Мекларен
Осумдесеттите
Алан Прост, погоре на сликата за време на Германското Гран При во 1985 година. Освојувач на три шампионски титули со Мекларен. Осумдесеттите години започнаа на онаков начин на коков што завршија седумдесеттите. Алан Прост беше возачот кој дојде на местото на Патрик Тембеј. Како тој, така и Вотсон ретко освојуваа бодови. Под зголемениот притисок од страна на Филип Морис и извршителот Џон Хоган, наметнат уште од минатата сезона, Мајер беше приморан за спојување на Мекларен со „Проект Четири“ - Формула 2 тимот на Рон Денис, спонзориран исто така од Филип Морис. Проектот четири започнал со подготовки откако Денис веќе го имал дизајнерот Џон Барнард, кој пак инспириран од предните крила на БМВ М1 тркачките автомобили, (кои биле изработени од графит), имал идеи за иновативни Формула 1 шасии изработени од графит, наместо оние од конвенционален алуминиум. Поради недостаток на пари за изработка на нов болид, ова спојување донесе и нова инвестиција, па така во 1981 година се „роди“ Мекларен МП4 (подоцна наречен МП4/1), кој го возеа Џон Вотсон и Андреа Де Цезарис. Со МП4 болидот, Вотсон победи на Британското Гран При и имаше три други подиум финиши. Веднаш по спојувањето, Мекларен се пресели од Колнбрук во новата база во Вокинг. Рон Денис и Теди Мајер првично го делеја управувањето на директорската функција со компанијата, но во 1982 година Мајер си замина, па неговите акции и оние на Тајлер Александер беа купени од новите газди. Во раните осумдесетти години, тимовите како Рено, Ферари и Брабам користеја 1,5 литарски турбо мотори за разлика од оние 3,0 литарски стандардни мотори со внатрешно согорување од 1966 година. Поради потребата од нивен турбо мотор, во 1982 година Денис го убедува поддржувачот на Вилијамс – Техник Д Авант Гарде (француски: Techniques d’Avant Garde) (TAG), да финансира во изработката на Порше турбо мотори по прописите на Барнард, кои ќе го носат името на ТАГ. Основачот на ТАГ, Мансур Оје подоцна ќе стане акционер на Мекларен. Во меѓувреме тимот продолжува со Косвортовите мотори, кога стариот соперник Ники Луда се враќа од пензија за да вози заедно со Вотсон во МП4-1Б болидот од 1982 година. Двајцата победија поединечно на трка, но онаа победа на Вотсон беше особено забележана со оглед на неговиот старт од седумнаесеттото место на трката во Детроит. Мекларен заврши на второто место во Битката за конструкторска титула. Како дел од спорот со управното тело на спортот - ФИСА (FISA), Мекларен го бојкотираше Гран Прито во Сан Марино. 1983 година не беше така плодна, но Вотсон повторно победи во Соединетите Држави, овојпат стартувајќи од дваесет и второто место на патеката Лонг Бич. Зајакнати со моторите на Хонда и возачката сила Прост – Сена за 1988 година. Мекларен убедливо доминираше таа сезона победувајќи на сите освен на една трка. Сена ја освои првата шампионска титула после долгата битка со Прост. Во сезоната 1984, Прост повторно се враќа во Мекларен откако бил отпуштен од Рено. Овојпат користејќи ги моторите на ТАГ, тимот доминираше забележувајќи дванаесет победи и дваипол пати повеќе бодови од најблискиот соперник Ферари. Во возачка конкуренција, Лауда ја освои титулата со половина бод предност – најтесната разлика на сите времиња. Моторите на ТАГ беа повторно силни и во 1985 година. Третата конструкторска титула беше освоена, додека овојпат Прост беше шампион кај возачите. Во 1986 година тимот на Вилијамс „оживеа“ со моторите на Хонда и возачите Најџел Мансел и Нелсон Пике, додека во Мекларен замената на Лауда и шампионот за 1982 година – Кеке Розберг не можеше да се снајде во болидот. Вилијамс ја однесе титулата кај конструкторите, но за Прост, победите во Сан Марино, Монако и Австрија со оглед на фактот дека возачите на Вилијамс си ги одземаа бодовите еден од друг, значеја задржување на шансата за освојување на титулата на последната трка во Австралија. Дупнатата гума на Мансел и предупредувачкиот Пит-Стоп на Пике беа причини за победата на Прост на таа трка, а истата му ја донесе и втората шампионска титула. Со освојувањето на таа титула, Прост станува првиот возач кој ја одбранил титулата откако тоа последен пат го стори Џек Брабам во 1959 и 1960 година. Во 1987 година Барнард замина во Ферари, кој пак подоцна ќе биде заменет со Стив Николс (кој се приклучи на Ферари во 1989 година). МП4-3 болидот на Николс и моторите на ТАГ не беа доволни за Алан Прост и Стефан Јохансон да ги стигнат болидите на Вилиамс-Хонда. Во 1988 година, Хонда се вклучи во снабдувањето мотори на Мекларен, а Денис по препорака на Прост потпишува со Аиртон Сена. И покрај прописите за намалување на зголемениот притисок и капацитетот за гориво (а притоа добивање на моќност) на турбо болидите, Хонда и натаму настојуваше за мотори со турбо полначи. Со МП4-4 болидот, Сена и Прост беа вмешани во долга сезонска битка, победувајќи на петнаесет од можни шеснаесет трки (Сена комотно водеше на трката во Монца, но се судри со Жан-Луис Шлесер). На Португалското Гран При односот на Сена – Прост се расипал, откако во боксот Сена го истуркал Прост во ѕидот. Прост победи на таа трка, но потоа изјави: „Беше опасно. Ако сака да го освои првенството на таков лош начин, тогаш може да го стори тоа.“ Прост освои повеќе бодови таа година, но поради фактот дека само најдобрите единаесет резултати се броеле, тогаш Сена беше оној кој ја освои титулата на претпоследната трка во Јапонија. Следната сезона, со забраната на користење на турбо моторите, Хонда воведе нов, 3,5 литарски В10 мотор со внатрешно согорување и Мекларен повторно ги освои обете титули, овојпат со МП4-5 болидот. Врската Сена-Прост продолжи да се влошува, посебно кога на трката во Сан Марино, Прост забележал дека Сена не се држел до договорот да не се претекнуваат на првата кривина. Верувајќи во тоа дека Хонда и Денис го фаворизирале Сена, Прост на средината на сезоната истакна дека би сакал да вози за Ферари од следната сезона. Во втората успешна година, Јапонското Гран При одлучуваше за кој ќе биде следниот светски шампион. Овојпат во корист на Прост, откако тој и Сена се судрија за време на трката (Дефектот на Сена беше поправен и првично победи на трката, но подоцна беше дисквалификуван).