cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Татјана Мезлани
Татјана Габриел Мезлани ( /m ə л а ɑː n i /, е родена 22 септември, 1985) и е канадска глумица. Таа е позната по тоа што глуми во повеќе ликови во научно-фантастичната телевизиска серија Црниот сирак,(2013–2017), која се емитувала во Канада и ББЦ Америка во Соединетите држави. За нејзината улога во Црниот сирак, Мезлани добила Еми награда за најмал гледаното (2016), а наградата TCA (2013), два Награда за избор на критичарите (2013 и 2014), и пет награда за канадски  екран (2014-18), во прилог на добивање на номинациите за наградата Златен глобус и Наградата за еснаф на глумците на екранот. Мезлани е првата канадска глумица што освоила Еми во главна улога во категорија драма  за канадска серија.
Таа се појавила и во телевизиските серии како што се Централен реон (2008–2010), Природна (2010) и Да се биде Ерика (2009–2011). Во 2013 година, таа ја освоила наградата АКТРА за нејзината главна улога во филмот Ден на сликата и наградата Филип Борсос за нејзината изведба во филмот Кас и Дилан. Нејзините други значајни филмови вклучуваат Дневник на мртвите (2007), Источни ветувања (2007), Завет (2012), Жена во злато (2015), Посилна (2017) и Уништувач (2018).
Раниот живот
Мезлани е родена во Регина, Саскачеван, ќерка е на Дан, столар и Ренате, која е преведувач. Таа има двајца помлади браќа, меѓу кои и Даниел Мезлани. Таа има австриско, германско, полско, романско и украинско потекло. Во основно училиште, Мезлани учела на француски  јазик  и нејзината мајка ја учела на германски јазик пред да научи англиски. Покрај тоа, нејзините баби и дедовци зборувале германски околу себе и та го учела и слушала уште како дете.Таа зборува и шпански. Таа танцувала од четири години и започнува со театар и музички мјузикл во заедницата на деветгодишна возраст.
Мезлани го посетувала  средното училиште Д-р Мартин ЛеБолдус, каде учествувавала во училишни продукции и импровизација и дипломирала во 2003 година. Додека го посетувала средното училиште, таа нашла работа глумата да и биде платена што и овозможило да патува низ цела Канада со одобрување на нејзините родители. Таа работела по неколку месеци во исто време а потоа се враќала на училиштето во Регина. Таа еднаш изјавила: „Не беше лесна таа транзиција. Се чувствував малку надвор од тоа. Надвор од двете искуства, навистина. “
По завршувањето на средното училиште, таа поминала извесно време правејќи театарски претстави и патувала пред да се насели во Торонто, Онтарио, на 20-годишна возраст.
Кариера
Мезлани е една од тв звездите на канадската телевизиска серија од 2002 година 2030 година н.е. Таа се појави како лик Дух во филмот 2004 година  Џинџер Снајпс 2: ослободена. Мезлани изведувала комични импровизации десет години. Учествувала во импровизациски театар, вклучувајќи ги и канадските Импровистички игри, и оттогаш станува член на театарот „Општи будали“. Таа е овластен тренер за импровизација. Во 2007 година, Мезлани се појавила во „Месинџерс“ како Линдзи Ролинс. Таа, исто така глуми во серијалот CBC, Земја на срцето,, каде игра тркач за буриња, Кит Бејли, со својот коњ Дејзи. Во текот на 2008 година, таа има повторлива улога во серијалот Инстант звезда. Таа има главна улога во филмот „ Халмарк Канал “ Старомоден Ден на благодарноста. Во септември 2008 година, таа ја глуми Пени, која е  жртва на киднапирање во канадската серија Точка на вриење.
Мезлани се појавува како Сара Векслар, ќерка на зависник од хероин на д-р Том Векслар во втората сезона на канадската драмска телевизиска серија Битие Ерика во 2010 година. Исто така во 2010 година, таа се појавува во улогата како протагонистот Мери, мајка на Исус, во британската телевизиска серија „Рождество“, која била критички добро прифатена.
Мезлани се појавува и  во „ Одгледана како филмска  звезда “ како Руби, улога која и ја донесе на глумицата наградата за специјална жири-жири на филмскиот фестивал „Санденс “ во 2010 година. Таа ја играла Хана Симонс во една епизода од Слушачот. Во 2010 година, таа се појави во режимот на видео- режимот Тврдокорен како Панк Црвено. Кон крајот на 2011 година, таа глуми во филмската адаптација на Џон Сендфорд „Одреден плен“ како Клара Ринкер, убиец на договори. Во 2012 година, Мезлани се појавува во главниот лик Клер во  играниот филм Ден на сликата, за што добила награда Филип Борсос награда за најдобра изведба на филмскиот фестивал Вистлер во 2012 година.
2013–2017: Пробив и Црниот сирак
Од 2013 до 2017 година, Мезлани глуми во оригиналната серија на ББС Америка и Врниот сирак го игра главниот лик, Сара Менинг, како и групата двојници  на Сара: Козима Нихаус, Алисон Хендрикс, Хелена, Рејчел Данкан, Елизабет Чилдс, Кристал Годерич, Веира „МК“ Суоминен, Катја Обингер, Џенифер Фицсимонс и Тони Совики. Мезлани освоила две награди од телевизиските критичари и една награда ТЦА за нејзиниот настап во серијалот. Таа била номинирана и за наградата „Златен глобус“ за најдобра глумица за овие улоги, но загубила од Робин Рајт за „ Куќа од хартија“. Во 2015 година, Мезлани добила номинација за награда Еми за нејзиниот настап, но изгуби од Виола Дејвис за Како да се оддалечи со убиството. Таа повторно била номинирана во 2016 година и ја освоила категоријата. Мезлани добива номинација за најдобра водечка глумица во драмски серии на 7-ми избор на телевизиски критичари, нејзина трета номинација од Здружението на новинари на Бродкаст Телевизија. Во 2014 година, „Гардијан“ го пофали настапот на Мезлани во серијалот, нарекувајќи го „ Олимписко- чисто дејство“, пишувајќи: "Мезлани игра половина улоги различни клонови во текот на првата сезоната, со којзнае уште колку ветува за претстојната втора сезона. . . Доставувањето на еден кредибилен перформанс за една претстава е доволно тешко, но Мезлани поминува неколку тука, честопати се појавува во сцени во повеќе верзии и таа ги изведува беспрекорно. Ова е олимписко ниво, дејствува на  издржливост." Во 2013 година, гостинот Мезлани глуми на „ Паркови“ и „Рекреација“ за двојно лик како д-р Надија Стаски. Таа го игра главниот лик Дилан во независниот филм Кас и Дилан, за што добива Филип Борсос награда за најдобра изведба на Филмскиот фестивал Вистлер во 2013 година.
На 11 јуни 2013 година, Мезлани потпишала со американската агенција за таленти Резолуција, која служи како нејзин застапник во Соединетите држави. Во Канада, таа и понатаму ја управува Магнолија Забава и ја претставува Агенцијата за таленти за карактери. Церемонијата за доделување награди „Јуно“ во 2013 година се одржал во Реџина, родниот град на Мезлани, а Мезлани била избрана за една од презентерите.
На 17.05.2014 година, Мезлани глуми во финалето на сезоната 39 во сабота вечер во живо. Таа го играла ликот Бриџит во второто дигитално кратко епизода под наслов „Прегратки“. Таа глуми заедно со Фарел Вилијамс во Осамениот остров.
Мезлани глуми во филмот во 2015 година, Жената во злато, во Втората светска војна ретроспективи како помлада верзија на Марија Алтман, ликот на Хелен Мирен. Таа воглавно зборувала германски во филмот.
Мезлани глуми во независниот филм „Другото полувреме“. Филмот, напишан од Џој Клајн, е во продукција на Мотел Слика со А71 и Сиена Филмс и ја ко-глуми нејзината тогашна партнерка Том Кален. Ја имаше својата светска премиера на Југ од Југозапад на 12 март 2016 година. Маслини ја играше главната улога на Луси во индискиот драмски филм во 2016 година Двајца љубовници и мечка, глуми заедно со Дане Дехан како Роман. Филмот ги следи двата лика кога се собираат во Апекс, Икалит за да најдат мир во нивните животи.
Мезлани глуми во филмот „ Посилен“ во 2017 година, како Ерин Харли, вљубениот интерес на Џеф Бауман, жртва на бомбардирањето во Бостон Маратон ; Бауман го играше Jејк Гиленхал.
2018 година - денес: Понатамошен успех
Мезлани глумела со  Рајан Марфи 2018 во  драмската серија е Поза, но подоцна била заменета со Шарлајн Вудард. Таа глумела заедно со Никол Кидман во трилерот за криминал „ Уништувач“, кој ја имал својата светска премиера на филмскиот фестивал Телурид во август 2018 година. Таа глуми заедно со Брајан Кранстон во продукциската мрежа на Бродвеј во 2019 година.
Тинингштет
Тинингштет (Tinningstedt; Tinningsted; севернофризиски: Taningstää) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Квалификации за европското првенство во фудбал 2008 - група Е
Во Квалификации за Европско првенство во фудбал 2008 Австрија и Швајцарија Македонската репрезентација го освои 5 место и не се квалификува на ова Европско Првенство.
Табела
Лабораторија за реактивен погон
Лабораторија за реактивен погон (Jet Propulsion Laboratory или JPL) — државен истражно-развоен и вселенски центар на НАСА сместен во округот Лос Анџелес во Калифорнија, САД. Седиштето се води под градот Пасадена, а објектите се сместени на границата помеѓу градовите Ла Кањада Флинтриџ и Пасадена. Лабораторијата е под управа на Калифорнискиот технолошки институт (Калтех) во име на агенцијата НАСА. Главна функција на лабораторијата е конструирање и работа со роботски планетарни вселенски летала, но установата раководи и со мисии во Земјината орбита. Меѓу другите нејзини надлежности се вбројува раководењето со мрежата Deep Space Network на НАСА. Тековни проекти на лабораторијата се мисијата „Касини-Хајгенс“ до Сатурн, Марсовските истражни возила „Спирит“ и (Spirit) и „Опортјунити“ (Opportunity), Марсовскиот извиден орбитер (Mars Reconnaissance Orbiter), мисијата Дон до Церера и Веста и веленскиот телескоп „Спицер“.
Објектот за раководење со вселенски летови и симулаторот се прогласени за национални историски знаменитости.
Историја
Лабораторијата датира 1936 г. со вршењето на првите ракетни експерименти на воздухопловната лабораторија „Гугенхајм“ при Калифорнискиот технолошки институт во местото Аројо Секо. Судентите на Калтех Френк Малина, Велд Арнолд, Аполо М. О. Смит и Чен Сјуесен, заедно со Џек Парсонс и Едвард Форман, вршеле проби на мал спиртен мотор за да соберат податоци за дисертацијата на Малина. Советникот за дисертацијата бил аеродинамичарот Теодор фон Карман, кој во 1939 успеал да добие средства од војската за овој потфат наречен „GALCIT Rocket Project“. Во 1941, Малин, Парсонс, Форман, Мартин Самерфилд и пилотот Хомер Буши и ги прикажале на војската првите ракети JATO. Во 1943, фон Карман, Малина, Парсонс и Форман го основале претпријатието „Aerojet Corporation“ за производство на мотори за JATO. Во ноември 1943 г. проектот го добил името Лабораторија за реактивен погон и станал дел од војската, но под раководство на универтетот.
Во воениот период, лабораторијата конструирала и произведувала вооружени системи како среднодометните балистички проектили MGM-5 Corporal и MGM-29 Sergeant. Покрај ова разработила и други прототипни вооружени системи како ПВО-проектилот „Локи“, и претходникот на метеролошката ракета Aerobee. Пробите се вршеле на теренот „Вајт Сендс“, воздухопловната база Едвардс и во Голдстон. Во периодот 1938-39 е изработен и месечев слетувач, на кој потоа се е заснован месечевиот модул „Аполо“ од 1960-тите години.
Во 1954 лабораторијата се здружила со ракетните стуручњаци предводени од Вернер фон Браун во арсеналот Редстон на Воената агенција за балистички проектили во Хантсвил (Алабама) и заедно предложиле да орбитираат сателит во текот на Меѓународната геофизичка година. Предлогот бил неуспешен и наместо ова бил усвоен проектот „Вангард“ - таен проект со цел да се покаже аблативната повратна технологија користејќи ракета од типот Jupiter-C. Во 1956 и 1957 извршиле три подорбитални лета. Користејќи резервна ракета од типот Jupiter-C, двете организации го лансирале првиот американски сателит „Експлорер 1“ (1 февруари 1958).
Со основањето на НАСА во 1958, агенцијата преоѓа под нејзина надлежност и со тоа станува нејзин главен центар за планетарни вселенски летала. Инженерите на лабораторијата ги осмислиле и раководеле мисиите на Месечината „Ренџер“ и „Сарвејор“ трасирајќи го патот за мисијата „Аполо“. Лабораторијата исто така предводела меѓупланетарните истражувања со мисиите на „Маринер“ до Венера, Марс и Меркур.
Лабораторијата била меѓу првите установи што нуделе работни места на жените-математичари. Во 1940-тите и 1950-тите, траекторните пресметки во лабораторијата ги вршела група составена исклучиво од жени. Во 1961 лабораторијата ја вработила првата жена-инженер во екипите за следење на мисиите „Ренџер“ и „Маринер“.
Кампус
Лабораторијата е изградена на карпеста плавна рамнина веднаш до границата на градот Пасадена. Речиси сите 72 хектари на кампусот на лабораторијата се во сопственост на федералната влада и НАСА и се сместени во градот Ла Кањада Флинтриџ, но адресата се води под Пасадена. Овие два града повремено се спорат кој од нив треба да биде споменат во медиумите кога станува збор за лабораторијата.
Отворени денови
Еднаш годишно во мај лабораторијата организира отворени денови (Open House) во сабота и недела, кога јавноста може да ги разгледа просториите и да нагледни објаснувања во научно-технолошката лабораторија. Постои и можност за поограничени поединечни посети во текот на годината, доколку се закажани доста време однапред. Секоја година лабораторијата ја посетуваат илјадници ученици од јужна Калифорнија и други места.
Летна школа за планетарна наука
Летната школа за планетарна наука (Planetary Science Summer School, PSSS) е работилница што се организира секоја година под покровителство на Лабораторијата за реактивен погон. Тука се одржуваат групни вежби за конструкторство и проучувања на идејни мисии, working with со Екипата за напредно осмислување на проекти „Екипа Икс“ (Team X) and other и други инженерски екипи.
Други дејности
Покрај државните дејности, лабораторијата лабораторијата дава совети за научна вреодостојност при правење на филмови и телевизиски програми in their productions. Science fiction shows advised by лабораторијата include Babylon 5 and its sequel series, Crusade.
Финансирање
Лабораторијата е државен истражно-развоен центар со кој раководи и работи институтот Калтех во име на НАСА. Проектите на лабораторијата include мисијата „Галилео“ Јупитер и неговите месечини, марсоодите (како Mars Pathfinder во 1997 и двете Марсовски истражни возила во 2003). Лабораторијата има испратено безекипажни мисии на секоја планета во нашиот сончев Систем како и опширни картографски мисии на самата планета Земја. Лабораторијата раководи со меѓународната мрежа Deep Space Network, како и со свои објекти во пустината Мохаве во Калифорнија, објекти близу Мадрид во Шпанија и објекти во околината на Канбера во Австралија.
Мисии
Еве некои мисии под делумно покровителство на лабораторијата:
Екипа Икс
Во лабораторијата работи Екипата за напредно осмислување на проекти наречна „Екипа Икс“ (Advanced Projects Design Team, Team X) која е меѓудисциплинарна група инженери која „применува едновремени инженерски методологии со цел да постигне брзо осмислување, анализа и проценка на идејни мисии“.
Тегквиц
Тегквиц (Tegkwitz) — село и поранешна општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2008 е дел од Штаркенберг.
Д’рмиу
Д’рмиу — село во Албанија.
Сан Мартин (река)
Сан Мартин (шпански: Río San Martín) е река во Боливија. Реката извира на надморска восочина од 416 метри во департманот Санта Крус и се влева во реката Рио Бланко. Реката е дел од басенот на реката Амазон.
Христо Галабов
Христо Галабов ( во — ) — македонски револуционер, член на ВМРО (Обединета), активист на македонското националноослободително движење во егејскиот дел на Македонија.
Животопис
Во 1925 година станал член на синдикатите, а набрзо и синдикален раководител. Член на КПГ станал во 1919 година. Од 1934 година станал член на ВМРО (Обединета) во егејскиот дел на Македонија. Поради својата револуционерона дејност, многупати бил затворан и интерниран. Во грчките затвори лежел повеќе од дваесет години.
Оберштат
Оберштат (Oberstadt) — општина во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Оберштат се наоѓа во јужниот дел на Тириншката Шума.
Литетсбург
Литетсбург (Lütetsburg; Lütsbörg) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа околу два километри западно од флекенот Хаге и околу три километри источно од градот Норден.
Општински единици
Кон општината Литетсбург припаѓаат покрај истоименото главно место и следниве места: Хилгенбур, Морриге, Зандхехте, Тидофелд и Вестекелбур.
Космос-2027
Космос-2027 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 јуни 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 473 км, а најмалото на 454.
Илич Рамирез Санчез
Првите чекори
Карлос е легенда и мистерија, го опишуваат како човек со силна волја кој живеел динамичен живот. Такото на Шакалот Алаграсија Рамире Навас успешен адвокат и екстремен марксист, своите три сина ги крстил Владимир, Илич и Ленин според водачот на Руската револуција.
Контакти со арапското национално движење
Не се знае точно кога Карлос стапил во конатак со арапските милитанти. Според неговиот татко тоа се случило кога Шакалот имал 16 години и тоа се случило во Лондон кон крајот на 60 години на 20 век.
Од друга страна се претпоставува дека Карлос бил регрутиран од страна на КГБ додека бил студент во Москва и оттаму стапил во контакт со Народниот фронт за ослободување на Палестина на Жорж Хабаш. Потоа од универзитетот заминал во кампот за обука на палестинските герилците во Аман, Јордан. Стапил во организацијата Црн септември. Таму го добил прекарот Карлос и се борел заедно со палестинските герилци против јорданската војска. После Јордан се вратил во Лондон, каде завршил курс во Лондонската школа за економија и потоа го презел Народниот фронт за ослободување на Палестина во свои раце, а подоцна формира и своја терористичка група Вооружена арапска борба. Во периодот од 1972-1975 година Карлос извел неколку терористички напади и убиства.
Напад врз конференцијата на ОПЕК
На 21 декември 1975 година во Виена е нападната конференцијата на ОПЕК. Нападот бил предводен од Вади Хади (Абу Хани), шеф на специјалната команда на ПЛО, во нападот учествувале Ханс - Јоаким Клajн, Рудолф. С, Габриел Тидмна (Нада) и секако Карлос. При нападот биле убиени тројца лица и 70 лица биле земени во заложништво, вклучително и 11 министри на членките на ОПЕК. За време на заложничката драма светот првпат го видел лицето на Карлос кога тој се ракувал цо австрискот министер за внатрешни работи. Сета акција била голем успех успеале да го свртат вниманието кон Палестина, а притоа како откуп биле земени 50 милијони долари. Германските иследници кој го испитувале многу години подоцна Ханс - Јоаким Клajн, сметале дека зад сета акција стоел либискиот претседател Моамер Гадафи, но таквите сомневања не се потврдени.
Врски со разузнавачките служби
Кон крајот на 70-години и почетокот на 80-години Карлос стапува во контакт со некои од разузнавачките служби на источноевропските комунистички земји. Притоа во извешатите се истакнува дека Карлос со експлозив бил снабдуван од страна на источно-германската служба ШТАЗИ, а дека во тој период главен спонзор му била Романија по чие барање во 1981 година го нападнал Радио Слободна Европа. Карлос притоа честопати престојувал во Чешка, Бугарија и Југославија каде и бил уапсен, но по интервенцијата на УДБА бил ослободен. Во овој период Карлос по нарачака на неколку служби извел повеќе акции.
Акциите на Карлос од втората половина на 80 години на 20 век не се познати, има претпоставка дека тој ја презел организацијата Јапонска црвена армија во свој раце, потоа бил во закрилa на Сирија, Ирак и Либија. По што во почетокот на 90 години се нашол во Судан.
Апсење
Со крајот на Студената војна Карлос останал без поддршката на своите поранешни домаќини и во 1991 година со својата жена се населил во Судан. Меѓутоа според зборовите на шефот на француското разознување Пјер Марион тоа не го спречило Карлос да ги стиши своите екцеси. Потерата на половина свет по Карлос траела 20 години, а е уапсен на начин, кој веројатно бил и единствен начин да се скроти терористот и убиецот на столетието. За време на една хируршка операција додека Карлос бил под анестезија, суданските власти го уапсиле. Потоа бил предаден во август 1994 година на француските власти кои го ставиле во вреќа и го пренеле во една француска воздухопловна база во близината на Париз. Пред транспортот, на Карлос му била дадена приспивана инекција и во бессознание бил пренесен од Судан во Франција.
Обвинението
Судењето всушност било повторување на судскиот процес кога Карлос во отсуство бил осуден на доживотен затвор, меѓутоа според француското законодавство таквото судење морало повторно да биде отворено и обвинението да се разгледа одново. За време на судењето Карлос истакнал дека неговото занимање е :
Тој ги отфрлил обвиненијата за убиство кажувајќи притоа дека :
Во текот на процес Карлос повторно се опишал себеси, како професионален револуционер кои во духот на старата традиција на Ленин се бори за хуманоста, за луѓето во Палестина и Франција, и е против како што ги нарекол:
Во текот на судењето Карлос признал дека убил 83 лица меѓута за своите спектакуларни терористички напади не открил ништо.
Пресуда
Карлос бил прогласен за виновен за убиство со отежнувачки околности и осуден на доживотен затвор. Во своето излагање пред изрекувањето на пресудата Карлос избегнал да спомене дали е виновен за убиставата и притоа истакнал:
Во натамошното излагање тој го обвинил Израел како:
По судењето таткото на Карлос за новинарите истакнал дека:
Притоа гордо на новинарите ја прикажал фотографијат на Карлос снимена во затворот во Париз, а на маргината било запишано:
Револуционерен ислам
Во јуни 2003 година, Карлос ја објавил својата збирка текстови напишани во затворот. Книгата со наслов Револуционерен Ислам ја објаснува и ја оправдува примената на насилство при класните судири. Во книгата Карлос му искажува поддршка на Осама бин Ладен и неговите напади на САД.
Карлос Шакалот во културата
Еден од најпознатите светски автори на политички трилери Роберт Ладлам ја зеде неговата личност како шлагворт за неколку најуспешни дела и вака го опишува:
Неколку книги, филмови и ТВ серии се посветени или инспирирани од животот на овој терорист. Меѓу најзначјните се:
Бојан Зафировски
Бојан Зафировски (Бојчо, Болан) (Куманово, 1916 - 1948) — македонски комунист, учесник во НОВ.
Животопис
Основно образование завршил во Куманово, а гимназија учел прво во Куманово, а потоа во Ужице. Во 1935 година се запишал на Правниот факултет во Белград, но во 1937 година ги прекинува студиите, зашто се разболел од туберколоза. Се вратил во Куманово и се вклучил поактивно во работничкото движење.
По фашистичката окупација на Македонија, Зафировски е иницијатор на издавањето на весникот „Дедо Иван“, во кој ќе напише повеќе прилози. По разбивањето на двата кумановски партизански одреди, учествувал во обновувањето на партиската организација во Куманово. Станал и член на Месниот комитет на КПЈ за Куманово. Во летото 1942 година учествувал во издавањето на вториот весник на кумановската организација „Октобрис“. Во летото 1943 година го формира народноослободителниот одбор во Куманово. Поради влошувањето на неговото здравје, во ноември 1943 година заминува на лечење во Сурдулица. Во Куманово се враќа во април 1944 година. Откако му се подобрило здравјето, на 15 август 1944 година заминува во партизани. Назначен е на работа во агитпропот.
По ослободувањето, во 1945 година поради нарушеното здравје, е пензиониран. Во 1948 година, по донесувањето на Резолуцијата на Информбирото, поради неподготвеност категорично да ја поддржи позицијата на КПЈ, е уапсен од УДБ-а и по неколку дена е убиен. Официјално, извршил самоубиство. Сè уште не е познато каде бил закопан.
Летен јоргован
Летниот јоргован (науч. Buddleja davidii, застарено Buddleia davidii) — грмушка од семејството Будлеи. Растението потекнува од северозападна Кина и Јапонија. Нашироко се користи како украсно растение, а се одгледуваат и многубројни сорти. И покрај името, ова растение не е јоргован.
Во многу земји, како на пример Англија, ова е инвазивно растение, а пак во сојузните држави Орегон и Вашингтон во САД, летниот јоргован се смета за штетен коров. Овој вид е натурализиран во највеќето градови во средна и јужна Европа, каде може да се прошири по пустелии и градини. Летниот јоргован претставува важен дел од исхраната на многу видови на пеперутки.
Тауранга Таупо
Тауранга Таупо (англ. Tauranga Taupo River) е река во регионите Хоков Залив и Ваикато на Северниот Остров на Нов Зеланд. Реката тече во северозападен правец од нејзините изворни во северниот крај на планинскиот венец Каиманава, па сè до источниот брег на езерото Таупо, близу местото Рангиита, 12 километри североисточно од местото Туранги.
Фурка (Воденско)
Фурка (Φούρκα) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало на северните падини на планината Каракамен, јужно од Владово и под истоимениот врв Фурка кај изворите на реката Марица.
Историја
Фурка било македонско село кое се распаднало во средината на XIX век. Неговите жители се преселиле во Теово.
Наундорф (Тирингија)
Наундорф (Naundorf) — село и поранешна општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2008 година е дел од Штаркенберг.
Хоризонт на настани
Хоризонт на настани, наједноставно кажано, претставува границата на црната дупка која ја одделува од останатиот дел од универзумот. Како што знаеме, црната дупка е дефинирана како сингуларитет кој е определен со хоризонтот на настани чија „брзина на бегство“ (брзината која е потребна на еден ентитет да ја напушти црната дупка) е еднаква на брзината на светлината. Честопати, хоризонтот на настани е дефиниран како „точка од која нема враќање“.
Генерално кажано, ништо не може да побегне од црната дупка, поточно да го напушти хоризонтот на настани и да премине во останатиот дел од космосот, затоа што според Теоријата на општа релативност, ниту една честица не се движи побрзо од фотонот. Исто така, не постои начин да се набљудуваат случувањата внатре во границите на хоризонтот на настани од надворешната страна на црната дупка, што придонесува да се сомневаме што точно се случува во рамките на хоризонтот. Затоа што хоризонтот на настани не е материјална физичка површина, туку математички дефинирана граница, материјата и зрачењето можат да влезат во црната дупка, но не и да излезат од истата.
Хоризонт на настани кај вртечки и невртечки црни дупки
Кај невртечките црни дупки, хоризонтот на настани, определен со Шварцшилдовиот полупречник, е сфера, па затоа и црната дупка добива таков облик. Доколку станува збор за вртечка црна дупка, заклучено е дека хоризонтот на настани има некоја неправилна деформирана геометриска форма и е различен за секоја црна дупка. Во двата случаи, Шварцшилдовиот полупречник е пропорционален со масата на црната дупка.
Дамси
Дамси — село во Албанија. Селото се наоѓа во округот Тепеле.
Државни празници во Македонија
Ова е список на државните празници кои се одбележуваат во Македонија
Сент Џонс (Антигва и Барбуда)
Сент Џонс (англ. Saint John's = „Св. Јован“) е главен и најголем град во Антигва и Барбуда, земја сместена во Западните Инди во Карипското Море. Сент Џонс се наоѓа на 17 ° 7'N 61 ° 51'W. Со население од 24.226 (2000), Сент Џонс е трговскиот центар на нацијата и главно на пристаниште на островот Антигва.
Плавско Езеро
Плавското езеро е езеро во општината Плав, на североисточниот дел на Црна Гора.
Канадски Македонци
Историја
Првите македонски имигранти дошле од пограничните региони во северниот дел на Егејска Македонија, првенствено регионите близу Костур, Лерин, и југозападниот дел на Република Македонија, особено околу Битола. Се проценува дека околу 50.000 Македонци емигрирале во Канада помеѓу 1903 и 1906 година, но избувнувањето на Балканските војни и Првата светска војна ги ограничи тие миграции. Околу 20.000 останаа во Канада, а остатокот се вратија дома. Имигрантите беа претежно селани, а остатокот занаетчии, работници и интелектуалци. Имиграцијата продолжи по војните; повеќето од новите имигранти беа Македонци од Грција, од кои многумина биле протерани од Егејска Македонија во 1920 година. Во 1920-тите и 1930-тите години македонскиот јазик бил забележан во американски пописи. Околу 50,000-60,000 Македонци емигрирале во Канада и САД на крајот на Втората светска војна.
Организации
Најпознати организации или друштва се:
Космос-2028
Космос-2028 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Ројрит
Ројрит (Reurieth) — општина во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Космос-2028
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 16 јуни 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-2028 бил воен сателит за фотографска картографија.
Ројрит
Општински единици
Општината Ројрит е составена од следниве места:
NGC 1130
NGC 1130 — галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1130 се споменува и како MCG 7-7-2, CGCG 539-122, CGCG 540-4.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1130 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1130 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 54 м 24,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 36' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 1130 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10951. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2854. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Гелниц
Гелниц (Göllnitz) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија.
Дарде
Дарде — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Рошник.
Турица (Воденско)
Турица или Турице (Τουρίτσα) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало во подножјето на планината Кајмакчалан, кај Патичино.
Хорхе Пен
Хорхе Алберто Пен (роден на 1954) e аргентински играч на табла. Во 2007 година, Пен победи на 32. Светско првенство во табла одржано во Монте Карло. Пен е првиот јужно американец кој освоил светска титула во табла.
Пен е адвокат и живее во Аргентина.
Астрид Олофсдотер од Шведска
Астрид Олофсдотер ( норвешки : Astrid Olavsdatter ; англиски : Aestrith ) (почина во 1035 година) била кралицата на кралот Олаф II од Норвешка.
Биографија
Во 1016 година, било одлучено Норвешка и Шведска да дојдат до помирни односи со сојуз на кралски брак. Благородниците од двете земји се обидоле да договорат брак помеѓу кралот Олаф од Норвешка и легитимната полусестра на Астрид, принцезата Ингегерд Олофсдотер од Шведска, но Ингегерд наместо тоа била во брак со Јарослав I Мудриот, Големиот кнез од Новгород и Киев. Наместо тоа, Астрид се омажила за кралот Олаф во Сарпсборг во 1019 година. Некои извори велат дека Астрид ја заменила Ингегерд од желбата на нејзиниот татко, додека други велат дека бракот се одржал против волјата на нејзиниот татко, преку соработката на кралот Олаф и Шведскиот Jarl Ragnvald Ulfsson.
Астрид била опишана како убава, артикулирана и дарежлива, а на другите им се допаѓала. Таа била мајка на Вулфхилд од Норвешка (1020–1070), која се омажила за Ордулф, војводата од Саксонија, и маќеата на кралот Магнус Добриот, со кого имала добри односи. Во 1030 година, таа останала вдовица кога нејзиниот сопруг бил убиен. Таа ја напуштила Норвешка и се вратила на шведскиот двор, каде што имала висока позиција. Кога нејзиниот посинок Магнус ја посетил Сигтуна на пат да го бара норвешкиот престол, таа му ја дала својата официјална поддршка и ја охрабрила и Шведска да го стори тоа.
NGC 3048/1
NGC 3048/1 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3048/1 се споменува и како CGCG 92-71.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Шаско Езеро
Шаското езеро е езеро во Црна Гора блиску до Улцињ. Количината на водата во езерото варира со текот на месеците, па затоа површината на водата изнесува до 5,5 км2 и длабочина до 8 m. Езеро е криптодепресија. Шаското езеро е значајно сезонско живеалиште на птиците преселници. На неговиот брег се наоѓаат рушевини од стариот град Свач (Шаса).
NGC 3048/1
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3048/1 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 3048/1 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 54 м 56,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 16° 27' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на NGC 3048/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28595. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 189; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1411. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1509.
Дејан Станковиќ
Дејан Станковиќ, (роден на година во ) — поранешен српски фудбалер кој наголемиот дел од својата кариера го помина во италијанската Серија А во Лацио и Интер и за српската репрезентација во фудбал, каде беше долгогодишен капитен. Тој игра на позицијата среден напаѓач, но исто така игра и на крилните позиции или пак може да биде само во одбранбена улога. „Деки“ е неговиот прекар, и најмногу е познат по неговото делотворно, прецизно додавање, но исто така и по подвижноста и креативноста како и неговата вештина да постигнува голови од далечина. На 13 јуни 2010 година, Станковиќ стана првиот фудбалер кој претставувал три различни држави на светските првенства на ФИФА, Југославија, Србија и Црна Гора и Србија.
Ран живот
Станковиќ порасна во Земун, општина во Белград. Двајцата негови родители Борислав и Драгица, имаат големи фудбалски позадини.
Клупска кариера
Станковиќ започна да игра фудбал за ФК Телеоптик, во близина на местото каде живееше во Земун. Кога тој беше забележан од тренерот на кадетите на Црвена Ѕвезда, Бранко Радовиќ, иако Дејан имаше 14 години, направи трансфер во младинскиот состав на Црвена Ѕвезда, Белград.
Црвена Ѕвезда, Белград
Таму Станковиќ играше во сите годишни категории во клубот од неговиот роден град. Во младинските тимови, му беше тренер Пижон Петровиќ, тој играше заедно со идните професионалци Никола Лазетиќ и Ненад Лалатовиќ. За време на сезоната 1994/95 година, дебитантската можност за настап во првиот тим му ја обезбеди главниот тренерот Љубко Петровиќ против градскиот соперник ОФК Белград. Тој се бореше за местото во тимот, покрај другите, Рамбо Петровиќ, Дарко Ковачевиќ и Небојша Крупниковиќ, таа сезона,16-годишниот Дејан настапи на 7 натпревари, додека екипата ја освои титулата во лигата. Тој својот прв гол го постигна против Будуќност, Подгорица, и кратко потоа стана редовен првотимец и омилен меѓу навивачите. Пред почетокот на сезоната 1997/98 година, тој стана капитен на составот на рана возраст од само 19 години, најмлад во клупската историја. Иако не освоија прво место во лигата тој го предводеше тимот до освојување на два купови во домашното првенство. За време на раните 90-тите години, Црвена Ѕвезда доби меѓународна казна поради санкциите на СР Југославија од ОН, што значеше дека клубот не може да се натпреварува во ниту едно европско првенство. Казната беше повлечена во сезоната 1996/97 година, Станковиќ играше голема улога во меморијалната вкупна победа против Кајзерслаутерн во купот на куповите.
Лацио
Во летото 1998 година, тој направи трансфер од 12 милиони евра ( 24 милиони германски марки) во Лацио, каде што првиот погодок во серија А го постигна на неговото деби против Пијаченца на 13 септември 1998 година. За време на тие години, Лацио имаше екипа со ѕвезди со играчи од светска класа на скоро секоја позиција, сепак Станковиќ брзо обезбеди редовно место во првиот тим, покрај натпреварот меѓу соиграчите од средниот ред Павел Недвед, Хуан Себастијан Верон, Диего Симеоне, Роберто Манчини, Клаудио Лопез, Кристијан Виери и многу други. Тој направи извонредна средишна комбинација заедно со Недвед и Манчини и беше битен дел во успешниот Лацио во таа декада. Со неговата упорност во работата и импресивните настапи тој од навивачите го доби прекарот Ил Драгоне (змејот). Тој имаше пет и пол успешни сезони во небесно сините дел од Рим, пред да настане големиот премин во ФК Интер во февруари 2004 година.
Интер
Станковиќ сезоната 2003 /04 година ја започна во Лацио, небесно-сините се бореа со финансиски проблеми и беа принудени да продадат голем дел од нивните најдобри играчи. Големите тимови во европскиот фудбал знаеа дека клубот ќе мора да го продаде средниот играч во блиска иднина, па имаше жесток натпревар за негово купување за време на зимскиот преоден рок во сезоната 2003-04 година. Фаворит во трката за потписот на србинот беше Јувентус со којшто се зборува дека има неколку потпишани претпристапни договори помеѓу двете страни на полетокот на јануари во 2004 година, но играчот конечно го одбра Интер. Тој беше купен како дел од договорот кој е вреден 4 милиони евра што исто така во спротивна насока го испрати македонскиот интернационалец Горан Пандев (плус 50% од договорто на Пандев). Фактот дека неговиот стар пријател, поранешен соиграч, и менаџер на Лацио, Роберто Манчини за кого имаше шпекулации дека наскоро ќе го преземе клубот Интер, и тоа може да има влијание врз одлуките со Станковиќ. На почетокот на февруари 2004-тата година, Станковиќ го играше својот дебитански натпревар за Интер под менаџерот Алберто Закерони, во серија А каде што извојува голема победа на домашен терен против Сиена со 4-0. На 21 февруари 2004 година, тој постигна спектакуларен гол директно од корнер со кој Интер победи со 1-0 во градското дерби против вечниот соперник  Милан. Интер ја заврши лигашката сезона на 4-тото место со што обезбеди квалификација во лигата на шампионите. Тогашниот и сегашен претседател Масимо Морати, не беше задоволен од Закерони на крајот од сезоната, и како што беа гласините, тој го ангажираше Манчини, кој дојде од финансиски потонатиот Лацио.
Сезона 2004/05 година
Замената на менаџерот му одговараше на Станковиќ и тој беше повторно соединет со уште едно познато лице од Лацио – Синиша Михајловиќ. На 7 мај 2006 година, Станковиќ го одигра стотиот натпревар за Интер.
Сезона 2006/07 година
Доаѓајќи од летниот настап на светското првенство од 2006 година, Станковиќ со себе носеше одлична форма од самиот почеток на сезоната 2006/07 година во Серија А, постигнувајќи неколку одлучувачки погодоци. Неговиот погодок против Катанија и неговиот меморијален гол против градските противници, Милан само дополнително го зајакна неговиот пламнат углед кај навивачите на Интер. Според официјалните рејтинзи на спортскиот весник Ла Газета дело спорт, Станковиќ пет пати за време на сезоната 2006/07 година во серија А беше одбран како играч на натпреварот. Тој на 2 февруари 2007 година го обнови договорот, со што обезбеди останување во Интер најмалку до 2010 година.
Сезона 2008/09 година
Со доаѓањето на Жозе Мурињо на позицијата менаџер на Интер во јуни 2008 година, имаше многу гласини од медиумите за заменување на Станковиќ од црно-сивите (неро аѕурите) (заедно со Адријано, Хернан Креспо, Давид Суазо и Николас Бурдисо), бидејќи тие не беа угледувани на високо ниво од ново пристигнатиот португалски тренер. Исто така медиумите се фокусираа на пријателската врска на Станковиќ со поранешниот менаџер Мансини и помошникот Михајловиќ со прикриени озборувања дека врската помеѓу тренерското дуо беше тоа што го држеше српскиот среден играч во клубот и покрај тоа што неговите настапи не беа толку светли за време на претходната сезона 2007/08 година. Потоа на крајот од јуни по изјавите дека Мурињо му соопштил на Станковиќ дека нема да биде дел од подготвителните тренинзи пред сезоната во Саут Тирол и дополнителните изјави дека Станковиќ и Јуве се договориле за условите, изгледаше дека тој дефинитивно го напушта клубот. Изјавите на медиумите за доаѓањето на Станковиќ во Јуве кај навивачите на клубот предизвика протести и петиции на интернет со објаснување дека тие никогаш нема да му го простат веселото јавно славење за освојување на титулата во серија А за сезоната 2005/06 година, кога од Јувентус беше одземена титулата подоцна и беше врачена на Интер со одлуката за скандалот Калчополи. Договорот со Јуве пропадна за неколку денови поради различни причини, и Станковиќ неочекувано изјави дека ќе биде среќен ако остане во Интер. Сепак, разговорите за трансфер повторно беа присутни со предлозите на Мурињо во средината на јули 2008 година кој изјави ,, Станковиќ не е истиот играч којшто беше во Лацио, што повторно беше знак дека деновите како играч на Интер му се одброени.
И покрај тоа, Станковиќ одлучи да остане да се бори за место во тимот на Мурињо кратко по почетокот на сезоната тој успеа да ја постигне својата цел. На 19 октомври 2008 година, тој постигна прекрасен погодок на натпреварот со Рома под водство на Лучано Спалети на гостински терен на стадионот Олимпико дотолчувајќи ја со 4-0. По додавањето од Сали Мунтари, тој ја стави топката во мрежата на голманот на Рома, неговиот 24-ти гол во сите натпреварувања за црно-сивите, исто така пребродувајќи ја едногодишниот период без постигнат гол. Олеснувањето и докажувањето по се што помина тоа лето беше очигледно прославувањето за тој гол и во интервјуата после натпреварот, Станковиќ говореше за неговата радост да биде целосно вратен во форма по неговата повреда во претходната сезона. Тој исто така му се заблагодари на Мурињо за дадената поддршка и покрај несогласувањата помеѓу двајцата за време на летниот период.
Во декември 2008 година, Станковиќ стана незаменлив дел од средината на Мурињо, покажа друго светло од неговата повторно откриена форма против ФК Киево од Верона на домашен терен, прво со долго додавање до Максвел кој го постигна погодокот што го отвори натпреварот, потоа следеше погодок кој тој го постигна за резултат од 2-0 со шут од прва од линијата на шеснаесетникот, и на крај со асистенција од десно крило за Златан Ибрахимовиќ со тоа што Интер забележа победа од 4-2. На 7 февруари 2009 година, Станковиќ го прослави 200-тиот настап за Интер во сите натпреварувања на натпреварот на гостински терен против Лече. Интер забележа голема победа против новопромовираниот клуб со 3-0 со што Станковиќ со глава го постигна третиот гол од наткрената топка од слободан удар кој го изведе Мајкон. Добрата форма на Станковиќ во целата сезона продолжи кога тој го постигна вториот погодок за Интер против Милан во 270-тото миланско дерби на 15 февруари. Тој излезе да биде победнички гол откако Александре Пато имаше постигнато еден пред тоа. Интер ја освои 5-тата по ред титула, негов 5-ти трофеј од Серија А.
Во лигата на шампионите, Интер едвај се извлече во втората рунда по губењето на последните два натпревари во групната стаза против Панатинајкос и Вердер Бремен. Во првата елиминациска рунда (осмина финалето) тие изгубија од Манчестер Јунајтед во рамноправно одиграни натпревари. На првиот меч кој се одигра на Сан Сиро, Станковиќ играше цел натпревар, покажувајќи се во добро светло многу подвижен. На вториот натпревар на Олд Трафорд, Станковиќ го започна натпреварот и имаше одлична шанса откако одигра дупли пас со Ибрахимовиќ и упати удар со надворешниот дел од ногата со оддалеченост од 25 метри, што заврши само неколку сантиметри над десната статива на Едвин ван дер Сар. Две минути подоцна, Станковиќ имаше уште една вистинска можност кога го помина Патрис Евра од десната страна по додавањето од Ибрахимовиќ од левата страна, но србинот немаше доволно добар контакт со топката во ситуацијата еден на еден со Ван дер Сар и упатениот удар заврши зад пречката. Во 57-та минута со водство од Јунајтед со 2-0 Интер беше присилен да брка резултат, Мурињо го извади Станковиќ и го стави Адријано. Овој натпревар беше 63-ти настап за Станковиќ во лигата на шампионите со што изби на првото место пред Предраг Ѓорѓевиќ на списокот на српски играчи со најмногу настапи во ова натпреварување.
Сезона триплета 2009/10 година
Сезоната 2009/10година добро започна за Станковиќ. Во миланското дерби на 29 август, тој играше подлабока улога да го замени повредениот Естебан Камбиасо. Без оглед на тоа, тој го постигна 4-от погодок на тој натпревар и неговиот втор последователен погодок во миланското дерби победувајќи со 4-0, спектакуларен удар од 30-тина метри по брзото додавање на Сали Мунтари. Потоа тој постигна погодоци против Рубин Казан и Удинезе да ја продолжи неговата богата форма под водство на португалецот Жозе Мурињо. Тој исто така постигна зачудувачки погодок од 54 метри во големата победа против Џенова со 5-0, удирајќи ја топката директно во мрежата на Марко Амелија.