cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дигитална курација
Поврзани поими
Курацијата на податоците е друг термин што често се користи наизменично со дигиталната курација, меѓутоа, општата употреба на двата поима се разликува. Додека „податоците“ се повеќе сеопфатен термин што може да се користи генерално за да означи што било снимено во бинарна форма, терминот „курација на податоци“ е најчест во научниот јазик и обично се однесува на акумулирање и управување со информации во однос на процесот на истражување. Истражувањата за образование водени од податоци бараат улога на професионалец во информациите постепено да ја развиваат традицијата на дигитална услуга до курацијата на податоците, особено при управувањето со податоците за дигиталното истражување. Значи, додека документите и другите дискретни дигитални средства се технички подмножество на поширокиот концепт на податоци, во контекст на наука, народно кажано дигиталната курација претставува поширок преглед на одговорностите отколку курацијата на податоците заради нејзиниот интерес за зачувување и додавање вредност на дигитални средства од секаков вид.
Стапка на создавање на нови податоци и множества на податоци
Заради тоа што цената постојано се намалува и заради зголемената распространетост на целосно нови категории технологија доаѓа до брзо растечки проток на нови групи на податоци. Ова доаѓа од добро воспоставени извори како што се бизнисот и владата, но овој тренд е воден и од новите стилови на сензори кои се вметнуваат во повеќе области од современиот живот. Ова особено се однесува на потрошувачите, чие производство на дигитални средства веќе не е исфрлено строго за да работи. Потрошувачите сега создаваат поширок опсег на дигитални средства, вклучувајќи видеа, фотографии, податоци за локација, набавки и податоци за следење на фитнес и ги споделуваат во пошироки опсези на социјални платформи.
Дополнително, напредокот на технологијата воведе нови начини на работа со податоци. Неколку примери за ова се меѓународни партнерства што користат астрономски податоци за создавање „виртуелни опсерватории“, и слични партнерства исто така ги искористуваат податоците што произлегуваат од истражувањето на Големиот хадронски судир во ЦЕРН и базата на податоци за белковинските структури во Банката за белковини.
Еволуција и застарување на форматот на складирање
За споредба, архивирањето на аналогните средства е особено пасивно по природа, честопати ограничено на едноставно обезбедување соодветна средина за складирање. Дигиталното зачувување бара поактивен пристап. Денешните артефакти од културно значење се особено минливи по природа и склони кон застарување кога се менуваат социјалните трендови или зависните технологии. Оваа брза прогресија на технологијата повремено ја прави неопходна миграцијата на дигиталните средства од еден формат на податотека во друг, со цел да се ублажат опасностите од застареност на хардверот и софтверот, што ќе го направи средството неупотребливо.
Потценување на трошоците за труд кај луѓето
Современите алатки за планирање на програмата честопати ја потценуваат количината на човечки трошоци за труд потребни за соодветна дигитална курација на големи колекции. Како резултат, проценките на трошоците и придобивките честопати претставуваат неточна слика и за обемот на вклучената работа и за вистинските трошоци за институцијата и за успешните резултати и за неуспесите.
Концептот на цена во бизнисот би бил поочигледен. Различни деловни системи работат за секојдневно работење. На пример, системите за човечки ресурси се занимаваат со вработување и платни списоци, системите за комуникација управуваат со внатрешна и надворешна е-пошта, а системите за администрација управуваат со финансии, маркетинг и други аспекти. Сепак, деловните системи во институциите не се дизајнирани за долгорочно зачувување на информациите првично. Во некои случаи, деловните системи се ревидираат за да станат дигитални системи за курирање за зачувување на информациите за трансакциите, поради разгледување на трошоците. Пример за деловни системи се апликациите за управување со содржини на претпријатија (ECM), кои ги користат назначени групи луѓе, како што се деловни директори, клиенти за управување со информации што ги поддржуваат клучните процеси организациски. На долг рок, трансферот на дигитална содржина од апликациите на ECM во апликациите за дигитална курација (DC) би бил тренд кај големите организации на домашен или меѓународен план. Подобрувањето на моделите на достасување на ECM и DC може да додаде вредност на информациите што бараат намалување на трошоците и широка употреба за понатамошна измена.
Стандардизација и координација помеѓу институциите
Отсуството на координација во различни сектори на општеството и индустријата во области како што се стандардизација на семантички и онтолошки дефиниции, и во формирање партнерства за правилно управување со средствата резултираше во недостаток на интероперабилност меѓу институциите и делумно разградување на дигитална куративна пракса од гледна точка на обичниот корисник. Пример за координација е Отворен архивски информативен систем (ОАИС).
Референтниот модел ОАИС им овозможува на професионалците и на многу други организации и поединци да придонесат во отворените форуми на ОАИС за развој на меѓународни стандарди на архивски информации за долгорочен пристап.
Дигитализација на аналогни материјали
Курацијата на дигиталните објекти не е ограничена на строго родени-дигитални средства. Многу институции се вклучија во монументални напори да ги дигитализираат аналогните фондови во обид да го зголемат пристапот до нивните колекции. Примери за овие материјали се книги, фотографии, мапи, аудио записи и многу повеќе. Процесот на претворање на печатените ресурси во дигитални колекции е епитомизиран до одреден степен од библиотекарите и сродните специјалисти. На пример, за Центарот за дигитална курација се тврди дека е „водечки светски центар за експертиза во курацијата на дигитални информации“ кој им помага на високообразовните институции за истражување при вакви конверзии.
Нови претставителни формати
За некои теми, знаењето е отелотворено во форми што не биле погодни за печатење, како на пример, како е тешко да се кодира кореографијата на танцот или движењето на квалификувани работници или занаетчии. Се развиваат нови дигитални пристапи како што се 3Д холограми и други компјутерски програмирани изрази.
Поврзано со математика, се чини можно да се развие нов заеднички јазик што би изразувал математички идеи на начини што можат дигитално да се складираат, да се поврзат и да станат достапни. Глобалната библиотека за дигитална математика е проект за дефинирање и развој на таков јазик.
Пристапност
Способноста на наменетата корисничка заедница да пристапи до самото складиште е од еднаква важност како и сите претходни кураторски задачи. Ова мора да ги земе предвид не само форматот и преференциите на комуникацијата на корисничката заедница, туку и разгледувањето на заедниците кои не треба да имаат пристап од разни правни или приватни причини.
Одговори на предизвиците
Информациите, особено во библиотеките, архивите и музеите, значително треба да придонесат во знаењето за новите достапни технологии. Традиционалното образование за постдипломски студии не е доволно за да се задоволи тоа барање; програма за обука на тековните службеници во културното складиште би била ефикасен додаток за тоа барање, како што се професионални работилници и MOOC (масовно отворени курсеви преку Интернет) во курацијата и управувањето со податоците.
Меѓународната конференција за дигитална курација (ИДЦЦ) е основан годишен настан од 2005 година, со цел да соработува со поединци, организации и институции кои се соочуваат со предизвици, да го поддржуваат развојот и да разменуваат идеи во оваа област.
Меѓународниот весник за дигитална курација (IJDC) е администриран од уредничкиот одбор на IJDC, вклучувајќи го и главниот уредник, центарот за дигитална курација (DCC) и нејзините членови. IJDC се посветува да обезбеди научна платформа за споделување, дискутирање и подобрување на знаењето и информациите за дигиталната курација во светската заедница. IJDC има два вида на поднесување под упатствени упатства, кои се рецензирани трудови и општи написи засновани на оригинално истражување, теренски информации и релевантни настани во дигиталната курација. IJDC го објавува Универзитетот во Единбург за Центарот за дигитална курација во електронска форма двапати годишно. Отворениот пристап за јавноста поддржува знаење што може да се разменува во дигиталната курација ширум светот.
Пристапи
Постојат многу пристапи кон дигиталната курација кои еволуирале со текот на времето како одговор на променливиот технолошки пејзаж. Два примери за ова се чиста курација и канализација.
Чистата курација е пристап кон дигиталната курација каде кураторните активности се тивко интегрирани во нормалниот тек на работа на оние што создаваат и управуваат со податоци и други дигитални средства. Зборот чиста се користи за да се нагласи лесната и практично транспарентна природа на овие активности на курацијата. Терминот чиста курација е измислен од Алистер Мајлс во проектот ImageStore, и проектот SCARP на Центарот за дигитална курација во Велика Британија. Пристапот зависи од тоа што кураторите имаат близок контакт или „потопување“ во работните практики на творците на податоци. Пример е студија на случај на истражувачка група за невровизуелизација од Whyte и останатите, која истражувала начини за градење на неговиот дигитален курациски капацитет околу учењето на стилот на учење на истражувачите за невровизуелизација, преку кои тие споделуваат пристап до збирките на податоци и повторна употреба на експериментални процедури.
Слична идеја е курацијата на изворот што се користи во контекст на лабораториските системи за управување со информации LIMS. Ова се однесува поконкретно на автоматско снимање на метаподатоци или информации за податоци во моментот на фаќање, и е развиено за примена на семантички веб-техники за интеграција на лабораториските системи за инструментација и документација.
Чистата курација и курацијата од изворот може да се контрастираат со пост хок дигиталното зачувување, каде што се започнува проект за зачувување на колекција на дигитални средства што се веќе создадени и се надвор од периодот на нивната примарна употреба.
Канализацијата е курација на дигиталните средства на мрежата, честопати од страна на брендовите и медиумските компании, во континуиран проток на содржина, претворајќи го корисничкото искуство од интерактивен медиум „потпреме напред“, во пасивен медиум на позадината. Курацијата на содржината може да ја изврши независна трета страна, која избира медиуми од кој било број продавници на барање од целиот свет и ги додава во плејлистата за да понуди дигитален „канал“ посветен на одредени теми, теми или интереси така што крајниот корисник би видел и / или слушнал постојан прилив на содржина.
IC 1135
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1135 се споменува и како NGC 1509, MCG -2-11-13, MK 1079, NPM1G -11.0150, IRAS 04015-1118.
Откривање
Објектот е откриен на 16 декември 1897 година од страна на Гијом Бигурдан.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 3 м 55,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -11° 10' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на IC 1135 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14393.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Рошфорт
Аигуили де Рошфорт (4.001 м) е планина во масивот Мон Блан во Франција и Италија. Врвот лежи на областа Рошфор помеѓу Дент ду Жеант и Грандес Жорас и обично се искачуваат за време на траверс по гребенот.
Првото искачување е на врвот го направи Џејмс Еклс и водичите Алфонс и Мишел Пајо на 14 август 1873 година.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Врбјани
'''Св. Петар и Павле''' — црква во охридското село Врбјани, Општина Дебрца. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Храмот е сместен на 500 м источно од селото и изграден врз темелите на постара црква. Во апсидата са вградени бигорни камења од постариот храм, а наоколу има стари гробови. Во храмот има два натписа — едниот во три дена на северниот ѕид вели дека камен-темелникот е поставен на 1 април 1938 година, а вториот на западниот ѕид вели дека црквата живописана од дебарскиот зограф Јордан Доневски.
Партија за целосна еманципација на Ромите
Партија за целосна еманципација на Ромите — политичка партија која ги претставува Ромите во Македонија. Партијата е основана на 12 август 1990 од страна на Фаик Абди. По парламентарните избори во 1990, Абди станал првиот пратеник од ромска националност во македонското Собрание. Во периодот помеѓу 1994 и 1998 година, ПЦЕР имала двајца пратеници: Фаик Абди и Амди Бајрам. Партијата во периодот 1998–2011 дејствувала вонпарламентарно, сѐ до влегувањето на Самка Ибраимовски во Собранието како дел од коалицијата предводена од СДСМ. Ибраимовски е трет и актуелен претседател на партијата. Дел од членството на ПЦЕР во 2016, предводено од генералниот секретар Мемедов, ја напуштило партијата за да влезе во коалиција предводена од ВМРО-ДПМНЕ. На парламентарните избори во 2020 година, партијата учествувала во коалиција предводена од СДСМ.
Потрагата по Немо
Потрагата по Немо (англиски: Finding Nemo) — американски анимиран филм од 2003 год. Филмот во САД почнал да се прикажува на 30 мај 2003 и во првиот викенд на прикажување заработил 70 милиони долари, што дотогаш била рекордна заработка за еден анимиран филм, а година дена подоцна рекордот го освоил Шрек 2, заработувајќи 108 милиони долари. Во март 2004, Потрагата по Немо бил меѓу десетте филмови со најголема заработка на сите времиња, заработувајќи 850 милиони долари во цел свет.
Содржина
Филмот ја раскажува приказната за рибата клаун по име Марлин. Заради несреќата која му ја убила жената и сите деца освен Немо, грижата на Марлин за својот единствен син е претерана, што го поттикнува Немо да отплива во длабочините во намера да му докаже на неговиот татко дека таму нема никакви опасности. Меѓутоа, го ловат ронилци кои се спуштаат со бродот и завршува во аквариум за забна ординација во Сиднеј. Марлин оди во потрага по Немо, а ја сретнува и заборавната сина танг риба по име Дори, која одлучува да тргне заедно со него. Марлин е присилен на одењето во непознатиот и опасниот свет во кој не е ни како во сон што го замислувал, а Дори му помага да сфати дека бил престрог спрема неговиот син. Немо во меѓувреме со уште неколку риби се наоѓа во аквариумот во забна ординација, каде се обидуваат да смислат начин како да дојдат до блискиот океан. Гил, главната риба во аквариумот, тогаш тоаѓа на идеја да стави зрно во филтерот за прочистување, како забарот во текот на чистењето на нечистотиите да ги стави во пластична вреќа покрај прозорот со кој би можеле да се доближат до океанот. Немо со многу маки успева во тоа, но забарот следното утро гради модерен филтер без да ги вади рибите од аквариумот. Марлин и Дори на својот пат наидуваат на бројни проблеми, и мора да се соочат со медузите и големиот кит. Меѓутоа, тие наоѓаат на група желки кои патуваат спрема Сиднеј, и одлучуваат да ги следат и да стигнат до својата цел.
Гласовни улоги
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Палата Џинори
Палатата Џинори е палата во стилот на ренесансата во Виа де Џинори 11 во Квартиери Сан Џовани во градот Фиренца, Италија.
Историја
Палатата била изградена околу 1516-1520 од Карло Џинори, со дизајни припишани на Бачо д'Агноло. Задната фасада на палатата, на Виа Стуфа, била обновена во 1690-1701 година под водство на архитектот Лоренцо Мерлини и Антонио Марија Фери, кои помогнале во обновувањето на ентериерот. Првично, ренесансната фасада имала монохроматски слики од Историјата на Сампсон, фрески од Маријано да Пеша. Обновата од крајот на 17 век се совпаднала со бракот на Лоренцо Џинори со Ана Марија Минербети. Внатрешните простории биле фрескоживописани во 1729 година од Алесандро Герардини, Карло Марселини, Џовани Доменико Ферети, Винченцо Меучи, Пјетро Дандини и Матео Бонечи. Делото на последните двајца во галеријата било преуредено од Пасквал Савиоти во 1847 година. Понатамошната реконструкција во тоа време се совпаднала со бракот на Лоренцо Џинори Лиси со Отавија Строци, а под инженерот Феличе Франколини, било изградени ново монументално скалило.
Семејството Џинори живеело на ова место од 15 век. Бачо Бандинели живеел и умрел во оваа куќа во непосредна близина на Џинори, која сега е вклучена во палатата. Џинори потекнувале од нотар кој дошол во Фиренца од Каленцано, во Вал ди Марино, во 1304 година, и живеел во непосредна близина. Неговиот син Џино Бенвенуто бил првиот од 26-те приори од Фиренца, роден во ова семејство и од него го добиле своето име. Пјеро, неговиот внук, во 1423 година бил првиот Гонфалониер од пет такви функционери родени во ова семејство.
Од ова семејство потекнува и сенаторот Карло Џинори (починал во 1757 година) кој основал фабрика за порцелан во Дочиа во близина на Фиренца во 1740 година.
43.77595°N, 11.25548°W
Браво Бенд
Браво Бенд е македонска музичка група. Бендот е составен од шест члена Кире Денов, Дејан Младеновски, Мирослав Милковски, Александар Трајанов, Драган Младеноски и Момчило Митровски. Нивната прва промоција ја имаа во шоуто на познатата македонска водителка Лила Стојановска.
Историја
Музичката приказна на Браво Бенд започнува пред три години кога шест млади момчиња одлучуваат да започнат да чекорат по македонското музичко небо. Прв основач е Ристе Тевдоски и, по негова покана, во групата влегуваат и Зоран Кирјаковски и Живко Динев и стануваат соосновачи. Започнуваат со настапите по разни дискотеки ширум Македонија. Прво поголемо медиумско претставување им е забележано во емисијата на Лила Стојановска. Потоа се појавуваат на фестивалот „Охрид Фест“ во 2006 г. со песната „Лесно ти е тебе“ која станува голем хит. Потоа следува наредниот нивен голем хит „Нека патам“. Потоа заедно со Јован Јованов и Елвир Мекиќ ја прават песната „Не бих те мењао“ и учествуваат на реномираниот фестивал „Сунчане Скале“ во Херцег Нови каде ја земаат третата награда од стручното жири. Во октомври 2008 година го објавија своето првенче „Интро“, стилски шаренолик албум, каде се застапени различни стилови сè со цел секој од обожавателите да се пронајде самиот себе. „Браво Бенд“ го сочинуваат пет членови Александар Тасевски, Живко Динев, Драган Илиев, Дејан Младеновски и Зоран Киријаковски, а нивниот колега Ристе Тевдоски започна своја соло кариера.
Тие настапија на „Скопје Фест“ во 2009 година, на изборот за претставник на Македонија на Евровизија, со песната „Девојко“, која за првпат ја претставија во второто полуфинале и успеаја да влезат во финалето на Македонскиот избор за песна на Евровизија, каде што на крајот завршија на 10 место.
За земјоделството (Катон)
За земјоделството (лат. De Agri Cultura) е книга од римскиот автор Катон Постариот. Ова е најстарото зачувано латинско прозно дело. Александар Хју МекДоналд, во неговата статија во „Оксфордскиот класичен речник“ (Oxford Classical Dictionary), вели дека овој есеј датира од околу 160 п.н.е. и забележал дека „и покрај немањето на форма, подробните описи на старите обичаи и суеверија и архаичниот тон, ова сепак било современо дело во кое авторот се раководел според сопствените познавања и искуство со новото капиталистичко земјоделство." Многу подоцнежни дејци искажувале голема почит кон Катон за неговите практични ставови, неговиот стоицизам и неговата и притегната и луцидна проза.
Земјоделски рецепти
Еден дел од книгата е посветен на рецепти за земјоделски производи. Меѓу нив наоѓаме:
Ритуали
Книгата содржи краток дел во кој се зборува за верските ритуали кои ги извршуваат земјоделците. Тука јазикот е сосем традиционален, поархаичен од остатокот од книгата. Меѓу другото, Катон тука зборува за вршењето на суоветаурилиите, благослов на земјата и родот.
Данска и норвешка азбука
Данската и норвешката азбука се поставени врз основа на латинската азбука и се состојат од следниве 29 букви од 1955 (норвешката од 1917):
Буквите c, q, w, x и z се користат само во странски зборови. Исто така, има и некои скандинавски презимиња што содржат некои од овие букви.
NGC 7106
NGC 7106 — спирална галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7106 се споменува и како ESO 188-17, AM 2139-525.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7106 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 7106 има привидни димензии од 1,7' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 42 м 36,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -52° 41' 57"". Положбениот агол на објектот е во износ од 81°.
Други поделби
Проучување на NGC 7106 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67215. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 438; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8807. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Список на државни кодови на МОК
Неколку кодови на МОК се разликуваат од стандардните кодови на ISO 3166-1 alpha-3. Слични кодови користат и други меѓународни спортски организации како ФИФА, ФИБА и Федерацијата на Комонвелтските игри.
Историја
Зимската олимпијада во 1952 и летната олимпијада во 1960 биле првите што користеле „иницијали на земјите“ (т.е. секој НОК) во службените извештаи. Меѓутоа кодовите во упортреба на следните неколку игри произлегувале од матичниот јазик на земјата домаќин (на пр. GIA за Јапонија на летната олимпијада во 1956 и зимската олимпијада во 1960 во Италија, од зборот Giappone) или според француското име на земјата (на пр. COR за Кореја, од зборот Corée). Со Зимските олимписки игри во 1972 почнала употребата на стандардизирани кодови, иако некои до тогаш се промениле. Покрај ова, низа кодови се сменети поради распадот на држави како СФРЈ, СССР, Чехословачка, обединувањето на Источна и Западна Германија и неколку преименувања на земји.
Покрај олимписките, националните параолимписките комитети (НПК) посветени на Параолимписките игри исто така имаат стандардизирани кодови. Неодамнешни примери на земји што имаат НПК, но не НОК се Макао и Фарските Острови, со кодовте MAC односно FRO.
Земји-учесници
Моментално во светот постојат 204 национални олимписки комитети (НОК-ови). На табелата е прикажан кодот за секој НОК. како и поранешни кодови од минати игри кај оние што претрпеле измена. На местата кајшто има посебни кодови за летни и зимски олимпијади, тие се означени со „Л“ и „З“.
Укинати кодови
Кодовите претрпеле и уште две други значајни измени, поради промена во начинот на нарекување на земјата во МОК:
Маноло Габијадини
Маноло Габијадини (роден во Калчинате, 26 ноември 1991) — италијански фудбалер, напаѓач на.
Животопис
Тој е помлад брат на Меланија Габијадини, напаѓач на Бардолино и женската репрезентација на Италија.
Технички одлики
Комплетен напаѓач со добра физичка сила и голема брзина кои може да играат на различни позиции. Неговиот прекар е "Лоци". Тој има одличнo чувството за простор, и убиствена лева нога со која ги постигнал поголемиот дел од своите голови.
Деби во Серија А со Аталанта
Роден во околината на Бергамо, раснел играјќи фудбал во младинските категории на Болгаре а подоцна и во оние на Аталанта, од каде бил отстапен прво на Палацоло (2006-2007), а потоа и на Монтикјари (2007-2008) пред сè врати во Бергамо, каде што тој дебитирал во Серија А со црно-синиот дрес на 14 март 2010, на возраст од 18 години и четири месеци, заменувајќи го во второто полувреме Симоне Тирибоки во натпреварот кој Аталанта го загубила со 1-0 од Парма. Сезоната ја завршил со само 2 настапи и со испаѓање на клубот од Бергамо.
Сезоната во Читадела
На 9 јули 2010 е официјализиран неговиот премин на заем во Читадела, заедно со соиграчот Даниеле Гаспарето во размената, што го довела во Бергамо напаѓачот Матео Ардемањи. Тој го направил своето деби за новиот клуб на 14 август во натпреварот од италијанскиот куп против Верона. Во првенството дебитирал во првото коло од првенството против Портогруаро (пораз со 2-0). На 29 ноември 2010, го постигнал својот прв професионале гол во натпреварот против Модена на Алберто Браља.
Во текот на сезоната за венецијанскиот клуб собрал 27 првенствени настапи, и реализирал 5 гола. Тој исто така бил избран од страна на Sky, заедно со 32 други играчи, во гласањето за најдобар млад играч на Серија Б во сезоната 2010-2011. .
Враќање во Аталанта
По сезоната во Серија Б со Читадела, целосно е откупен од Аталанта во замена за другата половина од договорот на Даниеле Гаспарето плус доплата на необјавена сума. И покрај своите добри перформанси и вниманието што го привлекол на неколку други италијански клубови, како и европски (пред сите Хамбургер), неговиот агент Силвио Паљари, навел дека Аталанта нема намера да се фокусира на него.
На 21 август, во првиот натпревар од сезоната го постигнал својот прв гол во дресот на Аталанта израмнувајќи на 3-3 во третиот круг на италијанскиот куп против Губио (натпреварот завршил 4-3 за Губио). На 25 март 2012, 20-годишниот напаѓач го постигнал својот прв гол во Серија А во натпреварот против Болоња (2-0) игран на Атлети Аѕури д'Италија.
Јувентус и Болоња
На 24 август 2012, половина од неговиот договор е купен од страна на Јувентус за 5.500.000 € ; играчот веднаш бил позајмен на Болоња до јуни 2013 година. На 18 ноември 2012, го одбележува својот прв гол во дресот на Болоња во натпреварот против Палермо. На крајот на сезоната се обновува ко-сопственост договорот помеѓу Аталанта и Јувентус. Заемот на играчот завршил на почетокот на јуни и тој се вратил во Јувентус.
Сампдорија
На 9 јули 2013, Сампдорија откупила половина од договорот од Аталанта, за сума од 5.500.000 €, а останатите 50% од договорот останале во сопственост на Јувентус. Со откупувањето на половина договор Сампдорија ги обезбедила правата на играчот за сезоната 2013-14. .
Наполи
На 5 јануари 2015, Габијадини бил купен од Наполи за 12,5 милиони евра.
Саутхемптон
На 31 јануари 2017, Габијадини потпишал четиригодишен договор со англискиот премиерлигаш Саутхемтон.
Враќање во Сампдорија
На 11 јануари 2019, Габијадини се вратил во Италија и потпишал договор со неговиот поранешен клуб, во трансфер вреден 12 милиони фунти.
Репрезентативна кариера
На 10 август 2012, за првпат добил повик во репрезентацијата од селекторот Чезаре Прандели. Тој го направил своето деби во репрезентацијата на 15 август 2012, со 20 години, влегувајќи во второто полувреме од пријателскиот натпревар Италија-Англија (1-2), одигран на Стад де Свис во Берн.
NGC 4790
NGC 4790 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4790 се споменува и како MCG -2-33-56, IRAS 12522-0958.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 51,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -10° 14' 52"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 4790 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43972. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5538. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
IC 1136
IC 1136 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1136 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 4 м 56 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -19° 13' 40"".
Други поделби
Проучување на IC 1136 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Жан Мишел Баскија
Жан Мишел Баскија (Баскијат) или  Jean-Michel Basquiat, роден на во Бруклин, умрен на , е дете на Хаиќанецот Жерар Баскија, и на бруклинската Порториканка Матилд. Различен од сите графити артисти, тој изгрева на поп-арт сцената во САД, во славното друштво на Енди Ворхол.
Баскија (или Баскијат), почнува со испишување на кратки пароли и абревиатури со спреј, по Менхетн. Најчесто среќаван потпис му е SAMO (Same Old Shit), кој како контрапункт на американската мечта и идила, станува негов заштитен знак.
Работел во подрумско ателје, без прозорци, постојано предозиран со хероин, при што работел без пауза често и по 18 часа. Многу негови познаници, посетители на ателјето и блиски соработници, краделе негови дела од самото ателје, честопати и недовршени. Баскија бил единствениот афроамериканец со кој Енди Ворхол некогаш бил пријател. Кога за првпат го видел, кажал „Не пуштајте го тоа обоено момче во моето студио“. Но, набрзо се спријателиле и останале блиски до смртта на Ворхол во 1987. Соработувале и меѓусебно си влијаеле како автори.
Баскија умрел од преголема доза на хероин.
Бурундски франк
Франкот (кодот ISO 4217 е BIF) е валутата на Бурунди. Номинално е поделена на 100 сентими, иако монети никогаш не биле издадени во сентими, откако Бурунди започнал да издава своја валута. Само во периодот кога Бурунди го користел белгискиот-конгов франк, биле издадени сентимски монети.
Историја
Франкот станал валута на Бурунди во 1916 година, кога Белгија ја окупирала поранешната германска колонија и го заменила германската источноафриканска рупија со белгискиот-конгов франк. Бурунди ја користел валутата на Белгиско Конго до 1960 година, кога биле воведени руандовиот и бурундски франк. Бурунди започнал да издава свои франци во 1964 година.
Имало планови да се воведе заедничка валута, нова источноафрикански шилинг, за петте земји-членки на Источноафриканската заедница до крајот на 2015 година. Од ноември 2017 година, овие планови сè уште не се реализирале.
Монети
Во 1965 година, Банката на Кралството Бурунди издала монети од месинг од 1 франк. Во 1968 година, Банката на Република Бурунди го презела издавањето монети и вовела алуминиумски 1 и 5 франци и бакарно-никелски 10 франци. 5 и 10 франци имаат континуирани бланширани рабови. Вторите типови на монети од 1 и 5 франци биле воведени во 1976 година, прикажувајќи го државниот грб. Во 2011 година биле воведени нови монети од 10 и 50 франци.
Банкноти
Од февруари 1964 година до 31 декември 1965 година, записите (парите) на Издавачката банка на Руанда и Бурунди (Banque d’Emission du Rwanda et du Burundi), во апоени од 5, 10, 20, 50, 100, 500 и 1.000 франци, биле препечатени со дијагонална шуплина „БУРУНДИ“ за употреба во земјата. Овие биле проследени во 1964 и 1965 година со редовни оптези во истите апоени од Банката на Кралството Бурунди (Banque du Royaume du Burundi).
Во 1966 година, записите за 20 франци и повисоки, биле препечатени од Банката на Република Бурунди, заменувајќи го зборот „Кралство“ со „Република“. Редовните оптези на оваа банка започнале во апоени од 10, 20, 50, 100, 500, 1.000 и 5.000 франци. 10 франци биле заменети со монети во 1968 година. Во 2001 година биле воведени 2.000 франци, проследени со 10.000 франци во 2004 година. Сликата на фотографот Кели Фајак со деца во училиште во Бурунди била искористена на задната страна од записот од бурундските 10.000 франци. Во 2015 година Бурунди лансирал нова низа банкноти. Банкнотите од 10, 20 и 50 франци го изгубиле статусот на законско платежно средство и банкнотата од 100 франци е единствената белешка од старата низа во оптек.
Историски курсеви
На 3 јануари 2006 година, франкот бил проценет на 925 франци спрема 1 долар. На 1 јануари 2008 година, франкот бил проценет на 1.129,40 франци спрема доларот на САД. На 1 јануари 2009 година, франкот бил проценет на 1.234,33 франци по доларот на САД. На 10 јули, франкот бил проценет на 1.587,60 спрема доларот на САД.
NGC 7107
NGC 7107 — спирална галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7107 се споменува и како ESO 287-52, AM 2139-450, IRAS 21392-4501.
Откривање
Објектот е откриен на 6 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7107 е од видот SBdm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 7107 има привидни димензии од 2,1' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 42 м 26,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -44° 47' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 128°.
Други поделби
Проучување на NGC 7107 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67209. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 413; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7993. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Борко Темелкоски
Борко Темелкоски - Лилјакот (Прилеп, 20 декември 1919 - Скопје, 21 ноември 2001) — македонски комунист, учесник во НОВ и повоен политичар и народен херој на Југославија од Македонија.
Рано детство
Борко Темелкоски е роден на 20 декември 1919 година во Прилеп. Тој бил единаесетто дете во сирамошното семејство на Јован Темелкоски. Семејството било во тешка финансиска состојба, а згора на тоа и ги почувствувал тешкотиите на турското ропство во Македонија. Поради тоа, неговиот татко бил активен член на движењето на ВМРО во тој период. Набрзо неговиот татко заминал на печалба во Романија, но поради неуспешност, се враќа во Македонија. По враќањето во Македонија целото семејство се пресило во село Попадија, каде работел во рудник за графит. По затворањето на рудникот, семејството се преселило во Прилеп во 1920 година во трошна куќа и работеле низ туѓите тутунови полиња. Борко активно придонесувал за добросостојбата на семејството.
Борко го завршил своето основно образование во Прилеп и престанал со понатамошното школување. Наместо тоа, тој започнал со изучување на ковачкиот занает, кога три години го изучувал овој занает, но истовремено завршил и вечерно занаетчиско училиште. Поради тешката состојба во градот, Борко не се вработил како ковач, па така тој започнал да го изучува столарскиот занает, по стапките на неговиот постар брат.
Активизам
Првите контакти со напредното движење биле во 1935 година. Станал член на СКОЈ и бил член на културно-уметничкото друштво „Абрашевиќ“. Со своите 16 години веќе работел и зел активно учество во настаните организирани од движењето. Како член на СКОЈ и член на Синдикатот, тој зел активно учество во сите настани организирани од СКОЈ во Прилеп од 1935 година па натака. Значајни настани се предизборната кампања во мај 1935 година, како и штрајкот на монополските и дрводелските работници во Прилеп. Поради неговата истакнатост, Борко бил задолжен за воспитните и читачките младински групи. Во 1938 станал претседател на синдикалната подружница во градот, а во 1939 година станал полноправен член на Сојузот на комунистите во Југославија.
Во 1940 година, Борко Темелкоски го започнал отслужувањето на задолжителниот воен рок. Својот воен рок го започнал во Обилиќево, Србија. Така, како војник ја дочекал војната во месец април 1940 година. Кога Германците навлегле на територијата на Југославија, тој и неговата група војници се повлекле во Нова Градишка, каде биле заробени и испратени во логори во Австрија преку Марибор. Додека биле привремено смествени во логор во Марибор, групата војници безуспешно се обидела да побегне. Од австриските логори излегува во септември 1941 година. Веднаш по излегувањето од логорот Борко во Прилеп се приклучува на местниот комитет на СКЈ во Прилеп. Одреден период бил задолжен за партиската техника. Заедно со останатите соработници организирале ликвидација на домашни шпиони и фашистички соработници.
По настанот од 11 октомври 1941 година, Вера Ацева заминала за Скопје, Борко станал секретар на МК на Партијата во Прилеп. Борко важел за храбар, присебен, ладнокрвен и решителен човек. Поради својата ангажираност во Партијата, Бугарите неколкупати се обиделе да го фатат, но безуспешно. Како секретар на МК на Партијата во Прилеп, тој бил решителен при вооружувањето и активната борба за ослободување. Тој учествувал при формирање нови и проширување на постоечките партиски и скоевски организации и создавање на бази за дејство на партизанските одреди и диверзантските групи.
Во 1942 година Борко е повлечен на работа во Скопје, а во август 1942 година станал член на ПК на Партијата во Македонија. Поради прогонот кој полицијата и бугарските власти го вршеле врз него, тој во Скопје живеел под лажно име и со лажни документи под името Ристе, а познат како „Ристе столарот“. Покрај „камуфлажната работилница“, Борко бил задолжен за техниката младината на Партијата во Скопје. Таквите дејствија биле ризични бидејќи побарувале постојан движење, а Борко бил човек со потерница и барана личност за апсење од бугарските окупатори. Подоцна, по доаѓањето на Добривое Радосављевиќ во Скопје, Борко се посветил на зацврстување на МК на Партијата и скоевската организација во Скопје. Кога Светозар Вукмановиќ - Темпо дошол во Македонија, решено било Борко да биде член при основањето на СКМ во Тетово и било планирано да биде член на ЦК на Комунистичката партија на Македонија. Сепак ова било променето, и било решено Борко да остане во Скопје со Радосављевиќ. Наскоро заминува за Кавадарци како секретар на областниот комитет, а во тој период бил и член на Главниот штаб на Македонија, член на централниот комитет на КПМ. Заминува за Дебрца и Егејска Македонија поради помагањето на движењето во тие региони.
Борко Темелкоски бил секретар на Месниот комитет на КПЈ. По окупацијата бил еден од организаторите и раководителите на НОВ во Македонија. Во 1943 година бил секретар на Третиот Окружен комитет на КПМ и член на Главниот штаб на НОВ и ПОМ до крајот на војната. Во април 1944 година станува член на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ, а во август 1944 година е делегат на Првото заседание на АСНОМ.
По војната вршел високи раководни партиски и државни функции во ЦК на КПМ и ЦК на КПЈ, потпретседател на Владата на НР Македонија од 1951 година и на Сојузната влада. Повеќепати бил избиран за републички и сојузен пратеник. Бил претседател на Сојузот на синдикатите на Македонија и на Сојузот на борците од НОБ. Бил полковник на ЈНА во резерва.
За народен херој бил назначен на 11 октомври 1953 година.
Теорија на струните
Теорија на струните (теорија на жиците) — теоретска рамка на активна потрага во физиката која се обидува да ги спои квантната механика и теоријата на релативноста. Се смета како „теорија за сè“, начин да се објаснат познатите сили и материјата со помош на математиката. Оваа теорија е употребена за необични предвидувања, па затоа некои научници сметаат дека не може да се земе како дел од науката.
Според теоријата на струните, електронот и кваркот не се со нулта димензија, туку линии од прва димензија кои осцилираат („струни“). Најраниот модел на струни, „струните на бозонот“, ги вклучува само бозоните, односно дека постои врска (суперсиметрија) меѓу бозоните и фермионите. На теоријата за струните ѝ требаат неколку дополнителни димензии на универзумот, покрај веќе познатите четири димензии.
Оваа теорија се појавила со напорот да се сфати силата на двојниот резонантен модел во 1969 година. Пет посебни теории се разработени кои ги вклучуваат фермионите и друго што е потребно за една „теорија на сè“. Од средината на 1990-те години, теоријата за единаесет димензии наречена М-теорија ги опфатила сите претходни теории.
Повеќето врвни теоретичари во физиката, како Стивен Хокинг, Едвард Витен, Хуан Малдасена и Леонард Саскинд, веруваат дека теоријата на струните е чекор кон правилен опис на природата. Ова е поради тоа што теоријата на струните овозможува комбинирање на квантната теорија и теоријата за релативноста, се согласува со општите увиди на квантната гравитација (како на пример со холографскиот принцип и термодинамиката на црните дупки), и заради тоа што ги поминала проверките за постојаност. Според Стивен Хокинг М-теоријата е единствен кандидат да биде комплетна теорија на универзумот. Сепак, други познати физичари како Ричард Фајнман и Шелдон Ли Глешо, ја критикуваат теоријата на струните затоа што не нуди величински експериментални предвидувања.
Преглед
Теоријата на струните тврди дека електроните и кварковите во атомот не се 0-димензионални објекти, туку се создадени од 1-димензионални струни. Овие струни можат да осцилираат, со што на набљудуваните честички им ја даваат нивната главна особина, полнењето, масата и вртежот. Теоријата за струните исто така вклучува објекти поопшти од струните, наречени брани. Зборот брана, доаѓа од „мембрана“, и означува разни објекти во меѓусебен однос, како што се Д-браните, црни п-брани и NS5-брани. Овие објекти се во взаемно содејство преку разни дуалитети. Црните п-брани кои се налик на црна дупка се идентификуваат со Д-браните, кои се крајни за струните, а ова идентификување с енарекува „дуалност на измерена гравитација“. Нивното истражување доведе до увиди во квантната хромодинамика, основната теорија на силната јадрена сила. Струните создаваат блиски јазли сè додека да наидат на Д-браните, и тогаш се претвораат во 1-димензионални линии. Краевите на струната не можат да ги пробијат Д-браните, но можат да се свиткаат околу нив.
Бидејќи теоријата на струни е широко прифатена како теорија за квантната гравитација, многумина се надеваат дека оваа теорија правилно го опишува нашиот универзум, и со тоа таа е „теорија на сè“. Постојат познати конфигурации кои ги опишуваат сите познати основни сили и супстанции, но немаат космолошка постојаност. Постојат други конфигурации со различни вредности за космолошката постојаност.
Целосната теорија сè уште нема задоволителна дефиниција за сите околности, бидејќи растурањето на струните е најдобро дефинирано од теоријата за растројувањето. Целосната квантна механика на високо димезнионалните брани не е лесно да се дефинира, и однесувањето на теоријата на струните во космолошки услови (вренески зависни позадини) не е разработено. Исто така не е јасно дали постои некаков принцип според кој теоријата на струните ја избира својата состојба на вакуум, конфигурација време-простор која ги одредува особините на нашата вселена.
Како што е случај со било која друга квантна теорија за гравитација, се верува дека за директно тестирање на теоријата е потребен исклучително скап подвиг на инженерите. Сепак постојат неколку индиректни експерименти кои може да ја поддржат теоријата на струните.
Основни одлики
Теоријата на струните може да се формулира со помош на принципот на постапки, било со Намбу-Готовата постапка или со Полјаковата постапка, кои опишуваат како струните се движат во просторот и времето. Во отсуство на надворешна взаемна реакција, динамиката на струните е управувана од тензија и кинетичката енергија, кои се комбинираат за да произведат осцилации.
Аналогија за модалитетот на осцилација на струните е звук од струна на гитара на повеќе различни музички ноти. Во оваа аналогија, различните ноти се различните честички. Единствената разлика е што гитарата е само 2-димензионална, струната се придвижува само нагоре или надолу. Но замислете дека струните на гитарата може да се во секоја димензија, и може да осцилираат во секој правец, со други зборови кажано честичките може да се движат не само во нашата димензија, туку и во другите димензии.
Теоријата на струните ги вклучува и двете: т.н. отворени струни, кои имаат два посебни краеви, итн. затворени струни, кои се вплетени како јазол. Овие два вида на струни се однесуваат поразлично на начин што се добиваат различни видови на честички. Пример, во повеќето теории на струните, еден од најзатворените модалитети на струните е гравитонот, а еден од отворените модалитети е фотонот. Бидејќи двата краја на отворена струна секогаш можат да се сретнат и да се поврзат, формирајќи на тој начин затворена струна, не постои теорија на струните без затворени струни.