cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на Советскиот Сојуз (1917–1927)
Во периодот од 1917 до 1923 година, земјата влегла во Првата светска војна, проследена со Руската граѓанска војна односно војната меѓу Бела армија и Црвена армија. По смртта на Ленин во 1924 година, на власт како генерален секретар бил избран Јосиф Сталин.
Руска револуција
Во текот на Првата светска војна, Руската Империја доживела глад и економски колапс. Деморализирана, руската армија се здобила повлекување на голем број на војници од линиите на фронтот. Незадоволство со монархијата и својата политика на продолжување на војната се зголемила меѓу рускиот народ. Царот Николај II абдицирал на престолот по Февруарската револуција во 1917 година (или март, во зависност од календарот Види: Советски календар), предизвикувајќи големи безредија во Петроград и другите поголеми руски градови. Руската Привремената влада била основана веднаш по падот на царот од страна на Привремената комисија на Државната Дума во почетокот на март 1917 година и добила условна поддршка на меншевиците. На чело на владата застанал принцот Григориј Лавов. Привремената влада поддржувала учество во војната на која одлука болшевиците се спротивставиле. Привремената влада, исто така, ги одложила земјоделските реформи барани од страна на болшевиците. Поради ова, владата на Лавов паднала, а новата влада била создадена од страна на Александар Керенски. Нови немири настанале по поразот од Германија на Русија во војната. По ова, околу 20.000 морнари влегле во престолнината Петроград, барајќи Советите да ја заземат власта.
Февруарска револуција
До Првата Светска Воjна, Царска Русија била заостаната земја, во коja постоеле длабоки општествено–економски противречности. Иако имала прилично развиена индустрија, таа многу заостанувала зад другите капиталистички земjи во Европа. Тешките економски, социјални и политички прилики во Русија, биле причина и за големите порази на руската воjска на фронтот. Руската воjска не била подготвена и опремена за подолготраjно воjување. Тоа не му сметало на царскиот режим, поради што продолжил да настоjува за продолжување воjната и покраj големите загуби. Ваквата политика на режимот, покраj поразите на фронтот предизвикале големо незадоволство во редовите на воjската. Се појавило и општо незадоволство кај широките народни маси, кое се манифестирало преку многуброjни штраjкови и демонстрации против царскиот режим и воjната.
Демонстрациите достигнале кулминација во февруари, по стар, односно во март, по нов календар, 1917 година. На 23 февруари, односно 8 март 1917 година избувнал генерален штраjк на работниците во Петроград, денешен Санкт Петербург. Тоа го искористила Болшевичката Партија, на чие чело се наоѓал Владимир Илич Ленин, покренуваjќи ги народните маси да го урнат царизмот. Во наредните денови, ова движење прераснало во вистинско вооружено востание во Петроград. Воjската испратена да го задушува востанието преминала на страната на востанатиот народ, работниците и селаните. На 27 февруари, односно 12 март 1917 година, Петроград бил заземен од вооружените одреди на востанатиот народ. Царот Николаj II абдицирал. Така, со Февруарската буржоаско – демократска револуција бил соборен царизмот во Русија. Власта ја приграбила буржоазијата и формирала Привремена влада во која што власта им припаднала на демократите предводени од страна на Александар Керенски. Февруарската револуција имала буржоаско–демократски карактер. По неjзиното завршување во Русија било воведено двовластие. Покраj Привремената влада, постоеле и деjствувале и Советите на работничките и воените депутати, односно делегати, кои произлегувале од народот.
Октомвриска револуција
Октомвриската револуција е втората фаза на Руската револуција од 1917. Првата фаза на Руската револуција започнала со Февруарската револуција во истата година. Револуцијата ја кренле руските болшевици на чело со Владимир Ленин и Лав Троцки заедно со меншевиците, левите социјалисти и анаристите. Оваа револуција била првата марксистичко-комунистичка револуција во историјата.
Корисничко искуство
Корисничко искуство подразбира однесување на некоја личност, став и емоција во врска со користење на одреден производ, систем или услуга. Корисничкото искуство опфаќа практичен, искуствен, афективен, смислен и драгоцен аспект на интеракцијата на човекот и сметачот и сопственоста на производот. Покрај тоа, ја вклучува и перцепцијата на личноста од аспект на систем, како што су корисност, лесност, употреба и ефикасност. Корисничкото искуство може да се смета како субјективно до степен на индивидуалната перцепција и мисла во однос на системот. Корисничкото искуство е динамично бидејќи непрестано се модифицира во текот на времето сред менувањето на околностите на употреба и промените во поедините системи, како и широкиот контекст на употреба во кои може да се најде.
Историја на Советскиот Сојуз (1917–1927)
Октомвриска револуција
Резултатот од револуцијата било воведување на еднопартиска власт на комунистите и реорганизација на претходното Руско царство во Сојуз на Советските Социјалистички Републики.
Корисничко искуство
Дефиниција
ISO 9241-210 го дефинира корисничкото искуство на човекот на „перцепција и реакција на луѓето кои произлегле од нивната употреба или очекуваното користење на производите, системот или услугите.” Спрема дефиницијата ИСО, корисничкото искуство ги опфаќа сите емоции на корисникот, верувања, преференци, перцепција, физички и психички одговори, однесувањата и достигнувањата кои се јавуваат пред, за време и после употребата. ИСО, исто така наведува трите фактори кои се влијателни за корисничкото искуство: систем, корисник и контекст на користење.
Историја на Советскиот Сојуз (1917–1927)
Руска граѓанска војна
Руската граѓанска војна се водела во периодот од 1917 до 1923 година. По успехот во Октомвриската револуција, новата руска болшевичка влада решила да воспостави мир со Германија, како што му ветила на рускиот народ пред револуцијата. Брест-Литовскиот договор бил подпишан на 6 март 1918 година. Мирот бил единствен избор за болшевиците, бидејќи руската армија била во хаос кога Германците напредувале во февруари 1918 година.
Поголемиот дел од војната завршил во 1920 година, но значајни конфликти продолжиле до 1922 година.
Полско-советска војна
Полско-советската војна била војна која траела од 28 февруари 1919 година до 18 март 1921 година. Војната се водела помеѓу силите на Руска СФСР и Украинска ССР од една страна и Република Полска и Народна Украина од друга страна. Во војната, Полска која по сто години успеала повторно да си ја врати својата државност по мировниот договор од Версај, сакала да си ги осигури своите граници кои ги изгубила по своето последно разделување. Од друга страна пак, Советите сакале овие територии да останал под нивна контрола, кои биле дел од Руската Империја до Првата светска војна.
Околу победникот во војната, денеска полските и руските историчари сѐ уште дебатираат. Полските историчари сметаат дека Полска успеала да во новоформираната република ги зачува своите територии, додека пак Советите тврдат дека спречиле полска инвазија во Украина и Белорусија.
Нова економска политика
Новата економска политика претставувал економска политика која била воведена во Русија и Советскиот Сојуз во 1921 година од страна на Владимир Ленин. Целта на оваа политика била либерализација на економијата во земјата. Во текот на оваа нова политика било дозволено создавање на приватни фирми, додека државата продолила да ги контролира банките, надворешната трговија и големите индустрии. . Оваа решение било прифатено на Десеттиот конгрес на Комунистичката партија на Русија. во практикам декретот барал од земјоделците да дадат на владата одреден износ на суровини и земјоделски производи како данок во натура. . Оваа политика била заменета во 1928 година од страна на Петгодишниот план на Сталин.
Русалски Гробишта (Калиманци)
Русалски Гробишта — археолошко наоѓалиште во селото Калиманци, сместено на околу 500 м јужно од училиштето, во правец кон Јуручко Маало. Наоѓалиштето претставува некропола и тумул од железно време. На терасесто тло се забележуваат конструкции од дваесетина гроба распоредени во круг којшто образува основа од тумул со пречник од околу 5 м и височина од 0,8 м. Гробовите биле градени од камени плочи и се поставени во правците исток-запад и северозапад-југоисток.
Глодово Вјелке
Глодово Вјелке (Głodowo Wielkie) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
NGC 4328
NGC 4328 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4328 се споменува и како MCG 3-32-19, CGCG 99-34, VCC 634.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4328 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4328 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 4328 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40209. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1445. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Плејстејшн 4
Плејстејшн 4 (англиски: PlayStation 4, скратено: PS4) е домашна конзола за видео игри развиена од страна на Sony. Објавена како наследник на PlayStation 3 за време на прес-конференцијата на 20 февруари 2013, PlayStation 4 беше објавен на 15 ноември во Северна Америка, 29 ноември во Европа, Јужна Америка и Австралија, и 22 февруари 2014 година во Јапонија. PlayStation 4 се натпреварува со Нинтендо со конзолата Wii U и Microsoft со конзолата Xbox Еден, како дел од осмата генерација на конзоли за видео игри.
Оддалечувajќи се повеќе од комплексната мобилна микроархитектура на својот претходник, конзолата поддржува AMD побрз процесор изграден врз x86-64 архитектурата, кој теоретски може да го достигне врвот од 1.84 терафлопси; AMD изјави дека тоа е еден од најмоќните АПУ кој го создале до денес. PlayStation 4 прави поголемо истакнување на социјалната интеракција и интеграција со други уреди и услуги, вклучувајќи ја и способноста да се играат игри без конзола на PlayStation Вита и Sony Xperia мобилните уреди ("Remote Play"), способноста да се споделува видео од играта онлајн или на пријатели, со нив се контролира игра далечински ("Споделување на Игра"). Контролерот на конзолата исто така, беше редизајнирана и подобрен од PlayStation 3, со подобрување на копчиња и аналогни стапчиња, и беше вметната интегриранa плоча на допир меѓу другите промени.
Студењак (Калиманци)
Студењак — археолошко наоѓалиште во селото Калиманци. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичко време.
Магнезиум диборид
Магнезиум диборид — неорганско соединение со формула MgB2. Тоа е темно сива цврста супстанца која не е растворлива во вода. Соединението привлекло внимание бидејќи станува суперспроводливо на 39К (-234 °C). Во однос на неговиот состав, MgB2 неверојатно се разликува од повеќето суперпроводници со ниска температура, кои се одликуваат главно со преодни метали. Неговиот суперспроводлив механизам првенствено е опишан со BCS теоријата.
Суперспроводливост
Суперспроводливите својства на магнезиум диборид биле откриени во 2001 година Неговата критична температура (Tc) од 39 K (−234 °C; −389 °F) е највисок меѓу конвенционалните суперпроводници. Меѓу конвенционалните (посредувани од фонон) суперпроводници, тоа е невообичаено. Неговата електронска структура е таква што постојат два типа на електрони на ниво на Ферми со широко различно однесување, еден од нив (сигма-врзување) е многу посилно суперспроводлив од другиот (пи-врзување). Ова е во спротивност со вообичаените теории за суперспроводливост посредувана од фонон, кои претпоставуваат дека сите електрони се однесуваат на ист начин. Теоретското разбирање на својствата на MgB2 е речиси постигнато со моделирање на два енергетски празнини. Во 2001 година се сметало дека се однесува повеќе како метален отколку како купратен суперпроводник.
Полумајснерска состојба
Користејќи ја BCS теоријата и познатите енергетски празнини на пи и сигма појасите на електроните (2,2 и 7,1 meV, соодветно), било откриено дека пи и сигма појасите на електроните имаат две различни должини на кохерентност (51 nm и 13 nm, соодветно). Соодветните длабочини на пенетрација во Лондон се 33,6 nm и 47,8 nm. Ова имплицира дека параметрите Гинзбург-Ландау се 0,66±0,02 и 3,68, соодветно. Првиот е помал од 1/ √2, а вториот е поголем, затоа се чини дека првото укажува на маргинална суперспроводливост од тип I, а вториот тип II суперспроводливост.
Предвидено е дека кога две различни појаси на електрони даваат две квазичестички, од кои едната има должина на кохерентност што би укажала на суперспроводливост од тип I, а едната би означувала тип II, тогаш во одредени случаи, вртлозите се привлекуваат на долги растојанија и се одбиваат на кратки растојанија. Особено, потенцијалната енергија помеѓу вртлозите е минимизирана на критично растојание. Како последица на тоа, постои претпоставена нова фаза наречена полу-мајснерова состојба, во која вртлозите се одделени со критичното растојание. Кога применетиот флукс е премногу мал за целиот суперпроводник да се наполни со решетка од вртлози одделени со критичното растојание, тогаш постојат големи региони од тип I суперспроводливост, состојба на Мајснер, кои ги одвојуваат овие области.
Синтеза
Магнезиум диборид бил синтетизиран и неговата структура била потврдена во 1953 година. Наједноставната синтеза вклучува реакција на висока температура помеѓу прашокот на бор и магнезиум. Формирањето започнува на 650 °C; сепак, бидејќи металот на магнезиум се топи на 652 °C, реакцијата може да вклучи дифузија на пареа на магнезиум преку границите на боровите зрна. На конвенционалните температури на реакцијата, синтерувањето е минимално, иако рекристализацијата на зрната е доволна за Џозефсоновиот тунелски ефект помеѓу зрната.
Суперспроводливата жица од магнезиум диборид може да се произведува преку процесите на прашок во цевка (PIT) ex situ и in situ. Во in situ варијантата, мешавина од бор и магнезиум се намалува во пречник со конвенционално цртање на жица. Жицата потоа се загрева до температурата на реакција за да се формира MgB2. Во ex situ варијантата, цевката се полни со прашок MgB2, намален во дијаметар и синтерувана на 800 до 1000 °C. Во двата случаи, подоцна топло изостатско пресување на приближно 950 °C дополнително ги подобрува својствата.
Алтернативна техника, откриена во 2003 година, користи реактивна течна инфилтрација на магнезиум во грануларна преформа од бор во прав и била наречена техника Mg-RLI. Методот овозможил производство и на натрупани материјали со висока густина (повеќе од 90% од теоретската густина за MgB2) и на специјални шупливи влакна. Овој метод е еквивалентен на слични методи засновани на раст на топење, како што е методот на инфилтрација и обработка на раст што се користи за производство на големи суперпроводници YBCO каде што несуперспроводливиот Y2 BaCuO5 се користи како грануларна преформа во која се инфилтрираат течни фази базирани на YBCO за да се направи суперпроводлив YBCO рефус. Овој метод е копиран и адаптиран за MgB2 и ребрендиран како Реактивна течна инфилтрација на Mg. Процесот на реактивна инфилтрација на течност со Mg во борна преформа за да се добие MgB2 е предмет на патентни пријави од италијанската компанија Edison Sp А.
Хибридното физичко-хемиско таложење на пареа (HPCVD) е најефективната техника за таложење на тенки фолии од магнезиум диборид (MgB2). Површините на MgB2 филмовите депонирани од други технологии обично се груби и нестехиометриски. Спротивно на тоа, системот HPCVD може да одгледува висококвалитетни in situ чисти MgB2 филмови со мазни површини, кои се потребни за да се направат репродуктивни еднообразни Џозефсонови споеви, основниот елемент на суперспроводливите кола.
Електромагнетни својства
Својствата во голема мера зависат од составот и процесот на изработка. Многу својства се анизотропни поради слоевитата структура. „Валканите“ примероци, на пр., со оксиди на кристалните граници, се разликуваат од „чистите“ примероци.
Максималната критична струја (Jc) е: 105 A/m 2 при 20 T, 10 6 A/m 2 при 18 T, 10 7 A/m 2 при 15 T, 10 8 A/m 2 при 10 T, 10 9 A/m 2 во 5 Т.
Подобрување
Различни средства за допинг на MgB2 со јаглерод (на пр. со користење на 10% јаболкова киселина) може да го подобрат горното критично поле и максималната густина на струјата (исто така со поливинил ацетат ).
5% допинг со јаглерод може да го подигне Hc2 од 16 на 36 T додека го спушти Tc само од 39 K на 34 K. Максималната критична струја (Jc) е намалена, но допингот со TiB 2 може да го намали намалувањето. (Допинг MgB2 со Ti е патентиран)
Максималната критична струја (Jc) во магнетното поле е значително зголемена (приближно двојно на 4,2 K) со допинг со ZrB 2.
Дури и малите количини на допинг ги водат двата бендови во режимот тип II и затоа не може да се очекува полу-Мајснер состојба.
Топлинска спроводливост
MgB2 е суперпроводник со повеќе опсег, односно секоја површина на Ферми има различен суперспроводлив енергетски јаз. За MgB2, сигма врската на борот е силна и индуцира голем s-бран суперспроводен јаз, а врската pi е слаба и индуцира мал јаз на s-бран. Квазичестичките состојби на вртлозите на голем јаз се многу ограничени на јадрото на вител. Од друга страна, квазичестичките состојби на мал јаз се лабаво врзани за јадрото на вител. Така тие можат да се делокализираат и лесно да се преклопуваат помеѓу соседните вртлози. Ваквата делокализација може силно да придонесе за топлинската спроводливост, која покажува нагло зголемување над Hc1.
Суперпроводници
Суперспроводливите својства и ниската цена го прават магнезиум диборид привлечен за различни апликации. За тие апликации, прашокот MgB2 се компресира со сребрен метал (или нерѓосувачки челик 316) во жица, а понекогаш и лента преку процесот Powder-in-tube.
Во 2006 година бил изграден суперспроводлив систем со отворена МНР од 0,5 тесла користејќи 18 км жици MgB2. Оваа магнетна резонанца користела криокулер со затворена јамка, без да бара надворешно испорачани криогени течности за ладење . „...''инструментите за МРИ следната генерација мора да бидат направени од калеми MgB2 наместо NbTi калеми, кои работат во опсег од 20–25 K без течен хелиум за ладење. . . . Покрај примената на магнет, проводниците MgB2 имаат потенцијална употреба во суперспроводливи трансформатори, ротори и преносни кабли на температури од околу 25 K, на полиња од 1 T''.“
Проектот во ЦЕРН за производство на кабли MgB2 резултирал со суперспроводливи тест кабли способни да носат 20.000 ампери за апликации за дистрибуција на екстремно висока струја, како што е надградбата со висока осветленост на Големиот хадронски судирач.
Тенките облоги може да се користат во шуплините на суперспроводливи радиофреквенции за да се минимизира загубата на енергија и да се намали неефикасноста на шуплините на ниобиум ладени со течен хелиум.
Погонски, експлозиви и пиротехнички средства
За разлика од елементарниот бор чие согорување е нецелосно преку стаклестиот оксид обложен што ја попречува дифузијата на кислородот, магнезиум диборид целосно согорува кога ќе се запали во кислород или во мешавини со оксидатори. Така, магнезиум борид е предложен како гориво во овните млазници. Покрај тоа, употребата на MgB2 во експлозиви засилени со експлозија и погони е предложена од истите причини. Неодамна можело да се покаже дека мамските ракети што содржат магнезиум диборид/ тефлон / витон прикажуваат 30–60% зголемена спектрална ефикасност, E λ (Jg −1 sr−1 ), во споредба со класичните носивост со магнезиум/тефлон/витон (MTV). Истражувана е и примена на магнезиум диборид на хибриден ракетен погон, мешајќи го соединението во зрната гориво од парафински восок за да се подобрат механичките својства и одликите на согорувањето.
Список на ѕвезди во соѕвездието Змеј
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Змеј, надолно подредени според сјајноста.
Олипа
Олипа ― ненаселено островче во Хрватска, дел од архипелагот Елафитски Острови во близина на брегот на јужна Далмација. Тоа е најзападниот остров во Елафитските Острови. Олипа е претежно карпеста и делумно покриена со шума. На јужната страна на островот се наоѓа камена квадратна кула, која служи како светилник. Светилникот се користи за поморски патишта кои минуваат низ премините на Велики Вратник (меѓу Олипа и Тајан) и Мали Вратник (меѓу Олипа и Пељешац).
Областа на Олипа е 0,903 км2 и неговото крајбрежје е 4.99 км долго. Највисоката точка на Олипа е 206 м висока.
NGC 4329
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4329 се споменува и како MCG -2-32-9.
Откривање
Објектот е откриен на 9 март 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 4329 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40212. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 283; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5532. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1063.
Осоговски манастир
Свети Јоаким Осоговски или Осоговски манастир — манастир на околу 3 км североисточно од Крива Паланка, во прегратките на дабовата шума на Осоговските Планини, посветен е на пустиножителот и чудотворец св. Јоаким Осоговски.
Основан е уште во XII век, познат и по името Сарандапор. Токму во овие предели кон крајот на XI и почетокот на XII век живеел испосникот св. Јоаким Осоговски. Тогаш во овие краишта се подвизувале и прочуените св. Јован Рилски, св. Прохор Пчински и св. Гаврил Лесновски.
Во непосредна близина на Крива Паланка (2 км од центарот) се наоѓа познатиот македонски манастир Свети Јоаким Осоговски, кој е стар 1003 години и е позната и доста посетена туристичка атркација. На 28 август секоја година во манастирот се одржува традиционалната прослава на верскиот празник Света Богородица на која доаѓаат и повеќе од 20000 луѓе од градот, околината и други градови од државата.
Сарандопор (Свети Јоаким Осоговски)
Географската положба, природните и климатски услови имале пресудно значење за развојот на цивилизациите. Археолошките наоѓалишта, материјални остатоци и археолошкиот материјал го потврдуваат континуитетот и еволуцијата на животот речиси низ сите епохи. Во третиот век пред нашата ера бележиме значајни моменти од историјата на поширокиот регион на североисточна Македонија и западна Бугарија. Во овој период врз старо селиште, во времето кога на овој простор владеело тракиското племе Дентелети, бил формиран градот Пауталија (денешен Ќустендил). Од податоците, поточно од географската карта на Ќустендил, го регистрираме античкото име за Кривопаланечко - Ремисијана. До кога опстојувало името Ремисијана за Осоговието не се знае. Може да се претпостави, по аналогија на ословувањето на околните градови дека опстојувало и во римскиот период. Оваа област во византискиот период, со доаѓањето на Словените, го имала името Осоговие. Областа пак во делот на Осоговието каде што е изграден манастирот се нарекува Сарандопор, има грчко потекло и во превод значи четириесет, а се однесува на четириесетте брода, слапови и свиоци на Крива Река. Средновековието на овој простор историски и археолошки има три развојни етапи. За нашето истражување е значајна втората етапа, кога оваа култура масовно се ширела и се прифаќала. Најзначајниот атрибут на оваа култура е основањето на манастирот Свети Јоаким Осоговски во XII век, како црковно - духовно и културно јадро за овој регион.
Историјата на манастирот Св. Јоаким Осоговски започнува со доаѓањето на светителот во областа на Осоговието и неговата света мисија на подвизување. Едно од кривопаланечките најавтентични преданија, кое во колективната меморија е присутно повеќе од девет века, знае за присуството на Норманите, кои на почетокот на осумдесеттите години на XI век навлегле во Македонија. Од тие војски св. Јоаким Осоговски бил вознемирен на своето подвизување во село Градец. Тоа било причина да избере ново место за подвизување. За таа цел ја избрал пештерата во месноста Бабин Дол, во непосредна близина на денешната локација на манастирот Св. Јоаким Осоговски. Иако нема пишани документи за црковното наследство и организација во Кривопаланечко за периодот пред доаѓањето на св. Јоаким бројните археолошки наоѓалишта во кои повеќе од петнаесет се спомнуваат под името црквишта и манастиришта одат во прилог на претпоставката дека св. Јоаким дошол во средина со развиен црковно - духовен живот.
Времето во кое живеел Свети Јоаким Осоговски
Единствените податоци со кои располага науката за животот, делото и периодот во кој живеел св. Јоаким Осоговски (Сарандопорски) се црпат во неговото житие. За времето во кое живеел св. Јоаким Осоговски постојат повеќе претпоставки. Според Константин Иречек, св. Јоаким Осоговски живеел во XI век. Тој со ова само го потврдува сознанието првиот пустиножител меѓу Словените. Св. Јован Рилски живеел во X век во времето на бугарскиот цар Петар, а св. Јоаким, св. Гаврил Лесновски и св. Прохор Пчински во XI век. С. Душаниќ, компарирајќи ги податоците од житието, смета дека св. Јоаким се родил во првата половина од XI век и умрел кон крајот на истиот век.
Според житието, Бог решил да го прослави својот испосник и да го обнови неговото свето место во времето на византискиот цар Манојло (1143-1180), по смена на цела една генерација од неговата смрт, што значи дека поминале 50-80 години. Ако ова време се одбие од владеењето на царот Манојло, за чие пак време во Сарандопор дошол свештеникот од Овчеполието Теодор, излегува дека св. Јоаким Осоговски умрел кон крајот на XI или почетокот на XII век. Бугарскиот академик Јордан Иванов смета дека животописните податоци се најважни за да се определи времето кога живеел св. Јоаким Осоговски. Со оглед на тоа што свештеникот Теодор, откако се замонашил и го добил името Теофан, изградил манастирска црква и во неа ги положил моштите на светецот 50 години по неговата смрт во времето на царот Михајло, смртта на светецот треба да се пресмета 50 години наназад т.е. кон крајот на XI и во почетокот на XII век, животот во втората половина на XI а изградбата на манастирот во средината на XII век. Смртта на светецот Георги Трајчев ја определува кон крајот на XI век и почетокот на XII, а манастирот е изграден кон средината на XII век од игуменот Теофан во времето на византискиот цар Манојло Комин. На теренот на Македонија во IX и X век се јавиле првите можности и услови за развиток на монашкиот живот, со што се развил и култот на домашните светители.
Токат
Токат — главен град на покраината Токат во Турција во средноцрноморскиот регион Анадолија. Сместен е на сливот на реката Токат (Токат Сују) со Јешилирмак. На пописот во 2018 година, во градот Токат живееле 155.000 жители
Историја
Градот бил основан во периодот на Хетите. За време на кралот Митрадат VI, градот бил еден од неговите многу упоришта во Мала Азија.
Осоговски манастир
Основањето на манастирот
Освен житието на св. Јоаким Осоговски науката не познава други пишани документи и извори за основањето на манастирот. Житието на св. Јоаким е зачувано во преписи од XV век наваму. Преписите се менувани и дополнувани со настани, случки и епизоди од животот на светителот. Најстариот препис на житието се чува во Синодалната библиотека во Софија и датира од XV век. Житието повеќепати е објавувано и тоа според ракописот од XVI - XVII век, од В. И. Ламански во Санкт Петербург во 1864 г. од С. Новаковиќ во Белград во 1867 г., од академик Јордан Иванов во Софија во 1931 г., од Теодосија Леков во 1789 г. во Хиландар и од Д. Маринов во Софија во 1900 година. Последната верзија ја отпечатил архимандритот Кесариј (игумен во манастирот) во 1912 г. во Софија. Според житието, Господ решил да го возобнови и подигне местото на св. Јоаким Сарандопорски во времето на византискиот цар Манојло Кемин.
Токат
Историја
Позната како Евдокија (Евдоксија), подоцна бил вклучен во западниот дел на Трапезунтското Царство.
Осоговски манастир
Основањето на манастирот
На Бога му било угодно самиот чин на градба да ја изразува промислата и полнотата на словото. Затоа овоземниот живот на св. Јоаким Осоговски била доволна причина со божја промисла да се оствари словото на лобосот на ова парче света земја, во конкретен облик црква, светилиште, манастир. Промислата сакала манастирот да не биде ничија задужбина, а самиот св. Јоаким да биде ктитор на својот манастир.
Артикулацијата на овој свет градителски чин била предодредена преку свештеникот Теодор од Овчеполско. Тој во сон преку Божјо видение ја примил врз себе светата и кратена цел.
Токат
Историја
По Битката кај Манцикерт, градот, заедно со поголемиот дел од Мала Азија, градот паднал под контрола на Турците Селџуци. По смртта на султанот Сулејман ибн Кутулмиш во 1086 година, емирот Малик Гази ја презел контролата над областа, работејќи од неговата база, градот Сивас. Поминале многу децении пред Селџуците повторно да ја преземат контролата над тој регион, во времето на Килиџ Арслан II.
Осоговски манастир
Основањето на манастирот
„Господе мој, слушнав за светиот отец наш Јоаким, кој живее во пазувите на Осоговските Планини, на местото наречено Сарандопор, со неговите свети молитви и со Божјата помош и мене кутриот ми се посака на ова место и со неговите молитви Господ и нашите чекори да ги упати кон исполнувањето на Божјите заповеди“
„Оди чедо, со мир Божји, со благодати“.
Токат
Историја
По Битката кај Ќосе Даг, Селџуците го изгубиле регионот а подоцна земјата паднала под управа на Османлиите.
Осоговски манастир
Основањето на манастирот
„Се разбуди Теодород сонот и разбра какво видание и каков благослов прими, го прослави Бога и светиот и не кажа што виде. И дојде пак во спомнатото место, се насели таму и рече: Овде е покојот мој за цел век, овде ќе се населам бидејќи го засакав ова место“. По малку време откако Теодор се замонашил и го добил името Теофан како прв игумен, со помош на месното население ја изградил првата манастирска црква. Чинот на основањето на Осоговскиот манастир се случил така како што било запишано. Педесет години од упокојувањето на светителот, неговите мошти Теофан ги поставил во саркофаг во внатрешноста покрај западниот дел на црквата, каде што и ден денес ја искажуваат својата исцелителна и лечебна моќ. Така во овој дел од македонската земја се појавил непресушен вруток на духовно јадро околу кое X века пулсира црковниот, духовниот и културниот живот во Кривопаланечко и пошироко со и низ манастирот Свети Јоаким Осоговски.
Токат
Клима
Токат има топло-лето средоземна клима ( класификација на климата во Köppen : Csa ) со значително поморско и континентално влијание.
Осоговски манастир
Основањето на манастирот
Некои фрагменти од житието, како оној дека игуменот со калуѓерите ги пеел часовите пред црквата, се искористени од С. Новаковиќ и од некои современи автори за тезата дека првично бил изграден мал храм. Кој е тој мал храм? Од денешните два храма помалиот е посветен на Света Богородица, а не на Свети Јоаким Осоговски. Претпоставка е дека пред изградбата на Големиот храм посветен на св. Јоаким Осоговски (1847/51) год. под темелите се наоѓа во првиот храм на св. Јоаким Осоговски. Археологијата и воопшто науката сè уште ја немаат дефинирано оваа претпоставка. Дали со основањето на манастирот во XII век се изградени два храма и кај е првоизградената? За ова сè уште нема одговор. Како и да е, најстар црковен објект денес во манастирскиот комплекс е црквичката Рождество на Пресвета Богородица која датира од XII век. Манастирот Св. Јоаким Осоговски се наоѓа на неколку километри североисточно од Крива Паланка, сместен во прекрасните падини на Осоговските Планини во месноста Бабин Дол. Првичната локација според житието се вика Манастирски Рид.
Двата храма, едниот посветен на св. Јоаким и другиот на Света Богородица се сместени на пространо и питорескно плато со камбанаријата. Географската диспозиција на двата храма, како и разиграноста на придружниот архитектонски ансамбл, го прават еден од најмонументалните манастири на Балканот. Со основањето, манастирот Св. Јоаким Осоговски станал дел од историските текови на животот, дел од вечната смисла на животот на кривопаланчани и на нивната заветувана света должност на својот патрон и заштитник да му изградат манастир и да му воспеат химна на вечното животворно слово. Вистинскиот храм ги сплотил луѓето низ векови и им дал надеж во допирот со вечноста.
Токат
Економија
Историски гледано, во областа се вадел бакар.
Осоговски манастир
Свети Јоаким Осоговски во народната традиција
Длабокото верување на кривопаланчани во моќта на св. Јоаким Осоговски наоѓа најавтентичен израз во колективната меморија која на пластичен начин од колено на колено регистрирала и зачувала повеќе преданија во кои доаѓаат до израз чудата, исцелителноста и заштитничката моќ. Чудотворното дејство на св. Јоаким Осоговски во повеќето кривопаланечки преданија е поврзано со неговиот манастир, за кој, како што е кажано во житието, тој самиот се грижел. Оттука и преданијата посебно ја афирмираат светителската заштитничка функција врз манастирот, но и пошироко врз Кривопаланечко, со што се потхранува влијанието кај верниците изразено низ психолошкото и моралното воздејство на интерактивната врска на народот со манастирот и народната традиција во Кривопаланечко воспоставува врски на Свети Јоаким Осоговски со Свети Јован Рилски, со Свети Прохор Пчински и со Свети Гаврил Лесновски, која доаѓа до израз и во житието на Свети Јоаким Осоговски, каде што тие се споменуваат како „чесна четворка, богоизбрано друштво, трудољубиви Христови работници, кои излегоа со ралото да направат бразда и да посеат семе духовно и да го дожнеат достасаното класје добродетелен плод на Христа да му принесат. Припадноста на иста вера, на иста идеја, ја поттикнува народната традиција да го прифати тврдењето дека тие биле браќа, испуштајќи ја на моменти духовната врска која е основа за воспоставување на Љаков однос. Најстаро кривопаланечко предание, кое подоцна е пренесено и во други краишта и од разни автори толкувано и како пчинско или лесновско, освен што покажува дека се проширило. Со ништо не ја загубило својата автентичност и изворност. „Четворицата големи сподвижници, браќата Јоаким Осоговски, Прохор Пчински, Јован Рилски и Гаврил Лесновски целосно посветувајќи се на христијанското учење, решиле ова да го остваруваат одделени од светот во една пештера во Лесновската Гора. Речиси триесет години браќата се подвизувале, не потклекнувајќи им на искушенијата.
Токат
Образование
Универзитетот Газиосманпаша е една од поновите терцијарни институции во Турција, основана во 1992 година. Името го добила по локалниот херој Гази Осман-паша.
Осоговски манастир
Свети Јоаким Осоговски во народната традиција
Откако се разбрало за нив, решиле да се разделат и секој сам да се одаде на испосништво. Се договориле да вечераат и да си легнат. Кој прв ќе се разбуди да појде кај што сака, не кажувајќи им на другите. Прв се разбудил св. Јован Рилски, кој бил и најстар. Тргнал во пат на правец на исток и приквечер стасал на планината Рила, каде што и останал. По него се разбудил св. Прохор Пчински, тргнал на запад и барајќи највисока планина се запрел на Козјак Планина, Свети Јоаким Осоговски отишол на планината Осогово, во месноста Сарандопор, св. Гаврил Лесновски се разбудил последен, видел дека сите заминале, па решил да остане во Лесновската Гора. Кривопаланечките преданија се во тесна врска со житието на св. Јоаким Осоговски, со тоа што цените се дополнуваат и се збогатуваат со мотивски елементи, па дури и се надградуваат. Таков е случајот со преданието што го кажува Протореј - страврофор.
Добрислав Бошковски, архијерејски намесник, во кое е потенцирана заштитната функција на светецот врз својот манастир во турскиот период, за време на патрониот празник на св. Јоаким Осоговски, во манастирот се собрале голем број луѓе по традиција за да му одадат почит на патронот на ова народно светилиште и заштитник на Крива Паланка. Од Крива Паланка кон манастирот со аскер се упатил турскиот паша со цел за да го растури црковно - народниот собор. Во ова не успеал, зашто луѓето дале силен отпор. Револтиран, посегнал по моштите на Свети Јоаким. Само што се спуштил со придружбата во Бабин Дол во местото Крстот (Света Вода), веднаш се фатил, како да го прободел меч. Наредил да се вратат моштите во манастирот. Во истиот момент се почувствувал здрав како ништо да не било. Веднаш потоа напишал писмо до великиот везир во Истанбул и ја опишал непријатната случка, залагајќи се за заштита на ова свето место. Наредбата што стигнала од Истанбул се однесувала на директна заштита на манастирот, со забрана никој да не смее да посегне по неговата светост. Оттогаш е поставен турски знак кај манастирот како сведоштво за овој настан, но и како заштитен знак. Следното предание, иако во дел почива врз фантастичен мотив во суштина ја потврдува моќта на крстот и верата, светецот конечно да дојде до избраното место - Бабин Дол во Осоговската Планина.
Свети Јоаким се доселил првин по долината на Крива Река покрај левиот брег, во месноста каде што денес се ословува како Пашина воденица во с. Кркља. Мислел дека ова треба да му биде избрано место за неговата мисија на подвизување. Арно ама забележал дека тука поминала лисица. Ова ќе биде пат, тука ќе поминуваат луѓе, а јас нема да имам мир, си мислел светецот. Тргнал да бара друго посоодветно место. Се упатил низ течението на Бабин Дол. Тогаш пред него се појавил нечестивиот во облик на змеј. Светецот не се престрашил. Со крстот в раце тргнал напред. Змејот буквално се распрснал пред силата на крстот. Ова место и ден-денешен се вика Крст. Тука веднаш се појавил извор на света вода, која е лечебна и не пресушила до ден-денес полни десет века. Во блиската околина на Крстот, Свети Јоаким ја пронашол пештерата во која во мир долги години се подвизувал живеејќи испоснички живот со вера и љубов во Бога. Во преданието се кажува како месноста во која се подвизувал св. Јоаким Осоговски го добила името Бабин Дол.
Токат
Спорт
Фудбалот е најпопуларен спорт: во постарите области над центарот на градот децата често играат со топки навечер во најмалите улици. Градскиот фудбалски клуб е Токатспор, кој своите домашни натпревари ги игра на стадионот „Токат Газиосманпаша“.
Осоговски манастир
Свети Јоаким Осоговски во народната традиција
Разбрале Турците по освојувањето на овие простори за силата на св. Јоаким Осоговски и за големото влијание што го остварил врз месното население во Кривопаланечко, а тоа не им се допаднало. Сакале да го пронајдат манастирот во секоја цена и да ги застрашат калуѓерите за да не го шират влијанието на светецот. Никој не им кажувал каде се наоѓа манастирот. Недалеку од Крива Паланка на исток, сретнале една баба, се посомневале во неа и ја распрашувале за манастирот. Откако не добиле никаков одговор, ја врзале и ја мачеле, по што таа им рекла да ги следат гуските и шатките што од Крива Река се враќале и угоре низ потокот и ги проколнала Бог да им плати за злоделата.
Така Турците ги откриле испосничките ќелии на осоговските калуѓери во месноста Царски Двори (денес остатоци - ѕидини над Крстот), ги убиле калуѓерите и разурнале дел од манастирот мислејќи дека со тоа ќе го уништат ова народно светилиште, а со тоа и верувањето на светителската моќ на свети Јоаким. По ова манастирот уште повеќе зајакнал, а калуѓерите десет века гордо му служат на свети Јоаким и на Бога.
Токат
Спорт
Се игра и кошарка, одбојка, тенис, пливање, боречки вештини и многу други спортови. Возењето велосипед и џогирање се вообичаени по должината на реката.
Туризам
Најважната знаменитост е замокот Токат, османлиска тврдина со 28 кули на карпестиот рид со поглед кон градот. Влад Цепеш ( грофот Дракула ) бил затворен во една од овие зандани. Други знаменитости вклучуваат остатоци од неколку грчки православни цркви и катедрали, Гариплер џамија која датира од 12 век, Али-пашината џамија (16 век), Хатуније исто така од 16 век и Ѓок медреса од 1270 година.
Осоговски манастир
Свети Јоаким Осоговски во народната традиција
По таа случка, месното население овој дол го нарекол Проклет Бабин Дол, а потоа името се трансформирало во Бабин Дол.
Следното предание исто така кореспондира со житието. Во него се содржани два мотива. Едниот се однесува на изборот на свети Јоаким Осоговски на местото за градба на манастирот, а вториот ја потврдува исцелителната моќ на светецот.
Кривопаланчани решиле на својот светец и заштитник да му изградат манастир. Меѓутоа, никако не можеле да се решат за местото на изградба. На неколку чесни луѓе светецот им се јавил на сон и им рекол дека тој го фрлил својот испоснички стап во близина на пештерата во која се подвизувал. Таму каде што ќе го најдат стапот - да го изградат манастирот. Местото не било погодно за градба. Настанало разочарување. Светецот повторно им се јавил на сон и посочил попристапно место, она на кое денес е изграден манастирот.
На местото каде што бил пронајден испосничкиот стап на светецот, бликнал извор со исцелителни и лечебни својства, кој не пресушил до денес.
Народното предание го опишува патешествието на Свети Јоаким Осоговски од Лесновската Гора до месноста Градец во Кривопаланечко.
На својот пат од Лесновската Гора кон Осоговието, Свети Јоаким се задржал во село Баштево (Кривопаланечко). Местото му се допаднало и тој ноќевал тука. Арно ама, утредента забележал дека тука поминал волк. „Штом минуваат волци нема да имам мир и ова место не е за мене", си рекол. Така, светецот го продолжил патот и истиот ден пристигнал во селото Градец, влегол во црквата и во себе ја почувствувал силата на провидението. Веќе со сигурност знаел дека целта е тука пред него и дека наскоро ќе го најде посакуваното место за подвизување.
Во ова предание се потенцира духовната мисија на пустиножителите св. Јоаким, св. Прохор и св. Гаврил Лесновски. Во него доаѓа до израз духовната сила и заштитничката моќ на св. Јоаким врз својот манастир, онака како што е запишано и во неговото житие, односно дека тој самиот ќе се грижи за него.
„Биле три брата, много одадени на Бога, ама и надарени. Живеале у една густа гора сами, одвоени од светот. Имале виедение на с'н. Јавил им се севишниот и ги упутил што да прават и чинат. По видението, им било јасно дека се задужени да работат на просветата на својот народ. Решиле што требе да прават и пошле на три страни. Свети Јоаким дошол у Осоговието, Прохор Пчињски у Пчиња, а Гаврил у Лесново. Така никнале манастирите и станале просветни центри. У турско време турски паша решил да се подигра с'с моштите на Свети Јоаким и да ги однесе. Арно ама к'д дошол до изворот на Света Вода целиот се укочил. Светијата му помогнал и га опоменал дека с'с моштите и манастирот никој не може да се подиграва. Пашата се вратил назад с'с војската и наредил да не се пипа ништо што е манастирско". (Забележано на изворен кривопаланечки дијалект, Ј. М.)
За едно од покарактеристичните преданија се смета преданието од с. Градец. Селото Градец е едно од најзначајните месности од средновековната кривопаланечка историја, средновековна населба од која болјарот управувал со целата жупа. Градец била најзначајната попатна станица на свети Јоаким Осоговски пред да дојде во Осоговието.
Во селото Градец, од долните краишта, на магаре пристигнал еден старец. За својата испосничка мисија одбрал едно место во денешното маало Петковци, на врвот на селото. Тоа било една пештера во која се влегувало на колена. Во карпите издлабил место и за своето магаре. Трага од копито и ден-денешен постои издлабена во една карпа до пештерата. Разбрало месното население за старецот. Тој, за да може во мир да му се посветува на Бога, се повлекувал дење во длабоките шуми кон село Баштево а навечер се враќал на ноќевање во пештерата. Минувало низ овие простори некое воинствено племе, а старецот почувствувал дека подвизувањето му е нарушено. Зел лак и стрела, па стрелата ја исфрлил високо во небесата. Стрелата паднала далеку на исток. Старецот ја пронашол во месноста Бабин Дол. Местото многу му се допаднало и решил тука да остане. Така и било, таму останал до крајот на својот живот.
Ова предание се надополнува со она според кое Свети Јоаким, пред да пристигне во с. Градец, божем кратко време живеел и во с. Мартиница.
Иконостас
Иконостасот во Големата манастирска црква потекнува од 1932 година. Тогаш од манастирската управа и од игуменот Методија Миловановиќ повторно бил ангажиран Димитар Андонов-Папрадишки, кој го изработил идејното и конструктивно решение за иконостасот.
Претходниот иконостас бил оштетен од забот на времето и од паѓањето на големата карпа врз јужниот ѕид на црквата.
Камбанарија со костурница
Камбанаријата е изградена во 1929 година. Ова го потврдува списот над влезната врата во тремот, како и документите од манастирската архива.
Во основата, камбанаријата има форма на квадрат. Се состои од четири нивоа: визба (костурница), приземје и два ката. Приземјето и првиот кат на камбанаријата се изведени од плочест камен со изделкани аголни камења. Вториот кат е од бондручна конструкција, со бело малтерисани ѕидови. Во фасадното обликување се присутни лачно обликувани врати и прозорец на приземјето, по еден централно поставен прозорец на секоја страна на првиот и вториот кат, како и низи од мали правоаголни отвори под стреите. Во приземјето на камбанаријата се влегува од западната страна, преку тесен приод над стрмниот брег под нивото на црквата. Тоа содржи две простории, од кои едната е вкопана во карпа под Црквата, а другата е на ниво на теренот на Црквата и од неа преку дрвени скали се слегува во визбената просторија. Овие две нивоа на објектот ја вршеле улогата на костурница, во која биле пренесувани коските на старешините и на калуѓерите од манастирот.