cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Перуанско-боливиска Конфедерација
Позадина
Во колонијалното време, територијата што ја сочинувала „Audiencia de Charcas", позната и како Алто Перу, сега Боливија, била интегрална територија на шпанското вицекралство Перу од неговото создавање. Во 1776 година, таа била административно отсечена и станала провинција на новосоздаденото Вицекралство на Рио де ла Плата. Сепак, од географски и историски причини, секогаш останала поблиску до Лима отколку до нејзиниот административен главен град, Буенос Аирес, во денешна Аргентина. Перуанско-боливиската Конфедерација бил единствениот ефикасен обид да ги обедини.
Оваа територија стекнала независност во 1825 година. Во тој момент, унијата со Перу била широко поддржана. Наместо тоа, се родила новата Република Боливија, именувана по Симон Боливар, кој со помош од Антонио Хосе де Сукре и Ото Филип Браун ја ослободил територијата и ги уништил последните остатоци од шпанската армија, со Боливар како прв претседател. Политичките немири и превирања го принудиле Боливар да се врати во Колумбија многу брзо потоа, оставајќи го на чело на Антонио Хосе де Сукре. Планот за повторно обединување на Перу и Боливија не згаснал.
115. западен меридијан
Помеѓу екваторот и 60. јужен напоредник се оформува источната граница на Јужнопацифичката зона без јадрено оружје во и западната граница на Латиноамериканската зона без јадрено оружје.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се кон југ до Јужниот Пол, 115. западен меридијан поминува низ:
! scope="col" width="130" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балантајнов Проток ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Неименувана водена површина ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Меклуров Проток ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Принц Алберт ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Делфин и Униски Проток ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Крунисувачки Залив ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" | 🇲🇽, Сонора — околу 12 км од 32.3°N, -115°W, Долна Калифорнија — од 32.18333°N, -115°W, Сонора — околу 2 км од 31.98333°N, -115°W, Долна Калифорнија — од 31.93333°N, -115°W ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇲🇽 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Исхраната и бременоста
Статијата исхрана и бременост се однесува на консумирањето хранливи материи и внимавање на исхраната пред, за време на и по бременоста. Мари Е. Бараси забележува дека сите диетални совети кои се однесуваат на исхраната за време на бременоста, претставуваат важни фактори за определување на здравјето на зачнатиот ембрион во иднина. Освен тоа, забележано е дека некои фактори во врска со исхраната го намалуваат ризикот од појава на болести во детството и ризикот од несакана смрт, зашто и помагаат на мајката да го снабди организамот со хранливи материи.
Во една прелименарна студија од 1950 година, која се однесува на врската помеѓу исхраната и бременоста, забележано е дека детето на жена која што во првите осум недели од бременоста конзумирала минимални вредности на хранливи материи постои повисока стапка на смртност или растројство, за разлика од децата родени од мајки кои воделе грижа за својата исхрана, бидејќи рестрикциите во матката кај овие деца се во помал број.
Слабата исхрана, пред и за време на бременоста е поврзана не само со физички нарушувања, туку и со невролошки пореметувања и хендикеп. Поради нарушување на исхраната на мајката, детето во подоцнежниот живот може повеќе да подлежи на дегенеративни заболувања.
Следниве страници се однесуваат на релевантноста на исхраната за време на бременоста и доволно внимателно се проучени со цел да бидат корисни за мајката или двојките коишто планираат семејство.
Олеснувачки фактори во однос на исхраната пред бременоста
Познато е дека добрата исхрана пред бременоста е особено важна поради потребната вредност на енергија која се троши за време на породувањето. Процесот на добра исхрана пред бременоста е процес со кој се гради имунолошкиот систем на жената, со цел истиот да се подготви за состојбата бременост. Овој процес е познат како еден од главните фактори за определување на стапката на успешно зачнување на здрави деца.
Како и во повеќето ситуации, исхраната т.е.најзначајниот фактор пред бременоста, води сметка за здравјето на мајката и за тоа дека нема присуство на никакви штетни фактори кои можат да ја намалат шансата за оплодување, како што се анорексија или булимија, за кои се смета дека директно се поврзани со неплодноста. Минималниот телесен масен индекс (Body mass index, BMI) за жените кои сакаат да забременат е 20,8.
Вистина е дека кај дебелите жени со телесен масен индекс над 30, којшто е директен резултат од намалената вредност на активноста на инсулинот во крвта, како и од сексуалните хормони, може да се намали отпорноста на јајце-клетката.
Идеалната граница за тежината на жената која сака да забремени требa да е оптимална со телесен масен индекс помеѓу 20 и 26. Доколку оптималната тежина е комбинирана со добра исхрана и диета, во смисла на нормална балансирана диета пред бременоста, тогаш резервите од микронутриенти кои ја снабдуваат бременоста со потребните супстанции, исто така ќе се зголемат до максимум.
Главни придонесувачи во врска со исхраната пред бременоста
Како и кај повеќето видови диети, постојат шанси од прекумерено земање на хранливи материи. Како и да е, општ совет во врска со состојбата и медицинските препораки е дека мајката требе да ги следи упатствата од соодветните витамински пакувања што се однесуваат на правилното или дневно препорачливо дополнително конзумирање на истите.
Олеснувачки фактори во врска со исхраната за време на бременоста
Познато е дека, зачнувањето или неколку недели потоа е период кога ембрионот е најмногу чувствителен, бидејќи се создаваат неговите органи и системи. Причината за правилно консумирање на хранливи материи за време на бременоста е особено важна бидејќи енергијата, потребна за создавање на видовите системи, произлегува од енергијата и хранливите материи од циркулацијата на мајката од внатрешниот ѕид на матката.
За време на првата фаза од бременоста плацентата сѐ уште не е формирана. Поради тоа ембрионот сѐ уште нема заштитен механизам од дефициенции, коишто може да бидат својствени за циркулацијата на мајката. Затоа консумирањето точни вредности на хранливи материи и енергија за време на бременоста е особено важно.
Еден од проблемите кои претставуваат потешкотија за бремената жена е дека недостатокот од фолна киселина предизвикува дефекти на нервните туби. Кај жената која во својот организам има 4 мг фолна киселина поради дополнително консумирање на истата, 3 месеци пред породувањето, ризикот од дефекти на нервните туби кај фетусот значително се намалува. Денес, ова е поддржано од Министерството за здравство на Обединетото Кралство, коешто дневно препорачува консумирање на фолна киселина од 400 мг.
Внесувањето на ретинол, во исклучителни случаи, се поврзува со децата со вродени мани и абнормалности. Како и да е, правилното внесување на ретинол не се смета за штетно. Забележано е дека порција од 100 гр. џигер, може да содржи голема вредност на ретинол. Затоа за време на бременоста, најдобро е да не се консумира секојдневно. Преголемата доза на ретинол има штетно влијание слично како прекумерената консумација на алкохол.
Потврдено е дека прекумереното консумирање на алкохол за време на бременоста, предизвикува фетален алкохолен синдром. Светската здравствена организација препорачува дека алкохолот за време на бременоста требе целосно да се избегнува, со оглед на тоа што предизвикува релативно непознати ефекти, дури и во случаи кога се консумира во мали количини.
Корисни фактори во однос на исхраната за време на бременоста
Во раната фаза од бременоста, вредноста на мастите во крвта на жената може да се открие. За дебелите жени кои сакаат да забременат, препорачливо е да ја намалат својата телесна тежина пред зачнувањето, поради тоа што неплодноста е поврзана и со дебелината.
Истражувањата во врска со енергијата и напорот, потребни за време на метаболичните промени на телото покажаа дека жената која има оптимално складирање на масти и соодветна дополнителна консумација на хранливи материи има полесно породување. Ова беше забележано преку мониторинг на нивото на лептин за време на бременоста.
Исхраната по бременоста
Соодветната исхрана на мајката е особено важна и по породувањето, бидејќи и помага на мајката да закрепне и да ја снабди со доволно енергија и хранливи материи за да го дои своето дете. Жената која што серумот феритин го има во количина од 70 микрограми во литар, потребно е за време на бременоста и по раѓањето, дополнително да консумира железо, со цел да го заштити фетусот од појава на сидропенична анемија.
Просветителство во Шпанија
Периодот на просветителството (шпански: 'Ilustración') во Шпанија започнал во XVIII век по симнувањето од власт на Хабсбуршката династија од страна на династијата на Бурбоните. Во текот на просветителството во Шпанија биле воведени големи реформи од страна на властите во Шпанија во сите области на животот.
Просветителството во Шпанија започнало истоивремено со започнувањето на војната за шпанското наследство, а завршило по крајот на Наполеоновите војни.
Козма III Цариградски
Козма III Цариградски — Вселенски патријарх од 1714 до 1716 година. Тој исто така служел и како Александриски патријарх под епископското име Козма II Александриски од 1723 година сè до неговата смрт во 1736 година.
Цурновец (Брежице)
Цурновец (словенечки: Curnovec) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
GABA рецептор
ГАБА рецептори се класа на рецептори кои одговараат на невротрансмитерот гама-аминобутерна киселина (GABA), главното инхибиторно соединение кај целосно зрел централен нервен систем кај ‘рбетниците. Постојат две класи на GABA рецептори: GABAA и GABAB. GABAA рецепторите се јонотропни рецептори; додека GABAB рецепторите се врзани за G белковина, односно метаботропни рецептори.
Рена (амт)
Рена (Rehna) — општинска заедница во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Рена.
Општинската заедница се состои од следниве општини:
Фиона Ердман
Ердман завршила на четвртото место на вториот циклус на Германскиот следен топмодел. Студирала дизајн и модно творештво пред да биде избрана во програмата. Таа била модел на насловна страница за изданието „Плејбој“ во Германија во мај 2008 година, била прикажана во германското списание на FHM и снимена за СКОДА. Потпишана е со Divina Model Management, Ice Models, MGM Models и Max Models. Таа била прикажана во реклама за Axe и германската линија за облека Jungstil. Одела за дизајнери како Патрик Мор, Себастијан Елрих и Ирене Луфт, а исто така одела и на Модната недела Мерцедес.
Алтмарк
Алтмарк (Altmark) — историски регион во Германија, ја сочинува северната третина од Саксонија-Анхалт. Како првична територија на грофовијата Бранденбург, некогаш е именуван како „Лулка на Прусија“, бидејќи Ото фон Бизмарк потекнува од Шенхаузен близу Штендал.
Географија
Алтмарк се наоѓа западно од реката Елба помеѓу градовите Хамбург и Магдебург, главно вклучувајќи ги сегашните окрузи Алтмаркрајс Залцведел и Штендал. На запад се наоѓа ридскиот масив Дравен и депресијата Дремлинг разделувајќи го од Линебуршкото поле во Долна Саксонија; Алтмарк се граничи и со регионот Вендланд на север и Магдебуршко Берде на југ. Источно од Елба се наоѓа историскиот регион Пригниц.
Населението е мало. Културниот пејзаж во рамките на Северноевропската низина е рурален и главно прекриен со шуми и полиња. Најголеми градови се Штендал, со население од 39.000 и Залцведел.
Реки и езера
Регионот е поделен од Елба, на која ѝ се придружува Хафел кај Хафелберг и нејзините леви притоки Милде-Бизе-Аланд и реката Јецел.
Најголемото природно езеро во Алтмарк е Арендзе.
Патен
Алтмарк се наоѓа надвор од главните сообраќајни правци. Bundesautobahn 14 води до Bundesautobahn 2 од Хановер до Берлин, меѓутоа завршува на север од Магдебург. Продолжувањето низ Алтмарк, па сè до Шверин е веќе испланирано. И покрај тоа, сојузните автопати B71, B107, B188, B189, B190, B248 поминуваат низ регионот.
Железнички
Станицата Штендал е попатна станица на брзата железничка линија Хановер-Берлин. Други линии се:
Луминол
Луминол е хемиска супстанца која пројавува хемолуминисценција, со впечатлив син сјај, кога ќе се помеша со оксиданс. Таа е бела до слабо жолта кристална супстанца. Растворлива е во повеќето поларни органски растворувачи, но нерастворлив е во вода. Луминолот го користат форензичарите за да откријат траги од крв на местото на злосторството, бидејќи тој реагира со железото од хемоглобинот.
СОУ „Маврово-Ростуше“ - Ростуше
Средно училиште „Маврово-Ростуше“ (службено познато како Средно општинско училиште „Маврово-Ростуше“, скратено: СОУ „Маврово-Ростуше“; во минатото познато и како СОУ „Панче Попоски“) — средно училиште во селото Ростуше.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото.
Историја
Во 2010 година, ова училиште се издвоило како самостојно од гостиварската гимназија „Панче Попоски“.
Зградата на училиштето во текот на 2013 година била целосно обновена и проширена.
Пештерата (Челевец)
Пештерата — археолошко наоѓалиште во селото Челевец општина Демир Капија. Наоѓалиштето претставува утврдена населба од доцноантичкото време. На десниот брег на Челевечка Река, високо на ридот Камен, кој лежи северозапдно од селото, се наоѓаат остатоци од утврдена населба. На површината има фрагменти од керамички садови и множество градежен материјал.
469 Аргентина
469 Аргентина — астероид откриен од Лујџи Карнера 20 февруари 1901 г. Привремено бил наречен со озканакта 1901 GE. Има проценет вртежен период од 12,3 часа.
Хермансбург
Хермансбург (Hermannsburg) — село и поранешна општина во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2015 година е дел од општината Зидхајде.
Претставувал признаен бањски град од 1971 година. Се наоѓа на реката Ерце, околу 15 километри источно од градот Берген и 30 километри северно од окружниот град Целе.
Местоположба
Реката Ерце тече низ средиштето на Хермансбург во насока север-југ.
Општински единици
Поранешната општина Хермансбург била составена од шест места:
Гваделуп
Гведелуп (Guadeloupe) територија од два острова на Карибите во состав на на Заветрените Острови, Мали Антили. Нејзината површина изнесува 1.628 км2 и брои население од 384.239 жители (2019). Гваделуп е прекуморски регион на Франција, која се состои од единствен прекуморски департман. Како и сите други прекуморски департмани, така и Гваделуп е интегрален дел од Франција. Помали острови како Мари-Галант, Ла Дезирад, Ил де Сент се составен дел на Гваделуп.
Како дел од Франција, Гваделуп е дел од Европската Унија и Еврозоната. Оттаму, како за сите земји на Еврозоната, така и за Гваделуп валута е еврото. Но Гваделуп не е дел од Шенген зоната.
Историја
За време на неговото прво патување во Америка, во ноември 1493 година Кристофер Колумбо станал првиот Европеец кој стапнал во Гваделуп. Тој ја нарекол Санта Мариjа де Гваделуп де Екстремадура по сликата на девицата Марија, која е многу почитувана, а се наоѓа во шпанскиот манастир во Виљуеркас, во Гваделуп, Екстремадура. Експедицијата запрела на брегот, јужно од Капестер и ниеден од населувачите не останал.
Се смета дека во 1493 година, Кристофер Колумбо го открил ананасот на Гваделуп. Тој го нарекол „ шишарката на Индијанците“.
По успешно населување на островот Сен Кристоф (Сент Китс), француската компанија на Американски острови ги испратиле Шарл Лиенар и Жан Дуплесис Осонвил да ги колонизираат еден или останатите островите на регионот: Гваделуп, Мартиник или Доминика.
Во 1635 година, поради негостољубивата природа на Мартиник, Шарл и Жан се населиле во Гваделуп, го презеле островот и успеале да збришат многу карипски домородци. Во 1974 година, било припоено со кралството на Франција. Во текот на следниот век, Британците неколкупати го освојувале островот. Економијата се развила во последните декади на 17 век поради профитабилната трговија со шеќерна трска. Уште еден знак кој покажува за просперитетот во Гваделуп е Парискиот договор од 1763. Во овој договор се стабило крај на Седумгодишната војна меѓу Британија и Франција а Франција како поразена се согласила дека нема да бара територија во Канада но со цел Британија повеќе да не се враќа во Гваделуп. Сепак, во 1759 година Британците го заземале Гваделуп.
Во 1790 додина, следејќи го почетокот на Француската револуција, високите класи од Гваделуп одбиле да ги почитуваат новите закони за еднакви права за луѓето од црна или мешана раса кои не биле робови. Тие се обиделе да прогласат независност, запалувајќи една третина од Поент а Питр. Започнала битката помеѓу монархистите и републиканците. Во 1791 година со победата на монархистите прогласиле независност. Во 1792 година, монархистите одбиле да го прифатат новиот гувернер кој бил назначен од Париз. Во 1793 година, започнал бунт на робовите, па високата класа се свртела накај Британците, барајќи од нив да го освојат островот. Во 1794 година, во еден обид да се добие предност во хаосот кој произлегол од Француската револуција, Британците се обиделе да го освојат Гваделуп и го држеле под нивна власт од 21 април до декември 1794 година, кога Виктор Иг го натерал англискиот генерал да капитулира. Виктор успеал да ги ослободи робовите. Робовите дигнале бунт и се нафрлиле на сопствениците на робовите во чии раце биле плантажите со шеќерна трска. Во 1802 година, Наполеон Бонапарт со законот од 20 мај, истата година го вратил ропството во сите колонии кои ги освоиле Британците за време на Француската револуција, но за некои поморски региони на Франција тоа не важело. Тие региони се Гваделуп, Гвајана и Сен Доминик. Наполеон испратил експедициски сили повторно да го освојат островот од бунтовните мештани. Луј Делгре и група револуционерни војници се самоубиле на падината на вулканот Матуба бидејќи се знаело дека освојувачките трупи ќе го преземат островот. Окупаторската сила убила над 10.000 Гваделупци.
На 4 февруари 1810 година, Британците уште еднаш го освоиле островот, а окупацијата продолжила до 1816 година. На 3 март 1813 година, англо-шведската алијанса го остапила островот на Шведска на краток период од 15 месеци. Британците продолжиле да владеат со островот. Со Парискиот договор од 1814 година, Шведска го остапила Гваделуп на Франција. Со Виенскиот договор од 1815 година, Франција ја преземала целосната контрола врз Гваделуп. На 28 мај 1848 година, на островот се укинало ропството под иницијатива на Виктор Шолчер. За време на епидемија на колерата од 1865-1866 година, Гваделуп загубил 12.000 жители. Во 1946 година колонијата Гваделуп станала поморски департман на Франција, а во 1974 година станал административен центар. Неговите претставници седнале во Француското народно собрание во Париз.
На 15 јули 2007 година, Сен Мартин и Сен Бартелеми официјално биле одделени од Гваделуп и станале две одделни француски поморски заедници со нивна сопствена локална администрација. Со пописот од 1999 година, нивното население заедно броело 35.930 жители и површина од. Гваделуп изгубила 8,5% од нејзиното население и 4,4% од нејзината површина.
Географија
Гваделуп се наоѓа јужно од Заветрените острови, на источниот дел од Карипското Море. Гваделуп е составена од два главни острови: Бас-Тер и Гранд-Тер. Соседните француски острови Ла Дезирад, Ле-Сент и Мари Галант се под власта на Гваделуп.
Западниот Бас-Тер има нерамен вулкански релјеф, а источниот Гранд-Тер има камени врвови и рамни рамници.
На 7 декември 2003 година, северниот дел на Сен Бартелеми и северниот француски дел од Сен Мартин некогаш беа во склоп на Гваделуп. Но на 22 февруари 2007 година, овие две области се одвоија и станаа поморски територијални заедници.
Клима
Гваделуп има тропскаклима и две годишни сезони:
Урагани
Во поново време неколку урагани го уништиле островот.
На 12 септември 1928 година, ураганот Окишоби предизвикал огромна штета и убил илјадници луѓе.
На 22 август 1964 година, ураганот Клео го опустошил Гвадалуп и убил 14 луѓе. Две години подоцна, на 27 септември 1966 година, трета категорија на ураган Инез предизвикал огромна штета најмногу во Гранд Тер и на север на Бас Тер островот, а убил 33 луѓе. Шарл де Гол по ураганите го посетил островот и го прогласил за загрозена област.
На 17 септември 1989 година, четврта категорија на ураган Хуго предизвикал огромна штета, оставил над 35.000 луѓе без домови, уништил над 100 куќи, 100% ги уништил бананите, 60% ја уништил шеќерната трска.
Од крајот на август до средината на септември 1995 година, на островот се случиле три успешни циклони: на 28 август тропската бура Ирис, која предизвикала помала штета, на 5 септември ураганот Луис, предизвикал средна штета на северниот брег од Град Тер и на 15 септември ураганот Марилин, кој предизвикал средна штета во Бас Тер.
На 5 септември 2017, ураганот Ирма предизвикал понезначителни штети додека пустошел по другите острови како на Сен Мартин. IФранцускиот претседател Емануел Макрон во поддршка пристигнал на островот на 12 септември.
На 19 септември 2017, ураганот Марија од 4 и 5 категорија предизвикаал поплави. Причинета била голема материјална штета а настрадале околу 80,000 домови.
Административна поделба
Гваделуп е поделен на 32 општини. Секоја има градоначалник и совет. Приходите ги остваруваат со средства од француската влада и доноци од месното население. Надлежни се за водостопанството, матичната евиденција и полициските работи.
Облека
Друг елемент за културата на Гваделуп претставуваат фустаните. Неколку жени ( постарите жени од мнозинството) имаат единствен стил на традиционални фустани, со многу слоеви на многубојни материјали, кои денес ги носат само за посебни прилики. Кога прославуваат нешто тие носат мадрас, тоа се марами за на глава врзани на многу различни симболични форми. Накитот, главно златото, е важно детал со фустанот кој го носи една гваделупска дама, а кој е производ на една европска, африканска и индиска инспирација.
Јазик
Како еден од регионите на Франција, службениот јазик е францускиот, кој го зборува речиси целото население. Освен тоа, поголемиотдел од населението зборува креолски, варијанта на француско-креолскиот јазик што се зборува и на Антилите.
Стопанство
Економијата во Гваделуп зависи од туризмот, земјоделството, лесната индустрија и услужните дејности. Но, зависи и од Франција за големите субвенции и увозот.
Туризмот е клучната индустрија со посетеност од 83,3% од Франција, 10,8% од Европа, 3,4% од САД, 1,5% од Канада, 0,4% од Јужна Америка и 0,6% од остаток на светот. Голем број на бродови кои крстарат го посетуваат островот.
Шеќерната репка полека се заменува со други житни растенија како што се бананите, модриот патлиџан, шпанска лимета (лат. Melicoccus bijugatus), нони, сапотила (лат. Manilkara huberi), сладок компир, тиква, банани, чај, кокос, тропско овошно дрво, портокали и многу видови на цвеќиња. Друг вид на зеленчук и коренест зеленчук се одгледуваат за локална потреба, иако Гваделуп сè уште е зависна од увозната храна, главно од Франција.
Лесната индустрија се одликува со шеќер и рум, сончева енергија и многу индустриски производства. Повеќето од произведената храна и гориво се увезени. Невработеноста најмногу се забележува кај младите. А ураганите периодично ја уништуваат економијата.
Спорт
Фудбалот е популарен во Гваделуп. Тјери Анри, ѕвезда на француската национална репрезентација, често го посетува својот татко Антоан кој потекнува токму од Гваделуп. Вилијам Галас потекнува од Гваделуп, го посетува островот кога нема натпревари за Tотенхем или за француската национална репрезентација. Лилиан Туре, роден во Гваделуп, е поранешна фудбалска ѕвезда, одбранбен играч на Франција и на ФК Барселона. Димитри Увр, професионален сурфер. Напаѓачот на француската национална репрезентација и на Евртон, Луис Саха потекнува од Гваделуп. Голманот на ФК Кетеринг Таун, Вили Герет потекнува Гваделуп. Паскал Чимбонда е роден во Гваделуп. Џонатан Биабјани има потекло од Гваделуп, а игра за ФК Милан. Стефан Овреј игра за Црвените бикови од Њујорк. Роналд Зубар игра за Вулверхемптон Вондерерс во премиер лигата Барклејс, а неговиот помал брат Стефан Зубар игра за ФК Бурнемут. Националната фудбалска репрезентации доживеала успех. НБА играчите Микаел Пиетрус и Родриге Бобуа се родени на островот.
Трократната олимписка шампионка Мари-Жозе Перек, четврта најбрза атлетичарка на 100 метри Кристина Арон и шампионката во мечување Лора Флесел се родени во Гвадалуп.
И покрај тоа што Гваделуп е дел од Франција има свои сопствен спортски тимови. Рагбито полека но сигурно се развива во Гваделуп. Островот е исто така интернационално познат по џет-ски трките Карижет (Karujet Race – Jet Ski World Championship). На оваа трка во 9 стази се одржува 4 дена се сретнуваат натпреварувачи од целиот свет. Единствената Карижет, на која се возат 7 трки околу островот, има углед на една од најтешките првенства.
Оливер Бирхоф
Оливер Бирхоф ( германски изговор:ˈɔlɪvɐ ˈbiːɐ̯hɔf ; роден на 1 мај 1968 година) — поранешен германски фудбалер, кој играл на позицијата.
Гваделуп
Спорт
Патот Рум е еден од најистакнатите настани на францускиот поморски спорт кој се случува на секои 4 години. Светскиот познат телоградител Серхе Нубрет е роден во Тер, во 1960те и 1970те години ја претставувал Франција на повеќе натпреварувања во телоградба, освојувајќи го второто место.
Оливер Бирхоф
Тој го постигнал првиот златен гол во историјата на репрезентативниот фудбал, во дресот на германската репрезентација во финалето на Европското првенство 1996, со што и ја додел титулата на својата земја.
Технички одлики
Висок, силен и плоден стрелец, познат по своите одлични способности за игра во воздухот. Поради овие одлики често бил користен како таканаречен "таргетмен", со тоа што можел да ги долови сите шанси за гол.
Мон (држава)
Mон е една од седумте држави на Мјанмар. Сместена е тошно помеѓу Карен на исток, Адаманското Море на запад, Баго на север и Танинтаји на југ. Се граничи и со Тајландската провинција Канчанабури на југоисток. Има површина од 12.155 км2. Мон има многу малечки островчиња по неговиот брег кој изнесува 566 км во должина.
Главен град е Мулмејн.
Демографија
Се проценува дека во Мон живеат околу 2,5 милиони луѓе. Мнозинството се Мони. Но сепак има и голем број на етнички Бамари, Карени и Па-O.
Клима и географија
Мон има тропска клима. Просечната температура во јануари е 25,6 °C, а во Април е 29,4 °C. Просечните врнежи изнесуваат 4.830 мм, додека во областа Татон 5.500 mm. Дождовите се најјаки во Јули и Август.
Стопанство
Мон има околу 18.000 км2 обработливо земјиште, кое претежно е посеано со ориз. Има доста и приозводство на каучук. Доста е развиено и рибарството.
Административна поделба
Мон има 2 дистрикта Постојат 10 градски општини, 11 градови и 1199 села.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Амзабегово
Свети Ѓорѓи — главна селска црква во светиниколското село Амзабегово, Македонија.
Црквата се наоѓа над селото, на рид од кој се пружа одличен поглед на самото село.
Местоположба
Црквата е подигната на местото каде во 1930 бил изграден селски крст, сместен помеѓу македонски и поранешните турски гробишта.
Историја
Црквата била изградена во 1982 година и истата година била осветена од епископот Тивериополски и администратор Злетовско-струмички г. Горазд.
Чапја говедарка
Чапјата говедарка (Bubulcus ibis) е космополитска птица од семејството чапји. Живее во тропски, суптропски и умерени подрачја. Таа е единствен припадник на монотипичниот род Bubulcus. Порано населувала само некои делови на Азија, Африка и Европа, но денес е проширена низ целиот свет. Ја има и во Македонија.
Чапјата говедарка е набиена бела птица, со кремкасто перје во сезоната на парење. Се гнездат во колонии, близу вода и често заедно со други мочварни птици. Гнездото претставува платформа од гранки на дрво или на грмушки. За разлика од другите чапји, се храни на релативно суви тревнати пространства и често ги прати говедата или други големи цицачи, јадејќи ги инсектите што говедата ќе ги исплашат. Овие чапји се корисни, бидејќи се хранат со крлежите од говедата, но може да биде и пренесувач на некои болести поврзани со крлежите. Зависно од местото на живеење, чапјата говедарка е птица преселница, или, пак, е постојан жител.
Таксономија
Чапјата говедарка прв ја опишал Карл Лине 1758 година, но Чарлс Бонапарт ѝ го дал денешното име 1855. Латинскиот збор bubulcus значи стока и се однесува на нејзината поврзаност со стоката, говедата.
Опис
Чапјата говедарка е куса, набиена птица, долга 46-56 см, тешка 270-512 грама и има распон на крилјата 88-96 см. Има релативно дебел врат, крупен клун и личи како да е згрбавена. Возрасните, вон сезона на парење имаат претежно бели перја, жолт клун и жолтеникаво-сиви пердуви. Во сезоната на парење добиваат портокалови пердуви на грбот, градите и главата, а клунот, нозете и кожичката околу очите им стануваат жарко црвени. Половите се слични, само мажјакот е незначително поголем и има подолги пердуви во сезоната на парење, а младенчињата имаат црн клун. Позицијата на очите ѝ овозможуваат бинокуларен вид додека се храни, а многу физиолошки истражувања докажуваат дека може да гледа и ноќе. Овие птици се многу тивки и се огласуваат само во сезоната за парење, и тоа со тивко, грлено „рик-рак“.
Распространетост и живеалиште
Чапјата говедарка е една од птиците кои најбрзо и најдалекусежно ја прошириле својата распространетост. Порано ја имало само во делови на јужна Шпанија и Португалија, тропска и суптропска Африка и суптропска Азија. Кон крајот на 19 век почнала да се шири и во јужна Африка. Во Америка за првпат се видени 1877 година на границата меѓу Гвајана и Суринам, а веројатно го прелетале целиот Атлантски Океан. Во Северна Америка за првпат е забележана 1941, се размножувала на Флорида 1953 и брзо се проширила. Во Канада 1962, на Куба 1957, во Костарика 1958, во Мексико 1963. Во Европа популацијата ѝ се намалувала, но во втората половина на 20 век се проширила на страите подрачја, а потоа почнала да населува и нови. На југот од Франција се појавила 1958, на северот 1981, во Италија 1985, а во Велика Британија и Ирска 2008 година. Во Австралија колонизацијата започнала 1940, се појавила на север и исток на континентот. На Нов Зеланд почнала да се појавува од 1960 година. U Australiji je kolonizacija počela 1940-ih. Pojavila se na sjeveru i istoku kontinenta. Масовната и брза експанзија на чапјата говедарка е во врска со луѓето и нивните домашни животни. Порано птицата се хранила во близина на биволи, но се прилагодила кон исхрана во близина на домашната стока и коњи. Како што се ширело сточарството и птицата можела да ја проширува својата распространетост. Многу од нив се и птици преселници, па и тоа придонело за полесно проширување. Иако чапјата говедарка понекогаш се храни во плитки води, сепак таа, за разлика од другите чапји, обично ги населува ливадите и тревниците.
Размножување
Чапјата говедарка гнезди во колонии, кои се често, но не и секогаш, во близина на вода. Обично се наоѓаат во шума, близу езеро или река, во мочвари или понекогаш на мали островчиња. Може да живеат и со други видови чапји, ибиси и корморани. Мажјакот се покажува на дрво, во колонијата и изведува разни ритуали, како: мафтање со гранче, насочување на клунот кон небото и сл. Паровите се оформуваат во рок од 3 до 4 дена. Секоја година избираат нов партнер, а и ако првото легло не им успее. Гнездото претставува мала неуредна платформа од гранчиња, сместена на дрво или во грмушки, кое го градат обата родитела. Мажјакот ги собира гранчињата, а женката го гради гнездото. Несат од 1 до 5 јајца, но најчесто 3 или 4. Тие се синкаво-бели, со големина 45 мм x 53 мм. Инкубацијата трае околу 23 дена, а ги лежат и двата родитела. Пилињата се делумно покриени со перје, но не можат да се грижат за себе. Почнуваат да го напуштаат гнездото по 2 недели, а стануваат самостојни по 45 дена. Понекогаш чапјата говедарка несе јајца во туѓи гнезда, но од нив ретко излегнуваат пилиња.
Главен фактор на смртност кај овие птици е изгладнувањето. Соперништвото меѓу браќата и сестрите е големо, па третото и четвртото пиле најчесто умираат. Во сушни предели, каде има помалку водоземци, пилињата може да страдаат од преголем раст на коските поради недостаток на калциум. Во разни делови на светот, пилињата се храна на разни грабливци, како мајмуни, корморани и орли. Крлежите, исто така, може да предизвикаат смрт.
Исхрана
Чапјата говедарка се храни со разни животни, најмногу со инсекти, особено со скакулци, штурчиња, муви, ) ноќни пеперутки, пајаци, жаби и црви. Понекогаш, многу ретко може да јадат смокви од дрво. Тие се обично во близина на стоката и ги ловат малите животни кои тие ќе ги вознемират. Истражувањата покажуваат дека се многу поуспешни во исхраната кога се во близина на стока, дури за 3,6 пати. Таа не го брани просторот околу животното кое пасе, ако се соберат повеќе птици, таа ќе го предаде и ќе побара друго животно. Освен тоа, овие чапји се хранат и со јајца и пилиња од други птици, со уловот на други птици, а забележано е дури и да јадат една изморена птица.
Мемантин
Мемантин е лек кој се користи во третман на умерена до тешка форма на Алцхајмерова болест. Помалку е претпочитан од инхибиторите на ацетилхолинестераза како што е донепезилот. Третманот треба да се продолжи само доколку бидат забележани корисни ефекти. Се зема преку уста.
Чести несакани ефекти се главоболка, констипација, поспаност и вртоглавица. Тешки несакани ефекти се формирање на тромби, психоза и срцева слабост. Се смета дека делува преку блокирање на NMDA рецепторите.
Мемантинот бил одобрен за медицинска употреба во САД во 2003 година. Достапен е како генерички лек.
Борут Божич
Борут Божич (Borut Božič; р. ) — поранешен словенечки професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2004-2018 година.
Негови најголеми достигнувања се победите на Тур де Валони 2007, победата на првата етапа на Трката околу Полска 2009 (плус два дена во водечката маичка), победа на шестата етапа на Вуелта а Еспања 2009 и петтата етапа на Тур де Свис 2011. Божич станал професионалец во 2004.
Божич сега работи како спортски директор за екипата.
NGC 5955
NGC 5955 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Борут Божич
Професионална кариера
Божич станал професионалец во 2004 со Перутнина Птуј. Се префрлил во италијанската екипа ЛПР во 2007, но веќе следната година заминал во белгиската екипа Сајкл Колстроп. Најуспешната сезона на Божич била во 2009, негова прва со Вакансолел, кога завршил како трети на класикот Париз-Тур зад победникот Филип Жилбер и второпласираниот Том Бонен. Божич избегал со двајцата Белгијци на 7 километри пред крајот, на почетокот на Кот де л’Епан по нападот на колегата на Жилбер Грег ван Авермат. До последните 300 метри триото било заедно, кога Божич се обидел да спринта, но бил поминат од Жилбер на 150 метри пред целта и му го ускратил успехот.
NGC 5955
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5955 се споменува и како MCG 1-40-6, CGCG 50-31, NPM1G +05.0473.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Борут Божич
Професионална кариера
Во 2011, фрустрираниот Божич продолжил да настапува, но доживеал пад на Џиро д’Италија и тоа го попречило на идните трки. Поради падовите во Италија и општиот недостиг од резултат, екипата одлучила да го смени распоредот на Божич со цел да го прилагоди на моменталната состојба. Неговиот спортски директор Жан-Пол ван Попел изјавил:
NGC 5955
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5955 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 5955 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Борут Божич
Професионална кариера
''„Поради падовите, Божич нема да успее да се снајде на почетокот на Џиро и да ги постигне резултатите кон кои целеше во сезоната. Меѓутоа, по Џиро направивме планови за Божич. Одлучивме, првин да настапи на Трката околу Луксембург со цел да се спреми за трки и потоа да вози на Тур де Свис, што ќе му помогне да добие некои добри резултати за Тур де Франс.“''
NGC 5955
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 35 м 12,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +5° 3' 48"". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.
Борут Божич
Професионална кариера
На крај, Божич се вратил со драматична и емотивна победа на петтета победа на Тур де Свис. Таму, Божич ја поминал целта во солзи откако го следел смелиот потег на неговата италијански колега Марко Маркато во последниот километар.
NGC 5955
Други поделби
Проучување на NGC 5955 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55510. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 244; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 358. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1082.
Борут Божич
Професионална кариера
Бришејќи ги солзите од неговите очи додека го давал интервјуто по победата, Божич изјавил за печатот дека не можел да поверува дека триумфирал по толку долг период без голема победа:
''„Мојата последна (голема) победа беше во 2009, етапата на Вуелта а Еспања и дури денес не ни очекував да биде олку добро. Му кажав на колегата Маркато да нападне во последниот километар, бидејќи се почувствував силен и доколку не може, јас ќе пробам за спринт. Имавме среќа што добро излезе. Многу ми беа тешки последните шест месеци, без победи и никогаш не се чувствував добар на велосипедот. Денес мислев дека не е мој ден, но на 50 метри пред целта бев до Фреир и го поминав во последниот можен момент“''
Победата на Божич му донела место во составот на Вакансолел за Тур де Франс, што за него претставувало деби на францускиот Гранд Тур. Веќе има настапено на Џиро д’Италија и Вуелта а Еспања.
Божич му се приклучил на за сезоната 2012. Во октомври 2015 година, објавиле дека Божиќ ќе биде дел од нивната екипа за 2016 година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
NGC 3511
NGC 3511 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3511 се споменува и како ESO 502-13, MCG -4-26-20, UGCA 223, IRAS 11009-2248.
Откривање
Објектот е откриен на 21 декември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3511 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3511 има привидни димензии од 6' х 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 76°.
Други поделби
Проучување на NGC 3511 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33385. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 326; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6636. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1388.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Свети Кристофер и Невис
Федерација Свети Кристофер и Невис (англиски: Federation of Saint Christopher and Nevis) или Федерација Свети Китс и Невис (Federation of Saint Kitts and Nevis) — држава во Средна Америка, дел од Карипските Острови Мали Антили. Оваа е најмалата независна држава во Америка според население и според вкупна површина. Често државата се нарекува со пократките имиња Свети Китс и Невис или Свети Кристофер и Невис.
Главен град на Свети Кристофер и Невис е Бастер, кој воедно е и најголем град во државата и се наоѓа на островот Свети Кристофер. Островот Невис се наоѓа 3 километри југоисточно од Свети Китс.
Историски, за време на британската колонизација и островот Ангвила бил дел од оваа федерација која била позната како Свети Кристофер-Невис-Ангвила. Северно од земјата се наоѓаат зависните острови Свети Евстахиј, Саба, Свети Вартоломеј и Свети Мартин. Источно се наоѓа Антигва и Барбуда и јужно е зависниот остров Монтсерат. Западно од државата се наоѓа Карипското Море, додека источно е Атлантскиот Океан.
Свети Кристофер и Невис е меѓу првата држава населена од Европејци и била дел од британската и француската империја.
Потекло на поимот
Свети Кристофер бил именуван како Лиамуига од староседелското население Кариби. Во превод називот значи „плодна земја“ поради богатата вулканска почва на островот. Истиот назив е и за највисоката планина на островот. Името на островот Невис пред колонизацијата било „оуалие“, што во превод значи „земја на убави води“, поради големиот број извори на свежа вода.
По доаѓањето на Кристофер Колумбо на островот Невис, тој го именувал како „Сан Мартин“ или „Свети Мартин“ во 1498. Ова име ги збунило луѓето и ги помешале островите Невис и Свети Мартин, соседен остров на Невис. Така Невис после оваа забуна го добил денешниот назив.
За разлика од Невис, за Свети Кристофер има мало несогласување за потеклото на името кое го дал Кристофер Колумбо. Со векови се мислело дека тој го именувал островот како Свети Кристобал, по неговиот патрон Свети Кристофер. Според скорешни истражувања се дошло до сознание дека Колумбо го именувал островот како Sant Jago (Свети Јаков). Името „Сан Кристобал“ всушност било првично име на денешниот остров Саба, но поради грешки при картите името било користени за денешен Свети Кристофер.
Историја
Пет илјади години пред доселувањето на Европејците, островите Свети Кристофер и Невис биле населени од староседелско американско население. Последни староседелски американски доселеници биле народот Кариби, кои се доселиле на островите приближно три века пред европската колонизација. Европската јавност дознала за овие карипски острови по доаѓањето на Кристофер Колумбо во 1493 година. Во 1538 година Французите основале населба на островот Свети Кристофер, но таа била уништена од Шпанците, кои дошле на островите нешто подоцна. Во 1623 година на островот била основана и првата британска населба, а по нивен пример се доселиле повторно Французи. Така островот Свети Кристофер станал поделен на француски и британски дел. За разлика од останатите карипски острови, народот Кариби дозволил Европејците да се доселат на Свети Кристофер. Во 1626 година, Англичаните и Французите го масакрирале народот Кариби.
Островот Невис бил колонизиран во 1628 година од Англичаните кои се населиле на Свети Кристофер. Така, Свети Кристофер станал главна база за англиските и француските истражувања. Оваа ситуација довела до англиска колонизација на Ангвила и Тортола, односно до француска колонизација на Мартиник, Гваделуп и Свети Вартоломеј.
Експанзијата на Франција и Британија била мотив за враќање на Шпанците на овие простори, односно за воспоставување на шпанска контрола врз островите. Така, во 1629 година се одвила Битката на Свети Кристофер, кога од двата острова биле протерани Французите и Англичаните. Овој шпански успех бил краткотраен бидејќи набрзо повторно се воспоставила британска и француска контрола. За време на 17 и почетокот на 18 век, Шпанија и Франција воделе битки за превласт на островот, сè додека островите не потпаднале под целосна контрола на Британија во 1713 година.
Иако островите се мали и релативно блиску еден до друг, Невис и Свети Кристофер биле гледани и управувани според посебен статус сè до доцниот 19 век. Кон крајот на 19 век насилно биле обединето со Ангвила од страна на братанската администрација. Како последица на ова, и денес се чувствува слаба нетрпеливост меѓу овие острови.
Свети Кристофер, Невис и Ангвила, кои опстојувале како засебни британски колонии, биле обединето во новата колонија наречена Свети Кристофер-Невис-Ангвила. Новата колонија настанала во 1967 година и имала целосна внатрешна автономија. Сепак, овој модел не бил прифатлив за Ангвила и таа се отцепила од колонијата во 1971 година. Наскоро, поточно во 1983 година колонијата Свети Кристофер-Невис станала независна под името Федерација Свети Кристофер и Невис. Оваа федерација важи за најмлада држава во Америка. Ангвила и понатака е британска колонија. Во 1998 година на островот Невис се одржал референдум за независност, но не било обезбедено двотретинско мнозинство.
Географија и клима
Државата е составена од два главни острови, Свети Кристофер и Невис. Највисок врв во државата е Маунт Лиамуига со 1.156 метри. Островите се со вулканско потекло и високите врвови се покриени со тропска шума, кои не се населени. Голем дел од населението живее покрај морето каде има порамни предели. На островите има поголем број на реки кои овозможуваат свежа вода за пиење. Исто така, Свети Кристофер има и мали езеро.
Северно од земјата се наоѓаат зависните острови Свети Евстахиј, Саба, Свети Вартоломеј и Свети Мартин. Источно се наоѓа Антигва и Барбуда и јужно е зависниот остров Монтсерат. Западно од државата се наоѓа Карипското Море, додека источно е Атлантскиот Океан.