cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Петка“ - Немија
Храмот е споменик на Подилската дрвена архитектура, изграден во 1775 година. Изработен е од даб и јасен во украински барокен стил.
Насерово Езеро
Насеровото Езеро е големо вештачко езеро на југот од Египет и на северот на Судан. Строго, терминот Насерово Езеро се однесува само на поголемиот дел на езера кои се наоѓаат на Египетска територија (83%), додека пак делот што припаѓа на Судан, Суданците го нарекуваат Нубијско Езеро.
Повеќе значајни Нубијски археолошки наоѓалишта се раздвоени камен по камин и преместени на повисоко ниво, меѓу кои е најзначајно Абу Симбел. Еѓипќаните му дали име во чест на нивниот претседател Гамал Абдел Насер, кој бил започнувач на проектот.
Чарски песоци
„Песоците Чара“ е област на песок во Сибир во близина на планинските масиви Кодар и Удокан. Тоа е мала пустина со ширина од 3 километри и должина од 6 километри. Оваа мала пустина е сместена во сливот Чарск среде долините на реките Чара, Средниот Сакукан и Горниот Сакукан.
Песоците Чара се претпоставува дека се формирани во текот на последниот глацијален период пред 55-100 илјади години од она што останало од изумреното езеро и се формирало од истекувањето од ледникот Сакукан.
Схонховен
Податоците за населениетобо поранешната општина во 2017 година недостасуваат, таа е покриена со површина од 6.92 м2 на која 0.65 е вода. Од 2010 до 2014 година, таа била најмалата општината во Холандија по површина, по спојувањето на Розенбург во Ротердам.
Првиот победник на холандската верзија на Поп Идол, Џамаи Ломан, потекнува од овој град. Исто така, Јан-Ари ван дер Хеијден, фудбалер за Ф ејенорд, живее во Схонховен.
Усамбара
Планините Усамбара на североисток на Танзанија во тропска Источна Африка, ги сочинуваат најисточните опсези на Источните планини Лак. Опсегот од приближно 90 км2 долги и ширина околу половина од нив, се наоѓаат во областа Лушото во регионот Танга. Тие се формирани пред скоро два милиони години со расипување и издигнување и се составени од прекамбриски метаморфни карпи. Тие се поделени во две под-опсези, Западните Усамбари се повисоки од Источните Усамбари, кои се поблиску до крајбрежјето и добиваат повеќе врнежи од дожд.
Планините се опфатени со девствена тропска дождовна шума која е изолирана подолг период и тие се центар на ендемизмот. Историски, тие биле населени од Банту, Шамбаа и Масаи, но во XVIII век, основано е Кралството Шамба од страна на Мебега. Кралството на крајот се распадна по борбата за сукцесија во 1862 година. Германски колонисти се населиле во областа која требало да стане германска Источна Африка, а по Првата светска војна станала дел од британската мандатна територија на Тангањика.
Географија
Усамбарите се приближно 90 км2 долг и се движи од 30-50 км2 во ширина. Тие формираат дел од Источните планини Лак, кои се протегаат од Кенија преку Танзанија. Опсегот е едно од светските жаришта за биоразновидност.
Опсегот е достапен од градовите Лушото на запад и Амани на исток. Усамбарите обично се поделени на два под-опсези, планините Западна Усамбара и планините источна Усамбара. Источна Усамбара е поблизу до крајбрежјето, прима повеќе врнежи од дожд и е значително помала од западната.
Геологија
Планинскиот венец е формиран пред скоро два милиони години. Поради недостаток на глацијации и релативно конзистентна клима, дождовната шума помина низ долгорочна и уникатна еволуција што резултираше во импресивна количина на ендемизам и облачни дождовни шуми со стар раст.
Западна и источна Усамбара се големи опсези на прекамбриски метаморфни геолошки формации на киселински гнаиси, пироксини и амфиболи. Овие планини се формирани со расипување и издигнување, создавајќи систем за одводнување на корита што формира многу сливови, кои обезбедуваат вода на поголемиот дел од населението во североисточна Танзанија.
Екологија
Неколку видови се ендемски на шумите Усамбара, вклучувајќи го и Усамбаровиот орелски був (Бубо vosseleri), на Усамбароскиот акалат (Sheppardia Монтана), на Усамбароскиот ткајач (Ploceus nicolli), Африканскиот виола (Saintpaulia ionantha), и видовите дрво Calodendrum eickii.
Човечка историја
Историски, планините Усамбара биле населени со луѓе Банту, Шамбаа и Масаи, кои биле мешавина од земјоделци и пасторалисти.
Кралство Шамбаа засновано на Вугу беше основано од Мбега во првата половина на 18 век. Неговиот внук Кинјаши Муанга Ајк му дал на кралството посилна политичка и воена структура. Под синот на Кињаши, Кимвери је Умбаи, кралството растело за да ги покрие и западдниот и источниот Усамбарас, се протегало до крајбрежјето и во долината на реката Пангани на југ. Откако Кимвери починал во 1862 година, кралството се распаднало во борба за успех.
Кон крајот на 19 век, кога во рамките на областа Усамбара на Германска Источна Африка, германските колонијалисти влегле во областа носејќи со себе мешавина од култури како дрвени дрва, кафе, чај и кинин, и исто така назначени шуми како резерви за зачувување на водата или употреба на дрва. Тие исто така донеле многу нови западни концепти, кои честопати беа дијаметрално спротивни на традиционалните верувања, како што е соживотот со шумата наспроти шумата како „посебна пустина“. Резултатот од колонијализмот донел масовна промена во начинот на кој се согледуваа шумите во заедницата, и претворање на традиционалното земјоделство во одгледување готови култури како кинин, борови дрвја, банани, пченка, чај и кафе.
По Првата светска војна, таа станала дел од британската мандатна територија на Тангањика. Британската администрација продолжи да резервира и експлоатира шуми.
Развој и туризам
Денес, населението во регионот на планините Усамбара ги има една од највисоките стапки на раст (околу 4% во споредба со националниот просек на Танзанија од 2,1%), неверојатна количина на сиромаштија и најголема густина на луѓе во цела Танзанија. Повеќето од жителите се егзистенцијални земјоделци кои многу се потпираат на шумите околу нив за дрва, лековити растенија, чистење за земјоделство и огревно дрво.
70% од оригиналната шумска покривка на Западна и Источна Усамбара се изгубени. Нејзините екосистеми биле значително нарушени од страна на странски контролирани компании за сечење дрвја кои вршеле големи уништувања на шумите од 50-тите години наваму. Компаниите во Танга ги обработувале дрвата на Источна Усамбара, а нејзиното производство било зголемено во 70-тите години на минатиот век со крајно финансирање за развој. Големата деградација на земјиштето и шумите останува итно прашање.
Сè уште има многу места кои привлекуваат посетители кои бараат искуства надвор од развиените туристички одморалишта. Тука спаѓаат трговскиот град Лушото (германска колонијална ера Вилхелмстал), некогаш популарното германско одморалиште Амани природен резерват и фарма и универзитетската шума Мазумбаи, која се смета за последен пример на чиста тропска шума во источна Усамбарас.
NGC 7631
NGC 7631 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 30 август 1851 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 21 м 26,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 13' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 79°.
Други поделби
Проучување на NGC 7631 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71181. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1162. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Куќа на Сол Фридман
Куќа на Сол Фридман, наречена и Играчки Рид (англиски: Toyhill), ― изградена во Плезентвил, Њујорк во 1948 година. Ова бил првиот од трите домови на Френк Лојд Рајт изградени во развојот на т.н. јусониски домови северно од градот Њујорк.
Куќата на Фридман е дел од повоениот развој на употребата на кругот од страна на Рајт, што кулминира во неговиот Музеј „Соломон Р. Гугенхајм“ во Менхетен. Куќата на Сол Фридман во Плезентвил, Њујорк, е покриена со бетонски плочи слични на печурки; двата вкрстени затворени кругови на вистинското живеалиште се израмнети на крајот од правиот терасест парапет на со отворената гаража во облик на печурка. Оваа куќа била завршена во 1949 година со закосени ѕидови од речиси ричардсонско непланско ѕидано со ашлар под лента од прозорци со метална рамка.
Рајт ја нарекол куќата „Играчки Рид“ (изворно: Toyhill) бидејќи Сол Фридман бил продавач на книги, музички плочи и (во некои продавници) играчки.
Сирочани
Сирочани или Сирхан (Λεύκη, Левки; до 1927 г. Σαρότσανη, Сароцани ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 11 жители (2011).
Подрод (биологија)
Во биологијата, подродоот е таксономски ранг веднаш под родот.
Во зоологијата, подродот (т.е. називот) може да се користи независно или во склоп на видниот назив - во заграда понеѓу родот и видот: на пример тигрестото каури од Индо-Тихиот Океан, Cypraea (Cypraea) tigris Linnaeus, што му припаѓа на подродот Cypraea од родот Cypraea. Меѓутоа вклучувањето на подродот при наведување на видот не е задолжително, па ниту вообичаено.
Тупаница на гневот (филм од 1972)
„Тупаница на гневот“ (англиски: Fist of Fury), познат и како „Кинеската врска“ (англиски: The Chinese Connection) - хонгконшки филм од 1972 година, во режија на Ло Веј. Главните улоги во филмот ги играат: Брус Ли, Нора Мјао, Марија Ји, Рики Хашимото, Роберт Бејкер, Џејмс Тјен, Џеки Чен, итн.
Содржина
Дејството на филмот се одвива во Шангај, за време на јапонската окупација. Младиот и надарен мајстор на боречки вештини Чен Зен (го игра Брус Ли) се враќа во своето училиште „Ќинг Ву“ кое е основано и кое го води еден од најголемите кинески мајстори. Неочеквано, саканиот учител по боречки вештини умира. Притоа, Чен Зен не верува во официјалната верзија според која учителот умрел од воспаление на белите дробови, туку смета дека учителот е убиен. Тој ги напаѓа борците од противничкото училиште на боречки вештини и поради тоа мора да се крие од полицијата. Полицајците одат во училиштето „Ќинг Ву“ со ултиматум дека тоа ќе биде затворено, ако не се предаде Чен Зен. Истовремено, тој открива дека учителот навистина бил убиен, а потоа им се одмаздува на нарачателите на убиството. На крајот од филмот, Чен Зен се враќа во своето училиште, каде повеќето од другарите ги затекнува мртви. Кога излегува надвор од училиштето, Чен Зен го чекаат многу полицајци и војници со вперени пушки, а тој скока кон нив.
Долени (Костурско)
Долени (на грчки : Ζευγοστάσιο, Зевгостасио) е село во Егејска Македонија, Република Грција, Општина Хрупишча (Орестида), Костурско.
Зупа тоскана
Кромидот, морковите и целерот се сечкаат на коцки и се ставаат во врело масло и сол. Другиот зеленчук потоа се додава со чилито и се вари околу 15 минути. Се додава вода и смесата се динста околу 30 минути. Супата се служи на препечен тоскански леб, со малку попрскано ладно цедено маслиново масло.
Северноамериканската верзија, популаризирана од Олив Гарден и направена со италијански колбас, мелени црвени пиперки, бел кромид исечкан на коцки, сланина, пире од лук, пилешки бујон, дебела павлака, компири и кељ е побогата од оригиналот.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Пиримидин
Пиримидинот е хетероциклично ароматично органско соединение, слично на бензенот и пиридинот. Содржи два азотни атоми на позиции 1 и 3 од шесточлениот ароматичен прстен.
Должници
Должници – македонски е роман од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 2014 година во Македонија.
Содржина
Должници  Библиски референци провејуваат и во романот Должници во кој авторот е преокупиран со прашањето кој кого задолжил меѓу Бог, Сатаната, Ева и Адам, а импликацијата е дека со ова прашање ќе се справуваат идните должници.
Dolerus cothurnatus
Dolerus cothurnatus е вид на растителна оса од родот Dolerus.
Опис
Главата, градите и тегулите се црни, крилата малку затемнети, жилките и стигмата црни. Нозете во поголемиот дел црни, тибиите црвеникави. Абдоменот е црн во основата и задниот дел, во средината од вториот до шестиот сегмент е црвен. Мажјакот е во многу белези сличен на женската форма, и антените се подолги од абдоменот.
Ларвите достигнуваат должина од 20 мм. Главата од страните малку сплескана, со белузлав и жолт белег. Се среќаваат во текот на јуни до септември на растенија од родот на Equisetum. Презимуваат како кукли.
Возрасните единки достигнуваат должина од 7-9 мм.
Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е средна и северна Европа, Сибир, до Камчатка. Во Македонија видот се среќава во село Бојане, Скопско и Гевгелија.
Ѕвезди и прачки
Ѕвезди и прачки — поими во комбинаториката, кои нудат графичка помош при изведувањето на неколку комбинаторни теореми. Овие поими биле попларизирани до страна на Вилијам Фелер во неговото дело „Вовед во теоријата на веројатност и нејзината примена“ од 1950 година. Тие може да се употребат за решавање на многу едноставни проблеми со пребројување, како на пример на колку начини може да се стават n идентични топчиња во k различни корпи.
Прва теорема
За секоја двојка на позитивни броеви n и k, бројот на подредени низи k од позитивни броеви чиј збир n е зададен со биномниот коефициент.
Втора теорема
За секоја двојка на позитивни броеви n и k, бројот на различни подредени низи k од ненегативни броеви чиј збир n е зададен со биномниот коефициент или еквивалентно со повеќемножествениот број, којшто ги вбројува повеќемножествата со кардиналност n и елементи преземени од множество со k елементи (за n=k=0 и двата броја е одредено да изнесуваат 1).
Пример
На пример, ако n = 5, k = 4 и множеството со големина k е {a, b, c, d}, тогаш ★|★★★||★ го претставува повеќемножеството {a, b, b, b, d} или подредената низа од четири члена (1,3,0,1). Приказот на било кое повеќемножество во овој пример користи пет ѕвезди (n) и три прачки (k - 1).
Ливадска еја
Ливадска еја — граблива птица преселничка од семејството на јастребите. Ја има во Македонија.
Опис
Разликата меѓу половите кај ливадската еја е особено изразена во перјето. Возрасните мажјаци се одликуваат со нивната севкупна бледо сива боја на пердувите спротивставени со црните краеви на крилјата. За разлика од другите еи овој вид има карактеристични црни ленти по должината на секундарните пердуви, и над и под крилјата, и 'рѓосани ленти на стомакот и слабините. Возрасните женки, пак, имаат во голема мера слични пердуви на степската и полската еја. Одоздола се претежно светли, жолто-кафеави, стомакот со надолжни ленти а крилјата со точки. Горните делови се целосно темнокафеави, освен белиот корен на опашката („задницата“), и малку посветите централни делови на крилјата. Младенчињата се слични со женките, само немаат линии и точки на стомакот и крилјата, туку се црвеникавокафеави одоздола.
Ливадската еја е релативно мала грабливка, иако изгледа поголема заради големите крилја, долга е 43-47 см (само опашката е 16-18), со распон на крилјата 97-115 см. Мажјаците тежат во просек 265 г, а женките 345 г. Тие имаат особено грациозен лет, со моќно и елегантно замавнување на крилјата што оддава впечаток на лебдење со леснотија.
Распространетост и живеалиште
Овој вид е распространет во поголемиот дел наз ападниот палеарктик. Во повеќето европски земји постои барем мала популација, освен во Норвешка каде што не е присутна. Опсегот се протега кон Далечниот Исток, Урал, на запад до Португалија и на југ до северниот дел на Африка, до Мароко. И покрај тоа што има широка распространетост, оваа птица не е честа во многу области, а најголема популација има во Франција, Шпанија, Русија, Белорусија и Полска. Местата за размножување може да се променат и прошират надвор од познатиот опсег, но сепак јасни се знаците на намалена популација и пад.
Преселба
Ливадската еја е преселничка на долги релации. Птиците од Евроазија се селат во потсахарна Африка, а оние од источните делови на опсегот се селат на Индискиот Потконтинент. Во Европа, првото заминување започнува на почетокот од август, а повеќето се заминати во средината на октомври. Патуваат опфаќајќи широк опсег преминувајќи го Средоземјето од различни страни. Во Африка се хранат претежно со инсекти и птици, а најмногу со скакулци. Пролетното враќање започнува во април, а речиси сите се вратени во мај. Има докази дека едногодишните младенчиња остануваат првата сезона во зимските живеалишта.
Лов и исхрана
Исхраната на ливадската еја се состои главно од мали глодачи, мали птици, змии, како и големи инсекти. Храната зависи од местото на живеење; на север обично јаде верверици и зајци, а на југ глодачи и инсекти.
Пленот го лови летајќи ниско по определена маршрута со мала брзина (30 км/ч), што е типично за еите. За време на сезоната на парење, мажјакот ѝ носи храна на женката, а потоа и на младенчињата. Тоа се случува 5-6 пати дневно, а за време на инкубацијата 7-10 пати. Типично за еите е мажјакот да и ја дофрли храната на женката додека летаат, тој горе, таа подолу. Мажјакот опфаќа поголема област за лов, над 12 км, а женката лови во близина на гнездото, околу 1 км далечина и тоа само откако ќе се испилат јајцата.
Поведение и размножување
Ливадската еја може да живее осамено, но и во колонии, и во и вон сезона на парење. Парот кој се размножува може да се вклучи во мала колонија од триесетина гнезда, понекогаш во близина од 10 м. Ова полуколонијално гнездење не е заради недостаток на место, туку повеќе заради подобра одбрана од грабливците. Местото за гнездење го бранат обата родитела во опсег од 300-400 м, а кога се во колонија, одбраната може да биде заедничка. Размножувањето започнува кога птиците ќе се вратат од преселба, кога и двајцата започнуваат со додворување. Покажувањето содржи разни варијанти на летање, небесни игри, акробатски фигури, зависно од поединецот. Двата пола се покажуваат, испуштаат силни звуци, но мажјаците тоа го прават почесто и поспектакуларно.
Размножувањето на ливадската еја започнува на возраст од 2-3 години, но понекогаш едногодишни женки може да почнат да гнездат. Обично тоа е со истиот партнер секоја година. Гнездото го гради женката во високата вегетација. Тоа е проста конструкција направена од трева која се користи само една сезона. Женката несе 3-5 јајца, кои ги квачи 27-40 дена. Младенчињата го напуштаат гнездото по 28-42 дена, а стануваат независни по две недели. Мажјакот може да биде полигамен и да има две женки со две легла, кои ги храни или истовремено или последователно.
Стаус
Бројот на парови во западниот палеарктик е околу 35.000–50.000, а глобалната популација се проценува на околу 150.000 до 200.000 поединци. Бројот на еите е намален со модерното земјоделство и употребата на пестициди кои ги трујат и нив и нивниот плен. Покрај општиот негативен тренд има случаи каде популацијата им се зголемува, како на пример во Шведска и Германија. Овие случаи покажуваат дека ако им се овозможат животна средина која им одговара и доволно храна, тие лесно можат да се прилагодат и размножуваат. Во западна Европа 70% од еите се размножуваат во земјоделски фарми, особено насадени со житарки. Тоа ги прави ранливи и зависни од заштитата на гнездата. Разни организации партиципираат во заштитата на гнездата, во соработка со сопствениците на земјата. Гнездата или се дислоцираат или се создаваат заштитени простори околу нив каде нема да бидат вознемирувани. Во Франција и на Пиринејскиот Полуостров, просечно 60% од гнездата се заштитени на овој начин. Статусот на ливадската еја, по овие мерки за заштита е во категоријата на најмала загриженост.
Литература
Forsman, Dick (1995) Field identification of female and juvenile Montagu's and Pallid Harriers Dutch Birding 17(2):41-54
Но (езеро)
Езерото Но е езеро во Јужен Судан. Се наоѓа северно од мочурливата област Суд, во состав на реките Бахр ел-Џебел и Бахр ел-Газал. Ова езеро претствавува место каде што Бахр ел-Џебел станува Бел Нил. Езерото Но се наоѓа на околу 1,156 километри низводно од Албертовото Езеро во Уганда, кое е најголемо езеро на текот на Бел Нил пред езерото Но. Ова езеро се смета за централната област во која живе народот Нуер.
556 Филида
556 Филида — астероид во орбита околу Сонцето. Станува збор за S тип на астероид со пречник од 38 км и геометриско албедо од 0,185. Засновано на фотометриските набљудувања меѓу 1998 и 2006 година, има ѕвезден вртежен период од 4,293 ± 0,001 h.
NGC 620
NGC 620 — галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 620 се споменува и како UGC 1150, MCG 7-4-6, CGCG 537-16, 5ZW 81, IRAS 01340+4204.
Откривање
Телото е откриено на 14 декември 1871 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 620 е од видот C/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 620 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 36 м 59,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 42° 19' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 3°.
Други поделби
Проучување на NGC 620 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5990. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 61; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2822. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 824.
Белкинови повести
Белкинови повести (целосен наслов Повести на починатиот Иван Петрович Белкин) — циклус повести од Александар Сергеевич Пушкин.
Делото се состои од предговор и пет повести:
Историја на настанувањето
Повестите се првото завршено прозно дело на Пушкин. Сите се напишани во селото Велико Болдино, есента 1830 година. Според датирањето на авторот, повестите се завршени:
Предговор Од издавачот датира приближно во втората половина на октомври или почетокот на ноември 1830 година.
Пушкин секоја повест ја напишал во стилот на одредени книжевни насоки: Истрел е романтична повест, Виулица, Управникот на поштенската единица и Госпоѓица-селанка се сентиментални повести, а Гробарот содржи елементи на готска повест. Темата на „малиот човек“ е присутна во делото, која особено се развива во Управникот.
Циклусот повесте е целосно, вклучувајќи го и предговорот на „издавачот“, бил објавен во книгата Повестите на починатиот Иван Петрович Белкин, објавена од А.П. во Санкт Петербург во 1831 година.
Мислењата на современиците за целиот циклус биле поделени. Според мислењето на Бјелински, „повестите биле недостојни за неговиот талент (на Пушкин)“, додека А. Григориев многу ги ценел.
Содржина
Книгата започнува со вовед во кој Пушкин се преправа дека е издавач на приказните на Белкин. Самите приказни не се меѓусебно поврзани, освен што во воведот се споменува дека тие се приказни раскажани од разни луѓе на неодамна починатиот земјопоседник Иван Петрович Белкин.
Белкин е измислен Пушкинов лик, а неговиот краток животопис е даден во предговорот на книгата. Станува збор за млад земјопоседник на селото Горјухина, кој починал во 1828 година на триесетгодишна возраст. За време на неговиот живот, тој не бил заинтересиран за управување со имотот и го поминувал своето време во книжевна работа. Покрај во циклусот, Белкин се појавува и како автор на Историја на селото Горјухина.
Од издавачот
Воведот на издавачот е напишан со доза на хумор. На пример, на почетокот на воведот, издавачот пишува за писмото: „Го објавуваме без никакви промени или забелешки...“, меѓутоа, на писмото се додаваат две забелешки и скриен дел од текстот. Ова создава разигран лик на „простодушен“ или „наивен издавач“, кој изгледа не забележува противречност во неговите сопствени зборови. Во писмото исто така пишува: „Вашето ценето писмо од 15 овој месец имав чест да го примам на 23 истиот месец...“, но тоа носи датум 16 ноември што покажува дека одговорот е напишан пред приемот на самото писмо.
Истрел
Пензионираниот војник Силвио раскажува за навредата што му ја нанел млад безгрижен гроф. Го наоѓа по седум години и бара одмазда.
Виулица
Дејството се случува во 1811 година, по походот на руската армија во странство. Главниот лик, Марија Гавриловна, се вљубува во заставникот Владимир Николаевич и одлучува да побегне со него, но по грешка се мажи за хусарскиот полковник Бурмин.
Гробар
Трговскиот помошник Б.В. го раскажува страшниот сон на гробарот Адријан Прохоров.
Управник на поштенска единица
Дуња, убавата и кокетна ќерка на Симеон, управник на мала поштенска единица, е киднапирана од младиот хусар Мински.
Госпоѓица-селанка
Девојката К.И.Т. ја раскажува љубовната приказна на Белка за двајца млади луѓе, Алексеј, син на велепоседникот Иван Петрович Берестов и Лиза, ќерка на Григориј Иванович Муромски, велепоседник англофил.
Мозарапски јазик
Мозарапскиот бил романски јазик кој се зборувал во ел-Андалуз, муслимански регион на Пиринејскиот Полуостров за време на развојот на романските јазици на тој полуостров. Јазикот потекнува од латинскиот јазик или поточно е негов дијалект но со поголеми примеси на арапски јазик. За време на неговото развивање, веќе се зборувале арапски говори на таа територија и така овој јазик потсетува на дијалект. Патем јазикот никогаш не бил сосема стандардизиран и неговото име потекнува од арапскиот назив مستعرب - musta'rab односно во превод "арабизиран".
Трпотиште
Трпотиште или Трапатуш — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Западна мода во 1920-тите
Модата во 1920-тите години забележала модернизација. За жените, модата продолжила да се менува подалеку од екстравагантните и рестриктивни стилови од Викторијанскиот и Едвардијанскиот период, и кон полабавата облека што ги открива повеќе рацете и нозете, кои започнале барем една деценија пред одолжувањето на облеката до глуждот. Мажите, исто така, започнале да носат помалку формална дневна облека и атлетската односно спортската облека станала дел од мејнстрим модата за прв пат. 1920-тите се одликува со два различни периоди на мода: во раниот дел од деценијата, промената била побавна и имала повеќе неподготвеност да се носат новите, откривачки популарни стилови. Од 1925 година, јавноста повеќе страствено ги прифатила стиловите што денес тој период е познат како „Бурните дваесетти“. Овие стилови продолжиле да ја карактеризираат модата сè додека светската депресија во 1931 година не се продлабочила.
Преглед
Развојот на нови ткаенини и новите средства за прицврстување на облеката влијаеле на модните модели од 20-тите години на минатиот век. Природните ткаенини како што се памукот и волната биле обилните ткаенини во деценијата. Свилата била многу посакувана поради своите луксузни квалитети, но ограничената понуда ја направила многу скапа. Кон крајот на 19 век, „вештачка свила“ за прв пат била направена во Франција, од раствор на целулоза. Откако било патентирано во САД, првото американско растение започнало со производство на оваа нова ткаенина, во 1910 година. Ова влакно станало познато како вискоза. Вискозните чорапи станале популарни во деценијата како замена за свилените чорапи. Вискозата се користела и во некои долни облеки. Многу алишта пред 20-тите години биле прицврстени со копчиња и ленти. Сепак, во текот на оваа деценија, развојот на метални куки и илици (hook-and-eye closure) значело дека има полесни средства за прицврстување на облеката. Копчиња, патенти и прилепувачи биле користени за прицврстување на облеката.
Иако едноставните линии и минималното украсување владееле во текот на 1920-тите, сепак деценијата не останала без луксуз. Скапите ткаенини, вклучувајќи свила, кадифе и сатен биле фаворизирани од високите дизајнери, додека стоковните куќи носеле помалку скапи варијации на оние дизајни изработени од ново достапни синтетички ткаенини. Употребата на манекенки станало широко распространето во текот на 20-тите години на минатиот век и служело како начин да им покаже на купувачите како да ги комбинираат и да им пристапуваат на новите модни парчиња облека. Современиот моден циклус, воспоставен во 20-тите години на минатиот век, сè уште доминира во индустријата денес.
Женска мода
Париз ги поставил модните трендови за Европа и Северна Америка. Модата за жените била барала слобода. Жените носеле фустани цел ден и секој ден. Дневните фустани имале свој подвив на половината, каде се наоѓал и ременот а потоа фустанот продолжувал да виси надолу, и бил краток најмногу до коленото, но никогаш погоре. Дневната облека имала ракави (долга до средниот бицепс) и здолниште. Косата честопати се сечела, давајќи машки изглед.
Модата на облеката се променила со променетите улоги на жените во општеството, особено со идејата за нова мода. Иако во одредена возраст и на одредено место жените продолжиле да носат конзервативни фустани, спортската облека што ја носле помладите жени станала најголема промена во повоената мода. Пократките фустани им овозможило на жените послободно да се движат. Најзаборавниот моден тренд на „Бурните дваесетти“ несомнено бил трендот „Флаперка“, кога биле отфрлени голем дел од тогашните познати модни традиции.
Во светот на уметноста, модата била под големо влијание од уметничките движења како што е надреализмот. По Првата светска војна, популарната уметност забележала бавен премин од бујните, праволинеарни апстракции на украсувањето на ар нуво, до по механизираните, мазни и геометриски форми на ар деко. Елза Скјапарели е еден клучен италијански дизајнери на оваа деценија, која била силно под влијание на „надреализмот“ и го вградила во своите дизајни.
Облеката на жените била прилагодена за утрински, попладневни и вечерни активности. Во почетокот на деценијата, од богатите жени се очекувало да ги менуваат утринските и попладневните фустани. Овие попладневни часови или „чајните напивки“ биле помалку прилагодени од вечерните, имале долги ракави и биле украсени со појаси, или вештачки цвеќиња на половината. За вечерните часови бил измислен т.н. „коктел фустан“ во Франција за американски муштерии. Коктелскиот фустан бил стилизиран со соодветна капа, нараквици и чевли. Она што било толку уникатно за коктелскиот фустан било тоа што можел да се носи не само во часовите за коктел (6 и 8 часот), туку соодветно и за каков било настан од 15 часот до доцна вечер. Вечерните фустани биле обично малку подолги од попладневните, и биле изработувани од сатен или кадифе, а украсени со монистра.
Џез музиката била најпопуларна во овој период. Музиката и танцот го означиле преминот од архаичните општествени вредности на Викторијанската ера до доаѓањето на ново младешко модернистичко општество. Стилот се здобил со голема популарност заради перцепираниот егзотизам, од длабоките африкански корени до мелодискиот и душевниот ритам. Со новата музика се појавил и нов начин на танцување, кој го заменил бавниот валцер. Танцот предизвикал потреба од нова облека, особено за жените кои морале лесно да танцуваат без да бидат ограничени. Танците создале потреба за заживување на женската вечерна облека заради динамичниот и жив начин на овие џез-танци. Фустаните и здолништата станале пократки за да му се овозможи на телото полесно да се движи.
За прв пат во вековите, женските нозе станале видливи до коленото и фустаните станале посоодветни. Една од првите жени што носела панталони, ја скратила косата кратко, а одбивала корсет била Коко Шанел. Веројатно највлијателната жена во модата на XX век, Шанел направила многу за понатамошна еманципација и слобода на женската мода. До крајот на 20-тите години, Елза Скјапарели се појавила на сцената за да ја претставува помладата генерација. Таа ја комбинирала идејата за класичен дизајн од Грците и Римјаните со современиот императив за слобода на движење.
Машка мода
Кај машка облека имало два различни периоди во 20-тите години на минатиот век. Низ целата деценија, мажите носеле јакни со кратки костуми, старите долги јакни се користеле само за формални прилики. Во раните 1920-ти години, машката мода се одликувала со екстремно високи јакни, честопати носени со ремени. Реверите на костумите не биле длабоко изразени, бидејќи тие претпочитале да бидат повисоко закопчени. Овој стил на јакна се чини дека бил под големо влијание од униформите што ја носеле војската за време на Првата светска војна. Панталоните биле релативно тесни и рамни и најчесто биле прилично кратки, така што чорапите на мажот често се гледале.
До 1925 година, се појавиле пошироки панталони попознати како Оксфордски, додека јакните на костумот се вратиле во нормален вид, а џебовите станале пошироки. За време на овој период, започнало да се носат и лабави ракави без фитил. За време на доцните 1920-ти, елекот со двојно закопчување исто така станал доста модерен. Во текот на 20-тите години на минатиот век, мажите имале разновидна спортска облека, вклучувајќи џемпери и кратки панталони. За официјални прилики во текот на денот, обично се носел утрински костум. За вечерните часови мажите го претпочитале краткиот смокинг.
Детска мода
Детската мода започнала да станува помодерна и поудобна во 20-тите години на минатиот век. Облеката била направена од памук и волна отколку свила, чипка и кадифе. Облеката исто така била поцврста за да издржи на детската игра. Во текот на претходните децении, облеката се состоела од многу слоеви; сепак, во текот на 1920-тите, минималните слоеви станале нов стандард. За девојчињата, облеката станала полабава и пократка. Фустаните и здолништата биле со должина на коленото. Чевлите исто така биле изработени од платно, што ги направило полесни за носење.
За момчињата, панталоните со должина на коленото се носеле во текот на целата година и биле придружени со чорапи на глуждот и чевли со платно.
Космос-1285
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1285 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 727,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 63,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 0204 км, а најмалото на 622.
Хемометрија
Хемометријата претставува примена на математички и статистички методи за анализа на хемиски податоци. Официјалната дефиниција според Меѓународното хемометриско друштво (International Chemometrics Society - ICS) е:
Хемометриските истражувања во себе вклучуваат повеќе различни методи кои може да се применат во хемијата. Постојат техники за правилно собирање на податоци (оптимизација на експериментални параметри, дизајн на експерименти, баждарење, обработка на сигнали) и за екстракција на информации од собрани податоци (статистика, препознавање на облици, моделирање, проценка на структура-својства релации).
Хемометријата претставува мост помеѓу методите и нивната примена во хемијата.
Примена
Во спектроскопијата најчестата примена на хемометријата е во баждарење. Баждарењето се прави со користење на скептри кои всушност претставуваат повеќедимензионални дескриптори со кои може да се предвидат концентрациите на конституентите од интерес со употреба на статистички пристапи како што се: повеќекратна линеарна регресија, регресија на карактеристични вектори и регресија на парцијални најмали квадрати. Останатите популарни хемометриски техники вклучуваат ab initio предвидување на бројот на компоненти, редукција на шумот во податоците и раздвојување на криви кои се преклопуваат.
Хемометриски конференции
Во светот редовно се одржуваат неколку конференции за хемометрија. Некои од нив се дадени во листата што следи. За повеќе информации за конрефенции поврзани со хемометријата одберете го следниот овој линк.
27 п.н.е.
27 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 27. година пред новата ера, 27. од првиот милениум п.н.е., 27. од 1 век п.н.е. и осма од 20-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5481 и 5482 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4723 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3733 и 3734 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 726.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 27 година се протега во 2609 и 2610, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2669 и 2670 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 516. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 668 и 667 исламска година пред хиџра.
Валентност
Поимот за валентност е еден од важните поими во хемијата. Тој во хемиската практика бил воведен во XIX век.Овој поим од денес го запазил првобитниот назив, но ја менувал својата содржина.
Определување на валентност
На почетокот, кога се зборувало за валентност,се мислело на атоми од некој елемент со определен број на атоми од водменува во некое соединение. Така,ако атом на некој елемент се сврзе со еден атом од водород, велиме дека тој атом(или тој елемент) е едновалентен, односно има валентност еднаква на нула, а ако се сврзе со два атома на водород тој е двовалентен (има валентност еднаква на 2) итн. Исто така, ако еден елемент може да замени еден атом од водород, тој е едновалентен, а ако може да замени два, се работи за двовалентен атом (или елемент) и слично.
Нивните формули се: HCl, H2O, NH3 и CH4. Во хлороводородот еден атом на хлор е сврзан со еден атом од водород и,според тоа,хлорот е едновалентен. Во водата односот меѓу кислород и водород е 1:2, така што кислородот е двовалентен. На сличен начин заклучуваме дека азотот во амонијакот е тривалентен, а јаглеродот во метанот е четиривалентен.
Од хлороводород може да се добие натриум хлорид чија формула е NaCl.Од формулата изгледа како еден атом од натриум да заменил еден атом на водород.Заради тоа, може да се смета дека натриумот е едновалентен.Постојат и хлориди на калциумот,алуминиумот, калајот и антимонот чии формули се: CaCl2,AlCl3,SnCl4 и SbCl5. Во согласност со горната дефиниција,заклучуваме дека во овие соединенија калциумот е двовалентен, алуминиумот е тривалентен,калајот е четиривалентен,а антимонот-петвалентен.
Определување на валентност според кислород
Кислородот образува многу соединенија, вклучувајќи и оксиди на елементите. Врз основа на ова, поимот за валентност бил малку изменет. Наместо во однос на водородот, валентноста почнала да се определува во однос на кислородот. Имено,ако елементот Е образува оксид со формула Е2О, во молекулата на тој оксид атомот на елементот Е може да се смета за еквивалентен (еднакво-валентен) на еден водороден атом.Тој, според тоа, е едновалентен.Ако пак формулата на оксидот е ЕО, елементот е двовалентен итн. Формула на оксидот:↓↓ Валентноста на елементот Е:↓↓
Е2О5.............................................V                                 ЕО2...............................................IV                                  Е2О3.............................................III ЕО3 ..............................................VI И така, валентноста може да се определува и во однос на кислородот.
Определување на валентност во однос на атомски групации
Определувањето на валентноста во однос на кислородот го олеснило но, не го решило проблемот во врска со определувањето на валентноста. Особено комплицирани биле проблемите кај органските соединенија. Јаглеродот е четиривалентен во сите органски соединенија, независно од тоа дали се работи, да речеме, за метан (CH4), за бутан (C4H10) или за етин (C2H2) И четиривалентноста на атомите од јаглерод и валентноста на други елементи  може да се определи ако: под валентност го подразбираме бројот на хемиски врски што ги образува еден атом. Поимот за валентност може да се прошири и на атомски групации. Така, групацијата SO4 во сулфурната киселина е двовалентна поради тоа што е сврзана, со по една врска, за два водородни атома.Ваква е валентноста на SO4 групацијата и кај сите соли на сулфурната киселина (сулфатите). Слично на тоа, групацијата NO3 е едновалентна, а такви се и метилната (CH3) или етилната (C2H5) група. Во секој случај,треба да се запомни, може да се зборува за валентност на атоми и елементи, но и на атомски групации.
Валентноста на ист елемент може да биде различна
Без оглед на тоа како е определена, некои елементи имаат постојана валентност, еднаква во сите соединенија.Други елементи,пак,може да образуваат повеќе од еден оксид.Во таков случај, зворуваме за променлива валентност на елементот (односно, на неговите атоми). Вака е кај сулфурот (тој образува оксиди со формули SO4 и SO3) или азотот (формулите на оксидите на азотот се N2O, NO,N2O3,NO2 и N2O5).Како што се гледа, сулфурот во однос на кислородот може да биде четиривалентен или шествалентен, а азотот може да има валентност 1, 2, 3,  4 или 5.Променлива валентност имаат  и некои метали ( на пример,железото),додека други имаат постојана валентност(натриумот е,да речеме, секогаш едновалентен,а калциумот -двoвалентен).Водородот во сите соединенија што ги образува е едновалентен,  а кислородот практично секогаш може да го сметаме за двовалентен. Во сите свои соединенија,флуорот е едновалентен. За означување на валентноста се користи римски број напишан над симболот на елементот.Така може да се напише: II                                   III FeCl2      или                        FeCl3 додека во називот римската бројка се става во загради,напишани слеано.Така првиот хлорид од двата дадени погоре е железо(II)хлорид, а вториот е железо(III)хлорид. валентноста може да биде или постојана(т.е. еднаква во сите негови  соединенија) или променливa(т.е. различна во различни соединенија).
Наводи
Хемија за прва година од Бојан Шоптрајанов,Силвана Буклеска и Наше Салих
Игра на смртта (филм од 1978)
„Игра на смртта“ (кинески: 死亡遊戲; англиски: Game of Death) — хонгконшки филм од 1978 година, во режија на Роберт Клоуз. Главните улоги во филмот ги играат: Брус Ли, Гиг Јанг, Дин Џегер и Колен Камп. Оригинално, филмот бил снимен во 1972 година, во режија на Брус Ли, кој бил и автор на сценариото. Меѓутоа, по смртта на Брус Ли, американскиот режисер Роберт Клоуз го довршил филмот врз основа на претходно снимените материјали. Ова е последниот филм на Брус Ли.
Содржина
Били Ло (го игра Брус Ли) е позната ѕвезда од филмовите со боречки вештини, а неговата девојка, Ен Морис, е пејачка која гради успешна кариера. Тие се под притисок на нивната менаџерска фирма, која сака да ја преземе контролата врз нивните кариери. Били знае дека менаџерската агенција ќе се однесува кон нив како кон своја сопственост и дека нема да ги третира како човечки суштества, па затоа ја одбива соработката со неа. Меѓутоа, агенцијата не се откажува од своите намери и со примена на агресивни мерки настојува да го убеди Били да ја прифати соработката. Најпосле, кога агенцијата се обидува да го убие Били, тој ги надитрува и ја лажира својата смрт.
Запис на коњско ќебе
„Запис на коњско ќебе“ (српски: Сапис на коњском ћебету) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот бил објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
Содржина
Во 18 век, во Белград постоеле палати со посебни ходници во кои се движеле слугите, направени со цел тие да не ги вознемируваат оние кои живееле во палатите. Истовремено, со тоа се спречувал контактот меѓу жителите во палатите и нивните слуги, на кои им било строго забрането да зборуваат. Еден од слугите бил Павле Грубач, кој ја прекршил таа забрана. Тој им зборувал на луѓето кои биле присутни од другата страна на ѕидовите, во собите, иако не било познато што им кажувал. Меѓутоа, тој бил откриен и за казна заедно со жена му биле протерани од градот. Кога го напуштале Белград, Павле и жена му биле покриени со конњско ќебе на кое била опишана приказната поврзана со протерувањето на Адам и Ева од рајот; по протерувањето, тие заспале крај Дунав и направиле два града на спротивните брегови од реката, кои подоцна ги добиле имињата Белград и Земун.
Алас (географија)
Алас е плитко езеро кое се јавува во Јакутија и се формира со спуштање на арктичкиот вечен мраз, поради топење и повторно замрзнување. Прво се развива како плитко езеро, а како се зголемува топената вода така се зголемува и водената маса на езерото кога се суши во него има треви и друга тревна вегетација.
Алас се разликува од термокарстните вдлабнатини што се наоѓаат на друго место во Арктикот поради тоа што езерото е само привремено. Поради сувоста на Јакутија, езерото пресушува.
Честопати го користат за пасишта за коњи и полиња за сено. Тие ги има најчесто во Централната Јакутија Низина. Најголема депресија во светот е Мијуриу, кој се наоѓа во областа Уст-Алдан.
Австралиско-македонски неделник
„Австралиско-македонски неделник“ (Australian-Macedonian Weekly) — австралиско-македонски весник што излегува во Мелбурн од 5 мај 1986 година.