cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Еберардо Павези
Подоцна станал спортски директор, тренирајќи возачи како Џино Бартали. Умрел во Милано во 1974 година.
Консепсионска архиепископија
Консепсионската архиепископија (лат. Archidiœcesis Sanctissimae Conceptionis) (шп. Arquidiócesis de la Santísima Concepción) е архиепископија во Чиле и ги покрива покраините Консепсион и Биобио. Се одликува со нејзината положба како епископија на дијаспората. Седиште на архиепископот е во Катедралата на Пресветото Зачнување (Консепсионска катедрала) во градот Консепсион.
Драгони
Драгони — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Старателски услуги
Старателски услуги (англиски: trust services) претставуваат посреднички финансиски работи каде што некоја банка или друга финансиска институција управува со одреден реален или финансиски имот во корист на некое физичко или правно лице.
Видови старателски услуги
Банките извршуваат старателски услуги во полза на населението, претпријатијата, религиозните и добротворните организации, универзитетите итн. Старателските услуги наменети за луѓето (individual trust services) најчесто се поврзани со управување со наследството на починати лица кои не оставиле тестамент, управување со имотот чии сопственици се малолетни лица и слично. Исто така, во оваа група услуги спаѓа и управувањето со портфолијата на хартии од вредност на малите инвеститори, при што банката врши наплата на паричните приливи (дивиденди, камати), наплата на достасаните хартии од вредност, повторно вложување на добивката, заштита од ризикот итн.
Банките извршуваат старателски услуги и во полза на претпријатијата (business trust services), најчесто во врска со издавањето акции, обврзници и комерцијални записи. Овде, банката-старател ги чува хартиите од вредност, се грижи за исполнување на обврските од страна на издавачот и извршува бројни административни работи. Овие старателски услуги ги вклучуваат следниве активности:
Лукино Висконти
Лукино Висконти ( - ), италијански филмски режисер, сценарист, еден од зачетниците на неореалистичката филмска школа.
Познати се неговите филмови: „Земјата трепери“, „Роко и неговите браќа“, „Смрт во Венеција“ и „Гепард“.
Закопане
Закопане — град во јужна Полска, во Малополското Војводство.
Киаран Кларк
Киаран Кларк (роден на 26 Септември 1989 година во Хароу, Англија) — фудбалер од Република Ирска кој игра во Премиер лигата за екипата на Њукасл Јунајтед и ирската репрезентацијата. Кларк природно е играч од одбраната и игра како централен дефанзивец, но исто така, може да работи и како дефанзивен играч од средниот ред и како лев бек. Кларк бил капитен на Англија во селекциите под-18 и под-19 години, но во октомври 2010 година ја искажал својата амбиција да игра за Република Ирска. Тој беше повикан во репрезентацијата на Ирците еден месец подоцна на пријателскиот натпревар против Норвешка, и го направи своето целосно деби против Велс на 8 февруари, 2011 година.
Закопане
Најголемиот град во непосредна близина на Татри, голем центар за зимски спортови, нарекуван Зимска престолнина на Полска. Во неговите административни граници се наоѓа поголемиот дел од Татриски национален парк (од Долината на Сува Вода до Долината на Мала Ливада).
Киаран Кларк
сезона 2009-10
Кларк беше вклучен во предсезонските подготвителни натпревари на Вила за сезоната 2009-2010. На 30 август 2009 година, тој го направи своето деби во Премиер лигата во победата со 2-0 над Фулам. По повредата на Картис Дејвис, тогаш деветнаесет-годишниот Киаран Кларк беше именуван во почетната постава на Вила, како партнер на Карлос Куељар во центарот на одбраната. Тој помогна за чиста мрежа на клубот и речиси го одбележа своето деби со погодок, но неговиот удар со глава беше за малку непрецизен. Иако во тимот се прави ново сериозно партнерство од новите засилувања Џејмс Колинс и Ричард Дан и Кларк во главно е на клупата, тој сепак за побрз период од очекувано успеал да се пробие во првиот тим на Астон Вила во рок од само година дена. Во ноември 2009 година тој потпишал нов договор со тимот до 2012 година. Втор настап на Кларк во дресот на Астон Вила дојде на Вила Парк во победата на домашната екипа над Брајтон и Хов Албион со 3-2 во ФА Купот.
сезона 2012-2013
Во сезоната 2012-2013 Кларк бил прв избор во централниот дел на одбраната на новиот менаџер на Астон Вила, Пол Ламберт. Тој бил стратер во првите два меча во сезоната во Премиер лигата, но бил исклучен во второто коло на 25 август 2012 година за направен професионален фаул над Никица Јелавиќ во натпреварот против Евертон. Тој се вратил во почетниот тим на Вила, по одлежувањето на суспензијата од еден натпревар, на 3 септември 2012 година на гостувањето кај Њукасл Јунајтед. Тој постигна гол на овој натпревар во 22 минута а на крајот натпреварот завршил 1-1. Кларк бил стартер и во следните 4 натпревари на тимот.
Њуксал Јунајтед
На 3 август 2016, Кларк потпишал за Њукасл Јунајтед.
Список на државни водачи во 1146 година
Ова е список на државни водачи во 146 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Брајан Шмит
Брајан Шмит (Brian Schmidt ) — угледен професор, член на Австралискиот совет за истражување и астрофизичар при Австралискиот национален универзитет опсерваторијата Маунт Стромло и Истраќувачкота школа за астрономија и астрофизика, и е познат по неговото истражување кое ги користи суперновите како космички стандарди. Тој денес е на позиција во Австралискиот федерален истражен совет и е избран за член на Кралското друштво во 2012 година. Шмит ги поделил 2006 Шововата награда во 2006 година и Нобеловата награда за физика со Сол Перлмутер и Адам Рис за обезбедувањето на доказ дека ширењето на универзумот забрзува.
673
673 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 673 година од новата ера, 673. од првиот милениум, 73. од VII век и четвртта од 670-тите.
Брајан Шмит
Младост и образование
Шмит, дете единец, е роден на 24 февруари 1967 година, во Мисула, Монтана, каде неговиот татко Дана Шмит бил рибен биолог. Кога имал 13 години, неговото семејство се преселило во Енкориџ, Алјаска.
673
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Брајан Шмит
Младост и образование
Шмит се образувал во месното училиште во Енкориџ и дипломирал во 1985 година. Тој има изјавено дека посакувал да биде метеоролог „откако имав пет години“ но „... имав некоја работа со американскиот Национален временски сервис во Енкориџ но не почувствував задоволство. Беше без многу наука, не толку возбудливо како што си мислев се беше рутина. Но претпоставува дека бев наивен кога станува збор за она што го сметав дека е да се биде метеоролог.“ Неговата одлука да учи астрономија, за која сметал дека е „минување на времето“, била направена момент пред да се запише на универзитет. Тој својата диплома ја стекнал на Аризонскиот универзитет во 1989 година. Својата магистерска титула ја стекнал во 1992 година на Харвард. Шмитовата докторска теза била под менторство на Роберт Кишнер и користел супернови од типот II за да ја измери Хабловата константа.
673
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6181 и 6182 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5423 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4433 и 4434 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1426.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 673 година се протега во 3309 и 3310, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3369 и 3370 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1216. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 53 и 54 исламска година.
Брајан Шмит
Младост и образование
На Харвард, ја запознал својата идна сопруга, австралијанката Џенифер Гордон која била докторант по економија. Во 1994 година, тој се преселува во Австралија.
Работа
Шмит бил подокторски член на Харвард-Смитсонијановиот центар за астрофизика (1993–1994) пред да се пресели во Маунт Стромло во 1995 година.
Во 1994 година, Шмит и Николас Сунцеф ја оформиле екипата Високо-Z потрага по супернови за да го измерат очекуваното успорување бна универзумот и успорувачкиот параметар q0 користејќи ги растојанијата до суперновите од типот Ia. Во 1995 година, некговата екипа на состанок во Смитсоновиот центар за астрофизика го избрале Шмит за водач на екипата. Шмит ја водел екипата од Австралија и во 1998 година во трудот објавен од екипата чиј прв автор бил Адам Рис бил прикажан првиот доказ за тоа дека ширењето на универзумот забрзува. Набљудувањата на екипата биле во спротивност со дотогашната теорија за ширењето на универзумот, со набљудувањето на сјајноста и мерењето на црвеното поместување на суперновите, тие откриле дека овие ѕвезди стари и по неколку милијарди години во нивните галаксии забрзувале во однос на нашиот појдовен систем. Овој резултат бил ското истовремено потврден и од противничката екипа, раководена од стана на Сол Перлмутер. Потврдувачките податоци на двете екипи придонеле за прифаќање на теоријата за забрзувачкиот униврзум и започнало ново истражување за природата на универзумот, како што е постоењето на темната енергија. Откривањето на забрзувачкиот универзум било прогласено за напредок на годината од страна ан списанието Science во 1998 година, и Шмит бил заеднички награден со Нобеловата награда за физика заедно со Рис и Перлмутер.
Шмит моментално го води телескопскиот проект Скајмапер и придружното истражување на јужното небо.
Во јули 2012 година на Шмит му бил доделен тригодишен мандат во советодавниот совет Квестакон.
Награди
Шнит ја има добиено владината Мекинтошова анграда во 2000 година, Харвардовата Бокова награда во 2000 година, Павсиевиот медал од Австралиската академија на науките и Ваину Бапуовиот медал од Астрономското друштво на Индија во 2002 година. Тој беше Арсонов предавач во 2005 и 2006 година, тој ја поделил Шововата награда за астрономија со Адам Рис и Сол Перлмутер.
Шмит и останатите членови на екипата ја поделиле Груберовата награда, во износ од $500.000, со Сол Перлмутер за нивното открите дека ширењето на универзумот забрзува. Шмит, Адам Рис, и екипата ја поделиле наградата за напредок во основите на физиката во 2015 година.
Шмит, заедно со Рис и Перлмутер, заеднички ја освоиле Нобеловата награда за физика за нивните набљудувања кои довеле до откривањето дека ширењето на универзумот забрзува.
Шмит бил назначен за Придружник на Редот на Австралија во 2013 година.
Хоби
Шмит произведува вино и ужива да готви.
Тој и неговата сопруга се спопственици на Мајпенрај, мала винарска визба подигната во 2000 година во Нов Јужен Велс, во близина на Камбера, која е рангирана како винарија со четири ѕвезду од страна на James Halliday Australian Wine Companion. За да ги засили виновите одлики, Шмит исто така вели дека „Полесно е да го продадеш сопственото вино акако си добитник на Нобелова награда.“ На доделувањето на Нобеловата награда во Стокхолм во 2011 година, тој му подари шише вино од сопствената визба на шведскиот крал Карл XVI Густаф.
Силвија Колока
Силвија Колока (родена на 23 јули 1977 година) е италијанско-австралиска актерка, оперска пејачка, авторка на книги за готвење и личност од ТВ шоу за готвење. Има објавено шест книги за готвење.
Биографија
Колока е родена во Милано во семејството на Лоредана и Марио Колока. Нејзината единствена главна филмска улога била во Ван Хелсинг, во кој ја играла Верона, една од невестите на Дракула. На 25 септември 2004 година, во средновековниот замок Монталто во Тоскана, Италија, се омажила за австралискиот актер Ричард Роксбург, кој го играл Дракула во тој филм. Имаат два сина и една ќерка. Семејството моментално живее во Сиднеј.
Телевизија
Направено во Италија со Силвија Колока, австралиска ТВ серија од 10 дела, премиерно прикажана на ТВ SBS во ноември 2014 година, што се совпаѓа со објавувањето на истоимената книга. Колока одвела филмска екипа дома за да го запознае своето италијанско семејство, прикажувајќи три живописни региони на Италија, Абруцо од каде што е нејзиното семејство, Марке и Молизе, користејќи ја кујната на нејзината мајка за да ја претстави кучина повера (селската кујна).
Италијанската маса на Силвија, реално шоу за готвење од осум дела, дебитирало на ABC на 6 октомври 2016 година. Во секоја епизода, Колока поканува група познати личности да готват и да јадат со неа и да се вклучат во забавен и интелигентен разговор. Меѓу гости биле и Кети Лете, Лиза МекКун, Том Глисон, Магда Шубански, Мет Моран, Кен Доне, Сара Фергусон, Мерик Вотс, Клер Хупер, Аманда Ванстон, Пиа Миранда и Иан Торп.
Црква „Св. Евтимиј Солунски“ - Солун
Историја
Црквата е изградена на крајот на XII век. Претставува трикорабна базилика со подигнат среден кораб, залепена на запад со јужниот дел на источниот ѕид на „Св. Димитрија“. Според натписот од северниот ѕид, ктитори на храмот биле првомајсторот Михаил и неговата сопруга, која била од родот Комнини. Живописот е од 1302/1303 г. Негов автор е Мануил Панселин, воедно автор и на фреските од црквата „Успение на Пресв. Богородица“ во Кареја.
Дејвид Вајнленд
Дејвид Вајнленд (David Wineland ) — американски добитник на Нобелова награда за физика кој работи во Националниот институт за стандарди и технологија (NIST) кој претставува физичка лабораторија. Неговата работа вклучува напрдоци во оптиката, особено ласерски оладени заробени јони и употребата на јони за квантно сметачки операции. Тој бил награден со Нобелова награда за физика во 2012 година, заедно со Серж Арош, за „врвните експериментални методи кои овозможуваат мерење и манипулирање на посебните квантни системи.“
Кариера
Вајнленд е првиот кој успеал да излади јони со помош на ласер во 1978 година. Неговите групи користеле заробени јони во многу експерименти за оснвната физика, и комнтролата на квантната состојба. Тие имаат прикажано оптички техники за да приготват терен, за суперпозиција и испреплетени состојби. Оваа работа довела до напредоци во спектроскопијата, атомските часовници и квантните информации. Во 1995 година тој го создава првата единечна атомска квантна логичка порта и беше првиот кој успел квантно да телепортира информација во масивни честички во 2004 година. Бајнленд го применил најпрецизниот атомски часовник користејќи квантна логика на единечен алуминиумски јон во 2005 година.
Вајнленд е член на Американското друштво на физичари, Американското друштво на оптичари, и бил избран за член на Националната академија на науките во 1992 година. Тој својата Нобелова награда во 2012 година ја поделил со францускиот физичар Серж Арош „за важните експериментални методи кои овозможуваат мерење и манипулирање на посебните квантни системи.“
Семејство
Вајнленд е оженет со Седна Квимби-Вајнленд, и тие имаат два сина.
Седна Квимби е ќерка на Џорџ I. Квимби (1913 - 2003), археолог и антрополог, кој бил професор по антропологија на Вашингтонскиот универзитет и директор на Томас Буркиевиот меморијален Вашингтоснки државен музеј, и неговата сопруга Хелен Квимби.
Богородична базилика (Гњезно)
Богородична базилика или Успение на Пресвета Богородица и Свети Адалберт (полски: Bazylika Archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Wojciecha) — црква во градот Гњезно, Полска. Христијанскиот храм бил изграден во готска архитектура. Најпознат е по бронзената порта на која е насликано мачењето на Свети Адалберт.
Тајландски сончев календар
Тајландски сончев календар (ปฏิทินสุริยคติ, мак. тр. патитин суријакати, „сончев календар“) — календар усвоен од кралот Чулалонгкорн (Рама V) in 1888 г. н.е. како сијамска (тајландска) варијанта на грегоријанскиот календар. Воведен е како замена за дотогашниот тајландски месечев календар како службен во државата, иако стариот и понатаму се употребува за верските и народните празници. Годините денес се сметаат по будистичката ера (б.е.), (путасакарат), кој е 543 години понапред од нашата ера (по Христа).
Години
Сијамците (Тајланѓаните) користеле два календара — свештен и народен. Се смета дека народната или нижа ера (, чула сакарат ) е воведена со воведувањето на будизмот, and corresponds to традиционалниот бурмански календар (скратено м.е. или б.е. што не е исто со будистичката ера, која е свештена.)
Ратанакосинска ера
Кралот Чулалонгкорн издал указ за промена во народното сметање на датумите според новата ратанакосинската ера (, ратанакосин сок скрат ร.ศ. или р.с.) во 1889 н.е. Епохата за првата година почнува од април 1782, односно устоличувањето на Рама I, втемелувањето на династијата Чакри и основањето на Бангкок (Ратанакосин) како престолнина. За да се добие европскиот грегоријански датум, на р.с. му се додава 1781 за адатуми од април до декември и 1782 за датуми од јануари до март.
Будистичка ера
Свештениот календар по будистичката ера за почеток (нулта година) го зема 11 март 543 г. п.н.е. — денот кога починал Гаутама Буда. Кралот Вачиравуд (Рама VI) го сменил сметањето на годините на оваа будистичка ера (б.е.) и ја повратил почетната година на 1 април in 2455 г. б.е. (1912 г. н.е.).
Нова Година
Новата Година со која почнува календарската година која првично е совпадната со пресметаниот датум за Сонгкран, кога Сонцето ќе го премине соѕвездието овен — првиот знак од зодијакот според сидералната астрологија: така, годината почнувала на 11 април 1822 г. Според претходно споменатото, Рама VI го вратил почетокот на годината на 1 април во 2455 г. б.е. (1912 г. н.е.).
На 6 септември 1940 г. премиерот Плек Пибунсонгкрам дал указ со кој 1 јануари 1941 г. станува почетокот на 2484 б.е., така што претходната година имала само девет месеци. З да се претворат датумите од 1 јануари до 31 март пред таа година, се одзема или додава бројот 542; во друг случај, тоа е бројот 543. На пример:
Денес во Тајланд се одбележуваат две нови години како државни празници: грегоријанската (1 јануари) и традиционалната тајландска Нова Година (, сонгкран) (13–15 април). Во традиционалниот тајландски календар, смената на следното животно од кинескиот зодијак се случува на традиционалната нова година (денес утврдено на 13 април.) Кинеското малцинство во Тајланд го следи кинескиот календар и ја одбележува кинеската Нова Година со следното животно според дванаесетгодишниот циклус.
Месеци
Месеците во овој календар се изведени од хороскопските знаци во хиндуистичката астрологија. Месеците со по триесет дена завршуваат на -ајон (, од санскритскиот корен ајана), а оние со триесет и еден ден завшуваат на -аком (, од санскритското агама). Обете наставки значат „доаѓање“ или „пристигање“.
февруари завршува на -пан (, од санскритското банда, „окован“ или „заробен“). Дополнителниот ден на февруари во престапна година се нарекува атикасуратин ( или (, од санскритските адика „дополнителен“; и ''сура“ „преместување“).
Фалчано дел Масико
Фалчано дел Масико — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Средношколски мјузикл 3: Сениорска година
Средношколски мјузикл 3: Сениорска година (High School Musical 3: Senior Year) е третото продолжение од серијалот Средношколски Мјузикл на Disney. Премиерно во САД се прикажуваше на 24 октомври 2008 год. Кени Ортега се враќа како режисер и кореограф, исто и шестте главни глумци.
Во ова продолжение, двата протагониста, Трој и Габриела се соочуваат со фактот дека ќе се разделат на крајот на годината и кога ќе треба да одат на различни факултети. Трој и Габриела заедно со останатите јунаци се соочуваат со сите нивни стравови, надежи и планови за нивната иднина.
Во првите три дена, Средношколски мјузикл 3: Сениорска година доби 42 милиони долари во Средна Америка и додатни 40 милиони на другите места, што го преминува рекордот за најголем викенд на прикажување мјузикл.
Синопсис
Филмот започнува за време на натпреварот меѓу Wildcats и West High Knights, каде капитенот на тимот Трој (Зек Ефрон), го потикнува тимот и го буди нивниот натпреварувачки дух (Now or Never) и ги води до победа. Подоцна, на забавата кај Трој по мечот, Трој и Габриела (Ванеса Хаџенс) си размислуваат за нивната иднина и посакуваат да последните неколку месеци што им преостануваат во East High да не завршат толку бргу (Right Here, Right Now). Во меѓувреме, Шарпеј (Ешли Тисдел) ја запознава Тиара Голд (Џема МекКензи Браун), британска ученичка на замена која таа ја „вработува“ како нејзина асистентка.
Професорката по драма г-ѓа. Дарбус (Алисон Рид) забележува дека бидејќи има многу малку пријавени за пролетниот мјузикл, Шарпеј може да изведе соло шоу. Ова ја вознемирува Келси (Олесиа Рулин), која го пишува шоуто и веднаш ги пријавува сите останати ученици од одделението. Ова се резултира кај г-ѓа. Дарбус да реши да направи шоу за нивните последни поминати месеци во East High. За време на аудицијата открива дека Шарпеј, Рајан (Лукас Габрел), Келси и Трој размислуваат за стипендија на Julliard, но само еден од нив ќе биде одбран. Шарпеј станува очајна да ја добие стипендијата и знаејќи дека Келси ќе им ги даде најдобрите песни за мјузиклот на Трој и Габриела, таа го тера на Рајан да се спријатели со Келси и да ја земе песната (I Want It All).
Следниот ден, Габриела и Трој се сретнуваат на покривот и Габриела го учи валцер (Can I Have This Dance). Чед (Корбин Блу) тогаш ја прашува Тејлор (Моник Колман) да оди на матурската со него. Таа всушност го одбива поради неговиот ентузијазам, но подоцна прифаќа кога Чед и докажува дека може да се потруди и да ја покани повторно пред пола училиште. Групата вежба за мјузиклот, сцена поврзана со нивната матурска (A Night to Remember). Меѓувреме, Рајан ја прекинува Келси додека таа композира (Just Wanna Be with You) и ја пее песната заедно со неа, а потоа и ја поканува на матурската. Додека Трој и Чед размислуваат за нивното детство (The Boys Are Back), Шарпеј и Тиара дознаваат дека е можно да Габриела оди на факултет порано. Шарпеј подоцна скришно и злобно му се приближува на Трој и му кажува дека тој е единственото нешто што и стои на патот на Габриела во остварувањето на нејзиниот сон. Трој разговара за ова со Габриела јадејќи пица и откако споделуваат незгоден поздрав, Габриела (Walk Away) заминува за факултет следниот ден.
Татко му на Трој, Џек (Барт Џонсон), зборува со него за неговата иднина. Трој станува лут, збунет и бега и вреска насекаде околу East High (Scream). <!-- Ms. Darbus is in the theatre and reveals that she sent in his application for Julliard, as she knew how comfortable he was on stage and how much he liked it. Troy takes no offense and thinks about the advice given to him. Troy later gets a call from Gabriella saying she won't return to Albuquerque as she is too used to being away.She also mentions that she loves him but then breaks Troy's heart. On the night of prom, Troy visits Gabriella at Stanford, and the two waltz again.They share a kiss. And Troy tells Gabriella that he loves her too. Troy then convinces Gabriella to return as everyone isn't the same without her.
Back at East High, Jimmie (Matt Prokop) receives a text from Troy to tell him to cover for him onstage because he is going to be late. The Julliard representatives are there, and watch as the show seems to go well, (Senior Year Spring Musical). During the first number Chad, Jason (Ryne Sanborn), Zeke (Chris Warren Jr.), and Martha (Kaycee Stroh) debut, Jimmie then performs with Sharpay, receiving his own standing ovation. Troy and Gabriella appear during the second half of the show and sing their duet together. Tiara then betrays Sharpay and tells her how she is going to take over next year in the drama department. Sharpay finally learns how it feels to be humiliated, but does not wish to go down. While Tiara performs, Sharpay immediately crashes her performance and shows her up.
Ms. Darbus reveals that both Kelsi and Ryan have won the Julliard scholarship (We're All in This Together (Graduation Mix)). Taylor will go to Yale University; Sharpay will go to University of Albuquerque and will assist Ms. Darbus in running the drama department in the fall. Troy decides to go to the University of California, Berkeley, where he can play basketball, study drama and be close to Gabriella. After learning about Troy's decision, Chad runs offstage and into the school gym. There he and Troy work things out and learn that their college's basketball teams will play each other the upcoming fall.
At the graduation ceremony, Troy gives the class speech. Throwing their caps in the air, the graduates form a giant wildcat before breaking out into song and dance (High School Musical). The six friends walk down the field where a curtain closes off the graduation ceremony and turns into a stage. The six stars do their signature jump and then the camera does a close up of each actor. They take their final bow as the curtain closes. -->
Иразу (вулкан)
Иразу (шпански:Volcán Irazú) — активен вулкан кој се наоѓа во Костарика, во близина на градот Картаго. Во Костарика вулканот е познат под името „Ел Колосо“ поради катастрофите што ги предизвикал во минатото.
Самиот врв на вулканите има неколку кратери, од кои во едниот се наоѓа Диего де ла Хаја, зелено кратерско езеро со варијабилна длабочина. Со 11.260 стапки (3.432 метри), вулканот Иразу е највисок активен вулкан во Костарика. До вулканот лесно може да се пристигне од Сан Хозе, преку патот кој води до кратерите на врвот и неделниот автобуски превоз до врвот. Иразу е популарно туристичко место. На врвот на вулканот, исто така, се сместени неколку телевизиски предаватели за телевизиски станици во Сан Хозе.
Од врвот е можно да се видат и Атлантскиот и Тихиот Океан кога небото е чисто. Сепак, таквите јасни денови се ретки, а врвот на вулканот обично е покриен со облаци.
Вулканот е дел од Националниот парк Иразу, кој се протега низ 5,705 хектари. Националниот парк содржи основни и средни планински шуми и е дом на армадилоси, бувови, зајци, лисици, глувци и колибри.
Геологија
Вулканот Иразу е сложен штитест вулкан. Тој е највисокиот активен вулкан во Костарика, и има површина од 500 км2. Вулканот Иразу има неправилна подконструкција и температурите на врвот варираат помеѓу 3 и 17 °C, со рекордна ниска температура од -6 °C и рекордна висока температура од 23 °C.
Вулканот Иразу има височина од 3.432 метри (11.260 стапки). Неговите пет кратери се лесно диференцирани. Најважните, поради нивната активност, се:
На југ од овие кратери и одделени од Плаја Хермоза, се наоѓаат остатоци од стара купа. На исток од Диего де ла Хаја има добро сочуван пирокластичен конус висок 80 метри, со кратер уништен на север. Овој конус е изграден на источната и јужната страна со остатоците од две кратери структури. Во источниот сектор има остатоци од стар конус. На североисточниот дел од главниот кратер има лавини текови. На југ од главниот врв се наоѓаат пирокластичките конуси Серо Ноче Буена, Серо Гурдијан, Серо Паски и комплексот Дусан-Кемадос.
Иразу е најјужниот од десетте квартерни вулкани кои ја формираат северозападна линија низ централна и северна Костарика. Радиоактивното датирање покажало возраст од најмалку 854.000 години, и со ерупција од пред 570.000 години. Најновата активност вклучува лавини текови, заедно со стромболска ерупција и фритомагматска ерупција. Типови на лава вклучуваат базалт и андезит, кои избиле за време на различни настани кои укажуваат дека вулканот се храни со две различни магматски комори. Научниците верувале дека пулсот на магмата се меша во комората пред да се искачи нагоре - процес што се проценува дека трае неколку илјади години. Но, вулканолозите од Универзитетот Колумбија откриле дека ерупцијата на вулканот Иразу во Костарика во 1963 година најверојатно била предизвикана од магмата која траела само неколку месеци.
Еруптивна историја
Иразу еруптирал често во историски времиња - најмалку 23 пати од својата прва историска запишана ерупција во 1723 година. Нејзината најпозната ерупција започнала на 19 март 1963 година (продолжила до 1965) на денот кога американскиот претседател Џон Ф. Кенеди започнал држава посета на Костарика.
Неговите историски ерупции обично имаат VEI од 1 до 3. Сите историски ерупции биле експлозивни, и имало многу извори на честоти, а некои произвеле пирокластични текови. Последната ерупција траела само 1 ден и се случила на 8 декември 1994 година. Се случила на отворен продор и била фрективна ерупција, која произведувала лахари.
Чак Дејли
Чарлс Џером „Чак“ Дејли (роден 20 јули, 1930 во Света Мери, Пенсилванија) — бивш американски кошаркарски тренер. Тој е прославен како тренерот на Детроит Пистонс цели девет години, здобивајки се со едно-подруго НБА-титули во 1989 и 1990, и исто така е познат како тренерот на оригиналниот Дрим тим на ЛОИ 1992 во Барселона. За време на својата 14-годишна НБА-кариера, тој бил тренер и на Кливленд Кавалиерс, Њу Џерси Нетс и Орландо Меџик. Тој бил примен во Кошаркарската куќа на славните во 1994.
Тренерска Кариера
Дејли порасна во Кејн, Пенсилванија, каде учеше во „Свети Калистус“ Католичко Школо. Играше кошарка за колеџот „Свети Бонавентур“ Универзитет (1948-49) и Блумберг Универзитетот на Пенсилванија (1949-52). Неговата тренерска кариера започна на нивото на средни училишта, и тој го предводеше средното училиште на „Пунксуставни“ (Пенсилванија) до резултат од 111-70 (.613), од 1955-63.
Дејни во 1963 ја започна кариерата како колеџ-тренер, како асистент-тренер на Дјук Универзитетот од (1963-69), а потоа како главен тренер во Бостон Колеџ (1969-71) и Универзитет на Пенсилванија (1971-77). Тој го предводеше „Пен“ до четири по ред титули на Ајви Лигата, и четири по ред настапи во елитната НЦАА Машка прва дивизија во кошарка попозната како „НЦАА турнирот“, од 1972 to 1975. Тој ги предводеше „Пен Квејкерс“ до две напоредни НЦАА Источни Регионални финалиња во 1971 и 1972, здобивајќи се со сезона без ниту еден пораз во 1970-1971. Сè на сè, Дејли заврши со резултат од 151-62 (.709) како тренер во колеџите. Тој ја започна својата тренерска кариера во НБА како асистент-тренер под Били Канингхам во Филаделфија Севентисиксерс.
Тренерски обележија
(''^ Освоил НБА титула.)
Список на државни водачи во 854 година
Ова е список на државни водачи во 54 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Алфред де Вињи
Алфред де Вињи, грофот де Вињи (-) — француски поет и водачот на францускиот романтизам. Тој, исто така, пишувал романи, драми и правел преводи на Шекспир. Како воено лице со конзервативни и кралски ставови, Де Вињи се разликуваа од повеќето други француски романтичари.
Животопис
Де Вињи е роден во Лош (град во кој тој никогаш не се вратил) во аристократско семејство. Неговиот татко бил 60-годишниот ветеран на Седумгодишната војна, кој починал пред дваесеттиот роденден на Алфред, а неговата мајка, 20 години помлада, била жена со силна волја, која била инспирирана од Русо и ја презела одговорноста за првичното образование на Алфред. Неговиот дедо, Маркиз де Бородин, служел како комодор во кралската морнарица.
Де Вињи израснал во Париз, и се подготвувал за студии на Политехничката школа во Лицејот Бонапарт. Стекнал добро познавање на француската историја и на Библијата пред да му се појави „преголема љубов кон славата поврзана со оружјето“.
Како што било случај со секое благородно семејство, Француската револуција значително ги намалила околностите на семејството. По поразот на Наполеон во Ватерло, Бурбон, Луј XVIII, братот на Луј XVI бил вратен на власт, а во 1814 година Вињи се запишал во една од привилегираните аристократски компании на „Кралската куќа“ како втор поручник.
Иако тој бил промовиран во прв поручник во 1822 година, како и во капетан следната година, воената професија во време на мир му досадила. По преземањето на неколку лисја од отсуство, тој го напуштил воениот живот во 1827 година, откако веќе ја објавил својата прва поема „Ле Бал“ во 1820 година и амбициозната наративна песна "Елоа" во 1824 година на популарната романтична тема на откупот на Сатана.
Продолжувајќи последователни излегувања од армијата, се населил во Париз со својата млада англиска невеста Лидија Бунбери, која се омажила во Пау во 1825 година. Ги собрал своите неодамнешни дела во јануари 1826 година Почес антиквитети и модерни. Три месеци подоцна тој го објавил првиот важен историски роман на француски, "Cinq-Mars", заснован врз животот на омилениот Анри Коифиер де Рузе, кој се заговарал против кардиналот де Ришелје. Со успехот на овие два тома, Вини се чинел дека е ѕвездата на романтичното движење, иако еден од најдобрите пријатели на Вињи, Виктор Иго, наскоро ја узурпирал таа улога.
Посетата на англиска театарска дружина во Париз во 1827 година го оживеа францускиот интерес за Шекспир. Вињи работел со Емил Дешан, на превод на Ромео и Јулија. Во 1831 година ја презентирал својата прва оригинална претстава "La Maréchale d'Ancre", историска драма, која ги раскажува настаните што воделе до владеењето на кралот Луј XIII. При посетата на театарот, се запознал со големата глумица (Марија Дорвал) и и станал љубоморен љубовник до 1838 година.
Во 1835 Вињи напишал драма насловена како „Чатертон“, заснована на животот на Томас Чатертон, со Мари Дорвал во главната улога како Кити Бел. Оваа драма се смета за еден од најдобрите француски романтични драми, која и ден денес се изведува. Приказната за Четтертон инспирирала една од трите епизоди на филозофскиот роман "Вител" (Stoyo) (1832).
Во подоцнежните години, Вињи престанал да објавува. Сепак, продолжил да пишува, а современите научници сметаат дека неговиот „весник“ е одлично дело, иако чека конечна научна верзија. Вињи се сметал себеси за мислител, како и за литературен автор, тој бил, на пример, еден од првите француски писатели кои сериозно се интересирале за будизмот. Неговата сопствена филозофија на живот била песимистичка и стоична. Тој бил прв во книжевната историја да го употреби зборот слезината во смисла на горко или жалост, за состојбата на душата на современиот човек. Во неговите подоцнежни години тој поминал многу време за подготовка на посмртната колекција на поеми, позната како "Les Destinées", за која неговиот наменет наслов бил "Помес филозофија". Се заклучува со последната порака на Вињи на светот, „Чист дух“.
Вињи го развил она што се верувало дека било рак на желудникот во раните шеесетти години. Тој ги изневерувал своите маки со примерен статизам неколку години. Вињи умрел во Париз на 17 септември 1863 година, неколку месеци по смртта на неговата сопруга. Бил погребан покрај неа гробиштата во Монмартр, во Париз. Неколку од неговите дела биле објавени посмртно.
NGC 4581
NGC 4581 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 20 април 1882 година од страна на Едвард Синглтон Холден, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4581 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4581 има привидни димензии од 1,9' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 4581 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42199. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 289. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1405.
Космос-679
Космос-679 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 септември 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-679 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1511 км, а најмалото на 1467.
Андрон (архитектура)
Андрон (грчки : ), или андронитис ( andrōnitis), ― дел од грчка куќа која е резервирана за мажи, како што се разликува од гинекеумот ( гинаикеион), женскиот конак. Андронот бил користен за забава на машки гости. За таа цел во собата имало каучи, обично непарен број за да се остави простор за вратата, маси што може да се сместат под каучите, уметнички дела и сите други потребни реквизити. Не сите класични грчки куќи биле доволно големи за да имаат посветен андрон, па дури и оние што ја имале можеби ја користеле просторијата за настани со мешан пол и жени кои примаа гости од женски пол, како и мажи кои биле домаќини на симпозиуми.
Во ископувањата во Олинт, собите идентификувани како андрони содржеле предмети идентификувани со женски активности, како и во остатокот од куќата.
Дефиницијата за андрон била сменена од старогрчката книжевност на Хомер до латинскиот на Витрувиј. Витрувиј објаснува некои од промените во Книгата 6 од De architectura („За архитектурата“); архитектонскиот теоретичар Сајмон Веjр го објасниl контекстот околу коментарите на Витрувиус.
Историчарката на уметност Хали Франкс ги објаснила метафорите на движење во грчките андрони.
Министерство за финансии на Кина
Министерство за финансии (财政部, ) — министерство на владата на НР Кина што се занимава со макроекономската политика на земјата и нејзиниот буџет. Раководи и со фискалната политика, економските регулативи и државните расходи.
Министерството води евиденција и издава годишни податоци за економијата, вклучувајќи ги досегашните стапки на економски раст, државниот долг и зајмувањето како и многу други показатели.
Делокругот на министерството е помал од оној на неговите пандани во други земји. Со макроекономските работи раководи главно Националната комисија за развој и реформи, државниот сектор од стопанството е во надлежност на Комисијата за надзор и управување со државна сопственост, а посстојат посебни регулаторни тела за банкарството, осигурувањето и хартии од вредност. Покрај ова, министерството не се занимава со регулација на пазарите на пари и каматните стапки. Со нив, и со сета останата монетарна политика, се занимава Народната банка на Кина. Овие установи имаат еднаков статус со министерството, и нивните раководители исто така членуваат во Државниот совет.
Колодиумска фотографија
Колодиумската фотографија, мокра колодиумска фотографија, влажна плоча, амбротипија, сите овие називи се користат паралелно за еден е ран фотографски процес. колодиумскиот процес, главно синоним за „процесот на влажна плоча со колодиум“, бара фотографскиот материјал да биде обложен, сензибилизиран, изложен и развиен во опсег од околу петнаесет минути, за што е потребна пренослива темна соба за употреба на терен. Колодиумот обично се користи во влажна форма, но може да се користи и во сува форма, по цена на значително зголемено време на експозиција. Второто ја прави сувата форма несоодветна за вообичаеното портретно фотографирање на повеќето професионални фотографи од 19 век. Затоа, употребата на сувата форма беше претежно ограничена на фотографирање на пејзаж и други специјални апликации каде времетраењето на експозицијата можело да е толерантно.
Историја
Процесот бил теоретизиран во 1850 година од Густав Ле Греј, но пронајдокот му се припишува на Фредерик Скот Арчер во 1851 година. Во текот на следните децении, многу фотографи и експериментатори го рафинираа или менуваа процесот. До крајот на 1860-тите, тој речиси целосно го замени првонајавениот фотографски процес, дагеротипијата.
Во текот на 1880-тите, процесот во голема мера беше заменет со суви желатински плочи — стаклени плочи со фотографска емулзија од сребрени халиди суспендирани во желатин. Сувата желатинска емулзија не само што беше поудобна, туку можеше да се направи и многу почувствителна, со што значително го намалува времето на изложување.
Еден варијанта на процесот, кога се работи на алуминиумска плоча, е во ограничена употреба за секојдневни портрети од страна на некои патувачки фотографи и фотографи од забавните паркови дури во 1930-тите, а процесот на колодиум со влажна плоча сè уште се користеел во индустријата за печатење во 1960-тите за работа со линии и тонови. главно печатен материјал со црн тип на бела позадина бидејќи во големи количини беше многу поевтин од желатинскиот филм.
21ви век
Процесот на колодиум на влажна плоча доживеа оживување како историска техника во дваесет и првиот век. Процесот станува повторно популарен во 21виот век, кога фотогафите се заситени од „совршеноста“ на дигиталните фотографии, и нивната нематеријалност. Уметничките фотографи го користат процесот особено нагласувајќи ја и неговата рачна изработка, уникатност, едиственост за прикажување во галерии и лична работа. Постојат неколку производители на опрема за репродукција, а многу уметници работат со колодион низ целиот свет. Процесот се изучува на работилници ширум светот и се печатат неколку работни книги и прирачници. Модерни колодиони уметници вклучуваат Сали Ман, Бен Каучи,, Џон Кофер, Џони Стернбах, Дејвид Емит Адамс, Марк Остерман, Франција Скали Остерман, Крег Марфи, Џек Дабагијан, Линдзи Рос, Сем Дол, Мег Тарнер, и Пол Д'Орлеанс / Сузан Меклафлин Џејмс Вокер и Лутер Герлах. Во Македонија, прв, и засега единствен фотограф кој работи на оваа техника, кога и да е, е Сашо Алушевски.
Колодиумска фотографија се изучуваше и на првото издание на меѓународниот фестивал на алтернативна фотографија- Зрно, (2022) кој се одржа на Матка покрај Скопје.
Предности
Процесот на колодион произведе негативна слика на проѕирна потпора (стакло). Ова беше подобрување во однос на процесот на калотип, откриен од Хенри Фокс Талбот, кој се потпираше на хартиени негативи, и дагеротипот, кој создаде единствена позитивна слика и не можеше да се реплицира. Процесот на колодион, на тој начин ги комбинираше посакуваните квалитети на процесот на калотип (што му овозможува на фотографот да направи теоретски неограничен број отпечатоци од еден негатив) и дагеротипот (создавање острина и јасност што не може да се постигне со хартиени негативи). Колодионското печатење обично се вршеше на белкова хартија.
Бидејќи колодионот е леплив и проѕирен медиум и може да се натопи во раствор од сребро нитрат додека е влажен, тој е идеален за обложување стабилни површини како стакло или метал за фотографирање. Кога металната плоча е обложена со колодион, наполнета со сребро нитрат, изложена и развиена, таа произведува директна позитивна слика на плочата, иако странично обратна (лево и десно би се обратиле, како во огледало). Кога е обложена на стакло, сликата станува негативна и може лесно да се репродуцира на фотографска хартија. Ова беше огромна предност во однос на дагеротипот, кој не беше директно репродуциран. Влажните плочи/колодион се исто така релативно евтин процес во споредба со неговиот претходник и не бара опрема за полирање или екстремно токсични кутии за испарување потребни за дагеротипот. Со стаклото како медиум, цената по слика беше исто така многу помала од специјалните бакарни плочи обложени со сребро и потрајни од хартиените негативи. Процесот беше исто така многу брз во тоа време, барајќи само неколку секунди за изложување на слика на дневна светлина, наместо 30 секунди или повеќе за други форми на фотографија достапни во средината на 1800-тите.
Недостатоци
Процесот на влажен колодиум има голем недостаток. Целиот процес, од почеток на нанесување на емулзија до развивањето, мора да се направи пред да се исуши плочата. Ова му даде на фотографот не повеќе од околу 10-15 минути да заврши сè. Ова го направи незгоден за користење на терен, бидејќи бара фотографирање или мобилна лабораторија/темна соба.
Глогув
Глогув (Głogów; Glogau; Hlohov) — град во западна Полска, во војводството на Долна Шлеска, положен во Долна Шлеска, седиште на истоимениот округ и истоимената рурална општина. Се наоѓа покрај реката Одра. Глогув е шести по големина град во војводството.
Географија
Глогув се наоѓа во северниот дел на покраината Долна Шлеска. Речиси во целост градот лежи на левиот брег на Одра, иако некогаш престолот наоѓал на Остров Тумски опкружен со рацете на реката.