cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бистричка Река (Босна)
е лева притока на реката Босна во Зеничката котлина со должина од 12 километри. Тоа е планинска река со остар пад на огромен број на извори на вода за пиење и бунари. Оваа река е позната по многубројните воденици и одморалишта во населбата Бистричак.
Вестланд (општина)
Вестланд е општина во западна Холандија, во провинцијата Јужна Холандија. Ја покрива областа со undefined km2 од којundefined km2 дел е покриена со вода дел со население.0 жители во година.
Градови и други населени места: Де Лиер, 'с-Гравензанде, Монстер, Налдвајк, Ватеринген, Хенвех, Хонсерелсдајк, Квинтсхеул, Масдајк, Пулдајк, и тер Хеиде.
Историја
Вестланд била формирана на 1 Јануари 2004 година со спојувањето на општините Де Лиер, 'с-Гравензанде, Монстер, Налдвајк и Ватеринген. Ова се исто така имињата на петте населени места. Другите се Хенвег, Хонсерелсдајк, Квинтсхеул, Мадајк, Пулдајк, и Тер Хеиде.Вестланд не претставува име на градот или на населено место, туку на целиот регионот.. Градското собрание се наоѓа во средината на Ветсланд во Налдвајк, второто најголемо населено место.
Градот Хонсерелсдајк исто така,ја поседува најголемата аукција на цвеќиња, ФлораХоланд, која исто така има локација во Рајнсбург. Ова е многу важен сектор за економијата на Вестленд. Цвеќињата произведени во Вестланд се продаваат низ целиот свет.
Крајбрежните градови се Тер Хеиде во близина на Монстер и 'с-Гравензанде. Овие градови се популарни кај Германците и луѓето од Источна Холандија. За секој празник камповите се во целост полни со туристи. Тоа е поради нивната релативна близина со популарниот Схевенинген.
Пошироко подрачје
Вестланд е дел од Хагланден конурбацијата.
Во поширок смисла, Вестланд е исто така име на регион југозападно од линијата Хаг - Делфт - Ротердам, околу која се состои од општините Вестленд и Миден -Делфтланд, како и Хук ван Холанд (општина Ротердам).
Вестленд е најмногу познат по својата хортикултура во оранжериите, одгледување на цвеќе и зеленчук.
Доцна антика
Доцна антика ― груба периодизација за периодот од н.е. помеѓу 300 - 600 година, употребена од историчарите и научниците за да се опише интервалот помеѓу Класичната Антика и Средниот Век воглавно во Европа и средоземниот свет. Тоа е временскиот период помеѓу стагнацијата на Римската Империја од 3 век н.е и натаму, губењето на нејзиниот западен дел, опстојувањето на Римската Империја со седиште во Константинопол, и почетоците на арабјанското освојување. Поимот Spätantike, буквално „Доцна антика“, бил употребен од германските историчари од моментот кога ја популаризирал Алојз Ригл во раниот 19 век,.
Македонија
Во Македонија доцната антика го опфаќа периодот од 2 - 4 век. Во Музејот на Македонија постои доцноантичката збирка која брои вкупно 516 предмети (керамички и стаклени садови, керамички и бронзени светилки, накит, декоративна пластика). Во постојаната музејска поставка се изложени 184 предмети, карактеристични за втората значајна етапа на Римското Царство и кои претставуваат одраз на новата доцноримска култура.
Римска археологија
Римска археологија го проучува периодот кој разни историчари различно го означуваат. Тоа е моментот кога престанува периодот на хеленизмот, а започнува Римскиот период: од 201 година п.н.е. (крајот на Втора пунска војна) до 30 г. п.н.е. (Египет, последното кралство под хеленизам, потпаѓа под римска власт.).
NGC 3614A
NGC 3614A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Римска археологија
Во културна смисла Римскиот период е продолжување на хеленизмот, затоа што римската наука и уметност се зависни од грчката.
NGC 3614A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3614A се споменува и како MCG 8-21-14.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3614A е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3614A има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 3614A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34562. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 73; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3451. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 700.
Нина Алешина
Нина Александровна Алешина  (Нина Александровна Алёшина, IPA: []; 17 јули 1924 – 17 ноември 2012 година) била руски архитект и раководител на одделот за дизајн „“ за Московското метро една деценија. Деветнаесет станици од системот на подземната железница биле проекти во кои таа учествувала или водела. Таа беше почестена со многу награди во текот на нејзината кариера, вклучувајќи ја и ознаката во 1985 година за
Кариера
Алешина ја започнала својата кариера во работилницата на Алексеј Душкин, работејќи на цртежи за реновирање на станицата Новослободскаја, која била завршена неколку години пред тоа.Таа се фокусирала на третманите на ѕидови и столбови, додека нејзиниот сопруг, уметникот Николај Алешин работеше во нивниот дом и скицираше слики за витражи.Таа го дизајнирала предворјето на станицата. Тоа била првиот проект од дваесет години во кој таа беше вклучена за системот на московското метро. На крајот на ерата Хрушчов, Алешина речиси ја прекина работата во метро, но се предомислила. Било тешко, бидејќи служела како шеф на одделот за проектирање за целиот систем на метро, додека сè уште ги завршуваше сопствените дизајни. Алешина секојдневно ги посетувала градилиштата за да ги задржи архитектите и градителите да работат заедно и имашла репутација на перфекционист, кој инсистирал на перформанси, но кој исто така беше многу почитуван од инженерите и мајсторите со кои работеше.
Во нејзината подоцнежна кариера, Алешина напишала историја, документирајќи детали за дизајнот и уникатните одлики на секоја станица во системот на подземната железница за Московскиот комитет за наследство.
Проекти
Проектот за метро станица во Москва започнал во 1931 година и предизвикот им беше даден на проектантите да планираат простори кои го надминаа чувството да се биде под земја и наместо тоа успеаја уметнички да обезбедат простор кој е функционален и способен ефикасно да ги движи возовите и луѓето, а сепак естетски пријатен. Првично, природните материјали беа доминантни, но по 1958 година, Метро почнало и со бетон, боја и плочки. Во раниот период, повеќето влезови во фоајето биле преку поголеми згради, но во движењето за штедење од 1950-тите, била направена промена на помали, павилјонски структури. Во текот на 1960-тите, утилитарните монтажни структури доминираа, но нивната големина се зголеми како што осамнаа 1970-тите. Таваните со ребрести греди низ централната сала со два реда колони, бил типичен стил на дизајн на повеќето станици. Иако Алешина ги смени облиците на столбовите и украсните третмани во станиците што ги дизајнираше, беше предизвик секоја станица да се направи оригинална, кога се спушташе на влезот на платформата долга 150 метри. ребрестиот таван секогаш беше она што прво ги привлекува патниците.
Проекти од 1950-тите и 1960-тите
1962, Станица Ленински Проспект, беше соработка на Алешина со главниот архитект и, Валентина Поликарпова (В. Г. Поликарпова) и Ана Марова (А А. Марова). Дизајнот беше едноставен, со надземен павилјон направен целосно од стакло, засенчен со широка настрешница над која имаше украсен бетон решетка. Спуштајќи се во длабоко покриениот ескалатор, дизајнот користеше техника на преклопување на чекори наместо заоблен цилиндричен свод што се држеше со дизајнот на чекорите на површината на платформата. Столбовите, кои се прошируваа додека се искачуваа, го опкружуваа ходникот. Квадратните столбови беа свртени со светло обоен мермер и беа потесни од страните по должината на сала отколку на пошироките страни свртени кон платформите. Под секој столб имаше жолтеникаво-кафеава „мат“ од мермер. Ѕидовите беа поплочени во решетка во форма на дијамант со светло обоени керамички плочки.Подот беше составен од сив и кафеав гранит со намерно неправилна форма.
1962, Синдикалната станица, исто така позната како станицата „Синдикат“ ги здружи Алешина. Пристапот доаѓа преку спуштање или од улицата Профсојузнаја или од авенијата Нахимовски Проспект. Тоа е монтажна структура изградена според стандарден проектен план. Во ходникот има 40 колони со брановиден, сино-сив мермер. Ѕидовите на платформата долж патеките се направени од бели глазирани керамички плочки поставени на дијагонала над црна основа од хоризонтални плочки. Подот е поплочен со црвен и сив гранит.
1966, станица Рјазански проспект во соработка на Алешина и Јури Вдовин, која имаше две мали лобиа на авенијата Рјазан. Не беше однапред изведен според стандардните спецификации, туку беше потесна верзија на типичната станица. Квадратни столбови, обложени со сино-сив мермер од Farley го опкружуваат ходникот. Околу секоја колона има „мат“ од црвен мермер, но остатокот од подот е поплочен со сив гранит. Ѕидовите на патеката се покриени со бели керамички плочки над црна основа и покриени со црвени украси што одразуваа типична шема што се кориси  на маилки или ткаени работи од Рјазански регион.
1966 година, Станица Таганскаја беше заеднички проект за дизајн на Алешина со Јуриј Вдовин и скулпторот Едуард М. Ладигин (Едуард Михајлович Ладигин). Колоните во ходникот се обложени со светло обоен мермер, обрабени со црвен мермер, со ѕидови од црно-бели керамички плочки. Осветлувањето е скриено зад стреата. Втиснатите панели на ѕидовите, изработени од Ладигин, ја претставуваа темата „Освојување на вселената“. Подот асфалтирање е сив и со и црвен гранит.
1969 година, станица Варшавскаја, позната и како станица „Варшава“, ги здружи Алешина и Наталија К. Самоилова (Наталија Константиновна Самоилова). Изградбата започна во 1969 година и интензивно користеше Gazgan мермер, кој природно преминува во градацијата на бојата од крем во црна, за да се создаде полихромност се шири, кон редови колони кои се широки во заглавието и заострени, намалувајќи се во големина кон основата.
Проекти од 1970-тите
1972 година, позната и како станица „Октомвриско поле“. До подземните премини се пристапува од улиците Народна милиција и Маршал Бирјузова. Во ходникот има столбови со брави обвиткани во алуминиум, кои се поставени на сива гранитна подна лента. Остатокот од поплочувањето на подот е бел мермер. Ѕидовите долж патеката се со црн мермер во основата и преминуваат во светло сив мермер за главната површина. На ѕидовите има прикачени влошки извајани во анодизиран алуминиум од Бодниек и Рисин со советски теми. 1975, станица Кузњецки Мост беше уште еден заеднички проект за дизајн со Самоилова, како и со уметникот Михаил Н. Алексеев (Михаил Н. Алексеев). Дизајнот на станицата користел аркади од столбови и лакови, евоцирајќи ги потпорите на вијадукт, оформен од сино-сив, зрнест мермер. Ѕидовите на придружната патека се украсени со влошки од кован алуминиум што прикажува ковач, како што се искри што летаат од наковалната, клешти и чекан на ковачот, оружје и алатки што ковачот би можел да ги користи или создаде во својата работа. 1975 година, Станица Лубјанка беше реновирање на проектот првично завршен во 1935 година од Николај Ладовски. Алешина и Стрелков беа ангажирани да ја реконструираат станицата „Џержинскаја“, поврзувајќи ја со новата станица Кузњецки Мост и создавајќи вистинска станица со централна сала.Поради деградираните услови на првобитната локација, два кружни бетонски цилиндри кои беа изградени за возовите, беа заменети со челични цевки. Почвата што ја опкружува локацијата е триесет метри пред да започне изградбата. Иако беше критикуван што не остана доследна на оригиналниот дизајн, Алешина објасни дека оригиналниот облик на буре на станицата бил непрактичен, а дијаметрите на тунелите биле премногу мали за да се спојат со помодерните станици. Таа, исто така, објасни дека стилот на тоа немаше да функционира добро со додавање на централна сала. Сивиот мермер, кој првично ги обложуваше цилиндрите, беше заменет со бели плочки, иако беше задржан фрагмент од поранешниот тунел.Столбовите на станицата се обложени со бел мермер, а подот беше поплочен со црн и црвен гранит.
1975 година, станицата Шчукинскаја, како станицата Кузњецки Мост, ја здружи Алешина со Самоилова и Алексеев. жлебовите се исполнети со легура. Деталите на подот се со сив гранит во отворен синџир што се протега по должината на ходникот, а ѕидовите се обложени со црвен украински мармор. На ѕидовите има прикачени брановидни алуминиумски панели од истиот анодизиран алуминиум и бронза. Тоа беше прв пат материјалот да се користи во толку голем обем.
1978 година, Станица Медведково беше уште една соработка на Алешина и Наталија К. Самоилова и со учество на В. Монтажната структура има редови од 26 колони, обложени со жолт и розев зрнест мермер со влошки од нерѓосувачки челик. Ѕидовите на патеката се обложени со црвен мермер и имаа елоксирани алуминиумски и бронзени панели со форми во облик на пирамида што означуваат мраз.
1979 година, Станица Перово, како и марксистичката станица, ги здружи Алешина и Волович, со учество на Самоилова и Ткачев. Станицата беше изведена со бетон со плиток засводен таван, како тема на уметноста и занаетите. На ѕидовите, бели мермерни плочи наизменично со резбани камени композиции, обединети со цветни мотиви, кои ги украсуваат ѕидовите.Изрезбаните камења прикажуваат митолошки суштества, вклучувајќи Gamay, феникс, крилест коњ, други птици и среќно и тажно сонце.
Проекти од 1980-тите и 1990-тите
1983 година, Серпуховскаја беше соработка на Aleshina со и Lydia Y. Gonchar. Колоните на централната сала се од со мермер Газган во топли тонови и со метални акценти. Салата има тубуларна форма и е првата од метро станиците што користи оптички влакна осветлување на табла со реклами.Станицата е украсена со теми засновани на античките градови во близина на Москва од сликарот Љубов А. Новикова 1983 година, Чертановска станица беше проект за плитка колона дизајниран од Алешина. Изградена е од однапред изведен, армиран бетон за кој Алешина лично ги надгледувала бетонските и завршните работи. 26-те столбови во форма на ѕвезда на секоја страна од централниот ходник се споени со сводови. Кристалните лустери во форма на пирамида го обезбедуваат осветлувањето. И столбовите и ѕидовите на патеката се обложени со бел мермер. Ѕидовите имаат метални влошки дизајнирани од Алексеев и Новикова, кои исто така создадоа мозаици на јужниот влезен лоби врз основа на темата „Изградба на нова Москва“. 1985, станица Домодедовскаја беше уште еден заеднички дизајн помеѓу Алешина и Самоилова, со уметникот Михаил Алексеев. Темата на станицата е авијација и таа беше изградена на стандардниот план од два колосеци кои го оградуваат централниот ходник обложен со колони. Колоните и ѕидовите се соочени со бел и сив зрнест мермер и бакарни влошки кои прикажуваат авиони кои ги красат ѕидовите. На подот има геометриска шема на наизменичен сив и црн гранит. Осветлувањето го имитираат она што беше пронајдено во патничката кабина на авион.
1988 година, Станица Менделеевскаја беше заеднички проект за дизајн на Алешина и Самоилова користејќи столбови поврзани со лакови за да формираат аркада во традиционален руски стил. Колоните се обложени со бел мермер, а ѕидовите долж патеката се изработени од сив мермер со црвеникави жили. Темата на станицата се научните дела на Дмитри Менделеев, а на едниот крај од централната сала е портретот на Менделеев и неговата периодична табела.
1990 година, станицата на улицата Подбелского се врати во тимот на Алешина, Самоилова и Алексеев. Станицата беше именувана по Вадим Подбелски, државник од дваесеттиот век и лидер на партија и е со извајана биста на Подбелски создадена од Алексеев. Стандарден армиранобетонски проект, дизајнот има два реда од 26 колони соочени со бел мермер. Залепени на ѕидовите се метални панели со пруги, а подот е од сив гранит со тесни ленти од црвени и црни детали.
1995 година, Станица Чкаловска беше заеднички напор помеѓу Алешина, Леонид Л. ru|3=Вигдоров, Александар Лвович|lt=|WD=}} со помош на Т. В. Чистјакова (Т. В. Чистјакова). Станицата беше посветена на пилотот Валери Чкалов и врз основа на авијациска тема. Во лобито има стилизирани заварени метални елементи кои личат на авион. Сводовите на таванот и дизајните на столбовите се создадени да личат на обликот на авионско крило и трупот. Столбовите на станиците се направени од сино-сив жилав мермер кој потсетува на небото со украсни сјајни метални елементи. На краевите на салата, керамичките панели дизајнирани од Михаил Алексеев и Л. А. Новикова прикажуваат облаци кои се вртат низ целиот свет. дното.
Машка ракометна репрезентација на Тунис
Машка ракометна репрезентација на Тунис (منتخب تونس لكرة اليد) — сениорска ракометна репрезентација на Тунис која ја претставува државата на меѓународните ракометни турнири. Тимот е под управа на Туниската ракометна федерација.
Националната ракометна репрезентација на Тунис учествувала на повеќе ракометни светски првенства. Во 2005 година Тунис завршик на 4-то место, станувајќи втора неевропска екипа која стигна до полуфиналето на Светското првенство по Египет која успеала да стигне до полуфиналниот натпревар во 2001 година. Националната ракометна репрезентација на Тунис 10 пати го освоила Африканскиот куп. Тунижаните го освоиле Африканско првенство во 2018 година во Габон совладувајќи го Египет во последниот натпревар. Египет и Алжир се единствените соперници на Тунис на африканскиот континент.
Националната лига се состои од 12 екипи. Схел и Клуб Африкен преовладуваат во првенството. Постојат и други тимови како ЕС Тунис и АС Хамамет. Овие екипи имаат многу играчи во самата репрезентација, која вклучува и играчи во европските екипи. Поранешниот репрезентативец, Валид Бен Амор играл во Барселона. Повеќето од овие играчи играат во француското првенство.
Туниската ракометна лига била основана во 1953 година. Во 1957 година, Тунижаните ја основале својата ракометна федерација, која била примена во Меѓународната ракометна федерација во 1962 година.
Моментален состав
Состав за Светско првенство во ракомет за мажи 2019.
Ирена Павлова-Де Одорико
Ирена Павлова - Де Одорико — македонска писателка, поет, романописец, новинар, родена е 19 ноември 1967 година во Велес.
Животопис
Ирена Павлова - Де Одорико дипломирала и магистрирала на Општа и компаративна книжевност на Универзитетот Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет Блаже Конески во Скопје. Тезата е своевиден манифест под наслов: ,,Помеѓу автобиографијата и фикцијата или патот од автобиографското до психобиографското врз примери од творештвото на Силвија Плат, Радмила Трифуновска, Евгенија Шуплинова и Даница Ручигај.
Работела како новинар во повеќе соисанија и медии во сектор за култура, а со иста дејност се занимаваше и повеќе години во редакција за култура на ТВ Телма во Скопје.
Во 2001влегува мегу десетте финалисти за Европа за наградата: „Рома- Тиволи- Европа“. Истата година учествува на Светскиот поетски фестивал, Венециското биенале,од каде е селектирана во светската поетска антологија под наслов: „Специјална едиција на Венециското биенале“.
Ирена Павлова - Де Одорико живее и работи во Венеција, Италија, каде неизоставно ја оретставува македонската култура. Член е на Друштво на писатели на Македонија од 2001 година.
Куриозитет: Според оценките на книжевната критика,Павлова ја инаугурира радикалната апокрифна фабулизација во своите поеми.( Акад.Гане Тодоровски).
Нејзините песни се застапувани во многу наши и светски антологии.
Од 2015 - та активно твори и на македонски и на италијански јазик.
Тарка
Тарка — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Зал Реч
Европска федерација на здруженија на студенти по психологија (EFPSA)
Европската федерација на здруженија на студенти по психологија (EFPSA) — непрофитабилна, невладина студентска организација која е составена од здруженија на студенти по психологија од Европа. EFPSA моментално е составена од 33 здруженија-членки и две здруженија под надзор и секое од нив има член-претставник, а сите членови претставници го формираат легислативното тело на Федерацијата. Федерацијата функционира преку работата на членовите претставници (MR), Извршниот одбор (EB) и Управниот Одбор (BM). EFPSA им нуди на студентите по психологија различни можности за професионален и личен развој преку своите настани. Дополнително, EFPSA има цел да влијае позитивно врз општеството преку различни кампањи претставувајќи ги интересите и потребите на студентите по психологија на европско ниво.
Историја
EFPSA е основана во април, 1987 година на Универѕитетот во Лисабон, Португалија каде биле поканети студенти по психологија од цела Европа. Студенти од осум земји во Европа ја основале Европската Федерација на Здруженија на студенти по психологија.
Основните нацрти ѕа Федерацијата биле трансформирани во формални Статути за време на втората средба во Лиеж, Белгија во април 1988 година. Истовремено, EFPSA го отпочнува својот прв проект: базата на податоци EUROPSYCHE за образование и размена. Во јануари 1989 година, EFPSA е регистрирана како интернационална организација според белгискиот закон.
За време на третото Генерално Собрание во април 1989 година во Лунд, Шведска, Федерацијата ја развива почетната структура со првиот состанок на Управниот Одбор одржан првпат таа година.
Во јули 1991 година, EFPSA почнува соработка со Европската Федерација на Здруженија на Психолози (EFPA) во Амстердам, Холандија, а во 2001 година EFPSA станува официјален афилијативен член на EFPA. По учеството на EFPSA во првата Европска Конференција на Студенти (која собра 500 студенти од различни области во Лиеж (Белгија) во ноември 1990 година, биле остварени голем број контакти, особено со источноевропските земји. За време на петтото Генерално Собрание во април 1991 година во Женева (Швајцарија) EFPSA се шири на 11 земји членки и била примена првата делегација од Источна Европа. Истата година се раѓа идејата за формирање работни групи „task forces" што ќе овозможи поголема ефикасност во работата на проекти како Erasmus, EUROPSYCHO итн. Низ текот на годините кои водеа до новиот милениум EFPSA органзира се' повеќе настани како Европската Летна Школа, семинари и секако, годишниот Конгрес.
Во 2006 EFPSA го развива својот Корпоративен Визуелен Идентитет и станува препознатлива по своето претставително лого и портокалова боја.
Мисија
Мисијата на EFPSA е да ги здружи студентите на европско ниво за да ги збогати нивниот концепт и примената на психологијата, како и да го поддржи нивниот развој на вештини со цел да придонесе во подобрување на полето; да има позитивно влијание врз општеството и перцепцијата за психологијата; да ги поддржи научната и социјалната интеракција и културната размена помеѓу студентите по психологија, академците и професионалците.
Ова се применува преку постојан развој на услуги, настани и квалитетната интеракција помеѓу студентите по психологија во Европа и нивните национални, регионални и локални здруженија и преку создавање поддржувачка околина за психологијата како професионална и научна област во Европа.
Визија
Визијата на EFPSA е да се создаде општество со психолошка свесност во кое мисконцепциите кои не опкружуваат ќе се намалат со цел да се зголеми општата добросостојба; да овозможи услуги и настани кои sсе во склад со потребите на студентите по психологија за професионален развој и да се постигне меѓусебна поврзаност низ цела Европа.
Вредности
Поврзаност: Како организација, да биде поврзана интерно и екстерно, во рамките на работнана заедница и со организации кои делат слични мисија и вредности. Јасност: Да има интегрален, кохерентен и доследен пристап до сите аспекти на своите дејности. Различност: Да се прифатат сите различности и да се почитуваат и прифатат како вредни квалитети. Цврстина: Да се има храброст при тешки и непредвидени околности.
Структура на EFPSA
Структурата на ЕФПСА била развиена на третото генерално собрание во април 1989 во Лунд, Шведска. Во тоа време членови на Почесниот Одбор ги покривале и функциите кои денес ги извршуваат Членовите Претставници. Тогаш немало позиции на Управниот Одбор, постоел само претседател. Оттогаш ЕФПСА се прошири и мораше да имплементира некои значајни структурни промени, создавајки нова форма на Извршен Одбор во 2003 и концептот на Членови Претставници од сите земји. Овие измени го формираа новото одлучувачко тело од секоја од асоцијациите кои беа членови на ЕФПСА. Исто така Управниот Одбор како посебен орган во Извршниот Одбор бил формиран поради потребата од водство во донесувањето стратешки одлуки како и набљудување на ефикасноста на целата организација.
Настани
ЕФПСА моментално организира 11 годишни насѕани и еден настан кој се организира на секои две години. Годишни настани се Конгресот, европското летно училиште, ЕФПСА академија, Тренирај ги тренерите, ЕФПСА ден како и состаноци на извршниот одбор. Конференцијата е настан кој се организира на секои две години.
Годишен Конгрес
Конгресот на ЕФПСА е еднонеделен настан кој прибира над 350 студенти на психологија, академци и истражувачи од цела Европа. КОнгресот се одржува најчесто помеѓу Април и мај е составен од разни научни програми кои истражуваат определени теми секоја година со придонес од студенти, истражувачи и искусни академци, како и социјална програма која им овозможува на учесниците културна и социјална размена. Па така конгресот е уникатна можност за студенти на прихологија да ги прошират своите научни и лични видици. Додатно, конгресот е многу важен настан за федерацијата со тоа што овој настан го означува новиот мандат членовите претставници на извршниот одбор. Членовите на Извршниот Одбор и Управниот Одбор се бираат на конгресот по кој тие веднаш ги преземаат своите должности и почнуваат да ги развиваат нивните проекти во текот на неделата. Секога година земјата домаќин се менува. До денес се одржале 32 конгреси кои биле организирани во 25 различни држави. 33тиот конгрес ќе биде одржан во Данска во 2019.
Европска Летна Школа
Првата европска летна школа се одржа во Лее, Естонија во 2007 година. Темата беше "Крос-културна психологија" проследена со европски летни школи кои покриваат различни теми секоја наредна година. За време на овој седумдневен настан студентите се впуштаат во програма за интеркултурно истражување каде што имаат можност да се приклучат на еден од шесте истражувачки проекти предводени од доктор на науки во планирањето и спроведувањето на 12-месечното истражување. Освен тоа, програмата е збогатена со различни предавања од професионалци од релевантни области на психологијата. Секоја година, сите предавања и истражувања се поставени на одредена тема, избрана да одразува некоја сфера од современата психологија. Од 2011 година, сите учесници во ЕЛШ кои ја завршија програмата за обука и се обврзаа на истражувачкиот проект, беа поканети да се приклучат на Програмата за млади истражувачи, проширувајќи ја Европската летна школа од еднонеделен настан во целосно структуирана 12-месечна програма за истражување.
EFPSA ден
ЕФПСА ден е промотивен настан кој се одвива низ цела Европа на почетокот на Декември. Првиот ЕФПСА ден се одржа во 2010 година. Целта на овој еднодневен настан е да се промовира ЕФПСА низ цела Европа. Презентации, работилници и други активности поврзани со ЕФПСА се одржуваат во повеќе универзитети во ист ден со цел да запознаеме што повеќе студенти со ЕФПСА.
Тренирајќи ги тренерите
Во 2010 се одржа првиот настан летно училиште во Австрија. Се работи за редовен неделен настан кој вклучува експериментална и неформална едукација со цел да овозможи 12 учесници да имаат увид во голем спектар на вештини и знаење за да пренесат тренинг информации. Откако ќе завршат со обуката учесниците може да бидат поканети да се придружат на ЕФПСА тренерите.
Тренинг за искусните тренери
Напредното тренирање е осум дневен настан кој се одржува во март. Овој е единствениот ЕФПСА настан кој е отворен на студенти кои не студираат психологија. Тој е дизајниран за до 25 искусни тренери од разни невладини организации и овозможува понатамошен развој на вештини од одредена област.
EFPSA академија
ЕФПСА академијата има за цел да ги спои повеќе волонтери на Европски невладини организации да се развиваат професионално, да основаат мрежи, развијаат мотивација и споделат искуства при тоа опремувајќи ги со сет од вештини и знаење од специфична клучна тематика. Академијата трае три дена во град кој е лесно достапен од повеќе места. За време на академијата учесниците добиваат тренинг сесии од висок квалитет, добиваат можност да учествуваат во работилници зададени од експерти на областа и можност за употреба на своите вештини на директни примери и предизвици од секојдневниот живот.
Состанок на тренерите
Состанок на тренерите е тродневен или четвородневен нискобуџетен настан со цел за едукација на тренери организиран од ЕФПСА тренери. Целта на овој настан е да се обединат младинските тренери од невладините организации да го споделат своето знаење и искуство и да ги развијат своите вештини. Настанот е ориентиран околу една тема поврзана со тренирањето која е доловена од експерт за тренинг. Учесниците се тренери од разни организации и тие одржуваат тренинг меѓусевно на теми поврзани со главната тема на настанот.
Конференција на тренери
Конференцијата на тренери е настан наменер да ги собесе сите ЕФПСА тренери за да дискутираат неколку тематики во однос на светот на тренирањето во ЕФПСА и општо. Бројот на учесници, времетраењето и тајмингот на настанот се флексибилни и може да се менуваат секој мандат. Обично има Отворен тренинг ден каде учесниците имаат можност да извржат тренинзи во најблискиот универзитет.
Заедничка средба на Извршниот Одбор и Членовите претставници
Годишниот состанок на Извршниот одбор и Членовите претставници се одржува секоја есен и е посетен од лицата кои се активни членови во работната заедница на ЕФПСА. Оваа средба е важна затоа што состаноците во текот на годината се одржуваат он-лајн, па така во текот на оваа недела тимовите имаат состаноци и напорно работат. Затоа што се случува на средина од истекот на мандатот, овој состанок им овозможува на членовите на работната заедница да го оценат дотогашниот тек на работите и да ги планираат идните активности.
ЕFPSA конференција
ЕФПСА конференцијата првпат се одржа во Амстердам, Холандија во 2013. Тоа е билениален настан и става посебен акцент на научната прграма. Зближува околу 150 студенти од цела европа на 4 дена на предавања, работилници и студентски презентации. За нејзиното времетраење има отворен ден кој се состои од 30 студенти од државата домаќин кои присуствуваат на конференцијата за еден ден да се стекнат со можност да учат и учествуваат во лекциите и да работат со учесниците.
Услуги
ЕФПСА им овозможува на студентите палета на услуги за истражувачка наука и тренинг на вештини за процесот на патување и студирање во странство. Помеѓу другите услуги се и:
Списание на Европските Студенти по Психологија
Списанието на европски студенти на психологија е ревидиран од колегиѓѓ и е [[од отворен тип академско списание кој го водат само студенти покривајки аспекти на психологија издадени од ЕФПСА и Ubiquity press од 2009. . Тој дава легитимна можност за студенти на психологија да изработаљт нивните тези или истражување во интернационален спектар. Публикациите треба да бидат засновани на истражувања извршени од бурцоши или мастер студенти кои може да бидат и надвор од Европа. Автори на тие публикации ќе добиат професионални повратни информации и помош за развој на нивната научна публикација. Артиклите се селектирани врз основа на квалитетот на истражувањата. Артиклите се индексиратни во ЕБСЦО хост. Од 2016 журналот ги охрабрува студентите да поднесат регистрирани пријави. Тимот на списанието исто така води и блог, JEPS bulletin, кој се издава од Ноември 2010 на разни проблеми релевантни за студенти на психологија.
Студирање и учење во странство
Студирањето во странство се основа во раните 90-ти години, кога започна како проект под името "Како да студирате во странство", а подоцна и како "Студија и работа во странство" (SWA). Од 2005 година Службата се фокусира на "Студирање во странство" (SA) и сега може да се најде преку главното мрежно место каде може да се најдат информации, совети и искуства. Од 2015 година, Патната мрежа и услугите за студирање во странство се споени во Службата за студирање и патување во странство, која продолжува многу со истите визии, мисии и вредности како претходниците. Во 2016 година, член одговорен за студентска размена стана дел од тимот, отворајќи им можност на земјите-членки да добијат поддршка од EFPSA во организирањето на нивните меѓународни размени со други здруженија на студенти по психологија и студенти од други здравствени дисциплини. Работната група за практикантска работа беше лансирана во мандатот 2015-2016 и беше проширена за мандатот 2016-2017 со цел да изгради стратегија, која ќе работи на развивање на платформа за практикантска работа за EFPSA. Тимот утврди бројни цели за работната група за практикантска работа. Тие требаше да ги претстават можностите за стажирање што студентите ги бараат, да воспостават база на податоци со контакти на можни партнерства кои би можеле да обезбедат можности за стажирање, да направат првичен контакт со собраните контакти со цел да се воспостават овие партнерства и да се изгради цврста основа за следниот мандат. Работата сега е предадена на член одговорен за практиканство, во рамките на Службата за студирање и патување во странство, по одобрувањето на позицијата за време на Генералното собрание одржано на 31 конгрес на EFPSA во Гаку, Азербејџан во 2017 година. Првата можност за стажирање беше понудена на студенти на психологија во август 2017 година.
Подготовките за студирање во странство понекогаш може да бидат предизвик, но службата на EFPSA за студирање и патување во странство нуди корисни упатства и информации за сите градови и универзитети на земјите-членки / регионите на EFPSA со можност да студираат психологија. Исто така, постојат информации за системот на високо образование во секоја земја, трошоците за школување и за живот, меѓу другите информации. Дополнително, постои мрежа за т.н. „сурфање од кревет“, која исто така дава совети за патување во земји / региони каде што се организираат настани на EFPSA. Додека им нуди на студентите место за спиење во вашиот дом, сите студенти од Европа ќе ве пречекаат да останете со нив и да ги откриете нивните градови. Ова е можност да се доживеат различни култури, јазици и храна на посебен и достапен начин.
Канцеларија за тренинг
Канцеларијата за тренинг била воведена во федерацијата во 2010 со одржувањето на првото „Тренирај ги тренерите“ летно школо кое се одржало во Австрија во август 2010. На конгресот во 2011 првата генерација на тренери веќе одржуваше сесии на членовите претставници(MR) и Извршниот Одбор. Тренинг канцеларијата ја менаџира агендата за тренинг во ЕФПСА. Специфично, тие ги набљудуваат програмите на тренинг настаните кои ЕФПСА ги одржува, имено тренирај ги тренерите летното школо и школото за тренинг на напредни тренери; го поддржува и овоможува развојот на групи на тренери во ЕФПСА тренирачкиот базен, ја претставува ЕФПСА на надворешните тренинг настани и подготвува и дизајнира сесии за внатрешни состаноци на ЕФПСА како сесии за тим билдинг и тренинзи за водство меѓу останатото.
Тим за иницијатива за социјално влијание
Тимот на иницијативата за социјално влијание работи на четири главни проекти во склоп на федерацијата: Mind the Mind- “Борба против стигмата за ментални нарушувања”( Мtm) кампањата, кампањата подобри заедно "Better together" и организирани акти на добрина "Organized act of kindness" кампањата. Во склоп на Mtm кампањата, членовите на тимот фасилитираат серија работилници во европски рамки, наменети за ученици од 11 до 18 години, исто така и за возрасни, со цел за покренување свест на темата стигма за ментални нарушувања и ментално здравје. Кампањата ќе навлезе во нејзиниот 5ти бран во есента 2018. Првите 4 бранови беа одбележани со значителен пораст во волонтери и земји, со над 1150 волонтери од 20 европски држави кои учествуваа во 4тиот бран на компанијата. „Подобри заедно“ кампањата е насочена кон охрабрување на младите да градат по инклузивни општества преку серија на 5 работилници насочени кон зголемување на нивното знаење за дискриминација и негативните аспекти на истата. Членовите на тимот ја фасилитираат имплементацијата на работилниците. Кампањата има добиено грант од европската младинска фондација и ќе навлезе во нејзиниот втор бран во есента на 2018. OAK кампњата е насочена кон поттикнување на луѓето да извршуваат спонтани акти на добрина ( пр купување кафе на непознат), кое би им помогнало да развијат навика на добро однесување. Апликација за паметен телефон преку која би била имплементирана кампањата се очекува да биде пуштена во употреба во почетокот на 2019.
Организации членки
Организации од сите држави признаени од Советот на Европа може да станат членки на ЕФПСА. Организации од држави/региони кои не се признаени од советот на Европа може да бидат земени предвид како регионални членови. Од Април 2018 ЕФПСА има 33 организации членки и 2 организации под надзор.
Улица Јунион (Сан Франциско)
Улицата Јунион (Union Street) е улица во правец исток-запад во Сан Франциско, Калифорнија, САД. Почнува близу кејот Ембаркадеро, има мал прекин на ридот Телеграф и продолжува покрај улицата Монтгомери. Поминува низ Рашан Хил и пазарната област во Кау Холоу, завршувајќи во Президио. Според одредени извори, улицата Јунион е границата меѓу Кау Холоу на север и Пацифик Хајтс на југ.
Оваа улица е единствената која дозволува двонасочен сообраќај во правец исток-запад низ целиот Рашан Хил. Останатите улици се или еднонасочни или имаат прекини во населбата. Поради ова низ неа поминуваат МЈУНИ линиите 41 и 45.
1608 во музиката
1608 година во музиката содржи некои значајни настани.
Бистричка Рика
Извира под планината Голетица, на надморска височина од 879 метри, а се влева во Врбас кај Горен Вакуф, на надморска височина од 640 метри. Порано, од златниот песок на реката, во времето на Римското Царство па сè до Средниот век се пронаоѓало злато. Дури и денес постојат траги од таквите експлоатации. На самиот извор на реката постои голем рибник.
Крамаровци
Крамаровци (словенечки: Kramarovci) — населба во Општина Рогашовци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
30 Seconds to Mars
30 Seconds to Mars е името на американската рок група формирана во Лос Анџелес, во 1998 година, во кој глумецот Џард Лето е вокал, гитарист и текстописец.
111 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5397 и 5398 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4639 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3649 и 3650 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 642.
Карстно езеро
Карстните езера се создаваат како резултат на пропаѓање на пештери, особено во карпи растворливи во вода, како што се варовник, гипс и доломит. Оваа постапка е позната како карстификација. Тие можат да опфаќаат области од неколку 100 квадратни километри. Нивното плитко корито на езерото е обично нерастворлив слој на талог, така што водата е застаната, што доведува до создавање на езера. Многу карстни езера постојат само периодично, но редовно се враќаат по обилните врнежи од дожд.
Распределеност
Карстните езера се наоѓаат во областа околу Планината Харц во Германија (пример Езерата Јуес и Бауернграбен во биосферниот резерват на карстниот пејзаж во Јужен Харц, периодично карстното езеро на Карстната Патека), во Јужна Германија (на пример, Ајхенското Езеро), во Франција во регионот Кверси, во Естонија - Тудре, во Словенија (на пример Церкинчкото Езеро), во Ирска таканаречените турлаци (има и турлак во јужен Велс: Пант и Лин или Пантилин во близина на Билт Велс) и некои во САД. Дури и сенотите на северот на мексиканскиот полуостров Јукатан, кои биле познати од Маите, може да се класифицираат како карстни езера.
Белен
Белен може да се однесува на следниве градови во Германија:
Никола Киранџиски
Никола Киранџиски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, па се занимавал со земјоделство и чување добиток. Бил мобилизиран во бугарската фашистичка војска, но во ceптемвpи 1944 година избегал и стапил во Третата македонска ударна бригада со која дејствувал на планината Китка и се придружил на Дванаесеттата македонска ударна бригада која водела борби против балистите на Водно. Во ноември 1944 година учествувал во разбивањето на германските единици а потоа во уличните борби во Скопје. Откако градот бил заземен и целосно ослободен, загинал од еден соборец во тек на краток одмор, при чистење на пушката. Бил закопан на селските гробишта во Кучевиште.
1607 во музиката
1607 година во музиката содржи некои значајни настани.
Реторомански јазик
Реторомански јазик — дел од подгрупата на реторомански јазици, дел од групата на романски јазици од индоевропското јазично семејство. Јазикот е потомок на народниот латински јазик кој се зборувал во Швајцарија за време на Римското Царство. Јазикот е сроден со францускиот, окситанскиот и ломбардскиот јазик, но и со сите останати романски јазици. Јазикот е еден од четирите национални јазици во Швајцарија, покрај германскиот, францускиот и италијанскиот.
Според пописот од 2000 година, во Швајцарија околу 35.095 луѓе го користеле јазикот како претпочитано средство за општење, од кои 27.038 жители во Граубиден. Околу 61.815 жители го користеле јазикот како разговорен. Околу 0.9% од населението на Швајцарија зборуваат реторомански.
Долношлеско Војводство
Долношлеско Војводство (województwo do)nośląskie) — војводство во југозападна Полска, наречено по историската област Долна Шлеска.
Војводството било дел од средновековната полска држава под водство на династијата Пјасти. По смррта на кнезот Болеслав III Кривоустиот во 1138 г. државата почнала да се раздвојува на делови. Шлеска станала полска покраина како кнежевство, но подоцна се расцепкало на мали кнежевства под власта на кнезови од семејството Пјасти. Во овој период стапило германското влијание, поради доселувањето на население од германските краишта на Светото Римско Царство. Ова оставило белег на архитектурата, обичаите и кујната. Сепак, Долна Шлеска останала и центар на полската култура. Тука е напишан ракописот кој ја содржи првата позната реченица на старополски јазик (Хенрикувска книга, XIII век), како и првата печатена книга на полски (Statuta synodalia Episcoporum Wratislaviensis, 1475), обете изложени во Вроцлав. Злоторија е најстариот град во Полска, прогласен со повелба на кнезот Хенрик Брадестиот (XII-XIII век). Низ вековите, Долна Шлеска доживеала редица епохални настани како протестантската реформација, Шлеските војни, индустријализацијата и двете светски војни.
Долна Шлеска се вбројува меѓу побогатите краишта во Полска поради значајните природни ресурси како бакарот, лигнитот и други камени материјали кои ги исползуваат најголемите претпријатија, како и развиено стопанство во разни други гранки.
Седиштето Вроцлав е сместено на реката Одра. Градот е меѓу најголемите и најважните во Полска. Тука, како и во Тшебница, се гробниците на полските владетели. Војводството има многубројни замоци и дворци и ужива голема посетеност.
Историја и географија
Создадено е на 1 јануари 1999 г. од дотогашните војводства Вроцлавско, Легњичко, Валбжишко и Јелењогурско, согласно управната реформа усвоена претходната година. Зафаќа површина од и има 2.908.457 жители (2014).
Војводството е претежно низинско, со исклучок на повисоките делови по кои продолжуваат Судетите што се протегаат долж полско-чешката граница. Мошне посетени се скијачките места како Карпач и Шкаларска Поремба на венецот Карконоше. Други попосетени места се Вроцлав, Јелења Гура и Легњица. Градот Болеславјец е познат по Болескавечката керамика.
Во Долна Шлеска има голем број бањски лекувалишта: Ќеплице Шлонске-Здруј, Длугополе-Здруј, Душњики-Здруј, Једлина-Здруј, Кудова-Здруј, Лондек-Здруј, Полањица-Здруј, Пшежечин-Здруј, Шчавно-Здруј, Швјерадув-Здруј.
Долношлеското Војводство се граничи со Лубушкото Војводство на северозапад, Големополското на североисток, Ополското на југоисток, Чешка на југ и Германија (Саксонија) на запад.