cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Преведување
Приоди засновани на книжевните теории
Овој правец смета дека преводот не не јазичаричка операција туку дека повеќе е книжевна операција (Едмонд Кари). Со други зборови : за да се преведе поезија, треба да се биде поет. (Езра Паунд, Валтер Бенјамин, Антоан Берман). Станува збор за концепција која препознава енергија во јазикот. Зборовите на некој начин се кристализација на историското преживување на некоја култура и ним тоа им ја дава силата па затоа треба да се преведе токму таа енергија.
Социолонгвистички правец
Социјалниот модел е тој што определува што е преводливо а што не, што е прифатливо а што не е (селекција, филтер, цензура...) Преведувачот е производ на некое општество и тој преведува согласно својот личен социо-културен багаж. Најважното е читателот при читање на преводот да го почувствува ефектот што изворниот јазик го оставил на оној што го читал текстот во оригинал. За тоа да се постигне треба да се адаптира, да се бараат еквиваленти. (Жан Клод Марго. Преведување без измама (фр''. Traduire sans Trahir'').
Приоди засновани на јазичаричките теории
Структурализам, лингвистика, прагматика. Ова е правец за кој при преводот најзначаен е зборот, синтагмата и реченицата, односно структурата.
Приоди засновани на филозофските концепти
Предводник на ова движење е Џорџ Штајнер. Вистинскиот преведувач треба да е способен да влезе во кожата на писателот со цел да ја сфати и разбере намерата (односно да знае „што тој сакал да каже“) на авторот на изворниот текст. Операцијта на преведување се набљудува низ четири фази: верба (доверба / уверување), агресија, инкорпорација и реституција.
Машинско преведување
Машинското преведување (МТ) е процес каде сметачка програма го анализира изворниот текст и произведува нов текст без човечка интервенција. Во суштина, машинското преведување сепак вклучува човечка интервенција, во формата на лектура. Исклучок на ова правило може да биде на пр.: преведувањето на технички инструкции (верига на технички термини и придавки), користејки го речникот заснован на машинското преведување.
Досега, машинското преведување – главна цел на обработката на природниот јазик – наиде на ограничен успех. Примерот од 6 ноември 2007 ја илустрира опасноста од потпирањето на машинското преведување.
Со соодветна терминологија, со подготовка на изворниот текст за машинското прведување (лектура), и со преработување на машинскиот превод од професионален преведувач, алатките за комерцијалното машинско преведување може да произведат корисни резултати, особено ако системот за машинското преведување е интегрирано со преведувачката меморија или систем за менаџмент и глобализација.
Што се однесува на текстовите (на пр: временски прогнози) со ограничен вокабулар и едноставна структура на реченици, машинското преведување може да даде резултати што не бараат многу човечка интервенција за да бидат корисни. Исто така, употребата на контролниот јазик комбиниран со алатките за машинско преведување, ќе произведе поразбирливи преводи.
Потпирајќи се само на машинското преведување се занемарува фактот дека комуникацијата во човечкиот јазик е вграден контекст и ѝ е потребно на една личност да го разбере контекстот на оригиналниот текст со значаен степен на веројатност. Точно е дека дури и чисто човечки – создаден превод е подложни на грешки. Оттука, да се осигура дека машински-создадениот превод е постигнат, таквите преводи мора да се прегледаат и лекторираат од човек. Клод Пирон напишал дека машинското преведување, ги автоматизира најлесните делови на преведувачката работа, потешките и деловите за кои е потребно повеќе време обично вклучува пребарувања за решавање на двосмисленостите во изворниот текст, што граматичките и лексичките недостатоци кои исто така треба да се решат. Такви пребарувања се потребни воведи во лектурата потребна со цел да обезбеди влезни инфромации за програмот на машинското преведување така што излезните информации нема да се безначајни.
Сметачки-помогнато преведување
Сметачки-помогнатото преведување - КПП, (computer-assisted translation CAT) исто така се нарекува и „computer-aided translation“, „machine-aided human translation - машински-помогнато преведување (MAHT)“ и „interactive translation - интерактивно преведување“, е форма на преведување каде што преведувачот создава целен текст со помош на сметачка програма. Машината поддржува човечки преведувач.
КПП вклучува стандарден речник и граматички програм. Терминот, сепак, се однесува на специјализиранта програма достапна за преведувачот, вклучувајќи преведувачка меморија, управуавње со терминологијата, согласност и центрирана програма.
Со интернет, преведувачкиот програм може да им помогне на неродените говорници да ги разберат мрежните страници објавени на други јазици. Алатките за преведување на целата страна се со ограничено користење, сепак, од кога тие понудија само ограничен потенцијал на разбирање на оригиналниот авторски контекст, преведените страни се повеќе хумористични и збунувачки отколку јасни.
Интерактивното преведување со прозорците (дел од екран на кои може да се испише одредена информација). Овие алатки покажуваат неколку можни преводи на секој збор или фраза. Операторите само треба да го селектираат точниот превод бидејќи глушецот поминува преку текстот на странскиот јазик. Можни дефиниции може да се групираат преку изговарања.
Документи
__ИНДЕКС__
Џемаил Максут
Џемаил Максут (Cemail Maksut;, - , ) — македонски театарски и филмски глумец од турска народност.
Животопис
Максут е роден во Скопје на 8 мај 1933 година. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје, на групата за англиски јазик во 1964 година. Бил член на Турската драма во Театарот на народностите во Скопје од 1953 до 1991 година, кога и се пензионирал. Има забележителни постигнувања и на филмското платно, како и на сцените на други театри. Починал во Скопје на 28 декември 2001 година.
Во јавноста, Максут е најзапаметен како Црна Арапина, соперникот на јунакот Крали Марко.
Чарлс Симиќ
Чарлс Симиќ (, -, ) – српско-американски поет, есеист и преведувач. Еден од најзначајните американски и светски поети и есеисти. Во 1990 година ја добил Пулицеровата награда за поезија, а во 2017 добитник е на Златниот венец на Струшките вечери на поезијата.
Животопис
Чарлс Симиќ е роден како Душан Симиќ во 1938 година во Белград. Во 1953 година со семејството се сели во САД, претходно поминувајќи година дена во Париз. Песни почнал да пишува во средно училиште, како што изјавува во едно интервју, за да им се допадне на девојките. На неговите поетски почетоци особено влијаеле американските поети: Волт Витмен, Емили Дикинсон, Волас Стивенс и др. Неговата прва стихозбирка „Што вели тревата“ (1967) одлично е примена од страна на критиката
Како преведувач е особено значаен за популаризација на поезијата на значајни поети од јужносвловенските земји. На англиски превел поезија од: Васко Попа, Иван В. Лалиќ, Љубомир Симовиќ, Милорад Павиќ, Бранко Миљковиќ, Новица Тадиќ, Радмила Лазиќ, како и три антологии на модерна српска поезија, Славко Михалиќ од Хрватска, Томаж Шаламун од Словенија. На англиски препеал и една збирка поезија од Славко Јаневски (2002).
Од 1973 година бил професор на универзитетот во Њу Хемпшир, каде предавал американска книжевност и творечко пишување. Живеел во Стафорд, Њу Хемпшир, а починал во Довер, Њу Хемпшир.
Дела
Поетски збирки:
Збирки есеи:
Јован Крстител
Јован Крстител или Јован Претеча (старословенски: Іоаннъ Крестѧи, хебрејски: יוחנן המטביל, Yoḥanan ha-mmatbil, старогрчки: Ἰωάννης ὁ βαπτίζων, يحيى Yahyá или يوحنا المعمدان Yūhannā al-maʿmadān, арамејски: ܝܘܚܢܢ Yoḥanan) — важен светец во христијанството, братучед на Исус Христос според Евангелието по Лука и човекот што го крстил во реката Јордан. Со оглед дека оваа главна улога на Свети Јован се остварила на денот на Богојавление (19 јануари), древната Црква денот по Богојавление му го посветил на неговиот спомен.
Јован Крстител најверојатно имал голема улога во првите векови во христијанството, а според некои, тој дури имал и поголем број на верници. Денеска, во христијанството, Јован се смета за светец и маченик. Во исламот е познат како пророк Јахја ибн Закерија. Медејците, пак, го сметаат за единствен и вистински месија.
Заднина
Делумно хеленизираната еврејска територија била под власта на Римското Царство, но меѓу евреите постоела голема надеж околу создавање на сопствена држава и независност. И покрај тоа што периодот кога живеел Јован Крстител бил прилично мирен во земјата, римските владетели биле во постојан страв од можни востанија, нереди и слично. Ирод Велики, кој бил поставен за крал на земјата од страна на римскиот сенат во Галилеја, Јудеја и Самарија, владеел во периодот од 37 п.н.е. до 4 година. ) По неговата смрт, Римјаните кралството го поделиле помеѓу неговите синови, а Ирод Антипа владеел со Галилеја, но не и со Јудеја, која станала посебна римска провинција.
Во тоа време постолеле неколку верски движења или секти. Фарисеите верувале во воскресението на мртвите, божјата правдина. Садукеите пак биле конзервативци, држајќи ја власта во храмот и не верувале во воскресението. Есените пак верувале во апокалипсата. Некои научници сметаат дека Јован припаѓал во оваа група, чии ритуали биле често поврзувани со крштевањето, иако за ова нема никакви докази.
Раѓање
Раѓањето и службата на светиот Христов претеча ги претскажале пророците Исаија (40,3) и Малахија (4:5), како и самиот архангел Гаврил (Лк 1:5-15). Јовановото рождество детално го изложил апостол Лука во своето евангелие. Во времето кога според предвидувањето на старите пророци требало да се роди спасителот, Евреите биле под ропство на Римјаните. Во тоа време, Захарија со својата жена Елисавета, сè уште немале деца, што во тоа време се сметало за божја казна и голема несреќа бидејќи биле во доста возрасни. Според преданието, и двајцата постојано го молеле Господ да им даде рожба и Бог ја слушнал нивната молитва. Еднаш, кога Захарија во храмот се молел на Бога го слушнал гласот на ангелот Гаврил кој му рекол дека ќе добие син што ќе се вика Јован. Кога се родил синот, според обичајот, требало да го носи името на таткото, но кога Захарија го запрашале за името, тој рекол да се вика Јован и раскажал дека детето ќе биде пророк, што ќе оди пред спасителот и ќе му го подготвува патот.
Инаку, според светото предание, св. Јован Крстител и Исус биле роднини, зашто мајка му на св. Јован, Елисавета, ѝ била тетка на мајката на Исус, Марија.
Проповедање
Во младоста, Јован живеел во пустината во близина на долниот тек на реката Јордан. Кога наполнил 30 години, тој ја напуштил пустината и се вратил меѓу еврејскиот народ, каде што ги учел луѓето да се покајат и да се подготвуваат за доаѓањето на Спасителот. Според евангелистот Лука, Јован ја започнал својата проповед во 15 година од царувањето на Тибериј, во времето на јудејскиот намесник Понтиј Пилат и Ирод Антипа. Првичното место на служба му била јорданската пустина, а потоа јорданскиот брег. Тој често проповедал:
По мене иде Посилен од мене; пред Кого не сум достоен да се наведнам и да Му ги одврзам ремењата на Неговите обувки. Јас ве крстив во вода, а Тој ќе ве крсти во Светиот Дух
Во тоа време, Исус се подготвувал за својата мисија. Но, според тогашните закони, учител можело да биде лице со наполнети 30 години. Затоа и Исус, кога наполнил 30 години, дошол на реката Јордан за да биде крстен. Јован, кој дотогаш не го имал видено, според евангелието, веднаш се сетил дека тој е Спасителот. Во почетокот, Јован го одвратил, велејќи му:
Јас треба од тебе да бидам крстен, а ти при мене ли доаѓаш?
Но, кога Исус му рекол: „Остави го сега тоа зошто нам ни претстои да ја исполниме секоја правда“, Јован го крстил, во водата.
Јован постојано ги проповедал позитивните животни принципи и жестоко го критикувал неморалот, лагите и развратот, кои во тоа време во Римското Царство го достигнале својот врв. Посебно на удар на неговите критики бил управникот на Галилеја, Ирод Антипа. Тоа бил синот на стариот Ирод, оној што наредил да се заколат сите деца во Витлеем во времето кога требало да се роди Исус Христос. Ирод Антипа бил оженет со ќерката на еден арапски кнез, по име Арета. Но тој, ја истерал својата законита жена и се оженил со својата снаа Иродијада, жената на својот брат Филип, кој бил жив. Иродијада со себе ја довела и својата ќерка од првиот брак Саломија. Тоа не го дозволувале ниту законите на Мојсеј, а Јован жестоко го критикувал: Не ти личи да ја земеш жената на брат ти
Погубување
Особено лута и осветољубива била Иродијада. И таа чекала прилика да му се освети. Еднаш, кога Ирод организирал прослава на својот роденден со присуство на мноштво народ, меѓу кои и највидните државни првенци, кога обилно се пиело вино, кога се играло и пеело, одеднаш се појавила Саломија, ќерката на Иродијада, која што со својата игра толку го занесла Ирода што тој и ветил дека во тој момент ќе и исполни секаква желба, ќе и даде сè што ќе посака, дури и да се работи за половината од царството. Саломија не знаела што да посака, па отишла да се посоветува со својата мајка. Пакосната мајка, која долго го чекала овој час (зашто не можела да му го прости јавното разобличување), веднаш ѝ рекла да ја побара главата на Јован. Кога Саломија тоа му го соопштила на Ирода, тој се изненадил, но ветувањето дадено пред многу народ го обврзувало и морал да го исполни. За кусо време, девојката ја имала на послужавник главата на Свети Јован, која ја предала на својата мајка. И по неговата смрт, Иродијада продолжила да се изживува над мртвото тело на Св. Јован, бодејќи го неговиот јазик со игли. Според преданието, телото на Јован го зеле неговите ученици и го погребале, а главата ја зела Иродијада, која ја закопала во дворецот на Ирод, плашејќи се наводно да не може да воскресне Јован. Сепак, еден чесен дворски слуга ја закопал главата на светецот.
Евангелистот Лука, кој посакал да го пренесе Јовановото тело од Севастија, во којашто големиот Пророк бил убиен од царот Ирод во Антиохија, родното место на Св. Лука, успеал да ја пренесе само едната рака на Свети Јован, којашто во Антиохија била чувана до 10 век. Потоа, таа била пренесена во Цариград, но во времето на Турците исчезнала оттаму.
Според преданието, во следните години, некој богат човек се замонашил во Елеонорската гора, па по неколку години сакал да прави своја ќелија на местото во дворецот. По започнување на ископувањата, тој ја пронашол главата на Јован.
За раката на светителот се раскажува дека секоја година на денот на неговиот спомен архијерејот Антиохиски ја изнесувал пред народот. Понекогаш таа рака се јавувала раширена, а понекогаш згрчена. Во првиот случај означувала родна и богата година, а во вториот неродна и гладна.
Празнување
Празникот Свети Јован Крстител се прославува неколкупати во годината, но народот најмногу го празнува овој ден, 20 јануари по македонскиот православен црковен календар. Исто така, во православната црква се празнува и денот на отсекувањето на главата на Св. Јован Крстител (11 септември). Меѓу евангелските личности околу Исус Христос тој има посебно место:
Наоѓање на главата на Свети Јован Крстител
Великиот и славен Крстител Јован бил убиен по желба и наговор на злобната Иродијада, жената на царот Ирод. Откако му ја отсекле главата, Иродијада наредила да не му ја погребуваат заедно со телото, зашто се плашела дека страшниот Пророк би можел некако да воскресне. Затоа ја зеле неговата глава и ја закопале на едно скриено и бесчесно место длабоко во земјата. Нејзината дворјанка Јоана, жената на Хуза, не можела да трпи главата на Божјиот човек да остане на она бесчесно место, па тајно ја откопала, ја однела во Ерусалим и ја закопала на Елеонската Гора.
Не знаејќи за сето тоа, кога царот Ирод дознал дека Исус врши големи чуда, се уплашил и рекол: „Тоа е Јован кого што јас го убив, стана од мртвите“ (Марко 6, 16). По извесно време еден угледен богаташ поверувал во Христа, ја оставил својата висока позиција и се замонашил, па како монах со името Инокентиј се населил на Елеонската Гора токму на она место каде што била закопана главата на Свети Јован Крстител. Сакајќи да си ѕида ќелија копал длабоко и пронашол земјен сад и во него глава за којашто на таинствен начин му било јавено дека е на Крстителот. Тој ја целивал и ја закопал на истото место. По Божја Промисла оваа чудотворна глава подоцна одела од рака на рака и понирала во мракот на заборавот па одново била објавувана, додека најпосле во времето на благочестивата царица Теодора - мајка на Михаил а жена на царот Теофил - и во времето на патријархот Игнатиј, не била пренесена во Цариград. Од главата на Светиот Предвесник се извршиле многубројни чуда. Значајно и интересно е тоа што додека бил жив Свети Јован не извршил ниедно чудо (Марко 10, 41), а на неговите Свети мошти им се дал дар на чудотворство.
Во Куранот
Во Куранот, Бог честопати ја споменува постојаната молитва на Захарија за да му се роди син. Неговата жена била јалова неротка, поради што не се очекувало да зачне. Како дар од Бога, жената (Елисавета) родила син по име „Јахја“ какво што немало друго дете. Согласно молитвата на Захариј, Јован и Исус станале вистински проповедници на Божјото слово кое Израилитите со време го извитопериле. Според Куранот:
Јован добро го држел светото слово (Книгата) и Бог му дал голема мудрост уште како дете. Бил чист и благочестив, ги почитувал родителите и не бил дрзок и непослушен. Неговото познавање и разбирање на светото слово било поголемо дури и од најуважените учени во тоа време. Исламската егзегеза вели дека Исус го испратил Јован со дванаесет ученици, и проповедал пред самиот Исус да ги преземе неговите ученици. The Quran says:
Јован силно се чествува во суфизмот и исламскиот мистицизам поради неговата чистота и добрина. Се даваат пофалби за неговата мудрост уште во детството и сличностите со Исус.
Мошти
Моштите на св. Јован Крстител се наоѓаат на неколку места низ светот:
Во Бугарија, на 28 јули 2010 година, на островот Свети Јован, блиску до Созопол, била откриена реликва, која содржи делови од рака, од лице и заб. Според некои бугарски научници, станува збор за останки на Свети Јован Крстител.
309 п.н.е.
309 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 309. година пред новата ера, 309. од првиот милениум п.н.е., 9. од 4 век п.н.е. и последна од 300-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5199 и 5200 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4441 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3451 и 3452 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 444.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 309 година се протега во 2327 и 2328, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2387 и 2388 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 234. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 959 и 958 исламска година пред хиџра.
Одмазда (теленовела)
Одмазда (İntikam) е турска телевизиска серија од продукцијата „İn D House“, а се емитува на турската телевизиска мрежа „Kanal D“.
Прикажувањето се очекува да започне во 3 јануари 2013.
Николас Роуш
Николас Роуш (Nicolas Roche; р. ) — ирски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Двапати бил национален првак и многупати завршувал помеѓу првите десет на етапи на големите трки. Ја претставувал Ирска на друмската трка на Летните олимписки игри 2008. Настапил за Ирска седум пати на Светските друмски првенства.
Ран живот
Роуш, кој е роден во Конфлан Сен Онорен, Франција, е син на поранешниот велосипедски првак Стивен Роуш и неговата поранешна жена, Лидија, внук на поранешниот професионален велосипедист Лоренс Роуш и братучед на ирскиот друмски првак од 2008 Даниел Мартин. Роуш учел во колеџот Блекрок, приватно училиште во Даблин, пред да се пресели на југот на Франција во 1999, каде го поминал поголемиот дел од животот. Моментално живее во Варезе, Италија.
Рани години
Во текот на првите две години, често бил помошник на другите возачи, но остварил неколку добри резултати, главно на француските трки. Негова прва победа била на етапа на Тур де л’Авенир 2006, трка позната како мини-Тур де Франс за возачи под 23 години. Ја носел жолтата маичка на две етапи и завршил десетти во генералниот пласман. Бил во големото бегство на Светското првенство во Салцбург, Австрија. Веднаш потоа потпишал двегодишен договор со како последица на многуте добри резултати во сезоната.
Кредит Агрикол (2007–2008)
Роуш ја планирал 2008 за Џиро д’Италија, но организаторите не ја поканиле неговата екипа. Го променил распоред и завршил шести на Тур Ивоарен де ла По, 15. на Класика Интернасионал де Алкобендас во Шпанија и освоил етапа на Гп Интернасионал Паредес Рота дос Мовеис во Португалија. Откако завршил седми на Тур де Валони, настапил на олимписката друмска трка, заедно со Филип Дењан, освоил етапа на Тур ду Лимузен и потоа бил избран за неговата прва Вуелта а Еспања. Роуш покажал добри резултати на трката, скоро освојувајќи ја етапата 18, каде бил отспринтан од Иманол Ервити по бегството составено од 17 возачи. Роуш завршил на 13. место во генералниот пласман на неговиот втор Гранд Тур.
Роуш заедно со Дењан и Роџер Екен биле дел од ирската репрезентација на Светските првенства во Варезе. Роуш имал ран пад и се повлекол.
2009
Роуш потпишал двегодишен договор со по прекинувањето со.
2010
По добриот почеток во сезоната, каде завршил десетти на Париз-Ница и петти на Волта а Каталуња, Роуш бил избран како предводник на на Тур де Франс и во текот на трката пишувал статии за весникот Irish Independent. Роуш завршил 15. во генералниот пласман. Би можел да се пласира неколку места погоре доколку не изгубел четири минути во однос на предводниците на трката поради дупната гума на етапата 15, а колегата Џон Гадре одбил да му го даде неговиот велосипед.
Во септември, Роуш ја водел екипата на Вуелта а Еспања. Неговиот резултат бил дури и подобар отколку на Тур де Франс, губејќи незначително време на планинските етапи. Завршил на седмото место во генералниот пласман, само пет минути и три секунди за победникот Винченцо Нибали. Овој резултат бил најдобар на Гранд Тур од страна на Ирец по 1988.
Роуш бил дел од ирската репрезентација со тројца членови на Светското првенство 2010 во декември.
2011
Сезоната на Роуш била попрачена од повреди и несреќи, особена една несреќа на Критериум ду Дофине Повторно настапил на Тур де Франс како предводник на екипата, но брзо сфатил дека не бил целосно закрепнат од несреќата и дека не може да се надева на добар генерален пласман. Имал голем број неуспешни бегства во последната етапа, надевајќи се на етапна победа и на крајот завршил како 26. во генералниот пласман. Исто така возел на Вуелта а Еспања, завршувајќи 16. во генералниот пласман.
Во октомври, Роуш ја освоил третата етапа на првата Трка околу Пекинг. Ова било првата негова меѓународна победа во три години и негова прва победа на Светската турнеја.
Роуш објавил мемоари во 2011 наречени „Во групата“ (Inside the Peloton). Ја освоил годишната национална книжевна награда во категоријата спортски книги.
2012
Роуш ја покажал својата форма со завршувањето во најдобрите 20 возачи на Париз-Ница и Трката околу Калифорнија. Тој завршил десетти во генералниот пласман на Тур де Свис и втор и трет соодветно на националното друмско и хронометарско првенство пред да вози на Тур де Франс. Роуш се искачил до седмото место во генералниот пласман на првата планинска етапа. Меѓутоа изгубил време на хронометарот на етапата 9 и на остатокот од планинските етапи. На етапата 18, Роуш се одвоил од главната група во последните 10 километри со Луис Леон Санчес. Двоецот ги поминале членовите на бегството и изгледале подготвени за етапна победа, но Марк Кевендиш ги отспринтал во последните 200 метри. Роуш бил 11. во генералниот пласман пред хронометарот на етапата 10 и целел на првите десет, но слабиот хронометар го спуштил едно место подолу. Роуш, заедно со Даниел Мартин и Дејвис Мекан, ја претставувале Ирска на олимписката друмска трка. Потоа возел на Вуелта а Еспања, каде имал добар почетоко и бил седми во генералниот пласман до втората недела од трката. Меѓутоа, опаднал со формата во последната недела на трката и паднал на 12. место во генералниот пласман на крајот на трката.
Тинкоф-Саксо (2013–2014)
На 1 август било објавено дека Роуш ќе го напушти на крајот на сезоната 2012, завршувајќи го осумгодишната соработка со француската екипа. Потпишал двегодишен договор со за сезоните 2013 и 2014.
2013
На 25 август, Роуш ја освоил втората етапа на Вуелта а Еспања откако победил во спринтот со други четворица велосипедисти. Роуш ја носел водечката црвена маичка до осмата етапа и завршил на петтот место во генералниот пласман.
2014
Роуш учествувал на Џиро д’Италија и на Тур де Франс како помошник на предводникот на неговата екипа. Пред Тур, Роуш ја освоил трката Рут ду Суд, освојувајќи ја кралската етапа. Тоа било трка на која неговиот татко исто така победил во 1985 година. Роуш настапил на Трката околу Британија очекувајќи добар пласман и на крајот завршил на петтото место.
2015
Во 2015 година, Роуш ќе го напушти за да се приклучи на Тим Скај. На 10 септември, Роуш ја освоил осумнаесеттата етапа на Вуелта а Еспања во спринтерска завршница против Ајмар Зубелдија.
2016
По прекинатиот зимски тренинг поради инфекција од пајак, Роуш имал тешкотии во почетокот на сезоната. На крајот на април, Роуш настапил на Тур де Јоркшир за добар резултат. На последната етапа, Роуш ја нападнал групата на фаворити заедно со Тома Веклер, каде бил поразен на целта во завршниот спринт. Ова му го донело второто место во генералниот пласман. По оваа трка било потврдено дека Роуш ќе настапи на Џиро д’Италија по третпат во кариерата. Роуш ја започнал трката како поддршка за Микел Ланда. Неговата форма опаднала во трката, но му помогнал на колегата Микел Ниеве да го освои планинскиот пласман. Во јуни, Роуш ги освоил хронометарското и друмското првенство на Ирска.
БМЦ Рејсинг Тим (2017–2018)
Откако ја напуштил екипата Скај, Роуш се приклучил на БМЦ во сезоните 2017 и 2018.
Тим Санвеб (2019-денес)
Во септември 2018 година било потврдено дека потпишал договор со за сезоната 2019, со улога на помошник за Том Димулен во неговите обиди за победа на Тур де Франс.
Роуш ја носел црвената маичка на втората етапа на Вуелта а Еспања 2019 откако бил дел од шестчлена група која нападнала на завршните километри од етапата. Ја носел маичката до петтата етапа, меѓутоа паднал на шестата етапа, станувајќи еден од четворицата возачи кои ја напуштиле трката поради падот. Бил петти во генералниот пласман на почетокот на етапата.
Во септември 2019 година било објавено дека Роуш го продолжил неговиот договор со Тим Санвеб на уште две години.
Личен живот
Роуш моментално живее во Монако. Претходно, до 2003 година, живеел во Варезе, Италија. Женет е со Шпанката Дебора Роблес.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Лета
Лета (грчки: Λήθη) во старогрчката митологија е река на заборавот во Адот. Зборот „лета“ на грчки јазик значи „заборав“.
Митологија
Лета е река во подземниот свет од која пијат вода душите на покојните да би го заборавиле минатото. Души кои можеле да бидат реинкарнирани во ново тело, можеле да пијат вода од оваа река и дури тогаш би заборавиле на своите страдања од претходниот живот, и би биле спремни да живеат нов.
Во близина на трофониевото светилиште во Лебадеја се наоѓале два извора: Лета и Мнемозина (Сеќавање). Посетители на овиесветилишта морале прво да пијат од изворотЛета да би заборавиле се што до тогаш го знаеле, а потоа да пијат од изворот Мнемозина како трајно би се сеќавале на она што го виделе во светилиштето.
Бутринт
Бутринт (алб. Butrint) е древен град, чии останки биле откриени во јужните делови на Албанија, на околу 15 километри јужно од градот Саранда. Овој национален парк е вклучен во списокот на УНЕСКО.
Недалеку се наоѓа и Бутринтското Езеро, кое е всушност лагуна на Јонското Море.
Јужноќаншки јазик
Јужноќаншки јазик — јазик од групата на ќаншки јазици во рамките на тибетско-бурманското јазично семејство што го говорат околу 81.300 луѓе по течението на реката Мин (岷江) во покраината Сечуан, Кина.
За разлика од северноќаншкиот, со кој е во блиско сродство, јужноќаншкиот е тонски јазик.
Пекмез
Пекмез е традиционален овошен деликатес која спаѓа во зимница и слична е на џем, но е погуст затоа што повеќе се готви.
Пекмез се добива со готвење на овошје (најчесто сливи и кајсии).
Штит (соѕвездие)
Штит (латински Scutum) е мало соѕвездие забележано во XVII век.
Љуба Аличиќ
Љубомир „Љуба“ Аличиќ (роден на 2 ноември 1955 година) е српско ромски фолкер со кариера која трае повеќе од четири децении.
Еден од неговите најголеми хитови е синглот „Циганин сум, но најубав“ (Ciganin sam, al 'najlepši) од 2003 година.
Пресечник (Тодоровци)
Пресечник  — археолошко наоѓалиште во околината на местото Тодоровци кај градот Македонска Каменица. Наоѓалиштето претставува населба од железно време.
На десниот брег на езерото Калиманци, на ниска чука со зарамнет врв се среќаваат фрагменти од керамички садови.
Предрасуда
Предрасудата најчесто се однесува на претходно стекнатите, обично непожелни, судови насочени кон луѓе или личност поради полот, општествената класа, возраста, оневозможеноста, религијата, сексуалноста, расата/етничноста, јазикот, националноста или други лични одлики. Таа исто така може да се однесува и на неосновани верувања, при што може да го вклучи „секое неразумно однесување кое е обично отпорно на влијанието на разумот“.
Современи теории и емпириски наоди
Социјалниот психолог Хенри Таџфел и неговите колеги откриле дека фаворитизмот внатре во рамките на дадена група може да се појави дури и во групи кои претходно немале општествено значење. Во експериментите со минимални групи било откриено дека кога доброволците-учесници биле сместени во групи (изградени врз основа на нешто тривијално, на пример, фрлање паричка), овие учесници покажувале внатрегрупов фаворитизам, при што во меѓучовечките односи им давале предност на членовите на сопствената група (ингрупа).
Ефектот на еднородност на аутгрупата е перцепцијата според која членовите на една аутгрупа се послични (еднородни, хомогени) за разлика од членовите на ингрупата. Социјалните психолози Кватрон и Џонс спровеле истражување кое го покажува ова тврдење, во кое зеле учество ученици од соперничките училишта Принстон и Ратгерс. На учениците од секое училиште им биле прикажани видеа со други ученици од секое училиште како избираат вид на музика за слушање. Потоа на учесниците им била дадена задача да погодат колку проценти од соучениците на снимените ученици би ја избрале истата музика. Учесниците предвиделе многу поголема сличност меѓу членовите на аутгрупата (соперничкото училиште).
Моделот на оправдување-потиснување на предрасудата бил создаден од Кристијан Крендал и Ејми Ешлман. Овој модел објаснува дека луѓето се соочуваат со конфликт меѓу желбата да ја изразат предрасудата и желбата да одржат позитивен јас-концепт. Овој конфликт ги предизвикува луѓето да бараат оправдување за тоа што не ја сакаат аутгрупата и да го искористат тоа оправдување за да избегнат негативни чувства (когнитивна дисонанца) за себеси кога ја изразуваат антипатијата за аутгрупата.
Теоријата на реалистичниот конфликт кажува дека натпреварот за ограничени ресурси доведува до зголемени негативни предрасуди и дискриминација. Ова може да се забележи дури и тогаш кога ресурсот е незначителен. Во експериментот на Робер Кејв биле создадени предрасуди и непријателство меѓу двата летни кампови по одржувањето на спортските натпревари кои се играле за мали награди. Непријателството било намалено откако двата натпреварувачки кампови биле присилени да соработуваат на одредени задачи за да постигнат заедничка цел.
Друга современа теорија е теоријата на интегрирана закана, развиена од страна на Валтер Стивен. Таа проникнува од неколку други психолошки објаснувања на предрасудите и односот ингрупа/аутгрупа, како на пример, од закана од конфликтот на реалистична група (Realistic Group Conflict Threat) и симболичкиот расизам. Исто така ја користи перспективата на теоријата на општествен идентитет како основа за својата валидност, т.е., претпоставува дека единките дејствуваат во контекст основан на група, каде членовите на групата се дел од поединечниот идентитет. ITT вели дека предрасудите кон аутгрупата и дискриминацијата настануваат кога единките ја перцепираат аутгрупата како заканувачка на некој начин. ITT образложува четири закани:
Реалистичните закани се опипливи, како конкуренцијата за природен ресурс или закана за приходот. Симболичките закани настануваат од перцепираната разлика во културните вредности меѓу групите или од перцепираната нерамнотежа на моќта, на пример, кога дадена ингрупа ја перцепира религијата на аутгрупата како несовпадлива со нивната. Меѓугруповата анксиозност е чувство на тегоба кое се јавува во присуство на аутгрупата или член на аутгрупата, што сочинува закана бидејќи заемодејствата со други групи предизвикуваат негативни чувства (на пример, закана по комфорните интеракции). Негативните стереотипи се слични закани, каде единките го антиципираат негативното однесување од членовите на аутгрупата заедно со перцепираниот стереотип, на пример, дека аутгрупата е насилна. Често овие стереотипи се поврзани со емоции од типот на страв и бес. Теоријата на интегрирана закана се разликува од останатите теории на закани по тоа што ги вклучува меѓугруповата анксиозност и негативните стереотипи како типови на закана.
Дополнително, теоријата на општествената доминантност гласи дека на општеството може да се гледа како на хиерархии основани на групи. Во конкуренција за оскудни ресурси како дом или работа, доминантните групи создаваат „легитимирачки митови“ полни со предрасуди со цел да обезбедат морално и интелектуално оправдување за нивната доминантна позиција над останатите групи и да го валидизираат присвојувањето на ограничените ресурси. Легитимирачките митови, како на пример дискриминаторските практики на вработување или пристрасните норми за заслуги, функционираат за да ги одржат овие хиерархии основани на предрасуди.
Предрасудите можат да бидат централен фактор за појавата на депресија. Ова може да се случи кај некој кој е жртва на предрасуди, кој е мета на нечии предрасуди или кога луѓето имаат предрасуди за самите себе, што ја причинува нивната сопствена депресија.
Сексизам
Поимот сексизам обично се поврзува со негативните настроенија кон жената кои произлегуваат од верувањето дека жените се помалку вредни или помалку способни од мажите. Дискусијата за овие настроенија и актуелните полови разлики и стереотипи продолжуваат да бидат контроверзни прашања. Низ историјата, за жените се сметало дека се потчинети на мажите, често игнорирајќи ги во областите како академија. Традиционално, за мажите се сметало дека се поспособни од жените, умствено и физички. Во социјалната психологија, истражувањата на предрасудите како што е „Кој ги сака компетентните жени“, довеле до истражувања на предрасудите основани на полот. Ова резултирало во две широки теми или фокуси во ова поле: првата се фокусира на ставовите кон еднаквоста на половите, а втората на верувањата на луѓето за мажите и жените. Денешните истражувања основани на сексизам продолжуваат да се остваруваат во психологијата, со тоа што истражувачите се обидуваат да разберат како мислите, чувствата и однесувањата на луѓето влијаат и се повлијаени од другите.
Национализам
Национализам е настроение основано на заедничките културни одлики кои го поврзуваат населението и често произведува политика на национална независност или сепаратизам. Национализмот сугерира „заеднички идентитет“ кај луѓето-припадници на нацијата кој ги минимизира разликите во групата и ги потенцира перцепираните граници меѓу групата и оние кои не се нејзини членови. Ова доведува до претпоставката дека членовите на нацијата имаат многу повеќе заедничко отколку што всушност имаат, дека тие се „културно обединети“, дури и ако во рамките на нацијата постојат неправди основани на разликите во статусот и расата. Национализмот во време кога има конфликт на една нација со друга е контроверзен, бидејќи може да функционира како забрзувач на критиката кога станува збор за сопствените проблеми на нацијата, поради што прави да изгледаат природни хиерархиите во нацијата и внатрешните конфликти. Тој исто така може да служи како начин за собирање на луѓето од нацијата околу поддршка за одредена политичка цел. Национализмот најчесто вклучува притисок за конформност, покорност и солидарност меѓу луѓето на нацијата и може да резултира не само во чувствата на јавна одговорност, туку и во поимање во потесна смисла на заедницата поради исклучувањето на оние кои се сметаат за аутсајдери. Бидејќи идентитетот на националистите е поврзан со нивната поданост кон државата, присуството на туѓинци кои не ја споделуваат оваа поданост може да доведе до непријателство.
Класизам
Во Светскиот англиски речник, класизмот се дефинира како „пристрасен или дискриминаторен став кон разликите создадени меѓу општествените или економските класи“. Идејата за раздвојување на луѓето врз основа на класата е контроверзна сама по себе. Некои тврдат дека економската нееднаквост е неизбежен аспект на општеството, па затоа секогаш ќе постои владејачка класа. Тие посочуваат дека дури и во најегалитарните (наједнакви) општества во историјата имало некакво рангирање според општествениот статус. Затоа, тие веруваат дека постоењето на општествените класи е природна одлика на општеството. Други, пак, го тврдат спротивното. Според антрополошките докази, во најголем дел од времето луѓето живееле на начин според кој земјата и ресурсите не биле приватна сопственост. Исто така, кога се појавило општественото рангирање, тоа не било антагонистичко или непријателско како сегашниот класен систем. Овие докази се користат во полза на идејата дека постоењето на систем на општествени класи е непотребно. Како заклучок, општеството допрва треба да дојде до консензус за потребата од класен систем; тоа досега не покажало дека е способно да се справи со непријателството и предрасудите кои се случуваат поради класниот систем.
Сексуална дискриминација
Сексуалната ориентација на еден човек е „претпочитање на хомосексуалност, хетеросексуалност или бисексуалност“. Како и повеќето малцински групи, хомосексуалците и бисексуалците не се имуни на предрасудите и стереотипите од мнозинската група. Тие може да бидат предмет на омраза од другите поради нивните сексуални претпочитања; еден поим за ваква интензивна омраза основана на сексуалната ориентација на дадена личност е хомофобија. Поради она што социјалните психолози го нарекуваат ефект на живост, што подразбира тенденција да се забележуваат само одредени поединечни одлики, мнозинското население претпочита да донесува заклучоци од типот гејовите се расфрлуваат со нивната сексуалност. Ваквите слики можат лесно повторно да се јават во умот поради нивната живост, отежнувајќи ја проценката на целосната ситуација. Мнозинското население не само што може да мисли дека хомосексуалците се расфрлаат со нивната сексуалност или се „премногу геј“, туку можат исто така погрешно да веруваат дека хомосексуалците се лесни за идентификување и етикетирање како геј или лезбијка кога се споредуваат со останатите кои не се хомосексуалци. Се чини дека идејата за хетеросексуалната привилегија цвета во општеството. Истражувањата и прашалниците се формулирани за да се погодат на мнозинството - хетеросексуалците. Оваа дискусија за тоа дали хетеросексуалците се привилегирана група и дали хомосексуалците се минимизирана група е контроверзна. Истражувањата покажуваат дека дискриминацијата врз основа на сексуалната ориентација е моќна одлика на многу пазари на трудот. На пример, се покажало дека геј мажите заработуваат 10% - 32% помалку за разлика од хетеросексуалните мажи во САД, како и тоа дека постои значителна дискриминација во вработувањето врз основа на сексуалната ориентација во многу пазари на трудот.
Расизам
Научниот расизам започнал да цвета во осумнаесеттиот век и бил во голема мера повлијаен од еволутивните проучувања на Чарлс Дарвин, како и од идеите преземени од пишувањата на филозофите како Аристотел; на пример, Аристотел верувал во концептот на „природни робови“. Овој концепт се фокусира на потребата од хиерархии и на тоа како некои луѓе се обележани да бидат на дното на пирамидата. И покрај тоа што за концептот на раса сè уште се расправа, ефектите од расизмот се очигледни. Расизмот и другите форми на предрасуди можат да влијаат врз однесувањето, мислите и чувствата на личноста, при што цел на социјалните психолози е да ги проучат овие влијанија.
Јазична дискриминација
Единките или групите може да се соочат со неферски однос само врз основа на нивната употреба на јазикот. Оваа употреба на јазикот може да го вклучи мајчиниот јазик на единката или други одлики во говорот на личноста, како акцент, големина на речникот (дали личноста користи сложени и различни зборови), и синтакса. Може исто така да ја вклучи и способноста или неспособноста на личноста да користи друг јазик. Во раните 1980-ти, јазичарот Тов Скутнаб-Кангас ја опишал оваа идеја на дискриминација врз основа на јазикот како концепт на лингвицизам. Кангас го дефинирал лингвицизмот како идологии и структури кои треба да „легитимираат, ефектуираат и репродуцираат нееднаква поделба на моќта и ресурсите (како материјални, така и нематеријални) меѓу групи кои се дефинирани врз основа на јазикот.“
Бегалска нација
Бегалската нација — предлог од 2015 година да се создаде нова нација за доброволно преселување на бегалското население во светот за да се реши кризата. Според проценките на Обединетите нации, во светот има околу 82 милиони бегалци и внатрешно раселени лица.
Предлог
Во својот предлог Бузи нуди голем број алтернативи за создавање нација на бегалци. Тие вклучуваат:
Финансирање
Во октомври 2015 година, Бегалска нација започнала кампања за групно финансирање со цел да собере милијарди долари за купување земјиште или острови како постојан дом за бегалците во светот.
Симболи предложени за нацијата
Сирискиот бегалец Јара Саид дизајнирал црвено-портокалово знаме налик на елеците за спасување на бегалците од Средоземјето, а друг, Мутаз Аријан, создал химна. Иако Меѓународниот олимписки комитет не можел да дозволи ниту една од нив да ги користи Олимпискиот тим за бегалци на Летните олимписки игри 2016 година, некои од поддржувачите неофицијално го користеле знамето.
Од јуни 2021 година, емотиконите на знамето е достапно на WhatsApp за Android и iOS.
Други поврзани предлози
Помалку од два месеци откако предлогот добил широка медиумска покриеност, Нагиб Савирис, египетски милијардер, понудил да купи средоземен остров за да ги смести бегалците кои бегаат од сирискиот конфликт.
Роман Роуз
Роман Роуз (роден 1946 во Хајделберг, Германија) е ромски активист и шеф на Централниот совет на германските Синтите и Ромите. Тој изгубил 13 роднини во холокаустот.
Кариера
Роуз е роден во Хајделберг во 1946 година. До 1982 година живеел таму како независен стопанственик. Со основањето на Централниот совет во 1982 година тој бил изгласан за претседател на позицијата претседател од делегатите на организациите членки-тогаш девет, сега 16 државни и регионални здруженија и оттогаш бил потврдуван на неговото место на секои четири години од членовите на состаноците. Од 1991 година Роуз го презел управувањето со Центарот за документација и култура на германски Синти и Ромите во Хајделберг. Со години е познат од федералните и државните влади по својата одлучност и по својата упорна и непопустлива работа.
Заедно со претседателите на националните малцинства во Германија, Роуз го предводи и малцинскиот совет, основан на 9 септември 2004 година.Тоа е унија на чадор организации на четирите национални малцинства кои и припаѓаат на германската нација и отсекогаш биле жители и автохтони тука: ТАТКОВИНА на Сорбите, Фризискиот совет, Здружението на јужен Шлезвиг на данското малцинство и Централниот совет на германски Синти и Роми. Заедно со делегатите на малцинствата од САД, Мексико, Аргентина, Јапонија, Индија, Шри Ланка, Франција и Холандија Роуз е исто така член на управниот комитет на Меѓународното движење против дискриминација и расизам (IMADR) основано во Токио во 1988 година.
Значителна мотивација за напорите на Роуз е неговата лична врска со минатото.Тринаесет директни роднини на Романи Роуз биле убиени во логорите во рамките на национализмот, вклучувајќи ги и неговите баби и дедовци во логорите Аушвиц и Равенсбрук. Неговиот татко Оскар Роуз преживеал во бегство и во подземјето. Вујкото на Романи Роуз, Винченц Роуз, го преживеал логорот за истребување Аушвиц, бил вклучен во медицински експерименти во концентрациониот логор Нацвајлер и робовска работа за Дајмлер-Бенц во тунелите на КЗ Некарелц/Обригхајм. Во 1972 година Винченц Роуз ја основал првата самостојна организација на германски Синти, Централниот комитет на Синти во Западна Германија, во која помогнал тогаш дури 13-годишниот Романи Роуз.
Од јуни 1979 година ја водел работата за граѓанските права на германски Синти и Ромите пред германската, како и меѓународната јавност; тој исто така се борел за нивна заштита од расизам и дискриминација, за компензација за преживеаните од холокаустот-истовремено објавувајќи ја големината и историската важност на геноцидот врз 500.000 Синти и Роми во национализмот во окупирана Европа. Во мај 1995 година, во соработка со организациите-членки на Централниот совет, Роуз постигнал признание за германските Синти и Ромите како национално малцинство во Германија со свој малцински јазик, поврзан со нивната цел за еднакво учество во општествениот и политичкиот живот.