cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
35 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5473 и 5474 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4715 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3725 и 3726 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 718.
Поле (физика)
Квантни полиња
Во БРСТ-овата теорија се сретнуваат чудни полиња, на пример. Фадеев-Попови духови. Постојат различни описи за чудните класични полиња истовремено и на градираните многуобразија и суперобразијата.
Како и со класичните полиња, можно е да се пристапи со чисто математичко гледиште кон нивните кванти претставници користејќи веќе докажани техники. Равенките кои владеат со квантните полиња се всушност парцијални диференцијални равенки (поточно, релативистички бранови равенки). Па затоа може да се каже дека Јанг–Милс, Дирак, Клајн–Гордон и шредингеровите полиња се решенија на соодветните равенки. Можен проблем е дека овие релативистички равенки можат да се справуваат со сложени математички објекти со егзотични алгебарски својства (на пример спинорите не се тензори, па затоа е потребна математика за спинорни полиња), но во теоријата овие равенки можат да се подвргнат на аналитичките методи од соодветните математички генерализации.
Теории за полињата
Теоријата за полињата е физичка теорија која опишува како едно или повеќе полиња заемодејствуваат со материјата.
Теоријата за полињата вообичаено се однесува за опишувањето на динамиката на полето, т.е. начинот на кој полето се менува со текот на времето или во однос на на останататите независни физички променливи од кои пак зависи самото поле. Вообичаено ова се прави со запишување на лагранжијанот или пак хамилтонијанот на полето, при што се зема како да станува збор за класична мехника (или квантна механика) за систем со бесконечен број на степени на слобода. Добиените теории за полињата се сметаат за класични или квантни теории за полињата.
Можно е да се конструира едноставно поле без претходно познавање на физиката користејќи само математички методи од анализа со неколку променливи, теоријата на потенцијали и парцијалните диференцијални равенки. На пример, скаларните парцијални диференцијални равенки може да се користат за пресметување на величини како замав, густината и притисокот на полињата за бранвата равенка и динамиката на течностите, температурата/концентрациионите полиња за топлина/дифузни равенки. Надвор од познатата физика (на пример, радиометријата и сметачката графика), постојат и светлосни полиња. Сиве овие претхоидни примери се скаларни полиња. Слично и за векторите, векторски парцијални диференцијални равенки за поместувањето, брзинските и вртложните полиња во (применета математика) динамиката на течностите, но ќе биде потребна векторска математика за векторските полиња (како што се овие три векторски величини, а и ошто оние на парцијалните диференцијални равенки). Воопшто проблемите во механиката на континуумот може да вклучуваат и на пример, насочени еластичности (од кои потекнува поимот тензор, добиен од латинскиот збор за растегливост), сложените течности или анизотропна дифузија, кои се ограничени како матрични тензорски парцијални диференцијални равенки, и потребни се матрици или тензорски полиња, или матрици или тензорска анализа. Треба да се земе предвид дека скаларите (а со тоа и векторите, матриците и тензорите) можат да бидат реални или комплексни бидејќи и двете се полиња во апстракната-алгебарска/прстенесто теориска смисла.
Боопшто, класичните полиња се опишани по делови од пакети, а нивната динамика се опишува со поимите на млазни многуобразија (коваријантна класична теорија за полето).
Симетрија на полињата
Добар начин за класификација на полињата (класични или квантни) е според симетриите кој ги поседува полето. Физичките симетриисе претежно од два вида:
Време-просторни симетрии
Полињата честопати се класифицирани според нивното однесување под дејство на време-просторот. Поимите кои се користеат при ваквата класификација се:
Внатрешни симетрии
Полињата можат да поседуваат покрај време-просторните симетрии може да оседуваат и внатрешни симетрии. На пример, во многу ситуации потреби се полиња кои се список од време-просторни скалари: (φ1, φ2, ... φN). На пример, при предвидувањето на временската прогноза станува збор за температурата, притисокот, влажностаитн. Во физиката на честичките, симетријата на бојата на заемодејството на кварковите е пример за внатрешна симетрија на силното заемодејство, како што се и изоспиновата или вкусовата симетрија.
Ако проблемот има симетрија, без присуство на време-просторот, под чие влијание овие компоненти се пробразуваат една во друга, тогаш овој збир на симетрии се нарекува внатрешна симетрија. Некои и класификацијата на полнежите на полињата ја сметаат за дел ов внатрешната симетрија.
Непрекинати случајни полиња
Класичните полиња споменати погоре, на пример како електромагнетното поле, се најчесто бесконечно диференцијабилни функции, но во сите случаи тие се секогаш двојно диференцијабилни. За споредба, општите функции се прекинати. Кога се работи за класичните полиња при конечни температури, се користат математичките методи за случајни полиња, бидејќи топлинските промени кај класичните полиња не се диференцијабилни. Случајните полиња се показателни збирови од случајни променливи, непрекинато случајно поле кое има збир од функции како показателен збир. Честопати, позгодно е математички да се земе непрекинато случајно поле во Шварцов простор од функции како показателен збир, во тој случај непрекинатото случајно поле е одредена дистрибуција.
Може да се замисли непрекинатото случајно поле, на (многу) груб начин, како обична функција со запис \pm\infty која се протега насекаде, но таква кога кога би се земала средна вредност од сите бесконечности над некој конечен простор, добива конечен резултат. Бесконечностите не се добро определени, но конечните вредности можат да се поврзат со функциите кои се користат како мерни функции за да се добијат конечни вредности, и на тој начин истите се добро определени. Може да се определи непрекинато случајно поле Weсо користење на линиска карта на просторот како функции од реални броеви.
Математика на полињата
Покрај парцијалните диференцијални равенки, другите делови од (класичната) реална анализа и комплексна анализа се или инспирирани од или имаат техники кои се применети  теоријата на полињата. Примери за вакви области се спектралната теорија и хармониската анализа (вибрации и бранови) или пак теоријата за потенцијалот, кои сега се одделни математички предмети. Но можеби најизразени примери се варијационото сметање (кое е поврзано со лагранжијанскиот и хамилтонскиот формализам) и анализата на повеќе променливи со своите воопштувања диференцијала геометрија – која ги вклучува тензорското сметање и баждарната теорија и на нејзе блиската теорија диференцијална топологија.
Езеро Ортиљето
Историја
Вештачкото езеро Ортиљето за прв пат било проектирано во 1906 година од страна на инг. Зунини и било изградено од 1917 до 1925 година од компанија од Џенова по име Officine Elettrice Genovesi. Имало две брани, повисоката од 45 метри (брана Жербино ) и друга од 15 метри ( Дига дела Села Зербино ). По период на обилни дождови од август 1935 година, се урнала браната Жербино, генерирајќи поплава на Орба која предизвикала штети, главно во областа Овада. Во денешно време езерото Ортиљето е многу помало отколку во минатото и има само една брана. 44.56917°N, 8.60389°W
ОУ „Ашим Агуши“ - Радолишта
Основно училиште „Ашим Агуши“ (официјално: Основно општинско училиште „Ашим Агуши“ - Радолишта; скратено: ООУ „Ашим Агуши“) — централно основно училиште во селото Радолишта. Училиштето се наоѓа во низинскиот дел на селото Радолишта.
Браничево
Тврдината Браничево  се наоѓа во близина на градот Пожаревац, Србија. Се смета дека тврдината била изградена во средновековието, на местото на античкиот Виминацијум. Во 1124 година, тврдината била разрушена.
Градот Браничево бил воена тврдина и трговски центар кој во историја на Византија во 11 и 12 веку и во српска историја 13 и 14 век имал значајна улога. Со ископавања е утврдено постоење на бедем на Долниот град, пронајдена е и кула и една градба за која се претпоставува дека била благородничка куќа со работилница.
Браничево било едно од најзначајните подрачја на српските земји во средниот век.
Лучијано Барбера
Лучијано Барбера е компанија за врвна машка облека со седиште во Биела, Италија, град и комуна во северниот италијански регион Пиемонт.
Историја
Пред да создаде компанија за облека, семејството Барбера поседувало и управувало со мелницата Карло Барбера, исто така лоцирана во Биела, Италија.
Во 1962 година, Лучијано Барбера (синот на Карло Барбера) бил фотографиран од Vogue во костум направен од ткаенини на неговото семејство. Години подоцна, сопственикот на американската продавница за машка облека Луис Бостон му понудил на Лучијано да ја продаде својата линија облека, што го натерало да го создаде својот бренд за облека. Во 1971 година, бил создаден брендот за машка облека Лучиано Барбера, користејќи ткаенини Карло Барбера за изработка на облеката.
Во 2010 година, пријавената просечна цена на ткаенината од фабриката Карло Барбера била 41 евро за метар. Истата година, компанијата имала долг од 5,8 милиони долари и немала наредба да го подмири, а мелничката ткаенина била купена од наполитанската компанија Китон. Брендот почнал да се дистрибуира онлајн преку MyHabit на Амазон.
Во 2014 година, американскиот капитален фонд Тенграм Капитал Партнерс го стекнал мнозинскиот удел во Лучијано Барбера и го именувал Тод Барато за извршен директор. Во 2019 година, Тенграм Капитал Партнерс го продал својот мнозински удел во Лучијано Барбера на Филип Камперио, кој претходната година ја купил италијанската компанија за капи Борсалино.
Опис
Првичната фабрика за ткаенини во Биела, Италија, била основана од Карло Барбера (1911–2013). По средувањето, предивото отстојувало шест месеци додека да ја поврати влажноста пред ткаењето, за да се добијат најдобри резултати.
Има продавница и изложбен салон Лучиано Барбера во Милано на Виа Гесу, популарната улица за машка облека. Вториот изложбен салон се наоѓа на Петтата авенија во Њујорк.
Во популарната култура
Во филмот Сол, Анџелина Џоли носи облека на Лучијано Барбера.
Антон Маглица
Антон Маглица (роден на 11 ноември 1991 во Брчко) — хрватски фудбалер со босанско потекло, кој игра на позицијата напаѓач. Во моментов настапува за Хајдук Сплит во Прва ХНЛ.
Клупска кариера
Маглица ја започнал својата кариера преку играње во младинската школа на Орашје. Потоа тој се преселил во Осиек за да посетува средно училиште, па таму веднаш бил подложен на судење во ФК Осиек и се приклучија на младинскиот тим. Тој го направил своето деби за првиот тим во последното коло од сезоната 2008-09 од Првата ХНЛ против Славен Белупо. На тој меч одигран на 31 мај 2009 година, тој го заменил Јосип Кнежевиќ, и тогаш придонел за големиот пресврт на дваесет минути пред крајот на натпреварот. Следната сезона тој добил шанса како замена во последните минути, овој пат во победата против Цибалија. Тој го постигнал својот прв гол во прва ХНЛ во победата од 1-0 над Цибалија во магливата средба одиграна на Градски врт.
Во 2010-11 и 2011-12 сезона, Маглица направи име за себе како еден од најдобрите и најнадежни млади хрватски таленти од нападот во 1. ХНЛ и беше потпишан од лигашкиот гигант ФК Хајдук Сплит, а пред тоа отфрли поголема понуда од страна на ФК Динамо Загреб во процесот на наддавање, и со својата одлучност веднаш ги придобил лојалните навивачи на клубот. Тој го постигнал својот прв гол за својот нов клуб по доаѓањето како замена против ФК Загреб. Тој го постигнал петтиот гол на убедливата победа од 5-1.
Космос-1294
Космос-1294 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1294 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1465 км, а најмалото на 1392.
Отендорф (Кил)
Отендорф (Ottendorf) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Федерална агенција за етнички работи (Русија)
Федерална агенција за етнички работи е руска федерална агенција која е задолжена за националноста и етничката политика. Создадена е на 31 март 2015 година од претседателска указ и е независна агенција која функционира како дел од владата на Русија.
NGC 7637
NGC 7637 — спирална галаксија во соѕвездието Октант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7637 се споменува и како ESO 12-1, AM 2322-821, IRAS 23226-8211.
Откривање
Објектот е откриен на 17 октомври 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7637 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 7637 има привидни димензии од 2,1' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 26 м 28,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -81° 54' 40"". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 7637 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71440. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 460; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9489. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Рејсвејк
Рејсвејк <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ˈrɛisʋɛik] (  [//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/45/Nl-Rijswijk.ogg слушајте]  ) (порано позната како Рисвик на англиски јазик) — град и општина во западниот дел на Холандија, во покраината Јужна Холандија. Населението во 2017 година изнесувло  51,742 жители, и има површина од 14.49undefined km2, 0.44undefined km2 на која е вода.
Општината, исто така ги вклучува селата 'т Хантје и Сион.
Отендорф
Отендорф може да се однесува на следниве места:
Визир (фотографија)
Во фотографијата, визир или барало е отворот низ кој гледа фотографот при композиција и фокусирање на сликата. Највеќето визири се засебни и се подложни на паралакса, додека посложените рефлексни фотоапарати му овозможуваат на визирот да го користи главниот оптички систем. Визирите се користат во најразлични уреди за снимање: фотоапарати, видеокамери, филмски камери, како аналогни, така и дигитални. Зум апаратите обично го приближуваат (зумираат) визирот истовремено со објективот, со исклучок на далечиномерот (телеметарот).
Визирот може да биде оптички или електронски. Оптичкиот визир е практично обратен телескоп поставен да гледа тоа што го гледа апаратот. Тој има многу недостатоци, но има и две големи предности; не троши струја, и има „полна резолуција“ (т.е. резолуцијата на окото на фотографот). Електронскиот визир е приказен уред на принцип на катодна цевка (CRT), течнокристален екран (LCD) или органска светлечка диода (OLED), иако првоспоменатиот денес се користи ретко заради неговата тежина. Покрај оваа главна намена, електронскиот визир се користи за прегледување на претходно снимен материјал, и за прикажување на екрански испис за прегледување на менијата.
Извесни специјализирани камери воопшто немаат визир. Вакви се веб-камерите и камерите за видеонадзор. Тие користат надворешни монитори кои играат улога на визир.
ПУ „Гоце Делчев“ - Ракитец
Основно училиште „Гоце Делчев“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Гоце Делчев“ - Ракитец; скратено: ПООУ „Гоце Делчев“) — подрачно основно училиште во селото Ракитец, составен дел на истоименото училиште од селото Конче.
Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Гоце Делчев.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Ракитец.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Македонско научно друштво - Битола
Македонското научно друштво од Битола е организација којашто се занимава со научни прашања од различни области.
Историјат
Македонското научно друштво - Битола ги имало следниве називи:
Првиот претседател на Научното друштво е професорот по македонски јазик Живко Василевски, а секретар Душан Хр.Константинов. Тогаш беше донесен и првиот нормативен акт, наречен Правилник за работа, со вкупно 13 члена ,а било одлучено да се издава и научно гласило на Друштвото, наречено ,,Прилози”.
Одделенија
Друштвото го сочинуваат следните одделенија:
Кавкаскиот заробеник
Кавкаскиот заробеник  («Кавказский пленник» Kavkázskiy plénnik), исто така преведен како Заробеник на Кавказ — наративна поема напишана од Александар Пушкин во 1820–21 и објавено во 1822 година. Посветена на неговиот пријател генералот Николај Раевски, инспирирана е од времето поминато во Пјатигорск за време на Пушкиновиот егзил на југ.
Таа е од првите во циклусот јужни песни на Пушкин. Започнал да ја пишува на Гурзуф, а ја завршил на 20 февруари 1821 година, во градот Каменка (тогаш имот на Василиј Давидов).
„Кавкаскиот затвореник“, заедно со следната негова поема, „Бахчисарајска чешма“, биле негови најпопуларни дела.
За огромниот успех на поемата сведочел фактот дека дури и за време на престојот на поетот во јужниот егзил, Дидлот поставил балет во Санкт Петербург, каде што главната улога ја имала славната Истомина. Меѓу многуте дела, инспирирани од оваа поема била творбата со исто име од 14-годишниот Лермонтов, во која позајмува цели фрагменти од текстот од оригиналниот извор.
Брезница (Кралево)
Тврдината Брезница  се наоѓа во близина на градот Кралево, Србија. Денеска, од неа има останато само рушевини.
Форфетинг
Форфетинг (англиски: Forfaiting) е деловен аранжман помеѓу претпријатието кое продава на клиентите побарувања и форфетерот (банката) која купува побарувања. Ова е особено привлечна за извозниците и бизниси ангажирани во активности во странство.
Особености
Форфетинг е флексибилна дисконтна техника која може да се прилагодени на потребите на широк спектар на клиенти и домашни и меѓународни трансакции. Нејзините клучни одлики се:
Историја
Причините за појавата на форфетингот се наоѓаат во промените на светската економска структура, што се случуваа кон крајот на 50-те и почетокот на 60-те години од овој век, кога пазарот на продавачите на капитални добра постепено преоѓаше во пазар на купувачи. Дојде до значително зголемување на обемот на меѓународната трговија, што беше проследено со растечка тенденција увозниците да бараат продолжување на рокот на кредитите преку традиционалните 90 и 180 дена. Покрај тоа, во тоа време се укинаа, намалуваа трговските бариери поставени за време на Втората светска војна и во времето на студената војна.
Функција
Како деловна и банкарска активност се јавува во извозните аранжмани на една компанија. Компанијата која извезла стока и ги има сите документи со кои се гарантира од страна на купувачот на таа стока дека ќе биде платена стоката од негова страна во одредениот период,може да ги продаде тие побарувања на банка или на некоја специјализирана финансиска институција, и на тој начин да го претвори побарувањето во готови парични средства.Се разбира банката не ја исплаќа целокупната сума на побарувањето, туку намалена за некој процент.Банката, која во овој случај се јавува во улога на форфетер, од моментот на откупот на побарувањето од извозникот, постанува нов доверител спрема купувачот на стока, и на неа се префрла ризикот од евентуални проблеми во наплатата на побарувањето.Доколку се појават тешкотии во наплатата, таа не може да се откаже и да си ги врати парите што му ги дала на извозникот.Од тие причини банката пред да се одлучи да го форфетира побарувањето на извозникот, внимателно треба да ја проанализира способноста на купувачот за отплатата на кредитот, односно неговата способност да ја плати купената стока, во овој временски рок во кој е договорено и во целост.Бидејќи се работи за купувач кој се наоѓа во друга земја, и по правило, не е познат ни на банката, тој најчесто бара, покрај останатите документи, и гаранција од првокласна банка, како додатно обезбедување дека купувачот ќе ја плати стоката.Форфетинг работите, најпогоден облик за плаќање, кога се работи за поголеми суми, кој се отплатуваат на подолг рок и најчесто на рати. Во такви случаи, таа извозна работа уште при договарањето меѓу продавачот и купувачот, се уредува да се палти преку форфетирање и сите трошоци околу форфетингот влегуваат во цената и нив практично ги плаќа купувачот.
Која е главната корист за продавачот од форфетингот?
Главна корист за продавачот е што едно побарување што доспева после неколку месеци или година дена, го наплатува денес и на тој начин ја зголемува ликвидноста, ја намалува потребата од обртни средства и ја зголемува можноста за поголемо производство и реализација.Во изострената конкуренција на меѓународниот пазар, компании кои извезуваат стоки и потоа лесно можат да ги форфетираат на банките побарувањата за извезените стоки, се поконкурентни, во споредба со оние компании кои своите побарувања не се во можност да ги форфетираат.Оваа банкарска работа е многу раширена во развиените пазарни економии.Во тие земји постои и секундарен пазар на хартии од вредност, каде што банките –форфетери,ги препродаваат откупените меници. Најпознат секундарен пазар за форфетинг е во Лондон.
Бугари (појаснување)
Поимот Бугари може да се однесува на:
ОУ „Асим Агуши“ - Франгово
Асим Агуши — основно училиште во Франгово, Општина Струга. .
1217
1217 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1217 година од новата ера, 217. од вториот милениум, 17. од XIII век и осма од 1210-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1217 година се протега во 3853 и 3854, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3913 и 3914 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1760. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 613 и 614 исламска година.
Црква „Св. Никола“ - Рамно
'''Св. Никола''' — православна црква во кумановското село Рамно, Општина Старо Нагоричане, претставник е на Македонската преродба. Му припаѓа на Кумановско-кратовското архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм. Изградена е во 1888 – 1890 година. Не е живописана. Иконостасот е насликан во 1920-тите од Трајко Муфтински, еден од доајените на македонското сликарство.
Бистрица (Теаречка)
Бистрица (позната и како: Теаречка Бистрица) — река во Полог (Долен Полог), северозападна Македонија. Извира на Шар Планина и тече низ селата Пршовце и Јегуновце.
Тек
Се влива во Вардар, а зафаќа сливно подрачје од 37,2 км2.
Рибен свет
Пред прогласувањето на новиот национален парк „Шар Планина“, во извршената студија за валоризација на паркот се дадени податоци за рибниот свет. Така, во реката се сретнува македонска пастрмка, речна пастрмка и јагула.
Јек Лоум (езеро)
Јек лоум (បឹងយក្សឡោម) — езеро и популарна туристичко одредиште во покраината Ратанакири на североистокот на Камбоџа. Се наоѓа ма 4,8 километри од престолнината на покраината Банлунг во вулкански кратер стар повеќе од 4.000 години. Најголемата длабочина на езерото изнесува 48 метри, а водата заради големата концентрација на билки има прозирно зелена боја. Јек лоум се простира во пречник од 0,72 км и има скоро совршен кружен облик. Езерото го опкружуваат гистите дождовни шуми кои претставуваат дом на мнгоу егзотични папагали и птици.
IC 1768
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1768 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 14,3 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 30 м 7,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 40' 30"".
Други поделби
Проучување на IC 1768 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Заштитена област Нгоронгоро
Конзерваторската област Нгоронгоро е заштитено подрачје и светско наследство на УНЕСКО кое се наоѓа 180 км2 западно од Аруша во областа Кратер Хајленд во Танзанија. Областа е именувана по кратерот Нгоронгоро, голема вулканска калдера во областа. Областа за конзервација е управувана од органот за заштита на областите Нгоронгоро, дел од владата на Танзанија, а нејзините граници ја следат границата на дивизијата Нгоронгоро на регионот Аруша.
Законот за заштита на дивиот свет во Нгоронгоро од 2009 година има воведено нови ограничувања за населувањето на луѓето и земјоделството за живот во Кратерот, раселувајќи ги пасторалите од Масаи, од кои повеќето биле преместени во Нгоронгоро од нивните предци на север кога британската колонијална влада го основала Националниот парк Серенгети во 1959 година.
Историја и географија
Името на кратерот има ономатопејско потекло, тоа беше именуван од страна на сточари Масаи по звук произведен од ѕвончестиот инструмент (ngoro ngoro). Врз основа на фосилни докази пронајдени во клисурата Олдувај, разни видови хоминиди ја окупирале областа веќе 3 милиони години.
Ловците-собирачи биле заменети со пасторалисти пред неколку илјади години. Племето Мбулу дошло во областа пред околу 2.000 години и им се придружило племето Датоога околу 1700-та година. И двете групи биле истерани од областа од страна на Масаите во 1800-тите.
За ниту еден Европеец не е познато дека стапнале во кратерот Нгоронгоро сè до 1892 година, кога бил посетен од Оскар Бауман. Двајца германски браќа (Адолф и Фридрих Сидентопф) земјоделеле во кратерот сè до избувнувањето на Првата светска војна, откако земјата ја дадоа под закуп од администрацијата на Германска Источна Африка. Браќата редовно организирале забави со пукање за да ги забавуваат своите германски пријатели. Тие, исто така, се обидоа да ги истераат најраните стада од кратерот.
Во 1921 година бил донесен првиот пропис за зачувување на дивечот, со кој се ограничуваше ловот за да им се дозволи на носителите низ цела Танзанија. Во 1928 година, ловот бил забранет на целата земја во работ на кратерот, освен на поранешните фарми Сиедентоф. Уредбата за Националниот парк од 1948 година (спроведена во 1951 година) го создаде Националниот парк Серенгети (СНП). Ова, сепак, предизвика проблеми со Масаите и другите племиња, што резултираше со Уредба за Конзерваторска област Нгоронгоро (1959) што ја одделувало областа за конзервација од националниот парк. Пасторалисти од Масаи кои живеат во Националниот парк Серенгети биле систематски преселени во Нгоронгоро, со што се зголеми популацијата на Масаи и добитокот што живеел во кратерот. Органот за зачувување на областа Нгоронгоро е основан со законот за Парк на играта (разни измени и дополнувања) од 1976 година и го поседува мнозинството земјиште на областа за заштита на Нгоронгоро, вклучително и кратерот. Областа станала светско наследство на УНЕСКО во 1979 година. Актот за заштита на дивиот свет од 2009 година дополнително ја ограничи човечката употреба на кратерот Нгоронгоро и создаде правна рамка за политички обесправување и присилно раселување на традиционалните сточари. Ограничувањето на користењето на земјиштето создава тензија помеѓу локалните заедници Масаи и властите за зачувување. Меѓународната унија за зачувување на природата (IUCN) бара решенија за олеснување на конфликтот и за подобрување на напорите за соработка кон зачувување со месното население.
Земјиштето во областа за зачувување е повеќенаменско и уникатно затоа што е единствената област за зачувување во Танзанија која го штити животинскиот свет, притоа дозволувајќи живеалишта на луѓето. Користењето на земјиштето се контролира за да се спречат негативните ефекти врз популацијата на дивиот свет. На пример, одгледувањето е забрането на сите, освен на нивоа на егзистенција.
Областа е дел од екосистемот Серенгети и на северозапад, се придружува на СНП и е соседна со јужните рамнини на Серенгети. Овие рамнини, исто така, се прошириле и на север во незаштитена Лолиондо поделба и се чува отворена за дивиот свет преку пасторализам кое практикува од страна на Масаи. На југ и запад од областа се наоѓаат вулкански висорамнини, вклучувајќи го и славниот кратер Нгоронгоро и помалку познатиот кратер Емпакаи. Јужните и источните граници се приближно дефинирани со работ на Источнофриканскиот Расед, што исто така спречува миграција на животните во овие насоки.
Геологија
Вулканскиот комплекс Плиоцен Нгоронгоро се состои од осум изгаснати штитни вулкани во рамките на полуграбенот Ејаси, источната граница обележана со западниот Грегори Расед. Косината на езерото Ејаси го ограничува полуграбенот на југозапад. Во рамките на комплексот, пет вулкани се конуси во форма на купола, додека три имаат калдери. Вулканот Нгоронгоро (2,5-1,9 Ма) е првенствено базалтен трахиандезит. Калдерата се храни од реките Мунге и Олјоро yки, додека врелите извори Нгоитокиток се напојуваат во мочуриштето Горингоп. Езерото Магади е плитко (1,7 м) алкално езеро. Другите вулкани во рамките на комплексот вклучуваат Олмоти (2,01–1,79 Ma), Емпакаи, Лолмаласин, Садиман (3,7 Ma), Лемагрут и Олдеани. Северозападниот дел на областа за зачувување се состои од Серенгети рамнини, Салеиски рамнини, Олдупаи дефиле, и Гол-Инслеберг Планини. Овие Инселберг планини се дел од Мозамбик појас кварцит и мика шкрилци за (800-500 Ма) во возраст.
Кратер Нгоронгоро
Главната одлика на органот за заштита на Нгоронгоро е кратерот Нгоронгоро, најголемата неактивна, недопрена и неисполнета вулканска калдера во светот. Кратерот, кој настанал кога голем вулкан експлодирал и се срушил на себе пред два до три милиони години, е 610 м. и неговата површина покрива 260 км2. Проценките за висината на оригиналниот вулкан се движат од 4.500 до 4.800 м. високи. Подот на кратерот е над 1.800 метри надморска височина. За кратерот гласале седум природни чуда како едно од седумте природни чуда на Африка во Аруша, Танзанија, во февруари 2013 година. Вулканот Нгоронгоро бил активен од пред околу 2,45 до 2 милиони години.
Вулканските ерупции како Нгоронгоро, што резултирало со формирање на кратерот Нгоронгоро во Танзанија, биле многу чести. Слични колапси се случиле со Олмоти и Емпакаи, но тие биле многу помали по големина и влијание.
Од двата неодамнешни вулкани на североисток од калдерата Емпакаи, Керимаси и Ол Доинио Ленгаи, Доинио Ленгаи е сè уште активен и имаше големи ерупции во 2007 и 2008 година. Помалите ерупции на пепел и течењето лава продолжуваат полека да го исполнуваат тековниот кратер. Неговото име е Масаи за „Гора Божја“. Потокот Мунге го испушта кратерот Олмоти на север и е главниот извор на вода што се испушта во сезонското солено езеро во центарот на кратерот. Ова езеро е познато со две имиња: Макат како што го нарекувале Масаите, што значи сол, и Магади. Текот Лераи ги испушта влажните шуми на југ од кратерот, а ја храни шумата Лераи на површината на кратерот - кога има доволно дожд, Лераите се испуштаат и во езерото Магади. Извлекувањето вода од ложите и седиштето на областа за заштита на Нгоронгоро ја намалува количината на вода што влегува во Лераи за околу 25%.
Клисура Олдупаи или Олдуваи
Конзерваторската област Нгоронгоро исто така ги штити клисурите Олдупаи или Олдуваи, сместени во областа на рамнините. Се смета дека е седиште на човештвото по откривањето на најраните познати примероци од човечкиот род, Homo habilis, како и раните хоминиди, како што е Paranthropus boisei.
Клисурата Олдуваи е стрмен есен клисура во долината Голем Расед, која се протега по источна Африка. Олдуваи се наоѓа во источните рамнини на Серенгети во северна Танзанија и е на околу 50 км2 долг. Лежи во дождовната сенка на висорамнините Нгоронгоро и е најсувиот дел од регионот. Клисурата е именувана по „Олдупаи“, зборот Масаи за дива сисална билка, Sansevieria ehrenbergii.
Тоа е едно од најважните праисториски места во светот и истражувањата имале огромна важност за понатамошно разбирање на раната човечка еволуција. Истражувачките работи таму биле пионери на Мери и Луис Лики во 50-тите години на минатиот век и денес е продолжено нивното семејство. Некои веруваат дека пред милиони години, местото било на големо езеро, чии брегови биле покриени со последователни наслаги на вулканска пепел. Пред околу 500.000 години, сеизмичката активност го пренасочил блискиот поток, кој започна да се сечел на седименти, откривајќи седум главни слоеви во ѕидовите на клисурата.
Див свет
Приближно 25.000 големи животни, главно копитари, живеат во кратерот. Големи цицачи во кратерот вклучуваат Црн носорог (Diceros bicornis michaeli), чие месно население се намали од околу 108 во 1964-66 на 11-14 во 1995 година, африканскиот бивол или бивол од Кејп (Синкерус kaffer) и нилски коњ (Hippopotamus amphibius). Исто така, има многу други копитари: Обично гну (Connochaetes taurinus) (7.000 проценува во 1994 година), Грантската зебра (Equus quagga boehmi) (4.000), Еланд (антилопа) - ( Taurotragus oryx ) и гГрантските газели (Nanger granti) и Томсоновата газела (Eudorcas thomsonii) (3.000). Голема мочуришна антиллопа (Kobus ellipsiprymnus) се јавуваат главно во близина на шумата Лераи.
Отсутни се жирафата, Импала (Aepyceros melampus), Топи (Damaliscus lunatus), ориби или малите антилопи (Ourebia oribi), Нилски крокодил (Crocodylus niloticus).
Ретко се гледа гепард (Acinonyx jubatus raineyi), Источноафриканско диво куче (Lycaon pictus lupinus) и Африкански леопард (Panthera pardus pardus). Забележаните хиени (Crocuta crocuta) се предмет на долгорочна истражувачка студија во Конзерваторската област Нгоронгоро од 1996 година.
Иако се сметал за „природнно живеалиште" за многу широк спектар на диви животни, 20% или повеќе од популацијата на дивиот свет и половина од зебра популацијата го ослободуваат кратерот во влажната сезона, додека биволот од Кејп (Syncerus caffer) останува, нивниот најголем број е за време на сезоната на дождови.
Од 1986 година, населението на дивиот зеленчук на кратерот паднало од 14.677 на 7.250 (2003-2005). Бројот на еланд и Томсоновата газела исто така се намалиле, додека популацијата на биволи значително се зголемила, веројатно заради долгата спречување на пожар, која ги фаворизира високовлакнестите треви во однос на пократките, помалку влакнести типови.
Сервал (Leptailurus Serval) се појавува во голема мера во кратерот.
Езерото Магади, големо езеро на југозападот на кратерот, честопати е населено со илјадници главно помали фламинга. Кратерот ја има една од најгустита позната популација лавови, бројка од 62 во 2001 година.
Несакан ефект на кратерот што е природно живеалиште е дека популацијата на лавови е значително родена. Ова се должи на многу малата количина на нови крвни линии кои влегуваат во локалниот генски базен, бидејќи многу малку машки лавови кои мигрираат влегуваат во кратерот однадвор. Оние што влегуваат во кратерот, честопати се спречени да придонесат во генетскиот фонд од страна на машките лавови на кратерот, кои протераат какви било надворешни конкуренти.
Долгорочните податоци имплицираат дека лавовите во кратерот биле погодени од четири смртоносни избувнувања на болести помеѓу 1962 и 2002 година. Суша во 1961 година и дождови во текот на целата сува сезона од 1962 година предизвикаа масовно натрупување на муви кои цицаат крв (Stomoxys calcitrans) до мај 1962 година. Тие цедат крв и предизвикуваат болни рани на кожата кои се заразиле лаовите, предизвикувајќи пад на броеви од 75-100 до 12. Населението се опоравило на околу 100 до 1975 година и останало стабилно до 1983 година, кога започнал постојан пад. Бројките генерално останале под 60 животни од 1993 година, достигнувајќи ниско ниво од 29 во 1998 година. Во 2001 година, 34 проценти од популацијата на лавови умрела помеѓу јануари и април од комбинација на болести пренесени од крлежи и дисермант (кучешка болест).
На популацијата на лавови, исто така, влијае до одреден степен и преземањето на гордоста од мажите што доаѓаат, кои обично убиваат мали младенчиња. Најголемото влијание, сепак, се чини дека е кај болеста, особено дисермантот (кучешка болест).
Надвор од кратерот Нгоронгоро
Конзерваторската област Нгоронгоро има здраво население од повеќето видови диви животни. Областа на езерото Ндуту на запад од заштитената област има особено силна популација на гепарди и лавови. По обичајните во областа се Афрканската антилопа (Alcelaphus buselaphus), хиена (Crocuta crocuta) и шакали. Населението на Африканско диво куче можеби се намалило неодамна. Сервалите се појавуваат широко на рамнините западно од кратерот Нгоронгоро.
Годишната миграција на копитари поминува низ конзервација област Нгоронгоро, со 1,7 милиони Афркански антилопи, 260.000 зебри, а 470.000 газели во месец декември се движат на југ во самата областа, додека во јуни се движат на север. Ова движење се менува сезонски со дождовите, но миграцијата поминува низ речиси сите рамнини во потрага по храна.
Моцарт и Салиери (драма)
Моцарт и Салиери («Мо́царт и Салье́ри») ― поетска драма на Александар Пушкин. Претставата е напишана во 1830 година како една од неговите четири кратки драми познати како Мали трагедии, и била објавена во 1832 година. Врз основа на една од бројните гласини предизвикани од раната смрт на Моцарт, во неа се прикажани само три лика: Моцарт, Антонио Салиери и незборувачки дел на слепиот вијалец кој го свири Моцарт што смета дека е смешна, а Салиери е згрозен. Таа била единствената драма на Пушкин што била претставена за време на неговиот живот.
„Моцарт и Салиери“ била вдахновение за претставата на Питер Шафер, „Амадеус“ од 1979 година, која Шафер ја прилагодил за истоимениот филм од 1984 година.
Кварнбек
Кварнбек (Quarnbek) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
ОУ „Асим Агуши / Бафтијар Бануши“ - Заграчани
Асим Агуши / Бафтиар Бануши — основно училиште во Заграчани, Општина Струга. .
Дејвид Вон
Дејвид Овен Вон (роден на 18 февруари 1983) — поранешен велшки фудбалер, играч од средниот ред.
Космос-1295
Космос-1295 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 700 килограми. Космос-1295 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1011 км, а најмалото на 946.
36 п.н.е.
36 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 36. година пред новата ера, 36. од првиот милениум п.н.е., 36. од 1 век п.н.е. и седма од 30-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5472 и 5473 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4714 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3724 и 3725 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 717.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 36 година се протега во 2600 и 2601, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2660 и 2661 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 507. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 677 и 676 исламска година пред хиџра.
NGC 5202
NGC 5202 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5202 се споменува и како CGCG 17-10.
Откривање
Телото е откриено на 12 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5202 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5202 има привидни димензии од 1,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 32 м 0,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -1° 41' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 5202 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47589. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 240; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4966. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 465.
42 МТФ „Војдан Чернодрински“ - 2007
Програма
Во официјалната програма биле прикажани следниве претстави :
Режија: Владимир МИЛЧИН; Македонски народен театар - Скопје Дом на култура „Марко Цепенков “ - официјална програма Модератор: Сашо МИЛЕНКОВСКИ – режисер и директор на МНТ Камерна сала „Сцена 105“ - Дом на култура „Марко Цепенков“
Режија: Никола РИСТОВ; Народен театар - Велес Народен театар „Војдан Чернодрински“ - официјална програма Промотор: проф. Д-р Ферид МУХИЌ Камена куќа - Црна Река
Режија: Владо ЦВЕТАНОВСКИ; Народен театар - Штип Народен театар „Војдан Чернодрински“ - официјална програма
Режија: Софија РИСТЕВСКА; Народен театар – Битола Дом на култура „Марко Цепенков“ - придружна програма Модератор: проф. Д-р Венко АНДОНОВСКИ – драмски писател Камерна сала „Сцена 105“ - Дом на култура „Марко Цепенков“
Режија: Роберт СИМОНОВСКИ; Народен театар - Куманово Народен театар „Војдан Чернодрински“ - официјална програма
Режија: Драгана МИЛОШЕВСКА; Турски театар - Скопје Дом на култура „Марко Цепенков“ - официјална програма Факултет за драмски уметности - Скопје Народен театар „Војдан Чернодрински“ - придружна програма Промоција на театарски преводи Промотори:Тихомир СТОЈАНОВСКИ и Игор СТОЈАНОВСКИ Камерна сала „Сцена 105“ - Дом на култура „Марко Цепенков“
Режија: Куштрим БЕКТЕШИ; Албански театар - Скопје Дом на култура „Марко Цепенков“ - официјална програма
Режија: Кирил ПЕТРЕСКИ; Народен театар „Војдан Чернодрински“ - Прилеп Народен театар „Војдан Чернодрински“ - официјална програма