cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Непрекинатост на функција
Примери
што значи дека функцијата на Дирихле има прекин (т.е. не е непрекината) и во сите ирационални точки. Тогаш можеме да заклучиме дека функцијата на Дирихле има прекин во сите точки од својата дефинициона област.
Рамномерна непрекинатост
Во математичката анализа се јавува уште еден поим: рамномерна непрекинатост на функција. Рамномерната непрекинатост, за разлика од непрекинатоста, е поврзана за потесна класа функции: функцијата може да е непрекината, меѓутоа да не е рамномерно непрекината. Од друга страна, обратното е секогаш точно: ако функцијата е рамномерно непрекината тогаш таа секогаш е и непрекината.
Нека е реална функција определена на интервалот \ [a,b]. За функцијата \ f се вели дека е рамномерно непрекината на интервалот \ [a,b] ако: за секој \epsilon>0, постои \delta>0 така што за сите точки за кои важи  важи и.
Врската меѓу непрекинатоста и рамномерната непрекинатост е следнава:
Пример
Постапката е иста како при испитување непрекинатост: нека \epsilon>0 е произволен и нека \delta>0 величина чија зависност од \epsilon треба да ја утврдиме. Нека за точките важи:. Тогаш:
што значи дека функцијата \ f(x)=x^2 е рамномерно непрекината на интервалот \ (-M,M).
Забелешка: величината \delta зависи само од изборот на \epsilon и (полу)должината на интервалот - \ M.
Генерал
Генерал (лат. generalis - главен) е општ назив за воен офицер од највисок ранг чија употреба започнала во XVII век, во периодот кога започнало организирањето на професионални армии.
Во зависност од чинот, генералот може да командува со највисоките здружено-тактички воени единици, здружени оперативно-тактички групи или стратегиско-оперативни групации. Генералот може да раководи и со високи воени установи, родови, служби на вооружените сили и сл. Во повеќето армии генералот е степенуван во 3-4 чина:
Во некои армии постоеле или и денес постојат офицерски чинови и со повисок ранг од генералскиот, како што се: војвода, маршал, фелдмаршал, генералфелдмаршал, генералисимус и други.
На генералот во копнената војска му е соодветен чинот на адмирал во воената морнарица.
Ана Сфорца
Ана Сфроца (родена на - починала на ) била ќерка на Галеацо Марија Сфорца. Таа била омажена за Алфонсо I Есте, војвода на Ферара.
Невестата и младоженецот биле петнаесет години кога биле венчани. На 2 декември 1497 година им се родило првото дете кое починало веднаш по крштеваењето. Набргу по ова починала и таа и биле погребани заедно во манастирот Сан Вито. Нејзината смрт го означило крајот на врската помеѓу династија Сфорца и династија Есте.
Алфонсо подоцна се оженил со Лукреција Борџија.
Марија Георгиевна (принцеза на Грција)
Марија Георгиевна  ( - ) била грчка и данска принцеза, како и голема руска кнегиња, и сопруга на Георги Михаилович, кој пак бил внук на рускиот император Николај I.
Таа е родена во, како принцеза Марија Шлезвиг-Холштајн-Сондербург-Гликсбург. Таа била ќерка на гркиот крал Георги I и неговата сопруга Олга Константиновна. Таа пак била сестра на грчкиот крал Константин I.
Во 1900 година се омажила за големиот кнез на Русија, Георги Михаилович, со кој имале две деца:
Диего Годин
Диего Роберто Годин Леал (роден на 16 февруари 1986 во Розарио) — уругвајски фудбалер, играч од одбраната на Интер и на уругвајската репрезентација.
Рани години / Вилјареал
Годин ја започнал својата фудбалска кариера во Серо на 17 годишна возраст. По неговите добри настапи, тој потпишал за уругвајскиот прволигаш Насионал Монтевидео, каде за брзо време станал капитен на тимот поради неговата зрелост и професионализам.
Атлетико Мадрид
На 4 август 2010, откако ја одиграл својата најдобра сезона во Виљареал - 36 натпревари, три гола - Годин потпишал со Атлетико Мадрид петгодишен договор. Својот прв настап за Колчонеросите го имал на 27-ми истиот месец, одигрувајќи го целиот натпревар во победата од 2-0 против италијанскиот гигант Интер во УЕФА Супер Купот 2010.
На 1 ноември 2013, Годин потпишал нов договор со Атлетико, кој го обврзува да остане во клубот до 2018 година. Тој изјавил: "Возбуден што го продолжив мојот престој во клубот. Ова е мојот дом". Во сезоната 2013-14, тој постигнал четири гола за Атлетико  вклучувајќи го оној во последното коло на 17 мај 2014 против Барселона со кој го израмнил резултатот на 1–1 и му ја донел титулата на клубот по 18 години. Една недела подоцна, повторно со глава, тој го постигнал водечкиот гол за Атлетико во финалето од Лигата на шампионите против Реал Мадрид, но сепак на крајот Реал ја освоил титулата победувајќи со 4–1.
Репрезентативна кариера
На само 19 годишна возраст, Годин го имал својот прв настап за Уругвај, во пријателскиот натпревар помеѓу Мексико, во Гвадалахара. Тој исто така бил дел од тимот на Уругвај на Копа Америка 2007.
Годин бил избран во составот на Уругвај за Светското првенство 2010 во Јужна Африка, започнувајќи го натпреварот против Франција (0–0), а потоа бил дел и од наредните четири натпревари каде Уругвај стигнал до полуфиналето.
Во 2011, Годин бил дел од успешниот настап на Уругвај на Копа Америка 2011, забележувајќи еден настап како измена во поразот од 3–0 од Парагвај во финалниот натпревар. Тој исто така бил дел од уругвајскиот тим на Купот на Конфедерации во 2013 кој стигнал до полуфиналето, и му бил партнер на Диего Лугано во одбраната во четири од петте натпревари кои ги одиграл Уругвај.
Годин бил избран од страна на Оскар Табарез во Уругвајскиот тим за Светското првенство 2014. На 24 јуни, Годин со глава го постигнал единствениот гол на натпреварот против Италија во последниот натпревар од групната фаза, со што уругвај се пласирал во елиминационата фаза.
Кичевско
Поимот Кичевско се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Кичево, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Кичево, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Кичевско, но некогаш и не.
Масакр во Загоричани (1903)
Масакрот во Загоричани во 1903 година бил извршен од страна на османлиската војска и грчките андартски чети. По Илинденското востание, на 28 август 1903 година османлиската војска и башибозукот го запалиле селото, а населението го масакрирале. Биле убиени 25 селани, 30 малолетни деца биле изгорени во фурна, а 16 девојки биле силувани и продадени.
Тим Макорд
Тимоти Макорд (анг.Timothy McCord роден во Сакраменто, Калифорнија) е прогласен за басист на американскиот рок-бенд Evanescence (транскр: Еванесенс) уште од август 2006 година. Тој го заменил басистот Вил Бојд кој го напуштил бендот во средината на 2006. Претходно, Тим Макорд е најпознат како гитарист на бендот The Revolution Smile од 2000 до 2004 година.
Мојот систем
Содржина
Книгата е поделена на 3 дела: Елементи, Положбена игра и Илустративни партии.
Положбена игра
Следниот дел, Положбена игра е во изобилство на „елементите“ изнесени во првиот дел. Во него, Нимцович покажува како да се игра за положбена предност. Тој, особено образложува дека центарот може ефектно да се контролира со употреба на фигури, наместо пешаци. Концептот, кој сега е насекдае распеространет, е едено од основните принципи на хипермодернизмот.
Илустративни партии
Делот Илустративни партии содржи 50 анализирани и коментирани партии од кариерата на Нимцович.
Love at First Sight
"Love at First Sight" е песна од австралиска пејачка Кајли Миног, издаден во јуни 2002 година како трет сингл од нејзиниот осмиот студиски албум Fever (2001).
Позадина
"Love at First Sight" е напишана од Миног, Ричард Стенард, Џулијан Галагер, Еш Хауз и Мартин Харингтон. Тој беше продуциран од страна на Ричард Стенард и Џулијан Галагер. Песната е снимена во Даблин, Ирска. Стенард исто така придонесува придружен вокал на песната. Тоа беше најавено од страна на Парлофон дека "Love at First Sight" ќе стане трет сингл од албумот, но вториот за САД и Канада и на претходниот сингл "In Your Eyes" само ќе добие клуб издание. Песната беше номиниран за Греми награда за најдобар денс снимање во 2003 година.
Успех на табелите
"Love at First Sight" беше издаден во Велика Британија на 10 јуни 2002 година, достигнувајќи број два и поминал вкупно дванаесет недели на топ листите. Исто така, беше заверен сребро со продажба од над 183.800 примероци. Надвор од Велика Британија, песната исто така беше многу успешна, и стигна до Топ 10 во Шпанија, Израел, Хонгконг, Полска, Канада, Унгарија и Ирска, како и во многу други земји, додека во нејзиниот дом земја Австралија, песната достигна број три на на топ листите. Тоа беше заверен злато од Австралиска музичка индустрска асоцијација за продажба на над 35.000 примероци. Песната достигна бројот девет во Нов Зеланд и беше потврдија злато од страна на Музичка Индустриска Асоцијација на Нов Зеланд.
Поради поволните прием, песната беше издаден во САД со поинаква верзија. Миног претходно најде успех на Билборд Хот 100 со "The Loco-Motion" во 1988 година и "Can't Get You Out of My Head" во 2001 година. "Love at First Sight" стана нејзиниот втор по ред издание на Билборд топ листите, достигнувајќи број 23. Тоа исто така, врши многу добро на Хот Денс Клуб Песни, каде што стана втората песна од Миног да го достигне првото место.
Музичко видео
Видеот за "Love at First Sight" беше снимен во Даблин, Ирска на 12 мај 2002 година. Видеот опремен Миног на зелен екран со кои доаѓаат други танчерки и се приклучи неа да песната, додека танцување. Тоа беше издаден во 2002 година.
Елизавета Литвинова
Елизавета Федоровна Литвинова (-?) била руски математичар и педагог. Автор е на повеќе од 70 статии во врска со математичкото образование.
Родена во 1845 година во царска Русија, како Елизавета Федоровна Иваншкина, таа го завршила своето прво образование во женското средно училиште во Санкт Петербург. Во 1866 година, Елизавета се омажила за Виктор Литвинов, кој, за разлика од Владимир Ковалевски (сопруг на Софија Ковалевска), нема да и дозволи да отпатува во Европа, за да студира на универзитетите таму. Затоа, Литвинова започнала да учи со Странољубски, кој исто така приватно ја поучувал и Ковалевскаја.
Во 1872 година, веднаш по смртта на сопругот, Литвинова заминала за Цирих и се запишала на политехничкиот институт. Во 1873 година рускиот цар со декрет наредил да сите руски жени што студираат во Цирих се вратат во Русија, или да се соочат со последиците. Литвинова била една од неколкуте кои го игнорирале декретот и останала да продолжи со студиите, стекнувајќи колеџ диплома во Цирих во 1876 година, а докторирала во 1878 година на Бернскиот универзитет.
Кога Литвинова се вратила во Русија, таа била одбивана од универзитетските состаноци, бидејќи таа се спротивставила на отповикувањето од 1873 година. Предавала на женското средно училиште и го дополнувала својот мал приход пишувајќи биографии на повеќе познати математичари, како Ковалевскаја и Аристотел. По пензионирањето, се верува дека Литвинова починала за време на Руската револуција во 1919 година.
Куќа на ул. „Таки Бербер“ бр. 17 (Крушево)
'''Куќа на ул. „Таки Бербер“ бр. 17''' ― староградска куќа во Крушево, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
IC 1587
IC 1587 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1894 година од страна на Гијом Бигурдан.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1587 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 5 м 45 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 16' 54"".
Други поделби
Проучување на IC 1587 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Национален природен резерват Волонг
Националниот природен резерват Волонг, познат и како Специјален административен регион Волонг, е заштитено подрачје сместено во округот Венчуан, провинцијата Сичуан, во Народна Република Кина. Основан е 1963 година со почетна величина од околу 20 000 хектара, резерватот е проширен во 1975 година, покривајќи површина од околи 200.000 хектари во регионот планина Ќунлаи. Во резерватот се забележени преку 4.000 различни видови. Според трето кинеско истраживање џиновските панди, во националниот природен резерват Волонг се смештени околу 150 диви единки на високо загрозени џиновски панди. Резерватот исто така е дом на многу други загрозени видови, вклучувајќи ги: снежните леопарди, црвените панди, златните мајмуни, елените со бели усни (Торолдов елен) и многу драгоцени растенија. Пред катастрофалниот земјотрес во Венчуан 2008 година, Волонг секоја година имал до 200.000 посетители. Неговото подрачје го заменува Специјалниот административен регион Волонг.
Историја
Во јуни 1980 година во Волонг со напори на Светскиот фонд за природа (WWF) и кинеската влада, е основан Кинескиот центар за заштита и истражување на џиновската панда. До денес, истражувачите спроведоа многу истражувачки проекти за одгледување на џиновски панди и успешно одгледаа 66 младенчиња панда.
Локација
Планинскиот поток поминува низ долината Волонг (каде што е резерватот); потокот е опкружен со карпи и помали заоблени камења. Водите од потокот се прилично алкални со pH ниво од околу 8,91. (Хоган, 2007) Заматеноста на водата е доста голема поради обемното вадење песок и чакал во потокот.
Според истражувањето од 2001 година на д-р Џиангуо Луа од Државниот универзитет Мичиген, стапката на уништување е поголема по создавањето на резерватот отколку пред неговото создавање. Користејќи ги НАСА-овите сателитски снимки и евиденцијата на населението, истражувачкиот тим на Лу заклучил дека поради туризмот и зголемувањето на месното население, резерватот се соочува со невидена закана. „ Туристите не мислат дека имаат влијание врз живеалиштето на пандата, но индиректно секој посетител има одредено влијание“, рече Лу. „Ние не се доживуваме себеси како деструктивна сила, но сме“.
Фауна
Џиновската панда е најпознат вид во резерватот. Други типични поголеми месојади се узурското диво куче, азиската црна мечка, азиската златна мачка, црвената панда, свинскиот јазовец и жолтогрла куна. Копитасти цицачи претставуваат сечуански такини, диви свињи, мошуски елени, копнени серови, кинески горали, тафтидни елени и самбарскиот елен. Други значајни цицачи вклучуваат мајмуни со златни глави, тибетски макаки, летачки сложнозабни верверички, бамбусни стаорци и бодливикаво прасе. Бидејќи резерватот опфаќа различни надмморски височини, тој вклучува тропска и умерена климатска зона и содржи видови типични за тропските предели, како што се облачени леопарди и елен самбара, како и видови од умерени региони, како што се елен со бели усни, снежен леопард и туркестански рис. Истражувањата со помош на камери спроведени во подрачјето на резеватот помеѓу 2005 и 2009 година не забележал ниту еден леопард.
Земјотрес во 2008 година
Регионот, вклучувајќи го Центарот за истражување на панди, во голема мера е уништен од катастрофалниот земјотрес во Сечуан на 12 мај 2008 година, иако првично било објавено дека заробените џиновски панди се безбедни. Веднаш по земјотресот, службените лица не биле во можност да контактираат со резерватот. Министерството за надворешни работи на Кина подоцна објавило дека група од 31 британски туристи кои го посетиле резерватот на панди Волонг во подрачјето погодено од земјотресот, се вратиле безбедно и неповредено во главниот град на покраината. Првично не била позната состојбата на пандите во соседните резерви на панди. Во земјотресот загинале пет чувари во резерватот. Шест панди избегале откако им биле оштетени ограничените простори. До 20 мај било утврдено дека две панди се повредени во резерватот, додека траела потрагата по уште две возрасни панди кои исчезнале по земјотресот. До 28 мај 2008 година, сè уште недостасувала една панда, деветгодишната Мао Мао, мајка на пет млади во одгледувачкиот центар. Била откриена во понеделник, на 9 јуни, мртва во ограничениот простор. Чуварите на панди и другите работници ги ставиле нејзините остатоци во мал дрвен сандак и ја погребале пред центарот за одгледување.
Досега гигантските панди беа преместени во базата Бифенгсиа панда, со која управува исто така и Кинескиот центар за заштита и истражување на панди.
Веселите жени од Виндзор
Веселите жени од Виндзор (The Merry Wives of Windsor) – комедија од Вилијам Шекспир, првпат издадена во 1602 година, но веројатно напишана пред 1597 година.
Контекст
Оваа комедија била напишана за помалку од две недели на барање на кралицата Елизабета I од Англија која сакала повторно да го види Фалстаф кој претходно се појавил во драмата Хенри IV.
Заплет
Сер Џон Фалстаф решава да им се додворува на госпоѓите Рабуш и Плиткавода, две весели буржујки од Виндзор за да излезе од тешката финансиска криза во која се наоѓа.
Истото љубовно писмо тој им го испраќа и на двете госпоѓи. Кога двете пријателки го откриваат овој маневар, решаваат да се пошегуваат на сметка на невештиот голем заводник.
Госпоѓа Плиткавода го повикува Фалстаф да дојде кај неа кога мажот ѝ не е дома. Фалстаф прифаќа и оди на состанокот. Господинот Плиткавода, известен, се враќа дома. При пристигањето на мажот, Фалстаф, со извесни тешкотии се крие во кошница за валкани алишта кои треба да се носат на перење, a која слугите ја истураат во Темза.
Двете госпоѓи им ја објаснуваат ситуацијата на нивните мажи и сите решаваат да се пошегуваат со Фалстаф за последен пат. Госпоѓите Плиткавода и Рабуш договараат ноќен состанок во Виндзорската шума, наговарајќи го да се преправи во фантом за да не биде препознаен. Фалстаф радо прифаќа.
Во меѓувреме, на Ана Рабуш, ќерката на госпоѓа Рабуш, ѝ се додворуваат тројца претенденти. Сушко, изборот на татко ѝ, доктор Кајус, изборот на мајка ѝ, и на крајот младиот убав Фентон со кој таа сака да се омажи. Сите се договараат за состанок во шумата. Ана им бега на двајцата претенденти кои не ги сака. Таа бега со Фентон и се мажи со него. Фалстаф го исмеваат група деца преправени во самовили и џуџиња.
Веселите жени од Виндзор на македонски јазик
Оваа комедија на македонски јазик ја превел Драги Михајловски и е достапна на семрежјето.
86
86 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 86 година од новата ера, 86. од првиот милениум, 86. од I век и седма од 80-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5594 и 5595 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4836 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3846 и 3847 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 839.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 86 година се протега во 2722 и 2723, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2782 и 2783 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 629. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 552 и 551 година пред хиџра.
О земјо на убавината!
О земјо на убавината! (O Land of Beauty!) е државната химна на Свети Кристофер и Невис. Химната била напишата и компонирана од Кенрик Џорџис. Химната била официјално усвоена како национална во 1983 година, веднаш по независноста на државата.
86
Починале
80er
О земјо на убавината!
Текст
Во прилог следува оригиналниот англиски текст на химната:
Андреј (принц на Грција)
Принц Андреј  (грчки: Πρίγκιπας Ανδρέας της Ελλάδας; во  -  во ) бил четвртиот син на Георги I, крал на Грција,  и Големата кнегиња Олга Константиновна.
Колопанци
Колопанци е солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
1396
1396 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1396 година од новата ера, 396. од вториот милениум, 96. од XIV век и седма од 1390-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1396 година се протега во 4032 и 4033, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4092 и 4093 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1939. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 798 и 799 исламска година.
Борислав Каранфилски
Борислав Каранфилски (31 август 1928, Куманово) — патофизиолог, специјалист по јадрена медицина, професор и директор на Институтот за патофизиологија и јадрена медицина во Скопје.
Животопис
Бил директор на Институтот за патофизиологија и јадрена медицина, шеф на Катедрата за патофизиологија со јадрена медицина, декан на Медицинскиот факултет во Скопје и проректор на УКИМ. Соосновач е на лабораторијата за радиоизотопи при Институтот, а бил и претседател на Здружението на јадрена медицина на Југославија.
Автор е на повеќе од 180 трудови. За своите активности добил повеќе награди и признанија, меѓу кои: Орден на заслуги за народ со сребрена ѕвезда, Орден на трудот со златен венец, Орден на заслуги за народ со сребрени зраци, Орден на Републиката со сребрен венец, наградата „11 Октомври“ за животно дело и други.
NGC 5082
NGC 5082 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5082 се споменува и како ESO 269-89, MCG -7-27-53, DCL 562.
Откривање
Телото е откриено на 3 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5082 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5082 има привидни димензии од 1,5' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 20 м 39,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -43° 42' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 31°.
Други поделби
Проучување на NGC 5082 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46566. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 403; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7799. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Ел Пасо (Тексас)
Ел Пасо е седиштето на округот Ел Пасо во американската сојузна држава Тексас. Се наоѓа во југозападот на земјата. Според пописот од 2020, градот има 678,815 жители. Тој е шестиот најголем град во Тексас и 21 најголем град во САД. Округот Ел Пасо брои 736,310 жители.
Ел Пасо се наоѓа на брегот на реката Рио Гранде, наспроти градот Хуарез кој е од другата страна на границата, во Мексико. Двата града формираат двонационална метрополитенска област со околу 2,280,782 жители.
Ел Пасо е дом на Универзитетот во Тексас при Ел Пасо. Форт Блис, поголема инсталација на Армијата на САД, лежи на истокот и североистокот од градот. Френклиновите Планини се протегаат во Ел Пасо од север и речиси го делат градот на два дела.
Историја
Археолошките докази во местата Кистоун и Хуеко Тенкс укажуваат на постоење на населба во регионот на Ел Пасо која постоела илјадници години (видете: Моголонска култура). Манзо, Сума и Јумано Индијанците биле откриени од најраните шпански истражувачи. Овие луѓе се асимилирале во локалните дојденски народи, станувајќи дел од Местицо културата која е превалентна во Мексико и делумно во југозападот на САД. Други, пак, се смешале со различните групи на Мескалеро Апачи кои талкале со години низ овој регион.
NGC 2690
NGC 2690 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2690 се споменува и како UGC 4647, MCG 0-23-8, CGCG 5-20.
Откривање
Објектот е откриен на 10 март 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2690 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 2690 има привидни димензии од 1,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 52 м 38 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 2° 36' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 19°.
Други поделби
Проучување на NGC 2690 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24926. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 232; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 469.
Дохтор Мјуд
Дохтор Мјуд
Дохтор Мјуд (оригинално: Dohtor Miód, miód на полски значи мед) навистина се вика Марќин Витас и роден е на 21 април 1976 во Пјекари Шлонские, во Полска. Тој е шлонски (Шлонск е еден од регионите во Полска) хип-хоп музичар и рапер и досега издаде 11 албуми.
Творештво
Дохтор Мјуд ја започна својата кариера во 1991 година, со албумот Волтан.Б, кој досега е познат само на неговите најблиски, зашто примерокот е оштетен. Во неговите дела го користи само шлонски јазик, често користејќи вулгаризми и германски зборови. Не е професијонален музичар, по професија е столар. Неговата работа е потполно некомерцијална, речиси сите албуми можат да се симнат бесплатно од официјалното мрежно место http://dohtor.ovh.org/. Најмногу песни на Дохтор Мјуд го опишуваат живиотот во Шлонск, вклучувајќи ги таквите теми како политичките промени, осиромашување на општеството, морална деградација, алкохолизам и насилство. Исто така се однесува на автономијата на Шлонск. Тој често се откажува од полското државјанство, сметајќи се како граѓанин на Шлонск. Освен тоа, во голем дел на песните станува збор за проституција и за сексуалните девијации, на пример садо-масохизам. Дохтор Мјуд често настапува со други шлонски бендови, сега главно со Аусдрук (Ausdruck), а во минатото меѓу другите со Фред Виме или дет-метал бенд Тагот.
Музички жанр
Тешко е да се класифицира музиката на Дохтор Мјуд во еден музички жанр, заради разновидноста на супстрати и вокални аранжмани. Осцилира помеѓу хип-хоп, преку електронската музика (дел од супстрати направен е на конзолата Sony Play Station и на синтисајзер) до рок-песната ’Фојера’ или хеви-метал песната ’Садо Мачо’ Уметникот, да се нагласи посебноста на жанрот што го создава, користи свои термини: сир-данц, техно-кнут или садо-рок. Обожавателите на музичарот, за да го манифестираат идентитетот со артист, се нарекуваат себеси Кнутоманијаци (израз има потекло од песната ’Неколку години поминаа…’ („Minyło kilka lat…”).
Правопис на псевдонимот
Поради недостатокот на кодификацијата на шлонски јазик, често се среќаваат различни начини на запишување на псевдонимот на уметникот, како Доктор Мјуд, Дохтор Мјуд итн. За многу години уметникот ги користел двете форми. Во 2005 година решил да го обедини правописот. На почеток ја користел исто така формата со кратинката Д-р Мјуд (намерно со точка, со цел да ги одбие граматичките правила на полскиот јазик).
Етимологија на псевдонимот
Контроверзните стихови на песните влијаат на исклучително различни интерпретации на песните. Некои ги сметаат како примитивната уметност, за другите песните се авторитет во областа на социјалните проблеми, пак за трети се само смешни.
Малена Ернман
Сара Малена Ернман (родена на 4 ноември 1970 година) е шведска оперска пејачка. Покрај опери и оперети, таа исто така имала изведено шансони, кабаре, џез и се појавувала во мјузикли. Таа е член на Кралската шведска академија за музика. Ерман ја претставувала Шведска на Евровизија 2009 година во Москва.
Биографија
Ерман е родена во Упсала, Шведска, ги поминала детството и училишните години во Сандвикен и се школувала на Кралскиот колеџ за музика во Стокхолм, Музичкиот конзерваториум во Орлеанс, Франција и училиштето на Кралската шведска опера. Таа е мажена за глумецот Сванте Тунберг и заедно имаат две ќерки: пејачката Беата Ернман и климатската активистка Грета Тунберг.
Опери
Во 1997 година, Ернман пеела во премиерата на операта на Ивар Халстром од 1897 година, Малата Карин, во Вадстена; Магазинот „Опера “ забележал дека „значењата на Малена Ерман биле многу експресивни како принцезата Сесилија, сестрата на кралот Ерик XIV“. Во 1998 година, нејзината Розина во Берберот од Севиља во Кралската опера во Стокхолм била опишана како „прикажување импресивна техника“ и „обликување на ликот со потсмевање на добриот хумор“. Истата година, таа ја пеела Каја во премиерата на „Градот“ на Свен-Дејвид Сандстром од Леиф Сегерштам, исто така, во Кралската опера во Стокхолм, каде што еден рецензент коментирал дека „во вокалниот фокус и израз, нејзиниот целосен, богат глас не е толку далеку зад Бартоли“. Во јули 1999 година, Ерман ја отпеала улогата на панталоните на Зингберг во премиерата на Градината на Џонас Форсел во палатата Дротнингхолм во Стокхолм, под диригентство на Рој Гудман, првата нова опера што била премиерно изведена во театарот во модерно време.
Во Брисел во 2000 година,Нерон во Агрипина на Хендл, заедно со Розмари Исус "Попеа и Ана Катерина Антоначи" Агрипина. Во 2013 година, таа се вратила на оваа улога во „Гран театар дел Лицеу“ во Барселона во продукција на Дејвид МекВикар, спроведена од Хари Бикет.
Ерман има отпеано неколку главни улоги во Берлин, вклучувајќи ги и „Черубино во Бракот на Фигаро и Зерлина во Дон Џовани“ и двете под диригент Даниел Баренбоим. Таа, исто така ја извела Росина во Росини Севилскиот бербер во Државна опера во Берлин и финската национална опера. Во Кралската опера во Стокхолм, таа исто така ја испеала насловната улога во Кармен.
Ерман работела и со диригент Рене Џејкобс во улогите на Нерон во Агрипина, Роберто во Скарлати е Гризелда и Дијана во Ла Калисто на Кавали.
Во 2001 година, таа го пеела Сесто во Џулио Цезаре на Хендел на фестивалот во Дротнингхолм. Таа се појавила и на фестивалот во Глиндебурн во 2002 година пеејќи ја Ненси на Алберт Херинг и во 2003 година пеејќи го принцот Орловски во филмот „Лилјакот“ на Јохан Штраус, кој исто така била изведуван и емитуван во Би-Би-Си Промс таа година. За време на сезоната 2003/2004 година, Ерман ја пеела Дона Елвира во Дон Џовани во Ла Монаје во Брисел. На фестивалот Аикс-ен-Прованс таа година, таа настапила како Лихас во Херкул со Процутот на уметноста под диригент Вилијам Кристи, улога која подоцна била оживеана во Париската опера и Виенскиот фестивал. Во текот на пролетта и летото 2005 година, таа ја извела главната улога во филмот на Филип Босманс, Џули на Ла Мона, Виенскиот фестивал и Екс-ен-Прованса. Во пролетта 2006 година, таа ја отпеала главната улога на Дидо и Енеј со Вилијам Кристи на Виенскиот фестивал.
Во 2006 година, Ернман го имала своето деби на фестивалот во Салцбург како Аниос во Милоста на Тито под диригентство на Николаус Харнкокур. Во 2007 година, нејзините улоги ги вклучија Сесто во Џулио Цезаре со Рене Џејкобс во Виена, Черубино во Ле нозе ди Фигаро со Даниел Хардинг во Екс-е-Прованса и Нероне во Л'икороназионе ди Попеа во Амстердам. Во 2008 година ја пеела Анџелина во Ла Ценерентола со Кралската шведска опера и Дидо и Енеас со Кристи и Опера-комика во Париз. Во 2009 година таа ја репродуцирала Анџелина во Ла Ценерентола со Опер Франкфурт и Шведската кралска опера, а Дидо во Дидо и Енеас со Кристи во Виена и Амстердам. Во 2010 година, таа ја отпеала кастрато улогата на Идаманте во Идоменео под Џереми Рорер во Театарот де ла мона во Брисел, каде што нејзиниот „жесток“ приказ на принцот бил „како родот роден, нејзините напори наградени со вклучување на обично се сече аријата „Не, ла морте“. Виена ја видела во насловната улога на Серс од Хендел во октомври 2011 година во Театарот на де Виен, и следната сезона таа ја пеела Едуиџ во продукцијата на Роделинда на Хандел, предводена од Николас Харнонкур, во истата куќа, подоцна објавена на ДВД На Назад во градот како Елена во Жената на езерото во август 2012 година, таа била „импресивна...се справувала со вокалните тешкотии со апломб и управувала со екстра драматичните барања што и биле поставени со вистинска експресивност“. Таа го додала Беатрис на својот репертоар во 2013 година во претставите во Театар ан дер Виена од доцната оперско-комика на Берлиоз.
Таа ја отпеала Габриела во шведскиот мјузикл „Како што е во рајот“, базиран на истоимениот филм од 2004 година, со зборови на Кеј Полак и Карин Полак и со музиката на Фредрик Кемпе, чија премиера била во Оскарштатерн во септември 2018 година.
Концерти
Во раните рецитали на шведското радио беа вклучени Рахманинов во 1994 година, „Условениот кошмар“ од Олов Олофсон, песни од Гунар де Фрумери и еклектична мешавина од Фауре, Дебиси, Џоливет, Равел, Бизе, Барбер, Ајвс и Лерер во 1996 година, Брамс Лидер и дела од Карлид, Малер и Берио во 1998 година. Ерман има изведено и неколку концертни дела. На фестивалот во Салцбург, таа ја отпеа Моцарт „Саем за сиропиталишта“ со диригентот Франс Бриген. Таа ги извела „Народни песни“ на Берио со Кралската филхармонија во Стокхолм под водство на Карло Риси, и на фестивалот Вербиер со Густаво Дудамел. Таа ја отпеала на светската премиера на „Ноќни пеења" од Фабијан Милер со оркестарот Цирих Тонал. Во Минеаполис, таа ја отпеала „Реквием“ на Моцарт со Арнолд Остман.
2009 Мелодифестивален и Евровизија
На 28 ноември 2008 година, било објавено дека Ерман ќе влезе во Мелодифестивал 2009 за Евровизија 2009 со песната „Гласот“, напишана од Фредрик Кемпе. На 28 февруари 2009 година, Ернман настапила во четвртото полуфинале на Мелодифестивален во Малме и станала финалист. Таа победила на финалето на 14 март во Глоуб арената во Стокхолм и ја претставувала Шведска на Евровизија во Москва. Таа се квалификувала како финалист на 12 мај и настапила во финалето на 16 мај, каде што завршила на 21 место со 33 поени. „Гласот“ бил првиот шведски запис што содржел значителна количина француски текстови; напишан е од самата Ерман, која течно зборува француски.
Ерман открила дека фустанот за Евровизиска перфоманса коштал 400.000 круни (€37.471) и бил направен од страна на дизајнерот Камила Тулин. Пејачката Деа Норберг се придружила на Ернман како една од хорските девојки. Ерман подоцна учествувала во рундата Втора шанса на Мелодифестивален 2015 како гостин пејач за влезот на Бехранг Мирис.
Личен живот
Ерман е во брак со шведскиот глумец Сванте Тунберг. Нивната ќерка Грета Тунберг се прославила низ целиот свет кога иницирала штрајк на училиште за климата. Во август 2014 година, 11-годишната Грета одеднаш престанала да јаде, да зборува, да чита или да сака да прави нешто. Оваа состојба траела неколку месеци додека конечно не и бил дијагностициран Аспергеров синдром. Акутниот период на состојбата на нејзината ќерка ги погодило Ерман и нејзиното семејство до тој степен што таа имала три грешки за време на нејзината професионална активност и пет настапи морале да бидат откажани. Откако кризата била надмината, таа се обратила до националниот дневен весник Експресен, кој детално го објавил тоа, бидејќи сакала да им помогне на другите семејства во слична ситуација.
Ерман била политички активна во поддршка на Парискиот договор против климатските промени; таа напишала колаборативно дебатно дело во Денешни вести. Со нејзиниот сопруг, таа ја напишала книгата „Сцени од срце“ за нејзиното семејство, животната средина и одржливоста.
Клиди
Клиди (Κλειδί, книжевно: Κλειδίον, Клидион) — село во Солунско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа помеѓу реките Бистрица и Колудеј, недалеку од самиот Солунски Залив, на надморска височина од само 9 метри. Вкупната површина на селскиот атар претставува 61 квадратен километар.
Сместено е во областа Урумлак, југоисточно од градот Гида. Во негова близина поминува автопатот Солун-Атина, а од самиот град Солун е оддалечено околу 30 километри.
Историја
Селото уште од своето основање било населено со грчко население.
Во 1949 година, Клиди и соседното село Калјани биле одвоени од општината Корифи и создале нова општина Клиди. Од 1997 до 2011 година, Клиди било во рамките на поранешната општина Плати.
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Чинар Фурнус, Солунска каза, живееле 600 Грци христијани и 80 Роми. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Клиди (Klidi) живееле 400 Грци.
Во пописот од 1913 година, селото било споменато со 407, во 1920 година со 455, а во 1928 година со 434 жители, од кои само 9 бегалци. Во 1940 година, Клиди имало 574, во 1951 година 775, во 1961 година 873, во 1971 година 997, во 1981 година 1.244, во 1991 година 1.412 жители. Зголемувањето на бројот на жителите се должело на извршените мелиорации, на плодноста на земјиштето кое се наводнува и на добрите комуникации, поради близината на автопатот Солун-Атина и на самиот град Солун.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.347 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.249 жител.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Плати со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Клиди, во кој е единствено село.
Роп
Роп (Roppe) — општина во департманот Територија Белфор (регион Бургундија-Франш Конте) во североисточна Франција.
Маја Фјештад
Керстин Марија (Маја) Фјештад née Hallén (1873–1961) била шведски уметник која била успешна како сликар на портрети, како и текстилен уметник и гравер. Заедно со нејзиниот сопруг Густаф Фјештад, на крајот на векот таа станала активен член на колонијата на уметници Ракштад во Вермланд. Во блиската Арвика, во 1922 година таа била една од дванаесетте уметници кои го основаа занаетчиското здружение кој таа претседаваше до 1948 година. Таа е особено запаметена по нејзините многу дрворезови од 1910-тите, комбинирајќи ги нордиските и азиските традиции со приказ на гранки од цреша или пролетни цвеќиња. Некои од нив се наоѓаат во збирките на музејот Викторија и Алберт и Британскиот музеј.
Раниот живот
Родена на 30 мај 1873 година во Хорби, Скане, Керстин Марија Хален била ќерка на свештеникот Ларс Хален и неговата сопруга Софија Бенедикта родената Тредгард. По завршувањето на школското образование во Ландскрона, таа ги продолжила студиите на Техничкиот колеџ во Малме, добивајќи приватна школарина по сликарство. Со задачи од Културно-историскиот музеј Лунд, таа се фокусирала на текстилната уметност. Откако била одбиена прием во Шведската академија за ликовни уметности, во раните 1890-ти таа студирала сликарство под Керстин Кардон и од 1893 до 1895 година посетувала Училиште за асоцијација на уметници, студирајќи под Ричард Берг, Карл Ларсон и Андерс Зорн.
Кариера
Во 1895 година, Маја Хален станала членка на Здружението на уметници каде го запознала уметникот Густаф Фјестад. Откако се венчале во 1898 година, тие се преселиле во студио во Арвика што му припаѓа на вајарот. Тие подоцна се преселиле во нивниот простран дом, дизајниран од Густаф Фјестад, каде што ги охрабриле културните пријатели од Стокхолм, како и локалните уметници и занаетчии да ги посетат. Ова довело до колонијата на уметниците позната како Racken Group (Rackengruppen), составена од голем број играчи со различни културни интереси. Истакнати членови биле уметниците Фриц Линдстром (1874–1962) и (1872–1918).
Покрај креациите со текстил, Маја Фјештад се занимавала и со дизајни на столарија и продолжила да слика. Во 1901 година основала сопствена работилница за ткаење. Нејзините дизајни биле базирани на локална вегетација, често во геометриски распореди. Нејзината поранешна работа се смета за поимагинативна од нејзините подоцнежни креации. Околу 1915 година, таа почнала да работи со дрворез на растенија и цвеќиња, создавајќи вкупно околу 170 теми. Генерално печатени на јапонска хартија, тие биле широко изложени во 1920-тите и 1930-тите, не само во Шведска, туку и во Англија и САД. Примери може да се најдат во лондонскиот музеј Викторија и Алберт и во Британскиот музеј.
Во 1922 година, заедно со дванаесет локални уметници, таа го основала Arvika Crafts (Arvika Konsthandverk) со која претседавала до 1948 година
Маја Фјештад починала на 15 ноември 1961 година и е погребана во Арвика.
Денвер
Според некои податоци, во 2006 Градот и Округот Денвер имале 566 974 жители, и со тоа е 27-ми најнаселен град во САД.
Втор најголем град во Колорадо е Колорадо Спрингс, веднаш по Денвер.
Нојбранденбург
Нојбранденбург (Neubrandenburg) — град во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа во југоисточниот дел на покраината, на бреговите на Толензеското Езеро (18 км2).
Градот е познат по своето богато средновековно богатство на тулна готика. Претставува дел од Европската патека на тулна готика, патека која води низ седум држави долж брегот на Балтичкото Море.
Пред спроведувањето на административната реформа во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија во септември 2011, градот бил слободен град, додека сега претставува административно седиште на новиот округ Мекленбуршка Езерска Област. Нојбранденбург е еден од главните урбани центри во покраината и економска сила во североисточна Германија, забележувајќи една од највисоката стапка на вработеност и БДП по глава на жител.
Градот го носи прекарот „Град на четири порти“ (Stadt der Vier Tore), токму поради четирите средновековни порти кои постојат во градот.
Историја
Градот процветал како трговски центар до Триесетгодишната војна (1618–48), кога оваа положба била загубена. Во текот на драматичното напредување на шведската војска на Густав Адолф во Германија, градот бил заземен од Швеѓаните, но повторно бил вратен од царските католички сили во 1631. Во текот на оваа операција било известувано за тоа дека католичките сили убиле многу од шведските и шкотските војници додека тие се предавале. Подоцна, кога и самите Швеѓани ја прифатиле политиката на „без затвореници“, ги прекинувале барањата за ослободување со повикот „Нов Бранденбург!“. Со тоа, градот несвесно одиграл важна улога во ескалацијата на бруталноста во една од најбруталните војни.
Во текот на Втората светска војна, во градот постоел воен камп Сталаг II-A. Во 1945, неколку дена пред завршувањето на Втората светска војна, 80% од стариот град бил запален од Црвената армија во голем пожар. Тогаш, околу 600 лица извршиле самоубиства. Оттогаш, поголемиот дел од градбите со историско значење биле повторно изградени.
Знаменитости и споменици
Нојбранденбург го зачувал неговиот средновековен градски бедем во целост. Ѕидот висок седум метри и долг 2,3 километри има четири градски порти во тулна готика, кои потекнуваат од и  век.
Солвеиј Тернстрем
Солвеиг Тернстром (родена на 17 јули 1937 година во Стокхолм ) е шведска глумица и поранешен политичар од Централната партија. Таа била член на Риксдагот помеѓу 2006 и 2010 година. Таа е многу негативно настроена кон јадрената енергија и ја напуштила централната партија во јули 2010 година бидејќи била разочарана од нив во врска со нивната ажурирана политика за јадрената енергија.
Нојбранденбург
Знаменитости и споменици
Од нив, една од највпечатливите е Штаргардската порта (Stargarder Tor; на сликата), со нејзините карактеристични калкани и цртежи на надворешната одбранбена страна.
Друга знаменитост во градот е црквата Св. Богородица во тулна готика, завршена во 1298. Црквата била скоро целосно уништена во 1945, но била обновена и од 1975 служи како концертна сала (отворена во 2001).