cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7511
Други поделби
Проучување на NGC 7511 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70691. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1167. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.
Сухо
Сухо (Σοχός, Сохос, до 1940 Σωχός) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 25 километри североисточно од градот Лагадина и на 45 килиметри северно од Солун, на Богданска Планина. Селото се наоѓа на надморска височина од 630 метри. Најстара црква во селото е „Св. Ѓорѓи“, изградена во 1750 г.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 550 семејства и 409 жители муслимани и 1766 Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 3600 жители од кои 2600 Македонци и 1000 Турци.
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото жиееале 96 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и 4704 македонски патријаршисти.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 3570 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 3408 жители. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото.
Демографија
Во 1928 година селото броело 3694 жители. , додека во 1940 година броело 4082 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 3861 жител, на пописот од 1961 година, во селото живееле 3947 жители, во 1971 година имало 3459 жители, во 1981 година имало 2925 жители, додека во 1991 година имало 3423 жители. Денеска, населението на селото е 2920 жители според пописот од 2001 година. Во 2011 г. населението броело 3094 жители.
Шахот во 2018 година
Настани во шахот во 2018 година:
NGC 5102
NGC 5102 — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5102 се споменува и како ESO 382-50, MCG -6-29-31, AM 1319-362, IRAS 13191-3622.
Откривање
Телото е откриено на 21 април 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5102 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5102 има привидни димензии од 8,6' х 2,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 21 м 57 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -36° 37' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 5102 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46674. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7276. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Караула Победа
Караулата Победа е караула во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 50 ' 43 , лонгитуда 20o 34 ' 03 .
Космос-1068
Космос-1068 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 26 декември 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1068 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 313 км, а најмалото на 172.
Лоар и Шер
Историја
Лоар и Шер е еден од првобитните 83 департмани создадени за време на Француската револуција на 4 март 1790 г. Составен е од делови од некогашните покраини Орлеане и Турен.
Географија
Департманот е дел од денешниот регион Центар-Долина на Лоара. Се граничи со департманите Ер и Лоар на север, Лоаре на североисток, Шер на југоисток, Ендр на југ, Ендр и Лоара на југозапад и Сарта на запад.
Зафаќа површина од 6.314 км2, со што е 31-во место во земјата. Низ него тече реката Лоара, овозможувајќи добра поврзаност помеѓу административниот центар Блоа и културно-стопанскиот центар Тур на запад и пограничниот дел на сенско-парискиот басен кај Орлеан на исток.
Поважни реки во департманот се Лоара, Лоар и Шер.
Знаменитости
Лоар и Шер има разни замоци од историско значење, од кои попознати се:
Белограден кос
Белограден кос — европска птица, член на семејството на дроздовите. Ова е планински вид, близок до обичниот кос, кој гнезди во карпести предели и каменоломи. Го има и во Македонија.
Опис
Возрасниот мажјак е целиот црн, освен белата дамка на градите и жолтеникавиот клун. Крилјата имаат сребреникав сјај поради белите рабови на пердувите. Тој ги пее своите гласни и меланхолични песни качен високо на некое дрво или карпа. Името го добил заради белата дамка на градите.
Женките се слични, но побледи, а младенчињата имаат кафени пердуви и немаат бела дамка на градите.
Овој вид за првпат е опишан од Linnaeus во неговата Systema naturae во 1758 под неговиот биномен назив.
Поведение
Белоградниот кос се размножува во повисоките региони на западна и Средна Европа, а исто така и на Кавказ. Најголемиот број птици се преселници, презимувајќи на Средоземјето. Популацијата му се намалува, особено во Ирска.
Овој кос е територијален и обично сам или во двојка, иако мали јата може да формира при преселба. Вон сеозната на парење може да се сретнат повеќе птици заедно, особено на погодно место за исхрана, како што се овошни дрвца, често и со други дроздови. Се гнезди во грмушки или во карпи, несејќи неколку светлосини јајца просипани со кафеаво, во уредно гнездо во вид на чашка.
Исхрана
Белоградниот кос е сештојад, хранејќи се со секакви инсекти, црви, мали ’рбетници, влекачи и бобинки.
Балин Дол
Балин Дол — село во Општина Гостивар, во областа Горен Полог, во околината на градот Гостивар.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат е забележано во век како Балиндол. Името на селото потекнува од именски форми од македонскиот јазик, односно од топонимската синтагма: Балинјь Дол кое е придавно образување од личното име Балин, Бало,-а кое доаѓа од имињата Балдовин, Братислав, Братољуб, Благомир, Благољуб и кое под овој облик -Балин е забележано во Македонија во записи од XIV, XV и XVI век, со додавка на апелативот дол (мала река).
Под името Балин Дол селото е забележувано и во пишаните историски документи во XV и XIV век, а самото население нема некое посебно толкување или легенда за настанокот на името. Селото Балин Дол навистина се наоѓа во дол низ кој протекува мал поток од подножјето на Сува Гора.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југоисточниот дел на територијата на Општина Гостивар, во непосредна близина на самиот град Гостивар, поради што припаѓа на неговата рурбална зона. Селото е рамнинско, сместено на надморска височина од околу 560 метри.
Селото се наоѓа околу 2,5 километри источно од градот Гостивар, во подножјето на планината Сува Гора. Над него се издигнува стрмна планинска падина.. Во минатото, водата за пиење мештаните ја добивале од бунари и чешми. Во поново време, преку градењето на голем број нови куќи преку реката Вардар кон железничката станица „Гостива“ на улицата „Балиндолска“, селото е веќе речиси поврзано, односно споено со градот.
Историја
Според предание меѓу жителите, Балин Дол е старо село, кое еднаш било потполно разорено, а потоа на селиштето се собрале доселеници кои основале ново село.
Најстарите записи за селото Балин Дол потекнуваат од XV век, односно од опширниот пописен дефтер бр. 508 од 1467 година за тогашниот Тетовски Вилает, кога во него живееле 11 македонски христијански семејства кои произведувале пченица, јачмен, ’рж, просо, бостан, лен, лозја и чувале свињи за што остварувале приход од 1637 акчиња. Подоцна во XVI век, во 1545 година и во 1568 година во селото Балин Дол поединечно се запишани 9 христијански македонски семејства.
Обновеното село Балин Дол се наоѓало над денешната местоположба на местото сега наречено Старо Село, а населбата на тоа место, кон крајот на XVIII век ја основале православни македонски родови. Први се доселиле предците на денешните родови Чулчевци и Баклевци, а со подоцнежните доселувања селото пораснало на околу 40 домови. Во средината на XIX век, тука се доселиле и албански муслимански родови.
Кон крајот на XIX век, Балин Дол го посетил македонскиот револуционер Ѓорче Петров, кој во својата книга „Материјали по изучувањето на Македонија“ од 1896 година, дава детален опис на местоположбата и на една занимлива случка во селото. Според записите на Ѓорче Петров, селото Балин Дол е сместено на ½ час од Чајле и Гостивар во еден дол на Сува Гора, недалеку од Вардар. Селото било чисто македонско, а и тука имало „градиште“, за што Јован Трифуноски смета дека е погрешен податок. Самиот Ѓорче Петров запишал дека не знае дали е вистина, но ако тие „градишта“ се остатоци од поранешни градови, такви би требало да има навистина многу, но сепак, тоа е невозможно, притоа додавајќи дека најверојатно, со тој назив се нарекувале не местата каде што имало градови, туку остатоците од некогашните згради.
Стопанство
Атарот на селото е мал и зафаќа простор од 4 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 188,7 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 173,4 хектари, а на пасиштата само 12,3 хектари.
Главна дејност на мештаните била земјоделството, но исто така пред Втората светска војна и по неа дел од населението главно Македонци се занимавале и со правење на црепни и од таа работа живееле. Со осамостојувањето на Македонија жителите на с. Балин Дол дел се занимаваат со трговија, а дел со занаетчиски работи.
Врз основа на составот на атарот селото Балин Дол има полјоделска функција, но поради неговата непосредна близина и поврзаност со градот Гостивар, најголемиот дел на населението своите приходи и издршка ги обезбедува од второстепени и третостепени стопански дејности како трговија, занаетчиство, услужни дејности - градежништво, превоз итн.
Поради плодната почва од алувијалната рамнина наводнета од реката Вардар од земјоделството, најразвиено е градинарството и жителите најмногу одгледуваат кромид, патлиџани (домати), пиперки, лук, марула, сето во бавчи на отворено. Од житата на помали површини се одгледуваат пченица и пченка, додека од сточарството се одгледуваат кокошки за што има и живинарска фарма на самиот влез на селото и мал број на кози. Во селото работат и неколку продавници, угостителски објекти како ресторани и чајџилници, автосервиси и перални и салони за мебел.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Балин Дол живееле 360 жители, од кои 160 жители Македонци христијани и 200 Албанци муслимани. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Балин Дол имало 200 Македонци под врховенството на егзархијата.
Селото е големо и во 1961 година броело 1.170 жители, од кои 738 биле Албанци, а 417 Македонци, додека во 1994 година имало 2.862 жители, од кои 2.213 биле Албанци, 361 Македонец, 275 Роми, 8 Срби и 2 Турци.
Пописот од 1991 година не бил целосно одржан во селото Балин Дол, бидејќи дел од неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема целосни податоци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 2.501 жител, од кои 337 Македонци, 2.156 Албанци, 3 Срби, 1 Бошњак и 4 останати. Намалувањето на бројот на жители помеѓу двата последни пописи се должи на тоа што куќите населени со ромски семејства на самиот почеток на улицата „Балиндолска“ кои се најблиску до градското подрачје, се префрлени и службено се водат како дел од градот Гостивар.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.059 жители, од кои 319 Македонци, 1.651 Албанец, 13 Турци, 1 Влав, 2 Срби, 1 останат и 72 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Балин Дол:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Балин Дол е мешано село, со православно македонско население, исламизирани и албанизирани Македонци, како и муслимански Албанци. Православното население говори на македонски јазик, додека останатите го говорат албанскиот јазик.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото:
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Балин Дол било село во Гостиварската нахија на Тетовската каза на Отоманското Царство.
Селото се наоѓа во рамките на Општина Гостивар, која била значително проширена со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната помала Општина Гостивар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар.
Во периодот 1952-1955, селото се наоѓало во рамките на Општина Чајле, во која покрај Балин Дол се наоѓале Корито, Мало Турчане и Чајле. Во периодот 1950-1952 година, селото се наоѓало во тогашната општина Чајле во која влегувале селата Балин Дол, Мало Турчане и Чајле.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 433, 434, 435 и 435/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 3.160 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 3.242 гласачи.
1360
1360 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1360 година од новата ера, 360. од вториот милениум, 60. од XIV век и прва од 1360-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6868 и 6869 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6110 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5120 и 5121 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2113.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1360 година се протега во 3996 и 3997, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4056 и 4057 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1903. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 761 и 762 исламска година.
Глобално вмрежување
Глобално вмрежување  практично значи поврзување на компјутерска мрежа со други мрежи преку употребување на порти коишто обезбедуваат заеднички медот на насочување на пакети со информации помеѓу мрежите.Резултирачкиот систем од меѓусебнoповрзаните мрежи се нарекува Глобално вмрежувување или едноставно Глобална мрежа.
Најзабелижителниот пример на Глобално вмрежување е Глобалната мрежа ,мрежа составена од мрежи засновани на многу клучни хардверски технологии,но унифициран од Глобалниот вмрежен протоколен стандард,Интернетната Протоколен Модел,исто така познато како TCP/IP.
Меѓуповрзаност на мрежи
Вмрежувањето започнало како начин за поврзување на одделни типови на мрежни технологии,но станало широкораспространето преку развивачките потреби да се поврзат две или повеќе локални мрежи преку некој вид на широко распространета мрежа.Оригиналниот термин за вмрежување бил catenet.Дефиницијата за вмрежување денес вклучува поврзување на други типови на компјутерски мрежи како персонална мрежа.Мрежните елементи употребени за поврзување на поединечни мрежи во ARPANET,претходникот на глобалната мрежа,биле оригинално наречени порти,,но терминот е прилично застарен во овој контекст,поради можните несогласувања со функционално различните уреди.Денес меѓусебноповрзаните порти се наречени Интернет рутери.Друг тип на меѓуповрзаност на мрежи често се појавуваат во рамките на претпријатијата во Поврзувачкото ниво,на вмрежениот модел т.е во хардверско-централното ниво под нивото на TCP/IP логичките интерфејси.Таквата меѓуповрзаност е завршена со мрежно премостување или мрежни преклопници.Ова е некогаш некоректно наречено вмрежување,но резултирачкиот систем е едноставно поголема,единечна маска и вмрежен протокол како Интернет Протокол,не е потребен за да ги помине овие уреди..Како и да е,единечната компјутерска мрежа може да биде претворена во вмрежување со делење на мрежата во сегменти и логично делење на сегментниот сообраќај со насочувачи.Интернет Протоколот е дизајниран за да обезбеди неверодостојни(негарантирани)пакетни сервиси преку мрежата.Архитектурата избегнува средните мрежни елементи да ја одржуваат било која состојба на мрежата.Наместо тоа,оваа функција е доделена на крајните точки од секоја комуникациска сесија.За да се пренесуваат податоците веродостојно,апликациите мора да користат соодветен протокол од Транспортно Ниво како Трансмисиски Контролен Протокол (TCP),кој обезбедува веродостоен проток.Некои апликации употребуваат едноставен,безповрзувачки транспортен протокол,Кориснички Протокол(UDP)),за задачи коишто не побаруваат веродостојни испораки на податоци или тие побаруваат сервиси во реално време,наречени видео пренос.
Модели на вмрежување
Интернетниот Протоколен Модел исто познат како TCP/IP модел на глобалната мрежа не бил дизајниран во согласност со OSI моделот и не се однесува на него во некои нормативни спецификации во Побарувања за Коментари и Интернет Стандарди.И покрај ваквата појава како слоевит модел,тој користи многу помалку ригорозна лабаво дефинирана архитектура која се однесува на самата себе само со аспекти на логичко вмрежување.Не се опфатени хардерски-специфични нисконивовски интерфејси,и претпоставува достапност на Поврзувачкото ниво интерфејс до локалната вмрежувачка врска за која домаќинот е поврзан.Глобалното вмрежување е олеснето од протоколите на неговото Интернет Ниво.
Наводи
http://www.answers.com/topic/Internetworking
http://www.cs.purdue.edu/homes/dec/netbooks.html
Internetwork
Сара Мохамад
Сара Мохамад (родена 1967 година) е шведска активистка за човекови права и фармацевт, родена во Ирак, Курди. Таа побарала азил во Шведска како бегалска квота во 1993 година, откако побегнала од нејзиниот детски брак еден ден пред свадбата. Нејзиниот брат и се заканувал дека ќе пука во неа, држејќи ѝ пушка калашников на главата. Откако Фадиме Шахиндал била убиена во Упсала во 2002 година, Мохамад го основал Гапф (Glöm Aldrig Pela och Fadime или Никогаш не заборавајте Пела и Фадиме), организација која се бори против убиството за чест.
Во 1984 година, кога имала 17 години, била малтретирана и и се заканувал нејзиниот брат кога одбила да склучи детски брак. Како резултат на тоа, таа морала да побегне од своето семејство. Нејзините сопствени искуства придонеле за нејзината непрестајна борба против насилството и угнетувањето поврзани со честа, и во Курдистан и во Шведска. Во 2001 година, таа го основа ГАПФ за да се бори против насилството поврзано со чест. Блиската соработка на GAPF со шведските власти и со администрацијата на Естерјетланд, од 2005 година, ги зајакна напорите да се спречи насилството поврзано со чест, принудните бракови и осакатувањето на женските гениталии. Во март 2017 година, Факултетот за медицина и здравствени науки на Универзитетот Линшепинг и додели почесен докторат за нејзината „бестрашна посветеност за правата на девојчињата и младите жени“, како и за нејзината борба да спречи осакатување на женските гениталии.
И покрај нејзините напори, Мохамад не верува дека ситуацијата во Шведска се подобрува. „Настаните што го привлекуваат вниманието на властите се само врвот на ледениот брег: добиваме многу поцелосна слика во GAPF. Девојките и жените се предмет на зголемени ограничувања и испитувања. . . Малите девојчиња во градинка се принудени да носат шамии за да ја покријат косата: тие стануваат сексуални објекти дури и кога се многу мали.“
Сару
Сару (англиски: Saru) е наводно криптид од Република Конго.
Опис на криптидот
Се опишува како суштество од групата Орнитоподи. Долг е 8 до 10 метари, висок 2,5 до 3 метри, има долга опашка, билкојадец е и тежок е 3 тона. Се исхранува со ниска и средно висока вегетација. Станува агресивен ако некој го нападне. Способен еда убие помали грабливци, но инаку бега од нив. Многу добар пливач е.
Претседател на Јужна Осетија
Претседателот на Република Јужна Осетија претставува функција - шеф на државата на самопрогласената Република Јужна Осетија, која де јуре припаѓа на Грузија.
Шахот во 2019 година
Настани во шахот во 2019 година:
Герцке
Герцке (Görzke) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија.
Список на ѕвезди во соѕвездието Шестар
Ова е список на позначајни те ѕвезди во соѕвездието Шестар, надолно подредени по сјајност.
Севернолузонски јазици
Севернолузонските јазици или познати како кордиљерски јазици се една од подгрупите на филипинските јазици, дел од семејството на австронезиски јазици. Јазиците се зборуваат во Лузон на Филипините.
Класификација
Грубата класификација на јазиците е следна:
Според Базата на основни австронезиски зборови, подеталната класификација е следнава:
Чек
Чекот е платежно средство со кое едно лице наредува на друго лице да исплати определена парична сума во зависност од износот на кој важи самиот чек. Самиот почеток на чекот како платежно средство и негово ставање во оптек започнува уште од 15 век и тоа во Италија. Како платежно средство, најмногу било користено во текот на 19 век.
Основна функција на чекот е тоа што одлуката за негово користење се зема од страна на издателот на чекот, односно тоа е еднострано средство на плаќање.
Готовински чек
Готовински чек е чек каде трансакцијата започнува со исплаќање на издавачот определена сума на пари на примателот на чекот и тоа во готово од неговото покритие.
Караула Коњари
Караулата Коњари е караула во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 31 ' 36 , лонгитуда 20o 28 ' 27 .
Ста
Опис на криптидот
Се опишува како долговратна змија со тело на мачка.
Космос-1069
Космос-1069 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 декември 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5500 килограми. Космос-1069 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 282 км, а најмалото на 240.
NGC 2719
NGC 2719 — галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2719 се споменува и како UGC 4718, MCG 6-20-17, CGCG 180-25, KCPG 181A, Arp 202, KUG 0857+359A.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2719 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 2719 има привидни димензии од 1,1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 0 м 15,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 43' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 133°.
Други поделби
Проучување на NGC 2719 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25281. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2498. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1342.
Животен стандард
Животниот стандард се определува како можноста, достапноста на добра и услуги и нивното им распределување на населениото на определена држава или регион. Фактори кои го определуваат животниот стандард се Бруто-домашен производ, реалниот доход на населението, бројот на населението и неговите одлики пред сè социјални, културни и материјални, достап до образователните структури на државата и надвор од неа.
Мут (појаснување)
Мут може да се однесува на:
Караула Сува Бара
Караула Сува Бара е караула во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 38 ' 04 , лонгитуда 20o 32 ' 03 .
Георгиос Јанглис
Георгиос Jaнглис (Γιώργης Γιαγκλής или Γεώργιος Γιαγκλής) бил андартски капетан, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.
Биографиja
Јанглис е роден во гратчето Ерисово (Јерисос) на Халкидик, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција.
Во 1905 година заедно со Дукас Дукас, Атанас Хаџипантазиев, Андреас Макулис, Стерјос Влахвеис и Димитар Гоголаков ја претставувал основната сила на грчката вооружена пропаганда во Серско.
Во 1944 година по завршувањето на бугарската окупациска зона западно од Струма, ја напуштил Нигрита и се засолнил во светогорскиот манастир Ивирон и се замонашил под името Гавриил.
Влечено оро
Влечено оро или Влеченото е женско македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско.
Ова е умерено-брзо оро кое се игра со лизгави чекори на прстите, а има и мали потскоци. Играчите се во полукруг, еден до друг, се држат за појас, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е двочетвртински. Постојат две варијанти на ова оро
Зоолошка градина
Зоолошка градина, зоолошки парк, менаџерија или зоо — објект во кој животните се чуваат во кафези, се прикажуваат на јавноста и може да се размножуваат. Изразот зоолошка градина се однесува на зоологија, дел од биологијата кој се занимава со проучување на животни и е изведен од грчките зборови зоон (ζῷον, „животно“) и логос (λóγος, „изучување“). Кратенката „зоо“ (на англиски се чита „зу“) за првпат била користена во Зоолошките градини на Лондон кои се отвориле како научно-истражувачки објект во 1828 година, а за јавноста во 1847. Бројот на големи збирки на животни во отворени за јавноста низ целиот свет сега е над 1000, од кои околу 80% се сместени во градови.
Атирауска област
Атирауска област (, Атырауская область) — една од 14-те области на Казахстан. Сместена е во западниот дел на земјата околу североисточниот дел на Каспиското Море. Главен град на облата е Атирау, со население од 142.000 жители, вкупното население на областа изнесува 480.000 жители. Казаците се присутни со околу 80% од населението на областа.
Дебитна карта
Дебитната карта е платежно средство кое се користи при купување или препродавање на стоки, услуги и слично. Во денешно време овој вид на платежно средство најмногу се користи за купување на добра преку електронски пат.
Судански птеросаурус
Судански птеросаурус (англиски: Sudan Pterosaur) наводно е криптид од Судан.
Опис на криптидот
Се опишува како суштество кое наликува на птеросаурус. Висок е 1,21 до 1,52 метар, има кожнати крилја кои наликуваат на крилјата на лилјакот, долга опашка и клун со ситни заби, црна-тамнокафеава кожа без влакна, има тенок и краток врат, крестата на главата наликува на птеросаурусот Птеранодон, и мали кратки нозе. Воглавно е ноќно животно.
Венцлов
Венцлов (Wenzlow) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија.
Караула Иноска
Караулата Иноска е караула во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 39 ' 42 , лонгитуда 20o 31 ' 08 .
Замок Грос Вонсдорф
Грос Вонсдорф — замок од XIII век, сместен во истоимената населба (сега - село Курортноје, Калининградска Област ). Била демонтирана и не е обновена по пожарот во 1830 година. Зачувани се урнатините на кулата на портата изградена во 1356 година.
Историја
Дрвениот и земјен замок Грос Вонсдорф бил изграден од Тевтонскиот ред во 13 век на местото на освоената античка пруска тврдина Капостет.
Во 1319 година замокот бил уништен од литванските трупи. Една година подоцна, замокот бил обновен во првобитната форма, но повторно бил заробен и запален од Литвинците во 1347 година, по што било одлучено дека камените утврдувања треба да се обноват. Во 1348 година, Грос Вонсдорф станал центар на камерамтот, подреден на Комтур од Инстербург. Изградбата на камениот замок започнала во 1356 година и била завршена околу 1372 година. Во 1391 година Грос Вонсдорф бил повторно изграден.
Во 1450 година замокот го посетил големиот мајстор на Тевтонскиот ред Лудвиг фон Ерлихсхаузен.
Набргу по завршувањето на Тринаесетгодишната војна, во 1468 година, поради недостаток на средства, наредбата му го предаде замокот на Ханс фон Вејр. Во 1525 година, војводата Албрехт ја објавил секуларизацијата на Тевтонскиот ред и го префрлил замокот на Еделман Хајно фон Добериц. Во 1552 година замокот преминал на Андреас фон Фланс. Во 1590 година била извршена голема реконструкција.
Од 1688 или 1702 година замокот е дел од имотот на семејството фон Шретер. Фридрих Леополд фон Шретер, идниот министер на пруските покраини и член на Државниот совет, тука го поминал своето детство. Замокот многу сакал да го посетува Имануел Кант, кој бил семеен пријател.
Моментална состојба
Со уредба на Владата на Калининградската Област од 23 март 2007 година бр. 132, урнатините добиле статус на објект од културно наследство од регионално значење.
Планетологија
Планетарна наука или планетологија, е наука која ги проучува планетите (сосе Земјата), месечините и планетарните системи (претежно во Сончевиот Систем) и процесите на нивно создавање. Ги проучува телата со големина од микрометеороити до гасовити џинови, за да го одреди нивниот состав, динамика, создавање, меѓусебни односи и минато. Таа е интердисциплинарна наука, која настанала од астрономијата и науките за земјата, но која сега опфаќа многу дисциплини, како планетарната геологија (заедно со геохемијата и геофизиката), космохемијата, атмосферските науки, океанографијата, хидрологијата, теоретската планетарна наука, глациологијата и егзопланетологијата. Сојузничките дисциплини вклучуваат вселенска физика, кога се занимаваат со ефектите на Сонцето врз телата на Сончевиот Систем, и астробиологија.
Гранките на планетарната наука понекогаш се меѓусебно поврзани. Набљудувачкото истражување може да се состои од комбинација од истражување на вселената, претежно преку мисии со роботски вселенски летала со помош на далечинско набљудување и компаративна, експериментална работа во лаборатории кои се наоѓаат на Земјата. Теоретскиот дел се состои од компјутерски симулации и математичко моделирање.
Планетарните научници најчесто работат во одделите за астрономија и физика или науки за Земјата при универзитетите или истражувачките центри, но има и неколку самостојни планетарни научни институти ширум светот. Секоја година се одржуваат неколку големи конференции и се објавуваат најразлични рецензирани списанија. Некои планетарни научници работат во приватни истражувачки центри и често работат на партнерски истражувачки задачи.
Историја
Историјата на планетарната наука може да се каже дека започнала со античкиот филозоф Демокрит, кој според Иполит рекол:"Подредените светови се безгранични и се разликуваат по големина, и дека во некои нема ни сонце ни месечина, но кај други и двете се поголеми од нашите, а пак некои други имаат повеќе. И дека интервалите меѓу подредените светови се нееднакви, овде има повеќе и онаму има помалку, и дека некои растат, други просперираат, а други пропаѓаат, и овде се создаваат и онде ги снемува. Но и дека ќе се уништат кога се судираат меѓусебно. И дека некои подредени светови се голи од животни и растенија и сета вода."Во поново време, планетарната наука била дел од астрономијата и ги проучувала неистражените планети. Во оваа смисла, прв планетарен астроном би бил Галилео, кој ги открил четирите најголеми месечини на Јупитер, планините на Месечината, и прв ги забележал прстените на Сатурн, и сите тие тела биле интензивно проучувани подоцна. Истражувањата на Галилео за месечевите планини во 1609 година, исто така, започнало со проучување на вонземски пејзажи: неговото видување „дека Месечината нема мазна и рамна површина“ наведувало дека таа и другите светови може да изгледаат „исто како лицето на самата Земја“. .
Напредокот во изработката на телескопите и инструменталната резолуција постепено овозможило подобро да се осознаат атмосферските и површинските детали на планетите. На почетокот Месечината беше најмногу проучувана, бидејќи секогаш прикажувала детали на нејзината површина, поради близината до Земјата, а технолошкиот напредок постепено овозможил да се дознаат подетални геолошки детали за Месечината. Во овој процес, најчести инструменти биле астрономските оптички телескопи (а подоцна и радиотелескопи) и на крај роботски истражувачки вселенски летала.
Сончевиот Систем сега е релативно добро проучен и има добро севкупно разбирање за настанокот и еволуцијата на овој планетарен систем. Сепак, има голем број нерешени прашања, а стапката на нови откритија е многу висока, делумно поради големиот број меѓупланетарни вселенски летала кои моментално го истражуваат Сончевиот Систем.
Дисциплини
Планетарната наука ја проучува набљудувачката и теоретската астрономија, геологијата (егзогеологија), атмосферската наука и новата супспецијалност во планетарните океани.
Планетарна астрономија
Ова е набљудувачка и теоретска наука. Набљудувачките истражувачи претежно се занимаваат со проучување на малите тела во Сончевиот Систем: оние што се набљудуваат со оптички и радио телескопи, така што се одредуваат одликите на овие тела како обликот, ротацијата, површинските материјали и временските услови и може да се разбере нивното создавање и еволуција.
Теоретската планетарна астрономија се занимава со динамиката: примена на принципите на небесната механика на Сончевиот Систем и вонсончевите планетарни системи. Секоја планета има своја гранка.
Планета: Предмет: Именуван по (Напомена: овие термини ретко се користат)
Планетарна геологија
Планетарната геологија се занимава со проучување на планетарните тела во близина на Земјата: Месечината и двете соседни планети: Венера и Марс. Од нив, прво била проучена Месечината преку користење на методи претходно развиени на Земјата.
Геоморфологија
Геоморфологијата ги проучува одликите на планетарните површини и го реконструира процесот на нивното формирање, носат заклучок за физичките процеси кои дејствувале на површината. Планетарната геоморфологија проучува на неколку класи на површински белези:
Минатото на планетарна површина може да се разоткрие преку мапирање на белезите од врвот до дното според начинот на таложење, како што првпат беше утврден на копнените слоеви од Николас Стено. На пример, стратиграфското мапирање ги подготвило астронаутите на Аполо за теренската геологија со која би се сочиле при нивните мисии на Месечината. На сликите направени од програмата Месечев орбитер, кои биле искористени за подготовка на месечевата стратиграфска колона и геолошка карта на Месечината.
Космохемија, геохемија и петрологија
Еден од главните проблеми при поставувањето на хипотези за создавањето и еволуцијата на телата во Сончевиот Систем е недостатокот на примероци кои може да се анализираат во лабораторија. На Земјата има директни примероци од Месечината, астероидите и Марс, кои се одвоиле од матичните тела и на Земјата пристигнале во вид на метеорити. Некои од нив биле подложени на контаминација од оксидирачкиот ефект на Земјината атмосфера и нивниот влез во биосферата, но тие метеорити собрани во последните неколку децении од Антарктикот се речиси целосно чисти.
Различните типови на метеорити кои потекнуваат од астероидниот појас ги покриваат речиси сите делови од структурата на диференцираните тела: има и метеорити кои доаѓаат од границата меѓу јадрото и плаштот (палазити). Со комбинација на геохемијата и набљудувачката астрономија се овозможило да се открие потеклото на ХЕД метеоритите од одреден астероид во главниот појас - 4 Веста.
Релативно малиот број познати марсовски метеорити дале увид во геохемискиот состав на кората на Марс, но поради неможноста да се определи точното место на потекло на разновидната површина на Марс, тие не даваат подетална поткрепа на теориите за еволуцијата на марсовската литосфера. До 24 јули 2013 година на Земјата биле откриени 65 примероци од марсовски метеорити. Многу од нив биле пронајдени или на Антарктикот или во Сахара.
Геофизика
Вселенските сонди овозможиле прибирање податоци не само во видливиот спектар на светлина, туку и во други области на електромагнетен спектар. Планетите се одликуваат со различни полиња на сила: гравитација и магнетни полиња, кои се предмет на проучување на геофизиката и вселенската физика.
Мерењето на промените во забрзувањето почувствувано од вселенските летала додека орбитираат, овозможило да се мапираат најситни детали за гравитациските полиња на планетите. На пример, во 1970-тите, преку месечевите орбитери биле измерени нарушувања на гравитационото поле над месечевите мориња, што довело до откривање на концентрации на маса, маскони, под басените на Имбриум Серентатис, Кризиум, Нектарис и Хуморум. Ако магнетното поле на планетата е доволно силно тоа околу планетата формира магнетосфера. Првите вселенски сонди ја определиле димензиите на магнетното поле на Земјата, кое се протега на околу 10 Земјини полупречници кон Сонцето. Сончевиот ветар, тек од наелектризирани честички кој струи од Сонцето го обиколува магнетното поле на Земјата и продолжува зад неа кон нејзината магнетна опашка, која се простира стотици Земјини полупречници зад планетата. Во магнетосферата има релативно густи региони на честички од сончевиот ветер, Ван Аленовите појаси на зрачење.
Гранки на геофизиката се: сеизмологија и тектонофизика, геофизичка динамика на течности, минерална физика, геодинамика, математичка геофизика и геофизичко геодетско истражување.
Планетарната геодезија, (позната и како планетарна геодетика) се занимава со мерење и прикажување на планетите во Сончевиот Систем, нивните гравитациони полиња и геодинамички феномени ( поларно движење во тридимензионален, временски променлив простор). Науката за геодезија има елементи од астрофизиката и од планетарната наука. Обликот на Земјата во голема мера е резултат на нејзината ротација, што го предизвикува нејзино екваторско испакнување, и геолошки процеси како што се судирот на плочите и вулканските активности, на кои им се спротивставува гравитационото поле на Земјата. Овие принципи можат да се применат на цврстата површина на Земјата (орогенеза). Некои од овие геолошки принципи може да се применат и на други планети. На пример на Марс, чија површинска гравитација е многу помала, Олимп вулкан со висина од 27 километри, не би можел да ја одржи таа висина на Земјата затоа што под влијание на гравитацијата во основата ќе предизвика огромен притисок по што планината ќе потоне на околу 10 км. Земјиниот геоид всушност е фигура на Земјата од која се иземени нејзините топографски одлики. Според тоа, геоидот на Марс (ареоид во суштина е фигурата на Марс од која се иземени неговите топографски одлики. Премерот и картографијата се две важни полиња на применета геодезија.
Атмосферска наука
Атмосферата е преодна зона помеѓу цврстата планетарна површина и повисоките ретки јонизирачки и радијациони појаси. Некои планети немаат атмосфера, а постоењето зависи од масата на планетата и нејзиното растојание од Сонцето. Освен четирите гасовити џинови, скоро сите земјовидни планети (Земја, Венера и Марс) имаат доволна атмосфера. Две месечини имаат доволно атмосфера: Сатурновата месечина Титан и Нептуновата месечина Тритон. Меркур има тенка атмосфера.
Поради ефектите од брзината на ротација на планетата околу својата оска се јавуваат атмосферските текови и струи. Гледано од вселената, овие белези изгледаат како појаси и витли во системот од облаци и особено се видливи на Јупитер и Сатурн.
Егзопланетологија
Егзопланетологијата ги проучува егзопланетите, планетите вон нашиот Сончев Систем. До неодамна, средствата за проучување на егзопланетите биле екстремно ограничени, но со сегашната стапка на иновации во истражувачката технологија, егзопланетологијата стана гранка на астрономијата која брзо се развива.
Компаративна планетарна наука
Планетарната наука често го користи методот на споредба за да даде поголемо разбирање на предметот на проучување. На пример, може да се прави споредба на густите атмосфери на Земјата и Сатурновата месечина Титан, еволуцијата на телата од надворешниот Сончев Систем на различни растојанија од Сонцето или геоморфологијата на површините на земјовидните планети.
Споредбата најчесто се прави со одликите на Земјата, бидејќи е многу подостапна и дозволува да се направат најразлични мерења. Истражувањата за Земјината аналогија се чести во планетарната геологија, геоморфологијата, а и во атмосферската наука.
Употребата на аналогија со Земјата прв ја опишал Гилберт (1886).
Позначајни конференции
Помали работилници и конференции на одредени области се одржуваат ширум светот во текот на годината.
Позначајни институции
На оваа листа се наоѓааат институции и универзитети во кои работат луѓе кои се занимаваат со планетарна наука.
Албрехт I (Германија)
Албрехт I  (Albrecht I, роден на - починал на  во ) — владетел од Хабсбуршката династија како крал на Германија (1298—1308), војвода од Австрија и Штаерска (до 1283 со Рудолф II, од 1298 до 1307 со Рудолф III).
Рани години
Албрехт бил син на Рудолф I, основач на Хабсбуршката династија. Во 1282 година Рудолф ги поставил своите синови на чело на Војводство Австрија и Војводство Штаерска. Така Албрехт станал прв владетел на Австрија од Хабсбуршката династија. Од 1283 година Албрехт како војвода владеел со двете војводства.
Војвода на Австрија
Албрехт воведел реформи во војводството создавајќи централизација над своите територии и ги намалил привилегиите на државните службеници и свештенството. Освен тоа ја намалил и моќта на аристократските семејства. Основал Таен совет и во Виена основал суд како единствен во војводството. Во негово време Виена станала Слободен кралски град.
Крал на Германија
Во 1291 година Рудолф направил обид да го осигури изборот на својот син Албрехт за крал на Германија, но кнезовите го одбиле под изговор дека не можат да поддржуваат два крала. Во суштина, кнезовите се плашеле од големата моќ која Рудолф ја имал. Поради оваа причина, изборните кнезови го избрале слабиот крал Адолф Вајлбуршки, додека Албрехт бил принуден да го прифати новиот крал и се ограничил само на владеењето на Австрија. Но дел од изборните кнезови биле незадоволни од Адолф, па во 1298 година го избрале Албрехт за крал. Војските на Албрехт и Адолф се сретнале во Битката кај Гелхајм во која Адолф бил убиен а неговите сили поразени. Така, Албрехт на новиот избор за крал на Германија ја осигурил поддршката на изборните кнезови и во Франкфурт на 27 јули 1298 година бил избран за крал, додека на 24 август 1298 година бил крунисан во Ахен.
NGC 5103
NGC 5103 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 9 април 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5103 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5103 има привидни димензии од 1,4' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 20 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +43° 5' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 143°.