cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Расејување (оптика)
Расејување во брановоди
Во случај на мулти режимски оптички влакна _, т.н. модалено дисперзирање, исто така, ќе доведе до проширување на пулс. Дури и во единствен режим на влакна _, проширување на пулсот може да се случи како резултат на режим на поларизарано расејување (бидејќи сè уште има два режима на поларизација). Овие не се примери на хроматско расејување како што тие не се зависни од брановата должина или пропусност на импулсни шири.
Повисок ред на расејување над широк пропусен опсег
Кога еден широк спектар на честоти (широк пропусен опсег) е присутен во еден брановид-пакет, како што се во ultrashort пулс или весел пулс или други форми на проширен спектар, не може да биде точна, за приближување на расејување за константна во текот на целиот пропусен опсег, и повеќе сложени пресметки се обврзани да пресметуваат ефекти како што е пулсово ширење.
_ Особено, параметарот на расејување D е дефинирано погоре е добиен од само еден дериват на брзината на група. Повисоки деривати се познати како повисок ред на расејување. Овие термини се едноставно Тејлор серија проширување на расеана врска на медиумот или брановодни околу одредени честоти. Нивните ефекти може да се пресмета преку бројчената оцена на Фуриеова трансформација _ од брановите форми, преку интеграција на повисок ред полека различен плик на апроксимации, од страна на методот на Сплит-чекор (која може да се користи точното расејување наместо серијата Тејлор) или со непосредна симулација на целосна Максвеловите равенки наместо приближна равенка плик.
Расејување во слики
Во фотографска и микроскопски леќи, расејувањето предизвикува хроматска аберација, што предизвикува различни бои во сликата да не се преклопуваат правилно. Различни техники се развиени за да се возврати на тоа, како што се употребата на achromat, мултилемент леќи со очила на различно расејување. Тие се изградени на таков начин што на хроматските аберации на различни делови се поништуваат.
Расејување во пулсар тајмингот
Пулсар _ се ротирани неутронски ѕвезди кои емитуваат пулси во многу редовни интервали кои се движат од неколку милисекунди во секунди. Астрономите веруваат дека импулсите се емитуваат истовремено во текот на еден широк спектар на честоти. Меѓутоа, како што го гледаме на Земјата, составници на секој пулс испуштаат повисоки радиочестоти пристигнату пред тие да емитираат на пониските честоти. Ова се случува бидејќи расејување на јонизирана составница на меѓуѕвездената средина, пред сè на слободни електрони, кои ја прават групната брзина на честотата. Екстра одлагање додадена на честотата \nu е
каде постојано расејување  е дадена со
и  'мерка на расејување' (\mathrm{DM}) е густината на колоната на слободните електрони (вкупна содржина на електрони) - т.е. бројот на густината на електрони n_e (electrons/cm3) интегрирани по патот изминати со фотон од пулсарот на Земјата - и е дадена со
Типично за астрономски набљудувања, ова одлагање не може да се мери непосредно, бидејќи од време на емисијата е непозната. Што ''можат 'да се мери е разликата во времето на пристигнување на две различни честоти. Доцнењето \Delta t помеѓу висока честота \nu_{hi} и ниска честота \nu_{lo} составница на пулс ќе биде''
Повторното пишување на горната равенка во однос на \Delta t им овозможува на еден да се утврди \mathrm{DM}со мерење на е пулсово време на пристигнување на повеќе честоти. Ова, за возврат може да се користат за изучување на меѓуѕвездената средина, како и дозволи за набљудувања на пулсарите на различни честоти да се комбинираат.
NGC 1380
NGC 1380 — спирална галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1380 се споменува и како ESO 358-28, MCG -6-9-2, AM 0334-350, FCC 167, IRAS 03345-3508.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1380 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 1380 има привидни димензии од 4' х 2,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 36 м 27,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 34° 58' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 7°.
Други поделби
Проучување на NGC 1380 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13318. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7031.
Махмуд I
Махмуд І (османлиски јазик: محمود اول,  во  -  во ) бил дваесет и четвртиот султан на Отоманското Царство. Тој бил син на Мустафа II и владеел од 1730 до 1754 година. Во 1736 година Русија го окупирала Крим.
Управување
Махмуд е роден во Едрене како син на Мустафа II (1695-1703) и Салиха султан. Махмуд бил постар брат на идниот Осман III (1754-1757).
На 28 септември 1730 година Патрона Халил со мала група на колеги јаничари организирале бунт во Цариград против реформите на Ахмед III. Тој успеал да влезе во Топкапи-сарај и побарал погубување на големиот везир по кое следувала абдикција на султанот Ахмед III а неговиот внук Махмуд станал новиот султан.
Спорадичните обиди во османлиската војска да се воведат европските пиштоли и огнено оружје продолжиле под водство на Контот де Боневал, французин кои го прифатил исламот. Во 1731, во текот на првата кампања за борба против Персија, Махмуд успеал да поврати дел од поранешната османлиска сопственост на Кавказ, која била изгубена од Ахмед III, но засилувањето на владеењето на Надир Шах (владеел 1736-1747) во Иран, уште еднаш ги потерало во бегство. На крајот, по смртта на Надир Шах, границата помеѓу Османлиското царство и Иран била вратена на линијата според договорот од 1639. На Запад, војската на Махмуд влегла во нова војна со Австрија и Русија (1736-1739), која резултирала со Белградскиот договор (1739) според кој султанот бил принуден да направи територијални отстапки. Махмуд I починал во 1754. На престолот го наследил неговиот брат Осман III.
Бели автобуси (операција)
Операцијата „Бели автобуси“ била операција на шведскиот црвен крст и данската влада која се оддржала пролетта 1945 година со цел да се спасат затворениците на концентрационите логори во области под контрола на Нацистичка Германија и да се превезат до Шведска како неутрална држава.
Германија на Евровизија 1958
Германија била претставувана од Маргот Хиелшер со песната " Für zwei Groschen Musik " на конкурсот за песна на Евровизија во 1958 година, што се одржал на 12 март во Хилверсум, Холандија. "Für zwei Groschen Musik" била избрана на германскиот национален натпревар кој се одржал на 20 јануари. Ова бил втор последователен настап на Евровизија за Хиелшер за Германија.
На Евровизија
Ноќта на финалето Хиелшер настапила осма во ред, по Белгија и пред Австрија. Перформансот на Хиелшер во 1957 година, кога таа пеела во телефонски приемник, се смета за прв перформанс што воведува елемент на визуелна изведба во Евровизија, а таа истото тоа го прави и во 1958 година, појавувајќи се на сцената облечена во тијара и појас. На крајот од гласањето "Für zwei Groschen Musik" добила 5 бода и со тоа Германија завршила на седмото место од вкупно десет учесници. Германското жири 5 од можни 10 бода ги доделила на Белгија.
Гласање
Секоја држава имала жири составено од десет луѓе. Секој член на жирито требало да даде по еден бод на неговата или нејзината омилена песна.
.ad
.ad — највисок семрежен домен на Андора. Со доменот управува Servei de Telecommunicacions d'Andorra.
Надворешни врски
סיומת אינטרנט Toppdomän
Кан (музичка група)
Кан — германска експериментална рок група формирана во Келн, Западна Германија во 1968. Кан биле водечка авант-гардна рок група во 70-тите. Од почетокот, нивната музика не била дел од општоприфатените сфаќања за рокенрол музиката.
Световид
Световид, Свентевит или Свантовит — бог на Ругијците. Се спомнува како врвен бог на Балтичките Словени. Богот Световид бил почитуван во целото Полабје.
Извори
Според некои автори бил врвниот бог на Словените, а според другите му припаѓало врвното мество меѓу божествата на Балтичките Словени. Кон првото тврдење се наведуваат и записите на Хелмолд, Сакс Граматик и Книтлинг Зег, најстарите хроничари на словенската духовност, но и поновите меѓу кои се издвојува Чајкановиќ. Меѓу останатото во записите од хрониката на Хелмолд се сретнува и следното: ‘Се гордеат и со самото име на Св. Вид, нему му имаат посветено и изфрадено со најголеми почести скулптура и храм, особено припишувајќи му водство меѓу боговите. И сите словенски провинции од него бараат пророштва а годишната жетва ја откупуваат во жртвите. Хелмолд и Сакс Граматик името на Световид го изедначуваат со Св. Вид, а на тој начин неговото постоење го врзуваат со прифаќањето на христијанскиот божји слуга од страната на Словените и неговото воздигање и трансформирање во паганското божество. Но, ваквото тврдење сепак било дел од кампањата за истребување на словенскиот пантеон и потполна христијанизација на народите.
Во Хрониката на Хемолд се вели: "Меѓу многубројните словенски богови, господари Световид, бог на земјата Рујан. Тоа е богот чии прорекувања се најточни. Останатите богови покрај него се само полубогови."
Во него се обединети атрибутите на богот на сонцето и богот на војната. На тој начин, него можеме да го доближиме до Дажбог, со забелешка дека Световидовиот лик е многу појасно персонифициран. Тој е истовремено и хтонско и сончево божество. Претставен е како ноќен коњаник, кој јава на бел коњ.
Сакс Граматик дава описи за празнувањето на неговиот ден:
"Еве како го славеа големиот празник на овој идол. Еднаш годишно, кога ќе се собере родот, се собира голема толпа народ пред храмот, да му принесат за жртва животински глави, и сите учествуваат во оваа голема религиозна гозба. Свештеникот, кој спротивно на обичајот на оваа земја, носи брада и многу долга коса, има единствено право да влезе во светилиштето. Ден пред свеченоста, тој грижливо го чистел храмот, каде што, исто така, само тој има право да влезе, внивавајќи добро да не дише додека е таму... По ова носат пред кипот еден тркалезен и со човечка големина колач (леб), намачкан со мед; свештеникот се крие зад колачот и го прашува народот дали го гледа. Ако одговорат дека го гледаат, тој посакува:'Догодина да не го видат`.Оваа желба значи: не народот или жрецот догодина да имаат поголема среќа, туку догодишната жетва да биде поголема."
Особености
Како бог кој имал исклучителни моќи. Световид имал и повеќе функции, пред с#, неговото име потврдува дека тој го согледувал светот, вселената. Ш. Кулшиќ ја нагласува неговата хтонична и воинствена карактерност, потврда за ова го наоѓа во народната поезија каде го идентификува ‘Белиот Вид - воин кој се враќа по долго војување’ со ова прастаро божество. Световид бил идентификуван и како божество на плодноста, неговото покровителство се однесувало на аграрот и природата воопшто, но исто така и според другите автори ја делел воинствената моќ со своите верници. Оттаму и тој како и повеќето словенски божества припаѓа и на небесно божествено пространство, но во исто време е и хтонично божество кое имало моќ да ја претскажува иднината.
Својата посветеност и почитта кон Световид Словените ја изразувале и на тој начин што еднаш годишно во негова чест била принесувана христијанска, човечка жртва. Храмовите на Световид биле почитувани и заштитувани. Пророчиштето на Световид во Аркона било надалеку познато и словените од сите краишта носејќи жртва доаѓале да побараат помош од божеството во предвидување во важните настани. Особена почит се придавала и на жреците (свештените лица) кои можеле да ги толкуваат пророштвата.
Сакс Граматик го има опишано храмот на Световид како мошне убава дрвена градба која се крева во центар на градот: ‘почитуван е според култот, но и поради идолот кој беше сокриен во него. Надворешноста на овој храм била украсена со прекрасен грубо обработен длаборез кој претставувал најразлични предмети... Во него се влегува само низ една врата. Самиот храм е ограден со двојна ограда, надворешната ограда била покриена со црвен покрив, а внатрешна од платна кои биле прицврстени на четири колци. Во зградата беше огромен идол, многу поголем отколку во природа. Идолот имаше четири глави, на четири врата... ‘ Главите биле сместени по две напред и две на грбот, насоката на нивното гледање била во лево и десно. Ликот бил со обријано лице и ошишана коса, во едната рака имал рог направен од метали, овој рог случел за предвидувања. Во левата рака идолот имал лак спуштен низ тело. Телото на идол било покриено со мантија. Идолот бил направен од префинето изработеното дрво. Покрај идолот биле забележани и елементи кои ја карактеризираат и негова воена улога: седло, узди, меч и др. Симбол на воинствената сила на Световид бил и бел коњ, со кој се обавувале и пророштвата, особено оние врзани за воени походи.
И обредните елементи опишани од древните хроничари потврдуваат колку голем значај се придавал на ова божество. По собирањето на житото се приредувала голема прослава во храмот на Световид. Ден пред свеченоста жрецот го чистел и подготвувал храмот. Во храмот влегувал единствено тој, во времето додека боравел во храмот тој не дишел, за да не го извалка идолот со човечки здив. Верниците пред храмот оставале подароци очекувајќи го пророштвото од устата на жрецот. Пред храмот се палел оган од дабовите стебла. Како дел од ритуал било и симболично криење на свештеникот зад огромен леб (в. криење). Во подоцните сати прославата станувала раскалашена гозба што претставувало знак на доближување на божеството.
Освен како божество на плодноста и заштитник на својот народ Световид бил и бог на војната. Древните Словени верувале дека тој ноќе јава на својот бел коњ истребувајќи ги нивните непријатели, оттаму во неговите раце рогорт ја симболизирал плодноста, а лакот воинственоста.
Такуја Такаги
(роден ) — јапонски фудбалер.
Црква „Св. Петнаесет тивериополски маченици“ - Куклиш
Манастирот своето име го добил по и по Светите Петнаесет тивериополски маченици кои за време на својата мисија за ширење на христијанството биле заробени и погубени во Куклиш на местото каде што денес се наоѓа манастирот. Коските на неколку од светците се наоѓат и денес во манастирот во Куклиш, а поголемиот број од нив се наоѓат во манастирот "Св. 15 Тивериополски Маченици" којшто се наоѓа во Струмица.
Прашања за современата шаховска теорија
Прашања за современата шаховска теорија е шаховска книга, дело на советскиот шахист, шаховски автор и теоретичар Исак Липницки. Книгата е напишна во 1956, а во неа е содржано објазнување на многу елементи од отворањето и нивното поврзување со средишницата од играта преку анализа на корисни партии одиграни во периодот до првата половина на 20. век. Книгата е напишана на руски јазик.
За делото, самиот автор запишал: Во ова дело, ние се стремиме да го откриеме современото сфаќање на бројните решенија на решенијата на прашањата за општата теорија на отворањето и неговата поврзаност со средишницата.
Правилното разбирање на општите принципи на отворањето, законитостите, идеите, т.е. прилагодувањето на „духот на отворањето“ има најважно значење. Шахистот кој ќе добие солидна основа во поглед на творечкиот развој на различнити замисли, не се чувствува закован за безбројните шаблони.
Содржина
Делото „Прашања за современата шаховска теорија“ е одличен пример за проучувањње на спојот пимеѓу отворањето и средишницата во шаховската игра. Авторот особено обрнал вниомание на центарот и крилата како протоци за развојот на играта и остварувањето на плановите на противниците за стекнување на иницијативата. Објаснета е и мобилизацијата на фигурите во отворањето, како и оценката на позициите и примената на новини во играта.
Делото е поделено на 2 дела и 3 глави:
Првиот дел е насловен Некои проблеми во теоријата на отворањето и средишницата, и во него подетално е објаснето значењето на цемнтарот и крилата и нивната меѓусебна поврзаност како основни компоненти на развојот на плановите на противниците. Преку поучни партии. авторот на одличен начин го извлекува и значењето на мобилизацијата на фигурите, преземањето на иницијативата, како и примената на новини аз време на партијата.
Во вториот дел, Рагозинова одбрана, дадено е кратко објаснување на Нимцовичовата одбрана и неколку варијанти кои може да настанат од ова отворање.
Првата глава, која е насловена Основни стратешки и позициони идеи на одбраната претставува дополување на објаснувањата дадено во првиот дел, додека втората и третата глава се претставени преку аналчиза на системи на отворања и поучни партии одиграни помеѓу најдобрите шахисти кон крајот на 19. и првата половина на 20. век.
Владимир Машков
Владимир Машков (руски: Владимир Львович Машков, роден на во ) е руски и советски глумец, режисер, продуцент и писател.
Потекнува од глумечко семејство. Во средината на 1960-тите, неговото семејство се преселило во Новокузнецк, а во доцните 1970-ти во Новосибирск, каде Машков започнал да учи биологија на универзитетот. Но по само една година, тој се откажал и се запишал на драмското училишпте во Новосибирск.
Во 1984 година бил протеран од училиштето, а тој заминал во Москва каде влегол во Московскиот театар за уметност, во студиото на Тарканов. Кратко по ова, тој се вклучил во студиото на Олег Табаков, играјќи улогуи во театрот во негова режија.
На филмската сцена дебитирал во 1989 година во филмот Зеленосветла коза. Во 1990 година дипломирал на Московски уметнички театар. Својата слава Машков ја добил во филмовите: Граница, Американска ќерка како и во филмот Олигарх, а по ова започнал да се појавува и во холивудските филмови. Една од најпознатите улоги му е онаа во филмот Behind Enemy Lines.
Канцероген
Канцероген (карциноген или ракопредизвикувач) е секоја супстанција, радионуклид, или зрачење кои се директни предизвикувачи на рак. Ова настанува поради способноста за оштетување на геномот или нарушување на клеточните метаболички процеси.
Радиоактивните супстанции можат да бидат канцерогени поради зрачењето кое го емитираат, како што се: гама-зраците и алфа-честичките. Нерадиоактивни канцерогени се: вдишувањето на азбест, некои диоксини, пушењето на тутун и др.
Национален парк
Национален парк — заштитен природен или полуприроден предел во сопственост на владата на една земја. Во ваквото подрачје се забранети градежни потфати, експлоатација на природните ресурси и менување на теренот, а се дозволува негово користење за рекреација и еколошки активности. Првиот национален парк во светот е Јелоустон во САД, основан во 1872 г., иако самата идеја е постара. Првиот во Македонија е Пелистер, прогласен во 1948 г. Меѓународниот сојуз за заштита на природата (МСЗП или IUCN), и неговата Светска комисија за заштитени области, националните паркови се класификуваат како заштитени области од II категорија. Најголемиот национален парк во светот е Североисточен Гренланд, основан во 1974 г. Според МСЗП во светот постојат околу 7000 национални паркови (2010).
Критериуми
Во 1969 г. МСЗП донеле одлука дека едно место е национален парк ако има релативно големо подрачје со особени својствени одлики. За национален парк се смета место:
Во 1971 г. се донесени дополнителни критериуми за појасно утврдување на подобноста на една област:
Во Македонија
Покрај ова, во постапка е разгледувањето за прогласување на Шара за четврт национален парк.
Симург
Симург или Симорг (персиски: سیمرغ), во Македонија се изговара и Семиург, е познат и како Анга (персиски: عنقا). Ова е современо персиско име за чудесното, добронамерно, крилесто митско суштество. Претставите на Симург се среќаваат во сите периоди на величествената иранска уметност и литература, а се среќава и во иконографијата на средновековна Ерменија, Византија и други региони под влијание на иранската култура.
Името потекнува од средноперсискиот пахлевиски Сенмурв, (Senmurv, Sēnmurw (или изворно Sēnmuruγ). Средноперсиското име најверојатно има корени во Авеста со значење „птицата Саена“ (mərəγō Saēnō), односно во оригинал грабливец, како орел, сокол или јастреб. Се претпоставува дека името има корени во санскрит каде саена (санскрит: śyenaḥ) значи „грабливец“ и се смета за божествен лик. Саена, исто така, е лично име кое потекнува од името на птицата.
Постојат претпоставки за поврзаност меѓу Симург и словенскиот бог Симаргл.
Љубисав Иванов - Ѕинго
Животопис
Завршил Рударско-геолошки факултет и повеќе од 40 години бил генерален директор на Рударско-геолошкиот комбинат „Силекс“ - Кратово.
За претседател на СПМ бил избран на Вториот конгрес на СПМ кој се одржал во јули 1995 година и бил реизбран на Третиот, Четвртиот, Петтиот и Шестиот конгрес на СПМ.
Тој бил првиот претседател на Фудбалската федерација на Македонија по осамостојувањето на Македонија и на должноста бил во периодот од 1993 до 1996 година.
Кулук
Кулук или ангарија (турцизми) — присилна работа, работна обврска на селаните кон феудалниот господар или спахија. Работата обично се вршела во местото каде што живееле селаните (работниците). На Балканот кулукот се поврзува со отоманското владеење, иако селаните и претходно биле принудени да придонесуваат со својот труд за феудалците или црквата. На овој начин обично се изведувале јавни работи, како градење патишта, тврдини, мостови и слично. Оние што работеле не добивале надомест за својот труд, евентуално слаба храна или лошо сместување.
Во Србија била позната и формата на принудна работа згон што опфаќала собирање и присилување на работниците (селаните) да работат на место оддалечено од нивните села.
Во модерно време, на принудна работа се присилуваат или заробеници или затвореници. На пример, за време на Втората светска војна, германската воена индустрија во голема мерка се потпирала на принудна работа, користејќи го трудот на луѓето пратени во работни логори по која било основа (расна, политичка, криминогена, и сл.).
Неофит (Патријарх на Бугарија)
Образование
Роден е во Софија на 15 октомври 1945 година со световно име Симеон Николов Димитров во работничко, безпартиско и силно религиозно семејство. По завршување на основно образование, во есента 1959 година бил примен за ученик во Софиската духовна богословија во Черепиш и завршил во 1965 година. Од септември 1967 година бил студент во Духовната академија „Свети Климент Охридски“, која ја завршил во 1971 година. Од есента на 1971 година до 1973 година бил на богословска специјализација во одделот за црковно пеење при Московската духовна академија.
Духовен живот
Неофит бил потстриган за монах на 3 август 1975 година во Тројански манастир со името Неофит. Следниот месец бил избран за диригент на Софискиот свештенички хор. Лично Патријархот Максим го ракоположил за јеромонах на 25 март 1976 година. Архимандритско достоинство добил повторно од Максим на 21 ноември 1977 година во Соборниот храм „Света Недела“. Од 1 јануари 1981 година до декември 1985 година архимандрит Неофит бил протосингел на Софиската митрополија. Како таков на 8 декември 1985 година во патријаршиската катедрала „Свети Александар Невски“ бил хиротонисан во епископски чин со титула Левкиски и бил назначен за втор викар на софискиот митрополит.
Патријарх на Бугарија
На 24 февруари 2013 година на патријаршиски изборен црковен собир е избран за патријарх на Бугарската православна црква со поднесени 90 гласови спрема 47-те гласа за митрополит Гаврил Ловчански.
1874 во музиката
1874 година во музиката содржи некои значајни настани.
Зоостории
Зоостории – македонска книга, збирка раскази напишана оди Владимир Мартиновски. Книгата е издадена во 2019 година од издавачкото претпријатие Бегемот.
Содржина
„Зоостории“ на Владимир Мартиновски е прозна книга составена од вкупно 77 раскази, поделени во 11 циклуси, секој изграден од по 7 прози. Зоосторија во ова дело на Мартиновски е именување на поетичка припадност кон едно универзално, наместа сосем духовно набљудување и регистрирање на сиот жив свет, оној на инсектите, на животинките, на ѕверовите, на билките, на природата, на пејзажите, на феномените, зад кои стои еден, така да се каже, спинозијански (пан)натурализам, во чие средиште, секако, стои човекот. Мартиновски умее да ги бележи и креативно да ги обработува своите суптилни и многустрани опсервации на процесот што го нарекуваме – живот на сите нешта, пред сè на човекот меѓу нив. Поетичкиот свет на Мартиновски е лиричен, нежен, сочувствен, филантропски и филозофски. Неговиот дискурс е разнороден: во него се мешаат хаикуа и хаибуни среде или како поенти во неговиот прозен дискурс. Еднаш е раскажувачки, прозаистички екстензивен, другпат анегдотичен, третпат афористичен, често склон на стихување (римување) во проза, онака како што го влече чувството.
NGC 5765B
NGC 5765B — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5765B е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 5765B има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Остатоци од денот
Остатоци од денот (англиски: The Remains of the Day) е британски филм од 1993 година, во режија на Џејмс Ајвори (James Ivory), според сценариото на Рут Проер Џабвала (Ruth Prawer Jhabvala), засновано врз романот на Казуо Ишигуро. Главните улоги ги толкуваат: Ентони Хопкинс (Anthony Hopkins), Ема Томпсон (Emma Thompson), Џејмс Фокс (James Fox), Кристофер Рив (Christopher Reeve), Питер Вон (Peter Vaughn) итн. Филмот освоил 19 награди и имал вкупно 27 номинации, вклучително и осум номинации за наградата „Оскар“. Лондонските филмски критичари го прогласиле Ајвори за режисер на годината, а Хопкинс (кој освоил девет награди за неговата улога) за глумец на годината.
Содржина
Дејството на филмот се одвива во Британија по Втората светска војна, а во него е прикажан животот во дворецот на лордот Дарлингтон (го игра Фокс). Приказната ја раскажува госпоѓата Кентон (ја игра Томпсон), која се присетува на својата служба кај лордот каде работела заедно со главниот батлер, Џејмс Стивенс (го игра Хопкинс). Тој е беспрекорен во извршувањето на работата и слепо верен на својот господар, така што никогаш не ги покажува своите чувства, ниту пак го искажува своето мислење. Лордот често го посетуваат претставници на нацистичката Германија, како и нивните англиски симпатизери, но Стивенс никогаш не ги коментира нивните разговори. Неговиот стар татко (го игра Вон), поранешен келнер, е болен и поради тоа е преместен на местото чистач, а Стивенс не покажува никакво сочувство кон својот татко, кој е огорчен поради новата понижувачка работа. Неговиот свет и неговите конвенционални критериуми и вредности ќе бидат разнишани со доаѓањето на домаќинката на куќата, госпоѓицата Кентон, која се вљубува во него. И таа е беспрекорна во работата, меѓутоа истовремено е чувствителна и кога ќе умре татко му на Стивенс, таа бдее над него, додека Стивенс е зафатен со послужување на угледните гости. Соочена со бесчувствителноста на Стивенс, Кентон запознава еден маж со кого набргу стапува во брак и го напушта имотот на лордот. Многу години подоцна, остарениот Стивенс оди во пензија и дури тогаш го преиспитува својто став кон работата и кон животот. Тој се среќава со госпоѓата Кентон, но дури и тогаш нема сила да ги покаже своите чувства кон неа. ref>HRT, Na kraju dana, britansko-američki film (пристапено на 28.11.2020)
Молибденска киселина
Chemical compound Молибдинската киселина се однесува на хидрирани форми на молибден триоксид и сродни видови. Монохидратот (MoO 3 · H 2 O) и дихидратот (MoO 3 · 2H 2 O) тие се добро карактеризирани. Тие се жолти дијамагнетни цврсти материи.
Структура на цврстите материи
Цврстите форми на молибдинска киселина се координативни полимери. Монохидратот MoO 3 ·H 2 O се состои од слоеви на октаедрално координирани MoO 5 ·(H 2 O) единици каде што се споделени 4 темиња. Дихидратот (сликата прикажана погоре) ја има истата структура на слојот со „дополнителната“ молекула H 2 O меѓу слоевите.
Структура на молибдинска киселина во раствор
Во закиселени водени раствори на молибдинска киселина, се забележува комплексот MoO 3 (H 2 O) 3. Повторно, молибденот прифаќа октаедрална молекуларна геометрија, веројатно со три оксо лиганди и три акуо лиганди.
Апликации
Многу оксиди на молибден се користат како хетерогени катализатори, на пр. за оксидации. Молибдинската киселина и нејзините соли се користат за да се направи реагенсот Фроеде за претпоставена идентификација на алкалоидите.
Осман III
Осман III (османлиски јазик: عثمان ثالث ‘Osmān-i sālis) ( во –  во )  бил дваесет и петтиот султан на Отоманското Царство во периодот од 1754 до 1757 година.
Тој бил син на султан Мустафа II и Шехсувар султан. По 51 година од својот живот се качил на престолот и тоа на 13 декември 1754 година, а мајка му, на 72 години ја добила титулата валиде султан. Во негово време настанале два големи пожари во Истанбул. Поголемиот дел од својот живот го поминал во затвор, и за разлика од останатите султани тој не ја сакал музиката и ги протерал сите музичари надвор од палатата. Починал на 30 октомври 1757 година од срцев удар.
Знаме на Општина Другово
Опис
Знамето на Општина Другово претставува православен црвен крст, обложен во златна лента на црна позадина. Во центарот на крстот е поставена златно-жолта Ѕвезда од Кутлеш, а целото знаме е обложено со златна лента. Црната основа на знамето ја претставува земјата, крстот го претставува православието а звездата ја претставува Македонија.
Орден на народен херој
Орден на народен херој — воено одликување што се доделувало во СФР Југославија. Тоа се доделувало на поединци, воени единици, како и на политички и други организации за особени или херојски дела за време на војната и мирот. Најповеќе ордени се доделени на партизаните од Народноослободителната борба во текот на Втората светска војна. Доделени се вкупно 1.332 одликувања во СФР Југославија, а 17 се доделени на странски државјани.
На лица родени во денешна Република Македонија им се доделени 66 вакви одликувања. Од нив 44 загинале во текот на војната. Последните живи народните херои починале во 2013 година (Атанас Забазноски и Мара Нацева). Фана Кочовска - Цветковиќ била најмладиот народен херој на Југославија. Најмногу народни херои - 14 има од Прилеп и Прилепско, 8 од Куманово и Кумановско, 7 од Битола и Битолско, 5 од Скопје итн.
Носителите на орденот уживале одредени привилегии како што се: бесплатно користење на јавниот сообраќај и пензии за членовите на семејството на починатите херои. Иако после распадот на СФРЈ привилегиите се значително намалени, сѐ уште државите создадени после распадот на СФРЈ на народните херои им даваат одредени бенефиции. Многу училишта и улици во повоена Југославија се именувани според имињата на народните херои, а многу од нив се задржале и во новосоздадените држави.
Статистики
Со орден народен херој одликувани се:
Според републиката во која се родиле (не по националност):
Според занимањето:
Скоро сите добитници биле членови на Комунистичката партија на Југославија (некои од нив биле посмртно зачленувани во партијата), а 658 од одликованите биле членови на КПЈ пред Втората светска војна. Повеќето, 1.261, се придружиле на партизанското движење во текот на 1941 година; од 1942 имало 41 народен херој и пет од 1943 година.
Од народните херои кои загинале во текот на војната:
Ајнхаузен (Тирингија)
Ајнхаузен (Einhausen) — општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија и сообраќај
Општината Ајнхаузен се наоѓа јужно од Тириншката Шума во долината на Вера на вливот на Хазел, околу 8 километри југоисточно од градот Мајнинген.
На околу 1 километар оддалеченост од местото се наоѓа железничката станица Гриментал, која заедно со железничката станица во Мајнинген, претставува најзначаен железнички јазол во Јужна Тирингија.
Јужен округ (Боцвана)
Јужниот округ е еден од окрузите во Боцвана. Главен град на округот е Кање. Кање е едно од најбрзо растечките села во Боцвана. Покрај него, во округот има и останати големи села, како што се Гудхоуп и Мушопа. Округот е дом на вториот најголем производител на телешко. Во округот има големи ранчови, меѓу кои и владини поседи кои помагаат на локалното земјоделство. Покрај сточарството, во округот има и земјоделци, кои одгледуваат пченка и останати култури. Во округот бил пронајден третиот рудник за дијаманти во земјата.
На југ округот граници со ЈАР, на исток со Југоисточниот округ, на север граничи со Квененг и на запад со Кгалагди.
Под-окрузи
Округот е поделен на три под-окрузи:
Европско првенство во ватерполо 2008
Европското првенство во ватерполо 2008 е 28 европско првенство во ватерполо.Се одржа во Малага, Шпанија од 4 до 13 јули. За директен пласман се избориле: домаќинот Шпанија, Романија, Србија, Унгарија, Италија и Грција. За останатите места преку квалификации се избориле: Хрватска, Црна Гора, Русија, Македонија, Германија и Словачка. Шампион на првенството е Црна Гора.
Акватик Центар
Акватик Центарот Малага 2008(Centro Acuático Málaga 2008) е дизајниран во форма на призма. 50 метарскиот базент на отворено каде ќе се одржи машкиот турнир и полуфиналето и финалето на женскиот турнир е допуштен како продолжеток на 50 метарскиот базент на затворено каде што се одржува прелиминарната фаза од женскиот турнир, создавајќи слика на голема ширина на површината на водата.
Исто така има и уште еден 34,5m долг базент со загревање на водата, термално подрачје за одмор и надворешен двор за релаксација, фитнес област со стаклена фасада со поглед кон базентите и многу соби за активности со поглед кон надворешната главна фасада.
Земјиштето има површина од 25.000m2, а конструкцијата 13.900m2.
Маскота
Маскота на ова европско првенство е Готерон, капка вода која се научила да игра ватерполо.
Квалификации
Квалификациите за учествување на завршниот турнир се одржале во три града:Дубровник,Скопје и Монпеље, од 4 до 6 јануари 2008.
Група А
Квалификациите од групата А се играле во Дубровник од 4 до 6 јануари. Во оваа група играле: Хрватска, Црна Гора, Словенија и Велика Британија.
Група B
Квалификациите од групата C се играле во Монпеље, од 4 до 6 јануари. Во оваа група играле: Франција, Украина, Германија и Словачка.
Група C
Квалификациите од групата C се играле во Скопје од 4 до 6 јануари. Во оваа група играле: Македонија, Русија, Холандија и Белорусија.
Прелиминарна фаза
Прелиминарната фаза се играше од 4 до 8 јули. Во оваа фаза селекциите на Црна Гора и Србија се квалифицираа директно во четвртфиналето, а освен тие борбата за златниот медал ја продолжија и селекциите на Унгарија, Хрватска, Италија и Германија.
Завршна рунда
Завршната рунда се игра од 9 до 13 јули.
7/12 место
9 јули 2008
11 јули 2008
11/12 место
11 јули 2008
9/10 место
12 јули 2008
7/8 место
12 јули 2008
Долењска
Долењска (словенечки: Dolenjska; германски: Unterkrain) — еден од 8-те традиционалните региони на кои е поделена Словенија.
Европско првенство во ватерполо 2008
Чествртфиналисти
9 јули 2008
Долењска
Географија
[[File:Borders_of_the_Historical_Habsburgian_Lands_in_the_Republic_of_Slovenia.png|врска=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Borders_of_the_Historical_Habsburgian_Lands_in_the_Republic_of_Slovenia.png|мини|300x300пкс|Tрадиционални региони во Словенија.1. Приморска
Европско првенство во ватерполо 2008
Полуфиналисти
11 јули 2008
Долењска
Географија
2. Крањска: 2a Горењска, 2b Нотрањска, 2c Долењска
Европско првенство во ватерполо 2008
5/6 место
12 јули 2008
Долењска
Географија
3. Корушка
Европско првенство во ватерполо 2008
Бронзен медал
13 јули 2008
Долењска
Географија
4. Штаерска
5. Прекмурје]] Долењска е исцртана со Љубљанската Котлина со градот Љубљана на северозапад, со реката Купа и границата со Хрватска со Жумберачките Планини на југ и југоисток, со реката Сава на север и североисток и со планината Крим, Блошката висорамнината и висорамнината Поток на запад. Најјужниот регион до границата со Хрватска на реката Купа се нарекува Бела Долењска и обично се смета за дел од Долењска.
Европско првенство во ватерполо 2008
Златен медал
13 јули 2008
Долењска
Историја
Во 17 век, Хабсбуршкото војводство Крањска било внатрешно поделено на три административни области. Областите биле познати на германски како Kreise (Kresija на старословенечки). Тие биле: Горна Долењска со центар во Љубљана (поранешен Крањ), што ги опфаќа северните области на војводството; Внатрешна Долењска која го опфаќа југозападот, со центар во Постојна, и Долењска на југоисток. Додека најголемиот дел од населението е словенечко, постои значително германско малцинство на југот.
Оваа поделба останала, во различни форми, до 1860-тите, кога биле укинати старите административни области, а Долењска била поделена на помали oкрузи (германски: Bezirk): Ново Место (Rudolfswert), Кочевје (Gottschee) и Кршко (Gurkfeld). Сепак, регионалниот идентитет остана силен и потоа. По распаѓањето на Австроунгарија по Првата светска војна, Долењска била инкорпорирана во Кралството на Србите, Хрватите и Словенците и престанала да постои како посебна политичка и географска единица. Регионален идентитет набрзо избледе, но регионалната идентификација со нејзините подединици (Горна Долењска, Долењска и, во помала мера, Внатрешна Долењска) останува силна.
Германија на Евровизија 1960
Германија била претставувана од Вин Хуп со песната " Bonne nuit ma chérie ", на натпреварот за песна на Евровизија во 1960 година, кој се одржал на 29 март во Лондон. "Bonne nuit ma chérie" била избрана на германското финале кое се одржало на 6 февруари. Песната била испеана на германски јазик и покрај тоа што нејзиниот наслов е на француски јазик.
На Евровизија
На финалниот настан Вин Хуп настапил единаесетти по ред, по Холандија и пред Италија. Во 1960 година не постоеја конкретни правила во однос на должината на песната, иако упатствата на Европскиот радиодифузен сојуз сугерирале дека идеалните песни требало да бидат не подолги од 3 минути и 30 секунди. Германија била само една од неколкуте држави кои го игнорирале советот, бидејќи нивната песна "Bonne Nuit, Ma Chérie!" траела вкупно 4 минути 10 секунди. На крајот на гласањето "Bonne Nuit, Ma Chérie!" добила 11 бода, со што Германија завршила на четвртото место (заедно со Норвешка ) од вкупно 13 настапи. Германското жири му доделило 7 од своите 10 бода на Монако.
Гласање
Секоја држава имала жири од десет луѓе. Секој член на жирито требало да даде еден бод на неговата или нејзината омилена песна.
NGC 1380A
NGC 1380A — леќеста галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1380A се споменува и како ESO 358-33, MCG -6-9-6, FCC 177.
1873 во музиката
1873 година во музиката содржи некои значајни настани.
NGC 1380A
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 36 м 47,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 34° 44' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 179°.
Други поделби
Проучување на NGC 1380A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13335. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7031.
Евгениј Зноско-Боровски
Евгениј Александрович Зноско-Боровски (Евгений Александрович Зноско-Боровский; 28 август 1884, Павловск - 30 декември 1954, Париз) бил руски шахиовски мајстор, шаховски теоретичар, учител и автор, како и драматург, музички и театарски критичар.
Својата дејност како драматург и театарски критичар ја започнал во Русија, а негов близок соработник бил Всеволод Маерхолд. Неговата прва пиеса „Крстарица „Дијамант““ била издадена во 1910 година, а истата година, благодарение на Маерхолд, премиерно била изведена неговата комедија „Преправениот принц“. Откако се преселил во Франција, главно работел за тамошните руски весници, во коишт објавувал статии и рецензии на делата на познатите руски поети, меѓу кои: Блок, Волошин, Ахматова, Цветаева и др.
Како шахист, Зноско-Боровски бил активен уште од своите училишни денови. Станал шаховски мајстор во 1906 година, откако имал забележителен успех на турнирот во Ниргнберг. Во периодот додека живеел во Русија бил еден од најсилните шахисти на Санкт-петербуршкиот шаховски клуб. По преселбата во Франција се занимавал со пишување на шаховски дела и објавување на статии и колумни за шахот. Големи успеси остварил со освојувањето на третото место на турнирот во Ница во 1930 и победата на градскиот турнир на Париз во 1931 година.
Животопис
Зноско-Боровски се родил во Петрпоавловск, во непосредна близина на Санкт Петербург. Средното образование го завршил на Александровскиот лицеј во 1904 година, а веднаш потоа како војник се вклучил во Руско-јапонската војна. Во неа се здобил со повреда на денсата рака, а по нејзиното завршување бил одликуван со Орденот на Свети Ѓорѓи. Во 1909 година, се запознал со Всеволод Маерхолд, а во ноември истата година му бил секундант на Николај Гумиљов во неговиот двобој против Максимилијан Волошин. Една година подоцна била издадена неговата прва пиеса „Крстарица „Дијамант““. Творбата била подложна на критики, коишто го подвелкувале влијанието на Морис Метерлник. Во периодот од 1909 до 1912, бил критичар на модернистичкото списание „Аполон“, во коешто објавувал театарски рецензии и хроники. Неговата комедија „Преправениот принц“ била поставена од страна на Маерхолд и за првпат изведена во 1910 година.
Како војник учествувал и во Првата светска војна, во којашто се здобил со повреда на нозете. По војната, неколку месеци живеел во Кавказот, каде што раководел со театар, а за време на Руската граѓанска војна живеел во Ростов на Дон. Во 1920 година се преселил во Париз, каде што го поминал остатокот од животот. Таму работел за руски весници, а бил и писател и театарски критичар. Во тамошните весници објавил и статии за поезијата на руските поети: Блок, Волошин и Ахматова; како и рецензии на стихозбирки од Цветаева, Ходасевич и Шкљар. Починал во 1954 година, на 70-годишна возраст. Погребан е на гробиштата Сент Женевјев де Буа.
Семејство
Евгениј Зноско-Боровски бил оженет со Марија Нерпина (1882-1946), која по професија била глумица и на сцената била позната како „Филаретова-Багрова“. Двојката имала син, Кирил Зноско-Боровски, кој бил писател познат под псевдонимот „Едмон Кари“, како и активен работник во Комунистичката партија на Франција.
Шаховска кариера
Шах научил да игра уште како момче. Освоил неколку награди на локалните и регионални турнири за време на своето школување на Царскоселскиот ликеј. Првото учество на еден меѓународен турнир го остварил на турнирот во Остенде во 1906 година. Истата година се стекнал и со мајсторската титула, откако имал забележителен настап на меѓународниот турнир во Нирнберг. Во продолжение учествувал на различни серуски натпреарувања, така што на турнирот во Лоѓ во 1907/08 завршил на делба на третото место (заедно со Хенрик Салве). Уште пред Октомвриската револуција важел за водечки шахист на Санкт-петербуршкиот шаховски клуб.
За време на Руската граѓанска војна во 1920 година, Зноско-Боровски се преселил во Франција, со постојано место на живеење во Париз, а нешто подоцна се стекнал и со француско државјанство. Во текот на својата понатамошна шаховска кариера, тој успеал да оствари победи против најдобрите шахисти во тоа време, меѓу кои: Хосе Раул Капабланка, Акиба Рубинштајн, Давид Јановски и Зигберт Тараш. На турнирите главно завршувал на средината од конечната табела, а се издвојуваат третото место на турнирот во Ница во 1930 година и победата на превснтвото на градот Париз во 1931 година. Во 1941 година, тој одиграл меч против францускиот мајстор Амеди Гибо, којшто го добил со 7,5-2,5 (+7, -2, =1).
Шаховско творештво
Највискоиот историски рејтинг на Зноско-Боровски во неговата кариера изнесувал 2613 бода и бил достигнат во декември 1914 година. Неговата работа во шахот се состоела и во анализа на проблеми од средишницата и завршницата, како и опишување на карактерситиките на најсилните шахисти. Работел и како шаховски учител и шаховски автор. Неговото творештво како шаховски автор било високо оценето од страна на познатиот писател Владимир Набоков.
Зноско-Боровски пишувал статии и колумни за шахот во бројни весници во Русија и Франција. Тој бил одговорен уредник на шаховскиот дел од петербуршкиот весник „Нева“, а во тоа време успеал да ја издаде и својата прва шаховска книга. Во понатамошните години се усовршил во пишувањето на шаховски книги, коишто се стекнале со голема популарност меѓу шахистите. Така, автор е на делата: „Еволуција во шахот“ (1910), „Капабланка“ (1911), „Гамбитот Муцио“ (1911), „Теорија на средишницата во шахот“ (1925), „Капабланка и Алехин“ (1927), „Како не смее да се игра шах“ (1930), „Како да се стане брилијантен шахист“ (1935), „Како да се играат шаховските отворања“ (1938) и „Уметноста на шаховската комбинација“.
Будва
Будва е приморски град во Црна Гора. Центар е на општината Будва и има 13,338 жители. Брегот околу Будва, наречен Будванска ривиера црногорски: Будванска ривијера), е центарот на туризмот во Црна Гора и е добро познат по неговите песочни плажи, богат ноќен живот и прекрасни градби во стилот на средоземната архитектура.
Будва е град стар околу 2 500 години, што го прави еден од најстарите населени места на брегот на Јадранското Море.