cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марат Сафин
Гренд Слем турнири
Најдобриот резултат на Марат на Ролан Гарос е учеството во полуфиналето на турнирот во 2002, во коешто загуби против Хуан Карлос Фереро со 6-2, 6-3, 6-4. На Вимблдон, негов најдобар резултат, исто така е учеството во полуфиналето, но во 2008, кога загуби против Роџер Федерер со 6-3, 7-6 (3), 6-4.
Мастерс серија
Во својата кариера, Сафин има освоено 5 турнири од АТП Мастерс серијата. Првиот го осови во 2000 на турнирот во Торонто, Канада. Со 3 титули (2000, 2002 и 2004), тој е рекордер по бројот на победи на турнирот во Париз, а исто така има и титула на турнирот во Мадрид во 2004.
Мастерс куп
Најдобриот резултат на Сафин на тенискиот мастерс куп е учеството во полуфиналето, и тоа во 3 наврати (во 2000, 2002 и 2004). Во 2004, на тенискиот мастерс куп во Хјустон, САД, во полуфиналето тој загуби од Роџер Федерер со 6–3, 7–6 (18). Тај брејкот во вториот сет, кој заврши со резултат 20-18 беше третиот најдолг во историјата.
Дејвис куп
Како дел од тениската репрезентација на Русија, Сафин го освои Дејвис купот во 2002, откако неговата репрезентација во финалето, ко се одигра во Париз, ја победи репрезентацијата на Франција со 3-2. Во победничката репрезентација, уште беа и Евгениј Кафелников, Михаил Јужни, Андреј Столјаров и капитенот Шамил Тарпишчев. Репрезентацијата на Русија стана втората репрезентација, којашто успеала да победи во финалето со пораз во мечот во двојки и првата репрезентација, којашто успеала да победи по негатива од 2-0.
Марат беше дел и од репрезентацијата на Русија, која го освои Дејвис купот во 2006. Иако загуби во првиот меч против Давид Налбандијан, тој заедно со својот тимски другар Дмитриј Турсунов победи во мечот во двојки, како и во одлучувачкиот меч против Хозе Акасусо со 3-1 во сетови (6-3, 3-6, 6-3, 7-6 (5)).
Во 2009, фаворизираната репрезентација на Русија се сретна со репрезентацијата на Израел во четвртфиналето на Дејвис купот. Во пресрет на почетокот на мечот, Сафин изјави: "„Со целосна почит, Израел среќно се квалификуваше во четвртфиналето.“"
Израел поведе со 2-0, а следниот ден победи и во мечот во двојки. Поради тоа што епилогот веќе беше познат, завршните два меча наместо во 3 добиени, се играа во 2 добиени сета. Репрезентацијата на Израел победи во мечот со 4-1.
2005
Уште на крајот од 2004, Сафин благодарение на неговиот тренер Петар Лундгрен, забележа одлични резултати и се вбројуваше меѓу најголемите фаворити за освојување на титулата на отвореното првенство на Австралија во 2005. Според голем број на критичари, отвореното првенство на Австралија во 2005 беше еден од најинспиративните Гренд Слем турнири во историјата на тенисот, на кој Сафин во полуфиналето го победи најдобриот тенисер во светот во тој момент, Роџер Федерер со 3-2 во сетови (5-7, 6-4, 5-7, 7-6 (6), 9-7), спасувајќи меч топа на противникот во четвртиот сет. Потоа, Сафин во финалето го победи Лејтон Хјуит со 3-1 во сетови (1-6, 6-3, 6-4, 6-4). По завршувањето на турнирот и во чест на соработката со Петар Лундгрен, Сафин изјави: "„Не верував претходно во тоа, пред да започнам да работам со него.“"
По победата на првиот Гренд Слем турнир во сезоната, Сафин загуби уште во раната фаза на следните 7 турнири, на кои играше, а кои се во распоредот меѓу отвореното првенство на Австралија и Ролан Гарос. На Ролан Гарос, Сафин стигна до осминафиналето, во коешто загуби со 3-2 во сетови (5-7, 6-1, 1-6, 6-4, 6-8) од Шпанецот Томи Робредо. Во јуни 2005, кратко по неуспешното учество на Ролан Гарос, Сафин се надмина себеси, стигнувајќи до финалето на турнирот во Хале, кој се игра на трева. Во финалето, тој загуби против Роџер Федерер.
2006
Иако имаше сериозни проблеми со коленото, Сафин, на почетокот од 2006, сепак настапи на турнирите од АТП Мастерс серијата во Индијан Велс, Мајами, Монте Карло, Рим и Хамбург.
На 17 август 2006, по разочарувачката година во којашто Сафин постојано страдаше од повреди, на АТП ранг листата, тој се најде дури на 104. место, по што привремено се раздели со тренерот Лундгрен. На отвореното првенство на САД во 2006, Сафин го победи Давид Налбандијан (светски рекет број 4) во вториот круг во меч во 5 сета, но загуби во осминафиналето против Германецот Томи Хас, исто така во меч во 5 сета.
На 14 октомври 2006, Сафин обезбеди учество во финалето на Кремлин купот во Москва. Топа беше првото финале за Марат по пауза од една и пол година, во кое тој загуби против сонародникот Николај Давиденко.
2007
Во пресрет на отвореното првенство на Австралија во 2007, Сафин не одигра ниту еден подготвителен турнир. Во 2006, тој не настапи на турнирот поради повреда, па ова беше неговиот прв турнир по освојувањето на титулата во 2005. Тој стинга до третиот круг, во кој загуби од Енди Родик со 3-1 во сетови (6-7, 6-2, 4-6, 6-7), во исцрпувачки меч, кој тѕраеше цели 3 часа. 2007 was his first Australian Open since he captured the title in 2005. По мечот, Родик изјави: „Со Марат, којшто го знаете, Вие ќе добиете тобоган. Вие треба само да се обидете да се фокусирате, а јас бев способен да го направам тоа вечерва.“
Во април, Сафин како дел од репрезентацијата на Русија во четвртфиналето на Дејвис купот го победи Пол Анри Матје во 3 сета во клучниот меч, со што и донесе победа на својата репрезентација против репрезентацијата на Франција.
Сафин обезбеди учество во третиот круг на Вимблдон, во кој изгуби од бранителот на титулата Роџер Федерер. Во јули, Сафин соопшти дека ја раскинува соработката со неговиот тренер Александар Волков и дека негов нов тренер е Херман Гуми.
Во октомври, на Кремлин купот во Москва, Сафин заедно со Дмитриј Турсунов го осови вториот АТП турнир во двојки во кариерата, што беше воедно и прв освоен турнир по победата на отвореното првенство на Австралија во 2005.
2008
Сафин се подготвуваше за престојниот Гренд Слем турнир во Австралија, учествувајќи на егзибициониот турнир Коојонг во Мелбурн. На турнирот учествуваа и Родик, Фернандо Гонзалез, Николај Давиденко, Маркос Багдатис, Иван Љубичиќ и Енди Мареј. Сафин победи во првиот меч против Мареј со 6–1, 6–4 пред да загуби во вториот круг против Енди Родик со 6–3, 6-3. Во мечот за разигрување за третото место, Сафин го надмина поразот против Родик, победувајќи го Фернандо Гонзалез со 6–3, 6–3. На отвореното првенство во Австралија, во првиот круг Марат го победи Ернестс Гулбис во 3 сета, со 6–0, 6–4, 7–6 (2). Во вториот круг, тој одигра исцрпувачки меч против Маркос Багдатис, во кој успеа да се врати од негатива од 2 сета, но сепак загуби со 3-2 (4-6, 4-6, 6-2, 6-3, 2-6).
Во февруари, Сафин доби вајлд карти да настапи на турнирите во Мемфис и Лас Вегас. На турнирот во Мемфис, тој загуни уште во првиот круг против Томас Јохансон со 7–6, 7–6. На турнирот во Лас Вегас во 2007, Сафин загуби во полуфиналето од Лејтон Хјуит со 7–5, 6–1. Во 2008, на истиот турнир, тие повторно се сретнаа, но во првиот круг, при што Хјуит повторно беше поуспешен, овој пат со 6-2, 6-1.
Во март, Сафин загуби во првиот круг на турнирите во Индијан Велс и Мајами, против Јирген Мелцер, односно против квалификантот Боби Рејнолдс. Во мечот од Дејвис купот меѓу Русија и Чешка, Сафин го совлада светскиот рекет број 9, Томаш Бердих во 5 сета со 6-7, 4-6, 6-3, 6-2, 6-4. Ова беше првиот меч во неговата кариера кој го добил, откако бил во негатива од 2 сета. Тој истакна дека се надева дека ова ќе бида пресвртница во неговата форма. Следниот турнир на кој учествуваше беше во Валенсија. Тој го победи поранешниот светски рекет број 1 и 4. носител на турнирот Хуан Карлос Фереро со 6–3, 5–7, 6–4. Со оглед на фактот дек Фереро е од околината на Валенсија, Сафин беше попопуларен играч поради тоа што многу години има живеено во Валенсија, а тој исто така е и обожавател на фудбалскиот клуб Валенсија. . Инаку Фереро е обожавател на ФК Реал Мадрид. Во следниот круг, тој играше против младиот Холанѓанец Робин Хасе. Првиот сет, Марат го доби со 6–2, а во вториот имаше предност од 4-2. И покрај тоа, Хасе се цврати во игра, во тај брејк го доби вториот сет, а потоа и третиот сет, а со тоа и мечот.
На Мастерс турнирот во Монте Карло, Сафин го победи Хавиер Малис со 6–3, 6–2, но потоа загуби од Давид Ферер со 6–2, 6–3. Тој учествуваше и на БМВ турнирот во Минхен, на кој во првиот круг го совлада Карлос Берлок со 6–3, 3–6, 6–4. Во вториот круг, тој го совлада и Михаил Берер со 7–6(4), 6–7(5), 6–3, но загуби од Фернандо Гонзалез со 7–5, 6–3 во своето прво четвртфинале по јуни 2007 и учеството на турнирот Лег Мејсон во Вашингтон.
На Гренд Слем турнирот Ролан Гарос, Сафин стигна до вториот круг, во кој загуби од соародникот и 4. носител Николај Давиденко со 3-0 во сетови, односно 7–6, 6–2, 6–2.
На отвореното првенство на САД, Сафин загуби во вториот круг против Томи Робредо и тоа во 4 сета (6–4, 6–7, 4–6, 0–6).
На Кремлин купот во Москва, тој ги победи Ноам Окун, Жилиен Бенето, Николај Давиденко и Миша Зверев, со што обезбеди учество во финалето на турнирот. Во него, тој се соочи против Игор Куницин, против кого загуби со 7-6, 6-7, 6-3. Тоа беше првиот финален меч за Сафин по 2006, кога на истиот турнир го оствари истиот успех. По Кремлин купот, Сафин го откажа учеството на Мастерс турнирот во Мадрид поради болки во рамото.
Неговото следно учество беше на турнирот во Санкт Петербург, на кој загуби во вториот круг. По овој турнир, тој загуби уште во првиот круг на АТП Мастерс турнирот во Париз, против Хуан Монако со 6-0, 7-6. На конференцијата по мечот, Сафин произлезе со можноста за негово повлекување од спортот. Преку порака оставена на неговото официјално мрежно место, тој изјави дека ќе земе краток одмор, по што сериозно ќе размисли за неговите можности, сметајќи ја и тениската иднина.
На крајот на 2008, Марат беше на 29. место на АТП ранг листата.
2009
Марат ја започна сезоната, играјќи на Хопман купот во Перт, заедно со својата сестра Динара. Тој допатува на турнирот со бандажиран десен палец, крваво лево око и исеченица над десното око. Сево ова беше резултат од една тепачка во ноќен клуб во Москва, неколку седмици преттоа. На турнирот, двојката, претставувајќи ја Русија обезбеди учество во финалето, во коешто загуби од противниците од Словачка. Сафин изјави дека одлучил да игра и во 2009, поради големата понуда на неговиот менаџер Јон Тиријак, па и покрај тоа што нема тренер.
Тој се откажа од Коојонг турнирот, поради повреда на рамото, но успеа да се опорави за првиот Гренд Слем во годината. Во првиот круг на отвореното првенство на Австралија, тој го победи Шпанецот Иван Наваро, а во вториот круг победи уште еден шпански тенисер, Гиљермо Гарсија-Лопес. Во третиот круг, Сафин играше против Роџер Федерер, од кого загуби во 3 сета, при што Федерер истакна дека играта на Сафин во третиот сет, кој заврши со тај брејк, била навистина на многу високо ниво.
Следниот турнир, на кој учествуваше беше турнирот во Дубаи. Во поединечна конкуренција, Марат загуби уште во првиот круг од Ришар Гаске, а во конкуренција на двојки, заедно со Давид Ферер, стигна до полуфиналето.
Во март, тој ѝ помогна на репрезентацијата на Русија во победата против Романија во четвртфиналето на Дејвис купот, победувајќи го Виктор Кривоја во првиот натпревар.
Во годината, којашто ја започна на 29. место, Сафин се проби меѓу најдобрите 20 во светот, успех којшто го немаше постигнато од јануари 2006. Неговиот ранг во двојки, исто така се подобри, па од околу 300. место, тој се искачи на 195. место.
Тој играше на отвореното првенство на Шведска, кое традиционално се игра во Бастад, на кое загуби од Николас Алмагро од Шпанија. Сезоната на тврда подлога, Сафин ја започна со учеството во четвртфиналето на турнирот во Лос Анџелес, на кој загуби од Томи Хас со 7-6(3), 6-2.
По поразот во вториот круг на отвореното првенство на Тајланд, тој успеа некако да ја подобри својата моментна форма и на отвореното првенство на Кина, кое се одигра во Пекинг, тој во првиот круг го победи Хозе Акасусо со 6-4, 6-2. Во вториот круг, Марат се соочи со Фернандо Гонзалез, кого го победи со 6-3, 6-4. Марат стигна до четвртфиналето на турнирот, во кое загуби против првиот носител на турнирот, Рафаел Надал со 6-3, 6-1.
На Кремлин купот во Москва, релативно подобрата форма на Сафин продолжи и тој успе да го победи светскиот рекет број 6 Николај Давиденко со 4-6, 6-4, 6-2 во првиот круг. Сепак, тој загуби во вториот круг. По овој турнир, тој настапи и на турнирот во Санкт Петербург, на кој стигна до полуфиналето.
Повлекување
Последниот турнир на Сафин како професионален тенисер беше АТП Мастерсот во Париз. Во првиот круг на турнирот, тој спаси три меч топки против Тиери Асионе и успеа да го победи со 2-1 во сетови, 6–4, 4–6, 7–6(3). На 11 ноември 2009, кариерата на Марат Сафин заврши, по поразот во вториот круг против Хуан Мартин дел Потро со 4–6, 7–5, 4–6 за еден час и 56 минути. По завршувањето на натпреварот, се одржа церемонија, на којашто и официјално Сафин се повлече од професионалното играње тенис.
Останати спортски активности
Марат Сафин планираше да ја зазеде позицијата на потпретседател на Олимписки комитет на Русија, но не беше избран на таа позиција.
Особености
За време на својата кариер, Сафин беше познат по своите емоционални испади за време на натпреварите, како и по кршењето на рекети. Се проценува дека Сафин има скршено 48 рекети, само во 1999. Бројот на скршени рекети до 2005 се проценува на околу 300. Во 2004, во мечот против Феликс Мантиља на турнирот Ролан Гарос, Сафин беше казнет со еден бод, поради тоа што ги соблече своите шорцеви под колковите. Тој е познат и по тоа што беше еден од најотворените, најазабавни и искрени тенисери.
Стил на игра
Марат беше опишан како еден од најголемите таленти на 1990-тите и 2000-тите, кој со својата способност и харизматична личност се вклучи во врвниот тенис за време на својата кариера. Неговиот делотворен сервис, неговите одлични удари на одбиени топки и неговиот бекхенд беа неговото најсилно оружје. Во 1999, Борис Бекер истакна дека никогаш претходно не видел некој толку силно да го удира топчето од двете страни, „толку долго време“. Карактеристични за играта на Сафин беа и неговите успешни излези на мрежа со неговите силни волеј удари. И покрај тоа, недостигот на истрајност се покажа како најголема слабост во играта на Сафин во 2005. Сафин ја сметаше тревнатата како негова најнеомилена подлога, иако на други тенисери со стил на игра, сличен на неговиот ваквата подлога им е омилена. Најдоброто учество на Сафин на Вимблдон беше учеството во полуфиналето на турнирот во 2008. Тој пропушти шанса за истиот успех на турнирот во 2001, на којшто стигна до четвртфиналето. Со учеството во полуфиналто на Вимблдон во 2008, Марат стана четврти од вкупно петте активни тенисери, којшто обезбедил учество во полуфиналето на сите Гренд Слем турнири. Останатите четворица се Роџер Федерер, Давид Налбандијан, Новак Ѓоковиќ и Рафаел Надал. Сафин има истакнато: "„Тешко е да се прекине сервис. Тешко е да се игра позади линијата поради големиот број на лоши втрчувања.“"
Опрема
Од 1997 до 2001, Сафин играше со моделот на рекет Head Prestige classic 600 на компанијата Head Prestige classic. Во 2001, тој склучи договор со компанијата Dunlop и играше со моделот Dunlop 200MG, но во 2002 повторно продолжи да игра со моделот Head Prestige classic 600. Моделот сокој играше во 2009 беше Head MicroGEL Prestige. Негов спонзор, кој го снабдуваше со облека и обувки беше компанијата Adidas, со која соработуваше цела декада.
Личен живот
Сафин е познат по неговата привлечност и надвор од тениските терени. Тој имаше неколку љубовни врски со неколку познати руски жени. За време на неговата победа во Австралија во 2005, негова девојка беше модниот творец Дарја Жукова. Тој подоцна имаше врска и со руската пејачка Настја Осипова од групата „Блестјаши“, но по едногодишната врска, во август 2009, тие се разделија.
Резултати од учеството на Гренд Слем турнирите
Сафин учествуваше на 40 Гренд Слем турнири во поединечна конкуренција и освои 2. Тој има одиграно 131 натпревар, од кој победил во 93, а загубил во 38.
NGC 2001
NGC 2001 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2001 се споменува и како ESO 56-SC137, in LMC.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2001 е од видот OCL. NGC 2001 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 29 м 2,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 46' 10".
Други поделби
Проучување на NGC 2001 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Ханс Сама
Стивен Лив, попознат како Ханс Сама, ― француски професионален играч на Лига на легендите за Тим Ликвид, кој игра во Северноамериканската лига (ЛЦС) за Лига на легендите. Ханс претходно играл и за Роуг и за Мисфитс во Европското првенство во Лига на легендите (LEC).
Мисфитс
Ханс им се придружил на Мисфитс на 16-годишна возраст, во јуни 2016 година. Во тоа време, Мисфитс биле нова организација во Европските предизвикувачки серии (CS). Тимот се пласирал на првото место во регуларниот дел од сезоната на Предизвикувачките серии и се квалификувал за европскиот турнир за унапредување, каде што го победиле ФК Шалке 04 и го освоиле своето место во ЕУ ЛЦС; највисоко ниво на професионална игра во Европа. На крајот на годината, Ханс потпишал 2-годишен договор со Мисфитс, уште пред да одигра натпревар во ЕУ ЛЦС.
Следната година, Ханс и Мисфитс нашле пролетен успех, се квалификувале за плејофот и стигнале до полуфиналето, и во летниот дел, стигнале до финалниот натпревар, пред да изгубат од Г2. Сепак, поради нивното комбинирано четврто и второ место, тимот автоматски се квалификува за Светското првенство во Лигата на легендите во 2017 година како втор носител во Европа. На СП 2017, Мисфитс напредувал во групната фаза со рекорд од 3–3 и се сретна со фаворитите на турнирот СКТ Т1 во четвртфиналето. Иако биле аутсајдери, Ханс и Мисфитс издржале против корејскиот тим, носејќи ја серијата до цели пет натпревари пред да го загубат блискиот петти натпревар, и добиле пофалби од заедницата на лигата за нивниот впечатлив настап, и покрај поразот.
Откако се покажале како претенденти на меѓународната сцена, Мисфитс се претставиле лошо во пролетта 2018 година и ја завршиле регуларната сезона со резултат од 8–10, пропуштајќи го плејофот. Летото тие отскокнале доволно за да се вратат во посезоната, но завршиле на четвртото место откако го загубиле натпреварот за третото место од Вајталити. Поради резултатите на својот тим, Ханс не присуствувал на СП во 2018.
Во 2019 година, Мисфитс собрале впечатлива постава, вклучувајќи ги сОАЗ, Фебивен и ГорилА, додека ги задржале Ханс и Макслор, и се очекувало повторно да бидат конкурентни на меѓународно ниво. Сепак, тимот доживеал неуспех, пласирајќи се на осмото место во пролетта и деветтото во лето, со комбиниран рекорд од 12-21 во годината, без настапи во плејофот и не присуствувајќи на меѓународни настани. На половина пат од летниот дел, Мисфитс го замени целиот почетен состав, вклучувајќи го и Ханс, но не забележале подобрување. Мисфитс се растурил по крајно разочарувачката сезона во 2019 година, а Ханс го напуштил тимот.
Роуг
Во јануари 2021 година, Ханс го продолжи договорот со Роуг до крајот на сезоната 2022 година. Кога започна пролетниот дел, Ханс и Роуг уште еднаш уживаа успех во регуларната сезона, постигнувајќи резултат 14–4 и се изедначија со Г2 за најдобар рекорд во ЛЕЦ. Во плејофот, и покрај тоа што го загубија својот прв натпревар од МАД Лајонс, Роуг ги порази ФК Шалке 04 и Г2 за да се пласира во финалето, каде што го загубија својот реванш против МАД Лајонс во тесна серија од 5 натпревари. Во летниот дел, Роуг ја завршил регуларната сезона на прво место, со 13–5, означувајќи го третиот по ред дел во кој тимот на Ханс освоил 13 или повеќе натпревари. Во плејофот, Роуг го победил Мисфитс во првото коло, со што се квалификувале за Светското првенство во 2021 година, пред да бидат совладани од МАД Лајонс и Фнатик, со што се пласирале на третото место. На СП 2021, Роуг биле извлечени во Групата А, која ги содржеше и фаворитите на турнирот и победниците на двете претходни Светски првенства: Кинескиот ФанПласФеникс и Корејскиот Дамвон Киа. Оваа група беше наречена „Група на смртта“ од медиумите, и заедно со Клауд9 од Северна Америка, не се очекуваше Роуг да може да напредува. Меѓутоа, на крајот од двојната рунда, Дамвон имал резултат од 6-0, додека другите три тима, вклучувајќи го и Роуг, биле изедначени на 2-4. Изненадувачки, Роуг го победи FPX во првиот решавачки натпревар, пред да загуби од Клауд9 во вториот, не успевајќи да се квалификува за нокаут фазата.
Тим Ликвид
По завршувањето на СП, Тим Ликвид од ЛЦС го купиле Ханс Сама од Роуг, откупувајќи го неговиот договор за необјавена сума. На претсезонскиот Лок-Ин турнир, Ханс не играл на сите натпревари бидејќи тимот го ротирал својот список. Поддршката на Тим Ликвид и ботлејн-партнерот на Ханс, КорЏејЏеј, сè уште го немал добиено својот зелен картон, а тимот можел да настапува само со двајца играчи што не се жители, затоа тимот ротираше помеѓу Бвипо, Ханс и КорЏејЏеј. И покрај тоа што го немале својот целосен список, Тим Ликвид го освоиле турнирот Лок-Ин, победувајќи ги Ивл Џиниусес со 3-0 во финалето. На 16 февруари, КорЏејЏеј го доби својот зелен картон.
Погец
Погец (Pogeez) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Боби Чарлтон
Сер Роберт „Боби“ Чарлтон (англиски: Sir Robert "Bobby" Charlton, роден на ) — поранешен англиски фубалер, сметан за еден од најдобрите игарачи за врска на сите времиња и најдобар англиски фудбалер на сите времиња. Тој бил еден од клучните членови на Англиската репрезентација која го освоила Светското првентво во 1966, а истата година ја добик и наградата за најдобар европски фудбалер. Најголемиот дел од клупската кариера ја поминал во Манчестер Јунајтед, каде станал препознатлив по неговите напаѓачки инстинкти, одличните додавања и страшниот шут од далечина. Тој е познат и по неговите кондиција и идржливост, поради кои доминирал на теренот.
Роден во Ешингтон, Нортамберленд, Чарлтон дебитирал за првиот тим на Манчестер Јунајтед во 1956 година, а во следните две сезони обебедил постојан првотимски статус. За тоа време, тој ја преживел Минхенската авионска несреќа во 1958 година откако бил спасен од голманот Хари Грег. Откако му помогнал на Јунајтед да ја освои титулата во Првата англиска лига во 1965 година, го освои и Светското првентво во 1966 со Англија во 1966 година и уште една титула во Првата англиска лига наредната година. Во 1968 година, тој бил капитен на Манчестер Јунајтед кој го освоил Европскиот куп на шампиони, постигнувајќи два гола во финалето за да му помогне на својот тим да стане првиот англиски тим кој победил во ова натпреварување. Има постигнато повеќе голови за Англија и Манчестер Јунајтед од било кој друг играч. Чарлтон го држел рекордот за најмногу настапи во дресот на Манчестер Јунајтед, но бил поминат од Рајан Гигс на 21 мај 2008 година (финалето во Лигата на шампионите). Чарлтон, исто така, го држел и рекордот за најмногу настапи во лигата (606) додека не бил поминат од Гигс на 11 март 2011 година.
Во јануари 2011 година, Боби Чарлтон бил прогласен за четвртиот најдобар играч на Манчестер Јунајтед на сите времиња од читателите на Инсајд Јунајтед и ManUtd.com, зад Рајан Гигс, Ерик Кантона и Џорџ Бест.
Боби Чарлтон го напуштил Манчестер Јунајтед за да стане менаџер на ФК Престон Норт Енд во сезоната 1973/1974. Во следната сезона се префрлил во играч-менаџер, но во почетокот на сезоната 1975/1976 ја оставил таа функција бидејќи неговото разбирање за играта било оскудно. Потоа работел на функцијата раководител на ФК Виган Атлетик, додека да се префрли во одборот на директори во Манчестер Јунајтед во 1984 година и останал како таков до јуни 2011 година. Тој ги поставил рекордите во голови во англиската репрезентација и Манчестер Јунајтед и двата рекорда сѐ уште се недопрени 35 години по крајот на неговата играчка кариера. Во 1994 година, Чарлтон ја добил титулата „Сер“ од кралицата на Обединетото Кралство.
Сер Боби Чарлтон е член на Laureus World Sports Academy.
Потекло
Боби Чарлтон бил во сродство со неколку професионални фудбалери од страната на мајка му. Негови чичковци биле Џек Милбам (Лидс Јунајтед и Бредфорд Сити), Џорџ Милбам (Лидс Јунајтед и Честерфилд), Џим Милбам (Лидс Јунајтед и Бредфорд Сити), Стен Милбам (Честерфилд, Леичестер Сити и Рокдејл), а легендарниот играч на Њукасл Јунајтед и англиската репрезентација, Џеки Милбам, бил братучед на мајка му. Сепак, Чарлтон го должи раното развивање на неговата кариера на дедо му Танер и мајка му Сиси. Неговиот постар брат Џек работел во полицијата, пред да стане професионален играч за Лидс Јунајтед.
Клупска кариера
На 9 февруари 1953 година, Чарлтон, ученик во Граматичкото училиште Бедлингтон, бил забележан како игра за училиштата од Источен Нортамберленд од страна на главниот скаут на Манчестер Јунајтед, Џо Армстронг. Чарлтон играл за Англиските ученици и покрај понудите од други клубови, 15-годишникот потпишал за Јунајтед на 1 јануари 1953, заедно со Вилф Мекгинис, кој исто така имал 15 години. На почетокот, мајка му не била подготвена да му дозволи да се посвети на неизвесна фудбалска кариера, па тој почнал да чиракува како електро-инженер, но сепак станал професионален фудбалер во октомври 1954 година.
Чарлтон станал еден од познатите Базбиеви Бебиња, збир на талентирани млади фудбалери кои потекннуваат од фудбалката школа на Олд Трафорд во 40-тите, 50-тите и 60-тите години од минатиот век, во планот на Мет Базби да го обнови клубот по Втората светска војна. Боби често постигнувал голови во натпреварите на младинскиот и резервниот тим, пред дебито за првиот тим против Чарлтон Атлетик во октомври 1956 година. Во исто време, тој служел војска во Кралските артилерсиски сили во Шревсбери, по препорака на Базби за да може да игра за Јунајтед за време на викендите. Во исто време, неговиот соиграч Данкан Едвардс служел војска на истото место.
Чарлтон настапил 14 пати за Манчестер Јунајтед во првата сезона, постигнувајќи два гола на дебито од вкупно 12 гола во сите натпревари, вклучувајќи и хет-трик во победата од 5-1 против ФК Чарлтон Атлетик во февруари. Јунајтед ја освоил Првата англсика лига, но не успеал да ја освои првата „двојна круна“ кога контроверзно загубиле во финалето на ФА купот во 1957 година против ФК Астон Вила. Чарлтон, иако имал само 19 години, бил избран за мечот, на кој голманот Реј Вуд бил изнесен од игра поради скшрена јаболчница по сударот со напаѓачот на Вила, Питер Мекперланд. Иако Чарлтон бил еден од кандидатите да застане меѓу стативите (во времето кога немало замени), неговиот соиграч Џеки Бленчфлаур го заменил Вуд.
Чарлтон веќе бил докажан играч во следната сезона во која Јунајтед, како шампион, станал првиот англиски тим кој се натпреварувал во Европскиот куп. Претходно, Фудбалскиот сојуз на Англија забранил учество во натпреварувањето, но Јунајтед сепак напредувал и стигнал до полуфиналето каде загубил од ФК Реал Мадрид. Нивната репутција се зголемила следната сезона во која стигнале во четвртфиналето против ФК Црвена Ѕвезда од Белград. Во првиот натпревар, Јунајтед победил со 2-1. На реваншот во Југославија, Чарлтон погодил двапати за водство на Јунајтед од 3-0, но домаќините успеале да се вратат и да израмнат на 3-3. Сепак, со вкупен резултат од 5-4, Манчестер Јунајтед продолжил кон полуфиналето и играчите во весело расположение заминале да се качат на авион кон дома, мислејќи на неделното дерби со ФК Вулверхемптон Вондерерс.
Минхенска авионска несреќа
Авионот кој ги пренесувал играчите на Манчестер Јунајтед и персоналот од аеродромот Земун требал да застане во Минхен за да наполни гориво. Тоа се случувало при лоши временски услови и додека го наполниле авионот и ги повикале патниците да се вратат на авионот, почнал да паѓа снег кој ја прекрил пистата и земјата околу аеродрмот. Првите два обида за полетување биле неусшени и поради тоа се создала загриженост меѓу патниците. За да се поправи мала техничка грешка, стјуардесата им кажала на патниците повторно да се симнат од авионот.
По само 10 минути на аеродромскиот терминал, играчите добиле повик повторно да се вратат на авионот, па некои патници почнале да се чувствуваат нервозно. Чарлтон и неговиот соиграч Денис Вајолет ги замениле местата со Томи Тејлор и Дејвид Пег, кои мислеле дека ќе бидат побезбедни во задниот дел на авионот.
Во следниот обид за полетување, авионот ја закачил оградата на крајот на пистата, а со крилото удрил во една блиска куќа, при што се запалил. Крилото и дел од опашката на авионот се откачиле и удриле во дрво и дрвена колиба, а другиот дел од авионот се вртел по снегот сѐ додека не застанал.
Чарлтон, врзан за седиштето, испаднал од кабината и кога голманот на Јунајтед, Хари Грег (кој некако излегол од дупка на авионот неповреден и започнал мисија за спасување), го нашол, мислел дека е мртов. Ги грабнал Чарлтон и Вајолет за панталоните и ги одвлечкал подалеку од авионот, со постојан страв дека ќе експлодира. Грег се вратил во авионот да им помогне на повредените Базби и Бенчфлауер и кога се свртел, му олеснало кога видел дека Чарлтон и Вајолет успеале да се одврзат од седиштата и гледале кон остатоците од авионот.
Чарлтон, кој имал неколку посекотини на главата и страдал од сериозен шок, поминал една недела во болница. Седуммина од неговите соиграчи загинале на самото место, вклучувајќи ги Тејлор и Пег, со кои ги смениле местата пред фаталната несреќа. И капитенот Роџер Бурн загинал, заедно со Марк Џонс, Били Вилан, Еди Колмен и Џоф Бент. Данкан Едвардс починал 15 дена подоцна од повредите со кои се здобил. Вкупно, 23 луѓе ги загубиле своите животи во авионската несреќа. На почетокот, како причина за несреќата биле сметани замрзнатите крила, но подоцна истражувачите објавиле дека лапавицата на пистата оневозможила безбедно полетување.
Чарлтон бил првиот преживеан кој заминал од болницата, а Хари Грег и Бил Фолкс не биле хоспитализирани бидејќи не биле повредени. Тој се вратил во Англија на 14 февруари 1958 година, осум дена по несреќата. Иако имал само 20 години, сепак се очекувало тој да помогне во обновата на клубот бидејќи Базби имал намера да ја заврши сезоната. Боби се вратил за настап во ФА купот против ФК Вест Бромвич Албион на 1 март; Натпреварот завршил нерешено, а во реваншот Јунајтед победил со 1-0. Очекувано, Јунајтед испаднал од Европскиот куп во полуфиналето по поразот од ФК Милан со вкупен резултат од 5-2, а и во англиската лига остварил слаби резултати. Сепак, некако успеале да стигнат до второто полуфинале од ФА купот по ред, а натпреварот на Вембли се поклопил со денот на враќањето на Мет Базби на работа. Сепак, неговите зборови не можеле да ги инспирираат играчите и тие загубиле од Болтон со 2-0. Двоен стрелец бил Нет Лофтхаус.
Продолжување на кариерата
Во исто време, појавувањето на Чарлтон како водечки фудбалски талент во земјата бил комплетиран кога тој бил повикан во Англиската репрезентација за натпреварот против Шкотска на Хампден Парк во Британското домашно првенство. Тоа било почеток на долга, богата и глобално-почитуваната карира за неговата земја.
Чарлтон почнал да се враќа на старата патека во фудбалскиот живот со Манчестер Јунајтед и Англија и си создал репутација како играч кој постигнува одлични голови, но и играч кој постигнува многу голови. Во 1959 година, тој постигнал хет-трик кога Англија го победила САД со 8-1; а вториот хет-трик за Англија го постигнал во 1961 година во победата над Мекико од 8-0. Исто така, успеал да постигне гол на сите натпреварувања на кои настапил во Британското домашно првенство, освен во 1963 година во согласоност со сојузот на првенството кој траел од 1958 до 1970 година. Таму постигнал 16 голови и 10 победи.
Боби Чарлтон играл во квалификациите за Светскиот куп во 1962 година во Чиле против Луксембург и Португалија и бил повикан и во тимот за финалињата. Голот во победата од 3-1 против Аргентина бил негов 25-ти гол за Англија во само 38 настапи, но неговиот поединечен успех не можел да биде повторен од целиот тим, кој бил елиминиран во четвртфиналето од Бразил, кој подоцна победил на првенството.
Конечно постигнал успех и со Манчестер Јунајтед во победата над ФК Лестер Сити од 3-1 во финалето на ФА купот во 1963 година, по што Чалртон конечно добил златен медал во своето трето финале. Програмата за обнова на тимот на Мет Базби по минхенската тргаедија продолжила да напредува со две титули во Првата англиска лига за три сезони, во 1965 и 1967 година. Во меѓувреме, Чарлтон настапувал и на Светското првенство во 1966 година за кое Англија, како домаќини, не морале да се квалификуваат. Успешната (но бестрофејна) сезона со Манчестер Јунајтед му овозможила да ги заслужи наградите за Фудбалер на годината според Сојузот за фудбалски писатели и Европски играч на годината.
Во тоа време, тренер на Англија бил Алф Ремзи кој успеал да преземе ја контролата од комитететот за избор на играчи за националната селекцијата; систем кој траел до претходното Светско првенство. Ремзи веќе отстранил некои постари играчи кои претходно постојано биле избирани од комитетот. Тој вовел систем на избор со кои биле избирани само играчите кои играле добро на клупско ниво, но прикажувале и добра вешитина и форма. За среќа, Чарлтон бил добар во сите три категории.
Со хет-трикот во победата над Швајцарија од 8-1 во 1963 година, Чарлтон стигнал до бројката од 30 гола за репрезентацијата, израмнувајќи се со рекордот на Том Фини и Нет Лофтхаус, а со голот против Велс во октомври истата година, Чарлтон поставил нов рекорд. Сепак, улогата на Чарлтон на теренот се сменила и тој преминал од позицијата традиционален напаѓач на позицијата напаѓачки играч за врска бидејќи Ремзи планирал да го изгради тимот за Светското првенство во 1966 година врз него. Поради тоа, тој постигнувал помалку голови и Џими Грејвс, кој играл како напаѓач, го надминал рекордот на Чартлон во октомври 1964 година. Сепак, тој сѐ уште постигнувал голови и создавал шанси и пред почетокот на првенството, од него се очекувало да стане еден од ѕвездите и да ја докаже својата репутација како еден од најдобрите фудбалери во светот.
Победник на Светското првенство
Првиот натпревар, Англија го одиграла нершено 0-0 против Уругвај, а Чарлтон го постигнал првиот гол во победата од 2-0 над Мексико. Подоцна, Англија ја победила Франција со истиот резултат и така се квалификувала во четврина-финалето.
Англија ја победила Аргентина со 1-0 – единсвениот натпревар во кој Чарлтон добил жолт картон – и се соочила со Португалија во полуфиналето. Тоа било еден од најважните натпревари на Чарлтон за Англија.
Чарлтон го отворил натпреварот со гол со десната нога, откако Роџер Хант го приморал португалскиот голман да излезе од голот. Вториот гол го постигнал по двојно проигрување со Џоф Херст. Чарлтон и Хант биле први на списокот на стрелци за Англија во првенството со по три гола и ги очекувало финалето против Западна Германија.
Победник на Европското првенство
Следниот натпревар на Чарлтон бил негов 75-ти во кој Англија ги победила Северна Ирска; два натпревари подоцна станал вториот играч со највеќе настапи во националниот дрес, зад ветеранот Били Рајт, кој имал вкупно 105 натпревари.
Во 1968 година, Манчестер Јунајтед стигнал до финалето на Европскиот куп, десет сезони после Минхен. Иако други тимови учествувале во натпреварувањето во меѓувреме, тој тим на Јунајтед бил првиот англиски тим кој успеал да стигне во финалето. Во многу емоционален натпревар на Вембли, Чарлтон постигнал два гола во победата од 4-1 против ФК Бенфика во продолженијата, а тој, како капитен, го подигнал трофејот. Неколку недели подоцна го постигнал 45-тиот гол за Англија во пријателскиот натпревар против Шведска, поминувајќи го рекордот од 44 гола поставен претходната година од Џими Гривс. Тогаш бил во англиската репрезентација која стигнала во полуфиналето на Европското првенство во 1968, но биле совладани од Југославија во Фиренца. За време на мечот, Чарлтон ја погодил стативата. Во натпреварот за трето место, Англија го совладала Советскиот Сојуз со 2-0.
Во 1969 година, Чарлтон бил награден со РБИ (Ред на Британската Империја) поради придонесот во фудбалот. Потоа следувале и други достигнувања како што е стотиот настап за Англија на натпреварот против Северна Ирска на 21 април 1970 година, кога бил и капитен. На тој натпревар го постигнал и својот 48-ми гол. 49-тиот и последен гол го постигнал еден месец подоцна во победата од 4-0 против Колумбија за време на турнејата за Светското првенство во 1970 година, започната за играчите да се адаптираат на географската висина. Неизбежниот избор на Чарлтон за првенството го направил првиот, а и единствен, англиски репрезентативец кој настапил на четири Светски првенства.
Светското првенство во 1970 година и пензионирање
Кратко пред Светското првенство, Чарлтон бил вмешан во инцидентот Белезица од Богота, во кој тој и Боби Мор биле обвинети за крадење белезица од една златара. Мор подоцна бил уапсен и затворен четири дена пред да биде пуштен на условна, а Чарлтон не бил уапсен.
Англија лесно стигнала до четвртфиналето, каде повторно се соочила со Западна Германија. Чарлтон ја контролирал средината и ги сопрел трковите на Франц Бекенбауер, па Англија стигнала до водство од 2-0. Бекенбауер успеал да постигне гол за Германците и Ремзи го заменил стариот и изморен Чарлтон со Колин Бел кој продолжил да го тестира германскиот голман Мајер и нафрлил одлична топка, која Џоф Херст некарактеритично ја промашил. Западна Германија, која имала навика да се враќа од загубена ситуација, успеала да израмни. Уве Зелер постигнал гол со глава за 2-2. Во продолжението, голот на Џоф Херст бил мистериозно поништен, по што Герд Милер погодил за 3-2 и победа на Западна Германија. Англија испаднала од Светското првенство и после 106 настапи и 49 голови, Чарлтон решил да ѝ стави крај на својата интернационална кариера на возраст од 32 години. На летот кон дома од Мексико, тој побарал од Ремзи повеќе да не го повикува. Брат му Џек го направил истото.
И покрај мислењето на јавноста, замената не ја променила играта бидејќи Франц Бекенбауер постигнал гол пред Чарлтон да го напушти теренот, откако Боби не успеал да го спречи Германецот. И самиот Чарлтон изјавил дека неговата замена не влијаела на играта во документарец што го дал за ББС. Неговиот рекорд во настапи за репрезентацијата траел до 1973 година, кога Боби Мор го престигнал, а во моментов Чарлтон е на четвротото место, зад Мор, Дејвид Бекам и Питер Шилтон, чија кариера за Англија започнала на првиот натпревар по пензионирањето на Чарлтон. До септември 2012 година, рекордот во потигнати голови на Боби Чарлтон сѐ уште стои.
За време на почетокот на 70-тите години до XX век, Манчестер Јунајтед повеќе не се натпреварувал меѓу најдобрите тимови во Англија и во неколку наврати се борел за опстанок во лигата. Некое време, Чарлтон не разговарал со дуругите суперѕвези на Јунајтед, Џорџ Бест и Денис Ло, а Бест одбил да игра на почесниот натпревар за Чарлтон против ФК Селтик, кажувајќи дека „тоа би било лицемерно“. Чарлтон заминал од Манчестер Јунајтед по крајот на сезоната 1972/1973 година, по постигнати 249 гола и поставувајќи рекорд од 758 настапи, рекорд кој подоцна бил надминат од Рајан Гигс во финалето на Лигата на шампионите во 2008 година. Меѓутоа, неговиот рекорд во постигнати голови е сѐ уште недопрен и има голема предност во однос на другите играчи.
Последниот натпревар го играл против ФК Челзи на Стемфорд Бриџ на 28 април 1973 година. Натпреварот завршил со пораз на Јунајтед од 1-0. Последниот гол го постигнал еден месец претходно, на 31 март, во победата со 2-0 над Саутемптон.
Менаџерска кариера
Чарлтон станал менаџер на ФК Престон Норт Енд во 1973 година, потпишувајќи го поранешниот соиграч од Јунајтед и англиската репрезентација, Ноби Стајлс, како играч-тренер. Неговата прва сезона завршила со испаѓање од лигата и, иако повторно почнал да игра, го напуштил Престон во почетокот на сезоната 1975/1976, по несогласувањето со одборот поради трансферот на Џон Бирд во ФК Њукасл Јунајтед. Во почетокот на 1976 година, постигнал еден гол на три настапи за ФК Вотерфорд Јунајтед.
Чарлтон помогнал да се промовираат барањата на Манчестер за Олимписките игри во 1996 и 2000 година и Игрите на Комонвелтот во 2002 година, барањето на Англија за Светското првенство во 2006 година и успешното барање на Лондон за организација на Олимписките игри во 2012 година. Во 1994 година, тој бил именуван за витез и станал член на Англиската фудбалска сала на славните во 2002 година. Кога ја примал оваа награда, тој изјавил: ''„Навистина сум горд што сум вклучен во Салата на славните во националниот музеј. Ова е огромна чест. Ако ги погледнете другите имиња, мора да кажам дека немам ништо против нив. Сите се големи играчи и луѓе и би сакал да можев да играм со нив“''. Тој исто така е почесен претседател на Националниот фудбалски музеј, организација за која изјавил дека не можел да замисли подобар музеј во светот. На 14 декември 2008 година, Чарлтон бил награден со престижната Награда за животно дело од ББС Спорт.
Приватен живот
Боби Чарлтон ја запознал својата сопруга, Норма Бол, на едно лизгалиште во Манчестер во 1959 година и се оженил за неа во 1961 година. Тие имаат две ќерки, Сузен и Андреа. Сузен работела како презентерка за временската прогноза во ББС за време на 90-тите години. Тие сега имаат внуци, вклучувајќи го синот на Сузен, Роберт, кој бил крстен во чест на дедо му.
Во 2007 година, додека ја најавувал неговата автобиографија, Чарлтон открил дека имал долготрајна караница со брат му Џек Чарлтон. Тие ретко разговарале по караницата на неговата сопруга и мајка му Сиси (која починала на 25 март 1996 година на возраст од 83 години). Боби ја немал видено мајка му после 1992 година, како резултат на караницата.
Во книгата, Чарлтон признал дека неговата сопруга не ја сакала мајка му, но го сакала татко му. Сепак, изгледа дека сега браќата повторно разговараат, бидејќи Џек му ја доделил Наградата за животно дело ББС Спорт на 14 декември 2008 година. За време на церемонијата, тој примил стоечка овација додека ја чекал наградата.
Чарлтон почнал да ја губи косата во почетокот на 60-тите години некое време одбивал да оќелави, па почнал да ја чешла преостанатата коса преку ќелавата глава, која му се кревала додека трчал. Овој стил на фризура денес е позната како „Чешлањето на Боби Чарлтон“.
На 6 февруари 2012 година, Сер Боби Чарлтон бил пренесен во болница откако се разболел, каде му извадиле камен од жолчката. Ова го спречило да ја прими Наградата за животно дело од Лауреатите на светскиот спорт.
Клупски
Извор:
Меѓународни
Извор:
Поанкареова група
Поенкареова група, именувана по Анри Поанкаре (1906), за првпат била дефинирана од Минковски (1908) како група на просторни изометрии на Минковски. Тоа е десетдимензионална неабелова група Ли од фундаментално значење во физиката.
Преглед
Просторната изометрија на Минковски има својство дека интервалот помеѓу настаните останува непроменет. На пример, ако сè беше одложено за два часа, вклучувајќи ги и двата настани и патеката што ја зедовте за да одиме од една до друга, тогаш временскиот интервал помеѓу настаните запишани со штоперица што ја носевте со вас би бил ист. Или ако сè се премести на пет километри западно, или пак се сврте на 60 степени на десно, исто така, нема да забележите промени во интервалот. Излегува дека соодветната должина на објектот исто така не е засегната со таква промена. Проверката на времето или просторот (рефлексија) е исто така изометрија на оваа група.
Во Минковскиевиот простор (односно игнорирање на ефектите на гравитацијата), постојат десет степени на слободата на изометрите, кои може да се сметаат како транслација преку време или простор (четири степени, по една по димензија); рефлексија низ рамнина (три степени, слобода во ориентацијата на оваа рамнина); или "поттик" во која било од трите просторни насоки (три степени). Составот на трансформациите е оператор на групата Поанкаре, при што соодветни ротации се произведуваат како состав на парен број на рефлексии.
Поанкареова симетрија
Поанкареовата симетрија е целосна симетрија на специјална релативност. Вклучува:
Последните две симетрии, Ј и К, заедно ја прават Лоренцовата група; полудиректен производ на групата транслации и Лоренцовата група потоа ја произведува групата Поанкаре. За објектите кои се инвариантни под оваа група се вели дека поседуваат Поинкареова инвариантност или релативистичка инвариантност.
Поанкареова група
Поанкареовата група е група на просторни изометрии на Минковски. Тоа е десет-димензионална некомпактна група Ли. Абелијановата група транслации е нормална подгрупа, додека Лоренцовата група е исто така подгрупа, стабилизатор на потеклото. Самата Поанкареова група е минимална подгрупа на афинската група која ги вклучува сите транслации и Лоренцовите трансформации. Поточно, тоа е полудиректен производ на преводот и Лоренцовата група,
R1,3 следи O(1,3),
со групно множење
Друг начин на поставување на ова е дека Поанкареовата група е групно продолжување на Лоренцовата група со векторска претстава за неа; тоа понекогаш се нарекува, неформално, како нехомогена Лоренцова група. За возврат, исто така, може да се добие како групна контракција на групата де Ситер SO (4,1) ~ Sp (2,2), како што полупречникот на де Ситер оди до бесконечност.
Неговите позитивни енергетски унитарни непривлечни претстави се индексираат по маса (ненапатен број) и спин (цел број или половина цел број) и се поврзани со честички во квантната механика.
Во согласност со програмата Ерланген, геометријата на просторот Минковски е дефинирана од Поанкареовата група: просторот Минковски се смета за хомоген простор за групата.
Во квантната теорија на полето, универзалната покривка на групата Поанкаре
R1,3 следи SL(2,C)
и двојното покритие
R1,3 следи Spir(1,3)
се поважни, бидејќи претставите на SO (1,3) не се во можност да ги опишат полињата со спин 1/2, односно фермиони. Овде SL (2, C) е група на комплексни (2x2) матрици со детерминанта на единица.