cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Апостол Павле
Инцидент во Антиохија
И покрај договорот постигнат во Ерусалимскиот собор, Павле раскажува како подоцна јавно се соочил со Петар во спорот што понекогаш е познат како „Инцидент во Антиохија“, поради неподготвеноста на Петар да им даде оброк на нееврејските христијани во Антиохија, бидејќи тие строго не се придржувале кон еврејските обичаи.
Пишувајќи подоцна за инцидентот, Павле раскажува: „Јас му се спротивставив на Петар на лицето, бидејќи тој беше јасно во погрешна насока", и му рекол на Петар:„ пред да пристигнат некои од Јакова, тој јадеше заедно со незнабошците; а кога дојдоа, почна да се снебива и да се двои, плашејќи се од обрезаните. Заедно со него лицемереа и другите Јудејци, така што дури и Варнава така направи. А кога видов дека тие не постапуваат точно според евангелската вистина, му реков на Петра пред сите: кога ти, кој си Јудеец, живееш како незнабошците,а не како Јудејците, зошто тогаш незнабошците ги принудуваш да живеат јудејски?“.
Примарниот извор на Инцидентот во Антиохија е Посланието до Галатјаните
Второ мисионерско патување
Павле заминал на второто мисионерско патување од Ерусалим, кон крајот на есента 49 година, по крајот на Ерусалимскиот собор каде што се дискутирало за обрежувањето. На патувањето околу Средоземното Море, Павле и неговиот придружник Варнава застанале во Антиохија, каде што се случил и инцидентот. Бидејќи не го решиле спорот, Павле и Варнава решиле да се разделат. Варнава го зел Марко-Јован со него, додека Апостол Сила му се придружи на Павле.
Павле и Сила првично го посетиле Тарс (родното место на Павле), Дербе и Листра. Во Листра, го запознале Тимотеј, по кое црквата постепено започнала да расте а верата да се зацврстува
Коринт
Во околу 50-52 година, Павле поминал 18 месеци во Коринт. Според изворите во Делата, Коринт, Павле се сретнал со Јуниј Анеј Галион кој бил проконзул. Во Дела на светите апостоли 18:2, Павле во Коринт се сретнал со Акила и неговата жена Прискила, кои му станале верни и му помогнале на Павле во другите мисионерски патувања. Двојката го следела Павле и неговите придружници во Ефес и останале таму за да започне една од најсилните и најверните цркви во тоа време.
Во 52 година, кога заминал од Коринт, Павле застанал во блиското село Кенхреја за да му ја сечат косата, поради завет што претходно го дал. Со Прискила и Акила, мисионерите потоа отпловиле до Ефес, а само Павле сам го препуштил во Цезареја за да ја поздрави Црквата таму. Потоа патувал кон север во Антиохија, каде што останал некое време (можеби околу една година), пред да замине на трето мисионерско патување. Некои текстови од Новиот завет сугерираат дека тој исто така го посетил Ерусалим во овој период за еден од еврејските празници, можеби Пентекост. Критичарот Хенри Алфорд и други сметаат дека посетата на Ерусалим е вистинска и е во согласност со Дела 21:29, според кој Павле и Трофим претходно биле видени во Ерусалим.
Трето мисионерско патување
Според Дела, Павле го започнал своето трето мисионерско патување патувајќи низ целиот регион Галатија и Фригија за да ги зацврсти, да ги поучува и да ги укори верниците. Павле потоа отпатувал во Ефес, важен центар на раното христијанство и таму останал речиси три години, веројатно работејќи таму како што сторил кога бил и во Коринт. Тој тврди дека извршил бројни чуда, исцелувајќи луѓе и исфрлајќи демони од луѓе, и тој очигледно организирал мисионерска активност во други региони. Павле го напуштил Ефес, претходно напишувајќи ги четирите писма до црквата во Коринт. .
Павле поминал низ Македонија преку Ахаја и останал во Грција, најверојатно во Коринт, три месеци за време на 56-57 н.е. Истражувачите генерално се согласуваат дека Павле го напишал своето Послание до Римјаните во овој период. Потоа тој се подготвувал да продолжи во Сирија, но ги променил плановите и отпатувал во Македонија поради некои Евреи кои направиле заговор против него. Во Римјаните 15:19 Павле напишал дека го посетил Илирик, или провинција во денешен Епир, кој во тоа време бил во составот на римската провинција Македонија. . Кога се вратил во Ерусалим, Павле и неговите придружници ги посетиле другите градови како Филипи, Троада, Милет, Родос и Тир. Павле го завршил своето патување во Цезареја, каде што тој и неговите придружници останале со Евангелистот Филип, пред конечно да пристигнат во Ерусалим
Патување од Рим во Шпанија
Меѓу записите на раните христијани, папа Климент I рекол дека Павле бил „Вестник (на Евангелието на Христос) на Запад“ и дека „отишол на крај на западот“. Свети Јован Златоуст укажал дека Павле проповедал во Шпанија: „Откако бил во Рим, се вратил во Шпанија, но дали тој повторно бил во овие делови, не знаеме“. Кирил Ерусалимски рекол дека Павле „целосно го проповедал Евангелието, и го поучил дури и царскиот Рим и ја пренел сериозноста на своето проповедање до Шпанија, вршејќи чуда“. . Мураторискиот фрагмент го спомнува „заминувањето на Павле од градот [на Рим] [39] кога патувал во Шпанија" [77] Рим во Шпанија“.
Последна посета на Ерусалим и апсење
Во 57 година, по завршувањето на своето трето мисионерско патување, Павле пристигнал во Ерусалим за својата петта и последна посета. Делата известуваат дека првично бил срдечно примен. Меѓутоа, Делата продолжуваат да раскажуваат како Павле бил предупреден од Јаков и старешините дека добил репутација во градот дека е против Законот, велејќи: „А за тебе многу им е зборувано дека ги учиш сите Јудејци, кои се меѓу незнабошците, да отстапуваат од Мојсеја, велејќи им да не ги обрезуваат чедата свои, ниту да постапуваат по обичаите“. Павле бил подложен на ритуал на прочистување со цел да им даде на Евреите основа да не го обвинуваат против него затоа што не го следеле нивниот закон.
По седум дена во Ерусалим, некои Евреи од Азија (најверојатно од Римска Азија) го обвиниле Павле за осквернување на храмот со тоа што во него влегле незнабошци. Тој бил заробен и извлечен од храмот. Тој едвај избегал да не биде убиен од група римски војници, кои го уапсиле, го поставиле во синџири и го однеле
Кога бил пронајден заговорот за убиство на Павле на патот до појавата пред Евреите, тој бил пренесен ноќе до Приморска Цезареја. Тој бил држен како затвореник таму две години, додека новиот гувернер не го отворил случајот во 59 година. Кога гувернерот предложил да биде вратен во Ерусалим за понатамошно судење, Павле го искористил своето право како римски државјанин да се жали на Цезарот. Конечно, Павле и неговите придружници отпловиле за Рим, каде што Павле требало да му се суди за наводни злосторства.
Извор (Рожден)
Извор — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Рожден. Наоѓалиштето претставува населба и топилница од доцноантичкото време. Во непосредната близина на месноста Манастир, оддалечена 2 км западно од селото, на простор од 150 × 100 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Исто така, има и остатоци од топена железна руда.
Апостол Павле
Последна посета на Ерусалим и апсење
Во Дела се зборува за тоа дека на патот кон Рим за неговата жалба како римски државјанин на Цезар, Павле бил на Малта (Мелит), каде што жителите на островот му покажале невообичаена љубезност и каде се сретнал со Свети Публиј. Од Малта, патувал во Рим преку Сиракуза, Региум и Поцуоли.
Две години во Рим
Тој конечно пристигнал во Рим во околу 60 година, каде што поминал уште две години во домашен притвор. Наративното дело на Дела завршува со тоа што Павле проповедал во Рим две години од својот изнајмен дом додека го чекал судот
Иринеј напишал во 2 век дека Петар и Павле биле основачи на црквата во Рим и го назначиле Лин за наследник на епископатот. Павле не бил римски епископ, ниту, пак, го донел христијанството во Рим, бидејќи во Рим веќе имало христијани. Исто така, Павле го напишал своето послание до црквата во Рим пред да го посети Рим. Павле само играл придружен дел во животот на црквата во Рим .
Смртта на апостолот Павле
Новиот завет не кажува кога и како умрел Павле. Се верува дека датумот на смртта на Павле се случил по големиот пожар во Рим, во јули 64 година, но пред последната година од владеењето на Нерон, во 68 година. Смртта на Павле е опишана во голем број извори:
Подоцна се развила легендата дека неговата маченичка смрт настанала во Аква Салгија, на Виа Лорентина. Според оваа легенда, откако Павле бил обезглавен, неговата отсечена глава се појавила трипати, што довело до создавање на извор на вода секогаш кога ќе се допрела до земјата, и тоа е местото кое се здобило со името Сан Паоло ал Тре Фоннене. Исто така, според легендата, телото на Павле било погребано пред ѕидовите на Рим, во втората милја на Виа Остиенси, на имотот што го поседувала христијанка по име Лучина. Тука, во 4 век, царот Константин Велики ја изградил првата црква. Потоа, помеѓу четвртиот и петтиот век, значително била зголемена од Валентинијан I, Валентинијан II, Теодосиј I и Аркадиј. Денешната базилика на Свети Павле надвор од ѕидовите е изградена во 1800 година.
Дела на Павле
Од 27 книги во Новиот завет, 14 се припишуваат на Павле. 7 од нив се сметаат за автентични на Павле, додека авторството на другите 7 е спорно. Неспорните писма се сметаат за најважни извори, бидејќи тие имаат содржина со која што сите се согласуваат дека се сопствени изјави на Павле за неговиот живот. Богословот Марк Пауел пишува дека Павле ги упатил овие 7 текста во одредени прилики во одредени седум цркви. Како пример, ако Коринтската црква не доживеала проблеми во врска со прославата на Господовата вечера, денес ние не би знаеле дека Павле дури верувал во тоа почитување или мислел за тоа на еден или на друг начин.
Иако околу половина од Делата се занимаваат со Павловиот живот и дела, историчарите сметаат дека авторот на Дела немал пристап до било кое писмо на Павле. Едно парче докази што укажува на ова е дека во Дела, никогаш директно не се цитирани посланијата на Павле. Несогласувањата меѓу Павловите посланија и Делата на светите апостоли го поддржуваат заклучокот дека авторот на Делата немал пристап до овие посланија кога ги составувал Делата. .
Во Павловите посланија, тој го дава првиот писмен извештај за тоа што е да се биде христијанин, а со тоа и опис на христијанската духовност. Неговите писма се окарактеризирани како највлијателните книги на Новиот завет по евангелијата на Матеј и Јован.
"Павле ... само повремено имаше можност да ги преиспита своите цркви. Тој се обиде да го задржи својот дух на преобраќање, да одговори на нивните прашања и да ги реши нивните проблеми со писмо и со испраќање еден или повеќе негови помошници (особено Тимотеј и Тит).).
Писмото на Павле открива извонредно човечко суштество: посветено, сочувствително, емотивно, понекогаш грубо и луто, умно, еластично аргументирано и над сè поседува голема, страсна посветеност кон Бога, Исус Христос и неговата мисија. За среќа, по неговата смрт, еден од неговите следбеници собрал некои од писмата, ги уредувал многу малку и ги објавил. Тие претставуваат еден од најзначајните лични придонеси за историјата на верската мисла и практика.."
Основна порака
Пишувањата на Павле го нагласуваат распнувањето, Христовото воскресение и второ Христово доаѓање. [106] Е. П. Сандерс наоѓа три главни акценти во пишувањата на Павле :
Ԍ
Комско Ԍ (ракописно: <span style="font-family: times, Times New Roman, serif; font-size: larger"> ) — буква од комската азбука, поинаков вид на кирилицата која се користела при запишување на комскиот јазик во 1920-ите. Ја прстставува безвучната венечно-преднонепчена шушкава согласка. Некои од облиците се слични налик на G|латинската буква G (G g <span style="font-family: times, Times New Roman, serif; font-size: larger">G g ).
Апостол Павле
Основна порака
Сандерс заклучува дека пишувањата на Павле ја откриваат суштината на христијанската порака:
Авторство
7 од 13 посланија кои го носат името на Павле - Послание до Римјаните, Прво послание до Коринќаните, Второ послание до Коринќаните, Послание до Галатјаните, Послание до Филипјаните, Прво послание до Солуњаните и Послание до Филимон - до неодамна биле скоро универзално прифатени како целосно автентични (диктирани од самиот Павле). Тие се сметаат за најдобар извор на информации за животот на Павле и особено неговата мисла.
Четири од посланијата (Послание до Ефесјаните, Прво послание до Тимотеј, Второ послание до Тимотеј и Послание на апостол Павле до Тит) се сметаат за псевдепиграфски, додека авторството на другите две е предмет на дебата. Послание до Колосјаните и Второ послание до Солуњаните се смета дека можеби биле напишани од неговите следбеници по неговата смрт. Слично на тоа, Прво послание до Тимотеј, Второ послание до Тимотеј и Послание на апостол Павле до Тит можеби биле напишани од членовите на павловото училиште по една генерација по неговата смрт. Според нивните теории, овие спорни писма може да потекнуваат од следбеници кои пишуваат со името на Павле, честопати користејќи материјал од неговите преживеани писма. Овие книжници, исто така, можеле да имаат пристап до писма напишани од Павле, кои денес не преживеале.
Автентичноста на Колосјаните е доведена под сомневање врз основа на тоа што содржи инаку неспоредлив опис (меѓу неговите записи) на Исус како „слика на невидливиот Бог“. Христологија пронајдена на друго место е само во Евангелието на Јован. Меѓутоа, личните забелешки во писмото го поврзуваат со Филимон, без сомнение, со работата на Павле. Внатрешните докази покажуваат блиска врска со Филипјаните.
Ефесјаните е послание што е многу слично на Колосјаните, но речиси целосно нема лични сеќавања. Неговиот стил е уникатен. Во него нема нагласување на крстот што треба да се најде во други дела на Павле, упатувањето на Второто пришествие, а христијанскиот брак е возвишен на начин што е во контраст со референцата во 1 Кор. 7: 8-9.
Бранителите на неговото авторство тврдат дека намерата била да бидат прочитани од повеќе различни цркви и дека таа ја означува последната фаза од развојот на Павловото размислување. Исто така било кажано дека моралниот дел од Посланието, кој се состои од последните две поглавја, има најблизок афинитет кон слични делови од други Посланија, додека целото восхитувачко се вклопува во познатите детали за животот на Павле и фрла значително светло врз нив.
Три главни причини биле изнесени од оние кои го доведуваат во прашање Павловото авторство на Прво послание до Тимотеј, Второ послание до Тимотеј и Послание на апостол Павле до Тит.
Покајание
Павле запишал голем дел од теологијата на помирувањето. Павле учел дека христијаните се откупуваат од гревот преку Исусовата смрт и воскресение. Неговата смрт била издигнување, како и покорност, и со Христовата крв се создава мир помеѓу Бог и човекот. Со благодат, преку вера, христијанинот делува во Исусовата смрт и во неговата победа над смртта. .
Однос со јудаизмот
Некои научници сметаат дека учењето на Павле (или Савле) е целосно во согласност со јудаизмот од 1 век, други го гледаат како спротивност на јудаизмот од 1 век, додека мнозинството го гледат како некаде меѓу овие две крајности, наспроти „Ритуалните закони“ (на пример, контроверзијата на обрезанието во раното христијанство), но со целосна согласност за „Божјото право“. Овие ставови на Павле се паралелни со ставовите на библискиот закон во христијанството.
Павловата теологија на Евангелието го забрзило одвојувањето на месијанската секта на христијаните од јудаизмот, развој кој е во спротивност со сопствената намера на Павле. Тој напишал дека верата во Христа била сама одлучна во спасението за Евреите и не-Евреите, со што расколот меѓу Христовите следбеници и главните Евреи бил неизбежен и траен. Тој тврдел дека преобратените не треба да станат Евреи, да се обрежат, да ги следат еврејските ограничувања во исхраната или да ги следат мозаичните закони за да бидат спасени. Сепак, во Римјаните тој инсистира на позитивната вредност на Законот, како морален водич.
Светот што доаѓа
Павле верувал дека Исус ќе се врати на земјата. Павле очекувал дека христијаните кои умреле во меѓувреме ќе бидат воскреснати во Божјото царство.
Учењето на Павле за крајот на светот е најјасно изразено во неговите посланија до христијаните во Солун. Тој ги уверува дека мртвите ќе воскреснат прво а потоа, живите заедно со нив ќе бидат грабнати на облаците, за да се сретнат со Господ во воздухот, и така секогаш ќе останат со него.
Попови Ливади
Попови Ливади или Папаз Чаир (до 29 јуни 1942 г. Папазчаир, Папаз-чаир, Папаз чаир, Поповски преслав, Поповски преслап, Преслапо, Преслоп; до 23 јули 1942 г. Преслан, Преслап, името е утврдено на 14 јули 1988 г.) — село во Југозападна Бугарија. Тоа се наоѓа во Општина Неврокоп (Г. Делчев), Пиринска Македонија.
Географија
Попови Ливади (или Попски Преслап, Папаз Чаир) е превој (самарче) меѓу Среден и Јужен Пирин, чија највисока точка се наоѓа на височина 1.424 м. Долга е 1,5 км и ширина 0,5 км. Вклучува неколку помали области Галубова Полјана, Црква Валахија, Василиова Мандра, Поинт, Сејранлак и други. Ова се 4-5 сончеви ливади, опкружени со зимзелени шуми насекаде (претежно бел бор, но исто така и обична смрека и молика). Областа е полна со печурки и бобинки, како и чисти потоци. Делот од 19,6 км од третокласниот Републички пат III-198 минува низ седлото (граничен премин Неврокоп - Петрич - Златарево ).
Апостол Павле
Улогата на жените
{{Quote|1= 9. Исто така и жените, облечени пристојно, со срамежливост и чесност да се украсуваат, не со плетенки, ни со злато, или со бисери, или со скапоцени облеки, 10. туку со добри дела, како што им прилега на жени, што ѝ се посветуваат на побожноста. 11. Жената да се учи во мир и потполно покорство. 12. На жена не ѝ позволувам да поучува, ниту да господари над мажот, туку да биде мирна. 13. Бидејќи порано беше создаден Адам, а потоа Ева; 14. и Адам не беше измамен, туку жената беше измамена и направи престап: 15. но ќе се спаси преку раѓање деца, ако остане во верата, љубовта и во светоста со чесност
Попови Ливади
Историја
Името на областа потекнува од легендата за патриотски свештеник кој живеел за време на османлиското владеење. Прогонуван од Турците тој се криел во шумите меѓу Орел и врв Свеќник. Мештаните почнале да ја нарекуваат областа Попови Ливади.
Апостол Павле
Улогата на жените
Преводот на овој пасус, буквално вели дека жените во црквите немаат водачка улога во однос на мажите.
Попови Ливади
Историја
Во 1942 година областа била преименувана во Попски Преслап, но ова име не се користи.
Апостол Павле
Улогата на жените
Фулеровскиот богословски теолог, Џ. Р. Даниел Кирк, пронашол докази во писмата на Павле за многу поинклузивен поглед на жените. Тој пишува дека во Послание до Римјаните, 16-тиот стих е исклучително важно сведоштво за важната улога на жените во раната црква. Павле ја фали Фива за нејзината работа како слугинка при црквата и Јунија, која е опишана од Павле во како почитувана меѓу апостолите. Забележливоста на Кирк е дека неодамнешните студии довеле до тоа многу научници да заклучат дека текстот од Прво послание до Коринќаните каде се наредува на жените да молчат за време на богослужбата било подоцнежно дополнување, очигледно од друг автор, а не дел од Павловото писмо до Коринќаните.
Попови Ливади
Историја
Првите доселеници во областа Попови Ливади биле Влашки пастири, кои создале мала населба од колиби во 19 век (помеѓу 120 и 150 колиби). Од 1900 година, според статистиката на Васил К’нчов, селото Папас Чаир има 294 жители - Власи. Останала само полусрушена црква во источниот дел, наречена Влашка црква.
Апостол Павле
Улогата на жените
Другите научници веруваат дека ограничувањето на Павле за жените што зборуваат во Прво послание до Коринќаните е вистинско за Павле, но се однесува на конкретен случај каде што имало локални проблеми на жените - на кои не им било дозволено во таа култура да се образуваат - поставувајќи прашања или разговор за време на богослужбите. Тој не верува дека тоа е општа забрана за било која жена што зборува во поставките за богослужба, бидејќи во Прво послание до Коринќаните Павле го потврдува правото (одговорноста) на жените да прорекуваат.{{bibleref2c|1Cor|11||1 Cor. 11}}
Попови Ливади
Историја
Во почетокот на XX век тука ја развил дејноста еден од водачите на ВМОРО – Јане Сандански, убиен на 7 км југозападно од месноста.
Апостол Павле
Улогата на жените
Имало жени-пророци во високото патријархално време низ Стариот завет. Најчестиот термин за пророк во Стариот завет е наби во машката форма, а небија во хебрејски женски облик, кој се користи шестпати од жените кои ја извршувале истата задача да ја примаат и објавуваат пораката што ја дал Бог. Овие жени се Миријам, Арон и Мојсеевата сестра, Девора, жената на пророкот Исаија и Хулда.
Попови Ливади
Историја
Во летото 1915 година, познатиот бугарски археолог и подоцна политичар Богдан Филов поминал низ околината, оставајќи интересни патни белешки: Во 2003 година официјално бил отворен монументален споменик на Гоце Делчев во областа во врска со 100-годишнината од Илинденското востание. Вајарот Крум Дерменџиев е автор на споменикот. Исто така, секоја година има традиционален востанички настан.
Апостол Павле
Улогата на жените
Третиот пример на Кирк за поцелосното гледиште е напишано во Галатјаните:
Попови Ливади
Историја
Во јули 2014 година, заради социјалната инфраструктура и постојаното население во областа, Општинскиот совет на Неврокоп одлучил да направи административно-територијална промена со создавање село. На 27 мај 2015 година, Советот на министри донел одлука за создавање на нова спогодба. Оваа одлука влегла во сила на 12 јуни 2015 година.
Апостол Павле
Критички погледи кон апостолот Павле
Во делото „Пофалба на глупоста“, Еразмо Ротердамски го критикува нечесниот однос на теолозите, посочувајќи го примерот на апостолот Павле кај кого може да се најдат зборови кои не се сложуваат со изворот од кој се преземени. Притоа, повикувајќи се на Хиероним, Еразмо го наведува случајот кога, во една прилика, апостолот случајно видел натпис на некаков олтар во Грција, а потоа го испревртел и од него ги зел само зборовите што одат во прилог на христијанската вера. Така, оригиналниот натпис гласел: „На боговите на Азија, Европа и Африка, на непознатите и туѓите богови“. Од него, апостолот Павле ги зел само последните два збора „на непознатиот бог“, па и нив малку ги изменил. Понатаму, Еразмо вели дека, теолозите се однесуваат според примерот на апостолот Павле, кои овде-онде ќе најдат неколку збора и нив ги испревртуваат онака како што им одговара.
Попови Ливади
Туризам
Во месноста е сместена колиба Попов Ливади (1412 м). Изградена е во 1964 година и ја управува Туристичката компанија „Момини Двори“ - Гоце Делчев. Има околу 50 кревети. Изградени се и многу куќи за одмор (Булгартабац, Соопштенија, шумарство), приватни вили кои нудат кревети, како и многу вили за жителите на Неврокоп. Исто така, постои студентски камп кој работи во текот на целата година. Во 1967 година областа била прогласена за климатско планинско одморалиште.
Месноста Попови Ливади е отправна точка за искачување на врвот Орел – (2 часа) и врвот Свеќник (2 часа и 30 минути). Како и на неколку пешачки маршрути – колиба Малина (5 часови и 30 минути), колиба Пирин (7 часови), колиба Славянка (5 часови) и Парилското Седло, врв Муторок, Фронталното место на Јане Сандански, село Тешово, село Делчево, населбата Средна во градот Неврокоп.
Тулча
Тулча (на романски: Tulcea, старо име Тулица) — град во Источна Романија, административен центар на округот Тулча, Северна Добруџа. Овој град бил центар на бугарската преродба во ХІХ век. Градот е важно пристаниште во делтата на реката Дунав.
ОУ „Паско Васа“ - Ларце
Паско Васа  — основно училиште во Ларце, Општина Тетово.
Алјаски Венец
Опис и историја
Венецот образува лак во правец исток-запад со најсеверниот дел во средина; оттаму оди на југозапад кон полуостровот Алјаска и Алеутите, па кон југоисток во Крајбрежните Венци крај Тихиот Океан. Планините имаат улога на висока пречка за воздушниот тек од Алјаскиот Залив кон север и затоа се вбројува меѓу местата со најсурови временски прилики во светот. The heavy snowfall also contributes низа големи ледници како Кенвел, Кастнер, Блек Репидс, Саситна, Јанерт, Малдро, Елдриџ, Рут, Токоситна и Кахилтна. Венецот го пресекуваат четири поголеми реки: Делта и Ненана во средишниот дел и Набесна и Чисана во источниот.
Венецот е дел од Тихоокеанскиот Огнен Прстен и Деналискиот Расед кои минуваат по неговата јужна граница и предизвикуваат земјотреси. На североисточниот крај на Алеутскиот Вулкански Лак е сместен познатиот стратовулкан Спур, кој има две ждрела — планинскиот врв и блискиот Крејтер Пик.
Делови од венецот се заштитени како дел од националните паркови Врангел-Свети Илија, Денали и Лејк Кларк. Автопатот „Џорџ Паркс“ од Енкориџ до Фербенкс, автопатот „Ричардсон“ од Валдиз до Фербенкс и потегот „Ток“ од јазолот Галкана до Ток минуваат низ неговите падини. Алјаскиот нафтовод („Трансалјаска“) се протега напоредно на автопатот „Ричардсон“.
Космос-1463
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 мај 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 103,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1541 км, а најмалото на 300.
Акватичко потекло на човекот
Хипотезата за акватичкото потекло на човекот, понекогаш наречена и акватичка теорија, е теорија за еволуцијата на човекот, која вели дека телото на хоминидите е резултат на период кој тие го минале живеејќи во вода. Теоријата потекнува од Стара Грција, но првпат е публикувана со научни објаснувања во 1942 година. Акватичката теорија за потеклото на човекот е дискутирана од страна на етнологот Дезмонд Морис во неговата книга од 1960 година Гол човек.
Хипотези
Според оваа теорија:
Албанија на Олимписките игри
Албанија за првпат учествувала на Летните олимписки игри во 1976 година кои се одржале во Минхен, а следните четири Олимписки игри ги пропуштила. Повторно се вратила на Олимписките игри од 1992 година кои се одржале во Барселона. Албанија се наоѓа во групата на земји кои никогаш не се освоиле некаков медал.
Албанија, своето прво учество на Зимските олимписки игри го имаше на игрите во Торино во 2006.
Истражител (роман)
Осврт кон делото
Во 2015 година, романот освоил неколку српски книжевни награди, и тоа: „Кочиќевото перо“, „Виталовата награда“ и НИН-овата награда за роман на годината. Романот „Истражител“ претставува еден вид емотивна црна кутија во која авторот раскажува повеќеслојни приказни и како детектив навлегува во секојдневието на времето кое повеќе не постои. Тој е истовремено автопоетичка исповед, но и повест за земјата и луѓето кои повеќе ги нема. Романот ги содржи сите елементи кои го прават второт препознатлив: совршеното чувство за деталите, јазичната прецизност и брилијантниот стил. Во својот осврт кон делото, Небојша Миленковиќ истакнува дека книгата се издвојува по тоа што во неа преовладува сосема личен тон при што авторот се прикажува без маска и се открива себеси, а според Срѓан Тешиќ, „Истражителот“ храбро зборува за она за кое би молчеле.
Wheels of Fire
Wheels of Fire е име на двојниот албум снимен од групата „Cream“. Издавањето беше многу успешно, достигнувајќи го третото место во Обединетото Кралство и прво во САД.
Албумот исто така беше издаден како „Wheels of Fire (In the Studio)“ и „Wheels of Fire“ (Live at the Fillmore) како два посебни албуми, издадени заедно, со слична уметничка изработка освен: во ОК, студио албумот беше испринтан во црно на алуминиумска фолија, додека албумот „Live at the Fillmore“ беше негативна слика на студио преработката. Во Јапонија, студио албумот беше црн на златна фолија, додека албумот во живо беше црн на алуминиумска фолија. Во Австралија, двете преработки беа ламинантни копии на јапонското издавање (во Австралија никогаш не беше издаден како двоен албум). Во 2003, албумот беше рангиран на 203 место на листата од 500 најдобри албуми на сите времиња на магазинот „Rolling Stone“.
Обвивката беше дизајнирана од австралијански поп артист и дизајнерот на цртани Мартин Шарп, кој исто така ја дизајнираше корицата на албумот „Disraeli Gears“ и победи на натпреварот во Њујорк за најдобар дизајн на албум (анг.„New York Art Directors Prize for Best Album Design“) во 1969.
IC 1911
IC 1911 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1911 се споменува и како KUG 1244+227.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1911 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. IC 1911 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 47 м 12,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 29' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на IC 1911 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 86432.
Хаџи Маала
Хаџи Маала (Πέντε Βρύσες, Пенде Врисес , до 1927 Χατζή Μαχαλέ, Хаѕи махале) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Историја
Во XIX век Хаџи Маала е турско село, кое припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 80 жители Турци.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 178 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 328 жители.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1927 година, селото било преименувано во Пенде Врисес.
Демографија
Во 1928 година селото броело 134 жители. , додека во 1940 година селото броело 260 жители.
Улкус
Улкусот претставува рана на кожата или слузница проследена со распаѓање на ткивото. Можат да доведат до целосно губење на епидермата, а понекогаш и на делови од дермисот, па дури и на поткожното ткиво. Улкусите најчесто се појавуваат на кожата на долните екстремитети и кај гастроинтестиналниот тракт. Улкусите кои се појавуваат на кожата најчесто личат на воспалено ткиво проследено со црвенило на кожата. Често се појавуваат и при жешко или студено време, чешање или при проблем со циркулацијата на крвта. Друга причина за нивно појавување е кога лицето малку се движи при што се создава долотраен притисок врз ткивата. Ова доведува до појава на улкус на кожата кој, исто така, е познат и како декубитус или декубитусен улкус. Улкусите често може да се инфицираат и да формираат гној.
Симптоми
Улкусите на кожата наликуваат на отворени кратери, имаат облик на круг, а слоевите на кожата се нагризани. Кожата околу улкусот може да биде црвена, отечена и кревка. Пациентите може да чувствуваат болка на областа околу улкусот од кој може и да потече течност. Во некои случаи, улкусот може и да крвари, а ретко се случува пациентот да добие треска. Понекогаш се чини дека улкусите не заздравуваат. Заздравувањето е спор процес, доколку дојде до него. Улкусите кои заздравуваат за период од 12 недели се сметаат за акутни, а оние на кои им треба повеќе време се хронични.
Улкусите се развиваат во етапи. Во првата етапа кожата е црвена со меко поткожно ткиво. Во втората етапа црвенилото станува поизразено, се појавува оток, а може да се појават и плускавци и да се загубат надворешните слоеви на кожата. При следната етапа, кожата може да стане некрозна во подлабоките слоеви на кожата, а масното ткиво под кожата може да стане видливо. Во четвртата етапа, некрозата навлегува подлабоко, масното ткиво под кожата целосно се гледа, а и мускулот може да стане видлив. Во последните две етапи, раната може да предизвика поголема загуба на масно ткиво и некроза на мускулот, а кај посериозните случаи, некрозата може да се прошири до коската, да почне да ја нагризува и може да настане и сепса на зглобовите.
Венските улкуси, кои најчесто се појавуваат на подколеницата, на листот на ногата или на глуждот, обично доведуваат до отечени нозе и чешање. Доколку овие улкуси се инфицираат, може да шират непријатна миризба, зголемена кревкост на кожата и црвенило. Пред улкусот целосно да се формира, не е исклучена можноста заразеното место да стане темноцрвено или виолетово, а кожата исто така може да стане и тенка, сува и да чеша.
Иако улусите на прв поглед изгледаат незначајно, тие се загрижувачки, особено кај дијабетичарите бидејќи кај нив може да се развие дијабетска невропатија.
Улкусите, исто така, можат да се појават и на образите, мекото непце, јазикот и на внатрешната страна на долната усна. Овие улкуси можат да бидат болни и обично траат од од 7 до 14 дена.
Лечење
Понекогаш на улкусите им треба повеќе време за да заздрават. Лечењето обично подразбира да се внимава улкусот да не се инфицира, да се отстранува гнојот, раната и областа околу неа да биде влажна, да се контролира хидропсијата и да се олесни болката која ја предизвикува оштетувањето на ткивото и нервот.
Топичните антибиотици обично се користат за да се спречи инфицирање на улкусот, а раната преку хируршки дебридман се чисти од мртвото ткиво.
Како дел од лечењето, на пациентите обично им се препорачува, доколку е можно, да го сменат начинот на живот и да ја променат исхраната. При лекувањето на улкусите е важно да се подобри циркулацијата, а на пациентите им се дава совет да вежбаат, да ги остават цигарите и да ја намалат тежината.
Во последните години постигнат е напредок во забрзување на процесот на заздравување на хроничните рани и улкуси. Хроничните рани произведуваат помал број на хормони за раст отколку што е потребно за зараснување на ткивото, а заздравувањето може да се забрза со замена или поттикнување на хормоните истовремено контролирајќи го формирањето на други супстанци кои работат против нив. Улкусите на нозете можат да се спречат со користење на чорапи за компресија кои го спречуваат насобирањето и враќањето на крвта. Лицето кое имало улкус најверојатно пак ќе има. Користењето на чорапите за компресија секој ден најмалку 5 години откако улкусот ќе заздрави може да спречи да се појави нов.
Причинители
Раните од кои се создаваат улкусите можат да бидат настанати од голем број на различни фактори, но главната причина е слабата циркулација на крвта. Хроничните рани и улкуси се резултат на слаба циркулација која е резултат на кардиоваскуларни проблеми или на надворешен притисок од кревет или инвалидска количка. Раните чувствителни на притисок или т.н. декубитуси се причина за појавување на распространет и опасен вид на улкус. Често се појавуваат кај луѓе кои се врзани за кревет или кои подолг период користат инвалидска количка. Други причини за појавување на улкуси се бактериските или вирусните инфекции, габичните инфекции и ракот. Пореметувањето на крвта и хроничните рани исто така можат да доведат до формирање на улкуси.
Венските улкуси на нозете почесто се појавуваат кај постарите лица поради слабата циркулација или пореметување на протокот на крвта.
Риналдо (опера)
Риналдо (итал. Rinaldo) е опера од Георг Фридрих Хендл компонирана во 1711 и за првпат изведена во Лондон.
NGC 745/1
NGC 745/1 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 745/1 се споменува и како ESO 152-32, AM 0152-565.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 745/1 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 745/1 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 54 м 7,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 56° 41' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 745/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7054. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 418; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4032. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1245.
ФК Карпи 1909
Фудбалски клуб Карпи 1909 е италијански фудбалски клуб кој се наоѓа во Карпи, Емилија-Ромања.
Клубот моментално се натпреварува во својата дебитантска сезона во Серија А, откако во сезоната 2014-2015 како победници во Серија Б избориле историска промоција.
Најголем соперник на Карпи им е екипата на Модена. Официјални бои на клубот се црвената и белата. Својте домашни натпревари Карпи ги игра на стадионот Алберто Бралја.
Учество во првенства
Вкупно 81 фудбалска професионална сезона, почнувајќи од почетокот на националната фудбалска лига во 1922:
NGC 7752
NGC 7752 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7752 се споменува и како UGC 12779, MCG 5-56-4, MK 1134, Arp 86, CGCG 498-9, ARAK 585, VV 5, 4ZW 165, KCPG 591A.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1854 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7752 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7752 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 46 м 58,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 27' 34"". Положбениот агол на објектот е во износ од 113°.
Други поделби
Проучување на NGC 7752 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72382. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 89; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2257. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 606.
Грчка пропаганда во Македонија
Грчката пропаганда е разгранет систем за ширење на грчкото национално чувство, култура, јазик, идеја и влијание меѓу населението во Македонија. Оваа пропаганда е една од најстарата која делувала во Македонија, нејзиниот пробив започнува со укинувањето на Охридската архиепископија, а особено се засилува по појавата на Македонското прашање.
Појава
Корените на оваа пропагандата се наоѓаат во Цариградската патријаршија која е една од најстарите цркви во Европа. Нејзината егзистенција уште во самиот почеток била тесно поврзана со грчката култура и јазик, а по уништувањето на Византија со текот на времето оваа црква ќе стане исклучиво грчка и како таква ќе настапува воопшто против словенската култура, писменост и азбука.
Нејзиното влијание особено станало силно по укинувањето на една од постарите словенски цркви на Балканот, Охридската архиепископија. По укинувањето на оваа словенска црква сите нејзини епархии влегле во рамките на Цариградската патријаршија, со што највисоките служби ги зазеле Грци, а Словените постепено биле отстранувани од сите повисоки дејности.
Митрополите и епископите како грчки воспитаници започнале во постојните црковни училишта да го отстрануваат словенскиот јазик кој го заменувале со грчки, а истовремено се започнало со отстранување и на црковно-словенскиот јазик од богослужбите во самите цркви со што литургијата била водена на грчки јазик.
Тие започнале да ги попречуваат и гонат иницијаторите за воведување на црковно-словеснкиот јазик по црквите и училиштата.
Разгранување
Во првата половина на 19 век во Македонија низ сите поголеми градови постоеле училишта во кој наставата била изведувана на грчки јазик, а предавањата биле на повисоко ниво бидејќи грчката интелигенција бил поразвиена и постоела постара училишна традиција, континуитетот на словенската училишна традиција бил прекинат со укинувањето на Охридската архиепископија, не во целост меѓутоа оваа традиција била ослабена бидејќи не постоел центар кој би се грижел за словенската култура и јазик.
о средината на 19 век влијанието на грчката пропаганда преку Цариградската патријаршија се чувствувала на целата територија на Македонија секаде каде што постоеле црковно-училишни институции. Самата состојба во Отоманското Царство создавала услови за ширење на грчката национална свест особено во јужните македонски епархии. Во рамките на империјата единствен правен заштитник на целото христијанско население била самата Патријаршија. Официјалните турски власти во своите статистички податоци во периодот пред создавањето на Бугарската егзархија, во своите нуфузи (еден вид на матични книги), целокупното христијанско население го третирале како рум-милет, односно грци. Според Јован Цвииќ:
Од друга страна влијанието на Патријаршијата било засилено со раселувањето на Куцовласите (Цинацарите) од Пиндос и Мосхополе по јужните македонски градови. Овој влашки елемент кој и самиот бил подложен на елинизација станал носител на грчката национална пропаганда меѓу населението и затоа процесот на погрчување бил посилен во јужниот дел на Македонија. Грчкото влијание било силно во градовите додека пак во селата низ Македонија не можело да се одржи поради немање на вистинско грчко население. Најсилниот и најефикасен адут на грчката пропаганда при елинизацијата на населението:
Ваквото толкување имало силно влијани меѓу чорбаџискиот слој особено во јужномакедонските градови, меѓутоа кај поголемиот дел од населението во Македонија немале успех поради развиеното словенско чувство. Но таквото истапување на грчката пропаганда имала влијание врз развојот на македонската национална мисла, а посебно по однос на:
Населението во Македонија за да се одбрани од погрчувањето продолжило и понатаму себеси да го употребува усвоеното од Турците име христијани или раја со што и понатаму останувал безимен. Односно населението не се идентификувало според својата националност туку според својата вера, и тоа на културолошка словенска основа.
Спред Славко Димески:
Ослабување на позициите
Во средината на 19 век во Македонија и Бугарија започнало силно антипатријаршистичко движење. Ова движење првенствено било насочено против процесот на погрчување, а населението во Македонија и Бугарија заеднички врз словенска основа настапиле против Цариградската патријаршија притоа се барала смена на грчките митрополити и епископи, нивно заменување со домашни лица кој го познавале јазикот на населението, исто така било поставено и прашањето за обнова на Охридската архиепископија.
Како резултат на овие борби, на 28 февруари 1870 година со посебен султанов ферман била создадена посебна бугарска црка под името Бугарска егзархија, поради спротивставувањето на Патријаршијата, јурисдикција на бугарската црква била ограничена само на епархиите во Бугарија. со исклучок на велешката епархија во Македонија. Меѓутоа според членот 10 од истиот ферман било дозволено доколку населението во рамките на една епархија во Македонија одлучи со 2/3 мнозинство да се приклучи кон Егзархијата истото тоа да се уважи. На тој начин во 1874 година под јурисдикција на бугарската црква потпаднале Скопската и Охридската епархија. Создавањето на Бугарската егзархија, двете цркви во Македонија започнале борба за контрола на црквите и училиштата, но во овој судир биле поткопани позициите на   Патријаршијата која со себе го носела погрчувањето:
Антисловенскиот карактер на грчката пропаганда
Треба да се потенцира дека грчката пропаганда во Македонија имала изразен антисловенски карактер, односно оваа пропаганда сакала да ја уништи словенската култура и писменост во Македонија. За антисловенскиот карактер на оваа пропаганда дополнителна светлина фрла и писмото од 26 август 1881 година испратено од проигуменот Дионисиј до Стефан Верковиќ во кое се истакнува:
Потоа во селото биле донесени грчки свештеници и учители и се започнало со погрчувањето на тамошното македонско население. Во двете цркви повеќе не можела да се слушне молитвата Господиј помилуј, а кога еден селанец се осмелил во некоја од црквите да каже Оче наш тој бил казнет со 280 гроша и еден месец затвор. Антисловенскиот карактер на грчката пропаганда се гледа во тоа што во Горно Броди и во тамошните цркви на иконите на Св. Кирил и Методиј им биле ископани очите.
Антисловенскиот карактер го потврдува и бугарскиот трговски агент во еден свој извештај од 1900 година во којшто истакнува дека грчката пропаганда не била насочена против бугарската народност туку против словенската писменост и азбука.
Антисловенската кампања го зафатила и единствениот словенски параклис во Сер, словенското население повеќе не можело да се помоли со зборовите Миром Господи помолим сја и Господиј помилуј.
Вмешување на грчката држава
Патријаршијата за да ја засили својата позиција во Македонија започнала да се служи најразлични средства. Таа започнала да го заплашува населението, да фрла анатеми и да го денунуцира населението пред турските власти како бунтовници, притоа властите биле поткупувани, а тоа резултирало со затворање на населението.