cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Микаела Кумлин Гранит
Микаела Рут Гунила Кумлин Гранит (родена на 1 ноември 1967 година) е шведски дипломат кој е претседател на Одборот на гувернери на МААЕ за 2019-2020 година. Таа е и постојан претставник на Шведска во Агенцијата и постојан претставник во Обединетите нации и други меѓународни организации во Виена, како и амбасадор во Австрија, Словачка и Словенија.
Во 1993 година, таа се стекнала со диплома по економија на Универзитетот во Стокхолм.
Оклопни риби
Оклопните риби или Placodermi биле класа на оклопни праисториски риби кои денес се познати од фосилните наоди. Тие живееле од долниот Силур до крајот на Девон. Нивната глава и граден дел биле препокриени со зглобени оклопни плочи, а остатокот од телото бил лушпест или гол, во зависност од видот. Оклопните риби биле меѓу првите вилични риби; нивните вилици веројатно еволуирале од првиот од нивните жабрени лакови. Еден 380 милиони години стар фосил на оклопна риба претставува најстар показател за живородност.
Првите оклопни риби кои може да се идентификуваат, еволуирале во доцниот Силур; тие доживеале драматично опаѓање за време на доцнодевонските изумирања, а оваа класа целосно изумрела на крајот од Девон. Најстарите познати фосили потекнуваат од Кина.
Фосилни податоци
Најраните оклопни риби кои може да се идентификуваат потекнуваат од Кина и датираат од средината или крајот на Силур. Тие веќе биле диференцирани на антиархи и артродири, заедно со другите попримитивни групи. По сè изгледа дека оклопните риби се диверзифицирале долго пред Девон, некаде во раниот или среден Силур, иако порани фосили на основните оклопни риби не се откриени во овие слоеви.
Силурските фосили од оклопни риби се доста фрагментирани. Сите познати силурски плакодерми постојат денес само како фрагменти (лушпи или оклоп) или изолирани лушпи. Иако се идентификувани, многу од силурските артродирни и антиархни видови не се формално опишани или именувани. Парадоксално, најдобро познатиот (или најмногу наведуван) пример за силурска оклопна риба - Wangolepis - од силурска Кина е всушност збир од неколку фрагменти, од кои не може со сигурност да се утврди дали станува збор за артродир или антиарх.
Палеонтолозите и специјалистите за оклопни риби се сомневаат во тоа дека оскудноста од силурски фосили на плакодерми се резултат на живеењето во услови кои не се погодни за зачувување на фосилите. Со оваа хипотеза се објаснува чудесното појавување и разнообразие на почетокот од Девон.
За време на Девон, плакодермите ги населиле речиси сите водни екосистеми (слатководни и морско-океански), што не било случај во Силур. Но, овој диверзитет претрпел многу штети за време на изумирањето кое се случило во доцниот девон. Останатите преживеани видови од оваа изумирање изумреле за време на следното девонско-карбонско изумирање, при што не преживеал ниту еден вид во карбонот.
Екологија и животен стил
Многу оклопни риби, особено Rhenanida, Petalichthyida, Phyllolepida и Antiarchi, биле жители на океанското дно. Како такви (парафразирајќи го мрежно местото Palaeos), целата класа била погрешно разбрана како племе на силно оклопизирани жители на дното, иако тие всушност биле доминантна ’рбетна група во Девон. Мнозинството од оклопните риби биле грабливци, од кои повеќето живееле во или блиску до дното. Многу видови, главно Arthrodira, биле жители на средните и горните водни слоеви, а биле и активни грабливци. Најголемата позната артродира, Dunkleosteus telleri, била 8-11 метри долга, а се претпоставува дека имала речиси светско распространување, на што укажуваат и фосилните остатоци најдени во Европа, Северна Америка и Мароко. Всушност, овој вид се смета за првиот "суперграбливец" меѓу ’рбетниците. Други, помали артродири, како Fallacosteus и Rolfosteus од Гого, имале торпедовидни, куршумести главени оклопи, со што силно ја поддржуваат идејата дека многу, ако не и најголем дел од артродирите биле активни пливачи, а не пасивни ловци од заседа чиј оклоп практично ги закотвувал на морското дно.
Вонреден доказ за внатрешно оплодување кај оклопните риби беше овозможен од откритието кај Гого формацијата, во близина на Фицрој Кросинг, Кимберли, Западна Австралија, на мала женска единка, околу 25 m во должина, која умрела во процесот на раѓање на 6 cm долго младенче, и била фосилизирана со интактна (недопрена) папочна врвка. Фосилот, наречен Materpiscis attenboroughi, (по научникот Дејвид Атенброу), имал јајца кои биле оплодувани внатрешно, мајката обезбедувала храна за ембрионот и раѓала живи младенчиња. Со ова откритие, оваа оклопна риба стана најстариот познат ’рбетник кој раѓал живи младенчиња ( "живороден"), [1] што ја поместува датата на првото живородство назад околу 200 милиони години порано отколку што се мислело пред тоа. Coccosteus.
Се мислеше дека оклопните риби исчезнале поради конкуренција со првите коскени риби и раните ајкули. Но, денес се знае дека тие исчезнале постепено, вид по вид, како што исчезнувале нивните еколошки заедници кои биле уништени од Девонско-карбонските изумирања.
Историја на проучување
Најраните истражувања на оклопните риби беа објавени од страна на Луј Агасиз, во неговите пет тома за фосилни риби, 1833-1843. Во тие денови, за оклопните риби се мислело дека се черупкести безвилични риби, слични на остракодермите. Некои од природонаучниците дури и сугерирале дека тие биле черупкести без‘рбетници, или дури и желковидни ’рбетници. Работата на д-р Ерик Стенсијо, од Шведскиот Природонаучен музеј, Стокхолм, од крајот на 1920-тите, ги дал деталите за анатомијата на оклопните риби и ги идентификувал како вистински вилични риби поврзани со ајкулите.
Тиберинска Република
Тиберинска Република (италијански: Repubblica Tiberina) — револуционерна република прогласена на 4 февруари 1798 година, кога републиканците ја презеле власта во градот Перуџа. Таа била окупациона зона која го добила името по реката Тибар.
Космос-1559
Космос-1559 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 мај 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1559 бил комуникациски сателит.
IC 1922
IC 1922 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1922 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 1922 има привидни димензии од 0,3' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 48 м 11,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 9' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на IC 1922 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 783
NGC 783 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 783 се споменува и како IC 1765, UGC 1497, MCG 5-5-42, IRAS 01582+3138, KUG 0158+316, MK 1171, CGCG 503-73.
Откривање
Објектот е откриен на 22 септември 1871 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 783 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 783 има привидни димензии од 1,6' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 1 м 6,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 31° 52' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 783 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7657. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2312. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 413.
Плетварско-беловодичка парохија
Плетварско-беловодичка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Прилепското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија. Во состав на оваа парохија се селата: Беловодица, Дрен, Крстец, Леништа, Мал Радобил (Мало Село), Мрамор, Никодин, Ореовец, Плетвар, Голем Радобил (Радобил), Ракле, Смолани, Топлица, Тројаци и Царевиќ. Парохијата ја опслужуваат парохиски свештеници од црквата „Св. Благовештение“ во Прилеп.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Црква „Св. Димитриј“ - Подареш
Свети Димитриј — црква во селото Подареш.
Местоположба
Црквата е сместена во северниот дел од селото.
Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 12 јули 2001 година.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со кружна купола и многуаголна апсида на источната страна. На површината на куполата има осум монофори. Главниот влез се наоѓа на западната страна до којашто е доградена отворена припрата. Од левата страна на влезната врата има мермерна плоча со податоци за црковниот одбор којшто ја подигнал црквата, како и врамена фреска на којашто е претставен Свети Димитрија Солунски, додека од десната страна на влезната врата има врамена фреска на којашто е насликан Свети Георгиј. Храмот има спореден влез на северната страна. Објектот е граден од тули коишто се најзабележителни на куполата, како и на рабовите од вратите и прозорците, а остатокот од надворешните ѕидови е обоен во бела боја. Црквата е покриена со кров од ќерамиди, а куполата со лимен кров.
Дворот на црквата е ограден со бетонска ограда и во него се сместени две камбанарии и трпезарии. Од внатрешната страна на влезната порта од дворот има полукружна ниша со фреска на којашто е претставен Свети Димитрија Солунски. Првата камбанарија се состои од два дела, од коишто долгиот којшто е значително повисок е со квадратна основа, а горниот во висина на ѕвоното е со осумаголна основа. На секоја страна од долниот дел има по една отворена монофора. Долниот дел во целост е обоен во бела боја, а тули се забекежуваат на рамките од монофорите, додека горниот дел е видливо изграден од тули. Втората камбанарија исто така е со квадратна основа и претставува примитивна метална конструкција со пирамидален лимен кров.
Панкреас
Панкреасот или поджелудочната жлезда е жлезда со двојно лачење - егзокрино (надворешно) и ендокрино (внатрешно). Оваа жлезда е сместена под желудникот, веднаш до дванаесетпалечното црево, со кое е и анатомски поврзана преку панкреасниот канал.
Егзокрината функција на панкреасот е претставена со лачењето на панкреасниот сок, кој има важна улога во варењето на храната во дигестивниот систем. Токму затоа често панкреасот се смета како дел од овој систем. Ендокрината функција на поджелудочната жлезда се состои во лачењето на два мошне значајни хормони - инсулин и глукагон, кои учествуваат во регулацијата на нивото на глукоза (во секојдневието познато како шеќер) во крвта, односно состојбите на хипогликемија и хипергликемија.
Егзокрина функција на панкреасот
Панкреасниот сок се излачува од панкреасот преку панкреасниот канал во дванаесетпалечното црево. Тој е смеса од протеолитички ензими во форма на проензими (неактивна форма на ензимот) - трипсиноген и химотрипсиноген. Тие се активираат во тенкото црево во трипсин и химотрипсин. Овие ензими ги разложуваат белковините до прости белковини и аминокиселини. Во панкреасниот сок има и два ензими кои ги разложуваат нуклеинските киселини (ДНК и РНК) до мононуклеотиди. Дневната количина на излачен панкреасен сок е од 800 до 1500 cm3.
Ендокрина функција на панкреасот
Делот од панкреасот кој има ендокрина функција е изграден од приближно 3 милиони панкреасни островчиња. Секое островче е изградено од четири главни видови на клетки. Тие релативно тешко можат да се разликуваат меѓу себе со употреба на стандардните техники за боење, но можат да се класифицираат во зависност од нивната секреција на: α алфа клетки кои секретираат глукагон (ја зголемува концентрацијата на глукоза во крвта), β бета клетки кои секретираат инсулин (ја намалува концентрацијата на глукоза во крвта), δ делта клетки кои секретираат соматостатин (ја регулира/запира секрецијата од α и β клетките) и PP клетки, или γ (гама) клетки, кои секретираат панкреасен полипептид.
Основната физиолошка улога на инсулинот е намалување на концентрацијата на глукозата во крвта (хипогликемично дејство) и го овозможува преносот на глукоза преку клеточната мембрана. Глукагонот има спротивно, антагонистичко дејство од инсулинот врз концентрацијата на глукоза во крвта. Тоа значи дека глукагонот, при состојба на хипогликемија, ја зголемува концентрацијата на гроздовиот шеќер во крвта. Тоа го остварува преку разградување на резервниот јаглехидрат гликоген во црниот дроб до глукоза (процес познат и како гликогенолиза).
Регулацијата на лачењето на овие два хормона од страна на панкреасот се остварува со количеството на глукоза во крвта. Врз секрецијата на инсулинот влијае и вегетативниот нервен систем. Притоа, парасимпатикусот ја зголемува, а симпатикусот ја намалува неговата секреција.
Македонски глас (1913-1914)
„Македонски глас“ (руски: (изворно) Македонскій голосъ, (современ правоп.) Македонский голос) бил „орган на приврзаниците на независна Македонија“ кој излегувал во Санкт Петербург од 9 јуни 1913 до 20 ноември 1914 година. Списанието го уредува Редакциски совет на Македонската колонија во руската престолнина. Издавач бил Д. Д. Павле Чуповски, а одговорен уредник И. П. Кулезнев (во последните два броја Д. Д. Архангелски).
Најавено било дека ќе излегува „од еднаш до петпати во месецот“, но се појавуваат само 11 броја на вкупно 220 страници.
Како мото под насловот на корицата на првиот број, стоеле зборовите на Борис Сарафов: „Ние Македонците не сме ни Срби ни Бугари, туку просто Македонци. Македонскиот народ постои независно од бугарскиот и српскиот. Ние им сочувствуваме и на едните и на другите, и на Бугарите и на Србите: кој ќе го помогне нашето ослободување, нему ќе му речеме благодарам, но Бугарите и Србите нека не забораваат дека Македонија е само за Македонците“.
Во списанието, покрај Македонци, соработуваат и голем број Руси и балканци, а се публикуваат и бројни официјални акти (меморандуми, апели и соопштенија) на Македонската колонија во Петроград, потпишани од Д. Чуповски, д-р Г. Константинович, Н. Димов, Г. А. Георгов, И. Г. Георгов, П. Божидарски, Гр. Н. Угриновски, Д. Пешковски, Г. А. Стојанов, К. Георгиев и др. Тоа е всушност најзначајниот печатен архив на македонската национална мисла во периодот на Балканските војни и почетокот на Првата светска војна за одбрана на целоста на Македонија и слободата и обединувањето на македонскиот народ.
По барање на Српската легација во Санкт Петербург списанието е привремено запрено по бројот 8 (22 декември 1913). Со ново решение на Градоначалството (1 февруари 1914) се дозволува продолжувањето, но и по следниот бр. 9 (2 март 1914), по петмесечна пауза, се објавени само уште два броја.
Бидејќи публикацијата во големи тиражи продира и на Балканот, под притисок од балканските монархии, списанието е конечно запрено, иако редакцијата постои.
Антиимперијализам
Луѓето кои се категоризираат како анти-империјалисти, честопати изјавуваат дека се противат на колонијализмот, колонијалните империи, хегемонијата, империјализмот и територијалното ширење на земјата надвор од нејзините утврдени граници. Фразата добила широка популарност по Втората светска војна и на почетокот на Студената војна, бидејќи политичките движења во колониите на европските сили го промовирале националниот суверенитет. Некои анти-империјалистички групи кои се спротивставувале на Соединетите држави ја поддржувале моќта на Советскиот Сојуз, како на пример во Геваризмот, додека во маоизмот ова било критикувано како социјален империјализам.
Теорија
Кон крајот на 1870-тите, терминот „империјализам“ бил воведен во англискиот јазик од страна на противниците на агресивно империјалната политика на британскиот премиер Бенџамин Дизраели (1874–1880). Потоа бил присвоен од приврзаниците на „империјализмот“ како што е Josephозеф Чембрлен. За некои, империјализмот означувал политика на идеализам и филантропија; други тврделе дека се одликува со политички личен интерес; а сè поголем број го поврзале со капиталистичката алчност. Џон.А.Хобсон и Владимир Ленин додале теоретска макроекономска конотација на поимот. Многу теоретичари кои биле левичари го следеле едното или едното и другото, нагласувајќи го структурниот или системскиот карактер на „империјализмот“. Таквите писатели го прошириле временскиот период поврзан со овој поим така што тој сега не означува ниту политика, ниту краток период меѓу децениите на крајот на XIX век, туку глобален систем кој се протега со векови, честопати навраќајќи се на Кристофер Колумбо и некои факти од крстоносните војни. Како што се шири примената на поимот, неговото значење се префрлило по пет различни, но често паралелни оски: морална, економска, системска, културна и временска.
Хобсон
Џон.А.Хобсон силно влијаел на анти-империјализмот на марксистите и либералите ширум светот преку неговата книга за Империјализмот од 1902 година . Тој тврди дека „јадрото на империјализмот“ не е во националистичката гордост, туку во капитализмот. Како форма на економска организација, империјализмот е непотребен и неморален, резултат на погрешно распределување на богатството во капиталистичкото општество. Тоа создало неодолива желба да се прошират националните пазари во странски земји, во потрага по поголем профит од оние што се достапни во мајката земја. Во капиталистичката економија, богатите капиталисти добиле несразмерно повисок приход од работничката класа. Доколку сопствениците ги инвестирале своите приходи во нивните фабрики, значително зголемениот производствен капацитет ќе го надминел растот на побарувачката за производите и услугите на наведените фабрики. Ленин ги прифатил идеите на Хобсон со тврдење дека капитализмот е осуден на пропаст и на крајот ќе биде заменет со социјализам, толку побрзо, толку подобро.
Политичко движење
Како самосвесно политичко движење, анти-империјализмот потекнува од Европа кон крајот на 19 и раниот 20 век во спротивставеност на растечките европски колонијални империи и контролата на Соединетите држави врз Филипините по 1898 година. Сепак, го достигнал највисокото ниво на народна поддршка во самите колонии, каде што претставува основа за широк спектар на национално ослободителни движења во текот на средината на XX век и подоцна. Овие движења и нивните анти-империјалистички идеи биле од големо значење во процесот на деколонизација во 1950-тите и 1960-тите, според кој повеќето европски колонии во Азија и Африка ја постигнале својата независност.
Во Соединетите Американски Држави
Најраната употреба на терминот „анти-империјалист“ се случила откако САД влегле во шпанско-американската војна во 1898 година. Повеќето активисти ја поддржувале самата војна, но се спротивставиле на анексијата на нова територија, особено на Филипините. Анти-империјалистичката лига е основана на 15 јуни 1898 година, во Бостон, во спротивставеност на аквизицијата на Филипините, што би се случила во секој случај. Анти-империјалистите се спротивставиле на експанзијата затоа што тие верувале дека империјализмот ги нарушува верувањата на републиканизмот, особено потребата за „ согласност на општеството кое е управувано “.
Во Британија и Канада
Британскиот анти-империјализам се појавил во 1890-тите, особено во Либералната партија. Повеќе од еден век, назад во времето на Адам Смит во 1776 година, економистите биле непријателски расположени кон империјализмот со образложение дека тоа е кршење на принципите на слободна трговија; но тие никогаш не формирале народно движење. Навистина империјализмот се чини дека бил општо популарен и пред 1890-тите. Клучниот поттик околу 1900тата година дошол од јавната згрозеност од британските неуспеси и злосторства поврзани со Втората англо-бурска војна (1899–1902). Војната се водела против Африканерите, кои биле холандски имигранти кои изградиле нови нации во Јужна Африка.
Марксизам-ленинизам
Во средината на 19 век, Карл Маркс споменал дека империјализмот е дел од праисторијата на капиталистичкиот начин на производство во "Капиталот" (1867–1894). Многу поважен бил Владимир Ленин, кој го дефинирал империјализмот како „највисока фаза на капитализмот“. Како таков, финансиските и економските околности ги поттикнале националните влади и приватните деловни корпорации на светски натпревар за контрола на природните ресурси и човечкиот труд преку колонијализам.
Ѓорѓи I (појаснување)
Ѓорѓи I може да се однесува на:
Антиимперијализам
Марксизам-ленинизам
Ленинистичките ставови за империјализмот и сродните теории, како што е теоријата на зависност, се однесуваат на економската доминација и експлоатација на една земја, наместо на воената и политичката доминација на народот, неговата земја и нејзините природни ресурси. Оттука, примарната цел на империјализмот е економска експлоатација, наместо само-контрола на некоја земја или на некој регион. Марксистичката и ленинистичката денотација се разликува од вообичаената политичка научна денотација на империјализмот како директна контрола (интервенција, окупација и владеење) карактеристична за колонијалните и нео-колонијалните империи, како што се користи во областа на меѓународните односи. За природата на империјализмот и како да му се спротивставиме и да го поразиме, револуционерот Че Гевара рекол:
Империјализмот е светски систем, последната фаза на капитализмот - и тој мора да биде поразен во светска конфронтација. Стратешкиот крај на оваа борба треба да биде уништување на империјализмот. Нашиот удел, одговорност за сите експлоатирани во светот, е да ги елиминираме темелите на империјализмот: нашите угнетени нации, од каде извлекуваат капитали, суровини, техничари и евтина работна сила и каде експортираат нови метрополи - инструменти на доминација - оружје и секакви видови артикли; со што нè потопуваат во апсолутна зависност.
- Че Гевара, Порака до Триконтинентал, 1967 година [36]
Десничарски анти-империјализам
Во Африка, примери на десничарски анти-империјалистички групи ги вклучуваат Националната унија за целосна независност на Ангола (УНИТА) и Националниот ослободителен фронт на Ангола.
Во Европа, примери за десничарски анти-империјализам ја вклучуваат Републиканската партија на Ерменија.
Кристина Нилсон
Животопис
Кристина Нилсон е родена како Кристина Јонасдотер на фарма во близина Вексје, Смоланд, во семејство на селаните Јонас Нилсон и Кајса-Стина Монсдотер. Уште од нејзините најрани години, таа покажувала вокален талент. Таа се научила да свири на виолина и флејта и пеела на панаѓурите на селаните во Шведска со нејзиниот брат. Била откриена од страна на истакнат државен службеник кога на 14-годишна возраст настапувала на пазар во Јунгби. Наскоро станал нејзин покровител, овозможувајќи и да има вокални часови. Две години била ученик на Франц Бервалд. Во 1860 година, таа одржала концерти во Стокхолм и Упсала. По четиригодишно студирање во Париз, таа го имала своето оперско деби во 1864 година како Виолета во операта „ Травијата “ на Џузепе Верди во Театарот Лирика, Париз. По овој успех, таа пеела во најголемите оперски куќи во Лондон, Санкт Петербург, Виена и Њујорк. Таа исто така се појавила во инаугуративната изведба во операта Метрополитен на 22 октомври 1883 година во Фауст на Гуно. Во септември 1885 година размислувала да се повлече од центарот на вниманието и одржала проштален концерт од балконот на Гранд хотел во Стокхолм. Околу 50 000 луѓе се собрале да го слушнат светски познатиот сопран. Одеднаш се проширила гласина дека скелето на блиската зграда паѓа, а во толпата се раширила паника. Во хаосот што следел, загинале 19 лица, а мртвите тела и сите повредени биле донесени во холот на хотелот, каде ги пречекала ужаснатата Нилсон. Стокхолмската полиција била критикувана за начинот на кој го водела настанот, а Нилсон никогаш не ја преболела несреќата. Таа направила нескромни донации за семејствата на жртвите.
Кристина Нилсон се омажила во Вестминстерската опатија со францускиот банкар Огуст Руза, кој подоцна починал во 1882 година. Во 1887 година се омажила за Анхел Рамон Марија Валехо и Миранда, грофот Де Каза Миранда, кој починал во 1902 година. Во преписка, Нилсон често го потпишувала своето име како Кристин, а во текот на последниот дел од нејзиниот живот била општо позната како грофицата де Каза Миранда.
Починала во Вешје, Шведска, во 1921 година. За разлика од Пати, таа никогаш не направила грамофонски записи од нејзиниот глас.
965
965 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 965 година од новата ера, 965. од првиот милениум, 65. од X век и шеста од 960-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6473 и 6474 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5715 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4725 и 4726 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1718.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 965 година се протега во 3601 и 3602, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3661 и 3662 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1508. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 353 и 355 исламска година.
Калаузли Махала
Калаузли Махала — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Кафчал
Кафчал или Ќафчал — највисок врв на планината Лубен на надморска височина од 1.762 м. Врвот се издига јужно од селото Цер, лево од патот кој ги поврзува Другово и Демир Хисар, а југоисточно од Кичево.
Алфхилд Там
Ана Алфхилд Там (1876-1959) - шведски лекар и прва жена психијатар во Шведска.
Живот
Там дипломирала во Стокхолм во 1895 година, ја стекнала својата медицинска лиценца на институтот Каролинска во 1905 година и добила одобрување за практикување психијатриска дејност од нервната клиника во Серафимераласаретет во 1908 година. Таа била активна во Стокхолм во периодот 1909-1946 година.
Там била ученик на Сигмунд Фројд и припаѓала на групата психијатри кои ја вовеле психоанализата во Шведска. Посебен интерес имала за нарушувањата во говорот. Заедно со Фројд го основала финско-шведското психоаналитичко друштво во 1934 година во Стокхолм, под покровителство на здружението за независна пракса.
Личен живот
Таа била во долгогодишна врска со жена.
Транспаданска Република
Транспаданска Република (италијански: Repubblica Transpadana) — револуционерна, привремена и меѓународно непризнаена влада основана во Милано од генералот Наполеон Бонапарт.
Бломберг
Бломберг може да се однесува на следниве места во Германија:
Босна и Херцеговина на Олимписките игри
Босна и Херцеговина за првпат учествувала на Летните олимписки игри во 1992 година кои се одржале во Барселона. Претходно, нејзините репрезентативци биле дел од екипата на СФРЈ. Досега, оваа земја нема освоено медал.
Олимпискиот комитет на Босна и Херцеговина (боасански:Олимпијски комитет Босне и Херцеговине) е основан во 1992 година, а во 1993 е примен во МОК.
Белвил сир Ви
Белвил сир Ви — општина во регионот Лоарски Крај во департманот Вандеја во западна Франција.
Ками
Ками (神, букв. богови) — духови, појави или „свети сили“ кои се почитуваат во шинтоизмот. Тие можат да бидат основните елементи, силите на природата, како и суштествата и квалитетите што ги изразуваат овие суштества; тие исто така можат да бидат духови на почитувани мртви луѓе. Многу ками се сметаат за антички предци на цели кланови (некои предци станале ками по нивната смрт доколку биле во можност да ги отелотворат вредностите и доблестите на ками во животот). Традиционално, големи или сензационални водачи како императорите можеле да бидат или станале ками.
Во шинтоизмот, ками не се одделен сегмент од природата, туку се од природата, поседуваат позитивно и негативно, и добри и зли одлики. Тие се манифестации на мусуби, на меѓуповрзувачка енергија на универзумот, и се сметаат за пример на она кон што човештвото треба да се стреми. Ками се верува дека се "скриени" од овој свет, и дека населуваат комплементарно постоење што го отсликува нашиот свет:. Да се биде во хармонија со стравопочит кон природата е да се биде свесен за []. Иако зборот ками е преведен на повеќе начини, останува без збор кој би го изразил своето целосно значење.
Етимологија
Ками е Јапонски збор за бог, божество, божественост, или духот. Тоа се користи за да се опише ум (心霊), Бог (ゴッド), врховното битие (至上者), едно од шинтоистичките божества, голема кукла-статуа, принцип, и било што што е обожувано.
Иако божество е заедничко толкување на ками, некои шинтоистички научници тврдат дека таков превод може да предизвика недоразбирање на терминот. Широкиот спектар на употреба на зборот ками може да се спореди со санскритскиот Дева и хебрејски Елохим, кои исто така се однесуваат на Бога, богови, ангели, или духови.
Некои етимолошки предлози се:
Бидејќи јапонците вообичаено не прават разлика меѓу граматички броеви во именки (еднина и множина форми на именки во Јапонски се исти), што понекогаш е нејасно дали ками се однесува на еден или повеќе субјекти. Кога еден единствен концепт е потребен, [] се користи како наставка. Удвојуваниот термин кој генерално се користи за да се однесува на повеќе ками, е камигами.
Полот е, исто така, не се подразбира во зборот ками, и како таков, тој може да се однесува на машки или женски ками.
Историја
Додека шинтоизмот нема основач, нема општа доктрина, или религиозни текстови, Коџики (Евиденција на Античките Прашања), напишана во 712 година, и Нихон Шоки (Хрониките на Јапонија), напишана во 720 година, ги содржат најраните податоци од создавање на Јапонски митови. Во Коџики, исто така, има опис на разни ками.
Во древните традиции имало пет дефинирачки ками одлики:
Ками се постојано менувачки концепт, но нивното присуство во Јапонскиот живот останал константен. На ками најраните улоги биле како земјени духови, кои му помагале во почетокот на групите ловци-берачи во нивните секојдневни животи. Тие биле обожавани како богови на земјата (планините) и морето. Како што одгледувањето на ориз станувало се поважно и доминантно во Јапонија, идентитетот на ками се пренесол повеќе кон одржувањето на улогите кои биле директно вклучени во растот на културите; улоги како дожд, земја и ориз. Овој однос помеѓу почетокот на Јапонскиот народ и ками било манифестирано во ритуали и церемонии со цел да се почестат ками за да расте и да се заштити жетвата. Овие обреди, исто така, станале симбол на моќ и сила за раните императори.
Постои силна традиција на митови-истории во шинтоистичката вера; еден таков мит детално го опишува изгледот на првиот император, внук на божицата на Сонцето Аматерасу. Во овој мит, кога Аматерасу го испратила својот внук на земјата да владее, таа му дала пет зрна ориз, кои биле одгледувани на небесните полиња (Такамагахара). Овој ориз му овозможил да ја трансформира „пустината“
ОУ „Трајко Андреев“ - Велес
„Трајко Андреев“ — основно училиште во Велес, Општина Велес .Од учебната 2006/07 година започнало со спојување на ООУ „Блаже Конески“-Велес со ООУ „ТрајкоАндреев“-Велес со решение на Советот на општина Велес бр.0701-1960-2 од 26.05.2006 год.во единствено училиште ООУ „Блаже Конески“-Велес. Од 01.07. 2006 година училиштето престанува да постои како правен субјект.
Ками
Историја
Пантеонот на ками, како и самите ками, засекогаш се менува во дефиницијата и обемот. Како што се префрлиле потребите на луѓето, така се смениле и домените и улогите на различните ками. Некои примери за ова се поврзани со здравјето, како што се ками на сипаниците чија улога била проширена за да ги опфати сите заразни болести или ками на чиреви и израстоци, чие подрајче станал и карциномот и третманите за карцином.
Во античките анимистички религии, ками се разбирале како едноставно божествени сили на природата. Верниците во античка Јапонија почитувале творби на природата кои изложувале посебна убавина и моќ, како што се водопади, планини, камења, животни, дрвја, треви, па дури и оризови полиња. Тие силно верувале дека духовите или ками жителите заслужувале почит.
Во 927 година, бил објавен енџи-шики (буквално, „Процедури на ерата на Енџи“) во педесет тома. Ова, првото формално кодифицирање на шинтоистичките обреди и норито (литургии и молитви) што преживеале, станало основа за сите последователни шинтоистички литургиски практики и напори. Во него се наведени секоје од 2.861 шинтоистичко светилиште што постоеле во тоа време, и 3,131 официјално признати и заштитени ками. Бројот на ками пораснал и далеку ја надминал оваа бројка следните генерации бидејќи има над 2,446,000 поединечни заштитени ками само во храмот Јасукуни во Токио.
Шинтоистичко верување
Ками се централни објекти за обожување за верувањето во шинтоизмот. Античката анимистичка духовност на Јапонија бил почеток на современиот шинтоизам, кое подоцна станало формална духовна институција, во обид да се зачуваат традиционалните верувања од нарушувањето на увезените верски идеи. Како резултат, природата на она што може да се нарече ками е многу општа и опфаќа многу различни концепти и појави. Некои од предметите или феномените означени како ками се квалитети на раст, плодност и производство; природни појави како ветар и грмотевици; природни предмети како сонцето, планините, реките, дрвјата и карпите; некои животни; и духовите на предците. Вклучени во назначувањето на духовите на предците се духовите на предците на Империјалната куќа на Јапонија, но исто така и предците на благородни семејства, како и духовите на предците на сите луѓе, за кои се верувало дека биле смртни чувари на нивните потомци.
Бломберг (Источна Фризија)
Бломберг (Blomberg; Bloombarg) — општина во округот Витмунд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Бломберг се граничи (почнувајќи од запад надесно) со општината Нојшо (во рамки на истата општинска заедница Холтрим), општините Морвег и Дунум (обете во општинската заедница Езенс), како и со делот Лангефелд од градот Аурих.
Ками
Шинтоистичко верување
Постојат и други духови назначени како ками. На пример, духовите чувари на земјата, занимањата и вештините; духови на јапонски херои, луѓе со извонредни дела или доблести и оние кои придонеле за цивилизацијата, културата и човечката благосостојба; оние кои починале за државата или заедницата; и жалните мртви. Во шинтоизмот за ками не се сметале само духови кои се супериорни во однос на човекот, туку и духови кои се сметале за жални или слаби исто така.
Бломберг (Источна Фризија)
Општински единици
Кон општината припаѓаат деловите Алтгауде, Нордмор, Шо и Зидмор.
Ками
Шинтоистичко верување
Концептот за ками е променет и рафиниран уште од античко време, иако сè што античките луѓе сметале дека е ками сè уште се смета за ками во современиот шинтоизам. Дури и во рамките на современиот шинтоизам, не постојат јасно дефинирани критериуми за тоа што треба или не треба да се обожува како ками. Разликата помеѓу современиот шинтоизам и античките анимистички религии е главно префинетост на ками-концептот, наместо разликата во дефинициите
Бломберг (Источна Фризија)
Историја
Населбата Бломберг настанала како пруска колонија во 1765 година. Црквата била подигната во неоготски стил во 1870 година.
Ками
Шинтоистичко верување
Иако сè уште се придржуваат до античките ознаки, во современиот шинтоизам многу свештеници исто така сметаат дека ками се антропоморфни духови, со благородништво и авторитет. Еден таков пример е митолошката фигура Аматерасу-оомиками, божицата на сонцето од пантеонот на шинтоизмот. Иако овие ками можат да се сметаат за богови, тие не мора да се сметаат за семоќни или сезнајни, и, како грчките богови, тие имаат карактерни недостатоци и се способни за несовесни дела. Во митовите за Аматерасу, на пример, таа можела да ги види настаните од човечкиот свет, но морала да користи ритуали на гатање за да ја види иднината.
Се смета дека има три главни варијации на ками: Амацуками (天津 神, небесни богови), Куницуками (国 津 神, боговите на земното царство) и ја-о-јорозу но ками (八 百万 の 神, безброј ками). „八百万“ буквално значи осум милиони, но идиоматски изразува „небројно многу“ и „секаде наоколу“ - како и многу источноазиски култури, Јапонците често го користат бројот 8, претставувајќи ги кардиналните и редните насоки, за да ја симболизираат сеприсутноста. Овие класификации на ками не се сметаат за строго поделени, поради флуидната и поместувачка природа на ками, па, наместо тоа се сметаат за упатства за нивно групирање.
Предците на одредено семејство исто така може да се обожаваат како ками. Во оваа смисла, овие ками се обожуваат не заради нивните побожни моќи, туку заради карактеристичните особини или доблести. Овие ками се слават регионално, а во нивна чест се изградени неколку минијатурни светилишта (хокора). Во многу случаи, луѓето кои некогаш живееле се почитуваат на тој начин; пример за ова е Тенџин, кој бил Сугауара но Мичизане (845-903 н.е.) во животот.
Во рамките на шинтоизмот се верува дека природата на животот е света затоа што ками го започналe човечкиот живот. Сепак, луѓето не можат сами да ја перцепираат оваа божествена природа, што ја создале ками; затоа, магокоро, или прочистување, е потребно за да се види божествената природа. Ова прочистување може да го даде само ками. Со цел да му угодат на ками и да заработат магокоро, следбениците на шинтоизмот се учат да ги поддржуваат четирите афирмации на шинтоизмот
Следбениците на шинтоизмот веруваат и дека ками се оние кои можат да дадат благослови или клетви на некоја личност. Верниците од шинтоизмот сакаат да ја смират злобната страна на ками за „да останат на нивната добра страна“, а исто така да и угодат на добрата страна на ками. Покрај тоа што секојдневно ги практикуваат четирите афирмации, верниците во шинтоизмот носат и омамори (амајлии) за да им помогнат да останат чисти и заштитени. Мамори се магии што ги спречуваат злобните ками да не фрлаат болести на човек или да не му предизвикуваат катастрофи.
Церемонии и фестивали
Еден од првите снимени ритуали за кои знаеме е Ниинаме-саи (新 嘗 祭), церемонијата на која императорот им го нуди на ками ново собраниот ориз, за да обезбеди благослов за обилна жетва. Ниинаме-саи е годишен фестивал, а се изведува и кога новиот император доаѓа на власт, во тој случај се нарекува Даиџоо-саи (大 嘗 祭). На церемонијата, императорот нуди култури од новата жетва на ками, вклучувајќи ориз, риба, овошје, супа и чорба. Императорот најпрво слави со боговите, а потоа со гостите. Празникот може да трае некое време; на пример, празникот на царот Шава траел два дена. Посетителите на едно шинтоистичко светилиште најпрво проаѓаат низ ритуал за прочистување пред да се претстават пред ками. Овој ритуал започнува со миење на рацете и пиење, а подоцна плукање на мала количина вода пред храмот, за прочистување на телото, срцето и умот. Откако ова е завршено, тие го насочуваат својот фокус кон привлекување на вниманието на ками. Традиционалниот метод на тоа е да се поклонат двапати, да плескаат двапати и да се поклонат повторно, алармирајќи ги ками за нивното присуство и желба да комуницираат со нив. За време на последниот поклон, молителот нуди зборови на благодарност и пофалба на ками; ако нудат молитва за помош, тие исто така ќе го наведат своето име и адреса. По завршувањето на молитвата и/или обожувањето, тие ги повторуваат двата поклони, два плесоци и последниот поклон.
Аскетски практики, ритуали и церемонии во храмовите, и јапонските фестивали се најпознатите јавни начини на кои шинтоистичките верници слават и нудат обожување на ками. Ками се слават за време на нивните различни фестивали што обично се случуваат на светилиштата посветени на нивното обожување. На многу фестивали учествуваат верници, кои обично се во алкохолизирана состојба, парадираат, понекогаш трчаат кон храмот додека носат микоши (преносни светилишта) додека заедницата се собира за церемонијата на фестивалот. Јамамото Гуџи, првосвештеник во Големото светилиште Цубаки, објаснил дека оваа практика го почитува камито затоа што „тоа е на фестивалот, мацури, најголемата прослава на животот може да се види во светот на шинтоизмот и тоа е народот кој присуствува на фестивалите во толпа, како цело село кое бара да го отклучат човечкиот потенцијал, како деца на ками“. За време на новогодишниот фестивал, семејствата ги прочистуваат и чистат своите куќи во подготовки за претстојната година. Исто така, на предците им се даваат понуди, така што тие ќе го благословат семејството во следната година. шинтоистичките церемонии се толку долги и сложени што во некои светилишта може да бидат потребни десет години за да ги научат свештениците. Свештенството било традиционално наследно. Некои храмови ги земале своите свештеници од истите семејства повеќе од сто генерации. Не е невообичаено свештенството да биде жена свештеничка. На свештениците (кануши) може да им помагаат мико, млади невенчани жени кои дејствуваат како моми. Ниту свештеници ниту свештеничките не живеат како аскети; всушност, вообичаено е да се во брак и традиционално не се очекува да медитираат. Наместо тоа, тие се сметаат за специјалисти во уметноста за одржување на врската помеѓу ками и луѓето. Покрај овие фестивали, во светилиштата се вршат и церемонии со кои се одбележуваат обреди. Две такви церемонии се раѓањето на детето и Шичи-Го-Сан. Кога ќе се роди дете, тие се доведени во светилиште за да можат да бидат иницирани како нов верник и ками да ги благослови нив и нивниот иден живот. Шичи-Го-Сан (Седум-пет-три) е обред на премин за петгодишни момчиња и три или седумгодишни девојчиња. Време е овие мали деца лично да понудат благодарност за заштитата на камито и да се молат за продолжено здравје.
Рехлин
Рехлин (Rechlin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Аеродромот Рехлин-Лерц има долга историја и бил главното место за тестирање на Луфтвафе за новите воздухоплови во периодот на Третиот Рајх.
Си Џинпинг
Си Џинпинг (习近平, ; р. 15 јуни 1953) — Генерален секретар на Комунистичката партија на Кина (КПК), Претседател на НР Кина и Претседател на Централниот воен комитет. Како генерален секретар, тој е член и на Постојаниот комитет на Политбирото на КПК, де факто врховен управен орган во земјата.
Си е син на комунистичкиот првоборец Си Џунгсин и политички се издигнал во приморските покраини на земјата. Помеѓу 1999 и 2002 г. бил управник на покраината Фуѓен, а помеѓу 2002 и 2007 г. бил управник и партиски началник н на соседната покраина Џеџинг. По отпуштањето на Чен Лиангји, Си бил префрлен во Шангај, на функцијата партиски секретар, а подоцна истата година (2007) влегол во централната управа, каде го подготвувале за наследник на претседателот Ху Џинтао.
Како водач на петтото поколение на државното водство, ја возобновил масовната борба против корупцијата, продолжил со пазарните реформи и создал отвореност и отчетност во урпавувањето. Сите овие мерки се окарактеризирани со неологизмот „кинески сон“.
Детство и младост
Си Џинпинг е роден на 15 јуни 1953 г. во реонот Сиченг, Пекинг, со семејно потекло од околијата Фупинг (денес во Вејнан), Шенси. Поради тоа што израснал во Пекинг, Си е првиот водач на партијата што говори чист мандарински без локален акцент. Татко му, Си Џунгсин е еден од основачите на комунистичкото герилско движење во Шенси и бил на функцијата заменик-премиер. Во тоа време, татко му бил Началник на Одделението за пропаганда на КПК, а потоа потпретседател на Националното народно собрание. Кога Си имал 10 години, татко му бил симнат во чистка и испратен да работи во фабрика во Луојанг, Хенан. Во 1968 г, во текот на Културната револуција, татко му бил осуден и затворен. Останувајќи без поткрепа од татко му, Си како средношколец бил испратен на работа во Јенчуан, Шенси. Подоцна станал секретар на партискиот огранок во производната задруга сè до 1975 г.
Од 1975 до 1979 г, Си студирал на хемиско инженерство на престижниот универзитет „Цингхуа“ во Пекинг. Во 2002 г, на истиот универзитет станал доктор по правни науки, задржувајќи се на марксизмот и идеолошката наобразба. Од 1979 до 1982 г, бил секретар на Генг Бјао, а потоа бил на функцијата заменик-премиер и Генерален секретар на Централниот воен комитет. Служејќи на Воениот комитет, Си се стекнал со добри познавања од областа на воените работи. Во 1985 г. бил член на делегацијата во Маскатин, Ајова (САД) која имала за цел да го изучува американското земјоделство.
Напредок во кариерата
Си во 1971 г. се зачленил во Сојузот на комунистичката младина на Кина, а три години подоцна стапил во Комунистичката партија. Во 1982 г. бил испратен во Џендинг, Хебеј на функцијата Заменик-секретар околискиот огранок на партијата, а следната година бил назначен за нејзин секретар. Во текот на политичката кариера, служел во четири покраини: Шенси (1969–1975), Хебеј (1982–1985), Фуџен (1985–2002) и Џеџанг (2002–2007).
Служел на разни функции во подрачниот комитет на КПК во Фуџоу, а во 1990 г. станал претседател на месното партиско училиште. Во 1999 г. бил унапреден во Заменик-управник на покраината Фуѓен, а следната година дошол на функцијата управник. За време на ова службување правел напори за да привлече инвеститори од Тајван и да ја унапреди слободната пазарна економија.