cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ден на вљубените
Иран
Во 21-иот век,на прославата на Денот на вљубените во Иран е остро критикуван од страна на конзервативците кои гледаат на прослави како спротивност, за разлика од исламската култура. Во 2011 година, иранскиот сопственик на синдикатот издаде директива за забрана на печатење и дистрибуција на кои било добри промоции, вклучувајќи картички, подароци и мечињата. "Печатницата и производството на која било стока поврзани со овој ден, вклучувајќи постери, кутии и картички украсена со срце или половина срца, црвени рози и сите активности промовирањето на овој ден се забранети ... Местата што го кршат ова легално ќе се расправа со нив - предупреди Унијата.
Паљурци (езеро)
Паљурци — вештачко езеро во Југоисточна Македонија, оддалечено на околу 4 км источно од градот Богданци. Водата од езерото се користи за наводнување на земјоделските површини во Општина Богданци.
Историја
Браната на акумулацијата била изградена во 1977 година со цел водата да се користи за наводнување на земјоделските површини во Општина Богданци.
Во 2004 година, браната се излеал и од настанатата поплава претрпела значителни оштетувања.
Географија
Езерото е изградено на реката Луда Мара и е сместено на 4 км источно од градот Богданци. Тоа има триаголен облик со правец на протегање југозапад-североисток. Протекот на вода од реката Луда Мара на местото на коешто е изградено езерото изнесува 180 м3. Од нив, 160 м3 се пренесуваат преку преливникот, а 20 м3 се задржуваат во езерото. Во сушни години, кога езерото не може да ги задоволи потребите за вода, се користи вода од хидросистемот за спас на Дојранското Езеро. Притоа, за исцрпување на подземната вода се користи електрична енергија, што целиот процес го прави поскап во споредба со акумулацијата, каде што водата се обезбедува по гравитациски пат. Во околината на езерото, на територијата на Општина Богданци, се изградени и други акумулации. Од нив, Таљушница, Моторна и тиролскиот зафат на Габровска Река се поврзани со акумулацијата Паљурци.
Брана и капацитет
Браната е изведена како насипна, изработена е од локален материјал и е со средишно глинено јадро потпрено од обете страни на насипан материјал од чакал. Градежната височина од темелот на браната изнесува 22,5 м, што според критериумите на Меѓународната комисија за големи брани ја сврстува во групата на големи брани. Вкупната зафатнина на браната при нормално ниво изнесува 2,9 милиони м3, а корисната зафатнина изнесува 2,6 милиони м3. Просторот на акумулацијата е доста поволен во однос на неговата стабилност и не постои опасност од појава на свлечишта и одрони.
NGC 4860
NGC 4860 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4860 се споменува и како MCG 5-31-54, CGCG 160-215, DRCG 27-194.
Откривање
Објектот е откриен на 21 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4860 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 4860 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 59 м 4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +28° 7' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Борис Трајанов
Борис Трајанов (4 ноември 1959 во Љубљана) — меѓународно истакнат македонски оперски пејач (баритон).
Најпрвин работи пеење со неговиот татко Гога Трајанов. Понатаму работи со Бисерка Цвејиќ во Белград и продолжува кај Пјер Миранда Фераро во Милано. Дебитира во 1986 година со оперетата „Барон Циганин“, а истата година дебитира со улогата на Енрико Ештон во „Лучија ди Ламермур“ од Доницети.
NGC 4860
Други поделби
Проучување на NGC 4860 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44539. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Борис Трајанов
Во 2005 година ја добива титулата „Амбасадор на мирот на УНЕСКО“.
Во 2012 ја добива Државната награда “11 Октомври“ за животно дело.
Во 2014 го добива највисокото признание во областа на културата „Национален уметник на РМ“,
Денес, Борис Трајанов е професор на Музичката Академија во склоп на Државниот Универзитет „ Гоце Делчев “ во Штип. Во неговата класа, на отсекот соло-пеење, веќе дипломирале и магистрирале повеќе студенти.
На 27.03.2014 го доби Признанието од Универзитетскиот сенат на УГД Штип “за неговиот особен придонес во развојот на образованието, науката и афирмацијата на Универзитетот“.
Ден на дрвото
Во 2008 година Борис Трајанов се појавил како водач на акцијата Ден на дрвото. Имено, поттикнати од лошата состојба со шумскиот фонд, а особено со катастрофалните шумски пожари кои се случија изминатава деценија, стотина видни граѓани, јавни личности, творци на јавно мислење, уметници, претставници на научната мисла, музички ѕвезди итн. покренаа граѓанска иницијатива за пошумување во Република Македонија. Почнувајќи од 12 март 2008, секоја година повеќе од 2 милиони садници се засадуваат на повеќе места низ Македонија. На терен, доброволно, излегуваат околу 200000 граѓани или 10% од граѓаните на Република Македонија. Владата на РМ излезе во пресрет на иницијативата, ја поддржа и стана партнер во акцијата.
Богови и чудовишта (филм)
Синопсис
Во 1957 година, познатиот режисер на хорор-филмови од 1930-тите и 1940-тите, Џејмс Вејл (го игра Мекелен), живее на раскошен имот за кој се грижи слугинката Хана (ја игра Редгрејв). Вејл е циничен човек со остар јазик, а пред речиси две децении се повлекол од филмот. Хана е незадоволна поради тоа што Вејл често во својата вила прима посети на млади мажи. Неодамна, тој преживеал мозочен удар, а како последица на тоа има чести несвестици и халуцинации, поради што е свесен дека наскоро би можел да умре. Еден ден, на неговиот имот се вработува нов градинар, поранешниот маринец, згодниот Клејтон Бун (го игра Фрејзер), а Вејл ведаш го забележува, иако Клејтон не знае ништо за неговата сексуална ориентација. Кога режисерот му предлага да му позира како сликарски модел, Клејтон почнува да се сомнева, но сфаќа дека Вејл го интригира, па дури и го воодушевува на посебен начин, така што сепак прифаќа да му позира...
IC 1209
IC 1209 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јануари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1209 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 15 м 22,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 32' 45".
Други поделби
Проучување на IC 1209 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
1206 п.н.е.
1206 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1206. година пред новата ера, 206. од вториот милениум п.н.е., 6. од 13 век п.н.е. и седма од 1200-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4302 и 4303 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3544 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2554 и 2555 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 453 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1206 година се протега во 1430 и 1431, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1490 и 1491 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 663 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1883 и 1882 исламска година пред хиџра.
Шмалензе
Шмалензе (Schmalensee) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Акмолинска област
Акмолинска област (, Акмолинская область) — област во централниот дел на Казахстан. Населението на областа изнесува 733.113 (2013), а нејзиниот административен центар Кокшетау има 153.057 жители (2013).
Етнологија
Акмола или Акмола на казашки значи бел погреб.
Демографија
Етничики Казаци, според пописот извршен во 2009 година биле со процент од 43,5% додека пак Русите биле застапени со 36,5%.
Босоногост
Бос (исто босоног) е состојбата кога не се носат никакви обувки. Додека од функционални, модни и социјални причини генерално се носат обувки, истоте со развитокот на човекот станале посебна човечка карактеристиа и се одележје на многу човечки заедници. Се користат особено за надворешна употреба, а не исклучително во приватна смисла. Многу луѓе не носат обувки дома, па некои очекуваат и гостите посетителите да го направат истото.
Многу луѓе на носењето обувки гледаат како на знак за цивилизираност, а да бидеш бос се смета за сиромаштија. Сепак и кога сиромаштијата не е причина за тоа, некои луѓе претпочитаат да бидат боси во одредени ситуации.
Со одењето боси, постојат одредени опасности по здравјето како и придобивки. Обувките овозможуваат заштита од посекотини, лупења на кожата, модринки и предметите кои се наоѓаат на земјата, како и од замрзнувања и паразити како што е анкилостомата. Сепак, некои чевли можат да ја ограничат еластичноста и подвижноста па може да доведе и до поголема повреда на стапалото како рамни табани или свиткување на прстите навнатре. Одењето боси резултира со природно одење овозможувајќи поживо движење на стапалото и отстранувајќи го ударот на тврдата потпетица и се јавува помала сила на судрување на стапалото со долниот дел на ногата.
Многу продавници, ресторани и други јавни собиралишта цо САД имаат правилници за облекување според кои не смеете на бидете боси. Додека сопствениците на приватните бизниси имаат слобода да си постават свои политики, многу од нив цитираат непостоечки здравствени правилници кои обично се барања кои се однесуваат на вработените а не на муштериите. Многу луѓе сметаат дека е нелегално да се управува бос со моторно возило, иако во САД, Канада, Обединетото Кралство и други места кои се против не постојат пишани правила за истото.
Историски и религиозен аспект
Римјаните кои речиси ги освоиле Грците и прифатиле голем дел од нивната култура, не го прифатиле грчкото гледиште за обувките и облеката.Римјанската облека била гледана како знак за моќност, а обувките биле потреба за живот во цивилизираниот свет , иако робовите и сиромашните често биле боси. Постојат многу мислења за носењето чевли и во Библијата.За време на венчавките од тој период, таткото му давал на својот зет пар чевли за да го симболизира предавањето на авторитетот.
За време на Средниот Век, и мажите и жените носеле модели кои обично се сметаат за претходници на модерните чевли со висока потпетица, додека сиромашните и ниските калси во Европа како и робовите во Новиот Свет , оделе боси. Во XV –иот век "Chopines" биле создадени во Турција и биле високи од 17.78 до 20.32 сантиметри.Овие чевли станале популарни во Венеција и низ цела Европа како симбол за статусот откривајќи го богатството и позицијата во општеството.За време на XVI век богатите започнале да носат чевли со висока потпетица за да ги направат да изгледаат повисоки или поголеми од животот како Catherine de Medici или Mary I of England.До 1580 година ги носеле дури и мажите и авторитетните и богати личности, често им се обраќале со терминот "Well-heeled".
Фразата боса и бремена се користела за да се опише традиционалната улога на жената како домаќинка а следствено на тоа и недостакото на можноста да се социјализира и да има кариера надвор од нејзиниот дом. Прво се користела во раниот XX век, веројатно до страна ан докторот Arthur.E.Hertzler .Тој ја промовирал следнава хипотеза : ), promoting a hypothesis that:
Еднствениот начин да ја задржите жената среќна е да се погрижите да биде боса и бремена.
Боси нозе исто така означува невиност или детство, и ова може да биде една од причините зошто хипиците често оделе боси за време на мултикултурното движење во 60-тите години. Врската помеѓу детството и невиноста како и едноставните радости од животот на село опишани во книгата "The Barefoot Boy" од John Greenleaf Whittier  објавена во 1855 година. Additionally, the book Dancing Barefoot by Star Trek: The Next Generation actor Wil Wheaton features five short stories that chronicle his journey from childhood and youth through to maturity and self-acceptance.
Eupleridae
Таксономија
Семејство Eupleridae
Надворешни врски
мрежно место МСЗП
Менхгут (општина)
Менхгут (Mönchgut) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Била создадена на 1 јануари 2018 година со спојување на поранешните општини Гагер, Миделхаген и Тисов. Нејзиното име потекнува истоимениот полуостров.
Географија
Општината се наоѓа околу 20 километри југоисточно од Берген на Риген.
Кон општината Менхгут припаѓаат следниве места:
Велосипедизам на Летните олимписки игри 2012 - BMX за жени
Дисциплината BMX за жени на Летните олимписки игри 2012 во Лондон се одржала на патеката за BMX на лондонскиот велопарк, во рамките на Олимпискиот парк, од 8 до 10 август.
Маријана Пахон од Колумбија го освоил златниот медал - прв на Игрите 2012 за својата земја — со време од 37,706 секунди. Сара Вокер од Нов Зеланд го освоил сребрениот медал, а Лаура Смулдерс од Холандија бронзениот.
Начин на натпреварување
Возачите биле поделени во полуфиналиња врз основа на нивните резултати од хронометарот. Полуфиналињата се состоеле од три возења, каде најдобрите четири возачи во секоја група продолжувале во финале. Во финалниот натпревар имало само едно возење.
Распоред
Сите времиња се според UTC+01:00
Вариска империја
Вариската империја била политичка формација која била создадена во 500 година во централните и северните висорамнини во Перу.
Администрација
Иако Варите имале силна и значајна организациска и административна моќ, сепак не е јасно кое било потеклото на политичката форма. Оваа политичка формација траела до 1100 година и набрзо пропаднала, најверојатно како резултат на драстични промени во регионот.
Штокзе
Штокзе (Stocksee) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Ада Бони
Ада Бони (1881–1973) била италијанска готвачка, уредничка на списанија, писателка на храна и автор на книги. Нејзината најпозната книга е, Il talismano della felicità (Талисман на среќата на англиски), објавена во 1928 година, се смета и за една од класичните италијански готвачки и сè уште е многу популарна. Таа, исто така, ја напишала значајната книга, La cucina romana (Римска кујна на англиски), со наведената цел да ја спаси традиционалната кујна што се губеше.
Нововилични
Новивиличните се птици од поткласа на нови птици (Neornithes) на класата птици. Тука влегуваат речиси сите денешни птици, со исклучок на сестринскиот таксон старовилични (Palaeognathae), каде спаѓаат тинамуа и безлетните ноевидни.
Постојат речиси 10.000 видови на нововилични птици. Првите фосили на овие птици ѝ припаѓаат на доцната креда. Оттогаш, со адаптивно распрснување овие птици добиле најразновидни особини по обликот, функци и поведението. Најголемиот клад на копнени ’рбетници се врапчевидните, кои опфаќаат околу 60% од сите птици. Со ова тие се двојно побројни по видови од глодачите) и 5 пати повеќе од лилјаците (кои имаат највеќе видови меѓу цицачите). Од друга страна пак, постојат и мошне мали редови чие сродство со другите птици е тешко да се утврди. Ваков пример е загадочниот хоацин.
Нововиличните имаат споени сокиткени коски на стапалата со издолжен трет прст и 13 или помалку пршлени. Од старовиличните се разликуваат по структурата на виличните коски.
Таксономија
Меѓусебната сродност на нововиличните птици е предмет на многу спорови во научната јавност. Следнава класфиикација се води според Livezey & Zusi, 2007, Hackett |display-authors= et al, 2008, Nesbitt, Ksepka & Clarke, 2011 и McCormack
Коњак
Сличен пијалак, но дестилиран на различен начин и произведен во друг регион, е армањакот, од областа Армањак во Франција. Исто така има и пијалак заснован на јаболка од Долна Нормандија. Има и сливово бренди кое потекнува од областа Сојлек, во Франција. Градот Коњак е само еден од трите официјални брендовски региони во Европа. Другите се францускиот град Армањак и шпанскиот град Херез. Регионот овластен за производство на коњак е поделен на 6 големи региони и ги покрива областите на Приморска Шаранта, голем дел од Шаранта и неколку области во Де Севр и Дордоња. Дури и внатре во одредените региони доколку произведениот бренд на коњак не ги задоволува строгите критериуми на овластеното тело за коњак BNIC-Bureau National Interprofessionel du Cognac, можно е да не се нарече коњак и да не биде продаван како таков. Даден е примерок за оригинален коњак. Произведениот бренд на коњак каде било во Франција или во било кој друг дел од светот не може легално да се нарече „Коњак“. Повеќето од производителите на коњак, во градот Коњак и неговата околина дозволуваат посетителите да ги пробаат нивните производи. Поголемите компании имаат организирани тури за да им покажат на своите посетители како се прави коњак.
Процес на производство
Коњакот е направен од ’’водите на животот’’ произведен со двојна дестилација од бели вина. Виното е многу суво, не многу соодветно за пиење, но одлично за дестилација, и направено само од висококвалитетни видови на грозје. Дестилацијата зазема место во традиционалните бакарни дестилациони казани чии дименции и дизајн се строго определени. Дестилацијата се одвива со употреба на вакуум или зголемена температура. Како резултат на ова се добива содржина на етанол од 90-96%. Коњакот не смее да биде продаван во јавноста ниту пак наречен коњак пред да биде оставен да старее (зрее) во дрвени француски бочви сметајќи од крајот на последната дестилација. При постигнување на концентрација на алкохол од приближно 51%(103 степени на јачина) дестилатот се разредува со вода. При добивањето на концентрацијата на алкохол можни се варирања кога е спремен за полнење во боци производот по правило се стандардизира до точно определени вредности содржина на етанол, обично до 80 степени на јачина.
Рис
Рис —  составен од четири ови на средноголеми диви мачки од родот рис. Името на рисот доаѓа од грчкиот збор “lynx”, со потекло од индоевропскиот корен “*leuk”, што значи „светлина, сјај“, поради сјајот на неговите очи. Денес доаѓа до голема забуна во врска со класифицирањето на семејството мачки, а некои ги класифицираат како дел од родот Фелис. Каракалот, кој понекогаш се нарекува персиски рис или африкански рис, не припаѓа на овој род.
Изглед
Карактеристично за рисот е кратката опашка и црните перчиња на врвот на ушите. Под вратот има грива со црни линии (не секогаш видливи), кои наликуваат на вратоврска. Рисот има широки шепи погодни за одење по снег, и големи мустаќи на лицето.
Бојата на крзното варира од ‘рѓаво кафеава до жолто кафеава, а понекогаш е обележана и со темно-кафеави точки, особено на екстремитетите. Сите видови рис имаат бело крзно на градите, стомакот и на внатрешноста на нозете, кои се продолжетоци од крзното на градите и стомакот. Бојата на рисот, изгледот на крзното и големината на шепите варираат во зависност од неговиот климатски регион - во југозападните делови на Соединтетите Американски Држави крзното е со кратко влакно, темна боја, а шепите се потесни; како рисот се движи кон поладната, северна клима, крзното постепено станува погусто (за да го штити од студот), бојата е посветла (заради камуфлирање), а неговите шепи се зголемуваат и стануваат сè пошироки (за полесно движење по снег). Шепите се зголемуваат до тој степен што може да станат поголеми од човечка рака или стапало.
Рисот има неверојатно добар слух и 28 заби, кои ги забива длабоко во жртвата. Забите му се од голема помош, бидејќи тој не е најуспешниот ловец и ги губи повеќето од своите жртви поради разни други причини.
Најмалиот рис е бобкет рисот и канадскиот рис, додека најголем е евроазискиот рис. Сепак, постојат значителни разлики во рамките на еден вид.
Евроазиски рис
Евроазискиот рис (Lynx, lynx) е најголемиот вид рис. Се среќава во европските и сибирските шуми. Додека неговиот статус на загрозеност е класифициран како помалку засегнат, популацијата на евроазискиот рис е намалена или истребена од Западна Европа, каде денес повторно е реинтродуциран.
Канадски рис
Канадскиот рис (Lynx canadensis) е северноамериканска мачка. Се движи по шуми и предели на тундра преку Канада кон Алјаска, како и во некои делови на Северна Америка. Во 2010 година, по 11 години залагање, повторно беше успешно донесен во Колорадо, каде изумрел за време на 70те години. Во 2000 година, Американската служба за рибарство и дивина го назначи канадскиот рис за загрозен вид во континенталниот дел на Америка.
Канадскиот рис е одличен пливач и лесно се движи по стрмнини. Тој гради прости засолништа под паднати дрва или гребени. Канадскиот рис има густо крзно и широки шепи и многу подобро се снаоѓа во длабок снег од бобкет рисот. Исхраната на канадскиот рис речиси исклучиво зависи од планинските зајци и бројот на нивната застапеност. Тие, исто така, ловат и средноголеми цицачи и птици, доколку бројот на зајци се намали.
Ибериски рис
Иберискиот рис (Lynx pardinus) е критично загрозен вид кој потекнува од Пиринејскиот Полуостров во Јужна Европа. Тој е најзагрозениот вид од семејството на мачки во светот. Според групата за заштита “SOS Lynx”, доколку овој вид изумре, тоа ќе биде прво истребување на вид од семејството на мачките од времето на смилодонот, пред 10.000 години. Порано овој вид бил класифициран како подвид на евроазискиот рис (Lynx, lynx), но сега се смета за посебен вид. Двата вида се појавиле заедно во Централна Европа во епохата плеистоцен, а се одделиле по однос на изборот на живеалиште. Се смета дека иберискиот рис еволуирал од рисот Lynx issiodorensis.
Бобкет рис
Бобкет рисот (Lynx rufus) е северноамериканска дива мачка. Со дванаесет признаени подвидови, бобкет рисот се среќава низ Јужна Канада, континенталниот дел на САД и Северно Мексико. Бобкет рисот е прилагодлив грабливец кој ги населува листопадните, четинарските и мешаните шумски предели, но за разлика од другите видови рис, бобкет рисот не зависи само од густите шуми, се движи по мочуришта и пустински предели, како и по планински и земјоделски области; крзното со точки му служи за камуфлирање. Популацијата на бобкет рисот најмногу зависи од неговиот плен.
Бобкет рисот наликува на другите видови од родот рис, но по просек е најмал од сите четири видови. Крзното му варира, но главно има жолто-кафеава до сивкасто-кафеава боја со црни линии на телото и темни траги на предните нозе и опашот. Ушите му се зашилени со кратки црни перчиња на врвовите. Усните, брадата и долните делови од телото се главно сивкасто-бели. Бобкет рисот во пустинските предели на југозападот има најсветло крзно, додека оние кои живеат на северните шумски предели се најтемни.
Однесување
Рисот е солитарно животно, иако мали групи рисови понекогаш може да патуваат и ловат заедно. Периодот на парење се случува во доцна зима, а раѓаат две до четири младенчиња еднаш годишно. Бременоста трае околу 70 дена. Младенчињата остануваат со мајката и следната зима, околу десет месеци, пред да продолжат да живеат сами како возрасни. Рисот го гради своето засолниште во дупки или под карпи. Се храни со разновидни животни, од: белоопашест елен, ирвас, срна, обичен елен и дива коза, до помал и повообичаен плен, како: планински зајци, риби, лисици, овци, верверички, глувци, мисирки и други птици и кози. Исто така, рисот се храни со тетреби, полвови и еребици.
Распространетост и живеалиште
Рисот ги населува шумите со висока надморска височина со густи грмушки, трски и висока трева. Иако мачките ловат на земја, можат да се качуваат по дрва и брзо да пливаат, а и да ловат риби.
Европа и Азија
Евроазискиот рис е распространет од Централна и Северна Европа до далечниот исток. Од почетокот на 20 век, се сметало дека евроазискиот рис е изумрен во дивините на Словенија и Хрватска. Проект на повторно населување на рисот, кој започнал во 1973 година, успешно го донесе рисот во словенските Алпи и областите Горски Котар и Велебит во Хрватска, вклучувајќи ги и Плитвичките Езера и националниот парк „Рисњак“. Во двете земји рисот се смета за загрозен вид и е заштитен со закон.
Неколку проекти за повторно населување на рисот започнати во 70те години, биле успешно спроведени во многу области во Швајцарија. Уште од 90те години се правеле напори за повторно населување на Евроазискиот рис во Германија, а од 2000 година може да се сретне мала популација на планините Харц, близу Бад Лаутерберг.
Рисот се среќава во Беловешката шума во Североисточна Полска, во Естонија и во северните и западните делови на Кина, осоебно во Тибетската висорамнина. Во Романија, бројот на единки надминува 2000, најголемата популација во Европа надовр од Русија, иако повеќето стручњаци сметаат дека официјалниот број на популацијата на рисот е преценет.
Рисот почесто се сретнува во Северна Европа, особено во Шведска, Естонија, Финска и северните делови на Русија. Популацијата во Шведска е проценета на 1200 - 1500 единки низ целата држава, но најмногу во центарот на Шведска и на планинскиот венец. Популацијата на рисот во Финска изнесувала 1900 - 2100 единки во 2008 година, а по 1992та, бројот секоја година се зголемува. Според направена пресметка, популацијата на рисот во Финска е моментално поголема од било кога. Рисот во Британија бил истребен во 17 век, но се јавува потреба од повторно населување на рисот, за да се одржи бројот на елени.
Критично загрозениот ибериски рис живее во Јужна Шпанија и некогаш во Источна Португалија. Постои центар за размножување на рисот, надвор од градот Силвеш во регионот Алгарве, Јужна Португалија.
Северна Америка
Постојат два вида на рис во Северна Америка - канадскиот рис и бобкет рисот, и двата ги населуваат умерените зони. Додека бобкет рисот се среќава во Јужна Канада, континенталните делови на САД и Северно Мексико, канадскиот рис најчесто се среќава во четинарските шуми на Канада и Алјаска.
Правен статус
Ловењето на рис е нелегално во многу земји. Иберискиот рис е пред истребување и неговото ловење е забрането со закон уште од 70те години во Шпанија и Португалија.
Национален симбол
Балканскиот рис се смета за национален симбол во Македонија и се појавува на македонската петденарка и дресовите на македонската фудбалска репрезентација.
Во астрономијата
Ова животно е претставено и во соѕвездието Рис, како едно од 88-те современи соѕвездија на небото.
Пантенол
Пантенол е алкохолен аналог на пантотенската киселина (витамин B5), и со тоа е провитамин на витаминот B5. Во организмите брзо се оксидира до пантотенат. Пантенолот е високо вискозна безбојна течност на собна температура, но солите на пантотенската киселина (на пример натриум пантотенат) се прашоци (обично бели).
Формулата на пантенолот е: HO-CH2-C(CH3)2-CH(OH)-CONH-CH2CH2CH2-OH.
Градови во Индонезија
Ова е список на градови во Индонезија, подредени по поголеми острови или региони. Податоците за населението се однесуваат на пописот од 2005 г.
NGC 4861
NGC 4861 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4861 се споменува и како IC 3961, UGC 8098, MCG 6-29-3, MK 59, 1ZW 49, Arp 266, VV 797, KCPG 362A, CGCG 189-5, KUG 1256+351.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4861 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 15,4 m/лм2. NGC 4861 има привидни димензии од 4,2' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 59 м 1,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 51' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 4861 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44536. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2534. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 110.
Пливање на Летните олимписки игри 2004 – 100 м делфин во женска конкуренција
Пливање на Летните олимписки игри 2004 година - 100 м делфин во женска конкуренција — дисциплина која се одржала во Атинскиот олимписки воден центар кој е во составот на Атинскиот олимписки спортски комплекс, во Атина, Грција. Натпреварот се одржал на 14 и 15 август. На натпреварот учествувале вкупно 38 натпреварувачи од 30 земји.
Фудбал на Летните олимписки игри 1980
Фудбалот на Летните олимписки игри 1980 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Москва, СССР. На турнирот учествувале вкупно 16 репрезентации.
Вилхелм I (Виртемберг)
Вилхелм I (германски: Friedrich Wilhelm Karl; 27 септември 1781 година – 25 јуни 1864 година) — крал на Виртемберг од 30 октомври 1816 година до неговата смрт.
Фудбал на Летните олимписки игри 1980
Првото место го освоила репрезентацијата на Чехословачка, второто Источна Германија, додека третото СССР.
Вилхелм I (Виртемберг)
По пристапувањето на Вилхелм, Кралството Виртемберг претрпело неуспех на културите и глад во „Годината без лето“, во 1816 година. Откако ја презел функцијата, тој иницирал широки реформи, што резултирале со одобрување на сталежите на Виртемберг на устав на 25 септември 1819 година. Во неговото 48-годишно владеење, кралството се сменило од она што било создадено од различни деноминациски кнежевства и хетерогена земјоделска земја, во уставна држава со заеднички идентитет и добро организирано управување.
Панцероти
Панцероти, е вкусен производ кој потекнува од централна и јужна италијанска кујна, кој наликува на мало калцоне, и по формата и по тестото што се користи за неговата подготовка. Терминот обично се однесува на пржени производи, а не на печиво печено во рерна, иако калцони и панцероти често се мешаат еден со друг.
Вилхелм I (Виртемберг)
Покрај неговата успешна внатрешна политика, тој во текот на неговото владеење водел и амбиција фокусирана на германската и европската надворешна политика. Заедно со големите сили на Прусија и Австрија, тој ја замислил третата голема германска сила во форма на Баварија, Саксонија, Хановер и Виртемберг. Иако овој план никогаш не успеал, тој обезбедил конзистентна, кохерентна и насочена политика за време на неговото владеење.
Вилхелм бил единствениот германски монарх кој бил принуден да го признае Уставот на Франкфурт од 1848 година. По неуспехот на Мартовската револуција од 1848 година, тој водел ресторативна политика што му се спротивставувала на неговиот либерален имиџ од пред револуцијата. Починал во 1864 година во замокот Розенштајн во Бад Канштат и е погребан во мавзолејот во Виртемберг.
Панцероти
Етимологија
Именката панцерото доаѓа од деминутив на панца, регионална варијација на италијанската панциа, што се однесува на карактеристичното отекување на пецивото кое наликува на надуеност на стомакот.
Азија (римска провинција)
Азија (латински: Asia), позната како и Азијана (латински: Asiana) била римска провинција сместена на подрачјето на Мала Азија. Од времето на Октавијан Август таа била сенатска покраина на чело со проконзул и тој режим останал сè до 211 година.
Панцероти
Етимологија
Иако етимолошки поврзан, зборот пансоти се однесува на сосема поинакво јадење од панцероти, означувајќи еден вид равиоли што е типично за Џенова.
Азија (римска провинција)
Престанала да постои како покраина со Диоклецијановите реформи во 3 век, кога нејзината територија била поделена на други помали покраини.
Панцероти
Етимологија
Панцеротите се исто така популарни во Соединетите Држави и Канада, каде што често се нарекуваат панзероти или панзароти како еднина именка.
Италија
Панцеротите потекнуваат од Јужна Италија и Средна Италија, особено во апулиската кујна. Тие се во основа мали верзии на калцони, но обично се пржени, наместо во рерна, поради што се познати и како калцони фрити или пица фрити во Италија, најчесто во Кампанија. Во некои делови на Апулија, како што се Молфета и Мола ди Бари, панцеротите, исто така, се нарекуваат Фрители, додека во Бриндизи се познати како фрит.
Најчести полнења за овој производ се доматите и моцарелата. Излупените цели домати се цедат и се сушат за да се користат како фил, бидејќи со користење на несушени домати тестото ќе се скине поради влагата. Други филови се кромидот запржен во маслиново масло и зачинет со солени аншоа и каперси, или мортадела и проволон сирење.
Северна Америка
Панцеротите се конзумираат и во Северна Америка, каде што биле увезени од Јужноиталијански имигранти во времето на Италијанската дијаспора.
Што се однесува до нивната форма, тие можат да бидат во различни големини. Тие се составени од тесто исполнет со различни количини на топено сирење моцарела, сос од домати и разумен број филови, кои потоа се превиткуваат и се пржат длабоко.
Канада
Од средината на 1960-тите години, панцеротите станале популарна брза храна во Канада. Комерцијализираните замрзнати верзии се нарекуваат Пица Покетс или Пица Попс.
Ван (езеро)
Езерото Ван (Van Gölü, Курдски јазик: Behra Wanê, Ерменски јазик: Վանա լիճ) е најголемо езеро во Турција. Се наоѓа на крајниот исток на земјата. Тоа е солено езеро од вулканско потекло, кое нема острови, а водата ја прима од бројните притоки од околните планини. Површината на ова езеро изнесува 3,755 км² и се наоѓа на надморска височина од 1,719 метри. На источниот брег на ова езеро се наоѓа градот Ван, главен град на истоимената турска покраина.
Езерото се формирало во плеистоценот кога лавата од вулканот Немрут го блокирала приливот на вода од исток. Неактивни вулкани денес можат да се сретнат источно и северно од езерото.
Водите на езерото Ван се богати со сол,
Водите на езерото Ван се богати со сол, како на пример натриум карбонатот кој се користи како детергент. Во близина на езерото има овоштарници и житни полиња.
Свадбена супа
Свадбена супа е италијанска супа која се состои од зелен зеленчук и месо. Популарна е во Соединетите Држави, каде што е главен производ во многу Италијански ресторани.
Потекло
Терминот свадбена супа доаѓа од погрешен превод на фразата на италијанскиот јазик minestra maritata, што е референца за вкусот произведен од комбинацијата на зеленчук и месо. Рецептот за минестра маритата го подготвуваат и семејствата од Лацио и Кампанија. Некој облик на минестра маритата бил долго популарен во Толедо, Шпанија, пред тестенините да станат прифатлива стока за повеќето Шпанци.
Состојки
Свадбената супа се состои од зелен зеленчук и месо во бистра супа на база на пилешко. Свадбената супа понекогаш содржи тестенини, леќа, моркови или рендан пармезан.
Хуманистички науки
Хуманистичките науки е поим кој ги означува науките како и гранките на знаењето кои ги испитуваат луѓето, нивната култура и самоизразување. За разлика од физичките и биолошките науки, а понекогаш и од општествените, хуманистичките науки опфаќаат изичување на јазик, книжевност, уметност, историја и филозофија.
Тарбек
Тарбек (Tarbek) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Хохкениг
Хохкeниг (Hochkönig) – највисоката планина во Берхтесгаденските Алпи во австриската провинција Салцбург, како и планинскиот венец како целина. Берхтесгаденските Алпи се дел од Северните Варовнички Алпи.
Местоположба
Хохкениг е расположен западно од градот Бишофсхофен во австриската провинција Салцбург, на 42 км јужно од самиот град Салцбург. Хохкениг е одделен од останатиот дел на Берхтесгаденските Алпи со планинскиот превој Торшарте (Torscharte) чија надморска височина изнесува 2.246 метри. Самиот врв се наоѓа на јужниот крај на големо варовничко плато, покриено со ледник, познат како Ибергосене Алм (Übergossene Alm). Овој ледник се намалува со брзина од 6,2% годишно така што ќе исчезне во блиска иднина.
Геологија
Во највисоките делови на Хохкениг преовладува тврдиот тенкослоен варовник.
Освојување на врвот
Месните ловци доста одамна се искачуваат на Хохкениг. Првото „туристичко“ искачување на врвот било на 5 септември 1826 година од професорот по теологија Петар Карл Турвизер по вообичаената денешна маршрута преку Охсенкар и Артурхаус. При искачувањето професорот бил придружуван од своите соработници Ернест фон Јоанели и Фон Сакс, како и десет носачи. Ернест Јоанели е првиот кој извршил точно мерење на надморската височина на врвот. Пократко но поопасно и подобра физичка подготвеност е трасата преку Биркархаус. Патеката преку Когел е најдолгата траса за скијање во Источните Алпи.
На Хохкениг, на надморска височина од 2 941 м, се наоѓа планинарски дом на австрискиот туристички клуб. Тоа место исто така се користи како почетна точка за параглајдерство и змејарство.
1207 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1207 година се протега во 1429 и 1430, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1489 и 1490 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 664 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1884 и 1883 исламска година пред хиџра.
Откритија
1207 av. J.-C.
Балустер
Балустер (фр. balustre, од итал. balaustro од balaustra, "калинкин цвет", од лат. balaustium, од грч. balaustion) е калапено столпче, квадратно или кружно по облик, направено од камен, дрво или метал, кое го носи ѕидниот покрив на еден парапет или гелендерот на едно скалиште. Елементот секогаш се јавува збирно под името „балустрада“. Најраните примери за овој елемент ги гледаме во барелјефите на кои се претставени асирски дворци, каде биле користени како прозорски балустради и имале Јонски капители. Според наоѓањата, овој елемет бил непознат за Старите Грци и римјаните (Wittkower 1974), но примери од доцниот XV век наоѓаме на дворци во Венеција и Верона. Овие балустради од кватрочентото веројатно следеле сѐ уште нераспознаени готски претходници, и истите сочинуваат балустради и колонети како алтернатива на минијатурно аркадирање. Рудолф Витковер се воздржал од прогласување на изумителот на балустерот, но вели дека Џулијано да Сангало го употребувал доследно прилично рано, како на терасата на Медичиевата вила во Поџо а Кајано (~ 1480), а употребувал балустради дури и во реконструкции на антички градби. Витковер смета дека употребата на овој елемент прешла од Сангало во рацете на Браманте (на неговото Темпјето, 1502) и Микеланџело, иако балустрадата не почнала да се користи нашироко пред XVI век. Витковер разликува два типа на балустри: еден симетричен во профил со два вазолики облика едниот превртен врз другиот исправен, одделени со перничест тор или конкавен прстен, додека другиот тип се состои од едноставен облик на вазна, кој, според Витковер, прв го смислил Микеланџело.
Алфредо Краус
Алфредо Краус (шпански: Alfredo Kraus) (Лас Палмас, -  ) е шпански тенор, еден од најголемите лирски тенори на сите времиња. Неговиот исклучително благороден глас, совршената техника, стилот, шармот и страственоста во интерпретацијата на улогите, како и исклучителниот интелект, култура и наобразованост, го вбројуваат во најмаркантните појави на оперската сцена на минатиот век. Ќе остане запаметен по леснотијата во пеењето во високиот регистар, неверојатниот метал и звучноста на гласот, кои ќе му овозможат да стане ненадминат изведувач на екстремно тешките партии на Артуро во „Пуританци“, Ернесто во „Дон Пасквале“, Едгардо во „Лучија ди Ламермур“, Војводата од Мантова од „Риголето“ и Вертер од истоимената опера.
Вилхелм II (Виртемберг)
Вилхелм II (германски: Wilhelm II; 25 февруари 1848 - 2 октомври 1921) — последниот крал на Виртемберг. Тој владеел од 6 октомври 1891 година до распуштањето на кралството на 30 ноември 1918 година. Тој исто така бил последниот германски владетел кој абдицирал во пресрет на Ноемвриската револуција од 1918.
NGC 7176
NGC 7176 — елиптична галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7176 се споменува и како ESO 466-41, MCG -5-52-11, UGCA 423, VV 698, HCG 90B.
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7176 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11 m/лм2. NGC 7176 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 2 м 8,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -31° 59' 26"".
Други поделби
Проучување на NGC 7176 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67883. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 383; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7489. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 15.
Менхгут
Менхгут (Mönchgut) — полуостров со површина од 29,44 км2 и околу 6.600 жители во југоисточниот дел на островот Риген, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа помеѓу Грајфсвалдскиот Залив и остатокот на Балтичкото Море. На Менхгут се наоѓаат местата Герен и Тисов; од 2018 година Тисов се наоѓа во новосоздадената истоимена општина. Исто така е дел од биосферниот резерват Југоисток-Риген.
Името буквално може да се преведе како „посед на монаси“. Во 1252 година, Јаромар II ја продал областа на цистерцијанските монаси од Опатијата Елдена, кој бил создаден од еден од неговите претходници, Јаромар I во 1199 година и во тоа време припаѓал на данското Кнежевство Риген. За да ги одвои поседите на монасите од остатокот на островот бил ископан канал помеѓу Бабе и Зелин. Денес е изградена голема дрвена порта на мостот над каналот што го обележува влезот на полуостровот Менхгут.
Во минатото жителите на областа се занимавале главно со рибарство и поморство, денес областа главно е насочена кон туризмот. Голема знаменитост е локалниот историски музеј во Герен, отворен музеј сместен на историски населби. Тука се прикажани локални облеки, по кои Менхгут е особено познат.
Менхгут исто така служи како завршно одредиште на теснолинејката Разендер Роланд.
Никола Симиќ
Никола Симиќ (Никола Симић — ) бил српски глумец, најпознат по неговата улога како Мита Пантиќ во неколку филмови, особено во југословенскиот филм „Tesna koža“ („Тесна кожа“). Тој учествувал во повеќе од 160 филмови почнувајќи од 1957 година.
Бизмарков Архипелаг
Бизмарков Архипелаг (Bismarck Archipelago) — островска група североисточно од Нова Гвинеја, во западниот дел на Тихиот Океан. Управно влегува во состав на Островскиот Регион на Папуа Нова Гвинеја. Зафаќа површина од околу.
Историја
Првите жители на архипелагот се доселиле некаде пред 33.000 години од Нова Гвинеја, или со пловила преку Бизмарковото Море или преку привремен копнен мост создаден со подигање на Земјината кора. Подоцна се доселиле и други, како народот Лапита.
Првиот европееецa што ги посетил овие острови бил холандскиот истражувач Вилем Схаутен во 1616 г. Островите останале ненаселени од Европејци сè до нивното припојување како дел од протекторатот Германска Нова Гвинеја во 1884 г. Областа е наречена во чест на германскиот канцеларот Ото фон Бизмарк.
На 13 март 1888 г. на островот Ритер избувнал вулкан и предизвикал мегацунами. Речиси целата вулканска планина паднала во океанот и од неа останало само мало кратерско езеро.