cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кармен Миранда
Ран живот
Правото име на Кармен било Maria do Carmo Miranda da Cunha. Таа е родена во вила, во северна Португалија. Таа била втората ќерка од Јозе Марија Пинто да Кунха и Марија Емилија Миранда. Во 1909 кога таа била само десет месеци, нејзиниот татко емигрирал сам во Рио де Жанерило, Бразил, каде отворил берберница.Нејзината мајка исто постапила во 1910 со нејзините ќерки Олинда и Марија до Кармо.Марија, подоцна Кармен, никогаш не се вратила во Португалија, но ја задржа својата Португалска националност. Во Бразил нејзините роднини имале уште четири деца: Амаро, Сесилија, Аурора и Оскар.
Таа била наречена Кармен од страна на нејзиниот татко, поради неговата љубов кон комичната опера. Таа љубов кон операта се пренела и на неговите деца, и љубовта на Миранда да пее и танцува на рана возраст. Таа започнала да оди на училиште во Convent of Saint Therese of Lisieux. Нејзиниот татко не дозволувал нејзините планови да станат бизнис. Сепак, мајка и ја поддржувала и поради тоа била претепана од страна на нејзиниот сопруг, кога тој открил дека Миранда имала аудиција за радио емисија. Таа претходно пеела на забави и фестивали во Рио. Нејзината постара сестра Олинда боледувала од туберколоза и таа била испратена во Португалија за третман. Миранда почнала да работи во продавница за вратоврски на 14 години, за да и ги плати лековите на сестра и. Таа потоа работела во бутик, каде научила како да прави капи и создала сопствен бизнис кој станал профитабилен.
Бразилска кариера
Како и со другите популарни пејачи од ерата, Миранда го имаше своето деби екранот во бразилскиот документарец А Voz Do Carnaval (1933). Две години подоцна, таа се појави во својот прв игран филм насловен како Ало, Ало Бразил. Во 1936, во филмот Ало Ало Carnaval, настапувала со познатата песна "Cantoras do Rádio" со нејзината сестра Аурора, за првпат.
За време на нејзината подоцнежната кариера, Миранда ќе стане примарно да се идентификува со нејзината шарена овошје-шапка, костимот и сликата, таа само ја усвои таа облека како носија во 1939 година. Во таа година таа се појави во филмот Banana-da-Tera, каде што таа носеше гламурозен верзија од традиционалната носија, традиционалната носија од кутрата црна девојка Баија: со долг фустан и овошна турбан капа. Таа ја пеела песната "О Que é que на Baiana Tem?". Намерата била да се поттикне општествена класа што обично се гледа од висина.
Американска сцена и филмови
По гледањето на еден од нејзините настапи во Рио, сопственикот на театарот Lee Shubert потпишал договор со Миранда и нејзиниот бенд “The Bando da Lua”. Во 1939, Миранда отплови од Бразил кон Њујорк, каде пристигна на 18 мај. Миранда после настапите таму, доби мала критика и стана медиумска сензација.Нејзината слава набрзо се зголеми, откако формално се претставила на Американскиот претседател Френклин Рузвелт на банкет во Белата Куќа, после кратко време од пристигнувањето.
Таа била охрабрена од Американската влада со цел да се зацврстат врските со Латинска Америка и Европа. Договор на Miranda со 20th Century Fox траел од 1941-1946, овој период се совпаѓа со времето на Втората светска војна (1939-1945) и создавањето во 1940 година на Канцеларијата на координаторот на Интер-американската работи , со седиште во Рио де Жанеиро , чија цел беше да се добие поддршка од владите и Латинска Америка.Миранда била позната како "Бразилската бомба" од 20th Century Fox и таа почнаа да се појавува во своите филмови како опремен изведувач.
Мешањето било поврзано со недобрососедската политика, која е во сила од средината на 1930-тите. Американскиот претседател Френклин Д.Рузвелт се обиде да фалсификува подобри дипломатски односи со Бразил и другите јужноамерикански нации, и се заложи да се воздржи од понатамошно воена интервенција, која понекогаш е направена за да се заштитат американските бизнис интереси во индустриите како што се рударството или земјоделство. Од Холивуд били побарано да помогне со недобрососедската политика, и двете Волт Дизни Гарсониери и 20th Century Fox исто учествувале. Миранда се сметала за амбасадор на добра волја и промотор на интерконтинентална култура.
Критики
Додека популарноста на Miranda во САД продолжи да расте, таа почна да се губи корист од некои Бразилци. На 10 Јули 1940 година, таа се врати во Бразил, каде што била пречекана од страна на обожаватели. Набргу по нејзиното доаѓање, бразилскиот печат започнал со критикување И тоа за работење за американска комерцијалност и проектирање негативна слика за Бразил. Членовите на горната класа чувствувале дека нејзината слика е "премногу црна ", а таа беше критикувана во еден бразилски весник за "пеење лоша црна самба". Други Бразилци ја критикувале за играње до стереотипот на " Латина фуфа ", после нејзиното прво интервју по пристигнувањето во САД. Во интервју за Њујорк Светски Телеграм, Миранда зборува за нејзината ограничено познавање на англискиот јазик.
На 15 Јули, таа се појави на хуманитарен концерт во организација на бразилската прва дама Darci Vargas. На концертот присуствувале членови на високото општество во Бразил. Таа ги поздравила присутните на англиски, но била пречекана со молчење. Кога Миранда почна да ја пее една нејзина песна, публиката почна да ја навредува. Таа се обидела да го заврши нејзиниот чин, но се откажала и ја напуштила сцената , откако публиката продолжи да ја навредува.Миранда навредена продолжила да плачи во гардеробата.
Недели подоцна, Миранда одговори на критиките со песната препеана на Португалски јазик "Disseram que Voltei Americaniza. Друга песна , "Bananas Is My Business”.Таа била многу вознемирена од критиките и не се вратила во Бразил повторно за четиринаесет години.
Кармен Миранда многу била позната и по нејзините филмови, преку кои се прикажувала Латинската култура. Латиноамериканците тоа го сметале за погрешна слика преку кои Кармен ги претставувала. Нејзиниот филм “Down Argentine Way”(1940), бил пречекан со жестоки критики, од експерти во Аргентина тврдејќи дека таа не успеа да ги отслика аргентинската култура. Се претпоставуваше дека стиховите во текот на филмот беа полни со не-аргентинската тема, и дека целиот филм не е строго аргентински, туку мешавина на култури од Мексико, Куба и Бразил. Слични расположенија се појавија во Куба со појавата на филмот на Миранда, “Wikend in Havana”(1941).
Најголеми успеси
По враќањето во САД, Миранда се чуваат до својата филмска кариера во Холивуд, а исто така се појавува на Бродвеј и настапува во клубови и ресторани. Во 1941 година, таа настапува на екранот со Alice Faye and Don Ameche во “That Night” во Рио. Подоцна истата година, таа се здружи со Алис Феј. Миранда тогаш заработувала 5.000 $ неделно. На 23 март 1941 година, таа станала една од првите Латини која ја отцрта својата рака и стапалки на тротоарот на Grauman's Chinese Театарот.
Потоа таа започнува да соработува и со други бендови.Нејзините настапи се многу често со нејзината “овошна капа”. Од 1945 година, таа станала највисоко платен забавувач во Холивуд. Таа била во оние луѓе кои заработиле повеќе од $200,000 таа година.
Неуспеси
По крајот на Втората светска војна во1945 година, вкусот на американската јавност почнал да се менува и мјузиклите почнале да паѓаат од корист. Холивудско студио глави и производители, исто така, се чинеше дека Миранда "бразилската бомба" не придонесе убава слика.Како резултат на тоа, Миранда била одбиена. Таа направила еден последен филм за Фокс “Doll Face” (1945), пред нејзиниот договор да биде прекинат во јануари 1946 година.
Таа подоцна потпишала договор со Universal, но во тоа време Universal бил во процес на соработка со друго студио.Поради промена во управувањето, не се планирале филмови за Миранда. Желни да се отцепи од неа добро воспоставена сликата, Миранда се обиде да работи надвор со различни улоги.Во 1946 година, таа глумеше ирски американски лик во “If I'm Lucky”. Следната година, таа играше двојна улога како спротивникот на Гручо Маркс во “Copacabana for United Artists”. Додека филмовите биле скромни хитови, филмските критичари и американската јавност не го прифатиле новиот имиџ на Кармен.
По објавувањето на “Scared Stiff” во април 1953 година, таа се оддаде на четири месеци европска турнеја. По паѓањето од исцрпеност за време на клупските перформанси во Охајо во октомври 1953 година, датумите за нејзината следна турнеја биле откажани. На предлог на нејзиниот лекар, Миранда се врати во Бразил за да се одмори. Миранда уште беше повредена од критиката, што ја доби таму во 1940 година, но била среќена кога таа добила топол прием на нејзиното враќање. Таа останала во Бразил до април 1955 година.
Приватен живот
На 17 март 1947 година, Миранда стапи во брак со американскиот филмски продуцент David Alfred Sebastian.Во 1948 година таа останала бремена, но доживеала спонтан абортус. Во септември 1949 година, двојката ја објави нивната разделба, но тие подоцна се помириле.
Во нејзините подоцнежни години, во прилог на своето веќе прекумерно пушење и консумирање алкохол, Миранда започнала да зема амфетамини и барбитурати, кои се одразиле на нејзиното здравје.
Смрт
На 4 август 1955 година, Миранда снимала еден сегмент за екранизираната NBC различни серија The Jimmy Durante Show. Според DURANTE, Миранда се пожалилa на чувство на болест пред снимањето. Durante понудил да ја заменат Миранда, но таа одбила.По завршувањето на песна и танцот таа паднала на едното колено. Durante подоцна изјави за инцидентот: “ ... Јас мислев дека се лизна. Таа стана и рече дека остана без здив”. Ние завршивме со работа околу 11:00 и се чинеше дека таа е среќна.
Слезови
Слезовите (науч. Malvaceae) се фамилија на скриеносемени (цветни) растенија со преку 200 родови во кои се распоредени приближно околу 2.300 видови. Најголемите родови по број на видови се Hibiscus (300 видови), Sterculia (250), Dombeya (225), Pavonia (200) и Sida).
Кармен Миранда
Смрт
На околу 04:00 часот следниот ден, Миранда го доживеа вториот, фатален срцев удар во својот дом во Беверли Хилс. Клип епизода исто така била наскоро емитувана за Биографија на Миранда.
Слезови
Систематика
Систематиката на Malvaceae е многу контроверзна. Според традиционалната поделба на оваа фамилија sensu stricto таа се состои од многу хомогена и кладистички монофилетска група. Меѓутоа, sensu lato, врз основа на молекуларните техники, се покажа дека фамилиите Bombacaceae, Tiliaceae, и Sterculiaceae, кои отсекогаш се сметале за блиски на слезовите sensu stricto, не се монофилетски групи. Поради ова, Malvaceae се прошири и ги вклучи сите овие фамилии со цел да се добие една монофилетска група. Според оваа систематика, Malvaceae вклучува многу поголем број на родови. Според вториот начин на класификација, оваа фамилија е поделена на следниот начин:
Опис
Повеќето видови се тревки или грмушки, но некои се дрвја и лијани. Листовите се последователни, често палматно поделени или сложени и палматно венирани. Рабовите може да се целокрајни, но кога тие се рассечени, една лисна вена завршува на т.н. малвоиден заб. Присутни се прилисници. Стеблата содржат мукусни канали и празнини. Присутни се најчесто стелатни трихоми.
Цветовите најчесто се образуваат на целосни или нецелосни аксиларни соцветија, кои обично се редуцирани до еден единствен цвет, но може да се и каулифлорни, опозитифолни или терминални. Често носат прицветни листови (брактеи). Може да се еднополови или хермафродитни и обично се актиноморфни, често асоцирани со забележливи брактеи, формирајќи притоа епикаликс. Обично поседуваат по 5 валватни чашкини ливчиња (најчесто базално конатни). Имаат 5 имбрикатни венечни ливчиња. Прашниците се 5 или повеќе на број, конатни барем во нивната основа, но често формираат цевка околу плодниците. Плодниците се состојат од две до повеќе конатни плодни ливчиња (карпели). Јајчникот е натцветен, со осна плацентација. Имаат капитатни или лобирани устенца (стигми). Цветовите имаат нектариуми составени од многу тенко спакувани жлездени влакненца, обично позиционирани на венечните ливчиња. Плодот е најчесто локулицидна капсула (кутијка), шизокарп или оревче.
Употреба
Неколку вида се плевели во земјоделството, како Abutilon theophrasti и Modiola caroliniana. Памукот (4 вида на Gossypium), кенафата (Hibiscus cannabinus) и бамјата (Abelmoschus esculentus) се важни земјоделски култури. Плодовите и листовите на баобабот се јадливи. Цветовите на црниот слез (Malva silvestris) и белиот слез (Althaea sp.) се користат за подготовка на лековити чаеви.
NGC 3265
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3265 се споменува и како UGC 5705, MCG 5-25-19, CGCG 154-23, WAS 12, IRAS 10282+2903.
Каминке
Каминке (Kamminke; Kamionki ) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 3265
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3265 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 3265 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 31 м 6,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 28° 47' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 73°.
Други поделби
Проучување на NGC 3265 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31029. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 105; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1976. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1387.
1835 во книжевноста
1835 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Тиреотропин
Тиреотропинот (TSH) е стимулирачки хормон кој ја регулира функцијата на штитната (штитната) жлезда. Под негово влијание се стимулира синтеза и секреција на тироидните хормони.
Физиологија
TSH (кој има полуживот од околу еден час) ја стимулира штитната жлезда да лачи хормон тироксин (T4), кој има мало влијание врз метаболизмот. T4 се претвора во тријодотиронин (T3), кој е активниот хормон кој го стимулира метаболизмот. Околу 80% од ова претворање се одвива во црниот дроб и другите органи, а 20% во самата штитна жлезда.
TSH се секретира во текот на целиот живот, но особено високи нивоа достигнува во периодите на забрзан раст и развој, и како одговор на стрес.
Мехмед VI
Мехмед VІ бил триесетишестиот и последен султан на Отоманското Царство во периодот од 1918. до 1922 година. Тој бил брат на Мехмед V кого го наследил на престолот како најстар машки член на династијата.
Починал во Санремо во 1926 година.
Космос-2380
Космос-2380 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 1 декември 2001 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9126 км, а најмалото на 9105.
Михаел Лаудруп
Михаел Лаудруп (роден во Фредериксберг, на 15 јуни 1964) — поранешен дански фудбалер и моментален менаџер на Свонзи Сити во Премиер лигата.
Клиска тврдина
Клиската тврдина е тврдина која се наоѓа во Сплитско-далматинската Жупанија, во Хрватска. Тврдината била изградена пред повеќе од 1000 години. Во текот на 9 век, Клис бил седиште на династија Трпимировиќи, а тврдината била престолнината на Хрватска. По заземањето на тврдината од страна на Османлиите, тие тврдината ја претвориле во џамија, градејќи минаре. Во 1648 година, тврдината паднала под власта на Венецијанската Република, а џамијата ја претвориле во црква. Света Маргарет Унгарска е родена во оваа тврдина, во времето на монголската инвазија на Хрватска.
Михаел Лаудруп
Почетоци
Лаудруп почнал да тренира фудбал многу рано во клубот Ванлосе. Кога имал 13 години во 1977 неговиот татко Фин го однел Михаел во Амстердам на проби во тимот на Ајакс. Тој ги поминал сите проби, но во меѓувреме неговиот татко се предомислил. Тој сметал дека одењето во академијата на Ајакс бил преран потег, и дека на тој начин Михаел би требало да тргне по потешкиот пат во развивањето на неговата кариера. Инаку, неговиот татко Фин Лаудруп исто така бил дански фудбалски репрезентативец.
Клиска тврдина
Историја
Доселувањето на Хрватите во овие краишта несомнено е важен настан во клиската историја, бидејќи два века подоцна Клиската тврдина како владарски посед е едно од средиштата на хрватската држава. Клис во IX век бил седиште на хрватските кнезови и кралеви од династијата Трпимировиќ, односно во тоа својство бил хрватски главен град. Подоцна им припаѓал на разни хрватски феудалци. Кога кон крајот на XI век изумира хрватската народна династија Трпимировиќ, Клис доаѓа под власта на унгарско-хрватските кралеви кои често го даваат на управување на своите кнезови и банови. На почетокот на дваесеттите и триесеттите години на XIII век на хрватскиот великодостојник Домалд му успеало да завладее со Клис, но и двата пати Шубиќи му го одзеле и го вратиле под кралска власт.
Михаел Лаудруп
Почетоци
Исто како и неговиот татко и мајката на Лаудруп била репрезентативка на Данска, но во ракомет. Така, Михаел и неговиот помлад брат Брајан само ја продолжиле лозата во ова спортско семејство. Откако се вратил во Данска, поминал три години во академијата на Брондби, а потоа се преселил во КБ Копенхаген како би можел што порано да заигра на сениорско ниво. Тој забележил 14 и постигнал 3 гола за КБ во 1981 година, по што се вратил повторно во Брондби во 1982 година.
Неговиот талент бил евидентен уште од рана возраст. Па така, токму на денот на својот 18-ти роденден, 15 јуни 1982, Лаудруп дебитирал во репрезентацијата на Данска.
Клиска тврдина
Историја
Клис бил краткотрајно ослободен во 1596 години, а конечно во 1648 година, за време на Кандиската војна, кога го освоиле Венецијанците. Тие го утврдиле градот, а џамијата ја претвориле во црква. Денешниот изглед на Клис потекнува од времето на последната венециска обнова. Поновата населба настанала по повлекувањето на Турците. Во населбата се наоѓа стара турска чешма. Историската збирка од тврдината е преселена во Музејот на градот Сплит.
Михаел Лаудруп
Јувентус и Лацио
На самото деби за својата репрезентација, Лаудруп бил стрелец на единствениот погодок во победата над Норвешка. Истата 1982 година тој бил прогласен за најдобар фудбалер во Данска. Со помош на славниот дански фудбалер Џон Хансен, во 1983 Лаудруп потпишал за Јувентус, за во тоа време рекордна трансфер сума платена за еден дански фудбалер.
Клиска тврдина
Тврдина
Тврдината е подигната на стеновита клисура која се протега во правец североисток-југозапад и оддалеку е скоро неможно да се распознае дека се работи за градба, дотолку повеќе што ѕидините кои се издигнуваат каскадно во три појаси се изградени од камени блокови на стени. Тврдината е недостапна дури од три страни, единствениот пристап се наоѓа на северозападната страна. Северната страна е исклучително стрма, додека на јужната страна теренот е нешто поблаг. Овие обележја дефинитивно влијаеле на поприличен број неуспешни обиди за освојување на тврдината. Клучната позиција за напади со топови била висината Гребен северно од самата тврдина. Тлоцртно, тврдината е издолжена и тесна, што довело до уништување на претходните слоеви. На местото на тврдината уште во античко време постоела илирска градина. Поголемиот дел од денешниот изглед потекнува од периодот на венециската и австриската управа кога тврдината била осовременета. Во текот на османскиот период немало никакви преработки на градбата на фортификацијата. Делови на тврдината кои потекнуваат од османската управа (1536-1648) се џамијата, денес црква и чешма.
Михаел Лаудруп
Јувентус и Лацио
Бидејќи во тоа време италијанските клубови имале квота да во својте состави имаат само двајца странци, Лаудруп бил премногу млад за да ги истисне од тимот тогашните ѕвезди на Јуве Мишел Платини и Збигњев Боњек, па бил позајмен на римски Лацио на една година. Како фудбалер на Лацио, тој постигнал два гола на неговото деби во Серија А, но тие не помогнале бидејќи Лацио бил поразен со 2-4 од Верона. Неговата прва сезона во клубот не била многу успешна, а Лацио едвај успеал да избегне испаѓање од лигата. Пред почетокот на следната сезона, од Јувентус најавиле дека сакаат да ги задржат во својте редови Боњек и Платини, и Лаудруп морал да остане во Рим уште една година. Сезоната 1984-85 за Лацио започнала уште полошо од претходната, и тие завршиле залепени на дното на табелата и како последни испаднале во Серија Б, а Лаудруп постигнал само една погодок во текот на целата таа сезона.
Клиска тврдина
Период на османската власт
Власта над Клис значела и надзор на интензивната трговија меѓу Сплит како главно пристаниште на средна Босна и заднината кон Сињ и понатаму кон Босна, што било во интерес како на Венециската Република, така и Османлиското Царство. Својата врвна слава тврдината ја достигнала во XVI век за време на османско-венециските судири, а како најсјајно раздобје се смета одбраната на капетанот Петар Кружиќ (1520-1537) од бројните османски напади – дури педесетина. Во периодот на османската власт Клис бил една од најјаките тврдина на цела западна граница на Османлиското Царство, и правел одбранбена линија со уште три околни тврдини: Доње или Лончариќ (Градина во Солин), Вранковци (веројатно Вранкук во Озрна) и Козјак. Што се однесува до демографските промени, со доаѓањето на Османлиите голем дел од месното население се иселува главно кон Сењ и среднодалматинските острови, а се доселува муслиманско население. Во првиот имиграциски бран се доселува аскер (војска), а дури подоцна и останати општествени слоеви – занаетчии, трговци, земјоделци, итн. Со тоа на одредено време е прекинат континуитетот на животот во просторот, во прв ред владетелскиот. Во дефтерите од тоа време многу села се сметаат за мезри – пустелии со траги на претходна населеност. Клиското предградие се наоѓа на западната страна од тврдината. Во дефтерот од 1574 година, клиското предградие има статус на варош – трговско место со мнозинско христијанско население, а спрема дефтерот од 1604 година, стекнало статус на касаба – трговско место со мнозинско муслиманско население. Османлиското присуство оставило влијание и на топономастиката. До денес се задржале називите на населбите во подножјето на тврдината од западната страна – Варош и Мегдан.
Михаел Лаудруп
Јувентус и Лацио
Во летото 1985, Михаел се вратил во Јувентус за да го замени Збигњев Боњек кој преминал во редовите на Рома, играјќи заедно со Мишел Платини таа сезона. Во неговата прва сезона во клубот (1985-1986), тој ја освоил Серија А, како и Интерконтиненталниот куп, и со тоа Лаудруп уште еднаш бил прогласен за Дански фудбалер на годината (во 1985 година). Следната сезона не му донела многу успех на Лаудруп, кој заработил неколку повреди, и во тој поглед бил многу сличен со мнозинството играчи на Јувентус, вклучувајќи го и Платини. Кога Платини се пензионирал во 1987 година, очекувањата во клубот биле дека Лаудруп е способен да го води тимот на неговото место, играјќи напред заедно со новото засилување велшкиот напаѓач Јан Раш. Но, 23-годишниот Лаудруп во тоа време никогаш не успеал да ги достигне стандардите на Платини, а покрај тоа тој неуспеал да постигне ниту еден гол, и покрај играат тоа што ги одиграл сите 30 натпревари во сезоната 1987-1988. Неговата последна сезона во клубот била далеку подобра од претходната и со неа успеал да се искупи за неколкуте претходни слаби сезони. Играјќи како лево крило тој постигнал 6 гола во Серија А, два во купот на Италија и три во Европа, но сето тоа не било доволно да се освои ниту еден трофеј.
Клиска тврдина
Џамија
Џамијата се наоѓа во третиот одбранбен ѕид на тврдината меѓу бастионите Бембо и Малпјеро изградени во периодот на венециската управа. Тлоцртот ѝ е квадратен и е со мали димензии затоа што била наменета исклучиво за посадата на тврдината. Изградена е непосредно после падот на Клис во 1537 година. Во чест на освојувачот на Клис, Мурат-бег Тардиќ, џамијата го носела неговото име. Традиција бил џамиите да се именуваат или спрема моментално владејачкиот султан (затоа на хрватскиот простор гласно го носат името на Сулејман I Величествениот), или спрема лицето која ја финансирала и поттикнала градбата на џамијата како што е случај и во Клис. Неодамнешни истражувања покажале дека на тоа место претходно се наоѓала средновековна црквичка Св. Марија. Џамијата е подигната од необработен камен, надсводена со купола, а особено е занимливо решението на премин од квадратна тлоцртна основа на кружна основа на куполата со двократна тамбура – најпрво осумаголна со четири пространи, по малку невешто изведени тромпи, а потоа со прстенеста тамбура. На тромпите се сретнува занимлив декоративен елемент под назив мукарна – типичен ориентален декоративен елемент кој редовно се користи за да исполни сферни површини – куполи, калоти, тромпи и сл. Овде истите се применети во изразито редуциран облик. Занимливо е дека со подоцнежната пренамена во црква, мукарните не се отстранети. Со нужната промена на ориентацијата на црквата заѕидан е стариот влез во џамијата, а на југозападната е отворен нов. Исто така, срушено е минарето на западната страна на чие место била изградена просторија за венециските офицери, од која останале сочувани само темелите. Занимлив е натписот на местото на некогашната минаретска ниша, т.е. над денешниот влез: „Што побожноста ќе изгради, побожноста и ќе сочува.“ По начинот на артикулација на архитектурата и по изведбата на поедини конструктивни и декоративни елементи може да се заклучи дека овој објект ни по што не е врвно градителско достигнување. Впрочем, неговите димензии условени од функцијата, но и локацијата во одбранбената тврдина, тоа го оправдуваат. Црквата што е изградена на местото од џамијата е обновена со реставраторски зафати.
Михаел Лаудруп
Барселона
За време на периодот кога Јохан Кроиф во Барселона го создавал својот "dream team" Лаудруп бил едно од првите засилувања и неговото решение за креативноста во тимот. Тој бил еден од трите странци во овој супер-тим покрај Роналд Куман и Христо Стоичков, а покрај нив Кроиф во тимот ги вклучил и младите таленти Гвардиола, Бакеро и Бегиристаин. Како резултат на ова, Барселона многу брзо станала доминантна сила во Шпанија, а и во Европа, и Лаудруп уживал во освојувањето на 4 едноподруго титули во шпанската лига, а во 1992 го освоил и најголемиот трофеј во европскиот клупски фудбал-Европскиот куп. Во годините 1992 и 1993 тој бил избран за најдобар играч на Примера. Најголемата грешка во овој период Лаудруп ја направил, кога заедно со својот брат и соиграчот од репрезентацијата Јан Молби одлучиле да не играат на Евро 1992 заради несогласувања со селекторот, првенство на кое Данска станала шампион. По завршувањето на сезоната 1993-94 Кроиф решил да се ослободи од Лаудруп што било прифатено со голем револт кај навивачите.
Клиска тврдина
Чешма
Друг сочуван објект е чешмата меѓу Гребен и Клис во подножјето на тврдината која до денес останала во употреба. Месното население чешмата ја нарекува „Три крала“. Тоа име се споменува веќе во XVII век на Ераутовиот приказ на тврдината под Fontana dei Tre Regi.
Михаел Лаудруп
Реал Мадрид
Во летото 1994 Лаудруп направил контроверзен трансфер преошајќи во редовите на лутиот соперник на Барселона Реал Мадрид. Набргу потоа, Реал станува најсилен тим во Шпанија. Со него во тимот Барселона во 1994 година го победила Реал со 5-0, но во 1995 Реал со Лаудруп во својот состав бил подобар од Барса со истите 5-0. По завршувањето на Европското прваенство во Англија 1996, Лаудруп кој веќе бил на возраст од 32 години донел одлука да го напушти европскиот фудбал и да се пресели на исток.
Клиска тврдина
Чешма
Цистерната била подигната од делкан камен со отворен трем и ориентален свод со шилести лакови. Му припаѓа на типот „михраб чешма“ – чешма со ниша. Ова не е единствен пример на турска чешма во Хрватска. Сочувани се во голем број и повеќето се во употреба. Снабдувањето со вода е основна потреба на исламската заедница, а важна е и во практикувањето на верскиот живот. Водата има битна улога во исламските верски обреди. На молитвата секогаш ѝ претходни абдест – верско чистење при кое се користи вода. Шеријатските прописи опишуваат дури четири вида вода и осум вида нечистотии. Снабдувањето со вода имала исклучително важна практична улога при долготрајните опсади. Губењето на вода (и храна) главно значело и присилно предавање.
Михаел Лаудруп
Крај на кариерата
Пред почетокот на сезоната 1996-1997 Лаудруп стигнал во Јапонија каде потпишал за Висел Кобе. По една сезона во Кобе, тој се вратил во Европа за да ја заврши својата кариера играјќи една сезона за Ајакс.
Всушност, последниот голем настан на кој настапувал Михаел Лаудруп било Светското првенство 1998 година, на кое неговата репрезентација стигнала до четвртфиналето, а самиот тој бил избран во тимот на првенството.
Тренерска кариера
Лаудруп ја почнал неговата тренерска кариера во 2000 година како помошник тренер во Данската репрезентација. После тоа го водел Брондби четири сезони. Во сеоната 2007-08 го презел шпанскиот Хетафе, но на тоа место се задржал само една сезона како што било случај и со неговиот следен клуб рускиот Спартак Москва, а во сезоната 2010-2011 ја водел Мајорка.
На 15 јуни 2012 година, тој бил назначен за менаџер на Свонзи Сити потпишувајќи две-годишен договор. Неговиот прв официјален натпревар како менаџер на Свонзи бил импресивната победа со 5-0 победа на Лофтус Роуд над Квинс Парк Ренџерс. Одбранбениот играч на Свонзи, Алан Тејт изјавил дека смета како Лаудруп е најдобриот човек за тренирање на играчи и покрај возраста од 48 години.
Египетски пирамиди
Египетските пирамиди се антички пирамидално обликувани ѕидни конструкции кои се наоѓаат во Египет. Постојат 138 пирамиди откриени во Египет до 2008 година. Повеќето биле изградени како гробници за фараоните на земјата и нивните сопруги за време на периодите на Старото и Средното Кралство. Најрано откриените египетски пирамиди се наоѓаат во Сакара, северозападно од Мемфис. Најраната меѓу нив е пирамидата на Џосер (изградена 2630 п.н.е.-2611 г. п.н.е.) која била изградена во текот на третата династија. Оваа пирамида и нејзиното целокупно опкружување биле дизајнирани од архитектот Имхотеп и генерално се сметаат за најстарите монументални градби во светот конструирани од обликуван камен и малтер. Најпознатите египетски пирамиди се оние кои се наоѓаат во Гиза, во предградието на Каиро. Неколку од пирамидите во Гиза се вбројуваат меѓу најголемите градби што некогаш биле изградени. Пирамидата на Куфу во Гиза е најголемата египетска пирамида. Таа е едно од седумте чуда на античкиот свет кое сè уште постои.
Историски развој
До времето на раниот династички период на египетската историја, оние со доволно средства биле погребани во скалести структури познати како мастаби. Втората историски документирана египетска пирамида му се припишува на архитектот Имхотеп, кој го планирал тоа што египтолозите веруваат дека е гробот на фараонот Џосер. Имхотеп е заслужен бидејќи бил првиот кој ја замислил идејата за редење мастаба гробници една врз друга, создавајќи објект составен од голем број на „скали“ кои се намалуваат кон врвот. Резултатот била Скалестата пирамида на Џосер, која била наменета да служи како гигантски скали по кои душата на покојниот фараон може да се искачи на небото. Најпродуктивната фаза за градење на пирамида се совпаѓа со најголемиот степен на апсолутистичкото фараонско правило. Во тој период е и времето кога биле изградени најпознатите пирамиди, оние во близината на Гиза. Со текот на времето, власта станала помалку централизирана, способноста и желбата за искористување на ресурсите потребни за огромните конструкции се намалиле, и подоцна пирамидите биле помали, полошо градени и често биле градени набрзина. Долго време по завршувањето на периодот на градењето на египетските пирамиди, во она што е денешен Судан започнале да се градат пирамидални гробници. Египетското влијание оставило траг за време на суданското Кралство Марое (приближно во периодот од 300 п.н.е. - 300 од н.е.), кога биле создадени повеќе од двесте пирамидални кралски гробници изградени во близина на главните градови во кралството.
Симболизмот на пирамидата
Обликот на египетската пирамида се смета дека претставува исконска могила од која Египќаните верувале дека е создадена земјата. Формата на пирамидите се смета за претставник на опаѓачките зраци на сонцето, а најмногу пирамиди биле соочени со полиран, високо рефлективен бел варовник, со цел да им даде одличен изглед гледано од дистанца. Пирамидите исто така биле често именувани според начинот на кој се упатувале кон сончевата светлина. На пример формалното име на Свитканата пирамида во Дашур било „Снофру сјае на Југ“.
Египќаните верувале дека темната област на ноќното небо околу која се чини дека ѕвездите се вртат, била физички портал за во рајот. Еден од косите зраци кој се протега од главната гробница низ целото тело на големата пирамида, се упатува директно кон центарот на овој дел од небото. Ова укажува дека пирамидите можеби биле дизајнирани да служат како средство за магично испраќање на душата на покојниот фараон директно во живеалиштето на боговите.
Сите египетски пирамиди се градени на западниот брег на Нил, кое како место на заоѓањето на сонцето било поврзано со царството на мртвите во египетската митологија.
Број и локација на пирамидите
Во 1842 година Карл Ричард Лепсиус го создал првиот список на пирамиди, во кој тој изброи 67. До ноември 2008 година биле идентификувани 118 египетски пирамиди.
Локацијата на 29-та пирамида, која Лепсиус ја нарекува „безглава пирамида“ била изгубена по вторпат кога структурата била закопана од страна на подоцнежниот пустински песок според записите на Лепсиус. Била повторно најдена во текот на археолошкото копање спроведено во 2008 година.
Многу пирамиди се во лоша состојба или се закопани од пустинскиот песок. Доколку се видливи, тие изгледаат слично како могили од урнатини. Како последица археолозите продолжуваат да ја идентификуваат и проучуваат претходно непознатата структура на пирамидата.
Најнеодамнешната пирамида што е откриена е онаа на кралицата Сешешет, мајка на фараонот Тети од Шестата династија, која се наоѓа во Сакара. Ова откритие било објавено од страна на Захи Хавас, на 11 ноември 2008 година.
Сите египетски пирамиди, со исклучок на малата пирамида од Трета династија во Завјет ел Арјан, се ситуирани на западниот брег на Нил, и повеќето се групирани во неколку пирамидални полиња.
Абу Раваш
Абу Раваш е местото на египетската најсеверна пирамида (освен урнатините на Лепсиус, пирамидата број 1) – најразрушената пирамида на Џедефре, син и наследник на Куфу. Оригинално се мислело дека оваа пирамида никогаш и не била завршена, но моменталното археолошко сфаќање е дека не само што таа била завршена, но и дека оригинално била иста големина со пирамидата на Менкауре што би ја сместило помеѓу петте најголеми пирамиди во Египет.
Нејзината локација соседно од големи раскрсници ја направиле лесен извор на камен. Каменоломството што започнало во римско време, оставило малку од петнаесетте ката на подредени камења на природното ритче кое оформувало дел од јадрото на пирамидата. Малата соседна пирамида е во подобра состојба.
Гиза
Гиза е локацијата на пирамидата на Куфу (исто позната како Големата пирамида или Кеопсова пирамида). Нешто помалата пирамида на Кафре (или Кефрен), релативно скромната по големина пирамидата на Менкауре (од Микерниус), заедно со неколку помали соседни зданија познати како „пирамидите на кралицата“,и големата сфинга.
Од трите, само Кефреновата пирамида задржала дел од оригиналниот варовников полир во близина на нејзиниот врв. Пирамидата изгледа поголема од соседната, пирамидата на Куфу, по особина на својата поткрената локација и по стрмниот агол на навалување на конструкцијата – но е, всушност, помала и во висина и во волумен.
Гробницата кај Гиза е популарно туристичко одредиште оддамнина, и била популаризирана во хеленистичко време кога Големата пирамида била вбројана од Антипатар од Сидон како едно од седумте чуда на светот. Денес единственото од тие чуда кое сè уште постои.
Абусир
Абусир има вкупно 14 пирамиди. Ова место служело како главна кралска гробница за време на Петтата династија. Квалитетот на изградбата на пирамидите во Абусир е понизок од оној на Четвртата династија, најверојатно укажува на пад на кралската моќ или помалку жива економија. Тие се помали од нивните претходници и се изградени од локален варовник со низок квалитет.
Трите главни пирамиди се пирамидата на Ниусере (која е и најзачувана), пирамидата на Нефериркаре Какаи и пирамидата на Сахуре. Ова место е исто и дом на незавршената пирамида на Неферефре. Сите од поголемите пирамиди во Абусир се градени како скалести пирамиди, иако најголемата од нив, пирамидата на Нефериркаре Какаи, се верува дека оригинално била градена како скалеста пирамида до 70 метри височина, а потоа била трансформирана во „вистинска“ пирамида со тоа што скалите биле потполнети со малтер.
Сакара
Главни пирамиди сместени во Сакара се скалестата пирамида на Џосер – генерално идентификувана како светската најстара постоечка монументална градба која е изградена од обликуван камен – пирамидата на Мерикаре, пирамидата на Усеркаф и пирамидата на Тети. Исто во Сакара е и пирамидата на Унас која содржи пирамидален насип кој е еден од најдобро сочуваните во Египет. Оваа пирамида е исто и предмет на еден од најраните познати обиди за реставрирање изведен од син на Рамзес II. Сакара е локацијата и на незавршената скалеста пирамида на Џосеровиот наследник Секемхет позната како закопаната пирамида. Археолозите веруваат дека доколку оваа пирамида била завршена, таа би била поголема од Џосеровата.
Јужно од главното пирамидално поле во Сакара има втора колекција на подоцни, помали пирамиди, вклучувајќи ги оние на Пепи I и Џедкаре Исеси, Меренре I, Какаре Иби и Пепи II. Повеќето од нив се во лоша состојба на зачуваност. Фараонот Шепсескаф од Четвртата династија, или не го ценел интересот или немал капацитет да преземе градење на пирамиди како неговите претходници. Неговиот гроб, кој е исто ситуиран во јужна Сакара бил изграден како мастаба и комплекс на храмови каде што се нудат жртви на боговите. Меѓу луѓето е познат како „Мастабата на фараонот“.
Претходно непозната пирамида била откриена на север во Сакара, доцна во 2008. Се верува дека е гроб на мајката на Тети. Моментално стои со висина околу 5 метри, иако оригиналната висина е поблиску до 14 метри.
Дашур
Дашур е дискутабилно најважното пирамидално место во Египет надвор од Гиза и Сакара, иако сè до 1996 местото било непристапно поради неговата локација во воена база, и било релативно непознато надвор од археолошките кругови.
Јужната пирамида на Снеферу позната како „Свиткана пирамида“, се верува дека е првата египетска пирамида планирана од нејзините градители да биде „вистинска“ мазнострана пирамида од самиот почеток.
Како вистинска мазнострана градба Свитканата пирамида била само делумен успех речиси уникат видно очигледен, исто е и единствената Голема египетска пирамида што задржала забележителен дел од нејзиниот мазен надворешен варовников полир, недопрен. Како таква и служи како најдобриот современ пример за тоа како Старите Египќани планирале да изгледаат пирамидите.
Исто во Дашур се наоѓа пирамидата позната како Црна пирамида на Аменемхат III како и одреден број мали, најчесто разурнати помошни пирамиди.
=Мазгуна= Мазгуна е сместена на југ од Дашур, оваа област била користена во првиот посреден период од повеќе кралеви кои ги конструирале нивните пирамиди од кал и цигли.
Лишт
Две поголеми пирамиди се знае дека биле изградени во Лишт: оние на Аменемхат I и неговиот син Сенусрет I. Втората е обиколена од урнатините на десет помали помошни пирамиди. Една од овие помошни пирамиди се знае дека е на роднина на Аменемхат, Каба II. Местото кое е во соседство на оазата Фајум, на пола пат помеѓу Дашур и Медум, е околу 100 километри јужно од Каиро, се верува дека е во соседството на античкиот град Ититави (точната локација сè уште останува непозната) кој бил главен град на Египет за време на Дванаесеттата династија.
Медум
Пирамидата настрадала во неколку катастрофални пропаѓања во стариот и средниот век. Средновековните арапски писатели ја опишуваат со седум спрата, иако денес постојат само најгорните три од нив. Земајќи ја структурата предвид, таа е чудна структура со изглед на кула. Ридот на кој пирамидата е сместена не е природно настанат рид, туку е мала планина од шут настанат кога долните нивоа и надворешниот полир на пирамидата се распаднале.
Хавара
Аменемхат III бил последниот моќен владетел на дванаеста династија и пирамидата која тој ја изградил во Хавара, близу Фаиум, се верува дека е подоцна градена од таканаречената црна пирамида, изградена од истиот владетел на Дашур. Се верува дека токму пирамидата во Хавара е последното почивалиште на Аменемхет.
Ел Лахун
Пирамидата на Сенусрет II во Ел Лахун е најјужната кралска гробна пирамидална градба во Египет. Нејзините градители го скратиле времето за работа потребно за конструирање при генијално искористување на дванаесет метри висок варовнички природен рид како основа и јадро.
Знаме на Општина Брвеница
Знамето на Општина Брвеница е официјалното знаме на оваа македонска општина. Знамето на општината, заедно со грбот, биле усвоено со основањето на општината во 1990 година.
Опис
Знамето на Општина Брвеница е бело правоаголно и вертикално. Границите на знамето се означени со портокалова боја. На самото знаме, во горниот дел, се наоѓа општинскиот грб. Грбот на општината е стилизиран штит на кој има приказ на грне, класје, мост, јаболко и годината на основање на општината. Сите овие елементи, растенија и објекти, се одлики на општината.
Чилеанска Антарктичка Територија
Чилеанска Антарктичка Територија или Чилеански Антарктик (шпански: Territorio Chileno Antártico, Antártica Chilena) — територија на Антарктикот за која има претензии Чиле. Чилеанската антарктичка територија се движи од 53° западно до 90° западно и од јужниот пол до 60° јужна паралела, делумно преклопувајќи ги аргентинските и британските претензии на Антарктикот. Администриран е од општината Кабо де Хорнос во јужноамериканското копно.
Територијата за која Чиле има претензии ги опфаќа Јужните Шетландски Острови, Антарктичкиот Полуостров, наречена „Земјата на О'Хигинс“ („Тиера де О'Хигинс“ на шпански) и соседните острови, островот Александар, островот Шарко и дел од Елсвортовата Земја, меѓу другите. Има површина од 1.250.257,6 км 2. Нејзините граници се дефинирани со декрет 1747, издаден на 6 ноември 1940 година и објавен на 21 јуни 1955 година од Министерството за надворешни работи: Во рамките на Чилеанската територијална организација Антарктика е името на комуната што управува со територијата. Со општината Антарктика управува општината Кабо де Хорнос со седиште во Пуерто Вилијамс и припаѓа на провинцијата Антарктика Чилена, која е дел од регионот Магаљанес и Чилеански Антарктик. Комуната Антарктика била создадена на 11 јули 1961 година и била зависна од провинцијата Магаљанес до 1975 година, кога била создадена провинцијата Антарктика Чилена, правејќи ја административно зависна од Пуерто Вилијамс, главниот град на провинцијата.
Чилеанските територијални претензии на Антарктикот главно се засноваат на историски, правни и географски размислувања. Остварувањето на чилеанскиот суверенитет над чилеанската антарктичка територија е ставено на сила во сите аспекти кои не се ограничени со потпишувањето на Антарктичкиот договор од 1959 година. Овој договор утврдил дека активностите на Антарктикот треба да бидат посветени исклучиво на мирољубиви цели на потписничките и земјите пристапнички, со што ќе се замрзнат територијалните спорови и ќе се спречи изградбата на нови претензии или проширување на постојните.
Чилеанската Антарктичка територија географски одговара на областите UTC-4, UTC-5 и UTC-6, но ги користи часовниот појас Магаљанес и Чилеанското летно сметање на времето цела година (UTC-3).
Колонијален период
Долги години, картографите и европските истражувачи шпекулирале за постоењето на Terra Australis Incognita (Непозната Јужна Земја), огромна територија сместена на југот на Магелановиот Теснец и Огнената Земја што се наоѓа до Јужниот пол.
Договорот од Тордесиљас, потпишан на 7 јуни 1494 година, од Шпанија и Португалија (само) ги поставил нивните области на глобално влијание, западно и источно, соодветно, според линијата што се протега од пол до пол која никогаш не била разграничена (на 46° 37 „W во шпанската класична интерпретација, а понатаму на запад, според португалското толкување), така што областите на Антарктикот за кои денес Чиле има претензии, сè уште непознати во тоа време, спаѓаат во областа на шпанско влијание. Договорот, поддржан од папската була Ea quae pro bono pacis во 1506 година, не бил признат од европските некатолички држави, ниту од некои католички, како Франција. За Велика Британија, Холандија, Русија и други земји, областите на Антарктикот се сметаале за res nullius, ничија земја како предмет на окупација на која било нација.
Во 1534 година, царот Карло V ја поделил на три гувернери јужноамериканската територија:
Во 1539 година, било формирано ново гувернерство јужно од Нов Леон, наречено Тера Австралис на Педро Санчез де ла Хоз. Во 1554 година, освојувачот Педро де Валдивија, кој го водел Гувернератот на Чиле, разговарал со Советот на Индија да му ги даде правата на Леон и Тера Аустралис на Џеронимо де Алдерете, кој по смртта на Валдивија следната година, стана гувернер на Чиле и ја анектирал Чилеанската колонијална територија.
Едно од најважните дела на шпанската литература, епската поема La Araucana од Алонсо де Ерчила (1569), Чиле исто така ја смета за поволна за нивниот аргумент, како што е прикажано во седмата строфа од неговиот Канто IВо четвртата строфа од неговиот Канто III:Исто така, постојат приказни и мапи, и чилеански и европски, кои укажуваат на членството на Terra Australis Antarctica како дел од Генералнната капетанија на Чиле.