cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Системски лупус еритематозус
Дијагностички постапки
Дијагностицирањето на лупусот може да биде тешко зашто симптомите често личат на други болести и се разликуваат од човек до човек. Лекарот прво ќе се обиде да го исклучи синдромот на хроничен умор ,моноуклеозата и другите автоимуни болести. Некои анализи кои ќе ги направи лекарот вклучуваат целосна анализа на тромбоцитите и електрофореза на серумот за да се утврди нивото на белите крвни зрнца и на белковините во плазмата. Анализата на крвта на анти-ДНК антителата-која покажува дали имате антитела за нормална генетска содржина во одредени клетки-е крајниот метод за утврдување на лупусот.
Конвенционална медицина
Кај полесните случаи ,нестероидните антивоспалителни лекови(НАВЛ) како што е ацетилсалицилната киселина(на пример аспиринот) можат да користат за ублажување на болките во зглобовите .Трајна исипаност и посилни болки во зглобовите можат да реагираат на анти маларските лекови ,како што е хидроксихлороквин .Пократок третман со костикостероиди го намалува воспалението и температурата и се препорачува кај избувнувањето на болеста .Имуносупресорите ,исто така ,го намалуваат воспалението, потиснувајќи ја ненормалната автоимуна активност. Антидепресивите и слабите анксиолитици можат да помагаат при проблеми со спиење кои често ја придружуваат оваа болест. Циклофосфамидите, кои го ослбодуваат имунолошкиот систем, можат да се користат за сериозни случаи на лупус кои вклучуваат и оштетувања на бубрезите. Малите исипувања на кожата може да се лекуваат со кортикостероиди кремови за локална примена кои можат да се купат без рацепт, послини лезии бараат да се препишат флуорирни стероидни кремови или инјекции триамцинолон.
Алтернативни начини на лекување
Иако никогаш не би трбало да бидат замена за прпишаните лекови ,постои цела низа алтернативни начини на лекување што можат да ги олеснат симптомите .Како додаток на лековите што се веќе наведени ,можеби ќе се определите за акупунктура ,кинески треви или различни облици на работа на телото. Советувајте се со специјалист за примената на овие начини на лекување.
Превенција
Со оглед на тоа дека никој не знае што предизвукува лупусот ,не постои никаков начин на превенција .На нападите може да се одговри со избегнување на нивните предизвикувачи ,како што се сончевата светлина ,стресот ,и недоволното спиење .Внимавајте на исхраната и правете телесни вежби .Натаму ,бележете ги своите симптоми-кога се појавиле ,што им претходело и колку долго траеле и приспособете го кон тоа својот дневен распоред.
Знак за обележан пешачки премин
Знакот за обележан пешачки премин ― еден од сообраќајните знаци за известување. Означува место на кое се наоѓа обележан пешачки премин.
Тојтлебен
Тојтлебен (Teutleben) — село и поранешна општина во округот Гота, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2011 е дел од општината Херзел.
Стратони
Стратони (Στρατώνι) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Стратони бил дел од општина Стагира-Акант.
Географија и местоположба
Стратони се наоѓа на 16 километри северно од градот Ерисово и на 111 километри источно од Солун, во југоисточниот дел на Халкидик, на северниот дел од полуостровот Света Гора, во подножјето на планината Пијавица (Стратонико).
Антички период
Човековата активност во регионот започнала околу 600 година п.н.е. Во близина на селото биле откриени наоди од римската епоха, од кои најважна е гробницата која датира од крајот на 1 век п.н.е., две статуи на маж и на жена, познатата „Госпоѓа од Стратони“, кои денеска се изложени во музејот во Полигеро. Археолошките ископувања од 1962 година покажале дека населбата била изградена на местото на античкиот Стратоники, град споменат од Клавдиј Птоломеј.
Северно од населбата во месноста Зепко која има одлична плажа, има откриено ранохристијанска базилика.
Отоманско Царство
Местото каде денеска се наоѓа селото во текот на XIX век се наоѓало во казата Касандар во составот на Отоманското Царство. Појавата на населбата Стратони датира од крајот на XIX век и е тесно поврзана со рударството. Богатите рудни наоѓалишта, познати уште од антиката и византискиот период, се главен извор на богатството на селото. Стратони ја игра улогата на пристаниште на соседното село Извор (денес Стратоники).
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Во 1932 година селото претрпило големи штети од земјотресот во Ерисово, но во следните неколку години било речиси целосно обновено.
Демографија
За првпат селото се споменува на пописот од 1920 година, каде биле евидентирани 331 жител. Во 1928 година селото броело 756 жители, додека во 1940 година селото броело 778 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 1127 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1156 жители, во 1971 година имало 1257 жители, во 1981 година имало 1294 жители, додека во 1991 година имало 1421 жител. Денеска, населението на селото е 1057 жители според пописот од 2011 година.
NGC 1480
NGC 1480 — засега неутврден објект во соѕвездието Еридан, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1480 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 54 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 15' 30".
Други поделби
Проучување на NGC 1480 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 267; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5307. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1480.
Еди-куле (Истанбул)
Тврдината Еди-куле (Yedikule Hisarı што значи „Тврдина на седумте кули“, или „Занданите на седумте кули“) — историска структура која се наоѓа во населбата Едикуле во Фатих, во Истанбул, Турција.
Тврдината била изграденс во 1458 година по налог на отоманскиот султан Мехмед II, како комплекс од седум кули и со додавање на три нови кули се комплетирало целосното заградување на дел од античките Цариградски ѕидини, вклучувајќи ги и двете кули близнаци кои првично ја сочинувале триумфалната Златна порта (турски : Altınkapı) изградена од римските цареви Теодосиј I и Теодосиј II.
Тврдината станала позната како место каде биле затворани голем број на аристократски личности, а придружната интрига ја заробила имагинацијата на јавноста низ вековите во разни легенди, приказни и уметности.
Историја
По освојувањето на Цариград, султанот им дал приоритет на официјалните градежни проекти како што се Еди-куле и неговиот прв сераглио, Сарај-и Атик. Еди-куле, тврдина на седум кули, била подигната како официјална ризница на царството околу 1457 година. Сведоците ја опишале градбата како една од палатите на султанот. Секоја кула на Еди-куле функционирала за складирање на скапоцени производи, документи, оклопи, монети, злато и сребро. Султанот добро знаел од своите предци дека заштитата на тврдината е едно од највисоките државни работи. Дека структурата е изградена како тврдина, укажува на постоење на воен погон задолжен за одбрана на службената ризница од непријателски напади. Трезорот подоцна бил префрлен во внатрешниот дел на Топкапи-сарај во 16 век, а потоа седумте кули станале затвор на престижните заробеници.
Еди-куле се наоѓа на бреговите на Мраморно Море. Две кули и два столбови на поранешната Порта Ауреја биле наследени од византиските градски ѕидини. Биле додадени три оригинални кружни кули за создавање на скоро пентагонален план. Кога ќе се повлече линија од средина на поранешната Порта Ауреја кон отоманската кула во средина, оската ја дели тврдината на два симетрични делови. Мала куполна градба, џамијата на Освојувачот, се појавува како фокусна точка на дворот на тврдината, која исто така ја означува средната точка на оската на симетријата.
Тврдината често се користела како државен затвор, а амбасадорите на државите кои воделе војна со Отоманското Царство обично биле затворени овде. Во тврдината биле сместени и затвореници, кои биле жртви на различни интриги и насилнички напади, како и политички противници на султанот. Меѓу најзначајните затвореници на Еди-куле бил младиот султан Осман II, кој бил затворен и погубен таму од страна на јаничарите во 1622 година. Последниот цар на Трапезунтското Царство Давид Велики Комнин, Константин Бранковејану од Влашка со семејството, кралот Симон I и голем број на водечките отомански паши биле исто така меѓу оние што биле убиени таму. Во 1768 година, рускиот амбасадор Алексеј Михајлович Обрешков и целиот персонал на руската амбасада биле затворени овде, поради објавувањето на војна на Отоманското Царство против Руското Царство.
На средината на внатрешниот двор на тврдината биле изградени месџит (мала џамија) и фонтана, во која имало и куќи на гарнизонот, формирајќи посебен градски кварт. Куќите биле срушени во 19 век и на нивно место било изградено училиште. Надворешната порта била повторно отворена во 1838 година, а кулите на тврдината функционирале како спирали за барути некое време после тоа, сè додека целиот објект не бил предаден за да стане музеј во 1895 година.
Театар на отворено е изграден во последниве години и се користи за културни фестивали. Како и неговото име во Ерусалим, муслимански гробишта сега лежат пред Златната порта.
Меѓимурска жупанија
Меѓимурје (Меѓимурска жупанија) е жупанија на крајниот север на Хрватска. Центар на жупанијата е Чаковец.
Географија
Жупанијата се граничи со Унгарија и Словенија, додека пак е многу блиску и со границата на Австрија. Западниот дел допира на падините на Алпите, додека пак централниот и источниот дел на низината (Панонска низина). Жупанијата се наоѓа помеѓу две реки, Драва на југ и Мура на север и исток, до устието на Драва (кон границата со Унгарија). Таа е најсеверната жупанија во Хрватска, која според одликите на природната средина се дели на два дела: Горо Меѓимурје, кое е ритчесто и поретко населено, и Долно Меѓимурје, кое е низинско и понаселено.
Население
Меѓимурската жупанија е најгусто населен дел на Хрватска. На подрачје од 729,5 км2 (72,956 ha), во 126 населени места живеат 126,500 жители што претставува густина на населеност од 164,2 жители на км2. Хрватите сочинуваат 96% од населението во оваа жупанија, додека пак останатите (Унгарци, Словенци и Роми) сочинуваат 4% од населението.
Здравко Кузмановиќ
Здравко Кузмановиќ (роден на 22 септември 1987 година) е српски фудбалер кој настапува како дефанзивен или централен играч за врска. Последен пат настапувал за екипата на ФК Базел. Тој ја претставувал репрезентацијта на Србија на Светското првенство во фудбал во 2010 година.
Почетокот на животот
Здравко Кузмановиќ е роден во Тун, Швајцарија во семејство на босански Срби иселеници (неговиот татко потекнувал од едно мало село наречено Скугриќ во близината на градот Модрича, Босна и Херцеговина, СФР Југославија). Кузмановиќ ја продолжил семејната традиција бидејќи и неговиот татко Љубо и неговиот дедо се занимавале со фудбал. Татко му настапувал за нисколигашки клубови во Босна и Херцеговина како што бил ФК Звијезда од Градачац, каде ја започнал својата фудбалска кариера. Љубо, таткото на Кузмановиќ, настапувал професионално во Берлин, а пред да ја заврши кариерата настапувал во екипата на ФК Тун од Швајцарија. Подоцна тој останал таму и да живее.
Базел
Здравко Кузмановиќ ја започнал својата професионална кариера во екипата на Базел, а претходно пред да се пресели во Базел бил во академијата на Диренаст и на екипата на Јанг Бојс. Бил промовиран во првиот тим во сезоната 2005-06, а настапувал и за Базел II. Во 1 Лига истата таа сезона Кузмановиќ ги постигнал своите први голови за составот на Базел и тоа во второто коло од Купот на Швајцарија, во победата од 6:1 над составот на БСЦ Олд Бојс. Кузмановиќ подоцна постигнал уште два гола во сезоната. По неговиот добар настап, тој бил пријавен од УЕФА како еден од најталентираните млади играчи во Европа и бил награден со швајцарската награда Златен играч за сезоната во 2006 година.
Сезоната 2006–07 започнала добро за Кузмановиќ. Тој се наметнал во првиот тим и го постигнал својот прв лигашки гол во сезоната на 13 август 2006 година, во победата од 4:1 над екипата на Тун. До првата половина од сезоната 2006-07, Кузмановиќ имал одиграно дваесет и осум натпревари и постигнато пет гола во сите типови на натпреварувања.
Фиорентина
На почетокот на 2007 година, екипата на Палермо му пристапила на Кузмановиќ, и запонала преговори но истите со популарните Розови одеднаш прекинале. На 30 јануари 2007 година, на 19-годишна возраст, тој потпишал договор со важност од 4 години и половина со екипата на АЦФ Фиорентина, веднаш откако дознал дека нејзиниот играч од средниот ред Марко Донадел ќе отсуствувал од терените околу два месеци поради повреда на потколеницата. Овој потег станал контроверзен откако претседателот на екипата на Палермо, Маурицио Зампарини и спортскиот директор Рино Фоши ја обвиниле екипата на Фиорентина за „недолично однесување“ опишувајќи го нивниот фудбалски директор Панталео Корвино со терминот „шакал“. Како одговор на сето тоа, Корвино изјавил „подобро шакал отколку пилешко месо“ пред да ја потврди исправноста на своите постапки. Во интервју за официјалната веб-страница на клубот една години подоцна, Здравко Кузмановиќ објаснил како всушност пропаднал неговиот трансфер во екипата на Палермо. Откако бил на резервната клупа на поголемиот дел од натпреварите, тој го одиграл својот прв натпревар во Серија А за екипата на Фиорентина на 4 март 2007 година во победата од 5:1 против составот на Торино. Во првата половина од сезоната во Фиорентина, Кузмановиќ одиграл уште само три натпревари.
Во својата прва целосна сезона во екипата на Фиорентина, Кузмановиќ успеал да се наметне во првиот тим, а потоа на 17 февруари 2008 година го постигнал својот прв гол за клубот против составот на Катанија. Во нокаут фазата од сезоната во Купот на УЕФА и тоа на првиот натпревар од четвртфиналето против составот на Евертон, Кузмановиќ го постигнал својот прв европски гол во победата од 2:0. На возвратниот натпревар екипата на Евертон успеала да го израмни резултатот од првиот натпревар и победила со резултат од 2:0. Натпреварот заминал во продолженија, а по нив и во пенал серијата. Екипата на Фиорентина успеала да победи со резултат од 4:2. Здравко Кузмановиќ ја завршил сезоната 2007-08 со 48 одиграни натпревари и постигнати два гола во сите видови на натпреварувања.
За време на неговиот престој во клубот, тој станал интегрален и незаменлив првотимец на Фиорентина, одигрувајќи над 70 натпревари во Серија А и настапувајќи на успешните клупските европски натпреварувања.
Штутгарт
На 31 август 2009 година на крајниот рок за трансфер, Кузмановиќ потпишал четиригодишен договор со екипата на Штутгарт вреден 7 милиони фунти.
На 12 септември 2009 година, тој го одиграл својот прв натпревар за составот на Штутгарт, играјќи само 22 минути, во поразот со резултат од 3:1 од екипата на Хамбург. Кузмановиќ, својот прв натпревар во Лигата на шампионите за екипата на Штутгарт го имал на 20 октомври 2009 година во поразот од 1:3 на домашен терен од екипата на Севиља. Својот прв гол во Лигата на шампионите го постигнал на 2 ноември 2009 година на возвратниот натпревар кога составот на Севиља и екипата на Штутгарт одиграле нерешено со резултат од 1:1. Не многу подоцна, на 21 ноември 2009 година, Кузмановиќ го постигнал својот прв гол за екипата на Штутгарт во нерешениот натпревар од 1:1 против составот на Херта. На истиот тој натпревар, Кузмановиќ бил исклучен од игра. Здравко Кузмановиќ се наметнал во стартните единаесет играчи, преземајќи му го првото тимско место на соиграчот Томас Хицлчпергер. До крајот на сезоната тој одиграл вкупно 34 натпревари и постигнал 5 голови и покрај здобиената повреда. Здравко Кузмановиќ успеал да го врати своето првотимско место и добро да ја започне сезоната 2010-11 кога го постигнал својот прв гол на 18 септември 2010 година, во победата од дури 7:0 над составот на Борусија од Менхенгладбах. Настапот на Кузмановиќ набрзо привлекол интерес од Клубови од Серија А, но тој ги отфрлил гласините за напуштање на екипата на Штутгарт, инсистирајќи дека е среќен што останува во Штутгарт. На возвратниот натпревар од осминафиналето во Лигата на Европа против екипата на Бенфика, Кузмановиќ добил директен црвен картон во судиското надополнување. Екипата на Штутгард и по втор пат го загубил натпреварот од истиот противник и така испаднал од натпреварувањето во Лигата на Европа за таа сезона. Во сезоната 2010-11 Кузмановиќ одиграл четириесет и седум натпревари и постигнал 11 голови во сите видови на натпреварувања.
Во сезоната 2011-12, шпекулациите за трансфер за потписот на Кузмановиќ продолжиле. Понудата на англискит тим Челзи била одбиена, а таа изнесувала 23 милиони фунти. Кузмановиќ ја започнал сезоната со седум натпревари по ред, и еден постигнат гол, на 10 септември 2011 година кога екипата на Штутгарт со резултат од 3:0 го победила тимот на Хановер 96. По тие натпревари ја здобил повредата на тетивата поради која морал да отсуствува два натпревари. Подоцна во средината на октомври се вратил на терените и веднаш на 22 октомври 2011 година постигнал гол на нерешениот натпревар со резултат од 2:2 против екипата на Нирнберг. Кузмановиќ ја завршил сезоната 2011–12 со дваесет и девет одиграни натпревари и притоа постигнувајќи шест голови во сите видови на натпреварувања.
Во сезоната 2012-13, тој поретко се појавувал на натпреварите откако претрпел повреда поради скинат мускул на бутот од десната нога. На 24 септември 2012 година, било објавено дека Кузмановиќ очекува да го напушти клубот на крајот на сезоната 2012-13, откако направил разговор за неговиот договор со клубот. Подоцна тој поретко настапувал на својата позиција, но и поретко бил и како стартер во тимот. Во месец декември 2012 година односите на Кузмановиќ со клубот се влошиле. Тие не се поправиле и откако пропаднале разговорите за продолжување на договорот.
Интернационале - Интер од Милано
На 31 јануари 2013 година, Кузмановиќ се преселил во италијанскиот прволигаш Интернационале (Интер) за непозната сума на пари.
Сепак, во сезоната 2013-14, под новото раководство на Валтер Мазари, Кузмановиќ бил многу ретко распоредуван во првиот тим. Тој натпреварите најчесто ги минувал на клупата за резервни играчи или во делот од повредени. Во тој период имал само 15 одиграни натпревари. Поради недостаток за можности за настапи во првиот тим, Кузмановиќ го привлекол вниманието од екипата на Рома, но сепак останал во клубот, изјавувајќи дека е среќен во него.
Подоцна во текот на сезоната 2014–15 Роберто Манчини бил ангажиран како нов тренер на екипата на Интер и под негово раководство, Кузмановиќ почесто настапувал. Тој одиграл важна улога во двата натпревари од квалификациското коло за Лига Европа кога овозможил две асистенции на двата натпревари против составот на Стјарнан. Дури на 29 октомври 2014 година го одиграл својот прв првенствен натпревар за сезоната 2014–15 и веднаш имал асистенција при единствениот гол на натпреварот, во победата од 1:0 над составот на Сампдорија. Иако бил ставен во месец јануари на списокот за позајмени играчи, тој бил отстранет по затворањето на периодот за трансфери. Подоцна тој се здобил со повреда која го оддалечила надвор од терените еден месец. Ја завршил сезоната 2014–15 со дваесет и пет одиграни натпревари и еден постигнат гол.
Во пресрет на сезоната 2015-16, иднината на Кузмановиќ во составот на Интер била неизвесна откако бил поврзан со трансфер во клубовите од Серија А, но и со екипата на Ватфорд.
Првата сезона
Со ограничените можности за враќање во првиот тим, Кузмановиќ бил поврзуван со евентуално враќање во Серија А, во екипите на Џенова, Болоња или Сампдорија. Од него се очекувало да го напушти тимот во јануарскиот преоден рок. Друг фактор за напуштање на клубот бил и спорот и несогласувањето со тренерот Урс Фишер.
Како позајмен играч во Удинезе
На 21 јануари 2016 година, екипата на Базел објавила дека го позајмува Здравко Кузмановиќ на екипата на Удинезе и тоа до крајот на сезоната. Тоа дошло откако Кузмановиќ добил дозвола да го напушти клупскиот тренинг камп за да се приклучи на екипата на Удинезе.
Кузмановиќ својот прв натпревар за екипата на Удинезе го имал на 31 јануари 2016 година на нерешениот натпревар со резултат од 0:0 со екипата на Лацио. Откако дошол во клубот, Кузмановиќ станал редовен првотимец на позицијата во среден ред, на која уживал додек играл и продолжил со вкупно шеснаесет настапи за клубот. И покрај тоа што се шпекулирало дека ќе му се приклучи на клубот на Удинезе врз трајна основа за сума од 5 милиони евра, сепак Кузмановиќ се вратил во својот матичен клуб, екипата на Базел.
Како позајмен играч во Малага
На 30 јуни 2016 година, Здравко Кузмановиќ станал позајмен играч во екипата од Ла Лига, Малага за период од една година. Својот прв натпревар за составот на Малага го имал на воведниот натпревар од сезоната, влегувајќи како замена во 71 минута за стрелецот на голот, соиграчот Хуанпи. Тој натпревар се играл на домашен терен, против составот на Осасуна и завршил со резултат од 1:1.
По периодот како позајмен играч
Под водство на тренерот Марсел Колер екипата на Базел го освоила Купот на Швајцарија во сезоната 2018-19. Во првото коло, Базел го победил составот на ФК Монлинген со резултат од 3:0, во второто коло екипата на Ешален Регион со резултат од 7:2 и во осминафиналето составот на Винтертур со 1:0. Во четвртфиналето екипата на Сион била поразена со резултат од 4:2 и тоа по продолженијата. Во полуфиналето бил поразен составот на Цирих со резултат од 3:1. Сите овие натпревари се одиграле на гостински терен. Финалето се одржало на 19 мај 2019 година на Стад де Свис Ванкдорф во Берн против екипата на Тун. Напаѓачот Албиан Ајети го постигнал првиот гол, а Фабијан Фреј вториот гол за екипата на Базел. Подоцна, Дејан Соргиќ го постигнал голот за екипата на Тун. Крајниот резултат гласел 2:1 за екипата на Базел. Кузмановиќ одиграл вкупно четири куп натпревари и постигнал гол во полуфиналето против составот на Цирих.
На 12 јуни 2020 година клубот објавил дека договорот со Кузмановиќ нема да биде продолжен. Во периодот од 2005 до 2007 година и повторно од 2015 до 2020 година Здравко Кузмановиќ одиграл вкупно 131 натпревар за екипата на Базел постигнувајќи притоа вкупно 12 голови. 62 од овие натпревари биле во швајцарската Супер лига, 12 во Купот на Швајцарија, два во Лигата на шампионите, 14 во Лигата на Европа на УЕФА и 41 натпревар биле од пријателски карактер. Тој постигнал вкупно пет гола во домашното првенство, три во домашниот куп, два во Купот на УЕФА и другите два ги постигнал на пријателски тест натпревари.
Репрезентација
Тој настапил еднаш на квалификациите за Европското првенство за фудбалери до 21 година на УЕФА 2007 година за составот на Швајцарија У21 со што немал право да игра за Србија во истата таа квалификациска сезона. Европското првенство се одиграло во Холандија, а младинската селекција на Србија го заземала второто место по поразот во финалето од домаќинот, репрезентацијата на Холандија. Тој, исто така, одиграл уште еден пријателски натпревар во месец февруари 2007 година против репрезентацијата на Франција У21, пред да го прифати повикот од страна селекцијата на Србија.
На Светското првенство на ФИФА 2010 година, Кузмановиќ бил помеѓу дваесет и тројцата играчи именувани во репрезентацијата на Србија за тоа Светско првенство. На натпреварот против селекцијата на Гана, Кузмановиќ направил пенал играјќи со рака во својот казнен простор. Репрезентацијата на Гана постигнала гол и го добила натпреварот со резултат од 1:0. И покрај тоа, Кузмановиќ настапил на преостанатите два натпревари на Светското првенство. Репрезентацијата на Србија била елиминирана во групната фаза.
Признанија
Базел
Светлана Антоновска
Светлана Антоновска (Белград, 6 април 1952 – Скопје, 7 октомври 2016) — македонски статистичар, општественик, научник, политичар и долгогодишен носител на повеќе општествено-политички функции, основоположник на современата статистика во самостојна Република Македонија и прв директор на Заводот за статистика на РМ по осамостојувањето на државата, односно по напуштањето на Југословенската Федерација.
Образование
Во текот на секупниот образовен процес се издвојувала како првенец и водач на својата генерација. Дипломирала на Институтот за математика (примената математика) при Природно-математичкиот факултет во Скопје на којшто е запишана како добитник на посебна диплома „Михаило Петровиќ – Алас“, којашто во рамки на некогашната Југословенска Федерација претставува највисоко признание од областа на математиката, коешто може да го добие ученик во средните училишта.
Општествено-политичка активност по осамостојувањето на Република Македонија
По осамостојувањето на Република Македонија, односно по напуштањето на Југословенската Федерација, Антоновска, со целосна одговорност го презема предизвикот за трансформација и осовременување на македонскиот статистички систем и за вклучување на македонската статистика во европското семејство на статистички организации. За кратко време успева македонскиот Завод за статистика да воспостави соработка со повеќе меѓународни и европски статистички институции и организации, како што се Статистичкиот оддел на ООН во Женева и во Њујорк, ЕВРОСТАТ – Статистичката служба на Европската комисија, статистичките оддели на ФАО, МОТ и други организации. Нејзиниот ангажман е од пресудно значење за обезбедување статистички податоци за Република Македонија во најтурбулентните времиња на поновата македонска историја, коишто уште на самите почетоци, во извесна мера се споредливи со податоците на другите земји и коишто уште во првата половина на деведесеттите години на минатиот век се среќаваат во повеќе меѓународни публикации. Под нејзино раководство, во 1994 година, македонскиот Завод за статистика го спроведе и првиот, меѓународно признат Попис на населението, домаќинствата, становите и земјоделските стопанства во самостојна Република Македонија, спроведен според сите меѓународни норми и стандарди. Под нејзино раководство, обезбедени се бројни, искористени можности за стручно и техничко развивање на македонскиот Завод за статистика, преку реализација на проекти поддржани од бројни меѓународни институции, организации и фондации, како и преку програмата ФАРЕ, по што заводот се издвојува и како институција којашто во својата работа ги имплементира стандардите за работа на институции на земји членки на ЕУ.
Како статистичар, покрај извршувањето на својата раководна функција во Заводот за статистика, до 1997 година и во периодот од 1998 до 2001 година, Антоновска е активен пропагатор на унапредувањето на статистичката методологија во Република Македонија, како и на имплементирањето на стандардите, класификациите и номенклатурите кои се применуваат во статистичките истражувања во Европската Унија и во светот. Веќе на почетокот на XXI век, според официјалните оценки, македонската статистика е на ниво на статистика на просечна земја-членка на Европската Унија и регионален водач меѓу националните статистички институции, а институционалниот капацитет на Заводот за статистика, во повеќе сфери е многу чекори понапред од другите институции во државата. Но, обидите политиката да оствари свои влијанија врз стручноста на работењето на институцијата, во два наврати (првпат во 1997, по што во декември 1998, одновно е именувана за директор, и вторпат во 2001 година) резултираат со разрешување на Антоновска од раководната функција, при што второто разрешување означува и крај на нејзиното делување во оваа институција. Дел од нејзиниот работен век минува на одговорни позиции во Државниот завод за ревизија и во Народната банка на Република Македонија. Еден е од основачите на политичката партија Демократска алтернатива (1998 година), но во подоцнежните години, останувајќи верна на професионалноста во работењето, целосно се повлекува од политичкиот живот. Со нејзиното работење, таа се издвојува како пример за модел на општествено одговорна личност којашто може, знае и сака да придонесе за унапредување и развој на македонското општество и на државата.
Научно-истражувачка дејност
Има објавено голем број научни трудови од областа на статистиката, а како меѓународно признат и потврден експерт беше и член на Меѓународниот институт за статистика (од 1996 година), Конференцијата на европски статистичари, Асоцијацијата на балкански статистичари, Меѓународната асоцијација за статистичари за истражувања, Меѓународната организација на официјалната статистика, основач е на Здружението на статистичари на Република Македонија.
Одликувања, признанија и награди
Во 1986 година, одликувана е со Орден на заслуги за народ со сребрена ѕвезда. За својот придонес во статистиката на меѓународен план, во 1999 година беше одликувана со Златен милениумски медал на честа, од страна на Американскиот биографски институт, во којшто потоа е избрана за доживотен заменик раководител на Одборот на раководители на оваа значајна меѓународна организација, а во 2000 година е примена за единствен претставник на Република Македонија во Меѓународниот ред за заслуги на Меѓународниот биографски институт од Кембриџ. Примена е и во Редот на меѓународните амбасадори. Во 2001 година е вброена меѓу 500 создавачи на 21 век, а истата година е одликувана и со Медал за водечки интелектуалец во светот во периодот 2000-2001 година, како и со Медал за Жена на годината. Наградена е со Платинеста плоча за придонес во статистиката. Една година потоа е одликувана и со Медал „еден од милион“ за придонес во статистиката.
Добитник е и на повеќе други домашни и меѓународни признанија и одликувања.
Гросенштајн
Гросенштајн (Großenstein) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
На Црков (Присовјани)
На Црков — археолошко наоѓалиште во струшкото село Присовјани. Наоѓалиштето претставува доцно средновековна некропола. На околу јужно од училиштето, од десната страна на патот за селото Мислодежда се гледаат камени плочи од гробни конструкции.
Хиршфелд (Тирингија)
Хиршфелд (Hirschfeld) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
Ԟ
Буквата се користела во алеутскиот јазик во XIX век, каде ја претставувала безвучната ресична избувна согласка. Со повратокот на алеутската азбука во 1980-тите, буквата е заменета со Ӄ (к со кука).
Поврзано
Други кирилични букви со кои се претставува гласот :
Триглебен
Триглебен (Trügleben) — село и поранешна општина во округот Гота, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2011 е дел од општината Херзел.
Арново Село
Арново Село (словенечки: Arnovo selo) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
NGC 3375
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3375 се споменува и како MCG -2-28-8, MCG -1-28-2.
Откривање
Објектот е откриен на 21 февруари 1878 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3375 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3375 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 3375 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32205. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 280; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5499. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1022.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Зале-Випер
Зале-Випер (Saale-Wipper) — заедница на општини во округот Залцландкрајс, во Саксонија-Анхалт, Германија. Пред 1 јануари 2010, била Амт. Се наоѓа југозападно од Бернбург. Именувана е по реките Зале и Випер, кои течат низ нејзината територија. Седиштето на заедницата на општини е во Гистен.
Заедницата на општини Зале-Випер се состои од следниве општини:
Македонски Срби
Србите се уставно признато малцинство во Македонија. Според пописот од 2002 година нивниот број е 35 939 жители или 1,78% од вкупното население. Од политичка гледна точка, Србите во Македонија имаат 4 свои политички партии (ССМ - Српска странка во Македониjа, ДПСМ - Демократска Партија на Србите во Македонија и РССМ - Радикална Странка на Србите во Македонија, СНСМ - Српска напредна странка во Македонија), пратеник во Собранието на РМ, како и некои јавни личности кои учествуваат во политичкиот и културниот живот на Република Македонија.
Историја
Првото забележано присуство на Срби во Македонија може да се означи кон крајот на XIX век, меѓутоа тоа е само од формален аспект. Со продорот на српската црковно-просветна и научно-политичка пропаганда во Македонија кон крајот на XIX век, дел од Македонците примиле српска национална свест и започнале да се изјаснуваат и сметаат за Срби, иако немале српско етничко, културно и јазично потекло. Оваа појава се забележува и денес, особено во повеќе села на Скопска Црна Гора каде голем дел од македонското население се изјаснува и смета за српско, иако е со македонско етничко, културно и јазично потекло, а и голем дел од нивните роднини се изјаснуваат и сметаат за Македонци.
За време на Втората светска војна, бугарските власти насилно ги иселуваат скоро сите српски колонисти од Македонија. По силните залагања на Методија Андонов - Ченто и Президиумот на АСНОМ, а со согласност на Јосип Броз Тито, враќањето на српските колонисти во Македонија по завршетокот на Втората светска војна било спречно и забрането.
Во времето на СФРЈ се забележува доселување на Срби во Македонија но со многу намален интензитет. Претежно се населувале воени лица од ЈНА кои често се женеле за Македонки поради што добивале воени станови и останувале во Македонија.
Самоил (пророк)
Животопис
Пророкот Самуил живеел околу 1.100 години пред Исус Христос. Бил родум од местото Рамат или Ариметеја. Неговата мајка, Хана, долго време немала пород и затоа го молела Бога да ѝ даде бебе, а тој ја послушал нејзината молитва. На тригодишна возраст, мајка му го посветила Самуил на Бога, така што тој живеел во Силоам, крај ковчегот на заветот.
Македонски Срби
Области и населени места
Најголем број на Срби во Македонија претежно живее во градовите и во северниот дел на државата. Најголема застапеност на Срби има во Кумановско (областа Козјачија), Скопска Црна Гора (иако тоа се луѓе со македонско етничко потекло), градот Скопје, а некои потомци од српските колонисти се останати во селата Огњанци (Скопско) каде живеат измешани со Македонци, Албанци и Роми, и во селата Јосифово (Валандовско), Марвинци (Гевгелиско), Црничани (Дојранско) и Росоман (Тиквешко) каде живеат измешани со Македонци и го имаат прифатено месниот македонски југоисточен дијалект.
Самоил (пророк)
Животопис
Самуил бил последниот од редот на судиите во Израилот. Тој го помазал првиот цар на Израилот, Саул, а потоа и царот Давид. Самуил бил омилен кај Евреите, така што многумина ја оплакувале неговата смрт.
Македонски Срби
Области и населени места
Статистички Србите во Македонија се најзастапени во општините: Чучер-Сандево со 28,6%, Старо Нагоричане со 19,1%, Куманово со 10,5% и градот Скопје со 2,82% каде што живее најголемиот број на Срби во Македонија.
Образование и култура
Во Република Македонија е овозможено изучување на српскиот јазик за српското малцинство во основното и средното образование. Во минатото скопската гимназија „Орце Николов“ била отворена како гимназија на српски јазик, а денес српски јазик се изучува само во кумановската гимназија. Постои и катедра за српски јазик и книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје.
На вториот канал на националната телевизија постои програма на српски јазик, а во минатото постоеше и телевизија на српски јазик во Скопје (ТВ 96). Постојат и повеќе списанија на српски јазик, а во Македонија на големо е достапен и печатот на српски јазик од Србија, особено таблоидите, жолтиот и естрадниот печат.
Македонските глумци со српско потекло Дејан Лилиќ и Александар Микиќ во Драмскиот театар ја одгираа првата претстава („Кафез“) на српски јазик во независна Република Македонија. Поради политичките и културните блискости, српскиот јазик многу често се среќава на македонските телевизии и медиуми преку српската музика, песни, филмови, емисии, реални-шоуа и чести гостувања на српски пејачи и уметници во Македонија.
Векторски простор
Векторскиот простор во основа е всушност множество во чии рамки елементите задоволуваат одредени својства. Ова е еден од основните концепти на вишата математика. Со неговото воведување возможно е теоретски да се решат голем број проблеми, а како најбитно се овозможува димензионална апстракција - да се погледне „преку“ третата димензија (односно максималниот број на просторни димензии кои човековиот мозок може сетилно да ги разграничи). Иако неговата дефиниција и теориска разработка лежи во линеарната алгебра, концептот на векторски простор е многу битен и во останатите делови на математиката, а посебно во аналитичката геометрија.
Нека е дадено непразно множество \ V чии елементи ќе ги нарекуваме вектори (тука настанува основната забуна: поимот вектор веќе не мора да се сфаќа како насочена отсечка од рамнината или просторот, туку едноставно кажано сè, буквално сè што може да припаѓа на едно множество е вектор!); нека исто така ни е дадено едно поле, т.е. множество броеви кои има структура на поле, a чии пак елементи ќе ги нарекуваме скалари. Дефинираме операции: собирање \ ( + ) на два елемента така што збирот ; и множење со скалар \ ( \cdot ), т.е. множење на елемент со елемент од \ x \in V така што производот.
За множеството \ V се вели дека е векторски простор над полето ако и само ако се задоволени следниве осум аксиоми, т.е. својства:
Доколку се исполнети сите овие аксиоми, само тогаш \ V е векторски простор и тогаш пишуваме: (читај: „V над F“ или „V е векторски простор над полето F“). Честопати наместо векторски простор се вели само простор. Ако полето на просторот е полето реални броеви, тогаш за просторот велиме дека е реален (векторски) простор, а ако полето на просторот е полето комплексни броеви , тогаш за просторот велиме дека е комплексен (векторски) простор.
Примери за векторски простор се: права од просторот која минува низ координатниот почеток; рамнина од просторот која минува низ координатниот почеток; целиот тридимензионален простор.
Познато е дека секоја точка од рамнината и просторот може да се претстави како подредена двојка (пар) и подредена тројка од реални броеви соодветно. Членовите на парот, односно тројката се нарекуваат координати на точката. Ако секоја точка од рамнината / просторот ја претставиме преку нејзиниот радиусвектор (кој пак ги има истите координати како и точката), и дефинираме собирање на два радиусвектора со:  и множење со скалар со, тогаш лесно се проверува дека во однос на вака дефинираните операции множествaта од подредени двојки / тројки (односно некоја рамнина од 3D-просторот и самиот 3D-простор) се реални векторски простори. Ако пак се апстрахираме од визуелното геометриско значење на координатите на точките и воведеме: подредени четворки:, подредени петорки: , или пак за произволен природен број n воведеме подредена n-торка: , а операциите ги дефинираме на потполно ист начин (збир на два вектора [две n-торки] е вектор чии координати претставуваат збир од соодветните координати на векторите [n-торките]; а производ на вектор [n-торка] со скалар е вектор [n-торка] чии координати се координатите на векторот [n-торката] помножени со скаларот), тогаш се проверува дека множеството од n-торки ги задоволува погорните аксиоми, т.е. дека тоа е векторски простор.
Напомена: векторскиот простор е затворен во однос на во него дефинираните операции, т.е. ако едно множество е векторски простор тогаш преку операциите не може да се „излезе од неговите граници“, т.е. не постојат вектори кои припаѓаат во просторот, а чиј збир не припаѓа во просторот, ниту таков вектор од просторот и таков скалар од полето чијшто производ не припаѓа во просторот.
= База и димензија на векторски простор =
Поедноставно, ако сите вектори од \ V може да ги претставиме преку вектортите од множеството \ S, тогаш за \ S се вели дека е генератор nа \ V. Дополнително, ако множеството \ S е линеарно независно, тогаш се вели дека \ S претставува база на векторскиот простор \ V. Веднаш дефинираме и димензија на векторскиот простор како број на вектори што ја сочинуваат базата. Дека просторот \ V има димензија n бележиме со: \ dimV = n. Така базата на тридимензионален простор има три вектори, на дводимензионален - два на стодимензионален, сто вектори. На пример секој вектор од обичниот, тридимензионален простор може да се претстави преку векторите: што значи дека тие сочинуваат база, а нивниот број е три. Базата на просторот не е единствена, т.е. еднозначно определена. Тоа значи дека за секој простор постојат бесконечно многу бази. Теориски, било кое линеарно независно множество вектори од еден простор може да сочинува база за тој простор. Но, како и да е, димензијата на просторот секогаш е еднозначно определена - сите бази на просторот се сочинети од ист број вектори.
= Векторски потпростори = Слично како што во однос на множеството се разгледува подмножество, така во однос на векторскиот простор се разгледува векторски потпростор. Бидејќи самиот векторски простор е множесвто, логички се наметнува заклучокот дека потпросторот е негово подмножество; но не какво било подмножество. Имено потпросторот мора да е сам за себе простор, односно за сите елементи од подмножеството да важат аксиомите за векторски простор. Само тогаш може да се каже дека едно подмножество е векторски потпростор. И потпросторите од еден векторски простор не се еднозначно определени. Од друга страна, бидејќи потпросторот ги „наследува“ операциите од просторот, доволно е да покажеме дека, за секои и секои a, b \in F векторот:, каде со \ W е означено (под)множество вектори од просторот \ V за кое испитуваме дали е векторски потпростор. Релацијата „е векторски потпростор од“ се бележи со знакот \ \le. Така, ако \ W е потпростор од \ V пишуваме: \ W \le V.
Бидејќи и самите потпростори се векторски простори, тие имаат база и димензија. Се јавува следнава поврзаност: потпросторот е подмножество од просторот, па соодветно: базата на потпросторот е подмножество од базата на просторот. Како точно се покажува следново; нека \ dimV = n и нека \ W \le V, тогаш:
Ако, тогаш под збир на потпростори ќе го разбираме множеството:
кое исто така е векторски потпростор од V. За димензијата на збирот на потпросторите важи:
Административна поделба на Мјанмар
Мјанмар (Бурма) е поделена на 7 држави (pyine) и 7 окрузи (yin).
Административна поделба
Број на Окрузи, градски општини, Градови, Квартови, Селски групи и села.
Каскадија
Каскадија (на Cascadia) е името предложено за независна и суверена држава која треба да се наоѓа во западниот регион на Северна Америка. Идејата за независност на Каскадија е тесно поврзана со принципите на биорегионизмот и е еколошки високо мотивирана.
Ping
Пинг е компјутерска мрежна административна алатка, се користи за тестирање на достапноста на домаќин (host) на мрежен интернет протокол (IP) и да се измери round-trip време за пораки испратени од појдовниот домаќин (host) до друг краен компјутер. Името доаѓа од активната ехо-сонар терминологија. Пинг работи преку испраќање на ехо пакет за барање на интернет протоколот за контрола на порака (ICMP) до одреден домаќин (host) и чека одговор од ICMP. Во овој процес се мери времето од самото праќање на сигналот до неговото примање (round-trip time) и се евидентира секоја загуба на пакет. Резултатите од тестот се печатат во форма на статистичко резиме на добиените одзивни пакети, вклучувајќи минимум, максимум и средно round-trip време, а понекогаш и стандардното отстапување на средното време.
Историја
Пингањето е авторизирано од Mike Muuss во декември 1983 како алатка за отстранување на проблеми во IP мрежата. Името е добиено по звукот на имулсите од активниот хидролокатор, кој исто така вклучува испраќање на сигнал и мерење на времето сè додека не се прими одзив. Корисноста на пинг во помагањето за поставување на дијагноза на проблеми во интернет конективноста беше намалена во 2003 година, кога голем број семрежни услужници почнаа да филтрираат ICMP Type 8 (ICMP Echo Request) пораки во нивните мрежни граници. Ова делумно се должи на зголемување на употребата на пинг со цел разузнавање, на пример преку интернет црви, како што е Welchia кој го преплавува интернетот со пинг барања со цел да се лоцираат нови компјутери, за да бидат инфицирани. Ова предизвикува проблеми и за насочувачите. Сепак пинг скенирањето е сè уште дел од мрежно скенирачките алатки како што е nmap, така што може да даде основни податоци за постоењето на оддалечена машина. Иако RFC 1122 пропишува дека било кој домаќин мора да прифати ехо-барање и да даде ехо-одговор назад, тоа се одликува како безбедносен ризик.
ICMP пакет
Генерички состав на ICMP пакет