cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
КГБ
КГБ за време на Студената војна
КГБ не успеала по вторпат да се поврзе со контакти од САД. Последиците од второто анти-комунистичко движење во САД, бројните обвинувања за нелојалност и престанокот со работа на Комунистичката партија на Америка ги отежнувале обидите за придобивање на нови агенти. Последниот агент од поголема важност кој престојувал нелегално бил Рудолф Абел, кој бил предаден од страна на својот помоШник во 1957 година. Подоцна биле регрутирани и платеници, што се покажало како особено успешно во разузнавањето за научни и технички цели , бидејќи приватниот сектор обрнувал помалку внимание на внатрешната безбедност за разлика од владата на САД. Кон крајот на 1967 година од особена важност претставувало приклучувањето на главниот офицер на американската морнарица - Џон Ентони Вокер кон КГБ, бидејќи му овозможил на Советското разузнаваштво дешифрирање на околу еден милион пораки и следење на воената морнарица на САД. Кон крајот на Студената војна среЌата и се насмевнала на КГБ со придобивањето на важни луѓе како што биле платениците Роберт Хенсен од ФБИ и Олдрич Ејмс - офицер во Советскиот оддел во ЦИА.
КГБ во Советскиот блок
За време на Студената војна основна задача на КГБ и службите со кои соработувала било постојано да внимава на јавното и приватното мислење на народот, опасноста од државен удар и можноста од револуционерни планови во Советскиот блок. Поддржувајки ги комунистичките влади, КГБ имала клучна улога во задушувањето на револуцијата во Унгарија во 1956 година и ,, Прашката пролет,, во Чехословачка во 1968 година. За време на револуцијата во Унгарија првиот човек на КГБ Иван Серов лично го надгледувал нормализирањето на државата по упадот во неа. Како последица на тоа, КГБ сателитски ја набљудувала државата страхувајки од можна опасност од штетни активности. Сепак, најголем успех постигнала со задушувањето на ,,Прашката пролет,, и соборувањето на националистичката комунистичка влада. КГБ го подготвувала навлегувањето на Црвената армија во Чехословачка со инфилтрирање голем број илегални агенти кои биле преправени како туристи од западот. Агентите требале да ја придобијат довербата на најистакнатите следбеници на новата влада на Александар Дубчек и потоа да изведуваат шпионски активности за КГБ. Агентите требале да подметнат докази со кои би се оправдала окупацијата на Чехословачка од страна на Советскиот Сојуз, откако Чехословачката влада Ќе биде соборена од страна на на партите од десното крило кои биле помогнати од западните агенции за разузнавање. На крајот, КГБ ги подготвила членовите на Комунистичката партија на Чехословачка Алојз Индра и Васил Билак да ја преземат власта во Чехословачка по упадот на Црвената армија. КГБ не можела да не ја забележи храброста на водачите на ,, Прашката пролет,,. шпионот Олег Гордиевски изјавил дека тоа бил еден страшен настан кој засекогаш го променил неговиот живот. Успехот на КГБ во Чешка во 1960-те години бил поврзан со неуспешното задушување на Солидаристичкото движење на трудот во Полска во 1980-те години. КГБ успеала да ја предвиди политичката нестабилност во Полска која се должела на избирањето на архиепископот Карол Војтила за прв папа од Полска - Јован Павле II кого тие го карактеризирале како опасност поради неговите беседи против комунизмот и режимот на полската Работничка партија. И покрај успешното предвидување од страна на КГБ, полската Работничка партија го спречила задуШувањето на Солидаристичкото движење на трудот , плашејки се од голем народен бунт. Помогната од страна на полската разузнавачка служба, КГБ успешно инфилтрирала агенти во Солидаристичкото движење и католичката црква и со помоШ на полската Комунистичка партија и генералот Војтек Јарузелски прогласиле воена состојба во државата. Сепак, колебливиот и благ став на Полска бил виновен за падот во делотворноста на КГБ, а токму тој став бил причината Солидаристичкото движење да предизвика слабеење на моЌта на полската Комунистичка влада во 1989 година.
Спречување на државен удар
За време на студената војна, КГБ активно ги спречувала обидите за државен удар и другите заложби на нејзините противници. Во 1967, сето тоа било нагласено со доаЃањето новиот претседател на КГБ Јури Андропов, кој рекол дека неслогата и анти комунистичките религиозни движења претставуваат закана за Советската држава. Поголемиот број од уапсените противници биле испратени на неопределено време во кампови за принудна работа каде на нивните идеали им била одземена силата која ја имале во јавноста. Освен тоа, во архивите на Универзитетот Јејл постојат записи кои потврдуваат дека спречувањето на државен удар била главната преокупација на Јури Андропов и на Витали Фредрочук додека тие биле на чело на КГБ. По обвинувањето на Сталинизмот во својот таен говор ,,За неговиот личен култ и последиците од него,,, Никита Хрушчов го сменил ставот во врска со важноста од спречување на државен удар. Како резултат на тоа повторно се појавила литература која го критикувала Хрушчов, особено романот ,,Еден ден од животот на Иван Денисович,, (1962 година) од Александар Солченицин. Сепак, по отстранувањето на Хрушчов во 1964 година, Леонид Брежнев ја ставил државата заедно со КГБ под силен притисок притоа вршејки рутински инспекции по куќи сакајќи да заплени документи на противникот. Во 1965 година, при еден ваков претрес во домот на Солченицин (под шифра ,,пајак”) се пронајдени рекописите со ,,клеветнички измислици”. Писателите Андреј Синиавски и Јули Даниел, биле уапсени откога еден агент ја информирал КГБ каде може да ги најде. По задушувањето на бунтот во Прага, Шефот на КГБ - Андропов го формирал петтиот директорат со цел да спречи каков било државен удар и да ги елиминита противниците. Тој бил особено загрижен од Александар Солченицин и Андреј Сакаров бидејќи ги сметал за државни непријатели. Андропов не успеал да го протера Солченицин во 1974 година, но во 1980 успеал да го протера Сакаров во Нижни новоград. КГБ не успеала да го спречи Сакаров во 1975 година да ја земе Нобеловата награда за мир, но во тоа успеала да го спречи Јуриј Орлов. И двете операции лично ги надгледувал шефот на КГБ -Андропов. Инфилтрирањето на агентите на КГБ во редовите на противниците се одвивало на тој начин што агентите на КГБ се однесувале со почит и симпатии кон организацијата во која се вметнувале со цел да стекнат доверба. Тие ги испитувале своите истакнати непријатели со помош на темелни испрашувања, но имало и случаи кога агенти на КГБ се преправале во цимери од затворските соби на противниците, со цел да извлечат информации од нив. Во случај затворениците да признаат политиката на Михаил Горбачов им овозможувала смалување на казната. Тој во 1970 години успеал да реализира дел од промените во политиката кои ги барало неговото движење ,, Гласност,,.
Значајни активности
-Во акцијата ,,Доверба,, Државниот политички директорат успеал да намами одредени водачи на десницата и истовремено поддржувачки на ,, Белото движење,, да дојдат во Советскиот Сојуз, сакајќи да се ослободи од нив. -Државниот комесаријат за внатрешни работи се инфилтрирал во групите на Тротски и ги уништил истите, а Шпанскиот агент Рамон Меркадер извршил атентат врз Леон Тротски во Мексико Сити. -КГБ започнала со преземање активни мерки како давање погрешни информации на непријателските држави -КГБ исто така имала подготвено оружје и разработено планови за саботажа во случај на војна. Во 1960-те години според информациите на шпионот во КГБ Анатолиј Голитсин биле поставени кртови на 2 позиции ( одделот за контра-разузнавање во ЦИА и ФБИ) со чија помош би се откриле и избегнале обидите за апсење на агентите на КГБ. Покрај тоа, КГБ по изврШената проверка на своите странски разузнавачки извори заклучила дека може да им верува на своите кртови во ЦИА. Ако погледнеме кон минатото Ќе забележиме дека Шефот на ЦИА - Енглтон залудно го изгубил работното место во ЦИА, бидејќи го сметале за параноичен во врска со предавниците во своите редови. Тоа било докажано со апсењето на Олдрич Ејмс и Роберт Хенсен. Во некои случаи КГБ самостојно или со помош на тајните служби со кои соработувала, извршувала атентати врз непријателите на Советскиот Сојуз ( авионската несреќа и загинувањето на Даг Хамарскјелд, труењето на бугарскиот шпион Георги Марков во 1978 година, атентатот на Борис Корцак и наводниот атентат на папата Јован Павле II во 1981 година.
Офицерот со највисок ранг во комунистичкото разузнаваштво кој дезертирал - генералот Михаил Пацепа изјавил дека претседателот на Комунистичката партија на Романија - Никола Чаушеску му ги доверил имињата на луЃето кои официјален Кремљ ги има убиено или има план да ги убие. Помеѓу нив се наоѓале и Лазло Рајк и Имре Наѓ од Унгарија, и и Георгију Деж од Романија; Рудолф Слански, претседателот на Чехословачка,и шефот на дипломатијата Јан Масарик; иранскиот шах Мохамед Реза Пахлеви, Палмиро Тољати од Италија, Претседателот на САД, Џон Кенеди и Мао Це Тунг од Кина. Исто така тој изјавил дека според вработените во Московското разузнавање преку сателит КГБ било вмешано во атентатот на претседателот Кенеди. Кон средината на 1970-те години КГБ тајно се обидела да купи 3 банки во Северна Калифорнија за да дојде до тајни во врска со високата технологија. Сепак, нејзините обиди биле спречени од страна на ЦИА. Се работело за националната банка Пенинсула во Брлингејм, прватанационална банка во Фресно и Националната банка Тахо во Солт лејк Тахо. Голем број на директори на компании за напредни технологии биле клиенти на овие банки и од нив имале земено големи суми на заем. За таа цел, КГБ користела средства од народната банка на Москва, а како купувач и посредник во процесот стоело името на стопанственикот Амос Дејви.
Структура на КГБ
Високи претставници
Претседател на КГБ, заменик-претседател и втор заменик-претседател на КГБ. Според својата политика Колегиумот се состоел од претседател, заменик-претседател, шефовите на директоратите и шефови на републичките директорати на КГБ.
Кордоба (шпанска покраина)
Кордоба — една од 50-те покраини во Шпанија, во северноцентралниот дел на Автономната Заедница Андалузија. Се граничи со андалузиските покраини Малага, Севиља, Хаен и Гранада, екстремадурската покраина Бадахос и покраината Сиудад Реал, која е дел од автономната заедница Кастилја-Ла Манча. Нејзината површина изнесува 13.769 км 2.
Историја
Кралскиот декрет од 30 ноември 1833 година, ја создал покраината Кордоба (заедно со 48 други покраини), која била формирана со приклучување кон градовите на Кралството Кордоба и следните градови кои дотогаш ѝ припаѓале на покраината Бадахос: Белалказар, Фуенте ла Ланча, Хинојоса дел Дуке и Вилануева дел Дуке.
Развој на населението
Историското движење на населението е дадено на следниот графикон:
Преглед
Населението во Кордоба е 799.402 (2014), од кои повеќе од 40% живеат во главниот град Кордоба, а неговата густина на населеност е 58,06 ж/km 2. Покраината Кордоба содржи 75 општини. Покраината има три природни паркови: Природен парк Сиера де Кардења и Монторо, Природен парк Сиера де Хорначуелос, и Природен парк Сиерас Субетикас. Универзитетот во Кордоба е основан во 1972 година.
Главниот град на покраината е добро позната туристичка дестинација. Мескита е изградена со помош на столбови со нерамна висина. Градот е прогласен за светско наследство во 1984 година.
Македонија на Евровизија 2016
Македонија учествуваше на Евровизија 2016 во Стокхолм, Шведска. Македонскиот претставник беше избран преку интерна селекција, организирана од МРТ. Калиопи ја претставуваше Македонија со песната Дона, која не успеа да се квалификува од второто полуфинале во финалето, и се пласираше на 11-то место со 88 бодови.
ОУ „Наим Фрашери“ - Јагол Доленци
Основно училиште „Наим Фрашери“ (официјално: Основно општинско училиште „Наим Фрашери“ - Јагол Доленци; скратено: ООУ „Наим Фрашери“; во минатото: ОУ „Даме Груев“) — централно основно училиште во селото Јагол Доленци. Училиштето се наоѓа помеѓу селата Јагол и Јагол Доленци.
Денес, училиштето е именувано по албанскиот поет, Наим Фрашери, додека во минатото училиштето го носело името на македонскиот револуционер Даме Груев.
Золтан Кодали
Золтан Кодали (Kodály Zoltán; — ) — унгарски композитор, етномузиколог, педагог, јазичар и филозоф. Тој е добро познат на меѓународно ниво како творец на методот Кодали.
ОУ „Наим Фрашери“ - Јагол Доленци
Местоположба
Објектот на централниот објект на училиштето се наоѓа на самиот влез во селото Јагол Доленци, од десната страна на асфалтниот пат.
Историја
Првото училиште во селото било отворено во 1906 година, кога предавал Љуба Репиќ. Училиштето отсекогаш било централно, бидејќи селото служело како средиште за околните 12 села.
Золтан Кодали
Живот
Роден бил во Кечкемет, Унгарија. Кодали научил да свири на виолина како дете.
Во 1905 година ги посетил оддалечените села за да собере песни, снимајќи ги на фонографските цилиндри. Во 1906 година тој напишал теза за унгарската народна песна "Строфична градба во унгарски фолксонг". Околу овој пат Кодали се сретнал со колегата композитор и сонародник Бела Барток, која го зла е под неговото крило и  се запознала со некои од методите кои се вклучени во собирањето народни песни. Двајцата станале доживотни пријатели.
ОУ „Наим Фрашери“ - Јагол Доленци
Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.
Училиштето во минатото имало настава на македонски наставен јазик.
Золтан Кодали
Живот
Сите овие дела покажуваат одлична оригиналност на формата и содржината, многу интересна мешавина на високо софистицирано владеење на западноевропскиот стил на музика, вклучувајќи класични, доцно-романтични, импресионистички и модернистички традиции, како и на од друга страна длабоко знаење и почит кон народната музика на Унгарија (вклучувајќи ги и унгарските населени места на денешна Словачка и Романија, бидејќи тие територии биле дел од Унгарија). Делумно поради Големата војна и последователните големи геополитички промени во регионот, а делумно поради природно прилично тежок темперамент кај младите, Кодали немал голем јавен успех до 1923 година. Ова била година кога еден од неговите најпознати дела,Psalmus Hungaricus,, била извдена  како прва изведба на концерт за да ја прослави педесеттата годишнина од сојузот на Буда и Пешта.
ОУ „Наим Фрашери“ - Јагол Доленци
Подрачни училишта
Во составот на училиштето спаѓаат:
Наставата од шесто до деветто одделение, учесниците од подрачното училиште во Калешовци продолжуваат да ја следат во подрачното училиште во Туин, додека останатите во централното училиште во Јагол Доленци.
Золтан Кодали
Живот
Првата сопруга на Кодали била Ема Грубер. Во ноември 1958 година, по 48 години брак, првата жената на Кодали, Ема, починала. Во декември 1959 година, Кодали се оженил со Сарота Печели, неговa 19-годишнa студентка на Академијата за музика на Франц Лист, со која живеел среќно до крајот на животот, сè до неговата смрт во 1967 година во Будимпешта.
Во 1966 година, Кодали ги посетувал Соединетите Американски Држави и одржал специјално предавање на Универзитетот Стенфорд, каде што дел од неговата музика била изведена во негово присуство.
Таљар
Таљар (Τάλιαρος, Талјарос) — планина во југозападна Егејска Македонија.
Опис
Ова е издолжен планински венец на границите на Гребенско, Кожанско и Костурско (со Населичко). Претставува јужен продолжеток на планинскиот комплекс Горуша, од кој е одвоена со седлото Бафали или Русотари (1.240 м) и реката Капсалија. На некои карти се води како дел од Горуша, но мештаните ја сметаат за посебна планина, што е географски издржано. Од комплексот Скурџа (Пердика) на југ е одделена со седлото Какаранџа (1.220 м), реката Венетик и Жужелска Река, која пак ја двои од источните краишта на Смолика. Југоисточните ридести разграноци на Таљар и Горуша збирно се нарекуваат Гребенски Планини.
Карпите на планината се конгломерати, песочници и меласа.
До врвот Танасула (1.538 м) се стасува од превојот Бафали, низ кој минува патот Жупан - Борботско за околу 2 часа.
Рајко Ѓуриќ
Рајко Ѓуриќ (Рајко Ђурић, ромски: Raiko Juric), (, -, )  — српски и ромски писател, политичар и претседател на Унијата на Ромите на Србија.
Животопис
Рајко Ѓуриќ е роден на 3 октомври 1947 година во Мало Орашје, Смедерево. Студирал филозофија на Филозофскиот факултет во Белгарад (1967—1972). Во 1986 година докторирал социологија на тема Културата на Ромите во СФРЈ. Во 1991 година се преселил во Берлин каде живеел во текот на деведесеттите години на 20 век.
Напишал повеќе од 500 статии и до заминувањето од Југославија бил главен уредник на културната рубрика на дневниот весник „Политика“. Напишал 34 книги и учествувал во продукцијата на филмот Собирачи на перја од Александар Петровиќ и бил косценарист на филмот Дом за бесење од Емир Кустурица Бил претседател на Меѓународната ромска унија и генерален секретар на Ромскиот центар Меѓународен ПЕН центар.
Баретина
Баретина (множина: баретини, деминутив од барето „капа“) е традиционална капа што често ја носеле мажите во делови од христијанските култури на Средоземното Море како што се Каталонија, Валенсијанската заедница, Балеарските Острови, Прованса, Корзика, Сицилија, Малта, Сардинија, дел од Неапол, дел од Балканот и делови од Португалија.
Историја
Во Каталонија и Ибица, мажите носеле баретини до 19 век, особено во руралните области. Дури и во 1940-тите и 1950-тите, децата во руралните области сè уште често ги носеле. Имала форма на торба, направена од волна, обично црвена, или понекогаш виолетова.
Денес, баретина повеќе не се носи во секојдневниот живот, но сè уште се користи во традиционалните танци или како симбол на каталонскиот идентитет. Сликата со акварел од 1885 година на продавач на весници (приватна колекција) е можеби една од најпознатите каталонски слики, бидејќи прикажува изнемоштен човек кој стои решително, весници паѓаат од неговата преносна дрвена кутија, со изглед на толеранција и издржливост во неговото лице, додека цело време гордо ја носи неговата баретина. Сликарот Салвадор Дали понекогаш носел баретина во 20 век.
Во популарната култура
Моменти пред финалето на Светското првенство во ФИФА 2010 година помеѓу Шпанија и Холандија, напаѓачот на теренот Џими Џамп втрчал на теренот и се обидел да постави баретина на трофејот на Светското првенство пред да биде фатен од неколку чувари.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Атомски часовник
Атомски часовник е часовник кој се користи за електронска транзиција честота во микробранова печка, оптички, или ултравиолетов регион на електромагнетниот спектар на атоми како честотен стандард за нејзиниот временски елемент. Атомски часовници се најпрецизни временски и честотни стандарди кои се познати и се користат како основни стандарди за меѓународни услуги за дистрибуција на времето, за контрола на честотата на бран на телевизиски емитувања и во глобални навигациски сателитски системи како ГПС.
Принципот на работа на атомски часовник се заснова на атомска физика; се користи микробранов сигнал дека електрони во атоми емитуваат кога тие го менуваат нивото на енергија.Раните атомски часовници биле засновани на масери на собна температура. Во моментов, најпрецизни атомски часовници прво ги ладат атомите до апсолутна нулта температура, забавувајќи ги со ласери и испитувајќи ги во атомски фонтани во микробранова полнета шуплина. Пример за ова е NIST-F1 атомски часовник, еден од националните стандарди за основно време и честота на САД.
Точноста на атомскиот часовник зависи од два фактора. Првиот фактор е температурата на примерокот атоми - постудените атоми се движат многу побавно, овозможувајќи подолго време на сондата. Вториот фактор е честотата и внатрешната ширина на електронската транзиција. Повисоките честоти и тесни линии ја зголемуваат прецизноста.
Националните агенции за стандардизација во многу земји одржуваат мрежа од атомски часовници кои се меѓусебно подготвени и се синхронизираат соод 10−9 секунди дневно (околу 1 дел во 1014). Овие часовници колективно дефинираат континуирана и стабилна временска скала, меѓународното атомско време (TAI). За граѓанско време се шири друга временска скала, Координирано Универзално Време (UTC). UTC е изведен од ТАИ, но е додадено е скок секунди од UT1, сметка за ротација на Земјата во однос на сончевото време.
Our Lady of Sorrows Church, Riga
Црквата Our Lady of Sorrows (летонски: Sāpju Dievmātes Romas katoļu baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Пилс 5.
Штефан Шварц
Ханс-Јирген Штефан Шварц, познат како Штефан Шварц, (роден на 18 април 1969) — шведски (со германско потекло) поранешен фудбалер, играч од средниот ред во периодот од 1987 до 2003 година. Тој играл за голем број на клубови во топ-дивизиите на Европа. Во моментов е асистент тренер во екипата на Хелсинборг.
Кариера
Шварц ја започнaл својата кариера во Малме, а играл и во англиската Премиер лига за Арсенал и Сандерленд, во германската Бундеслига за Баер Леверкузен, италијанската Серија А за Фјорентина, шпанската Ла Лига за Валенсија и во Португалија за Бенфика.
Окрузи во Самоа
Самоа е поделена на 11 окрузи (itūmālō) што постојат долго пред доаѓањето на Европејците. Тие се уредени според уставот, согласно традиционалниот првенствениот ред на подрачјата.
Секој округ има главно село кое претставува административен центар. Главниот град Апија е составен од 45 села со свои управи, и нема заедничка градска управа. Во земјата има вкупно 265 села.
Баварски јазик
Баварски (Bairisch, бајриш; баварски: Boarisch, боариш) или наизменично австрискобаварски, ― западногермански јазик, дел од горногерманското семејство, заедно со алеманскиот и источнофранконскиот.
Баварскиот јазик го зборуваат приближно 12 милиони луѓе на површина од околу 125.000 км2, што го прави најголемиот од сите германски јазици. Може да се најде во германската покраина Баварија (особено Стара Баварија), поголемиот дел од Република Австрија (со исклучок на Предарлска) и италијанскиот регион Јужен Тирол. Во 2008 година, 45 отсто од Баварците тврделе дека користат јазикот во секојдневното општење. Пред 1945 година, баварскиот исто така бил распространет во делови од јужна Чешка и западна Унгарија.
Разликата помеѓу баварскиот и стандардниот високогермански е поголема од разликата помеѓу данскиот и норвешкиот или меѓу чешкиот и словачкиот; како таков, постои несогласување во однос на неговата класификација. Меѓународната организација за стандардизација го класифицира како посебен јазик, доделувајќи му единствен јазичен код ISO 639-3 (лента). Се наоѓа на списокот на УНЕСКО во Атласот на загрозени јазици од 2009 година.
Историја и етимологија
Зборот баварски е изведен од името на луѓето кои ја населиле Баварија заедно со нивниот племенски дијалект. Потеклото на зборот е спорно. Најчестата теорија го следи зборот до бајоварјоз, што значи „жители на земјата Бојер“. Потоа, зборот Бојер (Boii, Boier, Бојер) настанало како име за поранешните келтски жители на областа - Боите, при што името преминало на мешаното население од Келти, Римјани и последователни бранови на германски пристигнувања во текот на раниот средновековен период.
Месното население на крајот го образило Војводството Баварија, образувајќи го југоисточниот дел на Кралството Германија. Старогорногерманските документи од областа на Баварија се идентификувани како алтбајриш („старобаварски“), иако на овој ран датум имало неколку особени одлики што би го поделиле од алеманскиот јазик.
Дијалектното раздвојување на горногерманскиот кон источногорногерманскиот (баварски) и западногорногерманскиот (алемански) станало поопипливо во средногорногерманскиот период, од околу 12 век.
Географска распространетост и дијалекти
Три главни дијалекти на баварскиот јазик се:
Разликите се јасно забележливи во тие три подгрупи, кои во Австрија често се совпаѓаат со границите на одредени држави. На пример, секој од нагласоците на Корушка, Штаерска и Тирол може лесно да се препознае. Исто така, постои забележлива разлика помеѓу источниот и западниот среднобаварски, што приближно се совпаѓа со границата помеѓу Австрија и Баварија. Покрај тоа, виенскиот дијалект има некои одлики што го разликуваат од сите други дијалекти. Во Виена, мали, но препознатливи варијации се карактеристични за различни области на градот.
Пред протерувањето на Германците од Чехословачка, јазичната граница на баварскиот со чешкиот била на оддалечената страна на Шумава, а нејзината бохемиска предина била со баварско говорно подрачје.
На интернет
Постои Википедија на баварски јазик. Исто така, службената мрежна страница на ФК Баерн Минхен била достапна на баварски.
Амбасада на Шпанија во Лондон
Амбасада на Шпанија во Лондон ― дипломатско претставништво на Шпанија во Обединетото Кралство. Амбасадата се наоѓа на плоштадот Белгрејв бр. 24 во областа Белгрејвија во Лондон. Шпанија, исто така, има Генерален конзулат на ул. „Џрејкот плејс“ бр. 20 во Челси, канцеларија за одбрана во „Ханс Кресент“ бр. 3 во Најтсбриџ, канцеларија за образование, вработување и социјални работи на улицата „Пил“ бр. 20 во Холанд парк и економски и трговски дел на улица „Чилтерн“ бр. 66 во Мерилебон.
Амбасадата се наоѓа во одвоена, штуко-куќа дизајнирана од Хенри Е. Кендал и изградена помеѓу 1840 и 1850 година на плоштадот Белгрејв во Белгрејвија. Зградата е наведена Споменик на културата од I степен поради нејзините архитектонски заслуги.
Историја
За време на владеењето на Елизабета I, Елиските епископи го дале нивниот дворец и капела, кои се наоѓаат на улицата „Ели плејс“, шпанскиот амбасадор и, сè до владеењето на Чарлс I, била користена од високи претставници на шпанскиот двор. За време на овој период, капелата (сега црква „Св. Етелдреда“) била слободно користена од англиските римокатолици.
NGC 43
NGC 43 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Амбасада на Шпанија во Лондон
Историја
По реставрацијата на Чарлс II, шпанската амбасада била повторно воспоставена во Лондон, прво на улицата „Ормонд“, а потоа во Хертфордската куќа на плоштадот Манчестер, каде што сега се наоѓа Волесовата збирка. Овде, во 1793–96 година, кратко време откако Римокатоличкиот акт за помош од 1791 година укинал некои од законите што го засегнало католичкото обожавање, капела, Св. Јаков, ул. „Спениш плејс“, била изградена по дизајн на Џозеф Бономи на аголот на улиците „Спениш плејс“ и „Чарлс“ (сега улица „Џорџ“), Вестминстер, главно преку напорите на Томас Хаси, капелан во амбасадата. Во 1827 година престанала службената шпанска врска со капелата.
NGC 43
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 43 се споменува и како UGC 120, MCG 5-1-54, CGCG 499-79.
Откривање
Објектот е откриен на 11 ноември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 43 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 43 има привидни димензии од 1,6' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 13 м 0,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 30° 54' 56". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 43 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 875. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 89; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2260. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1257.
Отоманско-персиска војна (1775–1776)
Отоманско-персиската војна во периодот од 1775 до 1776 година претставува воен конфликт меѓу Отоманското Царство и Зандиската династија која управувала со Персија.
Османлиско-персиската војна ја започнала персиската династија Занд на чело со Карим хан и неговиот брат Садик кога го нападнале јужниот дел од Ирак, го опседнале градот Басра и во 1776 година и го зазеле. По три години градот бил повторно вратен кон територијата на Османлиите.
Меѓународна година на жените
Интернационална година на жените (IWY) е името што Обединетите нации го дале во 1975 година. Од таа година, 8 март се слави како Меѓународен ден на жената, а исто така била основана Декадата на Обединетите нации за жени, од 1976 до 1985 година.
Мексико Сити
Првата светска конференција на ООН за жени се одржала во Мексико Сити од 19 јуни до 2 јули. Конференцијата од 1975 година довела до усвојување на Светскиот план за акција, како и Декларацијата на Мексико за еднаквоста на жените и нивниот придонес кон развојот и мирот. Тоа довело до воспоставување на механизми за мониторинг, како што се, Меѓународен институт за истражување и обука за унапредување на жените (INSTRAW) и Фондот за развој на жени на Обединетите нации (UNIFEM) и ги поставило плановите за продолжение на конференциите, од кои првиот ќе одржал во 1980 година во Копенхаген. Тој го утврдил периодот од 1975 до 1985 година како Декада на ООН за жени, за да се овозможела проценка на напредокот и неуспесите и резултирало со настојување Конвенцијата за елиминација на сите форми на дискриминација врз жените (CEDAW) брзо да се ратификува. Третата конференција во Наироби, Кенија во 1985 година, не само што ја затворила деценијата на жени, туку поставила низа распореди на земјите-членки за отстранување на законската родова дискриминација во националните закони до 2000 година. На Конференцијата во Мексико Сити во 1975 година учествувале над илјада делегати. Меѓу истакнатите присутни биле Елизабет Рид и Маргарет Витлам од Австралија. Меѓународната женска годишна трибина била организирана и на која учествувале 4.000 жени во 1975 година.
Источен Берлин
Светскиот конгрес на жени се одржал во Источен Берлин како дел од IWY веднаш по настанот во Мексико Сити. Ја идеализирал еднаквоста на жените како „вистинско олицетворение на социјалистичката концепција за човековите права“. Работната група за еднакви права, составена од експерти за влада и право од источногерманската академија на науките, универзитетот Хумболт и Централниот комитет на Социјалистичката обединета партија ја отфрлиле идејата дека правата на жените требало да спаѓаат во посебна област одредена по пол, туку наместо тоа требало да се раководи од позицијата на Обединетите нации за човековите права. Анџела Дејвис била една од клучните гости на конференцијата, како и Хортенсија Буси де Ајенде, поранешна прва дама на Чиле. Програмата спонзорирана од државата се залагала за солидарност на жените во националните борби за ослободување на жените од угнетување врз основа на класа, раса и пол преку државниот социјализам.
Брисел
Меѓународниот трибунал за злосторства против жени бил планиран како настан за IWY, но се одржал до 4 до 8 март 1976 година во Брисел, Белгија. Ограничена од строгостите за финансирање, конференцијата била домаќин на 2,000 жени од 40 земји. Говорниците се осврнале на економската експлоатација и насилството врз жените во многу форми. Најзначајниот развој на конференцијата бил меѓународната феминистичка мрежа.
Контроверзии на ционизмот
Конференцијата од 1975 година била значајна и по усвојувањето на првата резолуција „Ционизмот е расизам“ донесена на кој било форум спонзориран од ООН, со што се подготвувал патот за Резолуцијата 3379 на Генералното собрание на Обединетите нации во 1975 година следниот ноември.
Изјавата за изедначување на ционизмот со расизмот исто така била вклучена во анексот на извештајот што требало да се разгледа на последната конференција на Декадата на жените на Обединетите нации во 1985 година во Најроби, Кенија. Сепак, како што било наведено во „Потребен е сон: Приказната за Хадаса“ (1997), од Марлин Левин, „Бернис го замоли [Претседателот Роналд] Реган јавно да ја побие резолуцијата на ООН. Тој се согласи и вети дека американската делегација ќе излезе од Најроби ако резолуцијата за расизам на ционизмот е вклучена во последната декларација за конференцијата.“ Таненбаум го убедила и Сенатот на Соединетите држави да ја осудат резолуцијата на конференцијата и да побараат нејзино повлекување. Таа, исто така, лично одлетала во Кенија со нацрт-резолуцијата на Сенатот, каде што Морин Реган, ќерката на претседателот Реган и шеф на американската делегација, го повторила ветувањето на претседателот да се повлече од конференцијата доколку резолуцијата биде вклучена во делегацијата на последната конференција. Кенија тогаш посредувала за компромис во кој ционизмот бил изоставен од последниот извештај на конференцијата.
Австралија
Во септември се одржала конференција на тема „Жените и политиката“, учествувале 700 жени.
Канада
Настаните на IWY во Канада како целина ја подигнале свеста кај канадските жени, како и пошироката јавност за широк спектар на прашања и достигнувања на жените. Го поттикнале создавањето на Здружението на жени и правни лица од Онтарио и Унијата на служби, канцеларии и малопродажни работници на Канада (SORWUC) и понудила финансирање за многумина да учествуваат во образовни и уметнички зафати насочени кон презентирање на перспективите на жените. Еден од таквите напори била петиција до Националниот филмски одбор на Канада, што довело до создавање на Студио Д. Универзитетот во Гуелф бил домаќин на конференција во септември посветена на Нели МекКлунг и реформските прашања што и биле важни.
Нов Зеланд
Во јуни, во Велингтон се одржала Конвенција на обединети жени.
Соединетите Американски Држави
Настани за поддршка на IWY биле одржани низ САД од приватни организации и невладини организации, како што се оние кои се одржале во Конектикат, на 11-12 јуни 1977 година и на Големиот конгрес на Кливленд, октомври. Еден од најзначајните настани во САД, бидејќи бил финансиран од американската влада, се одржал во Хјустон, Тексас и иако бил планиран како настан на IWY, се одржал до 1977 година. Националната конференција за жени во 1977 година вклучувала жени од секоја држава во Соединетите држави и развиле Национален план за акција, одразувајќи многу од точките на Светскиот план за акција.
Резултати
Како резултат на меѓународниот фокус на жените во 1975 година, биле основани голем број институции:
Амблем
IWY исто така го лансирала амблемот „гулаб“ што го користеле IWY, CEDAW и UNIFIL. Стилизиран гулаб пресечен со женски симбол и знак на еднаквост, амблемот го донирала тогаш 27-годишната графичка дизајнерка на рекламна компанија Њујорк, Валери Петис. Останал официјален симбол на ОН на жените и се користи на прославите на Меѓународниот ден на жената до ден-денес.
Монтеверде
Монтеверде — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 1 јануари 2021 година било 738 жители.
Ливонски јазик
Ливонски јазик (лив: līvõ kēļ, liivi keel) — јазик од групата на угрофински јазици. Последното лице чиј мајчин јазик бил ливонскиот починало во 2013 година. Го зборуваат Ливонците на Ливонскиот брегот од Ришкиот Залив.
Некои етнички Ливонци кои учат или научиле ливонски се обидуваат да го оживеат, но можностите за користење на ливански јазик се ограничени бидејќи тие се мало малцинство. Јазикот се изучува на универзитетите во Латвија, Естонија и Финска.
Стари Гробишта (Зрзе)
Стари Гробишта — археолошко наоѓалиште во прилепското село Зрзе. Претставува сакрален објект од римско време. Се наоѓа помеѓу старите гробови на денешните селски гробишта, каде се гледаат остатоци од ѕидови од античка градба. Во непосредната близина се наоѓа четвртеста база од мермер со стопа за столб во горниот дел, фрагмент од надгробна плоча од бел мермер со траги од старогрчки натпис, капител од мермер, мермерна стопа од столб и повеќе фрагменти од други столбови.
Ромскосрпски јазик
Ромскосрпски јазик или српскоромски јазик — мешан јазик којшто настанал преку јазичен допир на ромски и српски. Јазикот се зборува во Србија и другите земји од поранешна СФРЈ. Тој се разликува од влашкоромските дијалекти коишто се говорат во Србија.
Издаваштво
Во октомври 2005 година бил издаден првиот ракопис за ромската граматика во Србија од јазичарот Рајко Ѓуриќ, насловена „Граматика на ромскиот јазик“ (во оригинал Gramatika e Rromane čhibaki - Граматика ромског језика (Gramatika romskog jezika)).
Јована Бракочевиќ
Кариера
Во сезоната 2010/2011 настапувала за екипата на Гуангжу Евергранд во 361° кинеската женска одбојкарска лига.
Во јуни 2011 година, екипата на ЈТ Марвелоус објави дека ќе се приклучи за идната сезона.
Јована го освоила златниот медал и наградите МВП и за најдобар напаѓач во натпреварите од Европската лига 2011 година.
Свети Кирил
Свети Кирил Солунски или Константин Филозоф заедно со својот брат Методиј — основоположник на словенската писменост и култура. Покрај тоа тој бил и учител, свештеник и епископ, кој поради неговата мудрост и дејност заедно со брата си биле нарекуваат „Еднакви со Апостолите“.
Животопис
Константин, кој е познат со своето монашко име Кирил, за разлика од Методиј не тргнал по стапките на својот татко Лав. Тој уште од детски и ученички години својот животен пат го насочил кон совладување на наставните предмети кои подоцна му овозможиле длабоко да навлезе во тајните на повеќе научни дисциплини и да се постави како најучените луѓе на својат епоха. Лав и Марија му овозможиле на талентираниот Константин да се школува во солунските училишта во кои учеле само деца од богати семејства. Но за разлика од нив, кои повеќето од времето го поминувале во лов и слични забави, целосно се посветил на учењето и за кратко време во се ги надминал своите другари. Уште на седумгодишна возраст почнал да се итересира за филозовската наука. Во тоа му помогнало и знаењето на повеќе јазици. Покрај грчкиот јазик, кој како официјален државен јазик добро го совладал во солунските училишта, Константин го совладал и еврејскиот јазик кој го научил од своите другарчиња и солунската чаршија. Последните ученички години за Константин во Солун биле исполнети со голема тага поради смртта на татко му Лав во 841 година. Роднините и пријателите на семејството на Лав и Марија не допуштиле 14-годишниот Константин да не го продолжи школувањето. Тие му овозможиле на талентираниот Константин на 15-годишна возраст да замине во Цариград и да го продолжи школувањето во прочуената Магнаурска школа, која била сместена на византискиот двор и израснала во универзитет. По извршената реформа во оваа школа позначајно место им било дадено на геометријата, астрономијата, аритметиката, музиката и други предмети. Во оваа школа Константин имал среќа да се напојува од знаењето на повеќе познати учени луѓе, меѓу кои предничеле Лав Математичар (Филозоф) и Фотиј, кој подоцна станал и цариградски патријарх. Константин за кратко време длабоко навлегол во тајните на филозофската наука, граматиката и други дисциплини. Истовремено одлично ги совладал и грчкиот, латинскиот, сирискиот и евреискиот јазик.
По завршувањето на студиите на Цариградскиот универзитет во 847 година, Консатнтин бил задржан на служба во Цариград. Станал библиотекар на Цариградската патријаршија, извршувајќи ја истовремено и функцијата секретар на патријархот. Меѓутоа библиотекарско-секретарската должност не му лежела на срце на младиот филозоф Константин. Уште во 847 година тој ја напуштил должноста библиотекар и се засолнил во еден од манастирите близу Цариград. Меѓутоа, византискиот царски двор не сакал да се лиши од услугите на Константина. Тој бил наговорен да се прифати за професор по филозофија на Цариградскиот универзитет. Константин со задоволство ја прифатил професорската служба, зашто своите сестрани знаења можел да ги пренесува на своите студенти. Истовремено можел почесто да дискутира по многу научни прашања со Лав Филозоф, Фотиј и другите учени луѓе. За кратко време Константин стекнал голема популарност кај своите студенти и цариградската учена средина. Нему му бил доделен епитетот „Филозоф“ и станал познат како Константин Филозоф. Наскоро византискиот царски двор почнал да го ангажира и во извршувањето на важни државни мисии.
Првата мисија на Константин Филозоф била извршена меѓу Словените во Македонија во првата половина на IX век. Во науката таа е позната како Брегалничка мисија, зошто главно се одвивала меѓу Словените кои живееле по текот на реката Брегалница. Тие биле дел од племето Струмјани што тогаш ги управувал Методиј. Константин Филозоф како мисионер требало да го помогне својот постар брат во придобивањето на немирните Струмјани на висантиска страна во борба против агресивните Бугари. Повеќегодишната мисионерска дејност на Константин Филозоф меѓу словените по текот на Брегалница била крунисана во 855 година со создавањето на словенската азбука - глаголицата. Ова епохално откритие Константин го постигнал со помошта на својот брат Методиј. Создадената словенска азбука, која најпрво била наменета за словените во Македонија, се состоела од 38 букви, од кои, како што запишал Црноризец Храбар, „едни биле составени по образец на грчките букви, а други пак според словенскиот збор“. Во почетокот генијалниот филолог Константин создал 32 букви, а потоа придодал уште 6. Уште додека дејствувал меѓу Словените по Брегалница, а особено градот Равен, кој исто така лежел на ова река, според податоци од зачуваните читија Константин Филозоф покрстил 54000 непокрстени Словени, а исто така им напишал и книги на словенски јазик.
На тој начин во овој дел на Македонија Константин Филозоф заедно со својот брат Методиј ги поставиле темелите на словенската За животот и дејноста на словенските просветители најголем број податоци добиваме од делата „Панонски легенди“, „Климентовото житие“ од Теофилакт, „Климентовото житие“ од Хоматијан, „О писменех“ од Црноризец Храбар.
Црква „Св. Атанасиј“ - Сенокос
Свети Атанасиј — главна и единствена селска црква во селото Сенокос. Сместена е во крајниот западен дел од селото.
Историја
Според натписот во нишата над влезот на северната страна, црквата била обновена на 12 јули 1874 година врз темелите на постара градба.
NGC 6447
NGC 6447 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Црква „Св. Атанасиј“ - Сенокос
Архитектура
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата се издига непосредно од левата страна на влезната порта од дворот на црквата. Таа е со квадратна основа и се состои од два дела. Долниот дел е изграден од камен и на јужната страна се наоѓа влезот на камбанаријата, а горниот дел е изграден од тули и на секоја негова страна има по една монофора.
NGC 6447
Откривање
Објектот е откриен на 9 јули 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 46 м 17,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 34' 20"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 6447 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60829. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 116; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2615. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 277.
Група (периоден систем)
Група или семејство — поим во хемијата кој означува колона од периодниот систем на елементите. Постојат 18 вакви групи означени со бројка, освен колоните на f-блокот (меѓу група 2 и 3). Елементите во една група имаат слични физички и хемиски особености на најнадворешните електронски обвивки на нивните атоми (т.е. имаат ист јадрен полнеж), со оглед на тоа што највеќето хемиски својства ги одредува орбиталната положба на најнадворешниот електрон.
Постојат три начини на означување на групите. Современиот начин на бележење (група 1-18) е препорачан од Меѓународниот сојуз за чиста и применета хемија (МСЧПХ или IUPAC) и претставува замена за две постари шеми кои предизвикуваат забуни. Групите може да се означуваат и според нивниот најгорен елемент, или пак да имаат сопствен назив. На пример, групата 16 се нарекува и кислородна група или халкогени. во 1989 г. како појдовен е земен долгиот облик на периодниот систем со препорака да се користат арапските бројки од 1 до 18.
Црква Свети Алберт (Рига)
Црквата Свети Алберт (летонски: Svētā Alberta Romas katoļu baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Лиепајас 38.
Ана Вивода
Ана Вивода  - Ana Vivoda, роденa во Риека, на 10 септември 1979 - Таа е припадник на помладата генерација хрватски уметници чие истражување беше проследено со стекнувањето на првиот уметнички докторат од областа на графиката во Хрватска.
Животопис
Дипломирала на Катедрата за ликовни уметности при Филозофскиот факултет, на Универзитетот во Риека во 2002 година. Постдипломските студии (Проектни студии) ги завршила на Кралскиот универзитетски колеџ за ликовни уметности во Стокхолм, Шведска. Докторирала на Академијата за ликовни уметности на Универзитетот во Загреб во 2013 година.
Работела на Академијата за применети уметности, Универзитетот во Риека, Факултетот за образование на наставници во Риека, Катедрата во Госпиќ, а од 2011 година е доцент на Катедрата за образование на наставници во Госпиќ при Универзитетот во Задар. За вонреден професор е избрана во 2017 година. Излагала на повеќе ликовно-научни конференции. .
Изложбени активности
Организирала повеќе самостојни изложби на графики и цртежи (во Риека, Мадрид, Загреб, Пула, Лошињ, Ниш).
Учествувала на стотина меѓународни изложби на графики, цртежи и уметнички книги - Меѓународно триенале за печатење во Краков, меѓународно графичко биенале Гуанлан, Германија Меѓународна изложба за графика, Фрехен, меѓународно биенале а Сплитграфик, нови принтови, Изложба на Меѓународниот графички центар во Њујорк, Меѓународно графичко биенале Тајван, Меѓународен натпревар за современа уметност, Меѓународно биенале на графика во Аликанте, Романија, меѓународно биенале на графика Варна, Бугарија Меѓународно биенале на книги  Александрина, Египет како и на Меѓународно графичко триенале Битола  (МГТ Битола).
Творештво
Ана Вивода инсистира на разгледување на процесуалноста на графичката трага - протокот, развојот, движењето, растот, развојот и исчезнувањето на визуелизираната мисла - на рефлексијата за промена на трагата на сопствениот ракопис во графичкото ткиво и мултимлицирањето на неговото значење со секоја креативна интервенција.
За набљудувачот, отпечатениот лист покажува структури кои складираат и пренесуваат информации за процесот во кој авторот е свесен за променливоста и движењето како основа на постоењето, истакнувајчи го уметничкиот чин кој треба да ги надмине ограничувањата на медиумите.