cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Златарско сирење во ќебенце
Состојки
Главните состојки за приготвување на ова јадење се тестото и филот - кои покрај Златарското сирење како главна состојка, ги сочинуваат и во табелата наведените намирници.
Начин на подготовка
Овој специјалитет на Златарско сирење и тесто се подготвува така што првин, во соодветен сад за месење тесто се прелива 500 мл топла вода, се додава 650 грама брашно измешано со сол и прашок за пециво и добро се мешаат сите состојки за да се добие мазно, компактно тесто.
Од замесеното тесто се формираат јуфки (топчиња од тесто) кои се оставаат да отстојат најмалку 15 минути на собна температура. Откако ќе созрее јуфката, истата се замесува со сукало во тенка кора, на добро набрашнета површина.
Во следната фаза на подготовка, врз развиената кора од тестото се посипува претходно издробеното Златарско сирење, а потоа тестото се завиткува во ролат.
Тестото со остар нож се сече на ролати широки два до три прста, а на краевите убаво се стискаат за да се залепат, како полнењето не би испаднало нанадвор при понатамошната обработка на ролатчињата.
Ролатчињата потоа се формираат во топчиња, кои потоа се оставаат на страна, додека не бидат подготвени сите ролатчиња.
Кога сите ролатчиња ќе се формираат во топчиња, делот од работната површина се чисти од брашно, потоа се премачкува со масло во тенок слој. На подготвената подлога, топчињата од тестото лесно се плескаат со рака и се намачкаат со неколку капки масло.. После тоа, топчињата се развиваат со сукало (на подмачкана површина) во мали ќебенца и се засечуваат со два паралелни засеци со остар нож на средината на ќебето.
Вака подготвените ќебенца се пржат во тавче на длабоко масло додека не добијат златно-жолта боја.
Начин на послужување
Се послужува во чинија во топла или ладна состојба со кисело млеко.
Симитли
Симитли (Симитли) — град во северозападна Пиринска Македонија, денес во Благоевградската област, Бугарија. Сместен е недалеку од Горна Џумаја (Благоевград) и претставува седиште на Општина Симитли.
Географија
Градот се наоѓа на 14 км јужно од Горна Џумаја и 48 км северно од Свети Врач (Сандански). Сместено е во Симитлиската Котлина, на падините на планините Рила, Пирин и Влаина. Реката Струма го дели на два дела — самиот град Симитли и населбата (поранешно село) Ораново, каде во Струма се влева притоката Градевска Река. На исток се западните ограоци на Рила и Пирин, а на запад е Влаина. На 25 км од градот, на Влаина се издига впечатливата карпеста образба Коматински Карпи (Коматински Скали).
Историја
Симитли е старо село и седиште на повеќе села од истоимената котлина. Неговиот развој низ минатото се должи на присуството на дваесет минерални извори со температура од 56 до 60 °C и вкупен истек од 720 л/мин. Во минатото водата се користела за домашни потреби, но во 1930-тите е изградена бања, а потоа е спроводи за загревање на стакленици. Друг поважен чинител за развојот на местото е неговата клучната местоположба меѓу долоните на реките Струма и Места.
Селото првпат се споменува во XV век како Бања, a во XVI век веќе е наречено Симитлу. Според едни, името на градот произлегува од белото лепче симит, а според други произлегува од средишната местоположба на местото, т.е. од симен, што значи средиште.
Во XIX век Симитли било село со мешано население во состав на Горноџумајската каза.
Во 1891 г. Георги Стрезов напишал за Симитли:
Кон 1900 г. според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) селото Симитлиј има вкупно 820 жители, од кои 780 биле Помаци, а 40 биле Роми. За време на Првата балканска војна кај селото се одиграла битка помеѓу VII пешадиска рилска дивизија и отоманската војска. По Втората балканска војна целото муслиманско население е иселено, а во 1916 г. селото било во рушевини. На нивно место се доселиле бегалци од другите краишта на Македонија, како и жители од околните села Сухострел, Докатичево, Тросково, Градево и др. Во минатото Симитли извезувал дрвена граѓа од планините Рила и Пирин. Во 1934 г. Симитли и Ораново заедно имале околу 2.200 жители, во 1946 г. населението пораснало на 2.918, во 1992 тоа изнесувало 7.466, а во 1997 броело 7.684 жители.
Црквата „Рождество на Пресв. Богородица“ е изградена во 1923 г.
В 1943 г. името Симитли е сменето во Изворите, но во 1945 г. е повратено. Во 1964 г. Симитли е прогласено за град. Во следната 1965 г. кон градот е припоено селото Ораново, а во 1969 г. Симитли станало град.
Стопанство
Важен чинител во развојот на Симитли е крстопатната положба, каде магистралата Софија-Горна Џумаја-Солун-Атина се пресекува со стариот пат од Малашево-Сухострел-Разлог за Неврокоп (Гоце Делчев).
Во Симитли се ископува јаглен, и тоа од коповите „Ораново“ крај градот и „Пирин“ во Брежани, од кој по жичница јагленот се доставува до железничката станица во градот. Има дрвопреработувачко претпријатие во кое се изработуваат најразлични производи и конструкции од зимзелени и листопадни дрва. Дрвената граѓа се добива од месните насади, но и се носи од Разлог, Кресна, Катунци и други места. Во земјата се присутни и ретки метали. Во градот работат и мали претпријатија за трикотажа, огледала, санки и др.
Во околината на градот се присутни металопреработувачката дејност (с. Черниче) и производството на обувки (с. Крупник). Овие села доживеале таков раст што денес се речиси споени со Симитли. Тука е развниена тутунската индустрија, овоштарството (праски, сливи, јаболка), зеленчукарството и лозарството. Се развива и сточарството, со нагласок на млечните производи.
Занимливости
По градот е наречен ’ртот Симитли на островот Рагед на Антарктикот.
Култура
Во градот работат две играорни друштва – „Веселие“ и ансамблот при читалиштето „Св. Климент Охридски“.
Список на екипи и велосипедисти на Вуелта а Еспања 2019
Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Вуелта а Еспања 2019.
Екипи
Изданието на Вуелта а Еспања во 2019 година било составено од 22 екипи. Сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Покрај нив, четири професионални континентални екипи добиле специјални покани.
109 п.н.е.
109 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 109. година пред новата ера, 109. од првиот милениум п.н.е., 9. од 2 век п.н.е. и последна од 100-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5399 и 5400 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4641 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3651 и 3652 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 644.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 109 година се протега во 2527 и 2528, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2587 и 2588 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 434. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 752 и 751 исламска година пред хиџра.
Тврдина Мејсон
Тврдината Мејсон (Fort Mason) во Сан Франциско, Калифорнија, САД е поранешна станица на американската армија на северот на Марина, покрај Санфранцискиот Залив. Во минатото, оваа тврдина била позната и како Утоварно пристаниште во Сан Франциско на американската армија (San Francisco Port of Embarkation, US Army). Тврдината Мејсон служела како станица на американската армија повеќе од сто години: првично како место за прибрежна одбрана и потоа како војно пристаниште. За време на Втората светска војна, ова утврдување било главното пристаниште на тихоокеанскиот фронт.
Денес, тврдината Мејсон е дел од националната рекреациона површина „Голден Гејт“ и е домаќин на повеќе културни институции. Целата површина на тврдината (49 згради распространети на повеќе од 490 хектари) е впишана како историска област на Националниот список на историски места. Долниот дел на тврдината е прогласен за Национален историски споменик поради улогата на пристаништето во Втората светска војна.
Сирша Ронан
Сирша Уна Ронан (родена на 12 април 1994 г.) — ирско-американска глумица.
Првично забележана поради нејзините улоги во историски драми на почетокот на својата кариера, Ронан се здобила со неколку значајни награди, вклучувајќи Златен глобус и четири номинации за наградата Оскар и пет номинации за БАФТА.
Своето глумечко деби го имала во 2003 година во ирската медицинска серија Клиника, додека во 2007 година го имала своето филмско деби во Никогаш нема да бидам твоја (2007). Таа направила пробив со улогата во Покајание (2007), за која добила номинација за Оскар за најдобра глумица во споредна улога. Таа ја продолжила својата кариера играјќи главни улоги во филмовите Прекрасни коски (2009) и Хана (2011), и споредна улога во  Гранд хотел Будимпешта (2014). Таа се здобила со критичко признание за улогата на носталгичен ирски имигрант во Бруклин (2015), улогата на истоимената средношколка во Лејди Брд (2017), и улогата на Џо Марч во Малечки жени (2019). Таа била номинирана за Оскар за најдобра глумица за сите три изведби, и добила Златен глобус за најдобра глумица во мјузикл или комедија за Лејди Брд.
Во театар, Ронан ја играла Абигејл Вилијамс во обновената претстава Искушение на Бродвеј во 2016 година. Истата година, Форбс ја именувало Ронан во списокот 30 под 30. Ронан исто така зборува за социјалните и политичките прашања во Ирска.
Перточа
Перточа (словенечки: Pertoča) — населба во Општина Рогашовци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Транслитерација на македонското писмо
Романизација на македонското писмо
Романизација на македонското писмо се постигнува со користење на одреден сет на латинични букви. Латиницата се учи во второ одделение во основното училиште. Оваа азбука ги содржи сите букви од стандардната латинична азбука со исклучок на буквите: W, Q, Y и X. Покрај тие се користат и други букви прилагодени на македонскиот фонетски систем. Карактеристични букви за македонската латиница се буквите: Ǵǵ, Ḱḱ и Dz dz и тие букви не се користат во ниеден друг јазик.
Знаме на Бугарија
Знамето на Бугарија има правоаголна форма и се состои од три ленти во бела, зелена и црвена боја. Тие се расположени хоризонтално одгоре надолу, при што полињата се еднакви по форма и големина.
Историја
За време на османлиското ропство ајдуците и комитите го користеле зеленото знаме со извезен златен лав и со натпис „Слобода или Смрт!“ („Свобода или смърт!“)
За првпат знаме со бела, зелена и црвена боја, според денешниот изглед, било сошиено од Стилијана Парашкевова во романскиот град Браила и истото било предадено на бугарските доброволци кои учествувале во Руско-турската војна од 1877-1878 година. Знамето е во форма на квадрат со лав, и натпис „Бугарија“ (България) во средината. Денес знамето е дел од колекцијата на знамиња на Националниот воено-историски музеј во Софиjа.
По ослободувањето на државата, првиот бугарски устав од 16 април 1879 во член 23 определува, дека „бугарското народно знаме е тробојно и се состои од бела, зелена и црвена боја, поставени хоризонтално“.
Во 1947 на знамето, во левиот горен агол на белата боја бил додаден грбот на Народна Република Бугарија кои се користело до 27 ноември 1990. На тој датум текстот во уставот бил изменет и грбот бил отстранет.
Аравали
{{Инфокутија Планина|name=Аравали|volcanic_field=|access=|normal_route=|easiest_route=|first_ascent=|last_eruption=|volcanic_arc/belt=|volcanic_belt=|embedded=|volcanic_arc=|age=|type=|topo=|area_km2=|width_orientation=|child=|country=Индија|length_orientation=|part_type=Река|orogeny=Ороген Аравали-Делхи <! - орогенија-->|geology=стари планини од тектоника на плочи <! - вид карпи -->|part3=Сабармати|part2=Саки|part1=Месечева|part=Банас|city2=Планината Абу|state=Раџастан|city1=Гургаон|city=Делхи|border=|region=Северна Индија, Западна Индија|state3=Гуџарат|state2=Делхи|state1=Харајана|width_km=|length_km=720|other_name=|map_caption=Топографска карта на Индија која го покажува венецот |elevation_m=1722|elevation=|label_position=|label=|location=|map_size=|map_alt=|elevation_ref=|photo_caption=Низ Аравали у Рајастхан|photo_alt=|photo_size=300|etymology=|native_name_lang=|native_name=|photo=Aravalli.jpg|elevation_ft=|prominence=|coordinates_ref=|listing=|range_coordinates={{коорд | 25 | Н | 73,5 | Е | тип: планински_ регион: ВО | формат = dms | приказ = вграден, наслов}}|coordinates={{коорд | 24 | 35 | 33 | Н | 74 | 42 | 30 | Е | тип: регион на планина: ВО | формат = dms | приказ = вграден}}|range=|pronunciation= {{ИПА-хи | А ра Вали} |language=|translation=|parent_peak=|prominence_m=|highest=Гуру Шихар, Планината Абу|isolation_ref=|isolation_mi=|isolation_km=|isolation=|prominence_ref=|prominence_ft=|period=Прекамбриски <! - старост на карпите -->}}Аравали (исто така напишан како Аравали ) — планински венец во северозападна Индија, со приближно 692 км (430 ми) во правец југозапад, почнувајќи од близината на Делхи, минувајќи низ јужна Харајана и Раџастан и завршувајќи во Гуџарат. Највисокиот врв е Гуру Шихар на 1722 m
Етимологија
Аравали, составен санскритски збор од „ара“ и „вали“, буквално значи „линија на врвови“.
Природна историја
Орогенот Аравали-Делхи е ороген постанок што довел до голема структурна деформација на литосферата на Земјата (кора и највисока манта, како што се Аравали и Хималаите, превиткувачки планини) поради интеракцијата помеѓу тектонските плочи кога ќе се стутка континентална плоча и таа турка нагоре за да се формираат планински масиви кои вклучуваат голем венец на геолошки процеси заеднички наречени орогенеза.
Минерали
Археанскиот подножје служело како крута алинеја што ја контролирала целокупната геометрија на клин во форма на орогенот. Литологијата на областа покажува дека основните карпи во Аравали се од Мевар Гнајс, формирани од високоодделни регионални метаморфни процеси од постоечки формации што првично биле седиментни карпи со најрана животна форма, формирани за време на археанскиот еон, овие содржат фосили на едноклеточен организам, како на пр. зелени алги и цијанобактерии во строматоличен карбонат океански гребени формирани за време на палеопротерозоичната ера. Седиментни експлозивни наслаги на руди од базен метал сулфид се формирале широко по неколку, долги, линеарни зони во аулакогенот во Билвара или произведувале локална концентрација во расипаната континентална маргина Аравали, каде што се формирале и богати строматолитски фосфорити. Тектонската еволуција на планините Аравали покажува дека карпите Мевар Генис се прекриени со карпи од типот на Делхи Надгррупа, кои исто така имаат пост-Аравали упади. Руди од метал сулфид се формирани во две различни епохи, руди од олово и цинк сулфид се формирани во седиментни карпи пред околу 1,8 Ga години за време на палеопротерозоичната фаза. Тектонското поставување на минерализацијата на цинк-олово-бакар сулфиди во карпите на надгррупата во Делхи во Харијана-Делхи се формирани во вулканска акција на обвивка од плашт, пред околу 1 Ga години, покривајќи ги Харијана и Раџастан за време на мезопротерозоикот. Во јужниот дел на надгррупниот лак на надгррупите на Аравали, сулфидите на металот беа генерирани во близина на зоната на субдукција на западниот раб и во зоните со продолжеток на лакот на југ-исток. Продолжената субдукција произвела минерализација на W-Sn (волфрам-калај) во S-тип (седиментни неметаморфозирани карпи) фелсични (вулкански карпи) плутони (подземна кристализирана зацврстена магма). Ова вклучува комерцијално исплатливи количини на минерали, како што се карпести фосфат, олово - цинк - минерални наслаги на сребро во Завар, серпентинит Рикабдев, талк и пирофилит ) и азбест, апатит, цијанит и берил.
Рударство
Рударството на бакар и други метали во планинскиот појас Аравали датира од најмалку 5 век пр.н.е., засновано врз датирање на јагленот. Неодамнешните истражувања покажувале дека бакарот веќе бил миниран тука во текот на Сохти-Сисвалl l период кој не враќа на в. 4000 г.п.н.е. Античките населби Калибанган и Кунал, Харијана добивале бакар тука.
Географски одлики
Индискиот кратон вклучува пет големи кратони. Кратоните се дел од континенталната кора составена од горниот слој наречен платформи и постариот долен слој наречен подрумски карпи. штитови се дел од кратон каде подземните карпи  излезгле на површината и тоа е претставува релативно најстариот и стабилен дел кои се недеформирани  тектонските плочи. Аравали Кратон (Марвар-Мевар Кратон или Западен индиски кратон) го опфаќа Раџастан, како и западна и јужна Харајана. Вклучува Мевар Кратон на исток и Марвар Кратон на запад. Ограничен е со големиот расед на границата на исток, пустината Тар на запад, индо-гангетскиот нанос на север и сливот на реката Сон - реката Нармада - реката Тапти на југ. Главно има кварцит, мермер, пелит, сива боја и изгаснати вулкани изложени на Аровали-Делхи Ороген. Малани Игнусовиот апартман е најголемиот во Индија и трето по големина маг матско јадро во светот. Единственоста на геолошката одлика на Малениот минерализиран басен во Јодпур го поттикнал геолошкиот институт во Индија да ја прогласи локацијата за Национален геолошки споменик.
Стратиграфска класификација
Стратиграфската класификација на венецот Аравали може да се подели на следниве делови (правец север кон југ):
Човечка историја
Венецот Аравали бил место на три широки фази од историјата на човештвото, раното камено доба со употреба на камења од кремен; средината на каменото време, почнувајќи од 20 000 БП, го припитомил добитокот за земјоделство; и по каменото доба, почнувајќи од 10.000 Б.П., се видел развојот на цивилизацијата Калибанган, цивилизацијата Ахар стара 4.000 години и цивилизацијата Гнешвар стара 2.800 години, цивилизацијата на Араја и ведската ера.
Тошам ридови Рудници на цивилизацијата Инд
Ридовите Тошам имаат неколку места за цивилизација на долината Инд во и околу ридскиот венец, бидејќи областа спаѓа во зоната што носи бакар во југозападниот дел на Харијана и североистокот на Раџастан од ридскиот венец Аравали.
Истражувањето на мрежата за потребите на минерална руда ИВЦ за металуршки работи и трговија покажувале дека најчестиот вид мелење на камен во Харапа е од кварцит од Делхи, кој се наоѓа само во најзападните делови на венецот Аравали во јужна Харајана во близина на селата Калијана и Маканвас од селата Бивани област. Кварцитот има црвено-розова до розово-сива боја и е прецртан со тенки фрактури на хематит и кварц исполнети со текстура на зрна со шеќерна големина.
Равиндра Нат Синг и неговиот тим од хинду универзитетот Банарас извршиле ископувања финансирани од АСИ на локацијата за цивилизација на долината Инд на теренот на Владиното училиште во Ханак, во текот на 2014 и 2016 година. Откриле рано созревање материјали од ИВЦ во фаза Харапан, керамика, полускапоцени зрнца лапис лазули, карнејан и други. Тие, исто така, пронашле докази за металуршки активности, како што се садови (користени за истурање на стопен метал), облога на печки, изгорени подови, пепел и рудни остатоци. Керамичка петрографија, металографија, електронски микроскоп за скенирање (СЕМ, неразрушувачки, површински слики со резолуција на нано скала), дисперзивна енергетска спектроскопија на Х-зраци (неразрушувачки ЕДКСА и ЕДКСМА, квалитативен и квантитативен елементарен состав) и електронска микроскопија за пренос (ТЕМ, деструктивен метод) научните студии на откриениот материјал докажуваат дека местото Канак го населувале металците кои работеле со локално миниран полиметален калај, а исто така биле запознаени со металуршката работа со бакар и бронза. Најниското ниво на наоѓалиштето датира уште од времето пред Харапан во културата Соти-Сисвал (4600 пр.н.е. или 6600 п.н.е.) привремено.
Културен комплекс Ганешвар сунари
Културниот комплекс Ганешвар со санари (ГСЦЦ) е збирка од населби од третиот милениум п.н.е. во областа на ридот Аравали. Меѓу нив, постојат сличности во материјалната култура и во производството на бакарни алатки. Тие се наоѓаат во близина на рудниците за бакар."„ГСЦЦ е источно од културата Харапан, на североисток од комплексот Ахар-Банас, север / север западно до културата Кајата и на подоцнежен датум, западно од местата на ОКП-бакар ( културно наогалиште на керамика во боја на окер - наоѓалиште на бакарна историска култура ). Сместено во регионите на венецот на ридот Аравали, првенствено покрај реките Кантли, Саби, Сота, Дохан и Бонди, GJCC е најголемата заедница за производство на бакар во третиот милениум п.н.е. Јужна Азија, со документирани 385 места. Археолошките индикатори на GSCC биле документирани првенствено во областите Џајпур, Џунџуну и Сикар во Раџастан, Индија. . . '"Грнчарството што се наоѓа во областа вклучува врежани садови и резерви на  серпентин.
Постојат две главни места, Ганешвар и Сунари, во Техсил Кот Путли, округ Џајпур (гео координати: N 27 ° 35 '51 ", 76 ° 06' 85" E).
Клима
Венецот Северен Аравали во Делхи и Харијана има влажна суптропска клима и топла полусушна клима континентална клима со многу топли лета и релативно благи зими. Главните одлики на климата во Хисар се сувоста, високите температури и оскудните врнежи од дожд. Максималната дневна температура во текот на летото варира помеѓу 40 and 46 C. Во текот на зимата, тој се движи помеѓу 1,5 и 4 °C
Венецот на Централна Аравали во Раџастан има сушна и сува клима.
Венецот јужен Аравали во Гуџарат има тропска влажна и сува клима
Реки
Три големи реки и нивните притоки течат од Аравали, поточно реките Банас и Сахиби кои се притоки на Јамуна, како и реката Луни која се влева во Ран Куч.
Зелен ѕид на Индија
„Големиот зелен ѕид на Аравали“ е 1.600 км долг и 5 широк километар зелен еколошки коридор долж венецот Аравали од Гуџарат до Делхи, тој ќе биде поврзан со ридот Шивалик и 1,35 милијарди (135 круни) нови природни дрвја ќе бидат засадени во текот на наредните 10 години за да се санира шумската покривка во оваа област. Да се спроведе според концепт сличен на Големиот зелен ѕид на Сахара во Африка, тој ќе дејствува како тампон против загадувањето, од кои 51% е предизвикано од загадување на индустријата, 27% од возила, 8% од горење на земјоделски култури и 5% со огномет дивали.
Коридор на леопардот и дивиот свет на северен Аравали
Коридорот на дивиот свет на леопардот Сариска-Делхи или левиот леопард коридор Северен Аравали е долг 200 километри и е  важен коридор за биоразновидност и животински свет кој се протега од резерватот за тигарот Сариска во Раџастан до гребенот на Делхи.
Овој коридор е важно живеалиште за индиските леопарди и чакали во Аравали. Во јануари 2019 година, Институтот за диви животни во Индија објавил дека ќе преземе истражување за леопардот и дивиот свет, со употреба на пугмарки и стапични камери, потоа леопардите и чакалите ќе се следат преку радио врските. Урбаниот развој, особено автопатите и железниците што го преполовуваат венецот Аравали и коридорот за диви животни на повеќе места, претставуваат голем ризик. Големи делови на Аравали се законски и физички незаштитени, без премини за дивиот свет или малку или без зачувување на дивиот свет што резултира со смрт на над 10 леопарди за 4 години од јануари 2015 до јануари 2019 година.
Од страната на Харијана на ридовите на шумите Гуруграм-Фаридабад Аравали нема достапност на вода, поради што дивите животни ретко се гледаат таму. Владата на Харијана користела беспилотни летала за воздушни истражувања и ископале 22 ефемерни јами во 2018 година за складирање на дождовната вода која останала сува во текот на летните месеци. Во јануари 2019 година, владата го објавила планот да се направат јами повеќегодишни со поврзување со цевководи од околните села.
Голема закана претставува и човечката активност, како што е непланираната урбанизација и загадувањето на индустриските постројки. Од страна на владините претставници честопати постои неподготвеност и негирање за присуството на дивиот свет како што е леопардот, така што шумското земјиште може да се искористи и да се отвори за наметливиот развој на човекот.
Ова живеалиште е сериозно загрозено од погрешните постапки на Владата на Харајана, која во 2019 година го изгласала амандманот на Законот за отуѓување на земјиштето во Пенџаб, 1900 година (ПЛПА). Гувернерот го дал согласувањето за овој чин, но тој сè уште не е известен од владата на Харијана, па затоа е во неизвесност и официјално не станал закон. Овој амандман ќе ги намали природните зони за зачувување на Харијана (NCZ) за 47% или 60.000 хектари од 122.113,30 хектари на само 64384,66 хектари. Ова е во спротивност со забраната на Врховниот суд во Индија, како и на известувањето на „ Одборот за планирање на НЦР “ (NCRPB), во кое се наведува оригиналната 122.113,30 хектари еколошки чувствителна шума на Јужна Харајана е шума “, главните природни одлики, идентификувани како еколошки чувствителни области, се проширувањето на гребенот Аравали во Раџастан, Харјана и НКТ-Делхи; шумски области; реки и притоки ... големи езера и водни тела како езерото Бадхал, Сурај Кунд и Дамдама во под-регионот Харијана " . Оваа област како дел од леопардот во Северна Аравали и коридорот за диви животни е важно живеалиште за леопардите во Харијана.
Коридор за живиот свет на леопардот во Јужна Аравали
Овој коридор се протега од Сариска и Рантборр до Ран од Националниот парк Куч и Националниот парк Гир во Гуџарат.
Резерви на природата
Следните национални паркови, резервати на диви животни и шуми лежат во венецот Аравали.
Флора
Венецот Аравали има неколку шуми со разновидност на животната средина.
Фауна
Венецот Аравали е богат со диви животни. Првото истражување за дивиот свет во 2017 година, на површина од 200 квадратни километри, преминувајќи низ пет области (Гургаон, Фаридабад, Меват, Ревари и Махендергар) од Харајана од Институтот за диви животни во Индија (ВИ), открил 14 видови, вклучувајќи леопарди, хиена во пруги ), златен чакал (9 видувања, со 92% зафатеност низ областа на истражувањето), нилгај (55 видувања), паун (7 видувања), дива свиња (14 видувања), резус макаки (55 видувања), бибер (57 видувања) и индиски гребен свињи (12 видувања). Охрабрен од првото истражување, одделот за диви животни подготвил план за сеопфатна студија и попис на дивиот свет низ целиот венец Аравали, вклучително и следење на радио-врска на дивите животни. Добро познатите леопард и хиена живеалишта е заедно во венец ФеросперHирка-Нух Аравали како Делхи Јужен Гребен  (Фаридабад-Гуруграм) да Фаррукхнагар област на границата Делхи-Харајана, со извештаи за видувања во Села Саидпур, Локри и Џунд Сараи Виран села во близина експресниот пат КМП; Букарка 7 км од Патауди; Паткори, Бонд, Мандавар во регионот Ферозепур Јирка.
Загриженост
Во мај 1992 година, некои делови од ридовите Аравали во Раџастан и Харијана биле заштитени од рударството преку клаузулите за еколошко чувствителни области на индиските закони. Во 2003 година, централната влада на Индија забранила рударски ископи и работи во овие области. Во 2004 година, Врховниот суд на Индија забранил рударство во тие области на венецот Аравали. Во мај 2009 година, Врховниот суд ја продолжил забраната за рударство на површина од 448 км 2 преку областите Фаридабад, Гургаон и Меват во Харијана, покривајќи го венецот Аравали.
Во извештајот за 2013 година се користело сателитско снимање со висока резолуција Картосат-1 & ЛИСС-IV за да се утврди постоењето и состојбата на рудниците во венецот Аравали. Во областа Гуру Грам, ридовите Аравали зафаќаат површина од 11.256 хектари, од кои 491 (4,36%) хектари имаа рудници, од кои 16 хектари (0,14%) биле напуштени поплавени рудници. Во областите Фаридабад и Меват, околу 3610 хектари билр дел од рударската индустрија, од вкупно 49.300 хектари. Овие рудници биле првенствено каменоломи од гранит и мермер за изградба на станбени и недвижнини во Индија. Во регионот на Централен Раџастан, Шарма се наведува дека присуството на одредено рударство имало и позитивни и негативни ефекти врз соседното земјоделство и екосистемот. Ерозијата предизвикана од дожд носела хранливи материи, како и потенцијални загадувачи.
Економија
Венецот Аравали е област на извори на многу реки, што резултирало со развој на населби со човечки заедници со одржлива економија уште од пред-историските времиња. Проектот за индустриски коридор Делхи Мумбаи, Западен посветен товарен коридор, брз железнички коридор Мумбаи – Ахмедабад, железничка мрежа Северозападна, автопатот Џајпур-Кишангарх и автопатот Делхи-Џајпур, сите се паралелни со должината на венецот Аравали, обезбедувајќи економски поттик.
Туризам
Венецот Аравали е дом на неколку шуми, див свет и заштитени подрачја, наследство на УНЕСКО наведени тврдини, стотици реки и античка историја за одржување на голема туристичка индустрија.
Загриженост
Уништувањето на животната средина и екологијата од неорганизирана урбанизација, преголема експлоатација на природните ресурси, вклучувајќи ги водата, минералите, ирударството, нетретираниот човечки отпад  отстранување, изагадување, губењето на шумите и живеалиштата на дивиот свет, незаштитениот статус на поголемиот дел од Аравали и недостаток на интегрирана агенција за управување со Аравали се главните причини за загриженост.
Студентски демонстрации во Југославија (1968)
Студентските демонстрации во Југославија во 1968 година биле дел од протестите кои се случуваа во многу земји во 1968 година и најмасовен јавен протест во СФР Југославија по крајот на Втората светска војна. Најголемите протести се случуваа во Белград, додека помала раздвиженост на студентите имало и во Сараево, Загреб, Љубљана и Скопје. Протестите траеле од 2 до 9 јуни 1968 година. Барањата на студентите биле насочени против растечките злоупотреби на власта и неисполнувањето на социјалистичките принципи.
Случувања
Во текот на 1960-тите години, во Југославија настапи своевидна економска криза како резултат на економската реформа на власта. Невработеност почна нагло да расте, фирмите да пропаѓаат, а многу од работниците иако вработени, со месеци не земаа плата. Граѓаните од сите републики масовно заминуваа на работа во странство, особено низ Европа, за да ја избегнат кризата во Југославија.
Непосредниот повод за изблик на наталоженото студентско незадоволство се случи на 2 јуни 1968, кога на студентите им беше забрането да присуствуваат на една приредба поради недоволно простор, кој им беше дозволен на бригадирите кои имаа предност за влез во халата. Оние кои останаа надвор почнаа да протестираат и наскоро дојде до физичка пресметка помеѓу студентите и бригадирите. Приредбата беше прекината и полицијата толку брутално делуваше, што студентите наскоро се свртеа против полициските сили.
Тој ден жарот се разгоре, а тоа беше доволно за веќе наредниот ден да се организираат неколку илјади студенти на марш од Студентскиот град кон Белград. Началникот на белградската полиција издаде строги наредби студенти да не се пуштаат во градот, но студентите не се откажуваа, па крајот доби крвави димензии. Полицијата ги напаѓаше студентите со огнено оружје, а тие запалија противпожарна цистерна. Имаше и повредени, еден студент бил погоден во двете нозе, друг во колкот, а ранета е и една студентка.
Истата вечер на Филозофскиот факултет е одржан итен состанок и е донесена одлука за општ штрајк на Универзитетот и прекин на наставата. Секој ден се печатеа вонредни броеви на студентскиот весник „Студент“. Седум дена, колку што траеше штрајкот, Универзитетот беше опколен со полиција, а студентите влегуваа и излегуваа само со индекс.
Студентите ја имаа поддршката и на професорите. Секојдневно се одржуваа трибини на кои професорите и студентите дискутираа за проблемите во општеството. Демонстрациите имаа изразена левичарска конотација. Белградскиот универзитет се преименува во „Црвен универзитет Карл Маркс“. Направен е список со студентски барања кои вклучуваа ослободување на уапсените студенти, слобода на говорот, смена на шефот на полицијата и укинување на економските реформи кои доведоа до невработеност и пораст на социјалните разлики.
Во сите новински редакции и телевизии беше воведена цензура. Секој издаден весник беше строго контролиран, па во весниците можеше да се прочитаат наслови од типот: „група криминалци протестираат“; „на студентите не им се учи“ итн.
На седмиот ден од демонстрациите претседателот на Југославија, Јосип Броз Тито, излезе на телевизија со говор, преку кој ги повика студентите да се повлечат од протестите и им вети исполнување на нивните барања. Голем дел од студентите му поверуваа и ги прекинаа протестите.
Демонстрантите скапо го платија повишувањето на својот глас. На поактивните студенти во протестите им беа одземени пасошите а некои завршија во затвор во следните години. Исто така, дел од професорите кои го поддржаа протестот ги изгубија своите работни места.
Брајан де Палма
Брајан де Палма (англиски јазик Brian De Palma); 11 септември 1940), полно име Брајан Расел Депалма (англиски јазик Brian Russell DePalma), е американси режисер, сценарист и монтажер. Неговата кариера трае повеќе од 40 години, а најпознат е по трилерите и хорорите, во кои спаѓаат „Кери“, „Обучена да убива“, „Лице со лузна“, „Карлитовиот пат“, „Нескршлив“ и „Невозможна мисија“.
Бум (котлина)
Бум (-78.23333°N, 162.8°W) е мала котлина на северната страна на Радијан Риџ, веднаш западно од котлината на Ледник за чистење на цевки и Radian Glacier, Royal Society Range.
Процесите на седиментација под влијание на динамиката на ледената покривка од доцниот кенозоик и активноста на дното-струја може да се извлечат од сеизмичкиот стратиграфски запис на континенталниот наклон и подем на Росовото Море, каде што се зачувани повеќе континуирани седиментни сукцесии во споредба со континенталниот гребен. Во оваа студија, презентираме сеизмичка стратиграфска анализа на Централниот басен што се наоѓа во северозападното Рос Море, користејќи новостекнати и постоечки податоци за сеизмичка рефлексија на наследство кои се во корелација со соседните научни локации за вежбање. Хроностратиграфијата на сеизмичките секвенци на Росовото Море кои лежат над границата на низата од средината на миоценот (RSU4, околу 16,5–15,5 Ma) се заснова на поранешниот проект за стратиграфија на антарктикот (ANTOSTRAT). Длабочински контури и изопах мапи на седиментни секвенци ограничени со две главни несообразности на RSU4 и RSU2 (границата на доцниот плиоцен, околу 4,0-2,8 Ma) и денешното морско дно беа произведени за да се илустрира еволуцијата на морфологијата на палео-морското дно, на седименти и депоцентрална миграција во западното Рос Море надворешната маргина. Резултатите од сеизмичката стратиграфска анализа покажуваат дека процесите на седиментација на гравитацијата доминирале во полнењето на Централниот басен до средината на миоценот, а потоа снабдувањето со седимент од надолната падина постепено се намалувало низ доцниот миоцен и квартерниот, веројатно рефлектирајќи промена кон поладна, помалку ерозивна промена на глацијалниот режим. Од доцниот плиоцен, во горниот континентален клин се развил глацијален проградувачки клин, кој се развил во горната континентална падина на устието на басенот Joides и депоцентарот на седиментот бил поместен од дното на котлината на горната падина, што укажува на попостојана појава на заземјени ледени плочи на надворешниот континентален гребен. Во меѓувреме, постојаните процеси на дното-струја по должината на падините формираа контури на падините и над врвовите на бреговите што го опкружуваат Централниот басен од средината на миоценот. Во доцниот плиоцен, контурите што се формирале од устието на басенот Џоид биле прекриени со текови на глациогени отпадоци, додека растот на контурите продолжил над и долж крилата на бреговите, подалеку на север.
Научниците од Универзитетот во Единбург, кои работат со колегите од Абердин, Ексетер и Јорк, открија котлина со големина на Велс, блиску до работ на ледената покривка на Западниот Антарктик, што може да има влијание врз тоа како се движи.
Суб-глацијалниот басен - речиси 1,2 милји длабок на некои места - беше откриен за време на радарското мапирање на пределот покриен со мраз во Веделското Море.
Котлината е со димензии 62 милји на 124 милји и сугерира дека областа е „на прагот на промена“, рече водачот на проектот.
Професорот Мартин Зигерт, раководител на Факултетот за геонауки на Универзитетот во Единбург, рече: „Ова е значајно откритие во регион на Антарктикот за кој во моментов знаеме малку.
„Областа е на работ на промена, но невозможно е да се предвиди какво влијание може да биде оваа промена без понатамошна работа што ќе овозможи подобро разбирање за тоа како се однесува ледената покривка на Западниот Антарктик“.
Во сродниот труд објавен во списанието Nature, моделите откриваат дека регионот на Веделското Море може да доживее потопли океански услови на крајот на 21-от век, што би можело да обезбеди поттик за промена на ледената покривка.
Студијата, објавена во Nature Geoscience, беше спроведена во соработка предводена од Универзитетот во Единбург со British Antarctic Survey и универзитетите во Абердин, Ексетер и Јорк.
Работата беше поддржана од Советот за истражување на природната средина.
„Потрагата да се предвиди одговорот на поранливите области на ледената покривка на климата и затоплувањето на океаните сега може да има корист од новите податоци и модели“.
Силен експлозивен бум слушнаа членовите на теренската забава на Геолошкиот институт на Нов Зеланд што работеше во областа на 3 декември 1977 година. Тие го предложија името. Изворот на бучавата остана мистерија.
Дубасари
Дубасари (Dubăsari, Дубоссари е град во Молдавија во самопрогласената непризната република Приднестровие. Градот имал население од 23.650 жители во 2004 година.
Население
Во 1989 градот имал население од 35.806 жители, од кои 15.414 Молдавци (Романци), 10.718 Украинци, 8.087 Руси, и 1.587 останати. Според пописот од 2004 година градот имал население од 23.650 жители, од кои 8.954 Молдавци (Романци), 8.062 Украинци, 5.891 Руси, 153 Белоруси, 104 Бугари, 90 Ерменци, 49 Полјаци, 66 Гагаузи, 46 Евреи, 39 Германци, 31 Роми, и 165 останати.
NGC 3614
NGC 3614 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3614 се споменува и како UGC 6318, MCG 8-21-15, CGCG 242-19, IRAS 11155+4601.
Откривање
Објектот е откриен на 5 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3614 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 3614 има привидни димензии од 4,6' х 2,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 3614 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34561. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 73; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3451. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 700.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Магнус Норман
Магнус Норман (роден на 30 мај 1976 година) е шведски тениски тренер и пензиониран професионален тенисер. Тој го достигнал највисокиот пласман во својата кариерата според Здружението на тениски професионалци (АТП) тоа е светскиот рекет број 2 во поединечна конкуренција. Овој резултат го имал на 12 јуни 2000 година. Најдобрите моменти во неговата кариера се оние кога тој стигнал до финалето на Гренд слем Отвореното првенство на Франција Ролан Гарос во 2000 година (поразен бил од Густаво Куертен), и освојувањето на титулата на АТП Мастерс турнирот во Рим во 2000 година (тогаш во финалето бил поразен тенисерот Куертен).
Норман е сопственик на тениската академија „Добро до одлично“. Меѓу неговите ученици кои ја посетувале се Стен Вавринка, Гаел Монфис и бугаринот Григор Димитров. Тој, исто така, играл спорт кој наречен бенди,кој го играл во младоста пред да одлучи да се концентрира на тенисот.
Тениска кариера
Норман станал професионалец во 1995 година кога имал само 19 години. Неговата кариера била прекината кога се повредил токму во времето кога бил на врвот од својата кариера во 2000 година. Тогаш тој стигнал до полуфиналето на Австралија опен и финалето на Отвореното првенство на Франција, како и титулата на Мастерсот на турнирот во Рим и неколку други титули освоени претходно во текот на сезоната. Тој бил на прагот да стане светски тренисер број 1. Неговиот последен натпревар го одиграл во септември 2003 година од кога и се повлекол на еден турнир во третото коло играјќи против Јиржи Новак. Тој се повлекол од тенисот поради сериозни повреди во делот на колкот и на коленото. Тоа го сторил во 2004 година кога имал само 27 години и се натпреварувал нешто повеќе од 8 години на АТП турнирите.
Јуниори
Како јуниор и помлад тенисер Норман постигнал добар резултат во поединечна конкуренција и тоа сооднос на победи-порази од 46:24.
1995; 1996 и 1997 година
Во јуни 1995 Норман го направил своето прво достигнување на турнирите стигнувајќи до четвртфиналето на Отвореното првенство на Франција. Неговиот најзабележителен натпревар на турнирот бил неговиот натпревар од третото коло против светскиот рекет број 1 Пит Сампрас, кога Норман бил воодушевен победувајќи го фаворизираниот американец во четири сета. Потоа тој го победил поранешниот полуфиналист на турнирот, но и олимписки освојувач на златен медал Марк Росет во 4 сета. На крајот Норман загубил од белгискиот квалификант на турнирот Филип Девулф во четири сета. Како резултат на оваа добра серија, Норман за прв пат во кариерата се пробил во Топ 50 светски играчи. Еден месец подоцна на Вимблдон, тој го вчудовидел тенискиот свет откако го победил вториот носител и двократниот финалист како и двократниот полуфиналист Горан Иванишевиќ во пет сета во второто коло на турнирот. Петтиот сет завршил со резултат од 14:12. Една седмица подоцна, Норман ја освоил својата прва титула на АТП турнирот во Баштад на Шведскиот опен, победувајќи го шпанецот Хуан Антонио Марин. Во октомври стигнал до уште едно финале овој пат во градот Острава во Чешка, но морал да се откаже ( поради повреда) откако го загубил првиот сет за помалку од половина час. Тој ја завршил годината како светски рекет број 22.
1998 година
Поради неправилно чукање на срцето Норман бил подложен на корективна операција на срцето, поточно на срцевиот залисток во 1998 година. Во текот на годината тој имал клучна улога во победата во Дејвис купот за тимот Шведска, која била последната титула на Шведска до ден денес.
1999 и 2000 година
Норман доживеал огромен успех во првата половина од 1999 година кога стигнал до полуфиналето на Австралија опен, потоа и освојувањето на Мастерсот во Рим, победувајќи го Густаво Куертен од Бразил во 4 сета како и играњето во финалето на Отвореното првенство на Франција, каде ги победил Тиери Гвардиола, Фабрис Санторо, Саргис Саргсијан, Андриј Медведев, Марат Сафин и Франко Сквилари пред да загуби од Густаво Куертен во финалето. Ако го победел бразилецот во тој натпревар Норман ќе станел првиот швеѓанец по неговиот идол Стефан Едберг кој се искачил на светската позиција број 1. Поразот, исто така, ја прекинал неговата серија од победи во 8 последователни финалиња кои траеле од 1998 година.
Неговиот пад во играта и во кариерата започнал поради постојаните тешки повреди во колковите и колената. Тоа се случувало кон крајот на 2000 година по Олимписките игри во Сиднеј. На олимписките игри тој загубил во третото коло од Французинот Арнауд ди Пасквал (ди Пасквал продолжил на турнирот сè до освојувањењто на третото место и бронзениот медал).
Во 1999 и 2000 година, Норман освоил вкупно 10 титули, што биле повеќе од било кој друг играч од АТП листата во тој период.
По пензионирањето (крајот на кариерата)
Откако се пензионирал како играч тој чувствувал горчина затоа што имал само 27 години и бил релативно многу млад. Норман решил да помине извесно време далеку од тенисот. Бил гневен и изговорил дека: „Не гледал тенис, ниту зел рекет во рака“. Во 2005 година работел и бил активен во Управен одбор на Шведската тениска федерација, а извесно време работел и со шведскиот тениски јуниорски тим. Помеѓу 2006 и 2008 година студирал маркетинг и економија на бизнис школата ИХМ во Стокхолм. Во исто време работел и во институцијата Катела Фонд Менаџмент.
Норман постепено сфатил дека има уште многу да му подари на тенисот, но бил опортун и велел дека навистина е добро да биде извесно време далеку од тенисот, да придобива нови пријатели и да се развива како личност надвор од тенискиот свет. И поради неговата трагична кариера во смисла на повредите, Норман рекол дека сепак чувствувал дека сè уште има што да докажува и постигнува во однос на тенисот, дека сепак „оставил нешто на масата како неизбришлива трага“. Со оваа мотивација, тој решил подоцна уште еднаш да проба да се занимава со тенис. Тој започнал да работи со поранешниот партнер во двојки Томас Јохансон и тоа во последните моменти од неговата кариера.За време на неговиот одмор во 2008 година, работел како тренер на шведскиот олимписки тениски тим. Тој го предводел шведскиот тим до сребрениот медал во машки двојки на олимпијадата во Пекинг (Јохансон и Симон Аспелин).