cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Салвадор Дали
Во текот на Втората светска војна
Италијанска калуѓерка, Габриела Марија Берарди, тврдела дека извршила егзорцизам над Дали додека тој бил во Франција во 1947. Кај калуѓерката била најдена скулптура од Исус на крст, која што му била дадена на еден егзорцист од страна на Дали со цел да му заблагодари. Скулптурата била откриена во 2005 и двајца шпански експерти во областа на надреализмот потврдиле дека постојат адекватни стилски причини кои укажуваат дека скулптурата е направена од Дали.
Обична коприва
Употреба
Копривите понекогаш се користи при производство на сирење, на пример за ароматизирање на сорти на Гоуда.
Салвадор Дали
Симболизам
Делата на Дали се одликуваат со распространет симболизам. На пример, меките часовници што за првпат се појавуваат во Доследноста на сеќавањeто (The Persistence of Memory) ја поддржуваат Ајнштајновата теорија дека времето е релативно, а не фиксно. Идејата за симболичното функционирање на часовниците на ваков начин, му се јавила на Дали кога еден топол ден во август беспрестан гледал во парче сирење камамбер.
Обична коприва
Употреба
Копривата се користи како фил за полнење на тесто за бурек, и разни други видови на пити.
Салвадор Дали
Симболизам
Слонот е исто така симбол кој се појавува во делата на Дали. Првпат се појавил во 1944 во неговото дело, Сон предизвикан од летот на една пчела. Слоновите, инспириран од скулптурата на Џиан Лоренцо Бернини во Рим, се портретирани, со долги, повеќе споени, скоро невидливи нозе, со споменици на нивните грбови. Споени со сликата на нивните слаби нозе, овие отежнувања, создаваат чувство на фантомска реалност. Салвадор Дали: “Јас сликам слики што ме прават да умрам од радост, јас создавам со апсолутна природност, без и најмала естетска грижа, јас правам нешта што ме инспирираат со длабока емоција и се трудам да ги насликам нештата искрено.”
Јајцето е друг симбол што исто така се сретнува во делата на Дали. Дали го користи јајцето да симболизира надеж и љубов. Се појавува во, Големиот Мастурбатор и во Метаморфозата на Нарцис. Исто така тој користи и други животни како симболи кои се провлекуваат низ неговите слики: мравките укажуваат на смрт, гниење, и огромна сексуална желба; полжавот го поврзува со човековата глава (тој видел полжав на точак пред куќата на Фројд кога и првпат го запознал Сигмунд Фројд); и скакулците кои се симбол на губиток и страв.
Обична коприва
Употреба
Копривата се користи во традиционалната медицина како чај или свежи лисја за лекување на нарушувања на бубрезите и уринарниот тракт, гастроинтестиналниот тракт, локомоторен систем, кожата, кардиоваскуларниот систем, против крварење, грип, ревматизам и гихт.
Хранлива содржина
Свежите лисја содржат приближно 82,4% вода, 17,6% сува материја, 5,5% белковини, 0,7 до 3,3% маснотии и 7,1% јаглехидрати. Зрелите лисја содржат околу 40% Алфа- линоленска киселина, и омега-3 киселина. Семето содржи многу повеќе масна киселина од лисјата.
Градинарство
Копривата има голем број други намени во зеленчуковата градина, вклучувајќи го и потенцијалот за поттикнување на корисни инсекти. Бидејќи копривата расте во богати почви со фосфор и азот, растот на коприви е показател дека една област е плодна (особено богата со фосфати и нитрати), а со тоа е индикатор за квалитетот на почвата.
Копривата содржи азотни соединенија, така што се користи како активатор за компост или може да се користи за правење течно ѓубриво, кое иако содржи малку фосфат, корисно е за снабдување со магнезиум, сулфур и железо. Копривата е исто така едно од ретките растенија што можат да толерираат и цветаат во почви богати со измет од живина.
Тимон Атињанинот
Тимон Атињанинот - грчки философ од 5 век п.н.е.
Животопис
Разочаран од своите пријатели, Тимон ги презирал луѓето и се повлекол во осаменост, а дури и гробот му бил одвоен со морските бранови. Аристофан го исмеал во своето дело „Птици“, Лукијан напишал дијалог за него (преведен на латински од Еразмо), а Шекспир го претставил во драмата „Тимон од Атина“.
Елсфлет
Елсфлет (Elsfleth) — мал град во округот Везермарш, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на вливот на Хунте во Везер, на нејзиниот лев брег.
Градот по Норденхам и окружниот град Браке претставува трета најголема општина во Везермарш и едно од најстарите места во Долен Везер. Од 1814 до 1933 година, Елсфлет бил седиште на амт Елсфлет.
Местоположба
Елсфлет се наоѓа на Хунте, која се влива во Везер во самото градско подрачје. Градот Олденбург се наоѓа југозападно од Елсфлет. Југозападно од градот се наоѓа Бремен.
Соседни општини
На север од градот се наоѓа општината Овелгене, а на североисток е окружниот град Браке. На исток се граничи со Везер, а на другиот брег на реката е општината Берне, додека на југ е општината Худе во округот Олденбург. На југозапад се граничи со градот Олденбург, додека на запад се граничи со општината Раштеде во округот Амерланд.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 22 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 8.001 и 9.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
На 11 септември 2016 година била избрана независната Бригите Фукс за градоначалник. Таа освоила 54,48 проценти од гласовите против двата соперника.
Збратимени градови
Од 13 март 1999 до крајот на 2014 година постоело партнерство помеѓу градот Елсфлет и градот Марстал на данскиот остров Ере.
Црква „Св. Атанасиј“ - Буково
Свети Атанасиј — главна црква во битолското село Буково.
Местоположба
Црквата е сместена на влезот во селото Буково.
Коста Јовановиќ
Коста Бранко Јовановиќ ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно градско семејство. Откако го завршил основното училиште изучил занает и работел како механичар. По окупацијата на Македонија присилно бил протеран од родниот град. Соработувал и го помагал Народноослободителното движење. Во почетокот на септември 1944 година стапил во Втората косовска бригада, со која учествувал во борбите против Германците и балистите. На 19 септември 1944 година, храбро загинал во борбите против окупаторските сили.
Трајан Јанковски
Трајан Младенов Јанковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од селско семејство. Не посетувал училиште затоа сам научил да чита и пишува. Во ноември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, која била во составот на XV корпус. Со неа заминал во Срем. Бил учесник во пробивот на германско-усташките позиции кај Шид - Товарник. Во втората половина на април 1945 година храбро загинал, при ослободувањето на Банова Јаруга. Бил закопан на местото каде што загинал.
Александар Јовановски
Александар Ѓуров Јовановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште, а подоцна изучил занает. Како добар мајстор отворил свој кондураџиски дуќан. По ослободувањето на Скопје стапил во прославената Осма македонска ударна бригада. Во составот на истата го изминал патот од Скопје до северната граница на Југославија, учествувајќи во гонењето на непријателот сè до последниот германски војник од југословенската територија. По завршувањето на војната учествувал во ликвидирањето на заостанатите фашистички банди во разни краишта на нашата земја. Во таква акција за конечно уништување на една балистичка банда, храбро загинал во близина на Буковик, на 8 август 1945 година.
Герард 'т Хофт
Герардус (Герард) 'т Хофт (роден на 5 јули 1946) — холандски теоретски физичар и професор на Универзитетот Утрехт, Холандија. Тој ја делеше Нобеловата награда за физика во 1999 година со својот советник Мартинс Ј.Г. Велтман за "расветлување на квантната структура на електрослабовите интеракции".
Неговото дело се концентрира на теоријата на мерење, црни дупки, квантната гравитација и фундаменталните аспекти на квантната механика. Неговите придонеси кон физиката вклучуваат доказ дека теориите за мерење се ренормализира, димензионална регулација и холографски принцип.
Приватен живот
Тој е оженет со Алберта Шик (Бетеке) и има две ќерки, Саскија и Елен.
Ран живот
Герард Хофт е роден во Ден Хелдер на 5 јули 1946 година, но израснал во Хаг, седиште на владата на Холандија. Тој беше средно дете на едно тричлено семејство. Тој доаѓа од семејство научници. Неговата баба беше сестра на лауреатот на Нобеловата награда Фриц Зеринеке и беше оженет со Питер Николас ван Кампен, кој беше познат професор по зоологија на Универзитетот Лајден. Неговиот вујко Нико ван Кампен бил професор по теоретска физика на Универзитетот во Утрехт и додека неговата мајка не се одлучила за научна кариера поради нејзиниот пол, таа се омажила за морски инженер. Следејќи ги стапките на неговото семејство, тој покажал интерес во науката уште на рана возраст. Кога наставникот во основно училиште го прашал што сака да биде кога ќе порасне, тој смело изјавил: "човек кој знае сè".
По основно училиште, Герард присуствуваше на Далтонскиот Лицеум, училиште кое ги применило идеите од планот Далтон, образовен метод што му одговараше добро. Тој лесно ги поминал своите научни и математички курсеви, но се бореше со своите јазични курсеви. Сепак, поминал на часови по англиски, француски, германски, класичен грчки и латински. На 16-годишна возраст тој освои сребрен медал на втората холандска математичка олимпијада.
Образование
По завршувањето на средношколските испити во 1964 година, тој се запишал во физичката програма на Универзитетот Утрехт. Тој се одлучил за Утрехт, наместо многу поблискиот Лајден, бидејќи неговиот чичко беше професор таму и сакаше да присуствува на неговите предавања. Бидејќи бил толку фокусиран на науката, неговиот татко инсистирал да се приклучи на Утрехтскиот студентски корпус, елитен студентски сојуз, со надеж дека ќе стори нешто друго освен да студира. Ова работеше до одреден степен, за време на студиите тој беше коксов со својот веслачки клуб "Тритон" и организираше национален конгрес за научни студенти со нивниот клуб за научни дискусии "Кристијан Хајгенс". Во текот на студиите тој одлучил дека сака да влезе во она што го сметал за срцето на теоретската физика, елементарните честички. Неговиот чичко пораснал за да не му се допадне на субјектот, а особено неговите практичари, па кога станало време да го напише својот "докторанскрипт" (холандски еквивалент на магистерска теза) во 1968 година, "Хоффт" не се сврте кон новоименуваниот професор Мартинус Велтман, кој специјализирал во теоријата Јанг-Милс, релативно екстремна тема во тоа време, бидејќи мислел дека не може да се обноват. Неговата задача била да ја проучува аномалијата Адлер-Бел-Џаки, се појавила неусогласеност во теоријата на распаѓањето на неутралните пиони; формалните аргументи забрануваат распаѓање во фотони, додека практичните пресметки и експерименти покажале дека ова е примарна форма на распаѓање. Решавањето на проблемот било целосно непознато во тоа време, и "Хоффт" не бил во можност да обезбеди решение.
Светот не знаеше многу, но Велтман беше возбуден поради тоа што виде дека проблемот на кој работел беше решен. Потоа следуваше интензивна соработка во која тие ја развија техниката на димензионална регулација. Наскоро вториот весник на Хоуфт бил подготвен да биде објавен, во кој тој покажал дека теориите на Јанг-Милс со масивни полиња поради спонтан кршење на симетријата би можеле да бидат ренормализирани. Овој труд ги заработи во светски признанија и на крајот ќе ги освои парите на Нобеловата награда за физика во 1999 година.
Овие две трудови ја формираа основата на дисертацијата 'т Ховтовата, The Renormalisation Procedure for Yang-Mills Fields, а 1972 година ја стекна својата докторска дисертација. Во истата година се ожени со својата сопруга, Алберта А. Шик, студент по медицина во Утрехт.
Кариера
Откако го добил својот докторат, Хофт отишол во ЦЕРН во Женева, каде што имал стипендија. Тој понатаму ги усовршувал неговите методи за теориите на Јанг-Милс со Велтман (кој се вратил во Женева). Во тоа време тој се заинтересирал за можноста дека силната интеракција би можела да се опише како масовна теорија на Јанг-Милс, т.е. една од типот кој штотуку се покажал како ренормализиран и оттаму е подложен на детална пресметка и споредување со експериментот. Според пресметките 'т Хофт, овој тип на теорија поседува само вистински вид на скалирани својства (асимптотска слобода) што оваа теорија треба да има според длабоките нееластични експерименти со расејување. Ова било спротивно на популарната перцепција на теориите на Јанг-Милс во тоа време, дека како гравитација и електродинамика, нивниот интензитет треба да се намали со зголемување на растојанието меѓу интерактивните честички; таквото конвенционално однесување со растојание не беше во можност да ги објасни резултатите од длабоко нееластично расејување, додека пресметките на Хофт би можеле да бидат. Кога Хоффт ги спомнал неговите резултати на мала конференција во Марсеј во 1972 година, Курт Симанзик го повика да го објави овој резултат, но Хофт не го стори тоа, а резултатот на крајот беше откриен и објавен од страна на Хју Дејвид Полицер, Дејвид Грос, и Френк Вилчек во 1973 година, што довело до заработка за Нобеловата награда за физика во 2004 година. Во 1974 година, Хофт се вратил во Утрехт, каде што станал асистент професор. Во 1976 година, тој бил поканет на гостин позиција во Стенфорд и на позицијата во Харвард како предавач на Морс Лоуб. Неговата најстара ќерка, Саскија Ана, е родена во Бостон, а неговата втора ќерка, Елен Марга, е родена во 1978 година откако се вратил во Утрехт, каде што бил редовен професор. Во 2007 година, 'т Хофт стана главен уредник на Фондацијата за физика, каде што се обиде да го оддалечи дневникот од контроверзијата на теоријата на ЕКЕ. Тој ја држеше функцијата до 2016 година. На 1 јули 2011 година беше назначен за Почитуван професор од Универзитетот Утрехт.
Почести
Во 1999 година, Хофт ја делеше Нобеловата награда за физика со својот советник Велтман за "разјаснување на квантната структура на електрославните интеракции во физиката". Пред тоа време неговата работа веќе беше признаена од други значајни награди. Во 1981 година, тој доби награда за Волф, најверојатно најпрестижна награда во физиката по Нобеловата награда. Пет години подоцна го доби Лоренц медалот, доделен на секои четири години во признавањето на најважните придонеси во теоретската физика. Во 1995 година тој беше еден од првите корисници на највисоката награда на научниците во Холандија (Spinozapremie). Во истата година тој беше исто така почестен со Френклин медал. Од неговата Нобелова награда 'т Хофт доби бројни награди, почесни докторати и почесни професори. Тој беше командант на витез во редот на Холандскиот Лав и офицер во Француската Легија на честа. Астероидот 9491 Thought е именуван во негова чест, и тој има напишано устав за своите идни жители. Тој е член на Академијата за уметности и науки на Кралството Холандија од 1982 година, каде што беше професор по академија во 2003 година. Тој е исто така странски член на многу други научни академии, меѓу кои и француската Академија за наука, Американската национална академија на науките и Американската академија на науките и уметностите и Институтот за физика во Британија и Ирска.
Истраживања
Истражувачкиот интерес на 'т Хофт може да се подели во три главни насоки: "теории на мерење во физика на елементарните честички", "квантна гравитација и црни дупки" и "основни аспекти на квантната механика"
Теории на мерење на елементарните честички во физиката
Герард 'т Хоофт е најпознат по својот придонес во развојот на теории за мерење во физиката на честички. Најпознат од овие е доказ во неговата докторска теза дека теориите на Јанг-Милс се ренормирани, за што ја делеше Нобеловата награда за физика во 1999 година. За овој доказ тој воведе (со неговиот советник Велтман) техника на димензионална регулација. По неговиот PhD, тој се заинтересирал за улогата на теориите за мерење во силната интеракција, водечката теорија која се нарекува квантна хромодинамика или QCD. Голем дел од неговото истражување се фокусираше на проблемот со затворањето на боите во QCD, односно за опсервацискиот факт дека само ниски неутрални честички се забележуваат при ниски енергии. Ова доведе до откривање дека SU(N) калибрираните теории се поедноставуваат во големината N, факт кој се покажал важен во испитувањето на претпоставената коресподенција меѓу теориите на низа во простор против Анти-де Ситер и конформни теории на поле во една пониска димензија. Со решавање на теоријата во едно просторно и едно време димензија, 'т Хофт не можеше да изведе формула за масите на мезоните. Тој, исто така, ја проучувал улогата на т.н. инстантонски придонеси во QCD. Неговата пресметка покажа дека овие придонеси доведуваат до интеракција помеѓу светлините кваркови при ниски енергии кои не се присутни во нормалната теорија. Проучувајќи ги инстантонските решенија на теориите на Јанг-Милс, 'т Хофт откри дека спонтано кршење на теорија со SU(N) симетрија на U (1) симетрија ќе доведе до постоење на магнетни монополи. Овие монополи се нарекуваат 'т Хофт-Полаков монополи, по Александар Полаков, кој самостојно го добил истиот резултат. Како уште едн дел во загатката за задржување на бојата, 'т Хофт ги претстави 'т Хофтовите оператори, кои се магнетни двојни на Вилсон петелките. Користејќи ги овие оператори, тој можеше да ги класифицира различните фази на QCD, кои ја формираат основата на дијаграмот на QCD фаза.
Во 1986 година, тој конечно можеше да покаже дека инстантоните придонеси ја решат аномалијата Адлер-Бел-Џаки, тема на тезата на својот господар.
Квантна гравитација и црни дупки
Кога Велтман и 'т Хофт се преселиле во ЦЕРН, откако тој не го добил својот докторат, Велтман го привлекло вниманието на можноста за користење на нивните димензионални техники за регулација на проблемот на квантизирање на гравитацијата. Иако била познато дека растројната квантна гравитација не била целосно пренормилива, тие сметале дека важни лекции треба да се научат со проучување на формалната ренормализација на теорискиот поредок по ред. Ова дело ќе го продолжат Стенли Десер и уште еден докторант на Велтман, Петер ван Ниуененхајзен, кој подоцна пронајде обрасци во референзализацијата, што доведе до откривање на супергравитацијата. Во осумдесеттите години, вниманието на 'т Хофт беше привлечено кон темата на гравитацијата во три димензии во просторот. Заедно со Десер и Џаки, објавил во 1984 година статија во која ја опишува динамиката на рамен простор каде единствен локален степен на слобода се шири со дефекти во точка. Неговото внимание се враќаше на овој модел во различни точки во времето, покажувајќи дека парите на Гот не би предизвикале каузално нарушување на временските јамки, и покажувајќи како модел може да се квантифицира. Неодамна тој предложи генерализирање на овој купетен модел на гравитација до 4 димензии во просторот. Со откривањето на Стивен Хокинг за Хокинското зрачење од црни дупки, се чини дека испарувањето на овие објекти повредува фундаментално својство на квантната механика, унитарност. 'Т Хофт одби да го прифати овој проблем, познат како парадокс на информации за црна дупка и претпоставува дека ова мора да биде резултат на полукласичниот третман на Хокинг и дека тоа не треба да се појави во целосна теорија за квантната гравитација. Тој предложил дека би било можно да се проучат некои од својствата на таквата теорија, претпоставувајќи дека таквата теорија е унитарна. Користејќи го овој пристап, тој тврди дека во близина на црна дупка, квантните полиња може да се опишат со теорија во пониска димензија. Ова доведе до воведување на холографскиот принцип од него и Леонард Сусквинд.
Фундаментални аспекти на квантната механика
'Т Хофт има "отстапувачки ставови за физичкото толкување на квантната теорија". Тој верува дека може да има детерминистичко објаснување што лежи во квантната механика. Користејќи шпекулативен модел тој тврди дека таквата теорија може да ги избегне вообичаените аргументи за нееднаквост на Бел кои би ја забранија таквата локална скриена варијабларна теорија. Во 2016 година објавил изложба на долги книги на неговите идеи, кои според 'т Хофт, наидуваат на мешани реакции.
Марија (ураган)
Ураганот Марија се смета за најлошата природна катастрофа во историјата што ги напаѓа Доминика и Порторико. На списокот од десет најинтензивни урагани на Атлантикот во историјата и повеќето тропски циклон во светот од 2017 година, Марија бил на тринаесетто место на урагани со име, осми последователен ураган, четврт голем ураган, втор од категорија 5, и најсмртоносен во 2017 година. Во својот врв, ураганот предизвикал катастрофални штети и бројни фатални случаи низ североисточниот дел од Карибите. Марија бил третиот последователен голем ураган на Заветрените Острови во текот на две недели, по Ирма  и ураганот Хозе кој поминал опасно блиску набргу потоа, носејќи тропска бура и ветрови кон Барбуда.
Петко Јанчевски
Петко Јанчевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, а подоцна работел како рудар во Радуша. Бил познат како правичен и смел човек. Уште во 1942 година започнал организирано да работи против окупаторот. Истата година интензивно соработувал со партизаните на Шар Планина. Тој контакт го одржувал сè до смртта. Од партиската организација во Вратница добил задача да се пробие во соседното село Одри, населено со Македонци и Албанци. Како резултат на неговата активност, селото станало партизанска база. Во првата провала на 21 октомври 1943 година, по разбивањето на Шарпланинскиот одред, бил затворен од бугарскиот фашистички окупатор и одведен на стрелање во партизанската база. Непосредно пред стрелањето, ги бодрел другарите да не потклекнуваат пред непријателот. Пред да падне смртно погоден извикал на цел глас: „Да живее КПЈ и слободата!“
Поврзано
Партизани и селани стрелани после првата провала на Шарпланинскиот одред биле ѝ:
Младен Караџовски
Младен Зарков Караџовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејогво. Завршил основно училиште, па се занимавал со земјоделство. Кога во неговото село започнале често да доаѓаат партизанските курири ѝ се приклучил на НОВ и ПОЈ. Така на 15 септември станал борец на Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Во состав на истата водел тешки борби против балистичките сили, кои од Косово навлегувале во Скопска Црна Гора. Во една од тие битки храбро загинал кон крајот на октомври 1944 година.
Никола Јовановски
Никола Димов Јовановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. На 10 октомври 1944 година, во неговиот крај навлегле македонските ослободителни бригади. Тогаш стапил во Треттата македонска ударна бригада. Бил распореден во првата чета на првиот баталјон со кого учествувал во борбите против балистите во близина на неговото родно село, а особено на реката Треска. Се истакнал во борбите за ослободување на Велес и Скопје. По ослободувањето на Македонија заминал за Срем, каде учествувал во големиот пробив на Сремскиот фронт. Загинал во битките за ослободувањето на Врпоље, на 16 април 1945 година. Бил закопан кај Врпоље, на борбената позиција.
Ангеле Каимов
Ангеле Јорданов Каимов ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото, а подоцна се занимавал со земјоделство. На 21 септември 1944 година по ослободувањето на Македонија, стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која заминал на Косово, со цел да се ликвидираат балистичките банди. Потоа заминал на север каде завршил тримесечна воено-политичка обука. На 12 април 1945 година учествувал во големиот пробив на Сремскиот фронт. Загинал во јуришот кај Врпоље, 16 април 1945 година. Бил закопан во градот, за чие ослободување го дал и својот живот.
Зденка Рибарова
Зденка Рибарова (чешкиːZdenka Ribarova;, Чешка, - , ) —  чешки филолог, експерт по бохемистика, русистика, и југославистика. Била научен советник во Одделението за историја на македонски јазик во ИМЈ „Крсте П. Мисирков“ во Скопје.
Прекуморски департмани и региони на Франција
Прекуморски департмани и региони на Франција (département et régions d’outre-mer или DROM) — департмани сместени вон европскиот дел на државата наречен континентална или метрополитенска Франција. Носат речиси ист политички статус како континенталните департмани, но имаат нешто поголем степен на автономија и не се вбројуваат во некои домашни статистики, како што е стапката на невработеност.
Зденка Рибарова
Животопис
Рибарова е родена на 13 јуни 1945 година во Прага, денес Чешка. Високо образование завршила на Филозофскиот факултет на Карловиот универзитет во Прага, бохемистика, русистика, и југославистика, во 1962-1967 година. Докторирала во 1969 година на Карловиот универзитет во Прага од областа на споредбената граматика на словенските јазици и старословенскиот јазик со дисертацијата на тема Императивот во старословенскиот јазик. Од 1975 година, сè до пензионирањето, во 2008 година, работела како научен советник во Одделението за историја на македонскиот јазик при Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“ во Скопје. Од 1986 година била раководител на Одделението и главен истражувач на проектот Речник на црковнословенскиот јазик од македонска редакција, а од почетокот на неговото излегување (2000) била главен уредник на Речникот. Работела и на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Загреб (1967-1969, 1970-1975) каде што предавала чешки јазик, на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Приштина (1976-1977, предавања по старословенски јазик), на Масариковиот универзитет во Брно (1997-1999, лектор по македонски и српски јазик); на Филозофскиот факултет на Карловиот универзитет во Прага (1968— 1973, асистент по старословенски и српскохрватски јазик); 2000-2005 лектор по македонски јазик и предавал по црковнословенски јазик); во Словенскиот институт при АН 4P во Прага (2000-2005 и од 2009 како самостоен научен соработник во Одделениетото за палеословенистика и византологија). Починала на 14 март 2019 година во Прага.
Научна дејност
Со нејзината педагошка дејност се поврзани универзитетските учебници по чешки јазик издадени во Загреб и Скопје, како и Прирачник по македонски јазик со преглед на македонската грама­тика издаден во Брно. Научниот интерес на д-р Рибарова се однесува првенствено на проблематиката на старословенската и црковнословенската писме­ност во пошироки компаративистички рамки, а на прво место на македонската редакција на црковнословенскиот јазик и на најстарата историја на македонскиот јазик. Тоа се гледа од бројни прилози објавени во домашни и странски реномирани списанија, поднесени на бројни домашни и меѓународни научни собири. Нејзината текстолошко-филолошка ориентација доаѓа до израз преку подготовката на едициите на црковнословенски споменици: Радомировото евангелие (1988), Григоровичев паримејник (1998) и Книга на пророкот Јона (1987). Покрај работата врз проектот Речник на црковнословенскиот јазик од македонска редакција, соработувала и соработува и во други проекти: Средновековна македонска книжевност (1982-1986), проект на Институтот за македонска книжевност; Словенската писменост и дејноста на Охридскиот книжевен центар (1996-1998), проект на МАНУ, раководен од акад. П. Хр. Илиевски; Грчко-старословенски индекс (од 2000 година), проект на Словенскиот институт на АН 4P во Прага, раководен од В. Чермак. Особено внимание и посветува на меѓународната соработка што може да се види од нејзиното учество во повеќе меѓународни проекта кои придонесуваат кон афирмација на македонистиката (и особено на македонската палеославистика) во светот. Претседател е на Комисијата за црковнословенските речници при МСК, член на меѓународниот редакциски одбор на списанието Слово што го издава Старословенскиот институт во Загреб и еден од основачките членови на Комисијата за електронска обработка на стари ракописи и старопечатени книги при МСК. Библиографијата на д-р Рибарова содржи 170 единици, вклучувајќи и неколку книги и поголеми монографски студии. Била за член на МАНУ надвор од работниот состав во Одделението за лингвистика и литературна наука.
Прекуморски департмани и региони на Франција
Како составен дел од Франција и Европската Унија, прекуморските департмани се застапени во Националното собрание, Сенатот и Економско-социјалниот совет, гласаат за претставници во Европскиот парламент и го користат еврото како своја валута.
Овие единици се разликуваат од прекуморските заедници, кои уживаат полуавтономија.
Секој прекуморски департман е единствен во свој сопствен прекуморски регион () чии надлежности се истовени на регионите во Метрополска Франција. Поради ова целосно совпаѓање, овие две единици не се разликуваат во неслужбена употреба, па така француските медиуми речиси без исклучок го користат поимот „прекуморски департмани“ ( или DOM).
Почнувајќи од март 2011 г. петте прекуморски департмани и региони на Франција се следниве:
Гваделуп и Реинион имаат посебни департмански и регионални совети, додека пак Мајот, Гвајана и Мартиник истите се споени во еден совет. Прекуморските департмани се стекнале со овие права со децентрализацијата од 1982 г. според која ним им следуваат регионални совети избрани со гласање, како и други регионални надлежности; меѓутоа, поимот „прекуморски регион“ влегол во службена употреба дури со уставниот амандман од 28 март 2003 г.
Историја
Првиот (и краткотраен) обид за воспоставување на прекуморски департмани дошло со Наполеоновото заземање на Република Венеција во 1797 г. која владеела со Јонските Острови. Како и самата Венеција, островите потпаднале под власта на Францускиот директориум и биле поделени на три департмани: Егејско Море (Mer-Égée), Итака (Ithaque) и Крф (Corcyre). Во 1798 г. рускиот адмирал Фјодор Ушаков ги истерал Французите од овие острови; иако Франција успеала да ги поврати во 1807 г. идејата за департманите била напуштена.
Прекуморската заедница Свети Петар и Микелон била прекуморски департман од 1976 до 1985 г. Секој од петте прекуморски департмани има помеѓу 200.000 и милион жители; само Свети Петар и Микелон има 6.000, поради што му е доделен статус на заедница.
Мајот првично бил прекумроска заедница, а станал департман на 31 март 2011 г. согласно изјаснувањето на граѓаните на референдум одржан две години претходно.
Душан Комненовски
Душан Стојков Комненовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Поминал тешко и мачно детство. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Кога во септември 1944 година во Кучевиште се формирала Шеснаесеттата македонска ударна бригада, стапил во нејзините редови. Учествувал во борбите против балистичките банди кои ги ограбувале селата на Скопска Црна Гора. Со Бригадата заминал на Косово, а потоа на Срем. На 12 април во Бригадата учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во една од тие борби храбро загинал. Бил закопан на местото каде што загинал.
Анче Каевски
Анче Никчев Каевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Неговото село од првиот ден на востанието било на страната на НОВ. При доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада во Чучер, стапил во нејзините редови. Учествувал во сите борби против балистите и Германците на Скопска Црна Гора. По ослободувањето на Македонија, ја продолжил борбата сè до конечното ликвидирање на балистичките банди на Косово. На 12 април 1945 година учествувал во големите борби при пробивот на Сремскиот фронт. Во тие битки храбро загинал кај Шид, во јуришот на 12 април 1945 година. Бил закопан на борбената позиција.
Тодор Кировски
Тодор Ѓорѓиев Кировски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, па се занимавал со земјоделство. На 20 октомври 1944 година учествувал во операциите за уништување на балистичките банди. Исто така, бил учесник во ослободувањето на Скопје и Велес. По ослободувањето на Македонија и по успешното уништување на заостанатите балистички банди, со Бригадата заминал за Срем. Во Земун бил обучен да ракува со новоприменото оружје. Потем учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Но, дваесетина денови подоцна, поточно во борбите за ослободување на Банова Japyгa, храбро загинал. Бил закопан на позицијата каде што загинал. По ослободувањето, неговите посмртни останки биле пренесени во Горно Коњари.
ФК Милан сезона 1988–1989
Сезоната 1988–1989 — 55-та сезона за Милан во Серија А во врвната лига на италијанскиот фудбал.
Куп на Италија
Прва фаза- Група 3
Втора фаза- Група 1
Роман Коскалевич
Роман Коскалевич ( во —  во ) — припадник на Комсомолската младина и Црвената армија, подоцна македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Роман заробен од фашистите како припадник на Црвената армија. Успеал да избега од германското ропство и да се приклучи во редовите на македонските партизански единици. Учествувал во борбите против балистичките банди на теренот на Скопска Црна Гора како пушкомитралезец. Секогаш бил во првите борбени редови. Роман е уште еден руски борец, кој загинал во борбите за ослободување на Македонија.
Благоја Каскаров
Благоја Перов Каскаров ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. На 20 септември 1944 година силни балистички сили од правецот на Качаник навлегувале во Скопска Црна Гора и често ги ограбувале селата Чучер, Бањани и Горњани. Тие денови стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, која започнала огорчени борби против овие банди. Во тие битки активно учествувал и тој. По ликвидирањето на балистичките банди, во состав на Бригадата земал учество во завршните операции за ослободување на Југославија, како и во големиот пробив на Сремскиот фронт. Загинал на 8 мај 1945 година во битката за ослободување на Дуго Село. Бил закопан на борбената позиција.
Стојанчо Коцев
Стојанчо Манасиев Коцев ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа изучил занает. Работел како механичар. Во втората половина на 1944 година стапил во НОВ и ПОЈ и учествувал во борбите за конечното ослободување на Македонија. Во составот на XV македонски корпус заминал за Срем, каде учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. По ослободувањето храбро загинал, во борбите против квислиншките банди кај Бихаќ, на 15 мај 1945 година.
Нина Уљјаненко
Нина Захаровна Уљјаненко (17 декември 1923 – 31 август 2005) беше навигатор и пилот во 46. Тамански Гардиски ноќен бомбашки воздухопловен полк, 325. Ноќна бомбашка воздухопловна дивизија, 4. Воздухопловна армија, Втор Белоруски фронт за време на Втората светска војна. Прогласена е за Херој на Советскиот Сојуз на 18 август 1945 година.
Ран живот
Уљјаненко е родена во Сарапул на 17 декември 1923 година во работничко руско семејство. По завршувањето на средното училиште, таа студира на Саратовското воздухопловно техничко училиште пред да му се придружи на ДОСААФ аероклубот во 1939 година, каде и за првпат лета на 11 април 1940.
Кариера за време на Втората светска војна
По германската инвазија на Советскиот Сојуз, Нина се обучува за навигатор на академијата за воено воздухопловство Енгелс, по што е распоредена на Јужниот фронт во мај 1942 година како дел од 588от Ноќен бомбашки полк, подоцна преименуван во 46. Гардиски Ноќен бомбашки воздухопловен полк. Во 1994 година станува командант за врска во полкот. Уљјаненко зема учество во Сталинградската битка и лета на мисии во Крим, Кавказ, Полска, Источна Прусија и на крај во Битката за Берлин. Станува член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз во 1944 година. Кон средината на февруари 1945 година, Уљјаненко веќе има прелетано 388 мисии како навигатор и дополнителни 530 мисии како пилот командант на По-2 авионот; на крајот од војната, има вкупно 905 мисии, исфрлајќи 120 тони експлозиви, оштетувајќи десет возила, четири траекти и принудувајќи четири артилериски батерии да се повлечат. За нејзината служба во војната, прогласена е за Херој на Советскиот Сојуз на 18 август 1945 година.
Подоцнежен живот
По напуштањето на армијата на крајот на војната, Уљјаненко влегува во Воениот институт за странски јазици на Москва во ноември 1945 година. Во 1946, заедно со нејзиниот сопруг, Николај Минаков, се преселува во градот Курск, каде две години работи како писател за весникот Курскаја Правда. Во 1948 година се преселува во градот Ижевск во Удмуртија, каде работи како уредник на весникот Удмурт Правда. Помеѓу 1947 и 1951 е заменик претседател на Врховниот Совет. Од 1957 година работи како наставничка и како инструктор во локалниот ДОСААФ аероклуб, по завршувањето на Удмуртскиот Државен Универзитет во 1955 година. Умира на 31 август 2005 година.
Коста Алковиќ
Костантин Коста Алковиќ бил физичар, професор по физика и механика од 1863 до 1892 година на белградската Велика школа, државен советник и министер за градежништво.
Животопис
Константин Коста Алковиќ е роден во Белград во 1834 година. Бил професор по физика и механика во Лицеј и Велика школа (од 1862 бил суплепент, а бил професор од 26 септември 1863 до 1893), декан на Техничкиот одсек на Велика школа (1868), ректор на Великата школа (1885/1886;1891/92), редовен член на Српското учено друштво, почасeн члeн на Српската Кралска академија (1892), министер за градежништвото на Србија (од 9 август 1891 до 8 март 1893), застапник на Министерот за просвета и црковни работи (од 26 декември 1892 до 4 јануари 1893). Добил државна стипендија по завршениот Лицеј на Политехничкиот институт во Виена. Дипломирал во 1859 година математика, физика, механика и практична геометрија на виенската политехника. По враќањето во Србија во 1862 година поставен е за суплент за испразнетата катедра по физика на Лицеј, а во 1863 година е поставен за еден од десетте професори по физика на Великата школа. Покрај физика предавал и механика, а од истата година предавал и елементи на метеорологија и физичка географија на Воената академија. Во текот на својата работа бил и директор на физичкиот кабинет.
Кариера
Коста Алковиќ не пишувал учбеници, ниту научни трудови, но сепак ги следел научните и техничките достигнувања и настојувал физичкиот кабинет да го унапреди со корисна литература. Од 1863 до 1892 година бил професор по физика на белградската Велика Школа. Од 1893 година неговата работа ја продолжиле неговите ученици и колеги Ѓорѓе Станојевиќ и Милан Недељковиќ. Како министер за градежништвото од 21 август 1892 година до 20 март 1893 година во владата на Јован Авакумовиќ бил одликуван со Орденот на Свети Сава од прв ред. Подоцна бил и советник во српската влада. Одликуван е за учевство во Српско-турските војни 1876—1878. Од 25 јануари/7 февруари 1870 бил редовен член на Српското учено друштво и ја извршувал функцијата секретар на Одборот за науките природни и математички 1879/1880 година. Од 15/27 ноември 1892 година бил почесен член на Српската кралска академија.
Капитализам
Капитализам е економски систем кој се заснова на приватната сопственост на средствата за производство, со цел за да се прави профит. Централните елементи на капитализмот вклучуваат акумулација на капиталот, конкурентни пазари и систем на цени. Меѓутоа, постојат неколку варијанти на капитализмот, вклучувајќи ги лезеферот, социјалниот и државниот капитализам. Капитализмот се смета дека се применувал во различни историски случаи, кои се разликуваат во времето, географијата, политиката и културата. Постои општа согласност дека капитализмот станал доминантен во Западниот свет по крајот на феудализмот. Економистите, политичките економисти и историчарите имаат различни гледишта во нивните анализи за капитализмот. Економистите за лезефер го нагласуваат степенот до кој владата нема контрола врз пазарите и важноста на имотните права. Другите ја нагласуваат потребата од владина регулација, за да се спречи појавата на монополи како и за ублажување на ефектите за време на експанзија и пад. Повеќето политички економисти, исто така, ја истакнуваат и приватната сопственост, како и односите на власт, наемната работна сила, класата и уникатноста на капитализмот како историска формација. Степенот до кој различни пазари се слободни, како и правилата за дефинирање на приватната сопственост, се предмет на политиката и стратегијата. Многу држави имаат таканаречени мешани економии, кои се осврнуваат на економски систем со различен степен на планирани елементи кои се управувани од пазарот.
Застапниците на капитализмот користат историски преседан за да тврдат дека, капитализмот е најголемиот систем за производство на изобилие кој му е познат на човекот и дека неговите благодети се главно за обичниот човек. Критичарите на капитализмот го поврзуваат со економска нестабилност и со неговата неспособност да обезбеди добросостојба за сите луѓе.
Економски елементи
Постојат голем број на различни елементи во капиталистичкиот, социо-економски систем. Капитализмот е дефиниран како социјален и економски систем, каде што капиталните средства главно се во сопственост и се контролирани од страна на приватни лица, каде што трудот се купува за плата, растат капиталните добивки на приватните сопственици а механизмот на цената се користи за да ги алоцира капиталните стоки помеѓу нивните намени. Степенот до кој ќе се користи механизмот на цената, степенот на конкурентност и владината интервенција во пазарите, прави разлика помеѓу различните форми на капитализмот.
Постојат различни варијации на капитализмот кој има различни со пазарите и државата. Во формите на капитализмот, како што се слободниот пазар и лезеферот,пазарите се употребуваат најопширно и со минимална или без никаква регулатива во текот на формирањето на цените.Постојат различни варијации на капитализмот кој има различни со пазарите и државата. Во формите на капитализмот, како што се слободниот пазар и лезеферот, пазарите се употребуваат најопширно и со минимална или без никаква регулатива во текот на механизмот на вреднување. Во интервенционистичките и мешаните економии, пазарите продолжуваат да имаат доминантна улога,но до одреден степен се регулирани од страна на владата, со цел да се поправат неуспесите на пазарот, да се промовира социјалната заштита, да се зачуваат природните ресурси како и одбраната на фондот и јавната безбедност. Во државните капиталистички системи, пазарите се најмалку зависни, додека државата за да акумулира капитал,во голема мера се потпира на претпријатијата во државна сопственост или на посредното економско планирање.
Капитализмот и капиталистичката економија генерално се сметаат за спротивно од социјализмот, кој се разликува од сите форми на капитализмот на следниве начини: државна сопственост на средствата за призводство, каде што средствата за производство се враќаат и во целина се акумулираат во оштеството и директно производство на стоки и услуги за нивна корист (спротивно од тоа да се произведуваат од страна на бизнисите кои сакаат профит).
Пари, капитал и акумулација
Парите,првенствено биле стандардизиран медиум за размена и крајно средство за плаќање, кој служи за мерење на вредноста на сите стоки и производи во стандардна вредност. Тие се апстракција на економската вредност и средство за размена, којшто го елиминира неефикасниот систем на трговија,со одвојување на трансакциите вклучени во размената на производите, со што во голема мера се унапредува специјализацијата и трговијата, преку поттикнување на размената на производи. Капитализмот вклучува дополнителна апстракција на парите во други разменливи средства и акумулацијата на пари преку сопственост, размена, камата и разни други финансиски инструменти. Капиталот во оваа смисла се однесува на парите коишто се користат за да се купи нешто, со цел да се продаде повторно и да се оствари финансиски профит. Акумулацијата на капитал се однесува на процесот на “правење пари”, или зголемување на почетната сума на пари преку инвестирање во производство. Капитализмот се заснова околу акумулацијата на капиталот, каде финансискиот капитал е инвестиран со цел да се оствари профит и потоа да се реинвестира во понатамошно производство во континуиран процес на акумулација. Во марксистичката економска теорија, оваа динамика се нарекува законот на вредноста.
Капитал и финансиски пазари
Дефинирачката одлика на капиталистчките пазари,во споредба со пазарите и размената во пред-капиталистичките општества, како феудализмот, е постоењето на пазар за капитални стоки (средствата за производство), што значи постоење на размена на односи (деловни односи) во рамките на производствениот процес. Покрај тоа капитализмот го истакнува пазарот на трудот.
Ова го издвојува капиталистичкиот пазар од пред-капиталистичките општества,кои генерално го содржат само пазарот на размена за крајните и секундарните стоки. “Пазарот” во капитализмот се однесува на капиталните и финансиските пазари. Капитализмот е систем на зголемување, штедење и трошење на збир на монетарна вредност во одреден пазар. Постојат три главни пазари во основната капиталистичка економија: на трудот, на стоки и услуги и финансиски. Пазарите на трудот (луѓето) ги прават производите и се платени од пазарот на стоки и услуги (компании, фирми или корпорации, итн.)кои потоа ги продаваат производите назад на работниците. Меѓутоа, и двата од првите два пазара, плаќаат и добиваат бенефиции од финансискиот пазар, кој е задолжен и ги регулира актуелните пари во економскиот систем. Ова ги вклучува банките, кредитните здруженија, берзите,итн. Од монетарната гледна точка, владите контролираат само колку пари има во опсег низ светот, кое може да игра улога, на кој начин се трошат парите во сопствената земја.
Терминот капатилизам генерално не се користи од страна на поддржувачите на конвенционалната економија.Поимот ”Работници” ги вклучува оние кои во производството ја користат и работната рака и интелектуалноста,каде производството не значи само физичко производство, туку се однесува и на произвоството и на материјална и нематеријална економска вредност. ”Капиталистите” се поедници кои остваруваат приход од инвестиции. Работната рака ги вклучува сите физички и ментални човечки средства, вклучувајќи го и претприемачкиот капацитет и вештините за управување,коишто се потребни за да се произведат производи и услуги. Производството е процесот на произведување на стоки и услуги со примена на работна сила.
Макроекономија
Макроекономијата се однесува на работи како што е инфлацијата: стапката на која со текот на времето парите ја губат својата вредност; раст: колку пари има една влада и колку брзо таа ги зголемува парите; невработеност, и стапката на трговија помеѓу другите земји. Додека микроекономијата се занимава со поединечни фирми, луѓе и други институции кои работат во рамките на дадени правила, за да ги балансираат цените и работењето на една единствена влада.