cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Внатрешна македонска револуционерна организација (Обединета)
ВМРО (Обединета) во Пиринска Македонија
Во крајот на 1934 и целата 1935 година бугарската полиција ги разоткрива организациите на ВМРО (Обединета). Во градовите Софија, Горна Џумаја (денес Благоевград), Разлог и Неврокоп околу 60 нејзини раководители се осудени на долги временски казни. Организацијата изумира и во 1937 конечно прекинува работа. Повеќето од преживеаните членови продолжуваат да работат со БКП.
Расцеп
Оттука, не е без основа тврдењето на Димитар Митрев дека ВМРО (Обединета) делуваше како македонска секција на Бугарската комунистичка партија (БКП) и дека претставуваше “нешто како реприза на ЕКС”, на Емигрантскиот комунистички сојуз. Бидејќи ваквиот развој на настаните не беше прифатлив за некомунистите во ВМРО (Обединета), во 1929 година се случи расцеп во организацијата при што во Цариград беше основана паралелна организација.
Да бидат работите уште покомплицирани, и двете организации не беа единствени внатре во себе. Во комунистичката ВМРО (Обединета) постоеше судир помеѓу Влахов и Владимир Поп Томов, а во идеолошки хетерогената Цариградска ВМРО (Обединета) постоеја три групи:
Комунистите ги надминаа своите судири, додека Цариградската ВМРО (Обединета), поради својата идеолошка нехомогеност и поради недостиг на средства брзо се распадна, некаде во 1931 година.
КПЈ
По создавањето на Обединета, во самата Комунистичка партија на Југославија дошло до поделба на мислењата и односот кон оваа македонска организација. Некој ја прифатиле, некој биле резервирани, а други биле отворени противници. Таквата општа состоја во КПЈ влијала врз дејноста на Обединета. Со текот на времето двете организации се испреплетувале во својата дејност, како по составот на членството така и по предметот на работењето. Меѓу двете организации постоела противречност по прашањата од идејнополитичката и програмска природа, а облиците и содржините на дејсвувањето во прилична мера придонесувале за заемна неутрализација на дејноста. Обединета во текот на сета своја дејност во Вардарска Македонија имала недоразбирања со КПЈ, недоразбирањата својата кулминација ја достигнале во 1926 година. Меѓутоа КПЈ, под притисок на Коминтерната, го променила својот однос кон Обединета по Четвртиот конгрес од 1928 година. Но ваквата промена била задоцнета, бидејќи во 1929 година ВМРО (Об) била разбиена во Вардарска Македонија.
БКП
ВМРО (Об) и покрај поддршката Бугарската комунистичка партија во основањето на оваа Организација, таа не успеала да ја засили својата дејнсот во Пиринска Македонија од две причини. Од една страна ВМРО не дозволувала дејствување на други организации во Пиринска Македонија која ја претворила во своја држава во држава, а од друга страна БКП настојувала Обединета да ја претвори во инструмент на својата политика. Поголема самостојност во својата дејност Обединета развила сред македонската емиграција во Бугарија по 1930 година.
КПГ
Поради отпорот на Комунистичката партија на Грција, ВМРО (Об) дури по 1930 година станала силен фактор сред макеоднските средини во Егејска Македонија. Дејноста на Обедината била во правец на афирмација на македонската национална свест, организирани барања за добивање на локална самоуправа и културна автономија, право за користење на македонскиот јазик во јавните институции и воспитно-образовниот процес.
IC 897
IC 897 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 897 се споменува и како MCG -2-53-19.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 897 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 897 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на IC 897 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65927.
Потомци (филм)
Потомци (англиски: The Descendants) ― американска драма од 2011 година, во режија на Александар Пејн. Сценариото на Пејн, Нет Факсон и Џим Раш се заснова врз истоимениот роман на Кауи Харт Хемингс. Глумечката екипа во филмот ја сочинуваат Џорџ Клуни, Шејлин Вудли, Бо Бриџис, Џуди Грир, Метју Лилард и Роберт Фостер, а премиерата се одржала на 18 ноември 2011 година во САД, во дистрибуција на „Fox Searchlight Pictures“, по проекцијата на Филмскиот фестивал во Торонто, во 2011 година.
Следејќи ги патешествијата на Мет Кинг, којшто се бори со неочекуваните случки во неговиот здодевен живот, филмот Потомци доби позитивни оцени од критичарите и освои „Оскар“ за „Најдобро адаптирано сценарио“ и две награди „Златен Глобус“ за „најдобар драма-филм“ и „најдобар глумец во драма“ за Џорџ Клуни.
Кратка содржина
Мет Кинг (Џорџ Клуни) е адвокат во Хонолулу и е единствениот ополномоштен за семејениот тестамент за 25 000 ари недопрено земјиште на островот Кауаи. Тој отсекогаш си водел сметка за парите, но повеќето од неговите братучеди останале без пари, бидејќи прекумерно го трошеле нивниот дел од наследството. Тестаментот нема да стапи во сила сѐ додека не се исполнат сите услови, па затоа семејството Кинг реши да го продаде земјиштето на еден домородец од островот Кауаи по име Дон Хотлизер за да го разработи. Токму кога членовите на семејството требаше да го потпишат договорот, сопругата на Мет, Елизабет доживеа несреќа на чамец близу местото Ваикики и падна во кома. Мет и Елизабет имаат две ќерки, десетгодишната Скоти (Амара Милер) и седумнаесетгодишната Алекс (Шејлин Вудли). Мет не е многу близок со своите ќерки и самиот себеси се смета за „резервен родител“. Додека Елизабет е во кома во Кралската болница во Хонолулу, тој мора да се справи со несоодветното однесување на Скоти кон другите деца и да ја врати Алекс од лошите патишта по кои е тргната.
Мет дознава дека Елизабет нема никогаш да се разбуди од комата, што значи дека според условите од нејзината согласност за лекување по операција, ќе мора да прекинат да ја одржуваат во живот. Тој ѝ кажува на Алекс дека Елизабет нема да оздрави и дека треба да го остварат нејзиното право на смрт. Мет се вчудовидува кога Алекс одбива да ја види мајка си. Тогаш таа му открива на татка си дека Елизабет имала афера кога се случила несреќата и тоа довело до нивна кавга. Мет оди кај двајца семејни пријатели, Кај и Марк. Откако Кај ќе слушне за неизбежната смрт на Елизабет, му кажува на Мет дека таа планирала да го остави за друг човек и од Марк дознава дека љубовникот на Елизабет се вика Брајан Спир (Метју Лилард).
Мет решава да го најде Брајан и за му каже дека Елизабет ќе умре наскоро и да му даде шанса да ја види уште еднаш додека е жива. Тој открива дека Брајан е геодет, којшто моментално е на одмор на островот Кауаи. Откако Мет ќе им ја соопшти крајната прогноза за Елизабет на нејзиното семејство, заедно со девојките и со мрзливиот другар на Алекс, Сид (Ник Крос) заминуваат на островот Кауаи за да го најдат Брајан. Еднаш, кога Мет џогира на плажата, среќава еден човек и препознава дека тоа е Брајан. Тој го следи и ќе види дека ќе влезе во една колиба којашто ја поседува братучед му на Мет, Хју (Бо Бриџис). Хју му кажува на Мет дека Брајан му е зет на Дон Хотлизер и ако Мет и неговото семејство му го продадат земјиштето на Хотлизер, Брајан ќе заработи многу пари од провизиите кога земјиштето ќе се разработи.
Мет оди во колибата и се претставува како сопруг на Елизабет. Тој му вели на Брајан дека дошол за да му каже дека Елизабет ќе умре за неколку дена и сака да му даде шанса да се поздрави со неа. Брајан му вели дека Елизабет го сака него и дека за него аферата била само флертување и дека си ги сака својата жена и децата. Тој му се извинува на Мет за болката што му ја нанел.
Мет се среќава со неколку братучеди за да решат што ќе прават со семејното земјиште од 25 000 ари. Мнозинството гласа за да му го продадат на Дон Хотлизер, но Мет има други замисли и решава да го задржи земјиштето и да најде друго решение. Хју е шокиран и му вели на Мет дека тој и останатите братучеди можат да поведат судска постапка, но Мет не се плаши.
Елизабет ја исклучуваат од апаратите во Кралската болница. Нејзиниот татко Скот (Роберт Фостер) му вели на Мет дека требало да биде подарежлив кон Елизабет и да ја сака повеќе, којашто пак ја опишува како добра и верна сопруга. Мет се сложува со него и решава да не му ги каже деталите од нејзината афера на татко и. Потоа, доаѓа Џули Спир (Џуди Грир)и му кажува на Мет дека сега дознала за љубовните средби на Елизабет и нејзиниот сопруг. Џули ѝ простува на Елизабет и покрај тоа што сакала да ја мрази за тоа што ѝ го уништила семејството. Најпосле, на барање на Мет, докторот на Елизабет ѝ кажува на Скоти за неизбежната смрт на мајка ѝ и таа заедно со сестра ѝ се поздравуваат за крај со неа. На крај, Мет се соочува со неверството на неговата жена, нежно ја бакнува и се опростува од неа. Потоа, Мет, Алекс и Скоти ги истураат посмртните останки на Елизабет во океанот околу островот Ваикики. Филмот завршува со сцената како тројцата седат на каучот во дневната соба, покриени со покривачот, со којшто беше покриена Елизабет, јадат сладолед и го гледаат документарниот филм „Маршот на пингвините“ (од анг. „March of the Penguins“).
Продукција
Снимањето на филмот започна на 15 март 2010 година, на Хаваите. Најголемиот дел од филмот се снимаше во Хонолулу и во околината на заливот Ханалеј. Фотографот Дон Кинг, којшто слика под вода, ја снимаше сцената кога Алекс Кинг се нурнува под површината на водата во базенот и вреска од тага. Куќата, којашто беше одбрана да биде домот на Мет Кинг имаше еден пропуст, ѝ фалеше дрвото индиска смоква, како што е опишано во книгата, но режисерите го решија проблемот со тоа што пресадија вакво дрво. За сцената кога семејството Кинг оди до морскиот гребен за да го погледне своето земјиште, се искористи приватен ранч со добиток, со површина од 3000 ари на јужниот брег од Кауаи, ранчот Кипу. Авторката Кауи Харт Хемингс, врз чиишто роман се заснова филмот, на кратко се појавува во улога на секретарката на Мет.
Постпродукцијата започна на 14 јуни и траела до февруари 2011 година. Се снимаше на филмските фестивали во Телурајд, Торонто и Њујорк и на почетокот беше одложена за да има ограничено прикажување на 16 декември 2011 година, но беше поместена за на 23 ноември 2011 година, а пак потоа за на 18 ноември 2011 година.
Во тонскиот запис се користи хавајска музика, каде што се појавуваат музичари како што се Габи Пахинуи, Реј Кејн, Кеола Бернер, Лена Мачадо, Сони Чилингворт, Џеф Петерсон и свештеникот Денис Камакаи.
Домашни изданија
На 13 март 2012 година, се издадени две домашни видео формати од филмот „Потомци“ (од анг. „The Descendants“), од кои еден стандарден „DVD“ и два диска „Blu-ray“ во комбинирано пакување („Blu-ray“ + „DVD“+ дигитална копија).
Чедомир Саздовски
Чедомир Саздовски (Неокази,, ) - македонски политичар и доктор по кинезиологија, каратист со највисок дан во каратето со неколку златни медаљи и меѓународни признанија.
Животопис
Саздовски е роден на 27 декември 1952 во пробиштипското село Неокази. Завршил факултет за физичка култура во Белград во 1978 година. Специјализирал на Факултетот за физичка култура во Скопје во 2000 година. На истиот факултет магистрирал и докторирал. Од 1986 година е вработен на Факултетот за физичка култура – Скопје во Центарот за физичко образование и тој е Директор на Центарот за физичко образование и спорт.
NGC 4537
Откривање
Објектот е откриен на 16 март 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4537 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4537 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 34 м 49,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +50° 48' 20"". Положбениот агол на објектот е во износ од 28°.
Надворешни врски
NGC 4537
NGC 2313
NGC 2313 — оддавна маглина во соѕвездието Еднорог, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2313 се споменува и како LDN 1653.
Откривање
Објектот е откриен на 4 јануари 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2313 е од видот EN.
Други поделби
Проучување на NGC 2313 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 273; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5380. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 653.
Коморски јазик
Коморски јазик — најголем и еден од службените јазици на Коморите. Јазикот е всушност сет дијалекти на свахилскиот јазик, но со поголемо арапско влијание одошто континенталниот свахилски јазик. Јазикот покрај на Коморите се зборува и на Мадагаскар и Мајот. Секој коморски остров има свој дијалект. За запишување на јазикот се користат латиницата и арапското писмо.
Табела на години во музиката
Ова е табела на години во музиката како табеларен приказ на годините во музиката, со цел за јасен преглед и брз пристап кон поединечни години во музиката.
XXI век
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008
XX век
1900 1901 1902 1903 1904 1905 1906 1907 1908 1909 1910 1911 1912 1913 1914 1915 1916 1917 1918 1919
1920 1921 1922 1923 1924 1925 1926 1927 1928 1929 1930 1931 1932 1933 1934 1935 1936 1937 1938 1939
1940 1941 1942 1943 1944 1945 1946 1947 1948 1949 1950 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1958 1959
1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
XIX век
1800 1801 1802 1803 1804 1805 1806 1807 1808 1809 1810 1811 1812 1813 1814 1815 1816 1817 1818 1819
1820 1821 1822 1823 1824 1825 1826 1827 1828 1829 1830 1831 1832 1833 1834 1835 1836 1837 1838 1839
1840 1841 1842 1843 1844 1845 1846 1847 1848 1849 1850 1851 1852 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859
1860 1861 1862 1863 1864 1865 1866 1867 1868 1869 1870 1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879
1880 1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889 1890 1891 1892 1893 1894 1895 1896 1897 1898 1899
XVIII век
1700 1701 1702 1703 1704 1705 1706 1707 1708 1709 1710 1711 1712 1713 1714 1715 1716 1717 1718 1719
1740 1741 1742 1743 1744 1745 1746 1747 1748 1749 1750 1751 1752 1753 1754 1755 1756 1757 1758 1759
1760 1761 1762 1763 1764 1765 1766 1767 1768 1769 1770 1771 1772 1773 1774 1775 1776 1777 1778 1779
1780 1781 1782 1783 1784 1785 1786 1787 1788 1789 1790 1791 1792 1793 1794 1795 1796 1797 1798 1799
XVII век
1600 1601 1602 1603 1604 1605 1606 1607 1608 1609 1610 1611 1612 1613 1614 1615 1616 1617 1618 1619
1620 1621 1622 1623 1624 1625 1626 1627 1628 1629 1630 1631 1632 1633 1634 1635 1636 1637 1638 1639
1640 1641 1642 1643 1644 1645 1646 1647 1648 1649 1650 1651 1652 1653 1654 1655 1656 1657 1658 1659
1660 1661 1662 1663 1664 1665 1666 1667 1668 1669 1670 1671 1672 1673 1674 1675 1676 1677 1678 1679
1680 1681 1682 1683 1684 1685 1686 1687 1688 1689 1690 1691 1692 1693 1694 1695 1696 1697 1698 1699
XVI век
1500 1501 1502 1503 1504 1505 1506 1507 1508 1509 1510 1511 1512 1513 1514 1515 1516 1517 1518 1519
1520 1521 1522 1523 1524 1525 1526 1527 1528 1529 1530 1531 1532 1533 1534 1535 1536 1537 1538 1539
1540 1541 1542 1543 1544 1545 1546 1547 1548 1549 1550 1551 1552 1553 1554 1555 1556 1557 1558 1559
1560 1561 1562 1563 1564 1565 1566 1567 1568 1569 1570 1571 1572 1573 1574 1575 1576 1577 1578 1579
1580 1581 1582 1583 1584 1585 1586 1587 1588 1589 1590 1591 1592 1593 1594 1595 1596 1597 1598 1599
XV век
1420 1421 1422 1423 1424 1425 1426 1427 1428 1429 1430 1431 1432 1433 1434 1435 1436 1437 1438 1439
1440 1441 1442 1443 1444 1445 1446 1447 1448 1449 1450 1451 1452 1453 1454 1455 1456 1457 1458 1459
1460 1461 1462 1463 1464 1465 1466 1467 1468 1469 1470 1471 1472 1473 1474 1475 1476 1477 1478 1479
1480 1481 1482 1483 1484 1485 1486 1487 1488 1489 1490 1491 1492 1493 1494 1495 1496 1497 1498 1499
XIV век
1300 1301 1302 1303 1304 1305 1306 1307 1308 1309 1310 1311 1312 1313 1314 1315 1316 1317 1318 1319
1320 1321 1322 1323 1324 1325 1326 1327 1328 1329 1330 1331 1332 1333 1334 1335 1336 1337 1338 1339
1340 1341 1342 1343 1344 1345 1346 1347 1348 1349 1350 1351 1352 1353 1354 1355 1356 1357 1358 1359
1360 1361 1362 1363 1364 1365 1366 1367 1368 1369 1370 1371 1372 1373 1374 1375 1376 1377 1378 1379
615
615 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 615 година од новата ера, 615. од првиот милениум, 15. од VII век и шеста од 610-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6123 и 6124 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5365 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4375 и 4376 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1368.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 615 година се протега во 3251 и 3252, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3311 и 3312 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1158. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 7 и 6 година пред хиџра.
Валкира (опера)
Валкира е втората опера во тетралогијата на епските оперски дела во Прстенот на Нибелунг на германскиот композитор Рихард Вагнер. Другите три опери се Рајнско злато, Зигфрид и Самрак на боговите. Премиерата била изведена на 26 јуни 1870 година во Националниот театар во Минхен.
Од сите четири музички драми, Валкира се смета за музички најбогата.
Лица
Смртници Богови Валкире
Прв чин
Куќата на Хундиг, во која се наоѓазабоденмеч во дрво.По познатиот мотив на ноќ со олуја, Зигмунд влегува исцрпен. Зиглинда исплашена го поздравува, несреќната жена на Хундиг, и му посакува закрепнување. Хундиг не е во куќата. Зигмунд и кажува на Зиглиндакако го гонат непријателите.
Штом ја допива напивката во чашата тој посакува да си замине, тврдејќи дека им носи несреќа на другите луѓе. Зиглинда го прекиниува кажувајќи дека не може да унесреќи веќе унесреќена куќа.
Доаѓа Хундиг кој не сака да го угости Зигмунд, но како домаќин тој е приморан, и дозволува Зигмунд да преноќи во неговата куќа. Тој приметува некаква поврзаност помеѓу својата жена и Зигмунд додека таа врши притисок врз Зигмунд да раскаже што му се случило.
Тој им раскажал како еден ден кога се вратил со таткому дома, куќата била запалена, мајка му убиена, а неговата сестра близначка била киднапирана. По таа случка тој некој период лутал со својот татко сè додека еден ден не се разделиле. Потоа налетал на девојка која нејзиното семејство сакало да ја омажи без нејзина согласност па почнал да се бори против нив, што го довело до ситуација да го нападне цела топа. И така, бегајќи од нив налетал на куќата на Хундинг. Тој не им го открил своито име, се претставил само како Тажен.
По некое време се дознава дека Хундиг всушност е еден од оние кои го нападнале Зигмунд, па бесно го предизвикал на двобој следното утро. Му дозволил да преноќи бидејќи ветил дека ќе му дозволи да остане во неговиот дом таа вечер, но за возврат следното утро да падне крв. Потоа заминува со својата исплашена жена.
Зигмунд останува сам и жали за својата судбина, и се секјава како неговиот татко предвидувал дека ќе пронајде меч кога ќе му е најпотребен.
Заглинда го носи до местото, а тој лесно го вади мечот од стеблото. Зигмундскиот меч го нарекол Нетунг, и двајцата полетале од куќата на Хундинг.
Центар за лансирање Алкантара
Центарот за лансирање Алкантара (Centro de Lançamento de Alcântara) е бразилски космодром за лансирање на сателити сместен во близина на градот Алкантара, во сојузната држава Маранјо, Бразил. Алкантара се наоѓа на северното крајбрежје на Атлантскиот Океан. Космодромот е управуван од страна на бразилските военовоздухопловни сили (Comando da Aeronáutica). Алкантара е најблискиот космодром за лансирање до екваторот, што дава голема предност при лансирањето на сателити во геосинхронта орбита, истата предност ја има и Гвајнскииот вселенски центар.
Конструирањето на базата започнало во 1982 година. Првото лансирање се одвило на 21 февруари 1990 година при која што била лансирана надзвучната ракета од типот Sonda 2 XV-53. Тука се лансирани и ракетите Онгорон I и Онгорон II од страна на француската влада во 1994 година
До сега, само ракетите од типот VLS-1 биле лансирани на овој космодром. На 22 август 2003 година, експлозијата на третата ракета VLS-1 убила 21 лице. Во план се и неколку лансирања на некои меѓународни ракети од оваа база. Во 2003 година е склучен договор со Украина за лансирање на ракетата Циклон-4 како и со Израел за лансирање на ракетите Чави. Во план се и лансирања на руските ракети од типот „Протон“ и на кинеските ракети од типот Чанг џенг 4.
Сегашните планови на владата на Бразил се за конструирање на граѓански вселенски центар, раководен од Бразилската вселенска агенција.
Селангор
Селангор (џави: سلاڠور, нас. 7,2 милиони) е една од 13 те држави на Малезија. Се наоѓа на западниот брег на Пенинсулар Малезија и се граничи со Перак на север, Паханг на исток, Негери Сембилан на југ и со Малајскиот мореуз на запад. Главен град е Шах Алам. Со државата уптавива султан.
Потекло на поимот
Потеклото на името Селангор се смета како „изгубено низ историјата“, но сепак според некои тоа потекнува од малајскиот збор selangau, 'големата мува', веројатно поради истпимената Селангорска Река. Според некои се смета дека името се развило од зборот Selang Ur што значи "земја на морските премини" (ur значи "земја" на тамилски, selang значи "морски премин" на малајски јазик).
Селангор е познат и по арапскиот назив, Darul Ehsan ("Место на искреноста").
Демографија
Селангор е најнаселената малезиска држава, со најголема агломерација на населението во Долината Кланг.
Најголеми населени центри се Петалинг Џаја (2007 est. pop. 550.000), Шах Алам (500.000), Кланг (995.000) и Субанг Џаја-УЕП Субанг Џаја (400.000).
Баба Ѓурѓа
Баба Ѓурѓа е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско.
Ова е полетно оро што се игра со брзи чекори. Мажите играат со потскокнување, а жените со мали потскоци. Постојат две варијанти од ова оро.
Роденден
Роденден е име за датумот на раѓање на некоја личност. Луѓе од различни култури ја слават оваа годишнина. Во некои јазици, зборот роденден е буквално преведен како „годишнина“. Родендените традиционално се обележуваат со прослави како роденденски забави или во некои случаи со обреди на преминување.
Земја во развој
Земја во развој (или земја со низок и среден приход ( LMIC ), помалку развиена земја, помалку економски развиена земја ( LEDC ), средноиндустријализирана земја или неразвиена земја) — земја со помалку развиена индустриска база и низок индекс на човечки развој (HDI) во однос на другите земји. . Сепак, оваа дефиниција не е универзално договорена. Исто така, нема јасен договор за тоа кои земји се вклопуваат во оваа категорија. БДП на една држава по глава на жител во споредба со другите нации исто така може да биде референтна точка. Општо земено, Обединетите нации го прифаќаат тврдењето на која било земја дека самата „се развива“.
Постојат полемики околу употребата на овој термин, за кои некои сметаат дека го одржува застарениот концепт на „нас“ и „нив“. Во 2015 година, Светска банка објавила дека „категоризацијата во развој / развиен свет“ станува се помалку релевантна и дека тие ќе ја отстранат употребата на овој поим. Наместо тоа, нивните извештаи би биле со присутни збирки на податоци за региони и за групи приходи.
Терминот „развој“ ја опишува моментално забележаната ситуација и не менувањето на динамичката или очекуваната насока на напредок. Од доцните 1990-ти, земјите во развој имаа тенденција да демонстрираат повисоки стапки на раст од развиените земји. Земјите во развој вклучуваат, во опаѓачки редослед на економски раст или големина на пазарот на капитал: новоиндустриски развиени земји, пазари во развој, пазари на границите, најмалку развиени земји. Затоа, најмалку развиените земји се најсиромашни од земјите во развој.
Земјите во развој имаат тенденција да имаат некои заеднички одлики. На пример, во однос на здравствените ризици, тие обично имаат: ниско ниво на пристап до безбедна вода за пиење, санитарни услови и хигиена ; енергетска сиромаштија; високо ниво на загадување (на пр. загадување на воздухот, загадување на воздухот во затворените простории, загадување на водата ); висок процент на луѓе со тропски и заразни болести ( занемарени тропски болести ); голем број несреќи на сообраќајот на патиштата; и генерално лошата инфраструктура. Честопати, исто така, постои широко распространета сиромаштија, ниско ниво на образование, несоодветен пристап до услуги за планирање на семејството, корупција на сите владини нивоа и недостаток на таканаречено добро управување. Ефектите од глобалното затоплување ( климатските промени ) се очекува да влијаат на земјите во развој повеќе од побогатите земји, бидејќи повеќето од нив имаат голема „ ранливост на климата “.
Целите за одржлив развој на ООН биле воспоставени да помогнат во надминување на многу од овие проблеми. Развојна помош или развојна соработка е финансиска помош што ја даваат владите и другите агенции за поддршка на економскиот, еколошкиот, социјалниот и политичкиот развој на земјите во развој.
Дефиниции
IMF Developing Countries Map 2014.png}} {{legend|#ff0000|Префрлање во друга категорија на развиена економија}} {{legend|#00a2e8|Ново индустријализирани земји
}}]]
ООН признава дека „нема воспоставено конвенција за назначување на„ развиени“ и „во развој“ земји или области. Според неговите таканаречени стандарди M49, објавени во 1999 година:
ООН имплицира дека земјите во развој се оние што не се на строго дефинираниот список на развиени земји:
Одредени земји кои станале „развиени“ во последните 20 години од скоро сите економски мерила, сепак инсистираат да бидат класифицирани како „земји во развој“, бидејќи им дава право на повластен третман на СТО, земји како Брунеи, Хонгконг, Кувајт, Макао, Катар, Сингапур и Обединетите Арапски Емирати биле цитирани и критикувани за овој самопрогласен статус.
Сепак, според други критериуми, некои земји се во средна фаза на развој или, како што ги нарекол Меѓународниот монетарен фонд (ММФ), по падот на Советскиот Сојуз, „земји во транзиција“: сите оние од Средна и Источна Европа (вклучително и држави од Средна Европа кои сè уште припаѓаа на „Групата Источна Европа“ во институциите на ООН); земјите од поранешниот Советски Сојуз (СССР) во Средна Азија (Казахстан, Узбекистан, Киргистан, Таџикистан и Туркменистан ); и Монголија. До 2009 година, Светските економски изгледи на ММФ ги класифицирале земјите како напредни, нови или во развој, во зависност од „(1) ниво на приход по глава на жител, (2) диверзификација на извозот - така што извозниците на нафта што имаат висок БДП по глава на жител не би ја направиле напредната класификација бидејќи околу 70% од нивниот извоз е нафта и (3) степен на интеграција во глобалниот финансиски систем“ Заедно со сегашното ниво на развој, земјите исто така можат да се класифицираат според тоа колку нивното ниво на развој се променило за одреден временски период.
Во изданието за индикаторите за светски развој во 2016 година, Светската банка донела одлука повеќе да не прави разлика помеѓу „развиените“ и „земјите во развој“ при презентирањето на своите податоци, сметајќи дека разликата во двете категории е застарена. Наместо тоа, Светска банка ги класифицира земјите во четири групи, засновани на Бруто-националниот приход по глава на жител, поставени секоја година на 1 јули. Во 2019 година, четирите категории во американски долари биле:
Мерка и концепт на развој
Кофи Анан, поранешен генерален секретар на Обединетите нации, ја дефинирал развиената земја како „земја што им овозможува на сите нејзини граѓани да уживаат слободен и здрав живот во безбедна средина“.
Развојот може да се мери со економски или човечки фактори. Земјите во развој се, генерално, земји кои немаат постигнато значителен степен на индустријализација во однос на нивното население и во повеќето случаи имаат среден и низок животен стандард. . Постои асоцијација помеѓу ниски примања и висок раст на населението. Развојот на една земја се мери со статистички индекси како што се приход по глава на жител (по лице), бруто-домашен производ по глава на жител, животен век, стапка на писменост, индекс на слобода и други. ООН го разви Индексот на човечки развој (ХДИ), сложен индикатор за некои од горенаведените статистички податоци, за да се измери нивото на човечки развој за земјите каде што се достапни податоци. ООН ги поставил милениумските развојни цели од нацрт развиен од сите светски земји и водечки развојни институции, со цел да се оцени растот. . Овие цели завршиле во 2015 година, за да бидат заменети со Целите за одржлив развој.
Концептот на нацијата во развој се среќава, под еден или друг термин, во бројни теоретски системи со различни насоки - на пример, теории за деколонизација, ослободување, марксизам, анти-империјализам, модернизација, социјални промени и политичка економија. Друг важен индикатор се секторските промени што се случиле уште од фазата на развој на земјата. Во просек, земјите со 50% придонес од секундарниот сектор (производство) значително се зголемиле. Слично на тоа, земјите со упориште на терцијарен сектор исто така гледаат поголема стапка на економски развој.
Термини што се користат за класифицирање на нивоата на развој
Постојат неколку термини што се користат за класифицирање на земјите во груби нивоа на развој. Класификацијата на која било дадена земја се разликува помеѓу изворите, а понекогаш и овие класификации или специфичната терминологија што се користи се сметаат за омаловажувачки. Употребата на терминот „пазар“ наместо „земја“ обично укажува на специфичен фокус на одликите на пазарите на капитал на земјите, наспроти целокупната економија.
Земјите во развој може да се категоризираат по географија:
Другите класификации вклучуваат:
Критики и други поими
Постојат критики за употребата на терминот „земја во развој“. Терминот може да подразбира инфериорност на овој вид земја во споредба со развиена земја. Може да претпостави желба да се развие заедно со традиционалниот западен модел на економски развој што неколку земји, како Куба и Бутан, не избираат да го следат. Како важни индикатори се предложени алтернативни мерења, како што е бруто националната среќа.
Една од раните критики што ја доведувало во прашање употребата на поимите „земји во развој“ и „неразвиени“, била искажана во 1973 година од истакнатиот историчар и академик Валтер Родни, кој ги споредил економските, социјалните и политичките параметри помеѓу САД и земјите во Африка и Азија.
„Нема утврдена конвенција“ за дефинирање на „земја во развој“. . Според економистот и експерт за одржлив развој, Џофри Сакс, сегашната поделба меѓу развиените земји и земјите во развој во светот е во голема мера феномен на XX век. Покојниот глобален експерт за здравство Ханс Рослинг се спротивставил на поимите, нарекувајќи го концептот „застарен“.
За да го умерат еуфемистичкиот аспект на зборот „развој“, меѓународните организации почнале да го користат терминот помалку економски развиена земја за најсиромашните нации - што, во ниедна смисла, не може да се смета како развој. Ова нагласува дека стандардот на живеење низ целиот свет во развој многу варира. Други термини што понекогаш се користат се помалку развиени земји, неразвиени нации, земји со низок и среден приход (ЛМИЦ) и неиндустријализирани нации. Спротивно на тоа, развиените земји, повеќето економски развиени земји, индустријализираните нации се спротивниот крај на спектарот.
Во 2015 година, Светска банка објавила дека „категоризацијата во развој / развиен свет“ станува се помалку релевантна, поради светските подобрувања на индексите, како што се стапките на смртност кај децата, стапките на плодност и стапките на екстремна сиромаштија. Соодветно на тоа, Светска банка ја укинала употребата на овој термин. Наместо тоа, извештаите од Светска банка (како што се индикаторите за развој на светот (WDI) и извештајот за глобален мониторинг) сега вклучуваат збирки на податоци за целиот свет, за регионите и за приходните групи - но не и за „светот во развој“.
Трет свет
Во текот на изминатите неколку децении од падот на Советскиот Сојуз и крајот на Студената војна, терминот Трет свет се користи наизменично со земјите во развој, но концептот станал застарен во последните неколку години, бидејќи тој повеќе не ги претставува сегашните политички или економска состојба на светот. Т.н. Три светскиот модел се појавил за време на Студената војна за да се дефинираат земјите усогласени со НАТО ( Првиот свет ), Комунистичкиот блок ( Вториот свет, иако овој термин бил помалку користен) или ниту еден (Третиот свет). Строго кажано, „Третиот свет“ претставувал политичка, наместо економска, групација.
Глобале Југ
Терминот „Глобален југ“ започнал да се користи пошироко од околу 2004 година. Може да вклучува и посиромашни „јужни“ региони на богати „северни“ земји It can also include poorer "southern" regions of wealthy "northern" countries. . Глобалниот југ се однесува на „меѓусебно поврзаната историја на колонијализам, нео-империјализам и диференцијални економски и социјални промени на овие земји преку кои се одржуваат големи нееднаквости во животниот стандард, очекуваниот животен век и пристапот до ресурсите“.
Заеднички предизвици
Повеќето земји во развој ги имаат овие заеднички критериуми :
Урбани сиромашни квартови
Според ОН-Хабитат, околу 33% од урбаното население во светот во развој во 2012 година, или околу 863 милиони луѓе, живееле во сиромашните квартови. . Во 2012 година, процентот на урбано население што живее во сиромашните квартови е највисок во Потсахарска Африка (62%), проследено со Јужна Азија (35%), Југоисточна Азија (31%) и Источна Азија (28%).
ОН-Хабитат објавил дека 43% од урбаното население во земјите во развој и 78% од оние во најмалку развиените земји се жители на сиромашните квартови.
Сиромашните квартови се формираат и растат во различни делови на светот од многу различни причини. Причините вклучуваат брза миграција од рурален град до град, економска стагнација и депресија, висока невработеност, сиромаштија, неформална економија, присилна или изманипулирана гетоизација, лошо планирање, политика, природни катастрофи и социјални конфликти .На пример, како што популацијата се шири во посиромашните земји, руралните луѓе се селат во градовите во обемна урбана миграција што резултира со создавање сиромашни квартови.
Во некои градови, особено во земјите од Јужна Азија и Потсахарска Африка, сиромашните квартови не се само маргинализирани населби каде што има мало население; сиромашните квартови се широко распространети и се дом на голем дел од урбаното население. Овие понекогаш се нарекуваат „сиромашни градови“.
Насилство врз жените
Неколку форми на насилство врз жените се позастапени во земјите во развој отколку во другите делови на светот. На пример, палењето невеста е поврзано со Бангладеш и Непал. Фрлањето киселина е поврзано и со овие земји, како и со југоисточна Азија, вклучително и Камбоџа. Убиството на честа е поврзано со Блискиот Исток и Јужна Азија. Бракот со киднапирање се наоѓа во Етиопија, Средна Азија и Кавказ. Злоупотребата поврзана со плаќање на цената на невестата (како насилство, трговија со луѓе и принуден брак) е поврзана со делови од Потсахарска Африка и Океанија.
Осакатувањето на женските гениталии (ФГМ) е друга форма на насилство врз жените, која сè уште се јавува во многу земји во развој. Најчесто се наоѓа во Африка, а во помала мера и на Блискиот Исток и некои други делови на Азија. Земјите во развој со најголема стапка на жени кои се намалени се Сомалија (со 98% од погодените жени), Гвинеја (96%), Џибути (93%), Египет (91%), Еритреја (89%), Мали (89) %), Сиера Леоне (88%), Судан (88%), Гамбија (76%), Буркина Фасо (76%) и Етиопија (74%) . Поради глобализацијата и имиграцијата, FGM се шири надвор од границите на Африка и Блискиот Исток, во земји како Австралија, Белгија, Канада, Франција, Нов Зеланд, САД и Велика Британија.
Истанбулската конвенција забранува осакатување на женските гениталии (член 38). Од 2016 година, FGM е законски забранет во многу африкански земји.
Јавното здравство
Луѓето во земјите во развој обично имаат понизок животен век од луѓето во развиените земји. Товарот на заразни болести, смртността кај мајките, смртността кај децата и смртността кај новороденчиња е обично значително поголема.
Неисхранетоста е почеста во земјите во развој. Одредени групи имаат повисоки стапки на недоволна исхранетост, вклучувајќи жени - особено додека се бремени или дојат - деца под петгодишна возраст и постари лица. Неисхранетоста кај децата и застојот во растот на децата е причина за повеќе од 200 милиони деца под пет години во земјите во развој да не го достигнуваат својот потенцијал за развој. Околу 165 милиони деца се проценува дека имале запрен раст од неисхранетост во 2013 година. Во некои земји во развој, прекумерната исхрана во форма на дебелина почнува да се појавува во истите заедници како и кај оние со недоволна исхранетост.
Вода, санитарни услови, хигиена (МИЕ)
Пристапот до услуги за вода, санитација и хигиена (WASH) е на многу ниско ниво во многу земји во развој. Во 2015 година Светската здравствена организација (СЗО) проценила дека „1 од 3 лица, или 2,4 милијарди, сè уште се без санитарни јазли“ додека 663 милиони луѓе сè уште немаат пристап до безбедна и чиста вода за пиење. Проценката во 2017 година од страна на ЈМП наведува дека 4,5 милијарди луѓе во моментов немаат безбедно управувани санитарни услови. Мнозинството од овие луѓе живеат во земјите во развој.
Околу 892 милиони луѓе или 12 проценти од глобалното население практикуваа отворена дефекација наместо да користат тоалети, според податоци од 2016 година. Седумдесет и шест проценти (678 милиони) од 892 милиони луѓе кои практикуваат отворена дефекација во светот, живеат во само седум земји. Земји со голем број луѓе кои отворено вршат нужда се Индија (348 милиони), следени од Нигерија (38,1 милиони), Индонезија (26,4 милиони), Етиопија (23,1 милиони), Пакистан (19,7 милиони), Нигер (14,6 милиони) и Судан (9,7 милиони).
Целта за одржлив развој 6 е една од 17-те цели за одржлив развој утврдени од ООН во 2015 година. Бара чиста вода и санитарни услови за сите луѓе. Ова е особено релевантно за луѓето во земјите во развој.
Енергија
Во 2009 година, околу 1,4 милијарди луѓе во светот живееле без електрична енергија. 2,7 милијарди се потпирале на дрвото, јаглен и измет ( суво гориво од животински измет ) за потребите на енергијата од дома. Овој недостиг на пристап до современата енергетска технологија го ограничува создавањето приходи, ги намалува напорите да се избегне сиромаштијата, влијае на здравјето на луѓето поради загадувањето на воздухот во затворените простории и придонесува за глобалното уништување на шумите и климатските промени. Мали размери технологии за обновлива енергија и дистрибуирани енергетски опции, како што се сончевата енергија на самото место и подобрените шпорети, им нудат на руралните домаќинства модерни енергетски услуги.
Обновливата енергија може да биде особено погодна за земјите во развој. Во руралните и оддалечените области, преносот и дистрибуцијата на енергија генерирана од фосилни горива може да биде тешка и скапа. Производството на обновлива енергија на локално ниво може да понуди остварлива алтернатива.
Обновливата енергија може директно да придонесе за намалување на сиромаштијата преку обезбедување на енергија потребна за создавање деловни активности и вработувања. Технологиите за обновлива енергија исто така можат да дадат индиректен придонес за ублажување на сиромаштијата преку обезбедување енергија за готвење, греење на просторот и осветлување.
Загадување на воздухот во затворените простории
Загадувањето на воздухот во затворените земји во земјите во развој е голема опасност по здравјето. Главен извор на загадување на воздухот во затворените простории во земјите во развој е согорувањето на биомасата. Три милијарди луѓе во земјите во развој низ целиот свет се потпираат на биомаса во форма на дрво, јаглен, измет. Бидејќи голем дел од готвењето се изведува во затворени простории во средини кои немаат соодветна вентилација, милиони луѓе, пред сè сиромашни жени и деца се соочуваат со сериозни здравствени ризици.
На глобално ниво, 4,3 милиони смртни случаи се припишуваат на изложеност на IAP во земјите во развој во 2012 година, скоро сите во земјите со низок и среден приход. Регионите на Југоисточна Азија и Западен Пацифик го носат најголемиот товар со 1,69, односно 1,62 милиони смртни случаи. Речиси 600.000 смртни случаи се случуваат во Африка. Претходна проценка од 2000 година е помеѓу 1,5 и 2 милиони смртни случаи.
Да се најде прифатливо решение за решавање на многуте ефекти од загадувањето на воздухот во просториите е комплексно. Стратегиите вклучуваат подобрување на согорувањето, намалување на изложеноста на чад, подобрување на безбедноста и намалување на работната сила, намалување на трошоците за гориво и решавање на одржливоста.
Загадување на водата
Загадувањето на водата е голем проблем во многу земји во развој. Потребна е постојана проценка и ревизија на политиката за водни ресурси на сите нивоа (меѓународни до поединечни водоносни слоеви и бунари). Се претпоставува дека загадувањето на водата е водечка светска причина за смрт и болести, и дека тоа претставува смртност на повеќе од 14 000 луѓе дневно.
Индија и Кина се две земји со високо ниво на загадување на водата: Околу 580 луѓе во Индија умираат од болести поврзани со загадување на водата (вклучително и болести кои се пренесуваат преку вода) секој ден. Околу 90 проценти од водата во градовите во Кина е загадена. Од 2007 година, половина милијарда Кинези немаа пристап до безбедна вода за пиење.
Климатски промени
Ефектите од глобалното затоплување, како што се екстремни временски прилики, суши, поплави, губење на биолошката разновидност, болести и покачување на нивото на морето се опасни за луѓето и околината. Земјите во развој се најмалку способни да се прилагодат на климатските промени (и затоа се нарекуваат „високо ранливи на климата“) поради нивното релативно ниско ниво на богатство, технологија, образование, инфраструктура и пристап до ресурси. Ова се однесува на многу земји во Потсахарска Африка или мали островски држави во развој. Некои од тие островски држави најверојатно ќе се соочат со тотално поплавување. Кревки држави или пропаднати држави како Авганистан, Хаити, Мјанмар, Сиера Леоне и Сомалија се меѓу најпогодените.
Ранливоста на климата е квантификувана во извештаите за монитор за ранливост на климата за 2010 и 2012 година. Ранливоста на климата во земјите во развој се јавува во четири области со влијание: здравје, екстремни временски услови, загуба на живеалиштата и економски стрес. Извештајот на мониторот за ранливост на климата во 2012 година проценува дека климатските промени предизвикуваат 400 000 смртни случаи во просек секоја година, главно поради глад и заразни болести во земјите во развој. Овие ефекти се најтешки за најсиромашните земји во светот.