cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вештерот (видеоигра)
Локализација
Некои дијалози помеѓу ликовите се скратени во во не-полските верзии. Главниот дизајнер Михал Мадеј имал спорни барања од обожавателите дека ова било поради понекогаш грубиот јазик, но дека одлуката за да се смали дијалогот се случила поради грижи поврзани со продукцијата во развојот на играта. Коректорот Мартин Паган ја забележал оваа скратена верзија за време на неговото работење, и писателот Санде Чен потврдила дека тоа не било поради цензура. Обожавателите теоризирале дека тоа било така поради штедење кон глумците-синхронизатори, посебно откако многу од вулгарниот говор бил задржан.
Конзолска верзија
На 29 ноември, видео кое ја покажувало конзолската верзија на играта било закачено на интернет. На 2 декември, CD Projekt Red официјално потврдиле дека „Вештерот“ ќе биде пренесен на PlayStation 3 и Xbox 360 конзолите и објавен како „Вештерот: Подемот на Белиот волк“. Била изградена од нула за DaVinci Engine-от на Widescreen Games и вклучувала низа разлики. Според главниот дизајнер Јакуб Стилињски од CD Projekt Red, играта прикажувала нов интерфејс, редизајнирани битки со главните непријатели, нова музика, "внесување на нови модели", и редизајниран систем за развој на ликови, во прилог на целосна нова борба ориентирана на акција со напредната вештачка интелегенција, дополнителни анимации со физичко снимање и способноста директно да се контролираат гералтовите одбранбени маневри. CD Projekt исто така потврдила дека „Подемот на Белиот волк“ ќе има содржина која ќе се симнува.
Подобрено издание
На Конференцијата на развивачи на игри во 2008 година, CD Projekt Red најавил подобрена верзија на играта, кој била објавена на 16 септември 2008 година. Значајни промени биле прикажани во подобрената верзија се преку 200 нови анимации, додатни модели на не-играчки ликови, и пребојување на општите не-играчки модели како и на чудовиштата, многу проширени и поправени разговори во преведените верзии, поправена стабилност, редизајниран систем за складирање и времето на вчитување скратено за околу 80%. Во прилог, се кажало дека сите грешки биле поправени, и прирачникот во играта бил целосно преправен. Исто така има две нови авантури достапни да се играат: Нус појави и Цената на неутралноста. Нов избор има во поставувањето на текстот и јазикот посебно. На пример играчите сега можат да ја играат играта со полски гласови и англиски текст. Други прикажани јазици се руски, италијански, француски, шпански, германски, чешки, унгарски и кинески.
Настрана од подобрувањето на играта, Вештерот подобрено издание вклучува и DVD на како се произвело делото, CD со 29 траки од играта, уште едно CD со музика инспирирана од расказот Вештерот од книгата Последната желба, мапа од Темерија испечатена на висококвалитетна хартија, и офицајален стратешки водич. Во прилог, нова и подобрна верзија на „D'jinni Adventure Editor“ е на DVD-то со двете нови авантури. Ажурирањето на играта, како и плус содржина, се достапни за бесплатно симнување за сопствениците на првичната верзија кои ја регистирале нивната игра на официјалниот форум. Дополнително, стари зачувувани од игри се компатибилни со напреднатата верзија.
Според со-основачот на CD Projekt, Михал Кицински, Напреднатото издание си барало инвестицијаод 1 милион долари, и компнијата испратила 300,000 копии од новата верзија ширум светот до декември 2008 година.
Режисерски исечок
CD Projekt објавил верзија со Режисерски исечок од играта во Северна Америка на 31 јули 2009 година. Тој е рамен на Подобреното издание достапно за остатокот од светот, но без цензурата користена во Северноамериканската верзија. Компанијата оттогаш објавила официјален нецензуриран пач што ја прави Северноамериканска верзија иста како и меѓународната за оние кои купиле затворена верзија од играта.
Прием
Играта примила многу позитивни прегледи. Собраниот резултат на играта е 81 од 100 на Метакритик. Мајкл Лаферти од GameZone и дал на играта 8.8 од 10, опишувајќи ја како длабока вкопувачка игра која ќе „побара од тебе да мислиш и да правиш избори, не само да го хакираш и да го истераш товојот пат до славата“. Кино воведот на Вештерот бил номинирал за Наградите ВЕС во 2007 година во категоријата за извонредни пред-рендирани визуелности во една видео игра, а траката на видео играта била изгласана за најдобра трака од фантазиска игра во Фантазиските награди на радиото Ривендел во 2007 година.
Академијата за интерактивни уметности и науки го именувала Вештерот како еден од номинираните за игра во улоги на годината во 2007 година; сепак на крајот загубил од „Мас ефект“.
Во 2010 играта била вклучена како една од насловите во книгата „1001 видео игра што мора да ја играш пред да умреш“.
Купидон
Купидон (латински: cupido) - бог на еротиката и љубовта кај Старите Римјани.
Митологија
Купидон е познат и како Амор, а сличен е на богот Ерос (или Потос) од старогрчката митологија. Тој бил замислен како немирно момче со крилја кое ја следи божицата Венера или Викторија, а претставен е со златен тоболец, со лак и стрела. Овие стрели поттикнувале желба. Неговите стрели се наречени „стрели на страста“, но некои имале и моќ да ги одвратат луѓето од оние кои се во нив вљубени.
Потеклото на Купидон се разликува во различни извори. Само Цицерон споменува три можни потекла: дека тој е син на Меркур и Дијана, син на Меркур и Венера, но и син на Марс) и Венера. Платон спомнува две од тие опции, додека неговиот пандан во старогрчката митологија, Ерос, најчесто е споменуван како син на Хаос, односно дека настанал од него.
Митот за Купидон и Психа
Со поврзување на различни митови, Апулеј во 2 век п.н.е. ја направил познатата приказна за љубовта на Купидон и Психа, раскажана во неговиот роман „Златното магаре“: Психа била толку убава, што ја обожавале сите луѓе, но поради тоа го предизвикала гневот на божицата Венера. Таа го испратила својот син Купидон со задача да ја натера Психа да се вљуби во најнедостојниот човек. Наместо тоа, Купидон се вљубил во Психа и секоја ноќ почнал да ја посетува како нејзин маж, но никогаш не ѝ се покажал. Сестрите на Психа слушнале за нејзината среќа и ја убедиле да го убие мажот, велејќи дека тој е чудовиште. Ноќта, кога заспал Купидон, Психа се обидела да го убие и дури тогаш го видела во целата негова убавина. Тогаш, Купидон се разбудил и ја напуштил Психа, а таа им се одмаздила на сестрите. Психа го барала саканиот маж низ целата земја, а во меѓувреме, Венера ја барала неа со намера да ја казни. Најпосле, Психа отишла кај Венера и таму била подложена на измачување. Имено, Венера ѝ поставила на Психа неколку тешки задачи, но таа ги извршила со помош на мравите, трската, орелот и кулата. По налог на Венера, Психа слегла во подземниот свет, но при враќањето заспала во смртен сон. Тогаш, Купидон ја спасил саканата, по што Јупитер ги венчал и набргу Психа и Купидон ја добиле ќерката Наслада.
663
663 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 663 година од новата ера, 663. од првиот милениум, 63. од VII век и четвртта од 660-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6171 и 6172 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5413 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4423 и 4424 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1416.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 663 година се протега во 3299 и 3300, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3359 и 3360 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1206. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 42 и 43 исламска година.
Гаетано Белони
Гаетано Белони (Gaetano Belloni; — ) — италијански професионален друмски велосипедист.
Најзначајни моменти од неговата кариера биле победата во 1920 година на Џиро д’Италија, двете победи на трката Милано-Санремо (1917 и 1920) и три победи на Џиро ди Ломбардија (1915, 1918 и 1928).
Белони е роден во Пицигетоне, во близина на Кремона и го имал своето деби во светот на друмскиот велосипедизам во пресрет на неговиот постар брат Амлето. Како аматерски велосипедист, во 1914 година ја освоил „Малата“ Џиро ди Ломбардија и Купот дел Ре, како и италијанското првенство.
Избегнувајќи да биде повикан во Првата светска војна, Белони ја освоил изненадувачки Џиро ди Ломбардија во 1915 година (подвиг кој тој го повторил во 1918 и 1928 година) и Милано-Санремо од 1917 година.
Во 1920 година ја освоил својата најголема победа, Џиро д’Италија. Во 1920 година на Белони постојано му конкурирал неговиот пријател Костанте Гирарденго, кој секогаш го поразувал и со тоа го стекнал прекарот „Вечно втор“ (Eterno Secondo).
Освоил вкупно 43 трки, како професионалец, вклучувајќи и 12 етапи на Џиро д’Италија.
IC 932
IC 932 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 932 се споменува и како MCG -1-57-14, IRAS 22273-0522.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1891 година од страна на Едвард Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 932 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 932 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 29 м 59,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 7' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
Други поделби
Проучување на IC 932 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68996.
Млечни заби
Млечни заби — првиот апарат за џвакање кај човекот кои се појавуваат во првите месеци од животот. Нивната замена со трајни заби започнува околу шестата година од животот.
Никнување и растење на млечните заби
Човекот во текот на својот живот има две забала: млечно и стално забало. Млечното забало има вкупно 20 заби - 10 на горната и 10 на долната вилица. Во секоја половина, два секачи, еден песјак, два катници во вилицата. Тие се разликуваат едни од други (млечни од стални) по обликот, бојата, цврстината и времето на никнување. Млечните заби кај децата почнуваат да никнуваат околу шестиот месец од животот. Никнувањето може да биде порано, што се смета за предвремено, а може да биде и задоцнето. Прво никнуваат долните заби, потоа горните заби во опишаниот интервал, а овие интервали се како што следува:
Нагласувањето на завршувањето на растот на коренот е важно бидејќи забите, и млечните и трајните, имаат тенденција да се нишаат додека не заврши нивниот раст на коренот. Оваа појава на нишање може на неупатените да им остави лажен впечаток дека забот е за вадење.
Нега и здравје на млечните заби
Прераното вадење на млечните заби може да влијае на неправилниот распоред на никнување на трајните заби и да бара носење на ортодонтски апарати.
Пополнувањето на фисурите (бројни вдлабнатини и жлебови, гризните површини на страничните заби, како млечните, така и трајните) може да биде значајна превентивна мерка, која спречува предвремено губење на забите и треба да биде составен дел од одржувањето на хигиената и здравјето на млечните заби. Она што е важно за оваа процедура е тоа што е целосно безбедна и безболна и не бара никакво дупење на забите или примање анестезија, а целата процедура трае околу 10 минути.
Голем број родители ширум светот се на мислење дека млечните заби се заменуваат физиолошки и дека не треба да се поправаат, а камоли да се преземаат превентивни мерки за нив. Имајќи го предвид ваквиот став на родителите, пополнувањето на фисурите како современа превентивна мерка, во пракса поретко се применува отколку што е потребно и неопходно.
Истовремено, треба да се знае дека пополнувањето на фисурите може да се врши и на млечните и на трајните заби и дека се препорачува методот да се примени на млечните заби, што е можно порано. На овој начин млечните заби се заштитуваат подолг период, бидејќи на пр. млечните петки се заменуваат со трајни дури кога детето има 11-12 години.
Пополнување на фисурите како дел од грижата за млечните заби се препорачува во следниве случаи:
Смена на млечните заби
Млечните заби се заменуваат со трајни заби по следниот редослед:
Шестката, седумката и осумката се појавуваат за прв пат во продолжение на оваа забна низа (т.н. алвеоларен гребен ), без претходници во млечното забало.
Алор Стар
Aлор Стар (јави: الور ستار), порано познат како Алор Сетар е главен град на Кедах, Малезија. Градот има околу 300.000 жители и е најголем град во регионот.
Цибахром ( Илфохром )
Илфохром (исто така познат како Цибахром ) е фотографски процес за уништување на бојата позитивно-до-позитивен што се користи за репродукција на позитиви на фотографска хартија. Отпечатоците се направени на димензионално стабилна полиестерска основа за разлика од традиционалната хартиена основа. Бидејќи користи 13 слоеви на азо бои запечатени во полиестерска основа, отпечатокот нема да избледи, обезбојува или да се влошува подолго време. Тестовите за забрзано стареење спроведени од Хенри Вилхелм го оценија процесот како производство на отпечатоци кои, врамени под стакло, ќе траат 29 години пред да се откријат промените во бојата. Одликите на Ilfochrome отпечатоците се јасноста на сликата, чистотата на бојата и архивскиот процес кој може да произведе критична точност на оригиналната транспарентност.
Историја
Во 2012 година, Илфорд го објави своето финално производство на Ilfochrome Classic како одговор на намалената побарувачка на пазарот што се припишува на зголемената популарност на изработката на дигитални слики.
Предности
Составот на емулзијата што се користи во отпечатоците на Ilfochrome е одговорен за чистотата на бојата, јасноста на сликата и архивската трајност. Азо пигментите, кои обезбедуваат стабилни живи бои, се вградени во емулзијата Илфохром и се избелуваат при обработката. Бидејќи боите се во емулзијата наместо во хемијата, сликата е исто така многу поостра и појасна бидејќи боите создаваат слој против расејување на светлината што ја спречува сликата да се дифузира кога се гледа. Бидејќи азо боите се многу постабилни од хромогените бои, отпечатоците направени со овој процес се со архивски квалитет и галериите и колекционерите на уметнички дела известуваат дека не бледнеат при нормална светлина.
Користење за диреткно фотографирање на позитиви
Алтернативна употреба на Ilfochrome беше за снимање слики директно во камера со голем формат или ултра голем формат. Ова создаде уникатна оригинална позитивна фотографија, на која предметот е обратен лево-десно, освен ако не се користи огледало или призма пред објективот на фотоапаратот. Потребна е многу подолга изложеност отколку со обичен филм или фотографски плочи дизајнирани за употреба во камера. Така, постапката наликува на старите и спори процеси како што се дагеротипијата и амбротипијата, директни позитивни црно-бели процеси користени во 1850-тите.
Кујавјак
Кујавјак — полски народен танц од областа Кујавија.
Инквизиција
Инквизиција (латински: Inaquisittio = иследување) — група установи на Римокатоличката црква кои имале за задача да иследуваат, судат и казнуваат луѓе коишто црквата ги сметала за кривоверци. Почетокот на работата на иквизицијата се поврзува со Григориј IX (1227 — 1241), кој со папски указ ја основал на 29 август 1289 година. Дејствувала во средниот век во сите земји на Западна Европа, а особено крвава и немилосрдна била озлогласената шпанска инквизиција.
Во 1232 година папата ги испратил инквизиторите во Франција под изговор дека тамошните епископи имаале премногу други обврски и затоа не можеле во целост да се посветат на борбата со кривоверците. Окосница на инквизицијата отсекогаш биле Доминиканците поради наводниот факт што добро знаеле како да ги убедуваат отпадниците од црквата. Иследувањето на кривоверците, и воопшто осомничените, го помагала и државната власт. На почетокот, инквизицијата не била организирана по територијален принцип, туку делувала по потреба. Подоцна ова судство било организирано по региони. Инокентиј IV на 15 мај 1252 издал папска була под наслов “Ad exstirpanda” која експлицитно дозволувала мачење при изнудување на признание од наводните кривоверци во текот на инквизицијата, и експлицитно простувала пракса на убивање на повредени кривоверци, со палење на клада. Булата отстапувала дел од имотот на државата конфискуван од осудениците.
Многу напредни умови биле жртви на инквизицијата, како на пример Јан Хус, Џордано Бруно и други. Укината е во текот на XIX век.
Начин на испитување
Инквизиторот себеси се сметал за одговорен единствено пред папата, а на суд можел да ги изведе и духовните авторитети поголеми од себе.
Делување
Инквизицијата делувала брзо, и се потчинувала световната власт, а во самиот процес немало адвокатски расправи и образложенија. Пресудата обично била читана јавно на градскиот плоштад. На изрекувањето на пресудата задолжително и претходела проповед. Во присуство на илјадници луѓе, осудениот се појавувал облечен во посебно одело. Смртната пресуда обично била извршувана следниот ден. Всушност улогата на иквизицијата била во тоа што само прогласувала дека црквата не ги штити кривоверците и дека ги предава во рацете на државните закони. На кривоверците им бил одземан сиот имот и тоа во корист на државата, или црквата или пак самата инквизиција. Следува цитат од папата Никола II за инквизицијата од 1280 година:
Ние на овој начин им соопштуваме на сите кривоверци- катари, патарени, сиромашни луѓе на Лион… и сите други, па како и да се викаат. Кога Црквата ќе ги осуди, тие ќе бидат предадени на световниот судија да бидат казнети… ако било кој од нив, откако ќе го уапсат, се покае и посака да се покори, ќе добие доживотна робија. Сите кои ги бранат или им помагаат на кривоверците ќе бидат обележани. Ако било кој остане обележан година и еден ден, ќе биде прогонот… ако тие кои се осомничени за ерес не можат да ја докажат невиноста, пак ќе бидат обележани. Ако останат обележани година дена ќе бидат осудени како кривоверци. Тие немаат право на апелација… Секој кој ќе им одобри христијански погреб ќе биде обележан сè додека не изврши пропишан надоместок. Тој не може да биде ослободен од вина с додека со свои раце не ги ископа нивните тела и ги фрли… Им забрануваме на сите световни лица да расправаат за работи од католичката вера, а ако било кој го стори тоа, ќе биде обележан. Секој кој познава кривоверци, или оние кои одржуваат тајни состаноци, или оние кои во секој поглед несодејствуват со правоверието, мораат со тоа да го запознаат исповедникот, или некој друг кој за тоа ќе го извести бискупот или инквизиторот. Ако тој не постапи така, ќе биде обележан. Кривоверците и сите кои ги примаат, поддржуваат или им помагаат, како и сите нивни деца до второ колено, нема да бидат примани во црковна служба… На овој начин, сега сите такви засекогаш ги лишуваме од нивните црковен статус.
Осудување
Инквизицијата пројавила посебен интерес за Франција со движењето на албижаните, односно на катарите. Таму во Лангдок, Алба, Нарбони, Авињон, дошло до остри судири во кои во 1242 година некои инквизитори биле убиени. Освен во Франција инквизицијата делувала и во Италија, Германија, Чешка, Шпанија, но не била подеднакво застапена во сите европски земји. Во Арагон, Кастиља, Португалија, Шпанија имало помалку кривоверци, а повеќе муслимани и евреи.
Папата Никола IX во 1278 година им дал задача на доминиканците да го зацврстат римокатолицизмот. Доминиканците со мисионерство создале силно движење против арапите и евреите, така што многу од нив биле принудени да го примат католицизмот. Таквите се нарекувале марани или новохристијани. Тие, меѓутоа, биле христијани само по име, а за самото христијанство претставувале голема опасност, затоа што особено во повисоките слоеви на народот ширеле ерес. Со доаѓањето на Фернандо II Арагонски и Изабела I Кастиљска во Шпанија триумфирал римокатолицизмот, а кривоверците биле прогонети. Така кон крајот на XV век во Шпанија дејствувала најдобро организираната инквизиција. На чело на инквизицијата биле личности кои со одобрение на кралот ги поставувал папата. Прв генерал на инквизицијата бил Торкемада. Инквизицијата дејствувала против новохристијаните, против јудејските ереси. Околу 170.000 евреи биле протерани во 1492 година, а голем дел од муслиманското население го примиле христијанството.
Тие како христијани биле познати под името мориски. Во 1609 година околу 600.000 мориски биле протерани од Шпанија, додека јудејската ерес се сметала дека е уништена кон крајот на XVI век. Освен евреите и муслиманите, биле прогонувани и протестантинте, франко-масоните, астролозите. Била спроведувана строга цензура на книгите, школите, политиката. Кон крајот на XVIII век инквизицијата била политички ангажирана во спречување на навлегувањето на либералните идеи од Франција.
Список на државни водачи во 848 година
Ова е список на државни водачи во 48 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Lactarius acris
Lactarius acris е припадник на родот Млечки(печурки) од редот Russulales. Пронајден во Европа, овој вид бил опишан во 1821 година од британскиот ботаничар Семјуел Фредерик Греј. Се смета за невкусна поради силниот вкус, но горчината може да се отстрани со миење и солење.
Опис
Ова е единствениот вид од родот Млечки(печурки) чие млеко станува розово по неколку моменти изложеност на воздух. Шапката има помеѓу 5 и 8 cm во пречник и е костеново кафеава, а станува леплива кога е влажна.
Милмерсдорф
Милмерсдорф (Milmersdorf) — општина во округот Укермарк, во Бранденбург, Германија.
NGC 4575
NGC 4575 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4575 се споменува и како ESO 322-36, MCG -7-26-15, DCL 85, IRAS 12351-4015.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4575 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4575 има привидни димензии од 2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 37 м 51,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -40° 32' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 106°.
Други поделби
Проучување на NGC 4575 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42181. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7762. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Вилијам Гибсон
Вилијам Форд Гибсон (роден на 17 1948) — американско-канадски писател на шпекулативна литература и есеист заслужен како пионер во поджанрот на научната фантастика познат како сајберпанк. Започнувајќи ја својата писателска кариера во доцните 1970., неговите рани дела спаѓале во жанрот ноар, и приказни за блиската иднина кои ги истражувале ефектите на технологијата, кибернетиката и компјутерските мрежи на луѓето - „комбинација на ниски морали и технологија на високо ниво“ кои помогнале да се направи иконографија на информатичкото време пред појавувањето на интернетот во деведесеттите години. Гибсон го воел терминот „сајберпростор“ во неговото кратко дело „Хром во пламен“ во 1982 година и подоцна го популаризирал концептот во неговата прва новела „Невромансер“ во 1984 година. Овие негови рани дела се заслужни за „оживување“ на научната фантастика по нејзиниот пад на популарност во седумдесеттите години.
По дополнувањето на романот Невромансер со уште два романи со тоа заокружувајќи ја дистописката трилогија наречена „Сајберпростор“, Гибсон соработувал со Брус Стерлинг на романот „Мотор на различноста“ во 1990, што станал важно дело во поджанрот на научната фантастика, стимпанк. При крајот на 1990. години, Гибсон ја стоставил трилогијата „Мост“ од романи, кои го истражувале социолошкиот развиток на урбаните животни средини во блиската иднина, постиндустриското општество и доцниот капитализам. По доаѓањето на новиот век и терористичките напади од 11 септември, Гибсон се осврнал на пишување на реалистички романи како што се „Препознавање на појави што се повторуваат“ (2003), Земја на духови (2007) и Нула Историја (2010)—дела чии дејствија се случуваат во современиот свет. Овие дела за првпат го вметнаа неговото име во популарните списоци на бестселери. Неговото најново дело, Периферија (2014), повторно прави осврт кон технологијата и препознатливите научно фантастични теми.
Во 1999 година, весникот Гардијан го опишал Гибсон како „веројатно најважниот романописец во изминатите две децении“, додека австрискиот Сиднеј Морнинг Хералд го нарекол „пророк на жанрот ноар“ во полето на сајберпанкот. Во неговата кариера Гибсон напишал повеќе од 20 раскази и 10 успешно искритикувани романи (од кои еден во соработка), пишувал статии за неколку големи издавачки куќи, и соработувал со уметници, режисери и музичари. Неговата работа имала влијание низ повеќе дисциплини вклучувајќи ги академските кругови, дизајн, филм, литература, музика, сајберкултурата и технологијата.
Ремзе
Ремзе (Remse) — општина во округот Цвикау, во Саксонија, Германија.
Раменска Тумба
Раменска Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Рамна. Претставува базилика од старохристијанско време. Се наоѓа на 2 км југозападно од селото, во Цапарско Поле, каде при заштитните археолошки ископувања во 1966 година била откриена старохристијанска базилика. Базиликата е трикорабна, со нартекс и два анекса на јужната и еден на северната страна. Подот бил поплочен со тули.
Список на државни водачи во 1151 година
Ова е список на државни водачи во 151 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Филис Муриел Кауан Арчибалд
Филис Муриел Кауан Арчибалд (1880 - 1947), подоцна Филис Арчибалд Клеј, била британски вајар. Арчибалд била вонреден член на Кралското друштво на британски вајари од 1923 година и член на Здружението на дами уметници во Глазгов.
Биографија
Филис Арчибалд е родена во Танбриџ Велс. Нејзиниот татко, Едмунд Даглас Арчибалд,(1851–1913), бил метеоролог и професор по математика. До 1891 година семејството живеело во родната Шкотска на нејзината мајка. Филис Арчибалд се школувала во училиштето Парк во Глазгов, а потоа студирала на Уметничката школа во Глазгов од 1903 до 1906 година, пред да помине неколку години на студирање скулптура во Париз. Пред почетокот на Првата светска војна, Арчибалд се преселила во Лондон каде што се етаблирала како вајар на животни и портретни фигури, работејќи во дрво, камен и со различни метали. Во 1911 година, Арчибалд се омажила за новинарот Чарлс Клеј, (1856-1941 година), а парот живеел во Хемпстед во Лондон, потоа во Блечингли во Сари. Кога станала вдовица, се преселила во Грасмер каде што живеела сè до нејзината смрт во 1947 година.
Награди и изложби
Арчибалд била плоден изложувач на нејзината уметност, особено во Кралската шкотска академија, Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов и Здружението на дами уметници во Глазгов. Надвор од Шкотска, Арчибалд изложуваше дела во Кралската академија и во Меѓународното друштво на вајари, сликари и гробари во Лондон, во Уметничката галерија Вокер во Ливерпул и во Парискиот салон.
Помеѓу 1927 и 1937 година, Арчибалд имала дванаесет дела вклучени во изложбите на Друштвото на жени уметници. Во текот на 1906 и 1907 година, Арчибалд создала сет од четири камени скулптури на алегориски женски фигури за фасадата на зградата на Кралската банка на Шкотска на плоштадот Сент Енох во Глазгов. На друго место во Глазгов, таа извајала фигура што ја претставува Науката и индустријата за влез во складиште во улицата Западна Кембел. Арчибалд завршила голем број дела за добротворни цели и цркви, особено фигури за хорскиот штанд на Конгрегациската црква во Вичрч во 1910 година. Најмалку едно нејзино дело било вклучено на Изложбата на Британската империја во Лондон во 1924 година.
Коритски Камен
Коритски Камен (познат и како Корички Камен или Тисовички Врв) — врв и гребен на планината Голешница на планинскиот масив Мокра во централниот дел на Македонија. Се наоѓа на северната страна на падината на Голешница на пределот кој ги поврзува гребените Османбежица на југ и Дрмос кон Китка на север. По целите падини до самиот врв каде што се наоѓа голем камен-карпа во вид на корито (поради што можеби и го добил името) е обраснат со густа букова шума. Неговата положба е среднишна помеѓу Мумџица на запад, врвот Сипичан на југозапад, Османбежица на југ, Лисец на југоисток, Студена Вода на исток и Дрмос на север. Поради близината на селото Тисовица пределот околу него е познат и под името Тисовички Врв.
Парабола за раската и гредата
Раската и гредата — парабола на Исус искажана во Беседата на гората во Евангелието според Матеј, глава 7, стих 1-15. Обраќањето е прилично кусо и почнува со предупредување на слушателите дека е опасно да се суди бидејќи тоа може да им биде вратено во иста мера. Беседата на рамницата има слично кажување во Лука 6,36-42.
Текст
Новозаветниот текст гласи:
"1 Не судете, за да не бидете судени. 2 Зашто, со каков суд судите, со таков ќе бидете судени; со каква мерка ме­рите, со таква и ќе ви се мери. 3 Зошто ја гледаш раската во окото на твојот брат, а гредата во своето око не ја чувствуваш? 4 Или, како ќе му кажеш на твојот брат: „чекај да ти ја извадам раската од окото“, кога во твоето око има греда? 5 Лицемере, извади ја прво гредата од твоето око, па тогаш ќе видиш како да ја извадиш раската од окото на твојот брат!"
- Матеј 7,1-15
Оваа библиска парабола навлегла и во македонските народни поговорки. Некои од нив гласат: „На друг сламката гледаш, а на тебе гредата не гледаш“ и „Сламката во окото на брат му гледа, а гредата в своето не гледа“.
Толкување
Поуката од ова Исусово кажување е да се избнегува лицемерието, самоодважноста и солењето памет. Поради моралниот недостаток, малото парченце во окото на другиот некому е повоочливо од дрвената греда во своето око искажано во преносна смисла. Примерот може да се смета за земен од столарскиот занает кој му бил добро познат на Исус.
Ваквите изреки им биле познати на Евреите, како и на многу други народи низ светот.
Европско првенство во фудбал 2012 - група B
Натпреварите во групата B на Европското првенство во фудбал 2012 се одржуваат од 9 јуни до 17 јуни. Учсници во оваа група се Холандија, Данска, Германија и Португалија.
Анабела
Анабела Атијас или попозната само како Анабела е популарна српска пејачка. Таа ја започна нејзината кариера во 1993 година, како дел од дуо групата Funky G, заедно со нејзиниот сопруг Гаги. На 29 април 2009, тие се разведоа со што Анабела ја напушти групата и започна соло кариера.
Животопис
Анабела е родена во Горажде, Социјалистичка Република Босна и Херцеговина на 26 јануари 1975. Кога имала само три години нејзините родители се развеле. Анабела отишла да живее со нејзиниот татко. Поради нејзиното школување, кога имала тринаесет години, се преселила во Сараево. Кога имала шеснаесет години заминала со нејзиното момче во Швајцарија. Подоцна тој се вратил во посета на Босна и Херцеговина и бил еден од првите жртви во Босно-Херцеговачката војна. Таа немала контакт со ниеден од своите родители, па одлучила да се пресели во Белград каде што работела како секретарка. За првпат го сретнала нејзиниот сега поранешен маж Гаги, кога имала седумнаесет години, а на дваесет години го зела и неговото презиме. Подоцна останала бремена со близнаци, кои ги изгубила. Сега тие имаат 2 ќерки - Луна и Нина. Неколкупати имаше криза во нивниот брак, но во 2009 тие конечно се разведоа.
Кариера
Во 1993 година, Анабела и Гаги ја започнаа нивната кариера како дел од дуото Funky G. Тие имаа голем успех низ целата поранешна  Југославија. Повеќето од нивните песни беа хитови. Тие беа во поп стил со елементи на поп-фолк и денс. Во нивните хитови спаѓаат: „Робиња“, „Ја имам неког“, „Направи се луд“, „У твојим колима“, „Јел ти жао“, „Гад“, „Поново“, „Кафана на балкану“ и други. Во текот на нивната заедничка кариера издадоа дванаесет студиски албуми и 2 компилации со најдобрите хитови. Во 2009 година таа започна соло кариера со песната „Мој драги“. Анабела сними спот за оваа песна заедно со режисерот Дејан Миличевиќ. Видеото е снимено во Маврово, Македонија. Нејзиниот втор сингл е „100 ратова“ кој го испеа заедно со Миа. Во моментов таа е еден од натпреварувачите во шоуто ВИП Големиот брат.
Волчишта (појаснување)
Волчишта може да се однесува на едно од следниве населени места во Егејска Македонија:
Космос-675
Космос-675 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1422 км, а најмалото на 1365.
Карло Оријани
Карло Оријани (Carlo Oriani; — ) — италијански професионален друмски велосипедист. Врвот во својата кариера е победата на Џиро д’Италија во 1913 година.
Гопло
Гопло (Gopło) — езеро во Кујавско-поморското Војводство во северниот дел на средна Полска, недалеку од градот Гњезно. По него е наречено и месното заштитено подрачје „Пределен парк Гопло“.
На почетокот на средниот век, бреговите на Гопло биле населени од западнословенското племе Гопљани. На северниот крај на езерото, во гратчето Крушвица се издига т.н. „Глувчешка кула“. Нејзиното име потекнува од преданието за расипаниот кнез Попел, кој побегнал во кулата од побунетото население, за во неа да бде нападнат и изеден од глувци. Некои од историчарите и археолозите сметаат дека област на срцето на првата држава на Полјаните, кои важат за основоположници на Полска.
Цирка
Кога се применува кај датуми и години со временски опсег, цирка се применува пред секој датум и година. Датумот и годината пред кој не стои цирка се смета дека е точно познат.
На пример, една енциклопедиска статија за Џингис Кан може да почне со „Џингис Кан (ц. 1162 — 18 август 1227)“, што значи дека дотичниот е роден околу 1162 година. Годината во која починал пак, нема ознака, што значи дека таа е точно позната за историјата.
На македонски поимот „цирка“ („ц.“) може да се замени со кратенките о. („околу“), прибл. („приближно“), како и со знакот „~“, кој е математички знак за приближност.
Митенвалде (Укермарк)
Митенвалде (Mittenwalde) — општина во округот Укермарк, во Бранденбург, Германија.
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2010 - спуст за мажи
Натпреварот во дисциплината спуст во алпско скијање во машка конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 требаше да се одржи на 13 февруари на патеката во Вислер, но поради временските непогоди беше одложен и се одржа на 15 февруари, со почеток во 11:00 по месно време (UTC-8).
Златниот медал го освои Швајцарецот Дидје Дефаго.
Список на државни водачи во 849 година
Ова е список на државни водачи во 49 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Кралство Нов Зеланд
Кралството Нов Зеланд (англ. Realm of New Zealand) е територијата врз која кралицата на Нов Зеланд е шеф на држава. Кралството се состои од Куковите Острови, Нов Зеланд, Ниуе, Токелау и новозеладската Росова Зависност на Антарктикот. Поимот „Кралство Нов Зеланд“ е опишан во Кралските отворени писма од 1983 за функцијата ан генералниот гувернер на Нов Зеланд, во Член I.
Генерален гувернер
Бидејќи кралицата Елизабета II живее во Обединетото Кралство, неа ја претставува Генерален гувернер. Генералниот гувернер ги презема сите дигнитети и дискрециони права на Кралицата. Моменталниот генерален гувернер на Нов Зеланд е Ананд Сатјананд.
Суверенитет во рамките на Кралството
Самото Кралство е збир од поранешни британски колонии и протекторати. Нов Зеланд станал британска колонија во 1840, станал доминион во 1907, а се стекнал со правна независност со Актот за усвојување на Вестминстерскиот статут од 1947. Куковите Острови и Ниуе биле британски протекторати, а во раниот XX век власта му припаднала на Нов Зеланд. Росовата Зависност потпаднала под новозеландска власт во 1923, додека во 1925 Токелау се одвоил од колонијата Гилбертови и Елисови Острови и му припаднал на Нов Зеланд.
Список на државни водачи во 849 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Егрикаш-ефенди џамија
Егрикаш-ефенди џамија или Ајше Хатун џамија (Eğrikaş Efendi Cami, Ayşe Hatun Cami) – поранешен муслимански храм во Битола.
Местоположба
Џамијата се наоѓала во источниот дел на горниот Дрвен пазар, во близина на дервишкиот гроб на Тез Верен Баба и Јени амам.
Кралство Нов Зеланд
Кукови Острови и Ниуе
Куковите Острови и Ниуе во принцип уживаат самоуправа во слободно здружение со Нов Зеланд. Парламентот на Нов Зеланд не е овластен еднострано да доненосува закони за овие земји. Во сферите на надворешните односи и одбраната, Нов Зеланд ги врши функциите во име на овие земји, но само со нивен совет и одобрување.
Бидејќи генералниот гувернер живее во Нов Зеланд, Уставот на Куковите Острови одредува посебна функција наречена „Претставник на Кралицата“. Ова лице не е подредено на генералниот гувернер и ја има функцијата на локален претставник на Кралицата како владетел на Нов Зеланд. Оваа функција моментално ја извршува Сер Фредерик Гудвин.
Егрикаш-ефенди џамија
Историја
Храмот бил изграден во XVI – XVII век. Старото име на џамијата било Егрикаш-ефенди, што во превод значи „Господин со крива веѓа“, веројатно поврзано со основачот. Второто име на џамијата е Ајше Хатун според жената која ја реновирала и на џамијата ѝ ги дарила приходите од еден дуќан. Џамијата е регистрирана во катастарските документи од 1203 од хиџра (1788 н.е.).
Архитектура
Џамијата била пример за провинциска архитектура, мал квадратен простор, покриен со покрив со теракотни ќерамиди. Фасадата била изработена од камен и тули. Џамијата имала особено високо многуаголно камено минаре со шерефе и конусен кров, покриен со олово. Обликот на минарето и шерефето биле карактеристични за бројни градби од доцниот шеснаесетти и седумнаесетти век. Слични градби имало во Битола, особено Коџа-кади џамија.
Кралство Нов Зеланд
Кукови Острови и Ниуе
И покрај нивните блиски односи со Нов Зеланд, Куковите Острови и Ниуе одржуваат извесни диспломатски односи сами за себе. Обете земји имаат високи комесаријати во Нов Зеланд и имаат новозеландски високи комесари во нивинте престолнини. Според практиките во Комонвелтот, високите комесари ја претставуваат својата држава, а не шефот на државата.
Нов Зеланд
Самиот Нов Зеланд се состои од следните островски групи:
Токелау
Токелау има де јуре независност во помала мера отколку Куковите Острови или Ниуе, и се стреми кон статус на слободно здружение. Новозеландскиот претставник во Токелау е Администраторот на Токелау кој има право да отфрла правила и прописи донесени од Генералното собрание (наречено „фоно“).
Росова Зависност
Правото на Нов Зеланд врз Росовата Зависност е во мирување по Антакртичкиот договор. Меѓутоа генералниот гувернер на Нов Зеланд е исто така и Гувернер на Росовата Зависност. MFAT Speech of 23-Apr-02, Antarctic Conference  Росовата Зависност има права и врз станицата Мекмердо, управувана од САД.
NGC 2355
NGC 2355 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Близнаци, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2355 се споменува и како NGC 2356, OCL 496.
Откривање
Објектот е откриен на 8 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2355 е од видот II2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,7 m. NGC 2355 има само една позната привидна димензија, која изнесува 8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 16 м 59,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 13° 45' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 2355 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 184; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 775. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1354.
Поточки-Лупски синдром
Поточки-Лупски синдром (PTLS), исто така познат како синдром dup(17)p11.2p11.2, трисомија 17p11.2 или синдром на дупликација 17p11.2, е синдром на соседен ген кој вклучува микродуплирање на лентата 11.2 на човекот на кратката рака на човечкиот хромозом 17 (17p11.2). Умножувањето првпат било опишано како студија на случај во 1996 година. Во 2000 година, била објавена првата студија за болеста, и во 2007 година, биле собрани доволно пациенти за да се заврши сеопфатна студија и да биде даден детален клинички опис. ПТЛС е именуван по двајца истражувачи вклучени во последните фази, Др. Лорејн Потоцки и Џејмс Р. Лупски од Медицинскиот колеџ Бејлор.
ПТЛС бил првиот предвиден реципрочен на хомологна рекомбинација (микробришење или микродуплирање) каде што и двете реципрочни рекомбинации резултираат со синдром на соседен ген.
Причини
Иако дуплицираниот регион содржи многу гени, сепак, истражувачите откриле дека дополнителната копија на еден ген кој се вика RAI1 е одговорен за повеќето симптоми на оваа болест. Имено, тоа е ген кој дава информации за правењето на белковини кои се одговорни за функцијата на други гени, од кои повеќето сѐ уште не се откриени.
Не е откриено колку дополнителни копии од овој ген водат до интелектуална попреченост, како и други знаци и симптоми на оваа болест, па и на тоа поле се истражува.
Симптоми
Поточкиот-Лупски синдром се смета за ретка болест. Симптомите на синдромот вклучуваат интелектуална попреченост, аутизам, и други нарушувања кои не се поврзани со наведените симптоми.
Симптомите и тежината на болеста варираат од едно лице до друго, знаат да бидат суптилни, а дијагнозата подоцна да се постави.
Симптомите вклучуваат:
Манифестирање
Клинички, ПТЛС се манифестира како поблаг синдром од СМС, со различни одлики, иако ПТЛС може да се помеша со СМС. Двата синдрома се одликуваат со повеќе вродени абнормалности и интелектуална попреченост. Клучна одлика која најчесто се појавува во 80% од случаите е нарушување на спектарот на аутизам. Други уникатни одлики на синдромот Поточки-Лупски вклучуваат инфантилна хипотонија, апнеја при спиење, структурни кардиоваскуларни аномалии, когнитивни дефицити, абнормални социјални однесувања, попречености во учењето, нарушување на дефицитот на внимание, опсесивно-компулсивно однесување и краткотрајни статуси, неуспехот да напредува.