cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Изотропност
Математика
Изотропните материјали се корисни бидејќи тие полесно се обликуваат, а нивното однесување е полесно да се предвиди. Анизотропните материјали можат да бидат прилагодени на силите од кои се очекува да се доживеат објектите. На пример, влакната во материјалите од јаглеродни влакна и ребрата во армиран бетон се ориентирани да издржат тензии.
Микроемисија
Во индустриските процеси, како напредни чекори, изотропно значи дека процесот продолжува со иста стапка, без разлика на насоката. Едноставната хемиска реакција и одстранувањето на супстракт од со киселина, растворувач или реактивен гас често се многу блиски до изотропни. Спротивно на тоа, анизотропното значи дека стапката на напад на подлогата е поголема во одредена насока. Процесот на анизотропни траги, каде што вертикалната стапка е висока, но латералната етапа е многу мала, се неопходни процеси во микроемисија на интегрирани кола и уредите MEMS.
Изотропната антена е идеализиран "зрачен елемент " кој се користи како референца; антена која емитува енергија подеднакво (пресметана од почетен вектор) во сите насоки. Придобивката на произволната антена обично е пријавена во децибели во однос на изотропната антена и се изразува како dBi или dB(i).
Биологија
Клеточна биологија
Ако својствата на клеточниот ѕид се повеќе или помалку исти насекаде, се вели дека е изотропна. Внатрешноста на клетката е анизотропна поради внатреклеточните органели.
Физиологија
Во клетките на скелетните мускули(скелетните влакна) терминот "изотропен" се однесува на светлосните бендови( I бендови) кои придонесуваат за насочениот модел на клетките.
Фармакологија
И покрај тоа што е утврдено дека кожата нуди идеално место за администрација на локални и системски лекови, таа претставува огромна бариера на повеќето супстнци. Неодамнешните изотропски формулации се користат во дерматологијата за доставување на лекови.
Други науки
Економија и географија
Еден изотропски регион е регион кој ги има истите својства насекаде. Таквиот регион е конструкција потребна за многу видови на модели
NGC 105
NGC 105 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 105 се споменува и како UGC 241, MCG 2-2-8, CGCG 434-9, IRAS 00226+1236.
Откривање
Објектот е откриен на 15 октомври 1884 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 105 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 105 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 25 м 16,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 12° 53' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 167°.
Други поделби
Проучување на NGC 105 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1583. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 171; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 602. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 823.
Список на екипи и велосипедисти на Тур де Франс 2019
[[Податотека:Map of nationalities in the 2019 Tour de France.svg|мини|300п|Број на возачи по држава кои учествувале на Тур де Франс 2019:
Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Тур де Франс 2019.
Екипи
Изданието во 2019 година имало вкупно 22 екипи. Бидејќи Тур де Франс е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, организаторот на трката, поканиле четири професионални континентални екипи да учествуваат на настанот. Трите француски екипи и една белгиска екипа учествувале на трката и претходно. Презентацијата на екипите – каде членовите на секоја екипа биле претставени пред медиумите и локалните власти – се одржала пред 75.000 луѓе на Големиот плоштад во Брисел, Белгија, на 4 јули, два дена пред воведната етапа.
Секоја екипа имала дозволено да настапи со осум возачи, па така вкупно 176 возачи ја започнале трката. Од нив, 33 го имале својот прв настап на Тур де Франс. Возачите доаѓале од 30 држави. Шест држави имале повеќе од 10 возачи на трката: Франција (43), Белгија (21), Италија (15), Шпанија (13), Германија (11) и Холандија (11). Просечната возраст на возачите на трката била 29,71 година, движејќи се од 21-годишниот Јаспер Филипсен до 39-годишниот Ларс Бак. го имала најмладиот состав, додека го имала најстариот.
По националност
На трката настапиле 176 возачи од 30 различни држави.
V1500 Лебед
V1500 Лебед или Нова во Лебед 1975 — нова која се случила во 1975 година во соѕвездието Лебед. По својот сјај се издвојува како втората најсјајна нова во век, и е надмината по сјај само од CP Крма во 1942 година.
V1500 Лебед беше забележана на 29 август 1975 година, и постигнала светлосна величина од 1,7 следниот ден. Останала видлива за човековото око околу една недела, и 680 денови по максимумот ѕвездата потемнела на свелосна величина од 12,5.
Шолаја (филм)
„Шолаја“ – југословенски филм од 1955 година, во режија на Војислав Нановиќ. Главните улоги ги толкуваат: Миливоје Живановиќ, Рената Улмански, Слободан Алигрудиќ, Столе Аранѓеловиќ, Душан Јаниќијевиќ, Јанез Врховец, Оливера Марковиќ и Раде Марковиќ.
Синопсис
Филмот е посветен на Симо Шолаја, командантот на Вториот батаљон на Третиот краишки партизански одред. Батаљонот што го оформил самиот Шолаја, бил зачетник на отпорот против усташкиот режим во околината на Шипово. Во филмот се прикажува востанието на српските селани против геноцидот во Независна Држава Хрватска, како и процесот на поделбата на учесниците на востанието на партизани и на четници.
Црква „Св. Никола“ - Ниверо
Свети Никола (Αγίου Νικολάου — црква во селото Ниверо, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.
Во 1920-тите во селото се доселиле 200 грчки семејства и ја изградиле црквата „Св. Никола“. Иконата „Пресв. Богородица Вратарница“ датира од 1930 г. Храмот е повеќепати преуредуван, но постепено станал премал за потребите, па во 1988 г. е подигната велелепна трикорабна базилика со купола. Осветена е на 14 мај 1996 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски.
Пластични уметности
Пластични уметности се оние ликовни уметности во кои се употребува материјал кој се калапи или обликува на некој начин, често во три димензии. Примери за ова се глина, боја и гипс. Така, можеме да речеме дека во пластични уметности спаѓааат сликарството, скулптурата, цртањето итн.
Пластични уметости може и да значи:
Материјалите можат да се резбаат или обликуваат, како да речеме камен или дрво. Тука спаѓаат и бетон и челик бидејќи, со соодветни алатки и тие можат да се модулираат.
NGC 6506
NGC 6506 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Стрела, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6506 се споменува и како OCL 16, ESO 521-SC6.
Откривање
Објектот е откриен на 29 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6506 е од видот III2p.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 59 м 53,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 41' 7"".
Други поделби
Проучување на NGC 6506 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 339; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6845. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 326.
V1668 Лебед
V1668 Лебед или Нова во Лебед 1978 — нова забележана во соѕвездието Лебед во 1978 година со максимална сјајност од 6-та величина.
Габриел Касакија
Габриел Касакија Биболини (шпански: Gabriel Casaccia Bibolini,  20 април 1907 – 24 ноември 1980) била парагвајски писател. Тој се смета за татко на современата парагвајска книжевност. Неговиот сонародник Аугусто Роа Бастос, кој воедно е и уште еден парагвајски значаен книжевник, за Касакија изјавил дека „Габриел Касакија е основачот на современиот парагвајски расказ, кој дава, во добра смисла, фундаментален карактер на сите негови дела, и, на нивниот автор, невообичаена заслуга за основање на жанр во држава која книжевно била непозната“.
Живот
Касакија е роден во Асунсион во Парагвај. Тој бил син на Бенињо Касакија и Маргарита Биболини, и двајцата италијански имигранти во Парагвај. Тој учел во Националниото колеџ во главниот град, едно од најпрестижните државни средни училишта во Парагвај. Касакија завршил правен факултет на Националниот универзитет во Асунсион. Кога завршил студии, тој работел како новинар. Починал во Аргентина.
Список на државни водачи во 64 година
Ова е список на државни водачи во 4 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Dubnobasswithmyheadman
dubnobasswithmyheadman е албум на Underworld, издаден во 1993 година.
Диме Пигулов
Диме Тодоров Пигулов ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во 1944 година во неговото село пристигнале две народноослободителни бригади од Србија. Тој како и многу други соселани и младинци од соседните села, им се придружиле во моментот кога од сите нив во Кучевиште бил формирана Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Потем во состав на истата учествувал во секојдневните борби против балистите, кои доаѓале од Косово и ги напаѓале нивните села. Во една таква борба кај Чучерски Рид - Горни Забел, го изгубил својот живот. Бил закопан на селските гробишта.
Умлена
Умлена — село во Општина Пехчево, во областа Малешевија, во околината на градот Пехчево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Малешевија, во западниот дел на територијата на Општина Пехчево, од десната страна на реката Брегалница. Селото е ридско, чии куќи се издигаат на надморска височина од 880 до 920 метри.
Историја
Во XIX век, Умлена било христијанско село во рамките на Малешевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Умлена имало 500 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Умлена имало 600 жители.
Умлена е средно село по големина, населено со македонско население. Тоа, во 1961 година броело 643 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 391 жител.
Според пописот од 2002 година, во селото Умлена живееле 354 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 209 жители, од кои 198 Македонци, 2 останати и 9 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Пехчево, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пехчево.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Робово, во која влегувале селата Мачево, Робово и Умлена.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Пехчевска градска општина, во која покрај селото Умлена се наоѓале градот Пехчево и селата Будинарци, Митрашинци, Негрево, Робово, Црник и Чифлик.
Во периодот 1955-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Берово.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0023 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 231 гласач. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 215 гласачи.
Сребрен крст
Во населбата Тодоричево, што се наоѓа источно од селото Умлена, на далечина од два километра е пронајден доста вреден сребрен крст. Крстот е во двојна изработка, а на платформата има изгравирано писмо на грчки јазик. Овој крст грижливо се чува во селската црква „Свети Спас“ во Умлена.
Молекуларен мотор
Молекуларните мотори се биолошки молекуларни машини кои се неопходни при движењето кај живите организми. Општо земено, моторот може да се дефинира како направа која троши енергија во една форма и ја претвора во движење или механичка работа. На пример, многу молекуларни мотори засновани на белковини ја користат хемиската енергија ослободена од хидролизата на ATP за да изведат механичка работа. Во однос на енергетската ефикасност, овој тип на мотор може да биде супериорен на денешните мотори создадени од човекот. Една важна разлика меѓу молекуларните мотори и макроскопските мотори е дека молекуларните мотори дејствуваат во бања, средина во која флуктуациите од термалната бучава се значителни.
Примери
Некои примери на биолошки важни молекуларни мотори се:
Калциум карбид
Производство
Калциум карбид се произведува индустриски во електрична лачна печка од мешавина од вар и кокс на приближно 2200 C. Ова е ендотермна реакција која бара 110 килокалории по мол и високи температури за да се исфрли јаглерод моноксидот. Овој метод не е променет од неговиот пронајдок во 1892 година:
Високата температура потребна за оваа реакција практично не е остварлива со традиционално согорување, па реакцијата се изведува во печка со електричен лак со графитни електроди. Произведениот карбид производ обично содржи околу 80% калциум карбид по тежина. Карбидот се дроби за да се добијат мали грутки кои можат да се движат од неколку mm до 50 мм. Нечистотиите се концентрирани во пофините фракции. Содржината на CaC2 на производот се проценува со мерење на количината на ацетилен произведен при хидролиза. Како пример, британските и германските стандарди за содржината на покрупните фракции се 295 L/kg и 300 L/kg соодветно (при притисок од 101 kPa и 20 C температура). Нечистотиите присутни во карбидот вклучуваат фосфид (фосген), кој произведува фосфин кога се хидролизира.
Оваа реакција била важен дел од индустриската револуција во хемијата и била овозможена во Соединетите Американски Држави како резултат на огромните количини на евтина хидроелектрична енергија произведена на Нијагарските Водопади пред почетокот на 20 век. Методот на печка со електричен лак бил откриен во 1892 година од Т.Л. Вилсон, а независно во истата година од Х. Моасан. Во Јајце, Босна и Херцеговина, австрискиот индустријалец д-р Јозеф Кранц и неговата компанија „Bosnische-Elektrizitäts AG“, чиј наследник подоцна станал „Elektro-Bosna“, ја отвориле најголемата хемиска фабрика за производство на калциум карбид во тоа време во Европа. во 1899 година, хидроцентрала на реката Плива со инсталирана моќност од 8 MW била изградена за снабдување со електрична енергија за фабриката, прва електрана од ваков вид во Југоисточна Европа, и почнала да работи на 24 март 1899 година
Кристална структура
Чистиот калциум карбид е безбојна цврстина. Вообичаената кристална форма на собна температура е искривена структура на камен-сол со C22 − единиците кои лежат паралелно. Постојат три различни полиморфи кои се појавуваат на собна температура: тетрагоналната структура и две различни моноклинични структури.
Производство на ацетилен
Реакцијата на калциум карбид со вода, произведувајќи ацетилен и калциум хидроксид, била откриена од Фридрих Волер во 1862 година.
Денес, ацетиленот главно се произведува со делумно согорување на метан или се појавува како пропратен производ во етиленскиот тек од пукање на јаглеводороди. На овој начин годишно се произведуваат приближно 400.000 тони (види Подготовка на ацетилен).
Во Кина, ацетиленот добиен од калциум карбид останува суровина за хемиската индустрија, особено за производство на поливинил хлорид. Локално произведениот ацетилен е поекономичен од употребата на увезено масло. Производството на калциум карбид во Кина се зголемува. Во 2005 година производството било 8,94 милиони тони, со капацитет за производство на 17 милиони тони.
Во САД, Европа и Јапонија, потрошувачката на калциум карбид генерално се намалува. Нивоата на производство во САД во текот на 1990-тите било 236.000 тони годишно.
Производство на калциум цијанамид
Калциум карбид реагира со азот на висока температура за да формира калциум цијанамид:
Попознат како нитролим, калциум цијанамидот се користи како ѓубриво. Се хидролизира до цијанамид, H2 NCN.
Производство на челик
Калциум карбид се користи:
Карбидни светилки
Калциум карбид се користи во карбидни светилки. Водата која капе на карбид произведува ацетилен гас, кој гори и произведува светлина. Додека овие светилки давале постабилна и посветла светлина од свеќите, тие биле опасни во рудниците за јаглен, каде што запаливиот гас метан ги направил сериозна опасност. Присуството на запаливи гасови во рудниците за јаглен довело до безбедносни светилки на рударите, како што е Дејвидовата светилка, во која жичената газа го намалува ризикот од палење на метан. Карбидните светилки сè уште се користиле интензивно во рудници за аргилошист, бакар и калај каде што метанот не е сериозна опасност. Повеќето рударски светилки денес се заменети со електрични светилки.
Карбидните светилки сè уште се користат за рударство во некои помалку богати земји, на пример во рудниците за сребро во близина на Потоси, Боливија. Карбидните светилки, исто така, сè уште се користат од некои пештери кои истражуваат пештери и други подземни области, иако тие се повеќе се заменуваат во оваа употреба со LED светилки.
Карбидните светилки исто така се користеле интензивно како фарови во раните автомобили, мотоцикли и велосипеди, но биле целосно заменети со електрични светилки.
Други употреби
Калциум карбидот понекогаш се користи како извор на ацетилен, кој како гасот етилен е средство за зреење. Сепак, ова е нелегално во некои земји бидејќи, при производството на ацетилен од калциум карбид, контаминацијата често доведува до производство на траги на фосфин и арсин. Овие нечистотии може да се отстранат со поминување на гасот ацетилен низ закиселениот раствор на бакар сулфат, но, во земјите во развој, оваа мерка на претпазливост често се занемарува.
Калциум карбидот се користи во топови за играчки како што е топот Биг Бенг, како и во топови од бамбус. Во Холандија, калциум карбидот се користи околу Нова година за да се пука со млечни жлебови.
Калциум карбид, заедно со калциум фосфид, се користи во пловечки, самозапалливи поморски сигнали, како што се оние произведени од Здружението за заштита на морскиот живот на Холмс.
Калциум карбид се користи за одредување на содржината на влага во почвата. Кога почвата и калциум карбидот се мешаат во цилиндар со затворен притисок, содржината на вода во почвата реагира со калциум карбид за да се ослободи ацетилен чиј притисок може да се мери за да се одреди содржината на влага.
Калциум карбид се продава комерцијално како средство за заштита од кртови. Кога ќе дојде во контакт со вода, произведениот гас ги брка.
Турски десант на Крим
Турски десант на Крим (17 јули - 24 јули) — операција на отоманските трупи и флота за време на Руско-турската војна од 1768-1774 година.
Позадина
Полуостровот Крим бил окупиран од руските трупи во 1771 година, а населението било прогласено под руски протекторат. Османлиите, кои не сакале да ги загубат своите позиции на Крим, со тајна поддршка на ханот Сахиб II Гиреј, ги инспирирале вооружените востанија на Татарите, кои биле задушени од руските трупи до почетокот на 1774 година.
Во 1774 година, полуостровот бил окупиран од 2-та армија на генералот-принц Василиј Долгоруков, кој распоредил единици според правилата на австрискиот кордонски систем: во секое повеќе или помалку важно населено место, особено на брегот, имало пост нумерирана од чета во баталјон. Таквиот локациски систем бил многу ранлив, бидејќи немало ниту една средна станица помеѓу Алушта и Јалта, и помеѓу Јалта и Балаклава, а во случај на непријателски десант, малите руски одреди на брегот лесно можеле да бидат отсечени од непријателот. .
Портата, сакајќи да го поддржи движењето на Татарите на Крим, испратила значителна флота на бреговите на Крим, под команда на сераскирот Гаџи Али-бег. Оваа вест ги инспирирала кримските Татари со неостварливи надежи. Кримскиот хан Сахиб II Гераи, верувал дека сега е дојдено време да се дејствува во корист на Турција, бидејќи силната флота со десантна сила што пристигнала може да и даде предност на Портата во работите на Крим
Во исто време, Турците од Кубан го испратиле Калга Шахбаз Герај да го нападне Крим со 20 илјади Татари и Ногаи. Меѓутоа, на 3 април 1774 година, на реката Калала, Татарите биле поразени од руски одред од 500 луѓе под команда на потполковник Бухвостов.
Предавството на Сахиб Гиреј ја налутило царицата Катерина до највисок степен. Поставувајќи го ослободувањето на Веселицки како неопходен услов за мировни преговори со Турција, царицата му наредил на принцот Долгоруков да употреби решителни воени мерки за да го ослободи.
Турски десант и зазимање на Алушта
На 16 јули, сераскирот Џаникли Али-паша, кој стоел со флотата кај Керченскиот теснец, без да го знаат Русите, измерил сидро и се упатил кон запад покрај брегот.
Успехот кај Алушта ги инспирирало кримските Татари, кои кренале отворено востание против Русите и се приклучиле на турското истоварување. Вооружени судири се случиле на многу места на Крим, што уште повеќе ја отежнало концентрацијата на руските војници расфрлани од кордон, како резултат на што Русите можееле да преземат акција дури на 24 јули.
Заземање на Јалта
На 19 јули селото Јалта „било опколено и нападнато од сите страни од Турците кои се спуштиле од флотата и од голем број Татари“. Во воените архиви нема детален опис на овој случај, но врз основа на борбени извештаи и обрасци за служба на Втората армија, Весникот на Царското руско воено историско друштво ги вратило приближниот тек на настаните.
На 18-ти, Салтанов му пришол на помош на Алушта, но, откако открил слетување на значителни непријателски сили (дел од турската флота од 40 кончебаси и 15 бродови со три јарболи била стационирана во заливот, гранатирајќи го брегот) и дознал за заземањето на селото, им наредил на слабите позиции во Ламбате и Партенит да ги напуштат своите позиции и да се повлечат во Јалта, каде што самиот се вратил, одбивајќи го турското истоварување кај Партенит.
Приближувајќи се на Јалта на 19 јули, турската флота направила голем десант, на кое се приклучиле и локалните Татари. Русите сили, и покрај огромната нумеричка супериорност на непријателот, го одбила првиот напад, но тогаш Јалта била целосно опкружена од непријателот, отсекувајќи ги можните рути за повлекување. Салтанов испратил поручник за помош, а потоа уште седум Козаци еден по еден, но сите биле убиени.
Во извештајот на принцот Долгоруков, составен на 28 јули, по одбивањето на турското десантирање, бројката била 197 мртви пониски чинови и Козаци, 3 офицери и лекар. Според овој извештај, тимот на Салтанов, „отворајќи го својот пат со бајонети“, пристигнал во Балаклава составен од 150 луѓе со ранетите и четворица офицери (веројатно, тоа биле делови од крајбрежните пунктови евакуирани по наредба на Салтанов).
Во 1908 година, А.Л. Делагард предложил да се подигне меморијален крст во чест на подвигот на мускетарите во Брјанск, но оваа иницијатива не била спроведена, и дури на 20 април 2016 година, во Јалта била поставена спомен плоча од страна на кримскиот огранок на Руското историско општество.
Борби
Руските трупи на Крим напредувале до селото Јанисал. Генерал Долгоруков одвоил седум пешадиски баталјони под команда на генерал-полковник Мусин-Пушкин, кои се движеле против турските трупи кои слетале во близина на Алушта. Долгоруков, предводен од два пешадиски баталјони и два коњанички полкови, останал да го покрие задниот дел.
Откако ги приземјил трупите на Хаџи Али-паша, тој ги поставил на левиот доминантен брег на реката Алушта. Главниот логор на турските трупи се наоѓал преку реката Алушта во два табора; неговите напредни трупи стоеле во две распоредени теренски утврдувања: над селото Шуми; кај селото Демерџи, на патот од Симферопол кон Алушта, имало и специјална турска чета. Карпестиот брег на морето им овозможило на Турците да го зајакнат бедемот на утврдувањата што ги подигнале со камени плочи и значително да ги зајакнат средствата за одбрана.
Приближувајќи се кон Алушта, генералот Мусин-Пушкин ја испитал позицијата на непријателот и, не наоѓајќи дека е можно да се заобиколи кај Ноис, каде што се наоѓале напредните утврдувања, решил да тргне на отворен напад на 24 јули. За таа цел, тој ја изградил својата пешадија на 4 квадрати. На две од нив, под команда на генерал-мајор И. ВО. Јакоби, им било наредено да ја нападнат левата страна, а другите две под негова лична команда, Валентин Платонович решил лично да доведе до десното напредно непријателско утврдување. Пешадиската бригада, формирајќи го петтиот плоштад под команда на генерал-мајор Грушчецки, сочинувало резерва. Силно подигнатите утврдувања им овозможија на Турците долго да го издржат силниот оган на нашата артилерија; но подготвеноста на руските трупи за напад - ги принуди Турците да ги расчистат утврдувањата за да не ја изгубат можноста да се повлечат во Алушта. Јакоби, командувајќи го плоштадот на гранадерите на Московска легија, го водеше нападот на непријателското ограничување од десната страна, брзо го нападна и го исфрли непријателот од рововите и совлада два топови. За овој подвиг, Јакоби беше награден со воен Орден на Свети Ѓорѓи 3-ти степен бр. 46 на 26 ноември 1775 година
... Непријателот, искористувајќи ја удобноста на местото и супериорноста на силите, се бранеше со таква тврдоглавост што и двата плоштада, наведнати напред по непроодни патеки, го стекнуваа секој чекор со крв... Како што се приближуваа кон двата ретранша, генерал-полковник гроф Мусин-Пушкин... нареди, земајќи го непријателот во бајонети, да се протурка, што беше направено од левата страна, каде што најсилниот отпор беше Московската легија од баталјонот гренадери под свое раководство на храбариот генерал-мајор и кавалер Јакобиј... Во овој случај, генерал-мајор Јакобиј командувал со втората бригада, во најтешкиот пожар дејствувал со одлична бестрашност, откако добил удар од граната, под него бил застрелан коњ, а неговите двајца луѓе беа убиени во негова близина.
<div class="ts-Конец_цитаты-source"> Турската чета, која била стационирана кај селото Демерџи, плашејќи се да не биде отсечена, побрзала да се повлече и користејќи го пошумениот простор, успеала да се приклучи на главните сили на Турците. Одредот на грофот Мусин-Пушкин го гонела непријателот две милји. Но, стрмнината на планината, на која руските војници се искачиле, толку ги изморило што морале да застанат на одмор, имајќи го предвид претстојниот напад на главната непријателска позиција во Алушта.
… Ранет: потполковник Голенишчев-Кутузов од Московската легија, кој својот баталјон-гранадер, составен од нови и млади луѓе, го доведе до толку совршенство што во справувањето со непријателот го надмина стариот војник. Тој бил ранет од куршум, кој погодувајќи меѓу окото и слепоочницата, излегол на истото место од другата страна на лицето.. <div class="ts-Конец_цитаты-source">— Извештај на генералот принц Долгоруков од логорот на Крим, од 28 јули 1774 година Долгоруков во својот извештај, лично ги забележал генерал Грушецки, во резултатите од битките кај Шумоја:
... Господине генерал-мајор Грушицки, приближувањето со баталјон гранадери и нанесувањето голема штета на отфрлањето со брутална канонада, придонесе трупите, намалувањето на напаѓачите, а да го постигнат тоа ...
…Господин же генерал-майор Грушицкий, приближаясь с баталионом гренадер, и произведением жестокой канонады делая великий вред неприятию, способствовал войскам, ретраншемент атакующим, скорее оного достигнуть…
Езоп
Животопис
За животот на Езоп нема многу податоци. Се смета дека Езоп живеел од 620 п.н.е. до 564 п.н.е. По потекло од Мала Азија, тој бил роб на островот Сам, сопственост на филозофот Ксант, кој го ослободил. Исто така, се верувало дека по потекло е од Тракија или од Лидија (од Сард), но сепак, преовладувало мислењето дека тој е од Фригија, и тоа поради две причини: јадрото на неговите басни е фригиско, а освен тоа, неговото име потсетува на Езеп - река во Фригија. Иако малку се знае за неговото потекло, младост и семејство, постојат повеќе податоци за неговата смрт. Се претпоставува дека не умрел од природна смрт, туку дека бил убиен, а причината за тоа биле токму неговите басни. Имено, Езоп ги проколнал жителите на Делфи затоа што не им се допаднале неговите басни, а тие пак лажно го обвиниле дека уркал златен сад од храмот на Аполон, по што го врзале и го фрлиле од една карпа. Според друга верзија, неговиот пријател, кралот Крез, го испратил Езоп во Делфи за да однесе подароци во Аполоновиот храм, како и за секој жител на Делфи. Езоп го оставил златото во храмот, но сметајќи дека жителите на Делфи се неработници, парите наменети за нив му ги вратил на кралот Крез. Навредените жители на Делфи го обвиниле за кражба на златна жртвена чаша од храмот и го фрлиле од карпа.
Творештво
На Езоп му се припишува авторството на вкупно 426 басни, а прв ги објавил Деметрија Фалеранин во 4 век п.н.е. Басните се полни со алегории, хумор, а филозофијата на животот е раскажана под маската на разни животни. Езоп се смета за татко на басната, а неговиот пример го следеле бројни современи баснописци, како: Лафонтен во Франција, Лесинг во Германија, Иван Крилов во Русија, Доситеј Обрадовиќ во Србија, итн. Исто така, бројни современи писатели ја користеле постапката својствена за басната за да ги искажат одликите на човекот. Езоповскиот јазик претставува поим за говорна загатка со која се кажува едно а се мисли на нешто друго, како и поим за книжевната постапка со која тешките вистини за луѓето се соопштуваат преку привидно наивен дијалог меѓу животните, растенијата и предметите. Како и седумтемина мудреци, кои му биле современици, Езоп бил човек со големо животно искуство, голем познавач на човековата природа и набљудувач на човековите недостатоци. Покрај тоа, за да ги создаде своите басни, тој морал да биде и добар познавач на животинскиот и растителниот свет, со цел да ги пронајде најблиските сличност меѓу нив и луѓето. Тој ги кажувал басните за да ги поучи луѓето и да ги направи подобри, но неговата дарба не е само педагошка, туку и уметничка, зашто многу негови басни се книжевни медалјони полни со свежина, хумор, бистрина и правичност.
Еронго
Еронго (англиски, африкаанс и германски: Erongo) е еден од 14-те региони во Намибија. Административен центар на регионот е градот Свакопмунд. Овој регион ја опфаќа областите на градовите Свакопмунд, Волвис Беј, Омаруру и Карибиб. Името на регионот потекнува од планината Еронго, добропозната географска одлика на Намибија во овие предели.
Географија
Регионот се наоѓа во средишниот дел на Намибија. На запад регионот излегува на Атлантскиот Океан, на север се граничи со региоонот Кунене, на североисток со регионот Очозондјупа, на југоисток со Комас и на југ со Хардап. Вкупната површина на регионот е 63,539 км2.
Развој
Во регионот оперираат различни рудници, меѓу кои и рудникот за злато Навачаб. Во Карбиб има развиена индустрија за мермер. Валвис Беј е центар за рибната индустрија во Намибија, а воедно во Волвис Беј се наоѓа единственото пристаниште во државата за големи бродови кои побаруваат длабоки води. Познатите туристички места се Свакопмунд и Лангстранд. Свакопмунд е и значаен бродоградежен центар во државата
Регионот има развиена патна инфраструктура, а многу добро развиени и општествено-социјални капацитети. На пример, во регионот има 66 училишта со вкупно 32.144 ученици (податоци за 2013 г.).
Демографија
Според пописот од 2001 година, Еронго имал население од 107.663 жители и со годишен раст од 1.3%. Стапката на плодност била 3.2 деца по жена. Од вкупното население, 80% живееле во урбана средина, а 20% во рурална. Густината на населението била 1.7 човек на километар квадратен.
Најзборуван јазик во регионот е овамбоанскиот (37% од домаќинствата), потоа следуваат африкаанс (22%) и наманскиот (21%) и  германскиот. Писмениста во регионот е 95%.
Депортиво Кали
Депортиво Кали е колумбиски спортски клуб со седиште во Кали, најмногу познат по својот фудбалски тим, а исто така има тимови во кошарка, одбојка и пливање.
Депортиво Кали е еден од најуспешните фудбалски тимови во Колумбија, со освоени осум национални првенства (1965, 1967, 1969, 1970, 1974, 1996, 1998, и 2005-II, 2015-I).
Новиот стадион, Стадион Депортиво Кали, со капацитет од 55,000, е втор по големина фудбалски стадион во Колумбија официјално отворен на 19 ноември 2008 година. Стариот дом на Депортиво Кали бил Олимпико Паскуал Гереро, со капацитет од 33,130 места.
Список на државни водачи во 65 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Second Toughest in the Infants
Second Toughest in the Infants е албум на Underworld од 1996 година.
Овој албум е првиот албум на Underworld што може да се класифицира како прогресив хаус, односно мешавина од техно, прогресив рок, како и некои други влијанија.
Наслов
Необичното име на албумот („Втор најдобар меѓу бебињата“) доаѓа од еден коментар на шест-годишниот внук на Рик Смит, Сајмон Просер, кога го прашале како е на школо. „Бебињата“ се однесува на градинка за деца од четири до седум години во Велика Британија.
Песни
Сите песни се од Дарен Емерсон, Карл Хајд и Рик Смит, освен ако нема забелешка.
Бонус диск
По издавањето на „Born Slippy .NUXX“ како сингл, албумот излегол повторно со второ ЦД:
NGC 106
NGC 106 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 106 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 106 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 24 м 43,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 8' 56". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 106 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1551. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4671. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 314.
Франсоа Паризјен
Франсоа Паризјен (François Parisien; р. ) — поранешен канадски професионален друмски велосипедист, кој настапувал како професионалец од 2006 до 2013.
Норбит
Норбит (англиски: Norbit) — американски филм (романтична комедија) од 2007 година, во режија на Брајан Робинс. Главните улоги ги толкуваат: Еди Марфи и Тенди Њутн.
Содржина
Норби е сосема обичен човек, кој е одгледан од господинот Вонг. Тој е штотуку оженет со огромната Распучија, доживува шок, бидејќи во градот ненадејно се враќа неговата младешка љубов Кејт. Со тоа започнуваат неговите неволји, бидејќи тој сака да ја обнови врската со Кејт, но да го зачува бракот со Распучија.
Франсоа Паризјен
Професионална кариера
Во 2005, Паризјен победил на канадските друмски првенства.
Учествувал на Трката околу Калифорнија 2010 и се пласирал во првите десет на втората етапа, кога бил на шестото место, завршувајќи во истата група со Австралиецот Брет Ланкастер, кој ја освоил етапата. Имал добар настап и следниот ден на етапата три, кога завршил како деветти, откако бил во малата група од околу триесетина возачи кои стигнале зад тројцата бегалци, а победник бил Дејвид Забриски.
Откако се распаднал, Паризјен се преселил во новата екипа  за сезоната 2013. Во март 2013, Паризјен ја освоил најголемата победа во неговата кариера, кога го победил Самуел Димулен во масовниот спринт на петтата етапа на Волта а Каталуња. Возбудениот Паризјен изјавил дека неговата екипа заклучила пред етапата дека треба да биде во првите тројца возачи при последната кривина за да има шанса за победа и тој го следел тој план.
Паризјен се повлекол на крајот на сезоната 2013, по осум години поминати како професионалец.
Шибеник
Шибеник — (Šibenik) историски град во Хрватска, во Средна Далмација, каде реката Крка се влева во Јадранско Море. Тој е политички, економски, транспортен и образовен центар на Шибеничко-книнска жупанија.
Историја
По Втората светска војна, Шибеник беше окупиран од Кралството Италија до 12 јуни 1921. После Договорот во Рапало, Италијанците го предадоа градот на Кралство на Србите, Хрватите и Словенците. Во текот на Втората светска војна, градот беше окупиран од фашистичка Италија и нацистичка Германија. Комунистичките партизани влегоа во Шибеник на 3 ноември 1944.
Во августовската воена операција во 1995 г., хрватската армија ги победи српските сили и ги ослободи окупираните подрачја, што помогна регионот да се опорави од војната и да продолжи да се развива како голем центар. Оттогаш, оштетените подрачја на градот се обновуваа за да градот го добие стариот лик.
Статички електрицитет
Статички електрицитет е нерамнотежа на електрични набој  на површината на материјалот. Набојот останува сè додека се одстрани со помош на електрична струја или електрично празнење. Статички електрицитет е именуван во контраст со тековната електрична енергија, која тече низ жиците или други проводници и пренесува енергија.
Статички електричен полнеж може да се создаде кога две површини ќе стапат во контакт и ќе се одделат, и најмалку една од површините има висока отпорност на електрична струја (или е електричен изолатор). Ефектите на статички електрицитет се познати за сите, бидејќи луѓето може да ги чувствуваат, да ги слушнат, и дури да видат искра кога вишокот на полнење се неутрализира кога се донесе блиску до голем електричен спроводник или тело со вишок на полнеж од спротивниот поларитет (позитивен или негативен). Познат е феноменот на статичен шок поточно, електростатичко празнење кое е предизвикано од неутрализација на полнежот.
Создавање на статички електрицитет
Материјалите се направени од атоми, кои се електрично неутрални, бидејќи тие содржат еднаков број на позитивни (протони во нивните јадра) и негативни полнежи (електрони околу јадрото). Феноменот на статички електрицитет бара поделба на позитивни и негативни полнежи. Кога две материјали ќе стапат во контакт, електроните може да се движат од еден материјал на друг, што остава вишок на позитивен полнеж на еден материјал, и еднаков негативен полнеж на другиот. Кога материјалите се одделени тие ја задржуваат оваа нерамнотежа на полнеж.
Поделба при контакт-индуциран полнеж
Електроните може да се разменуваат помеѓу материјали при контакт; материјали со слабо врзани електрони имаат тенденција да оддадат, додека материјали со ретко исполнет надворешен слој имаат тенденција да ги примаат. Ова е познато како трибоелектричен ефект и резултира еден материјал да стане позитивно наелектризиран а другиот негативно наелектризиран. Поларитетот и силата на полнење на материјалот откако тие ќе се разделат зависи од релативната позиција во трибоелектричната серија. Трибоелектричниот ефект е главната причина за статички електрицитет како што е забележано во секојдневниот живот вклучувајќи триење на различни материјали (на пример, крзно со акрилик прачка). Делбата на контакт-индуцираниот полнеж предизвикува косата да се крене, пример, балон протриен низ косата станува негативно наелектризиран, во близина на некој ѕид, наелектризираниот балон се привлекува кон позитивно наелектризираните честички во ѕидот, затоа тој може да се "залепи" за него.
Поделба при притисок-индуциран полнеж
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Топалово
Свети Ѓорѓи (Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Топалово, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.
Статички електрицитет
Создавање на статички електрицитет
Применува механички стрес генерира поделба на полнежот во одредени видови на кристални и керамички молекули.
Никифор II Цариградски
Никифор II Carigradski (починал 1261) — Вселенски патријарх во прогон во Никејското Царство.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Топалово
Историја
Црквата е изградена во 1947 г. Осветена е во 1984 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Градбата претставува крстовиден храм без купола.
Статички електрицитет
Создавање на статички електрицитет
Поделба при топлински-индуциран полнеж
Греењето генерира поделба на полнежите во атомите или молекулите на одредени материјали. Сите пироелектрични материјали се исто така пизоелектрични. Атомските или молекуларните својства на топлина и притисок, се тесно поврзани.
Никифор II Цариградски
Првично начествувал како митрополит Ефески, тој бил избран за патријарх по повлекувањето на Арсениј во 1260 година. Тој починал по неколку месеци на почетокот на 1261 година, и бил погребан во Ќемалпаша. Следел период во кој е бил назначен патријарх по неговата смрт, но по освојувањето на Цариград во јули, Арсениј бил повторно востоличен за Вселеснки патријарх.
Статички електрицитет
Создавање на статички електрицитет
Поделба при полнеж-индуциран полнеж
Наелектризирано тело принесено блиску до електрично неутрален објект предизвикува одвојување на полнежите во рамките на неутралениот објект. Истоимени полнежи се спротивставуваат а разноимените полнежи се привлекуваат. Како што силата создадена при интеракција на електрични полнежи опаѓа со зголемување на растојанието, ефектот на поблиските (разноимени) полнежи е поголема и двете тела се привлекуваат. Ефектот е најголем кога неутралниот објект е спроводник бидејќи полнежите се слободни. Заземјувањето на дел од телото со полнеж-индуцирана поделба на полнеж може трајно да ги додава или отстранува електроните, оставајќи го телото со глобален, траен полнеж. Овој процес е составен дел на работата на генераторот на Ван де Граф, уред кој се користи за да се покажат ефектите на статички електрицитет.
Отстранување и превенција на статичкиот електрицитет
Отстранување или спречување на натрупувањето на статичкиот набој се одвива при отворање на прозорец или со користење на овлажнител да се зголеми содржината на влага од воздухот, со што атмосферата станува по спроводлива.
Многу полуспроводнички уреди кои се користат во електрониката се особено чувствителни на статичко празнење. Проводнички антистатички кеси најчесто се користат за да се заштитат такви компоненти. Луѓето кои работат со електрични кола кои ги содржат овие уреди често се изолираат себе со проводнички антистатички каиш.
Во индустриските услови како во болници, антистатичките безбедносни ракавици понекогаш се користат за да се спречи натрупувањето на статички набој поради контакт со подот. Овие чевли имаат ѓон со добра спроводливост. Анти-статички чевли не треба да се збунат со изолациони чевли, кои го предизвикуваат спротивното – одредена заштита од сериозни електрични шокови од мрежниот електричен напон.
Статичко празнење
Искрата од статичкиот електрицитет е предизвикана при електростатичко празнење, или, со статичко празнење, кога вишокот на полнеж се неутрализира со протекување на полнежите од или до околината.