Жените_во_Втората_светска_војна
Работно место
Кога Британија влегла во војна, како и порано во Првата светска војна, на жените им се отвориле претходно забранетите можности за работа. Жените биле повикувани во фабриките за да изработуваат оружје што се користело на бојното поле. Жените ја презеле одговорноста за управување со домот и станале хероини на домашниот фронт. Според Карутерс, ова индустриско вработување на жените значително ја подигнало самодовербата на жените бидејќи им овозможило да го искористат својот целосен потенцијал и да го дадат својот дел во војната. За време на војната, женските нормативни улоги на „жена домаќинка“ се претвориле во патриотска должност. Како што кажа Карутерс, домаќинката станала хероина во поразот на Хитлер. Улогите на жените кои се менуваат од домашни на машки и опасни работни места во работната сила направиле важни промени во структурата на работното место и општеството. За време на Втората светска војна, општеството имало специфични идеали за работните места во кои учествуваа и жени и мажи. Кога жените почнале да влегуваат во машката индустрија за работна сила и муниција во која доминирале мажите, сегрегацијата на жените започнала да се намалува. Сè поголем број жени биле принудени на работни места во индустријата помеѓу 1940-1943 година. Според анкетата на Министерството за труд, процентот на жени кои работеле во индустрија, од 19,75 проценти на 27 проценти од 1938-1945 година. На жените им било тешко да се враќаат дома во домашните обврски и да се грижат, и како резултат на тоа, многу жени не биле во можност да ги задржат своите работни места на работното место. Велика Британија претрпе недостиг на работна сила, каде што беа потребни околу 1,5 милиони луѓе за вооружените сили, и дополнителни 775,000 за муниција и други услуги во 1942 година. За време на овој „глад на трудот“ пропагандата имала за цел да ги натера луѓето да се приклучат на работната сила и да направат се што треба во војната. Жените биле целна публика во различните форми на пропаганда затоа што тие биле значително помалку платени од мажите. Било загрижувачко дали жените ги исполнуваа истите работни места што претходно ги имале мажите. Дури и ако жените ги заменувале работните места со истото ниво на вештина како мажот, сепак тие биле значително помалку платени заради нивниот пол. Само во инженерската индустрија, бројот на квалификувани и полуквалификувани работнички се зголемил од 75 на 85 проценти од 1940-1942 година. Според Газили, и покрај тоа што жените биле помалку платени од мажите, јасно е дека жените кои се занимавале со воена работа и зафаќале работни места зачувани за мажите, ја намалиле индустриската поделба. Во Британија, жените биле од суштинско значење за воените напори. Придонесот на цивилните мажи и жени во британскиот воен напор биле признати со употреба на зборовите „ домашен фронт “ за да се опишат битките што се воделе на домашно ниво со рационализација, рециклирање и воена работа, како на пример во фабриките за муниција а фармите и мажите биле ослободени во војската. Жените исто така биле регрутирани да работат на каналите, пренесувајќи јаглен и муниција со шлеп низ преку Велика Британија преку  внатрешните водни патишта. Овие станале познати како „ Жени во мирување “, првично навредата е произлезена од иницијалите ИВ, што се залагала за Внатрешни пловни патишта, што тие ја носеле на нивните значки, но терминот набрзо го усвоиле самите жени. Многу жени служеле во помошната противпожарна служба на жените, со помошниот полициски корпус на жените и со службите за претпазливост при воздушен напад (подоцна Цивилна одбрана ). Други, пак, работеле доброволно со социјалните работи со доброволните жени и Армијата на спасот.