cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Франкија
Политички и административно уредување
Во времето на Каролинзите зајакнала кралската власт во државата на Франките. тоа било особено карактеристично за владеењето на Карло Велики, како и подоцна кога царскиот двор претставувал центар на државниот живот. На дворот двапати во годината се собирале на советување највлијателните крупни земјосопственици. Откако ќе се посоветувал владетелот со нив, издавал укази, односно капитулари за разни прашања во доменот на управувањето со државата. Многу важна потпора на централната власт претставувала црквата т.е. нејзините највидни претставници – архиепископи, епископи, опати итн. Биле активно вклучени во државната управа. Каролинзите успеале да се наметнат како решавачки фактор во изборот на високите црковни органи. Карло Велики, дотогашниот црковен десеток ( данок ), го прогласил за задолжителен и на тој начин значително ја зголемил материјалната моќ на црквата. За вршење непосредна контрола над органите на локалната управа се користела институцијата на државни пратеници ( missi dominici ) обично од еден световен и еден црковен великодостојник, по наредба на владетелот патувале по грофовствата во државата и ја надгледувале работата на месните службени лица. Карло Велики спровел нова воена реформа, со неа се одредило дека во војска можат да служат и работат само релативно имотните и слободни луѓе. На тој начин воената служба станувала не само обврска туку и привилегија само на феудалците. Во државата на Каролизните, слично како и во времето на Меровинзите, основната административна единица била грофовијата. На нејзино чело стоел гроф, којшто го поставувал владетелот. Во надлежност на грофот се наоѓале судските, финансиските и воените компетенции. Грофот добивал една третина од државните приходи, а честопати и земјишни бенефиции, за кои на владетелот му полагал вазална заклетва. Грофовите натаму се делеле на сотнии/сатнии, на чие чело стоеле сотниците или тунинзите, коишто ги поставувал грофот. по периферните делови на државата постоеле посебни воени области т.н. марки (маркгрофовства), со кои управувале маркгрофови.
Каролиншка ренесанса
Во втората половина на 7 век и почетокот на 9 век дошло до извесно оживување на културата во државата на Франките. Овој подем речиси во целост бил поврзан со името на Карло Велики, а во историографијата е познат под името Каролиншка ренесанса. Со формирањето и издигнувањето на државата на Каролинзите, голема улога имала црквата. Огромната држава што ја создале Каролинзите не можела нормално да функционира без учество на образовани луѓе, кои би биле во состојба да ги разберат наредбите на централната власт и да му ги протолкуваат на народот. Оттаму, на дворот на Карло Велики и неговите наследници, ученото свештенство имало многу важно место и улога. Свештениците биле најблиски советници на владетелот, дипломати, соработници на дворската канцеларија и раководители на градежни работи.
За подемот на писменоста во државата на Франките особено придонел Карло Велики, кој со неговиот прв капитулариј во 769 година, пропишал да се отстранат од црквата неписмените свештеници, а подоцна барал и да се ликвидира целосно неписменоста меѓу црковните редови. Бидејќи во неговата држава немало доволно учени луѓе за да ги водат училиштата и да ги описменуваат луѓето, Карло уште во првите години од неговото владеење започнал на својот двор да повикува учени луѓе од други земји. Од Италија ги донел Петар Пизански, Полиниј Аквилејски и Ломбардиецот Павле Ѓакон. Баварците Лејдард и Готот Теодулф од Орлеан (кој бил епископ орлеански) кој во своите сатирични стихови ги исмевал обидите да се создадат поетски дворски песни. Учениот Павле Ѓакон го имал напишано делото ,, Историја на Лангобардите “ и бил познат како одличен познавач на латинскиот и грчкиот јазик, граматиката и реториката, а бил и одличен филозоф и оратор.
Меѓу глумците на каролиншката преродба посебно се истакнувал англосаксонскиот деец Алкуин од Јорк, кого Карло Велики го нашол во Парма и го убедил да работи во неговиот дворец. На дворецот во Ахен, Алкуин станал негов главен советник по прашањата поврзани околу просветата, а во исто време бил и негов личен учител и учител на неговите деца. За да ги зголеми своите знаења, а исто така и знаењата на неговите најблиски луѓе, Карло создал на дворот еден вид на литературен кружок познат под името-Дворска академија. Во нејзиниот состав, покрај блиските луѓе на владетелот, влегувале и едни од најобразованите луѓе од Европа воопшто. На кружокот се разгледувале различни прашања за движењето на сонцето и месечината, се толкувале различни варијанти на латински зборови, се читале и објаснувале некои антички (грчки и римски) творби и црковни текстови, па дури и самите ученици започнале да пишуваат свои творби во стихови.
Сето тоа го поттикнало културниот живот во државата на Франките и придонело да се зголеми интересот кон спомениците на римската литература кои биле познати во тоа време. Покрај тоа во значителна мерка се проширил и кругот на образовани луѓе, а во црковните училишта започнале да примаат и мирјани (световни лица). Покрај црковните училишта, училиште постоело и на дворот на Карло Велики, во кое учеле децата на благородниците, блиску до владетелот. Еден од учениците на дворското училиште бил и Ајнхард, биографот на Карло Велики. Тој раскажува дека Карло правел огромни напори да научи да пишува, но дека тоа не вродило некои добри резултати. Притоа, значително било подобрено писмото, односно ракописот во пишувањето на текстови. Лошиот и неразбирлив ракопис на поранешните писари бил заменет со убавио и разбирливо писмо, наречено Каролиншка минускула. Ова писмо ќе послужи како основа на современата латиница, односно на современите латински букви. Ракописите започнале да се украсуваат со минијатури, со што станале визуелно впечатливи. Најголемите манастири имале посебни соби-работилници, наречени скриптории, каде што се вршело препишување на античките творби. По манастирите започнале да се појавуваат и библиотеки, кои започнале да располагаат со 300-400 ракописи (маркантна бројка за тоа време).
И покрај ваквите активности, подлабока ренесанса на античката култура, сепак не била постигната, а културното ниво било сè уште многу ниско. Tакa учебниците по граматика, реторика и астрономија коишто ги составил Алкуин биле напишани многу едноставно, во вид на дијалози меѓу учителот и ученикот. Тие сведочат за многу ниското ниво на знаења со кое располагале дури и тогаш најобразованите луѓе, каков што бил Алкуин. Зголемувањето на материјалните срдства во рацете на претставниците на централната власт, му овозможило на Карло и благородниците од неговата околина да го питтикне развојот на уметноста. Кога во 800 година бил крунисан за цар, Карло Велики настојувал да се изедначи со византиските императори по нивниот стил со прекрасни градби и луксузниот дворски живот. По негова наредба биле изграфени цркви во Ахен, Вормс, Ингелхајм и други места во кои подолго престојувал неговиот двор. Овие градби во основа ја копирале византиската архитектура, но за разлика од неа биле многу поскромни по размер и обем. Заради неусовршената градежна техника, речиси сите градби од времето на Карло Велики набргу биле урнати. До денес се зачувани саму неколку сведоштва од таа архитектура, меѓу кои највидни се капелата во Ахен и капелата на Св. Михаил во Фулда.
Голем дел од објектите биле градени од дрво, затоа нивната трајност не била подолга од неколку векови, за разлика од нив, многу поретко биле градени камени градби од кои дел и денес е зачуван како историски спомен од тоа време. Градежните изведувачи успеале во текот на десет години да изградат дрвен мост преку Рајна кај Мајнц, но набрзо тој изгорел, желбата на Карло Велики на истото место да биде изграден нов камен мост останала неостварена .Од исти причини останала нереализирана огромната архитектонска замисла на Карло да изгради канал кои ќе ги поврзе реките Рајна и Дунав.
Каролиншката ренесенса и културниот подем поврзан со неа, продолжиле и по смртта на Карло Велики. Меѓутоа брзото распаѓање на Империјата се одразило и на културниот развој, а особено на степенот и организацијата на образованието. набргу по Карловата смрт, престанале да работат многу училишта. од 817 година, било пропишано во манастирските и црковните училишта да одат само оние коишто се подготвувале за црковна работа. За општото распаѓање на културата придонеле и меѓусебните борби меѓу наследниците на Карло Велики и поделбата на неговата империја на неколку нови држави. Големите нормански, арапски и унгарски напади, пљачкосувања по црквите и манастирите и палењето на цели села и градови, уште повеќе ја втурнало културато во сериозна криза .Поради сето тоа, интелектуалниот живот во државата речиси целосно замрел, а во црквите повторно се појавиле голем број на неписмени свештеници. Влијанието на Каролиншката ренесанса, во разни области на културата се чувствувало и во втората половина на IX век, меѓутоа во X век тоа речиси сосема исчезнало. Последните обиди за реставрирање на Каролиншката ренесанса направиле неговите непосредни наследници, кралевите Луј Побожниот и Карло Ќелавиот, кои на своите дворови повикале учени луѓе и се обиделе да го копираат дворското училиште на Карло Велики.
Нешто слично се обидел и германско-саксонскиот владетел Отон I во 10 век, кој настојувал да ја обнови политиката на Карло Велики со образованието, но тоа го правел со многу помали средства и со послаб ефект, но ќе го зголеми нивото на културата и обрзованието кај идните генерации.
Лудвиг Благочестивиот
По смртта на Карло I Велики на престолот дошол неговиот син Лудвиг, дотогашен крал на Аквитанија, којшто во 813 г. Бил крунисан за совладетел на Карло велики. Иако дошло на власт во 814 г., неговото свечено крунисување било извршено во 816 – та година во Ремс. Токму на овој владетел му се препишува заслугата за прифаќањето на Монашките правила на Св. Бенедикт од Нурсија во целата империја. Заради својата голема предаденост кон црквата го добил прекарот ,, благочестив “( побожен ). Владеењето на царот Лудвиг било исполнето со воени дејствија, како на периферните граници на империјата против соседите кои ја откажувале послушноста кон царството, така и внатре во самото царство, каде неговите синови се бореле меѓусебно за превласт, а и против него .Тој успеал да ја присоедини Бретања, успешно настапил против Ободритите на реката Лаба, го задушил и востанието на Људевит Посавски во Хрватска, а негова заслуга е и започнатиот процес на христијанизација кај Данците. Желбата на царот Лудвиг да им обезбеди на своите синови територии кадешто ќе владеат во обединето единство предизвикала обратен ефект, бидејќи се создале повеќегодишни воени судири меѓу нив во државата. Имено со специјален декрет тој им ја разделил државата на своите синови во 817 – та година, а за себе ја задржал само врховната власт. Притоа син му Пипин ги добил земјите во средна и јужна Галија со Аквитанија како централна област на царството, вториот син Лудвиг ја добил Баварија со соседните области, најстариот син Лотар станал совладетел и наследник на татко му, а помладите браќа биле должни да му се потчинуваат. Во случај некој од браќата да починел без да остави наследник, тогаш Лотар ги наследувал и неговите територии, а доколку Лотар не оставел наследник, требало еден од неговите браќа да го наследи царскиот престол. На тој начин територијата формално останувала целосна и неподелена под власт на еден цар и повеќе кралеви коишто биле должни да ги почитуваат одлуките на царот. Меѓутоа кога царот Лудвиг Побожен добил уште еден син – Карло во 823 – та година од неговата втора жена, посакал и него да му одреди територија и да го прогласи за крал. Во 829 година Луј Побожниот му ја дал Алеманија на најмладиот син Карло, со тоа започнале внатрешните судири во империјата. Во 833 – та година била извршена нова поделба на царството. Притоа Лотар го задржал царскиот титулар, како совладетел со татко му и наследник на престолот, но неговата власт не се протегала и на деловите од државата што им припаднала на неговите браќа. Меѓутоа и по оваа поделба внуците на Карло Велики не биле задоволни, а воените дејствија продолжиле. по смртта на Пипин ( 838год. ) се појавила потреба од нова поделба на државата.
Останатите германски народи и Аварите
Готите се источногерманско племе кое води потекло од Скандинавскиот Полуостров. Во текот на 3 век и 4 век, тие навлегле длабоко на територијата на Римското Царство, и подоцна го прифатиле аријанството. Во текот на 5 век и 6 век, тие се поделиле на Визиготи и Остроготи, создавајќи две големи и моќни држави на Апенинскиот и Пиринејскиот Полуостров. Визиготите или западни Готи се германско варварско племе. За првпат, како посебен народ се појавиле во 268 година кога го нападнале Римското Царство и ја започнале својата инвазија на Балканот. Тие ја зазеле римската провинција Панонија и дел од Илирика, дури стигнале и до Италија. Но во летото 268 година биле поразени кај денешната италијанско-словенска граница. По ова, во 268 годсина биле поразени и кај Ниш. Во текот на следните години, тие се повлекле кон Дунав во серијата походи на римскиот цар Клаудиј II. Во времето кога се населиле во Дакија, тие го прифатиле Аријанството, според кое верување се смета дека Исус не е еден од облиците на Господ во Светото Тројство, туку тој е на посебен начин створен и нема божанствен епитет. Ова верување било едно од најглавните противници на православието. Ибериските Визиготи до 589 година верувале во Аријанството, кога кралот Рекаред I им ја наложил католичката вера.
Ширење на Алеманската држава
Алеманите биле во постојан конфликт со Римското Царство. Тие во 268 година извршиле инвазија во Галија и Северна Италија. Под водство на кралот Крок ја зазеле цела Галија, и ги разрушиле до темел сите светилишта од тоа време. Во летото 268 година тие биле сопрени од страна на римскиот цар Галиен во Италија. Но, од друга страна пак, Готите исто така ги нападнале позициите на империјата. Клаудиј II во септември 268 година ги поразил Готите кај Ниш, а потоа и Алеманите во Битката кај езерото Бенакус. Алеманите се повлекле кон денешна Германија, и по таа битка не се осудувале многу години за напад на Римското Царство. Нивната најпозната битка против Римското Царство била во 357 година во Стразбур, каде повторно биле поразени. Римската војска била предводена од страна на Јулијан Отпадник, кој подоцна станал цар. Во таа битка бил заробен и кралот на Алеманите, Кнодомар. Во 366 година, Алеманите повторно ја преминале реката Рајна, вршејќи ја поредната инвазија врз Галија. Истото се случило и во 406 година. Тевтонски витези или Тевтонски витешки ред (латински: Ordo domus Sanctæ Mariæ Theutonicorum Ierosolimitanorum, "Ред во германскиот дом на света Марија од Ерусалим", германски: Orden der Brüder vom Deutschen Haus St. Mariens in Jerusalem или најчесто Deutscher Orden) е германски римокатолички христијански Ред формиран кон крајот на 12 век во Акра, Палестина, кој подоцна својата моќ ја пренесува на територијата на Прусија (Германија). Во средниот век биле христијански витешки ред и биле облечени во бели наметки со апликација на црн крст. Тоа денес е клирски ред сместен воВиена, Австрија.
Лангобардите биле Источногерманска група на племиња кој на почетокот живееле во јужните делови на Скандинавија. Подоцна започнале полека да се населуваат на териториите покрај Балтикот, а подоцна се симнале и во јужните делови на Европа. Нивното вистинско име било Винили, но поради долгите бради биле наречени Лонгобарди ( longus – долг и barba -брада ). Само 13-ет години по ликвидирањето на Остроготското Кралство, преку Панонија и средна Европа, започнале да навлегуваат на териториите на северна и средна Италија, каде што го создале Лонгобардиското Кралство, познато уште и по името Ломбардија. Престолот на кралството бил градот Павија, кој бил освоен во 572 година. Од моментот на освојувањето на делови на Италија, лонгобардиските кралеви започнале да се титулираат и како кралеви на Италија. При освојувањето на италија, лангобардите живееле во големи семејства, во крвнороднински врски, наречени фари .Тие не ја разделиле земјата со Римјаните, туку едноставно ја конфискувале сета земја на римските земјопоседници и на неа се населиле. Лангобардиското Кралство постоело сè до неговото потпаѓање под власт на Карло Велики, којшто се крунисал со железната круна на Лангобардите како крал на Лангобардите и Франките.
Значење на Франкската држава
Франкиската историја е многу значајна за подоцнежната Западноевропска историја. Франките како германски народ, многу рано биле прифатени од страна на Римското Царство како федерати ( сојузници ) и тие започнале да и помагаат на Римското Царство во борбата против останатите варварски народи. Прифаќањето на никејското христијанско верување од страна на франкискиот крал Клодовиг I, дополнително ги зајакнал односите меѓу Франките и Рим. За разлика од нив, многубројните германски народи, најчесто го прифаќале аријанското верување и честопати биле воени непријатели на римските владетели.
При населувањето во Галија, Франките дошле во контакт со Келтите и Галороманците и така започнале да прифаќаат одредени одлики од нив. Франките имале многу поразвиени техники во обработката на земјата (според записите од Салијскиот законик )за разлика од источните германски народи, и тоа благодарение на Галороманците од кои ги прифатиле методите на поефикасна обработка на земјата. Франките во земјоделството го користеле и трудот на добитокот (коњи, волови, магариња и мазги), земјата ја орале со метални плугови, правеле и примитивни системи за наводнување, а го користеле и мелничкиот камен и водениците за мелење на зрнестите култури. Умешно одгледувале винова лоза, се занимавале и со лов и риболов, сточарство, а не им било непознато и пчеларството.
Како меровиншките, така и каролиншките владетели биле воодушевени од римската и византиската култура, како најразвиени во тоа време во Европа, па тие честопати сакале дел од таа култура да ја пренесат и во својата држава. Франкиските владетеле со зголемувањето на нивната власт, паралено сакале во својата држава да внесат дел од културата на Рим и Византија, па макар и како бледа копија од таа култура. Најуспешно биле прифаќани аристократските манири ( однесување со висок стил во дворовите ) од овие култури, посебно во начинот на водење на политичка дипломатија, однесување на трпезата, наздравување, поздравување и стил на облекување. Префинетиот стил на однесување бил оној којшто претпочитале франкиските владетели да го совладаат.
Развојот на феудалните односи бил процес кој се одвивал долги години и векови, својот најголем развој феудализмот го забележал во времето на владеењето на мајордомот Карло Мартел ,кој започнал со доделување на голем број бенефиции, прогласување на вазалства и реформација на војската. Посебно значајна била реформацијата на војската, во која Карло Мартел ја вовел коњаницата како примарна во војската, додека пешадијата од прво место станала секундарна/помошна во војската.
1897 во филмот
Ова е преглед на настаните од 1897 година во филмот, вклучувајќи список на филмови и значајни луѓе кои биле родени или кои починале оваа година.
Маскарада (албум)
Маскарада е деветтиот албум на српската пејачка Светлана Ражнатовиќ - Цеца. Албумот е издаден во 1997 година.
Песни на албумот
На албумот се наоѓаат следните песни:
Али Хол
Александрија Елизабет „Али“ Хол Холт (родена на 27 март 1991 година) е поранешна фудбалерка од Хондурас, родена во Америка, кој играла како дефанзивец. Таа била членка на женската репрезентација на Хондурас.
Раниот живот
Хол е родена во Парк Риџ, Илиноис и Хоторн Вудс, Илиноис. Нејзиниот татко е Хондурас, а нејзината мајка Американка.
Средношколска и факултетска кариера
Хол го посетувала средното училиште Стивенсон во Линколншир, Илиноис и Универзитетот во Тенеси во Ноксвил, Тенеси.
Клупска кариера
Хол играла за Eclipse Select SC во САД.
Меѓународна кариера
Иако Хол првично учествувала во тренинг кампови за младинската репрезентација на Соединетите Американски Држави, таа настапи за Хондурас на сениорско ниво за време на квалификациите за женското првенство во КОНКАКАФ 2014 година.
Меѓународни цели
Резултатите и резултатите се на прво место на листата на голови на Хондурас Сестрата на Хол, Лорен го претставувала Хондурас на младинско ниво.
Алжирско метро
Алжирското метро (, берберски: Адубрид е ѕајер, Métro d'Alger), коe служи во Алжир, главниот град на Алжир, е систем на метро кое датира од 1970-тите, кој било дизајниран да одговори на потребата за масовен превоз предизвикан од растот на градот. Официјално започнат во осумдесеттите години на минатиот век, проектот забавил како резултат на финансиските тешкотии и безбедносните проблеми во 90-тите години. Проектот одново започнал во 2003 година. Алжирскиот претседател Абделазиз Бутефлика присуствувал на отворачката церемонија со сечење ленти на Метрото на 31 октомври 2011 година. Алжирското метро потоа било отворено за патниците следниот ден, 1 ноември 2011 година, што го направил Алжир само вториот главен град во Африка (по Каиро) што има метро систем.
Првата фаза од линијата 1, „Хај ел Бадр“ - „Тафура-Централна пошта“, која се протега на 9,2 km и 10 станици, била отворени за јавни услуги на 1 ноември 2011 година. Продолжеток од 4 km од „Хаш ел Бадр“ до „Ел Харач Центар“ бил отворен за комерцијална услуга на 4 јули 2015 година по тест-проби во јуни.
Белш (Германија)
Белш (Belsch) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Хејди Рејес
Хејди Рејчел Рејес Мартинез (родена на 17 јуни 2001 година) е фудбалер од Хондурас која игра како играч од средниот ред за женската репрезентација на Хондурас.
Меѓународна кариера
Рејес настапила за Хондурас на сениорско ниво за време на квалификациите за олимпиското првенство за жени во КОНКАКАФ 2020 година.
Средоземни игри 1997
XIII Средоземни игри се одржаа во Бари, Италија од 13 до 25 јули 1997. На игрите учествуваа спортисти од 21 земја, кои се натпреварувале во 27 спортови.
Освојувачи на медали
Табелата е составена според бројот на освоени златни медали. При ист број на златни медали, се зема предвид вкупниот број на сребрени, а потоа и вкупниот број на бронзени медали. При еднаков број на освоени златни, сребрени и бронзени медали, местото е исто за сите земји со ваков резултат, при што во табелата се подредени по азбучен редослед. Овој систем го користи и МОК.
Цеца 2000
Цеца 2000 е десеттиот албум на српската пејачка Светлана Ражнатовиќ - Цеца. Албумот е објавен во 1999 година..
Sweet Sacrifice
„Sweet Sacrifice“ е песна од американскиот рок бенд Evanescence. Издадена е на 25 мај 2007 година како трет сингл од нивниот втор студиски албум The Open Door. Напишана е од Ејми Ли и Тери Балсамо. Отпрвин трет сингл требало да биде песната „All That I'm Living For“, но според реакциите на обожавателите и барањата на бендот, издавачката куќа заклучила дека тоа треба да биде песната „Sweet Sacrifice“.
Издавање
Бендот изјавил на концертите во живо и на интернет дека третиот сингл од нивниот албум The Open Door, ќе биде „All That I'm Living For“, но по барање на бендот и обожавателите издавачката куќа Wind-up Records одлучила тоа да биде „Sweet Sacrifice“. Оригиналниот сингл беше издаден во Германија на 25 мај 2007.
Оригиналниот сингл бил издаден во Германија на 25 мај 2007 година. Иако други физички издавања не зе забележани, има повеќе копии овозможени за дигитално спуштање.
Музичкото видео за песната е номинирано за Најдобра Хард Рок Изведба и на 50те Греми Награди.
Позадина
Во интервју за VH1, Ејми Ли рекла: Ова е една од песните во The Open Door што е за истата тешка врска која беше инспирација за сите песни од Fallen. Требаше оваа песна да ја ставиме на почетокот, но сега има посилно гледиште на ситуацијата отколку во Fallen. Овде песната не вели, "Јас сум заробена во стравот и некој нека ме спаси." Овде вели, "Стравот е само во нашите мозоци ... Јас не се плашам повеќе."
Музичко видео
Музичкото видео за песната бил снимен во Бурбанк, Калифорнија помеѓу 9 и 10 март во 2007 година. Спотот се најде на интернет на 4 април 2007 година. Потоа се појавило на Yahoo! Music на 5 април. Фан клубот на бендот имал натпревар во кој на два натпреварувачи им било дозволено да го гледаат видеото.
Во интервју за MTV News, Ејми Ли рекла, Има повеќе настапи во живо. Нема многу трикови, волци или нешто друго. Повеќе е само за песната и дека таа е уникатна за нас. Бидејќи песната е еден од нашите најтешки синглови, ние навистина сакавме да се фокусираме на изведбата
Список на песни
Базик Макси ЦД (Дел 1)
Премиум Макси ЦД (Дел 2)
Специјален природен резерват Ковиљско-петроварадински рит
Ковиљско-петроварадински рит е посебен природен резерват на територијата на Војводина во рамките на општините Нови Сад, Петроварадин, Сремски Карловци, Инѓија и Тител. Резерватот е барски комплекс покрај Дунав и зафаќа 4.840 хектари. Под државна заштита е од 1998 година како природно богатство од исклучително значење, се класифицира во прва категорија на заштита.
Флора и фауна
Одликите што го прават ова блато важно се зачувувањето и разновидноста на хидрографските форми на мочуришта (ада, задни води, меандри, мртви), растителни заедници на мочуришта (блатни шуми пресечени со езерца, мочуришта, ливади и трски ) и особено разновидноста и богатството на фауна, особено мочуришни птици.
Рамнини околу Дунав биле многу пораспространети во минатото. Во последните 100 години, околу 80% од таквите области исчезнале, главно поради заштита од поплави и одводнување за земјоделски цели. Сепак, долж Дунав низ Србија има уште околу 70 места, кои се важни живеалишта за многу растителни и животински заедници, од кои најважни се Ковиљско-петроваринскиот рит и Специјален резерват на природата Горно Подунавје околу Апатин, каде има најмногу широки остатоци од поранешни големи и непроодни мочуришта. Резерватот е особено важен поради големиот број птици што можат да се сретнат во него: 172 видови птици (повеќе од 60% од преселните видови), од кои 103 видови со статус на природна реткост. Два вида птици и даваат посебно меѓународно значење на оваа област: црниот штрк со околу 8-10 гнездачки парови и белоопашестиот орел  со два пара. Други регистрирани ретки и загрозени видови птици се: црна луња, златен орел, зелен клукајдрвец, ноќна чапја, црвеноклун лебед, голема бела чапја, мала бела чапја.
Рит е природно мрестилиште за штука и крап, а во него се среќаваат вкупно 46 видови риби.
Заштита
Во резерватот е на сила систем за заштита од три нивоа: 509 хектари (10,5%) се под режим на прв степен на заштита, 2082 хектари (43%) и трет степен на заштита се 2249 хектари (46,5%). Според класификацијата МУЗП, мочуриштето спаѓа во категоријата - Живеалишта и други подрачја за управување.
Во 1989 година, мочуриштето Ковиљ-Петроварадин било прогласено за меѓународно важно живеалиште за птици. Во 2004 година, тој бил вклучен во списокот на заштитени подрачја зависни од вода и важни за дунавскиот слив, 2005 година, станува живеалиште (меѓународно важно растително подрачје) и е на листата на потенцијални мочуришта за вклучување во Рамсарската конвенција.
Областа зафаќа 5.500 хектари и покрај СРП ги опфаќа и Крчединска и Лочка остров, Крчедин (остров) со зачувани сини пасишта и вдлабнатини е особено важна за преселба на птиците.
Насадите со шумски култури заземаат дури 55,6% од резерватот, што е еден од најголемите притисоци врз резерватот.
Космос-1966
Космос-1966 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 30 август 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1966 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Дељадровци
Дељадровци — село во Општина Илинден, во околината на градот Скопје.
Космос-1966
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9717 км, а најмалото на 640.
Дељадровци
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 532 жители, од кои 520 Македонци и 12 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 535 жители, од кои 499 Македонци, 2 Албанци, 17 Срби, 7 останати и 10 лица без податоци.
Родови
Дељадровци е мешано православно село.
Според истражувањата од 1953 година, родови во селото се. Со доселеници од разни страни.
Судење
Во правото, судење е настан во кој страните во еден спор презентираат информации (во форма на докази) во формално опкружување, обично суд, пред судија, порота или некој друг назначен пронаоѓач на факт, за да се постигне решение за нивниот спор.
Судење според пронаоѓачот на факт
Сослушувањата што се одржуваат пред управни тела може да имаат поголем број од одликите што ги има судење пред суд, но тие типично не се именуваат како судења.
Второстепена постапка исто така генерално не се смета за судење, затоа што таква постапка вообичаено е ограничена на повторно разгледување на доказите презентирани пред првостепениот суд и не дозволува воведување на нови докази.
Видови судење според видот на спорот
Судењата можат да бидат поделени и според видот на спорот што е во прашање.
Кривично судење
Кривичното судење е замислено да решава за обвиненија покренати од владата против лице обвинето за кривично дело. Во системите со прецедентно право, поголемиот број од обвинетите во кривична постапка имаат право на судење пред порота. Поради тоа што државата се обидува да ја употреби својата моќ за да го лиши обвинетиот од живот, слобода или имот, на обвинетите во кривичното судење им се дава поголема слобода да се бранат отколку на страните во граѓанска парница.
Априка
Априка ― гратче и седиште на истоимената општина (комуна) во покраината Сондрио, Ломбардија, северна Италија. Се наоѓа на истоимениот премин, најповолниот што ги поврзува Валтелина со Вал Камоника.
Судење
Управно сослушување и судење
Иако управните сослушувања вообичаено не се сметаат за судења, тие задржуваат многу елементи што можат да се најдат во “поформални“ судски опкружувања. Кога спорот оди во судско опкружување, се нарекува управно судење, за разгледување на управното сослушување, во зависност од судската надлежност. Видовите спорови што се разгледуваат во вакви сослушувања се управувани од управното право и дополнително од законот за граѓанско судење.
Судење во областа на работната сила
Законот за работна сила (исто така познат како закон за вработување) е збир на закони, управни одлуки и преседани што се однесуваат на законските права и ограничувања врз работниците и нивните организации. Како таков, тој влијае врз многу аспекти на односот меѓу синдикатите, работодавците и работниците. Во Канада, законите за вработување што се однесуваат на синдикално организираните работни места се разликуваат од оние што се однесуваат на конкретни поединци. Сепак, во поголемиот број земји не се прави таква разлика. Меѓутоа, има две широки категории на закон за работна сила. Прво, законот за работна сила што се однесува на колективот всушност се однесува на тројниот однос меѓу работникот, работодавецот и синдикатот. Второ, законот за работна сила што се однесува на поединецот се интересира за правата на работниците на работното место и оние што произлегуваат од договорот за работа. Работничкото движење имало важна улога во донесувањето закони што ги штителе правата на работната сила во 19 и 20 век. Правата на работната сила се составен дела од општествениот и економскиот развој од индустриската револуција.
Априка
Нејзиниот главен извор на приход е туризмот, користејќи ги своите географски области за да понуди можности за скијање (зима) и планински велосипедизам (лето).
Судење
Форма на судењето
Има два примарни системи за водење на судење:
Замислата е преку процес на аргументирање и контра-аргументирање, формално испрашување на обвинетиот и вкрстено испрашување, секоја страна да ја тестира искреноста, релевантноста и дали има доволно количество докази и аргументи презентирани од страна на спротивната страна. За да се зачува правичноста, постои претполагање на невиност, а товарот на докажување паѓа на обвинителството. Критичарите на системот тврдат дека желбата да се победи е поважна од потрагата по вистината. Покрај тоа, постои веројатност структурните нееднаквости да влијаат врз резултатите. Оние обвинети што имаат средства можат да си дозволат да платат подобри адвокати.
Првите знаци за судење датираат од раниот 18 век, ве молиме погледнете и Бесење.
Поништени судски процес
Судија може да го прекине судењето пред донесувањето на пресудата; правната терминологија ова го означува како поништен судски процес.
Судија може да прогласи поништен судски процес поради:
Прогласување на поништен судски процес генерално значи дека судот мора да одржи повторно судење за истиот предмет.
Значаен исклучок се прави во кривични случаи во Соединетите Американски Држави. Доколку судот погрешно прогласи поништен судски процес, или доколку лошото однесување на обвинителството го принудил обвинетиот да предложи поништување на судскиот процес, тогаш заштитата што ја дава Уставот на САД против двоен ризик забранува повторно судење; така што судското гонење мора да се прекине.
Други видови судења
Некои други видови постапки за решавање конфликти исто така се изразени како судења. На пример, Уставот на Соединетите Американски Држави наложува дека, по отповикување на Претседателот, судија или некој друг федерален службеник од страна на Претставничкиот Дом, субјектот што се отповикува може да биде отстранет од функција само преку судење во Сенатот. Порано споровите често се решавале преку судење со мачење, при што страните требало да издржат физичко мачење за да ја докажат својата правина; или преку судење со борба, во кое победникот во физичката борба се сметал за праведен во својот случај.
Упатувања
Садакат Кадри, ''Судење: Историја, од О.Џ. Симпсон'' (Рендом Хаус-Random House, 2005г.)
Надворешни врски
Rozsudek Proceso jurisdiccional Otsustus Judicamento Processo (direito) Rozsudok คำพิพากษา
NGC 3010A
NGC 3010A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3010A се споменува и како UGC 5273, MCG 7-20-66, CGCG 239-35, NPM1G +44.0146.
Откривање
Објектот е откриен на 17 март 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3010A е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 3010A има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 50 м 34,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 44° 19' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 129°.
Други поделби
Проучување на NGC 3010A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28335. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 71; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2999. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 661.
Керо
Керо (кечуански: Q'ero или Q'iru) е кечуанска заедница во покраината Паукартамбо во регионот Куско во Перу.
Оваа кечуанска заедница станала светски позната поради етнолошката експедиција во 1955 година изведена од Оскар Нуњез дел Прадо. Како резултат на експедицијата се објавил митот од Инкари за првпат, кој воедно е еден од најпознатите митови поврзани со Инките.
Јазик
Сите припадници на заедницата Керо зборуваат кечуански јазик, но може да се примети одреден степен на влијание од шпанскиот јазик, особено во поглед на зборовниот фонд и синтаксата. Шпанскиот јазик се изучува на училиште, па така младите Керо зборуваат шпански, покрај мајчиниот.
Византиска заедница
Византиска заедница — одредница која се користи од страна на историчарите од век и се однесува на областите каде византиската литургиска традиција и културно влијание било распространето од страна на византиските мисионери во средниот век.
Географски овој поим ги опфаќа приближно земјите на Балканскиот Полуостров, Романија, Молдавија, Русија, Украина, Грузија, Ерменија и Белорусија.
Бобцин
Бобцин (Bobzin) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Илина Арсова
Животопис
Родена е на 31 јули 1982 година во Скопје. Основното и средното образование ги завршила во Скопје, а во 2005 дипломирала на Факултетот за ликовна уметност на Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје, во класата на Рубенс Корубин и Јован Шумковски. Во 2005 станува член на Друштвото на ликовни уметници на Македонија, а преку уметноста подолго време ги претставува загадувачките навики и човековите интервенции врз природата, обидувајќи преку визуелен креативен израз да допре и делува врз подигнување на еколошката свест кај народот. Во 2008 година магистрирала на Јазици, бизнис и меѓународна трговија на Универзитетот Св Кирил и Методиј и Универзитетот Орлеан (Франција). Како ликовен уметник реализира над десет самостојни изложби во Македонија и во странство, а учествува на истакнати групни изложби и биеналиња.
Од 2006 година почнува посериозно да им се посветува на планинските спортови (планинарење, алпинизам, слободно скијање, летање, качување по карпи и планински велосипедизам). Истата година за првпат се искачува на Монблан (4.810 метри), највисок врв во западна Европа, како дел на екипата на црвениот крст за итни интервенции и спасување во планина. Во периодот од 2006-2016, Илина Арсова успева да искачи пет од седумте највисоки врвови, на 5 различни континенти. Во 2013, по повеќемесечна подготовка, Илина Арсова станува првата жена Македонка која се искачува на Монт Еверест.
Деценија (албум)
Деценија е единаесеттиот албум на Светлана Ражнатовиќ - Цеца, издаден во 2001 година.
Фани Родригез
Фани Каролина Родригез Ривас (родена на 29 јануари 1990 година) е фудбалерка од Хондурас кој игра на позицијата напаѓач. Таа била членка на женската репрезентација на Хондурас.
Меѓународна кариера
Родригез играла за Хондурас на сениорско ниво за време на квалификациите за женското првенство во КОНКАКАФ 2014 година.
Дејвид Вудард
Дејвид Вудард (David Woodard, р. во Санта Барбара, Калифорнија) — американски писател и диригент. Во 1990-тите тој го измисли терминот „преквием“ (prequiem), кованица од зборовите превентива и реквием, за да ја опише својата Будистичка пракса на компонирање на посветена музика, која се изведува за време на, или кратко пред смртта на оној кому е посветена.
Спомен-службите во Лос Анџелес на кои Вудард бил диригент или музички директор вклучуваат граѓанска церемонија во 2001, одржана на жичницата Ангелски лет, во чест на жртвата на несреќа, Леон Прапорт и неговата повредена сопруга Лола. Тој има диригирано реквиеми и за дивиот свет, вклучувајќи реквием за кафеав калифорниски пеликан на гребенот на плажата каде што загинала птицата.
Образование
Вудард се образовал во Новото училиште за социјални истражувања (The New School for Social Research) и на Универзитетот во Калифорнија, Санта Барбара.
Нова Германија
Во 2003 година, Вудард бил избран советник во Јунипер Хилс (Округот на Лос Анџелес), Калифорнија. Во оваа улога предложил збратимување со Нова Германија, Парагвај. За да го унапреди својот план, Вудард патувал во тогашната вегетаријанска / феминистичка утопија и се запознал со водачите на општината. После првичната посета, одлучил да не го следи својот план за збратимување на општините, но нашол општество кое ќе му послужи како предмет за идните писанија. Она што посебно го заинтересирало е прото-трансхуманистичките идеи на шпекулативниот планер Рихард Вагнер и Елизабет Форстер-Ниче, коија заедно со нејзиниот сопруг, Бернард Форстер, ја основале и живееле во колонијата од 1886 до 1889.
Од 2004 до 2006 година, Вудард предводел бројни експедиции во Нова Германија, освојувајќи поддршка од тогашниот потпретседател на САД, Дик Чејни. Во 2011 година, Вудард му дал дозвола на швајцарскиот романописец Кристијан Крахт да ја објави нивната обемна лична коресподенција, која воглавно ја засегала Нова Германија, во два тома, под Универзитетот на Хановер, издадено од Wehrhahn (Верхан) издавачката куќа. За размената на писма, Frankfurter Allgemeine Zeitung (Франкфуртскиот германски весник) вели „[Авторите] ги бришат границите помеѓу животот и уметноста.“ Der Spiegel (Огледалото) вели дека првиот, Five Years (Пет Години), том 1, е „духовно подготвителна работа“ за Империум, следната новела на Крахт.
Според Ендру МекКан, Вудард започнал „патување до она што останало од местото каде што потомците на првите доселеници живеад под драстично намалени околности“ и бил поттикнат да „го унапреди културниот профил на општеството и да создаде минијатурна Бајрот оперска куќа на местото што некогаш било семејното живеалиште на Елизабет Форстер-Ниче“. Во последните неколку кодини Нова Германија се претвори во подобро одредиште, со мотели и импровизиран историски музеј.
Машина на сништа
Од 1989 до 2007 Вудард градел реплики на Машината на сништа, стробоскопски изум на Брион Гисин и Јан Сомервил која вклучува цилиндар со дупчиња, направен од бакар или хартија, кој ротира околу електрична лампа—кога се набљудува со затворени очи, машината може да поттикне ментални аберации споредливи со интоксикација со дрога или сонување.
Откако придонел со Машина на сништа за визуелната ретроспектива на Вилиам С. Бароус од 1996 во Музејот на уметности на Лос Анџелес, Вудард се спријателил со авторот и му подарил „Боемски модел“ (од хартија) од Машината на сништа за неговиот 83ти и последен роденден. Првоспоменатата машина била дадена на аукција на приватен колекционер во 2002 а второспоменатата машина останала на продолжена позајмица на имотот на Бароус во Спенсер музејот на уметност.
Катарина (теленовела)
Катарина (порт. A Indomável) е романтична бразилска теленовела.
1898 во филмот
Ова е преглед на настаните од 1898 година во филмот, вклучувајќи список на филмови и значајни луѓе кои биле родени или кои починале оваа година.
Филмови објавени во 1898
''
NGC 1087
Откривање
Објектот е откриен на 9 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1087 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 1087 има привидни димензии од 3,9' х 2,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 46 м 25,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 29' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 1087 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10496. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4699. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1453.
Горе од љубави (албум)
Горе од љубави е дванаесеттиот албум на српската фолк пејачка Светлана Ражнатовиќ - Цеца. Албумот е издаден во 2001 година.
Енрико Барбин
Енрико Барбин (Enrico Barbin; р. во ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Копа Америка 2007
Јужноамериканско првенство во фудбал 2007, попознато како Копа Америка 2007 — 42-рото издание на Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Венецуела од 26 јуни до 15 јули 2007 година.
Турнирот бил освоен од страна на Бразил, кој во финалето ја совладал Аргентина со 3:0. Мексико го освоил третото место победувајќи го Уругвај со 3:1 во натпреварот за третото место. Така, Бразил се стекнал со правото да го претставува КОНМЕБОЛ на Купот на Конфедерации на ФИФА во 2009 година.
Учесници
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
Трето место
и се пласирале во четвртфинале.
Бад Колберг-Хелдбург
Бад Колберг-Хелдбург (Bad Colberg-Heldburg) — поранешен град во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија, кој постоел од 1993 до 2019 година. Од 2019 година претставува дел од новиот град Хелдбург.
Писак
Писак е перуанско село во Светата долина на реката Урубамба. Селото е доста познато во регионот по своите пазарни денови кога доѓаат посетители од околните региони од Перу. Едно од најзначајните белези на селото е големото дрво кое се наоѓа во центарот на селото. Светлиштето Хуанка кое е дом на светиот ортал се наоѓа во близина на селото и привлекува голем број аџии секој септември.
Бад Колберг-Хелдбург
Местоположба
Се наоѓал 16 километри јужно од окружниот град Хилдбургхаузен и 18 километри западно од градот Кобург.
Писак
Сепак, местото е многу попознато по археолошките остатоци од Тавантинсују, кои се наоѓаат на еден врв во долината. Археолошкото наоѓалиште е поделено на четири зони: писака, калакаса, интихуатана и кинчиракај. Во наоѓалиштето се среќаваат голем број храмови и бањи, како на пример Храмот на сонцето или тврдината.
Бад Колберг-Хелдбург
Градски единици
Бад Колберг-Хелдбург се состоел од следниве седум места:
Историја
Замокот Хелдбург бил првпат споменат во 1323 година како посед на грофовите од Хенеберг. Станал територија на Нирнберг во 1353 и во 1374 станал дел од имотите на династијата Ветин.
Брезегард кај Пихер
Брезегард кај Пихер (Bresegard bei Picher) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.