cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Космос-1269
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 799 км, а најмалото на 785.
Лаура Фитингхоф
Животот
Родена е во 1848 година. Нејзиниот татко, Јонас Бернхард Ранстен, бил свештеник и член на парламентот. Таа била израсната на голема фарма во Солетеа каде студирала астрономија, религија, литература, латински, англиски, француски и германски јазик. Таа била една од петте девојки кои сите биле музички и студирале на Музичката академија во Стокхолм, каде што живеело нејзиното семејство додека нејзиниот татко присуствувал на неговите парламентарни должности. Нејзината сестра Малвина исто така ќе биде писателка, а нејзината мајка, Отилија Лофвандер, ќе остане запаметена по нејзината дарежливост за време на гладот од 1867-1869 година.
Таа се омажила за Конрад Фитингхоф, кој бил богат стопанственик. Тие живееле во голема куќа во Екенхолм. Единственото преживеано дете на Фитингхоф, Роза е родено во парохијата Торсакер. Конрад бил снисходлив татко кој на Роза и подарил стадо ирваси и пароброд како подарок за крштевање. Меѓутоа, кога Роза имала осум години, семејното богатство исчезнало и тие се преселиле во помала куќа во Блекинге. Роза била посветена на нејзината мајка. Бидејќи таа и Конрад биле отуѓени, таа прими станари и почна да заработува со пишување. Нејзината прва книга била за пет сестри кои, како неа, живееле во викарство и се вели дека „Мал свет меѓу планините“ е првата книга на шведски за деца со нордиско опкружување. Нејзините следните книги обично биле наменети за жени и деца и како Мал свет меѓу планините тие честопати биле базирани на нејзините сопствени искуства. Нејзините илустратори на книги ги вклучија Џени Нистром и Хилма аф Клинт, а во 1891 година нејзиниот роман „ Варлуфт“ освои втора награда на литературен конкурс.
Таа се приклучила на писателската асоцијација и станала дел од културната група на главниот град. Таа живеела со друга писателка Матилда Рус со која ја изгради куќата Фурулиден во Стоксунд. (Ова подоцна ќе стане дом за одмор на жените откако двете ќе умреле. )
Деца од Фростмофјалет била нејзината најпозната книга. Станува збор за седум сиромашни сирачиња кои патувале заедно со коза, нивниот извор на храна, во текот на 1860-тите во северна Шведска. Приказната била преведена на повеќе јазици; направени во филмот од 1945 година Barnen från Frostmofjället и козата Галспира, со текот на времето, ќе инспирираат награда за најдобар режисер за деца.
Таа умрела во 1908 година, а нејзината ќерка Роза, која станала помошничка на нејзината мајка продолжила да стане и писателка. Роза платила за посмртните останки на нејзиниот татко за да им се придружи на Лаура во 1938 година и нејзината последна книга Коњаницата на сеќавањата во 1948 година била извор за биографијата на нејзината мајка.
Во 1927 година нејзината книга, Децата од Фростмофјалет, била преведена на англиски како Деца на Маврите од Сири Ендрјус.
Здружението Лаура Фитингхоф присуствува на денот на нејзината смрт, 17 август, околу нејзиниот надгробен споменик во црквата Солефтеа. Спомен-каменот го платија нејзините обожаватели.
Ертугрул
Ертугрул (отомански турски: ارطغرل Гази) (1191 / 1198 Ахлат - 1281 ) бил татко на Осман I, основач на Отоманското Царство. Тој бил водач на едно племе кое имало потекло од Огузите. Тој пристигнал во Анадолија, заедно со уште 400 коњаници за да им помогне на Селџучкиот Султанат во нивните борби против Византија. Ертугрул честопати се нарекувал и како Гази, кое во превод значело борец за исламската кауза,. Во 1277 година, тој како заслуга за неговата борба против Византија добил една област по име Караја Даг, која се наоѓа во близина на денешниот град Анкара. По ова, во 1231 година бил освоен Согут, кој во 1299 година станал престолнина на идната Отоманско Царство.
Потекло
Ерту`рул е син на Сулејман Шах, потекнува од Огузите, неговиот Татко Сулејман Шах, бил главатар на Туркменското племе Каја, кои живееле во привремени шатори, со кои повеќепати биле принудени да се преселуваат од едно во друго место, а најчесто нивните места на живеење биле именувани како Јазл`к (Летно време) и К`шл`к (Зимско време), после неговиот татко Ерту`рул станува поглавар на племето.
Раѓање
Точната година на неговото раѓање не е позната но се знае дека е роден во периодот од 1191 и 1198 година, роден е во местото Ахлат, Како трет син на Сулејман Шах, после Сунгур Текин и Гундо`уду, после него е роден уште неговиот брат Дундар.
Живот
Уште од најмали години се издвојува како вешт војсководец, на млади години добива задача да ја води војската на племето, така ја добил првата титула, како командант на војската на племето Каја, пред да ја добие титулата од рацете на Крстоносците ги ослободува Селчучкиот Принц Нуман, неговиот син Јигид и неговата ќерка Халиме. Набрзо после тоа Ерту`рул се венча со Халиме, која всушност е ќерка на принцот на селчучката држава, со што се здобива со голема слава и поддршка од страна на Султанот Алаадин Кејкубат. Ерту`рул добива три сина со Халиме и тоа Гундуз, Савџи и Осман.
Во почетокот на 13. век Ерту`рул со 400 коњаници се враќа од Халеп, каде во тоа време било населено племето Каја, во Анадолија, напомош на Селчучката Држава, а после успешните борби со византијците и како благодарност за големата поддршка на Селчуците, султанот им ја доделува областа Караја Да`а, каде Ерту`рул го формира својот Бејлук, а кратко после тоа го освојува градот Со`ут, кој станува престолнина на бејлукот.
Смрт
Во 1281 година во Со`ут умира Ерту`рул Гази, после неговата смрт на чело на бејликот застанува малиот Осман, најмалиот од тројцата браќа, синови на Ерту`рул, по што го добива и прекарот Генч Осман (Младиот Осман), кој ја продолжува мисијата на неговиот татко и ги збира сите Турски Бејлуци и ја основа Османската Држава, која го добива своето име токму по него.
NGC 5186
NGC 5186 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5186 се споменува и како CGCG 72-103.
Откривање
Телото е откриено на 29 јуни 1883 година од страна на Карл Ернст Алберт Хартвиг, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 18 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5186 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 5186 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 5186 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47426. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 195; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 895. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1420.
Историја на Малави
На територијата на денешен Малави, народот Банту започнал да се населува кон 10 век, за да кон 15 век на овие простори формире голема држава која ги опфаќала териториите на денешните земји: Замбија, Танзанија и Зимбабве. Таа држава се распаднала во 16 век, кога Португалците го откриле езерото Малави. Освен Португалците, во овој регион биле присутни и Арапите, а во 1835 година, јужните делови од денешната земја биле заземени од страна на народот Зулу. Англискиот истражувач Дејвид Ливингстон бил оној копј ги направил најголемите чекори за колонизацијата на земјата, по кое шкотската црква испратила свои мисии околу езерото. Група од шкотски трговци по потекло од Глазгов, во 1878 година основала “Компанија на африканското езеро“, за да се осигури снабдувањето на мисионерите.
Во 1891 година Велика Британија го основала Протекторатот на Британска Централна Африка, кој во 1907 година се преименувал во Њасаланд. Следувало период во кој народот во Малави на повеќепати не успеал да ги истера британците од својата територија, проследено преку конфликти. Африканската елита, која се школувала главно во Европа и Америка, во 1944 година основала Њасаланд африкански конгрес. Британија во 1953 година го споила Њасаланд со Северна и Јужна Родезија, создавајќи ја Јужноафриканската федерација. Во 1958 година водач на Њасаланд Африкански Конгрес станал Хастингс Камузу Банда. Во 1959 година тој бил затворен поради своите политички активности, но веќе следната година бил пуштен од затвор, учествувајќи на конференцијата во Лондон. На 15 април 1961 година партијата ги освоила изборите во законодавниот совет, добивајќи на тој начин контрола врз извршниот совет на Њасаланд. На втората уставна конференција во Лондон, која се одржала во 1962 година, британската влада на Њасаланд дала право на самоуправување. Хастингс Камузу Банда станал премиер на 1 февруари 1963 година, додека пак британците сѐ уште ги контролирале финансиите, безбедноста и правниот систем во земјата. Федерацијата помеѓу Родезија и Њасаланд престанала да постои на 31 декември 1963 година, па така на 6 јули 1964 година била прогласена независноста на земјата, под името Малави.
По две години Малави освоил нов устав со кој бил воведен еднопартиски систем. Хастингс Камузу Банда станал првиот претседател во 1970 година. Во следната 1971 година тој бил прогласен за доживотен претседател на земјата. Но под притисок на меѓународната заедница, на 14 јуни 1993 година во земјата се одржал референдум според кој бил воведен повеќепартиски систем. На првите слободни избори на 17 мај 1994 година победил Бекили Мулузи, водач на Обединетиот Демократски фронт, кој формирал влада заедно со Сојузот на Демократи. Коалицијата била распуштена во 1996 година, но нејзините членови останале во владата. На изборите во 2004 гофина победил кандидатот на ОДФ.
NGC 7623
NGC 7623 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7623 се споменува и како UGC 12526, MCG 1-59-56, CGCG 406-75, NPM1G +08.0554.
Откривање
Објектот е откриен на 26 септември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7623 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7623 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 20 м 29,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 23' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 7623 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71132. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1162. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Слабински прешлени
Слабинските прешлени (vertebrae lumbales) го сочинуваат слабинскиот ’рбет, кај човекот се пет и се наоѓаат на ’рбетниот столб под градните прешлени и над крстните прешлени. Слабинските прешлени се означуваат: L1, L2, L3, L4 и L5.
Делови
Кај слабинските прешлени се разликуваат:
Особености
Одлики на првиот и петтиот слабински прешлен:
Кама (река)
Кама (Ка́ма; Чулман; Кам) е важна река во Русија. Таа е најголема лева притока на Волга и најобемната река во земјата по истек на вода. Пред да се влие во Волга, Кама е всушност поголема од неа.
Реката извира во Удмуртија, кај Кулига, и тече на северозапад во должина од 200 км, па врти на североисток кај селото Лојно и тече уште 200 км, пред да сврти на југ и запад во Пермскиот крај. Потоа течението продолжува низ Удмиртија и низ Татарстан, каде се влева во Волга.
Течение и стопанско значење
Кама има вкупна должина од 1805 км. Најголеми притоки се Коса, Вишера, Силва, Чусоваја, Белаја, Ик, Иж, Зај, Вјатка и Мјоша. Тече низ градовите Соликамск, Березники, Перм, Сарапул и Набережние Челни. Течението е расположено западно од Урал и игра мошне значајна улога во превозот на стоки.
Пред воведувањето на железничкиот сообраќај, Кама била поврзана преку сувоземни траси со сливовите на Северна Двина и Печора. Во раниот XIX век, горното течение на Кама било поврзано преку Североекатеринскиот канал со реката Вичегда (притока на Северна Двина), но каналот бил напуштен за само неколку години порани неискористеност.
Брани и акумулации
Реката има три брани за хидроенергија, со три вештачки езера:
Јанка Каневчева
Јустиниjана Каневчева Герџикова, попозната како Јанка Каневчева (11 јуни 1878 - 3 март 1920) — македонска револуционерка, учесничка во македонското револуционерно движење и член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Родена во Охрид во 1878 година. Каневчева влегува во Организацијата и учествува во револуционерната женска група МРО/ТМОРО на учителката Славка Чакарова-Пушкарова од Струга, заедно со Љуба Ќупева од Велес и Амалија Примџанова, подоцна сопруга на Климент Шапкарев. Го потпомагала дејствувањето на ТМОРО, меѓудругото и со испраќање облека за четите, преписка и други потреби за Организаијата. Била блиска пријателка на Гоце Делчев и негова свршеница, но по неговата смрт се мажи за неговиот верен другар и долгогодишен соборец, Михаил Герџиков.
1230
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6738 и 6739 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5980 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4990 и 4991 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1983.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1230 година се протега во 3866 и 3867, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3926 и 3927 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1773. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 627 и 628 исламска година.
Ренато Сору
Ренато Сору (роден на 6 август 1957 година) бил италијански политичар и претприемач. Тој бил основач на компанијата за интернет услуги Тискали, со седиште во Каљари. Форбс го навел Сору како еден од најбогатите луѓе во светот, со нето богатство од над 4 милијарди долари (САД) од септември 2001 година.
Ран живот и кариера
Сору бил роден во Санлури, Сардинија, во 1957 година. Тој имал диплома на Универзитетот Бокони во Милано.
На 20 мај 2008 година, Сору го купил левичарскиот весник Унита.
Контроверзи
На 5 мај 2016 година, Сору бил осуден на три години затвор за даночно затајување во износ од околу 2,6 милиони евра и бил поврзан со заем од компанијата Андалас на Тискали. Казната била преиначена од страна на италијанскиот апелационен суд на 8 мај 2017 година.
Наводи
{{наводи}
14 п.н.е.
14 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 14. година пред новата ера, 14. од првиот милениум п.н.е., 14. од 1 век п.н.е. и петта од 10-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5494 и 5495 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4736 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3746 и 3747 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 739.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 14 година се протега во 2622 и 2623, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2682 и 2683 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 529. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 655 и 654 исламска година пред хиџра.
Папа Феликс III
Феликс III (лат. Felix PP. III; ? - 1 март 492) — римски папа од 13 март 483 до 1 март 492. Потекнувал од познато смејство, од кое подоцна папа станал и Григориј. Бил во конфликт со источните патријарси, бранејќи ги одлуките донесени на Четвртиот вселенски собор, кои го негирале монофизитството.
Симоне Понци
Симоне Понци (Simoni Ponzi; р. во Манербио) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа. Станал професионалец во 2009 година.
Понци ја напуштил екипата на крајот на сезоната 2013 и му се приклучил на  за сезоната 2014.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Машала
Машала тур. Maşallah, арап. مَا شَاءَ ٱللَّٰهُ) — арапска фраза којашто многу често ја употребуваат муслиманите за да изразат почитување кон некоја личност или настан, како и да се заблагодарат на Бога (Алах). Најблискиот идиомски превод на македонски е „фала [му] на Бога“.
Охрид колинг (музички фестивал)
Охрид колинг (Ohrid Calling) — најголемиот македонски фестивал на електронска музика што се одржува во поранешната касарна во Охрид, Македонија. Фестивалот започна во 2016 година, и е во организација на концертната продукциска куќа Авалон продукција.
Вил Хант
Вилијам Мартин "Вил" Хант (анг. William Martin "Will" Hunt) е тапанар кој свири рок и метал жанр. Тој моментално свири во бендовите Eye Empire, Dark New Day, Evanescence, Cossfade, и Black Label Society.
Фол
Фол (јазик грчки|Pholos) (јазик латински|Pholus) - Еден од кентаурите, получовек - полукоњ, син на Дионисовиот придружник на Силен и нимфата Мелије.
Митологија
Фол за разлика од сите свои другари кентаури, кои биле прилично необразовани и диви се одликувал со мудрост. Бил голем пријател на најголемиот јунак во грчките митови, Херакле.
Кога по наредба на микенскиот крал Евристеј, Херакло заминал во лов на еримантски вепар, застанал кај својот пријател кентаурот Фол.
Фол во чест на доаѓањето на Херакло приредил голема гозба и отворил големо буре вино. Виното било сопственост на сите кентаури, и кога мирисот на виното се проширил по околината, останатите кентаури дотрчале и ја нападнале куќата во која живеел Фол, за да го спасат своето вино.
Херакло го бранел Фол и со огнени цепанки ги измавал кентаурите сè до Пелопонез, каде тие се сокриле во Хироновата пештера на Мелејскиот 'рт.
Референдум за членство на Унгарија во Европската Унија од 2003 година
Референдумот за пристапување на Унгарија кон Европската Унија, бил одржан во Унгарија, на 12 април 2003 година. Предлогот бил одобрен од страна на 83,8% од избирачите, а одзивот на гласачите на референдумот бил 45.6%. По гласањето, Унгарија се приклучила на Европската Унија на 1 мај 2004 година.
Позадина
Унгарија поднела апликација за членство во Европската Унија (ЕУ) на 31 март 1994 година, а преговорите за влез започнале во 1998 година. На самитот во Копенхаген, во декември 2002 година, Унгарија била една од десетте земји поканети да се приклучат кон ЕУ во 2004 година. Сите поголеми политички партии во Унгарија се согласиле дека задолжително е потребен референдум за членство, пред Унгарија да може да се приклучи на ЕУ.
Националното собрание на Унгарија ги променило правилата за референдумите во Унгарија од 1997 година. Претходниот услов, дека е потребен одзив на гласачите над 50% бил отстранет, а наместо него бил поставен нов услов, според кој било доволно да излезат над 25% од регистрираните гласачи за поддршка на референдумот. Во декември 2002, Уставот на Унгарија бил изменет за да може да се одржи референдумот за членство во Европската Унија. Како дел од промената било договорено референдумот да се одржи на 12 април 2003 година.
Референдумското прашање
Прашањето на референдумот гласело:
„Дали се согласувате дека Република Унгарија треба да стане членка на Европската Унија?“
Кампања
Сите големи политички партии во Унгарија, синдикатите, стопанските организации, црквите и медиумите го поддржале членството во ЕУ. Меѓутоа, главната опозициска партија, Фидес, иако дала поддршката за членство, предупредила дека околу 100.000 работни места можат да бидат изгубени поради регулативите на ЕУ и дека странската конкуренција може да предизвика да некои сектори на економијата пропаднат.
Медиумското покривање било многу позитивно, а со кампањата требало да се отфрлат сите секојдневни заблуди за членството во ЕУ. Меѓу ваквите заблуди биле и тие од типот дали јадењето на кнедли полнети со семе од афион ќе биде дозволено во ЕУ, или, дали само една големина на кондом била достапна во ЕУ. Секоја од четирите главни политички партии, исто така, имале своја кампања за поддршка на референдумот.
Опозициската кампања, против референдумот, била ограничена само на некои мали групи кои биле организирани во „Движење за слободна Унгарија“. Ниту една од овие групи не биле во унгарскиот парламент и на тој начин не биле во можност да добијат какво било државно финансирање за нивната кампања. Повеќето противници истакнувале дека не се против Европа, туку дека се спротивставувале на условите за пристапување и тековните услови на ЕУ. Сепак анкетите за јавното мислење за време на кампањата покажале силна поддршка за членство.
Реакции
Премиерот Петер Медеши ги објавил резултати од референдумот на прославата приредена на брегот на Дунав со зборовите: „Дозволете ми официјално да објавам дека Република Унгарија ќе биде членка на Европската Унија“. Европската Комисија го поздравила резултат како одбележување на крајот на унгарската „трагична одделеност од европското семејство на демократски нации“.
Сепак, постоела загриженост околу одзивот на гласачите кој бил значително под нивото од 70% на кој се надевале. Имало критики дека референдумот би бил невалиден поради нискиот одзив на гласачите што не било истакнато во текот на кампањата. Опозицијата, исто така, ја критикувала владината кампања како симплистичка, додека владата ја обвинувала опозицијата дека била умерена во својата поддршка за членство. Сепак, 38% од избирачите гласале да, што било доволно над бараните 25% потребни за референдумот да биде валиден.
Вангероге
Островот се наоѓа во рамки на националниот парк „Долносаксонско Ваденско Море“. Тој е најисточен од седумте населени Источнофризиски Острови и со површина од 7,94 километри квадратни втор најмал населен остров од групата. Единствен од Источнофризиските Острови не припаѓа на историската територија Источна Фризија, туку историски е дел на областа Јеферланд.
Главна стопанска дејност на островот е туризмот, а на него се забранети возила. Исто така, островот е здравствена приморска бања.
Местоположба
Вангероге е германски остров во јужниот дел на Северното Море. Тој е најисточен од седумте населени Источнофризиски Острови. Островот се протега во насока исток-запад во должина од 8,5 километри. Во насоката север-југ максимално е широк 2,2 километри во западниот дел, додека во останатиот дел е широк 1,2 километри. Оддалеченоста од копното изнесува седум километри. Западно од Вангероге, одвоен од морски гат („морски проток“) наречен Харле, се наоѓа островот Шпикерог од кого е оддалечен два километри. Два километри југоисточно, одвоен од морски гат Блауе Балје, се наоѓа островот Минзенер Ог. На север се наоѓа плажа која е долга три километри и долга 100 метри. На исток се наоѓа поле со песочни наслаги во должина од три километри и широко 500 метри. На западниот дел од островот има уште две плажи долги половина километар и еден километар. Јужно од островот се наоѓа Ваденското Море, кое како и самиот остров припаѓа на националниот парк „Долносаксонско Ваденско Море“. Највисока точка на островот е една дина со височина од 17 метри; на нејзе во 1990 година е направена платформа за набљудување. Останатите дини достигнуваат височина до 12 метри.
Површина
Со површина од 7,94 квадратни километри (2008), Вангероге е втор најмал остров од населените ИсточноФризиски Острови по Балтрум, иако според некои податоци може да е и поголем. Поголемата бројка ја вклучува и површината на плажите, кои лежат под линијата на средната плимна поплава. Овие подрачја обично се потопувани од Северното Море и затоа не се сметаат за копно.
Население
Бројката за население се засновува на последниот попис од 25 мај 1987 година, кога на островот живееле 868 жители. Оваа бројка морала да биде поправена со пописот од 2011 година: на 9 мај 2011 година на островот имало 1.278 жители или 1.311 жители. Невообичаената голема корекција била највисока таква во Германија за општина од оваа големина. Повисоки коректурни вредности имало само во пет други помали општини.
Пејзажи
Вангероге се состои од следниве пејзажи:
Во западниот дел на Аусенгроден се наоѓа солено езеро, наречено „Лагуна“. Тоа настанало во 1912 година кога се правела брана. Плиткото езеро станало важна станица за птиците.
Во минатото, калливиот морски брег помеѓу островот и копното бил порамен. Веќе во век е известувано дека грофот Тано Дурен доаѓал на островот со коњска кола. Во век постоел пат помеѓу Минзен и Вангероге.
Ана Олсдотер Арнмар
Ана Олсдотер има работено на Екот во Sveriges Radio, Expressen, TV3, Arbetet и Kvällsposten. Во 1998 година таа дошла во телевизијата Сверигес каде што била известувач, презентер на вести и уредник. Таа била вклучена и во создавањето на дигиталниот канал за вести SVT24.
Таа е ќерка на музичарот и композитор Оле Бергман и Естел, моминско Кристенсен. Ана е исто така, од страната на нејзината мајка, полусестра на Басе Викман и Марија Викман. Таа е и внука на Аксел Кристенсен.
Закани
Во текот на летото 2005 година, Ана Олсдотер Арнмар и Ана Хеденмо примиле писма во кои им се заканувале дека ќе ги убијат и ќе ги силуваат.
Човекот што ги испратил овие писма на 8 ноември 2007 година бил осуден на шест месеци затвор за „olaga hot och ofredande“, што во основа значи незаконско лишување од слобода и закани за малтретирање.
Лицето исто така било осудено да и плати на Ана Олсдотер Арнмар 5.000 SEK (~ 790,27 американски долари или 376,42 фунти во тоа време) како отштета.
Босански вилает
Босански вилает — првостепена управна единица (вилает) на Отоманското Царство, претежно на територијата на денешна Босна и Херцеговина. Се граничел со Косовскиот вилает на југ. Пред управната реформа од 1867 г., единицата се нарекувала Босански пашалак. Во подоцнежниот дел на XIX век вилаетот зафаќал површина од.
Вилаетот на дело престанал да постои со австроунгарската окупација на БиХ во 1878 г., но формално траел сè до 1908 г. иако бил под управа на австроунгарска управа. Таа година Австроунгарија официјално го припоила како своја територија.
Управни единици
Босанскиот вилает се состоел од следниве санџаци:
Валии
Со вилаетот управувале следниве валии:
Химна на Отоманското Царство
Химна на Отоманското Царство — државна химна на Отоманското Царство.
Космос-1270
Космос-1270 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 мај 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 309 км, а најмалото на 163.
IC 1749
IC 1749 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1749 се споменува и како CGCG 99-60, VCC 1066.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1749 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1749 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 28 м 4,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 18' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на IC 1749 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40955.
Крум Стоилов
Крум Стоилов ( роден во — ?) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Верен јатак на нелегалната чета. Бил осуден на осум години строг темничен затвор. Во логорите на смртта тој ја одлежал целата казна.
Православна психотерапија
Православна психотерапија се однесува на „процесот на духовен раст и развој“ како што се користи во Источната православна црква.
Терминот не е ограничен на традиционалната психотерапија што се користи за лекување на психолошки проблеми, туку тој повеќе се однесува на сите луѓе справувајќи се со нивните суштински егзистенцијални прашања.
Според православното предание, по Адамовиот пад човекот се разболел; неговиот „нус“ бил помрачен и ја изгубил заедницата со Бога. Смртта влегла во битието на личноста и предизвикала многу антрополошки, социјални, дури и еколошки проблеми.
NGC 609
NGC 609 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Касиопеја, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 609 се споменува и како OCL 325.
Откривање
Телото е откриено на 9 август 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 609 е од видот II3r. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m. NGC 609 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 36 м 23,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 64° 32' 12".
Други поделби
Проучување на NGC 609 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 16; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4039. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 878.
Дисморфофобија
Дисморфофобија е ексцесивна преокупација со страв дека сопствената појава ќе биде грда или дефектна.
Се проценува дека до 2.4% од населението има дисморфофобија. Вообичаено започнува за време на адолесценцијата и подеднакво се јавува кај мажите и кај жените.
Папа Геласиј I
Геласиј I (лат. Gelasius PP. I; ? - 21 ноември 496) — римски папа од 492 до 21 ноември 496. Тој бил писател, претставник на раната средновековна литература на латински јазик. Влегол во конфликт со цариградскиот патријарх. Тој се борел против ереста.
Ардоникс
Ардоникс  спаѓал во групата Анхизаури (Anchisauria). Неговите фосили биле откриени во горните слоеви на Долна Јура на Елиотска формација во Јужна Африка. Тоа било опишано во 2010 година од Адам Јејтс и колегитe.
Опис
Издржливиот заден дел од левата коска на вилицата бил пронајден на околу еден метар од холотипот, па можно е и двата фрагменти да претставуваат иста коска. Бројни остатоци од черепот и екстракранијалниот скелет - пршлен, коски на екстремитетите, ребра, шеврони се откриени во близина. Сите овие коски веројатно припаѓаат на две незрели единки. Анализата на хистолошка на ребрата и рамото сугерира дека примероците веројатно починале пред да ја наполнат десеттата година, кога стапките на раст се забавувала. Тие биле долги над 7 метри, но сè уште немале завршено со растењето, што укажува на тоа дека уште ќе растеле. одлики  Аардоникс  ја вклучува структурата на черепот, рбетот, подлактицата и раката. Имал пет заби премаксиларниот, како и плочата, сепак, оваа одлика е резултат на конвергенција, а не на блиско сродство.
Наоди од фосили
Напредните сауроподоморфи имаа вилици во форма на буквата У, што им овозможувала да соберат повеќе храна. „Аардоникс“ имал вилици во форма на буквата В, одлика на примитивен. „Аардоникс“ имал релативно кратки предни екстремитети - скоро72% од должината бедрената коска, што сугерира дека „Аардоникс“ е барем опционално, а веројатно и претежно двоножен. Анализата филогенетика од Јејтс и сорботниците докажала дека „Аардоникс“ бил еден од најнапредните несауроподни сауроподоморфи - сестрински таксон за клад  Меланоросаурус  + Сауропод, вклучувајќи тетрапод сауроподоморф, што потврдува дека е  преодна форма помеѓу базалните сауроподоморфи и сауроподите. „Аардоникс“ е исто така најнапредниот од сите познати двоножни базални сауроподоморфи.
Шверин (појаснување)
Шверин — главен град на германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија.
Шверин, исто така, може да се однесува на:
Луѓе наречени Шверин се:
Црква „Св. Димитриј“ - Кавадарци
Свети великомаченик Димитриј — македонски православен храм, кој се наоѓа во во Кавадарци.
Централна парохиска црква била возобновена во 1834 година. Според народните преданија била делумно фрескоживописана во 1843 година од тогашни зографи за кои не постои никаков поточен запис. Олтарскиот простор повторно бил живописан од страна на зографската тајфа на Светозар Богдановски од Велес во 1995 година.
Според својата архитектурна форма таа е трикорабна базилика. Во црквата има два помошни олтари со иконостаси од јужната и северната страна. Едниот олтар е посветен на св. вмч Димитрија, а другиот на Преподобна Параскева (Св. Петка). Иконите датираат од времето кога е возобновена црквата 1843 година, но зографите кои ги изработиле се непознати.
Мверу (езеро)
Езерото Мверу (Lake Mweru, Lac Moero) се наоѓа во сливот на реката Конго. Надморската височина изнесува 911 метри, должината 100 метри а ширината 40 километри. Површината на езерото изнесува 5,200 км2. Најголемата длабочина во езерото изнесува 15 метри.
Езерото ја исполнува издолжената тектонска вдлабочина во правец од југ кон север, помеѓу висорамнината Катанга во Демократској Репоблици Конго. Како и повеќето езера настанати со тектонски движења така и езерото Мверу се одликува со стрмни, стеновити бргови, понекогаш тешко пристапни кои се слабо дисперзирани. На езерото се наоѓаат островите Килва и Искове.
Езерото водата ја добива од притоките и падавините, а губи со одливањето и испарувањето. Има повеќе приливи, а најголем прилив е реката Луапула. Од езерото истекува реката Лувуна, изворен крак на реката Конго. Просечното годишно колебање на нивото на водата е 1,5 м, а апсолутната амплитуда достигнува 4,7 м. Во езерото живеат повеќе од 70 видови на риба. Годишниот улов изнесува околу 15,000 тони, ама се смета дека од премногуте еколошки односи уловот може да се зголеми на 30,000 тони. Со риба се снабдуваат населбите во рударско-индустриските комплекси во Замбија
Сообраќајот на езерото е од локален карактер. Главните пристаништа се во Килва и Пвето а тука се и местата Кашикиши и Нчеленге.
Откривање на езерото
Езерото го открил шкотскиот мисионер и истражувач на Африка, Дејвид Ливингстон на 8 ноември 1867 година. Експедицијата се движела од правец Њаса и Тангањика до сливот на Конго, со намера да се испита дали реката Луалаба е изворен дел на реката Конго.
Градиште (Желино)
Градиште — археолошко наоѓалиште во тетовското село Желино. Претставува населба од бронзеното и доцноантичкото време. Се наоѓа веднаш над селото на висок рид што доминира над околниот терен. На зарамнетото плато се среќаваат фрагменти од керамички садови од бронзеното време, како и керамички садови, питоси и градежен материјал од доцноантичкото време.
Тодор Чепреганов
Тодор Чепреганов — македонски историчар, научен советник и директор на Институтот за национална историја во Скопје.
Библиографија
Чепреганов е роден на 20 септември 1955 година во Штип, каде завршил основно училиште. Гимназија завршил во Скопје, а дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје на Група историја во 1979 година. Магистрирал во 1989 година на тема „Одгласот на ослободителната војна и револуција во Југославија во печатот на САД (1941-мај 1945) со осврт на Македонија“, а докторирал во 1993 година на тема „Велика Британија и македонското прашање во светлината на меѓународните односи (2 август 1944 - 1949)“, на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Во учебните 1995-2000 година во рамките на програмата „Study Abroad at UKIM“, го предавал предметот „Историја на балканските народи“. Бил раководител и соработник на 20 домашни и странски реализирани проекти од историјата на Балканот и Македонија. Декан е на последипломските студии на Институтот за национална историја и ангажиран во наставата на истите од 1998 година. Бил ментор на повеќе кандидати за магистерски и докторски дисертации; член на повеќе организации и асоцијации во земјата и странство; член на редакции на научни списанија; член на комисии од рамките на Министерството за образование и наука.
До 2010 има објавено 36 монографии, зборници на документи и учебници и над 50 статии во домашни и странски списанија. Има учествувано на над 80 научни собири во земјата и странство:
Теофан Гркот
Теофан Гркот  ( Феофан Грек,; c. 1340 ; 1410) бил византиски уметник и еден од најголемите иконописци  на Големото Војводство Московија Русија, кој влијаел на стилот на сликање од 15 век на Новгородското училиште и последователното московско училиште.
Животопис и творештво
Теофан бил од главниот град на Византиската империја, Константинопол. Откако студирал уметност и филозофија на Универзитетот во Константинопол, тој се преселил во Новгород во 1370 година, а во 1395 година воМосква.
Неговиот стил се смета за ненадминат во изразот постигнат со речиси еднобојно сликарство.
Московјаните го опишувле Теофан како „учен во филозофија“, размислување за неговото широко образование и ерудиција. Навестување за ова може да се собере од неговата табла икона на Преображение на Исус, каде што привлечната геометрија и сјајот на фигурата на Христос се избалансирани наспроти наредениот неред на земјата Апостоли, расфрлани во несоздадена светлина на Градот Тавор.
Рамнотежата на математичката хармонија во линијата и формата, поврзана со употребата на на земјени тонови и тиркиз, евоцира духовност која е неизмерно моќна и зборува за генијалноста на овој релативно непознат сликар. Според еден современ извор Теофан исто така бил познат како ракописен илуминатор.
Фрески
Теофан ги украсил ѕидовите и таваните на многу цркви, вклучувајќи:
Икони
'Преображение' (1408)
Атал
Атал може да се однесува на:
Икорс (река)
Икорс (Ecorse) е мала река во Метро Детроит во американската држава Мичиген. Ова река е приток на реката Детроит. Реката некогаш се вика Икорс Крик.
NGC 5187
NGC 5187 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5187 се споменува и како MCG 5-32-29, CGCG 161-69, KUG 1327+313, IRAS 13274+3123.
Откривање
Телото е откриено на 20 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5187 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5187 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 5187 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47393. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2536. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 131.
Еритрофобија
Еритрофобија е страв на некои, обично преосетливи лица, дека во одредени општествени ситуации, особено во присуство на повеќе лица или авторитети, дека ќе поцрвенеат. Ги следи поголемо потење или чувство на трема, што честопати ја спречува социјалната комуникација на задоволителен начин.
Атал (генерал)
Атал (~390 п.н.е. - 336 п.н.е.) — македонски генерал и важна личност на дворот на кралот Филип II Македонски.
Во 339 п.н.е. Аталовата внука Клеопатра Евридика се омажила за Филип II Македонски. Пролетта 336 п.н.е., Филип II го назначил Атал заедно со Парменион за команданти на претходницата која требало да изврши инвазија врз Персија во Мала Азија. После атентатот врз Филип II, на престолот дошол Александар Македонски (октомври 336 п.н.е.). Клеопатра Евридика, нејзините две деца и Атал биле убиени (Клеопатра Евридика можеби извршила самоубиство откако биле убиени нејзините две деца).
Според кажувањата на Аристотел, проширени од Клејтарх и Диодор Сикулус, Атал сексуално го нападнал Павзаниј од Орест како знак на одмазда за извалканиот углед на неговиот пријател (веројатно во емоционална врска со него), чие име било исто така Павзаниј, случка која подоцна довела до смрт на Павзаниј. Подоцнежниот атентат врз Филип II од страна на Павзаниј од Орест бил тесно поврзан со оваа случка, бидејќи Павзаниј бил незадоволен од тоа што Филип не го казнил Атал.
Кога Александар Македонски дошол на кралскиот престол, Атал бил стациониран заедно со Парменион и македонската претходница во Мала Азија. На веста за смртта на Филип, според некои извори, Демостен од Атена му напишал писмо на Атал во кое му ветил поддршка доколку двајцата (Атал и Парменион) се свртат против Александар. Атал наместо да го послуша Демостен, се вратил во Македонија и му го покажал писмото на Александар, како доказ за неговата верност. Но, сепак Александар го убил Атал, веројатно поради поранешните грешки на Атал. Веројатно Александар го сметал Атал за премногу амбициозен за да го остави жив, посебно затоа што би имал добра причина за одмазда поради убиството на Клеопатра Евридика и нејзините деца.
Амел Бен Абда
Амел Бен Абда е професорка по математика во Националното инженерско училиште во Тунис. Таа била првата личност во Тунис која докторирала по применета математика. Таа е туниски претставник во управувачкиот комитет на меѓународната лабораторија за компјутерски науки и применета математика во советодавниот одбор на Туниското женско математичко здружение.
Ран живот и образование
Бен Абда студирала применета математика во Националното инженерско училиште во Тунис, дипломирајќи во 1988 година. По нејзината дипломирање работела во Подготвителниот институт за инженерски студии во Набул. Продолжила за да биде првиот д-р по применета математика во Тунис во 1993 година.
Истражување и кариера
Во областа на применета математика Бен Абда работела на методот на „реципрочна разлика“, кој може да се користи како индикација за дефекти во материјалите. Така исто така работи и на проблемот на реконструктивните гранични услови од нецелосните податоци.