cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мило Ѓукановиќ
Криминална истрага во Италија
Иако Мило Ѓукановиќ беше осомничен за лични и политички врски во широко распространетото шверцување на тутун во Црна Гора, во текот на деведесеттите години италијанските власти ги повлекоа сите обвиненија против него во април 2009год. Во јули 2003год. обвинителството во Наполи го поврза Ѓукановиќ со организиран криминал, рекетарство вредно билиони евра. Потоа тој сакаше да излезе чист за неговата инволвираност во шверцувањето на тутун, затоа беше свикана прес-конференција во Подгорица да ги демантира обвинувањата како ,,одвратен политички трик,, со цел да го извалкаат него и неговата држава.
Расправа околу дипломатскиот имунитет
На 16 април 2003год. судијата за преелиминарни истраги во Наполи го одби барањето на Бирото за анти-мафија за налог за апсење на Ѓукановиќ, тврдејќи дека има имунитет како премиер на Црна Гора. Бирото го истражуваше некој период и понатаму бараше негово апсење како заштитна мерка.
Случајот беше разгледан во судот за испитување во Наполи и пресуди во корист на Ѓукановиќ. Покрај тоа што го побара својот имунитет, тој беше опишан како безопасен за општеството како и несвесен за криминалот што го извршил. Случајот беше повторно отворен на 28 декември 2004год. и овој суд пресуди во корист на бирото за анти-мафиа. Судот се залагаше дека Црна Гора не е суверена држава така да Ѓукановиќ нема дипломатски имунитет. По референдумот за независност, адвокатот на Ѓукановиќ, Енрико Тучило (Enrico Tuccillo), изјави: ,,референдумот ја потврди претпоставката на премиерот Мило Ѓукановиќ во врска со сувереноста на Црна Гора, затоа не треба да остане сомнеж за имунитетот, доделен на шефови на држави и на влади, кој Ѓукановиќ го имаше и го има.
Италијанските власти ги повлекуваат обвиненијата
На 27 март 2008год. Ѓукановиќ оствари средба со обвинителството во Бари. Тој беше испрашуван шест и пол часа и одговорил на околу 80 прашања на обвинителството поврзани со обвиненијата против него. Во оваа прилика адвокатот на Ѓукановиќ изјави дека тој напишал докази кои докажуваат дека во време кога неговиот клиент го поднел барањето да даде изјава на италијанските власти од обвинителството во Бари, тој немал никаква јавна функција и затоа немал намера да се крие позади дипломатскиот имунитет. Во април 2009год. властите од обвинителството најпосле го повлекоа случајот против Мило Ѓукановиќ.
Пире
Пире – јадење подготвено од варен или сиров зеленчук или овошје. Поимот особено се однесува на пире од компири.
Во Македонија покрај пирето од компири најпознати се доматното пире и десертот костен-пире.
Подготовка
Зеленчукот или овошјето, исчистено од кожата и семките, се дроби со виљушка, се пасира со преса или се миксира. На добиената смеса се додаваат одредени состојки за подобрување на вкусот (млеко, путер...) и зачини.
Подготвеното пире може да биде гарнир со некое главно јадење, но и етапа во подготовка на некој рецепт.
Етимологија
Зборот пире е заемка од францускиот збор purée што значи „очистено“.
Макув (Мазовско Војводство)
Макув е село во општина Скаруцев, во рамките на округот Радом, Мазовско Војводство, во источно-централна Полска. Селото се наоѓа на околу 5 километри јужно од Скаруцев, 9 километри во југоисточниот дел на Радом и 99 километри јужно од Варшава.
Селото има 890 жители.
Кули на Радин мост
Местоположба
Радиниот мост кој е изграден во 1833 година е поставен на овие 3 кули.
Опис
Сите три кули имаат правоаголна основа, а висините им се 6,60, 11,50 и 21,00 метри. Дебелината на ѕидовите на овие кули изнесува 1 метар. Кулите имаат приземје и 2, 3 и 4 ката. За осветлување се користеле амбразури, кои се користеле како набљудувачници, а во турско време како пушкарници. Страничните ѕидови се од поквалитетен, делкан камен, а средишниот дел од полуделкан камен. Влезовите се засводени, некои имаат и по два влеза. Вратите биле изработени од дрво и железо, а прозорците биле заштитени со железни решетки. Покривите на кулите биле изработени од камени плочи исто како и подовите. Сите кули се присојни бидејќи се градени на ориентација североисток-југозапад. На некои од кулите се забележува орнаментика со исламски мотиви.
Список на државни водачи во 883 година
Ова е список на државни водачи во 83 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Антон Ашкерц
Антон Ашкерц ( -, ) — истакнат словенечки поет, претставник на реализмот во словенечката литература. Покрај епска поезија пишувал балади и романси.
Селска храна
Под селска храна се подразбираат јадења специфични за одредена култура, направени од достапни и евтини состојки, и обично се подготвени и зачинети за да бидат повеќе вкусни. Тие често формираат значителен дел од исхраната на луѓето кои живеат во сиромаштија или имаат понизок приход во споредба со просекот за нивното општество или држава.
Селската храна е опишана како исхрана на селани, односно закупец или посиромашни фармери и нивните земјоделски работници, а и пошироко, на други сиромашни луѓе. Тие можат да користат состојки, како што се отпадоци и помали тензии на месо, кои не се продаваат како касови. Карактеристичните рецепти често се состојат од оброци од едно јадење, во кои месото и разновидниот зеленчук се јадат во вкусна супа, со леб или со друга главнахрана. Колбасите се исто така подложни на разновидни лесно достапни состојки, и тие самите имаат тенденција да содржат отпадоци и зрна.
Селската храна често вклучува квалификувана подготовка од познати готвачи користејќи инвентивност и вештини кои се пренесуваат од претходните генерации. Таквите јадења често се ценети како етничка храна од други култури и од потомците на нивната култура кои сè уште ги сакаат овие традиционални јадења.
Месо и жито колбаси или mushes
Меленото месо или остатоците од месо се мешаат со жито во приближно еднакви пропорции, а потоа често се формираат во леб, исечен и пржен.
Месони
Мелено месо или остатоци од месо измешани со крекери или леб и зеленчук, а потоа формирани во топки, или во форма на леб, и печени.
Штрезов
Штрезов (Stresow) — село и поранешна општина во округот Јерихов, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 септември 2010 е дел од градот Мекерн.
Штрезов се наоѓа 10 километри источно од Бург (Магдебург). Градот припаѓал на општинската заедница Мекерн-Лобург-Флеминг, чие седиште било во градот Мекерн.
Худаверлија
Худаверлија — село во Општина Радовиш, во околината на градот Радовиш.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на планината Плачковица, оддалечено 10,5 километри источно од Радовиш. Во минатото во селото живееле Турци. Денес селото е целосно иселено.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Худаверлија живееле 125 жители, сите Турци.
Во 1948 година во селото живееле 154 жители, а во 1953 година - 174 жители - сите Турци. Во средината на 50-тите години од XX век, селото е раселено.
Чуваши
Чувашите се туркиски народ кој претежно живее во Русија, односно во Република Чувашија. Повеќето од Чувашите се со православна вероисповед и говорат чувашки јазик. Во Руската Федерација живеат околу 1,5 млн. Чуваши (според пописот од 2010 г.); од кои околу 890 илјади живеат во Чувашија. Околу 126 000. живеат во Татарстан, 117 000 во Башкортостан, 101 000 во Самарска област, 111 000 во Уљјановска област во Русија.
NGC 2384
NGC 2384 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Големо Куче, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 15 февруари 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 25 м 10 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 21° 1' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 2384 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 319; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5978. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 647.
Алфред Маршал
Животопис
Алфред Маршал е роден на 26 јули 1842 година, во Лондон. Најпрвин, студирал философија и математика, а потоа се заинтересирал за економијата. Од 1877 до 1881 година предавал на Универзитетскиот колеџ во Бристол, а од 1885 до 1908 година работел како професор на Универзитетот во Кембриџ каде го поминал остатокот на животот. Починал на 13 јули 1924 година во Кембриџ.
Творештво
Корените на своето учење Маршал ги искажува во предговорот кон првото издание на „Принципите на економијата“ велејќи дека поимот на временскиот континуитет го присвоил од биологијата (од Херберт Спенсер) и од историјата и философијата (од Хегеловата „Философија на историјата“), но сепак, најголемо влијание претрпел од математичката концепција на континуитетот, изложена во книгата на Курно, Principes Mathématiques de la Théorie des Richesses). Исто така, помало влијание претрпел и од идеите на фон Тинен - од неговата книга Der isolierte Staat го позајмил изразот „маргинално“. Така, под влијание на Курно, Маршал ја изложил идејата дека економските појави не зависат толку од збирните, агрегатните количества, туку од нивните мали промени, и дека побарувачката претставува континуирана функција при што во услови на стабилна рамнотежа, „маргиналната“ промена на побарувачката е еднаква на маргиналната промена на трошоците на производството. Исто така, под влијание на Курно, Маршал се залагал за примена на чистата математика во економските истражувања.
Маршал е еден од основачите на неокласичната школа во економијата и сметал дека економијата функционира најдобро ако е оставена сама на себе, без државна интервенција и верувал дека пазарната економија обезбедува полна вработеност. Тој се формирал под влијание на идеите на Џон Стјуарт Мил, но значително ја променил неговата концептуална рамка: наместо проучувањето на влијанието на производството и распределбата на доходот меѓу одделните општествени класи врз благосостојбата, Маршал ги проучувал цените во статички контекст, фокусирајќи се врз малите, постепени промени и сложените односи кои водат кон рамнотежа на пазарот. Исто така, за разлика од Смит и Рикардо кои го сметале трудот како создавач на вредноста, Маршал ја анализирал вредноста од аспект на задоволувањето на желбите на потрошувачите и нивната корист. Подоцна, неговото учење биле критикувано од Џон Мајнард Кејнз кој покажал дека пазарните сили не се ефективни во обезбедувањето полна вработеност и се залагал за државна интервенција во економијата. Меѓутоа, учењето на Маршал продолжило да влијае врз ортодоксните економисти кои се надоврзуваат на традицијата на неокласичната школа.
Поважни дела
Најзначајно дело на Маршал е „Принципи на економијата“ (Principles of Economics) од 1890 година, кое доживеало осум изданија (последното од 1920 година) и долго време служело како основен учебник по економија во Британија. Исто така, тој е автор и на следниве дела: „Економија на индустријата“ (Economics of Industry) од 1879, „Индустријата и трговијата“ (Industry and Trade) од 1919 и „Парите, кредитот и трговијата“ (Money, Credit, and Commerce) од 1923.
NGC 4608
NGC 4608 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4608 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4608 има привидни димензии од 3,3' х 2,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 41 м 13,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 9' 20"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 4608 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42545. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 878. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Атласка мечка
Атласката мечка (Ursus arctos crowtheri) позната и под името Берберска мечка е подвид на кафеавата мечка, но сепак понегогаш се смета како различен вид. Оваа е едниствената мечка која живеела во Африка. Мечката можела да се сретна на планината Атлас и во околните региони, од Мароко до Либија. Денес се смета дека оваа мечка е изумрен вид. Илјадници мечки од овој подвид биле ловени поради спорт, но и употребувани за казнување криминалци за време на ширењето на римската империја во Северна Африка. Некои научници сметаат дека животното сѐ уште е присутно во источна Африка и дека е изворот на криптидот познат како „нанди мечка“. Сепак овие тврдења се исклучени од биогеографијата. Според описи од 18ти и 19 век, овие мечки биле помали од обичните кафеави мечки, но со посплескана муцка и крзно кое било со скоро црна боја.
Кралот на Мароко поседувал вакви мечки, и подарил една во 1830 на зоолошката градина во Марсеј. Оваа мечка е последната мечка која била проучувана од научниците. Последната единка се смета дека била убиена од ловци во 1870-тите на планината Тетуан во северно Мароко.
Шестар (соѕвездие)
Млечниот Пат минува низ ова соѕвездие, и можат да се забележат изразити објекти како расеаното ѕвездено јато NGC 5823 и планетарната маглина NGC 5315. Шестар има и една забележителна спирална галаксија, глаксијата Шестар, која првпат беше забележана во 1977 година и е најблиската Сејфертова галаксија до Млечниот Пат. Алфа Шестар (ACI), метеорски дожд кој исто така бил откриен во 1977 година, потекнува од ова соѕвездие.
Историја
Во 1756 година, францускиот астроном Никола Луј де Лакај кој го востановил соѕвездието Шестар под француското име le Compas. Првпат било прикажано на една од ѕвездените карти на Лакај во 1754 година, но било безимено. Лакај го опишал и соѕвездијата Рамнило, Шестар и Јужен Триаголник, на начин како да се работи за збирка од линијар, шестар и геодетско рамнило сите инструменти дел од приборот на еден цртач, на картата на јужните ѕвезди. Шестар своето име го добило во 1763 година, кога Лакај ја објавил својата надградена карта на небото со латинските имиња на соѕвездијата кои тој ги вовел.
Особености
Граничејки се со Кентаур, Мува, Рајска Птица, Јужен Триаголник, Рамнило и Волк, Шестар е во близина на ѕвездите Алфа и Бета Кентаур. Бидејќи деклинацијата е меѓу −50° и −70°, целото соѕвездие може да се види само јужно од 30° СГШ. Официјалните граници на соѕвездието биле опишани од страна на Ежен Делпорт во 1930 година, и станува збор за многуаголник со 14 страни. Во екваторскиот координатен систем, координатите на ректасцензијата се 13:38,4:0 и 15:30,2:0, и координатите на деклинацијата се −55.43° и −70.62°. Шестар кулминира секоја година во 21.00 часот на 30 јули. Кратенката од три букви 'Cir' за соѕвездието е усвоена од страна на Меѓународниот астрономски сојуз во 1922 година.
Ѕвезди
Шестар е слабосјајно соѕвездие, со само една ѕведза со светлинска величина поголема од 4. Алфа Шестар, бела ѕвезда на главната низа со светлинска величина 3,19 на 54 сг. од Земјата и 4° јужно од Алфа Кентаур. Не само што станува збор за најсјаната ѕвезда во соѕвездието, станува збор и за најсјаниот пример за брзотреперечка Ap ѕвезда на ноќното небо. Истата има небообичаен спектрален тип A7 Vp SrCrE, при што има изразени оддавања на стронциум, хром и европиум. Овие ѕвезди имаат чудни месни магнетни полиња и се одликуваат со слаба променливост. Алфа Шестар создава двојна ѕвезда со портокалово џуџе со спектрален тип K5 и светлинска величина 8.5, која може да се забележи само со мали телескопи со разделна моќ од 5.7 лачни секунди. Растојанието меѓу двете ѕвезди е 260 ае. и орбиталниот период изнесува 2.600 години. Втората најсјана ѕвезда е Бета Шестар, бела ѕвезда од главната низа со спектрален тип A3Va и светлинска величина 4,07 на растојание од 100 сг. од Земјата. Пречникот на истата е 1,8 пати поголем од оној на Сонцето.
Гама Шестар е двојна ѕвезда на растојание од 450 сг. од Земјата, за чиј ѕвезди е потребен телескоп од 150 mm за да се видат одвоено, бидејќи истите се на растојание од 0,8 лачни секунди. Посјајната ѕвездае сина B ѕвезда со спектрален тип B5IV+ и светлинска величина 4,51, додека потемната ѕвезда е жолта ѕвезда со светлинска величина 5,5. Орбиталниот период изнесува 180 години. Делта Шестар е исто така многукратна ѕвезда чии ѕвезди имаат светлински величини 5,1 и 13,4 и со орбитален период од 3,9 денови. Посјајната ѕвезда е блиска еклиптичка двојна ѕвезда (поточно, вртежна елипсовидна променлива), со мало намалување на светлинската величина од (0,1). Двете се топли О ѕвезди со спектрални типови O7III-V и O9.5V, и се проценува дека масите се 22 и 12 пати поголеми од онаа на Сонцето. На растојание од 3.600 сг. од Земјата, овој систем би ја натсјаел Венера со светлинска величина −4,8 ако беа на растојание од 32 сг. од Земјата. Двете главни ѕвезди се на растојание од 50 лачни секунди и можат да се забележат одделсно при набљудување со голо око или пак со мали аматерски телескопи.
Ета Шестар е жолт џин со спектрален тип G8III и светлиснка величина 5,17, на растојание од 276 сг. од Земјата, и Зета Шестар е сино-бела ѕвезда од главната низа со спектрален тип B3V и светлинска величина 6,09 на растојание од 1.273 сг. од Земјата.
Во соѕвездието Шестар забележани се 493 променливи ѕвезди, но повеќето имаат многу мала промена и се мошне темни. Три изразити примери се Тета Шестар, T Шестар, и AX Шестар. Тета Шестар е ѕвезда од класа В и е неправилна променлива ѕвезда со промена на светлинската величина од 5 до 5,4. T Шестар е истот така В ѕвезда со промена на светлинската величина од 10,6 до 9,3 во период од 3.298 денови, иако станува збор за еклиптичка двојна ѕвезда, наместо да станува случај за пулсирачка ѕвезда. AX Шестар е кефеида чија светлинска величина се менува од 5,6 до 6,19 во период од 5,3 денови. Станува збор за жолто-бел суперџин со спектрален тип F8II+, 1.600 сг. од Земјата. BP Шестар е уште една кефеидна променлива со промена ан светлинската величина од 7,37 до 7,71 во периодод 2,4 денови. Обете споменати кефеиди се спектроскопски двојни ѕвезди со придружни ѕвезди со спектрален тип B6 и 5 и со маса од 4,7 сончеви маси. BX Шестар е слабосјајна ѕвезда која има променлив светлинска величина меѓу 12,57 и 12,62 во период од 2 часа и 33 минути. Околу 99% од составот на ѕвездата е хелиум. Неговото потекло е непознато, но можно е да станува збор за спојување на хелиум и јаглеродно/кислородно бело џуџе.
Најдени се неколку ѕвезди со планети во соѕвездието Шестар, иако ниту една од ѕвездите не е позната. HD 134060 е ѕвезда налик на Сонцето жолто џуџе со спектрален тип G0VFe+0.4 и светлинска величина 6,29, на растојание од 79 сг. од Земјата. Двете планети присутни во системот беа откриени во 2011 година со помош на методот на радијална брзина помалата, HD 134060 b, има маса 0,0351 од масата ан Јупитер и орбитален период од 3,27 денови, и растојание од 0.0444 ае. и поголемата, HD 134060 c (0,15 MJ), орбитира на растојание од 2,226 ае. со период од 1.161 ден. Послабосјајната со светлинска величина 8,8, HD 129445 на растојание од 220 сг. и маса 0,99 од масата на Сонцето и со сличен спектрален тип G8V. HD 129445 b, е планета слична на Јупитер (1,6 MJ) и е откриена во 2010 година со помош на методот на радијална брзина, и истата орбитира на растојание од 2,9 ае. од матичната ѕвезда за период од 1.840 денови.
Далечни објекти
Во соѕвездието Шестар забележани се три расеани ѕвездени јата и една планетарна маглина, кои можат да се набљудуваат со телескопи од најразлични големини. NGC 5823, исто така наречена Калдвел 88, е расеано ѕвездено јато старо отприлика 800 милиони години, на растојание од 3.500 сг. од Земјата и се протега 12 сг. по северната граница на соѕвездието. Иако поседува вкупна светлинска величина 7,9, јатото може да се забележи со скок од Бета Шестар до Алфа Кентаур. Содржи преку 80-100 ѕвезди со светлинска величина 10 или послаба, кои се распределени во пречник од 10 лачни секунди. Посјајните ѕвезди не се всушност членови на јатото бидејќи се поблизу до Земјата отколку оние потемните. NGC 5823 делува изразито понекогаш опишано како превртено „S“, како што било опишано од страна на Џон Хершел, иако понекогаш се опишува и со облик на „лале“ и „кутивка“. Ова јато може да се помеша со сличното јато, NGC 5822, во Волк. За споредба, расеаното јато NGC 5715 е послабосјано (со вкупна светлинска величина 9,8) најсјаната ѕвезда има светлинска величина 11 и е помало само 7 лачни минути, и се состои од 30 ѕвезди. Третото расеано јато, Пишмиш 20, содржи 12 ѕвезди и е со пречник од 4,5 лачни секунди и светлинска величина како онаа на NGC 5823 (7,8). Се наоѓа на растојание од 8.270 сг., и потребен е аматерски телескоп со отвор од 300 мм. за да се забележат одделно сите ѕвезди.
Планетарната маглина NGC 5315 има светлинска величина 9,8 околу централната ѕвезда со светлинска величина 14,2, на растојание од 5,2 степени од Алфа Шестар. Истата може да се види како диск при 200-кратно зголемување. Бернс 145 е темна и отсјајна маглина првпат спомната во каталогот на Бернсовиот каталог. Темниот дел од маглината може да се види со големи аматерски телескопи и има површина од 12 на 5 лачни минути. За помалата отсјајна маглина да биде видена потребен е голем инструмент.
Шестар ја содржи и ESO 97-G13, позната и како Шестар. откриена во 1977 година, станува збор за релативно сјајна галаксија (светлинска величина 10,6), што е необично за галаксија во соѕвездијата во близина на Млечниот Пат, бидејќи нивната светлина е поречена од галактичкиот гас и прашина. Оваа изфолжена спирална галаксија со површина од 6,9 на 3 лачни минути и со пречник од 26.000 сг. на растојание од 13 милиони сг. од Земјата и на 4 степени од галактичката рамнина. Станува збор за најблиската Сејфертова галаксија, и има активно галактичко јадро.
Шестар X-1 е рендгенска двојна ѕвезда во чиј состав има неутронска ѕвезда. Набљудувањата на Шестар X-1 во јули 2007 година откриле присуство на Х-зрачни млазови кои постојат кај црните дупки. Сместена на растојание од 19.000 сг. пулсарот PSR B1509-58, наречен и Шестар, има исфрлено млаз долг 20 сг. од својот Јужен Пол, кој може лесно да се забележи во Х-зрачниот дел на спектарот. Друг супернова остаток во Шестар е оној на SN 185. Забележана од кинеските астрономи во 185 година, SN 185 била видлива на ноќното небо во период од 8 месеци, остатокот познат под името RCW 86, се протега на површина поголема од полна Месечина.
Бело џуџе во близок двоен систем може да насобере материјал од соседната ѕвезда сè до моментот додека истиот не се запали и предизвика термојадрена експлозија, која се нарекува нова. Овие ѕвезди претежно засјајуваат со сјај поголем за 7 до 16 светлински величини. Новата Шестар 1926, позната и како X Шестар, била набљудувана со светлинска величина 6,5 на 3 септември 1926 година, пред д затемни до светлинска величина од 11,7 и 12,5 во 1928 година и 13 во 1929 година. Новата шестар 1995 (BY Шестар) ја пстигнала својата максимална светлинска величина 7,2 во јануари 1995 година. BW Шестар е мал Х-зрачен двоен систем, кои се состои од црна дупка со маса од 8 сончеви маси и жолта подџиновска ѕвезда со спектрален тип G0III-G5III. Од овој систем биле забележани изблици на X-зраци во 1987 и 1997 година а можно е да биле забележани ив о 1971-72 година.
Метеорски дождови
Шестар е радијант на годишниот метеорски дожд, Алфа Шестар (ACI). првпат забележани во Квинсленд во 1977 година, метеорите имаат просечна брзина од 27,1 км/с, и се смета дека се поврзани со некоја долгопериодична комета. Во 2011 година, Питер Јенискенс предложил дека станува збор за патеката на кометата C/1969 T1 која се пресекува со Земјината орбита и го создава метеорскиот дожд кој потекнува од радијант во близина на Бета Шестар. Овој Метеорски дожд го достигнува својот максимум на 4 јуни на денот кога и за првпат бил забележан.
Асаница (Горно Село)
Асаница — археолошко наоѓалиште во прилепското село Горно Село. Претставува некропола од римско време. Според податоците од жителите, на ова наоѓалиште, кој е во близината на селото, биле најдени римски монети, делови од накит и статуетка со претстава на Меркур, сите изработени од бронза. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Грибо
Грибо — поранешна општина во округот Витенберг, Саксонија-Анхалт, Германија. Од јануари 2008, е дел од градот Витенберг.
Рокета е Кроке
Рокета е Кроке — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Згорње Језерско
Згорње Језерско (словенечки: Zgornje Jezersko) — населба во Општина Језерско во западна Словенија. Селото е центар на општината Језерско. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Отон Жупанчич
Отон Жупанчич (Виница, Словенија,  -, ) — еден од најголемите современи словенечки поети. Во своето творештво, уметнички ги одрази националните и социјалните проблеми на својот народ. Словенечката поезија ја збогати со слободен ритам и со динамичен стил. Познати негови збирки се „Чаша на опојноста“, „Цицибан“ и „Преку полињата“,.
Руѓер Бошковиќ
Руѓер Јосип Бошковиќ (Руђер Бошковић, Ruggiero Giuseppe Boscovich, Ruđer Josip Bošković; — ) — рагузки физичар, математичар, астроном, филозоф и дипломат. Се школувал во Дубровник, а потоа во римскиот исусовски колегиум.
Од 1736 година се нижеле неговите дисертации од математика, геофизика, механика, оптика, астрономија и геодезија. Многу патувал и се занимавал со дипломатска професија. Напишал многу научни филозофски расправии, дела, стихови и песни.
Детство и младост
Се родил во Дубровник во 1711 во средно имотно семејство. Во родителскиот дом владеел дух на ред и сериозност. Руѓер, како и повеќето деца на трговци, со основно образование се здобил кај исусовците, католички верски ред. Изучувал граматика и реторика, но се здобил и со солидно образование од математика. Руѓер, како ученик, се истакнал со својата трудољубивост, интуиција и лесно совладување на наставните содржини. Затоа, на четиринаесет години бил испратен во Рим на понатамошно школување во Римскиот колегиј, основан од исусовецот Лајола. Таму, со помош на наставниците се учело многу и тоа било идеално место за развојот на Руѓеровиот гениј. Црквата ги ценела солидните ученици и им помагала. Бошковиќ бил еден од нив, бистар и надежен. Но, колку и да му бил приврзан на својот исусовски ред и на црквата, тој потполно не се предал. Младиот Руѓер имал други области на интересирање. Во Римскиот колегиј Бошковиќ особено се истакнал во проучувањето на математиката, физиката, аетрономијата и филозофијата. Во својата дваесет и деветта година станал професор на истиот. Се истакнал како солиден педагог, со смисла за јасно и методичко изложување на знаењата. Најнапред предавал реторика, а подоцна математика, физика, механика и астрономија.
Кариера
Бошковиќ доста рано осознал дека само со лично усовршување може да стане продуктивен математичар и филозоф воопшто. За таа цел се занимавал со проучување на природата како непресушен извор на инспирации. Бошковиќ ги проучувал кометите и Сонцето и секоја година објавувал по некоја расправа од областа на астрономијата. Неговите расправи, со новините што ги содржат, веднаш биле забележувани од научните кругови. Во тие рани трудови се јавувале навестувања на големите идеи на Руѓер Бошковиќ за бесконечноста, релативноста и природната филозофија. Но, тој најмногу се занимавал со прашања од практичната астрономија. Патоказ му бил Исак Њутн и неговиот закон за општа гравитација. Бошковиќ ја вовел својата клучна идеја, со која и денес е современ, поимот за релативното мирување и движење.
Со својот карактер и своите идеите, наишол на отпор во круговите во кои се движел. Неговите научни и филозофски погледи често биле спротивни на официјалната идеологија на црквата, особено на строгиот исусовски ред. Тој го напуштил Рим и едно време бил професор по математички науки на Павискиот универзитет, потоа професор по оптика и астрономија на Високата школа во Милано, градител и директор на прочуената опсерваторија во Брер, директор на оптика за морепловство во Париз. Бил повикуван да предава математичко физички науки во Пиза и Падова како и на други школи и универзитети. Бошковиќ бил ценет како универзален творец: астроном, математичар, филозоф, инженер, геодет и поет. Тој имал научни врски со речиси сите истакнати научници на своето време, особено со Жан ле Рон Даламбер и Пјер Симон Лаплас. Бил познат во научните кугови во цела Европа, која ја обиколува на своите патувања. Покрај Рим и Милано престојувал и работел во Виена, Париз, Лондон, Цариград, Варшава и Петроград. Неговата плодна научна дејност му донела членство во Кралското друштво во Лондон, Академиите во Петроград, Рим, Болоња и други. Работел на научните трудови, и водел полемики во разни области низ целиот свој живот. Починал во 1787 во Милано.
Наследство
Бошковиќ зад себе оставил вредни трудови од математиката и нејзините примени, од механика, астрономија и оптика, како и трудови од геодезија и практична астрономија.
Повеќе негови трудови за сферната тригонометрија потекнале од практичните истражувања во астрономијата, кои биле во блиска врска и со истражувачката работа во оптиката. Како математичар, бил свртен кон применетата математика. Неговиот талент дошол до израз во теориската математика, особено во геометријата. Во делото „Елементи на општата математика“ (1752), меѓу другото, маестрално ја изложил теоријата на конусните пресеци. Во ова дело, подвлекувајќи го хипотетичко-дедуктивниот карактер на геометријата го разгледувал проблемот на паралелни прави и навлегол во проблемите на бесконечноста и непрекинатоста.
Рудња-Ушомирска
Рудња-Ушомирска (Рудня-Ушомирська) е село во Украина, Коростењски реон, Житомирска област.
Руѓер Бошковиќ
Наследство
Своите трудови од оптиката, астрономијата и тригонометријата ги објавил во 1785 во обемното „Дело кое се однесува на оптиката и астрономијата“. Од астрономијата, уште во 1736, има објавено еден труд со наслов „За сончевите дамки“.
Најпознато од сите негови дела е прочуената „Теорија на природната филозофија“, каде на оригинален начин, комплетно го изложил својот систем на природна филозофија. .Та воочил едноставноста и сличноста во природата, како и законите за непрекинатост. Ги барал општите закони кои владеат во природата. Бил убеден во сеопштата поврзаност на појавите во природата и законитостите на таа поврзаност, свесен за хармонијата што владее во Вселената. Во ова дело ја изложил својата мисла за примарните елементи на материјата, која, унапредена со новите сознанија за структурата на материјата, влегла во основите на современата физика. Бошковиќ ги изложил своите релативистички погледи на просторот, времето и движењето кои се многу блиски до Ајнштајновите релативистички погледи. Бошковиќ, со својата теорија на природната филозофија прогресивно влијаел на процесите за осознавање на физичките појави. Признание по овие прашања добил во 1958 од страна на нобеловците Вернер Хајзенберг и Нилс Бор.
Космос-734
Космос-734 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 мај 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-734 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1472 км, а најмалото на 1444.
Куп на саемските градови 1961/62
Прво коло
1Интер се пласирал во осминафиналето по одигран плеј-оф натпревар кој завршил 5–3.
Сподње Језерско
Сподње Језерско (словенечки: Spodnje Jezersko) — населба во Општина Језерско во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Црква „Св. Илија“ - Браилово
Свети Илија – манастирска црква на Браиловскиот манастир.
Историја
Црквата била изградена на почетокот на XX век на местото на истоименото археолошко наоѓалиште. Нејзината изградба е поттикната од мештаните на чело со Јован Павлоски. Осветена е на 12 октомври 1975 година од страна на пелагонискиот епископ Ангелариј по налог на Митрополит Преспанско-битолски г. Климент.
Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна, со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на западната страна и над влезната врата има црно-бела слика на Свети Илија, а над сликата има ниша со фреска на која е прикажан патрониот светец.
Камбанаријата на црквата се издига во средишниот дел од дворот на манастирот. Таа има квадратна основа и на секоја страна во горниот дел има по еден отвор. Влезот на камбанаријата е сместен на источната страна.
Конц
Конц е центар на општинската заедница Конц. Во нејзин состав влегуваат следниве села:
Список на државни водачи во 1116 година
Ова е список на државни водачи во 116 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
ФК Македонија (Њу Џерси)
ФК Македонија (SC Macedonia) — фудбалски клуб од Клифтон, Њу Џерси, САД формиран од страна на македонски доселеници во 1982 година.
Науен
Науен (Nauen) — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа 38 километри западно од Берлин и 26 километри северозападно од Потсдам.
Историја
Науен е познат поради постоењето на предавателот, кој бил користен од 1906 до 1945 за пренесува кратки и многу кратки бранови. По 1945, предавателот бил изгаснат, но по 1955 владата на Источна Германија повторно започнала да пренесува кратки бранови од предавателот. Од 1997, се поставени дополнителни четири антени.
Космос-735
Космос-735 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 мај 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-735 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1473 км, а најмалото на 1462.
Семјуел Л. Џексон
'''Семјуел Л. Џексон''' (англиски: Samuel Leroy Jackson; Вашингтон, 21 декември 1948) — американски филмски глумец. Познат е по улогите во Петпарачки приказни, Умираат мажи со одмазда, и во трилогијата Војна на ѕвездите, каде што ја игра улогата на џедајот Мејс Винду.
Животопис
Џексон е роден во Вашингтон, а пораснал со мајка му во градот Чатануга во Тенеси. Неговиот татко живеел далеку од него и неговата мајка, во Казас Сити во Мисури, а неколку години подоцна умрел од алкохолизам. Џексон учел во колеџот Морхаус во Атланта ,Џорџија. Подоцна добива помалку улога на телевизија и 1974 година се сели во Њујорк. За глума во филмот Љубавна грозица на Канскиот филмски фестивал во 1991 година добива награда за најдобра споредну мушку улогу. Четири години подоцна беше номиниран за Оскар за најдобар глумец за Б-филм Евтини приказни (1994).
Приватен живот
Џексон е оженат со глумицата Латања Ричардсон и заедно имаат една ќерка која се вика Зое. Џексон е голен љубител на кошарка посебно Харлем Глобтротер, а во слободно време сака да игра голф. На снимањето на филмот 51 во Ливерпул, гледал неколку натпревари од ФК Ливерпул и од тогаш навива за нив.
Рувијано
Рувијано — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Густав II Адолф
Густав II Адолф бил крал на Шведска од 1611 до 1632, кој бил заслужен за основањето на Шведска како голема сила. Тој ја предводел Шведска на воена превласт за време на триесетгодишната војна, помагајќи да се одреди политичката, како и верската рамнотежа на моќта во Европа. StormaktstidenGustav Adolf den storeGustavus Adolphus Magnus
Често се смета за еден од најголемите воени команданти на сите времиња, со иновативна употреба на комбинирано оружје. Неговата најзначајна воена победа била Битката кај Брајтенфелд (1631). Со извонредна воена машина, добро оружје, одлична обука и ефикасна теренска артилерија, поддржана од ефикасна влада која може да обезбеди неопходни средства, Густав Адолф бил подготвен да стане главен европски водач. Сепак, тој бил убиен една година подоцна, во Битката кај Литцен (1632).
Во ера која се одликува со речиси бескрајна војна, Густав Адолф наследил три истовремени и тековни војни на неговиот татко на возраст од шеснаесет години. Две од нив биле гранични војни со Русија и Данска.
За време на неговото владеење, Шведска се зголеми од статусот на регионална моќ на басенското крајбрежје на една од големите сили на Европа и модел на влада на рана модерна ера. Густав Адолф е познат како "татко на модерното војување", или прв голем современ генерал. Под негово покровителство, Шведска и Протестантската кауза развија голем број одлични команданти, како што е Ленарт Торстенсон, кој ќе ги победи непријателите на Шведска и ги прошири границите и моќта на империјата долго по смртта на Густав Адолф во битката. Несогласувањето на непријателите на Адолфс значело дека стана успешен книгоиздател во Европа, посебно со језуитски збирки..
Наречен "Златен крал" и "Лав од север", тој ја направи Шведска една од големите сили на Европа, делумно преку реформа на административната структура. На пример, тој започнал со парохија регистрација на населението, така што централната власт би можела поефикасно да ги наплати и регрутира луѓето. Историчарот Кристер Јоргенсен тврди дека неговото достигнување во областа на економските реформи, трговијата, модернизацијата и создавањето на современата бирократска автократија било толку големо колку неговите експлоатирања на боиштата. Неговите домашни реформи, кои ја трансформираа назад, речиси средновековната економија и општество, всушност не беа само темелите за неговите победи во Германија, туку, исто така, апсолутно клучни за создавањето и опстанокот на Шведската империја.
Тој е широко прославен од страна на протестантите во Европа како главен бранител на нивната кауза за време на Триесетгодишната војна, со повеќе цркви, фондации и други дела именувани по него, вклучувајќи го и Густав-Адолф-Верк.
Џорџ Вудкок
Џорџ Водкок (англиски: George Woodcock) бил канадски писател. Пишувал поезија, есеи, критики, биографии и историски дела. Денес во Канада, најпознат за основање на дневниот весник "Канадската литература" во 1959 година, првиот весник посветен на канадските писатели и литература. Весникот сè уште се објавува денес. Во светот Вудкок е познат по книгата Анархизмот (1962), еден од најдобрите погледи на анархизмот.
Животопис
Вудкок е роден во Винипег, Канада, но се пресели со неговите родители во Англија. Бидејќи неговото семејство било многу сиромашно, Вудкок добил стипендија за студии. Тој ја одбил стипендијата затоа што се вработил како службеник.
Успеси
Наместо тоа, тој се ангажирал како асистент на Големата западна железница, а потоа се заинтересирал за анархизмот. Анархистите останале до крајот на својот живот, пишувал многу работи, вклучувајќи и книги анархизмот, на анархистички Reader и биографии на Пјер Жозеф Прудон, Вилијам Годвин, Оскар Вајлд и Петар Кропоткин.
Тоби (остров)
Тоби или изворно Хатохобеј (англиски и палауански: Tobi, Hatohobei) — остров во сојузната држава Хатохобеј во Палау.
Географија
Островот има вкупна површина од 0.6 км2 и се наоѓа во сојузната држава Хатохобеј во Палау. Островот е еден од најјужните во државата, заедно со Хеленовиот Гребен и Транзитниот Гребен. Целата сојузна држава Хатохобеј има 43 жители според податоците од 2016 година, а на островот Тоби живеат 40. Останатите живеат на Хеленовиот Гребен. Сите во државата зборуваат на тобиски јазик. Вкупната должина на островот е 1.6 километри, а широк е 0.8 километри.
Елизабет Алдрих
Елизабет Алдрих (р. 26 февруари 1947 година) била американски танц историчар, кореограф, писател, предавач, консултант, администратор, куратор и архивар. Таа била меѓународно позната по нејзиното истражување, изведба, кореографија, предавање и предавања за ренесансен и барокен дворски танц, социјален танц од деветнаесеттиот век и рагтајм танц од дваесеттиот век.
Ран живот, образование и обука
Елизабет Алдрих е родена во Еплтон, Висконсин, ќерка на Стенли Џ. Алдрих, астрофизичар, и Дона Џ. На петгодишна возраст, таа започнала да тренира танц на часови за балет, тап и акробација во школата за танц Вера Лин во Лос Анџелес, каде што се преселило нејзиното семејство. Набргу потоа, охрабрена од нејзината мајка, таа додала часови по музика на обуката за танц додека почнала да зема инструкции за виолончело од Мери Луис во Рајтсвуд, Калифорнија. Кога нејзиното семејство повторно се преселило, во Мејн, таа ги продолжила студиите за танц, музика и акробатика, во кои го освоила државното првенство за вежбање на подот во 1965 година. По завршувањето на средното училиште во Виндхем, Мејн, таа присуствувала на Универзитетот Охајо во Атина (1963-1967), каде студирала модерен танц и историја на танцот, и Конзерваториумот за музика на Нова Англија во Бостон (1968-1972), каде студирала виолончело исто и балетот и раниот танц. Дипломирала музичка диплома на конзерваториумот во 1970 година и магистрирала во 1972 година. Потоа, таа се преселила во Њујорк и продолжила со обуката за танц во студиото Мелиса Хејден (1973-1975) и во Њу школата (1973-1979), каде студирала модерен танц со Џули Сандер и балет со Сатуро Шимасаки.
Професионален живот
Алдрих имала извонреден редослед на сродни кариери како изведувач, кореограф, водач на работилница и предавач, проект менаџер и администратор, консултант и куратор и архивар на танцови материјали.
Изведувач
Како професионална музичарка, Алдрих најпрво се приклучил на New England Consort of Viols како свирач на виола да гамба, лак, жичан инструмент сличен на виолончелото кој бил популапен во периодот на ренесансата и барокот. Алдрих била на турнеја со групата и учествувала во снимањето на Музиката на Вилијам Бирд за Војсус и Виоли(Титаник Рекордс Ти-26). Била и член на Court Dance Company од Њујорк, професионална компанија специјализирана за периодичен танц и била ко-уметнички директор (1978-1991) како и изведувач. На летните фестивали во замокот Хил на имотот Крејн во Ипсвич, Масачусетс, таа танцувала во првата изведена американска продукција со периодични инструменти на „ Дидо  и ,,Анија  на Хенри Персел ,,Буржула Џентилхом“ од Жан-Батист Лули и „Орфео“ на Клаудио Монтеверди , сите во режија на Томас Кели. Таа потоа се појавила во продукциите во салата Алис Тали во Линколн Центарот во Њујорк, Музејот на уметноста во Кливленд и библиотеката Фолгер Шекспир, институцијата Смитсонијан и Центарот за изведувачки на уметности Џон Ф, Кенеди во Вашингтон, ДЦ. во странство, давајќи настапис во Англија, Швајцарија и Чиле.
Кореограф
Како научник за раниот танц, Алдрих добила кореографски налози од Дворската танцова компанија од Њујорк, Одделот за танц на школата Џулијард и Њујоршката барокна танцова компанија. Како специјалистка за социјален танц од деветнаесеттиот век и почетокот на дваесеттиот век, таа исто така создадала кореографија за американскиот театар за балирање, Друштвото Џејн Остин од Северна Америка, институцијата Смитсонијан и фестивалот Фолклорико де Такси, Мексико. Во 1997 година, таа создадла програма од маршеви, макари, квадрили и валцери за стогодишнината на прославата на Големата сала во зградата Џеферсон на Конгресната библиотека во Вашингтон. Програмата вклучувала и реинтерпретација на познатиот маниц на пеперутките на Лои Флуер, соло изведено од Џоди Сперлинг. Во Њујорк, Алдрих поставила танци за продукцијата на Дејвид Кнаус од 2002 година на Моцартовиот Дон Џовани, која била изведена низ Јапонија под диригентската палка на Сеиџи Озава.
Водач на работилницата и предавач
Како презентер, Олдрич имала спроведено работилници и одржала предавања и говори за бројни научни организации во Северна Америка, Јужна Америка, Европа и Азија. Темите на нејзините презентации биле широки: од ренесансен и барокен дворски танц до општествени танци од деветнаесеттиот век; од бонтон во дворот на Луј XIV до регтајм танци во американските салони и ноќни клубови; од манири на маса во деветнаесеттиот век до Бродвејските емисии на Баланчин од дваесеттиот; од костимите на светот на Моцарт до танцување во холивудските филмови, од виенскиот валцер до нервоза.