cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бронтосаурус
Опис
Черепот на Бронтосаурусот не е пронајден, но веројатно бил сличен на черепот на тесно поврзаниот Апатосаурус. Како и оние на другите сауроподи, пршлените на вратот биле длабоко бифурцирани; односно носеле спарени кичми, што резултирало со широк и длабок врат. 'Рбетот и опашката се состоеле од 15 вратни, десет грбни, пет сакрали и околу 82 каудали. Било забележано дека бројот на пршлените на опашката варира, дури и во рамките на еден вид. Вратните пршлени биле поцврсти од другите диплодотици, иако не толку витко како кај зрелите примероци на Апатосаурус. Грбните ребра не се споени или цврсто прицврстени на нивните пршлени, наместо тоа се лабаво артикулирани. Десет градни ребра се наоѓаат од двете страни на телото. Големиот врат бил исполнет со широк систем на воздушни вреќи за заштеда на тежина. Бронтосаурусот, како и неговиот близок роднина Апатосаурус, имал високи боцки на пршлените, што сочинувале повеќе од половина од висината на одделните коски. Обликот на опашката бил невообичаен за диплодоцидите, бидејќи бил релативно тенок, поради 'рбетот што брзо се намалува во висина, подалеку од колковите. Brontosaurus spp. исто така, имале многу долги ребра во споредба со повеќето други диплодоциди давајќи им невообичаено длабоки гради. Како и кај другите диплодоциди, последниот дел од опашката на Бронтосаурусот поседувала структура како камшик. Коските на екстремитетите биле исто така многу стабилни. Коските на раката се витки, со надлактица која личи на онаа на Камарасаурус, како и оние на B. excelsus се речиси идентични со оние на Apatosaurus ajax.. Чарлс Гилмор во 1936 година забележал дека претходните реконструкции погрешно сугерирале дека палечната коска и лакотната коска може да се преминат, а во животот ќе останеле паралелни. Бронтосаурусот имал единствени големи канџи на секој преден екстремитет, а првите три прста имале канџи на секоја нога. Дури и до 1936 година, било признаено дека ниту еден сауропод нема зачувано повеќе од една рачна канџа, и оваа една канџа сега е прифатена како максимален број низ целата група. Единствената коска на ногата е малку закривена и квадратно скратена на предниот крај. Коските на колкот вклучуваат робусна бедрена коска и споена препонска коска и седална коска. Коските на големата писка и малата писка на потколеницата биле различни од тенките коски на Диплодокусот, но скоро не се разликувале од оние на Камарасаурусот. Малата е подолга од големата писка, иако е и витка.
Историја
Во 1879 година, Отниел Чарлс Марш, професор по палеонтологија на Универзитетот Јеил, објавил откривање на голем и прилично комплетен скелет од сауропод од карпите на формацијата Морисон во Комо Блаф, Вајоминг. Тој го идентификувал како припадност на целосно нов род и вид, кој го нарекол Brontosaurus excelsus, што значи „гуштер на грмотевиците“, од грчки /  што значи „гром“ и  /  што значи „гуштер“, и од латинскиот excelsus, „благороден“ или „висок“. Во тоа време, формацијата Морисон станала центар на коските на војните, соперништво за собирање фосили помеѓу Марш и другиот ран палеонтолог, Едвард Дринер Коп. Поради тоа, во тоа време брзале публикациите и описите на таксоните од Марш и Коуп. Елмер Ригс, во изданието на „Geological Series of the Field Columbian Museum“ во 1903 година, тврди дека Бронтосаурусот не бил доволно различен од Апатосаурус за да го гарантира сопствениот род, па затоа ја создал новата комбинација Apatosaurus excelsus. Ригс изјавил дека „Со оглед на овие факти, двата рода може да се сметаат за синоним. Бидејќи терминот „Апатосаурус“ има приоритет, „Бронтосаурус“ ќе се смета за синоним “. Како и да е, пред да се постави примерокот на Американскиот музеј на природна историја, Хенри Ферфилд Озборн избрал да го обележи скелетот „Бронтосаурус“, иако тој бил силен противник на Марш и неговите таксони.
Во 1905 година, Американскиот музеј на природна историја (АМПИ) го претставил првиот монтиран скелет на сауропод, композитен примерок (главно направен од коски од АМПИ 460), кој тие се нарекле Brontosaurus excelsus. Примерокот АМПИ бил многу комплетен, недостасувале единствено стапалата (стапалата од примерокот АМПИ 592 биле додадени при монтирањето), потколеница и коски на рамото (додадени од АМПИ 222) и коски на опашката (додадени од АМПИ 339). За да се заврши монтирањето, остатокот од опашката било мода да се појави како што верувал Марш, што имало премалку пршлени. Покрај тоа, на скелетот бил ставен извајан модел за тоа како музејот чувствува дека може да изгледа черепот на ова масивно суштество. Ова не претставувал нежен череп како на Дилодокус, кој подоцна ќе се покаже како поточен, но се засновал на „најголемите, најгустите, најсилните коски на черепот, долните вилици и забните круни од три различни каменоломи“. Овие черепи биле најверојатно оние на Камарасаурус, единствениот друг сауропод за кој во тоа време бил познат добар материјал на черепот. Конструкцијата на моделот ја надгледувал Адам Херман, кој не успеал да ги најде черепите на Бронтосаурус. Херман бил принуден рачно да изваја скелетен череп. Хенри Ферфилд Озборн во една публикација забележал дека черепот е „главно претпоставен и заснован на оној на Моросаурус “ (сега Камарасаурус ). Во 1909 година бил пронајден череп од Апатосаурус, за време на првата експедиција кон она што ќе стане каменолом Карнеги во Националниот споменик на Диносаурусот, предводен од Ерл Даглас. Черепот бил пронајден на неколку метри од скелетот (примерок CM 3018) идентификуван како новиот вид Apatosaurus louisae. Черепот бил назначен CM 11162 и бил многу сличен на черепот на Диплодокусот. Било прифатено дека припаѓа на примерокот Апатосаурус од страна на директорот на музејот Даглас и Карнеги Вилијам Х. Холанд, иако други научници, пред се Озборн, ја отфрлиле оваа идентификација. Холанд го бранел своето гледиште во 1914 година во обраќањето до Палеонтолошкото друштво на Америка, но сепак го оставил моделот во Музејот Карнеги без глава. Додека некои сметале дека Холанд се обидува да избегне конфликт со Озборн, други се сомневале дека Холанд чека додека не се најде зглобен череп и врат за да се потврди поврзаноста на черепот и скелетот. По смртта на Холанд во 1934 година, персоналот на музејот поставил череп од гипс за моделот на Камарасаурус. Во музејот Јеил Пибоди, во 1931 година бил монтиран скелет со череп уникатен од сите негови претходници. Додека во тоа време повеќето музеи користеле черепи како за Камарасаурус, Музејот Пибоди извајал сосема поинаков череп. Тие ја засновале долната вилица на мандибулата на Камарасаурус, со кранијалот што личи на илустрацијата на Марш од 1891 година. Черепот исто така вклучувал назални насочени нанапред, нешто навистина различно од кој било диносаурус, и фенестри кои се разликуваат од цртежот и другите черепи.
Ниту еден череп од апатосаурн не се споменува во литературата сè до 1970-тите, кога Џон Стентон Мекинтош и Дејвид Берман ги препишале черепите на Диплодокус и Апатосаурус. Откриле дека иако тој никогаш не го објавил своето мислење, Холанд е скоро сигурно точен, дека Апатосаурусот (и Бронтосаурусот) имаат череп налик на Диплодокусот. Според нив, многу черепи што долго време се мислеле дека се однесуваат на Дилодокус, може да бидат оние на Апатосаурус. Тие му доделиле повеќе черепи на Апатосаурус врз основа на тесно поврзани пршлени. првиот вистински череп на Апатосаурус бил поставен во музејот на Карнеги. Во 1995 година, Американскиот музеј на природна историја го следел примерот и го претставил нивниот реновиран скелет (сега означен како Apatosaurus excelsus ) со исправена опашка и нов череп од A. louisae. Во 1998 година, наместо него, черепот на каменоломот Фелч што Марш го вклучил во неговата реставрација на скелетот беше предложен да му припаѓа на Брахиосаурус. Во 1998 година било сугерирано дека черепот на каменоломот Фелч, кој Марш го вметнал во неговата реставрација на скелетот во 1896 година, му припаѓа на Брахиосаурус. Пронајден е дека овој примерок, CMC VP 7180, се разликува и во одликите на черепот и вратот од A. louisae, а примерокот се покажал дека има мнозинство одлики поврзани со оние на A. ajax. Скоро сите палеонтолози од 20 век се согласле со Ригс дека сите видови Апатосаурус и Бронтосаурус треба да се класифицираат во еден род. Според правилата на Меѓународниот кодекс за зоолошка номенклатура (кој управува со научните имиња на животни), името Апатосаурус, прво објавено, има приоритет како официјално име; Бронтосаурусот се сметал за помлад синоним и затоа бил отфрлен од формална употреба;    И покрај ова, барем еден палеонтолог – Роберт Т. Бакер – во 90-тите години тврдел дека А.ajax и А.excelsus всушност биле доволно различни за вторите да заслужат посебен род.
Во 2015 година, Емануел Цоп, Октавио Матеус и Роџер Бенсон објавиле труд за диплодоидна систематика и предложиле родовите да бидат дијагностицирани со тринаесет различни карактери, а видовите да се одделат врз основа на шест. Минималниот број за генеричко одвојување е избран врз основа на фактот дека А.ajax и А.louisae се разликуваат во дванаесет карактери, а Diplodocus carnegiei и D.hallorum  се разликуваат во единаесет карактери. Така, биле избрани тринаесет карактери за да се потврди поделбата на родовите. Шесте различни одлики за специфично одделување биле избрани со броење на бројот на различни одлики во одделни примероци, генерално, се согласиле да претставуваат еден вид, со само еден различен карактер во D.carnegiei и А.louisae, но пет различни одлики во B.excelsus Затоа, Емануел Цоп, Октавио Матеус и Роџер Бенсон тврдиле дека Apatosaurus excelsus, првично класифициран како Brontosaurus excelsus, имал доволно морфолошки разлики од другите видови на Apatosaurus што гарантира дека повторно се класифицира како посебен род. Заклучокот се заснова на споредба на 477 морфолошки одлики кај 81 различна личност со диносауруси. Меѓу многуте забележителни разлики се пошироките – и се претпоставува посилни вратови на видовите Апатосаурус во споредба со B.excelsus Другите видови кои претходно му биле доделени на Апатосаурус, како што се Elosaurus parvus и Eobrontosaurus yahnahpin, исто така биле прекласифицирани во Brontosaurus. Некои одлики предложени за одделување на Бронтосаурус од Апатосаурус вклучуваат: задни градни пршлени со центарот повеќе од широк; плешка назад до акромиалниот раб и дисталното сечило што се ископува; акромиалниот раб на крајниот нож на плешката со заоблено ширење; и односот на проксимодисталната должина до попречната ширина на скочната коска 0,55 или поголем. Експертот за сауроподи Мајкл Даниел Д'Емик истакнал дека избраните критериуми се до одреден степен произволни и дека ќе биде потребно повторно напуштање на името Бронтосаурус доколку поновите анализи добијат различни резултати. Палеонтологот на цицачи, Доналд Протеро, ја критикувал реакцијата на масовните медиуми на оваа студија како површна и предвремена, заклучувајќи дека ќе го задржи „Бронтосаурус“ во наводници и нема да го третира името како валиден род.
Класификација
Бронтосаурусot е член на семејството диплодоциди, гребен на огромни диносауруси од сауроподите. Семејството, вклучува и некои од најдолгите суштества кои некогаш живееле на Земјата, вклучувајќи ги Дилодокусот, Суперсаурусот и Апатосаурусот. Бронтосаурусот е исто така класифициран во потсемејството Апатосауриди, која исто така ги вклучува Апатосаурусот и еден или повеќе можни неименувани родови. Отниел Чарлс Марш го опишал Бронтосаурусот како сојузник со Атлантиосаурусот, во рамките на сега веќе непостоечката група Атлатоносауриди. Во 1878 година, Марш го зголемил своето семејство во ранг на подред, вклучувајќи ги Апатосаурус, Бронтосаурус, Атлантосаурус, Моросаурус (= Камарасаурус) и Диплодокус. Тој ја класифицирал оваа група во рамките на Сауропода, група што ја подигнал во истата студија. Во 1903 година, Елмер С. Ригс изјавил дека името Сауропода ќе биде помлад синоним за претходните имиња; тој го групирал Апатосаурусот во рамките на Opisthocoelia. Повеќето автори сè уште ја користат Сауропода како име на групата.
Држење на телото и движење
Историски, се верувало дека сауроподите како Бронтосаурус се премногу масивни за да ја издржат сопствената тежина на суво, па теоретски тие сигурно живееле делумно потопени во вода, можеби во мочуришта. Неодамнешните откритија не го поддржуваат ова и се смета дека сауроподите биле целосно копнени животни.
Диплодоцидите како Бронтосаурус честопати се прикажани со кренат врат високо во воздухот, овозможувајќи им да разгледуваат високи дрвја. Иако некои студии сугерираат дека диплодоцидните вратови биле помалку флексибилни отколку што се верувало претходно, други студии откриле дека сите четириножници го држиле вратот на максимално можно вертикално продолжение кога се во нормално, будно држење на телото; тие тврдат дека истото би важело и за сауроподите кои забрануваат какви било непознати, уникатни одлики што ја издвојуваат анатомијата на мекото ткиво на нивните вратови од онаа на другите животни.
Патеките на сауроподи како Бронтосаурус покажуваат дека тие можеби имале опсег од околу 25-40 километри на ден, и дека потенцијално може да достигнат максимална брзина од 20-30 километри на час. Бавното движење на сауроподите може да се должи на нивната минимална мускултура. Патека на малолетничка довела да некои да веруваат дека биле способни за бипедализам, иако тоа е спорно
Различни употреби се предложени за единствената канџи на предниот екстремитет на сауроподите. За нив било сугерирано дека служиле за одбрана, но формата и големината на нив го прават тоа малку веројатно. Други предвидувања биле дека можеби се користиле за хранење, но најверојатно е дека ноктот служел за фаќање предмети како лисјата на дрвјата.
Физиологија
Џејмс Скотила и неговите колеги (1991) сугерираат дека големата телесна големина на сауроподот би ги натерала да не можат да одржат високи метаболички стапки, бидејќи тие не би биле во можност да ослободат доволно топлина. Тој и неговите колеги претпоставуваат дека сауроподите имаат респираторен систем како влекачите. Ведел вели дека птичјиот систем би му дозволил да фрли повеќе топлина. Некои научници наведуваат дека срцето би имало проблеми со одржување на доволен крвен притисок за оксигенирање на мозокот. Други сугерираат дека скоро хоризонталното држење на главата и вратот би го елиминирало проблемот со снабдување со крв во мозокот затоа што немало да биде покачен.
Малолетници
Малолетничкиот материјал од Бронтосаурус е познат врз основа на примерокот од типот на B. parvus. Материјалот на овој примерок, CM 566, вклучува пршлени од различни региони, една карлична коска и некои коски на задниот екстремитет.
Опашка
Една статија објавена во 1997 година објавила извештај за истражување на механиката на опашките од Апатосаурусот од страна на Нејтан Мирхволд и палеонтологот Филип Кари. Мирхволд извршил компјутерска симулација на опашката, што кај диплодоцид, како Бронтосаурус, била многу долга, заострена структура. Ова компјутерско моделирање сугерирало дека диплодоцид ите биле способни да произведат звук на пукање сличен на камшик од над 200 децибели, споредлив со волуменот на истреланиот топ.
Палеоекологија
Формацијата Морисон е низа од плитки морски и алувијални седименти, кои според радиометричкото датирање, датираат помеѓу 156,3 mya во нејзината база, и 146,8 mya на врвот ,  ставајќи го во доцната фаза на оксфордска, кимеридијанска и рана титонска фаза од доцната јура. Оваа формација се толкува како потекло од локално полусуво опкружување со изразени влажни и суви сезони. Морисонскиот басен, каде што живееле диносаурусите, се протегал од Ново Мексико до Алберта и Саскачеван; се формирал кога претходниците на Предниот опсег на Карпестите Планини започнале да се туркаат на запад. Депозитите од нивните дренажни сливови свртени кон исток биле пренесени од потоци и реки и депонирани во мочурливи низини, езера, речни канали и поплавни подрачја. Оваа формација е слична по возраст со формацијата Лурињо во Португалија и формацијата Тендагуру во Танзанија.
Бронтосаурус бил повеќе осамен од другите диносауруси од формацијата Морисон. Фосилите од родот се пронајдени само во горните нивоа на формацијата. Оние од B. excelsus се познати исклучиво од горниот дел на формацијата пред околу 154-151 мегагодини. Познати се дополнителни остатоци од уште помлади карпи, но тие не се идентификувани како некој посебен вид. Постарите остатоци од Бронтосаурус исто така се идентификувани од средниот кимериџ и се доделени на B. parvus. Фосилите на овие животни се пронајдени во каменоломот Најн Мајлс и каменоломот на Боун Кабин во Вајоминг и на местата во Колорадо, Оклахома и Јута, присутни во стратиграфските зони 2-6.
Формацијата Морисон бележи време кога во локалното опкружување доминирале огромни диносауруси од сауроподи. Диносауруси познати од формацијата Морисон се ѕвероногите Алосаурус, Цратосаурус, Орнитолестес, Саурофаганакс и Торвосаурус; гуштерокарличните Бронтосаурус, Брахиосаурус, Камарасаурус и Дилподокус ; и птицоколковните Камптосаурус, Дриосаурус, а Стегосаурус. Бронтосаурусот најчесто се наоѓа на истите места како и Алосаурусот, Камарасаурусот, Дилодокусот и Стегосаурусот. Алосаурусот сочинувал 70-75% од примероците на ѕвероногите и бил на највисоко трофично ниво. Многумина од диносаурусите во формацијата Морисон се од ист род како оние што се гледаат во португалските карпи на формацијата Лурињ, главно Алосаурус, Цератосаурус и Тровосаурус – или имаат близок колега како Брахиосаурус и Лусотитан, Камптосаурус и Драконикс. Други 'рбетници за кои се знае дека ја делеле оваа палео-околина, вклучуваат зракоперки, жаби, саламанди, желки, сфенодонти, гуштери, копнени и водни крокодиломорфани и неколку видови на птеросаурус. Школки од бивалви и водни полжави се исто така чести. Флората од овој период е докажана во фосили на зелени алги, габи, мов, коњска опашка и неколку семејства на четинари.
Во популарната култура
Должината на времето што било потребно за преквалификација на Ригс во 1903 година на Бронтосаурус во Апатосаурус да се извести во јавноста, како и инсистирањето на Озборн името на Бронтосаурус да се задржи и покрај тврдењата на Ригс, значело дека Бронтосаурусот станал еден од најпознатите диносауруси. Бронтосаурусот честопати бил прикажуван во кино, започнувајќи со Gertie the Dinosaur на Винзор Мекеј, од 1914 година, еден од првите анимирани филмови. Неговиот неидентификуван диносаурус Мекеј го заснова на скелетот апатосаурин во американскиот музеј за природна историја. Во немиот филм „Изгубениот свет “ од 1925 година се водела битка помеѓу Бронтосаурус и Алосаурус, користејќи специјални ефекти на Вилис О’Брајан. Овие, и други рани употреби на животното како главен претставник на групата, му помогнале на зацврстување на Бронтосаурусот како квинтесенцијален диносаурус во јавната свест.
Корпорацијата „Синклер Оил“ веќе долго време е терен на американските патишта (и накратко во други земји) со своето зелено лого на диносаурусот и маскота, Бронтосаурус. Додека раното рекламирање на Синклер вклучувало бројни различни диносауруси, на крајот само Бронтосаурусот се користело како официјално лого, поради неговата популарна привлечност. Уште во 1989 година, американската поштенска служба предизвикала контроверзии кога издала четири марки „диносауруси“: Тираносаурус, Стегосаурус, <i id="mwAqw">Птеранодон</i> и Бронтосаурус. Употребата на терминот Бронтосаурус на местото на Апатосаурус довело до поплаки за „поттикнување на научна неписменост“. Поштенската служба се бранела себеси (во Поштенски билтен 21744) велејќи: „Иако сега научната заедница го признава како Апатосаурус, името Бронтосаурус се користеше за печатот затоа што му е попознато на општата популација“. Навистина, Поштенската служба дури имплицитно ги прекорила малку недоследните жалби со додавање дека „[имиларно], терминот„ диносаурус “е генерички користен за да се опишат сите животни [т.е. сите четири животни претставени во дадениот пакет марки], иако Птеранодон бил летачки влекач [наместо вистински „диносаурус“], „разлика што останала без спомен во бројните преписки во врска со прашањето Бронтосаурус / Апатосаурус. Палеонтологот Стивен Џеј Гулд не само што ја поддржал оваа позиција, туку и направил цела книга. Тој го повторил оригиналниот аргумент на Ригс дека Бронтосаурус е синоним за Апатосаурусот. Како и да е, тој истакнал дека првиот развил и продолжува да одржува независно постоење во народната имагинација.
Погласните откажувања за употребата предизвикале остро дефанзивни изјави од оние кои не би сакале да видат како се крши името од официјалната употреба. Студијата на Цоп генерирала многу голем број одговори од многу, честопати спротивставени, групи - уреднички, персонал за вести,   и личен блог (и двете поврзани  и не ), од обете страни на дебатата, од поврзани и неповрзани контексти и од целиот свет.
Црква „Св. Никола“ - Владиловци
Свети Никола — главна селска црква во селото Владиловци.
Црквата се наоѓа во непосредна близина на селото, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта. Денес, црквата е во лоша состојба, целосно обрасната и непристапна.
Историја
Црквата е подигната во поствизантискиот период, а обновена во век.
Фрескоживопис
Ѕидните површини во внатрешноста на црквата во поново време се целосно варосани. На местата каде што е отпаднат варовиот намаз се открива боен слој од XIX век, а под него се наѕираат фрагменти од постар слој, најверојатно од времето на подигањето на црквата од XVII век.
Во олтарниот простор, во апсидата, се препознаваат фрагменти од Богородица со Христос во кружен медалјон на градите, а во проскомидијалната ниша фрагменти од ореолот од фигура на светител. На јужниот ѕид е отворена една поголема површина од ѕидното сликарство на која може да се распознае композицијата на Страшниот суд. На северниот ѕид се отворени портрети на маченичките „Св. Теофана“ (?) и „Св. Петка“, до нив се насликани „Св. Ѓорѓи“, „Св. Димитриј“, „Св. Трифун“ и Деисисот до иконостасот. Во горната зона во правоаголни полиња се сместени доподпојасни светите лекари „Св. Кузман и Дамјан и други неидентификувани светители.
Иконостас
На иконите од двокатниот иконостас има сигнирано две икони. Едната е од зографот Димитрија Дуков сликана во 1848 година (сигнатурата со неговото име е запишана на царските двери, а на проскомидијалната врата со претставата на архангелот Михаил ја вади душата на богатиот е запишана само годината 1848) Другата икона е од Ангелко Андонов, датирана во 1898 година. Можно е Димитрија Дуков да се појавува и како автор на поквалитетна сликарија/преслика од XIX век, додека Ангелко Андонов е со поскромни зографски знаења.
Галерија
Селските гробишта во црковниот двор
Фабио Адобати
Фабио Адобати (роден на 8 април 1988 година) е италијански фудбалски дефанзивец кој игра за Тритиум Калчо 1908.
Кариера
На 18 октомври 2019 година било потврдено дека Адобати му се приклучил на клубот од Серија Д Тритиум Калчо 1908.
Ѓорѓовица (Тројаци)
Ѓорѓовица — археолошко наоѓалиште кај прилепското село Тројаци. Наоѓалиштето претставува населба од античкоримско време. Во непосредната близина на селото, на северната страна, помеѓу планинскиот пат за селото Топлица и долината со пештери, на простор од неколкиу хектари се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и имбрекси.
527
527 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 527 година од новата ера, 527. од првиот милениум, 27. од VI век и осма од 520-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6035 и 6036 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5277 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4287 и 4288 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1280.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 527 година се протега во 3163 и 3164, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3223 и 3224 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1070. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 98 и 97 година пред хиџра.
Магнолии
Групата на магнолии е фамилија на дикотиледонски растенија опфатени со научното име Magnoliaceae, која го добила своето име по најкарактеристичниот род магнолија. Тоа се дрвенести растенија распоредени во 12 родови и околу 220 видови.
Особености
Фамилијата припаѓа на редот Magnoliales кој вклучува повеќе видови со примитивни одлики. Повеќето членови се тропски претставници, иако постојат и неколку видови од умерената зона кои се важни за хортикултурата, како и за добивање на градежни материјали.
Цветните елементи се поредени во спирала на една оска и се нефузирани. Околуцветните ливчиња (перијант) се впечатливо обоени.
Померон
Померон — Реџева траекторија на група на честички со зголемувачки спин — постулирани во 1961 година за да се објасни бавниот растечки полупресек на хадронските судири при високи енергии. Именуван е по Исак Померанчук.
Преглед
Додека другите траектории доведуваат до паѓање на пресеци, померонот може да доведе до логаритамски растечки пресеци, кои експериментално се приближно константни. Идентификацијата на померонот и предвидувањето на неговите својства беше голем успех на Реџовата теорија на силната интерактивна феноменологија. Во подоцнежните години, BFKL померонот беше изведен во понатамошните кинематички режими од пертубативните пресметки во КХД, но неговата врска со померонот што гледан во мекото високо енергетско расејување сè уште не е целосно разбрана.
Една последица на хипотезата за померон е таа дека пресеците на протон-протонско и протон-антипротонско расејување треба да бидат еднакви на доволно високи енергии. Ова го демонстрираше советскиот физичар Исак Померанчук со аналитички продолжувања под претпоставка дека пресеците нема да паднат. Померонот беше воведен од Владимир Грибов, и таа теорема се соедини во Реџова теорија. Џефри Чу и Стивен Фраучи го претставија померонот на Запад. Модерната интерпретација на теоријата на Померанчук е дека померонот нема зачувани полнежи - честичките на оваа траекторија ги имаат квантните броеви на вакуум.
Померонот беше добро прифатен во 1960-тите години, и покрај фактот што измерените пресеци на протон-протонско и протон-антипротонско расејување на енергиите што тогаш беа достапни беа нееднакви.
Померонот нема полнежи. Отсуството на електричен полнеж укажува на тоа дека размената на померони не води кон вообичаено туширање на Черенковото зрачење, додека отсуството на набој на боја подразбира дека таквите настани не зрачат пиони.
Ова е во согласност со експерименталните набљудувања. Во високо енергетски протон-протонски и протон-антипротонски судири, во кои се верува дека помероните се разменуваат, често се забележува процеп на брзина: Ова е голема аголна област во која не се откриени излезни честички.
Одерон
Одеронот, античестицата на померонот кој носи непарeн полнеж, беше воведен во 1973 година од Лешек Лукашук и Басараб Николеску. Тоа беше потенцијално забележано само во 2017 година преку ТОТЕМ експериментот на ГХС. Одеронот постои во КХД како сложена состојба на 3 регенерирани глуони.
Теоријата на струните
Во раната физика на честички, "померонскиот сектор" беше она што сега се нарекува "затворена низа сектор", додека она што се нарекуваше "реџов сектор" сега е "отворена низа теорија".
Религија во Хрватска
Според пописот од 2001 година мнозинството од Хрватите (87,8%) припаѓаат на Римокатоличката црква. Православните христијани го сочинуваат околу 4,4 отсто од населението, муслиманите околу 1,3 проценти, а протестанти околу 0,3 проценти од населението. 5,2% од Хрватите не се верници или агностици.
Римокатоличката црква добива државна финансиска поддршка и други надоместоци утврдени во договорот помеѓу Владата на Хрватска и на Ватикан. Браковите кои се спроведени од страна на верските заедници, кои пак имаат постигнато договори со државата се официјално признати, со кое се елиминира потребата од регистрирање на граѓанските бракови во регистарот.
Освен договорот со Римокатоличката црква, владата има дополнителни потпишани договори со вкупно 14 верски заедници: СПЦ, Исламската верска заедница на Хрватска, Евангелска црква, Реформирана христијанска црква, Пентекостите Црква, Сојуз на Цркви Пентекостите на Христос, христијанската Црква на адвентистите, Сојуз на Баптистички Цркви, Црква на Господ, Црквата на Исус Христос, реформското движење на адвентистите на седмиот ден, Бугарска православна црква, Македонската православна црква, и хрватската стара Католичката црква.
Список на државни водачи во 1012 година
Ова е список на државни водачи во 012 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Овен Чемберлејн
Овен Чемберлејн (Owen Chamberlain — ) — американски физичар и добитник на Нобелова награда за физика за пронаоѓање, во соработка со Емилио Г. Серге, на антипротони, субатомски античестички.
Животопис
Роден во Сан Франциско, Калифорнија, Чемберлејн дипломирал во Грематаунското училиште во Филаделфија во 1937. Изучувал физика во Дармутскиот колеџ, каде што бил член на братството Тета Чи и во Калифорнискиот универзитет. Одел на училиште сè до Втората светска војна и се придружил на менхетенскиот проект во 1942, каде што работел со Серге, заедно во Беркли и во Лос Аламос, Ново Мексико. Се оженил со Беатрис Бабет Купер (разведени 1988) во 1943, со кого имал четири деца.
Во 1946, по војната, Чемберлејн продолжил со неговиот докторат во Чикашкиот универзитет под надзор на легендарниот физичар Енрико Ферми. Ферми имал важна улога како водач и ментор на Чемберлејн, охрабрувајќи го да ја остави попрестижната теориската физика зад себе и да се занимава со експериментална физика, за која Чемберлејн имал особена способност. Чемберлејн докторирал во Чикашкиот универзитет во 1949.
Правилник за четите на ТМОРО
Правилникот за четите на ТМОРО е регулативен акт на Македонската револуционерна организација со него биле точно определени местото и улогата на четите во македонското националноослободително движење.
Овен Чемберлејн
Животопис
Во 1948, по завршувањето на експерименталната работа, Чемберлејн се вратил во Беркли како член на факултетот, каде што тој, Серге и други физичари го истражувале протон-протон расејувањето. Во 1955, серија експерименти на протонско расејување довело до откритието на анти-протонот, честичка сосема иста како протон освен тоа што е негативно наелектризирана. Подоцнежните истражувања на Чемберлејн биле комора на временска проекција и работата во (SLAC).
Правилник за четите на ТМОРО
Создавање
Правилникот бил изработен од страна на Гоце Делчев и Ѓорче Петров во 1900 година, и тоа врз членот 11 од Уставот на ТМОРО и окружното на ЦК од октомври 1898 година. Според Борис Сарафов, правилникот бил изработен од Ѓорче Петров и капетанот Димитар Венедиков. Правилникот бил хектографиран и верификуван од страна на Централниот комитет. За време на Солунската провала од 1901 година, правилникот се нашол во рацете на турските власти, и од тука најверојатно потекнуваат бројните негови варијанти, односно слободни толкувања кој се нашле меѓу солунските конзули.
Овен Чемберлејн
Животопис
Чемберлејн исто така бил активен и на политичка карта во врска со мирот и социјалната правда и настроен против Виетнамската војна. Тој бил член на трите физичари од поранешниот Советски Сојуз затворени поради нивните политички ставови. Во 1980-те, помогнал во основање на движење за јадрено разоружување. Во 2003 бил еден од дваесет и двајцата нобеловци кои го потпишале хуманистичкиот манифест.
Правилник за четите на ТМОРО
Состав
Правилникот се состоел од 47 члена, поделени во 5 глави. I глава не била нумерирана и на свој начин претставувала преамбула. Во II глава се регулирани а) агитацијата, б) организацијата, в) извршените задачи г) крајните задачи на четата. III глава се однесува на општите правила за четата. Во IV глава се утвредени односите помеѓу комитетот и четата. V глава ги регулира составот и внатрешниот ред на четите.
Овен Чемберлејн
Смрт
Чемберлејн бил дијагностициран со паркинсонова болест во 1985 и се повлекол од наставата во 1989. Починал од комплицирање на болеста на 28 февруари 2006 во Беркли на осумдесет и пет годишна возраст.
Страчинци
Страчинци — село во Општина Гази Баба, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото Страчинци се наоѓа во североисточниот дел на Скопската Котлина расположено на југоисточната падина на Скопска Црна Гора. Страчинци е ридско село сместено на надморска височина од 400 метри. Поточно, селото е сместено во засек на падините од двете страни на стрмен дол. Во средината на селото (засекот на долот), а во подножјето на варовничкото возвишение Дрезга избива силен карстен извор соѕидан во шест чешми, со што Страчинци спаѓа во едно од најдобро снабдените села со вода. Атарот зафаќа површина од 6,7 км2, од кои пасиштата заземаат 311 ха, додека обработливото земјиште зафаќа 253 ха. За името на селото понекогаш се слуша и називот Трачинци, а самото село е од збиен тип и се дели на маала кои носат име според својата местоположба (Горно и Долно маало) и по родовите кои живеат (Етемовско, Здравковско).
Историја
Природните и стопанските услови за живот во Страчинци се доста поволни, при што на тоа место отсекогаш морало да постои населено место кое од самото име како и имињата на пределите најпрвин било населено со македонско православно население. Старото македонско население на Страинци се иселило околу 1830 и 1840 година, кога селскиот атар го заземале муслимани доселени од северна Албанија кои ги користеле пасиштата и шумите на падините на Скопска Црна Гора и Турци-чифликсајбии од Скопје кои ги користеле нивите во нискиот дел. За потребите на чифлигот околу средината на XIX век во Страчинци биле населени две македонски домаќинства по потекло од Овче Поле. Во периодот на крајот на турското владеење во селото постоеле два чифлига и имало 17 домаќинства (2 македонски и 15 албански). По заминувањето на турската власт сопствениците на чифлизите земјата ја распродале на Македонците и Албанците кои живееле во селото. Поради фактот што селото е опкружено со македонски села (Брњарци на југоисток, Виниче на северозапад и Стајковци на југозапад) чести се тензиите помеѓу жителите од различна етничка припадност, а не ретки се инцидентите. Меѓусебната недоверба има долга историска традиција, поради тоа што уште во време на турското владеење Македонците на муслиманските Албанци гледале како на повластен елемент со изразено непријателско расположение едни наспроти други кое не било избришано помеѓу постарите генерации ниту во средината на (педесеттите) XX век.
Името на селото е од македонско потекло, и најверојатно доаѓа според името на птицата - страчка.
Стопанство
Селото Страчинци има полјоделско-сточарска функција. До 1912 година додека обработливото земјиште припаѓало на чифликсајбиите и ја обработувале Македонците, жителите на Страчинци главно Албанци  се занимавале со сточарство односно со одгледување овци, кози и говеда. Во тоа време селаните ја користел и дабовата шума на падините на Скопска Црна Гора која поради сечата сосема ја уништиле. По заминувањето на турската власта земјоделството добило поголемо значење за сметка на сточарството, а особено нагло се раширило одгледувањето на тутун. Во Страчинци се произведува доста квалитетен тутун, а многу домаќинства годишно произведувале по околу 500 кг (за што добивале по околу 500,000 југословенски динари) поради што се сметало дека селото највеќе живеело од тутун. Поради пошумувањето на планината над селото во југословенско време сточарството и шумарството забележале приличен пад. Одење на работа надворе од селото не постоела, но во денешно време тоа е прилично изменето. Земјоделството и начинот на обработката на земјиштето се прилично послаби и полоши споредено со соседните македонски села Стајковци, Брњарци и Црешево. Значаен дел од населението се занимава со сточарство, работа во Скопје како што се трговија и препродавање, занаетчиство, а еден дел луѓе се на привремена работа во странство претежно во западна Европа во Швајцарија, Австрија и Германија.
Население
Селото бележи постојан пораст на бројот на жители, но занимливи се промените во бројноста на припадниците на етничките групи. Во 1961 година селото имало 541 жител од кои: 69 Македонци, 94 Албанци и 377 Турци, додека во 1994 бројот се зголемил на 1038 жители од кои: 317 Македонци, 709 Албанци и 8 Турци.
На пописот од 2002 година, селото имало 1.185 жители, од кои 396 Македонци, 787 Албанци, 1 Турчин и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.136 жители, од кои 341 Македонец, 775 Албанци, 1 Турчин, 1 останат и 18 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата од 1963 година, родови во селото:
Албански Македонски
Иселеништво
Во турско време од Македонците наполно се иселил родот Шаневци во соседното с. Виниче, а по Втората светска војна забележано е иселување и во Стајковци и Скопје (населбите Маџари и М.А. Ченто). Од Албанците забележани се иселувања во Скопје (населбите Сингилиќ, Чаир, Бутел), Турција, а во поново време и во западна Европа (Швајцарија, Австрија и Германија).
Бургер Кинг
Бугрер Кинг
Бургер Кинг, често скратено како БК, е глобален синџир на ресторани за брза храна со седиште во Мајами неинкорпорирана-Даде Каунти, Флорида, САД. Бургер Кинг Холдингс е матична компанија на "Бургер Кинг, а во САД тоа функционира како бренд Бургер Кинг додека меѓународно тоа функционира под банерот Бургер Кинг корпорација. Компанијата започна како синџир ресторани во Џексонвил, Флорида во 1953 година. Оригинално е наречена Инста-Бургер Кинг. Откако компанијата се здоби со финансиски тешкотии во 1955 година, нејзините две франшизи во Мајами, Дејвид Егертон и Џејмс Ламор (David Edgerton and James McLamore), ја купија компанијата и ја прекрстија во Бургер Кинг. Во текот на следниот половина век компанијата смени водство четири пати, со својот трет сет на сопственици, на партнерство наTПГ Капитал, Беин Капитал, и "Голдман Сакс" Капитал Партнерс (TPG Capital, Bain Capital, and Goldman Sachs Capital Partners), земајќи ги во јавната компанија во 2002 година.Тековната сопственичка група, се стекна со мнозински удел во компанијата со договор во вредност од 3260000000 (милијарди) долари кон крајот на 2010 година.
На крајот на фискалната 2010 година, Бургер Кинг објави дека има повеќе од 12.200 продавници во 73 земји, 66% се во САД и 90% се во приватна сопственост и приватно управувани. Компанијата има повеќе од 38.800 вработени кои услужуваат околу 11,4 милиони клиенти на ден. Во текот на својата историја, компанијата користи неколку варијации на франшизи со што ги прошири своите операции. Во Северна Америка, франшизите се лиценцирани на основа на секоја продавница, додека во неколку меѓународни локации се продаваат на регионална основа со што сопственикот на франшиза поседува ексклузивни права за развој во регионот или земјата. Овие регионални франшизи се познати како мастер Франшизи и се одговорни за отворање на нови ресторани,лиценцирање на нови трети лица, како извршување на стандардите за надзор на сите ресторани во овие земји; најголем пример на една мастер франшиза е Hungry Jack's, кој поседува, работи или држи под-лиценци над 300 ресторани во Австралија. И покрај својата зависност од своите франшизи, односот Бургер Кинг со своите франшизи не секогаш бил хармоничен. Повремените расправии предизвикаа бројни прашања, а во неколку случаи на компанијата и нејзините носители стигнале до суд. Во Бургер Кинг менито еволуираше од основната понуда на хамбургери, помфрит, газирани пијалаци и милкшејкови во 1954 година, да се зголеми, вклучувајќи неколку варијации на пилешко, риба, салати и појадок. Првиот голем додаток на менито беше Воперот (Whopper), сендвич направен од МекЛамор во 1957 година и оттогаш стана потпишан производ на Бургер Кинг. Не сите додатоци го имале успехот на Воперот; БК воведе многу производи што не успеаада се одржат на пазарот. Некои производи кои не успеаа во САД виделе успех на странските пазари, каде што БК го прилагодил неговото мени за регионалните гости. По купувањето на компанијата во 2002 година, Бургер Кинг почна агресивно да цели на машките од 18 до 34 години со поголеми производи кои често содржат големи количини на нездрави маснотии и транс-масти. Оваа тактика на крајот ќе се одрази негативно на финансиите на компанијата. "Златната доба" на компанијата беше реклама од Бургер Кинг за време на 1970-тите години кога ја претстави својата маскота на Магичен Бургер Кинг, еден незаборавен џингл, како и неколку добро познати слогани. Почнувајќи од раните 1980-ти, рекламирањето на компанијата почна да губи фокус; серија на помалку успешни рекламни кампањи создадени од рекламните агенции продолжија во наредните две децении. Во 2003 година, Бургер Кинг ја ангажираше маркетинг агенцијата Crispin Porter + Bogusky (CP+B). Новата агенција целосно го реорганизира рекламирањето на Бургер Кинг со серија на нови кампањи центрирани на редизајнираниот Магичен Бургер Кинг карактер придружени со интернетот. Зголемувајќи го својот бренд, компанијата налета на неколку проблеми во врска со заштитните знаци, вклучувајќи случаи на претходна употреба, во врска со своето име и производи.
Историја
Главна статија: Историја на Бургер Кинг
Претходникот на она што денес е Бургер Кинг е основан во 1953 година во Џексонвил, Флорида, како Инста-Бургер Кинг.Оригиналниот основачи и сопственици, Кит Џ. Крамер и сопругата на неговиот чичко Метју Барнс, ги отворија своите први продавници со парче опрема позната како Инста Бројлер.Инста Бројлер печката се покажа толку успешна во правењето хамбургери, што на сите нивни тимови им требал таков уред. Потоа, оригиналната компанија беше купена од страна на нејзините франшизи Џејмс Мекламор и Дејвид Р Едгертон во Мајами, Флорида во 1959 година.Двајцата иницирале реконструкција на синџирот,а првиот чекор е преименувањето на компанијата во Бургер Кинг. Дуото ја донесе компанијата како независен ентитет за осум години, за на крајот да се прошири во над 250 локации во САД, со продавањето на Пилсбери компанијата (Pillsbury Company) во 1967 година.
Управувањето на Пилсбури направи неколку обиди за реорганизација или преструктуирање на синџирот ресторани во доцните 1970-ти и раните 1980-ти. Најистакнатата промена дојде во 1978 година; Бургер Кинг го најми Доналд Мекдоналдс Н. Смит да им помогне да заживее компанија. Во планот наречен "Операција Феникс ", Смит иницираше преструктуирање на сите франшизинг договори, да се даде на компанија повеќе надзор на своите тимови,го прошири својот производ, придонесе со додавање на нови елементи на неговото мени, и положи нов дизајн за стандардизирање на изгледот и чувството на компанијата. Додека овие напори беа првично ефикасни, многу од нив беа отфрлени на крајот, резултирајќи Бургер Кинг да падне во рецесија и фискално да го оштети финансиското работење на двете Бургер Кинг и нивниот родител. Лошите оперативни перформанси и неефективното раководство продолжиле да ја влечат компанијата надолу многу години, дури и откако беше купена во 1989 година од страна на британските Гранд митрополит и нивниот наследник Диагео. На крајот, негрижата на брендот од Диагео го оштетил претпријатието до точка каде големите тимови беа протерани од бизнисот и неговата вкупна вредност значително се намалила. Диагео на крајот одлучил да се ослободи од синџирот што губат пари и го стави за продажба во 2000 година.
Во 2002 година, тројката на приватни компании предводена од ТПГ Капитал (TPG Capital), ЛП со соработници Бејн капитал (Bain Capital) и "ГолдманСакс Капитал Партнерс" (Goldman Sachs Capital Partners) се согласија да го купат Бургер Кинг од Диагео за 1500000000 американски долари со што продажбата станува целосна во декември истата година. Новите сопственици, преку неколку нови извршни директори, оттогаш го ревитализирале и реорганизирале претпријатието, а првиот голем потег беше ре-именувањето наБургер Кинг родителот како Брендови Бургер Кинг. Оваа инвестиција за земање на БК првобитно била планирана да се направи во рамките на две години од стекнувањето,потоа оваа акција била одложена до 2006 година поради неколку причини, меѓу кои неуспехот на својата најголема франшиза Амери Кинг. Во мај 2006 година ТПГ го презел синџирот од јавноста со првата успешна јавна понуда (ИПО)од 425,000,000 долари, најголемата, за американскиот ресторан во историјата во тоа време.
Некои од структурните промени на кои Бургер Кинг беше подложен беа новата рекламна агенција која може да создаде серија нови рекламни кампањи, подобрена мени стратегија, која се фокусираше на машките потрошувачи, серија на програмите дизајнирани да заживеат поединечни продавници и нов концепт за ресторан наречен БК Вопер Бар. Овие промени предводеа кон резултат од последователни квартали профитабилни за компанијата во периодот меѓу март 2004 и март 2009 година. И покрај ова, економијата за време на финансиската криза од 2007-2010 бизнис во синџирот почна да се намалува, додека кај неговите непосредни конкуренти "Мекдоналдс" се зголеми. Последното поглавје во историјата на сопственици на компанијата започна во септември 2010 година кога ТПГ и неговите партнери објавија дека ќе ги продадат своите 31% удел во Бургер Кинг на друг приватен капитал компанијата, 3G капитал,за 24 $ по акција, или $ 3260000000. На понуда, што претставува 46% премија над акциите на продажната цена во тоа време, дојде како изненадување за извршниот директор на Бургер Кинг Џон Чидсеј (John Chidsey). Предложената продажба се очекува да и помогне на компанијата за поправка на своите основни бизнис структури и да продолжат да работат за да се затвори јазот со Мекдоналдс. Аналитичарите коментираат за трансакција,изјавувајќи дека 3Г ќе треба силно да инвестира во компанијата за да им помогне да ја сменат својата судбина. Дејвид Палмер одУБС изјави дека компанијата ќе треба да работи со голема група на сопственици на франшиза за да ги подобрат своите локации и да ја стабилизираат продажбата која може да потрае неколку години и имаат потреба од значително реинвестирање, додека Стив Вест од Стајфел Николај (Stifel Nicolaus) изјави дека на Бургер Кинг ќе му треба најмалку една година да ги поправи своите основи.Откако договорот бил завршен, акциите на компанијата беа отстранети од Њујоршката берза што претставувало крај на четиригодишниот период како јавна компанија.
Меѓународни операции