cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 330
Други поделби
Проучување на IC 330 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62331.
Александар Ѓорчев
Александар Ѓорчев (роден на година во  – починал во  година во ) — македонски глумец и режисер.
Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1961) и на Театарската академија во Белград (1969). Со професионална глумечка дејност почнал да се занимава во 1954 година, како член на радио-драмата на Радио Скопје. По кратко време поминато во родниот град работејќи со неготинските аматери, кариерата ја продолжил во Народниот театар во Куманово, каде што покрај глума се занимавал и со режија. Настапувал и на сцената на Македонскиот народен театар, потоа бил потоа директор на Домот на културата во Неготино (1954-1962); член на Народниот театар во Куманово (1962-1969); член на Драмскиот театар во Скопје (1969-1993).
Неколкупати е наградуван на театарските игри „Војдан Чернодрински“ во Прилеп. Добитник е и на неколку други високи признанија, „Златен ловоров венец“ на Фестивалот на малите и експериментални сцени, Републичката награда „11 Октомври“ и Наградата на град Скопје „13 Ноември“.
Улоги:
Вашингтонски каталог на двоѕвезди
Вашингтонски каталог на двоѕезди (Washington Double Star Catalog или WDS) — каталог на двоѕвезди во надлежност на Поморската опсерваторија на САД. Опфаќа информации како положба, величина, сопствено движење и спектрален тип. Во јуни 2017 г. содржел 141.743 двоѕвезди. Вклучени се и повеќекратни ѕвезди. Повеќекратните ѕвезди со б составници се претставуваат во каталогот како парови б-1.
Историја
Базата според која е изработен WDS започнала во Личката опсерваторија, каде според неа е направен Индекс-каталогот на визуелни двоѕвезди, објавен во 1963 г. Во 1965 г. по инцијатива на Чарлс Ворли таа прешла во Поморската опсерваторија.
Оттогаш каталогот е подобруван со разни мерни податоци, претежно од каталозите „Хипаркос“ и „Тихо“ и исходните сознанија од вршената дамчеста интерферометрија, како и други извори.
Список на државни водачи во 1548 година
Ова е список на државни водачи во 548 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Стоицизам
Стоицизмот е филозофски правец во периодот на хеленистичката филозофија. Името го добил по Шарената галерија (Σтоά ποιχίλη) во Атина, која со своите слики ја украсил сликарот Полигнот во V век п.н.е., а поради оваа соба, стоиците се нарекуваат уште и перипатетичари.. Основач на стоицизмот во Грција бил Зенон од Китион (333 п.н.е - 264 п.н.е), а претставник во Рим бил царот Марко Аврелиј. Други значајни стоици биле: Хризип, Сенека и Епиктет. Речиси сите следбеници на Александар Македонски отворено се прогласувале како стоици. Стоичката школа ја забранил царот Јустинијан Први со образложение дека не била во склад со христијанството. Во денешно време, изразот стоицизам предизвикува чувство на ладнокрвност и непоколебливост, а пак стоик означува лице што мирно и спокојно ги поднесува тешкотиите.
Развој на стоичката школа
Во развојот на стоицизмот се разликуваат три периоди:
Стар период
Основач на стоичката школа бил Зенон од Китија (на Кипар) кој, по долго научно подготвување и по угледот на Епикур, во 301 п.н.е. отворил свое училиште, а своите предавања ги држел на плоштадот во Атина познат како „Шарената галерија“, украсена со фреските на Полигнот кои ги славеле херојските дела на Атињаните. Најистакнати негови ученици биле: Аристон, синот на Милтијад, кој поради извонредната говорничка вештина имал прекар Сирена; Персеј од Китија; Херил од Картагена; талентираниот Дионисиј од Хераклеја на Понт, кој го носел прекарот Метатемен зашто подоцна ѝ се придружил на киренската или Епикуровата школа; а оообено се истакнал Клеант од Троада. Негови ученици биле Сфер и Хрисип, кој го разработил целокупниот расположлив материјал и го изградил ортодоксниот систем на стоичкото учење и така постанал вториот, т.е. дефинитивниот основач на стоицизмот. За свој наследник Хрисип го одредил Зенон од Тарс кого го наследил Диоген од Селеукија, кој веќе ги слушал предавањата на Хрисип и во 155 п.н.е., заедно со академикот Карнеад и со перипатетичарот Критолај, бил третиот член на делегацијата која Атињаните ја испратиле во Рим. Понатаму, ученици на Диоген биле: неговиот наследник Антипатар од Тарс, неговиот сонародник Архедем (основачот на стоичката филијала во Вавилон), Боет од Сидон, Аполодор од Селеукија, граматичарот Аполодор од Атина и Гај Блосиј кого Плутарх во делото „Животот на Т. Грах“ го прикажал како слободоумен човек и духовен зачетник на аграрната реформа на Тибериј Семпрониј Грах. Од записите на старите стоичари сочувани се само исечоци кои се наоѓаат во неколку зборници.
Хеленско-римски период
Најистакнат ученик на Антипатар од Тарс бил Панетиј, кој го наследил Антипатар како схоларх и со него почнува средниот период на стоичката школа. Освен Антипатар, Панетиј ги слушал во Пергам предавањата на Кратет, а подоцна во Атина го слушал Диоген. Притоа, освен списите на стоичката школа, тој ги познавал и другите философски учења, а пресудно влијание во неговиот живот имале престојот во Рим и познанството со повеќе влијателни Римјани. Во Рим, заедно со неговиот соработник Гај Блосиј, Панетиј го раширил стоицизмот, а тој уживал голем углед кај римската аристократија (на пример, Цицерон го нарекува vel princeps eius, sc. Stoicae disciplinae и gravissimus Stoicorum). Во последните години од животот, Панетиј се вратил во Атина каде му помагал на Антипатар во наставата, а по неговата смрт станал управник на стоичката школа. Најважното дело на Панетиј било „За она што доликува“ кое Цицерон слободно го преработил во своето дело „За должностите“. Други поважни дела на Панетиј биле: „За евтимијата“, „За философските правци“, „За промислата“ и „За Сократ и сократовците“. Исто така, тој оставил поголем број ученици и следбеници меѓу кои најпознат е Посидониј (135 п.н.е. - 51 п.н.е.), кој ја основал познатата стоичка школа на Родос во која учеле многу познати Римјани (Помпеј, Цицерон итн.). Посидониј имал енциклопедиско, универзално знаење - тој бил државник, мислител, воспитувач, етнограф итн. Тој напишал дела од разни области (математика, географија, астрономија, физика, историја и граматика), а своите философски погледи ги изложил во делата: „За душата“, „За доблестите“, „За вселената“, „За страстите“, „За гнвот“, „За она што доликува“ итн. По распадот на империјата на Александар Македонски, како важен центар на стоицизмот се истакнал градот Тарс каде работеле шестмина стоичари, како: Атенодор Кордилион и Атенодор, синот на Сандор од Канана, а според некои извори и Хризип бил од Тарс. Притоа, стоичките философи се интересирале за практичната философија, а тие самите работеле и како државници или советници на државните раководители.
Доцниот период
Доцниот период во развојот на стоичката школа траел од почетокот на I век до средината на III век. Познати се околу 50 припадници на стоичката школа од овој период, а најпознати се: Сенека, Епиктет и Марко Аврелиј. Сенека, кој бил мислител и државник, бил едне од најплодните автори во римската книжевност и еден од најголемите стилисти во светската книжевност. Од неговите стоички записи сочувани се: „Дијалозите“ во 12 книги (иако, само со еден исклучок, тие воопшто не се напишани во форма на дијалози), во кои се искажани неговите ставови за повеќе прашања: за гневот, за блажениот живот, за утехата, за краткото траење на животот итн.; „Писма до Лукилиј“ во 20 книги, со 124 посланија (писма); „За доброделствата“ во седум книги; како и „За благоста“ во две (или три) книги. Епиктет, пак, не напишал ништо, туку своето учење го изложувал само усно, но тие разговори ги запишал и ги објавил неговиот ученик Флавиј Аријан од Никомедија во Витинија. По примерот на Ксенофонт, Флавиј Аријан пишувал философски, воени и историски записи, а во спомен на Епиктет ги напишал делата „Разговорите Епиктетови“ во 12 книги (од кои се сочувани само првите четири), „Прирачникот Епиктетов“ и „Хомилии“ во 12 книги (кои не се сочувани). Римскиот цар Марко Аврелиј бил најголемиот следбеник на Епиктет, кој во делото „Разгледувања за самиот себе“, во афористички облик и без никаков редослед, ги искажал своите размислувања за разни прашања.
Симон Манасковски
Симон Манасковски (р. во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Стоицизам
Стоичка етика
Според стоичката етика, човекот треба да ги спознае законитостите што владеат во општеството, да живее по углед на природата, ослободувајќи се од нагоните и страстите; бидејќи сите луѓе имаат разум, како божји деца, треба да живеат во една светска држава како едно човештво. Врвен етички концепт во стоичката мисла е идејата за апатија, која буквално значи душевна безболност, наспроти денешното псхолошко поимање на душевна тапост и празнина.
Симон Манасковски
Филмографија
Манасковски ги остварил филмските улоги:
Дудинка (хералдика)
Во хералдиката, дудинка е „нијанса“, ретко употребувана боја, преземена од бојата на дудинките (црниците), некаде помеѓу црвена и пурпурна, најслична на бордо или трула вишна.
Бал на вода (филм од 1986)
„Бал на вода“ (српски: Бал на води) – југословенски филм од 1985 година, во режија на Јован Аќин. Главните улоги ги толкуваат: Гала Виденовиќ, Драгомир Бојаниќ Гидра, Милан Штрљиќ, Ѓорѓе Ненадовиќ, Горан Радаковиќ.
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Белград во 1950-тите. Една девојка (ја игра Виденовиќ) и четворица момчиња се неразделни другари: учат во истото одделение, заедно веслаат, имаат оркестар, а нивните семејства, исто така, се познаваат. Четворицата се тајно вљубени во својата другарка, но таа ги смета само за свои пријатели. Сепак, таа ја наоѓа својата љубов — едно момче кое дошло во Белград од провинцијата. Таа забременува, но тоа го крие како од другарите, така и од своето момче во кое во меѓувреме се разочарува. Набргу, умира нејзината мајка, а татко ѝ од завршувањето на Втората светска војна живее во странство. Поради тоа, нејзините другари решаваат да ѝ помогнат...
NGC 440
NGC 440 — спирална галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 4260
NGC 4260 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 440
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 440 се споменува и како ESO 113-25, AM 0110-583.
NGC 4260
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4260 се споменува и како UGC 7361, MCG 1-31-54, CGCG 42-15, VCC 341.
Откривање
Објектот е откриен на 13 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
NGC 440
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
NGC 4260
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4260 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4260 има привидни димензии од 2,7' х 1,3'.
NGC 440
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 440 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 440 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
NGC 4260
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 58°.
NGC 440
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 12 м 48,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 58° 16' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
NGC 4260
Други поделби
Проучување на NGC 4260 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39656. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 287. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1611.
NGC 440
Други поделби
Проучување на NGC 440 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4361. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 417; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8480.
Битка кај Битлис
Битка кај Битлис — битка помеѓу Отоманското Царство и Руското Царство во текот на Првата светска војна.
Битката кај Битлис се одвила во периодот од јули 1915 до август 1916 година. Битката завршила со зазимање на градот Битлис од страна на Руската Империја. Првиот напад на руската армија се случил во јули 1915 година кој завршил со неуспех. Вториот напад се случил во февруари 1916 година како претпоследен обид на руската армија преку градот да навлезе кон Анадолија и Месопотамија. По овој напад на чело на османлиската армија застанал Мустафа Кемал чија задача била да го одбрани регионот. Но Османлиите биле бргу поразени кон почетокот на 9 август и целиот регион паднал под руска и ерменска контрола.
Анѓелко Ѓорчев
Анѓелко Ѓорчев ( - ) — македонски лекар, интернист-пулмоалерголог, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје, вработен на Клиниката за пулмологија и алергологија при Медицинскиот факултет во Скопје, каде што го раководи Центарот за астма. Бил татко на пратеникот Влатко Ѓорчев.
Роден е во Трстеник, Светиниколско. Медицинскиот факултет го завршил во 1972 година во Скопје. Истражува во подрачјето на бронхијалната астма. Соопштил и отпечатил над 300 апстракти и трудови во земјата и во странство. Член е на повеќе медицински здруженија и стручни академии. Објавил три книги :
Флуфеназин
Флуфеназин е антипсихотичен лек. Се користи во третманот на хронични психози како шизофренија, и има еднаква ефикасност со нископотентните антипсихотици. Се користи преку уста, како интрамускулна или субкутана инјекција. Постои и инјектибилна форма со долго дејство кое може да трае и до четири недели.
Список на државни водачи во 452 година
Ова е список на државни водачи во 52 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Џет (DC Comics)
Џет (англиски: Jet) ― измислен супер јунак објавен од DC Comics. Таа за прв пат се појавила во Милениум #2 (јануари 1988 година), а билае создадена од Стив Енгелхарт и Џо Статон.
Измислен животопис на ликот
Творците на Корпусот на Зелени Фенери, Чуварите на универзумот, планирале да создадат свои наследници, раса на нови чувари. Чуварите предвиделе дека нивните наследници биле предодредени да потекнуваат од планетата Земја, па ги канализирале своите огромни моќи во „Милениумскиот проект“, собирајќи десет поединци заедно, учејќи ги за природата на космосот и обдарувајќи ги со бесмртност и натчовечки моќи. Една од нив била Селија Виндворд, млада Јамајканка која живее во Обединетото Кралство, на која чуварите и дале моќ да ги контролира електромагнетните енергии. Таа станала Џет и им се придружи на другите јунаци што Чуварите ги направиле во тимот наречен (доволно соодветно) Новите чувари. Џет се борела со многу непријатели, но се заразил со ХИВ борејќи се со „Хемо-Гоблин“. Како што нејзините симптоми се влошиле во СИДА, таа ја искористила својата последна енергија за да одбие инвазија на вонземјани, чин што и го одзел животот.
Една година подоцна, Џет очигледно е жива и е водач на Глобалните чувари. Таа јавно се откажа од акциите на Зелените фенери, велејќи дека тие ги прекршиле правилата на странските земји и го поткопа обидот на нејзиниот тим да докаже дека металуѓето можат да дејствуваат без владини ограничувања. Таа собираше повеќе неамерикански херои, дури и ја принудуваше новата Кримсон Фокс да се приклучи на нејзиниот тим.
Како што се гледа на страниците на Зелениот Фенер, Џет и нејзиниот тим биле под психичка контрола на двајца Безлични Ловци.
Моќи и способности
Џет има способност да создава различни облици на електромагнетни бранови, како што се микробранови, за да се користат за различни намени.
Таа може да лета со „јавање“ на природното електромагнетно поле на Земјата (преку магнетна левитација).
Кога ги користи своите моќи, нејзината коса наликува на зелен пламен, иако таа нема никакви способности поврзани со пожар.
Торонто
Торонто (официјално, Градот на Торонто) е најголемиот град на Канада и е главен град на Онтарио. Градот се наоѓа на северно-западниот брег на езерото Онтарио. Во Торонто живеаат 2.622.230 жители што го прави градот петти по големина во Северна Америка после Мексико, Њујорк, Лос Анџелес и Чикаго.
Торонто е главен економски центар на Канада и светски град. Градот е особено развиен во областите на финансии, телекомуникации, транспорт, издавање, забава, развој на софтвер и медицинско истражување. Градот е дом на познатата КН Кула и многу национални и транснационални компании. Торонто е космополитски град и привлекува многу имигранти кои сочинуваат мозаик на култури и етнички групи од насекаде низ светот. Градот има ниска стапка на криминал, чиста средина за живеење и генерално гледано висок стандард за живеење. Според Известувачка Агенција на Економист, градот е еден од најдобрите градови за живеење во светот.
Торонто е срцето на областа Торонто, една од урбаните области со највисок раст во Северна Америка. Торонто е исто дел од Златната Потковица - густо населен регион во југоцентрален Онтарио каде живеаат осум милиони луѓе, или отприлика една четвртина од целокупното население на Канада.
Економија на Северен Кипар
Во економијата на Северен Кипар доминира услужниот сектор (69% од БДП во 2007 година), кој ги вклучува јавниот сектор, трговијата, туризмот и образованието. Индустријата (лесното производство) придонесува со 22% од БДП, а земјоделството со 9%. Економијата на Северен Кипар работи на основа на слободен пазар, со значителен дел од административните трошоци финансирани од Турција. Северен Кипар ја користи турската лира како своја валута, што ја поврзува нејзината економска ситуација со економијата на Турција.
Заклучно со 2014 година, БДП по глава на жител на Северен Кипар изнесувал 15.109 долари, а БДП 4,039 милијарди долари. Економијата пораснала за 4,9% во 2014 година и 2,8% во 2013 година, што значи дека Северен Кипар расте побрзо од Република Кипар. Северен Кипар бележи економски раст и намалување на невработеноста во текот на 2010-тите; стапката на невработеност во 2015 година била 7,4%, помала од 8,3% во 2014 година Стапката на инфлација во јуни 2015 година изнесувала 3,18%.
Ембаргото, долг и улога на Турција
Поради својот меѓународен статус и ембаргото на нејзините пристаништа, ТРСК во голема мера зависи од турската воена и економска поддршка. Целиот извоз и увоз на ТРСК треба да се врши преку Турција, освен ако не се произведуваат локално, од материјали добиени во областа (или увезени преку едно од признатите пристаништа на островот) кога може да се извезат преку едно од легалните пристаништа.
Продолжениот кипарски проблем негативно влијае на економскиот развој на ТРСК. Република Кипар, како меѓународно признат орган, ги прогласила аеродромите и пристаништата во областа што не е под нејзина делотворна контрола, затворени. Сите земји-членки на ОН и ЕУ го почитуваат затворањето на тие пристаништа и аеродроми според декларацијата на Република Кипар. Турската заедница тврди дека Република Кипар ја искористила својата меѓународна позиција за да ги оневозможи економските односи меѓу ТРСК и остатокот од светот.
Меѓу Турција и Северен Кипар има тригодишни програми за финансиска и економска соработка. Во 2013 година, Турција префрлила 430 милиони турски лири во буџетот на кипарските Турци, што претставува 5,7% од БНП и една седмина од државниот буџет. Помошта од Турција се намалила од 7,1% од буџетот во 2004 година. Дополнително, во 2013 година бил забележан буџетски дефицит од 7,2% од БНП, а кредит од 6,6% од БНП бил добиен од Турција. Помеѓу 2004 и 2013 година, Северен Кипар постојано имал буџетски дефицит, достигнувајќи го врвот на 14,0% од БНП во 2009 година. Ова поттикнало постојано задолжување од Турција, достигнувајќи максимум 12,2% од БНП во 2009 година. Во декември 2014 година, Северен Кипар имал вкупен долг од 23 милиони турски лири, од кои 7,5 милиони лири се надворешен долг кон Турција. Тоа изнесувало 1,5 пати повеќе од БДП.
Економски раст
И покрај ограничувањата наметнати од недостатокот на меѓународно признавање, номиналните стапки на раст на БДП на економијата на ТРСК во 2001-2005 година биле 5,4%, 6,9%, 11,4%, 15,4% и 10,6%, соодветно. Реалната стапка на раст на БДП во 2007 година се проценува на 2%. Овој раст е поттикнат од релативната стабилност на турската лира и бумот во образовниот и градежниот сектор.
Растот дополнително бил поттикнат со доаѓањето на купувачи на домови од Северна Европа, кои инвестирале во вили за одмор. Над 10.000 Британци, вклучително и иселеници, купиле вили за одмор таму за да живеат постојано или да ги посетат во текот на летните месеци. Овие доселеници генерирале над 1 милијарда американски долари помеѓу 2003 и 2007 година.
Помеѓу 2002 и 2007 година, Бруто националниот производ по глава на жител се зголемил повеќе од тројно (во тековни американски долари):
Студиите на Светска банка покажуваат дека БДП по глава на жител во ТРСК пораснал на 76% од БДП по глава на жител во Република Кипар во услови прилагодени на ЈПП во 2004 година (22.300 американски долари за Република Кипар и 16.900 за ТРСК). Официјалните проценки за БДП по глава на жител во тековни американски долари се 8.095 во 2004 година и 11.837 во 2006 година.
Развој
Иако економијата на ТРСК се развива во последниве години, таа сè уште зависи од паричните трансфери од турската влада. Според договорот од јули 2006 година, Анкара треба да му обезбеди на Северен Кипар економска помош во износ од 1,3 милијарди американски долари за три години (2006-2008). Ова е продолжение на тековната политика според која турската влада издвојува околу 400 милиони американски долари годишно од својот буџет за да помогне во подигнувањето на животниот стандард на кипарските Турци.
Туризам
Туристичкиот сектор на Северен Кипар забележал високи нивоа на постојан раст. Северен Кипар во 2013 година го посетиле 1,23 милиони туристи, од кои 920.000 биле од Турција. Бројот на туристи се удвоил од 2006 година, кога биле забележани 570.000 туристи. Приходите од туризмот биле 616 милиони долари, што е зголемување од 390 милиони долари во 2009 година и 288 милиони долари во 2004 година
Бројот на туристички легла се зголемил на 17.000 во 2011 година
Банкарство
Банкарскиот сектор пораснал за 114% од 2006 до 2011 година. Банката за развој на ТРСК е членка на Асоцијацијата на развојни финансиски институции во Азија и Тихиот Океан (ADFIAP).
Извоз и увоз
СТО статистички ги брои производите од Северен Кипар како производи од Турција.
Во 2014 година извозот на Северен Кипар изнесувал 130 милиони долари, со пораст од 11,9% во однос на 2013 година, а увозот изнесувал 1,51 милијарди долари, со пораст од 3,6% од 2013 година. Главниот трговски партнер е Турција, од 2014 година, 64,7% од увозот на кипарските Турци е од и 58,5% од извозот на кипарските Турци во Турција. Земјите од Блискиот Исток се дестинација на 30,3% од извозот на кипарските Турци и нивниот удел во извозот на Северен Кипар е значително зголемен и изнесувал само 17,8% во 2006 година. Учеството на извозот во Европската Унија значително се намалил од 15,0% во 2006 година на 6,2% во 2014 година, додека увозот од Европската Унија бил 15,5% од вкупниот увоз.
Земјоделскиот сектор е извор на огромно мнозинство на извезени стоки. Во 2013 година, 32,4% од извезените производи се сурови земјоделски производи, а 50,8% преработки. 8,7% од извозот бил минерали, 3,0% облека и 5,1% други индустриски производи. Суровиот цитрус сам по себе сочинувал 19,1% од вкупниот извоз. Најважните извезени производи, според приходот што го произведуваат, се млечните производи, цитрусот, ракија, отпадот, концентратот од цитрус, пилешкото месо и компирот.
Подолу е табела што ја прикажува дистрибуцијата на извозот на Северен Кипар по стоки:
Религија во Ирска
Основната религијата во Република Ирска е Римокатоличката. Историски гледано, пред доаѓањето на христијанството, келтскиот политеизам била доминантна религија на нацијата.
Според последната анкета која била спроведена во 2005 година од страна на Евробарометар, 73% од населението на Ирска рекле дека постои Бог и дека веруваат во него, 22% рекле дека веруваат дека постои некоја друга натприродна сила и 4 % рекле дека не веруваат ниту во Бог ниту во некоја друга сила.
Меги Линдеман
[[Податотека:300RECORDSMAGGIEL -5.jpg|мини|Линдеманн во 2016Име: Маргарет Елизабет ЛиндеманРодена: 21-ви Јули, 1998 во Делас, Тексас
Жанра: поп, поп панк, поп рок, рок, алтернативен рокРабота: Пеачка, текстописец Инструменти: гитара                                                             Години активна: 2015 година                                                                Страна:https://www.maggielindemann.com/]]Маргарет Елизабет Линдеман (родена на 21 јули 1998 година) е американска пејачка и текстописец. Најпозната е по нејзината песна „Pretty Girl“ од 2016 година, која се искачи на 4-то место во Шведска, 6-то во Ирска и 8-мо во Обединетото Кралство и Холандија.
Раниот живот
Маргарет Елизабет Линдеман е родена на 21 јули 1998 година во Далас, Тексас, во германско-шкотско семејство. Таа почна да објавува снимки од нејзиното пеење на апликацијата за друштвени мрежи Keek, добивајќи следбеници и на апликацијата и на нејзините други профили на друштвените мрежи. Нејзината кариера во музиката започна откако нејзиниот менаџер Џералд Тенисон откри видео од нејзиното пеење на нејзината страница на Инстаграм. Таа потоа се преселила во Лос Анџелес за да се занимава со музика.
Кариера
Песната на Линдеман „Knocking On Your Heart“ беше објавена во септември 2015 година. Песната и донесе Топ 20 место на алтернативната табела на iTunes во рок од 24 часа од нејзиното објавување. Нејзината втора песна „Couple Of Kids“ беше објавена на 30 октомври 2015 година. На 29 јануари 2016 година, беше објавена нејзината трета песна „Things“, со што ѝ донесе уште еден успешен топ 25 хит на алтернативната табела на iTunes во рок од еден ден од нејзиното објавување. Песната, исто така, ги проби Топ 50 на светската топ листа Spotify Viral 50 и топ 5 на канадската вирална листа. Официјалното музичко видео на нејзиниот сингл „Things“ беше објавено на нејзиниот канал на YouTube на 5 февруари 2016 година.
На 29 септември 2016 година, Линдеман ја издаде песната „Pretty Girl “, нејзиниот прв сингл откако потпиша за 300 Entertainment. Песната се искачи на 4-то место на табелата Next Big Sound и на 26-тото место на топ-листата Spotify Viral 50. Линдеман ја напиша песната за „да им покаже на луѓето дека девојките имаат повеќе отколку само да бидат убави. Имаме толку многу да понудиме. Луѓето треба да го надминат физичкиот изглед на нешто подлабоко.“ Музичкото видео за „Pretty Girl“ беше премиерно прикажано преку <i id="mwNQ">People</i> на 9 март 2017 година. „Pretty Girl“ е првата песна на Линдеман што некогаш се најде на топ-листите на американското поп радио, бидејќи достигна 50. Исто така, се искачи на #8 на UK Singles Chart. Линдеман учествуваше во песната на The Vamps „ Personal “, објавена на 13 октомври 2017 година. Линдеман ја издаде песната „Obsessed“ на 17 ноември 2017 година. На 26 октомври 2018 година, таа ја издаде песната „Human“. Таа ја издаде песната „Would I“ на 16 ноември 2018 година. Во март 2019 година, Линдеман беше споредна улога за Сабрина Карпентер на северноамериканската етапа на Singular Tour, а исто така беше отворена и за The Vamps, како и за Медисон Бир на нејзината турнеја за поддршка на животот во 2021 година
Линдеман ја издаде песната „Friends Go“ на 24 април 2019 година. Песната подоцна беше повторно објавена, во која учествуваше Тревис Баркер. До 2020 година, таа објави четири песни; "Knife Under My Pillow", "Gaslight!", „Scissorhands“ и „Loner“. Сите четири песни, како и четирите нови песни, беа вклучени во албумот на Линдеман, PARANOIA, објавен на 22 јануари 2021 година. Албумот и самата Линдеман добија пофалби од Alternative Press, кои ја признаа нејзината „поп позадина“ и ја ценеа Линдеман „мешање жанрови и експериментирање со рок и метал звуци“ и ѝ припишуваа заслуга за „одржувањето на емото во живот“. Линдеман вели дека Аврил Лавињ имала големо влијание на Paranoia, особено на „Knife Under My Pillow“.
Линдеман води подкаст наречен „swixxzaudio“, во кој го споделува името на нејзината издавачка куќа што ја основала во 2020 година. На подкастот, кој моментално има 10 епизоди и започна на 20 април 2020 година, таа разговараше за различни теми како што се создавањето и објавувањето на PARANOIA. Таа го опишува подкастот како нејзино „зборување со секој што сака да слуша“.
Личен живот
Во 2015 година, на Tumblr протекло видео на кое се гледало дека тогашното момче на Линдеман, ѕвездата на Вајн, Картер Рејнолдс се обидувал да ја убеди Линдеман на орален секс, и покрај тоа што таа постојано велела „ова ми прави толку непријатно“.
Во 2016 година, Линдеман јавно излезе како бисексуалец. Почнувајќи од 2019 година, Линдеман е во врска со Брендон Ареага, член на машкиот бенд PRETTYMUCH.
Во 2019 година, додека настапуваше во Малезија, Линдеман беше придружувана од сцената и уапсена поради настап без пропусница за професионална посета, како што бараа сите странци кои вршат работа во земјата. Таа беше ослободена со кауција следниот ден, а организаторите на настанот ја признаа вината. Таа го опиша инцидентот како „пет дена жив пекол“.
Влијанија
Линдеман ги признава Лана Дел Реј, Бенкс и Плашливиот Блек како некои од нејзините главни влијанија, нарекувајќи ги „анти поп-ѕвезди“... необични уметници кои ја работат својата индивидуална работа и не се грижат да бидат мејнстрим. Таа ги заслужи роковите и алтернативните дела од раните 2000-ти, како што се Гвен Стефани, Аврил Лавињ, Параморе, Еванесценс и Флајлиф, како влијанија, велејќи: „Тоа е всушност моето омилено време во музиката, но се чувствував како да морам да ја сокријам таа страна. Oд себе за да одговарам на оваа атмосфера на поп принцезата“. Лавињ особено влијаеше на песната на Линдеман „Knife Under My Pillow“.
Мирко Ѓошевски
Мирко Ѓошевски (роден на година во Студена Бара, ) — македонски универзитетски професор, филозоф.
Ѓошевски дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1973). Магистрирал на Филозофскиот факултет во Белград (1987), а докторирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1994). Целиот работен век го поминал на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што станал редовен професор (од 2005). Бил раководител на Советот на постдипломски студии на Институтот за филозофија, секретар на Филозофското друштво на Македонија, член на Редакцијата на „Филозофија”. Објавил педесетина статии, студии и критички осврти од областа на својот потесен филозофски интерес и професионален ангажман: теорија на познанието, епистемологија и онтологија. Неговиот филозофски опус е критичка синтеза на принципите на марксистичката филозофија, достигнувањата на модерната наука и дострелите на современата епистемолошка мисла).
IC 331
IC 331 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 331 се споменува и како ESO 183-9, AM 1839-571, IRAS 18396-5713.
Откривање
Објектот е откриен на 14 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 331 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 331 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 43 м 56 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 10' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на IC 331 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62327.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Св. Ѓорѓи (Блаце)
'''Св. Ѓорѓи''' — археолошко наоѓалиште кај скопското село Блаце, Општина Чучер-Сандево. Претставува осамен наод од римско време.
Малина Попиванова
Малина Попиванова (, - Тјумењ, СССР, ) — истакната македонска комунистка.
Животопис
Во револуционерното движење се вклучува многу млада, уште за време на школувањето. Во 1919 година е затворена од страна на бугарската полиција за време на демонстрации во Софија. Заедно со неа се затворени и другите членови на семејството Попиванови, родителите и браќата Иван и Цеко.
Во КПЈ е примена кон крајот на 1920 година и својата прва партиска активност ја има во Белград. Тука останува до средината на 1921 година и студира фармакологија. Потоа револуционерната активност ја продолжува во Скопје каде останува до 1924 г. Додека е во Скопје е активен член на Културно-уметничкото друштво „Абрашевиќ“.
Во насока на справување со фракционерските борби во КПЈ, Коминтерната во пролетта 1928 година испраќа повеќе проверени комунисти во Југославија, меѓу кои е и Попиванова. Таа добива задача да работи прво во Загреб, а потоа во Далмација, која била центар на левата фракција во КПЈ. Во ноември 1928 г. Малина Попиванова како делегат учествува на Четвртиот конгрес на КПЈ во Дрезден, заедно со Кочо Рацин, и на конгресот е избрана за член на ЦК КПЈ, со што станува првата Македонка на највисока позиција во КПЈ. По конгресот се враќа во Загреб, но поради болест, во 1929 г. емигрира во СССР каде продолжува да живее и работи под името Елена Николаевна Галкина. Од есента 1929 година е предавач на Комунистичкиот универзитет за националните малцинства на Западот (КУНМЗ). Кон крајот на 1929 учествува во справувањето со противниците на линијата на Коминтерната во југословенскиот сектор на КУНМЗ. Предава на КУНМЗ до декември 1932 година, кога е испратена на организациска работа, прво во Москва, а од октомври 1933 година во Омската област. Оттаму, во 1935 година е испратена во Червишево, Тјумењска област.
Во 1937 година, во екот на Сталиновите чистки е исклучена од СКП(б), а потоа е и затворена. Во 1939 година е ослободена од обвиненијата и се населува во Тјумењ. Таму останува до крајот на животот, работејќи како наставник по историја на педагошка школа. Пред крајот на животот повторно е примена во членство на партијата. Умира во 1954 година.
На 28 ноември 1963 со одлука на Воениот колегиум на Врховниот суд на СССР, заедно со својот татко Стефан политички е рехабилитирана и заведена како Македонка. Овој податок е земен од формуларот-прашалник што таа го пополнила во 1932 година кога барала лична карта на Советскиот Сојуз, каде во рубриката „националност“ напишала - Македонка.
Во чест и спомен на големата револуционерка, едно од основните училишта во Кочани го носи нејзиното име.
Селма Риза
Селма Риза (турски: Selma Riza, 5 февруари 1872 – 5 октомври 1931) била првата турска новинарка. Таа исто така била една од првите романописци на Турција. По нејзината смрт, нејзините роднини го презеле презимето Фераџели  (турски: Feraceli) па понекогаш е позната и како Селма Риза Фераџели.
Животопис
Таа е родена на 5 февруари 1872. Нејзиниот татко бил Али Риза, дипломат на Отоманското Царство во Австроунгарија, а нејзината мајка се викала Наиле кој била потурчена Австријка.
По нејзиното образование кај приватни учители во Цариград, таа отпатувала за Париз, Франција во 1898 година за да се придружи на нејзиниот постар брат Ахмет Риза, кој бил член на Младотурското, движење. Таа студирала на Универзитетот Сорбона во Париз, и била член на Комитетот за унија и прогрес (КУП). Селма Риза била единствената жена која активно членувала во оваа партија.
Во Париз, пишувала во два весници објавени од страна на КУП во Париз и тоа во Мечверет на француски и Шурај Химет на турски. Во 1908, Риза се вратила во Истанбул, каде што пишувала во два весници, "Весник за жени" (турски: Hanımlara Mahsus Gazete) и "Женски свет" (турски: Kadınlar Dünyası). Таа воедно била и генерален секретар на Турската црвена полумесечина помеѓу 1908-1913. Во текот на последните години од Отоманското Царство, напорно работела за да ја трансформира палатата Адиле Султан, кралска палата во Истанбул, во женско училиште. Со помош на нејзиниот брат, успеала во намерата и палатата се користела како женска гимназија сè до 1986 година, кога делумно изгорела во пожар.
Селма Риза починала на 5 октомври 1931 година.
Во 1892, на 20 годишна возраст, напишала еден необјавен роман со наслов "Пријателство" (турски: Uhuvvet). Тоа бил објавен во 1999 година, долго после нејзината смрт, од страна на Министерството за култура на Република Турција.
NGC 441
NGC 441 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 441 се споменува и како ESO 412-19, MCG -5-4-16.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 441 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 441 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 13 м 51,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 31° 47' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 441 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4429. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 352; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7002. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 23.
Историја на Кипар
Археологичните наоди докажуваат дека историјата на Кипар започнува уште во времето на неолитот од 7000 п.н.е. - 3800 п.н.е. Има повеќе теории за потеклото на името на Кипар. Една од нив е дека Кипар го добил името по грчкиот збор за чемпрес (лат: Cupressus sempervirens), κυπάρισσος kypárissos. Друга тврди дека името потекнува од латинската фраза aes Cyprium (метал кој потекнува од Кипар) што се однесува на бакар подоцна еволуирајќи во Cuprum.
Кипар (провинција) Kıbrıs Cumhuriyeti
Стапка на природен прираст
Во демографијата, стапката на природен прираст (СПП), позната и како природна промена на населението, се дефинира како стапка на наталитет минус стапката на смртност на одредено население, во одреден временски период. Обично се изразува или како бројка на 1.000 жители од населението или како процент. СПП може да биде или позитивна или негативна. Тоа е спротивно на вкупната промена на населението со игнорирање на нето преселбата.
Примери
Да претпоставиме дека населението од 5.000 лица доживеало 1.150 живородени и 900 смртни случаи во текот на една година.
Битка кај Ерзинџан
Битката кај Ерзинџан — битка помеѓу Отоманското Царство и Руското Царство во текот на Првата светска војна.
Стапка на природен прираст
Примери
За да се прикаже стапката на природен прираст во текот на таа година како процент, равенката би била
Битка кај Ерзинџан
Битката кај Ерзинџан се одвила во периодот од 2 јули 1916 до 25 јули 1916 година. Во февруари 1916 година, Николај Јуденич ги освоил градовите Ерзурум и Трабзон. Градот Трабзон им обезбедил на руските сили добивање на помош преку пристаништето. Кога Енвер Паша наредил поход за враќање на реонот на чело со Вехип Паша, османлиските сили биле повторно поразени кај Ерзурум и морале да се повлечат. Како резутат на тоа, Третата османлиска армија била доста ослабена а градот Ерзинџан паднал под руска контрола.
Стапка на природен прираст
Примери
(1.150 – 900) ÷ 5.000 = 0,05 = +5%
За да се прикаже СПП како број на 1.000 жители од населението, равенката би била
(1.150 - 900) ÷ (5.000/1.000) = 250 ÷ 5 = +50
(1.150 ÷ 5) - (900 ÷ 5) = 230 - 180 = +50
За да ја претворите СПП на 1.000 жители во процент, поделете го со 1.000. Равенката би била
Дрново
Дрново (словенечки: Drnovo) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Стапка на природен прираст
Примери
+50 ÷ 1000 = 0,05 = +5%
Употреби
Стапката на природен прираст им дава на демографите идеја за тоа како населението во регионот се менува со текот на времето. СПП го исклучува внатрешното и надворешното преселување, давајќи индикација за растот на населението само врз основа на раѓања и смртни случаи. Споредувањето на природната промена на населението со вкупната промена на населението покажува која е доминантна за одреден регион. Гледајќи ја оваа разлика меѓу регионите, се откриваат оние кои се менуваат главно поради раѓањата над смртните случаи и оние кои се менуваат главно поради преселбата. Картата покажува токму таква анализа за САД. Трендот на СПП со текот на времето може да укаже во која фаза од демографскиот транзициски модел (ДТМ) е еден регион или земја.
Национални напори да се влијае на стапката на природниот прираст
Обидите на владата да ја обликува СПП на регион или земја се вообичаени ширум светот. Политиките можат или да поттикнат или да го обесхрабрат зголемувањето на наталитетот. На пример, за време на кризата КОВИД-19, Сингапур им понудил на семејствата „бебешки бонус за пандемија“ за да поттикне повисока стапка на наталитет, со тоа зголемувајќи ја СПП. Соединетите Држави размислувале за слични политики. Друг пример била кинеската политика на едно дете, наменета за намалување на наталитетот, со тоа и намалување на СПП.
Земја со добра инфраструктура за поддршка на семејствата, здравјето на жените и здравјето на мајките/детето веројатно би имала пониски стапки на смртност на доенчиња или мајки, што би ја зголемило стапката на природен прираст.
Хематопоеза
Хематопоеза е процес на создавање на крвните клетки. Сите крвни клетки потекнуваат од хематопоетска матична клетка. Кај здрава возрасна личност дневно се создаваат околу 1011–1012 нови крвни клетки со цел да се одржат стабилни нивоа во периферната циркулација.
Роберто Ајала
Роберто Фабијан Ајала (роден на година во Парана) — поранешен аргентински фудбалер, играч од одбраната.
Моментално работи како спортски директор во Расинг Клуб од Авељанеда.
Неговиот прекар е "El piraña" (превод на мак. Пирана).
Животопис
Ајала е оженет со сопругата Вероника, со која имаат четири деца: Франсиско, Софија, Пилар и Мартина.
Технички одлики
Сметан за еден од најдобрите и најисполнителните дефанзивци на неговата генерација, Ајала бил главно познат по неговата способност за игра во воздух и истрајно справување, а исто така се истакнал и со своето водство и доследност во текот на неговата кариера.
Како комплетен дефанзивец, тој исто така бил забележителен и со неговата брзина, способност да игра со топка и точноста во додавањата.
Клупска кариера
Ајала е роден во градот Парана во Источна Аргентина, на левиот брег на реката Парана. На возраст од десет години започнал да тренира фудбал во младинските категории на екипата на Феро Карил Оесте од Буенос Аирес. Во сезоната 1991-1992 го направил своето професионално деби за клубот во Примера Дивисион и во следните три сезони бил стандарден првотимец во екипата, што подоцна му донело трансфер во една од најпознатите екипи во Аргентина, Ривер Плејт, во 1993 година. Во Ривер помогнал за освојување на првенството (Апертура) во 1994 година и бил во одлична форма за време на комплетниот престој во клубот со што го привлекол вниманието на европските клубови.