cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Економија на Јапонија
Повоен период (1945 година - денес)
И покрај тоа што долго време каматните стапки биле близу нулата, стратегијата за квантитативно олеснување не успеало да ја запре дефлацијата на цените. Ова довело некои економисти, како што се и некои јапонски политичари, да се залагаат за создавање повисоки инфлациски очекувања. Во јули 2006 година, завршила политиката на нулта стапка. Во 2008 година, Јапонската централна банка сè уште имала најниски каматни стапки во развиениот свет, но дефлацијата сè уште не била елиминирана и Nikkei 225 паднал за приближно 50% (помеѓу јуни 2007 година и декември 2008 година). Сепак, на 5 април 2013 година, Јапонската банка објавила дека ќе купи 60-70 трилиони јени во обврзници и хартии од вредност во обид да ја елиминира дефлацијата со удвојување на понудата на пари во Јапонија во текот на две години. Пазарите ширум светот реагирале позитивно на тековните проактивни политики на владата, при што „Никеи 225“ додал над 42% од ноември 2012 година. „Економист “ сугерирал дека подобрувањето на законот за банкрот, законот за пренос на земјиште и законите за данок ќе и помогнат на јапонската економија. Во последниве години, Јапонија е најдобар извозен пазар за скоро 15 трговски нации ширум светот.
Во декември 2018 година, договорот за слободна трговија меѓу Јапонија и Европската Унија бил расчистен да започне во февруари 2019 година. Во земјата била создадена најголема светска зона за слободна трговија проценета на 1/3-от од глобалниот бруто домашен производ. Таа ги намалува тарифите за јапонските автомобили за 10%, давачките за 30% за сирење и 10% за вината и ги отвора пазарите на услуги.
Во јануари 2020 година, премиерот Шинзо Абе објавил дека јапонската коронавирусна пандемија, што исто така принудила национална вонредна состојба, била најтешката економска криза од крајот на Втората светска војна. Саито од Јапонскиот центар за економски истражувања изјавил дека пандемијата го создала „последниот удар“ на долгогодишната економија во Јапонија, која исто така продолжила со бавен раст во 2018 година.
Помалку од една четвртина од Јапонците очекуваат подобрување на условите за живот во следните децении.
Инфраструктура
Во 2018 година, Јапонија била рангирана на 5-тото место во индексот на логистички перформанси на Светска банка, и 2-ра во категоријата инфраструктура.
Во 2005 година, една половина од јапонската енергија се произведувала од нафта, една петтина од јаглен и 14% од природен гас. Јадрената енергија во Јапонија направила четвртина од производството на електрична енергија, но поради јадрената катастрофа во Фукушима се појавила голема желба да се стави крај на јапонската програма за јадрена енергија. Во септември 2013 година, Јапонија ги затворила своите последни 50 атомски централи на национално ниво, предизвикувајќи нацијата да биде јадрена. Земјата оттогаш се решила да рестартира неколку свои јадрени реактори.
Трошењата на Јапонија на патишта се сметаат за големи. Поплочениот пат од 1,2 милиони километри е едно од најголемите. Јапонија има сообраќај од лева страна. Единствена мрежа на брзини и патишта со ограничен пристап со патарина ги поврзува големите градови кои се управувани од претпријатија за наплата. Новите и користени автомобили се евтини, а јапонската влада ги охрабрила луѓето да купуваат хибридни возила. Надоместоците за сопственост на автомобили и давачките за гориво се користат за промовирање на енергетската ефикасност.
Околу 84% од енергијата на Јапонија се увезува од други земји. Јапонија е најголемиот увозник на течен природен гас во светот, втор по големина увозник на јаглен и трет по големина нето увозник на нафта. Со оглед на нејзината голема зависност од увезената енергија, Јапонија има за цел да ги диверзифицира своите извори. Од нафтените шокови во 1970-тите, Јапонија ја намалила зависноста од нафтата како извор на енергија од 77,4% во 1973 година на околу 43,7% во 2010 година и ја зголемила зависноста од природен гас и јадрена енергија. Во септември 2019 година, Јапонија ќе инвестира 10 милијарди долари на проекти на течен природен гас ширум светот, во стратегија за зајакнување на глобалниот пазар на ТНГ и зајакнување на безбедноста на снабдувањето со енергија. Друг важен извор на енергија вклучува јаглен, а хидроелектричната енергија е најголемиот обновлив извор на енергија во Јапонија. Сончевиот пазар на Јапонија исто така е во подем. Керозин се користи многу и за греење на домот во преносни грејачи, особено подалеку од север. Многу такси компании управуваат со своите флоти на течен природен гас. Неодамнешен успех кон поголема потрошувачка на гориво било воведувањето масовно произведени хибридни возила. Премиерот Шинзи Абе, кој работеше на економското заживување на Јапонија, потпиша договор со Саудиска Арабија и ОАЕ за зголемувањето на цените на нафтата, обезбедувајќи јапонска стабилна испорака од тој регион.
Макро-економски тренд
Ова е графикон на трендот на бруто домашниот производ на Јапонија по пазарни цени проценети од Меѓународниот монетарен фонд со бројки во милиони јапонски јени. Поврзано За споредби на паритетот на куповната моќ, американскиот долар бил разменет на 109 фунти во 2010 година.
Развој на главни индикатори
Следната табела ги прикажува главните економски индикатори во периодот 1980–2018 година. Инфлација под 2 % е во зелена боја.
Земјоделството
Јапонскиот земјоделски сектор учествува со околу 1,1% (2017 година) од вкупниот БДП на земјата. Само 12% од јапонската земја е погодна за одгледување. Поради овој недостаток на обработливо земјиште, се користи систем на тераси за земјоделство во мали области. Ова резултира во едно од највисоките нивоа на приноси на земјоделски култури во светот по единица површина, со вкупна стапка на земјоделска самодоволност од околу 50% на помалку од 56,000 одгледувани км 2 (14 милиони хектари).
Малиот земјоделски сектор во Јапонија, сепак, е исто така високо субвенциониран и заштитен, со владини регулативи кои претпочитаат мало култивирање наместо големо земјоделство, како што се практикува во Северна Америка. Постои зголемена загриженост за земјоделството бидејќи сегашните земјоделци стареат со тешко наоѓање наследници.
Оризот го сочинува скоро целото јапонско производство на житни култури. Јапонија е втор по големина увозник на земјоделски производи во светот. Оризот, најзаштитената култура, подлежи на тарифи од 777,7%.
Иако Јапонија обично е самодоволна во оризот (освен во употребата при правење крекери за ориз и преработена храна) и пченица, земјата мора да увезува околу 50% од своите барања за други житни и фуражни култури и се потпира на увоз за половина од своето снабдување од месо. Јапонија увезува големи количини пченица и соја. Јапонија е 5-тиот најголем пазар за извоз на земјоделски производи во ЕУ. Над 90% од портокалите од мандарина во Јапонија се одгледуваат во Јапонија. Јаболката се одгледува и поради ограничувања на увозот на јаболка.
Риболов
Рибарската индустрија во Јапонија е сериозно погодена од радијационата контаминација како резултат на јадрената катастрофа Фукушима во 2011 година. И покрај владините тврдења, зрачењето од јадрената катастрофа во 2011 година не е исчезнато. Наместо да ги ублажува и деконтаминира водата и земјиштето во близина на атомската централа, Јапонија наместо тоа го испуштила јадрениот отпад од централата директно во океанот. Од 2011 година, Јапонија фрлила 1,2 милиони литри (320 000 литри) радиоактивен отпад во океанот. Од 2011 година, Јапонија драстично ја намалила потрошувачката на домашна морска храна и прибегнала кон извоз на загадена морска храна.
Јапонија се рангирала на четвртото место во светот во 1996 година според тонажа на уловена риба. Јапонија ловеила 4.074.580 метрички тони риба во 2005 година, што е помалку од 4.987.703 тони во 2000 година, 9.558.615 тони во 1990 година, 9.864.422 тони во 1980 година, 8.520.397 тони во 1970 година, 5.583.796 тони во 1960 година и 2.881.855 тони во 1950 година. Во 2003 година, вкупното производство на аквакултура било предвидено на 1.301.437 тони. Во 2010 година, вкупниот лов на риби во Јапонија изнесувал 4.762.469 риби. Рибарството во странство отпаѓа на просечно 50% од вкупниот улов на риба на нацијата кон крајот на 80-тите години на минатиот век, иако тие доживеале повторени подеми и падови во тој период.
Крајбрежниот риболов со мали чамци, со мрежи или техники за размножување сочинуват околу една третина од вкупното производство на индустријата, додека офшор риболов со средни бродови претставува повеќе од половина од вкупното производство. Длабокоморскиот риболов од поголемите пловни објекти го сочинува остатокот. Меѓу многуте видови уловени морски плодови има сардини, туна, рак, ракчиња, лосос, лигни, школки, скуша, морска платика, саури, туна и јапонски килибар. Риболов со слатководни води, вклучувајќи мрестилишта со лосос, пастрмка и јагула и фарми за риби, зафаќа околу 30% од јапонската рибарска индустрија. Меѓу скоро 300 видови риби во реките во Јапонија имаат природни сорти сом, клен, харинга и гоби, како и такви слатководни ракови како ракови и ракови. Морска и слатководна аквакултура се спроведува во сите 47 префектури во Јапонија.
Јапонија одржува една од најголемите рибарски флоти во светот и сочинува скоро 15% од глобалните улови што предизвика некои тврдења дека риболовот во Јапонија доведува до исцрпување на рибните резерви како што е туната. Јапонија исто така предизвикала контроверзии поддржувајќи го квазикомерцијалниот кит.
Индустрија
Јапонското производство и индустрија е многу разновидно, со различни напредни индустрии кои се многу успешни. Индустријата сочинува 30,1% (2017) од БДП на нацијата. Производството на земјата е трето највисоко во светот.
Индустријата е концентрирана во неколку региони, а главната е регионот Кант околу Токио, ( индустрискиот регион Кеихин ), како и регионот Кансаи, кој ја опкружува Осака ( индустрискиот регион Ханшин ) и регионот Токаи околу Нагоја ( индустрискиот регион Чакиō – Токаи ). како индустриски центри. Другите индустриски центри го вклучуваат југозападниот дел на Хонши и северен Шикоку околу внатрешното море Сето (индустрискиот регион Сетуучи); и северниот дел на Кишши ( Китакијашу ). Покрај тоа, меѓу Токио и Фукуока се наоѓа долг тесен појас на индустриски центри наречен Таихеји Ремен, основан од одредени индустрии, кои се развиле како мелнички градови.
Јапонија ужива висок технолошки развој во многу полиња, вклучувајќи потрошувачка електроника, производство на автомобили, производство на полупроводници, оптички влакна, оптоелектроника, оптички медиуми, факсимили и машини за копирање и процеси на ферментација во храната и биохемијата. Сепак, многу јапонски компании се соочуваат со нови соперници од САД, Јужна Кореја и Кина.
Производство на автомобили
Јапонија е трет најголем производител на автомобили во светот. Тојота во моментов е најголемиот светски производител на автомобили, а јапонските производители на автомобили Нисан, Хонда, Сузуки и Мазда исто така се сметаат за некои од најголемите производители на автомобили во светот.
Рударство и истражување на нафта
Производството на рударството во Јапонија е минимално, а Јапонија има многу малку рударски наоѓалишта. Сепак, огромни наоѓалишта на ретки земји се пронајдени во близина на брегот на Јапонија. Во фискалната 2011 година, домашниот принос на сурова нафта бил 820 илјади килолитри, што претставува 0,4% од вкупниот волумен на јапонска обработка на сурова нафта.
Туризам
Во 2012 година, Јапонија била петта најпосетувана земја во Азија и Тихиот Океан, со над 8,3 милиони туристи. Во 2013 година, поради послабиот јен и полесните визни услови за земјите од југозападна Азија, Јапонија примила рекордни 11,25 милиони посетители, што е повисоко од предвидената цел на владата за 10 милиони посетители. Владата се надевала дека ќе привлече 40 милиони посетители годишно до Летните олимписки игри во 2020 година во Токио. Некои од најпопуларните посетени места ги вклучуваат областите Шинџуку, Гинза, Шибуја и Асакуза во Токио и градовите Осака, Кобе и Кјото, како и замокот Химеџи. Хокаидо е исто така популарно зимско одредиште за посетителите со неколку скијачки центри и луксузни хотели кои се градат таму.
Економијата на Јапонија е помалку зависна од меѓународниот туризам отколку кај другите земји од Г7 и земјите од ОЕЦД воопшто; од 1995 до 2014 година, таа била убедливо најмалку посетена земја во Г7 и покрај тоа што била втора по големина земја во групата, и заклучно со 2013 година била една од најмалку посетените земји во ОЕЦД по глава на жител. Во 2013 година, меѓународните приходи за туристи биле 0,3% од јапонскиот БДП, додека соодветната бројка била 1,3% за САД и 2,3% за Франција.
Банкарски сектор
Јапонскиот банкарски сектор претрпел бројни промени во текот на 20 век. Пред 1930 година, јапонските банки работеле без речиси никаква државна интервенција (на пример, тие немале обвска да издвојуваат задолжителна резерва), но по банкарската криза, јапонската влада започнала со регулација на банките. Регулацијата темелно се променила за време на американската окупација на Јапонија, кога бил променет членот 65 од законот со што се поставиле определени ограничувања на можноста за истовремено вршење на комерцијално и инвестициско банкарство. Таквите ограничувања биле значително отстранети во 1992 година, кога бил донесен Законот за сеопфатна финансиска реформа со кој на банките им било дозволено да поседуваат подружници преку кои ќе извршуваат бројни активности со хартии од вредност, иако со цел да се заштитат малите брокерски куќи, на банките им било забрането да извршуваат брокерски активности со населението. Подоцна, од 1998 натаму биле извршени низа промени, познати како „Јапонски Биг бенг“ со кои, покрај другото, биле укинати ограничувањата на каматните стапки на орочените депозити.
Во 1980-тите и во 1990-тите, јапонските банки биле едни од најголемите во светот. На пример, во 1995 година, трите најголеми банки во светот биле јапонски (Сумитомо, Ди-Ичи Кангјо и Санва), седум од десете најголеми банки биле јапонски, а меѓу најголемите 50 банки во светот дури 18 биле јапонски.
Традиционално, јапонскиот банкарски сектор е многу голем, мерено според вообичаените показатели. На пример, учеството на банкарските депозити во БДП изнесувало 158% во 1983 и 206% во 1996 година, соодветно. Притоа, во текот на 1980-тите, од најголемите десет банки во светот, дури шест биле јапонски. Сепак, профитабилноста на јапонските банки е многу ниска: на пример, во 1977 година, показателот РОА изнесувал 0,13 %, во 1980 година тој паднал на 0,07 %, потоа малку се зголемил на 0,23 % во 1985 и 0,27 % во 1990 година, а во 1990-тите јапонските банки биле постојано во загуба.
Пазар на капитал
Јапонскиот пазар на акции е третиот најголем пазар во светот, со пазарна капитализација од 6,2 трилиони долари во 2018 година. На Токиската берза, основана во 1878 година, котираат над 3 500 акционерски друштва, поделени во пет оддели: Токиската берза е трета по големина берза во светот, мерено според пазарната капитализација, како и втора по големина берза во Азија, со 2 292 котирани компании. „Никеи 225“ и „ТОПИКС“ се двата најважни берзански индекси на Токиската берза. Токиската берза и берзата во Осака, втората голема берза во Јапонија, се споиле на 1 јануари 2013 година, создавајќи една од најголемите берзи во светот. Други берзи во Јапонија се: Берзата во Нагоја, Берзата во Фукуока и Берзата во Сапоро.
Работна сила
Стапката на невработеност во декември 2013 година изнесувала 3,7%, што е пад од 1,5 процентни бодови од тврдената стапка на невработеност од 5,2% во јуни 2009 година, поради силното закрепнување на економијата.
Во 2008 година, работната сила во Јапонија се состоела од околу 66 милиони работници - од кои 40% биле жени - и тој процент брзо се намалувал. Една голема долгорочна грижа за јапонската работна сила е нискиот наталитет. Во 2005 година, бројот на смртни случаи во Јапонија го надминал бројот на раѓања, што укажува на тоа дека падот на популацијата веќе започнал. Додека една противмерка за опаѓање на наталитетот би била зголемување на имиграцијата, Јапонија се бори да привлече потенцијални мигранти и покрај законите за имиграција кои се релативно благи (особено за високо квалификувани работници) во споредба со другите развиени земји. Ова е исто така очигледно кога се гледа програмата за јапонски работни визи за „специфициран квалификуван работник“, која имала помалку од 3.000 апликанти, и покрај годишната цел да привлече 40.000 странски работници, што укажува на тоа дека Јапонија се соочува со големи предизвици при привлекување мигранти во споредба со другите развиени земји со нејзините имиграциски политики. Анкета на Галуп покажала дека малку потенцијални мигранти сакаат да мигрираат во Јапонија во споредба со другите земји од Г7, што е во согласност со нискиот прилив на мигранти во земјата.
Во 1989 година, Конфедерацијата на јавниот сектор, СОХИО (Генерален совет на синдикати на Јапонија), се споила со РЕНГО (Конфедерација на синдикати на јапонски приватен сектор) и ја формирале Конфедерацијата на јапонски синдикати. Членството на синдикатот е околу 12 милиони.
Закон и влада
Јапонија е на 27-то место од 185 земји според индексот на леснотија за правење бизнис 2013 година.
Јапонија има една од најмалите даночни стапки во развиениот свет. По одземањата, поголемиот дел од работниците се ослободени од персонален данок на доход. Стапката на данок на потрошувачка е само 8%, додека стапките на данок на добивка се високи, втора највисока стапка на данок на добивка во светот, со 36,8%. Сепак, Претставничкиот дом усвоил предлог-закон со кој се зголемил данокот на потрошувачка на 10% во октомври 2015 година. Владата, исто така, одлучила да го намали данокот на добивка и да го укине данокот на автомобил.
Во 2016 година, ММФ ја охрабрила Јапонија да усвои политика за приход што ги поттикнува фирмите да ги зголемуваат платите на вработените во комбинација со реформите за справување со двостепениот систем на вработување на пазарот на трудот за да се зголемат платите, како додаток на монетарниот и фискалниот стимул. Шинзо Абе ги охрабрил фирмите да ги зголемуваат платите за најмалку три проценти на годишно ниво (целта на инфлацијата плус просечен раст на продуктивноста).
Активизмот на акционерите е редок и покрај фактот што законот за деловни активности им дава на акционерите силни овластувања над управителите. За време на премиерот Шинзи Абе, реформата на корпоративното управување била клучна иницијатива за поттикнување на економскиот раст. Во 2012 година околу 40% од водечките јапонски компании имале независни директори, додека во 2016 година повеќето започнале да назначуваат независни директори.
Обврските на владата го вклучуваат вториот по големина јавен долг на која било земја со долг над еден квадрилион јени, или 8.535.340.000.000 американски долари. Поранешниот премиер Наото Кан ја нарекол ситуацијата „итна“.
Преглед
Немаваши (根 回 し), или „градење на консензус“, во јапонската култура е неформален процес на тивко поставување на темелите на некоја предложена промена или проект, преку разговор со засегнатите луѓе, собирање поддршка, повратни информации и така натаму. Се смета за важен елемент во секоја голема промена, пред да се преземат какви било формални чекори, а успешното немаваши овозможува промените да се извршат со согласност на сите страни.
Јапонските компании се познати по методите на управување како што е „ The Toyota Way “. Каизен (改善, јапонски за „подобрување“) е јапонска филозофија која се фокусира на континуирано подобрување во текот на сите аспекти на животот. Кога се применуваат на работното место, активностите на Каизен континуирано ги подобруваат сите функции на бизнисот, од производство до управување и од извршен директор до работниците. Со подобрување на стандардизираните активности и процеси, Каизен има за цел да го елиминира отпадот. Кајзен за првпат бил имплементиран во неколку јапонски бизниси за време на заздравувањето на земјата по Втората светска војна, вклучувајќи ја и Тојота и оттогаш се проширила на деловните активности низ целиот свет. Во рамките на одредени вредносни системи, иронично е што јапонските работници работат најмногу за време на денот, иако каизен треба да ги подобри сите аспекти на животот. Според ОЕЦД, годишните работни часови по вработен се под просекот на ОЕЦД и се во средина меѓу земјите од Г7.
Некои компании имаат моќни синдикати на претпријатија и шунто. Системот Nenko Joretsu, како што се нарекува во Јапонија, е јапонски систем за унапредување на вработен врз основа на неговата близина до пензија. Предноста на системот е тоа што им овозможува на постарите вработени да постигнат повисоко ниво на плата пред пензионирањето и тој обично носи поголемо искуство во извршните редови. Недостаток на системот е тоа што не дозволува нов талент да се комбинира со искуство и оние со специјализирани вештини не можат да се промовираат во вќе исполнетиот извршен ред на управуваљњ. Исто така, не гарантира или дури и се обидува да ја донесе „вистинската личност за вистинското работно место“.
Односите меѓу владините бирократи и компаниите се често блиски. е институционализирана практика каде јапонските високи бирократи се повлекуваат на високи позиции во приватниот и јавниот сектор. Оваа практика сè повеќе се смета за корумпирана и ограничување на напорите за намалување на врските помеѓу приватниот сектор и државата што ги спречуваат економските и политичките реформи. Доживотно вработување ( shūshin koyō ) и напредување во кариерата засновано врз стаж се чести во јапонската работна средина. Јапонија почнала постепено да се оддалечува од некои од овие норми.
Плата (サ ラ リ ー マ ン, Сарараман, платен човек) се однесува на некој чиј приход е заснован на плата; особено оние кои работат за корпорации. Неговата честа употреба од јапонски корпорации и распространетоста во јапонската манга и аниме постепено довело до нејзино прифаќање во земјите во кои се зборува англиски како именка за јапонски стопанственик со бели јаки. Зборот може да се најде во многу книги и написи кои се однесуваат на јапонската култура. Веднаш по Втората светска војна, да се стане платеник се сметало за порта кон стабилен начин на живот на средната класа. Во модерна употреба, терминот носи асоцијации на долги работни часови, низок углед во корпоративната хиерархија, отсуство на значителни извори на приход освен плата и слично. Терминот платаник се однесува скоро исклучиво на мажите.
Канцелариска дама, често скратено КЛ (јапонски: オ ー エ ルŌeru ), е женска канцелариска работничка во Јапонија, која извршува задачи со розова јака, како што се служење чај и секретарска или службена работа. Како и многу невенчани Јапонци, КЛ често живеат со своите родители и во раната зрелост. Канцелариските дами се обично постојан персонал со полно работно време, иако работните места што ги прават обично немаат многу можност за унапредување и обично постои премолчено очекување дека ќе ја напуштат својата работа откако ќе стапат во брак.
Фритер (フ リ ー タ ー, furītā) е јапонски израз за луѓе на возраст меѓу 15 и 34 години кои немаат полно работно време или се невработени, со исклучок на домаќинки и студенти. Тие исто така може да бидат опишани како недоволно вработени или хонорарни работници. Овие луѓе не започнуваат кариера по средно училиште или универзитет, но наместо тоа обично живеат како „паразити“ со своите родители и заработуваат пари со ниско квалификувани и ниско платени работи. Ниските приходи им отежнуваат на семејството, а недостатокот на квалификации го отежнува започнувањето кариера во подоцнежниот период од животот.
Кароши (過 労 死, karōshi), што може да се преведе буквално од јапонски како „смрт од прекумерна работа“, е професионална ненадејна смрт. Главните медицински причини се срцев удар и мозочен удар поради стрес.
Сокаија (総 会 屋, sōkaiya или корпоративни уцени) е форма на специјализиран рекет, уникатен само во Јапонија, и често е поврзан со изнуда на пари или уцена на компании со закана дека јавно ќе бидат понижени, обично на нивниот годишен состанок (総 会, sōkai). Саракин (サ ラ 金) е јапонски термин за лихвар. Тоа е контракција на јапонските зборови за плата и готовина. Околу 14 милиони луѓе, или 10% од јапонското население, позајмиле од саракин. Вкупно, има околу 10.000 фирми (помалку од 30.000 пред една деценија); сепак, првите седум фирми сочинуваат 70% од пазарот. Вредноста на заостанатите заеми изнесува 100 милијарди долари. Најголемите саракини се тргуваат јавно и честопати сојузуваат со големи банки.
Првата стоковна куќа „во западен стил“ во Јапонија била Митсукоши, основана во 1904 година, која има корен како продавница за кимоно наречена Ечигоја од 1673 година. Кога се разгледуваат корените, сепак, Мацузакаја има уште подолга историја, датирана од 1611 година. Продавницата за кимоно се сменила во стоковна куќа во 1910 година. Во 1924 година, продавницата Мацузакаја во Гинза дозволила улични чевли да се носат во затворен простор, нешто иновативно во тоа време. Овие поранешни стоковни куќи со кимоно доминирале на пазарот во неговата претходна историја. Тие продавале или поточно прикажувале луксузни производи, кои придонеле за нивните софистицирани атмосфери. Друго потекло на јапонската стоковна куќа е тоа од железничка компанија. Постоеле многу приватни железнички оператори во нацијата, и од 1920-тите, тие започнале да градат стоковни куќи директно поврзани со терминалите на нивните линии. Seibu и Hankyu се типични примери од овој тип. Од осумдесеттите години наваму, јапонските стоковни куќи се соочуваат со силна конкуренција од супермаркетите и продавниците за убавина, постепено губејќи го своето присуство. Сепак, депто се бастиони на неколку аспекти на културниот конзервативизам во земјата. Сертификати за подароци за престижни стоковни куќи честопати се даваат како свечени подароци во Јапонија. Стоковните куќи во Јапонија генерално нудат широк спектар на услуги и можат да вклучуваат девизи, резервации за патувања, продажба на билети за локални концерти и други настани.
Кеирецу
е збир на компании со меѓусебно поврзани деловни односи и акции. Тоа е еден вид деловна групација. Прототипното кеирецу се појавило во Јапонија за време на „ економското чудо “ по Втората светска војна. Пред да се предаде Јапонија, јапонската индустрија била контролирана од големи семејства наречени заибатсу. Сојузниците го демонтирале овој процес кон крајот на 40-тите години на минатиот век, но компаниите формирани од демонтажата биле повторно интегрирани. Дисперзираните корпорации биле повторно поврзани преку купување на акции за да формираат хоризонтално интегрирани сојузи низ многу индустрии. Во овој период, официјалната владина политика промовирала создавање на робусни трговски корпорации кои би можеле да издржат притисоци од засилената светска трговска конкуренција.
Главните кеирецу биле центрирани на една банка, која позајмувала пари на компаниите-членки на кеирецу и имала капитални позиции во компаниите. Секоја централна банка имала голема контрола врз компаниите во кеирецу и делувала како субјект за итна спасувачка помош. Еден ефект од оваа структура била да се минимизира присуството на непријателски преземања во Јапонија, бидејќи ниту еден субјект не може да ја оспори моќта на банките.
Постојат два вида кеирецу : вертикални и хоризонтални. Вертикалното кеирецу ја илустрира организацијата и односите во рамките на една компанија (на пример, сите фактори на производство на одреден производ се поврзани), додека хоризонталното кеирецу ги покажува односите помеѓу субјектите и индустриите, вообичаено центрирани на банка и трговска компанија. И двете се одржуваат едни со други.
Јапонската рецесија во 90-тите години на минатиот век имала огромни ефекти врз кеирецу. Многу од најголемите банки биле сериозно погодени од портфолиото за лоши заеми и биле принудени да се спојат или да заминат од деловна активност. Ова имало ефект да ги замагли линиите помеѓу кеирецу: Сумитомо банка и Митсуи банка, на пример, станале банкарската корпорација Сумитомо Митсуи во 2001 година, додека Санва банка станала дел од Банката на Токио-Митсубиши UFJ. Дополнително, многу компании надвор од системот на keiretsu, како што е Sony, започнале да ги надминуваат своите колеги во системот.
Спојувања и преземања
Следува список на најважните зделки (рангирани по вредност во милијарди американски долари) во јапонската историја:
Други економски индикатори
Нето меѓународна инвестициска позиција : 266,223 \ милијарди (1-ви)
Стапка на раст на индустриското производство: 7,5% (проценка на 2010 година) )
Инвестиции (бруто фиксни): 20,3% од БДП (проценка на 2010 година) )
Приходите или потрошувачката на домаќинствата според процентот на учество:
Земјоделство - Производи: ориз, шеќерна репка, зеленчук, овошје, свинско месо, живина, млечни производи, јајца, риба
Извоз - Стоки: машини и опрема, моторни возила, полупроводници, хемикалии
UTC+01:24
UTC+01:24 - ознака за временско отстапување од UTC од +01:24. Во ISO 8601, споменатото време би било запишано како 2020-10-13T08:14:04+01:24.
Економија на Јапонија
Други економски индикатори
Увоз - стоки: машини и опрема, горива, прехранбени производи, хемикалии, текстил, суровини (2001)
UTC+01:24
Историја
Времето што одговара на тоа поместување било локалното средно време на варшавскиот меридијан и било познато и како варшавско средно време.
Економија на Јапонија
Други економски индикатори
Електрична енергија:
Електрична енергија - Производство по извор:
Електрична енергија - Стандарди:
UTC+01:24
Историја
На 5 август 1915 година, Варшава се префрлила на средноевропско време, а остатокот од Полска набргу го следел примерот.
Економија на Јапонија
Други економски индикатори
Нафта:
Гросензе (Холштајн)
Гросензе (Großensee) — општина во округот Штормарн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Гросензе
Гросензе може да се однесува на следниве места во Германија:
Софија Алексеевна
Софија Алексеевна (Софья Алексеевна; родена на 27 септември 1657 година, починала на 14 јули 1704 година, во Москва) била ќерка на рускиот цар Алексеј Први, регентот на Руската Империја позната по својата одлучност, таа никогаш не се двоумела да употреби насилни мерки за спроведување на нејзината политика.
Борба за моќ и регентност
Бидејќи Алексеј имал две жени, па двете сакале да бидат наследници на престолот. Марија Милославскаја, мајката на Софија, го иницирала востанието во Москва во 1682 година, со цел да се постави на власт. Таа го промовирала својот брат Јован како легитимен наследник на престолот, обидувајќи се да ги убеди патријархот да ја сменат неодамнешната одлука за крунисување на кралот Петар. Таа инсистирала на тоа дека изборот на Петар е спротивен на законот на монархијата, прескокнувајќи го Иван, кој била следниот во редот, и предложила Петар да биде на престолот заедно со Иван. По негативниот одговор, таа побарала помош од Стрелците, кои насилно се спротивставиле на изборот на Петар за владетел. Бунтот на Стрелците довел до воспоставување на нова влада, со Иван како постар и Петар како помлад император. Софија Алексејевна била прогласена за совладетелка со титула регент, бидејќи нејзините браќа биле малолетни. Во тие години, таа, наводно, била во врска со принцот Голицин кој го поставила за шеф за надворешните работи на местото на убиениот Долгоруков. Стрелците ја добиле титулата судска пешадија за по 10 дукати. А Петар, иако формално владетел, живеел со неговата мајка Наталија со многу скромни донации од Софија. Толку скромни што Наталија морала да побара помош од свештенството.
Веднаш по доаѓањето на власт, Софија била во неволја затоа што Стрелците сакале да имаат повеќе учество во власта. Сепак, Софија вешто ги потиснала, дури и погубила и некои од нив. За време на нејзините седум години како регент, таа го ослабнала законот за притворање на селани, и поради тоа била нападната од страна на благородниците. Таа се обидела да ја унапреди армијата. Во областа на надворешната политика, најважен е мировниот договор со Полска во 1686 година, како и кримскиот поход против Турција. Иако Цариградскиот патријарх се обесхрабрил од тој поход, затоа што се плашел дека Султанот ќе му се одмазди на православното население во Турција. Првиот поход на Голицин доживеал целосен пораз. Голицин бил принуден да се подготви и за друг поход. Поучен од своето искуството, тој одлучил да го преземе походот на пролет, кога степите се богати со вода и трева. Наместо да се бори, тој влегол во преговори со кримскиот хан и се вратил, бидејќи 20.000 од неговите 100.000 луѓе биле убиени, а 15.000 заробени. Од друга страна, Голицин потпишал договор со Кина со кој се одредувала границата кај реката Амур. Голицин бил неоспорно пообразован од Петар, но тој немал силна волја како Петар, кој пишувал тешко и правел многу правописни грешки, но тој размислувал практично и вешто се справувал со сите средства за целите на реформите. За тоа време, Софија сонувала да се омажи за Голицин, со цел да си ја обезбеди кралската титула.
Пад од моќ и смрт
Како што растел Петар, неговата моќ растела. Веќе на 16-годишна возраст, тој побарал од Голтицин да му ги соопштува сите работи, а семејството на втората сопруга на Алексеј, Наришкин, се подготвувала за долгоочекуваното доаѓање на власт. Софија била немоќна да ја спречи оваа промена и постепено да ја преземе контролата. Кримскиот поход против Турција, во која Голицин испратил околу 100.000 луѓе, дополнително ја загрозил својата позиција заради немирите во Москва. Тензиите меѓу двете фракции растеле сè додека Петар не наполнил 17 години, кога Наталија Наришкина побарала замена на Софија. Таа се обидела да стори нешто против тоа преку патријархот, но Петар бил одлучен. Таа била уапсена и испратена во манастирот Новодевичи. Десет години подоцна, за време на отсуството на Петар од земјата, таа се обидела повторно да дојде на власт со помош на Стрелците. Но, овој бунт бил задушен од невидена бруталност, кога труповите на бунтовниците биле ставани под прозорците на Софија. После тоа, таа била ставена во уште построг притвор, дозволувајќи ѝ само една посета на ден. Починала во тој манастир шест години подоцна на 14 јули 1704 година.
Хојерсен
Хојерсен (Heuerßen) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината со местото Кобензен се наоѓа во северозападниот дел на Бикеберг, на поранешната граница помеѓу старите окрузи Шаумбург-Липе и Грофовијата Шаумбург, директно на сојузниот автопат Б65.
Соседни општини
Општината се граничи со општините Линдхорст и Бекедорф, градот Штатхаген, како и општината Лидерсфелд.
UTC+02:30
UTC+02:30 - ознака за временско отстапување од UTC од +02:30. Во ISO 8601 споменатото време би било запишано како 2020-11-02T00:26:49+02:30.
Историја
За време на доцниот 19 век, московското средно време било воведено во Русија, првично во UTC+02:30. По Октомвриската револуција, часовниот појас бил променет во UTC+03:00.
UTC+05:30
UTC+05:30 - ознака за временското отстапување од UTC од +05:30. Ова време се користи во Индија и Шри Ланка. Тоа е пет и пол часа пред координираното универзално време.
Ампсиварии
Ампсивариите, Ансивари или Емсивари се германски народ кои од III век се припоиле кон Франките.
Тие живееле во северозападна Германија, западно од Емс, река која се влева во Северното Море. Нивното латинско име значи луѓето од Емс. Според она што е познато за другите германски племиња, тие веројатно биле населени по долниот тек на реката. Два града денес го носат нивното име: Емден (во Германија) и Емен (во Холандија).
Се појавуваат во времето на Цезар.
Хамфелде (Штормарн)
Хамфелде (Hamfelde) — општина во округот Штормарн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Млади и невини
Млади и невини (англиски: Young and Innocent) е британски филм од 1937 година, во режија на Алфред Хичкок (Alfred Hitchcock), а по сценарио на Џозефин Теј (Josephine Tey) и Чарлс Бенет (Charles Bennett). Главните улоги ги толкуваат: Нова Пилбим (Nova Pilbeam), Дерик Де Марни (Derrick De Marney) и Едвард Ригби (Edward Rigby).
Содржина
Една филмска ѕвезда е најдена мртва на плажа и за убиството е обвинет Роберт (го игра де Марни). За време на полициското сослушување, тој се онесвестува при што му помага Ерика (ја игра Пилбим), ќерката на шефот на полицијата. Подоцна, Роберт успева да побегне и ја убедува Ерика да му помогне да докаже дека тој не е убиецот. Ерика му помага да се скрие од полицијата, а потоа заедно го бараат скитникот Вил (го глуми Ригби), кој го поседува клучниот доказ за невиноста на Роберт - неговиот мантил. Полицијата дознава дека Ерика му помага на осомничениот и за да ја заштити, Роберт се предава. Скитникот Вил се сеќава дека мантилот му го дал еден човек кој често трепка со очите и тој и Ерика одат да го најдат во хотелот „Гранд“. Таму, убиецот е откриен, со што Роберт докажува дека е невин.
Сцила
Во грчката митологија, Сцила е легендарно чудовиште кое живее од едната страна на тесен канал со вода, наспроти нејзиниот пандан Харибда. Двете страни на теснецот се наоѓаат во опсег на стрела една од друга - толку близу што морнарите кои се обидуваат да го избегнат Харибда би минувале опасно близу до Сцила и обратно.
Сцила прво е опишана во Одисеја на Хомер, каде што Одисеј и неговиот екипаж се среќаваат со неа и Харибда на нивните патувања. Подоцна митот дава приказна за потеклото на Сцила како убава нимфа која се претвора во чудовиште.
Книгата Три од Енеида на Вергилиј, го поврзува теснецот каде што живее Сцила со теснецот Месина помеѓу Калабрија, регион на Јужна Италија и Сицилија. Приморскиот град Сцила во Калабрија го зел своето име од митолошката фигура на Сцила и се вели дека е дом на нимфата.
Идиомот „помеѓу Сцила и Харибда“ значи да се биде принуден да се избере помеѓу две слично опасни ситуации.
Потекло
Родството на Сцила варира според авторот. Хомер, Овидиј, Аполодорус, Сервиј и сколијаст на Платон, сите ја наведуваат Кратаис како мајка на Сцила. Ниту Хомер, ниту Овидиј не спомнуваат татко, но Аполодорус вели дека таткото бил или Триен (веројатно текстуална грешка на Тритон) или Форкус (варијанта на Форкис ). Слично на тоа, сколијастот на Платон, можеби следејќи го Аполодор, го наведува таткото како Тирен или Форк додека Евстатиј на Хомер, Одисеја 12,85, го именува таткото како Тритон.
Другите автори ја имаат Хеката како мајка на Сцила. На Хесиод, Megalai Ehoiai вели дека Хеката и Аполон се родителите на Сцила, а Акузилаус вели дека родителите на Сцила биле Хеката и Форк (Одисеја 12,85).
Можеби обидувајќи се да ги смири овие спротивставени извештаи, Аполониј од Родос вели дека Кратеи е друго име за Хеката и дека таа и Форсис биле родители на Сцила. Исто така, Семос од Делос вели дека Кратаис била ќерка на Хекате и Тритон и мајка на Сцила од Деимос. Стезихор (сам) ја именува Ламија како мајка на Сцила, можеби Ламијата која била ќерка на Посејдон додека според Гај Јулиј Хигинус, Сцила била потомство на Тифон и Ехидна.
Lo-Lee-Ta-Too
Список на песни
Албумот содржи девет песни:
Опис на албумот
На албумот настапуваат следниве музичари:
Трпе Блажевски (Скопско)
За Трпе Блажевски од Леуново, прочитајте на следната страница.
Трпе Јованов Блажевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Се занимавал со земјоделство. Есента 1944 година вооружени балистички банди навлегле во неговото село. Истовремено на тој терен пристигнала и Дванаесеттата македонска ударна бригада која ги потиснала балистите. Им се приклучил на соселаните во помагањето на бригадата. Учествувал во собирање храна, облека и друг материјал за бригадата. По ослободувањето на Скопје стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во акциите за разоружување и ликвидирање на преостанатите балистички банди на Косово. Потоа заминал во Срем, каде со успех завршил воена настава во ракување со новото оружје кое пристигнало во бригадата. Загинал на 12 април 1945 година во големата офанзива на Првата Југословенска Армија кај Шид.
Ефик митологија
Ефик живеат во јужна Нигерија. Тие традиционално го обожаваа богот Абаси како врховен творец. Нивниот систем на верување бил многу лабав. Тие немале официјално свештенство или организирани религиозни институции. Обожавањето и ритуалот се одвивало на поединечно или семејно ниво. Во митологијата, приказната за создавањето е приказна за луѓето кои им се спротивставуваат на боговите за да постигнат поголема моќ и мудрост.
Во Ефик митологијата, Абаси се сметал за Врховен творец (Бог). Неговата сопруга Атаи е позната како медијатор. Се верува дека Атаи го убедила Абаси да дозволи двајца луѓе (еден маж и една жена) да живеат на Земјата. Но им забранувале да работат или да се репродуцираат. Од децата се барало да се вратат во рајот секогаш кога Абаси ќе заѕвонел со ѕвоното за вечера. Овие правила биле утврдени за народот Ефик никогаш да не го надмине Абаси во мудрост или сила. На крајот, децата не го послушале па Абаси ги убил и двајцата. Атаи на луѓето им дала два подарока, хаосот и смртта.
Приказна за создавањето
Пред Абаси немало ништо. Абаси бил бог на универзумот и давател на живот, смрт и правда. Тој бил толку моќен што можел да создаде живот, да ги лекува болните, па дури и да ги воскреснува мртвите. Некои велат дека Абаси бил Сонце и тие го обожавале како што изгрева и заоѓа секој ден. Абаси живеел на небото со сопругата Атаи. Таа беше мудра божица, која честопати му даваше добар совет на Абаси.
Абаси ги создал ѕвездите, Земјата и целиот животински свет на неа. Тој создал и двајца луѓе, маж и жена. Овие луѓе живееле со Абаси и Атаи на небото. Тие беа многу невини и немаа малку знаење. Абаси и Атаи се грижеле за нив, ги заштитувале, па дури и ги хранеле, затоа што тие не знаеле како да се хранат. Еден ден, луѓето погледнале надолу од небото на Земјата. Тие решиле дека сакаат да живеат таму. Но, кога го прашале Абаси дали можат да го напуштат небото и да живеат на Земјата, тој тоа им го забранил. Земјата била место со многу тајни каде можеле да се научат многу работи. Абаси се плашел дека луѓето еден ден ќе ја научат неговата мудрост, па дури и ќе ја надминат.
Некое време, овој план функционирал. Луѓето се враќале на небото секој ден за да ги земат своите оброци. Сепак, еден ден, жената одлучила дека е болна од тоа што се храни како беспомошно дете. Таа излегла на полињата и почна да се занимава со земјоделие. Кога дошло време за вечера, таа пркосно одбивала да се врати на небото со мажот.
Следниот ден, мажот ја посетил жената на нивите и видел дека одгледува сопствена храна. Тој решил да ѝ помогне. Не поминало долго време, мажот и жената се вљубиле. Тие веќе не се вратиле на небото. Поминале многу години и тие имале многу деца. Кога тие деца беа доволно стари, им се придружиле на нивните родители кои ја обработувале земјата. Сите тие заедно продолжиле да ги учат тајните на Земјата и да се поучуваат едни со други.
Луѓето се обиделе да ги сокријат своите деца од погледот на Абаси, но богот ги видел. Тој многу се налутил. Ја обвинил неговата сопруга Атаи, бидејќи таа го убедила да ги остави луѓето да живеат на Земјата. Абаси се плашел дека еден ден, луѓето ќе научат толку многу што ќе ја надминат неговата мудрост. Тој, исто така, се плашел дека ќе пораснат толку многу што ќе ја надминат неговата моќ.
Но, Атаи имала план. Со цел да ги спречи луѓето да станат премногу моќни, таа го пуштила злото во светот во форма на смрт и раздор. Злото било толку силно што мажот и жената веднаш умреле. Оттогаш нивните деца страдале од лошото во светот и се расправале меѓу себе. Но, бидејќи нивната мајка им се спротивставувала на боговите, луѓето продолжиле да ги учат тајните на Земјата.
Здравје
Првично се верувало дека Абаси и Атаи живеат во Сонцето. Абаси е духот на здравјето. Племенските власти честопати извикувале гласно на сонцето во надеж дека Абаси ќе ги слушне нивните плачења и ќе ги лекува. Се верувало дека Абаси на некои племиња им ја дал можноста да ги лекуваат болните со некромантија. Секогаш кога некој во племето бил болен, поглавицата го повикувал врачот. Во тек на церемонијата на заздравување, племенските луѓе палеле оган. Сите луѓе од племето требале да се соберат наоколу додека се пееле песни за обожавање на Абаси.
Природа
Со тек на времето, Ефик почнале да веруваат дека Абаси е дух на природата. На крајот, ова предизвикало луѓето да започнат да го обожаваат сонцето со верба дека тоа е самиот Абаси.
Локални верувања
Исто така, се верувало дека близнаците се срам за Абаси. Се сметало дека е зло за жената да роди близнаци; жената ќе биде запалена жива, а близнаците беа земени и оставени да умрат во пустината.
Поголеми влијанија
Свештеникот мисионер Хоуп Мастертон Вадел дошол меѓу народот Ефик на 10 април 1846 година. Луѓето од Ефик специјално побарале писмено за евангелизирање на своето кралство, а писмата датираат од 1 декември 1842 година и 4 декември 1842 година од кралот Ејо Онести II и кралот Ејамба V.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Теово
Црквата се наоѓа во центарот на селото, до гробиштата. Изградена е пред 1850 г. Во 1970-тите до неа е изградена нова централна црква „Св. Архангели Гаврил и Рафаил“.
Храмот претставува трикорабна базилика со женска црква во западниот дел. Направена е од камен, со дебелина на надворешните ѕидови од 80 см. Има два влеза — еден од јужната и еден од западната страна. Покриена е со плочи и има и камбанарија. Во внатрешноста на запад има женска црква. Има забележителен позлатен иконостас. Од фреските се издвојува Пресвета Богородица Поширока од небесата. Црквата е реставрирана во првобитниот изглед.
Хоенфелде (Штормарн)
Хоенфелде (Hohenfelde) — општина во округот Штормарн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
UTC+05:40
Историја
UTC+05:40 понекогаш било користено како делумно именување за непалското време, кое до 1920 година се засновало на катмандовото средно време, кое е на 85°19'И или UTC+05:41:16.
UTC+05:45
UTC+05:45 - ознака за временско отстапување од UTC од +05:45. Часовниот појас се користи во Непал. Таа е една од само трите часовни појаси со 45-минутно поместување од UTC.
Како стандардно време (цела година)
Големи градови: Катманду
Георги Мадолев
Георги Мадолев (роден на година во Белица - починал во ) — македонски револуционер и национален деец од Пиринска Македонија.