cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Знамиња на советските републики
Знамињата на советските социјалистички републики имаа една заедничка одлика - црвено знаме со срп и чекан коишто го симболизираа комунизмот, слично како и знамето на СССР. Нивните конечни верзии до пред распадот на СССР во 1991 изгледаа вака:
Официјалните знамиња на Автономните Социјалистички Советски Републики (АССР) биле користени ретко, и просто го претставувале знамето на републиката кон која припаѓала АССР, покриена со името на АССР напишано на мајчиниот јазик на АССР и службениот јазик на ССР.
Во денешно време поранешните територии на Советскиот Сојуз кои користат изменета верзија на нивното оригинално советско знам се република Приднестровие (поранешен регион на Молдавската ССР) и Белорусија (од 1995).
NGC 5481
NGC 5481 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5481 се споменува и како UGC 9029, MCG 9-23-36, CGCG 272-28, KCPG 416B.
Откривање
Телото е откриено на 15 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5481 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5481 има привидни димензии од 1,8' х 1,5'.
Ербас А310
Ербас А310 (англиски: Airbus A310) е широкотрупен авион со среден до голем долет. Тоа бил втор модел на Ербас, лансиран во 1978. А310 е скратена верзија на Ербас А300. Официјално престанал да се произведува во 2007, иако всушност последната испорака била во јуни 1998.
Собира 240 патници и има долет од 6.800-9.600 км.
NGC 5481
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 6 м 41,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +50° 43' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Други поделби
Проучување на NGC 5481 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50331. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3471. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
Саат-кула (Куманово)
Историја
Била подигната најверојатно заедно со џамијата Татар Синан-бег во 1520-1530 година. Била срушена за време на бугарската окупација на градот во периодот 1941-1944 година.
Преспа (друштво)
Преспа е организација на Македонците коишто живеат во реонот на Мала Преспа во Република Албанија. Претседател на оваа организација е г. Таки Граждани.
Анасо Јободвана
Анасо Јободвана (роден на 30 јули 1992 г.) е јужноафрикански атлетичар кој се натпреварува во спринтерските дисциплини. Тој се натпреварувал на трката на 200 метри на Летните олимписки игри 2012 во Лондон каде истрчал сопствен најдобар резултат од 20.13 секунди и се пласирал во финалето, во кое завршил на 8. место.
На Светското првенство 2015, Јободвана го освоил бронзениот медал на трката на 200 метри, зад Јусејн Болт и Џастин Гетлин истрчувајќи сопствен најдобар резултат од 19.87 секунди.
Чин Кајли
Чин Кајли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Општина Конопиште
Општина Конопиште — поранешна рурална општина во Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Кавадарци. Седиште на општината било селото Конопиште.
Територијата на општина се наоѓала во областа Бошава. Најголема река во општината била реката Бошава. Општината се граничела со: соседна Грција на југ, Општина Витолиште на запад, Општина Кавадарци, Општина Неготино и Општина Демир Капија на север и Општина Миравци и Општина Гевгелија на исток.
Населени места
Во Општина Конопиште спаѓале следниве села: Бојанчиште, Бохула, Бунарче, Горна Бошава, Долна Бошава, Клиново, Крњево, Конопиште, Куманичево, Мајден, Мрежичко, Радња, ’Ржаново, Рожден, Страгово и Чемерско.
Демографија
Според пописот од 2002 година општината имала 350 жители, од кои:
Џуд Ло
Дејвид Џуд Хејворт Ло (роден на 29 декември 1972 г.) — англиски глумец.
Тој добил номинации за два Оскари, две награди на здружението на филмски глумци, три Златни глобуси и две БАФТА награди, од кои добил една. Во 2007 година, тој добил почесна награда Сезар за исклучителни филмски достигнувања и бил назначен за Витез од редот на уметноста и книжевноста од француската влада.
Ло го привлекол вниманието на пошироката јавност со улогата во филмот Талентираниот господин Рипли (1999), за која добил БАФТА награда и номинации за Златен глобус и Оскар за најдобар глумец во споредна улога. Во 2004 година, тој добил номинации за наградите Оскар, Златен глобус и БАФТА за улогата во епскиот воен филм Студена планина (2003). Други забележителни улоги тој играл во филмовите Гатака (1997), Непријател пред портите (2001), Вештачка интелигенција (2001), Пат кон пропаста (2002), Алфи (2004), Блискост (2004), Одмор (2006), Зараза (2011), Хуго (2011), Ана Каренина (2012), Нуспојави (2013) и Гранд хотел Будимпешта (2014). Тој ја играл улогата на Д-р Вотсон во Шерлок Холмс (2009) и Шерлок Холмс: Игра на сенки (2011).
Ло исто така има исклучителна кариера како театарски глумец, добивјќи три номинации за наградата Лоренс Оливие и две за наградата Тони. Тој глумел во неколку претстави во Лондонскиот театар Вест Енд и на Бродвеј.
Животопис
Ло бил свршен со глумицата Сиена Милер, но уште додека траела нивната врска, тој ја изневерил со 26-годишната дадилка Дејзи Рајт. Случката се случила во Њу Орлеанс, каде Ло го снимал филмот „Сите луѓе на кралот“. Подоцна, таа била отпуштена од работа од неговата сопруга, а дадилката ја објавила својата приказна во британскиот таблоид „Сандеј мирор“. По скандалот, Ло јавно се извинил, но сепак, во ноември 2006 година, неговата свршеница го напуштила.
Филмска кариера
Својата глумечка кариера ја започнал во Националниот музички младински театар во 1987 година и својата прва филмска улога ја добил во 1989 година. По настапувањето во филмовите режирани од Ендру Никол, Клинт Иствуд и Дејвид Кроненберг, тој бил номиниран за оскар за најдобра споредна машка улога во 1999 година за улогата во филмнот Талентираниот Господин Рипли. Во 2000 година тој ја добил и наградата за најдобра машка споредна улога на Британската Академија. Во 2006 година тој бил еден од најпрофитабилните филмски ѕвезди.
Беверли Хилс, 90210
Беверли Хилс, 90210 (Beverly Hills, 90210) е американска драмска серија која е емитувана од 4 октомври 1990 до 17 мај 2000 на Фокс во Сад, и последователно на многу тв мрежи нив светот. Тоа е прва под лиценца на Беверли Хилс, 90210. Шоуто го следи животот на група тинејџери, кои учат во измислената West Beverly High School, а по матурирање се запишуваат на Калифорнискиот Универзитет. Шоуто е создадено од Дарен Стар а произведено од Пол Робинсон. 90210 во насловот се однесува на градскиот зип код. Воведниот дел на шоуто е засновано на прилагодување и возбуда која близнаците Брендон (игран од Џејсон Присли) и Бренда Волш (играна од Шенон Доерти) ја преживуваат кога тие и нивни родители, Џим (игран од Џејмс Екхаус) и Синди (играна од Керол Потер) се селат од Минеаполис, Минесота во Беверли Хилс. Покрај пријателство и романтични врски на група тинејџери, во шоуто има многубројни теми, вклучувајќи ги силување на состанок, алкохолизам, домашно насилство, права на хомосексуалци, хомосексуално одгледување, тинејџерски самоубиства, сида, тинејџерска бременост, булимија и абортус. Серијата стана популарна во лето 1991 година, кога Фокс најави специјална летна сезона на шоуто додека други серии се репризираа. Гледаноста драстично порасна, а учесниците посебно Џејсон Присли и Лук Пери станаа тинејџерски идоли, додека серијата ќе ги направи глумиците Шенон Доерти, Џени Гарт и Тори Спелинг домаќински имиња во Сад.
Заминувања
Нејзиниот лик, Андреа Зукермен темелно се смени од средно училиште до колеџ. Во средно учулиште, Андреа беше паметен уредник на West Beverly Blaze, се заљубува во Брендон и тајно живее надвор од областа. За време на четвртата сезона, Андреа го напушта колеџот (подоцна пак продолжува за да стане лекар), станува бремена, и се мажи за некој што едвај го знае (Џес Васкес) пред крајот на годината. Додека бременоста била напишана по барање на Картерис за да ја влушат нејзината вистинска бременост, ова беше голема промена на нејзиниот лик, што прдеизвика изолираност од останатите ликови. Андреа Зукермен го напушта шоуто на крајот од петтата сезона затоа што конечно решава да оди на Јел. По завршување на вистински петгодишен договор, Картерис доброволно го напушта 90210 и прави самостојно шоу, кое трае една сезона. Картерис се враќа во 90210 како гостин за време на шеста, седма и десетта сезона.
Двајцата глумци го напуштаат шоуто по петтата сезона на крајот од нивниот петгодишен договор. За време на средношколските денови во шоуто, Џим и Синди Волш играа споредни улоги, нудејќи совети на Бренда и Брендон, покрај нивните пријатели, но малку беа прикажувани сами (исклучок беше една епизода). Генерално го поминуваа времето на многуте работи што Бренда, Брендон и подоцна Валери ги правеа. Како шоуто влегуваше во деновите на колеџ а ликовите пораснаа, Џим и Синди беа ставени далеку во позадина, сведувајќи ги нивните потреби за родителски пропусти. Следени од петтата сезона, двата лика го напуштаат Беверли Хилс и заминуваат во Хонгконг, повремено појавувајќи се како гости во шеста, седма и осма сезона. Иако се мислеше дека сите Волшови го напуштија шоуто, нивниот дом продолжи да игра главна улога во серијата. Ова се објасни откако Брендон му кажа на Стив дека неговите родители му дадоа зелено светло за Стив да продолжи да живее во нивната куќа.
Лук Пери го напушти Беверли Хилс кон почетокот на шестата сезона. Ликот на Лук Пери, Дилан Меккеј планира да се ожени со Антониа Маршет (Ребека Гејхарт) ќерка на шеф на банда (Стенли Камел) кој го нарачува убиството на таткото на Дилан во третата сезона. На почетокот Дилан сакаше да ја искористи Антониа за да стигне до нејзиниот татко, но се заљубува во неа. Бидејќи нејзиниот татко не е задоволен од идејата неговата ќерка да се омажи за Дилан, нарачува и тој да биде убиен. Изнајмува платен убиец да го убие Дилан, но не сакајќи ја убива Антониа која ја вози колата на Дилан за време кога убиството било испланирано. Дилан е скршен и решава да го напушти градот. За време на сезоната каде Пери е отсутен, објаснето е дека Дилан се смирил со Бренда и заминува со неа во Лондон. Пери се враќа во деветтата сезона на шоуто, но како специјален гостин. На плажа и признава на Кели дека се вратил бидејќи му фалеле пријателите, но најмногу бидејќи му фалела таа.
Џејсон Присли го напушта шоуто на почеток на деветтата сезона. Но останува како извршен продуцент за 90210 до крајот на серијата. Во шоуто, Брендон сè уште закрепнува од прекинатата венчавка со Кели кога му е понудена работа во Вашингтон која ја прифаќа. Брендон беше последен член на фамилијата Волш кој го напушта Беверли Хилс, и единствена друга појава во серијата е видео за време на венчавката на Дона и Дејвид.
Тифани Тисен ја замени Шенон Доерти по нејзино напуштање во четвртата сезона. Тиесен ја играше Велери Мелон, стара пријателка на фамилијата Волш од Бафало, Њујорк која се сели во старата соба на Бренда. Додека Валери е назначена како замена за Бренда, карактерите им се многу различни, па поради тоа Валери има лоша врска со повеќе учесници за време на нејзиниот престој во шоуто. Валери го напушта Беверли Хилс брзо по Брендон, кажувајќи дека ќе се врати во Бафало. Се враќа на крајот на серијата за свадбата на Дона и Дејвид.
Развој
Пробните наслови за шоуто вклучувајќи го и Класот од Беверли Хилс и Потомак 20854, со ѕвезди во вистинско средно училиште, средно училиште Винстон Черчил во Потомак, Монтгомери, Мариленд-училиште со слична демографија на средното Беверли Хилс. Епизодите на шоуто се оригинални теми, сè додека продуцентот не одлучи шоуто да стане тинејџерска сапунска опера. Џени Гарт била на аудиција пет пати за улогата на Кели Тејлор и прва која беше сместена во шоуто. Габриел Картерис чувствувала дека е премногу стара да игра средношколски студент. Прво се пријавила за Бренда бидејќи мислела дека вистинскиот живот како близначка ќе и помогне, но продуцентот сметал дека подобра ќе биде во ликот на Андреа. Кога Тори Спелинг се пријави за шоуто, го користеше името Тори Мичел и се прија за улогата на Кели, но беше препознаена и ја доби улогата на Дона Мартин. Лимен Вард на почетокот го играше Џим Волш во пилотската епизода, но беше сменет со Џејмс Екхаус, и сцените беа исечени и преснимувани со Екхаус. Кристин Датило исто така се пријави за ликот на Бренда, но беше одбиена. Подоцна ќе гостува како Мелиса Кулиџ во епизода од првата сезона. Лук Пери се пријавил за улогата на Стив Сандерс, но веќе била дадена на Ијан Зиеринг. Имал намера да се појави само во една или две епизоди. Фокс на почетокот сакал да го вклучи во редовни, но Арон Спелинг чувствувал ралично и му доделил поголема улога за време на првите две години. Во првата сезона, кога Дона пробува да стане училиштен диџеј, наведена е како Дона Морган. Низ целата серија, нејзино име е Дона Мартин. Поради ова, мајката на Дона се викаше Ненси Мартин а ја играше глумицата Џордана Капра. Кога таа повторно беше воведена во втората сезона, се викаше Фелис мартин а ја играше глумицата Ен Гилспи до крајот на серијата. Теренс Форд и Артур Брукс го претставуваа таткото на Дилан, Џек Меккеј, во две епизоди пред Џош Тејлор да ја преземе улогата.
Снимање
Серијата е направена во Van Nuys, Калифорнија. Во текот на 10 години додека серијата се правеше беше снимано комплекс на куќи во Van Nuys, надворешноста и внатрешноста на Пич Пит, паркингот и П.П.А.Д влезот на клубот сите беа сместени на блокот 15000 на улица Calvert во Van Nuys, Калифорнија. Необележан студиски влез сега се наоѓа на оваа адреса, но надворешноста циглена фасада на П.П.А.Д е сè уште видлива во сокакот. Студискиот зграден комплекс од тогаш е дом на различни проекти вклучувајќи ја сетијата Јерико, каде како гост се појави Џејмс Екхаус во една епизода. До февруари, 2010 серијата Melrose Place исто така е снимена во оригинално 90210 Калверт студио. Пост-продукциски услуги за Беверли Хилс 90210 беа под LaserPacific за сите сезони. Многу промени беа направени по пилотската епизода. Продуцентите прво користеа локација која беше користена само еднаш во пилотска епизода за куќата на Волш која се наоѓаше во Брентвуд, Калифорнија. По пилотската епизода куќата на Болш беше преместена во Алтадена, Калифорнија. Куќата користена како дом на Дилан во шоуто исто така се наоѓаше на Алтадена, Калифорнија, во исто соседство со домот на Волш. Три различни локации се искористени за предниот дел на Пич Пит во десетгодишната историја на шоуто. Оригинална локација беше користена само во првите неколку епизоди во првата сезона, булеварот Пико во Лос Ангелес. Беше сменетп на различна локација за останата прва сезона. Кога Пич Пит измислено беше демолиран во втората сезона, продуцентот го искористи Rose City Diner во Пасадена, Калифорнија да ја сними надворешноста за мафијашките состаноци, кое останува понатаму. Клубот Беверли Хилс на плажа се наоѓаше во Санта Моника, Калифорнија. Клубот на плажа искористен во шоуто беше исто место кое беше користено за една летна сезона на Saved by the Bell. Средното училиште Беверли Хилс всушност е сместено во поштенскиот код 90210. Има три поштенски кода во Беверли Хилс и најбогати домови се наоѓаат во 90210, но средното учулиште не беше. Како и да е, ликовите посетуваа целосно измислено Западен Беверли средно училиште, кое би можело да се наоѓа во било кој поштенски код. Снимањето на Западен Беверли средно училиште беше во Торенс, Калифорнија и Торенс средно училиште сместено во поштенски код 90501. Средното училиште Торенс исто така може да биде видено и во други шоуа како Buffy the Vampire Slayer. Ликовите подоцна почнаа да го посетуваат измислениот универзитет Калифорнија во четвртата сезона, и сцените околу универзитетскиот двор всушност беа снимени на Оксидентал колеџ во Егл Рок, Калифорнија. Куќата на плажа на Кели и Дона користена во шоуто е сместена на плажата Хермоса, Калифорнија. Ранчот Golden Oak надвор од Санта Кларита, Калифорнија исто така беше искористен за снимање
Навигатор
Навигаторската епизода покажува како Брендон и Бренда возат кон Западен Беверли на нивниот прв училиштен ден. Насловната карта се покажува на екранот како повеќе видеа од Беверли Хилс се покажани. Во оваа епизода недостасува само Лук Пери, кој првото појавување го има во следната епизода „Зелена соба„. Користената музика подоцна е употребена во 2 и 3 сезона, и беше составена од Џон Д.Дејвис.
2-4 сезона
Отворање започнува со младиници, соберени околу бела позадина (поголем дел се играат наоколу со се она што мислат дека е забавно). Играта завршува со неподвижна слика и започнува насловна картичка. Снимки од серијата (летни епизоди, филмска лента сликана во 1991) е прикажана со зборот „учесвуваат„ Следува видео од снимки (од првата и четврта сезона на серијата) со учество на секој член посебно заедно со неговото име. Недостасува Даглас Емерсон, чиј лик Скот Сканлон, беше периодичен а потоа убиен на средината на втората сезона. Со ова мораше да се исфрлат снимките од снимањата на кои тој учествуваше, и да се сменат со нови сцени. Четиринаесетта епизода од втората сезона во која тој е убиен е насловена како „Следните 50 години„. На крајот, учесниците тресат со рацете и потоа си заминуваат од камерата. Во 4 сезона, снимката е заменета со сцена од крајот на третата сезона „Отпочнување„. Беше дизајнирана од Луиза Холовел. Користената тема е ремиксувана верзија од темата на 1 сезона од Џон. Д. Дејвис, како и во навигаторската епизода „Класот од Беверли Хилс„. Темата подоцна е ремиксувана уште еднаш од Џон. Д. Дејвис во 4 сезона. Учесници во оваа верзија се: Џејсон Присли, Шенон Доерти, Џини Гарт, Ијан Зиеринг, Габриел Картерис, Лук Пери, Брајан Остин Грин, Тори Спелинг, Керол Потер и Џејмс Екхаус.
5 сезона
Со заминување на Бренда, најавната шпица помина низ реконструкција. Најавната песна беше скратена за 58 секунди. И новите членови Тифани-Амбер Тисен и Марк Дејмон Еспињоза беа додадени. Исто така нов заштитен знак и ефект на текст. Џени Гарт стана главна глумица на отворањето. Отворањето оригинално содржи сцени од шоуто, но ова подоцна беше сменето со повеќе фото ленти од фотографирање. По напуштање на Андреа (Фабриел картерис) и Џес (Марк Дејмон Еспиноза) во последните епизоди на сезоната, нивни снимки беа отстранети на почетокот за следните епизоди. Почетокот беше дизајниран од непознат човек, чие име не е на листата во оваа сезона. Учесници во оваа верзија се: Џејсон Присли, Џени Гарт, Ијан Зиеринг, Габриел Картерис, Лук Пери, Брајан Остин Грин, Тори Спелинг, Марк Дајмон Еспиноза, Тифани-Амбер Тисен, Керол Потер и Џејмс Екхаус.
6-7 сезона
Со нов извршен продуцент, почетокот уште еднаш помина низ големи промени, во кои се Кејтлин Робертсон (Клер Арнолд), Џими Волтерс (Реј Пруит), и за првпат Џои Е.Тата (Нет Бусичио). Новиот заштитен знак беше претставен, како и друг текстуален ефект (кој беше сличен на оној од 5 сезона). Почетокот беше дизајниран од Вилијам Браун. Учесници прикажани во оваа верзија се Џејсон Присли, Џени Гарт, Ијан Зиеринг, Лук Пери (6 сезона, само во 1-10 епозода), Брајан Остин Грин, Тори Спелинг, Тифани Тисен, Џои Е.Тата, Џејми Волтерс(6 сезона, само во 1-13 епизода) и Кејтлин Робертсон.
8-9 сезона
Со нов извршен продуцент, заминувањето на Кејтлин Робертсон, и ликовите надвор од училиште, почетокот уште еднаш е преправан. Новите учесници Хилари Свонк (Карлу Рејнолдс) и Винсент Јанг ( Ноа Хантер) беа додадени (подоцна и Даниел Косгрув и Линдзи Прајс во 9 сезона). Снимањето на учесниците заедно на филмска лента доби сина боја. Почетокот беше дизајниран од Брајан Доленмајер. Учесници во оваа верзија се Џејсон Присли, Џени Гарт, Ијан Зиеринг, Брајан Остин Грин, Тори Спелинг, Тифани Тисен, Џои Е.Тата, Хилари Свенк (8 сезона, само од 1-19 епизода), Винсент Јанг, Линдзи Прајс и Даниел Косгроув.
Додатни забелешки
Торанд продукција беше користена за неколку сезони на серијата. Торанд продукција доаѓа од првите три букви на Арон Спелинг првото дете, Тори и првите четири букви од неговото второ дете, Ранди. Entertainment Weekly го назначи серијата за 20 на неговата топ 100 листа за телевизиски серии во последните 25 години. Списанието исто така и насловната тема ја назначи за 15-та на листата топ 25 телевизиски насловни теми. Заминување на Шенон Доерти од серија ќе биде најдолга континуираност која се има видено без главен лик и без друг гост по нејзино заминување. Почетната вечера во Пич Пит во првите епизоди во серијата е всушност е Ејплплан, вистинска институција во Лос Анџелес. Сместена во западен Лос Анџелес, неколку блока од Беверли Хилс. Пич Пит беше модерен по овој ресторан. Во мај 2003, мнозинството од членовите дадоа посебна телевизиска ретроспектива, Беверли Хилс 90210: повторна средношколска средба по 10 години. Средбата ги соедини: Џејсон Присли (Брендон Волш), Шенон Доерти (Бренда Волш), Џени Гарт (Кели Тејлор), Ијан Зиеринг (Стив Сандерс), Габриел Картерис (Андреа Зукермен) и Лук Пери (Дилан Меккеј). Џејмс Екхаус (Џим Болш), Керол Потер (Синди Волш) и Џо Е.Тата се приклучија на средбата на последниот дел. Даглас Емерсон (Скот Сканлон), Брајан Остин Грин (Дејвид Силвер) и Тори Спелинг (Дона Мартин) не се појавија. Ова ја обележи првата стедба на фамилијата Волш по заминувањето на Доерти пред девет години, во 1994. Средбата се одржа во дневната соба на фамилијата Волш, дури имаше и нивна заедничка слика на маса.
Прикажување
Беверли Хилс 90210 започна да се прикажува од 4 октомври 1990 до 17 мај 2000 на Фокс во Сад. Неколку тв мрежи низ светот ја прикажуваа Беверли Хилс 90210. Во Обединето Кралство ИТВ ги прикажа првите две сезони додека сателитскиот канал Sky 1 стекна право на останатите сезони од 3-9. 10 сезона никогаш не беше прикажана. Подоцна Five стекна право да ги репризира сезоните од 1-4. Австралија го прикажуваше шоуто на Network Ten, Fox8 I Fox Kids. Во Канада крајните сезони се прикажуваа на Global. Исто така беше пуштено и на TVA (во Франција). Пуштено е и во Данска на TV2. Во Шпанија, шоуто беше пуштено на Tele 5 од 1991 до 2005. Во Индонезија беше пуштено на RCTI и Indosiar. Во Малезија, серијата се прикажува сега на 8TV почнувајќи од 14 јуни секоја сабота во 11:45. Во Италија, Беверли Хилс ззапочна со прикажување во ноември 1992 на најпознат канал и брзо стана најгледано шоу за тинејџери и адолесценти. Гледаноста беше голема сè до првите единаесет епизоди од шестата сезона. Тогаш серијата беше префрлена доцна попладне (каде имаше добра гледаност повторно). Финалето се прикажуваше во декември 2000. Репризите успешно се прикажуваа на Italia Uno и It! Italia Teen television. Моментално серијата се репризира во различни сезони на Rai 4 и SkyUno попладне и на ItaliaUno рано наутро. Словенија ги прикашуваше сите сезони секој ден од 4:10 попладне до 9 април 2009 (кога последната епизода ќе се дава). POP TV, како и да е беше прва Словенска телевизиска станица која емитува серии во 1990. На Филипини, мрежно место го прикажува шоуто преку Super 40 кое оди од 7:48 до 8:30 навечер.
Откажувања
Кога Беверли Хилс, 90210 започна, шоуто беше силна тема-насочена кој близнаците Волш соочувајки се со различни тинејџерски прашања секоја недела за содржина на епизодите. Како шоуто напредуваше, стануваше се по лично-водени со различни карактери кои влегуваат во љубовни триаголници, додека се справуваат со основни адолесцентни прашања. Гледаност за десетта сезона заврши со просечни 10 милиони гледачи по епизода. Гледаноста беше мала во однос на претходинте сезони. Слабата гледаност, покрај високи трошоци поврзани со секкоја телевизија, шоуто во негова последна сезона водеа Fox да ја откаже серијата во јануари 2000. Во мај 2000, 25 милиони луѓе вклучија да ја гледат последната епизода. Сите основни учесници, не вклучувајќи ги Шенон Доерти и Даглас Емерсон, се појавија во финалето. Денис Доусен и Тифани-Амбер Тисен исто така се врати.
803
803 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 803 година од новата ера, 803. од првиот милениум, 3. од IX век и четвртта од 800-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6311 и 6312 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5553 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4563 и 4564 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1556.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 803 година се протега во 3439 и 3440, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3499 и 3500 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1346. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 187 и 188 исламска година.
Инцидент со часовникот на Ахмед Мохамед
Инцидентот започна кога Мохамед повторно ги состави деловите од дигиталниот часовник во прибор за моливи со големина од 20cm и го донел во училиште за да им го  покаже на своите наставници. Неговиот професор по англиски мислел дека уредот личи на бомба па го конфискувал и го пријавил кај директорот. Била повикана локалната полиција, која го испрашувала час и половина. Тој бил врзан со лисици, одведен во притвор без дозвола да се види со неговите родители и пренесен во установа за малолетници, каде што му биле земени отпечатоци од прсти и била направена фотографија  Потоа бил пуштен кај неговите родители. Според локалната полиција, причината за неговото апсење била затоа што првично се сомневале дека можеби намерно предизвикал страв од бомба. Случајот не бил покренат понатаму од страна на органите за малолетничка правда, но тој бил суспендиран од училиште.
По инцидентот, полицијата утврдила дека Мохамед немал злонамерна намера и не бил обвинет за никакво кривично дело. Веста за инцидентот стана актуелна првично на Твитерсо наводите на коментаторите дека постапките на училишните службеници и полицијата се должат на нивните стереотипи за Мохамед врз основа на неговото суданско потекло и муслиманската вера. Потоа, американскиот претседател Барак Обама, како и други политичари, активисти, директори на технолошки компании и медиумски личности коментираа за инцидентот. Многумина од нив го пофалија Мохамед за неговата генијалност и креативност, а тој беше поканет да учествува на голем број настани од висок профил поврзани со поттикнување на младинскиот интерес за науката и технологијата. Иако Мохамед беше ослободен во последната полициска истрага, тој стана предмет на теории на заговор - многу од нив се контрадикторни, не наведувајќи никакви докази и се во спротивност со утврдените факти - кои тврдеа дека инцидентот е намерна измама.
На 23 ноември 2015 година, семејството на Ахмед се закани дека ќе го тужи градот Ирвинг и училиштето за прекршување на граѓанските права и за нанесување на физичка и ментална болка, освен ако не добијат писмено извинување и компензација од 15 милиони долари. Оваа тужба беше отфрлена во мај 2017 година поради недостиг на докази. Семејството, исто така, ги тужеше конзервативните водители на ток-шоу Глен Бек, Бен Шапиро и друг коментатор на Фокс Њуз за помали суми врз основа на клевета на карактерот. И двата случаи беа отфрлени со предрасуди поради слободата на говорот од првиот амандман. Кон крајот на 2015 година, неговото семејство одлучи да прифати стипендија од Катарската фондација и да се пресели во Катар, делумно поради неподдржани обвинувања за терористички врски и континуирано вознемирување од страна на теоретичарите на заговор.
Славица (филм)
„Славица“ — југословенски филм од 1947 година во режија на Вјекослав Африќ. Главните улоги ги играат: Ирена Колесар, Јозо Лауренчиќ, Маријан Ловриќ, Браслав Борозан итн.
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Далмација околу Втората светска војна. Сиромашната девојка Славица и младиот рибар Марин се соочуваат со големи проблеми во својата средина која не ја одобрува нивната љубов поради класната поделеност на општеството. Кога во Далмација избувнува востание против италијанската окупаторска власт, Славица и Марин, заедно со група задругари, му се придружуваат на востанието и го кријат еден штотуку изграден брод со намера да им го предадат на партизаните. Непријателската војска ги заробува, но партизаните успеваат да ги ослободат. Така, Марин и Славица стануваат партизани при што учествуваат во неколку акции. Меѓутоа, за време на една поморска битка, Славица погинува, а во нејзина чест, партизанскиот брод го добива името „Славица“.
Ноќно кафе
Ноќно кафе  (Le Café de nuit) е слика - масло на платно, создадена од холандскиот уметник Винсент ван Гог во септември 1888 година во Арл.Нејзиниот наслов е впишан подолу веднаш под потписот. Сликата е во сопственост на Универзитетот Јеил и моментално се чува во Уметничката галерија на Универзитетот Јеил во Њу Хевен, Конектикат.
Сликата го прикажува кафулето на железничката станица во градот Арл, добро познато на уметникот. Сопствениците на кафулето, Џозеф-Мишел и неговата сопруга Мари Џинот често му позираа на Ван Гог. Така, мадам Џинот е прикажана и на друга слика на уметникот - „Арлезијан“ (т.е. жител на Арл).
Опис
Сликата е насликана на индустриско грундирано платно со големина 30 (француски стандард). Ја прикажува внатрешноста на кафулето, со полузавесна врата во средишната позадина која води, веројатно, во поприватни простории. Пет гости седат на масите покрај ѕидовите лево и десно, со Жину, газдата кој прикажан во него, на едната страна од масата за билијард во близина на центарот на собата, свртен кон гледачот. Петте гости прикажани во сцената се опишани како „тројца пијани и запуштени во голема јавна просторија [...] стуткани во сон или ступор“. Еден научник напишал: „Кафето беше целоноќно место на локални лудници и проститутки, кои се прикажани свиткани на масите и како пијат заедно на далечниот крај на собата."
Во многу контрастни, живи бои, таванот е зелен, горните ѕидови црвени, блескавите, гасни тавански светилки и подот главно жолти. Бојата е нанесена густо, при што многу од линиите на просторијата водат кон вратата во задниот дел. Перспективата изгледа малку надолу кон подот ..
Настанок
Во шеговит пасус од писмото што Ван Гог му го напишал на својот брат Тео, уметникот рекол дека Жину му зел толку многу од неговите пари што му рекол на сопственикот на кафулето дека е време да се одмазди со бојадисување на местото.
Ван Гог добро го знаел „Ноќен живот“ и слични установи. Во своето писмо до неговиот брат Тео, тој пишувал за идејата за оваа слика. „Во ноќното кафе се обидов да прикажам место каде што човек се уништува, полудува или станува криминалец. Сакав да ја изразам деструктивната страст што ги поттикнува луѓето со помош на црвена и зелена боја.
Подоцна тој го повтори делото во акварел, која моментално се наоѓа во приватна колекција.
Во август 1888 година, уметникот во писмо му рекол на својот брат: Денес веројатно ќе почнам од внатрешноста на кафулето каде што имам соба, со газиена светлина навечер. Тоа е она што тие го нарекуваат овде „кафе де нуит“ (тука се прилично чести), останувајќи отворени цела ноќ. „Ноќните луѓе“ можат да се засолнат таму кога немаат пари да платат за сместување или се премногу пијани за да ги примат.
Во првите денови од септември 1888 година, Ван Гог седел три последователни ноќи за да ја наслика сликата, спиејќи преку ден.
„Кафе Тераса ноќе“ на Ван Гог, прикажувајќи маси на отворено, улична сцена и ноќното небо, беше насликана во Арл во приближно исто време. Тој прикажува различно кафуле, поголем објект на Плоштадот.
Сопственици
Пролетта 1908 на изложбата „Салон на златното руно“ сликата беше купена за седум илјади франци од колекционерот Иван Морозов. Во 1918, сликата била национализирана од советските власти. Во 1928-33 година, сликата била изложена во Москва, а потоа била продадена на колекционерот Стивен Кларк.
По неговата смрт, според тестаментот, правата на сликата преминале на Универзитет Јеил. Во 2014правнукот на Иван Морозов, Пјер Коновалоф, ги загубил правата на сликата на американски суд.
Уметнички одлики
Сликата е наведена како едно од ремек-делата на Ван Гог и е пофалена од критичарите. За разлика од импресионизмот, во оваа слика уметникот не се восхитува на убавината на природата или состојбата, Ван Гог ги пренесува своите емоции и чувства, вклучително и со помош на боја ново решение.
Сликата е проткаена со топли бои со доминација на жолтата, која ја пренесува зачадена атмосфера. Зелената боја на таванот и масата за билијард попрво пренесуваат болно чувство, дополнувајќи ја сликата со изобилство црвено - бојата на вознемиреноста и страста. Стилот во кој ова дело е направено од Ван Гог подоцна ќе се нарече експресионизам.
Црква „Св. Петнаесет тивериополски маченици“ - Струмица
Свети петнаесет тивериополски маченици — е комплекс од цркви во градот Струмица. Комплексот е вклучен во Списокот на Културно наследство на Македонија.
Предание
Црквата Свети Петнаесет тивериополски маченици е посветена на Петнаесетте маченици. Основни податоци за делата на Светите Петнаесет маченици произлегуваат од Житието на охридскиот архиепископ Теофилакт Охридски, иако е тешко да се утврди врз основа на кои изворни сведоштва Теофилакт Охридски го опишал судењето на тивериополските маченици.
Во времето на римскиот цар Јулијан Отпадник (361-363) бил издаден акт за голем прогон на христијаните во царството. Јулијан Отпадник по стапувањето на царскиот престол ги вратил старите пагански верувања и го отфрлил христијанството издавајќи заповед со кој наредил одмазда врз оние кои нема да се вратат кон старите обичаи. Во градот Никеја или денешен Изник во Турција, во центарот на градот била прочитена наредбата на царот според која на оние кои ќе се одречат од христијанството им следувало награда. Според Житието голем дел од населението ја избегнале наредбата на царот и заминале од градот.
Од оние кои побегнале биле и Тимотеј, Комасиј, Евсевиј и Теодор кои се населиле во Солун. По краткиот престој во Солун тие заминале кон Тивериопол или денешна Струмица. Во градот, Тимотеј станал епископ на Тивериополската црква, Комасиј кој претходно бил војник се замонашил заедно со Евсевиј а Теодор исто така бил епископ и учесник на Првиот вселенски собор во Никеја во 325 година. По пристигнувањето тие започнале да го проповедаат христијанството меѓу жителите на градот и биле прифатени од страна на Петар, Јован, Сергиј, Теодор, Никифор кој го проповедале делото на Исус во презвитерски чин а заедно со нив служеле Василиј и Тома во ѓаконски чин заедно со монасите Еротеј, Даниил, Харитон и Сократ. Уште тогаш почнала да се шири нивната слава на доследни христијански проповедници и чудотворци.
По некое време за нивното дело во Тивериопол се разбрало во Солун од страна на Валент и Филип кои биле началници на градот и службеници на царот Јулијан Отпадник. По пристигнувањето во градот тие наредиле пред толпата народ да бидат доведени тивериополските црковни лица, по кое им било речено: "Цело царство се потчинува на царската наредба која гласи дека треба да се поклониме на бесмртните богови… Како само вие се покажавте, наспроти целиот свет, помудри од старите луѓе? “"
Тие изјавиле дека и елинските писатели ги нарекуваат боговите неразумни и неморални и дека многу повеќе од нив ја разбираат незнабожечката религија. Но, во едни такви бајки бесмилено било да се верува, па затоа тие ја прифатиле верата бидејќи само тој за нив претставувал Бог. По ова Валент и Филип им поставиле прашање дали ќе пренесат жртва на боговите по кое тие повторно одбиле.
Поради оваа изјава сите биле осудени на смрт со отсекување на главата. По погубувањето телата биле расфрлени а по заминувањето од градот на Валент и Филип жителите на градот ги зеле нивните тела и ги погребале во посебни гробови на кој било напишано името на секој од нив. Петнаесетте маченици од Тивериопол биле погребани во доцноантичка некропола, надвор од градот каде што се закопувале христијаните. Овие маченици пострадале во 361 или 362 година на 28 ноември. Денеска, според јулијанскиот календар, нивното име се слави на 11 декември. Дел од нивните мошти се наоѓаат во црквата Свети Петнаесет тивериополски маченици во Струмица.
Мошти
Култот кон Светите Петнаесет Тивериополски маченици се возобновил од средината на 9 век наваму кога покрстената бугарска држава на кнезовите Борис I и Симеон I ги завладеала од Византија македонските простори. По Моравската мисија на Св. Кирил и Методиј била основана Брегалничка епархија Во времето кога градот бил под власта на Борис I кој се покрстил во 864 година, според верувањата светите маченици почнале да се појавуваат на местото каде што биле положени и ги гледале како одат ноќно време по бедемот, разделувајќи им на сите што им требаат големи исцеленија. Бугарскиот цар дал заповед на Брегалничката епархија да биде изграден нов храм каде ќе бидат пренесени моштите на мачениците. Бугарскиот кнез Борис ја поддржал градбата на крстовидната црква во Струмица врз темелите на разурнатата ранохристијанска базилика и над гробовите на мачениците. При ваквиот воспоставен култен тренд се иницирало и пренесувањето на моштите во новоизградената катедрална црква посветена во нивен спомен во формираната епископија на Брегалница.
Оваа задача била доделена на болјаринот Таридин кој кога застанал врз местото каде се јавувале светителите дал наредба да се започне со копање по кое биле откриени ковчезите кои биле покриени со мермерни плочи и потпишани со натпис врз кој било изложено името на секој од светителите, надворешниот изглед, начинот на живот, чинот и цртите на лицето. Зацврстувањето на светителскиот култ кон св. Петнаесет Тивериополски маченици било предизвикано со откривањето на светите мошти на петте свештеномаченици Тимотеј, Комасиј, Евсевиј, Теодор и Сократ во втората половина на 9 век. Во 42-та глава од Житието се наведува дека пренесувањето на моштите било на 28 август, датум кој влегол и во црковниот календар за празнување на овој чин.
Во следните години според христијанските верувања, моштите на овие маченици станале извор на разни чуда: некој човек цел живот имал искривени нозе, па штом се допрел до ковчегот на светителите, оздравел; многумина измачувани од нечисти духови нашле спас за својата душа и тело, прибегнувајќи со молитва кон светителите; глуви прослушувале; неми прозборувале; болни од лепра оздравувале и уште безброј чуда се случувале од телата на овие свети маченици.
Во 1355 година средновековниот српски владетел Стефан Душан главно своите освојувања ги распространил во Македонија, па сакајќи да ја замени Византија на Балканот на секој план, се определил да ги користи македонските духовни и културни традиции. Се крунисал за цар во Скопје со благословот на охридскиот архиепископ, а државниот Собор го одржал токму во Крупиште — каде што сè уште постоела катедралната црква на некогашната Брегалничка епископија. Веројатно катедралната црква настрадала од земјотрес. Истиот средновековен српски владетел го изразил својот интерес и кон црквата „Св. Петнаесет“ во Струмица, којшто во својата Грамота од 1348-1352 година на манастирот „Св. Архангели Михаил и Гаврил“ кај Призрен му ја подарил како „задужбина“ За време на турското ропство оваа црква била разурната, а во 1921 година нејзиниот духовен култ бил обновен со изградбата на една капела.
Подоцна Струмица доживеала катаклизма и била разрушена до темел, а настрадале и моштите. Останала само една рака за која се претпоставува дека е на Петар, која што според верувањата направила многу чуда и излечила многу болни и која подоцна била положена во храмот посветен на Света Анастасија во Солун.
По Балканските војни во 1913 година некој ја однел во Кукуш. Во Струмица останал само споменот за светите Петнаесет свештеномаченици чиј спомен месното население го празнува свечено на местото каде се претпоставува дека биле погубени и каде што се случиле многу чуда. Не треба да се запостави претпоставката дека во периодот кога ранохристијанската базилика била разурната некои од моштите да биле откопувани како исцелителни реликвии и да се разнесувале во непознати насоки. Но, постои веројатност дел од нив сè уште да лежаат под струмичката земја во самиот архитектонски комплекс или пак во неговата близина.
Во 1984 година академик Блага Алексова го открила храмот каде се претпоставувало дека се наоѓале моштите на светците кој се наоѓал недалеку од Крупиште на Брегалница.
Култ
Кон крајот на 11 или во почетокот на 12 век охридскиот архиепископ Теофилакт Охридски ја составил опширната богословско-историска творба со хагиографска структура, именувана како Мачеништвото на светите славни петнаесет свештеномаченици пострадани во Тивериопол, сега именуван Струмица, за царувањето на злочестивиот Јулијан Отстапник. Овој состав претставува главниот историски и книжевен извор за проследување на култот кон св. Петнаесет Тивериополски свештеномаченици. Не е сочуван неговиот оригинален прототип напишан на византиско-грчки јазик.
Воспоставениот култ кон тивериополските маченици почнал широко да влијае за распрастронавување на христијанството меѓу паганите, па како што и запишал Теофилакт:
"Тивериопол достигнал да стане како некоја кула од секаде видлива, која ја раздавала и на другите градови на запад светлината на верата и ги враќала од мракот на заблудата оние, што се наоѓале во длабокото море на неверието“"
За поинтензивно актуелизирање на култот кон ранохристијанските маченици загинати во текот на прогоните од протагонистите на паганската вера придонела и една одредба на Седмиот вселенски собор во 842 година. Според неа се воспоставило официјалното иконопочитување и се наметнала неопходност од литература, насочена за да ја заштити светоста на христијанскиот морал и на моштите и да создаде поимпресивна емоционална атмосфера околу овој суштествен атрибут за иконопоклонството. Култот на св. Петнаесет Тивериополски маченици се воспоставувал уште и преку уметничката традиција, со насликувањето на нивните портрети по фреските и иконите. Досега се откриени нивните портрети на западниот ѕид од централната гробница во базиликата и средновековната црква „Св. Петнаесет“ во Струмица, а се познати и неколку икони од понов период.
Споменот за нивната смрт и култ се сочувал и постоел во црковната литература и во третата деценија на 8 век, во двата канона на византиско-грчки јазик од Константин Кависила. Истите биле преведени и на црковнословенски јазик. Преданијата велат дека по погубувањето на Светите Петнаесет Маченици, жителите во знак на протест изградиле петнаесет храмови.
Најтемелни истражувања за застапеноста на овие светители во ликовната уметност изложил академик Цветан Грозданов, при што тој заклучил дека преку овој облик на манифестирање нивниот култ не излегол од границите на струмичко-брегалничкиот регион.
Светото дрво
Во дворот на црквата има пораснато дрво над гробовите на мачениците. Месното население го почитувало тоа дрво како свето. Едно предание говори, дека некој Турчин, сакајќи да докаже дека верата на „ѓаурите“ е празна, решил да го исече дрвото, но го снашла голема несреќа, па самиот тој забранил сечење на дрвото. Кога започнале археолошките ископувања, жилите од дрвото биле оштетени, а подоцна веќе исушеното дрво беше пресечено, но култот за неговата светост продолжило да живее.
Комплекс
Комплексот цркви посветени вклучува цркви од различни временски периоди и тоа: претхристијанска, ранохристијанска базилика, крстообразна црква и нејзината подоцнежна обнова. Во крстообразната црква се наоѓа најстарата досега пронајдена фреска во Македонија, на која се претставени светите Тивериополски свештеномаченици. Во претхристијанскиот храм се зачувани мозаици, додека ранохристијанската базилика не може целосно да се открие заради тоа што добар нејзин дел е покриен од крстообразната црква. Оваа петокуполна средновековна црква од таканаречен сложен „цариградски тип“ е единствена во Македонија и една од ретките на Балканот.
Централна гробница
Петнаесетте Маченици од Тивериопол биле погребани во доцноантичка некропола, надвор од градот, каде што се закопувале христијаните. На овој простор бил откриен комплекс од црковни градби во чиј централен дел се наоѓа голема засведена гробница. Централната гробница и другите 16 засведени гробници се изградени врз постар храм, односно ранохристијанска базилика, чиј под бил украсен со полихромен мозаик. Појавата на крстот меѓу мотивите на мозаикот укажува на христијански објект.