cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нарација (Раскажување)
Трето лице
Режимите на трето лице обично се категоризираат по две оски. Првата е оската субјективност/објективност, со субјективна нарација од трето лице што вклучува лични чувства и мисли на еден или повеќе ликови, а објективната нарација од трето лице не ги опишува чувствата или мислите на кој било лик, туку само точните факти на приказната. Режимите на трето лице, исто така, може да се категоризираат по сезнајниот наратор, ограничената оска. Сезнаен наратор од трето лице пренесува информации од повеќе ликови, места и настани од приказната, вклучувајќи ги мислите на дадените ликови, а наратор од трето лице ограничено го пренесува знаењето и субјективното искуство на само еден лик. Нарацијата од трето лице, и во нејзините ограничени и во сезнајни варијанти, стана најпопуларна наративна перспектива во текот на 20 век.
Сезнаен или ограничен
Сезнајното гледиште е претставено од наратор со сеопфатна перспектива, гледајќи и знаејќи сè што се случува во светот на приказната, вклучувајќи го и она што секој од ликовите мисли и чувствува. Оваа наративна гледна точка е најчесто користена во наративното пишување; се гледа во безброј класични романи, вклучувајќи дела од Чарлс Дикенс, Лав Толстој и Џорџ Елиот. Понекогаш има дури и субјективен пристап. Една од предностите на наративната сезнајност е тоа што го подобрува чувството на објективна веродостојност, односно, привидна вистинитост на заплетот, што може да биде важно со посложени наративи. Сезнајниот наратор од трето лице е најмалку способен да биде несигурен - иако ликот на сезнајниот наратор може да има своја личност, нудејќи судови и мислења за однесувањето на ликовите од приказната.
Многу приказни, особено во литературата, наизменично се менуваат од еден лик до друг во границите на поглавјата, како на пример во серијата „Песна за мразот и огнот “ од Џорџ Р.Р. Мартин . Домот и светот, напишана во 1916 година од Рабиндранат Тагоре, е уште еден пример на книга што се префрла меѓу само три знаци на границите на поглавјата. Во серијата „Хероите на Олимп “, гледиштето наизменично се менува меѓу ликовите во интервали. Серијата за Хари Потер се фокусира на главниот лик во поголемиот дел од седумте романи, но отстапува од другите ликови во прилики, особено за време на почетните поглавја од подоцнежните романи во серијата, кои се префрлаат од погледот на истоимениот Хари на други ликови (на пример, премиерот магл во полукрвниот принц ). [ потребен е непримарен извор ]
Ограничената гледна точка на трето лице се користи од анонимен наратор кој ја следи перспективата на еден лик. Ова е најчестата наративна гледна точка во литературата од почетокот на 20 век. Примерите ги вклучуваат книгите за Хари Потер и Срамот на JM Coetzee.
Субјективно или објективно
Субјективна гледна точка е кога нараторот ги пренесува мислите, чувствата и мислењата на еден или повеќе ликови. Ако ова е само еден лик, може да се нарече ограничено во трето лице, во кое читателот е ограничен на мислите на одреден лик (често главниот лик ) како во режимот во прво лице, освен што сепак дава лични описи користејќи трето- лице заменки. Ова е скоро секогаш главниот лик (на пример, Габриел во „ Мртвите “ на Џејмс Џојс, Младиот Гудман Браун на Натаниел Хоторн или Сантијаго во „ Старецот и морето “ на Хемингвеј ). Одредени начини на трето лице сезнајни се исто така класифицирани како користење на трето лице, субјективен режим кога се префрлаат помеѓу мислите и чувствата на сите ликови.
За разлика од широките, опсежни перспективи видени во многу романи од 19 век, субјективното трето лице понекогаш се нарекува перспектива „преку рамо“; нараторот само ги опишува настаните согледани и информациите што ги знае ликот. Во својот најтесен и најсубјективен опсег, приказната гласи како ликот на гледиштето да ја раскажува; драматично, ова е многу слично на првото лице, со тоа што овозможува длабинско откривање на личноста на главниот лик, но користи граматика во трето лице. Некои писатели ќе ја префрлат перспективата од еден лик на друг лик, како гледиште, на пример во Тркалото на времето на Роберт Џордан или Песна за мразот и огнот на Џорџ Р.Р. Мартин.
Слободниот индиректен говор е прикажување на мислите на ликот со гласот на нараторот во трето лице.
Овој наративен начин се нарекува и драматичен во трето лице бидејќи нараторот, како и публиката на драмата, е неутрален и неефикасен кон прогресијата на заплетот - само неинволвиран гледач.
Алтернативна личност
Додека тенденцијата за романите (или другите наративни дела) е да се усвои единствена гледна точка во текот на целиот роман, некои автори користеле други гледишта кои, на пример, наизменично се менуваат помеѓу различни раскажувачи во прво лице или наизменично помеѓу прво- и наративен начин на трето лице. Десетте книги од авантуристичката серија Pendragon, од диџеј Мекхејл, се префрлаат напред-назад помеѓу перспектива во прво лице (рачно напишани записи во дневник) на главниот лик на неговото патување, како и бестелесна перспектива на трето лице фокусирана на неговите пријатели дома. Алијас Грејс на Маргарет Атвуд дава гледиште на еден лик од прво лице, како и на друг лик од трето лице ограничено. Честопати, нараторот што користи прво лице ќе се обиде да биде пообјективен со тоа што ќе го вработи и третото лице за важни акциони сцени, особено оние во кои не се директно вклучени или во сцени каде што не се присутни за да ги гледаат настаните од прва рака. Овој режим се наоѓа во Библијата на Барбара Кингсолвер The Poisonwood Bible. Во „ As I Lay Dying “ на Вилијам Фокнер е вклучена дури и перспективата на починатиот.
Наративно време
Во наративното минато време, настаните од заплетот се случуваат пред сегашноста на нараторот. Ова е убедливо, најчестото време во кое се искажуваат приказните. Ова може да биде во далечното минато на нараторот или во неговото непосредно минато, кое за практични цели е исто како и нивната сегашност. Минатото време може да се користи без оглед на тоа дали поставката е во минатото, сегашноста или иднината на читателот.
Во наративите што користат сегашно време, настаните од заплетот се прикажани како што се случуваат во тековниот временски момент на нараторот. Неодамнешен пример на романи раскажани во сегашно време се оние од трилогијата Hunger Games од Сузан Колинс. Сегашното време може да се користи и за раскажување настани од минатото на читателот. Ова е познато како „историска сегашност“. Ова време е повообичаено во спонтани разговорни наративи отколку во пишана литература, иако понекогаш се користи во литературата за да даде чувство на непосредност на дејствата.
Тек на свеста
Текот на свеста ја дава перспективата на нараторот (обично во прво лице) обидувајќи се да ги реплицира мисловните процеси - наспроти едноставно дејствијата и изговорените зборови - на наративниот карактер. Честопати, внатрешните монолози и внатрешните желби или мотивации, како и делови од нецелосни мисли, се искажуваат на публиката, но не мора и на другите ликови. Примерите ги вклучуваат чувствата на повеќекратните наратори во „ The Sound and the Fury “ на Вилијам Фокнер и As I Lay Dying, и често фрагментираните мисли на ликот Офред во „ Приказната на слугинката “ на Маргарет Атвуд. Ирскиот писател Џејмс Џојс го прикажува овој стил во неговиот роман „ Улис “.
Несигурен наратор
Несигурната нарација вклучува употреба на недоверлив наратор. Овој режим може да се користи за да ѝ даде на публиката намерно чувство на неверување во приказната или ниво на сомневање или мистерија за тоа кои информации се наменети да бидат вистинити, а што треба да бидат лажни. Неверодостојните наратори обично се раскажувачи во прво лице; сепак, нараторот од трето лице може да биде несигурен. Пример е „The Catcher in the Rye“ на J.D. Salinger'
Тигар од Шведска
Тигар од Шведска е основан во 1903 година во шведскиот град Удевала од страна на кројачите Маркус Шварцман и Јалмар Нордстром. Тоа е класичен бренд за машка облека. Тигар од Шведска започна во текот на 1990-тите да развива костуми привлечни за младата и тренди толпа во внатрешноста на градот.
Неговите производи вклучуваат облека, чевли и очила. Тигар од Шведска се продава низ Европа, Јужна Африка и во Канада. Сребрената етикета е помоден или насочен производ и е доста ограничен во дистрибуцијата. Црната Етикета е стилизиран за потенок маж, свесен за модата. игар од Шведска има три главни брендови: колекција за мажи, жени и фармерки. Компанијата беше продадена на данската компанија за облека Иц Група во 2003 година.
Во ноември 2019 година, Тигар од Шведска ја назначи Линда Дауриз за нов извршен директор, која претходно работеше за Хуго Бос.
Васил Стојановски
Васил Петрушев Стојановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Хуан Мануел Фанхио
Хуан Мануел Фанхио (Juan Manuel Fangio;, — , ), често правописно неправилно Фанџо – аргентински возач наФормула 1.
Васил Стојановски
Животопис
Произлегува од земјоделско семејство. По завршувањето на основното училиште, останал во родното село и се занимавал со земјоделство. На 6 август 1944 година, стапил во Треттата македонска ударна бригада. Во редовите на бригадата учествувал во борбите на кумановскиот и велешкиот терен, а потоа и на скопските терени. Бил учесник во ycпeшнaтa акција на бригадата за ослободување на политичките затвореници од затворот во Идризово. На 20 октомври 1944 година храбро загинал, во борбите против балистите и Германците на реката Треска. Бил закопан на местото каде што загинал.
Хуан Мануел Фанхио
Фанхио доминирал во првата деценија од натпреварите во Формула 1. Освојио је пет титула најбољег возача сезоне:
Список на државни водачи во 1500 година
Ова е список на државни водачи во 500 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
ФК Бари
Сосиета Спортива Калчо Бари, (познат и по името на првото основање како ФК Бари или понекогаш и само Бари) е професионален италијански фудбалски клуб од Бари, Апулија. Моментално се натпреварува во Серија Д, четвртата лига по ранг во Италија.
Клубот е основан на 15 јануари 1908 година како Фудбал Клуб Бари додека во 1928 година со спојување на повеќе тогашни клубови од градот настанал Унионе Спортива Бари. Својте домашни натпревари ги игра на стадионот Сан Никола, кој има капацитет од 58,270 седечки места.
Поголемиот дел од својата историја Бари ја поминал помеѓу двете најсилни лиги во Италија, Серија А и Серија Б. Најголемиот успех на клубот е освојувањето на Митропа купот во 1990 година. Клубот се смета за еден од најелитните од регионот на Јужна Италија и статистички е на 17-то место по успешност во Серија А на сите времиња лига во која поминал 30 сезони. Во сезоната 2017-2018, Бари завршил на 7-мото место во Серија Б, меѓутоа поради финансиските проблеми клубот најавил дека нема да се натпреварува во Серија Б за сезоната 2018-2019 и прогласил банкрот. Откако Аурелио Де Лаурентис ја преземал сопственоста над клубот, Бари бил реоснован под името Сосиета Спортива Калчо Бари и бил регистриран да настапува во Серија Д за сезоната 2018-2019.
IC 387
IC 387 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
PubChem
PubChem е база на податоци за хемиски молекули и нивните дејства при спроведување на биолошки анализи. Со системот раководи Националниот центар за биотехнолошки информации (NCBI), огранок на Националната медицинска библиотека, кој е дек ид Националните здравствени институти (NIH) на САД. Пристапот на базата е слободен преку кориснички посредник и во неа подробно се наведени милиони структури на соединенија со описни податоци, со можност за нивно преземање преку FTP. Во описите на супстанциите, опфатени се и оние со мали молекули што немаат повеќе од 1000 атоми и 1000 врски. Американското хемиско друштво се обидело да го врбува конгресот да ја ограничи работата на PubChem, со објаснување дека базата претставува конкурент на нивната Хемиска упатна служба. Во PubChem учествуваат над 80 добавувачи на податоци и продолжуваат да ја зголемуваат и развиваат.
IC 387
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 387 се споменува и како ESO 232-14, IRAS 19341-5206.
PubChem
Бази на податоци
PubChem consists of three dynamically growing primary databases. :
IC 387
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 387 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 387 има привидни димензии од 1,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 37 м 55,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -51° 59' 29". Положбениот агол на објектот е во износ од 82°.
Други поделби
Проучување на IC 387 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63443.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Торински интернационален саем (1911)
Резиме
Саемот бил отворен на 29 април, бил одржан само девет години по претходниот саем во Торино кој се фокусирал на декоративната уметност, а во исто време со друг италијански саем во Рим, исто така со фокус на уметноста. Овој саем намерно се истакнал со фокусирање на индустријата и работната сила.
Саемот бил одржан во Парко дел Валентино (како што биле и трите претходни саеми во Торино во 1884, 1885 и 1902 година и последователниот саем во Торино во 1924 година).
Учесници
Земјите-учеснички биле Аргентина, Австрија, Белгија, Боливија, Бразил, Бугарија, Чиле, Кина, Колумбија, Данска, Еквадор, Франција, Германија, Грција, Унгарија, Италија, Јапонија, Мексико, Холандија, Никарагва, Перу, Русија, Сијам, Србија, Шпанија, Швајцарија, Турција, Обединетото Кралство, САД и Уругвај.
Слатинска Река
Слатинска Река — река која извира на источните падини на планината Челоица, на надморска височина од 1.720 метри. Поминува низ селото Слатина, по кое го добила и своето име. Се влева во реката Треска, на надморска височина од 510 метри.
Реката е долга 9,3 километри и претставува лева притока на Треска. Вкупниот пад меѓу котата на изворот и на вливот е најголем од сите притоки на реката Треска.
NGC 4297
NGC 4297 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4297 се споменува и како MCG 1-32-18, CGCG 42-41, VCC 473, KCPG 331B.
Откривање
Објектот е откриен на 13 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4297 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 4297 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 168°.
Други поделби
Проучување на NGC 4297 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39940. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 288. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Христо Андонов
Христо Андонов Ушинов (2 февруари 1887 - 1928) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешна македонска револуционерна организација.
Животопис
Во 1924 година учествува како делегат на Солунскиот окружен конгрес на ВМРО и е избран за резерви член на Окружниот комитет. Во пролетта 1925 година ја поминува реката Вардар заедно со четите на Илија Лерински, Андон Попштерев, Тале Андонов и Наум Јосифов и Петар Ангелов. Во 1928 година е делегат на Седмиот конгрес на ВМРО.
За време на криза во ВМРО, по убиството на Александар Протоѓеров, во 1928 година Христо Андонов е на страната на Михајловистите. Убиен е во 1928 година во близина на селото Димидово од Христо Гоглев, испратен од пратеникот на протогеровистичкиот централен комитет - Димитар Димашев. По убиството Гоглев се предава на српските власти и станува ренегат.
Санде Стоилковски
Санде Ванев Стоилковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство и сточарство. Во 1941 година бил мобилизиран во окупаторската бугарска фашистичка војска. Кога му се укажала можност избегал од единицата и ѝ се приклучил на Треттата македонска ударна бригада. Во нејзините редови го поминал целиот борбен пат. Бил учесник во бројните борби и победи над непријателот. Во крвавите борби, од обичен борец израснал во командир на чета. На скопските терени учествувал во успешната акција за ослободувањето на политичките затвореници од затворот во Идризово. Потоа со својата бригада пак дејствувал на скопските терени и во октомври 1944 година храбро загинал во крвавите борби против балистите и Германците во околината на Шишево.
Папуа Нова Гвинеја
Папуа Нова Гвинеја (англиски: Papua New Guinea, ток писин: Papua Niugini) или официјално Независна Држава Папуа Нова Гвинеја — држава во Океанија, која го зазема источниот дел на островот Нова Гвинеја и многубројни околни острови. Островот се наоѓа во југозападниот дел на Тихиот Океан, во регионот Меланезија. Главен град на Папуа Нова Гвинеја е Порт Морзби. Оваа држава е една од државите со голема мултикултура, односно во државата има повеќе од 850 различни етнички групи. Вкупното население на Папуа Нова Гвинеја е околу 6 милиони жители. Таа е една од најруралните држави во светот каде 18% од населението живее во урбаните средини. Исто така, оваа држава е една од најретко истражените држави во светот, што се однесува до флората, фауната и етнологијата.
Историја
Остатоци од човек на островите биле пронајдени кои датираат од пред 50.000 години. Овие антички жители најверојатно биле од Југоисточна Азија. Земјоделството било развиено уште пред 9.000 години. Поголем бран на доселеници на бреговите на државата дошле пред 2.500 години.
Малку било познато за островите на Западот сè до 19 век, иако трговци од Азија ги посетувале островите.
Северниот дел од државата потпаднал под германска контрола во 1884 и бил дел од Германска Нова Гвинеја. За време на Првата светска војна, државата била окупирана од Австралија и била позната како Британска Нова Гвинеја. Во 1904 година државата го сменила името во Папуа.
Териториите биле соединето во Територија на Папуа и Нова Гвинеја кои подоцна биле преименувани во Папуа Нова Гвинеја.
Потоа следело мирно отцепување од Австралија на 16 септември 1975 година.
Географија и клима
Со 462.840 km2, Папуа Нова Гвинеја е педесет и петтата држава во светот по територија, после Камерун.
Папуа Нова Гвинеја е повеќето планинска држава со највисок врв од 4.509 метри и повеќето од државата е покриена со тропски дождовни шуми. Околу островот Нова Гвинеја има корален гребен.
Државата се наоѓа во регионот наречен Огнен прстен и има неколку активни вулкани и ерупциите се чести. Исто така земјотресите се чести, понекогаш следени со цунами.
Копното на државата е источниот дел на островот Нова Гвинеја, каде се наоѓаат најголемите градови, вклучувајќи го главниот град Порт Морзби и Лае.
Папуа Нова Гвинеја е една од ретките држави кои се наоѓаат на екваторот, а при тоа да има врнежи од снег.
Политички систем
Папуа Нова Гвинеја е член на Комонвелтот на Нации и кралот Чарлс III е шеф на државата. Во Папуа Нова Гвинеја кралот е претставен од генералниот гувернер. Папуа Нова Гвинеја и Соломонските Острови се различни од другите комонвелтски држави по тоа што генералниот гувернер се избира од страна на парламентот.
Извршната власт е во рацете на премиерот на Папуа Нова Гвинеја кој го предводи кабинетот. Парламентот на Папуа Нова Гвинеја има 109 членови, од кои 20 се зафатени од 19-те гувернери на покраините. Членовите се избрани преки регуларни избори со мандат од пет години.
Административна поделба
Папуа Нова Гвинеја е поделена на 4 региони, кои опфаќаат 20 покраини, еден автономен регион (Бугенвил) и еден национален престолнински округ. Папуа Нова гвинеја не е федерација од покраини, туку унитарна држава, каде покраините се потчинети на централната власт.
Покраини
Еве список на покраините во земјата:
Региони
]] Земјата се дели на четири региони, кои играат значајна улога во секојдневниот живот. Неретко според нив се води организацијата на владините служби, подрачјата на стопанисување, спортските натпревари, па дури и политичките игри. Кај населението има силно чувство на регионална припадност, и постојат сериозни меѓурегионални соперништва. Честопати министрите и другите функционери се назначуваат од сите региони за да се запази рамнотежата.
Четирите региони се:
Стопанство
Папуа Нова Гвинеја е богата со природни ресурси, но ископувањето на рудата е отежнато поради непристапниот терен, скапата инфраструктура и законите. Земјоделството е извор на егзистенција на околу 85% од населението. Минералните депозити, како што се нафта, бакар и злато, се 72% од извозот на Папуа Нова Гвинеја.
Население, јазик и религија
Папуа Нова Гвинеја е најнехомогена нација во светот. Има стотици етнички групи во државата, од кои мнозинството се дел од групата наречена Папуанци чии предци дошле во регионот пред илјадници години. Исто така има и австронезици, кинези, Европејци, филипинци и микронезијци.
Папуа Нова Гвинеја има многу јазици. Бројката на јазици во државата е над 820 или 12% од вкупната бројка на јазици во светот. Староседелските јазици се делат на две групи: австронезиски јазици и неавстронезиски јазици или папуански јазици. Во државата има три службени јазика, меѓу кои и англиски јазик иако не е многу зборуван. Лингва франка е пиџинскиот јазик ток писин. Во јужниот регион на Папуа Нова Гвинеја не се зборува овој јазик и таму најзастапен и службен е хири моту.
Култура
Културата на Папуа Нова Гвинеја е комплексна и разновидна. Забележани се над илјада културни групи. Поради оваа различитост има многу различни стилови на живеење, секоја група има своја уметност, танци, оружје, архитектура и музика. Повеќето од овие различни групи имаат свој јазик.
Европски пат Е101
Европски пат Е101 — пат во Европа и дел од меѓународната европска патна мрежа. Делницата започнува во Москва и завршува во Киев. Патот е долг 850 км.
Рута
🇷🇺 🇺🇦
NGC 491
NGC 491 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 6 декември 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 491 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 491 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 22 м 2,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 5° 22' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 9°.
Други поделби
Проучување на NGC 491 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4973. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 218; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7004.
Модулација
Модулацијата — процес во кој информацискиот сигнал менува друг сигнал со повисока честота, таканаречен носител, за да се овозможи пренос на информацијата.
Носителот или носечката честота обично е синусоиден бран генериран во осцилатор. И носителот и информацискиот сигнал се воведуваат во модулаторот, и тука информацискиот сигнал на некој начин го менува носителот. Модулираниот носител тогаш е засилен и испратен во систем за пренос (антена или кабел).
Во приемникот се прима модулираниот сигнал кој потоа е засилен и обработен. Се праќа во демодулаторот на чиј излез се добива оригиналниот информациски сигнал.
Можни облици на модулација
Да го разгледаме математичкиот израз за синусоидниот бран:
v = Vp sin(2πft+θ) или
v = Vp sin(ωt+θ)
каде
Од ова може да видиме дека постојат три начини на модулација, зависно од тоа на кој начин се менува носителот. Тоа се амплитудна, честотна и фазна модулација.
Фазна модулација
Фазната модулација ја менува фазата на носечката честота, а притоа прави и честотна модулација на носителот. Заради тоа модулираниот сигнал е сличен на честотно модулираниот сигнал. Честотната и фазната модулација се форми на аголна модулација (англ. angle modulation).
Список на државни водачи во 500 година
Ова е список на државни водачи во 500 година. Во него се наведени сите водачи на држави, подредени по држави, кои пак се подредени по азбучен ред и поделени во зависност од континентот на кој се наоѓаат. Континентите, исто така се подредени по азбучен ред.
Густав Круп
Густав Круп фон Болен унд Халбах (Gustav Krupp von Bohlen und Halbach) (7 август 1870 — 16 јануари 1950), бил еден од најмоќните индустријалци кој служел на интересите на нацистичка Германија.
Стојан Стојменовски
Стојан Бојков Стојменовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Манастир (средновековна црква и некропола во Нов Дојран)
Не го поистоветувајте со античкото археолошко наоѓалиште во Нов Дојран, Манастир
Манастир — археолошко наоѓалиште во дојранскиот град Нов Дојран. Во подножјето на активната црква, во 1958 година со ископувањето на Археолошкиот музеј во Скопје биле откриени остатоци од постар црковен објект и некропола. Истражени се 20 гроба со камена конструкција во кој имало наоди карактеристични за IX до X век.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Слатина
Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Ѓорѓија) — главна селска црква во поречкото село Слатина.
Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
Историја
Црквата била подигната во 1867 година.
IC 388
IC 388 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 388 се споменува и како ESO 185-8, IRAS 19363-5558.
Откривање
Објектот е откриен на 17 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 388 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 388 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 40 м 26,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -55° 51' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на IC 388 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63506.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Линшепиншка катедрала
Линшепиншка катедрала — соборна црква во шведскиот град Линшепинг, епископско седиште на Линшепингската епархија вона шведската црква. Се наоѓа спроти замокот Линшепинг.
Историја
Денес црквата е стара околу 800 години. Сепак, нејзината историја започнува во 11 век, со изградба на дрвена црква. Подоцна, околу 1120 година, била изградена камена црква, базилика со големина од околу половина од денешниот објект.
Следното проширување на црквата било направено по крунисувањето на кралот Валдемар, во 1251 година. Главната зграда беше неодамна конструирана, а црквата ја доби сегашната должина од 110 метри и висина од 107 метри.
На почетокот на 15 век, 1408–1420, биле изградени готските капели, со големи прозорци и сводови во облик на ѕвезда. Капелите биле именувани по Свети Андреј (подоцна преименуван по Света Марија), Свети Никола Хермани и Свети Томас Бекет.
Катедралата е застапена на насловната страница на албумот Opus Eponymous од Ghost, чиј основач, Тобијас Форџ, е роден во Линшепинг.
Шпански фолклор
Во Шпанија, како што е случај со сите други народи, фолклорот е составен дел на културниот идентитет. Шпанија имала богата и турбулентна историја низ вековите. Шпанскиот фолклор, митовите и легенди се однесуваат на митовите на оние култури кои постојат во земјата. Во фолклорот на Шпанија е вклучен оној на Галите, Астурците, Кантабријците, Каталонците и Баскијците. Во фолклорот се вклучени и приказните од митологијата на Келтите, Иберите, Картагинците, Визиготите, Маврите од Шпанија, па и легенди од римската и старогрчката митологија.
Историја
Танцот како форма на комуникација и личен израз постои уште од најдалечното минато. Во минатото имало ритуални танци за одбележување на битките и другите теми поврзани со војната, а со вековите подоцна, во средниот век, биле препознатливи и структурирани ритуални танци на религиозни теми. Во 15 век се забележува разлика меѓу жанровите. Сериозните танци застареле а популарноста на среќните и послободни танци се зголемила. Со ренесансата, популарното и народното танцување продолжило да прави големи чекори во историјата на шпанскиот танц и добива меѓународно признание. Регионалните танци и сами се развиваат и се мешаат со други танци од кои се родиле нови. Толку биле популарни што се случувало во еден регион (Каталонија) да постојат дури 200 регионални танци.
За време на барокниот период, ромска популација дошла на Пиринејскиот Полуостров и растечката популарност на ромската музика и танц, фламенко, ја одбележала историјата на шпанскиот танц. Денес фламенкото е национална и меѓународна сензација. Во текот на 20 век, диктаторот Франциско Франко забранил многу работи на регионално ниво, вклучувајќи го танцот, музиката и регионалните јазици.
Традиционални шпански танци
Муњеира: се танцува во двојки со музиката на гајда. Овој традиционален е типичен за Галиција и Астурија.
Замбра: мавритански танц кој влегол во шпанската трандиција.
Болеро: Еден од најстарите и најтрадиционалните шпански танци, болерото е брз шпански танц со ненадејни паузи и остри вртења.
Фанданго: Еден од најпознатите танци на Шпанија. Фандангото е жив, весел шпански танц во двојка.
Фламенко: Страстен танц, фламенкото е меѓународно познат танц.
Севиљана: Жив и радосен танц типичен за Севиља и потсетува на фламенко.
Ел Коко
Раскажувањето приказни за плашење мали деца е дел од навиките на луѓето во цел свет. Тоа се приказни за страшила, за апото и за секакви страшни суштества кои грабнуваат деца доколку се непослушни. Во Шпанија, Ел Коко (или Куко) е чудовишно суштество кое јаде или грабнува деца. Приказна се наоѓа и во приспивните песни и многу родители ја користат за да ги натераат децата да спијат.
Согласно шпанската легенда, Франциско Ортега, наречен ел Моруно, бил човек болен од туберкулоза на почетокот на 20 век. Тој очајно барал лек за болеста и отишол кај некоја надрилекарка. Таа му рекла дека ќе оздрави ако пие крв од деца и ако со нивната маст си ги мачка градите. Затоа, ел Моруно го грабнал 7-годишното момче Бернардо, и му ја испил крвта. Ел Куко е познат по тоа што оди навечер по улиците со црна вреќа, барајќи ги оние деца кои талкаат по улиците и лошо се однесуваат.”
Легендата за Свети Ѓорѓи
Ова е една од најпопуларните каталонски легенди кои сè уште се слават, особено во Барселона.
Легендата вели дека во Монтбланк живеел змеј, кој ги тероризирал селаните и ги јадел нивните животни. Откако ги изел животните, змејот својот бес го насочил кон луѓето. Селаните одлучиле секој ден да му жртвуваат по еден на змејот. Но еднаш, за несреќа била избрана принцезата. Луѓето се понудиле да се жртвуваат наместо неа но кралот не сакал да дозволи некој да го жртвува животот за неговата ќерка. Принцезата му била испратена на змејот, и кога тој сакал да ја проголта, се појавил витез со сјаен оклоп и се борел со суштеството. Во битката тој го убил змејот со копје. На местото каде се пролила крвта изникнала црвена роза, којашто витезот ја набрал и ѝ ја дал на принцезата. Витезот се викал Свети Ѓорѓи.
За да се одбележи овој настан,секоја година на 23 април се одржува голема прослава на улиците на Барселона а мажите даваат рози на жената што ја сакаат.
Љубовниците Теруел
Легендата за љубовниците Теруел датира од 13 век, кога Изабела и Диего, кои потекнувале од богати семејства, се заљубиле и сакале да стапат во брак. Сепак, несреќните настани предизвикале семејството на Диего да ги изгуби парите, а таткото на Изабела не давал неговата ќерка да се омажи за него. Диего заминал да го направи своето богатство и да се врати да се ожени со Изабела. Не се вратил пет години, а таткото на Изабела ја оженил за некој друг. Веднаш по свадбената церемонија, Диего се вратил во градот со многу богатство. Срцето му се скршило кога ја видел љубената омажена за друг. Вечерта скришно влегол во нејзината соба и ја замолил да го бакне, како да умира. Изабела одбила, бидејќи не сакајќи да го мами сопругот. Диего умрел до нејзиниот кревет. Следниот таа во свадбениот фустан отишла на неговиот погреб, го бакнала за последен пат и умрела веднаш до неговото тело. Селаните одлучиле да ги погребаат еден до друг близу црквата Сен Педро. До денес, градот во февруари ја слави нивната љубов и ја раскажува нивната приказна на разни начини.
Дуенде
Дуенде е добро познат во Шпанија и низ цела Латинска Америка, и секоја земја има свое толкување на овие гноми или суштества налик на виленик. Во 16 век, во Шпанија имало дури и закон кој велел дека секој оној кој во домот е нападнат со дуенде може да го напушти. Верувањето во дуенде варира од регион во регион. Некои веруваат дека тие суштества се детски души кои умреле пред да бидат крстени, други ги отсликуваат како зли, лоши духови кои го опседнуваат домот.
Поврзано
Легендите за: Колумбо Магелан
Петко Стојковски
Петко Томев Стојковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Непосредно по пуштањето од окупаторската бугарска фашистичка војска во која бил регрутиран, организирано почнал да работи за народноослободитепното движење. Бил приклучен во ударна група со која учествувал во многу акции против окупаторот и ги известувал единици на НОВ за положбата на непријателот, кои се приближувале околу скопскиот терен. За потребите на овие единици, честопати носел воен и друг материјал. Во извршувањето на овие задачи бил фатен при носењето оружје за потребите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Гестаповците кои го фатиле со оружје, го затвориле неколку дена во затвор, а потоа на 12 септември 1944 година го стрелале.
Антонио Латини
Антонио Латини (1642–1692) бил управител на кардиналот Антонио Барберини, внук на папата Урбан VIII во Рим и последователно на дон Стефано Карило Салседо, првиот министер на шпанскиот вицекрал на Неапол.
Биографија
Латини отишол во Рим на шеснаесет години и се упатил во семејството или во домаќинството на кардиналот Барберини. По ред асистент готвач, келнер и гардеробер, тој ги научил вештините за театарска резба што се очекуваат од хотел и мечувалство, исто така. Совладувајќи ја уметноста на последователни важни позиции на управител, тој бил прогласен за римски конте, „Витез на златниот поттик“ за неговата служба. Откако работел во Рим и на судовите во Мачерата, Мирандола и Фаенца, Латини отишол да служи како скалко, или управител на домаќинството, кај Карило Салседо во 1682 година.
Автобиографијата на ракописот на Латини, која не е вклучена во Lo scalco moderna, ја изнесува неговата лична кариера на виделина со споделување на детали од кариерата во кујната која досега не била чуена кога првпат биле опишани во печатена форма од францускиот гастроном Мари-Антоан Кареме. Транскрипција направена во 1690 година била откриена во градската библиотека на Фабриано и објавена од Фурио Личиченти.
Борис Андреев
Борис Андреев — македонски новинар во Бугарија и учесник во македонското револуционерно движење.
Животопис
Роден е во кичевското село Свињиште што тогаш е во Отоманското Царство. Еден од уредниците е на весникот Устрем, орган на Македонскиот младински сојуз
Медведица (Руѓинце)
На 1,5 км североисточно од селото, на левата страна од патот Куманово - Крива Паланка (А2), во селската утрина се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. По сознание од 1996 г. по еден питос во своите дворови чуваат Ж. Димитровски и Г. Тасковски.
Филипики
Филипики се говори на познатиот атински оратор Демостен против македонскиот цар (крал) Филип II и против Македонците. Во Филипиките, тој ги опишувал Македонците како варвари и ги омаловажувал јавно, опишувајки ги како народ подолен од елинскиот. Најпозната е неговата трета Филипика каде вели за Филип, македонскиот цар: „ ...не само што не е грк, ниту поврзан со грците...“.
Демостен воедно бил и водач на обединетите грчки градови- полиси во борбата против тогашната моќна македонска античка држава, која постепено ги покорувала грчките полиси и инкорпорирала во границите на македонското царство.
Eгипетска кујна
Во Египетската кујна се користат многу мешунки, зеленчук и овошје од богатата египетска долина и Делта на Нил. Египетските јадења се состојат многу зеленчук полн со ориз и лисја од грозје, хумус, фалафел, шаварма, ќебап и кофта. фул медами, пасирана фава ; кушари, леќа и тестенини; и молохија, чорба со бамја. Локалниот вид пита леб познат како ( египетски арапски :  ) е главен производ во египетската кујна, а производството на сирење во Египет датира од Првата династија на Египет, при што  е најпопуларниот вид сирење што се консумира денес.
Рибите и морските плодови се вообичаени во крајбрежните региони на Египет. Значителен дел од египетската кујна е вегетаријанска, поради историски високата цена на месото и потребите на коптската христијанска заедница, чии религиозни ограничувања бараат суштински вегански диети во поголемиот дел од годината.
Чајот е национален пијалaк на Египет, а пивото е најпопуларниот алкохолен пијалaк. Иако исламот е мнозинска вера во Египет и муслиманите имаат тенденција да избегнуваат алкохол, алкохолните пијалоци сè уште се лесно достапни во земјата.
Во Египет најпопуларни десерти се баклава, басбуса и <i id="mwQw">кунафа</i> .Често во десертите се употребуваат урми, мед и бадеми.
Историја
Пченицата, јачменот и оризот биле дел од средновековната египетска исхрана, но изворите се спротивставени за просото. Според Абд ал-Латиф ал-Багдади, тоа било непознато надвор од мала област каде што се одгледувала во Горен Египет. Се чини дека ова е поддржано од хроничарот Мухамед ибн Ијас, кој напишал дека консумирањето просо е невообичаено, ако не и нечуено, во Каиро. Шихаб ал-Умари, од друга страна, вели дека тоа било меѓу најпопуларните житни култури што се консумирале во Египет во тоа време.
NGC 4298
NGC 4298 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Eгипетска кујна
Историја
Соргото, како и просото, се одгледувало во Горен Египет, но жителите на Каиро не го сметале за посакувана култура, каде што се конзумирал само за време на глад или други времиња на недостиг во кои соргото се претпочитало наместо другите замени за пченица што се користеле за да се направи итна храна за леб. како просо, трици или грав.
NGC 4298
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4298 се споменува и како UGC 7412, MCG 3-32-7, CGCG 99-24, IRAS 12190+1452, VCC 483, KCPG 332A.
Eгипетска кујна
Историја
Античка египетска кујна е придружена не само со леб и пиво, туку и со овошје, зеленчук и риба што ја јадат сиромашните. Многу од неговите резби кои прикажуваат кујна датираат од периодот на Старото и Новото Кралство.
Предјадење и салати
Во Египет, мезето, вообичаено се нарекува, сирењата и салатите традиционално се служат на почетокот на оброкот со повеќе јадења заедно со лебот, пред главните јадења.
Главни јадења
Египетската кујна се одликува со јадења како што се фул медами,  пире од фава ; кушари, мешавина од леќа, ориз, тестенини и други состојки; молохија, сечкана и варена бамја од грмушка со сос од лук и коријандер; и feteer meshaltet.
Некои сметаат дека кушари, мешавина од ориз, леќа и макарони, е национално јадење. Полни медами се исто така едно од најпопуларните јадења. Фава се користи и за правење фалафел (најчесто се нарекува таамеја во Египет, а се служи со свежи домати, сос од таана и рукола).
Познато е дека старите Египќани користеле многу кромид и лук во нивните секојдневни јадења.Во зачинета салата од домати се користи свеж лук испасиран со билки, а исто така се филува во варен или печен модар патлиџан. Лукот пржен со коријандер се додава во молохија, популарна зелена супа направена од ситно сечкани листови од јута, понекогаш со пилешко или зајак.Во кушарите може да се додаде и пржениот кромид.
Состојките, во јадењата со бамја и молохија, се матат и се мешаат со алатка наречена вика, која се користела во античко време и денес, во Египет и Судан.
Десерти
Египетските десерти наликуваат на другите десерти од источното Средоземје. Басбуза е десерт направен од гриз и натопен во сируп. Обично се прелива со бадеми и традиционално се сече вертикално на парчиња, така што секое парче има форма на дијамант.
Баклава е слатко јадење направено од многу слоеви фило пециво, асортиман на јаткасти плодови и натопено во сладок сируп.
Гораиба е сладок бисквит направен со шеќер, брашно и либерални количества путер, слично на печивото. Може да се прелие со печени бадеми или мешунки од црн кардамон.
Кахк е сладок бисквит кој најчесто се служи за време на Еид ал-Фитр во Египет. Се прекрива со шеќер во прав, а може да се наполни и со урми, ореви или „ агамеја “ која по текстура е слична на локум, или едноставно се служи обична.
Атајеф е десерт кој се служи исклучиво во текот на месецот Рамазан, еден вид слатка мини палачинка (направена без јајца) исполнета со крем или јаткасти плодови и суво грозје.
Rozz be laban се прави со кратко зрно бел ориз, полномасно млеко, шеќер и ванила. Може да се сервира попрскана со цимет, ореви и сладолед.
Ум Али или Ом Али, е еден вид пудинг од леб кој се служи топло лиснато тесто или ориз, млеко, кокос и суво грозје.
Кујната и религијата
Иако Рамазан е месец на пост за муслиманите во Египет, тоа е обично време кога Египќаните посветуваат многу внимание на разновидноста и богатството на храната, бидејќи прекинувањето на постот е семејна работа, често со цели пошироки семејства кои се среќаваат на трпезата веднаш по зајдисонце. Постојат неколку десерти кои се служат речиси исклучиво за време на Рамазан, како што е кунафата и катајеф. Во овој месец, многу Египќани подготвуваат посебна трпеза за сиромашните или минувачите, обично во шатор на улица, наречена Маедет Рахман ( مائدة رحمن  , [mæˈʔedet ɾɑħˈmɑːn] ), што буквално се преведува на „Табела на Милостивите“, што се однесува на едно од 99-те Божји имиња во исламот. Овие можат да бидат прилично едноставни или прилично раскошни, во зависност од богатството и наметнувањето на давателот.
Набљудувачките христијани во Египет се придржуваат до периодите на постење според коптскиот календар ; овие практично може да се прошират на повеќе од две третини од годината за најекстремните и највнимателните. Посекуларното коптско население главно пости само за Велигден и Божиќ. Коптската диета за постење е суштински веганска. За време на овој пост, Коптите обично јадат зеленчук и мешунки пржени во масло и избегнуваат месо, пилешко и млечни производи, вклучувајќи путер и павлака.
Чај
Чај (,  [ʃæːj] ) е национален пијалaк во Египет, по што само надалеку следи кафето, подготвено со турски метод. Египетскиот чај е подеднакво црн и кисел и обично се служи во чаша, понекогаш со млеко. Чајот спакуван и продаден во Египет е речиси исклучиво увезен од Кенија и Шри Ланка. Египетскиот чај доаѓа во две варијанти, кушари и саиди.
Чај од Кушари, популарен во Долниот Египет, се подготвува со традиционален метод на киснат црн чај во зовриена вода и оставање да отстои неколку минути. Речиси секогаш е засладен со шеќер од трска и често се зачинува со свежи листови од нане. Чајот Кушари е обично светол по боја и вкус, со помалку од половина кафена лажичка чај по чаша се смета за блиску до највисокото ниво.
Чај Саиди е вообичаена во Горен Египет. Се подготвува така што на силен пламен се вари црн чај со вода дури пет минути. Чајот Саиди е екстремно силен и темен („тежок“ на египетски јазик), со две кафени лажички чај по чаша се норма. Тој е засладен со обилни количини шеќер од трска (неопходност бидејќи формулата и методот даваат многу горчлив чај). Чајот Саиди често е црн дури и во течна форма.