cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Македонска граматика
Синтакса
Сликовито да се презентира составувањето на врзаниот текст, а почнувајќи од најмалите единици е следниот пример:
Така, од примерот може површно да се види со што и како се занимава синтаксата. Значи самата синтакса почнува со зборовите, иако со нив повеќе се занимава морфологијата (бран), потоа со комбинирање на повеќе зборови се добиваат зборовните групи (голем бран). Со комбинирање на повеќе зборовни групи се добиваат прости реченици (На крајбрежјето на Охридското...) кои пак доведуваат до создавање на сложени реченици (Гледајќи и фотографирајќи од...). Како крајна цел е создавање на врзан текст со кој се искажуваат поголеми и посложени дејства или настани (Едно утро...).
Значи, опширно основните синтаксички единици се:
Фразеологија
Зборовните групи кои во јазикот се користат како една целина се нарекуваат фразеологизми, кои имаат посебни лингвистички одлики и вредности. Во реченицата зборовите можат да се поврзуваат, да се здружуваат во целости од различен вид. Така на пример, зборот орев може да оди со повеќе придавки како на пример „голем орев“ или „мал орев“, со глаголи како на пример „јаде орев, купува ореви“ и слично. Ова доведува до општите принципи на фразеологијата каде зборовите во реченицата можат слободно да се здружуваат односно да се наоѓаат во слободна врска. При ваква врска секој од зборовите си го задржува своето посебно значење, така што значењето на составот е еднакво на збирот на значењата на зборовите што влегуваат во тој состав.
Во македонскиот јазик зборовните состави можат да се наоѓаат и во неслободна врска, односно постојана врска. Така на пример, зборот орев во реченицата „Ова е тврд орев, не се крши со заби“ и зборот орев во реченицата „Ќе бидеме тврд орев за нашиот утрешен противник“ нема исто значење. Во составите на овој вид ослабнува одделното значење на зборовите и се формира едно ново значење кое не е збир на значењата на составните елементи.
Дијалектологија
Дијалектологија е посебна развиена гранка на македонистиката која се занимава со проучување, истражување, документирање и зачувување на македонските дијалекти. Како стабилна научна дисциплина во македонистиката, дијалектологијата се развила после кодификацијата на македонскиот јазик, но нејзиното присуство се забележува и пред 1940-те години. Дијалектологијата на македонскиот јазик е постара дисциплина и датира уште од првите научни трудови кои се занимавале со македонскиот јазик или од втората половина на 19 век. Како позначајни македонски дијалектолози се забележуваат Ватрослав Јагиќ, Ватрослав Облак, Виктор Иванович Григориевич, Мјечислав Малецки, Зузана Тополињска, Божидар Видоески и други.
Ономастика
Ономастика по дефиниција е наука која ги проучува сопствените имиња. Самиот збор ономастика потекнува од грчкиот глагол „ономаѕо“ што во превод значи „именувам“. Ономастиката е релативно нова лингвистичка дисциплина. Во Македонија и македонистиката почнала да се развива и да бележи конкретни резултати во 19 век. Самата научна дисциплина долго време се сметала за дел од останати науки како на пример географија, историја, етнографија и слично.
NGC 6985/1
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6985/1 се споменува и како MCG -2-53-1, VV 546, IRAS 20422-1117.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6985/1 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 6985/1 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 45 м 3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -11° 6' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 6985/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65306. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 299; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5760. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 791.
Пиреј (роман)
Пиреј — роман на македонскиот писател  Петре М. Андреевски, првобитно издаден во 1980 година. За кратко време, тој станал еден од најчитаните македонски романи во поновата македонска книжевност и ужива статус на култен македонски роман.
Посвета и наслов
Романот ја носи следнава посвета:
Притоа, на почетокот на романот, авторот го дава следново објаснение за насловот:
Најпосле, на крајот од романот, авторот објаснува дека за да обезбеди поубедлива документарност во толкувањето на личните и општите судбини за време на Балканските војни и Првата светска војна, тој разговарал со десетина преживеани учесници во војните, а исто така се потпирал и врз „Воениот дневник“ на учителот Милорад Марковиќ.
Содржина
Дејствието во романот го покрива периодот на Балканските војни, Првата светска војна и повоениот период, ги следи главните политички случувањата на Балканот кон крајот на владеењето на Отоманското Царство, како и нивното влијание врз едно македонско село и врз брачниот пар Јон и Велика. Во романот се прикажани бедата, војната, неукоста, болестите, гладот и студот. Оваа книга го опишува животот во Македонија во тоа време. Ништо на светот не може да го одземе мајчинското од мајка и ништо не може да боли повеќе од загубата на чедото. Главниот лик Велика едно по едно ги губи своите пет деца, а нема никаква моќ да направи нешто за да го запре тоа.
Романот започнува со сцената на закопот на старицата Велика Мегленоска. Пред да умре, таа оставила завет дека не сака да ја закопаат со нејзиниот маж Јон. Нејзиниот син Роден Мегленоски прашува за причините за таа одлука и тогаш стрико му Дуко Вендија почнува да раскажува за животот на Јон и Велика при што наизменично се прикажани приказните на двајцата.
Во детството, татко му на Јон, Коте, заминува на печалба, а мајка му се разболува од некоја чудна болест. По некое време, Коте се враќа дома за да ја види сопруга си. Се збогуваат со неа, и тогаш тој го праќа Јон и брат му Мирче да живеат во блискиот манастир. Во манастирот доаѓаат тројца комити и го убиваат отецот Висарион. Тогаш Јон им се придружува на комитите. Еден ден, додека Велика работи на нивата со пченка, Јон ја набљудува, заветувајќи се дека таа ќе му стане жена. Подоцна, при една нивна средба, Јон и Велика си даваат збор дека ќе се земат, наспроти сонот на Велика дека ќе се омажи за војник. Набргу, тие прават свадба, а потоа Велика почнува да раѓа при што постојано се измачува со болестите на децата и со напорната домашна работа. За тоа време, Јон е повремено комита во четата на локалниот војвода, а повремено ги извршува земјоделските работи, заедно со жена си, борејќи се за опстанок. На почетокот, ним им помага брат му Мирче, но откако се жени, тој заминува на печалба во САД. Тогаш започнува Првата светска војна и војводата ја распушта четата.
Во селото пристигнува српската војска која ги мобилизира мажите и Јон завршува на фронтот како српски војник. Тогаш, Велика се присетува на една случка пред војната, кога таа и Јон набљудувале како на небото се борат штрковите и орлите, а таа претчувствувала дека надоаѓа голема војна. И додека Јон учествува во тешките борби меѓу српската и бугарската војска, неговото најголемо дете, Ангеле, погинува во игра, кога со другарите фрла куршуми во огнот. Првата зима по започнувањето на војната е многу остра и во селото владеат глад, вошки и болести. Роса, ќерката на Јон и Велика, се разболува и умира, а Велика самата ја закопува.
На фронтот, Јон копнее да го посети семејството, а за да добие отсуство мора да зароби непријателски војник. Ноќта, тој заробува бугарски војник, кој всушност е неговиот брат Мирче. Иако поминува зимата, во селото сè уште владеат гладот и болестите и многу луѓе умираат, а некои од селаните гинат на фронтот. Во селото се сместуваат германските и бугарските војници и селаните се ангажирани на принудна работа. Тогаш се разболува уште едно од децата на Велика, синот Здравко, кој набргу умира. Мирче му раскажува на Јон дека тој и другите печалбари, кога слушнале за војната во Македонија, дале отказ од работата и заминал кон татковината; патем, од радост, ги фрлиле пасошите в море, но кога пристигнале во Варна биле уапсени и осудени на смртна казна како странски шпиони; сепак, во последен миг биле помилувани, но испратени на фронтот, како бугарски војници. Јон го носи Мирче во својата чета, но не добива отсуство, туку само е унапреден.
Јон учествува во тешките завршни борби во кои има многу загинати и ранети војници, но тој има среќа и останува неповреден. Набргу, војната завршува и Јон, одликуван со бројни ордени, се враќа дома, а кога Велика му кажува за смртта на децата, тој доживува шок и косата наеднаш му побелува. При едно патување во Битола, Велика и Уља дознаваат дека за време на војната Мирче бегал од една во друга војска, потоа служел во англиската армија и најпосле избегал во странство. Во селото доаѓа српската власт, која врши попис на луѓето и имотот при што им ги менува презимињата на луѓето, а Јон соработува со власта. Тој сстанува алкохоличар и се однесува грубо со Велика и без причина ја тепа во секоја прилика. Исто така, тој се однесува лошо и кон луѓето од селото. Еднаш, кога пијан заспива крја патот, некои луѓе жив го заѕидале во гроб. Велика повторно е бремена. Кога некој во жандармеријата фрла бомба, Јон е повикан таму и тој повторно се опива, иако веќе е сериозно болен. Пијан, тој заспива крај патот и замрзнува, но еден минувач го наоѓа и го носи дома. Додека тој лежи тешко болен во креветот, Велика го раѓа синот Роден, а во тој миг умира Јон.
Осмерец (веслање)
Осмерец, ознака 8+ — чамец за натпреварувачко веслање во мирни води, чиј екипаж се состои од осум веслачи (четворица десни и четворица леви) и кормилар. Кормиларот може да биде сместен во лежечка положба во носот веднаш зад веслачот на број 1 и да гледа во насока на пловење, или на спротивниот крај на чамецот во седечка положба свртен веслачот со број 8 чиј ритам го следат другите веслачи. Во двете позиции, кормиларот го управува чамецот преку рачка поврзан со кормилото со сајли. Кормилото (кај сите чамци) се наоѓа на крајот на пловилото на бродот до јаболката или на самиот врв. Должината на современ осмерец за елитно веслање обично е околу 17 до 20 m, а масата е 96 kg или повеќе. Се изработува од композитни материјали. Постарите чамци се градени од дрво и се значително потешки. Тие можат да бидат изградени во едно парче, или често во два нееднакви делови (што може да биде предност при транспорт).
Ознаката за осмерец е „8+“, каде што бројот 8 го означува вкупниот број на веслачи во чамецот, а плусот покажува дека во чамецот има кормилар како дополнителен член на екипажот. По правило, осмерецот секогаш има кормилар. Постои осмерец без кормилар, но е редок и се користи за егзибиции или тренинзи. Поради големината на чамецот, бројот на веслачи, масата и брзината што ја развива, кормиларот мора да биде присутен и е одговорен за безбедноста на неговиот и на другите чамци. Кормиларот може да има и други задачи како што се координирање на екипажот, контрола на темпото и позицијата во трката. Може да има и микрофон ако чамецот има вградени звучници, за да може посадата подобро да го слуша.
Имајќи ги предвид особините на секој поединечен веслач, можни се различни распореди на т.н. десни и леви веслачи. Вообичаен распоред од веслачот во позиција 8 до веслачот на позиција 1 е наизменично десно, па лево. Така веслачите на парните броеви (2,4,6,8) имаат десни весла, а на непарните (1,3,5,7) леви. Меѓутоа, можни се и различни варијанти. За да се сменат споменатите распореди во чамецот, потребно е да се отстрани постоечката испакнатост (на која има око низ кое минува веслото), а на спротивната страна да се постави друго. Со оглед на непрактичноста на честите промени, најчесто во елитното веслање се прибегнува екипажот да има свој чамец што не го користат други, па го прилагодува на своите потреби и кога таквите нијанси можат да влијаат на резултатот на трката.
На Олимписките игри се натпреваруваат екипи на машки (М8+) и женски (Ж8+) осмерци. Натпреварот на осмерци често се нарекува кралска трка или кралска дисциплина. Ова се најбрзите чамци на веслачките натпревари.
Саси
Саси или Саксонци — германско племе чија татковина се наоѓала на територијата на денешна северна Германија. Помеѓу III и V век под притисок на Франките тие се селат кон западна Европа, а век подоцна заедно со Англите и Јитите се селат на Британскиот Остров, така сочинувајќи ги Англичаните. Англиските грофовии Есекс и Сасекс се именувани по нив.
Сасите се доселиле во североисточна Македонија во XIII век и се занимавале со рударство. Со време се претопиле со Македонците, но оставиле низа топоними.
Потекло на поимот
Најприфатена претпоставка е дека името на Сасите потекнува од зборот сакс (анг. seax), вид на нож по кој тие биле познати. Овој нож е од големо симболично значење за англиските грофовии Есекс и Мидлсекс. Неговото име, покрај во овие две покраини, се појавува и во Сасекс и Весекс.
Општествена структура
Нортамбрискиот теолог и историчар Беда Многупочитуваниот околу 730 г. запишал дека „континенталните Саксонци немаат крал, но имаат неколку елдормани (анг. elder man, старешница) кои за време на војна имаат голема власт, но се еднакви со останатите во мирно време.“
Религија
Сасите на почетокот биле пагани, но во седмиот век под влијание на Јутите се конвентирале во Христијани.
Сасите и Балканот
Сасите се познати по нивните развиени рударски вештини, така што во средината на XIII век благодарение на нив доаѓа до развој на рударството во средновековна Србија и Македонија. Таму ги нарекувале Саси, додека кај Дубровчаните се сретнуваат како Алемани, Алмани, Теотонци и Тедеши. Не се разјаснети околностите поради кои тие се населуваат на овие простори, но се претпоставува дека повикот на српскиот крал Стефан Урош I (1243-1276), како и монголската наезда од 1241 ги принудила на преселба. Бугарскиот цар Иван Шишман ги вика на македонската планина Осогово, каде што го отвораат рудникот Саса. Во нивна чест, таму денеска се наоѓа и селото Саса.
Печник
Печник (словенечки: Pečnik) — населба во Општина Идрија во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Орах
Орах (познат и како Сув Орах) — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
Географија и местоположба
Се наоѓа на јужните падините на планината Козјак, во центарот на Средоречкиот регион.
Орах од градот Куманово оддалечен околу 20 км северо источно, поред селото проаѓа магистралниот пат Куманово - Ќустендил. Надморска висина на селото е од 550 до 617 метри, атарот на селото Орах е деломично рамничарски и брдски со ридови кој иммаат и до преко 900 метри (Овчаров гроб 940 метри, Непци 838, Велја страна 811).
Селото граничи со атарите на селата; Облавце, Бељаковце, Канарево, Аљинце, Цвиланце и Димонце.
Историја
Првите пишани податоци за Орах се споменуваат во 1519 година за Турско време кога се село Орах спомнува како населба во состав на Нагоричка нахија со  39 домаќинства и то сите христијански, и ниедно муслиманско'. Во наследниот пописот на домаќинства извршен во 1573 година, биле регистрирани 79 домаќинства (сите христијански и едно муслиманско).
На крајот од XIX век селото Орах се спомнува како христијанска населба во Кумановска каза од 760 жители
Во време на Првата светска војна и бугарска окупација село Орах станало општина, со 615 жители. .
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Орах имало 113 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 80 жители, од кои 69 Македонци, 1 Албанец и 10 лица без податоци.
Родови
Орах е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
Суљевци (35 к.), Каменитица (30 к.), Рашанци (10 к.), Суводолци (23 к.) и Долномалци (25 к.) сите родови во селото се староседелски. Само населението многу одамна, направиле промена на положбата на селото, во еден од родовите се знае следното родословие: Коле (жив на 65 г. во 1971 година) Денко-Стевко-Стојан-Јован, кој дошол во денешното село од старото.
Верски објекти
Друг значаен споменик е селската црква „Св. Никола и Св. Ѓорѓи“ (вториот е заштитник на селото) од XV – XVII век.
Ликовна колонија Карпино
Ликовната колонија Карпино се организира секоја година во месец август во манастир Карпино. Првата колонија од овој вид била организирана во 2002 година, на 8 одржани колонии твореле уметници од Македонија, Србија, Бугарија, Хрватска и Романија.
Уметкичките дела, слики и скулптури, се прикажуваат секоа година на соодветна изложба во кумановски Центар за Култура Трајко Прокопиев.
Иселеништво
Постари иселеници имало во Горна Пчиња (во Србија). Шурдинци се иселиле во селото Барбарце. А Суљинци и Орашинци се иселиле во селото Злодовце.
Други постари иселеници има во Руѓинце (Анѓеловци), Макреш (Карталци), Долно Коњаре (Илија и Мара). Јурумлери кај Скопје (Петковски).
Од крајот на Втората светска војна иселеништво имало во поблиските градови во Македонија, како и во Србија, воглавно во Белград.
Тјалинг Копманс
Тјалинг Чарлс Копманс (Tjalling Charles Koopmans; — ) — холандско-американски математичар и економист и заеднички добитник со Леонид Канторович на Нобеловата награда за економија во 1975 година.
Животопис
Копманс е роден во 'с-Гравеланд, Холандија. Го започнал универзитетското образование на Утрехтскиот универзитет на седумнаесет години, насочувајќи се кон математика. Три години подоцна, во 1930 година, се префрлил на теоретска физика. Во 1933 година го запознал Јан Тинберген, првиот добитник на Нобеловата награда за економија во 1969 година, и се преселил во Амстердам да учи математичка економија кај него. Покрај математичката економија, Копанс ги проширил неговите истражувања во економетријата и статистиката. Во 1936 година докторирал на Лејденскиот универзитет. Насловот на неговиот труд бил „Линеарна регресиска анализа на економските временски низи“.
Копманс се преселил во САД во 1940 година. Работел за владина агенција во Вашингтон, каде објавувал трудови за транспортната економија насочени кон оптималната рута, а потоа се преселил во Чикаго каде се приклучил на истражувачката комисија за истражување во економијата Каулс поврзана со Чикашкиот универзитет. Во 1946 година станал натурализиран граѓанин на САД, а во 1948 година директор на комисијата Каулс. Поради непријатната средина на комисијата од економската катедра на Чикашкиот универзитет во 1950-тите години, Копманс го убедил семејството Каулс да се преселат на Јејл во 1955 година (каде била преименувана во фондација Каулс). Продолжил да објавува за економиката на оптималниот раст и анализа на активноста.
Раните дела на Копманс на теоријата Хартри-Фок се поврзувани со Копмансовата теорема, која е многу позната во квантната хемија. Копманс ја добил Нобеловата награда (заедно со Леонид Канторович) за неговите придонеси на полето на алокација на ресурсите, конкретно за Теоријата на оптимална корисност на ресурсите. Работата за која наградата била доделена се насочувала на анализа на активноста, студија на интеракциите помеѓу инпутите и аутпутите на производството и нивната врска со економската ефикасност и цените. На крај, важноста на статијата од Копманс (1942) за распределбата на серискиот коефициент на корелација била признаена од Џон фон Нојман, а подоцна влијаела на оптималните тестови за единечните корени од Џон Денис Сарган и Алок Баргава.
Список на државни водачи во 659 година
Ова е список на државни водачи во 59 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бистрица
'''Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бистрица''' може да се однесува на следниве две цркви во Македонија:
Џон Изнер
Џон Роберт Изнер (роден 26 април 1985 година) е американски професионален тенисер кој во моментот е рангиран на 8-то место во машка конкуренција од страна на Асоцијацијата на Тениски Професионалци (АТП). Се смета за еден од најдобрите опслужувачи на АТП светската турнеја, Изнер постигнал во својата кариера висок пласман во синглови како број 8 во јули 2018 година, врз основа на неговата прва Мастерс 1000 титула на Мајами Опен 2018 година и полуфинале на Вимблдон 2018. Тој моментално спаѓа меѓу третите најголеми асери во историјата на АТП, кои сервирале повеќе од 10.000 асови. на Вимболдон 2010 година, тој го одиграл најдолгиот професионални тениски натпревар во историјата, победувајќи го Николас Махут за вкупно 11 часа и 5 минути игра во текот на три дена.
Штутгарт (административен округ)
Штутгарт е еден од четирите административни региони (административни окрузи) на Баден-Виртемберг, Германија, кој е наоѓа во североистокот на сојузната покраина Баден-Виртемберг, во југозападниот дел на Германија. Тој понатаму е поделен на три региони Хајлброн-Франкен, Оствиртемберг, Штутгарт.
Гат во Израел
Гат во Израел бил кибуц во Македонија кој функционирал во Северно Негево од 1935 година. Тој бил центар на еврејски младинци од Македонија, припадници на организацијата „Хашомер Хацаир“, повеќето раководители (мадрихим) на кеновите од Битола и од Скопје. Тука биле воспитувани во духот за синтеза помеѓу ционизмот и социјализмот. По пристигнувањето во кибуцот поголемиот дел од нив настојувале да не се вратат во родните градови.
Мрзли Лог
Мрзли Лог (словенечки: Mrzli Log) — населба во Општина Идрија во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Кошарка на Летните олимписки игри 2020 (жени)
Женскиот турнир во кошарка на Летните олимписки игри 2020 во Токио, започнал на 26 јули, а завршил на 8 август 2021. Сите натпревари се одиграле во Саитама Супер Арената во Саитама, Јапонија.
Турнирот требало да се одржи во 2020 година, но бил одложен на 24 март истата годинa за 2021 од страна на организаторот заради пандемијата на КОВИД-19.
Формат
Дванаесетте екипи ќе бидат поделени во три групи од по четири екипи. Екипите се пласирани на првото и второто место во секоја група и двете најдобри третопласирани екипи ќе обезбедат место во четвртфиналето. Осумте екипи потоа ќе бидат поделени во група Д (најдобри 4 екипи) и група Е (преостанати 4 екипи). Четвртфиналните парови ќе бидат извлечени на 2 јули по крајот на групната фаза. После тоа, ќе се користи нокаут систем.
Ждреб
<section begin=Bracket /><section end=Bracket />
Девојка-ѕвер
Девојка-Ѕвер! — збирка раскази од рускиот писател Едвард Лимонов, објавена во 2007 година во издание на „Темплум“, како 58. книга во рамките на едицијата „Магма“. Изборот на расказите и преводот од руски јазик е дело на Павел Попов. Оваа книга е прв превод на творештвото на Лимонов на македонски јазик, а во неа се застапени раскази од три збирки на авторот: „Девојката ѕвер“, „Вообичаените инциденти“ и „Книга на водата“.
Технички одлики
Збирката е печатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 128 страници. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-189-06-7. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата „Точка“. На предната корица е наоѓа слика на Paul Cava, додека на задната корица е даден кус осврт врз книгата и попис на објавените книги во едицијата „Магма“.
Содржина
Збирката содржи 12 раскази, а покрај нив, на крајот од книгата е дадена биографија на авторот. Во збирката се застапени следниве раскази:
Шанен Доерти
Шанен Марија Доерти (Shannen Maria Doherty) (родена на ) — американска глумица. Таа се здобива со слава во улогата на Хедер Дјук во црната комедија Heathers во 1989. Како и да е, таа е најдобро позната по нејзината улога на Бренда Волш во телевизиската серија на Арон Спелинг, Беверли Хилс, 90210 и по улогата на Пру Халивел во серијата Волшебнички исто така серија од Арон Спелинг. Моментално, таа се појавува во третото продолжение на Беверли Хилс, 90210, 90210 повторно во улогата на Бренда Волш.
Рудолф Штајнер
Рудолф Штајнер (Rudolf Steiner; – ) — австриски филозоф, книжевен научник, просветен деец, уметник, драмски писател, и езотеричар. Некои од книжевните дела на Штајнер: Goulet, P: “Les Temps Modernes?”, L'Architecture D'Aujourd'hui, December 1982, pp. 8-17; Architect Rudolf Steiner at GreatBuildings.com; Rudolf Steiner International Architecture Database; Brennan, M: Rudolf Steiner ArtNet Magazine, 18 март 1998; Blunt, R: Waldorf Education: Theory and Practice — A Background to the Educational Thought of Rudolf Steiner. Master Thesis, Rhodes University, Grahamstown, 1995; Ogletree, EJ: Rudolf Steiner: Unknown Educator, Elementary School Journal, 74(6): 344-352, March 1974; Nilsen, A:A Comparison of Waldorf & Montessori Education, University of Michigan; Rinder, L: Rudolf Steiner's Blackboard Drawings: An Aesthetic Perspective and exhibition of Rudolf Steiner's Blackboard Drawings, at Berkeley Art Museum, 11 октомври 1997 – 4 јануари 1998; Aurélie Choné, “Rudolf Steiner's Mystery Plays: Literary Transcripts of an Esoteric Gnosis and/or Esoteric Attempt at Reconciliation between Art and Science?”, Aries, Volume 6, Number 1, 2006, pp. 27-58(32), Brill publishing; Christopher Schaefer, “Rudolf Steiner as a Social Thinker”, Re-vision Vol 15, 1992; and Antoine Faivre, Jacob Needleman, Karen Voss; Modern Esoteric Spirituality, Crossroad Publishing, 1992. Тој е основач на антропозофијата, валдорфското образование, биодинамичкото земјоделство, како и на антропозофската медицина.
Штајнерзастапувал една форма на етички индивидуализам, а својата епистемологија ја извлекол од погледот на свет на Гете: „Размислувањето… не е ништо помалку ни повеќе од орган за перцепција. Како што окото ги забележува боите, а увото звуците, така размислувањето ги забележува идеите.“
Животопис
Во 1891 година, Штајнер се стекнал со титулата доктор на филозофија на Универзитетот Росток, во Германија, со тезата заснована врз концептот на егото на Фихте, подоцна печатена во проширена форма како Вистина и знаење.
61. јужен напоредник
61. јужен напоредник ― напоредник што е 61 степен јужно одЗемјината екваторска рамнина. Ниту едно копно не лежи на напоредникот односно тој не поминува низ ништо друго освен Јужниот Океан.
На оваа географска широчина Сонцето е видливо 19 часа, 16 минути за време на декемвриската долгодневница и 5 часа и 32 минути за време на јунската краткодневница.
Места
Почнувајќи од главниот меридијан и упатувајќи се кон исток, 61° јужен напоредник поминува низ:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Океан ! scope="col" | Забелешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" rowspan="4" | Јужен Океан
Список на државни водачи во 1340 година
Ова е список на државни водачи во 340 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Капри (остров)
Капри — остров кој се наоѓа во Тиренското Море на Сорентскиот Полуостров, на јужната страна на Неаполскиот Залив во регионот Кампанија во Италија. Главниот град на островот е градот Капри. Островот претставувал туристичка атракција уште од времето на Римската Република.
Капри е дел од регионот на Кампанија, Неапол. Градот Капри е главна населба на островот. Островот има две пристаништа, Марина Пикола и Марина Гранде (главното пристаниште на островот). Посебната комуна на Анакапри се наоѓа високо на ридовите на запад.
Потекло на поимот
Етимологијата на името Капри е нејасна; тоа би можело да се проследи од Старите Грци (на старогрчки, κάπρος значи „дива свиња“), првите регистрирани колонисти кои го населиле островот. Но, исто така, може да произлегува и од латинското каприа (кози). Откриени се фосили од диви свињи, кои даваат кредибилитет на грчката етимологијата. Од друга страна, Римјаните го нарекле „Козји остров“. Конечно, постои и можност дека името произлегува од етрурски збор за „карпести“, иако било кое историско етрурско владеење на островот е оспорено.
Управа
Гласачите на островот избираат претставници за двете општини (комуни) на островот. Избраните претставници потоа избираат двајца градоначалници кои управуваат со нив.
Антички и римски времиња
Островот бил населен уште од раните времиња. Доказите за човечки населби биле откриени за време на римската ера. Според Светониј, кога биле откопани темелите за вилата на Октавијан Август, биле откриени џиновски коски и „оружје од камен“. Царот наредил тие да бидат прикажани во градината на неговата главна резиденција, Морката палата. Современите ископувања покажале дека човечкото присуство на островот може да биде датирано во неолитот и бронзеното време. Август го развил Капри; тој изградил храмови, вили, аквадукти и насадил градини за да може да ужива во неговиот приватен рај.
Во Енеида, Вергилиј наведува дека островот бил населен од грчкиот народ Телебои, кој дошле од Јонските Острови. Страбон вели дека „во античките времиња во Капри имаше два града, а подоцна се сведе на еден“. Такит забележал дека во Капри имало дванаесет царски вили.
Наследникот на Август, Тибериј изградил серија вили во Капри, од кои најпозната е Вила Јовис, една од најдобро сочуваните римски вили во Италија. Во 27 н.е., Тибериј постојано се преселил во Капри, управувајќи го царството од таму до неговата смрт во 37 н.е.
Во 182 година, царот Комод ја прогонил својата сестра Лукила во Капри. Таа била убиена кратко време потоа.
Среден и современ век
По распаѓањето на Западното Римско Царство, Капри бил под власт на Неапол и претрпел разни напади и разорувања од пиратите. Во 866 година, царот Луј II му го дал островот на Амалфи. Во 987 година, папата Јован XV ја основал првата епископија во Капри. Капри продолжил да биде епархија до 1818 година, кога островот станал дел од архиепископија во Соренто.
Во 1496 година, Фредерик IV од Неапол воспоставил правен и административен паритет меѓу населбите Капри и Анакапри. Пиратските напади го достигнале својот врв за време на владеењето на Карло V: познатите турски адмирали Хајредин Барбароса и Тургут Рејс го освоиле островот за Отоманското Царство, во 1535 и 1553 година.
Првиот регистриран турист кој го посетил островот бил францускиот антиквитетски дилер Жан-Жак Бушард во 17 век. Неговиот дневник, откриен во 1850 година, е важен извор на информации за Капри.
1800-те - денес
Француските војници на чело со Наполеон го окупирале Капри во јануари 1806 година. Британците ги поразиле Французите во следниот месец, по што Капри бил претворен во моќна поморска база („втор Гибралтар“), но програмата за градење предизвикала голема штета на археолошките наоѓалишта. Французите го освоиле Капри во 1808 година и останале таму до 1815, кога Капри бил вратен во владејачката династија Бурбонци во Неапол.
Пред Првата светска војна островот бил исклучително популарен кај богатите хомосексуалци. Џон Елингем Брукс и Вилијам Сомерсет Мом ја имале вилата на островот.
Се верува дека Норман Даглас, Фридрих Алфред Круп, Емил фон Беринг, Курцио Малапарте, Аксел Мунте и Максим Горки, поседувале вила на островот. Шведската кралица Викторија често престојувала на островот, бидејќи Аксел Мунте бил нејзиниот лекар. Роуз О'Нил, американскиот илустратор и творец на Кјупи, ја поседувал Вила Нарцис, претходно во сопственост на познатиот сликар Чарлс Колман.
Во 1908, Ленин бил поканет од страна на Максим Горки, руски автор, во неговата куќа во близина на Џиардини Аугусто. Во 1970 година, споменик од Џакомо Манзу била подигната за време на стогодишнина прослава во мавзолеј на чест.
Денес, Капри стана повеќе од туристичкиот и е посетена од страна на туристите во текот на летните месеци јули и август.
Културни наводи
Во текот на изминатиот половина на 19 век, Капри стана популарно одморалиште на Европската уметници, писатели и други познати личности. Книгата што предизвика 19 век фасцинација со Капри во Франција, Германија, и Англија Entdeckung дер blauen Grotte auf der Insel Capri (Откривањето на сината пештера) од страна на германскиот сликар и писател Август Копиш, во која тој опишува својот 1826 година од престојот на островот и неговите (ре)откривањето на Сина пештера. Џон Сингер Сарџент и Френк Хајд се меѓу истакнатите уметници кои престојувал на островот околу доцна 1870 години. Сарџент е позната по својата серија на портрети во кој локалните модел Розина Фарера. Англискиот уметник и авантурист, Џон Шортриџ, стекнато на Марина Пикола во 1880 години, (подоцна 2. тоа е запишано дека единственото споменување на него во една неодамнешна книга, макар и делумно точни податоци, се случува и во Јаков Пари е Капри: Островот на Задоволство (Лондон: Хамиш Хамилтон, 1986, стр.
Како и да биде рај за писатели и уметници, Капри служел како релативно безбедно место за странски геј мажите и лезбејките. Еден од островот најпознатите странски геј прогонетите беше Норман Даглас; романот Јужен Правец (1917) е ретко фикционализирана опис на Капри е жители и посетители, и голем број од неговите други дела, и двете книги и памфлети, се справи со островот, вклучувајќи Капри (1930) и неговата последна работа, А Фуснотата на Капри (1952).
На Капри има напишано многу мемоари од кои најпознати с емемоарите на многу познати таканаречени писатели кои на Капри ги напишале своите најпознати мемоари.
Последната Легија, историски фантазија роман од Валерио Масимо Манфреди, делумно наместен на островот Капри, каде Ромул е затворен откако не успеа спасување обид во Равена од Аурелианус. Ромусл открива меч на Јулиј Цезар скриени во една од Тибериј е вили, која се открива на крајот на романот да биде легендарниот меч екскалибур. Делови од 2007 филмската адаптација потоа беа снимени на островот.
Француски пејач Херве Вилард постигна 1965 меѓународен успех со песната.
Турузам
Капри е туристичко одредиште и за Италијанците и за странците. Во 1950-тите Капри станало популарно одморалиште. Во летниот период, островот е во голема мера посетен од туристите, особено од жителите од Неапол и Соренто.
Капри има дванаесет цркви, седум музеи и неколку споменици. Најпосетена атракција во Капри е Грота Азура, пештера откриена во 19 век од странски туристи. На едната страна од пештерата се наоѓаат остатоци од античка римска карпа, со тесна пештера.
Иришки Венец
Иришки Венец — врв на Фрушка Гора со надморска височина од 502 метри. Патниот превој се наоѓа на 451 метар надморска височина. Се наоѓа во општина Ириг во Војводина. Најблиската населба до врвот е гратчето Ириг.
Иришки Венец се наоѓа во централниот дел на планината, а во нејзина близина се хотелот Норцев, планинарскиот дом Војводина и ресторанот „Лугарница“. Ова е познато излетничко место, со добро одржуван паркинг и простор за кампување.
Овој врв е можеби попознат како највисокиот превој во Војводина, кој го поврзува 20 км оддалечениот Нови Сад, со делот од земјата јужно од него (Срем, Мачва, Подриње), како и со автопатот Белград-Загреб. Овој правец е многу важен и има ниво на магистрален пат. Затоа и самиот превој е многу важен - тука е раскрсницата на овој пат со Партизанскиот пат, кој се протега по целата должина од источниот до западниот дел на Фрушка Гора, од Банстол до раскрсницата со патот Визиќ - Нештин.
Пред Втората светска војна овде постоел центар за лекување туберкулоза, единствен помодерен за источниот дел на земјата. Туристичкиот дом бил изграден во 1934 година, дом на друштвото Фрушка гора.
На Иришки Венец се наоѓа споменикот „Слобода“, подигнат во 1951 година, во спомен на борците од НОБ, дело на вајарот Сретен Стојановиќ и споменикот на човечката негрижа, подигнат во 2010 година на иницијатива на еколошките организации.
Пиреј (појаснување)
Пиреј може да се однесува на:
IC 683
IC 683 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 683 се споменува и како MCG 4-19-26, CGCG 118-64.
Откривање
Објектот е откриен на 2 март 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 7 м 27,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 8' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Други поделби
Проучување на IC 683 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22795.
Ара (планина)
Планината Ара (ерменски: Արա լեռ) — полигенски стратовулкански конус кој се наоѓа во Котајк, Ерменија. Градот Зораван и блиската црква Гаргаванк, се наоѓаат по долните падини на планината. Градот Јегвард е под планината, додека Ереван е јужно.
Геологија
Планината има уништен кратер и основен пречник од 9 километри на надморска височина од 1.900 метри. Вулканот е изграден од слоеви на лава и вулкански агломерати на андезит и дацит. Падините на север и исток се пошумени. Од едниот конус на југ од Араилер избувнал андезит. Андезит исто така се појавил во поранешните кратери и лавини текови кои се прошириле кон реката Храздан. Едно калиум-аргонско датирање укажува на возраст од 1,3 Ма. Освен тоа постојат и два конуси познати како Нохут и Шахвард.
Флора и фауна
Планината има висока биоразновидност со Sympecma paedisca, Colias aurorina, Parnassius mnemosyne rjabovi, Armenohelops armeniacus, Cylindronotus erivanus, Conizonia kalashiani, Parnassius apollo kashtshenkoi, Dorcadion kasikoporanum, Papilio alexanor orientalis, Proterebia afra hyrcana и Tetralonia macroglossa. . Екосистемот е добро зачуван, освен мала закана од пасење. Планината, исто така, поседува голем број видови птици, вклучувајќи го и Златниот орел, Малиот орел кликач, Кавкаскиот црн тетреб итн.
Легенди
Според легендата, планината била именувана по царот Ара Убавиот. За време на битката против асирската кралица Семирамида, Ара ја поставил својата војска во подножјето на Ара.
Осмерец
Осмерец може да се однесува на:
Чета (појаснување)
Терминот чета може да се однесува на:
Оле фон Бојст
Карл-Фридрих Арп Оле Фрајхер фон Бојст, обично познат како Оле фон Бојст, роден на 13 април 1955, во Хамбург, Германија, бил Прв градоначалник на градот-покраина (Freie und Hansestadt) Хамбург од 31 октомври 2001 до 25 август 2010, а од 1 ноември 2007 и како Претседател на Бундесратот со едногодишен мандат. Тој бил наследен како градоначалник од Кристоф Алхаус.
Живот и работа
Тој е син на Ахим Хелге Фрајхер фон Бојст и Хана Волф, кои биле сметани за полу-Евреи во Нацистичка Германија. По неговиот татко, тој е наследник на саксонскиот и австриски гроф Фридрих Фердинанд фон Бојст.
Во 1971, фон Бојст станал член на конзервативната Христијанска демократска унија (CDU). Во 1973, по завршувањето на средното училиште, работел за групата CDU во парламентот на градот-покраина Хамбург („Bürgerschaft“), место кое го држел додека не почнал да студира право во 1975 на Хамбуршкиот универзитет. Од 1977 до 1983 бил претседател на младинската организација на неговата партија. Од 1978, Бојст бил член на покраинскиот парламент во Хамбург. Во 1983, успешно ги завршил неговите студии и станал независен адвокат.
Бил член на владејачкиот совет на хамбуршката подружница на CDU од 1992 и на националниот владејачки совет на партијата од 1998.
Приватен живот
Во август 2003, во Хамбург изби скандал, кога Фон Бојст го разреши заменик-градоначалникот Роналд Шил. Причината беше таа што Шил го отпушти Волтер Велингхаусен, советник за прашања од областа на внатрешната безбедност на Фон Бојст, без притоа да се консултира со градоначалникот, по што следуваа закани за аутинг на Фон Бојст и други лични закани. Сепак, Фон Бојст не го повлече отпуштањето на Шил, по што следуваше прес-конференција на која Шил говореше за “хомосексуалната врска“ на градоначалникот со Роџер Куш, министер за правда на Хамбург. Вон Беуст ја негираше изјавата.
По неговата прес-конференција, Шил се здоби со репутација на анти-геј политичар, што резултираше со остри демонстрации на ЛГБТ асоцијациите, а локалните радиостаници го исмеваа Шил со песната “Мега-јужњак“. Подоцна, Шил ја повлече изјавата, со објаснување дека му пречел само непотизмот на Фон Бојст и дека немал право да се меша во неговите приватни работи. На наредната прес-конференција, тој изјави “Немам ништо против хомосексуалците“.
На 24 февруари 2004, изборите во Хамбург завршија со неочекувана победа за Оле фон Бојст и ХДУ, а партијата освои апсолутно мнозинство (47,2%) во државниот Парламент на Хамбург. На изборите од 2008, ХДУ победи со 42,6% од гласовите.
Карлсруе (административен округ)
Карлсруе е еден од четирите адмнистративни региони (административни окрузи) на Баден-Виртемберг, Германија, кој се наоѓа во северозападот на покраината. Тој понатаму е поделен на три регионални асоцијации (Regionalverband): Митлерер Оберајн, Рајн-Некар и Нордшварцвалд.
Мрзли Врх (Идрија)
Мрзли Врх (словенечки: Mrzli Vrh) — населба во Општина Идрија во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Македонија во 2017 година
Спорт
Спортисти на годината според изборот на Агенција за млади и спорт :
Оденсе
Оденсе (Odense) — трет град по големина во Данска и најголем град на островот Фин. Оденсе е најголем град во регионот Јужна Данска, каде со околните населени места претставува општина, Општина Оденсе. Денес Оденсе има околу 170.000 жители во градот и околу 190.000 во поширокото градско подрачје.
Оденсе е познат и по својот најпознат жител, прочуениот писател Ханс Кристијан Андерсен.
Природни одлики
Релјеф: Оденсе се наоѓа во средишнипт дел на данскиот остров Фин. Надморската височина на средиштето на градот изнесува околу 15 метри.
Клима: Климата во Оденсе е умерено-континентална под силно влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.
Води: Оденсе е споен со Северното Море, преку каналот, кој градот го поврзува со Оденскиот Залив.
Историја
Оденсе е еден од најстарите дански градови. Основан е во 988 година. Името потекнува од зборот Odin Vi, што значи Одиново светилиште. Во Оденсе се наоѓа гробот на Кнуд IV (наречен уште и Свети Кнуд), па така голем број верници доаѓале во Оденсе во текот на средниот век. Св. Кнуд е светец-заштитник на Данска. Благодарејќи на тоа Оденсе се развил како втор град по значење во Данска, што и останал до современото време.
Во 16. век народното собрание повеќепати се состанувало во Оденсе. Во Оденсе се наоѓала и Одиновата кула, втора кула во височина во светот (веднаш зад Ајфеловата кула). Изграден е во 1935 година, а данските нацисти го срушиле во 1944 година. Во блиското гратче Мункебо се наоѓа најголемото бродоградилиште во Данска.
И покрај пет годишната окупација на Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, Оденсе и неговото население не претрпеле многу страдања.
Население
Денес Оденсе има околу 170.000 жители во градските граници и близу 200.000 со околните населени места.
Етнички состав: Населението на Оденсе до пред неколку децении било целосно населено со етнички Данци. Меѓутоа, бројни доселеници од странските земји го измениле составот на населението.
Стопанство
Стопанството на Оденсе посебно се потпира на големото бродоградилиште, едно од најголемите во Северна Европа, а најголемо во Данска. Околината на Оденсе е големо развиено земјоделско подрачје, па затоа во градот и околината е развиена и прехранбената индустрија. Позната е пиварата „Албани“.
Сообраќај: Мостот Голем Белт е отворен во 1997 година за железнички сообраќај, а во 1998 и за патниот сообраќај и на тој начин островот Фин се поврзал со Зеланд со што е овозможена побрза врска и комуникација со Копенхаген.
Знаменитости на градот
Катедралата „Св. Кнуд“ во минатото вила поврзана со блискиот бенедиктински манастр. Изградена е од цигли во готски стил, во периодот помеѓу 1081 и 1093 година. Повторно е градена во XIII век. Испод олтарот на катедралата лежи телото на светецот-заштитник на Данска, Свети Кнуд, кој планирал да ја освои Англија, а бил убиен во Оденсе за време на револуцијата во 1086 година. Палатата, Оденсе наредил да се изгради кралот Фридрих IV
Список на државни водачи во 660 година
Ова е список на државни водачи во 60 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Чета
Четата (на çeta; чета; ; чета/četa; çete) е вооружена група која дејствувала против Отоманското Царство на Балканот.
Осиче (Кумановско)
Осиче — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Средорек, во околината на градот Куманово.
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Осиче имало 5 жители, сите Македонци.