cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Астрономски часовник Лунд
Функција на календарот
Втората голема квадратна рамнина на астрономскиот часовник, на дното, е вечен календар кој се протега од 1923 до 2123 година. Поделен е на два главни дела, надворешен прстен кој е подвижен и внатрешен прстен кој е статичен. Надворешниот прстен се движи 1/366 од целосен свиок, секој ден на полноќ, а тековниот ден од годината е означен лево. Ги содржи и буквите од А до Г, со чија помош е можно да се одреди денот во неделата со помош на табелата на внатрешниот, статичен прстен. Датумот според римскиот календар може да се дешифрира и од информациите на надворешниот прстен на календарот.
Внатрешниот прстен ги содржи податоците потребни за да се пресмета кој ден од неделата е тековниот датум, но исто така и информации кои овозможуваат да се одреди на кој датум е Quinquagesima, Велигден и Витсун за која било година. Исто така, можно е да се одреди и фазата на Месечината за секој даден датум.
Механизам
Механизмот на астрономскиот часовник зафаќа голем простор, тој е речиси 8 метри висок и се протега низ трите ката од кулата. Покрај тоа, линиите што го поврзуваат механизмот со еден од часовниците на кулата и нишалата, се движат од врвот на кулата до нејзиниот подрум. Сложениот механизам сè уште веројатно содржи некои средновековни делови, но неколку пати бил поправен и модернизиран. Поголемиот дел од него датира од 1706 година и е заоснован на системот кој користел бегство на сидро, но кога повторно бил инсталиран на почетокот на 20 век, механизмот користел систем за бегство со лост. Механизмот, исто така, поврзува мал орган во подрумот со астрономскиот часовник кој ја свири In dulci jubilo. Бертрам-Ларсен го обновил механизмот претпазливо, оставајќи ги новите делови необоени за да може лесно да се разликуваат од оригиналниот механизам. Механизмот бил поставен без обвивка, што го прави лесно достапен за чистење и поправка.
Декорација
Иконографијата на часовникот ја отсликува средновековната космологија. Како и другите средновековни астрономски часовници, неговата декорација рефлектира религиозна, христијанска идеја за универзумот во која Бог и светците се супериорни не само на Земјата и човештвото, туку и на космосот како целина. Горниот дел, часовникот, го претставува небесното време, додека календарот во центарот го има човечкото искуство на времето.
Самиот врв на астрономскиот часовник е крунисан од витезите на Жакмарт. Тие се копии направени од Андерс Олсон кога часовникот бил обновен на почетокот на 20 век. Витезот од десната страна, облечен во сина боја со сребрена ѕвезда, ги симболизира темнината и ноќта, а оној од левата страна ја симболизира дневната светлина.
И часовникот и календарот се квадратни, со впишани кругови. Просторот во аглите помеѓу круговите и рамката се украсени со врежани дрвени скулптури. Во четирите агли на лицето на часовникот има приказ на четири гледачи на ѕвезди кои држат празни свитоци за говор. Такви фигури постојат и во сличните астрономски часовници во Штралзунд и Доберан, каде што тие држат транспаренти со нивните имиња: Птоломеј, Алфонсо X од Кастилја, Абу Машар и Хали. Затоа сега се претпоставува дека фигурите во Лунд ги прикажуваат истите луѓе. Хали може да означува или Хали Абенрагел или да биде латинизација на Абу Али ал-Кајјат, Али ибн Ридван или некој друг арапски астроном со слично име. Валин мислел дека скулптурата која сега се смета за Абу Машар била претстава на монголски или кинески астроном, или војводата од Џоу, Улуг Бег или пак Насир ал-Дин ал-Туси, кој бил вработен од Хулагу Кан.
Средниот е приказ на Света Марија која во рацете го држи Младенецот Христос поставена во средината. Десно и лево од неа има два вида на хералди со труби. Двапати на ден гласниците ги креваат трубите и малиот орган на часовникот почнува да свири In dulci jubilo. Во исто време, малите порти лево и десно од Марија и Исус се отвораат, а статуетките на Тројцата кралеви со нивните слуги парадираат по лицето на часовникот, од лево кон десно. Кралевите се поклонуваат на статуата на Марија и Христос. Оваа „посветена поворка“ е реконструкција - скулптурите се направени од Андерс Олсон, а лицето на еден од кралевите веројатно е негов автопортрет. Може да се толкува како симбол на луѓе од сите три континенти познати на средновековните Европејци кои му оддаваат почит на Бог, Господарот на Земјата и Небото подеднакво.
Подолу е календарот, кој во целост е реконструкција на тоа како можеби изгледал средновековниот календар. Исто така тој е украсен со религиозни симболи. Лево е статуетата која го прикажува Хронос во форма на старец, кој покажува долг стап кој го означува тековниот ден во годината. Центарот на календарот е украсен со статуета на Свети Лоренс, заштитникот на катедралата Лунд во средниот век. Двете скулптури се направени од Андерс Олсон. Текстот околу Свети Лоренс е шведски превод на четирите стиха од Псалм 90. Аглите на календарската табла се украсени со симболите на четворицата евангелисти.
Хаген (појаснување)
Хаген може да се однесува на следниве места:
Синхронизирано пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - комбинирано тимски
Резултати
Зелената ги означува финалситите
Список на гравури од Албрехт Дирер
Список на гравури од германскиот сликар и графичар Албрехт Дирер ,
Љутви Руси
Љутви Руси (албански: Lutvi Rusi; Дебар, - Скопје, ) — македонски новинар, писател и преведувач од и на албански јазик. Носител на Партизанска споменица 1941, истакнат борец во НОБ во Западна Македонија.
Животопис
Руси е роден во Дебар на 21 јануари 1923 година. После Втората светска војна како нејзин учесник, Руси влегува во новинарството во педесеттите години. Потоа станува долгогодишен уредник на емисиите на албански јазик на Радио Скопје, а потоа сè до пензионирањето бил главен и одговорен уредник на „Флака“ и на „Просветно дело“. Во соавторство со Миле Ќорвезироски го објавил првиот Македонско-албански речник во 1967 година. Преведувал од македонски на албански јазик и обратно. Бил член на ДПМ од 1953 година. ДПМ во негова чест има идеја да преименува улица во Скопје.
BFS
Во теоријата на графови, breadth-first search (BFS) е стратегија за пребарување во граф кога пребарувањето е ограничено со две операции: (а) посетување и испитување на јазол во граф; (б) добивање пристап за посета на соседните јазли на моментално посетениот јазол. BFS започнува од коренот и ги испитува сите соседни јазли. Потоа за секој од тие јазли, ги посетува нивните соседни јазли кои не се откриени, и така натаму.
Како работи
ВFS e неинформиран начин на пребарување којшто се стреми да се прошири и да ги испита сите јазли од некој граф или комбинација на секвенци преку систематизирано пребарување низ секое решение. Со други зборови, исцрпно го пребарува цел граф или секвенца без оглед на некоја цел сè додека не ја пронајде.. Од гледна точка на алгоритмот, сите под-јазли добиени преку проширувањето на еден јазол се додадени на FIFO (First In, First Out) барање. Во типичната имплементација, јазлите којшто сè уште не се испитани за нивни соседни јазли се сместени во некој контејнер (како барање или поврзана листа) која што е наречена „отворена“ и веднаш од кога ќе се испита се става во контејнер наречен „затворен контејнер“.
Алгоритам
Алгоритамот користи квота(queue) податочна структура за да ги складира резултатите додека се движи низ графот:
1. Поставување на коренот во квотата 2. Отстранување на јазол од квотата 3. Ако квотата е празна, тогаш секој јазол е посетен - завршиго пребарувањето и врати резултат „Не е пронајден“. 4. Ако квотата не е празна, повтори го вториот чекор.
Псевдокод
Влез : Граф G и корен v od G
1 procedure BFS(G,v): 2     create a queue Q 3      enqueue v onto Q 4      mark v 5      while Q is not empty: 6         t ← Q.dequeue 7         if t is what we are looking for: 8             return t 9          for all edges e in G.incidentEdges(t) do 10             o ← G.opposite(t,e) 11            if o is not marked: 12                 mark o 13                  enqueue o onto Q
Комплексност на простор
Кога одреден број на темиња од графот се познати однапред и дополнителните структури на податоци се искористени за да се утврди кој темиња се веќе додадени во редот, комплексноста на простор може се прикажи како O(|V|) каде што |V| е кардиналност на множеството од темиња
Време на извршување
Времето на извршување може да се прикажи како O(|E|+|V|) сè додека секое теме и секој раб ќе бидат истражени и во најлош случај. Забелешка: O(|E|+|V|) може да варира помеѓу O(|V|) и O(|V|^2), во зависност од познатите проценки на бројот на рабови во еден граф.
Примена
Breadth-first search може да се користи за да реши многу проблеми во теоријата на графови, на пример: Наоѓање на сите јазли во една поврзана компонента. Пронаоѓање на најкраток пат помеѓу два јазли u и v (мерна единица бројот на рабови) Серијализација/Десеријализација на бинарно дрво vs серијализација во подреден редослед, овозможувајќи ефикасно реконструирање на дрвото.
Пронаоѓање поврзани компоненти
Множеството на јазли постигнати од BFS (breadth-first search) ја формираат поврзаната компонента која го содржи почетниот јазол(коренот).
Тестирање бипартитност во граф
Бипартитното својство на еден граф ја означува неговата можност секое теме да биде обоено во една од две бои, така што не постојат две соседни темиња со иста боја. Користејќи BFS пребарување почнувајќи од секое теме, односно од едно теме во секоја компонента, и боејќи го секое следно соседно теме во обратна боја, може на лесен начин да се провери дали одреден град е бипартитен.
Архипелаг
Архипелаг — подрачје со група острови во дадена водна површина кои се сметаат за физиогеографска целина. Поимот потекнува од старогрчките зборови ', „главен“ и ' „море“), и првично однесувал на Егејското Море.
Познати примери за архипелази се оние на Индонезија, Јапонија, Филипините, Нов Зеланд, Малдивите, Британските Острови, Бахамите, Егејските Острови, Хаваите, Порторико, Канарските Острови, Мадеира и Азорите.
Географски видови
Архипелазите се среќаваат во изолација, обиколени со големи водни површини, или пак во соседство на голема копнена маса. На пример, Шкотска има преку 700 острови кои сочинуваат архипелаг, но највеќето се релативно блиску до брегот.
Честопати архипелазите се од вулканска природа, распоредени како долги островски лакови настани со субдукција или во тектонски жаришта, но можат да бидат и производ на ерозија, таложење и изгидање на земјиштето. Зависно од нивното географско потекло, островите кои сочинуваат архипелази можат бидат океански острови, континентални откршоци или континентални острови.
Океански острови
Океанските острови се претежно од вулканско потекло и мошне оддалечени од најблискиот континент. Такви примери се Хавајските Острови и Велигденскиот Остров во Тихиот и Амстердам во јужниот Индиски Океан.
Континентални откршоци
Континенталните откршоци се делчиња од копнената маса кои се одвоиле од неа поради тектонските движења. Такви се Фараљонските Острови кај Калифорнија, САД.
Континентални архипелази
Островските групи кои лежат недалеку од континентот се сметаат за континентални кога го делат истиот континентален гребен со копното. Пример се островите на Внатрешниот Премин во Британска Колумбија, Канада.
Занимливости
Најголема архипелашка држава на светот по површина и население е Индонезија.
NGC 4788
NGC 4788 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4788 се споменува и како MCG 5-30-123, CGCG 160-7, CGCG 159-112.
Откривање
Објектот е откриен на 23 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4788 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4788 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 16,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 18' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 141°.
Леца
Леца (Leetza) — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Цана-Елстер. Општината припаѓала на заедницата на општини (Verwaltungsgemeinschaft) Елбауе-Флеминг.
Географија
Леца се наоѓа 14 километри источно од Лутерштат Витенберг.
Економија и сообраќај
Сојузниот автопат (Bundesstraße) B 187 помеѓу Витенберг и Јесен е околу 7 километри на југ.
Мистеријата на жолтата соба
Мистеријата на жолтата соба (Le Mystère de la chambre jaune) e детективски роман на Гастон Леру, издаден сериски во 1907, а следната година како книга. Романот претставува еден од првите и најпознатите детективски романи од жанрот на „мистериите во затворен простор“.
Приказната се работи за младиот репортер Џозеф Рултаби кој се соочува со сложена и речиси необјаснива мистерија. Станува збор за обид на убиство во заклучена соба, во која изгледа како убиецот едноставно да исчезнал. Авторот детално ги исцртува околностите на случувањето и дава целосен приказ на куќата во која се случува злосторот. Нагласокот е на интелектуалниот ангажман на читателот да ја реши загатката која е навидум нерешлива.
„Леру сакајќи да напише роман подобар од романите на Конан Дојл и поголем од расказите на По, создаде приказна со геометриска точност, на која со право и се восхитува Агата Кристи“. Преку ликот на Херкул Поаро, англиската писателка во романот Часовниците го вбројува Леру во еден од најдобрите писатели на детективска проза. Во прочуената мистерија Трите ковчези на американскиот писател и мајстор на мистериите во затворен простор, Џон Диксон Кар, преку ликот на д-р Гидеон Фел, прави омаж на делото на Леру, така што тврди дека овој роман е најдобриот детективски роман на сите времиња. Сепак, покрај овие сведоштва за популарноста на делото и генијалноста на приказната, според некои делото е специфично поради своите поетски, дури филозофско-апсурдни нијанси.
Резиме
Мистеријата е неверојатно енигматична и отпрвин секое решение кое го нуди еден од ликовите изгледа невозможно. Напаѓачот не излегол од единствениот прозорец во собата, кој е затворен со решетки; не постојат тајни врати и скривалишта; никакво натприродно решение е прифатливо. Покрај истражниот судија кој управува со случајот, поставен е професионален детектив, Фредерик Ларсан, кој го истражува злосторството. Ларсан веднаш се судрува со Рултаби. Додека првиот методично ја истражува ситуацијата и набргу нуди едноставно решение, Рултаби директно се противставува на Ларсан. Рултаби вели дека се држи за „правиот крај на разумот“ (фр. јазик: le bon bout de la raison) за разлика од Ларсан чии методи се погрешни. Како и да е, Ларсан набргу го апси Роберт Дарзак, свршеникот на Матилд, како главен осомничен, но не нуди соодветно решение за мистеријата на жолтата соба.
Во меѓувреме, Рултаби се соочува со низа споредни загатки: Матилд се однесува таинствено по случувањата; старата Агну постојано зборува за клетви и чудовиште кое талка низ имотот; очигледно е дека жената на гостилничарот е заљубена во чуварот на имотот; слугите, господин и госпоѓа Берние се осомничени за убиството и се веднаш затворени во старите зандани. Рултаби решен да го фати вистинскиот убиец на дело, организира заседа во замокот. Неговата претпоставка е дека злосторникот ќе се обиде повторно да ја убие Матилд во нејзината соба во замокот, па така кога убиецот ќе ја напушти собата, Рултаби, неговиот адвокат Санклер, детективот Ларсан и стариот батлер Жак ќе го опкружат убиецот во ходникот, така што секој ќе биде позициониран на еден од четирите краја на вкрстениот ходник. Каде и да бега, убиецот би паднал во рацете на еден од четворицата. Таа вечер, откако неуспешно ја напаѓа Матилд, напаѓачот излегува во ходникот, каде четворицата трчаат да го фатат. Одеднаш, настанува мистерија поголема од мистеријата на жолтата соба: како што го трчаат кон него, четворицата се удираат еден во друг, додека злосторникот навидум исчезнува. Оваа случка ги поништува законите на логиката бидејќи невозможно е човекот да се провлече низ прстите на некој од четворицата, кога четирите можни страни за бегство се потполно блокирани.
На крајот од романот Рултаби триумфално се појавува на судењето на Роберт Дарзак за обидот на убиство на Матилд Станжерсон каде ги објаснува двете мистерии: Матилд Станжерсон била заљубена во озогласен криминалец пред многу години, кој исчезнал сè додека не решил да се врати кобната ноќ во жолтата соба. Имено, Матилд била нападната додека сè уште било ден, но успешно пукала во раката на напаѓачот, отаде отпечатокот на ѕидот. Напаѓачот веднаш се повлекол оставајќи неколку крвави дамки во шумата. Матилд го криела настанот, сè додека не дошла ноќта во која кошмарот не предизвикал таа да се разбуди, вресне неколкупати, пука напразно и падне на подот, а притоа ја удри главата од масичката покрај креветот, отаде раната на черепот. На кратко, злосторникот воопшто не бил присутен за време на ноќта, иако сите траги упатуваат кон тоа. Рултаби, гордо изјавува дека напаѓачот е никој друг освен: Фредерик Ларсан, кој е всушност поранешниот љубовник на Матилд. Ларсан сакајќи да се избави од злоделото, самиот го презема случајот, и го обвинува Роберт Дарзак за обид за убиство. Со ова решението на втората загатка станува очигледно: кога четворицата трчаат кон убиецот, всушност тој - Ларсан, трча кон своето место и во истиот момент се враќа кон останатите. Напаѓачот не измолкнал меѓу прстите на четворицата, бидејќи тој бил еден од нив. Ларсан исчезнува, а Рултаби гордо создава углед за себе како генијален детектив.
Малака (град)
Малака (Bandar Melaka) е главен град на малезиската сојузна држава Малака. Градот е дел од списокот на светско културно наследство на УНЕСКО од 7 јули 2008.
Фулендорф (Холштајн)
Фулендорф (Fuhlendorf) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Латиница
[[Податотека:Latin alphabet world distribution.svg|мини|десно|265п|Распространетост на латинична абецеда во свет:
]] Латиница е назив за писмото со коешто се служеле старите Римјани, како и за писмата изведени од него. Латиницата постои во неколку верзии коишто имаат од 20 до 40 букви коишто можат да бидат мали и големи. Големи букви секогаш се употребуваат на почетокот на секоја реченица, како и за пипување на одредени зборови во зависност од соодветниот јазик. Се пишува од лево на десно.
Во современиот англиски јазик се употребуваат следните букви:
Дрва на Нов Зеланд
Поради долгата геолошка изолација на самата земја, новозеландската флора е во најголем дел уникатна. Постои голема разнообразност на дрвја приспособени на сите микроклими во земјата. Ендемските шуми варираат од умерени тропски шуми на Западниот Брег, алпските шуми во Јужните Алпи и Фјордленд до крајбрежните шуми во националниот парк Абел Тасман и Катлинзите.
Во раниот период на Британската колонизација, многу од новозеландките дрвја биле познати по имижата на разните несродни европски дрвја, но во последно време постои тренд да се употребуваат нивните маорски имиња.
Артур Шопенхауер
Артур Шопенхауер (германски: Arthur Schopenhauer; во Данциг, денешен Гдањск, (Полска) -  во Франкфурт на Мајна) — германски филозоф, писател и учител. Тој бил син на писателката Јохана Шопенхауер и брат на писателката Адела Шопенхауер. Шопенхауер се занимавал со етика, метафизика и естетика.
Животопис
Семејството Шопенхауер го напуштило родниот град во 1793 година, откако градот по втората поделба на Полска се присоединил кон Прусија. Хајнрих Флорис Шопенхауер отворил стоковна куќа во Хамбург, каде синот Артур го испратил во приватно училиште. По неколкумесечно учење на англиски јазик во Вимболдон, од 1803 до 1804 година, Артур патувал низ Холандија, Англија, Швајцарија и Австрија.
Aртур останува, не се преселува затоа што е слободен да се одлучи за следниот потег со почнатиот занает и неговото купо-продажно учење и се двоуми дали да се одлучи за друга, духовно-наклонета наука. Учењето го продолжува во јуни 1807 година после добиениот совет од Карл Лудвиг Ферновс, ученик на гимназискиот директор од градот Гота. Ама, во истата година се преселува како неговата останото семејство во Вајмар, каде во неговиот тогашен живот, најважен даскал Франц Пасов го запознава.
Младиот Шопенхауер одржува однос со Јоханес Даниел Фалк и Захариас Вернерr. Во 1809 се заљубува несреќно во триесет и две годишната Каролина Јагеман. Во 1809 година почнува да студира медицина на Универзитетот во Гетинген [германски: Universität Göttingen] но брзо се откажува и почнува да студира филозофија на Универзитетот во Јена (германски: Universität Jena) каде на 18 октомври 1813 година ја одбранил докторската теза со наслов: Преку четиримерните корени на реченицата од дофатливи причини (германски: Über die vierfache Wurzel des Satzes vom zureichenden Grunde).
Значење и влијание
Во романот „Наспроти“, францускиот писател Жорис-Карл Уисманс го нарекува Шопенхауер „големниот Германец“ и за него вели: „Ах, единствено тој беше вистинскиот!“ Уисманс го споредува учењето на Шопенхауер со црковната доктрина, зашто двете поаѓаат од неправдата во светот, но неговот учење го оценува како поегзактно. Освен тоа, Уисманс истакнува дека, за разлика од црковното учење, Шопенхауер „не ви препорачува никаков универзален лек, не ве залажува со никаква лага дека ќе најде решение за излекување од неизбежните зла.“
Фридрих Ниче, пак, имал многу остар однос кон творештвото на Шопенхауер, велејќи дека тој се излажал во поглед на сè, при што го нарекува „несвесен фалсификатор на пари“ и „махер“.
Фулендорф
Фулендорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Илинден (појаснување)
Илинден е голем македонски празник. Поимот може да с е однесува на:
NGC 7103
NGC 7103 — елиптична галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7103 се споменува и како ESO 531-15, NPM1G -22.0349, AM 2137-225.
Откривање
Телото е откриено на 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7103 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. NGC 7103 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 39 м 51,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -22° 28' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Лиу Џо
Лиу Џо ( LIU•JO) е италијанска компанија за висока мода основана од браќата Марчи во 1995 година во Карпи, Италија. Од 2022 година компанијата има 160 продавници во Италија и уште 200 лоцирани првенствено во Европа.
Историја
Лиу Џо започнал како мала текстилна индустрија, а во средината на 1990-тите се развил во голем италијански бренд на модата. Името Лиу Џо потекнува од прекарите кои ги користеле Марко Марчи (Џо) и еден од неговите помлади придружници (Лиу). Првото пуштање на колекциите Лиу Џо и Лиу Џинс на италијанскиот пазар прво биле дистрибуирани преку каналот со повеќе брендови, а подоцна и на каналот со еден бренд и на домашниот пазар и во странство.
Во следните пет години, Лиу Џо ги проширил своите производи пуштајќи колекција на накит и часовници со додатоци, колекција за бебиња за мали девојчиња, колекција долна облека и плажа, како и домашна облека. Од 2008 година, Лиу Џо има своја колекција на чевли.
Рекламната кампања за колекцијата пролет-лето 2011 година е со манекенката Кејт Мос.
Во 2012 година, Лиуџо отворил водечка продавница од 350 квадратни метри во Милано. Продавницата е отворена од италијанската договорна компанија L&S group.
Во 2013 година, Лиу Џо потпишал договор за лиценцирање со Очила Марсон за производство на очила.
Рекламната кампања за колекцијата есен-зима 2014 ја прикажува моделот Дри Хемингвеј.
Лиу Џо соработувал во 2016 година со Карли Клос и Џордан Дан, а во 2017 година Марта Хант и Јасмин Таукс од сезоната пролет-лето, а Џоан Смолс и Ана Мила Гујенз за сезоната есен-зима.
Лиу Џо започнал да го спонзорира фудбалскиот тим на Болоња во 2016 година, при што домашните хостеси носеле облека на компанијата за натпреварите во домашната лига. Во сезоните 2018-19 и 2019-20 на италијанското првенство во Серија А, Лиу Џо бил главен спонзор на Болоња.
Во март 2017 година била извршена корпоративна реорганизација на компанијата, при што братот Ванис го напуштил одборот и останал акционер со околу 10%, додека братот Марко останал контролниот акционер.
На 5 ноември 2019 година, основачот и креативен директор на Лиу Џо, Марко Марчи, влегол преку зголемување на капиталот во синџирот стоковни куќи Коин со 15%. Исто така, во ноември 2019 година, Лиу Џо ја стекнал Блуфин, модната куќа основана во Карпи од Ана Молинари и Џанпаоло Тарабини со брендовите Блу Грл и Мисс Блумарине. Ана Молинари останува во улога на амбасадор.
IC 1133
IC 1133 — галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1133 се споменува и како ESO 156-24.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1133 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 1133 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 59 м 23,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -52° 39' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
СамоКажувам
#СамоКажувам е прва балканска веб серија за тинејџери која ги следи односите на неколкумина млади луѓе од различни земји. Серијата се емитува исклучиво на интернет – на официјалниот Youtube канал, на официјалната Facebook страница и на мрежното место samokažem.org. Секоја веб-епизода е со превод на српскохрватски, македонски, албански и англиски јазик.
Првата сезона започна да се емитува на 7 ноември 2013. година. Со состои од 26 пет минутни веб-епизоди кои се објавуваат секој понеделник и четврток во 22 часот. Продуцент на серијата е Fond B92, а извршен продуцент TunaFish Studio.
Приказна
Приказната е за едно (не)обично лето во животот на неколку девојки и момчиња. Доаѓаат од различни земји што се граничат една со друга, но жителите на тие земји ретко и не со драга волја ги поминуваат тие граници. Зборуваат на различни јазици, а одлично се разбираат. Имаат исти соништа и стравови, но досега немале можност да разговараат за тоа. Се запознаваат случајно, така некако и стануваат екипа.
Ликови
На официјалното мрежно место се опишани ликовите на серијата:
Јована (17) е најмлада во екипата. Убедена е дека е многу позрела од своите врсници. Сè досега била обична белградска гимназијалка. Но, ова лето, додека нејзиното момче е во Канада, нејзиниот свет се менува.
Милош (21) е белградски блеач. Времето го поминува на YT, a и самиот е автор на некои видеа. Неговиот живот се состои од забава и сурфање. Сето друго е премногу здодевно, за човек да се занимава со тоа. Тоа ја нервира неговата помлада сестра Јована.
Маја (19) е малото татино девојче. Побегнала од Котор, од таткото и малата средина, за да живее во Белград и да стане независна жена. Тато и понатаму ги плаќа сите сметки, ѝ изнајмува огромен стан во центарот на градот и ѝ испраќа ненормално голем џепарлак.
Секогаш добро расположена, насмеана и оптимистична, Александра (19) е девојка која сака забава. Сака да стане глумица, да се пресели од Скопје во Холивуд, да биде ѕвезда и да ја воодушевува публиката шетајќи по патеката на славните!
If life gives you lemons/ако животот ви дава лимони - правете лимонада. Зоран (21) нема лимон, но го има таксито на татко му и амбиција да купи нов iPhone. Но цените на пивото во Белград го спречуваат во тоа. А, покрај тоа – не знае ни каде припаѓа.
Борстел
Борстел може да се однесува на следниве места во Германија:
СамоКажувам
Ликови
Милена (21) е романтична душа која секогаш и на сите им сака сè најдобро. Од Куршумлија се преселила во Белград и сигурноста на малото место и родителската куќа ја заменила за животот во не секогаш пријателски настроениот град. Веќе неколку месеци е на пракса во болница, како медицинска сестра. Сака сè што сакаат младите, а особено хороскоп.
Смирен и секогаш насмеан, Марко (21) е оптимистот во екипата. Живее во Бор, и најмногу од сè сака да патува. Сеедно дали куферите ги пакува за пат до Лозана или до Лозница, важно е некаде да се патува. На Сребреното езеро издава педалини, за да има џепарлак.
Како и многу други, и Душан (51), таткото на Зоран, за време на војната во 1990-те, морал да си замине од градот во кој е роден. Од Сараево дошол во Белград, работел разни работи за да ја издржува фамилијата – препродавал на пазар, бил ноќен чувар, поправал бела техника. .. Кога собрал доволно пари, купил кола и почнал да вози такси. Разведен е. Баш му недостасува син му, бидејќи го гледа само преку лето – другиот дел од годината Зоран живее со мајка му во Сараево.
Продукција
Кастингот за серијата #СамоКажувам е правен неколку месеци во Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Македонија и на Косово. Уште на самиот почеток, креативниот тим одлучи во серијата да играат млади глумци, а не аматери, како што беше една од првичните идеи.
За поголем дел од учесниците во продукцијата ова е прв сериозен професионален проект – од многу младите глумци до режисерката Јелена Гавриловиќ, апсолвентка на филмска режија на Факултетот за драмски уметности во Белград. Супервизори на серијата беа некои од клучните креативци на сегашната српска сцена, меѓу кои се Борис Миљковиќ, Ѓорѓе Марковиќ и Коста Глушица, кои со своето искуство ги даваа главните насоки. Истовремено, тие уживаа во креативниот израз на новата генерација на која и овозможија да реализира и да остави свој тон, како и да не запознае со своите желби, стравови, цели и својата реалност.
Серијата е снимана на голем број локации низ Белград, но и во Сараево, Котор, Призрен, Нови Сад, на Ада Бојана и Сребреното езеро.
Промоција
Популарните страници на вебсеријата #СамоКажувам на друштвените мрежи Facebook, Twitter, YouTube, SoundCloud и Instagram на гледачите им овозможуваат да влезат во интеракција со серијата и со другите обожаватели.
Покрај тоа, главните ликови во серијата имаат и свој профил на друштвените мрежи каде секојдневно откриваат нешто повеќе за себе – која музика ја слушаат, кои филмови ги гледаат, што читаат, на што се радуваат. Остварувајќи меѓусебна интеракција ликовите се продлабочуваат, се збогатуваат и стануваат поблиски со публиката. Интеракцијата на ликовите се случува и со публиката, која има можност да коментира, лајкува и споделува материјал кој ликовите на вебсеријата #СамоКажувам секојдневно го споделуваат со својата заедница.
Музика
Возбудливиот саундтрак се движи во распон од Voodoo Popeye до Stray Dogga, од Владо Георгиевски до Prti Bee Geea. Во описот на секоја вебизода може да се најдат насловите на песните кои се слушаат во серијата, а поголем дел од нумерите може да се слушнат на службениот SoundCloud канал на серијата.
Посетеност
Во првите 40 денови, во период во којшто се објавени десет веб-епизоди, на YouTube каналот забележани се околу 150.000 прегледи, додека Facebook страната ја лајкуваа повеќе од 10.000 луѓе. Во август 2014год. YouTube каналот има повеќе од 700.000 прегледи.
Објавувањето на серијата беше поздравено од многу медиуми, а квалитето на продукцијата потврден со признанија. Во февруари 2014год. серијата ја освои „Satelit“ наградата во категорија на кратки форми; Еден месец подоцна серијата е наградена на LAWEBFEST во две категории: дир, фотографија и главна женска улога; во април истата година серијата е прогласена за добитник на официјален Webby лауреат во категорија Online Film&Video, поткатегорија: Драма- дога форма или серија; во истиот период серијата е наградена со златен медалјон на Светскиот медиску фестива во Хамбург; потоа на B.A.N.F светскиот медиумски фестивал ја номинираше серијата за наградата Роки; на Melburn web fest серијата влезе во официјалната селекција.
Ре:Генерација
Веб серијата #СамоКажувам е дел од Ре: Генерација.
Ре: Генерација е простор за младите од целиот регион, што им овозможува да зборуваат за себе и своите желби, проблеми, надежи и стравови, за пријателите и родителите, за училиштето и работата, за блеењето и спиењето, за начинот на кој го поминуваат времето, за начинот на кој се забавуваат, за времето, за фудбалот, кошарката и ватерполото, за патувањата на кои биле и за оние на кои би сакале да одат, за омилените серии и за тоа што најмногу ги нервира во животот.
Истовремено, Ре: Генерација е простор кој им овозможува да слушнат што имаат да кажат нивните врсници од соседните земји, да се запознаат едни со други, да видат во што се слични, а во што се разликуваат. Тука може и да прочитаат, видат и слушнат интересни иницијативи од регионот и светот и со заедницата на Ре: Генерација да ги споделат своите идеи во креативното решавање на локалните проблеми и креативниот социјален ангажман.
Ре: Генерација може да се следи на мрежното место www.samokazem.org.
Карл Александар Милер
Карл Александар Милер (Karl Alexander Müller, - ) — швајцарски физичар и добитник на Нобеловата награда за физика. Тој ја добил Нобеловата награда за физика во 1987 година заедно со Георг Беднорц за нивната работа на суперпроводливоста кај керамичките материјали.
Животопис
Милер е роден во Базел, Швајцарија, на 20 април 1927 година, како дете на Ирма и Паул Милер. Неговото семејство, кое било од еврејско потекло, се преселило во Салцбург, Австрија, каде неговиот татко изучувал музика. Милер и неговата мајка се преселиле во Дорнах, во близина на Базел, во домот на неговите баба и дедо. Тие се преселиле во Лугано, во италијанско говорниот дел на Швајцарија, каде научил течно да говори италијански. Неговата мајка починала кога имал само 11 година.
Во пролетта 1956 година Милер се оженил со Ингеборга Мари Лујза Винкле. Тие имале син, Ерик, кој се родил во летото 1957 година, и ќерка, Силвија, во 1960 година.
Образование
По смртта на неговата мајка, Милер бил испратен во Евангeлистичкиот колеџ во Ширс, во источниот дел на Швајцарија. Тука ток се образувал од 1938 до 1945 година, кога и дипломирал.
Милер тогаш се запишал на одделот за математика и физика при Швајцарскиот федерален институт за технологија во Цирих. Тој имал предавањад Волфганг Паули, кој му оставил длабок впечаток. По добивањето на неговата диплома, тој работел една година, за повторно да се врати на институтот за да докторира, поднесувајќи ја својата докторска теза на крајот од 1957 година.
Кариера
Милер се вработил во Бателовиот спомен-институт во Женева, наскоро станал раководител на групата за магнетна резонанса soon. За време на овој период тој станал предавач на Циришкиот универзитет. Во 1963 година тој ја прифатил понудата од IBM за истражен членво нивната лабораторија во Рушликон, каде останал сè до своето пензионирањеt. Паралелно, тој останал поврзан со Циришкиот универзитет каде бил назначен за професор во 1970 година. Од 1972 до 1985 година кога бил раководител на одеот за физика на ZRL. Во 1982 тој станал научен соработника на IBM.Тој се стекнал и со почесен докторат од Минхенскиот универзитет и Женевскиот универзитет. Во 1987 година (пред да ја добие Нобеловата награда) тој се стекнал со почесна диплома (laurea honoris causa) по физика Павскиот универзитет.
Истражување
За неговата дипломска работа, Милер бил под менторство на Г. Буш. Тој работел на Холовиот ефект кај сивиот калај, кој бил полуметал.
Меѓу својата диплома и почетокот на магистерските студии, тој работел една година во одделот за индустриско истражување при Швајцаркиот федерален институт за технологија на системот за прикажување во големи размери Ејдофор.
Во IBM неговото истражување цели 15 години се занимавало со SrTiO3 (стронциум титанат) и блиските перовскитни соединенија. Тој ги проучувал неговите фотохроматски својства кога истиот бил надополнет со различни преодно металски јони, нивната хемиско сврзување, фероелектричност и останатите својства, и критичните и повеќе критичните појави при нивните структурни фазни пемини. Важни постигнувања на ова истражување биле објавени во книга напишана заедно со Том Кул од Амстердамскиот универзитет (од издавачот: World Scientific).
Работа заслужна за Нобеловата награда
Во почетокот на 1980-ите, Милер започнал со потрага на супстанции кои би станале суперпроводници при повисоки температури. Највисоката критична температура (Tc) добиена во тој период била 23 K. Во 1983 Милер го повикал Георг Беднорц во IBM, за систематски да му помогне во тестирањето на различни оксиди. Неколку неодамнешни студии покажале дека овие материјали можат да бидат суперпроводливи. Во 1986 година двајцата успеале да постигнат суперпроводливост кај лантан бариум бакарен оксид (LBCO) при температура од 35 K. Во претјходните 75 години критичната температура пораснала од 11 K во 1911 година до 23 K во 1973 година каде се задржала во наредните 13 години. Сепак 35 K било доволно висока температура според тогашните стандарди за суперпроводливост. Ова откритие потикнало дополнителни истражувања за високотемпературна суперпроводливост, водејќи го истражувањето на кое довело до создавањето на BSCCO (Tc = 107 K) и YBCO (T'c = 92 K).
Тие го објавиле своето откритие во април 1986 година во бројот на Zeitschrift für Physik. Пред крајот на годината, Шоџи Танака од Токискиот универзитет и Пол Чу од Хјустонкиот универзитет независно го потврдиле нивниот резултат. Неколку месеци подоцна Chu постигнал суперпроводливост на 93 K со YBCO, започнувајќи стампедо на научен интерес претставен со т.н. „Вудсток на физиката“, во 1987 година каде водител бил Милер.
Во 1987 година Милер и Беднорц биле заедно наградени со Нобеловата награда за физика што претставувало најкусиот период меѓу откритието и доделувањето на Нобеловата награда.
Песна за Сид
Заснован е на вистинска приказна, се раскажува за шпанскиот херој Ел Сид, чие вистинско име е Родриго Дијаз, за време на реконквистата, повторното освојување на Шпанија од Маврите. Ел Сид се оженил со сестрата на кралот Алфонсо VI, Химена Дијаз, но од непознати причини (според приказната, го натерал кралот да се заколне дека не го наредил убиството на неговиот брат, Санчо) ја изгубил довербата на кралот и морал да ја напушти родната Кастиља. За да ја врати својата чест тој учествува во битките против Маврите и ја освојува Валенсија. Со овие херојски дела тој повторно се здобива со довербата на кралот и неговата чест е спасена. Неговите две ќерки се мажат со инфантес (принцевите) на Наваре и Арагон.
Целото дело, составено од повеќе од 3700 стихови, е поделено на три дела:
Cantar del Destierro
Ел Сид мора да ја напушти Кастиља и да се бори со Маврискиот крал на Сарагоса додека не пристигне во Валенција.
Cantar del las Bodas
Ел Сид ја освојува Валенција. Кралот му простува на Сид и Сид ги мажи своите ќерки со принцевите на Керион.
Cantar de la Afrenta de Corpes
Принцевите на Керион ги навредуваат и напуштаат нивните жени. Повторно Сид мора да си ја брани честа и го моли судот на Толедо за правда. Неговите ќерки се мажат со принцевите на Арагон и Наваре.
Авторство
Целото дело е анонимно, но се верува дека е напишано од два автора: Сан Естебан де Гормаз и Мединачели.
Август Холмстрем
Август Вилхелм Холстрем (August Wilhelm Holmström) — фински и руски кујунџија и златар.
Се родил во Хелсинки, Финска во 1829 година. Се школувал во Санкт Петербург, а од 1857 година поседувал своја работилница. Бил постар член на работилницата на Фаберже, каде бил главен јувелир и исто така произведувал делови. Починал во 1903 година. Неговиот син Алберт Холмстрем ги продолжил чекорите на неговиот татко по неговата смрт и ги користел истите иницијали, AH.
Ь
Мекиот знак, мал ер или Ь (кирилица: ; глаголица: ) — симбол на кирилицата. Во старословенскиот јазик го претставувал краткиот глас [i], но во денешните словенски јазици не претставува посебен глас, туку само се користи за омекнување на претходната согласка или останало во употреба како традиционално пишување. Знакот се користи во бугарскиот, рускиот, белорускиот, украинскиот и во сите останати јазици што користат кирилица со исклучок на македонскиот и српскиот јазик.
Од самите почетоци на формирањето на македонската азбука, а тоа е од времето на Крсте Петков Мисирков, оваа буква не се сметала како дел на македонскиот фонетски систем. При транскрипција, буквата се пишува како апостроф или најчесто се изостава.
Малиот ер во старословенскиот јазик
Во периодот на доселувањето на Словените редуцираните вокали се чувале во сите позиции, со тоа што во изговорот на се чувствувала нијанса на и. Кон таков заклучок водат податоците од најстариот слој на словенски топоними во Грција; Γαρδίκι (градьць), Σκλιβινιτσα (сливьница). Албанската варијанта на имета на градот Дебар (Dibra од дьбрь) исто така сведочи дека за несловенското население звучело како глас близок до и, штом тоа го заменувало на таков начин.
Меѓутоа, веќе при крајот на 10 век, откога потекнуваат најстарите зачувани словенски текстови, таа состојба била изменета. Во тие текстови e одразено губењето на еровите во т.н. слаба позиција и нивното заменување со полни вокали во т.н. силна позиција, т.е. ь преминал во е. Во македонските ракописи од 13 и 14 век ерот се губи во сите категории: во префиксите, суфиксите, коренот на зборот, во заменките вьсь и вьсѣкъ и на крајот од зборот.
Щ
Щ (кирилица: ; глаголица: ) — дел од стандардната кирилична азбука. Во рускиот јазик буквата го претставува гласот /ɕʨ/ или шч, потоа на украински јазик и русински јазик буквата се изговара како /ʃʧ/ штш а на бугарски јазик е /ʃt/ шт. Стариот назив за буквата е шта, а е наследник на глаголичната буква со исто изговарање и форма. Почетокот на буквата иде от буквите Ш+Т. Транскрипцијата на буквата е сложена бидејќи постојат неколку начини, меѓу кои: шч, штш, или шт. Буквата е користена во табелата А на ISO 9:1995.
Даница Ручигај
Даница Ручигај (Скопје, - Скопје, ) — македонска поетеса.
Животопис
Даница Ручигај е родена во 1934 година во Скопје. Учела класична гимназија, каде што ги изучувала старогрчкиот и латинскиот јазик. Извесно време поминала во Грција. По завршувањето на средното образование, студира на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што дипломирала југословенска книжевност, со што трајно и професионално се врзала за поезијата и за книжевноста. Својот краток работен век го поминала во Министерството за култура на СР Македонија.
Своите први песни ги објавува во 1955 година во познатите литературни списанија „Современост” и „Разгледи”, а нешто подоцна се појавува и во периодиката од другите јазични подрачја на некогашна Југославија, афирмирајќи ја преку нив младата македонска поезија.
Таа е авторка на две стихозбирки. Дебитирала со исповедната љубовна лирика „Сребрени, ноќни игри“ во 1960 и “Заробеници на ветерот“ во 1963 година. Со втората стихозбирка таа е претходничка на мотивскиот и јазичен нонконформизам на една цела плејада македонски поетеси. Загинува трагично во Скопскиот земјотрес на 26 јули 1963 година. Од 2005 година во нејзина чест се доделува наградата „Даница Ручигај“ за најдобра дебитантска поетска книга.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Јановени
Успение на Пресвета Богородица или Свети Никола Летен (Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Јановени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Опис
Црквата е изградена врз постарата „Св. Никола“. Камениот натпис го дава датумот 18 септември 1903 г. — веројатно датумот на изградба. Храмот е уникатен по двојната женска црква — кат за девојките и кат за мажените жени. Внатре има богато изрезбан и насликан иконостас и владички престол. Двокатната камбанарија е изградена во 1903 г. од истите мајстори чие дело е камбанаријата на „Св. Матрона“ во Пилкати. Во црквата има бакарно кандило на кое пишува „Василис Стефос го подарува на Свети Никола 1769. Село Калугер“.
Џејсон Леонард
Џејсон Леонард (роден на 14 август 1968 година) е англиски поранешен играч на рагбиската унија, кој се стекнал со рекордни 114 капи за Англија за време на неговата 14-годишна меѓународна рагби кариера.
Леонард играше во тимови на Англија кои освоија четири гренд слем (1991, 1992, 1995 и 2003) и Светскиот куп во рагби во 2003 година и беше дел од составот на британските и ирските лавови кои ја освоија тест серијата за време на нивната турнеја во 1997 година во Јужна Африка. Џенсон играше за „Лавовите“ на три гостувања, освојувајќи пет дополнителни капи.
Животопис
Висок е 178 см, тежок 111 кг, Леонард играл на позиција број 1 - столб (енгл. Loosehead prop). За екипата Сараценс одиграл 19 настапи и 290 игри за Харлекинс. Тој одиграл 5 тест натпревари за британските .и ирските лавови, а за англиската рагби унија одиграл 114 тест натпревари и е рекордер по бројот на одиграни натпревари за Горди Албион. Тој го освоил Светскиот куп во рагби во 2003 година со Англија.
Илинден (политичка организација)
Илинден била политичка организација на Македонците од Егејскиот дел на Македонија во источноевропските земји формирана од КПГ по распуштањето на НОФ, НОМС и АФЖ (1950). Дејствувала во периодот од 1952 до 1956 година. Основачкиот конгрес бил одржан во селото Кросциенко, Полска во април 1952 година со учество на 162 делегати. На Конгресот биле избрани раководните тела на организацијата: Централен совет, Извршен комитет и Претседателство на организацијата. За претседател на организацијата бил избран Пандо Вајнас, а за секретар Ставрос Кочопулос. Преку организацијата „Илинден“, КПГ ја спроведувала својата политика меѓу македонската емиграција во источноевропските земји. По VI пленум на ЦК на КПГ во 1956 година, организацијата била распуштена.
Кармине Паријанте
Кармин Марија Паријанте (роден во март 1966 година) е професор по биолошка психијатрија на Институтот за психијатрија на Кралскиот колеџ, Лондон, и консултант перинатален психијатар во Јужен Лондон и Маудсли NHS Trust. Тој работи како водечки за темата „Афективни нарушувања и интерфејс со медицината“ во Националниот институт за истражување на здравјето и грижата (NIHR) Биомедицински истражувачки центар Модсли (BRC).