cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Димитриј“ - Владово
Царските икони и другите икони на иконостасот се од средината на XIX век, дело на месни зографи. Во храмот се собрани вредни икони од црквите во тој дел на Воденско, од кои најстарата е од 1609 г. Три преносливи икони се од XVII век, две од XVIII и 41 од XIX век.
Трите најстари икони — „Христос Седржител“, „Света Недела“ и Света Петка“ и „Свети Атанас“, а книгите се земени од денес пропаднатата црква „Св. Дионисиј Олмписки“, чии урнатини стојат во месноста Селиште. Тој храм е основан околу 1600 г. и напуштен во 1820 – 1830 г. Трите икони се дело на месни мајстори со јасно видливо западномакедонско влијание. Двете икони од XVIII век се на Свети Ѓорѓи и на Свети Димитрија и имаат впечатливи народни украси.
Црквата „Св. Димитриј“ е прогласена за историски споменик на 23 февруари 1995 г.
Вселенска програма Артемис
Вселенската програма Артемис е роботизирана и човечка програма за истражување на Месечината предводена НАСА заедно со партнерските агенции: Европската вселенска агенција (ESA), Јапонскиот центар за вселенски истражувања (JAXA), и Канадската вселенска агенција (CSA). Програмата Артемис има за цел повторно да воспостави човечко присуство на Месечината за прв пат по мисијата Аполо 17 во 1972. Главни компоненти на програмата се Системот за вселенско лансирање (SLS), вселенското летало Орион, вселенската станица Lunar Gateway и комерцијалните Human Landing Systems. Долгорочната цел на програмата е да се воспостави постојан базен камп на Месечината и да се олеснат човечките мисии на Марс.
Балхаш
Балкхаш (казашки: Балқаш, Balqash; руски: Балхаш) — град во Казахстан, во Карагандинска област, сместен на северниот брег на Балхашкото Езеро, на Заливот Бертис. Според проценката од 2019 година градот има 72 892 жители.
Раѓањето и развојот на градот е резултат на откривањето на богати наоѓалишта на бакарна руда во 1928 година. Балкхаш е основан во 1937 година како индустриски град, насочен кон рударството и топењето на бакар. Градот лежи приближно 500 км западно од кинеската граница, на северниот брег на езерото на надморска височина од 440м.
Историја
На 11 април 1937 година, малата работничка населба „Прибалхашстрој“, подигната во врска со изградбата на топилница за бакар (БГМК), беше трансформирана во градот Балхаш со одлука на Централниот извршен комитет на Казахстанската ССР.
На 9 ноември 1932 година, во градот е основано првото училиште - училиште број 1. Во училиштето се образувале децата на работниците во топилницата за бакар. Во 1935 година, е отворена секција за падобранство. Нејзиниот прв директор е Душембаев.
За време на Големата патриотска војна (руски термин за Втората светска војна), поголемиот дел од машката популација била регрутирана во армијата, па жените биле принудени да ги заменат во фабриката за бакар. По Втората светска војна, јапонски воени заробеници учествуваат во изградба и реконструкција на градот. Како особено важни се „Палатата на металурзите“ и локалниот аеродром.
По распадот на Советскиот Сојуз, помеѓу 1992 и 1996 година, градот и неговите жители, како и повеќето поранешни советски граѓани, се наоѓаат во голема криза, вклучувајќи прекини на електричната енергија, слабо централно греење и наизменично работење на фабриката за бакар. Некои луѓе готвеле на пожари кои ги правеле во нивните дворови. Кон крајот на 90-тите, економијата на градот и на земјата се стабилизираа. Изградена е нова населба во градот, таканаречени „канадски колиби“. Сите училишта, медицински установи и универзитетот продолжија да функционираат нормално.
Клима
Балхаш има Степска клима со топли лета и многу студени зими. Врнежите се мали во текот на целата година. Снегот е вообичаен, иако слаб, во зима. Најниската регистрирана температура е − 41,2 °C (− 42,2 °F), забележана во декември 1938 година, а највисоката температура е 40,9 °C (105,6 °F), евидентирана во јули 2005 година.
Население
Вкупното население на градот и околните места е 75.453 лица.
Етнички групи
Етнички гледано, населението е составено од :
Јазик
Во последниве години, бројот на руски говорници драматично опаѓа, но тоа е повеќе од компензирано со приливот на Казахстанци, кои доаѓаат претежно од рурални области, што резултира со пораст на населението во градот по значителниот пад во 90-тите години на минатиот век.
Северен Проток
Северен Проток или Северен Канал (North Channel или ', ирски и гелски: Sruth na Maoile), порано: Ирски Проток''' — проток помеѓу североисточна Ирска и југозападна Шкотска. Протокот е дел од морската област официјално наречена „Внатрешни мориња кај западното крајбрежје на Шкотска“ од страна на Меѓународната хидрографска организација (IHO).
Најдлабокото место во протокот е наречено Бофортова Бразда (Beaufort's Dyke). Протокот го поврзува Ирското Море со Атлантскиот Океан и, како таков, бил привлечно место за гусарите, кои ги ограбувале британските трговски бродови што обезбедувале залихи во војните сè до XIX век. Во 1778, за време на Американската војна за независност во протокот се одиграла поморска битка помеѓу бродот „Рејнџер“ на американскиот капетан Џон Пол Џонс и бродот „Дрејк“ на британската морнарица. Денес преку протокот сообраќаат голем број на траекти.
Во 2007 е доставен план за изграба на 34-километарски железнички мост или тунел преку протокот, кој ќе ја поврзува Северна Ирска со остатокот од Велика Британија на трошок од 3,5 милијарди фунти.
Поранешно име на протокот е „Ирски Канал“ (Irish Channel).
Унгарска гркокатоличка црква
Унгарска гркокатоличка црква (Magyar görögkatolikus egyház) е една од источнокатоличките цркви по грчко-византискиот црковен обред. Тоа е во целосно единство со Римокатоличката црква. Наспрема податоците од 2015 година Унгарската гркокатоличка црква брои 261 100 верници, 187 парохии и 255 свештеници.
Историја
Денешната Унгарска гркокатоличка црква е формирана од реорганизација на постари грчки католички институции во поранешно Кралство Унгарија. Бидејќи голем број православни Руси и Романци живееа во североисточните унгарски региони на Унгарија, католичките мисионери развија работа за нивно обединување во текот на 16 и 17 век, правејќи ги првите чекори кон создавањето на гркокатоличките заедници во овие области. По Ужгородската унија (1646), грчката католичка бискупија Мукачева, чија надлежност се проширила на делови од денешна Унгарија, била создадена на местото на поранешната православна епархија Мукачево.
Во текот на XVIII век стотици илјади Унгарци одат од протестантството во гркокатолицизам, што доведува до усвојување на унгарскиот јазик во религијата. Поради големиот број гркокатолици, папата Пиј Х основал на 8 јуни 1912 година независна унгарска католичка епископија во Хајдукрод со 162 парохии. Потоа, на 4 јуни 1924 година, Апостолската Егзархија е основана во Мишколц, во североисточниот дел на земјата, каде што литургијата била изведена на старословенски јазик. На 20 март 2015 година Папата Франциск ја подигна унгарската гркокатоличка црква во редовите на митрополитската црква.
Структура
Црквата е уредена како уникатен црковен пејзаж, кој се состои од бискупија и две епархии на суфраганската бискупија е:
Нејзините бискупи се членови на бискупската конференција на Унгарија.
Наводи
<references group="" responsive="">
Жива статуа
Жива статуа — уверливо насликан и нашминкан уличен уметник кој позира во имитација на статуа или модна кукла. Најчесто се среќаваат како улични изведувачи.
Историја
Живата слика или групите живи статуи биле мошне чести на прославите во средниот век и ренесансата, кога владетелите влегувале во некој град во свечени поворки. Групата што изедувала некаква сцена обично била качена на платформа украсена за да изгледа како споменик и поставена долж поворката.
Натпревари
Светското првенство за живи статуи се одржува секоја година во Арнем, Холандија. Во 2011 г. траел два дена, имал 300 учесници (меѓу кои и аматери и деца) и привлекол 300.000 посетители.
Почнувајќи од 2000 г. Универзитет за деловни и општествени науки во Буенос Аирес, Аргентина секоја година приредува државен натпревар за живи статуи.
Како улична изведба
Живата статуа е мошне чест облик на улична изведба, особено на места со многу туристи. Изведувачот одбира стратешки добро место без сообраќај, но со многу пешаци. Бидејќи воопшто не се помрднува, минувачите напати не увидуваат дека станува збор за човек, па се изненадуваат кога „статуата“ ќе направи некакво движење или ќе им намигне. Колку пари ќе добие еден ваков изведувач зависи од тоа колку добро може да биде забележан од јавноста.
Лајденска тегла
Лајденската тегла или Лајден тегла, е уред за складирање на статички електрицитет помеѓу две електроди внатре и надвор од стаклена тегла. Лајденската тегла обично се состои од стаклена тегла со метална фолија зацементирана на внатрешната и надворешната површина и метал терминал за проектирање вертикално низ капакот на теглата да се направи контакт со внатрешната фолија. Тоа беше оригиналниот вид на кондензатор (оригинално познат како "кондензатор").
Тоа бил измислен независно од страна на германскиот свештеник Евалд Георг фон Клајст на 11 октомври 1745 и од страна на холандскиот научник Питер ван Musschenbroek од Лајден (Leyden) во 1745-1746. Пронајдокот беше прогласен за градот.
Лајденската тегла беше искористена за да се спроведат многу рани експерименти со електрична енергија, а неговото откривање е од фундаментално значење за проучување на Електростатика. Претходно, научниците морале да прибегнат кон изолирани проводници на големи димензии за чување на трошоци. Со лајденската тегла се предвидени многу повеќе компактни алтернативи. Лајденската тегла сè уште се користи во образованието за да се демонстрираат принципите на електростатиката.
Историја
Статички електрична енергија произведена од страна на вртечка сфера, и стакло електростатички генератор беше спроведена од страна на ланец преку условна забрана за вода во чашата  и тоа се одржа од страна на помошникот  Андреас Cuneus. Големо полнење акумулирана вода и спротивен полнеж во рака Cuneus "на стакло. Кога ја допре брцнувајќи жица во вода, тој доби силен удар. Батеријата од четири садови исполнети со вода, Leyden тегли, Музеј Boerhaave, Лајден
Старите Грци веќе знаеле дека парчиња килибар може да ги привлече лесните честички по нанесувањето. Килибар станува електрифициран од triboelectric ефект, механичка сепарација на надомест на диелектрик. Грчкиот збор за килибар е ηλεκτρον ( "elektron") и е потеклото на зборот "електрична енергија".
Околу 1650, Ото фон Герике изградил суров електростатички генератор: сулфур топка која ротира на вратило. Кога Герике одржал рака врз топката и се свртела на вратило брзо, статичното електрично полнење се изградило. Овој експеримент беше инспирација за развој на неколку форми на "триење машини", која во голема мера помогна во студијата на електрична енергија.
Лајденската тегла била ефикасно откриена независно од страна на: Германски ѓакон Евалд Георг фон Клајст, кој го направи првото откривање и холандските научници Питер ван Musschenbroek и Андреас Cunaeus кои сфатиле како работи само кога се одржува во рака.
Фон Клајст
Евалд Георг фон Клајст открил огромна способност за чување на Лајденската тегла додека работи во рамките на теоријата на електрична енергија што ја виделе електрична енергија како течност, и се надевал дека стаклена тегла полна со алкохол ќе се "фати" за оваа течност. Тој беше ѓакон во црквата на Camin во Померанија.
Во 1744 фон Клајст се обидел  да акумулира енергија во мало медицинско шише наполнето со алкохол со шајка вметната во плута. Тоа било  следење на експериментот развиен од страна на Георг Матијас Бозе каде што електричната енергија е испратена.
Клајст бил убеден дека значителен електричен полнеж може да се собере и да се одржува во рамките на стакло што тој знаел дека ќе обезбеди пречка за бегство од "течноста". Тој доби значителен шок од уредот кога тој случајно допре низ плутата додека сè уште држел  шише во другата рака. Тој кореспондирал со голем број на електрични експериментатори, но не го сфатил значењето на спроведување на својата рака во која  држи шише, а тој и неговите дописници несклонени да го држат  уредот,  изјавиле  дека шокот би можеле да ги фрли низ собата. Требало да помине извесно време пред Клајст  и неговите студентски соработници разработиле дека раката обезбедила суштински елемент.
Musschenbroek and Cunaeus
За оваа причина, долго време бил заслужен како  професор по физика во Лајден, Питер ван Musschenbroek кој исто така имал  семејство кои фрлиле  бронза canonettes, и мал бизнис ( "Де Oosterse светилки -" Во знак на ориенталната  светилка ") што прави научни и медицински инструменти за нови универзитетски курсеви во физиката.
Андреас Cunaeus, се чини дека е првиот кој добил  комуникации од фон Клајст за капацитет на складирање на тегла. Тој се обидел да се дуплираат експеримент со помош на чаша пиво, но не можел да ја  направи таа работа. Тој тогаш работел како професор по физика на Универзитетот Лјаден. Cunaeus и Musschenbroek, исто така, се здобиле со тешки шокови, и Musschenbroek  доставил  експеримент  на игуменот Nollet, Рене Антоан де Ferchault Reaumur и на пошироката француска научна заедница.
Даниел Gralath бил првиот кој поврзал неколку тегли паралелно. Терминот "батерија" е кованица од Бенџамин Френклин за овие комбинации, кој го споредил со батерија на топ (топови групирани во заедничка место). Терминот подоцна се користел за комбинации на повеќе електрохемиски ќелии.
Пред крајот на овој век почнало да се користи нашироко во предаватели искра јаз и медицински електро опрема. До почетокот на 20 век, подобрените диелектрици и потребата да се намали нивната големина и несаканата индуктивност и отпорност за употреба во новата  технологија на радиото  предизвика Лајденската тегла да се развива во модерната компактната форма на кондензатор.
Во високо редуцирана форма, на микро ниво, овој "кондензатор" е начинот на кој компјутерите ги чуваат своите податоци при пресметување.
Дизајн
Еден типичен дизајн се состои од стаклена тегла за спроведување на калај фолија слој на надворешната и внатрешната површина.Премази на фолија запре кратко на устата на тегла, за да се спречи проигрување искрење помеѓу фолија. Електродни метални шипки преку затка во устата на теглата, електрично поврзани на некој начин (обично виси синџир) на внатрешната фолија, за да се овозможи тоа да се наплаќа. Теглата е обвиткана  од страна на електростатички генератор, или друг извор на електричен полнеж, поврзан со внатрешната  електрода додека надворешната фолија е заземјена. Внатрешните и надворешните површини на теглата се еднакви, но спротивни обвиткани.
Оригиналната форма на уредот е само стаклено шише делумно исполнето со вода, со метална жица  која минува низ плутата. Улогата на надворешната плоча е обезбедена од страна на експериментатор. Било откриено дека е подобро да ја  премачкаат  надворешноста на садот со метална фолија (Вотсон, 1746), оставајќи ја (случајно) нечистата  вода внатре во улога на диригент, поврзана  со синџир или жица со надворешен терминал, сфера да се избегнат загуби од корона празнење. Подоцна во внатрешноста на вода е заменета со втората обвивка метална фолија.
Првично, износот на капацитетот се мерел со бројот на "тегли" на дадена големина, или преку вкупната обложена област, претпоставувајќи разумно стандардна дебелина и составот на стаклото. Типичената Лајденска тегла од една големина пивце има капацитет од околу 1 nF.
Чување на откритието
Во 1700 година американскиот државник и научник Бенџамин Френклин врши обемна истрага на двете исполнети со вода и фолија Лајденски тегли, кој можеше да се заклучи дека се чуваат во  чаша, а не во вода. А популарна експеримент, се должи на Френклин, кој се чини дека да се демонстрира ова вклучува земање тегла разлика, откако бил обвинет и покажува дека малку полнење може да се најде на метални плочи, и поради тоа мора да биде во диелектрик. Првиот документиран пример на оваа демонстрација е во 1749 писмо од Френклин. Френклин дизајниран "dissectible" Leyden тегла (десно), која широко се користат во демонстрации. Теглата е изградена од една стаклена чаша. Кога тегла е обвиена за висок напон и внимателно демонтиран, тоа е откриено дека сите делови можат слободно да се ракуваат без празнење на садот. Ако парчиња повторно се соберат, голема искра може да се добие од него.
Оваа теорија се изучувала во текот на 1800-тите. Сепак, оваа појава е посебен ефект предизвикан од страна на висок напон на Лајденската тегла.
Ако Лајденската тегла е разрешена од страна на shorting на внатрешниот и надворешниот слој и се остава да седат за неколку минути, теглата  ќе се опорави  од претходното  полнење, а втора  искра може да се добие  од него. Често ова може да се повторува, како серија од 4 или 5 искри.Овој ефект е предизвикан од диелектрична апсорпција.
Археолошки музеј (Солун)
Археолошки музеј - Солун — музеј во Солун, Егејска Македонија посветен на археолошката оставнина на древна Македонија и римскиот период пронајдени во и околу градот Солун, но и пошироко во Егејска Македонија. Претставени се како грчки, согласно политиката на присвојување на древната историја на Македонија.
Зграда и поставки
Музејската зграда е изградена во 1962 г. модернистички стил и е дело на архитектот Патроклос Карантинос. Во 1980 г. е доградено ново крило, посветено на наодите од Кралската гробница во Кутлеш, каде истите се чувале до 1997 г. Музејот е реновиран во периодот од 2001 до 2004 г. воочи олимпијадата во Атина, а трајните поставки се преуредени.
Средишните простории се посветени претежно на наодите од градот Солун и Егејска Македонија пошироко. Во поновото крило се сместени две поставки. Првата е наречена „Златото на Македон“ и опфаќа наоди од гробниците во Текелиево, Ново Село, Нареш, Кожанско, Дервент, (древниот град Лете) Сер и Ашиклар. Втората е наречена „Солун во праисторијата“, каде се изложени наоди од праисториски населби од младото камено време (неолит) и бронзеното време. Во овој дел се поставени и скулптурите од архаичнниот до доцноримскиот период. Тука се поставени и елементи од древномакедонски храм од VI век п.н.е. во јонски стил, наодите од дворецот на римскиот цар Галериј во центарот на Солун и реконструкција на кралската македонска гробница од Ново Село со изворни архитектонски елементи и златни наоди од Текелиево од архаично и класично време.
Оддел „Златото на Македон“
Одделот „Златото на Македон“ е посветено на наодите во злато како пример за материјалната култура на древна Македонија од VI век п.н.е. до 148 п.н.е. Изложени се бројни парчиња накит, украси за облека, златни и позлатени предмети, садови и монети и објаснета е тогашната техника на добивање на рудата и изработка на накитот. Опишана е и улогата на овие предмети во погребните обреди на старите Македонци.
Оддел „Солун во праисторијата“
Одделот „Солун во праисторијата“ се обидува да го престстави крајбрежјето на Солунскиот Залив какво што било пред основањето на градот Солун од кралот Касандар. Претставени се првите ископувања извршени од британски и француски единици на Солунскиот фронт и наоди од најважните наоѓалишта како Седес, Царево Село, Лембет, Даутбал, Гвоздово, Тумба и Кастања, поделени на три периоди — младото камено време, старото бронзено и младото бронзено време.
Економија на Кина
Економијата на Кина, опишана како социјализам со кинески одлики уште од 12-тиот Национален конгрес на КПК во 1982 година, е мешана социјалистичка пазарна економија која е составена од државни претпријатија и домашни и странски приватни бизниси и користи економско планирање. Приходот генериран од државните претпријатија претставувал околу 40% од кинескиот БДП од 14,4 трилиони американски долари во 2019 година, а домашните и странските приватни бизниси и инвестициите учествувале со останатите 60%. До крајот на 2019 година, вкупните средства на сите кинески претпријатија, вклучително и оние кои работат во финансискиот сектор, достигнале 78,08 трилиони. Деведесет и еден (91) од овие претпријатија припаѓаат на компаниите 2020 Fortune Global 500. Директните странски инвестиции во Кина, чиј вкупен износ бил околу 1,6 трилиони американски долари заклучно со крајот на октомври 2016 година, директно и индиректно придонеле околу една третина од кинескиот БДП и една четвртина од работните места таму. До крајот на јуни 2020 година, акциите на СДИ во Кина достигнале 2,947 трилиони американски долари, а акциите на Кинеските СДИ во заминување изнесувале 2,128 трилиони американски долари. Вкупните странски финансиски средства во сопственост на Кина достигнале 7,860 трилиони американски долари, а нејзините странски финансиски обврски 5,716 трилиони американски долари, што ја прави Кина втора по големина земја доверител по Јапонија во светот.
Владата ги започнала своите економски реформи во 1978 година под раководство на Денг Кјаопинг. Кина има четири од првите десет најконкурентни финансиски центри (Шангај, Хонгконг, Пекинг и Шенџен) во индексот на глобалните финансиски центри во 2020 година, повеќе од која било друга земја. Кина има три од десетте најголеми берзи во светот - Шангај, Хонгконг и Шенџен според пазарната капитализација и обемот на трговијата. Од 12 октомври 2020 година, вкупната пазарна капитализација на кинеските берзи, составена од Шангајската берза и Шенџенската берза, надминала 10 трилиони американски долари, со исклучок на берзата во Хонгконг со околу 5,9 трилиони американски долари. До крајот на јуни 2020 година, странските инвеститори купиле вкупно 440 милијарди американски долари во кинески акции, што претставува околу 2,9% од вкупната вредност, што укажува на тоа дека странските инвеститори собрале вкупно 156,6 милијарди американски долари во првата половина на 2020 година.
Вкупната вредност на кинескиот пазар на обврзници надминала 15,4 трилиони американски долари, рангирана над онаа на Јапонија и Велика Британија, и втора по онаа на САД со 40 трилиони американски долари, од почетокот на септември 2020 година. До крајот на септември 2020 година, странските поседи на кинески обврзници достигнале 388 милијарди УСД или 2,5% од вкупната вредност, и покрај зголемувањето за 44,66% од година во година.
Според Глобалниот извештај за богатството од 2019 година од страна на Групацијата Кредит Свис, Кина ги надминала САД според бројот на милијардери од светската популација: Кина имала 100 милиони богати луѓе (секој поседувал нето богатство од над 110.000 американски долари) а САД 99 милиони. Со 63,8 трилиони до крајот на 2019 година, што претставува 17 пати поголемо зголемување од 3,7 трилиони во 2001 година, вкупниот износ на богатството на домаќинствата во Кина стоеи единствено само оној на САД со 105,6 трилиони. Економијата, заклучно со 2019 година, е рангирана како втора по големина во светот според номиналниот БДП и заклучно со 2017 година најголема во светот според паритетот на куповната моќ. Кина има најбрзо растечка голема економија во светот, со стапки на раст во просек од 10% во текот на 30 години.
Заклучно со 2019 година, јавниот сектор на Кина учествувал со 63% во вкупниот работен однос. Според ММФ, врз основа на приход по глава на жител, Кина се нашла на 73-то место според БДП (ПКМ) по глава на жител во 2019 година. Кинескиот БДП изнесувал 14,4 трилиони долари (99 трилиони јуани) во 2019 година. Земјата има природни ресурси со проценета вредност од 23 трилиони американски долари, од кои 90% се јаглен и реткоземни метали. Кина исто така има најголема актива во светот на банкарскиот сектор од околу 45,838 трилиони долари (309,41 трилиони CNY) со 42,063 трилиони долари вкупни депозити и други обврски. Има втори најголеми странски директни инвестиции со 141 милијарда само во 2019 година и втора најголема надворешна странска директна инвестиција, со 136,91 милијарди само за 2019 година, следејќи ја Јапонија со 226,65 милијарди за истиот период. Почнувајќи од 2018 година, Кина била прва во светот според вкупниот број милијардери и втора според милионерите - имало 658 кинески милијардери и 3,5 милиони милионери. Од 2020 година, Кина е дом на најголемите компании во Fortune Global 500 и на 129 седишта. Има најголеми девизни резерви во светот во вредност од 3,1 трилиони долари, но ако се вклучат и девизните средства на кинеските државни трговски банки, вредноста на резервите на Кина се искачува на скоро 4 трилиони долари.
Историски гледано, Кина била една од најистакнатите економски сили во светот во поголемиот дел од двата милениуми од 1-ви до 19 век. На Кина отпаѓал околу една четвртина од глобалниот БДП до крајот на 1700-тите и приближно една третина од глобалниот БДП во 1820 година, кога започнала индустриската револуција во Велика Британија. Кинескиот БДП во 1820 година бил шест пати поголем од британскиот, најголемата економија во Европа - и скоро 20 пати поголем од БДП на САД.
Во моментов, Кина е најголема светска производствена економија и извозник на стоки. Кина е класифицирана како ново индустријализирана економија. Таа е исто така најбрзо растечки потрошувачки пазар во светот и втора по големина увозник на стоки. Кина е нето увозник на производи за услуги. Таа е најголемата трговска нација во светот и игра значајна улога во меѓународната трговиј и во последните години сè повеќе се занимава со трговски организации и договори. Кина станала членка на Светската трговска организација во 2001 година. Исто така, има договори за слободна трговија со неколку нации, вклучувајќи ги АСЕАН, Австралија, Нов Зеланд, Пакистан, Јужна Кореја и Швајцарија. Провинциите во крајбрежните региони на Кина имаат тенденција да бидат поразвиени, додека регионите во заднината се помалку развиени. Како што расте економското значење на Кина, така се зголемува и вниманието на структурата и здравјето на економијата. Најголеми трговски партнери на Кина се САД, ЕУ, Јапонија, Хонгконг, Јужна Кореја, Индија, Тајван, Австралија, Виетнам, Малезија и Бразил. Со 778 милиони работници, кинеската работна сила е најголема во светот заклучно со 2020 година. Таа е рангирана на 31-то место според индексот „Едноставно деловно работење“ и на 28-то на Глобалниот извештај за конкурентност. Кина се наоѓа на 14-тото место на Глобалниот индекс на иновации и е единствената економија со среден приход. До крајот на јули 2020 година, кинеските корисници на 5G веќе надминале 88 милиони, што претставува над 80% од корисниците ширум светот - далеку пред претходно предвидениот 70% удел за цела 2020 година. До крајот на 2020 година, бројот од 5G базни станици во Кина се очекувало да достигнат скоро еден милион, убедливо најголем број на глобално ниво. До крајот на јуни 2020 година, бројот на машини за автоматско плаќање (банкомати) изнесувал 1.0521 милиони, најмногу на глобално ниво.
За да се избегнат долгорочните социоекономски трошоци на загадувањето на животната средина во Кина, е предложено од Никола Стерн и Фергус Грин од Институтот за истражување на Грантам за климатски промени и животна средина, економијата на Кина да се пренасочи кон понапредниот индустриски развој со ниски емисии на јаглерод диоксид и подобро распределување на националните ресурси за иновации и R&D за одржлив економски раст со цел да се намали влијанието на тешката индустрија во Кина. Ова е во согласност со целите за планирање на централната власт. Кинескиот сон на генералниот секретар на Комунистичката партија е опишан како постигнување на „Втора стогодишнина“, имено материјалната цел Кина да стане „умерено просперитетно општество“ до 2021 година и целта за модернизација Кина да стане целосно развиена нација до 2049 година, на 100-та годишнина од основањето на Народната Република. Интернационализацијата на кинеската економија продолжува да влијае на стандардизираната економска прогноза официјално лансирана во Кина со индексот на менаџери за набавки во 2005 година. Како што расте кинеската економија, така расте и кинескиот Ренминби, кој поминува низ процесот потребен за нејзина интернационализација. Кина го иницирала основањето на Азиската банка за инвестиции во инфраструктурата во 2015 година и Фондот за патот на свилата во 2014 година, инвестициски фонд на кинеската влада за поттикнување на зголемени инвестиции и обезбедување финансиска поддршка во земјите долж еден појас. Економскиот развој на Шенџен предизвика градот да се нарекува следната Силициумска Долина во светот.
Историја
Од оснввањето во 1949 година до крајот на 1978 година, Народна Република Кина имала планска економија од советски тип. По смртта на Мао Це Тунг во 1976 година и крајот на Културната револуција, Денг Сјаопинг и новото кинеско раководство почнале со реформи за создавање пазарна економија со одредена улога на државата. Била напуштена колективизацијата во земјоделието, земјишните поседи биле приватизирани, а трговијата со странство станала главна ориентација на државата, заради што биле создадени „посебни економски зони“. Неефикасните државни претпријатија биле реструктуирани, а непрофитабилните веднаш биле затворени што довело до големи отпуштања на работници. За денешна Кина карактеристично е постоењето на економија заснована на приватна сопственост и таа е еден од најдобрите примери на државен капитализам. Државата и натаму ја има главната улога во стратешките стопански гранки како што се енергетиката и тешката индустрија, но бројот на приватни претпријатија се зголемува со огромна брзина, па во 2008 година биле регистрирани триесет милиони приватни претпријатија.
Од почетокот на економската либерализација во 1978 година, Кина има една од најбрзо растечките економии во светот. Растот на нејзиното стопанство главно се заснова на инвестиции и извоз. Според податоците на ММФ, просечниот годишен раст на БДП на Кина меѓу 2001 и 2010 година изнесувал 10,5%, додека меѓу 2007 и 2011 бил еднаков на вкупниот раст на сите земји членки на групата Г-7. Високата продуктивност, ниските трошоци на работа и релативно добрата инфраструктура ѝ овозможиле да стане светски водач во прозводството. Меѓутоа, проблемот на кинеското стопанство е неефикасното користење на големи количини енергија, што придонело во 2010 година Кина да стане најголем потрошувач на енергенси на светот. Во септември 2013 година, Кина станала најголем увозник на нафта на светот, додека за задоволување на повеќе од 70% од потребите за енергија и понатаму користи јаглен. Во почетокот на второто десетлетие на 21 век, стапката на раст на кинеското стопанство почнала да се смалува, за што придонеле проблемите на домашниот пазар на кредити, смалената побарувачка од кинеска стока во светот и светската економска криза.
Кинеската економија во светот
Кина е членка на Светската трговска организација и земја со најголем обем на надворешна трговија, која во 2012 година изнесувала 3,87 билиони долари. Кон крајот на 2010 година, Кина располагала со далеку најголеми девизни резерви на светот во вредност од 2,85 билиони долари, што претставувало зголемување од 18,7% во однос на претходната година. Во текот на 2012 година, Кина привлекла најмногу директни странски инвестиции во износ од 253 милијарди долари, додека истата година кинеските инвестиции во странство изнесувале 62,4 милијарди долари. Се проценува дека во 2009 година Кина имала 1,6 билиони долари во вредносни хартии на американската влада, и дека меѓу странските држави била најголем сопственик на јавниот долг на САД со 1,16 билиони долари обврзници на министерството за финансии на САД. Заради потценетиот курс на својата валута Кина е изложена на критики на претставниците на водечките светски економии, како и заради производство на големи количини фалсификувана стока. Консултантската фирма Макинси проценила дека вкупните ненаплативи побарувања нараснале од 7,4 билиони долари во 2007, на 28,2 билиони долари во 2014 година, што претставува 228% од БДП на Кина.
Регионални економии
Кинескиот нееднаков сообраќаен систем - комбиниран со важни разлики во достапноста на природните и човечките ресурси и во индустриската инфраструктура - произвела значителни варијации во регионалните економии на Кина.
Економскиот развој е генерално побрз во крајбрежните покраини отколку во внатрешноста и има големи диспаритети во приходот по глава на жител помеѓу регионите. Трите најбогати региони се делтата на реката Јангце во источна Кина; реката Перл Делта во Јужна Кина; и регионот Северна Кина.
Во Кина има 33 административни поделби. Подолу се прикажани највисоките административни поделби во Кина рангирани според БДП во 2017 година.
Опсада на Азола (Тинторето)
Опсада на Азола ― слика на италијанскиот мајстор од доцната ренесанса, Тинторето, насликана во 1544–1545 година. Се наоѓа во приватна збирка.
Платното прикажува две сцени. Од лево кон средината е, во преден план, судир на витези случен за време на опсадата на венецискиот град Азола од страна на војските на австрискиот император Максимилијан I во 1516 година. Меѓу војниците кои се судриле е и знамето на Азола, а во позадина е прикажана самата тврдина.
На десната страна е прикажан во знак на почит на граѓаните на Азола на венецискиот provveditore (куратор) Франческо Контарини, благородникот кој ја организирал одбраната на градот и ги принудил војските на Максимилијан да се повлечат.
Црква „Св. Дионисиј Олимписки“ - Владово
Во 1995 г. остатоците од црквата се прогласени за споменик на културата.
Светска организација на пантомимичари
Светска организација на пантомимичари — организација која делува во насока на промовирање на пантомимата преку поврзување на пантомимичари и театри од повеќе земји и организирање на програми за учество на меѓународни фестивали на пантомимата. Една од главните активности на организацијата е организирањето и поддршката на настани за одбележување на Светскиот ден на пантомимата. Организацијата е основана во 2004 година и е со седиште во Белград. Моментен претседател е Марко Стојановиќ.
Историја
Идејата за основање на Светска организација на пантомимичари за поекнува од страна на пантомимичарите Марко Стојановиќ и Офер Блум, кои се запознале во 1998 година додека заедно студирале на Меѓународното училиште за мимодрама во Париз „Марсел Марсо“. Во следните неколку години, оваа идеја останала нереализирана заради презафатеност со обврски во нивните кариери. Во 2004 година, организацијата била конечно основана како невладина и непрофитна организација со седиште во Белград.
Непосредно по нејзиното основање, организацијата започнала со промовирање на пантомимата преку учество на фестивали и соработка со пантомимичари од повеќе земји, а активно се залагала и за прогласување на Светски ден на пантомимата. Така, првиот „Меѓународен ден на пантомимата“ (Journée mondiale du mime) бил одбележан на 22 септември 2011 година, но потоа денот продолжил да се одбележува на 22 март секоја година како „Светски ден на пантомимата“. Светската организација на пантомимичари го смета 22 септември 2011 година за прв Светски ден на пантомимата, а 22 март 2012 година за втор, по што одбројувањето продолжило секоја година.
Унгарска Автономна Покраина
Унгарската автономна покраина беше името на автономната покраина Романија помеѓу 1952 и 1960 година, кога беше преименувана во Муреш-Унгарија Автономна Покраина. Со новото име постоеше до 1968 година, кога беше и укината. Според податоците од 1956 година, покраината имала 731 361 жител, 77,3% од нив Унгарци, 20,1% Романци и 1,5% Роми. Службените јазици беа романски и унгарски, а главниот град беше Тргу Муреш. Кога името беше променето во покраината во 1960 година, нејзините граници беа изменети, така што 62% од Унгарците беа во нови граници, наместо 77,3%. По укинувањето на покраината во 1968 година година, во својата поранешна област се формирани единици Мурес, Харгита и Ковасна.
Еренберг
Еренберг може да се однесува на следниве места во Германија:
Алштет
Алштет може да се однесува на следниве места во Германија:
Мајчин јазик (албум)
Мајчин јазик е петти соло албум на македонскиот гитарист Влатко Стефановски. Содржи 10 песни, од кои повеќето се дела на македонската традиционална музика, како и аранжмани на песни Бистра вода од албумот Калабалак и Успаванка за Радмила М. од истоимениот албум Биело дугме. Албумот бил издаден во октомври 2017 година од Кроација рекордс.
Светско првенство во атлетика 2011 – Мажи 4 x 100 метри штафета
4 × 100 метри за мажи на Светско првенство во атлетика 2011 се одржаа на стадионот Тегу на 4 септември.
Квалификации
Квалификации: Првите 3 од секоја група (Q) и следниот 2 најбрзи (q) продолжуваат финалето.
Црква „Св. Димитриј“ - Требино
Свети Димитриј (понекогаш позната како Свети Димитрија) — главна селска црква, во поречкото село Требино.
Историја
Црквата Свети Димитриј во селото Требино била подигната во 1644 година и поседува исклучително убав фрескоживопис од тоа време. Истата се споменува и во ктиторскиот натпис.
Архитектура
Таа е еднокорабна гробишна црква.
Џорџ Вашингтон
Џорџ Вашингтон ( – ) бил првиот американски претседател од 1789 до 1797.
Вашингтон бил командант на силите во Северна Америка кои во 1774 година востанале против британската власт.
Востаниците протестирале против обврската да плаќаат големи даноци на лондонската влада, а самите немале претставник во Британскиот парламент кој ги донел тие закони.
Во таа војна за ослободување, Џорџ Вашингтон успеал да ги совлада британските владини сили и ја присилил Велика Британија да им ја признае незвисноста на Соединетите Американски Држави, што веќе официјално била прогласена на 4 јули 1776 година.
Чистата кариера на Вашингтон и неговите решавачки воени успеси биле такви што Американците воопшто не се двоумеле кога дошло времето кого да изберат за прв претседател. Тој останал на функцијата во текот на два мандата, а денес меѓу Американците е познат како „татко на нацијата”.
Велосипедизам на Летните олимписки игри 2012 - екипен спринт за жени
Екипниот спринт за жени на Летните олимписки игри 2012 во Лондон, Велика Британија, се одржал на лондонскиот велопарк на 2 август. Екипниот спринт започнал со квалификации, кога најдобрите осум екипи продолжиле во првото коло (4. против 5., 3. против 6., 2. против 7. и 1. против 8.). Четирите победнички екипи од првото коло се натпреварувале за медали, каде најдобрите две екипи се натпреварувале за злато, додека останатите две екипи се бореле за бронзата. Преостанатите екипи биле сместени од петтото до осмото место според времињата од првото коло.
Кристина Фогел и Миријам Велте од Германија го освоиле златниот медал со време од 32,798 секунди. Кина го освоила сребрениот медал, а Австралија бронзата.
Распоред
Сите времиња се според UTC+1
Хексадецимално време
Хексадецимално време е претставување на времето од денот како хексадецимален број во интервалот [0,1).
Денот е поделен на 10 16 (16 10) хексадецимални часови, секој час на 100 16 (256 10) хексадецимални минути, а секоја минута во 10 16 (16 10 хексадецимални секунди.
Историја
Овој временски формат го предложил шведскиот инженер Јон В. Нистром во 1863 година како дел од неговиот тонски систем.
Намена
Хексовото време на Intuitor, исто така, може да биде форматиран со подвлечен одделен хексадецимален час, минути и секунди. На пример:
Ѕвездена година
Ѕвездена година или сидеричка година (365 дена 6 саати 9 минути 9,76 секунди = 365,256363 денови) — време за кое планетата Земја го обиколува Сонцето со обѕир на системот на далечни ѕвезди. Ѕвездените години се важни во механиката на движење на планетите, додека тропската (сончевата) година е важна за секојдневниот живот. Нивната разлика е предизвиката од прецесијата на Земјата, вртење обратно од Земјиното вртење со периода од 25.800 години (Платонова година). На годишно ниво прецесијата изнесува 50,29’’. Заради периодичната промена на положбата на јазлите на патеката на Месечината околу Земјата, се јавува нутација, набори на прецесискиот стожец, со периода од 18,66 години Земјината прецесија доведува до разлика меѓу Сончевата (тропска) и ѕвездената (сидеричка) година. Ѕвездената година е времето потребно Сонцето на небесната сфера да помине полн агол, или со други зборови, времето на обиколување на Земјата околу Сонцето со обѕир на некој зададен правец во просторот (на пр. во однос на пролетната точка). Ѕвездената година е подолга од Сончевата за околу 20 минути.
Сончево и ѕвездено време
Во секојдневното делување, најважниот период на времето се одредува со промената на светлината и темницата (дневна измена на инсолација). Положбата на Сонцето на небесната сфера претставува стрелка со која се одредува добата на денот. Пресметувањето на времето почнува на полноќ, во моментот кога Сонцето се наоѓа во долна кулминација. Сончевиот ден (синодички ден) е времето меѓу две Сончеви последователни идентични кулминации (горната на пладне или долната на полноќ). Слично на тоа, ѕвездениот ден (сидерички ден) е времето за кое некоја ѕвезда ќе направи полн круг, или поточно речено пролетната точка. Сончевото време служи во секојдневните животни активности. Знаејќи го моментот на Сончевата светлина, може да се одреди положбата на Сонцето на небото. Може да изгледа дека дека тоа не е проблем, бидејќи Сонцето над хоризонтот лесно се гледа. Но кај ѕвездите не е така. Ѕвездите се многу пократко видливи од Сонцето. Ѕвезденото време е потребно за да се одреди положбата на ѕвезда не само во астрономијата, туку и во геодезијата и навигацијата.
Ѕвездено време
Показател на ѕвезденото време е пролетната точка. Ѕвезденото време е еднакво на саатниот агол на пролетната точка. Ѕвездениот ден почнува кога пролетната точка е во горна кулминација. Ѕвезденото време е постојано поврзано со саатниот агол и ректасцензијата на ѕвездата. Ограничено е на периодот од 0 до 24 часот. Ѕвезденото време тече толку рамномерно колку што Земјата се врти рамномерно. Текот на ѕвезденото време е одредено само со вртењето на Земјата околу ѕвездата. Во текот на времето постојат мали промени. Има три причини за тоа. Еден е ефектот на плимата. При движењето на плимните бранови доаѓа до триење меѓу водените маси и дното. Со триењето се губи дел од кинетичката енергија на вртење, па се успорува. Појавата се отчитува на вековни периоди. Потоа, постојат сезонски промени на брзината на вртење бидејќи зависно од годишното време се менуваат јачините и правците на ветровите и морските струи. Заради тоа вртењето се успорува или забрзува во текот на годината, во зависност од тоа дали струењета му помагаат или одмагаат на Земјиното вртење. Третата причина се крие во движењето на Земјината внатрешност и во физичкиот простор на Земјината околина.
Сончевиот ден е одреден не само со Земјиното вртење околу сопствената оска, туку и со Земјината годишна патека околу Сонцето. Притоа Земјата прави еден круг повеќе околу својата оска, во однос на пролетната точка (или ѕвезда) отколку во однос на Сонцето. Обиколувањето околу Сонцето прави еден додатен круг на Земјата спрема системот ѕвезди. Тоа значи дека бројот на ѕвездени денови во Сончевата (тропска) година ќе биде за еден поголем од бројот на Сончеви денови во Сончевата година:
каде T - Сончева или тропска година која изнесува 365 дена 5 часа 48 минути 46 секунди = 365,24219 дена, па се добива: Ѕвездениот ден се дели само по себе на 24h ѕвездено време, а часовите, минутите и секундите ѕвездено време исто така траат пократко од часовите, минутите и секундите Сончево време:
Ѕвезденото време зависи од годишното време. Оној момент кога Сонцето е во пролетната точка со која заедно поминува низ горната кулминација пладне е (12 часот Сончево време), но истовременот е и почеток на ѕвездениот ден (0 часот ѕвездено време). Наредниот ден Сонцето ќе биде поисточно од пролетната точка бидејќи тоа меѓу ѕвездите се движи на исток, па во дневното вртење на небото „ќе заостанува“ зад ѕвездите и подоцна ќе помине од пролетната точка. Кога аголот меѓу сатниот круг на пролетната точка и Сонцето ќе порасне на 90° (почеток на летото), ѕвезденото време ќе биде „помладо“ од Сончевото за 6 часа. Кога ќе порасне на 180° (почеток на есента), ѕвезденото време е еднакво на Сончевото. Кога разликата ќе достигне 270° (почеток на зимата), ѕвезденото време ќе биде за 6 часа „постаро“ од Сончевото.
Среден Сончев ден
Сонцето не се движи со рамномерна брзина по еклиптиката, а еклиптиката не се совпаѓа со небесниот екватор. Сонцето не се движи рамномерно по еклиптиката бидејќи неговото привидно движење само го одразува правото движење на Земјата околу Сонцето. Земјата се движи со променлива брзина по еклиптичката патека. Затоа Сонцето не поминува секој ден еднакви агли по еклиптиката. Сонцето исто така ја менува својата аголна оддалеченост од небесниот екватор. Тоа значи дека тоа освен движењето напоредно со небесниот екватор прави и движење во правец нормален на екваторот. Дневните поместувања на север или на југ од небесниот екватор се најголеми во време на рамноденицата, а во време на сонцестојот Сонцето се движи напоредно со небесниот екватор. На пример, ден после почетокот на пролетта, Сонцето ќе се најде нешто посеверно од небесниот екватор. Дневните поместувања на север или на југ од небесниот екватор, а во време на сонцестојот Сонцето се движи напоредно со небесниот екватор. Тоа значи, и кога Сонцето би се движело рамномерно по еклиптиката, неговата проекција на небесниот екватор не би се движела рамномерно.
Затоа правите Сончеви денови не траат еднакво. Средниот Сончев ден (или едноставно ден) е просек на сите прави Сончеви денови во текот на тропската година. Денес траењето на средниот Сончев ден се следи со помош на атомски часовници. Во 1967 година било договорено наместо секунда одредена со движењето на Земјата, како единица за време да се користи атомска секунда или секунда одредена со атомски часовник. Таа секунда е поврзана со траењето на тропската година во 1900 година. Секунда се смета разделот на времето кој бил 31 556 925.9747 пати содржан во таа тропска година. Бидејќи должината на денот и тропската година се менуваат со време, заради усогласување на времето на денот со календарот, во календарскиот ден се уфрла додатна (прекубројна) секунда.
Равенка на времето
Природните појави, како што се изгревањето и заоѓањето на Сонцето, горната кулминација (право месно пладне), зависат од движењето на Сонцето. За да момент на денот се поврзе со саатната кружница на која се наоѓа Сонцето, востановена е разлика на правото и средното Сончево време. Разликата е позната под називот равенка на времето:
Средно Сончево време
Бидејќи секое време, и ѕвезденото и Сончевото, се мери со саатниот агол (во однос на меридијанот на посматрачот), тоа е со локален (месен) карактер. Секоја географска должина има свое време. Ако кај нас е пладне, западно од нас ќе биде сè уште утро, а источно од нас ќе биде попладне. Секои 15° географска должина носи разлика во месното време од 1 час. Затоа на некоја географска должина λ, средното Сончево време е еднакво:
Тм = УТ ± λ