cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нигер
Административна поделба
Нигер е поделен на 7 региони и округ на главниот град. Регионите се поделени на 36 департмани. Департманите се поделени на комуни од различен вид. Според состојбата од 2006, Нигер има 265 комуни, кои се поделени на урбани комуни (градовите), рурални комуни (слабо населени места) и административни комуни (ненаселени места). Руралните комуни имаат официјални административни центри, додека урбаните комуни се поделени на квартови. Административните единици на Нигер биле преименувани во 2002 година, како дел од процесот на децентрализација. Претходно Нигер бил поделен на7 департмани и 36 ародисмани и комуни. Порано водачите на регионите и комуните биле назначени од владата, а денес по пат на избори.
Стопанство
Економијата на Нигер се сконцентрира на одгледување растенија, говеда и трговија со ураниум. Сушните периоди, опустошувањето, природниот пораст од 2.9% и намалената побарувачка на ураниум ја оштетиле економијата на државата. Државата исто така се заснова на внатрешните пазари и внатрешната трговија. Во последните децении Нигер се класифицира на дното на списокот на држави според Индексот на човековиот развој, БДП и приход по глава на жител. Државата се заснова на финансиска помош од држави и организации. Проспектот на државата во последните години се гледа во ослободувањето на долгот од странана Светската банка и Меѓународниот монетарен фонд. Официјална валута на Нигер е западноафриканскиот ЦФА франк, заедничка валута на некои западноафрикански републики.
Образование
Степенот на писменост во Нигер е еден од најмалите во светот. Според податоците од 2005 година, само 28.7% од населението се писмени Основното образование во Нигер е задолжително и тоа трае шест години. Степенот на запишување деца во основното образование е мал, особено за девојчиња Во 1997 просекот на запишани деца бил 29.3% од вкупниот број, а во 1996 24.5%. Околу 60% од децата кои одат на училиште се момчиња. Децата често се тераат на физичка работа.
Тамсулозин
Тамсулозинот е лек од класата на алфа-рецептор-блокатори (алфа-адренергични антагонисти) кој се користи за третман симптомите на доброќудна хиперплазија на простатата (БХП). Лекот се издава на рецепт.
Тамсулозинот се користи во третманот на отежнато уринирање, чест симптом на зголемена простата. Тамсулозинот, како и останатите алфа блокатори дејствува преку релаксирање на мазната мускулатура на мочниот меур и простатата.
Тамсулозинот бил одобрен за медицинска употреба во САД во 1997 година.
Области на примена на лекот
Тамсулозин е одобрен за третман на симптоми на долниот уринарен тракт кај бенигна хиперплазија на простатата (БХП) и се смета за лек од прв избор за оваа индикација. Во споредба со другите алфа-блокатори, како што се доксазосин и алфузосин, тој покажува помало влијание врз крвниот притисок (иако тоа не може секогаш да се исклучи).
Клиничката студија на пациенти со камен во бубрег по третман со екстракорпорална литотрипсија (минимално инвазивна процедура со разбивање на каменот без засеци на телото) покажа дека пациентите третирани со тамсулозин биле подобро способни да ги исчистат остатоците од камењата.
Во третманот на рак на простата со брахитерапија со ниски дози, таканаречените семиња трајно се вметнуваат во простатата. Во првите шест месеци по процедурата, често се јавува итност на мокрење, дизурија (болно отежнато мокрење) и полиурија (зачестено мокрење). Профилактичката администрација на тамсулозин може да ги намали уролошките симптоми.
Начин на дејствување на лекот
Тамсулозин е антагонист на α1-адренорецепторот. Тој го блокира блокира адренорецепторот и со тоа ја намалува напнатоста на мазната мускулатура на простатата и мочоводот. Како резултат на тоа, протокот на урина од мочниот меур се зголемува и мокрењето се олеснува.
За разлика од другите алфа блокатори, тамсулозинот покажува релативно висока антагонистичка селективност за простатичните α1A/1L-адренорецептори, што значи дека се врзува речиси исклучиво само за овој подтип (α1A/1L) на адренорецептор, спречувајќи ја неговата активација (антагонистичко дејство). Од една страна, оваа рецепторска селективност доведува до релаксација на мазните мускули на вратот на мочниот меур, уретрата и простатата, во комбинација со полесен одлив на урината, а од друга страна е поврзана со помала стапка на несакани ефекти.
Бидејќи алфа-блокадата води до релаксација на мазните мускули на начин независен од полот, лекот исто така го подобрува протокот на урина и кај жените, што е докажано во студиите. Одобрената индикација за тамсулозин е „третман на симптоми на долниот уринарен тракт поврзани со бенигна хиперплазија на простатата“. Употребата кај жени кои страдаат од уринарна задршка (ретенција) поврзана со стриктури (стенсувања) на мочниот меур и уретрата (мочоводот) е надвор од рамките на одобрените индикации (анг. off label use).
Клодр Ќере
Клодр Ќере — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Комси.
Гајсмар
Гајсмар (Geismar) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Малацки
Збратимени градови
Malacky is twinned with:
Јагулолики
Јагулолики — група (надред) на целокоскени риби. Најраниот постембрионален развиток кај рибите од оваа група е претставен со проѕирна ларва наречена лептоцефалус (име кое означува "мала глава").
Монофилетското потекло на оваа група не е нашироко прифатено. Едни автори сметаат дека ларвата лептоцефалус не може да е одлика врз основа на која би се образувал еден таксон. Анализите на rRNA би можеле да ја разрешат дилемата за тоа дали оваа група би можела да се смета за посебен таксон.
Систематика
Во оваа група се наоѓаат четири реда, 24 фамилии, 156 рода и преку 850 вида.
Жорж Кивје
Жорж Леополд Кивје (Jean Léopold Nicolas Frédéric, Baron Cuvier; 1769-1832) — истакнат француски природонаучник и барон. Се смета за основач на споредбената анатомија и палеонтологијата. Бил член на Француската академија на науките.
Брат е на Фредерик Кивје. Под раководството на Жорж Кивје ги обучувале Жан-Виктор Одуен и Анри Милан-Едвардс.
Животопис
Роден е во 1769 година во Мемпелгард (денес Монбелијар), кој тогаш припаѓал на Виртемберг. Тука одел на училиште и морал да се подготви за звањето пастор (Кивје припаѓал на протестантско семејство), но непријателството кон него од страна на директорот на гимназијата во која учел го спречило ова. Подоцна Кивје се запишал на каролинска академија (Karlsschule) во Штутгарт, каде го избрал факултетот за камерални науки, што му дало можност да се запознае со природознанието, кон кое развил склоност уште од детството.
Во 1788 година Кивје бил тутор на грофот Дериси (фр. d'Hericy) во замокот Фикенвил во Нормандија, каде ја искористил блискоста на морето за да ги истражува морските животни. Запознавајќи се со Тесие, Жорж Кивје по негова желба давал курсеви по ботаника за лекарите од болницата со која раководел Тесие и благодарение на врските на Тесие со париските научници, стапил во контакт со најеминентните природонаучници, на чија покана допатувал во Париз, каде во 1795 година станал професор во централната школа Пантеон.
Кратко по ова, Кивје бил назначен за помошник на Мертру (фр. Mertrud), предавач по споредбена анатомија во ботаничката градина, а во 1796 година бил назначен за член на националниот институт; во 1800 година ја заземал катедрата по природонаука во Францускиот колегиум; во 1802, по смртта на Мертру за зазел катедрата по споредбена анатомија во Jardin des Plantes. Во периодот од 1809—1811 година организирал предавања во новоприклучените области анексирани кон империјата; пдоцна служел во државниот совет: во 1822 година на него му бил предаден надзорот над протестантските теолошки факултети
Тој бил член на Француската академија, кога Луј-Филип бил пер на Франција.
Починал во 1832. Неговото име е внесено во списокот на најголемите научници на Франција, сместен на првиот кат од Ајфеловата кула.
Научна дејност
Кивје бил најистакнатиот зоолог од крајот на XVIII и почетокот на XIX век. Особено драгоцени заслуги има во полето на споредбената анатомија: тој не само што ја истражувал градбата на многу животни, туку воспоставил и бројни многу значајни теоретски гледишта; тој го открил законот за сооднос меѓу органите, според кој промената кај еден од органите е придружена со неколку промени кај други органи. Кивје го востановил поимот тип и во голема мера ја усовршил класификацијата на животните. Првите негови истражувања во областа на зоологијата се посветени на ентомологијата, а по нив следувале низа работи на полето на споредбената анатомија на различните животни (1792-1800), потоа ,,Lecons d’anatomie comparés‘‘ (најпрво во 5 тома во Париз 1801—1805; новото издание во 8 тома е издадено од неговите ученици по неговата смрт, во 1836-46), а како дополнување на ова дело послужила ,,Mémoires pour servir à l’histoire et à l’anatomie des mollusques‘‘ (Париз, 1816). Својата класификација тој ја развил во статијата ,,Sur un nouveau rapprochement à établir entre les classes qui composent le règne animal‘‘ (1812, во журналот ,,Annales d’histoire naturelle‘‘, т. XIX); понатаму ја издал ,,Règne animal‘‘ (4 тома, Париз, 1817; 2-то преработено издание било во 5 тома од 1829 година и неколку други изданија потоа); заедно со Валансен тој ја започнал книгата ,,Histoire naturelle des poissons‘‘ (22 тома, Париз, 1828-49; по смртта на Кивје изданието продолжил да го пишува, но не го завршил Валансен).
Важно значење имале истражувањата кои Кивје ги вршел на фосилите на ‘рбетниците, кај кои мошне успешно ги применувал принципите на споредбената анатомија. Во врска со ова, тој изјавил:
Во 1812 година ја објавил ,,Recherches sur les ossements fossiles‘‘ (4 т.; 4-тото издание во 12 тома во 1830-37 г.). Кивје бил поддржувач на постојаноста на видовите и главен противник на следбениците на теоријата за еволуција (Ламарк, Сент-Илер). Истражувањата на Кивје вршени на фосилите во парискиот басен го довеле до теоријата на катастрофи, според која секој геолошки период поседувал своја фауна и флора и завршувал со голем преврат, катастрофа, при која загинувал целиот жив свет, а новиот никнувал како резултат на ново творечко дејство. Учењето за катастрофите го изложил во ,,Discours sur les revolutions de la surface du globe et sur les changements qu’elles ont produits dans le règne animal‘‘. Теоријата на катастрофите била предмет на дискусија, одбиена од страна на научната јавност благодарејќи на работата на Чарлс Лајел.
Меѓутоа, откажувањето од идеите на катастрофизмот не било конечно: во првата половина на 20 в. тие делумно се преродиле во форма на т.н. неокатастрофизам — претстава за истовременото создавање на планините на Земјата, со што се нарушувале долгите епохи на релативен мир и еволуција на Земјината кора.
Алиндски астероиди
Алиндски астероиди (алинди) — група астероиди со голема полуоска од околу 2,5 ае и орбитално занесување од 0,4 до 0,65. Наречена е по астероидот 887 Алинда, откриен од Макс Волф во 1918 г.
Овие тела се држат во подрачјето со орбитална резонанција со Јупитер во сооднос 1:3 (2,502 ае), што е блиску до резонанција 4:1 со Земјата (2,520 ае). Орбиталната занесеност на тело во оваа резонанција се зголемува со гравитациски пресеци со Јупитер сè додека не биде доведено во блиска средба долна планета, која ја нарушува резонанцијата.
Една последица до ова е ситуацијата кога алиндски астероид е на неповолна положба за набљудување кога се наближува кон Земјата (на пример, при мало издолжување од Сонцето), тогаш оваа ситуација знае да трае со децении. Така, во 2010 г. е заклучено дека алиндскиот астероид 1915 Кецалкоатл е забележам само еднаш од 1985 г наваму.
Друга последица е тоа што некои од овие астероиди неколкупати доаѓааат релативно блиску Земјата, поради што се погодни за добри проучувања со радари од Земјината површина. Такви примери се 4179 Тевтат и 6489 Голевка, како и 2019 MO, кој се судрил со Земјата во јуни 2019 г.
Динамичка старост
Резонанцијата 3:1 со Јупитер предизвикува повторливо накачување на занесеноста на астероидната орбита. Динамички младите членови имаат занесување од 0,30 до 0,34, претежно задржувајќи се во астероидниот појас на 1,7–3,4 ае од Сонцето. Постарите членови како 8709 Кадлу имаат занесеност од 0,465 до 0,475 иа ја пресекуваат Марсовата орбита. (8709 Кадлу доаѓа доволно блиску до Јупитер, Марс и Земјата за да биде гравитациски поттурнат) Најстарите членови со занесеност меѓу 0,57 и 0,75 ја пресекуваат Земјината орбита. Најзанесен астероид од групата е 3360 Сиринга, со вредност од 0,7 и орбита со динамички краток животен век.
Плач за Зора
Плач за Зора (англиски: Cry for Dawn) - поранешен хорор - антологиски стрип од Соединетите Држави кој бил емитуван во девет изданија од 1989 до 1992 година. Книгата е првенствено напишана од Џозеф Мајкл Линснер и Џозеф Монкс со уметнички дела од Џозеф Мајкл Линснер. Во серијалот учествувале гостински уметници и писатели во некои изданија, но делото главно го извеле Линснер и Монкс. Објавено е од „Cry for Dawn Productions“ од 1989–1992 година и го вовеле ликот на „Зора“, божицата на раѓањето и повторното раѓање. Иако Зора служела како главен лик во изданијата „Плаче за зората“, таа подоцна имала многу наслови посветени на нејзините патувања низ рајот и пеколот низ повеќе поврзани наслови за Sirius Entertainment, Image Comics, и Linsner.com.
Плач за Зора бил наслов само за зрели читатели, кој се појавил во шпицот на независниот стрип во 1990-тите, на пазарот во САД. Поради уметничкото дело на Линснер и врвната тематика со која се занимавала серијата, насловот развил култен следбеник што продолжи во децениите по објавувањето.
Ото Толнаи
Ото Толнаи (унгарски: Tolnai Ottó), (1940, Кањижа -) е современ југословенски и унгарски писател.
Животопис
Ото Толнаи е роден во 1940 година во Кањижа, во српската покраина Војводина. Студирал филозофија на универзитетите во Нови Сад и во Загреб. Од 1969 година бил главен уредник на списанието за култура "Új Szimposion", а од 1992 година на списанието "Ex Szimposion". Толнаи бил последниот претседател на Друштвото на писателите на Југославија.
Творештво
Делата на Толнаи се преведени на српски, полски, словенечки и германски јазик. Исто така, неговиот расказ "Единаесетгодишната невеста" е објавен на македонски јазик во 2009 година како дел на антологијата на унгарскиот краток расказ "Сецирање на живо", во издание на издавачката куќа "Темплум".
Негови поважни дела се:
Признанија
Толнаи е добитник на повеќе награди, како што се:
Полни џебови со чуда (филм од 1961)
Синопсис
Њујоршкиот гангстер (го игра Форд) и неговата девојка (ја игра Ланг) се обидуваат да ја претворат уличната продавачка Ени (ја игра Дејвис) во дама. Нејзината ќерка (ја игра Ен-Маргрет), која студира во Европа, ѝ јавува дека ќе се мажи за еден аристократ, но пред тоа ќе дојде во Њујорк. Кога идниот младоженец и татко му, шпански гроф, доаѓаат во Њујорк за свадбата, Ени се соочува со големи проблеми како лажно да се претстави пред грофот. Заа таа цел, гангстерот ги ангажира неговите помошници да глумат угледни личности кои се поканети на свадбата, но полицијата го опколува хотелот, сакајќи да го уапси ганстерот. Тогаш, Ени паѓа во очај и се обидува на грофот да му ја соопшти вистината - дека таа е нечесна жена, која не знае кој е таткото на нејзината ќерка. Меѓутоа, тој успева да се договори со градоначалникот и со гувернерот, кои доаѓаат на свадбата, оставајќи голем впечаток врз грофот. Така, Ени успева да го спаси својот углед.
Брихајм
Брихајм (Brüheim) — општина во округот Гота, во Тирингија, Германија.
Кеманкеш Али-паша
Кеманкеш Али-паша — османлиски државник. Тој бил 80-иот Голем везир на Османлиското цраство од 1623 до 1624 година, за време на владеењето на султанот Мурат IV. Тој имал важна улога во Османлиско-персиската војна
Црква „Св. Петка“ - Близанско
Црквата е сместена покрај денешниот брег на вештачкото езеро Козјак, како и во непосредна близина на главната селска црква „Св. Архангел Михаил“.
Комитет на региони
Комитетот на регионите е советодавно тело на Европската Унија коешто се состои од претставници од регионалните и од локалните власти на земјите членки. Ги артикулира интересите на регионите на европско ниво. Има ист број членови по земја како и Економско-социјалниот комитет. Во однос на проширувањето, бројот на членовите е ограничен на 350. Договорот од Ница, исто така, предвидува членовите на Комитетот да бидат избрани од властите што ги претставуваат или да бидат политички одговорни пред нив.
Во моментот распоредот на членовите по земји е следен:
Кидански јазик
Киданскиот, или познат како китански или лијаоски (кинески: 契丹語), е мртов монголски јазик кој го зборувале Кидајците (388–1243). За јазикот општо се смета дека е член на монголските јазици. Киданскиот јазик се пишувал на две писма, меѓусебно заменливи, познати како киданско големо писмо и киданско мало писмо. Овој јазик бил службен јазик на Династијата Лијао (907–1125) и Каракиданскиот Ханат (1124–1218). Сè повеќе се прифаќа тезата дека јазикот е монголски одошто тунгуски.
Зборовен фонд
Постојат неколку затворени системи со кои се проучува зборовниот фонд на киданскиот јазик.
Кела
Кела (Kella) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Капитал (списание)
Капитал — македонски економско-деловен неделник. Првиот број излегол на 24 септември 1999 година. Издавач на списанието е „Економист“, д.о.о. Скопје. Директор и главен и одговорен уредник е Љупчо Зиков. „Капитал“ учествувал во многубројни домашни и странски проекти, истражувања и форуми посветени на економски теми. Добитник е на награди и признанија.
Староујгурска азбука
Староујгурското писмо било користено меѓу 8 и 17 век пред сè во Таримската котлина на Средна Азија, кој се наоѓа во денешна ујгурскиот автономен регион Синѓанг, Кина. Тоа е курзивна-спојувачка азбука со одлики на абџад и е напишана вертикално. Писмото цветало во 15 век во Средна Азија и делови на Иран, но на крајот било заменето со арапското писмо во 16 век. Неговата употреба била продолжена во Гансу во текот на 17 век.
Како и согдијанската азбука (технички, абџад), староујгурската азбука имала намера да користи <i id="mwKA">матрес лектионис</i> за долгите самогласки, како и за кратките. Практиката да се остават кратките самогласки незастапени била скоро целосно напуштена. Така, иако на крај потекнува од семитски абџад, може да се каже дека староујгурската азбука во голема мерка е „азбучена“.
Природен парк Монтесињо
Природниот парк Монтесињо (Parque Natural de Montesinho) ― заштитено подрачје кое се наоѓа во општините Вињаис и Браганса, североисточна Португалија. Делови од јужните падини на Сера да Короа (Сиера де ла Кулебра) потпаѓаат во паркот.
Има разновидна авиофауна (повеќе од 120 видови птици што се размножуваат), вклучително и присуство на 70% од копнените животински видови што се појавуваат во Португалија, со нагласок на една од најважните населенија на пиринејскиот волк. Ихтиофауната (риби) ги вклучува Pseudochondrostoma duriense, Luciobarbus bocagei и речната пастрмка.
Игра на лигни
Игра на лигни (корејски: 오징어 게임, рев. романизација: Ojing-eo Geim) — јужнокорејска драмска телевизиска серија, достапна на Нетфликс. Сценарист и режисер е Хванг Донг Хјук, додека главните улоги ги играат Ли Џонг Џе, Пак Хе Су, Џонг Хо Јанг и Ви Ха Џун. Серијата раскажува приказна за група од 456 луѓе што се поканети да го ризикуваат животот во загадочна игра за преживување со награда од 45,6 милијарди вони (38,7 милиони американски долари). Насловот се однесува на играта на лигни, последната од шесте игри што ја одигруваат учесниците. Била објавена на 17 септември 2021 година ширум светот од дистрибутерите на Нетфликс. Серијата добила многу потврдни осврти, и за една недела била една од најгледаните програми на Нетфликс на неколку обласни пазари.
Главен состав
Броевите во загради го означуваат доделениот број на ликот во играта на лигни.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Плакански мост
Плаканскиот мост (Γεφύρι της Πλάκας, Гефири тис Плакас) ― камен еднолаковен мост од 19 век во Грција кој се урнал за време на поплавите на 1 февруари 2015 година и повторно бил изграден во 2020 година.
Се наоѓа на границите на окрузите Арта и Јанина, над водите на реката Арахтос. Административно припаѓа на заедницата Плака-Рафтанeон. Со својот лак од 40 м ширина и 17.61 м висина, тој бил најголемиот еднолаковен мост во Грција и на Балканот, и трет по големина еднолаковен камен мост во Европа. Имаше и два мали помошни сводови од 6 м ширина на неговите две страни. Бил сметан за „еден од најтешките еднолаковни мостови за изградба“.
Изградба
Мостот бил изграден по наредба на османлискиот султан Абдул Азиз, и бил завршен во 1866 година под надзор на познатиот месен градител Костас Бекас (Κώστας Μπέκας) од блиското село Праманта. Двата претходни обиди на други градители во 1860 и 1863 година се покажале неуспешни, со уривање на мостот за време на изградбата (во 1863 година се урнал на самиот ден на неговото отворање). Трошоците за изградба, 180.000 куруши, биле покриени од месните заедници и богатиот трговец Јоанис Лулис.
Во служба
На 3 февруари 1878 година, за време на противотоманскиот бунт од таа година, грчките трупи под команда на Константинос Котикас го поразиле турскиот гарнизон на мостот и ги натерале да се повлечат.
Помеѓу 1881 и 1912 година (Првата балканска војна), мостот ја означувал границата помеѓу Кралството Грција и Отоманската Империја, а покрај него била подигната и царинска зграда која сè уште постои. Исто така, во близина на мостот имало истурена станица на грчката војска и гостилница. Мостот порано бил трговска рута, поврзувајќи ја Цумерка со Епир и Тесалија.
За време на Втората светска војна бил бомбардиран од Германците и го издржал бомбардирањето со мала штета. Месните жители го поправале користејќи цемент во 1943 година. На 29 февруари 1944 година, за време на окупацијата на Грција, Договорот од Плака бил потпишан во близина на мостот меѓу вооружените групи на грчкиот отпор, ЕАМ, ЕДЕС и ЕККА. Според договорот, групите на отпорот се согласиле да се воздржат од прекршување на територијата на едни со други, а сите идни воени напори ќе бидат насочени против Германците. Ова го означило крајот на „првиот круг“ на грчката граѓанска војна, која започнала на 12 октомври 1943 година.
И покрај двете мали 6 метарски широки релјефни лакови, дебелина на врвот на мостот од 1.56 м се смета за мал од стручњаците, предизвикувајќи концентрација на хоризонтални напрегања во регион каде што може да се најде пукнатина од 15 см.
За време на обилните дождови во 2007 година, мостот за малку ќе се урнел, а се размислувало за реставрација, но не било преземено, што предизвика критики во јавноста.
Уривање (2015)
Мостот, кој бил еден од највпечатливите примери на грчката народна архитектура, се урнал на 1 февруари 2015 година. Поплавата предизвикана од обилните врнежи предизвикала реката Арахтос да ги откорне темелите на мостот од речните брегови довела до уривање на средишниот дел од мостот и измивање. Следниот ден, заменикот министер за инфраструктура Христос Спирцис и претставници на Министерството за култура отпатувале во регионот за да ја проценат ситуацијата и објавиле дека е технички изводливо да се обнови историскиот мост. Стручњаците ја процениле штетата. Било речено дека материјалите ќе бидат извлечени од реката штом ќе падне нивото на водата.
Од јули 2020, со реставрација е завршен, подржана од Националниот технички универзитет Атина, и преизградениот мост бил завршен во летото 2020.
Петко Каравелов
Петко Каравелов бил Русофилски политичар од Бугарија, еден од водачите на бугарската Либералната партија, а подоцна на Демократската партија. Тој е брат на писателот Љубен Каравелов и татко на Лора Каравелова - сопруга на поетот Пејо Јаворов.
Животопис
Петко Каравелов е роден на 24 март 1843 година во Копривштица. Тој е помалиот брат на големиот бугарски општественик и револуционер Љубен Каравелов. Како дете учи во Копривштица, а потоа е испратен од својот татко во грчко училиште во Енос, Грција, за да ја продолжи семејната трговска традиција од која неговиот брат Љубен бега. Со помош на Најден Геров заминува и завршува гимназија во Москва. Во 1861 година студира на Московскиот филололошко-историски факултет, а подоцна - по неколкогодишен прекин завршува право во Русија.
За време на Руско-турската војна Петко Каравелов е запишан во штабот на руската армија. Така се враќа во Бугарија. Веќе со утврден авторитет е назначен за вицегубернатор на градот Видин и окружен гувернер на градот Трново. Активно учествува во создавањето на Трновскиот устав, пратеник е и во бугарското основачко собрание. Каравелов е претседател на радикалното крило на Либералната партија, а на 37 годишна возраст, во 1880 станува и премиер на Бугарија. Во 1881 година на чело на државата е кнез Александар Батенберг, кој по државниот удар го воведува т.н. "Режим на полномошната". Законите се воени, а уставот е санкциониран. Петко Каравелов е принуден да емигрира во Романија. Подоцна заминува за Пловдив, каде што работел како гимназиски учител и станува градоначалник во периодот 1881 - 1883 година.
По долги и тешки преговори меѓу конзервативците на кнезот Батенберг и либералите на Драган Цанков, ситуацијата во Бугарија, малку по малку, почнува да се нормализира. Постигнати се договори за амандмани на Уставот, а на Драган Цанков му е предложена премисерската функција. Во истиот период, радикалните фракции на либералите, на чело со Петко Каравелов се сојузуваат со соборените руски генерали. На спроведените избори во 1884 година, Петко Каравелов победил ии повторно станува премиер во периодот 1884-1886 година. Во овој мандат тој одигра огромна улога за меѓународно признавање на обединувањето помеѓу Источна Румелија и Кнежевство Бугарија.
Се оженил со Екатерина Великова Пенчева - Каравелова (1860 - 1947) со која има три деца - Радко, Виола и Лора - големата љубов на бугарски поет Пејо Јаворов.
Најдобри стрелци на Лигата на шампионите во ракомет за жени
Следува список на ракометарки кој биле најдобри стрелци во Лигата на шампионите во ракомет за жени, по сезона.
Најдобри стрелци по сезони
Најдобри стрелци во Лигата на шампионите во ракомет за жени, по сезона, почнувајќи од сезоната 1993-1994.
233 п.н.е.
233 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 233. година пред новата ера, 233. од првиот милениум п.н.е., 33. од 3 век п.н.е. и четвртта од 230-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5275 и 5276 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4517 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3527 и 3528 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 520.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 233 година се протега во 2403 и 2404, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2463 и 2464 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 310. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 880 и 879 исламска година пред хиџра.
Буфлебен
Буфлебен (Bufleben) — општина во округот Гота, во Тирингија, Германија.
NGC 6065
NGC 6065 — леќеста галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6065 се споменува и како MCG 2-41-8, CGCG 79-51, NPM1G +14.0439.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јуни 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6065 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6065 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 7 м 22,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 53' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.
Други поделби
Проучување на NGC 6065 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57215. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 200; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 957. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 168.
Џурченски јазик
Џурченскиот е некогашен тунгуски јазик на народот Џурчени што се зборувал на територијата на НР Кина и претставува предок на манџурскиот јазик. Јазикот бил сличен со манџурски јазик. За време на периодот од 1115 до 1234 г. јазикот се користел од страна на Џурченската династија на Кина. Во XVII век се претворил во манџурскиот.
Видин (Водоврати)
Видин — археолошко наоѓалиште во велешкото село Водоврати, Општина Градско. Претставува населба од бронзеното и раноантичкото време. Се смета дека ова е местото на древномакедонскиот град Аргос во тогашната област Пајонија.
Во античките извори се споменуваат неколку градови што го носеле името Аргос, од кои еден се наоѓал на територијата на Македонија, што е посведочено со три грчки почесни натписи. Едниот од нив, подигнат во чест на царот Гордијан, е пронајден во Прилеп. Вториот, посветен на градскиот добротвор Јулиј Касијан, според Н. Вулиќ, наводно потекнувал од селото Скачинци, каде што бил вѕидан во црквата „Константин и Елена“. Меѓутоа, црквата не се наоѓа во ова село, туку на истоимениот рид, во близината на селото Свеќани, што е утврдено со рекогносцирањето во 1955 година. Третиот натпис е пронајден во селото Водоврати, кое лежи на околу 9 км северозападно од Стоби и 3 км од Вардар. Потекнува од наоѓалиштето Видин, што се издига околу 0,5 км северозападно од централниот дел на селото. Натписот е подигнат во чест на проконзулот Л. Јулиј, градител и патрон на градот.
Што се однесува до одредувањето на положбата на градот Аргос, поставени се следниве хипотези: Н. Вулиќ и Хонигман претпоставуваат дека градот можеби се наоѓал кај Стари Град, И. Венедиков смета дека се наоѓал помеѓу Скачинци и Извор, а Б. Јосифовска го има сместено во наоѓалиштето Видин, што науката го прифатила.
Наоѓалиштето Видин претставува издолжено плато во подножјето на ридот Бел Град (Белград), каде што има градиште обградено од две рекички кои, по соединувањето, се влеваат во Вардар. Силно истакнатиот археолошки карактер на ова наоѓалиште, што за првпат бил утврден уште во 1924 г. од В. Радовановиќ, неговата географска местоположба и фактот дека во близината се пронајдени два натписа со името на градот, доста точно зборуваат во прилог на мислењето дека Аргос се наоѓал токму овде, на ова наоѓалиште, во селото Водоврати.
Аргос во провинцијата Македонија Втора, Хиерокле (641) го наведува веднаш по Стоби. Градот се споменува и кај Стефан Византиски. На него, а не на Аргос Орестиски, се однесува и познатиот натпис од Лета (с. Ајватово, северно од Солун), подигнат во 119 г. п.н.е. во чест на квесторот Марко Аниј, кој го содржи податокот за победата на Римјаните над Келтите (Галатите и Медите) со која биле спасени Македонија и градот Лета. Пространата рамнина, каде Брегалница се влева во Вардар, кон која од наоѓалиштето има прекрасна глетка, нема сомнение дека била поприште на тој значаен историски настан. Градот е посведочен од крајот на II век пред н.е. па сè до крајот на античкиот период. Меѓутоа, керамич ките наоди укажуваат на постоење на живот на ова наоѓалиште и многу порано, уште во бронзеното време.
Црква „Св. Марина“ - Ежово
Света Марина (Αγίας Μαρίνας) — средновековен пештерен параклис северозападно од селото Ежово и северно од селото Кизили, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Параклисот е издлабен во прирпдна карпа. Во средишниот дел има остатоци од живопис од Палеолошката епоха. Крај црквата била изградена Светомаринската кула, чија задача била да ја чува.
Во 1979 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
Патрик Бамфорд
Патрик Бамфорд (роден на 5 септември 1993 во Грантам) — англиски фудбалер, напаѓач на Лидс Јунајтед.
Технички одлики
Бамфорд е разноврсен напаѓач, кој може да игра како осамен шпиц (начин на кој исклучиво бил користен од Биелса од неговото доаѓање во Лидс) или во пар со уште еден напаѓач, а во текот на својата кариера бил користен и како офанзивен играч од средниот ред или како крило на двете страни од теренот. Неговите најголеми квалитети се добрата техника и способноста да игра со топката, како и силата во играта во воздухот.
Челси
На 31 јануари 2012 година, Бамфорд потпишал петгодишен договор со Челси, кој му исплатил на Нотингем Форест надомест од 1,5 милиони фунти. Сепак, периодот во Челси тој го поминал играјќи за резервниот тим пред да биде проследен на разни позајмици и никогаш не забележал ниту еден настап за првиот тим на сините.
Заемот кај Милтон Кинс Донс
На 22 ноември 2012 година, тој бил позајмен на Милтон Кинс Донс до 7 јануари 2013. Тој дебитирал три дена подоцна против Колчестер Јунајтед, и го завршил натпреварот со три асистенции. По импресивното деби менаџерот на МК Донс Карл Робинсон изјавил дека се надева дека Бамфорд ќе остане во клубот до крајот на сезоната.
На 31 јануари 2013 година, заемот на Бамфорд бил продолжен до 20 мај, импресинорајќи доволно пред да се здобие со повреда на тетивата. На 19 март, тој го постигнал првиот гол во својата професионална кариера против Кру на Грести Роуд.
На 1 јули, Бамфорд бил позајмен уште еднаш од Челси на МК Донс до 5 јануари 2014 година. Бамфорд одиграл одлично и постигнал 14 првенствени голови на 23 настапи за МК Донс во овој шестмесечен период, со што се појавиле шпекулации дека ќе биде испратен на позајмица во клуб од повисоко ниво. На 31 декември, Робинсон потврдил дека Бамфорд нема да се врати во МК Донс по истекот на неговиот договор за заем. Последниот настап за Милтон Кинс го имал на 4 јануари 2014 година, каде го постигнал својот 17-ти гол во сезоната во ремито 3-3 во третото коло од ФА Купот против бранителот на титулата Виган Атлетик.
Заемот кај Дарби Каунти
На 3 јануари 2014, било потвреден од Дарби Каунти дека Бамфорд ќе му се приклучи на овој клуб на заем до крајот на сезоната. Бамфорд дебитирал за Дарби влегувајќи како замена на 10 јануари 2014 година, во поразот со 4-1 на гостувањето кај Лестер Сити. Својот прв погодок за овните тој го постигнал во неговиот следен натпревар, на домашен терен против Брајтон и Хоув Албион, отворајќи го резултатот во 76-та минута откако претходно се појавил во игра како замена на местото на Сајмон Докинс во 59-тата минута. На 25 јануари, тој го постигнал својот веќе 19-ти гол за сезоната 2013-2014 (сметајќи ги и оние 17 за МК Донс) во ремито 1-1 против Блекбурн Роверс. Бамфорд ја продолжил својата одлична форма - откако постигнал гол и на следните два натпревари, против Јовил Таун на 28 јануари и против Бирмингем Сити на 1 февруари. На 18 февруари, со својот гол единствен во натпреварот тој му донел победа на Дарби од 1-0 на гостувањето на Хилсборо против Шефилд Венздеј. По период на суша во кој Бамфорд не успеал да се запише во списокот на стрелците на следните шест натпревари за Дарби, тој сепак го сторил тоа на 25 март, во поразот со 2-1 од Ипсвич. Веќе во следниот натпревар на 29 март против Чарлтон Атлетик, тој погодил уште еднаш реализирајќи го вториот од трите гола на својот клуб, искористувајќи ја грешката на противничкиот капитен Џони Џексон во 38-мата минута. Својот 25-ти и последен гол за сезоната 2013-2014, воедно 8-ми за Деаби Каунти, Бамфорд го постигнал на гостувањето кај Блекпул во победата со 3-1 на 8 април 2014.
Заемот кај Мидлсбро
Отако позајмицата во Дерби му завршила, Бамфорд во летото 2014 се вратил на кратко во Челси, меѓутоа само за да биде проследен на нова позајмица. На 29 август 2014 година, Бамфорд му се приклучил на Мидлсбро на заем до 1 јануари. Своето деби за „Боро“ го напрвил влегувајќи како замена на 30 август 2014 година, во поразот со 0-1 на домашен терен од Рединг. На 20 септември, тој го постигнал својот прв гол за новиот клуб во неговиот прв старт во почетниот состав на Мидлсбро, при победата со 4–0 на домашен терен над Брентфорд.
На 23 септември, Бамфорд го заменил Грант Лидбитер за последните осум минути од продолженијата на натпреварот од третото коло на Лига купот против Ливерпул на 23 септември. Во надополнетото време на второто продолжение, тој бил фаулиран од Коло Туре за пенал кој самиот тој го извел и го претворил во гол за да израмни на 2–2, со што го пратил натпреварот во изведување пенали. Иако неговиот пенал во серијата бил одбранет од Симон Мињоле, сепак откако натпреварот не бил решен кругот се вратил повторно до него и овојпат тој бил прецизен, но Мидлсбро на крајот загубил со 14-13 во пенал-серијата.
По натпреварот против Ливерпул, тој минал низ период од четири одиграни натпревари без да постигне гол. Неговата суша била прекината на 1 ноември, кога Бамфорд го постигнал првиот гол за Мидлсбро во победата со 3-0 над Ротерам Јунајтед. Три дена подоцна, тој постигнал уште еден гол во победата со 4-0 против Норич Сити. На 22 ноември, Бамфорд влегол од клупата во 55-тата минута против Виган Атлетик и три минути подоцна го изедначил резултатот; натпреварот завршил нерешено 1-1. Бамфорд ја продолжил одличната голгетерска форма, постигнувајќи гол на 29 ноември против Блекбурн Роверс и на 6 декември против Милвол; стигајќи до четири гола на пет натпревари.
Старопермска азбука
Старопермската азбука (Важ Перым гижӧм), Понекогаш се нарекува абурска или анбуска азбука, е "прилично идиосинкратско прилагодување" на кирилица, некогаш користена да се пишува на средновековниот коми јазик (пермски).
Патрик Бамфорд
Заемот кај Мидлсбро
На 31 декември, позајмицата на Бамфорд во Мидлсбро била продолжена до крајот на сезоната. На 24 јануари 2015 година, во четвртото коло од ФА Купот, Бамфорд ја искористил грешката на Фернандо за да го отвори резултатот, во натпревар во кој Мидлсбро го победил актуелниот шампион на Премиер лигата, Манчестер Сити, со 2-0 на гости.
Старопермска азбука
Историја
Писмото било донесено од рускиот мисионер, Степан Храп, познат и како Свети Стефан Пермски (Степан Храп, св. Стефан Пермский) во 1372 година. Името Абур е изведено од имињата на првите два лика: Ан и Бур. Писмото кое потекнува од кирилица и грчки јазик, со комски „Тамга“ знаци, а вторите се слични по изгледот со руните или сиглас повеирас затоа што тие биле создадени со засеци отколку со вообичаено пишување. Вклучувањето на второто помогнало писмото за поголемо прифаќање меѓу средновековните пермски говорници од тоа време.
Азбуката била во употреба сè до 17 век, кога била заменета со кирилицата. Абурскиот бил користен и како криптографско пишување за рускиот јазик.
Патрик Бамфорд
Заемот кај Мидлсбро
Бамфорд ја завршил сезоната 2014-2015 со вкупно 19 погодоци, од кои 17 постигнати во лигата, што го направило најдобар стрелец на Боро за сезоната.
Старопермска азбука
Историја
26 април, кој е ден на светецот Стефан Пермски, се слави како Ден на старопермската азбука.
Патрик Бамфорд
Заемот кај Кристал Палас
По одличната сезона во Чемпионшип во дресот на Мидлсбро, на 21 јули 2015 година, Бамфорд бил проследен на нова позајмица овојпат во Кристал Палас, клуб кој се натпреварувал во англиската елитна дивизија - Премиер лигата. Бамфорд останал неискористена замена за воведниот натпревар на Палас против Норич Сити на 8 август, а своето деби го направил осум дена подоцна во поразот со 1-2 од Арсенал на Селхрст Парк, влегувајќи како замена за последните 10 минути на местото на Џејмс МекАртр.
Старопермска азбука
Значење
Абурските натписите се меѓу најстарите мошти на уралските јазици. Само еден од нив има претходни документи: унгарски, кој бил напишан на староунгарското писмо, пред да се користи латинското писмо по 1000 година.
За споредба, финскиот како пишан јазик се појавил дури по реформацијата во 1543 година. Сепак, изолирана грамота на кора од бреза, откриена во 1957 година во Новгород и напишано на фински јазик, е датирана на почетокот на 13 век.
Патрик Бамфорд
Враќање во Мидлсбро
Следната сезона во Чемпионшип Бамфорд најчесто играл како крило за Мидлсбро. Сепак, по повредата на напаѓачот Руди Гестед во февруари 2018 година, Бамфорд бил преместен од крило во улога на осамен напаѓач под раководството на менаџерот Тони Пјулис, каде што процветал. На 2 март 2018 година, Бамфорд го постигнал својот прв хет-трик во кариерата против Лидс Јунајтед во победата со 3-0. Сезоната 2017-2018 ја завршил со 13 гола во 44 настапи во сите натпреварувања, помагајќи му на Мидлсбро да стигне до полуфиналето на плејофот во Чемпионшип, каде биле елиминирани од Астон Вила.
Лидс Јунајтед
На 31 јули 2018 година, Бамфорд му се приклучил на Лидс Јунајтед потпишувајќи четиригодишен договор со клубот. Се верува дека надоместот изнесувал 7 милиони фунти (во зависност од бонусите може да достигне до 10 милиони фунти), правејќи го Бамфорд најскапото засилување на Лидс за околу 17 години по Роби Фаулер кој му се приклучил на клубот од Западен Јоркшир во 2001 година. Тој дебитирал на 11 август во победата со 4-1 на гостувањето кај неговиот поранешен клуб Дерби Каунти. На 14 август, Бамфорд го имал својот прв старт за Лидс во натпревар од Лига купот против Болтон Вондерерс, во кој го постигнал и неговиот прв гол за клубот во победата со 2-1. На почетокот на месец септември 2018, играјќи за тимот под 23 години Бамфорд се здобил со сериозна повреда на коленото. Следната недела, од Лидс објавиле дека напаѓачот претрпел повреда на задниот вкрстен лигамент и се соочува со пауза од четири месеци. На 15 декември, Бамфорд се вратил во акција по повредата влегувајќи како замена во второто полувреме против Болтон, отворајќи го резултатот со неговиот прв лигашки погодок за клубот воедно носејќи му победа на Лидс од 1-0. Сепак, тој заработил уште една повреда на лигаментите на коленото на тренингот пред следниот натпревар против Астон Вила и повторно бил исклучен од акција неколку недели. Враќајќи се на теренот на 2 февруари 2019 година, тој постигнал гол во поразот со 3-1 од Норич Сити. На 1 март, тој постигнал два гола во победата со 4-0 над конкурентот за промоција, Вест Бромвич Албион.
234 п.н.е.
234 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 234. година пред новата ера, 234. од првиот милениум п.н.е., 34. од 3 век п.н.е. и петта од 230-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5274 и 5275 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4516 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3526 и 3527 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 519.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 234 година се протега во 2402 и 2403, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2462 и 2463 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 309. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 881 и 880 исламска година пред хиџра.
Ивица Драгутиновиќ
Ивица Драгутиновиќ (роден на 13 ноември 1975 година) бил поранешен српски професионален фудбалер. Играл најчесто како централен дефанзивец, но можел да настапува и како одбранбен лев бек.
По речиси една деценија играјќи во Белгија, најчесто во тимот на Стандард од Лиеж, тој заминал како дел од тимот на Севиља во Шпанија каде освоил дури шест големи титули во текот на 2000-тите години.
За својата селекција одиграл 49 натпревари. Драгутиновиќ ја претставувал репрезентацијата на Србија и Црна Гора на Светското првенство во 2006 година во Германија.
Почетоци во Белгија
Драгутиновиќ е роден во Пријепоље. Тој почнал да игра фудбал во родниот град, во тимот на ФК Полимље. Подоцна, во летото во 1992 година му се приклучил на тимот на ФК Бор од Втората лига на СР Југославија. По една сезона, Драгутиновиќ се преселил во друг клуб од Втората лига, екипата на ФК Борац од Чачак. Во овој тим имал голем придонес за освојување на Втората лигата и за промоција во Првата лига СР Југославија. За екипата на Борац од Чачак, Драгутиновиќ одиграл 56 натпревари и постигнал три гола во периодот (1994 – 1996), пред да замине да игра во Белгија во 1996 година. Во Белгија поминал вкупно 9 сезони и тоа во екипите на КАА Гент и Стандард од Лиеж. Во овие две екипи одиграл вкупно 219 натпревари од Првата дивизија А.