cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Граници на Албанија
Планови за понатамошна поделба
За време на Втората светска војна, кога Кралство Албанија било под окупација на Италија, имало планови за поделба меѓу Југославија и Италија. Од друга страна, во 1944 година, додека Албанија се нашла под контрола на комунистите, резолуцијата на Сенатот на САД ја поддржале иницијативата за приклучување на Северен Епир кон Грција.
Последици
Сите планови за поделба на албанската држава биле неуспешни и Албанија ги задржала териториите од 1913 година.
Границите на Кнежевство Албанија формирани во 1913 година оставиле голем број етнички Албанци надвор од новата држава, а многу од нив избегале или биле насилно водени од признатите граници на Албанија. Во Косово, српските војници се обиделе да ја сменат демографијата преку масовни протерувања. Повеќе од 100 000 Албанци емигрирале од Косово за време на 1918-1941.
Омбре (филм од 1967)
„Омбре“ (шпански: Hombre = човек) – американски филм од 1967 година, во режија на Мартин Рит (Martin Ritt) по сценариото на Ирвинг Равеч (Irving Ravetch) и Хариет Френк Јуниор (Harriet Frank Jr.), засновано на романот на Елмор Леонард (Elmore Leonard). Главните улоги ги толкуваат: Пол Њумен (Paul Newman), Фредрик Марч (Fredric March), Ричард Бун (Richard Boone), Дајен Клиенто (Diane Cliento), Барбара Раш (Barbara Rush), Камерон Мичел (Cameron Mitchell) и Мартин Балсам (Martin Balsam). Филмот претставува добар пример на примената на новите тенденции во развојот на вестернот како филмски жанр. Во него, последен пат (седми во низа) соработувале режисерот Рит и славниот глумец Пол Њумен.
Синопсис
Џон Расел (го игра Њумен), познат под прекарот Омбре, го одгледале Апачите во Аризона. JЕден ден, тој дознава дека наследил станбена зграда во блискиот град и одлучува да ја продаде за стадо коњи. Поради тоа, со кочија заминува во поголемиот град. Надвор од градот, тој и останатите патници се ограбени, но благодарение на него, патниците успеваат да се спасат и да побегнат со малку вода, пари и муниција...
Раб (остров)
Раб (Arba, Arbe, Arbey) — остров во Хрватска и истоимениот град кој се наоѓа веднаш зад северното хрватско крајбрежје во Јадранското Море.
Островот е долг 22 километри, има површина од 93.6 км2 и 9,328 жители (2011). Највисокиот врв е Камењак со 408 метри. Североисточната страна на островот е главно неплодна, карстна, додека југозападната страна е покриена со една од последните дабови шуми на Средоземното Море.
Траекти го поврзуваат островот Раб со копното, односно со пристаништето Стиница и со соседните острови Крк и Паг. European Coastal Airlines нуди повеќе дневни врски со хидроплан од Раб до Загреб и до Риека преку аеродромот Риека во Омишал на соседниот остров Крк, додека не престанал со работа во 2016 година.
Име
Островот Раб првпат се споменува во еден грчки извор од Псевдо-Скилак (360 п.н.е.), а потоа и од други грчки и римски географи со името Арба. Тоа име му припаѓало на Либурниците, досега најстарите познати жители на островот. Арба исто така било и името на населбата Либурн во современиот град Раб. Денеска не е сосема сигурно колку е старо ова име, бидејќи би можело да биде исто толку старо колку и населбата, што значи од почетокот на Железното време, бидејќи Либурниците не ги изграделе ѕидовите на островот. Илирско-либурскиот збор Арб значи „темно, нејасно, зелено, пошумено“. Затоа, името Арба треба да се сфати како топоним што значи „Црн остров“, поради богатата борова шума која некогаш пораснала на островот.
По 1 век од н.е., островот бил споменет од многу други грчки и римски автори со имиња Арба и Арва.
Средновековното далматинско население ги користело следните имиња: Арбе, Арбија, Арбијана, Арбитана и најчесто Арбум во документите напишани на латински јазик.
Арбе, исто така, било користено име од страна на Венеција во 15 век.
На хрватски јазик името на островот е Раб, форма која најверојатно потекнува од VII век кога Словените започнале да се населуваат на островот. Сепак, првиот запис за името Раб е зачуван само во средината на 15 век (во латински документ).
Историја
Островот најпрво бил споменет од страна на Илирите во 360 п.н.е. Потоа бил дел од Либурнија, и од Римското Царство. Царот Октавијан Август ги изградил градските ѕидини и на градот му ја дал титулата Муниципиум.
Свети Марин, основач на мини-државата Сан Марино, потекнува од Раб, од каде побегнал за време на верските прогони на царот Диоклецијан.
Најраниот архијереј на Арба чие име е зачувано во постоечки документ е Тицијан, учесник во советот одржан во 532 година во Салона, митрополитот на кој Арба бил суфраган. На 17 октомври 1154 година Арба бил припоен кон Задарската архиепископија. Според папската була од 30 јуни 1828 година, неговата територија била обединета со онаа на Крк. Денеска овој статут сè уште е задржан, и од страна на Католичката црква е наведена како титуларна епископија.
За време на ренесансата островот бил управуван од Венеција од 1409 до крајот на XVIII век, проследено со кратко владеење на Наполеон. На крајот, островот бил анектиран од Хабсбуршката династија во 1815 година и останал под австриска власт до 1918 година.
Бидејќи мнозинството жители биле Италијанци, месните жители се обидувале да бидат припоени кон Кралството Италија, но Италија на крајот одлучила да го отстапи островот на Југославија во 1921 година, а голем дел од жителите Италијанци, заминале за Истра и остатокот од Италија.
По Втората светска војна, островот бил дел од Социјалистичка Федерална Република Југославија до референдумот за независност во 1991 година во Хрватска.
Островот Раб е богат со културно наследство и културно-историски споменици кои го прават популарно одредиште за одмор. Островот денес е многу популарен кај туристите и семејствата поради неговата прекрасна природа, плажи, наследство и многу други настани.
Пјотр Желињски
Пјотр Себастијан Желињски (Piotr Sebastian Zieliński; р. во Зомбковице Шлонске) — полски фудбалер, играч од средниот ред на  Наполи и на полската репрезентација.
За време на својата фудбалска кариера играл за клубови како: Заглебје Лубин, и, пред да стигне во Наполи во летото 2016 година.
За полската репрезентација дебитирал во 2013 година во пријателски натпревар против Лихтенштајн. Тој ја претставувал својата земја на две Европски првенства во 2016 и 2020, како и на Светското првенство 2018 во Русија.
Животопис
Пјотр има двајца браќа, кои се исто така професионални фудбалери – Павел и Томаш Желињски.
IC 737
IC 737 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 737 се споменува и како MCG -1-32-6, IRAS 12199-0422.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1889 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 737 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 737 има привидни димензии од 1,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 22 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 39' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 109°.
Други поделби
Проучување на IC 737 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40092.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Шејмус Колман
Шејмус Колман (роден на 11 октомври 1988) — ирски фудбалер, десен бек на Евертон и на ирската репрезентација.
Кариера
Колман ја започнал својата фудбалска кариера со екипата на Слајго Роверс во Ирска пред да се пресели во Евертон.
Монсун
Монсун — големо движење на воздухот на големо пространство помеѓу копно и океан, односно настанува таму каде што има големи водени површини кои граничат со големи копнени површини.
Шејмус Колман
Кариера
На 17 март 2010 Колман бил позајмен на Чемпионшип клубот, Блекпул за кој одиграл 9 натпревари и постигнал еден гол.
Монсун
Монсуните дуваат преку зима од копното кон океанот, бидејќи преку зима копното е значително поладно од океанот и над копното е повисок воздушниот притисок, така што хоризонталниот градиент на воздушниот притисок е насочен од копното кон морето односно кон океанот.
Шејмус Колман
Кариера
Веќе на своето деби за Евертон во Премиер лигата против Тотенхем бил избран за човек на натпреварот откако влегол во игра на местото на повредениот Жосеф Јобо уште во првото полувреме. Својот прв погодок за Евертон, Колман го постигнал против својот поренешен клуб Блекпул на 6 ноември 2011, носејќи им бод на карамелите во тој натпревар што завршил 2-2.
Монсун
Во лето океанот е поладен од копното и градиентот на воздушниот притисок е насочен од океанот кон копното, па поради тоа ветриштата дуваат од океанот кон копното. Бидејќи воздушните маси при овие струења на воздухот преминуваат големи пространства од копното и морињата, на нивниот правец имаат влијание разни сили. Монсуните на северната Земјина полутопка најчесто свртуваат од својот првобитен правец на десно а на јужната полутопка Земјина свртуваат налево.
Монсуните се образуваат на бреговите на океаните. Најголеми монсуни се создаваат над индискиот океан и јужниот дел на Азија. Во текот на летото доаѓаат до Хималаите, а во текот на зимата тргнуваат од Хималаите. Височината на нивното влијание е од 3 до 4 километри. Летните монсуни, кои доаѓаат од океаните предизвикуваат големи врнежи.
Монсуните се годишни периодични ветрови во јужна и Југоисточна Азија и во северните делови на Индискиот Океан.монсуните настануваат во подрачја на суптропските појаси поради разликите во температурите и воздушниот притисок, кои владеат над копнените маси на север и океанските пространства на југл постојат два период: зимски и летен, па затоа се познати како зимски и летни монсуни. Зимските монсуни се ветрови што од октомври до крајот на април дуваат непрекинато од Хималаите преку континеталните делови на Јужна и Југоисточна Азија кон Индискиот Океан. Зимските монсуни се со поумерена јачина. Во периодот на нивното пристууство преовладува ведро, суво и ладно време и релативно мирно море. Летни монсуни се ветрови што од територијата на Индсикиот Океан дуваат од југ кон север и североисток кон копенините територии на Јужна и Југоисточна Азија. Се одликуваат со топол влажен воздух кој со поголема јачина се движи кон копното, така што во подрачјето на планинските земји се издигаат во височина и предизвикуваат густи облаци со обилни врнежи. Врнежите се проследени со силни грмотевици и скоро непрекинато траат до два месеца. Притоа, има голема влажност, високи температури и немирно море, особено изразено при западните брегови на индија, Малајскиот Полуостров и на индонезиските острови. За време на летните монсуни поблагопријатни се климатските услови на источните брегови на источните брегови на Индија и Шри Ланка. Најстабилно време се јаува на преминот меѓу летниот и зимскиот период и трае околу 2 недели. монсунските ветрови во јужна и Југоисточна Азија се од големо значење на животот на населението. Летнте монсуни се дар од природата кои на густо населените територии во Индија, Бангладеш, Шри Ланка, Мјанмар, Тајланд, Виетнам, Малезија, Индонезија и Филипини овозможуваат успешно земјоделско стопанисување. Од нив зависи производтсвото на отиз како една од најраспространетите култури во ти простори, неминовни за исхрана на населението. Вообичаените правци на дување на монсуните се од големо значење во поморкста пловидба на безброј бродовиереници кои се користат од милиони луѓе распоредени во приморските делови на полустровите и осторовите. Порад географските широчини и влијанието на монсуните, на територијата на Индискиот и Индокинескиот Полуосторв и островите се развиени густи шуми со присуство на драгоцени дрвенести растенија, како штоо се тиково, сандалово и махагоново дрво. Тие се од големо значење бидејќи се користат во дрвната индустрија со повеќекратна намена. Доцнењето на монсунските дождови лесто може да биде фатално за земјоделското прозиводство од кое зависи опстанокот на многубројното население.
Саат-кула
Саат-кула (часовничка кула) — архитектонска градба во европските градови кои биле под власта или влијанието на Османлиското Царство. Саат-кулите биле градени најчесто во европскиот дел на Османлиското Царство, особено во Босна и Херцеговина. Саат-кулата претставува османлиска варијација на западноевропскиот облик на камбанарија. Саат-кулите биле градени со големи часовници, обично на сите четири страни, за што поголем број жители да можат да го читаат времето. Главно биле градени недалеку од џамиите и често биле дел од поголем урбан комплекс кој покрај џамиите имал и амами, шадрвани и занаетчиски работилници. Саат-кулата претставувала значаен архитектонски објект во класичната османлиска организација на градот кој го означувал средиштето на економско развиената средина.
Саат-кули во Македонија
Зачувани оригинални саат-кули: Кули стражарници: Разурнати саат-кули:
Саат-кули камбанарии:
Саат-кули во Босна и Херцеговина
Во периодот на османлиска управа во Босна и Херцеговина била изградена 21 саат-кула:
Црква „Св. Василиј“ - Солун
Свети Василиј (Αγίου Βασιλείου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во населбата Нова Швајцарија (Неја Елветија). Камен-темелникот е поставен на 16 ноември 2008 г., а црквата е отворена на 8 мај 2011 г. од митрополитот Антим Солунски. Парохијата е основана со претседателски указ на 23 февруари 2012 г.
Црквата е помала од останатите нови парохиски цркви на Солунската епархија бидејќи не била во урбанистичкиот план и властане дозволувала изградба на поголем храм. Парцелата била во сопственост на храмот „Св. Илија“, која ѝ ја подарила на митрополијата. Со изградбата раководел Лазарос Бљамбас. Во заедниот дел на дворот е параклисот „Пресв. Богородица Вратарница“, кој првично бил отпочнат како главен храм, но запрен од судот поради немање дозвола.
Иконостасните икони се дело на монахињите од манастирот „Успение на Пресв. Богородица“ во Арсакли. Во храмот има голема икона на Богородица Вратарница, како и мошти од Свети Василиј.
954 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4554 и 4555 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3796 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2806 и 2807 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 201 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 954 година се протега во 1682 и 1683, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1742 и 1743 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 411 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1623 и 1622 исламска година пред хиџра.
Вселенска сила на САД
Вселенска сила на САД (ВС на САД; United States Space Force, USSF) — вселенската гранка на вооружените сили на САД. Таа е една од осумте униформирани служби на САД, и првата и моментално единствена независна вселенска сила во светот. Вселенската сила, заедно со сестринската гранка — Военото воздухопловство на САД — е дел од Одделот на Военото воздухопловство, кој е во рамките на Министерството за одбрана на САД.
Вселенската сила е под надзор на секретарот на Военото воздухопловство, кој е цивил кој одговара пред министерот за одбрана и е назначен од претседателот на САД со потврда од Сенатот. Воениот началник на Вселенската сила е началникот на вселенски операции (на chief of space operations, CSO), кој има надзор врз единиците на ВС и е дел од Здружените штабни началници (на Joint Chiefs of Staff), тело на највисоките униформирани водачи во Министерството за одбрана кое го советува претседателот на САД и други за воени работи.
Службениците на ВС се познати како гардијани (на guardians, преведено на чувари). Звањето гардијан има долго минато во вселенските операции, влечејќи наследство од геслото на Вселенската команда на Военото воздухопловство од 1983 година, „Чувари на високата граница“ (на Guardians of the High Frontier). Називот бил најавен во декември 2020 година, во пресрет на првиот роденден на Вселенската сила, од потпретседателот на САД Мајк Пенс. Претходно, службениците биле познати како вселенски професионалци (на space professionals).
Мисија
Законот за Вселенска сила на САД (на United States Space Force Act) ја кодифицирал Вселенската сила како организирана, обучена и опремена за да обезбеди „слобода на дејствување за САД во, до и од вселената“ и „брзи и одржливи вселенски операции“, а како цел на наведените должности е „заштита на интересите на САД во вселената“ и спречување на агресија во, од и кон вселената и спроведување на вселенски операции.
На 10 август 2020 година, Вселенската сила ја објавила својата врховна доктрина, „Spacepower: Doctrine for Space Forces“, пошироко објаснувајќи ги набројаните мисии и должности. Во Spacepower, Вселенската сила ги дефинира нејзините три темелни одговорности, артикулирајќи зошто вселенската моќ е од витално значење за просперитетот и безбедноста на САД — со цел да се обезбеди слобода на дејствување во вселенскиот домен, да се овозможи здружена делотворност и леталитет и да се обезбедат независни опции за националното водство на САД, способно да ги постигне националните цели. Spacepower ги воспоставува петте основни надлежности на Вселенската сила, кои артикулираат како се користи вселенската моќ — вселенска безбедност, борба со проекција на моќ, вселенска подвижност и логистики, информациска подвижност и свесност за вселенскиот домен. Spacepower ги наведува седумте дисциплини на вселенската моќ кои се потребни за основните компетенции: орбитално војување, вселенско електромагнетно војување, раководење со вселенска битка, вселенски приод и одржување, воено разузнавање, кибероперации и инженерство и снабдување.
Џорџ Смут
Џорџ Смут (George Smoot ) — американски астрофизичар, космолог, добитник на Нобеловата награда за физика, и еден од двајцата натпреварувачи кој ја добиле наградата од 1 милион долари на квизот Дали сте попаметен од петтоодделенец?. Тој ја добил Нобеловата анграда за физика во 2006 година за неговата работа на космичкиот позадински истражувач заедно со Џон Мадер што довело до "откривањето на црното тело облик на анизотропија на космичкото позадинско микробраново зрачење."
Оваа работа помогнала да се прошири теоријата за Големата експлозија tза настанокот на универзумот користејќи го космичкиот позадински истражувач (COBE) сателит. Според комисијата за Нобелова награда, „проектот (COBE) може да се смета за почетна точка за космологијата како прецизна наука.“ Смут го донирал својот дел од Нобеловата награда на добротворна фондација.
Денес Смут е професор по физика на Калифорнискиот универзитет, како постар научник при Лоренс Берклиевата национална лабораторија, и од 2010 година, професор по физика на Парискиот универзитет Дидро, во Франција. Во 2003 година, тој била награден со Ајнштајнов медал и со Ерстедов медал во 2009 година.
Детство
Смут е роден во Јукон, Флорида. Тој завршил средно образование во средното училиште Упер Арлингтон во Упер Арлингтон, Охајо, во 1962 година. Тој изучувал математика пред да се префрли на МИТ каде се стекнал со двојна диплома по  математика и физика во 1966 година и  докторат по честична физика во 1970 година.
Иако Смут студирал на МИТ, тој не бил, Оливер Смут, кој лежејќи со своето тело го измерил Харвард Бриџ меѓу Кембриџ и Бостон, на тој начин создавајќи ја смешната единица мерка Смут. Всушност станува збор за неговиот роднина Оливер Смут, дипломец на МИТ кој подоцна бил раководител на Американскиот национален институт за стандарди.
Почетно истражување
Смут се префрлил на космологија и започнал да работи во Лоренс Берклиевата национална лабораторија, соработувајќи со Луис Волтер Алварес на високоатмосферскиот експеримент за физиката на елементарните честички стратосферски метеоролошки балон осмислен да ја забележува антиматеријата во Земјината горна атмосфера, чие присуство било предвидено од сега отфрлената теорија на стабилна состојба.
COBE
Во тој период, позадинското зрачење изгледало како да е целосно униформно исклучувајќи ја дисторзијата предизвикана од Доплеровиот ефект споменат погоре. Овој резултат бил во спротивност со набљудувањата на универзумот, со различни структури како што се галаксиите и галактичките јата кои наведувале дека универзумот е релативно хетероген разгледуван на мали величини. Сепак, овие структури се создавале споро. Па така, акао универзумот е хетероген денес, истиот ќе биде хетероген и во периодот кога се емитирало позадинското зрачење, и може да се набљудува денес преку слабите промени во температурата на позадинското зрачење. Забележувањето на овие анизотропии биле областа на работа на Смут во доцните 1970-и. Тој тогаш на НАСА и предложил проект кој вклучувал сателит опремен со детектор кој бил сличен со оној кој бил закачен на U-2 авионот но доста почувствителен и на кого не би влијаело воздушното загадување. Предлогот бил прифатен и вклопен како еден од инструментите на на сателитот (COBE), кој чинел 160 милиони долари. (COBE) — лансиран на 18 ноември 1989 година, по одолговлекувањето предизвикано од експлозијата на вселенскиот шатл Чаленџер. По повеќе од две години на набљудување и мерење,истражувачкиот тим на (COBE) објавил на 23 април 1992 година дека сателитот забележал мали промени во позадинското зрачење, пробив во проучувањето на раниот универзум. Набљудувањата биле „доказ за создавањето на универзумот“ и го навеле Смут да изјави „доколку сте религиозен, како да гледате низ очите на Бог.“
Смут соработувал со новинарот Киај Дејвидсон од San Francisco Chronicle за да напише книга Брчките низ времето (Wrinkles in Time), која ги забележува напорите на целата екипа. Во книгата Првата светлина (The Very First Light), Џон Мадер и Џон Баслоу ја дополниле и прошириле приказната за (COBE), и тврделе дека Џорџ Смут ја прекршил политиката на екипата соопштувајќи ги предвремено новостите на печатот поврзани со откритијата на (COBE) пред истото да го стори НАСА на официјална конференција, нешто,што Мадер, го сметал за себе промоција и предаство. Смут се извинил за тоа што не го следел договорениот распоред и Мадер изјавил дека тензиите се намалиле. Мадер признал дека „Џорџ го прославил проектот (COBE) ширум светот“ нешто што вообичаено проектот не би го постигнал.
Останати проекти
По (COBE), Смут земал учество и во друг експеримент кој вклучувал стратосферен балон, Милиметарска анизотропна експериментална сликовна мрежа, која имала подобрена аголна резолуција во споредба со (COBE) со што се добиле подобрени мерења на анизотропиите на позадинското зрачење. Смут продолжил со набљудувањата на позадинското зрачење и моментално е соработник на третата генерација на сателит за позадинско зрачење наречен Планков сателит. Тој е исто така соработник и напроектот Супернова/забрзувачка сонда, дателит кој би можел да ги мери својствата на темната амтерија. Тој исто така помогнал и во анализата на податоците од Шпицер поврзани со мерењето на далечното инфрацрвено позадинско зрачење.
Смут му бил инспирација на Мики Харт за албумот Mysterium Tremendum, које заснован делумно на „звуците“ кои можат да се добијат од позадинскиот потпис на Големата експлозија.
Јавни настапи
Кратко откако бил известен за Нобеловата награда, Смут се појавил како гостин диригент на универзитетскиот марширачки оркестар каде претставил кореографија на Големата експлозија на полувремето од фудбалскиот натправар. Тој го следел својот настап со славеничко веселење низ стадионот, поздравува од ред по ред и дел по дел од публиката со бранови на аплаузи. Овој настан бил наречен настан кој се случува „само на Беркли“.
Медиумско појавување
Смут имал прикриено појавување како самиот себеси во епизодата „Раздвојување на терминаторот“ од серијата The Big Bang Theory. Тој го контактирал шоуто како обожавател на нивните физички заплети и истиот бил повикан да биде предавач на измислен физички симпозиум. Тој е исто така заслужен за шегата која ја кажува Пени во епизодата  „Во близина на мртвата проститутка“.
На 18 септември во 2009 година, Смут се појавил во епизода од телевизиската емисија Дали сте попамтен од петтоодделенец?. За време на снимањето тој стигнал до конечното прашање, „Која американска држава е дом на Националниот парк Акадија?", на што тој го дал точниот одговор „Мејн“, станувајќи втората личност која ја освоила наградата од милион долари.
На 10 декември 2009 година, тој се појавил на интервју за добитниците на Нобеловата награда на BBC, каде разговарале за значењето на науката за општеството.
Елдгјау
Елдгјау (Eldgjá, „огнена клисура“) — вулкан и кањон во Исланд. Овој, и вулканот Катла се дел од истиот вулкански систем на југот од земјата.
Сместен помеѓу Ландманалаугар и Киркјубејарклаустур, Елдгјау е најширокиот вулкански кањон на светот, приближно 40км долг и 600 метри широк. Тој бил откриен од Торвалдур Тородсен во 1893.
Првата документирана ерупција во 934 (или 939) била најголемата базалтна поплава во историјата. Лавата се протега на 800 км2. Се проценува дека 18 км3 на магма истекла од земјата.
Во кањонот има водопад кој се нарекува Оуфајруфос. Природен мост преку водопадот исчезнал во 1993 поради преголемата вода од топењето на мразот.
Северниот дел на Елдгјау, вклучително Оуфајруфос и околината, бил дел од Националниот парк Ватнајекидл до 2011.
Историја
Во неговата оригинална форма, пукнатината потекнува од голема историска еруппција во вулканскиот систем на Катла која започнала во 934. За шест години ерупција, истекло 19,5 км3 на површина од 781 км2. Количината произведена тефра се проценува на 1,5 км3 а производството на сулфур диоксид на 219 милиони тони. Во Исланд, овој голем вулкански настан е веројатно второ најголемо базалтско таложење во Холоценот после тоа на Тјоурса у.
Об
Об (Обь) — река во азискиот дел на Русија којашто тече низ Западносибирската Низина. Реката е долга 3.650 км, но од изворот на нејзината најдолга притока Иртиш 5.410 км со што е шеста седма најдолга река во светот. Реката својот тек го завршува во Опскиот Залив (Карско Море), создавајќи речна делта долга 80, а широка од 30 до 90 км.
Течение и географски податоци
Об извира во подножјето на планината Алтај северозападно од градот Блиск. Со течението на реката на север се намалува и надморската висина, сè до вливот во Опскиот Залив каде што изнесува 0.
Течението на реката е поделено на 3 тека:
Во горниот тек, Об главно тече низ висорамнини, а со вливот на реката Иртиш се создава асиметрија на бреговите, па така на десната брег се простираат возвишенија и стрмнини додека на левиот брег рамнини.
Во долниотѕ тек, Об забавува, а во околината на реката се создаваат мочуришта.
Притоки
Во својот тек, во Об се влеваат повеќе реки. Најдолги леви притоки се Иртиш, Васјуган и Сосва, а најдолги десни Том, Чулим, Кет, Тим и Вак.
Јоандри Орозко
Во Венецуела
Орозко го направи своето професионално деби во 2007 година со тимот на Унион Атлетико Маракаибо, на возраст од 16 години, против Депортиво Анцоатеги. Во 2009 година потпиша со ФК Зулија, и од тој момент беше постојано присустен во сениорскиот тим. Во сезоната 2010-11 тој стана клучна фигура во првата постава на Зулијаните, постигнувајќи осум гола во првата половина од првенството.
Волфсбург
На 28 јануари 2011 година беше објавено дека Орозко ќе потпише четиригодишен договор со Волфсбург, во очекување на медицинските тестови и финасиските услови со Зулија. Тој стана третиот играч од Венецуела во Бундеслигата, по Хуан Аранго и Томас Ринкон по договорот што беше завршен на 31 јануари. Орозко стави потпис со кој се обврзува на верност кон клубот до 30 јуни 2015.
Список на државни водачи во 1304 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Масдорф
Масдорф (Maasdorf) — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Зидлихес Анхалт.
Мешовити екипи на Летните олимписки игри
Првите современи Олимписки игри дозволувале поединци да се натпреваруваат како екипа составена од различни држави. МОК ги групирал нивните резултати заенички под мешовити екипи означени со (кодот ZZX).
Вкупно 17 медали биле освоени од страна на мешовитите екипи на првите три современи игри, од 1896 до 1904 година.
Се тврди и дека Делавал Астли се натпреварувал екипно во карлинг на зимските игри во 1924 година, и можно е да го освоиле сребрениот медал за Шведска како и златниот медал за Британија.
Мухарем Сербезовски
Мухарем Сербезовски — познат пејач, писател и преведувач од македонско ромско потекло. Живее во Сараево, Босна и Херцеговина.
Роден е во Топаана, Скопје. Почнал да пее на 14 години, и објавил педесетина албуми и напишал 400 песни. Некои од нив се хитови на народна музика во регионов. Напишал седум романи.
Мухамед Халили
Животопис
Халили е роден на 21 февруари 1951 горина во тетовското село Џепчиште. Дипломирал на Филолошкиот факултет во Скопје на Катедрата за француски јазик и литература. Работел како професор по француски во средното училиште „Кирил Пејчиновиќ“ во Тетово. Поради залагање за поголеми политички права на Албанците во СРМ, како член на СКМ бил казнет со опомена. На првите демократски парламентарни избори бил избран за пратеник во 1991 година. Бил министер без ресор во Владата на Македонија од 20 декември 1994 до 23 февруари 1996, а потоа амбасадор на Македонија во Данска (именуван на 16 мај 1996). Учествувал во првиот круг на вторите претседателските избори на 31 мај 1999 година. Моментално е амбасадор во кралството Белгија.
Абтсдорф
Абтсдорф (Abtsdorf) — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2009 е дел од градот Витенберг.
Список на државни водачи во 696 година
Ова е список на државни водачи во 96 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
50. јужен напоредник
Започнувајќи од нултиот меридијан, па кон исток, 50° ЈГШ минува низ:
! Width="135" | Координати ! Земја, територија, море ! Белешки
Гнојен
Гнојен (Gnoien) — мал град во округот Росток, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на околу 40 километри југоисточно од Росток. Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
IC 738
IC 738 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Кристијан Траш
Кристијан Траш (роден на ) — германски професионален фудбалер кој игра за Волфсбург како играч од средниот ред.
IC 738
Откривање
Објектот е откриен на 15 мај 1893 година од страна на Стефан Жавел.
Кристијан Траш
Технички одлики
Неговата примарна позиција е како внатрешен играч во халфовата линија, но повремено игра и како десен бек.
IC 738
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 738 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 738 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Фјодор Решетников
Фјодор Павлович Решетников (Фёдор Павлович Решетников;    – 13 декември 1988) бил истакнат советски сликар. Решетников бил практичар на „ социјалистичкиот реализам “, практичар почитуван од владата за неговата работа и бил член дури три и пол децении на Советската академија на уметностите. Неговите творби се чуваат во најдобрите галерии на Русија, вклучувајќи ги галеријата Третјаков ( Москва ), Рускиот музеј ( Санкт Петербург ), Државниот историски музеј (Москва) и други.
IC 738
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 44 м 50,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 26' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Фјодор Решетников
Ран живот
Решетников е роден во селото Сурско-Литовское, кое сега се наоѓа во Днепропетровската област, Украина, во семејство кое било познато по сликање на икони. Фјодор останал сираче на рана возраст, па така тој бил воспитуван од неговиот брат, кој сликал црковни фрески и икони за да го прехрани семејството и кој го користел Решетников како негов чирак.
IC 738
Други поделби
Проучување на IC 738 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42952.
Четвртиот сопатник
„Четвртиот сопатник“ - хрватско-македонски долгометражен филм од 1967 година. Го режирал Бранко Бауер, а сценариото го напишале Бранко Бауер, Славко Голдштајн и Богдан Јовановиќ.
Затов
Затов (Satow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Мајлендорф
Мајлендорф (Meilendorf) — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Зидлихес Анхалт.
Алдо Климан
Алдо Климан (р, во ) — поет, раскажувач, литературен критичар, полемичар, антологичар, преведувач, новинар, издавач и собирач на македонски старини. Се занимава и со графички дизајн. Во 2005 година снимил документарен филм “Од Ровињ до Венеција со батаната Фиамита” (“Da Rovigno a Venezia con la batana Fiamita”), премиерно прикажан на 16 септември 2005 во Ровињ.
Борџија
Борџија (Borgia) — европска папско семејство од италијанско и шпанско потекло. Името доаѓа од градот Борха, Сарагоса, кои бил феудален имот на семејството која била дел од арагонската аристократија. Семејството Борџија во текот на ренесансата стнале моќна и влијателно семејство. Тие биле покровители на уметноста, а нивната поддршка им овозможила на многу уметници на ренесансата да го остварат својот потенцијал. Најбрилијантните личности на оваа ера редовно го посетувале нивниот двор.
Алдо Климан
Дипломирал книжевност на Филолошкиот факултет на Универзитетот “Кирил и Методиј” во Скопје (1974). Како новинар работел во Радио Скопје, на Македонска телевизија и во “Глас Истре”, дневен весник што излегува во Пула.
Борџија
Во периодот помеѓу 1400 и 1500 година, семејството Борџија дала двајца папи: Каликст III (1455-1458 година) и Александар VI (1492-1503 година). Денес семејството најмногу се памети по корупцијата за време на Александар VI. Тие се обвинети за многу различни кривични дела: прељуба, кражба, силување, поткуп, инцест, убиство (особено убиства со труења ) и слично. Поради нивниот стремеж за моќ, семејството Борџија стекнале моќни непријатели.
Алдо Климан
Во македонската книжевност се јавува во 1970 година со песни и кратки прози. Во текот на седумедесеттите, со својата тнр. четврта генерација македонски писатели активно учествува во разнообразувањето на литературниот живот во Македонија. Бил член на редакцијата на литературниот прилог “Координати” во младинскиот неделник “Млад борец”, потоа на редакцијата на списанието “Современост”, член на македонската редакција на списанието “Дисов гласник” (Чачак, Република Србија), главен и одговорен уредник на издавачката куќа “Истарска наклада” (Пула, Република Хрватска), главен и одговорен уредник на литературното списание “Истра” (Пула, 1983-1989 и 1993) и на родокрајната илустрирана ревија “Јурина и Франина” (која излегуваше во Пула во одделни изданија на хрватски, италијански, словенечки и германски јазик). Во 1986 година ја основал Истарската книжевна колонија “Грозд”, која во периодот од 1987 до 1990 одржа четири големи меѓународни книжевно-научни собири (“Полемиките на југословенското литературно поприште”, “Писмото и сликата”, “Културата како репресија” и “Балканскиот мислител”) на кои учествуваа и низа истакнати македонски интелектуалци и творци (Катица Ќулавкова, Влада Урошевиќ, Радован Павловски, Данило Коцевски, Ферид Мухиќ, Глигор Чемерски, Ким Мехмети и други). Во Пула ги основал издавачките куќи “Либар од грозда” (1989, со Армандо Дебељух ), во која бил главен и одговорен уредник, и Истарската издавачка куќа “Жакан Јури” (1994) чиј е сопственик, директор и главен и одговорен уредник. Бил долгогодишен деловен секретар на угледната истарска културна организација Чакавски сабор и член на редакцијата и директор на антологиската едиција “Истра низ вековите” што ја обмислуваше и ја уредуваше писателот Зване Чрња. Во почетокот на деведесеттите години, на трагата на идеите на Чрња за издавањe еден сеопфатен “Лексикон на Истра”, Климан, заедно со Армандо Дебељух и со угледниот хрватски историчар Мирослав Бертоша работи врз подготовките за објавување на “Лексиконот на истарската историја и култура”. Ја покренал и ја уредува претставителната едиција “Историја на Истра”, а како уредник потпишува и низа други значајни проекти: хрватскоглаголскиот правно-историски паметник “Истарски развод” (“Истарски размеѓувања”) од 1325 година, “Ровињскиот илуминиран кодекс од XIV-XV век” (Translatio corporis Beate Eufemie), одбраните дела (во 5 книги) на италијанскиот писател Фулвио Томица (Fulvio Tomizza) и др.
Во хрватската литература, паралелно со македонската, е присутан од 1982 година. Со кратки прози и поезија е застапен во повеќе хрватски и македонски антологии и избори: Петар Т. Бошковски: „Поети од Македонија родени во слободата”, Мирјана Стрчиќ: “Istarska pjesmarica” (Hrvatsko pjesništvo Istre 19. i 20. stoljeća), Борислав Павловски: “Gospodari labirinta” (Antologija snova, maštarija i fantastičnih priča iz makedonske književnosti), Борис Билетиќ: “I ča i što i kaj” (Iz suvremene hrvatskoistarske lirike), Даниел Начиновиќ: “Priče iz Istre” (Hrvatski pripovjedači XX. stoljeća), Борис Билетиќ: “Glasi književne Istre” (Izbor studija, ogleda i kritika o suvremenoj hrvatskoj književnosti u Istri /do 2000/), Марко Илкоски: „Црнопис эа еден непребол” (антологиски иэбор на песни посветени на Скопје), Катица Ќулавкова: “Maketa” (savremena makedonska kratka priča), Suat Engüllü: “Yeni Makedon Önsüsü”, Саво Цветановски: “Anthology of the macedonian postmodern short story” и др. Одделни песни, раскази, есеи и статии му се преведени на англиски, германски, француски, италијански, руски, полски, словенечки, романски, турски и албански јазик - а од македонски, уште на хрватски и српски јазик. Преведува од македонски на хрватски и српски, и обратно, и од француски и италијански јазик.
Зајсанско Езеро
Долхо е 105 км и 22–48 км широко, со максимална длабочина од 15 m. Во езерото се влеваат Кара Иртиш (Црн Иртиш) и Кендирлик од источната страна, додека од езерото истекува реката Иртиш позната и како Бел Иртиш.
Алдо Климан
Член е на Друштвото на писателите на Македонија (ДПМ) од 1975 и на Друштвото на хрватските писатели од 1987 година. Застапен е во порелевантните лексикони на македонските и хрватските писатели. Забележлив простор му е посветен во треттиот том на “Лексиконот на писателите на Југославија” (Нови Сад, 1987) и во “Хрватскиот лексикон” (Загреб, 1996).
Алдо Климан е еден од основачите на Македонското културно друштво “Кочо Рацин” во Пула и на традиционалната манифестација “Денови на македонската култура во Истра”. Иницијатор е и еден од основачите на Македонскиот културен форум во Пула, втемелен во 2008 година. На Рациновите средби во Велес во 2001 година му е врачено Почесно Рациново признание за придонес во афирмацијата на македонската книжевност и Рациновото дело и за зближување меѓу народите.
Список на државни водачи во 1303 година
Ова е список на државни водачи во 303 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Кефеј (соѕвездие)
Кефеј — соѕвездие на северното небо. Именувано според Кефеј, Кралот на Етиопија во старогрчката митологија. Станува збор за едно од 48 соѕвездија забележани од Птоломеј во век, и останало како едно од 88-те современи соѕвездија. Најсветлата ѕвезда Алфа Кефеј е со привидна светлинска величина од 2,5. Делта Кефеј е прототип за важна класа на ѕвезди познати како кефеиди. Му-кефеида и VV-кефеида се црвени суперџинови и се едни од најголемите ѕвезди.
Историја и митологија
Кефеј бил крал на Етиопија. Тој бил оженет со Касиопеја и бил татко на Андромеда, и двете денес се спомнуваат во современите соѕвездија заедно со Кефеј.
Ѕвезди
Алфа Кефеј,традиционално позната како Алдерамин, е бела ѕвезда со светлинска величина 2,5, ина растојание од 49 сг. од Земјата. Бета Кефеј, традиционално позната како „Алфирик“, е двојна ѕвезда со син џин како првична ѕвезда со светлинска величина 3,2 и секундарна со светлинска величина 7,9. Првичната ѕвезда е променлива ѕвезда и се смета дека е прототпип на подкласа од пулсирачка променлива ѕвезда, кои понекогаш се именувани според Бета Големо Куче. Бета-кефеидите немаат големи промени во светлинската величина, ниту пак имаат периоди подолги од неколку часа. Бета кефеј и самата има промена во светлинската величина од 0,1 во период од 4,6 часа. Традиционалното име значи „стадо“ и се однесува на стадо од овци. Гама Кефеј, традиционлано познато и како Ерај, е портокалова ѕвезда со светлинска величина 3,2 и на растојание од 45 сг. од Земјата. Традиционалното име на истата означува „овчар“. Станува звбор за двојна ѕвезда на приближно растојание од 50 сг. од Земјата. Системот се состои од портокалов подџин и црвено џуџе. поради прецесијата на еквиноксите, γ Кефеј ќе биде поларна ѕвезда во периодот меѓу 3000 и 5200 година, со најмало растојание до небесниот пол околу 4000 година. околу првичната ѕвезда орбитира и планета.
Делта Кефеј е кефеида, жолт суперџин на растојание од 980 сг. од Земјата. Откриено е дека станува збор за променлива ѕвезда од страна на Џон Гудрик во 1784 година. Има распон на светлинската величина од 3,5 до 4,4 во период од 5 дена и 9 часа. Кефеидите се класа на пулсирачки променливи ѕвезди, и Делта Кефеј има минимална големина од 40 сончеви пречницио и максимална големина од 46 сончеви пречници. Станува збор за двојна ѕвезда, жолтиот суперџин има придружна сина ѕвезда со светлинска величина 6,3.
Во Кефеј постојат неколку изразити променливи ѕвезди. Една е, μ Кефеј, позната и како Хершелова Гранатна Ѕвезда поради својата изразена црвена боја. Станува збор за полупроменлива ѕвезда со минимална светлинска величина 5,1 и максимална 3,4. Периодот изнесува 2 години. Ѕвездата е со полупречник од 11,8 ае. Доколку би била поставена во центарот на нашиот Сончев Систем, ќе се протега до Сатурн. Друга променлива ѕвезда е VV Кефеј, како и Ми Кефеј, станува збор за црвен суперџин и за полупроменлива ѕвезда, со местоположба на 2000 сг. од Земјата. Има минимална светлинска величина од 5,4 и максимална 4,8. Станува збор за една од најголемите ѕвезди во галаксијата, со пречник од 1000 сончеви пречници. VV Кефеј има невообичаено долг еклиптички придружник, но еклипсите, се случуваат на секои 20,3 години, и не можат да се забележат без употреба на инструменти. T Кефеј, исто така црвен џин, е Мирида со минимална светлинска величина од 11,3 и максимална од 5,2 на растојание од 685 сг. од Земјата. Со период од 13 месеци и пречник оф 500 сончеви пречници.
Постојат и неколу истакнати двојни ѕвезди во Кефеј. Омикрон Кефеј е двојна ѕвезда со орбитален период од 800 години. Системот е на растојание од 211 сг. од Земјата и се состои од портокалов џин со светлосна величина 4,9 и втората ѕвезда со светлинска величина 7,1. Кси Кефеј е уште една двојна ѕвезда на растојание од 102 сг. од Земјата, со орбитален период од 4000 сг. Првичната ѕвезда е бело-сина со светлинска величина 4,4, додека втората е жолта ѕвезда соо светлинска величина 6,5.
Кругер 60 е двојна ѕвезда со светлинска величина 11 и се состои од две црвени џуџиња. Овој ѕвезден систем е еден од најблиските, на растојание од само 13 сг. од Земјата.
Претставување
Кефеј е најчесто претставен како ги држи дигнати нагоре, молејќи ги боговите да го поштедат животот на неговата ќерка Андромеда. Претставен е и како владетел кој седи во својот престол.
Во источната астрономија
Во кинеската астрономија, ѕвездите од соѕвездието Кефеј се сместени во две области: Виолетова Забранета Градба (紫微垣, Ѕе веј јуен) и Црна Желка на север (北方玄武, Беј фанг сјуен ву).
Антон Шенфелд
Антон Евгеневич Шенфелд (руски: Шенфельд, Антон Евгенжевич, 23 јули 1993) е руски професионален хокеар. Тој моментално игра во Торпедо Нижни Новгород, тим кој се натпреварува ва хокеарската лига „Континентал“ (КХЛ).
Кариера
Откако придонел Металург да го освои Купот Гагарин во 2014 година, Шенфелд бил дел од размена и се преселил во екипата на ХК Лада Толјати на 4 јули 2014 година. Тој играл три сезони во хокеарскиот клуб Лада Толјани пред да се врати во Магнитогорск.