cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Авантурите на Том Соер
Содржина
Том Соер е палаво момче кое живее во малото место Сејнт Питерсбург, во САД. Бидејќи неговата мајка е почината, тој живее со тетка му Поли. Неговиот најдобар другар се вика Џо Харпер и двајцата често играат игри со разбојници, војници или пирати. Еден ден, Том забележува ново девојче, Беки Тачер, и се вљубува во неа. Подоцна, Том се запознава со сиромашниот бедомник Хаклбери Фин и тие стануваат другари. Хаклбери му предлага ноќе да појдат на гробиштата и со помош на неговата мртва мачка да направат ритуал за отстранување на брадавиците. Таму, тие забележале тројца мажи: сиромашниот алкохоличар Маф Потер, докторот Робинсон и озлогласениот разбојник, Црвенокожецот Џо. Додека се договараат да ограбат еден гроб, меѓу нив започнува кавга при што Џо го убива докторот, го остава крвавиот нож во рацете на онесвестениот Маф и бега од местото. Том и Хаклбери Фин го набљудуваат настанот и се заколнуваат дека никому нема да кажат. Исплашен од можноста да биде убиен од Џо, Том Соер одлучува да избега и, заедно со Џо Харпер и со Хак Фин, прави сплав со кој пловат по реката и доаѓаат на еден остров. Таму, тие се забавуваат неколку дена, но сепак се враќаат дома. Неколку дена подоцна се одржува судењето на Маф Потер на кое Том е повикан како сведок. Тој го опишува она што го видел на гробиштата, но разбојникот Џо успева да избега пред да го заробат. Целото место го слави Том како херој, но тој е уште поисплашен од одмаздата на Црвенокожецот Џо. Еден ден, Том и Хак пребаруваат една стара куќа, барајќи го скриеното богатство, а во куќата се наоѓаат Џо и уште еден разбојник. Притоа, тие ја слушаат изјавата на Џо дека сака да им се одмазди на жителите. Том и Хак си ветуваат дека ќе го пронајдат и ќе го спречат разбојникот. Во меѓувреме, Беки го кани Том на својот роденденски излет, каде децата ја посетуваат пештерата Мекдаглас. Беки и Том се оддалечуваат од групата, решени да ги истражат длабочините на пештерата. Откако минале неколку часа, децата си заминале дома, а Беки и Том останале сами, без храна и вода. Во градот, Хак ги забележува разбојникот Џо неговиот придружник, ги следи и, прислушкувајќи го нивниот разговор, сфаќа дека тие планираат да убијат една вдовица. Хак му кажува на еден човек, кој со своите синови заминува во потера по разбојниците, но Џо успева да побегне. Во меѓувреме, Беки и Том се обидуваат да го најдат излезот од пештерата. Том открива дека во пештерата се наоѓа и Црвеникожецот Џо. Најпосле, Том и Беки успеваат да излезат од пештерата и се враќаат дома, а Том му кажува на судијата дека Џо се наоѓа во пештерата. Кога луѓето пристигаат во пештерата, разбојникот Џо е веќе мртов. Том има идеја каде се наоѓа скриеното богатство на разбојникот. Тој и Хак влегуваат во пештерата низ таен тунел и ископуваат сандак со неколку револвери и 12 000 долари. Така, Том и Хак стануваат богати, а Хак се вселува кај вдовицата.
Во заклучокот, авторот соопштува дека мора да ја прекине приказната зашто се работи за животот на едно момче, а еден ден, можеби ќе раскаже за главните ликови како возрасни луѓе.
Изданија на македонски јазик
Романот „Том Соер“ доживеал повеќе изданија на македонски јазик, како:
Загоричани
Загоричани или Загоричане (Βασιλειάδα, Василиада, до 1928 г. Ζαγορίτσανη, Загорицани ) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес дел од Општина Костур, Костурски округ, Грција со 432 жители. Познато е како место на многу масакри врз македонското население, поради кои селото се споменува во познатата македонска народна песна „Народе македонски“.
Географија и местоположба
Селото Загоричани е едно од најголемите македонски села во Костурската околија. Расположено е североисточно од градот Костур и јужно од Лерин. Оддалеченоста од градот Костур изнесува околу 20 километри. Сместено е на падините на планината Вич, на гребенот наречен Рамна, југозападно под врвот Врбица. Низ селото протекува Загоричката река која што се влева и составува со Бобишката Река во откриеното Загоричко Поле, кое што го пресекува течејќи во западен правец.
Историја
Како едно од најголемите македонски села чии жители се истакнувале со својата македонска национална свест и посветеност кон Македонија, Загоричани претрпело многу страдања како масовни убиства - колежи на населението, уништување и спалување на куќите и целото село. Тоа наполно изгорело во времето на Илинденското востание, кога неговите двокатни убави куќи турската војска ги претворила во урнатини, а биле убиени и 25 селани. Подоцна, на 15 март 1905 година, и грчките андарти извршиле голем колеж. Биле убиени околу сто селани, а селото повторно запалено. За овој настан селото Загоричани се споменува во познатата македонска народна песна „Народе македонски“. По ова масовно клање, започнало големо иселување во прекуокеанските земји, со што бројот на населението почнал да опаѓа.
Црквиче (Тројаци)
Црквиче — археолошко наоѓалиште кај селото Тројаци, Прилепско. Претставува осамен наод од римско време.
Загоричани
Историја
Пред Балканските војни селото имало 300 куќи. На местото на иселените Македонци, грчките власти во 1924 година населиле 25 бегалски семејства од Мала Азија со вкупно 72 лица. Загоричани повторно настрадало за време на Втората светска војна и за време на Граѓанската војна, кога биле убиени 62 Македонци, а други 242 биле принудени да побараат засолниште во Република Македонија и во некои источноевропски земји.
Црквиче (Тројаци)
Во една мала црквичка во селото се наоѓа долна половина од надгробна стела. На горниот крај се зачувани четири чифта стапала, веројатно од фигури што стојат. Под нив има едикула без натпис. Помеѓу едикулата и клинот за прицврстување, лево и десно, се наоѓа по една мала полукружна конха во кои има по една биста.
Загоричани
Потекло и значење на името
Според записите на Ѓорче Петров во книгата „Материјали по изучувањето на Македонија“ името на селото Загоричани е настанато од сложенката зад-горичани, со испуштање на гласот д. Ваквото толкување може да се поврзе со местоположбата на која се наоѓа селото, во подножјето на падината на планината Вич кадешто започнува гората (за-гора) или во однос на положбата на други места - зад гората. Името е со македонско словенско јазично потекло, при што слични топоними има во Македонија селата Загориче, Загорци, Загорани, истоимени села со име Загоричани постојат и во Босна и Херцеговина и Албанија, градот Стара Загора во Бугарија, областа Загорје во Хрватска итн. По 1928 година, грчките власти го промениле името на селото во Василеада.
Население
Според бројот на жителите Загоричани било едно од најголемите македонски села во Костурско. Во својата статистика, Васил К’нчов го споменува со 3.300 жители. Пред Балканските војни селото Загоричани ималп 300 куќи, а на пописот во 1913 година се попишани 2.320 жители, за нивниот број во 1920 година да се намали на 1247, а во 1928 година на само 735 жители. Меѓутоа благодарејќи на природниот прираст, бројот на жителите во 1940 година се качува на 1247. Општото намалување на бројот на жителите се должи на масовното иселување во прекуокеанските земји и делумно во Бугарија. Поради подоцнежните повторни страдања и иселувања, селото во 1951 останува со 720, во 1961 година со 754, во 1971 година со 479, во 1981 година со 502, а во 1991 година со 458 жители. Бројот на жителите продолжил да опаѓа и во ХХI век, па така во 2001 година селото имало 432, а во 2011 - 325 жители
Иселеништво
По масовните убиства, колежи и раселување најголемиот дел од македонското население на Загоричани се иселило во прекуокеанските земји, најмногу во Канада каде првото загоричко иселеничко помагателско друштво „Мир“ е основано уште во 1907 година, САД и Австралија и тоа уште кон крајот на XIX и почетокот на XX век за време на отоманското владеење, а има голем број иселеници и нивни потомци и во Бугарија особено после Балканските војни и Македонија по Втората светска и особено по Грчката граѓанска војна.
Ракичан
Ракичан (словенечки: Rakičan) — населба во Градска општина Мурска Собота во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Наследството на Скарлати
„Наследството на Скарлати е првиот од 27-те трилер-романи, напишани од американскиот автор Роберт Ладлам.
Резиме
Во Вашингтон, за време на Втората светска војна, се рашириле гласини дека некој елитен член на Нацистите сака да дезертира и да даде информации кои ќе ја завршат војната. Но ова дезертирање со себе го повлекло и ослободувањето на ултракласифицирано досие за наследството на Скарлати, досие чија содржина ќе уништи многу познати луѓе од Западниот свет ако излезе во јавноста Од таму, книгата не враќа наназад неколку децении, и ја раскажува приказната за еден корумпиран американски војник, неговата мајка-милијардерка и агентот кој работи за една од најмалите тајни служби во светот.
Медиумски адаптации
Познатиот продуцент на Џејмс Бонд, Алберт Р. Броколи ги купил филсмите праза кратко по издавањето на книгата. Броколи побарал од Ладлам да напише сценарио, но Ладлам не бил подготвен.Исто така, Ладлам тврдел дека Броколи сакал да направи измени во приказната.
Далтон Трамбо потоа бил договорен да го напише сценариото и работел на него до 1975 година. Режисер и продуцент на филмот требало да биде Сол Свимер, но снимањето никогаш не почнал со снимање.
Сиге Еклунд
Сигвард Виго „Сиге“ Еклунд (роден на 21 април 1974 година) е шведски романописец, ТВ продуцент и сценарист. Неговите книги биле продадени во 16 земји, а неговиот подкаст „Поткаст на Алекс и Сиге“ е најголем во Шведска со над 500.000 слушатели неделно. Тој живее во Лос Анџелес со сопругата, двата сина и ќерката.
Биографија
Сиге Еклунд е роден во Стокхолм, како син на економистот Клас Еклунд и брат на авторот, брокерот за недвижности Фредрик Еклунд, ѕвезда на ТВ-шоуто „Браво“(американска ТВ-мрежа) „Милион долари на оглас во Њујорк“. Зиге Еклунд бил исто така повторлив гостин на огласот за милион долари во Њујорк.
Има објавено пет романи во Издавачот на Алберт Бониер. Неговиот најпознат роман е „1988 година е и само што почна да паѓа снег“, автобиографска приказна за растењето како син на познат татко.
Неговиот последен роман „Во лавиринтот“ бил продаден во 16 земји, меѓу кои Франција, Германија, Кина, Бразил и Јапонија.
Тој е водител на радиото Сириус XM „Купување и продавање“ заедно со неговиот брат Фредрик Еклунд.
Освен романите, имал објавено две збирки есеи („Време“ и „Соба“, со Алекс Шулман) и една книга прозна поезија(„Малите задоволства на животот“).
Во 2004 година, тој го напишал краткиот филм Во чест на Ленарт (СВТ/СФИ) и бил ко-сценарист на шведското ТВ шоу Мажите (Канал5). Во 2008 година го создал и го водел ток-шоуто Отсутен (ТВ8), во 2010 година го продуцирал реалното шоу Некоја компанија (Канал 5), а во 2011 година го продуцирал шведското емитување на наградите на Академијата.
Во 2012 година го започнал подкастот на шведски јазик Алекс и Сигес со Алекс Шулман. Оттогаш бил најголемиот подкаст во Шведска и има освоено неколку награди („Најдобар подкаст на Шведска“ 2012-2016 година).
Во 2018 година се преселил во САД и оттогаш живее во Њујорк и Лос Анџелес.
Пачакамак
Пачакамак е археолошко наоѓалиште во Перу, кој се наоѓа околу 40 километри југоисточно од Лима во долината на реката Лурин. Наоѓалиштето е всушност комплекс на храм на сонцето и останати зданија кои биле подигнати во периодот од 800 до 1450 година, односно до инвазијата на Тавантинсују.
Во наоѓалиштето има неколку неископани пирамиди и археолозите посочуваат дека има најмалку 17 пирамиди во комплексот и добар дел од нив се уништени од врменската непогода позната како Ел Нињо. Покрај пирамидите, во близина има и гробишта и фрески во боја кои прикажуваат риби и овие се од периодот пред Инките. Вариската култура исто така во периодот од 600 до 800 година придонела при изградбата на градот. Вариските елементи се гледаат во градбите, керамиката и текстилот. По падот на Вариската култура, Пачакамак продолжил да опстојува како религиозен центар, кога биле изградени денешните зачувани зданија.
Пачакамак и околината биле организирани во политичката структура која се нарекува Ичма и оваа опстојувала до подемот на Тавантинсују. Пачакамак бил религиозен центар каде воглавно се славел богот Пача Камак. По подемот на Тавантинсују, градот и малата држава биле приклучени кон Империјата на Инките.
NGC 1958
NGC 1958 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Свети Харалампиј
Свети Харалампиј — христијански светец и маченик од 3 век.
NGC 1958
Откривање
Објектот е откриен во декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1958 е од видот GCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 25 м 30,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 50' 13".
Други поделби
Проучување на NGC 1958 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
Свети Харалампиј
Православната црква неговиот ден го чествува на 10 февруари.
Шенкендеберн
Шенкендеберн (Schenkendöbern) — општина во округот Шпре-Ниса, во Бранденбург, Германија.
Намиб
Намиб е крајбрежна пустина во јужна Африка.Според пошироката дефиниција за границите на пустината, таа е протега на повеќе од 2000 километри покрај атлантскиот брег на Намибија, но и Ангола и ЈАР. Северно почнува од јужните предели околу реката Карунџамба во Ангола, продолжува низ цела Намибија и завршува кај реката Олифантс во ЈАР. Најсеверниот дел на пустината, што е од реката Карунџамба па сè до анголско-намибиската граница е познат како пустина Мосамедес (околу 450 км во должина).Јужните делови на пустината се спојуваат во соседната пустина Калахари. Од атлантскиот брег па источно пустината постепено достигнува до 200 во внатрешноста на континетот. Годишните врнежи се од 2 мм во најпустинските предели па сè до 200 мм во некои сртови, што ја прави пустината Намиб единствена вистинска пустина во јужна Африка. Овој регион издржал пустинска и полупустинска клима во минатите 55 до 80 милиони години, што ја прави пустината најстара во светот.
Пустинската геологија се состои од ергови во близина на брегот, а во внатрешноста има расштркани планини и рамнини. Песочните дини, од кои некои се високи и до 300 метри и долги 32 километри, се вторите најголеми во светот, по тие во Бадин Џаран во Кина. Температурите покрај брегот се стабилни и се помеѓу 9 - 20 °C годишно, а ви внатрешноста варираат. Дневните летни температури поминуваат и 45 °C додека ноќе се дури и до смрзнувачки.
Намиб е скоро ненаселена од луѓе, освен некои малк населби и староседелски групи, меѓу кои Химбанци и Херерци во северниот дел, и Наманци во централниот. Поради староста, Намиб е дом на ендемски видови растенија и животни, најмногу од која било друга пустина во светот. Повеќето од дивиот свет се антроподи и други мали животни кои живеат со многу мала количина вода, а во северниот дел може да се најдат и покрупни видови на животни.
Име
Името „Намиб“ потекнува од наманскиот јазик, што во превод значи „распространето место“.
Репродуктивен систем
Постојаат машки и женски генитални органи.
Анатомија и физиологија на женските генитални органи
Гениталните органи кај жената се поделени во две групи: надворешни и внатрешни генитални органи.
Анатомија и физиологија на надворешни женски генитални органи
Надворешните генитални органи со едно име се нарекуваат Vulva, тоа се:
Венерин брег - MonsVeneri (Срамен брег)
MonsVeneri - Венерин брег (Срамен брег), се наоѓа пред симфизата. Тоа е перниче на поткожно масно ткиво. Во текот на пубертетот е покриeно со влакна. Ова перниче пред пубертетот не е изразено, а во постменопауза изчезнува.
Големи срамни усни (Labia maiora pudendi)
Големи срамни усни (Labia maiora pudendi) се два кожни набори кои напред се спојуваат во MonsVeneri, a назад во мегичката (perineum).
Мали срамни усни(Labia minori pudendi)
Малите срамни усни (Labia minori pudendi) се помали кожни набори кои се наоѓаат под големите срамни усни.
Трем на вагината (Vestibulum)
Тремот претставува триаглесто подрачје ограничено со clitoris, од страна со малите усни, а назад со френилум на усните. Во вестибулумот еден до два санитиметри по клиторисот се наоѓа надворешниот отвор на уретрата. Тоа е цевка долга три-четири сантиметри и води кон мочниот меур. Поради што е права и кратка и затоа што надворешниот отвор е многу блиску до вагината, постои можност инфекциите од вагината лесно да се пренесаат до мочниот меур.
Sceneo-канал
Sceneo-канал или одвод се отвори на две мали жлезди кои се наоѓаат покрај уретрата и лачаат секрет кој има заштитна улога.
Момичски залисток (Hymen)
Моминскиот залисток е тенка мембрана која делумно го затвора влезот во вагината сè до првиот полов однос (coitus). После тоа се раскинува (deflopatio), а неговите остатоци ги нарекуваме карункули. Постојаат повеќе видови на химен. На пр: прстенест, дводелен, решеткаст, еластичен и тврд, што особено е важно во сидската медицина.
Мегичка (Perineum)
Мегичката претставува мускулно, сврзно и масно ткиво покриено со кожа, кое се наоѓа измеѓу задните ѕидови на вагината и анусот.
Бартолиниеви жлезди
Бартолиниевите жлезди претставуваат две жлезди кои се наоѓаат во долната третина на долните усни. Лачат секрет кој има заштитна улога.
Вагина (Родница)
Вагината има цевчеста форма и се протега од хименот до грлото на матката. Предниот ѕид изнесува седум и пол сантиметри а задниот ѕид изнесува десет сантиметри. Грлото на матката го дели дното на родницата на четири дела: преден, заден и два странични. Ѕидот на родницата е изграден од три слоја: pH на вагината е кисела и спречува размножување на различни бактерии. Додерлајновите бактерии нормално живеаат во вагината и го претвораат гликогенот во млечна киселина, па затоа вагиналниот секрет е кисел. Вагината ги поврзува внатрешните генитални органи со надворешниот свет и служи за истекување на менструалната содржина. Како орган за извршување на сескуален однос. Орган преку кој се изведуваат разни вагинални и интраутерини интервенции. Во текот на бременоста вагината служи за разни интервенции(сарклаж). При раѓањето таа го сочинува мекиот дел од родилниот канал низ кој поминува плодот. Во текот на леунството исто така служи за изведување на некои интервенции.
Матка (Uterus)
Mатката претставува шуплив орган во вид на круша, сместен во средината на мала карлица, помеѓу мочниот меур напред и ректум назад. Должината е од седум до осум и пол сантиметри, нејзината тежина изнесува педесет грама. Кај матката разликуваме: Делот на вратот кој виси од вагината се вика грло на матката или portio.
Матката се состои од три слоја:
Врат или грло на матката - должината изнесува три сантиметри и е изграден од лигавица богата со жлезди кои лачат слуз, плочест епител, мазни мускулни влакна и сврзно ткиво. Надворешниот отвор на цервиксот кај жени кои не раѓале има конусен облик, а кај жени кои раѓале има цилиндричен облик. Цервиксот е богато снабден со крвни и лимфни садови, па затоа воспалителни или злоќудни процеси брзо се шират во внатрешните органи.
Јајцеводи (Tuba Uterina Falopi)
Јајцеводот е паред цевчест орган со должина од десет до дванаесеет сантиметри, кој се протега од аголот на матката до страничните делови на малата карлица. Јајце-клетката која по овулација излегува од јајникот е прифатена од јајцеводот и се носи до матката. Јајцеводот е составен од: На слободниот крај од јајцеводот се наоѓаат ресички или фимбрии кои имаат значајна улога во прифаќањето на јајце-клетките. Јајеводот е изграден од три слоја:
Јајник (Ovarium)
Јајникот претставува женска полова жлезда или гонада, е парен орган сместен под јајеводор од двете страни на матката со големина колку зелен бадем и тоа: четири сантиметри долга, два сантиметри широка и еден сантиметар дебела. До пубертетот неговата површина е мазна а во репродуктивниот период е избраздена од претходните овулации. Има беличаста боја. Јајникот има две основни финкции: 1. Репродуктивна - во него се созреваат женските полови клетки - јајце-клетки. Вака јајникот се однесува како жлезда со внатрешно лачење. 2. Вегетативна функција - лачи хормон естроген и прогестерон па се однесува како жлезда со внатрешно лачење. Кај јајникот се разликуваат: Во кората се наоѓаат јајце-клетките во различни фази од развојот. При раѓањето во кората се наоѓаат околу четирстотини примарни фоликули, а до пубертет остануваат околу триесет илијади кои почнуваат да созреваат. Од пубертет секоја година созреваат околу 13 јајце-клетки годишно, односно вкупно четирстотини до менопауза.
Хормон на жолтото тело
Жолтото тело лачи хормон прогестерон, кој спаѓа во групата на стероидните хормони. Основната материја од која се синтетизира прогестеронот е холестерол. Прогестеронот има специфично дејство за половите ограни кај жената. Прогестеронот дејствува на утерусот така што го подготвува евентуалното примање на оплодената јајце-клетка. Заедно со естрогените хормони ја зацврстуваат мускулатурата на утерусот, воеедно ја инхибираат контрактибилноста на матката.
Анатомија и физиологија на машките генитални органи
Машкиот репродуктивен систем исто како и женскиот репродуктивен систем, не е неопходен за преживување на организмот, но е неопходен за преживување на хуманата раса. Машкиот репродуктивен систем претставува една половина од неопходните органски структури за пропагација на животот. ДНК структурата се пренесува од една на друга генерација преку неселективна селекција што претставува прокреација со интордукцијата на машкиот сперматозоид и женската јајце-клетка. Со спојување на овие две клетки, се раѓа нов живот.
Машки полов орган (пенис)
Пенисот е машки полов орган чија функција е спроведување на спермата и урината и нивна ејакулација, односно екскреција надвор од организмот. Тој е сместен над тестисите, а под карличната симфиза. Кај малите деца пенисот не е развиен и со тек на време се зголемува, а потполно се оформува во текот на пубертотот. Просечната големина на машкиот полов орган, кај возрасен маж, во мирување е од 6 до 10 см, но максималната растегливост е различна и поединечна кај секој маж. Така на пример, за белата раса, просечната големина на пенисот во ерекција изнесува од 9 до 19 см, односно просечната растегливост е 14, 5 см, промер 4см, а опсегот на коренот на пенисот 12 см. Пенисот се состои од два дела: Телото на пенисот е изградено од три снопа на фиброзно ткиво: две идентични кавернозни тела (corpus cavernosus), кои се поставени непосредно еден до друг на задната страна на телото на пенисот, и едно спонгиозно ткиво (cospus spongiosum) кое е поставено меѓу нив на предната страна. Кавернозното тело се полни со крв при сексуално возбудување и доведува до ерекција на пенисот. Спонгиозното ткиво на својот крај се зголемува, добива топчеста форма и ја формира главата на пенисот. Овие два вида на ткива го градат еректилното тело на пенисот. Главата на пенисот е препокриена со двоен кожен набор (препуциум). Препуциумот е подвижен и лесно може да се повлече на назад и да ја ослободи главата на пенисот. Во ерекција, препуциумот се повлекува од главата на пенисот. Низ средината на спонгиозното ткиво минува надворешниот мочен канал (уретра) кој завршува со отвор на врвот на главата на пенисот (meatus). Низ мочниот канал минува мочката при мочањето, како и семената течност при ејакулацијата.
Анхалт-Битерфелд
Историја
Овој округ бил основан со спојување на поранешните окрузи Битерфелд, Кетен и голем дел од Анхалт-Цербст, како дел реформата во 2007.
Брит Екланд
Брит Екланд (родена Брит-Мари Еклунд; 6 октомври 1942) е шведска глумица и пејачка. Екланд станала позната преку ноќ во 1964 година, по бракот со глумецот Питер Селерс. Таа се појавила во бројни филмови во текот на 1960-ти и 1970-ти години, вклучувајќи и улоги во на Вилијам Фриедкин Ноќта кога го нападнале Минск (1968), Митралез Мекејн (1969) и британскиот филм на криминал Земи го Картер (1971), со што станала филмски секс симбол. Таа исто така глумела во британскиот хорор филм Азил (1972), британскиот култен хорор филм Платен човек (1973) и се појави како Бонд девојка во Човекот со златен пиштол (1974).
Ран живот
Екланд е родена како Брит-Мари Еклунд во Стокхолм во семејство на Мај Брит, секретарка, и Свен Аксел Еклунд, кој водел луксузна продавница за облека во Стокхолм и бил капитен на шведската државна репрезентација за карлинг. Мајката на Екланд умрела од Алцхајмерова болест во 1980-ти, што имало големо влијание врз неа.
Екланд пораснала со тројца помали браќа и рекла дека имала прекумерна тежина во поголемиот дел од нејзиното детство: „Бев многу тешка. Боже, имав брутален изглед. Секогаш се трудев да бидам смешна за да го надоместам фактот дека сум дебела и грда.“ Како тинејџерка, Екланд го напуштила училиштето за да патувала со една театарска дружина и била забележана во кафуле додека била во Италија од агент за таленти кој ја испратил во Лондон на аудиција за филмови.
Рани улоги: 1960–1970 година
Екланд ја започнала својата кариера со неколку делови и непотврдени улоги, вклучувајќи ја и нејзината прва улога на екранот во Војнички блуз (1960). Ова било проследено со мал спореден дел во Среќните крадци (1960). Таа имала мали улоги во шведските филмови Летото е кратко (1962) и Тој беше со мене (1963), пред да ја добие својата прва голема споредна улога во вестерн филм на Џорџ Маршал (1964).
Во 1964 година, таа се појавила во божиќниот телевизиски филм Песна за уште еден Божиќ со нејзиниот тогашен сопруг, Питер Селерс. Глумела во низа италијански филмови, „Митралез Мекејн“ (1969), „Заговорници“ (1969) и како Антигона во „Канибали“ (1970).
Секс симбол и хорор улоги: 1971–1988 година
Во 1971 година, таа била избрана за водечка дама во криминалистичкиот филм Земи го Картер, заедно со Мајкл Кејн, кој цврсто ја етаблирал како русокоса бомба. Во 1970-ти, Екланд играла и во неколку хорор филмови, вклучувајќи го и Она што го видел ѕиркачот (1972) како вознемирена невеста; адаптацијата на Агата Кристи Бескрајна ноќ (1972), во улога на пријател и придружник на американска наследничка; и во антологискиот филм Азил (1972) заедно со Шарлот Ремплинг. Нејзината најиконична хорор улога е во култниот хорор филм „Плетен човек" од 1973 година, во кој таа играла паганска селанка и заводничка; сепак, нејзиниот глас бил синхронизиран во филмот за да го прикрие нејзиниот шведски акцент.
Имала улоги во трилерот Крајната возбуда (1974) и британската драма Бакстер! (1973). На телевизија, таа била избрана во ТВ филмот „Човекот од шест милиони долари“ (1973) наспроти Ли Мејџорс. Следната истакната улога на Екланд дошла кога ѝ било доделена улогата на главна Бонд девојка, Мери Гуднајт, во филмот за Џејмс Бонд Човекот со златен пиштол (1974), за кој добила мешани критики, но го продолжила статусот на Екланд како секс симбол. Таа играла во комедијата Ројал Флеш, која била опишана како „можеби нејзино најдобро дело на екранот“.
Екланд, исто така, портретирала биографски ликови, како што бил оној заснован на реалната глумица Ени Ондра (сопругата на боксерот Макс Шмелинг) во телевизискиот филм Прстен на страста (1978). Екланд глумела и во хорор филмовите Клубот чудовишта (1980) и Сатановата љубовница (1982).
Екланд имала споредни улоги во независни филмови и се појавила во комедијата „Одмор на братство“ (1985 година), по што следувала улога во филмот „Месечина во Шкорпија“ (1988) и како проститутка Мариела Новотни во играниот филм „Скандал“ (1989 година).
Театар и телевизија: 1989-денес
Таа гостувала во различни телевизиски серии, вклучително и во популарната серија Супербој, глумејќи вонземјанин преправен како Лара, биолошката мајка на Супербој, за време на втората сезона на серијата во 1990 година. Екланд објавила книга за убавина и фитнес, Сензуална убавина: како да ја постигнете (1984), проследена со видео за фитнес во 1992 година. Во телевизиската серија на БиБиСи Ги сакам 70-тите (1999) таа ја водела епизодата од 1971 година во чест на нејзината улога како „Ана“ во филмот Земи го Картер. Подоцнежната кариера на Екланд главно се состоела од театар и телевизија, а нејзината последна улога во игран филм била во Децата (1990). Таа се појавила на сцената како член на глумечката екипа во Пепелашка во Регент театарот, Стоук-он-Трент во декември 1999 година и јануари 2000 година. Таа, исто така, се појавила во Живо мрзливи стари жени, учествувала во декември 2007 година во шведското реално шоу Ѕвездите на замокот заедно со Питер Стормаре. Таа се појавила како гостинка во британското дневно телевизиско шоу Лабави жени, во јануари 2008 година.
Од декември 2008 до јануари 2009 година, Брит Екланд глумела во Пепелашка во театарот Шо во Лондон. Таа ја извела песната Мојот принц оригинално снимена од Лара Пулвер на албумот ''Првиот чин – Песни од мјузиклите на Александар С. Берманж.''
Екланд била една од домаќинките на Шведски холивудски жени на ТВ3 во текот на сезоната 2013 година. Во 2010 година, Екланд учествувала во реалното ТВ шоу Јас сум славна личност... Извади ме одовде! каде што била четврта што била изгласана. За време на програмата, таа развила блиски односи со Стејси Соломон и Најџел Хејверс, додека станала непријателка на Џилијан МекКит. Таа учествувала на Ајде да танцуваме 2018 година емитувана на ТВ4. Таа била првата што била елиминирана на 30 март и се пласирала на 11-то место.
Врски и семејство
Екланд станала позната преку ноќ како резултат на нејзината виорна романса и брак од 1964 година со англискиот глумец и комичар Питер Селерс, кој ја запросил откако ја видел нејзината фотографија во весникот, а потоа се сретнале во Лондон. Таа била со него откако тој доживеал серија срцеви удари набргу по нивниот брак. Екланд била маќеа на децата на Селерс, Сара и Мајкл (кој починал од срцев удар на приближно иста возраст како и неговиот татко). Во јануари 1965 година ја добиле ќерката Викторија. Двојката снимила три филма заедно - Песна за друг Божиќ (1964), По лисицата (1966) и Бобо (1967) - пред да се разведат во 1968 година.
Анхалт-Битерфелд
Градови и општини
Округот Анхалт-Битерфелд се состои од следниве општини:
Брит Екланд
Врски и семејство
Во јуни 1973 година, Екланд го добила синот Николај Адлер, со продуцентот Лу Адлер.
Таа, исто така, имала многу публикувана романса со рок ѕвездата Род Стјуарт; го запознала во 1975 година преку Џоан Колинс и живееле заедно повеќе од две години, при што Екланд се откажала од кариерата за да се фокусира на врската.
Од 1979-1981 година, таа се забавувала и се верила со пејачот Фил Луис.
Во 1984 година, на 42-годишна возраст, се омажила за тапанарот Слим Џим Фантом, кој бил 19 години помлад од неа, имал 23 години. Тие го добиле синот Томас Џеферсон (роден во 1988 година). Се развеле во 1992 година.
Наследство
Во 1980 година, била објавена нејзината најпродавана автобиографија, Вистинска Брит.
Во 2004 година, Екланд била портретирана од Шарлиз Терон во Животот и смртта на Питер Селерс. Таа ја придружувала Терон на Канскиот филмски фестивал, каде што станала многу емотивна кога го видела филмот.
Во филмот од 2018 година Мојата вечера со Ерве, Екланд била портретирана од Хелена Матсон.
Репродуктивен систем
Сексуална функција
При сексуалното возбудување, крвните садови на пенисот се исполнуваат со крв, што доведува до ерекција (укрутување) на полниот орган, со што се овозможува полов однос, односно пенетрација. Мажите за време на сексуалното возбудување, со два ускладени независни рефлекси остваруваат празнење (емисија) и потоа исфрлање на семената течност (ејакулација), а мускулните стегања во пенисот доведуват до оргазам. Остварувањето на половиот акт кај мажот е главно под нервна контрола. Во главата на пенисот се наоѓа богат сплет од чувствителни нервни влакна, кои при сексуално возбудување и допир испраќаат импулси до централниот нервен систем преку ’рбетниот мозок.. Со тоа се постигнува ерекција и можност за полов акт. Такви, сексуални нервни импулси, се испраќаат и од деловите близу до пенисот. Најчести заболувања на пенисот се:
Семеник (Testis)
Семеник (епидидимис) е дел од надворешните машки полови органи, сместен во скротумот (мошник) заедно со тестисот. Има облик на цевка, долга од 3 до 5 м, која е совиткана и служи за пренос на машките полови органи до простата, а потоа и надвор од телото. Анатомски има 3 дела:
Функција на тестисите
Основната функција на тестисите е производство на хормонот тестостерон. Нормално е еден тестис да биде на пониско ниво (обично левиот). Ова се должи на разликите во васкуларната и анатомската структура на левата и десната страна на скротумот и тестисите.
Пасеменик
Пасеменикот претставува парен издолжен орган налегнат на горниот дел од тестисот. Составен е од еден долг извиен каналкој ги одведува сперматозоидите.
Семена кесичка(vesicula seminalis)
Семена кесичка(vesicula seminalis), претставува парен орган. Сместен пред дебелото црево, а под мочен меур. Изводниот канал од кесичката се спојува со семеводот. Жлездите од семената кесичка лачаат секрет кој влегува во состав на семената течност - сперма.
Состав на сперматозоидите(сперма)
Спермата е составена од сперматозоиди, секрет од жлездите на пасеменикот, семеводот, семените кесички од простата и булбоуреталните жлезди. Сперматозоидот се состои од: Во главата на сперматозоидот се наоѓа јадро во кое е сместен материјалот потребен за оплодување. Предниот дел од главата е наречен акрозом. Во акрозомот се наоѓаат протолитични ензими со кои се врши разградба на обвивките од јајце-клетката. Телото и опашката на сперматозоидите се одговорни за движење.
Семевод(ductus deferens)
Семеновод е дел од внатрешните машки полови органи. Има форма на тенка цевка (пречник околу 0,3 до 0,5 мм) и ги поврзува тестисот и простата. Анатомски се дели на 4 топографски дела:
Машка мочна цевка(urethra masculina)
Машка мочна цевка претставува уринарен орган. Нејзината должина изнесува од 16 до 18 санитметри. Околу машката мочна цевка се наоѓа напречно пругаст мускулен свингтер. Уретрата завршува со едно проширување на главичката од пенисот.
Простата
Простата претставува жлездено мускулен орган налик на костен. Простата се наоѓа под мочниот меур. Преку неа поминува уретрата и нефрлувачките канали.Булбоуреталните жлезди се прилепени за уретрата каде што го излачуваат својот секрет.
Врицен
Врицен (Wriezen) — град во округот Меркиш-Одерланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на 11 километри југоисточно од Бад Фрајенвалде.
Жофре Журдрен
Жофре Журдрен (роден во Париз на 4 февруари 1986 година) — француски фудбалер, голман.
Тумба (Брњарци)
Тумба — археолошко наоѓалиште кај скопското село Брњарци, Општина Гази Баба. Претставува населба од неолитот.
Земјотресот во округот Сконе во 2008
Земјотресот во округот Сконе во 2008 година се случил во 06:20 часот по средноевропско време (05.20 UTC) на 16 декември и го опфатил јужниот дел на Шведска и источните делови на Данска. Епицентарот бил 5 км југозападно од Сјобо и 60 км источно од Малме. Земјотресот се сметал за „умерено силен“ со моментална магнитуда пресметана на 4,2–4,3. Силно тресење било забележано нашироко во Шведска од Сконе до Естерјетланд, во Данска и во северна Полска. Регионот Сконе бил познат по екстремно ниската сеизмичка активност, со само три мали земјотреси (секој помал од 2,8) кои биле откриени помеѓу 1970 и 2008 година и само 14 земјотреси од 1375 година. Патиштата во Шведска и Данска биле пријавени со пукнатини, но истрагата не утврдила дали некои биле предизвикани од земјотресот.
Тумба (Брњарци)
На 1 км јужно од селото, на површина од 0,50 хектари се среќаваат фрагменти од керамички садови, кремени и камени орудија, како и поголеми фрагменти од куќен лепеж.
Александар Георгиевски
Александар Георгиевски е градоначалник на Општина Илинден избран на локалните избори во 2021 од страна на ВМРО-ДПМНЕ.
Тој е роден во јули, 1984 година, во Скопје. Дипломирал на Правниот факултет „Јустинијан Први” при Универзитет „Св. Кирил и Методиј” во Скопје и се стекнал со звање Дипломиран политиколог. Магистрирал на Факултетот за политички науки при Универзитет „ФОН” во Скопје во 2013 година, на насока Европска и меѓународна политика и дипломарија.
Георгиевски има професионално искуство во повеќе државни институции при што од 2008 до 2014 година работел во Министерството за надворешни работи и Министерството за правда, како и во Агенцијата за странски инвестиции и промоција на извозот како помошник раководител на Сектор за услуги на инвеститори.
Од 2015 година преминува во Министерството за труд и социјална политика кадешто од 2015 до 2017 година е раководител на Секторот за европски интеграции и меѓународна соработка, додека од 2017 година до октомври 2021 година бил раководител на Секторот за стратешко планирање.
На локалните избори во 2013 година за прв пат е избран за советник во општина Илинден, а од 2017 до октомври 2021 година ја извршувал функцијата претседател на Советот на општина Илинден.
Центар Гајдар Алиев
Центар „Гајдар Алиев“ — градежен комплекс во Баку, Азербејџан проектиран од од познатата  ирачко-британскиот  архитекта Заха Хадид којшто е познат по за својата карактеристична архитектура  со  заоблени  форми и остри агли. Тоа е комплексен објект, кој вклучува конгресен  центар, музеј, изложбени сали и канцеларии за администрацијата. Проектот е изработен во 2007 година. Тој е еден од најубавите симболи на градот Баку. Во 2014 година, тој бил прогласен за најдобар архитектонски  објект во светот, при што ја добил наградата Дизајн на годината за 2014 година.
Историја
Центарот има за цел да ги промовира јазичните и културните вредности на Азербејџан. Вкупната површина на зградата е околу 100.000 квадратни метри, од кои половина се сали и друг наменски простор, а другата половина се скалила и пешачки површини. Во зградата практично нема прави линии.
Архитектура
Во принцип, објектот, содржи два меѓусебно поврзани системи: бетонска конструкција која е поврзана со единечна. За да се пополнат големи простории кои немаат потпори, во градежниот систем се  вградени вертикални испусни елементи. Структурата на фармата ја претвора зградата во монументална  модерна скулптура и  за разлика од првично планираната челична конструкција, таа се преобразува во специфично апстрактно геометриска структура со таканаречените органски архитектонски елементи. Главен материјал во фасадата и воопшто целиот објект е стакло врамено во метални рамки, со што објектот има транспарентност и рефлективност кон околината. Бојата на целата надворешна површина и внатрешноста е бела. Белата боја симболизира светла иднина и благодарение на оваа светлосна боја ги истакнува поединечните елементи на зградата. На територијата на комплексот има и вештачко езеро.
Аркус косеканс
Аркус косеканс – функција инверзна на функцијата косеканс.
Формули
Формули кои се поврзани со аркус косеканс:
Извод
Изводот на аркус косеканс е:
Претставување во форма на интеграл
Претставена во форма на интеграл аркус косеканс е:
Претставување во форма на бесконечна сума
Претставена во форма на бесконечна сума аркус косеканс е:
Меѓународна година на младите
Во декември 2009 година, Генералното собрание на Обединетите нации ја донело резолуцијата 64/134 со која годината што започнува на 12 август 2010 година е прогласена за Меѓународна година на младите.
Резолуцијата ги повикува владите, граѓанското општество, поединците и заедниците ширум светот да ги поддржат активностите на локално и меѓународно ниво за одбележување на настанот. Младинските организации, владите и граѓанското општество се охрабруваат да организираат активности што промовираат зголемено разбирање на важноста и придобивките од младинското учество во сите аспекти на општеството, како и оние што ги поддржуваат младите да ја посветат својата енергија, ентузијазам и креативност кон развојот и унапредување на меѓусебното разбирање. Ги охрабрува младите да се посветат на поттикнување на напредок, вклучително и постигнување на Милениумските развојни цели на ООН (МРЦ) кои сакаат да намалат низа социјални несоодветности, почнувајќи од екстремна сиромаштија и глад до смртност кај мајки и новороденчиња до недостаток на пристап до образование и здравствена заштита, сè до 2015 година.
Тема: Дијалог и меѓусебно разбирање
Под темата „Дијалог и меѓусебно разбирање“, резолуцијата има за цел да поттикне дијалог и разбирање меѓу генерациите и да ги промовира идеалите за мир, почитување на човековите права и слободи и солидарност.
Земјите-членки на Обединетите нации
Во својата резолуција 64/134, Генералното собрание на ООН донело одлука „да се организира под покровителство на Обединетите нации светска младинска конференција како врв на годината“ и го покани „Претседателот на Генералното собрание да спроведе отворени информативни консултации со Земјите-членки со цел утврдување на модалитетите на конференцијата, која треба да се финансира од доброволни прилози“.
Во април 2010 година, Н.Е. г-дин Џон-Франсис Регис Зинсу, постојан претставник на Република Бенин, се согласил да служи како олеснувач за консултациите за организацијата на конференцијата што се одржала во 2011 година. Консултациите на Генералното собрание започнале во мај 2010 година.
Систем на Обединетите нации
Покрај конференцијата на ООН за млади, ООН ги координирале своите напори за одбележување и промовирање на Меѓународната година на младите. Меѓуагенциската мрежа на Обединетите нации за развој на младите ги координирала активностите на системот на ООН за Меѓународната година на младите, а Програмата за млади на ООН ги предводела овие напори. Меѓуагенциската мрежа на Обединетите нации за развој на млади работи на зголемување на делотворноста на работата на ООН во развојот на младите преку зајакнување на соработката и размената меѓу сите субјекти на ООН кои работат на млади.
Членовите на мрежата го усвоиле Рамковниот пристап на ООН за Меѓународната година на младите во февруари 2010 година, за да обезбедат конкретна рамка за колективни напори и да ги постават стратешките цели за годината. Рамката идентификува три клучни цели и обезбедува специфични активности од суштинско значење за спроведување на целите, а тоа се:
1. Создавање свесност: зголемена посветеност и инвестициите во младите
2. Мобилизирање и ангажирање: зголемување на младинското учество и партнерства
3. Поврзување и градење мостови: зголемување на меѓукултурното разбирање кај младите
Напредокот постигнат во текот на годината ја поставил основата за понатамошна работа во развојот на младите, вклучително и имплементација на Светската програма за акција за млади и постигнување на Милениумските развојни цели. Рамката била дистрибуирана до системот на ООН, вклучително и до регионалните комисии и тимовите на земјите. Организациите што ја слават годината биле поканети да ја користат Рамката за да ги водат своите активности.
Историја на младите во Обединетите нации
Во 1965 година, земјите-членки на Обединетите нации први признале дека придонесот на младите - дефиниран од Обединетите нации како лица на возраст помеѓу 15 и 24 години - е од суштинско значење за развојот на општеството кога тие ја одобрувале „Декларацијата за унапредување меѓу младите на идеалите за мир, взаемно почитување и разбирање меѓу народите“ .
Дваесет години подоцна, Генералното собрание ја забележало 1985 година како „прва меѓународна младинска година: учество, развој и мир“. Во 1995 година, земјите-членки ја зајакнале својата посветеност кон младите со усвојување на „Светската програма за акција за млади (WPAY)“, која обезбедува рамка за политики и практични упатства за национално дејствување и меѓународна поддршка за подобрување на состојбата на младите преку зголемување на нивните пристап до можности за конструктивно учество во општеството.
Во 2007 година, Генералното собрание се проширило во однос на WPAY со усвојување на дополнителни проблематични области, со што вкупно биле достигнати петнаесет области со приоритетен фокус: образование, вработување, глад и сиромаштија, здравје, животна средина, злоупотреба на дрога, малолетничка деликвенција, активности за слободно време, девојчиња и млади жени, учество, глобализација, информатички и комуникациски технологии, ХИВ/СИДА, млади и конфликти и меѓу-генерациски односи.
Национално ниво
Меѓународните години вообичаено се слават на национално ниво и ги водат Националните комитети, обично се состојат од владини субјекти како што се Министерството за млади или Министерството за образование, Национални младински совети, граѓански организации, претставници на системот на ООН и други релевантни чинители.
Кредити на населението
Кредити на населението (англиски: household credits, household loans) претставуваат финансиски средства кои банките и другите финансиски институции им ги позајмуваат на поединците и домаќинствата. Овие кредити се јавуваат во различни видови и се наменети за финансирање на тековната потрошувачка, за купување трајни потрошни добра, како и за домување. Во основа, овие кредити може да се поделат во две групи: потрошувачки кредити (consumer loans) и станбени кредити (mortgages).
Потрошувачки кредити
Потрошувачките кредити им служат на поединците и домаќинствата за финансирање на тековната потрошувачка и за купување трајни потрошни добра. Тие ги опфаќаат сите кредити одобрени на населението, освен станбените кредити. Потрошувачките кредити можат да се групираат на различни начини: според намената, начинот на отплата, рочноста, валутата итн. Така, банките одобруваат денарски кредити, кредити со валутна клаузула и девизни кредити. Понатаму, некои кредити се со рок на достасување до една година, а други се долгорочни. Од гледна точка на отплатата на кредитите, разликуваме кредити кои се отплаќаат наеднаш и кредити со отплата во периодични рати (ануитети).