cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Државен грб
Државeн грб e официјален грб на некоја држава, кој како таков е пропишан со устав, обично во првите членови, паралелно со пропишувањето на државното знаме. Државниот грб може да има неколку варијации, т.е. може да биде голем, среден и мал, во зависност од местото и приликите. Изгледот на државниот грб може да биде одреден и со закон кој би ја разработил уставната одредба. Под зборот државен грв не се подразбира само грб во буквалната смисла на зборот, туку може да биде и амблем или печат. Државите што немаат грб се ретки. Најпозната меѓу нив е Франција, чиј грб е неформален.
1756
1756 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1756 година од новата ера, 756. од вториот милениум, 56. од XVIII век и седма од 1750-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1756 година се протега во 4392 и 4393, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4452 и 4453 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2299. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1169 и 1170 исламска година.
Изготвување на Универзалната декларација за човекови права
Универзалната декларација за човекови права (UDHR) била подготвена помеѓу почетокот на 1947 година и крајот на 1948 година од страна на комитет создаден од Комисијата на Обединетите нации за човекови права. Понатамошни дискусии и измени биле направени од Комисијата за човекови права, Економско-социјалниот совет и Генералното собрание на Обединетите нации.
Членовите на Комисијата кои значително дале свој придонес во создавањето на Декларацијата биле Канаѓанецот Џон Питерс Хамфри од Секретаријатот на Обединетите нации, Елеонор Рузвелт од Соединетите држави (која била претседател на Комитетот за изготвување), Рене Касен од Франција, Чарлс Малик од Либан, Пенг Чун Чанг на Република Кина (Тајван), и Ханса Мехта од Индија меѓу другите. И покрај тоа што не бил член на Комитетот за изготвување, францускиот филозоф Жак Маритен бил влијателен во периодот до изготвувањето на Универзалната декларација, во залагањето за истата во рамките на УНЕСКО помеѓу 1947-1948 година и во најзиниот понатамошниот напредок.
Членови во Комитетот за изготвување
Во Комитетот за изготвување биле вклучени:
Негернбетел
Негернбетел (Negernbötel) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Тамар Абакелија
Тамар Абакелија Тама́ра Абаке́лия; 19 август 1905 – 14 мај 1953) била грузиски вајар, театарски дизајнер и илустратор. Таа ја добила титулата почесен уметник на Грузиската ССР во 1942 година.
Семејство
Таткото на Абакелија, Григол Абакелија, главен обвинител за Грузиската ССР, и вујко, Јосеб Абакелија, водечки специјалист за туберкулоза во Грузија, биле застрелани за време на Големата чистка на Јосиф Сталин во 1938 година. Таа била мажена за социјалистичкиот поет и драматург Карло Каладзе (1907–1988). Таа имала едно дете со Каладзе, вајарката Гулда Каладзе.
Биографија
Родена во Хони, Имерети (тогаш дел од гувернерот Кутаис, Руската империја ), Тамар Абакелија дипломирала на Државната академија за уметности во Тбилиси во 1929 година и предавала таму почнувајќи од 1938 година. Меѓу делата на Абакелија имало графички илустрации за Николај Тихонов, Шота Руставели, Давид од Сасун, Важа-Пшавела , како и сценски украси за театрите Руставели и Марјанишвили и костими за филмовите Арсена (1937), Џорџи Сакад (1942), Гурамишвили (1945). Многу од нејзините достигнувања биле во областа на скулптурата. Забележана по динамиката на композицијата и уметнички заоблените форми, Абакелија била одговорна за голем дел од напредокот на советската грузиска скулптура. Таа извајала фризови на Музејот на марксизам-ленинизмот во Тбилиси, прикажувајќи ги различните фази на социјалистичката конструкција во Грузија (1936–37). Абакелија починала во Тбилиси во 1953 година и била погребана таму, во пантеонот Дидубе.
Аквакота
Аквакота (Италијански значи „варена вода“) е топла супа од леб на база на супа во италијанската кујна која првично била селска храна. Нејзиното подготвување и консумирање датира од античката историја, а потекнува од крајбрежната област позната како Марема во јужна Тоскана и северен Лацио. Јадењето е измислено делумно како средство за да се направи застарениот леб јадлив. Во современо време, состојките може да варираат, а понекогаш се користат и дополнителни состојки. Варијациите на јадењето вклучуваат aquacotta con funghi и aquacotta con peperoni.
Историја
Аквакота е едноставно традиционално јадење кое потекнува од крајбрежниот регион на Италија, познат како Марема, кој се протега на јужната половина на брегот на Тоскана и се протега до северниот дел на Лацио. Зборот „аквакота“ значи „варена вода“ на италијански јазик. Тоа првично било селска храна и била опишано како античко јадење, чиј рецепт делумно бил изведен од луѓе кои живееле во тосканската шума работејќи како колари (креатори на јаглен), кои обично биле многу сиромашни, бидејќи биле „традиционално меѓу најсиромашните луѓе“. Го подготвувале и консумирале и земјоделци и овчари во областа Марема. Историски гледано, супата понекогаш се служела како јадење со антипасто, првото јадење во италијанскиот оброк. Останува популарно јадење во Марема и низ Италија.
Аквакота била измислена делумно како средство за да се направи застарениот, стврднат леб јадлив. Луѓето кои работеле далеку од дома во значителни временски периоди, како што биле дрвосечачите и овчарите, носеле леб и друга храна со себе (како панцета и солен бакалар). Аквакота се приготвувала и се користела за маринирање на бајат леб, со што се омекнувал.
Легендата за аквакота постои во врска со концептот на супа од камен, кој генерално се заснова на премисата на сиромашен патник кој пристигнал во село со само камен, но ги убедил селаните да додадат состојки во неговата супа од камен, создавајќи аквакота; постојат варијации на легендата.
Состојки
Историски гледано, основните состојки на аквакота биле вода, стар леб, кромид, домати и маслиново масло, заедно со разни зеленчуци и остатоци од храна што можеби биле достапни. Во раните 1800-ти, некои препарати користеле агресто, сок добиен од полузрело грозје, наместо домати, кои не биле вообичаена храна во Италија пред „последните децении на деветнаесеттиот век“.
Во современото време
Современите препарати на аквакота може да користат бајат, свеж или тост леб, и може да вклучуваат дополнителни состојки како што се супа од зеленчук, јајца, сирења како што се Parmigiano-Reggiano и pecorino Toscano, целер, лук, босилек, грав, грав од канелини, зелка, кељ, сок од лимон, сол, бибер, компири и други. Во некои верзии може да се користат печурки, диви билки и лиснати зеленчуци и зеленчуци како рукола, ендиви, нане, блитва, цикорија, зелено глуварче, крес, валеријана и други. Како што зеленчукот се зоврива, придонесуваат за вкусот на супата. Јадењето може да се прелие со пржено јајце. Современите верзии може да се подготват однапред од неколку часа до еден ден, да се чуваат на ладно место или во фрижидер, а потоа повторно да се загреат пред сервирањето. Може да се зачуваат и со замрзнување.
Варијации
Acquacotta con funghi е варијација на супа од аквакота која користи свинско печурки како примарна состојка. Дополнителните состојки вклучуваат леб, супа или вода, конзерва од домати, пармезан, јајца, ментучиа, диво нане, лук, маслиново масло, сол и бибер. Вкусот и аромата на оваа варијација можат да бидат на база на печурки; може да се користи и магдонос.
Acquacotta con peperoni е варијација на аквакота супа која вклучува целер, црвен пипер и лук.
Надворешни врски
<references group="б" />
Теодора (сопруга на Роман I Лакапин)
Теодора  (? - ) била византиска царица, сопруга на царот Роман I Лакапин.
Царица
Потеклото на Теодора е непознато. Нејзиниот сопруг Роман бил Друганриј на флотата, која во 919 година го извршила државниот удар против регентите на Константин Порфирогенит и сам ја презел власта во негово име. Во јули 919 година Теодора станала тешта на царот Константин VII, кого Роман го оженил за нивната ќерка Елена Лакапина.
Во ова време Роман Лакапин бил прогласен за василиопатор (татко на царот), а во септември 920 бил крунисан и за соцар на Константин VII. Во јануари 921 година Теодора била крунисана за августа - титула која ја носела до крајот на животот на 20 февруари 922 година.
Деца
Теодора е единствената жена спомната во хрониките како сопруга на Роман I Лакапин, поради што традиционално се прифаќа дека таа е мајка на сите негови шест деца:
Сепак постои и претпоставка дека Теодора била втора сопруга на Роман Лакапин.
Симеон Метафраст наведува дека Никифор бил дедо на Роман I Лакапин, што значи дека Никифор е татко на Теодора. Друга хроника сепак наведува дека Никифор бил дедо на Христофор Лакапин, најстариот син на Роман I. Обично тоа разминување се објаснува со грешка направена од Симеон Метафраст. Меѓутоа во својата книга "Византиски фамилии" (1975) Жан-Франсоа Ваниер претпоставува дека Симеон Метафраст не се збунил и дека Роман и Христофор, татко и син, се ожениле за две сестри, ќерки на Никифор, што од своја страна би значело дека Теодора не е мајка на Христофор, бидејќи синот не може да се ожени за сестрата на мајка си. Така според Вениер, Христофор најверојатно е производ во претходен брак на царот, а Теодора е втора сопруга на Роман I.
Досе Смилевски
Досе Лазов Смилевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од селско сиромашно семејство. Уште од рана младост бил принуден да се занимава со земјоделски работи. Во септември 1944 година како кадровец во бугарската фашистичка војска успеал да дезертира ѝ да се префрли во една партизанска единица кај Ѓуришки манастир. Потоа учествувал во ослободувањето на Скопје, па во расчистувањето на некои делови во Србија од преостанатите балистички банди. Подоцна заминал во Земун, каде се подготвувал за нови борби на Сремскиот фронт и целосното ослободување на Југославија. Учествувал во повеќе борби против окупаторот. Во една од тие битки на 16 април 1945 година, загинал кај Банова Japyгa, како водник на Југословенската армија.
Стина Свенсон
Биографија
Родена во Линшепинг, таа имала многу занимања, работејќи, меѓу другото, како студентска асистентка, асистентка на техничар за осветлување, струг и техничарка за турнеи за Градскиот театар во Гетеборг. Свенсон живее во Гетеборг и има диплома по педагогија, специјализирана за јавно здравје.
Избрана за портпаролка на феминистичката политичка партија Феминистичка иницијатива во март 2011 година, таа била кандидатка за Риксдаг на општите избори во септември 2014 година. Таа била активна и во прашањата околу ЛГБТИ+ заедницата.
Комичар
Комичар — по дефиниција е личност која ја забавува публиката, засмевајќи ја.
Форматот на шоуто кое го применуваат комичарите често зависи и од самиот тип на комедија. Некои комичари како Брајан Фигарол и Џек Цианбос зборуваат за нивните досегашни живото, а некои други пак, како Френк Скинер пеат хумористични песни.
Во однос на содржината пак, комичарите од типот на Томи Тјернан се навраќаат на своето минато со цел да се исмеат самите себеси, а некои како Бил Хикс и Џорџ Карлин применуваат шеги со културен и политички карактер.
Многу комичари постигнуваат култен статус преку турнеите од карактерот на Just for Laughs фестивалот во Монтреал, Edinburgh Fringe фестивалот и шоуто во Мелбурн, Австралија.
Красногорск
Историја
Населба од урбан тип е создадена овде во 1932 година и доби статус на град во 1940 година.
Во 40-тите години на 20 век, Антифашистичкото централно училиште, каде што учеле и предавале многу странски комунисти, се наоѓало во Красногорск.
По војната, германските научници за ракети B2 заробени од Советската армија ги започнале своите животи во овој град со своите семејства.
Економија
Градот е познат по компанијата Красногорски Завод, која произведуваше камери Зорки, Зенит и Красногорск до раните 90-ти. Грбот дава значење на тоа што има призма и светлосни зраци.
Крокус Експо, најголемиот руски изложбен центар, се наоѓа во Красногорск.
Значајни луѓе
Красногорск е родното место на рускиот хокеаш Владимир Петров.
Население
Според прелиминарните податоци од пописот, градот имал население од 116 738 жители во 2010 година, 24 193 (26,14%) повеќе отколку во 2002 година.
Збратимени градови
Красногорск има неколку збратимени градови:
Температура на морската површина
Температура на површината на морето (ТПМ) е температура на водата близу до површината на океанот. Точното значење на површината варира во зависност од користениот метод на мерење, но тоа е помеѓу 1 mmчи и 20 mапала под морската површина. Воздушните маси во Земјината атмосфера се високо изменети од температурите на морските површини на кратко растојание од брегот. Локализирани области со тежок снег можат да се формираат во масивни облаци од топла вода во рамките на инаку ладна воздушна маса. Високи температури на површината на морето се позната причина за тропски циклогенези над Земјините океани. Тропските циклони, исто така, можат да предизвикаат ладно будење, поради бурното мешање на горните 30 mапала на океанот. ТПМ се менува дневно, како воздухот над него, но во помал степен. Постои помала варијација во ТПМ во ветровити денови, отколку во мирни денови. Покрај тоа, океанските струи, како што е Атлантската повеќедекадна осцилација (АПО), можат да влијаат на ТПМ во мулти-декадни временски размери, големо влијание резултира од глобалната циркулација на термохалин, што значително влијае на просечниот ТПМ низ повеќето светски океани.
Температурата на океанот е поврзана со содржината на топлина во океанот, важна тема во студијата за глобалното затоплување.
Крајбрежната ТПМ може да предизвика ветрови во близина на брегот, кои можат да генерираат плима која може значително да ги олади или загрее копнените маси во близина. Поплитките води по текот на континенталниот гребен, често се потопли. Ветриштата на копно можат да предизвикаат значително загревање дури и во области каде што порастот е прилично константен, како што е северозападниот брег на Јужна Америка. Неговите вредности се важни во рамките на бројченото предвидување на времето, бидејќи ТПМ влијае на атмосферата горе, како што е формирањето на морски ветрови и морска магла. Исто така се користи за калибрирање на мерењата од временските сателити.
Мерење
Постојат различни техники за мерење на овој параметар кои потенцијално можат да дадат различни резултати затоа што се мерат различни работи. Далеку од непосредната морска површина, општите мерења на температурата се придружени со референца на специфичната длабочина на мерењето. Ова се должи на значајните разлики што се среќаваат помеѓу мерењата направени на различни длабочини, особено во текот на денот кога малата брзина на ветерот и големите сончеви услови може да доведат до формирање на топол слој на површината на океанот и силни вертикални температурни градиенти (дневна термоклина). Мерењата на температурата на морската површина се ограничени на горниот дел од океанот, познат како близок површински слој.
Топломери
ТПМ беше една од првите океанографски променливи што беа измерени. Бенџамин Френклин потопил живин топломер од брод додека патувал меѓу САД и Европа во неговото истражување на Голфскиот тек кон крајот на XVIII век. Подоцна ТПМ беше измерена со натопување на топломер во кофа со вода што беше рачно извлечена од морската површина. Првата автоматизирана техника за одредување на ТПМ беше постигната со мерење на температурата на водата во пристаништето за прием на големи бродови, што беше во тек до 1963 година. Овие набудувања имаат топла пристрасност од околу 0.6 C-change поради топлината на моторната просторија. Оваа пристрасност доведе до промени во перцепцијата на глобалното затоплување од 2000 година. Фиксираните временски влијанија ја мерат температурата на водата на длабочина од 3 m. Мерењата на ТПМ имаа недоследности во последните 130 години како резултат на начинот на нивното земање. Во XIX век, мерењата се вршени во кофа од брод. Сепак, имаше мала варијација на температурата поради разликите во кофите. Примероците беа собрани или во дрво или во неизолирана кофа со платно, но кофата со платно се ладеше побрзо од кофата со дрво. Ненадејната промена на температурата помеѓу 1940 и 1941 година беше резултат на не документирана промена во постапката. Примероците беа земени во близина на влезот на моторот, бидејќи беше премногу опасно да се користат светла за да се направат мерења на бродот ноќе. Во светот постојат многу различни лебдечки плови, кои се разликуваат во дизајнот, а локацијата на сигурни сензори за температура варира. Овие мерења се емитуваат до сателити за автоматска и непосредна дистрибуција на податоци. Голема мрежа на крајбрежни плови во водите на САД одржува Националниот центар за пловни податоци (НЦПП). Помеѓу 1985 и 1994 година, широк спектар на закотвени и пловечки пловила беше распореден преку екваторскиот Тихи Океан дизајниран да помогне во следење и предвидување на феноменот Ел Нињо.
Временски сателити
Временските сателити се достапни за да се утврдат информациите за температурата на морето од 1967 година, со првите глобални композити создадени во текот на 1970 година. Од 1982 година, сателитите сè повеќе се користат за мерење на ТПМ и дозволија поцелосно да се гледаат неговите просторни и временски варијации. Сателитските мерења на ТПМ се во разумна согласност со мерењата на температурата на оригиналните места (in situ). Мерењето на сателитот е направено со чувство на зрачење на океанот во две или повеќе бранови должини во рамките на инфрацрвениот дел од електромагнетниот спектар или други делови од спектарот, кои потоа можат емпириски да се поврзат со TПМ. Овие бранови должини се избрани затоа што се:
Мерење на сателит ТПМ обезбедува синоптички поглед на океанот и голема честота на повторени прегледи, овозможува испитувањето на динамиката на горниот океан ширум сливот да не е достапна со бродови или знаци. Спектрорадиометарот за сликање со умерена резолуција (ССУР) НАСА (Национална аеронаутска и вселенска администрација) ТПМ сателитите обезбедуваат глобални податоци за ТПМ од 2000 година, достапни со еднодневно заостанување. Сателитите ГСКОС (Геостационарни Сателити што Кружат Околу Земјата) НАОА се гео-стационарни над Западната полутопка што им овозможува да испорачуваат ТПМ податоци на час, со само неколку часа заостанување.
Постојат неколку тешкотии при апсолутно мерење на ТПМ засновани на сателит. Прво, во методологијата на инфрацрвено далечинско набљудување зрачењето произлегува од горната „кожа“ на океанот, приближно од горниот дел од 0,01мм или помалку, што може да не ја претставува најголемата температура на горниот метар на океанот, пред сè поради ефектите на сончевото загревање на површината за време на преку ден, рефлектирано зрачење, како и разумно губење на топлина и испарување на површината. Сите овие фактори го отежнуваат процесот на споредба на податоците на сателитот со мерењата од пловилата или методите на бродови, што ги комплицира напорите за вистинска основа. Второ, сателитот не може да гледа низ облаци, создавајќи ладна пристрасност во ТПМ-овите добиени од сателити во облачните области. Сепак, техниките на пасивна микробранова печка можат точно да го измерат ТПМ и да пенетрираат низ покривката на облакот. Во рамките на атмосферските звучни канали на временските сателити, кои достигнуваат врв веднаш над површината на океанот, познавањето на температурата на површината на морето е важно за нивното баждарење.
Локална варијација
ТПМ има дневен опсег, исто како и Земјината атмосфера погоре, иако во помал степен поради неговата поголема специфична топлина. Во мирни денови, температурата може да варира за 6 C-change. Температурата на океанот на длабочина ја уназадува температурата на Земјината атмосфера за 15 дена на 10 м, што значи за локации како Аралското Море, температурите близу неговото дно го достигнуваат максимумот во декември и минимумот во мај и јуни. Во близина на крајбрежјето, крајбрежните ветрови ги придвижуваат топлите води во близина на површината на морето и ги заменуваат со поладна вода одоздола во процесот познат како Екман транспорт. Овој модел ги зголемува хранливите материи за морскиот живот во регионот. Речни делти во непосредна близина на океаните, каде слатка вода тече над горниот дел на погустата морска вода, овозможуваат да се загрее побрзо поради ограниченото вертикално мешање. Далечински набудуван ТПМ може да се користи за откривање на „температурниот потпис“ на површината поради тропски циклони. Општо, ладењето на ТПМ се забележува по поминувањето на ураган, пред се, како резултат на продлабочување на мешаниот слој и загуби на површинска топлина. Во пресрет на неколкудневните избувнувања на сахарска прашина преку соседниот северен Атлантски Океан, температурите на површината на морето се намалуваат за 0,2°С до 0,4 °C. Други извори на краткорочни флуктуации на ТПМ вклучуваат вонтропски циклони, брзи приливи на ледничка свежа вода и концентрирано цветање на фитопланктон поради сезонски циклуси или истекување на земјоделството.
Атлантска повеќедекадна осцилација
Атлантската повеќедекадна осцилација (АПО) е важна за тоа како надворешните климатски двигатели се поврзани со Северноатлантските ТПМ.
Регионална варијација
Знак на Ел Нињо во моделот на температурата на морската површина е кога топла вода се шири од западниот дел на Тихиот Океан и Индискиот Океан на истокот на Тихиот Океан. Го носи дождот со себе, предизвикувајќи голема суша во западниот дел на Тихиот Океан и врнежи од дожд во нормално сувиот источен Пацифик. Топлиот наплив на тропска вода полна со хранливи материи во Ел Нињо, загреан при нејзиниот премин кон Екваторска струја кон исток, ја заменува студената, богата со хранливи материи површинска вода на струјата Хумболт. Кога условите Ел Нињо траат многу месеци, екстензивното затоплување на океаните и намалувањето на Велигденските трговски ветрови го ограничуваат прелевањето на ладна длабока вода богата со хранливи состојки и неговото економско влијание врз локалниот риболов на меѓународен пазар може да доведе до сериозна ситуација.
Важноста на атмосферата на Земјата
Температурата на површината на морето влијае на однесувањето на атмосферата на Земјата погоре, затоа е важна нивната иницијализација во атмосферски модели. Додека температурата на морската површина е важна за тропска циклогенеза, таа е исто така важна и при одредувањето на формирање на морска магла и морски ветрови. Топлината од потоплите води може значително да ја модифицира воздушната маса на растојанија пократки од 35 km до 40 km На пример, југозападно од вонтропските циклони на Северната полутопка, закривениот циклонски проток што носи ладен воздух преку релативно топли водни тела може да доведе до тесни појаси на снег (или морски ефект) со езерски ефект. Тие носат силни локализирани врнежи, често во форма на снег, бидејќи големите водни тела како езерата ефикасно ја складираат топлината што резултира со значителни температурни разлики - поголеми од 13 C-change - помеѓу површината на водата и горниот воздух. Поради оваа температурна разлика, топлината и влагата се транспортираат нагоре, кондензирајќи во вертикално ориентирани облаци кои создаваат снежни врнежи. Намалувањето на температурата со висината и длабочината на облакот се директно погодени и од температурата на водата и од опкружувањето од големи размери. Колку е посилно намалувањето на температурата со висината, толку се повисоки облаците, и стапката на врнежи станува поголема.
Тропски циклони
Температурата на океанот од најмалку 26,5°C опфатена со минимална длабочина од 50 метри е еден од претходниците потребни за одржување на тропски циклон (вид на мезоциклон). Овие топли води се потребни за одржување на топлото јадро што е како гориво во тропските системи. Оваа вредност е далеку над 16,1 °C, долгорочна глобална просечна температура на површината на океаните. Сепак, ова барање може да се смета само за општа основна основа затоа што претпоставува дека амбиентната атмосферска околина, што опкружува област на нарушено време, претставува просечни услови. Тропските циклони се интензивираа кога ТПМ беа малку под оваа стандардна температура.
Познато е дека тропските циклони се формираат дури и кога не се исполнети нормалните услови. На пример, поладни температури на воздухот на поголема надморска височина (на пр., На ниво на 500 хектопаскали, или 5,9км) може да доведе до тропска циклогенеза при пониски температури на водата, бидејќи е потребна одредена стапка на пропуст за да се принуди атмосферата да биде доволно нестабилна за конвекција. Во влажна атмосфера, оваа стапка на пропаѓање е 6,5 °C/km, додека во атмосфера со помалку од 100% релативна влажност, потребната стапка на пропаѓање е 9,8 °C/км.
На 500 хектопаскали, температурата на воздухот е во просек −7 °C во рамките на тропските предели, но воздухот во тропските области е нормално сув на оваа висина, давајќи му на воздухот простор за влажна светилка (wet-bulb), до поповолна температура што може да ја поддржи конвекцијата. Температурата на влажната светилка на 500 хектопаскали во тропска атмосфера од -13.2 C е потребно за да се иницира конвекција ако температурата на водата е 26.5 C, и ова барање за температура се зголемува или намалува пропорционално за 1 °C во температурата на морската површина за секој 1 °C промена на 500 хектопаскали. Внатре во студен циклон, 500 хектопаскални температури може да паднат дури -30 C, што може да иницира конвекција дури и во најсушните атмосфери. Ова исто така објаснува зошто влагата во средните нивоа на тропосферата, приближно на 500 хектопаскали, нормално е услов за развој. Меѓутоа, кога сувиот воздух се наоѓа на иста висина, температурите на 500 хектопаскали треба да биде уште постудено бидејќи сувите атмосфери бараат поголема стапка на пропуст за нестабилност отколку влажните атмосфери. На височини во близина на тропопаузата, 30-годишната просечна температура (мерена во периодот опфаќајќи ја 1961 до 1990 година) беше −77 °C). Неодамнешен пример на тропски циклон кој се одржуваше над поладни води беше Епсилон од сезоната на урагани во Атлантикот 2005 година.
488
488 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 488 година од новата ера, 488. од првиот милениум, 88. од V век и деветта од 480-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5996 и 5997 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5238 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4248 и 4249 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1241.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 488 година се протега во 3124 и 3125, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3184 и 3185 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1031. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 138 и 137 година пред хиџра.
Скеч
Комедија на скечеви е комедија која се состои од повеќе неповрзани сцени, или 'скечеви', најчесто меѓу една и десет минути долги. Овие скечеви обично се изведуваат од група глумци, или на сцена или на некој аудио или видео медиум. Често скечевите се плод на импровизацијата на глумците, а многу поретко се случува скечевите да бидат напишани и изведени буквално според текстот. Познати групи што изведуваат комедија на скечеви се К-15 во Република Македонија, како и Монти Пајтон кои уживаат култен статус меѓу групите комичари.
IC 1331
IC 1331 — галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1331 се споменува и како CGCG 182-80, CGCG 183-1.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1331 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. IC 1331 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Историја на Гвајана
Првите европски колонии на територијата на денешна Гвајана пристигнеле во околу 1500 година. Пред нивното доаѓање овде живееле индиските племиња Араваци и Карибјани. Во почетокот на XVII век, Холанѓаните го дале почетокот на европската доминација на територијата. Така тие основале три колонии: Есекибо (1616), Бербајс (1627) и Демерара (1752). Во текот на втората половина на XVIII век, контролата околу територијата на денешна Гвајана преминале во раце на Англичаните, а официјално Холандија се повлекла во 1814 година. Така, трите колонии станале под официјална контрола на британската корона, позната под името Британска Гвајана од 1831 година.
По забранувањето на ропството во 1834 година, црнците започнале да основат нови села и градови. Во тој период од Индија, Кина и Португалија пристигнале голем број на работници. Тоа културно разнообразие е зачувано до денес, и е едно од причините за бурниот политички живот на земјата. Гвајана својата независност ја добила од Обединетото Кралство ов 1966 година, а како кооперативна република била објавена во 1970 година. Во 1978 година земјата влегла во светските медиуми при масовното самоубиство на над 900 луѓе од сектата Џон Џонс.
Дигитална антропологија
Дигитална антропологија е антрополошка наука за односот помеѓу луѓето и технологијата во дигиталната ера. Оваа област е нова, и со тоа има разновидни називи со различни нагласи. Овие вклучуваат технолошка антропологија, дигитална етнографија, сајбер-антропологија, и виртуелна антропологија.
Дефиниција и обем
Повеќето антрополози кои ја користат фразата „дигитална антропологија“ мислат на интернет и Интернет технологијата. Науката за врската на луѓето со поширок спектар на технологија може да потпадне под други подполиња на антрополошка студија, како што е киборг антропологијата.
Групата за дигитална антропологија (The Digital Anthropology Group - DANG) е класифицирана како група на интерес во Американското здружение за антропологија. Мисијата на DANG вклучува промовирање на употребата на дигиталната технологија како алатка за антрополошко истражување, поттикнување на антрополозите да споделуваат истражувања користејќи дигитални платформи и споделување начини за како антрополозите да ги проучуваат дигиталните заедници.
Самиот сајбер-простор може да послужи како „истражувачка средина“ за антрополозите, овозможувајќи набудување, анализа и толкување на социо-културните појави што извираат и се случуваат во кој било интерактивен простор.
Националните и транснационалните заедници, овозможени од дигиталната технологија, воспоставуваат збир на социјални норми, практики, традиции, раскажана историја и придружна колективна меморија, периоди на миграција, внатрешни и надворешни конфликти, потенцијални потсвесни одлики на јазикот и меметички дијалекти споредливи со оние од традиционалните, географски ограничени заедници. Ова ги вклучува различните заедници изградени околу бесплатен и отворен софтвер, онлајн платформи како што се 4chan и Reddit и нивните соодветни потстраници и политички мотивирани групи како Anonymous, Викиликс или движењето Окупирај.
Голем број академски антрополози спровеле традиционални етнографии на виртуелни светови, како што е студијата на Бони Нарди за World of Warcraft или студијата на Том Болсторф за Втор живот. Академик Габриела Колман има направено етнографско истражување на софтверската заедница Дебијан и мрежата на хактивисти Анонимуси.
NGC 7272
NGC 7272 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Дигитална антропологија
Дигитална работа на терен
Многу дигитални антрополози кои ги проучуваат интернет заедниците користат традиционални методи на антрополошко истражување. Тие учествуваат во мрежните заедници со цел да научат за нивните обичаи и погледи на светот и да ги поддржат своите набудувања со приватни интервјуа, историски истражувања и квантитативни податоци. Нивниот производ е етнографија, квалитативен опис на нивното искуство и анализа.
NGC 7272
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7272 се споменува и како UGC 12028, MCG 3-57-3, CGCG 452-8, NPM1G +16.0523.
Откривање
Објектот е откриен на 7 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Дигитална антропологија
Дигитална работа на терен
Други антрополози и социјални научници спроведуваат истражувања кои ги потенцираат податоците собрани од мрежни места и опслужувачи. Сепак, академците често имаат проблем со пристапот до корисничките податоци од иста скала како пристапот на корпорациите на друштвените медиуми како Фејсбук и компаниите за рударство на податоци како„Аксиом“.
NGC 7272
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7272 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7272 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Дигитална антропологија
Дигитална работа на терен
Во однос на методот, постои несогласување во тоа дали е можно да се спроведе истражување исклучиво преку Интернет или дали истражувањето ќе биде комплетно кога субјектите се изучуваат холистички, и онлајн и офлајн. Том Булсторф, кој спроведе тригодишно истражување како аватар во виртуелниот свет Втор живот, го брани првиот пристап, изјавувајќи дека не е само возможно, туку и неопходно да се зборуваме со субјекти „по нивните правила“. Други, како Даниел Милер, тврдат дека етнографското истражување не треба да исклучува учење за животот на субјектот настрана од Интернет.
Дигиталната технологија како алатка на антропологијата
Американското здружение за антропологија нуди онлајн водич за студенти кои користат дигитална технологија за складирање и споделување на податоци. Податоците можат да се поставуваат на дигитални бази на податоци за да се чуваат, споделуваат и толкуваат. Софтвери за анализа на текст и бројчена анализа може да помогнат во производството на метаподатоци, додека кодексот може да помогне во организирање на податоците.
NGC 7272
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 24 м 31,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +16° 35' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.
Други поделби
Проучување на NGC 7272 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68786. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1695. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 842.
Дигитална антропологија
Етика
Теренската работа на интернет нуди нови етички предизвици. Според упатствата за етика на Американската антрополошка асоцијација, антрополозите кои истражуваат заедница мора да бидат сигурни дека сите членови на таа заедница знаат дека се изучувани и да имаат пристап до податоците што ги произведува антропологот. Сепак, интеракциите на многу мрежни заедници се јавно достапни за читање за секој, и се достапни за преглед со години. Дигиталните антрополози дебатираат до кој степен е етичко демнењето во мрежните заедници и пребарувањето низ јавни архиви.
Здружението исто така тврди дека способноста на антрополозите да собираат и чуваат податоци е „привилегија“, а истражувачите имаат етичка должност одговорно да ги чуваат дигиталните податоци. Ова значи заштита на идентитетот на учесниците, споделување на податоци со други антрополози и правење резервни копии на сите податоци.
1329 п.н.е.
1329 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1329. година пред новата ера, 329. од вториот милениум п.н.е., 29. од 14 век п.н.е. и последна од 1320-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4179 и 4180 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3421 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2431 и 2432 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 576 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1329 година се протега во 1307 и 1308, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1367 и 1368 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 786 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2010 и 2009 исламска година пред хиџра.
Lactarius azonites
Lactarius azonites е вид на габа што припаѓа на фамилијата Russulaceae.
Немс
Немс (Nehms) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 4949
NGC 4949 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 19 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4949 е од видот SBb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4949 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Криптон
Kриптон (од κρυπτός, „скриен“) — хемиски елемент со симбол Kr и атомски број 36. Тоа е член на група од 18 (благородните гасови) елементи. Безбоен, без мирис, невкусен благороден гас, криптонот се јавува во траги во атмосферата и често се користи со други ретки гасови во флуоресцентни светилки. Со ретки исклучоци, криптон е хемиски инертен.
NGC 4949
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 4 м 18,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 1' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
Криптон
Kриптонот, како и другите благородни гасови, се користи во осветлувањето и фотографирањето. Криптонската светлина има многу спектрални линии, и криптонската плазма е корисна во светол, високопридвижен гас ласери (криптон јони и егзајмер ласери), од кои секој зрачи и засилува една спектрална линија. Криптон флуоридот, исто така, прави корисни ласерски медиум. Од 1960 до 1983 година, официјалната должина од еден метар била дефинирана од страна на 605 nm бранова должина од портокалова спектрална линија на криптон-86, бидејќи на висока моќ и релативна леснотија на работата на криптоновото празнење на цевки.
Историја
Криптонот бил откриен во велика Британија во 1898 година од страна на Сер Вилијам Рамзеј, шкотски хемичар, и Морис Tраверс, англиски хемичар, во остатоци лево од испарувањето на речиси сите компоненти на течен воздух. Неонот бил откриен од слична постапка според истите работници само неколку недели подоцна. Во 1904 година на Вилијам Рамзеј му била доделена Нобеловата награда за Хемија за откривањето на серија на благородните гасови, вклучувајќи го и криптонот.
NGC 4949
Други поделби
Проучување на NGC 4949 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45161. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Криптон
Историја
Во 1960 година, на Меѓународната Конференција за тежини и мерки го дефинирал мерачот како 1,650,763.73 бранови должини на светлината емитирана од криптон-86 изотопот. Овој договор го заменил меѓународниот прототип на метрика во 1889 во Париз, каде била направена метална лента од платина-иридиумска легура(еден од серијата стандардни метарски решетки, првично изграден да биде еден од десетте милионити квадрант од поларниот обем на Земјата). Ова, исто така, ја засени дефиницијата на ångström, заснована на црвената кадмиумска спектрална линија од 1927 година, заменувајќи ја со 1 Å = 10–10 m. Криптон-86 дефиницијата траела до конференцијата во октомври 1983 година, која го редефинирала мерачот како растојание кое светлината патува во вакуум за време на 1 / 299,792,458 с.
Особености
Криптонот се одликува со неколку остри оддавни линии (спектрални белези), најсилниот се зелена и жолта. Криптонот е еден од производите на ураниумско цепење. Солидниот криптон е бел и има лице во центарот на кубната кристална структура, што е заедничка сопственост на сите благородни гасови (освен хелиум, кој има шестаголна кристална структура со тесна крива).
Изотопи
Природниот криптон во атмосферата на Земјата е составен од пет стабилни изотопи, плус еден изотоп (78 Кр) со таков долг полуживот (9,2 × 1021 години) што може да се смета за стабилен.. (Овoj изотоп е втор најдолг познат полуживот меѓу сите изотопи, за кои распаѓањто е забележано; тоа се подложува на двојно електронско снимање до 78Se). Покрај тоа, околу триесет нестабилни изотопи и изомери се познати. Траги од 81Kr, космогенски нуклид произведени со космички зраци на 80Kr, исто така се јавуваат во природата: овој изотоп е радиоактивен со полуживот од 230.000 години. Криптонот е многу нестабилен и не останува во раствор во површинска вода, но 81Kr се користи за давање стари (50.000-800.000 години) подземни води.
85Kr е инертен радиоактивни благороден гас со пола-живот на 10.76 години. Тоа е произведено од страна на цепење на ураниум и плутониум, како на пример во јадрената бомба тестирање и јадрени реактори. 85Kr е пуштен на слобода во текот на преработка на гориво прачки од јадрените реактори. Концентрациите на Северниот Пол се за 30% повисоки отколку во Јужниот Пол поради конвективното мешање.
Хемија
Како други благородни гасови, криптонот е високо хемиски нереактивен. Прилично е ограничена хемијата на криптонот во неговата единствена позната ненулеста оксидациона состојба на +2 паралели дека соседниот елемент бром во оксидационата состојба е +1; поради скандидната контракција е тешко да се оксидираат 4p елементите во нивните оксидациски состојби на групата. Пред 1960-тите години, не се синтетизирани соединенија на благородни гасови.
Сепак, по првата успешна синтеза на ксенонски соединенија во 1962 година, синтеза на криптон дифлуоридот е пријавено во 1963 година. Во истата година, бил соопштен од страна на Грос, et al., но подоцна се покажла како погрешна идентификација. Под екстремни услови, криптонот реагира со флуор за да се формира KrF2 според следнава равенка:
Реакцијата на со  произведува нестабилно соединение,, која што содржи криптон-кислород бонд. На криптон-азотот обврзниците се наоѓаат во ратификација [HC≡N–Kr–F], произведени од страна на реакцијата на со [HC≡NH]+[AsF−6] под -50 °C. HKrCN и HKrC≡CH (криптонски хидрид-цијанид и хидрокриптоацетилен) се пријавени да бидат стабилни до 40 К.
Криптон хидридот (Kr (H2) 4) може да се одгледува при притисоци над 5 GPa. Тие имаат структура во центарот на лицето каде криптон октаедата е опкружена со случајно ориентирани водородни молекули.
Природна појава
Земјата е задржана на сите благородни гасови кои биле присутни при неговото формирање, освен хелиумот. Концентрацијата Криптон во атмосферата е околу 1 ppm. Може да се извлече од течен воздух со фракционална дестилација. Износот на криптонот во вселената е неизвесен, бидејќи мерењето произлегува од метеорската активност и сончевите ветрови. Првите мерења укажуваат на изобилство на криптони во вселената.