cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сколиоза
Хируршки зафат
Ортопедите препорачуваат хируршки зафат за искривувања кои се со ризик за напредок (поголеми од 45 степени), искривувања кај пациенти со спина бифида и церебрална парализа и искривувања кои им попречуваат на физиолошките функции како дишење. Зафатот го извршува хирург кој е специјализиран за спинална хирургија. Од многу причини е невозможно целосно да се исправи ‘рбетот, но можат да се постигнат значајни исправки. Има два вида на хируршки зафат: Предно спојување:  овој зафат се изведува со засек на страната на градниот ѕид; Задно спојување:  овој зафат се изведува со засек на грбот и вклучува употреба на метални иструменти за исправување на искривувањето.
’Рбетно спојување со помош на инструменти
’Рбетното спојување е најпрактикуван зафат за сколиоза. Во овој зафат се пресадува коска во пршлените, со што кога заздравуваат, заедно формираат цврста коскена маса и ‘рбетот постанува цврст. Тоа спречува влошување на искривувањето. Може да се изврши од предниот дел на ‘рбетот преку градниот кош или абдоменалната празнина, или почесто преку задниот дел, т.е. грбот. Современите ’рбетни спојувања даваат добри резултати со голем степен на исправување и ниска стапка на неуспех и инфекции. Пациентите врз кои е извршен зафатот, живеат нормални животи, без ограничувања во секојдневните активности.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 100м градно во машка конкуренција
Натпреварите во 100м градно за мажи во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 24 и 25 јули. Прелиминацииите и полуфиналето се одржаа на 24 јули, додека финалето на 25 јули.
Records
Пред натпреварување, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
Ниту светски ниту шампионатски рекорд беа поставени во ова натпреварување.
Полуфинале
Полуфиналето се одржа во 19:06.
Финале
Финалето се одржа на 19:27.
Каптоприл
Каптоприл е инхибитор на ангиотензин-претворачкиот ензим (АКЕ инхибитор) кој се користи во терапија на хипертензија и некои видови на конгестивна срцева инсуфициенција.
Крањска Гора
Крањска Гора (словенечки: Kranjska Gora; Kronau ) — населба во Општина Крањска Гора во северозападна Словенија со околу 1.500 жители. Населбата е центар на општината Крањска Гора и важен туристички и зимски спортски центар. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион. Се наоѓа крај реката Сава Долинка, на тромеѓато помеѓу Словенија, Австрија, Италија.
Околу центарот на старото село изграден е нов, претежно туристички дел од населбата со хотели, апартмани и викендички, рекреативни содржини, продавници и жичарници, како и скијачки патеки и мрежа од велосипедски и пешачки патеки.
На Крањска Гора се одржуваат меѓународни скијачки натпревари во алпско скијање во Витранц и скијачки скокови на Планица.
Крањска гора ја опфаќа и туристичката населба Јасна покрај истоименото езеро покрај патот за Вршич и делови од главната населба
Историја
Се верува дека Крањска Гора била населена во 11 век од Словенци од Карантанија. Во 14 век низ градот поминувал трговскиот пат до Тарвизио. Во 1431 година, грофовите од Целје изградиле замок во Вила Баса (сега дел од Тарвизио), кој му припаѓал на градот до 1848 година. Крањска Гора била нападната од Османлиите во 1476 година. Во 1870 година била изградена железничка пруга до Крањска Гора.
Кардиологија
Кардиологија (од грчки καρδιοᾱ, срце и -λογία, наука) - гранка на медицината која се занимава со нарушувања на срцето, како и на некои делови од циркулаторниот систем. Областа вклучува медицинска дијагностика и третман на вродени срцеви мани, коронарна артериска болест, срцева слабост, валвуларно срцево заболување и електрофизиологија. Лекарите кои се специјализирани во оваа област на медицина се нарекуваат кардиолози, специјалност интерна медицина. Педијатриски кардиолози се педијатри кои специјализирале кардиологија. Лекарите кои се специјализирани за кардиохирургија се нарекуваат кардиотракални хирурзи или кардиохирурзи, специјалност општа хирургија.
Иако кардиоваскуларниот систем е неразделно поврзан со крвта, кардиологијата е релативно неповрзана со хематологијата и нејзините болести. Некои очигледни исклучоци кои влијаат на функцијата на срцето би биле тестовите на крвта (нарушувања на електролити, тропонини), намален капацитет за пренос на кислород (анемија, хиповолемичен шок) и коагулопатија.
Еузебиуш Смоларек
Еузебиуш "Еби" Смоларек (Euzebiusz "Ebi" Smolarek; роден на 9 јануари 1981 година) — полски фудбалски тренер и поранешeн играч, кој играл на позицијата напаѓач.
Тој е син на поранешниот фудбалер Влоѓимјеж Смоларек. Името го добил по славниот португалски фудбалер Еузебио.
Клупска кариера
Смоларек израснал во Холандија, каде неговиот татко играл и работел како тренер. Тој играл во младинските категории на Фејенорд, а во 2000 година го направил своето деби за првиот тим. Со Фејенорд го освоил Купот на УЕФА во сезоната 2001-02 и одиграл 68 првенствени натпревари пред да замине во Борусија Дортмунд во јануари 2005 година. Во првите шест месеци од 2005 година, тој постигнал три гола, додека на крајот на следната сезона (2005-2006) — најдобар стрелец на жолто-црните во Бундеслигата, со 13 гола. Во својата последна сезона со Борусија постигнал 9 гола. Во летото 2007 се преселил во шпанскиот Расинг Сантандер, додека следната година тој бил позајмен на англискиот премиерлигаш Болтон. Тој се врати во Расинг, на 10 август 2009 по што го раскинал договорот со шпанскиот клуб.
По враќањето во Полска, каде одиграл две сезони, имал авантура во Катар со екипата на Ал-Хор една сезона, па се вратил во Холандија каде играл за АДО Ден Хаг. Кариерата ја завршил после една сезона во Јагелонија.
Во својата кариера трипати бил избран за Најдобар фудбалер на годината во Полска и тоа три години по ред во 2005, 2006 и 2007.
Репрезентативна кариера
Првиот повик во полската репрезентација го добил во 2002 година. Тој ја претставувал Полска на Светското првенство 2006 во Германија, но не успеал да го постигне гол.
Смоларек бил најдобриот стелец на Полска во квалификациите за Европското првенство 2008 постигнувајќи девет гола, еден повеќе од португалската ѕвезда Кристијано Роналдо. Смоларек постигнал хет-трик против Казахстан во Варшава. Тој ги одиграл сите натпревари за својата репрезентација на Европското првенство во Австрија и Швајцарија, но Полска била елиминирана уште во фазата по групи.
Интересно е тоа што, тој бил првиот полјак кој успеал да постигне гол против Португалија во последните 20 години, а последниот играч од Полска кој и дал гол на Португалија бил неговиот татко. Тој ги постигнал двата гола во победата со 2-1 во квалификациите за ЕП 2008.
На 1 април 2009, Смоларек постигнал четири гола против Сан Марино. Со тоа тој бил прв стрелец во третата квалификациска група и на делба на второто место со Весли Сонк од Белгија на списокот на стрелците во Европската зона од квалификациите за Светско првенство 2010.
Обоа
Обоа, (скратено Ob.) е дрвен дувачки инструмент со двојно јазиче од трска, со вообичаена должина од 62 см.
Градба
На прв поглед таа е најслична на кларинетот, но на почетниот дел на цевката се наоѓа едно кратко метално цевче во кое е вденато јазичето, додека проширувањето во вид на инка на крајот на цевката е многу помало отколку кај кларинетот. Звукот што произлегува од двојното јазиче е по малку назален и остар, како и сразмерно продорен, поради што обоата понекогаш се нарекува и труба на дрвените музички инструменти. Меѓутоа, овој инструмент може да звучи и нежно и топло, идилично и трогателно, а тоа е и улогата која типично и се доделува во класичната музика. Исто така, типична за неа е и мелодичноста со ориентален призвук (сцената во храмот во операта „Аида“ на Џузепе Верди), поради асоцијациите со сличните инструменти (зурла и др.).
Обоата е мелодиски инструмент и во оркестарот често ги има водечките теми, а нејзиниот јасен, гласен и интонативно прецизен звук се зема и како меродавна интонација за штимање на оркестрите, кога најпрво се слуша обоата според која се штимаат и другите инструменти. Виртуозно-техничките бравури, кои често им доделуваат на кларинетот и флаутата, на обоата помалку и одговараат, а нејзиниот опсег е помал.
Историја
Обоата настанала од еден вид средновековен шалмај, кој по Европа се ширел под влијание на Арапите во Шпанија, почнувајќи од VIII век. Напуштањето на наусникот, во кој кај тие инструменти, како во чашка, се сместувало јазичето ја означила големата промена во можноста за пофино нијансирање на звукот и неговата изразност. Во текот на 19. век обоата е усовршена со додавање механизам на лостови и затворачи.
Други видови
Обоата се јавува уште во неколку регистерски варијанти и тоа како oboa d'amore (герм.: Liebeshoboe, фр.: hautbois d'amour, анг.: oboe d'amore, рус.: гобой д'амур) со пишан опсег од b до e3 (f3), и две во послаба употреба: сопран обоа (итал.: oboa soprano, герм.: piccolo Heckelphon, фр.: hautbois soprano, анг.: oboe soprano, рус.: малый гобой) со пишан опсег од hes до f3 (звучи за мала терца пониско) и баритон обоа (итал.: oboa baritono, герм.: Heckelphon, фр.: hautbois baritone, анг.: oboe baritone, рус.: баритоновый гобой) со опсег од b до e3 (звучи за октава пониско). Сепак, од сите регистерски варијанти, најзначајаен е англискиот рог.
Африкански куп на нации 1974
Африкански куп на нации во 1974 година — 9-то африканско фудбалско првенство на Африканскиот куп на нации кое се одржало во Египет од 1 март - 14 март 1974 година. На ова првенство учество зеле 8 репрезентации. Вкупно биле одиграни 17 натпревари.
Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Заир.
Џејми Марголин
Џејми Марголин (родена на 10 декември 2001 година) — американски активист за климатска правда и служела како извршен директор на „Zero Hour“. Марголин се идентификува како лезбијка и отворено зборува за своите искуства како ЛГБТ личност. Таа пишувала за разни медиуми, како што се Си-ен-ен и Хафингтон пост.
Марголин е идентификувана како Еврејка и Латинка.
Позадина
Во 2017 година, на 15-годишна возраст, Марголин ја основала младинската акција за климатски активности „Нулти час“ со Надија Назар, Занаги Артис и други младински активисти. Таа служела како ко-извршен директор на организацијата. Марголин била основач на „Нулти час“ како реакција на одговорот што следувал по ураганот „Марија“ во Порторико и нејзиното лично искуство за време на пожарите во Вашингтон во 2017 година. Таа добила медиумска покриеност како тужител во случајот Аџи противдржавата Вашингтон за нивното непостапување против климатските промени врз основа на стабилна клима, како човеково право. Нејзиното пишување за климатските промени се појавило во многу публикации, вклучувајќи ги HuffPost, Teen Ink и CNN. Во 2018 година, таа билс именувана како една од 25-те жени на списанието „People Magazine“, кои го менуваат светот. Марголин е член на Junior State of America.
Јапонска урбана легенда
е приказна од Јапонскиот фолклор која се доставува како вистина. Овие урбани легенди се одликуваат со потекло или популаризација низ целата земја на Јапонија. Овие урбани легенди најчесто вклучуваат паранормални ентитети или суштества кои наидуваат и/или напаѓаат луѓе, но поимот може да опфати и широко распространети гласини за работи кои не се натприродни, во популарната култура. Урбаните легенди во поранешната категорија ретко го вклучуваат фолклорот јоокаи, наместо тоа првенствено се темелат на современи примери на јууреи (јапонски духови). Современите јапонски урбани легенди имаат тенденција да се одвиваат во училиштата или урбаните средини, а некои може да се сметаат за приказни за претпазливост.
Џејми Марголин
Позадина
Во септември 2019 година, Марголин била дел од младинска група која ги тужела гувернерот Џеј Инси и државата Вашингтон во врска со емисиите на стакленички гасови во државата. По оваа судска постапка, од неа било побарано да сведочи против нив, како дел од панелот наречен „Гласови што ја водат следната генерација за глобалната климатска криза“, каде што тинејџерите вклучени во климатските промени можеле да го дадат својот случај. Младите во оваа судска постапка биле загрижени за недоволното дејствување на владите во Вашингтон во врска со климатските промени, што имплицира дека и ’го негираат на помладата генерација уставно право на животна средина без овие еколошки проблеми со кои се соочуваат.
Јапонска урбана легенда
Смртните случаи во Стоковната куќа Широкија, 1932
На 16 декември 1932 година, пожарот во Стоковната куќа Широкија во Токио резултирало со 14 смртни случаи. За време на пожарот, многу жени продавачки во кимонa биле заробени на покривот на осумкатницата. Подоцна се прошириле гласини дека некои од овие жени одбиле да скокнат во безбедносните мрежи што ги држеле пожарникарите на земја. Традиционално, жените не носеле долна облека со кимоно и се плашеле дека ќе бидат изложени и засрамени ако скокаат. Како резултат, тие починале. Оваа вест привлекла внимание и до Европа. Се тврдело дека по пожарот, управата на стоковната куќа им наредила на продавачките жени да носат гаќички или друга долна облека со своето кимоно, а трендот се проширил.
Џејми Марголин
Позадина
Марголин ја основала Организацијата „Нулти час“ во 2016 година на 14-годишна возраст. Оваа група младински активисти е насочена кон недостаток на дејствија што го прават официјалните лица ширум светот во однос на климатските промени. Марголин тврди: „''Се случува криза, но не се презема ништо. Оваа организација е непрофитна меѓународна организација чија цел е да ги едуцира луѓето за климатската криза и да вклучи повеќе луѓе во активизам. Нивната прва цел беше да создадат национален масовен ден на акција со цел да се вклучат повеќе млади во борбите за здравјето на планетата. Со користење на #thisisZeroHour, посветената младина во оваа организација се надева дека ќе испрати порака дека нема повеќе време за губење и мора да се преземе акција што е можно побрзо за борба против климатските промени''”.
Јапонска урбана легенда
Сони тајмер
Било шпекулирано дека Sony Corporation инсталирала уред во сите електронски производи што предизвикало да се расипуваат набргу откако нивните гаранции ќе истечеле, нелегална форма на планирана застареност.
Ова никогаш не било докажано и иако е малку веројатно дека Sony експлицитно би додала уреди за истекување на рокот на нивниот хардвер, „Sony Timer“ исто така се има земено како причина плус да се верува дека Sony произведува уреди за да издржат само доволно употреба, за да им биде потребна нова линија. На годишното собрание на акционери во 2007 година, тогашниот претседател Рјоџи Чубачи рекол дека бил запознаен со поимот „Sony Timer“.
Џејми Марголин
Позадина
Во изјавата за мисијата тие објаснуваат „''Ние веруваме дека секој поединец, од секоја заедница треба да има пристап до чист воздух, вода и јавни земјишта. Ние веруваме во ставање на потребите и здравјето на нашите заедници пред корпоративната добивка. “Заедно со другите цели за кои се надеваат дека ќе ги натераат другите луѓе ширум светот да се вклучат во борбите. Тие се обидуваат да се фокусираат „на едукација на луѓето за тоа што е климатска криза и како да се биде активист за да се помогне во ова прашање''".
Јапонска урбана легенда
Ака Манто ("Црвена Наметка")
Ака Манто (赤マント, „Црвена наметка“) е опишан како машки дух кој носи црвена наметка и маска што му го крие лицето и се вели дека ги прогонува јавните или училишните бањи, а честопати и конкретно последниот штанд на женски бањи. Според легендата, од поединци кои користат тоалет во такви бањи, може да биде побарано од Ака Манто да изберат помеѓу црвена или сина хартија (во некои верзии, можноста ќе биде црвена или сина наметка, наместо хартија). Изборот на опцијата „црвена“ резултира со фатални рани или запалување, додека изборот на „сина“ опција резултира со задушување или исцедување на целата крв на поединецот од нивното тело. Бирање на боја што не е понудена, води кон повлекување на поединецот во подземјето или пеколот, а според некои извештаи, изборот на „жолта“ резултира во нуркање на главата на лицето во тоалетот. Со занемарување на духот, отфрлање на обете можности што ги нуди духот, бегство од бањата или комбинација од гореспоменатите методи, се вели дека резултираат во опстанок на поединецот.
Џејми Марголин
Награди и почести
Марголин ја освоила наградата MTV EMA Generation Change во 2019 година. Таа била главниот говорник на доделувањето на наградите за визија 2020 година.
NGC 2995
NGC 2995 — астеризам во соѕвездието Едро, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Јапонска урбана легенда
Проколната Клинекс реклама
Во 80-тите години од минатиот век, Клинекс објавила три јапонски реклами за нивните марамчиња, во кои се појавува жена која ја игра глумицата Кеико Матсузака облечена во бел фустан и дете облечено како јапонски огар, седејќи на слама. На секое рекламирање во позадина свирела песната „It's a Fine Day“ од Едвард Бартон и Џејн. Наводно, гледачите започнале да поднесуваат жалби до телевизиските станици и до седиштето на Клинекс, бидејќи сметале дека рекламата била вознемирувачка, а некои наводно тврделе дека песната звучела како германска клетва, и покрај тоа што текстовите биле на англиски. Се претпоставува дека се ширеле лажни гласини за екипажот, вклучително и дека сите оние кои биле вклучени во снимањето на рекламата, доживеале ненавремена смрт во несреќи, дека Матсузака била институционализирана по психички слом или дека останала бремена со дете-демон. Демонското дете всушност требало да биде ликот Тен од анимето Урусеи Јатсура.
Проклетството на Полковникот
Проклетството на Полковникот [ ] е наводно врз Ханшин Тигри, бејзбол тим, а како причина за проколнувањето била нивниот лош натпревар во Јапонската Серија. Во 1985 година, навивачите на Ханшин Тигри ја прославиле својата прва и единствена победа во серијата, во нивниот возбуд, фрлиле статуа од Полковник Сандерс (основач и маскота на KFC) во Доотонбори реката. Неколку години по инцидентот, повторно не успеале да победат на Првенството, а некои обожаватели верувале дека тимот никогаш немало да победи се дури не ја пронајделе фрлената статуа.
NGC 2995
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2995 се споменува и како ESO 167-?4.
Јапонска урбана легенда
Проклетството на Полковникот
Легендата е слична на Проклетството на Bambino.
Гозу ("Кравја Глава")
Гозу, позната и како „Воловска глава“, е јапонска урбана легенда за измислена приказна наречена „Кравја глава“. Наводно, приказната за „Кравјата глава“ била толку застрашувачка што луѓето што ја читале или слушале биле толку престрашени што насилно трепереле со денови по ред додека не умреле. Една варијанта вклучува наставник кој кажал фрагмент од приказната на својот клас додека биле на училишно патување, што резултирало во тоа децата да бидат парализирани од страв и да ја изгубат меморијата, откако автобусот се урнал додека наставникот читал. Другите варијации вклучуваат детали дека никој не бил во можност да ја прераскаже приказната бидејќи умреле откако ја слушнале. Гласините велат дека од приказната остануваат само фрагменти. Еден таков фрагмент е за град кој бил проколнат откако ја изеле Кравјата глава.
NGC 2995
Откривање
Објектот е откриен на 5 април 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Јапонска урбана легенда
Гозу ("Кравја Глава")
За гласините се раскажувало дека приказната за „Кравјата глава“ било необјавено парче од научно-фантастичниот писател Сакјо Коматсу, но немало докази за поврзување на авторот со легендата. Постои украинска народна приказна наречена „Кравја глава“, за жена која добила добра среќа нудејќи храна и засолниште на главата на бестелесната крава што ја посетила една ноќ, постои народна приказна „Гион Матсури“, наречена Сомин Шорај, за сиромашна, но добротворна личност која добива добра среќа со спасување на еден турист Гозу Теноо (牛頭 天王) кој барал место да преноќи на своето патување, како и филм од 2003 година, наречен „Гозу“, во режија на Такаши Миике, ниту еден од нив не е поврзан со легендата.
NGC 2995
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2995 е од видот *Grp. NGC 2995 има само една позната привидна димензија, која изнесува 20'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 44 м 0 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 54° 35' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 2995 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 426; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8589.
Јапонска урбана легенда
Инокашира Парк клетва
Во Инокашира Парк, Токио, има светилиште на божицата Бензаитен, како и езерцето Инокашира, езеро каде што посетителите можат да изнајмат чамци за веслање. Постои урбана легенда во која се вели дека ако двојка плови заедно на брод, нивната врска ќе завршела предвреме. Во некои верзии на легендата, среќните парови кои го посетувале паркот ќе биле проколнати од љубоморната Бензаитен, што ќе предизвикало нивно раскинување.
Џинменкен ("Куче со човечко лице")
Џинменкен [] се кучиња со човечки лица за кои се вели дека се појавуваат ноќе во јапонските урбани области. За нив се шпекулира дека можат да трчаат по автопатиштата со исклучително голема брзина, што им овозможува да ги престигнат автомобилите, а потоа да ги погледнат возачите со своите човечки лица. Џинменкен може да зборува, но претпочита да биде оставено на раат. Во некои приказни, кои честопати се презентирани како комични, каде што поединци наидуваат на куче кое шушка низ ѓубре, само за кучето да ја крене главата нагоре, да го откриел своето човечко лице и извика нешто како „остави ме на мира!“ (или „hottoite kure!“). Објаснувањата за џинменкен вклучуваат дека станува збор за генетски експерименти или дека џинменкен е дух на човек кој бил удрен од автомобил додека шетал куче.
Кокури
„Кокури“ или Кокури-сан  е јапонска игра која станала популарна за време на ерата на Меиџи. Играта е слична на употребата на Виџи табла, иако наместо да користат табла купена во продавница со букви и плакета, играчите запишуваат хирагана знаци и ги ставаат прстите на паричка, пред да му постават прашање на „Кокури-сан“. Ова е популарна игра во јапонските средни училишта.
Легендите за играта го вклучуваат Кокури-сан, како на играчите им кажува само датум на нивната смрт, додека други велат дека некој може да го праша Кокури-сан било што, но некој мора да ја заврши играта или со збогување со Кокури-сан пред да ја напушти масата или со отстранување на приборот за играње кокури во одредено време, како што е трошење на паричката или трошење на мастилото што се користело за пишување на хираганата. Ако не се стори тоа, ќе предизвикало несреќа или смрт за играчите.
Кучисаке-онна ("Жена со исечена уста")
Кучисаке-онна е урбана легенда за злонамернен дух, онрјоо, или жената со осакатена уста. За неа се вели дека делумно го покрива лицето со маска или предмет, а наводно носи остра алатка од некаков вид, како што е нож или голем пар ножици. Според популарната легенда, таа ќе ги праша потенцијалните жртви дали мислат дека е привлечна. Ако поединец одговори со „не“, таа ќе ги убие со своето оружје. Ако тие речат „да“, тогаш таа ќе открие дека аглите на устата и биле пресечени од уво до уво. Ако поединецот повторно одговори дека не е привлечна или ако викаат од страв, таа ќе ги убие со своето оружје. Ако тие речат „да“, таа ќе им ги пресече аглите на устата на таков начин што ќе го имитира сопственото обезличување. За да преживеат средба со Кучисаке-она, се вели дека поединци може да одговорат на нејзиното прашање опишувајќи го нејзиниот изглед како „просечен“, оттргнувајќи ја со пари или тврди бонбони или трипати кажувајќи го зборот „помада“.
Кунекуне ("Тресечко тело")
Кунекуне (くねくね, „Тресечко тело“) е урбана легенда која се однесува на далечните привиденија што се гледаат на широко проширените полиња со ориз или јачмен, во жешките летни денови. Кунекуне се однесува на непрепознатлив бел предмет, сличен по изглед на висока, витка лента хартија или текстил, што трепери и се бранува како да се движи од ветрот, дури и во денови без ветер. Според легендата, секој што ќе се обиде одблизу да го разгледа, ќе полуди или умре кога ќе го допре. Раните извештаи за кунекуне се појавиле на повеќе мрежни места истовремено. Легендата на кунекуне може да се заснова на локални приказни за духови за плашила кои оживуваат ноќе (или кога некој премногу често зјапа во нив). Наводните средби со кунекуне се најверојатно погрешно толкување на тресење на плашило од ветрот или на одводни фитили засадени за да се исцеди водата од внатрешната почва за да се зацврсти мекото тло.
Теке Теке (или Кашима Реико)
Теке Теке (テケテケ) е дух на млада жена или ученичка која паднала на железничка линија, што резултирало во нејзино сечење на половина, од воз. Таа е онрјоо или одмаздљоубив дух, кој демне околу урбаните области и железничките станици ноќе. Бидејќи повеќе нема долни екстремитети, таа патува или на рацете или на лактите, влечејќи го горниот дел од торзото и испуштајќи звук налик на гребење или „теке теке“. Ако наиде на потенцијална жртва, таа ќе ги брка и ќе ги исече на половина на торзото со коса или друго оружје.
Во некои верзии на приказната за Теке Теке, духот е идентификуван како Кашима Реико, за која се вели дека починала кога со воз и биле отсечени нозете од телото. Според легендата, нејзиниот дух без нозе прогонува бањи, прашувајќи ги патниците дали знаат каде и се нозете. Ако испрашаниот поединец одговори со одговор што Кашима го смета за неприфатлив, таа ќе ги искине или исече нивните нозе. Поединци може да избегаат од Кашима со одговор дека нејзините нозе се наоѓаат на експресниот пат Меишин или одговарајќи на нејзиното прашање со фразата „kamen shinin ma“, што во превод значи „маскирање на демонот на смртта“.
Танцувачите
„Танцувачите“ или „Авантурата на танцувачите“ е една од 56 раскази за Шерлок Холмс напишана од шкотскиот писател Сер Артур Конан Дојл. „Танцувачите“ е еден од 13 раскази што ја сочинуваат книгата „Враќањето на Шерлок Холмс“. Според Конан Дојл овој расказ е трета негов најомилен расказ.
Сиже
Приказната започнува со посетата на г. Хилтон Кјубит на Шерлок Холмс, кој му дава парче хартија со мистериозни цртежи на човечиња.
Малите танцувачи се центарот на мистеријата околу која се развива приказната и тие се скриени пораки кои ја насочуваат жената на г. Хилтон, Елси, кон целта. Тој се оженил со неа пред една година од појавувањето на мистериозните пораки. Пред свадбата Елси го замолува својот маж да не ја прашува за нејзиното минато. Според неа нејзиното минато е поврзано со непријатни личности, но ништо од тоа не било застрамувачки. Г. Хилтон се заколнал дека нема да ја прашува за нејзиното минато. Неговите сомнежи кон својата жена се појавуваат со појавувањето на мистериозните пораки...
Шахот во 1957 година
1957 во шахот содржи некои значајни настани.
105. источен меридијан
105. источен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол низ Северноледениот Океан, Азија, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
105. источен меридијан образува голема кружница со 75. западен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и тргнувајќи на југ кон Јужниот Пол, 105. источен меридијан минува низ:
! scope="col" width="130" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Лаптевско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Лаптевско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇲🇳 ! scope="row" | ! scope="row" | 🇻🇳 ! scope="row" | 🇱🇦 ! scope="row" | 🇹🇭 ! scope="row" | 🇰🇭 ! scope="row" | 🇻🇳 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужнокинеско Море ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Ана Чоловиќ Лешоска
Ана Чоловиќ Лешоска (родена околу 1979 г.) — македонски биолог, кој од 2011 година води кампања против изградба на брани за производство на хидроелектрична енергија во Националниот парк Маврово, со цел да се заштитат загрозените видови, вклучително и балканскиот рис. Ова довело до повлекување на заемите од Светска банка и Европската банка за обнова и развој (ЕБОР), убедувајќи ја Владата на Македонија да ја прекине понатамошната работа на браните во националниот парк. Како признание за нејзините напори, таа во април 2019 година била една од шесте екологисти на кои им била доделена еколошката награда Голдман.
Лешоска, биолог, слушнала за плановите за создавање на хидроелектрични централи во Маврово во 2010 година. Тие ја вклучувале браната Бошков Мост висока 33 метри и браната Луково Поле висока 70 метри. Како извршна директорка на „Еко-свест“, македонски центар за истражување на животната средина, во соработка со други невладини организации и активисти, таа ја започнала кампањата „Спаси го Маврово“. Во ноември 2011 година, таа поднелажалба до Европската банка за обнова и развој, објаснувајќи дека тие одобриле заем за проектот Бошков Мост без да ја спроведат потребната проценка на биоразновидноста. Таа ги охрабрила амбасадорите на земјите со претставници на одборот на ЕБОР да се заложат за крај на финансирањето. Петицијата што ја започнала со барање Владата, ЕРБД и Светската банка да ги затворат проектите била поддржана од скоро 100.000 потписи.
Во 2013 година, таа поднела жалба до Бернската конвенција за зачувување на европскиот див свет и природните живеалишта, со објаснување дека проектот за хидроенергија Бошков Мост „може да има решавачко негативно влијание врз рисот“. Во декември 2015 година, Бернската конвенција им наредила на ЕРБД и Светска банка да го прекинат финансирањето бидејќи проектот може да има „решително негативно влијание врз рисот“.
Светска банка веднаш го повлекла финансирањето и наредниот мај, судска одлука за поништување на еколошката дозвола за проектот „Бошков мост“. Во јануари 2017 година, ЕБОР го откажала финансирањето.
Како признание за овие достигнувања, во април 2019 година, на Ана Лешоска и била доделена еколошката награда Голдман. Тоа било првпат наградата да биде доделена на лице од Македонија.
Квантен метаматеријал
Квантните метаматеријали ја прошируваат науката за метаматеријалите на квантно ниво. Тие можат да го контролираат електромагнетното зрачење со примена на правилата на квантната механика. Во широка смисла, квантниот метаматеријал е метаматеријал во кој мора да се земат предвид одредени квантни својства на медиумот и чие однесување е опишано со равенките на Максвел и со Шредингеровата равенка. Неговото однесување го рефлектира постоењето и на ЕМ брановите и на брановите на материја. Состојките можат да бидат во наноскопска или микроскопска скала, во зависност од честотниот опсег (на пр., Оптички или микробранова печка).
Во построг пристап, квантниот метаматеријал треба да демонстрира кохерентна квантна динамика. Таквиот систем во суштина е просторно проширен контролиран квантен објект што овозможува дополнителни начини за контрола на ширењето на електромагнетните бранови.
Квантните метаматеријали можат тесно да се дефинираат како оптички медиуми кои:
Истражување
Со други зборови, квантните метаматеријали вклучуваат квантни кохерентни состојби со цел да се контролира и манипулира со електромагнетното зрачење. Со овие материјали, квантната обработка на информации е комбинирана со науката за метаматеријали (периодични вештачки електромагнетни материјали). Единичните ќелии може да се замислат да функционираат како кубити кои ја одржуваат квантната кохерентност „доволно долго за да помине низ електромагнетниот пулс “. Квантната состојба се постигнува преку одделните ќелии на материјалот. Бидејќи секоја ќелија е во интеракција со електромагнетниот пулс што се шири, целиот систем ја задржува квантната кохерентност.
Се изучуваат неколку видови метаматеријали. Нано жиците можат да користат квантни точки како единечни ќелии или вештачки атоми на структурата, распоредени како периодични наноструктури. Овој материјал демонстрира негативен показател на прекршување и делотворен магнетизам и е едноставен за градење. Зрачената бранова должина од интерес е многу поголема од составниот пречник. Друг вид користи периодично распоредени ладни атомски ќелии, остварени со ултра ладни гасови. Фотонскиот опсег може да се демонстрира со оваа структура, заедно со прилагодливоста и контролата како квантен систем. Квантните метаматеријални прототипови засновани на суперспроводни уреди со и без Џозефсоните  уреди (раскрсници) активно се испитуваат. Неодамна беше реализиран суперспроводлив квантен метаматеријален прототип заснован на кубитен флукс.
NGC 1071
NGC 1071 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1071 се споменува и како MCG -2-7-77.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1071 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 1071 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 43 м 7,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 46' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 1071 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10290. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5285. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1467.
Leuconostoc
Leuconostoc е род на Грам-позитивни бактерии, кој припаѓа на фамилијата Leuconostocaceae. Овие бактерии најчесто се овоидни коки кои формираат вериги од клетки. Leuconostoc spp. интринзично се отпорни на ванкомицин и се каталаза-негативни (особина која ги разликува од стафилококите). Сите видови на овој род се хетероферментери и се во можност да продуцираат декстран од сахароза. Често излачуваат слузи.
Leuconostoc spp., заедно со други бактерии на млечно-киселинското вриење, како што се Pediococcus и Lactobacillus, се одговорни за ферментацијата на зелката, при производството на кисела зелка. При овој процес, свежата зелка се ферментира во саламура, при што шеќерите кои влегуваат во нејзиниот состав, бактериите ги метаболизираат до ниво на млечна киселина која е одговорна за киселиот вкус. Leuconostoc spp. се исто така составен дел од симбиотските колонии на бактерии и квасни габи кои се користат во производството на ферментирани млечни пијалаци како што е кефирот.
Михаел Етмилер
Михаел Етмилер (Michael Ettmüller), (роден на во  -  †  во  ) бил германски лекар, хирург и ботаничар.
Живот
Етмилер студирал филозофија и медицина во Лајпциг и Витенберг. Во 1663 година дипломирал и во 1666 година добил дозвола за медицинска пракса. Потоа направил патување, и патувал во Торино, Неапол, Париз и Англија и Лајден. Оттаму, неговите родители предвреме го повикале во Лајпциг. Во 1668 година се стекнал со својот докторат во Лајпциг, и во 1681 бил назначен професор по ботаника. Набргу потоа бил назначен и за професор по хирургија. Починал млад од белодробна болест. Повеќето од неговите дела биле објавени по неговата смрт од неговиот син Михаел Ернст Етмулер.
Кариера
На 20 октомври 1670 година бил избран за член (упис бр. 36) на Леополлин.
Етмулер бил застапник на хемијата и хемиски лекови доминирале во неговите препораки за третман. Во својата работа од 158 страници за Chymia rationalis et experimentalis (1684), тој цитирал од хемиските и фармаколошките дела на не помалку од 70 автори, вклучувајќи го Хелмонт (24 пати), Парацелзус (21 пати), Зелфефер (17 пати), Басилиус Валентин (13 пати), Бехер (9 пати), Тахниус (7 пати), Шредер (6 пати), Пјер Потиер (1581-1640) (6 пати), Сала, Бојл, Крол, Глаубер, Хартман и Јохан Михаил (1606- 1667) (по 5 пати). Мајкл Етмулер во 1668 година ги опиша индикациите за интравенски инекции.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Цигарево
Црквата била храм на Цигарево, сместено во југоисточните пазуви на планината Пајак над Гуменџе. Во 1947 г. Цигарево е напуштено. Во 1990 г. покрај црквата е основан манастирот „Св. Ѓорѓи и Пресв. Богородица Утешение“. Сè до изградбата на „Пресв. Богородица Утешение“ јужно од неа, „Св. Ѓорѓи“ имал улога на негова манастирска црква.
Според истражувачот Николаос Муцопулос, црквата веројатно е изградена во XIX век. Претставува трикорабна базилика со полукружна апсида и мошне тесни кораби, поделени со по шест малтерисани дрвени столбови. Внатрешнсота има димензии од 5,6 × 15,2 м. На запад и југ црквата има трем со понизок покрив од главниот. Дрвените столбови на едноводниот покрив не одат до подот, туку се потпираат на низок парапет. Црквата има два влеза. Од запад има правоаголна дрвена која води до високиот нартекс кој се користи како женска црква. На јужниот ѕид има два, а на северниот еден мал правоаголен прозорец. Покривот на средишниот кораб е повисок од другите два.
Таваните на корабите се дрвени, резбани со ромбоидни мотиви, и во средината има табла со Христос Седржител. Оригиналниот иконостас е украден. По описот на Ахилејас Јоанидис, тој бил бил дрвен и насликан со прости цветни мотиви. Украдени се и повеќето оригинални икони. Од царските икони спасени се „Свети Јован Крстител“, „Свети Атанас“, „Свети Никола“ (датирана 1854 г.) и „Св. Петар и Павле“. самиот храм, на левата страна е зачувана фреска на Архангел Михаил од 3 април 1853 г. Фризот над царските икони има цветни украси, а над него се Дванаесетте празници и врз нив има распетие. Според Муцопулос, во храмот се застапени три ликовни стила. Првиот, наречен „народен“, покажува последни проблесоци на поствизантиското сликарство во османлиско време (насликаното во 1854 и 1855 г.); вторият покажува силни западни влијание (Дванаесетте празника, живописот во барабаните); третиот е наполно примитивен, дело на месните провинцијални работилници.
Во 1983 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Карачали (Берско)
Карачали или Кара Чали (Μαυροδένδρι, Мавродендри; книжевно: Μαυροδένδριον, Мавродендрион, до 1926 година: Καρά Τσαλή, Карачали ) — поранешно село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
Денес, ова поранешнот село претставува дел од градот Бер.
Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу 4 километри североисточно од градот Бер, во самото Берско Поле, на надморска височина од 55 метри.
Селото е сместено во областа Урумлак.
Историја
Селото било преименувано во текот на 1926 година кога му било доделено името Мавродендри (Μαυροδένδρι).
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Карачали живееле 30 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Карачали (Kara Tchali) имало 25 Грци.
Во 1910 година во Карачали (Καρά Τσαλί) имало 28 жители.
Во пописот од 1913 година селото не било воопшто спомнато, најверојатно бидејќи малата чифлигарска населба била целосно уништена во Балканските војни, додека во пописот од 1920 година била спомената со 67, во 1928 година со 34 (од нив 13 бегалци), во 1940 година со 30, а во 1951 година само со 17 жители. Во подоцнежните пописи, селото повеќе не се споменува како посебна населба поради малобројноста на неговото население, а бројот на жителите е пресметан во составот на жителите на градот Бер.
Интерпункција
Интерпункција — правописни знаци што служат за означување на речениците и нивните делови, паузите и интонацијата на речта (точка, запирка, прашалник, извичник, загради). Интерпункциските знаци се симболи кои не се фонеми (звуци) на јазик или лексеми (зборови и фрази), туку оние симболи кои служат за да ја покажат структурата и организацијата на пишувањето, како и интонација и паузи кои треба да се применат за време на (гласно) читање.
Историја
Најраното пишување немало големи букви, празни места или знци на интерпункција. Ова не било проблем сè додека предметот бил ограничен на мал опсег на теми (на пример, пишувањето првично се користело за бележење на деловни преговори). Со ширењето на употребата на пишувањето на повисоки апстрактни поими, било неопходно да се воведе некој начин за решавање на појавата на двосмислени значења. До 18 век, интерпункцијата била првенствено помош за гласно читање и оттогаш се развила како механизам за да се осигура дека текстот има смисла кога се чита „во себе“.
Интерпункциски знаци
Интерпункциски знаци во македонскиот јазик се:
Кремпита
Кремпита (босански: кремпита, хрватски: kremšnita, унгарски: krémes, полски: kremówka, романски: cremșnit или crempita, српски: кремпита/krempita, словачки: Krémeš, словенечки: kremna rezina или kremšnita) е вид на колач, популарен во неколку земји на Средна Европа. Постојат многу разни регионални варијанти на овој колач, но сите имаат иста основа - долна кора од лиснато тесто со слој на крем од матени јајца и матена слатка павлака, покриено со кора од лиснато тесто посипана со прав шеќер.
Во Хрватска
Во Хрватска се посебно популарни две варијанти на кремпита: самоборска кремшнита, наречена по градот Самобор, и загрепска кремшнита, наречена по главниот град Загреб. Популарната Самоборска кремшнита се одликува со тоа што има кора од лиснато тесто во основата, на која се става крем од јајца и завршува со шам од белки посипани со шеќер во прав. Загребската кремшнита ги содржи истите слоеви, само што завршува со карактеристичен чоколаден прелив наместо кора од лиснато тесто. Класичниот рецепт за самборска кремшнита се смета дека е пронајден од страна на Ѓуро Лукачиќ во раните 1950-ти години, врз основа на различни претходни варијанти од асортиманот на кондиторски производи во Загреб.
Во Србија, Босна и Херцеговина
Во овие земји колачот е познат под името кремпита и се состои од два слоја на лиснато тесто меѓу кое има густ крем од јајца. Сличен рецепт, но само со полнење од шам со белки, се вика шампита.
Во Црна Гора
Најпознати во Црна Гора се Которске кремпите. Освен оригиналниот рецепт, тие се разликуваат од другите кремпитати бидејќи се направени со три слоја тесто и два слоја крем. Секоја година, фестивалот „Которска пашта“ се одржува во Котор, посветен на оваа деликатес.
Во Полска
Полската варијанта на кремпита е позната под името наполеонка.
Нутрициони вредности
Нутриционите вредности се дадени за едно од 6 парчиња готова кремпита, направена од 250 гр замрзнато лиснато тесто и околу 1 кг крем. Се разбира, вредностите може да варираат, што зависи од квалитетот и количината на употребените состојки.
Жезказган
Жезказган (казашки: Jezqazǵan, Жезқазған; руски: Жезказган), порано познат како Џезказган (руски: Джезказган, до 1992 година), е град во Карагандинска област, Казахстан, на резервоарот на реката Кара-Кенгир. Населението во 2019 година изнесувало 87.200. Неговата урбана област го вклучува соседниот рударски град Сатпаев, за вкупно градско население од 148.700 жители.
55% од населението во Жезказган се Казаци, 30% Руси, со помали малцинства Украинци, Германци, Чеченци и Корејци.
Историја
Градот е основан во 1938 година во близина на богати наоѓалишта на бакар. Во 1973 година беше изграден голем рударско-металуршки комплекс на југоисток од градот за топење на бакарот. Други рудни метали кои се копаат и преработуваат се манганот и железото.
За време на советската ера, Жезказган бил местото на логорот Гулаг, Кенгир, споменат во книгата „Архипелагот Гулаг“ на Александар Солженицин и „Американец во Гулаг“ на Александар Долгун.
Географија
Жезказган се наоѓа во самото срце на Казашките степи. Исто така е во близина на географскиот центар на земјата.
Клима
Жезказган се одликува со континентална полусушна клима; дождот е чест, но никогаш обилен и месечните врнежи од дожд никогаш не достигнале 100 милиметри. Просечната температура се движи од 24 ° C (75 ° F) во јули до −16 ° C (3 ° F) во јануари, додека крајностите се движат од 43 ° C (109 ° F) во јуни 1988 година до 41,1 ° C (- 42.0 ° F) во февруари 1951 година.
Етнички состав
Етничкиот состав на жителите на Жезказган (2019 година):
Индустрија
Денес градот е седиште на бакарниот конгломерат Казахмис, главниот работодавач на градот. Компанијата има подружници во Кина, Русија и Велика Британија и котира на лондонската берза. Постои електрична централа, Електрана на Казахмис, со капацитет за производство од 207 MW и главен оџак висок 220 метри.
Транспорт
Жезказган е поврзан со автопат со Караганда преку европската рута Е018 и Кизилорда и Аркалик преку европската рута Е123. Во градот се наоѓа аеродромот Жезказган.
Економски и еколошки предизвици
Жезказган е моноград. Градот е економски нестабилен бидејќи градот функционира само поради едно претпријатие (ресурс), што го ограничува неговиот развој. Жезказган има голем потенцијал да стане логистички центар на Казахстан, бидејќи ги поврзува Северот и Југ,от Западот и Истокот. Но, инфраструктурата и патиштата не го дозволуваат тоа. Профитот на Жезказган главно се троши на развој на големите градови како Нур-Султан, Алмати, Караганда итн. Само мал процент користи самиот град. Моноградовите се многу зависни од нивното претпријатие и флуктуациите на цените на светскиот пазар. Промените во овие аспекти можат да доведат до сериозни економски проблеми во градот. Државните службеници го разбрале ова и се обидуваат да создадат и развијат различни извори на приход. На пример, железничката линија „Жезказган-Бејнеу“ е изграден за да ги поврзе Европа и Персискиот Залив и да извезува производи.
С’лп
С'лп — село во северниот дел на територијата на Општина Велес, во околината на градот Велес, сместено во близина на западниот брег, на вештачкото езеро Младост, познато како Велешко Езеро.