cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Престапна година која започнува во вторник
Јануари               Февруари                  Март п в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н 1 2  3  4  5  6                 1  2  3                    1  2  7  8  9 10 11 12 13     4  5  6  7  8  9 10     3  4  5  6  7  8  9 14 15 16 17 18 19 20    11 12 13 14 15 16 17    10 11 12 13 14 15 16 21 22 23 24 25 26 27    18 19 20 21 22 23 24    17 18 19 20 21 22 23 28 29 30 31             25 26 27 28 29          24 25 26 27 28 29 30                                                 31        Април                    Мај                    Јуни п в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н 1 2  3  4  5  6              1  2  3  4                       1  7  8  9 10 11 12 13     5  6  7  8  9 10 11     2  3  4  5  6  7  8 14 15 16 17 18 19 20    12 13 14 15 16 17 18     9 10 11 12 13 14 15 21 22 23 24 25 26 27    19 20 21 22 23 24 25    16 17 18 19 20 21 22 28 29 30                26 27 28 29 30 31       23 24 25 26 27 28 29                                                 30         Јули                   Август                 Септември п в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н 1 2  3  4  5  6                 1  2  3     1  2  3  4  5  6  7  7  8  9 10 11 12 13     4  5  6  7  8  9 10     8  9 10 11 12 13 14 14 15 16 17 18 19 20    11 12 13 14 15 16 17    15 16 17 18 19 20 21 21 22 23 24 25 26 27    18 19 20 21 22 23 24    22 23 24 25 26 27 28 28 29 30 31             25 26 27 28 29 30 31    29 30       Октомври                 Ноември                Декември п в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н 1 2  3  4  5                    1  2     1  2  3  4  5  6  7  6  7  8  9 10 11 12     3  4  5  6  7  8  9     8  9 10 11 12 13 14 13 14 15 16 17 18 19    10 11 12 13 14 15 16    15 16 17 18 19 20 21 20 21 22 23 24 25 26    17 18 19 20 21 22 23    22 23 24 25 26 27 28 27 28 29 30 31          24 25 26 27 28 29 30    29 30 31
Јусуф Акчура
Јусуф Акчура (Йосыф Акчура; роден на година во  - починал на  година во ) — истакнат турски политичар, писател и идеолог со етничко татарско потекло. Тој се развил во истакнат идеолог и поборник за панТурцизмот за време на раниот републикански период, чии дела станале многу читани. Тој станал едни од водечките универзитетски професори во Истанбул.
Биографија
Роден е во Симбирск, Руско Царствово во татарско семејство и живеел таму сè додека тој и неговата мајка не емигрирале во Отоманското Царство кога тој ималседум години. Тој се школувал во Цариград и влегол во Харбије Мектеби (Воен колеџ) во 1895 година, пред да заземе функција во Еркан-и Харбије (курс за Генералштаб), престижна програма за обука на османлиската војска. Но, во 1896 година тој бил обвинет за припадност на движењето Младотурци и бил прогонет во Фезан, Отоманска Либија.
Тој побегнал во егзил во 1899 година и се пробил кон Париз каде што започнал да се појавува како строг поборник за турскиот национализам и панТурцизам. Тој се вратил во Русија во 1903 година, се населил покрај Симбирск и започнал да пишува нашироко на оваа тема. Најголемо внимание привлекол за неговото дело „ Tarç Tarz-ı Siyaset“ (Три политики) од 1904 година, кое првично било отпечатено во списанието „ Турк“ со седиште во Каиро. Делото ги повува Турците да се откажат од мултиетничкото Отоманско Царство и наместо тоа да се свртат целосно кон нивниот турски идентитет. Тој бил еден од ко-основачите на Итифак ал-Муслимин, муслиманска партија во Русија. Во 1908 година се вратил во Истанбул и станал водечка сила во Турските огништа. Неговите идеи почнале да добиваат поголем интерес со Младотурската револуција и прогласувањето на Втората уставна ера. Во 1911 година тој го основал здружението Турк Јурду заедно со Ахмет Агаоглу, Али Хусеинзаде и други. Во ноември 1911 година, Турк Јурду започнал да објавува списание со своето име, кое се обидувало да стане интелектуална сила зад турскиот национализам.
Во 1915 година тој повторно основал со Ахмет Агаоглу и Али Хусеинзаде Турко-татарскиот комитет (ТТЦ) во Истанбул, чија цел била да ги бранат правата на турко-татарските муслимани во Русија. Во јуни 1916 година, ТТЦ испратил делегација на Конференцијата за националности, но не можел да претстави единствена резолуција. Секој делегат требало да ја претставува својата нација. Затоа Акчура зборувал за Татарите и ги барал истите граѓански, политички и верски права како руските православни граѓани и правото да предаваат на нивниот мајчин јазик. Во јули 1916 година го посетил Цирих и остварил контакт со Владимир Ленин. Тој сакал да знае каква судбина ги чекаат турските народи од водачот на револуционерите. Во летото 1917 година му била дадена задача да преговара за ослободување на османлиските затвореници во Русија од страна на Отоманската Црвена полумесечина. Затоа, најпрво отпатувал во Данска, Шведска и останал околу една година во Русија.
Откако ја завршил својата мисија за Отоманската Црвена полумесечина, тој се вратил во Турција и се приклучил на новооснованата партија Мили Турк Феркаси во октомври 1919 година. Нешто разликувајќи се од режимот, тој го дефинирал турскиот идентитет во чисто етничка смисла и започнал да бара надвор од границите на земјата за сродство со другите турски народи. Тој исто така повикал на создавање на национална економија и оддалечување од исламските вредности (област во која се судри со Зија Гакалп, бидејќи Акчура сакал секуларна Турција, плашејќи се дека панисламизмот ќе го попречи националистичкиот развој), што значи дека тој бил во голема мерка симпатичен кон Кемал Ататурк. Во 1923 година бил избран за пратеник во Истанбул, кој го задржал до 1934 година, кога бил избран за пратеник во Карс. Во 1932 година станал претседател на Турското историско друштво.
Починал во Истанбул во 1935 година.
620 п.н.е.
620 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 620. година пред новата ера, 620. од првиот милениум п.н.е., 20. од 7 век п.н.е. и прва од 620-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4888 и 4889 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4130 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3140 и 3141 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 133.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 620 година се протега во 2016 и 2017, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2076 и 2077 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 77 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1279 и 1278 исламска година пред хиџра.
Љупчо Спировски
Љупчо Спировски — поранешен македонски алпски скијач.
Животопис
Спировски е роден во Битола во 1950 година. Во родниот град го завршил основното и средното образование, а дипломирал на Правниот факултет во Скопје.
Од пионерски денови почнал да се занимава со скијање и бил повеќекратен пионерски, младински и сениорски првак на Македонија.
Бил член на скијачкиот клуб Пелистер, на Македонската репрезентација, а бил и еден од осумтемина носители на олимпиското знаме на Олимпијадата во Сараево во 1984 година.
Успеси
Спировски бил во врвот на македонското скијање во подолг период, а забележал и успеси на југословенско ниво.
Воена академија на АРМ
Воената академија е основана со Законот за ВА донесен на 7 јуни 1995 година. На 25 септември 1995 примени се првите питомци во 1 година. На 11 октомври 1995 е одбележан почетокот на работата на академијата. Од 1996 година таа го носи името „Генерал Михаило Апостолски“. Во јуни 1996 е верифицирана во Министерството за образование и наука, додека на 29 јули 1999 заврши првата генерација питомци школувана таму. По учебната 2003/04 година немаше прием на питомци (мораториум) за додипломски студии. На 11 декември 2008 г. Владата на Македонија донела одлука за отпочнување на процес за продолжување на работата на Воената академија.
Период по формирањето на Воената Академија
На 7 јуни 1995 година Собранието на Македонија донесе Закон за воена академија со кој е основана Воената академија на Република Македонија. Според овој Закон Установата за обучување на воени старешини се трансформира во Воена академија.
Воената академија е дефинирана како воена високообразовна и научноистражувачка установа која, според Законот, својата дејност ја врши согласно Законот за високото образование и Законот за научноистражувачката дејност во Република Македонија.
Во септември 1995 година на школување се примени првите питомци во 1 година на Воената академија.
Академската година почна во октомври, а почетокот со работа на Академијата свечено е одбележен на 11 октомври - Денот на востанието на македонскиот народ кога питомците од 1 година ја дадоа свечената обврска.
Воената академија го носи името „Генерал Михаило Апостолски“ по генерал-полковникот Михаило Апостолски кој бил командант на ГШ на Македонија во Народноослободителната војна (НОВ) од 1941 до 1945 година.
Свештенство
Свештенство или клер — лица кои ја извршуваат верската служба во некоја религија.
Историја
Во историјата на религијата, свештеникот е лице кое во име на заедницата принесува жртви и врши други обреди. Првобитно, таткото (главата) на семејството ја принесувал жртвата. Во понатамошниот развој на човековото општество се издвоиле лица кои биле сметани за посредници меѓу луѓето и боговите. Во некои цивилизации, свештенството било повеќекратно повластено и вршело улоги на врач, волшебник, лекар, учител, судија, толкувач на традицијата и сè останато во доменот на духовниот живот. Во Месопотамија и Египет улогата на врховен првосвештеник ја имал краот (фараон), а нему му помагале хиерархискиот устроен клер кои сочинувале каста. Кај Евреите, во племето Леви кое се сметало за избрано, свештеничкиот чин бил наследен. Кај Римјаните, свештеникот имал и политичка власт и бил биран само од патрициските семејства. Високите свештеници се викале понтифици, а највисокиот свештеник ја имал титулата понтифекс максимус. Во Персија голем углед имале магите, а во хиндуизмот браманите. Во Стара Грција свештениците не играле толку голема улога. Тие биле службеници на светилишта, односно на богот кому му било посветено светилиштето. Женските божества имале свештенички. Свештениците биле многу влијателни во племенскиот живот на старите Германи и Келти кај кои биле познати како друиди. Свештеникот кај старите Словени се нарекувал жрец (жьрьць).
Свештенството во христијанската црква
Во православната и во католичката црква, поимот „свештеник“ означува и чин во црковната ерархија кој се наоѓа меѓу ѓакон и епископ (бискуп). Во раното христијанство се јавува мислата за свештеничката вокација на сите верници (која подоцна ја следеле протестантите), меѓутоа многу брзо се створил хиерархиски ред на свештенството (презвитер, јереј, бискуп, митрополит и папа). Повеќето христијански заедници кои биле создадени по реформацијата не го познаваат поимот свештеник во традиционалната смисла и облик. Во тие верски заедници раководат духовници, пастори, проповедници, а во Црквата на Англија во поново време улогата на свештеник може да ја вршат и жени.
Според средновековната црковна книжевност, свештениците се одликуваат со голема духовна моќ при што тие се способни да ги совладаат ѓаволите. На пример, во делото „Дијалози“, Григориј Велики раскажува за една калуѓерка која јадела салата и во неа влегол еден ѓавол кој седел на лист од салатата. Штом се појавил опатот Еквитиј, исплашениот ѓавол почнал да се жали и веднаш се повлекол, штом опатот му го наредил тоа. Во друга прилика, презвитерот Стефан уморен се вратил дома и го повикал својот слуга со зборовите: „Дојди ѓаволе, собуј ме“. Тогаш, обувките почнале самите да се собуваат, а свештеникот сфатил дека станува збор за ѓаволот; тогаш, тој го избркал и ѓаволот веднаш си заминал. Свети Фортунат го избркал ѓаволот од еден опседнат човек, по што ѓаволот скитал низ градските улици жалејќи се дека останал без засолниште. Григориј Турски ја наведува случката во која ѓаволот влегол во ќерката на императорот Лав и не сакал да излезе, барајќи лично да дојде лионскиот архиѓакон. Григориј Велики ја наведува и случката во која ѓаволот влегол во еден селанец, принудувајќи го да блее и да цвичи, а една калуѓерка му наредила на ѓаволот да се префрли во некое прасе кое случајно се нашло во близината. Во „Животот на отците“ (Vitae patrum), Григориј Турски раскажува за ѓаволите кои нападнале некој манастир, а калуѓерите одговориле со причест и со исповедi кои ѓаволите не можеле да ги поднесат.
Сепак, дури и во црковната книжевност се опишуваат случки во кои свештениците не се однесуваат побожно, Така, Цезариј од Хајстербах наведува повеќе случки во кои ѓаволите ги напаѓаат дури и свештениците во случаите кога тие се однесуваат несоодветно: на пример, во некоја црква во која свештениците ги пееле црковните песни гласно и без побожност, а ѓаволот ги собирал нивните гласови при што наполнил цела вреќа; околу некој калуѓер кој спиел во манастирскиот хор се собирале ѓаволите во облик на свињи, кои ги собирале гласовите кои испаѓале од неговата уста; некој грешен свештеник другарувал со некој витез со кого правел порочни дела, а ѓаволот го казнил така што се преправил како свештеникот и го налутил витезот, кој му ја повредил главата на свештеникот; еден калуѓер заспал за време на молитвата, а на неговиот грб се појавил ѓаволот во облик на змија, а на главата на друг калуѓер, кој исто така спиел за време на молитвите, стоел мачор.
Во своето дело „Пофалба на глупоста“, Еразмо Ротердамски ги критикува и исмејува свештениците и нивното практикување на христијанството. За монасите, тој вели дека се многу далеку од вистинската религија, а сепак, тие се исполнети со самољубие, сметајќи се себе за круна на побожноста, иако некои од нив не знаат ниту да читаат. Исто така, тој им се потсмева на монашките правила во однос на видот и бојата на облеката, бројот на часовите за спиење, бројот на свештеничките редови (францисканци, бенедиктинци, бернардинци, вилхелмити, јаковити, августинци, итн.). Во продолжение, Еразмо ги исмејува и проповедите на свештениците во кои тие прават разни гримаси и ги користат реторичките правила за да го освојат вниманието на публиката, независно од тоа што проповедаат бесмислици. Во продолжение, тој ги критикува и високите свештеници (бискупите и кардиналите) кои се интересираат само за удобен живот, а ги занемаруваат свештеничките должности. Според него, свештениците мора да бидат ослободени од сите желби на овој свет и мора да мислат само на небесните работи, но наместо тоа, исто како световните луѓе, и свештениците мислат на приходите и на парите.
Жорди Симон
Жорди Симон (Jordi Simón; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Настапил на Светското друмско првенство. Во август 2018 година бил именуван во почетниот состав на Вуелта а Еспања 2018.
619 п.н.е.
619 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 619. година пред новата ера, 619. од првиот милениум п.н.е., 19. од 7 век п.н.е. и последна од 610-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4889 и 4890 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4131 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3141 и 3142 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 134.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 619 година се протега во 2017 и 2018, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2077 и 2078 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 76 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1278 и 1277 исламска година пред хиџра.
Светска турнеја на UCI 2020
Светска турнеја на UCI 2020 — низа трки предвидени во сезоната 2020, кои првично вклучувале триесет и шест друмски велосипедски настани во текот на сезоната 2020. Меѓутоа, некои од нив биле откажани поради избувот на коронавирусот ковид-2019 во светот. Натпреварувањето започнало со воведната етапа на Тур Даун Андер на 21 јануари и завршило со последната етапа на Вуелта а Еспања на 8 ноември.
Настани
Календарот за 2020 бил првично објавен во јуни 2019 година. Во октомври 2019 година, календарот бил официјално претставен од UCI.
Имало две промени од Светска турнеја 2019, обете отстранувања од календарот.
Поради пандемијата на коронавирусот која се појавила пролетта, бројни трки биле одложени, вклучувајќи ги сите три големи трки и четири од петте годишни монументи. Поради тоа, организаторите на трките побарале нови датуми од Меѓународниот велосипедистички сојуз за многу од овие трки. На 5 мај 2020 година бил објавен нов ревидиран календар од UCI, па така 25 трки ќе бидат одржани помеѓу 1 август и 8 ноември; неколку трки се предвидени да се поклопат, како што се Џиро д’Италија и Вуелта а Еспања. Од овие 25, Трката околу Франкфурт и Јуроајс Класик требале да добијат потврдени датуми во календарот. Други измени во календарот биле направени во јуни, кога уште две трки биле откажани, неколку други добиле нови датуми, а Јуроајс Класик бил закажан за октомври.
Откажани настани
Вкупно петнаесет настани не биле повторно закажани да се одржат во сезоната 2020 или пак биле целосно откажани. Стогодишната Волта а Каталуња (23–29 март), Трка околу Баскија (6–11 април), Тур де Романди (28 април – 3 мај), Тур де Свис (7–14 јуни), и Класика де Сан Себастијан (25 јули) биле откажани пред обновениот календар да биде објавен од UCI. По обновата на календарот во мај, Е3 БинкБенк Класик (27 март) и Класик Лондон-Сари (16 август) биле откажани; при обновата на календарот во јуни, Трката околу Франкфурт (првично закажана за 1 мај) и Дварс дор Вландерен (претходно презакажана за 14 октомври) биле исто така откажани. Во јули, ЈуроАјс Класик (првично закажана за 16 авгист, а потоа презакажана за 3 октомври), и двете канадски трки во Квебек и Монтреал (закажани за 11 и 13 септември) биле откажани.
По започнувањето со трките на 1 август, завршната трка во сезоната Трка околу Гуангси (првично закажана за периодот 15-20 октомври, а потоа закажана за 5-10 ноември) била откажана на 10 август. На 30 септември, дента откако холандските етапи биле отстранети од БинкБенк Тур, Амстел Голд Рејс (првично закажана за 19 април, а потоа презакажана за 10 октомври), била откажана по избувот на нови случаи од коронавирусот во Холандија. На 9 октомври, Париз-Рубе (првично закажана за 12 април, а потоа презакажана за 25 октомври) била откажана по растот на случаи на коронавирусот во Франција.
ХК Ферјестад
Историја
Хокеарскиот клуб на Ферјестад е основан  на 10 ноември 1932 година. Во 1965 година тимот за прв пат се квалификува во втората по ранг лига во хокеј, а во 1975 година за прв пат станува член на првата лига. Од таа година овој тим во континуитет настапува во најсилната шведска хокеарска лига. Девет пати Ферјестад бил шампион на Шведска и тоа во периодот од 1981 до 2011 година.
Бојата на дресовите на клубот се: зелена, бела и златна.
Најголеми ривали на овој клуб се тимовите на Фрелунда, Ѓургарден и ХВ71.
Шампиони на Шведска: 1981, 1986, 1988, 1997, 1998, 2002, 2006, 2009 и 2011 година.
Рататуи (филм)
Рататуи (француски: Ratatouille) e компјутерско-анимиран филм од 2007 година продуциран од Pixar и дистрибуиран од страна на Walt Disney Pictures. Ова филм е осмиот по ред долгометражен филм продуциран од страна на Pixar, и е режиран од страна на Бред Бирд. Насловот на овој филм претставува француски специјалитет кој подоцна во филмот се служи во ресторанот, а и исто така е игра на зборови бидејќи првите три букви од Рататуи означуваат стаорец на англиски.
Филмот го следи Реми, стаорец кој сонува да стане готвач и тоа го прави формирајќи сојуз со еден чистач кој работи во париски ресторан. Рататуи беше реализиран на 29 јуни 2007 година, во САД, и веднаш се здоби со позитивни критики, и голема заработка, а подоцна доби и оскар во повеќе категории, меѓу кои е и таа за „Најдобар анимиран филм“.
Синопсис
Глушецот Реми има необична желба. Тој сака да стане главен готвач во отмен ресторан. Шанса за тоа гледа во угледниот француски ресторан каде што работи неговиот идол, готвачот Огус Густо. Негово мото е “Секој може да стане готвач”. Но, со самото влегување во кујната Реми сфаќа дека тоа е многу опасно место за некој со четири екстремитети и опашка. Во моментот кога мисли дека не постојат буквално никакви шанси за исполнување на неговиот сон, тој се запознава со Лингуини, срамежливото момче кое има задача да го исфрла ѓубрето од кујната и на кое му се заканува отказ. Така оваа необична двојка која нема што да изгуби формира партнерство – Лингуини треба да готви според идеите на Реми. Наскоро тие двајцата со своите прекрасни јадења ќе го освојат Париз.
618 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4890 и 4891 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4132 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3142 и 3143 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 135.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 618 година се протега во 2018 и 2019, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2078 и 2079 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 75 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1277 и 1276 исламска година пред хиџра.
Џуаншки јазик
Џуаншки јазици (самонар., саундип: 话壮; 壮语, ) — група тајски јазици на кои говорат Џуанците. Групата не е јазичаричка, туку етничка. Се говори претежно во автономниот регион Гуангсји, НР Кина, каде литературниот џуаншки е службен јазик. Бујејскиот јазик во соседната покраина Гуејџоу исто така е стандардизиран. Покрај тоа, во покраината Јинан живеат уште милион говорници.
Шеснаесетте џуаншки јазици заведени во ISO 639-3 не се заеморазблирливи, а дури некои од нив се сочинети од повеќе јазици. Џуминшкиот и бујејскиот се во дијалектен континуум, а истото важи и за џуаншките и разните (други) нуншки јазици како тејскиот, нуншкиот, санчајскиот во северен Виетнам. Самите џуаншки јазици не сочинуваат јазична целина.
Науката што се занимава со изучување на јазикот и културата на Џуанците се нарекува џуанологија.
Говори
Кинеските јазичари ги делат џуаншките јазици на северно и јужно наречје, а секое наречје има разни говори. За литературен се смета вуминшкиот говор на јунгбејскиот џуаншки (во северноџуаншкото наречје). Јужните говори имаат приздивни избувни согласки, а северните немаат. Постојат преку 60 различни тонски системи со 5–11 тона, зависно од говорот.
Северноџуаншко наречје (8.572.200 говорници; говори северно од реката Јунг пред 2007 г.)
Јужноџуаншко наречје (4.232.000 говорници; говори јужно од реката Јунг.  пред 2007 г.)
Писма
Џуаншките јазици се пишуваат со староџуаншкото писмо (саундип) веќе преку илјада години, а претходно веројатно со писмото саугок. Писмото ористи позајмени и прилагодени кинески знаци. Денес, итературниот џуаншки (стандарден) и бујејскиот јазик се пишуваат со латинично писмо.
Ерик Корнел
Ерик Корнел (Eric Cornell ) — американски физичар, кој заедно со Карл Виман, успеале да го создадат првиот Бозе-Ајнштајнов кондензат во 1995 година. Зан ивните напори, Корнел, Виман и Волфганг Кетерле ја поделиле Нобеловата награда за физика во 2001 година.
Животопис
Корнел е роден во пало Алто, Калифорнија, каде неговите родители ги завршувале дипломските студии во блискиот Стандфордски универзитет. Две години подоцна тие заминале во Кембриџ, Масачусетс, каде неговиот татко бил професор по градежништво при МИТ. Тука тој растел со неговиот помлад брат и сестра, со неколку годишни прекини во Беркли, Калифорнија и Лисабон, Португалија, каде неговиот татко ги минувал шабатните години.
Сан Хосе (Калифорнија)
Сан Хосе (San Jose) — град во американската држава Калифорнија. Овој град според статистиките во 2007 година, има 939 899 жители, што го прави трет град во Калифорнија, и деcети град по број на жители во САД. Се наоѓа на Сан Франциско Залив и е еден од три главни градови на заливата, другите се Сан Франциско и Оукленд.
Ерик Корнел
Животопис
По завршувањето на средното училиште тој се запишал на Станфордскиот универзитет, каде се запознава со својата идна сопруга, Селест Ландри. Како дипломец заработувал пари работејќи за различни групи физичари кои се занимавале со физиката на ниски температури. Напредувал мошне добро и во наставните предмети како и во неговата работа во лабораториите и делувал како човек спремен да напредува со својата карирера во физиката. Но тој се смоневал дали сака да се занимава со физика, или пак да биде писател или политичар. На половина од своите дипломски студии тој заминал во Кина и Тајван каде во период од девет месеци каде работел како доброволец подучувач на разговорен англиски а воедно и да го изучува кинескиот јазик. Тој согледал дека нема талент за оваа работа, и се вратил на Станфорд со поголема решеност да го следи својот вистински талент, физиката. Тој дипломирал со почести и одликувања во 1985 година.
За докторски студии, тој се запишал на МИТ. Каде се придружил на Причардовата група, која спроведувала опит со кој ќе се измерела масата на електронското неутрино добиено од бета-распадот на тритиум. Иако не успеал да ја опрредели масата на неутриното, Корнел се стекнал со докторска титула во 1990 година.
По добивањето на докторатот, тој му се придружил на Карл Виман на Универзитетот во Колорадо како подокторски истражувач на мали опити на ласерски ладења. Во периодот на две години на подокторски студии тој дошол до идеја да ги спои ласерското ладење и испарувачкото ладење во магнетна стапица за да создаде Бозе–Ајнштајнов кондензат (БАК). Благодарение на овој предлог нему му било понудено постојано место на „JILA/НИСТ“ во Болдер Колорадо. За добивањето на првиот Бозе-Ајнштајнов кондензат во 1995 година, Корнел, Виман, и Волфганг Кетерле ја поделиле Нобеловата награда за физика во 2001 година.
Тој бил избран за член на Американската академија на уметностите и науките во 2005 година.
Личен живот
Корнел се оженил со својата сопруга Селест Ландри во 1995 годинанеколку месеци пред да успее неговиот опит за добивање на Бозе-Ајнштајновиот кондензат. Нивнаѕа прва ќерка, Елиза, се родила во 1996 година, додека пак нивната втора ќерка, Софија, се родила во 1998 година.
Во октомври 2004 година, неговата лева рака и рамо биле ампутирани во обид се спречи ширењето на некротизирачки фасциит. Тој бил отпуштен од болница во средината на декември, откако закрепнал од инфекцијата, и се вратил на работа со половично работно време во 2005 година.
617 п.н.е.
617 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 617. година пред новата ера, 617. од првиот милениум п.н.е., 17. од 7 век п.н.е. и осма од 610-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4891 и 4892 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4133 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3143 и 3144 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 136.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 617 година се протега во 2019 и 2020, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2079 и 2080 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 74 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1276 и 1275 исламска година пред хиџра.
NGC 6792
NGC 6792 — спирална галаксија во соѕвездието Лира, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6792 се споменува и како UGC 11429, MCG 7-40-2, CGCG 230-5, IRAS 19193+4302.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ј. Герхард Лохсе, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6792 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6792 има привидни димензии од 2,2' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 20 м 57,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +43° 7' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 6792 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63096. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 83; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3142. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 281.
Џексонвил
Џексонвил (Jacksonville) е град во американската држава Флорида. Овој град според статистиките во 2006 година, има 794 555 жители, што го прави најголем град во Флорида, и 12-ти град по број на жители во САД.
Космос-250
Космос-250 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 31 октомври 1968 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 875 килограми. Космос-250 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Лига на шампиони во ракомет за жени
Лигата на шампиони во ракомет за жени (Англиски: Women's EHF Champions League) е официјално натпреварување за женски ракометни клубови од Европа, раководено од страна на Европската ракометна федерација (ЕХФ). Од своето основање во 1960 па сè до 1992 натпреварувањето се нарекувало Куп на европските шампиони, но во 1993 натпреварувањето го сменило името во Лига на шампиони.
Фази
Лигата на шампионите во ракомет за жени е поделена во пет фази. Во зависност од ранкингот на националните федерации, клубовите можат да влезат во натпреварувањето од квалификациите или директно во групната фаза. Бранителот на титулата заедно со шампионите од најдобро рангираните држави го почнуваат натпреварувањето во групната фаза, додека пак послабо рангираните држави ќе мора да поминат низ квалификациите.
Квалификациски турнир
Се формираат две групи од по четири екипи. Екипите во групите играат меѓусебно полуфинале и финале, на едно место за време на викенд. Победниците на групите обезбедуваат пласман во групната фаза од лигата на шампионите.
Групна Фаза
Клубовите квалификувани од квалификациските групи се придружуваат на бранителот на титулата, како и на шампионите од најдобро рангираните држави. Се формираат 4 групи со по 4 екипи. Екипите играат со секоја екипа двапати меѓусебно, на домашен и на гостински терен. Најдобрите 3 екипи од секоја група напредуваат во наредната фаза. Останатите клубови продолжуваат во Купот на победниците на куповите.
Главна групна фаза
Се формираат 2 групи од 6 екипи. Екипите играат меѓусебно по двапати, на домашен и на гостински терен. Најдобрите 4 екипи од двете групи се пласираат во четвртиналето.
Четвртфинале
Впарувањето во оваа фаза се прави во однос на пласманот на екипите во главната фаза. Па така, првопласираните екипи од групите играат против четвртопласираните екипи, и второпласираните екипи играат против третопласираните екипи од групите. Четирите победници обезбедуваат пласман во фајлн фор турнирот.
Фајнл фор
Фајнл фор турнирот се одржува за викенд во еден град домаќин, претходно одреден од страна на Европската ракометна федерација. Со помош на извлекување се одредуваат паровите во фајнл фор турнирот. Победниците во полуфиналните натпревари играат во големото финале, додека пак поразените екипи се борат за трето место.
Најдобри стрелци по сезони
За да ја видите листата кој се ракометарки биле најдобри стрелци во Лигата на шампионите во ракомет за жени по сезони кликнете тука.
Индијанаполис (Индијана)
Индијанаполис (Indianapolis) главниот град на американската држава Индијана. Овој град според статистиките во 2010 година, има 829 718 жители, што го прави најголем град во Индијана, и 13-ти град по број на жители во САД.
Престапна година која започнува во среда
Ова е календарот за престапна година која започнува во среда.
Јануари               Февруари                  Март п в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н 1 2  3  4  5                    1  2                       1  6  7  8  9 10 11 12     3  4  5  6  7  8  9     2  3  4  5  6  7  8 13 14 15 16 17 18 19    10 11 12 13 14 15 16     9 10 11 12 13 14 15 20 21 22 23 24 25 26    17 18 19 20 21 22 23    16 17 18 19 20 21 22 27 28 29 30 31          24 25 26 27 28 29       23 24 25 26 27 28 29                                                 30 31       Април                    Мај                    Јуни п в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н 1 2  3  4  5                 1  2  3     1  2  3  4  5  6  7  6  7  8  9 10 11 12     4  5  6  7  8  9 10     8  9 10 11 12 13 14 13 14 15 16 17 18 19    11 12 13 14 15 16 17    15 16 17 18 19 20 21 20 21 22 23 24 25 26    18 19 20 21 22 23 24    22 23 24 25 26 27 28 27 28 29 30             25 26 27 28 29 30 31    29 30        Јули                   Август                  Септември п в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н 1 2  3  4  5                    1  2        1  2  3  4  5  6  6  7  8  9 10 11 12     3  4  5  6  7  8  9     7  8  9 10 11 12 13 13 14 15 16 17 18 19    10 11 12 13 14 15 16    14 15 16 17 18 19 20 20 21 22 23 24 25 26    17 18 19 20 21 22 23    21 22 23 24 25 26 27 27 28 29 30 31          24 25 26 27 28 29 30    28 29 30                         31       Октомври                Ноември                Декември п в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н     п  в  с  ч  п  с  н 1 2  3  4                       1        1  2  3  4  5  6  5  6  7  8  9 10 11     2  3  4  5  6  7  8     7  8  9 10 11 12 13 12 13 14 15 16 17 18     9 10 11 12 13 14 15    14 15 16 17 18 19 20 19 20 21 22 23 24 25    16 17 18 19 20 21 22    21 22 23 24 25 26 27 26 27 28 29 30 31       23 24 25 26 27 28 29    28 29 30 31                         30
Бугарија
Бугарија (България) или официјално Република Бугарија (Република България) — држава во Југоисточна Европа, која излегува на Црно Море на исток, на југ граничи со Грција и Турција, со Србија и Македонија на запад и со Романија на север. Северната граница, главно е по должината на реката Дунав, при што источниот дел од границата ја дели областа Добруџа. Бугарија има вкупна површина од 110 911,5 квадратни километри.
Бугарските земји биле населени уште од времето на палеолитот. Првата документирана цивилизација која живеела на територијата на Бугарија биле Тракијците. Тие биле асимилирани од Римјаните, а подоцна од страна на Словените во периодот 6-10 век. Околу 670, прабугарски орди пристигнале на Балканскиот Полуостров и го основале „Првото Бугарско Царство“, признато од Византија во 681 година. Бугарската држава станала културниот центар за сите Словени во текот на средниот век сè до падот на „Второто Бугарско Царство“ под отоманска власт во 1396. Во 1878 година Руско-турската војна резултирала со основање на „Третата Бугарска Држава“. Таа станала комунистичка народна република и сојузник на Советскиот Сојуз во 1946 година. Колапсот на Источниот блок во 1989 година донел демократски промени во Бугарија и резултирал со нејзиното членство во Европската Унија во 2007 година.
Главен град на Бугарија е Софија, кој има околу 1 290 000 жители. Други поголеми градови се Пловдив (331 796), Варна (330 486) и Бургас (197 301). Бугарија е членка на повеќе меѓународни организации, меѓу кои и во НАТО, Светската трговска организација, Европската Унија, како и трипати непостојана членка на Советот за безбедност на ОН и еден од основачите на ОБСЕ.
Праисторија и антички период
Првите информации за човечко присуство на територијата на денешна Бугарија датираат од 44 000 година пред Христа. Околу 6000 година п.н.е. се развиваат првите автохтони култури. Од овој период датираат и Старозагорските неолитски куќи, кои се најстарите задржани куќи во светот. До 1500 година п.н.е. се развиваат неколку култури, меѓу кои културите во Варна и Езеро.
Стара и средновековна Бугарија
Околу 670 г. на Балканот пристигнале и Прабугарите, предводени од хан Аспарух. Тие барале контрола врз локалните словенско-тракијски племиња и создале свое царство, кое било признато од Византија во 681 година.
„Бугарско Царство“ е термин кој се користи за опишување на два периода од средновековната историја на Бугарија, која често се борела прoтив Византија. Двете Бугарски царства не се сметаат како различни ентитети, туку како една држава која се обновила после периодот на Византиското владеење на нејзината територија.
„Првото Бугарско Царство“ било формирано како резултат на проширувањето на Стара Велика Бугарија на териториите јужно од реката Дунав, и се смета дека постоело помеѓу 681 година (кога постоењето на ова царство за првпат било спомнато од страна на Византија во мировен договор) и 1018 година, кога потпаѓа под византиска управа. Својот зенит го достигнало во текот на деветтиот и почетокот на десеттиот век, кога со царството владеел Борис I и Симеон Велики, кој ја развил Бугарија во културен и литературен центар на средновековните Словени.
Средновековна Бугарија претставува обновување на „Второто Бугарско Царство“ после успешното „Бугарско востание“ на двајца велмошти од Трново, Асен и Петар, во 1185 година. Во првата половина на тринаесеттиот век поголемиот дел од територијата бил повратен. По втората ера на Иван Асен II, Бугарија драстично ослабела на воен и политички план, особено по војните со Унгарците, Монголците и Византијците. Средновековна Бугарија опстојувала сè до инвазијата на Отоманците на Балканот кон крајот на четиринаесеттиот век. Последната бугарска територија која потпаднала под отоманска власт била околината на Созопол во околу 1453 година.
Современа Бугарија
Почетоците на современата бугарска држава се тесно поврзани со Бугарската егзархија, Априлското востание од 1876, Цариградската дипломатска конференција од истата година и Руско-турската војна од 1877 - 1878 година. Војната ја започнала Русија со оправдување за „ослободување на христијаните на Балканот од турското ропство“ по Априлското востание, кое било крваво задушено со масакрот на 30 000 Бугари. Големите сили веќе не верувале дека е можно без реформи да се зачува мирот и добрите односи меѓу Турците и Бугарите, но обидот тие да се помират преку посебна конференција претрпел неуспех, бидејќи планот да се создадат два автономни региони во границите на Бугарската егзархија бил отфрлен од Османлиското Царство. По многуте жестоки битки и бројни жртви на луѓе и материјалната штета, руската армија успеала да ја потисне турската војска од поголемиот дел од нејзините територии на Балканскиот Полуостров, а во опасност била и престолнината Истанбул. Немајќи друг излез, Османска Турција ги прифатила најтешките можни услови за постигнување мировен договор. Русија не ја завладеaла целата територија на Турција, бидејќу британската флота била пратена кон Босфорот. Турција се согласила да ги отстапи Мизија, северна Тракија и поголемиот дел од Македонија. Овие територии требало да се вклучат во идната бугарска држава, која требало да биде под силно политичко влијание на Русија. На 3 март 1878 во местото Сан Стефано, во близината на Истанбул, бил потпишан познатиот Санстефански Договор, кој ги поставил темелите на идната бугарска држава и таа ги заземала териториите на Бугарската егзархија.
Овој договор не бил прифатен од Големите Сили поради стравот дека ваква голема словенска држава на Балканот би била слуга на руските интереси. Само неколку месеци подоцна, во јуни 1878 година, во Берлин бил свикан Берлинскиот конгрес на кој било признато правото на Бугарија да постои како „автономно-трибутарно кнежевство“ само во граници меѓу Дунав и Стара Планина и Софискиот санџак. Во Трновскиот устав не било запишано дека земјата е под вазалната зависност од Отоманското Царство, но тоа е факт според актите на меѓународното право. Северна Тракија добила автономија под името Источна Румелија, со бугарска влада. Во 1885 година Источна Румелија била приклучена кон Бугарија, а истата судбина ја дочекала и Пиринска Македонија во 1913 година.
На 22 септември 1908 година по анексијата на Босна и Херцеговина од страна на Австроунгарија и со поддршката на Русија, Бугарија ја добила својата независност - Фердинанд го прочитал манифестот во Велико Трново. Променет бил и Трновскиот устав, со кој титулата на Фердинанд била променета од „кнез“ во „цар“ и соодветно официјалното именување на државата од „Кнежевство Бугарија“ во „Царство Бугарија“. Балканските војни резултирале со тешки економски загуби за земјата. Бугарија станала сојузник на Германија во текот на Првата светска војна и мобилизира една четвртина од населението. Загубата на војната резултира со „национална катастрофа“ - големи жртви, економски колапс и политичка нестабилност.