cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Е-книга
Заштита на правата при умножување
Со продажба на книгата на специјално наменети мрежни места за продажба на електронски книги, дел од правата на умножување се заштитени преку давање на примерок само на оној кој легално ќе плати и ќе ја добие електронската книга. Технологиите за заштита на правата на умножување на електронските книги збирно се наречени раководење со дигитални права (англ. Digital Right Management, DRM). Со ова се дозволува пристап до умножување на примероците само со претходна дозвола од авторот. Со DMA се чуваат безбедно дигиталните информации како и информациите за авторите на книгата. DMA ги следи следниве правила:
Пашајлов Преслап (Берово)
Пашајлов Преслап — населба од доцноантичкото време. На 5 километри од Берово, се среќаваат фрагменти од доцноантичка керамика, питоси и градежен материјал. Најдени се и римски монети.
Консепсион (покраина во Чиле)
Консепсион (Concepción) е една од покраините во регионот Биобио, Чиле. Населението брои 912.889 жители (2002). Главен град е Консепсион.
Балила
Балила била младинска профашистичка организација на Национал фашистичката партија.
По италијанско-албанската окупација на Македонија, организација била формирана од италијанските военоокупторски власти за да се шири и велича италијанскиот фашизам како идеологија со победнички дух и љубов кон Италија и Германија. Била организирана училишната младина, секој клас претставувал одред. Членовите носеле униформи (посебна за женски и посебна за машки).
1554 во книжевноста
1554 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Променлива ѕвезда од типот на W Голема Мечка
Променлива ѕвезда од типот на W Голема Мечка, наречена и нискомасена допирна двојка — вид на затемнувачка двојна променлива ѕвезда. Овие ѕвезди се блиски двојки од спектрален тип F, G или K кои делат една иста обвивка од материјал и затоа се во меѓусебен допир. Наречени се допирни двојни ѕвезди двете ѕвезди се сопираат и пренесуваат маса и енергија низ врзивното грло или „прекуконтакт“.
Класата опфаќа две поткласи: A и W. W UMa-двојките од типот A се сочинети од две ѕвезди, обете поврели од Сонцето, со спектрални типови A или F, и периоди од 0,4 до 0,8 ден. Оние од типот W се од постудените спектрални типови G или K и пократки периоди од 0,22 до 0,4 ден. Разликата во површинската температура на составниците е помала од неколку стотини келвини. Во 1978 г. е воведена и поткласата B, која се одликува со поголема разлика во површинската температура. Во 2004 г. се откриени H-системите (висок масен сооднос) од Силард Чизмадија и Петер Клаѓивик. Оние од типот H имаат поголем масен сооднос отколку q=0,72 (q = (маса на главната)/(маса на споредната)) и имаат дополнителен момент на импулсот.
Олин Еген открил дека овие ѕвезди следат однос период-боја, при што оние со покуси периоди се поцрвени. Во 2012 г. Терел, Грос и Куни објавиле боен преглед на 606 W UMa-двојки во Џонсон-Казенсовиот фотометриски систем.
Прототип на оваа класа е ѕвездата W Голема Мечка (W UMa).
Триумф
Обично зборот триумф означува состојба на победништво.
Триумф може да значи и:
Triunfo
Вила Реал
Вила Реал (Vila Real) е значаен град во Португалија, сместен во неговиот северен дел. Градот е седиште на истоимениот округ, каде сочинува една од општините. Во 2011 година имало 51.850, на површина од 378,80 км2.
Географија
Градот Вила Реал се наоѓа во северниот дел на Португалија. Од главниот града Лисабон, градот е оддалечен 420 километри северно, а од Порто 100 километри источно.
Релјеф: Вила Реал се наоѓа во планинско подрачје на северозападниот дела од Пиринејскиот Полуостров. Планинското подрачје околу градаот се вика Трасос Монтес. На градот се издига планината Марао. Подрачјето на градот е високо поставено, ридско и ретко населено. Надморската височина на градот е 400–450 m.
Клима: Климата во Вила Реал е блага умерено континентална клима со значајно влијание од Атлантскиот Океан и Голфската струја.
Вода: Вила Реал лежи на малите реки Коржо и Кабрил.
Историја
Подрачјето на градот е населено уште од времето на праисторијата. Корените на денешното население се поврзуваат со среден век, кога тука било средиштето на христијанските цркви за околното подрачје. Вила Реал ги добил градските права во 1925 година.
Градот стагнирал во последниве векови, но градската економија започнала од 1980-те години, односно во XX век.
Население
По последните проценки од 2009 година општината Вила Реал има околу 52 илјади жители, од кои околу 27 илјади живеат на градскоти подручје.
Бановина
Бановина е административно-територијална единица во времето на Кралството Југославија. На чело на бановината бил посавем бан, именуван од кралот, по предлог од Министерскиот совет, со мандат од 4 години.
Мартин Крпан
Мартин Крпан е измислен лик создадени врз основа на Внатрешна Крањска според усна традиција. Во 19 век Словенечкиот писател Фран Лествик во расказот „Мартин Крпан од Врх“ (Martin Krpan z Vrha). го објавил расказот во 1858 година, во литературното списание „Словенечки гласник ”, популарноста на расказот довела до тоа да стане дел од словенечкиот фолклор при што тој станал народен херој.
Содржината на расказот е инспирирана од народните приказни на селаните од Крањската околина, го опишува Мартин како човек со исклучителна физичка сила, но и духовит, кој заработувал за егзистенција со шверц на англиска сол, пркосејќи им на властите на Хабсбуршкиот император; на крајот императорот бил принуден да го ангажира Крпан за да го спаси уништениот империјален капитал од непобедливиот витез по име Брдаус. Мартин Крпан на крајот стана еден од словенечките национални херои.
Илустрации
Приказната за Мартин Крпан опишана од Лествик во неговиот епски расказ за првпат е илустрирана во 1917 година од Хинко Смрекар. Денес, илустрациите на Смрекар се најпознати од сликите на францускиот тарот картички за играње.
Во 1954 година, експресионистичкиот сликар Тон Кинг создаде серија големи илустрации во боја на целата  приказната. Неговата книга со илустрации, препечатена тринаесет пати, сега е со најпрепознатливата слика на Мартин Крпан.
Крпан е често прикажан како носи секира заедно со неговиот коњ.
1552 во книжевноста
1552 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Приморски крај
Приморски крај (руски:Примо́рский край) е федерален субјект во Русија. Административен центар е Владивосток.
NGC 3596
NGC 3596 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3596 се споменува и како UGC 6277, MCG 3-29-13, CGCG 96-13, KARA 472.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3596 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 3596 има привидни димензии од 4' х 3,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Други поделби
Проучување на NGC 3596 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34298. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 191; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 861. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 51.
Будихни
Будихни (словенечки: Budihni) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
NGC 1663
NGC 1663 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Орион, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1663 се споменува и како OCL 461.
Откривање
Објектот е откриен на 10 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1663 е од видот IV2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m. NGC 1663 има само една позната привидна димензија, која изнесува 9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 49 м 24,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 13° 8' 27".
Други поделби
Проучување на NGC 1663 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 179; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 695. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1534.
1551 во книжевноста
1551 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
1550 во книжевноста
1550 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Бел терор
Бел терор може да се однесува на:
Лејџојски јазик
Лејџојски јазик ( - лејџојски дијалект) или лејџојски мински — огранок на минските јазици кој се говори во градот Лејџоу и околното подрачје на полуостровот Лејџоу, во југозападниот дел на покраината Гуангдунг, јужна Кина. Според класификацијата на Јуен Ѓахуа, лејџојскиот е наречје на јужноминскиот јазик, но ова е спорно поради малата заеморазбирливост со другите јужномински наречја. Според поделбата на Ли Жунг, која е искористена во влијателното дело Јазичен атлас на Кина, ова е посебна група во состав на минските јазици. Некои го врзуваат со хајнанскиот во т.н. ќуншко-лејскa група.
Тонови
Лејџојскиот има шест тона, кои се сведуваат на два кај запирните (затворени) слогови. Овие не се тонови како такви, иако кинеската линвгистика ги бројува заедно со тоновите во „8 гласа“„ (聲, шенг).
Попов Рид (Берово)
Попов Рид — градиште од доцноантичкото време. На северната периферија на Берово се издига низок рид кој има зарамнето плато со димензии од 270 x 150 метри. Видливи се остатоци од темелите на бедемот, а се среќава и множество фрагменти од керамички садови, питоси, покривни ќерамиди и друго. Биле пронајдени римски и рановизантиски монети, од кои неколку се откупени за Музејот на Македонија.
Беса
Беса — албанска организација која делувала во Белград, 1935–1941 година. Формирана била од студентите Албанци од Македонија и од Косово, по инструкции на Военоразузнавачката служба на Италија (SIM), преку Албанското претставништво во Белград. Разгранок во Македонија (Тетово) бил формиран при крајот на 1938 г. од Шаип Камбери, Идриз Ибрахим Црцр и Сеап Селман (Селим Сехати) за да дејствува за национално освестување на Албанците во Кралството Југославија. Се расформирала во 1941 г. по доаѓањето на Италијанците во Македонија.
Орден Света Мајка Тереза
Орден Света Мајка Тереза е орден на Република Македонија кој се доделува за промовирање на хуманоста, милосрдието и добротворноста на локално, регионално и глобално ниво. Овој орден, за разлика од сите други оредни и медали, не го доделува Претседателот на Република Македонија, како што е според Уставот, туку посебна Комисија.
Одлики
Иако овој орден се наоѓа во Законот за одликувања и признанија на Република Македонија, тој по својата природа е државна награда, бидејќи не го доделува Претседателот, туку надворешна комисија. Изгедот на орденот сѐ уште не е утврден, со што истиот не се доделува.
Криетриуми
Орденoт Света  Мајка  Тереза  се  доделува  на  лица  за  особени  достигнувања  во ширењето на хуманоста, милосрдието, добротворноста, толеранцијата и соживотот кои даваат хуман придонес преку помагањето на болните, гладните, сираците, напуштените, луѓето   отфрлени   од   општеството,   обесправените,   сиромашните,   угнетените, бездомниците, бегалците, лица со особен социјален ризик и лица од други ранливи категории на локално, регионално и глобално ниво.
Орденот Света Мајка Тереза се доделува во пет ранга, во зависност од обемот, ефектот, влијанието и нивото на достигнувањето во областите и нивоата. 1. степен се доделува на лица за особени достигнувања каде што обемот, ефектот и влијанието на извршените достигнувања се од особено значење на глобално ниво. 2 и 3	степен се доделува на лица за особени достигнувања каде што обемот, ефектот и влијанието на извршените достигнувања се од особено значење на регионално ниво. 4 и	5 степен се доделува на лица за особени достигнувања каде што обемот, ефектот и влијанието на извршените достигнувања се од големо значење на регионално ниво.
Комисија
Комисија ја назначува Собранието на Република Македонија со мнозинство гласови од вкупниот број пратеници и има седум члена и тоа: Одлуките во Комисијата се носат едногласно.
Административна поделба на Папуа Нова Гвинеја
Папуа Нова Гвинеја е поделена на 4 региони, кои опфаќаат 20 покраини, еден автономен регион (Бугенвил) и еден национален престолнински округ. Папуа Нова гвинеја не е федерација од покраини, туку унитарна држава, каде покраините се потчинети на централната власт.
Покраини
Еве список на покраините во земјата:
Региони
[[Податотека:Papua New Guinea regions.png|мини|300п|Региони на Папуа Нова Гвинеја
]] Земјата се дели на четири региони, кои играат значајна улога во секојдневниот живот. Неретко според нив се води организацијата на владините служби, подрачјата на стопанисување, спортските натпревари, па дури и политичките игри. Кај населението има силно чувство на регионална припадност, и постојат сериозни меѓурегионални соперништва. Честопати министрите и другите функционери се назначуваат од сите региони за да се запази рамнотежата.
„Момасе“ е новосоздадена кованка составена од првите три букви од Моробе, Маданг и Сепик.
Адел
Адел Лори Блу Адкинс (анг. Adele Laurie Blue Adkins; родена ), професионално позната како Адел — англиска пејачка-текстописец.
Ран живот
Адел Лори Блу Адкинс е родена во Тотенхем на 5 мај 1988 година, во Северен Лондон, како дете на самостојна тинејџерска мајка. Таа почнала да пее на четири години и подоцна изјавила дека тогаш пеењето ѝ станало опсесија. Исто така, Адел изјавила дека групата „Спајс грлс (Spice Girls)“ била главното влијание за нејзината љубов и страст кон музиката, кажувајќи дека „тие ме направија тоа што сум денес“.
Професионална кариера
Адел го привлекла вниманието на издавачката куќа „XL Recordings“ со три демо песни кои ги испратила на „MySpace“ и подоцна потпишала договор со издавачката куќа. Уште од својот прв албум, 19 таа добила многу пофалби и позитивни критики. Албумот се искачил на прво место и има добиено трипати платинска сертификација во Обединетото Кралство. Адел го издала својот втор албум 21 на 24 јануари 2011 во Обединетото Кралство, а на 22 февруари албумот излегол и во САД. 21 имал голем комерцијален успех, продавајќи 208.000 копии во првата недела во Обединетото Кралство. Албумот, исто така, се искачил на прво место на Билборд 200 во САД, продавајќи 352.000 копии во првата недела. Албумот 21 се искачил на првото место на музичките топ-листи и во 17 други европски држави.
Со изведбата за време на Британските музички награди во 2011 година, пеејќи ја песната „Someone Like You“ Адел се искачила на првото место во Обедеинетото Кралство. Оваа песна останала на првото место четири последователни недели. Официјалната компанија за табели изјавила дека Адел е првиот жив музичар кој имал два топ-пет хита на официјалната табела за албуми и на официјалната табела за синглови по „Битлси“ во 1964 година. Албумот 21 поминал единаесет последователни недели на првото место во Обединетото Кралство, што претставува најдолгото задржување на првото место на британската табелата за албуми од страна на женски музичар. Претходниот рекорд го држела Мадона во 1990 година, со нејзиниот компилациски албум The Immaculate Collection кој на водечкото место се задржал девет недели. Во САД, албумот поминал шест непоследователни недели на табелата Билборд 200. Исто така, албумот ги срушил рекордите на дигитални спуштања во Обединетото Кралство. Заклучно со 2015 година, албимот „21“ бил продаден во над 17 милиони примероци.
Во мај 2011 година, пејачката вредела £6 милиони со што се изедначила со Лили Ален и Дафи за деветтото место на списокот на најбогатите британски и ирски музички ѕвезди под 30 години. Во 2013 година, Адел ја освоила наградата „Оскар“ за песната „Скајфол (Skyfall)“ од филмот за Џејмс Бонд.
Магазинот „Билборд“ го најавил излегувањето на долгоочекуваниот трет албум на Адел за ноември 2015 година. На него, таа соработувала со Фарел Вилијамс, Рајан Тедер од групата „Уан рипаблик (One Republic)“ и канадскиот мизичар Тобајас Џесо Џуниор. Во паузата меѓу вториот и третиот албум, Адел се соочила со сериозни здравствени проблеми (полип на гласните жици), кој морала да го отстрани со операција.
Награди
Во 2017 година, Адел била апсолутна победничка на 59. доделување на наградите „Греми“, со освоени пет награди. Притоа, таа победила во сите категории во кои била номинирана, а истовремено станала првиот изведувач кој двапати ги освоил трите главни награди.
Баклава
Баклава (baklava) — вид на многу сладок десерт. Баклавата всушност претставува слатка пита која може да има и до 70 тенки кори. Таа потекнува од просторите на поранешното Отоманско Царство и денес се приготвува во земјите наследнички. Оттука, десертот се среќава во македонската, црногорската, босанската, српската, бугарската, грчката и турската кујна. Баклавата во минатото се приготвувала исклучиво во домаќинствата или слаткарниците, но денес може да се најде и во продавници и самопослуги како полуиндустриски производ.
Потекло на поимот
Историчарот Паул Д. Буел тврди дека поимот „баклава“ најверојатно потекнува од монголскиот збор „бајла-“ со значење „врзува, обвиткува“ и туркискиот глаголски завршеток „-в“;. всушност, зборот „бајла-“ се среќава во туркиските јазици како позајмен збор. Ерменскиот јазичар Севан Нишанјан смета дека најстарите називи на десертот биле „баклаги“ и „баклагу“ потекнувааат од времето пред 1500 година и имаат пратурско потекло. Друг облик на поимот исто така се среќава и во персискиот јазик како „баклаба“. Иако наставката „-ва“ укажува на можно персиско потекло, делот „бакла-“ не е персиски и неговото потекло останува неразјаснето.
Арапскиот назив „баклава“ веројатно потекнува од турскиот јазик.
Историја
Историјата на баклавата не е доволно документирана, но нејзиниот денешен облик се претпоставува дека се појавил во царските кујни на Топкапи-сарај во Истанбул. Султанот ги послужувал јаничарите со баклава секој 15. ден од рамазанскиот пост на свеченост наречена „баклавска поворка“.
Подготовка
Баклавата обично се приготвува во големи плехови. Во плехот се поставуваат повеќе слоеви на кори кои се раздвоени со растопен путер и растително масло. Слој од ситно сецкани ореви (понекогаш и лешници или ф'стаци) се поставува на врвот, а потоа истиот се покрива со повеќе слоеви на кори. Најголемиот број рецепти се состојат од повеќе слоеви на кори и ореви, иако кај некои се среќава само по еден слој ореви меѓу два дела од кори.
Пред печење на температура од 180 °C во времетраење од 30 минути, тестото се расекува на повеќе парчиња, кои најчесто се во облик на паралелограм, триаголник, делтоид, правоаголник или квадрат. По печењето, баклавата се посипува со сируп од мед, розова или портокалова вода и се остава течноста да ја впие.
Баклавата обично се послужува на собна температура со парчиња јаткасти плодови.
Зора Петровиќ
Зора Петровиќ (Добрица, 17 мај 1894 - Белград, 25 мај 1962) била српска сликарка која е една од најважните претставници на експресионизмот во српското сликарство меѓу двете војни.
Биографија
Средно училиште посетувала во Панчево 1907-1909 години. Се запишала на Училиштето за уметност и занаетчиство во Белград во 1912-1914 година. во која ја учеле Милан Миловановиќ, Ѓорѓе Јовановиќ и Марко Мурат. Студирала сликарство во Пешта кај професорот Деак-Ебнер, а учествувала на курсевите на професорот Рети на т.н. „Барбизон во Надбања“. Во периодот од 1915 до 1919 година таа го поминала во Кралската унгарска национална сликарска школа со професорот Лајош Деак Ебнер. Во Белград се вратила во 1919 година, кога дипломирала на Ликовно-занаетчиското сликарско училиште кај професорот Љубо Ивановиќ и се вработила како учителка во Реалца во Белград, а од 1921 до 1944 година предавала во Втората женска гимназија „Краљица Наталија“. Во Париз 1925-1926 година таа поминала една година во студиото на Андре Лот. Најпрвин работела како учителка по цртање, а во Сликарската школа Младен Јосиќ како вонреден професор по сликарство од 1942 до 1944 година. Во 1952 година се вработила како професорка на Академијата за ликовни уметности во Белград и таму работела до крајот на животот. Починала во Белград на 25 мај 1962 година и била погребана во Панчево.
За прв пат изложувала во 1921 година во Сомбор, а првата самостојна изложба ја организирала во 1927 година во Салонот на пријателите на уметноста Цвијета Зузориќ на Краљавски трг (сега Студентски трг). Учествувала на бројни групни изложби во земјата и странство. Била член на Друштвото на српските уметници „Лада“ (1924-1927 година), на уметничката група „Облик“ (1928-1931 година), „Дванаесторица“ (1938) и „Самостални“ (1951-1954 година).
Сликарство
Темите на нејзините слики се ентериери, портрети, но најмногу актови и жени од народот. Сите историчари на современата српска уметност го класифицирале сликарството на Зора Петровиќ прво, на почетокот на нејзиното творештво, како поетска фигурација, а подоцна како колористички експресионизам на кој таа му останала верна до нејзините последни дела. Нејзиното сликарство се засновало на нагласен, брз, широк потег на четката над платното без непотребно детализирање на формата. Спротивно на тоа, фигурите на нејзините слики се деформирани, анатомски искривени, но полни со внатрешна сила и искреност на хроматскиот звук. Нејзините слики се исполнети со густа паста во боја и светлина што ги нагласува овие форми. Зора Петровиќ ги поставила овие сликарски основи во 1930-тите и останала верна на тој стилски израз до крајот на животот. Нејзините дела може да се видат во Народниот музеј во Белград, Музејот на современа уметност во Белград и во колекцијата на Спомен колекцијата на Павле Бељански во Нови Сад.
Акцентски целости во македонскиот јазик
Акцентски целости - кога два или повеќе збора се изговараат под заеднички акцент претставуваат акцентски целости. Пример:
Правило е во акцентската целост еден збор да е носител на акцентот, а тој паѓа на третиот слог од крајот на зборот. Пример:
Видови акцентски целости и правила за нивно акцентирање
Општото правило за акцентот во акцентските целости е определено на третиот слог од крајот на групата зборови кои ја сочинуваат акцентската целост. Но, во некои акцентски целости акцентирањето се врши на вториот слог од крајот на групата зборови.
Примери:
Витовље (Нова Горица)
Витовље (словенечки: Vitovlje) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Национална и универзитетска библиотека на Словенија
Национална и универзитетска библиотека на Словенија (Narodna in univerzitetna knjižnica, ) национална библиотека на Словенија, основана во 1774 година. Таа е една од најважните образовни и културни институции во Словенија.
Библиотеката се наоѓа во центарот на Љубљана во зграда проектирана од Јоже Плечник помеѓу 1930 и 1931 година, а била  изградена од 1936 до 1940 година во Кралство Југославија. Со закон, од сите издавачи во Словенија а претходно од СФР Југославија се прибираат, чуваат и архивираат сите изданија во Националната библиотека како централен депозитар.
Во 2011 година, библиотеката поседуваше околу 1.307.000 книги, 8.700 ракописи и бројни други документи, списанија и единици за мултимедија. Библиотеката се соочува со проблем на недостаток на простор за складирање и затоа има план да изгради нова зграда во близина на постојната.
Измислена земја
Измислена земја е земја која што е измислена за белетристички приказни и не пости во стварноста. Измислени земји најчесто се појавуваат како сценарио во Филмови, литература или во видеоигри. Исто така тие можат да се употребат за технички причини во стварноста за употреба во развивање на спецификации, на пример измислената земја Книгодонија (Bookland), која што се употребува за да се одобри од ЕБА "држава" употребата на кодовите 978 и 979 како ISBN броеви кои се даваат на книги и кодот 977 како ISSN број на списанија. Исто така, ISO 3166-кодот на државата “ZZ” е резервирана како код на измислена земја, со што ниеден домен на интернет нема да има наставка “.zz”. Измислени земји се појавуваат во приказни од рана научна фантастика (или во научна романса). Вакви држави се наоѓаат во пределот на Земјата, но не можат да се најдат во атлас. Слични понови приказни често се сместени на измислени планети. Главниот лик на Џонатан Свифт, Лемуел Гуливер, посетил различни чудни места. Едгар Рајс Бурогс ги поставил доживувањата на Тарзан во подрачја во Африка коишто, во тоа време, останале воглавно непознати на Западот и Истокот. Изолирани острови со чудни суштества и/или обичаи биле многу популарни во времето кога овие автори твореле. До XIX век, кога истразувачи од Западот веќе го имале истражено поголемиот дел од Земјата, оваа можност била изгубена за западната култура. Така, измислените утописки и дистописки општеста се стационирале на други планети или во вселената, без разлика дали се работело за човечки колонии или вонземјани кои потекнуваат од друго место. Измислени земји исто така може да се употребуваат во приказни кои се случуваат во далечна иднина, со различни политички граници отколку денес. Стриповите со суперхерои и тајни агенти, како и некои трилери исто така употребуваат измислени земји на Земјата како основа. Повеќето од овие држави постојат само за една приказна, епизода од ТВ-серија или издание од стрип. Има значајни исклучоци, како на пример Latveria на Marvel Comics или пак Qurac и Bialya на DC Comics.
Намена
Измислените земји често намерно наликуваат или претставуваат некоја вистинска земја или прикажуваат утопија или дистопија само за коментар. Измени на името на постоечка земја понекогаш јасно покажуваат за која земја станува збор. Со употреба на измислени земји наместо вистински, авторите имаат поголема слобода во создавање на ликови, настани и сценарија, а во исто време прикажуваат нејасно познато место коешто читателите можат да ја препознаат. Измислена земја му олеснува на авторот од ограничувањата на историјата, политиката и културата на вистинските народи и на тој начин дава повеќе простор за составување на заплетот. Измислените земји, исто така, се измислени за цел на сценарија за воена обука, на пр. група на острови околу Хаваи биле именувани како “Сини” и "Портокалови” за време на меѓународната поморска вежба, RIMPAC 98.
Измислени земји во истражување
Измислените земји биле создадени и за цел на анкетирање. Кога во Британија е направена анкета во април 2004, 10% во британците верувале дека измислената земја Луванија наскоро ќе влезе во Европската Унија. Исто така, две третини од населението во Унгарија, анкетирани во март 2007 инсистираа за да не се одобри засолниште за имигранти од измислената земја Пиреса. Во Општата социјална анкета од 1989 година, испитаниците од САД биле прашани да ја рангираат социјалната положба на народот од “Висијан”, измислено национално наследство. Додека мнозинството од испитаниците одговориле дека не можат да го споредат народот од Визијан со социјалната положба на САД, останатите ја рангирале нивната положба само малку погоре од мексиканците. „Еднаш штом ги пуштите висјанците внатре, цело маало оди на трева“, пишувало списанието Тајмс.
Куаутемок Бланко
Куаутемок Бланко (роден на 17 јануари 1973 во Мексико Сити) — мексикански политичар и поранешен фудбалер, играч од средниот ред.
Животопис
Бланко е роден во Мексико Сити, во областа Тлатилко, но пораснал во Тепито. Неговите родители Фаустино Бланко и Хортенсија Браво, го крстиле по последниот ацтечки император Куаутемок, чие име во превод значи „оној што слезе како орел“.
Профил
Бланко важи за еден од најголемите мексикански фудбалери на сите времиња. Неговиот дрзок, агресивен и конфронтативен стил на игра се рефлектира и на теренот и надвор од него.
Тој бил офанзивен играч од средниот ред, поточно класичен плејмејкер, кој и покрај тоа што играл како играч за врска, се истакнувал со своите технички квалитети, асистенции и голови.
Со реализирани 71 од 73 пенали во својата кариера, тој несомнено се смета за еден од најдобрите пеналџии во историјата на фудбалот.
Куаутемиња
Во деведесеттите години, тој станал познат по измислувањето на Куатемиња, посебен технички потез кој што се состои од ослободување од противникот со скокање заглавувајќи ја топка меѓу нозете, нешто што тој го изложил во натпреварот против на Мундијалот 1998 во Франција и за време на Мундијалот 2002 против репрезентацијата на Италија. Трикот е лесен за изведување, но е привлечен и е вметнат како посебна вештина во серијалот на фудбалски видео игри на ФИФА.
Прослава на головите
Самиот Бланко признал за мексиканската телевизија и во печатот дека прославата на неговите голови со стрелата е имитација на прославата на головите создадена од поранешниот напаѓач на Атлетико Мадрид Кико. Во интервју за мексиканскиот весник Ел Универсал од 2005 година, Бланко објаснува дека додека гледал натпревар од шпанската лига во придружба на неговиот соиграч Херман Виља, двајцата играчи се согласиле да го прослават својот следен гол имитирајќи го гестот со стрелата. На крајот, само Бланко го сторил тоа, и на шега го прекорил Виља дека не го одржал зборот. Сепак, официјалното мрежно место на Чикаго Фајр тврдела дека Бланко ги слави постигнатите голови дејствувајќи како императорот Куаутемок, со цел да се покаже почит кон мексиканскиот народ и домородното население.
Америка, Некакса, Реал Ваљадолид и Веракрус
Бланко ја започнал својата кариера во Америка во 1992 година, каде што освоил разни награди, тимски и индивидуални. Бланко дебитирал во мексиканската Примера Дивисион во 1992 година на 19-годишна возраст. Тој останал под договор со Америка до 2007 година, што значи дека најголемиот дел од својата кариера го поминал во овој клуб, но исто така бил позајмуван и во други екипи како Некакса, шпански клуб Реал Ваљадолид, и Веракрус. Забележувајќи 333 настапи и 135 погодоци за клубот во кој што поникнал, Бланко стана идол на симпатизерите на Америка и важна фигура во историјата на тимот. Тој ја освоил својата прва Златна копачка со 16 погодоци во зимското првенство 1998.
Потоа, тој бил позајмен во Некакса, каде постигнал 13 гола на 28 настапи. Подоцна, Бланко го имал првото интернационално искуство кога се преселил на европскиот континент да игра како позајмен играч на шпанскиот Реал Ваљадолид за сезоната 2000-2001. Сепак, тој се здобил со скршеница на ногата додека бил на должност со репрезентацијата, која го извадила од терените за околу шест месеци. Следната сезона Бланко се врати во Ваљадолид на уште една позајмица, но се борел со копнежот да ја врати формата. За разлика од претходната сезона овојпат тој одиграл многу повеќе натпревари и постигнал 3 гола, меѓу кој најзабележителен бил оној од слободен удар против Реал Мадрид на Сантјаго Бернабеу.
Во Апертура 2004 Бланко играл на заем во Веракрус, каде што на крајот со клубот ја освоиле својата група, но биле поразени во плејофот од УНАМ. Во мај 2005 година, Бланко ја освоил својата прва клупска шампионска титула како играч, водејќи ја Клуб Америка до десеттата титула во мексиканското првенство, кога клубот го совлада УАГ со вкупен резултат 7–4 (1–1, 6–3). Во следните три последователни години помеѓу 2005 и 2007 година, тој беше избран за МВП.
Својот последен гол за Америка го постигнал во 2007 година за време на финалето на Клаусура првенството против Пачука, во кое неговиот клуб бил поразен со вкупен резултат 2-3 (1-2, 1-1).
Чикаго Фајр
На 2 април 2007 година, Бланко потпишал за американскиот Чикаго Фајр, клуб кој се натпреварува во МЛС лигата. Тој бил пречекан од околу 5.000 навивачи на Тојота Парк додека спроведувал интервјуа со медиумите, потпишувал автограми и се поздравувал со навивачите. Дебитирал во МЛС лигата во победата со 3-0 на гостувањето кај Торонто, забележувајќи асистенција за првиот гол кој го постигнал Иван Гереро. Својот прв гол го постигнал во третиот натпревар за Фајр, во победата со 2-0 над Реал Солт Лејк; голот подоцна бил избран за МЛС гол на годината. Својата прва сезона ја завршил со 14 натпревари, 4 гола и 6 асистенции. Тој, исто така, одиграл 3 натпревари и во плејофот, каде Чикаго Фајр стигнале до полуфиналето во кое загубиле од Њу Ингланд Револушн. Бланко подоцна бил изгласан како финалист за наградите МВП и Новајлија на годината за сезоната 2007.
За време на своето играње во МЛС, Бланко бил втор најплатен играч во лигата, по играчот за врска на Лос Анџелес Галакси Дејвид Бекам, заработувајќи 2,7 милиони долари годишно.
На 24 јули 2008 година, во МЛС Ол-стар натпреварот против Вест Хем Јунајтед, Бланко ја освоил наградата МВП забележувајќи една асистенција и еден гол, за 46 минути игра. МЛС Ол-стар тимот победил со 3-2.
Сантос Лагуна
На 19 ноември 2008, Сантос Лагуна го довел Бланко на позајмица, за да игра само во натпреварите од плејофот на Апертура, како замена за нивниот повреден напаѓач еквадорецот Кристијан Бенитес. Бланко бил официјално презентиран пред медиумите следниот ден, облечен во дресот со број 9, и изјавил дека со нетрпение чека да излезе на терен и да му помогне на Сантос да ја одбрани титулата.
На 29 ноември 2008 година, Бланко го постигнал својот прв гол за Сантос Лагуна, реализирајќи од пенал во победата со 2-1 во реваншот од четвртфиналето на плејофот против Сан Луис. Сепак, тоа бил неговиот единствен погодок за клубот, бидејќи популарните Лагунерос биле елиминирани во полуфиналето од подоцнежниот шампион Толука со вкупен резултат 2-1.
Последните сезони
Во октомври 2009 година, Бланко објавил дека нема да го продолжи договорот со Чикаго Фајр и наместо тоа ќе потпише со мексиканскиот второлигаш Веракрус. Сепак, по 6 месеци го напуштил Веракрус и заминал во Ирапуато, клуб кој се натпреварувал во истата лига. Предводен од Бланко, Ирапуато ја освои Клаусура во 2011 година, но тимот не успеал да се пласира во Примера Дивисион, губејќи од Тихуана во финалето за промоција.
Во декември 2011 година, Бланко се приклучил на Дорадос де Синалоа од Лига де Асенсо. За време на Апертура 2012, Бланко го освоил Купот на Мексико со Дорадос. И покрај тоа што Бланко објавил дека ќе се повлече по крајот на 2012 година, тој се предомислил и играл уште шест месеци со Дорадос. Сепак, по завршувањето на турнирот, тој не го продолжил договорот и бил ослободен од клубот во јуни 2013 година.
Потоа тој потпишал за Лобос БУАП, каде играл една година, по што тој не го продолжил договорот со БУАП и бил ослободен од клубот на крајот на сезоната, откако клубот не успеал да се пласира во плејофот за промоција.
Размислувајќи за пензија, Бланко уште еднаш одлучил да ја продолжи својата кариера потпишувајќи за Пуебла, по што се вратил на играњето во најсилната мексиканска лига за првпат по повеќе од пет години. На 21 април 2015 година, тој играл во финалето на Клаусура купот на Мексико против Гвадалахара, влегувајќи од клупата. Пуебла го освоила купот и го испратила Бланко како шампион, во она што требало да биде последниот натпревар во неговата кариера.
На 22 февруари 2016 година, по еден месец од неговата политичка кариера, било објавено дека Бланко ќе учествува во официјален натпревар од 9-тото коло на мексиканската Примера Дивисион за време на Клаусура првенството 2016, играјќи за клубот во којшто ја започнал неговата кариера - Клуб Америка. Овој натпревар требало да има за цел да му овозможи официјално да ја заврши кариерата во клубот во којшто и ја започнал. На 5 март, Бланко го започна натпреварот против Морелија облечен во дрес со број 100 и одиграл 36 минути за Америка на Естадио Ацтека, пред да биде заменет со Дарвин Квинтеро. За време на натпреварот, Бланко го демонстрирал својот трејдмарк потез по кој станал познат - Куаутемиња - и имал два удари кон голот, од кои едниот ја завршил во пречката. Америка го добила натпреварот со 4–1.
Репрезентативна кариера
Бланко ја претставувал мексиканската репрезентација од 1995 до 2010 година (со посебен настап во 2014 година). Тој забележал вкупно 120 настапи и постигнал 39 погодоци за Мексико, со што претставува трет најдобар стрелец за својата земја.
Овамбоанци
Овамбо или Овамбоанци, а познати и како Авамбо, Амбо или Овавамбо — јужноафрикански банту-народ. Овамбоанците се најголема етничка група во Намибија. Народот исто така живее и во покраината Кунене во Ангола. Во Намибија околу 50% од вкупното население на државата се Овамбоанци, а во Ангола се малцинство и се околу 2% од вкупното население на Ангола.
Овамбоанците мигрирале во јужните предели на Намибија од првичната населена област во регионот околу реката Замбези во 14 век. Современото овамбаоанско население брои околу 1,6 милиони луѓе и воглавно се Христијани. Мајчин јазик на Овамбоанците е овамбоанскиот јазик, јазик кој припаѓа на јужната подгрупа на нигер-конгоанските јазици.
Подрачје
Овамбоанците живеат во северните предели на Намибија, но и во покраината Кунене во Ангола. Оваа територија понекогаш се именува како Овамболенд. Оваа област е релативно рамна, без карпи, со ниска вегетација и со релативно повисока надморска височина.
Во северните делови на Овамболанд има тропска вегетација, каде има обилни сезонски врнежи кога регионот се поплавува и се формираат привремени езерца и острови. За време на сушниот период овие водени површини се исушуваат. Така, луѓето се адаптирале на ваквите временски услови.
Религија
Овамбоанците денес се воглавно Христијани, поточно лутеранци. Христијанството во Овамболанд пристигнало во 19 век. Првите христјански мисионери биле од Финското мисионерско друштво и дошле во регионот во 1870 година. Така, Овамбоанците го прифатиле Лутеранството. Влијанието на Финското друштво не било само врз религијата, туку и врз културните навики. Така на пример денешниот стил на облекување на жените со марами и долги фустани потекнува од стилот на облекување на финските мисионери од 19 век.
Помалку од 3% од Овамбоанците се следбеници на традиционалната овамбоанска вера. Според традиционалната вера, врховен бог или дух е „Калунга“. Нивните ритуали се сконцентрурани околу свет оган, ритуали слични на останатите африкански религии. Калунга ги создал првите маж и жена, кои пак имале една ќерка и два сина. Овамбоанците се потомци на ќерката, според традиционалните митолошки верувања.
1548 во книжевноста
1548 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Ставрополски Крај
Ставрополски крај (руски:Ставропо́льский край) е федерален субјект во Русија. Административен центар е Ставропол.
Се граничи со Ростовска област, Краснодарски крај, републиките Калмикија, Дагестан, Чеченија, Кабардино-Балкарија, Северна Осетија и Карачаево-Черкесија.
Крајот влегува во состав на Северниот-Кавкаски екомомски регион, Северо-Кавкаскиот федерален округ.
1547 во книжевноста
1547 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Катарина Живановиќ
Катарина Живановиќ (Смедеревска Паланка, 28 март 1994) е српска телевизиска и филмска режисерка.
Приватен живот
Детството го поминала во Велика Плана. Во септември 2009 година, за да го продолжи своето образование, се преселила во Белград, каде што живее и денес.
Образование
По завршувањето на основното училиште во Велика Плана, се запишала во Филолошка гимназијата во Белград (кинески јазик). Средно училиште Артимедија 2010 година и каде добила стипендија за драматургија, а остатокот од средното образование го продолжила во ова уметничко училиште. Токму во Артимедија го режирала својот прв филм (среден метар) наречен Ние можеме се.
Вогларји
Вогларји (словенечки: Voglarji) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
NGC 1664
NGC 1664 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кочијаш, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 октомври 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1664 е од видот III1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,6 m. NGC 1664 има само една позната привидна димензија, која изнесува 18'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 51 м 5,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 43° 40' 34".
Други поделби
Проучување на NGC 1664 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 65; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2906. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 644.
Момински Водопади
Моминските Водопади се наоѓаат во раселеното село Копришница во Општина Демир Капија, јужниот дел на Република Македонија. Водопадите се формираат од реката Моминска. Неколку други водопади можат да се најдат во планините околу Демир Капија.
ФК Јувентус
ФК Јувентус (од Juventus, „младост“), познат под прекарот Јуве — италијански фудбалски клуб од градот Торино, Пиемонт. Јувентус е трет најстар фудбалски клуб во земјата и со исклучок на една сезона, ја има поминато целата своја историја во првата италијанска лига (позната и како Серија А од 1929 година).
Клубот бил основан во 1897 година како Спортски клуб „Јувентус“ од страна на група на млади студенти од Торино, а меѓу нив, и човекот кој бил нивниот прв претседател, Еугенио Канфари како и неговиот брат Енрико. Тие се автори на оваа компанија за историско паметење и биле управувани од страна на индустриското семејство Ањели уште од 1923 година, што претставува најстаро спортско партнерство во Италија. Со тоа Јувентус бил првиот професионален клуб во земјата. Со текот на времето, клубот станал симбол на нацијата што се должело на нивната долга традиција на успех. Во текот на 1930-тите, период во кој Јувентус освоил рекордни пет последователни титули во првенството, клубот доживеал огромен прогрес во поглед на бројот на неговите навивачи, со што станала првата екипа во Италија која имала децентрализирани навивачи. Исто така, клубот во тоа време бил идентификуван од страна на италијанскиот народ како „екипа која го претставува целото население“ или „Екипата на Италија“ како го нарекувале во втората половина на 1920-тите. Ова се рефлектирало, меѓу другото, и на придонесите на клубот во италијанската фудбалска репрезентација, каде непрекинато од втората половина на 1920-тите години е признаен како една од највлијателните екипи во репрезентативниот фудбал, екипа која дава играчи кој ја вршеле одлучувачката улога во репрезентациите кој триумфирале на светските првенства во 1934, 1982 и 2006 година. Навивачите на клубот се во поголем број од било кој друг фудбалски клуб во Италија и во тој поглед е еден од најголемите клубови во целиот свет. Поддршката за Јувентус е широко распространета низ целата земја, но и во странство, главно во земјите со значајно присуство на италијанска дијаспора.
Јувентус се историски најуспешниот клуб во италијанскиот фудбал. Генерално, тие имаат освоено 67 официјални титули на националната и меѓународната сцена, повеќе од било кој друг италијански клуб, а тие се: 34 првенствени титули (што претставува рекорд), тринаесет Купа на Италија (исто така рекорд) и осум национални суперкупа како и, единаесет наслови во конфедерациски и интер-конфедерациски натпреварувања (два Интерконтинентални купа, двапати Европски првак, еден Куп на победниците на куповите, рекордни три наслови во Купот на УЕФА, еден Интертото куп и уште два Суперкупа на Европа). Клубот во моментов е рангиран на четвртото место во Европа и седми во светот на списокот на клубови со најмногу освоени трофеи. Во 1985 година, кога на клупата бил Џовани Трапатони, тој ја предводел торинската екипа до тринаесет официјални трофеи во десет години до 1996 година, вклучувајќи шест лигашки и пет меѓународни титули; Јувентус станал првиот клуб во историјата на европскиот фудбал кој успеал да ги освои сите три главни натпреварувања организирани од страна на УЕФА: Куп на шампиони (сега веќе непостоечки), Купот на победниците на куповите и Купот на УЕФА (првиот италијански и јужно-европски клуб кој успеал да победи во Купот на УЕФА). По нивниот триумф во Интерконтиненталниот куп истата година, клубот станал, исто така, прв во фудбалската историја и останал единствен во моментов кој ги има освоено сите можни конфедерациски турнири и клупската светска титула.
Според пласманот на сите времиња објавени во 2009 година од страна на IFFHS, организација призната од страна на ФИФА, врз основа на перформансите на клубовите и меѓународните натпревари, Јувентус е најдобар клуб во Италија и втор во Европа за XX век.
Основање
Клубот бил основан на 1 ноември 1897 година, од група на студенти по книжевност на факултетот во Торино - "Масимимо Д'Азелјо". Сите основачи биле на возраст од четеринаесет до седумнаесет години и биле вљубеници во спортот, а како што се вели во легендата до идејата да основаат екипа дошле додека седеле на клупа во паркот "Corso Re Umberto".
Постојат многу малку сознанија за самото раѓање на клубот затоа што во тоа време весниците не му посветувале многу внимание на спортот во државата. Еден од основачите Енрико Канфари, во 1914 година во еден документ ја објаснил целата ситуација околу настанувањето на клубот. Групата не можела на крајот да се договори околу името на клубот па така биле изложени три предлози за гласање: Società Via Fori, Società Sportiva Massimo D'Azeglio и Sport Club Juventus. Како најдобар бил избран третиот предлог, односно Спортски клуб „Јувентус“. Можеби и затоа што е симболично, т.е. зборот Јувентус, означува „младост“ според латинската транскрипција.