cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
C++ класи
Деструктори
Деструкторот е обратно од конструкторот. Тој се повикува кога пример од класа е уништен, пример кога објект на класа создаден во блок (во големи загради {}) е избришан после затворањето на заградите, тогаш деструкторот е повикан автоматски. Тој ќе биде повикан при празнење на мемориската локација во која е сместена променливата. Деструкторите можат да се употребуваат за ослободување ресурси, како heap-доделената меморија и отворените податотеки кога примерот на класа е уништен. Синтаксата за декларирање деструктор е слична на онаа од конструкторот. Тука нема излезна величина и името на методот е исто со името на класата со знакот тилда (~) пред него.
IC 1491
Други поделби
Проучување на IC 1491 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3090991.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
C++ класи
Структури за предлошки
C++ дозволува структурите да бидат декларирани како предлошки. Со други зборови, конструктивните членови не е неопходно да дојдат од специфичниот тип. На пример, следната структура спамти две променливи од самосоздадениот тип и има плус преоптоварен оператор. После ова, во главната функција, ние можеме да ја употербуваме двостварната прдложна структура за да складираме променливи од било кои два типа на податоци што ги сакаме.
Сите од погорните соопштенија се точни, бидејќи типовите на податоци одговараат точно. Освен тоа, како што е погоре, структурата или класата на типот на податоци string (класа во библиотека) e искористена исто како типот на конструктивните променливи. Ова покажува дека структурите самите можат да се заменат како предлошки. Строго речено, структурите за предлошки се различни од структурите. Ова е примерливо (толкување со примери) со фактот дека twothings foo; нема да се компајлира, но twothings<int, float> foo; will—only the latter is a fully-defined type. Слично, twothings<int, float> и twothings<int, double> се различни типови. Ова може да биде збунувачко за оние нови предлошки На пример, сè додека float може индиректно да се претвора во double, std::vector нема да се претвора индиректно во std::vector. Како и да е, бидејќи конструкторот на std::vector зазема итератор, следново функционира:
Примената на предлошките во постарите верзии на C++ придонесе за “раѓање” на Стандардната библиотека за предлошки (Standard Template Library).
Својства
Синтаксата во C++ пробува да го направи секој аспект на структурите да изгледа како да е од основните типови на податоци. Поради тоа, преоптоварените оператори дозволуваат структурите да се “злоупотербуваат” исто како integer-от и float-покажувачи броеви, низите на структурите можат да бидат декларирани со помош на средните загради (some_structure variable_name[size]), и покажувачите на структурите можат да бидат дереференцирани на истиот начин како покажувачите во основните типови на податоци.
Потрошувачка на меморија
Потрошувачата на меморија на структурите е помалку од сумата од големината на меморијата од нејзините составни променливи. Да го видиме на пример twonums структурата подолу како пример. Структурата се состои од два integer-и. Во многу сегашни компајлери, integer-ите се 32 битни стандардно, па секоја променлива зазема четири бајти од меморијата. Целата структура, поради тоа, зазема најмалку (или поточно) осум бајти од меморијата, како што следи: +++ | a | b  | +++ Како и да е, компајлерот ќе додаде полнење помеѓу променливите или на крајот од структурата за да го осигура сопственото податочно подредување за дадена сметачка архитектура, често променливите за полнење да бидат 32 битни подредени. Пример, структурата:
може да изгледа: +-+-+--+--+--+++ |c|C|XX|s |XX| i |   d    | +-+-+--+--+--+++ во меморијата, каде што XX се два неупотребени бајти. Како што структурите можат да употербуваат покажувачи и низи за да декларираат и иницијализираат променливи членови, потрошувачката на меморијата на структурите не е неопхоно константна. Друг пример за неконстантна големина на меморијата се структурите за предлошки.
Премин преку обраќање
Многу програмери претпочитаат да го употребуваат знакот & за да ги декларираат аргументите на функцијата вклучуваќи структури. Тоа е бидејќи со употребата на дефернецирањето на само еден збор (вообичаено 4 бајти на 32 битна машина, 8 бајти на 64 битна машина) потребно е да премине во функција, а тоа е мемориската локација на променливата. Спротивно, ако премин-преку-вредност е употребен, аргументот треба да биде копиран секој пат кога функцијата е повикана, што е “скапо” со големи структури.
Резервираниот збор this
За овозможување ефикасна употреба на структури, во С++ е имплементиран резервираниот збор this за повикување функции, конструктори и деструктори, а се однесува на сопствената положба на структурата. Тип на податок од this е покажувач на структура. Резервираниот збор this е посебно важен за функциите на членовите со структурата сама себеси како излезна величина. Како што е прикажано погоре, this е покажувач, па ние треба да го употребиме ѕвездичка (*) или pointer-to-member (->) ја врати излезната вредност на структурата за пресметки. Забележете дека резервираниот збор const се појавува само еднаш во првата линија. Ова е бидејќи испраќачот е сменет од функцијата, додека пак параметарот не е. Кога испраќачката променлива е променета и вратена со повик од функцијата, знакот & може исто така што се употреби и во декларацијата за повратниот тип.
Величко, скопски војвода
„Величко, скопски војвода“ — македонска народна песна. Песната е посветена на Величко Велјанов кој во песната поради носталгија, решил да се врати дома кај мајка му во родното Црешево. Песната е од ајдутски карактер.
Текст
-Величко, скопски војвода
ноќеска гора оставил,
решил при мајка да оди,
силна го тага фанала.
Куќа сум мајко отворил,
у тие горски пештери,
а од тебе кријам одамна,
Проштевај мајко, не жалај,
збогум за навек од мене.
Не можам, мајко комитска,
в' ропство да трпам крваво,
ни да го гледам народот
како се сруши на нозе.
Когај да влезе наближил,
у тоа село Црешево,
наеднаш пушки згрмеа
од сите страни на него.
Извади бомби од појас,
разигра срце јуначко
кога ми леле пукнаа
цела се земја потресе.
CSS селектори
CSS-селектори се збир од правила кои помагаат во одбирањето на одреден елемент или ознака во некој HTML-документ.
Iris × germanica
Германска перуника  (научно: Iris × germanica) ― прифатеното име за вид на цветни растенија од семејството перуники (Iridaceae) попозната како брадеста перуника или германската брадеста перуника. Таа е една од групата со хибридно потекло. Нејзини сорти се I. × g. var. florentina.
Биохемија
Познато е дека произведува изофлавон ирилон, а од ризомите биле направени неколку аналитички студии.
Генетика
Бидејќи повеќето перуники се диплоидни, со две групи на хромозоми. Ова може да се користи за да се идентификуваат хибридите и класификацијата на групите.
Таксономија
За прв пат била објавена и опишана како Iris germanica од страна на Карл Линеј во неговата книга „Species Plantarum“ на страница 38 во 1753 година. Иако, Кју и многу други авторитети наведуваат дека е хибрид, па е именуван како Iris × germanica, со иксот (х) кој го покажува неговиот хибриден статус.
Тоа е европски хибрид, а не вистински див вид. Iris × germanica се смета дека бил природен хибрид помеѓу Iris pallida и Iris variegata (според Линеј), од кои и двете имаат хромозомски број 2n = 24.
Iris germanica е прифатено име од страна на Кралското хортикултурно друштво, и била потврдено од Службата за земјоделско истражување на Министерството за земјоделство на Соединетите Држави на 8 мај 1996 година. Тие исто така навеле дека има непознато потекло.
Именуваните сорти најчесто се продаваат во продавниците како Iris germanica,
Распространетост и живеалиште
Се смета дека Iris × germanica потекнува од Средоземна Европа.
Хагланден
Хагланден е официјален термин кој се однесува на урбанииот регионот буквално наречен  Хагланнден Урбаниот Регион (Stadsgewest Haaglanden). Официјалното мрежно место на Хагланден го користи англискиот превод Хашкиот Регионот. Друг превод се користи Големиот Хашки регион. Терминот, исто така, понекогаш се користи за да се однесува на угнетувањето на Хаг во општа, неформална смисла; "областа на Хаг" или "областа околу Хаг". Оваа област често се третира како единечна единица за организациски или статистички цели.
Iris × germanica
Опсег
Широко е одомаќинета низ Европа.
Хагланден
Хагланден е дел од поголемата Ротердам - Хаг Метрополитенска Област.
Iris × germanica
Одгледување
Тоа обично расте на сончеви места, со добро исцедена почва. Обично задржува некои од лисјата во текот на зимскиот период. Откако ќе процвета во текот на летото е најдобро време за делење и пресадување кога е суво.
Размножување
Може да се размножува со семе и со делење.
Хагланден
Географија
Хагланден се состои од девет општини од Хаг, Зутермер, Ветсланд, Делфт, Лаидсхендам-Ворбург, Пајнакер-Нотдорп, Рајсвајк, Васанер и Миден-Делфланд. Хагската конурбација и конурбацијата на Ротердам на исток се зголемиле до тој степен каде што се речиси споени. Тие се делотворно единствена урбана област, иако имаат одделни влади, транспортни системи итн. Хаг и Ротердам го споделуваат аеродромот Хатер во Ротердам и лесниот железнички систем наречен РандстадРеил. Се разгледува можноста за создавање на официјален метрополитански регион Ротердам - Хаг (Metropoolregio Rotterdam Den Haag), кој ќе има комбинирано население кое ќе достигне 2,5 милиони.
Хагланден се граничи на север со Лајден конурбацијата, кој има околу четвртина милион жители. Овие две области, слично на Хаг и Ротердам, исто така, се зголемиле заедно до точка каде што тие се практично соседни. Хагланден е дел од јужното крило (Заудвлеухел) на Ранстад, кое исто така ги вклучува и конурбациите околу Амстердам и Утрехт. Ова соединување е едно од најважните економски и густо населени области во северозападниот дел на Европа.
Iris × germanica
Хибриди и сорти
Iris × germanica има многу сорти, се смета дека има околу 60.000 достапни сорти. Ова се неколку познати именувани сорти:
Во културата
Во Иран и Кашмир, Iris kashmiriana и Iris × germanica најчесто се одгледуваат на муслиманските гробишта.
Често е насликана, вклучувајќи ги и „Перуники“ (види десно) и „Перуники“ и двете од Винсент ван Гог во 1890 година.
Историја на Коморите
Се верува дека Коморите за првпат биле посетени од феникиски морнари. Најраните жители на островите, според некои извори биле морнарите од Меланезија, кои се населиле овде кон 5 век. Племето Банту очигледно на овие простори се населило кон 14 век главно од бреговите на денешната држава Мозамбик. Во текот на 15 век и 16 век овде се населиле арапски имигранти, кои започнале да ја шират својата религија градејќи џамии. Португалските истражувачи ги посетиле островите во 1505 година. Коморските острови во 1886 година биле колонизирани од страна на Французите. Во 1958 година островите добиле статут на француска територија. Во 1968 година островите добиле можност за самостојно внатрешно управување. На 6 јули 1975 година островите биле објавени за независна држава, а од 1978 година како федерална исламска република. Во текот на 1989 година бил извршен државен удар и бил убиен претседателот Алмед Абдалах. Од прогласувањето на независноста на земјата биле извршени вкупно 19 државни преврати. Политичката нестабилност и дестабилизацијата на земјата се решила во 2001 година кога бил избран новиот устав според кој секој остров има своја широка автономија и свое право да избира свој претседател. Земјата е член од ООН од 1975 година.
1584
1584 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1584 година од новата ера, 584. од вториот милениум, 84. од XVI век и петта од 1580-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7092 и 7093 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6334 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5344 и 5345 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2337.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1584 година се протега во 4220 и 4221, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4280 и 4281 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2127. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 991 и 992 исламска година.
IC 1492
IC 1492 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1492 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 27 м 37,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 5' 8"".
Историја на Камерун
Според изворите,. територијата на денешната држава Камерун била населена уште во времето на неолитот. На овие простори живееле племето Бака односно Пигмејците кои живееле на овие простори најрано за разлика од останатите земји и племиња во Африка. Овие племиња главно живееле на источните и јужните провинции, главно во шумите. Во текот на 5 век и 15 век, на овие простори опстојувала цивилизацијата на племето Сао, која постепено била асимилирана од страна на Канемска империја.
Во текот на 1472 година, за првпат португалските трговци и морепловци престигнале на бреговите на денешен Камерун. Тие во своите патешествија ја опишале флората и фауната на река Бури, нарекувајќи ја Рио Дос Камароеш. Се смета дека името на денешната земја доаѓа од оваа фраза. Кон почетокот на 1800-тите, народот Фулани успеал да го освои поголемиот дел од денешен северен Камерун. Во следните години, европските трговци успеале да ја наметнат својата моќ на овие простори. Населението, како и кај другите африкански земји, главно било користено за трговија со ровоби, кое главно служело за немените на Јужна Америка. Во текот на 1884 година, Камерун станал колонија на Германското Царство, која го дала почетокот на развојот на земјата, подобрувајќи ја инфраструктурата на земјата, но во исто време користејќи го трудот на месното население. По поразот на Германија во Првата светска војна во 1919 година, Камерун бил разделен помеѓу победителите од војната, Франција и Велика Британија. Франција го продолжил економскиот развој на земјата подобрувајќи ја исто така инфраструктурата на земјата, Слично како и претходните власти, така и француските, месното население повторно го користеле за своите потреби. Од друга страна пак, Велика Британија својата територија на Камерун ја управувала од денешна Нигерија. Нигериските работници биле испраќани во јужниот дел на Камерун, кое дополнително предизвикувало незадоволство помеѓу месното население.
Својата независност Камерун ја добил од Франција на 1 јануари 1960 година. Прв претседател на земјата станал Ахмаду Ахиџо. Следната година, на 1 октомври 1961 година, британскиот дел на Камерун исто така добил независност, по кое двата дела формирале Федерална Република Камерун. Ахмаду Ахиџо, кој бил од партијата Камерунски национален сојуз, имал идеја да ги искористи идеите на комунизмот и капитализмот истовремено. Во следните години, земјата доживеала определен економски развој. На 4 ноември 1982 година, за нов претседател на земјата бил избран Пол Бија од Народното демократско движење на Камерун. За разлика од своите претходници, тој се стремил кон подемократско управување. Сепак во негово време, земјата доживеала економски регрес. Во 1990 година, од една група на граѓани била создадена нова република под името Амбазонија. Следувале години на конфликти и анархија.
2079
2079 (Римски бројки) ќе биде година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2079 година од новата ера, 79. од третиот милениум, 79. од XXI век и последна од 2070-тите.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7587 и 7588 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6829 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5839 и 5840 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2832.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2079 година се протега во 4715 и 4716, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4775 и 4776 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2622. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1502 и 1503 исламска година.
Реј Ален
Реј Ален (Ray Allen) (роден на во ) — поранешен професионален кошаркар кој настапувал во НБА за екипите на Милвоки Бакс,Сиетл Суперсоникс,Бостон Селтикс и Мајами Хит.
Тој играл на позицијата бек-шутер, а важи за играч со најголем број на погодени тројки во историјата на НБА. Во својата кариера има освоено еден шампионски прстен (2008) како член на Селтикси. Инаку има забележано настапи на 10 Ол-Стар натпревари, а со репрезентацијата на САД има освоено златен медал на Олимписките игри 2000 година одржани во Сиднеј.
Ширјоо
Ширјоо (死霊) во јапонскиот фолклор се душите на мртвите. Тие се спротивни на икирјоо, кои се душите на живите.
Историја
Класичната книжевност и фолклорните записи оставиле многу спомнувања за ширјоо, и тие имаат различни однесувања. Според јапонскиот речник „Кооџиен“, тие се сметале за онрјоо („одмаздољубиви духови“) кои ги опседнувале луѓето и им фрлале „татари“ (клетви или проклетства), но освен опседнување на луѓето, и содавајќи им страдања како што биле способни икирјоо духовите, постојат и приказни во кои тие ги бараат оние луѓе кои се самоубиле, остануваат или се врзани за местата каде што умреле, и им се појавуваат на луѓето со кои се блиски, поздравувајќи ги, и притоа обидувајќи се да ги убијат за да им прават друштво на другиот свет.
NGC 7402
NGC 7402 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7402 се споменува и како MCG 0-58-10, CGCG 379-13, NPM1G +00.0613.
Откривање
Објектот е откриен на 2 октомври 1856 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7402 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7402 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 7402 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69914. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 569. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 905.
262
262 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 262 година од новата ера, 262. од првиот милениум, 62. од III век и трета од 260-тите.
Корнелие Ковач
Корнелие Ковач ( - ) — српски композитор, пијанист и аранжер. Неговиот татко бил виолинист, а мајка му пејачка во хорот на операта. Брат му, Михајло Ковач, исто така се занимавал со музика како пејач, но подоцна се определил за новинарство и политика.
262
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Корнелие Ковач
Почеток на кариерата
Ковач е роден во Ниш. Својата прва композиција „Пусти тротоари“ Ковач ја создал со четиринаесет години, во 1956 година.
Првиот јавен настап младиот Ковач го имал во суботичката гимназија каде учел, на тогаш популарните чајанки. Својата кариера ја започнал во 1961 година. Благодарение на одличното музичко образование, ја завршил Музичката академија во Сараево, Корнелие е: композитор, пијанист, продуцент и аранжер.
262
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5770 и 5771 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5012 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4022 и 4023 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1015.
Корнелие Ковач
Почеток на кариерата
Во 1961 година, го основал својот прв бенд БКБ, кој во тоа време станал почитуван џез трио. Во 1963 година учествувал на Ју џез фестивалот, кој бил одржан во Блед во Словенија.
Откако бил во многу босански оркестри, му се придружил на сараевскиот најпопуларен рок-бенд,, Индекси. Со нив бил на двомесечна турнеја во Русија.
262
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 262 година се протега во 2898 и 2899, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2958 и 2959 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 805. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 371 и 370 година пред хиџра.
Корнелие Ковач
Индекси
Корнелие Бата Ковач станал член на Индекси во 1966 година и веќе следната година со нив свири на турнеја во СССР.
За сараевските Индекси Ковач ги напишал песните Бој на Мишар (Бој на Мишару) и Ако некогаш бидеш сама (Ако једном будеш сама). Работејќи со Индекси, Ковач стекнал име на композитор и инструменталист, но по отслужувањето на воениот рок, донел одлука да се пресели во Белград и да се обиде со нешто свое.
Во Сараево, во 1967 година, на првиот плеј бек фестивал „Ваш шлагер на сезоната“ (Ваш шлагер сезоне) го освоил првото место со песната „Мојот професор“ (Мој професор).
Захаријас Пападас
Животопис
Захаријас Пападас е роден 1876 година во селото Платанаки, Аркадија во Грција. Како поручник на грчката армија во 1906 година со андартска чета влегол во Македонија и се вклучил во Борбата за Македонија.
Корнелие Ковач
Самостојна кариера
Првите години после Корни групата, композиции од Ковач снимиле Оливера Катарина, Бисера Велетанлиќ, Неда Украден, Мики Јевремовиќ, Миша Марковиќ, Лепа Брена.
Захаријас Пападас
Животопис
Со својата чета ги обиколувал Нередска Планина, Лерин и Пелистер. Во март истат година со чета од 250 души навлегол во Корештата, но бил одбиен од турската армија. На 17 април го нападнал селото Крапешино. . На 18 април со капетанот Вардас (Георгиос Цондос) заробил 45 жители од селото Сребрено по што ликвидирал два мажа и две жени.
Корнелие Ковач
Самостојна кариера
Кон крајот на 1977 година било планирано основање на југословенска супергрупа К2 која требало да ја сочинуваат: Јосип Бочек, Дадо Топиќ, Слободан Марковиќ, Карел Новак (Чарли) Ратко Дивјак. Во 1979 година Корнелие се преселил во Англија каде учествувал во многу музички проекти. Некои од музичарите со кои Корнелие соработувал се:
Захаријас Пападас
Животопис
На 23 април 1906 година убива четворица македоци-егзархисти кај село Трсје.
Корнелие Ковач
Самостојна кариера
Корнелие Ковач пишувал музика за театар, филмови и телевизија. Неговите песни биле на многу албуми кои биле издавани во: Југославија, Шпанија, Франција, Америка, Шведска, Холандија, Финска... Многу од нив достигнале платинест или златен тираж.
Захаријас Пападас
Животопис
На 10 април 1907 година Захаријас Пападас повторно се вратил во Македонија. Ноќта на 7 мај обединетите чети на ЗахаријасПападас, подпоручикот Григорис Фалиреас, капетаните Андреја, Мицо и Флора, го нападнале селото Паљор.
Корнелие Ковач
Самостојна кариера
Од 1979 година, Корнелие Ковач учествувал во многу проекти во Шпанија како продуцент, композитор и аранжер.
Захаријас Пападас
Животопис
Нападот започнал во 9 часот вечерта по што дошло до битка со селската милиција на Македонската револуционерна организација, битката траела цела ноќ.
Корнелие Ковач
Самостојна кариера
Корнелие има три ќерки, Александра, Кристина и Ања. Александра и Кристина се занимаваат со музика и имаат значителен успех во тоа. Бил оженет со Споменка Ковач (текстописец и сценарист).
NGC 2554
NGC 2554 — леќеста галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Захаријас Пападас
Животопис
Во 1932 година селото Паљор е преименувано во Фуфас, псевдоник на капетанот Пападас. Во 1992 година е основан силогосъо (комитет) „Капитан Фуфас“, една од неговите основни цели е „да се засилува грчкото сознание“ на населението.
NGC 2554
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2554 се споменува и како UGC 4312, MCG 4-20-15, CGCG 119-33, IRAS 08149+2337.
Откривање
Објектот е откриен на 28 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2554 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 2554 има привидни димензии од 3,2' х 2,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 17 м 53,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 23° 28' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 147°.
Други поделби
Проучување на NGC 2554 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23256. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 141; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1928. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1364.
Дејан Алексиќ
Дејан Алексиќ (роден на 1 мај 1972) — српски книжевник. На книжевната сцена се појавил во средина на деведесеттите, со првото објавено дело на 22 годишна возраст. Победил на Фестивал на поезија на млади во Врбас во 1995 година. Се смета за еден од најзначајните книжевни творци на помладата генерација. Неговите песни се сместени во бројни зборници и антологии, а преведуван е на англиски, германски, норвешки, бугарски, грчки, македонски, унгарски, словачки, словенечки и руски јазик.
Живее во Краљево и работи како уредник за поезија во книжевното списание Повеља.
Библиографија и награди
Книги со песни:
Поезија и книжевен стил
Поезијата на Дејан Алексиќ најчесто се одликува како неосимболистичка, иако оваа класификација е премногу груба за специфичниот израз на неговите дела. Самиот автор како извор на својата поезија ги наведува поетите со симболистичка ориентации како што се Јован Дучиќ, Милан Ракиќ, Иван Лалиќ и Бранко Миљковиќ, иако тематскиот и стилскиот опсег на неговите дела ги надминува рамките на симболизмот и несимболизмот. Многу често користи класични форми и облици со посебен интерес за прашањето на односот помеѓу формата и содржината, што особено се гледа во потребата да пишува во врзан стих, иако тоа не е чест случај со авторите на помладата генерација.
Алтеплаза
Алтеплазата е тромболитичен лек, кој се користи во третманот на акутен миокарден инфаркт и други сериозни состојби предизвикани од згрутчување на крвта.
Претставува ткивен плазминоген активатор. Одобрен е од страна на FDA за третман на миокарден инфаркт со ST-елевација (STEMI), акутен исхемичен инсулт, акутен масивен пулмонарен емболизам, и оклузија на централен венски проводник (CVAD).
Науел Уапи (езеро)
Науел Уапи  (шпански: Lago Nahuel Huapi) — ледничко езеро во езерскиот крај на северна Патагонија помеѓу покраините Рио Негро и Неукен во Аргентина.
Местоположба
Езерото се наоѓа во истоимениот национален парк „Науел Уапи“ и има површина од 529 км2, и лежи на надморска висина од 765 м. Максималната измерена длабочина од изнесува 438 м. Од езерото истекува Лимајската Река.
Езерото има кристално чиста вода и има просечна површинска температура од 7 °C. Најпопуларен спорт е кајакарството.
„Науелито“
Во почетокот на XX век, според домородните легенди во езерото постои гигантско суштество кое живее во длабочините. Чудовиштето локално е познато под името „Науелито“. Според кажувањата, тоа е слично на Неси и Изгубениот свет.
Месните жители од народот Мапуче го нарекуваат „ел Куеро“ (кожа) поради неговата мазна кожа. Соседното Лакарско Езеро е исто така познато како дом на друго чудовиште, слично на плесиосаурус, кое според домородците е „морска крава“ заби по целото тело.
Членовите на Зоолошката градина во Буенос Аирес при посетата на езерото во 1922 се обиделе да го пронајдат суштеството, но не нашле никакви докази.
Ашраф Хакими
Ашраф Хакими Мух (роден на 4 ноември 1998 година), е марокански фудбалер, играч од одбраната на Париз Сен Жермен, и на мароканската репрезентација.
Технички одлики
Главно игра како десен бек, но тој исто така може да игра и како централен дефанзивец.
Ран животот
Роден во Мадрид од родители со мароканско потекло, Хакими се приклучил во младите категории на Реал Мадрид во 2006 година, од ЦД Колонија Офигеви, на возраст од осум години.
Репрезентативна кариера
По настапите за младите селекиции на Мароко под-17 и под-20 години, Ашрав го направил своето деби за селекцијата под-23 години на 5 јуни 2016 година, во пријателски натпревар против фудбалската репрезентација на Камерун со победа од 1-0.Тој го направил своето сениорско деби на 11 октомври,  со влегувањето како замена за Фудад Чафик во победата од 4-0 против Канада.
Каршијак
Каршијак (позната и како Каршијака, Каршијак Кол) — голема етногеографска област во непосредна близина, јужно од градот Скопје, чии денешни јужни населби влегуваат во оваа област.
Географија и местоположба
Областа Каршијак се наоѓа во јужниот дел на Скопската Котлина, јужно и југоисточно од градот Скопје. Таа ги опфаќа двете падини на планината Водно, и јужната и северната и басените на Маркова Река и Кадина Река. Каршијак на југ се граничи со етногеографската област Гроот, на североисток се спушта до реката Вардар и е отворена кон Скопското Поле и етногеографската област Блатија, на север границата оди покрај реката Вардар и ја одделува оваа област од етногеографската област Скопски Дервен. На запад покрај Сува Гора и Караџица е одделена од Горно Порече. Областа Каршијак е претежно ридско-планинска, само во делот околу реката Вардар и сливот на Маркова Река е претежно рамничарска. Највисока точка е врвот Солунска Глава, 2540 метри надморска височина.
Самиот рејлеф довел до природно издвојување на три под-области, а тоа се: басенот на Маркова Река, басенот на Кадина Река и северната падина на Водно. Понатаму, басенот на Маркова Река, поради рејлефот, населението во минатото го поделило на уште две целини: Горни села и Долни села. Поради миграционите процеси во текот на XVIII век и доселувањето на македонски-муслимански семејства во делот на Горни села, се издвојува уште една целна, Торбешија.
Горни Села се тие што го зафаќаат ридскиот предел, помеѓу левата страна на Маркова Река и јужните падини на планината Водно. Долни села се тие што се наоѓаат во рамничарските предели на Скопското Поле или на границата помеѓу полето и ридот (Драчево, Студеничани). Торбешија е област која ги опфаќа селата кои се наоѓаат околу горното течение на Маркова Река, претежно планинската област околу Караџица и Китка.
Села и населби во Каршијак
Денес, целата област е поделена на 8 општини, кои се дел од Скопскиот Регион. Општините Аеродром, Кисела Вода, Студеничани и Сопиште, целосно се наоѓаат во областа Каршијак, додека пак општините Зелениково, Сарај, Карпош и Центар се делумно во оваа област.
Села и населби под Општина Аеродром:
Села и населби под Општина Кисела Вода:
Села под Општина Сопиште:
Села под Oпштина Студеничани:
Села под Општина Зелениково:
Села под Општина Сарај:
Села и населби под Општина Карпош:
Во минатото, според локалните жители областа била поделена вака :
Горни Села :
Долни Села :
Села во сливот на Кадина Река :
Население
Бројот на населението на областа Каршијак е драстично зголемен поради самата близина до градот Скопје, па така од некогашните 15455 жители во 1900 година, областа Каршијак денес брои над 212000 жители, пред сè поради големиот број на жители на градските населби Кисела Вода, Карпош, Водно, Црниче, Пржино, Аеродром, Лисиче, но и на селските населби како Драчево, Студеничани, Батинци, Горно Лисиче, Долно Лисиче, Сопиште и Припор. Како и во минатото и денес, оваа област е етнички мешана, односно Македонци се 79%, Албанци 10%, Турци 2% и останати. Населението на Каршијак е исто така составено од христијани и муслимани.
Во минатото бројот на Албанци и муслимани бил многу повисок, бидејќи денешните населби околу градот Скопје не постоеле. Околу 1900, етничкиот состав бил следниот: 6412(41%) Македонци-православни, 6231(40%) Албанци-муслимани и 2725(18%) Македонци-муслимани.
Населението на Каршијак било познато по своите карактеристични: говор, носија и обичаи.
Карачали (Драмско)
Карачали  (Μαυρόβατος, Мавроватос) — село во Општина Драма во Драмскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 42 километри југозападно од градот Драма, на надморска височина од 80 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 67 цигани и 67 жители Македонци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според грчката статистика од 1913 година, селото се споменува како разрушена населба, додека според пописот од 1920 година, во селото живееле 7 луѓе.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција.
Во 1927 година, селото било преименувано во Мавроватос.
Демографија
Во 1928 година во селото биле населени 129 грчки бегалски семејства со вкупно 479 луѓе. Така, според пописот од 1928 година во селото живееле 479 лица, додека во 1940 година селото броело 712 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 525 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 679 жители, во 1971 година имало 525 жители, во 1981 година имало 632 жители, додека во 1991 година имало 611 жители. Денеска, населението на селото е 736 жители според пописот од 2011 година.
Берде (поранешен округ)
Бердекрајс (Bördekreis) — поранешен округ во Саксонија-Анхалт, Германија. Соседни окрузи биле (од север во правец на стрелките на часовникот) Оре, слободниот округ Магдебург, Шенебек, Ашерслебен-Штасфурт, Кведлинбург, Халберштат и округот Хелмштет во Долна Саксонија.
Историја
Округот бил создаден во 1994, кога двата окрузи Ошерслебен и Ванцлебен се споиле. Двата претходни окрузи биле создадени во 1816, во време на Прусија и настанале само мали промени низ времето до моментот на нивното спојување во новиот округ.
Географија
Округот го има името од областа во која се наоѓа, Магдебургер Берде. Поради плодната почва развиено е земјоделството.
Највисоката точка е Хајдберг (211 м), источно од Зомерсдорф. Постојат неколку мали реки во округот, најпознатата е Алер.
Теодор I Палеолог
Теодор I Палеолог (грчки: Θεόδωρος Α Παλαιολόγος, Theodōros I Palaiologos, Theodor I Palaiologos, 1355 - 24 јуни 1407 во ) бил византиски деспот на Мореја од 1383 до 1407 година.
Тој бил четвртиот син на византискиот цар Јован V Палеолог и неговата сопруга Елена Кантакузина. Неговиот дедо по мајчина линија бил поранешниот цар Јован VI Кантакузин. Неговите поголеми браќа се царевите Андроник IV и Мануил II.
Во 1376 година Теодор I Палеолог, кој веќе ја имал титулата деспот, добил задача да ја преземе власта во Солун. Пред да ја преземе оваа служба тој бил уапсен и од поголемиот брат заедно со татко му и брат му Мануил донесен во затворот Анемас. Тоа затворање траело во текот на целото управување на Андроник од 1376 до 1379 година. Наскоро по враќањето на престолот на Јован V во Цариград, Мануил повторно му ја дал управата над Солун, а Теодор заминал во Мореја.
Во 1383 година тој пристигнал во Мореја и ја презел власта од Димитар I Кантакузин, синот на Матеј Кантакузин. Тој имал успешни воени походи во 1388 година, а набргу потоа тој го освоил Аргос.
Теодор се оженил во 1384 година за Бартоломео Акцијајоли, ќерка на војводата Нерио I Акцијајоли (1394) од Атина и неговата сопруга Агнес Сарачено. Не е познато дали двајцата имале деца. Непосредно пред неговата смрт Теодор под името „Теодорит“ влегол во монашки ред. Тој починал на 24 јуни 1407 година. Негов наследник станал Теодор II Палеолог (1396 † 1448), малолетниот син на Мануил II.
Некои извори наведуваат дека една ќерка на Теодор била сопруга на Сулејман Челебија, султанот на Едрене во времето на Османлиски интеррегнум.
Мари (река)
Мари (Murray River или ) — најдолга река во Австралија. Се протега 2.375 км и извира во Австралиските Алпи и претежно тече во свиоци низ рамничарските делови во внатрешноста на земјата. Реката ја образува границата помеѓу сојузните држави Нов Јужен Велс и Викторија течејќи на северозапад, а во последните 500 км тече на југ во Јужна Австралија и завршува во езерото Александрина и океанот.
Тече низ неколку езера со колеблив степен на соленост како што се Александрина и Куронг, па кај Гулва се влева во Индискиот Океан (во земјата често наречен Јужен Океан). Иако реката знае да биде обемна, устието е релативно мало и плитко.
Речниот систем игра значајна улога во наводнувањето на обработливите површини по течението, кои имаат најголемо производство на земјоделски култури во земјата.
Географија
Мари сочинува дел од речниот систем Мари-Дарлинг долг 3750 км чиј слив ја опфаќа речиси сета копнена Викторија, Нов Јужен Велс и јужен Квинсленд — една седмина од копнената маса на Австралија. Во споредба со другите реки во светот со слични сливови, Мари има многу помала полноводност и се одликува со големи колебања во текот на годината.
Реката сочинува голем дел од границата помеѓу државите Викторија и Нов Јужен Велс. Самата граница лежи на јужниот брег, така што реката како таква не тече низ Викторија.
Поважни населени места
По течението на Мари се расположени следниве населени места:
Андора на Летните олимписки игри 2004
Андора учествувала на Летните олимписки игри 2004 во Атина, Грција од 13 до 29 август 2004 година.
Атлетика
Андорските атлетичари имале постигнато квалификациски стандарди во следните атлетски дисциплини (најмногу до 3 спортисти во секоја од дисциплините според „А“ стандардот и 1 според „Б“ стандардот).
Густав I (Шведска)
Густав I, роден Густав Ериксон од благородничкото семејство Васа, а подоцна познат како Густав Васа (12 мај 1496 – 29 септември 1560 година), бил крал на Шведска од 1523 година до неговата смрт во 1560 година, претходно самопризнат заштитник на Царството (Шеф на државата) од 1521 година, за време на тековната шведска војна за независност против кралот Кристијан II од Данска, Норвешка и Шведска. Густав почнал да го води бунтовничкото движење по Стокхолмската крвава бања, каде што неговиот татко бил погубен. Изборот на Густав за крал на 6 јуни 1523 година и неговиот триумфален влез во Стокхолм единаесет дена подоцна го означиле конечното отцепување на Шведска од Калмарската унија.
Како крал, Густав се покажал како енергичен администратор со немилосрдна црта, не инфериорен во однос на неговиот претходник, брутално задушувајќи ги последователните востанија познати како Далекарлските бунтови (три во Даларна – кој некогаш бил првиот регион што го поддржувал неговото барање за тронот – едно во Вестергетланд и едно во Смоланд). Тој работел на зголемување на даноците и на реформација во Шведска, заменувајќи ги прерогативите на локалните земјопоседници, благородници и свештенството со централно назначени гувернери и бискупи. Неговото 37-годишно владеење, кое било најдолго од еден зрел шведски крал до тој датум (подоцна поминало на Густав V и Карл XVI Густав) доживело целосен прекин не само со данско-норвешката надмоќ, туку и со Римокатоличката црква, чии средства биле национализирани, со основање на Лутеранската црква во Шведска под негова лична контрола. Тој станал првиот вистински автократски домороден шведски суверен бирократ и бил вешт бирократ и пропагандист, со приказни за неговите главно фиктивни авантури за време на ослободителната борба сè уште широко распространети до ден-денес. Во 1544 година, тој ја укинал изборната монархија на средновековна Шведска и ја заменил со наследна монархија под Домот на Васа, која го држела шведскиот трон до 1654 година. Така, тројца од неговите синови, Ерик XIV, Јован III и Чарлс IX, сите го држеле кралството на различни точки.
Раниот живот
Густав Ериксон, син на Сесилија Мансдотер Ека и Ерик Јохансон Васа, веројатно е роден во 1496 година. Раѓањето најверојатно се случило во замокот Ридбохолм, североисточно од Стокхолм, домот на таткото Ерик. Новороденчето го добило името Густав од дедото на Ерик, Густав Анундсон.
Родителите на Ерик Јохансон биле Јохан Кристерсон и Биргита Густафсдотер од династиите Васа и Стур, соодветно, и двете династии од високо благородништво. Биргита Густафсдотер била сестра на Стен Стур Постариот, регент на Шведска, а нивната мајка била полусестра на шведскиот крал Чарлс VIII. Како роднина и сојузник на вујкото Стен Стур, Ерик ги наследил имотите на регентот во Упланд и Седерманланд кога вториот починал во 1503 година. Иако бил член на семејство со значителни имоти уште од детството, Густав Ериксон подоцна станал носител на имот од многу поголема димензија.
Двата родители на Густав потекнуваат од Грегерс, вонбрачниот син на Биргер Јарл; Таткото на Густав потекнува од Грегерс преку неговата прабаба по мајка Маргарета Карлсдотер, додека мајката на Густав потекнува од него преку нејзиниот татко Магнус Карлсон Ека. Дополнително, Биргита Густафсдотер и Стен Стур (а следствено и Густав) потекнуваат од шведскиот крал Сверкер II преку внуката на кралот Сверкер, Бенедикте Сунесдотер (која била во брак со Свантеполк Кнутсон, син на војводата од Ревал).