cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Асурбанипал
Асурбанипал станал принц-престолонаследник во 672, кога најстариот син на Есархадон, Син-идина-апла починал. Асурбанипал бил мошне непопуларен со дворјаноството и свештенството. Биле склучувани договори со водечките асирци, членовите на кралското семејство и странски владетели за да се обезбеди нивната лојалност кон принцот-наследник. Но само со усилбите на неговата мајка, Накија-Закуту, тој успеал да дојде на власт кога Есархадон ненадејно починал за време на неговиот египетски поход во 669.
Раниот дел од Асурбанипаловото владеење, какоо и кај највеќето асирски кралеви, бил пол со воени конфликти. Тој завојувал со својот брат Шамаш-шум-укин, кој бил назначен за крал на Вавилон, и кој се бунтувал против него. Кралот на Вавилон бил во коалиција со голем број на луѓе од јужна Месопотамија (исто така и Египет). На крајот, Асурбанипал повторно го освоил Вавилон, и коалицијата се растурила. Тојисто така го задушил востанието во Египет и го освоил Елам, срамнувајќи го со земја гланиот град, Суза. Тој исто така освоил голем дел од арапските територии.
По поразот на вавилонската коалиција, во неговата 22-ра година, Асурбанипал го назначил Кандалану за марионетски крал на Вавилон. Меѓутоа, постојат некои докази дека Асурбанипал и Кандалану се впрочем еден ист човек т.е. дека Асурбанипал само решил да избере некое измислено име при неговата власт во Вавилон.
За време на поселдната декада од неговото владеење, Асирија живеела во мир, но истата почнала сериозно да опаѓа. Документацијата од овој период е многу оскудна, па затоа дури и годината на неговата смрт не ни е позната.
Асурбанипал е еден од најпопуларните асирски кралеви, и неговото име често се дава на момчиња во рамките на асирските заедници.
NGC 717
NGC 717 — леќеста галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 717 се споменува и како UGC 1363, MCG 6-5-41, CGCG 522-52.
Откривање
Телото е откриено на 16 септември 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 717 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 717 има привидни димензии од 1,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 53 м 55 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 36° 13' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на NGC 717 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7033. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2319. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
Политичка унија
Политичка унија е еден вид на заедница составена  од помалите држави. Процесот е наречен обединување односно взаемно дејство на неколку држави кои имаат заеднички интереси како на политички така и на економски план. Обединувањето на државите во една заедница има низа предности и недостатоци ,но земајки ги предвид придобивките слабостите се незначителни. Придобивките би биле од безбедносен аспект, економски, социјален, мегуетнички, развој на послабите економски држави, либерализација на надворешната трговија'''. ''' Како многу значајна придобивка би била и минималната штета од постоењето на монополот државна регулација од страна на заедницата и максимално искористување на ретките и ограничени ресурси.За компарација би можеле да го земеме Нато како заедница и неговото дејство вие земјите од нашиот регион да ја земеме за пример Црна Гора странските директни инвестиции се зголемени за речиси 150 проценти ,се инвестира во подобрување на квалитетот на производите, животниот стандард се подобрува, бруто-домашниот производ по глава жител е зголемен за дури 40 проценти за само 2 години, извозот на стоки е зголемен домашните производи на мегународниот пазар имаат поголема вредност, Земајки го предвид се претходно наведено слабостите се минимални.
Унијата  може да биде  во голем број на форми, пошироко да се категоризираат како:
Лидија Славеска
Лидија Славеска (, -, ) — македонска историчарка, доктор по историски науки, специјалист за средновековното јужнословенско право и за средновековната историја на Македонија, еден од основачите и директор на Институтот за старословенска култура во Прилеп. Автор е на монографијата „Српски грамоти од Душаново време“,соавтор на двата тома „Опис на словенските ракописи во Македонија“ (1971) и на едицијата во шест книги „Споменици на средновековната и поновата историја на Македонија“ (1975/88), историско лингвистичка и хронолошко-структурна ревизија на словенското ракописно наследство .Автор е на студијата „Етногенеза на македонскиот народ-континуитет и традиција“ (1992) и на 200 прилози во научни списанија во Македонија, Москва, Санкт Петербург, Варшава, Софија, Охајо, Белград, Братислава и др. Нејзино најпознато дело е Македонска генеза кое е посмртно објавено.
Слободан Никиќ
Слободан Никиќ (25 јануари 1983 година) е српски професионален ватерполист. Моментално е слободен играч и е долгогодишен член на машката ватерполо репрезентација на Србија. Неговите најзабележителни достигнувања со репрезентацијата се златниот медал од Олимписките игри во 2016 година, среброто од Олимписките игри во 2004 година и бронзата од Олимписките игри 2012 година, три златни медали од Светските првенства во 2005, 2009 и 2015 година и пет златни медали од Европските првенства во 2003, 2006, 2012, 2014 и на крај во 2016 година.
Тој е еден од најодликуваните играчи во историјата на ватерполото и единствениот ватерполист во светот кој има освоено 3 златни медали на Светското првенство во ФИНА, рекорд на сите времиња за 2018 година. Во неговата клупска кариера, неговите најважни достигнувања се ЛЕН Евролигата и ЛЕН Суперкупот освоен во 2010 година со Про Реко. Никиќ е еден од најуспешните српски олимпијци.
Куп на Самаридис 2012 година
Од 9 до 11 јануари 2012 г. Никиќ се натпреварувал со својата репрезентација на грчкиот остров Хиос во Купот Самаридис кој повеќе наликувал на подготвителен турнир за претстојното Европско првенство во 2012 година што се одржувало во Ајндховен. Тој и неговите соиграчи завршиле втори зад Црногорците по гол разлика.
2012 Ајндховен
Никиќ го постигнал својот прв гол на Европското првенство на 17 јануари против Германија во вториот натпревар кој Србите го добиле со 13-12. На 19 јануари, во третиот натпревар на турнирот, Никиќ го постигнал својот втор гол во тешката победа од 15–12 против бранителот на титулата европски првак Хрватска. На 21 јануари во четвртиот натпревар, Никиќ го постигнал својот трет гол на турнирот за својата репрезентација во рутинска победа против Романија со 14–5. На 29 јануари, Никиќ го освоил Европското првенство со неговата репрезентација победувајќи ја во финалето Црна Гора со 9–8. Ова му беше трет златен медал на Европските првенства.
Погодок!
Погодок! - пребарувач во Македонија. Пребарувачот предвиден за семрежниот простор во Македонија, започна со работа на 22 ноември 2005 година. Pogodok.com.mk ќе работи на комерцијализација на пребарувачкиот семрежен простор во Македонија.
Основни предности на локалниот пребарувач Погодок! во однос на глобалните пребарувачи се:
Од 01.09.2010 пребарувачот Погодок е исклучен и не функционира.
Алеко Константинов
Алеко Константинов (Алеко Константинов) (1 јануари 1863 – 11 мај 1897) (NS: 13 јануари 1863 – 23 мај 1897) бил бугарски писател, познат по неговото дело Бај Гањо, еден од најпознатите ликови во бугарската белетристика.
Биографија
Роден во семејство на богат трговец во градот Свиштов на реката Дунав. Студирал на Правниот факултет на Универзитетот во Одеса, а завршил во 1885. Работел како правник во Софија пред да започне кариера како писател. Неговиот прв роман, организиран како збирка раскази, Бај Гањо, го опишува патувањето на еден трговец на ружино масло и килими низ Западна Европа. Иако безобразен и несмасен, Бај Гањо, се покажува како генијален и некои учени го сметаат за огледало на Бугарија која се модернизира. Се верува дека овој лик е инспириран од трговецот од Карлово, Гањо Сомов.
Константинов, космополитски патник, бил првиот бугарин кој пишувал за неговите посети на Западна Европа и Америка. Тој ги посетил Светските изложби во Париз во 1889, Прага во 1891 и Чикаго во 1893 - при што ги посетил и Нијагарините водопади - што му обезбедил на бугарскиот читател, кој неодамна добил независност од 500 годишното Османлиско ропство, портрет на развиениот свет.
Лахна
Лахна (Λαχανάς, Лаханас, до 1927 Лахна) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри од градот Лагадина на Богданска Планина. Селото се наоѓа на надморска височина од 582 метри.
Историја
Во XIX век Лахна е турско село, кое припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 860 жители Турци.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 730 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 617 жители.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1927 година, селото било преименувано во Лаханас.
Демографија
Во 1928 година селото броело 608 жители. , додека во 1940 година селото броело 950 жители.
Безвучни согласки
Во македонскиот јазик постојат три вида на согласки: Во овој случај ги претставуваме безвучните согласки, а тоа се: К, П, С, Т, Ќ, Ф, Х, Ц, Ч, Ш.
ОУ „Малина Попиванова“ - Кочани
Историја
Основното училиште „Малина Попиванова“ во Кочани е основано со одлука бр. 02-251/4 од 26 август 1985 година, а е верифицирано со решение бр. 13-6492 од 20 декември 1985 година од Секретаријат за општествени дејности на Кочани.
Градба
Основното училиште располага со две училишни згради и една спортска сала. Во училниците кои се во дворот во училиштето се изведува настава со учениците од прво одделение и во истата зграда се наоѓа кабинетот по техничко образование.
ПОУ „Маца Овчарова“ - Велес
ПОУ „Маца Овчарова — Велес е деветгодишно училиште со основна дејност – воспитно-образовна дејност за деца со посебни образовни потреби, во кое наставата се изведувa на македонски јазик и кирилско писмо. Функционира во заедничка зграда со ООУ„Панко Брашнаров“ и е препознатливо по својата хуманитарна мисија и алтруизам.
Основање и развој
Училиштето е основано 1973 година, со акт бр. 01-4661 од 10.01.1973 година, а верифицирано со акт на Владата на Р. Македонија, бр. 10-550/3 од 17.05.1995 година. Работата ја започнува во далечната 1973 година со вкупно 131 ученик со лесна ментална ретардација и 11 наставници. Од учебната 1991/92 год. започнува да опаѓа бројот на ученици поради почетоците на процесот на инклузија на учениците со посебни образовни потреби во редовниот воспитно образовен систем, актуелните промени во законската регулатива, согласно Законот за основно образование на Р.С.Македонија чл.75 ставови(1 и 2) од Уставот на Р.С.Македонија (Сл.в. бр.161 од 5.08.2019) за денес, во учебната 2020/21 година да изнесува 47.
Како традиционално културно обележје на училиштето, по повод 3-ти Декември- Светскиот ден на лицата со инвалидност, е ликовната керамичка работилница, која дваесет и четврти пат по ред, се реализира  со вклучување на редовните основни училишта од општините Велес, Чашка и Градско, како и претставници од посебните основни училишта и паралелки при редовните училишта од Републиката, под покровителство на градоначалникот на Општина Велес.
Организација на наставата
Наставниот процес се изведува во согласност со Наставниот план и Програма на Министерството за образование на Р.С.Македонија, Бирото за развој на образованието и плановите и програмите на училиштето. Задолжителната настава претставува основа за реализација на планираните воспитно-образовни цели на основното образование и овозможува вертикална проодност за понатамошното школување на ученикот во средното образование. Задолжително образование на учениците според старосната возраст е поделено во три периода и тоа од I до III, од IV до VI и од VII до IX одделение. Носители на наставниот процес се наставници-специјални едукатори и рехабилитатори, поединечно, одговорните наставници на активите, стручните соработници: 2 логопеди, психолог и дефектолог и директорот на училиштето, кои ги реализираат своите задолженија и активности според глобални и тематски планирања  изготвени на почетокот на учебната година. Наставата се реализира во две смени. Наставата се реализира во училници, а корективните третмани во логопедски кабинет, кабинет за сетилна стимулација и за психомоторна реедукација.
Во реализација на наставните содржини се работи поединечно со секој ученик со изготвување на поединечен образовен план, како и практична примена на стратегиите и техниките стекнати од обуките:„Со читање до водство“ ,„Јазична писменост во нижите одделенија“ и „Дигитални содржини и ИКТ“.
Од примена на дефектолошката теорија и практика се врши дијагностицирање по пат на разни стандардизирани тестови- Ганзберг и ICD-10, DSM-IV, CARS и нестандардизирани (поединечно изработени) тестови, за проверка на усвоеност на знаење и вештини кај учениците со попреченост.
Покрај редовниот воспито-образовен процес, во рамките на дополнителната настава и часовите по физичко и здравствeно образование, наставниците –дефектолози,  реализраат стручни корективни третмани за сетилна стимулација и психомоторна реедукација. Исто така треба да се истакнат редовните секојдневни физикални третмани и вежби на учениците со телесни деформитети,  кои стручно ги изведува негувателот-физиотерапевт во рамките на неговите работни задачи.Стручните соработници, во рамките на своите програмски активности, континуирано даваат поддршка на учениците со социо-емоционални потешкотии и влијаат врз подобрување на општата психофизичка состојба на учениците.
Површината на објектот изнесува 835 m2. Наставата се изведува на македонски јазик во 14 паралелки и во 4 воспитни групи во ученички дом со вкупно 47 ученици и 18 наставници- дефектолози.
Со континуираниот професионален развој на наставно-воспитниот кадар и примената на информатичката технологија настојуваме да го унапредуваме квалитетот на наставата, можностите и поединечниот потенцијал кај учениците и нивниот развој. Се реализираа повеќе обуки во училиштето и надвор од него. Образованите наставници ги дисеминираат обуките. Информатичко - комуникациската технологија се користи и прилагодува според способностите на учениците, во соработка со родителите. Асистивните уреди и нагледни помагала наменети за учениците со посебни образовни потреби се користат во наставно воспитниот процес. Во контекст на подобрување на квалитетот на наставата професионалниот развој е составен дел на секојдневната работа на наставниците. Се разменуваат искуство и знаење на ниво на стручни активи, хоризонтална и вертикална соработка, тимска работа, посета на семинари, конференции и симпозиуми на локално, национално и меѓународно ниво, формални и неформални состаноци. Секој индивидуалец поседува компетенции за одредени подрачја и сфери од работата во училиштето.
Ученички дом
Во состав на училиштето работи ученички дом формиран во учебната 1992/1993 година во кој се сместени екстерните ученици од Повардарскиот регион, со постојан престој од понеделник до петок и логопедски кабинет за деца со проблеми во говорот, во кој се опфатени ученици логопеди од училиштето и од редовните основни училишта во градот. Во интернатот на училиштето оваа година престојуваат ученици од општина Чашка – село Мелница и Карбинци.
Проекти во училиштето
Училиштето од неговото основање до денес реализира хуманитарна соработка со повеќе организации, од кои значајно е да се истакнат следните:
Награди за училиштето
2011 година - Зелено знаме ПОУ „Маца Овчарова“- Велес е прво посебно училиште од Република Македонија.
2020 година - Плакета од фондацијата „Професор д-р Љупчо Ајдински“.
Учество на меѓународни натпревари
Од учеството на меѓународни натпревари и освоени награди и признанија со ученици, треба да се истакнат:
Директори во ова училиште
Мира Величкова (1973 -1996), Татјана Попова (1996 – 1997; 2015-2016), Лена Гаданец (1997-2000; 2004-2007; 2017-2020), Лазар Дуков (2000-2004), Татјана Љапова (2007-2015), Снежа Стојановска(2016-2017) и м-р.Мирјана Дамњановиќ (2020).
NGC 5304
NGC 5304 — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5304 се споменува и како ESO 445-52, MCG -5-33-22.
Откривање
Телото е откриено на 10 април 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5304 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5304 има привидни димензии од 1,5' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 50 м 1,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 34' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 146°.
Други поделби
Проучување на NGC 5304 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49090. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 371; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7279. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 89.
Словенечки броеви
Словенечките броеви како што се ena, dve, tri, štiri, pet (еден, два, три, четири, пет) се користени за искажување количина. Пример: "po pošti smo vam poslali tri pakete" ("По пошта ние ви пративме три пакети"). Броевите од 0 до 10 се следните: nič (0), ena, dve (or dva), tri, štiri, pet, šest, sedem, osem, devet, deset.
Од 20 до 100, прво доаѓа основниот број па потоа десетките поврзани со сврзникот in (и), исто како на германски. За десетките се додава зборотby deset (десет) до основниот број, освен за 20, што е dvajset.
Стотките се формираат со зборот sto, слично со десетките.
Илјадитите го следат истиот принцип на формирање но се разделени со празно место.
Милионите и останатите понатамошни броеви се деклинирани:
Редни броеви
Prvi, drugi, tretji, četrti, peti (прв, втор, трет, четврт, петти) се редните словенечки броеви.
Студио БП
Студио БП е модна куќа од Фиренца која произведува женска трикотажа.
Историја
Студио БП било основано во 1959 година од Карла Бандочи и го променило своето име во Студио БП под раководство на Фернандо Баронтини (сопругот на г-ѓа Бандочи) во 1988 година. Компанијата започнала со работа во центарот на Фиренца како мал производител на плетива за приватни брендови за стоковни куќи во САД и Германија. Тие се преселиле во индустриската периферија на градот во раните 1980-ти за да донесат поголеми машини и повеќе персонал. Во тоа време, лансирале сопствена линија на женска трикотажа.
Во текот на 1980-тите и 1990-тите, Студио БП произведувал плетива за Гучи, Ферагамо, Живанши, Проенца Шулер и други. Во 2007 година компанијата избрала да се концентрира само на сопствениот бренд и да го намали производството само на прототипови. Производството на облека од брендот Студио БП се вршело исклучиво во Италија.
Компанијата ја затворила својата фабрика во Османора во 2013 година.
Продавници
Седиштето на компанијата и фабриката се наоѓаат во Сесто Фиорентино. Бутикот отворен за јавноста се наоѓа во центарот на Фиренца на Виа Дела Виња Нуова. Продажните салони (достапни само за купувачи) се наоѓаат во Милано, Рим, Торино, Тревизо, Дизелдорф, Брисел, Барселона и Њујорк. Студио БП може да се најде во бутици со повеќе брендови ширум светот.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Нариндасаурус
Нариндасаурус (што значи „гуштер од заливот Наринда“) — род на туријасауриски сауроподски диносаурус од формацијата Исало III од средната Јура на Мадагаскар. Типскиот вид N. thevenini бил официјално опишан од Ројо-Торес и сор. во 2020 година. Холотипот, кој се состои од еден примерок, моментално се чува во францускиот национален природно научен музеј од 1906 или 1907 година.
Студиите за утврдување на возраста извршени со употреба на броеви на прстени за раст укажуваат на тоа дека на овој сауропод му биле потребни 31-45 години за да достигне полова зрелост и бил релативно брз со оглед на присуството на голема количина на фиброламеларни коски.
Откривање и именување
Холотипот е откриен во формацијата Исало III околу 1906 година и кратко бил запишан од Пол Лемоин во 1906 година. Арманд Тевенин (1861-1942) прв го дијагностицирал Нариндасаурус. Во 1907 година, тој го смести во рамките на сега веќе застарениот вид „Bothriospondylus madagascariensis“. Накратко бил споменат во 1972 година и бил ревалоризиран во 2008 и 2010 година како посебен таксон и не-неосауроподски еузауропод. Тој бил класифициран како туријасаур во 2016 година. Видот Narindasaurus thevenini бил официјално именуван во 2020 година.
Холотипот се состои од делумен скелет составен од десен максиларен или премаксиларен заб (MNHN MAJ 423), преден каудален пршлен (MNHN MAJ 424), заден каудален пршлен (MNHN MAJ 426), среднопреден шеврон (MNHN MAJ 425 ), десна улна (MNHN MAJ 427), десна тибија (MNHN MAJ 428), десна фибула со прикачен дистален шеврон (MNHN MAJ 429) и лев пабис (MNHN MAJ 430).
Јован Безземниот
Јован Безземниот ( — ; John Lackland, ) — крал на Англија во периодот од 1199 до 1216 година, наследувајќи го својот брат Ричард I. Прекарот го добил поради тоа што не добил никаква земја од страна на својот татко, сè до смртта на своите постари браќа, но и поради загубата на голем дел од француските територии. Тој бил наследен од страна на неговиот син Хенри III.
Рани години
Јован бил петтиот син на Хенри II и Елеонора Аквитанска. Тој бил миленик на своите родители, но бидејќи бил најмлад, не можел да очекува никакво наследство. Во времето кога неговите браќа направиле сојуз против Хенри II, Јован честопати бил или на едната или на другата страна од конфликтот. Во 1184 година, Ричард и Јован ја сакале Аквитанија под своја управа. Во 1185 година тој станал владетел на Ирска, но главно поради фактот што не бил почитуван и сакан од народот, тој од таа позиција се повлекол по осум месеци. Во 1189 година, за нов крал на Англија бил избран Ричард I.
Отсуството на Ричард
Во времето кога Ричард тргнал во Третиот крстоносен поход, Јован се обидел да го смени бискупот од Елија, кој бил поставен од страна на Ричард како регент за време на неговото отсуство. Кога Ричард се враќал од крстоносниот поход, тој од страна на австрискиот цар Хенрик VI, кој побарал голема сума на пари како откуп за Ричард. Споре денкои, Јован испратил писмо до австрискиот цар во кое барал Ричард да не биде пуштен на слобода. Но, приврзаниците на Ричард по неколку години го платиле надоместокот, па во 1194 година Ричард се вратил во Англија. Ричард му простил на својот брат, и го именувал за свој наследник.
Конфликтот со Артур
Поради ова, кралот на Англија наредил да се изгради бродска база во Портсмут. До крајот на 1204 година, Англија имала 45 големи борбени бродови, и секоја година производството се зголемувало за четири бродови. Тој се смета за основач на кралската монарница.
Јован се оженил за ќерката на велшкиот принц. По ова, Артур се обидел да ја киднапира мајка му Елеонора, но тој бил фатен и заточен во Руан.
Подоцнешни години
Во 1207 година, Јован влегол во конфликт со папа Инокентиј III. Свештениците барале од кралот право да тие имаат можност да го избираат новиот епископ. Спорот со папата се појавил кога тој откажал на папата да Стивен Ленгдан биде новиот епископ на Кентербери. По две години, Јован попуштил и се признал за вазал на папата во Рим.
Политиката која ја спроведувал Јован била доста непопуларна. Последните десет години од неговото владеење биле исполнети со неколку обиди да се вратат загубените територии од Франција. За финансирање на тие походи, тој ги зголемил даноците на велможите, по кое се развило незадоволство кај истите. Во 1215 година тие го зазеле Лондон. Под притисок на велможите, тој ја потпишал т.н. Големата повелба, според која ги намалил правата на монарсите.
Јован починал на 19 октомври 1216 г. Го наследил Хенри III.
Нино (принцеза)
Нино (ნინო; 15 април 1772 – 30 мај 1847) — грузиска кралска принцеза (батонишвили) како ќерка на кралот Георгиј XII Грузиски и сопружна принцеза на Мингрелија како сопруга на Григол Дадиани, суверениот принцот на Мингрелија. По смртта на нејзиниот сопруг во 1804 година, Нино беше регент за нејзиниот син Леван до 1811 година. Таа помогна Мингрелија и Абхазија да се доведат под хегемонија на Руското царство. Во 1811 година, таа се повлече во Санкт Петербург, каде што починала на возраст од 75 години.
Ран живот
Принцезата Нино беше родена во Тбилиси како шесто дете на тогашниот престолонаследник Георгиј и неговата прва сопруга, Кетеван Андроникашвили, во 1772 година за време на владеењето на нејзиниот дедо, Хераклит II Грузиски. Во 1791 година, на возраст од 19, Нино стапи во брак со Григол Дадиани, принцот на Мингрелија. Отприлика во исто време, сестрата на Григол, Миријам, се омажи за братучедот на Нино, кралот Соломон II Имеретски. Овие бракови беа наменети за цементирање на сојузот на грузиските владетели и биле склучени благодарение на напорите на министерот на Хераклит II - Соломон Лионизе - во јуни 1790 година. Односите помеѓу Соломон и Григол брзо се влошиле поради нивните територијални несогласувања и во периодот од 1791-1802, престолот на Григол трипати беше оспорен поради штитниците на Соломон. Григол и Нино се обиделе да добијат заштита од Руската Империја, која го освои кралството на таткото на Нино во 1801 година и сакаше да го освои и Имерети. Со договорот од 1 декември 1803 Мингрелија стана дел од Руската Империја како самостојно кнежевство. Како знак на благодарност, Нино доби кралски подароци.
Регенство
По ненадејната смрт на Григол Дадиани на 23 октомври 1804, принцезата Нино стана позначајно вклучена во политиката на Мингрелија. Таа веднаш ги обвини соперничките благородници за убивството на принцот и побара од рускиот командант во Грузија, принцот Павел Цицијанов, да направи истрага за убиството на нејзиниот сопруг. На 3 ноември 1804 руската влада ја призна за владетелка (правителница) на Мингрелија и за регент сè додека нејзиниот 12-годишен син Леван не наполни 20 години. Леван беше чуван од 1802 година како заложник од страна на Келеш Ахмед-Бег Шервашиѕе, принцот на Абхазија, како замена за неговата помош на Григол во борбата за власт во Мингрелија. Во март 1805 година руските војници тргнале кон Абхазија, ја обновиле паланката од Анаклија до Мингрелија и го спасиле Леван.
Советот на регенството под водство на принцезата Нино исто така ги вклучуваше и принцот Нико Дадиани - епископот васарион на Чкондиди, палатскиот мајордом Георгиј Чиковани и принцот Бери Геловани - барон на Лечкуми. Односите на Нино со Нико Дадиани - влијателен благородник и со Бери Геловани не биле добри. Противниците ја обвинувале Нино за политички махинации и за користење на советот за остварување на сопствените цели. Исто така, се шпекулираше дека таа беше одговорна за убиството на принцот Григол, кој бил во врска со жена од чичуанското семејство. Овие борби за превласт продолжиле и за време на периодот на регенство.
Принцезата Нино ја следеше про-руската политика на нејзиниот сопруг. За време на руско-турската војна од 1806-12, таа ја презеде командата над мингрелиските војници кои се приклучија на Русите во освојувањето на тврдина на Поти на брегот на Црното Море од отоманските сили во 1809 година. Во 1810 година Нино испрати 1000 војници како помош на нејзиниот апхаски штитеник, Сефер Али-Бег Шервашиѕе, кој го собори неговиот про-отомански брат, принцот Аслан-Бег и ја стави Абхазија под руски протекторат.
Повлекување во Русија
Во 1811 година, Нино беше маргинализирана од владата на Мингрелија. Таа се пресели во Санкт Петербург, каде што таа беше назначена како дворска дама и украсена со Големиот крст на орденот на Св. Катерина. Нејзиниот помлад син, Георгиј и апхаскиот наследник, Димитри, ја придружувале до царскиот град и се приклучиле на Кадетскиот корпус за воено образование. На почетокот од 1820 година кога Нино престојуваше во Георгијевск, Гиоргиј беше под сомневање дека соработува со бунтовниците во Имерети, со кои неговиот постар брат, Леван, се бореше во руската војска. Нино беше протерана во Рјазањ, но подоцна и беше дозволено да се врати во Санкт Петербург, каде што го таа помина остатокот од својот живот и почина на 31 мај 1847 година. Таа беше погребана во црквата на Свети Јован Златоуст, Александар Невски Лавра.
Единствениот преживеан портрет на принцезата Нино, насликан од страна на непознат уметник кога таа била во Санкт Петербург, беше купен во 2010 година од страна на австралискиот претприемач Виктор Гринич Дадианов, потомок на дадианската династија и почесен конзул-генерал на Грузија во Сиднеј, на една од аукциите во Европа. Тој потоа го изложи во Дадианскиот дворец во Зугдиди, Грузија.
Деца
Принцот Григол и принцезата Нино имале шест деца - два сина и четири ќерки:
Звучни согласки
Во македонскиот јазик постојат три вида на согласки: Во овој случај ги претставуваме звучните согласки, а тоа се: Б, В, Г, Д, Ѓ, Ж, З, Ѕ, Џ.
Вителсбаховци
Вителсбаховци или династија Вителсбах (Haus Wittelsbach — една од најстарите германски аристократски семејства и династии. Во текот на својата историја и владеење, династијата управувала со Баварија, Бранденбург (1351-1364), Холандија (1353-1417), Данска (1440-1448), Чешка (1619-1620), Шведска (1654-1741), Грција (1832-1862). Два нејзини потомци станале цареви на Светото Римско Царство (1314-1347, 1742-1745).
Основач на династијата во 1180 година бил војвода Отон I, додека последен владетел во 1918 година бил Лудвиг III. Денес глава на фамилијата е Франц, роден во 1933 година во Минхен.
Владислав Барчиковски
Владислав Барчиковски (полски: Władysław Barcikowski;, Украина, - , Полска, ) — бригаден генерал, лекар на полската армија и голем пријател на Македонија.
Животопис
Барчиковски роден е на 15 август 1916 година. Завршил Медицински факултет во Варшава. Од 1936 до 1939 година работел како помлад асистент на катедрата за анатомија на Универзитетот на Варшава. Во текот на следните две години бил асистент на Катедрата за ортопедија при Болницата на Црвениот крст во Варшава, а од 1942 до 1944 година за време на Втората светска војна тајно држел предавања по анатомија на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Варшава. Од 1943 година, две години работел како асистент на Детската болница и болницата “Чарлс и Мери Волски“. До 1949 година, вршел повеќе функции во здравството во Варшава. Во 1948 година проф.д-р Владислав Барчиковски бил назначен на професионална воена служба, каде останал до 1950 година. Во 1949 година, тој работел како главен лекар и хирург на шефот на грчката болница во Џивновие, а во 1950 година бил лекар во Воената единица во Познањ и предавал на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Познањ. Во 1951 година станал помошник професор на Катедрата за ортопедска хирургија во Познањ. Во 1952 година се вратил во Варшава и станал директор и главен консултант на Болницата Стрит. Во април 1953 година заминал во Кореја каде бил шеф на Болницата на Црвениот крст. Во Полска се вратил во 1954 година и се стекнал со втор степен на специјализација во областа на ортопедијата и трауматологијата. Во годините 1954-1956 бил државен секретар во Министерството за здравство, а во мај 1956 година државен секретар и во Министерството за труд и социјална политика. Од 1956 година бил вработен како асистент на Катедрата за експериментална патофизиологија. По враќањето од воена служба во 1958 година, работел како заменик-шеф на одделот за ортопедија при Централната клиничка болница, а во 1962-1964 истовремено го води Институтот за ревматологија при Клиниката за ортопедска хирургија. Во 1959 година Барчиковски бил награден со втор степен на специјализација во областа на здравствените организации. Од мај 1964 до јуни 1967 година, тој бил командант на Централната клиничка болница. Во 1967 година Барчиковски добил чин бригаден генерал. Од 1967-1973 година Барчиковски ја врши функцијата шеф на здравствена заштита на човечки ресурси. На 2 декември 1970 година Барчиковски учествувал во научниот совет WIML, каде што докторирал меѓу првите. Во 1973 година, по неговото пензионирање, тој се приклучил на Клиниката во Варшава. Со научно-истражувачка дејност Барчиковски започнал за време на студиите на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Варшава, во 1934 година. Во 1948 година докторирал на хирургија. Со звањето вонреден професор во областа на хирургијата се здобил во 1952 година. Во 1967 година бил избран за редовен професор. Барчиковски има објавено повеќе од 70 научни трудови, воглавно посветени на ортопедијата и трауматологијата, наменети за медицината, воените и научните организации, како и за здравствената заштита и за околу 20 научни извештаи. За неговите напори бил награден со Орденот на трудот втора класа, Орденот со крстот на преродбата, добил бројни државни и воени почести дома и во светот.
Барчиковски и Македонија
За време на неговиот престој претседателот во Македонија во 2010 година, поради несебично ангажирање во згрижувањето и медицинската нега на Македонците бегалци (партизани и цивили) во Полска од Егејскиот дел на Македонија кон крајот и почетокот на Граѓанската војна во Грција (1946-1949 година), како и за придонесот за зацврстување на пријателските односи меѓу македонскиот и полскиот народ, тој бил одликуван со Повелба на Република Македонија. За време на посетата, тој бил примен и од претседателот на Владата на Македонија Никола Груевски и министерот за одбрана Зоран Коњановски.
Своите мемоари за тајната “Болница 250“ на островот Волин во северна Полска, Барчиковски ги забележал на 120 страници во Книгата “Грчката болница на островот Волин“, каде што биле лекувани и бројни Македонци, учесници во Граѓанската Војна во Грција, некои таму и погребани.
Савоја (департман)
Савоја (Savoie; Savouè; Savoia) ― департман во регионот Оверњ-Рона-Алпи во југоисточна Франција. Сместен на Француските Алпи, нејзината префектура е Шамбери. Во 2017 година, Савоја имала население од 431.174 жители.
Заедно со Горна Савоја, тој е еден од двата департмани во историскиот регион Савоја; Војводството Савоја било припоено кон Франција во 1860 година, по потпишувањето на Торинскиот договор. Оваа област е позната по своите многубројни скијачки одморалишта и придонес во француската кујна, со кулинарски специјалитети, како што савојското сирење, тартифлет, ликерот женепи, како и разни видови на пушен колбас.
Историја
Широко е прифатено дека Савоја го добила името од латинскиот Sapaudia или Sabaudia, што значи земја покриена со зимзелени дрвја. Денежната француска Савоја била долго време дел од државите во Савоја; иако започнала во 16 век, била окупирана од Франција неколку пати. Таа била интегриран во департманот Мон Блан од 1792 до 1815 (и делумно во департманот Леман од 1798 до 1814). Покраината била припоена кон Франција во 1860 година. Поранешното Војводство Савоја станал двата департмани на Савоја и Горна Савоја.
Мутје, главен град на поранешната митрополија Тарентешка Долина (француски: Vallée de la Tarentaise), престанала да биде потпрефектура по законот што стапил на сила на 10 септември 1926 година.
Савоја била домаќин на Зимските олимписки игри во 1992 година, со седиште во Албертвил со скијачки настани во Тарентез и Бофортен. Грбот за Савоја бил користен како шема за пламенот во службениот амблем на игрите.
Географија
Савоја е дел од регионот Оверњ-Рона-Алпи, основан на 1 јануари 2016 година. Претходно била дел од Рона-Алпи. Се граничи со департманите Горна Савоја, Ен, Изер и Горни Алпи, покрај Аостинската Долината и метрополската област на Торино во Италија.
Голем дел од Савоја е покриена со планини:
Низ департманот тече реката Изер, која има извор во превојот Исеран. Нејзините две главни езера се Езерото Бурже (најголемото и најдлабокото езеро целосно во Франција) и Езерото Егебелет, едно од најмалку загадените во Франција поради законот од 1976 година, кој забранува употреба на моторни чамци на езерото.
Демографија
Жителите на Савоја се познати како Савојарци (француски Savoyards), иако тие исто така можат да се наречат Савоазиенс (Savoisiens; историското име) или Савојенс (Savoyens).
Главни градови:
NGC 7728
NGC 7728 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7728 се споменува и како UGC 12727, MCG 4-55-41, CGCG 476-103, DRCG 37-95.
Откривање
Објектот е откриен на 16 февруари 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7728 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7728 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 40 м 0,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 8' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 7728 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72064. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2254. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 779.
Владимир Михољевиќ
Владимир Михољевиќ (Vladimir Miholjević; р. во ) — поранешен хрватски професионален друмски велосипедист, кој настапувал во периодот 1997-2012.
До 2016, бил еден од тројцата Хрвати (заедно со Роберт Кишерловски и Кристијан Ѓурасек) кои го завршиле Тур де Франс.
Сонатни согласки
Во македонскиот јазик постојат три вида на согласки: Во овој случај ги претставуваме сонатните согласки, а тоа се: Ј, Л, Љ, М, Н, Њ, Р.
1074
1074 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1074 година од новата ера, 74. од вториот милениум, 74. од XI век и петта од 1070-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6582 и 6583 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5824 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4834 и 4835 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1827.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1074 година се протега во 3710 и 3711, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3770 и 3771 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1617. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 466 и 467 исламска година.
ОУ „Марко Цепенков“ - Зелениково
Марко Цепенков — основно училиште во Зелениково, Општина Зелениково. .
Кнежевство Ројс Јунгер (млада линија)
Кнежевство Ројс-Гера (германски: Fürstentum Reuß-Gera), познато како Кнежевство Ројс Јунгер (германски: Fürstentum Reuß jüngerer Linie) по 1848 година — суверена држава во модерна Германија, управувана од членовите на Домот на Ројс. Тоа било една од државите наследници на царската грофовија Ројс. Грофовите Ројс, со нивните соодветни престолнини и Резиденцен во Гера, Шлајц, Лобенштајн, Кестриц и Еберсдорф, биле издигнати до титулата принц во 1806 година.
Црквиште (Волково)
Црквиште — археолошко наоѓалиште во атарот на скопското село Волково, Македонија.
Претставува осамен наод од римско време. Наодот претставува мермерен споменик со двојазичен натпис на старогрчки и латински. Ископан е во во месноста Црквиште во 1958 година во нивата на С. Најдовски (самиот од Кучково). Црквиште лежи во источниот дел на волковскиот атар и на 500 метри западно од десниот брег на реката Лепенец.
Калиум хидроксид
Калиум хидроксид е неорганско соединение со формула KOH.
Рафаел Карера
Хосе Рафаел Карера и Турсиос, (24 октомври, 1814 - 14 април 1865) бил Гватемалски војник и државник.
Биографија
Неписмен, но интелигентен, тој станал водач на востание против Федералната Република на Средна Америка. Поддржан од конзервативните фракции, тој ја презеде контролата над поголемиот дел од Гватемала во 1838 година. Претседателот на федерацијата, Франциско Моразан не можеше да го фати својот противник, а сепаратистичките тврдења се проширија во Никарагва, Хондурас и Костарика, вовед во општата граѓанска војна и распадот на Федерацијата.
Карера беше избран за претседател на својата земја во 1844 година. Тој владееше на диктаторски начин, потпирајќи се на големите земјопоседници, конзервативците и свештенството. Тој беше прогласен за доживотен претседател во 1854 година, задржувајќи ја власта до неговата смрт во 1865 година.
Неговото ривалство со претседателот на Ел Салвадор, Херардо Бариос, во 1863 година резултираше со војна меѓу двете земји. Карера доживеа тежок пораз кај Коатепеке. Примирјето што следи е краткотрајно. Непријателствата се проширија, при што Хондурас застана на страната на Ел Салвадор додека Никарагва и Костарика застанаа на страната на Гватемала. Конечно Карера излезе како победник од конфликтот, го окупираше Ел Салвадор, па дури и ја прошири својата доминација над Хондурас и Никарагва.
До својата смрт тој ќе одржува пријателски односи со европските народи. Негов наследник бил генералот Висенте Черна Сандовал, кого Карера сам го препорачал пред неговата смр.
Слободан Николиќ (политичар)
Слободан Николиќ (27 март 1957) е српски политичар и актуелен претседател на Руската партија, која се залага за интересите на руското малцинство во Србија, како и за поблиска соработка со Руската Федерација. Николиќ е поранешен потпретседател на Народната селска партија.
Биографија
Роден е на 27 март 1957 година во Шабац. Од 1983 до 1984 година работи во Националниот завод за статистика, а од 1984 до 1996 година како комерцијалист во МПИ „Житоратар“ Шабац. Од 1996 до 2001 година имал сопствен приватен бизнис. Од 2001 до 2005 година е директор на Здружението „Село праг 98“. Здружението се занимава со ревитализација и демографски проблеми на селата и воспоставување соработка со Руската Федерација. Во 1998 година била воспоставена официјална соработка со Ивановскиот регион во Русија и бил потпишан протокол за соработка со Фондот за култура. Од 2005 до 2006 година бил директор на „Заштита на растенијата Зорка“, а од 2006 до 2015 година бил член на Градскиот совет на Шабац задолжен за соработка со здруженија на граѓани и соработка со Руската Федерација. Од 2010 година е претседател на Здружението за српско-руско пријателство „Владимир Путин“ во Шабац и ја продолжува веќе добро воспоставената соработка со Руската Федерација.
На 26 декември 2011 година, градот Шабац го добил орденот „Јермак“ од Президиумот на Советот за општествени признанија на Руската Федерација, а го добил и Орденот на цар Николај II Романов. Го добил и орденот на градот Москва во 2011 година
Тој бил потпретседател на Народната селска партија до 2013 година, кога ја основа Руската партија со цел да воспостави уште поблиски врски меѓу Србија и Руската Федерација. Партијата се залага за влез на Србија во Евроазиската економска унија и полноправно членство на Србија во Организацијата на Договорот за колективна безбедност. Партијата се залага и за зголемување на соработката со Руската Федерација во областа на економијата, културата и образованието.
Приватен живот
Оженет е и татко на три деца. Покрај родниот српски, тој зборува и руски.
Регионален пат 29173
Регионален пат 29173 (ознака: Р29173) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 20,1 километар и само 1 исцртана делница. Патот започнува во градот Неготино и завршува во демиркапиското село Бесвица.