cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фетица
Историја
И ова село, како и сите села од околината, поради масовното учество на неговото македонско население во Негушкото востание во 1822 година било срамнето со земја од турскиот аскер, а жителите кои успеале да се спасат од јатаганите на аскерот и башибозукот се раселиле на сите страни. Долги години потоа селото останало пусто. Само повремено се користело од сточарски влашки семејства, поради што и не се споменува како населба во минатото.
Во 1924 година, во селото биле населени понтски Грци, бегалци од Турција. Во 1928 година, Фетица е бегалско село со 33 бегалски семејства со вкупно 82 жители. .
Во 1926 година, селото било преименувано во Пола Нера (Πολλά Νερά).
Фетица повторно настрадала во зимата 1944 година, кога била запалена од Германците, а нејзините жители биле принудени да се раселат. По завршувањето на Втората светска војна, селото повторно било обновено.
Стопанство
Покрај со сточарство, за кое постојат одлични услови, населението се занимава и со земјоделство, бидејќи дел од земјата се наводнува. Главен земјоделски производ е пченицата, а во голема мера е развиено и овоштарството.
Население
По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Фетишта имало 24 Власи.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Антемија со седиште во селото Копаново, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Цармариново, во кој покрај Фетица влегува и селото Цармариново.
Сливнички манастир
Сливнички манастир или „'''Рождество на Пресв. Богородица'''“ — средновековен манастир во долнопреспанското село Сливница. Комплексот е сместен на 3 километри од истоименото село, на падините на Баба Планина.
Манастирката црква „Рождество на Пресвета Богородица“ била изградена и зографисана во 1607 година. За манастирот е издадена и книга од страна на д-р Донка Барџиева-Трајковска.
Местоположба
Манастирот се наоѓа на 3 километри од селото Сливница во густата листопадна шума на еден стрмен и длабоко засечен дол на западната падина на планината Баба, високо над источниот брег од Преспанското Езеро.
Во манастирот има и лековита вода.
Историја
Манастирот е подигнат во 1607 година, и според описот е граден во три фази, и тоа од 1607, од 1612 и главно во 1645 година. Од тој период потекнува и живописот во храмот, како и дрвениот иконостас со престолните икони, царските двери и големиот крст.
Пред 100 години околу манастирот се простирала огромна борова шума која изгорела во пожар.
Во склоп на манастирот има конаци кои ги користат жителите на Преспа. Конаците се изградени при крајот на XVII век и на двапати биле опожарени. Обновата на овој средновековен манастир започнала во 1996 година. Сега во манастирскиот двор има има 20 конаци со 90 легла. За време на летото во конаците доаѓаат верници кои тука преспиваат. Обновена е трапезаријата и кујната, а направен е и санитарен јазол.
Изградба
Манастирот од сите страни бил опколен со згради. Се влегувало низ две големи и две помали порти. Во горните делови на зградата се наоѓале простории за престој на гости. Некои од собите биле сопственост на селата Болно, Љубојно, Герман, Кономлади, Горица, Битола, Прилеп, Костур и др. Во манастирот се наоѓала најголемата библиотека, но грчкиот владика, целиот библиотекарски фонд го изгорел, поради тоа што бил на славјански. Палењето траело цела недела на три огништа. Во манастирот постоело и училиште во кое учеле и работеле деца од околните преспански села каде учители биле свештениците.
Црква
Живописот во олтарот и наосот на храмот е изведен од зографска тајфа од која се издвојува работата на двајца мајстори. Тие успеале да пренесат содржина од сложена тематско-иконографска програма, особено карактеристична во наосот, каде се испреплетени сцени од неколку циклуси: Големите Христови Празници, Страдања и Параболи. Посебна ликовна разработка добил Христос-агнец на кого му се поклонуваат архијереите. На јужниот ѕид во олтарот е насликан Св. Кирил Филозоф со што Сливничкиот Манастир добил уште еден од повеќето показатели за нагласениот однос на неговите ктитори кон словенската црковна традиција. Најголема специфика на овој живопис е портретот на младиот битолчанец Купен кој добил значајно место во олтарната програма кој е насликан со посебно внимание.
Присуството на првиот мајстор е нагласено кај претставите во олтарот и сводот, фигурите во првата зона на наосот и ликовите во повеќефигуралните композиции од втората зона. Вториот зограф се препознава по поизразениот шематизам вкочанетост на фигурите и посиромашната колорична палета.
Лековита вода за неродилки
Во дворот на манастирот постои чешма за која се верува дека е света и лековита вода. Се смета дека водата која извира од под манастирската црква лечи од болести и помага за пород.
Богородица
Според сведочењата на десетици луѓе, Богородица неколкупати се појавила околу манастирскиот комплекс. Првите сведочења се појавуваат од времето на Првата светска војна, додека последното е забележано во 2006.
Список на урбани окрузи во Германија
Ова е список на урбаните окрузи во Германија. Германските 16 покраини понатаму се поделени во 402 окрузи, од кои 107 се урбани окрузи (Kreisfreie Städte or Stadtkreise) – градови кои претставуваат окрузи на свој начин. Сличен концепт е и Statutarstadt во Австрија. Овие безокружни градови (Kreisfreie Städte) може да се споредат со независни градови во англиското говорно подрачје.
Баден-Виртемберг
Баварија
Берлин
Бремен
Хамбург
Хесен
¹ врз основа на “Законот Гетинген” од 1 јануари 1964, градот Гетинген е припоен кон округот (Landkreis) Гетинген, но правилото за урбан округ сè уште важат, додека не постојат други правила.
² врз основа на “Законот за регионот Хановер”, Хановер се брои од 1 ноември 2001 како урбан округ, додека не постојат други правила.
Мекленбург-Западна Померанија
Северна Рајна-Вестфалија
¹ Градот Ахен беше припоен кон Ахенската регионална федерација на 21 октомври 2009 година.
Рајнска област-Пфалц
Сар
Повеќе не постојат урбани окрузи. Градот Сарбрикен беше урбан округ, но беше припоен кон Градската федерација Сарбрикен на 1 јануари 1974 година.
Саксонија
Саксонија-Анхалт
Шлезвиг-Холштајн
Тирингија
Наводи
Kreisfri by
Даг Чифлик
Даг Чифлик (од 1934 г. офиц. Добротино) е село во Општина Неврокоп.
Смиља Митревска
Смиља Митревска е позната македонска пејачка на народни песни. Позната е по песните „Дај ми надеж“ со која победила на Цветници 1992 и „Моминска клетва“ од Цветници 1993. Живее во Скопје.
Поморје
Поморје, познат (во множина) како Земји на Поморје, е средновековен термин, кој се користи за означување на неколку поморски региони на Горна Далмација и нејзината заднина, кои на крајот на 12 век, за време на владеењето на Стефан Немања (1166–1196), станале дел од Големото кнежевство на Србија, и останал дел од средновековното Кралство Србија, чии владетели биле стилизирани со титулата: „крунисан крал и автократ на сите српски и крајбрежни земји“.
Терминот Поморје (или Приморје) буквално значи: поморски (крајбрежен, приморски). Денес, регионите на средновековно Поморје припаѓаат на Црна Гора, Босна и Херцеговина и Хрватска.
Историја
Поморје ги опфаќало повеќето крајбрежни региони на денешна Црна Гора, јужните половини на регионот Далмација и Херцеговина.
Средновековното Поморје ги опфаќало повеќето од крајбрежните региони на денешна Црна Гора, јужните региони на Босна и Херцеговина, особено поголемиот дел од регионот на Херцеговина и југоисточниот дел од регионот Далмација во Хрватска.
Употреба во кралски титули
Терминот се користел во кралските и религиозните титули и од босанските и српските монарси и нивните наследници (Урош I, се нарекувал себеси „Крал во Христос, верен Бог, крал на Србија и поморските земји“ и патријарси (Свети Сава III, „Архиепископ на Сите српски и поморски земји“).
Оревокршачка
Оревокршачка (Щелкунчик, Балет-феерия / Shchelkunchik, Balet-feyeriya; Casse-Noisette, ballet-féerie) е балет во два чина, првично кореографијата била на Мариус Петипа и Лев Иванов со партитура на Петар Илич Чајковски (оп. 71). Либретото е адаптирано од приказната на Хофман Оревокршачката и глувчето цар. Премиерата била во Мариински театар во Санкт Петербург во недела, на 18 декември 1892, заедно со операта на Чајковски, „Јоланта“.
Иако не постигнала некој значаен успех, сепак дваесет минутниот дел што Чајковски го извлекол од балетот, постигнал успех. Од крајот на 1960-те години, балетот Оревокршачка ужива огромна популарност, а денес се изведува од страна на голем број балетски ансамбли, главно за време на Божиќ, особено во Северна Америка.
Оваа партитура на Чајковски станала една од неговите најпознати композиции. Меѓу другото, партитурата е позната поради употребата на челеста, инструмент што композиторот веќе го користел во својата помалку позната балада Војводата.
Создавање на балетот
По успехот на Заспаната убавица во 1890 година, Иван Всеволошки, директорот на Царскиот Театар, го ангажирал Чајковски да осмисли програма со опера и балет. За операта било решено да биде Јоланта. За балетот, Чајковски решил повторно да соработува со Мариус Петипа, со кого соработувал на Заспаната убавица. Материјалот што го одбрал Петипа бил адаптација на приказната на Хофман Оревокршачката и глувчето цар која ја направил Александар Дима под наслов Приказната за Оревокршачката. Заплетот на приказната на Хофман (и на адаптацијата создадена од Дима) бил во голема мера поедноставен како балет од два чина. Приказната на Хофман содржи делови со сеќавања за тоа како принцот бил претворен во Оревокршач. Ова не било вметнато во балетот.
Петипа му подготвил на Чајковски детални инструкции за составот на секој број, за темпото и за бројот на барови. Работата на овој балет Чајковски ја прекинал за време од дваесет и пет дена, додека престојувал во САД, каде подготвувал концерти за отворањето на Карнеги Хол. Делови од балетот Оревокршачка, Чајковски ги компонирал во Руан, Франција.
Дамата од езерото (роман на Сапковски)
Дамата од езерото (изворен наслов на полски: Pani Jeziora) е петтиот и последен роман во сагата „Вештерот“, напишан од полскиот писател за фантастика Анджеј Сапковски, првпат објавен во Полска во 1999 година. Тоа е продолжение на четвртиот роман на Вештерот, Кулата на ластовицата (Wieża Jaskółki).
Заплет
Приказната почнува со капењето на Сири во езерото од друг свет. Додека таа го прави тоа, Сер Галахад, витез на кралот Артур, ја затекнува неа. Откако ја помешал со Дамата од езерото, тие потоа разговараат и Сири ја раскажува нејзината приказна, но го предупредува дека нема среќен крај. Таа е прикажана тажна и се справува со болката, откако признала на Галахад дека крвта на нејзината облека е бидејќи што во последно време, таа се обидела да ги спаси своите пријатели, но тие и починале во рацете.
Приказната се префрла во далечна точка во времето што се одвива по приказната, каде што една млада девојка, Кондвирамурс, се запознава со Нимуе, Дамата од езерото за да ја проучи легендата на Гералт и Сири. Тие го прават тоа преку интензивно проучување на сликите кои ги прикажуваат ликовите и настаните од приказната, за кои потоа сонуваат. Конечно, Кондвирамурс започнува да сонува за настаните по наредба на Дамата од езерото. Нејзиниот прв сон е оној со Стефан Скилен, за кој се открива дека работи со Вилгефорц и дека ја затвориле Јенефер во некој непознат замок.
Сонот завршува и започнува нов сон, овој пат се занимава со авантурите на Гералт. Гералт завршува договори за чудовишта во војводството Тусан, додека остатокот од групата, Јаскер, Риџес, Милва, Енгулем и Кејхир, истражуваат и се опуштаат. Гералт, со тек на време, започнува врска со волшебничката од замокот, Фринџила Виго. Фринџила е една од ретките членови на Ложата, група волшебнички кои сакаат да го контролираат политичкиот свет и и е зададена задача да ја затојува неговата потрага по Сири и Јенефер. Со тек на време, Гералт добива договор за испитување и потенцијално убивање на неколку чудовишта кои живеат во напуштена визба кај градот Тусан. Додека ја извршувал задачата, тој го слуша Скилен и неколку други соработници како зборуваат за тоа како Сири е исчезната и каде се наоѓа Вилгефорц. Гералт се враќа назад кон Тусан за да ја собере својата група и да замине. Јаскер, уживајќи во друштвото на неговата љубовница, војвотката Ана Анриета, решава да остане во Тусан и да не се приклучи на остатокот од групата во нивната мисија за спасување.
Сири е покажана дека пристигнала во странски свет откако влегла во порталот во Кулата на ластовицата. Овој свет (познат и како Ен Ел) се чини дека го владеат виленици, кои живеат во мир, освен за повремени борби со еднорозите. Таа се запознава со неколку виленици, особено со Авалах и Ередин Бреак Глас, кој е водач на коњаничката единица наречена Деарг Руадри (Црвените јавачи, познати како Див лов во светот на Сири) и открива дека еднорозите станале немирни откако таа влегла во нивниот свет. Нејзе и е кажано дека мора да го роди детето на нивниот крал Оберон, кој е стар над 6 века, претежно ладен и пресметлив. И покрај нејзиното незадоволство од ситуацијата, таа се согласува. По неколку неплодни ноќи, таа се соочува со Авалах, барајќи тој да ја пушти да оди како што треба и дека сака да се врати кај нејзините пријатели. На неа и е кажано дека времето тече поинаку во овој свет и дека откако ќе се заврши нејзината задача, таа ќе биде вратена во нејзиното време. Кога зборувала за Гералт и предодреденост, Оберон ја предупреди дека што ќе дојде, ќе дојде, ако тоа е неизбежно, а потоа разговарал со неа за змијата Уроборос, симбол на бесконечноста, вечно заминување и вечно враќање. Нема ниту почетоци, ниту краеви.
Потоа, таа е соочена од Ередин, кој потенцира кажувајќи и дека таа никогаш нема да биде ослободена од нивниот свет. Сепак, таа мора да го роди детето на нивниот крал. Тој потоа продолжува во обидот да и ’даде шишенце со непозната течност во него, тврдејќи дека станува збор за многу посилен и ефикасен афродизијак, гарантира дека ќе проработи следниот пат кога ќе се обиде да има секс со кралот, кој досега не придонел, па оттука не може да ја забремени и исполни условите на договорот.
Во период на фрустрација, таа го јава нејзиниот коњ, Келпи, што е можно подалеку од палатата, и покрај предупредувањата дека бариерата ја спречува да го напушти местото. Додека јава, таа е заобиколена од неколку еднорози, кои и се закануваат, плашејќи се од нејзината моќ. Таа е поштедена, бидејќи порано во сагата спасила еден од еднорогите, Ихуараквакс. Еднорозите потоа и кажуваат дека треба да избега од овој свет и и откриваат како може да ја заобиколи бариерата. Сири се враќа во замокот за да го види Оберон како умира од течноста во шишенцето дадена од Ередин (отворено е за толкување дали течноста била отровна, или кралот предозирал на инаку безопасната супстанца). Таа краде чамец за себе и Келпи, за што се открива дека е единствениот начин да се помине бариерата. Таа е соочена со Ередин Бреак Глас, разбеснет од бегството. Следува кратка битка, во која таа го повредува Ередин и бега за да им се придружи на Ихуараквакс и другите еднорози што ја чекаат. Ередин и неговите јавачи набрзо ја бркаат, а потоа се води битка помеѓу Деарг Руадри (Црвените јавачи на Ередин) и еднорозите. Сири, среде хаосот, телепортира надвор од светот со помош на Ихуараквакс.
Приказната потоа го следи Jаре, писарот во храмот во Мелител, кој избира да се приклучи на војската, која се формирала заради сојузот меѓу сите Северни кралства за да ја одвратат инвазијата на нилфгардската војска. Тој се среќава со неколку лица, вклучувајќи ликови што биле прикажани порано во приказната и се приклучува на единицата наречена КЗП, или „Кутра заебана пешадија“.
Приказната на Сири продолжува, каде таа скока меѓу световите и времињата обидувајќи се да го најде својот. Таа на крајот се појавува пред Нимуе, Дамата од езерото и Кондвирамурс, кои и посакуваат среќа на нејзиното патување и обезбедуваат портал кон вистинското место и време.
Наскоро се открива дека Сири отишла во замокот на Вилгефорц за да ја спаси Јенефер, знаејќи дека Јенефер ќе умре без помош. Сири бара Јенефер да биде ослободена во замена за себе, но Вилгефорц ја затвора без разлика. Потоа, Гералт пристигнува во замокот. Тој и неговата група упаднуваат во замокот, при што загинуваат многумина од луѓето на Скилен пред евентуално Милва да умре од една непријателска стрела. Гералт и Риџес ја наоѓаат Јенефер наместо неговата ќерка, додека Кејхир и Енгулем одат да ја спасат Сири откако разбираат дека е таму. Јенефер е на крајот спасена. Тогаш Гералт продолжува да ја бара Сири за да ја спаси. Бонхарт и прави заседа на Сири, со желба да ја убие неа во фер борба, но таа бега и го среќава Кејхир, кој сака да се бори со Бонхарт за да ја спаси Сири. Кејхир е убиен на место, а наскоро Енгулем умира од нејзините раните. Цири и Бонхарт наскоро се борат, со тоа што Сири конечно победува, користејќи ја околината во нејзина корист. Сири ги зема трите медалјони за вештер, за кои Бонхарт тврди дека претходно ги зел труповите на вештери; Бонхарт, понижен од тоа што бил претепан и морал да ја моли Сири за својот живот, се обидува да ја нападне одзади. Сири го избегнува Бонхарт, му го расекува грлото и го гледа како крвари до смрт, пред да истрча да ги најде Гералт и Јенефер.
Во меѓувреме, Гералт, Риџес и Јенефер го бараат и се борат против Вилгефорц. Риџес е уништен во борбата од Вилгефорц, претворајќи се во куп прашина. Се борат Гералт и Вилгефорц, со победата на Гералт (со помош на магичен медалјон кој неговата љубовничка Фринџила Виго му го дала Тусан). Сири и Гералт на крајот си се пронаоѓаат, кои избраат да излезат надвор со Јенефер. На патот кон дворот, Гералт и Сири убиваат повеќе луѓе на Скилен. Додека стигнуваат до дворот, тие ги наоѓаат луѓето на Императорот на Нилфгард како го заземаат замокот и ги заробуваат сите. Се испоставува дека Императорот е дека е таткото на Сири, кој ја лажирал својата смрт пред години. Императорот излегува дека е цврст верник во пророштво, во кое сака да ја забремени сопствената ќерка и да ја направи негова царица за да ја осигура безбедноста на светот за наредните поколенија (со оглед на посебните способности / крвта на Сири). По долгиот разговор со Емир (императорот), Гералт разбира дека тој ќе му издаде смртна казна, бидејќи тој и Јенефер, се сведоци и сега знаат чувствителни информации. Емир им доделува на Гералт и Јенефер можност да се самоубијат во бања, наместо во нивното слободно време, како чин на добра волја, додека Сири е одведена во главниот град на Нилфгард за да се омажи за Императорот. Гералт, без многу избор, прифаќа, а Јенефер и Гералт заедно се бањаат, подготвувајќи се да умрат. Кога ги замолуваат чуварите за кама за да стават крај на животите, Сири на крајот влегува во собата, велејќи дека Императорот и неговите луѓе заминале без збор. Тројцата наскоро заминуваат, со тоа што Сири го води патот до сите места за време на нејзините авантури порано во приказната, со цел да се одмазди/да им оддаде почит на оние кои и помогнале за време на нејзиното патување. Јенефер е наскоро контактирана од Ложата на волшебничките и е повикана во замокот Монтекалво заедно со Сири. Јенефер, без избор, прифаќа, заминува од Гералт и Сири и тргнува, велејќи му на Гералт дека ќе треба да ја повика и Сири за неколку дена, бидејќи тие треба да го решат ова прашање. Гералт и Сири продолжуваат да патуваат, тој потоа ја одведува во Тусан, пристигнуваат токму на време за да гледаат како Јаскер е погубен. Јаскер е спасен во последен момент невообичаено од војвотката Ана Анриета, која решила да не го погуби на крајот на краиштата (подоцна се открива дека тој бил фатен како ја мами Војвотката, и дека церемонијата за погубување, на која биле сведоци Гералт и Сири, не бил првиот кој бил поштеден, со оглед на ронливата личност на војвотката и честото премислување). Триото излегува од Тусан набрзина, плашејќи се дека Војвотката ќе се премисли, по што Сири заминува во Монтекалво додека Гералт и Јаскер се упатуваат кон Ривија.
По смртта на Гералт, настаните што се случуваат после се опишани како нешто „неревистинско како сон“. Ихуараквакс еднорогот, кој навидум се жртвувал себеси за да ја спаси Сири претходно, наскоро се појавува како трча на површината на езерото, па дури и не ја разбранува водата која била опишана како нешто „чудно“, и ја канализира својата моќ преку Сири за очигледно да го залечи Гералт но не е познато што тие очигледно правеле бидејќи Гералт во тоа време веќе бил мртов. Водена од еднорогот, Сири потоа ги замолува своите пријатели да и ’помогнат и ги става телата на двајцата, Гералт и Јенефер, на блискиот чамец што се појавува од ништо во магла. Додека Трис, Јаске и нивните џуџести пријатели се збогуваат, Сири се симнува во езерото, а тројцата исчезнуваат во маглата. Потоа, Гералт и Јенефер се будат во мир на непознато место, (навестено дека е островот Авалон заради исечоците од Легендата за Артур, веројатно како метафора за рајот) тешејќи се еден со друг без да знаат каде се.
Сири завршува прераскажувајќи ја својата приказна на Галахад кој цело време интензивно ја слуша. Кога Галахад ќе праша дали тоа е „крајот на приказната“? Сири вели дека не сака приказната да заврши така, и вели дека приказната завршува со тоа што Јенефер и Гералт се венчаат и дека се прославувало помеѓу сите различни мртви и живи ликови на сагата и оттогаш живеат среќно. Сири започнува да плаче кога ќе ја заврши својата приказна како бајка. Галахад на крајот ја поканува во Камелот, што таа ја прифаќа. Двајцата се прикажани дека се привлекуваат еден со друг. Сагата завршува со тоа што Сири и Галахад јаваат рамо до рамо, држејќи се за рака.
Преводи
Објавено е на чешки (Leonardo, 2000), руски (AST, 2000), шпански (Bibliopolis, 2006), литвански (Eridanas, 2007), француски (Bragelonne, 2011), германски (DTV, 2011), италијански (Editrice_Nord, 2015 година), фински (WSOY, 2016) и холандски (Luitingh-Sijthoff 2016). Преводот на англиски јазик го објавила издавачката куќа Виктор Голанц на 14 март 2017 година (Orbit/САД) и 16 март 2017 година (Orion/Обединетото Кралство).
IC 248
IC 248 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 248 се споменува и како ESO 445-6, MCG -5-32-62, TOL 37, AM 1337-283.
Откривање
Објектот е откриен на 4 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 248 е од видот IBm/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. IC 248 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на IC 248 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48368.
NGC 389
NGC 389 — леќеста галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 389 се споменува и како UGC 703, MCG 6-3-14, CGCG 520-17.
Откривање
Телото е откриено на 6 септември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 389 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 389 има привидни димензии од 1,3' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 8 м 29,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 39° 41' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на NGC 389 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4054. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 60; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2803. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 406.
Нож за леб
Ноже за леб — дел од кујнски прибор кој се користи за сечење леб и се еден од многуте кујнски ножеви што ги користат готвачи. Неговите запци овозможуваат сечење на лебот без истиот да се дроби.
Еден таков нож бил изложен во 1893 година во Чикаго од фирмата Фридрих Дик, Германија. Еден дизајн бил патентиран во САД од Џозеф Е. Барнс од Сиракуза, Њујорк.
Ножевите за сечење на леб обично се помеѓу 15 и 25 сантиметри.
Список на државни водачи во 389 година
Ова е список на државни водачи во 89 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црпка за сладолед
Црпка за сладолед — специјализирана лажица која служи за сервирање на храна.
NGC 2189
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1863 година од страна на Труман Хенри Сафорд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2189 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 12 м 17 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 1° 3' 42".
Други поделби
Проучување на NGC 2189 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 227; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 131. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1487.
Мехди-бегова џамија
Местото и остатоците од архитектонската целина на Мехди-беговата џамија (Џамија на Хисети) — национален споменик на Босна и Херцеговина. Заштитениот споменик се наоѓа во Бања Лука во Република Српска во Босна и Херцеговина. Националниот споменик се состои од џамија, џамиски харем со нишански надгробни споменици сместени спроти џамијата. Мехди-беговата џамија била прогласена за Национален споменик на Босна и Херцеговина на 6 декември 2003 година.
Местоположба
Мехди-беговата џамија се наоѓа на левиот брег на реката Врбас, помеѓу Долен и Горен Шехер. Изградена била на улицата Козарска и со неа раководи Управниот одбор на Исламската верска заедница на Бања Лука. Точната година на изградба не е позната. Познато е дека не постоела на пописот во Босанскиот Санџак во 1604 година. Се претпоставува дека е изградена на почетокот на 17 век, бидејќи се споменува во вакаф-намите на Сефер-спахија од 1618 година. Други историски пишани податоци за оваа џамија не се познати.
Опис
Мехди-беговата џамија е еднособна зграда со четири засводени покриви и минаре од дрво. Според податоците од 1983 година, покрај оваа, уште седум џамии во Бања Лука имале дрвени минариња, а најголемо било минарето на Мехди-беговата џамија. Софите, кои се наоѓале пред џамијата, биле заѕидани по завршувањето на Втората светска војна. Покривот е од дрвена конструкција и покриен со бибер ќерамиди. Минарето претрпело неколку промени низ историјата, а предвоениот изглед датира од реконструкцијата по разорниот земјотрес што ја погодил Бања Лука во 1963 година.
Дел од џамискиот харем се наоѓа веднаш до џамијата, а другиот дел се наоѓа преку улицата. До самата џамија има околу 15 надгробни споменици без натписи и со забележителни оштетувања.
Џамијата била урната за време на граѓанската војна во Босна и Херцеговина на 4 јули 1992 година, а повторно реконструирана и обновена по 2000 година.
Досегашна заштита
Националниот споменик немал претходна заштита ниту бил во регистерот на културни добра. На 6 декември 2003 година, Комисијата за зачувување на националните споменици во Босна и Херцеговина, локалитетот и остатоците од архитектонскиот комплекс на Мехди-беговата џамија (Џамија на Хисети) ги прогласила за национален споменик.
Томаш Соучек
Томаш Соучек (роден на 27 февруари 1995 во Хавличкув Брод) е чешки фудбалер, играч од средниот ред на Вест Хем Јунајтед и на чешката репрезентација.
Техничики одлики
Во англиските медиуми често е споредуван со Маруан Фелаини, играч кој своевремено исто така бил откриен и трениран од Дејвид Мојес, поради неговите квалитети во играта во воздухот.
Славија Прага
Соучек ја започнал својата кариера во екипата на, приклучувајќи се на академијата на клубот на 10-годишна возраст.
Во сезоната 2014-2015, тој бил позајмен на Викторија Жижков, екипа со која го направил своето професионално деби на 8 март 2015 година, во поразот на домашен терен со 1-2 од екипата на Фастав Злин во втората лига на Чешка. Сезоната ја завршил со 14 настапи без постигнат гол.
По завршувањето на позајмицата во Жижков, Соучек се вратил во Славија Прага каде го постигнал првиот погодок во својата кариера во победата со 4-0 над Височина Јихлава. За време на сезоната 2015-2016, тој го направил својот пробив во првиот тим на Славија играјќи во 29 од 30 првенствени натпревари забележувајќи притоа и два гола.
Сепак, следната сезона тој го загубил своето место во почетната постава како резултат на доаѓањето на Мишел Нгадеу Нгаџуи, поради што настапите на Соучек станале ограничени и тој запишал само 93 минути во период од три месеци поради што бил проследен на заем во Слован Либерец во зимскиот преоден рок.
Пред почетокот на сезоната 2017-2018, Славија го повлекла Соучек назад и тој станал одново редовен член на почетната постава, играјќи 27 натпревари во сезоната и постигнал 3 гола. На 9 мај 2018, тој го одиграл целиот натпревар за Славија Прага во победата со 3-1 над Јаблонец во финалето на Купот на Чешка, освојувајќи го својот прв трофеј во кариерата. Следната сезона, тој го освоил чешкото првенство со Славија и учествувал во одбраната на титулата во купот.
Вест Хем Јунајтед
На 29 јануари 2020, Соучек се преселил во англискиот Вест Хем Јунајтед на заем до крајот на сезоната 2019–2020, со опција за откупување на играчот во летниот преоден рок. Своето деби во Премиер лигата го имал на 1 февруари 2020, во ремито 3-3 на домашен терен против. Својот прв гол за чеканите го постигнал во победата со 3-2 на домашен терен над на 1 јули 2020. Сезоната ја завршил со 13 настапи и 3 гола (сите постигнати после паузата поради пандемијата на КОВИД-19).
Својот прв првенствен гол за сезоната 2020-2021, Соучек го постигнал на 7 ноември 2020, носејќи им ја победата на чеканите во судиското продолжение од натпреварот против на домашен терен добиен со 1-0. На 1 јануари 2021, Соучек го постигнал првиот гол во Премиер лигата за календарската 2021 година, погодувајќи ја мрежата на Евертон во успехот на Вест Хем со 0-1 на Гудисон Парк. Сезоната ја завршил со вкупно 41 настап и 10 гола, завршувајќи како најдобар стрелец на Вест Хем Јунајтед во Премиер лигата со 10 постигнати гола, колку што дал и Мајкл Антонио.
Репрезентативна кариера
Соучек ја претставувал Чешка во неколку младински репрезентации: под 19, под 20 и под 21 година.
Со репрезентацијата под 21 година играл на Европското првенство под 21 година 2017 во Полска, играјќи во сите три натпревари на Чешка на турнирот.
Своето деби за сениорската репрезентација, Соучек го имал на 15 ноември 2016 година, во пријателски натпревар против Данска. Својот прв гол за чешката репрезентација го постигнал во победата со 2-1 над во уште еден пријателски натпревар.
На 24 март 2021, Соучек постигнал хет-трик во гостинската победа со 6-2 над во натпревар од квалификациите за Светското првенство 2022.
Во јуни 2021, Соучек бил повикан во чешката репрезентација за Европското првенство 2020. Тој играл во сите три натпревари од групната фаза, а потоа бил и капитен на својата земја во победата со 2-0 над во осминафиналето. Чешка го завршила учеството на првенството во четвртфиналето, после поразот од со 1-2.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 13 јуни 2021
IC 250
IC 250 — галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 250 се споменува и како ESO 445-41, MCG -5-33-16, IRAS 13458-2958.
Откривање
Објектот е откриен на 4 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 250 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 250 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 48 м 43,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 13' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 56°.
Машка кошаркарска репрезентација на Португалија
Состав
Составот на Португалија во 2011 бил:
Хронична бубрежна болест
Хронична бубрежна болест (ХББ) е синдром кој настанува како последица на постепено, прогресивно и иреверзибилно намалена гломеруларна филтрација на бубрегот до конечниот стадиум на уремија. Карактеристични се задржувањата на уремични токсини (уреа, креатинин, мокрачна киселина, фенол, индол и др.). Настанала воглавно за време на метаболизмот белковините, промената обемот и составот на телесни течности и електролити, како и дисбаланс на многу хормони.
Хроничната бубрежна болест најчесто се јавува како компликација на: шеќерна болест (28%), хипертензија (25%), гломерулонефритис (21%) и Автозомно-доминантна полицистична болест бубрег (4%). Секоја хронична бубрежна болест кој го предизвикува аспаѓањето на голем број на нефрон води до ХББ.
Дијагноза
Потребно е да се одреди дијагноза на основните болести, со големи преостанати функции на бубрегот, погрешни фактори - инфекција, дијареа, повраќање. Дијагнозата на ХББ се поставува на основа Анамнеза, преглед и лабораториска анализа - одредувањето на клиренс на креатинин и силата на гломеруларната филтрација.
Лечење
Во стадијуму на снижена функција на бубрегот се лечи основната бубрежна болест и хипертензијата. Во стадијумот на азотемијата се спроведува умерен хипопротеински начин на исхрана, редовна контрола телесна тежина, ограничувајќи го внесот на натриумот и калијумот,ацидозата се третира со натриум бикарбонат, анемија со препарати на железо и инфекција антибиотици.
Со текот на времето доаѓа до влошување на болеста и нејзината терминална фаза, кога е неопходна дијализата или пресадувањето на бубрегот.
NGC 390
NGC 390 — ѕвезда во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 19 ноември 1884 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 7 м 53,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 32° 26' 1".
Други поделби
Проучување на NGC 390 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
Боржоза
Боржоза (од 1934 г. Драгостин ; Драгостин) — поранешно село во Неврокопско, Пиринска Македонија, во денешната Општина Неврокоп (Гоце Делчев), Благоевградска област, Бугарија.
Лоис Абинг
Лоис Абинг (родена на 13 август 1992) — холандска ракометарка која игра на позицијата лев бек за Ростов-Дон и за холандската репрезентација.
Боржоза
Личности
Личности родени во Боржоза, односно Драгостин:
Лоис Абинг
Клупска кариера
Абинг ја започнала својата кариера во својата родна Холандија каде играла за две екипи В&С Гронинген и Е&О Емен. Со Е&О Емен во сезоната 2009-2010, Абинг била најдобар стрелец во Холандската Ередивисие. Од 2010 година таа ја започнала својата кариера во странство, а нејзиниот прв клуб надвор од холандските граници бил германскиот Олденбург. Во својата прва сезона таа учестувала во Купот на ЕХФ, каде со својот тим стигнала до полуфиналето и постигнала вкупно 60 голови во десетте натпревари. Во јули 2014 година, Абинг потпишала за романскиот Баја Маре со што добила можност да заигра во екипа која се натпреварувала во Лигата на шампионите. Во 2015 година со клубот го освоила Купот на Романија. По две сезони во Баја Маре, откако романскиот клуб се распаднал таа му се приклучила францускиот на Иси Париз Ханд за сезоната 2016-2017. Абинг била најдобар стрелец на клубот и во двете сезони (во двете сезони била трет стрелец во француското првенство) поминати во Иси Париз, но не успеала на клубот да му донесе трофеј. Во 2018 година таа го потврдила својот трансфер во рускиот тим Ростов-Дон за да може повторно да игра во Лигата на шампионите.
Репрезентативна кариера
Во 2011 година, Абинг била клучен играч на холандската репрезентација кој стигнала до финалето на Европското првенство под 19 години, каде биле поразени тесно од Данска со 27-29. Таа постигнала 65 гола на турнирот и ја освоила наградата за најдобар стрелец.
Една година претходно, таа учествувала на Европското првенство 2010 со сениорската репрезентација на Холандија на возраст од само 18 години и оттогаш е постојан член на репрезентацијата на лалињата. Таа ја претставувала Холандија на четири Светски првенства (освојувајќи сребро во Данска 2015, и бронза во Германија 2017 ) на две Европски првенства (освоила сребрен медал во Шведска 2016 ) и на едно издание на Олимписките игри (четврто место во Рио 2016). На Светското првенство 2017 таа била избрана во All-star тимот (како најдобар лев бек на турнирот) и исто така таа била втор стрелец со 58 постигнати гола.
Еспресо
Еспресо (espresso) – вид пијалак од кафе со италијанско потекло. Се добива со поминување на вода под голем притисок низ мелено, иситнетоо кафе. Еспресото главно е погусто од кафето кое се прави со други методи, има поголема концентрација на суспендирани и растворени цврсти материи, а на врвот има „крем“ (пена со кремаста конзистенција).
Историја
Кафето еспресо било развиено во Милано (Италија) на почетокот на 20 век. Сè до 1940-тите било подготвувано само со помош на водена пареа.
Особини
Еспресото се разликува од обиченото кафе по „густината“, концентрацијата на растворни цврсти материи и количина која се служи (25-30 мл). Хемискиот состав е комплексен и дел од материите се распаѓа со оксидација или со ладење. Како резултат од начинот на подготовка, вкусот и хемиските состојки на обичното кафе се концентрирани во мала количина течност. Тоа овозможува еспресото да се користи како основа за други пијалаци: кафе лате, капучино, макијато и кафе мока.
Список на државни водачи во 1610 година
Ова е список на државни водачи во 610 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Нож за пица
Сорти
Постојат два главни вида сечила за пица. Најчестиот се користи во вид на тркало кое ротира во круг, додека лицето го движи секачот во насока на која би сакале да ја исечат пицата. Другиот тип е голем закривен нож наречен мезалуна (италијански за "полумесечина"), кој се тркала напред и назад за да ја пресече пицата. Овие два вида секачи за пица доаѓаат во многу различни големини. Многу луѓе можат да го користат секачот за пица за други работи, вклучително и занаетчиска работа. Некои видови мезалануси (особено типот со двојни ножеви) често се користат за месо од билки или со зеленчук.
Ева Аулин
Ева Биргита Аулин (Ewa Birgitta Aulin, родена на 13 февруари 1950 година) — шведска поранешна глумица која се појавила во голем број италијански и некои американски филмови во 1960 -тите и 1970 -тите години. Таа е запаметена по играњето на насловниот лик во култниот филм „Кенди“ каде се појавила со Џон Хјустон, Ринго Стар, Волтер Матау, Џејмс Кобурн, Ричард Бартон и Марлон Брандо. Таа им е позната на обожавателите на хорор филмовите по тоа што глумела во Смешни насмевки кај убиецот, Смртта поставена во јајце, Бонбони и Церемонија Крвава (познат и како Легенда за замокот на крвта).
Биографија
Ева Аулин се прославила во родната Шведска кога ја освоила титулата Мис тинејџерка на Шведска во 1965 година на 15 годишна возраст. Во истата година, Гунар Фишер ѝ понудил на Аулин да се појави како млада девојка во неговиот краток филм Инструментот на ѓаволот. Потоа, таа ја претставувала Шведска на првиот натпревар за мис тинејџери интернационал, што се одржал на 6 април 1966 година, во Холивуд, Калифорнија. Аулин победила, со што ја освоила титулата Мис тинејџер интернационал во 1966 година.
Успехот на Аулин како мис тинејџер интернационал привлекол внимание не само во Шведска, каде што се појавила во популарно забавно шоу, туку и во Италија, а во 1967 година, на 16 годишна возраст, го имала своето деби во долгометражен филм со споредна улога во комедија Дон Жуан во Сицилија, базиран врз романот на Виталијано Бранкати. Овој филм довел до филмска кариера за Аулин, која траела нешто повеќе од шест години, почнувајќи со главни улоги во два значајни филмови: поп-арт-стилот Со срцето во грло, 1967, во режија на Тинто Брас, и авангардниот Смртта положи јајце, 1968 во режија на Џулио Квести. Во главна улога со Аулин во двата филма бил Жан-Луј Тринтињан.
Кон крајот на 1967 година, Аулин била избрана како главен лик во нејзиниот најпознат филм, американско-италијанско-француската копродукција „Кенди“, во режија на Кристијан Марканд. Аулин дознала дека таа ја имала улогата само еден ден пред почетокот на снимањето во почетокот на декември 1967 година. Приказната вклучувала барање на ликот на Аулин за смислата на животот, што доведува до средби со различни мажи и секогаш завршува во сексуална ситуација. Филмот поминал слабо во Америка и не успеала да направи меѓународна звезда од Аулин. Тој филм бил поуспешен во Европа и се здобил со одредена популарност како култен филм во подоцнежните години. Оулин, особено, добила пофалби за нејзината изведба во филмот, со што добила номинација за Златен глобус за најперспективен новодојденец.
Подоцна истата година, Аулин глумела во експерименталниот филм Microscopic Liquid Subway to Oblivion, кој бил напишан и режиран од сопругот на Аулин, тој користел семејни пари за да се постави како филмски продуцент, користејќи го уметничкото име на англо-звучност Џон Сендоу. Тие се венчале тајно во Мексико на почетокот на 1968 година. Самиот филм едвај бил објавен некаде во светот. По ова, Аулин се појавувала само во италијански филмови. Многу од нејзините филмови биле секс-комедии сместени во средниот век, но таа исто така успеала да направи поголемо влијание во драмските и трилер филмовите. Таа одиграла една од водечките улоги во 1971 г, во филм во режија на Ромо Гериери, како и главни улоги во Кога љубовта е страст, 1973, и Крвава церемонија 1973 на Јорге Грау и 1977 г. ангел во готскиот хорор филм на Смртта се насмевнува кај убиецот, 1973, и исто така се појавила во трилерот Долготрајни денови, 1973 г. Аулин и Џон Сенду се развеле во 1972 година.
Во 1974 година, на 24-годишна возраст, Аулин се омажила со богат посредник на недвижности, Цезар Паладино, и со него имале две ќерки. Една од нејзините ќерки, Оливија Паладино, е партнерка на Џузепе Конте, 58-ми премиер на Италија. Ја напуштила глумечката кариера, се запишала на универзитет и станала наставник. Од пензионирањето, таа се појавила само во уште еден филм, Може ли да ми направиш услуга, 1996, во споредна улога.
Анализа на влијанието на промената на објектите
Постојат различни причини за промени во софтверскиот систем:
Проблемите со промената на објектите во софтверот можат да бидат разгледувани како:
Импактната анализа може да се дефинира како активност на идентификација на објектите кои треба да се модифицираат за да се изврши промената, т.е. проценување на потенцијалните последици од извршување на промената. Импактна анализа на некоја промена е неопходна од следниве причини: