cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сув лист
Слични видови
Слични видови се чуварот на вратата (кој претпочита да се одмора со отворени крилја) и малиот грин (кој е помал). Послични се темната ливадска кафеава ( Hyponephele lycaon помала, машката андроконијална област косо насочена и поделена на три дела со вените Cu1 и Cu2, женка со две окерни прстенести дамки за очи) инаку е многу слична, Pyronia janiroides, Hyponephele moroccana, Hypononepel и Хипонефела лупина. Најпроблематичен е комплексот на криптични видови на Маниола (Maniola telmessia, Maniola nurag, Maniola chia, Maniola halicarnassus и Maniola cypricola).
Растенија за храна
Евидентираните прехранбени растенија за ларви вклучуваат груба ливадска трева (Poa trivialis), мазна ливадска трева (Poa pratensis), видови Festuca, свиоци (видови Agrostis) и петелско стапало (Dactylis glomerata),лажен бром (Brachypodium sylvaticum -rass) и Helictotrichon pubescens. Помалку специфични записи за Poa, Bromus, Festuca, Milium, Brachypodium, Lolium, Avena, Alopecurus и Anthoxantum.
Возрасните се хранат со нектар од широк спектар на растенија, вклучувајќи Centaurea, Cirsium, Leontodon, Erica, Rubus, Heracleum, Eupatorium, (senu lato) Origanum, Senecio, Scabiosa, Succisa, Ligustrum и Filipendula.
Време на лет
Сув лист е униволтинска (една генерација годишно) и возрасните се појавуваат во долг период (пролет, лето и есен). Некои поединци имаат кратко време на развој на ларви и произведуваат доцни возрасни единки. Ова е генетски контролирано.
Живеалиште
Поради огромната дистрибуција, тешко е да се дефинираат живеалишта, но во голема мера се шумски рабови, шумско-степски и ливадски степски живеалишта до 2.000 m надморска височина, обработени површини (ливада, шумски насади, паркови и овоштарници).
Ферол
Ферол (Ferrol)— општина во Шпанија, во А Коруња во автономната заедница Галиција, Шпанија.
Позната е како родно место на диктаторот Франциско Франко.
Александра (кралица на Југославија)
Александра Караѓорѓевиќ ( во —  ) — кралица на Југославија, како сопруга на југословенскиот крал Петар II Караѓорѓевиќ. Од нивниот брак се родил Александар II Караѓорѓевиќ.
Таа била ќерка на грчкиот крал Александар и Аспасија Манос. Александра се родила 5 месеци по смртта на нејзиниот татко. По враќањето не нејзиниот дедо грчкиот крал Константин I на престолот, тој и неговата влада бракот на грчкиот крал Александар и Аспасија Манос го сметале за незаконски бидејќи бил без благослов на кралот, со тоа Александра се сметала за незаконско дете и немала никакви права. Со новиот закон од 1922 година со кој на кралот му се дава право да ги признава браковите на членовите на кралското семејство, кралот Константин I издал декрет со кој го признал бракот на родителите на Александра, со што таа добива кралски права и титула но без можност да го наследи престолот. Пред да се омажи, таа ја имала титулата принцеза на Грција и Данска. Александра иако била кралица на Југославија, таа никогаш не стапнала на територија Југославија. Александра после смртта на сопругот Петар II се сели во Источен Сасекс во Соединетите Американски Држави каде останува сè до својата смрт на после долго боледување од канцер. Александра била погребана на Кралските гробишта близу палатата Татои во Атина. Во мај 2013 нејзините посмртни останки беа пренесени во Србија, каде на 26 мај 2013 заедно со посмртните останки на нејзиниот сопруг Петар II, и неговата мајка Марија Караѓорѓевиќ и братот Андреј Караѓорѓевиќ беа погребани со највисоки државни почести во Кралскиот мавзолеј на Опленац.
Имерова Чешма
Имерова Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 18 ' 09 , лонгитуда 21o 47 ' 12 .
Космос-1029
Космос-1029 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 29 август 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1029 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 311 км, а најмалото на 169.
Опсада на Ерусалим (појаснување)
Терминот Опсада на Ерусалим може да се однесува на:
Вилденфелс
Вилденфелс (Wildenfels) — општина во округот Цвикау, во Саксонија, Германија. Се наоѓа 9 километри југоисточно од Цвикау.
Бранко Трпеновски
Животопис
Трпеновски е роден во Охрид во 1934 година. Дипломирал во 1957 година во Скопје. Докторирал во 1964 година на Природно-математичкиот факултет во Загреб на тема Prilog teoriji n-polugrupa. За асистент на Природно-математичкиот факултет во Скопје е примен во 1957 година. Подоцна работи како редовен професор на Електротехничкиот, па на Машинскиот факутет во Скопје. Проф. Трпеновски е еден од нашите најдобри алгебристи и извонредни наставници. Соавтор е на значајниот учебник во четири тома "Виша математика" (напишан заедно со Ѓорѓи Чупона и Наум Целакоски), на учебникот "Предавања по алгебра", кн.2 (напишан заедно со Ѓорѓи Чупона), како и на значајни учебници од теоријата на веројатноста. Заземал високи должности: декан на ЕТФ, ректор на УКИМ, амбасадор во Бразил. Починал во Скопје во 2005 година.
Зенделова Чешма
Зенделова Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 52 ' 44 , лонгитуда 20o 47 ' 46 .
Талкауано
Талкауано (шп. Talcahuano) — град во конурбацијата Голем Консепсион во регионот Биобио, Чиле. Има 171.383 жители според пописот од 2002.
Далипебинау
Далипебинау е село и општина во сојузната држава Јап во Микронезија. Општината се наоѓа во западниот дел од островот, северно од меѓународниот аеродром Јап.
NGC 2694
NGC 2694 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2694 се споменува и како MCG 9-15-56, CGCG 264-34, NPM1G +51.0121.
Откривање
Објектот е откриен на 9 март 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2694 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. NGC 2694 има привидни димензии од 1,2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 56 м 59,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 51° 19' 57".
Други поделби
Проучување на NGC 2694 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25143. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 44; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3423. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 982.
Темуко
Темуко (шп. Temuco) — град во покраината Каутин Чиле од регионот Арауканија, Чиле. Претставува регионален и покраински административен центар. Има 245.347 жители според пописот од 2002. Површина: 464 км². Густина: 528,8 ж/км²
Втора битка на Марна
Втора битка на Марна е една од големите битки во Првата светска војна, која се одвивала во близина на реката Марна од 15 јули до 5 август во 1918 година. Станува збор за последната голема германска офанзиваБила је то последња велика немачка офанзива на Западниот фронт. Битката завршила со победа на сојузничките сили кои во силен противнапад ги совладале Германците и им нанеле тешки загуби.
Причини
По неуспех на Пролетната офанзива и обид војната да се заврши со неа, германскиот командант Ерих фон Лудендорф верувал дека со напад низ Фландрија Германија ќе дојде до толку посакувана победа и дека ќе ги заврши сите неволји на рововското војување. За да ги измами сојузничките сили и сокрие вистински воен план, прибегнал кон стратегија со која сакал да ги навлече сојузничките трупи кон Белгија. Паул фон Хинденбург планирал да изврши голем напад во должина на реката Марна.
Последици
Катастрофалниот пораз на германската војска бил причина за да се откажат од плновите на Лудендорф за инвазија на Фландрија. Таа сојузничка победа била прв чекор кон низа сојузнички победи со кои Првата светска војна и бесмислената загуба на милиони животи водела кон крај.
Роналд Дворкин
Роналд Мајлс Дворкин (англиски: Ronald Myles Dworkin) е роден на 11 декември 1931 год во Ворчестер, Масачусетс. Бидејќи дипломирал на Оксфорд, студиите по право ги завршил исто така и на Харвард во 1953 година. Пред да стане професор, работел неколку години во правосудството, прво како приправник на судијата Лернд Хенду, а потоа во њујоршката адвокатска канцеларија Саливен и Кромвел. Во 1963 година се вработува како професор по право на универзитетот Јејл. Во 1969 година преминува на Оксфорд, каде ја наследува катедрата на професорот Херберт Харт, а колеги му се познатите правници Џон Финис, Нил Мекормик и Јозеф Раз. 1975 година станува на Универзитетот на Државата Њујорк каде што е и ден денес, а вонредно предава и на други универзитети.
Дела
Филозофите и правните мислители веќе со години пробуваат да го дефинираат поимот право. Плурализам идејата за правото и неговата улога во човечкото друштво го прави овој поим уште повеќе нејасен. Во последните 2 века теоријата и филозофијата на правото доживеаја дијаметрална трансформација, од строг позитивизам до посткритични правни студии. Роналд Дворкин зазема важно место во мислите за правото, градејќи идеи за правото како интегритет заснован на принципи, интерпретации, мислите за државата, моралот и легитимитетот на законот.
Времето во кое работел Роналд Дворкин го претставува во американската теорија за право, нови правности и моралности. После конзервативниот традиционализам кој владеел во правото во почетокот на 20 век, доаѓа Дворкин кој со своите либералистички визии ја менува теоретската карта на правото. Воведува помалку заборавени термини на етика и политика, Роналд Дворкин станува дел од новиот бран правни мисли кои во голема мера влијаат на животот во САД и светот, а со самото тоа доаѓа до глобален развој на свеста за човековите права. Најмногу сето ова се гледа во САД, каде што конечно доаѓа до правно изедначување на белата и црната раса. Падната е во вода доктрината “одвоено а еднакво” (separate but equal) која ги одвојуваше белците и црнците. Се раѓаат нови правци на размислување во кои се зборува за етика и естетика во правото и правото на правниот текст.
Идејќи подалеку од позитивизмот, Дворкин нагласува дека моралните принципи кои се одговараат на претходната судска пракса, всушност се самите одредби на законот. Судиите, за да ги применат овие принципи го толкуваат правото, а предвид го имаат најдоброто објаснување и оправдување на претходната судска пракса. Во внатрешноста на својата теорија Дворкин ја цитира пресудата донесена од судијата Ерл во еден од неговите случаи “Она што е во намерата на законодавецот е исто така содржано и во законот, како што е и содржано во самиот анекс на законот, а она што е анекс на законот не е закон, а намерата не била на неговиот создавател”. Ваквото флексибилно размислување за законскиот текст, Дворкин го обработил во низ својата теорија за правни норми, правни дупки и моделот на принципот во правото.
Теза на правиот одговор
Една од најсомнителните и најконтроверзни тези на Роналд Дворкин е дека постои само еден вид на одговор во сите случаи. Како пример го земал имагинарниот судија Херкул,идејален судија, кој ги познава сите правни извори и е исклучително мудар. Водејќи се по премисите дека правото е една огромна мрежа, Херкул мора да ја изгради теоријата која најмногу одговара и го оправудва правото како целина, интегритет, за да може на праведен начин да го реши секој поединечен случај. Однесувајќи се така, Херкул секогаш доаѓал до вистинскиот одговор.
Дворкиновото сфаќање на правото е еден од модерните пристапувања на проблемот за дефиниција на правото. Роналд Дворкин правото го гледа како кохертна целина и интегритет, а човековите права според него единствено може да се засноваат на принципи. Инаку термините “интегритет” и “принципи” не се толку невообичаени за правната теорија.
Принципи
Оддалечувајќи се од тезата на позитивизмот, моралните принципи Дворкин ги смета како најважниот облик на позитивното право. Во неговата визија, принципите дури и ги преземаат постоечките правни одредби (во евроконтиненталниот систем на правото) и претседателот (во англоамериканскиот). За да ги откријат и применат овие принципи, судовите го толкуваат правото на начин кој најмногу одговара на важечките закони во пракса. Секоја интерпретација мора да се заснова на правни норми, а нејзината задача покрај останатото, е и да ја искристализира судската пракса, односно да може да се спроведува во слични предмети во иднина. Од овие и слични објаснувања, Дворкин смета дека праведноста и моралноста не можат да се одвојуваат од правото, како и тоа дека строгата конструкцинистичка теорија на правниот систем и објаснување на уставот некохертни. Дворкиновите сфаќања на правото треба да се гледаат низ призмата на Русовата природоправна теорија на правото. Освен тоа, печат на неговата работа дале и Херберт Харт, Јигрген Хабермас и Џон Ролс.
Вовед
За да го сфатиме Дворкиновото несложување со првата негативна премиса, идејата на државата и животот во заедница мора да се гледаат низ призмата на моралниот релативизам:
За да го разбереме Дворкиновото сфаќање, потребно е да се потсетиме на Аристотеловата теорија која кажува дека вредноста е услов за среќата на човекот, т.е. дека мора за се да се најде баланс, односно мера; потоа утилитаристичките теории кои го изедначуваат моралното со корисното, односно кога човекот ќе направи нешто со кое задоволна ќе биде заедницата, а и самиот тој; како и конвенционалистичките теории кои инсистираат дека моралноста е почитување на традициите, праксите, односно обичаите кои важат во заедницата каде што поединецот живее.
Меѓутоа, Дворкиновата теорија не наликува на ниту една од споменатите. Он кажува дека моралноста треба да се разликува од праведноста и правото. Сепак, Дворкин воведува една занимлива поделба на јавна и приватна моралност. Постојат разни несогласувања во друштвото за разни морални односно етички прашања, тоа го зборуваат и разликите во правните регулативи. Во Ирска продажбата на презервативи, како најраспространети средства за контрацепција е забранета, додека од другата страна Холанѓаните се многу полиберални во однос на некои спорни прашања, како што се употребата на “лесни” дроги, проституцијата, евтаназијата и сл. Меѓутоа, постојат голем број на групации кои наметнуваат поинакво гледање на моралностите, односно што е исправно, а што не е. Според Дворкин, она што е диктирано од лицата кои сакаат да бидат суверени, од одредени владејачки групи или елити, има најмала врска со моралноста, т.е. таквите наметнувања на “моралните гледишта” прераснуваат во реторика и тиранија.
Валидноста на популарниот, односно јавниот морал не е спорна. Популарниот морал, односно мислењето на мнозинството на заедницата, не може да се изедначи со правото, а тоа е повеќе од очигледно. Меѓутоа, правото зависи од популарниот морал, а значаен дел од правото мора да се потпира и на поединечниот морал на поединецот. Прав одговор на прашањето што е морално, а што не на Дворкиновата теорија моментално не постои. Можеби во иднина ќе се пронајде одговор, затоа што и моралот се менува, и тоа не само моралот на заедницата, туку и моралот на поединецот во текот на неговиот живот.
Меѓутоа, се доаѓа до прашањето, како законодавецот во текот на формирањето на правните норми доаѓа до моралниот суд на идните правни норми. Он сепак, мора да го прифати кое го презентира заедницата. Но ако законодавецот добива информации за тоа мислење, денеска кога е непосредна демократија, не е возможно да се провери јавното мислење за идните правни норми. Неговата основа е во интимниот став на законодавецот.
Објаснување на уставот во склад со моралот
Дворкин набљудувајќи го уставот (првенствено мислејќи на Уставот на Сад ,и дали е неговото размислување ќе биде применливо и на други устави ),како збор на поединечни права кои се искажани во уставот на апстрактен или опиплив начин. Првиот амандман на САД им гарантира на граѓаните слобода на говорот,во весниците религијата,кон обраќањето кон власта. Меѓутоа прашањето како да се примени оваа норма сѐ уште останува неодговорено .Дали слобода на говорот и весниците подразбира и во порнографијата подеднаква слобода исто така остри политички критики и слично. Дворкин им остава на судиите да оценат во конкретниот случај што е морално, а што не е. Дворкин поради овој став доста долго бил на мета на критичарите, бидејќи голем број на судии и политичари како и правници воопшто сметаат дека не треба да се мешаат уставот и моралот .а и поради тоа што судиите добиваат поголема моќ и тоа на грбот на законодавното тело, директно избрано на парламентарните избори. Сепак тој е единствениот начин постепено да се одговори на динамичниот правен живот, бидејќи конзервативниот парламент како што им е на сите јасно не е во состојба да се фати во костец со постојаните динамични прашања кои непрекинато се поставуваат.
Зачувување на автентичноста на поединецот во заедницата Според Дворкин заедницата претставува ентитет која има одредено ниво на персонификација али не толку како кај метафизичарите на пример. Дворкин на ја застапува тезата за заедницата која постои како посебна личност,реален ум, кој има свој сопствен интерес, живеалиште дури и сопствена благосостојба. Може да се каже дека тој ентитет поседува одредено морално дејство и одговорност над членовите на заедницата. Меѓутоа тоа морално дејство не се изедначува со популарниот поим на моралот. Заедницата има свои принципи кои можат но и не мораат да се почитуваат. Заедницата според Дворкин се заснова на интерпретација и комуникација. Не е случајно што латинските зборови communitas и communication имаат исти корени. Јазикот е тоа нешто што е заедничко на сите членови на една заедница и тој е единствениот пат за влез во заедницата .Комуникацијата е исто така битна компонента која поединецот го прават авторитативен бидејќи ги толкуваат случувањата на различни начини Соговорниците притоа можат да ги оспоруваат меѓусебните изјави, додека комуникацијата води до социјални конвенции и друштвена согласност. Од комуникацијата во заедницата Дворкин заедно со Чарл Тејлор развива веќе спомнатата идеја за автентична личност-членовите на заедницата.Тие не сакаат да ги гледаат според нивните социјални улоги. Но тоа е императив,како да се наоѓаат во капиталистичко ориентирано друштво. Меѓутоа, идејалот на автентичноста, прогаогањето на идентитетот односно оригиналниот пат и причината за постоењето не може да биде создаден одвнатре односно со внатрешниот дијалог помеѓу единките, бидејќи човечкиот живот е суштински посебен по својот фундаментален дијалошки карактер.
Дворкиновото гледиште за заедницата како и тејлоровото се засноваат на Хабермасовата теорија за комуникациија. Да биде една заедница успешна ,членовите мораат да имаат свои изворни морали и политички ставови, недиктирани од страна на заедницата.
Извор на поединечните права и плурализам на демократските општества
Дворкин не попушта и понатаму тврди дека граѓаните се тие што треба да одлучат какви се вистинските вредности на едно друштво (заедница) и ја отфрла тезата за културниот империјализам на западот особено на САД. Проучувајќи ги и оправдувајќи ги човековите права, Дворкин додава дека нема ни универзални системи ни систем на вредности кога се во прашање човечките вредности, тие немаат никакво оправдание кое може да биде универзално, тие постојат само по себе, не постојат ни поради некој друг ни поради државата ниту поради правниот систем, туку правото и државата постојат за нивно остварување на човечките права и поради самиот човек. Понатаму Дворкин ја поддржува и теоријата за правниот плурализам, развиен од страна на првите правници-мислители на природното право. Во неа природното право е прикажано како независно од државното а поголемо е и од него по ранг. Спрема таа теорија, творецот на правото е секоја заедница не само државата. Тоа е внатрешно право на заедницата или социјално право на претходните групи на една организација, како и уредување на еднаквост, а не на хиерархија.
Меѓутоа поради поврзаноста на либерализмот и егалитаризмот, Дворкин се најде на удат на критичарите ,бидејќи центрана идеја на либерализмот е либерална заедница, но заедница заснована на активни членови, каде што поединците се борат за својата позиција и не се поистоветуваат со останатите.
Права на владата
Во современите државни поредоци важи едно правило каде “nuldum cimen sine lege, nula poena sine lege” како и принципот на права на владата (Rule of law) кој ги ограничува постапките не само на граѓаните туку и на власта како и на правото. Меѓутоа Дворкин тврди дека смислата на сите максимуми не е у заштитата на граѓаните ,туку во обезбедување на дтрога координација на активностите на граѓаните за општествена корист. Инаку државите прифаќаат поединечни права како и прифаќаат и две идеи кои се строго врзани со нив, а тоа се човечкото достоинство и политичката еднаквост. Со самото тоа се доаѓа во конфликтна ситуација, бидејќи ќе се појават некои закони кои нема да одговараат на совеста на поединецот ,односно работи кои се косат со неговите човечки права. Поединецот е принудена да бира помеѓу кривично гонење и мирната совест со едно кршење на некој член од законот,а спротивно од неговата свест од другата страна. Во друг случај кога индивуидуата ќе го испочитува законот нема да може да живее со тоа односно човек не може да иде против својата совест. Затоа е многу битно да секој човек во склад со своите загарантирани права да постапи на правилниот начин, бидејќи ако е од ова спротивно тоа води кон граѓанска непослушност. Државата која ги гарантира поединечните права а почива на правата од владата, според Дворкин е неискрена и не ги почитува човечките права.
Легитимитетот на државата и нејзиниот закон
Дворкин под оваа теза смета дека една држава е легитимна толку колку нејзините грагани во својата свет имаат обавеза за да ги почитуваат прописите и политичките одлуки кои таа ги донесува.
Меѓутоа што ако некој граѓанин не гласал за некоја одлука на која и се приморува да мора да ја исполни? Одкаде на државата право да го принудува во тој случај ? Во суштината на правото стои моралот. Меѓутоа нема Согласност околку прашањето кој ги создава мораслните права. Кант смета дека тоа е заедницата а Дворкин дека тоа е поеднинецот. Правните норми би морале да се морални за да имаат правна сила. На Дворкин не му се допаѓа идејата за општата и апстрактната стана на теоријата за легитимитетот. Тој е единствениот реален поим пред сè затоа што е поединечен реален поим, со свои права и слободи. Решението во врска со прашањето за легитимитетот, Дворкин нуди едено решени каде што државата би требала пред сите граѓани да постапува еднакво. Вистината е дека ова е тешко одржлива теза ,но ни граѓаните не се тука без некои задуженија. Интегитетот бара од секој граѓанин да го прифати тоа што се бара од него како и да побара од другите тоа што му припаѓа.
Дворкиновото сфаќање за демократијата
Дворкин и Хабермас во врска со прашањата за демократијата делат навидум исти мислења, а се сложуваат на она што се однесува на критиката на другите мислители на оваа тема, а тука е и концтитуционалната концепција за демократијата, која е плод на нивната работа, може само да се нарече истовремено и по името на овие двајца мислители ,Д воркинова и Хабермасова конституционална концепција за демократијата.
Генерално гледано демократија е вештина на владата. Меѓутоа оваа концепција има бојни недостатоци бидејќи оваа влада може многу брзо да прерасне во тиранија на мнозинството. Дворкин и Хабермас гледаат решение во конституционалната заштита на поединечните права. Тоа е најдобрата заштита од тиранијата на мнозинството. Оваа концепција ги спојува правото на мнозинството и поединечните права на сите граѓани и го создава идејалното оружје за заштита на човечките права и принции на сите граѓани.
Исто така еден од важните постулати на Дворкиновото гледање на демократијата е принципот на независност. Членовите на заедницата чиишто израз на волја ја претставува власта, мораат да ја задржат својата самоволност и независност во поглед на политичкиот морален став. Политичките одлуки кои ги донесува власта мораат да произлезат од народот инаку таквата власт нема легитимитет. Низ овој принцип поминува и заедничката Дворкинова и Хабермасова концепција на еднонародност на јавната и приватната автономија.
Објективност и вистина: Подобро би било да верувате
Содржина: Авторот го застапува гледиштето дека вредносните ставови се објективно вистинити или невистините. Он го разликува интерниот вредносен скептицизам, потоа скептицизмот кој одреден број начела ги отфрла заради некој друг, од т.н. архимедов вредносен скептицизам кој ја отфрла објективноста на сите морални начела и развива метатеорија за причините на нивната субјективност. Авторот на архимедовиот скептицизам одрекува неутралност и строгост – он не е неутрален зашто за него не може да се одбрани пресудната дистинкција помеѓу метатвдењето за вредносните ставови како и за самите ставови, со оглед на тоа дека метатврдењата само го објаснуваат етичкиот исказ. Меѓутоа, архимедовиот скептицизам не е ни строг затоа што одбранбените аргументи не се различни од моралните убедувања и претставуваат причина за отфрлање на етичкиот универзализам, како и тоа дека не постои директна врска помеѓу познавањето на одреден идејал и неговата мотивирачка сила. Во заклучокот авторот наведува интерен скептицизам, кој го смета за единствено релевантно гледиште. Клучни зборови: скептицизам, архимедов скептицизам, неутралност, строгост, објективност, ставови на првиот и вториот ред.
Заклучок
Дворкиновото ступање на теоретската сцена на правото значело раскинување на традиционалните правни мисли. Тој ја во ведува во правото помалку заборавените термини – етника и политика. Правото постанува не само јавна туку и приватна работам па доаѓа до експанзија на полето на човечките права ,што е изразено не само во мирнодобската доба,туку и во војната,како и во развојот на мегународните хуманитарни права. Но Дворкин во главно е теоретичар во право време ,во времето на мирот ,т.е за неговиот придонес се гледа во развојот и почитувањата на човечките права од стана на државната власт со ограничена државна самоволност и влијание на поединците. Тој со своето дело “Суштина на поединечните права “ ќе покрене некои прашања ,но и не дава многу одговори во врска со оджувањето на поединечните права кои се загарантирани од стана на државата,т.е интерпретација на правата ,поготово на уставот на начин кој повеќе би одговарал на современиот човек и кој во голема мера ги штити неговите поединечни права. На крајот да додадам дека Дворкин успеал со своите дела да допре и да одговори на голем број актуелни прашања на полето на политиката али не сите да ги одговори. Меѓутоа сигурно успеал да заокружи еден свој филозофски систем на сите коим тоа им одговара.
Аџирова Чешма
Аџирова Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 44 ' 16 , лонгитуда 20o 48 ' 05 .
Црвен кантарион
Црвен кантарион,(грозничавче) е името на родот Скриеносеменици од фамилијата Lincura, како и на најпознатиот и најраспространет вид од овој род на територијата во Србија -.
Лековит црвен кантарион
Нејзиното дрво е мазно, квадратно, високо до 40 см. Цвета од јуни до август. Цветовите обично се во нијанси од светло до темноцрвена. Може да се најде во шумски ливади или ридови, како и на песочни места.
Црвен кантарион е растение со широк спектар на лековити дејства (лат. = Стотка; = злато). Содржи еритроцентаурин, есенцијално масло, шекер, восок и друго. Неговото најпознато дејство е како амаро ароматичен (горчлив лек) за поттикнување апетит, лачење на гастрични и цревни сокови. Сличен е, иако помалку ефикасен од линцура. Заедно со пелени се користи за намалување на нивото на шеќер во крвта кај постарите лица, потоа при анемија, жолтица, крварење при тешки воспаленија со плакнење. Покрај чај, ова растение може да се користи и во форма на тинктури и лековити вина.
Негован (Лагадинско)
Негован  (Ξυλόπολη, Ксилополи, до 1927 Λιγκοβάνη Ликовани) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри од градот Лагадин на Богданска Планина. Селото се наоѓа на надморска височина од 571 метри.
Историја
Во XIX век Негован е село, кое припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Негован се состоело од 230 семејства со 130 муслимани и 924 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Негован имало 2.240 жители Македонци.
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија и Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 1544 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и 1072 македонски патријаршисти. Во селото работело и грчко училиште.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 759 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 851 жител. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Во 1927 година, селото било преименувано во Ксилополи.
Демографија
Во 1928 година селото броело 914 жители. , додека во 1940 година селото броело 1091 жител.
Селото во пописот од 1951 година броело 1150 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 1258 жители, во 1971 година имало 98 жители, во 1981 година имало 1314 жители, додека во 1991 година имало 1227 жители. Денеска, населението на селото е 1381 жител според пописот од 2001 година.
Минхен (појаснување)
Минхен (германски: München) е главниот град на сојузната германска покраина Баварија.
Минхен може исто така да се однесува на:
Места во Германија:
Места во други држави:
Во спортот:
Во дипломатијата:
Бродови:
Мокшански јазик
Мокшански јазик — дел од групата на мордвински јазици со околу 500.000 говорници, како јазик на мнозинско население во западниот дел на Мордовија - Мокшаците. Јазикот е близок со ерзјански јазик и со мариски јазик. Сличен е и со исчезнатиот мешчерски јазик и муромски јазик. Мокшанскиот има шест главни дијалекти, и тоа: централен, западен, југозападен, северен, југоисточен и јужен дијалект.
NGC 5086
NGC 5086 — двојна ѕвезда во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 април 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 20 м 59,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -43° 43' 43"".
93
93 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 93 година од новата ера, 93. од првиот милениум, 93. од I век и четвртта од 90-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5601 и 5602 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4843 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3853 и 3854 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 846.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 93 година се протега во 2729 и 2730, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2789 и 2790 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 636. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 545 и 544 година пред хиџра.
Космос-1030
Космос-1030 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Пол Бурже
Пол Бурже ( – ) — француски романописец и книжевен критичар, роден во Амјен. Неговиот татко бил професор по математика, а малиот Бурже го стекнал основното образование во училиштето каде работел татко му. Името го изградил како колумнист во Nouvelle Revue, каде го објавил текстот Есеи за современата психологија. Неговиот најпознат роман, бестселерот Апостолот, се занимава со теми како религија и атеизам. Самиот Бурже се откажал од католицизмот во 1867, а се вратил во 1901, пред да го напише делото. Бил член на француската академија и носител на орденот „Легија на честа“. Починал на 25 декември 1935, на 83 години во Париз.
Космос-1030
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 септември 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2030 килограми. Космос-1030 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Пол Бурже
Значење и влијание
Германскиот филозоф Фридрих Ниче го истакнува Бурже како еден од омилените современи автори, ставајќи во групата на „деликатни психолози“.
Космос-1030
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 718,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9737 км, а најмалото на 667.
Лиза Ерландсдотер
Лиза Ерландсдотер (1774–1854) била шведска уметничка (таписерија).
Ќерка на градинарот Ерланд Халберг и Ана Марија Кристоферсдотер и сестрата на Свен Ерландсон (1768–1853) и Катарина Ерландсдотер (1771–1848); сите тројца браќа и сестри станале познати како уметници и се вбројуваат меѓу најистакнатите во нивниот занает во Шведска од 18 век. Лиза го создала Bonadsmålning, шведска уметничка форма, која е еден вид насликана таписерија од текстил што се користи за украсување, главно кај селанството. Таа работела со нејзиниот брат Свен и нејзината сестра Катарина, но била особено позната по нејзините мотиви за свадби и цвеќиња. Таа се омажила за Јоханес Гунарсон во 1802 година.
Лиза целиот свој живот го живеела на село во Мардаклев во Алвсборгс län.
Бошкова Чешма
Бошкова Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 38 ' 14 , лонгитуда 20o 43 ' 25 .
IC 1592
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 9 м 22,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 37' 7"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на IC 1592 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1435797.
Црква „Св. Илија“ - Горна Бошава
Историја
Изградбата на црквата е започната пред околу десетина години. Камен-темелникот е поставен и осветен од тогашниот администратор на Повардарската епархија г. Тимотеј.
1390
1390 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1390 година од новата ера, 390. од вториот милениум, 90. од XIV век и прва од 1390-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6898 и 6899 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6140 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5150 и 5151 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2143.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1390 година се протега во 4026 и 4027, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4086 и 4087 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1933. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 792 и 793 исламска година.
Вирна Лиси
Вирна Лиси (италијански: Virna Lisi, 8 ноември 1936 - 18 декември 2014) била италијанска глумица. Нејзините филмски настапи се  „Како да ја убиеш жена ти“ (1965), „Не со мојата жена“, „Надвор од доброто и злото“ (1977) и „Следете го своето срце“ (1996). За филмот од 1994 година „Кралица Марго“, таа ја освоила наградата за најдобар глумец во Кан и наградата Цезар за најдобра споредна женска улога.
Рана кариера
Лиси, родена во Анкона, ја започнала својата филмска кариера во своите тинејџерски години. Таа била откриена во Рим од двајца неаполски продуценти, Антонио Ферино и Еторе Песке. Таа дебитирала во „Ла кода“. Првично, таа снимала музички филмови, како што е „Неапол пее“ и успешната „За љубовта и животот“ (1954, со популарниот Тото). Сепак, нејзината убавина била поценета од нејзиниот талент, како што се гледа во филмовите  „Осумнаесет годишни“и „Ерген“ од 1955 година. Сепак, таа ги исполнила барањата на улогите.
Во доцните 1950-ти, Лиси настапувала во театарот Пикколо Театро ди Милано. Во текот на 1960-тите, Лиси уграла во комедии и учествувала во телевизиски драми, кои се гледале широко низ  Италија. Лиси, исто така, промовирала бренд на паста за заби на телевизија, со слоган кој ќе стане фраза меѓу Италијанците „со таква уста, таа може да каже што сака“ („con quella bocca può dire ciò che vuole“).
Холивудска кариера
Холивудските продуценти барале нова Мерилин Монро и така, Лиси дебитирала во холивудската комедија како искушение од русокоса со сини очи спроти Џек Лемон во „Како да ја убиеш својата жена“ (1965) и се појавила со Тони Кертис во „Не со мојата жена“ (1966). Лиси потоа глумела со Френк Синатра, во „Нападот на кралицата“ (1966), во „Девојка и генерал“, заедно со Род Штајгер и во два филма со Ентони Квин, „Тајната на Санта Виторија“, во режија на Стенли Крамер и воената драма „25-от час“. Таа привлече внимание со фотографијата од нејзиното „бричење“ на нејзиното лице кое се појавила на списанието „Есквир“ во март 1965 година.
Еаурипик
Еаурипик е корален атол и општина составена од три острови. Атолот се наоѓа во западните Каролински Острови и е дел од сојузната држава Јап во Микронезија. Атолот има вкупна површина од 23.6 хектари, а лагуната има 5.921 км2. Сите острови се покриени со кокосови палми. На атолот имало пет острови, но два биле потопени по појавата на тајфуни во 1970-те. Атолот се наоѓа на околу 108 км југозападно од Волеај.
Еаурипик има население од 113 жители според податоците од 2000 година. Голем дел од жителите се со привремен престој на Јап.
Религија во Тунис
Религијата во Тунис има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Според уставот на Тунис, исламот е прогласен како официјален на територијата на целата земја, и се бара претседателот да биде муслиман. Сепак, во земјата се почитуваат и негуваат и останатите религии, каде според уставот се гарантира слободата на нечија религија.
Мнозинството од населението во Тунис (98%) се муслимани, 1% го следат христијанството, а остатокот (1%) се придржуваат кон јудаизмот или други религии. Меѓутоа, не постојат сигурни податоци за бројот на муслиманите. Тунис има прилично голема христијанска заедница од околу 25.000 приврзаници, главно католици (20.000) и во помал степен протестанти. Јудаизмот е трета по големина религија со 1.500 членови. Една третина од еврејската популација живее во и околу главниот град. Остатокот живее на островот Џерба, каде што еврејската заедница датира од пред 2.500 години.
Ислам
Исламот во земјата бил донесен во времето кога овие територии биле освоени од страна на Омејадите (661-750). Омејадите го основале првиот исламски град во Северна Африка, Керуан, каде што во 670 година била изградена Големата џамијата. Оваа џамија е најстарото и најпрестижното светилиште на муслиманскиот запад со најстарото минаре во светот, а исто така џамијата се смета и за ремек-дело на исламската уметност и архитектура. Универзитетот и џамија бил основан во 703 година и станал еден од најпрестижните во околината.
Денес, мнозинството граѓани на земјата се муслимани. Најголемиот дел од муслиманите се сунити кои припаѓаат на Маликиската школа, под влијание на суфизмот. Исто така има и мал број на муслимански Ибадити, најчесто кај берберското население на островот Џерба.
Владата ги контролира и субвенционира џамиите и ги плаќа платите на верските водачи. Претседателот го назначува Големиот муфтија на Републиката. Законот за џамии од 1988 година предвидува дека единствениот персонал назначен од владата може да води активности во џамии и предвидува дека џамиите мора да останат затворени, освен за време на молитвата и други овластени религиозни церемонии, како што се склучување на бракови или погреби. Нови џамии можат да се градат во согласност со националните прописи за урбанистичко планирање. Сепак, по завршувањето, тие стануваат сопственост на владата.
Постои мала домородна муслиманска заедница од суфискиот ред, но нема статистички податоци за нејзината големина. Според некои извори голем дел од суфистите ја напуштиле земјата кратко време по независноста кога нивните верски објекти и имоти биле вратени под контрола на владата. Постои мала домородна „марабутична“ муслиманска заедница која припаѓа на духовните братства познати како „турук“.
Христијанство
Христијанската заедница, составена од домородните берберски жители, Тунижани од италијанско и француско потекло, и голема група родени државјани со арапско потекло, бројат 25.000 и се распрснати низ целата земја. Од крајот на 19 век до после Втората светска војна, Тунис претставувал дом на голем процент на христијанско население од француско и италијанско потекло (255.000 во 1956), иако скоро сите од нив, заедно со еврејското население заминале по независноста на Тунис.
Денеска во земјата живеат околу 20.000 католици. Римокатоличката црква во Тунис, која ја формира Архиепископијата во Тунис, има 12 цркви, 9 училишта, неколку библиотеки и 2 клиники. Покрај одржувањето верски услуги, Католичката црква отворила манастир, слободно организирана културни активности и извршува добротворни активности низ целата земја. Според црковните водачи, постојат 2.000 протестантски христијани, вклучувајќи и неколку стотини граѓани кои се преобратиле во христијанство. Руската православна црква има околу 100 членови. Реформираната црква на Франција одржува црква во Тунис, со собрание од 140 главно странски членови. Англиканската црква има црква во Тунис со неколку стотина претежно странски членови. Постојат 50 адвентисти на седмиот ден. Грчката православна црква од 30 члена одржува 3 цркви.
Јудаизам
Јудаизмот е трета најголема религија во земјата со 1.500 членови. Една третина од еврејското население живее во и околу главниот град и потекнува претежно од израелски и шпански имигранти. Остатокот живее на островот Џерба, каде што еврејската заедница датира од пред 2.500 години.
Костарика на Летните олимписки игри 2004
Костарика учествувала на Летните олимписки игри 2004 во Атина, Грција, од 13 до 29 август 2004 година.
NGC 2695
NGC 2695 — леќеста галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2695 се споменува и како MCG 0-23-10, CGCG 5-25.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2695 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 2695 има привидни димензии од 1,7' х 1,2'.