cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
АББА
Ѕвезди (1976-1971)
Во март 1976 година, бендот објавил компилација од албумот Greatest Hits, и покрај тоа што имале само 6 од Топ 40 хитови во Велика Британија и САД. Сепак, тој станал нивниот прв број 1 албум во Велика Британија, а исто така го за првпат стигнале до списокот на Топ 50 во САД. Таму тие успеале да продадат повеќе од еден милион примероци. Во исто време, Германија објавила компилација наречена The best of ABBA, која го достигнала повторно првото место. Исто така во овој албум била приклучена и песната Фернандо, која го достигнала првото место во 13 држави, вклучувајќи ги Велика Британија, Германија и Австралија. Песната била распродадена во 10 милиони примероци ширум светот. Во Австралија, песната била на врвот на топ листата 14 недели (и останала така уште 40 недели), поврзувајќи се со песната на Битлси, Hey Jude за најдолготраен број еден, притоа овозможувајќи песната Fernando да стане една од најдобро продаваните синглови на сите времиња во Австралија. Истата година, групата ја освоила првата меѓународна награда, така што со Fernando биле избрани за ,,Најдобра студиска снимка за 1975 година‘‘. Во САД, Fernando го достигнала Top 10 од Cashbox Top 100  и 13 место на Billboard Hot 100. Исто така го достигнале врвот на листата Billboard Adult Contemporary, првиот број еден сингл на АББА во Америка. Четвртиот студиски албум на групата, Arrival, најпродаван албум во Европа и Австралија, претставил едно ново ниво на остварување и во текстопиството и во студиската работа. Тоа предизвикало позитивни критики од повеќе британски неделни весници. Најчестите пофалби биле од американските критичари. Од албумот следеле многу хитови: Money, Money, Money, друг број 1 во Германија и Австралија и Knowing Me, Knowing You, шестиот хит на АББА со место број 1 во Германија и во Велика Британија. Вистинска сензација била Dancing Queen, не само на врвот на топ листите во Велика Британија, Германија и Австралија, но, исто така, го достигнала и првото место во САД. Во Јужна Африка, АББА имала зачудувачки успех со Fernando, Dancing Queen и Knowing Me, Knowing You, со што биле меѓу топ 20 најпродавани синглови за периодот помеѓу 1967-1977 година. Во 1977 година, Arrival бил номиниран за BRIT Award во категоријата за ,,Најдобар меѓународен албум на годината‘‘. Во тоа време АББА биле популарни во Велика Британија, поголемиот дел од Западна Европа, Австралија и Нов Зеланд. Во ДВД-то,на Фрида, Лингстад објаснува како таа и Фелтског се развиле како пејачки, како што снимките на АББА станувале покомплексни во текот на годините. Популарноста на бендот во САД останала во помал обем, а Dancing Queen станал единствениот Bilboard hot 100, број 1 сингл којшто АББА го имале таму, (тие сепак имале уште три синглови на првата позиција на други Билборд табели) Сепак, Arrival станал вистински пробив за АББА на американскиот пазар каде што го достигнал 20 место на списокот на Blboard 200 и добиле злато од RIAA.
Европска турнеја
Во јануари 1977 година, АББА се посветиле на својата прва голема турнеја. Статусот на групата се променил драматично и тие биле сметани за ѕвезди. На 28 јануари, тие ја отвориле долгоочекуваната турнеја во Осло, Норвешка, и извеле прекрасен спектакл кој вклучувал неколку сцени од нивната мини опера ,,The Girl with the Golden Hair‘‘. Концертот привлекол огромно медиумско внимание од цела Европа и Австралија. Тие ја продолжиле турнејата преку Западна Германија, посетувајќи ги Гетеборг, Копенхаген, Берлин, Келн, Амстердам, Антверпен, Есен, Хановер, Хамбург, а завршиле со емисии во Обединетото Кралство во Манчестер, Бирмингем и Глазгов. Исто така имале два распродадени концерти во Ројал Алберт Хол во Лондон. Билетите за овие два концерта биле достапни само со пријави по пошта, а подоцна се открило дека билетарницата добила 3,5 милиони пријави за влезници, што било местото би можело да се пополни 580 пати.
Австралиска турнеја
По европскиот дел од турнејата, во март 1977 година, АББА имале 11 концерти во Австралија пред вкупно 160,000 луѓе. Отворањето на концертот во Сиднеј на 3 март пред публика од 20,000 луѓе, бил откажан поради пороен дожд. По нивното пристигнување во Мелбурн, се одржал граѓански прием во Мелбурн Таун Хол каде што АББА се појавиле на балконот за да ја поздрават толпата од 6,000 луѓе. Во Мелбурн, групата имала три концерти со над 14,500 луѓе на секој концерт, вклучувајќи го и австралискиот премиер Малколм Фрејзер и неговото семејство. На првиот концерт во Мелбурн, дополнителни 16,000 луѓе се собрале надвор од заградената област за да го слушаат концертот. Во Аделаида, групата извела еден концерт на фудбалскиот стадион Вест Лејкс пред 20,000 луѓе, а уште 10,000 луѓе слушале однадвор. Во текот на првите пет концерти во Перт, имало закана со бомба па сите биле евакуирани од Забавниот центар. Патувањето било придружено со масовна хистерија и медиумско внимание опфатено во филмот на АББА: The Movie, во режија на Ласе Халстром.
Во демекври 1977 година, АББА го надоврзале албумот Arrival со поамбициозни 5 албуми, објавени за да се совпаднат со дебито на АББА: The Movie. Иако албумот не бил многу добро примен од критичарите на Велика Британија, сепак имал повеќе светски хитови ширум светот: The Name of the Game и Take a Chance on Me. И двата хита биле на врвот на англиските топ листи, и го достигнале 12 и 3 место на списокот на Billboard Hot 100 во САД. Иако Take a Chance on Me не била на врвот на американските топ листи, се покажала како најголемиот хит на АББА таму, со голема продажба на Dancing Queen. Албумот, исто така ги вклучувал и Thank You for the Music.
Турнеи во Северна Америка и Европа
Во средината на јануари 1979 година, Бјорн и Агнета објавиле дека ќе се разведат. Вестите предизвикале интерес за медиумите, со што излегле многу шпекулации за иднината на групата. АББА ги увериле на новинарите и нивните обожаватели дека групата нормално ќе продолжи со својата работа и дека разводот нема да има никакво влијание на тоа. Сепак, медиумите продолжиле да ги прашуваат за ова во интервјуата. За да избегат од овој новинарски метеж и да се врата на својата работа, Бени и Бјорн тајно отпатувале во Compass Point Studios во Насау, Бахами, каде што за две недели ги подготвиле песните за нивниот следен албум.
Шестиот студиски албум на групата, Voulez-Vous, бил објавен во април 1979 година, насловната нумера која била снимена во Criteria Studios во Мајами, Флорида со помош на Том Дауд. Албумот бил на врвот на топ листите низ цела Европа и во Јапонија и Мексико, потоа хит Топ 10 во Канада и Австралија, а Топ 20 во САД. Ниту една песна од албумот не станал хит на листите во Велика Британија, но Chiquititа, Does Your Mother Know, Angel eyes и I Have a Dream биле Топ 5 хитови таму. Во Канада, I Have a Dream станал вториот број 1 на АББА на листата RPM Adult Contemporary (откако претходно прво место беше Fernando). Исто така во 1979 година, групата го издала нивниот албум Greatest Hits Vol. 2, кој имал сосема нова песна, Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight), уште еден хит во Германија и Велика Британија.
Врв на популарноста
Во март 1980 година, АББА отпатувале во Јапонија каде што при нивното пристигнување на Меѓународниот аеродром Нарита, биле пречекани од илјадници обожаватели. Групата одржала 11 концерти со преполни сали, вклучувајќи и 6 емисии во Будокан во Токио. Оваа турнеја била последната во нивната кариера. Во летото на 1980 година, групата го издала синглот The Winner Takes It All, кој го достигнал 8 место на британските топ листи ( и нивниот прв сингл од 1978 година). Песната била погрешно разбрана бидејќи била напишана за брачните проблеми на Бјорн и Агнета. Бјорн Улвеус го напишал текстот, но изјавил дека не се однесувал на нивниот развод. Фелтског пак, постојано повторувала дека таа не била причината поради која тие се разделиле. Во САД, песната го достигнала 8 место на списокот на Billboard Hot 100 и станал вториот број 1 Billboard Adult Contemporary. Исто така песната била повторно снимена од страна на Андерсон и Улвеус, со друг следечки вокал, француската пејачка Миреј Матје. Песната била преименувана во Bravo Tu As Gagné, со француски текст напишан од Ален Бубил. Истата година во ноември, АББА го објавиле нивниот седми албум,Super Trouper, којшто се одразил на нивниот стил со употреба на повеќе синтисајзери и лични текстови.
Тоа го поставил рекордот за најмногу нарачки за британскиот албумот, така што биле направени 1 милион копии уште пред тој да биде издаден. Вториот сингл за албумот, Super Trouper, исто така го достигнал првото место во Велика Британија. Друга песна од албумот Lay All Your Love on Me која била издадена во 1981 година, како 12-инчен сингл во неколку одбрани територии, успеал да го достигне врвот на Billboard Hot Dance Club Play и го достигнал 7 место на британските топ листи. Со тоа, песната станала највисоко рангирана 12-инчна песна издадена во историјата на британската топ листа. Исто така, во 1980 година, АББА снимиле компилација на шпански јазик, наречена Gracias Por La Música. Овој албум бил издаден и во држави каде се зборувал шпански јазик, како и во Токио и Австралија. Албумот достигнал голем успех, а заедно со шпанската верзија на Chiquitita, се сигнализирал пробивот на групата во Латинска Америка. ABBA Oro: Grandes Éxitos, шпанскиот еквивалент на ABBA Gold, бил издаден во 1999 година.
Последен албум и настапи (1981-1982)
Во јануари 1981 година, Бјорн Улвеус се оженил со Лена Калерсо, а менаџерот Стиг Андерсон го прославил неговиот 50-ти роденден со голема забава. За оваа пригода, АББА ја снимиле песната Hovas Vittne (игра на зборови за шведското име за Јеховините сведоци и Хова, родното место на Андерсон), како почит кон него и била објавена само на 200 винилски плочи, кои биле подарени само на гостите на забавата. Овој сингл бил колекционерски баран. Во средината на февруари 1981 година, Андерсон и Лингстад објавиле дека поднеле барање за развод. Се ширеле гласнини дека нивниот брак се борел за опстанок веќе неколку години и дека Бени веќе сретнал друга жена, Мона Норклит, со која се оженил во ноември 1981 година. Бјорн и Бени имале текстописни сесии во текот на пролетта 1981 година, а сесиите за снимањето започнале во средината на март. На крајот од април, АББА ја снимиле емисијата ,,Дик Кејвет се среќава со АББА‘‘ (Dick Cavett Meets ABBA), предводена од водителот Дик Кејвет. The Visitors, осмиот и последен албум на АББА, покажал текстописна зрелост чувство на недостатокот во нивните претходни снимки. Но сепак, групата била постаена во поп жанрот, кој опфаќал прилечни звуци. Иако името на албумот не било откриено за време на објавувањето, според Улвеус, името се однесувало на тајни состаноци одржани против одобрувањето на тоталитарните влади во Советските држави. Други песни пак биле биле наменети за неуспешни врски, закани од војната, стареење, губење невиност. Единствениот славен објавен сингл на албумот One of Us, бил деветтиот број 1 на АББА во Германија и лебедовата песна од нивните шеснаесет Toп 5 синглови на листата во Северна Африка. One of Us бил последниот Toп 10 хит во Велика Британија. Иако албумот го достигнал врвот на листите во Европа, вклучувајќи ги Велика Британија и Германија, The Visitors, не бил толку успешен како претходните албуми. Неговата продажба драстично опаднала во Јапонија, Франција и Австралија. Една песна од албумот, When All Is Said and Done, бил издаден како сингл во Северна Америка, Австралија и Нов Зеланд и достојно станал последниот Toп 40 хит во САД (водејќи на американската листа до 31 декември 1981 година). Исто така го освоиле и US Adult Contemporary Top 10 и 4 место на RPM Adult Contemporary chart во Канада. Авторот на песната The Winner Takes It All и One of Us се справувал со болно искуство од разделувањето со партнерката, иако кон траумата се гледало пооптимистички. Со објавената приказна за разводот на Бени и Фрида, шпекулациите ги зголемиле тензиите во рамките на групата.
Последните снимки
Во пролетта 1982 година, почнале сесиите за пишување песни и групата се собирала за да се направат повеќе снимки. Плановите не биле целосно јасни, но се дискутирало за да се направи нов албум и се дал предлог за мала турнеја. Сесиите за снимање во мај и јуни 1982 година биле напорни, па само три песни биле снимени: You Owe Me One, I Am the City and Just Like That. Андерсон и Улвеус не биле задоволни со исходот, така што лентите биле откажани, а групата зела летен одмор.
Тие се вратиле назад во студиото во август, а групата ги сменила плановите за остатокот од годината. Тие сакале да издадат двоен албум за Божиќ, кој ќе ги содржи сите нивни хитови. Албумот бил насловен The First Ten Years. Биле одржани нови сесии за снимање и пишување песни. Во текот на октомври и ноември тие ги издале песните: The Day Before You Came, Cassandra и Under Attack/You Owe Me One. Ниту една песна не станала Toп 20 во Велика Британија, иако The Day Before You Came станал Toп 5 хит во многу европски држави како што се Германија, Холандија и Белгија. Албумот бил прво место во Велика Британија и Белгија, Top 5 во Холандија и Германија и Toп 20 во многу други држави. Under Attack, последниот хит на групата пред да се распаднат, бил Toп 5 хит во Холандија и Белгија.
I Am the City и Just Like That останале неиздадени синглови од албумот. I Am the City на крајот била објавена како дел од албумот More ABBA Gold во 1993 година, додека пак Just Like That била вклучена во неколку други песни препеана од други пејачи, продуцирана од Улвеус и Андерсон. Преработени верзии на стиховите завршиле во мјузиклот Chess. Хорскиот дел на Just Like That бил вклучен во репроспективен сет во 1994 година. И покрај многубројните барања од обожавателите, Бјорн и Бени сè уште одбивале да ја издадат верзијата на АББА за Just Like That, иако подоцна целосната верзија била пиратирана.
Последните настапи
Бени и Бјорн започнале да соработуваат со Тим Рајс во почетокот на 1982 година. Тие пишувале песни за музичкиот проект Chess. Агнета и Фрида биле сконцентрирани на соло кариери. Додека Бени и Бјорн работеле на мјузиклот, понатамошната соработка продолжила помеѓу нив тројцата со мјузиклот Abbacadabra, продуциран во француска телевизија. Тој бил детски мјузикл кој содржел 14 песни на АББА.Мјузиклот бил емитуван на Божиќ на француската телевизија, а подоцна била направена и холандска верзија. Претходно, Бубил го напишал францускиот текст за The Winner Takes It All за Миреј Матје
Фрида Лингстад, која неодамна се преселила во Париз, учествувала во француската верзија и го снимила синглот Belle, во дует со францускиот пејач Даниел Балавоан. Песната била обработка на песната на АББА Arrival.
Сите четири члена за последен пат се појавиле јавно во јануари 1986 година, и тоа како пријатели, а не како членови на АББА. Тие за себе снимиле видео снимка, акустична верзија на Tivedshambo, која била првата песна напишана од нивниот менаџер Стиг Андерсон. Песната била изведена на шведската телевизија за 55 роденден на Андерсон. Четворицата се немале видено повеќе од 2 години. Во 1986 година бил издаден ABBA Live, којшто содржел јавни настапи на групата од 1977 година до 1979 година.
На неколку настапи, Бени Андерсон настапувал со неколку стари песни на АББА. Во јуни 1992 година, тој и Бјорн се појавиле со групата U2 на концерт во Стокхолм, пеејќи го рефренот од Dancing Queen. Неколку години подоцна, за време на последниот концерт на B & B во Стокхолм, Андерсон се приклучил во бисот на пијаното. Андерсон често додавал песни од АББА кога изведувал со бендот BAO. Тој исто така свирел на пијано за време на снимањето на новите песни на АББА, Like an Angel Passing Through My Room, со оперската пејачка Ана Софи вон Отер и When All Is Said and Done со Швеѓанката Викторија Толстој. Во 2002 година, и Андерсон и Улвеус направиле а капела изведба на првата верзија на Fernando, прифаќајки ја наградата во Лондон. Лингстад снимила а капела верзија на Dancing Queen заедно со шведската група The Real Group во 1993 година. Исто така повторно ја снимила I Have a Dream со швајцарскиот пејач Дан Даниел во 2003 година.
Распаѓање на групата
АББА никогаш не го објавиле официјално нивното распаѓање. Нивната последна изведба како група била на британската телевизиска програма The Late, Late Breakfast Show (во живо од Стокхолм), на 11 декември 1982 година. Во јануари 1983 година, Фелтског започнала со сесии за соло албум, како што Лингстад успешно го издала албумот Something's Going On неколку месеци претходно. Бени и Бјорн, во меѓувреме започнале со текстописни сесии за мјузиклот Chess. Во интервјуата, тие го негирале распаѓањето на групата (,,Кои сме ние без нашите дами? Иницијалите на Брижит Бардо?‘‘), а Лингстад и Фелтског изјавувале дека групата работи на нов албум. Настанал внатрешен судир помеѓу групата и нивниот менаџер, а членовите на бендот ги продале нивните акции на Polar Music во текот на 1983 година. Освен појавувањето на телевизија во 1986 година, групата не се појавила повторно заедно сè до нивното повторно спојување на шведската премиера за филмот Мама Миа на 4 јули 2008 година.
Во интервју за Сандеј Телеграф по премиерата, Бјорн и Бени потврдиле дека немало што да ги примами за да се вратат заедно на сцената. Бјорн Улвеус рекол: ,,''Никогаш повеќе нема да се појавиме на сцената.. Едноставно нема мотивација за одново да се групираме. Парите не се фактор и би сакале луѓето да нè запомнат онакви какви што бевме. Млади, темпераментни, полни со енергија и амбиција. Помнам дека Роберт Плант рече дека Led Zeppelin биле бенд којшто држи до своето и тоа го тера човек да се подзамисли..''. ‘‘. Сепак, на 3 јануари 2011 година, Фелтског за која се сметало отсекогаш дека била најизолираниот член на групата, а воедно и најголемата пречка за нивното повторно соединување, ја отворила можноста за обединување на еднократен аранжман. Таа признала дека сè уште не им ја претставила идејата на другите членови. Во април 2013 година, таа ги искажала нејзините надежи за обдинување, во интервјуто за Die Zeit, наведувајќи: Ако ме побараат, ќе кажам да.
Преродбата во 90-тите
Истата година, членовите на АББА се разотишле по своите патишта. Француската продуцентска куќа на емисијата (телевизискиот мјузикл Abbacadabra) предизвикала нов интерес за музиката на групата. Откако привекле малку внимание за време на средината и крајот на 80-те години на 20 век, музиката на АББА доживеала препород во раните 90-те години на 20 век. Тоа се случило благодарение на британското поп дуо Erasure, кое ги објавило насловните верзии на песните на АББА, достигнувајќи ги врвовите на топ листите во 1992 година. Како што U2 пристигнаа во Стокхолм за да го одржат концертот во јуни истата година, бендот им даде почит на АББА, поканувајќи ги Бјорн Улвеус и Бени Андерсон да им се придружат на сцената и да ја препеат Dancing Queen, да свират на гитара и клавијатура. Во септември 1992 година било издаден АBBА Gold : Greatest Hits, нов компилациски албум. Синглот Dancing Queen, добил шанса да се промовира преку радио во Велика Британија, летото 1992 година. Песната се вратила на британската Toп 20 листа во август истата година, овој пат достигнувајќи го 6 место.
Во 1994 година, два австралиски култни филма го привекле вниманието на светските медиуми, коишто биле фокусирани на восхитувањето на АББА. Тие филмови биле: The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert и Muriel's Wedding. Истата година, Thank You for the Music сет од 4 диска кој ги содржел сите хитови на групата, бил издаден со вклучување на сите 4 члена. АББА наскоро била призната и прифатена од страна на други изведувачи: Еван Дандо од The Lemon heads снимил верзија на Knowing Me, Knowing You. Шинид О‘Конор и Бојзонис Стивен Гејтли ја снимиле Chiquitita, Танита Тикарам, Бланкманж и Стивен Вилсон им оддале почит на песната The Day Before You Came. Клиф Ричард ја извел песната Lay All Your Love on Me, додека пак Дајони Ворик, Петар Керера и Celebrity Skin снимиле нивна верзија на песната SOS. Алтернативниот рок-музичар од САД, Маршал Креншоу, исто така направил верзија на Knowing Me, Knowing You која ја свирел на неговите концерти, а пак легендарниот англиски латино пејач Ричард Даниел Роман, признал дека АББА му извршиле големо влијание во неговата кариера. Шведскиот метал гитарист Ингви Малмстин, ја извел Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight), со малку променет текст.
Биле издадени уште два компилациски албума на АББА. Признанието на АББА се совпаднало со прославата за 25 годишнината и содржело 17 песни, од кои некои биле специјално снимени за ова издание. Втор албум со 12 песни бил издаден во 1999 година, насловен како ABBAMANIA, чиишто приходи биле наменети за добротворната организација Youth Music во Англија. Албумот ги содржел новите верзии на следниве песни: забележителни песни од Madness (Money, Money, Money), Culture Club (Voulez-Vous), The Corrs (The Winner Takes It All), Steps (Lay All Your Love on Me, I Know Him So Well), и Thank ABBA for the Music. Тие биле изведени од неколку уметници и претставени на Brits Awards истата година.
Во 1997 година, била формирана уште една група, ABBA Teens, која била преименувана во A-Teens. Првиот албум на групата, The ABBA Generation, содржел неколку поп песни на АББА од 1990 година. Албумот бил светски познат, а исто така и наредните албуми. Групата се растурила во 2004 година поради исцрпувачкиот распоред кој го имале и поради тоа што некои сакале да градат соло кариери.
На полуфиналето за Евровизија во 2004 година, одржан во Истанбул, 30 години откако АББА победиле на натпреварот во Брајтон, сите четири члена направиле кратко појавување во специјално видео направен за овој чин. Видеото било насловено како Our Last Video Ever. И други добро познати ѕвезди како Рик Мајал, Шер и Еди од Iron Maiden, се појавиле во видеото. Тоа не било вклчено во официјалното ДВД-издание од Евровизијата, но било издадено посебно ДВД-издание, преименувано во The Last Video на барање на АББА.
Во 2005 година, сите четири члена на групата се појавиле заедно во Стокхолм за премиерата на мјузиклот Mamma Mia!.
На 4 јули 2008 година, сите членови на АББА се соединиле за шведската премиера на филмот Мама Миа. Тоа било само вторпат кога тие се појавиле заедно во јавноста од 1986 година. За време на појавувањето, тие повторно нагласиле дека немале намера никогаш повторно да се соединат,
Во ноември 2008 година, сите осум студиски албуми, заедно со деветтиот кој содржел поретки песни, бил издаден како The Albums. Бил успешен на неколку листи, искачувајќи се на четвртото место во Шведска и Top 10 во неколку европски територии. Во 2008 година, Sony Computer Entertainment Europe, во соработка со Universal Music Group Sweden AB, го објавиле SingStar ABBA и на PlayStation 2 и на PlayStation 3 видеодисплејот. Тоа било дел од музичките видео игри SingStar. Верзијата PS2 содржела 20 песни на АББА, додека пак PS3 содржел 25 песни.
На 22 јануари 2009 година, Фелтског и Лингстад се појавиле заедно на сцената на Swedish music award Rockbjörnen ( за ,,животно дело‘‘). Во едно интервју, двете жени ја изразиле својата благодарност за почесната награда и им се заблагодариле на обожавателите. На 25 ноември 2009 година, PRS за музика најавиле дека британската публика гласале за АББА како бенд којшто најмногу би сакале да го видат соединет. На 27 јануари 2010 година, ABBAWORLD, изложба од 25 интерактивни и аудиовизоелни активности на групата, била претставена во изложбениот центар Earls Court во Лондон. Според мрежното место на изложбата, ABBAWORLD била одобрена и целосно поддржана‘‘ од страна на членовите на групата.
Mamma Mia била издадена како една од првите неколу непремиерни песни за онлајн играта RPG Bandmaster. На 17 мај 2011 година, Gimme! Gimme! Gimme! била додадена како непремиерна песна за опслужувачот Bandmaster Philippines. На 15 ноември 2011 година, Ubisoft објавиле игра со танцување наречена ,,ABBA: You Can Dance, for the Wii‘‘.
Снимањето песни
Во студиото тие биле перфекционисти и работеле на нивните песни без престан сè додека не го постигнале посакуваниот ефект. Агнета рекла дека тие не се откажувале и дури останувале до доцните часови со цел да изработат нешто што е можно да биде најдобро. За пример земете ја песната Summer Night City. Тие воопшто не биле среќни со тоа како излегла таа и трудот кој го вложиле во неа.
Основниот ритам за песната го започнувале со тапанар, гитарист и басист. Сите останати аранжмани: вокали, други инструменти, се додавале на оваа основа. Следувале вокалите а наштимувањето на оркестарот останувало за на крај.
Работејќи во студиото и жените давале свои идеи. Бени и Бјорн отсвирувале некои песни и тие давале предлози и коментирале за нив, особено кажувале ако нешто не е во ред. Според Агнета, жените го имале последниот коментар за тоа како треба да биде конечниот текст на песната. Фрида рекла: ",,Кога се собираме околу пијаното за да си ги наштелуваме гласовите, секогаш наоѓаме нешто што послужува како следечки вокали‘‘."Откако се средуваат вокалите и се наштимува оркестарот, им биле потребни 5 дена за да ја склопат песната.
Успехот во САД
За време на нивната активна кариера од 1972 до 1982 година, АББА достигнале 14 Toп 40 синглови на листата Billboard Hot 100 (13 на Cashbox Top 100), од кои 10 биле Toп 20 на двете листи. Dancing Queen била прво место на Toп 10. Иако песните Fernando и SOS не успеале во првите 10 песни на листата Billboard Hot 100, сепак тоа го достигнале на списокот на Cashbox и Record World. Групата исто така имала 12 Toп 20 синглови на Billboard Adult Contemporary. Fernando и The Winner Takes It All го достигнале првото место. Dancing Queen и Take a Chance on Me добиле злато од RIAA. Девет албума на АББА биле меѓу првите на листата. Седум од нив биле помеѓу првите 50. Пет албума добиле златен сертификат од RIAA, додека три добиле платинарен статус (продавајќи повеќе од еден милион копии).
The Rock and Roll Hall of Fame
На 15 март 2010 година, АББА биле претставени во Куќата на славите на рокенролот од членовите на Bee Gees, Бари Гиб и Робин Гиб. Церемонијата се одржала во Њујорк во Валдорф Асторија Хотел Претставници на групата биле Ани-Фрид Лингстад и Бени Андерсон.
Мода, видеа, рекламни кампањи
АББА снимиле видеа бидејќни нивните песни биле хитови во повеќе држави, а јавни настапи во сите држави не можеле да се одржат. Ова исто така било направено со цел да се намали нивното патување, особено за држави до каде што би им требало неколу часови за да стигнат. Фалтског и Улвеус имале две мали деца, а Фалтског која се плашела од летање со авион, не сакала да ги остави децата за толку долго време. Менаџерот на АББА, Стиг Андерсон, сфатил дека покажувањето на видео на телевизија за да се рекламира песна или албум, овозможувал полесна и побрза изложеност на албумот. Некои од видеата станале класици поради костимите кои ги носеле во 70-те години на 20 век. Исто така се одразувало и групирањето на членовите во комбинирање на паровите, преклопување на лицето на еден пејач со друг, и спротивставени едни према други.
Во 1976 година, АББА учествувале во рекламна кампања на Matsushita Electric Industrial (денешниот Panasonic), која била дизајнирана за да се промовира брендот National. Оваа кампања била создадена првично за Австралија, каде што National бил сè уште примарниот бренд кој го користеле Matsushita. Брендот ,,Panasonic‘‘ не бил претставен во Австралија и покрај неговата широка употреба во другите делови на светот како што е САД. Сепак, кампањата исто така била емитувана во Јапонија. Биле претставени пет реклами, секоја траела приближно 1 минута и секоја ја содржела песната National Song отпеана од АББА. Во оваа песна биле искористени мелодии и интструментални аранжмани од Fernando, но со нов текст кој го промовирал National. Биле вметнати и неколку слогани од National за нивно рекламирање.
Политичка контроверзност
Во септември 2010 година, Андерсон и Улвеус ја критикувале десничарската Данска народна партија, за користење на нивната песна Mamma Mia (со изменет текст) на нивните собири. Бендот се заканил дека ќе поднесе тужба против партијата, истакнувајќи дека тие никогаш не дозволиле некому нивната музика да биде користена за политички цели и дека немале никаков интерес за поддржување на партијата. Нивната издавачка куќа Universal Music, изјавиле дека никакви законски дејства не биле преземени бидејќи не бил постигнат никаков договор.
Мурат Боз
Мурат Боз (7 март 1980 година), турски пејач, текстописец и глумец. По завршувањето на основното и средното образование во родното место, Карадениз Ерешли се пресели во Зонгулдак и се насели во Истанбул. Тој го заврши Истанбулскиот информатички универзитет во 1999 година, а по завршувањето на ова училиште го продолжи своето образование на Истанбулскиот технички универзитет. Во истите години, тој пееше вокал за Таркан.
Првите години
Мурат Боз, е роден на 7 март 1980 година, во провинцијата на Турција во црноморскиот округ Зонгулдак Ерегли, Ајше по Недрет и Чафер Али Боз двојка своето прво дете беше роден како второ дете дојдел. По завршувањето на основното и средното образование во оваа област, нејзината мајка го насочила Боз кон музички натпревари и ја подготвила да оди во средно училиште за ликовни уметности. Боз ги освоил испитите за таленти што ги запишал во 1995 година и ја започнал Истанбулската анатолиска гимназија за убави уметности и тука студирал 4 години. На училиште, тој зеде лекции по пијано и виолина. Во 1998 година, таа беше победник на Интер-средношколскиот натпревар за музика и народни игри, организиран од весникот „ Милијет “, подоцна се приклучи на одделот azzез Вокал на универзитетот во Истанбул Билги. По завршувањето на ова училиште, тој го започнал Истанбулскиот технички универзитет Турски музички конзерваториум за музика.
Аугусто Пиноче
Аугусто Хосе Рамон Пиноче Угарте (Augusto José Ramón Pinochet Ugarte), познат како Аугусто Пиноче ( — ) — чилеански генерал и диктатор кој ја презел власта со државниот удар од 11 септември 1973 година. Тој бил началник на Генералштабот на Чилеанската армија (1973-1998 година), претседател на владината хунта на Чиле (1973-1981 година) и претседател на Чиле од 1974 до 1990 година кога ја предал власта на демократски избраниот претседател Патрицио Ајлвин.
До почетокот на 1972 година, Пиноче бил општ началник на Генералштабот на Чилеанската армија. На 23 август 1973 година бил унапреден во главен началник на началник на Генералштабот на Чилеанската армија од страна на претседателот Салвадор Аљенде. На 11 септември 1973 година, Пиноче го предводел државниот удар со кој биле соборени Аљенде и социјалистичката влада. Во декември 1974 година, воената хунта го назначила за свој претседател, меѓутоа воздухопловни сили на генералот Густаво Гузман не се согласувале со тоа.
Од самиот почеток, хунтата спроведувала остри мерки против своите политички противници. Според различни извештаи и истражувања околу 1.200-3.200 биле убиени, околу 80.000 биле интерниран и околу 30.000 луѓе биле измачувани од страна на неговиот режим, вклучувајќи жени и деца.
Под влијание либералните чилеанските економисти познати како The Chicago Boys, Пиночевиот режим започнал со спроведување на серија на економски реформи, стабилизација на валутата, тарифно кратење, отворање на пазарите на Чиле за глобалната трговија, приватизација на социјална сигурност, приватизацијата на стотици индустрии кои биле под контрола на државата. Овие политики довеле до т.н Чилеанско економско чудо. Економските политики на Пиноче се продожени и засилени од владите кои го наследиле по возобновувањето на демократијата во 1990 година, Чиле денес има најстабилна економија во Латинска Америка, иако некои од експертите го оспоруваат наследство од реформите на Пиноче.
Пиночевиот режим добил законска основа преку контроверзниот плебисцит од 1980 година, кога бил донесен нов Устав изготвен од страна на владина комисија. Плебисцитот од 1988 година (во кој 56% гласови биле против продолжување на Пиночевата власт), доведоа до демократски избори за претседател и Парламентот. По мирното повлекување од чело на државата во 1990 година, Пиноче продолжил да ја извршува должноста началник на Генералштабот на Чилеанската армија до 10 март 1998 година, кога станал доживотен сенатор, според устaвот од 1980 година донесен од неговиот режим.
Во 2004 година, чилеански судија Хуан Гузман Тапија пресудил дека Пиноче е здравствено способен да одговара пред суди и го сместил во домашен притвор. По Пиночевата смрт, 10 декември 2006 година, во Чиле сè уште се водат околу 300 кривични пријави против него, за бројни прекршувања на човековите права, даночно затајување и проневера за време на неговото 17 годишно владеење и потоа. Пиноче беше обвинет за коруптивно стекнување на богатство од висина од 28.000.000 $ или повеќе.
Потекло и образование
Пиноче е роден во Валпараисо. Неговиот татко Аугусто Пиноче Вера бил потомок на бретонски имигранти, а неговата мајка Авелина Угарте Мартинез имала баскиско потекло. Се образувал во Богословијата Сан Рафаел во Валпараисо, Институтот Рафаел Аритзија во Куљота, Школата Француски Отци во Валпараисо, а во 1931 година се запишал при военото училиште во Сантјаго. Во 1935 година, по четири години на студии, дипломирал со ранг на alférez потпоручник во пешадијата.
Воена кариера
Во септември 1937 година, Пиноче бил назначен во "Chacabuco" полкот, во Консепсион. Две години подоцна, во 1939 година, бил унапреден во подполковник и бил преместен во "Maipo" полкот, при воениот гранизонот во Валпараисо. Се вратил во пешадиското училиште во 1940 година. На 30 јануари 1943 година, тој се оженил Лусија Хириарт Родригес, со која имал пет деца: Инес Лусија, Марија Вероника, Жаклин Мари, Аугусто Освалдо, и Марко Антонио.
Кон крајот на 1945 година, Пиноче бил назначен во "Carampangue" полкот во северниот град Икике. Три години подоцна, се запишал во Воената академија, меѓутоа морал да ги одложи своите студии, бидејќи, како најмлад офицер, морал да изврши мисија во јагленската област Лота. Следната година ги продолжил студии во Академијата, по добивањето на чинот офицер началник на Генералштабот, во 1951 година, се вратил да предава во воено училиште. Истовремено работел како помошник на помошниците на Академијата, предавајќи воена географија и геополитика. Бил активен како уредник на списанието Cien Águilas ("Сто орли"). На почетокот на 1953 година, со ранг мајор, бил испратен во полкот "Rancagua" во Арика. Додека е таму, бил назначен за професор на Воената академија, и се вратил во Сантјаго да ја преземе новате позиција.
Во 1956 година, Пиноче и група на млади офицери биле избрани да формираат воена мисија која требало да соработува со Воената академија на Еквадор во Кито. Останал во Кито три и пол години и се посветил на проучување на геополитиката, воена географија и разузунување. Кон крајот на 1959 година се вратил во Чиле и бил назначен во Главниот штаб на 1-та армиска дивизија со седиште во Антофагаста. Следната година, бил назначен за командант на полкот "Esmeralda".
Поради постигнатиот успех, бил назначен за заменик директор на Воената академија во 1963 година. Во 1968 година, бил именуван за началникот на штабот на 2-та армиска дивизија, со седиште во Сантјаго, кон крајот на таа година, бил унапреден во бригаден генерал и врховен командант на 6 - та дивизија. Исто така бил назначен за гувернер на провинцијата Тарапака. Во јануари 1971 година, Пиноче бил унапреден во генерал на дивизија и е назначен за главен командант на воениот гарнизон Сантјаго. Во почетокот на 1972 година, бил назначен за општ началникот на Генералштабот на Чилеанската армија. По зголемените турбуленции во Чиле, генералот Пратс поднел оставка на неговата позиција и Пиноче бил назначен за за Главен Командант на Армијата на 23 август 1973 година од страна на претседателот Салвадор Аљенде. Помалку од еден месец подоцна, Аљенде бил соборен.
Чилеански државен удар од 1973 година
На 11 септември 1973 година на чилеанските вооружените сили (пешадијата, морнарицата, воздушни сили и карбиењерите) ја собориле владата Салвадор Аљенде со државен удар. Претседателската палата La Moneda била бомбардирана, а Аљенде извршил самоубиство.
Во своите мемоари Пиноче, дека тој бил водечкиот заговорник на државниот удар и ја искористил својата позиција, главен началник на Генералштабот, за да ги координираа акциите со другите две гранки на војската и националната полиција. Новата влада затворила илјадници луѓе во националниот стадион Julio Martínez Prádanos, каде што многумина биле убиени, со што започнала бруталната репресија која траела со децении.
Целта на оваа книга е да се оправда државниот удар, со аргументи дека воените офицери дејствувале за да го спречат наводниот обид за државен удар од страна на соборениот Аљенде и неговите приврзаници. Разузнавачките агенции на САД верувеле дека таквите информации се неточни и претставуваат пропаганда. Меѓутоа, иако таквите тврдења се оценети како политичка пропаганда, некои чилеански историчари укажуваат дека приврзаниците на Аљенде имале план за паравоено дејсвување , надвор рамките на уставот. Канадскиот новинар Жан Карпентиер од Télévision de Radio-Canada, бил првиот странски новинар кој го интервјуирал Пиниче по државниот удар.
Интервенција на САД во Чиле
ЦИА одржувала контакти со чилеанската разузнавачка служба ДИНА, а нејзините водачи, под директна команда на Пиноче, предводеле мултинационална "антикомунистичка кампањата" позната како операција Кондор, во текот на која биле извршени повеќе атентати врз истакнати лево настроени политичари и активисти во различни земји во Латинска Америка, Вашингтон и Европа.
Дејност
Веднаш по државниот удар била формирана воена хунта. Во неа влегле Пиноче како претставник на армијата, Хозе Торибио Мерино Кастро претставник на морнарицата, Густаво Гузман претставник на воздухопловните сили и Цезар Мендоза претставник на карбињерите (националната полиција).
Хунтата во свои раце ги презела извршните и законодавните функции на Владата, а биле суспендирани Уставот и Конгресот. Хунтата вовела строга цензура и биле забранети сите политички партии со што замрела сета политичка активност во Чиле.
Веднаш по државниот удар, хунтата започнала да се пресметува со своите левичарски противници. Околу 3 000 биле убиени, околу 27 000 луѓе биле затворени, а врз голем број била извршена тортура. Многумина биле протерани надвор од државата, меѓутоа политичките бегалци биле следени од тајна полиција ДИНА. Воената хунта ја држела во свои раце извршната власт сè до 17 декември 1974 година, по што станало исклучиво законодавно тело, а извршната власт била пренесена на Пиноче кој ја зазел функцијата претседател.
Зацврстување на власта
Членовите на хунтата, првично планирале претседателската функција да ротира помеѓу командантите на четирите воени гранки. Меѓутоа, Пиноче успеал да ја зацврстил својата позиција, најпрво го задржал претседателство над воената хунта, а на 27 јуни 1974 година, себе се прогласил за "Врховен водач на нацијата" (de facto provisional president). На 17 декември 1974 година, официјално ја сменил својата титула во "претседател". Генералот Густаво Гузман, команант на воздухопловните сили, се спротивставил на Пиноче, меѓутоа на 24 јули 1978 година бил принуден да се пензионира, по контрадикторниот Пиночев плебисцит. Тој бил заменет од страна на Генералот Фернандо Maтеј.
На 11 септември 1980 година, Пиноче организирал референдум. Од Чилеанците било побарано да го ратификуваат новиот Устав, кој требало да го замени стариот, донесен во 1925 година за време на претседателствувањето на Артуро Алесандри. Новиот Устав, делумно изготвен од страна на Џејми Гузман близок советник на Пиноче и иден основач на десничарска партија Независна демократска заедница, давал голема концентрација на моќ во функцијата претседател на Републиката, држана од страна на Пиноче. Биле создадени нови институции, како што е Конститутивниот Трибунал и контроверзниот Националнен совет за безбедност. Претседателскиот мандат со новиот Устав траел 8 години.
Герилски отпор
По државниот удар, левоориентирани организации се обиделе да формираат оружени групи за борба против Пиночевиот режимот. Некои од нив, познати како ГАП (Grupo de Amigos Personales), претходно работеле како телохранители на претседателот Аљенде. Многу активисти создале групи на отпорот меѓу бегалците во странство. Во декември 1982 година било формирано движењето MJL, а Комунистичката партија на Чиле формирала свое воено крило, кое во 1983 година се претворило во Патриотски фронт Мануел Родригес.
Во големата операција предводена од чилеанските армиски паракомандоси, околу 2 000 војници, биле распоредени во планините на Нелтуме во периодот од јуни до ноември , каде што тие уништиле две бази на Револуционерното левичарско движење, запленувајќи поголема количина на муниција и убиваќи одреден број на герилци. Во извештај од 1985 година, Интер-американската комисија за човекови права изјавила дека се надева дека "случајот кој е во тек ќе доведе до идентификација и казнување на лицата одговорни за извршувањето на тој чин." . Слетствено, шест припадници на тајна служба биле осудени на доживотен затвор.
Според Озрен Агниќ Крстуловиќ, противниците на Пиноче успеале да прошверцуваат пластичен експлозив, RPG-7 и M72 LAW ракетни лансери, како и повеќе од три илјади М-16 пушки. Според истиот извор, оружјето во септември било искористено во неуспешниот обид за атентат врз Пиноче од страна на Патриотски фронт Мануел Родригес. Изненадени, петмина од Пиночевите телохранители биле убиени. Иако блиндираниот Мерцедес Бенц на Пиноче бил погоден со ракета, тој не експлодирал, а Пиноче само со полесни повреди, успеал да избега.
Николај Меркушкин
Николај Иванович Меркушкин (Николай Иванович Меркушкин, Кола Меркушкин; роден на 5 февруари 1951, Новје Верхиси, Мордовија) — поранешен гувернер на Самарската област и поранешен претседател на Република Мордовија во Русија. Последната функција ја извршувал од 22 септември 1995 година до 10 мај 2012 година. Од 24 јануари до 22 септември 1995 година бил претседател на Државното собрание на Мордовија.
Аугусто Пиноче
Елементи на фашизам
Пиночевиот режим од страна на некој автори е окарактеризиран како фашистички. На пример, автор Самуел Чавкин, во својата книга Бура над Чиле: хунтата под опсада, Пиноче и воената диктатура ги дефинира како фашизам. Меѓутоа, Пиноче и неговиот режим од страна на научните кругови најчето не се окарактеризираат како фашистички. Роџер Грифин го вбројува Пиноче во групата на псевдо-популистички деспоти: Садам Хусеин, Сухарто, и Фердинанд Маркос, дистанцирајќи го од фашизмот. Ана Центо Бул, исто така, го дистанцира Пиночевиот режим од фашизмот и го дефинира како антикомунистички, кој имал елементи на неофашизам. Јакобо Тимерман ја нерекува чилеанската армија под пиноче како последната Пруска армија во светот, укажувајќи на пред-фашистичкото потекло на моделот на воената влада на Пиноче. Пиночевиот режим има голем број на сличности со владеењето на Франциско Франко и Франкова Шпанија, имено фашизмот се стреми да го трансформира општеството и да воведе нови вредности, нов вредносен сиситем, додека пак Франковиот и Поночевиот режим се залагале за конзервирање на постојните општестевни норми и вредности, користејќи слични методи и средства. Во голема мера, Пиночевиот режим е авторитарен.
Николај Меркушкин
На 10 мај 2012 година, Меркушкин поднел оставка и станал вршител на должноста гувернер на областа Самара. Него го заменил премиерот Владимир Волков.
Аугусто Пиноче
Политичко угнетување
Веднаш по државниот удар, Хунтата ги забранила сите левичарски партии кој ја сочинувала коалицијата на Аљенде, а останатите партии добиле забрана за дејствување на неопределено време, но подоцна целосно биле забаранети. Политичкото угнетување било насочено кон дисидентите, политичките противници, нивните семејства и други цивили.
Николај Меркушкин
На 25 септември 2017 година тој бил сменет од позицијата гувернер на регионот Самара.
Аугусто Пиноче
Политичко угнетување
Според извештајот Rettig, 2 279 лица кои исчезнале за време на воената власт, биле убиени од политички причини или како резултат на политичко насилство, според извештајот Valech - 31 947 биле мачени, а 1 312 биле протерани. Политичките противници на режимот кој биле протерани или се засолниле во некоја од странските држави, биле проследувани од страна на разузнавачките агенции. Во Латинска Америка, чилеанската тајна служба, во соработка со различните разузнавачки агенции на јужноамерикански држави, учествувала во спроведувањето на операцијата Кондор со помош на ЦИА. Пиноче верувал дека овие операции се неопходни за да се "спаси земјата од комунизмот".
Во 2011 година, биле идентификувани 9 800 дополнителни жртви на политичка репресија на Пиночевиот режим, со што вкупниот број се искачил на 40 018 жртви, вклучително и 3 065 убиени. Еден од најкрваите настани се случил за време на раниот период, во октомври 1973 година, кога најмалку 70 луѓе биле убиени од страна на чилеанскиот армиски одред на смрта, познат како Караван на Смрта (Caravana de la Muerte), предводен од бригадниот генерал Серџо Арелано. Во 1973 година, исчезнале многумина, меѓу нив биле американскиот новинар Чарлс Хорман и Виктор Олеа Алегрија, член на Социјалистичката партија. Покрај тоа, многу други важни претставници од владата Аљенде биле следени од страна на ДИНА во рамките на операцијата Кондор. Генералот Карлос Пратас, претходник на Пиноче и армиски командант под Аљенде, кој поднел оставка и не ја подржил акцијата против Аљенде, бил убиен во Буенос Аирес, Аргентина, во 1974 година. Меѓу жртвите бил и Орландо Летериер, поранешен чилеански амбасадор во САД и министер во кабинетот на Аљенде, тој бил убиен по неговото ослободување од интернација и егзил во Вашингтон, со автомобил-бомба на 21 септември 1976 година.
Чилеанско економско чудо
Во 1973 година, Чилеанската економија била во тешка состојба поради неколку причини: експропријацијаta на 600 бизниси од страна на владата на Аљенде, државниот протекционизам, економските санкции наметнати од страна на Никсоновата администрација, инфлацијата бил 1000%, државата немала девизни резерви, а БДП паѓал.
До средината на 1975 година, Пиночевиот режимим утврдил нова економската политика врз принципите на слободен пазар, а биле предвидени и реформи со кои требало да се запре инфлацијата и колапсот. Пиноче изјавил дека не сакал Чиле да стане нација на пролетери, туку нација на поединци. Во формулирањето на економската политика, Пиночевиот режим бил под влијание на чилеанските економисти познати како Chicago Boys.
Економската политика на Пиночевиот режим се потпирал врз средната класа, на олигархијата, големи странски корпорации, како и странските заеми. Бизнисот обновил поголем дел од изгубените инустрии и земјоделски имоти, хунтата дел од имотите ги вратила на првобитните сопственици кои ги изгубиле при експропријацијата, а дел биле продадени на приватни купувачи. Дошло до проширување на бизнисот и распростравување на шпекулацијата. Спроведувањето на реформите паднале врз грбот на најсиромашното население, платите се намалиле за 8%, , семејни надоместоци во 1989 година биле 28% во однос на 1970 година, а буџетите за образование, здравство и домување биле намалени за 20% во просек.
Финансиските конгломерати биле главните корисници на либералната економија и напливот на странските банкарски кредити. Меѓународните кредитни организации како што се Светската банка, Меѓународниот монетарен фонд, а Интер-американската банка за развој повторно почнале да позајмуваат пари. Многу странски мултинационални корпорации како што се ITT, Dow Chemical и Firestone се вратиле во Чиле. Економската политика на Пиночевиот режим довел до значителен раст на БДП, за разлика од негативниот видлив во раните години на неговото владеење. Меѓутоа, надворешниот долг, се зголеми значително за 300% помеѓу 1974 и 1988 година.