cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марио де Са-Карнеиро
Марио де Са-Карнеиро (португалски: Mário de Sá-Carneiro) (19 мај 1890, Лисабон, Португалија - 26 април 1916, Париз, Франција) - португалски писател, еден од најважните претставници на модернизмот во португалската книжевност.
Творештво
Марио де Са-Карнеиро влегол во книжевниот живот на Португалија благодарение на Фернандо Песоа. Заедно со него и со Алмада Негреирош, Са-Карениро соработувал со книжевниот зборник „Орфеу“ под влијание на европската авангарда, предизвикувајќи скандалозни реакции во португалската јавност поради смелоста на книжевниот израз и футуристичкиот идеализам. Во својот книжевен развој, Са-Карениеро бил под влијание на повеќе автори, како: Едгар Алан По, Стефан Маларме, Шарл Бодлер, Оскар Вајлд, Цезарио Верде, Достоевски и Антонио Нобре. Негови најпознати дела се: „Исповедта на Лусио“, „Почеток“, „Пријателство“, „Небо во Оган“ и поетската збирка „Дисперзија“.
Кувајт на Олимписките игри
Кувајт се натпреварувал на 12 Летни олимписки игри. Никогаш се немаат натпреварувано на Зимските олимписки игри.
На игрите во Барселона 1992, Кувајт освоил бронзен медал во тогашниот приказен спорт теквондо. Нивниот прв олимписки медал бил бронзен и го освоиле во стрелаштво, освоен од Фехајд ел-Дихани на игрите во 2000 година во Сиднеј. Нивнот втор бронзен медал исто така бил освоен од страна на ел-Дихани во Стрелаштво на игрите во 2012 година во Лондон.
Националниот олимписки комитет за Кувајт бил основан во 1957 година и бил признаен од страна на МОК во 1966 година.
Шуш
Шуш (, Shūsh) — град во покраината Хузестан во Иран и административен центар на округот Шуш. Населението брои 53.897, со вкупно 10.689 семејства (2006).
Градот се наоѓа близу древниот град Суза, кој на персиски исто така се нарекува „Шуш“.
Зиренкелски јазик
Зиренкелскиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Според податоците од пописот во 1993 година, јазикот го зборуваат 2240 жители. Јазикот се зборува во селата Дамбиро, Никел и Сирбодом во регионот Гера во Чад. Нема забележано за тоа дали јазикот има дијалекти, но лексичката сличност до мубискиот 3 71% а со дангалеатскиот е 34-36%. Забележано е исто така дека не сите деца го зборуваат јазикот, бидејќи дел зборуваат и на арапски. Јазикот има активен развој и се пишува на латиница.
Џенс Твед
Џенс Твет (14 јуни 1857 – 3 септември 1935) бил норвешки романописец и раскажувач. Роден е во Квинхерад. Своето литературно деби го направил во 1885 година со збирката раскази „Во Фјордовите“. Во своите приказни тој често го прикажувал секојдневниот живот на земјоделците од Западна Норвешка. Бистата на Твет, извајана од Стале Килингштад, била откриена во Ставангер во 1932 година. Биографиран е од Арне Еспеленд во 1959 година.
Лаос на Олимписките игри
Лаос се натпреварувал на седум Летни олимписки игри. Тие се немаат натпреварувано на Зимските олимписки игри и сè уште немаат освоено медал. Лаос се надева дека ќе учествува на Зимските олимписки игри во 2024 година.
Националниот олимписки комите на Лаос бил создаден о 1975 година и бил признат од страна на МОК во 1979 година.
UTC−03:00
UTC−03:00 — часовно отстапување 3 часа зад координираното универзално време (UTC).
Како стандардно време (зима на северната полутопка)
Главни населени места: Нук
Како летно време (лето на северната полутопка)
Главни населени места: Халифакс
Како стандардно време (цела година)
Главни населени места: Буенос Аирес, Монтевидео
Како стандардно време (зима на јужната полутопка)
Главни населени места: Сао Паоло
Како летно време (лето на јужната полутопка)
Главни населени места: Сантјаго
Алојзие Степинац
Алојзије Степинац (Брезариќ, 8 мај 1898 — Крашиќ, 10 февруари 1960) бил загрепски надбискуп и кардинал и е светец на Католичката црква, Солунски доброволец и носител на ѕзвездата на Краслкиот орден на Караѓорѓевиќ. По Втората светска војна, југословенскиот суд во 1946 година го осудил како воен злосторник поради соработките кои ги имал со усташите, а после тоа остатокот на својот живот го поминал во куќен притвор и затвор.
NGC 3783
NGC 3783 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3783 се споменува и како ESO 378-14, MCG -6-26-4, TOL 55, IRAS 11365-3727.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3783 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3783 има привидни димензии од 1,9' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Нестор Питана
Нестор Фабијан Питана (роден на 17 јуни 1975) е аргентински фудбалски судија и поранешен актер.
На списокот на ФИФА влегол во 2010 година и за првпат судел репрезентативни меѓународни натпревари во КОНМЕБОЛ квалификациите за Светското првенство 2014. Од поголемите натпреварувања досега судел на Светските првенства во 2014 и 2018, Копа Америка 2015 и Куп на конфедерации 2017.
Исто така тој го судел и реваншот од финалето на Копа Либертадорес 2016 помеѓу колумбискиот Атлетико Насионал и еквадорскиот Индепендиенте дел Вале.
Татјана Стојановска
Татјана Стојановска (13 ноември 1974, Скопје) - македонска ТВ презентерка и поранешна Мис на Македонија 1992. По изборот за Мис на Македонија почнува да работи во Македонската Радио Телевизија, прво како водител на утринската програма Добро утро Македонијо, а потоа и како презентер на вести до 2003 година од кога продолжува со работа во А1 Телевизија. Во 2011 година по затворањето на А1-телевизија која дотогаш беше најгледана, Татјана Стојановска стана презентер на вестите на Канал 5 Телевизија. Во нејзината кариера се вбројуваат и водење на многу фестивали, корпоративни настани, свечени академии. Како признание за нејзината кариера се наградите за Лице на годината на весникот Вечер во категоријата Тв презентер за 1998 и за 1999 година и Златна Бубамара на популарноста за 1999.
Работна кариера
Моментално работи како презентер на информативната програма на Канал 5 телевизија.
Шелеверци
Шелеверци — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп.
Географија и местоположба
Селото е сместено во областа Пелагонија.
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Шелеверци живееле 66 жители, сите Македонци.
Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, во 1905 година во Шелеверци имало 80 Македонци, патријаршисти.
Население
Според пописот од 2002 година, во Шелеверци живееле 21 жител, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 6 жители, сите Македонци.
Родови
Шелеверци е македонско православно село, сите родови во селото се доселенички, повеќето родови не знаат од каде се доселени.
Родови во Шелеверци се:
Ненси Бејли
Ненси Бејли (англиски: Nancy Bayley; 1899-1994) била американски развоен психолог, позната по конструирањето на Бејлиевите скали за ментален и моторен развој,
Родена е во Орегон, САД. Денес, Бејли се смета за пионер во проучувањето на човековиот развој. Професионалниот век го посветила на документирање и мерење на интелектуалниот и моторниот развој на бебињата, децата и возрасните. Нејзините проучувања на физичкото и менталното созревање дадоа голем придонес во осознавањето на развојните процеси кај човекот. Ширум светот, денес, Бејлиевите скали се користат како стандардизиран психодијаностички инструмент за раниот детски развој.
Шелеверци
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 8 гласачи.
Ненси Бејли
Во текот на својот работен век била добитник на бројни почести и награди. Во 1966 година, таа е првата жена што ја добила реномираната награда за придонес во науката од Американската психолошка асоцијација.
Шелеверци
Иселеништво
á== Поврзано ==
Ненси Бејли
Починала од белодробна слабост, во Калифорнија, САД во 1994 година.
Наполеон III
{| align=right Наполеон III (роден на 20 април 1808 во Париз - починал на 9 јануари 1873 во Числхарст) бил француски политичар и државник, кој бил претседател на Втората Француска Република, а потоа и цар на Французите. Тој бил син на Луј Бонапарт, кој бил најмал брат на Наполеон Бонапарт. По падот на бонапартистичкиот режим во 1815, Наполеон III живеел во прогонство.
Хотел Трансилванија
Хотел Трансилванија (англиски: Hotel Transylvania) - американски анимиран филм од 2012 година, во режија на Генди Тартаковски. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Адам Сендлер, Селена Гомез, Кевин Џејмс, Стив Бушеми итн.
Содржина
Во еден напуштен замок живее вампирот Дракула со својата ќерка Мејвис. Всушност, замокот претставува хотел во којшто престојуваат бројни чудовишта. Во замокот случајно доаѓа момчето Џонатан и меѓу него и Мејвис се раѓа љубов. Дракула е заштитнички настроен кон својата ќерка и прави сè да ја спречи таа врска. Истовремено, тој гледа со омраза кон луѓето, кои своевремено ја убиле неговата сакана жена. Напорите на Дракула успеваат и Џонатан го напушта замокот. Гледајќи дека Мејвис е разочарана, во последен миг, со помош на луѓето, Дракула го враќа Џонатан во замокот, а истовремено успева да се спријатели со луѓето.
NGC 6139
NGC 6139 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Скорпија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6139 се споменува и како GCL 43, ESO 331-SC4.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6139 е од видот II. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,1 m. NGC 6139 има само една позната привидна димензија, која изнесува 8,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 27 м 40,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -38° 50' 54"".
Други поделби
Проучување на NGC 6139 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 375; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7853. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Парис (митологија)
Парис или Парид (грчки: = „торба, вреќа“), исто така познат и како Александер или Александрос, т.е. Алаксандру од Вилуса) — лик од старогрчката митологија, син на Пријам, кралот на Троја, брат на Хектор и маж на Енона. Тој се појавува во бројни легенди од старогрчката митологија. Најпознат е по неговата љубов кон Елена, кралицата на Спарта, што било директната причина за започнувањето на Тројанската војна. Пред крајот на војната, тој го убил Ахил со стрела во петата, неговото единствено ранливо место.
Детството на Парис
Парис бил вториот син на Пријам и Хекуба. Пред да се роди, мајка му сонувала дека родила заплеткани змии или факел чиј пламен ја зафатил целата Троја. Преплашената кралица, се посоветувала со Есак (синот на Пријам од првиот брак), кој бил гатач и ја знаел вештината на толкување соништа. Есак вака го објаснил значењето на сонот: кралицата ќе роди син, кој ќе биде причина за пропаст на својот град. Хекаба навистина родила син, а Херофила, свештеничката во храмот на Аполон, и другите видовити луѓе барале детето да биде убиено. Хекаба се согласила детето да биде однесено на планина и да биде убиено. Кралот Пријам му го дал новороденчето на еден од слугите, по име Агелај, да го убие. Слугата Агелај се сожалил на детето, па го однел во гората Ида и го оставил живо, сметајќи дека дивите животни ќе го изедат. На кралот Пријам како доказ за смртта на детето му однел јазик од куче. Парис израснал на гората Ида, каде го одгледала мечка. Парис бил многу убав и паметен. Уште како момче успеал да ги совлада крадците на стока и да го врати стадото кај сточарите, кои го нарекле Александар, со значење „бранител на луѓето“.
Судот на Парис
Парис постојано одржувал натпревари со биковите на останатите сточари, а како награда ги нудел своите бикови. Неговиот бик секогаш победувал. На крајот Парис понудил златна круна за оној кој ќе го победи неговиот бик. Богот Арес се претворил во бик, и така го победил бикот на Парис. Без двоумење, Парис му ја дал круната на Арес, а поради неговата искреност, олимписките богови го побарале да пресуди во кавгата меѓу божиците Атена, Хера и Афродита.
На прославата на бракот меѓу Пелеј и Тетида, Зевс не ја поканил Ерида, божицата на раздорот. Таа, бесна затоа што не била поканета, дошла на прославата и фрлила едно златно јаболко на масата (оттаму потекнува изразот „јаболко на раздорот“) на кое пишувало = за најубавата. Три од божиците го побарале јаболкото - Атена, Хера и Афродита, и побарале од Зевс да реши која од нив три е најубава. Не сакајќи да се меша, Зевс го повикал Парис да ја реши дилемата. Хермес со трите кандидатки дошол на гората Ида. На средбата со Парис, сите три се обиделе да го подмитат Парис. Хера му понудила да го направи крал на Европа и Азија, а Атена му рекла дека ќе му даде мудрост и воена вештина. Афродита му ја понудила раката на најубавата смртна жена на светот, а тоа била Елена, жената на кралот Менелај. Парис ја прогласил неа за најубава и ѝ го дал јаболкото.
Тројанската војна
Во моментот кога Афродита на Парис му ја ветила раката на Елена, таа веќе била мажена за Менелај, кралот на Спарта. Но, ова не го спречило Парис да ја грабне, крадејќи ги притоа и коњите на Менелај. Во другата верзија на митот, Елена се вљубила во Парис и побегнала со него доброволно, напуштајќи ги сопругот и деветгодишната ќерка Хермиона. Кога Менелај дознал дека му ја нема жената, ги повикал сите сојузници на помош да ја вратат, и така е започната Тројанската војна, која траела десет години. Постои и подоцнежен мит во кој, на патот кон Троја, египетскиот крал Протеј му ја грабнал Елена, а нему му дал сенка, слична на Елена.
Парис во војната
Во Хомеровата Илијада, Парис е прикажан како кукавица, а често Тројанците, како виновник за војната, го мразеле. За време на двобојот со Менелај, го спасила Афродита. Парис подмолно го убил Ахил - со отровна стрела која ја водел богот Аполон. Друга верзија на митот вели дека Парис бил многу добар стрелец, и дека самиот го погодил Ахил во петицата. Но, истакнувањето на Парис како стрелец е верзија во која тој е прикажан како Азиец, а не како Грк, бидејќи Грците ретко во битки користеле лак и стрела, за разлика од Азијците во тоа време. Парис бил убиен од Филоктет. Откако умрел, неговиот брат Диофоб се оженил со Елена. Него пак, го убил Менелај и ја вратил Елена назад во Спарта.
NGC 1704
NGC 1704 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1704 се споменува и како ESO 56-SC9, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен во 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Раде Марковиќ
Радомир „Раде“ Марковиќ (Белград, 14 октомври 1921 - Жабок, 10 септември 2010) бил српски театарски и филмски глумец.
Биографија
Раде Марковиќ дипломирал во 1939 година во Втората машка гимназија во Белград. Прво студирал технички, потоа се префрлил на Филозофскиот факултет во Белград, а потоа се посветил на глумата, првично само како аматер, со група млади белградски ентузијасти од првата повоена генерација, кои имле проби  во  Универзитетот во Коларац. Во таа група била и Оливера Ѓорѓевиќ (подоцна познатата српска глумица Оливера Марковиќ), со која се оженил во 1945 година, а со неа една година подоцна го добил синот Горан, кој е познат српски режисер.
Бил истакнат член на Белградскиот драмски театар во периодот од 1950-1952 година и 1954 - 1966 година, но играл и на сите други белградски сцени, каде одиграл преку 200 улоги. Тој бил особено сугестивен во карактерни улоги со најширок опсег.
Од 1983 година тој е професор по глумечка игра на Академијата за драмски уметности во Нови Сад до 1999 година.Таму извел 4 класи на глумци, меѓу кои се Марко Живиќ, Милица Зариќ, Срѓан Тимаров, Драган Вујиќ, Радмила Томовиќ, Милан Чучиловиќ.
На театарот му останал верен и по пензионирањето, сè до смртта.
На 6 октомври 2010 г. Тој требало да игра на премиерата на претставата Златното теле во Народниот театар во Белград, во режија на неговиот син Горан Марковиќ.
Бил спикер во првите филмски вести по ослободувањето на Белград, како и во многу кратки филмови.
Тој бил на одмор во Клањец, во куќата на втората сопруга, кога му се слошило. Починал на 10 септември 2010 година на 89 годишна возраст на кардиолошкото одделение на болницата во Забок, Хрватска. Погребан е на 15 Септември во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта во Белград.
Филмска кариера
Глумецот бил секогаш присутен и баран до 1987 година. Се појавил во околу 60 филмови на режисери од сите генерации. Особено е забележан во улогите, главни и поголеми споредни, на авторитетни личности.
Снимил неколку филмови со многу автори: Чудотворниот меч (1950) и Шолај (1955 година, за кој ја добил Златната арена за споредна улога на Филмскиот фестивал во Пула во 1956 година) на Воислав Нановиќ; Далеку од сонцето (1953), Песна (1961), Операција Тицијан (1963) и Бегство (1968) од Радош Новаковиќ; Сомнително лице (1954) и Патот околу светот (1964) од Соја Јовановиќ; Зеница (1957) и Како Ромео и Јулија се сакаа (1966) од Јован Живановиќ; Првиот граѓанин на едно гратче (1961), Летото е виновна за се (1961) и Девојката на Пуриш Ѓорѓевиќ (1965); Рој (1966 година, за која ја добил првата награда / подеднакво/ за машка улога на фестивалот за глумечки остварувања во Ниш), Хасан агиница (1967), Делије (1968) и Бурдуш (1970) Миодраг Поповиќ; Саботери (1967) и Валтер го брани Сараево (1972) Хајрудин Крвавец; Стапица за генералот ( 1971 ) и СБ го затвора кругот на Мики Стаменковиќ (197) ); Отпишани (1974) и Кралски воз ( 1982 ) од Александар Ѓорѓевиќ; Национален час (1979), Мајстори, мајстори (1980) и Вариола вера (1982) од Горан Марковиќ.
Награди
Раде Марковиќ е едно од најголемите и најтрајните имиња на српскиот театар во периодот по Втората светска војна. Тој одиграл 81 улога во филмови; 62 улоги во телевизиски драми, серии и други емисии; учествувал во 186 радио-драми, а на театарските сцени одиграл вкупно 96 улоги.
Како професор на Академијата за уметности во Нови Сад, предавал во четири паралелки, со вкупно 39 ученици (Душан Јакишиќ, Драган Вујиќ Вујке, Радмила Томовиќ, Милан Цучиловиќ, Срѓан Тимаров, Милица Зариќ и други).
За време на пет децении глумечко присуство, пред се на театарската сцена, Марковиќ се здобил со неподелено признание од критиката, публиката и колегите од најмалку две причини: длабока посветеност, може да се каже целосна посветеност на вокацијата, која честопати имала врвни достигнувања, како и немилосрдна потрага по ново, со модерен и современ глумечки предизвик, со кој се обидел да ги поттикне стандардите во глумата во кои бил еден од креаторите на авангардните театарски патеки во нашето опкружување.
Како добитник на наградата „Добричин прстен“, Здружението на драмски уметници на Србија објавило монографија или збирка дела посветени на неговото севкупно творештво. Организатор на збирката е театрологот Зоран Т. Јовановиќ. Одликуван е од 20 февруари 2011 година на големата сцена на Белградскиот драмски театар го добила името „Раде Марковиќ“.
Бејлиеви скали за ментален и моторен развој
Бејлиевите скали за ментален и моторен развој претставуваат опсежен развоен психодијагностички инструмент наменет за деца на возраст од два до триесет месеци. Ги развила Ненси Бејли, американски развоен психолог.
Тестирањето трае отприлика 45 минути при што се мерат реакциите на детето на серија од дразби.
Бејлиевите скали се користат за да се утврди дали детето се развива нормално како и да се постави рана дијагноза доколку постои некакво развојно заостанување по што детето се вклучува во специјализирани програми за унапредување на развојните аспекти каде се јавиле отстапки. Скалите може да се користат и за евалуирање на ефикасноста на истите тие програми. Во поново време, Бејлиевите скали се користат и за усохласување на потребите што ги имаат децата со ризик и законските права што им следуваат за добивање соодветни тераписки услуги.
Караманли Мехмед-паша
Караманли Мехмед-паша ( во -  во ) —османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 1477 до 1481 година.
Мехмед Паша по потекло бил од Караман. По погубувањето на Чандарли Халил-паша, султанот Мехмед II наместо да постави повторно главен везир од христијанско потекло, го поставил Мехмед кој бил исклучок. Кога во 1481 година починал султанот, како должност на секој везир, морал да го одложи објавувањето за смртта и да испрати писмо до неговите синови (во случајот Џем и Бајазит). Но кога разбрале јаниачарите, кои го поддржувале Бајазит, дека било испратено писмо на Џем, тие започнале револт против везирот по кое успеале да го убијат.
Calathea orbifolia
Калатеја орбифолија (Calathea orbifolia)е вид растение од родот Calathea. Потекнува од Боливија, најчесто се чува како домашно растение во умерените зони заради неговите украсни лисја. Потребна му е делумна сенка, влажност и добра дренажа за да напредува.
UTC−02:00
UTC−02:00 — часовно отстапување 2 часа зад координираното универзално време (UTC).
Како летно време (лето на северната полутопка)
Главни населени места: Нук
Како летно време (лето на јужната полутопка)
Главни населени места: Сао Паоло
Наводи
Časové pásmo Huso horario
Кула (Судик)
Источно од селото, на левата страна на Судичка Река се издига висок рид опкружен со стрмни падини, со исклучок на јужната страна на која има благ пристап. На врвот има зарамнето плато, со неправилна триаголен облик, на кое се наѕираат остатоци од темели на бедем широк 1,50 м. Должината на северниот ѕид изнесува 83 м, на источниот 41 м, а јужниот е целосно уништен. По површината има многубројни фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и градежен камен.
Хотел Трансилванија 2
Хотел Трансилванија 2 (англиски: Hotel Transylvania 2) - американски анимиран филм од 2015 година, во режија на Генди Тартаковски. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Адам Сендлер, Селена Гомез, Кевин Џејмс, Стив Бушеми, Мел Брукс итн.
Содржина
Вампирот Дракула дозволува во својот хотел да доаѓаат и луѓето, а не само чудовиштата. Додека Мејвис и Џони се наоѓаат во посета на неговите роднини во Калифорнија, Дракула и неговите пријатели се обидуваат да направат вистински вампир од неговиот внук, Денис. Мејвис дознава за тоа и веднаш се враќа во замокот, земајќи го во заштита синот Денис. За несреќа, на прославата на неговиот петти роденден доаѓа дедото Влад, кој не ги поднесува луѓето. Кога вампирите-придружници на Влад го напаѓаат Денис, на момчето му се појавува вистинска вампирска сила.
Машка ракометна репрезентација на Австрија
Машка ракометна репрезентација на Австрија — сениорска репрезентација што ја претставува Австрија на меѓународни ракометни натпреварувања. Репрезентацијата е управувана од Австрискиот ракометен сојуз ().
Моментален состав
Состав за Европското првенство 2018.
Тренер: Патрекур Јоханесон
Најмногу натпревари
Ажурирано на: 1 февруари 2018 Извор: oehb.at
Дорломбос
Дорломбос — село во Општина Струмица, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Дорломбос се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 20 километри.
Селото граничи со Куклиш, Орманли, Мемешли, Прстен, Булунтули, Бајрамбос, Свидовица
Надморската височина во селото е 600 метри а површината на селото изнесува 1156 ха.
Историја
Според податоците на бугарските етнографи од XIX век, селото било чисто турско. Селото било дел од Дојранската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото имало 120 домаќинства со 250 Турци.
На 13 август 1951 година на планината Беласица, близу селото Дорломбос биле убиени петте струмички студенти: Ѓорѓи Јармов, Мирко Пецев, Борис Белев, Стево Топчев и Ѓорги Костуранов, од страна на УДБА поради прогресивните идеи за независна Македонија, а под образложение дека сакале илегално да пребегаат во Грција.
Стопанство
Претежно занимање на населението е земјоделство и сточарство. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 120 ха.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Дорломбос живееле 550 жители, сите Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 52 жители, од кои 1 Албанец, 49 Турци, 1 останат и 1 лице без податоци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1834 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 59 гласачи.
На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 63 гласачи.
368 п.н.е.
368 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 368. година пред новата ера, 368. од првиот милениум п.н.е., 68. од 4 век п.н.е. и деветта од 360-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5140 и 5141 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4382 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3392 и 3393 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 385.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 368 година се протега во 2268 и 2269, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2328 и 2329 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 175. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1019 и 1018 исламска година пред хиџра.
Референдум за независност на Црна Гора (1992)
Црногорскиот референдум за независност 1992 беше првиот референдум за независност на Црна Гора. Беа регистрирани 421,549 гласачи.
Прашањето поставено до електоратот беше:
Дали сте за Црна Гора да остане дел од обединета Југославија, како суверена република и еднаква со сите други југословенски републики кои сакаат да останат во единство?
Резултатите беа:
Албанците во Црна Гора го бојкотираа референдумот на повик од своите сонародници од Косово, Прешевската долина и Македонија со цел јакнење на албанската борба за Распад на СФРЈ и создавање на Голема Албанија. Референдумот исто така беше бојкотиран од страна на партиите кои се залагаа за независност на Црна Гора.
Кампања
Премиерот на Црна Гора, Мило Ѓукановиќ потроши многу време за кампањата, покажувајќи ја потребата за заедничка југословенска држава со Србите. Иако не влијаеше на резултатот, државната контролирана пропаганда од страна на партијата ДПС, се залагаше за унија со Србија, игнорирајќи ги тие што сакаа независност на Црна Гора.
Во текот на кампањата Мило Ѓукановиќ рече: Ние сме горди на нашето српско потекло и црногорска државност, гордата историја на Србите.Токму затоа ние веруваме во заедничка иднина и просперитет.
Со победата на унистичкиот блок, тој додаде: Поради ните братски врски; заедничка крв прелеана низ војните, поради вечниот сон за најдобро на Црногорците и Србите, за посветла заедничка иднина, Црна Гора по своја волја одбра да живее во заедничка држава со Србија со отворено срце.
Поддржувачи
Втор референдум за независност е одржан по 14 години, на 21 мај 2006, кога Црна Гора стана независна држава.
Забивака
Забивака (Забива́ка; превод Стрелец) е официјалната маскота на Светското првенство во фудбал 2018 кое ќе се одржи во Русија. Маскотата официјално била претставена на 21 октомври 2016 година и симболизира антропомофрен волк со кафеаво и бело крзно, бело-сина маица со натпис -{RUSSIA}- 2018, црвен шорц и портокалови спортски очила. Комбинацијата од сино-белата маица и црвениот шорц претставува комбинација од националните бои на земјата домаќин Русија. Дизајнер на маскотата била студентката Екатерина Бочарова, а нејзиниот предлог бил изабран преку гласање на интернет.
Харуки Мураками
Харуки Мураками (村上春樹; 村上春樹;, ) – еден од најпознатите современи јапонски писатели надреалисти и добитник на престижни книжевни награди. Неговите книги и раскази се бестселери како во Јапонија, така и на меѓународно ниво со преводи на неговите дела на 50 јазици.
Животопис
Харуки Мураками е роден во Кјото, но поголемиот дел од своето детство го поминал во Кобе. Неговиот татко бил син на будистички свештеник, а неговата мајка била ќерка на трговец од Осака. Двајцата предавале јапонска книжевност.
И покрај тоа, Мураками повеќе го интересира американската книжевност, што го издвојува од главната струја на јапонски писатели.
Студирал драма на универзитетот Васеда во Токио каде ја запознал својата идна сопруга Јоко. Неговото прво вработување било во продавница за грамофонски плочи. По завршувањето на студиите во 1974 година, отвора џез бар Питер Кет (Peter Cat) во Токио, кој работи сè до 1982 година. Темата на многу од неговите романи, како и самите наслови, се поврзани со музиката: Играј, играј, играј (од групата Делс (The Dells)),  Норвешка шума  (според песната на Битлсите) и Јужно од границата, западно од Сонцето (првиот дел е наслов на песната од Нет Кинг Кол).
Мураками почнал да пишува во своите рани триесетти години. Како што сам рекол, гледајќи бејзбол натпревар, одеднаш почувствувал необјасниво вдахновение за пишување на својот прв роман (Слушај ја песната на ветрот, 1979 година). Неколкуте наредни месеци пишувал само по неколку саати после завршувањето на работниот ден во барот, така што успевал да напише само кратки поглавја. Откога го завршил, романот го испратил на единствениот конкурс кој сакал да прифати дело со таква должина и освоил награда.
Овој првичен успех го охрабрил да продолжи со пишување. Година дена подоцна го издава продолжението Флипер во 1973 година. Во 1982 година го издава Лов на дива овца. Во 1985 година го објавува Тврдо варена земја на чудесата и крајот на светот.
Светски позната Мураками станува со објавувањето на Норвешка шума, носталгична приказна за загубата и сексуалноста. Во Јапонија продадени се милион копии. Меѓу младите во Јапонија, Мураками станал суперѕвезда. Книгата е печатена во два дела кои се продавале заедно. Едната била зелена, а другата црвена. Најзагрижените обожаватели својата наклоност ја изразувале книга со зелена или црвена боја. Во 1986 година Мураками ја напушта Јапонија и патува во Европа и се настанува во САД.
Меѓу останатото, предава на универзитетот во Принстон. Токму во тоа време ги пишува романите Играј, играј, играј и Јужно од границата, западно од Сонцето.
Кратките раскази се важен дел од опусот на Мураками. Расказите напишани во периодот меѓу 1983 и 1990 година објавени се по наслов Слонот исчезнува. После потресот исто така е збирка раскази.
Дела
Некои од неговите најпознати романи се:
Работа
Мураками на јапонски ги преведувал Фицџералд, Карвер, Ирвинг, Капотии други американски писатели. После повеќегодишен период поминат во Америка и Европа, сега живее во Јапонија, а работи како гостувачки професор на Универзитетот Принстон во САД.
Награди
Тој е шестиот добитник на наградата „Франц Кафка“ за романот Кафка на брегот.
Критичарите го сметаат за важна фигура во постмодерната книжевноста, а Гардијан го пофалил како „еден од најголемите светски живи романописци“.
Филмови
Првиот роман на Мураками Слушај ја песната на ветрот е екранизиран во 1981 година.
Во 2004 година излегува филмот Тони Такитани кој е снимен во истоимениот краток расказ на Мураками.
Најпосле, во 2010 година снимен е филмот Норвешка шума, екранизација на истоимениот роман на Мураками.
Дискографија на Зара Ларсон
Шведската пејачка и текстописец Зара Ларсон издаде два студиски албуми, четири продолжени драми, 14 синглови (вклучувајќи и двајца како избрана уметник) и 15 музички спотови. Пет од синглови на "Ларсон", "Откриј", "Лушиот живот", "Никогаш не те заборави", "Не е мојот грешка" и "Симфонија" се на врвот на топ листите во нејзината родна земја, Шведска. "Откривање" и "Lush Life" достигнаа врв во првите пет во Норвешка, Шведска, Холандија, Белгија и Данска, а во првите 10 во Франција.
Во октомври 2014 година, Ларсон го издаде нејзиниот деби студиски албум, 1, кој беше на врвот на Шведската албумска табела и беше сертифициран платина во својата татковина, достигнувајќи број 28 во Норвешка и број 33 во Данска.
Вториот албум на "Ларсон", "So Good", беше објавен во светот на 17 март 2017 година. Тоа беше нејзиниот прв албум објавен на меѓународно ниво и беше на врвот на шведскиот албум и достигна првите 10 во неколку земји, вклучувајќи ги Австралија, Нов Зеланд, Норвешка, Данска и Обединетото Кралство.
NGC 3784
NGC 3784 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 28 април 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3784 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3784 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 3784 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36147. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1984. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1379.
Научно-истражувачки резерват Лојаник
Лојаник е ретка локација со палеоботанички карактер со фосилни остатоци од силифицирано дрво. Како локалитет на импресивна геолошка појава, Лојаник е заштитен пред повеќе од четири децении врз основа на законот за заштита на природата, на предлог на Републичкиот завод за заштита на природата.
Географска положба
Лојаник се наоѓа на северните падини на Столови во подибарскиот микрорегион, на 8 км југозападно од Краљево, на надморска височина од 200 метри. Опкружен е со падини на пошумени планини - Столови (1375 m), Троглав (1209 m) и Чемерно (1579 m). Северно од Лојаник се падините на Котленик и Гледичките Планини, а меѓу нив е Долногружанската долина. Од запад кон исток се протегаат делови од Старовлашките планини (Радочело, Чемерно, Троглав и дел од Јелица), а на исток се падините на Копаоник (падините Жељин, Студен и Рамни планини, Столови и Гоч). Пределските одлики на заштитениот природен ресурс Лојаник ги заокружуваат долината на реката Ибар и Матарушка Бања. Во близина е Богутовац и Врњачка Бања.
Физичко-географски одлики
Ридот Лојаник, кај Матарушка Бања, е единствен локалитет со палеоботанички карактер во кој се откриени фосилни остатоци од фрагменти од силифицирано - скаменето дрво.
Анатомските, минералошките и хемиските испитувања ја утврдиле високата содржина на CO2, кој настанал како последица на терциерната вулканска активност, односно ефектот на топлите силициумски извори врз органската материја од дрвото. Покрај основните палеоботанички вредности кои се од големо значење за проучување на терциерната флора во Србија, во непосредна близина на локалитетот се наоѓа и праисториски рудник за опал со индикативно производство на делкан камен на кој можат да се проучат сите аспекти на технокомплексот неолитот и старото железно време.
Лојаник, како палеонтолошки локалитет, е и многу значаен археолошки локалитет, што го прави ова природно богатство единствено во сродните појави во Србија.
Клима
Според климатската регионализација, територијата на која се наоѓа природното добро Лојаник се одликува со клима која има најизразени континентални одлики. Просечната годишна температура е 11,2 °C, со просечна амплитуда од 22,5 °C. Првите есенски мразови започнуваат на крајот на октомври, а последните пролетни мразови на крајот на април.
Геолошки одлики
Во геолошка смисла, поширокото подрачје на Матарушка Бања и Лојаник, како локалитет на фосилна флора и фрагменти од неогени видови дрвја, припаѓа на Краљевската депресија изградена од голема маса ултрабазични магматити, претежно од харцбургитскиот тип. Формирањето на оваа депресија е поврзано со улогата на гравитационите раседи ориентирани по паркетниот систем. Помладите неогени седименти се конгломерати, песочишта, глинци, лапорци, кои често се менуваат во слоеви, а на некои места се јавуваат и варовници.
Концепт на заштита
Концептот на заштита се рефлектира во заштитата, развојот, уредувањето, подобрувањето и управувањето и е усогласен со основните одлики и создадените вредности и видот и категоријата на природните добра. Поаѓајќи од утврдените природни вредности на споменикот на природата „Лојаник - скаменети шуми“, концептот на заштита пред се се однесува на зачувување на сите природни вредности и што помало можно нарушување на еколошките вредности, но и на создадените вредности на животната средина.
Сариѓол (област)
Сариѓол (Σαρῆ Γκιόλ ) или Кајларско Поле — голема котлина во западна Егејска Македонија, денес во Грција. Оградена е на исток од планината Каракамен со краците Негушка Планина (Дурла) на североисток и Докса на југоисток. На југозапад се издига планината Сињак, а од северозапад е Нередска Планина (Вич). На југ Сариѓол преминува во Кожанското Поле, а на север се четирите езера — Рудничкото, Зазерци, Островското и Петерското, како и планините Мала Река и Мала Ниџе. Најважно населено место во котлината е градот Кајлари (Птолемаида).
Боро Кимовски
Боро Кимовски, универзитетски професор по математика, роден на 21 декември 1929 година во Битола, починал на 24 март 1971 година во Битола.
Завршил средно образование во битолската гимназија Јосип Броз Тито, а потоа завршува Природно-математички факултет во Скопје. Професорот Кимовски бил во првите генерации пост воени професори по математика кои завршиле на Природно-математичкиот факултет.
Како младинец бил доста активен и учествувал на младинските акции во тогашна Југославија: изградба на пругата Брчко-Банович, Шамац-Сараево и Маврово во подигнување на браната на езерото.
Во својот краток животен век една година работел во село Кукуречани, од 1957 до 1961 година бил професор по математика во учителската школа „Браќа Миладиновци" во Битола. Од 1961 до 1964 бил советник по математика во Заводот за унапредување на предучилишното и основно образование.
Од 1964 година до неговата смрт на 24 март 1971 година предавал математика на Педагошката академија во Битола.
За неговото дело пишувано е и во кината насловена „Светли ликови на просветни работници “ на Ѓорѓи Лазаревски. Се работи за биографски приказни кои што авторот ги собрал во историскиот архив, тоа се значајни податоци кои што во иднина би служеле.
Боро Кимовски, бил семеен човек кој се оженил со Елисавета Бадева. Во бракот имаат две деца, високообразовани син Бранко и ќерка Марина, како и три внуки Мартина Кимовска, Марија Мустрик и Ирена Стефановска.
Мери Стјуарт
Мери Стјуарт или Марија Стјуарт, односно Мери I од Шкотска (8 декември 1542 — 8 февруари 1587) била шкотска кралица од 14 декември 1542 година до 24 јули 1567 година и жена на францускиот крал Франсоа II, а со тоа и кралица на Франција од 10 јули 1559 година до 5 декември 1560 година.
Мери била единствена преживеана и законска наследничка на Џејмс V крал на Шкотска. Кога имала само 6 дена нејзиниот татко починал и таа го наследила престолот, а после девет месеци била и крунисана. Поголемиот дел од своето детство го поминала во Франција додека со Шкотска владееле различни регенти. Во 1558 година се омажила за принцот Франсоу кој една година подоцна станал крал на Франција како Франсоа II. Меѓутоа, Франсоа II бил со слабо здравје па година подоцна починал, а Мери станала вдовица. После тоа Мери се вратила во Шкотска и го презела управувањето со државата во 1561 година. Четири години подоцна се омажила со својот братучед Хенриј Стјуарт. Нивниот брак завршил несреќно. Во Февруари 1567 година резиденцијата на кралицата била уништена во една експлозија, а Хенри бил пронајден мртов во градината.
Џејмс Хепберн, гроф од Ботвела бил главен осомничен за Хенриевата смрт, меѓутоа, ослободен од оптужбата бил во април 1567 година. Месец дана по ослободувањето се оженил со Марија што предизвикало неодобрување од страна на народот. Тоа резултирало со затворање на Марија во дворецот Лохлевен. Марија на 24 јули 1567 година била принудена да абдицира во корист на својот едногодишен син, кој го добила со Хенри, Џејмс I Стјуарт. Бидејќи неуспешно се обидела повторно да ја преземе власта, побегнала во Англија кај својата братучетка, кралицата Елизабета I Тјудор.
Животот во Англија и нејзината смрт
Откако отишла во Англија, Мери претставувала закана за Елизабета. Големиот број католици во Англија сметал дека Мери има право на англискиот престол на кој тогаш се наоѓал протестант (Елизабета). Тоа било причината поради што Елизабета ја затворала Мери во различни замоци во централна Англија повеќе од осумнаесет години. Во 1586 година Мери била уапсена под сомнеж дека учествувала во Бабингтоновиот заговор. Судот ја прогласил за виновна и ја осудил на смрт, сечење на главата. Погубубањето било извршено на 8 февруари 1587 година, а останало забелжано дека Мери умрела мачејќи се бидејќи џелатот морал да ја удри двапати со секирата како би и ја откинал главата од телото.
Таа често се меша со англиската кралица Мери I Тјудор (Крвава Мери), втората жена на Филип II од Шпанија, која живеела во првата половина на 16 век.
Коџа Давут-паша
Коџа Давут-паша (? - во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од  1482 до 1497 година.
Коџа Давут-паша имал албанско христијанско потекло и земен како данок во крв го прифатил исламот. Во 1473 година, како бејлербег на Анадолија учествувал во походот кон Скадар и Кроја ставајќи крај на османлиско-албанските војни. Во 1479 година станал гувернер на Босанскиот санџак, а во 1482 везир. Како везир ја предводел војната со Мамелуците.
Кратовско евангелие
Кратовско евангелие (или Кратовско четвороевангелие) — македонски средновековен ракопис од средината на XIV век од кои се зачувани 151 лист и се чуваат во Националната библиотека во Скопје.
Рецензијата е очигледно македонска од Кратовската школа. Се употребуваат двете носовки, главно правилно, често без типична замена на мало ѧ со голема носовка Ѫ после Ж, ЖД, Ш и ШТ, што би упатувало на многу стар оригинал. Обична е замената на малата носовка ѧ со големата Ѫ на јотувано место типично за Охридската школа, кон која би можел да припаѓа првобитниот оригинал. Има само мал ер ь. Нема траги од Ефтимиевата реформа. Од орнаментиката зачувани се две знаменца на почетокот на Марковото евангелие на листот бр. 39 и на почетокот од Евангелието од Лука на листот бр. 69.
Ракописот е пишуван по 24 реда на почетните листови, во продолжение главно по 27 реда. На првите 2 листа красен калиграфски устав од средината на XIV век, понатаму поедноставен устав со полууставни елементи од три раце. Понекогаш се јавува А со долго стебло, Ж од три потези, заглавни букви од заоблен тип, како што е на В со валчести петелки, што е типично за средината на XIV век. Во интерпункцијата се јавува запирка. Има знаци за акценти, но се јавуваат во ракописот пишуван од едниот пишувач. Инаку има спиритуси над почетниот вокал, понекогаш и кендемата на долгите слогови.
Овој ракопис бил купен од страна на Националната и универзитетска библиотека „Св Климент Охридски“ во скопје во 1968 година.
Мрвачко
Мрвачко — историско-географска област во североисточна Егејска и јужна Пиринска Македонија, денес во Грција и Бугарија. Главно занимање на населението во мрвачките села било рударство и железарството, со кои е врзано потеклото на името Мрвачко. Жителите на областа, на речени Мрваци, се сметаат за посебна македонска етнографска група, со свој мрвачки говор во склоп на драмскиот дијалект на македонскиот јазик.