cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Миралем Сулејмани
Херенвен
На 6 декември 2006 година, Сулејмани потпишал за Херенвен, а трансферот стапил во сила во јануари следната година. Овој потег бил контроверзен, со неколку расправии меѓу холандската страна и неговиот агент. На крајот, Партизан, по состанокот со Фудбалскиот сојуз на Србија, го суспендирал играчот до 11 мај 2007 година, оставајќи го надвор од теренот до крајот на сезоната; Херенвен потоа поднел жалба до ФИФА и, иако првичната пресуда тврдела дека не треба да биде суспендиран, бил направен втор преглед на случајот и тој повторно бил казнет.
Сулејмани го направил своето официјално деби со тимот на Фриланд во кампањата 2007–08, против Вилем II на 17 август 2007 година (реми 0–0). Тој го постигнал својот прв гол во Ередивизија следниот натпревар, но неговиот тим загубил со 1–4 од АФЦ Ајакс; профитирајќи од заминувањето на Афонсо Алвеш во Мидлсброу во јануари 2008 година, тој ја завршил сезоната со 15 гола за да се рангира на заедничко петто место на топ листите, помагајќи му на својот тим до петтата позиција и последователните квалификации за Купот на УЕФА..
Ајакс
По неколку недели шпекулации, АФЦ Ајакс објавил дека постигнал договор за трансферот на Сулејмани. Амстердамскиот клуб плати 16,25 евра милиони за Херенвен, соборувајќи го холандскиот трансфер-рекорд кој датира од 2005 година кога Клас-Јан Хунтелар исто така преминал од Херенвен во Ајакс. Фудбалерот потпишал петгодишен договор, на кој пишувало „Јас сум фудбалер и сакам да мислам само на фудбалот“.
Сулејмани постигнал десет официјални гола во неговата прва година со Ајакс, вклучително и два во седум натпревари во Купот на УЕФА во кампањата додека клубот стигнал до осминафиналето. На 18 февруари 2010 година, за истото натпреварување, тој постигнал гол по прекрасна индивидуална игра во поразот на домашен терен од Јувентус со 1–2, исто така последниот вкупен резултат од 32. коло. На 11 август 2010 година, Вест Хем Јунајтед потврдил дека се договориле со Ајакс и Сулејмани да го земат на едногодишна позајмица под услов да се одобри работна дозвола, што било одбиено следниот ден. Тој продолжил да се прикажува солидно во следните две сезони, постигнувајќи 19 гола во 54 настапи заедно на патот освојувањето на титулата две години по ред.
На 4 март 2012 година, на натпревар против Рода ЈЦ, Сулејмани бил тешко повреден по 30 минути. Два дена подоцна лекарскиот тим на Ајакс утврдил дека тој ќе мора да оди на операција на менискусот, со што ќе го пропушти остатокот од сезоната. Во февруари следната година, беше објавено дека тој треба да се приклучи на СЛ Бенфика како слободен агент;  откако ова било потврдено, тренерот Франк де Бур го деградирал во резервите, каде што останал до крајот на неговиот мандат.
Бенфика
Неколку дена откако се појавијале првичните извештаи за договорот со Бенфика, конечно било потврдено дека Сулејмани, заедно со сонародникот Филип Ѓуричиќ, ги поминале медицинските тестови и се согласиле на петгодишен договор, кој ќе стапи на сила од јули 2013 година. Легендарниот Предраг Мијатовиќ ги пофали способностите на својот сонародник.
Сулејмани го направил своето деби во Примеира Лига на 25 август, доаѓајќи на средината од второто полувреме од победата на домашен терен со 2-1 против Гил Висенте ФК. Тој го постигнал својот прв официјален гол за својот нов клуб на 15 декември, постигнувајќи го победникот од 3–2 во СЦ Олханенсе и повторно настапувајќи како замена.
На 30 декември 2014 година, седум месеци подоцна по неговата повреда во финалето на Лига Европа, Сулејмани се вратил, како замена, против Национал во третото коло од лига купот.
Јанг Бојс
На 9 јуни 2015 година, Бенфика објавила дека Сулејмани му се приклучил на швајцарскиот клуб Јанг Бојс.
Тој бил дел од тимот на Јанг Бојс кој ја освои швајцарската Супер лига 2017-18, нивната прва лига титула по 32 години.
Репрезентативна кариера
Сулејмани бил именуван во 18-члениот тим на Звонко Живковиќ за Европското првенство за фудбалери до 19 години на УЕФА 2007 година. На 7 септември 2008 година тој реализирал два пенали за играчите до 21 година во нивното демолирање 8-0 на Унгарија во квалификацискиот натпревар за Европското првенство 2009 година.
Сулејмани дебитирал за сениорскиот тим на 6 февруари 2008 година, на пријателскиот натпревар со Македонија во Скопје. Тој го постигна својот прв репрезентативен гол на 12 септември 2012 година, против Велс за квалификациите за Светското првенство во ФИФА 2014 година ( победа 6–1).
Приватен живот
Таткото на Сулејмани, Миљаим е етнички Горанец чие семејство се преселило од Гора во јужно Косово во населбата Батајница во Белград во 1948 година. Неговиот татко Миљаим исто така играл фудбал, за ОФК Белград и ГСП Полет. Мајката на Миралем, Силвија е Србинка, родена во Загреб, Хрватска.
Трофеи
Ајакс
Бенфика
Јанг Бојс
Индивидуално
Список на статистички служби во Германија
Статистичките служби на германските покраини (Statistische Landesämter) водат грижа за собирање на официјалните статистики во Германија заедно и во соработка со Сојузната статистичка служба.
Спроведувањето на статистичките податоци според членот 83 од Уставот е извршувано на покраинско ниво. Сојузната влада има, според членот 73 § 11 од Уставот, посебно право да води „статистики за сојузни цели“.
Постојат 14 статистички служби за 16 покраини:
Мерил Стрип
Mерил Стрип (родена на ) — американска глумица која работи во полето на филмската продукција, театарот и телевизијата. Таа се смета за една од најталентираните и најпочитувани глумици во модерната ера.
Пиратерија на програмска опрема
Софтверската пиратерија претставува неовластено копирање, дистрибуција или користење на компјутерски софтвер со што со самото копирање на софтверот се врши прекршување на авторски права и како такво подлежи на одредени репресивни мерки регулирани со законски акти. Без разлика дали пиратскиот софтвер ќе се користи за лична употреба, дали ќе се предаде на друго лице или ќе се продава на трети лица за понатамошно користење и измена на изворниот код тоа е нелегална постапка и треба да биде казнета. Исто така за против законска постапка се смета користењето на сериски броеви за регистрирање на софтверот кој претходно е преземен како пробна верзија и потоа е активиран.
Мерил Стрип
Стрип своето прво професионално деби на сцената го направила во 1971 година во Плејбојот од Севил, пред нејзиното деби на екраните во филмот Најслабата Сезона во 1977 година. Истата година дебитирала со филмот Џулија. Нејзиниот успех дошол до израз набргу со нејзината улога во Ловец на елени (1987) и Крамер против Крамер (1979). Првонаведениот филм и ја овозможил на Стрип нејзината прва номинација за Оскар, а вториот нејзината прва награда. Подоцна таа освоила награда за најдобра глумица, за нејзината улога во Изборот на Софи (1982). Третиот Оскар таа го добила за улогата како Маргарет Тачер во биографскиот филм Челичната дама (2011).
Стрип била номинирана 20 пати за Филмска Награда на Академијата на САД, од кои, трипати ја освоила, и се здобила со 30 номинации за Златен Глобус, од кои освоила осум, со што станала единствената глумица која се здобила со најголем број номинации во историјата на оваа манифестација. Таа освоила и две Еми награди, од страна на здружението за филмски глумци исто така две награди, награда од Канскиот филмски фестивал, пет награди од страна на здружението на филмски критичари на Њујорк, пет Греми номинации, две награди од страна на Британската Академија за филмски и телевизиски уметности (БАФТА), две награди од аАвстралискиот филмски институт и номинација за Тони награда. Во 2004 година од страна на Американскиот филмски институт таа добила награда за животно дело.
Пиратерија на програмска опрема
Степен на распространетост
Степенот на раширеност на ваквиот начин на дистрибуција на нелегален софтвер се проценува дека е доста голем и понатаму расте.Имено пресметано е дека околу 60 милиони американци користеле P2P софтвер.
Копирање и преработка
Најчести облици на пиратерија се:
Мерил Стрип
Рана Кариера
Откако дипломира за училиштето за драма во Јел, Стрип настапува во неколку  театарски постановки во Њујорк, вклучувајќи го Фестивалот на Шекспир во Њујорк, со што таа земе учество во “Хенри петти”, “Скротената Горопадница” со Раул Јулија и во „Око за Око, Заб за Заб“ заедно со Сам Ватерстон и Џон Казал, кој стана нејзин вереник. Таа учествуваше на Бродвеј во мјузиклот „Среќен Крај“ и освои награда за најзиното пеење во ”Алиса во Палатата”- награда која не е од Бродвеј. Стрип започна со аудиции за филмски улоги, меѓутоа не беше одбрана на аудицијата за главна улога во филмот “Кинг Конг” на режисерот Дино Де Лаурентис. Тој искоментира на неговиот син на италијански, “Таа е одвратна. Зошто ми ја доведе?” и се шокира кога Стрип му одговори на течен  Италијански. Стрип за првпат се појави во филмот “Јулија” (1977) каде што таа играше мала, но главна улога за време на ретроспективната сцена. Стрип живееше во Њујорк со нејзиниот вереник, Казал, на кој му беше дијагностицирано рак на коските. Нему му беше доделена мала улога во „Ловец на Елени“ (1978) и Стрип беше среќна затоа што беше со него за време на снимањето. Таа не беше посебно заинтересирана за улогата за која искоментира “Ним им Беше потребна девојка помеѓу две момчиња и јас бев тоа”.
Таа играше главна улога во телевизиските мини-серии „Холокауст”“ (1978) како  жена  омажена со Еврејски уметник во Нази Ера, Германија. Подоцна таа изјави дека ја прифатила улогата само затоа што и требаат пари, а материјалот го смета за “премногу аристократски”. Стрип заминува во Германија и Австрија на снимање додека нејзиниот вереник Казал, останува во Њујорк. По нејзиното враќање Стрип сфаќа дека неговата болест веќе е во напредна фаза, и таа го негува сè до неговата смрт 12 март 1978. Таа зборуваше за нејзината тага, и за нејзината надеж дека работата ќе и го одвлече вниманието од тажните мисли. Ја прифати улогата во “Заведувањето на Џо Тјунан” (1979) со Алан Алда, и ја играше улогата на Кетрин во “Времето на опаката жена”, со проценета публика  од  109 милиони луѓе. По снимањето на „Холокауст“ Стрип веќе беше јавно препознавана. Таа ја освои Еми наградата за извонредна главна улога- во минисерија или филм.
„Ловец на Елени“ беше пуштен еден месец подоцна, и со нејзиниот настап Стрип беше номинирана за Академска Награда за најдобра споредна улога.
Пиратерија на програмска опрема
Видови на софтверска пиратерија
Има пет основни видови софтверска пиратерија. Разбирањето на секоја од нив ќе им помогне на корисниците да ги избегнат проблемите во врска со илегалниот софтвер.
Мерил Стрип
Рана Кариера
Стрип играше споредна улога во “Менхетен” (1979) на Вуди Ален, изјавувајќи подоцна дека го нема видено целото сценарио, бидејќи и биле дадени само шест страни од нејзините сцени, и дека не и било дозволено да импровизира ниту збор во нејзиниот дијалог. На прашањето да даде мислење за сценариото за "Крамер против Крамер”(1979) на една средба  со продуцентот Стан Џафи, директорот Роберт Бентон и ѕвездата Дастин Хофман, Стрип ијави дека оваа женска улога не е карактеристична  за многу жени кои се соочени со прекин на бракот  и  со битка  за добивање старателство над децата, потенцирајќи го лошото сценарио. Џефи, Бентон, и Хофман  се согласија со мислењето на Стрип по што сценариото било изменето. Во подготовките за нејзината улога, Стрип разговара со мајка и за улогата на мајка и жена со кариера и го посетува Апер Ист Сајд кадешто беше снимен филмот. Бентон и дозволи на Стрип да го напише својот дијалог за две од нејзините клучни сцени, и покрај  спротивставувањето на Хофман. Подоцна Џефи и Хофман разговараа за неуморливата  Стрип. Коментарот на Хофман беше : “ Таа е одличен работник ” Јас мислам дека  таа е целосно посветена на работата”.
Стрип доби пофални критики за улогата во сите три филма кои беа прикажани во 1979: романтичната комедија "Менхетен", политичката драма “Заведувањето на Џо Тјунан” и семејната драма “Крамер против Крамер”. Таа за својата работа во трите филма освои награда за најдобра споредна улога од страна на: Здружението на Филмски критичари од Лос Анџелес, Комисијата за критички осврт и Здружението на филмски критичари. Помеѓу освоените награди за “Крамер против Крамер” беа и Академската награда и Златниот глобус за најдобра споредна улога.
Пиратерија на програмска опрема
Пиратерија на крајниот корисник
Ова се случува кога вработените репродуцираат софтверски копии без авторизација. Пиратеријата на крајниот корисник се јавува во следните облици:
Клиент-опслужувач преупотреба
Овој облик на пиратерија се случува кога премногу вработени на мрежа ја користат централната копија на програмот во исто време. Ако имате локална мрежа и инсталирани програми на опслужувач кои може да ги користат неколку луѓе, мора да бидете сигурни дека вашата лиценца ве овластува така што постапите. Доколку имате повеќе корисници отколку што е дозволено со лиценцата, тоа е преупотреба.
Мерил Стрип
1980-тите
По значајните споредни улоги во два од најуспешните филмови во 1970-те, кои последователно освоиле „Оскар“ за најдобар филм - „Ловец на елени” и „Крамер против Крамер“, Стрип почнала да добива главни улоги. Нејзина прва главна улога била во филмот „Жената на францускиот поручник“ (1981). Филмот е драма во која Стрип игра заедно со Џереми Ајронс, кои како современи глумци ја пренесуваат приказната исто како да глумат во драма од Викторијанската ера. Во една статија на Њујорк Магазин се вели дека Стрип е „камелеон“ кој со голема волја ги глуми сите улоги, за разлика од многу глумици од минатото кои биле способни само за одреден вид на улоги. На Стрип и беше доделена награда за најдобра главна улога од страна на Британската академија за филмска уметност.
Со нејзиниот следен филм, психолошкиот трилер „Тишината на ноќта“ (1982) таа ја продолжила соработката со Роберт Бентон, режисерот на „Крамер против Крамер“ играјќи ја главната улога, заедно со Рој Шејдер и Џесика Танди. Винсент Кенби во „Њујорк Тајмс“ напишал дека со овој филм му се оддава почит на Алфред Хичкок, но дека еден од недостатоците на филмот е недостатокот на хемија помеѓу Мерил и Рој, заклучувајќи дека Стрип е извонредна глумица, но ја нема доволно на екранот.
Пиратерија на програмска опрема
Снимање на тврд диск
Ова се случува кога фирмите што продаваат нови компјутери копираат илегални копии на софтверот на тврд диск за да ја направат продажбата на компјутери поатрактивна. Истото може да се примени на Value Added Resellers (VAR) кои продаваат или инсталираат нов софтвер на компјутери кои се наоѓаат на работно место.
Фалсификување на софтвер
Ова е илегално дуплицирање и продажба на авторизиран материјал со намера директно да се имитира заштитениот производ. Во случај на запакуван софтвер вообичаено покрај фалсификуваните копии ЦД или дискети на кои се наоѓаат софтверските програми, како и слично пакување, упатства, Договори за Лиценца, налепници, картички за регистрација и заштитни опции
Мерил Стрип
1980-тите
Како преживеана од полскиот Холокауст во „Изборот на Софи“ емоционалната глума и нејзиното мајсторство за полскиот акцент добија пофалби. Вилијам Стирон го напишал сценариото носен со идеја дека главниот женски лик треба да го толкува Урсула Андерс, но Стрип беше одлучна да ја добие таа улога. Откако таа добила нелегална копија од сценариото, отишла кај Алан Пакула и го замолила да ѝ ја додели таа улога нејзе. Стрип ја снима сцената „избор“ само еднаш и одбива да ја снима пак, затоа што сцената е премногу емотивна .Меѓу неколкуте значајни награди за глума, Стрип ја освои Наградата на Академијата за најдобра глумица. Роџер Иберт за нејзината глума изјави: „Стрип ги глуми Бруклинските сцени со воодушевувачки полско-американски акцент”(таа го има акцентот до кој секогаш сакам да се држам) и ги одигрува ретроспективите со превод на Германски и Полски. Не постои емоција која Стрип не може да ја одглуми во овој филм и ние не бевме сме свесни за нејзиниот напор. Ова е една од најневеројатните и најприродните претстави што постојат“.
Пиратерија на програмска опрема
Интернет пиратерија
Додека интернетот во голема мерка ги зголемува можностите за продажба на производите и услугите, тој исто така создава и нови можности за кражба на софтверот.Секако, кражбата и дистрибуцијата на краден софтвер се заканува да ги поткопа одличните иновации, работите и приходите кои интернетот ги ветува.
До неодамна, неовластеното копирање на софтвер бараше физичка размена на флопи дискови, ЦД-а или други тврди медиуми. Но, со оглед на тоа дека интернетот константно станува полесен, побрз и поевтин, софтверската пиратерија го прави истото. Интернетот дозволува производите да се пренесуваат од компјутер на компјутер, без размена на тврди медиуми и со мал ризик од откривање.Некои начини на пиратерија можат да вклучуваат и употребата на компјутери без знаење на нивните сопственици. Пиратеријата која некогаш бараше разбирање на сложени компјутерски кодови сега може да се реализира само со едно кликање на глувчето.
Мерил Стрип
1980-тите
Во ”Вештерка”(1989), Стрип ја играше нејзината прва комична улога, наспроти Росан Бар. Ричард Корлис, кој пишува за “Тајм” искоментира дека Стрип е единствената причина за да се гледа овој филм и забележа дека таа го напушти типот на улога по кој беше позната.
90-тите
Од 1984 до 1990, Стрип освои 6 Награди по избор на публиката за омилена глумица, и во 1990 беше прогласена за светски омилена глумица. Во 1990-тите, Стрип продолжи да избира многу разновидни улоги, вклучувајќи и улога на глумица која е зависник од наркотици според романот од Кери Фишер “Разгледници од работ” заедно со Денис Квејд и Ширли МекЛејн. Стрип и Голди Хан се спријателија, и покажаа интерес за снимање на филм заедно. По разгледувањето на различни проекти, тие се одлучија за “Телма и Луис”, но бременоста на Стрип се совпадна со распоредот за снимањето и продуцентите одлучија да продолжат со Сузан Сарандон и Џина Дејвис. Веднаш потоа тие ја снимија фарсата “Death becomes Her” заедно со Брус Вилис во главните улоги.
Пиратерија на програмска опрема
Интернет пиратерија
Со оглед на тоа дека согласно последните проценки речиси 100 милиони американци имаат пристап на интернет, тоа им овозможува на пиратите зголемување на пазарот. Индустријата на висока технологија ја движи информатичката револуција, која е камен темелник на новата економија. Тоа што интернетот на сите нас ни овозможи полесно да разменуваме информации не значи дека ние треба да ги напуштиме нашите закони. Напредоците во новите технологии зависат од строгата заштита на интелектуалната сопственост. Интернет пиратеријата во Западна Европа е доста раширена појава.
Мерил Стрип
90-тите
Биографот Карен Холинџер го опишува овој период како кризен за нејзината филмска популарност, која ја достигна најниската точка со пропаѓањето на “Death Becomes Her” препишувајќи му го ова делумно на критичката перцепција за нејзините комедии, кои претставуваат обид да се прикаже посветла слика проследена со неколку сериозни но комерцијално неуспешни драми, и уште поважно на недостигот на опции на располагање на една глумица во нејзините четиресети. Стрип Коментираше дека таа ги имаше ограничено нејзините опции, бидејќи претпочита да работи во Лос Анџелес, близу до нејзината фамилија, ситуација која таа ја предвидува во 1981година во интервју кога изјави : “Кога една глумица е во средината на четириесеттите повеќе никој не е заинтересиран за неа”.
Пиратерија на програмска опрема
Заклучок
Пиратеријата ви штети на вас и на вашите клиенти.Развојот на софтверска апликација е голема инвестиција на време, пари и труд. Софтверската пиратерија ви го ускратува заслужениот приход и им штети на вашите потрошувачи, кои ја плаќаат цената од нелегалното користење на вашиот софтвер. Пиратеријата ви оневозможува да бидете конкурентни, кое доведува до поголеми цени на вашите производи кои се помалку ефикасни.
Заштитете ја вашата интелектуална сопственост
Мерил Стрип
2000-2010 година
Во 2001 Стрип го позајми својот глас за Сината самовила во филмот на Стивен Спилберг “Вештачка Интелигенција”, научна фантастика за детето андроид, кое го игра Хејли Џоел Осмент ,уникатно програмиран со способноста да сака. Филмот доживеа критички, и комерцијален успех и заработи 235.9 милиони долари на меѓународно поле. Истата година Стрип учествуваше на годинашниот концерт “Нобелова награда за мир” со Лиам Нисон во Осло, Норвешка.
Пиратерија на програмска опрема
Заклучок
Со сè поголемата индустриска шпионажа, заштитата на вашата интелектуална сопственост значи криење на вашиот код од љубопитните очи. Силната заштита на интелектуалната сопственост е важен дел од економскиот раст на секоја земја, која има повеќе бенефиции:
Мерил Стрип
2000-2010 година
Во 2002 Стрип и Николас Кејџ ги толкуваа главните улоги во комедијата “Адаптација” на Спајк Џоунс, прикажувајќи го реалниот живот на новинарката Сузан Орлеан. Стрип покажа голем интерес за улогата, и пред тој да биде отфрлен таа зеде помал приход во прилог за буџетот на филмот. Пофалена од критичарите, и гледачите исто така филмот беше номиниран за оскар за најдобро адаптирано сценарио и го доби оскарот, на што Дејвид Ансен рече дека не било многу забавно да се види како таа го освојува четвртиот златен глобус во категоријата за најдобра споредна женска улога. Исто така во 2002 Стрип се појави заедно со Никол Кидман и Џулијан Мур во “Часови”, во режија на Стивен Далдри. Врз основа на истоимениот роман од Мајкл Кјунингам, филмот се фокусира на три жени од различни генерации, чии животи се меѓусебно поврзани со романот “Госпоѓа Деловеј” од Вирџинија Вулф.
Овој филм генерално беше добро примен, и доби пофалби за одличниот настап на трите главни глумици, кои следната година ја споделија  наградата “Сребрена мечка за најдобра глумица”. Питер Траверс од Ролинг Стоунс изјави : Овие три идеални глумици му даваат посебна убавина на “Часови”. Стрип е чудотворна глумица која ги гради ликовите во простор меѓу зборови и светови.
Пиратерија на програмска опрема
Заклучок
Зголемете го вашиот продажен потенцијал
Мерил Стрип
2000-2010 година
Следната година Стрип имаше краток настап во комедијата “Затрескана во тебе” на Браќата Ферили (2003), и ја обнови соработката со режисерот Мајк Николс, појавувајќи се во главните улоги заедно со Ал Пачино и Ема Томпсон во адаптацијата на “Ejџ Би О” во шест часовната драма “Ангели во Америка”, приказна за две двојки чии врски завршуваат во ерата на политиката на претседателот Роналд Реган, ширењето на СИДА-та и брзото менување на социјалната и политичката клима. На Стрип и беа доделени четири ралични улоги во мини-серии, кои и овозможија освојување на втората “Еми Награда”, и петтиот “Златен Глобус” за нејзините улоги.
Во 2004 Стрип доби награда АФИ за “животно дело” од страна на одборот на директори на Американскиот филмски институт, којшто наградува индивидуалци кои придонесуваат за збогатување на Американската култура преку филмовите и телевизијата. Истата година таа се појави во главните улоги во “Манџурски кандидат” римејк на Џонатан Дим, заедно со Дензел Вашингтон, кадешто таа прифати улога што потекнува од Ангела Лансбури, играјќи ја улогата на американска сенаторка и манипулативна, немилосрдна мајка на кандидат за потпретседател. За нејзината улога, во весникот “Сан Франциско хроникал” Мик Ла Сал изјави : Никој не може да зборува за глума во “Манџурски Кандидат” без да изрази воодушевување за Стрип. Вистинско задоволство е да се гледа, и да и се восхитува додека ги толкува улогите. Трилерот доживеа голем успех и заработи 96 милиони американски долари. Исто така во 2004 Стрип ја играше споредната улога на тетка Џозефина во Лемони Сникет –“низа од несреќни случки “ заедно со Џим Кери, заснована на првите три романи на Сникет. Комедијата со црн хумор доби генерално поволни критики од страна на критичарите, и заработи околу 209 милиони долари во светот и освои оскар за најдобра шминка.
Следната улога која и беше доделена на Стрип беше во 2005 во комедијата “Два света” во режија на Бен Јонгер. Во филмот таа ја толкуваше Лиза Метсгер, еврејска психоаналитичарка на разведена и осамена бизнис жена чиј лик го игра Ума Турман, која започнува врска со 23 годишниот син на Метсгер (Брајан Гринберг). Филмот постигна скромен успех и заработи вкупно 67.9 американски долари на интернационално ниво.
Стрип во 2006 започна со снимање на последниот филм на режисерот Роберт Алтман – “Последното шоу” каде има ансамблска поделба на улоги со Томи Ли Џонс, Кевин Клајн и Вуди Харелсон. филмот ги прикажува активностите зад сцената на истоименото шоу на радио. Стрип заедно со Лили Томлин ги глумеа последните два љубители на кантри музиката. По пуштањето на неколку филмски фестивали, филмот заработи повеќе од 26 милиони долари, од кои поголемиот дел беа од домашниот пазар. Стрип помина подобро со улогата во “Ѓаволот носи Прада”(2006) лабава филмска адаптација на истоимениот роман на Лорен Визбергер(2003). Појавувајќи се во главните улоги заедно со Ен Хатавеј – дипломиран студент кој заминува во Њујорк и се вработува како помошник-асистент. Стрип ја одигра моќната и строга уредничка на моден магазин- Миранда Пристли инспирирана од уредничката на “Вог” Ана Винтур. Стрип доби позитивни критики од критичарите и подоцна беше номинирана за многу награди, вклучувајќи ја и рекордната 14та номинација за оскар, како и освојувањето на уште еден Златен Глобус.
Во неговиот осврт за “Њујорк Дејли Њус” Џек Метју напиша : ”Винтур треба да биде почестена од интерпретацијата на Стрип”. По прикажувањето на фимот Мерил Стрип ја постигнува најголемата слава дотогаш, заработувајќи повеќе од 326.5 милиони долари во светот. Во 2008, таа ја играше Дона во мјузиклот Мама Миа во кој се застапени песните на познатата музичка група ”АББА”. За оваа улога таа ја освои наградата за најдобра женска изведба на Националните филмски награди (UK), и беше номинирана за Златен Глобус за најдобра глумица во комедија/мјузикл. Таа ја играше сестра Алојзиус во филмската адаптација на “Сомнеж” од Патрик Шанли. Доби и номинација за најдобра глумица и номинација за Златен глобус. Исто така ја делеше наградата од филмската критика за најдобра женска улога со Ен Хатавеј и ја освои наградата од здружението на филмските глумци за извонредна женска главна улога.
Во 2009 таа глумеше во “Џули и Џулија” кадешто ја играше Џулија Чајлд. За оваа улога таа го освои Златниот Глобус за Најдобра глумица- комедија или мјузикл и исто така заедно со Сандра Булок ја делеше наградата од филмската критика за најдобра главна глумица. Стрип беше номинирана и за Оскар за најдобра главна глумица. Таа глумеше и во романтичната комедија на Ненси Мејерс “Комплицирано е” со Алек Болдвин и Стив Мартин. За овој филм таа беше номинирана за Златен глобус за најдобра глумица во мјузикл или комедија. Стрип го позајми својот глас за г-ѓа Фелисити Фокс во филмот ”Фантастичен г-дин Фокс”.
2010
Во јули 2010 беше објавено дека Стрип ќе глуми во престојната комедија насловена „Мама и јас” заедно со Тина Фи која ќе ја игра улогата на нејзина ќерка. Филмот е режиран од Станли Тучи. Стрип исто така ја глумеше Маргарет Тачер во „Челичната дама (филм)“ - премиерката за време на Фолкландската војна, и на нејзиното пензионирање.
Акценти и Дијалекти
Мерил Стрил е добро позната за нејзината способност за имитирање на странски и домашни акценти. Во “Моја Африка” таа прикажа дански акцент, а во “Мостовите на округот Медисон” го употреби јужно- италијнскиот акцент. “Изборот на Софи” во кој Стрип зборуваше англиски и германски јазик со полски акцент се смета за нејзино најголемо лингвистичко дело. Во “Плач во ноќта” таа глумеше жена од Нов Зеланд (Линди Чамберлејн) која била изложена на австралијанскиот – англиски јазик многу години. Со цел добро да го претстави нејзиниот акцент, Стрип проучувала ленти со снимки од нејзиното судење. Кај ликот на сестра Алојзиус во “Сомнеж” (2008) е застапен акцентот на Бронкс додека во нејзината улога во “Последното шоу” Стрип го употреби средно западниот акцент. За филмот “Танцување во Лухназа”, Стрип одлично се справува со ирскиот акцент, додека стандардниот британски изговор беше истакнат во “Жената на Францускиот Лутенант” и “Изобилство”. Во престојниот филм на Стрип „Челичната дама“ (биографија за поранешната Премиерка Маргарет Тачер) ја игра нејзината трета улога во која е употребен стандардниот британски изговор. И покрај нејзините признанија, Стрип за нејзините пофалби рече дека усвојувањето на акценти е елемент кој таа го смета за дел од нејзината задача во создавањето на ликовите. Запрашана за нејзините способности на употреба на различни акценти таа одговори : “Јас Слушам”. На новинарското прашање дали акцентот и помогнал во создавањето на ликовите таа одговори : “Секогаш сум збунета од ова прашање. Јас не можам суштински да го доловам ликот доколу не го употребам конкретниот акцент”.
Театар
Во Њујорк таа се појави во 1976 на Бродвеј на театарската претстава на Тенеси Вилијамс „27 Вагони полни со памук” и „Сеќавање на два понеделника” на Артур Милер. За првонаведената претстава таа доби номинација за Тони награда за извонредна улога во театарот. На Бродвеј таа ги играше и „Вишновата градина“ од Антон Чехов, мјузиклот „Среќен крај“ од Бертолт Брехт и Курт Веил во кој таа првично се појави надвор од Бродвеј – во Театарскиот центар Челзи. Таа беше номинирана за награда за постигнување на голем успех во театарот. Откако филмската кариера на Стрип е во подем, таа направи голема пауза од театарот.
Во јули 2001, Стрип се врати на сцената за првпат после 20 години, играјќи ја улогата на Аркадина во постановката “Галеби” од Антон Чехов, во режија на Мајк Николс, со глумците Кевин Клајн, Натали Портман, Филип Сејмур Хофман, Кристофер Валкен, Марсија Гај Харден и Џон Гудмен.
Во август и септември 2006, таа глумеше во „Мајката храброст и нејзините деца” во театарот „Делакорте“ во Централ Парк. Театарската претстава е нов превод на драматургот Тони Кушнер( Ангели во Америка), со песни во стилот на Веил и Брехт напишани од композиторот Џенин Тесори, а искусниот режисер Џорџ Волф ја имаше главната улога во реализацијата на проектот. Стрип глумеше заедно со Кевин Клајн и Остин Пендлетон во оваа три и пол часовна драма, во која таа пееше,и се појавуваше речиси во секоја сцена.
Музика
По нејзиното појавување во “Мама Mиа”, нејзиниот препев на истоимената песна постигна успех на португалските музички топ листи, искачувајќи се на осмото место во 2008 година.
На 35-тото доделување на награди од публиката, нејзината верзија на „Мама Миа” освои награда за „Омилена песна од саундтракот“. Во 2008 Стрип беше номинирана за наградта „Греми“ (нејзина петта номинција) за нејзината изведба за соундтракот “Мама Миа”.
Личен живот
Мерил Стрип беше во љубовна врска со глумецот Џон Казал до неговата смрт во март 1978. Подоцна, Стрип се омажи со вајарот Дон Гамер на 15 септември 1978. Тие имаат четири деца : Хенри Волф “ Хери” Гамер (роден 13 ноември 1979), Мари Вила “Мари” Гамер(родена 3 август 1983) и Грејс Џејн Гамер (родена 9 мај 1986), и Луиза Џејкобсон Гамер (родена 12 јуни 1991). И двете керќи- Мари и Грејс, се глумици.
Награди
Стрип го држи рекордот за најмногу Оскар номинации, откако била номинирана 16 пати од нејзината прва номинација во 1979 во “Ловец на елени” (13 за најдобра главна улога и 3 за најдобра споредна улога).
Мерил Стрип е глумица со најголем број номинации за “Златен Глобус”(таа има 25 номинации од 2009) и има освоено најмногу Златни Глобуси одкога доби награда за “Јулија и Јулија” во 2010. Стрип доби своја ѕвезда на “Булеварот на славните” во 1998.
27 мај 2004 од страна на Претседателката на Менхетен, Вирџинија Фиелдс беше прогласен за “Ден на Мерил Стрип”. Во 2009 Принстон Универзитетот и ја доделува почесната титула Докторат.
Список на градови во Киргистан
Киргистан има 32 градови (шаар, город), како и 8 помали населби од градски тип (шаар тибиндеги айыл, посёлок городского типа).
Розали Оливкрона
Розали Улрика Оливкрона (9 декември 1823 година) - 4 јуни 1898 година), била шведски феминистички активист и писател. Таа е една од трите големи пионери на организираното движење за правата на жените во Шведска, заедно со Фредрика Бремер и Софи Адлерспар.
Р’тешт
Р’тешт (Răteşti) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 3.414 жители.
Поп-арт
Поп-арт (од pop art) — уметнички правец настанат во 60-тите години од XX век, како современа уметност која корени наоѓа во дадаизмот и кубизмот.
Централно-западен Регион (Бразил)
Централнозападниот Регион е еден од петте региони на Бразил.
Коњско (Севница)
Коњско (словенечки: Konjsko) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Британска антарктичка експедиција (1910—1913)
Британска експедиција на Антарктикот 1910-1913 година (British Antarctic Expedition 1910—1913), позната како „Тера Нова“ — научна и истражувачка експедиција на Антарктикот во периодот од 1910 до 1913 година предводена од Роберт Скот, која имала политичка цел: „да стигне до Јужниот пол, со цел да ја донесе честа на ова достигнување на Британското Царство“. Од самиот почеток, експедицијата се одвивала во услови на поларна трка со ривалскиот тим на Роалд Амундсен. Тимот на Скот вклучувал двајца домородци од Руското Царство - Димитриј Гирев и Антон Омелченко, како и норвешкиот специјалист скијач Тригве Гран. Во однос на стратегијата и тактиката за истражување и транспорт, како и опремата, експедицијата била директно продолжение на експедицијата на Скот во 1901-1904 и експедицијата на Шеклтон во 1907-1908 година.
Експедицискиот брод ја напуштил Британија на 16 јуни 1910 година, а началникот се качил на него во Јужна Африка. На 29 ноември, експедицијата тргнала кон јужните поларни води и се населила на Росовиот Остров. На 26 јануари 1911 година, патувањата со санки почнале да поставуваат магацини до 80°С. широчина. Во февруари, екипажот на Тера Нова се сретнал со Норвежаните во Заливот на китовите. Во јуни-јули 1911 година, тим предводен од Едвард Вилсон направил зимско патување во текот на поларната ноќ за да ја проучува ембриологијата на царските пингвини во Крозиеровиот ’Рт. Излезот на првиот помошен одред на крајниот југ се случил на 24 октомври 1911 година, при што требало да користи моторни санки, кои брзо се расипале и биле напуштени. Групата на Скот со 10 манџуриски пониња заминала на 1 ноември, но понињата морале да бидат застрелани, а во иднина луѓето ја влечеле стоката. На 21 декември, Скот ја ослободил групата за придружба, а тимот продолжил со пет лица (исто така Вилсон, Оутс, Бауерс и Еванс), иако резервите и опремата биле дизајнирани за четворица. Групата за помош се борела назад во базата поради исцрпеност и скорбут. На 17-18 јануари 1912 година, групата на Скот го посетила Јужниот пол, каде било откриено дека Норвежаните биле пред Британците за повеќе од еден месец. На враќање дошло до нагло влошување на здравствената состојба на припадниците на поларната група. Офицерот Еванс починал на 17 февруари. Поради силните смрзнатини, Оутс го напуштил шаторот во снежна бура на 16 март, всушност извршувајќи самоубиство. Неговото тело никогаш не било пронајдено. По почетокот на антарктичката зима, преостанатите луѓе биле блокирани од лошо време на 18 км од складиштето. Последниот запис во дневникот на Скот е датиран на 29 март 1912 година. Роберт Скот, Едвард Вилсон и Хенри Бауерс веројатно починале набргу потоа откако поминале 144 дена на ледникот на Антарктикот.
Паралелно со одредот на Скот бил истражувачкиот тим на Виктор Кембел, во кој биле вклучени геологот Рејмонд Пристли и лекарот Мареј Левик. Тимот успешно презимил на Адаровиот ’Рт, меѓутоа, поради грубиот терен и неповолните временски услови, патувањата со санки немале многу успех. Во јануари 1912 година, групата на Кембел била префрлена на бродот „Тера Нова“ во ледникот Дригалски, но поради раниот почеток на зимата, бродот не можел да ги евакуира поларните истражувачи и тие биле принудени да останат на неподготвено презимување. На островот Инекспресибл, била ископана снежна пештера, а нивната главна храна беше сурово и замрзнато месо од фоки и пингвини. Не сметајќи на евакуација, на 30 септември 1912 година Кембел тргнал кон островот Рос, кој бил оддалечен 370 километри. Благодарение на складиштето за храна поставено во Робертовиот ’Рт претходната година, луѓето можеле да стигнат до главната база на 6 ноември со полна сила.
Во последната четвртина од 20 век, искуството од експедицијата на Скот го привлекла вниманието на истражувачите кои изразиле значителен број критички забелешки за личните квалитети на лидерот и опремата на кампањата. Дискусиите продолжуваат до ден-денес.
Цел и резултати
Експедицијата на Тера Нова била подржана од приватно претпријатие со државна финансиска поддршка под покровителство на Британскиот адмиралитет и Кралското географско друштво. Во научна смисла, тоа било директно продолжение на британската национална антарктичка експедиција од 1901-1904 година на бродот Дискавери. Главната цел на експедицијата била научно истражување на Викториината Земја, како и западните делови на Трансантарктичкиот гребен и Земјата на Едвард VII. Успехот на Шеклтон во 1908 година (тој не стигнал до Јужниот пол само за 180 км) и изјавите на Кук и Пири за освојувањето на Северниот Пол поставиле пред Скот, пред сè, политичка задача - да го обезбеди приматот на Велики Британија во крајниот југ на Земјата. Во исто време, Скот сметал дека секторот на Росовото Море е монопол на Велика Британија и лично нему, и реагирал крајно болно на сите обиди за истражување во овој регион.
План за експедиција
Планот на експедицијата, објавен од Скот на 13 септември 1909 година, презел работа во три сезони со две зимувања :
Основање на база за презимување и научно истражување на Росовиот Остров во Мек-Мурдовиот теснец. Заминување на автономниот тим за истражување во Земјата на Едвард VII или, поради условите на мраз, во Викториината Земја. Геолошки истражувања во планински бранови во близина на основата. Поголемиот дел од тимот бил вклучен во поставувањето магацини за кампањата следната пролет на Антарктикот.
Главната задача на втората сезона било патување до Јужниот пол по патеката на Шеклтон. Целиот персонал бил вклучен во неговата подготовка, 12 лица работат директно на терен, четворица од нив стигнуваат до столбот и се враќаат со помош на средни складишта. Интегрирани климатски, глациолошки, геолошки и географски студии.
Завршувањето на научните истражувања започнала порано. Во случај на неуспешно патување на Полот во претходната сезона, повторен е обид да се стигне по стариот план. Во интервју за весникот Дејли Меил, Р. Скот изјавил дека „''ако не ја постигнеме целта со првиот обид, тогаш ќе се вратиме во базата и ќе го повториме следната година. <…> Со еден збор, нема да заминеме од таму додека не ја постигнеме целта''“.
Главни резултати
Планот бил спроведен до детали (заедно со трошоците за неговата имплементација). Во научна смисла, експедицијата извршила голем број метеоролошки и глациолошки набљудувања, собрала многу геолошки примероци од глацијални морени и млазови на Трансантарктичките Планини. Тимот на Скот тестирал различни начини на транспорт, вклучувајќи моторизирани санки во поларна средина, како и балони за атмосферско истражување. Научните истражувања биле предводени од Едвард Адријан Вилсон (1872-1912). Тој го продолжил своето истражување за пингвините, а исто така извршил програма за геолошки, магнетни и метеоролошки студии. Особено, метеоролошките набљудувања направени од експедицијата на Скот, споредени со податоците на Шеклтон и Амундсен, овозможиле да се заклучи дека постои антарктички антициклон во близина на Јужниот пол во лето.
Политичката задача на експедицијата не била директно исполнета. Норвежаните биле особено остри за ова, особено Роалд Амундсен. Лав во 1913 година напишал:<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"> „... Експедицијата (Скот) беше организирана на начини што не инспирираа доверба. Ми се чини... на сите треба да им биде драго што веќе го посетивте Јужниот пол. Во спротивно, тие веднаш ќе склопат нова британска експедиција за да ја постигнат истата цел, најверојатно без промена на методологијата на кампањата. Како резултат на тоа, катастрофата ќе следи по катастрофата, како што беше случајот со Северозападниот Премин“. Сепак, смртта на Скот и приматот на Амундсен придонеле до многу проблеми во британско-норвешките односи, а трагедијата на Скот во политичка смисла станала симбол на херојството на вистински џентлмен и претставник на Британското Царство. Јавното мислење подготвило слична улога за Е. Вилсон, кој, и покрај се, влечел 14 килограми фосили од ледникот Бердмор. Присуството на поларни експедиции, а во втората половина на 20 век, на стационарни бази на Британија и на поданиците на Британскиот Комонвелт (Австралија, Нов Зеланд) во овој сектор на Антарктикот станало трајно.
Финансирање
Експедицијата Тера Нова првично се сметала за приватна иницијатива со многу ограничена владина поддршка. Скот издвоил буџет од 40.000 фунти, што било значително повисоко од буџетите на слични норвешки експедиции, но било повеќе од половина од буџетот на експедицијата од 1901-1904 година. Командантот на бродот, поручник Едвард Еванс напишал:<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"> Никогаш немаше да ги собереме потребните средства за експедицијата ако ја нагласивме само научната страна на работата; многу од оние кои дадоа најголем придонес во нашиот фонд воопшто не беа заинтересирани за наука: тие беа фасцинирани од самата идеја да одат на полот.
Како резултат на тоа, националната претплата, и покрај жалбата на лондонскиот „Times“, обезбедила не повеќе од половина од потребните средства. Парите доаѓале во мали количини од 5 до 30 фунти<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">…Останува само еден пол, кој треба да стане наш пол. И ако воопшто може да се стигне до Јужниот пол, тогаш... Капетанот Скот е само тој што може да го направи тоа. Сепак, капиталот растел многу бавно: Кралското географско друштво (КГД) донирало 500 фунти, Кралското друштво - 250 фунти. Работите тргнале на терен во јануари 1910 година кога владата одлучила да му даде на Скот 20.000 фунти. Одборот на Кралското географско друштво неформално испратило писмо до своите членови (кои броеле 3.250) со барање да се пренесе остварлив придонес „за да се заврши работата за навлегување во регионите на Антарктикот“. Вистинската проценка на трошоците на експедицијата за февруари 1910 година била 50.000 фунти, од кои Скот имал 32.000 фунти. Најголемата ставка на расходи била експедициониот брод, кој чинел 12.500 фунти за изнајмување од ловечкото друштво. Собирањето средства продолжило додека стигнало до Јужна Африка (владата на новоформираната Унија на Јужна Африка обезбедила 500 фунти, предавањата на Скот донесоа 180 фунти), Австралија и Нов Зеланд. И покрај сите напори, експедицијата започнала со негативно финансиско салдо, а Скот бил принуден, веќе за време на зимскиот период, да побара од членовите на експедицијата да се откажат од платите за втората година од експедицијата. Самиот Скот ја донирал на експедицискиот фонд и сопствената плата и секој надомест што би му следувал.
Во отсуство на Скот во летото 1911 година, кампањата за собирање средства во Обединетото Кралство ја предводел неговиот долгогодишен покровител Сер Клемент Маркам, поранешен шеф на Кралското географско друштво ж. До октомври 1911 година, благајникот на експедицијата, Сер Едвард Спајер, повеќе не можел да ги плаќа сметките, финансискиот дефицит достигнал 15 илјади фунти. На 20 ноември 1911 година, бил објавен апел да се соберат 15.000 фунти за фондот на Скот, напишан од А. Конан Дојл. До декември, не биле собрани повеќе од 5.000 фунти, а канцеларот на финансии, Лојд Џорџ, категорично одбил дополнителна субвенција.
„Поларна трка“
Плановите за експедиција на Скот, со коментари од познати истражувачи, биле објавени во весникот Daily Mail на 13 септември 1909 година. Терминот „поларна трка“ бил измислен од Роберт Пири во интервју објавено во истиот број. Пири за весникот изјавил:<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">
Можете да го прифатите мојот збор: трката до Јужниот пол, која ќе започне меѓу Американците и Британците во следните седум месеци, ќе биде интензивна и ќе го одзема здивот. Светот никогаш не видел такви трки. Во тоа време, од географските објекти на Земјата, само Јужниот Пол останал неосвоен: на 1 септември 1909 година, Фредерик Кук официјално објавил дека Северниот пол бил освоен на 21 април претходната 1908 година. На 7 септември истата година, Роберт Пири исто така го објавил постигнувањето на Северниот Пол, според неговата изјава, тоа се случило на 6 април 1909 година. Во печатот опстојувале гласините дека следната цел на Пири ќе биде Јужниот Пол. На 3 февруари 1910 година, National Geographic Society официјално објавил дека американската експедиција ќе замине за Веделовото Море во декември. Биле подготвени слични експедиции: во Франција под водство на Жан-Батист Шарко, во Јапонија под водство на Нобу Ширасе, во Германија под водство на Вилхелм Филхнер. Се шпекулирало дека Филхнер планира да премине низ целиот континент, од Веделското Море до Полот и од таму по патеката Шеклтон до Мек-Мердо. Се подготвувале експедиции во Белгија и Австралија (Даглас Мосон со Ернест Шеклтон). За Скот, како што верувал, само Пири и Шеклтон би можеле да бидат сериозни конкуренти, но Шеклтон во 1910 година го препуштил спроведувањето на плановите на еден Мосон, а Пири се оддалечил од поларните истражувања. Роалд Амундсен во 1908 година најавил трансарктичко префрлање од Баровиот ’Рт до Свалбард. За време на велигденската посета на Норвешка во 1910 година, Скот се надевал дека неговата експедиција на Антарктикот и Арктичкиот тим на Амундсен ќе работат на единствен план за истражување. Амундсен не одговарал на писмата и телеграмите на Скот, како и на неговите телефонски повици.
Тим
Експедицијата била поделена на два одреди: научни - за презимување на Антарктикот - и бродска. Скот и Вилсон го надгледувале изборот на персонал за научниот одред, изборот на екипажот на бродот му бил доверен на поручникот Еванс. Вкупно биле избрани 65 лица од повеќе од осум илјади кандидати. Од нив, шест биле во експедицијата на Скот Дискавери и седум биле во експедицијата на Шеклтон. Алфред Читам служел и во експедицијата Дискавери и Шеклтон
Научниот тим вклучувал дванаесет научници и специјалисти. Научен тим од овој тип никогаш не бил на поларна експедиција. Улогите биле распределени на следниов начин: