cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Виетнамски јазик
Виетнамски јазик (tiếng Việt; анамитски јазик за време на француска колонизација) — државен и службен јазик на Виетнам. Тој е мајчин јазик на виетнамскиот народ (người Việt или người Kinh) што претставува 86 % од населението на Виетнам и плус на околу 3 милиони ветнамско население во дијаспората повеќето во САД. Исто така тој претставува и втор јазик на некои етнички малцинства во Виетнам. Тој е дел од групата на австро-азијатски јазици во која виетнамскиот е најмасовен јазик во споредба со другите австроазијатски јазици. Голем број на зборови се позајмени од кинескиот јазик и од почеток бил пишуван со кинески знаци. Виетнамскиот користи изменета латиница приспособена за фонетскиот систем на јазикот.
Распространетост
Како нациуонален јазик на мнозинството население на Виетнам, јазикот е службен јазик во Виетнам и се зборува низ целата држава. Јазикот исто така се зборува и во останатите виетнамски заедници во дијаспората, најмногу во САД и е седми најзастапен јазик во САД, поточно трет во Тексас, четврти во Арканзас и Луизијана, петти во Калифорнија ). Во Австралија е шести најзастапен јазик.
Покрај Виетнам и САД, според Ethnologue, јазикот се говори и во Австралија, Бугарија, Камбоџа, Канада, Кина, Брегот на Слоновата Коска, Куба, Чешка, Финска, Франција, Германија, Лаос, Холандија, Норвешка, Филипини, Полска, Русија, Данска, Шведска, Сенегал, Тајланд, Јапонија, Јужна Кореја, Вануату и Тајван.
Класификација
Виетнамскиот јазик бил класифициран како дел од мон-кмерските јазици уште од пред 150 години. Подоцна, за муоншкиот било забележано дека е поблиску со виетнамски јазик отколку со останатите мон-кмерски јазици и се создала подгрупа виетско-муоншки јазици. Подоцна во групата се придодадени и помали јазици како тавуншкиот, чутскиот и хуншкиот, па групата е преименувана од мон-кмерски во виетски јазици. Поимот виетско-муоншки јазици се користи за појаснување - тука спаѓаат групата на дијалекти на виетнамскиот јазик, муоншките дијалекти и нгуонските дијалекти.
Јазична политика
Иако јазикот бил зборуван од Виетнамците со векови, пишаниот виетнамски јазик не бил службен јазик на Виетнам сè до XX век. На територијата на Виетнам бил во употреба кинескиот јазик за владини цели, а додека пишаниот виетнамски во вид на Чу ном се користел во книжевноста. Исто така, за кратко време се користел за административни цели за време на династиите Хо и Тај Сон. За време на француската окупација, францускиот јазик го заменил кинескиот јазик како службен јазик. Денес виетнамскиот е службен јазик во Виетнам и се користи од владата во Виетнам, образованието и бизнис елитата.
Тонови
Сите самогласки во виетнамскиот јазик се изговараат со својствен тон. Тоновите се разликуваат по:
Тоновите се означуваат со дијакритички знаци над или под самогласката (сите освен еден тон се означуваат над самогласката). Шесте тонови на северното наречје (со нивните називи) се следниве:
Другите наречја имаат помалку тонови (обично по пет).
Самогласки
Како и останатите јазици од овој регион, виетнамскиот јазик има голем број на самогласки, а подолу е дадена табела од ханојски виетнамски дијалект.
! ! Предни ! Средни ! Задни ! Високи ! Горни средни ! Долни средни ! Ниски
Согласки
! colspan="2" | ! Уснени ! Венечни ! Свиени ! Преднонепчени ! Заднонепчени ! Гласилни ! style="text-align: left; background: #efefef;" rowspan="3" | Избувни ! style="text-align: left; background: #efefef;" rowspan="2" | Струјни ! style="text-align: left; background: #efefef;" colspan="2" | Носни ! style="text-align: left; background: #efefef;" colspan="2" | Приближни
Граматика
Виетнамскиот, како и останатите јазици во тој регион, е аналитички јазик. Јазикот нема падежи (исто како и македонскиот), но нема ни род, број и време. Виетнамската синтакса е подмет-глагол-прирок. Исто така дозволува серијализација на глаголи. Примери за тоа како функционира граматиката се наведени подолу:
Нараквица
Нараквица (се среќава и како гривна, белезија, белезица и бразлетна ) — украсен предмет, вид накит, кој се носи околу зглобот на раката. Зборот „бразлетна“ потекнува од францускиот збор  bracelet . Најчесто се изработуваат од благородни метали: злато, платина, сребро, од некои легури на благородни метали или од бисери и скапоцени камења. Белезиците можат да бидат со или без украсни додатоци — приврзоци.
Покрај од горенаведеното, белезици можат да се изработуваат и од: школки, украсни парчиња од резбарено дрво, уметничко стакло, парчиња од разнобојна пластика, разнобојни каменчиња и други материјали (бижутерија). Вредноста на белезицата може да биде голема доколку е скап материјалот од кој е изработена или ако је изработена како уметничко дело (во зависност од уметничката вредност и работата на уметникот кој ја направил белезицата). Белезиците се изработуваат и продаваат од кујунџии или златари, а во поново време се произведуваат индустриски или во студија (по нацрти на модни творци).
Освен белезици, во најупотребуван накит спаѓаат обетки, ѓердани, прстени и други.
Поделба на гласовите во македонскиот јазик
Основна поделба на гласовите е на:
Самогласките се изговараат без пречки, широко, со слободно поминување на воздушната струја во усната шуплина и имаат поголема звучност. Во македонскиот јазик самогласки се: а, е, и, о, у.
Самогласките имаат слоготворна функција. Тие ги оформуваат слоговите, односно претставуваат јадрото на слогот. Покрај нив во слогот може да има повеќе согласки, но тие може и самостојно да градат слог.
Освен самогласките, во нашиот јазик и гласот р може да има слоготворна функција.
''На пр.: прст кр - вав пр - вак''
Според височината
Самогласките според височината (поставеноста) на јазикот самогласките се делат на:
Според движењето на јазикот
Според движењето на јазикот напред-назад самогласките се делат на:
Според положбата на усните
Според положбата на усните самогласките се делат на:
Поделба на согласките
Согласките (консонантите) се помалку звучни од самогласките, односно при нивниот изговор воздушната струја не поминува непречено. Во македонскиот јазик има 26 согласки кои ги делиме според разни критериуми.
Според место на образување во усна шуплина
Според местото на образување во усната шуплина согласките се делат на:
Според начинот на образување
Според начинот на образувањето согласките се делат на:
— преградни: п, б, м, т, д, н, њ, к, г — теснински: ф, в, с, з, ј, ш, ж, х, л, љ, р — преградно-теснински: ц, ѕ, ч, џ, ќ, ѓ
Според звучност
Сонанти: Ј, Р, Л, Љ, М, Н, Њ
Звучните и безвучните согласки во македонскиот јазик се во парови (секоја звучна си има безвучен парник), освен Х кое е безвучно.
Сонантите се позвучни од звучните согласки и им се доближуваат на самогласките.
Поделбата на звучни и безвучни согласки е важна за гласовните промени. Тие се случуваат кога ќе се најдат една до друга согласки со различна звучност (едначење по звучност).
Пашаџиково
Пашаџиково, се среќава и како Пашаџик или Пашачаџиково — село во Општина Кочани, во областа Осоговија, во околината на градот Кочани.
Географија и местоположба
Пашаџиково се наоѓа на падините на Осоговските Планини и се простира на надморска височина од 850 м. Селскиот атар зафаќа површина од 10,3 км2. Пашаџиково е поврзано со добра патна инфраструктура со Кочани преку патниот правец Кочани-Пониква. Околу селото има два извора од кои во минатото населението се снабдувало со вода за пиење.
Месностите во селскиот атар се познати како: Сенечки Рид, Чука, Брегови, Мрзаница, Старо Село и Тракањска Река.
Историја
Познато е дека селото било чифлиг на некој кочански бег. Пред 1925 година, селото се наоѓало во месноста Старо Село, на повисока надморска височина, на околу половича час пеш од денешното село. Истата година, селото било запалено во судир помеѓу српската полиција и комитите. Тогаш, селаните од сите 25 домаќинства се преселиле во подпланинското село Бања. Следната 1926 година, пет домаќинства од Бања се вратиле во атарот на раселеното село, но куќите не ги изградиле на местото каде што било старото село, туку го основале денешното село на пониска надморска височина. На тоа место, наречено Сенечки Рид, мештаните претходно имале сточарски колиби. Иселениците во Бања лете доаѓале во селото за да ја пасат стоката и да ги гнојат нивите.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Пашаџиково живееле 100 жители, сите Македонци.
Според скопскиот митрополит Фирмилијан, во 1902 година во Пашаџиково имало 13 куќи во подаништво на Цариградската патријаршија.
По податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Пашаџиково имало 88 Македонци патријаршисти.
Во таен извештај на бугарскиот конзулат во Скопје е наведено дека 14 од 28 куќи во 1904 година биле во подаништво на Цариградската патријаршија, а по Младотурската револуција во 1908 година биле под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Пашаџиково немало жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2 жители, сите Македонци.
Родови
Пашаџиково е македонско село.
Родови во обновеното село се: Велковци (5 к.) чие далечно потекло е од селото Полаки. Родови во селото кои се иселиле во Бања и бројат вкупно 31 домаќинство се: Бојкови (8 к.), Анѓелови (6 к.), Алексови (4 к.), Ѓорѓијови (3 к.), Велкови (3 к.), Крстеви (2 к.), Митеви (2 к.), Паунови (2 к.) и Стојанови (1 к.). Родови од селото кои се преселиле во Лешки се: Чортановци (5 к.), Костадинови (4 к.), Ѓуровци (2 к.); во Нивичани се преселиле Шопови; во Мородвис Ѓорѓијови (2 к.) и Јовановци (1 к.); во Црвена Нива Стојанови (2 к.); и во Горни Подлог Сандовци (1 к.).
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кочани од 1955 година.
Во XIX век, Пашаџиково било дел од Кочанската каза на Отоманското Царство.
Избирачко место
Селото е опфатено со избирачкото место бр. 869 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Лешки.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 16 гласачи.
NGC 26
NGC 26 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 14 септември 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 26 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 26 има привидни димензии од 2,1' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 10 м 25,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 49' 56". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 26 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 732. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 125; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1732. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 205.
Фонтанароса
Фонтанароса — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија.
Ана Витанова-Рингачева
Ана Витанова Рингачева (родена на во Струмица) — македонска книжевна критичарка, есеистка и професорка.
Животопис
Ана Витанова-Рингачева е родена на 2 во Струмица. Основно и средно образование го завршила во родниот град. Во учебната 2000/2001 година се запишала како редовен студент на Катедрата по македонска книжевност и јужнословенски книжевности на Филолошкиот факултет „Блаже Конески” во Скопје, а во 2004 година дипломирала како најдобар студент во групата. Во 2005 година се запишала на постдипломски студии на групата Македонска книжевност, а во 2011 година го одбранила својот магистерски труд под наслов „Методички постапки за наставна интерпретација на поетски текст во наставата по литература” под менторство на проф. д-р Виолета Димова. На 8 февруари 2012 година Наставно-научниот совет при УКИМ ја одобрила темата за докторска дисертација под наслов „Шаманизмот како `културен остаток` во македонската народна традиција“ под менторство на проф. д-р Нина Анастасова-Шкрињариќ. На 23 февруари 2017 година Ана Витанова-Рингачева ја одбранила докторската дисертација на тема „Шаманизмот како`културен остаток во македонската народна традиција“ и се стекнала со највисокото звање доктор по филолошки науки.
Како наставник во воспитно-образовниот процес се вклучила во 2007 година, во ООУ „Борис Трајковски“ во Моноспитово, Општина Струмица. Подоцна својата работа ја продолжила како наставник по предметот Македонски јазик и литература во СОУУД „Димитар Влахов“ во Струмица. Покрај воспитно-образовната работа, нејзина голема преокупација е науката. Паралелно со нејзинот ангажман во воспитно-образовниот процес, таа истражува во научните сфери и објавува свои трудови. Нејзиниот научен интерес е насочен кон истражувања од областа на народната литература, фолклористиката и компаративната митологија од една страна, како и херменевтичкото толкување на современата македонска литература од друга страна. Се потпишува и како уредник на изданија од областа на книжевноста, најчесто книги од областа на народната литература и поетски  збирки.
Кумеров (Штралзунд)
Кумеров (Kummerow) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Ана Витанова-Рингачева
Животопис
Д-р Ана Витанова-Рингачева е еден од основачите на Здружението за наука, литература и култура „Иван Василевски“, здружение  посветено на негување на книжевните вредности и популаризација на книгата. Таа е еден од иницијаторите за покренување на списание за наука, литература и култура „Зенит“, списание со меѓунарона редакција. Пишува и објавува свои стручни и научни трудови во домашни и меѓународни списанија, а учествува и на повеќе домашни и меѓународни симпозиуми и научни конференции, со трудови публикувани во зборници. Претседател е на Управниот одбор на ЛУБ „Благој Јанков Мучето“ во Струмица.
Ана Витанова-Рингачева има објавено околу педесетина трудови (стручни  и научни трудови, рецензии, осврти, критики). Автор е на книгата „Поетскиот дискурс во наставата“ (методички пристап) и Македоника литера, Скопје, 2012, а соавтор на книгата „Струмичко литературно  соѕвездие“  (соавтор  со  Иван Котев), и монографијата „70 години посветеност во образованието“, монографија по повод 70-годишниот јубилеј на СОУУД „Димитар Влахов“ – Струмица, Струмица, 2016.
Добитник на Годишната награда на Општина Струмица „Св. Петнаесет тивериополски свешетеномаченеци“ за 2016 година, за особен придонес во областа на науката, литературата и културата. И наградата „Горан Бујиќ“ во Задар.
Дара Хосрошахи
Дара Хосрошахи ( или Dara Khosrowshahi, р. 28. мај 1969 год. во Техеран, Иран) е иранско-американски стопанственик и главен извршен директор на Убер. Хосрошахи претходно беше извршен директор на Експедија Групацијата која поседува повеќе агрегатори за туристички понуди. Тој исто така е член на одборите на BET.com и Hotels.com, а претходно беше и на одборот на компанијата „Њујорк Тајмс“.
Хосрошахи е на списокот на еминенти Американци со иранско потекло која е објавена од американската амбасада во Техеран.
Гласинац
Гласинац (Гласиначка Висорамнина и Гласиначко Поле) – висорамнина на подрачјето на општината Соколац во источниот дел на Република Српска, на планината Романија, со пространо поле со површина 22 км2, должина 7 км, на надморска висина над 800 метри.
Во далечното минато Гласинац бил распаќе на важни патишта кои ги спојувале долините на реките Босна и Дрина. Висорамнината се состои од пространи ливадаливади и пасиштепасишта, карактеристични за источниот дел на Босна, чие дно најчесто е составено од тврди непропусни стени. Гласиначката Висорамнина е опкружена со четинарски шуми и врвовите на Романија, Боговиќка Планина, Градина, Црн Врв, Копито, Кратељ.
На ова подрачје се наоѓаат и значајни археолошки наоѓалишта. Познато наоѓалиште се и средновековните некрополи, како што е некрополата во местото кое денес се вика Црквина, недалеку од раскрсницата Подроманија. По предание, тука имало црква со гробишта. Стеќците се со разновидни облици, а некои се со орнаменти.
Овде се одвивала Битката на Гласинац.
Археологија
Гласинац е археолошко наоѓалиште со европско значење, познато од крајот на 19 век. Истражувањето почнало 1886-1891 година на Гласиначо Поле, а подоцна било проширено до Прача и Дрина, па археолошкиот поим (гласиначко подрачје), е значително пошироко од географското. Евидентирани се околу 50 праисториски градини и повеќе од 1.200 тумулуси (гробни тумби), концентрирани во групи и некрополи, од кои најважни се: Талини, Лазини, Кусачи, Чаворини, Потпеќини, Читлук, Маравиќи, Плањи, Брезје, Илијак, Русановиќи, Госиња, Осово, Бранковиќи, Сјеверско, Претежен дел на тумулусите е истражен, а од градините ископувани се Кусачи, Кошутица, Кадиќа Брдо, Илијак, Лозник и некои други.
Истражувањата ги воделе Ѓорѓе Стратимировиќ, Ќиро Трухелка, Вејсил Ќурчиќ, и најмногу Фрањо Фиала, а во поново време Боривој Човиќ и Б. Говедарица.
Хронологија на наоѓалиштата
Хронологија на гласиначките наоди изработиле Алојз Бенац и Боривој Човиќ. Најстарото населување на Гласинац паќа во бакарното време. Потоа следат:
Најголемиот процут паѓа во железно време
По географското простирање таа многу поширока од гласиначкото подрачје бидејќи ја опфаќа и југозападна Србија, Источна Херцеговина и Црна Гора, а мати-културата во северна и средна Албанија всушност е јужна гранка на гласиначката култура.
Влатко Стоилков
Влатко Стоилков – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.
Животопис
Влатко Стоилков е роден во Кочани во 1962 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје дипломирал во 1986 година, магистрирал во 1993, а докторирал во 2001 година. По дипломирањето се вработил во Рудници и железарница „Скопје” - Ладна валавница, каде работел на одржување на високософистицирана опрема за регулација на петтостепено ладно валање и двостепено дресирање на лимови. Во 1988 година се вработил на Факултетот како помлад асистент. Во професионалната кариера напредувал со избор во звањата асистент во 1994, доцент во 2003, вонреден професор во 2007 и редовен професор во 201х година. Учествувал во наставата по речиси сите базични предмети од областа електрични машини, трансформатори и апарати, а дел од нив (ветрогенератори, ЕЕУ за специјална намена, дигитална расклопна техника, основи на ветрогенераторски системи, електрични машини во ветрогенераторски системи) самиот ги иницирал и вовел во наставата на додипломските и магистерските студии. За мандатниот период 2008-2012 е избран на функцијата продекан за финансии и соработка со стопанството и в.д. управител на Центарот за трансфер на технологии при ФЕИТ. Автор/соавтор е на над 50 научни трудови публикувани во зборници од меѓународни конференции и во меѓународни научни списанија. Учествувал во неколку научно-истражувачки и развојно-истражувачки проекти финансирани од Владата на Република Македонија и домашни компании, како и неколку меѓународни ТЕМПУС и FP програми. Член е на ИЕЕЕ (senior member), како и на СИГРЕ-Париз. Бил претседател на Македонската секција на ИЕЕЕ, а во периодот 2005-2008 бил член на Р8 Комитетот на ИЕЕЕ. Област на неговиот научноистражувачки интерес се вртливите електрични машини, нисконапонските расклопни апарати, трансформаторите и обновливите извори на енергија со акцент на ветрогенераторските системи и биогасот.
Црква на Христос (Рига)
Исусовата црква (летонски: Kristus Evaņģēliski luteriskā baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Менес 1.
Војводство Лауенбург
Војводство Лауенбург (Herzogtum Lauenburg) — најјужен округ во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се граничи со (од запад надесно) округот Штормарн, слободниот град Либек, сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија (окрузите Северозападен Мекленбург и Лудвигслуст-Пархим), сојузната покраина Долна Саксонија (окрузите Линебург и Харбург) и слободниот град Хамбург. Округот Војводство Лауенбург е именуван по поранешното војводство Саксо-Лауенбург.
Географија
Територијата на округот главно се состои од поранешната територијата на војводството северно од реката Елба, освен Амт Нојхаус (општина во Долна Саксонија). Сите поранешни области на Саксо-Лауенбург од другата страна на Елба припаѓаат на денешните долносаксонски окрузи Куксхафен (Ланд Хаделн), Харбург и Линебург.
Областа на округот брои голем број на историски важни градови, како Лауенбург (Елба), Мелн и Рацебург. Ова било поради „Стариот пат на солта“ (Alte Salzstraße), еден од главните средновековни трговски патишта. Солта од соларите јужно од Елба била пренесувани на север до Либек. Преносот на солта била исто така мотив за изградба на најстариот вештачки воден пат во Европа, Каналот Штекниц (1398). Во 1900 година бил заменет од Каналот Елба-Либек.
Пејзажот во округот е главно составен од бројни езера, кои го создаваат Природниот парк Лауенбуршки Езера. Најголемо езеро е Рацебуршкото Езеро со површина од 16 км2.
Историја
Округот Војводство Лауенбург е именуван по средновековното Војводство Саксо-Лауенбург, кое било едно од остатоците на првичното Војводство Саксонија. Војводството Саксонија било поделено во 1260 година во две држави Саксо-Лауенбург и Саксо-Витенберг.
Саксо-Лауенбург бил исто така познат и само како Лауенбург. Додека територијата на Саксо-Витенберг драстично се сменила низ вековите, Војводството Лауенбург останало скоро непроменето, додека не ја загубило независноста во 1689 година, кога било наследено од Кнежевство Линебург. Во периодот 1815–1864 бил владеен како личен сојуз од војводата на Холштајн, кој истовремено бил крал на Данска. Во 1864 година потпаднал под Прусија по Втората шлезвишка војна. Во краток временски период Лауенбург бил автономна област, но во 1876 година бил припоен како округ во пруската Покраина Шлезвиг-Холштајн.
Во мај 1945 година, британските сили го освоиле округот, кој во септември 1944 година бил одреден како дел од британската окупациска зона. На 13 ноември 1945 година, британскиот генерал Колин Мјур Барбер и советскиот генерал-мајор Николај Григорјевич Лјашченко го потпишале договорот Барбер-Лјашченко (Barber-Ljaschtschenko-Abkommen) во Гадебуш, повраќајќи некои општини во округот од соседниот Мекленбург, тогаш дел од советската окупациска зона. Така, некои источни предградија на Рацебург, како Цитен, Мехов, Бек и Ремниц станале дел од округот, додека лауенбуршките општини Дехов, Грос и Клајн Туров (сега составен дел на Рогендорф) како и Ласан (сега составен дел на Царентин) биле предадени на Мекленбург. Замената била извршена на 26 ноември, додека соодветните окупациски сили морале да се повлечат од овие области до 28 ноември.
Организација
За разлика од другите окрузи во покраината Шлезвиг-Холштајн, овој округ се одликува со бројни релативно мали општини, кои практикуваат директна демократија и учество на граѓаните. Во округот се наоѓа една од двете слободни области во покраината Шлезвиг-Холштајн, Саксонската Шума, најголемо шумско подрачје во покраината, целосно ненаселена.
Округот припаѓа на метрополитенската област Хамбург, со што овозможува економски развој на округот. Туризмот и земјоделството се развиени, исто така, особено со Природниот парк Лауенбуршки Езера.
Градиште (Псача)
Градиште — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Псача. Наоѓалиштето претставува утврдена населба од доцноантичкото време.
Бамбус
Бамбусот (науч. Bambuseae) претставува повеќегодишно зимзелено растение од фамилијата треви. Големите бамбуси се најголемите членови на оваа фамилија. Кај бамбусот, интернодиумот (делот од стеблото меѓу два листа) е шуплив, така што васкуларните снопови во напречниот пресек наместо да се цилиндрично поставени, се распрскани низ цело стебло. Бамбусот нема ксилем или ксилемско спроводно ткиво. Благодарение на уникатниот независен стеблест ризом, бамбусите се едни од растенијата кои растат со најголема брзина. Бамбусите имаат огромно економско и културно значење за Јужна Азија, Југоисточна Азија и Источна Азија, каде што се употребуваат како градежен материјал, како извор на храна и разновиден сиров производ.
Род и распространетост
Постојат повеќе од 70 родови бамбуси, кои се поделени на околу 1450 видови. Бамбусовите растенија можат да се најдат на поднебја со разновидна клима, на ладни планини, како и во тропски предели. Тие се појавуваат во Источна Азија, на 50° северна географска ширина на Сахалин, па сè  до северна Австралија  и на запад до Индија и Хималаите. Бамбусите исто така можат да се најдат и во потсахарска Африка, како и во Америка, во пределот од Средниот Атлантик и јужно до Аргентина и Чиле кадешто допираат до својата најјужна точка од 47° јужна географска ширина. Во Европа сè уште не се познати места на кои расте бамбусот.
Неодамна имаше обид од комерцијален карактер, да се засадат и одгледуваат бамбуси во околината на Големите езера на Африка, особено во Руанда. Компании од Соединетите Американски Држави, одгледуваат, берат и испорачуваат неколку видови бамбусови растенија, како на пример мосо бамбусот.
Ѓердан
Ѓердан — ниска од бисер, злато, скапоцени камења, што обично се носи околу вратот, како украс, накит.
Најчесто се изработуваат од благородни метали: злато, платина, сребро, од некои легури од благородни метали или од бисери и драгоцени камења. Ѓердани можат да бидат со или без украсни додатоци (приврзоци). Покрај наведеното, ѓердани можат да се изработуваат од: школки, украсни парчиња од резбарено дрво, уметничко стакло, парчиња разнобојна пластика, разнобојни  каменчиња и други материјали.
Бамбус
Екологија
За разлика од дрвјата, самостојните бамбусови стебла изникнуваат од земјата со нивната целосна ширина и ја достигнуваат крајната висина за време од само една сезона на растење, која трае 3 или 4 месеци. За време на овие неколку месеци, секој нов никулец израснува вертикално, во стебло кое не почнува да се разгранува сè додека не ја достигне максималната височина. Потоа, од делот на растението наречен нодиум се издолжуваат гранките и започнува разлистувањето. Во следната година, месестиот ѕид на секое стебло се зацврстува. За време на третата година од животот на бамбусот, стеблото се стврднува уште повеќе. Тогаш, никулецот е прераснат  во целосно созреано стебло. Во текот на следните 2 до 5 години (во зависнот од видот на бамбусот), на надворешноста од стеблата почнуваат да се формираат габи и мувла, кои на крајот можат да навлезат во стеблото и да го уништат.
Ѓердан
Вредноста на ѓерданот може да биде голема доколку е скап материјалот од кој е изработена или ако е изработена како уметничко дело (во зависност од вредноста на работата на уметникот кој го направил ѓерданот). Ѓердани изработуваат и продаваат кујунџии или златари, а во поново време се произведуваат индустриски или во модни студија (по нацрти на модните творци).
Бамбус
Екологија
По период од 5 до 8 години (во зависност од видот на бамбусот и климатските услови), габите и мувлата се развиваат, со што го уништуваат стеблото, кое паѓа и почнува да гние. Нивниот краток живот укажува дека стеблата од бамбусите се подготвени за собирање и употреба во градежништвото во период од околу 3 до 7 години. Бамбусовите стебла ја достигнуваат својата конечна големина во првата година од животот. Доколку некој ги исече, или пак се скршат по природен пат, тие не растат повторно.
Бамбусите се многу издржливи растенија. На почетокот, од мали или млади примероци на одделни видови бамбуси, израснуваат и мали стебла. Со созревањето на ризомот и со секоја измината година ќе израснуваат сè повисоки и поголеми стебла, сè додека растението не ја достигне крајната границата на висината и големината, карактеристична за својот вид.
Голем број тропски видови бамбус, не можат да ги издржат температурите кои се движат околу точката на замрзнување, додека некои поотпорни, таканаречени умерени бамбуси, можат да преживеат и на температура од - 29 °C. Најиздржливите бамбуси можат да ги издржат овие температури од - 29 °C, иако делот кој се наоѓа над земјата ќе се уништи. Но, ризомот преживува и пушта нови никулци следната пролет. Во малку поприфатливи услови, на пример во области со температури од околу -17 °C или -12 °C, некои видови бамбуси можат да ги задржат своите листови дури и цела година.
Цутење
Меѓутоа кога доаѓа периодот за цутење, сите бамбуси од ист вид цветаат истовремено, без разлика во кој дел од светот се наоѓаат и климатските услови во кои растат. Откако расцветува, бамбусот умира. За време на цутењето, влијанието кое околината го има врз бамбусите е помало, па затоа во секоја клетка на бамбусот е развиен еден вид на „будилник“, кој го најавува пренасочувањето на целата енергија во создавањето на цвет и престанокот на вегетативниот раст. Овој развиен мехaнизам, како и еволутивната причина која стои зад него, сè уште претставуваат голема мистерија.
Една теорија која го објаснува развојот на ова истовремено цутење е хипотезата за заситеност на грабливците. Според оваа теорија, со тоа што бамбусите од ист вид раѓаат плод во исто време, ја зголемуваат можноста за преживување на своите семиња, со тоа што ја преплавуваат со својот плод областа во која растат, па колкав дел од плодот и да изедат грабливците, остануваат голем број семиња. Периодот меѓу две цутења на бамбусите, е подолг од животниот век на глодачите, така што во периодите кога бамбусите не цветаат, животните прегладнуваат. На овој начин бамбусите можат да го регулираат бројот на животните.
Друга теорија вели дека периодичното цутење, по кое следи смрт на созреаниот бамбус, е механизам развиен за да се создаде нарушување во живеалиштето. Според оваа теорија, мртвите стебла од бамбусите често ги погодуваат громови, при што се зголемува можноста за предизвикување на шумски пожари. Уште во раниот период од својот живот, бамбусите можат да бидат многу јаки и издржливи, така што младите расади можат да ги надраснат растенијата од друг вид и да го заземат местото на кое растеле претходните генерации бамбуси.
Сепак, двете теории се оспорувани од страна на бројни научници. Тие тврдат дека пожарите ги предизвикува единствено човекот и дека не постои природно предизвикан пожар во Индија. Уште еден аргумент кој ја оспорува втората теорија е недостатокот на начин, кој било жив организам, да може да контролира нешто толку непредвидливо како што е громот, со цел да ја зголеми шансата за свој опстанок како дел од природниот процес на еволутивен развој.
Истовременото цутење на бамбусите има директно влијание на економјата и екологијата. Огромната количина на плодовите предизвикува голем пораст на бројот на глодачите, поточно стаорците. Тие ги јадат сите плодови кои им се на располагање, така што не останува скоро ништо за луѓето кои живеат во околината, па често населението гладува. Стаорците, исто така се преносители на заразни болести како на пример тифус и бубонска чума, кои лесно можат да прераснат во епидемија. При процесот на цутење, се создаваат огромен број на семиња, кои се ослободуваат од гранките. Од овие семиња ќе изникнат нови генерации на бамбуси, кои може да бидат идентични во изгледот како и претходните растенија, или пак може да пораснат нови култури со промени во  изгледот, како на пример појавата на линии по стеблата или промена на нивната боја.
Храна за животните
Меките бамбусови никулци, стебла и лисја се најголемиот извор на храна за пандата која живее во Кина (џиновска панда), пандата која живее во Непал (црвена панда)  и бамбусовиот лемур кој живее на Мадагаскар. Планинските горили кои живеат во Африка, исто така се исхрануваат со бамбус и е забележано дека го пијат сокот од стеблата кога е ферментиран и содржи алкохол. Шимпанзата и слоновите од Африка исто така ги јадат бамбусовите стебла. Ларвите од бамбусовите бубачки се хранат со месестата смеса од бамбусот. Во некои земји како Лаос, Мјанмар, Тајланд, покраината Јинан и Кина, откако ларвите пораснуваат во гасеници, се приготвуваат како  деликатес.
Берба
Бамбусите кои се употребуваат како градежен материјал мора да се наберат во периодот кога нивното стебло е најцврсто и кога нивото на шеќер во растителниот сок е најниско, затоа што големото количество шеќер ја зголемува можноста за напад од страна на штетниците. Берењето на бамбусот најчесто се одвива во следниве етапи:
Според тоа, најдобар период за берење на бамбусите е крајот на сувата сезона, неколку месеци пред почетокот на сезоната на дождови. За време на најсветлиот период од денот, процесот на фотосинтеза го достигнува својот максимум. Тогаш се создаваат најголеми количества шеќер во растителниот сок и тогаш е најнепогодното време од денот за собирање на бамбусот. Се верува дека најдобар период за берење е зората или пак ноќта во која месечината почнува да се намалува.
Отстранување на растителниот сок
Ова е процес на отстранување на растителниот сок од стеблото, по берењето на бамбусот. На многу места низ светот, растителниот сок од бамбусот се одзема или со цедење или со процес на фотосинтеза. Еве неколку примери како се извршува овој процес:
Во процесот на отстранување на водата, бамбусот се суши полека и рамномерно. Се поставува под сенка, со цел да се избегне напукнување на надворешната обвивка и со тоа да се спречи напад од штетници. Издржливоста на бамбусот при неговата употреба во градежништвото, зависи од начинот на кој се постапува со него од моментот на неговото засадување и берење, потоа неговото превезување, складирање, дизајнирање, составување и на крај, одржувањето. Бамбусот кој е набран во вистинкото време од годината, а потоа е изложен на дожд, ќе се скрши исто толку брзо како и бамбус кој не е набран во точниот период од годината.
Исхрана
Никулците од бамбусот можат да се јадат. Тие се појавуваат како состојки во бројни азиски јадења и чорби. Достапни се во супермаркетите, се продаваат исечени на парчиња и можат да се купат свежи или конзервирани. Никулците од џиновскиот бамбус содржат цијанид.
Ферментираниот никулец претставува важна состојка која се употребува во кујните на Хималаите. Во Непал, се приготвува деликатес кој е надалеку познат и се состои од ферментирани бамбусови никулци, зачин куркума и масло за јадење, кои се готват со компири во сад, во кој најчесто има и ориз. Во Индонезија, се приготвува јадење од тенко исечени никулци кои се варат заедно со густо кокосово млеко и зачини.
Од срцевината на младите никулци се добива кисел бамбус, кој се употребува како зачин. Ако растителниот сок од младите стебла ферментира, од него се прави слатко вино, или пак едноставно од него може да се добие безалкохолен пијалак. Бамбусовите лисја се употребуваат како обвивка за кнедли, кои најчесто се полнат со леплив ориз и други состојки.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Сајта
Успение на Пресвета Богородица (Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Сајта, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Бамбус
Исхрана
Киселите бамбусови никулци се приготвуваат со црн грав и ова јадење претставува деликатес во Непал. Свежи бамбусови никулци заедно со семе од синап и зачин куркума се оставаат во стаклена тегла која е директно изложена на сончева светлина, за да се постигне најдобар вкус. Добиената смеса се служи во зимските месеци, заедно со сушен грав.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Сајта
Црквата се наоѓа во северниот дел на селото. Изградена е во 1954 г. Осветен е во 1964 г.
Погоден систем
Во теориската физика, погоден или привилегиран систем е специјален, хипотетички појдовен систем во кој законите на физиката може да се покажат како поинакви (поедноставни) од оние во другите системи.
Бамбус
Исхрана
Бамбусот често се употребува како материјал за изработка на прибор за јадење. Од него се прават и стапчиња за јадење. Во денешно време некои луѓе сметаат дека приборот направен од бамбус претставува еколошка замена за останатите помагала за јадење.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Сајта
Во парохијата влегува и храмот „Успение на Пресв. Богородица“ во Стара Сајта на Богданска Планина.
Бамбус
Медицина
Бамбусот се користи во традиционалната кинеска медицина за борба против инфекции и лекување. Тој исто така е и извор на калиум. Познат е по својот сладок вкус и е одличен извор на хранливи материи и белковини. Силициумската смеса која се наѓа во стеблото од бамбусот, во индиската медицина Ајурведа се нарекува „банслохан“, а во индо-персиската медицина се нарекува „табашир“ или „тавашир“. Се смета дека оваа смеса ги лекува болестите кај органите за дишење.
Погоден систем
Во теориите кои го применуваат принципот на релативност на инерцијално движење, физиката е иста во сите инерцијални системи, и дури е иста и во сите системи под општиот принцип на релативност.
Бамбус
Градежништво
Во својата природна форма, бамбусот, како градежен материјал се употребува во културите на Јужна Азија, Источна Азија и јужниот Пацифик, до извесен степен и во Централна и Јужна Америка. Во Кина и Индија со бамбусите се прикрепувале висечките мостови. Бамбусот долго време се употребувал како скеле. Оваа негова употреба била забранета во Кина при изградбата на објекти кои имале повеќе од 6 спратови, но сè уште се употребува при изградбата на облакодери во Хонгконг.
Погоден систем
Погоден систем во теоријата на етерот
Во теориите кои претпоставуваат дека светлината патува со фиксна брзина во однос на немодифицираниот и забележлив светлосен етер, погодниот систем би бил систем во кој овој етер е во мирување. Во 1887, Мајкелсон и Морли се обиделе да ја идентификуваат состојбата на движењето на етерот. За да го направат тоа, тие претпоставиле дека Галилејската релативност е задоволена од часовници и линијари; односно дека должината на линијарите и периодите на часовниците се непроменливи под било која промена на Галилејскиот систем. Под таква хипотеза, етерот треба да е набљудуван.
Бамбус
Градежништво
Најкарактеристечниот пример за основниот вид на градење дом од бамбус на Филипините и таканаречената колиба нипа. Нејзините ѕидови се исплетени од бамбус. Во јапонската архитектура, најмногу поради изобилството на квалитетен бамбус, тој се користи пред сè како дополнителен или декоративен дел во изградбата на огради, фонтани, решетки за одводни канали и слично.
Погоден систем
Погоден систем во теоријата на етерот
Со споредување на мерењата направени во различни насоки и барајќи ефект поради орбиталната брзина на Земјата, нивниот експеримент славно произведе нулти резултат. Како последица на тоа, во Лоренцовата теорија за етерот, Галилеевите трансформации биле заменети со Лоренцови трансформации. Меѓутоа, во Лоренцовата теорија за етерот, се претпоставува постоењето на незабележлив етер и има прицип на релативност. Теоријата беше брзо заменета со специјалната релативност, која даде слични формули без постоење на незабележливиот етер. Сите инерцијални системи се физички еквивалентни и во двете теории. Поточно, под услов да не постои никаков феномен кој го нарушува принципот на релативност на движењето, нема причина да се измери брзината на инерцијален набљудувач со оглед на можен простор за размножување на квантни бранови.
Бамбус
Градежништво
Формата на бамбусот може да се смени, со цел да се добијат други форми кои ќе се употребат во градежништвото. За да се добие правоаголен изглед на бамбусот, за време на растењето неговото стебло се поставува во правоаголен калап. Од бамбус исто така може да се направат и лакови и сводови, така што за време на неговото растење се поставува во посакуваната форма. За обликување на исечените бамбусови стебла, се користат и потрадиционални методи, како на пример изложување на бамбусот на топлина или под притисок.
Погоден систем
Инерцијалните системи претпочитани над неинерцијалните систем
Иако сите инерцијални системи се еквивалентни под класичната механика и специјалната релативност, множеството на сите инерцијални системи е привилегирано во однос на неинерцијалните системи во овие теории. Инерцијалните системи се привилегирани бидејќи немаат физика чии причини се надвор од системот, додека неинерцијалните системи имаат. Ајнштајн го дава следнот пример: да претпоставме дека имаме две еднакво-составени еластични тела кои се во вселената и разделени еден од друг доволно за интеракцијата меѓу нив да биде игнорирана и чие единствено релативно движење е еднакво цврста ротација околу линијата што ги поврзува центрите на двете тела (како тркала што се вртат околу осовината). Едно од телата е сфера, а другото е сфероид, смачкана сфера. Видливата сопствена физичка форма на телата останува иста во сите системи. Системот на сфероидот кои не ротира има физика чија цел лежи надвор од системот, која е одговорна за покриеноста на сфероидот.Системот на сферата која не ротира нема таква физика, што го прави привилегиран по тоа што не бара надворешни причини. Ова се однесува на сите инерцијални системи, кои се привилегирани во истиот поглед. Ајнштајн продолжил да ја развива општата релативност и принципот на еквивалентност, во кој инерцијално-гравитационите системи повеќе не се привилегирани, бидејќи геодезијата на простор-времето ги објаснува овие инерцијално-гравитациони ефекти без надворешна причина.
Бамбус
Градежништво
Откако ќе се исече, бамбусот може да се ламинира и така се добиваат плочи и штици. При овој процес, бамбусовите стебла се сечат на тенки ленти, кои прво се вријат, се сушат, потоа се лепат, па се пресуваат и така се подготвуват  за употреба. Долго време во Кина и Јапонија, бамбусот се користел како материјал за прекривање подови. За време на 1990-тите, претприемачите од Западот почнале да произведуваат и продаваат ламиниран бамбус за прекривање на подови. Производи кои се направени од бамбусов ламинат, вклучувајќи мебел, ормани, материјал за подови, па дури и разни украси, се многу употребувани во моментов.
Квалитетот на бамбусовиот ламинат зависи од производителот како и од зрелоста на растението во моментот кога било набрано. Најцврстите бамбусови производи можат да бидат и до 3 пати поотпорни од тврдото дрво на дабот. Некои пак, можат да бидат помеки и од обично дрво.
Бамбусот кој е предвиден за употреба во градежништвото, треба да биде отпорен на инсекти и гниење. Најчестото решение за овој проблем е премачкување со смеса од боракс и борна киселина. Друг начин бамубост да се заштити од инсекти, е тој да се зоврие откако ќе се исече, со што се отстранува скробот кој ги привлекува инсектите.
Во некои области, бамбусот се користи како зацврстувач на бетонот, иако постојат сомнежи дали тој воопшто има некаков ефект. Бамбусот ја поседува потребната сила за да ја исполни оваа функција, но ако не е добро одгледан и обработен, ќе ја впие водата од бетонот, ќе почне да набабрува и ќе направи пукнатини низ бетонската конструкција.
Неколку организации, трговски претпријатија и универзитети, се обидуваат да го воведат бамбусот како еколошки градежен  материјал. Во Соединетите Американски Држави и Франција, постојат куќи кои се во целост изградени од бамбус, се отпорни на земјотреси и циклони и имаат меѓународен сертификат. На Бали, Индонезија, се наоѓа меѓународно основно училиште, наречено Грин Скул (англиски: Green School), што во превод значи „зелено училиште“, кое е целосно изградено од бамбус, поради неговата убавина и предноста која тој ја има како обновлив ресурс.
Во делови на Индија, бамбусот се употребува за сушење на алишта во домовите. Може да се користи како шипка поставена блиску до таванот на која се редат алиштата, а исто така може да служи и како направа со која алиштата ќе се подигнуваат, шират и откако ќе се исушат ќе се симнуваат од сушилото. Исто така, бамбусот се користи за изработка на скали, кои покрај нивната секојдневна фунцкија, се користат и за пренесување на мртвите тела на погребите.
Од бамбусот се изработуваат и јарболи, за портокаловите хинду-религиозни знамиња, кои може да се видат развеани низ Индија, особено во Бихар и Утар Прадеш, како и во Гвајана и Суринам.
Хартија
Во Кина, порано, растителните бамбусови влакна се користеле за добивање на хартија. Во некои делови од светот, сè уште, но во мали количини, рачно се изработува висококвалитетна хартија.
Бамбусот како мотив во уметноста
.
Лисов (Штралзунд)
Лисов (Lüssow) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 6434
NGC 6434 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6434 се споменува и како UGC 10934, MCG 12-17-2, CGCG 339-53, CGCG 340-13, IRAS 17376+7207.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јуни 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6434 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6434 има привидни димензии од 2,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 36 м 48,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +72° 5' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 6434 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60573. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4436. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 801.
Лисов
Лисов може да се однесува на следниве места во Мекленбург-Западна Померанија, Германија:
Антонио Ди Натале
Антонио Ди Натале (роден на 13 октомври 1977 година) — италијански поранешен фудбалер, напаѓач.