cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Роби Вилијамс
Повторно обединување на Take That
Додека се зборуваше дека Вилијамс повторно ќе се обедини со Take That, на 12 ноември 2009 г. на концертот за Children In Need на The Royal Albert Hall тие благо се поздравуваа на сцената помеѓу изведбите. Сепак тие се споија за време на последната песна за вечерта, кога Роби го гушна Гери Барлоу и заедно ја пееја Hey Jude. Вилијамс потоа во едно интервју изјави дека ќе има повторно обединување. На 15 февруари 2010 г. весникот The Sun испечати интервју со Роби во кое пишува дека тој и Take That се забележани како заедно одат во студиото во Лос Анџелес. На 15 јули беше објавено дека Роби Вилијамс повторно се соедини со Take That. Во ноември 2010 г. беше издаден албумот на Take That, Progress, кој стана најбрзо продаваниот албум на векот и второ најбрзо продаван албум во историјата на Велика Британија.
Бендот исто така ја објави турнејата Progress Live 2011 која ќе започне низ Велика Британија во летото и ќе заврши со рекордни 7 ноќи на стадионот Вимбли во Лондон. Турнејата исто така ќе ги посети и најголемите места во Европа по турнејата во Велика Британија. Турнејата беше најбрзо продавана турнеја во историјата на Велика Британија со телефонски линии и мрежни места за продавање на билети.
Пречекот во Северна Америка
Првиот американски сингл на Вилијамс, "Millennium", достигна до 72 место на музичките листи Billboard Hot 100. Неговата највисока позиција во Америка беше 20-тото место на Top 40 Mainstream. Неговиот втор сингл “Angels” беше успех на Hot Adult Contemporary музичките листи каде го достигна 10-тото место. Тој исто така се проби до 41-то место на Hot 100 и стана највисоко рангирана песна на американските музички листи и беше најпознатата песна на Роби Вилијамс во САД (подоцна и преработките од страна на Џесика Симпсон и Дејвид Аркулејт ќе бидат издадени како песни). Во 1999 г. Вилијамс издаде посебна, само за САД, компилација од неговите први два албума насловена како The Ego Has Landed. Албумот се искачи на 63 место и беше Златен со продадени над 500 000 копии во САД.
Подоцна во 200 г. синглот "Rock DJ" земен од вториот американски албум на Вилијамс, Sing When You're Winning, беше издаден и успеа да го достигне 24 место на музичките листи на Hot Dance Club Play, но не беше на Hot 100. Албумот се искачи на 110-то место на Billboard 200 и таму остана само четири недели.
EMI се надеваше дека издавањето на албумот Escapology, заедно со промотивна турнеја, успешно ќе се пробие на американскиот пазар. Вилијамс ја изведуваше водечката песна на шоуа како Добро утро Америко (Good Morning America) и Вечерното шоу со Џеј Лено (TThe Tonight Show with Jay Leno). Сепак синглот не успеа да влезе на Hot 100, но се искачи на 28 место на Adult Top 40. Албумот исто така не успеа да се искачи високо во Америка и го достигна 43-тото место на US Album Billboard Charts. Intensive Care и Rudebox не беа издадени на американските музички куќи, но беа достапни на iTunes. Албумот од 2009 год на Вилијамс, Reality Killed The Video Star,, беше издаден во САД, но како голем неуспех остана на 160-тото место на музичките листи само една недела.
Синглот на Вилијамс "Lovelight" беше издаден во САД од страна на Virgin Records, дебитирајќи на 23-тото место на музичките листи Billboard Hot Dance Club Play во март 2008 г. и до мај 2008 год конечно се искачи на 8-то место. Тој беше третиот сингл од британскиот пејач којшто се проби на Американската денс листа. Тој исто така беше шестиот сингл што ги достигнал американските музички листи и неговиот втор највисоко рангиран сингл во Америка досега. И други песни од албумот како: She's Madonna, We're the Pet Shop Boys и We're the Pet Shop Boys (Close My Eyes) беа издадени во САД. Овие песни се искачија на 12-тото, 5-тото и 7-то место на музичките листи на Hot Dance Club Play.
Вилијамс имаше поголем успех во Канада каде што "Feel" се проби во првите десет. И други негови песни станаа популарни таму особено "Angels", "Millennium", "Rock DJ", "Tripping" and "She's Madonna". Вилијамс доби Платински сертификат за The Ego Has Landed за продажбата од над 100 000 копии и Златен за Swing When You're Winning како и за Escapology со продадено 50 000 копии од секој посебно.
Соработки
Една од неговите најпознати соработки е песната "Kids", дует со австралиската поп ѕвезда Кајли Миног. Песната се искачи на 2-то место на UK singles charts во 2000 г. Вилијамс исто така соработуваше со австралиската филмска ѕвезда Никол Кидман за преработката на песната "Somethin' Stupid" од Френк и Ненси Синатра. Во 2011 г. песната го достигна првото место на музичките листи во Велика Британија. На неговиот сингл "No Regrets", Нејл Тенант и Нејл Ханон беа придружни вокали.
Во 2002 г. Вилијамс се појави на песната "My Culture од албумот 1 Giant Leap заедно со раперот Макси Џез (каде што имаше текст од скриената песна “Hello Sir” од Life Thru a Lens). Вилијамс исто така учествуваше во двојното ЦД насловено Concrete коешто беше издадено истиот ден како и Rudebox. На ЦД-то беше концертот сниман за БиБиСи на којшто The Pet Shop Boys заедно со Вилијамс го пееја нивниот класичен хит “Jealousy”. Нивниот заеднички труд, "She's Madonna", беше издаден како сингл во март 2007 г. На 13 август 2007 г. беше издаден албум со дуети со Дин Мартин, на којшто Вилијамс ја пее "Please Don't Talk About Me When I'm Gone". Неодамна беше објавено дека Вилијамс го снимил првиот сингл од албумот на англиски јазик на мексиканската пејачка Талија. Во 2010 г. тој изјави дека ќе го издаде "Shame", дуетот со водечкиот пејач и текстописец на Take That, Гери Барлоу, како негов прв сингл од колекцијата на неговите најголеми хитови In and Out of Consciousness: The Greatest Hits 1990–2010.
Видео игра
Вилијамс ќе учествува во неговата караоке видео игра "We Sing Robbie Williams" (Ние го пееме Роби Вилијамс). Ќе има 25 песни со нивните оригинални видеа. Играта ќе ја издаде Нордик Гејмс којшто склучи договор со EMI. Во играта исто така ќе биде содржана и песната Shame од Роби Вилијам и Гери Барлоу како дополнителна 26 песна.
Достигнувања
Се тврди дека Вилијамс има продадено повеќе албуми во Велика Британија од било кој друг британски соло изведувач во историјата и досега има добиено повеќе Брит награди од другите изведувачи. Продажбата на неговите албуми е над 57 милиони копии низ целиот свет. Вилијамс влезе во Гинисовата книга на свтски рекорди откако беа продадени 1,6 милиони билети во еден ден за неговата најавена светска турнеја за 2006 г.
Му беа доделени многу награди вклучувајќи шеснаесет BRIT и седум ECHO награди. Во 2004 г. беше примен во Британската музичка хала на познатите откако беше изгласан за најголем изведувач на ’90-тите.
Тој се појавува шест пати на списокот на Топ 100 најдобро продавани албуми во Велика Британија.
На 23 октомври 2009 г. беше објавено дека тој ќе ја добие наградата за „Исклучителен придонес во британската музика“ на Британските музички награди 2010. Вилијамс ја доби својата награда на 16 февруари 2010 г. на крајот на церемонијата и изведе мешавина од неговите најголеми хитови како Let Me Entertain You, No Regrets, и Angels.
Во петокот на 3 септември 2010 г. во шоуто во кое беа "The Wanted" и Алеша Диксон, Вилијамс ги вклучи светски познатите Blackpool illuminations и изјави дека тоа е најголемата работа што некогаш ја постигнал.
Приватен живот
Од 2006 г. Вилијамс повеќето од неговото време го поминувал во Лос Анџелес, Калифорнија, и многупати изјавувал дека ужива во слободата и приватноста бидејќи не е толку познат таму. Тој се пресели назад во Велика Британија во 2009 г. кога купи куќа во вредност од 8 милиони фунти во Комптон Басет, Вилтшир, во близина на неговиот пријател Џонатан Вилкс кој живее во Свиндон. Вилијамс ја продаде куќата една година подоцна за да се врати повторно во Лос Анџелес.
Во текот на неговиот живот, Вилијамс наводно се борел со психичка болест, прекумерна телесна тежина, прашања во врска со самодовербата, алкохолизам и злоупотреба на супстанци. Тој еднаш дискутираше за тоа како неговиот пријател Елтон Џон го пријавил во клиника за да се справи со неговото користење на наркотични средства коешто се појавило како резултат на депресијата која ја доживувал додека бил во Take That. Во февруари 2007 г. беше во центар за рехабилитација во Туксон за неговата зависност од апчињата на рецепт како Xanax, Seroxat, Vicodin и енергетскиот пијалак Lucozade. Вилијамс порано пушеше по 60 цигари дневно, но во 2009 г. се откажа пореди неговата девојка Аида Филд.
Вилијамс е многу заинтересиран за НЛО и паранормални феномени и го проследувал својот интерес од 2008 до 2009 г. Неговиот интерес во областа го довело до тоа да учествува во документарен фил за БиБиСи со Џон Ронсон. Документарецот ги довело до НЛО конвенција во Невада. За време на интервјуто со Џош Стоун на Шоуто на Џерему Кајл во 2008 г. Вилијамс откри дека видел НЛО дури трипати. Вилијамс изјави дека за првпат видел НЛО кога бил дете во Британија додека второто го забележал во Беверли Хилс и додаде дека третото гледање било откако напишал песна за контакт со вонземјанин.
Папа Григориј XII
Григориј XII (лат. Gregorius PP. XII; 1325/36 - 18 октомври 1417) — римски папа од 30 ноември 1406 до 18 октомври 1417. Во моментот кога бил избран за папа имал околу 70 години. Тој ја вршел и функцијата на цариградски птријарх. Работел многу Западниот раскол конечно да заврши.
Науката во 1706 година
1706 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Подјазична согласка
Подјазична согласка (субапикална) е согласка што се создава со допир на опачината (долниот дел) на врвот на јазикот. Позастапените подјазични творби се среќаваат единствено во подрачјето од задновенечниот до преднонепчениот дел, и се нарекуваат „свиени согласки“ („ретрофлексни“).
Меѓутоа, највеќето таканаречени свиени согласки се всушност врвнојазичнни (апикални). Вистински подјазични свиени согласки се среќаваат во дравидските јазици во јужна Индија.
Ставре Андревски
Ставре Андревски (?-1903) — македонски револуционер и член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Нема податоци за тоа од каде потекнува, но се знае дека бил помошник-секретар во четата на Питу Гули. Учествувал во Илинденското востание. Загинал во 1903 година, во битка со турската војска кај месноста Мечкин Камен при одбрана на Крушевската Република.
Амобарбитал
Амобарбитал (порано познат како амилобарбитон или натриум амитал како растворлива натриумова сол) е лек кој е дериват на барбитурати. Има седативно - хипнотички својства. Тоа е бел кристален прав без мирис и малку горчлив вкус. За прв пат бил синтетизиран во Германија во 1923 година. Се смета за барбитурат со кратко до средно дејство. Ако амобарбитал се зема подолг временски период, може да се развие физиолошка и психолошка зависност. Амобарбиталното повлекување имитира делириум тременс и може да биде опасно по живот. Амобарбитал бил произведен од Eli Lilly and Company во САД под брендот Amytal во светло сини капсули во форма на куршуми (познати како Pulvules) или розови таблети (познати како Diskets) кои содржат 50, 100 или 200 милиграми од лекот. Лекот исто така бил произведен генерички. Амобарбиталот бил нашироко злоупотребуван, познат како „Сините Рајови“. Амитал, како и Туинал, е комбиниран лек кој содржи еднакви количества секобарбитал и амобарбитал, и двата биле произведени од Ели Лили до крајот на 1990-тите. Меѓутоа, како што се зголемувала популарноста на бензодиазепините, рецептите за овие лекови станувале сè поретки почнувајќи од средината до крајот на 1980-тите.
Фармакологија
Во една ин витро студија на масни таламусни парчиња, амобарбитал работел со активирање на рецепторите ГАБА <sub id="mwGw">А, кои ја намалувале влезната отпорност, депресивно пукање и тонично палење, особено во вентробазалните и интраламинарните неврони, додека во исто време го зголемувале времетраењето на пукањето и средната спроводливост на поединечните хлоридни канали; ова ја зголемило и амплитудата и времето на распаѓање на инхибиторните постсинаптички струи.
Амобарбиталот е користен во студија за да го инхибира митохондријалниот транспорт на електрони во срцето на стаорецот во обид да се зачува митохондријалната функција по реперфузија.
Студија од 1988 година покажала дека амобарбиталот го зголемува врзувањето на бензодиазепинските рецептори in vivo со помала моќ од секобарбитал и пентобарбитал (во опаѓачки редослед), но поголема од фенобарбитон и барбитал (по опаѓачки редослед). (Секобарбитал > пентобарбитал > амобарбитал > фенобарбитон > барбитал)
Има кај глувци од 212mg/kg sc
Метаболизам
Амобарбитал се подложува и на хидроксилација за да се формира 3'-хидроксијамобарбитал, и на N-глукозидација за да се формира 1-(бета-D-глукопиранозил)-амобарбитал.
Неодобрено/не е означено
Кога се дава бавно по интравенски пат, натриум амобарбитал има репутација дека делува како таканаречен вистинит серум. Под влијание, едно лице ќе открие информации кои во нормални околности би ги блокирале. Ова најверојатно се должи на губење на инхибицијата. Како таков, лекот првпат бил клинички употребен од д-р Вилијам Блеквен на Универзитетот во Висконсин за да се заобиколат инхибициите кај психијатриските пациенти. Употребата на амобарбитал како серум на вистината го изгубила кредибилитетот поради откритието дека субјектот може да биде принуден да има „ лажно сеќавање “ за настанот.
Лекот може да се користи интравенски за интервјуирање на пациенти со кататоничен мутизам, понекогаш во комбинација со кофеин за да се спречи спиењето.
Го користеле вооружените сили на Соединетите Држави за време на Втората светска војна во обид да го третираат шокот од гранати и да ги вратат војниците на должностите на фронтот. Оттогаш, оваа употреба е прекината бидејќи моќното седирање, когнитивното оштетување и некоординираноста предизвикани од лекот во голема мера ја намалиле корисноста на војниците на терен. Амобарбитал некогаш бил произведуван во САД од страна на Eli Lilly Pharmaceuticals под брендот Amytal во форма на капсула. Тој бил прекинат во раните 80-ти, во голема мера заменет со семејството на лекови на бензодиазепини. Амобарбитал исто така бил нашироко злоупотребуван, познат на улиците како „син рај“ поради неговата сина капсула.
Контраиндикации
Следниве лекови треба да се избегнуваат при земање на амобарбитал:
Предозирање
Некои несакани ефекти од предозирање вклучуваат конфузија (тешка); намалување или губење на рефлексите; поспаност (тешка); треска; раздразливост (продолжена); ниска телесна температура; лоша проценка; отежнато дишење или бавно или проблематично дишење; бавно чукање на срцето; нејасен говор; запрепастувачки; проблеми со спиењето; необични движења на очите; слабост (тешка). Тешкото предозирање може да резултира со смрт без интервенција.
Општество и култура
Се користел за да се осудат наводните убијци како Андрес Инглиш-Хауард, кој ја задавил својата девојка до смрт, но тврдел дека е невин. Дрогата прикриено му ја давал адвокатот, а под влијание на истата открил зошто ја задавил и под кои околности.
Ноќта на 28 август 1951 година, куќната помошничка на актерот Роберт Вокер открила дека тој е во емотивна состојба. Таа го повикала психијатарот на Вокер кој пристигнал и дал амобарбитал за седација. Вокер наводно пиел пред неговиот емоционален испад, а се верува дека комбинацијата на амобарбитал и алкохол резултирала со тешка реакција. Поради тоа тој се онесвестил и престанал да дише, а сите напори да се реанимира не успеале. Вокер починал на 32 години.
Ели Лили го произведувале амобарбиталот под брендот Amytal, а бил прекинат во 1980-тите, заменет главно со семејството на лекови на бензодиазепини. Амитал исто така бил многу злоупотребуван. Имињата на улиците за амобарбитал вклучуваат „сини“, „сини ангели“, „сини птици“, „сини ѓаволи“ и „син рај“ поради неговата сина капсула.
Референци во култни дела
Во романот на Лен Дејтон од 1967 година „Скапо место за умирање“, комбинација од амитал и ЛСД се користи за да се натера неименуваниот протагонист да одговори на прашањата за неговите активности.
Во романот „Виножитото на гравитацијата“ од Томас Пинчон од 1973 година, натриум амитал се користи од воената разузнавачка единица како некој вид серум за вистината за да ги извлече идеите на Тајрон Слотроп (главниот јунак на романот) за расизмот на белите Американци против Афроамериканците во текот на 1930-тите во неговата родна држава Масачусетс (Поглавје 1).
Во 2001 година, епизодата „Репресија“ од „Закон и ред: единица за специјални жртви “ (сезона 3, епизода 1), терапевтот (Ширли Најт) ја третира својата пациентка со „натриум амитал“.
Во 2003 година, анимираната серија Sealab 2021 сезона 3, епизода 7, „Туристичка сезона“, д-р Квентин К. Квин, игран од Брет Батлер, користи „натриум амитал“ за да предизвика амнезија кај група туристи, со цел да ги спречи од преземање акција против Силаб како резултат на зајачка шема на капетанот Марфи. Дозата ја дава во бесплатен алкохолен пијалок како подарок за разделба пред туристите да заминат, а во количества опишува дека би можеле „да го натераат слонот да заборави“.
Во 2022 година, во „Диофантински псевдоним“, епизода 06 од „Изгубениот симбол“ на Ден Браун, натриум амитал се користи од ЦИА како серум на вистината.
Мишери
Мишери — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Гура.
СВИФТ
СВИФТ (англиски: SWIFT, Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication) претставува здружение за меѓународни меѓубанкарски финансиски телекомуникации. Тоа е банкарска мрежа и софтвер за размена на пораки кој го употребуваат повеќе од 10.800 финансиски институции и корпорации во повеќе од 200 земји. SWIFT овозможува размена на стандардизирани пораки меѓу меѓународните финансиски институции кои се однесуваат на плаќања, тргување со хартии од вредност итн. Седиштето на SWIFT е во Белгија, но има канцеларии во светските најголеми финансиски центри.
Структура на пораките преку СВИФТ
Првите три дела го сочинуваат оној дел којшто се однесува на пораките. Секоја порака мора да го има овој основен дел, додека останатите два дела се опционални. Типот на пораката (Message Type-MT) претставува основа за идентификувањето на соджината на пораката. Притоа, можни се следниве видови пораки:
Стандарди
Стандардите на СВИФТ се строго дефинирани правила и формати кои ја дефинираат стандардизираната SWIFT-порака, односно описи коишто се однесуваат на процедурата кои мораат да бидат спроведени за да би можело да се обезбеди нормално функционирање на SWIFT-системот и размената на пораки во рамката на оваа мрежа. Со почитувањето на стандардната порака може да се создава, меморира и емитува пораки со правилно вреднување и овласување. Тие стандарди се:
Стандардите над пораката значат единствена интерпретација на пораката, односно сите членови на SWIFT-системот на ист начин ги формулираат пораките со кои се разменуваат со целта да се извршат уплати/исплати внатре во земјата и во странство. SWIFT-стандардите за коминикација се сочинети од:
Предности
Користењето на услугите на СВИФТ нуди повеќе предности, како:
Корпоративно управување, организација и менаџмент
SWIFT е кооперативна заедница што потпаѓа под белгискиот законски систем. Акционерите го гласаат одборот од 25 независни директори кои ја предводат компанијата и го надгледуваат менаџментот. Извршниот комитет има полно работно време, предводен од главниот извршен директор.
Менаџмент
Учесниците на SWIFT избираат одбор од 25 независни директори, кои ја водат компанијата и го надгледуваат менаџментот на компанијата. Директорите се бираат на од годишното генерално собрание на акционери, со мандат од три години и со можен реизбор. На чело на пооделните извршни комитети се наоѓаат:
Извршни комитети
СВИФТ има шест извршни комитети. Ревизорскиот финансиски комитет (РФК) е надзорен орган за ревизијата на SWIFT-операциите и ја извршува внатрешната контрола. Тој ги покрива следниве области: Сметководство, Финансиски извештаи и контрола, Легална и регулаторен надзор, Безбедност, Буџет, финансии и финснсиски планови на долг рок, Етички програми, Комитет за ризик на франшизи, и Ревизорски надзор. РФК се среќава најмалку четирипати годишно со извршните директори, генералниот совет и генералниот директор на секторот за ревизија, или со делегатите коишто се одобрени од нив.Комитетот за човечки ресурси го оценува перформансот на компанијата и одлучува за нивото на надоместокот којшто ќе го добијат генералните директори и другите клучни извршни директори и вработените. Исто така, СВИФТ има два надворешни ревизори:
Надзор
SWIFT се придржува кон отворени и конструктивни дијалози со институциите што вршат надзор. SWIFT е надгледуван поради важноста на функционирањето на светскиот банкарски систем, поради неговата улога како доставувач на пораки. Со договор со централните банки на земјите од Г-10, Националната банка на Белгија ја врши улогата на главен супервизор на SWIFT. Во 2012 година, оваа рамка била ревидирана така што бил поставен форум за надгледување на SWIFT.
Стратегија
По одобрувањето на стратегијата „SWIFT 2020“ на почетокот на 2015 година, SWIFT соопштил дека новата стратегија се концентрира на зголемен раст со задржана совршеност на функционирање. Стратегијата идентификува три главни димензии за раст:
Хасинто Бенавенте
Хасинто Мартинес Бенавенте (12 август 1866, Мадрид - 14 јули 1954, Мадрид, Шпанија), бил шпански драмски писател, добитник на Нобеловата награда за литература во 1922 година за умешноста со која продолжил да ја развива славната традиција на шпанската драма.
Животопис
Од 1882 бил студент по право на Мадридскиот универзитет. По смртта на татко му во 1885 година го напуштил универзитетот и извесно време работел како актер. Во 1892 година објавил за првпат зборникот на дијалози под наслов „Фантастични пиеси“. Се потврдил како драмски писател уште со својата втора пиеса „Извесно луѓе“ (1896). Бил член на литературната група „Поколение ‘98“ и уредник на нејзиниот орган „Вида литерарира“ (Литературен живот). Неговото рано творештво бил успешен обид за уривање на мелодрамската традиција во шпанската драма. Оваа традиција била заменета со згуснато драмско дејство, психолошки заситени карактери и остроумен дијалог.
Творештво
Меѓу неговите успешни дела било „Госпоѓата господарка“ (1901). Бенавенте бил исклучиво плоден писател (потсетувал на Лопе де Вега од епохата на „златниот век“ на шпанската драма). Напишал над 170 пиеси во разни жанрови: комедии, симболистички драми, трагедии, детси пиеси, оперски либрета и други. Неговото најзначајно дело „Игра на интереси “ (1907) било напишано во традициите на италијанската „комедија дел арте“. Во 1920 година бил назначен за директор на Националноит театар во Мадрид. Во годините на Граѓанската војна во Шпанија (1936-1939) — приврзаник на републиката и извесно време бил во затвор, но за време на режимот на Франко, сепак, бил во заштита на неговата управа. Бенавенте бил примен со восхит од своите современици како водечки шпански писател и бил еден од големите статичари на епохата. Преведувал пиеси од Вилијам Шекспир и Молиер, го популаризирал творештвото на Ибзен и значајните естетски тенденции во европска мисла од крајот на 19 и почетокот на 20 век.
Дортмунд
Дортмунд (Dortmund) — град во Германија. Се наоѓа во покраината Северна Рајна-Вестфалија, во областа Рур. Неговото население од 585.045 (во декември 2006) го прави осми најголем град во Германија и 41-ви најголем град во Европската Унија. Дел е од урбаната зона со некои 5,2 милиони (2009), тоа е најголемата урбана агломерација во Германија. Исто така, дел е од поголемиот метрополитенски регион Рајна-Рур со повеќе од 12 милиони луѓе.
Реката Рур тече јужно од градот, а малата река Емшер тече низ самиот град. Каналот Дортмунд-Емс исто така, завршува во пристаништето Дортмунд, кое е најголемото европско пристаниште поврзано со канал и го поврзува Дортмунд со Северното Море.
Дортмунд е познат како вестфалската „зелена метропола“. Околу половина од градската територија се состои од водотеци, шуми, земјоделски површини и зелени површини со огромни паркови, како што се Вестфалскиот парк и ботаничката градина Ромбергпарк. Ова е во спротивност со речиси стогодишната историја на експлоатација на јаглен и челик во рамките на градските подрачја.
Историја
Мало село на местото на Дортмунд било спомнато во официјалните документи од 880 како Тротмани (Throtmanni). Откако било уништено во пожар, царот на Светото Римско Царство Фридрих I Барбароса повторно го изградил градот во 1152 и престојувал во него две години. Станал слободен царски град во 1220. Во текот на тој век, бил „главен град“ на Рајна, Вестфалија и Холандскиот круг на Ханзата.
По 1320, градот се појавува во пишаните докази како „Дропмунде“ и земјотресот во 1661 ја урнал crkvata Св. Риналд. Во тамките на пруската Вестфалска покраина, Дортмунд бил окружно седиште во рамките на административниот округ Арнсберг до 1875, по што станал урбан округ во рамките на округот. Во текот на индустријализацијата на Прусија, Дортмунд станал главен центар за јаглен и челик.
Под нацистичка Германија, синагогата била уништена во 1938. Исто така, болницата Аплербек во Дортмунд пренесувала ментални и/или физички хендикепирани пациенти за евтаназија на менталната болница Хадамар како дел од акција T4 (дополнителни 229 деца биле убиени во „детскиот специјалистички департман“, кој бил пренесен од Марбург во 1941). Цели на бомбардирањето во Дортмунд во текот на нафтената кампања во Втората светска војна биле Hoesch-Westfalenhütte AG, „Hoesch-Benzin GmBH“ синтетичка нафтена фабрика и Zeche Hansa - погон за јаглен; и бомбардирањето уништило околу 66% од домовите во Дортмунд и околу 98% од градскиот центар. Лозинката Dortmund бил пренесуван на радио за започнување на кампањата операција Барбароса во 1941 против Советскиот Сојуз.
Сојузничките сили стигнале во Дортмунд во април 1945. Американската 95-та пешадиска дивизија, го нападнала градот на 12 април 1945 против раштрканата германска одбрана. Дивизијата, со помош на блиската воздушна поддршка, напреднала низ урнатините на урбаната борба и го завршила заземањето на 13 април 1945.
По војната, зградите како што се Reinoldikirche (Рајнолдикирхе) и Marienkirche (цркви) биле повторно изградени и биле проширени со широки паркови и градини. LWL-Industriemuseum почнал во 1969, и градото, потоа, станал центар за хај-тек индустријата.
Главни знаменитости
Културната историја може да се забележи по црквите во центарот на градот, чии кули го карактеризираат хоризонтот на Дортмунд. Reinoldikirche and the Marienkirche се камен-темелници на средновековната архитектура.
Спорт
Дортмунд е дом на спортскиот клуб Борусија Дортмунд, кој ги има освоено УЕФА Лига на шампиони и интерконтиненталниот куп во 1997, како и УЕФА Купот на победниците против Ливерпул во 1966. Ова го прави првиот победник на Европскиот куп во Германија. Тие играат на Westfalenstadion, моментално познат како Сигнал Идуна парк. Бил изграден за Светското фудбалско првенство во 1974 и бил домаќин на некои натпревари во Светскиот куп на ФИФА во 2006, меѓу нив и победата на Италија од 2-0 над Германија во полуфиналето. Ова е најголемиот фудбалски стадион во Германија со максимален капацитет од 80.720 гледачи. Борусија Дортмунд исто така има е женски ракометен клуб, кој игра во првата Бундеслига, додека тимот во пинг-понг и кошаркарскиот тим СВД 49 Дортмунд играат во нивните покраински втори лиги.
Дортмунд е олимписката точка за Вестфалија.
Шаховскиот турнир Шпаркасен се одржува во Дортмунд од 1982.
Сообраќај
Аеродромот во Дортмунд е од средна големина, но се развива со големо темпо. Се наоѓа 13 километри источно од центарот на градот, во близина на градот Холцвикеде. Најблискиот интерконтинентален аеродром е Меѓународниот аеродром Диселдорф.
Централната железничка станица (Dortmund Hauptbahnhof) — третата најголема железничка станица за долги линии во Германија.
Пристаништето Дортмунд (Hafen) — најголемото канализирано пристаниште во Европа и 11-то речно пристаниште во Германија.
Дортмунд, исто така, е поврзан со главните европски и германски патишта. Ruhrschnellweg го следи стариот ханзин трговски пат и го поврзува градот со другите метрополи во областа Рур. Поврзан е со другите подалечни делови на Германија со A1 и A2, кој поминува непосредно на север и исток од градот и се сретнува со раскрсницата Каменер Кројц североисточно од Дортмунд. Заедно со A45 на запад, тие го создаваат обиколницата Дортмунд (Dortmunder Autobahnring).
За јавниот превоз, градот има голема мрежа на подземна железница и автобуси. Во април 2008, новоизградената исток-запад подземна железничка линија била отворена, завршувајќи го подземниот систем во центарот на градот и заменувајќи ги старите трамваи на површината.
H-Bahn на универзитетот за технологија во Дортмунд е висечка самоносечка изградена специјално за пренесување на патници помеѓу двата универзитетски кампуси,. Скоро идентичен самоносечки систем за пренесување на патници постои на аеродромот во Диселдорф.
Стопанство
Дортмунд историски важел за индустриска област. Дортмунд, сега е дом на голем број на средни претпријатија за инфомациска технологија, и повеќето поврзани со програмата Технолошки центар Дортмунд на локалниот универзитет. Градот соработува со истражувачките институти, приватните универзитети и компаниите за комерцијализација на научните иницијативи.
Во 2009, Дортмунд бил карактеризиран како Врзол град во индексот за иновации на градовите, издаден од 2thinknow.
Политика
Политиката во Дортмунд главно ја водат социјалдемократите СПД. Од Втората светска војна, СПД е најголемата партија во градскиот совет (германски: Stadtrat). Со локалните избори во 2004, во него има 9 партии и избирачки групи (88 места; 1999: 82 места):
Од мај 2010, градоначалник на Дортмунд е Улрих Зирау (СПД). Тој ја водел коалицијата на СПД и Зелените.
Култура
Градот има долга традиција на музика и театар. Оркестарот бил основан во 1887 и сега е нарекуван Дортмундска филхармонија. Првата оперска куќа била изградена во 1904, но била уништена во Втората светска војна и отворена повторно во 1966 како Оперска куќа Дортмунд. Управуван е од театарот во Дортмунд заедно со другите локации, меѓу нив (од 2002) и концертната сала Дортмунд. Градот е имењак на пивото Дортмунд и е дом на Пиварницата Дортмунд.
Меѓународни односи
Дортмунд е збратимен со:
Науката во 1705 година
1705 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Бранко Станковиќ
Бранислав „Бранко“ Станковиќ (31 октомври 1921 – 20 февруари 2002 година) бил фудбалер и менаџер на босанските Срби, од Сараево.
Клуб
Кариерата ја започнал во СК Славија Сараево, како младински играч во 1936 година. Во 1941 година избегал од Сараево и се приклучил на најуспешниот предвоен клуб на Југославија, БСК Белград и играл во Српската лига за време на војната. Во 1946 година дошол во Црвена Ѕвезда, каде што се етаблирал како еден од најдобрите дефанзивци во Првата југословенска лига. Станковиќ одиграл 195 натпревари, со 14 постигнати голови.
Репрезентација
Станковиќ главно играл за Црвена Ѕвезда и имал 61 натпревар за Југославија. Учествувал на два Светски купови и освоил сребрен медал на секоја од Олимписките игри во 1948 година и на Олимписките игри во 1952 година. Неговиот последен интернационален натпревар беше пријателскиот натпревар во ноември 1956 година на гости против Англија.
Станковиќ е еден од најелегантните одбранбени играчи во своето време. Поради неговиот стил на игра, тој го доби прекарот Амбасадор. Неговиот стил на игра го копираат играчи како Бруно Белин, Милован Ѓориќ, Фахрудин Јусуфи, Петар Кривокуќа. Тој беше силен, брз и многу храбар играч, исто така добар удар со глава.
Тој се пензионираше во 1958 година пред неговиот 37-ми роденден.
Менаџерска кариера
Својата менаџерска кариера Станковиќ ја започнал во Сараево во 1960 година, како менаџер на Железничар. Подоцна, тој раководи со Црвена звезда Белград и со нив стигна до финалето на Купот на УЕФА во 1979 година. Покрај Црвена звезда, тој раководеше и со голем број тимови во различни земји, како што се Фенербахче СК и Бешикташ ЈК во Турција, ФК Порто во Португалија, АЕК Атина, Арис Солун и ПАОК Солун во Грција. Тој исто така беше тренер на Железничар Сараево, Олимпија Љубљана и ФК Војводина во магиите. Во текот на 1966 година, тој беше и ко-менаџер на репрезентацијата на Југославија заедно со Александар Тирнаниќ, Миљан Миљаниќ, Рајко Митиќ и Вујадин Бошков.
Тој е познат и по инцидентот со еден од најпопуларните југословенски играчи во тоа време, Драган Стојковиќ Пикси. Станковиќ се повлече од раководството во 1989 година.
Приватен живот
Имал диплома по физичко образование. Беше оженет и имаше два сина Драган и Ратко.
Играч
БСК Белград
Црвена звезда Белград
Менаџер
Војводина
АЕК Атина
Фенербахче
Бешикташ
Европска економска заедница
Европска економска заедница (ЕЕЗ) — европска економска организација што ја сочинувале 6 земји од Западна Европа — Франција, Западна Германија, Италија, Белгија, Холандија и Луксембург. Настанала во 1957 г. кога овие шест земји ги ратификувале Римските договори, а престанала да постои во 1967 г. кога се обединила со Европската заедница за јаглен и челик и Европската заедница за атомска енергија, што претставувало почеток на Европската заедница.
Основни цели на оваа организација биле изградбата на заеднички пазар врз основа на царинска унија, односно решавање на сите економски препреки, координирање на стопанската политика и подигање на животниот стандард во рамките на Заедницата.
Историја
Откако во 1954 година пропаднаа амбициозните планови за една Европска одбранбена заедница - а со тоа и за една Европска политичка заедница - значи за една наднационална соработка во високополитичка и сензибилна област, се постави прашањето „што сега“? Во оваа ситуација, владите од земјите на Бенелукс приложија предлози за понатамошни чекори за интеграција, коишто беа сконцентрирани на економската област.
Сепак - извештајот, кој беше приложен во април 1956 година, претставуваше темел за преговорите што се одржуваа во текот на годината и на кои, понекогаш со многу мака, требаше да биде најдено израмнување на интересите, посебно меѓу Германија и Франција. На крајот, сепак, беше постигната согласност и договорите за основање една Европска економска заедница (ЕЕЗ) и Европска атомска заедница (ЕАЗ) беа потпишани од страна на шесте држави-членки на ЕЗЈЧ на 25 март 1957 година во Рим - поради што договорите го носат името Римски договори, коишто стапија во сила од 1 јануари 1958 година.
Во преден план стоеше целта за создавање заеднички пазар, значи, за потполно отстранување на трговските рампи помеѓу земјите-учеснички, во што функционално принудувачи спаѓаа заедничка надворешна царина и заедничка трговска политика. Токму со тоа се занимаваше и преовладувачкото мнозинство на одредбите од договорот. Затоа, пак, во навистина општа форма останаа упатствата за координирање на економската и монетарната политика, како и за други области, како на пример аграрната, сообраќајната или одредени аспекти на социјалната политика.
Ако договорот го споредиме со уставот на еден национален политички систем, ќе добиеме една потполно поинаква ситуација. Додека во уставите на националните политички системи едвај може да се најде нешто за политики или поединечни области, таквите одредби го сочинуваат јадрото на ЕЕЗ-договорот. Се разбира дека тој содржи и класични уставни одредби, и тоа таму, каде што станува збор за создавање на институционални структури на новата Заедница и за меѓусебниот однос на органите.
Дека како основа за изработка на оваа институционална рамка служеше ЕЗЈЧ-договорот, се покажа во фактот дека беше преземено именувањето на три од органите (Совет на министри, Собрание, Врховен суд). Наместо Високата управа, беше основана една комисија, која требаше да биде иницијатор за заедничка политика и за нејзино спроведување, а освен тоа поседуваше и неколку други сопствени компетенции. Во односот помеѓу Комисијата и Советот на министри можеше да се востанови, во споредба со ЕЗЈЧ, едно видно поместување на компетенциите на Советот а со тоа и на државите-членки.
Дефинирање на Заедничкиот Пазар
Многу од политиките на ЕУ на еден или друг начин се поврзани со развојот и одржувањето на еден делотворен единствен пазар. Значителни напори се вложени за создавање на хармонизирани стандарди - кои се создадени за да донесат економска корист преку создавање на поголеми и поефикасни пазари.
Моќта на Единствениот пазар зафаќа и надвор од границите на ЕУ, зашто за да се продава во рамките на ЕУ, корисно е прилагодувањето на нејзините стандарди. Штом фабриките, земјоделците и трговците од некоја земја која не е членка на ЕУ се прилагодат кон стандардите на ЕУ, многу од трошоците за приклучување кон Унијата веќе се намалени. До оваа точка, хармонизирањето на домашното законодавство со цел станување на полноправна членка е релативно безболно и може да создаде поголемо богатство преку елиминирањето на царинските трошоци.
Единствениот пазар има како интерни така и надворешни аспекти.
Значење на пазарот за земјите членки и нивната економија
ЕУ претставува е најголема економска заедница во светот со 12,165,150 милиони евра БДП во 2009 година. Крајната политичка цел на зедничкиот пазар е создавање на нов глобален економски играч покрај Америка, Кина а во последно време повторно и Русија. Во евро-жаргонот, често овие челни компании кои најмногу профитираат од заедничкиот пазар се нарекуваат „европските шампиони“.Од логиката на либерализација во рамките на Унијата може да се извлече реториката која ги велича доблестите на „европските шампиони“—фирми кои оперираат преку европските граници и можат да бидат клучни глобални конкуренти. Според едно размислување во Брисел, таканаречените европски шампиони треба да ја поткрепат амбицијата на ЕУ да стане главен економски играч во светската економија—најважната мисија изнесена во Лисабонската агенда. Веќе неколку децении водечките земји-членки на ЕУ се обидуваа да ја достигнат маестралноста на американските и јапонските фирми, а понатамошниот развој на Унијата требаше да оди во овој правец. Во последнава деценија ова соперништво доби дополнителна димензија како резултат на економскиот пораст на Кина, Индија и другите азиски земји.
Меѓутоа, неодамнешните настани кои се случија во ЕУ не се вклопуваат во концептуалната рамка опишана погоре; наместо тоа, тие се судираат со логиката на единствен пазар. На пример, највлијателните земји во Унијата користат разни средства за го задржат приматот на домашниот капитал во банкарството, јавните услуги и другите сектори за кои се смета дека имаат нацонална стратешка важност.
Инструменти на заедничкиот пазар
Како еден од најмоќните и највлијателни инструменти на Европската Унија која ќе гарантира развој и оддржливост на заедничкиот пазар е Европската Инвестициона Банка. Создавањето на ЕИБ беше дел од основачкиот договор на Европската економска заедница, Римскиот договор од 1957. ЕИБ мораше да се осигура дека растот нема да се концентрира околу областите што напредуваа додека назадните области (како италијанскиот Мецоџорно) да заостануваат. Некои држави-членки не беа спремни да ја создадат ЕИБ кога институција со слични задачи веќе постоеше: Светската банка. Сепак, политичкиот мотив да се основа институција покрај американски доминантната Светска банка, во опоравена Европа се покажа посилен. Досега ЕИБ е најголема од мултилатералните банки за развој, вредноста на одобрените заеми се зголеми од 35 милијарди евра во 1999 до 41 милијарда евра во 2000 година со тоа надминувајќи ја финансиската големина на Светската банка. Основна задача на ЕИБ е да придонесе во развојот на заедничкиот пазар на Европската унија. За таа цел, одобрува долгорочни заеми и гаранции. Дваесет проценти од заемите на ЕИБ ги сочинуваат т.н глобални заеми. Ова се заеми преку посредници, обично национални или локални банки, наменети за мали и средни претпријатија. Основна задача на ЕИБ е да придонесе во развојот на заедничкиот пазар на Европската унија. За таа цел, одобрува долгорочни заеми и гаранции. Дваесет проценти од заемите на ЕИБ ги сочинуваат т.н глобални заеми. Ова се заеми преку посредници, обично национални или локални банки, наменети за мали и средни претпријатија.
Чизма (справа за мачење)
Чизма — дел од семејството на справи за мачење и испрашување создадени да предизвикуваат скршеници на стапалата или нозете. Чизмата има многу облици во различни места и различни временски периоди. Попознати облици се: шпанската чизма и малајската чизма. Едната беше направена од четири парчињатенки даски заковани меѓусебно. Даските се точно измерени со големината на нозете на жртвата. Кога ногата е меѓу даските, се набиваат чивии меѓу даските со што се создава поттисок. Поттисокот се зголемува сè до оној момент додека жртвата не признае или не изгуби свест. Поновите облици имаат железни стеги, понекогаш со шилци, кои ги притискаат стапалата и металните рамки додека се вжарени.
Шпанска чизма
Шпанската чизма е железен калап наменет за нозете или стапалата. Дрвeни или метални чивии се набивале меѓу калапите и месото на жртвата. Слична справа, позната како кршач на брада, ја притискала коската меѓу двете закривени плочи, на кои имало шилци, заби, и јазли, со што се нанесувале скршеници на коските на нозете.
Примитивни претходници на оваа справа постоеле со илјадници години. првата позната шкотска справа од овој вид—позната и под името бускин—нашла прмена како слична на чизма кожна обувка која се натопувала со вода, се навлекувала на стапалото и долниот дел на ногата, и се зацврстувала со врвци. Справата постепено се загревала на слаб оган, со што кожата се собирала и ги притискала стапалата сè до оној момент додоека коските не се изместиле, немала доволна сила за да предизвика кршење на коските во стапалото. Понапредно осмислена и во употреба чизма во Британските острови и Франција, се состоела од три исправени дрвени даски кои се разделувале околу и меѓу стапалата и се зацврстувале со употреба на јажиња. Чивиите се набивале меѓу даските за да се изместат или здробат коските во стапалата. Справа од Отан, Франција, се состоела од сунгереста, пропустлива кожа која се навлекувала над стапалата или нозете. Се истурала зовриена вода на чизмите која минувала низ кожата и го варела месото на заробените стапала. Исто така се користеле, преголеми чизми од железо или бакар (најчесто зацврстени на подот) во кои се сместувале стапалата на затвореникот додека истиот лежел беспомошно врзан а истовремено и устата му била заврзана додека седел на столот. Чизмите постепено биле полнети со зовриена вода или масло, а во некои случаи и со стопено олово, кои ги уништувале стапалата. Една справа—применета на ирскиот маченик Дермот О’Харли—се состоела од лесни метални чизми кои се исполнувале со вода и истите подоцна биле згревани сè до моментот додека водата не почнувала силно да клокоти.
Стега за стапала
Слична справа, наречена стега за стапала или завртка за стапала, се состоела од пар хоризонтални железни плочки затегнати околу стапалото со помош на навои со цела да го расечат месото и скршат коските во стапалото. Иако било вообичаено да се поставуваат препреки за стапалото не се излизне од подлогата поради потта, постоела посурова справа од сличен вид најчесто среќавана во Нирнберг, Германија која на горната плочка имала стотина остри шилци. Видот од Венеција, понекогаш нарекуван завртка за стапала или кршач на палци, поврзана со навој и рачка за дупчалка кој бушела дупка низ стапалото како што се затегала стегата. Справата поседувала таква сила што можела да ги претвори во прав и најмалите коски на стапалото.
Средновековните чизми биле направени според изгледите на најразлични архитектонски стилови. Една од попознатите чизми се состоела од две паралелни даски кои го опфаќале стапалото од пета до прстите и биле поврзани со навртен механизам. Со вртење на навртката се приближувале двете даски една кон друга и се предизвикувала неверојатна агонија. Ова е справата која се споменува при мачењето на Есмералда во книгата Ѕвонарот од Богородичната црква  од авторот Виктор Иго. Суровоста на мачењето се зголемувала составање на чивии кои ги разделувале палците. Имало и видови на справи за дробење на зглобовите целите ножни коски или колената.
Алексо Силјаноски
Алексо Стојанов Силјаноски (1919 во Лешани, Охридско — мај 1945 во Скопје) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Алексо Стојанов Силјаноски е роден во селото Лешани. Се занимавал со Земјоделие. Во НОБ се приклучил на 28 август 1944 година во составот на Шестата македонска бригада. Како војник се разболува од тифус, и умира во воената болница во Скопје, во мај 1945 година.
Боб на Зимските олимписки игри 2018
Боб санкањето на Зимската Олимпијада 2018 ќе се одржи на лизгачкиот центар Алпенсија во близина на Пјонгчанг, Јужна Кореја. настаните ќе се одржуваат во периодот помеѓу 18 и 25 февруари 2018. Ќе се одржат вкупно три настани за натпреварување во боб санкање.
Нигерија за првпат има квалификуван женски тим за за Зимските олимписки Игри за во дисциплината боб санкање двосед за жени. Тимот ќе биде првиот претставник на Нигерија на Зимските олимписки Игри воопшто досега.
Науката во 1704 година
1704 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Нојндорф (Саксонија-Анхалт)
Нојндорф — село и поранешна општина во округот Залцландкрајс, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2009, е дел од градот Штасфурт.
Хум (Ниш)
Хум е населено место во градската општина Црвен Крст на подрачје на градот Ниш, Нишавскиот округ. Се наоѓа на работ на Нишката Котлина, на околу 6,5 км северно од центарот на Ниш. Според пописот од 2002 г, Хум брои 1.450 жители.
Недалеку од селото се наоѓа археолошко наоѓалиште „Хумска Чука“.
Барбексаклон
Барбексаклон (Малиазин) е сол на фенобарбитон и левопропилхекседрин. Воведен е во 1983 година. Пријавено е дека е исто толку ефикасен како фенобарбитонот, но подобро се поднесува; сепак, овие „ветувачки резултати“ сè уште не се потврдени ниту демантирани во контролираните испитувања.
Потентност
100 mg барбексаклон е еквивалентно на 60 mg фенобарбитон.
Анастас Ѓорески
Анастас Иванов Ѓорески (11 ноември 1926 во Требеништа, Охридско — 7 мај 1945 во Драчац (Загреб), Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Анастас Иванов Ѓорески е роден на 11 ноември 1926 година, се занимавал со земјоделство. Во НОБ стапува на 9 декември 1944 година. Како борец на Втората македонска ударна бригада, загинува на Сремски фронт кај Драчец во близина на Загреб на 7 мај 1945 година.
Кира Најтли
Кира Кристина Најтли (родена 26 март 1985) е англиска глумица.