cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пролетна офанзива (1918)
Жорже
Се создал слабо бранет дел на железничката пруга низ Хазебрук и пристапите кон пристаништата Кале, Булоњ сир Мер и Динкерк. Германските успеси на тој дел од фронтот можеле да предизвикаат пораз на Британија. Нападот започнал на 4 април 1918 година со артилериски валцер. Португалците биле брзо совладани и на нивните позиции бил извршен германски продор, но Британците пружиле отпор на двете крила и го загрозувале германскиот продор. Наспроти сите британски акции, Германците извеле продор и брзо напредувале. Британците се плашеле дека француските засилувања, за седам дена Германците можат да дојдат до витално значајни пристаништа, који биле оддалечени околу 25 километри. Но германските сили имале премногу изложени крила, лесни за напад, а и логистиката им била слаба, па офанзивата била запрена. Противнапади на Британците, Французите, Американаците, Канаѓаните и Австралијанците го запреле германското напредување. Лудендорф ја запрел операцијата Жорже на 30 април1918 година. Како и во операцијата Мишел загубите биле подеднакви на двете страни, околу 110.000 мртви или ранети на секоја страна. Резултатите повторно биле поразителни за Германците. Хезебрук останал во рацете на сојузници, а германските крилја биле излоежени на противнапади. Во таа операција Британците ја напуштиле релативно безвредната територија, која ја зазеле по голема цена во тек на 1917 година во Битка кај Ипр.
Блихер-Јорк
Уште додека траела операцијата Жорже Германците планирале нов напад на француските позиции со цел да ги одвлечат силите од каналот Ламанш, со што би се овозможило напредување на новите германски трупи кон север. Стратешката цел била да се разделат британските и француските сили и да се победи пред доаѓање на американската војска. Германците го извеле нападот на 27 мај 1918 година, помеѓу Соасон и Ремс. Тој сектор делумно го држеле четири британски дивизии, што се одмарале по претходниите борби и напори. Во тој сектор не била развиена длабинска одбрана, мајмногу поради тврдоглавоста на командантот на француската Шеста армија Дени Душен. Поради тоа „огнениот валцер“ бил многу успешен, а речиси сиот сојузнички фронт се распаднал. Душен ја концентрирал својата војска во предните ровови, така што немал резерви, кои би ги задржале и забавиле Германците во случај на пробив на фронтот. Иако француските и британските сили дале отпор на крилјата, германската војска напредувала до реката Марна со цел освојување на Париз, што во така создадените услови не изгледало како невозможно. Германското напредување го запреле американски митралесци и сенегалски стрелци кај Шато-Тијер. И во оваа операција загубите на двете страни биле огромни; сојузниците загубиле околу 137.000  војници, а Германците 130.000 жртви. Германските губитоци повторно биле најголеми во редовите на елитни јуришни дивизии.
Гнајзенау
Лудендорф барал начин операцијата Блихер-Јорк да ја прошири на запад. Намерата му била да повлече што повеќе сојузнички сили на југ и да се спои со германскиот џеб кај Амјен. Од заробената германска војска Французите добиле информации за тој план, што придонело за нивни прегрупирања. Одбраната во длабочина на фронтот го намалила учинокот на германското почетно гранатирање на 9 јуни 1918 година. Германското напредување било видливо големо и покрај силниот отпор на француските и американските сили. Германското напредување го запрел изненадниот контрнапад на Французите во Комјен на 11 јуни, а со тоа на 12 јуни операцијата Гнајзенау била завршена, а жртвите повторно биле значителни на двете страни;сојузниците имале 35.000, а Германците 30.000 жртви.
Последен германски напад
Во последната офанзива Ерих Лудендорф имал намера да ги повлече сојузничките резерви од Фландрија и да го прошири џебот, создаден во офанзивата Блихер-Јорк, кон исток. Нападот источно од Ремс бил одбиен со француска длабинска одбрана кај Ремс. Германските сили југозападно од Ремс успеале да ја поминат реката Марна, но Французите започале голема офанзива на западноата страна на џебот на 18 јуни и со тоа им се заканиле на Германците со одсекување на џебот. Ерих Лудендорф успеал да го запре нападот и да го евакуира џебот. Сепак ова бил судир со кој иницијативата се префрлила на страна на сојузниците.
Стратешка важност
Пролетната офанзива ја сочинувала серија операции со кои Германците освоиле голема територија. Не била реализирана стратешка цел на брза победа, германските армии биле исцрпени, претрпеле големи загуби и се наоѓале на изложени позиции. За шест месеци војната бројна состојба на германската армија паднала од 5, 1 милиони војници на 4,2 милиони, а војската била исцрпена до крајни граници. Германската команда предвидувала дека ќе има потреба од 200.000 нови војници секој месец, но реално на располагање имале само 300.000 војници за цела година. Сојузниците исто така имале огромни загуби, но имале и можност за надополнување на своите редови со американската поддршка.
Трајко Блажев Крстевски
Трајко Блажев Крстевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Нера
Нера е река во областа Банат, во Србија и Романија, а претставува лева притока на реката Дунав. Нера е долга 124км. Има површина на слив од 1 240кm² и припаѓа на црноморскиот слив.
Трајко Блажев Крстевски
Животопис
Завршил основно училиште, а потоа продолжил гимназија сè до заминувањето во партизани. Произлегува од семејство што во НОВ дало повеќе борци. Уште како ученик се издвојувал со својот борбен дух. Токму поради неговата револуционерна природа им паднал во очи на училишните органи, кои без многу размислување сакале да го исклучат од училиште. Често доаѓал во кавги со членовите на тогашната фашистичка младинска организација „Браник“. Во август 1944 година, станал борец на Единаесеттата македонска ударна бригада. Бил учесник во повеќе нејзини борби. Особено се истакнал во борбата против Германците кај Страцин. Веднаш потоа се префрлил во Третата македонска ударна бригада и во нејзиниот состав учествувал во борбите кај Свети Николе, Велес, Бабуна и други. Кон крајот на октомври 1944 година, во една борба против непријателот, во непосредна близина на селото Глумово, бил погоден од германска граната при што загинал.
Нера
Реката Нера извира од планината Семеник во источниот романски Банат, во близина на градот Решица. Во првиот дел реката тече јужно, за да потоа го промени правецот кон југозапад правејќи котлина имзеѓу Банатските Планини и Семеник. Тука Нера ја прима главната притока Рудерија, а потоа го менува правецот кон северозапад до Најдаш.
Од Најдаш реката станува гранична река помеѓу Србија и РОманија. Така тече во наредните 27км до влевањето во Дунав кај Банатските Планини. Во овој дел од текот реката тече кон запад, поминувајќи низ Белоцркванската Котлина, кај местото Пољадија, но последните неколку километри се окренува кон југ. При влевањето реката е широка измеу 20 и 40 метри.
1592 во музиката
1592 година во музиката содржи некои значајни настани.
Анте Томиќ
Анте Томиќ (Дубровник, СФРЈ ) е хрватски кошаркар. Игра на позиција центар, а моментално настапува
Кариера
Кариерата ја започнал во 1995 година во кошаркашкиот клуб КК Шумица во кој прв тренер му бил Перо Јејина. Во 2002 година заминал во Загреб, но после кратко време оди на заем во Горица каде се задржал една сезона, па во 2004 година се вратил во Загреб. Неговите најголеми успеси се второ место на кадетското првенство на Хрватска, и прво место на јуниорското првенство на Хрватска. После враќањето во позицијата на центар, Томиќ со своите 215 сантиметри висина и одлична техника го надокнадил тој недостаток.
Се пријавил на НБА нацртот во 2008 година и одбран е како 44 избор на нацртот од страна на Јута Џез. Главниот менаџер Јуте, Кевин О'Конор изјавил дека Томиќ е „влог во иднината на клубот“. Томиќ без оглед на нацртот останал во Европа, поточно во Загреб за да ги поправи своите недостатоци во играта.
Во јануари 2009 година преминал во шпанскиот Реал од Мадрид. Добил отказ во Реал на 26 јуни 2012 година.
Аве
Аве! или ауе! (латински: ave! или aue!) e латински израз кај римјаните како поздрав или салутирање, со значење „здраво“. Впрочем, ова е еднина од наредбената форма на зборот avere, што значи „да се биде здрав“, така што ова буквално би се превело „здравствувај!“, налик на руското здравствуй!.
Добро позната е употребата на овој збор за отпоздравување на цезарот или други големци. Светониј вели дека гладијаторите пред битка му се обраќале за цезарот со зборовите ''Ave Caesar! Morituri te salutant!'' (Здраво, Цезаре! Тие што ќе умрат те отпоздравуваат!)
Вулгатната верзија на Благовештението вели дека Архангел Гаврил ја отпоздравил Дева Марија со Ave Maria, gratia plena („Здраво Марија, полна грациозност“). Аве Марија како католичка молитва има инспирирано многу религиозни музчки дела.
Фашистичките режими за време на XX век го зеле овој поздрав. Бил користен за време на Нацистичка Германија во директниот германски превод, heil (хајл).
Трета пунска војна
Третата пунска војна (149.-146.г.п.н.е.) значела долга опсада на Картагина, која завршила со целосно уништување на градот. Причина за избивањето на војната биле растечкото нерасположение кон Рим во Шпанија и Грција, како и подемот во поморската моќ и во богатството што го имала Картагина во 50-те години по Втората пунска војна.
Без војска, Картагина постојано трпела упади од соседната Нумидија. Според мировните договори со Рим, ваквите несогласувања требало да бидат арбитрирани од Римскиот сенат. Но, во тие арбитражи Римјаните постојано ги фаворизирале Нумидијците. После педесеттина години од ваква состојба, Картагинците решиле да ги отфрлат ограничувањата од мировните договори, и составиле војска која ќе им се спротивстави на Нумидијците. Но, и оваа војна ја загубиле, и повторно се задолжиле да плаќаат отштета, овојпат кон Нумидија.
Но, новиот Картагински милитаризам ги вознемирил Римјаните, и во 149., со намера да ги принудат Картагинците на отворен конфликт, Римјаните им доставиле низа невозможни барања: да испорачаат 300 деца на аристократијата како заложници во Рим, да ги урнат градот и да го изградат подалеку од морскиот брег, итн. Конечно тоа довело до одбивање од Картагинците и до почетокот на Третата пунска војна.
Римјаните го опсадиле градот. Картагинците, кои немале своја војска, се обидувале да се одбранат на најневозможни начини: дури ги правеле јажињата за катапултите од косите на жените. Но, воената надмоќ на Римјаните конечно дошла до израз и тие ја пробиле одбраната на градот во 146.г.п.н.е. Тие го уништиле градот, систематски го запалиле и разурнале и целокупното население го одвеле во ропство.
Тоде Илиќ
Тоде Илиќ (, -, ) — македонски политичар и градоначалник на Општина Куманово во периодот од 1984 до 1986 година.
Илиќ е роден во 1943 година и потекнува од првоборечко семејство. Се школувал во Куманово, а студиите ги завршил во Белград. Во родниот град се враќа како дипломиран инженер технолог и се вработува во мелничко - пекарската индустрија. Во својата стопанска дејност тој набргу станува технички, а потоа и генерален директор.
Заливски арапски јазик
Заливскиот арапски јазик — јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици и во подгрупата на арапски јазици. Овој јазик се зборува во Кувајт, источниот дел од Саудиска Арабија, Бахреин, Катар и Оман. Говорот е наречен „заливски“, бидејќи земјите кајшто се зборува излегуваат (т.е. го опкружуваат) Персискиот Залив.
Асија Џебар
Асиа Џебар (Арапски: آسيا جبار‎) е псевдоним на Фатима Зохра Ималајен (30 јуни 1936-6 февруари 2015), алжирски романописец, преведувач и режисер. Поголемиот дел од нејзините дела се справуваат со пречките со кои се соочуваат жените, и таа е позната по нејзиниот феминистички став. Таа е "често поврзана со движењата за пишувањето на жените, нејзините романи се јасно фокусирани на создавање на родословие на алжирските жени, а нејзиниот политички став е анти-патријархален колку што е и анти-колонијален." Џебар е сметана за една од водечките и највлијателните писатели од Северна Африка. Таа била избрана за член на Француската академија на 16 јуни 2005 година, првиот писател од Магреб за да го постигне тоа признавање. Во 1996 година и беше доделена Нојштат меѓународна награда за литература. Таа е често именувана како кандидат за Нобелова награда за литература.
Сергеј Степњак
Сергеј Степњак (вистинското име му е Сергеј Михајлович Кравчински на руски: Серге́й Миха́йлович Степня́к-Кравчи́нский) бил дворјанин, револуционер-народник, писател и убиец на шефот на руската Тајна служба, генералот Н. В. Мезенцов.
Животопис
Тој е роден 1851 година, во јужна Русија. Првпат е уапсен на 23 години, во 1874-та. Истата година се придружува во востанието против Турците во Босна и Херцеговина, а во 1877 г., со Ерик Малатест, учествува во побуната во италијанската провинција Беневенто. Во 1878 извршил успешен атентат врз злогласниот шеф на руската Тајна служба, генералот Мезенцов.
Во 1880 г. морал да ја напушти Русија, а во 1882 во Лондон се печати неговата книга Подземна Русија, која сведочи за животите и загинувањата на неговите пријатели и пријателки, руски нихилисти и револуционери. Загинал во несреќен случај на 23 декември 1895 година, во Бедфорд парк, Чизик, Велика Британија.
Бабино Езеро
Бабино Езеро — природно ледничко езеро на планината Кораб во Македонија. Се наоѓа непосредно на југозапад од врвот Бабин Камен, во изворишниот дел на првата  десна поголема притока на реката Рибница, на надморска височина од 1,810 метри. Сместено е во вдлабнатината на циркот Долни Чардак и од него истекува Бабин Поток (Прој и Бабес). Неговата површина изнесува 277 м2, а  најголемата длабочина е 65 см. Нивото на езерото во текот на годината не се менува, бидејќи дотекот на вода е поголем од вкупните загуби.
Романови
Династијата Романови била втора династија која владеела со Русија, од 1613 до абдикацијата на царот Николај II на 15 март 1917, како резултат на Февруарската револуција.
Романови се истакнале како болјари на Големото Московско Кнежевство, подоцна Царство Русија. Во 1613, земскиот собор ја понудил руската круна на Михаил Романов. Тој стапил на престолот како Михаил I, и станал првиот цар на Русија од династиијата Романови. Неговиот внук Петар I од царството воспоставил империја, и ја трансформирал земјата во континентална сила преку серија на војни и реформи.
Анри III
{| align=right Анри III (роден на 19 септември 1551 во Фонтенбло - починал на 2 август 1589 во Сен Клод) бил последниот крал на Франција од династијата Валоа, за кратко крал на Полска и голем војвода од Литванија и гроф од Прованса. Тој бил син на кралот Анри II и Катерина Медичи.
Кралот Анри III немал деца, па негов наследник на престолот бил Анри III Наварски, кој се крунисал како кралот Анри IV.
Неретва
Неретва — река која протекува низ Босна и Херцеговина и Хрватска и се влева во Јадранското Море. На Неретва се изградени повеќе хидроцентрали. Најголеми притоки на Неретва се Рама, Требижат, Буна и Брегава. Должина: 225 km (203 во Херцеговина). Неретва тече низ Динаридите. Последните 30 километри оваа река се претвора во алувијална делта, пред нејзиното влевање во Јадранското Море.
На својот пат кон устието Неретва тече низ Коњиц, Јабланица, Мостар, Чаплина, Почитељ, Метковиќ и Опузен. Најголем град на Неретва е Мостар.
Стариот мост на Неретва во Мостар (кога за време на војната во Босна го срушиле единиците на ХВО во 1993, а кој е реконструиран во 2004 година) е прогласен од организацијата УНЕСКО за споменик од светско културно наследство.
1591 во музиката
1591 година во музиката содржи некои значајни настани.
NGC 3620
NGC 3620 — спирална галаксија во соѕвездието Камелеон, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3620 се споменува и како ESO 38-10, IRAS 11143-7556.
Откривање
Објектот е откриен на 31 март 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3620 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 3620 има привидни димензии од 2,7' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Шихиски арапски јазик
Шихискиот арапски јазик — јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици и во подгрупата на арапски јазици. Овој јазик се зборува во Обединетите Арапски Емирати и Оман од страна на околу 27 000 луѓе.
Геда
Географија
Општината се наоѓа во рамките на ридовите на Горна Лужица.
Села
Неколку села припаѓаат на општината:
Неврокоп (општина)
Општина Неврокоп (офиц. Општина Гоце Делчев; Община Гоце Делчев) — општина во Пиринска Македонија, во денешната Благоевградска област, југозападна Бугарија. Центар на општината е градот Неврокоп (Гоце Делчев). Општината има 13 населени места со вкупно население од 32.169 жители (2011).
Населени места
Општината има вкупно 12 населени места. Тие се следниве (имињата во заграда се сегашните, сменети од бугарската држава):
Старавец
Старавеци — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Томи.
1590 во музиката
1590 година во музиката содржи некои значајни настани.
Дубровнички трубадури
Дубровнички трубадури (Dubrovački trubaduri) – вокално-инструментален состав кој во 1961 година во Дубровник го основал познатиот музичар и композитор Ѓело Јусиќ. Опусот на групата била комбинација од поп-музика од 1960-тите со дубровничката ренесансна традиција, а членовите често настапувале во ренесансна или средновековна облека.
В0 1960-тите и 1970-тите биле многу популарни ширум бивша Југославијеа, а во 1968 година настапувале на натпреварот за Песна на Евровизија со песната Један дан (Еден ден). До почетокот на 1980-тите, кога престанале да работат, низ Дубровничките трубадури поминале голем број членови, меѓу кои биле Оливер Драгојевиќ и Мило Хрниќ.
Кон крајот на 1980-тите Топ список на надреалистите направила пародија на Дубровничките трубадури.
Фестивали
Ваш шлагер сезоне (Ваш шлагер на сезоната), Сараево:
Евросонг:
Опатија:
Сплит:
Загреб:
Крапина:
Славонија:
Фестивал на војнички песни:
Мелодии друзей:
Internationales schlagerfestival, Dresden:
Соња Монина
Олга Георгиева, професионално позната како Соња Монина (Соня Моніна; родена на 29 декември 1988 година во Брест, Белорусија, СССР) е украински моден и дизајнер по нарачки. Таа е основач на SONYAMONINA, марка на машка облека со седиште во Киев. Нејзините колекции се прикажани во Украина, Белорусија, Русија и Словачка. Нејзините дизајни редовно се прикажуваат за време на Украинската модна недела.
Позадина
Олга Георгиева е родена на 29 декември 1988 година во Брест. На 5-годишна возраст, таа се преселила во Симферопол со своето семејство. Во 2006 година, таа започнала да студира „Дизајн на производи од кожа“ на Националниот универзитет за технологија и дизајн во Киев. Во 2012 година, таа создала свој бренд за машка облека, SONYAMONINA. Во 2013 година, Монина ја претставила својата деби-колекција во рамките на Украинската модна недела. Во 2015 година, таа ја претставила својата колекција за пролет/лето 2016 во рамките на Белоруската модна недела. Во 2016 година, таа ги претставила своите колекции на „Фестивалот на млади модни дизајнери“ во Москва. Во 2018 година, таа ја претставила својата колекција лето 2019 година во Националниот музеј за уметност и култура „Мистетски Арсенал“ во рамките на Украинската модна недела. Таа била номинирана за „Награда за најдобар дизајнер за машка облека“ на Наградите за најдобра мода 2019 во Украина. Монина е исто така дизајнер по своја желба/нарачка. Меѓу познатите клиенти со кои работела, меѓу другите биле и Оскар Кучера, Виталиј Козловски, Кише, Пјер Нарсис, Антон Зацепин и Олександр Моторњи.
Голомбар
Голомбар или Голумбар (Τουλουμπάρι, Тулубари) — планина во Драмско, Егејска Македонија. По неа минува границата меѓу општините Драма и Бук. Највисок врв е Коџа, со 1.117 метри. Други врвови се Караѓоз (1.055 м) и Рахишта (1.009 м). Сместена е меѓу планините Боздаг на северозапад и Урвил на југоисток.
Името на планината доаѓа од голѫбъ („гулаб“) и подоцнежната наставка -ар. За архаичното потекло на името сведочи и зачуваниот носен изговор на јусот.
Влада на Македонија од април 1946
Владата на НР Македонија од април 1946 е формирана на 18 април 1946 година, само два месеци по реконструкцијата на првата влада, до која дојде во февруари 1946 година. Оваа влада имаше краток мандат, до донесувањето на првиот Устав на Народна Република Македонија, на 31 декември 1946 година, кога е избрана нова влада.
Блез Матуиди
Животопис
Матуиди е роден во Тулуза, од татко анголец, Фарија Ривелино, и мајка конгоанка Елис. Неговиот татко ја напуштил земјата на потекло поради граѓанската војна, засолнувајќи се во тогашен Заир, каде се запознал со мајката на Матуиди. Парот подоцна се преселил во Франција, каде е роден Блез. Тој има четири други браќа и сестри со кои израснал во париското предградие Фонтен су Буа.
Влада на Македонија од април 1946
Состав на владата
Владата е составена од претседател, два потпретседатели и 11 министри. Во однос на претходната влада од 1945 година, во оваа влада е вклучен и министер за труд.
Блез Матуиди
Животопис
Во детството тој често ги следел натпреварите на Париз Сен Жермен за кои настапувал и неговиот идол Џеј-Џеј Окоча.
Влада на Македонија од април 1946
Состав на владата
Составот на владата е следниот:
Блез Матуиди
Технички одлики
Комплетен играч од средниот ред, добар организатор на играта и одличен во запирање на противничките играчи и освојување на топката, со одлични тркачки вештини.
Почетоци
Матуиди ја започнал својата фудбалска кариера на шестгодишна возраст, играјќи за клубот од местото во кое што растел, УС Фонтен су Буа. По пет години во клубот, тој се приклучил на КО Венсеноа во близина на Венсен, каде што една година биле соиграчи со Јасин Брахими. Во 1999 година, Матуиди бил оценет како еден од најдобрите играчи во регионот Ил де Франс и подоцна бил избран да присуствува на престижната академија Клерфонтејн. Тој тренирал на академијата три сезони, играјќи таму во работните денови, а истовремено играјќи за Венсеноа за време на викендите. Во 2001 година, Матуиди го напушти Венсеноа и потпишал "младински" договор со полупрофесионалниот клуб Кретеј. Тој поминал четири години во младинската академија на клубот и брзо станал еден од најбараните таленти во светот. И покрај интригантната понуда од двократниот и тогаш актуелен шампион Лион, Матуди сепак се одлучил да потпише со Троа, повикувајќи се на центарот за обука на клубот како негова примарна причина за донесување на таквата одлука.
Троа
Матуиди ја започнал својата кариера со Троа играјќи за резервниот тим на клубот во Аматерското првенство на Франција 2, петтото ниво на францускиот фудбал. Во ноември 2004 година, тој бил повикан во сениорскиот тим од тренерот Жан-Марк Фурлан и го направил своето професионално деби на 23 ноември во натпреварот против Гењон во Лига 2. Матуиди го започнал натпреварот и одиграл нешто повеќе од 60 минути во победата со 2-1. Неговото второ и последно појавување за сениорскиот тим во сезоната 2004-2005 дошло на 4 февруари 2005 година во лигашки натпревар против Генгамп. Матуиди потоа бил префрлен назад во резервниот тим на клубот за остатокот од сезоната, каде што му помогнал на тимот да заврши на респектабилното шесто место.
Во следната сезона, Матуиди бил промовиран на трајна основа во сениорскиот тим, кој за таа сезона се натпреварувал во Лига 1. Тој бил користен главно како стартер од страна на тренерот Фурлан и се појави во 31 првенствен натпревар. Матуиди исто така бил еден од водечките играчи во лигата по бројот на заработени картони, со вкупно 11. Тој го постигнал својот прв професионален гол на 11 јануари 2006 година во победата со 1-0 против Лил, зафаќајќи еден волеј кој од страна на медиумите бил опишан како "прекрасен". И покрај импресивната сезона на поединечно ниво за Матуиди, Троа заврши само едно место над зоната за испаѓање.
На почетокот на следната сезона, на 16 јуни 2006 година, Матуиди го потпишал својот прв професионален договор, согласувајќи се на четиригодишна верност кон Троа и покрај силниот интересот за него од страна на англискиот клуб Чарлтон Атлетик. И покрај отпуштањето на Фурлан, Матуиди останал прв избор на својата позиција и под водството на новиот тренер Денис Трох. Тој се појавил во игра во 35 натпревари и постигнал три гола, а исто така и го намалил бројот на добиени картони на само 6. Вероватно најдобриот натпревар на Матуиди во дресот на Троа бил оној на 28 април 2007 година против Седан, со кого неговиот тим водел Битката за испаѓање; Троа заостанувала на домашен терен со 1-2 на 15 минути до крајот, кога Матуиди го постигнал изедначувачкиот погодок во 75-тата минута, а осум минути подоцна повторно тој го постигнал победничкиот гол со кој и донел победа на Троа со 3-2. Матуиди повторно постигнал гол во финалниот натпревар од сезоната против Ленс во победата со 3-0, меѓутоа, Троа испадна во Лига 2 завршувајќи ја сезоната на 18-тата позиција на табелата. Со испаѓањето на клубот во Лига 2 се појавиле и шпекулации во врска со иднината на Матуиди во клубот.
Сент Етјен
И покрај тоа бил поврзуван со поквалитетни клубови од Лига 1 како Бордо, Лил и Монако, Матуиди одлучил да му се приклучи на Сент Етјен согласувајќи се да потпише четиригодишен договор со клубот. По неговото пристигнување, Матуиди го добил дресот со број 12 и бил вклучен во почетниот состав, каде што основал партнерство во средниот ред со Лоик Перин и Кристоф Ландрин. Тој, исто така, имал добро разбирање со поранешниот соиграч од "Троа" Бафетимби Гоми, кој ја имал својата пробивна сезона. Матуиди го имал своето деби за клубот на 11 август 2007 година во натпреварот против Валенсиен. Тој остана прв избор за целата сезона на Сен Етјен под водство на тренерот Лоран Руси. Претставата на клубот во сезоната кулминирала во самиот финиш со освојувањето на респектабилното петто место и квалификација во Купот на УЕФА за следната сезона.
За време на сезоната 2008-2009, настапите на Матуиди го привлекле вниманието на англискиот клуб Арсенал, кој го испратиле својот скаут Жил Гриманди да го следи. Гриманди подоцна го препорачал играчот на неговиот сонародник менаџерот на Арсенал Арсен Венгер. Матуиди исто така бил следен од италијанскиот клуб Милан во текот на сезоната. На 16 август 2008 година го постигнал својот прв гол во кариерата за Сент Етјен во победата од 2-1 над Сошо. На 18 септември 2008, Матуиди го направил своето деби во европските натпреварувања, играјќи во првиот натпревар од првото коло на Купот на УЕФА против израелскиот клуб Хапоел Тел Авив. Тој направил осум настапи во ова натпреварување, пред Сент Етјен да биде елиминиран во осминафиналето од германскиот Вердер Бремен. Паралелно, Матуиди играл редовно во лигата, сè до поразот од Лил со 3-0 во кој го добил првиот црвен картон во кариерата. Во втората половина на сезоната, како Матуиди така и клубот воопшто се бореле со повреди. Разбиениот тимски колектив поради повреди резултирал со едвај избегнато испаѓање на Сент Етјен, спасувајќи се дури во последниот ден од сезоната. По завршувањето на сезоната, Матуиди ја објавил својата намера да го напушти клубот, кажувајќи го тоа во францускиот весник "Л'Екип": "Мојата желба е да заминам, бидејќи мислам дека е време". Матуиди, исто така, изјавил дека ќе биде среќен и ако остане во Сент Етјен. По неуспехот да добие значителни понуди од поголемите клубови во летото 2009 година, спортскиот директор Дамјан Комоли објавил дека Матуиди ќе остане во клубот и за сезоната 2009-2010.
Во првиот натпревар од сезоната 2009-2010 Матуиди бил назначен за капитен на Сент Етјен од страна на новиот тренер Ален Перин, поради повредата на актуелниот капитен Лоик Перин. И покрај тоа што Лоик Перин се вратил во тимот во септември 2009 година, Матуиди сè уште останал сопственик на капитенската лентата. Под негово водство, Сент Етјен го победил тогашниот бранител на титулата Бордо со 3-1 на 3 октомври 2009 година. По отпуштањето на Ален Перин во средината на сезоната, новиот тренер Кристоф Галтје му ја вратил капитенската лента назад на Лоик Перин. На 18 мај 2010 година, Матуиди бил вмешан во физичка пресметка со тимскиот колега Димитри Паје за време на поразот од Тулуза со 1-0. Во средината на првото полувреме, Паје добил критики од соиграчот Јоан Беналуан за прикажување на недостаток на агресија. Тој тогаш се соочил и со Матуиди, кој ги повторил чувствата на Беналуан. Матуиди и Паје се за туркале лице в лице по што вториот играч му нанесол удар во главата на Матуди пред двајцата да бидат разделени од судијата Бруно Куе и соиграчите. Како резултат на инцидентот, Паје бил заменет по 31-вата минута и санкциониран од претседателот на клубот Роланд Ројмеје. На 6 октомври 2010 година, двајцата Матуиди и Паје биле повикаи во француската репрезентација, а Матуиди го опишал прекршокот како "недостаток на зрелост" на двајцата играчи, додека Паје го опишал инцидентот како "аргумент што нема место" и дека "инцидентот меѓу нив бил решен и двајцата сега се на нов терен".
Париз Сен Жермен
На 25 јули 2011 година, Париз Сен Жермен потврдиле дека клубот потпишал тригодишен договор со Матуиди како замена за заминатиот Клод Макелеле, кој се пензионирал од фудбалот. Надоместокот за трансферот не бил објавен, но се смета дека е во зона околу 7.5 милиони евра плус идните стимулации. Матуиди бил претставен на медиумите истиот ден, заедно со другото ново засилување за клубот и неговиот репрезентативен соиграч Жереми Менез, и му бил доделен дресот со број 14. Своето деби за ПСЖ го направил на 6 август 2011 година во натпреварот против Лорјан на отворањето на сезоната во Лига 1, во кој неговиот клуб загубил со 1-0. Својот прв гол за парижаните Матуиди го постигнал на 6 мај 2012 во 36-тото коло од првенството, во кое Париз Сен Жермен како гостин го победил Валенсиен со 4-3. Својата прва сезона во Париз Сен Жермен ја завршил со 35 настапи во сите натпреварувања и еден постигнат гол, а Париз Сен Жермен завршил на второто место во Лига 1 со три бода помалку од Монпелје.
За време на сезоната 2012-2013, Матуиди постигнал пет гола во 37 првенствени натпревари стрелајќи во победите против Бастија (0-4), Троа (4-0, 0-1), Лион (1-0) и Брест, помагајќи му на ПСЖ да ја освои титулата во Лига 1, за првпат по 19 години. Во текот на истата сезона тој го направил своето деби во Лигата на шампионите, и постигнал два гола. Својот прв гол во Лигата на шампионите го постигнал во победата со 4-0 над Динамо Загреб на 6 ноември 2012 година на Паркот на Принцовите. Тој повторно постигнал гол во првиот четвртфинален натпревар против Барселона, израмнувајќи го резултатот на 2-2 во судиското продолжение. По завршувањето на сезоната Матуиди бил еден од петте играчи на Париз Сен Жермен кој се нашле во Тимот на годината на Лига 1.
На 24 февруари 2014 го продолжил договорот со Париз Сен Жермен за уште четири години до летото 2018. На 10 мај 2014 година, тој постигна еден од головите со кој ПСЖ со 3-1 го победил Лил, со што парижаните поставиле нов рекорд во Лига 1.
До летото 2017, Матуиди поминал шест сезони во дресот на Париз Сен Жермен во кој одиграл речиси 300 натпревари во сите натпреварувања освојувајќи 4 Првенства на Франција (2012–2013, 2013–2014, 2014–2015, 2015–2016), 3 Купа на Франција (2014–2015, 2015–2016, 2016–2017), 4 Лига купа на Франција (2013–2014, 2014–2015, 2015–2016, 2016–2017) и 5 Суперкупа на Франција (2013, 2014, 2015, 2016, 2017).
Јувентус
На 18 август 2017, потпишал тригодишен договор со Јувентус во трансфер вреден 20 милиони евра плус 10 милиони евра евентуални бонуси во зависност од бројот на натпревари кој ќе ги одигра за Јувентус. Своето деби за Јувентус го направил во Серија А на 19 август 2017, во победата на домашен терен со 3–0 над Каљари влегувајќи како замена во второто полувреме на местото на Гонсало Игуаин. Својот прв гол во дресот на Јувентус го забележал на 17 декември, во победата со 3-0 на гости над Болоња. На 11 април, Матуиди го постигнал третиот гол за Јувентус во победата со 3-1 на гостувањето на Бернабеу против Реал Мадрид во Лигата на шампионите, по големата грешка на голманот на кралевите Кејлор Навас кој ја испуштил топката буквално пред нозете на Матуиди. Првата своја сезона во Торино ја завршил со 46 настапи и 4 гола, давајќи голем придонес за успешната сезона на Јувентус во која била освоена домашната двојна круна: скудетото и Купот на Италија, први за Матуиди во неговата кариера.
На 12 август 2020 година, неколку недели по освојувањето на третото последователно скудето, тој консензуално го раскинал договорот со клубот од Торино, завршувајќи го своето искуство во Јувентус по три сезони и пет освоени трофеи.
Интер Мајами
Еден ден по раскинувањето на договорот со Јувентус, тој потпишал договор со американската екипа, која се натпреварува во МЛС.
Репрезентативна кариера
Матуиди е поранешен француски младински репрезентативец, кој ја претставувал својата нација во селекциите под 19 години и под 21 година. Тој останал незабележен додека се развивал во Кретеј и Троа; Откако се утврдил во Троа во сезоната 2006-2007, тој сепак, бил повикан во францускиот тим под 19 години од селекторот Жи Фериер. Матуиди го направил своето деби за репрезентацијата под 19 години на 5 октомври 2005 година во победата со 4-0 во пријателскиот натпревар против Норвешка. Подоцна тој се појавил за репрезентацијата во неколку квалификациски натпревари за Европското првенство под 19 години 2006. Франција на крајот не успеала да се квалификува за турнирот и Матуди ја заврши својата епизода во репрезентацијата под 19 години со девет настапи и без постигнат гол.
Подоцна Матуиди играл за репрезентацијата под 21 година, за која својот прв повик го добил од тренерот Рене Жирар за натпреварот против Белгија, влегувајќи како замена на полувремето на местото на Џими Бриан. Тој играл во квалификациите за Европското првенство 2007 и се појави како замена во двата натпревари од плејофот во кој Франција изненадувачки била поразена од Израел. Матуиди бил меѓу неколкуте помлади играчи кои останале да играат за тимот под 21 година и во следниот квалификациски циклус. Неговата кариера во селекцијата под 21 година завршила по поразот на тимот од Германија во двомеч плејофот за пласман на Европското првенство 2009.
Откако не одиграл ниту еден натптревар на репрезентативно ниво речиси цели две години, на 5 август 2010 година, Матуиди бил повикан во сениорската репрезентација за првпат од страна на новиот селектор Лоран Блан за пријателскиот натпревар против Норвешка на 11 август 2010 година. Тој не добил шанса да се појави на натпреварот, но бил повикан во тимот повторно следниот месец како замена за повредениот Јоан Кабај за квалификациските натпревари против Белорусија и Босна и Херцеговина. Матуиди го направи своето сениорско деби во победата со 2-0 над Босна и Херцеговина, појавувајќи се во игра како замена. На 29 март 2011 година, тој го забележал својот прв старт во ремито 0-0 против Хрватска.
Матуиди бил избран во францускиот состав за Европското пренство 2012, но не настапил на турнирот поради повреда.
Тој настапил на девет натпревари во текот на квалификациите за Светското првенство 2014 и посебно импресионирал со својот перформанс во плејоф натпреварот против Украина на Стад де Франс, во кој триколорите победиле со 3-0 за да ја обезбедат својата квалификација на завршниот турнир. Својот прв репрезентативен гол Матуиди го постигнал со ножички во победата со 2-0 против Холандија во пријателски натпревар одигран на 5 март 2014 година. На 13 мај 2014 година, Матуиди бил избран од Дидје Дешан во составот на француската репрезентација за Светското првенство 2014 во Бразил. На 8 јуни, тој постигнал два гола за Франција во победата со 8-0 над Јамајка во подготвителен пријателски натпревар во склоп на Светското првенство. Матуиди го започнал првиот натпревар на Франција на турнирот играјќи заедно со Пол Погба и Јоан Кабај во средниот ред во победата со 3-0 над Хондурас. Во вториот натпревар, Матуиди го постигнал својот прв гол во официјален репрезентативен натпревар кога Франција ја победила Швајцарија со 5-2 и се квалификувала за нокаут фазата. Својот пат на Мундијалот триколорите го завршиле во четвртфиналето во кое биле елиминирани од подоцнежниот шампион Германија со 1-0.
Во мај 2016, Матуиди бил повикан од Дешан за Европското првенство 2016 на кое Франција била домаќин и го освоила второто место. На 3 јули, Матуиди му асистирал на Оливје Жиру за првиот гол на Франција во четвртфиналето од турнирот на Стад де Франс, во кое организаторите биле подобри од Исланд со 5–2.
На 17 мај 2018, Матуиди бил повикан меѓу 23-цата играчи за Светското првенство 2018 во Русија. Своето деби на турнирот го направил на 16 јуни 2018, во првиот натпревар на Франција во групата против Австралија кој триколорите го добиле со 2-1, влегувајќи во игра од клупата за резерви на местото на Корентан Толисо во 78-мата минута. На 15 јули, Матуиди го започнал финалето за Франција, во кое тие ја победиле Хрватска со 4-2 и по вторпат во историјата станале светски шампиони..
Клупски
==== Париз Сен Жермен ====
Репрезентативни
Франција
Сингапур на Олимписките игри
Сингапур првпат настапил на Олимписките игри во 1948 година и оттогаш учествувал на сите игри освен на Летните олимписки игри во 1980 година кога истите ги бојкотирале.
На Зимските олимписки игри Сингапур нема учествувано.
Спортистите на Сингапур на Олимписките игри досега имаат освоено 2 медали.
Националниот олимписки комитет на Сингапур бил основан во 1947 година и бил признаен во 1947 година.
Павле Крстевски
Павле Божинов Крстевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од селско семејство. Се занимавал со земјоделство. Рано стапил во народно-ослободителната борба против непријателот. Поради дејноста против окупаторската власт бил затворен. Три месеци поминал во интернација во Бугарија. По враќањето од интернација се поврзал со Карпошовиот партизански одред. На 9 април 1944 година, стапил во Третата македонска ударна бригада. Бил учесник во сите нејзини борби против непријателот. Бргу станал популарен меѓу своите другари. На 20 октомври 1944 година, со својата бригада учествувал во борбата против силните балистички и германски формации на реката Треска. Во оваа борба со својот митралез успеал да одбие неколку непријателски налети. Во оваа битка бил тешко ранет во нога. Кога увидел дека се наоѓа во безизлезна ситуација, за да не падне жив во рацете на балистичките банди кои ѕверски се однесувале кон заробениците, ја активирал рачната бомба и се самоубил.
Послонски Планини
Послонски Планини е планина која се наоѓа во источна Србија, од десната страна на Јужна Морава, во близина на селото Послон, по кое го добиле своето име. Највисок врв е Церовачка Ветрења, со надморска височина од 491 метар, па морфолошки, поради висината, овие се ридови, а не планини. Венецот се протега во правец север-југ, во должина од околу 11 км. Тие припаѓаат на групата Родопски Планини.
Покраини и територии во Канада
Покраините и териториите на Канада се првостепени административни единици во земјата. Постојат 10 покраини и 3 територии. Главната разлика помеѓу нив е во тоа што покраините имаат своја самобитност, додека пак териториите ѝ се потчинети непосредно на сојузната влада. Покраините се сметаат за косуверени делови, секоја со своја „Круна“, која ја претставува намесен гувернер (lieutenant-governor). Териториите не се суверени, туку претставуваат обични делови од државата. На чело на секоја територија стои комесар (commissioner).
Десетте покраини се Алберта, Британска Колумбија, Квебек, Манитоба, Нова Шкотска, Њу Бранзвик, Њуфаундленд и Лабрадор, Онтарио, Островот Принц Едвард и Саскачеван. Трите територии се Јукон, Нунавут и Северозападните Територии.
Покраини
Белешки:
Територии
Канада има три територии. За разлика од покраините, териториите немаат сопствена самобитност, туку само овластувањата што им ги дава сојузната влада. Териториите ја опфаќаат сета копнена Канада северно од 60° СГШ и западно од Хадсоновиот Залив, како и сите острови северно од континентална Канада (од оние во Џејмсовиот Залив, па сè до канадските арктички острови). На табелата, териториите се наведени по првенство (секоја покраина има првенство над териториите, без оглед на тоа кога се создадени).
Белешка: Нунавут и Јукон се создадени со одвојување на делови од Северозападните Територии.
Кахина
Кахина била берберска кралица, верски и воен водач која го предводела домородниот отпор против арапската исламска експанзија во северозападниот дел на Африка, регионот тогаш познат како Нумидиа. Родена е во почетокот на 7 век и починала кон крајот на 7 век во денешен Алжир. Се смета дека е од мешано потекло: берберски Евреин и византиски христијанин.
Нејзиното лично име е една од варијантите: Даја, Дехија, Дихја, Дахја или Дамја (со арапски правопис тешко е да се направи разлика помеѓу овие варијанти). Нејзината титулата според извори на арапски јазик е ал-Кахина (свештеничката пророк). Ова беше прекарот користен од страна на нејзините муслимански противници поради нејзината наводна способност да ја предвиди иднината.
Според една легенда таа во својата младост го ослободила нејзиниот народ од тиранин, со тоа што се согласила да се омажи за него, а потоа го убила на првата брачна ноќ.
Кахина изучувала орнитологија која ги преобликувала науката и учењето во Северна Африка. Денес, многу ја возвишуваат поради нејзините откритија и независност.
1589 во музиката
1589 година во музиката содржи некои значајни настани.
Тракија
Tракија (бугарски: Тракия, грчки: Θράκη, латински:Thracia или Threcia, турски: Trakya) — историски и географски регион во јужниот дел на Европа. Во раната антика „Тракија“ била земјата во која живееле Тракиjците — на север до реката Дунав, на исток до Црното Море, на југ до Егејското Море и на запад до реките Голема Морава и Вардар. Денеска називот „Тракија“ ги опфаќа јужниот и југоисточниот дел од Бугарија (Северна Тракија), североисточниот дел на Грција (Западна Тракија) и европскиот дел на Турција (Источна Тракија). Бреговите на Тракија излегуваат на три мориња: Мраморното Море, Егеjското Море и Црното Море. Понекогаш во Турција Тракија се именува како Румелија.
Модроглава сипка
Модроглавата сипка е мала врапчевидна птица од семејството на сипките (Paridae). Птицата лесно се распознава со нејзините сини и жолти перје, но многу авторитети ја оспоруваат научната класификација.
Тие се обично постојани жители, не се преселници, широко распространети и вообичаени низ умерена и субарктичка Европа и западна Азија, во иглолисните и мешаните шуми со дабови. Ја има и во Македонија. Обично гнездат во дупки од дрвја и лесно се адаптираат во куќички за птици. Најголем конкурент за гнездење и хранење ѝ е многу поголемата голема сипка.
Се храни со инсекти и пајаци, но вон сезоната на парење јаде и семиња и друга растителна храна. Како и другите сипки, и оваа е впечатлива со своите способности да стои наглавечки кога ја бара храната по гранчињата и ливчињата на дрвјата.
Таксономија и систематизација
Видот за првпат е опишан од Linnaeus во неговата Systema naturae, 1758 како Parus caeruleus.
Повеќето авторитети го сметаат Cyanistes за надрод на Parus, но Британското орнитолошко здружение го смета Cyanistes за посебен род. Ова е поткрепено со анализите на mtDNA, цитохромот b, кои сугерираат дека не само што е различен, туку и не е близок со другите сипки. Моментално се издвојуваат најмалку 9 подвида:
Два традиционални подвида се разликуваат на Канарски Острови (teneriffae) и северозападна Африка (ultramarinus). Истражувањата се на пат овие два подвида да ги подели во видови:
Опис
Модроглавата сипка обично е долга 12 см, има распон на крилјата од 18 см и е тешка околу 11 грама.
Типичниот примерок има азурно сина круна и темносина линија што минува низ окото, и бело што ги опкружува образите. Има бело чело и линија на крилото. Тилот, крилјата и опашката се сини, а грбот е жолтеникавозелен. Долните делови се претежно сулфурножолти со темна линија на долниот дел од стомакот. Жолтилото е резултат на жолто-зелените гасеници што ги јаде и големото ниво на каротенски пигмент. Клунот е црн, нозете синосиви, очите темнокафеави. Половите се слични, но под ултравиолетова ламба, мажјаците имаат посветла сина круна. Младите птици се забележливо пожолти.
Поведение
Зимно време, модроглавите формираат мешани јата со големите сипки, и првите се можеби подобри гимнастичари за качување и висење по гранчиња. Модроглавите сипки често се качуваат по стеблата на дрвјата со кратки скокови, имитирајќи ги ползачите. Како по правило птиците спијат во бршлени или зимзелени дрвја, но во студените зими бараат потопли дупки, во дрвјата или во куќичките за птици. Многу се агилни и може да висат речиси секаде.
Ова е вообичаена и популарна европска птица што ја има по градините и е интересна со нејзините акробатски изведби додека јаде оревчиња и слични плодови.
Размножување
Модроглавата сипка ќе гнезди во секоја соодветна дупка во дрво, трупец, ѕид или куќичка за птици, натпреварувајќи се со градското врапче или големата сипка за местото. Истото гнездо се користи година по година, а откако еден пар ќе умре, друг го зазема местото.
Вообичаено несат многу јајца, просечно 7-8, но во леглото може да има јајца од две или повеќе несилки. Додека ги квачат, овие птици се агресивни, с’скаат, па и гризат ако им се приближи опасност. Додека ги штити јајцата, птицата ја крева својата цуцулка, но тоа е знак на возбуденост, а не на лутина. Цуцулката ја креваат и во прикажувањето за време на сезоната на парење. Гнездото го постилаат со меки материјали како: мов, влакна, волна, пердувчиња и сл. Не е необично само една птица да ги храни младенчињата, и тогаш таа на секои 90 секунди носи храна.
Исхрана
Модроглавата сипка е вреден уништувач на штетници иако не ги чисти листовите целосно. Понекогаш ѝ се случува да откорне млада пупка со надеж да најде инсекти. Сепак, нема вид кој уништува повеќе штетници од неа. Освен со овие инсекти, птицата се храни и со семиња, како другите сипки.
Огласување
Оваа птица користи песни и повици преку целата година. Песната ја користи повеќе на почетокот од пролетта за да ја означи својата територија и да ја привлече женката. Повиците се користат од повеќе причини. Комуникацијата со други модроглави сипки е најважната причина. Тие се информираат една со друга за локацијата на дрвото каде се наоѓаат, а повикот за тревога ги информира другите (па и другите видови птици како големата сипка, црвеногушката и ползачите) дека има опасност во близина. Пискањето, на пример, го користат да информираат дека има грабливец кој се движи ниско по земја во близина, како мачка, куче, лисица и сл. Понекогаш, ова е придружено со мобинг-поведение, односно, птиците ќе се соберат во јато и ќе му се спротивстават на грабливецот. Свиркачкиот аларм, пак, го користат за предупредување од летачки грабливци, како што се јастребите врапчaр, кокошкар, глувчар. Серија од пискави ци-ци повици се користат од двата пола пред и за време на парењето.