cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јошито Окубо
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2010 и 2014.
Грб на Виетнам
Грб на Виетнам — официјален грб на државата кој изработен по комунистичката партија на Виетнам. Житото го симболизира земјоделството, клипот ја симболизира индустријата. Грбот е сличен со грбот на Кина и со грбот на Источна Германија. Грбот бил усвоен на 30 ноември 1955 година.
ФК Фулам
ФК Фулам е професионален фудбалски клуб од Фулам, Лондон, Англија. Моментално се натпреварува во Премиер лигата, највисоката лига по ранг во англискиот фудбал.
Клубот е основан во 1879 година и претставува најстариот професионален фудбалски клуб од Лондон кој заиграл во фудбалската лига. Досега, клубот има поминато 26 сезони во највисокото ниво на англискиот фудбал, а поголемиот дел од нив во два периоди во текот на 1960-тите и 2000-тите години. Во текот на 1990-тите клубот играл во четвртата англиска дивизија, меѓутоа веќе на почетокот на новиот милениум експресно се вратиле во првата лига. За тоа бил најзаслужен египетскиот милионер Мохамед Ал-Фајед кој го преземал Фулам во најлошиот период од клупската историја (1994-1997) и успеал да спречи финансиска пропаст, за веќе во наредните четири години клубот да забележи четири последователни промоции во периодот од 1997 до 2001 година и да влезе во Премиер лигата. Во сезоната 2002-2003, Фулам дебитирал во европските натпреварувања каде го освоиле Интертото купот (победувајќи ја по двата финални натпревари Болоња со вкупен резултат 5-3) и така се избориле за настап во Купот на УЕФА. Во ова натпреварување поминале два круга, меѓутоа во третиот ги сопрела екипата на Херта. Во својата историја Фулам одиграл две важни финалиња: првото во 1975 година во ФА купот каде загубиле од со 2-0 и во 2010 кога загубиле од Атлетико Мадрид со 2-1 по продолженија во УЕФА Лига Европа.
Историја
Фулам е основан во 1879 година како Фулам Сент Ендрјус Чрч Сандеј Скул ФК, од страна на верниците од црквата на Стар Роуд (Западен Кенсингтон). Во 1887 година клубот го освоил Западнолондонскиот аматерски куп, a во 1983 година ја освоил Западнолондонската лига. Првиот дрес на клубот бил во црвена боја со бели шорцеви и чорапи. Откако промениле неколку терени на кој играле, во 1986 фудбалерите на Фулам се преселиле на Крејвен Котиџ, теренот кој и ден денес е нивниот домашен стадион. Првиот натпревар на овој стадион го одиграле против екипата на Минерва. Во моментов, Фулам е еден од најстарите клубови во јужна Англија кој игра на професионално ниво.
Професионалниот статус клубот го добил на 12 декември 1898 година, а истата година влегле во Втората Дивизија на Јужната лига. Во сезоната 1902-1903, избориле промоција во Првата Дивизија на Јужната лига.
Титули и успеси
останати успеси
Батал џамија
Батал џамија е џамија која се наоѓала во Белград, Србија. Оваа џамија се наоѓала на местото на денешното Собрание на Белград. До 1798 година џамијата се нарекувала Ејнехан-бегова џамија. Џамијата била изградена во 1585 година и се смета дека била една од наубавите градби во тогашното Османлиско Царство. Во 1717 година била оштетена по нападот на Австрија на Белград. Подоцна, била претворена во склад. Но по победата над австријците, оваа џамија била реконструирана во 1766 година. Исто така, по само три години џамијата била повторно оштетена, како и во 1806 година во Првото српско востание, каде џамијата била користена како главно упориште на Османлиите. По ослободувањето на Србија, џамијата во 1869 година била целосно срушена.
Вазунген
Вазунген (Wasungen) — мал град во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на реката Вера, 11 километри северно од Мајнинген.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Вазунген-Амт Занд.
Географија
Градот се наоѓа 12 километри северно од окружниот град Мајнинген, помеѓу Тириншката Шума и Рен, во средниот тек на Вера.
Градски единици
Кон градот Вазунген припаѓаат следниве места:
Историја
Пфафенбург бил изграден во 1378 година и обновен во 1974 година. Аделгунда Дицал живеела во Вазунген.
Градски совет
На општинските избори на 25 мај 2014 година со излезност од 45,5% биле одбрани следниве 16 претставници во градскиот совет:
Градоначалник
Градоначалник на Вазунген е Томас Кестнер.
Збратимени градови
Вазунген е збратимен со следниве градови:
Космос-2392
Космос-2392 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 25 јули 2002 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 119,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 63,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1839 км, а најмалото на 1512.
Науката во 1850 година
1850 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Турбе џамија
Турбе џамија е џамија која се наоѓала во Белград, Србија. Била изградена во 17 век, а во периодот од 1717 до 1739 година била претворена во болница. Но, по повторното преземање на Белград од страна на Турците, таа повторно била претворена во џамија.
Светило (книга)
Светило (или Разјаснувач; латински: Elucidarium или Elucidarius) - теолошки трактат на Хонориј Августодунски (Honorius Augustodunensis) од XI век. Ова дело било исклучително популарно во католичката Европа во текот на неколку века. Во прологот, авторот го споредува своето дело со градба која е изградена „на каменот Христов“ и која се потпира на четири столба: на авторитетот на пророците, на доблестите на апостолите, на мудроста на толкувачите и на размислувањата на магистрите. Според неговите зборови, основната намена на „Светилото“ е да го подели богатството со другите, и тоа не само со современиците, туку и со идните генерации. Во таа смисла, тој го изразува стравот дека ќе предизвика завист кај другите.
Содржина
„Светило“ се состои од три книги:
Идејата за предодреденоста
Основната идеја во „Светило“ е мислата за грешноста на човечкиот род поради што поголемиот дел од него го очекува вечна пропаст. Во тој поглед, Хонориј се сложува со учењето на Августин за предодреденоста (божјата предестинација) кое тој многу го поедноставува и извлекува фатални заклучоци. Така, според толкувањето на Хонориј, предодреденоста е божја волја, изразена уште пред создавањето на светот, така што оние кои се предодредени да влезат во царството божје не можат да пропаднат и ќе бидат спасени. Истото се однесува и за оние кои ги офрлил Бог, т.е. „злобните“ се предодредени да пропаднат. Според Хонориј, предодреденоста нема поединечен карактер, туку таа е класна - „избраните“ се од редот на определени општествени слоеви. Така, по размислувањето за праведните свештеници, кои ги нарекува „светлината на светот“, „солта на земјата“ и „прозори во домот божји“, Хонориј преминува на световните ситуации. Притоа, тој ги осудува витезите кои се воини и живеат од грабеж; за трговците има мала надеж, зашто својот имот го стекнуваат на нечесен начин, поради што го очекува пеколот; исто така, и сите занаетчии ќе пропаднат, зашто тие се служат со измами; жонглерите ги нарекува слуги на Сатаната; а истата судбина им ја предвидува на оние кои се каат јавно, зашто со тоа го лутат бога. Од друга страна, безумните, кои се слични на децата, ќе бидат спасени; поголемиот дел од земјоделците ќе бидат спасени зашто живеат едноставно и со својата пот го хранат народот божји; а децата до тригодишна возраст, кои сè уште не умеат да зборуваат, ќе бидат спасени, ако се крстени. Според мрачните предвидувања на Хонориј, само мал број луѓе ќе бидат спасени.
Според толкувањето на Хонориј, иако во Библијата пишува дека Христос умрел за грешните и дека ја примил смртта „за сите“, тоа треба да се сфати така што тој умрел само за избраните кои во тоа време сè уште биле грешни, а зборовите „за сите“ значат дека тој умрел само за одбраните меѓу сите народи. Според тоа, Христовата милост се однесува само на праведните, а неправедните ќе бидат осудени. Оттука, никој не може да се спаси освен избраните „зашто сè оди во прилог на нив, дури и нивните гревови“. На прашањето, ако само предодредените ќе бидат спасени, тогаш зошто се создадени останатите луѓе, учителот одговара: Отфрлените се создадени заради избраните, за тие да ги усовршуваат своите доблести и да се поправаат од пороците, во споредба со отфрлените да изгледаат уште пославни и уште повеќе да се радуваат на својот спас. Дури ако Господ дозволува некои деца да умрат дури и пред да бидат крстени, тоа го прави заради избраните кои треба да знаат дека ми се помили на Господ отколку оние кои се невино осудени.
Зборувајќи за божјето сезнаење, Хонориј пишува дека Господ ги гледа целото минато, сегашност и иднина и дека тој предвидел сè уште пред да го создаде светот - имињата на ангелите и на луѓето, нивниот карактер, желби, зборови, постапки и мисли. Како што во умот на градителот постои сликата за градбата што ќе ја направи, така во божјата предодреденост се наоѓа сè. Ништо не се случува надвор од божјиот план и не постои никаква случајност. На пример, господ ги создал животните предвидувајќи дека ќе му бидат потребни на човекот; мувите и комарците ги создал за да го лечат од гордоста така што ќе го касаат; мравите и пајаците ги создал за да му дадат пример со својата работливост.
Босна (појаснување)
Босна или босанско може да се однесува на:
Светило (книга)
Поделбата на злобните и добрите луѓе
Според Хонориј, лесно може да се препознаат добрите и лошите луѓе: оние кои имаат чиста совест имаат радосен изглед, лесен чекор, сладок говор и сјај во очите; наспроти нив, под товарот на гревот, злобните имаат тежок чекор, зборовите и делата им се несигурни, смеата им е неубедлива, а зборовите им се непријатни и нечисти. Меѓутоа, на друго место во трактатот, Хонориј искажува спротивни мисли, велејќи дека „денес, добрите и злобните се измешани и многу злобни изгледаат како добри и многу добри ги сметаат за зли“ така што дури на Судниот ден ангелите ќе ги разделат добрите и лошите. Во согласност со своите идеи за предодреденоста, Хонориј го смета ѓаволот за „вреден ковач на овој свет“, кој со своето мачење ги казнува отфрлените. На земјата, како инструменти за одделување на праведните од отфрлените служат богатството и власта. Од една страна, богатството им се дава на отфрлените „поради избраните“, кои ги презираат привремените вредности. Со помош на богатството, отфрлените им прават зло на праведниците и така ги упатуваат на патот на вистината. Од друга страна, праведниците ги користат богатството и власта за да прават добри дела и за уште повеќе да ги ценат небесните вредности. Според Хонориј, секоја власт произлегува само од Бога и тоа се однесува како за власта на злобните така и за власта на добрите.
Учењето за човекот
Според Хонориј, човекот е создаден од духовна и од телесна супстанција, а во врска со тоа, тој ја разгледува темата за микрокосмосот или малиот свет (microcosmus, id est minor mundus). Материјалната супстанција на човекот се состои од четири елементи: телото е направена од земја, крвта од вода, здивот од воздух, а топлината од оган. Човековата глава е тркалезна како небесниот свод, парот човечки очи одговара на парот на ѕвездите, а седумте отвори во главата се седумте небесни хармонии. Градите кои страдаат од кашлица се слични на воздухот кого го потресуваат громовите и ветровите; стомакот ги прима сите течности како што морето ги прима сите текови; нозете ја држат тежината на телото, слично на земјата; човечкиот поглед е направен од небесниот оган, слухот е од повисоките слоеви на воздухот, мирисот е од неговите пониски слоеви, вкусот од водата, а допирот од земјата. Коските се тврди како каменот, ноктите како дрвото, косата ја има убавината на тревата, чувствата се како животните. Иако поимот на микрокосмосот не потекнува од Хонориј, сепак кај него се забележува одредена оригиналност, хомогеност и прегледност. Притоа, човечкото тело Хонориј го споредува со телото на црквата и на тој начин, вселената, човекот и црквата се создадени по истата шема, ги содржат истите елементи и го претставуваат божјото единство. Самото име на човекот (Адам) е поврзано за четирите страни на светот, т.е. се состои од првите букви на грчките зборови за страните на светот („анатоле“, „дисис“, „арктос“ и „месембрија“).
Толкувањето на историјата
На прашањето, колку траело создавањето на светот и колку долго Сатаната бил на небото пред да биде прогонет, учителот одговара дека тоа траело неполн час; во третиот час, Адам им ги дал имињата на животните; во шестиот час била создадена жената, Адам и Ева живееле во рајот седум часа, т.е. биле избркани во деветтиот час. Применувајќи ја средновековната симболика на броевите, Хонориј дава одговори и на бројни други прашања: зошто Христос се родил на полноќ; зошто не се родил пред потопот или веднаш по потопот; зошто се наоѓал во утробата на Богородица девет месеци; зошто не ја искажувал својата света моќ пред триесеттата година; колку часа бил мртов по распнувањето; зошто лежел во гробот во текот на две ноќи а ниеден ден; зошто не воскреснал веднаш по смртта, во кое време слегол во пеколот; зошто не го одложил своето доаѓање до крајот на светот итн.
Страшниот суд и крајот на светот
Во делот каде го објаснува Страшниот суд, Хонориј вели дека Антихристот ќе владее со светот 3,5 години при што ќе го потчини човечкиот род на четири начини: угледните ќе ги поткупи така што ќе им даде неброено богатство, обичниот народ ќе го потчини со помош на заплашување и невидена суровост, свештенството ќе го привлече со невидена мудрост и говорништво зашто ќе ги поседува сите знаења, а калуѓерите ќе ги излаже со разни претскажувања и симболи (ќе ги оживее мртвите и ќе ги натера да сведочат за него, ќе нареди огнот да се спушти од небото, итн.).
Босна (појаснување)
Реки:
Светило (книга)
Страшниот суд и крајот на светот
За време на воскреснувањето на мртвите пред Страшниот суд, воопшто не е сигурно дека телата ќе го попримат својот поранешен лик: како што грнчарот кој го скршил садот и од истата глина прави нов сад при што може да го промени обликот на рачката, така и Господ може од поранешниот метаријал да направи ново тело без старите недостатоци. На Страшниот суд, грешниците ќе ги влечат надолу нивните гревови, а праведниците ќе бидат издвоени како зрната од плевата, а ангелите и светците ќе се радуваат кога ќе ги гледаат праведните. Тогаш, целиот свет ќе се промени - наместо поранешниот свет ќе се појави нов, без неволји и несреќи, земјата ќе биде вечно плодна, сонцето ќе свети со необична сила, а луѓето ќе бидат убави како библискиот лик Авесалом, силни како Самсон, а со здравјето ќе го надминат Мојсеј.
Босна (појаснување)
Луѓе:
Светило (книга)
Црквата како Христовото тело
Во книгата, Хонориј ја објаснува и идејата за црквата како мистично единство на христијаните. Како што телото ѝ се покорува на главата, така и црквата му е покорна на Христос благодарејќи на тајната на преображението на неговото тело. Како што главата управува со другите делови на телото, така Господ управува со сите избрани. Тој го набљудува човечкото општество во светата синхронија која ги опфаќа сите историски епохи од старозаветното време до крајот на светот. Притоа, по аналогија на телото, според него, пророците и апостолите се очите, послушните членови на црквата се ушите и носот, кривоверците се секретот на носот, лекарите се коските, толкувачите на Светото писмо се забите, заштитниците на црквата се рацете, земјоделците кои ја хранат црквата се нозете, а грешниците се изметот.
Пеколот и пеколните маки
Во третата книга на „Светило“ детаљно е прикажана судбината на отфрлените души: Штом умрат злобните луѓе, демоните со страшен изглед бучно доаѓаат по душата и ја стават на неподносливи маки, ја откинуваат од телото и ја влечат во пеколот. Според Хонориј, постојат два пекола - горен и долен. Горниот пекол, всушност, е овоземниот свет кој е исполнет со маки, возбуда, студ, глад, жед и разни телесни и душевни страдања. Долниот пекол се наоѓа под земјата и во него има девет видови измачувања за грешните души: таму гори вечен оган и владее неиздржлив студ; пеколот врие од црви со страшен изглед, змии и змејови кои живеат во огнот; четвртата мака е неподносливата смрдеа; петтата мака се камшиците на демоните; шестата мака е мракот кој се чувствува; седмата мака е срамот поради гревовите за кои дознале сите и кои не можат да се скријат; осмата мака е страшниот изглед на змејовите и демоните и страшните крици на жртвите и на џелатите; најпосле, деветтата мака се огнените окови со кои се врзани екстремитетите на грешниците. Луѓето кои за време на животот биле заглавени во алчност ќе горат во пеколниот оган; оние кои биле слуги на студенилото на злото ќе се мачат во пеколниот студ; слугите на зависта и омразата ги очекуваат пеколните црви и змии; оние кои уживале во смрдеата на раскошот ги очекува пеколната смрдеа; оние што ги отфрлиле заслужените казни на земјата ќе бидат камшикувани во пеколот; оние кои ја отфрлиле светлината Христова ќе бидат фрлени во пеколниот мрак; оние кои не се срамеле од своите гревови на земјата, во пеколот ќе бидат изложени на општиот срам; оние кои на земјата немале слух за доброто, таму ќе гледаат и слушаат само страшни работи; оние кои биле робови на различни пороци во пеколот ќе бидта оковани со огнените синџири. Во пеколот, грешниците ќе висат со главите надолу, ќе стојат завртени со грбовите еден кон друг, телата ќе им бидат растргнати итн. Опишувајќи ги пеколните маки, Хонориј не се придржува до традиционалното учење за седумте смртни гревови, туку дава порасчленет опис на гревовите: завист, гордост, лукавост, неверништво, лакомост, алкохолизам, уживање во раскош, убиство, суровост, крадење, разбојништво, нечистотија, алчност, прељуба, блуд, лажење, кривоклетство, богохулие, злосторство итн. Вака детаљни одлики на пеколните маки не се среќава во раната теолошка литература, туку Хонориј е првиот кој дал систематизирана и целосна слика на пеколот. Бидејќи во делата на неговите претходници не се среќаваат вакви описи на пеколот, истражувачите сметаат дека Хонориј бил инспириран од скулптурите и фреските во црквата во Везел.
Босна (појаснување)
Друго:
Светило (книга)
Пеколот и пеколните маки
Според Хонориј, оние кои ќе се најдат во рајот ќе ги набљудуваат страдањата на оние во пеколот, со цел избраните уште повеќе да се радуваат. Исто така, за време на Страшниот суд, отфрлените ќе ги гледаат блажените во нивната слава „за уште повеќе да тагуваат поради тоа што го презреле своето спасение“. На прашањето на ученикот, дали чесните нема да бидат нажалени кога ќе гледаат како се мачат грешниците, учителот одговара: не, дури и таткото да го гледа својот син или мајката својата ќерка, не само што нема да тагуваат, туку за нив тоа ќе биде радосна глетка и нема да се молат за нив, зашто да се моли за грешниците значи да се биде против Бога; напротив, божјите избраници се наоѓаат во единство со Господ и ним им се мили сите негови одлуки.
Науката во 1849 година
1849 година во науката опфаќа некои значајни настани.
NGC 5696
NGC 5696 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5696 се споменува и како UGC 9415, MCG 7-30-36, CGCG 220-36, IRAS 14350+4202.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5696 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 5696 има привидни димензии од 2' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 36 м 57 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 49' 42"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 5696 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52235. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3039. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 145.
Авионска несреќа кај Смоленск
Авионската несреќа кај Смоленск се случила на 10 април 2010 во 8:51 по месно време до локалниот аеродром во близина на градот Смоленск (Смоленска област, западна Русија). Авионот бил од типот Ту-154 и бил користен од полската влада.
Во авионот во моментот на несреќата се наоѓале 96 патници, меѓу кои и полскиот претседател Лех Качињски заедно со неговата сопруга и други видни полски државници и политичари, партиски и воени раководители.
Несреќата
Претседателот Лех Качињски требало да го посети Смоленск по повод 70 години од Катинскиот масакар, односно од убиството на 22.000 полски офицери и интелектуалци во 1940 година од советските агенти во Катинската шума, во близина на Смоленск. Летот започнал од престолнината Варшава, од аеродромот Фредерик Шопен. Според последните податоци на полските власти, во авионот се наоѓале најмалку 88 патници. , а според Гувернерот на руската Смоленска област Сергеј Антуфиев, 132 патници. Според неофицијални податоци засега, сите патници загинале во несреќата. Несреќата се случила во услови на магла (500 метри видливост без Instrument Landing System).
Во составот на полската делегација имало повеќе високи функционери - началникот на претседателскиот кабинет Владислав Сташак, началникот на генерал-штабот на полските вооружени сили Фратишек Гонгор, поранешниот министер за одбрана Јежи Шмајџински и гувернерот на Централната банка Славомир Шкрзипек. Пилотот трипати неуспешно се обидел да слета, а четвртиот обид бил кобен. Авионот Ту-154, кој бил управуван од екипаж на претседателскиот авионски тим, се урнал при слетувањето на аеродромот во Смоленск, на околу 400 километри западно од Москва. Несреќата се случила поради условите на густа магла. Се претпоставува дека авионот удрил во дрво на околу 300 до 400 метри од пистата на воениот аеродром, по што избувнал пожар.
Истрага
Повеќето експерти веруваат дека причина за падот на авионот е преголемата самоувереност на пилотите, кои по секоја цена сакале да слетаат во Смоленск и да му ја исполнат желбата на својот претседател Качински да се поклони пред масакрираните сограѓани во шумата Катин. Сепак дел од експертите не согласувале со ваквата верзија, тврдејќи дека пилотите владиниот авиони биле професионалци од највисока класа. Поранешниот полски претседател Лех Валенса јавно се посомневал дека пилотите можеби работеле по нечии инструкции.
Црните кутии биле пронајдени следниот ден по несреќата и испратени на анализа. Според првичните неофицијални резултати, пилотот на авионот на Качински игнорирал три предупредувања од Контролата на летот авионот да не слетува во Смоленск, туку да тргне кон Москва или кон Минск. Пилотот, сепак, решил да слетува потпирајќи се на визуелниот контакт со пистата и летал прениско, поради што авионот со трупот закачил дрвја и силно удрил на земја, само 1,5 километар од пистата.
Последици
Во рок од неколку часа по паѓањето на авионот, Претседателот на Русија Дмитриј Медведев, најавил дека ќе биде основана специјалната комисија за истрага на авионска несреќа. Комисијата ќе биде надгледувана од страна на премиерот на Русија, Владимир Путин.
Според Уставот на Полска, Функцијата претседател ја презема претседателот на Долниот дом на Парламентот, Бронислав Коморовски, кој во рок од 14 дена треба да објави кога ќе се избира нов шеф на државата.
Список на дел од патниците
According to the flight manifest on-board were:
Меѓународни изјави
Државници од многу земји и челниците на многу организации изразија сочувство до полскиот народ поради несреќата.
Чучурлиги
Чучурлигите се фамилија птици песнопојки. Сите видови го населуваат Стариот Свет, северна и источна Австралија, само еден вид алпската ушеста чучурлига се проширила и во Северна Америка. Сите живеат на различни места, но сепак најмногу сакаат да живеат во суви подрачја.
Опис
Чучурлигите се мали до средно големи птици, долги 12 до 24 см и тешки 15 до 75 гр.
Мажјаците пеат во лет додека ја бранат својата територија за време на размножувањето и за привлекување на партнерката. Повеќето видови го градат своето гнездо на земја, обичо од трева, но кај некои видови е малку посложено и повдлабено. Неколку пустински видови се гнездат во ниски грмушки, можеби заради жештината. Јајцата им се обично точкасти, а големината на леглото варира од 2 (особено кај пустинските видови) до 6 јајца во поумерените региони. Чучурлигите ги инкубираат јајцата 11-16 дена.
Како повеќето птици кои живеат на земја, чучурлигите имаат подолг заден прст кој им дава стабилност додека стојат. Повеќето од нив имаат кафено перје, прошарано со линии, во потемни и посветли нијанси, но некои имаат црно и бело перје. Нивниот изглед им служи за камуфлажа, особено додека лежат на гнездото.
Се хранат со инсекти и семиња; возрасните ја насочуваат својата исхрана кон семиња, но младенчињата речиси сите ги хранат со инсекти, барем првата недела по испилувањето. Многу видови со клунот ја копаат земјата за да најдат храна. Некои имаат поголем и заострен клун, погоден за отворање семиња, а други, пак, имаат подолг и закривен, кој е попогоден за копање.
Чучурлигите се единствени од редот на врапчевидните кои ги губат сите пердуви во текот на првото митарење. Се смета дека тоа се случува порадиот лош квалитет на првите пердуви.
Чучурлигите се слични на другите птици кои живеат на земја, со своето долго терцијално перје, но кај нив тарзусот (стапалото) има само едн ред крлушки на задната површина, а кај другите има обично два реда.
Чучурлигите во исхраната
Овие птици се сметаат за здрава и вкусна храна која лесно се лови. Се користат на многу начини, варени, печени на скара, како фил во пита и сл. Особено е ценет нивниот јазик. Поради намалувањето на нивниот број, нивното месо тешко се наоѓа, но уште го има по рестораните во Италија и на други места во јужна Европа.
Систематизација
Фамилија: ALAUDIDAE
Договор од Портсмут
Договор од Портсмут ― договор со кој формално завршила Руско-јапонската војна од 1904–1905 година. Договорот бил потпишан на 5 септември 1905 година во бродоградилиштето Портсмут во Китери (Мејн), Соединетите Американски Држави. Американскиот претседател Теодор Рузвелт одиграл важна улога во преговорите и за неговиот ангажман ја добил Нобеловата награда за мир.
Последици
По потпишување на договорот имало тридецениски мир меѓу Јапонија и Русија, а Јапонија станала регионална сила во Источна Азија. Со договорот Русија се согласила Јапонија да ја колонизира на Кореја, што во 1910 година довело до припојување на Кореја кон Јапонија.
Исто така, со договорот Русија била принудена да се откаже од својата експанзионистичка политика во Источна Азија. Сепак, договорот не беше добро прифатен од јапонскиот народ. Условите од договорот ја покажале слабоста на Јапонците пред европските сили, а фрустрираниот народ во Јапонија почнал да се бунтува поради ова, и на 7 јануари 1906 година паднала владата на Кацура Таро.
Поради улогата што Рузвелт ја имал во преговорите, Соединетите Американски Држави станале значајна сила во светската дипломатија. Во 1906 година, за неговот ангажман пред и за време на мировните преговори Рузвелт ја добил Нобеловата награда за мир, иако всушност воопшто не присуствувал во Портсмут.
Валдорф (Тирингија)
Валдорф (Walldorf) — село и поранешна општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Мајнинген.
Географија
Валдорф се наоѓа на вливот на малата река Херпф во реката Вера, помеѓу ридскиот масив Рен и Тириншката Шума, четири километри северно од градот Мајнинген.
Кафе во Берлин
Кафе во Берлин е германска трагикомедија од 2012 година во режија на Јан-Оле Гестер. Филмот е во црно-бело. Овој филм дебитантски филм на режисерот, и не проектот германската филмска и телевизиска академија во Берлин. Во 2014 година, филмот бил издаден во САД под наслов "Кафе во Берлин".
Заплет
Нико се обидува да излезе од станот на неговата девојка пред таа да се разбуди, но мора да ѝ каже дека нема да се врати таа вечер, бидејќи има некои нејасни работи. Таа му нуди кафе, но тој вели дека веќе е доцна за кафе. Тој ги преместува кутиите во новиот стан, гледајќи ги старите фотографии и ја проверува неговата пошта. Отвора официјално писмо и сфаќа дека доцни на средба со државен психолог, бидејќи претходно бил фатен како вози под прекумерно дејство на одредена супстанца...
Орхан I
Орхан І (اورخان غازی، اورخان بن عثمان بن ارطغرل; Orhan Gazi) (роден околу 1281 година - починал во март 1362 година) — вториот султан на Отоманското Царство од 1324 година до 1359 година, син на Осман I.
Тој продолжил со проширување на своите територии на сметка на Византија. Така во 1331 година паднала Никеја, а во 1337 паднала Никомедија. Бурса станала новата престолнина на султанатот. Во негово време, земјата започнала да се организира како држава во која биле пуштени односно изработени првите ковани пари, била направена модернизирана војска и слично.
Орхан бил син и наследник на Осман I, вториот султан на Османлиската држава, и првиот султан кој ја проширил Османлиската држава на сметка на територијални освојувања во Европа и ја институционализирал османлиската војска и управувањето. Наследството на Орхан- Османлиската држава, се наоѓало во Мала Азија и на брегот на две мориња – Црно и Мраморно. Орхан создал империја што ја опфаќала Мала Азија и дел од Европа, а се протегала до три мориња – Егејското, Мраморното и Црното Море.
Во 1336 тој го освоил просторот пред Босфор кај Цариград и егејскиот брег од спротивната страна на полуостровот Галиполе, победувајќи ги византиските владетели, пресечени од страна на Османлиите од својата престолнина. До крајот на 1337, Орхан ги присоединил последните византиски поседи во Западна Анадолија. Византија во тоа време била ослабена со внатрешните верски судири и политичка борба, но и со војната со силните бугарски и српски царства на Балканот.
Премин во власта
Кога Орхан го наследил својот татко, тој предложил на неговиот брат Алејдин-паша, да ги поделат териториите оставени од страна на нивниот татко. Алеадин-паша го одбил ова со образложение дека нивниот татко го назначил Орхан како единствен наследник, и дека државата не треба да се подели. Тој само се префрлил во едно село во близина на Бурса.
Орхан тогаш му рекол: "Бидејќи како брат не ги преземаш стадата што јас ти ги поседуваме, тогаш ти предлагам да бидеш овчар на мојот народ, односно да ми бидеш везир." Зборот везир на отомански јазик и персиски јазик значи носител на товар. Алејдин-паша по ова ја прифатил оваа функција односно станал првиот Голем везир на идното Отоманско Царство. Тој, како и многу од неговите наследници на таа функција, не често командувал со војската директно, но самиот бил одговорен во регрутирањето, основањето и управувањето на цивилните и воените институции на државата.
Управување
Според некои автори, во времето на Алејдин-паша, Османлиите престанале да дејствуваат како вазали на Селџуците по кое следувало воведување на нови законски прописи, создавање на систем за финансирање, основање на постојана војска. Во времето на Орхан бил основан и јаничарскиот корпус, институција која европските автори погрешно ја препишуваат на Мурат I.
Орхан не без сопствена корист се вмешал и во во византиските династички спорови. Орхан се оженил за Теодора, ќерка на византискиот принц Јован. По овој брак почнал период на силно византиско влијание врз животот и обичаите на отоманскиот двор, кое траело сè до крајот на 14 век. Во 1346 година Орхан отворено го поддржал Јован VI во симнувањето од престолот на Јован V Палеолог. Кога тој дошол на престолот, на Османлиите им било дозволено да го окупираат напуштениот полуостров Галиполе. Во следната деценија, Османлиите започнале колонизација на Тракија со муслиманско население. Сепак, византискиот цар бил принуден да потпише договор со Орхан, според кој Византија ја признала загубата на Тракија.
Орхан починал во 1360 година, а на престолот се искачил неговиот син Мурат I.
Јаничари
Воените сили на Отоманското Царство биле организирани со постојана војска на редовни платеници и дисциплинирани пешадии и коњаница. Претходниците на Орхан, Ертугрул и Осман, својата војска ја организирале на начин што вазалите биле одговорни за регрутирање, а по крајот на секој воен поход истите биле распуштани. Алејдин сакал да обезбеди односно да формира постојана војска. Така бил основан јаничарскиот корпус кој станал најелитнала војска на султанот. Самиот Кара Халил-паша предложил на Орхан да се создаде армија во која ќе учествуваат децата од освоените места:
Тој исто така тврдел дека со формирањето на овој корпус ќе бидат доброволно регрутирани и деца не само од освоените области. Постапувајќи по ова, Орхан избрал илјадници најсилни момчиња од христијански семејства. Регрутите биле обучени според нивните поединечни способности. Дел од овие јаничари станувале големи везири.
Освојување
Орхан своите освојувања ги продолжил најпрвин на запад на територијата на Византија во северозападниот дел од Анадолија. Најпрвин во 1321 година била освоена Муданја, територија на Мраморно Море. Османлиите издвојувале големи победи зазимајќи ги Пелеканон во 1329 година, Никеја во 1331 година, Никомедија во 1337 година.
Кареси
По овие серија од успешни победи во 1345 година наместо да се здобијат со земјите на христијаните, Орхан го презел турското кнежевство Кареси, денешниот град Баликесир и околината. Во овој случај, Османлиите морале да имаат посебно оправдување поради своите освојувања на муслиманските кнежевства. Така во овој случај, владетелот на Касери починал и бил наследен од страна на неговите два синови кои требало да имаат еднакви делови. Сепак во кнежевството владеело граѓанска војна меѓу двата браќа па поради ова била потребна и намесата на Орхан. Едниот од браќата се наоѓал во кнежевството, а другиот кај Орхан. Народот на Кареси не го прифаќал владеењето на првиот брат и наводно го повикале вториот брат, Дурсун бег да ги ослободи. Тој го предложил на Орхан Кареси во замена на други земји. Кога пристигнале во Кареси разбрале дека неговиот брат побегнал во Бергама по кое следувало насочување на силите кон таа тврдина. Но додека да пристигнат, принцот бил убиен од страна на месните жители. Така, Орхан се објавил за султан на Кареси и го примил доброволното потчинување на народот. Најраниот извор датира од 1421 година од Календарот. Според овој податок, Касери паднал во 1349 година кое сосема не е сигурно. Овие територии биле сосема важни за Орхан бидејќи бил осноено Чанаккале, кое се наоѓа на Дарданелите. Со освојувањето на Кареси, речиси целата територија на северозападниот дел на Анадолија била вклучена во Отоманското Царство, а четири градови Бурса, Измир (Никомидија), Изник (Никеја), и Бергама (Пергам) станале упориште на моќта на земјата.
Во истата година, Јован Кантакузин напишал дека Сулејман, синот на Орхан повел голема војска против галатјаните од Источна Скитија и во летото завладеале со два од најважните градови, Анкира и Кретрја. Најверојатно галатјаните се однесува на династијата Еретна од Сивас.
Консолидација
По освојувањето на Кареси следувал периодот на консолидација на новата империја. Отоманците започнале да оддаваат големо значење кон усовршувањето на цивилните и воените институции, во обезбедувањето на внатрешниот ред, во градење на џамии и училишта и огромни јавни објекти, од кои многу сè уште стојат. Орхан не продолжил со други освојувања во Анадолија освен преземањето на денешна Анкара од Ахис.
Во целина, на Анадолија во тоа време и се заканувала монголската инвазија бидејќи монголците веќе ги имале заземано Средна Азија, Иран, а потоа започнале и со источна Анадолија. Туркиските народи во Анадолија живееле во голем број на кнежевства вклучувајќи ги и Османлиите, по пропаѓањето на Румелискиот султанат. Сите овие мали кнежеста сè уште плаќале данок на Персија, и од друга страна и покрај тоа што сите биле муслимански, тие се бореле крваво за доминантен статус во Анадолија.
Односи со Византија
Во Византиската граѓанска војна од 1341 до 1347, Византија ги потрошила можеби и своите последни ресурси. Во 1341 година починал Андроник III. Негов наследник бил Јован V кој бил малолетен. Истата година Јован VI Кантакузин се прогласил за цар на Византија давајќи го почетокот на граѓанската војна меѓу Ана Савојска и Алексиј Апокавк. И двете страни се стремиле да ги придобијат како сојузници туркиските владетели во Анадолија. Ана најверојатно својата делегАција кај Орхан ја испратила во 1345 година.
Во 1346 година, царот Јован VI Кантакузин го признал Орхан како најголем емир меѓу муслиманските кнежевства. Тој се стремил да ги држи османлиските сили постојано до неговите интереси. Во 1346 година османлискиот владетел испратил делегација кај Кантакузин посакувајќи ја неговата ќерка Теодора за сопруга а во замена ветил дека ќе му помогне во бунтот против Ана. Според историчарите, Јован ова го прифатил дури откако се согласиле и поголемиот дел од семејството, служителите и другиот туркиски сојузник Умур. По добивањето на согласност, Орхан испратил во Селиврија, денешен Силиври, западно од Цариград воена помош. Самата свадба била многу раскошна и опишана од страна на многу византиски историчари.
Сојузот меѓу Орхан и Кантакузин ја принудил на Ана да побара помош од емирот на Сарухан. Тие откажале и се придружиле кон силите на Орхан. На 2 февруари Јован влегол во Цариград и по шест дена се прогласил за нов цар. Јован V добро ги одржувал врските со Орхан. Во 1348 година српскиот цар Стефан Душан ја зазел Тесалија. Јован побарал помош од Орхан кој испрратил околу 10.000 пешадиска војска на чело со неговиот син Сулејман паша. Кога пристигнале блиску до Солун Османлиите неочекувано се обрнале повторно кон Дарданелите, притоа вршејќи големи грабежи. И покрај тоа, во 1352 година Јован повторно побарал помош од Орхан кога Јован го нападнал Матеј кај Адријнопол. На страната на Матеј застанале Османлиите и оствариле голема победа.
"На 2 март 1354 година... вечерта на православниот празник се случи голем земјотрес. Ѕидините на Галиополи и околните градови паднаа во турски раце. Земјотресот беше толку силен што беа разрушени не само куќите туку и самите фортификации. Месните жители разбраа дека без нив нема да можат да ги задржат на Турците и затоа започнаа да го напуштаат градот. Голем дек од населението почина од големиот студ... Многу мал дел успееа да преживеат, а останатите беа заробени од страна на Турците."
Во тоа време, Сулејман Паша бил во Пеге, на анафолскиот брег од Мраморно Море, каде дознал за големиот земјотрес. Тој ги преминал Дарданелите и ги населил полупразните градови со муслиманско население. Според Матео Вилани, Османлиите во тоа време ја направиле и првата опсада на Цариград која траела многу кратко.
Византискиот цар му се обратил на Орхан да неговиот син Сулејман ги врати одземаните градови, на кое Орхан одговорил дека тие градови не биле заземани со сила. По интензивни преговори, султанот наредил на својот син да се повлече а за возврат да добие 40.000 златни монети. За да се потврди договорот двајцата владетели требало да се состанат во денешен Измит но до тоа не дошло бидејќи Орхан наводно се разболел, а тракиските градови во крајна сметка останале под власта на Османлиите. Кон крајот на 1354 година византискиот императот абдицирал. Така, падот на Галиполе заедно со тврдината Цимпе станале првите заземани места на Османлиите во Европа.
По абдикцијата, на византискиот престол застанал Јован V Палеолог. Бидејќи Орхан немал никаков договор со новиот цар, неговите напади продолжиле пожестоко. Но во 1357 година синот на Орхан, Халил бил заробен. Орхан се обратил кон византискиот цар кој пак како услов му напишал да се откаже од помошта на Кантакузин. Кога настанало ослободувањето Халил бил одведен во престолнината на Византија и бил венчан со десетгодишната ќерка на Јован, Ирина. Царот го придружил османлискиот принц до Измит и го предал на Орхан со молба тој да го објави на Халил за престолонаследник со цел да осигури мир меѓу двете земји. Овој план не се остварил бидејќи кога починал во 1361 година, Орхан бил наследен од Мурат.
Последни години
Орхан бил еден од најдолгите владетели на Османлиското Царство. Во последните години од својот живот своите овластувања му ги препуштил на својот втор син Мурат I, бидејќи претходно во инцидент починал најголемиот син, Сулејман по пад од коњ.
Орхан починал на 80 години во престолнината Бурса.
Науката во 1848 година
1848 година во науката опфаќа некои значајни настани.
NGC 3292/2
NGC 3292/2 — леќеста галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3292/2 се споменува и како MCG -1-27-22, NPM1G -05.0370.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3292/2 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 3292/2 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 35 м 30,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 6° 11' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Јанг (Гренадини)
Јанг (англиски: Young Island) е најмал остров на Гренадините, дел од островската држава Свети Винцент и Гренадините. Островот се наоѓа јужно од островот Свети Винцент, со кој е одделен со канал кој е широк околу 180 метри. Името на островот потекнува од британскиот гувернер на Свети Винцент Сер Вилијам Јанг.
Географија
Јанг е дел од островската група Гренадини. Административно е дел од парохијата Сент Џорџ. Островот е на 180 метри јужно од Свети Винцент, на самиот влез на заливот Калијакуа. Островот е со вулканско потекло. На 55 метри јужно од Јанг се наоѓа Форт Дивернет, мала крепост од 18 век која се наоѓа на 60-метарска карпа.
Туризам
Јанг е достапен по воден пат, односно има мал траект кој патува секојденвно до Свети Винцент и назад. Островот е во приватна сопственост. Во 1974 година започнала изградбата на луксузен ресорт за одммор. Денес овој ресорт има 29 т.н. колиби.
V598 Крма
V598 Крма (Puppis) ― името дадено за новата во галаксијата Млечен Пат. USNO-A2.0 0450-03360039, каталошки број за ѕвезда, која била откриена дека е многу посветла од нормално во емитувањата на X-зраци на 9 октомври 2007 година, од страна на XMM-Њутн телескопот на Европската вселенска агенција. На крајот, ѕвездата била потврдена за 600 пати посјајна од нормалната со телескопот Магелан-Клеј во опсерваторијата Лас Кампанас во Чиле.
Новата е службено именувана како V598 Крма (Puppis) и е „една од најсветлите речиси една деценија“. И покрај нејзината осветленост, новата очигледно била пропуштена од аматери и професионални астрономи сè додека XMM-Њутн не го забележал необичниот извор на Х-зраци додека се вртел од една цел на друга. Сенебесното автоматското истражување утврдило дека таа нова се случила на 5 јуни 2007 година.
Четирце
Четирце — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
Географија и местоположба
Се наоѓа на 5 км од српско-македонската граница, на надморска височина од 360 метри. Околни села се Табановце, Горно Коњаре, Сушево.
Историја
Според една легенда името настанало уште од старо време кога на тоа место се наоѓале само четири куќи.
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.
Стопанство
Населението се занимава со земјоделство. Доста значаен придонес донесува ретко добриот градежен камен со висок квалитет.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Четирце живееле 420 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Четирце имало 500 жители Македонци од кои 276 патријаршисти и 224 под врховенството на Бугарската егзархија. Во селото работеле српско и бугарско училиште.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 165 жители, од кои 31 Македонец, 94 Срби, 2 останати и 38 лица без податоци.
Родови
Четирце е православно мешано село.
Иселеништво
Родот Шоповци се иселил во селото Миладиновци кај Скопје. Јаневи (1 к.), Лубе (1 к.) и Славко (1 к.) се иселиле во селото Долно Коњаре. По Втората светска војна населението почнало масовно да се иселува по градовите во желба да успеат во животот.
Науката во 1847 година
1847 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Spiral (албум од Вангелис)
Spiral е албум од Вангелис објавен во 1977 година.
Албумот е целосно инструментален, освен песната Ballad. Во албумот како музички интрументи се користени синтисајзер, електрично пијано и тапани. Овој е првиот албум во кој Вангелис користи Yamaha CS-80 синтисајзер на кој силно се потпираше во подоцнежните работи.
Список на песни
Страна A:
Страна B:
Временско издолжување
Временско издолжување или временско забавување (временско издолжување) — разлика од изминатото време меѓу два настани како што се измерени од набљудувачите кои или се движат релативно еден кон друг или пак се со различни местоположби во однос на гравитациона маса или маси.
Прецизен часовник во мирување во однос на еден набљудувач може да отчукува различно во однос на часовникот на вториот набљудувач. Овој ефект не произлегува од техничките аспекти на часовниците ниту пак од фактот дека на сигналите име потребно време за да се движат, туку зависат од природата на самиот време-простор.
Преглед
Часовниците на шатл работат побавно од референтните часовници на Земјата, додека часовниците на ГПС и Галилео сателитите работат побрзо. Ваквата временско издолжување е веќе неколкупати демонстрирана (видиекспериментална потврда подолу), на пример од мали разлики кај атомските часовници на Земјата и во Вселената, иако и двата часовници работат совршено (не се работи за механички дефект). Законите на природата се такви што самото време (i.e. време-простор) ќе се свитка поради разлики во гравитација или брзина – и двете влијаат различно врз времето.