cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 6429
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6429 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6429 има привидни димензии од 1,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 44 м 5,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 21' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 23°.
Други поделби
Проучување на NGC 6429 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60770. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 158; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2081. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 260.
Доверливост
Доверливост е етички принцип сврзан со неколку професии (на пр. медицина, право). Во етиката, и (во некој случаи) во правото и алтернативни форми на легална резолуција како што е посредувањето, некои водови на комуникација помеѓу личност и некои од овие професионалци се “привилегирани” и можеби нема да се дискутирани или разоткриени за трети лица.
Легална доверливост
Адвокати се најчесто барани од правни аспекти да ја зачува доверливоста која се однесува на претставување на клиентот. Должноста на доверливост е многу поголема отколку застапник/клиент привилегии, која само ја покрива комуникацијата помеѓу застапникот и клиентот.
Како и да е, повеќето области прават исклучок во ситуации каде адвокатот верува дека неговиот клиент убил или сериозно повредил некој, може да доведе до значителни промени во финансискиот интерес или сопственост на другиот, или го користи (или бара да се искористи) адвокатските услуги за да се изврши криминал или превара.
Во такви ситуации адвокатот има право на молк, но не и обврска, да ги открие информациите за да се спречи планираната акција. Поголемиот дел од државите имаат верзија на закон за дискреционо откривање, Закон за професионално однесување, Закон 1.6 (или соодветен).
Неколку области имаат создадено традиционално задолжителна дискрециска обврска. На пример, Њу Џерси и Вирџинија имаат Закон за професионално однесување, Закон 1.6.
Во некој области адвокатот мора да го убеди клиентот да се соочи со неговото или нејзиното дело во одредени граници на правото пред откривање на други доверливи информации.
Како забелешка во вакви исклучоци генерално не се покрива криминал кој е веќе сторен, дури и во ектремни случаи каде убијците признале за локацијата на исчезнатите тела на нивните адвокати но полицијата сè уште бара за нив. Врховниот суд во Америка и многу други врховни судови имаат одобрено закон за адвокатите да задржат ваков вид на информација во такви ситуации. Во спротивно, ќе биде невозможно за бранителот на криминалецот да создаде солидна одбрана.
Калифорнија е позната по тоа што имала еден таков случај со најтешки обврски за доверливост во светот; адвокатите мора да ја заштитат довербата на клиентот во "секаква опасност за него или неа". Сè до амадмантот во 2004, Калифорниските адвокати не им беше дозволено да задржат информација дека нивниот клиент ќе извршел убиство.
Новото законодавство во Велика Британија ги обврзува доверливоста кај професионалците како адвокати и сметководители може да се чува на ниво на држава. Сметководителите, на пример, обврзани се да пријават на државата каква било сомнителна активност во сметководството и, дури, легитино користење на шеми за плаќање на данок ако тие шеми веќе не се знаат од овластените даночници.
Историја на законот за доверливост во Ангија
Модерниот закон за доверливост во Англија е покренато од пресудата на Lord Chancellor, Lord Cottenham, во кое тој забрани на бранителот јавно да објави каталог од приватните Гравури направени од Queen Victoria и Prince Albert (Prince Albert v Strange).
Но како и да е, основите за доверливост остануваат неистражени во голем број сè до случајот на Saltman Engineering Co. Ltd. v Campbell Engineering Co. Ltd., во кој Court of Appeal задржување постоење на правична доктрина за доверба, независна од договорот.
Во Coco v A.N.Clark (Engineers) Ltd [1969] R.P.C. 41, Megarry J развиле влијателна tri-partite анализа на важните состојќи како последица на кршење на довербата: информацијата мора да биде доверлива, со што се дава обврска за доверливоста, и мора да има неавторизирано користење на тие информации да нанесат штета на комуникацијата помеѓу присутните.
Законот во сегашната состојба се развива и е авторизиран од Lord Goff во Spycatcher случај. Тој открил три квалификациски огрничувања во оновните принципи што обврската за доверливост кога доверливи информации се дознаени од личност (доверителот) во улову каде тој забележал дека информацијата е доверлива, со што тој ја има задржано информацијата за условите да не се променат и за заштита од останатите. Прво, еднаш кога информацијата е влезена во јавноста, не може веќе да се смета како доверлива. Второ, обврската за доверливост важи исто така и за некорисни информации, дури и тривијални. Трето, јавните интереси во разгледувањето на доверливи информации може да биде потиснато од појаќи јавни интереси кои бараат задржување.
Со додавање на семеен закон во Член 8 од Европска конвенција за човекови права]] од Човекови права 1998 довело до значајни промени во развојот на англискиот закон за доверливост. Членот 8 вели дека секој има право на почитување на приватноста и семејниот живот, неговиот дом и неговата кореспонденција. Во Campbell v MGN Ltd, Британскиот парламент задржал дека Daily Mirror ја нарушиле правото на приватноста на Naomi Campbell со објавувањето на документи и слики од нејзините состаноци во Narcotics Anonymous. Иако лордовите беа поделени 3-2 во однос на резултат од жалбата и прифатија мала преформулација на веќе постоечкиот принцип, и широко е прифаено дека, во случаии на доверливост каде што се вмешани проблеми од приватноста, фокусот е поместен од природата на врската на тучителот и бранителот кон (а) испитување на природата на самата информација и (б) балансирање помеѓу правата на тучителот под Член 8 и правата на бранителот за слобода на говорот(Член 10).
Останува неразјаснето како е проширен и што судијата сменил како развиток на дел од законот за приватност ќе се вметне како дел од принципите на доверливост како традиционално разберени.
Доверливост во медицината
Доверливоста најмногу зазема место во разговорите помеѓу доктор и пациент. Легано е заштитено докторите да откриваат какви било дискусии со нивните пациенти, дури и во суд. Овој [[однос доктор-пациент]] важи ако се поделени тајни помеѓу пациентот и докторот доколку сè уште се извршува медицинска нега на таа личност.
Ова правило датира од Хипократова заклетва, која гласи: Било што, во врска со моите порфесионални услуги, или што не е во врска со нив, било што што слушнам или видам, во животот на човекот, што сум се заколнал дека нема да го зборувам наоколу,  нема да го откријам, и како милсење дека тоа треба да биде чувано во тајна.
Традиционално, етиката во медицината обврската за доверливоста ја гледа како принцип за кој не треба да се дискутира во медицинската пракса.
Доверливоста е под надзор на Америка од HIPAA законите, поточно законот за приватност, и различни државни закони, некои поригорозни од HIPAA. Како и да е, голем број на исклучоцина законите биле одстранети со тек на годините. На пример, во многу Американски држави задолжително е медицинските лица да пријават прострелни рани на полицијата и возачи со нарушени способности во Оделот за Моторни Возила. Доверливоста е исто така доведена на работ во случај на сексуално пренослива болест на пациент кој одбива да ги открие своите диагнози на својот брачен партнер, и абортус на малоетни трудници, без знаење на родителот. Многу држави во Америка имаат закон за пријавување и обавестување на родителите во случај на малолетничка абортација.
Доверливост во клиниките и психолошки советувања
Етичките принципи за доверливост налага информацијата која е поделена помеѓу терапевтот и пациентот за време на третманот да не се дели со други. Ова е важно за Терапевтскиот сојуз, кое го промовираат како услов на доверба. Но постојат и важни исклучоци, имено каде што доаѓа до конфликт со клиничките duty to warn или duty to protect.Ова вклучува случаи на самоубиствено однесување или убиствени планови, злоупотреба на деца, злоупотреба на постари и одреден вид на возрасна злоупотреба.
Надворешни врски
Confidentiality
Тркање (село)
Тркање — село во Општина Кочани, во околината на градот Кочани.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа од десната страна на магистралниот пат Штип-Кочани, на околу 5 километри од градот Кочани. Низ селото поминува Трканска Река која извира од јужната страна на Осогово.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Тркање живееле 680 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Тркање имало 680 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, селото има 1.225 жители, од кои 1.224 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1.001 жител, од кои 963 Македонци, 5 останати и 33 лица без податоци.
Родови
Тркање е македонско село.
Според истражувањата од 1960 година, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 874 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 929 гласачи.
Мисија во Босна и Херцеговина на Обединетите нации
Мисија во Босна и Херцеговина на Обединетите нации (UNMIBH) била меѓународна организација формирана според Резолуцијата 1035 на Советот за безбедност на Обединетите нации на 21 декември 1995 година. Го завршила својот мандат на 31 декември 2002 година, кога ја наследила полициската мисија на Европската унија во Босна и Херцеговина.
Од мрежната страница на UNMIBH:
На чело на UNMIBH бил специјален претставник на генералниот секретар (SRSG) назначен од генералниот секретар на ООН, Кофи Анан. SRSG извршил овластување над полицискиот комесар на ООН за IPTF и ги координирал другите активности на Обединетите нации во Босна и Херцеговина. Главните компоненти на UNMIBH биле: IPTF (Меѓународна полициска работна група); советодавната единица за кривична правда; единица за граѓански работи; и канцеларија за човекови права. Мисијата имала национално присуство со регионални штабови во Бања Лука, Бихаќ, Добој, Мостар, Сараево, Тузла и обласен штаб во Брчко.
Во 2003 година, офицерот Катрин Болковац открила прстен на трговија со луѓе, вклучително и офицери на ООН, откако се појавиле две млади девојки откако биле продадени и злоупотребени во илегални бордели. Десетици девојки подигнале „морничаво слични“ извештаи за злоупотреба: вклучително и емигрирање за да се вработи како келнерка или домашна служба, вклучително и на инсистирање на нивните семејства - но биле пренасочени кон трговија со луѓе. Тие биле тргувани на различни локации, насилно биле соблекувани и биле продавани на лица кои ги тепале и силувале во борделите во Босна.
Болковац изјавила обвинувања дека шефот на мисијата Клајн отфрлил неколку случаи од висок профил кои биле ескалирани на негово ниво откако таа проследила голем број до единицата за внатрешни работи. Приказната на Болковац била адаптирана во филмот „Кодошот“. Ревизијата на ООН, објавена од американската влада во 2008 година, во постапките на Клајн и во Босна и во Либерија го обвиниле за значајна улога во низа скандали, иако конкретно го расчистила од корупција. Во 2010 година, прегледот на ревизијата на ООН изјавила дека истрагата била несоодветна и наводите немале заслуги, вклучувајќи го и целосниот неуспех да го известат Клајн за наводите и да му дозволат шанса да одговори на нив.
Грос Дибен
Грос Дибен (Groß Düben) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија.
Тохолабалски јазик
Тохолабалскиот е мајански јазик кој се зборува во Чијапас, Мексико. Јазикот е близок со чухскиот кој се зборува во Гватемала. Тохолабалскиот го зборуваат околу 20.000 луѓе.
Името на јазикот доаѓа од фразата /tohol/ /ab'al/ што значи „десен јазик“.
Тензија (музика)
Во музиката, тензијата е исчекување што музиката го создава во умот на слушателот за опуштање или смирување. На пример, напнатоста може да се произведе преку повторување, зголемување на динамичкото ниво, постепено движење кон повисок или понизок тон или (делумни) синкопации помеѓу согласката и дисонанцата.
Опитите во музичкото дразбување ја истражуваат согледуваната напнатост во музиката и согледуваат чувствителен интензитет.
Рамнотежата помеѓу напнатоста и паузата се истражува во музичката анализа - утврдена со различности што се „... од голем интерес за аналитичарот на стилот“ и може да се анализираат во неколку, дури и судирни слоеви - како што може да се разликуваат музички елементи како што е хармонијата создаваат различни нивоа на напнатост од ритамот и мелодијата.
Кремлинген
Кремлинген (Cremlingen) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со Лере, Кенигслутер, Зикте и Брауншвајг. Делови од општината се наоѓаат на ридскиот масив Елм.
Географија
Општината се наоѓа помеѓу Северногерманската Низина и средногерманските ридови.
Општински единици
Кремлинген настанал во 1974 година со спојување на поранешните општини:
бројот на жители од 1 јануари 2016
Сообраќај
Општината има две железнички станици во местата Шандела и Ведел на железничката линија од Брауншвајг до Магдебург; Ведел е опслужуван и од возовите кон Волфсбург.
Сојузниот автопат 1 поминува низ општината, а од крајот на септември 2006 година, Кремлинген има врска до сојузниот автопат 39, кој нуди врски до Волфсбург и Брауншвајг.
Радбрух
Радбрух (Radbruch) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Риголето
Риголето е опера во три чина од Џузепе Верди. Италијанското либрето е напишано од Франческо Марија Пиаве врз основа на драмата „ Кралот си се забавува“ (фран: Le roi s’amuse) од Виктор Иго од 1832 година. И покрај сериозните проблеми на почетокот со австриските цензури, кои тогаш ги контролирале театрите во северна Италија, операта сепак се извела. Премиерата е во Ла Фениче во Венеција на 11 март 1851 година.
Делото, шеснаесетта опера од на Верди, се смета за прво оперско ремек-дело во подоцнежната кариера на Верди. Трагичната сторија се врти околу женкарот - војводата од Мантова, неговиот грбав дворски шут Риголето, и ќерката на Риголето, Гилда. Оригиналниот наслов на операта, La maledizione (Клетва), се однесува на клетвата фрлена врз војводата и Риголето од дворјанин, чија ќерка била заведена од војводата со помош од Риголето. Клетвата се остварува кога Гилда се вљубува во војводата и си го жртвува животот за да го спаси од убиецот најмен од татко ѝ.
Компонирање
Венецијанската оперска куќа Ла Фениче во 1850 му платила на Верди за да компонира нова опера. Верди своевремено бил доволно прочуен за да му се даде слобода при изборот на текстови за музика. На почетокот го замолил Франческо Мариа Пиаве (со кого веќе ги создал Ернани, Двајца Фоскари, Магбет, Гусар и Стифелио ) да ја прегледа драмата Кин од Александар Дима (таткото), но набрзо се премислил и сметал дека треба да најдат нешто поенергичено.
Тоа било контроверзната драма во пет чина од Виктор Иго „Кралот си се забавува“ (фран: Le roi s’amuse). Верди подоцна ќе објасни „Тематиката е величествена, огромна, а има и лик кој е една од најголемите креации со кои може да се пофали театарот, во сите земји и во целокупната историја“. Сепак, начинот на кој Иго го прикажува кралот (Франсоа I од Франција) како подмитлив, циничен и женкар било неприфатливо и скандалозно. Драмата која била забранета во Франција по нејзината премиера скоро пред дваесет години (и не се одиграла повторно сѐ до 1882 година); сега требало да се претстави пред Австрискиот одбор на Цензури.
Уште од почетокот, и композиторот и либретистот знаеле дека тоа нема да биде лесно. Верди во писмото до Пиаве напишал да го пребара целиот град и му најде влијателна личност која ќе ја добие дозволата за создавање на „Кралот се забавува“. Гилермо Брена, секретар на Ла Фениче, им ветил на двајцата дека нема да имаат проблеми со цензурата. Но, не бил во право, а летото се ширеле гласини дека композицијата ќе биде забранета. Верди и Пиаве се повлекуваат во родниот град на Верди, Бусето за да направат план како да ја сработат операта. И покрај натчовечките напори, вклучително и честите преписки со Ла Фениче, австрискиот цензур не дава согласност за керирање на „La Maledizione“ (работниот наслов на операта). Пиаве почнал да го преработува либретото, во кое кралот е заменет со војвода, а грпката и клетвата ги снемало. Верди се спротивставил на ова решение, претпочитајќи директно да разговара со цензурите за секој детал од делото. Во јануари 1851 г., направен е компромис: ќе се премести дејството на операта, а некои ликовите ќе се преименуваат. Во новата верзија, војводата ќе раководи со Мантова и ќе биде од семејството Гонзага. (Семејството на Гонзага било одамна изумрено, а Војводството Мантова веќе не постоело.) Сцената во спалната соба на Гилда да се избрише, а посетата на грофот на Таверната да не биде намерна, туку да биде заведен. Грбавиот шут (изворно наречен Трибуле) е преименуван во Риголето. На 14 јануари, официјалниот наслов на операта станал Риголето.
Верди ја завршува композицијата на 5 февруари 1851 година, нешто повеќе од месец дена пред премиерата. Пиаве го организира дизајнирањете на сцените уште додека Верди го довршува третиот чин. На 7 февруари, музиката им е дадена на дел од пеачите за да ја научат За премиерата, Ла Фениче ги избрала Фелис Варези како Риголето, младиот тенор Рафаеле Мирате како Војводата и Тереза Брамбила како Гилда (иако Верди сакал тоа да биде Тереза Де Џули Борси).
Изведба
Премиерата е триумфална, особена циничната арија на Војводата, „La donna è mobile“, која се пеела на улиците следното утро.
Чин 1
Не престанувајќи да мисли на клетвата од старецот, Риголето оди до куќата во која ја крие ќерка си од светот и го сретнува атентаторот Спарафучил, кој му приоѓа и му ги нуди своите услуги. Риголето одбива, но ако треба во иднина ќе го има на ум. Спарафучил си заминува. Риголето потонува во мисли за тоа колку се слични тие двајцата: „Pari siamo!“ („Слични сме!“); Спарафучил убива со својот меч, а Риголето со „злобниот јазик“. Риголето ја отвора вратата и ја прегрнува Џилда. Срдечно се поздравуваат:"Figlia!" "Mio padre!" ("Ќерко!" "Татко мој!" ). Риголето ја крие ќерка си од војводата и целиот град, а таа не знае ништо за татко ѝ, ни каде работи ниту како се вика. Риголето не сака да зборува ниту за нејзината мајка. Само ѝ кажува дека многу го сакала и покрај неговата грпка, и дека починала. Риголето ѝ кажува на Џилда дека таа е сега сѐ што има. Откако ѝ забранил да се појавува во јавност, таа не одела никаде освен во црква.
По заминувањето на Риголето, се појавува војводата и ја прислушнува Џилда како ѝ се исповедува на дадилката Џована дека ѝ е криво што не му кажала на татко ѝ за младиот човек што го запознала во црквата. Кажува дека се заљубила во него, но и дека би го сакала уште повеќе ако е студент и сиромашен. Војводата, пресреќен влегува во собата. Џилда, вознемирена, ја довикнува Џована, незнаејќи дека војводата ѝ платил за да си оди. Преправајќи се дека е студент, војводата искажува љубов кон Џилда: „È il sol dell'anima“ („Таа е сонце за душата“). Прашан за името, Војводата вели дека се вика Гултие Малде. Џилда слуша звуци и исплашена дека татко ѝ се вратил, го испраќа војводата со обостран завет за љубов:„Addio, addio“ („Збогум, збогум“). Џилда е сама и опиена од љубовта кон Војводата, за кој мисли дека се вика Гултие Малде „Caro nome che il mio cor“ („Најмило име за срцево“).
Се враќа Риголето: „"Riedo!... perché?" („Се вратив!... зошто?“), а дворјаните пред соѕиданата градина (мислејќи дека Џилда е љубовницата на шутот) се спремаат да ја грабнат девојката. На Риголето му кажуваат дека ќе ја грабаат грофицата Чепрано. Гледајќи ги маскирани, Риголето бара маска и за себе; додека му ја ставаат маската, му ги врзуваат и очите. Измамен и со врзани очи, тој им ја придржува скалата додека се качуваат до собата на Џилда: Рефрен: "Zitti, zitti" („Тивко, тивко“). Риголето им помага на дворјаните да ја однесат Џилда. Кога ќе остане сам, Риголето ја вади маската и превезот од очите и сфаќа дека ја грабнале Џилда. Се онесвестува во очај, присетувајќи се на клетвата на старецот.
Чин 2
Соба во палатата на војводата.
Војводата е загрижен од исчезнувањето на Џилда: "Ella mi fu rapita!" („Ми ја украдија!“) и „Parmi veder le lagrime“ („Ми се чини дека гледам солзи“). Влегуваат дворјаните и го известуваат дека ја фатиле љубовницата на Риголето. По описот, тој сфаќа дека се работи за Џилда и ита во собата каде што ја чуваат: „Possente amor mi chiama“ („Моќна љубов ме вика“). Влегува Риголето, глумејќи дека сѐ е во ред, но загрижено бара некаква трага од Џилда, за која верува дека паднала во рацете на војводата. Дворјаните се преправаат дека не ја забележуваат неговата вознемиреност, но тивко се смеат еден со друг. Пристигнува паж со порака од сопругата на војводата (војвотката сака да разговара со сопругот), но дворјаните му викаат дека не е момент да се вознемурива војводата. Риголето си помислува дека тоа мора да значи дека Џилда е со војводата. Тој открива дека Џилда му е ќерка, а дворјаните се изненадени. Прво бара, а потоа низ солзи ги моли дворјаните да му ја вратат. Тој се обидува да влезе во собата каде што ја чуваат Џилда, но дворјаните му го попречуваат патот. По некое време, влегува Џилда, а Риголето им наредува на дворјаните да ги остават сами. Дворјаните ја напуштаат собата. Џилда му раскажува на татко ѝ што ѝ се случувало во палатата, а тој се обидува да ја утеши. Низ собата минува Монтероне кого го водат во затвор и тој застанува пред портрет на војводата, и жали што клетвата не се исполнила. Откако стражарите ќе го изнесат Монтероне, Риголето си вика дека погрешно го сфатиле старецот; тој, Риголето, обесчестениот кловн, ќе направи дожд од громови и молњи да врнат врз главата на престапникот. Го повторува овој завет, а Џилда го моли да се смилува на нејзиниот љубовник Војводата: Дует:„Sì! Vendetta, tremenda vendetta!“ („Да! Одмазда, страшна одмазда!“).
Чин 3
На реката Минсио . Лево има куќа на два ката. Низ голем лак на приземјето може да се види таверна, и скали кои водат до таванска соба со мал кревет. Ноќ е. Џилда и Риголето, вознемирни, стојат на патот; Спарафучил седи на маса во таверната.
Се гледа дел од куќата на Спарафучил, две соби кои публиката може да ги види. Риголето и Џилда доаѓаат пред неа. Од внатре се слуша гласот на војводата, кој пее „La donna è mobile“ („Жената е непостојана“). Мадалена, сестрата на Спарафучил, го намамила во куќата. Риголето и Џилда слушаат однадвор додека Војводата флертува со Мадалена. На Џилда ѝ е криво што војводата е неверен; Риголето ја уверува дека организира одмазда:„Bella figlia dell'amore“ („Убава ќерка на љубовта“).
Риголето ја тера Џилда да се проблече во машко и да замине за Верона, и ѝ кажува дека ќе и се придружи подоцна. Откако ќе замине Џилда, Риголето се ценка со платениот убиец. Се договараат да го убие својот гостин за 20 скуди. Риголето си заминува.
Почнува да се замрачува, се спрема бура и војводата одлучува да преноќи во куќата. Спарафучил го носи на горниот спрат за да преспие, одлучувајќи да го убие додека спие.
Џилда, која и покрај неговото неверство, сè уште го сака војводата, се враќа преоблечена во маж и стои пред куќата. Мадалена, веќе вљубена во војводата, го моли Спарафучил да му го поштеди животот. Спарафучил неволно ѝ ветува дека ако до полноќ најде друга жртва, ќе ја убие наместо војводата. Џилда го прислушкува ова, па решава да се жртвува за војводата и влегува во куќата. Спарафучил ја прободува и таа се струполува, смртно ранета.
На полноќ, кога Риголето доаѓа со парите, добива вреќа во која има труп и се радува на својата победа. Става камења во вреќата, и пред да ја фрли во реката го слуша гласот на војводата, како сонливо пее реприза на неговата арија „La donna è mobile. Збунет, Риголето ја отвора вреќата и, во очај, ја гледа својата ќерка на умирање. На момент, таа оживува и кажува дека ѝ е мило што умрира оној што го сака: „V'ho ingannato“ („Татко, те измамив“). Умира во татковите раце. Риголето плаче ужаснат: „La maledizione!“ ("Проклетството!")
NGC 23
NGC 23 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 10 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 23 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 23 има привидни димензии од 2,1' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 9 м 53,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 55' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 8°.
Други поделби
Проучување на NGC 23 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 698. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 125; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1732. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 205.
Црква „Св. Антониј“ - Жервохор
Свети Антониј (Ιερός Ναός Αγίου Αντωνίου) — црква во селото Жервохор, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Историја
Црквата се наоѓа на јужниот крај на селото. Изградена е во 1983 г. Претставува трикорабна куполна базилика, која на исток завршува со три конхи. Во 1986 г. започнало нејзиното живописување.
Хакалтечки јазик
Ханалтечкиот е мајански јазик кој се зборува во Гватемала од околу 90.000 хакалтеци. Покрај ова име, во Гватемала јазикот е познат и како поптиски јазик.
Синтаксата на хакалтечкиот е глагол-подмет-прирок. Како и останатите американски јазици, хакалтечкиот има сложена морфологија. Јазикот е поделен на два дијалекта, кои се многу слични меѓу себе при изговор, но не и во пишувањето.
Никола II Цариградски
Никола II Цариградски — Вселенски патријарх од 984 до 996 година.
Во 980 година, за време на владеењето на царот Василиј II, кога Никола бил патриајрх, се верувало дека Архангелот Гаврил се појавил преправен како монах во Пантократорскиот манастир на Света Гора. Монахот изјавил дека ангелот испеал нов стих од утринската ода, кој зачуван на плоча се чува во манастирот. Никола ја примил реликвијата во катедралната црква Аја Софија. Достојно ест и до ден денес се пее при православните служби.
Николовот чествување било одбележано и со целосното христијанизирање на Рускиот Каганат и поставувањето на првиот митрополит Руски, Михаил Сириски.
Подоцна Никола II Цариградски бил канонизиран и е славен од двете цркви католичката и православната на 16 декември.
Шладен (општинска заедница)
Шладен (̣Schladen) — поранешна општинска заедница во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во селото Шладен. Била распуштена на 1 ноември 2013 година, кога била основана општината Шладен-Верла. Општинската заедница Шладен се состоела од следниве општини:
Јунион (остров)
Остров Јунион (англиски: Union Island) е остров во Свети Винцент и Гренадини. Островот е дел од архипелагот Гренадини. Јунион има вкупна површина од 9 км2. Островот се наоѓа на 200 километри југозападно од независната држава Барбадос, а сосема блиску е до островите Каријаку и независната држава Гренада.
Главни населени места на островот се Клифтон и Ештон. Јунион има население од околу 3000 жители. Како и во остатокот од земјата, така и на Јунион службен јазик е англискиот.
На Јунион има и меѓународен аеродром, кој има домашни и меѓународни (воглавно во околните држави) летови. Во непосредна близина на Јунион има две мали островчиња: Фригата и Хепи.
Географија
Островот има вкупна површина од 9 км2. Јунион е долг 4.8 километри, а широк 1.6 километри. Највисока точка на островот е Табои со 304 метри надморска висина.
Јунион има полусува клима. Брдата на островот не се доволно високи за да се создадат чести врнежи.
Историја
Островот бил првично населен од Араваците и Карибите. Потоа, со европската колонизација, на островот дошле Французи и Англичани, воглавно трговци со робови и сопственици на плантажи. Со нив тие донеле стотици Африканци, од регионот на Нигерија, Камерун, Ангола и Гана.
Кога било укинато ропството, луѓето продолжиле со земјоделството и риболовот.
Во 1970-тите имало мал револт на островот со што народот сакал островот да се отцепи од Свети Винцент и Гренадини и да се припои со Гренада. Овој револт брзо бил задушен.
Култура
За време на Велигден на островот има фестивали, поточно во Ештон и Клифтон. Цела седмица има организирано настани и перидот е познат како „Истервал“.
Во мај, на крајот на сушната сезона, се одржува настанот „Марун“. Овој настан е целодневен. Фестивалот е препознатлив по тапаните, пеењето и танцувањето. Овој фестивал се одржува поради исчекувањето на влажната сезона.
Македонија на Евровизија 2013
Македонија учествуваше на Изборот за песна на Евровизија 2013 во Малме, Шведска. Македонскиот влез беше избран преку интерен избор, организиран од македонскиот радиодифузер МРТ. Есма и Лозано ја претставуваа Македонија со песната „Пред да се раздени“, која не успеа да се пласира во второто полуфинале на натпреварувањето, пласирајќи се на 16-тото место со 28 поени.
Внатрешен избор
На 29 декември 2012, МРТ објави дека внатрешно ги избрале Есма Реџепова и Влатко Лозаноски да ја претставуваат Македонија во Малме. И двајцата претходно во неколку наврати се обидоа да учествуваат на Изборот за песна на Евровизија натпреварувајќи се во неколку македонски национални финални избори низ годините: Реџепова се натпреваруваше во 2006 со песната „Љубов е...“ во дует со Адријан Гаџа и се пласираше втора, додека Лозаноски се натпреваруваше во 2009 со песната „Блиску до мене“, и во 2010 со песната „Летам кон тебе“, и двете беа пласирани четврти.
Промена на песната
На 8 март 2013, неколку македонски медиуми објавија дека „Империја“ ќе биде повлечена и заменета со нова песна поради незадоволство од песната и поплаки од македонската јавност. Новата песна „Пред да се раздени“, напишана од Дарко Димитров, Лазар Цветкоски, Симеон Атанасов и Магдалена Цветкоска, беше претставена на јавноста на 27 февруари 2013 за време на вечерните вести на МРТ.
На Евровизија
Македонија беше распределена да се натпреварува во второто полуфинале на 16 мај за место во финалето на 18 мај. Во второто полуфинале, продуцентите на шоуто одлучија Македонија да настапи на третото место, по Сан Марино и пред Азербејџан. На сцената, на Есма и Лозано им се придружија двајца придружни вокали: Нина Јанева и Елеонора Мустафовска. Македонската делегација размислуваше за неколку измени на нивниот влез во Малме, што вклучуваше додавање текст на англиски јазик и промена на насловот на песната во „If I Could Change the World“. На крајот, делегацијата одлучи да го изведе записот на неговите оригинални јазици под насловот на песната на македонски јазик. Македонија не успеа да се пласира од второто полуфинале на натпреварувањето, пласирајќи се на 16-тото место и освојувајќи 28 бодови.
Гросшвајдниц
Гросшвајдниц (Großschweidnitz) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија.
Херједален (општина)
Херједален (швед. Härjedalens kommun) е општина во округот Јемтланд во северна Шведска. Административен центар е местото Свег.
Границите на општинат се приближно исти на оние на традиционалната покраина Херједален.
Општината е создадена во 1974 и е една од двете општини во земјата што носи име на покраина (другата е Готланд).
Географија
Со вкупна површина од 11.935 км², Херједален е петта општина по големина во Шведска. Меѓутоа општината во голема мера се состои од диви предели и е ретко населена. За споредба, општината зафаќа површина колку окрузите Упсала и Стокхолм заедно, но овие окрузи имаат по 2.000.000 жители.
Населени места
Во општината Херједален има осум населени места:
Квадрат
Квадрат — рамна геометриска фигура со четири еднакви страни и четири прави агли.
Основна регулатива: Квадрат е потполно определeн со должината на страна. Исто така, квадрат е потполно определен со должината на дијагоналата.
Формули и особини за квадрат
Нека е даден квадрат со страна a. Во долунаведените формули точката означува множење, т.е. a · a = a × a.
Периметар
Плоштина
Дијагонала
(Види и степенување, коренување и тригонометрија).
Пример: Нека е даден квадрат со страна a=5 км. Тогаш, периметарот e L=4·a=4·5 км=20 км. Плоштината е P=a·a=5 км·5 км=25 км2 (квадратни километри). Дијагоналите се складни и: d=5 км·√2 ≈7,07 км.
Одлики на квадрат
Четириаголник е квадрат ако и само ако кој било од следните искази е вистинит:
Впишана и опишана кружница на квадрат
Формула: Полупречникот r на впишаната кружница е половина од страната а (на квадратот), односно
Формула: Полупречникот R на опишаната кружница е половина од дијагоналата d (на квадратот), односно
Неeвклидова геометрија
Во неeвклидова геометрија, квадрати се општи многуаголници со 4 складни страни и 4 складни агли.
Во сферна геометрија, квадрат е многуаголник чии страни се рамнодолжни лакови од големи кругови, кои се споени на секое теме со складни агли. За разлика од Евклидовата геометрија во рамнина, аглите на таков квадрат се поголеми од 90°.
Во хиперболна геометрија, квадрати со прави агли не постојат. Напротив, квадратите во хиперболична геометрија имаат агли кои се помали од 90°.
Примери:
Александар Попов
Александар Попов може да се однесува на:
Праленик
Праленик — село во Општина Центар Жупа, во областа Жупа, во околината на градот Дебар.
Стопанство
Атарот на селото е мошне мал и зафаќа простор од 1,5 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 55 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 40 хектари, а на пасиштата 26 хектари.
Селото, во основа, има главно полјоделска функција.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 30 домаќинства со 24 жители христијани (Македонци) и 52 муслимани (Турци).
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Праленик живееле 270 жители, од кои 20 жители христијани Македонци и 250 муслимани Турци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Праленик имало 8 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е мало и е населено со турско население. Така, селото во 1961 година броело 93 жители, додека во 1994 година имало 146 жители.
Според пописот од 2002 година, селото Праленик имало 177 жители, од кои 176 Турци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 144 жители, од кои 137 Турци и 7 лица без податоци.
Родови
До почетокот на XX век, во селото имало и помал број македонско христијанско население, но по нивното иселување до денес, во Праленик целосното население го сочинуваат Турци.
Според истражувањата од 1954 година, родови во селото се:
Иселеништво
Од ова село турски иселеници до 1954 година има во Турција (7 семејства) и тоа во, Маниса, Измит, Бергама, Ада Пазар, едно семејство се иселило и во Тирана во Албанија.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Праленик било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Центар Жупа, која била една од ретките општини, кои не биле променети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Центар Жупа.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0567 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Осолница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 165 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 187 гласачи.
Магленка печурка
Магленка (Clitocybe nebularis или Lepista nebularis), е честа габа која се појавува и во иглолисни те и широколисни шуми во Европа и Северна Америка. Се појавува и во Британија од крајот на летото до доцна есен, може да се јаде, но може да предизвика гастроинтестинални проблеми. Во Русија е класифицирана како печурка за јадење од четврта категорија4.
Опис
Спорите се жолти и елипсовидни.
Овој вид е домаќин на паразитската жабрена печурка Volvariella surrecta, која се наоѓа на постарите примероци.
Јадливост
Видот може да се јаде, но дури и мал дел од печурката може да предизвика гастроинтестинални нарушувања кај некои луѓе.
Слични видови
Исто така, наликува на Leucopaxillus albissimus и Tricholoma saponaceum. Leucopaxillus giganteus е исто така сличен по раст, но е побел. Infundibulicybe geotropa има бледо кафеава шапка.
Ко Ун
Ко Ун (고은; р. 1 август 1933) — јужнокорејски поет, романописец и есеист чии дела се преведени во преку 15 земји. Повеќепати бил затворан како борец за демократија во Кореја, а на неколку наврати бил во потесниот круг за Нобеловата награда за литература.
Во 2014 г. Ун ја добил престижната награда „Златен венец“ на Струшките вечери на поезијата.
Живот
Роден е во 1933 г. како Ко Унте во градот Кунсан, во покраината Северна Чола.
Како средношколец претрпел значајни трауми поради страдањата на неговото семејство и другари во Корејската војна. Во моменти на пхихолошки тешкотии, си го оштетил слухот истурајќи си киселина во ушите во обид да се самоубие. Во 1952, пред крајот на војната се замонашил во будистички манастир. По десет години решил да му се врати на световниот живот и ѝ се посетил на поезијата. Од 1963 до 1966 г. живеел во островската покраина Чеџу, каде отворил добротворно училиште, а потоа се преселил во Сеул. Во 1970 г. повторно се соочил со психолошки тегоби и направил втор обид за самоубиство.
Кон крајот на 1972 г. владата на Јужна Кореја го донела Јусинскиот устав со цел да ја ограничи демократијата во земјата. Иако сето време творел, Ун се активирал во демократското движење и станал политички активен, поради што се соочил со четири затворски казни (1974, 1979, 1980 и 1989). Во мај 1980 г. за време на државниот удар под водство на Чун Ду-хван, Ун бил обвинет за предавство и осуден на 20 години затвор. Излегол од затвор во 1982 г. со општо помилување на политичките затвореници.
Иако уживал голема популарност, по ослободувањето водел повлечен живот. На големо изненадување на јавноста се зафатил да ги преработува напишаните песни. Во 1983 г. се оженил и се преселил во градот Ансонг, во покраината Кјонги. Продолжил да пишува и почнал да патува по разни краишта, што му послужило како тематика во неговите творби. Од 2007 г. е вонреден професор по поезија и книжевност на Сеулскиот национален универзитет.
Дела
Ун почнал да објавува во 1958 г. Досега издал околу 135 дела поезија, романи на будистичка тематика, автобиографија, една драма, есеи, преводи од класичен кинески јазик, патописи и друго.
Мисија за набљудување во Либерија
Мисијата за набљудување во Либерија (UNOMIL) била мировна мисија на Обединетите нации во Либерија. Основана е со Резолуцијата 866 (1993 година), а седиштето и било во главниот град Монровија.
Мандат
УНОМИЛ е создадена како дел од Договорот од Котону за поддршка на напорите на Економската заедница на западноафриканските држави (ECOWAS) во Либерија за време на Првата либериска граѓанска војна (1989 – 1996). Првичниот мандат на мисијата била да го следи спроведувањето на мировните договори помеѓу либериските партии, да ги испитува кршењата на примирјето, да помогне во одржување на местата за собирање и демобилизација на борците, да ја олесни хуманитарната помош, да ги испита кршењата на човековите права и да го следи изборниот процес. За време на својот мандат, УНОМИЛ извршила логистичка работа додека Групата за набудување на Економската заедница на западноафриканските држави овозможила безбедност и преземала кампања за информирање на јавноста со цел едукација на гласачите.
Била заменета од Мисијата на Обединетите нации во Либерија, основана во септември 2003 година.
NGC 6430
NGC 6430 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6430 се споменува и како UGC 10966, MCG 3-45-19, CGCG 112-35, IRAS 17430+1809.
Откривање
Објектот е откриен на 2 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6430 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6430 има привидни димензии од 1,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 45 м 14,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 8' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 97°.
Други поделби
Проучување на NGC 6430 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60805. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 158; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1556. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 274.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Никуљане
Успение на Пресвета Богородица — главна и единствена манастирска црква во рамки на Забелскиот манастир.
Историја
Првобитната манастирска црква била изградена во 1330 година, но истата била срушена во времето кога Македонија потпаднала под турска власт. Нејзиното обновување на темелите на старата црква, со димензии од 12 на 7 аршини, започнало во 1852 година и траело четири години. Годината на завршување на обновувањето на црквата — 1856 — може да се забележи и на натписот на осмостраниот тамбур. На северната фасада од црквата, над прозорците се врежани имињата на луѓето кои дале свои прилози за нејзината изградба. Тоа се имињата: Стојко, Трајко и поп Миле.
Во 2004 година било откриено дека од манастирот биле украдени 10 икони од познати иконописци од 19 век, вклучувајќи и четири икони изработени од Дичо Зограф во 1857 година.
Архитектура
Црквата има два главни влеза. Првиот се наоѓа на западната страна, во правоаголен портал со полукружен отвор и масивна дрвана врата. Над овој влез се наоѓа полукружна ниша изведена од убаво обработен камен, во која е насликана „Богородица со Христос“. Вториот влез е од северната страна и до него се доаѓа преку камени скали. Тој исто така е со полукружен отвор и дрвена врата. Во олтарниот простор од јужната страна на црквата има спореден влез кој е сместен во полукружна ниша и овозможува директен излез нанадвор. Црквата има украсни камени транзени на источната и западната фасада со по два, а на јужната и северната со по еден транзен. Тие имаат отвори во облик на детелина, а рабовите на транзените се изведени во декоративна релјефна пластика. Како декоративни елементи на источната и западната страна на градбата се наоѓаат и по една декоративна камена розета со четири кружни отвора. Розетата е обработена со венец од тули. Ѕидовите од внатрешната страна на црквата се целосно малтерисани, но не се живописани. Подот во црквата е изработен од камени плочки.