cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Новоросијск
Новоросијск (рускиː Новороссиийск, ЦӀэмэз) е град во Краснодарскиот крај, Русија. Тој е главното пристаниште на Црното Море во земјата и водечко руско пристаниште за извоз на жито. Тој е еден од ретките градови почестен со титулата град херој. Население: 241,952 (Попис од 2010 година), 241,952 (Попис од 2010 година); 232,079 (Попис од 2002 година); 185,938 (Попис од 1989 година).
Историја
Во антиката, бреговите на заливот Цемес биле местото Бата (Μπάτα), античка грчка колонија специјализирана за трговија со жито. Меѓу другото, се споменува и во делата на Страбон и Птоломеј.
Следејќи ги кратките периоди на контрола на Римјаните и Хазарите, од 9 век па наваму, областа била дел од византиската Тема Керсонос (Провинција Херсон).
Во текот на 11 век, областа била надмината и контролирана од номади од евроазиската степа, предводена од Куманите. Подоцна во тој век, на византискиот цар Алексиj I Комнин (р.1081–1118) му пришле англосаксонски бегалци, кои ја напуштиле Англија по освојувањето на Норманите. Алексиј им понудил земја на овие бегалци во Тема Керсонос, ако можат да ја повратат од номадите и имаат современ доказ дека после тоа била основана византиско-англиска колонија. На пример, средновековните поморски табели споменуваат имиња на места на брегот на Кубан со можно англиско потекло, вклучително и пристаниште (сместено во близина или на идната локација Новоросијск) познато како Сусако (или Сусачо) - име што можеби е изведено од Сасекс. (Истите мапи покажуваат и северозападно од Сусако, река Лондија, која може да го изведе своето име од Лондон. )
Во 15 век, трговците од Џенова од Гисолфско семејство одржуваа трговска станица во оваа област. Археолошката истрага на сродните локалитети е во повој, но неколку интересни предмети се веќе откриени.  Од 1722 година, заливот е контролиран од страна на Отоманската тврдина, наречена Сујук. Ова име може да потекнува од Сусако (види погоре) и, дури во 1769 година, областа понекогаш беше именувана во европските мапи како Сузако.
Крајбрежјето е отстапено на Русија во 1829 година како резултат на Руско-турската војна. По ова, адмиралите Михаил Лазарев и Николај Раевски основаа источна база за Црноморската флота на брегот во 1838 година. Пристаништето формираше витална алка во синџир на тврдините позната како крајбрежна линија на Црното Море, што се протегаше јужно до Сочи.
Во текот на остатокот на 19 век, Новоросијск се развиваше брзо. Го доби статусот на градот во 1866 година и стана главен град на Црноморското управа, најмалиот во Руската Империја, во 1896 година. Во декември 1905 година, градот бил седиште на краткотрајната Република Новоросијск. Од август 26, 1918 година до март 27, 1920 година, Новоросијск беше главниот центар на Белата армија на Деникин. Јужно руската влада на Деникин беше преместена на Крим и многу белци избегаа од Новоросијск во Цариград за време на евакуацијата на Новоросијск (1920).
Поголемиот дел од градот бил окупиран од германската и романската армија на септември 10, 1942. Мала единица советски морнари бранеле еден дел од градот, познат како Малаја Земља, 225 дена, почнувајќи од 4 февруари 1943 година, а градот бил ослободен од Црвената армија на 16 септември 1943 година. Херојската одбрана на пристаништето од страна на морнарите им овозможи на Советите да ја задржат сопственоста на градскиот залив, што ја спречи Аксис да го користи пристаништето за испорака на пратки. Новоросијск ја добил титулата Херојски град во 1973 година.
Во 1960 година, градот бил одбележан во делото на Дмитриј Шостакович „Новоросијск хими“, пламенот на вечната слава (Опус 111б).
Во 2003 година, претседателот Владимир Путин потпишал указ за формирање поморска база за Црноморската флота во Новоросијск. Русија одвои 12,3 милијарди руби (околу 480 милиони долари) за изградба на новата база во периодот од 2007 до 2012 година. Изградбата на други објекти и инфраструктура во базата, вклучително и единици за крајбрежните трупи, авијација и логистика, ќе продолжи и понатака после 2012 година.
Административен и општински статус
Во рамките на административните поделби, заедно со дваесет и четири рурални локалитети е вграден како Град Новоросијск - административна единица со статус еднаков на окрузите. Како општинска поделба, Градот Новоросијск е инкорпориран како Новоросијск урбан округ.
Клима
Новоросијск има топло-лето средоземна клима.
Економија
Градот се протега по должината на брегот на пристаништето на заливот Цемес, кој е призната уште од античко време, како еден од супериорните заливи на Црното Море.
Комерцијалното морско пристаниште Новоросијск - со пазарна капитализација од 1.110.000.000 американски долари и акции котирани на Московската берза и Лондонската берза - служи за руското трговско море со региони на Азија, Близок Исток, Африка, Медитеранот и Јужна Америка. Тоа е најфреквентното нафтено пристаниште во Црното Море и терминалот на гасоводот од полето Тенгиз, развиен од конзорциумот за гасоводот Каспијан.
Новоросијск е исто така индустриски град, зависен од челик, преработка на храна и производство на метални производи и други производи. Екстензивните каменоломи od варовник снабдуваат важни фабрики со цемент во и околу градот. Градот е дом на Поморската државна академија и Политехничкиот институт Новоросијск.
Транспорт
Новоросијск е поврзан со железница и автопати со главните индустриски и населени центри на Русија, Закавказја и Средна Азија. Јавниот превоз во границите на градот се состои од градски автобуси, тролејбуси и маршрутки (рутирани такси). Сепак, со текот на времето, сè повеќе и повеќе луѓе се потпираат на автомобилите како основно превозно средство.
Најблиските аеродроми, аеродромот Геленџик, аеродромот Анапа и аеродромот Краснодар, сместени на 33 километри, 53 километри и 172 километри далеку од градот, соодветно, нуди летови до многу градови во Русија.
Спорт
Фудбалскиот тим на градската асоцијација, ФК Черноморец Новоросијск, игра во втората руска дивизија.
Животна средина
Новоросијск не е одморалиште, но Анапа е на север и Геленџик на југ. Постојат неколку урбани населби под надележност на Новоросијск. Најпознат е Абрау-Диурсо, кој се состои од населено место на брегот на езерото Абрау и село на брегот на Црното Море, поврзано со ликвидатен планински пат.
Збратимени градови
Новоросијск е збратимен со:
Графички дизајн
Графичкиот дизајн (графичко уредување) е процес на визуелно општење со користење на текст и/или фотографии односно илустрации за да се претстави информацијата или пак да се истакне некоја порака. Графичкиот дизајн во голем дел значи познавање на естетски вештини и мојстории, вклучувајќи типографија, фотографија, илустрација, симбол и боја и нивно сложување односно комбинирање. Графичкиот дизајнер има за задача да го визуелизира секое идејно решение со цел другите да можат полесно да го разберат. Неговата задача е комбинирање на вербални елементи во една организирана и ефикасна целина.
Графички дизајн е применета уметност. Како дисциплина дизајнот се занимава со изработка на печатени решенија. Во овие решенија спаѓаат: новини, книги, списанија, билборди, визит карти, брошури, каталози и слично. Поновите дефиниции за графички дизајн вклучуваат и графички продукции кои се прилагодени во електронски медиуми, како интернетот или телевизијата и други медиуми.
Може да се каже дека графичкиот дизајн е колаборативна дисциплина. Писателите ги создаваат речениците и слоганите, фотографите и илустраторите создаваат визуелни елементи, типографичарите различни типографии, додека графичкиот дизајнер ја создава композицијата (целината) на визуелното општење.
Историја на графичкиот дизајн
Додека графичкиот дизајн како дисциплина има релативно кратка историја, називот графички дизајн за првпат е измислен од Вилијам Едисон Двигинс во 1922 г. и истите активности се протегаат низ историјата на човештвото: од пештерите на Ласко до Трајановиот столб во Рим, до украсните ракописи од средниот век, до светлечките неони во Гинза. Во оваа опширна историја и во релативно неодамнешната експанзија на визуелна комуникација во XX и XXI век, понекогаш има заматена разлика и вкрстување на рекламната уметност, графичкиот дизајн и ликовната уметност. Сепак, сите делат многу исти елементи, теории, принципи, вештини и стилови и понекогаш ист добродетел и клиент. Во рекламната уметност главна цел е продажбата на добра и услуги. Во графичкиот дизајн суштината е да и се даде ред на информацијата, форма на идеите, израз и чувство на ракотворбите кои го документираат човечкото искуство.
Историја на печатењето
За време на Династијата Танг (616 - 906) помеѓу IV и VII век од н.е. се сечеле дрвени калапи за печатење врз текстил и подоцна за правење копии на будистички текстови. Најраната позната печатена книга е будистички запис од 868 г. Започнувајќи од XIX век биле произведени подолги ролни и книги преку печатење од подвижен тип, правејќи ги книгите широко достапни за време на Династијата Сонг (960–1279). Некаде околу 1450 г. печатачската машина на Јоханес Гутенберг придонела за поширока достапност на книгите во Европа. Со дизајнот на книгата Алдус Манутиус ја развил структурата која станала основа на западнотo издавачко печатење. Оваа ера на графички дизајн се нарекува Ренесансен хуманизам или Стар стил.
Појава на дизајнерската индустрија
Во доцните години на XIX век во Европа, особено во Обединетото Кралство, започнало одвојувањето на графичкиот дизајн од ликовната уметност. Во 1849 г. Хенри Кол станал еден од големите сили во дизајнерското образование во Велика Британија, информирајќи ја Владата за важноста на дизајнот во неговиот Дневник за дизајн и производи (англиски: Journal of Design and Manufactures. Тој ја организирал Големата Изложба како славење на модерната индустриска технологија и Викторијанскиот дизајн.
Од 1891 до 1896 г. „Печатницата на Вилијам Морис Келмскот“ (William Morris’ Kelmscott Press) издавал книги кои се едни од најважните за графички дизајнираните производи на Движењето за применета уметност. Започнал многу профитабилен бизнис на создавање книги со голема стилска префинетост продавајќи ги на богатите за повисока цена.
Морис докажал дека пазарот постои за делата од графичкиот дизајн и помогнал да се создаде поделбата на дизајнот од производството и ликовната уменост. Работата на „Печатницата Келмскот“ (Kelmscott Press) се одликува по својата опсесија со историски стилови. Како и да е, овој историзам бил важен затоа што придонел за првата важна реакција од страна на државата која била застарена во поглед на графичкиот дизајн од XX век. Работата на Морис, заедно со останатите од движењето на Приватната Печатница директно влијаеле на Арт Нуво (Art Nouveau) и биле индиректно одговорни за развојот на графичкиот дизајн од XX век воопшто.
Дизајн во XX век
Називот графички дизајн за првпат се појавил во весник во есеј од 1922 г. наречен „Нов вид на печатење бара нов вид на дизајн“ од Вилијам Едисон Двигин, американски книжевен дизајнер во раниот XX век.
„Рафовиот графички дизајн“, издадена во 1922 г. се смета за првата книга што го искористила поимот во својот наслов.
Натписот на Лондонското подземје е класичен пример за дизајн во современата ера и употребен фонт на букви дизајниран од Едвард Џонстон во 1916 г.
Во 1920 г. советскиот конструктивизам го вметнал „интелектуалното производство“ во различни сфери на производството. Во револуционерната Русија, движењето ја гледало поединечната уметност како бескорисна и така продолжила напред кон создавање на предмети за утилитарни цели. Тие дизајнирале градби, театарски сцени, постери, материјали, облека, мебел, логоа, менија итн.
Џен Шехолд ги координирал принципите на модерната типографија во неговата книга „Нова типографија“ од 1928 г. Тој подоцна се одрекол од фашистичката филозофија поткрепена во неговата книга, но сепак таа останала доста влијателна. Шехолд, Баухаус и други графичари како Херберт Бејер, Лазло Мохоли-Наги, Ел Лециски се татковците на графичкиот дизајн каков што го знаеме денес. Тие првo ги вовеле производните техники и стилски уреди употребени низ XX век. Во годините што следеле графичкиот дизајн станал дел од современиот стил и се здобил со распространета прифатеност и употреба. Напредната економија во Америка по Втората светска војна утврдила поголема употреба за графички дизајн, главно рекламирање и пакување. Преселбата на Германското училиште за дизајн „Баухаус“('Bauhaus') во Чикаго во 1935 г. го донела „масовно произведениот“ минимализам во Америка фрлајќи оган врз современата архитектура и дизајн. Позабележливи имиња од областа на дизајнот во средина на минатиот век се Адријан Фрутигер, дизајнер на фонтовите Универз и Фрутигер; Пол Ранд кој од доцните 30-ти години до неговата смрт во 1996 г. ги применил принципите на Баухаус во популарното рекламирање и дизајнирање на логоа, притоа помагајќи во создавањето на единствениот американски пристап кон европскиот минимализам, станувајќи еден од главните изумители на подгрупата на графичкиот дизајн позната како корпоративен идентитет. Алекс Штајнвајс е заслужен за изумот на корицата на албумот и Јозеф Мулер-Брокмен кој дизајнирал постери на груб, но сепак достапен начин типичен за ерата на 50-тите и 70-тите години.
Примена
Од сообраќајни знаци до технички шеми, од интерканцелариски меморандуми до упатства за употреба, графичкиот дизајн го зголемува пренесувањето на знаење. Читкоста е зголемена со подобрување на визуелната презентација на текстот.
Дизајнот може да помогне во продавање на производот или идејата преку ефикасна визуелна комуникација. Тој се применува на производи и елементи од идентитетот на компанијата преку логоа, бои, амбалажа и текст. Сите овие се дефинираат како брендирање. Во рамките на услугите понудени од многу графички дизајнери, брендирањето доби поголемо значење. Додека поимите се менливи, брендирањето е исклучиво поврзано со марката за идентификување или заштитното име на производот или услугата, каде корпоративниот идентитет може да има пошироко значење поврзано со структурата и етосот на една компанија, како и за нејзиниот надворешен изглед. Графичките дизајнери често се дел од тимот којшто работи на корпоративниот идентитет и брендирањето на проектите. Другите членови од тој тим го сочинуваат комерцијалисти, консултанти за комуникација и рекламни автори.
Учебниците се дизајнирани за да претстават предмети како географија, наука и математика. Овие изданија содржат нацрти кои илустрираат теории и дијаграми. Како пример на графика упоребена за едукација ќе го спомнеме дијаграмот на човечката анатомија. Графичкиот дизајн се применува во образовни материјали со цел да ја направат информацијата подостапна и поразбирлива.
Графичкиот дизајн се применува во забавната индустрија, односно во декорирањето, сцената и визуелното раскажување на приказната. Дизајнот за забавни цели се применува и во романи, стрипови, ДВД корици, при најава и завршеток на филм и програми, и реквизити на сцена. Може да вклучи и илустрации (печатење) на облека и други испечатени предмети за продажба.
Од научни списанија до пренесување на вести, презентацијата на мислењето и фактите често се пренесува графички и преку мисловни композиции на визуелни информации, познати како информациски дизајн. Дневните весници, списанијата, блоговите, телевизијата и документарните филмови можат да употребат графички дизајн при информирањето и забавата. При употребата на веб страните информациските дизајнери ја користат програмата Адоб Флеш (Adobe Flash) за илустрација на изгледот на нови вести.
Способности
Еден графичко-дизајнерски проект може да вклучи стилизирање и презентација на еден постоечки текст и која било веќе постоечка изложеност во слика или слики создадени од графичкиот дизајнер.
На пример, за една сторија во дневен весник се задолжени новинарите или фоторепортерите, а потоа работата на графичкиот дизајнер е да создаде прифатлив изглед за страната и да воочи ако се бараат некои други графички елементи. Во натписите во списанијата или рекламите графичкиот дизајнер или уметничкиот директор често им даваат задача на фоторепортерите или илустраторите да создадат оригинални дела за да се здружат во создавањето на дизајнерскиот нацрт. Дизајнерот може да употреби веќе постоечка слика или фотографија. Современите дизајнерски вештини се проширија преку современиот компјутер. На пример, при употребата на ТШГТКД (тоа што го гледате тоа и го добивате - англиски: WUSIWUG - what you see is what you get) корисникот се соочува со интерактивен дизајн или мултимедијален дизајн.
Визуелна уметност
Пред да бидат употребени во дизајнот, графичките елементи мора да настанат со помош на визуелно-уметнички вештини. Овие графики се често (но не секогаш) создадени од страна на графичкиот дизајнер. Визуелната уметност вклучува изработки кои по природа се визуелни, користејќи сè, од традиционален медиум до фотографија или компјутерски применета уметност.
Типографија
Типографијата е сочинета од уметност, занает и техники на типот на дизајн, приспособување на стилот на глифови и тип на подготовка. Типот на глифови (букви) се создадени и приспособени за користење на разновидни илустрациски техники. Подготовката на определениот тип вклучува избор на печатарски слогови, големина на точки, должина на линии, простор меѓу редови и простор меѓу букви.
Изглед на страница
Аспектот за изгледот на страницата на графичкиот дизајн претставува уредување на елементите (содржината) на страната, како што е вметнувањето на слика и текстуалниот нацрт и стил. Започнувајќи од раното рачно украсување на рачно напишани книги во средниот век и продолжувајќи со усложнување на современите нацрти на списанија и каталози, структурното дизајнирање на страници веќе долго се изработува во испечатена форма. Во печатените медиуми, елементите обично вклучуваат букви (текст), слика (фотографија) и графичко пополнување на текст за елементи кои не се печатени во боја, како со калап/ласерско сечење, печатење со станиол или релјефно врежување.
Интерфејс дизајн
Уште од појавата на светската интернет мрежа и еволуцијата на компјутерскиот софтвер, многу графички дизајнери се вмешаа во интерфејс дизајнот. Ова вклучува веб и софтверски дизајн, каде интерактивноста на крајниот корисник се зема предвид за нацртот или интерфејсот (поврзувањето). Комбинирајќи ги визуелно-комуникациските вештини со интерактивно-комуникациските на корисникот и онлајн (англиски: online) брендирањето, графичките дизајнери често работат со софтверските и веб програмери за да го создадат изгледот на веб страната или употребата на софтверот и да го прошират интерактивното искуство на корисникот или посетителот на истата. Важен аспект на интерфејс дизајнот е дизајнот на симболи.
Печатење
Печатењето е процес на изработување на уметнички дела преку печатење на хартија или други материјали и површини. Освен во случај на монотипивање, процесот е оспособен за произведување на многубројни примероци од истото дело и се нарекува печатење. Секое парче е оригинално затоа што не е копија на друго уметничко дело и технички е познато како отпечаток. Боењето или пак цртањето создаваат уникатно единствено уметничко парче. Графиката се создава од само една едиствена површина, технички позната како матрица. Познати типови на матрици се: метални плочи, обично од бакар или цинк за гравирање или офорт; камен кој се користи за литографија, дрвени блокови за гравури, линолеум за линолеумски гравури и фабрички плочи за отпечатување на екран. Испечатените дела од една плоча, секое потпишано и изброено, формираат едно ограничено издание. Печатените дела може да се издадат во книжна форма како уметнички книги. Едно печатено дело може да биде производ на една или повеќе техники.
Хроматографија
Хроматографијата е област која објаснува како очите ја перцепираат бојата и како да се објаснат и организираат боите во печатачот и на екранот. Мрежницата на окото е покриена со два светлосни рецептора наречени стапчиња и конуси. Стапчињата се чувствители на светлина, но не и на боја. Конусите се помалку чувствителни на светлина, но одлично ја перцепираат бојата.
Алатки
Умот можеби е најважната алатка на графичкиот дизајн. Покрај технологијата, графичкиот дизајн бара осмислување и креативност. За дизајнерските нацрти и изведби се бара критично, надгледувачко, квантитативно и аналитичко мислење. Ако извршителот целосно го следи само решението (на пр. скицата, сценариото или инструкциите) овозможено од друг дизајнер (уметничкиот директор), тогаш тој нема потреба да го ангажира дизајнерот.
Во средината на 80-тите години со појавата на компјутерското издаваштво и апликациите за софтвер за графичка уметност донесоа генерација на дизајнери за ракување со компјутерски слики и дела кои претходно биле рачно изведувани. Компјутерскиот графички дизајн им овозможува на дизајнерите веднаш да ги воочат ефектите на раликите во нацртите или типографијата и да ги симулираат ефектите на традиционалните медиуми без потреба од голем простор. Како и да е, традиционалните алатки, како што се моливи и маркери се користат дури и кога компјутерите служат за крајниот производ; дизајнерот или уметничкиот директор можат рачно да скицираат бројни концепти како дел од креативниот процес. Некои од овие скици можат да му се понудат на клиентот за одобрување на почетната фаза, односно дизајнерот тоа го прави пред да ја развие целосната идеја користејќи компјутерски и графичко-дизајнерски софтверски алатки.
Компјутерите се незаменлива алатка во индустријата на графичкиот дизајн. Креативните професионалци ги сметаат компјутерите и софтверските апликации за поефективни алатки, отколку традиционалните методи. Како и да е, некои дизајнери продолжуваат да ги користат вообичаените и традиционални алатки за продукција како што тоа го прави Милтон Глejсер.
При процесот на експериментирање со алатки и методи може да дојде до раѓање на нови идеи. Некои дизајнери ги истражуваат идеите користејќи молив и хартија за да ги избегнат ограничувањата при користење на какви било компјутерски фонтови, графика и стандардни слики, или изведувачки филтри (пр. Каис Пауер Тулс - англиски: Kai’s Power Tools) кои се достапни во секаков облик.
Други дизајнери користат многу поразлични алатки и извори, од компјутери до застарени техники со цел да дојдат до инспирирачка креативност. Една од главните особини на графичкиот дизајн е тоа што од една сликовна селекција се создава алат со цел, на најдобар начин да се пренесе правото значење.
Компјутери и креативниот процес
Постојат дебати за тоа дали компјутерите помагаат при зголемување на креативниот процес на графичкиот дизајн. Брзата компјутерска обработка им дозволува на многу дизајнери брзо да доаѓаат до повеќе идеи, со повеќе детали отколку што би можело да биде постигнато преку традиционална рачна изработка или прекопирање на хартија движејќи го побрзо дизајнерот низ креативниот процес. Сепак соочувањето со неограничените избори не може да помогне во изборот на најдобро дизајнерско решение и може да доведе до бескрајни повторувања, без крајно дизајнерско решение.
Графичкиот дизајнер може да користи скици со цел да добие побројни или комплексни идеи побрзо без софтверските попречувања и компликации. Рачно изработените концепти често се користат со цел да се дојде до одобрување на идеја, пред дизајнерот да посвети време за да ги создаде завршните визуелни ефекти на компјутер или со прекопирање. Истите кратки скици или груби нацрти на хартија можат да бидат употребени за побрзо да се усоврши и изведе идејата на компјутер преку комбиниран процес. Овој комбиниран процес посебно е корисен во дизајнирањето на лого каде софтверската научна крива може да одземе многу од креативниот мисловен процес. Традиционално комбинираниот процес на дизајнерско-компјутерска преработка може да се употреби за слобода во нечија креативност при нацртот на страната или создавањето на сликата.
Во почетоците на компјутерското издаваштво, многу „традиционални“ графички дизајнери немале потреба од познавање на компјутерската технологија при реализирање на своите идеи, затоа што најчесто се потпирале на компјутеските вештини на продуцентите. Сепак оваа вештина не била многу употребувана заради појавата на компјутерското издателство пред 30-тина години.
Денес употребата на компјутери и графички софтвер се изучува на повеќето курсеви за графички дизајн.
Kitodo
Kitodo (Кратенка од key to digital objects; македонски: клуч до дигитални предмети) - софтвер со отворен код наменет за проекти за масовна дигитализација и поддршка за за институции за културно наследство. Софтверот е имплементиран по меѓународни стандарди како што се METS, MODS и други формати што ги одржува Конгресната библиотека. Kitodo се состои од неколку независни модули кои служат за различни намени, како што се контрола на протокот на дигитализација, збогатување на описни и структурни метаподатоци и презентирање на резултатите пред јавноста на модерен и удобен начин. Го користат архиви, библиотеки, музеи, издавачи и комунални услуги за скенирање.
Структура
Kitodo ги содржи двата главни модули Kitodo.Presentation и Kitodo.Production и следниве поставки:
Компонентите за управување со дистрибуиран работен проток се интегрирани во производот за да се обезбеди управување со дистрибуирана комуникација и производство помеѓу различни партнери.
Историја
До мај 2016 година, Kitodo бил познат како Goobi (Кратенка од Göttingen online-objects binaries; прев.: Гетингенски, бинари на мрежни предмети). Работниот тек на софтверот постои во две различни виљушки на оригиналниот софтвер Goobi. Додека изданието на заедницата Гооби, сега познато како Китодо, е во соработка со големите германски библиотеки и даватели на услуги за дигитализација, изданието Интранда е развиено од една компанија. Китодо се користи во најмалку 8 германски библиотеки.
Во мај 2016 година, германското здружение „ Гооби“, „Губи Дигиталисиерен им Вереин е“ В. одлучило да го избере новото име Kitodo за да избегне правни проблеми со старото име Гооби.
Космос-123
Космос-123 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 48,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 490 км, а најмалото на 253.
Опел 1.8 литри
Опел 1.8 литри — семеен автомобил произведен од Опел. Производството започнало во јануари 1931 година и продолжило до ноември 1933 година. Опел 1.8 литри бил првиот нов модел на Опел кој бил претставен по купувањето на 80% удел во Опел од страна на Џенерал Моторс (ЏМ), и првиот Опел кој бил дизајниран и развиен од ЏМ во Северна Америка.
1.8-литарскиот се гледал како замена за Опел 4/40, кој излегол од производството во септември 1930 година, иако во однос на рекламираната изведба, новиот модел бил помалку моќен и малку побавен од стариот автомобил и приближно 300 килограми полесен.
Опел 2.0 литри
Опел 2.0 литри, исто така познат како Opel »6« — автомобил кој започнал да се произведува во 1934 година од страна на германскиот производител Опел. Овој модел го заменил Опел 1.8 литри, кој престанал да се произведува во ноември 1933 година. Производството продолжило до јуни 1937 година, но моделот за замена, Опел Супер 6, веќе бил во производство во ноември 1936 година, по што обемот на производството на овој модел било намалено.
Опел 2.0 литри станал значаен за неговиот изглед во август 1934 година на верзијата со шест седишта. Ова претставувало брз одговор на изгледот од претходната година на подолгата верзија на Mercedes-Benz Typ 200 кој успеал за многу кратко време да го фати практично целиот германски бизнис во такси-превозот.
Како и другите модели од тој период, Опел 2.0 литри бил дизајниран од Џенерал Моторс и понуден во Северна Америка.
Елвир Мекиќ
Елвир Мекиќ (роден на 15 октомври 1981 година) — македонски музичар. Популарноста ја стекнал по изведбата на неговиот сингл „Опасно“ со Маја Саздановска на „Охрид фест“ во 2007 година. Продолжил со издавање на вториот и третиот сингл од неговиот деби албум „Опасно“, со наслов „Уште те има“, и „Некаде После Два“. Мекиќ се натпреварувал и на домашниот избор за Евровизија во 2008 година, „Скопје фест 2008“, со песната „Армија“.
Ран живот и кариера
Тој има бошњачко потекло. Кариерата на Мекиќ започнала кога бил тинејџер и наскоро бил откриен неговиот талент. Неговата прва песна „Се Шекнувам“ станала многу популарна во Македонија. Откако успешно продуцирал неколку синглови, тој направил пауза во создавањето на сопствена музика за да може да започне да пишува текстови за други уметници кои биле популарни во Македонија. Тој се вратил на музичкото поле во 2007 година со песната „Нека Те Заборави“, од студискиот албум „Опасно“.
Откако ја извел песната „Армија“ на Скопје Фест 2008, Елвир заедно со неговиот најдобар пријател и колега музичар Јован Јованов организирале концерт што се одржал во Скопје. Бил планиран само еден концерт за 10 април 2008 година, но поради големата продажба на билети, следниот концерт бил закажан следната вечер. Во крајот на 2008 година, Мекиќ соработувал со српската пејачка и поранешна членка на Џогани, Слаѓа Делибашиќ. Двојката објави босанско / српски сингл насловен „5 минута“. Тој ги напишал стиховите за македонската песна избрана за Евровизија 2009.
Во 2010 година, тој ја отпеал „Што је од Бога добро је“ со босанската пејачка Селма Бајрами за нејзиниот албум Закон судбине.
Тара (река)
Тара е река во Црна Гора и Босна и Херцеговина. Излегува од сливот на реките Опашница и Веруша од планината Комови, дел од динарските Алпи во Црна Гора. Вкупната должина е 146 км, од кои 141 км се на или во границите на Црна Гора, додека последните 40 км се во Босна и Херцеговина. Тара ја формира границата меѓу двете држави на неколку места. Тече од југ кон север - северозапад и се спојува со Пива на границата на Босна и Херцеговина со Црна Гора помеѓу селата Шќепан Поле (Црна Гора) и Хум (Босна и Херцеговина) каде ја формира реката Дрина (гранка на Сливот на реката Дунав ).
Трета фудбалска лига на Македонија 2019/2020
Третата фудбалска лига на Македонија 2019/2020 - 28. издание на Третата фудбалска лига на Македонија.
Поради ширењето на заразата COVID-19 од вирусот SARS-CoV-2, Фудбалската федерација на Македонија на 12 март 2020 одлучила, поради безбедноста на фудбалските работници, привремено да ја суспендира Третата лига и останатите натпреварувања организирани од Федерацијата.
Прваци не биле прогласени, а на 17 јули 2020 година, преку ждрепка биле одлучени моменталните екипи на првите места да бида извлечени за да бидат унапредени во Втората лига.
Запад
Сезоната започнала на 21 септември 2019, а додека сè уште траела зимската пауза, била прекинато натпреварувањето во март 2020.
Југозапад
Сезоната започнала на 1 септември 2019, а завршила на 12 март 2020.
Север
Сезоната започнала на 15 септември 2019, а додека сè уште траела зимската пауза, била прекинато натпреварувањето во март 2020.
Југоисток
Сезоната започнала на 14 септември 2019, а додека сè уште траела зимската пауза, била прекинато натпреварувањето во март 2020. Поради укинувањето на повеќето источни општински фудбалски сојузи, била суспендирана Третата лига - Исток. Нејзините екипи учесници се приклучиле во југоисточниот фудбалски регион.
Центар
Сезоната започнала на 1 септември 2019, а завршила на 8 март 2020.
Ждрепка за унапредување (Втора лига)
На 2 јули 2020 година, Федерацијата одлучила моменталните екипи на првите места да играат бараж за унапредување помеѓу себе (трите западни екипи во групен бараж, а двете источни екипи во бараж со еден натпревар), за да се добијат двете екипи кои ќе бидат унапредени. Но поради заразувања на неколку фудбалери со COVID-19, баражите биле откажани. Потоа, преку ждрепка, на 17 јули биле избрани Велешта за во Западот, и двете екипи конкуренти од Истокот - Росоман 83 и Слога 1934 поради откажувањето на второлигашот Питу Гули.
Ждрепка за унапредување (Трета лига)
По прекинатото првенство, екипите кои завршиле на првите места во северните лиги добиле право преку ждрепка да бидат унапредени во Третата лига. Екипите кои биле избрани биле Аеродром 2018, Башкими 1947, Њу Старс.
Дигитализација на весниците
Дигитализацијата на весниците е постапка на претворање на старите весници од аналогна форма во дигитални слики. Најчестите аналогни форми за старите весници се хартија и микрофилм. Дигитализираните слики од страниците на весниците обично (иако не секогаш) се анализираат со специјален софтвер OCR со цел да се произведат текстуални податотеки со содржината на весникот.
Весниците зачувуваат богат запис за минатото, а од појавата на дигиталните медиуми, многу институции ширум светот започнаа да ги дигитализираат и дигиталните податотеки да бидат јавно достапни. Сепак, над 90% од весниците останаа нескенирани во 2015 година. Дигитализираните весници можат да бидат достапни бесплатно или за одреден надомест.
Успешното скенирање весници е комплексна активност. Иако е можно скенирање од хартија, скенирањето на микрофилмот е поевтино и добриот микрофилм е наречен „единствениот најкритичен фактор за успехот на дигитализацијата на весникот“. Анализата на OCR на скенирани страници претставува голем број технички предизвици, а текстот на старите весници е често тежок за читање, што воведува грешки и го отежнува пребарувањето. Прикачувањето метаподатоци на сликите за да може полесно да се пронајдат е уште еден важен чекор. Конечно, мора да се развијат интерфејси за пребарување. Голем број на компании се специјализирани за скенирање весници, а некои произведуваат софтвер специјално дизајниран за процесот.
Трошоците за чување на печатени весници и релативно малата побарувачка за оригинали по микрофилмирање и скенирање значи дека печатените весници, еднаш микрофилмирани или скенирани, често биле исфрлени. Некои луѓе сметаат дека ова е загуба за истражувачите или едноставно дека постои потрес кога ќе исчезне искуството со читање на хартија. Авторот Николсон Бејкер отиде дотаму што создаде архива на хартиени весници, која ја нарече американско складиште за весници, со цел да зачува хартиени весници кои инаку би биле отфрлени.
Последните весници можеби се „родени како дигитални“, што значи дека тие биле отпечатени од компјутерски податотеки отколку со буква или фототипови. Тие можат да се архивираат со зачувување на дигиталните податотеки на издавачот на секоја слика на страницата, наместо со скенирање на страниците.
Евровалута
Евровалута (англиски: Eurocurrency) — депозит во домашна банка, деноминиран во некоја странска валута (на пример, депозит во британска банка кој е деноминиран во долари). Овие валути се нарекуваат „евровалути“ затоа што најпрвин се појавиле во Европа, но потоа се прошириле и на другите финансиски центри. Оттука, депозит кој е деноминиран во долари, а се наоѓа во банка во Сингапур, исто така, претставува пример за евровалута (наречен евродоларски депозит или, едноставно, евродолари). Најпосле, и покрај сличноста во името, овој финансиски инструмент нема врска со еврото како заедничка валута на земјите од ЕУ.
Историја
Пазарот на евровалути се појавил во 1950-тите како пазар на депозити деноминирани во долари, но надвор од САД. Всушност, постојат различни верзии за настанувањето на овој пазар, но сите се поврзани со Студената војна, кога СССР не сакал доларите да ги чува во американските банки, плашејќи се од можното блокирање и поради тоа почнал доларите да ги депонира во банките во Лондон. Според една верзија, евровалутниот пазар започнал да се развива така што една англиска банка (Midland Bank) во 1955 година почнала да нуди депозити кои гласеле на американски долари при што на нив исплаќала малку повисока камата во споредба со каматата што ја исплаќале американските банки, а која во тоа време била ограничена на максимум 1 % на депозитите со рочност од 30 дена. На почетокот, Банката на Англија била загрижена поради ваквата активност, но набргу сфатила дека тоа имало поволно влијание врз зачувувањето на статусот на Лондон како водечки светски финансиски центар. Според друга верзија, СССР и другите комунистички земји од Источна Европа ги депонирале девизите во една француска банка чија телекс-адреса била EURO-BANK и така настанало името на овој пазар. Како друга причина за подемот на евровалутниот пазар се наведуваат ограничувањето на висината на каматните стапки на депозитите во американските банки (т.н. „регулација Q“) и повисоката стапка на задолжителна резерва во САД во споредба со Британија. Сето тоа предизвикало распонот меѓу каматните стапки на кредитите и на депозитите во САД да го надмине распонот во лондонските банки, кои на тој начин станале попривлечни за меѓународните клиенти. Понатаму, според некои мислења, постојаниот раст на трговските дефицити на САД, исто така, предизвикал услови за појава на евродоларскито пазар. Најпосле, како значаен фактор во појавата на евровалутниот пазар се наведува и развојот на меѓународното банкарство. Со текот на времето, покрај евродоларските депозити, банките почнале да нудат и депозити деноминирани во други валути, а покрај британските банки, на пазарот се вклучиле и банките сместени во Лондон, Сингапур, Токио, на Бахамите итн.Многу важен фактор кој придонесол за силен развој на евровалутниот пазар бил подемот на ОПЕК чии членки ги депонирале доларите од продажбата на нафта во лондонските банки.
Крактеристики
Основната одлика на веровалутниот пазар е тоа што тој е пазар на големо. Тоа значи дека на него се тргува со големи износи, вообичаено поголеми од еден милион долари. Понатаму, главни учесници на овој пазар се банките, односно најголем дел од трансакциите се извршуваат меѓу самите банки, а помал дел меѓу банките и небанкарските фирми. Понатаму, каматните стапки на евровалутниот пазар се тесно поврзани со соодветните домашни каматни стапки. На овој пазар се тргува со депозити чија рочност најчесто е помала од три месеци, а покрај банките, главни клиенти се државите и мултинационалните претпријатија. Евровалутниот пазар е нерегулиран: на пример, обврската за издвојување задолжителна резерва не се однесува на евродоларските депозити. Исто така, на евровалутниот пазар се издаваат и хартии од вредност (Еврокомерцијални записи и Евроцертификати за депозити) со кои се тргува на секундарниот пазар. На страната на кредитите, најголем дел од нив се во форма на синдицирани кредити, односно кредитите ги одобрува група од повеќе банки, кои на тој начин го намалуваат ризикот. Овие кредити најчесто имаат рочност меѓу 3 и 15 години, а вообичаено се одобруваат со променлива каматна стапка која е заснована врз ЛИБОР. Покрај ЛИБОР, на евродоларскиот пазар се применува уште една каматна стапка - ЛИБИД (London Interbank Bid Rate), која ја претставува каматната стапка која ја нудат банките на примените депозити, но таа има помало значење. Всушност, разликата меѓу ЛИБОР и ЛИБИД го претставува распонот (spread) кој го остваруваат банките на евродоларскиот пазар. Во однос на монетарните ефекти на евровалутниот пазар, се смета дека тој не предизвикува пораст на глобалната ликвидност, туку само претставува прераспределба на ликвидноста од домашниот кон меѓународниот пазар.
Најголемиот дел од активностите со евровалутите се одвиваат во пет финансиски центри: Западна Европа (особено, Лондон), Карибите и Средна Америка, Средниот Исток, Далечниот Исток и САД (особено, Њујорк). Притоа, Лондон е најстариот и најголемиот центар за трговија со евровалути; на Карибите, Кајманските острови претставуваат една од најпривлечните локации на кои американскиет банки отвораат „празни“ филијали; на Блискиот Исток, Бахреин е главниот центар за тргување со евровалути и, воопшто, со девизи; на Далечниот Исток, главните центри се Токио, Сингапур и Хонгконг; од декември 1981 година, американските банки, како и филијалите на странските банки во САД, имаат можност да основаат т.н. Служби за меѓународно банкарство (International Banking Facilities, IBFs), изземени од федералните даноци, обврската за задолжителна резерва и осигурувањето на депозитите, а сето тоа придонело за подемот на Њујор како еден од центрите на евровалутниот пазар.
Космос-124
Космос-124 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 14 јули 1966 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-124 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 284 км, а најмалото на 204.
Милштатско Езеро
Милштатско Езеро (Millstätter See; Milštatsko jezero) или Миљско Езеро (Miljsko jezero) — езеро во сојузната покраина Корушка, во Австрија.
Географија
Се наоѓа на 588 метри надморска височина, северна од долината на реката Драва, во рамките на Норишките Алпи, масив на Централните Источни Алпи, близу градот Шпитал на Драва. Со површина од 13,3 км², Милштатското Езеро е најголемото езеро во Корушка (зад Вертерското Езеро), иако со длабочина од 141 метар е најдлабоко.
Нејзиниот стрмен брег му дава на езерото облик на фјорд. Милштатските Алпи на север се издигаат до 2.100 метри и заштитуваат од студени ветрови, па така температурата на водата може да достигне до 25°С. Тесната и долга површина се протега 12 километри исток-запад. На југ се наоѓа шумата Хохгош, со широчина од 2 километри и надморска височина од 876 метри, го дели езерото од долината на Драва.
Името потекнува од градот Милштат (Миље) на северниот брег. Други општини близу езерото се Зебоден (Језерница) и Радентхајн-Дебријах (Раденче-Дебрије). Ублажениот јужен брег, заштитена област од 1970 година, е скоро ненаселена.
Геологија
Езерото потекнува од последното ледено доба, пред околу 20.000 години, кога северниот дел на ледникот Драва се стопил и езерото претставува остаток од него.
Милштатската област е дел од австроалпскиот дел, составена од гнајс и резерви на шкрилец со кварцит.
Елгон
Елгон — огромен, древен, кој ерозирал, заспан стратовулкан кој се наоѓа помеѓу Уганда и Кенија, на 100 километри североисточно од езерото Викторија. Елгон е најстара и најголема самостојна вулканска планина во Источна Африка. Основата на вулканот е најобемна во светот, а купата му е еден од најголемите. Елгон е четврта највисока планина во Источна Африка и осма во Африка. Планината е од витално значење за социјалниот и економскиот развој на областа и обезбедува вода за милиони луѓе во Уганда и Кенија. Поради богатството на ендемски растенија и животни, Елгон е исто така важна зона за заштита на видовите. Плодните почви и поволната клима нудат значителен земјоделски потенцијал, што привлекува нови доселеници.
Милштатско Езеро
Лимнологија
Бројни потоци се влеваат во езерото, од кои Ригербах близу Дебријах е најголем. На западниот крај на краткиот поток Зебах ја води водата во реката Лизер, која е притока на Драва. Езерото со својата длабочина има чисти води со квалитет скоро на питка вода.
Елгон
Опис
Планината во основа е сместена на површина од приближно 80/40 км. Се издига во рамнина, околу 1200 метри надморска височина. Со своите повеќе од 4000 km2, Елгон има најголема вулканска основа во светот. Иако не е највисока кај вулканите во Источна Африка, таа е помеѓу најголемите според обемот. На врвот завршува со една голема купа со пречник околу 8 километри кој зазима приближна површина над 40 км2 и е опкружена со неколку врвови. На работ на купата се петте највисоки врвови во планината со висина над 4000 м. И покрај висината на планината, просечниот наклон на неговите падини е не повеќе од 4 степени.
Милштатско Езеро
Лимнологија
Рибарството, особено на пастрмка, била извор на храна и работа за жителите од древни времиња. Денес, спортското рибарство и обичниот риболов се особено вообичаени, не само за пастрмка, туку и за неколку други видови на риба.
Елгон
Опис
Овде можат да се видат прекрасни водопади, огромни пештери, живописни врвови, клисури и топли извори кои имаат температура околу 48° С. На исток и југоисток на околу 1.890 метри релјефот непречено се соединува со висорамнината Uasin Gishu, а на запад и северозапад доминирааат спектакуларни карпи на 1.100 метри надморска височина од страна на рамнините на Источна Уганда. Морените во горната зона обезбедуваат доволно докази за некогашниот заледен регион. На нерамниот под на купата постојат значајни мочуришта кои се исушиле од реките Суам и Туркуел. На падините постојат и голем број помали потоци.
Милштатско Езеро
Сообраќај
Милштатското Езеро може да се стигне преку станицата Шпитал-Милштатско Езеро на линијата Тауернска ќелезница со патнички воз преку Австриските сојузни железници (ÖBB). Автопатот Б98 води долж северниот брег на езерото, поврзувајќи го Тауернскиот автопат (А10) од Салцбург до Филах (дел од Е55).
Елгон
Опис
Границата меѓу двете земји поминува низ купата на вулканот, од кои ооколу 2/3 се во Уганда и 1/3 во Кенија. Од страната на Кенија се организирани три еколошки зони - Национален парк Монт Елгон, Национален резерват Чепкитале и Шумски резерват Монт Елгон. На страната на Уганда, планината од 1951 година била прогласена за резерват и од 1992 година е национален парк. Ова создало широк прекуграничен заштитен простор. Во 1993 година местоположбата била картирана и биле спроведени студии за биоразновидноста на планините.
Милштатско Езеро
Сообраќај
Од 1901 година, бродскиот транспорт на езерото во лето е обезбеден со бродското претпријатие „Милштатско Езеро“, кое денес раководи со четири пловила.
Елгон
Опис
Највисоките врвови на планината, кои се над 4000 метри, се следните:
Највисокиот врв Вагагај за првпат бил освоен во 1911 година од Кмунке и Стиглер а вториот по височина Судек - уште во 1890 година од Фредерик Џексон, Ернест Гејџ и Џ. Мартин.
На падините на планината постојат серија пештери кои не се од вулканско потекло. Кениската пештера е најпосетуваното место, каде што слоновите и другите големи животни влегуваат за минерални соли во текот на ноќта. Бидејќи пештерата не е голема, со секое движење внатре во беа, тие придонесуваат за нејзино проширување. Пештерата станала озлогласенаи кога била вклучена во книгата на Ричард Престон „The Hot Zone“, во која се опишани два случаи на марбургска хеморагична треска кај луѓето кои влегувале во неа.
Во внатрешноста на планината од страната на Уганда се наоѓа одморалиште наречено Капквата и Центарот за истражување на шумите Капкваи. Центарот организира четиридневна програма за училишни групи до 30 луѓе, која им овозможува на децата да научат за важноста на заштитата на животната средина. На падините на планината постојат неколку водопади и топли извори. 66 км од градот Мбале во Уганда, на патот кон Истражувачкиот центар за шуми, се наоѓаат импресивните водопади Сипи.