cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Border Gateway Protocol
Конечни автомати
Со цел за да се донесе одлука во неговие операции со други BGP врски, BGP врската користи едноставни Finite State Machine(FSM) или таканарелени конечни автомати, коишто се состојат од од шест состојби: Idle; Connect; Active; OpenSent; OpenConfirm; и Established; За секоја peer-to-peer сесија, BGP имплементацијата чува променлива за состојбата која кажува во која од овие шест состојби се наоѓа сесијата. BGP протоколот дефинира порака која што секоја врска треба да ја размени со цел за да премине сесијата од една состојба во друга. Првата состојба е “Idle”. Во “Idle” состојбата BGP ги иницијализира сите ресурси, ги одбива сите обиди за влезни BGP врски и иницира TCP врска со врската. Втората состојба е “Connect”. Во Connect состојбата насочувачот чека TCP поврзувањето да заврши и доколку е успешно преоѓа во состојбата “OpenSent”, доколку е неуспешно го ресетира ConnectRetry бројачот, и по истекување на времето преоѓа во состојбата “Active”. Во “Active” состојбата, насочувачот го ресетира ConnectRetry бројачот и се враќа во “Connect” состојбата. Во “OpenSent” состојбата, насочувачот испраќа порака Open и чека одговор. Се разменуваат Keepalive пораки и доколку е успешен приемот, насочувачот преоѓа во состојбата “Established”. Во “Established” состојбата, насочувачот може да испраќа/прима Keepalive, Update и Notification пораки до/од неговата врска.
Основни BGP ажурирања
Откако BGP сесијата ќе почне да работи, BGP емитерите ќе разменат UPDATE пораки за одредиштате за коишто нудат можност за поврзување. Во протоколот, основниот опис за CIDR рутата се нарекува Network Layer Reachability Information (NLRI). NLRI ги вклучува претставките на очекуваните одредишта, должината на претставките, патеката на автономните системи до соодветното одредиште и атрибутите на наредниот hop, коишто можат да носат широк спектар на додатни информации коишто влијаат на политиката на прифаќање на насочувачот којшто е примач. BGP емитерите постојано најавуваат нови NLRI коишто нудат поврзување, но исто така и најавуваат и повлекувања на претставки за коишто емитерите не нудат повеќе можност за поврзување.
Можноста на BGP насочувачот за поврзување и учење на рути.
Во наједноставен случај сите насочувачи со единствен AS коишто учевтвуваат во BGP насочувањето, мора да бидат конфигурирани во full mesh: секој насочувач мора да биде конфигуриран со статична рута до секој друг насочувач. Ова предизвикува проблем за скалирање, поради раснењето на бројот на потребни врски со бројот на потребните рути за вклучување. За олеснување на проблемот, BGP имплементира две опции: route reflectors (RFC 4456) и confederations (RFC 5065). Следнава дискусија за основно UPDATE обработка се однесува на целосна IBGP mesh.
Основна обработка на ажурирања
Дадена BGP рута може да прими NLRI како ажурирања од повеќе соседни насочувачи и може да испрати NLRI до истите. Концептуално, BGP си содржи своја “master” насочувачка табела, наречена Loc-RIB(Local Routing Information Base), одвоена од главната routing table на насочувачот.За секој соседен насочувач BGP процесот содржи концептуална Adj-RIB-In (Adjacent Routing Information Base, Incoming) која што содржи NLRI примен од соседот, и концептуален  Adj-RIB-Out (Outgoing) за NLRI којшто треба да биде испратен до тој сосед.
Концептуално, во претходниот параграф, наведено е дека физичкото складирање на овие табели e одлученос од страна на имплементацијата на BGP кодот. Нивната структура не е видлива од страна на другите BGP насочувачи, иако тие можат да бидат увидени од страна на локалниот насочувач со команди за управување. Многу чест случај е Adj-RIBs и Loc-RIB да се сочуваат во една иста податочна структура, со додатни информации прикачени на RIB записите. Додатните информации му кажуваат на BGP процесот работи како што се: дали поединечните записи припаѓаат на Adj-RIB за конкретен сосед и дали Loc-RIB записите ги исполнуваат условите да бидат запишани во насочувачката табела на процесот за управување на локалниот насочувач.
Под eligible to be submitted, BGP ќе ги достави оние рути за коишто смета дека се најдобри за процесот на насочувачката табела. Во зависност од имлементацијата на тој процес, BGP рутата немора да значи дека ќе биде изберена. На пример, директно поврзана претставка којашто е откриена од страна на сопствениот хардвер на насочувачот, најчесто се смета за најпретпочитан. Сè додека интерфејсот на директно поврзаната рута е активен, BGP рутата на одредиштето нема да биде сместена во насочувачката табела. До неодамна, честа грешка беше да се каже дека BGP ги носи политиките. BGP всушност носи информации спред кои насочувачот ќе може да донесе одлука во однос на политиката. Некои од информациите коишто се носат коишто се експлицитно наменети за бидат искористени во донесување на одлука врз основа на политиката се communities(заедници) и multi-exit discriminators(MED) познати како (повеќе-излезни дискриминатори).
Избирање на рута(пат)
BGP стандардот дефинира неколку фактори коишто влијаат врз одлучувањето, поголемиот дел од нив се користат кај послични насочувачки процеси, за избирање на NLRI(Network Layer Reachability Information) за да одат до Loc-RIB(Routing Information Base). Првата одлука се однесува на проценувањето на NLRI дали неговиот нареден hop мора да биде достапен(или разрешлив). Со други зборови, наредниот hop мора да биде достапен со тоа што ќе постои активна рута или пат до него, коишто веќе се наоѓаат во главната routing table на насочувачот.
Следно, за секој сосед, BGP процесот применува различни стандарди и критериуми зависни од имплементацијата за да одлучи кои рути треба да одат во Adj-Rib-In. Соседот може да испрати повеќе применливи рути до одредиштето, но првото ниви на претпочитање е на нивото кај соседот. Само една рута за секое одредиште ќе биде сместена во концептуалната Аdj-RIB-In. Овој процес исто така ќе ги избрише сите рути од Аdj-RIB-In коишто се повлечени од страна на соседот.
Секој пат кога Adj-RIB-In ќе се промени, главниот BGP процес одлучува дали некоја од рутите на соседите повеќе се претпочитаат од некои од рутите коишто веќе се наоѓаат во Loc-RIB. Ако е така, тогаш ги заменува. Ако дадена рута е повлечена од страна на соседот, и не постои друга рута до тоа одредиште, рутата се одстранува од Loc-RIB, и повеќе не се испраќа до главната насочувачка табела од страна на BGP. Доколку насочувачот нема рута до некое одредиште од некој извор којшто не е BGP, тогаш повлечената рута ќе биде одстранета од главната насочувачка табела.
Communities (Заедници)
BGP заедниците се тагови за атрибути коишто можат да бидат применети на дојдовните и излезните претставки со цел за да се постигне некоја заедничка цел (RFC 1997). Додека вообичајно е да се каже дека BGP му дозволува на администраторот да ја создава политиката според која ISP ќе управува со претставките, строго зборувано, ова генерално и не е возможно. На пример, нема концепт кој ќе му овозможи на еден AS да му забрани на друг AS да испраќа претставки само на корисниците од Северна Америка. Наместо тоа, ISP генерално објавува список на добро познати или неслободни заедници со опис за секоја од нив, што во суштина станува договор за тоа како ќе бидат управувани претставките. ISP може да формулира дека корисниците со заедница XXX:500 ќе бидат објавени до сите врски, додека на заедниците XXX:501 ќе им биде забрането објавување спрема Северна Америка. Корисницие едноставно си ја подесуваат својата конфигурација за да ги вклучат соодветните заедници во секоја рута, и ISP e одговорен за тоа која претставка на кого ќе му биде објавен. Крајниот корисник нема техничка можност да придонесе кон точно преземање на акции коишто треба да бидат извршени од страна на ISP. Грешките во оваа подрачје се многу ретки и случајни.
Надоградени Communities(Заедници)
Надоградениот атрибут на заедницата на BGP е додаден во 2006 година со цел за да се прошири подрачјето на овие атрибути и да се овозможи нивно структурирање според типот на полето. Надоградениот формат се состои од еден или два октети за типот на полето проследено со седум или шест октети за содржината на соодветниот атрибут на заедницата. Дефиницијата на овој надограден атрибут на заедницата е документиран во RFC 4360.
Употребa на multi-exit discriminators
MED-ови, дефинирани во главниот BGP стандард, примарно имаат намена за му ги покажат на соседниот AS предностите од тоа што неколку линкови се претпочитани за дојдовниот сообраќај. Другата примена на MED-овите е за објавување на вредноста, типично заснована на задоцнувањето, на повеќе АS-ови коишто имаат присуство на IXP, кое што тие го имаат наметнато за испраќање на сообраќај до некое одредиште.
Размерливост на Internal BGP (IBGP)
Автономните системи со Internal BGP(IBGP) мора да ги има сите негови IBGP врски поврзани во full mesh(каде што сите се меѓусебно поврзани со директна врска). Оваа full-mesh конфигурација бара секој насочувач да одржува сесија со секој друг насочувач. Во поколеми мрежи, големиот број на сесии значително влијаат врз перформансите на насочувачите, како недостаток на меморија или премногу операции за обработување на обработувачот.
Route Reflectors, го намалуваат бројот на врски коишто се потребни за автономните системи. Еден насочувач (или 2 за редундантност ) можат да бидат направени како route reflectors: додека другите насочувачи во автономните системи треба само да бидат конфигурирани како врски до нив.
route reflectors го намалуваат бројот на врски коишто се потребни за автономните системи. Еден насочувач (или 2 за редундантност ) можат да бидат направени како route reflectors: додека другите насочувачи во автономните системи треба само да бидат конфигурирани како врски до нив.
Confederations претставува колекција од автономни системи. Во пракса, само еден од конфедерациските АС броеви може да биде виден од интернетот како целина. Конфедерациите се користат кај поголемите мрежи, каде што поголем АС може да биде конфигуруран за да опфати помал внатрешен АС.
Confederations можат да бидат употребувани заедно со route reflectors. И двете можат изложени на постојана осцилација, освен ако не постојат некои правила околу дизајнот, коишто влијаат врз BGP и внатрешните насочувачки протоколи.
Додатно, route reflector и BGP confederations не се дизајнирани за да ја поедностават насочувачската конфигурација на BGP. Но сепак, ова се едни од покористените алатки кај поискусните BGP мрежни архитекти. Овие алатки може да се комбинираат, на пример, како хиерархиски подредени route reflectors.
Нестабилност
Насочувачките табели управувани од BGP имплементацијата, континуирано се прилагодуваат за да ги претстават вистинските промени во мрежата, како што се прекини на врски, паѓање и повторно подигање на насочувачите и сл. Во мрежата како целина, вакви работи почесто се случуваат, меѓутоа промените за конкретен насочувач или врска би требало многу ретко да се случуваат. Доколку насочувачот е лошо управуван или лошо конфигуриран, може автоматски да дојде во циклус на постојано паѓање и подигање. Ваквиот случај на постојано повлекување и повторно најавување, познато како route flapping, може да предизвика преоптоварени активности кај сите други насочувачи коишто добиваат известување за прекинатата врска, поради тоа што таа врска постојано ќе биде повлекувана и додавана во нивните насочувачки табели. BGP e дизајниран на тој начин што додека се прави ажурирање на рутите, целиот сообраќај е прекинат. Во интернетот, промените во BGP може да предизвикаат прекини од неколку минути.
Одлика позната како route flap damping (RFC 2439) е вградена во многу BGP имплементации со цел за да ги ублажи ефектите од route flapping. Без да бидат пригушени зголемените активности може да дојде до прекуменрен обработувачки товар на насочувачите, и да има негативен ефект врз целокупната стабилност на насочувањето. Со пригушувањето, флапирањето на рутата експоненцијално се распаѓа. При првиот случај кога насочувачот ќе биде невидлив и за брзо време се опоравува, пригушувањето не презема акција веднаш, туку само го забележува бројот на паѓањата на BGP. По втората појава, BGP го избегнува таа конкретна претставка на одредено време, и им го мери времето на сите такви слични појави коишто ќе проследат. Пригушувањето исто така може да гу ублажи и denial of service нападите.
Раст на насочувачката табела(routing table)
Еден од најголемите проблеми со кои со соочува BGP, како целата интернет инфраструктура, е растот на насочувачката табела на интернетот. Ако глобалната насочувачка табела порасне до точка каде што некој постар и по неспособен насочувач не може да одржи чекор со побарувањата на меморијата и обработувачккиот товар за одржување на табелата, овие насочувачи повеќе нема да бидат ефикасни премини спрема деловите од интернетот коишто тие ги поврзуваат. Како додаток, па можеби и како уште позначаен проблем е тоа што на поголемите насочувачки табели им потребно зналително повеќе време да се стабилизираат после позначајна промена во мрежата, со што го прават мрежниот сервис неверодостоен па дури и недостапен.
До доцната 2001 година, глобалната насочувачка табела имаше експоненцијале пораст, со што претставуваше закана за глобален пад на поврзаноста. Со цел за да се спречи ова, интернет сервис услужниците се стремеа кон тоа да ја држат глобалната рутирчка табела што е можно помала со употреба на Classless Inter-Domain Routing (CIDR) и route aggregation. Додека ова го намали растот на насочувачката табела на линеарно ниво, со ширењето на побарувачката за поврзување на крајните корисници, овој пораст повторно стана експоненцијален кон средината на 2004 година. Како што до Април 2010 година табелата веќе има вишок од 310,000 внесови.
Проблем со балансирање на товарот
Друг фактор којшто предизвикува раснење на насочувачката табела е потребата од балансирањето на товарот од multi-homed мрежите. Не претставува тривијална задача да се балансира влезниот сообраќај на multi-homed мрежите мреку повеќе влезни патеки, што се должи на ограничување на процесот за избирање на рута на BGP. Мulti-homed мрежите, доколку ги објавуваат истите мрежни блокови преку сите BGP врски, резултатот може да биде една или повеќе од неговите дојдовни врски да биде преоптоварена додека другите да останат неискористени, затоа што надворешните врски како оптимална ќе ја изберат најоптоварената патека. Како и повеќето од насочувачките протоколи, BGP протоколот не може да забележи преоптоварување.
За да се разреши овој проблем, BGP администраторите на multi-homed мрежите поголемите блокови на континуирани IP-адреси ги делат во помали блокови, да предизвикаат различни блокови да изгледаат оптмално на различни патеки, со што надворешните мрежи ќе избираат различна патека за да пристигнат до различен блок од таа multi-homed мрежа. Ваквите случаи ќе го зголемат бројот на рутите како што веќе е видено во глобалната табела на BGP.
Побарувања на насочувачот за користење на BGP за интернет
Насочувачите, посебно помалите коишто се наменети за домашна или канцелариска употреба(Small Office/Home Office познати како SOHO), може и да не вклучуваат софтвер за BGP. Некои SOHO насочувачи едноставно не се способни да поддржат BGP и да корисат BGP насочувачки табели од било која големина. Некои комерцијални насочувачи може да имаат потреба од извршна верзија на софтвер којшто содржи BGP, или пак лиценца која што ќе може да го активира истиот. Едни од Open Source пакетите кои го користат BGP се: GNU Zebra, Quagga, OpenBGPD, Bird, XORP и Vyatta. Направи што се претставуваат како Layer 3 свичеви е помалку веројатно дека ќе имаат поддршка за BGP отколку направи коишто се претставени како насочувачи. Meѓутоа некои од високостандардни Layer 3 свичеви можат да имаат поддршка за BGP.
Производи коишто се претставени како свичеви може но и немора да имаат ограничувања на големината на BGP табелата, како што се 20,000 насочувачи, далеку помали од комплетна интернет табела заедно внатрешни рути. Како и да е овие направи можеби се најсоодветни за користење за BGP насочување на помали делови од мрежата, како на пример confederation-AS што претставува една од повеќе помали компании кои се меѓусебно поврзани со BGP backbone-to-backbone, или пак помали компании кои испраќаат рути до ISP но можат да примат само една стандардна рута или пак помал број на групирани рути.
Доколку една имплементација на насочувач зафаќа повеќе меморија по рута за разлика од друга имплементација, може да претставува легитимен избор на дизајн каде што се компензира обработувачката брзина со меморијата. Комплетна BGP табела како што е од Април, има вишок на 310,000 претставки. Поголемите ISP можат да додадат додатни 50% за внатрешна употреба или за рута кон своите корисници. Повторно во зависност од имплементацијата, може да се одржуваат посебни табели за секој поглед од врските на AS.
Опрема за тестирање
Системи за тестирање на усогласеноста на BGP, како и за тестирање на издржливост на преоптоварување и притисок, од производители како што се:
Таџичка Советска Социјалистичка Република
Таџичката Советска Социјалистичка Република била една од републиките на Советскиот Соjуз. Таа била образувана на 14 октомври 1924 како Таџичка Автономна Советска Социјалистичка Република (Таџичка АССР) во составот на Узбекистанската ССР.
Од 5 декември 1929 е советска република во составот на Советскиот Соjуз. На 9 септември 1991, по добивањето на независноста, таа е преименувана во Република Таџикистан.
Науката во 1884 година
1884 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Куп на Македонија во кошарка 2015
Купот на Македонија 2015 било 23. издание на Купот на Македонија во кошарка. Завршниот турнир се одиграл во спортскиот центар Јане Сандански во Скопје во организација на КК МЗТ Аеродром. Во ова издание шампион бил Работнички.
Пласман
Пласман на екипите од Првата лига по девет одиграни кола.
Ждрепка
Излекувањето на паровите се извршило на 4 февруари 2015.
Виетконговци
Виетконговци е американскиот назив за припадниците на Ослободителниот Фронт, за време на познатата Виетнамска војна.
Аполодор Дамаски
Аполодор Дамаски или Аполодор од Дамаск бил старогрчки инженер, архитект, дизајнер и вајар од 2 век н.е. Тој бил омилен на Цар Трајан, за кој го изградил Трајановиот мост преку Дунав за 104-тиот поход во Дакија. Тој исто така испланирал гимназиум, колеџ, јавни бањи, Одеумот и Трајановиот форум и Трајановиот столб во градот Рим. Тој ги дизајнирал и триумфалните арки во Беневентум и Анкона. Се смета и за архитект на Пантеонот.
Прокруст
Прокруст или Дамаст, (Προκρούστης Prokrustes, ) е лик на разбојник од старогрчката митологија.
Митологија
Според митот, Прокруст живеел на Атика, во долината на реката Кефис и имал гостилница во која ги поканувал патниците намерници да ги нагости и да се одморат во његовата постела. Ако постелата му била мала на гостинот Прокруст би му ги отсекувал нозете, а ако постелата му била преголема тогаш тој би го растегнувал.
Прокруст бил прекарот на Дамаст кој го добил според растегнувањето (Прокруст = Растегнувач).
Прокруст го убил јунакот Тезеј на сличен начин како што тој ги убивал своите жртви. Прокруст го наследил син му Синис, исто така разбојник, кој живеел близу Коринт.
Прокрустова постела
Прокрустова постела е фраза која се употребува кога некој се обидува со сила да врами во несоодветни рамки и да ја означи вистинската мерка (ни помалку ниту повеќе).
NGC 5690
NGC 5690 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Икерминде
Икерминде (Ueckermünde) — приморски пристаништен град во североисточна Германија во, сместен во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во рамките на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, во рамките на историската област Западна Померанија, близу границата со Полска.
NGC 5690
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5690 се споменува и како UGC 9416, MCG 0-37-19, CGCG 19-72, IRAS 14351+0230, KARA 638, near SAO 120569.
Икерминде
Икерминде има долга и бурна историја, почнувајќи од неговото основање од Словените, познати како Ухри (Uchri) и спомнат во 934 од Видукинд од Корвеј. Други извори ги опишуваат како Вукрани или Украни, словенско племе кое живееле на Икер пред 1200. Името Украмунд (Ucramund) започнало да се појавува во документите од 1178. Од 1 мај 2013, Икерминде е официјално признаен како приморско одморалиште.
NGC 5690
Откривање
Објектот е откриен на 30 април 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Икерминде
Име
Името Икерминде во буквален превод означува „устие на Икер“. Реката Икер тече од Бранденбург, каде е наречена Укер, и се влева во Одарскиот Залив. Името на реката е слично со името на блискиот регион (Укермарк) и името на средновековното вендско племе Украни, кои ја населувале областа пред доселувањето на Германците. Првите познати споменување на Украмунд (Ucramund) се во документ од 1178. Подоцнежните записи вклучуваат Укеремунд, Укеремунде и Укермунде (Ukeremund, Ukeremunde и Ukermunde; 1284).
NGC 5690
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5690 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5690 има привидни димензии од 3,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 37 м 41,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 17' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 143°.
Икерминде
Среден век
Во век, Укерминде бил град со ѕидини и две порти и им одолеал на опсадата на трупите од Бранденбург. Во големиот пожар од 1473, многу од средновековните куќи и црквата изгореле. Потоа во 1753 била изградена готската градска црква Св. Богородица (St. Marien), која била целосно нова градба.
NGC 5690
Други поделби
Проучување на NGC 5690 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52273. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 242; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 325. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1440.
Икерминде
Среден век
Во 1540 започнала изградбата на четири крила на замокот, започнати од померанскиот војвода Филип I.
— век
Многу опсади и заеднички напади на градот ги обележиле следниве векови. Во Триесетгодишната војна, градот бил скоро целосно уништен; од 1.600 жители, само 15 ја преживеале војната. Градот потоа бил постојано во различен посед. Во 1631 голем пожар уништил 40 куќи, вклучувајќи го Градското собрание. Во 1639 имало само десет населени куќи. Во 1648 според Вестфалскиот мир, градот станал шведски. Кристина, кралицата на Шведска, одлучила да ја насели областа со Финци и Ливонијци.
Во Големата северна војна, откако руските и саксонските трупи ги окупирале Шчеќин и Померанија, Прусија ја презела контролата на градот откако платила над 400.000 талери за територијата. Со Стокхолмскиот мир, на 21 јануари (или 1 февруари) 1720, Прусија ја добила Западна Померанија со Шчеќин, Узедом и Волин. Така, Икерминде станал пруски. Истата година, руинираниот замок бил целосно срушен.
Шведската армија го освоила градот во 1761 и поставила командир на замокот. Во 1766 готската црква била заменета со нова градба. Во 1806 Икерминде бил окупиран од француски трупи. Како во времето на почетокот на градот, жителите сè уште главно живееле од рибарство.
Кон крајот на и почетокот на  започнал процветот на градот. Откако во Торгелов била пронајдена железна руда се изградиле неколку железарници. Индустријата со околу 50 тулани во век го развила Икерминде во важен трговски и пристаништен град. Од 1781 до 1795 во Укерминде биле изградени 102 брода. Пруската административна реформа во 1818 го создала округот Икерминде. Од 1819 (до 1994) Икерминде станал окружно седиште.
век
Во времето на Нацистичка Германија, десет до дванаесет еврејски семејства биле однесени или убиени. Постоечките еврејски гробишта го преживеале нацистичкиот период, но подоцнале биле оскренавени.
Во 1945, градот се предал без борба и така поминал без некоја поголема штета од советските трупи.
Во 1950 бил отворен пристанишниот музеј. Во 1962 започнала изградбата на Зоолошката градина Икерминде на 18 хектари. Околу 400 животни и близу 120 видови може да се видат од посетителите. Кон крајот на 1960-тите била направена целосно нова населба, во која живееле околу 6.000 луѓе.
Најголема фабрика во времето на Источна Германија била железарницата со 1.100 вработени. Во 1997 пропаднала и последната тулана од некогашните 50 на број.
Стариот дел на градот останал недопрен во времето на Источна Германија, но многу стари градби припаднале поради недостигот на грижа за нив. Во 1991 започнал повторниот развој на историскиот центар, започнувајќи со зачувување на јужното крило на замокот. Исто така било обновеното и старото пристаниште.
Во овој период биле изградени голем број хотели, гостилници и апартмани; продавниците се вратиле во центарот на градот и се изградиле марина.
Географија
Градот, кој се наоѓа на Одарскиот Залив (Oderhaff, Stettiner Haff), е најсевероисточен пристаништен град во Германија. Признаен е од страна на државата како приморско одморалиште и е дом на последниот замок на померанските војводи, која сè уште постои на германска почва. Во заливот се влева реката Икер. Највисоката точка во градот е едвај 20 метри надморска височина.
Градски единици
Во градот припаѓаат и следниве градски единици:
Збратимени градови
Икерминде е збратимен со следниве градови:
NGC 1305
NGC 1305 — елиптична галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1305 се споменува и како UGC 2697, MCG 0-9-69, CGCG 390-72.
Откривање
Објектот е откриен на 4 јануари 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Други поделби
Проучување на NGC 1305 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12582. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 221; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4709. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 63.
Вршидба
Рачното вршење било макотрпен процес кој одземал многу време. Во доцниот 18 век, пред вршењето да биде механизирано, четвртина од земјоделскиот труд отпаѓал на вршењето.
Индустријализацијата на вршидбата започнала во 1786 година со пронаоѓањето на вршилката од страна на Шкотланѓанецот Ендру Мекле. Денес, во развиените подрачја, вршењето е машинско, обично со комбајн, кој го жнее, врши и вее житото додека сè уште е в поле.
Житото може да се чува во амбари или силоси.
Во минатото, вршидбата се празнувала. Денес, првична намена на вршењето генерално исчезнала, иако традицијата преживеала во некои општества.
Традиционално, во Македонија и на Балканот, вршидбата најчесто се изведувала со животни кои ги газеле снопјето распослани на гумното околу стожерот, по што земјоделците ги одвојувале зрната од сламата. Сламата се собирала од гумното каде што се вршело и се редела во копи, а житото се веело и потоа складирало во амбари. На крајот на вршидбата обично се празнувало и гоштавало.
Александар Георгиев
Александар Георгиев ( —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По бегството од заробеништво стапил во Осмата прешевска бригада, со која се борел против балистите кај Лојане, Руѓинце, Брест и Равно. Од првиот ден на формирањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада се нашол во нејзините редови. Учествувал во бројните борби против балистите и Германците. Подоцна се префрлил во командата на подрачјето, каде бил поставен за инструктор по вооружување. Храбро загинал пред самото ослободување на Скопје, кај селото Бродец, во борбите против балистите. Бил закопан на селските гробишта во Љубанци.
Кшиштоф Пендерецки
Кшиштоф Еугениуш Пендерецки (роден на 23 ноември 1933 година во Дебица, починал на 29 март 2020 година во Краков ) - полски композитор, диригент и професор по музика. Претставник на полската композиторска школа во 1960-тите. Професор и ректор на Академијата за музика во Краков.
Тој има компонирано четири опери, осум симфонии и голем број други оркестарски дела, инструментални концерти, хорски амбиент главно за религиозни текстови, како и камерни и инструментални дела. Меѓу неговите најпрепознатливи дела се Жртвите на Хирошима - Тренодија, ''Страста според св. Лука, полски реквием'' и симфонија бр. 3
Студирал композиција на Државното високо музичко училиште во Краков (сега Музичка академија во Краков ), каде што по дипломирањето започнал да работи како академски учител. За првпат стана познат во 1959 година по премиерата на дела строфи, еманации и Псалмите Давидови на фестивалот Варшавска есен. Тој бил посебно ценет за композицијата Трен за гудачки оркестар, посветена на жртвите од атомскиот напад на Хирошима и хорското дело ''Страст според св. Лука''. Неговата прва опера, Ѓаволите на Лодун, беше премиерно изведена во Хамбург и Штутгарт во 1969 година. Почнувајќи од средината на 1970-тите, композицискиот стил на Пендерецки се променил, а неговиот прв концерт за виолина се фокусирал на полутон и тритон. Во 1980-тите, тој го напишал своето хорско дело, Полски реквием.
Неговата музика е користена неколкукратно од филмаџиите. Делата на Пендерецки се прикажани во филмови како „Егзорцистот“ на Вилијам Фридкин, „Сјајот“ на Стенли Кјубрик, „Диво во срцето“ на Дејвид Линч, „Човечки деца“ на Алфонсо Куарон, „Катин“ на Анджеј Вајда и „Островот на тајните“ на Мартин Скорсезе. Тој исто пишувал музика за голем број полски и странски филмови.
Добил голем број престижни награди за својата работа, вклучувајќи ја и наградата Италија, двакратно: во 1967 и 1968 година, и четири Греми награди : во 1988, 1999 година (две) и 2017 година. Голем број универзитети во Европа и САД му доделиле титулата почесен доктор. Пендерецки имал почесно државјанство на Бидгошч и бил почесен претседател на Сојузот на полските композитори. Добил голем број државни одликувања. Витез на највисокото полско одликување, Орденот на белиот орел. Исто така, постојано бил номиниран за наградите на Фонографската академија „Фридерик“ во категориите класична музика (вклучувајќи го четири пати во категоријата композитор на годината на класична музика ). Во 2009 година го добил Златниот Фрајдерик за животно дело во класичната музика.
Бил член на Полската академија за учење и на ЗПАВ фонографската академија.
Во 2012 година, Гардијан го нарече „веројатно најголемиот жив полски композитор“.
Раните години
Роден е на 23 ноември 1933 година во Дебица. Бил син на адвокатот Тадеуш Пендерецки и Зофија. По неговата баба од страна на таткото, Стефанија Шилкевич, тој имал ерменско потекло, додека од страната на неговата мајка - Германец. Потекнувал од семејство со уметнички традиции, музичари биле неговиот татко, како и неговиот дедо, Роберт Бергер (професионално банкар); Тадеуш Кантор бил негов братучед.
На шестгодишна возраст, посетувал часови по пијано , од кои се откажал поради неедагошкиот пристап на неговиот учител. По завршувањето на Втората светска војна почнал да учи да свири виолина. Работел и со Станислав Дала, покрај него почнал да ги пишува своите први композиции. За време на војната се соочувале со недостатокот на ноти за виолински етиди, а тоа  ги принудило сами да ги пишуваат вежбите. Тој, исто така, земал часови по композиција од Францишек Сколишевски. Во периодот 1955–1958 студирал композиција на Државната виша музичка школа во Краков во класата на Артур Малавски.
Кариера
Во 1959 година, тој освол три први награди на конкурсот на Здружениоето на Полски Композитори за неговите композиции: строфи, еманации и Псалмите Давидови. Како награда добил стипендија која му овозможила да оди на странски универзитет. Во тој период со пријателите (вкл. Пјотр Скржињецки и Бронислав Хроми ) го основале Пивница под Баранами (под овните).
Во исто време започнува да компонира музика за театар и филм. Првата театарска претстава со музиката на Пендерецки била Златен клуч / на Јекатерина Борисова во режија на Владислав Јарема (премиерата е изведена на 12 мај 1957 година во Краков во куклениот театар „Гротеска“ ). Во 1959 година, во студиото за цртани филмови во Биелско-Биала, тој создал музика за првиот анимиран филм, Буландер и ѓавол, во режија на Јержи Зицман и Лехослав Маршалек. Во 1959 година ја напишал партитурата за првиот краток фантастичен филм на Јан Ломницки, „ Нема крај на големата војна“ (WFDiF Варшава). Во следните години, создал над дваесет оригинални музички поставки за драмски и над четириесет куклени претстави и компонирал оригинална музика за најмалку единаесет документарни и играни филмови како и дваесет и пет анимирани филмови за возрасни и деца.
Од 1973 година се занимавал со диригирање, водејќи полски и светски симфониски ансамбли,, изведувајќи меѓу другото, дела од Бетовен, Шуберт, Менделсон, Шостакович како и сопствени дела.
Од 1978 година бил член на Социјалниот комитет за реставрација на спомениците во Краков (СКОЗК).
Во 1996 година го компонира симфонискиот ораториум Седум Порти на Ерусалим нарачан од градот Ерусалим по повод јубилејот 3000 години на Светиот Град. Папремиерата поставена во Ерусалим на 9 јануари 1997 година, а првата изведба во Полска била одржана во Варшава на 14 март 1997 година. Ја основал меѓународната музичка академија, Европскиот музички центар во Луславице, каде што живеел од 1976 година. Академијата е отворена на 21 мај 2013 година.
Творештво
Тој е еден од првите композитори што ја користел техниката на добивање на звук со помош на нетрадиционални методи од традиционални инструменти, која била наречена соноризам. Овој стил е карактеристичен за делата, како - Жртвите на Хирошима - трен, Полиморфија, Де натура сонорис и во ''Страста според св. Лука'', иако во ова дело епизодите на медитација кои се однесуваат на традиционалната мелодија и хармонија се контраст на авангардните драмски сцени.
На извонреден начин ги создал постулатите на тогашната авангарда.Еден од нив беше „ ненамерниот алеаторизам “, кој се состои во неточно пишување на партитури. Иако тоа ја отежнало изведбата и поради протестите на изведувачите во подоцнежните изданија, композиторот дозволил нотите да бидат напишани на конвенционален, прецизен начин (што јасно се гледа во првото и подоцнежните изданија на Страста според св. Лука), но самиот концепт бил видливо подобрување во процесот на запишување на сложени партитури за огромни вокално-инструментални ансамбли и овозможил побрзо реализирање на следните изведби.
На почетокот на 1970-тите, тој ја напушта својата сонористичка техника и сè почесто компонира тонски, оркестрирајќи во стилот на германската симфониска музика од крајот на 19 век ( Симфонија на Бадник ). Бил обвинет за „предавство на авангардата“, но овој стил бил одобрен од пошироката јавност. Во Полска, во 1980-тите години, интерес предизвикуваат дела кои се однесуваат на политички настани, на пр. Полски Реквием, едно од делата вклучени во т.н литургиски социјалистички реализам.
На оригинален начин ги конструирал своите комплексни повеќеделни композиции. Најпрво создавал еден или повеќе делови, а потоа им додавал и други. На овој начин делото многупати било претставувано во своја премиерна изведба. Тоа ја потврдува посветеноста на композиторот кон процесот на создавање на делото и постојаниот стремеж кон совршенство. На овој начин е создаден Полскиот Реквием, како и во 2020 година продолжувањето Симфонијата бр. 7, чија првична верзија беше нарачана за отворањето на Луксембуршката филхармонија и изведена таму во 2005 година.
Тенденцијата за подобрување на креативниот процес, чија прва манифестација беше ненамерниот алеаторизам, го поттикна Пендерецки да ја пренесе на музика традицијата позната во минатото меѓу сликарите, која се состои во тоа што музичкиот мајсторот прифаќа нарачките и ја координира работата, додека учениците извршуваат конкретни задачи, како адаптација на дело за следната глумечка екипа или развој на идеи запишани од музичкиот мајсторот.
Меланхоличната природа на многу епизоди во делата од последните години произлегувала од личните преференци на композиторот, кои тој лично не ги открил.
Фрагменти од делата на Пендерецки биле користени од Анджеј Вајда во филмот „ Катин “; саундтракот го подготви Станислав Радван, а претходно и Стенли Кјубрик во филмот „Сјаење“ The Shining.
Педагошка дејност
Набргу по дипломирањето, тој започнава да предава на својот матичен универзитет. Меѓу другите негови ученици беа: Марек Стачовски, Абел Коржениовски, Станислав Радван, Aнтони Вит, ЈJоана Внук-Назарова и Kшиштоф Мајер, кој напоменува дека во текот на двете години од своите студии со Пендерецки се сретнал „точно седум пати“ и дека неговата дипломска работа, Пендерецки само ја прелистал [.
Во 1972 година Пендерецки, кој не беше  член на Полската Обединета Работничка Партија, а благодарение на својот авторитет и реакцијата на група универзитетски професори (вклучувајќи ги Миечислав Томашевски, Кшиштоф Мејер и член од партијата, Кшиштоф Мисона) во Министерството за Култура бил номиниран за ректор, наместо Тадеуш Махл, кој бил избран од власта. Во тоа време, Државното Вишо Музичко Училиште во Краков било единствента образовна институција со непартиска власт, а самиот Пендерецки бил наречен „чадор“. Ректоратот на Пендерецки непрекинато траел 15 години.
Смртта
Починал на 29 март 2020 година во Краков. Урната со неговата пепел била поставена во базиликата Св. Флоријан, а на 2 април 2020 година се одржала погребна литургија. Погребните церемонии на композиторот се закажани за 29 март 2022 година.
Приватен живот
На 21-годишна возраст се оженил со пријателка од средно училиште, пијанистката Барбара Граца, , која го земала неговото презиме. Тие имаале ќерка Беата, која дипломирала на Музичката Академија и  била новинарка во Полското Радио во Краков. Сопружниците се развеле.
На 19 декември 1965 година  се оженил со Елизабета Солечка, која исто така го земала неговото презиме. Со неа имал две деца, Лука (роден 1966 година)  и Доминика (родена 1971 година). Синот дипломирал на четири области на студии: медицина, психологија, менаџмент и полски литература, а исто така се занимавал и како психијатар ,, а ќерката дипломирала италијанска филологија ,.
На 13 ноември 2007 година, тој стана член на Комитетот за почесен развој на Центарот за онкологија во регионот Лублин. ул. Јован Дукласки.
Тој станал член на почесниот комитет за поддршка на Бронислав Коморовски пред предвремените претседателски избори во 2010 година и пред претседателските избори во Полска во 2015 година.
Почесни докторати
Подготвено врз основа на изворниот материјал.
NGC 3287
NGC 3287 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3287 се споменува и како UGC 5742, MCG 4-25-32, CGCG 124-38, IRAS 10320+2154.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јануари 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 34 м 47,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 21° 38' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 3287 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31311. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 145; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1427. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1380.
Африканско првенство во кошарка 2013
Африканско првенство во кошарка 2013 — 27-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое се одржало во Брегот на Слоновата Коска од 20 август - 31 август 2013 година. На ова првенство учество зеле 16 репрезентации.
Победник на турнирот била Кошаркарската репрезентација на Ангола.
Сурун (Дупјачани)
Сурун — археолошко наоѓалиште во прилепското село Дупјачани. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на 1,2 км источно од селото, на северната падина на истоимениот рид Сурун. На површината има фрагменти од керамички садови, покривни ќерамиди и неколку фрагменти од архитектонски елементи од мермер, а се гледаат и остатоци од темели на објекти градени од кршен камен и варов малтер.
Римски градини
Римските градини (латински: horti) биле инсиприрани од старогрчките градини и орнаменталната хортикултура високо се развила со развитокот на римската цивилијација. Администрацијата на Римското Царство (ц.100 п.н.е - 500 н.е.) активно разменувале информации за земјоделството, хортикултурата, сточарството, хидрауликата и ботаниката. Сите тие си ги споделувале семињата и растенијата. Лукуловите градини (Horti Lucullani) на Пиноицијанот на меѓата на Рим биле први кои ја вовеле персиската градина во Европа, околу 60 п.н.е. Градината била место на мир и спокојство, засолниште од урбаниот живот, и како таква носела и религиозно и симболичко значење.
V1369 Кентаур
Нов Кентаур 2013 била забележана како емитува гама-зраци помеѓу 7-10 декември 2013 година од вселенскиот телескоп со гама-зраци „Ферми“. Новата продолжила да се осветлува во гама-зраци и врвот се совпаднал со вториот оптички максимум на 11 декември 2013 година.
Свифтовата гамозрачна испуштачка мисија открила емитување на X-зраци од Нов Кентаур на 18 и 25 февруари 2014 година и 8 март 2014 година. Во јули 2015 година било објавено дека литиум бил откриен во материјал исфрлен од Нов Кентаур 2013 година. Ова е првпат литиум да биде откриен во систем на нова. Откриената количина била помала од милијардитиот дел од масата на Сонцето. Ова откритие е значајно затоа што поддржува теорија дека дополнителниот литиум што се наоѓа во ѕвездите на населението I (во споредба со ѕвездите од населението II) доаѓа од нови.
Науката во 1882 година
1882 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Тудевтеј, Завхан
Тудевтеј (Түдэвтэй) е област во Монголија во покраината Завхан.
Летна универзијада - 2001
XXI Летна универзијада — универзијада одржана од 22 август до 1 септември 2001 во Пекинг, НР Кина.
Науката во 1881 година
1881 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Црква „Св. Илија“ - Стар Дојран
Свети Пророк Илија — главната црква во Стар Дојран. Таа претставувала катедрална црква на разрушениот град Дојран.
Историја
Црквата е изградена во 1848 година година со доброволни прилози од дојранските верници. Главен архитект бил Ѓорѓе Новаков од велешкото село Папрадиште. Требала да им служи на сите дојрански христијани, но место тоа, станала јаболко на раздорот. По самата изградба, турскиот султан со указ ја дава на користење на грчките попови, односно на грчката патријаршија. Бидејќи дојранските верници не го разбирале грчкиот јазик побарале од султанот да им ја даде на управа ним, односно богослужбата да се врши на словенски јазик. Султанот гледајќи ја желбата на 2/3 од христијанските семејства во Дојран, со посебен указ црквата ја дава на Егзархијата како бугарска црква. Бугарскиот јазик како словенски јазик бил поразбирлив и поприфатлив за верниците, но не било реткост поповите богослужбите да ги служат и на македонски јазик. Губејки ја црквата, грчката патријаршија за потребите на своите верници, западно од таа црква, преку рекичката, изградиле нова црква „Св. Ѓорѓи“ во 1911 година која меѓу народот се нарекува „Грчка црква". Духовната поделеност на дојранчани ќе живее сè до рушењето на градот за време на Првата светска војна поточно до 1916 година, кога и црквата е комплетно разрушена
Со горењето на црквата изгорел голем дел покуќнина и богатство на дојранчани. Црквата Св. Илија со својата должина од 30 метри, широчина од 20 метри и висина од 10 метри претставува вистинска архитектонска убавица на овие простори во Македонија. Со своите 600 м2 внатрешен простор и на два спрата можела да собере околу 600 верници. Градителите ја удостоиле со „акустични" стомни кои се гледаат во самите ѕидови од црквата, симетрично подредени како по висина така и по должина.
Реставрација
Во 2003 година започната е комплетна реконструкција на црквата со цел да се врати некогашниот сјај на истата, а и самите жители на Стар Дојран и туристите да имаат можност да посетат достоен храм. Се предвидува обновата да заврши во 2016 г., на стогодишнината од нејзиното бомбардирање.
Ургамал, Завхан
Ургамал (Ургамал) е област во Монголија во покраината Завхан.
Хорологин Чојбалсан
Хорологин Чојбалсан (монголски:Хорлоогийн Чойбалсан) бил комунистички водач на Монголската Народна Република од 1930-те па сѐ до неговата смрт. Роден е на 8 февруари 1895 а умрел на 26 јануари 1952 година.
Живот
Чојбалсан се образувал за монах. Подоцна, тој стапил во контакт со руски револуционери за време на неговиот пат кон Сибир. Тој ја основал неговата револуционерна организација во 1919 година и во 1921 година се придружил на Дамдин Сухбатор во Монголската Народна Револуционерна Партија. Откако руската војска во 1921 година навлегла во Урга и основала про-советска влада, Чојбалсан бил избран за министер за војна.
Наредните години Чојбалсан доминирал со неговата земја и до 1940 неговата позиција биле сосема стабилна и нерушлива.Тој ги држел двете позиции како претседател на Монголија и како премиер на Монголија. Според воените термини, тој некогаш бил одликуван како маршал. Чојбалсан бил близок соработник со советскиот водач Сталин.