини работат во оваа зграда секој ден со што Емпајар стејт билдинг е вториот најголем канцелариски комплекс во Америка веднаш по Пентагон. Објектот е завршен во време од една година и 45 дена. Првобитно во централниот дел се наоѓале 64 лифтови додека во моментов Емпајар стејт билдинг има 73 лифта во сите делови, вклучувајќи ги и лифтовите за услуги. За да се стигне до 86 кат кадешто се наоѓа набљудувачката тераса, со лифт потребно е помалку од една минута. За зградата се искористени 70 милји (113 километри) цевки, 760 000 метри електрична жицаи околу 9 000 славини. Оваа зграда се загрева со помош на пареа под низок притисок. И покрај висината на зградата и е потребно од 14 до 21 килопаскали за затоплување. Таа тежи околу 370 000 тони. Надворешноста на зградата била изградена од панели од варовниците од Индијана. За разлика од повеќето облакодери денес, Емпајар стејт билдинг е Изградена во Арт деко дизајн , карактеристичен за архитектурата во Њујорк пред Првата светска војна. Модернистичките сводови од нераѓосувачки челик на влезовите од 33-та и 34-та улица водат до тњо-сторѕ високиот коридор околу јадрото за лифтовите испреплетен од не’рѓосувачки челик и стаклени затворени мостови на вториот кат. Јадрото за лифтот е составен 67 лифтови. Лобито се наоѓа на највисокиот кат и претставува алуминиумски релјеф на облакодерот без антена кој не беше додадена на куполата сè до 1952 година. Северниот ходник е составен од 8 светлечки паноа, создаден од страна на Рој Спаркиа и Рене Неморов во 1963 година на кои покрај традиционалните седум, насликано е и осмото светско чудо. Долгорочното предвидување за животниот циклус на зградата е вметнато во времето кога е дизајнирана зградата со што се задоволувааат барањата на претходните како и на идните генерации. Ова е особено изразено во дизајнот на електричниот систем на објектот.
Рефлектори
Расел Алан Халс
Подоцнежни години
Во 2004 година, Халс се вработил на Тексашкиот универзитет и станал основачки директор на Научниот и инженерски образован центар при Таксашкиот универзитет (SEEC).
Емпаер стејт билдинг
Отворање
Расел Алан Халс
Подоцнежни години
Во јули 2007 година Халс се придружил на советодавниот одбор на Аурора имиџинг технолоџи.
Емпаер стејт билдинг
Отворањето на самата зграда се совпаднало со Големата Депресија во Сад и како резултат на тоа поголемиот дел од своите деловни простории не биле издадени под кирија. Поради лошата локација на Улицата 34 која во тоа време била релативно далеку од јавниот превоз како Grand Central Terminal, Port Authority Bus Terminal , Penn Station сместени неколку блокови подолу резултирало со голем број на слободни работни места. Другите поуспешни згради како на пример Зградата Крајслер го немале овој проблем. Во првата година од своето работење беа потрошени околу 2 милиони долари за доградување на катот за набљудување онолку колку неговите сопственици собрале од киријата. Поради недостигот на закупци  Њујоркчаните обожавале да ја нарекуваат оваа зграда со името Празен Стејт билдинг. Згдарада нема да излезе од финансиските проблеми сè до 1950 година. Во 1951 година Емпајар стејт билдингот е продадена за рекордни 51 милион долари на [http://en.wikipedia.org/wiki/Roger_L._Stevens Роџер Л. Стивенс]. Договорот за продажбата на оваа зграда бил постигнат со посредство на големaта фирма за недвижности Charles F.noyels &Company. Во тоа време тоа била највисоката цена која била платена за една структура во историјата на недвижности.
Авио-терминал за дирижабл
Врвот на зградта во карактеристичниот Арт деко стил првично бил наменет како јарбол за усидрување на котва и депо за дирижаблите. 102 кат првично бил платформа за слетување со подвижен мост за дирижаблите. Лифтот кој сообраќал помеѓу 86 и 102 кат требало да служи за транспорт на патниците, откако тие ќе бидат чекирани на 86 кат. Како и да е оваа идеја се покажала како многу опасна и непрактична по неколкуте обиди за слетување со воздушни бродови токму поради моќното воздушно струење предизвикано од големината на самата зграда како и недостатокот на синџири за врзување т.е. укотвување на дирижаблот за земјата. На самиот врв од врвот на зградата во 1953 година била додадена антена за емитување на програми.
Авионската несреќа од 1945 година
Во Саботата на 28 Јули 1945 година, авион од типот Б-25 Мичел управуван од потполковникот Вилијам Френклин Смит помладиот со цел да изврши самоубиство се урнал во северната страна на Емпајар стејт билдинг кадешто биле сместени канцелариите на Советот за државна католичка грижа. Еден од моторите на авионот се одвоил и под притисок удрил во покривот на една зграда сместена во соседниот блок со што избил голем пожар во кој се уништени 5 куќи. Другиот мотор и дел од опремата за слетување паднале во отворот за лифтот. Како резултат на пожарот кој бил изгаснат за 40 минути 14 луѓе биле убиени во инцидентот. Лифт операторот Бети Лу Оливер преживеал пад од 75 ката во лифт и сè уште го држи Гинисовиот рекорд за најдолго преживеан снимен пад во лифт. И покрај оштетата и загубата на човешките животи зградата била повторно отворена веќе следниот понеделник. Оваа несреќа потпомогнала во поттикнување на усвојувањето на долго очекуваниот Federal Tort Claim Act од 1946 година како и вметнување на ретроактивните одредби во законот кои им овозможуваат на луѓето да ја тужат Владата ако се случи некоја несреќа.Една година подоцна еден авион за влакно не удрил во зградата.
Статистички податоци за висината на зградата и споредба со други згради
Самоубиства
Со текот на годините повеќе од триесет луѓе извршиле самоубиство од врвот на зградата. Првото самоубиство се случило пред зградата да биде завршена од страна на еден работник кој бил отпуштен.Оградата околу палубата за набљудување била поставена во 1947 година откако 5 лица во период од 3 недели се обиделе да се самоубијат. На 1 мај 1947 година, 23 годишната Евелин Мек – Хејл се самоуби, скокајќи од 86 кат. Нејзиното тело паднало врз автомобилот на Обединетите нации паркирано на тротоарот. Неколку минути по нејзината смрт таа, нејзиното беживотно , деформирано тело било фотографирано од страна на студентот Роберт Вилс. Полицијата пронашла проштално писмо во нејзините лични работи оставени на палубата за набљудување: На него ќе му биде многу подобро без мене ... Јас не сум добра за никој. Фотографијата како и статијата за ово самоубиство биле објавени во изданието на Магазинот Лајф на 12 мај 1947 година и честопати е поистоветувано како едно од најубавите самоубиства. Оваа фотографија му послужила како инспирација на визуелниот Уметник Енди Ворхол за една од неговите слики наречена Самоубиство (Паднати тела). На 2 декември 1979 година Елвита Адамс се обидела да изврши самоубиство скокнувајќи од 86 кат. На жалост таа паднала на 85 кат и од нејзиното самоубиство останало само еден скршен колк.
Кога светот врисна
„Кога светот врисна“ е приказна напишана од страна на Сер Артур Конан Дојл. Објавена е за првпат во Liberty Magazine, на 25 февруари и на 3 март 1928 и е дел од серијалот за Професор Челенџер. Професорот Челенџер со машина копа во длабините на земјата. Тој со тоа бушење разбудува огромни суштества кои ќе му ја уништат машината.
Гиза
Гиза е третиот по големина град во Египет. Градот е населен со 2,681,863 жители.
Трахит
Трахит — преодни вулкански карпи, кои по минералошки состав се еквивалентни на сиенитите. Имаат порфирска структура и масивна до флуидална текстура. Како главни минерали се јавуваат ортоклас (фенокристали), биотит, хорнбленда и аугит. Основната маса е главно изградена од ситни стапчести кристали на ортоклас и пироксени. Бојата им е сива до темнозеленикава. Постојат повеќе вариетети од кои најзастапени се: албитски трахит, порфири, палеотрахити, кератофири.
Трахитите се добро застапени кај вулканските карпи на Европа од Кенозоикот. Во Британија тие можат да се најдат на островот Скај, како лавини текови и дајк, но тие се многу почести на континентална Европа, како и во Рајнската област и Ајфел и Бохемија. Во околината на Рим, Неапол и островот Искја, трахитските лави и туфови се вообичаени. Исто така, на островот Пантелерија се среќаваат и трахити.
NGC 2570
NGC 2570 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2570 се споменува и како UGC 4354, MCG 4-20-36, CGCG 119-68.
Синагога Нев Шалом
Синагогата Нев Шалом (турски:Neve Şalom Sinagogu) е еврејски храм кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Овој објект бил изграден во 1951 година, а нејзин архитект е Елјо Вентура и Бернар Мотола. Оваа е најголемата синагога во Истанбул. Честопати претставувала мета на терористички напади, и тоа во 1986, каде биле убиени 22 турски евреи, 1992 и 2003.
NGC 2570
Откривање
Објектот е откриен на 20 февруари 1873 година од страна на Ралф Коупленд, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2570 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 2570 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 2570 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23443. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 141; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1390. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1364.
Марко Асенсио
Ран живот
Роден на Палма де Мајорка на Балеарските острови од мајка холанѓанка и татко шпанец, Асенсио се приклучил на Мајорка во 2006 година од ЦФ Платгес де Калвиа. Неговата мајка, Марија Вилемсен, починала од рак кога тој имал 15 години.
Асенсио се борел со раст на недостатоци на коленатa за време на неговата младост, која се смирила кога станал тинејџер.
Долна Саксонија
Долна Саксонија (Niedersachsen; Neddersassen; Nedersaksen) — сојузна покраина сместена во северозападниот дел на Германија и втор по површина, со 47.624 км2 и четврта по население (8 милиони) помеѓу шеснаесетте покраини во Германија. Во руралните делови, сè уште се говорат севернодолносаксонски, дијалект на долногерманскиот и затерландски фризиски, вид на фризискиот, но бројот на говорници опаѓа.
Долна Саксонија се граничи со (од север надесно) Северното Море, сојузните покраини Шлезвиг-Холштајн, Хамбург, Мекленбург-Западна Померанија, Бранденбург, Саксонија-Анхалт, Тирингија, Хесен и Северна Рајна-Вестфалија и Холандија. Понатаму, покраината Бремен создава две енклави во рамките на Долна Саксонија, едната е градот Бремен, а другата пристанишниот град Бремерхафен. Всушност, Долна Саксонија се граничи со повеќе соседи отколку било која друга сојузна покраина. Поголеми градови покрај главниот покраински град Хановер, се следниве: Брауншвајг, Линебург, Оснабрик, Олденбург, Хилдесхајм, Волфенбител, Волфсбург и Гетинген.
Северозападниот дел на Долна Саксонија, кој се наоѓа на брегот на Северното Море, е наречен Источна Фризија и седумте Источнофризиски Острови до брегот се омилени од туристите. На крајниот запад на Долна Саксонија е Емсланд, традиционална сиромашна и малку населена област, каде некогаш преовладувале непристапните мочуришта. Северната половина на Долна Саксонија, исто така позната како Северногерманска Низина, е скоро целосно рамна освен малите ридови околу Бремен. Кон југ и југозапад се наоѓаат северните делови на средногерманските ридски краишта: Везерското Средногорје и планините Харц. Помеѓу овие две се наоѓаат Долносаксонските ридови, масив на ниски ридови. Така, Долна Саксонија е единствената сојузна покраина која поседува морска и планинска област.
Поголемите градови и економски средишта на Долна Саксонија главно се наоѓаат во нејзините средишни и јужни делови, освен Олденбург кој се наоѓа близу северозападниот брег. Областа на североисток, близу Линебург, е наречена Линебуршка степа, најголема таква област во Германија и во средновековниот период богата поради рудниците за сол и трговијата со сол, како и поради помалиот степен на искористување на мочуриштата до околу 1960-тите години. На север, реката Елба ја дели Долна Саксонија од Хамбург, Шлезвиг-Холштајн, Мекленбург-Западна Померанија и Бранденбург. Бреговите јужно од Елба се познати како Алтес Ланд („Стара земја“). Поради нејзината умерена локална клима и плодна почва е најголема област за овоштарство во покраината, главно на јаболка.
Поголем дел од територијата на покраината била дел од историското Кралство Хановер; покраината Долна Саксонија го прифатила грбот и другите симболи на поранешното кралство. Била создадена со спојување на Државата Хановер со неколку помали држави во 1946 година.
Местоположба
Долна Саксонија има природна граница на север со Северното Море и долниот и средниот тек на реката Елба, иако делови на градот Хамбург лежат јужно од Елба. Градот-држава Бремен е енклава целосно опкружена од Долна Саксонија. Метрополитенската област Бремен/Олденбург е заедничка тело за областа на енклавата. На југоисток, покраинската граница поминува низ Харц, ниски планини, дел од германските средногорја. Североистокот и западот на покраината — кој создава околу три четвртини од нејзината површина — припаѓаат на Северногерманската Низина, додека на југ се Долносаксонските ридови, вклучувајќи ги Везерското Средногорје, Лајнското Средногорје, Шаумбуршки крај, Брауншвајшки крај, Унтерајхсфелд, Елм и Лапвалд. На североисток во Долна Саксонија се наоѓа Линебуршкото поле (или степа). Степата е преовладувана од сиромашна песочна почва, додека во источниот и југоисточниот дел се наоѓаат попродуктивни почви со висока природна плодност. Со вакви услови — со глина и песок — земјата е добро развиена во земјоделството. На запад се наоѓаат Грофовијата Бентхајм, Оснабрички крај, Емсланд, Олденбург Ланд, Амерланд, Олденбуршки Минстерски крај и на брегот Источна Фризија.
Во покраината се наоѓаат неколку големи реки кои течат на север: Емс, Везер, Алер и Елба.
Највисока планина во Долна Саксонија е Вурмберг (971 м) во Харц. Поголем дел од планините и ридовите се наоѓаат во југоисточниот дел на покраината. Најниска точка во покраина, на околу 2,5 метри под морето, е депресијата близу Фрепзум во Источна Фризија.
Покраинското стопанство, население и инфраструктура се наоѓаат околу градовите Хановер, Штатхаген, Целе, Брауншвајг, Волфсбург, Хилдесхајм и Залцгитер. Заедно со Гетинген во јужна Долна Саксонија го создаваат јадрото на метрополитенската област Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург.
Општо
Долна Саксонија нема јасно регионални поделби ниту географски, како и историски и културно. Во регионите кои биле некогаш самостојни, особено сржта на поранешните држави Брауншвајг, Хановер, Олденбург и Шаумбург-Липе, постои засилена регионална свесност. Спротивно, областите околу ханзеатските градови Бремен и Хамбург се повеќе свртени кон овие средишта.
Список на региони
Нешто помалку од 20% од површината на Долна Саксонија е прогласена за природни паркови, н.п.: Димер, Елпско Средногорје, Вендланд, Елм-Лапвалд, Харц, Линебуршко поле, Минден, Золинг-Фоглер, Штајнхудско езеро, Зидхајде, Везерско Средногорје, Вилдесхаузен Гест.
Клима
Долна Саксонија климатолошки потпаѓа во северната умерена зона на средна Европа, која е под влијание на западните ветрови и е сместена во преодна зона помеѓу океанската клима на Западна Европа и континенталната клима на Источна Европа. Оваа транзиција е јасно видлива во рамките на покраината: додека северозападот има атлантска (крајбрежјето на Северното Море) до субатлантска клима со релативно ниски варијации во температурата во текот на годината, климата кон југоистокот е значително под влијание на континентот. Ова е јасно видливо од поголемите температурни разлики помеѓу летото и зимата во годината. Овој субконтинентален ефект е поостро изразен во Вендланд, во Везерското Средногорје (Хамелин до Гетинген) и во областа на Хелмштет. Највисоките нивоа на врнежи се забележани во Харц бидејќи долносаксонскиот дел е свртен кон ветрот спроти кон паѓа дождот. Просечната годишна температура е 8 °C (7,5 °C во Алтес Ланд и 8,5 °C во округот Клопенбург).
Соседни покраини
Сојузни покраини кои се граничат со Долна Саксонија се Бремен, Хамбург, Шлезвиг-Холштајн, Мекленбург-Западна Померанија, Бранденбург, Саксонија-Анхалт, Тирингија, Хесен и Северна Рајна-Вестфалија. Ниедна друга германска покраина нема толку соседи.
Долна Саксонија исто така се граничи со холандските покраини Оверајсел, Дренте и Гронинген, како и делот од брегот на Северното Море.
Административна поделба
Долна Саксонија е поделена на 37 окрузи (Landkreise):
Покрај нив, постојат и десет урбани окрузи:
¹ по „Гетинскиот закон“ од 1 јануари 1964 година, градот Гетинген е дел од округот Гетинген, но сепак правилата за слободен град сè уште важат, бидејќи не постојат други правила.
² по „Законот за областа Хановер“, Хановер од 1 ноември 2001 година се вбројува како урбан округ бидејќи не се применуваат други правила.
Регионална историја до основањето
Името на Саксонија потекнува од германското племе Саси. Пред крајот на средниот век постоело едно единствено Војводство Саксонија. Терминот „Долна Саксонија“ бил користен по распаѓањето на војводството кон крајот на век за да ги означи деловите на поранешното војводство под владение на Велфската династија од Изборното кнежевство Саксонија од една страна и од Војводството Вестфалија од друга страна.
До Виенскиот конгрес
Името и грбот на денешната покраина потекнуваат од германското племе Саси. Во текот на Големата преселба на народите, некои од Сасите ја напуштиле татковината во Холштајн околу век и се придвижиле јужно преку Елба, каде се прошириле на слабо населените области во остатокот од низините, денешна Северна Германија и североисточниот дел на денешна Холандија. Од околу век, Сасите ја населиле областа која приближно одговора на денешната покраина Долна Саксонија, на Вестфалија и бројни области на исток, како што е, западниот и северниот дел на Саксонија-Анхалт. Земјата на Сасите била поделена на околу 60 единици. Фризите не се преселиле во оваа област; со векови ја задржале нивната самостојност во најсеверозападниот дел на денешната долносаксонска територија. Првичен јазик во областа на Стара Саксонија бил западнодолносаксонскиот, еден од варијантите на долногерманската дијалектна група.
Поставувањето на постојани граници помеѓу она што подоцна станало Долна Саксонија и Вестфалија започнало во век. Во 1260 година, во договор помеѓу Келнската архиепископија и Војводството Брауншвајг-Линебург, земјите поседувани од двете територии биле одвоени една од друга. Границата се движела долж Везер до северно од Нинбург. Северниот дел на Везер-Емс припаднал под власт на Брауншвајг-Линебург.
Зборот „Долна Саксонија“ (Niedersachsen) првпат бил користен пред 1300 година во холандската хроника (Reimchronik). Од век, се однесувало на Војводството Саксо-Лауенбург (како спротивност на Саксо-Витенберг). При создавањето на царските кругови во 1500 година, Долносаксонскиот круг бил одвоен од Долнорајнсковестфалскиот круг. Тој ги вклучувал териториите кои денес припаѓаат на покраината Долна Саксонија: Оснабричка епископија, the Минстерска епископија, Грофовија Бентхајм, Грофовија Хоја, Кнежевство Источна Фризија, Кнежевство Ферден, Грофовија Дипхолц, Грофовија Олденбург, Грофовија Шаумбург и Грофовија Шпигелберг.
Блиските историски врски помеѓу земјите во Долносаксонскиот круг постојат и денес во Долна Саксонија, особено од династичка гледна точка. Мнозинството на историските територии чии земја сега се наоѓаат во Долна Саксонија биле поткнежевства на средновевното Војводство Брауншвајг-Линебург, водено од Велфската династија. Сите велфски принцови се нарекувале себеси војводи на Брауншвајг-Линебург и покрај тоа што деловите на војводството биле засекогаш поделени, а различни велфски гранки биле изумрени.
До крајот на Втората светска војна
Со тек на време, две големи кнежевства преживеале источно од Везер: Кралство Хановер и Војводство Брауншвајг (по 1866 година, Хановер станал пруска покраина; по 1919 година, Брауншвајг станал слободна држава). Историски, блиски врски постојат помеѓу кралската куќа на Хановер (Изборно кнежевство Брауншвајг-Линебург) со Обединетото Кралство како последица на нивниот личен сојуз во век.
Западно од реката Хунте започнал процес на „девестфализација“ во 1815 година: по Виенскиот конгрес, териториите на подоцнежните административни региони (Regierungsbezirke) Оснабрик и Аурих биле предадени на Кралството Хановер. До 1946 година, Големото Војводство Олденбург и Кнежевството Шаумбург-Липе ја задржале својата државна самостојност. Сепак, целата област Везер-Емс (вклучувајќи го градот Бремен) биле вклучени во Долносаксонскиот изборен округ во 1920 година (Wahlkreisverband IX (Niedersachsen)). Ова означува дека во тоа време, администрацијата на пруската Покраина Хановер и Државата Олденбург биле сметани како „долносаксонски“.
Претходници на денешната покраина Долна Саксонија биле земји кои биле географски и во некоја смислам институционално поврзани од порано. Грофовија Шаумбург (различно од Кнежевството Шаумбург-Липе) околу градовите Ринтелн и Хесиш Олдендорф припаѓало на пруската покраина Хесен-Насау до 1932 година, покраина која вклучувала големи делови на денешната покраина Хесен, вклучувајќи ги градовите Касел, Висбаден и Франкфурт на Мајна; меѓутоа, во 1932 година, Грофовијата Шаумбург станала дел од пруската Покраина Хановер. Исто така, пред 1945 година, во 1937 година, градот Куксхафен бил целосно вклучен во пруската Покраина Хановер со Законот за голем Хамбург, па така во 1946 година, кога била основана покраината Долна Саксонија, биле споени само четири држави. Со исклучок на Бремен и областите кои биле предадени на советската окупациска зона во 1945 година, сите други области кои припаднале на новата покраина Долна Саксонија во 1946 година, веќе биле вклучени во Долносаксонскиот изборен округ од 1920 година.
Во предавање на 14 септември 2007 година, Дитмар фон Рекен го опишал создавањето на „долносаксонската свесност“ во век, географска основа која била користена за пронаоѓање на територијална подлога: локалните национални здруженија (Heimatvereine) и нивните списанија повремено ги користеле термините „Долна Саксонија“ и „долносаксонски“ во нивните имиња. На крајот на 1920-тите години со реформата во Царството и промовирањето за ширење на националното движење (Heimatbewegung), започнал дваесетипетгодишниот конфликт помеѓу Долна Саксонија и Вестфалија. Поддржувачите на овој спор биле административните службеници и политичарите, но и одредени научници од одредени области биле вклучени за потврдување со аргументи. Во 1930-тите години, кога не постоела Долна Саксонија, имало бројни институциии кои се нарекувале „долносаксонски“. Мотивите и аргументите во споровите помеѓу Долна Саксонија и Вестфалија биле многу слични на обете страни: економски интереси, политички цели, културни интереси и историска позадина.
По Втората светска војна
Алтернативен модел, предложен од политичари во Олденбург и Брауншвајг, предвидувал создавање на независна држава „Везер-Емс“, која би била создадена од државата Олденбург, ханзиниот град Бремен и административните окрузи Аурих и Оснабрик. Неколку претставници на државата Олденбург дури и барале вклучување на хановерските окрузи Дипхолц, Зике, Остерхолц-Шармбек и Везерминде во предложената држава. Слично, била предложена голема Држава Брауншвајг во југоисточниот дел, која би ги вклучувала административниот округ Хилдесхајм и округот Гифхорн. Доколку се оствариле овие планови, територијата на денешната Долна Саксонија би била составена од три држави со подеднаква големина.
Окружниот совет на Фехта се жалел на 12 јуни 1946 година против одлуката да биде вклучен во метрополитенската област Хановер (Großraum Hannover). Ако Државата Олденбург била распуштена, округот Фехта подобро би сакал да биде вклучен во областа Вестфалија. Особено во окрузите каде бил раширен политичкиот католицизам, како Олденбург и Оснабрик, се појавиле идеи дека треба да бидат дел од новосоздадената држава Вестфалија.
Од создавањето на државите Северна Рајна-Вестфалија и Хановер на 23 август 1946 година, северната и источната граница на Северна Рајна-Вестфалија била скоро идентична со онаа со пруската Покраина Вестфалија. Единствено Слободната Држава Липе не била вклучена во Северна Рајна-Вестфалија до јануари 1947 година. Со тоа, мнозинството на областите во Горен Везер станале дел од Северна Рајна-Вестфалија.
Барањата на холандските политичари дека Холандија треба да ги добие германските области источно од холандско-германската граница како воени репарации, биле отворено одбиени на Лондонската конференција на 26 март 1949 година. Всушност, само околу 1,3 км2 од западниот дел на Долна Саксонија биле предадени на Холандија во 1949 година.
Историја на Долна Саксонија како покраина
Првиот долносаксонскиот парламент или Ландтаг се состанал на 9 декември 1946 година. Не бил избран; туку бил поставен од британската окупациска администрација (т.н. „назначен парламент“). Истиот ден, парламентот го избрал социјалдемократот, Хинрих Вилхелм Копф, поранешен претседател на Хановер (Regierungspräsident) за нивен прв министер-претседател. Копф предводел петпартиска коалиција, чија основна задача била повторна изградба на покраината од воените штети. Владата на Копф морала да организира подобрување на снабдувањето со храна и обнова на градовите уништени од воздушните напади на сојузниците во текот на војната. Копф останал — нарушен со мандатот на Хајнрих Хелвеге (1955–1959) — на чело на владата во Долна Саксонија до 1961 година.