cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Каршијака (Адана)
Демографија
Населението во Каршијака заклучно со декември 2014 година било 104.040. Традиционално арапско подрачје, Каршијака забележала масовна миграција на Курдите во текот на 90-тите години на минатиот век.
Култура
Центарот за култура Рамазаноглу е културен комплекс на Каршијака, основан од Министерството за култура и туризам. Центарот има театарска сала, библиотека и две изложбени сали. Театарот во градот Адана редовно настапува во центарот.
Спорт
Адана Каршијака СК е фудбалски клуб на Каршијака, кој настапува во Првата дивизија во Аматерската лига во Адана. Местото на одржување на клубот е стадионот Акдениз.
Стадионот Пејами Сафа Марачи, сместен на брегот на реката Сејхан, е другиот стадион сместен во четвртото место.
Транспорт
Метро-станицата на Каршијака е станицата Џумхуриет, на раскрсницата од патот Караташ и мостот Регулатор.
Одделот за автобуси на општината Адана има автобуски линии од центарот на Адана до маалата во Каршијака. Од Каршијака заминуваат минибуси за Караташ.
Наводи
<references group="" responsive="1">
1318
1318 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1318 година од новата ера, 318. од вториот милениум, 18. од XIV век и деветта од 1310-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6826 и 6827 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6068 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5078 и 5079 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2071.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1318 година се протега во 3954 и 3955, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4014 и 4015 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1861. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 717 и 718 исламска година.
Беренброк
Беренброк — село и поранешна општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општината Калферде.
Космос-1120
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 август 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1120 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 332 км, а најмалото на 173.
Екстракласа
Екстракласа е најсилната професионална фудбалска лига во Полска. Администрирана е од Фудбалскиот сојуз на Полска.
Вртешки Рид
Вртешки Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 42o 16 ' 57 , географска должина од  21o 49 ' 04 .
Лажен адмирал
Vanessa cardui е најраспространета од сите видови пеперутки. Вообичаено се нарекува лажен адмирал, или порано во Северна Америка космополит.
Опис
Машко и женско. Горна страна. Земјена црвеникаво-охрена боја, базалните области маслинесто-окерно-кафеави; црни, наизменични со бели, Forewing со надворешно-коса црна скршена лента со неправилна форма која преминува од средината на клетката до дискот над субмедијалната вена; апикалната област од крајот на клетката и надворешната граница исто така црни; пред врвот е кратка бела надворешно-коса лента и заоблен ред од четири тркалезни точки, а втората и третата се мали; маргинална бледа лунуларна линија со нејзиниот горен дел најдефиниран и белузлав. Задно крило со црна дамка од крајбрежната вена преку крајот на ќелијата, делумно конфлуентна заоблена дискална лента, субмаргинален ред на лунули, а потоа маргинален ред на малку скутиформни точки; помеѓу дискалната лента и субмаргиналните лунули има ред од пет кружни црни дамки, кои во некои примери покажуваат блед и темен надворешен прстен. Долната страна. Предниот дел е посветло црвеникаво-охерен, апикалната област и надворешната маргина многу побледи, а врвот е маслинесто окерно-кафеав; дискална неправилна лента како погоре, субапикална бела лента, низа точки и маргинални лунули се разликуваат; основата на крилото и меѓупросторот пред крајот на белата ќелија. Заден крил попречно-мермерен со маслиново окерно-кафеава и попрскана со црни лушпи; вкрстени со базална и дискална синусна белузлава или бледа фасција и пресечена со бели вени; надворешен-дискален ред од пет окули, горниот најмал и обично несовршен, вториот и петтиот најголем, четвртиот со црн центар прошаран со сино и прстен со жолто, а вториот и петтиот исто така со надворешен црн прстен; субмаргинални лунули пурпуресцентно-сива боја, граничи со белузлава фасција; надворешната маргина окер. Тело маслиново окерно-кафеаво, абдомен со окерни ленти; палпи црно горе, бела одоздола; телото под и нозете сиво-бели; антени црни горе, врвот и под црвеникаво. - Фредерик Мур, Лепидоптера Индика. Vol. IV [5]
Застапеност
V. cardui е една од најраспространетите од сите пеперутки, која се наоѓа на секој континент освен на Антарктикот и Јужна Америка. Во Австралија, V. cardui има ограничен опсег околу островот Бунбери, Фремантл и Ротнест. Сепак, нејзината блиска роднина, австралискиот лажен адмирал (В. Кершави, понекогаш се смета за подвид) се протега на половина од континентот. Други тесно поврзани видови се Американскиот вид Лажен адмирал (V. virginiensis) и лажниот адмирал од Западниот брег (V. annabella).
Миграција
V. cardui се јавува во која било умерена зона, вклучувајќи ги и планините во тропските предели. Видот живее само во потоплите области, но мигрира во пролет, а понекогаш повторно во есен. Мигрира од Северна Африка и Медитеранот во Британија и Европа во мај и јуни, и од сливот на Црвеното Море, преку Израел и Кипар, во Турција во март и април. Повремената есенска миграција направена од V. cardui е веројатно за проверка на промените на ресурсите; се состои од кружен пат од Европа до Африка.
Со децении, натуралистите дебатираа дали потомците на овие имигранти некогаш се враќаат на југ. Истражувањата покажуваат дека британските насликани дами навистина преземаат есенска миграција, правејќи 14 500 километри кружно патување од тропска Африка до Арктичкиот круг во низа чекори до шест последователни генерации. Единицата за радарска ентомологија во истражувачката станица Ротамстед обезбеди докази дека есенските миграции се случуваат на голема надморска височина, што објаснува зошто овие миграции ретко посведочени. Во последниве години, благодарение на активноста на научниот граѓански проект The Worldwide Painted Lady Migration, предводен од Институтот за еволутивна биологија со седиште во Барселона( каталонски : Institut de Biologia Evolutiva ), почна да се открива огромниот опсег на миграција. На пример, некои пеперутки мигрирале од Исланд во пустината Сахара, па дури и подалеку на југ.
Слично на тоа, пообилниот дожд од вообичаеното во текот на зимата 2018-2019 година се чини дека беше причина за извонредно големата миграција забележана во Израел на крајот на март, проценета на милијарда индивидуални пеперутки. Миграција на овие пеперутки се многу непредвидливи и тие не мигрираат секоја година. Некои докази сугерираат дека глобалните климатски настани, како што е Ел Нињо, може да влијаат на миграциското однесување на обоените дами пеперутки, предизвикувајќи миграции од големи размери. Првиот забележлив бран на миграција во источна Украина беше забележан од 20-29 април 2019 година. Од 15 мај, бројот почна да расте и беше можно да се набљудуваат стотици од овој вид во регионот Харков во Украина, вклучително и на градските улици на Харков.
Врз основа на експериментални податоци, шемата за миграција на лажниот адмирал во северна Европа очигледно не следи строг правец северозапад. Опсегот на наслови сугерира дека пеперутките кои мигрираат може да ги приспособат нивните модели на миграција како одговор на локалните топографски одлики и временските услови, како што се обрасците на силниот ветер. Лабораториски одгледани лажни адмирали пеперутки од есенската генерација можеа да разликуваат јужна ориентација за повратен миграциски пат. Според истата лабораториска студија, кога пеперутките биле изолирани од сонцето, тие не биле во можност да се ориентираат во одредена насока, наспроти оние кои имале пристап до сонцето. Ова сугерира дека V. cardui бара директен поглед на небото, што подразбира употреба на соларен компас за да се ориентира неговата миграциска насока и да се одржи права патека на летот.
Однесување при парење во однос на миграцијата
V. cardui прикажува уникатен систем на континуирано парење, во текот на сите сезони, вклучително и зимата. Ова може да се припише на неговите миграциски обрасци, со што значително влијае на неговото однесување на парење. За време на европските миграции, пеперутките веднаш почнуваат да се парат и да несат јајца по пристигнувањето во Медитеранот на пролет, почнувајќи од крајот на мај. Во Соединетите Држави, пеперутките лажен адмирал кои мигрираат кон север доживуваат лоши услови за парење, а многу пеперутки имаат ограничени можности за размножување. „Локалната возрасна генерација“ се развива во ова време, приближно од средината на мај до почетокот на јуни во врска со прогресијата на пеперутките во текот на нивниот лет.
За време на миграцискиот процес, овие пеперутки лажни адмирали почнуваат да се размножуваат и целосно се размножуваат во текот на нивната миграција. Научниците не беа во можност да најдат докази за нивното презимување ; тоа може да биде затоа што тие мигрираат на потопли локации за да преживеат и да се размножуваат. Женките на лажниот адмирал може привремено да го прекинат својот лет кога се „подготвени за положување на јајцата; ова им овозможува можност постојано да се репродуцираат во текот на нивните миграции. Бидејќи овие пеперутки постојано мигрираат, се смета дека машките пеперутки немаат постојана територија. Наместо да бараат територија за парење со женките и да развијат еволутивно однесување за одбрана на оваа територија, се чини дека пеперутките кои се парат воспоставуваат одредено „време и место“ на одредени локации за кои сметаат дека се погодни за репродукција. Поконкретно, тие лоцираат одредени седници, врвови на ридови, рабови на шумски ливади или други знаменитости каде што ќе останат додека, веројатно, женката не пристигне да се парат.
Подеднакво важна за репродукцијата на насликани дами пеперутки е изложбата на машките полигиносно парење, во која тие често се парат со повеќе од една женка. Ова е важно за пеперутката лажен адмирал бидејќи придобивките може да ги надминат трошоците за полигинија бидејќи не се користи трајно место за размножување. По парењето, кое обично се случува во попладневните часови, женките лажен адмирал снесуваат јајца едно по едно на нивните посакувани места за размножување. Разновидноста на локациите на еклозија на крајот го диктира однесувањето на мажјакот лажаен адмирал.
Забележано е дека женките лажен адмирал имаат релативно „висок биотички потенцијал“, што значи дека секоја од нив произведува голем број потомци. Овој вечен прилив на репродукција можеби е причина зошто овие пеперутки толку успешно се размножуваат. Еден интересен аспект што го забележале научниците е дека овие пеперутки сакаат да летаат кон дождот. Понатамошни студии сугерираат дека големите количини на врнежи може некако „да активираат повеќе јајца или да поттикнат подобар развој на ларвите“. Населените локации почнуваат да забележуваат голем прилив на нови генерации на пеперутки лажен адмирал во есен, особено во септември и октомври. Нивниот репродуктивен успех опаѓа релативно во текот на зимата, првенствено до ноември. Сепак, тие сè уште продолжуваат да се репродуцираат - аспект на однесувањето на пеперутките што е сосема уникатен. Научниците претпоставуваат дека овие обемни миграциски обрасци им помагаат на обоените дами пеперутки да најдат соодветни услови за размножување, со што нудат можна причина зошто овие пеперутки постојано се парат.
Положување на јајца
Возрасните пеперутки се хранат со цветен нектар и медлика од вошка. Женките полагаат јајца на растенијата со нектар веднаш достапен за возрасните, дури и ако тоа води до висока смртност на ларвите. Овој недостаток на дискриминација покажува дека тие не ги земаат предвид испарливите хемикалии ослободени од потенцијалните растенија-домаќини кога бараат избори за полагање на јајца.
Достапноста на ресурси за возрасни диктира претпочитање за одредени области на цвеќе. Цветовите со повеќе достапен нектар резултираат со поголем број на јајца депонирани на растенијата. Ова ја зајакнува идејата дека обоената дама пеперутка не ги дискриминира растенијата домаќини и избира главно врз основа на достапноста на извори на храна за возрасни дури и ако ја зголемува стапката на смртност на потомството. Податоците, исто така, укажуваат на тоа дека обоената дама пеперутка го фаворизира квантитетот на потомството пред квалитетот.
Сетило за вид
Овие пеперутки имаат визуелен систем кој наликува на пчела. Возрасните очи V. cardui содржат ултравиолетови, сини и зелени фоторецептори. За разлика од другите пеперутки, како што се пеперутките монарх или црвените поштари, на лажниот адмирал им недостасуваат црвени рецептори, што значи дека тие не се чувствителни на црвено светло. Студиите за однесување на сродниот вид, Vanessa atalanta, покажаа дека V. atalanta не може да разликува жолта светлина од портокалова светлина или портокалова светлина од црвена светлина.
Однесување и територија за оградување
Забележано е дека групи од две до осум насликани дами пеперутки летаат во круг една околу друга околу една до пет секунди пред да се разделат, симболизирајќи го додворувањето. Групите на пеперутки обично нема да летаат повеќе од 4,5 m оддалечен од почетната точка. За да ги воспостават и одбранат своите територии, возрасните мажјаци се спуштаат доцна попладне во области каде што најверојатно ќе се појават женки. Откако мажјакот ќе забележи женка од истиот вид, тој почнува да ја потера. Ако странската пеперутка е мажјак, оригиналниот мажјак ќе потера, летајќи вертикално неколку стапки пред да се врати на своето место.
V. cardui воспоставува територии во областите заштитени со жива ограда. Ванеса кардуи имаат тенденција да населуваат сончеви, светло осветлени, отворени средини и честопати ги привлекуваат отворени области со цвеќиња и детелини. Возрасните поминуваат време во мали вдлабнатини во земјата во облачните денови.
Растенија домаќини
Ларвите се хранат со видовите Asteraceae, вклучувајќи ги Cirsium, Carduus, Centaurea, Arctium, Onopordum, Helianthus и Artemisia.
Насликаната госпоѓа користи преку 300 снимени растенија домаќини според базата на податоци HOSTS.
Човечка интеракција
Ванеса кардуи и други видови Лажен адмирал се одгледуваат во училиштата за образовни цели и се користат за ослободување на пеперутки во конак, меморијални настани и свадби.
Основна теорема на анализата
Во математиката, поточно во математичката анализа, алтернативен назив за формулата на Њутн-Лајбниц. Оваа теорема ја дава врската меѓу неопределениот и определениот интеграл, односно дава начин на пресметување на вредноста на определениот интеграл преку неопределен.
Иако теоремата е позната како Формула на Њутн-Лајбниц, првиот формален доказ на тврдењето го дал шкотскиот математичар Џејмс Грегори (James Gregory), 1638-1675.
или почесто запишано како:
= Доказ =
Нека е фиксен. Бидејќи функцијата \ f(x) е интеграбилна на интервалот \ [a,b], според Римановата дефиниција на определен интеграл, за тој \ \epsilon, постои \ \delta>0 такво што за секоја поделба на интервалот и секој избор на точките  важи:
Нека \ F(x) е примитивна функција на функцијата \ f(x) на дадениот интервал. Тогаш според теоремата на Лагранж за средна вредност постојат точки така што важи:
односно, бидејќи \ F е примитивна на \ f, може да запишеме:
Тогаш, ако сумираме за, следи:
Од друга страна и точките се „произволни“, исто како и точките, па и за нив е исполнето неравенството:
Тогаш, конечно, имаме:
од каде следи:
Фобос (вселенска програма)
Мисијата Фобос (Фобос) била мисија на две летала без екипаж, лансирани од страна на Советскиот Сојуз со цел да се проучи планетата Марс и нејзините сателити Фобос и Дејмос. Леталото Фобос 2 влегло во орбитата на Марс, и испратило 38 фотографии. И двете летала се изгубени.
Основна теорема на анализата
каде \ F е една примитивна функција на \ f на интервалот [a,b]. Со тоа доказот е завршен.
Фобос (вселенска програма)
Фобос 1 и Фобос 2 биле дизајнирани според начинот на кој биле дизајнирани леталата испратени во мисија околу планетата Венера 1975-1985, а последен пат употребени за латалата „Вега“, за пресретнување на Халеевата Комета.
Фобос 1 е лансиран на 7 јули 1988 година, а Фобос 2 на 12 јули 1988 година. Секое летало тежело околу 2600 kg (6220 кг со останатите вметнати делови).
Во оваа мисија учествувале 14 други земји, вклучувајќи ги Франција, Шведска, Швајцарија, Австрија, Западна Германија и САД.
Цели на мисијата
Целите на мисијата Фобос биле проучување на планетата Марс, и нејзините сателити, посебно составот и површината на Фобос. А за таа цел, леталото Фобос 2 било опремено со посебни инструменти и ласери за кревање прашина на површината на Фобос и анализа на материјалите. Леталата биле опремени за испитување со радар, со инфрацрвени и гама-зраци, и три телевизиски камери. Со вакво набљудување од орбитата, на површината на Фобос требало да се спуштат две различни сонди: едната неподвижна и усидрена на површината која долгорочно ќе пренесува податоци, а другата направа со ногарки за скокање, наменета за скокање по површината на сателитот и известување за откритија од целата негова површина.
Фобос 1
Вселенското летало Фобос 1 е лансирано на 7 јули 1988 година, а два месеца подоцна објавено е дека е изгубен контакт со него, поради грешка во радиските команди.
Фобос 2
Фобос 2 среќно стигнало во орбитата на Марс на 28 јануари 1989 година, кога контролниот центар на советската мисија ги потврдил ненадејните „проблеми“ во комуникација со леталото. Официјалната новинска агенција Тас известила: „Фобос не успева да оствари комуникација со Земјата како што е планирано откако вчера завршил со операцијата околу природниот сателит на Марс, Фобос. Научниците од контролата на мисијата не се во можност да воспостават стабилна радио-врска.”
Но, наредниот ден, висок претставник на советската вселенска агенција Главкосмос, навестил дека навистина нема надеж да се воспостави контакт со леталото. Некои известувања објавени во европскиот печат проговориле за „неидентификуван предмет“ кој можел да се види „на последната слика снимена од леталото“.
Шпанскиот дневник Ла Епоха, на пример, официјалната вест на московскиот дописник за Европската новинска агенција ЕФЕ, ја објавил под наслов „Фобос 2 снимил необични фотографии од Марс пред губењето на контактот со својата база”. Следува преводот на официјалната вест:
Во емисијата ТВ вести „Времија“ вчера беше објавено дека леталото Фобос 2 кое кружеше околу Марс кога во понеделникот советските научници изгубија контакт со него, неколку секунди претходно фотографирало неидентификуван предмет на површината на планетата. Подолг термин во ТВ вестите беше посветен на необичните фотографии кои ги снимило леталото пред губењето на контактот, и прикажани се двете најважни фотографии на кои може да се види долга сенка. Научниците велат дека последната фотографија на која јасно се гледа тесната елипса, е „необјаснива”.
Според пресметките на советските експерти, „сенката” од последната фотографија снимена од Фобос 2 е долга околу дваесет километри. Неколку дена претходно, леталото забележало идентична појава, освен што во тој случај должината на „сенката“ изнесувала меѓу дваесет и шест и триесет километри.
Репортерот на Времија прашал еден од членовите на посебната комисија дали формата на „појавата” го потсетува на ракета, на што научникот одговорил: „Би можеле да размислиме околу тоа.”
Контроверзната фотографија
Пред да се изгуби контактот со леталото Фобос 2, фотографиите што се пристигнати во контролниот центар не се никогаш прикажани во јавноста. Но, во 1991 година, Марина Попович, руски тест пилот во пензија, покажала во јавност копија од фотографијата за која тврдела дека е последната фотографија од Фобос 2. Изјавила дека фотографијата ја добила од космонаутот Алексеј Леонов, која успеала да ја прошверцува надвор од тогашен СССР.
Постојат спекулации дека контроверзните фотографии снимени од Фобос 2 се налик на оние кои ги снимил Маринер 9, а се познати како 4209-75. Поради неизвесност во враќа со авторските права на фотографијата, може да ја погледнете на следниов линк: http://mars-news.de/mr9/4209-75.html
Крвава ајкула
Крвава ајкула (Heptranchias perlo) — вид на ајкула.
Има остро зашилена муцка, а таа е и една од само двата вида ајкули што имаат седум прорези за жабри - повеќе од сите други денешни видови ајкули. Живее во длабока вода каде што, близу до морското дно, лови лигни, ракови и риби. Како и ајкулите со шест прорези за жабри и овој вид има чешлести заби. Младите риби на врвот од единствената грбна перка и на горниот резен од опашната перка имаат црни ознаки што со староста избледуваат. Женките се ововивипарни, па одеднаш котат 6-20 младенчиња. Крвавата ајкула ретко се гледа жива и малку се знае за нејзиниот начин на хранење и размножување. Но во ретките случаи кога била фатена, се однесувала агресивно. Понекогаш случајно ќе се улови со мрежи, што можеби придонело за намалување на нејзината бројност. На Црвената список на загрозени видови на МСЗП е во категоријата „речиси загрозени видови“.
NGC 510
NGC 510 — двојна ѕвезда во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 11 ноември 1867 година од страна на Пер Магнус Херман Шулц, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 510 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 23 м 55,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 29' 51".
Други поделби
Проучување на NGC 510 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2296. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Алимја
Алимија (грчки: Αλιμιά) — грчки остров кој се наоѓа во југоисточниот дел на Егејско Море, помеѓу Родос и Халки. Припаѓа на групата острови Додеканези. Површината на островот е 7,4 квадратни километри и има крајбрежје од 21 километар. Островот имал малобројно население до периодот на Втората светска војна, а во последниве децении останал ненаселен.
Островот го споменува Плиниј под името Евлимнија, поврзан со два големи заливи на островот, Емпорио и Св. Ѓорѓи, во источната и западната страна на островот, кои се безбедни природни пристаништата. Нивната употреба во антиката е потврдено од импресивните пристаништа, кои датираат од хеленистичкиот период кога припаѓале на Родос. Во хеленистичкиот период, островот бил засилен со изградбата на тврдината и се користел како пристаниште и опсерваторија. Хеленистичкиот замок преживеал до денес и се наоѓа на највисокиот врв источно од островот. Во 1475 година бил изграден замок, кога Родос и островите биле окупирани од витези. На брегот на Емпорио се пронајдени римски гробови и видливи антички ѕидини и основа на ранохристијанска базилика.
Населбата Алимија е изградена длабоко во најголемиот залив на островот. Таа вклучува неколку градби, од кои повеќето се во лоша состојба поради напуштање на населбата од 1940-тите. Северозападно од селото, на кратко растојание од брегот има мало езеро со солена вода, што е едно од 37-те природни мочуришта во Додеканези.
На октомври 2016 година белгиската организација наречена „Надвор од границите на Белгија“ пристигнала со 20 луѓе на овој ненаселен остров. Учесниците морале да преживеат 10 дена со речиси никаква храна или опрема. Не се дозволени лични предмети како мобилен телефон, душек или чисти крпи. Секој ден учесниците морале да играат игра на островот за да заработат бодови. На крајот учесникот со најмногу бодови победил на предизвикот.
Хананска азбука
Хананска азбука (наречена и прахананска) — согласна азбука која се состои од 22 акрофонични глифи (симболи), употребувана на пронајдените левантски ракописи од Раното бронзено време (~ XV век п.н.е.), и по обичај се смета дека траела најдоцна до 1050 п.н.е., по што се претворила во феникиската азбука. Досега се октриени дузина натписи напишани со хананско писмо, пронајдени во Израел и Либан.
Однос со другите писма
Иако ова писмо потекнува од египетските хиероглифи, од него пак потекнува феникиското, кое пак е предок на сите денешниазбуки, од арапската, грчката, хебрејската, латиницата, кирилицата и берберската на запад, па до тајландската, монголската, па можеби и корејската на исток. Денес хебрејската азбука е најблиска до овој предок, каде само обликот на буквите е изменет. Ова не треба да не чуди, бидејќи хебрејскиот е ханански јазик и, по првобитниот изговор, имал приближно исти согласки како дијалектот за кој азбуката е осмислена.
Во 1905 и 1999 г., во централен Египет се откриени писма-претходници на хананското, кои веројатно сѐ уште биле делумно логографски (видете Вади Ел Хол). Овие рани писма можеби имале повеќе букви од подоцнежните, а можеби имале разни варијанти на една иста буква (различни букви кои означуваат иста фонема).
Особености
Називите на буквите, кои опстоиле преку грчката, арапската и хебрејската азбука, веројатно биле веќе присутни. Имињата се засноваат на акрофоничен принцип, се чини од семитски преводи на називите на египетските хиероглифи. На пример, египетското нт (вода) станало семитско мем (вода), за на крај да стане латинично M, додека пак египетското дрт (рака), станало семитско капп (рака), па на крај, латинично K.
Следи една реконструкција на гореспоменатите 22 букви, еквивалентни на феникиската азбука, од кои таа е изведена. Потоа следат и хебрејските, грчките, латинските, и арапските букви-потомци.
Граница Аргентина-Бразил
Границата Аргентина-Бразил е линијата што ги ограничува териториите на Аргентина и Бразил. Таа е приближно 1,224 километри долга.
Почнувајќи од сливот на реките Парана и Игуасу, таа поминува низ водопадите Игуачу и го следи протокот на таа река до устието на реката Санто Антонио, а потоа го следи течението на оваа река до нејзиниот извор. Од таму, границата трае 25.1 километри по копно сè додека не стигне до изворот на реката Пепери-Гуачу и оттаму по каналот на таа река до сливот со реката Уругвај, потоа го следи течението на Уругвај до устието на реката Куараи.
Границата била дефинирана со Договорот од 1898 година (кој се заснова на Арбитражна одлука 1895 година ), упатен од претседателот на Соединетите држави Гровер Кливленд и е совршено разграничена.
Томас Болејн
Томас Болејн (роден во - починал на  година) — англиски дипломат, прв Ерл од Вилтшир како татко на англиската кралица Ана Болејн и дедо на Елизабета I.
Томас Болејн бил еден од најголемите дипломати во времето на Хенри VIII, кој познавал неколку европски јазици. Тој бил миленик на Хенри VII. Томас Болејн успеал да шармира многу влијателни личности, вклучувајќи ја и надвојводката Маргарет од Австрија, ќерката на Максимилијан I, Цар на Светото Римско Царство. Во овој период, таа владеела со Холандија на местото на нејзиниот татко и била толку многу импресионирана од Болејн што ѝ понудила на ќерка му Ана место во нејзиниот дворец. Во 1525 година се здобил со титулата војвода од Роксфорд, а во 1527 со титулата гроф од Ормондеа. Во 1529 година пак, благодарение на својата ќерка Ана, која станала кралица на Англија, се здобил со титулата гроф од Вилтшир. Во 1533 година, неговата ќерка се омажила за Хенри VIII, но по три години била погубена заедно со својот брат Џорџ. Во текот на останатиот живот, Томас го поминал во мирување, надвор од политичкиот живот.
Дорст
Дорст — село и поранешна општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општината Калферде.
Карнобат
Карнобат (Карнобат) — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Карнобат во Бургаската Област. Има население од околу 17.692 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 55 километри северозападно од Бургас. Градот се наоѓа на еднакво растојание од Сливен, Јамбол и Бургас. Низ градот минува главниот пат Софија - Бургас. Тука е и клучката за Шумен. Железничката станица на Карнобат е една од најпрометните железнички станици во Бугарија. Како железнички јазол ја поврзува јужна со северна, како и источна со централна Бугарија.
Историја
Карнобатскиот крај, кој се наоѓа пред јужните приоди на премините Ришки и Врбишки, има античка историја која датира од неолитската ера. Селата и тумбите во реонот откриваат траги на живот од неолитот и железното време, богат селски живот за време на антиката и средниот век.
Првите информации за Карнобат датираат од 1153 година и биле вклучени во Географијата на Мохамед ал-Идриси - арапски патник и научник. Историските извори покажуваат дека од 19 век до денес, градот отсекогаш бил административен, економски и трговски центар со традиционален годишен панаѓур.
НЛБ Банка
НЛБ АД — Скопје — македонска универзална банка, дел од групата на „Нова љубљанска банка“ од Словенија. Оригинално позната како НЛБ Тутунска банка, таа ги извршува сите видови банкарски работи. Мерено според големината на активата, НЛБ банка е трета најголема банка во Македонија.
1985-1996 година
НЛБ Тутунска банка е основана во 1985 година, како интерна банка на тутунската индустрија во Македонија, под името Интерна банка на СОЗТ „Југотутун“. Во 1993 година, банката се трансформирала во акционерско друштво, со назив „Тутунска банка“ АД Скопје, во кое основачи и акционери биле тутунските претпријатија од Македонија. Банката била регистрирана како универзална комерцијална банка и работела преку своите експозитури во Скопје, Струмица, Битола, Кочани и Охрид. Понатаму, во 1996 година започнала соработката со Меѓународната банка за обнова и развој за финансирање на развојот на приватните претпријатија во Македонија.
2000 - 2006 година
Во 2000 година, Тутунска банка АД Скопје склучила стратешко партнерство со НЛБ д.д. Љубљана и станала членка на НЛБ Групацијата. Капиталната позиција на Банката била зајакната со докапитализација од страна на LHB Internationale Handelsbank AG Frankfurt, во износ од 7,6 милиони евра. Со капиталното зајакнување до крајот на 2000 година, Тутунска банка АД Скопје прераснала во универзална средноголема банка, при што НЛБ Групацијата учествувала со 60% во капиталот на банката.
Во 2001 година бил остварен интензивен квалитативен развој и проширување на деловната мрежа на банката со седум нови експозитури. Истата година започнала хармонизацијата на работењето на Тутунска банка со НЛБ Групацијата. Во рамките на реформата на платниот систем во Македонија, Тутунска банка успешно се вклучила во преземањето и извршувањето на платниот промет. Во 2002 година, банката ја добила наградата од финансиското списание Finance Central Europe за најдобра банка, мерено според бруто-профитот, во Македонија за 2002 година.
Во 2003 година, банката повторно ја добила наградата за најдобра банка во Македонија, доделена од Finance Central Europe. Истата година, Тутунска банка ја добила и наградата за банка на годината во Македонија од списанието The Banker и признанието за „Постигнати особени резултати во зголемување на производството, продуктивноста и економичноста во работењето во период од пет години последователно“ од Стопанската комора на Македонија. Во текот на 2003 година била воведена нова организација на работа со што од модел на продуктноориентирана, Банката преминала на модел на пазарноориентирана организација на работа. Капиталната позиција на Банката била зајакната со докапитализација од страна на „NLB Interfinanz“ од Цирих, во износ од 7,7 милиони ЕУР, со што НЛБ Групацијата го зголемила учеството во капиталот на банката на 76,6%.
Во 2004 година, банката влегла во групата на големи банки и по третпат едноподруго ја добила наградата на „Finance Central Europe“ за најдобра банка според бруто-профитот во Македонија. Во март 2004 година, Тутунска банка добила лиценца за работа со „Mastercard“ и започнла со проектот за издавање платежни картички и развој на мрежата на банкомати, со што активно учествувала во интензивниот развој на картичното работење во Македонија. За првпат во историјата на банкарството во Македонија, Тутунска банка потпишала договор за синдициран заем со „ЕБРД“ и 10 странски комерцијални банки во износ од 20 мииони евра, наменет за финансирање на приватниот сектор. Во 2005 година, банката ја добила наградата за најдобра банка, според приносот на капиталот (RОЕ), во Македонија. Заедно со НЛБ д.д. Љубљана, таа го основала и Друштвото за управување со пензиски фондови „Нов Пензиски Фонд“ АД Скопје, со што активно се вклучила во реформата на пензискиот систем и воведувањето на капитално финансирано пензиско осигурување во Македонија. Истовремено, била воведена единствена услуга на пазарот за пренос и управување со готовината преку организиран кеш-центар на банката. Исто така, успешно бил реализиран и проектот за воведување на системот за управување со информативната сигурност на банката, заснован на меѓународните стандарди ISO 27001 и ISO 17799 - 2005 (ISO 27002) и Базелскиот документ за управување со оперативен ризик.
2007 - 2009 година
Во текот на 2007 година била воведена нова организација на работа на банката, како надоврзување на претходната организација и прилагодување на пазарните потреби. Исто така, банката ззапочнала со услугата „Банка-чувар на имот“ за првите инвестициски фондови во Македонија, а истовремено го вовла и личното банкарство. Во 2008 годин,а банката по четврти пат и третпат едноподруго ја добила наградата за банка на годината во Македонија од страна на „The Banker“, како и вторпат едноподруго сертификатот за компанија со добро корпоративно управување, доделен од Транспарентност Нулта Корупција. Вторпат едноподруго, таа го добила и признанието за извонредност во квалитетот на Еуро SWIFT плаќања кон „Дојче банк“. Понатаму, за првпат ја добила и наградата за најдобра инвестициона банка во Македонија, доделна од „Euromoney“. Во текот на 2008 година, банката направила интезивно проширување на деловната мрежа, со отворање 10 нови експозитури во Македонија. НЛБ Тутунска банка ја издала првата корпоративна обврзница во Македонија во износ од 10,7 милиони евра, а започнала и со масовно воведување на електронско банкарство, со името „НЛБ Клик“, наменето за сите правни и физички лица во Македонија. Капиталната позиција на Банката била зајакната со докапитализација од страна на НЛБ д.д. Љубљана, во износ од 10,8 милиони евра, со што НЛБ Групацијата го зголемула учеството во капиталот на банката на 87% Веќе во 2009 година, банката по петти пат, и четвртипат едноподруго, ја добила наградата за банка на годината од страна на „The Banker“, а третпат едноподруго го добила признанието за извонредност во квалитетот на Еуро SWIFT плаќања кон „Дојче банк“. Во 2009 година, НЛБ Тутунска банка била избрана за „супербренд на Македонија“ за 2009 година, а за првпат ја добила и наградата за развој на филантропијата во Република Македонија. Во текот на годината била изградена и пуштена во употреба нова современа деловна зграда, која претставува корпоративен центар на НЛБ Групацијата во Македонија. Деловната мрежа била проширена со пет нови експозитури низ Македонија, а биле направени значителни инвестиции и во проширување на мрежата на банкомати и POS-терминали. Исто така, била воведена можноста за електронска трговија со картичките на банката; биле обезбедени нови кредитни линии од EFSE, во износ од 8 милиони евра и од EIB, во износ од 10 милиони евра. Во 2009 година била аранжирана и нова кредитна линија со МБПР врз основа на рамковниот договор за учество во програмата за кредитирање на мали и средни претпријатија и приоритетни проекти. По основа на оваа кредитна линија, НЛБ Тутунска банка пласирала средства во висина од 31,7 милиони евра. Во 2010 година, банката четвртипат едноподруго го добила признанието за извонредност во квалитетот на Еуро SWIFT плаќања кон „Дојче банк“, како и наградата за најактивен учесник во меѓубанкарското тргување во државата од здружението на финансиски пазари на Република Македонија – „ACI Македонија“.
2010 година
Во текот на 2010 година биле направени значителни инвестиции за стандардизација на експозитурите согласно стандардите на НЛБ Групацијата. Се реализирани инвестиции во проширување на мрежата на банкомати, како и во зголемување на степенот на заштита од злоупотреби и сигурност при користењето на картичките на Банката и уредите за опслужување. Збогатени се услугите во електронското банкарство за физички - НЛБ Клик и правни лица - НЛБ Проклик. Реализиран е проектот за миграција на VISA картичките на чип технологија. Се обезбедени нови кредитни линии од IFC во износ од 25 мил. ЕУР и од МРФП во износ од 4 мил. ЕУР. Во насока на зголемување на адекватноста на капиталот на Банката, беа пролонгирани постојните субординирани заеми. Во текот на годината беше воведена нова организациона структура во Банката.
2011-2012 година
Во 2011 биле воведени нови кредитни и депозитни производи за населението, како и дополнителни функционалности на ПОС терминалите. Освен тоа, биле збогатени услугите во електронското банкарство за физички лица (НЛБ Клик) и за правни лица (НЛБ Проклик) и картичните услуги со нови функционалности. Притоа, биле реализирани инвестиции во информатичката инфраструктура, во АТМ мрежата за подигнување на степенот на безбедност при вршење на трансакции со платежни картички, за стандардизација на експозитурите согласно НЛБ стандардите како и проекти во развој и надградба на информативниот систем. Исто така бил потпишан нов договор за Trade Finance Program со IFC и биле обезбедени нови кредитни линии: кредити од ЕБРД за финансирање на проекти за енергетска ефикасност и обновливи извори на енергија во износ од 4 милиони ЕУР и кредитна линија од МБПР во износ од 11 мил. ЕУР по основ на Рамковен договор за учество во програмата за кредитирање на мали и средни претпријатија и приоритетни проекти. Во 2011 година, Банката добила плакета за „15 години континуирано членство на Берзата“.
Во 2012 година биле отворени три нови експозитури во Скопје, а деловната зграда беше преземена во сопственост на Банката. Исто така, биле обезбедени нови кредитни линии: кредити од ЕБРД за финансирање на проекти за енергетска ефикасност и обновливи извори на енергија во износ од 4 милиони ЕУР, кредитна линија од МБПР-ЕИБ во износ од 0,8 мил. ЕУР по основ на Рамковен договор за учество во програмата за кредитирање на мали и средни претпријатија и приоритетни проекти и кредитна линија од ЗКДФ во износ од 1,5 мил. ЕУР за финансирање на проекти од примарно производство, преработувачка и трговија со земјоделски производи. Во 2012 година, Банката добива награда за Најдобра банка во Македонија во 2012 година од страна на финансискиот магазин "EUROMОNEY", како и признание за инзвонредност во квалитетот на извршување на меѓународните плаќања во 2012 година од Wells Fargo Bank N.A.
2016-2020 година
Во 2016 година, НЛБ Тутунска банка повторно го променила името, овојпат во НЛБ Банка.
Управен одбор
Во минатото, членови на Управниот одбор билее:
Надзорен одбор
Во минатото, членови на надзорниот одбор биле:
Показатели на профитабилноста
Во 2012 година, НЛБ Тутунска банка остварила принос на капиталот (ROE) од 10.06%, во следната година овој показател на профитабилноста изнесувал 11.18%, додека во 2014 година тој се намалил на 10.77%. Што се однесува до другиот општоприфатен показател на профитабилноста - приносот на средствата (ROA), тој изнесувал 0.85% во 2012 година, 1.06% во 2013 и 1.10% во 2014 година. Инаку, во 2013 година, НЛБ Тутунска банка остварила добивка по оданочување во износ од 625,3 милиони денари, а следната година таа малку се зголемила и достигнала 672,6 милиони денари.
Показатели на кредитниот ризик
Поради лошата состојба на македонските претпријатија, во 2014 година дошло до пораст на учеството на нефункционалните кредити во кредитното портфолио на банката, така што тие изнесувале 11,9%, за разлика од 10.8% колку што биле во 2013 година. Процентот на нефункционални кредити кај кредитите на населението изнесувал само 4% во 2014 година, т.е. бил малку понизок во однос на 2013 година, кога изнесувал 4,5%.
Показатели на валутниот ризик
Вкупната отворена девизна позиција, пресметана на нето основа, на 31.12.2014 година претставувала долга позиција, во износ од 882,9 милиони денари, односно таа изнесувала 11,6% од сопствените средства на банката. Најголем дел од отворената девизна позиција потекнувала од позицијата во евра, која претставувала долга позиција и изнесувала 874,4 милиони денари. односно 11,5% од сопствените средства на банката.
Кредити на населението
Во 2014 година, вкупните кредити одобрени на населението изнесувале 20.265 милиони денари, што претставувало пораст од 11,2% во однос на 2013 година, кога изнесувале 18.224 милиони. Од вкупните кредити на населението, 55,3% биле потрошувачки кредити, 29,4% биле станбени кредити, 8,7% отпаѓале на кредити по кредитни картички, 4,8% биле искористени пречекорувања на трансакциските сметки, 1,4% биле автомобилски кредити итн.
НЛБ Тутунска банка ги одобрува следниве видови кредити на физичките лица:
Кредити на правни лица и на државата
Кредитите кои НЛБ Тутунска банка ги одобрува на правните лица се поделени на:
На крајот од 2014 година, пласманите кај правните лица и кај државата достигнале 18.006,5 милиони денари, што претставувало пораст од 5,9% во однос на 2013 година, кога изнесувале 17.008 милиони.
Во 2020 година, НЛБ Банка АД Скопје била водечка банка во синдицираниот кредит во износ од 72 милиони евра, одобрен за финансирање на изградбата на трговскиот центар „East Gate Mall“ во Скопје. НЛБ Банка била носител на сите активности поврзани со организацијата, координацијата и раководењето со финансиската конструкција, а нејзиното учество во овој кредит иззнесувало 18,5 милиони евра.
Депозити на клиентите
Од друга страна, вкупните депозити на населението изнесувале 38.396,9 милиони денари и биле повисоки за 10,8% во однос на 2013 година, кога изнесувале 34.656 милиони. Притоа, заклучно со крајот на 2014 година, во банката биле отворени 543.253 трансакциски сметки (505.255 во 2013 година); а заклучно со крајот на 2014 година, банката издала вкупно 418.774 картички (405.892 во 2013 година). Вкупните депозити на правните лица изнесувале 12.027 милиони во 2013 и 13.446 милиони во 2014 година. На крајот од 2013 година, НЛБ Тутунска банка имала вкупно 30.594 комитенти од редот на правните лица, додека во 2014 година, тој број изнесувал 31.270. На крајот од 2013 година, вкупниот број сметки на правните лица достигнал 41.185, а една година подоцна, тој број се зголемил на 62.510.
Општествена одговорност
Во 2020 година, Групацијата НЛБ станала потписник на принципите на Обединетите Нации за одговорно банкарство.
Куп на Македонија во ракомет (мажи)
Моментален првак е Вардар 1961, кој исто така е и најтрофеен клуб со освоени 16 титули.
Огњански Рид
Огњански Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 42o 15 ' 51 , географска должина од  21o 49 ' 53 .
NGC 7535
NGC 7535 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7535 се споменува и како UGC 12438, MCG 2-59-10, CGCG 431-23.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7535 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 7535 има привидни димензии од 1,5' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 14 м 12,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 34' 56"".
Други поделби
Проучување на NGC 7535 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70761. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1167. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.