cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
896
896 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 896 година од новата ера, 896. од првиот милениум, 96. од IX век и седма од 890-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6404 и 6405 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5646 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4656 и 4657 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1649.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 896 година се протега во 3532 и 3533, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3592 и 3593 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1439. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 282 и 283 исламска година.
NGC 822
NGC 822 — елиптична галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 822 се споменува и како ESO 298-9, MCG -7-5-8.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 822 е од видот E5. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 822 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 6 м 39,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 41° 9' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 822 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8055. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 389; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7553.
IC 1970
IC 1970 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1970 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1970 има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 53,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +38° 28' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на IC 1970 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2128241.
Фридрих Лефлер
Фридрих Август Јоханес Лефлер ( — ) — германски бактериолог на Грајфсвалдскиот универзитет.
Животопис
Станал доктор по медицина на Берлинскиот универзитет во 1874. Работел со Роберт Кох од 1879–1884 како помошник во Царската здравствена служба во Берлин. Во 1884 станал физичар на Институтот Фридрих Вилхелм во Берлин и четири години подоцна станал професор на Грајфсвалдскиот универизтет.
Неговиот развој на оригинални методи за употреба на микроскопот имал важен придонес кон бактериологијата. На почетокот на неговата кариера, започнал студија за паразитските болести. Помеѓу неговите откритија бил и организмот кој ја предизвикува дифтеријата (Corynebacterium diphtheriae) и причината за болеста на шап и лигавка (Афтовирус). Неговиот опис за бацилот на дифтеријата, објавен во 1884, бил првичната употреба на антитоксини. Исто така го создал Лефлеровиот серум, коагулиран серум од крвта користен за откривање на бактеријата. Во 1887 основал весник за бактериологија и паразити (Zentralblatt für Bakteriologie und Parasitik).
Институтот Фридрих Лефлер на островот Римс близу Грајфсвалд е именуван во негова чест.
Космос-1616
Космос-1616 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 9 јануари 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1616 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 275 км, а најмалото на 185.
Културно наследство на Македонија во Општина Дебрца
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Дебрца според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Жива Ваднов
Жива Ваднов (родена во 1982 година) - победничка на натпреварот „Мис Словенија 2004“ и присуствувала на натпреварот „Мис свет 2004“. Таа се омажила за нејзиниот придружник Клемен на 25 јуни 2011 година.
Преслоп (Слатино)
Преслоп — археолошко наоѓалиште во селото Слатино во областа Дебрца. Претставува раносредновековна некропола. Се наоѓа на околу 2 км источно од селото и на околу 100 м северно од Слатинско Градиште. Претставува превој на северното подножје, блага падина на која се забележуваат остатоци од старословенски гробишта, со насоченост исток-запад. Овие гробови би можеле да имаат врска со средновековното население од наоѓалиштето Градиште.
ЕКСИЛИ врата
ЕКСИЛИ врата,  ЕКСИЛИ коло или  ЕКСИЛИ капија (ексклузивно ИЛИ, исклучиво ИЛИ) (EXOR gate) - дигитална логичка врата чиј излез ја следи таблицата на вистинитост прикажана на десната страна. На излезот се појавува логичка нула „1“ само ако кој било од влезовите е во состојба на логичка единица „1“, но не двата (оттаму е името исклучиво, ексклузивно).
Симболи
Постојат 2 симбола за ЕКСИЛИ коло, обичен („воен“, „американски“) и правоаголен (ИЕЦ).
Хардверски опис и распоред на пиновите
ЕКСИЛИ вратата е основна логичка врата и како таква постои во ТТЛ и Технологија на комплементарни метал-оксидни полуспроводници изведби како интегрално коло.
Замена
Ако нема достапно ЕКСИЛИ коло, истото може да се состави од универзални логички НИ или НИЛИ кола. На сликите се прикажани примери.
Методиј I Цариградски
Кога завршил со светското школување се замонашил и почнал да се подвизува во манастир. Патријархот Никифор го зел на служба кај себе. Во времето на иконоборечките цареви насекаде се прочул како одличен бранител на иконопочитувањето. Царот Теофил го затворил за тоа на еден остров. Во затвор со двајца обични разбојници поминал седум години.
NGC 7835
NGC 7835 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7835 се споменува и како MCG 1-1-31.
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7835 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 7835 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 6 м 46,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 25' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Луис Анхел Мате
Луис Анхел Мате Мардонес (Luis Ángel Maté Mardones; р. во ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Аеродром Кил
Аеродром Кил (Flughafen Kiel, ) — мал регионален аеродром во Кил, Германија. Се наоѓа во градскиот округ Холтенау, 8,3 километри северно од центарот на Кил. Запишан е како јавно слетувалиште (Verkehrslandeplatz). Во 2006 година опслужил 30.528 патници.
Историја
Аеродромот бил изграден во 1914 година на рамна област од материјал ископан во текот на изградбата на Килскиот Канал. Во 1927 година била основана Килската аеродромска компанија, која управува со аеродромот. Во тоа време имало 27 национални и меѓународни одредишта. Во 1937 година, аеродромот бил одреден како воен. Меѓутоа, продолжил да се користи и за цивилни летови.
Приодите кон пистата биле продолжени во 1963 година, додека првиот терминал бил изграден во 1965 година. Овој терминал бил користен за летови до Западен Берлин.
Во 1987 година бил изграден денешниот терминал. Истовремено, Луфтханза започнала да нуди летови до Франкфурт и подоцна до Келн/Бон, Минхен, Копенхаген, Калининград и Рига.
Во 1995 година, аеродромот повторно станал цивилен аеродром, а во 1997 година била изградена нова контролна кула. Меѓутоа продолжил да се користи за воени цели.
Нов хангар бил изграден во 2000 година. Во истата година биле разгледувани идните изгледи на аеродромот. Засновано на анализата биле одобрени планови на покраинската администрација на Шлезвиг-Холштајн во март 2002 година, кои вклучувале продолжување на пистата од 1300 метри на 2100 метри. Ова овозможило да слетуваат млазни авиони во Кил. Сојузниот автопат Б503 ја пресекувала продолжената писта преку тунел.
Меѓутоа, употребата на аеродромот опаднала во наредните години сè повеќе, како што биле откажувани летовите. Кога и последната линија била прекината на 23 декември 2005 година, оперативноста на аеродромот била суспендирана до 3 април 2006 година, а на 24 јануари 2006 година, покраинскиот секретар за трговија објавил дека прекинале плановите за продолжување.
Cirrus Airlines имал летови до Минхен од 2 мај 2006 година користејќи еден авион DHC-8-100, кој бил сместен на аеродромот. Покраината Шлезвиг-Холштајн понудила субвенции за три години. Меѓутоа, бројот на патници бил значително помал од очекуваниот, поради што услугата била прекината во октомври 2006 година.
Авиопревозници и одредишта
Не постојат летови до и од Аеродромот Кил.
Цивилни летови
Воздухопловното друштво Кил (Luftsportverein Kiel), чартер-компанијата FLM Aviation и хеликоптерска служба се наоѓаат на Аеродромот Кил. Исто така, на аеродромот се одржуваат Меѓународни воздухопловни денови секоја година со акробации, скокови од падобран и изложба на историски авиони.
Воени летови
Аеродромот се користел за воени цели од почетокот. Од 1958 година е седиште на воздухопловството на Германската морнарица. Моментално на аеродромот се наоѓа воздухопловниот винг 5 (Marinefliegergeschwader 5 (MFG 5)) во Кил, кој служи за спасувачки операции. Новите планирани хеликоптери се планираат да биде дел од воздухопловниот винг 3 во Нордхолц и со тоа да се распушти воената база во Кил.
Ан-Кристин Алберг
Ан-Кристин Алберг (родена на 27 септември 1957 година), е шведска политичарка на Социјалдемократската партија и член на шведскиот Риксдаг од 2006 година. Таа го заземала местото број 19 за јужната изборна единица на округот Вестра Јеталанд. Таа работи како дадилка и како политичар. Таа живее во Бурос и е мажена со две возрасни деца.
Политичка кариера
Таа првпат била донесена во Риксдаг во 2005 година како замена за колешката која го напуштила Риксдагот. По општите избори во 2006 година, таа била официјално избрана во Риксдаг. Помеѓу 2005 и 2006 година таа била заменик за Комитетот за пазар на труд и Комитетот за социјално осигурување. По изборите во 2006 година, таа станала официјален член на тие комисии.
За време на општите избори во 2010 година, таа го напуштила Комитетот за социјално осигурување и станала заменик за Комитетот за одбрана. По општите избори во 2018 година, таа го напуштила Комитетот за социјално осигурување за да се приклучи на Комитетот за здравство и благосостојба.
Кара Мето Огулари
Кара Мето Огулари — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Човечки ресурси
Поимот човечки ресурси се користи за да се објаснат поединците кои ја сочинуваат работната сила на една организација. Покрај тоа овој поим исто така се однесува и на економијата на работна сила на пример, бизнис сектори а дури и цели нации. Човечки ресурси е исто така името за функцијата во рамки на организацијата задолжена за целокупната одговорност за имплементирање стратегии и политики во врска со управувањето со поединци (т.е. човечки ресурси). Иницијалите “ЧР (англ. HR ) ” честопати се употребуваат како кратеница за поимот. Зборот, човечки ресурси е релативно современ поим во менаџментот, скован во 1960-тите. Потеклото на функцијата се појавува во организации што пласираа практика во управувањето со благосостојбата, а исто така и кај тие што ги имплементираа принципите на “научниот менаџмент”. Од овие поими се создаде воглавно активност на административен менаџмент, кој координира област на процеси поврзани со вработените и тековно станува познат како “персонал”. На почетокот во САД како и кај мултинационални и интернационални корпорации, човечките ресурси рапидно стануваат најчестото име за оваа област, влијаејќи на имплементирањето на поквантитативен како и стратешки пристап во управувањето на работната сила, на потреба од корпоративниот менаџмент за да се добие конкуретнска корист, користејќи ги ретко-вештите и високо способните работници.
Улога и цел
Едноставно кажано, организациската стратегија за управување на човечките ресурси треба да го зголеми повратокот на инвестицијата во човечкиот капитал на организацијата и да го намали финансискиот ризик. Менаџерите на човечки ресурси, ова гледаат да го постигнат преку спојување на доходот на вешти и квалификувани лица и способностите на моменталната работна сила, со тековните и идните бизнис планови на организацијата и потребите за зголемување на повратокот на инвестициите и обезбедувањето на иден успех и опстанок. За да се осигураат дека таквите цели ќе бидат постигнати целта на задачата на човечките ресурси е делотворно да ги имплементираат барањата на организацијата во однос на човечките ресурси, земајќи ги предвид федералните, државните и локалните закони и правила за работа, етичките бизнис практики и нето трошокот, на начин што ги максимизира, колку што е можно повеќе, мотивацијата, посветеноста и продуктивноста на вработените.
Клучни функции Човечките ресурси може да постават стратешки и развојни политики, страндарди, системи и процеси што ги имплементираат овие стратегии во цел ранг на области. Во прилог следат оние кои се најтипични за голем број на организации:
Имплементацијата на таквите политики, процеси или страндарди може да биде директно раководена од самиот ЧР оддел, или самиот сектор преку менаџерите може индиректно да ја надгледува имплементацијата на такви активности,или пак тоа да се прави преку други бизнис оддели или преку систем на трета страна или надворешни парнер организации. За менаџерите на човечки ресурси се екстремно значајни применливите правни прашања како потенцијал за различен третман или различно влијание.
Трендови на управување и влијанија
Во организациите, важно е да се определат и моменталните и идните организациски потреби и за клучните вработени и за оние кои се на договор на дело во рамки на нивните вештини/ технички способности, компетенции, флексибилност итн. Анализата бара земање предвид на внатрешните и надворешните фактори кои може да имаат влијание на обезбедувањето со ресурси, развојот, мотивирањето и задржувањето на вработените и другите работници.
Надворешни фактори се оние во главно надвор од контролата на организацијата. Овие вклучуваат прашања како економска клима, како и сегашни и идни трендови во пазарот на работна сила ( пр. вештини, образовно ниво, владини инвестиции во индустриите итн.). Од друга страна, внатрешните влијанија се во голема мера контролирани од организацијата за да се предвиди, определи и надгледува организациската култура, како основа за управувачкиот стил, климата којашто владее во околината и пристапот на етички и корпоративни општествени обврски.
Значајни трендови
1.	Демографијата: одликите на популацијата / работната сила, на пример, старосна граница, пол или општествена класа. Овој вид на тренд може да има влијание во однос на понудата на пензии, пакети за осигурување итн.
2.	Разновидност: промени во рамки на популацијата/работната сила. Измените во општеството сега значат дека поголема пропорција на организации се создадени како последица на големото зголемување на наталитетот после Втората светска војна или од постари работници во споредба со пред 30 години. Застапниците на “диверзитетот на работно место” застапуваат база на вработени што е одраз во огледало на создавањето на општество до опсег на раса, пол, сексуална ориентација и сл.
3.	Вештини и квалификации: како што индустриите се променуваат од физички до повеќе менаџерски професии така и потребата за високо обучени дипломци. Ако пазарот е “тесен” ( т.е. нема доволно персонал за одредени работи), работодавците мора да се натпреваруваат за вработени преку нудење на финансиски награди, општествени инвестиции и сл.
Самостојни одговори
Рамки на работа
Развојот на човечките ресурси е начин на работа за експанзија на човечкиот капитал во рамки на организацијата или ( во современите пристапи) во општината, регионот или нацијата. Развојот на човечките ресурси е комбинација од тренирање и образование, во поширок контекст на соодветни здравствени полиси и полиси на вработување кои го обезбедуваат постојаното подобрување и раст на поединецот, организацијата и национална потполност на човечките ресурси. Адам Смит тврди дека “Капацитетот на поединецот зависи од неговиот пристап до образование”. Развојот на човечките ресурси е средство кое го води процесот низ тренирање и учење во широка поттикнувачка околина. Развојот на човечките ресурси не е финален производ, но е серија од организирани процеси “со специфична научна цел” ( Надлер,1984). Во рамки на национален контекст, станува стратегиски пристап до меѓусекторско поврзување меѓу здравството, образованието и врарботувањето.
Структура
Развојот на човечките ресурси е структура која дозволува развивање на поединецот, задоволување на организациските или државните цели. Развојот на човекот врши придонес на самиот поединец, организацијата и државата и нејзините граѓани. Во визијата на корпорацијата, развојот на човечките ресурси гледа на вработените како на основни средства во претпријатието, чии вредности се зголемуваат со развојот, “нивниот примарен фокус е на растот и развојот на вработените...го акцентира развивањето на поединечниот потенцијал и вештини” ( Елвуд, Олтон и Трот, 1966). Во овој метод развојот на човечките ресурси може да биде во рамки на тренирање во група, универзитетски курсеви или курсеви за одредена работа или менторирање и обучување од страна на вработени кои долго време работат во компанијата со цел да се постигне посакуваниот резултат т.е. да го развие перформансот на поединецот. На ниво на национална стратегија, може да биде широк меѓусекторски пристап до поттикнување на креативен придонес во националната продуктивност.
Обука и развој
На ниво на организацијата, успешна програма за развој на човеките ресурси ги подготвува поединците за преземање на повисоко ниво на работа, “организирано учење во поголем временски период, за да се обезбеди можност на промена во резултатот” (Надлер,1984). Во овие рамки, развојот на човечките ресурси е работна рамка што во првата етапа се фокусира на организациските способности, тренирање, а потоа развој на работникот низ едукација, за да се задоволат долготрајните потреби на организацијата, поединечните цели во кариерата и вредноста на вработените во однос на нивните сегашни и идни работодавци. Развојот на човечките ресурси може да се дефинира едноставно како развој на најзначајните сектори во било кој бизнис, нивниот човечки ресурс, преку постигнување и надоградување на вештините и ставовите на вработените во сите нивоа, за да се зголеми делотворноста на претпријатието. Луѓето во рамки на организацијата се нејзиниот човечки ресурс. Развојот на човечките ресурси од бизнис перспектива не е целосно насочен кон поединечниот раст и развој; “развојот настанува за да се зголеми вредноста на организација, а не само поединечното подобрување. Самостојното образование и развој е алатка и средство, а не самата крајна цел” ( Елвуд Ф. Холтон II, Џејмс В. Трот Џуниор). Поширокиот концепт на национално и постратешко следење на развојот на човечките ресурси започнува да се појавува со силен натпревар со кој се соочуваат современите независни земји за нивните квалификувани професионалци, придужувајќи го одливањето на мозоци што тие го искусуват.
Регрутација и селекција
Регрутацијата на апликанти и селекцијата на вработени формираат голем дел од стратегијата на целокупното ресурсно снабдување на организацијата, кое ги препознава и обезбедува луѓето потребни за организацијата да опстои и успее во краткок до среден времнски период. Активностите на регрутација треба да бидат спремни за да ја зголемат конкурентноста на пазарот и да обезбедат соодвено квалификувани и способни регрутирања во сите нивоа. За да бидат ефективни, овие иницијативи треба да вклучуваат како и кога да ги изведат најдобрите регрутирања, внатрешно или надворешно. Блиски до успехот на двете се: добро дефинирани организациски структури со звучни работни понуди, задачи за здрава и силна работна сила, спецификација на лица и процеси на многустрана селекција, награда, односи на вработување, политики на човечките ресурси, поддржани од врзување за цврсто брендирање на вработени, ангажирање на вработените и стратегии на организациска социјализација.
Интерното регрутирање може да обезбеди најрентабилен извор за регрути ако потенцијалот на постоечкиот базен од вработени биде зголемен низ тренирање, развој и други активности на зголемување на резултатот како награда за добра работа, следбено планирање и развоен центар за да се погледнар резултатите и да се оценат развојните потреби на вработените како и промотивниот потенцијал. За многу организации, обезбедувањето на кандидати со најдобар квалитет бара надворешни методи на регрутирање. Брзата измена на бизнис моделите бара вештини и искуства што неможат да бидат пронајдени или доволно брзо развиени од постоечката база на вработени. Би било необично за организацијата да ги преземе сите аспекти на процесот на регрутирање без поддршка од трета страна посветена на фирмите за вработување. Ова може да вклучи вид на услуги на поддршка, како: подготовка на CV или биографија, препознавање на средствата на регрутирање, рекламен дизајн и и средства за пласирање на слободните работни места, средување со одговорите на кандидатите, одлучување, водење на талент тестови, прелиминарно интервју или препораки и верфикација на квалификациите. Типично, малите организации може да поседуваат внатрешни ресурси, за разлика од големите организации, коишто може да не го поседуваат конкретниот сет од ресурси за да преземат специфична работни задача. Кога се појавуваат резултатите, тие се сметаат за ад хок бази до владите центри за работа или популарните агенции за вработување.
Освен во секторите каде целта е регрутирање од јак калибар, кога организацијата е соочена со ненадејни, неочекувани потреби за необично голем број на нови регрути, таа често ја делегира постапката до надворешен регрутер-специјалист во таа област. Обезбедувањето на ресурси за извршно – ниво или врвен-менаџмент како и обезбедување на ретки или стекнати реткости од “висок потенцијал” било долго воспоставен пазар кој служел од широк ранг на “барање и селекција” или консултации на “ловење на глави”, кои типично формираат долготрајни врски со своите клиент организации. На крај, одредени организации го практикуваат целосна надворешна одговорност за набавувањето на целокупната работна сила до една или повеќе трета страна агенции за вработување или консултанти. Во најсложеното на овие договори, надворешниот сервис услужник за вработување може не само физички да ги лоцира или “вметнува” своите одлично квалификувани тимови на работници во организациските канцеларии на клиентите туку и да работи во тандем со врвниот менаџмент тим за човечки ресурси во развивање на долготрајна ЧР стратегија и план.
Планирање
Останати заклучоци
На страна од нивната секојдневна употреба, поимите како “човечи ресурси” и “човечки капитал” продолжуваат да бидат негативно перцепирани и може да се сметаат за навредливи. Тие создаваат впечаток дека луѓето се само производи, како канцелариски машини или возила, наспроти уверители на спротивното.
Современите анализи нагласуваат дека луѓето не се “продукти” или “ресурси”, туку се креативни и општествени битија во производно претпријатие. Ревизијата ИСО 9001 од 2000 година, во контраст бара препознавање на процесите, нивната последователност и интеракција, и да ги дефинираат и пренесат одговорностите и моќта.Воглавно, тешко-соединетите во синдикат нации како Франција и Германија имплементираа и охрабрија такви пристапи. Во Во 2001 година Интернационалната организација за работа одлучи повторно да посети и да ги разгледа своите “Препораки 150” од 1975тата во областа на развојот на човечките ресурси. Еден поглед на овие трендови е потребата од силен општествен консензус на политичката економија и добар систем на подвижност на работната сила кој тежнее да ја направи целата економија попродуктивна, како што работата може да развие вештини и искуство на неколку начини, и да ги премести од едно претпријатие до друго со мали контроверзности или тешкотии во адаптирањето. Друг предлог е владите да стната што посвесни за нивната државна улога во олеснувањето на развојот на човечките ресурси низ сите сектори.
Транснационална работна подвижност
Етички менаџмент
Во опширниот концепт на корпоративниот менаџмент на “човечки ресурси”, постои контрастивно здружување да влијае и да бара разновидност на работното место кое го развива диверзитетот на глобални потрошувачки основи. Таквите програми бараат познавање на странски јазик и културни вештини, мудрост, хумор и внимателно слушање. Овие индицираат на општа смена низ поглед на човечкиот капитал до признание за придонесот на човекот за попродуктивно претпријатие отколку само “работа”. Тие ги сплотуваат својот карактер, етика, креативност, општествени врски и во некои случаи, миленичиња и деца и ги променуваат карактерот на работното место. Поимот корпоративна култура се користи за да окарактеризира таквите процеси во организациското ниво.
Сончева бура од 1859 година
Сончевата бура од 1859 година (исто така позната како Карингтонов настан) била силна геомагнетна сончева бура која се случила откако магнетосферата на Земјата била погодена од коронална експлозија на 1 и 2 септември 1859 година. Ваквиот настан бил набљудуван од страна на британските астронаути Ричард Карингтон и Ричард Хоџсон. Во 2012 година имало сончева бура со слична магнитуда, но ја поминала Земјината орбита без да направи штета.
Цетиосаурус
Цетиосаурус (што значи „кит гуштер“, од грчки китиос/κήτειος што значи „морско чудовиште“ (подоцна, „кит“) и саурос/σαυρος што значи „гуштер“) — тревојаден сауроподски диносаурус од средната Јура, живеејќи пред околу 167 милиони години во денешна Европа.
Цетиосаурусот бил првиот сауропод опишан од неговите коски во 1842. Воедно е најкомплетниот пронајден сауропод во Англија. Така бил именуван затоа што неговиот опишувач, Ричард Овен, претпоставувал дека станува збор за морско суштество, првично голем крокодил и не го препознал за диносаурус што живеел на земја. Поради раниот опис, многу видови би биле именувани во родот, на крајот осумнаесет од нив. Повеќето од нив сега се ставени во други родови или не е точно определена нивната категоризација бидејќи се засноваат на нецелосен фосилен материјал.
Cetiosaurus oxoniensis бил „примитивен“, четириножен, долговрат, тревојад со мала глава. Имал пократка опашка и врат од повеќето сауроподи. Предните екстремитети му биле релативно долги. C. oxoniensis се проценува дека бил долг околу 16 метри и тежел приближно 11 тони.
Првични откритија
Цетиосаурусот е, со исклучок на родот на забите Кардиодон, првиот сауропод откриен и именуван како и најпознат сауропод од Англија Бројни видови му биле доделени на Цетиосаурус со текот на годините кои припаѓале на неколку различни групи сауроподски диносауруси. Фосилизираните остатоци што му биле доделени на Цетиосаурусот главно биле пронајдени во Англија, но исто така и во Франција, Швајцарија и Мароко.
Првите фосили, пршлени и елементи на екстремитетите беа откриени во близина на Чипинг Нортон во раниот XIX век и беа пријавени од колекционерот Johnон Кингдон во писмото прочитано на 3 јуни 1825 година до Геолошкото друштво. На нив се гледало дека можеби припаѓаат на кит или крокодил. Во 1841 година, биологот, компаративниот анатомист и палеонтолог Ричард Овен, ги именувал овие како родот Цетиосаурус, година пред да го измисли терминот Диносаурија. Овен првично не го признавал Цетиосаурусот за диносаурус, но го сметал за гигантски влекач што живеел во морето. Ова се рефлектирало со името, добиено од грчки κήτειος, китиос, „морско чудовиште“. Во 1842 година Овен именувал два вида од родот: Cetiosaurus hypoolithicus и Cetiosaurus epioolithicus. Специфичните имиња рефлектирале дали откритијата се направени подолу (хипо) или над (епи) т.н. олитски слоеви. Првиот вид се темелел на материјалот на Кингдон. Последниот на пршлените и метакарпалите пронајдени кај Вајт Наб во Јоркшир. Публикацијата не содржела доволен опис и видовите често се сметаат за номина Нуда. Истата година во подоцнежното објавување Овен именувал дополнителни четири видови Цетиосаурус: Cetiosaurus brevis, Cetiosaurus brachyurus, Cetiosaurus medius и Cetiosaurus longus. Овен ги напуштил двете претходни имиња, што се покажува со фактот дека нивните фосили биле упатувани на неколку од новите видови. Овие повторно биле претежно засновани на различен материјал, од често географски широко одделени места. Како што стана очигледно во 1849 година, некои од овие коски не биле по природа сауроподи, туку од Игуанодонтида. Таа година, Александар Мелвил, во погрешен обид да ги расчисти работите, го именувал автентичниот материјал од сауропод на C. brevis како Cetiosaurus conybeari, но со тоа само создаде помлад објективен синоним за поранешното име.
Cetiosaurus oxoniensis
Во март 1868 година, работниците во близина на Блетшингдон откриле десен фемур на сауропод. Помеѓу март 1869 и јуни 1870 година, професорот Џон Филипс, понатаму истражувајќи ја локацијата, во слој што датира од Батонијан откри три скелети и дополнителен материјал од коска. Во 1871 година, врз основа на нив, тој именувал два вида: Cetiosaurus oxoniensis (првично напишан Ceteosaurus Oxoniensis) и Cetiosaurus glymptonensis. „Оксониес“ се однесува на Оксфорд, „глимптоненсис“ на Глимптон. Веќе во 1870 година Томас Хаксли објавил писмо од Филипс во кое тој именувал Cetiosaurus giganteus заснован на примерокот OUMNH J13617, лева коска што порано беше пронајден во Блетингдон. Бидејќи писмото не содржело опис, ова е нумен нудум. Еден век подоцна, новиот примерок од C. oxoniensis (LCM G468.1968) наречен „Рутландски диносаурус“ бил откриен на 19 јуни 1968 година од возачот на ископувачко возило. Пронајден е во основата на формацијата Рутланд што датира од Бајочијан. Вработените од градските музеи во Лестер пристигнале на 20 јуни 1968 година. Не било потврдено дека целиот зачуван материјал е собран. Тоа е најкомплетниот фосил од сауропод и еден од најкомплетните примероци на диносаурус, пронајден во Велика Британија. Само околу 1980 година се појави интерес за фосилот. Потребни биле околу четири години да се најдат коските на диносаурусот. Од околу двесте коски во цетиосаурус, има зачувано скоро целосна цервикална серија (2–14), повеќето дорзални пршлени, мал дел од сакрумот и предните каудали, шевроните, илиумот, десниот бедрената коска и фрагменти од ребра и екстремитети.
Нецелосниот фосил е 15 метри долг и се прикажува од 1985 година во Лестерскиот музеј. Изложени се само добро зачуваните делови на диносаурусот, а покревките делови се складирани на друго место. Голем дел од она што може да се види прикажано е претстава (реплика), а не вистинскиот диносаурус. 'Рбетниот столб на моделот, кој е прикажан, има четиринаесет вратни, десет грбни, пет крстни и околу педесет опашни пршлени.
Подоцнежни видови
Во 1874 година, Џон Витакер Хулке именувал Cetiosaurus humerocristatus, заснован на примерокот BMNH 44635, рамена коска пронајдена истата година во Сандсфут кај Вејмут во Дорсет. Во 2010 година, бил направен посебен род Дуриатитан. Во 1905 година, Артур Смит Вудворд го преименувал Ornithopsis leedsii во Cetiosaurus leedsi. Ова денес често се смета за номен дубиум. Во 1970 година, Родни Челик го преименил Кардиодон, заснован на сега изгубен заб, во Cetiosaurus rugulosus, „збрчканиот“. Ако видовите биле когенерички за Цетиосаурус, името на родот сепак би било Кардиодон бидејќи ова име има приоритет. Во 2003 година, Апчрч и Мартин го отфрлија идентитетот.
Покрај тринаесетте видови засновани на британски материјал, три беа именувани од француски истражувачи. Во 1874 година, Анри- Амил Соваж го именувал Cetiosaurus rigauxi заснован на пршлен пронајден од Едуард Едмонд Josephозеф Рига во Ле Портел, западно од Булоњ-сур-Мер, во слоеви датирани од Титонскиот. Во 1903 година, сепак, тој бил принуден да заклучи дека претставува плиосаурид. Во 1880 година, Соваж именуваше друг вид: Cetiosaurus philippsi. Во 1955 година, Алберт-Феликс де Лапарент го именувал Cetiosaurus mogrebiensis врз основа на три скелети пронајдени во Мароко од формацијата Ел Мерс која датира од Батонјан. Специфичното име се однесува на Магреб. Ова денес понекогаш се смета за валиден таксон, но не припаѓа на Цетиосаурусот. Во 2011 година, Ерик Бафетау го пренел шевронот пронајден во француските Ардени, примерок А775, на Cetiosaurus sp.
Еден вид Цетиосаурус се заснова на швајцарски материјал. Во 1932 година, Фридрих фон Хуене го преименувал Ornithopsis greppini во Cetiosaurus greppini. Ова денес се смета за номен дубиум. Во 2020 година било предложено да се додели C. greppini во новиот род Аманзија.
Прашањето за видот на видот
Традиционално, C. medius се сметал за вид вид на Цетиосаурус. Во 1888 година Ричард Лидекер официјално го назначи C. oxoniensis како типски вид, но според современите правила на МКЗН мора да се избере еден од видовите именувани од оригиналниот автор, во овој случај Овен. Во 2003 година, Пол Апчурч и Џон Мартин утврдиле дека C. "hypoolithicus" and C. "epioolithicus" не можат да се користат затоа што тие биле номина нуда. Од четирите видови именувани во втората статија на Овен од 1842 година, C. brevis, C. brachyurus, C. longus и C. medius, само C. brevis не би бил номен дубиум. Ова тие го протолкувале дека имплицира дека C. brevis е типски вид. Овој заклучок, ако е точен, би предизвикал значителна таксономска нестабилност, бидејќи родот Пелоросаурус оттогаш се засновал на неговите фосили и бил признат како целосно различен вид сауропод. Затоа, Апчрч и Мартин предложиле да побараат од МКЗН да го смени видот во C. oxoniensis, најпознат вид од средната јура, со кој родот Цетиосаурус обично се идентификувал.
Меѓутоа, во 2009 година, кога нивното барање беше официјално поднесено, Апчрч и Мартин ја сменија позицијата. Тие признале дека да се биде назначен за номен дубиум не спречува некој вид да биде направен од типот на родот. Понатаму, тие идентификувале пасус во написот од 1842 година во кој самиот Овен веќе го назначил C. medius како типски вид: „тоа е главно на овие коски [т.е. оние на C. medius], со други потоа откриени и во колекцијата на Кингдон, дека ликовите на Цетиосаурот први беа утврдени". Како и да е, тие сепак се залагале за промена на видот бидејќи C. medius е познат само од недијагностички материјал. Неговата синтепска серија се состои од единаесет одделни опашки пршлени, (примерок OUMNH J13693–13703), некои сакрални ребра со коска на стапалото (метатарзална, OUMNH J13704–13712), рачна коска (метакарпал, OUMNH J13748) и канџа (OUMNH J13721 ), веројатно од различни фосилни места и различни единки.
МКЗН го прифатила предлогот за промена на типскиот вид во 2014 година (Мислење 2331), со што официјално C. oxoniensis е типскиот вид наместо оригиналниот C. medius. Со тоа што C. oxoniensis е типски вид на Цетиосаурус, се обезбеди името Цетиосаурус за животното со кое традиционално се поврзува.
Валидни видови
Комплексната историја на именување може да се сумира во список видови na Цетиосаурус:
Опис
Цетиосаурусот, или поточно неотипот на видот C. oxoniensis, е познат од релативно комплетни фосили. Тука спаѓаат трите скелети пронајдени од Филипс. Едно од нив е поголемо животно (каталогизирано како OUMNH J13605–13613, J13615–16, J13619 – J13688 и J13899), кое било избрано од Апчрч и Мартин како лекотип на видот. Вториот се состои од коски на екстремитетите на помала единка (OUMNH J13614) и третиот скелет претставува рамо сечило и заден екстремитет на малолетно животно (OUMNNH J13617-8, J13780-1). Примерокот Рутланд, кој претставува 40%, значително го зголемува бројот на познати скелетни елементи, особено во вратот. Черепот е во голема мера непознат, можеби со исклучок на случајот со мозокот претставен со примерок OUMNH J13596. Една забна круна, OUMNH J13597, привремено е упатена на видовите.
Цетиосаурусот бил, како и секој сауропод, четириножно животно со долг врат. Во 2010 година, Грегори Паул ја проценил должината на телото на шеснаесет метри, тежината на единаесет тони. Неговиот врат бил умерено долг, не подолг од неговото тело. Опашката била значително подолга. Се состоела од најмалку четириесет опашни пршлени. Неговите грбни пршлени, коските долж грбот, имале оригинална тешка градба со ограничени воздушни комори, за разлика од крајно издлабените коски на подоцнежните сауроподи како Брахиосаурус. Подлактицата била долга како надлактицата, за разлика од повеќето други сауроподи, што резултирало со екстремитет во должина на задниот екстремитет. Неговата бутна коска била долга приближно два метри. Во неговите оригинални описи, Овен не бил во можност да посочи какви било разлики помеѓу Цетиосаурус и други сауроподи од едноставна причина што тие сè уште не биле откриени. Сега, кога се пронајдени такви роднини, единственоста на Cetiosaurus oxoniensis и неговиот статус на валиден таксон мора да се докажат со назначување на неговите нови изведени особини или автопоморфии. Во нивната ревизија на родот во 2003 година, Апчрч и Мартин идентификувале пет автопоморфии на C. oxoniensis. Пршлените на задниот врат и предните задни пршлени имаат боцки на врвовите кои се ниски, симетрични и во форма на пирамида. Со 'рбетниците на сите' рбетни пршлени, гребенот е отсутен помеѓу 'рбетот и дијапофизата, горниот регрен зглоб; тој е изгубен или можеби е споен со гребенот што поминува помеѓу 'рбетот и постгигапофизата, процесот на задниот зглоб. Пршлените на средната опашка имаат процес во форма на јазик на врвот на предното лице на 'рбетниот дел од телото; ова е продолжение на подот на нервниот канал. Долниот процес на бедрената коска, на кој била прикачена препонската коска, се одликува со надворешната површина на нејзината основа со триаголна депресија.
Класификација и филогенија
Овен првично не бил сигурен во прецизните врски на Цетиосаурусот. Тој разбрал дека станува збор за влекач и повеќето истражувачи во тоа време соодветно го доделиле на Саурија. Сепак, тој на почетокот не ја препознал неговата диносауруска природа. Кога во 1842 година ја именувал Диносаурија, Цетиосаурус не бил вклучен. На тоа влијаело претчувството дека толку големо животно сигурно живеело во морето. Овен ги претпостави крокодилски афинитети. Во раните 1850ти, Гидеон Мантел започнал да се сомнева дека Цетиосаурус е копнено животно, како резултат на неговите студии за Пелоросаурус. Оваа идеја сепак била полека прифатена од други научници. Во 1859 година Овен уште го класифицираше Цетиосаурусот во Крокодилија. Во 1861 година, Овен ги концентрирал сите такви форми во своја група: Опистокоелија. Во 1869 година Томас Хаксли експлицитно изјавил дека Цетиосаурус е диносаурус.
Во 1888 година Лидекер го ставил Цетиосаурусот во сопственото семејство: Цетиосаурија. Долго време ова функционирало како големо лошо дефинирано семејство на типично „примитивни“ сауроподи. Меѓутоа, денес се познати многу значително базални сауроподи отколку Цетиосаурусите. Современото точно кладистичко истражување не резултираше во единствен јасен исход за позицијата на Cetiosaurus oxoniensis во дрвото сауропод. Понекогаш Цетиосаридија била обновена, клада која ги обединува Cetiosaurus oxoniensis со видови како индискиот Барапасаурус јужноамериканскиот Патагосаурус или африкански Чебсаурус. Други студии укажуваат на тоа дека традиционалните Цетиосариди биле парафилетни и го обновувале Cetiosaurus oxoniensis во базална положба во Еузауропода, базална во Неосауропода или непосредно надвор од оваа клада.
Овој кладограм покажува можна позиција на Цетиосаурусот:
Палеобиологија
Цетиосаурусот живеел во ист временски период со Мегалосаурусот, Стрептоспондилусот и Круксикеиросот и најверојатно бил нивни плен. Околината во која живеел Цетиосаурусот била плавно земјиште и отворена шума. Пол сметал дека Цетиосаурусот е генералист за хранење, јадејќи и на ниско и на средновисоко ниво, во поглед на умерено долгите пропорции на вратот и екстремитетите.
NGC 5411
NGC 5411 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5411 се споменува и како UGC 8940, MCG 2-36-11, CGCG 74-47.
Откривање
Објектот е откриен на 25 април 1883 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5411 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5411 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 1 м 59,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 56' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 5411 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49967. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 196; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 901. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1051.
Црква „Св. Петка“ - Долно Егри
'''Св. Петка''' — црква во битолското село Долно Егри, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен на јужниот крај на селото. Изградена е и живописана во XIX век.
Во 2013 г. сета црква заедно со камбанаријата изгорела во пожар предизвикан од запалените стрништа во околината.
Кара Махмутли
Кара Махмутли (Μαυροπλαγιά, Мавроплагија, до 1926 Καρά Μαμουτλή, Кара Мамутли) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Кара Махмутли опфаќа површина од 14 квадратни километри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Кара Махмутли се состоело од 12 семејства и 35 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Кара Махмутли имало 120 жители муслимани.
Во текот на Балканските војни, селото било опожарено од страна на грчките војски.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година, во селото биле евидентирани 81 жител, додека во 1920 година 81 жител Турци. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека од селото се иселиле муслиманските жители. Во 1926 година, селото било преименувано во Мавроплагија.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 179 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 149 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 215 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 219 жители, во 1971 година имало 169 жители, во 1981 година имало 151 жител, додека во 1991 година имало 148 жители. Денеска, населението на селото е 45 жители според пописот од 2011 година.
Аманда Агестав
Аманда Агестав (родена 1974) е шведска демохристијанска политичарка. Таа била член на Риксдаг од изборната единица Стокхолмс län од 1998 до 2002 година
Таа била назначена за општински комесар во Вестерас.
Фолегандрос
Фолегадрос (Φολέγανδρος) е мал грчки остров во јужниот Егеј, кој заедно со Сикинос, Иос, Анафи и Санторини, го сочинуваат јужниот дел на Кикладите. Неговата површина е околу 32 км2, и има 667 жители.
Има три мали села, Хора, Каравостаси, и Ано Мерја, кои се поврзани со поплочен пат.