cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бездимензионална величина
Бездимензионалните величини честопати се дефинираат како производи или соодноси на величини што не се бездимензионални, но чии димензии се поништуваат при помножување на нивните степени. Ова е случај, да речеме, кај напорот што изразува деформација во механиката. Тој се изразува како промена на должината во однос на првичната должина но, бидејќи двете величини имаат димензии L (должина), резултатот што го добиваме е бездимензионална величина.
Бакингемова π-теорема
Друго следство од Бакингемовата пи-теорема за димензионалната анализа е тоа што функционалната зависност помеѓу извесен број (на пр. n) на променливи може да се сведе на бројот (ан пр. k) на независни димензии што се јавуваат во тие променливи за да се добие множество од p = n − k независни бездимензионални величини. Кога се вршат опити, се зема дека разните системи што ги опишува една иста бездимензионална величина се истоветни.
Пример
Тие n = 5 променливи се добиени од k = 3 димензии:
Според π-теоремата, n = 5 променливи може да се сведе со k = 3 димензии за да се добие p = n − k = 5 − 3 = 2 независни бездимензионални броеви кои, во случајов, ја претставуваат мешалката:
Црква „Св. Никола“ - Градошорци
'''„Св. Никола“''' — христијански храм кој се наоѓа во Градошорци, Општина Василево.
Њутнов број
Њутновиот број (Np) е прилично застапен бездимензионален број кој го дава соодносот помеѓу силата на отпорот и силата на инерцијата.
Овој број има различни својства зависно од полето на примена. На пример, ако имаме магнетна мешалка, Њутновиот број го утврдуваме како:
каде
Нун
Во египетската митологија, Нун или Ну е обоготворување на првобитната водена бездна.
Бидејќи претставува концепт, Нун нема пол, и се појавува и како женско и како машко, како што е случај со повеќето египетски божества. Како машко ова божество е претставено како жаба, или со глава на жаба, а во египетската уметност се појавува и како брадат човек со сино-зелена кожа. Во женска форма, ова божество е претставено како змија или жена со глава на змија.
Ну или Нун бил „отец на боговите“ и праотец на „големата заедница на боговите“; тој бил бог на првобитниот хаос или на првобитната водена маса од која се' произлегло.
NGC 2228
NGC 2228 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2228 се споменува и како ESO 87-7, FAIR 249, DRCG 50-89.
IC 781
IC 781 — галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 2228
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
IC 781
Откривање
Објектот е откриен во јуни 1892 година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
NGC 2228
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2228 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2228 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
IC 781
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 781 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 781 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
NGC 2228
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 21 м 15,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 64° 27' 33".
Други поделби
Проучување на NGC 2228 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 18862. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8902.
IC 781
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 44 м 31,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 37' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на IC 781 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Список на државни водачи во 1274 година
Ова е список на државни водачи во 274 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ливадица (врв)
Ливадица е планинскиот врв на Шар Планина, во северозападниот дел на Република Македонија. Тој е составен дел на Шар Планина и неговата височина е 2.497 метри. Ливадица е вториот врв на главниот срт на протегање на Шар Планина, сместен на главното планинско било и срт помеѓу Љуботен и Пирибег. Веднаш непосредно под врвот на север се наоѓа познатото ледничко Ливадичко Езеро. Се издигнува над селото Вратница и до самиот врв е покриен и обраснат со трева, при што на него нема каменести делови (сипари) како на соседниот врв Љуботен, заради што најверојатно поради ливадскиот изглед на планинското било до самиот врв со бујна трева, го добил и името Ливадица. Истото го запишал и македонскиот револуционер Ѓорче Петров во книгата Материјали по изучувањето на Македонија, каде опишувајќи ја Шар Планина запишал: Ливадица — како што покажува и самото име, таа е покриена со густа трева и бујни пасишта, како ливада.
Насочување (информатика)
Насочување (англ. routing) се однесува на сметачките мрежи. Потребно е да се одреди патека по која ќе се пренесуваат податоците низ сметачката мрежа.
Насочувањето е процес во кој се насочуваат пакетите од своето извориште до крајното одредиште преку соодветни мрежни јазли. Овие активности ги извршуваат уреди наречени насочувачи (routers). Насочувачите го извршуваат насочувањето врз основа на насочувачки табели во кои се чуваат најдобрите патеки (routes) за различни мрежни одредишта. Така да насочувачките табели, нивното создавање и одржување се од големо значење за ефикасно насочување.
Насочувањето се разликува од премостувањето (bridging). Во големите мрежи неопходно е присуство на насочувачи. Во помалите мрежи може и рачно да се ажурираат насочувачките табели, но кај поголемите мрежи кои се со доста комплексна мрежна топологија која исто така и доста често се менува, рачната поднова на насочувачките табели е практично невозможно.
Насочување - Во пакетски комутирана мрежа насочувањето е процес на избор на пат (патека) преку кој ќе се праќаат пакетите, а насочувач е сметач кој го врши тој избор на пат за пакетите.
Насочување се врши со помош на т.н насочувачки табели (table-driven routing). Притоа, најчесто применуваниот начин на насочување е насочување делница по делница (next-hop routing), бидејќи ваквиот тип на насочување бара записи во насочувачките табели само за посредниците на насочувачите кои се поврзани директно со разгледуваниот домаќин или насочувач преку IP-мрежа. Притоа, во секоја насочувачка табела може да има:
Множество од правилата според кои се пополнуваат насочувачките табели и се разменуваат информациите меѓу мрежните јазли (насочувачи) се нарекуваат IP-насочувачки алгоритам. Постојат различни алгоритми за насочување, при што за даден алгоритам за насочување може да бидат создадени и повеќе различни протоколи за насочување (со различни одлики).
Насочувачките табели обично содржат информации само за одредишните мрежни адреси, но не и за одредишните домаќински адреси, бидејќи бројот на мрежи е многупати помал од бројот на домаќини на интернет. Во спротивно, насочувачките табели би биле премногу големи. Меѓутоа, можно е да се постават патеки и за IP-адреса на домаќин, што се применува во случаи кога се сака да се дозволи на конкретен домаќин да има пристап до некои ресурси (на пример, администратор на мрежата), или да се забрани на некој домаќин да има пристап до мрежата (на пример, злонамерен домаќин).
IP-адресата на следниот скок се користи само за да се одреди физичката адреса, по што насочувачот образува рамка со таа физичка адреса и во товарот на таа рамка го сместува IP-податограмот. За дојдовните податограми (datagrams) (упатени кон даден домаќин) важи:
Македонски знаковен јазик
Македонскиот знаковен јазик е јазичен систем за комуникација на глувите и наглувите лица во Македонија. Јазикот се заснова на гестикулации како основни елементи на комуникација, со развиена знаковна азбука и има специјален заштитен законски статус во Македонија. Македонската знаковна азбука може да биде изведена со една или со две раце. Точната бројка на корисници на овој јазик не е сосема позната, но се проценува дека е над 6.000 лица.
Азбука
Македонската знаковна азбука е азбука со која се служи македонскиот знаковен јазик. Азбуката се состои од 31 знак што е еднакво на 31 глас во македонскиот јазик. Секоја буква има посебен знак и со нив се изразуваат основните елементи на знаковниот јазик. Карактеристично за знаковната збука е тоа што таа има два вида, односно знаковна азбука со една рака и знаковна азбука со две раце.
Елена (месечина)
Елена е месечина на Сатурн. Откриена е од Пјер Лак и Жан Лекашо во 1980 година со набљудување од Пик ду Миди Опсерваторијата, и била означен како . Во 1988 година го добила официјалното име по Елена Тројанска, која во грчката митологија била внука на Крон (Сатурн). Елена во 1982 година исто така била означена и како  (12), и како Диона Б, затоа што е коорбитална со Диона и се наоѓа во нејзината предна Лагранжова точка. Таа е една од четирите познати тројански месечини. Елена била забележана од Земјата во 1980 година, а надлетувањата на Војаџер на Сатурн во раните 1980-ти овозможило запознавање со месечината одблизу. Мисијата Касини-Хајгенс, која отишла во орбитата околу Сатурн во 2004 година, обезбедила уште подобро запознавање и овозможила подлабока анализа на Елена, како и поглед на површината под различни услови на осветлување. Најблиските слики на Елена до денес се направени од вселенското летало Касини кое прелетало на 1800 км од нејзината површина на 3 март 2010 година, а во јуни 2011 година направена била уште една успешна сесија на снимање. Во текот на мисијата Касини имало уште многу други пристапувања.
Македонски знаковен јазик
Законска регулатива
Македонскиот знаковен јазик и неговата употреба се регулирани со „Законот за употреба на знаковниот јазик“ во Македонија. Законот бил донесен на 21 август 2009 година кога истиот бил објавен во Службениот весник на Република Македонија. Со самиот закон се „уредува правото на употреба на знаковниот јазик, правото на глувите лица на знаковен јазик, изучување на знаковниот јазик, толкување на знаковниот јазик, задачите на Националниот сојуз на глуви и наглуви на Македонија, финансирањето на Сојузот, остварувањето на правата на лицата и прекршочните санкции.“
Знаковниот јазик, според Законот, се смета за природен начин на комуникација и е на исто рамниште со говорната комуникација. Овој јазик е јазик со кој се разбираат лицата со оштетен слух. Јазикот е дефиниран како визуелно- знаковен јазичен систем „кој подразбира одредена поставеност, позиција, насоченост и движење на рацете и на прстите и мимика на лице.“
Елена (месечина)
Геологија
Тенки, издолжени и издигнати канали со должина од неколку километри се наоѓаат по стрмнините на многу од басените на Елена и веројатно се направени од огромни текови, што покажува дека Месечината е под влијание на активни геолошки процеси како губење на маса и ерозија. Дигиталните модели за одредување на височина наведуваат дека каналите имаат испакнат релјеф помеѓу 50 и 100 метри.
Симулациските модели покажуваат дека површинска активност на Елена е хаотична и се појавува во нерегуларни периоди.
Македонски знаковен јазик
Законска регулатива
Со законот на Македонија, секоја државна и општествена установа е должна да обезбеди толкувач на знаковен јазик ако одредено лице има потреба од истото. Обука за изучување на знаковниот јазик во Македонија врши Сојузот на глуви и наглуви на Македонија и Институт за дефектологија во Скопје. Толкувачите кои ја поминале обуката се стекнуваат со сертификат за овластен толкувач на територијата на Македонија.
Елена (месечина)
Површински материјал
Површинскиот материјал на Елена е со релативно висока рефлексија, што укажува дека зрната се со големина од 1 до 100 микрометри. Малите кратери изгледаат како да се малку затрупани, што укажува на неодамнешни процеси од некој вид на насобирање.
Македонски знаковен јазик
Јазикот и медиумите
Знаковниот јазик во македонските медиуми не е доволно присутен и не ги задоволува потребите на граѓаните. Денес постојат едвај неколку емисии, од кој било вид, на македонски знаковен јазик. До денес, на македонските медиуми се забележани кратки вести за лица со оштетен слух на националната телевизија МТВ и на истата телевизија долго време опстојува и образовно-забавната емисија „Светот на тишината“, која е специјално дизајнирана емисија за лица со оштетен слух. На останатите медиуму воопшто нема емисии за лица со оштетен слух, а нема ни приспособување на одредени емисси со толкувачи. Иако општата ситуација во овој поглед не е како што треба, сепак се забележува некој мал напредок. Така на пример, емисијата „Не си сам“, која се прикажува на А1 ТВ, каде има и толкувач за лицата со оштетен слух.
Елена (месечина)
Површински материјал
Лабораториското тестирање за силината на ударот на примероците од месечевиот реголит, создадени со удар, покажуваат дека при мала густина тие се однесуваат како нењутнови „Бингам“ материјали, т.е. имаат пластични својства на восок и ледници. Ова наведува дека површинскиот материјал на Елена кој сличи на снег може да се однесува како не-Њутнови масивен тек и кој што воглавно е причината за видливите проточни модели што се гледаат на нејзината површина со мала гравитација.
Избрани слики
Претежно необработени слики во црно-бела техника со близу инфрацрвени или ултравиолетови канали.
Лаза Костиќ
Лазар Костиќ - Лаза (Лазаp Костић - Лаза; Ковиљ, Бачка -, ), српски писател и преведувач, родоначалник на српската авангардна лирика. Освен лирски песни и балади, пишувал поетски трагедии („Максим Црноевиќ“, „Пера Сегединац„), раскази и есеи.
Животопис
Лаза Костиќ е роден на 31 јануари по стар, односно на 12 февруари по нов стил, во 1841 година во Ковиљ, Бачка, во војничко семејство. Татко му се викал Петар Костиќ, а мајка му Христина Јовановиќ. Имал постар брат Андрија, но братот и мајка му починале додека Лаза бил бебе, а татко му во 1877 година. Основно училиште учел во родното место, каде учител му бил Глигорије Глиша Каќански. Гимназија учел во Нови Сад, Панчево и Будим, а право и докторатот по право во 1866 година на Пештанскиот универзитет. Најпрво почнал да работи како гимназиски наставник во Нови Сад, а потоа станал адвокат, голем бележник и претседател на судот. На овие работни места бил околу осум години, а потоа, сè до смртта, се занималавл само со книжевност, новинарство, политика и јавни национални работи. Двапати бил затовран во Пешта: првиот пат поради лажна информација дека учествувал во убиството на кнезот Михаило Обреновиќ, а вториот пат поради борбениот и антиавстриски говор во Белград на свеченоста по повод прогласување полнолетство на кнезот Милан Обреновиќ. Откако бил пуштен од затвор, во знак на признание бил избран за пратеник во унгарското собрание. Потоа живеел во Белград, каде бил уредник на списанието „Српска независност”, но поради притисок од реакционерната влада морал да ја напушти Србија. На покана од кнезот Никола I Петровиќ заминал за Црна Гора, каде останал околу пет години како уредник на официјалниот црногорски весник и политички соработник на кнезот. Но и тука дошло до судир, па заминал во Бачка. Во Сомбор го поминал крајот на животот релативно мирно.
Во 1892 година во Пешта се сретнал со Никола Тесла. Умрел во 1910 година во Виена, а бил погребан во Сомбор.
Бил избран за член на „Српското учено друштво“ на 27 февруари 1883 година, а за редовен член на „Српската академија на науки и уметности“ на 26 јануари 1909 година.
Книжевна работа
Лаза Костиќ бил еден од основачите и водач на „Обединета младина“, започнал и уредувал бројни книжевни и политички весници, бил близок соработник на Светозар Милетиќ. Во Австрија се борел против клерикализмот, а во Србија против бирократската стега.
три драми:
естетичка расправа:
философски трактат:
и голема монографија:
Напишал голем број статии со полемички карактер, предавања, скици и фељтони. Од преведувачката дејност најзначајни се неговите преводи на Вилијам Шекспир: „Хамлет“, „Ромео и Јулија“ и „Ричард III“. Напишал и неколку раскази („Чедо вилино“, „Махараџа“, „Маченица“).
Превел учебник по римско право од германски јазик во 1900 година, во време кога живеел во манастирот Крушедол.
Значење и влијание
Српскиот поет Бранко Миљковиќ има напишано песна со наслов „Лаза Костиќ“.
Лернејска хидра
Лернајска хидра или Хидрата од Лерна (грчки Λερναῖα Ὕδρα, Lernaîa Hýdra), позната и само како Хидра — змијолико водено чудовиште во старогрчката митологија и римската митологија. Нејзин дом било езерото Лерна во Арголида, што е исто така местото од каде потекнува митот за Данаидите. Лерна била исто така и влез за долниот свет, а археологијата го прогласила за свето место, постаро од микенскиот Аргос. Во митот за Хидрата, чудовиштето го убил Херкул, со помош на меч и оган, како втора од неговите задачи.
Според Хесиод, Хидрата била чедо на Тифон и Ехидна. Имала многу глави, чиј број варира од еден до друг изор. Подоцнежната верзија на приказната за Хидрата ја претвора во чудовиште: за секоја отсечена глава, ѝ се појавуваат една или повеќе нови глаи.
Хидрата имала отровен здив и отровна крв, што дури и нејзиниот мирис бил смртоносен.
За митот
Најстариот записза Хидрата се појавува во Теогонија на Хесиод, а најстарите прикази на ова чудовиште се пар од бронзени фибули од околу 700 г. п.н.е. И во двата извора на митот, Хидрата е претставена како змија со многу глави, која е убиена од Херкул и Јолај. Митот зборува за шест глави на Хидрата, но во записите на Алкеј (околу 600 г. п.н.е.), споменати се девет глави. Симонид, кој оставил записи еден век подоцна, бројот го зголемил на педесет, а Еврипид, Вергилиј и други не се занимавале со бројот на глави на Хидрата. Хераклит Парадоксограф сугерира дека Хидрата треба да има една змиска глава, придружена со своите подмладоци.
За бројот на глави кои ова чудовиште може да ги регенерира, различни автори во различни времиња дале различни бројки. Првиот автор кој ја споменал оваа способност на Хидрата е Еврипид, кој вели дека ова чудовиште создава по две нови глави за секоја отсечена од страна на Херкул. Палефат, Овид и Диодор Сицилиски се согласуваат со Еврипид, додека Мавр Сервиј Хонорат вели дека Хидрата создава по три глави за секоја отсечена; а Суда воопшто не споменува број. Сликата на ова чудовиште, која датира од околу 500 г. п.н.е., го прикажува со две опашки и со повеќе глави.
Втората задача на Херкул
Евристеј го испратил Херкул да ја убие Хидрата, која Хера ја одгледала. Откако стигнал во близина на Лерна, каде живеела Хидрата, Херкул си ги покрил устата и носот со облеката за да се заштити од отровните пареи. Тој истрелал пламени стрели во живеалиштето на Хидрата, изворот на Амимона, од каде таа се појавувала за да ги тероризира околните села. Потоа, Херкул се бори со Хидрата, која на секоја отсечена глава, создава нови две. Слабоста на Хидрата била во тоа да ѝ остане само една глава. Хидрата била поддржана од страна на Хера, додека пак Херкул јаимал помошта на Атена. Борбата била ужасна, на Хидрата во помош и пристигнал и чудовишниот рак (на кого Хера ќе му се одолжи поставувајќи го меѓу ѕвездите), но Херкул со помош на другарот Јола успеал да ѝ ги одсече главите, заклучно и со таа во која ѝ била бесмртноста.
Робинзон Крусо
Робинзон Крусо (Robinson Crusoe) — роман на англискиот писател Даниел Дефо. Првпат е објавен во Англија во 1719 г. и се смета за првиот англиски роман. Книгата е замислена автобиографија на насловниот лик — Англичанец, кој преживеал бродолом и останал да живее 28 години на пуст тропски остров во близина на Венецуела, наидувајќи на староседелци, заробеници и бунтовници, пред конечно да биде спасен. Се верува дека приказната е инспирирана од вистинско искуство на шкотскиот морнар Александар Селкерк кој живеел повеќе од четири години на некој тропски остров во близината на Чиле. Книгата го доживеала првото издание на 25 април 1719 година. Нејзиниот целосен наслов бил „Животот и изненадувачките авантури на Робинзон Крусо од Јорк, морнар кој живеел дваесет и осум години сам на ненаселен остров на крајбрежјето на Америка, близу до устието на големата река Ориноко; откако бил исфрлен на брегот од бродолом, додека сите други загинале освен него. Со осврт на тоа како најпосле чудно бил донесен од пиратите. Напишано од него.“ Книгата веднаш наишла на позитивен прием. Истата година биле отпечатени четири изданија, а за неколку години постигнала поголема читаност од која и да било книга напишана на англиски. До крајот на 19 век ниту една книга во историјата на западната литература немала толку изданија, преводи и адапции како „Робинзон Крусо“.
Извадок од романот
„Наскоро откако се доселив на островот, оденаш ми текна дека ќе ми се измеша времето и дури и ќе престанам да ги разлкувам неделите од далечните дни, ако не направам календар. Календарот го направив вака: Со секира изделкав голема греда и ја забив во песокот на брегот. На истото она место каде што ме исфрли бурата, а врз оној столб заковав накрсно една штица на која со јадри букви ги изрежав селдните зборови „Овде првпат стапив на 30 септември 1659 година“ Оттогаш секој ден на столбот делкав по една реска во вид на куса цртичка. По секој шест цртички правев една подолга - тоа означуваше недела, а реската што го означуваше првиот ден од секој месец, ја правев уште подолга. На тој начин го водев мојот календар, одбележувајќи ги дните, неделите, месеците и годините.“
Мочуришта (2013 филм)
Мочуришта ( Feuchtgebiete  ) е германски драма филм од 2013 година во режија на Дејвид Внендт. Заснован е на истоимениот роман од 2008 година на Шарлот Рош и се фокусира на феминистичките прашања, сексуалноста и полнолетството. Филмот имал премиера на меѓународниот натпревар на Локарно филм фестивал на 11 август 2013 година.
Филмот подоцна имал премиера на натпреварот во Светскиот филмски драмски натпревар на филмскиот фестивал Санденс на 18 јануари 2014 година. По својата премиера на филмскиот фестивал Санденс, Strand Releasing ги стекнал американските права за дистрибуција на филмот.
Заплет
18-годишната Хелен користела зеленчуци за мастурбација и верувавала дека хигиената на телото е преценета во нашето општество. Таа ги провоцира другите со тоа што кажува и прави работи што повеќето луѓе не би се осмелиле ни да ги замислат. Таа е сексуално авантуристичка и посетува бордел за да доживее да биде со друга жена.
Родителите на Хелен се разведени и таа очајно посакува тие повторно да се заедно. Но, нејзината мајка е депресивна, опседната со хигиена и ментално нестабилна, а нејзиниот татко е бесчувствителен и се чини дека не внимава на тоа што мислат луѓето околу него. Таа има и тивок, помлад брат кого го задева земајќи му го плишеното мече.
Хелен се чувствува сама и несакана во светот. Само нејзината најдобра пријателка Корина прави да се чувствува удобно. Заедно тие рушат многу табуа на општеството.
Со пребрзо бричење на аналната коса, таа лошо се сече и треба да оди во болница. Таму таа планира да ги собере родителите и да ја шармира својата згодна медицинска сестра Робин, која сè уште страда од врската со друга медицинска сестра од пред две години. Таа медицинска сестра не се согласува со Хелен и сè уште е занесена во Робин. Таа го отежнува животот на Хелен во болница, но Хелен и Робин се заљубуваат за време на нејзиниот престој во болница.
Откриено е дека однесувањето на Хелен е поврзано со трауматично искуство што го доживеала кога имала осум години, кога ја затекнала нејзината мајка како се обидува да се убие себеси и помалиот брат на Хелен користејќи го гасот од рерната. На крајот од филмот, Хелен размислува за таа траума велејќи дека конечно разговарала со својот помал брат за тоа искуство и дека тоа било најтешкиот разговор што некогаш го имала. На крајот, додека таа е со Робин во неговото комбе напуштајќи ја болницата, таа ги гледа нејзините родители како конечно се сретнуваат на паркингот и таа го замолува Робин да продолжи да вози.
Критики
Мочуришта добил главно позитивни критики од критичарите. Скот Фаундас од Variety во својата рецензија рекол дека „Режисерот Дејвид Вендт и ѕвездата Карла Јури не оставаат неистражени телесни отвори во оваа шилеста, паметно спакувана комерцијална компанија“. Бојд ван Хоеј, во својата рецензија за Холивуд Репортер, го нарекол филмот „Афион за сексуални прашања што ги туркаат границите со ѕвезден пробив“. Ерик Кон од Indiewire го го оценил филмот Б+ и ја пофалил изведбата на Карла Јури и филмот велејќи дека „Енергичната изведба на Јури - надополнета со подеднакво непрекината музика која вклучува Конзервирана топлина и праски - успеала да го вкорени потфатот во прилично веродостојна патос, особено со врска со нејзината желба да ги види нејзините родители повторно заедно. „Мочуришта“ успеал затоа што исто како и Хелен, успева искрено да ги прифати своите табуа.“
Адријан Рабио
Адријан Рабио (роден на 3 април 1995 година, во Сен Морис) — француски фудбалер, на  и на француската репрезентација.
Најголемиот дел од својата кариера Рабио го поминал во, клуб во кој преку младинските категории дебитирал за првиот тим во 2012 година и со кој освоил 18 трофеи, вклучувајќи пет титули во Лига 1 и две домашни тројни круни во сезоните 2015-2016 и 2017-2018. Во летото 2019, како слободен играч потпишал договор со Јувентус.
Рабио ја претставувал Франција во речиси сите младински репрезентации, а своето деби за сениорската репрезентација го имал во 2016 година.
Биографија
Адријан е син на Вероник Рабио и Мишел Провост. Неговиот татко останал парализиран поради заклучен синдром по мозочниот удар кој го имал во 2007 година, а починал на 27 јануари 2019 година. Тој го зел презимето на неговата мајка.
Технички карактеристики
Левоног box-to-box играч од средниот ред, опремен со солдни физички предиспозиции, во комбинација со изненадувачка брзина во движењата со топката во нозете. Рабио е играч кој може да игра на сите позиции во средниот ред, иако најчесто се користи како "тркач" или офанзивен играч за врска, меѓутоа благодарение на неговата фигура и физички предиспозиции може да игра и како играч од средниот ред со дефанзивни задачи.
Меѓу неговите најголеми играчки квалитети се одличната способност да се отвора со и без топка, знае да игра на мал простор покажувајќи добар дриблинг и техника, самопожртвуваност за враќање на топката во посед и исто така често знае да се уфрла од втор план и да ги завршува акциите на својата екипа.
Рани години
Адријан Рабио е роден во Сен Морис. Како дете тој играл фудбал во младинските категории на неколку клубови, почнувајќи од 2001 година кога започнал во Кретеј. Потоа играл во Алфортвил во 2003 година пред да се врати во Кретеј следната година. Во 2008 година, присуствувал на позната француска фудбалска академија Клерфонтејн, каде присутните експерти сметале дека неговиот профил е многу интересен. На возраст од 13 години тој потпишал за Манчестер Сити, но англискиот клуб не ги почитувал некои договори со Рабио и по 6 месеци во странство, тој се вратил во Франција во екипата на По. Потоа, во мај 2010, тој се приклучил на тренинг центарот на.
Младински категории (2010-2012)
Рабио му се приклучил на Париз Сен Жермен на возраст од 15 години. Брзо по доаѓањето тој се покажал како еден од најталентираните играчи во младинските селекции на клубот, станувајќи шампион на Франција во првенството под 17 години во 2011. Во март 2012 година, тренерот на првиот тим на парижаните Карло Анчелоти побарал од тренерот на резервниот тим Бертран Рузо да му испрати некои млади талентирани играчи да тренираат со професионалците. Токму Рабио бил еден од овие играчи и бил забележан од италијанскиот тренер. Тој за првпат тренирал со играчите од првиот тим на 7 март 2012, на возраст од 16 години. Откако оставил силен впечаток врз Анчелоти, Рабио бил повикан во групата играчи за натпреварот против Сошо на 22 април 2012.
Дебитантската сезона (2012-2013)
На 2 јули 2012 го потпишал првиот професионален договор со клубот согласувајќи се на верност од три години. Веднаш потоа учествувал на подготвителната турнеја на Париз Сен Жермен низ САД.
Своето деби за првиот тим во официјален натпревар, Рабио го имал на 26 август 2012 во ремито без голови 0-0 против Бордо во Лига 1, играјќи од почетокот во средниот ред заедно со Блез Матуиди и Тијаго Мота. Тој играл до 61-вата минута кога бил заменет од Жереми Менез и имал 94% точни додавања. .
На 6 ноември 2012, Рабио го направил своето деби во Лигата на шампионите, влегувајќи во игра како замена во судиското продолжение во победата со 4-0 на домашен терен над Динамо Загреб. Со тоа, на возраст од 17 години и 7 месеци, тој станал најмладиот играч на Париз Сен Жермен што заиграл во Лигата на шампионите, надминувајќи го рекордот од 18 години и 11 месеци што претходно го држел Микел Артета.
Откако во првиот дел од сезоната одиграл 9 натпревари за Париз Сен Жермен во сите натпреварувања, во јануари 2013 парижаните се согласиле да го позајмат играчот на Тулуза (клуб исто така од Лига 1) за вториот дел од сезоната со цел да пронајде повеќе време за игра во континуитет. Тулуза во него пронашол замена за Муса Сисоко, кој го напуштил клубот во истиот трансферен прозорец. Дебитирал за Тулуза на 10 февруари 2013, во поразот со 2-0 на гостувањето кај Рен. Својот прв гол како професионалец го постигнал на 9 март 2013 година, што бил и единствен во натпреварот против Брест со кој Тулуза победил со 1-0. Голот дошол со прекрасен удар со левата нога од преку 20 метри со кој погодил во далечниот агол.
2013-2016
Во летото 2013, Рабио се вратил во Париз. Првиот настап за сезоната го имал на 9 август 2013, во ремито 1-1 на гостувањето кај Монпелје во првото коло од Лига 1 2013-2014, заменувајќи го Лукас Моура во последните 10 минути од натпреварот. На 31 август, го постигнал својот прв гол во дресот на ПСЖ во победата со 2-0 против Генгамп. Под водството на тренерот Лоран Блан, тој добивал повеќе време за играње а се почесто се наоѓал и во почетната постава, особено за време на периодот кога Тијаго Мота бил повреден. На 19 април 2014, Париз Сен Жермен го освоил Лига купот на Франција совладувајќи го Лион во финалето со 2-1, што бил првиот трофеј за Рабио во кариерата иако тој останал на клупата во финалето како неискористена замена. На 7 мај истата година, тој го освоил својот втор трофеј со клубот откако ПСЖ станал шампион во Лига 1, и покрај поразот со 1-2 од Рен на Паркот на принцовите. На 17 мај, тој го постигнал последниот гол за сезоната на неговиот клуб во победата со 4-0 над Монпелје. Сезоната ја завршил со 34 настапи и 3 гола во сите натпреварувања.
На почетокот на сезоната 2014-2015, клубот го обвинил Рабио за прекинат трансфер во Рома како и за желбата да не го продолжи договорот. Рабио подоцна изјавил дека не знае што се случило со неговиот трансфер во Рома и зошто тој пропаднал потенцирајќи дека се било договорено и дека тој веќе донел одлука да го носи нивниот дрес. Откако сепак се согласил да го продолжи договорот до 2019, тој се вратил во составот на ПСЖ во ноември. Својот прв настап за сезоната го имал на 21 ноември 2014, играјќи како стартер на гостувањето кај Мец во 14-тото коло од Лига 1 (победа 2-3). На 10 јануари 2015 година, тој го постигнал првиот гол за сезоната во поразот од Бастија (4-2). На 21 февруари 2015 година, за првпат во кариерата постигнал два гола на еден натпревар во победата со 3-1 над неговиот поранешен клуб Тулуза. Рабио ја завршил сезоната со 33 настапи и 4 гола во сите натпреварувања и освоил два трофеи во текот на оваа сезона: Лига купот на Франција и француското првенство. Парискиот клуб уживал во извонредна сезона во која покрај овие две титули триумфирал и во Суперкупот на Франција и Купот на Франција, со што биле освоени сите домашни трофеи во сезоната, меѓутоа Рабио не добил медали од овие натпреварувања затоа што не учествувал поради тоа што бил казнет од страна на клубот.
Сезоната 2015-2016 за Рабио започнала со освојувањето на Суперкупот на Франција, каде го одиграл целиот натпревар во победата над Лион со 2-0. Сепак, само седум дена подоцна во првото коло од новото првенство против Лил тој бил исклучен во 29-тата минута, откако добил два жолти картони во период од само 6 минути. На 25 ноември 2015 година, Рабио го постигнал својот прв гол во Лигата на шампионите против Малме во победата со 5-0 во Шведска. Рабио одиграл вкупно 42 натпревари и постигнал 6 гола во сите натпреварувања во сезоната 2015-2016, помагајќи му на Париз Сен Жермен да ги одбрани сите четири домашни титули кој ги освоиле во претходната сезона.
2016-2019
За време на сезоната 2016-2017, Рабио станал важен член на почетната постава на парискиот клуб предводен од шпанскиот тренер Унаи Емери. Тој ги започнал повеќето натпревари постигнувајќи еден гол (против Рен) до ноември 2016, кога се здобил со повреда на бедрото за време на натпревар кој го играл за репрезентацијата против Брегот на Слоновата Коска. Повредата го оддалечила од терените околу месец дена, а своето враќање го направил на 7 јануари 2017 против Бастија во првото коло од Куп на Франција, постигнувајќи притоа и погодок во победата со 7-0. На 14 февруари 2017, Рабио добил висока оценка за својот настап против Барселона во незаборавната победа на парижаните од 4-0 на Паркот на принцовите во Лигата на шампионите, одземајќи многу топки и добивајќи голем број на двобои со противничките играчи на средината од теренот. На 1 април, Рабио го одиграл целиот натпревар за својот тим во победата со 4-1 над Монако во финалето на Лига купот, со што бил освоен првиот трофеј за сезоната; подоцна ПСЖ го освоил и Купот на Франција, но по четири години ја загубиле шампионската титула во француското првенство завршувајќи на второто место зад Монако.
На почетокот на следната сезона, на 29 јули 2017, Рабио го постигнал победничкиот гол за ПСЖ во победата со 2-1 над Монако во Суперкупот на Франција. Потоа тој постигнал гол и во победата со 6-2 над Тулуза на домашен терен во третото коло од француското првенство, на асистенција на рекордното засилување на парижаните Нејмар. На 14 февруари 2018, Рабио постигнал гол против Реал Мадрид на Сантјаго Бернабеу во поразот со 3-1 во осминафиналето од Лигата на шампионите. Тој одиграл вкупно 50 натпревари во текот на сезоната 2017-2018 - убедливо најмногу во споредба со било која претходна негова сезона во ПСЖ - помагајќи му на клубот повторно да освои четири домашни титули (како во сезоната 2015-2016): Лига 1, Купот на Франција, Лига купот на Франција и Суперкупот на Франција.
Јувентус
Откако му истекол договорот со Париз Сен Жермен, на 1 јули 2019 година, Рабио му се прикчлучил на италијанскиот првак Јувентус со слободен трансфер, потпишувајќи четиригодишен договор вреден 7 милиони евра по сезона плус 10 милиони евра бонус за самото потпишување. Своето деби го направил на 24 август, влегувајќи како замена на местото на Сами Хедира во победата со 1-0 над во првиот натпревар на Јувентус во Серија А за сезоната 2019-2020. По тешкиот прв дел од сезоната, во вториот неговиот придонес се зголемува, играјќи се почесто на 7 јули 2020 година, тој успеал да го постигне и својот прв гол за бјанконерите, завршувајќи со прекрасен удар од далечина една негова соло акција во поразот на Сан Сиро против со 4-2. Неколку недели подоцна, тој го освоил првото скудето со Јувентус. Во втората сезона, на 9 март 2021 година, тој го постигнал својот прв гол во Лигата на шампионите, во второто продолжение од реванш осминафиналето против, но голот иако значел победа за Јувентус од 3-2, не бил доволен за да минат натаму бидејќи биле елиминирани поради правилото гол во гости. Во првенството, тој постигнал гол во четири наврати, а на крајот од сезоната освоил уште две титули со Јувентус: Суперкупот на Италија и Купот на Италија.
Пред почетокот на неговата четврта сезона со Јувентус, тој бил поврзан со заминување од Торино, меѓу другото и поради тоа што влегол во неговата последна година од договорот со клубот. На 5 октомври 2022 година, тој ги постигнал своите први голови за сезоната 2022-2023, погодувајќи ја два пати мрежата на Макаби Хаифа во победата со 3-1 во Лигата на шампионите. Истиот месец, тој стигнал до бројката од 100 настапи во Серија А за време на победата во Дерби дела Моле со 1-0 на 16 октомври; додека на 21 октомври повторно бил двоен стрелец на еден натпревар, за втор пат во сезоната, овој пат во првенството, во победата на домашен терен со 4-0 против. На 6 ноември, тој го отворил резултатот во дербито против Интер, кое бјанконерите го добиле со 2-0. На 20 април 2023 година, во реванш четвртфиналето на УЕФА Лига Европа, тој го постигнал својот прв гол во натпреварувањето за Јувентус, носејќи го својот тим во моментално водство против Спортинг Лисабон во натпревар што завршил нерешено 1-1; голот се покажал решавачки за пласманот на Јувентус во полуфиналето. Сезоната 2022-2023, која тој самиот ја опишал како "најдобрата во неговата кариера", ја завршил со вкупно 11 постигнати гола (од кои 8 биле во Серија А) и бил втор стрелец на Јувентус зад Душан Влаховиќ кој дал 14.
Како резултат на одличната сезона, но со оглед на тоа и дека неговиот договор со Јувентус истекувал во текот на летото 2023, Рабио бил сврзуван со потпишување со различни клубови од Европа пред конечно да потпише продолжување на својот договор со Јувентус за уште една сезона на 27 јуни 2023.
Репрезентативна кариера
Рабио играл за неколку различни возрасни младински репрезентации на Франција, меѓу кои и репрезентацијата до 21 година за која го направил своето деби на 13 август 2013 година.
Во ноември 2016 година, тој бил повикан за првпат во сениорска репрезентација од селекторот Дешан, за натпреварот против (во квалификациите за Светското првенство 2018) и пријателскиот натпревар против, на 11 и 15 ноември 2016. Тој дебитирал против репрезентацијата на Брегот на Слоновата Коска, играјќи како стартер на пријателскиот натпревар кој завршил 0-0. За време на Светското првенство 2018, Дешан го ставил меѓу замените за повредени играчи пред почетокот на натпреварувањето, но тој одлучил да го одбие повикот.
Оттогаш тој не бил повикан 2 години, а се вратил во репрезентацијата на 28 август 2020 година за натпреварите од Лигата на нации против и. За време на натпреварот против швеѓаните, тој по двегодишното исклучување за првпат настапи за националниот тим. Набргу потоа, тој станал основна фигура во тимот на Дешан, толку многу што на 18 мај 2021 година е повикан за Европското првенство 2020.
На 13 ноември 2021 година, тој го постигнал својот прв меѓународен гол во победата од 8-0 против. На 9 ноември 2022 година, тој бил повикан од тренерот Дешан за Светското првенство 2022, каде што постигнал гол на воведниот натпревар на турнирот против Австралија. Триколорите стигнале до финалето каде загубиле на пенали од.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 6 јули 2019.
Масонството на Принц Хол
Масонството на Принц Хол (анг. Prince Hall Freemasonry - PHF) е гранка на масонството во Северна Америка, составено претежно од Афроамериканци. Масонството на Принц Хол е составено од независни Големи ложи, од кои некои се сметаат за регуларни од страна на Обединетата голема ложа на Англија.
Создавање
На 6 март, 1775, Афроамериканецот наречен Принц Хол станал Мајстор во ирската воена ложа бр. 441, заедно со уште четиринаесет други Афроамериканци од кои очегледно сите биле слободни уште од раѓање. Кога воената ложа ја напуштила областа, на Афроамериканците ѝм било дадена овластување да се соберат како ложа, да формираат поворки на деновите на Св. Јован, и да одржуваат масонски погреби, но не и да доделуваат степени или да прават други масонски работи. Овие лица побарале и добиле налог за Повелба од Големата ложа на Англија во 1784 и ја создале Африканската ложа #459.
Ложата била уништена во 1813, по спојувањето на Древните и Модернистите, заедно со многу други ложи. По одбивањето да биде призната од Големата ложа на Масачусетс, Африканската ложа самата се прогласила како независна Голема ложа, Африканската голема ложа на Масачусетс.
Односот со претежно белци-масони
Ова довело до традиција на одделни, претежно афроамерикански надлежности во Северна Америка, кои се познати како масонството на Принц Хол. Распространетиот расизам и расната одвоеност во Северна Америка ги спречиле Афроамериканците да се приклучат на многу популарни ложи, и многу популарни Големи ложи во Северна Америка не ги признале ложите на Принц Хол и масонството на Принц Хол како законски на нивна територија.
Многу години и ,,популарните” Големи ложи и ложите на Принц Хол имале интегрирано членство, иако во некои јужни држави ова било политика, но не и практика. Денес, некои ложи на Принц Хол се признати од страна на Големата ложа на Англија (UGLE) како и голем дел од државните Големи ложи во САД и многу меѓународни Големи ложи. Ситуацијата е комплицирана од нивото на признавање кое е загарантирано, при што некои ложи даваат целосно признавање на сите Големи ложи на Принц Хол, додека други ставаат ограничувања во врска со прашањата како што се ,,права на меѓусебна посета” или сметањето на Големите ложи на Принц Хол како регуларни, но странски надлежности. Додека ниту една Голема ложа од овој вид не е општо призната, во моментов, масонството на Принц Хол е признато од страна на некои Големи ложи признати во Англија, но не и од други, но се чини дека го пробива својот пат кон понатамошно признавање. Според податоци собрани во 2008, 41 од 51 популарни американски Големи ложи ги признале Големите ложи на Принц Хол. Популарните државни Големи ложи коишто не ги признаваат Големите ложи на Принц Хол се наоѓаат најчесто во јужните држави со околу 50% од масоните на Принц Хол: Алабама, Џорџија,Тенеси, Мисисипи, Флорида, Луизијана, Арканзас, Јужна Каролина и Западна Вирџинија.
Организација
Постојат две спротивставени групи во организацијата на масонството на Принц Хол, малцинството ложи коишто се предмет на Националната голема ложа и коишто се познати и како потекло на Принц Хол, и мнозинството ложи коишто се предмет на четириесет и една независна државна Голема ложа и се познати под името Здружение на Принц Хол.
Познати членови
Постојат многу значајни масони коишто биле поврзани со првите Големи ложи на Принц Хол. Меѓу првите Големи мајстори, африканската ложа на Принц Хол #459:
Надворешни врски
Maçonaria Prince Hall
Елиза Отесен-Јенсен
Елиза Отесен-Јенсен (позната и како Отар; — ) — норвешко—шведска сексуална едукаторка, новинарка и анархистичка агитаторка, чија главна мисија била да се бори за правата на жените да го разберат и контролираат сопственото тело и сексуалноста. Таа била член на шведскиот анархосиндикалистички синдикат Централната организација на работниците на Шведска. Нејзините следбеници ја сметаат за пионер во областа на правата на жените и феминизмот.
Нејзиното лично мото било „Сонувам за денот кога секое новородено дете е добредојдено, кога мажите и жените се еднакви и кога сексуалноста е израз на интимност, радост и нежност“.
Животот и кариерата
Ќерката на викар, Отар е родена како Елиза Оттесен во општината Хојланд во округот Ругалан, Норвешка. Таа била 17. од 18 деца на Имануел Отесен и Карен Арсел Есендроп, и како што било вообичаено во Норвешка во тоа време, таа го добила името Елиза по нејзината сестра која починала како доенче претходната година. Името Отар било нејзиниот новинарски псевдоним и кратенка од нејзиното презиме, но и упатување на норвешкиот викиншки поглавар Охтере од Халогаланд (норвешки: Ottar fra Hålogaland).
Подоцна во животот, нејзиниот татко ја испратил нејзината помала сестра Магнилд да се породи во Данска, за да биде принудена да се откаже од своето дете. На Магилд не ѝ кажале ништо за бременоста или раѓањето, а девет месеци се плашела дека стомакот само ќе и се подели. Се самоубила поради копнежот по детето кое морало да го остави зад себе. За ова, Отар никогаш не можела да му прости на нејзиниот татко, а судбината на нејзината сестра станала силна движечка сила за нејзината посветеност во борбата за правата на жените.
Сонот на Отар било да стане стоматолог, но експлозија во хемиската лабораторија на нејзиното средно училиште ги повредила нејзините прсти, расипувајќи и ги шансите да продолжи со стоматолошка кариера. Наместо тоа, таа почнала да работи во весник, и на крајот станала новинарка. Таа отсекогаш ги доведувала во прашање проповедите на нејзиниот татко и рано дошла до заклучок дека не е христијанка. Таа открила дека нејзините симпатии се кон социјалистите и дека токму со нив ќе се бори до крајот на животот.
Таа направила неколку обиди да ги организира жените од работничката класа. Но, набрзо почнале да ја прашуваат за совет за сексуални прашања, поставувајќи ѝ прашања како „Дали секогаш морам кога мојот сопруг сака?“, „Што можам да направам за да не забременам?“.