cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ирски календар
Празници и свети денови - Féilte na Bliana
•	Св. Филип и Јаков, апостоли: Lá Fhéile Naomh Pilib agus Naomh Séamas, Aspail
•	Св. Матијас: Lá Fhéile Naomh Maitias
•	Св. Петар: Lá Fhéile Naomh Peadar
•	Св. Тома: Lá Fhéile Naomh Tomás
•	Св. Јован, апостолот: Lá Fhéile Naomh Séamas Aspal
•	Св. Вартоломеј: Lá Fhéile Naomh Parthalán
•	Св. Лука, богослов: Lá Fhéile Naomh Lúcás Soiscéalaí
•	Св. Матеј, богослов: Lá Fhéile Naomh Matha Soiscéalaí
•	Св. Јован Богослов: Lá Fhéile Naomh Eoin Soiscéalaí
•	Св. Андреј: Lá Fhéile Naomh Aindreas
•	Св. Симон и Јуда: Lá Fhéile Naomh Siomón agus Naomh Iúd
•	Ден на Свифин: Lá San Svaítín
Подвижни празници - Na Féilte Reatha
•	Адвент: An Aidbhint •	Суви денови: Laethanta na Cátaoireach, (исто така нарекувани постни денови: Laethanta na gCeithre Thráth)
•	Денови на барање: Laethanta na hAichiní
•	Денови на пост и апстиненција: Laethanta Troscaidh agus Tréanais
•	Велики Вторник: Máirt na hInide
•	Пепелница: Céadaoin an Luaithrigh
•	Велигденски пост: An Carghas
•	Света Недела: Seachtain na Páise
•	Цветници: Domhnach na Pailme или Domhnach na hImrime
•	Велика Среда: Céadaoin an Bhraith
•	Велики Четврток: Déardaoin Mandála [na hAithne]
•	Велики Петок: Aoine an Chéasta
•	Велигденска Недела: Domhnach Cásca
•	Вознесение Христово (Четврток): Déardaoin Deascabhála
•	Тело Исусово (Четврток): Déardaoin Chorp Chríost
•	Педесетница (Недела): Domhnach Cincíse
•	Духови (Понеделник): Luan Cincíse
•	Света Троица (Недела): Domhnach na Trionóide
Ерусалимско Кралство
Ерусалимско Кралство — христијанска држава, која била создадена по заземањето на Ерусалим во текот на првата крстоносна војна во 1099 година од страна на крстоносците.
Прв владетел на кралството е Годфрид Бујонски. Најпрвин, кога било создадено кралството, тоа било малку повеќе од слободна колекција од градови кои беа заземени по време на крстоносната војна. Неговиот прв крал Готфрид воопшто себеси не се нарекувал крал. Со создавањето на Ерусалимското Кралство, тоа било една од највлијателните теми по тоа време а и најмногу се размислувало за тоа дали кралството ќе прерасне во светско како другите кралства или пак ќе остане под теократичната власт на папата и Ватикан. Кралството со текот на времето започнало да се развива како и останатите монархии од западна Европа со кои имаше блиски врски. Тоа кралство всушност ја наследувало политичката врска и моќ на западна Европа. Тоа не би можело никогаш да се рамни со некое друго кралство ни по големина, ни по моќ ни по богатство бидејќи се тоа беше поддржувано од страна на Европа чии сили беа утврдени во кралството. Најголема врска кралството имало со византиското Царство. Крстоносците исто така оформуваат и три независни држави- грофовиите Триполи и Едеса како и Антиохија.
Во почетокот, припадниците на муслиманската вера нмале некоја голема грижа за постоење на такво царство. Но колку се ближеше крајот на 11 и почетокот на 12 век, желбата за муслиманско обединување сè повеќе и повеќе се зголемувало. Така со започнувањето на крстоносните војни, градот бил повеќепати предаван во нечија контрола. Ерусалим за крстоносците бил изгубен во 1187 година од страна на Саладин и кралството до 13 век било намалено неговото владеење. Кралството било разрушено во 1291 година.
Северни Унгарски Планини
Северните Унгарски Планини (понекогаш се нарекуваат и Североисточни Унгарски Планини, Североисточни Планини, Северни Унгарски Висорамнини, Северна Унгарска Средна Планина, Északi-középhegység) е северниот, планински дел на Унгарија. Тој претставува географско единство со областа Матра-Сланец, соседните делови на Словачка. Тоа е посебна геоморфолошка област во рамките на Западните Карпати. Планините се протегаат заедно во североисточна Унгарија и по источните делови на унгарско-словачката граница во широка група од Дунав Бенд до градот Прешов.
Опис
Планините на северна Унгарија почнуваат со планинскиот венец Бержењ, во непосредна близина на Дунавскиот Бенд, каде што се среќаваат со Трансдунавските Планини.
Опсегот на Бержењ е околу 600 км2 во областа, и главно од вулканско потекло. Највисокиот врв е Човањош (938 м).
Следниот опсег кон исток е Черхат, со истиот геолошки состав како Бержењ. Ерозијата тука била потешка: ова се само ридови и го сочинуваат најнискиот дел од Северните Унгарски Планини. Највисоката точка е Назаљ (654 м).
Кекеш, највисокиот врв во Унгарија, има 1014 метри, и се наоѓа на планинскиот венец Матра. Сепак, просечната височина на венецот е само 600 метри, помалку од онаа на соседниот венец Бик. Матра исто така има вулканско потекло.
Бик е варовнички венец, и има највисока просечна височина во Унгарија. Богат е со пештери, од кои некои биле населени во антички времиња.
Областа Агтелек Карст е геолошка формација која ја опфаќа унгарско-словачката граница и причината за пештерите Агтелек Карст, која е дел од светското наследство на УНЕСКО. Таму се наоѓа и унгарскиот национален парк Агтелек. Најпопуларната пештера во Унгарија, Барадла, се наоѓа таму.
Планините Земплен се исто така од вулканско потекло, а високиот квалитет на почвата го фаворизира лозарството.
Двобој на страстите
Двобој на Страстите (шпански: Duelo de Pasiones), е една од продукциите на телевизиската куќа Телевиса. Серијата во Мексико започна со прикажување во средината на 2006 година.
Двобој на Страстите на Балканот
Хрватска: ХРТ
Горно Ѓуѓанци
Горно Ѓуѓанци (порано: Горно Ѓуѓанце) — мало село во областа Овче Поле, во Општина Свети Николе, во близина на градот Свети Николе.
Потекло и значење на името
Името на селото доаѓа од соседното пониско село Ѓуѓанци (Долно), кое било постаро.
Географија и местоположба
Ова мало село се наоѓа во областа Овче Поле, во крајниот северен дел на територијата на Општина Свети Николе, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Куманово. Селото е ридско, на надморска височина од 590 метри. Од градот Свети Николе е оддалечено 17 километри, а од регионалниот пат Свети Николе-Куманово околу 9 километри.
Селото има разреден тип. Некои групи на куќи во селото се нарекуваат по родовите кои живеат во нив, како Кушевци, Тангарци, Спаскови, Нешовци и други.
575 п.н.е.
575 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 575. година пред новата ера, 575. од првиот милениум п.н.е., 75. од 6 век п.н.е. и шеста од 570-тите п.н.е.
Горно Ѓуѓанци
Географија и местоположба
До селото се пристапува преку соседното село Долно Ѓуѓанци каде завршува асфалтниот пат и до Горно Ѓуѓанци води земјен пат.
575 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Горно Ѓуѓанци
Историја
Над селото се наоѓа карпест рид Дрма, каде што според мештаните се наоѓало градиште и се наоѓаат остатоци од еден одбранбен ѕид во помал обем. Таму, мештаните се собирале за Илинден, каде што се наоѓале два камени крста.
575 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4933 и 4934 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4175 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3185 и 3186 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 178.
Горно Ѓуѓанци
Историја
Југозападно од селото се наоѓа црква во рушевини, додека уште една црква во рушевини се наоѓа над селото. Остатоци од старини се наоѓаат и на месноста Мртвица, околу 500 метри пониско од селото. Овие цркви и старини припаѓале на селото, кое постоело пред денешното. Кога истото пропаднало, денешните мештани не го знаат.
Денешното село е младо, населено најпрвин од двата македонски рода: Кушевци и Васевци. Подоцна се доселиле и други македонски родови.
Во век, Горно Ѓуѓанци било село во Кратовската каза на Отоманското Царство.
Во 2014 година на селото му е вратено неговото старо име Горно Ѓуѓанци.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 8,6 км2. На него преовладуваат пасиштата на површина од 426,9 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 283 хектари, а на шумите 132,3 хектари.
До крајот на отоманската власт, двете села Горно и Долно Ѓуѓанци припаѓале на Мемед-бег, населен во Кратово. Потоа, тој бил наследен од синот Мустафа и внукот Назим. Назим-бег од 1912 до 1918 година ја продал целата земја на селаните, кои дотогаш ја обработувале.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Горно Ѓуѓанци имало 110 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Горно Ѓуѓанци имало 160 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Науката во 1590 година
1590 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Горно Ѓуѓанци
Население
Селото е мало и во 1961 година броело 178 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на само 11 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Горно Ѓуѓанци живееле само 3 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите Македонци.
Родови
Горно Ѓуѓанци е македонско село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1957/58 година родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Свети Николе, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Свети Николе.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Свети Николе. Селото припаѓало на некогашната општина Орашац во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Павлешенци, во која покрај селото Горно Ѓуѓанци, се наоѓале и селата Габреш, Градиште, Долно Ѓуѓанци, Кокошиње, Кутли Бег, Кучкарево, К’шање, Павлешенци, Пезово, Стањевци и Строиманци. Селото припаѓало на Општина Долно Ѓуѓанци во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Горно Ѓуѓанци, Долно Ѓуѓанци, Кокошиње, Павлешенци, Строиманци и Стрњевец.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1694 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште на селото Долно Ѓуѓанци. Во ова избирачко место влегуваат селата Горно Ѓуѓанци, Долно Ѓуѓанци и Строиманци.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 96 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 90 гласачи.
NGC 3930
NGC 3930 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3930 се споменува и како UGC 6833, MCG 6-26-45, CGCG 186-59, KUG 1149+382.
Откривање
Објектот е откриен на 17 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3930 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,5 m/лм2. NGC 3930 има привидни димензии од 3' х 2,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 3930 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37132. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3014. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 109.
NGC 6274/1
NGC 6274/1 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6274/1 се споменува и како UGC 10643, MCG 5-40-19, CGCG 169-24, KUG 1657+300A, KCPG 503A.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6274/1 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 6274/1 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 59 м 20,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 56' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 23°.
Други поделби
Проучување на NGC 6274/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59381. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 114; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2071. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 129.
Послание до Тит
Посланието на апостол Павле до Тит — книга од Новиот завет. Тадиционално се смета дека била напишана од Апостол Павле. Посланието било упатено до Апостол Тит. Иако е упатено до Тит, според некои истражувачи тоа не е приватна преписка меѓу учител и ученик туку е официјално послание до црквата во Крит. По формата ова послание е пастирско. Преку него, апостол Павле го поучува Тит во извршување на пастирската грижа што ја има кон црквата во Крит.
Тит
Според Второто послание до Коринтјаните (8:23), Тит бил голем пријател и приврзаник на апостол Павле кој го придружувал апостолот на Ерусалимската средба, кога се дискутирало за ослободување на неевреите христијани од исполнувањето на Мојсеевиот закон (Галатјани 2:1, Дела 15). Тит е опишан на неколкупати во Новиот завет, како човек од доверба, со утеха и грижливо срце.
Крит
Островот Крит, претставувал посебна провинција во Римското Царство која броела стотина густо населени гратчиња. Критјаните биле познати по лошата репутација. Поетот Епиманед, кој е цитиран од апостол Павле, ги опишува луѓето од Крит како „лажливци, зли ѕверови, мрзливи мешишта“ (Тит 1:12). Биле задоени со пагански суеверија и лажни верувања според кои Зевс е роден на некоја од нивните планини. Тоа се луѓето со кои Тит се нафатил да ја гради Христовата црква.
Автор
Голем дел од денешните истражувачи сметаат дека апостол Палве не е автор на ова послание. Според нив, можно би било тоа да биде напишано во периодот од 90 до 140 година од страна на анонимен христијанин кој бил школуван во духот на Павле. Ова посление е многу блиску до Првото послание до Тимотеј, главно поради стилот на пишување.
Цитати
опоменувај ги младите да бидат здраворазумни, давајќи се во сè себеси како пример за добри дела, во науката - нерасипаност, достоинство, здраво и беспрекорно слово, за да се засрами секој противник, немајќи што да каже лошо за нас Напомнувај им да им се покоруваат на началствата и властите, да бидат послушни, да бидат готови за секое добро дело; никого да не хулат, да не се препираат, да бидат благородни, покажувајќи секаква кротост кон сите луѓе
Шилп (Дитмаршен)
Шилп (Schülp) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Шилп
Шилп може да се однесува на следниве општини во Германија:
Мајанско општество
Мајанското општество споделува голем број на одлики со општествата во регионот на Средна Америка поради големиот степен на соработка помеѓу нациите. Иако мајанскиот календар и мајанското писмо не потекнуваат од Маите, тие го усовршиле и користеле.
Таблични интеграли
Интегрирањето е една од двете основни операции во математичката анализа. Некои класи интеграли се решаваат шаблонски, според формулите или правилата кои опишуваат како се решава интеграл ако сме во состојба да препознаеме конкретен интеграл меѓу следните примери. На оваа страна се наоѓаат некои основни неодредени интеграли.
Египетски бројки
Цифри и бројки
Следниве хиероглифи беа користени за да означат моќ од десет:
NGC 1847
NGC 1847 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1847 се споменува и како ESO 56-SC66, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 15 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1847 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m. NGC 1847 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 7 м 8,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 58' 17".
Други поделби
Проучување на NGC 1847 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9161.
Штолк
Штолк (Stolk) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Илинце
Илинце — село во Србија во општина Прешево во Пчињскиот округ. Селото се наоѓа во Прешевската долина, веднаш до границата со Косово. Според пописот од 2002, селото имаше 136 жители (според пописот од 1991, селото имало 155 жители). Селото е високопланинско и се наоѓа во Прешевскиот дел на Скопска Црна Гора.
Економија
Населението главно се занимава со земјоделство и живинарство.
Демографија
Во селото живеат 73 полнолетни жители, а просечната старост на населението изнесува 26 години (26,4 кај мажите и 25,5 кај жените). Во селото има 29 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 4,69.
Ова село е во голем број населено со Албанци (според пописот од 2002 година). Селото има висока стапка на емиграција. Населението емигрира во Гњилане, Прешево, Куманово и Скопје.
Послание до Филимон
Послание на апостол Павле до Филимон — книга од Новиот завет. Тадиционално се смета дека била напишана од страна на Апостол Павле, како писмо (послание) упатено до христијанскиот деец Апостол Филимон, предводник на црквата во Колоси, и претставувал еден од најзначајните текстови во раното христијанство.
Посланието било напишено во времето кога апостол Павле бил во затвор во Рим. Според почетните стихови, Павле посланието го упатува кон неговиот соработник Филимон, сестрата Апфија и до другарот Архип.
Интелигентен дизајн
Под интелигентен дизајн или скратено ИД (од англ. intelligent design, скратено „ID“) се подразбира мислењето дека „одредени особини на универзумот и на живите суштества најдобро можат да се објаснат со помош на интелигентна причина, а не со процес кој нема насока, каков што е природната селекција“. Тоа е облик на креационизам и современа прилагодба на традиционалниот теолошки аргумент за постоење на Господ, кој се објаснува од страна на неговите приврзаници како „теорија за потеклото на животот основана на докази“ наместо како „идеја основана на религија“. Водечките приврзаници на интелигентниот дизајн се поврзуваат со Институтот „Дискавери“, кој е политички конзервативен think tank (т.е. „фабрика на мисли“), и веруваат дека дизајнерот е христијанскиот Бог.
ИД се обидува да ја редефинира науката на фундаментален начин така што ќе поттикне натприродни објаснувања, гледиште познато како теистичка наука. Тоа поставува неколку аргументи, од кои најпознати се тие за несведивата сложеност (англ. „irreducible complexity“) и одредената сложеност („specified complexity“), како поддршка на постоењето на дизајнер или творец. Научната заедница не го одобрува вметнувањето на натприродни објаснувања во науката и ги одбива несведивата сложеност и одредената сложеност како објанување за низа на концептуални и фактички недостатоци. Најголем дел од научната заедница го означува ИД како псевдонаука и смета дека тој е повеќе религиозно отколку научно гледиште. Тој не се квалификува како вистинска наука бидејќи нема емпириска поддршка, не дава експериментални хипотези и се обидува да ја опише историјата на природата како последица од натприродни причини кои не можат научно (експериментално) да се докажат.
Несведива сложеност
Поимот „несведива сложеност“ („irreducible complexity“) бил воведен од биохемичарот Мајкл Бехе во неговата книга од 1996 насловена „Дарвиновата црна кутија“, иако претходно тој веќе го имал опишано овој концепт преку неговите придонеси во „За пандите и луѓето“ од 1993. Бехе него го опишува како „единечен систем кој се состои од неколку добросврзани интерактивни делови кои придонесуваат за основната функција, при што отстранувањето на било кој од тие делови го предизвикува системот да престане да функционира“.
Бехе ја користи аналогијата на глувчешка стапица за да го илустрира овој концепт. Стапицата се состои од неколку интерактивни делови, од кои секој треба да е на своето место за стапицата да работи. Отстранувањето на било кој дел ја уништува функцијата на стапицата. Поддржувачите на интелигентниот дизајн го поддржува тврдењето дека природната селекција не би можела да создаде несведиво сложени системи, бидејќи функцијата е присутна само кога сите делови се собрани и сврзани. Бехе зборувал дека како несведиво сложени биолошки механизми се, меѓудругото, бактериското камшиче на E. coli, каскадата на засирување на крвта, трепките, како и адаптивниот имунолошки систем.
Критичарите истакнуваат дека аргументот на несведива сложеност претпоставува дека потребните делови на даден систем отсекогаш биле потребни и затоа не би можеле да бидат додавани постепено. Тие кажуваат дека нешто што е најпрво едвај корисно може подоцна да стане потребно, со текот менувањето на другите компоненти. Уште повеќе, според нив, еволуцијата често напредува со тоа што ги изменува претходно постоечките делови или ги отстранува од даден систем, наместо да ги додава.
Несведивата сложеност останала популарен аргумент меѓу приврзаниците на интелигентниот дизајн; но во судењето Довер, судот истакнал дека „тврдењето на проф. Бехе за несведива сложеност е одбиено во истражувачките часописи и отфрлено од страна на научната заедница“.
Одредена сложеност
Овој концепт („specified complexity“) го развил математичарот, филозоф и теолог Вилјем Демски. Демски тврди дека кога нешто покажува одредена сложеност (т.е. симултано сложено и одредено), може да се заклучи дека е создадено од интелогентна причина (т.е. е дизајнирано) наместо да е резултат од природни процеси. Тој ги дава следните примери: „Една буква од абецедата е одредена без да е сложена. Долгата реченица од наизменично подредени букви е сложена без да е одредена. Шекспировиот сонет е сложен и одреден“. Тој тврди дека деталите на живите суштества можат слично да се одредат, особено молекуларните секвенци во функционалните биолошки молекули каква што е ДНК.
Демски ја дефинира сложената одредена информација како сè што има помалку од 1·10150 шанси да се случи по природен пат.
Секанс
Дефиниција
Дефиницијата гласи:
Врската со косеканс е додека Питагоровиот идентитет, идентитет заснован на Питагоровата теорема, која ги поврзува тригонометриските функции е Како и останатите тригонометриски функции и секансот претставува однос меѓу две страни на правоаголен триаголник. Секанс е однос на хипотенузата и налегнатата катета. На тригонометрискиот круг вредноста на секансот е еднаква на големината на следната должина
Претставување на функцијата
Претставување на функцијата во вид на Тејлоров ред во околината на точката x = 0 Односно обопштено каде E_k\! во формулата е Ојлерови броеви.
Исто така можно е функцијата да се претстави во следниот вид:
Извод од функцијата
Првиот извод од функцијата е
Интеграл
Неодредениот интеграл на функцијата е
Историја
Скратеницата sec првпат се појавува во 1626 година во книгата на Албер Жерар за тригонометрија.
Билјана Минчева-Шукарова
Билјана Минчева-Шукарова ( во ) — македонска универзитетска професорка по физичка хемија.
Животопис
Дипломирала физичка хемија на Природно-математичкиот факултет во Белград, а тука и магистрирала(1974). Докторирала (1982) на Одделот за физика на Кингс Колеџ во Лондон. Од 1972 година е на работа на Институтот за хемија на ПМФ во Скопје. Изведувала додипломска и постдипломска настава по предмети од областа на физичката хемија. Научната работа ѝ е од областа на раманската и инфрацрвената спектроскопија, а предмет на изучување ѝ се разни полиморфони форми на мраз, потоа клатрати, глини, минерали и други цврсти супстанци. Во поново време е носител на примената на недеструктивни методи за испитување на состојки во музејски и археолошки објекти. Објавила над 60 научни трудови (во земјата и во странство), а на научни манифестации презентирала деведесетина пленарни и секциски предавања и соопштенија. Била раководител и член на истражувачки тимови на повеќе домашни и меѓународни научноистражувачки проекти. Повеќепати била на студиски престои во странство (најдолго во Велика Британија). Била раководител на Заводот за физичка хемија на Институтот за хемија при ПМФ во Скопје.
Работни кампови во Хортобаѓ
Присилните работни кампови на Хортобаѓ биле основани од страна на комунистичкиот режим во источните делови на Унгарија во почетокот на 1950-ти години.
Преглед
Помеѓу 1950 и 1953 година околу десет илјади луѓе биле однесени тука без правна пресуда. Тие морале да работат под вооружен надзор и во нехумани услови за државните фарми во Хортобаѓ, Наѓкуншаг и Хајдушаг. Работниците не можеле да се вратат во своите домови и по амнестијата во 1953 година не биле прифатливи за надомест.
Депортациите кои започнале на 23 јуни 1950 година биле типични примери за морбидните стравувања од комунистичкиот режим. Илјадници семејства од западните и јужните граници, за кои тврделе дека се „небезбедни“ поради Студената војна од страна на владата во тоа време (Иштван Доби, Маќаш Ракоши, Имре Наѓ), биле однесени во дванаесетте работни кампови на Алфелд. Депортираните имале едвај час да се спакуваат, нивните документи биле земени, а нивните кревети биле околу половина метар широки Нивната принудна работа се одвивала  за државните фарми во околните села, додека првата влада на Наѓ прогласи амнестија во јули 1953 година. Логорите биле затворени во есента истата година. Сепак, оштетените не можеле да се вратат во своите домови и биле само вработени како неквалификувани работници.
Денес
Оние принудени работници кои сè уште биле живи во 2000 година го основале Здружението на оние кои се депортирани во работните кампови на Хортобаѓ. Денес има 915 членови. Еден споменик бил подигнат во чест на затворените.
Куп на шампиони 1978/79
шамп Куп на шампиони 1978/79 — 24-то издание на Купот на шампионите, најсилното европско клупско фудбалско натпреварување. Финалето било одриграно на 30 мај 1979 година на Олимпискиот стадион Минхен. На тој натпревар Нотингем Форест го победил Малме со резултат 1-0. За Нотингем Форест тоа било прва титула.
Науката во 1592 година
1592 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Класичен арапски јазик
Класичен арапски или курански арапски јазик — облик на арапскиот јазик кој го наоѓаме во Куранот како и мноштво пишани дела од умајадско и абасидско време (VI до IX век). Денешниот стадарден арапски е современа верзија на пишување и формално говорење (како подготвени говори и радио емисии). Овие јазици се разликуваат минимално во нивната морфологија, но синтаксата и лексиконите им се значително различни, како одраз на влијанијата на современите дијалекти.
Често се смета дека класичниот арапски јазик е мајка на сите варијанти на арапскиот јазик, но скорешните истражувања Клајв Холс (2004), велат дека другите дијалекти постоеле засебно во тоа време и дека тие може да се претходниците на денешните варијанти.
Треба да се напомене дека статијава користи макрони за разликување на долгите согласки од нивните кратки варијанти.
Историја
Класичниот арапски јазик се ширел со ширењето на Исламот, станувајќи јазикот на ученоста и верноауката како јазик на Куранот. Неговиот однос со денешните дијалекти е донекаде аналоген на врската помеѓу латинскиот и романските јазици или пак средниот и современиот кинески јазик.
Цитохром
Цитохромите се клеточни хембелковини (односно пигменти). Тие се наоѓаат во клетките на сите аеробни организми, врзани за митохондриите или слични структурни елементи на клетката. Нивната простетична група е со металопорфирински карактер (Fe-протопорфирин, цитохемин итн.). Таа овозможува пренесување на електрони во респираторната низа при што металот (обично железо) повратно преминува од повисок на понизок оксидационен степен.
Класичен арапски јазик
Морфологија
Класичниот арапски е семитски јазик, и затоа дели многу сличности во коњугацијата изговорот со хебрејскиот, акадскиот, арамејскиот и амхарскиот. Неговата коњугација е слична на онаа кај библискиот хебрејски со неговата употреба на самогласки за менување на базична група на согласки. На пример, к-т-б значи пишува, и од оваа група имаме:
Цитохром
Видови
Цитохромите имаат карактеристични апсорпциони спектри, врз основа на кои се и откриени во 1882 година. Така, првите испитувања на цитохромот од миокардот (срцевиот мускул) покажале дека, според апсорпционите спектри, постојат најмалку три видови на цитохроми: a, b и c. По тоа, во различен биолошки материјал, утврдено е постоење на повеќе видови на цитохроми a, b и c, на пример: a, a3, b, b5, c, c1, c2 итн.
Хајнрих Ман
Живот и дело
Ман станал персона нон грата во Нацистичка Германија и заминал пред пожарот на Рајхстагот во 1933 година. Заминал во Франција, каде живеел во Париз и Ница. Во текот на германската окупација, успеал да помине низ соработничката Вишиевска Франција до Марсеј, каде му помогнал Варијан Фрај во 1940 година да избега во Шпанија. На крајот заминал во Португалија, а оттаму во САД.
Науката во 1593 година
1593 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Хајнрих Ман
Живот и дело
Нацистите ги запалиле книгите на Хајнрих Ман како „спротивност на германскиот дух“ во текот на неславното палење на книги на 10 мај 1933 година, кое било поттикнато од нацистичкиот министер за пропаганда Јозеф Гебелс.
Во текот на 1930-тите и подоцна во американскиот егзил, популарноста на книжевноста на Ман почнала да се намалува. Сепак, ги напишал „Младоста на кралот Анри Четврти“ (Die Jugend des Königs Henri Quatre) и „Завршувањето на кралот Анри Четврти“ (Die Vollendung des Königs Henri Quatre). Двата романи го прикажувале животот и важноста на Анри IV и биле одобрени од неговиот брат Томас Ман како дела со „голем раскош и динамична уметност“.
Хајнрих Ман умрел во Санта Моника, Калифорнија, сам и без многу пари, само неколку месеци пред да се пресели во Источен Берлин за да стане претседател на Пруската академија на уметностите. Неговата пепел подоцна била донесена во Источна Германија.
Неговата втора жена Нели Ман (1898–1944) извршила самоубиство во Лос Анџелес.
Класичен арапски јазик
Фонологија
Арапскиот јазик има три кратки и три долги самогласки - А, И и У, секоја со различни должини. Оваа таблица го илустрира тоа:
Египетска замисла за душата
Египќаните верувале во постоење на душа и во нејзино живеење и по смртта личноста. Во нивната замисла за душата тие разликуваат пет елементи, а тоа се: Ка, Ба, Ак, Името и Сенката. Ка е животната сила или спиритуалниот двојник (двојното јас) на личноста, кое според некои верувања не било елемент од личноста, туку одвоен дел од себе за што се мислело дека ја предводи судбината на личноста во животот, односно во следниот живот. Така се верувало дека кога личноста ќе умрела таа се соединувала со своето Ка. Благородното Ка го симболизирало фараоновото право да владее и тоа било универзална сила која преминувала од еден фараон на друг. Ба го претставува материјалното присуство на личноста, кое ја напуштало личноста кога ќе умрела. Било претставено како птица со глава на човек. Египќаните носеле храна, вода и разни други материјални добра во гробницата на починатата личност за да се задоволат потребите на Ба, кои се исти како и основните потреби на личноста додека била жива. Се верувало дека Ба се соединува со Ка кога телото на покојникот се мумифицира. Ак има долга историја во египетското верување. Тоа претставувало соединувањето на Ка и Ба по смртта на личноста. Во ваков случај Ак претставувал некој вид на дух. Потоа Ак го претставувал оној дел од личноста кој ќе се соедини со боговите во подземниот свет и ќе биде бесмртен и непроменлив. Во некои подоцнежни верувања се сметало дека Ка се претворало во Ба и Ак по смртта на личноста; и во овој случај се сметало дека Ак извесно време престојувало во подземниот свет пред да се врати и да се реинкарнира во Ка, добивајќи ново Ба. Разделувањето на Ак и Ба / соединувањето на Ка и Ба било направено по смртта со користење на погребни текстови и магии, направени за да создадат ново Ак. Со тоа било осигурано личноста да не умре по вторпат. Името на личноста живеело сè додека било изговарано и затоа биле вложувани трудови да се заштити нечие име. Се користело магично јаже кое го опкружувало името за да го заштити вечно. Сенката била претставувана како мала човечка фигура обоена целосно во црно. Се верувало дека човек не можел да постои без неговата сенка, ниту сенката без човекот.
Класичен арапски јазик
Фонологија
Видете Арапска азбука за повеќе за МФА-симболите во графава.
Александар Жење
Кариера
Еден од неговите престижни подвизи е освојувањето на белата маичка во пласманот за млад возач на Трката околу Луксембург 2011.
Жене го напуштил на крајот на сезоната 2012 и му се приклучил на  за сезоната 2013.
Во април 2015 година, Жене ја освоил трката Тро-Бро Леон, трка возена на асфалт и песок, претекнувајќи ги другите четворица членови на бегството за победа.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
148780 Алќира
148780 Алќира (148780 Altjira) — двојно кубевано (класично тело од Кајперовиот Појас). Споредната составница S/2007 (148780) 1 е прилично голема, со 140 наспроти 160 км. Светлинската крива на Алќира е причично рамна (Δmag<0,10), што укажува на квазисферно тело со еднообразна површина.
Телото е наречено по богот Алќира од митологијата на австралискиот домоворен народ Аренте, кој ја создал Земјата во Времето на сонување, а потоа се вратил на небото.
Науката во 1594 година
1594 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Стар Караорман
Стар Караорман — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на левиот брег на реката Брегалница, оддалечено 4,5 километри од Штип.
Историја
Во XIX век селото било дел од Штипската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Стар Караорман живееле 42 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Стар Караорман имало 48 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
На пописот од 2002 година, селото имало 911 жители, од кои 840 Македонци, 67 Власи, 3 Срби и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 924 жители, од кои 791 Македонец, 49 Власи, 2 Срби и 82 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2315 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 845 гласачи.
Салса (танц)
Салса е синкретична форма на танц по потекло од Куба како мешавина од Шпански (Европски ) и Африкански култури.
Салсата е нормално танц за парови, иако се разликуваат и соло форми како соло танцување „Силуета“ и „Руеда де Казино“ каде што повеќе парови ги разменуваат партнерите во круг. Салсата може да биде импровизирана или да се врши со сет рутина.
Саласата е популарна низ Латинска Америка како и во Северна Америка, Европа, Австралија, и некои други земји во Азија и на Блискиот Исток. Тоа брзо се претвора во глобален феномен.
Потекло
Салса танцовите движења потекнуваат од танцувањето на Кубанскиот син во 1920г. поточно преку ритамот на Сон Монтуно со силни влијанија од танцот на Danzon, Mambo, Guaguanco и други Афро-Кубански фолклорни танцувачи.
Денес има многу различни стилови на салса танцување поради многу географски дисперзии и културен синкретизам. Најпознати стилови се Cali-стил ( од Колумбија), кубански стил („Casino”) , La-стил , Њујоркшки стил, и Порторикански стил.
Салсата е типичен танц за парови, иако се разликуваат и соло форми, „Силуета“ и „Руеда де Казино“ каде што повеќе парови ги разменуваат партнерите во круг. Салсата може да биде импровизирана или да се врши со сет рутина, кореографија и слободен стил.
Основни движења
Постојат неколку основни движења на Салсата. Најчестите се три промени со тежината ( или чекори) на секои четири мерења. Во многу стилови на салса танцувањето, како танчер повлекува промени во тежината, така горниот дел од телото останува речиси непроменет од тежината на телото. Колковите се фатени во средината и завршуваат со доста движење- познато како „Кубанско хип движење“. Можеби иронично, Cuban Casino стилот на салса танцувањето всушност има значителни количини на движење над половината со нагоре-надолу рамо движења и менување на градниот кош.
Рацете се користат од страна на „водечкиот“ танчер, за да комуницира или сигнализира на „следбеникот“ или во „отвори“ или „затвори“ позиција.
Во отворена положба потребни се двајца танчери кои се држат за една или двете раце, особено за потези кои вклучуваат вртење, ставајќи ги рацете зад грбот, или се движат наоколу заедно за да именуваат неколку примери. Во затворена позиција, водачот ја става десната рака на грбот на следбеникот, додека следбеникот ја става левата рака на рамото на водачот.
Во оригиналната Латино-Американска форма на салсата, напред/назад движењата се направени во дијагонални или странични движења со три чекори и без промени во тежината.
Во некои стилови на салса, како што се во Лос Анџелес и Њујорк, танчерите остануваат во стилоот на линија (префрлање на местата), додека во некои Латино-Американси стилови, како што е кубанскиот стил, танчерите кружат еден околу друг, понекогаш по трипати.
Ритам
Музиката погодна за играње се движи од околу 150 удари во минута до околу 250 удари во минута, иако најдолгото танцување со музика е некаде помеѓу 160-20 удари во минута. Секој салса состав вклучува Африкански перкуси врз основа на Clave ритамот (кој го има во четири типови ), иако може да има моменти кога Clave ритамот е скриен на некое време, често кога се цитира Charanga, Changüí и Bomba. Клучниот инструмент кој обезбедува основен ритам на салса песна е Clave ритамот. Тој често е игран со две дрвени стапчиња кои заедно се хит. Секој инструмент во салса бендот е или игра со Clave ( генерално: пијано, tres гитара, синкопи (инструмент), жици) или играње независно од Clave ритамот ( генерално: бас и др.). Мелодичните компоненти на музиката и и танчерите можат да бидат одбрани да бидат во Clave ритамот или надвор од Clave ритамот во било кој момент. Како и да е табу тема е да се игра или танцува во погрешен тип на Clave ритамот ( види салса музика). Додека танчерите можат да го обележат Clave ритамот директно, подобро е да го направат тоа индиректно ( на пример со движењена рамото). Ова овозможува самото танцување да изгледа многу течно како остатокот од телото само да се движи недопрено со нозете.
Постојат и други аспект надвор од clave кои помагаат во дефинирањето на салса ритамот: Монтуно ритамот и Тумбао ритамот.
Монтуно ритамот е ритам кој често е игран со пијано. Монтуно ритамот е корисен за наоѓањена правецот на музиката. Со слушање на истиот ритам, назад на почетокот по осум точки, може да се препознае која точка е првиот ритам на музиката.
Тумбао е ритам во салсата кој се игра со conga тапани. Тоа звучи како: “cu, cum.. pa... cu, cum... pa”. Неговата најосновна шема е игра на отчукувања 2,3,4,6,7 и 8. Тумбао ритамот е корисен за учење да се танцува контра темпо ( “On2”). На 2рото и 6тото отчукување се потенцира кога танцувањето On2 и тумбао ритамот силно ги нагласуваат отчукувањата.
Стилови
Вклучувањето на други стил техники во салса танцувањето стана многу честа појава, и за мажи и за жени : работа со рацете, работа со нозете, движење на телото, вртење, изолации на телото, рамена, акробатика и лифтови.
Северноамериканските стилови имаат различни одлики: Лос Анџелес стилот паузира на првото отчукување “On1” додека Њујорк стилот паузира на второто отчукување “On2”. И двата стилови имаат различно потекло и еволутивен пат, иако Њуоркшката салса е под силно влијание на џез инструментите во нивната рана фаза на раст.
Наводи
Salsa
Штруксдорф
Штруксдорф (Struxdorf; Strukstrup) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
574 п.н.е.
574 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 574. година пред новата ера, 574. од првиот милениум п.н.е., 74. од 6 век п.н.е. и петта од 570-тите п.н.е.
Цитохром c
Цитохромот c е најдобро испитан цитохром, бидејќи е доста стабилен и лесно се екстрахира. Молекулската маса му изнесува 12,000.
574 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Цитохром c
Добиен е во кристална состојба од различен биолошки материјал. Цитохромот c е базна белковина кој се состои од еден пептиден ланец изграден од 104 аминокиселини и еден хем. Хемот е врзан за пептидниот ланец двократно: железото со координативна врска е поврзано за остатоците на хистидинот и ковалентно, преку две винилни групи, за остатоците на цистеинот од пептидниот ланец. Хемот е сместен длабоко во пептидниот ланец, кој го обиколува од двете страни. Поради тоа, редуцираниот (феро) цитохром c не може да сврзе ни јаглерод моноксид, ниту пак директно да реагира со кислородот. Исто така, оксидираниот (фери) цитохром c не сврзува CN- јон.
574 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4934 и 4935 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4176 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3186 и 3187 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 179.
Бошко Буха
Бошко Буха (1926 - 1943) бил млад партизан, еден од најголемите симболи на Втората светска војна во Југославија, и народен херој на Југославија.
574 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 574 година се протега во 2062 и 2063, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2122 и 2123 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 31 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1232 и 1231 исламска година пред хиџра.