cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шенџен
Паркови и плажи
Шенџен нуди бесплатен влез во текот на својот дваесет и јавни паркови градот како народна Парк, Lianhuashan парк, Lizhi парк, Zhongshan парк и Wutongshan парк. Ботаничката градина 仙湖 (仙湖; 'Бајка езеро'), основана во 1982 година, се шири околу истоименото езеро во областа Луоху на површина од 590 хектари. На еден од ридовите на градината се наоѓа Храмот Хунфа, најголемиот будистички храм во Шенџен, кој е изграден во 1985 година на местото на постаро светилиште. Околу езерото се наоѓаат пагода, чајници, павилјони, Музеј на палеонтологија, градина со лековити растенија и градина од азалеја. Национален парк Вутонгшан се шири околу истоимената планина во областа Луоху. Од палубата за набудување, има поглед кон хоризонтот на Шенџен, како и кон Хонгконг и околниот залив, а на следниот врв има кула за пренос на локална телевизиска станица. Паркот Лианхуашан (莲花山; ) се наоѓа на територијата на 150 хектари во областа Футијан. На врвот на планината е поставена голема бронзена статуа на Денг Кјаопинг. Центарот за изложба на градини и цвеќиња Шенџен, основан во областа Футијан во 2004 година за Меѓународна изложба на градини, има многу градини од различни стилови, вештачки езерца и водопади, пагода, павилјони и статуи. Заливот парк Шенџен беше отворен во 2011 година, кој го опфаќаше и блискиот парк Мангров. Постојат неколку тематски области за рекреација и атракции, а долж крајбрежната лента долга 9 километри има насип. Екопаркот Мангров е основан во 2000 година во областа Футијан и во тоа време беше најмалиот национален парк во Кина. Голема група птици мигрираат во екопаркот во мангровите на површина од 20,6 хектари во 9 километарска крајбрежна зона на заливот Шенџен. Паркот Шенџен Сафари во областа Наншан комбинира зоолошка градина и голем зоолошки центар на територија од 120 хектари. Одморалиште езеро, кој се наоѓа во областа Наншан, има парк со извори и водопади кои се протегаат околу езерото, опкружен со крошна и пагода и павилјон сместен на врвот на планината Ксили. Парк, кој се наоѓа во областа Наншан, е најстариот парк во градот. Има неколку вештачки езера и езерца, стар градски wallид кој датира од 14 век и многу скулптури и споменици, вклучувајќи и еден од Сан Јат-сен. Планинскиот шумски парк се наоѓа околу 500-метарската планина   во областа Баоан. Во близина на планината се наоѓа езерото Шијан, што стана популарно место во округот Синан во 16 век. Познат е по неколку затворени и надворешни базени со врели термални води.
Шенџен има неколку плажи: Дамеиша (大梅沙; „голема меса“) и Шаомеиша (小梅沙梅沙, „мала меса“) во Округот Јантијан и Џиншаван 金沙湾沙湾, Nan'ao и Xichong lwest flush во Dapeng Полуостров (во околината на Дапенг Нов округ, кој е управуван од округот Лонгганг).
Образование
Пред осумдесеттите години, образовниот систем на Шенџен првенствено се засноваше на основно и ограничено средно образование, без прием на жители на универзитет. Од основањето на Шенџен како СЕЗ во 1980-тите, мигрантите се влеваа во градот, а работните места што бараа универзитетско образование растеа. Шенџен започна со имплементација на политики кои ќе помогнат во развој на поквалитетен образовен систем, позајмување наставници од најдобрите училишта во земјата со ветувања за повисоки плати и поволности. Покрај тоа, градот започна да гради нови училишта и да ја обнови инфраструктурата на своите постоечки училишта за да им овозможи на наставниците поудобно опкружување за настава. Во средината на 1980-тите, како што популарноста во средното образование стана популарна, имаше потреба од високообразовни институции во градот. Отворено во 1983 година, Шенџен Нормалното училиште, подоцна надградено во Нормален колеџ Шенџен, обучи ученици да станат наставници во основно училиште. Одобрен од Државниот совет во истата година, Универзитетот Шенџен стана првата сеопфатна високообразовна институција со полно работно време во Шенџен. Во 1999 година, општинската влада во Шенџен го постави Паркот за виртуелен универзитет Шенџен во Паркот за наука и технологија, каде што наставници од врвните кинески универзитети предаваа на дипломирани студенти. Во 2011 година беше основан иновативниот Јужен универзитет за наука и технологија, проследен од страна на Институтот за технологија во Шенџен во 2018 година. Други универзитети имаат основано кампуси во градот, вклучително и Кинескиот универзитет во Хонгконг, Технолошкиот институт Харбин и Државниот универзитет во Москва.
9-годишното задолжително образование во Шенџен е бесплатно. Средните училишта како што се Средното училиште во Шенџен, Експерименталното училиште во Шенџен, Училиштето за странски јазици во Шенџен и Средното училиште во Шенџен, сите имаат on-line стапка од над 90%, се нарекуваат „четирите познати училишта на Шенџен“. Заклучно со 2015 година, Шенџен има 12 високообразовни институции, 335 општи средни училишта, 334 основни училишта и 1.489 предучилишни установи.
Според Лори Чен од South China Morning Post, Шенџен, кој има 15 милиони луѓе заклучно со 2019 година, нема изградено толку многу основни и средни училишта за своето население, колку што требаше, во споредба со слично развиените градови во Кина. Лори Чен ја цитираше стапката на прифаќање на средните училишта во Шенџен во 2018 година: 35 000 слотови беа достапни за скоро 80 000 апликанти. Таа исто така наведе како Гуангџоу имал 961 основно училиште додека Шенџен имал само 344 основни училишта, како и како бројот на наставници во основните училишта во Гуангџоу го надминал оној на Шенџен за 17 000; Чен тврди дека Гуангџоу и Шенџен имаат слично население. Како одговор, училиштата во Шенџен започнаа да ги зголемуваат платите за идните наставници.
Транспорт
Шенџен е втор по големина транспортен центар во Гуангдунг и Јужна Кина, заостанува зад главниот град на провинцијата Гуангџоу. Шенџен има развиен обемен систем за јавен превоз, кој опфаќа брз транзит, автобуси и такси, повеќето од нив може да се пристапи или со користење на картичка Шенџен Тонг или со користење на QR-кодови генерирани од мини-програмите на WeChat. Што се однесува до воздушниот транспорт, Шенџен се опслужува со сопствен меѓународен аеродром Шенџен Баоан и соседниот меѓународен аеродром Хонгконг (ХКИА). Сместен на 35 km од центарот на градот, Меѓународниот аеродром Шенџен Баоан служи како главен центар за патнички авиокомпании Шенџен ерлајнс и Донгхај ерлајнс и главен центар за карго авиокомпании Jade Cargo International, SF Airlines, и UPS Airlines. Заедно, меѓународниот аеродром Шенџен Баоан справи со 49.348.950 патници, 355.907 авиони и 1.218.502,2 товар во 2018 година, што го прави 5-ти најпрометниот аеродром во Кина според патничкиот сообраќај и 4-тиот најфреквентен аеродром во земјата по авионски и товарен сообраќај Покрај летањето преку меѓународниот аеродром Баоан, патниците кои имаат билети, исто така можат да одат со траекти од Центарот за крстарење Шеко и Фери-терминалот Фујонг до Скајпиер на меѓународниот аеродром во Хонгконг. Исто така, постојат автобуски услуги за тренери кои го поврзуваат Шенџен со ХКИА. Метрото Шенџен служи како систем за брз транзит во градот. Проширувањето отворено на 8 декември 2019 година ја постави мрежата на 303.4км трага што работи на 8 линии со 215 станици. До 2030 година, мрежата се планира да биде 8 експресни и 24 неекспресни линии со вкупна трага од 1142 километри. Просечното дневно возење со метро во 2016 година е 3,54 милиони патници, што претставува третина од корисниците на јавен превоз во градот. Метрото работи и со трамвајски систем во областа Лонгхуа. На Шенџен се служат седум меѓуградски железнички станици: Футијан, Гуангминген, Пингшан, Шенџен (позната и како Railелезничка станица Луоху) Шенџен исток, Шенџен Север, и Шенџен Запад. Брзи пруги (ХСР) што минуваат низ градот се експресната железничка врска Гуангџоу-Шенџен-Хонгконг, брза пруга Пекинг-Гуангџоу, и пругата Кјамен-Шенџен (претставува дел од патничката железница Хангжу - Фужоу - Шенџен). Не-HSR линиите што минуваат низ Шенџен се железницата Гуангџоу-Шенџен (претставува дел од пругата Коулун-Кантон) и железницата Пекинг-Ковлун. Заклучно со август 2019 година, градскиот автобуски систем опфаќа над 900 линии, со вкупно над 16.000 електрични возила, најбројни од ваков вид во светот. Со системот управуваат повеќе компании. Почнувајќи од јануари 2019 година, преобразбата на возниот парк на Шенџен во електрични возила достигна 99%. Електричните такси имаат шема на сина и бела боја. Таксињата на нафтено гориво се обоени или зелена или црвена.
Шенџен служи како ткаенина на системот за експресен пат во Кина. Автопатиштата во градот се автопатот Меигуан (дел од автопатот прстен Делта прстен на реката Герл), автопатот heихе (дел од автопатот Г15 Шенхај), автопатот Јанба (дел од С30 Хуишен ребрен автострада), на S28 Shuiguan автострада, на Yanpai автострада (дел од G25 Changshen автострада и S27 Renshen автострада), и S33 Nanguang автострада. Како одговор на тоа што беше одбиено да биде дел од мостот Хонгконг – huухаи – Макао, Шенџен гради конструкција мост преку делтата на Бисерната река за да го поврзе градот Џунгшан.
Поседувањето приватни автомобили е во пораст во Шенџен, со тоа што градот има над 3,14 милиони автомобили во 2014 година. Како одговор, градот воведе ограничувања за купување автомобили за да се намали сообраќајот и загадувањето. Набавката на електрични автомобили ќе биде одредена со лотарија, додека онаа на традиционалните автомобили ќе биде одредена со лотарија и со процес на наддавање. Покрај тоа, од 29 декември 2014 година градот забрани патнички возила со регистарски ознаки издадени на други места од четири од главните окрузи на Шенџен за време на гужви во работни денови. Шенџен е поврзан со Хонгконг (град и аеродром), huухаи и Макао преку траекти што заминуваат и пристигнуваат во крстаречкиот центар Шекоу. Патничкиот терминал Фујонг во областа Баоан обезбедува услуги до и од Хонгконг (меѓународен аеродром Хонгконг) и Макао (привремен ферибот терминал Таипа и терминал на ферибот со надворешен пристаниште). Пристаништето во Шенџен е третото најпрометно пристаниште со контејнери во светот, со 27,7 милиони TEU во 2018 година.
Поради својата близина до Хонгконг, Шенџен има најголем број премини за влез и излез, најголем број персонал за влез и излез и најголем обем на сообраќај во Кина. Шенџен е најфреквентен во Кина кога станува збор за граничните премини, при што луѓето кои влегуваат и излегуваат од земјата преку градот и Хонгконг достигнале 239 милиони во 2015 година. Во истата година, вкупно 15,5 милиони возила ја минаа границата во Шенџен, што е за 0,4% пораст од претходната година. Граничните премини ги вклучуваат преминот Залив Шенџен, преминот Футијан, преминот Хуангганг, преминот Ман Кам То и преминот Луоху.
Култура
Бидејќи Шенџен се наоѓа во Гуангдунг, градот историски има кантонска култура пред неговото преминување во СЕЗ. Мигрантите кои доаѓаат во градот да најдат работа и можности го претворија Шенџен во мешавина од култури. И покрај ова, општинската влада и некои од жителите што живеат во Шенџен, вклучително и оние кои не се од Гуангдунг, инвестираа во зачување и претставување на кантонското наследство на градот. Шенџен се претстави како град на можности за младите во Кина. Конкурентската култура што градот ја промовира кај младите резултираше во изразот „брзина на Шенџен“, кој опишува период на постојана конкуренција, брзи промени и висока ефикасност.
Шенџен има истакната култура на ноќнен живот, со најголем дел од активностите во центарот на забавните комплекси на COCO Парк и Шекоу, првиот од South China Morning Post (SCMP) бил наречен како „одговорот на Шенџен на Лан Кваи Фонг“. Постојат многу барови и клубови во градот, главно нерегулирани, кои остануваат отворени до утрото. Рејв журки, кои SCMP ги нарекува „главна одлика на ноќниот живот во Шенџен“, се стекнаа со репутација во светот, иако полицијата честопати ги расипува. Полицијата, исто така, презеде мерки за проституција и порнографија, кои беа елементи на забава во ноќниот живот во Шенџен, со една од најистакнатите операции во центарот на Шацуи (沙嘴村) во областа Футијан во средината на 2000-тите, што резултираше со затворање на забавни бизниси и намалување на странските туристи во таа област на градот.
Спорт
Шенџен е дом на професионалниот фудбалски тим Шенџен ФК, кој учествува и во Кинеската Лига Еден и во Кинеската Супер Лига. Друг локален фудбалски тим, Шенџен Ледман ФК, некогаш бил дел од Кинеската Лига Два, сè додека клубот не се распадна во 2018 година. Најдобриот кошаркарски тим на Шенџен, „Шенџен Авијатичари“, игра во јужната дивизија на Кинеската кошаркарска асоцијација. Шенџен ФК и Шенџен авијатичари играат на Шенџен Универзијада Спортски Центар.
Арената Шенџен Дајун е повеќенаменска арена. Завршена е во 2011 година за Летната универзијада 2011. Се користи за настани за кошарка, хокеј на мраз и гимнастика. Арената е дом на Шенџен КРС Ванке Рејс од Канадската лига во хокеј за жени.
Шенџен е исто така популарно одредиште за скејтбордери од целиот свет, поради архитектурата на градот и неговите лабави закони за скејт.
Спортскиот центар Шенџен Залив бил едно од местата каде се одржало Светско првенство во кошарка 2019.
Од 2019 до 2028 година Шенџен е домаќин на WTA Finals, голем годишен професионален тениски турнир за највисоко рангирани тенисерки во светот.
Врска со Хонгконг
Хонгконг и Шенџен имаат блиски деловни, трговски и социјални врски како што е прикажано од статистичките податоци претставени подолу. Освен онаму каде што е напоменато, статистиката е земена од делови на мрежната страница на Владата на Хонгконг.
Од септември 2016 година, на границата меѓу Шенџен и Хонгконг има девет премини, меѓу кои шест се копнени врски. Од запад кон исток овие се преминот Залив Шенџен, преминот Футијан, преминот Хуангганг, преминот Ман Кам То, преминот Луоху и преминот Шатуѓао. Од двете страни на секој од овие премини се наоѓа патен и / или железнички транспорт.
Во 2006 година имаше околу 20.500 дневни премини на возила на границата во секоја насока. Од овие 65% биле товарни возила, 27% автомобили и останатите автобуси и вагони. Преминот Хуангганг бил најчесто користен со 76% од вкупниот број, следен бил преминот Футијан со 18% и Шатоуѓао со 6%. Од товарните возила, 12 000 дневно носеле контејнери и, користејќи стапка од 1,44 teus / возило, ова резултира со 17 000 teus/ ден преку границата, додека преминово Хонгконг работеше со 23 000 teus / ден во текот на 2006 година, со исклучок на транзит трговија. Трговијата со Хонгконг во 2006 година се состоеше од 333 милијарди американски долари увоз од кои 298 милијарди беа повторно извезени. Од овие бројки 94% биле поврзани со Кина. Имајќи предвид дека 34,5% од вредноста на трговијата во Хонгконг е авионски товар (само 1,3% по тежина), голем дел од тоа е поврзано и со Кина.
Исто така во 2006 година просечниот дневен проток на патници низ четирите отворени врски во тоа време бил над 200 000 во секоја насока од кои 63% ја користеа железничката врска Луоху и 33% патната врска Хуангганг. Нормално, за толку високи бројки е потребно посебно справување, а најголемата група на луѓе кои ја преминуваат границата, жителите на Хонгконг со кинеско државјанство, користат само биометриска лична карта (Домашна дозвола за враќање) и читач на отпечаток од палец. Колку за споредба, аеродромот Чек Лап Кок во Хонгконг, 5-тиот најфреквентен меѓународен аеродром во светот, се справуваше со 59 000 патници дневно во секоја насока.
Хонгконг спроведува редовни истражувања на прекуграничните движења на патниците, а последното е во 2003 година. Во 2003 година, преминувања на границите за жителите на Хонгконг кои живеат во Хонгконг биле 78% од патувањата, што е за 33% повеќе од 1999 година, додека жителите на Хонгконг и Кина кои живеат во Кина биле со 20% во 2006 година, што е зголемување за 140% во однос на 1999 година. Од тоа време, движењето е олеснето за жителите на Кина, и затоа таа група веројатно уште повеќе се зголемила. Другите националности сочинуваа 2% од граничните преминувања. Од овие патувања 67% биле поврзани со Шенџен и 42% биле за деловни или работни цели. Од не-деловните патувања околу една третина биле во посета на пријатели и роднини, а остатанатите за одмор.
Откако обидите на Шенџен да биде вклучен во проектот Мост Хонгконг-Џухај-Макао беа одбиени во 2004 година, замислен е посебен мост што го поврзува Шенџен од источната страна на делтата на Бисерната река со градот Џунгшан од западната страна: Мост Шенџен-Џунгшан.
Ќенхаи
Ќенхаи, формално познато како Ќенхаи Зона за соработка со модерна услужна индустрија Шенџен-Хонгконг, е „корисно истражување за Кина за да создаде нов распоред со поотворен економски систем“. Област од 15 км2 сместена во западниот дел на Шенџен, Ќенхаи лежи во срцето на делтата на Бисерната река, во непосредна близина на меѓународниот аеродром во Шенџен. Стратешки позициониран како зона за иновации и развој на современи услуги, Ќенхаи ќе ја олесни поблиската соработка помеѓу Хонгконг и континентална Кина, како и да дејствува како катализатор за индустриските реформи во делтата на Бисерната река. Со цел да се олабават ограничувањата на капиталните сметки, властите во Ќенхаи посочија дека на банките од Хонгконг ќе им биде дозволено да ги продолжат комерцијалните заеми во јуани на копнените континентални субјекти со седиште во Ќенхаи. Народната Банка на Кина исто така посочи дека ваквите заеми за прв пат нема да бидат предмет на репер стапките утврдени од централната банка за сите други заеми во остатокот од Кина. Според Анита Фунг од HSBC, „Оваа нова мерка за прекугранично позајмување ќе ја подобри соработката меѓу Хонгконг и Шенџен и ќе ја забрза прекуграничната конвергенција“.
Медиуми
Шенџен има напредна мрежа на јавни медиуми, може да се пофали со едно радио, две ТВ станици, три радиодифузни и ТВ центри, 19 кабелски радиодифузни и ТВ-станици. Во Шенџен има 14 весници, една сеопфатна издавачка куќа, три издавачки куќи за видео-аудио производи, 88 бироа на медиумски организации од внатрешноста и Хонгконг, 40 периодични изданија и околу 200 видови на домашни публикации од кои мнозинството им припаѓаат на претпријатија. Најистакнати медиумски компании во Шенџен се Шенџен Медиа Група, Шенџен Прес Груп, Кинеска Забавна Телевизија (CETV), и филијала на Феникс Телевизија iFeng.
(, sznews.com) е весник на кинески јазик, сопственост на Шенџен Прес Груп, кој служи како главен онлајн извор на Шенџен. „Шенџен дејли“ е весник на англиски јазик за Шенџен. Опфаќа и локални, национални и меѓународни вести. Тоа е Шенџен е издание на Шенџен на That's PRD, медиумска компанија на англиски јазик со онлајн, печатен и социјален отпечаток. Тоа е Шенџен, опфаќа новини, уметности, начин на живот и настани во градот. ShekouDaily.com е онлајн медиум кој обезбедува вести и ресурси кои се фокусираат на под-областа Шекоу во Округот Наншан во Шенџен.
Збратимени градови
Шенџен е многу активен во негувањето на односите во збратимените градови. Во октомври 1989 година, градоначалникот на Шенџен, Ли Хао со делегација отпатувал во Хјустон да присуствува на церемонија на потпишување за воспоставување односи со збратимен град помеѓу Хјустон и Шенџен. Хјустон станал првиот збратимен град на Шенџен. До 2015 година, Шенџен воспоставил односи за збратимени градови со 25 градови во светот.
Други збратимувања
Пристаништето Шенџен е збратимено и има договор за соработка со:
Георги Папалезов
Георги Папалезов (во —   ) — народен учител.
Животопис
Во 1923 година од страна на четниците на Тодор Александров и Александар Протогеров, бил убиен народниот учител од Неврокоп, Георги Папалезов. Причината била тоа што тој сметал дека тие не се претставници кои треба нивната организација да ја именуваат со ВМРО.
Белешки
<references group="а" />
Батериска кула
Батериска кула ― одбранбена кула вградена во најоддалечените одбрани на многу замоци, обично во 16 век или подоцна, по појавата на огненото оружје. Неговото име е изведено од зборот (воена) батерија, група од неколку топови.
Овие, обично тркалезни, кули можеле да бидат сместени бројни топови насочени во различни насоки и на неколку нивоа и затоа нивната огнена моќ била јасно надмоќна од онаа на сите напаѓачи кои, во најдобар случај, можеле да го изнесат својот топ само на главната линија на напад.
Поединечните нивоа на столбовите на батериите често се поврзуваат со рампи, така што топот може да се распореди на различни начини на многуте прегради.
Онаму каде што артилериските кули биле израмнети со соседните ѕидови, тие биле нарекувани заобленици.
Постојат батериски кули за батерии:
Штеберк
<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 45.74917°N, 14.44639°W Урнатините на замокот Штеберк (Grad Šteberk, познат и како Стари град „Стариот замок“; Stegberg ) стојат на надморска височина од 647 м над населбата Подштеберк југоисточно од Церкница, Словенија. Урнатините се наоѓаат на територијата на селото Жеровница.
Историја
Замокот првпат бил споменат во пишани извори во 1274 година. Замокот пропаднал во 15 век или во земјотресот од 1511 година. Во 1635 година, принцот Јохан Антон Егенберг го купил имотот Штегберг и го изградил Долниот имот на Штегберг од урнатините на стариот замок на местото на поранешниот замок и подоцнежната фарма на замокот. Грофот Јохан Каспар Кобензл го купил имотот и имотот од Егенберговите во 1761 година. Во 1846 година, принцот Верианд од Виндишгрец станал сопственик. Имотот останал во владение на неговите наследници до крајот на Втората светска војна.
Болдин
Болдо (Peumus boldus) е повеќегодишно растение кое е домородно во Чиле и делови од Јужна Аргентина. Листовите од болдо се познати по своите медицински својства и се користат во традиционалната медицина и како додаток во некои чаеви и натурални суплементи.
Листовите на болдо содржат активни супстанци кои се верува дека имаат заштитни и детоксификациски својства за црниот дроб (јетрата). Во некои култури, чаевите со болдо се користат како диуретик, стимуланс на црниот дроб и дигестивен тракт. Исто така, листовите на болдо се познати по своите антиоксидативни својства.
Пред да се користат било какви додатоци или билки, вклучувајќи ги и листовите на болдо, е важно да се консултирате со лекар или квалификуван медицински стручњак. Тие можат да ви дадат насоки и совети за користењето и можностите на било кој додаток или суплемент во контекстот на вашата општа здравствена состојба.
Замоци (книга)
Замоци ― книга на Дејвид Деј, Дејвид Ларкин и Алан Ли објавена во 1984 година.
Резиме на заплетот
Замоци е книга со подробности за замоци од историјата, митот и фантазијата со наративен текст од Дејвид Деј и цртежи и слики од Алан Ли.
Прием
Дејв Ленгфорд ги прегледал замоците за списанието White Dwarf бр. 60 и изјавил дека „Замоците се ограничени според темата: замокот е замок, и покрај очигледната вештина на Ли - особено на далечни погледи - има само толку многу промени што треба да се направат.“
Коњите на свети Марко (книга)
„Коњите на свети Марко“ (српски: Коњи светога Марка) — збирка раскази на српскиот писател Милорад Павиќ од 1976 година.
Содржина
Збирката содржи 13 раскази:
Осврт кон делото
Во поговорот кон збирката, авторот соопштува дека меѓу расказите се наоѓаат и преработки на негови две песни, кои останале незабележани кога биле објавени, па затоа, тој ги претворил во проза, надевајќи се дека така ќе ги привлечат читателите.
Во својот осврт кон збирката, Милосав Мирковиќ истакнува дека фантастичната проза на Павиќ во „Коњите на свети Марко“ добива посебна нега и грижа на кажувањето. Прозрачната паралелна историја на Белград, онака како што тој е сонуван низ вековите, се прелева во идеална прозна целина. Притоа, не се знае каде почнува минатото а каде иднината, каде е коренот на традицијата а каде крошната полна со плодови. Од денешна перспектива, оваа збирка претставува воведно надреалистичко четиво за романите „Хазарски речник“ и „Предел насликан со чај“.
Русофилија
Русофилија (буквален превод : љубов кон Русија или Русите) е восхит и наклонетост кон Русија (вклучувајќи го периодот на Советскиот Сојуз и/или Руската империја), руската историја и руската култура. Антонимот е Русофобија. Во 19 век, русофилијата честопати била поврзувана со варијанти на пансловенизмот, бидејќи Руската империја и автономната Србија биле единствените две суверени држави поврзани со словените за време и по револуциите од 1848.
Русофилија во Европа
Според книжевната агенција Марли Рузоф, напишал американскиот автор Роберт Александар: „Ги сакам Русите поради нивната драматична, емотивна природа. Тие не се плашат да сакаат, не се плашат да бидат повредени, не се плашат да претеруваат или да дејствуваат импулсивно.“
Русофилија во Србија
Русија е популарна во Србија, а многу Срби традиционално ја гледаат Русија како близок сојузник поради заедничкото словенско наследство, култура и православна вера. Според Европскиот совет за надворешни односи, 54% од Србите ја гледаат Русија како сојузник. За споредба, 11% ја гледаат Европската унија како сојузник, а само 6% гледаат на САД на ист начин.
За време на руската инвазија на Украина во 2022 година, Народната патрола, екстремно десничарска група, организираше проруски собири во Белград, на кои присуствуваа 4.000 луѓе.
Русофилија во Црна Гора
Црна Гора е исто така православна и словенска земја. Во Подгорица се наоѓа Московскиот мост и до мостот статуа на рускиот пејач и актер Владимир Висоцки. За време на руската инвазија на Украина во 2022 година, во Никшиќ се одржа проруска средба.
Русофилија во Украина
По украинската независност во 1991 година, на референдумот за независност на Украина во 1991 година, 92% (вклучувајќи 55% од етничките Руси ) гласаа за независност од Москва, но некои Украинци, претежно на истокот и југот на земјата, гласаа повеќе Русофилски став на владата, почнувајќи од поблиско економско партнерство до целосна национална унија. Русија и Украина имаа особено блиски економски врски, а русофилската политичка партија, Партијата на регионите, стана најголемата партија во Врховната Рада на украинските парламентарни избори во 2006 година, добивајќи 33% од гласовите. Таа ќе остане доминантна сила во украинската политика, до Револуцијата на достоинството во 2014 година. По руската воена интервенција во Украина во 2014 година, целокупниот став на Украинците кон Русија и Русите стана многу понегативен, при што повеќето Украинци го почитувале членството во НАТО и Европската Унија.
Русофилија во Бугарија
Русофилијата настанал во Бугарија во време на османлиската власт. Причината на тоа е заради тоа што Руската империја ветуваше кон Бугарскиот народ дека ќе ја ослободиле Бугарија со помош на Руската империја.
Од 2015 година, во Бугарија има околу 180 русофилски организации. Едно од најактивните меѓу нив е Националното движење „Русофили“ основано во 2003 година - годишно одржува собир на русофили во Бугарија во септември во близина на браната Копринка, која во 2015 година собра над 12.000 луѓе. Тоа го наведува кандидатот за претседател на Бугарија од АБВ Ивајло Георгиев Калфин во 2016 година:Русите исто имале големо влијание врз Кнежевство Бугарија заради Сан Стефанскиот мировен договор, во еден писмо од грофот Игнатјев кон Руската влада тој признава:
Русофилско влијание врз бугарскиот јазик и азбука
Бугарската азбука ги користи буквите од Руската азбука, заради тоа разликата помеѓу Бугарскиот литературен норм и Рускиот јазик е многу мал, според некој извори околу 23% од граѓаните во Бугарија можат да зборуваат Руски чисто и е четврти нај користен јазик во Бугарија.
Во Бугарија околу 43% од народот се класифицирани како Русофили но според некој извори околу 80% од народот во Бугарија се Русофили, или имаат некој позитивен гледиште кон Русија. Во Бугарија има многу Русофилски културни клубови со околу 35.000 членови низ Бугарија.
Проруски протести за време на руската инвазија на Украина во 2022 година
Како одговор на руската инвазија на Украина во 2022 година и на проукраинските, антивоени протести ширум низ светот, беа одржани многу проруски контрапротести. Вакви протести се одржаа во повеќе земји, меѓу кои и Австралија. Буркина Фасо, Централноафриканска Република, Чешка, Германија, Молдавија, Палестина, Србија
Суперлига на Србија во ракомет
Српската Супер лига е прва ракометна лига во Србија. Со Лигата управува Ракометната федерација на Србија. Српската Супер лига е формирана во 2006 година по распадот на заедничката држава Србија и Црна Гора и распадот на поранешната Супер лига на Србија и Црна Гора.
Официјално име на лигата од сезоната 2011/12 година е Меркур Суперлига Осигурување под осигурителна компанија со исто име со кое е потпишан спонзорскиот договор на 7 јуни 2011 година, а тоа е првиот спонзор на Суперлигата на Србија од своето основање во 2006 година. Од сезоната 2012/13 година лигата има 14 клуба, за разлика од претходните сезони кога имало 16 клубови. Понизок ранг на натпреварот е Првалига на Србија.
Супер ракометна лига на Србија
Легенда:
Рангирање во Лигата 2006-2013
Статус после сезоната 2012/13. Табелата е од сезоната 2013/14 не се ажурира заради значително променет систем на конкуренција.
Биктонски замок
Биктонски замок ― поранешен замок кој датира од 11 или 12 век во селото.заселокот Биктон, југозападно Шропшир, Англија, Обединетото Кралство. Остануваат само ровот и надворешниот брег, бидејќи другите делови се ископани за време на извадок на чакал. Кратката река Унк поминува покрај неа.
Градба
Биктонскиот замок бил изграден со промена на ниска глацијална планина. Иако сега има овален облик, мотата на почетокот веројатно била кружна, со дијаметар од 30 метри. Во одреден момент откако била напуштена, земјата била ископана за чакал. Неговата денешна висина е 2,2 метри. Мала тврдина, 14 на 25 метри, била направен со промена на обликот на јужниот дел на глацијалната планина. Кратката река Унк поминува покрај неа.
Детски права
Детските права како дел од човековите права им припаѓаат на сите деца без оглед на нивното национално или етничко потекло, пол, род, боја на кожа, религија, возраст, попреченост, сексуална ориентација, родов идентитет, јазик или кој било друг статус. Човековите права се меѓуповрзани, меѓузависни и неделиви. Тие се универзални и се гарантираат со закон, конвенции, обичајно и меѓународно право, со општи принципи и со други извори на меѓународното право.
Конвенцијата за правата на децата (КПД) е најшироко ратификуваниот договор за човековите права во светот, клучен обврзувачки инструмент кој ги вклучува граѓанските, политичките, економските, социјалните и културните права на децата. Во КПД се вклучени правата на здравствена заштита, образование, семејство, игра, одмор и забава, заштита од насилство, сексуално насилство и сексуална експлоатација и др.
Според Алтернативниот извештај на невладините организации за состојбата со правата на децата, од 2020 година, во Македонија голем број деца се без документи за идентификација, немаат пристап до основни здравствени услуги, илјадници деца се надвор од образовниот систем, голем број девојчиња стануваат сопруги и мајки пред полнолетството, долга е низата на проблеми и кршења на детските права.
Историски осврт
За првпат во Франција во 19. век се појавува идејата за посебна заштита на децата и со тоа започнува прогресивниот развој за правата на малолетниците. Во 1841 година, Законот за заштита на децата на работното место за првпат стапил на сила, додека во 1881 година е донесен Законот за правото на образование за децата. Првите закони за заштита на децата се донесени во Франција за потоа по нивниот пример да следат и другите земји низ Европа. Друштвото на народите на 16 септември 1924 ја усвоило Декларацијата за правата на детето, кој е првиот меѓународен договор за правата на децата.
Во 1959 година, Генералното собрание на ООН ја усвоило Декларација за правата на детето, која содржи 10 принципи на детски права. Иако, декларацијата не е потпишана од сите држави и нејзините принципи имаат само индикативна вредност, сепак служи како основа за Универзалната декларација на правата на децата. По усвојувањето на Универзалната декларација за човекови права, ООН сакајќи да донесе Повелба за човекови права која ќе биде обврзувачка за сите држави основа Комисија за човекови права со цел да ја подготви Повелбата.
Конвенцијата за правата на децата била донесена едногласно од Генералното собрание на ООН на 20 ноември 1989 година. Оваа Конвенција е една од најбрзо усвоените и прифатените меѓународни договори низ светот. Во КПД се уредени граѓанските, политичките, економските, социјалните, здравствените и културните права на децата. Државите кои ја имаат ратификувано Конвенцијата за правата на детето имаат обврска да ја почитуваат, да поднесуваат извештаи и да се појавуваат пред Комитетот за правата на детето при ООН за да се разгледа нивниот напредок во однос на применување на Конвенцијата. Првиот извештај за состојбата со правата на децата државата потписничка мора да го поднесе две години по ратификацијата на Конвенцијата. Понатаму, извештаи се бараат секои пет години со можност за додатни извештаи во меѓупериодот, доколку е тоа потребно. Сите извештаи ги разгледува Комитетот за правата на детето при ООН. Откако Комитетот ќе ги добие државните извештаи, понатаму бара пишани информации од невладини и меѓувладини организации. Она што е посебно важно е дека Комитетот особено цени доколку и децата дадат свој извештај и учествуваат на состаноците (сесиите на кои се разговара за извештаите и се бараат одговори од владата на одредени прашања). Почитувањето на мислењето на децата и учеството на децата во прашања кои се од нивен интерес е од особена важност за секоја држава која се стреми да биде демократска и по мерка на децата. Детското учество им овозможува на децата и младите да бидат слушнати, активно да создаваат и да предизвикуваат позитивни промени во заедницата.
Во рамките на Македонија, Првата детска амбасада во светот Меѓаши редовно подготвува и поднесува алтернативни извештаи за состојбата за правата на децата во Македонија пред Комитетот за правата на детето. Во 2009 година до Комитетот за правата на децата поднесен бил вториот алтернативен извештај подготвен заедно со невладини организации, членки на Македонската националната коалиција за правата на детето, и првиот детски алтернативен извештај за состојбата со правата на детето подготвен од група деца. Во 2020 година Првата детска амбасада Меѓаши ги поднесе до Комитетот и третиот алтернативен извештај на невладините организации и вториот детски алтернативен извештај.
На 25 мај 2000 година, биле донесени два факултативни протоколи. Со првиот се ограничува вклучување деца во воени судири а со вториот се забранува продажба на деца, детска проституција и детска порнографија. Факултативен протокол со кој се дава надлежност на Комитетот за правата на детето (Комитетот) да разгледува индивидуални претставки и меѓудржавни комуникации со што би се унапредил механизмот за контрола на почитувањето на детските права. На 19 декември 2011 година, Генералното собрание на Обединетите нации го усвоило Третиот факултативен протокол за комуникациски процедури кон Комитетот. Македонија го потпишала овој Протокол на 23 мај 2012 година.
Денес КПД е потпишана од 196 држави, а ратификувана од 195 држави. Единствени држави во светот што ја немаат ратификувано Конвенцијата се Јужен Судан и Соединетите Држави.
Во Македонија, Конвенцијата била прифатена од 3 јануари 1991 год со ратификацијата во СФРЈ, а Република Македонија како самостојна држава ја има ратификувано на 2 декември 1993 година.
Освен Конвенцијата за правата на децата од 1989 год, Македонија ја има ратификувано и Конвенцијата за забрана и елиминација на најлошите видови детски труд на 30 мај 2002. Оваа Конвенција е донесена во Женева во 1999 година.
На 25 октомври 2007 год Македонија ја потпиша Конвенцијата на Советот на Европа за заштита на деца од сексуална експлоатација и сексуална злоупотреба, на 11 јуни 2012 ја ратификувала, а на 1 октомври 2012 стапила во сила.
Прва македонска ракометна лига 2016/17
Првата македонска ракометна лига 2016/17 — 25. издание на Првата македонска ракометна лига. Во оваа сезона првак бил Младост 09.
Табела
Извор: Ракометна Федерација на Македонија
Нат - Одиграни натпревари; Поб - Победи; Пор - Порази; ДадГол - Дадени голови; ПриГол - Примени голови; Раз - Гол разика; Бод - Бодови.
2 На Риниа М му бил одземен еден бод.
3 На Текстилец му бил одземен еден бод поради неодигрување натпревар во 20. коло.
Женевски конвенции
[[Податотека:Parties to the Geneva Conventions.svg|мини|десно|350п|Потписници на Женевските конвенции и протоколи
Женевски конвенции – низа од четири меѓународна спогодби потпишани во Женева (1864, 1906, 1929 и 1949 година), со што се воспоставени хуманитарни начела според кои земјите потписнички се обврзани да се однесуваат кон непријателските војници и цивили за време на воени судири. Конвенцијата од 1949 година содржи нови одредби за цивилите кои паднале во непријателски раце, а на герилските борци им е дадена широка заштита со два амандмани од 1977 година. Кршењето на Женевските конвенции постоело и постои меѓу завојуваните страни во сите судири. Од тие причини бил основан Меѓународен суд на правдата како и ad hoc основани судови по одлуките на ОН.
Најголем придонес за подобрување на положбата на ранетите, болните и бродоломниците секако бил направен со усвојувањето на Женевската конвенција од 1949 година. Со Првата женевска конвенција значително била проширена заштитата на ранетите и болните во вооружените судири на копно, додека со Втората женевска конвенција била подобрена заштитата на ранетите, болните и бродоломниците на море. Меѓутоа, овие конвенции се ограничиле главно на ранетите, болните и бродоломниците во вооружените судири, а нивниот главен недостаток бил што наведените поими не биле прецизно дефинирани заради што бил спорен и досегот на релевантните одредби. Овие недостатоци било отстранети со дополнителниот протокол I кој во член 8 детално ги дефинира овие термини и го проширува кругот на лица на кои се однесува заштитата:
Како што се гледа, со протоколот се изедначени воените и цивилните лица. Сепак, треба да се има предвид дека ранетите, болните и бродоломниците кои им припаѓаат на оружените сили, за разлика од цивилите со ист статус, откако ќе паднат во непријателски раце добиваат статус на воени заробеници, така што можат да користат кумулативна заштита. Што се однесува до самата заштита, предвидено е овие лица во секоја прилика да бидат почитувани и заштитени. Со нив во секоја прилика мора да се постапува хумано и да им се обезбеди, во што пократок рок и без никаква дискриминација, лекарска помош и нега која го бара нивното здравје. Изречно е забрането загрозување на нивните животи и личности, а особено убиства, мачење или вршење биолошки опити. Позитивните обврски ја вклучуваат должноста за пронаоѓање и прибирање на непријателските ранети, болни и бродоломници и давање нега на овие лица. За таа цел воената власт може да го повика населението на милосрдие заради доброволно прибирање и негување на овие лица, како и заповедниците на неутралните трговски бродови, за преземање и негување на ранетите, болните и бродоломниците како и заради собирање на мртвите. Исто така, предвидена е обврска на страните во судирот во што пократок рок да се идентификуваат и попишат ранетите, болните, бродоломниците и мртвите кои паднале под нивна власт, и преку своите национални бироа, овие податоци да ги достави до Централното биро на Меѓународниот комитет на Црвениот крст во Женева.
Историја
Швајцарскиот стопанственик Анри Динан ги посетил ранетите војници после Битката кај Солферино во 1859 година. Бил шокиран од недостатокот на објекти, персонал и медицинска помош која им била на располагање на тие војници. Како резултат на тоа, ја објавил книгата Сеќавање на Солферино во 1862 година, која се занимава со ужасите на војната. Неговите воени искуства го инспирирале Динан да предложи:
Првиот предлог довел до воспоставување на Црвениот крст во Женева. Вториот довел до Првата женевска конвенција во 1864 година, првиот кодифициран меѓународен договор кој ги опфаќал болните и ранети војници на бојното поле. На 22 август 1864 година, швајцарската влада ги повикала владите на сите европски земји, како и Соединетите Државаи, Бразил и Мексико, да присуствуваат на официјална дипломатска конференција. Шеснаесет земји испратиле вкупно 26 делегати во Женева. Конференција на 22 август 1864 година ја усвоила Првата женевска конвенција „за подобрување на состојбата на ранетите војници на бојното поле“. Претставниците на 12 држави и кралства ја потпишале конвенцијата:
За овие две достигнувања, Анри Динан бил награден со Нобеловата награда за мир во 1901 година.
EC-број (хемија)
Број на Европската Заедница (EC-број) — единствен седумцифрен број за распознавање на супстанциите со цел државна регулација во рамките на Европската Унија според пропишаното од Европската комисија. EC-инвентарот се состои од три поединечни инвентара: EINECS, ELINCS и NLP.
Структура
EC-бројот може да се запише воопштено како: NNN-NNN-R, каде R е конролна цифра, а N е цел број. Контролната цифра се пресметува по методот на ISBN, т.е. следново збирно модуло 11:
Ако остатокот R е еднаков на 10, тогаш комбинацијата од цифри не се користи за EC-број. За пример, EC-бројот на дексаметазонот е 200-003-9. N1 е 2, N2 преку N5 се 0, а N6 е 3.
Остатокот е 9, што е контролната цифра.
Има 181 ELINCS-броеви (EC-броеви што почнуваат со 4) за кои контролниот збир според прикажаниот алгоритам изнесува 10, а бројот не е прескокнат туку издаден со контролен збир 1.
EC-инвентар
EC-инвентарот ги опфаќа супстанциите во следниве инвентари. Содржината на овие инвентари е непронелива и официјална.
List numbers
Европската хемиска агенција (ECHA) го применува форматот на EC-броевите врз т.е. „Списочен број“. Бројот се доделува согласно регулативата REACH без правно признание. Затоа, тие броеви не се официјални, бидејќи не се објавени во Службениот весник на Европската Унија. Списочните броеви се административни алатки и не треба да се користат за службени цели.
Право на слобода и безбедност
Право на слобода и безбедност – едно од најелементарните права на секој човек. Секое ограничување на правото на слобода и безбедност ја става личноста во особено ранлива положба и човекот лесно може да стане жртва на нечовечно, понижувачко постапување, па дури и на мачење. Ова право не се однесува само на ограничувањето на слободата на движење и не е ограничено само на притворот кој следи по апсење или по осуда, туку во себе го опфаќа секое произволно и незаконско лишување од правото на слобода и безбедност. Лишувањето од слобода на поединец е толку сериозна работа, што би било оправдано само ако, другите помалку тешки мерки биле земени предвид и притоа било оценето дека тие се недоволни за заштита на поединечниот или јавниот интерес, што може да наложи лицето да биде лишено од слобода.
Обединети нации
Заштитата на правото на слобода и безбедност е дел од правата и основните слободи кои се опфатени уште со Универзалната декларација за човекови права на Обединетите нации од 1948 година. Овој столб во заштитата на човековите права на глобално ниво ги постави темелите на кои подоцна со Меѓународниот пакт за граѓански и политички права, државите членки се обврзаа дека правото на слобода и безбедност ќе има посебно место. Во контекст на заштита на ова право, важно е да се надоврзе и Вториот факултативен протокол чија цел е укинување на смртната казна.
Совет на Европа
Во рамките на Советот на Европа, покрај Европската конвенција за човекови права, и системот кој е поврзан со нејзиното почитување, постојат и други документи и тела кои се грижат особено во однос на правото на слобода и безбедност. Во овој контекст особено значајна е Европската конвенција за превенција од мачење и нечовечно или понижувачко постапување или казнување и работата на Комитетот за превенција од тортура и нечовечно или понижувачко постапување или казнување, формиран врз основа на оваа конвенција. Овој комитет создаде стандарди во однос на условите во затворите, затворските установи и во однос на третманот на затворените лица. Важна е и улогата на Комесарот за човекови права на Советот на Европа, кој преку посетите на земјите и преку дијалог со националните власти и граѓанските организации презема мерки за да помогне во надминувањето на проблемите поврзани со човековите права, генерално, но и во однос на правото на слобода и безбедност. Комесарот може да се вклучи како трета страна и во постапките пред Европскиот суд за човекови права.
Европска Унија
Во рамките на Европската Унија, најважен документ во заштитата на правото на слобода и безбедност е Повелбата за фундаментални права на Европската Унија. Овој обврзувачки документ за земјите членки на Европската Унија, инспирацијата ја црпи од Европската конвенција за човековите права, уставните традиции на земјите членки, како и од меѓународните конвенции на коишто е членка Европската Унија.
Златко Портнер
Златко Портнер (, - ) — српски и југословенски ракометар. Тој е татко на ракометниот голман Никола Портнер кој настапува за Швајцарија.
Кариера
Починал во септември 2020 година. во Швајцарија.
Репрезентација
Портнер бил член на југословенската репрезентација која освоила злато на Светското првенство во 1986 година и бронза на Олимпијадата во 1988 година. Настапил на Светското првенство во 1990 година каде Југославија го освоила четвртото место, губејќи го мечот за бронза од Романија.
М’глиж
М’глиж (Мъглиж) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината М’глиж во Старозагорската Област. Има население од околу 3.259 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот се наоѓа во Казанлашката Долина, во подножјето на Стара Планина.
Историја
Од петтиот век п.н.е. до првиот век од нашата ера во градот и неговата околина процветале неколку тракиски населби - тврдини и вили. За високата тракиска култура сведочи гробницата со ѕидно сликарство кај М’глиж.
За време на римското владеење и средниот век градот бил важна тврдина и попатна станица на раскрсницата на античките автопати Сердика - Месемврија и Константинопол - Никополис ад Иструм. Во 13 век, византиските извори за првпат го спомнуваат неговото име Монглиж.
По ослободувањето М’глиж се проширил на 1.500 куќи и 5.000 жители. Се развивало килимството, дрвосечањето и др.
Ајнхаузен
Ајнхаузен може да се однесува на следниве места во Германија:
Лојтерсдорф
Лојтерсдорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Нојбрун
Нојбрун може да се однесува на следниве места во Германија:
Мембранска транспортна белковина
Мембранска транспортна белковина (или едноставно транспортер) е мембранска белковина која е вклучена во движењето на јони, мали молекули и макромолекули низ биолошка мембрана. Транспортните белковини претставуваат интегрални трансмембрански белковини, т.е. тие се наоѓаат внатре во мембраната низ која транспортираат супстанци. Овие белковини можат да помогнат во движењето на супстанците низ мембраната или со олеснета дифузија или со активен транспорт. Тие се категоризирани во две главни групи, канали и носачи. Носачите на растворени супстанци (SLC, од англ. solute carrier) и атипичните SLC-белковини се вторично активни или олеснителни транспортери кај човекот. Колективно, мембранските носачи и канали се нарекуваат транспортом. Транспортомот го регулира клеточниот инфлукс и ефлукс не само на јони и хранливи материи, туку и на лекови.