cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сензација (филм од 2006)
Содржина
Притоа, Сондра прави грешка и на Лајман му кажува дека го следела, мислејќи дека е сериски убиец. Истовремено, магионичарот оди во станот на една од убиените проститутки, по што доаѓа до несоборливи докази дека неа ја убил Лајман. Оттука, тој вози кон имотот на Лајман за да ја предупреди Сондра, но умира во сообраќајна несреќа. За тоа време, Сондра мислејќи дека не знае да плива, Лајман ја турка Сондра во езерото, со намера да ја убие, а потоа се јавува во полицијата и пријавува дека неговата девојка несреќно се удавила. Кога доаѓа полицијата, се појавува Сондра жива и здрава, кажувајќи му на Лајман дека е одлична пливачка.
Циметово дрво
Циметово дрво е дрво кое расте во Шри Ланка, Бразил, Индија и Индонезија. Од кората на ова дрво се добива цимет.
Кристоф Риблон
Кристоф Риблон (Christophe Riblon; р. ) — поранешен француски професионален друмски и велодромски велосипедист, кој настапувал во периодот 2005-2017 година.
Кариера
Освоил две планински етапи на нагорнина на Тур де Франс, вклучувајќи ја етапата 14 на Тур де Франс 2010 до скијачкото одморалиште Акс-3 Домен во Пиринеите и етапата 18 на Тур де Франс 2013 на Алп д’Ез.
Во текот на победата во 2010, бил дел од рано бегство кое се одвоило на 30 километри во трката и останал сам на претпоследното искачување во денот. Имал две минути водство на подножјето на последното искачување и се одржал пред главните кандидати за победа и победил додека тие се бореле зад него.
Етапата во 2013 ја освоил по долго бегство, бркајќи го Тиџеј ван Гардерен пред второто искачување на Алп д’Ез и се одржал пред водечката група со една минута предност, и покрај падот при спустот на Кол де Сарен. При овој подвиг станал првиот (и единствен) француски етапен победник на трката таа година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Други поважни етапни трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Документ
Документ е ограничена физичка или дигитална репрезентација на тело од информации, создадени со можност за комуникација и повторна употреба. Документот може да мaнифестира симболичка, диjаграмска или сензорски добиена информација.
Архивски документ
Документ/запис во архивистиката е забележана информација создадена или примена во текот на покренувањето, извршувањето или завршувањето на активност на одреден орган, правно или физичко лице и ги опфаќа во доволна мера содржината, контекстот и структурата, така што без оглед на обликот или носачот на записот, дава доказ за таа активност.
Основни одлики на документот/записот се автентичност, веродостојност, целовитост и употребливост:
Дили (општина)
Дили (португалски: Município Díli, тетум: Munisípiu Dili) е една од 13-те општини, поранешни окрузи, на Источен Тимор, во кои спаѓа и главниот град Дили. Има население од 277 279 жители заклучно со 2015 година, од кои повеќето живеат во главниот град. Општината има површина од 368,12 км2 (142,13 квадратни милји).
Историја
Во 1520 година Португалците ја основале населбата Дили во истоимениот залив. Од 10 октомври 1769 година, откако Португалците беа протерани од Лифау, Дили станува главен град на колонијата. Во 1912 година бил одбиен нападот врз Дили за време на големиот бунт на Мануфахи.
Ноќта на 19-20 февруари 1942 година, јапонските трупи слетаа во Дили и ја окупираа неутралната колонија до 1945 година.
Во 1999 Индонезиските војски се повлекуваат од Источен Тимор и Дили е ослободен.
Шумски чај
Calamintha grandiflora, крупно-цветна каламинта, ефектен каламин или солени нане, е вид на украсно растение.
Дили (општина)
Географија
Дили е најмалата општина во Источен Тимор по површина, а има најбројно население. Лежи на северниот брег на островот Тимор на Савуанското Море. Се граничи со општините Манатуту на исток, Ајлеу на југ и Ликиса на запад. Островот Атауро, на север од општината спроти главниот град, е едно од неговите административни места. Дили е економски и политички центар на Источен Тимор.
Шумски чај
Дистрибуција
Расте во одредени планини во западна и јужна Европа ( централен масив, Алпи, Пиринејски ,...) високи над 700 метри. Може да се најде и вобукови шуми.
Користете
Може да се користи во готвењето, а во хербалната медицина се користи за модринки и грчеви. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">]. Во регионот Aubrac во Франција, исто така се користи како инфузија и се нарекува "thé d'Aubrac" (чај Aubrac); и е ценет поради неговите дигестивни својства.
Дили (општина)
Население
Населението на општината заклучно со 2015 година е 277 279 жители; за споредба, во 2004 година населението броеше 173 541 луѓе. Густината на населението е 760 луѓе / км². Просечната возраст на населението е 20,8 години, што е значително повисоко од националниот просек од 18,8 години. Помеѓу 1990 и 2004 година, просечниот годишен раст на населението е 2,53%. Значителен дел од зголемувањето се должи на имиграцијата од другите региони на земјата. Само 54% ​​од населението на Дили е родено во областа.
Околу 81% од популацијата зборува тетум како мајчин јазик. 25,8% од популацијата се неписмени (29,1% жени и 22,9% мажи). Средно училиште завршиле 37,7% од лицата над 18 години (33,8% од жените и 41,0% од мажите).
Заклучно со 2004 година, 93,3% од населението се католици; 0,5% - приврзаници на традиционалните анимистички верувања; 4,5% се протестанти и 1,1% се муслимани; 0,2% се будисти и 0,1% се хиндуси.
Методи Чепреганов
Методи Чепреганов (, -, ) — македонски лекар, специјалист во областа на невропсихијатрија и епилептологија.
Работно искуство
Од 1969 г. работел на Клиниката за нервни и душевни болести при Медицински факултет во Скопје. Повеќе од 25 години учествувал во наставата како професор, одржувајќи предавања од областа на: Неврологијата и психијатрија со медицинска психологија на студентите на Медицинскиот факултет – Скопје;
Од 2006 г. работел во Болницата Невромедика во Скопје
Научно и професионално достигнување
Учествувал на бројни европски и светски конгреси, а објавил и над 260 научни трудови и 130 монографии од областа на Неврологијата и епилептологијата меѓу кои позначајни се:
Признанија и оставштина
Методи Чепреганов како невропсихијатар-епилептолог беше во самиот врв на македонската медицинска наука. Членувал во Европска асоцијација за клиничка неврофизиологија и епилептологија за земјите од Француско говорно подрачје и во Невролошка асоцијација на Франција. Награден е со орденот „Palmes Academiques“ од страна на претседателот на француската влада, во име на Министерството за наука.
1619
1619 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1619 година од новата ера, 619. од вториот милениум, 19. од XVII век и последна од 1610-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7127 и 7128 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6369 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5379 и 5380 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2372.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1619 година се протега во 4255 и 4256, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4315 и 4316 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2162. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1028 и 1029 исламска година.
1495 п.н.е.
1495 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1495. година пред новата ера, 495. од вториот милениум п.н.е., 95. од 15 век п.н.е. и шеста од 1490-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4013 и 4014 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3255 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2265 и 2266 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 742 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1495 година се протега во 1141 и 1142, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1201 и 1202 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 952 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2181 и 2180 исламска година пред хиџра.
Портата на рајот (филм од 1980)
„Портата на рајот“ или „Рајската порта“ (англиски: Heaven's Gate) - американски филм од 1980 година, во режија на Мајкл Чимино (Michael Cimino). Главните улоги ги толкуваат: Крис Кристоферсон (Kris Kristofferson), Кристофер Вокен (Christopher Walken), Џон Харт, (John Hurt), Сем Вотерстон (Sam Waterston), Бред Дуриф (Brad Dourif), Изабел Ипер (Isabelle Huppert), Џозеф Котен (Joseph Cotten), Џеф Бриџис (Jeff Bridges), Рони Хокинс (Ronnie Hawkins), Пол Косло (Paul Koslo), Џефри Луис (Geoffrey Lewis), Ричард Масур (Richard Masur), Розана Вела (Roseanne Vela) и Мери Кетрин Рајт (Mary Catherine Wright). Ова е првиот филм на Чимино снимен по големиот успех со „Ловец на елени“. Филмот, чија интегрална верзија трае 3,5 часа, се одликува со извонредна фотографија (дело на Вилмош Жигмонд), како и со детална сценографија и костимографија кои верно го одразуваат духот на времето. Автор на музиката е Дејвид Менсфилд.
Синопсис
Во реонот Џонсон, во Вајоминг, кон крајот на 19 век, шерифот Џејмс Ејверил (го игра Кристоферсон) се обидува да ги заштити доселениците-земјоделци од богатите сточари. Џејмс е вљубен во Ела Вотсон (ја игра Ипер), која води јавна куќа, а за нејзината љубов се бори со платениот револвераш Нејтан Чемпион (го игра Вокен). Сточарите се организираат и прават список за ликвидирање на 125 селани. Еден од изнајмените револвераши е Нејтан, но тој почнува да ги преиспитува своите постапки откако тројца платеници ја силуваат Ела и ги убиваат нејзините девојки. Џејмс убива еден од силувачите и ја моли Ела да го напушти местото, но таа тврдоглаво одбива да се исели од својот имот. Ела, која дотогаш го искористува Нејтан, ја прифаќа неговата понуда за брак, а тоа го налутува Џејмс. Сакајќи да ја избегне борбата со сточарите, градоначалникот го отпушта шерифот. Тогаш, водачите на сточарите решаваат да го убијат Џејмс за да ги заплашат останатите. Меѓутоа, жителите се организираат, решени да им се спротивстават на злосторниците...
Тујанска тврдина
Тујанска тврдина (албански:Kalaja e Tujanit)) — тврдина која се наоѓа во Албанија. Изградена е во железното време, а проширена во IV век.
Голема Малесија
Голема Малесија е општина во областа Скадар, Северозападна Албанија. Беше создадена во јуни 2015 во соединување на следниве поранешни општини: Груемир, Кастрат, Келменд, Коплик и Шкрел. Седиште на општината е градот Коплик. Населението брои 30,823 (попис 2011), а површината 951 км2. Површината се совпаѓа со поранешниот округ Голема Малесија.
236
236 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 236 година од новата ера, 236. од првиот милениум, 36. од III век и седма од 230-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5744 и 5745 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4986 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3996 и 3997 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 989.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 236 година се протега во 2872 и 2873, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2932 и 2933 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 779. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 398 и 397 година пред хиџра.
Ванила
Ванила е зачин добиеана од орхидеите на родот Vanilla од Мексико. Етимолошки, ванила е изведено од шпанскиот збор „“, мала мешунка. Првобитно одгледувана од претколумбовските средноамериканци, шпанскиот конквистадор Ернан Кортес е заслужен за претставување и на зачинот и на чоколадото во Европа во периодот од 1520 година.
Архитектонски проект
Архитектонски проект - техничка документација, збир од графички и текстуални прилози потребни за изградба на еден објект. Него го изработува архитект и претставува опис на архитектонскиот концепт на просторно функционалното решение, опис на проектираните простори, со нивните функционални капацитети и површини и опис на материјалите и архитектонските елементи.
Ситуација
Ситуацијата го покажува целиот контекст на градење или група на објекти. Ги прикажува границите на парцелите и начините за пристап до локацијата, и околните објекти ако се релевантни за проектот. За градба на урбанистичка парцела, ситуацијата треба да ги содржи пристапните улици за да прикаже како проектот се вклопува во урбаното ткаење. Во рамките на локацијата, ситуацијата дава преглед на целиот опфат. Таа прикажува на веќе постоечките објекти (ако ги има) и оние кои се предложени; патишта, паркинзи, патеки, паретерно уредување, дрвја и садници. Во основниот проект, ситуацијата исто така треба да ги прикаже сите инсталации: канализациони цевки, снабдување со вода, електрични и комуникациски кабли, надворешно осветлување итн.
Основа
Основата е главниот архитектонски дијаграм, поглед од горе кој го прикажува распоредот на просторот на одредено ниво во зградата на ист начин како мапа. Технички тоа е хоризонтален пресек низ објектот (конвенционално на еден метар и дваесет сантиметри над нивото на подот), ги прикажува ѕидовите, прозорците и вратите, отворите и други карактеристични елементи на тоа ниво. Приказ на основата вклучува нешто што може да се види под тоа ниво: на подот, скали и мебел. Објекти над нивото што ги прикажува основата (на пр. греди) може да се прикажат со испрекинати линии.
Изгледи
Изглед е поглед на објект од една страна, рамна престстава на една фасада. Ова е вообичаениот начин за приказ на надворешниот изглед на објектот. Секој изглед е означен според страната на светот кој којашто е свртен, пр. свртен кон север е северниот изглед на објектот. Еден објект е ретко едноставна правоаголна форма во основа, па типичен изглед ги прикажува сите делови од објектот што можат да се видат од една конкретна страна.
Геометриски, изгледот е хоризонтална ортографска проекција на зграда на вертикална рамнина, каде што вертикалната рамнина е паралелна со една страна од објектот.
Архитектите, исто така, го користат зборот фасада како синоним за изглед, па северна фасада е буквално надворешниот ѕид од објектот што е свртен кон север.
Пресеци
Пресек претставува вертикална рамнина која го сече објектот, на ист начин како што основата е хоризонтален пресек погледнат од горе. Во пресекот, се што е пресечено од рамнината е прикажано со дебела линија, честопати со полна шрафура за да прикаже елементи низ коишто е пресечено, а се што е се гледа понатаму е прикажано со потенка линија. Пресеците се користат за да го опишат односот помеѓу различните нивоа на објектот. Деловите се користи за да се опише односот меѓу различни нивоа на зградата. Во цртежот од Обсерваториумот прикажан тука, пресекот прикажува купола која може да се види од надвор, втора купола што може да се види само во внатрешноста на зградата, и начинот  на кој во просторот помеѓу двете куполи е сместен голем астрономски телескоп: односи, кои би било тешко да се забележат само од основите.
Идеен проект
Идеен архитектонски проект е првата фаза од архитектонското проектирање. Тој содржи геометриски проекции, димензии и спецификација на сите архитектонски елементи од кои се состои градбата, кои се потребни за потврдување на усогласеноста на идејниот проект со потребите на инвеститорот и условите за градење.
Основен проект
Основниот проект е техничка документација од повеќе инженерски области, во зависност од видот и намената на градбата, потребна за добивање на одобрение за градење на еден објект.
Архитектонскиот проект како дел од основниот проект претставува детален и специфичен опис на сите архитектонски елементи. Покрај текстуалниот дел (техничкиот опис и предмер), содржи и детални цртежи од градежната парцела, нејзината околина, автомобилските и пешачките сообраќајни површини, зеленилото и обработката на партерот, коти на сите димензии и растојанија битни за поставеноста на градбата во однос на регулационата и градежната линија, границите на градежната парцела и соседите, детални основи на сите подземни и надземни катови од градбата, со основа на покрив (петта фасада) со точни површини на сите простории и опис на подните и ѕидните слоеви, сите карактеристични меѓусебе различни вертикални пресеци во два меѓусебно нормални правци (попречен и подолжен) со описи и димензии на сите карактеристични архитектонски елементи - ѕидови, тавани, подови, покриви, фасадни слоеви и др., сите фасадни изгледи, детали во хоризонтален и вертикалн пресек на сите архитектонски елементи и спојки, шема на столарија и браварија.
Јован Тозиевски
Јован Тозиевски — економист и градоначалник на Општина Ресен од 8 ноември 2021 година.
Животопис
Јован Тозиевски е роден на 4 септември 1983 година во Битола. Тој е дипломиран економист. Од 2013 до 2021 бил член на Советот на Општина Ресен. Бил вработен во Комуналното претпријатие во Ресен. Тозиевски е семеен човек, татко на две деца.
IC 1468
IC 1468 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1468 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. IC 1468 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 24 м 30,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 12' 32"".
Други поделби
Проучување на IC 1468 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1405555.
Историја на Јужноафриканската Република
Територијата на денешната Јужноафриканска Република била населена уште од најраните времиња. Во оваа земја денеска се наоѓа еден од најстарите археолошки наоѓалишта на светот. Остатоци од австралопитек (Australopithecus africanus) биле пронајдени кај Таунг и во пештерите Стеркфонтејн, Кромдраи и Макапансгат, од кое произлегува дека овде имало живот пред околу 3 милиони години. Во времето на миграциите си, племето Банту ја преминале реката Лимпопо и ја населиле територијата на денешната држава. Главно занимање на населението било земјоделството и сточарството. Племињата кои претходно живееле на овие простори околу 20.000 години биле или протерани или асимилирани.
Во 1487 година, португалецот Бартоломео Дијас бил првиот Европеец кој престигнал на ова подрачје. Во 1497 година, Васко де Гама пловел околу територијата на земјата, покрај Јужна Африка кон својот пат за Индија. Областа на исток од земјата ја нарекол Натал, бидејќи неговата експедиција овде престојувала за време на Божик. Сепак почетокот на новата историја на Јужна Африка денеска се препишува на калвинистот Јан ван Рибек. На 6 април 1652 година, по налог на Холандската источноиндиска компанија тој основал станица за снабдување на бродови. Благодарение на својата стратегиска позиција, таа станица би требало да служи за одмор на трговските бродови кои патувале од Европа кон југоисточна Азија. Кон втората половина на 17 век и почетокот на XVIII век, таа холандиска станица односно населено место започнала да се зголемува. Во почетокот, населувачите се распространувале во регионот на Весткап. Во 1770 година истите престигнале до границата со племето банту, со кое започнала редица од војни. Холандија довеле голеа број на робови од Индонезија, Мадагаскар и Индија. Во почетокот на 1743 година, бројот на т.н. црни робови бил значително поголем од бројот на местното население кое се населило на овие простори. Со текот на времето, наследниците на црните робови честопати се жениле со белите дојденци. Така, денеска заедно со бушманите тие сочинуваат 50 % од вкупното население на Западно’ртската покраина.
Велика Британија врз областа зазела целосна контрола во 1795 година. Бидејќи веќе имала свои колонии во Австралија и Индија, Велика Британија сакала Кејптаун да го користи како трговска станица за долгите патувања. Сепак, според Амбиенскиот мировен договор од 1802 година, Британија морала да ја врати територијата на Холандија, но во 1806 година тие повторно ја зазеле и повторно основале колонија, главно поради банкрот на Холандската источноиндиска копмпанија. На почетокот од XIX век, племето Зулу успеало да ги прошири своите територии. Во 1833 година, британската влада го забранила ропството, по кое следувале голем број на конфликти. Во тој период била основана Јужноафриканската република. Октривањето на дијамантот во 1867 година и златото во 1884 година на овие подрачја, дополнително придонело за економски развој и имиграција. Секојдневните конфликти доведувале до постојани војни помеѓу европското население и домородците. Следувале т.н. Бурски војни. Во Првата бурска војна (1880-1881) местното население забележило определени резултати, но во Втората бурска војна (1899-1902) сепак Британија била поуспешна.
По крајот на војните, во 1910 година бил основан Јужноафрикански сојуз од четирите колонии Натал, Трансвал, Фристејт и ’Ртската Колонија. Во 1934 година станало обединувањето на британската јужноафриканска партија со бурската национална партија во т.н. Обединета партија чија главна цел била помирувањето на белото и црното население. Тој сојуз се распаднал во 1939 година. По крајот на Втората светска војна, белото население успеало да ја зачува својата власт. Во втората половина на XX век започнала војна помеѓу истите страни. Во 1976 година, органите на редот убиле 176 црни демонстранти и студенти. Но по големите притисоци од светската јавност, сепак во 1994 година се одржиле првите избори на кои Африканскиот нациопнален конгрес победил убедливо и од тогаш сѐ уште е на власт. Нелсон Мандела станал првиот црн претседател на земјата, кој во 1993 година добил нобелова наградаза мир.
Градови во Јапонија
Град (市 shi) е локална административна единица во Јапонија. Градовите се рангирани на исто ниво како и селата (村mura), со разлика што тие не се составен дел од областа(郡 gun). Како и другите современи административни единици, тие се дефинирани со Законот за локална автономија од 1947 година.
Градски статус
Ознаката ја одобрува гувернерот на префектура и министерот за внатрешни работи и врски.
Еден град може теоретски да биде понижен во едно село ако не успее да ги исполни сите овие услови, но таквото понижување досега не се случило. Најмалку населениот град Уташинај, Хокаидо, има население од шест илјади, додека град во иста префектура, Отофуке, Хокаидо , има речиси четириесет илјади лица.
Според Законot за посебни одредби за спојување на општините, стандардот од 50.000 жители за статусот на градот е намален на 30.000, ако таквата популација е стекната како резултат на спојување на градови и / или села, со цел да се олеснат ваквите спојувања за да се намалат административните трошоци. Многу општини добија градски статус под овој олеснет стандард. Од друга страна, општините неодамна го стекнаа статусот на градот чисто како резултат на порастот на населението без проширување на областа се ограничени на оние наведени во Списокот на поранешни градови или села само во самото место во Јапонија.
Класификации за големи градови
Кабинетот на Јапонија може да назначи градови со најмалку 200.000 жители за да има статус на посебен град, основен град или одреден град. Овие статуси го прошируваат обемот на административниот орган делегиран од префектуралната влада до градската влада.
Статус на Токио
Токио, главниот град на Јапонија, постоел како град до 1943 година, но сега е законски класифициран како посебен вид префектура наречена метрополис. На 23 специјални одделенија во Токио, кои го сочинуваат јадрото на метрополитенската област во Токио, секој има административен статус аналогно на оној на градовите. Токио, исто така, има неколку други вградени градови, градови и села во рамките на нејзината јурисдикција.
Историја
Градовите биле воведени под "градскиот код" ( shisei, 市 制) од 1888 година време на "Големите Мејџи спојувања" (Meiji no daigappei) од 1889 година. -Ши ги замени претходните <b id="mwOQ">урбани области</b> / "одделенија / градови" <i id="mwOg">(-ку)</i> кои постоеле како примарни поделби на префектури, покрај руралните области <i id="mwPA">(-ган)</i> од 1878 година. Првично, во 1889 година имало 39 градови: само еден во повеќето префектури, два од неколку (Јамагата, Тојама, Осака, Хјого, Фукуока), а никој во некои - Мијазаки стана последната префектура која го сочувала својот прв град во 1924 година. Во Окинава-кен и Хокаи-до кои сè уште не беа целосно еднакви префектури во Империјата, главните урбани населби останаа организирани како урбани области до 1920-тите: Нахаку и Шури-ку, двете урбани окрузи Окинава беа претворени само во Наха -Ши и Шури-ши во мај 1921 година, а шест-на Хокаидо беа претворени во градовите независни во август 1922 година.
До 1945 година, бројот на градови низ целата земја се зголеми на 205. По Втората светска војна, нивниот број речиси двојно се зголемил за време на "големите спојувања на Шова" од 1950-тите и продолжил да расте, така што го надминал бројот на градовите во раниот 21 век (види Список на спојувања и распуштања на општините во Јапонија ). Од 1 октомври 2018 година има 792 градови во Јапонија.
Наводи
<references group="" responsive="">
Сестрата Кери
„Сестрата Кери“ (англиски: Sister Carrie) — роман на американскиот писател Теодор Драјзер од 1900 година.
За делото
Својот прв роман, „Сестрата Кери“, Драјзер го објавил во 1900 година откако го привлекол вниманието на Френк Норис, лектор во една издавачка куќа. Книгата му била толку непријатна на еден член на издавачката куќа (или на неговата сопруга), што била објавена без никакво воодушевување и се продала во мал број примероци, но наишла на малку подобар прием во Англија. Веројатно, за ликот на Кери Драјзер бил инспириран од сестра му, која побегнала со некој оженет човек од Чикаго во Њујорк, каде што живеела доста удобно, а Драјзер живеел некое време во нејзината куќа. Во романот, Драјзер ја опишува повеста на една девојка која од своето мало место се сели во Чикаго, каде се вљубува во едне човек, а потоа во друг за најпосле да ги надмине двајцата. Вториот маж, Херствуд, поради Кери ги остава жената, децата и својата работа, но и покрај тоа ја губи Кери, по што запаѓа во тешка беда и извршува самоубиство. Во последната глава од романот, Кери Мигер постигнува успех во театарската кариера и неа ја чека светла иднина и токму тоа било причината за ужасот кај публиката, која била навикната на схематското прикажување на жените во романите. Пред овој роман, никој во американската книжевност не раскажал толку верни животни приказни и не опишал такви ликови. „Сестрата Кери“ наишла на подобар прием во Англија отколку во САД.
Spyker C12 Zagato
Spyker C12 Zagato („Спајкер Ц12 Загато“) е третиот автомобил на холандскиот автопроизводител Spyker. Ова е целосно алуминиумски спортски автомобил со задна влеча, заснован на моделот C12 Spyder. Достигнува максимална брзина од 310 км/ч, развивајќи 0–100 км/ч за 3,8 сек. Соодносот на силата и тежината му изнесува 337 bhp по тон.
Моделот е најавен на 6 март 2007 на Женевскиот автосаем. Конструиран ево соработка со италијанската фирма Zagato.
Цената на автомобилот е 495.000 евра.
Фалде
Фалде (Vahlde) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Низ местото течат Финтау и Рушведе, кои се спојуваат западно од Фалде.
Општински единици
Општината Фалде, покрај од главното место Фалде, се состои од местата Бенкело и Рипе.
Местото Рипе е целосно одвоено од општината од општинското подрачје на Лауенбрик.
Футуристичка архитектура
Футуризмот како уметничко движење беше основан во Италија во XX век. Тој набргу се прошири во Франција, Германија, Русија и Америка повикувајќи ги и сите оние коишто беа изморени од романтизмот, декаденцијата и сентименталноста, а беа желни за нешто посилно и потрајно, нешто што ќе оди во чекор со машинската ера. Filippo Tommaso Marinetti (1876) заедно со приврзаниците успеа да ги инспирира архитектите и уметниците со својата визија за брзината, машините, транспортот, комуникациите, како и со сите импресии од животот во модерниот град. Во поголем број од своите манифести предвидени со цел да шокираат, тие ги одредија стиловите за сликарството, музиката, скулптурата, театарот, поезијата и архитектурата.
Во 1909 година италијанскиот поет Filippo Tommaso Marinetti (1876) го основа движењето под името футуризам и застана на неговото чело. Во 1920 и 1930 година терминот „футуризам“ беше употребуван за да го опише големиот број на агресивните модерни стилови во уметноста и литературата.
Младите архитекти Antonio Sant'Elia (1888) и Mario Chiattone (1884) во 1914 година во Милано ги изнесоа своите револуционерни идеи со цртежи и планови насловени La Citta Nuova. Овој проект никогаш не беше изведен, но нивните идеи длабоко се врежаа во подоцнежните генерации архитекти и уметници. Во каталогот на оваа изложба Sant'Elia полн со гнев против академскиот еклектицизам бараше радикална обнова на италијанската архитектура.
Во 1914 година Filippo Tommaso Marinetti инспириран од текстот на Sant'Elia ја издаде книгата под наслов Manifesto dell' Architetura Futurista во којашто за првпат го употребува терминот футуризам и во којашто беше прокламирано дека: „Архитектурата треба да се ослободи од традицијата. Таа треба со целата своја сила да започне од самиот старт...“. Во согласност со теоријата за пластичната динамичност на Umberto Boccioni (1882), познат сликар, вајар и теоретичар на футуристичкото движење во уметноста, склоноста кон леснотијата, корисноста, проодноста и брзината беше означена како футуристичка.
Во 1928 година Luigi Colombo (1904), сликар познат како Fillia кој беше припадник на втората генерација футуристи ја приредил првата, истовремено и последна изложба Mostra di Architettura Futurista „под покровителство на Мусолини“ на која беа прикажани делата на многу уметници меѓу кои и од областа на архитектурата застапени од Sant' Elia, Chiattone, Alberto Sartoris и Virgilio Marchi со која се пропагираше градителството како државна фашистичка архитектура.
По футуристичката изложба приредена во Рим во 1932 година под името „Mostra della Rivolucione Fascista“ која имаше за цел враќање на националната традиција, фашизмот оваа изложба ја прогласи како важен израз на времето. Сега Filippo Tommaso Marinetti како заслужен футурист кој стоеше на чело на ова движење, Мусолини го произведе во „Accademico d'Italia“.
Кирил Миноски
Биографија
Кирил Миноски завршил на Економскиот факултет во Скопје. Во периодот од мај 2014 до ноември 2015 година бил на позицијата директор на Државниот пазарен инспекторат, по кое станал директор на Управата за јавни приходи.
Османска турска азбука
Отоманската азбука (Османски: الفبا elifbâ ) беше верзија на персиската азбука која беше користена за отоманскиот турски јазик во времето на Османлиското Царство. Исто така се користеше и во раните години на Турција, пред да се воспостави турското латинско писмо. Исто како и кај персиската азбука, така и кај отоманската се пишува од десно на лево.
1Точната отоманска варијанта на gef би ја имало малата "kaf" од ﻙ и двојните горни линии од گ. Оваа одлика ретко се користи во современите фонтови.
Osmanische Sprache
1618
1618 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1618 година од новата ера, 618. од вториот милениум, 18. од XVII век и деветта од 1610-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1618 година се протега во 4254 и 4255, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4314 и 4315 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2161. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1027 и 1028 исламска година.
Евровизија 2015
Евровизија 2015 — 60-тото издание по ред на изборот за песна на Евровизија. Се одржало во Виена, главниот град на Австрија, како резултат на победата на Кончита Вурст на Евровизија 2014 година во Копенхаген, со песната Rise Like a Phoenix. Ова било вторпат Австрија да биде домаќин на фестивалот, а првото домаќинство го имала во 1967 година. Радиодифузер на натпреварувањето бил австрискиот јавен сервис О-Ер-Еф. Полуфиналните вечери биле одржани на 19 и 21 мај 2015 година, а големото финале се одржало на 23 мај 2015 година. Шоуто го воделе три дами: Мирјам Вајкселбраун, Алис Тумлер и Арабела Кајсбауер.
На натпреварот учествувале вкупно 40 земји, а како повратнички земји земале учество Кипар, Србија (после едногодишна паузе) и Чешка (после петогодишна пауза), додека Украина оваа евровизија ја прескокнала заради финансиски причини и вкупната политичка ситуације во земјата, од Украинската криза. Дебитант на ова издание на Евровизија била Австралија.
На Евровизија 2015 победила Шведска со песната - Heroes (превод на мак. Херои) - во изведба на Монс Селмерлев, додека Италија — со песната -Grande amore- (превод на мак. Голема љубов) — го освоила првото место по бројот на гласови од публиката. Второто место на натпреварот и припаднало на Полина Гагарина од Русија со песната - A Million Voices - (превод на мак. Милион гласови}}), а третопласирана била Италија. Шведска, меѓутоа, собирајќи го мнозинството од гласовите од жирито добила доволно бодови за да ги надмине гласовите на гледачите.
Ова било првпат од 2009 година победникот да не освои и најмногу бодова од телегласањето. Шведска ја остварила втората победа во последните три године, а свеукупно шеста. Првпат на Евровизија се случило првите три земји да освојат 280 бодови или повеќе. Руската песна -{A Million Voices}- станала прва не-победничка нумера која добила повеќе од 300 бодови, додека италијанската композиција -{Grande amore}- била прва песна од 2012 године која се пласирала меѓу најдобрите три, а која не е испеана на англиски јазик. Австрија и Германија биле првите држави кои од 2003 година наваму не добиле ниеден бод во финалето. Австрија е исто така првата земја домаќин со освоени нула бодови, те истовремено прв домаќин и претходен победник кој се пласирал на најслабо место уште од 1958 година.
Димитар Арсов
'''Академик проф. д-р Димитар Тодоров Арсов''' (, -, ) – специјалист, интернист, ревматолог, редовен професор на Медицински факултет, академик.
Животопис
Арсон е роден во Крива Паланка на 28 септември 1908 година. Основно образование завршил во родниот град, а матурирал во Куманово (1926), студирал во Париз, Франција (1926–1932) и докторирал на Сорбона (1936). Од 1932 г. е асистент во клиниките на Универзитетот во Париз. Од 1939 до 1941 г. е хонорарен лекар на Интерното одделение во Железничката и во Армиската болница во Скопје, лекар на Интерното одделение и шеф на Градното одделение при Државната болница во Скопје (1941–1944) и шеф на Интерното одделение при Земската болница во Скопје (1944–1947). Во 1947 година е избран за асистент, потоа за доцент (1950) и вонреден професор (1957), а во 1958 година за редовен професор на Катедрата за интерна медицина на Медицински факултет во Скопје.
Научна дејност
Од 1952 година бил управник на Интерната клиника при Медицински факултет во Скопје (до неговата смрт). Две години истовремено бил и в.д. управник на Инфективната клиника во Скопје. За редовен член на МАНУ бил избран на 18 август 1967 година, како прв редовен член од областа на медицинските науки. Бил член на:
Награди и признанија
Добил плакети од: Промовиран е за:
Евровизија 2015
Место на одржување
На 6 август 2014 конечно било одредено дека домаќин ќе биде главниот град на Австрије, а изабраната арена била Виенер Штадхале.
Димитар Арсов
Објавени научни дела
Објавил над 200 научни и стручни трудови, соопштенија и дискусии во македонски, југословенски и странски списанија, на симпозиуми и конгреси. Автор е на повеќе учебници. Во нив воведува низа стручни изрази, кои влегуваат во македонската стручна терминологија, а ги карактеризираат основните пропедевтички поими во интерната медицина. Со истражувањата навлегува во сите подрачја од интерната медицина.
Евровизија 2015
Формат
Натпреварувањето се состоело од две полуфиналиња и финале, што е формат кој се користи уште од 2008 година. Десет земји со највеќе гласови се квалификувале за големото финале и на тој начин им се придружиле на автоматските финалисти: домаќинот Австрија, итн. „голема петорка” која ја сочинуваат Франција, Германија, Италија, Шпанија и Велика Британија, како новоповиканиот учесник Австралија.
Димитар Арсов
Објавени научни дела
Во неговите изучувања видно место заземаат социјалните болести; клиниката на пегавиот тифус, маларијата и нејзините последици во годините пред Војната и во првите години потоа, до ерадикацијата на оваа ендемска болест од Македонија; калаазарот кај возрасните – болест во период кога се сметало дека кај нас се јавува само како паразитоза во детската возраст; хепатитот во првите негови манифестации во Македонија како епидемична болест; истражувал за дијабетесот кај нас; за проблемите на зголемениот крвен притисок и срцевите болести; за проблемот на уролитијазата во Македонија; за проблемот на потхранетоста; за желудочните и цревните болести во нашата патологија; за современото лекување и дијагностицирање на болестите на крвта; на миокардниот инфаркт и на хипертиреозата.
Евровизија 2015
Формат
Секоја земја учесник имала је свој национален жири, составен од пет професионални члена со занимање поврзано за музичката индустрија. Секој член на националното жири морал да ја оцени секоја песна, освен онаа која је претставувала неговата/нејзината држава. Резултатите од гласањето на секој поединечен член на националното жири се комбинирани како би се добил вкупен пласман од првото до последното место. Слично на тоа, резултатите од телевоутингот исто така се толкуваат како конечен пласман, имајќи ги предвид резултатите од вкупното гласање за разлику од гласањето на жирито коде се брои за првата десеторка. Комбинацијата на вкупните гласови од жирито и вкупните гласови од публиката го одредила вкупниот пласман на сите учесници. Песната која освоила највеќе бодови по сумирање на резултатите добивала по 12 бодови, додека десеттата песна во поредокот добивала 1 бод. Во врска со телевоутингот (недоволна количина на гласови / технички проблеми) или грешките на жирито (технички проблеми / кршење на правила), само еден од овие два случаја би можел да биде во оптек ако би сакале да гласаат со стопостотен удел од гласовите на жирито, иле од публиката.
Димитар Арсов
Објавени научни дела
Оригинален придонес е неговата студија за интравенската примена на адреналинот во лекувањето на ревматската треска и ревматскиот ендокардит.
Во последните години од животот своето внимание особено го свртува врз ревматските заболувања воведувајќи нови дијагностички методи и модерна терапија. Бил уредник и член на редакциите: Преку дневниот печат објавил бројни написи за актуелните прашања од областа на медицината.
Во својата активност ги соединил квалитетите на врвен здравствен работник, лекар специјалист интернист, педагог и научник. Тој е творец на модерната интерна медицина кај нас. Како врвен педагог, професор по интерна медицина на Медицински факултет. Учествувал во додипломската и подипломската настава.
Останато
Здравствениот дом во Крива Паланка го носи неговото име - Јавната здравствена установа (ЈЗУ) Здравствен дом „Проф. д-р Димитар Арсов“ - Крива Паланка.
Евровизија 2015
Одредување на почетните позиции
Домаќинот О-Ер-Еф со продуцентите (ЕБУ извршен супервизор и референтната група) — го одредил финалниот редослед за настапување на земјите учеснички по полуфиналиња и финале, што е и случај со натпреварувањата од 2013 година, за разлику од системот на избор во жребот користен на Евровизија до 2012 година. Така единствено само настапот на земјата домаќин бил одреден со ждрепка. Домаќинот Австрија својата почетна позиција ја објавила на 16 марта 2015 године, откако челниците на делегацијате се сретнале и одлучиле нивната земја да настапува под реден број 14. Конечниот редослед на полуфиналните настапи бил објавен на 23 март 2015 године. Одлучено било дека Молдавија ќе го отвори првото полуфинале, а Литванија второто. Редоследот на натпреварувачите за големото финале бил објавен набрзо по прес-конференцијата која ја одржале победниците во полуфиналињата, па било извлечено Словенија да го отвори финалето, а Италија да настапува како последна.
Водителки
На 19 декември 2014, О-Ер-Еф одредил дека составот на водителите ќе го сочинува женското трио: Мирјам Вајкселбраун, Алис Тумлер и Арабела Кајсбауер. Ова било првпат составот на водители да го сочинуваат три жени. Победникот на Евровизија 2014, Кончита Вурст, бил домаќин во зелената соба (бекстејџу). За првпат од Евровизија 2007, сите водители можеле меѓусебно да се разбираат на завидно ниво на позавање францускиот јазика, вториот јазик на ЕБУ.
Национален телевизиски радиодифузер
Во текот на првиот состанок измеѓу домаќинскиот радиодифузер О-Ер-Еф и ЕБУ во мај 2014, претставниците на основниот организационен тим биле одбрани. Едгар Бем, кој е на чело на продукцијата на забавниот програм на О-Ер-Еф, бил прогласен за извршен продуцент.
Прво полуфинале
16 држави учествувало во првото полуфинале. Право на гласа имала публиката и членови на жирито од Австралија, Австрија, Франција и Шпанија. Десет песни со позициите од 1 до 10 се квалификувале за финалето (означени со портокалова боја).
Второ полуфинале
17 држави учествувале во второто полуфинале. Право на гласа имала публиката и членови на жирито од Австралија, Германија, Италија и Велика Британија. Десет песни со позициите од 1 до 10 се квалификувале за финалето (означени со портокалова боја)..
Резултати
Во следните табели се наоѓаат деталните статистички податоци за резултатите од гласањето по држави.
12 бодови во првото полуфинале
Во табелата се прикажани бројот на добиени 12 бодови во првото полуфинале по држави.
12 бодови во второто полуфинале
Во табелата се прикажани бројот на добиени 12 бодови во првото полуфинале по држави.
12 бодови во финалето
Во табелата се прикажани бројот на добиени 12 бодови во финалето по држави.
237
237 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 237 година од новата ера, 237. од првиот милениум, 37. од III век и осма од 230-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.