cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Чочара (филм)
Улогите ги толкуваат: Софија Лорен, Жан - Пол Белмондо, Елеонора Браун, Карло Нинки и Андреа Кеки. За нејзината изведба, Софија Лорен го освоила Оскарот за најдобра главна актерка.
Содржина
Италија, лето 1943 година. Чезира е млада вдовица која живее во Рим со својата дванаесетгодишна ќерка Розета за време на Втората светска војна. За да ги избегне бомбардирањата и замките на безредието на градот, му ја доверува својата продавница на Џовани, стар пријател на нејзиниот сопруг со кој има краткотрајна врска, и тргнува на долго патување низ Јужно Лацио за да побара засолниште со својата ќерка во Сант'Еуфемија, нејзиното родно место, во близина на Фонди. Откако пристигнуваат на нивната дестинација со потешкотии, Чезира се запознава со Микеле, млад антифашистички интелектуалец, исто така бегалец, кој за возврат се вљубува во неа. Тој е заробен од пет германски војници, на кои им треба водич за да го поминат планинскиот терен, но жените никогаш повеќе нема да го видат.
Со доаѓањето на сојузниците, Чезира решава да се врати во Рим со својата ќерка и група луѓе, но откако се одвојуваат од нив, застануваат да се одморат во една разрушена црква, каде што се нападнати и силувани од група Гумиери, северноафрикански војници на француската армија. Розета излегува оттаму истрауматизирана, затворајќи се во себе и во една состојба на шок, која нејзината мајка залудно се обидува да ја промени.
Потоа, двете заминуваат со подлиот камионџија Флориндо, кој истата вечер ја заведува вознемирената Розета и ѝ подарува свилени чорапи. Чезира е погодена од силна болка, повеќе вознемирена за нејзината ќерка отколку за себе. По веста за трагичната смрт на Микеле, застрелан во планините од Германците, како што се сомневаа, тие се зближуваат повторно: една мајка и нејзината ќерка и покрај сè, остануваат неизбежно врзани една за друга.
Продукција
Карло Понти, сопругот на Лорен, кој првично требало да го продуцира филмот за Парамаунт, помислил на Џорџ Кукор како режисер, Ана Мањани (со освоен од Оскар во 1955 година) во улога на Чезира и Софија Лорен како Розета. Мањани одбила кога дознала дека мора да го толкува делот на мајката на Лорен, поради воочливата разлика во однос на висината помеѓу протагонистките и таа му предложила на Де Сика Лорен да го интерпретира делот на мајката. Последователно, Понти се откажал од американските партнери за продукцијата и ја поврзал својата продукциска компанија Шампион со двајца француски кофинансиери и ја доверил дистрибуцијата на Титану. Режијата му ја доверил на Де Сика.
Сценаристот Ѕаватини ја преработил темата подмладувајќи ја Чезира, која требало да има педесет години, за да може да ја интерпретира Лорен, тогаш дваесет и петгодишна. Со оглед на многу младата возраст (11 и пол години) на Елеонора Браун, која го одиграла ликот на малата Розета, режисерот и екипата не ѝ зборувале отворено за сцената на силување, туку за сцена со тепање, поставувајќи го сетот и движењето на актери на тој начин како некаква „игра“. Де Сика за да ја расплаче младата девојка, која не била професионална актерка, ѝ кажал грозоморни работи во сцената на смртта на Микеле, како на пример лажната смрт на нејзините родители во сообраќајна несреќа. Рафаела Кара, исто така, учествувала на аудициите за улогата на Розета, но била одбиена бидејќи била премногу возрасна за улогата.
Локации
Сцените од филмот се снимени на девет различни локации: сцената со силувањето во црквата Сан Франческо ди Асизи во Фонди, кога Чезира и Розета се качуваат во возот се наоѓаат на станицата Тибуртина во Рим, воздушниот напад е поставен на улицата Фурбара Сасо во Черветери, продавницата на Чезира е на улица Џулио Чезаре Сантини бр. 7 во Рим, надворешноста на црквата е на улица Сан Франческо во Валекорса, смртта на велосипедистот предизвикана од воздушен напад е снимена на улица Дормиљоза во Сермонета, разрушениот град кога нацистичкита војска се повлекува е Итри, селото Сант'Еуфемија е всушност Сарацинеско, како и студиото на Титанус за претставување на некои ентериери.
Дистрибуција
Филмот бил премиерно прикажан во Милано на 22 декември 1960 година, а проекцијата во кино салите започнала следниот ден. Филмот потоа бил претставен на Канскиот филмски фестивал на 6 мај 1961 година. По американската премиера во Њујорк на 8 мај, филмот бил прикажан во американските кина следниот ден под наслов Two Women.
За оваа тешка и драматична улога, на дваесет и шестгодишната Лорен, која се истакнала во жанрот комедија во педесеттите години, ѝ биле доделени некои од најголемите италијански награди ( David di Donatello и Nastro d'Argento ) и меѓународни, вклучително и Оскар, награда за најдобра женска изведба на Канскиот филмски фестивал, БАФТА.
Критика
Паоло Мерегети, во неговиот Речник на филмови, на филмот му дава две и пол ѕвезди од четири, дефинирајќи го како „натуралистичка драма. Европско шоу произведено во американски стил, фокусирано на ѕвездата Лорен. Морандо Морандини му дава на филмот три ѕвезди од пет: „Романот на Алберто Моравија е пренесен со цврст наративен став. Силно сеќавање на годините на војната, болката и пролеаната крв.
Сајтот IMDB му дава 7,8 ѕвезди од 10 со 10885 гласови (од мај 2022 година). Comingsoon.it 4.2 од 5 ѕвезди со 28 гласови. MYmovies 3,93 од 5 ѕвезди од 21 критика од филмски критичари, публика и филмски речници. Rotten Tomatoes му дал оценка од 88%.
Џан Лујџи Ронди напишал во Il Tempо на 24 декември 1960 година: „ Чочара на Алберто Моравија била ужасната слика од последните месеци од војната во Лацио, претставена низ призмата на поранешна селанка која, раселена од Рим во планините на Фонди со нејзината дванаесетгодишна ќерка, откако напорно се борела против гладот, морала да биде сведок, по ослободувањето, на драмата на нејзината ќерка која, силувана од Мароканците, станала бесчесна; самата, жртва на потребата, да стигне дотаму и да краде, но потоа болката за смртта на една сакана личност и, пред сè, размислувањето за сета болка оставена како наследство од војната, и помогнала, прочистувајќи ја, повторно да ги открие вистинските патишта".
Џулио Кативели во списанието Cinema Nuovo во 1960 година: „Како и другите романи на Алберто Моравија, Чочара пред да биде портрет на ликот е анализа на идеја, поточно есеј во наративна форма каде ликовите се гласноговорници на идеите на авторот. Темата на Чочара е војната, видена и претставена преку насилството, која осквернавува и ги корумпира материјално и морално, заедниците и поединците: како што се случува со главниот лик Чезира и нејзината млада ќерка, кои, откако ја претрпеле болната одисеја на раселувањето и гладот, во 1944 година, кога се чини дека кошмарот завршил, тие биле нападнати од марокански војници во напуштено село и девојката, по суровото насилство, претрпува екстремна преобразба и пасивно ѝ се препушта на корупцијата.
Преработки
Во 1988 година, Дино Ризи го снимил филмот за на телевизија, подолг од филмската верзија, враќајќи ги некои од епизодите кои биле отфрлени од книгата на Моравија. Приказната е адаптирана од Дино Ризи, Дијана Глоуд, Лидија Равера и Бернардино Ѕапони. Софија Лорен ја интерпретирала повторно протагонистката Чезира дваесет и осум години подоцна, заедно со Андреа Окипинти, Роберт Лоџа, Леонардо Ферантини, Дарио Гирарди и Сиднеј Пени во улога на Розета. Во Италија Чочара на Ризи се емитувала во две епизоди од по 100 минути секоја на Канал 5 во недела на 9 и понеделник на 10 април 1989 година.
Цитати
Насловот го споменува Марко Масини во текстот на песната Il morbo di Beautiful, од албумот Il cielo della Vergine (1995).
Во американскиот филм Precious (2009), во режија на Ли Даниелс, протагонистките се повикуваат на Чочара (на англиски позната како Две жени), на италијански со англиски преводи; за неколку моменти протагонистката се поистоветува со ликот на Чезира глумејќи на италијански.
Список на државни водачи во 1635 година
Ова е список на државни водачи во 635 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 2161
NGC 2161 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2161 се споменува и како ESO 33-SC31.
Откривање
Објектот е откриен на 8 февруари 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2161 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m. NGC 2161 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 2161 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 463; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9175.
Шалинци
Шалинци (словенечки: Šalinci) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
NGC 366
NGC 366 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Касиопеја, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 366 се споменува и како OCL 316.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1829 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 366 е од видот II3p. NGC 366 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 6 м 25,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 62° 13' 44".
Други поделби
Проучување на NGC 366 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 16; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4021. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 596.
Ендоскоп
Ендоскоп – осветлен оптички, типично тенок и цевчест инструмент (вид бороскоп кој се користи за гледање длабоко во телото при процедура која се нарекува ендоскопија. „Ендо“ на грчки значи „внатре“ додека „скоп“ доаѓа од грчкиот збор „скопос“ што значи гледа. Се користи за испитување на интерните органи како што е грлото или езофагус. Посебни инструменти кои се користат за испитување на одреден орган, се нарекуваат според тој орган. Такви се цитоскопот, нефроскопот (бубрег), бронхоскопот (бронхии), артроскопот и колоноскопот (дебело црево) и лапароскопот (абдомен или карлица). Овие инструменти може да се користат за визуелно испитување и дијагностика, или за асистенција при хируршка интервенција како при артроскопијата
Скопски Санџак
Скопскиот санџак на почетокот од османлиските освојувања на Балканот припаѓал на Румелискиот вилает. 1392 година Скопје потпаѓа под османлиска власт и станува административе центар на новоформираниот санџак. Скопскиот санџак бил прва организирана османлиска провинција на територијата на балканските земји и база за навлегување кон север и запад.
Скопје, станува дел од Отоманското Царство на 6 јануари 1392 година. Прв отомански управител на Скопје бил Паша Јигит Бег. Следен управител бил Исак-бег, кој бил испратен да ги предводи воените операции во Србија во текот на 1439 година. Подоцна Исак-бег бил заменет од неговиот син Иса-бег Исаковиќ на позицијата санџакбег на Скопскиот санџак.
Пред создавањето на Скопскиот санџак, споменатите четири нахии биле во составот на Паша-санџакот. Оригиналот на Опширниот пописен дефтер за Скопскиот санџак (Defter-i mufassal liva-i Uskup) се чува во Главната катастарска управа во Анкара.
Во 1875 година Скопскиот санџак влегува во состав на Битолскиот вилает, а под негова ингеренција биле казите во: Скопје, Кумоново, Штип, Крива Паланка, Радовиш, Кочани и Кратово.
На почетокот од 20. век Скопскиот санџак му припаѓал на Косовскиот вилает.
Афуз-паша изградил повеќе објекти во тогашно Скопје. Подигнал занаетчиско училиште „Ислахане“, во кое учеле сиромашните деца од градот. Во училиштето имало и интернат. Ја изградил и гимназијата „Идадија - мектеби“. Ги уредил коритата на реките Вардар и Серава.
За време на Илинденското востание, 1903 година во Скопскиот санџак, биле опожарени и подложени на поголеми или помали клања селата: Долно Трогерци (Штипско), Ново Село, Витоша, Вранинци, Просек (Кочанско), Луково (Штипско) и др. Вкупно во санџакот биле опожарени 94 куќи и испоклани 60 души.
Расформирање
Во текот на Првата балканска војна, 1912 година и на почетокот од 1913 година Скопскиот санџак бил окупиран од Кралството Србија. Врз основа на Лондонскиот договор, потпишан на Лондонската конференција 1913 година, неговите територии станале дел од Србија.
Втора артилериска бригада на четириесет и осмата дивизија
Втората артилериска бригада на 48 македонска дивизија — бригада на НОБ во Македонија.
Историјат
Бригадата била основана на 18 февруати 1945. Оваа бригада е формирана од 2 дивизион на Првата македонска артилериска бригада, која бил расформирана по божиќните протести. .
Командант на оваа бригада бил Илија Попевски во март 1945, а потоа бил Боро Милевски, а од март натака бил Димитрие Гулевски - Гулас. Политички комесар бил Блаже Стефановски, а негов помошник бил Љупчо Мариновски - Бисера. Началник на штабот бил Андреја Русјаковски. .
Со наредба на НОВЈ, бригадата прво била испратена за Белград на 2 март 1945. Тогаш бригадата имала 1191 борец, од кои 96 старешини, 9 политички комесари, 188 подофицери, 864 војници и 4 жени. Таму добиле ново оружје и била приклучена кон 48 македонска дивизија, дел од 15 македонски корпус. Бригадата подоцна била испратена на Сремскиот фронт, каде загубила само 5 борци.
Крџево
Крџево (од 1934 г.: Б’лгарчево, Българчево) е село во Општина Горна Џумаја, Пиринска Македонија, денес во Бугарија.
Историја
Првпат се спомнува во османски дефтери од 1576 со името „Курди јавузча“. До 1934 година се викало Крџево, кога му е променето името.
Нихор (Урумлак)
Во минатото претставувало одделно село, но денес се смета за маало од селото Корифи.
Географија и местоположба
Сместено е во областа Урумлак, југоисточно од градот Гида, на половина километар западно од Корифи.
Историја
По Првата светска војна, во 1922 година во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, Нихор била мешана населба со 21 бегалско семејство со вкупно 87 бегалци.
Население
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Нихор е село во Берската каза и во него живееле 100 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Нихор (Nihor) живееле 100 Македонци.
Самоуправа и политика
Денес, претставува дел од селото Корифи.
NGC 6771
NGC 6771 — спирална галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6771 се споменува и како ESO 141-50, AM 1923-603.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6771 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 6771 има привидни димензии од 2,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 18 м 39,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -60° 32' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 118°.
Список на кратери на Месечината
Ова е список на кратери на Месечината, од кои повеќето се ударни. Со нивната номенклатурата раководи Меѓународниот астрономски сојуз, и затоа опфатени се само кратерите признаени од таа организација.
Каталог
Ова е азбучен список на кратерите, каде секоја буква има своја страница:
Позначајни кратери
Ова се поголемите кратери на видливата страна на Месечината, дадени со нивните пречници:
Астрочестична физика
Астрочестична физика, исто така наречена и честична астрофизика, е гранка на честичната физика која ги истражува елементарните честички од астрономско потекло и нивната врска со астрофизиката и космологијата. Тоа е релативно ново поле на истражување што се појавува како пресек на честичната физика, астрономијата, астрофизиката, физиката на детекторите, релативноста, физиката на цврстата состојба, и космологијата. Делумно мотивирано од откривањето на неутринско осцилирање, ова поле од физиката од почетокот на 2000-тите поминало низ брз развој, и теоретски и експериментално.
Таганрог
Таганрог ( Таганро́г ) — град во Русија, во регионот на Ростов. Таганрог е град во јужниот дел на Русија. Се наоѓа на брегот на Азовското Море во заливот што ја прави устата на реката Дон, околу 80 километри од Ростов на Дон. Според пописот од 2010 година, во градот имало 257.692 жители.
Астрочестична физика
Историја
Може да се каже дека полето започнало во 1910, кога еден германски физичар Теодор Вулф ја измерил јонизацијата во воздухот, индикатор за гама-зрачење, на дното и на врвот на Ајфеловата кула. Тој открил дека има многу повеќе јонизација на врвот отколку што се очекувало ако само земните извори биле припишувани за ова зрачење.
Свети скали
Светите скали (италијански: Scala Santa) според христијанската традиција, се скалите на којшто застанал Исус Христос пред тој да биде осуден на смрт преку распнување на крст од страна на Понтиј Пилат.
Астрочестична физика
Историја
Многу физичари кои се запознаени со потеклото на полето на астрочестичната физика, претпочитаат да го припишат ова "откритие" на космичките зраци од страна на Хес како појдовна точка за полето.
Свети скали
Средновековни легенди тврдат дека Светите скали биле донесени од Ерусалим до Рим во 326 година од страна на Света Елена, мајката на Константин I Велики. Во средниот век, тие биле познати како Скала Пилати (скалите на Понтиј Пилат).
Астрочестична физика
Теми на истражување
И покрај тоа што може да биде тешко да се одлучи за стандарден "учебнички" опис на полето на астрочестичната физика, полето може да се одликува со теми на истражување кои активно се спроведуваат. Списанието "Астрочестична Физика" прифаќа документи кои се фокусирани на нови случувања во следните области:
Свети скали
Скалите се состојат од 28 стапки, составени од бел мермер, во Латеранската палата, спротивно од базиликата Свети Јован Латерански.
Астрочестична физика
Отворени прашања
Една главна задача за иднината на полето е едноставно темелно да се дефинира надвор од работните дефиниции и јасно да се разликува од астрофизиката и другите сродни теми.
Таганрог
Историја
Таганрог е познат како место каде што е роден и ја поминал младоста Антон Павлович Чехов. Чехов го споменал својот роден град во многу приказни.
Астрочестична физика
Отворени прашања
Тековните нерешени проблеми во областа на астрочестичната физика вклучуваат карактеризација на темна материја и темна енергија. Набљудувањата на орбиталните брзини на ѕвездите на Млечниот Пат и други галаксии, почнувајќи од Валтер Баде и Фриц Цвики во 1930-тите, заедно со набљудуваните брзини на галаксиите во галактичките кластери, откриле движење кое ја надминува густината на енергијата на видливата материја потребна за да се објасни нивната динамика. Се од почетокот на 90-тите год. на 20 век некои кандидати можеле делумно да објаснат за дел од темната материја што недостасувала, но тие не биле ни блиску до целосно објаснување. Откритието на забрзувачки универзум сугерира дека голем дел од недостасувачката темна материја се складира како темна енергија во динамичен вакуум.
Таганрог
Историја
Денес Таганрог е економски, културен и туристички центар на јужна Русија.
Население
Според прелиминарните податоци од пописот, во градот во 2010 година живееле 257.692 жители, 24.255 (8,60%) помалку отколку во 2002 година.
Астрочестична физика
Отворени прашања
Друго прашање за физичарите на астрочестичната физика е зошто денес има многу повеќе материја од антиматеријата во универзумот. Бариогенеза е термин за хипотетички процеси кои создале нееднаков број на бариони и анитариони во раниот универзум, поради што денес универзумот е направен од материја, а не од антиматерија.
Експериментални објекти
Брзиот развој на оваа област доведе до дизајнирање на нови видови на инфраструктура.Во подземни лаборатории или со специјално дизајнирани телескопи, антени и сателитски експерименти, астрочестичните физичари користат нови методи за откривање за да се набљудува широк спектар на космички честички, вклучувајќи неутрино, гама-зраци и космички зраци со највисоки енергии. Тие исто така бараат и темна материја и гравитациски бранови.Експерименталните физичари на честички се ограничени со технологијата на нивните земни акцелератори,кои можат само да произведат мал дел од енергиите што се наоѓаат во природата.
Економија на Брунеј
Економијата на Брунеј , мала и богата земја, е мешавина од странско и домашно претприемништво, владина регулатива и мерки за социјална помош и селски традиции. Економијата е скоро целосно поддржана од извоз на сурова нафта и природен гас, при што приходите од нафтениот сектор учествуваат со над половина од БДП. БДП по глава на жител е висок, а значителниот приход од странски инвестиции го надополнува приходот од домашно производство. Владата ги обезбедува сите медицински услуги и субвенционира храна и домување. Владата има покажано напредок во нејзината основна политика за диверзификација на економијата далеку од нафта и гас. Лидерите на Брунеј се загрижени дека стабилно зголемената интеграција во светската економија ќе ја наруши внатрешната социјална кохезија, иако презела чекори за да стане поистакнат играч служејќи како претседател на форумот АПЕЦ (Азиско-тихоокеанска економска соработка) во 2000 година. Растот во 1999 година бил проценет на 2,5% како резултат на повисоките цени на нафтата во втората половина.
Брунеј е трет по големина производител на нафта во Југоисточна Азија, со просек од околу 180,000 барели. Исто така, тој е деветти најголем производител на течен природен гас во светот.
Макро-економски тренд
Следува графикон на трендот на бруто домашниот производ на Брунеј по пазарни цени со проценка од од Меѓународниот монетарен фонд со бројки во милиони брунејски долари. За споредби на паритетот на куповната моќ, американскиот долар се разменува само со 1,52 брунејски долари. Средната плати изнесувала 25,38 американски долари во 2009 година.
Владата ја регулира имиграцијата на странска работна сила поради загриженост што може да го наруши општеството на Брунеј. Дозволите за работа за странци се издаваат само за кратки периоди и мора постојано да се обновуваат. И покрај овие ограничувања, странците сочинуваат значителен дел од работната сила. Владата објавила вкупна работна сила од 122.800 во 1999 година, со стапка на невработеност од 5,5%. Нафтата и природниот гас го сочинуваат скоро целиот извоз. Бидејќи само неколку други производи освен нафта се произведуваат локално, мора да се увезе широк спектар на артикли. Статистиката на Брунеј го покажува Сингапур како најголема точка на потекло на увозот, со 25% во 1997 година. Сепак, оваа бројка вклучува некои претовари, бидејќи најголемиот дел од увозот на Брунеј го транзитира Сингапур. Јапонија и Малезија биле вторите по големина снабдувачи. Како и во многу други земји, јапонските производи доминираат во локалните пазари за моторни возила, градежна опрема, електронска стока и апарати за домаќинство. САД биле трет по големина снабдувач на увозот во Брунеј во 1998 година.
Владата на Брунеј активно охрабрува повеќе странски инвестиции. Новите претпријатија што исполнуваат одредени критериуми можат да добијат привилигиран статус, ослободувајќи ги од данок на доход до 5 години, во зависност од износот на вложениот капитал. Нормалната стапка на данок на добивка е 30%. Нема персонален данок на доход или данок на капитална добивка.
Еден од најважните приоритети на владата е да го поттикне развојот на Малајците како лидери во индустријата и трговијата. Нема специфични ограничувања на сопственоста на странски капитал, но се охрабрува локалното учество, и заеднички капитал и управување. Ваквото учество помага при тендери за договори со владата или Брунеј Шел Петролеум.
Компаниите во Брунеј или мора да бидат основани локално или регистрирани како филијала на странска компанија и мора да бидат регистрирани кај Секретаријатот на компании. Јавните компании мораат да имаат минимум седум акционери. Приватните компании мора да имаат минимум двајца, но не повеќе од 50 акционери. Најмалку половина од директорите во една компанија мора да бидат жители на Брунеј.
Владата поседува фарма за говеда во Австралија која обезбедува најголем дел од говедско месо во земјата. На 2,262 sqmi, овој ранч е поголем од самиот Брунеј. Јајцата и кокошките во голема мерка се произведуваат локално, но повеќето други потреби за храна на Брунеј мора да бидат увезени. Земјоделството и риболовот се меѓу индустриските сектори што владата ги избрала за најголем приоритет во нејзините напори за диверзификација на економијата.
Следната табела ги прикажува главните економски индикатори во периодот 1980–2017 година.
Индустрија за нафта и гас
Брунеи Шел Петролеум (БСП), заедничко вложување сопственост на еднакви акции од страна на Владата на Брунеј и групата компании Ројал Холанд / Шел, е главната компанија за производство на нафта и гас во Брунеј. Таа работи и со единствената рафинерија во земјата. БСП и четири сестрински компании го сочинуваат најголемиот работодавач во Брунеј по владата. Малата рафинерија на БСП има капацитет за дестилација од 10,000 барели по ден. Ова ја задоволува домашната побарувачка за повеќето нафтени деривати.
Француската нафтена компанија „ Елф Аквитајн“ станала активна во истражувањето на нафта во Брунеи во 80-тите години на минатиот век. Нејзината филијала Elf Petroleum Asia BV открила комерцијално експлоатирачки количини нафта и гас во три од четирите бунари од 1987 година, вклучително и особено ветувачко откритие објавено на почетокот на 1990 година. Неодамна, УНОКАЛ, во партнерство со Новозеландската Fletcher Challenge, добила концесии за истражување на нафта. Брунеј се подготвува на тендери за отстапки за истражување на нафта и гас во длабоки води.
Производството на нафта во Брунеј го достигнал својот врв во 1979 година со над 240,000 барели на ден. Оттогаш, намерно е намалено за да се продолжи животниот век на резервите на нафта и да се подобрат стапките на наплата. Производството на нафта во моментов е просечно околу 200,000 барели на ден. Јапонија традиционално е главен клиент за извоз на нафта во Брунеј, но нејзиното учество паднало од 45% од вкупниот број во 1982 година на 19% во 1998 година. Спротивно на тоа, извозот на нафта во Јужна Кореја се зголемил од само 8% од вкупниот број во 1982 година на 29% во 1998 година. Други големи клиенти вклучуваат Тајван (6%) и земјите од АСЕАН (27%). Извозот на нафта од Брунеј во САД сочинува 17% од вкупниот извоз.
Докажаните резерви на нафта и гас во Брунеј се доволни барем до 2015 година, а планираното истражување на длабокото море се очекува да најде значителни нови резерви. Владата во изминатата деценија се обидела да ја диверзифицира економијата со ограничен успех. Нафтата и гасот и државните трошоци сè уште претставуваат најголем дел од економската активност. Не-нафтените индустрии вклучуваат земјоделство, шумарство, риболов и банкарство.
Во 2015 година, Брунеј ја регистрирал својата трета година на економска рецесија, единствената држава од АСЕАН што го сторила тоа. Намалувањето на цените на нафтата и падот на производството заради одржување и поправка на големите нафтени извори го нарушиле буџетот на земјата, кој забележал дефицит во фискалните години 2015-16 и 2016-17.
Петрохемиска индустрија
Во западниот дел на земјата, Лианг моментално доживува голем развој со воспоставувањето на СПАРК, што е локација од 271 хектар, развиена за да биде светски петрохемиски центар. Првата голема инвестиција во СПАРК е фабрика за метанол од 450 милиони американски долари, развиена од Brunei Methanol Company, заедничко вложување помеѓу Петролеум Брунеј и две водечки јапонски компании, Mitsubishi Chemical Holdings и Itochu. Дизајнот на постројката ќе даде излез од 2.500 тони метанол на ден (850.000 тони годишно). Фабриката била официјално пуштена од султанот во Брунеј Хасанал Болкија на 25 мај 2010 година.
Бренд Халал
Брунеј Дарусалам во јули 2009 година ја започнал својата национална шема за брендирање на Брунејски Халал што им овозможува на производителите во Брунеј и во други земји да ја користат врвната трговска марка Брунеј Халал за да им помогнат да навлезат во профитабилните пазари во земјите со значителен број муслимански потрошувачи. Марката Брунеи Халал се вели дека е првиот соодветен обид да се состави глобален халал бренд што ќе ги искористи потенцијалните комерцијални приходи од угостителството кон потрошувачките потреби на муслиманите ширум светот.
Како што е замислено од Султанатот, употребата на брендот Брунеи Халал ќе им значи на муслиманските потрошувачи строго почитување на производителите со законите што се однесуваат на исламските учења. Брунеј, исто така, има за цел да изгради доверба во брендот преку стратегии што ќе обезбедат халал интегритет на производите и непоколеблива усогласеност со поставените правила со кои се регулира набавката на суровините, производниот процес, логистиката и дистрибуцијата.
Нова компанија, државна сопственост на Брунеи Вафира Холдингс Сдн Бхд, е основана како сопственик на брендот Брунеи Халал. Вафира влгла во заедничко вложување со Brunei Global Islamic Investment и логистичка фирма со седиште во Хонгконг, Kerry FSDA, за формирање на Меѓународната корпорација за храна. Производителите кои сакаат да го користат брендот, потребно е прво да ја набават халал етикетата Брунеј (или сертификатот за усогласеност со прифатените практики за производство според исламот) преку Одделот за контрола на храната Халал на Одделот за работи во Сјарија. Потоа, тие можат да му пристапат на Ганим за нивната апликација да ја користат марката.
Макроекономски тренд
Бруто домашниот производ (БДП) на Брунеј се искачил со зголемувањето на цената на нафтата во 1970-тите, на врвот од 5,7 милијарди долари во 1980 година. Тој се намалил малку во секоја од следните 5 години, а потоа паднал за скоро 30% во 1986 година.
Овој пад бил предизвикан од комбинација на нагло пониски цени на нафтата на светските берзи и доброволно намалување на производството во Брунеј. БДП се опоравил нешто од 1986 година, пораснал за 12% во 1987 година, 1% во 1988 година и 9% во 1989 година. Во последниве години, растот на БДП бил 3,5% во 1996 година, 4,0% во 1997 година, 1,0% во 1998 година и проценети 2,5% во 1999 година. Сепак, БДП во 1999 година сè уште бил само околу 4,5 милијарди долари, далеку под врвот од 1980 година.
Азиската финансиска криза во 1997 и 1998 година, заедно со флуктуации на цената на нафтата создале несигурност и нестабилност во економијата на Бруне ј. Покрај тоа, колапсот на Развојната Корпорација Амедо, најголемата градежна фирма во Брунеј, чии проекти помогнале да се разгори домашната економија, во 1998 година, предизвикало земјата да западне во блага рецесија.
NGC 4178
NGC 4178 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4178 се споменува и како IC 3042, UGC 7215, MCG 2-31-50, CGCG 69-88, VCC 66.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1825 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4178 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 4178 има привидни димензии од 5' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 4178 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38943. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1385.
Данијела Костадиновиќ
Данијела Костадиновиќ (Данијела Костадиновић; Лесковац, ) — српски книжевен историчар и теоретичар, книжевен критичар, паремиолог, преведувач и професор на Универзитетот во Ниш.
Биографија
Основно училиште и Гимназија завршила во Лесковац. Завршила студии по книжевност во 1996. година на Филозофскиот факултет при Универзитетот во Ниш, насока Српскохрватски јазик и југословенски книжевности. Магистрирала во 2003. година на Филолошкиот факултет во Белград под менторство на проф. др Слободан Ж. Марковиќ. Докторирала во 2014 година на Филилошкиот факултет при Универзитетот во Белград под менторство на проф. др Радивоје Микиќ.
Почнала да работи На Филозофскиот факултет при Универзитетот во Ниш на 30 септември 1998 година како асистент-приправник на предметите Хрватска и Македонска книжевност. Со звање асистент се стекнува во 2004. година, потоа со звање доцент во 2014. година, а за  вонреден професор  е избрана 2019. година  за потесна научна област Српска и компаративна книжевност (Споредбено проучување на јужнословенските книжевности и Книжевност за деца) на Филозофскиот факултет во Ниш.
Главен и одговорен уредник е на списанието “Наше стварање“ Лесковац, член на редакцијата на списанието  Спектар (Македонија), член на редакцијата на меѓународното списание ''Вестник Московского государственного областного университета. Серия: Философские науки,'' член на меѓународниот научен и уредувачки одбор на меѓународната научна конференција „Филко“ – филологија, култура, образование (Штип, Македонија / Вороњеж, Руска федерација). Била член на Програмскиот одбор на меѓународниот научен собир Материјалната и духовна култура на Србите во мултиетничките средини и-или периферните области (Западен Универзитет во Темишвар/ Филозофски факултет во Ниш), член на Програмскиот одбор на меѓународниот научен собир Емоциите во културата на Србите и Бугарите и Музиката во културата на Србите и Бугарите (Филозофски факултет во Ниш/ Филолошки факултет во Велико Трново), член на уредувачкиот одбор на списанието „Исходишта 4“ и „Исходишта 5“.
Член е на Фондацијата за културна и научна афирмација и презентација „Македонија презент“ (Македонија), член на Друштвото на книшевници и книжевни преведувачи во Ниш, член на Czech-Slovak Comparative Association, член на International Comparative Association ACLA/ICLA.
Била член на жирито на Медијана, фестивал за детско творештво и творештво за деца, член и претседател на на жирито (2006) за доделување на наградата Бранко Миљковиќ“, што ја доделува Град Ниш за најдобра поетска книга, член на жирито за наградата на Град Ниш „Чудни зец“ за најдобра книга за деца и млади (2016), член на жирито за наградата на Град Ниш „Малени цвет“ за книжевност за деца и млади (2017), член на жирито за наградата „Рамонда сербика“ за севкупно повеќегодишно творештво на домашен автор кој оставил посебен печат во историјата на современата српска книжевност (2020). Има учествувано како истражувач на проектите: Книжевниот живот на југот и југоистокот на Србија во XIX и XX век и Народна книжевност, реализирани во Центарот за научни истражувања САНУ и Универзитетот во Ниш под раководство на академикот Мирослав Пантиќ од 1998. до 2005. година; Книжевност и историја (148025 ДМНСЖРС) од 2006. до 2010. година под раководство на проф. др Мирољуб Стојановиќ.
Од 2018. година е ангажирана како истражувач на проектите Јазичното и книжевно минато и сегашност на просторот на југоисточна Србија, Департман за србистика, Филозофски факултета во Ниш), под раководство на проф.др Надежда Јовиќ, Книжевното минато и сегашност на просторот на југоисточна Србија (Огранак САНУ Ниш), под раководство на проф.др Горана Максимовиќ и Говорниот и стандардниот јазик во јавната комуникација во Ниш (Огранак САНУ Ниш), под раководство на проф. др Марина Јаниќ.
Има учествивано на повеќе од 50 меѓународни и национални научни собири, во земјата и странство, од областа на науката за книжевност.
Живее во Ниш.
Лагерта
Етимологија на името
Нејзиното име како што запишал Саксо на латински, е најверојатно латинизација на старонордиското (Hlathgerth).
Според книгата Подвизите на Данците на Саксо Граматик
Приказната за Лагерта е запишана во деветтата книга на Подвизите на Данците (латински: Gesta Danorum), во 12 век, дело на данскиот историчар Саксо Граматик Според книгата (9.4.1–9.4.11), кариерата на Лагерта како воин започнала кога Фро, кралот на Шведска, ја нападнал Норвешка и го убил норвешкиот крал Сивард. Фро жените од семејството на мртвиот крал ги ставил во бордел заради јавното понижување. Слушајќи за ова, Рагнар Лотброк дошол со војска да го одмазди дедо му Сивард. Многу од жените за кои Фро наредил да бидат злоупотребени се облекле во машка облека и се бореле на страната на Рагнар. Главна меѓу нив, и клучна за победата на Рагнар била Лагерта.
Импресиониран со нејзината храброст, Рагнар ѝ се додворувал. Лагерта покажувала лажен интерес и Рагнар пристигнал да ја побара за жена. Во долината бил нападнат од мечка и големо куче, чувар на домот на Лагерта. Рагнар ја убил мечката со своето копје и го избодел кучето до смрт. На тој начин ја освоил раката на Лагерта. Според Саксо, Рагнар имал син со неа, Фридлиф како и две ќерки, чии имиња не се запишани.
По враќањето во Данска требале да се борат во војна за превласт, Рагнар (кој, според Саксо, мислел дека Лагерта е таа што ги пуштила ѕверовите против него) се развел од Лагерта за да се ожени со Тора Боргархјорт (старонордиски: Þóra Borgarhjǫrtr), ќерка на кралот Херауд (старонордиски: Herrauðr) на Шведска. Тој ја освоил раката на неговата нова љубов после бројни авантури, но по враќањето во Данска бил повторно се соочил со војна за превласт. Рагнар испратил луѓе во Норвешка да бара поддршка, а според Саксо, Лагерта, која сè уште го сакала, му дошла на помош со 120 бродови. Кога во екот на битката, Сивард синот на Рагнар бил ранет, Лагерта ја добила Битката за Рагнар.
По враќањето во Норвешка, Лагерта се скарала со нејзиниот сопруг, и го убила. Саксо кажува дека потоа ја "узурпирала целата негова територија и неговото име и суверенитет; и дека подвигот го сторила бидејќи попрво сакала да владее без својот маж отколку да го дели престолот со него".
Изворите на Саксо
Според Џудит Џеш, богатите приказни во првите девет книги на Саксо за подвизите на Данците, во кои е и приказната за Лагерта, „главно се измислени“. Портретирајќи неколку воинки во овие приказни, Саксо црпел инспирација од легендата за Амазонките од античко време, но исто така и од некои старонордиски (особено исландски) извори кои не се јасно идентификувани. Описите на воините на Саксо се обоени со мизогинија. Како повеќето црковни луѓе, и Саксо немал убаво мислење за жената. За него, викиншките воинки биле извор на хаос во старата Данска која подоцна „била излечена“ од Црквата и станала стабилна монархија.
Жена наречена Хладгерор (старонордиски:Hlaðgerðr), исто така се појавува во сагите од 6 век за сколтскиот крал Халфдан. Таа му дала 30 брода за да ги порази неговите непријатели. Хилда Елис Давидсон, во нејзиниот коментар за книгата, како и во белешките кажува дека името доаѓа од Франките, на пример Литгарда од Вермандоа (околу 914–978), и дека приказната за Лагерта можно е да потекнува од франкиската традиција.
Кога Саксо ја опишува како "летечки круг" () меѓу редовите на непријателот, тој раскажува за нејзината моќ за летање, што според Џеш, означува брод со валкири. Приказната потсетува на Кара, валкири љубовницата на Хелги Хагингјарскати, којашто летала над Хелги во битка како лебед, пуштајќи магии во негова поддршка.
Идентификување со Торгерд
Нора Чадвик смета дека е многу веројатно Лагерта да се однесува на Торгерд (старонордиски: Þorgerðr Hölgabrúðr), божица што се одразува во повеќе приказни. Торгерд била обожувана од страна на норвешкиот владетел Хокон Сигурдсон, Хокон Моќниот (c. 937–995), кој живеел во Ладе (старонордиски:Hlaðir). Тоа може да е потекло на името Хладерор. Гаулардар, односно, долината Гаулар – каде според Саксо живеела Лагерта – се наоѓа во близина. Најпосле, описот на Лагерта како доаѓа напомош на Рагнар со разлетана коса е сличен на описот во ракописот Флатејарбок кога Торгерт дошла да му помогне на Хокон.
Портрети
Историската драма на Кристен Прам Лагерта (1789) се заснова на белешките на Саксо.
Кореографот Винченцо Џалеоти го засновал неговиот балет Лагерта (1801), првиот балет со нордиска тематика, врз делото на Прам.
Во поново време, Лагерта (која ја игра Катерин Виник ) е главен лик во ТВ серијата Викинзи која широко се потпира врз легендата на Саксо. Портретирана е како воин и прва жена на Рагнар.
Обртни средства
Обртни средства или обртен капитал (англиски: Current assets) се дел од средствата на претпријатието коишто можат брзо да се претворат во пари. Тие се нарекуваат уште и тековни средства или работен капитал (Working capital).
Поим за обртни средства
Обртните средства се сметководствен поим за да се означи целокупната маса на средства во претпријатието кои се со кус рок на употреба, т.е. брзо се трансформираат од еден во друг облик. Таа вкупна маса на обртни средства која постојано е присутна во претпријатието се нарекува обртен капитал. Обртните средства ги вклучуваат паричните средства и оние средства кои низ текот на активностите ќе се претворат во парични средства во тековниот период. Во економската литература, под поимот тековни средства најчесто се подразбираат оние деловни средства кои со еднократна употреба се трошат во деловниот процес и чијашто вредност се преобразува од почетен паричен облик во заршен паричен облик најмалку еднаш во текот на годината.
Обртните средства ги сочинуваат:
Управување со обртните средства
Ефикасното работење на фирмата и остварување на нивната основна цел – масимализација на финансискиот резултат, зависи од ефикасното користење и управување како со основните, така и со тековните средства. Кај некои фирми, вложувањата во тековни средства, претежно во побарувања од купувачите и залихите, се доста значајни и често доминантни во однос на вложувањата во фиксни средства. Под поимот „оптимум“ се подразбира нешто што е најповолно, што најповеќе одговара (лат. optimus = најдобро). Кога се во прашање тековните средства, тогаш оптимумот се остварува кога со минимално ангажирани тековни средства се остварува максимален резултат. „Оптимално се нарекува она решение коешто во дадени стопaнски услови е најдобро, односно најефикасно“. Пониското ниво на некои обртни средства може сериозно да го наруши работењето на претпријатието, додека пак повисокото ниво пак, значи непотребно врзување пари, што предизвикува трошоци на нивното финансирање, пропуштени добивки, трошоци за чување залихи и сл.
Сократес
Сократес Бразилеиро Сампајо де Соуза Виеира де Оливеира (19 февруари 1954 - 4 декември 2011 година), едноставно познат како Сократес, бил бразилски фудбалер кој играл како играч од средниот ред. Неговата медицинска диплома и неговата политичка свест, во комбинација со стилот и квалитетот на неговата игра, му го донеле прекарот „Доктор Сократ“.
Сократес играл за Бразил седум години, постигнувајќи 22 гола и претставувајќи ја нацијата на два Светски првенства. Тој бил капитен на тимот на Светското првенство во фудбал во 1982 година ; играјќи во средниот ред заедно со Зико, Фалкао, Тонињо Серезо и Едер, кои се сметаат за една од најголемите бразилски репрезентации досега. Тој се појавил и на Копа Америка во 1979 и 1983 година. На клупско ниво, Сократес играл за Ботафого-СП пред да се приклучи на Коринтијанс во 1978 година. Тој се преселил во Италија за да игра за Фиорентина, враќајќи се во Бразил во 1985 година за да ја заврши кариерата.
Клупска кариера
Сократ е роден во Белем до Пара. Професионално почнал да игра фудбал во 1974 година за Ботафого-СП во Рибеирао Прето, но поголемиот дел од својата кариера (1978 до 1984 година) го поминал во Коринтијанс, постигнувајќи 41 гол на 59 натпревари во бразилската Серија А и 172 гола на вкупно 297 натпревари.
Во 1984-85 година, на возраст од 30 години, Сократес го имал своето прво искуство во странство, играјќи во италијанската Серија А со Фиорентина. Тој се вратил во својата земја по таа единствена сезона, претставувајќи ги Фламенго, Сантос и поранешниот клуб Ботафого-СП, и се пензионирал во 1989 година За време на неговиот период во Фламенго, тој одиграл 20 натпревари, постигнувајќи 5 гола и го освоил Campeonato Carioca : 1986 година.