cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
К. С. Луис
Џој Дејвидман
Во неговите подоцнежни години, Луис се допишувал со високо интелигентната еврејска поетеса и писателка Џој Дејвидман, поранешна комунистка и која се преобратила од атеизам во христијанство. Таа се разделила од нејзиниот сопруг (романсиерот Вилијам Л. Грешам) кој бил алкохоличар и ја навредувал, и со нејзините два сина, Дејвид и Даглас дошла во Англија. Луис ја сметал за пријатна интелектуална придружничка и личен пријател, и за таа да може да продолжи да живее во ОК се согласил да склучи договор за граѓански брак. Се венчале на 23 април 1956 година. На Џој набргу ѝ бил дијагностициран рак на коски, а врската се развила до степен што со Луис склучиле христијански брак. Бидејќи била разведена, во Англиската црква во тоа време тоа не било едноставно, и нивен пријател Питер Бајд, на 21 март 1957 година ја изврши церемонијата крај нејзиниот кревет во болницата Черчил.
Ракот на Џој наскоро се повлекол, и двојката живеела заедно со семејството на Ворен Луис до 1960 година, а потоа ракот повторно се појавил. Таа починала на 13 јули 1960 година. Книгата на Луис Набљудување на тагата ја тагата што на таков суров начин ја искусил; и прво ја објавил под псевдонимот NW Clerk за читателите да не ја поврзат книгата со него. Иронично е што многу пријатели му ја препорачале книгата на Луис како метод за справување со сопствената тага.
Болест и смрт
На почетокот од јуни 1961 година, Луис заболел од нефритис, што предизвикало труење на крвта. Од здравствени причини го пропуштил есенскиот семестар во Кембриџ, а неговото здравје постепено почнало да се подобрува во 1962 година.
На 15 јули 1963 истата година, Луис се разболел и бил примен во болница; следниот ден доживеал срцев удар и паднал во кома, но неочекувано се разбудил следниот ден. Откако бил отпуштен од болницата, Луис се вратил дома, но бил премногу болен за да се врати на работа. Во август 1963 година, поднесл оставка од својата функција во Кембриџ.
Медиумското покривање за смртта на Луис било речиси целосно засенето од веста за атентатот на Џон Кенеди (отприлика 55 минути откако Луис колабирал), како и од смртта на Олдос Хаксли, авторот на Храбар нов свет. Оваа коинциденција била инспирација за книгата од Питер Крефт „''Помеѓу рајот и пеколот: Дијалог некаде зад смртта со Џон Ф. Кенеди, К.С. Луис и Олдос Хаксли''.
Нефикција
Постхумно објавени:
Јужноамериканско првенство во фудбал 1916
Јужноамериканско првенство во фудбал 1917 — 1-во издание на првенството кое денес е познато како Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Аргентина од 2 јули — 17 јули 1917 година. На турнирот учествувале 4 репрезентации. Турнирот бил освоен од страна на Уругвај, второто место припаднало на репрезентацијата на Аргентина а третото на репрезентацијата на Бразил.
Исабелино Градин, репрезентативец на Уругвај, бил најдобар стрелец со 3 голови.
Учесници
1.
2.
3.
4.
Голгетери
2 гола
1 гол
Космос-1818
Космос-1818 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 1 февруари 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 801 км, а најмалото на 788.
Домашна овца
Домашната овца (Ovis aries) спаѓа во редот парнокопитни, и во семејството празнороги. Во светот постојат четириесетини раси на овци распространети низ целиот свет, освен на далечниот север. Голем број од овие раси произлегле од муфлонот. Ги има на ливадите и во прериите, на планинските пасишта и на фармите за добиток. Тежината и големината многу варираат од една до друга раса. Просечна овца е долга 1,50 метри и висока 90 см. Тежината и се движи од 90 до 150 килограми. Може да се размножува штом ќе наполни една и пол година. По 150 дена од спарувањето, женката обично ојагнува едно јагне. Доењето трае 4 месеци. Овцата е тревопасен преживар: зиме останува во трлото и се храни со сено и со зрнеста храна од житни растенија, напролет се напасува на пасишта. Во планинските предели сè уште се практикува летна преселба на стадата од пониски предели на бачила.
Мажјакот на овцата се нарекува овен или брав. Младенчето се нарекува јагне, ако е доцна ојагнето се нарекува сугаре , а кога ќе наполни една година се нарекува шилеже. Овца која не се ојагнила две години се нарекува ѕвиска
Однесување
Овците се животни во стадо и се силно дружливи; многу од однесувањето на овците може да се разбере врз основа на овие тенденции. Хиерархијата на доминација кај овците и нивната природна склоност да го следат водачот кон нови пасишта биле клучните фактори за овците да бидат еден од првите домашни видови добиток. Понатаму, за разлика од обичниот елен и газелата (уште два копитари од првостепено значење за стекнување на месо во праисторијата), овците не бранат територии иако создаваат домови. Сите овци имаат тенденција да се собираат близу до другите членови на стадото, иако ова однесување варира од раса, и овците можат да станат под стрес кога ќе бидат одделени од членовите на стадото. За време на стадото, овците имаат силна склоност да следат, а водачот едноставно може да биде првиот поединец што ќе се пресели. Односите во стада имаат тенденција да бидат најблиски меѓу сродните овци: кај стада мешани раси, подгрупи од иста раса имаат тенденција да се создаваат, а овцата и нејзините директни потомци често се движат како единица во големите стада. Овците можат да застрадаат во одредено месно пасиште (граница) за да не шетаат слободно во неоградените пејзажи. Јагнињата го учат кревањето од женките и ако се убиено цели стада, тие мораат да се пренаучат како замена на животните.
Однесувањето на стадото кај овците е главно изложено во групи од по четири или повеќе овци; помалку овци може да не реагираат како што се очекувало кога се сами или со неколку други овци. Бидејќи се вид на плен, првичниот одбранбен механизам на овците е да бегаат од опасност кога ќе се влезе во нивната поле на движење. Овците во тесно може да нападнат и да клочнат или да се заканат со удирање на копитото и да применат агресивен став на телото. Ова е особено точно за овците со новородени јагниња.
Во регионите каде овците немаат природни глабливци, ниту една од родните раси на овци не покажува силно однесување на стадо.
NGC 989
NGC 989 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 989 се споменува и како MCG -3-7-34, NPM1G -16.0099.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 989 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 989 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 33 м 46 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 30' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 989 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9762. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5860. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 440.
Пет елементи (кинеска филозофија)
Тоа се:
Системот на петте елементи е користен за да ја објасни интеракцијата и врските меѓу феномените. Се употребува во разни полиња на кинеската мисла, вклучувјќи ги и фенг шуеј, кинеска астрологија, традиционална кинеска медицина, потоа во музиката, воената стратегија и борбените вештини.
Циклуси
Доктрината на петте фази во себе содржи два циклуса: создавање и уништување. Тоа се циклусите на балансирање, кои претставуваат јин и јанг – премин на енергијата од добро во зло.
Создавање
Најлесно се памтат на следниов начин:
Космологијата и фенг шуеј
Според теоријата на Ву сјинг, структурата на вселената ги одразува петте елементи. Секој елемент има серија од сложени асоцијации, што може да се види во подолната табела. Во кинеската вештина позната како фенг шуеј, целиот систем се сведува на уметноста на користењето на петте елементи. Со овие елементи се поврзуваат боите, сезоните и формите.
Космологијата и И Чинг
Петте елементи се исто така во корелација со осумте основни тријаграми од И Чинг:
Кинеска медицина
Меѓузависноста на органите во телото е забележано дека е круг на петте елементи. На пример, црниот дроб (фаза на Дрво) се вели дека е „мајка“ на срцето (фаза на Оган), а бубрезите (фаза на Вода) се мајка на црниот дроб. Клучната забелешка е дека проблеми со бубрезите предизвикуваат и проблем со црниот дроб. Во ваков случај „мајката“ е слаба и не може да го поддржи детето.
Многу од ваквите меѓузависности во денешни времиња се познати како физиолошки болести. Клучната работа која треба да се има на ум во врска со кинеската медицинска употреба на петте елементи е дека ова е само модел.
Други употреби на петте елементи
Кинеската астрологија се заснова врз интеракцијата на петте елементи со дванаесетте знака од кинескиот зодијак, кои заедно го оформуваат добро познатиот шеесет годишен циклус. Пример за некој што е роден во 1953 година, година на Змија. Бидејќи годината на раѓање завршува со бројот 3, а тој број се поврзува со елементот Вода, излегува дека тој некој е Водена Змија.
Петте елементи се користат при борбените вештини за да се опишат петте различни состојби на борба: разбивање (елемент Дрво), удирање (елемент Оган), вкрстување (елемент Земја), разделување (елемент Метал), дупчење (елемент Вода).
Пиратите од Карибите: Проклетството на црниот бисер
„Пиратите од Карибите: Проклетството на црниот бисер“ (англиски: Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl) — американски филм од 2003 година, во режија на Гор Вербински. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Џони Деп, Џефри Раш, Орландо Блум, Кира Најтли, Џек Девенпорт и Џонатан Прајс. Во 2004 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во пет категории, а истата година ја освоил наградата на БАФТА во категоријата за најдобра шминка. Исто така, Џони Деп ја освоил наградата на МТВ (MTV Movie Awards) за најдобар глумец. Вкупно, филмот освоил 31 награда, а имал 93 номинации за разни награди.
Содржина
Сепак, таму пристигнува брод на англиската морнарица и Елизабет и Спероу се спасени. Тогаш, Елизабет бара од капетанот на бродот, Норингтон (го игра Девенпорт) да тргне во потрага по Тарнер, ветувајќи дека ќе се омажи за него. Така, англиската војска оди на островот каде се кријат пиратите на Барбоса. Таму, Спероу со лукавство успева да украде еден златник од проклетото богатство, со што станува бесмртен, а потоа го убива Барбоса, додека англиската војска ги убива останатите пирати. Кога се враќаат во тврдината, Спероу е осуден на смртна казна, но од самата бесилка го спасува Тарнер. Спероу успева да избега, а Елизабет признава дека го сака Тарнер, отјкажувајќи ја свршувачката со Норингтон.
Иванчишта
Иванчишта — село во областа Копачка, во Општина Кичево, во околината на градот Кичево. До март 2013 година, селото било дел од поранешната Општина Другово, која била споена со Општина Кичево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Копачка, во јужниот дел на територијата на Општина Кичево, во југозападниот дел на Кичевската Котлина, во изворишното сливно подрачје на реката Треска, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Дебрца. Селото е планинско, на надморска височина од 1.070 метри. Од градот Кичево е оддалечено 18 километри, а од патот Кичево-Охрид околу 1 километар.
Иванчишта е сместено десно од некогашната железничка линија со тесен колосек Кичево-Охрид, сместено на планинска падина. Низ селото тече Иванчишка Река, на која се наоѓале воденици.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Крстине, Гроб, Љуто’ечки Камен, Митрев Аргач, Кремен, Три Гробо‘и Еѓупски, Метеризи, Божина Ра‘ен, Трпев Гроб, Русе’и Кошари, Долни Ехли, Под Сукало, Умалишта, Дабче’и Градишта, Танаскоски Забел и Матешки Камен.
Селото има збиен тип. Не постојат маала, иако има родовско групирање на куќите.
Селото се наоѓа во областа Горна Копачка, на планината Стогово.
Историја
Тука постоело стара населба, но со текот на времето, жителите се менувале. Остатоци од старото население се црквиштата и гробиштата.
Во историските списи првпат е споменато како Иваништа во 1476/77 година како дервенџиско село со 15 куќи.
Во век, Иванчишта било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
За време на Илинденското востание, селото Иванчишта е изгорено и ограбено од 150 души башибозук и 200 души редовен аскер.
Селото настрадало и од балистите за време на Втората светска војна.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 16 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 750 хектари, на пасиштата отпаѓаат 595 хектари, а на обработливото земјиште 197 хектари.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 17 домаќинства со 62 жители христијани (Македонци).
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Иванчишта имало 336 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Иванчишта имало 320 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Иванчишта:
Во 1961 година, Иванчишта било средно село по големина со 388 жители, а во 1994 година, по пат на иселување на населението, преминало во мала населба со 57 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Иванчишта живееле 29 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 6 жители, од кои 3 Македонци и 3 лица без податоци.
Родови
Иванчишта е македонско православно село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се: Јанчевци, Гајтановци, Ѓоновци, Кацуровци и Џвановци. Сите заедно имаа 80 куќи. Првите четири родови се сметаат како родови со непознато потекло, додека родот Џвановци водат потекло од селото Жван.
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Јанчевци (26 к.), Гајтановци (9 к.), Ѓоновци (15 к.), сите не си го знаат потеклото; Кацуровци (3 к.); Џвановци (18 к.), доселени од селото Жван.
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Кичево во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1950-1955, селото било дел од тогашната Општина Извор, во која покрај селото Иванчишта, се наоѓале и селата Горна и Долна Душегубица, Ехлоец, Извор, Кленоец, Малкоец и Попоец.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0767 според Државната изборна комисија, сместено во приватен објект.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 12 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 11 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 11 гласачи.
Иселеништво
Од селото имало повремено иселување на населението. Родот Ивановци (13 к.) во кичевското село Премка е доселен од Иванчишта. По Втората светска војна, иселувањата започнале кон градовите Кичево и Скопје.
LoveGame
„LoveGame“ е електропоп песна од американската пејачка Лејди Гага од нејзиниот прв студиски албум The Fame (2008). Продуцирана од RedOne, песната била издадена како трет сингл од албумот во Северна Америка и Европа, а како четврт сингл од албумот во Австралија, Нов Зеланд и Шведкса по „Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)“. „LoveGame“ била исто така издадена како четвртиот сингл во Обединетото Кралство по „Paparazzi“.
Песната беше критично ценета за својата препречна мелодија и текстот „Сакам да се возам на твојот диско стап“. Гага објаснува дека 'диско стап терминот' е еуфемизам за пенис и бил инспириран од нејзината сексуална привлечност со странец во ноќен клуб. Музички, песната ја носи атмосферата на подземните дискотеки во Њујорк, зборува за љубов, слава и сексуалност која беше централна тема на албумот. „LoveGame“ се нашол во рамките на првите десет во САД, Австралија, Нов Зеланд, Канада и другите европски земји. Станал трет по ред број-еден сингл на Гага на Билборд и поп песни табелата.
Музичкото видео за песната инспирирано од подземниот свет на Њујорк, ја прикажува Гага= како игра на подземна железничка станица и во паркиралиште. Музичкото видео е во чест на Гага и нејзиниот начин на живот во Њујорк, вклучувајќи гламур, навивачите и модата. Видеото има неколку квалитети од музичкото видео за „Bad“ од Мајкл Џексон, кои заземале место во железничка станица. Во Австралија, музичкото ивдео било банирано и не било прикажано на време поради сексуалните снимки. „LoveGame“ била изведувана во живо од Гага, неколкупати вклучувајќи ги настапите за време на турнеите The Fame Ball и Monster Ball, каде таа изведувала додека го држела во една рака нејзиниот заштитен знак - диско стапот.
Пишување и инспирација
„LoveGame“ е напишана од Лејди Гага и RedOne кој исто така и ја продуцирал песната. Во интервју за Ролинг Стоун магазинот, Гага го објаснила значењето на песната и нејзината инспирација за неа, особено за линијата „Ајде да се забавуваме овој ритам е болен / Сакам да се возам на твојот диско стап“. Таа рекла, „Тоа е уште една од моите многу внимателни метафори за еден пенис. Бев во ноќен клуб и бев доста сексуално запалена за еден човек и јас му реков: „Сакам да се возам на твојот диско стап“. Следниот ден, јас бев во студио и ја напишав песната во последните четири минути. Кога ја свирам песната во живо, имам вистински стап - изгледа како огромен задоволувачки инструмент - кој се пали.
Додека коментирала во врска со лирската содржина на песната „LoveGame“ на австралиското ток-шоу Роув, Гага рекла дека тоа е категорично околу метафората за нејзиниот „диско стап“ и покрај тоа што доведоа до забраната за спотот на Мрежа Десет во Австралија. Таа понатаму изјави, „Не мислам дека диско сапот е суптилен. Тоа е многу дека тој текст е за сите. Ако ништо друго, се случи да мислам дека луѓето се тешки кон мене. Многу млада-ориентирана поп-музика е повулгарна од мојаѕа. „Фрли ме на подот, дај ми ја облеката, дај го тоа за мене, срце, ајде танцувај валкано“. Сите овие податоци се толку провокативни, но тоа е во контекст на она што јас го правам што ги тера луѓето да бидат засегнати .[...] Тоа е музика во однос на визуелацијата, во однос на начинот на којшто се движам и начинот на кој јас го артикулирам на текстот. Но, ако сакав да направам музика која ќе ги натера луѓето да пеат 'ла ди да' ќе беше многу досадно.“
Композиција
Музички „LoveGame“ е забрзана денс-поп песна со денс-ориентиран такт. Според Кери Месон од Билборд, композицијата „носи атмосфера од центарот на Њујорк, сцена од подземните простори и FM бирање без да губи цинизми и нахалност.“ Поставена е во такт од умерено време и компонирана е во ха-мол со 104 удари во минута. Вокалниот капаците на Гага се протега од високата нота B3 до ниската G5. Песната Песната е изградена во акордна прогресија на Am–Dm–C–Am–Dm–C во стихови и рефрени. „LoveGame“, добил голем број на ремиксови, од кои едниот го направила опремената рокерка Мерилин Мансон во вокалите. Гага објаснила дека текстот на „LoveGame“ е многу јасен и се разбира за што се работи во него. Таа рекла дека текстот портретира силна порака за љубов, слава и сексуалност што претставува централна тема на нејзинот албум, The Fame.
Критички оценки
Сал Кинкмани од Slant Magazine коментирал дека песната има евтини текстови и болно објавува изјаву без никакви сличности на вистински сексапил. Рецензентот од About.com, Бен Норман, рече дека „LoveGame“ ја продолжува воената опсада на тактичките отчукувања на претходниот сингл „Just Dance“ и напаѓа со луцидни коментари за оваа песна како „Ајде да се забавуваме / Овој бит е болен / Сакам да се возам на твојот диско стап. “ Музичкиот уредник Дениел Брукман од The Phoenix рекол дека текстот „'Ајде да се забавуваме овој бит е болен,/Сакам да се повозам на твојот диско стап' можеби е најсилната песна која ја слушнав оваа година, а е од главна издавачка куќа.“ Додека го прегледувал The Fame, BBC рекол дека песната звучела како роботска во линија „Сакам да се возам на твојот диско стап“. Но, се сметал за брилијантен, како и крајно студен поради што „ни останува доделување на годишник на Гага поп-ѕвезда.“
Светски самит за информатичкото општество
Светскиот самит за информатичко општество (ССИО) беше пар од спонзорираните конференции на Обедитените нации за информации, комуникации и во пошироки рамки за информатичкото општество, што се одржа во 2003 година во Женева и во 2005 година во Тунис. Една од неговите главни цели беше да се надмине т.н глобалниот дигитален јаз одвојувајќи ги богатите земји од сиромашните преку проширување на пристапот до интернет на светот во развој. Конференциите го одредија 17 мај како светски ден на информатичкото општество.
Историја
Во ноември 2002 година, генералниот секретар на ОН Кофи Анан издаде предизвик до Силициумската Долина за да создаде речиси современи компјутери и комуникациски системи кои ќе им овозможат на селата да си дозволат информатички и комуникациски технологии за развој (ICT4D). Некои примери од целиот свет беа:
Првата фаза од самитот се одржа во декември 2003 година во Женева. Текот на самитот започна со првиот Препком (Prepcom) во јули 2002 година. Последниот Препком (Prepcom),одржан од 19 до 30 септември 2005 година во Женева, заврши без да се обезбеди конечен договор за управување со интернет, одбивајќи го САД предлогот на Европската унија да се откаже од контролата на Интернетската Корпорација за доделени имиња и броеви (ICANN).
Прашање кое произлезе беше управувањето со интернет и доминантната улога на САД во правењето политики. Најрадикалните идеи за префрлање на овој авторитет беа оние кои го поддржуваат пристапот на граѓанското општество кон управување со интернет.
2003 година во Женева
Во 2003 година во Женева, делегати од 175 земји земаа учество во првата фаза од ССИО каде што тие ја усвоија Декларација за начела. Ова е патна карта за достигнување на информатичко општество достапно за сите и врз основа на споделено знаење. Акциониот план поставува цел за вклучување на 50 проценти од светското население на интернет до 2015 година. Не пропишува некои спецификации како ова може да се достигне. Самитот во Женева исто така остави нерешени повеќе контроверзни прашања, вклучувајќи го прашањето за управување со интернет и основање. Кога во 2003 година самитот не успеа да се договори за иднината на управувањето со интернет, Работната група за управување со интернет беше формирана да изнајде идеи за напредок.
Делегатите од граѓанското општество од невладините организции(NGOs) создадоа документ наречен „Обликување на информатичките општества за човечките потреби“ што доведе голем опсег на прашања за човечките права и заштита на комуникациските права.
Втората фаза се одржа од 16.11 до 18.11.2005 година во Тунис. Резултираше со договор на Туниската обврска и Туниската агенда за информатичко општество и создавањето на форум за управување со интернет.
2005 година во Тунис
Во пресрет на ноември 2005 година,тунискиот настан Асоцијација за напредни комуникации, излезе со својот став. (АНК е меѓународна мрежа од организации на цивилни општества, чија цел е да ги обноват и поддржат групите и поединците кои работат за мир, човечки права, равој и заштита на околината, преку стратешкото користење на информатичките и комуникациските технологии (ИКТ), вклучувајќи го интернетот).
АНК изјави дека опширно учествувала во процесот на управување со интернетот на Светскиот самит за информатичко општество. Вели: по ова учество и во соработка со други партнери, вклучувајќи членови од состанокот на ССИО граѓанското општество за управување со интернет, АНК клистаризирала комплет од препораки во однос на управување со интернетот пред конечниот самит во Тунис во ноември 2005 година. АНК предложи специфични акции во секоја од следниве пет области:
Самиот самит привлече 1500 луѓе од меѓународните организации, 6200 од невладините организации(NGO’s), 4800 од приватниот сектор и 980 од медиумите.
Конференциски развои
Спор за контролата на интернетот се закануваше да ја попречи конференцијата. Сепак, одлуката во последна минута да се препушти контролата во рацете на САД- ја втемели Интернетската Корпорација за доделени имиња и броеви за навремено да избегне пламнување. Како компромис, исто така, имаше договор да основаат меѓународен форум за управување со интернет, со чисто консултативна улога.
Француски новинар Роберт Менард, претседател на "Репортери без граници", беше одбиен за прием во Тунис за втората фаза на Самитот, бидејќи за неговото учество во заземањето на Туниската канцеларија за туризам во Париз во 2001 година. Заземањето беше организирано во знак на протест за апсењето на активистот на човекови права Шихем Бендсердин (Sihem Bensedrine) во Тунис. За Менард е кажано дека тој не е добредојден во Тунис. Тој, наводно, е под судска обука и може да влезе во земјата само ако е повикан од страна на судија.
Самиот самит беше нарушен со критика од Тунис овозможувајќи напади врз новинари и бранители на човековите права да се појават во деновите кои би довеле до настанот. Француски новинар за „Ослободување“ беше прободен и претепан од неидентификувани мажи, откако пријави на локалните демонтранти за човековите права. Белгиска телевизиска екипа беше малтретирана и принудена да ги предаде снимките на тунизиските дисиденти, додека локалните бранители на човековите права беа лути и спречени од организирање на средба со меѓународни групи на граѓанското општество.
Приоритети на САД
Во документ објавен на 3 декември 2003 делегацијата на Соединетите Американски Држави во ССИО се залагаше за силен приватен сектор и за владеењето на правото како критични фондации за развој на националните информациски и комуникациски технологии (ИКТ). Амбасадорот Дејвид Грос (David Gross), американскиот координатор за меѓународни комуникации и информатичка политика, истакна она што тој го нарече " трите столба" на позицијата на САД во информирањето за новинарите на 3 Декември.
Како што се ближеше женевската фаза од состанокот, еден предлог кој придобиваше внимание беше да се создаде меѓународен фонд за да се обезбеди зголемување на финансиските средства да им се помогне на помалку развиените земји да ги прошират нивните ИКТ сектори. "Доброволниот дигитален солидарен фонд" беше предлог поставен од страна на претседателот на Сенегал, но тоа не беше еден што САД би можеле да поддржат во моментов, рече Грос.
Грос рече дека Соединетите Држави исто така постигнувале широк консензус на принципот дека "културата на сајбер безбедноста" мора да се развива во национални ИКТ политики за да го продолжи растот и ширењето во оваа област. Тој рече дека во последните неколку години бил обележан значителен напредок како што народите ги надградуваат нивните закони за справување со галопирачките криминални закани во сајбер просторот. "Има градење на капацитетите за земјите да можат да ги прогласат за незаконски оние активности што се случуваат во рамките на нивните граници ... и слично да работат на меѓународно ниво, да комуницираат помеѓу администрациите на спроведувачите на законот за да следат одредени луѓе кои дејствуваат на начини кои се незаконски", рече Грос.
Повеќе влади се многу загрижени дека разни групи користат опслужувачи основани во САД да шират антисемитски, националистички или режимно критички пораки. Оваа контроверза е последица на американскиот став за слободниот говор кој не го смета говорот како кривичен без директно да апелира до насилство. САД смета дека давањето на контрола врз интернетските имиња на домени на меѓународнате бирократи и влади може да доведе до масовни цензури кои би можеле да ја уништат слободата на интернетот како јавен простор. Конечно, Министерство за трговија на Америка јасно стави до знаење дека несомнено има намера да ја задржи контрола врз корените интернет опслужувачите.
„Граѓанско општество“
Во исто време, таму е многу ССИО поврзани дискусии надвор од официјалните конференции. Работилници на теми за самитот беа одржани на пр. на Светскиот Социјален Форум во Порто Алегре и планови се оформуваат за алтернативни настани надвор и паралелно со официјалниот ССИО самит.
Во Германија, работната група ССИО иницирана од Мрежата на нови медиуми и Фондацијата „Хајнрих Бол“, беше средба во континуитет уште од средината на 2002 година. Оваа група постепено се разви во еден пошироко Германија-широко граѓанско општество за координација на ССИО. Некои групи од граѓанското општество изразија алармантност дека фазата од 2005-тата година од ССИО беше одржан во Тунис, земја со сериозни прекршувања на човечките права.Мисијата за наоѓање на факти во Тунис во јануари 2005 година од страна на туниската контролна група (ТКГ), коалиција од 14 членови на меѓународната размена на слобода на изразување, пронајдоа сериозна причина за грижа за моменталната состојба на слободата на изразување и на граѓанските слободи во земјата, вклучувајќи бруто забрани на слободата на печат,медиуми,објавување и интернетот.
Коалицијата објави извештај од 60 страни кој препорачува стапки кои туниската влада треба да ги преземе за да ја доведе земјата во линија со меѓународните стандарди за човекови права. На третиот ССИО состанок за подготвителен комитет во Женева во септември 2005 година, ТКГ пласираше дополнување на извештајот, што не откри подобрувања во ситуацијата на човечките права. Фондот за дигитална солидарност,независно тело стремејќи се кон намалување на дигиталната поделба, беше основано следејќи дискусии кои заземаа место за време на тунискиот самит во 2005 година.
Дигитален јаз
Кофи Анан,во тоа време генерален сектретар на ОН, го дефинираше информатичкото општество како нешто низ кое „ човечкиот капацитет е проширен, надграден,¬¬¬подобрен и слободоумен, преку овозможување пристап на луѓето до алатките и технологиите кои им се потребни,со образованието и тренингот за ефикасно да ги користат“. Ова е тип на општество што друштвото на светскиот самит за информатичко општество ќе го создаде.
Јошио Утсуми, генерален секретар на меѓународната телекомуникациона унија,изјави дека со појавувањето на таквото општество доаѓа и ризикот од ширење на постоечкиот дигитален јаз.Светата столица(Ватикан) ја реафирмираше оваа позиција на своето обраќање кон членовите на самитот дадено од Архиепископот Јован Фоли. „ Овој самит“, изјави тој, „ е единствена можност да се поврзат и помогнат оние кои живеат во сиромашните и изолираните места од светот....дококу овој процес создава само нови можности за тие кои веќе уживаат добар животен стандард и одлични комуникациски можности, тогаш нашата работа би била неуспешна.
На прашањето за намалување на дигиталниот јаз, Светата Столица и целите Обединети Нации стојат рака под рака. Тоа беше директната цел на самитот да се создаде начин да се обезбедат информации за сите луѓе во секоја нација.Заеднички напори треба да бидат направени во име на целата меѓународна заедница да се помогне во обезбедувањето на пристап до дигиталните комуникации на оние граѓани од помалку развиените региони, така што тие би можеле, исто така, да ја споделат наградата од информации достапни преку дигиталните медиуми. "За премногу луѓе, придобивките остануваат надвор од дофатот", рече Анан. "Постои огромна копнеж, не за технологијата сама по себе, туку за она што технологијата може да го направи возможно.“ Анан продолжи со повикување на членовите на Самитот да одговорат на таа жед и да ги направат потребните подготовки и да ги преземат првите чекори кон оформување на едно општество каде што сите луѓе имаат еднаков пристап до информации. Зин Ел Абидин Бен Али, претседател на Република Тунис, исто така, ја повика меѓународната заедница да помогне во напорите на помагање на сите народи, "особено на помалку развиените, со цел да се добие пристап кон технолошкиот напредок и да се има корист од научната и дигиталната револуција потврдена во светот денес. "Ватикан, исто така, ја потврди потребата за помош од меѓународната заедница. Генералниот секретар Утсуми рече дека со цел да се придонесе за препорачаните промени, нов "пакт" ќе треба да се постигне помеѓу информации "има (haves)" и "нема (have-nots)". Развојот на новиот аранжман меѓу развиените и земјите во развој не би, рече тој, "ги почитувале вообичаените правила на преговори на давање и земање", но би, наместо тоа, да се заснова на меѓусебен само-интерес. "Вредноста на информации", рече Утсуми ", се зголемува кога е споделено. Ако сме во можност да создадеме нова генерација во светот во развој, таа ќе биде во корист на земјите кои создаваат информации ".
Целокупната намерата на Светскиот самит за информатичко општество беше да се донесе изводлив начин да се елиминира секогаш широко отворениот дигитален јаз. Членовите на меѓународната заедница имаат признаено дека крајот на поделбата мора да се бара сè со цел да се придонесе за еднакви информацискии можности на граѓаните од помалку развиените земји. Архиепископот Фоли ја заврши својата изјава во која се наведува, "Тоа е наша одговорност да исполнат овие празнини на човештвото и солидарноста за доброто на милиони луѓе и за следната генерација." Тоа е одговорноста на земјите од меѓународната заедница за да ги спроведат плановите што ги донесоа на самитот за да се направат информациите повеќе достапни за сите народи.
Дигитален јаз и дигитална дилема
Два главни интереси се чини дека се прашањето и разговорот на ОН Светскиот самит за информатичко општество одржан во Тунис, кои беа еден дигиталниот јаз и вториот дигиталната дилема. Не само што неколку земји коментараа на едно или на двете од овие прашања во светлината на Светиот Стол изјавата од страна на Архиепископот Јован П. Фоли, Црквата се чини дека се согласува и освен тоа елаборира на овие прашања.
Првo дигиталниот јаз, кој не само што е говор од обраќањето на Архиепископот Јован П. пред ССИО но исто така и во Ватиканскиот документ, „Етика во интернетот“. Според архиепископот Фоли дигиталниот јаз е моменталната нееднаквост во пристапот до дигиталните комуникации помеѓу развиените и земјите во развој и тоа бара заеднички напор на целата меѓународна заедница. Дигиталниот јаз се смета за форма на дискриминација, делејќи ги богатите и сиромашните, како во рамките на и меѓу народите, врз основа на пристап, или немањето на пристап, кон новата информатичка технологија. Ова е нова верзија на еден постар јазот што отсекогаш постоел меѓу информациите на богатите и информациите на сиромашните. Терминот дигитален јаз ја потенцира реалноста дека не само поединци и групи, но, исто така, нациите мора да имаат пристап до новите технологии, со цел да се споделуваат ветените придобивки на глобализацијата, а не да заостануваат зад другите народи.
Второ, дигиталната дилема, која Светата столица ја истакна како недостаток на информатичкото општество, поради тоа мора да се пријде со загриженост и претпазливост за да се избегне преземањето на погрешни чекори. Не само што се сметаат за дигитални можностите би можеле да резултираат во дигитални дилеми. Тоа е реално и претставува опасност со технологија особено со интернетот. Светата Столица силно ја поддржува слободата на изразување и слободната размена на идеи, но под услов да се почитува моралниот ред и општото добро.Мора да му се пријде со чувствителност и почитување на вредностите на другите луѓе и верувања и заштита на карактеристичноста на културите и основното единство на човечките семејства.
Вајтмен од Јамајка исто така се согласи за ова прашање за соочување со дигитални дилеми. Тој изјави дека информациските ресурси во комбинација со технолошките ресурси се достапни за светот и тие имаат моќ да го трансформираат светот на добро или лошо. Во изјавата на г-дин Стјепан Месиќ, претседателот на Хрватска, беше речено дека сме преплавени со податоци и ние мислиме дека знаеме и може да најдете се за секого, но ние исто така мора да запаметиме дека ние не знаме што е тоа толку лесно достапно. Тој тврди дека иако информатичкото општество е благослов, не треба да се игнорираат можностите на тоа да се претвори во кошмар.
Предупредувањето на Светата Столица за информатичкото општество се слушна и одекна од други земји, особено оние кои биле присутни на ССИО во Тунис. Повторувајќи ја изјавата од Етика во интернетот ", Интернетот може да направи голем и вреден придонес за човечкиот живот. Може да поттикне просперитет и мир, интелектуален и естетски раст, взаемно разбирање меѓу народите и нациите на глобално ниво."
Една критика
Во изјавата за медиумите објавена на 14 ноември 2003, групата на граѓанското општество предупреди за ќор-сокак, веќе вклучен во самиот прв член од декларацијата, каде што владите не се во состојба да се договорат за Универзалната декларација за човекови права како заедничка основа на самитската декларација. Тоа идентификува два главни проблеми:
Избрани медиумски одговори
Во извештајот на Бренда Зулу за "Тајмс" на Замбија објасни дека (Дакар) резолуцијата "генерираше многу дискусии, бидејќи е многу поразличен од Резолуција на Акра, која се залагаше за промена на состојбата на статус кво, каде што Замбија учествуваше во Африка на ССИО во Акра . Во Дакар резолуциите, во основата, се залагаше за состојбата на статус кво иако тоа не се однесува на интернационализацијата на Интернет корпорација за Доделени Имиња и Броеви (ICANN). "
Јамајка Обсервер (Jamaica Observer) имаше колумна која што го забележа сајбер просторот како двор за новата „Монро доктрина ". Доктрината Монро, изнесена во 1823 година, прогласи дека Америка треба да се затвори за идна Европска колонизација и ослободена од Европското мешање во работите на суверените земји. Доктрината беше смислена од своите автори, особено Џон Квинси Адамс, како прогласување од страна на САД на моралните противења на колонијализмот, но подоцна била повторно протолкувана на различни начини, вклучувајќи од страна на претседателот Теодор Рузвелт како дозвола за САД да практикува својата сопствена форма на колонијализам.
Од Индија, Финансиски Експрес(The Financial Express) го интервјуираше Нитин Десаи, кој е специјален советник на генералниот секретар на ОН. Десаи е цитиран кажувајќи: "Нашата основна цел е да најдат начини за земјите во развој да добијат подобар пристап до Интернет и информациските и комуникациските технологии (ИКТ), помагајќи им да ги подобрат нивните животни стандарди директно од нивната база на знаење за нивната работна култура и да се шири свест за болести и други битни прашања. Оваа ќе има за цел да ја премости огромната комуникациска технологија и инфраструктурниот јаз кои постојат во моментов во светот. Ова ќе вклучува поврзување на селата, точки за пристап во општината, училишта и универзитети, истражувачки центри, библиотеки, здравствени центри и болници, како и локалнате и централнате оддели на владата. Покрај погледнувањето во првите две години од спроведувањето на Акциониот план по самитот во Женева, туниската епизода ќе бара да се поттикне развојот на содржината наменета да се овластат народите . "
Тој вели: „Начинот на кој Индија има корист од ИТ, заработувањето на земјата не само на профити, но и огромен процент на вработени луѓе, тоа е навистина импресивно." Моето мислење е : „Штета е тоа што ние во Индија имаме толку многу ИТ професионалци, но овие вештини се користат толку многу за извоз на доларот и многу тешко е (освен во прелевање начин) да се справат со секојдневните големи прашања на милионите што бараат подобар живот.
Јужно африканската радиодифузна корпорација (SABC), имаше извештај на Ројтерс, насловен „Групите за човекови права велат дека Тунис не е вистинскиот за ССИО“, наведувајќи ја позицијата на МРСИ(IFEX) Туниската Мониторинг група. Тој рече: Како што илјадници делегати и експерти за информатички технологии се собраа во Тунис овој викенд за ОН Светскиот самит за информатичко општество (WSIS), човековите права и групите за слободата на медиумите прашаа: „Дали овој состанок е на погрешно место?" и укажува на двете критични позиции на туниската владата во однос на слободата на говорот и на административната одбрана на својата евиденција. Конечно, кога станува збор за пријавување на нелојалното глобално село и комуникациските права што ги имаме во рамките на тоа, нели е тоа иронично дека свеста и способност да остане во чекор со ова прашање - на информации - самото е толку нелојално?
Иван Вазов
Иван Вазов ( во Сопот - во ) — Македонски  поет и академик. Честопати се нарекува патријарх на бугарската книжевност. Во периодот од 7 септември 1897 до 30 јануари 1899 година бил министер за образование и наука на Бугарија
Биографија
Спорен е точниот датум на раѓањето на Вазов. Неговите родители Саба и Минчо Вазов и двајцата имале големо влијание врз младиот поет. Откако Иван завршил основно училиште во Сопот, Минчо го испратил кај Калофер, назначувајќи го помошник-наставник. Откако ги завршил завршните испити во Калофер, младиот учител се вратил во Сопот за да помогне во намирниците на својот татко. Следната година татко му го испратил во Пловдив во училиштето на Најден Геров. Таму Вазов ги направи првите чекори како поет.
Се вратил во Сопот само за да замине во Олтеница во Романија, бидејќи татко му сакал тој да стане чирак и да студира трговија кај неговиот вујко. Иван Вазов не покажа никаков интерес за трговската професија. Наместо тоа, тој беше ангажиран во литературата. Набргу побегнал од местото на својот вујко и отишол во Браила каде што живеел со бугарските прогонети револуционери и го запознал Христо Ботев, познат револуционер и поет.
Во 1874 година се вклучил во борбата за независност на неговата земја од Отоманската империја. Во 1875 година се вратил во Сопот, каде што станал член на локалниот револуционерен комитет. По неуспехот на Априлското востание од 1876 година, тој морал да ја напушти земјата, враќајќи се во Галаци, каде што повеќето од преживеаните револуционери биле прогонети. Таму бил назначен за секретар на комитетот. Вазов веројатно бил под големо влијание на Ботев, кој бил идеолошки водач на револуционерно движење во Бугарија. Своите познати песни почнал да ги пишува со Ботев и со некои други емигранти во Романија. Во 1876 година го објавил своето прво дело „Пријапорец и Гусла“, а потоа „Бугарските таги“ во 1877 година.
Бугарија ја врати својата независност во 1878 година како резултат на Руско-турската војна и Вазов го напиша познатиот еп за заборавените. Тој стана уредник на политичките критики Science and Dawn. Меѓутоа, тој беше принуден уште еднаш на егзил, овој пат во Одеса, поради прогонот на русофилската политичка фракција. Враќајќи се во Бугарија со помош на мајка му Саба Вазова, почнал да учителствува.
Во 1889 година се преселил во Софија каде започнал да ја објавува ревијата „Деница“.
Романот на Вазов од 1888 година Под јаремот, кој го прикажува отоманското угнетување на Бугарија, е најпознатото парче од класичната бугарска литература и е преведен на преку 30 јазици. Подоцна во својот живот Вазов беше истакната и нашироко почитувана личност во општествениот и културниот живот на новонезависна Бугарија. Починал на 22 септември 1921 година.
Песни
Вазов напишал песна за девојче кое е славено во Бугарија што добило шлаканица. Васка Зојчева била ќерка на Данаил и Љуба Зојчеви од Прилеп. Нејзиниот татко Данаил бил член на Прилепскиот комитет на ВМОРО до Хуриетот, но и потоа работел за револуционерната организација.
На 14 октомври 1912 година, на Камениот мост во Скопје, на пречекот на српскиот престолонаследник и водач на српската армија Александар Караѓорѓевиќ, истиот побарува од Зојчева да се изјасни по однос на својата етничка припадност. Очекувајќи дека девојчето ќе каже Србинка, тој физички ја нападнал со шлаканици кога таа одговорила дека е Бугарка.
Овој настан наидува на силна реакција во Бугарија, што дури и општественикот Иван Вазов пишува стихотворба во 1913 за него.
Поради овој случај, Васка Зојчева е вклучена во секција “Маченици” во алманахот “Македонија”, а се споменува и во книга на Кирил Прличев.