cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 4108
Други поделби
Проучување на NGC 4108 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38423. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4160. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 674.
Тумба (Дрвош)
Тумба — археолошко наоѓалиште во Дрвош, Општина Босилово.
Претставува могили од римското време. На 3 км западно од селото, во правецот на стопанството „Хамзали“ се издигаат неколку могили. На една од нив селаните откопале два питоса и керамички садови.
Список на ѕвезди во соѕвездието Херкул
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Херкул, надолно подредени според сјајноста.
Фудбалот во 1918 година
1918 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Шенглајна
Шенглајна (Schöngleina) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Шенглајна се наоѓа на патот L1075 помеѓу Јена (на запад) и Бад Клостерлаусниц (на исток).
Фудбалот во 1917 година
1917 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Russula risigallina
Russula risigallina е вид на габа. Претходно била познат како R. chamaeleontina. Таа е мала жолта гулапка која може да се јаде и има добар вкус, иако правилното идентификување на видот може да биде тешко. Оваа печурка може да се најде во различни земји низ Европа.
Големо Лаоле
Големо Лаоле (српски:. Велико Лаоле) е едно од селата сместени во општина Петровац на Млави во Србија.
Опис
Компактна селска населба од збиен тип, во источното подножје на гредата на Сопот, на стариот антички пат (141 метри) од Виминациум до Хореум Марги, 7 километри јужно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 2.679 хектари. Во околината и селото има неколку извори: Баба Љубин кладенац, Смрдан, Стубањ, Брестина и др., од кои последниот се смета за лековит. Припаѓа на старите села.
Населението е српско (слави Св. Никола, Св. Јован, Св. Олимпија, Митровдан, Петковица и др.; Спасовен завет.
Наводи
44.31583°N, 21.43472°W
Ваут Пулс
Ваутер Пулс (Wouter Poels; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Откако настапувал со екипата од 2009, Пулс се преместил во екипата  за сезоната 2014.
Скоро и да го загубил својот бубрег по страшниот пад на шестата етапа на Тур де Франс 2012.
Во септември 2014 година, Тим Скај објавил дека Пулс ќе им се приклучи од 1 јануари 2015 година.
Негова прва победа за екипата се случила на Тирено-Адријатико 2015, каде ја предводел екипата по повлекувањето на Крис Фрум. Пулс ја освоил четвртата етапа со напад на последното искачување и соло спуст до целта. Го преземал водството на трката, но не успеал да го задржи и на крајот завршил на седмото место. Подоцна завршил втор на Трката околу Британија, освојувајќи ја најтешката планинска етапа со завршница на нагорнина.
Во 2016 година, Пулс по првпат освоил еднодневна трка откако спринтал за победа од четиричлена група на Лиеж-Бастон-Лиеж 2016. Тоа било прв монумент за Тим Скај и за самиот Пулс.
Распоред на резултатите на етапните трки
СО = се откажал; — = не учествувал
NGC 299
NGC 299 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 299 се споменува и како ESO 51-SC5.
Откривање
Објектот е откриен на 12 август 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 299 е од видот OCL. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,7 m. NGC 299 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 53 м 24,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 72° 11' 47".
Други поделби
Проучување на NGC 299 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 441; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9138.
Латаро
Латаро (бислама: Lataro) е мало островче во покраината Санма во Вануату. Островот е во приватна сопственост.
Опис
Латаро се наоѓа во непосредна близина на источниот брег на Еспириту Санто. Јужно од Латаро се наоѓа Латароа. Островот се наоѓа во заливот Шарк Беј. Островот е рамен. Највисока точка е 88 метри надморска висина. Должината на островот е 1,9 километри, а ширина 2,3 километри.
Список на државни водачи во 288 година
Ова е список на државни водачи во 88 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Автомобилски регистарски таблички во Молдавија
Автомобилски регистарски таблички во Молдавија се претставени на 30 ноември 1992 г. Се состојат од зе карактери. 2 букви за регион (Освен за Кишинев, кој ги користи : C и K, 2 сериски букви и трицифрен број. Карактерите се црни на бела позадина. На левата страна се наоѓа грб на Молдавија со ознаката на државата MD. Димензиите се 520 x 112 мм.
Модерни регистарски таблички
Регистерските таблички на возилата се регулирани со стандардот SM 122:2014, кој стапи на сила на 1 април 2015 година. На левата страна, на сина позадина е поставена националната симболика (шифрата на автомобилот на државата и државното знаме). Бројот е испечатен со црно мастило во FE-Schrift, што е добро заштитено од фалсификување. Во центарот на знакот има холограм, има место и за купон за технички преглед. Цената на регистарските броеви се зголеми за 40%.
Автомобилски кодови
Молдавските таблички започнуваат со една или две букви, кои го покажуваат градот во кои се регистрирани
привремени таблички за возила
Возилата со привремени таблички имаат означено до кој месец и година можат да се движат по патиштата на Молдавија.
Дипломатски возила
CD* — Corps Diplomatique - ознака за дипломатски кор, три цифри - код на претставништвото на кое е регистрирано возилото.
Фудбалот во 1916 година
1916 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Мрачниот феникс (саундтрак)
Мрачниот феникс  (Dark Phoenix) — албум издаден за филмот „Мрачниот феникс“ од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 7 јули 2019 година преку Fox Music.
Во јануари 2018 година, Еван Питерс изјавил дека Ханс Цимер ќе ја компонира оригиналната филмска партитура, и покрај тоа што Цимер во март 2016 година по објавувањето на филмот Бетмен против Супермен: Зора на правдата изјавил дека повеќе нема да компонира филмови за суперхерои. Цимер се предомислил по разговорите со режисерот Рон Хауард кој го убедил да не го избегнува овој жанр, туку да ја чека вистинската приказна. Сајмон Кинберг го убедил Цимер да се приклучи на новиот филмски проект за Мрачниот феникс.
Експерименти
Xperiments From Dark Phoenix е вториот саундтрак на филмот X-Men: Dark Phoenix, компониран од Ханс Цимер. Албумот бил издаден дигитално на 2 август 2019 година од Remote Control Productions.
На 25 јули 2019 година, бил објавен саундтракот, кој првично бил планиран како втор диск. Делумно поради петицијата предводена од обожавателите до Фокс мјузик кога се чинело дека материјалот нема да биде објавен, материјалот сепак бил објавен во форма на втор албум. Цимер подоцна открил во едно интервју дека за филмот биле напишани повеќе од 16 часа музика и дека се борел да издаде втор диск по критичкиот и финансискиот неуспех на филмот. Песните „X-MP“ и „X-F“ содржат извадок од „When I am laid in earth“ од операта Дидона и Енеј на композиторот Хенри Персел.
Ушите (Дрвош)
Ушите — археолошко наоѓалиште во Дрвош, Општина Босилово.
Претставува населба од римското време. На околу 1 км јужно од селото има низок гребен издолжен во правец исток-запад, со површина од 200 × 80 м на која се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Според кажувањето на В. Велков, биле најдени неколку бронзени монети.
.
Теферич
Теферич претставува скопска населба која административно потпаѓа во рамките на Општина Кисела Вода, а во минатото на Општина Сопиште. Во некои случаи се смета за дел од населбата Припор. Денес Теферич е недоволно урбанизирана населба со преку 200 домаќинства.
Фудбалот во 1915 година
1915 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Автомобилски регистарски таблички во Приднестровие
Регистарските таблички од Приднестровие се составени по следната шема: X-001-XX, димензиите на табличката се исти како оние на Молдавија но наместо грб на Молдавија го има знамето на ПМР и наместо MD има заштитен холограм. Молдавија не ги признава овие таблички. Овие таблички се признати од: Абхазија, Белорусија, Јужна Осетија, Русија и Украина.
Нинхаген
Нинхаген може да се однесува на следниве места во Германија:
Офелија
Офелија е лик од драмата „Хамлет“ на Вилијам Шекспир. Таа е млада девојка од Данска со благородничко потекло, ќерка на Полониј, сестра на Лаерт и потенцијална сопруга на принцот Хамлет.
Дејство
Во првото појавување на Офелија во драмата, ја гледаме со брат ѝ Лаерт кој заминува за Франција. Лаерт ја предупредува дека Хамлет, наследникот на данскиот престол, нема право да се ожени со која сака. Татко ѝ на Офелија, Полониј, влегува во моментот кога Лаерт заминува, и исто така ѝ забранува на Офелија да комуницира со Хамлет затоа што мисли дека неговата љубов не е искрена.
Следна сцена во која Офелија се појавува е за време на претставата „Стапица за глувци“ која Хамлет ја организира со намера да докаже дека Клавдиј е убиецот на татко му, кралот Хамлет. Хамлет седнува до Офелија каде ѝ се додворува и вели дека женската љубов е минлива и кратка.
Подоцна истата вечер, по претставата, Хамлет го убива Полониј за време на средбата помеѓу Хамлет и мајка му, кралицата Гертруда. Офелија се појавува подоцна, по смртта на татко ѝ поради која полудува, но другите ликови тоа го сметаат како жалење заради загубата. Таа се обраќа со песни и рими, пее некои песни со луди зборови за смртта и девојката која ја губи невиноста. Откако на сите ќе им посака добра ноќ, таа си оди.
Последната сцена во која Офелија се појавува е откако Лаерт доаѓа во замокот да го предизвика Клаудиј и го обвинува за смртта на татко му Полониј. Офелија пее уште песни, а во рацете држи разни цвеќиња и кажува што симболизира секое цвеќе, иако толкувањата на значењата се разликуваат. Единственото цвеќе кое Шекспир ѝи го остава е седевчето: „ ... еве седевче за тебе и еве едно и за мене; можеме да го наречеме неделно цвеќе на покајанието; О па ти треба да го носиш седевчето од друга причина.“ Седевчето е познато по неговото симболично значење, покајание, но растението е многу отровно и се употребува за абортирање.
На погребот на Офелија, Гертруда фрла цвеќиња во нејзинот гроб и вели дека посакувала таа да му биде сопруга на Хамлет. Тогаш Лаерт скока во гробот на Офелија и ги замолува да почекаат малку со нејзиниот погреб, зашто сакал уште малку да ја држи во своите раце и да ѝ каже колку ја сакал. Тука, Хамлет го предизвикува Лаерт и тврди дека ја сакал Офелија повеќе од четиристотини илјади браќа. По нејзиниот погреб, Офелија повеќе не се споменува.
Надворешен опис
Офелија е убава, млада жена со нежна, тенка фигура и долга, пуштена коса. За време на нејзининото лудило ја споредуваат со диви цвеќиња.
Портрет
Познато е дека Ричард Бурбеиџ го глумел Хамлет во времето на Шекспир, но не е познато кој ја глумел Офелија. На сцената во Елизабетанска Англија немало професионални глумици, па може да се претпостави дека Офелија ја глумело некое момче.
Раната современа сцена во Англија поставила симболични конвенции за претставување на женското лудило: распуштена коса, облечена во бело, покриена со цвеќиња, состојбата на Офелија можела да биде проценета уште од првото појавување. „Бојата била главен извор на симболизмот на сцената“, објаснува Ендру Гур, па затоа контрастот помеѓу Хамлетовата ноќна боја, како што тој ја нарекува, свечена црна и нежната бела на Офелија пренесуваат специфични разлики меѓу родовите. Шовалтер вели дека нудење на цвеќиња во дворецот го симболизира одземањето на невиноста, додека нејзината „сомнителна смрт“ со давење, носи асоцијации со женственоста ( Лаерт го споредува своето плачење со плачот на жената).
Гертруда беше направена курва од страна на Клаудиј, а Офелија од страна на татко ѝ. Во вториот чин, Полониј кова заговор да ја искористи привлечната Офелија за да открие зошто Хамлет се однесува толку необично. Хамлет не е во просторијата, но очигледно е дека тој го слушнал планот на Полониј, кој ја искористува ќерката за да ги дознае неговите тајни намери. На Хамлет сè му е јасно. Полониј ја продава својата ќерка. Но за нас, Офелија претставува нешто сосема поинакво. За тие што не се заслепени од гнев и болка, Офелија е вистински пример за добрина. Исто како и Гертруда, Офелија е како наивно дете. За разлика од Гертруда, Офелија има добра причина да биде несвесна за суровата реалност. Таа е многу млада и можно е да ја изгубила својата мајка уште за време на нејзиното раѓање. Нејзиниот татко Полониј и брат ѝ Лаерт, многу ја сакаат Офелија и многу се измачиле за да ја заштитат. Таа не е вклучена во важните работи. Офелија ги поминува деновите во везење и собирање цвеќиња. Таа ја возвраќа љубовта на Полониј и Лаерт со верност. Иако нејзината љубов спрема Хамлет се многу силна, таа се сложува со својот татко кога ѝ заповеда повеќе да не се гледа со Хамлет и да не прифаќа ниту едно писмо од него. Офелија е совршената, послушна ќерка, улога која се бара од сите млади жени во доцниот XVI и раниот XVII век. Нејзиното срце е чисто, и кога ќе направи нешто нечесно, како на пример кога му кажува на Хамлет дека татко ѝ е дома, но тој е зад завесата, тоа е заради страв од искреност. Офелија се прилепува на сеќавањето на Хамлет кога се однесувал нежно со неа и ја почитувал, но таа го брани и сака иако тој подоцна се однесува бездушно кон неа. Таа е неспособна самата да се брани, а според нејзините срамежливи одговори можеме да видиме дека таа страда. Нејзината нежност и невиност работат против неа кога таа не може да се соземе од тешките настани кои се случуваат еден по друг. Нејзиниот драг Хамлет ги предизвикува сите нејзини емоционални болки низ драмата и кога неговата омраза е причина за смртта на нејзиниот татко, таа го издржува тоа што може да го издржи и полудува. Но, и како луда таа е симбол, за сите освен за Хамлет, на беспрекорност и доблест. Безобразните песни што ги пее пред Лаерт, Гертруда и Клаудиј, се мрачни потсетници дека изопачениот свет за жал имал големо влијание врз Офелија. Прикажано е дека Офелија само додека е луда се совпаѓа со перцепцијата на Хамлет за неа како блудница.
Смртта на Офелија е мистерија како и целата драма и ликови. Нејзиното давење се случува зад сцената и Гертруда нè известува за тоа, иако таа можеби не била присутна кога тоа се случило. Без разлика дали Гертруда била сведок или не, смртта на Офелија се смета за необична. Најпрвин, нејзината смрт повеќе изгледа како пасивна, отколку како директно извршување на самоубиство. Како што кажува Гертруда, таа случајно паднала во водата и едноставно одбивала да се спаси од потонување. Ова изгледа како метафора за животот на Офелија на крајот на драмата – таа повеќе прави што ќе ѝ кажат, отколку самата да донесува одлуки. Облеката на Офелија ја повлекува надолу, како да има свој ум. Исто така, Офелија е опишана како сирена. Дури и мртва, Офелија е претставена како еротски лик. Гертруда кажува дека давењето на Офелија изгледало толку природно што ја прави суштество со водно потекло.
Родот имал важна улога во тоа време. Во раното современо сфаќање, лудилото на Хамлет и лудилото на Офелија биле различно толкувани. Хамлетовото лудило било сфатено како машка болест на умот, а лудилото на Офелија како страдање од еротоманија, болест објаснета со биолошки и емотивни термини. Овој текст за женското лудило имал влијание врз претставувањето на Офелија на сцената од 1660-ите, кога појавувањето на глумиците во англиските театри започнало да воведува нови значења во улогата: „најславните глумици кои ја глумеле Офелија биле тие со љубовно разочарување.“ Шовалтер претставува театарска анегдота која одлично ја претставува врската помеѓу приватниот живот на глумицата и улогата што ја игра.
Најголем триумф имала Сузан Маунтфорд, поранешна глумица во „Линколнс Ин Филдс“, која полудела откако нејзиниот љубовник ја изневерил. Една ноќ во 1720 година, таа избегала од нејзинот заштитник и истрчала во театарот исто како Офелија за време на нејзиното лудило. Како што некој изјавил, „за чудо на изведувачите и на публиката, таа навистина беше лично Офелија. Но, за жал, природа го направи своето и таа набрзо умре.“
За време на XVIII век, конвенциите на Августинската драма вовеле помалку напнати и по сентимантални описи на лудилото и сексуалноста на Офелија, од госпоѓицата Лесинрам до Мери Болтон во 1772 година. Сара Сидонс го глумела лудилото на Офелија со „класично достоинство“ во 1785 година.
Од тоа време, па до сега, Офелија е предмет на уметноста, често во романтичниот и класичниот стил. Многу успешни глумици ја глумеле Офелија на театарската сцена со години. Во XIX век таа била играна од страна на Хелен Фосит, Дора Џордан, Френсис Абингтон и Пег Вофингтон, која ја добила својата слава со оваа улога. Театарскиот менаџер Тејт Вилкинсон изјавил дека покрај Сузана Марија Кибер, Елизабет Сатшел (од познатото семејство Кибел) била најдобрата Офелија што некогаш ја видел.
Офелија била пренесена на екранот уште од времето на немиот филм. Дороти Фостер ја глумела Офелија, а Чарлс Рејмонд го глумел Хамлет во 1912 година. Џен Симонс ја глумела Офелија, а Хамлет го играл Лоренс Оливие, кој за тоа добил „Оскар“ во 1948 година. Симонс исто така била номинирана за „Оскар“ за најдобра женска споредна улога, но не го доби. Понови улоги се: Хелена Бонам Картер во 1990, Кејт Винслет во 1996, Џулија Стајлс во 2000 и Гугу Мата-Р во 2009. Филмови поврзани со приказната за Офелија се „Офелија учи да плива“ (2000) и „Умирајќи како Офелија“ (2002).
Ливади (Лозово)
Ливади или Огради — археолошко наоѓалиште кај светиниколското село Лозово, Општина Лозово. Претставува населба од неолитот и римско време.
Во непосредната близина на мотелот „Џумајлија“, со изградбата на винарската визба „AK Џумајлија“ делумно е уништена населба. Во преостанатиот дел на просторот на површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, по бојата и фактурата слични на оние од населбата Барутница во Амзабегово (IV), како и фрагменти од римска керамика и питоси.
Ламштет
Ламштет (Lamstedt; Loomst) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Берде Ламштет.
Местоположба
Општината се граници со долината на Осте, како и со нискиот ридски масив Вестерберг.
CATH база на податоци
CATH базата на податоци за структурна класификација на белковините е бесплатен, јавно достапен онлајн ресурс кој дава информации за еволутивните односи на белковинските домени. Оваа база на податоци била создадена во средината на 1990-тите години од страна на професор Кристин Орегно и соработниците, вклучувајќи ги Џенет Торнтон и Дејвид Џоунс, а продолжува да биде развивана од страна на групата на Орегно при Лондонскиот универзитетски колеџ. CATH има многу сличности со SCOP базата на податоци, сепак постојат многу области во кои деталната класификација драстично се разликува меѓу нив.
Хиерархиска организација
Домените потоа се класифицираат во рамките на CATH структурната хиерархија: на нивото на класа (C), домените се класифицираат според нивната содржина на елементите на вторичната структура во групите исклучиво-алфа, исклучиво-бета, мешавина од алфа и бета и мала содржина на вторична структура; на нивото на архитектурата (A), домените се класифицираат според аранжманот на вторичните структури во тридимензионален простор; на нивото на топологија/склоп (T), се користат информациите за тоа како елементите на вторичната структура се поврзани и организирани; на нивото на хомологно натсемејство (H), домените се класифицираат ако постои добар доказ дека се еволутивно сродни, т.е. хомологни.
Објавувања
Тимот на CATH има за цел да обезбеди официјални објавувања на CATH класификацијата на секои 12 месеци.
Најновата верзија на CATH-Gene3D (v4.1), била објавена во јули 2016 година и се состои од:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Делчево
Успение на Пресвета Богородица (или само Св. Богородица) — православна црква во градот Делчево, претставник на Македонската преродба. Претставува главен храм на Делчевското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во средината на XIX век. Точни податоци нема, но годината 1858 врежана на надворешниот столб се зема како година на изградба. Во својот труд „Пијанечка Република“, Благој Стоичовски вели дека изградбата завршила во 1856 г.
Прво училиште во Делчево
Во црковниот двор е зачувана зградата во која е отворено првото училиште во Делчево (тогаш Царево Село).
Леонардо Араухо
Како разновиден играч, Леонардо настапувал на неколку позиции во текот на неговата кариера, вклучително и како офанзивен играч за врска, лево крило и лев бек; неговиот најпознат и најуспешен период бил во Милан, во улога на офанзивен играч за врска (или треквартист) зад напаѓачите. Играл за тимови во Бразил, Шпанија, Јапонија, Франција и Италија, освојувајќи титули со Фламенго, Сао Паоло, Кашима Антлерс и Милан.
Како поранешен репрезентативец на Бразил, тој бил дел од победничката екипа на Светското првенство во 1994 година, како и во тимот што завршил како второпласиран во изданието на турнирот во 1998 година. Тој, исто така, ја претставувал својата нација на два турнири во Копа Америка, стигнувајќи до финалето во 1995 година и освојувајќи ја титулата во 1997 година, а исто така и во Купот на конфедерации на ФИФА во истата година.
По неговото пензионирање, Леонардо, исто така, служел како тренер за италијанскиот тим Милан, и последователно како тренер на ривалите Интер, каде што ја освоил титулата во Купот на Италија во 2011 година. Од 2011 до 2013 година бил спортски директор на неговиот поранешен клуб Париз Сен Жермен (ПСЖ). Тој бил тренер на Анталијаспор во 2017 година пред да се врати во Милан како спортски директор во 2018 година. Во 2019 година, Леонардо се вратил во ПСЖ како спортски директор, додека не бил отпуштен во 2022 година.
Ран и личен живот
Леонардо е роден и израснат во Нитерои, Бразил.
Разведен од првата сопруга со која имал три деца (едно момче, две девојчиња), тој се оженил со водителката на Скај Италија, Ана Било, со која има два сина.
Клупска кариера
Леонардо ја започнал својата кариера во бразилскиот клуб Фламенго во 1987 година; на само 17 години, му била дадена можност да игра со својот херој Зико плус Леандро, Бебето и Ренато Гаучо и да учествува во освојувањето на неговото прво бразилско првенство. Во 1990 година, Леонардо потпишал со Сао Паоло, а во 1991 година, Леонардо, Раи и други млади таленти биле собрани како дел тимот бразилската легенда Тел Сантана.
Подоцна истата година, тој се префрлил во европскиот фудбал, потпишувајќи со шпанскиот клуб Валенсија. По две сезони со Валенсија, тој се вратил во Бразил на краток престој со Сао Паоло во 1993 година, за кое време тимот освоил неколку титули, вклучувајќи го и престижниот Копа Либертадорес и Интерконтиненталниот куп.
Во 1994 година, по Светското првенство, Леонардо потпишал со Кашима Антлерс од новоформираната јапонска Ј1 лига. Леонардо го продолжил својот успех во Кашима, повторно играјќи со својот идол и пријател Зико. Во 1996 година, тој се вратил во Европа, овој пат потпишувајќи со францускиот клуб Париз Сен Жермен (ПСЖ), каде што повторно се покажал како успешен, а една од неговите цели им помогнало да го исфрлат Ливерпул од полуфиналето на Купот на победниците на куповите на УЕФА.
Во овој момент од неговата кариера, Леонардо главно престанал да игра како лев бек и се преселил во средниот ред, понекогаш на левото крило, а понекогаш во центарот, како напреден плејмејкер или како помошен напаѓач, поради неговите технички вештини, визија и тактичка интелигенција. Веќе во Јапонија, ова резултирачп со некои спектакуларни голови за Леонардо, тренд кој продолжил и во Европа.
Во летото 1997 година, тој потпишал со италијанскиот тим Милан за 8,5 милиони евра од ПСЖ. Со Милан, тој станал истакнат дел од левата крилна постава исполнета со ѕвезди. Тој одиграл цели четири сезони со клубот, освојувајќи ја титулата во Серија А во 1998-99 година, во која одиграл клучна улога со неговите плодни игри, постигнувајќи 12 гола. Вкупно, тој постигнал 22 гола на 177 натпревари за Милан, пред да се врати во Бразил со Сао Паоло и Фламенго. Подоцна се вратил во Милан и ја завршил кариерата со тимот во 2003 година, освојувајќи ја титулата во Копа Италија во 2002-03.
Меѓународна кариера
Леонардо бил дел од репрезентацијата на Бразил до 20 години која се пласирала на третото место на Светското младинско првенство во 1989 година. Тој го направил своето целосно меѓународно деби за Бразил во 1990 година. Тој бил избран за лев бек за Светското првенство 1994 година, држејќи го младиот Роберто Карлос надвор од тимот, на големо незадоволство на вториот. Леонардо играл добро на првите натпревари, но потоа добил суспензија од четири натпревари поради удар со лакт во главата на американскиот играч од средниот ред Таб Рамос, предизвикувајќи фрактура на черепот што го хоспитализирала три и пол месеци. Суспензијата на Леонардо го спречила да учествува во преостанатиот дел од турнирот. Тоа било втора најдолга забрана изречена во историјата на Светските првенства, по суспензијата од осум натпревари на Мауро Тасоти поради кршење на носот на Луис Енрике на истиот турнир. Во 1995 година, тој учествувал на Копа Америка со Бразил, каде што тимот стигнал до финалето.
Леонардо ги одиграл сите седум натпревари во неговиот втор Светски куп, помагајќи му на Бразил да заврши на второто место. Во натпреварот од второто воведно коло против Мароко, тој упатил еден шут и почнал да слави, но подоцна голот бил прогласен за оф-сајд. Последен пат бил избран да игра за Бразил во квалификациската кампања за Светското првенство во 2002 година и ја завршил својата репрезентативна кариера во 2002 година со 60 натпревари и 8 гола за Бразил.
Стил на игра
Разновиден играч од средниот ред, Леонардо бил способен да игра на неколку позиции долж теренот; неговата фаворизирана улога била како плејмејкер во средниот ред, или како лево крило, или во поцентрална улога, како офанзивен играч за врска или како помошен напаѓач, поради неговата способност да создава шанси за соиграчите, иако исто така бил способен да функционира како централен играч од средниот ред, во длабока играчка улога, како напаѓач, па дури и бил распореден како лев бек или крилен бек во текот на неговата кариера, особено во младоста. Елегантниот и креативен играч, Леонардо главно се сметал за неговите извонредни технички вештини, како и неговата визија и тактичка интелигенција како фудбалер, што го направило одличен давател на асистенции, иако бил способен да постигнува голови, но и да ги создава, поради неговата прецизност од директните слободни удари и моќната ударна способност од далечина, и бил познат како специјалист за ситуации со мртва топка. И покрај неговиот талент и репутација како еден од најдобрите бразилски фудбалери на неговата генерација, тој исто така често бил подложен на повреди во текот на неговата кариера.
Надвор од фудбалот
Од 2002 година, Леонардо се посветил на социјалните работи со Fundação Gol de Letra, заедно со неговиот пријател, поранешен играч Раи.
Леонардо работел за телевизијата Би-Би-Си во Обединетото Кралство за време на Светското првенство во 2006 година како еден од нивните аналитичари на натпреварот на денот, заедно со друг поранешен победник на Светскиот куп, Марсел Десаили. Тој повторно се појавил како аналитичар на натпреварот на денот на 1 јуни 2007 година заедно со Алан Хансен и Алан Ширер. Ова бил првиот натпревар на Англија на новиот стадион Вембли кој завршил 1–1 со Бразил.
Тренерска кариера
Во декември 2007 година, Леонардо бил интервјуиран за испразнетото место директор наВест Хем Јунајтед.
Милан
Во почетокот на 2008 година, Леонардо бил назначен за технички директор на неговиот поранешен клуб Милан. Подоцна истата година, тој добил италијанско државјанство по 12 години престој во Италија како жител.
Откако Карло Анчелоти го напуштил Милан за да стане менаџер на Челси на крајот на мај 2009 година, Леонардо бил именуван за главен тренер на Милан и покрај тоа што сè уште ги немал потребните тренерски сертификати (тој требало да посетува тренерски курс на УЕФА А во јуни 2009 година). Тој, сепак, бил ослободен од барањето УЕФА Про лиценца, која е задолжителна за менаџерите во Серија А, поради тоа што бил поранешен победник на Светското првенство како играч. Леонардо не губел време да изјави дека сака неговиот тим да игра атрактивен напаѓачки фудбал, дури и повикувајќи се на името на неговиот стар ментор, Тел Сантана.
Во последните недели од сезоната се шпекулирало дека Леонардо би можел да го напушти Милан на крајот на сезоната. Во април 2010 година, Леонардо ги потврдил несогласувања со сопственикот на клубот и премиер на Италија, Силвио Берлускони, дефинирајќи ја нивната врска како „тешка“. Било потврдено дека Леонардо ќе го напушти Милан по меѓусебен договор по завршувањето на сезоната на натпреварот против Јувентус. Леонардо емоционално се збогувал со преполниот Сан Сиро, додека го водел последниот натпревар на неговата екипа со победата од 3–0 против Јувентус.
Интер
На 24 декември 2010 година, по неколкудневни шпекулации, било потврдено дека Леонардо ќе ја преземе функцијата тренер на новиот шампион на Светското клупско првенство на ФИФА, Интер, заменувајќи го Рафаел Бенитес во малку контроверзен потег, поради долгата кариера на Бразилецот во Милан како играч и менаџер; тој договорил 18-месечен договор што требало да истече на 30 јуни 2012 година. Леонардо започнал исклучително добро, собрал 30 поени од 12 натпревари со просек од 2,5 поени по натпревар, подобар од неговите претходници Бенитес и Жозе Мурињо. На 6 март 2011 година, Леонардо поставил нов рекорд во италијанската Серија А со собирање 33 поени во 13 натпревари; Претходниот рекорд бил 32 поени во 13 натпревари, постигнат од Фабио Капело во 2004-2005 година.
Црното лале (роман)
Црното лале (La Tulipe noire) — роман произлезен од соработката меѓу Александар Дима и Огист Маке, објавен во 1850 година.
Леонардо Араухо
Париз Сен Жермен
Во јуни 2011 година, се појавиле шпекулации за иднината на Леонардо во Интер, откако некои медиуми цитирале за разговори помеѓу него и новите катарски сопственици на Париз Сен Жермен, каде Леонардо веќе поминал една сезона како играч во сезоната 1996-97. После тоа, претседателот на Интер, Масимо Морати, почнал да бара замена за Леонардо, а потоа го ангажирал поранешниот тренер на Џенова, Џан Пјеро Гасперини како нов тренер и потоа го ослободил Леонардо од неговиот договор. Во јули 2011 година, Леонардо тогаш бил претставен како нов директор на ПСЖ, кој бил одговорен за главните одлуки на клубот за трансфер пазарот. Неговите први засилувања вклучувале неколку играчи од висок профил од Серија А, како што се Џереми Менез, Мохамед Сисоко, Салваторе Сиригу, Хавиер Пасторе и Тијаго Мота, и бил главниот мозок зад назначувањето на неговиот пријател Карло Анчелоти за главен тренер на ПСЖ.
Црното лале (роман)
Резиме
Во 1672 година, холандскиот народ ја соборил републиката на браќата Јохан и Корнеј де Вит за да го обнови штатхолдерот и да му го довери на Вилијам Орански. Рамнодушен кон овие политички настани, кумот на Корнелис де Вит, Корнелиус ван Берле, размислува само како да создаде црно лале, за кое Хортикултурното друштво од Харлем ветило награда од сто илјади гулдени. Неговиот проект ќе биде спречен затоа што е обвинет за предавство и од сплетките на неговиот завидлив сосед, Исак Бокстел, заради кој бил и уапсен. Сепак, надежта да го види својот проект успешен ќе се роди повторно по средбата со прекрасната Роза Грифус, ќерка на неговиот затворски чувар.
Леонардо Араухо
Париз Сен Жермен
Во мај 2013 година, Леонардо бил суспендиран на девет месеци, откако бил обвинет дека турнал судија на крајот на натпреварот против Валенсиен во кој Тијаго Силва бил исклучен. Забраната била продолжена на 13 месеци во јули 2013 година. На 10 јули, тој поднел оставка како спортски директор и го напуштил францускиот шампион на крајот на август. Неговата забрана била укината во јуни 2014 година од страна на Административниот трибунал во Париз, по што тој најавил дека ќе ја тужи Француската фудбалска федерација за „професионална“ и „морална“ отштета.
Милан
Во јули 2018 година, по промената на сопственоста во Милан и смената на Марко Фасоне и Масимилијано Мирабели од нивните соодветни улоги како извршен директор и директор на фудбалот, новите сопственици на клубот Елиот Менаџмент Корпорејшн го објавиле назначувањето на Леонардо за нов спортски директор. Во негово својство, тој исто така служел и како директор и ги подржал привлекувањето на Гонсало Игуаин и Матија Калдара од Јувентус како негови први две засилувања.
Во декември 2018 година, тој ја добил својата диплома за спортски директор преку Техничкиот центар Коверчијано.
Враќање во Париз Сен Жермен
На 1 јули 2019 година, било објавено дека Леонардо ќе биде новиот спортски директор на Париз Сен Жермен по неговото заминување од Милан на заедничка согласност.
Во сезоната 2019-2020, Леонардо направил неколку засилувања за ПСЖ, вклучувајќи ги Абду Дијало, Андер Херера, Идриса Гује, Мауро Икарди, Пабло Сарабија и Кејлор Навас. Клубот продолжил со комплетирање на домашната тројна круна и завршил како вицешампион во Лигата на шампионите на УЕФА, прво финале за Париз.
Како играч
Фламенго
Сао Паоло
Кашима Антлерс
Милан
Бразил
Индивидуална
Менаџер
Интер
Центрипетална сила
Центрипеталната сила (од латински centrum „центар“ и petere„да бара“ ) — сила која предизвикува телото да следи закривена патека. Насоката е секогаш ортогонална на движењето на телото и кон неподвижната точка во центарот на на закривеноста. Исак Њутн ја опишал како „сила од која телата се присилени, или на било кој начин тежнеат кон една точка во центарот“. Во Њутновата механика, гравитацијата ја обезбедува центрипеталната сила потребна за астрономските орбити.
Еден најчест пример кој ја вклучува центрипеталната сила е случајот во кој тело се движи со постојана брзина по кружна патека. Центрипеталната сила е насочена ортогонално на движењето и по должината на полупречникот кон центарот на кружната патека. Математичкиот опис е добиен во 1659 од од Холандскиот физичар Кристијан Хајгенс.
Равенки
Големината на центрипеталната сила на тело со маса m движејќи се со површинска брзина v по пат со пречник r е:
каде a_c е центрипеталното забрзување. Насоката на сила кон центарот на кругот во кој објектот се движи, или оскулаторниот круг (кругот кој најдобро одговара на локалниот пат на објектот,ако патот не е кружен). Брзината на формулата е на квадрат,па двапати по брзината на која и е потребна четирипати по силата.Обратниот однос со полупречникот од искривувањето покажува дека половина од радијално растојание бара двапати од силата.Оваа сила е исто така, понекогаш напишана е во однос на аголна брзина w на објектот околу центарот на кругот, во врска со површната брзина со формулата.
па затоа
Изразено со помош на орбиталниот период T за едно вртење на кругот,
равенката станува
NGC 2084
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2084 се споменува и како ESO 57-EN15.
Откривање
Објектот е откриен на 24 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Центрипетална сила
Равенки
каде
NGC 2084
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2084 е од видот EN.
Центрипетална сила
Равенки
е наречена Лоренцовиот фактор Повеќе интуитивно:
NGC 2084
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 40 м 7,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 45' 34".
Центрипетална сила
Равенки
што е стапката на промена на релативистичкиот интензитет (\gamma m v)
NGC 2084
Други поделби
Проучување на NGC 2084 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9167.
Центрипетална сила
Извори на центрипеталната сила
Во случај на објект кој е занишан околу на крајот на јажето во хоризонтална рамнина,центрипеталната сила на објектот е обезбедена од страна на тензијата на јажето.Примерот со јажето е пример на вклучување на сила со "влечење".Центрипеталната сила, исто така може да бидат доставенa како сила на "притисок", како на пример во случај кога една нормална реакција во ѕид снабдува центрипетална сила за ѕидот на смрта на возачот.
Идејата на центрипеталната сила на Њутн одговара на она што денес се нарекува централна сила.Кога сателит е во орбитата околу планета, гравитацијата се смета за центрипетална сила, дури и покрај тоа што во случај на ексцентрични орбити, гравитационата сила е насочена кон фокус, а не кон моментален центарот на кривина.
Друг пример на центрипеталната сила се јавува во спирала која е следена кога една честичка се движи во магнетно поле во отсуство на други надворешни сили. Во овој случај, но и магнетната сила е центрипеталната сила која дејствува кон оската на спирала.
Разгледување на неколку случаи
Подолу се три примери на растечката комплексност, со изводи од формулите со кои се регулира брзината и забрзувањето.
Кружно движење
Подеднаквите кружни движења се однесуваат на случај на постојана брзина на ротација. Еве два примери за опис на овој случај.
Математичко изведуање
Во две димензии, вектор на позицијата \textbf{r}, која има магнитуда r и е насочен во еден агол \theta над x-оската, може да се изрази во Декартовите координати со користење на векторите \hat{x} and \hat{y}:
Да претпоставиме подеднакви кружни движења, кои бараат три работи. 1.Објектот се движи само во круг. 2.Полупречникот на кругот r не се менува на време. 3.Објектот се движи со константна аголна брзина \omega околу кругот.Затоа, \theta = \omega t каде t време.
Сега најдете ги брзината v и забрзувањето a на движењето со преземање на деривати на позиција во однос на времето.
Забележете дека терминот во загради е оригиналниот израз r во Декартовиte координати. Како резултат на тоа,
негативнoтo (-) покажува дека забрзувањето е насочено кон центарот на кругот (наспроти полупречникот), па затоа се нарекува "центрипеталната" (т.е. "центар-бараат"). Додека предметите природно го следат вистинскиот пат (поради инерција), оваа центрипетално забрзување опишува кружни патеки на движење предизвикано од центрипетална сила.
Изведување со употреба на вектори
Сликата на деснo покажува векторски односи за исти кружни движења. Самата ротација е претставена од страна на аголната брзина вектор Ω, што е нормално на рамнината на орбитата (со користење на правилото на десна страна) и големината дадена со:
со θ аголна позиција во време t. Во овој дел, dθ / се претпоставува константна, независна од времето. Поминатото растојание dℓ на честичката во време dt по кружен пат е
кои со својства на крстот производ на вектор, има големина rdθ и е во насока тангента на кружна патека.
Како резултат на тоа,
Диференцирање во однос на времето,
Лагранжовата равенка гласи:
Примена на формулата Лагранж со забелешката дека Ω • r (t) = 0 за секој пат
Со зборови, забрзувањето е да се покажува директно спротивна на радијална поместување r на сите времиња, и има големина:
каде вертикалните барови | ... | означуваат на вектор степени според Рихтер, кој во случај на r (t) е едноставно полупречник r на патот. Овој резултат се согласува со претходниот дел, иако нотација е малку поинаква.
Кога стапката на ротација е направена постојано во анализата на nonuniform кружни движења, анализата се согласува со ова.
Заслугата за пристап на векторот е дека е очигледно независно од каков било координатен систем.
Надворешни врски
Movies and photos of hundreds of working mechanical-systems models at Cornell University. Also includes an e-book library of classic texts on mechanical design and engineering.
Кинич Ахау
Кинич Ахау е мајанско сончево божество.
Фудбалот во 1914 година
1914 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Нинхаген (Мекленбург)
Нинхаген (Nienhagen) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Географија
Општината се наоѓа на балтичкиот брег помеѓу најстарата приморска бања во Германија, Хајлигендам и Варнеминде.
Големи делови на општината претставуваат шуми. Западно од селото се наоѓа Нинхагенската шума (Nienhäger Holz), веднаш стрмните карпи покрај брегот, високи 12 метри. Мешаната шума се простира на околу 180 хектари и е наречена „шума на духови“ од месното население.
Електричен автомобил
Електричните автомобили беа популарни во крајот на 19 и почетокот на 20 век, сè до напредокот во технологијата за мотори со внатрешно согорување и масовното производство на возила кои работат на поевтин бензин што доведе до пад во употребата на возила со електричен погон. Енергетската криза во 1970-тите и 80-тите доведе до краткотраен интерес во електричните автомобили, затоа тие автомобили не го постигнаа масовниот маркетинг како што денешните електрични автомобили го доживуваат. Од средината на 2000-тата година, производството на електричните автомобили доживува преродба поради напредокот во технолигиите за батерии и управување со енергијата,но и е загрижено поради се почестата нестабилност околу цените за нафта и потребата за намалување на испуштањата на штетните, стакленички гасови.
Заклучно со Ноември 2012 година, забележано е серија производство на модели способни за возење по автопат достапни во неколку земји, вклучувајќи ги: ,,Тесла Роудстер‘‘ (анг.Tesla Roadster), ,,РЕВАи‘‘ (анг. REVAi), ,,Бади‘‘ (анг. Buddy), ,,Мицубиши и-МиЕВ‘‘ (анг. ,,Mitsubishi i MiEV‘‘), ,,Нисан Лиф‘‘ (анг. Nissan Leaf), ,,Смарт ЕД‘‘ (анг. Smart ED), ,,Виго Вип Лајф‘‘ (анг. Wheego Whip LiFe), ,,Миа електрик‘‘ (анг.Mia electric), ,,БИД е6‘‘ (анг.BYD e6), ,,Болоре Блукар‘‘ (франц.Bolloré Bluecar), ,,Рено Флуенс З.Е.‘‘ (франц. Renault Fluence Z.E.), ,,Форд Фокус Електрик‘‘, ,,БМВ АктивЕ‘‘ (анг.BMW ActiveE), ,,Кода‘‘ (анг. Coda), ,,Тесла Модел С‘‘ и ,,Хонда Фит ЕВ‘‘ (анг. Honda Fit EV). Светските најпродавани автомобили коишто се целосно електрични и способни за возење по автопат се ,,Нисан Лиф‘‘, со 42 700 возила продадени на светски рамки во октомври, 2012 и ,,Мицубиши и-МиЕВ‘‘, со продажба на повеќе од 18 000 возила низ светот во септември 2012, вклучувајќи повеќе од 6 500 возила со променети лога како на пример ,,Пежо иОн‘‘ и ,,Цитроен Ц-Зиро‘‘ (франц. Peugeot iOn and Citroën C-Zero) продадени на Европскиот пазар.
Електричните автомобили имаат неколку предности во споредба со автомобилите со класични мотори со внатрешно согорување, како што се: значително намалување на локалното загадување на воздухот, бидејќи тие немаат издувник и затоа не испуштаат штетни гасови од вградениот извор на енергија во моментот кога возилата работат; намалено испуштање на стакленичките гасови од вградениот извор на енергија, во зависност од горивото и технологијата користена за создавање на електрична енергија за полнење на батериите; и помала зависност од странската нафта, што за САД или за другите развиени земји или за земјите во развој е причина за загриженост за ранливоста на нестабилните цени на нафтата и за прекини во снабдувањата. Исто така за многу земји во развој, а особено за најсиромашните земји во Африка, високите цени на нафтата имаат негативно влијание врз нивниот платен биланс, попречувајќи го нивниот економски раст.
NGC 6704
NGC 6704 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Штит, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Мостот кај Андау
Мостот кај Андау (Brücke von Andau; Andaui-híd или Mosontarcsai-hid) — мал мост над каналот Ајнзер, дел од границата помеѓу Австрија и Унгарија. Се наоѓа близу селото Андау (Градиште, Австрија).
NGC 6704
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6704 се споменува и како OCL 82.
Мостот кај Андау
Историја
Со почетокот на немирите во летото 1956 година, сè повеќе Унгарци бегаа на запад преку границата со Австрија. Иако беше само мал дрвен мост преку мал канал, мостот кај Андау бил бегалска рута за околу 70.000 Унгарци во текот на Унгарската револуција.