cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Перси Вилијамс Бриџмен
Младост
Бриџман основното и средното образование ги завршил во Обурндејл, каде бил успешен во училишните натпревари, на спортските терени и во играњето шах. Опишан како срамежлив и горд, неговиот живот во детството го минувал во слушање на семејна музика, играње карти, како и навремено завршување на домашните и градинарските задачи. Семејството било длабоко религиозно, читајќи ја Библијата секое утро и оделе во Конгреционалната црква. Сепак, Бриџман подоцна станал атеист.
Образование и личен живот
Бриџман се запишал на Харвард во 1900 година, и студирал физика сè до неговото докторирање. Од 1910 година па сè до неговото пензионирање, тој бил предавач на Харвард, станувајќи редовен професор во 1919 година. Во 1905 година, тој започнал да ги испитува својствата на материјата под висок притисок. Дефект на машината, направил тој да го измени својот апарат за притисок, при што добил нова направа која му овозможила да создаде притисоци кои надминувале 100.000 kp/cm2 (10 GPa, 100.000 атмосфери). Ова било значително подобрување на претходните машини, кои постигнувале притисоци само од 3.000 kp/cm2 (0,3 GPa). Оваа нова машина довела до бројни нови откритија, вклучувајќи го и изучувањето на компресијабилноста, електроспроводливоста, топлоспроводливоста, затезната цврстина и вискозноста на повеќе од 100 различни соединенија. Бриџман е познат и по неговите изучувања на електроспроводливоста на металите и својствата на кристалите. Тој го осмислил Бриџмановото запечатување и е епоним за Бриџмановите термодинамички равенки.
Бриџман направил бројни подобрувања на беговиот високопритисочен апарат во текот на годините, и неуспешно се обидувал многупати да создаде вештачки дијамант.
Неговата книга за филозофија на науката, со наслов Логиката на современата физика (1927) ја промовирала операционализацијата и го создал поимот операционализам. Во 1938 година тој учествувал во Меѓународниот одбор за единство на науката. Тој исто така е еден од 11 потпишувачи на Расел-Ајнштајновиот манифест.
Старост и смрт
Бриџман се оженил за Олива Вер, која потекнувала од Хартфорд, во 1912 година. Таткото на Вер, Едмунд Аса Вер, бил основач и прв претседател на Атлантскиот универзитет. Парот имал две деца и биле во брак 50 години, живеејќи подолг период од својот живот во Кембриџ. Семејството имало и летна викендица во Рандолф, каде Бриџман бил познат како вешт планинар.
Елмедин Адеми
Елмедин Адеми (Elmedin Ademi; р. во, Македонија) — македонски претприемач, основач и извршен директор на Screen Media („Скрин Медија“) и на градежната компанија EUROVIA („Еуровија“).
Перси Вилијамс Бриџмен
Старост и смрт
Бриџман се самоубил стрелајќи си во глава откако подолг период метастазирал неговиот рак. Во неговата проштална порака пишувало, „Не е достоинствено за општеството да направи човек ова сам да си го стори на себеси. Најверојатно ова е последниот ден кога ова можам да го сторам самиот на себе“ Бриџмановите зборови се цитирани од многуте поддржувачи на потпомогнатото самоубиство.
Елмедин Адеми
Од 2015 година, Screen Media е прва во рекламната индустрија за надворешно рекламирање, врз основа на годишниот промет. Елмедин бил именуван како еден од најуспешните бизнис-претприемачи во Македонија во 2015 година. Во 2016 година бил прогласен за добитник на националната награда за Македонија на Европските бизнис награди. Англиската фондација ACCOLA во 2017 година во можности за партнерство, ангажираше професионални проценувачи и ревизори со што имотот на бизнисите на Елмедин биле проценети на 12 милиони евра.
Перси Вилијамс Бриџмен
Почести и награди
Бриџман стекнал многубројни почесни докторски титули, од Стивенсовиот институт во 1934 година, Харвард 1939 година, од Њѕјоршкиот политехнички универзитет во 1941 година, Принстон во 1950 година, Парискиот универзитет во 1950 година и од Јејл во 1951 година.
Бриџман бил член на Американското друштво на физичарите и бил негов претседател во 1942 година. Топј бил член и на Американскиот сојуз за унапредување на науката, Американската академија на уметностите и науките, Американското филозовско друштво и Националната академија на науките. Тој бил странец член на Кралското друштво и почесен член на Лондонското друштво на физичарите.
Елмедин Адеми
Живот и образованието
Елмедин ја изрази својата желба да стане претприемач уште од неговата млада возраст. Во 2010 година ја основа Евровиа Групацијата, која денес работи во 3 различни земји со повеќе од 6 здружени компании во различни области. Неговото претприемништво достигна тотално поинакво ниво во 2019 година, како година во која групацијата Еуровиа под надзор на Елмедин Адеми, влегува на албанскиот и косовскиот пазар, со своите проекти за инвестиции во недвижнини.
Перси Вилијамс Бриџмен
Почести и награди
Куќата на Перси Вилијамс, во Масачусетс, во САД е прогласена за национално историско обележје во 1975 година.
Елмедин Адеми
Почетоците
Во 2008 година започна со приватниот бизнис во областа на маркетинг, односно рекламирање со надворешно рекламирање, Screen Media, како еден од најуспешните во Македонија во оваа област. Во текот на 2012 година неговото семејство ќе му го предаде и Eurovia на негово раководство, Еуровиа е семејно претпријатие основано од 1978 година, специјализирано за проектирање и изградба на каков било вид на објект, комерцијален или индустриски. Оттогаш, тој се фокусираше на проектирање и градежни работи.
Посветеност и воспоставување на други бизниси во Македонија
Во 2016 година, тој потпиша ексклузивен договор со производителот New Country - Тирана за да биде генерален увозник на сите АМА производи (кафе, капсула, ладен кафе, турско кафе) во Република Македонија. На почетокот на 2018 година започна комерцијален онлајн проект со производи за кафе, односно брендовите Cafeitaly и Ama, каде што ќе има огромен успех во Република Македонија.
Перси Вилијамс Бриџмен
Почести и награди
Во 2014 година, Одборот за нови минерали, номенкалтура и класификација (ККНМК) од Меѓународниот минералошки сојуз (ИМА) го одобрил името бриџменит за перовскитно изградените (Mg,Fe)SiO3, the Earth's most abundant mineral, во чест на неговите високопритисочнио истражувања.
Кобалт(II) флуорид
Кобалт(II) флуорид е хемиско соединение со формулата (CoF2). Тоа е розово кристално цврсто соединение  кое е антиферомагнетно на ниски температури(TN=37.7 K) Формулата е дадена и за црвениот тетрагонален кристал, (CoF2), и тетрахидратниот црвен ортогонален кристал, (CoF2·4H2O). CoF2 кој се користи во полиња чувствителни на кислород, имено производство на метали. Во ниски концентрации, има употреба во јавно здравје. CoF2е слабо растворлив во вода. Соединението може да се раствори во топла минерална киселина и ќе се распадне во врела вода. Сепак, хидратот е растворлив во вода, особено дихидратните CoF2·2H2 O и трихидратните CoF2·3H2O форми на ова соединение. Хидратот исто така ќе се распадне со топлина.
Како и некои други метални дифлуориди, CoF2 кристализира во структурата на рутил, која има октаедрални коцентри и рамни флуориди.
Подготовка
Кобалт (II) флуорид може да се подготви од безводен кобалт (II) хлорид или кобалт (II) оксид во проток на водород флуорид:
Се произведува во реакција на кобалт (III) флуорид со вода.
Тетрахидратниот кобалт (II) флуорид се формира со растворање на кобалт(II) во флуороводородна киселина. Безводниот флуорид може да се извлече од него со дехидрација. Друга синтеза може да се случи на повисоки температури. Се покажало дека на 500 °C флуорот ќе се комбинира со кобалт и ќе произведе мешавина oд CoF2 и CoF3.
Клемент Атли
Детство и образование
Атли е роден на 3 јануари 1883 година во Путни, Сари (сега дел од Лондон), во семејство од висока средна класа, како седмо од осумте деца на неговите родители. Неговиот татко Хенри Атли бил адвокат, а мајка му Елен Брејвери Вотсон, била ќерка на Томас Сајмонс Вотсон, секретар за Уметничкиот сојуз од Лондон. Во 1901 година, Атли се запишал на Универзитетскиот колеџ во Оксфорд, и во 1904 дипломирал на современа историја. Атли потоа стажирал како адвокат. Одредено време работел во адвокатската канцеларија на татко му, но не уживал во работата и немал некоја посебна амбиција да успее во адвокатската професија. Тој исто така играл фудбал за нелигашкиот клуб Флит.
Кобалт(II) флуорид
Примена
Кобалт(II) флуоридот може да се користи како катализатор за добивање легури од метали. Се користи и за оптичко таложење, од што огромно го подобрува оптичкиот квалитет. Кобалт(II) флуоридот е достапен во повеќето количини во состав со ултра висока чистота. Композициите со висока чистота ги подобруваат оптичките квалитети и неговата корисност како стандард.
Клемент Атли
Детство и образование
Татко му починал во 1908 година, оставајќи имот проценет на 75.394 фунти (еквивалентно на 8,047,880 фунти во ).
Рана кариера
Во 1906 година, почнал да волонтира во Хајлибери Хаус, добротворен клуб за момчиња од работничката класа, а од 1907 до 1909 година бил менаџер на клубот. Работејќи со децата, Атли ги променил своите ставови од конзервативни во социјалистички и во 1908 година се приклучил на Независната работничка партија. Во 1909 година бил накратко секретар на Беатрис Веб. Во 1911 година, бил ангажиран од Владата на Обединетото Кралство и патувал низ земјата за да го објасни Националниот закон за осигурување развиен на иницијатива на канцеларот на финансии Дејвид Лојд Џорџ. Една година подоцна, започнал да предава општествени науки и јавна администрација на Лондонската школа за економија.
Кобалт(II) флуорид
Анализи
За да се анализира ова соединение, кобалт(II) флуорид може да се раствори во азотна киселина. Растворот потоа се разредува со вода до соодветна концентрација за AA или ICP спектрофотометрија за кобалтот. Мала количина сол може да се раствори во ладна вода и да се анализира за флуориден јон со флуоридна јонска селективна електрода или јонска хроматографија.
Клемент Атли
Воена служба за време на Првата светска војна
По избувнувањето на Првата светска војна во август 1914 година, Атли поднел барање да се приклучи на британската армија. На 30 септември 1914 година бил назначен за привремен поручник во 6-от баталјон, полк во Јужен Ланкашир. На 9 февруари 1915 година бил унапреден во капетан, а на 14 март бил назначен за аѓутант на баталјонот. Со полкот учествувал во Галиполската операција во Турција. Галиполската операција била осмислена од првиот лорд на Адмиралитетот, Винстон Черчил. Иако неуспешна, Атли сметал дека тоа е храбра стратегија која можела да успее ако била подобро спроведена на теренот. Тој му се восхитувал на Черчил како воен стратег, поради што деловните односи со него во подоцнежните години ќе бидат продуктивни.
Стивен Стамкос
Стивен Стамкос (Steven Stamkos; Маркам, ) — канадски играч на хокеј со македонско потекло, кој моментално игра во Тампа Беј Лајтнингс. Игра на позицијата центар.
Кобалт(II) флуорид
Хемиски својства
CoF2 е слаба Луисова киселина. Комплексите на кобалт (II) обично се октаедрални или тетраедрални. Како вид со 19 електрони, тој е добар редукционен агенс, прилично оксидирачки во соединение од 18 електрони. Кобалт(II) флуоридот може да се редуцира со водород на 300 °C.
Клемент Атли
Воена служба за време на Првата светска војна
Учествувал и во Месопотамската операција во денешен Ирак, каде што во април 1916 година ранет во ногата. Прво бил испратен во Индија, а потоа назад во Обединетото Кралство за да се опорави. На 1 март 1917 бил унапреден во мајор, поради што во поголемиот дел од меѓувоениот период бил познат како „мајор Атли“. Последните месеци од војната ги поминал на Западниот фронт.
Стивен Стамкос
Кариера
Стамкос е избран за играч на годината во 2008 година од страна на Тампа Беј Лајтнингс. Со овој клуб потпиша тригодишен договор. Иако на почетокот беше критикуван дека игра лошо, сепак сезоната ја заврши многу успешно со 19 бода во 20 натпревари. Во сезоната 2009/10 му беше доделена награда за најголем број постигнати голови заедно со играчот на Питсбург Пингвинс, Сидни Крозби. Постигна 51 погодок и беше најмладиот играч кој го освои овој подвиг. Помлади беа само Вејн Грецки и Џими Карсон.
Клемент Атли
Локална политика
По војната предавал на Лондонската школа за економија, а исто така се вратил и на локалната политика. Во 1919 година бил избран за градоначалник на лондонскиот округ Степни, во тоа време еден од најсиромашните во градот. Како градоначалник, презел акција против станоиздавачите во сиромашните квартови кои наплаќале високи кирии, но одбивале да трошат пари за одржување на имотот кој го издавале за да биде во состојба да може да се живее во него. Им наложил на сопствениците на куќи да го поправат нивниот имот. Исто така, назначил и санитарни инспектори и домашна здравствена посета, со што стапката на смртност кај новороденчињата се намалила. Презел акција за наоѓање работа на невработените поранешни војници.
Член на парламентот
На изборите во 1922 година, Атли бил избран за пратеник во Долниот дом за изборната единица Лајмхаус во Степни. Во тоа време бил жесток поддржувач на Ремзи Мекдоналд и му помогнал да биде избран за лидер на Лабуристичката партија на партиските избори во 1922 година. Тој бил приватен парламентарен секретар на Мекдоналдс. За првпат влегол во влада во 1924 година како потсекретар за војна (државен секретар) во краткотрајната прва лабуристичка влада предводена од Мекдоналд.
Атли се спротивставил на најголемиот генерален штрајк во историјата на земјата во 1926 година со образложение дека не се согласува со употребата на штрајкот како средство за политичка борба. Меѓутоа, по избувнувањето на штрајкот, не се обидел да го поткопа. За време на штрајкот, тој бил претседател на Комисијата за електрична енергија во Степни. Атли преговарал за договор со Синдикатот на електрична енергија, за да продолжат да ги снабдуваат болниците со електрична енергија, но да ја прекинат испораката кон фабриките.
Во 1927 година, бил назначен за член на повеќепартиската Симонова комисија, кралска комисија која требало да ја испита можноста за доделување самоуправа на Индија. Поради времето што требаше да го посвети на комисијата, и поради тоа што Мекдоналд го прекршил ветувањето што му го дал на Атли, не му било понудено министерско место во Втората лабуристичка влада по општите избори во 1929 година. Службата на Атли во Комисијата го опреми со темелна изложеност на Индија и многу нејзини политички лидери. До 1933 година тој тврдеше дека британското владеење е туѓо за Индија и дека не може да ги направи социјалните и економските реформи неопходни за напредок на Индија. Тој стана британскиот лидер кој најмногу симпатии на индиската независност (како доминација), подготвувајќи го за неговата улога во одлучувањето за независност во 1947 година.
Во мај 1930 година, Лабуристичкиот пратеник Освалд Мозли ја напуштил партијата откако таа ги отфрлила неговите предлози за решавање на проблемот со невработеноста, а Атли ја презел неговата функцијата канцелар на Војводството Ланкастер. Во март 1931 година, станал генерален директор на поштата, функција што ја вршел пет месеци, по што паднала владата на лабуристите, откако не успеала да се справи со финансиската криза предизвикана од Големата депресија. Тогаш Мекдоналд и неколку негови сојузници формирале Национална влада со конзервативците и либералите, а лабуристите биле исклучени. Мекдоналд на Атли му понудил работа во Националната влада, но тој ја одбил понудата и одлучил да остане лојален на главната Лабуристичка партија.
Заменик лидер на Лабуристичката партија
На изборите во 1931 година Лабуристичката партија доживеала тежок пораз, и загубиле преку 200 пратенички места, и сега имале 52 пратеници во Парламентот. Сепак, Атли бил повторно избран за пратеник од Лајмхаус. Покрај Атли, уште двајца лабуристички пратеници имале претходно искуство во влада, Џорџ Лансбери и Стафорд Крипс. Затоа, Лансбери беше избран за лидер без противкандидат, а Атли бил негов заменик. По повредата на Лансбери кон крајот на 1933 година, Атли девет месеци ја вршел на должноста лидер на партијата, но личните финансиски потешкотии поврзани со болеста на неговата сопруга скоро го натерале да се повлече од политиката. Стафорд Крипс се согласил на Атли да му исплати дополнителна плата за лекувањето на неговата сопруга и го убедил да остане.
Лидер на Лабуристичката партија
Првично, Атли ја потценил опасноста од експанзионистичките чувства на нацистичка Германија и се спротивставил на повторното вооружување на Британија. Меѓутоа, зголемената закана од Третиот Рајх и неефективноста на Лигата на народите биле причина за во 1937 година Лабуристичката партија да ги напушти пацифистичките ставови и поддржале повторно вооружување. Во 1938 година, Атли се спротивставил на Минхенскиот договор, во кој Чембрлен преговарал со Хитлер за да ѝ ги даде на Германија деловите од Чехословачка во кои се зборува германски и се спротивставил на политиката на премиерот Невил Чембрлен за смирување на агресорот. Во 1937 година, Атли, изразувајќи солидарност со шпанските републиканци, ја посети Шпанија разорена од граѓанска војна и го посетил британскиот баталјон кои биле во состав на Меѓународните бригади.
Атли останал лидер на опозицијата по избувнањето на Втората светска војна во септември 1939 година. По катастрофалниот Норвешки поход било побарано гласање за недоверба на владата на Невил Чембрлен. По оставката на Чембрлен, на 10 мај 1940 година лабуристите и конзервативците формирале коалициска влада на чело Винстон Черчил на 10 мај 1940 година, а Етли се приклучил на Кабинетот на 12 мај.
Избори во 1945 година
По поразот на нацистичка Германија и крајот на војната во Европа во мај 1945 година, Атли и Черчил се залагале коалициската влада да опстои до конечната победа над Јапонија. Сепак, Херберт Морисон јасно ставил до знаење дека Лабуристичката партија нема да биде подготвена да го прифати ова, а Черчил бил принуден да поднесе оставка како премиер и да распише итни избори.
Војната поттикнала длабоки општествени промени во Британија и и народот бил за социјални реформи.
Слоганот на Лабуристите за време на кампањата бил „Да се соочиме со иднината“, и се позиционирала како партија која е најдобра опција за обнова на Британија по војната, и водела силна и позитивна кампања, додека кампањата на конзервативците целосно била насочена околу Черчил.
Резултатите од изборите биле објавени на 26 јули, и Лабуристите добиле 47,7 посто од гласовите наспроти 36 посто на конзервативците. Тие освоиле 393 места во Долниот дом и тоа било за првпат во историјата Лабуристичката партија да освои мнозинство во Парламентот. Истиот ден, Атли го наследил Черчил како премиер на Велика Британија, а на 28 јули го заменил на Потсдамската Конференција.
Здравство
Министерот за здравство во владата на Атли, Анеурин Беван, го создал Националниот здравствен сервис (NHS) во 1948 година. Ова бил јавно финансиран здравствен систем кој нудел бесплатни услуги. Поради долгорочната потисната побарувачка за здравствени услуги Националниот сервис во текот на својата прва година од работењето опслужил околу 8 и пол милиони пациенти со стоматолошки услуги и издал повеќе од 5 милиони пара очила.
Благосостојба
Владата започнала да ги спроведува воените планови на либералот Вилијам Бевериџ за создавање на „од лулка до гроб“ социјална држава. Воспоставила целосно нов систем на социјално осигурување. Меѓу најважните закони бил Законот за национално осигурување од 1946 година, во кој луѓето на работа требало да плаќаат рамна стапка на национално осигурување. За возврат, тие (и нивните сопругите) имале право на многу користи, како пензии, надоместок за боледување, надоместок за невработеност и надоместок за погреб. Со повеќе други закони бил регулиран детскиот додаток и поддршката за луѓе кои немаат приходи. Во 1949 година, бенефициите за невработеност, болест и мајчинство биле ослободени од данок.
Домување
Со Законот за нови градови од 1946 се предвидувало основање на развојни корпорации за изградба на нови градови, а со Законот за планирање на градовите и земјиштето од 1947 година им се наложило на окружните совети да подготват планови за развој. Владата на Атли, исто така, го олеснила процесот на купување земјиште. Со Законот за домување (Шкотска) од 1949 година Министерството за финансии на локалните власти им обезбедило грантови од 75 проценти за исплатените трошоци за модернизација.
Планирање и развој
Развојните права биле национализирани,а владата се обидувала профитот за развој да се слее во државната каса. Биле формирани органи за планирање кои ќе го контролираат користењето на земјиштето и издавале прирачници со упатства кои ја истакнувале важноста од заштитата на земјоделското земјиште. Во рамките на неговото Министерство за планирање бил формиран ланец од регионални канцеларии кои ќе ги водат политиките за регионален развој.
Работнички права
Биле спроведени различни мерки за подобрување на условите на работното место. Правото на боледување било значително продолжено и било воведено платено боледување за административните, професионалните и техничките работници на локалната власт во 1946 година и за различни категории физички работници во 1948 година. Работничките надници исто така биле значително подобрени. Со Резолуцијата за правични плати од 1946 година се барало секоја договорна страна која работи на јавен проект да ги усогласи платите и другите услови за работа со тие поставени во соодветниот колективен договор.
Национализација
Владата на Атли се посветила на национализацијата на основните индустрии и јавните претпријатија. Во 1946 биле национализирани Банката на Англија и цивилната авијација. Во 1947 биле национализирани ископувањето на јаглен, железницата, патниот транспорт, телекомуникациите беа национализирани, а струјата и гасот во 1948 година. Челичната индустрија била национализирана во 1951 година. Во 1951 година, околу 20 отсто од британската економија се наоѓала во државна сопственост.
Земјоделство
Владата на Атли ставила силен акцент на подобрување на квалитетот на животот во руралните области, од што корист имале и земјоделците и другите потрошувачи. Била воведена сигурност на закупот на земјоделско земјиште, а потрошувачите биле заштитени со субвенциите за храна. Помеѓу 1945 и 1951 година, преку подобрување во услугите за гас, електрична енергија и вода, како и во разонодата и јавните услуги бил подобрен квалитетот на руралниот живот. Со Законот за транспорт од 1947 година се подобриле услугите во руралниот автобуски сообраќај, а со Законот за земјоделство од 1947 година се овозможиле повисоки субвенции за земјоделците. Во 1947 и 1948 година, исто така, биле донесени законски уредби со кои се формираше постојан Одбор за плати во земјоделството кој ги одредува минимални плати за земјоделските работници.
Образование
Владата на Атли целосно ги имплементирала одредбите од Законот за образование од 1944 година, со кои за прв пат на учениците им се гарантира правото на бесплатно средно образование. Биле укинати надоместоците во државните гимназии, а биле изградени нови, модерни средни училишта. Бил зголемен износот на државните стипендии за универзитетите, и владата усвоила политика за дополнителни награди кон универзитетските стипендии до она ниво кое е доволно за покривање на таксите и одржувањето.
На илјадници поранешни војници им било помогнато да завршат колеџ, нешто кое не можеле да си го дозволат пред војната. За прв пат на сите ученици им се давало бесплатно млеко. Владата ги зголемила своите инвестиции во техничко образование, а се зголемил и бројот на градинките. Наставниците добиле повисоки плати, а биле издвоени средства за подобрување на постоечките училишта. Владата на Атли, сепак, не успеала да воведе сеопфатно образование. Оваа реформа подоцна била спроведена од владата на Харолд Вилсон. За време Атли, владата ги зголемила трошоците за образование за преку 50 отсто, од 6,5 милијарди фунти на 10 милијарди фунти.
Економија
Најзначајниот проблем со кој се соочувал Атли и неговите министри била економијата, затоа што поради војната Британија била на работ од банкрот. Наглиот прекин на американската програма Ленд-лиз во август 1945 година за малку ќе предизвикало криза. Во декември 1945 бил обезбеден заем од САД. Со условите на заемот се предвидувало фунтата да стане целосно конвертибилна со американскиот долар. Откако во јули 1947 година било воведено ова предизвикало валутна криза и конвертибилноста морало да биде суспендирана по само пет недели. Обединетото Кралство ја применило американската програма Маршалов план во 1948 година, а економската ситуација значително се подобрила. Поради кризата во платниот биланс во 1949 канцеларот за финансии, Стафорд Крипс, бил принуден да ја девалвира фунтата.
И покрај овие проблеми, едно од главните достигнувања на владата на Атли било одржувањето на речиси целосна вработеност. Владата, и по војната, во најголем дел ја задржала контролата врз економијата, како и контролата врз распределбата на материјалите и работната сила, а невработеноста ретко се искачувала над 3 посто од вкупната работна сила. Почест проблем бил недостигот на работна сила. Стапката на инфлација била задржана на ниско ниво за време на неговиот мандат. Производството и продуктивноста пораснаа како резултат на новата опрема, а просечната работна недела била скратена.
Деколонизација
Деколонизацијата никогаш не била главно предизборно прашање, но Атли се посветил на ова и бил главен лидер во почетокот на процесот на деколонизација на Британската Империја.
Кина и Хонгконг
Во август 1948 година, по победите на кинеските комунисти, Атли започнал да се подготвува за комунистичко преземање на Кина. Во декември, владата заклучила дека иако британскиот имот во Кина најверојатно ќе биде национализиран, британските трговци ќе имаат долгорочна корист од стабилна, индустријализирана и комунистичка Кина. Од особена важност било задржувањето на Хонгконг, и во текот на 1949 Британија го засилила гарнизонот во Хонгконг. Британија станала првата западна земја што формално ја признала Народна Република Кина во јануари 1950 година. Во 1954 година, делегација на Лабуристичката партија, меѓу кои бил и Атли, ја посетила Кина на покана на тогашниот министер за надворешни работи Џоу Енлаи. Атли станал првиот висок политичар од Западот кој се сретнал со Мао Це Тунг.
Индија и Пакистан
Атли го оркестрирал доделувањето независност на Индија и Пакистан во 1947 година. Атли во 1928-1934 година бил член на Индиската статутска комисија (позната и како Симонова комисија). Тој во Лабуристичката партија станал експерт за Индија и веќе во 1934 година се залагал на Индија да ѝ се даде ист статус на независен доминион каков што неодамна добиле Канада, Австралија, Нов Зеланд и Јужна Африка. Тој се соочил со силен отпор од тврдокорните конзервативни империјалисти, предводени од Черчил, кои се спротивставиле и на независноста и на воспоставувањето на систем на ограничена локална контрола од самите Индијци. Атли и раководството на лабуристите сочувствувале кон Конгресното движење предводено од Махатма Ганди и Џавахарлал Нехру, и пакистанското движење предводено од Мухамед Али Џина. За време на Втората светска војна, Атли бил задолжен за индиските работи. Кога Конгресот повикал на пасивен отпор во движењето „Оставете ја Индија “ од 1942-1945 година, Атли наредил апсење и интернирање на десетици илјади лидери на Конгресот и го задушил бунтот.
Откако станал премиер во 1945 година, Атли првично планирал на Индија да ѝ даде статус на Доминион во 1948 година, но владата на лабуристите да им дала целосна независност на Индија и Пакистан во 1947 година. По независноста имало преселби на милиони муслимани и Хиндуси (и многу Сики). Следело и екстремно насилство по поделбата на провинциите Пенџаб и Бенгал. Историчарот Јасмин Кан проценува дека биле убиени меѓу половина милион и милион мажи, жени и деца. Самиот Ганди бил убиен од хинду активист во јануари 1948 година
Атли во 1948 година ја дозволил и мирната транзиција кон независност на Бурма (Мјанмар) и Цејлон (Шри Ланка).
Палестина
Еден од најитните проблеми со кои се соочил Атли се однесувал на иднината на британскиот мандат во Палестина, кој стана премногу проблематичен и скап за справување. Британската политика во Палестина од страна на ционистичкото движење и администрацијата на Труман била сфатена како проарапска и антиеврејска, а Британија набрзо била неспособна да го одржува јавниот ред соочена со еврејскиот бунт и граѓанската војна. Како одговор на тоа, Атли наредил евакуација на целиот британски воен персонал и го предал прашањето на Обединетите нации, одлука која била поддржана од јавноста во Британија.
Африкански колонии
Политиките на владата во однос на другите колонии, особено оние во Африка, се фокусирале на нивно задржување како стратешки средства во Студената војна и истовремено да ги модернизираат нивните економии. Во Кенија била изградена голема воена база, а африканските колонии биле под директна контрола од Лондон. Биле воведени развојни шеми за да помогнат во решавањето на повоената британска криза со платниот биланс и за да се подигне африканскиот животен стандард. Овој „нов колонијализам“ функционирал бавно и имал неуспеси како што е шемата за кикиритки Тангањика.
Повлекување
Тој подоцна се повлекол од Долниот дом и на 16 декември 1955 година ја добил наследната титула Ерл Атли и Виконт Прествуд. Со ова на 25 јануари 1956 го зазел своето место во Домот на лордовите. Во мај 1961 година, отпатувал во Вашингтон за да се сретне со претседателот Кенеди.
Смрт
Атли умрел мирно во сон од пневмонија на 8 октомври 1967 година на 84-годишна возраст во болницата Вестминстер. На неговиот погреб во ноември присуствувале две илјади луѓе, меѓу кои и тогашниот премиер Харолд Вилсон и Принцот Едвард кој ја претставувал кралицата. Тој бил кремиран и неговата пепел била закопана во Вестминстерската опатија.
Наследство
Новинарот и радиодифузер Ентони Хауард го нарече „најголемиот премиер на 20 век“.
Михаил II Цариградски
На почетокот на 1143 година патријархот Лав и царот Јован I починале набрзо еден по друг, што довело до период на турбуленции во црквата. Наследникот на Јован II, синот Мануил I приистигнал во Цариград на 27 јуни 1143 година, од Киликија кадер починал неговиот татко. За целосно да го осигура местото цар, Мануел морал да организира крунисување. Но за да го стори тоа потребно било да постави патријарх. Негов избор бил опатот од манастир на островот Оксија, Михаил Куркуас. Крунисувањето не се случило сè до 28 ноември 1143 година, бидејќи Михаил се заканил дека ќе се повлече поради непознати причини.
За време на своето челствување Михаил II морал да се справува со политичкото судење на монахот со име Нифонт. на 22 февруари 1144 година Михаил го осудил Нифонт за поддршка на двајца кападокиски епископи кои биле обвинети за кривоверство и подоцна биле прогласени за виновни за практикување на богомилство. Ова спречило православните верници да се поврзуваат со него. Михаил II се повлекол во март 1146 година и се вратил во манастирот на Оксија, најверојатно поради несогласувања со царот.
Á
Á, á или А со надреден знак е буква во чешката, фарската, унгарската, исландската и словачката азбука. Буквата исто така може да се сретне и во ирската, окситанската, португалската, шпанската и виетнамската азбука како варијанта на буквата а.
Иван Мажураниќ
Животопис
Мажураниќ е роден во 1814 година во Нови Винодолски (Хрватско Приморје), во средноимотна селско семејство, кое се занимавало со земјоделство, лозарство и разни занаети за домашна употреба. Неговото семејство се доселило од јужните краишта во Приморјето за време на Ускочките војни. Имал повеќе браќа, од кои најстариот, Антун, одел на училиште и му бил еден вид ментор. Подоцна, брат му Антун станал угледен филолог, гимназиски професор и директор. Најмладиот брат, матија, бил самоук и живеел како градежен претприемач во разни делови од светот. Во младоста, Матија се истакнал со книгата „Поглед на Босна“ (Pogled u Bosnu) од 1842 година, најдобрата прозна книга од времето на Хрватскиот препород. Иван Мажураниќ завршил три одделенија во основното училиште во родното место, учејќи на германски јазик. Имено, дел од Хрватското Приморје и Далмација по паѓањето на  Наполеон не биле присоединети кон Хрватска, туку директно потпаднале под управа на Виена. Во тие краишта се чувствувало силно влијание на Виенскиот двор, кој настојувал да го германизира хрватското население. Германизацијата била спроведувана преку училиштата (основните и средните училишта биле германски). Така и школувањето на Мажураниќ било туѓинско. По завршување на основното училиште во родното место, отишол да учи гимназија во Риека, во која ги совладал латинскиот, италијанскиот и унгарскиот јазик, а самостојно ги учел англискиот, францускиот и словенските јазици. Во тоа време, во Австроунгарија бил ограничен бројот на селаските деца на кои им било дозволено да учат во повисоки училишта и, како сиромашен ученик, Мажураниќ се издржувал од давање приватни часови. По завршувањето на школувањето, една година работел како суплент во гимназијата во Загреб, а потоа се преселил во Карловац, каде работел како т.н. старател на сиромашните и како адвокат.
Школувањето го продолжил во Сомботхељ (Суботиште) – Унгарија, каде студирал филозофија. Во 1836 година дошол во Загреб, каде ги довршил студиите по филозофија, а студирал и право. Мажураниќ најдобро ќе биде запаметен поради тројното остварување, на полињата на економија, лингвистика и политика. Ликот на Мажураниќ е поставен на банкнотата од 100 хрватски куни издадени во 1993 и во 2002 година. Мажураниќ умрел во Загреб во 1890 година.
Политика и економија
Со пропаѓањето на феудализмот во Хрватска (1848), кога и луѓето кои немале благородничко потекло добиле политички права, Мажураниќ станал пратеник во хрватскиот сабор. Брзо почнал да напредува во својата политичка кариера и станал државен натсекретар во Загреб, потоа претседател на хрватскиот дворски дикастериј и дворски канцелар во Виена (1861-1867), претседател на хрватскиот сабор и најпосле станал и бан на Хрватска(1873-1880). Тој бил првиот хрватски бан кој по потекло бил селанец. Како бан, во Хрватска го унапредил школството и придонел за подобра организација на административниот апарат.
Мажураниќ бил член на Народната партија. Ја постигнал и водел модернизацијата на Хрватска во преминот од феудалниот систем во модерно општество слично на она што се појавило во останатите земји од Средна Европа. Го постигнал и модернизирање на хрватскиот образовен систем, со поставување мрежа од јавни училишта и намалување на бројот на деноминалните училишта, што се смета како важен чекор во намалување на влијанието на српската идеологија во Хрватска. Искуството со Унгарците во времето на Илиризмот го довело до заклучок дека Хрватска треба да одржува поблиски врски со Виена. Притоа, тој се борел против т.н. „Унгарско-хрватска спогодба“ од 1868 година, зашто таа била спроведена по насилните избори и против волјата на повеќето политичари во Хрватска. Подоцна, кога почнала да зема замав унгаризацијата на Хрватска, Мажураниќ се нашол на удар на хрватските радикални политичари, кои му замерувале дека е премногу мек и попустлив кон унгарската власт. Оттука, тој бил принуден да ја напушти функцијата бан и да премине во опозиција.
Стилот и јазикот на Мажураниќ
Мажураниќ започнал да пишува песни во времето кога во Хрватска нема стандарден јазик ни општоприфатен правопис. По раѓање бил чакавец, живеел во кајкавска средина, а претставниците на Илирското движење се залагале за штокавскиот говор. Дома растел под влијание на народните песни и на поетот Андрија Качиќ Миошиќ, во училиштето се воодушевувал од класичните писатели, а потоа бил под влијание на италијанските и германските романтичари, на Бајрон и на Пушкин. Оттука, многу долго, во период од речиси десет години, во неговото пишување се забележувало големо колебање. Во однос на содржината, во своите песни Мажураниќ ги изнесувал идеите на илиризмот: потребата за културен развој, стремежот за слога меѓу Словените (Vjekovi Ilirije), славното историско минато (Pređem slavjanskim) итн. Во песните што не смеел да ги објави за време на животот (Javor, Javor i tamjanika) ги изразил и чувствата на поробените класи, кои според своите квалитети ги надминуваат надредените класи.
Иако сите песни на Мажураниќ прават идејна целина, сепак меѓу нив се забележуваат големи разлики во изразот. Така, неговите први песни (на пример, Primorac Danici) се тешко разбирливи, зашто потполно се подредени кон старокласичната метрика, а подоцна почнал да применува десетерец, во стилот на народните песни (на пример, во Nenadović Rado). Исто така, по угледот на дубровничката лирика, напишал неколку песни во тој стил (на пример, Pero), а некои сонети ги напишал во стилот на италијанските поети Фосколо и Монто (на пример, Riječ bratinska). Сепак, од формална гледна точка, иако различни, неговите песни биле толку дотерани, што него го сметале за најкоректниот поет на првата фаза на илиризмот. На пример, неговите пеења во епот „Осман“ ја покажуваат неговата голема способност да го усвои туѓиот стил во толкава мера, што читателите не можат да ги разликуваат пеењата на Гундулиќ од неговите. Во секој случај, во првиот дел од неговото творештво, Мажураниќ не успеал да развие свој стил и оставил само неколку вредни строфи или песни (како Vjekovi Ilirije). Подоцна, сфаќајќи дека врвот во поетското творештво е едноставноста, по примерот на народната песна, мажураниќ успеал да го пронајде својот поетски јазик, создавајќи го епот „Смртта на Смаил-ага Ченгиќ“, еден од највисоките врвови во хрватската книжевност.
Стилот на Мажураниќ во поемата „Смртта на Смаил-ага Ченгиќ“ и неговите други дела е едноставен раскажувачки и збиен. Секој збор е употребен на место и не би можел да се изостави затоа што би се нарушила јасноста на кажувањето. Својот стил Мажураниќ го градел под влијание на народната песна и со употреба на многу стилски фигури: симболи, метафори, контрасти, паралелизми и други. Тие кај него не се цел сами за себеси туку ги користел да му даде поголема збиеност и силина на својот израз. Многу честа стилска фигура во стиховите на Мажураниќ е епитетот со која тој на кажувањето му дава едноставна живост. За да одреди одредена психолошка состојба на личностите Мажураниќ упоребува адекватни изразни средства. Како што расте возбудата и бесот во душата на агата против рајата така во стиховите се редат се посилни изрази. Стилот на пишување му е на народен јазик од штокавско наречје, со примеси од јазикот на дубровничките поети и со некои јазични особини на чакавското наречје.
Смртта на Смаил-ага Ченгиќ
„Смртта на Смаил-ага Ченгиќ“ е поема составена од пет епски песни Агување, Ноќен патник, Чета, Арач и Прокоба. Раскажувањето е проткаено со лирски дигресии преку кои Мажураниќ искажал свои мисли и чувства. Предмет на поемата е еден современ историски настан од животот на Црногорците – убиството на Смаил-ага Ченгиќ во 1840 година. Мажураниќ ги прикажал злосторствата и насилствата што ги вршел турскиот поробувач врз рајата и борбата на Црногорците за уништување на тиранијата. Мажураниќ отстапил од историската вистина затоа што имал за цел на настанот да му додаде широко значење и во главниот лик не толку да го прикаже вистинскиот Смаил-ага колку во него да претстави тип на тиранин во времето на турското ропство.
NGC 6443
NGC 6443 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6443 се споменува и како UGC 10967, MCG 8-32-18, CGCG 253-33.
Skid Row
Skid Row — американска хеви метал музичка група, основана 1986 година во Томс Ривер (Њу Џерси). Групата била комерцијално успешна во доцните 1980-ти и раните 1990-ти, а нивните први два студиски албуми Skid Row (1989) и Slave to the Grind (1991) достигнале повеќе платинест тираж во САД, од кои вториот бил и број еден на америоканската Билборд 200 за најпродавани албуми. Нивниот трет студиски албум Subhuman Race (1995) добил позитивни оценки од музичкиот печат, но не достигнал тираж како претходните два албуми. Во овој период, поставата на бендот ја сочинувале басистот Рејчел Болан, гитаристите Дејв Сабо и Скоти Хил, фронтменот Себастијан Бах, и тапанарот Роб Афусо. Групата имала продадено 20 милиони албуми во светот до крајот на 1996.
Откако ги замениле Бах со Џони Солинџер и Афусо со Фил Вароне во 1999, Skid Row ги издале Thickskin (2003) и Revolutions per Minute (2006), кои добиле главно негативни реакции од публиката. Во 2015 Skid Row се разделиле со фронтменот Солинџер по 16 годишна соработка, и го поставиле Тони Харнел како негова замена. По само осум месеци Харнел си заминал, а на негово место дошол ЗП Тарт. Во периодот 2013–2014 групата го издала албумот United World Rebellion како два мини албуми.
NGC 6443
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6443 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6443 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 6443 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60783. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 81; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3514. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 130.
Лифт (награда)
Лифт — македонска годишна стрип награда. Наградата за прв пат е востановена во 2019 година и првата награда се доделила за најдобар стрип за 2018 година. Иницијатори на наградата биле книгоиздателството Темплум и ОХО. Целта на наградата е да ги промовира и афирмира македонските стрип автори, но и да го унапредува стрипот како медиум.
Влага на почва
Влагата на почвата ― содржината на вода во почвата. Може да се изрази во однос на зафатнината или тежината. Мерењето на влагата во почвата може да се заснова преку сонди на лице место (на пример, диелектрични сонди, неутронски сонди) или методи за далечинско мерење.
Водата што влегува во полето се отстранува од полето со истекување, одводнување, испарување или транспирација. Истек е водата што тече на површината до работ на полето; дренажа е водата што тече низ почвата надолу или кон работ на полето под земја; испарувачка загуба на вода од поле е оној дел од водата што испарува во атмосферата директно од површината на полето; транспирацијата е губење на водата од полето со нејзиното испарување од самото растение.
Водата влијае на образувањето, структурата, стабилноста и ерозијата на почвата, но е од првична грижа во однос на растот на растенијата. Водата е неопходна за растенијата од четири причини:
Покрај тоа, водата го менува профилот на почвата со растворање и повторно таложење на минерални и органски растворени материи и колоиди, често на пониски нивоа, процес наречен лужење. Во кирпичната почва, цврстите материи сочинуваат половина од зафатнината, гасот една четвртина од зафатнината, а водата една четвртина од зафатнината од кои само половина ќе бидат достапни за повеќето растенија, со силна варијација според матричниот потенцијал.
Водата во почвата е исто така важна за климатско моделирање и нумеричко предвидување на времето. Глобалниот систем за набљудување на климата ја специфицира водата во почвата како една од 50-те суштински климатски променливи (ECVs). Водата во почвата може да се мери на самото место со сензори за влага во почвата или може да се процени во различни размери и резолуција: од месни или бежично интернетни мерки преку сензори во почвата до сателитски снимки што комбинираат снимање податоци и хидролошки модели. Секој метод покажува добрите и лошите страни, и оттука, интеграцијата на различни техники може да ги намали недостатоците на еден даден метод.
Задржување на вода
Водата се задржува во почвата кога леплива сила на привлекување што ја имаат атомите на водород на водата за кислородот на честичките од почвата е посилна од кохезивните сили што водородот на водата ги чувствува за другите атоми на кислород на водата. Кога полето е поплавено, просторот на порите на почвата е целосно исполнет со вода. Полето ќе се исцеди под силата на гравитацијата додека не го достигне она што се нарекува теренски капацитет, во тој момент најмалите пори се полнат со вода, а најголемите со вода и гасови. Вкупната количина на вода што се задржува кога ќе се достигне капацитетот на полето е во функција на специфичната површина на честичките на почвата. Како резултат на тоа, почвите со висока глина и висока органска содржина имаат повисоки теренски капацитети. Потенцијалната енергија на водата по единица волумен во однос на чистата вода во референтни услови се нарекува воден потенцијал. Вкупниот воден потенцијал е збир од матричниот потенцијал што произлегува од капиларното дејство, осмотскиот потенцијал за солена почва и гравитациониот потенцијал кога се работи за вертикална насока на движење на водата. Водениот потенцијал во почвата обично има негативни вредности, па затоа се изразува и во вшмукување, што се дефинира како минус на воден потенцијал. Вшмукувањето има позитивна вредност и може да се смета како вкупна сила потребна за извлекување или истиснување на водата од почвата. Воден потенцијал или вшмукување се изразува во единици kPa (103 паскали), бари (100 kPa) или см H <sub id="mwnA">2 O (приближно 0,098 kPa). Вообичаениот логаритам на вшмукување во см H2O се нарекува pF. Затоа, pF 3 = 1000 см = 98 kPa = 0,98 бари.
Силите со кои водата се задржува во почвите ја одредуваат нејзината достапност до растенијата. Силите на адхезија силно ја задржуваат водата на минералните и хумусните површини и помалку силно за себе со кохезивните сили. Коренот на растението може да навлезе во многу мал волумен на вода што се прилепува до почвата и првично да може да повлече вода што само лесно ја задржуваат кохезивните сили. Но, како што капката се влече надолу, силите на адхезија на водата за честичките на почвата создаваат сè поголемо вшмукување, конечно до 1500 kPa (pF = 4,2). При вшмукување од 1500 kPa, количината на вода во почвата се нарекува точка на венење. При тоа вшмукување растението не може да ги издржи своите потреби за вода бидејќи водата сè уште се губи од растението со транспирација, се губи тургидноста на растението и таа овенува, иако стомното затворање на може да ја намали транспирацијата и на тој начин може да го забави венењето под точката на венење, особено под адаптација или аклиматизација на суша. Следното ниво, наречено воздушно суво, се јавува при вшмукување од 100.000 kPa (pF = 6). Конечно, сувата состојба во рерната се постигнува при вшмукување од 1.000.000 kPa (pF = 7). Целата вода под точката на венење се нарекува недостапна вода.
Воден тек
Водата се движи низ почвата поради силата на гравитацијата, осмозата и капиларноста. При вшмукување од нула до 33 kPa (теренски капацитет), водата е истуркана низ почвата од точката на нејзината примена под силата на гравитацијата и градиентот на притисокот создаден од притисокот на водата; ова се нарекува заситен проток. При поголемо вшмукување, движењето на водата се влече со капиларност од повлажната кон посувата почва. Ова е предизвикано од адхезијата на водата на цврстите материи на почвата и се нарекува незаситен проток.
Инфилтрацијата и движењето на водата во почвата се контролирани од шест фактори: