Кадрав_пеликан
Распространетост и статус
Бројноста на овој вид на пеликан е значително намалена во споредба со обичниот пеликан. Се смета дека постојат од 10.000-20.000 пеликани од овој вид. Наводно, само во Романија, некогаш имало милиони кадрави пеликани. Во текот на 20-от век, овој вид претрпе драматично намалување, а причините за тоа не се целосно јасни. Најверојатна причина е загубата на живеалиштата како резултат на човековите активности, како што се одводнување на мочуриштата за добивање плодни површини. Колониите се редовно вознемирувани од човековата активност, а возрасните пеликани во вакви ситуации привремено ги напуштат гнездата со што ги изложуваат своите млади на опасност од грабливците. Исто така, кадравиот пеликан е убиван од страна на рибарите кои веруваат дека птиците се опасни и ја осиромашуваат рибната популација, а со тоа и нивната егсистенција. Додека ваквите убивања генерално се со мал обем, загриженоста дека овие пеликани премногу го експлоатираат рибниот фонд постои на многу места. Другата можна причина за падот на популацијата на овој вид е нивното бесправно ловење. Во Монголија, месното население тајно ги убива овие пеликани и ги користи или продава нивните клунови како торбички за пари, тутун и сл. Во еден типичен пазарен ден во Монголија повеќе од педесет пеликански клунови може да се нудат на продажба и тие се сметаат за ретка награда, а за еден пеликански клун, десет коњи и триесет овци се сметаат за добра цена. Поради експлоатација во сите фази на животниот циклус, овој вид е критично загрозен во Монголија, со вкупна популација на помалку од 130 птици. Кадравите пеликани редовно слетуваат на електричните водови и погинуваат од електро-удари. Во Грција тие често страдаат од големите бродови, обично тие што превезуваат туристи, стануваат немоќни да се хранат и умираат од неисхранетост. Почнувајќи од 1994 година, во Европа постојат над илјада парови, повеќето од нив во Грција, но и во Украина, Македонија, Романија, Бугарија и Албанија. Тие се сметаат за исчезнати во Хрватска од 1950 година, иако еден кадрав пеликан беше забележан во 2011 година. Единствената голема колонија која е преостаната, е на езерото Микри во Грција, со околу 1.400 парови, и околу 450 парови во делтата на Дунав. Земја со најголем број парови за размножување во денешно време, вклучувајќи околу 70% од паровите или можеби повеќе од 3.000 парови, е Русија. Се смета дека во светот, постојат околу 3.000-5.000 парови за размножување. Во еден извештај се прикажани приближно 8.000 кадрави пеликани во Индија, но излезе дека биле грешно идентификувани, односно тоа била колонија од обични пеликани. Кадравиот пеликан е еден од видовите опфатен со Спогодбата за заштита на африканско-евроазиските миграциски водни птици (AEWA). Преземени се мерки за заштита во корист на видот, особено во Европа. Иако тие нормално се гнездат на земја, во Турција, Грција, Бугарија и Романија, со цел да ги охрабрат да се размножуваат, на кадравите пеликани им се прават гнезда и на посебни платформи. Во овие земји, во реоните блиску до колониите, далеководите се посебно означени или пак демонтирани. Освен тоа, менаџирањето со нивото на водите и образовните програми може да бидат од корист на локално ниво. И покрај напорите што се преземаат во Азија постои многу поголема стапка на бесправно ловење, застрелување и уништување на природните живеалишта на пеликанот со што напорите за заштита се отежнуваат. Во 2012 година, кога невообичаено студените зимски услови предизвикаа замрзнување на Каспиското Море со смрт од глад умреа најмалку дваесет кадрави пеликани. И покрај првичните обиди на локалните власти да ги обесхрабрат, луѓето им помогнаа на пеликаните со риба и прихранување, и очигледно овозможија на огромен број пеликани да ја преживеат зимата.