cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Електроника
'''Електроника се занимава со електрични кола кои вклучуваат активен електрични компоненти како вакуум цевки, транзистори, диоди и интегрирани кола, и придружните пасивни интерконекција технологии. Нелинеарни однесувањето на активни компоненти и нивната способност за контрола на електрони текови прави засилување на слаби сигнали е можно и електроника е широко се користат во обработка на информации, телекомуникациите и обработка на сигналот. Способноста на електронски уреди за да дејствува како прекинувачи прави дигитална обработка на информации можно. Интерконекција технологии како кола, електроника пакување технологија, и други различни форми на комуникација инфраструктура комплетно коло функционалност и да се трансформира на мешани компоненти во редовен работен систем. Електроника е различна од електрична и електро-механички науката и технологијата, кои се занимаваат со производство, дистрибуција, прекинувачки , складирање, и претворање на електрична енергија до и од други енергетски форми користење на жици , мотори, генератори, батерии , прекинувачи, релеи, трансформатори , отпорници, и други пасивни компоненти. Оваа разлика почна околу 1906, со пронаоѓањето на Lee Де шумата на триод , кои го направија електричното засилување на слаб радио сигнали и аудио сигнали е можно со не- механички уред. До 1950 година оваа област била наречена " радио технологија ", бидејќи неговите главни апликација беше дизајн и теорија на радио предаватели, приемници, и вакуум цевки. Денес, повеќето електронски уреди користат полуспроводнички компоненти за вршење на електрони контрола. Студијата на полуспроводнички уреди и поврзани со технологијата се смета за гранка на цврста состојба физика, додека проектирање и изградба на електронски кола за решавање на практични проблеми доаѓаат под електроинженерство. Оваа статија се фокусира на инженерските аспекти на електроника.
Преглед на електронските системи и кола
Електронските системи се користат за широк опсег на функции. Главна употреба на електронските кола е:
И двете примени вклучуваат создавање и/или детекција на електромагнетно поле и електрична струја. Иако електричната енергија е користена подолго време за пренос на податоци преку телеграфски и телефонски жици, со развојот на електрониката во последно време се фаворизира безжичен пренос.
Еден начин на разгледување на електронски систем е негова поделба на 3 делови:
Електронски кола и компоненти
Електронските компоненти се физички делови во еден електронски систем чијашто улога е да влијаат на токот на електроните и соодвените електични и магнетни полиња на тој начин што тоа ќе биде доследно со планираната функција на електронскиот систем. Компонентите се во основа сврзани со електромеханички контакти, најчесто поврзани со лемење на електронска печатена плочка (PCB), за да се оствари електронско коло со определена функција (на пример засилувач, радио приемник или осцилатор). Компонентите можат да бидат спакувани како единечки или во комплексни групи како што се интерираните кола.
Аналогни кола
Повеќе аналогни електронски уреди, како што се радио приемниците, се конструирани со комбинирање на неколку типови на поедноставни кола. Аналогните кола користат континуиран опсег на напонски нивоа за разлика од дискретните нивоа на дигиталните кола. Бројот на различните аналогни кола е огромен, затоа што под електронско коло може да се дефинира се, почнувајќи од една компонента, до системи конструирани од неколку илјади компоненти.
Аналогните кола се некогаш нарекуваат и линеарни кола иако многу нелиниеани ефекти се користат во аналогните кола како што се миксети, модулатори и сл. Добри примери за аналогни кола се транзисторски засилувачи, операциски засилувачи и осцилаторите.
Некои аналогни кола користат дигитални кола па дури и микрообработувачи за да ги унапредат основните способности на колото. Овие кола се нарекуваат мешани кола.
Дигитални кола
Дигиталните кола се електрични кола засновани на одреден број на дискретни напонски нивоа. Дигиталните кола најчесто ја претставуваат физичката репрезентација на Буловата алгебра и се основа за сите дигитални сметачи. За мнозинството инженери, изразите "дигитално коло", "дигитален систем" и "логика" се еквивалентни во контектстот на електронските кола.
Најчесто број на различни состојби на еден јазол е два, претставен со еден од двата напонски нивоа означени "Ниско" и "Високо". Често "Ниско" напонско ниво е еднакво на 0 волти а "Високо" ќе биде на повисоко ниво во зависност од користеното напојување.
Основни блокови:
Интегрални уреди:
Електронска теорија
Математичките методи се многу важни во проучувањето на електроникате. За да се стане искусен во електрониката е битно да се стане вешт во математиката на анализа на колата.
Анализа на колата е наука за изучувањето на методите за решавање на генерално линеарни системи за непознати променливи како што се напон во одредени јазли или на струјата низ одредена гранка. Најчесто користената алатка е SPICE симулаторот.
Многу важно за изучувањето на електрониката е и разбирањето на теоријата на електроматнегните полиња.
Фудбал на Летните олимписки игри 2020
Фудбалскиот турнир на Летните олимписки игри 2020 е предвиден да се одржи од 21 јули до 7 август 2021 во Јапонија.
Покрај градот домаќин на олимписките игри, Токио, натпреварите на фудбалските турнири ќе се играат и во неколку дуги градови во Јапонија: Кашима, Саитама, Сапоро, Сендаи, и Јокохама.
Сите асоцијации кои се членки на ФИФА имаат право да учествуваат во квалификациите, а само квалификуваните репрезентации ќе настапат на турнирот. Што се однесува до правилата, во женските репрезентации нема ограничување на возраста, додека машките репрезентации се ограничени на играчи под 24 години (родени на или по 1 јануари 1997 година) со дозволен максимум од три играчи кои ја надминуваат таа возраст. Машкиот турнир обично е ограничен на играчи под 23 години, но по одложувањето на Олимписките игри за една година, ФИФА одлучила да ги задржи ограничувањата на играчите родени на или по 1 јануари 1997 година. Во јуни 2020 година, ФИФА ја одобрила употребата на ВАР системот на Олимписките игри.
Бразил е бранител на титулата во машка конкуренција, додека пак Германија е бранител на титулата во женска конкуренција, но не тие успеале да се квалификуваат на олимпискиот турнир откако загубиле од Шведска во четвртфиналето на Светското првенство 2019.
Распоред на натпреварување
Легенда
Стадиони
Вкупно седум стадиони ќе бидат користени:
Нокаут фаза
<section begin=Bracket /><section end=Bracket />
Гевгелија (археолошко наоѓалиште)
Гевгелија — пронајдени археолошки предмети во градот Гевгелија. Предметите претставуваат депо на монети од хеленистичкото време. Во 1966 година, Музејот на Македонија откупил 35 тетрадрахми од II век п.н.е. од Првата македонска мерида. Местото на наоѓање не е познато.
Финале на Светското првенство во фудбал 2022
Финалето на Светското првенство во фудбал 2022 година бил фудбалски натпревар со кој се одредил победникот на Светското првенство 2022 година. Ова било 22-ро финале на Светското првенство, турнир на кој учествуваат фудбалските репрезентации кои се членки на ФИФА. Финалето било одиграно на стадинот Лусаил Ајконик во Лусаил на 18 декември 2022 година.
Во финалето играле репрезентациите на Аргентина и Франција, а главен судија бил Шимон Марцињак од Полска.
Аргентина повела со 2-0 со головите на Лионел Меси од пенал и на Анхел Ди Марија и тоа бил резултатот на полувремето. Иако изгледале немоќно во поголемиот дел од натпреварот, бранителите на титулата се вратиле со два гола за помалку од две минути реализирани од Килијан Мбапе и натпреварот во регуларните 90 минути завршил нерешено 2-2 по што се играле продолженија. Во нив, Аргентина со уште еден гол на Меси повела со 3-2, но со хет-трикот на Мбапе, Франција изедначила на 3-3. По изведувањето на пенали, подобри биле аргентинците и победиле со 4-2.
Аргентина ја освоила својата трета титула на Светските првенства, станувајќи шампион за првпат по Светското првенство во 1986 година.
Стадион
Финалето се одиграло на стадионот Лусаил Ајконик во Лусаил, лоциран околу 15 километри северно од центарот на градот Доха. Стадионот бил предвиден да биде домаќин на финалето уште за време на кандидатурата на Катар за организација на Светското првенство, а тоа било потврдено на 15 јули 2020 година. Стадионот претходно бил одреден да биде домаќин на девет други натпревари, од кои шест во групната фаза и три други нокаут натпревари.
Стадионот Лусаил, во сопственост на Фудбалската асоцијација на Катар, бил изграден како дел од победничката кандидатура на Катар за Светското првенство. Стадионот бил дизајниран од британската фирма Foster + Partners и Populous, поддржано од MANICA Architecture. Стадионот се лади со помош на сончева енергија и се тврди дека има јаглерод нула. Изградбата започнала во април 2017 година, и било планирано да заврши во 2020 година. Завршувањето на стадионот сепак било одложено, за изградбата на крајот да заврши во ноември 2021 година. Стадионот првпат бил домаќин на некој фудбалски натпревар, во Суперкупот на Лусаил, одигран на 9 септември 2022 година.
Натпреварот
<section begin=F /><section end=F />
Скитањата на Осијан и други песни
Содржина
Збирката ги содржи следниве песни:
Презиме
Презиме – семејно име што се наследува, обично, по машка линија или што се добива (по избор) при стапување во брак. Презимето е дел од личното име на граѓанинот и може да содржи повеќе зборови.
Скитањата на Осијан и други песни
Осврт кон делото
Централно место во збирката зазема долгата наративна песна „Скитањата на Осијан“ или „Скитањата на Оишин“ која Јејтс ја започнал во 1886, ја завршил во 1888, а ја објавил во 1889 година. Темата за песната Јејтс ја зел од познатата ирска легенда за Осијан. Во „Скитањата на Осијан“, трите патувања ги симболизираат трите фази во животот на Јејтс: среќното детство во Слајгоу (првата книга), напорното момчештво во Лондон (втората книга) и младоста во Хаут (третата книга). Исто така, таа е поврзана и со ирското национално ослободително движење, зашто госпоѓата која ја спасува Осијан е Ирска. Според критичарот Еллман, поемата е ирска по името и по пејзажите, по стилот е предрафаелитска, а по методот симболистичка. Поемата е значајна како прв пристап на Јејтс кон митологијата и историјата кои се посмислено и посилно присутни во подоцнежното негово творештво. Во едно свое писмо од времето на објавувањето на песната, самиот Јејтс ги воочува нејзините слабости, пишувајќи: „Немам преголеми надежи во врска со книгата. Се плашам дека бев малку неразбирлив. А, навистина, имав нешто да кажам. Не знам дали го реков тоа. Сето тоа сега изгледа збркано, неповрзано, нејасно.“
Презиме
Правопис
Презимето како и името според Правописот на македонскиот јазик се пишува со голема буква.
Во македонскиот јазик како и во некои други словенски јазици, како и во литванскиот и летонскиот, женските презимиња по правило се разликуваат по форма од машките заради морфолошките одлики на јазикот. На пример, синот од семејството Петровски вообичаено го добива презимето Петровски, а ќерката Петровска.
Најчести презимиња во Македонија
Најчестите презимиња во Македонија се: Стојановски, Николовски, Јовановски, Петровски и Ивановски.
Скитањата на Осијан
Скитањата на Осијан или Скитањата на Оисин (англиски: The Wanderings of Oisin) е поема на ирскиот поет Вилијам Батлер Јејтс, објавена во 1889 година како дел од збирката „Скитањата на Осијан и други песни“ (The Wanderings of Oisin and Other Poems).
Осврт кон делото
Оваа долга наративна песна Јејтс ја започнал во 1886, ја завршил во 1888, а ја објавил во 1889 година. Темата за песната Јејтс ја зел од познатата ирска легенда за Осијан. Во „Скитањата на Осијан“, трите патувања ги симболизираат трите фази во животот на Јејтс: среќното детство во Слајгоу (првата книга), напорното момчештво во Лондон (втората книга) и младоста во Хаут (третата книга). Исто така, таа е поврзана и со ирското национално ослободително движење, зашто госпоѓата која ја спасува Осијан е Ирска. Според критичарот Еллман, поемата е ирска по името и по пејзажите, по стилот е предрафаелитска, а по методот симболистичка. Поемата е значајна како прв пристап на Јејтс кон митологијата и историјата кои се посмислено и посилно присутни во подоцнежното негово творештво. Во едно свое писмо од времето на објавувањето на песната, самиот Јејтс ги воочува нејзините слабости, пишувајќи: „Немам преголеми надежи во врска со книгата. Се плашам дека бев малку неразбирлив. А, навистина, имав нешто да кажам. Не знам дали го реков тоа. Сето тоа сега изгледа збркано, неповрзано, нејасно.“
Адроа
Адроа е врховен бог или дух на племето Лугбарска од централна Африка.
Адроа наспроти Адро
Адроа се создал самиот себеси (Универзумот) и Адро (Земјата).Тој има поделена личност, како и повеќето африкански богови. Се дели на половина, тело и ум, создавајќи го Адро злото и злобниот ум и правејќи го Адроа, најчистиот бог. Адро останал на Земјата и се грижел за земните работи, а Адроа бил во рајот и многу затскриен од другите богови и од сите луѓе.
Наводи
=Литература=
Ботом
Ботом (The Bottom), изворно: Боте (Botte) — главно и најголемо населено место на островот Саба, во Карипска Холандија. Во 2001 г. гратчето имало 462 жители или околу една четвртина од населението на островот. Се претпоставува дека во 2012 г. овој број се накачил на 537 трајни жители.
Историја
Населбата е основана во 1632 г од доселеници од холандскиот крај Зеланд, кои ја нарекле „Боте“ (De Botte), што на тогашен холандски значи „вангла“, поради котлинскиот карактер на местото, обиколено со планини. Денешното англиско име The Bottom е звучно прилагодено од изворното холандско.
Географија
Боттом е сместен во југозападниот дел на островот, во подножјето на вулканската планина Синери, која со своите 877 м е највисокото место во Кралство Холандија. На 2 км на запад од Ботом се наоѓа единствената плажа на островот, во заливот Велс. На 1,5 км источно од гратчето е пристаништето на островот.
Установи
Гратчето има управни служби, болница, старечки дом, спортско игралиште, три цркви, библиотека, разни продавници и медицински факултет.
Настани
Во Ботом има разни настани во текот на годината. Лете се одржува неколкудневен карневал наречен „Карневал на Саба“, чии шаренолики поворки се придружени од музика со челични тапани и настапи на месни изведувачи.
Друг поважен настан е Денот на Саба кога се затворени сите јавни установи и дуќани, а низ улиците има паради и други активности. На спортското игралиште се одржува концерт на кој настапуваат домашни музичари и групи од пошироките Кариби. За возрасните се приредува натпревар во риболов, а децата учествуваат во конкурс за најдобар цртеж.
Чукарка (Ума)
Чукарка — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Ума. Наоѓалиштето претставува доцноантичка населба. На 4 км источно од селото, во непосредната близина на патот што води кон Гевгелија, на поголем простор се среќаваат многу парчиња од керамички садови, питоси и грамади од камен и покривни ќерамиди.
Раул (Гевгелија)
Раул — археолошко наоѓалиште во градот Гевгелија. Наоѓалиштето претставува некропола од хеленистичкото време. Во дворот на Казнено-поправниот дом биле откриени повеќе гробови од видот „на две води“, градени од тегули. Наодите се чувааат во Музејот во Гевгелија.
Централна банка на Црна Гора
Историја
Во 1905 година, во Цетиње била основана Црногорската банка која била организирана како акционерско друштво со задача да прима пари на чување и да ги кредитира производството, занаетчиството и трговијата. Меѓутоа, по наредба на кнезот Никола од 11 април 1906 година, било овластено министерството за финансии, а не Црногорската банка, да искова пари од никел и бронза во вредност од 200 000 круни. На почетокот на мај 1909 година, кнезот Никола донел указ за емисијата на сребрени пари. Во указот за прв пат било нагласено името на црногорската валута – перпер. Така, во 1909 година, за прв пат во Црна Гора се појавиле сребрени пари, а во 1910 година биле изработени златни пари. Со приклучувањето на Црна Гора кон Кралството СХС во 1918 година, наместо перперот, на територијата на Црна Гора циркулирала новата државна валута – динарот. Со промената на уставот во 1931г. Народната банка на СХС станува Народна банка на Кралството на Југославија, која до почетокот на Втората светска војна, имала 24 филијалии. По основањето на Народната банка на Федеративната република Југославија во 1946 година, во Титоград (денешна Подгорица) била основана филијала под името Народна банка на Југославија – Централа во Титоград. Со уставните промени од 1972 година, филијалата на централната банка во Титоград продолжила да работи како посебно правно лице - Народна банка на Црна Гора, а со уставните реформи во 1977 година бил донесен законот за Народната банка на Црна Гора која функционирала до 1993 година, кога повторно станала дел од Народната банка на Југославија. Притоа, во Подгорица била задржана главната републичка филијала, но таа немала својство на правно лице. На 2 ноември 1999 година, Црна Гора вовела двовалутен систем во кој кофункционирале германската марка и динарот, а на 1 јануари 2001 година марката продолжила да функционира како единствена валута. Подоцна, од март 2002 година, еврото станало единствено средство за плаќање. Во меѓувреме, во март 2001 година била основана Централната банка на Црна Гора (ЦБЦГ), како самостојна институција на Република Црна Гора. Со измената и дополнувањето на Законот за Централната банка на Црна Гора, во 2017 година било извршено приспособување на регулативната рамка со онаа на Европскиот систем на централни банки.
Цели на ЦБЦГ
Според законот за ЦБЦГ, до влезот на Црна Гора во ЕУ, основните цели на банката се: поттикнување и одржување стабилен финансиски систем, поттик и одржување на здрав банкарски систем, сигурен и ефикасен платен промет и одржување стабилност на цените. Исто така, без да го доведе во прашање исполнувањето на основните цели, централната банка го поддржува остварувањето на економските политики на владата на Црна Гора, постапувајќи во согласност со принципите на слободен и отворен пазар и слобода на претприемништвото и конкуренцијата. По пристапувањето на Црна Гора во Европската унија, главната цел на централната банка ќе биде одржувањето на стабилноста на цените, во согласност со одредбите на членовите 127 (1) и 282 (2) од Договорот за функционирање на Европската унија и членот 2 од Статутот на Европскиот систем на централни банки и на Европската централна банка. ЦБЦГ ќе ги поддржува општите цели на економската политика на Европската унија и ќе делува во согласност со принципот на отворена пазарна економија со слободна конкуренција, фаворизирајќи ефикасно распределување на ресурсите, во согласност со принципите утврдени во Договорот за функционирање на Европската унија.
Функции на ЦБЦГ
Во склад со законот за Централната банка на Црна Гора, до влезот на Црна Гора во Европска унија, функциите на ЦБЦГ се:
Политиката за постигнување на целите и извршување на функциите на ЦБЦГ ги дефинира насоките за основните активности кои произлегуваат од обврските утврдени со законот. Политиката на ЦБЦГ која се однесува на следната година се носи на крајот на тековната година и содржи деловни цели и мерки на нивна реализација.
Управување, раководење и организација
Со банката управува Советот на Централната банка на Црна Гора, кој го сочинуваат осум члена: гувернер, три вицегувернери и четири членови кои не се вработени во централната банка. Прописите кои ги донесува Советот се објавуваат во Службениот весник на Црна Гора. За работите на своја надлежност, Советот одлучува на седници кои ги свикува гувернерот, по правило еднаш месечно, но не помалку од десетпати во текот на годината. Во рамките на остварување на своите управувачки функции, Советот:
Меѓународна соработка
Во областа на соработката со бројни меѓународни институции и организации, ЦБЦГ има најинтензивна соработка со Меѓународниот монетарен фонд (ММФ) и Светската банка. Црна Гора станала 185-та членка на Меѓународниот монетарен фонд на 18 јануари 2007 година. Квотата на Црна Гора на ММФ изнесува 60,5 милиони СДР. Гласачката моќ на Црна Гора е 0,04% од вкупното право на глас на Фондот. Во ММФ, Црна Гора ја застапува ЦБЦГ која делува како фискален агент на Црна Гора и депозитар во ММФ. Црна Гора членува во белгиско-холандската конституенца.
По членството во ММФ, Црна Гора станала и полноправна членка на Светската банка. Одредбите за членство на Црна Гора во ММФ го прават министерството за финансии на Црна Гора надлежен орган за соработка со Групацијата на Светската банка, додека ЦБЦГ ја извршува функцијата депозитар на средствата, т.е. водење на сите депозитни сметки во овие меѓународни финансиски организации.
ЦБЦГ активно учествува во процесот на преговори за членство на Црна Гора во ЕУ и интензивно соработува со министерството за европски прашања, како и со други релевантни институции. ЦБЦГ учествува во 14 работни групи за поглавјата од преговорите. Од петте поглавја на преговори кои директно се однесуваат на нејзините надлежности, ЦБЦГ управува со три поглавја (4. Слободно движење на капиталот, 9. Финансиски услуги, 17. Економски и монетарен сојуз) и активно учествува во работата на работните групи за Поглавјата 18. Статистика и 32. Финансиски надзор.
Монетарна политика
Основните инструменти на монетарната политика на ЦБЦГ се:
Финансиска стабилност
Во членот 143 од уставот на Црна Гора (Службен весник на Црна Гора 01/07 и 38/13) се потенцира дека ЦБЦГ е одговорна за „монетарната и финансиската стабилност и за ункционирањето на банкарскиот систем“. Законот за Централната банка на Црна Гора (Службен весник на Црна Гора 40/10, 46/10, 6/13 и 70/17), во членот 4, ја потврдува оваа надлежност и ја утврдува како обврска за „поттикнување и зачувување на стабилноста на финансискиот систем, вклучително и унапредување и одржување здрав банкарски систем и безбеден и ефикасен систем на плаќање“. ЦБЦГ е дел од Советот за финансиска стабилност во кој, покрај претставниците на ЦБЦГ, учествуваат и претставници на Министерството за финансии, Комисија за пазарот на капитал и Агенцијата за супервизија на осигурување. Советот за финансиска стабилност во Црна Гора е формиран во јули 2010 година, со донесувањето на Законот за Советот за финансиска стабилност (Службен весник на Црна Гора 44/10), а започнал со работа во октомври, истата година. Активностите во рамките на работата на Советот се насочени кон спречување или ублажување на системските ризици во финансискиот систем на Црна Гора. https://www.cbcg.me/me/kljucne-funkcije/finansijska-stabilnost/uloga-i-aktivnosti-cbcg За проценка на финансиската стабилност, ЦБЦГ користи повеќе квантитативни и квалитативни индикатори кои се однесуваат на банкарскиот сектор, реалниот сектор, јавните финансии, платниот биланс, пазарот на капитал, како и макроекономски и финансиски индикатори за релевантните странски пазари. Заради соодветна проценка на ризиците, ЦБЦГ ги составува Индикаторите за финансиска сигурност во согласност со статистичкиот водич на ММФ.
Супервизија
ЦБЦГ извршува задачи поврзани со регулирањето на кредитните институции (банки и филијали на странски банки) и давателите на финансиски услуги (компании за лизинг, компании за факторинг, компании за отплата на долгови, микрокредитни финансиски институции и фондови за кредитна гаранција), издавање лиценци и дозволи за работа на овие институции и супервизија на нивното работење со цел промовирање и одржување на безбедноста и стабилноста на финансискиот систем. ЦБЦГ води регистар на банки со овластување за вршење на активности што не се утврдени со решение за издавање на работна дозвола. Регистарот на банката ги содржи следниве информации:
Грција на Летните олимписки игри 1900
Грција се натпреварувала на Летните олимписки игри во Париз, Франција во 1900 година. Тројца грчки натпреварувачи имале четири учества во три настани распоредени во две дисциплини. Ниту еден грчки спортист не освои медал.
30п Атлетика
Двојица грчких атлетича учествовали су у две бацачке дисциплине атлетског приограма. Параскевопулос је заузео 4 и 5 место, а Версис је одустао од такмичења.
30п Голф
Грција била една од четирите нации кои се натпреварувале на првиот олимписки турнир во голф.
Лоик Перен
Лоик Перен (роден на 7 август 1985 година, во Сент Етјен) — француски поранешен фудбалер,.
Две перници
Две перници — збирка раскази на македонската писателка Оливера Ќорвезироска, првобитно објавена во 2010 година од издавачката куќа „Три“.
Лоик Перен
Тој ја поминал целата своја кариера во екипата од неговиот роден град,, за која настапувал во периодот 2003-2020. Перен одиграл вкупно 470 натпревари за зелените, со кои во моментов го држи третото место по бројот на настапи за клубот.
Две перници
Содржина
Збирката содржи 21 расказ:
Лоик Перен
Клупска кариера
Перен се приклучил во младинските категории на на 12 годишна возраст, во 1997 година. Своето деби за првиот тим го направил на 15 август 2003 година, во натпреварот од Лига 2 против, влегувајќи од клупата за резерви на местото на Стефан Ернандес. Во неговата дебитантска сезона одиграл 7 натпревари за првиот тим помагајќи Сент Етјен да се врати во Лига 1.
Две перници
Осврт кон делото
Во освртот кон збирката, Лидија Димковска вели дека авторката создава литература од животот, а од литературата живот. Според неа, расказите во збирката ги обединува ставот дека живите и мртвите се современици, а Ќорвезироска како да поседува ексклузивно право да ги среќава мртвите и живите поети и писатели во јавниот простор на македонската култура и општество и со нив да разговара само за лични нешта. Расказите опишуваат семејни настани кои истовремено го тераат читателот да се смее и да плаче („Четвртоци“, „Грб“, „Солза в уво“, „Промена на името“), „Ненадоместливото“ има есеистички карактер, а за „Две перници“ се поставува прашањето, зошто не е роман или барем новела?
Лоик Перен
Клупска кариера
Својот прв гол во кариерата го постигнал на 1 октомври 2005 година, против Ле Ман, со што придонел за победа на неговиот тим (3-0).
Две перници
Осврт кон делото
Ермис Лафазановски истакнува дека двете перници се симболи кои ја раскажуваат животната приказна на авторката, нејзината виртуелна, а истовремено и можно реална автобиографија, создадена од љубов и омраза, радост и тага, болка и непрепебол. Збирката делува како да е единствен текст, една нарација, еден здив и во неа се испреплетуваат двете фундаментални антрополошки категории: животот и смртта. Перниците како моќна метафора понатаму создаваат многу други детали (прозорецот, ѕидот, крушата, грбот, долапите и влечките, сребрениот прстен, чешелот) кои не служат само како украс во нарацијата, туку се здружуваат, се множат и се делат по вертикала и хоризонтала, создавајќи калеидоскоп од понатамошни упатства за читање, размислување, имагинација, јазично-стилски заедништва и бравурози. Доминантна слика во збирката е силата на сеќавањето кое е предизвикано токму од деталите. Притоа, меморијата на деталите создава дефиниции и обликува вредности кои се својствени на целата збирка. На тој начин, читателот сигнува до писателскиот субјективитет на Ќорвезироска, кој напати е соголен („Две перници“, „Ненадоместливото“), напати исфрустриран и страшен („Нога од памук“, „Утре сабајле“), напати мистичен и магичен („Агенција за случки“, „Превод“, „Чешел“), а напати поетичен и меланхоличен („Солза в уво“, „Бескрајното небо на Пјер Безухов“). Деталите во збирката опишуваат круг кој започнува од минијатурниот предмет или мисла, потоа стануваат минијатурни категории на авторката, па реченици и раскази. Според неговата оцена, збирката се одликува со јазична и интуитивна оригиналност, со што станува дел од македонската современа книжевност.
Лоик Перен
Клупска кариера
Од сезоната 2012-2013, тој бил капитен на Сент Етјен сè до завршувањето на кариерата. Својот последен настап го имал во финалето на Купот на Франција, загубено од со 1-0; Перен го започнал натпреварот во почетната постава на Сент-Етјен, меѓутоа по само 31-минута бил исклучен со директен црвен картон за опасен старт над Килијан Мбапе.
Со вкупно 470 настапи за Сент-Етјен, Перен е трет на списокот по бројот на настапи за клубот и се наоѓа единствено зад Рене Доминго и Рене Ербен.
Две перници
Технички одлики
Книгата, со димензии од 20 сантиметри и со обем од 186 страници, била испечатена во „Печатница Наумовски“. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4577-73-7. Нејзиното објавување било финансиски помогнато од Министерството за култура на Република Македонија.
Гасаниди
Гасаниди, исто така наречени Јафниди –  предисламско арапско племе кое основало арапско кралство. Тие емигрирале од Јемен на почетокот на 3 век во регионот Левант. Некои се споиле со хеленизирани христијански заедници, преобразувајќи се во христијанството во првите неколку века од нашата ера, додека други можеби веќе биле христијани пред да емигрираат на север за да избегнат верски прогон.
Лоик Перен
Репрезентативна кариера
Перен има 4 настапи за француската репрезентација под 21 година во периодот 2004-2005.
Гасаниди
Откако се населиле во Левант, Гасанидите станале вазали на Византиското Царство и заедно со нив се бореле против Персијците Сасанидите и нивните арапски вазали, Лахмидите. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2020)">потребно е цитирање  ] Малкумина Гасаниди станале муслимани по муслиманското освојување на Левант ; повеќето Засаниди останале христијани.
Лоик Перен
Репрезентативна кариера
Тој бил повикан неколкупати во сениорската репрезентација од селекторот Дидје Дешан, но никогаш не одиграл натпревар.
Гасаниди
Миграција од Јемен
Според традиционалните историчари, Гасанидите биле дел од племето ал-Азд и тие емигрирале од Јужна Арабија, денешен Јемен. Тие патувале преку Арапскиот Полуостров и на крајот се населиле во римскиот лимес. Традицијата на преселбата на Гасанидите наоѓа поддршка во Географијата на Клавдиј Птоломеј, која лоцира племе наречено Касанитаи јужно од Кинаидоколпитаи и реката Баитиос (веројатно wādī Baysh ). Овие се веројатно луѓето наречени Касани од Плиниј Постариот, Гасандои од Диодор Сикул и Касандреис од Фотиос (потпирајќи се на постари извори).
Датумот на миграција кон Левант е нејасен, но се верува дека тие пристигнале во регионот на Сирија помеѓу 250-300  н.е. и подоцнежните бранови на миграција околу 400 година  н.е. Најраниот запис за нив датира од 473 година  н.е., кога нивниот началник Аморкесос потпишал договор со Источното Римско Царство со кој се признава нивниот статус на федерати што контролира делови од Палестина. Во тоа време тој очигледно станал Халкидонски. До 510 година, Гасанидите веќе не биле мијафизити, туку халцедонци. Тие станале водечко племе меѓу арапските федерати, како што се Бану Амела и Бану hamудам.
Маеро
Во маорската традиција, Маеро (или Мохоао) се иуи-атуа или натприроден народ од Аотеароа. Тие понекогаш се опишуваат како џинови и живеат во планини и шуми, особено во Те Уаи Поунаму. Маеро се одликуваат како диви, злонамерни и често насилни, носејќи камени палки како оружје. Покриени се со темна коса и имаат долги коскени прсти со остри нокти. Тие убиваат и јадат луѓе и други животни.
За Маеро се вели дека имаат лутина кон Маорите, кои пристигнале од Хауаики, ги раселиле и им го уништиле тапуто (светоста) на нивните домови, принудувајќи ги да живеат во непријателски алпски региони.
Во традиционалните маорски приказни
Во една приказна од околината на Фангануи, Тукоио, смртен човек, еднаш сретнал Маеро и го нападнал него, сечејќи му ги рацете, нозете и главата. Ја довел назад главата, но таа сè уште била жива и повикала на помош. Тукоио не сака да се бори против цел клан Маеро, па ја испуштил и се вратил подоцна со засилувања, но Маерото си се составило и се вратило во шумата.
Ао (митологија)
За него се зборува под многу облици или прикажувања, вклучително и Аотуроа (траен ден, овој свет) и Аотахи (светол ден, свет на светлина и живот). Со неговите придружници Ата (утро) и Фаитуа (простор) Ао им се спротивставува на силите на темнината.
Генеалогија
Аонуи, Аороа, Аопоури, Аопотанго, Аофетума, Аофекере, Аокахиуахиуа, Аоканапанапа, Аопакакина, Аопакареа и Аотакауе исто така биле атуаските имиња кои биле облаците од невремето, децата, од Тафириматеја, кои биле испратени да ги казнат неговите браќа по разделбата на неговите родители, Ранги и Папа.
Во верзијата запишана од Хукики Те Ахукарами, главатар на Нгати Раукауа, Те Ао е роден од Те Ата, што и самиот потекнувал од темнината. Последниот облик на Ао во верзијата на Хакики е Те Ао Марама. Слична е и верзијата дадена од Каи Таху од Моераки.
Голи Рид (Смоквица)
Голи Рид — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. Наоѓалиштето претставува доцноантичка населба. На 1 км јужно од селото, во нивата на еден жител се среќаваат делови од керамички садови и градежен материјал: камен, тегули, имбрекси.
Taq полимераза
Taq полимераза е термостабилна ДНК-полимераза I именувана по термофилниот еубактериски микроорганизам Thermus aquaticus, од кој првично била изолирана од страна на Chien et al. во 1976. Нејзиното име често е скратено на Taq или Taq pol. Се користи во полимераза верижна реакција (PCR).
T. aquaticus е бактерија која живее во хидротермални извори, и Taq полимераза била идентификувана како ензим способен да ги издржи белковиноденатурирачките услови (висока температура) потребни при изведување на PCR. Затоа, ја заменила ДНК-полимеразата добиена од E. coli која првично се користела при изведување на PCR.
Брамагуптина формула
Брамагуптина формула — формула која се користи за да се најде плоштината на кој било тетивен четириаголник (оној чии темиња лежат на една кружница) преку на должините на неговите страни. Воопштената верзија на оваа формула (Бретшнајдеровата формула) може да се користи со нететивни четириаголници.
Хероновата формула може да се смета како потслучај на Брамагуптината формула.
Формула
Оваа формула ја дава плоштината на тетивен четириаголник чии страни имаат должина, , ,  како
каде што, полупериметарот, е дефиниран со
Оваа формула ја обопштува Хероновата формула за плоштина на триаголник. Триаголникот може да се смета како четириаголник кај кој една страна има должина нула. Од оваа перспектива, кога се приближува кон нула, тетивниот четириаголник конвергира кон тетивен триаголник (сите триаголници се тетивени), а Брамагуптината формула се поедноставува со Хероновата формула.
Ако полупериметарот не се користи, Брамагуптината формула е
Друга еквивалентна верзија е
Тригонометриски доказ
Овде се користат ознаките на сликата десно. Плоштината на тетивниот четириаголник е еднаква на збирот на плоштините од  и  :
Но, бидејќи е тетивен четириаголник,. Оттука. Затоа,
(користејќи го тригонометрискиот идентитет )
Решавајќи ја равенката по заедничката страна, во и , косинусната теорема дава
Заменувајќи (бидејќи аглите  и  се суплементарни ) и преуредувајќи ја равенката, имаме
Заменувајќи го ова во равенката за плоштината, се добива
Десната страна има облик и затоа равенката може да се запише како
која после преуредување на членовите во квадратните загради станува
Последниот израз може да се разложи на множители
Со воведување на полупериметарот, имаме
Земајќи го квадратниот корен, добиваме
Нетригонометриски доказ
Постои алтернативен, нетригонометриски доказ во кој се користат две примени на формулата за плоштина на триаголник на Херон на слични триаголници.
Проширување на нециклични четириаголници
Во случај на нететивни четириаголници, Брамагуптината формула може да се прошири со разгледување на мерките на два спротивни агла на четириаголникот:
каде е половина од збирот на кои било два спротивни агла. (Изборот на парот од противположни агли е ирелевантен: ако се земат другите два агли, половина од нивниот збир е . Бидејќи, имаме .) Оваа поопшта формула е позната како Бретшнајдерова формула.
Тоа е својство на тетивните четириаголници (и на крајот, на впишаните агли ) дека збирот на два спротивни агла на четириаголник е 180°. Следствено, во случај на впишан четириаголник, е 90°, од каде членот
и се добива основната форма на Брамагуптината формула. Од последната равенка произлегува дека плоштината на тетивниот четириаголник е максималната можна плоштина за кој било четириаголник со дадени должини на страните.
Поврзана формула, која била докажана од Кулиџ, исто така ја дава плоштината на општ конвексен четириаголник. Таа гласи
каде што и  се должините на дијагоналите на четириаголникот. Во тетивен четириаголник, според Птоломејовата теорема, а Кулиџоцата формула се сведува на Брамагуптината формула.
Камокамо
Камокамо (исто така познато како кумикуми) ― врста на Cucurbita pepo одгледувана во Нов Зеланд за која се смета дека е воведена за време на раното европско доселување, околу доцните 1800-ти до раните 1900-ти. Името потекнува од маорскиот јазик.
Камокамо има сличности со мексиканските облици на C. pepo. Плодот е силно ребрест и крупен со попрскана зелена/бела кожа. Камокамо се оразновидила во рамките на Аотеароа Нов Зеланд.
Камокамо бил (и е) главен извор на храна за Маорите од Аотеароа Нов Зеланд, а во 19 век се ширело преку трговија низ Нов Зеланд.
Овошјето од камокамо најдобро се јаде кога е незрело. Зрелото овошје може да направи сад за складирање и традиционално се користи за да се одржи пулпа од зрели плодови од туту. Овошјето Камокамо има сличен облик на некои облини на C. pepo и е класифицирано како овој вид во базата на податоци за растенијата во Нов Зеланд.
Засадувањето мора внимателно да се чува за да се осигури дека не е под влијание на вкрстено опрашување за да продолжат да ги произведуваат посакуваните облини.
Јазици на Украина
Официјалниот јазик на Украина е украинскиот јазик, источнословенски јазик, кој претставува мајчин јазик на 67.5% на украинската популација. Според прирачното дело Ethnologue во државата се зборуваат дополнителни 40 малцински јазици и дијалекти; речиси сите од нив се изворно од Советскиот Сојуз.
Како резултат на легислативата насловена 'Предлог-законот за принципите на државната јазична полиса' од 2012, јазиците кои биле зборувани од најмалку 10% на жителите на областите, биле овозможени да бидат издигнати до статус на 'регионален јазик'. Сепак, во 2014, Конституционалниот Суд на Украина почнал да врши рецензија на конституционалноста на законот и на 28 февруари 2018, одлучил дека законот треба да биде укинет како неконституционален.
Користење на јазикот во секојдневието
Според првиот (и засега единствен) попис на населението на Украина од 2001, етничките Украинци составуваат 77.8% од населението. Други етнички групи во државата вклучуваат Руси (17.3%), Белоруси (0.6%), Молдавци (0.5%), Кримски Татари (0.5%), Бугари (0.4%), Унгарци (0.3%), Романци (0.3%), Полјаци (0.3%), Евреи (0.2%), Ерменци (0.2%), Грци (0.2%), Караити (>0.1%), Кримчаки (>0.1%) и Гагаузи (0.1%).
Според студија спроведена во периодот од 11–23 декември 2015 од страна на Центарот Разумков во сите региони на Украина освен Крим, и сепаратистичките држави Донетск и Луханск, мнозинството го сметало украинскиот за мајчин јазик (60%), проследено од рускиот (15%), додека 22% ги користеле обата јазика еднакво. Два проценти од испитаниците имале друг мајчин јазик. Како претпочитан јазик на работа, ист број избрале или украински или руски (37%) и 21% комуницирали билингвално. Оваа студија имала 10,071 испитаници и користела 1% маргинска грешка.
Претходни анкети
Во октомври 2009, според анкета спроведена од страна на про-руската социолошка компанија FOM-Ukraine, од 1,000 испитаници, 52% изјавиле дека го користат рускиот како „јазик на комуникација“; додека 41% од испитаниците изјавиле дека го користат украинскиот и 8% изјавиле дека користеле мешавина од двата.
Маву
Маву значи на еве јазикот значи Бог. Луѓето од регионот Волта семоќниот Бог го нарекуваат Маву.
Во дахомејската митологија, Маву, (се изговара Мах-ву а понекогаш и Маху), е божица творец на западноафриканска мајка-земја поврзана со Сонцето и со Месечината. Таа е Божица на ноќта, на радоста и на мајчинството, како и владетелка на мудроста и знаењето на светот. Таа им ги носи ладните ноќи во жешкиот африкански свет. Понекогаш се гледа како божица на месечината, сестра-сопруга на богот на сонцето Лиза. Понекогаш се смета за едно андрогино или хермафродитско божество наречено Маву-Лиза. Маху и Лиза се деца на Нана Булуку и се родители на Хевиозо, бог на молњата.
Темите на Маву се креативностa, универзалниот закон, страста, изобилството, раѓањето и инспирацијата. Нејзините симболи се глината и месечината. Во Африка, таа е бог-творец еднаква на Месечината, кој ги создавал луѓето од глина. Како мајка, Маву го инспирира изобилството на универзумот.
Митови
Откако ја создала Земјата и целиот живот и сè друго на неа, таа се загрижи дека е претешка, па побарала од исконската змија, Аидо Хведо, да лази под земјата и да ја исфрли на небото. Кога му рекла на Аве, мајмунот којшто го создала, да ѝ помогне и да направи уште неколку животни од глина, тој им се пофалил на другите животни и ја предизвикал Маву. Гбаду, првата жена што ја создала Маву, го видела хаосот на земјата и им рекла на своите деца да отидат меѓу луѓето и да ги потсетуваат дека само Маву може да даде секполи - животен здив. Кога Аве, арогантниот мајмун се качил на небото да ѝ каже на Маву дека и тој може да даде живот, обидот не му успеал. Маву го претворила во сад со каша со семето на смртта во него и го потсетила дека само таа може да дава живот и да го одзема.
Овој мит е сличен на јорупската приказна за Јемаја и Агању, родителите на оришите.
За да го докаже тоа, исекол дрво и на него ги издлабил сите одлики на една личност, а кога завршил, се повлекол и рекол дека создал личност. Маву ја забележала таа дрвена фигура како лежи на земја и го предизвикала да ѝ вдахне живот. Аве се обидел неколкупати но фигурата останала безживотна. Најпосле тој признал дека само Маву може да направи живот и рекол дека ќе се врати во светот долу и ќе им каже на сите дека згрешил.
Канга пирау
Канга пирау (што буквално се преведува од маорски како скапана пченка), ― кашесто јадење од ферментирана пченка, направено и консумирано од Mаорите во Нов Зеланд.
Правење
Пченката традиционално се подготвува со потопување на цели кочани од пченка во потоци на проточна вода во ткаени корпи за неколку недели, сè додека јатките од пченка не паднат на дното на корпата. Во современите препарати, пченката се натопува во контејнери исполнети со вода. Како резултат на постапката на ферментација, пченката има прилично лута арома, па оттука и името е скапана пченка. Историски гледано, оваа постапка на ферментација била користена и за зачувување на риби и ракови, како што се јастози.
Служење
Стекнатата ферментираната пченка се пасира пред сервирање, и често се служи со крем и шеќер.
Орањестад (Свети Евстахиј)
Географија и опис
Ова е пристанишно гратче, поделено на два дела: Долен и Горен (Lower Town и Upper Town). Долниот Град излегува на пристаништето и се состои од појасот крај самото море, со продавници за нуркачка опрема и разни рушевини од колонијално време. Во Горниот Град се наоѓа обновениот центар на стариот град и претставува средиште на стопанските дејности на островот.
Во гратчето има бакалници, ресторани и барови, библиотека, неколку училишта, една клиника и зградите на управата. Има доста посетители од соседниот остров Свети Кристофер, кои доаѓаат да пазаруваат увозна стока по поевтини цени.
Историски места
Најголемата знаменитост на Орањестад е тврдината Орање од XVII век во строгиот центар на градот, која е добро одржана и гледа кон морето. Изградена е на карпи кои се издигаат над брегот и има топови, целосно зачувани бастиони и воен двор. Во близина се наоѓа музејот, а недалку се и остатоците на една од најстарите синагоги на западната полутопка заедно со нејзините гробишта.
Други забележителни градби се делумно срушената холандска реформистичка црква од 1755 г. како и разни обновени куќи на трговците и онаа на управникот (Gezaghebber), која важи за најстара. Тука има и обновени домови во карипски стил со дрвена градба. Дел од градбите од XVIII век со време биле проголтани од морето и истите можат да се видат само со нуркање.
Мушница (Смоквица)
Мушница — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. Наоѓалиштето претставува доцноантичка населба. На 500 м северно од селото, во нивите на двајца жители се среќаваат делови од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Падарница (Смоквица)
Падарница — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. Наоѓалиштето претставува доцноантичка населба. На 1,5 км од селото, на левиот брег на Недин Дол се среќаваат грамади од градежен камен, делови од тегули и имбрекси, како и делови од керамички садови и питоси.
Континент
Континент (на латински continere, „да држи заедно“) — голема непрекината маса земја.
Континентите како тема во уметноста и во популарната култура
Континентите, воопшто или некој од нив, се јавуваат и како тема во уметноста и во популарната култура, како:
Црвениот петел лета кон небото
Црвениот петел лета кон небото (српски: Црвени петао лети према небу) - роман на српскиот писател Миодраг Булатовиќ, првобитно објавен во 1959 година.
Структура
Романот се состои од 28 глави:
Изданија
Првото издание на романот „Црвениот петел лета кон небото“ се појавило во 1959 година во Загреб, објавено од издавачката куќа „Напријед“ и содржело 180 + 2 страници; второто издание се појавило во 1963 година во Белград, објавено од издавачката куќа „Просвета“ во рамките на „Бразди - библиотека на современи југословенски писатели“ (32 книга), а имало 262 + 2 страници. Тоа содржело и поговор со наслов „Миодраг Булатовиќ или како човек да се смири со светот“; во 1972 година се појавило третото издание, објавено од белградската издавачка куќа „БИГЗ“ како 13. книга од едицијата на џепни изданија и имало 191 + 1 страница; четвртото издание го објавила белградската издавачка куќа „Нолит“ во 1982 година, како 41 книга во едицијата „Српска книжевност“ и имало 260 + 1 страница, вклучувајќи ги поговорот на Зоран Глушчевиќ со наслов „Поезија на ниските и бедните“ и библиографски податоци за изданијата и преводите на романот.