cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Серско-нигритска епархија
Серско-нигритска епархија (Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης) — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во градот Сер, Егејска Македонија. Од 2003 г. епархијата ја возглавува митрополитот Теолог. Катедрална црква е „Св. Архангели“, а старата митрополитска црква е „Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат“.
Серски митрополити
Ова е список на досегашните владици на чело на епархијата:
УС Чита Палермо сезона 2014-2015
Сезоната 2014-2015 на фудбалскиот клуб Палермо била враќање во Серија А, по пауза од една сезона во која тие се натпреварувале во Серија Б и таму ја освоиле титулата. Сезоната ја завршиле на 11-тото место во Серија А, додека во Купот на Италија биле елиминирани во третото коло.
Преглед на сезоната
Треба да се напише
Дресови
Спортска опрема: Хома Главен спонзор: palermocalcio.it
Состав
играчите во италик го напуштиле клубот во текот на сезоната
Трансфери
Прикажани се само побитните операции
Завршна табела
1 Парма била казнета со одземање на 7 бодови. 2 Џенова не добила лиценца од УЕФА за настап во европските натпреварувања па нејзиното место го зазела Сампдорија.
Список на стрелци
Вклучени се сите официјални натпревари. Листата е подредена по бројот на дресот на играчите кога вкупниот број на голови е еднаков. {| class="wikitable sortable" style="font-size: 95%; text-align: center;" !width=15|Ранг !width=15|Бр. !width=15|Поз. !width=15|Нац. !width=150|Име !width=80|Серија А !width=80|Куп на Италија !width=80|Вкупно
Мирандски јазик
Мирандски јазик (именување: mirandés или lhéngua mirandesa; mirandês или ) — романски јазик кој припаѓа на астуролеонската јазична група, ретко говорен во мала област на североистокот на Португалија, во општините Миранда ду Дору, Вимиозу и Могадору. Португалскиот парламент му доделил сослужбен статус (заедно со португалскиот јазик) за локални прашања на 17 септември 1998 година со законот 7/99 на 29 јануари 1999 година.
Мирандскиот има различна фонологија, морфологија и синтакса, и е различен најмалку од создавањето на Португалија во век. Има корени од говорниот латински на северот на Пиринејскиот Полуостров (португалскиот се развил на северозападот).
Претставува потомок на древниот астуролеонски јазик во северниот дел на Иберија, последниот остаток на древниот јазик на Кралството Леон и блиску поврзан со современите астуролеонски јазици во Шпанија. Меѓутиа, овие спојувања во Шпанија не влијаеле на мирандскиот, кој ги зачувал различните јазични разлики во врска со обата јазика, португалски и шпански. Голем дел од лексиката се совпаѓа со обласните португалски дијалекти.
Говорници
Во век, Жозе Леите де Васконселос го опишал како „јазикот на фармите, работата, домот и љубовта помеѓу Мирандците“. Од 1986-1987 година бил предаван на учениците помеѓу 10 и 11 години и сега се опоравува.
Варијанти
Постојат три варијанти на мирандскиот јазик: Граничен мирандски (Mirandés Raiano), Средиштен мирандски (Mirandés Central) и Сендински (Sendinés). Повеќето мирандски говорници, исто така, говорат и португалски.
Главни разлики помеѓу мирандски во Португалија и астуролеонските јазици во Шпанија се предизвикани од преовладувачките јазици во секоја област. Мирандскиот е под фонетско влијание и во лексиката од португалскиот, а астуролеонските јазици во Шпанија од шпанскиот (кастиљски). Сите имаат различен правопис, кој фонетски ги прикажува соодветните главни национални јазици. Друга разлика е таа дека мирандскиот и леонскиот останале многу конзервативни, додека астурскиот доживеал поголема промена.
Фонологија
Некои историски промени во мирандскиот се:
и ги означуваат врвнојазичните шушкави согласки (како во современите каталонски, северно-средиштен поански и крајбрежниот северно европски португалски), додека  и  се назабени рамнојазични шушкави согласки (како современите португалски и француски).
Португалското пишување сè уште ги разликува сите седум и е сосема ист со мирандскиот во тој поглед, но во изговорот ги има намалено на четири, освен во северните португалски дијалекти, вклучувајќи ги оние каде мирандскиот се говори. Северните/средишните шпански дијалекти исто така ги имаат намалено на четири, но на различен начин:. Во Андалузија и Латинска Америка ги имаат намалено на три:.
Морфологија
Како во конзервативниот португалски, мирандскиот сè уште ги користи следниве синтетички времиња:
Пример на текст
Следното е пример на текст на мирандски јазик, напишан од Амадеу Фереира и објавен во весникот „Публико“ на 24 јули 2007 година.
Потоа, споредба на претходниот текст на трите современи јазици на астуролеонската група:
Национално внимание
Мирандскиот, со својот статус како втор службен јазик во Португалија, по португалскиот, бил предмет во поново време на одреден публицитет и внимание во другите делови на Португалија. Месечна хроника на мирандски, од истражувачот и писателот Амадеу Фереира, се појавува во дневниот португалски национален весник „Публико“. Првото издание на „Авантурите на Астерикс“ именувано како Asterix, L Goulés („Астерикс Галот“), било издадено на мирандски од Амадеу Фереира во 2005 година и продавано низ Португалија. Амадеу Фереира исто така на мирандски ја превел и поемата од Луис де Камоес, „Лузијада“ (Ls Lusíadas), под неговиот псевдоним Франсиско Niebro [sic] и ја објавил во 2009 година. Во 2011 година, четири евангелија на Новиот завет од Библијата биле преведени на мирандски, а во 2013 година и целата Библија била преведена на мирандски од Домингос Аугусто Фереира.
47 Тукан
47 Тукан (лат. 47 Tucanae, 47 Tuc) или NGC 104 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1751 година од страна на Никола Луј де Лакај, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 0,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, 47 Тукан е од видот III. Видливиот сјај со голо око изнесува 4 m. 47 Тукан има само една позната привидна димензија од 50'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 24 м 5,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 72° 4' 49".
Кајмак и мармалад
Кајмак и мармалад (Kajmak i marmelada) — филмска комедија од 2003 година за врската помеѓу Бошњак и Словенка, иако филмот започнува со објаснување за стигматизираното малцинство од кој било народ. Дејството се одвива во Словенија.
Заплет
Шпела, млада Словенка живее со босанско-херцеговскиот дечко Божо. Таа е вработена додека Божо е невработен и повеќе сака да седи дома, да пие пиво и да гледа телевизија. Откако Шпела го напушта Божо поради неговата мрзливост и немање волја да најде работа и се враќа кај нејзините родители, тој бара помош од својот пријател Горан и се вработува како имитатор на Мики Маус на месниот панаѓур. Случајната средба со Шпела ја остава помалку од воодушевена поради едноставноста на работата која за нејзе и изгледала смешна. Неволно, Божо ја прифаќа понудата на Горан за работа која вклучува шверц на нелегални иселеници од Словенија во Италија.
Сепак, Горан ги губи нервите пред да пристигне во Италија - што не останува незабележано од неговиот шеф откако иселениците ќе ги пронајде полицијата. Откако го измамил шефот, Горан е претепан, но нему и на Божо им се нуди втора шанса: заедно со двајца насилници, треба да заплашат гостилничар кој престанал да плаќа пари за заштита. Случајно, таму била и Шпела која го прославувала роденденот на нејзиниот татко. По првичното изненадување таа вербално го нападнала Божо дека им се придружил на злосторниците, но веднаш е малтретирана од еден од насилниците. Кога го видел тоа, Божо го напаѓа со шише, предизвикувајќи го другиот да извади пиштол и да го застрела Божо.
По овој инцидент, насилниците се уапсени, Божо е пренесен во болница, а Горан уште еднаш е претепан. Откако закрепнува од раните, Божо размислува да се самоубие, но се предомислува. Шпела се враќа кај него и му кажува дека е бремена. Филмот завршува со Божо, Шпела и нивната ќерка кои сега се среќно семејство.
Издавање и прием
При прикажувањето на филмот во словенечките кина биле продадени 125.000 билети и моментално го држи словенечкиот рекорд по домашна посетеност на филмот.
Бранко Ѓуриќ за филмот ја добил наградата Голема златна ролна.
Бранко Ѓуриќ ѝ е сопруг на Тања Рибич во вистинскиот живот. Улогата на ќерката на Божо и Шпела ја толкува нивната ќерка Зала Ѓуриќ-Рибич.
Атетоидна церебрална парализа
Атетоидна церебрална парализа или дискинетична церебрална парализа (понекогаш скратено АДЦП) — еден од типовите на церебрална парализа, првенствено поврзан со оштетување на базалните ганглии во форма на лези што се случува за време на развојот на мозокот поради билирубинска енцефалопатија и хипоксично-исхемична мозочна повреда. За разлика од спастична или атаксична церебрална парализа, атетоидната се одликува и со хипертонија и со хипотонија, поради неможноста за контрола на мускулниот тонус. Клиничка дијагноза на атетоидна церебрална парализа обично се поставува во рок од 18 месеци од раѓањето, а се заснова врз моторна функција и невроимиџинг техники. Иако не постојат лек за атетоидната церебрална парализа, некои терапии со лекови, како и говорна, окупациона, и физикална терапија покажа капацитет за лекување на симптомите.
Класификацијата на церебралната парализа може да биде врз основа на сериозноста, топографска дистрибуција или моторната функција. Сериозноста вообичаено се оценува преку Системот за Класификација на Моторната Функција (GMFCS) или Меѓународна Класификација на Функциналност, Попреченост и Здравје. Класификација според моторните одлики ја класифицира церебралната парализа на оштетување на кортикоспинален или екстрапирамидален пат. Атетоидната церебрална парализа е неспастична, екстрапирамидална форма на церебрална парализа (за разлика од неа, спастичната церебрална парализа е поради оштетување на кортикоспиналните патишта на мозокот). Неспастичната церебрална парализа е поделена на две групи, атаксична и дискинетична. Дискинетичната церебрална парализа, пак, е одвоена во две различни групи: хореоатетоидна и дистонична. Хореоатетоидната церебрална прализа се одликува со несаканите движења претежно на лицето и екстремитетите. Дистоничната атетоидна церебрална парализа се одликува со бавен, силни контракции, кои можат да се јават и на локално ниво или да го опфати целото тело.
Исто така, клинички, лекарите ја класифицираат церебрална парализа според топографската дистрибуција на мускулните спазми. Според оваа класификација има диплегија, (билатерални зафаќање на нозе или раце), хемиплегија (еднострана зафатеност), или квадриплегија (билатерални зафаќање на раце и нозе).
Знаци и симптоми
Атетоидната церебрална парализа често се одликува со бавни, неконтролирани движења на екстремитетите и трупот, како и мали, брзи, случајни и повторувачки, неконтролирани движења познати како хореа. Несаканите движења се почести за време на на емоционален стрес или возбуда и исчезнуваат кога пациентот спие или расеан. Пациентите имаат потешкотии во држење на телото и рамнотежа при седење, стоење и одење, поради несаканите движења и промените во мускулниот тонус. Координирани активности како посегнување и фаќање исто така може да биде предизвик. Мускулите на лицето и јазикот може да биде зафатени, предизвикувајќи неволни гримаси на лицето и лигавње. Говорните и јазичните нарушувања, познат како дизартрија, се честа појава кај атетоидните пациенти. Покрај тоа, пациентите може да имаат проблеми со јадењето и со губење на слухот. Визуелни пречки можат да бидат поврзани со атетоидната церебрална парализа. Страбизам и неконтролирани движења на очите може да се првичните знаци и симптоми. Когнитивно оштетување се јавува кај 30% од случаите. Епилепсија се јавува кај 25% од случаите.
Причинители
Церебралната парализа во принцип е непрогресивна, невролошка состојба причинета од мозочна повреда и малформација кај фетусот, кои се случуваат пред завршување на мозочниот развој. Атетоидната церебрална парализа е поврзана со повреди и малформации на екстрапирамидален пат во базалните ганглии или мал мозок. Лезии на овој регион главно се јавуваат преку хипоксично-исхемична мозочна повреда (HIBI) или билирубин енцефалопатија.
Невроимиџинг
Магнетна резонанца (MRI) се користи за да се открие морфолошки абнормалности во мозокот поврзани со атетоидна церебрапла парализа кај пациенти кои се изложени на ризик или покажале симптоми на истата. Абнормалности главно поврзани со атетоидната церебрална парализа се лезии кои се појавуваат во базалните ганглии. Сериозноста на болеста е право пропорционална со сериозноста и степенот на овие абнормалности и е обично поголема кога дополнителни лезии се појавуваат на други места, длабоко во сива материја или бела материја. MRI исто така има способност да детектира малформации во мозокот кај фетусот, перивентрикуларна леукомалација (PVL) и областите погодени од хипоксија-исхемија. Сите може да играат улога во развојот на атетоидна церебрална парализа. Атетоидната церебрална парализа се открива преку MRI во 54,5% од случаите, иако оваа статистика се разликува во зависност од пациентот, возраста и причината на болеста.
Физикална и окупациона терапија
Физикална терапија и окупациска терапија се главниот избор на третмани кај атетоидната церебрална прализа. Со физикална терапија се почнува веднаш по дијагнозата и обично се фокусира на сила на мускулите на карлицата и држење на телото. Физикална терапија помага да се подобри подвижноста, опсегот на движење, функционалната способност, како и квалитетот на животот. Одредени вежби и активности определени од страна на терапевтот помагаат при спречување на вкештување на мускулите и подобрување на координацијата. Окупационата терапија може да вклучува хранење, облекување, капење, одење во тоалет, чешлање, фаќање на молив и пишување, играње и употреба на адаптивна опрема.
Говорна терапија
Оштетување на говорот е честа појава кај пациенти со атетоидна церебрална парализа. Говорната терапија е терапија која се применува кај комуникациони болести, вклучувајќи ги и нарушувања во говор, интонација, дишење и респираторни нарушувања. Вежби им помагаат на пациентите да се подобрат оралните моторни вештини, враќање на говорот, да се подобрат вештините за слушање, и доколку е потребно користење на помошни средства за слушање или знаковен јазик.
Терапија со лекови
Лекови кои го попречуваат ослободување на ексцитаторн невротрансмитери се користат за контрола или спречување на спазмите. Третманот со баклофен, гама-аминобутерна киселина (ГАБА) агонист, го намалува мускулниот тонус и се покажуваат делотворност за намалување на зачестеноста на спазмите на мускулите. Тетрабеназин, кој најчесто се користи во третман на Хантингтонова болест, се покажа делотворен при лекување на chorea.
Длабока мозочна стимулација
Длабока мозочна стимулација (ДМС) е техника која користи електроди поставени во мозокот за да ја измени активноста на мозокот со испраќање на постојан електричен сигнал во близина на јадрата. Проблемите со мускулниот тонус се третираат со длабоката мозочна стимулација, која цели на глобус палидус и покажува значително подобрување на симптомите поврзани со атетоидна церебрална парализа. Специфичниот механизам со кој ДМС влијае на атетоидната церебрална парализа не е јасен. ДМС на глобус палидус ја подобрува дистонијата кај луѓето со дискинетична церебрална парализа во 40% од случаите.
Прогноза
Тежината на оштетувањата и прогнозата зависи од локацијата и интензитетот на мозочните лезии. До 50% од пациентите ќе постигнат одреден степен на инвалидитет. Говорните проблеми, како што се дизаритрија, се чести кај овие пациенти.
Штефан Цвајг
Животопис
Штефан Цвајг е роден во Виена во богато граѓанско семејство, од татко Мориц Цвајг (1845-1926) и мајка Ида Бретауер (1854-1938). Студирал германистика и романистика во Германија и Франција, но подоцна, наместо да ја проучува литературата, тој одлучил самиот да пишува. Во 1904 година, станал доктор на науки по филозофија на Универзитетот во Виена. Уште од раната младост, почнал да се воодушевува од големите странски писатели и започнал да ја преведува поезијата на познатите француски и англиски поети и да пишува за нив. Цвајг бил посебно воодушевен од белгискиот поет Емил Верхарен, кој му служел како уметнички и морален пример и учител.
Римска легија
Римската легија (од латински legio и од legere) била голема воена единица на Римската војска.
Штефан Цвајг
Животопис
Покрај туѓото творештво, младиот Цвајг го привлекувале и непознатите краишта, така што една цела деценија пред Првата светска војна ја поминал во патување низ светот (Париз, Лондон, Берлин, Рим, Фиренца, Шпанија, Шкотска, Индија, Индокина, Африка, САД, Канада, Куба, Панама итн.). На своите патувања стекнал голем број пријатели и, во тој поглед, Херман Хесе го нарекувал „мајстор на пријателствата“, а Ромен Ролан тврдел дека „пријателството било негова религија“. Цвајг уживал огромен углед во општеството. Оттука, како ретко кој писател, Цвајг имал голем број пријатели од редот на своите познати колеги (Рилке, Хофмнастал, Горки, Ролан, Верхарен, Шо, Швајцер итн.), но се однесувал пријателски и кон непознатите, а особено кон младите, кои често ги советувал и им помагал. Тој бил голем хуманист и пацифист и со својот збор се борел за почитување на човекот, за слободата на поединецот, за разбирање и мир меѓу народите.
Римска легија
Функција и уставот
За повеќето од периодот на Римското Царство, легиите ја формирале елитната тешка пешадија на Римската војска, тие биле регрутирани исклучиво од римски државјани, додека остатокот од војската се состои од ауксириали, кои се дополнителни пешадија и го сочинуваат огромното мнозинство на Римската коњаница. (Провинциајлци кои имале аспирации за државјанство го стекнале кога чесно ја напуштиле армијата). Римската војска, за текот на империјата, била главно составена од ауксилијари.
Штефан Цвајг
Животопис
Под налетот на нацистите, поради своето еврејско потекло, Цвајг морал да ја напушти Австрија и во 1934 година, од Салцбург се преселил во Лондон. Кога избувнала Втората светска војна, во 1940 година, Цвајг се преселил од Англија во Јужна Америка, следната година се преселил во САД, а подоцна се населил во Петрополис, во близината на Рио де Жанеиро, Бразил. Избркан од саканата татковина и оддалечен од пријателите, неговиот живот изгубил секаква смисла. Разочаран од самоуништувањето на човештвото во војната, на 22 февруари 1942 година, Цвајг (заедно со неговата втора жена Лоте Алтман) извршил самоубиство, одлучувајќи, како што пишува во своето проштално писмо „навремено и исправен, да го заврши животот на кој духовната работа му беше најсвета радост, а личната слобода најголемо добро на земјата“.
Римска легија
Траење
Голем дел од легиите кои биле основани уште пред 40 г.п.н.е. биле активни дури до 5 век. Петтата македонска легија, која била основана од Август во 43 п.н.е. се наоѓала во Египет за време на Исламскато освојување на Египет.
Штефан Цвајг
Творештво
Помеѓу двете светски војни, Цвајг бил еден од најпознатите писатели кои пишувале на германски јазик, а неговите дела биле преведувани на сите позначајни јазици и имале милиони читатели. Неговата слава била толку голема, така што Томас Ман изјавил дека „можеби, од деновите на Еразмо, ниеден книжевник не бил толку славен како Штефан Цвајг.“
Во книжевноста, Цвајг се појавил со своите две збирки лирска поезија, а потоа и со една збирка новели. Исто така, пишувал и драми, но немал посебна дарба за тој жанр, иако во Германија станал познат токму со драмите. Така, во 1917 година, во Швајцарија била изведена неговата трагедија „Еремија“, со која го кренал гласот против насилството. Како драматург, подоцна Цвајг доживел поширок успех само со својата преработка на комедијата на Бен Џонсон „Волпоне“, која била прикажувана во сите поголеми театри ширум светот.
Како раскажувач, Цвајг се прославил со своите две збирки новели: „Амок“ (1922) и „Збрка и поматување на чувствата“ (1926). Подоцна ја објавил и новелата „Фантастична ноќ“. Популарноста на овие збирки не успеал да ја повтори со својот единствен роман „Нестрпливо срце“ во кој дава психолошка анализа на австриското општество во старата монархија. По неговата смрт е објавено и делото „Новела за шахот“ (1941). Како раскажувач, Цвајг ја продолжува традицијата на виенската психолошка реалистичка школа, задржувајќи ја нејзината уметничка форма, но служејќи се со елементите на психоанализата. Исто како Фројд, кому му посветил еден свој есеј („Оздравување со помош на духот“), и тој во прв план ги става љубовта и сексот и често се враќа во детството на своите ликови, истакнувајќи ги нивите природни нагони. Во неговите новели, најчесто се портретираат проблематични ликови, кои се отфрлени од општеството, како: проститутки, алкохоличари, хохштаплери, морфонисти, хомосексуалци итн. Истовремено, во своите новели Цвајг дава критика на граѓанскиот морал и општествените конвенции или укажува на празнината и извештаченоста на монденскиот свет. Сепак, најголем успех Цвајг забележал како есеист и биограф. Тој е автор на повеќе есеи на големите писатели, заедно собрани под насловот „Неимарите на светот“, во кои пишува за Балзак, Дикенс, Достоевски, Хелдерлин, Клајст, Ниче, Казанова, Стендал и Толстој. Посебен вид есеи се неговите историски минијатури „Ѕвездените часови на човештвото“ (1927), кои претставуваат неговото најпопуларно дело. Неговите психолошки есеи, според научната основа, се слични на критички студии, според излагањето на фактите, личат на историски расправи, а по живото раскажување, прилегаат на романсирани биографии. .
Римска легија
Еволуција
Легијата еволуирала од 3.000 луѓе во Римската Република  до 5,200 војници во Римското Царство, која се состоела од центурии како основни единици. До средината на првиот век, десет кохорти (околу 5.000 војници) претставувале една римска легија. Ова било подоцна изменето на девет кохорти со стандардна големина (со шест центурии составени од 80 војници секоја) со тоа првата кохорта била двојно поголема. Во третиот век од н.е., легијата била многу помала единица од околу 1.000-1.500 војници, а имало повеќе легии. Во четвртиот век од н.е., граничните легии на Источното Римско Царство станале дури и помали. Во однос на организација и функција, легиите од републиканската ера биле под влијание на античките грчки и македонски фаланги.
Штефан Цвајг
Творештво
Исто така, Цвајг е познат и по своите културно-историски биографии на Жозеф Фуше, Марија Стјуарт (1935), Марија Антоанета (1932) итн. Во последната деценија од својот живот, Цвајг напишал неколку биографии исполнети со хуманизам и протест против насилството. Такво е неговото познато дело „Триумфот и трагиката на Еразмо Ротердамски“ (1934), како и биографијата на еден подзаборавен хуманист Кастелио, објавена под насловот „Совеста против силата“ (1936). Својата последна биографија, која останала незавршена, Цвајг ја посветил на големиот француски филозоф Монтењ. Последното завршено дело на Цајг се „спомените на еден Европеец“, објавено по неговата смрт под насловот „Вчерашниот свет“ (1942), кое претставува живописна слика на епохата од крајот на 19 век до Втората светска војна, пропратена со портрети на повеќе истакнати луѓе. .
Римска легија
Уставот
Легијата се состоела од неколку кохорти од тешка пешадија, кои биле познати како легионери. Речиси секогаш била придружена со еден или повеќе ауксилиарски единици, кои не биле римски државјани и ја обезбедувале коњаницата, стрелцитe и борците со копје кои биле помошни за тешката пешадија. Луѓето кои не се државјани на Рим ретко биле вклучени во овие трупи, и ако во време на голема потреба од војници ги вклучувале и нив. На пример, Цезар ја регрутирал петтата легија Алаудае главно од луѓето кои не биле државјани на Рим.
Штефан Цвајг
Творештво
Најпосле, уште од раната младост, Цвајг се занимавал со превод на поезијата на познатите француски и англиски поети. Притоа, Цвајг не го сфаќал преведувањето како механичка работа, туку како оригинално уметничко творештво, со можност да се навлезе подлабоко во мајчиниот јазик.
Римска легија
Големина
Големината на легија варирала низ историјата, со бројност од 4200 легионери и 300 коњаници, во време на Република Рим, до 5200 војници и 120 ауксилиари во империјалниот период.
Римски кралеви (до околу 500 п.н.е.)
Во периодот пред да се оформат легиите, војниците биле организирани во центурии од околу 100 луѓе. Овие центурии биле групирани заедно и биле лојални на водачот кој ги регрутирал. Вака останало до 2 век п.н.е. за лесна пешадија и коњаница, но било отфрлено целосно во подоцнежните периоди со оваа улога да ја имале сојузничките војници.
Голем дел од раната римска историја е испреплетена во легенди, но веројатно е дека под власта на Сервиус Тулиј, пописот бил воведен. Со ова сите римски мажи кои имале имот биле поделени во пет класи за воена служба врз основа на нивното богатство и потоа биле организирани во центурии, како војници во римската легија. Да се приклучи некој во армијата било должност, а за време на пре-Маријановите реформи најбогатите имале најдолга воена служба. Поради што тие би изгубиле најмногу ако државата пропаднала.
Бенжамен Павар
Бенжамен Павар (роден е на 28 март 1996 година) — француски фудбалер, играч од одбраната на Штутгарт и на француската репрезентација.
Павар е роден во Мобеж. Тој претходно играл за Лил, за кој дебитирал во сезоната 2014-2015. Во авгсут 2016, се преселил во Штутгарт.
NGC 6505
NGC 6505 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6505 се споменува и како UGC 11026, MCG 11-22-7, CGCG 322-18, NPM1G +65.0159.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6505 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,6 m/лм2. NGC 6505 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 51 м 7,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +65° 31' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Распеана револуција
Распеана револуција - серија настани во 1987-1990 година што довеле до обновување на независноста на трите тогаш балтички земји окупирани од Советскиот Сојуз, Естонија, Латвија и Литванија на крајот на Студената војна. Терминот бил измислен од естонскиот активист и уметник, Хајнц Валк, во напис објавен една недела по спонтаните масовни вечерни демонстрации на пеење од 10 до 11 јуни 1988 година на теренот на фестивалот за песна во Талин.
Позадина
За време на Втората светска војна, трите балтички земји биле нападнати и окупирани од сталинистичкиот Советски Сојуз во јуни 1940 година, и формално припоени кон СССР во август 1940 година. По нацистичката германска окупација во 1941–1944/45 година, трите земји биле повторно освоени од советската армија во 1944–1945 година.
Во 1985 година, последниот лидер на поранешниот Советски Сојуз, Михаил Горбачов ги вовел Гласност („отвореност“) и Перестројка („реструктуирање“), надевајќи се дека ќе ја стимулира пропаднатата советска економија и ќе ја поттикне продуктивноста, особено во областите на стоки за широка потрошувачка, либерализацијата. на кооперативни бизниси и растење на услужната економија. Гласност ги укинал ограничувањата на политичките слободи во Советскиот Сојуз, што довело до проблеми за советската централна влада да ја задржи контролата врз неруските области, вклучувајќи ги и окупираните балтички земји.
Дотогаш непризнаените прашања кои претходно ги чувала во тајност советската централна влада во Москва биле признати во јавноста, предизвикувајќи дополнително незадоволство кај советскиот режим во Естонија, Латвија и Литванија. Во комбинација со војната во Авганистан и нуклеарните последици во Чернобил, поплаките биле емитувани на јавно експлозивен и политички одлучувачки начин. Естонците биле загрижени за демографската закана за нивниот национален идентитет што го предизвикува приливот на поединци од странски етнички групи да работат на такви големи советски развојни проекти како што е ископувањето фосфат.
Пристапот до западните емигрантски заедници во странство и, особено во Естонија, неформалните односи со Финска и пристапот до финската телевизија што го прикажува западниот начин на живот, исто така, придонел за широко распространето незадоволство од советскиот систем и предизвикал масовни демонстрации како репресија врз дисидентите, националистите, верските заедници и обичните потрошувачи значително се олесниле кон крајот на 1980-тите.
Масовните демонстрации против советскиот режим започнале откако широката либерализација на режимот не ја земал предвид националната чувствителност. Москва се надевала дека неруските нации ќе останат во рамките на СССР и покрај отстранувањето на ограничувањата на слободата на говорот и националните икони (како што се локалните знамиња пред 1940 година). Сепак, ситуацијата се влошила до тој степен што до 1989 година имало кампањи насочени кон целосно ослободување на нациите од Советскиот Сојуз.
Естонија
Планот на советската влада за ископување фосфорит во округот Лане-Виру со потенцијално катастрофални последици за животната средина и општеството бил откриен во февруари 1987 година. Тоа ја започнала јавната еколошка кампања „Војна на фосфорот“. Групата MRP-AEG го одржала состанокот во Хирвепарк во Стариот град на Талин на годишнината од пактот Молотов-Рибентроп на 23 август 1987 година, барајќи да се открие и осуди неговиот таен протокол.
Серијата „Пет патриотски песни“ на Ало Матијсен била премиерно прикажана на поп фестивалот Тарту во мај 1988 година Во јуни во Талин се одржал фестивалот на Стариот град, а по официјалниот дел од фестивалот, учесниците се преселиле на Теренот на фестивалот за песна во ТалинSong и спонтано почнале заедно да пеат патриотски песни. Балтичкиот Пат, човечки синџир од два милиони луѓе, се протегал од Талин до Вилнус на 23 август 1989 година „Петте патриотски песни“ на Матијзен повторно биле изведени на фестивалот „Рок лето“ во Талин одржан на 26-28 август 1988 година Фестивалот „Песна на Естонија“ се одржал на „Теренот на фестивалот за песна“ на 11 септември. Тривими Велисте, претседател на Естонското здружение за наследство, прво ја изразил јавната амбиција за враќање на независноста. Врховниот совет на Естонија ја издал Декларацијата за суверенитет на Естонија на 16 ноември.
Распеаната револуција траела повеќе од четири години, со разни протести и акти. Револуцијата била предводена од три различни групи: Друштвото за наследство, Народниот фронт и Партијата за национална независност. Друштвото за наследство, основано во 1987 година, се фокусирало на ширење на свеста за историјата на Естонија за да собере поддршка за независноста на Естонија од Советите. Народниот фронт, основан во 1988 година, сакал да ја реформира Естонија во самоуправа во рамките на лабавата конфедерација на Советскиот Сојуз. Партијата за национална независност, основана и во 1988 година, била порадикална од другите две организации и барала целосна независност од Советскиот Сојуз.
Во 1991 година, додека централната влада во Москва и советската армија се обидувале да го запрат естонскиот напредок кон независност, новоизбраниот законодавен дом на Естонија заедно со избраниот парламент, Конгресот на Естонија, го прогласиле обновувањето на независната држава Естонија и го отфрлиле Советското законодавство. Големи групи невооружени доброволци заминале да ги заштитат зградите на парламентот, радиото и телевизијата од какви било напади на советските трупи. Преку овие акции Естонија ја вратила својата независност без никаква пролеана крв.
На 22 август 1991 година, Исланд (независна земја од 1944 година) објавила воспоставување дипломатски односи со Естонија, и на тој начин Исланд станала првата странска земја што формално ја призна целосно обновената независност на Естонија во 1991 година. Денес, плочата во спомен на овој настан е поставена на надворешниот ѕид на Министерството за надворешни работи, кој се наоѓа на „Плоштад Исланд 1“. На плочата пишува; „Република Исланд беше првата што го призна, на 22 август 1991 година, обновувањето на независноста на Република Естонија“, на естонски, исландски и англиски јазик. Некои други нации не ја признале анексијата на Естонија од страна на Советскиот Сојуз.
Латвија
Во втората половина на 1980-тите, кога Михаил Горбачов ги вовел Гласност и Перестројката во СССР, кои ги укинале ограничувањата на слободата во Советскиот Сојуз, одбивноста кон советскиот режим прераснала во трето латвиско национално будење, кое го достигнало својот врв во средината на 1988 година.
Во 1986 година, на јавноста и станало нашироко познато дека СССР планира да изгради уште една хидроцентрала на најголемата река во Латвија Двина и дека е донесена одлука за изградба на метро во Рига. И двата од овие проекти планирани од Москва можеле да доведат до уништување на пејзажот и културното и историското наследство на Латвија. Во печатот новинарите ја повикале јавноста да протестира против овие одлуки. Јавноста веднаш реагирала, а како одговор, на 28 февруари 1987 година бил основан Клубот за заштита на животната средина. Во втората половина на 1980-тите, Клубот за заштита на животната средина станал едно од највлијателните масовни движења во регионот и почнал да поставува барања за обновување на независноста на Латвија.
На 14 јуни 1987 година, на годишнината од депортациите во 1941 година, групата за човекови права „Хелсинки-86 “, која била основана една година порано, организирала луѓе да постават цвеќе на Споменикот на слободата (симболот на независноста на Латвија, кој бил подигнат во 1935 г. ). Ова нашироко се наведува како почеток на Националното будење. Сепак, Летонскиот фестивал на песна и танц од 1985 година, исто така, понекогаш се именувал како таков поради хоровите кои ја барале и изведувале песната Gaismas pils што ја диригирал Харалдс Меднис по главниот настан. Песната, која зборува за повторното раѓање на слободна латвиска нација, обично основна на фестивалот, била отстранета од репертоарот; диригентот, кој не им се допаѓал на советските власти, бил оставен настрана на завршниот концерт. Тој бил повикан од неговото место од хорот и била изведена „Gaismas pils“, која се емитувала во живо на телевизијата Рига.
На 1 и 2 јуни 1988 година, Сојузот на писателите одржал конгрес за време на кој делегатите разговарале за демократизацијата на општеството, економскиот суверенитет на Летонија, прекинот на имиграцијата од СССР, трансформацијата на индустријата и заштитата на правата на латвискиот јазик. Во текот на оваа конференција, за прв пат во повоена Летонија, јавно бил признаен тајниот протокол на Пактот Молотов-Рибентроп, кој ја одредил судбината на Летонија по 1939 година.
Конгресот на Сојузот на писателите го разбранувал јавното мислење и дал дополнителен поттик за општиот процес на националната преродба.
Во летото 1988 година, две од најважните организации во периодот на преродбата почнале да се собираат - Летонскиот народен фронт и Летонското национално движење за независност (ЛНИМ). Набргу потоа порадикално наклонетиот Граѓански конгрес повикал на целосно непочитување на претставниците на советскиот режим. Сите овие организации имале заедничка цел: обновување на демократијата и независноста. На 7 октомври 1988 година, иммало масовни јавни демонстрации, со повик за независност на Летонија и воспоставување редовен судски поредок. На 8 и 9 октомври се одржал првиот конгрес на Летонскиот народен фронт. Оваа организација, која привлекла 200.000 членови, станала главен претставник на враќањето на независноста.
На 23 август 1989 година, на педесетгодишнината од пактот Молотов-Рибентроп, Народните фронтови на сите три балтички земји одржале огромна демонстрација на единство - „Балтичкиот Пат“, на растојание од 600 километри бил составен долг човечки „синџир“ од Талин преку Рига до Вилнус. Ова било симболична демонстрација на повикот на народот за независност од Советскиот Сојуз.
Новите избори за Врховниот совет се одржале на 18 март 1990 година, на кои приврзаниците на независноста извојувале победа. На 4 мај 1990 година, новиот Врховен совет на Латвиска ССР усвоил предлог, „ Декларација за независност“, барајќи обновување на меѓувоената латвиска држава и Уставот од 1922 година.
Меѓутоа, во јануари 1991 година, прокомунистичките политички сили се обиделе да ја вратат советската моќ. Со употреба на сила биле направени обиди за соборување на новото собрание. Летонските демонстранти успеале да ги спречат советските трупи повторно да ги окупираат стратешките позиции, а овие настани се познати како „Денови на барикадите“.
Литванија
Помеѓу 1956 и 1987 година, отворениот јавен отпор кон советскиот режим бил редок. Тој станал поупорен во 1970-тите и 1980-тите. Еден пример за ова може да бидат настаните во Каунас од 1972 година. Многу популарни пејачи често ја користеле поезијата на националистичките поети како што се Бернардас Бразџионис или Јустинас Марцинкевичиус, како текст на нивните песни. Во 1987 година Рок Маршот исто така ја промовирал свеста за ова прашање кај луѓето.
Во 1987 година биле основани различни организации (главно еколошки). На 3 јуни 1988 година, било основано Сајудис, политичко и социјално движење. Некои иницијатори на ова движење биле активни членови на еколошки организации, основани во 1987 година (на пр Зигмас Ваишвила, Гинтарас Сонгаила). Првично, оваа организација го поддржувала режимот, но во почетокот на есента истата година по растот во Литванија, таа станала спротивставена сила.
Како одговор на ова, Сајудис станала поцентрализирана организација. Активната националистичка опозиција (најчесто Литванската Лига за слобода) кон режимот кулминирала со разни јавни протести. Најозлогласениот од нив се случил на 28 октомври 1988 година, кој завршил со насилно растурање. Резултирачкиот јавен гнев предизвикал оставки во Комунистичката партија на Литванија (вклучувајќи го и тогашниот прв секретар на партијата, Рингаудас Сонгаила, кој служел нешто повеќе од една година) и ги заменил со поумерени членови.
Спастична хемиплегија
Спастична хемиплегија — невромускуларна спастична состојба кај која мускулите на едната страна на телото се во постојана контракција. Таа е „едностраната“ верзија на спастична диплегија. Таа спаѓа во групата оштетување на подвижноста на церебрална парализа. Околу 20-30% од луѓето со церебрална парализа имаат спастична хемиплегија. Поради повреда на мозокот или нервите, мозокот постојано испраќа акциони потенцијали во невромускулните јункции на другата страна од телото. Слично како и за мозочен удар, оштетување на левата страна на мозокот влијае на десната страна на телото и обратно, оштетување на десната страна на мозокот влијае на левата страна на телото. Зафатената страна на телото е ригидна, слаба и има слаби функционални способности. Во повеќето случаи, рацете се многу повеќе погодени од нозете. Ова може да се должи на користење на рацете почесто за време на раниот развој. Ако двете раце се погодени, состојбата се нарекува двојна хемиплегија. Некои пациенти со спастична хемиплегија страдаат само од помали оштетувања, додека во тешки случаи едната страна на телото може да биде целосно парализирана. Сериозноста на спастичната хемиплегија е во зависност од степенот оштетување на мозокот и нервите.
Распеана револуција
Литванија
Како што се менувало раководството, било одлучено да и ја врати катедралата во Вилнус, која порано се користела како музеј за ликовни уметности, на католичката заедница на 21 октомври 1988 година. Државната химна на Литванија и традиционалната национална Триколор биле а легализирани во Литванија на 18 ноември 1988 година, официјално заменувајќи го знамето и химната на Литванската Советска Социјалистичка Република. Потоа следело признавањето на литванскиот јазик како државен јазик, што значело дека тој станал единствен правен јазик на институционално ниво. Последната промена била клучна за смената на некои функционери (на пр Николај Миткин, кој служел како втор секретар), но поттикнало тензии во полските и руските заедници.
Спастична хемиплегија
Причинители
Постојат многу различни мозочни дисфункции што може да се сметаат за причина за спастична хемиплегија. Спастичната хемиплегија се случува или за време на раѓањето или во матката. Причината може да бидат сите видови на мозочни удари, повреди на главата, наследни болести, мозочни повреди и инфекции. Малформации на вените или артериите во било кој дел од телото може да доведат до спастична хемиплегија. Средната церебрална артерија е најчесто погодена артерија. Неродено и новородените бебиња се подложни на мозочни удари. Леукодистрофиите се група од наследни болести кои можат да предизвикаат спастична хемиплегија. Мозочни инфекции како менингитис, мултипла склероза, енцефалитис може да предизвикаат спластична хемиплегија. Спазмите се случуваат кога аферентните патишта во мозокот се компромитирани и комуникацијата помеѓу мозокот и моторните влакна е изгубена. Кога инхибиторните сигнали кои служат за деактивирање на рефлексот се изгубени, мускулите останува во постојана контракција. Со спастична хемиплегија, еден рака и еден нога се зафатени, па за тоа и цервикалните, лумбалните и сакралните сегменти на ’рбетниот столб може да бидат зафатени.
Распеана револуција
Литванија
Следела постепена обнова на националните симболи, која вклучувала подигање или обновување на спомениците на независноста низ целата земја кон крајот на 1988 и 1989 година.
Во текот на 1989 година, различни организации (на пр Сојузот на писателите) се одвоиле од советските. Пред изборот на Конгресот на народните пратеници на Советскиот Сојуз, медиумите на Сејудис станале поограничени, но по поразот на комунистите (освоиле само 6 места од 42), ограничувањата биле укинати. До крајот на годината, КПЛ се откажала од својот монопол на моќ и се согласила да одржи слободни избори за Врховниот совет на Литванската ССР во 1990 година, кои ги загубила.
Пет децении откако Литванија била окупирана и инкорпорирана во Советскиот Сојуз, Литванија станала првата република што ја прогласила својата независност од СССР на 11 март 1990 година, додека Естонија и Латвија прогласиле дека советската власт е незаконска од самиот почеток и од целосното обновување на независноста. Започнал период на транзиција кон независност, кој кулминирал со неуспехот на августовскиот пуч. Од истата причина, речиси сите нации во меѓународната заедница, освен Исланд, се колебале да ја признаат независноста на Литванија до август 1991 година.
Спастична хемиплегија
Терапија
Нема познат лек за церебрална парализа, но постои голем спектар на третмани кои се покажа ефективни во подобрувањето на квалитетот на животот и ослободување од некои од симптомите поврзани со церебрална парализа, особено со спастичната хемиплегична церебрална парализа. Некои од третманите се во насока на подобрување на подвижноста, зајакнување на мускулите и подобрување на координацијата. Иако церебралната парализа е поради трајно оштетување и не е прогресивна, без третман, симптомите можат да се влошат, при што доаѓа до зголемување на интензитетот на болката и тежина на болеста, како и создавање на компликации кои не биле првично присутни. Некои од третманите кои се превентивни мерки за да помогне да се спречат понатамошни компликации, како што е целосна парализа на раката поради некористење и последователно влошување хипертонија и контрактура на зголобовите. Други форми на терапија се корективни. Многу третмани целат кон симптоми кои се индиректно поврзани или се предизвикани од спастичната хемиплегична церебрална парализа. Многу од овие третмани се исти и за другите форми на церебрална парализа. Терапијата е индивидуализирана врз основа на секој поединечен случај и специфичните потреби на пациентот. Терапијата е често во комбинација со други форми на терапија и се создава долгорочен план за третман и континуирано се оценува. Терапијата може да го вклучува следново:
Распеана револуција
Литванија
Советската војска одговорила жестоко. На 13 јануари 1991 година, четиринаесет ненасилни демонстранти во Вилнус загинале, а стотици биле повредени бранејќи ја Телевизиската кула и Парламентот во Вилнус од советските јуришни трупи и тенкови. Литванците го нарекуваат настанот Крвава недела. Дисциплината и храброста на нејзините граѓани - поврзување на оружје и пеење пред лицето на тенкови и куршуми кои пробиваат оклоп - избегнало многу поголема загуба на животи и му покажало на светот дека граѓаните на Литванија се подготвени да ја бранат својата национална независност.
Меѓународните влади почнале да ја признаваат независноста на Литванија по неуспехот на државниот удар во август 1991 година.
Спастична хемиплегија
Компликации
Спазмите на мускулите може да предизвикаат нарушување во одењето. Констрантните спазми може да доведат до нарушување на мускулите и тетивите, што дополнително ја нарушува подвижноста на пациентот. Пациентите се со зголемен ризик остеопороза  и епилептични напади. Оромоторната дисфункција им го зголемува ризикот од аспирациона пневмонија. Голем дел од пациентите имаат намалена сензација на рацете и нозете, на зафатената страна.
Епидемиологија
Инциденцата на церебрална парализа е 2.1 на 1000 родени. 20–30% од нив им припаѓаат на спастичната хемиплегија. Преваленцата на церебрална парализа е повисока во места со низок социоекономски статус. Причина за ова може да биде зголемување на инциденцата на церебрална парализа при намалување на тежината при раѓање.
Фразеологија на македонскиот јазик
Фразеологија — дел од лексикологијата што ги проучува зборовните состави како јазични едници. Зборовните групи кои во македонскиот јазик се користат како една целина се нарекуваат фразеологизми, кои имаат посебни лингвистички одлики и вредности.
Особености
Во реченицата зборовите можат да се поврзуваат, да се здружуваат во целости од различен вид. Така на пример, зборот орев може да оди со повеќе придавки како на пример „голем орев“ или „мал орев“, со глаголи како на пример „јаде орев, купува ореви“ и слично. Ова доведува до општите принципи на фразеологијата каде зборовите во реченицата можат слободно да се здружуваат односно да се наоѓаат во слободна врска. При ваква врска секој од зборовите си го задржува своето посебно значење, така што значењето на составот е еднакво на збирот на значењата  на зборовите што влегуваат во тој состав.