cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Белинташ
Археолошки истражувања
Истражувањата продолжиле во 1980 година, кога се претпоставило дека висорамнинката претставува древна сончева опсерваторија.
Ископувањата на групата на археологот Иван Христов во 2003 година покажале присуство на материјали од камено-бакарното време, од доцното бронзено време, раното железно време, старогрчки и римски артефакти, што водат до заклучок дека светилиштето Белинташ се користело со векови.
Во 2011 година на висорамнинката се пронајдени остатоци од ѕид, кој веројатно го одделувал светиот дел од останатата територија. Исто така пронајдена е место на масивна влезна порта.
Белинташ во популарната култура
Белинташ станал важна тема во жолтиот печат во Бугарија. Постојат многу легенди и приказни за ова место, површно обработени од новинарите. Наводно, некаде во близина е погребан чичко на Александар Македонски, кој погинал во бој со Персијците, тука се наоѓа космодром на вонземјани, а во 2012 година ѕвезда која се појавила над висорамнинката го спасила човештвото од уништување. Исто така публикувана е верзија според која Белинташ бил пристаништето за Ноевата арка после потопот.
Национален сојуз на слепите на Република Македонија
Националниот сојуз на слепите на Република Македонија е невладина, натпартиска, национална, хуманитарна и непрофитна организација во Македонија. Организацијата е основана во 1945 година. Претсетдател на сојузот е Жарко Селковски.
Главната причина поради која е основана организацијата е подобрување на условите за живот на слепите лица во Македонија, односно нивната работа, месните оргазнизации, социјализацијата и интеграцијата на лицата. Овие се воедно и водечките идеали или мисијата на националниот сојуз.
Структура
Организацијата опфаќа 16 месни здруженија и брои повеќе од 2500 членови - слепи лица на територија на Република Македонија односно лица кои на подоброто око со корективно стакло гледаат најмногу 10 проценти.
Активности
Сојузот издава Брајово списание „Наш збор“, звучно списание „Панорама“ и звучно списание „Зрак“. Дополнително на ова, сојузот печати книжевни дела на Брајово писмо, но и аудио-книги и аудио-учебници.
Националниот сојуз на слепите на Република Македонија располага со сопствен деловен објект, соодветна опрема за работа, сопствени патничко и комби возило, Брајова печатница, образовен компјутерски центар и тонско студио.
Ел-Хорезми
Мухамед ел-Хорезми (полно име: Мухамед ибн Муса ел-Хорезми; عَبْدَالله مُحَمَّد بِن مُوسَى اَلْخْوَارِزْمِي; околу 780–850) — персиски математичар, географ и астроном на кој му се препишуваат воведувањата на арапските бројки во математиката. Ел-Хорезми ја вовел современата бројчена нотација. Многу малку се знае за неговиот живот, тој бил член на багдатската Академија на науките и пишувал за математиката, асторномијата и географијата. Неговата книга „Алгебра“ го вовела ова име во математиката иако во поголем дел од оваа книга се зборува за пресметување. Меѓутоа тој дава и општ метод (ел-Хорезмиево решавање) за наоѓање на квадратен корен на квадратна равенка.
Творештво
Хорезми бил математичар, географ и асторном. Неговото творештво е многу богато и има големо влијание во областа на математиката.
Алгебра
Al-Kitāb al-mukhtaṣar fī ḥisāb al-jabr wa-l-muqābala (الكتاب المختصر في حساب الجبر والمقابلة, 'Поимот алгебра е изведен од името на еден од основните операции со равенки (al-jab што значи завршување или одземање на броеви од двете страни на равенката), што се опишани во книгата. Книгата е преведена на латински како Liber algebrae et almucabala од Роберт и исто така од Жерар. Додека единствената арапска копија се чува во Оксфорд која била преведена во 1831 година од страна на Ф.Росен, а латинската копија се чува во Кембриџ. Во своето дело “Алгебра” тој се обидува да го покаже начинот и примената на алгебрата во секојдневниот живот во тогашното исламско царство. Спрема Рошеновиот превод може да се воочи дека тој се обидувал да покаже дека: Тоа што е лесно и корисно во аритметиката, може да се примени во разни секојдневни ситуации.* (право, судење, трговија, мерење на земјата, копање на канали итн. ) Во првиот дел од својата книга тој ги претставува природните броеви и го воведува главното прашање Како се решава квадратна равенка. Неговите равенки се или линеарни или квадратни равенки. Ја дал општата метода (ел-Хорезмиево решавање ) за наоѓање на два корена од кваратна равенка.
ax2 + bx + c = 0 (gde je a =/ 0);
тој покажал дека корените се :
Наоѓањето на двата корена од квадратната равенка се дадени според денешната нотација на броевите, меѓутоа ел-Хорезми не ги користел овие симболи туку тој ги користел зборовите. Изложените практичните правила за аритметичко пресметување со користење на овие постапките во книгата “Алгебра” понатаму се наречени алгебри (од арапското име на книгата "Hisâb al-‘Jabr w-al-Mygâbalah" ).
Пренесување на арапските бројки
Тој е заслужен за пренесување на арапските бројки во Европа затоашто бројчениот состав за бележење на броевите со бројките од 0 до 9 влече корени од Индија од околку 500 години. Вториот голем труд беше на тема аритметика, оригиналот кој беше напишан на арапски јазик е изгубен единствено е останата копијата на латински јазик. Во дванаесеттиот век тоа дело е преведено на латински и е прифатено на Запад, а потоа и во целиот свет. Трудот на ел-Хорезми за аритметиката е одговорен за воведување на арапските бројки, врз основа на хинду-арапски броен систем кој бил развиен во индиската математика. Поимот алгоритам е и изведен од алгоризам, што значи техника на извршување на аритметички операции. Двата збора „алгоритам“ и „алгоризам“ соодветно се добиени според латинскиот облик на името ел-Хорезми. Да не постоеше тој состав на бележење на бројките не би биле можни новите откритија. Тој во своето дело “Пресметување со индиски бројки” го опишал составот и како тие функционираат.
Преводот најверојатно е направен во дваесеттиот век од Аделард, кој исто така ги има преведено и астрономските табели во 1126 година.
Асторномија
е дело кое е составено од околу 37 поглавја за календарски и астрономски пресметки и 116 синусни табели со астромоски, календарски и астролошки податоци со синусни вредности. Ова е првото дело на апраски кое што е засновано врз методиите на индиската астрономија. Ова дело содржи дабели во кој е претставено движењето на сонцето, месечината и на петте планети кои тогаш биле познати. Со ова дело се доживува пресвртница во исламската астономија. Оригиналната веризја на ова дело е изгубено, меѓутоа шпанската верзија која била напишана од астономот Maslamah Ibn Ahmad al-Majriti била преведена на латински од страна на Аделард и тоа е единствената копија која сè уште постои. Четрите преживеаните копии на латински јазик се чуваат во Bibliothèque publique ( во Chartres), Bibliothèque Mazarine ( во Париз ), Bibliotheca Nacional ( во Мадрид ) и во Bodleian Library ( во Оксфорд ).
Тригонометрија
Делото Al-Khwārizmī's Zīj al-Sindhind исто така содржи табели со тригонометриски функции на синус и косинус.
Географија
Третиот труд на ел-Хорезми е неговата книга Kitāb ṣūrat al-Arḍ ( Книга за погледите на Земјата или Сликата на Земјата) која била завршена во 833 година. Оваа книга е ревизирана и комплетирана верзија од Птоломеовата географија. Од оваа книга има една и единсвтена преживеана копија која се наоѓа во библиотеката на Стразбуршкиот универзитет. Латинскиот превод на оваа копија се наоѓа во националната библиотека во Мадрид. Во оваа книга е претставен изгелдот на Земјата со своите градови, панини, мориња, сите острови и реки. Книгата започнува со географски ширини и должини, според правилата на часовниот појас. Меѓутоа во арапската копија и латинската копија на ова дело не биле ставени картите на овие две земии. Поради тоа Хаберт бил задолжен да ја реконструира оваа верзија и да ги додаде картите кои недостасуваат. Ел-Хорезми ги корегирал преголемите грешни пресметувања кои биле направени во делото на Птоломеј, за должината на Средоземното Море од Канарските Острови до источниот брег на Средоземното Море. Проценувањето на Птоломеј за оваа географска должина било 63 степени, додека ел-Хорезми ја корегирал оваа географска должина и добил приближно 50 степени. Тој исто така дал опис и за Атлантскиот и Индискиот Океан како отворени водни тела, а не води опколени со копно како што рекол Птоломеј. Како резултат на сето ова ел-Хорезми го дал почетниот меридијан на Стариот Свет на источниот брег на Средоземјето, 10-13 степени источно од Александрија и 70 степени западно од Багдад. Гоем дел од муслимански географи продолжиле да го користат Ел Хворезмивиот почетен меридијан.
Еврејски календар
Ел-Хорезми напишал неколку други книги, вклучувајќи ја и расправата за хебрејскиот календар (Risāla fi istikhrāj taʾrīkh al-yahūd "Extraction of the Jewish Era). Таа го опишува деветнаесет годишниот вметнат период, правилата за утврдување на кој ден од неделата на првиот ден од месецот Tishrī ќе паѓа. Тој го преместува интервалот помеѓу еврејската ера (созадавањето на Адам) и Seleucid ера. Дава правила за утврдување за значењето на должината на сонцето и месечината преку користење на Еврејскиот календар. Сличен материјал е најден и во трудовите на Ал-Бируни и Маимонидес.
A Hundred Days Off
A Hundred Days Off албум на Underworld од 2002 година. Од албумот изглегле два сингла што влегле на британските топ листи: „Two Months Off“, којашто достинала 12. место и „Dinosaur Adventure 3D“, којашто достигнала 34. место. Иако ова е првиот албум по заминувањето на Дарен Емерсон во 2001, албумот не е голем стилски пресврт и фокусот е сѐ уште на трансот, иако со помалку тешки битови во споредба со „Beaucoup Fish“, нивниот претходен албум.
Звук
Како и на другите нивни албуми, песните се воглавно долги (преку пет минути должина) и полни со синтисајзери, драм-машини и поезија пеена или рецитирана во позадина. Овој албум е помалку агресивен од претходниот, „Beaucoup Fish“, често поотворен кон амбиентална и лаунџ музика, отколку само кон транс музика.
Луј Неел
Луј Ежен Феликс Неел (Louis Eugène Félix Néel), (, –, ) - француски физичар роден во Лион. Студирал во родниот град, а со титулата доктор на науки се здобил на универзитетот во Стразбур. Неел добил Нобелова награда во 1970 година, за неговите истражувања за магнетните својства на цврстите тела.
Куресаре
Куресаре (Kuressaare, Arensburg) — град и општина на островот Сарема во Естонија, со население од 13.166 жители според податоци од 2011 година, и зафаќа површина од 14.95 км2. Градот е главен град на округот Саре и е најзападниот град во Естонија. Куресарњ се наоѓа на брегот од Ришкиот Залив.
Име
Историското име на градот е Арсенбург. Градот започнал да се развива околу тврдината и со текот на времето бил познат и како Куресаре но двете имиња се користеле истовремено, до 1918 година кога градот ја отврлил германската форма. Во рамките на советската власт, градот бил преименуван во Кингисепа според болшевичкиот револуционер Виктор Кингисеп и ова име се користело до падот на комунизмот и прогласувањето на независност на Естонија во 1990 година.
Историја
Градот за првпат се појавил на карта околу 1154 година. Во овој период островот се викал Осел. Во 1227 година градот бил освоен од Ливонското братство на мечот на чело со Волквин. Првите документи за замокот произлегуваат од латински текстови кои биле напишани во 1381 година. со текот на времето градот станал познат како Аренсбург или Куресарелин, и населението главно своите домови ги градило околу замокот. Во 1228 година во градот била основана Епископија Осел-Виек од страна на Алберт Ришки
Во 1542 година Јохан фон Минхаусен преминал во протестантство. Со напредувањето на руските војски на чело со Иван IV во времето на Ливонската војна, тој го дал градот на данскиот крал Фредерик II во 1559 година. Неговиот брат Магнус следната година бил назначен за епископ на градот.
Во текот на 19 век Куресале станала популарно туристичко место за одмор. За време на Првата светска војна, во периодот помеѓу септември и октомври 1917 година, германските копнени и поморски сили го окупирале островот. Во текот на Втората светска војна, во близина се одвила Техумардиската битка. Во октомври 1990 година, Куресаре станал првиот град во Естонија кој го вратил својот самоуправувачки статус.
Знаменитости
Во средновековниот епископски замок денес е сместен регионалниот музеј Сарема. Замокот првично бил изграден од дрво помеѓу 1338 и 1380 година, иако други извори тврдат дека тврдината била изградена уште во 1260 година. Во 1968 година, архитектот Калви Алуве започнал свое истражување за замокот.
Градското собрание првично било изградено во 1654 година, додека во последните години било обновено, задржувајќи ги своите класични и барокни функции. За последен пат зградата била обновена во 1960-тите.
Во градот се наоѓа црквата Св. Никола, која била изградена во 1790 година. .
Култура
Во градот секоја година се одржуваат денови на Саремската опера во текот на летниот период. Од 1999 година се одржува фестивал на камерна музика и поморски фестивал кој се одржува од 1998 година.
Градот е домаќин на фудбалскиот клуб Куресаре.
Лаишта (Ново Село)
Лаишта — археолошко наоѓалиште во охридското село Ново Село, Општина Дебрца. Претставува гробница од римско време.
Се наоѓа на околу 2 км југозападно од селото и на околу 50 м од магистралниот пат Охрид - Кичево (А2). Претставува елипсовидна тумба со правец на протегање југ-север. Во нејзиниот југоисточен дел случајно е откриен архитектонски објект поставен во правец исток-запад.
Најверојатно претставува ѕидана гробница со сводеста конструкција. Ѕидовите се градени од тули и малтер во комбинација со бигорни камења. Внатрешниот дел од гробницата е малтерисан. Во источниот дел има отвор со димензии од 0,60 × 0,88 м.
Федеринген
Федеринген (Fedderingen) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Тегу (стадион)
Стадион „Тегу“ (대구월드컵경기장, наречен и „Син свод“) — најголем стадион Јужна Кореја, сместен во градот Тегу. Сè до март 2008 г. го носел името „Стадион на светското првенство ’Тегу‘“ (анг. Daegu World Cup Stadium). Има примоспособност за 65.000 гледачи (тековно ограничено на 53.000) и места за 3.550 автомобили. Сместен е околу 11 км од градскиот аеродром. Со стадионот управува Спортскиот раководен центар на Тегу.
Ова е еден од стадионите на кои се одржало Светскотото првенство во фудбал во 2002 г. и главен стадион за Летната универзијада во 2003 г. и Светското првенство во атлетика во 2011 г. Стадионот е домашно игралиште на прволигашот ФК Тегу.
Изградба
Изградбата завршила во мај 2001 г. со цена на чинење од 265 милиони долари. Проектант на покривот е меѓународното ателје WS Atkins. Има два дела, секој со наклонет свод со челични носачи и опсег од 273 м при издигање од само 28,7 м. Потпомогнат е од 13 потпорни сводови што водат во втор обиколен лак потпрен на скалишни столбови. Вкупната тежина на покривната конструкција изнесува 4.350 тони. Прекривката е обложена со ПТФЕ и зајакната со стакло. Моделирањето и статичките работи ги извршил Tensys. Ветерниот товар врз покривот го проценил BMT Limited.
Светско фудбалско првенство 2002
На стадионот се одржани следниве натпревари во рамките на Светско првенство во фудбал во 2002 г.:
Море
Море — водна повшина на Земјата, која е во меѓусебна врска со останати водни површини еднакви или слични по физичките и хемиските својства. Морињата припаѓаат на четири океана: Атлантски, Индиски, Тихи и Северноледен. Морињата можат да бидат средоземни (помеѓу континентите), внатрешни (во континентите), рабни (кои ги следат рабовите на континентите) и затворени (самостојни и неповрзани целини). Најголемиот број на мориња припаѓаат на рабната група.
Вонземски мориња
Месечево Море е огромна базалтна рамнина на Месечината кое старите астрономи ја сметале за море од водена маса, па затоа и ја нарекле море.
Се претпоставува дека има течна вода под површината на некој од сателитите од кој е најзначајна Европа.
Наука
Поимот „море“ се користи и во квантната физика. Дираково море кое е толкување за негативната енергија која ја содржи вакуумот.
Морето како тема во уметноста и во популарната култура
Морето се јавува како честа тема во уметноста и во популарната култура.
HD 189276
HD 189276 — ѕвезда во соѕвездието Лебед. Нејзината светллинска величина е 4,96.
Список на државни водачи во 72 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Генерален директорат за минерално истражување и експлоатација
МТА спроведува геолошки и геофизички истражувања низ цела Турција, со цел да ги истражи природните ресурси, како нафтените и енергетските суровини. Институцијата има 6 оддели со многу различни лаборатории за анализи, 12 окружни канцеларии и еден објект за обука на геолози и геофизички инженери во Анкара. Освен што се фокусира на теренска работа за рударски истражувања, МТА има и објекти за далечински сензори уште од 1975 година. Одделот за далечински сензори работи под одделот за истражување за геофизика на МТА и ТУБИТАК има соработка уште од раните 1970-ти.
МТА го објавува Билтенот за минерални истражувања и истражувања двапати годишно од 1936 година. Трудовите се објавуваат на англиски и турски јазик од 1950 година и се дистрибуираат низ целиот свет.
Удинска Шума
Удинска Шума (Udin boršt, во постарите извори Udnjiboršt, Herzogsforst ) ― една од најстарите глацијални тераси во Љубљанскиот слив. Тоа е соседна шумска област јасно исцртана од околината. Во шумите владее белиот бор, а листопадни дрва се горунот, габерот и буката. Има природна вредност во однос на нејзините ботанички особености, теренот и геоморфологијата. Статусот на заштитено пејзажно подрачје добил во 1985 година.
Степен
Удинската шума ја опфаќа речиси целата област омеѓено со патот од Крањ до Голник на исток, стариот пат од Крањ до Тржич на запад, автопатот А2 на југ и Кришка Гора (1,473 м) на север.
Име
Областа била потврдена во пишани извори во 1495 година како Херцогенфорст (германски: Hertzogenvorsst), и во 1679–89 година како Уденвалд (Udenwald) и Херцогфорст (Hertzogforst), буквално „војводова шума“. Словенечкото име Удин боршт (Udin boršt) е изведено од * виводињ (војводин) + боршт (шума) (позајмено од средновисокогерманскиот збор форст (forst, шума). Името на селцетп Удна Вас („војводово село“) има исто потекло.
Создавање
Удинската Шума е глацијален остаток, што покажува нејзиниот чакален или конгломератен состав. Во конгломератот владее варовнички материјал; поретко се среќаваат камчиња од вулканско потекло. Карстификацијата се случила за време на холоценскиот меѓуглацијал, кога поплавите на варовничките тераси обезбедиле добри услови за развој на карстот под потопла клима и со изобилство на вода. Во овој период се сездале различни карстни особености: длабнатини, карстни пештери, и карстни извори, кои се разликуваат во нивниот излез, но никогаш не се сушат бидејќи слој од непропустлива олигоценска глина лежи под конгломератот. Конгломератот што ги сочинува терасите е дебел од 10 до 15 метри. На допирните точки се појавуваат пружини; нивниот излез е помалку променлив отколку во динарските карстни области и тие имаат постојан проток. Карактерот на карстот во Удинската Шума се разликува од другите карстни области во Словенија.
Особености
Геологијата на Удинската Шума вклучува карстни феномени кои се создале во 100 метри дебелиот слој на конгломерат, особено во пештери до 1,000 метри должина.
Областа веќе била населена во праисторијата. Трите најважни археолошки наоѓалишта имале утврдени населби на врвот на ридот: Архово Градиште (словенечки: Arhovo gradišče), Клеменчево Градиште (Klemenčevo gradišče) и Градиште на Штуцељ (Gradišče na Štuclju). Видливи се остатоци од ровови и издигнати прстени каде дрвените палисади ги штителе населбите. Некои населби постоеле и во римско време, како што е Градишче на Штуцељ, каде Римјаните изградиле чуварска кула.
Надворешни врски
46.29389°N, 14.32472°W
Црква „Св. Димитриј“ - Лакос
Свети Димитриј (Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου) — црква во поранешното село Лакос, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Ова е единствената преостаната градба од некогашното село.
Лакос било чисто македонско село сместено на 7 км северно од градот Сер, над манастирот „Св. Јован Претеча“. Било опожарено и уништено од грчката војска во 1913 г. за време на Втората балканска војна.
Црквата се наоѓа под патот во чемпресова шумичка, а дворoт ѝ е ограден со ниска камена ограда. Изградена е во 1867 г. Од север до храмот се стасува по камени скалила. На источниот крај на црквата, до апсидата однадвор има мала прилепена костурница со паднат покрив. Има влез од запад кон женската црква, а главниот влез е од југ низ мала дрвена врата. Внатре наосот е поделен на три кораби со некогаш насликани колонади. Подот бил покриен со камени плочи, од кои неколку се останати денес. Женската црква на запад има богато украсен парапет, но скалиштето кон неа е паднато. Таванот е дрвен со украси. Иконостасот исто така е дрвен и има сончев диск во горниот дел, но без иконите и царските двери. Крај двата долги ѕида има остатоци од столици за верниците.
На северниот крај на царскиот ред икони на иконостасот е претставено Исусовото воскресение. Од десната страна на ореолот стои ІС, а од десната ХС. Зад него долу е камената плоча на Христовиот гроб, а горе е Крстот. На заден план горе од двете страни на Христос има два ангела, а на попреден план има други фигури. Од десната страна е Богородица, а од левата е Свети Јован Богослов. Долу има текст со годината 1867
На јужниот крај на иконостасот е претставена Богородица со Младенецот, облечена во сино. На долниот крај има краток текст, и под него 20 септември 1869 г.
На јужниот ѕид на наосот, до иконостасот, меѓу два прозора е сцената „Архангел Михаил му ја одзема душата на богатиот“. Се забележува легнат белокос старец со брада и дигната лева рака, а над него оштетена претстава на Архангел Михаил, кој со левата нога е го притиска рамото на дигнатата рака. Долу е обележана годината 1868 година.
Поделена љубов (филм)
„Поделена љубов“ (француски: La fille coupée en deux = Девојка на половина) е филм од 2007 година, режиран од Клод Шаброл (Claude Chabrol). И во овој филм, Клод Шаброл го прикажува животот на француското „високо“ општество, преку приказна за млада девојка која се обидува да успее во тие кругови. Главните улоги ги толкуваат: Лудивин Сањер (Ludivine Sagnier) која ја глуми Габриел Денеж, Беноа Магимел (Benoît Magimel) во улогата на Пол Гиденс и Франсоа Берлан (François Berléand) како Шарл Сен Дени.
Сиже
Габриел Денеж е млада шармантна и харизматична девојка која гради телевизиска кариера. Нејзината љубов кон популарниот писател Шарл Сен Дени останува изневерена, па таа утеха наоѓа во патолошката заљубеност на неурамнотежениот Пол Гиденс, наследник на големо богатство. Во тој момент, таа е ставена помеѓу двата популарни лика од париското високо општество.
Список на програмски грешки
Софтверска грешка (Software bug) е термин за опишување на грешка или недостаток во софтверски систем која резултира со неочекувани или неточни резултати на работата на софтверот. Најчесто софтверските грешки се резултат на кодот пишуван од страна на програмерите. Но, постојат и софтверски грешки кои се резултат на компајлери.
Софтверските грешки можат да резултираат со многу сериозни последици. Последиците можат да бидат дури и човечки животи, а можат да бидат и многу понесериозни. Системи кај кои последиците од софтверски грешки можат да бидат непроценливо огромни се викаат критични системи. Вакви системи има во медицината, аеродромите, компаниите за истражување на вселената итн., односно во секоја област во која од софтверот зависат човечки животи и/или огромни парични износи.
Медицина
Therac-25 бил еден вид на терапевтски систем кој овозможувал два типа на зрачење: X-зраци и бета-честички (зраци со помала јачина). Инженерите кои го граделе Therac-25 не знаеле дека Therac-25 и неговиот претходник Therac-20 биле конструирани врз основа на оперативен систем, кој пак бил изграден од програмер без формална обука. софтверската грешка предизвикувала дактилограф кој е многу брз во својата работа случајно да може да го конфигурира Therac-25 така што зраците би биле со голема моќ, но надвор од точната позиција.
Грегор Милбергер
Кариера
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016 и за Џиро д’Италија 2017. Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018.
Завршил на 70. место кога ја претставувал Австрија на Летните олимписки игри 2020 на друмската трка.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Хиџаз
Хиџаз (, al-Ḥijāz – бариера) ― регион во западниот дел на Саудиска Арабија. Ги опфаќа градовите Мека, Медина, Џеда, Табук, Јанбу, Таиф и Балџураши. Позната е и како „Западна провинција“ во Саудиска Арабија. На запад се граничи со Црвено Море, на север со Јордан, на исток со Наџд и на југ со регионот Асир. Најголем град е Џеда (втор по големина град во Саудиска Арабија), а Мека и Медина се четврти и петти по големина градови во државата. Хиџаз е најкосмополитски регион на Арапскиот Полуостров.
Хиџаз е значаен по тоа што таму се наоѓаат исламските свети градови Мека и Медина,  најсветите места во исламот. Како место на двете најсвети места во исламот, Хиџаз добил на значење во арапската и исламската историја и политика. Регионот Хиџаз е регион со најмногу жители во Саудиска Арабија, како и во остатокот од Саудиска Арабија најмногу се зборува арапски јазик, а хиџашкиот арапски е најраспространет дијалект во регионот. Некои Хиџази имаат различно етничко потекло, но сепак огромно мнозинство имаат арапско потекло.
Регионот, според исламот, е родно место на исламскиот пророк Мухамед, кој е роден во Мека, за која месното население смета дека е основана од исламските пророци Абрахам, Исмаил и Агар. Областа по раните муслимански освојувања станала дел од неговото царство и била дел од калифатите кои се појавиле подоцна, прво била под Праведниот Калифат, па под Калифатот на Омајадите и на крајот од Абасидскиот Калифат. Отоманското Царство делумно ја контролирало областа; по неговото пропаѓање, накратко во 1925 година била дел од независното Кралство Хиџаз а потоа бил освоен од Султанатот Неџд, по што било создадено Кралството Хиџаз и Неџд. Во септември 1932 година, Кралството Хиџаз и Неџд се припоило кон саудиските доминации Ал-Хаса и Катиф, со што било создадено обединетото Кралство Саудиска Арабија.
Ризо Ризов
Ризо Ризов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација, еден од основачите на Народната федеративна партија и ВМРО (Обединета).
Животопис
Ризов бил учител во неговиот роден град. Тој бил член на Комитетот за општеставена безбедност во Велес, а во 1904 година е прострелан од сарафистите.
Во 1912 година е испратен од велешката општина во Солун да се сретне со раководителите на ВМОРО за да го промовира предлогот на Димитрија Чуповски за испраќање на една делегација во Лондон, која ќе бара автoномија на Македонија.
Но и покрај инсистирањето на Димитрија Чуповски, Петар Поп Арсов, Ризо Ризов активностите на Македонците биле оневозможени. Ризо Ризов повторно отишол во Солун за да подејствува кај приврзаниците за автономија на Македонија пред Мировната конференција во Лондон, но таму бил пречекан со рески реакции од бугарските емисари дека јазици ќе сечат и глави ќе паѓаат за зборот автономија.
Кога Ризо Ризов се вратил назад во Велес за да им соопшти на Чуповски и Поп Арсов, тие веќе не биле таму поради пуштената потерница по нив.
Значи, во 1912 година овие македонски интелектуалци сепак одржувале општомакедонска конференција на кое се барало полномоштво за да може Македонската колонија да ги застапува националните интереси пред Европа.
Кон крајот на 1926 година поради болест ја напушта Виена и заминува за Советскиот Сојуз. Во 1945 година се враќа во Македонија. Умрел 1956 година.
Алексо Мартулков
Александар Мартулков — македонски револуционер и публицист. Како член на Македонската социјалистичка група, а подоцна и на ВМРО (Обединета) тој се залагал за ослободување на Македонија. Алексо бил член на Президиумот на АСНОМ и во Собранието на Македонија.
Животопис
Александар (Алексо) Мартулков (1878-1965) е роден во Велес. Се школува во родниот град и во Скопје, каде што бил исклучен заради бунт. Заминал за Софија, каде почнал да развива и пропагира социјалистичка идеологија како член на Македонската социјалдемократска група.
Во Софија станува и член на ВМРО (Обединета), поради што е прогонуван и затворан, заради своите про-македонски национални погледи.
Втора светска војна
По капитулацијата на Бугарија во септември 1944 година, потписник е на Апелот до Македонците во Бугарија заедно со други видни револуционери и дејци како: Павел Шатев, Туше Делииванов, Петар Шанданов, Михаил Герџиков и др. По втората светска војна се враќа во Македонија, каде учествува во АСНОМ. Се пензионира во Скопје. Носител е на Илинденска споменица. Спомените за револуционерните борби во Македонија ги завршува во 1953 г. во Скопје, а се издадени од Институтот за национална историја на Македонија во 1954 година. Подоцна разочаран се враќа во Софија, каде што умира.
Bo своите спомени „Моето учество во револуционерните борби на Македонија“, Алексо Мартулков пишува за македонската револуција, за борбата против Османлиите и разните национал-шовинистички пропаганди на соседните држави, за превирањата во Организацијата. Многу убаво е опишана борбата на ВМРО против српската црковна пропаганда, односно против велико-српската оружена националистичка пропаганда, како една братоубиствена војна, војна помеѓу Македонците – Егзархисти и Македонците - србофили (Српското Четничко Движење). Тој говори и за фракционерството во самата Организација, за личните интереси на одредени дејци, за антагонизмот меѓу про-македонските елементи и про-бугарските неоврховисти и слично.
Бело Гумно (Ново Село)
Бело Гумно или Црква — археолошко наоѓалиште во охридското село Ново Село, Општина Дебрца. Претставува црква од средниот век.
Се наоѓа на околу 3 км северозападно од селото. Во северниот дел од просторот се забележуваат урнатини од градби меѓу кои најзабележливата е градена од поголеми блокови на кршен камен и е со насоченост исток-запад. Се претпоставува дека се работи за остатоци од црква.
335P/Гибс
335P/Гибс (меѓународно: 335P/Gibbs) - периодична комета во Сончевиот Систем. Следен пат ќе дојде на апсидата во август 2022 година. Заедно со 266P/Кристенсен, била предложена како извор на „Wow! сигналот“.
Анри Дарси
Анри Дарски (Henry Philibert Gaspard Darcy; — ) бил француски научник кој дал значаен придонез на полето на хидрауликата каде што го измислил законот кој денес го носи неговото име и се вика Дарсиев закон.
Калциум хлорид
Калциум хлоридот е неорганско соединение, сол со хемиска формула. Тоа е бело кристално цврсто тело на собна температура и е многу растворливо во вода. Може да се создаде со неутрализирање на хлороводородна киселина со калциум хидроксид.
Калциум хлоридот најчесто се среќава како хидрирана цврста супстанца со генеричка формула, каде што n = 0, 1, 2, 4 и 6. Овие соединенија главно се користат за одмрзнување и контрола на прашина. Бидејќи безводната сол е хидроскопска и деликатна, таа се користи како средство за сушење.
Одмрзнување и депресија на точката на замрзнување
Со депресија на точката на замрзнување на водата, калциум хлоридот се користи за да се спречи формирање на мраз и се користи за одмрзнување. Оваа апликација троши најголема количина на калциум хлорид. Калциум хлоридот е релативно безопасен за растенијата и почвата. Како средство за одмрзнување, тој е многу поефикасен на пониски температури од натриум хлоридот. Кога се дистрибуира за оваа употреба, обично има форма на мали, бели сфери со пречник од неколку милиметри, наречени бисери. Растворите на калциум хлорид можат да спречат замрзнување на температури до -52 °C (-62 °F), што го прави идеален за полнење гуми за земјоделски средства како течен баласт, што помага при влечење во ладна клима.
Исто така се користи во домашни и индустриски хемиски одвлажнувачи на воздух.
Површина на патот
Втората најголема примена на калциум хлорид ја искористува неговата хигроскопска природа и лепливоста на неговите хидрати; калциум хлоридот е високо хигроскопски и неговата хидратација е егзотермичен процес. Концентрираниот раствор задржува течен слој на површината на земјените патишта, што го потиснува формирањето на прашина. Ги задржува поситните честички прашина на патот, обезбедувајќи амортизиран слој. Ако им се дозволи да издуват, големиот агрегат почнува да се поместува наоколу и патот се распаѓа. Користењето на калциум хлорид ја намалува потребата за степенување за дури 50% и потребата за материјали за полнење дури за 80%.
Храна
Просечниот внес на калциум хлорид како адитиви во храната е проценет на 160–345 mg/ден. Калциум хлоридот е дозволен како додаток на храна во Европската Унија за употреба како средство за секвестрант и зацврстување со Е број E509. Се смета за општо признаен како безбеден (GRAS) од страна на Управата за храна и лекови на САД. Неговата употреба во органското растително производство е генерално забранета според Националната органска програма на САД.
Како средство за зацврстување, калциум хлоридот се користи во конзервиран зеленчук, во зацврстување на урда од соја во тофу и во производство на замена за кавијар од зеленчук или овошни сокови. Најчесто се користи како електролит во спортски пијалоци и други пијалоци, вклучително и флаширана вода. Исклучително солениот вкус на калциум хлоридот се користи за ароматизирање на кисели краставички без да се зголеми содржината на натриум во храната. Својствата на депресија на точката на замрзнување на калциум хлоридот се користат за забавување на замрзнувањето на карамелот во чоколадните ленти исполнети со карамела. Исто така, често се додава во исечени јаболка за да се одржи текстурата.
Во подготовката на пивото, калциум хлоридот понекогаш се користи за да се поправат недостатоците на минералите во водата за подготовка. Тоа влијае на вкусот и хемиските реакции за време на процесот на подготовка, а исто така може да влијае на функцијата на квасецот за време на ферментацијата.
Во производството на сирење, калциум хлоридот понекогаш се додава во преработеното (пастеризирано/хомогенизирано) млеко за да се врати природната рамнотежа помеѓу калциумот и белковината во казеинот. Се додава пред коагулантот.
Калциум хлоридот се користи за спречување на дамки на јаболката со прскање на дрвото за време на доцната сезона на растење.
Лабораториски и сродни операции на сушење
Цевките за сушење често се преполни со калциум хлорид. Ламинаријата се суши со калциум хлорид за да се користи за производство на натриум карбонат. Безводниот калциум хлорид е одобрен од FDA како помошно средство за пакување за да се обезбеди сувост (CPG 7117.02).
Хидрираната сол може да се исуши за повторна употреба, но ќе се раствори во сопствената вода за хидратација ако брзо се загрее и ќе формира тврда споена цврстина кога ќе се олади.
Останато
Калциум хлоридот се користи во бетонски мешавини за да се забрза почетното поставување, но хлоридните јони доведуваат до корозија на челичната арматура, па затоа не треба да се користи во армиран бетон. За таа цел може да се користи и безводната форма на калциум хлорид и може да обезбеди мерка за влага во бетонот.
Калциум хлоридот е вклучен како додаток во пластиката и во апаратите за гаснење пожар, во високите печки како додаток за контрола на дрвени скелиња (згрутчување и лепење на материјалите што го спречуваат полнењето на печката да се спушта), и во омекнувачот како разредувач.
Егзотермичното растворање на калциум хлорид се користи во самозагревачки лименки и грејни влошки.
Во нафтената индустрија, калциум хлоридот се користи за зголемување на густината на саламура без цврсти материи. Исто така се користи за да се обезбеди инхибиција на отекување на глините во водената фаза на течностите за дупчење со инвертна емулзија.
Калциум хлоридот може да се користи за таложење на флуоридни јони од вода како нерастворливи.
Калциум хлоридот е исто така состојка што се користи во керамичките садови. Ги суспендира честичките од глина, така што тие лебдат во растворот, што го прави полесен за употреба во различни техники на лизгање.
Калциум хлорид дихидрат (20 проценти по тежина) растворен во етанол (95 проценти ABV) се користи како стерилант за машки животни. Растворот се инјектира во тестисите на животното. Во рок од еден месец, некрозата на ткивото на тестисите резултира со стерилизација.
Производителите на кокаин во Колумбија увезуваат тони калциум хлорид за да повратат растворувачи кои се на Црвената листа на INCB и се построго контролирани.
Флукс за намалување на металот
Слично на тоа, се користи како флукс и електролит во процесот на електролиза на FFC Кембриџ за производство на титаниум, каде што обезбедува правилна размена на јони на калциум и кислород помеѓу електродите.
Опасности
Иако е нетоксичен во мали количини кога е влажен, силно хигроскопските својства на нехидрираната сол претставуваат одредени опасности. Калциум хлоридот може да делува како надразнување со тоа што ја суши влажната кожа. Цврстиот калциум хлорид се раствора егзотермично, а изгорениците може да резултираат со устата и хранопроводникот доколку се проголта. Голтање на концентрирани раствори или цврсти производи може да предизвика гастроинтестинална иритација или улцерација.
Потрошувачката на калциум хлорид може да доведе до хиперкалцемија.
Својства
Калциум хлоридот се раствора во вода, создавајќи хлорид и аква комплекс. На овој начин, овие раствори се извори на „слободни“ јони на калциум и слободни хлориди. Овој опис е илустриран со фактот дека овие раствори реагираат со извори на фосфат и даваат цврст талог од калциум фосфат:
Калциум хлоридот има многу висока енталпија промена на растворот, назначена со тоа, значителен пораст на температурата што го придружува растворањето на безводната сол во вода. Ова својство е основа за неговата примена во најголем обем.
Растопениот калциум хлорид може да се електролизира за да се добие калциум метал и гас хлор :
Подготовка
Во поголемиот дел од светот, калциум хлоридот се добива од варовник како нуспроизвод на Солвејовиот процес, кој ја следи нето реакцијата подолу:
Потрошувачката во Северна Америка во 2002 година изнесувала 1.529.000 тони (3,37 милијарди фунти). Во САД, поголемиот дел од калциум хлоридот се добива со прочистување од саламура. Како и кај повеќето рефус производи од сол, вообичаено се појавуваат трагови на други катјони од алкалните метали и земноалкалните метали (групи 1 и 2) и други анјони од халогените (група 17).
Појава
Калциум хлоридот се јавува како ретки испарувачки минерали синџарит (дихидрат) и антарктицит (хексахидрат). Друг природен хидрат познат е гијараит - тетрахидрат. Сродните минерали хлорокалцит (калиум калциум хлорид,) и тахихидрит (калциум магнезиум хлорид,) се исто така многу ретки. Така е и за рорисит, CaClF (калциум хлорид флуорид).
Џанг Хенг
Џанг Хенг ( -) бил кинески астроном.
И покрај скромната и ненаметлива природа, Џан Хенг станал висок чиновник на дворот на царевите во Источен Хан. Тој бил одличен математичар, царски чиновник, пронаоѓач, картограф, географ, артист и поет. Неговите изуми и списи се маѓу највлијателните во тој период, а неговото значење во областа на астрномијата се споредува со неговиот грчки современик Птоломеј.
Животопис
Џанг е роден во Нанјанг, Кина каде што татко му бил управител. Од мали нозе покажувал дарба за поезијата и книжевноста. Додека се образувал во престолнината на провинцијата Луојанг, тој стекнал углед како писател и поет. Му биле понудени неколку места на царскиот двор, но тој ги одбил за да ја продолжи книжевната кариера. Најпосле ја прифатил работата на обичен чиновник во Нанјанг. Изгледало дека Џанг како дваесетгодишник бил предодреден за живот на чиновник и поет.
Астроном на царскиот двор
Во 30 година од животот Џанг се заинтересирал за науката. Тој се посветил на проучување на астрономијата и на математиката и наскоро станал познат по списите во оваа област, како што претходно бил познат по својата поезија. Се прочул гласот за неговото значење, па повторно добил покана да служи на царскиот двор во Луојанг, што овој пат ја прифатил. По неколку години бил унапреден на местото главен астроном - што била многу важна положба. Во тој период Кинезите длабоко верувале во влијанието на ѕвездите врз нивната судбина, но интересирањето на Џанг било повеќе научно; тој внимателно го набљудувал ноќното небо, бележејќи го распоредот на ѕвездите и на планетите. Во својата расправа „Мистични закони“ (Линг Сијан) тој запишал:
„''Северно и јужно од екваторот се наоѓаат 124 групи што секогаш светат. Од нив, 320 ѕвезди имаат имиња. Има вкупно 2,500 ѕвезди, не сметајќи на оние што ги гледаат морнарите.''“
Тој исто така дошол до иновациски заклучоци за природата на вселената:
„''Небото е како кокошкино јајце, тркалезно како лакот на стрлата, а Земјата е како жолток во средиштето на јајцето. Небото е големо, а земјата е мала.''“
За разлика од претходниците, Џанг ја замислил сферичната вселена со Земјата како сфера во нејзиното средиште и сфатил дека планетите се исто така сферични вклучувајќи ја и Месечината, за која контроверзно претпоставил дека не е извор на светлина, туку дека само ја рефлектира Сончевата светлина.
Математика
И работата на Џанг на полето на математиката била иновациска. Тој ги проучувал „магичните квадрати“ на броевите - во кои низи, колони и дијагонали давале ист збир - и се обидел да го пронајде методот за пресметување на вредноста на пи (π), што дотогаш се постигнувало само со практично мерење, а не со теориско пресметување. Во една од математичките тој го дал геометриското решение за овој проблем, употребувајќи кругови нацртани во и околу квадратот. Така добил дека =  (приближно 3,162), и врз основа на тоа ја пресметал зафатнината на сферата.
За жал, неговата работа не била секогаш ценета во царскиот двор. Меѓу министрите во дворот постоеле борби за превласт; Џанг немал интереси од таков вид, но бил вовлечен во нив откако сугерирал промени во календарот врз основа на своите астрономски истражувања. Неговите предлози се судриле со традиционалните астролошки основи на календарот, предизвикувајќи контроверзии што го оддалечиле од какво било натамошно унапредување на дворот.
Смрт
Џанг починал во наредната година, оставајќи зад себе бројни активности што ја опфаќаат веројатно и најубавата поезија на тој период. Неговите расправи од областа на астрономијата и математиката претставуваат значаен напредок, а се смета и за најважен кинески мислител од тој период. Тој е запаметен по списите и пронајдоцит, а по него се именувани и некои подоцнежни откритија, на пример, Месечевиот кратер Џанг Хенг, астероидот 1802 Џанг Хенг и минералот џангенгит.
Глизинг (Дитмаршен)
Глизинг (Glüsing) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Чифлик (Пехчевско)
Чифлик — село во Општина Пехчево, во областа Малешевија, во околината на градот Пехчево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Малешевија, во западниот дел на територијата на Општина Пехчево, недалеку од самиот град Пехчево. Селото е сместено на регионалниот пат Берово-Пехчево-Делчево. Селото е рамничарско, на надморска височина од 900 метри.
Атарот зафаќа простор од 8,9 км2. На него обработливото земјиште зазема површина од 442 хектари, на пасиштата отпаѓаат 258 хектари, а на шумите 116 хектари.
Историја
Во XIX век, Чифлик било христијанско село во рамките на Малешевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Чифлик имало 357 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Чифлик имало 464 жители.
Селото во 1961 година броело 493 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 362 жители, од кои 359 биле Македонци и 3 Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Чифлик живееле 321 жител, од кои 319 Македонци и 2 Срби.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Пехчево, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пехчево.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Пехчевска градска општина, во која покрај селото Чифлик се наоѓале градот Пехчево и селата Будинарци, Митрашинци, Негрево, Робово, Умлена и Црник.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0025 според Државната изборна комисија, кое е сместено во задружниот дом.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 220 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 206 гласачи.
Црква „Св. Прокопиј“ - Кладороби
'''Св. Прокопиј''' (Αγίου Προκοπίου) — црква во селото Кладороби, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква.
Црквата е сместена на сретселото. Изградена е во 1874 година според натписот на источниот крај на храмот. Има раскошен насликан иконостас. Во неа се прибрани иконите од истоимениот манастир „Св. Прокопиј“, сместен источно од Горно Клештино и уништен од Арнаути.
HD 197036
HD 197036 — ѕвезда со сјај од 7-ма величина во соѕвездието Лебед, приближно на растојание од 2000 светлосни години од Земјата. Станува збор за сино-бел подџин од спектрален тип B5IV, што пак значи дека има површинска температура од 11.000 до 25.000 келвини. Следствено таае поголема, посјајна, од нашата ѕвезда Сонцето. Местоположбата и е на еден степен од ѕвездата Денеб.
NGC 110
NGC 110 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Касиопеја, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 110 се споменува и како OCL 300.