cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 1338
Други поделби
Проучување на IC 1338 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31126.
NGC 4954
NGC 4954 — леќеста галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4954 се споменува и како NGC 4972, UGC 8157, MCG 13-9-44, CGCG 353-8, IRAS 13009+7540, KAZ 248, CGCG 352-53.
Откривање
Објектот е откриен на 5 мај 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4954 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 4954 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Берта Зулцбашка
Берта Берта Зулцбашка (германски: Berta von Sulzbach, околу 1110 - 29 август 1159), била германска принцеза и византиска царица, сопруга на царот Мануил I Комнин.
Потекло
Берта била ќерка на Беренгар II, гроф на Зулцбах (починал на 3 декември 1125 година) и втората сопруга Аделхајд фон Дисен († 1126). Берта била сестра на Гебхард III Зулцбашки и на Гертруда Зулцбашка, која се омажила за германскиот цар Конрад III.
Брак
Барајќи поддршка против Норманите на Роджер II, византискиот цар Јован II Комнин испратил амбасадори во дворот на германскиот цар Конрад III со предлог за склучување на сојуз против Норманите во Јужна Италија. За да внесе се потпише договор, гласниците на василевса му понудиле на Конрад III да испрати една од своите принцези во Цариград, за да биде мажена за синот на византискиот цар, Мануел. Наместо една од своите ќерки, Конрад ја избрал својата балдаза, Берта, која заминала за Цариград во друштво на Емихо фон Лајнинген, епископ на Вирцбург.
Кога Берта пристигнала во царскиот двор на Босфорот, Јован II Комнин веќе бил мртов, а Мануил бил новиот византиски цар. Бракот на Берта и Мануил I бил одложуван во текот на три години. Двајцата била венчани малку по Водици во 1146, по што Берта била крунисана за царицата под името Ирина.
Во Цариград Берта-Ирина станала позната по скромноста, избегнувајќи го луксузот на царот во византиски двор. Василиј Охридски ја пофалил Берта за пристојност и побожноста, а Никита Хонијат забележува дека царицата не носела шминка. Според гласините во 1147 година, патријархот Козма II Цариградски, кој бил осомничен за ерес, фрлил клетва на царката никогаш да не роди син.
Берта-Ирина и Мануел I Комнин имале две ќерки:
Берта-Ирина починала на 29 август 1159 година. Според изворите Мануил I Комнин, кој бил познат по своите многубројни изневери, бил скршен од смртта на сопругата. Тој се оженил повторно во 1161 година за Марија Антиохиска.
Космос-868
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 26 ноември 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 442 км, а најмалото на 428.
Усјански Канал
Усјански Канал, познат и како Усјанка или Усјански Јаз, — поток и канал со должина од 3,6 км кој минува низ селата Сопиште и Усје и населбата Горно Лисиче. Тој ги собира поројните води од неколку суводолици од планината Водно, а исто така и отпадните и атмосферски води од општините Аеродром и Кисела Вода. Се влева во Вардар кај населбата Горно Лисиче.
1337 п.н.е.
1337 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1337. година пред новата ера, 337. од вториот милениум п.н.е., 37. од 14 век п.н.е. и осма од 1330-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4171 и 4172 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3413 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2423 и 2424 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 584 пред основањето на Рим.
Откритија
1337 av. J.-C.
Галактички ореол
Галактички ореол — продолжение, односно сферична компонента на галаксијата која се протега околу главната, видлива компонента. Се однесува на неколку различни компоненти со овие својства:
Разликата меѓу ореолот и главниот дел на галаксијата е најочигледна кај спирални галаксии, каде спиралниот облик е во спротивност со рамниот галактички диск. Кај елиптичната галаксија, нема остар премин меѓу глвниот дел на галаксијата и ореолот.
Сибаница (Жабари)
Шибница претставува село во општина Жабари, Србија. Според пописот кој што се одржал во 2002 година, селото брои 407 жители. А според пописот кој што се одржал во 2011 година, имало 377 жители.
Опис
Податоците датираат од 1930 година
Најстарите доселеници се населиле на почетокот на 18 век. Жителите се Срби. Порано имало неколку влашки семејства, но тие станале целосно Срби. Циганот имал три куќи, тие се ковачи и ја обработуваат земјата.
Во Шибница живеат 339 возрасни лица, а просечната возраст на населението е 45,4 години (43,1 за мажи и 47,8 за жени). Во населбата има 139 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 2,93.
Географија на Швајцарија
Швајцарија е земја која се наоѓа во Средна Европа.
Граници
Вкупната површина на земјата изнесува 41,285 км2, и според тоа се наоѓа на 135 место по големина во светот. Земјата граничи со со Германија на север, Франција на запад, Италија на југ, и Австрија и Лихтенштајн на исток.
Градот Цирих е најголемиот во државата со околу 1 000 000 жители.
Население
Според пописот, вкупното население на Швајцарија е околу 7,399,100 жители. Густината на населеноста е 179/km2 жители на квадратен километар.
Клима
Швајцарија е земја која нема излез на море. Климата е умерено-континентална, на планините планинска, претежно алпска. Околу 30% од нејзината територија е покриеа со планини. Во умерените реони околу Алпи, температурите се многу ниски поради висините. На поголемите висини на планините, снегот останува преку целото лето. На падините се создаваат микроклиматски услови, а по долините дуваат ветрови. Летата во Швајцарија се топли и влажни со повремени дождови, а наспроти тоа зимите се студени со големи врнежи од снег.
NGC 7278
NGC 7278 — спирална галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7278 се споменува и како ESO 146-27.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7278 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7278 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Василиј Маилов
ИКФ Светски Кану Спринт Првенства
Василиј Маилов — руски кану-спринтер којшто се натпреварува од доцните 1990-ти. Тој освоил сребрен медал во дисциплината Ц-4 1000 метри на ИКФ Светските Кану Спринт Првенства, 1998, Шегед.
Енергетски систем
Енергетски систем е систем што е првенствено дизајниран за снабдување со енергетски услуги до крајните корисници.
Од структурна гледна точка, Петтиот извештај за проценка на МПКП го дефинира енергетскиот систем како „сите компоненти поврзани со производство, претворање, испорака и употреба на енергија“. Во областа на енеростапанството се вклучуваат и енергетските пазари кои го третират енергетскиот систем како „технички и економски системи“ што ја задоволуваат побарувачката на потрошувачите за енергија во облик на топлина, горива и електрична енергија.
Според првите две дефиниции се овозможуваат мерки кон побарувачката страна, вклучувајќи го дневното осветлување, термо-изолацијата на градбите и дизајнирањето пасивни сончеви градби, и социо-економски фактори, како што е управувањето со побарувачката на енергија, па дури и за работењето од дома. Третата дефиниција не се однесува за сивата економија и биомасата која што е значајна за многу земји во развој.
Анализата на енергетските системи ги опфаќа инженерството и економијата. Спојувањето на идеите од двете области, за формирање на разбирлива дефиниција, е исклучителен предизвик, особено онаму каде што е вклучена макроекономската динамика.
Концептот околу тоа што би претставувал енергетски систем се менува кога нови регулативи, технологии и практики стапуваат во функција - на пример, трговијата со емисии, развојот на паметни мрежи и поголемата употреба на управувањето со побарувачката на енергија.
Терминологија
Од структурна перспектива, енергетскиот систем е како и секој општ систем и е составен од збир на допирни компоненти, сместени во неговата околина. Овие компоненти потекнуваат од инженерството и економијата. Во поглед на процесот, енергетскиот систем „се состои од интегриран збир на технички и економски активности кои работат во комплексна општествена рамка“. Одбирањето на компонентите и однесувањето на енергетскиот систем зависи од околностите, целта на анализата и зададените параметри. Затоа, концептот за тоа што претставува енергетски систем, е всушност апстракција на која обично и претходи некаква форма на компјутерско испитување, како што е изградбата и употребата на соодветен енергетски модел.
Гледано од инженерска смисла, енергетскиот систем е претставен како проточна мрежа: темињата на една замислена отсечка соодвестуваат со инженерските компоненти како електричните централи и цевководи, додека рабовите се врската помеѓу овие компоненти. Овој пристап овозможува збирови од слични или соседни компоненти да се соберат и третираат како едно за поедноставување на моделот. Откако ќе бидат опишани на тој начин, можат да се применат алгоритмите за проточни мрежи, како што е проблемот за проток од минимални трошоци. Самостојно, и самите компоненти можат да се третираат како прости динамички системи.
Спротивно на ова, релативно чистото економско моделирање може да усвои секторски пристап со ограничени детали кон инженерството. Секторските и подсекторските категории објавени од „Меѓународната енергетска агенција“, често се користат како основи за анализа. Студија од 2009 година на секторот за енергетска енергија во Велика Британија, го споредува користењето на технолошки богатиот „Маркал модел“ со некои други секторско станбени модели во Велика Британија.
Меѓународните енергетски пресметки обично се делат според изворите на енергија, секторот и под-секторот, и по државата. Изворите на енергија (т.е. производите на енергија) се класифицираат како примарна и секундарна енергија, а понекогаш и како финална (за крајна употреба) енергија. Објавените податоци за енергија се нормално прилагодени на начин што се внатрешно конзистентни, што значи дека сите залихи и текови на енергија мора да се балансирани. МЕА редовно објавува енергетски статистики и енергетски биланси со различно ниво на детали и трошоци, и исто така нуди среднорочни проекции засновани на овие податоци. Поимот „конвергиран енергетски извор“, што се користи во енергетската економија, е различен од дефиницијата за енергија што се користи во физиката.
Енергетските системи можат да се разликуваат според опсегот, од локално, општинско, националнио и регионално ниво, до глобално, во зависност од зададените параметри. Истражувачите понекогаш ги вклучуваат и мерките од побарувачката страна во рамките на нивната дефиниција за енергетски систем. Меѓународниот панел за климатски промени (МПКП) ги вклучува и овие мерки, на пример, но ги опфаќа во посебни поглавја за транспортот, градбите, индустријата и земјоделството.
Одлуките за потрошувачката и инвестициите на домаќинствата, исто така може да бидат вклучени во рамките на енергетскиот систем. Ваквите размислувања не се вообичаени бидејќи однесувањето на потрошувачите е тешко да се одликува, но вообичаено е да се вклучи човечкиот фактор во моделите. Однесувањето на домаќинствата може да биде симулирано со техниките како ограничена рационалност и однесувањето на поединци. Американското здружение за напредуок во науката (АЗНН) конкретно се залага дека „треба да се посвети поголемо внимание на однесувањето на потрошувачите, наместо само истражување на цените и приходот, во економските модели (на енергетскиот систем)“.
Енергетски услуги
Концептот за енергетската услуга е неопходен, особено при дефинирање на целта на енергетскиот систем:
"Важно е да се сфати дека употребата на енергијата не е целта, туку насочувањето на неа кон задоволување на човечките потреби и желби. Енергетските услуги се целта на која енергетскиот систем треба да ги обезбеди средствата."
Енергетските услуги можат да се дефинираат како комфорност што се обезбедува преку потрошувачката на енергија или снабдувањето на овој начин. Поточно кажано:
"Побарувачката треба, кога е можно, да се дефинира во смисла на обезбедување енергетски услуги, карактеризирани со соодветена употреба - на пример, температурата на воздухот во случај на греење на просторот или нивото на лукс при осветлувањето. Овој пристап дава поголем збир на потенцијални одговори на прашањето за снабдување, вклучително и употребата на енергетски-пасивни техники - на пример, обновата на топлинската изолација на градбите и дневното осветлување."
Разгледувањето на енергетските услуги по глава на жител и како таквите услуги придонесуваат за благосостојбата на човекот и поединечниот квалитет на живот е најважно во дебатата за одржливата енергија. Луѓето што живеат во сиромашните региони, со ниско ниво на потрошувачка на енергетските услуги, сигурно би имале корист од поголема потрошувачка, но истото генерално е неточно за оние со високо ниво на потрошувачка.
Поимот енергетски услуги ги создаде компаниите за енергетски услуги (КЕУ) кои склучуваат договори за да обезбедат енергетски услуги на клиентите на подолг период. Потоа, КЕУ се слободни да ги изберат најдобрите средства за тоа, вклучително и инвестиции за топлински подобности и опрема за ГВК во однос на градбите што се снабдуваат.
ISO 13600, 13601, 13602 кон техничките енергетски системи
ISO13600, ISO13601 и ISO13602 формираат збир на меѓународни стандарди кои ги покриваат техничките енергетски системи (ТЕС). Иако се повлечени во 2016 година, овие документи даваат корисни дефиниции и рамки за формализирање на ваквите системи. Овие стандарди го отсликуваат енергетскиот систем поделен на сектори на понуда и побарувачка, поврзан со трговијата со енергија (или производите на енергија). Секторите понатаму може да се поделат на подсектори, секој исполнувајќи некаква наменска цел. Секторот за побарувачка е во крајна линија присутен за снабдување на потрошувачите со услуги засновани на производи на енергија (видете во енергетски услуги).
Шебеник
Шебеник (Shebenik) — планина кај Либражд, источна Албанија, недалеку од границата со Македонија. Сместена е веднаш на запад од Јабланица, од која е одвоена со долината на реката Бистрица (Албанија) и областа Струшки Дримкол понатаму на североисток. Најблизок град североисточно од Либражд и  северозападно од Струга.
Масивот е долг 20, а широк околу. Највисокиот врв, исто така наречен Шебеник (Maja e Shebenikut), се наоѓа на 2.253 м надморска височина, а има неколку врва од преку 2.000 м.
Планината е особено значајна поради природното богатство и затоа е заштитена како дел од националниот парк Шебеник-Јабланица. Од особен интерес е запазувањето на рисот и неговото живеалиште на неа.
Леднички езера
Шебеник има девет леднички езера, од кои најјужно и најголемо е Рајчичкото (Liqeni i Rrajcës), сместено на источниот срт. Долго е 220, а широко 160 м.
499
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6007 и 6008 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5249 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4259 и 4260 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1252.
Тиристор
Тиристор – тврдотелна полуспроводничка компонента со четири слоја, наизменично наредени p-тип и n-тип материјали. Функционира како бистабилен прекинувач, спроведува кога гејтот добие активирачка струја, и продолжува да спроведува сè додека напонот на колото е обратно поларизиран, или додека не се тргне (на некој друг начин). Триконтактните тиристори се дизајнирани да контролираат поголема струја од анодата до катодата, контролирајќи ја струјата со помала струја на третиот контакт, познат како „управувачка електрода“ или „гејт“. Спротивно, двоконтактниот тиристор е дизајниран да се вклучи ако потенцијалната разлика меѓу неговите контакти е доволно голема (пробоен напон).
Првите тиристори биле комерцијално воведени на пазарот во 1956 година. Бидејќи тиристорите можат да контролираат релативно високи вредности на снага и напон со мали компоненти, тие наоѓаат широка примена за контрола на електрична снага, во опсег од потенциометри за светло и контрола на брзина на електрични мотори до енергетски пренос со високонапонска еднонасочна струја. Тиристорите може да се користат во кола на прекинувачи на моќност, кола за замена на релеи, кола на инвертори, кола на осцилатори, кола на детектори на нивоа, кола на потенциометри на светло, евтини временски кола, логички кола, кола за контрола на брзината, кола за контрола на фазата итн. Во почетокот, тиристорите се базирале само на обратна струја за да се исклучат, што ја правело тешка нивната примена за еднонасочна струја. Поновите типови тиристори може да се вклучат или исклучат со контролен сигнал на управувачката електрода (гејтот). Тиристорот не е пропорционален уред како транзисторот. Со други зборови, тиристорот може само да биде вклучен или исклучен, додека транзисторот може да работи меѓу овие две состојби. Ова го прави тиристорот непогоден за аналоген засилувач, но корисен како прекинувач.
Потекло на поимот
Поранешна гасна цевка наречена тиратрон обезбедувала слична електронска прекинувачка можност, при што мал контролен напон можел да прекинува голема струја. Терминот тиристор е комбинација од „тираторон“ и „транзистор“.
Лукас Кокинос
Лукас Кокинос (Λούκας Κόκκινος) — андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Кокинос е роден во 1878 година во село Радосинишча, денес Мегаро во Гребенско, Егејска Македонија. Кокинос е еден од првите дејци на грчката вооружена пропаганда во Македонија и во 1904 година заедно со Павел Киров, Атанасиос Гумас и Диамандис Манос ја префрлил четата на Павлос Мелас преку Кожани, Сатишча и Богатско кон Костурско.
Зедно со четата на капетан Малиос од Корча дејствувал во Гребенско против Романската пропаганда во Македонија кој има за цел да ги отргне од грцизмот влашките села во оваа област. Потоа ја обиколувал Костенарија и ги нападнал селата Осничани (Кастанофито) и Видолушча (Дамаскинија) заедно со капетаните Малиос и Зисис Верос. На 20 декември 1905 година зедно со капетанот Лицас (Андонис Влахакис) го нападнал селото Езерец, а во текот на нападот биле запалени две куќи и загинале неклку души од селската милиција.
На 14 јануари здружената чета на Лукас и Лицас повторно го нападнале селото Езерец, но биле одбиени од четата на Митре Влаот и селската милиција.
По смрта на капетан Лисац кој загинал при неуспешниот напад врз селото Осничани на 7 мај 1906 година, Кокинос ја извлекол четата и со неа дејствувал во Костурско против четите на Македонската револуционерна организација.
Во летото 1906 година зедно со Вангелис Влахас го нападнал и изгарел селото Езерец. Во 1911 година Кокинос ги ликвидирал романо-власите кој го убиле гребенскиот митрополит Емилианос Лазаридис. Во 1912 година во Првата балканска војна со својата чета го помагал настапувањето на грчката армија.
Починал 1913 година во Гребен од туберкулоза. Во неговото родно село новите грчки власти му подигнале споменик.
Дравидски јазици
Дравидските јазици се јазично семејство кое се состои од приближно 85 јазици со вкупно 217 милиони говорници. Се говорат претежно во јужна и делови од источна и средна Индија како и североисточна Шри Ланка, Пакистан, Непал, Бангладеш, Авганистан, Иран и од иселениците во земји како Малезија и Сингапур. Највеќе говорници имаат телушкиот, тамилскиот, канадскиот и малајалскиот. Постојат и мали групи на признаени родовски заедници што живеат во зафрлени краишта и говорат други дравидски јазици. Многумина сметаат дека дравидските јазици се автохтони на Индија. Првите пишани сведоштва за нив се натписи што датираат од VI век п.н.е. Од сето семејство, само два јазика се говорат исклучиво вон Индија: брахујскиот и дангарскиот, кој е дијалект на курушкиот. Дравидски топоними се среќаваат долж северозападното крајбрежје на Махараштра, Гоа, Гуџарат, и во помала мера во Синд. Граматичко влијание од дравидските јазици (како што е клузивноста) се забележува во маратски, конканскиот, гуџаратскиот, марвари, и помалку, во синдски. Од ова може да се заклучи дека дравидските јазици некогаш биле многу позастапени ширум Индискиот Потконтинент.
Историја
Иако во денешно време, дравидските јазици се говорат претежно во јужниот дел на Индија, не постојат конечни сознанија за изворното подрачје на нивните предци. Прифатено е дека говорниците на ова семејство биле распространети ширум цела Индија пред доаѓањето на говорниците на индоевропски јазици.
Постоењето на дравидското јазично семејство првпат е предложено во 1816 г. во делото „Граматика на телушкиот јазик“ од Александар Д. Кемпбел, каде тој и Френсис В. Елис аргументираат дека тамилскиот и телушкиот водат потекло од заеднички неиндоевропски потомок. Поимувањето за ова семејство значително се проширило во 1856 г. со објавувањето на делото „Компаративна граматика на дравидските или јужноиндиски јазици“ од Роберт Колдвел, кој во семејството вбројал многу повеќе јазици и докажал дека ова семејство едно од главните во светот. Колдвел го смислил поимот „дравидски“, изведувајќи го од санскритскиот збор „дравида“ (drāvida), како што се нарекува тамилскиот јазик на југот од Индија во санскритски текст од VII век. Од огромно значење за дравидската лингвистика е објавувањето на „Дравидски етимолошки речник“ од Т. Бароу и М.Б. Емано.
Класификација
Дравидските јазици се во многу потесно меѓусебно сродство отколку индоевропските. Најприфатениот родослов ги дели на три гранки, додека други ги делат на четири: делејќи ги централните на централни (коламско-парциски) и јужно-централни (телушко–кујски), или пак делејќи ги северните дравидски на североисточни (курушко–малтовски) и северозападни (брахујски). Покрај нив, постојат сè уште некласификувани дравидски јазици, како што е аларскиот.
Јазиците признаени како службени јазици на Индија се задебелени.
Брахујците, Курусите и Малтовците имаат митови за потекло од други краишта. Преданијата на Курусите велат дека тие се дојдени од полуостровот Пекан, поточно од Карнатака. Истите преданија се присутни и кај Брахујците, кои себеси се нарекуваат доселеници и многу научници се сложуваат со нив
Покрај ова, Ethnologue наведува неколку некласификувани дравидски јазици: (од кои камарскиот може да е впрочем индоариски) како и поинаку некласификуваните јужни дравидски јазици
Граматика
Најсвојствено за дравидските јазици е следново:
Фонологија
Дравидските јазици се одликуваат и по неразликувањето на приздивни и неприздивни избувни согласки. Иако некои од нив имаат усвоено голем број заемки од санскрит и други индоирански јазици (покрај огромниот сопствен зборовен фонд) чиј правопис ги означува озвучувањето и приздивноста, истите зборови во дравидските јазици се изговараат според поинакви фонолошки и фонотактички правила: приздивот не фигурира во изговорот, без разлика на тоа како се пишуваат зборовите. Но ова не е сеприсутно и најчесто се избегнува при формално или внимателно говорење, особено при рецитирање.
На пример, тамилскиот не разликува помеѓу звучни и безвучни избувни согласки, дотолку што тамилската азбука нема симболи за озвучени и приздивни избувни согласки.
Јазиците од дравидското семејство се одликуваат и со тројно разликување на забно, венечно и свиено место на творба како и по големиот број на течни согласки.
Историска фонологија
Самогласки: прадравидскиот јазик имал десет самогласки: a, ā, e, ē, u, ū, i, ī, o, ō (долгите и кратките биле засебни). Не постоеле дифтонзи - ai и au се сметаат за *ay и *av (или *aw) (Subrahmanyam 1983, Zvelebil 1990, Krishnamurti 2003).
Согласки: прадравидскиот може да се реконструира со следниве согласни фонеми (Subrahmanyam 1983: Zvelebil 1990, Krishnamurti 2003), стр.40 :
Зборови што почнуваат на самогласки
Голем дел од зборовите почнуваат и завршуваат на самогласки, што оди во прилог на аглутинативноста на јазиците.
karanu (плаче), elumbu (коска), athu (тоа), avide (таму), ithu (ова), illai (не, нема)
adu-idil-illai (adu = тоа, idu = ова, il= наставен облик на „во“ => тоа-тука-во-нема => тоа-во ова-нема => тоа го нема во ова)
Бројки
Броевите од 1 до 10 на разни дравидски и индоариски јазици (тука хинди, санскрит и маратски) и македонски за споредба.
Куќа на ул. „Кирил и Методиј“ бр. 14 (Битола)
'''Куќа на ул. „Кирил и Методиј“ бр. 14 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 80 во Битола.
1338 п.н.е.
1338 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1338. година пред новата ера, 338. од вториот милениум п.н.е., 38. од 14 век п.н.е. и деветта од 1330-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1338 година се протега во 1298 и 1299, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1358 и 1359 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 795 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2019 и 2018 исламска година пред хиџра.
Откритија
1338 av. J.-C.
Содерторн
Содерторн е грубо триаголен полуостров и вештачки остров во источниот дел на Седерманланд, Шведска, кој се граничи со:
Каналот Содертеје е вештачки, па затоа областа не е целосно одвоена од копното по природа. Областа е класифицирана како остров според Статистика на Шведска, што го прави трет по големина остров во Шведска.
Во северниот дел на области на Содерторн се во голема мера составена од судир долина село (и во урбаните средини) со висока земја која е или борова шума или голи. Долгите долини на југ стануваат рамнина. Водите што ја опкружуваат областа се или слатка вода или солена вода со слаба соленост. Темелот е речиси целосно гнајс.
Неговото име Тауринум во 1225 година, Тор во 1283 година, Торине во 1383 година и на крајот „Содеторн“ од 1645 година) потекнува од старонордискиот дијалектски збор тор, што значи „скршени карпести плажи“, кои се сечат длабоко во брегот на Содерторн.
На највисоката точка на Содеторн е Торнбергет во Ханинге на 110.9 метри (363.8ст) над морското ниво. Се наоѓа во Ханведен, голема површина од во голема мера зимзелена шума јужно од Стокхолм, чии источни области делумно го формираат Националниот парк Тиреста.
Најјужните делови на Содеторн беа поврзани со Стокхолм во 1901 година, кога била отворена Нинесовата линија. Железницата поминува помеѓу Нинешман на југ и Елвшо на север, каде што се спојува со главната јужна железница.
Општини во Зидертрн
Овие општини се наоѓаат и во округот Стокхолм и во провинцијата Седерманланд.
Мапуто
Мапуто или порано познат како Луренсо Маркес е главниот град на Мозамбик. Мапуто е пристаниште на Индискиот Океан и економијата на градот е сконцентрирана токму кон пристаништето. Мапуто има население од околу 1.244.227, но секап бројот на населението е поголем. Главни суровини кои се извезуваат од Мапуто се јаглен, волна, шеќер, хром и дрво. Исто така, во градот се произведува цемент, грнчарија, мебел и гума.
Крсто Трајков
Крсто (Крсте) Трајков, познат и како Крсто Ресенски, е македонски национален деец и револуционер, деец на ВМРО. Првин дејствува како четник во Охридско, а потоа е назначен за околиски војвода во Преспа.
Животопис
Крсте Трајков е роден в ресенското село Горно Крушје. Се вклучува во дејноста на ВМОРО заедно со неговиот брат Иван Трајков (убиен во 1905 година).
3а време на Илинденското востание дејствува како војвода во Преспа и води многу битки со турскиот аскер кај Горно Крушје, Лева Река, Кривени, Болно, а кај Волкодери (заедно со Георги Шкорнов) е тешко ранет, но успева да избега. Во 1904 г. е четник во четата на Спиро Олчев. Од 1905 е околиски војвода в Ресенско. Во 1906 година се cлучуваат конфликти меѓу Крсто Трајков, како сарафист, и Битолскиот округ. Во Првата балканска војна во 1912 година е војвода на партизанска чета бр. 56 на Македонско-одринското ополчение, со којашто го зазема Ресен. Подоцна учествува и во Втората балканска војна.
По окупацијата на Вардарска и Егејска Македонија од страна на Србија и Грција, Трајков со четата се вклучува во отпорот на ВМРО кон тоа. Во 1919 година е уапсен од српските власти и три години поминува во затвор.
После ослободувањето заминува за Бугарија, а оттаму, во 1923 година во САД, каде што учествува во организацијата на новосоздадената Македонска патриотска организација. На 24 септември 1930 г. Трајков испратил писмо до Централната управа на МПО во Индијанаполис, САД, во кое бара востановување на одделна македонска црква. Тука, тој јасно и експлицитно ја нагласува посебноста на македонскиот народ истакнувајќи ги етничките и етногенетските разлики меѓу Македонците, Бугарите, Србите итн.:
По враќањето во Бугарија, на почетокот од 1930-те година, станува еден од повидните дејци на михајловистичкото крило на ВМРО. По превратот од 1934 година, како и други дејци на распуштената ВМРО, е уапсен од новата власт.
По бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна Трајков се враќа во Македонија. Се вклучува во организирањето на Бугарските акциони комитети и е претседател на Ресенскиот комитет. Избран е и во локалниот одбор на Илинденската организација и е поставен за градоначалник на Ресен. . Умира по тешко боледување на 7 јануари 1942 година во Ресен, тогаш во Царство Бугарија. Погребан е со почести во храмот „Св. Св. Кирил и Методиј“.
Неговиот син Борис Трајков е убиен во 1944 година од новите комунистички власти на островот Голем Град во Преспанското Езеро, обвинет како соработник на бугарските власти.
Макце
Макче е едно од селата во општина Велико Градиште, Србија. Според пописот кој што се одржал во 2002 година, селото имало 975 жители.
Наводи
44.57528°N, 21.46694°W
Манастириште (Свето Митрани)
Манастириште — археолошко наоѓалиште во крушевското село Свето Митрани. Претставува доцноантичка населба и некропола. Се наоѓа на 1 км јужно од селото, на десната страна од патот за селото Милошево, каде на голем простор од 500 × 500 м се забележуваат траги од станбени објекти и грамади од градежен материјал. Според кажувањето на мештаните, биле откриени повеќе камени конструкции од гробови.
Космос-869
Космос-869 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 368 км, а најмалото на 264.
Електричен отпор
Отпор – мерка со која се мери степенот на отпор на некој објект на поминување на електрична струја. Единица за мерење на отпорот во системот СИ е ом. Реципрочната вредност ја мери спроводливоста, се нарекува кондуктанса и се мери во сименси.
Отпорот е одлика на објектот или материјата да се спротивставува на протокот на електрична струја.
каде
Отпорот зависи од природата и видот на материјалот како и геометријата на спроводното тело. Исто така постои зависност на отпорот од температурата на телото. За поголемиот број материјали не постои значајна зависност на отпорот од струјата низ спроводното тело во поширок опсег на напон и струја.
Загуби во отпорник
Кога струјата I проаѓа низ објект со отпор R, електричната енергија се претвора во топлина
каде
Овој ефект има одредена примена, на пр. при греење на електрична енергија, но е непожелен при пренос на електрична енергија, односно претставува загуба.
Суперспроводливоста е појава при која протокот на струја е практично без мерлив отпор, односно без загуби.
Отпор на еднонасочна струја
Бидејќи густината на струјата е рамномерна по пресекот на спроводникот, отпорноста R еднонасочна струја од спроводник со еднаков попречен пресек може да се пресмета со формулата:
каде
Иако ниеден реален отпорник нема во целост рамномерна густина на струја по цела должина во секој попречен пресек, од практични причини оваа формула е прифатена како добра апроксимација за долг танок спроводник, какви што се жиците.
Отпор на наизменична струја
Во случај на проток на струи со високи честоти низ спроводник, доаѓа до отстапување од рамномерната густина на струјата низ попречниот пресек. Тоа предизвикува делотворно намалување на површината на попречниот пресек како спореден ефект. Причина за оваа појава е површинскиот ефект на струите со високи честоти. Ова точно го забележал Никола Тесла при истражување на ефектот на струи со високи честоти кои претежно течат по површината. Така предизвикал внимание фаќајќи со гола рака жица под висок напон (но со висока честота), а со другата држејќи жарулка која засветлела.
Причина за отпорноста
Бидејќи на спроводливоста на материјалот влијаат разни физички и хемиски процеси, така и причината за спроводливоста, а исто така и за отпорноста, се разликува меѓу разни материјали.
Отпорност во метали
Металите се такви материјали кои се составени од атоми сместени во правилни кристални решетки чии врски се остварени во електроните во надворешната лушпа, а кои не се цврсто врзани за матичните атоми. Таквите електрони тогаш се присутни во меѓуатомскиот простор во облик на електронски облак, слабо врзана и лесно подвижна маса на носители на електрицитет. Овие електрони прават металот да е спроводник. Кога ќе се појави разлика на потенцијали на електричното поле (напон) тогаш електроните тргнуваат низ спроводникот под влијание на силата на електричното поле.
Движењето на електроните низ металот е попречено со постоењето на кристална решетка низ која треба да течат електроните. Овој вид на триење всушност е електричен отпор. Колку попречниот пресек низ кој тече струја е поголем, толку целокупниот отпор е помал бидејќи е поголема количината електрони која е носител на електрицитет. Колку што е спроводникот подолг, толку и ова „триење“, електричен отпор, е поголемо.
Статички и диференцијален отпор
Многу електрични елементи, како диодите и батериите не го задоволуваат Омовиот закон. Овие се наречени „не-Омски“ или , не-линеарни , и се одликуваат со  I-V  крива, што не е на права линија преку  ORIGIN.
Отпорот и спроводливоста сепак можат да се дефинираат за „не-омските“ елементи. Но за разлика од омовиот отпор, не-линеарниот отпор не е константен туку напонот варира преку уредот. Постојат 2 типа на отпор
Impedance and admittance
Z=1/Y за наизменична струја, истко како R=1/G for DC circuits.
Зависност на отпорот од
Друга компликација на AC колата е дека отпорот и спроводливоста можат да бидат зависни. Една од причините, наведени погоре е ефектот на кожата. Друга причина е што самата отпорност може да зависи од честотата (види Drude модел, deep-level traps, resonant frequency, Kramers–Kronig relations, etc.)
Energy dissipation and Joule heating
Отпорниците (и другите елементи на отпорот)се спротивставуваат на протокот на електричната струја; така што,електричната енергија е приморана да ја турка струјата низ отпорот. Оваа електрична енергија е потрошена на загревањето на отпорникот во овој процес. Ова е наречено Joule heating (поJames Prescott Joule), исто така наречено ohmic heating или отпорно загревање.
Растурање на електрична енергија е често несакана појава, особено во случај на загуби при трансмисија кај далноводите. трансмисија на висок напон овозможува намалување на загубите со намалување на електричната струја.
Од друга страна, џуловото загревање се применува кај електричните греачи како електричниот шпорет. Друг пример се блескави лампи кои се зависни од џуловото загревање, филаментот се загрева до висока температура при што почнува да свети.
Формулата на џуловото загревање е: Каде P е  енергија добиена од топлинската енергија,  R е отпорот, и  I количеството на струја низ отпорниците.
Зависност од температура
Во собна температура, отпорноста на металите се зголемува, додека отпорноста на полуспроводниците се намалува со зголемување на температурата. Отпорноста на инсулаторите и електролитите се зголемува во зависност од системот.
Како последица, отпорот на жиците, отпорниците и други компоненти се менува со промена на температурата. Овој ефект често е непожелен поради тоа што предизвикува неисправност кај електричните кола при екстремни температури. Во некои случаи овој ефект наоѓа ефикасна примена. Кога отпор зависен од температурата се користи намерно, компонентата се нарекува термистор. (Термисторите најчесто се правад од керамика или од полимер.)
Термисторите се употребуваат на 2 начини. Тие можат да се користат како топломери. Со мерење на отпорот, може да се добие и температурата на околината. Исто така наоѓаат примена во комбинација со џуловото загревање: ако големо количество струја се движи преку отпорникот, неговата температура се зголемува а со тоа се менува и отпорноста. Овие компоненти можат да се користат како заштита на коло, слично како електричните осигурувач. Генерално, самозагревањето може да направи отпорник во нелинеарен елемент.
Коефициентот на температурата \alpha е обично +3×10−3 K−1 to +6×10−3 K−1 за металите при собна температура, додека е негативен за полуспроводниците и инслуаторите.
Strain dependence
Исто како што отпорот на спроводникот зависи од температурата, отпорот на спроводникот зависи и од strain. Со затегнување на спроводник, должината на делот од спроводникот кој се растега се зголемува а пресекот се намалува. Овие ефекти придонесуваат до зголемување на отпорноста на затегнатиот дел на спроводникот. При компресија, отпорот на затегнатиот дел на спроводникот се намалува.
Light illumination dependence
Некои отпорници, поточно тие направени од полуспроводници, покажуваат фотоспроводливост, што значи дека нивниот отпор се менува кога светлина блеска врз нив. Затоа се нарекуваат фото отпорници, ( отпорници зависни од светлина).
Суперспроводливост
уперспроводниците се материјали каде отпорот изнесува нула, и имаат неограничена спроводливост. Ова значи дека кај нив нема џулово загревање, со други зборови нема дисипација на електричната енергија. Затоа, ако суперкондуктивна жица се направи во облик на затворено струјно коло, струјата ќе се движи вечно. Металните суперспроводници имаат потреба од ладење на температура приближна на 4К со течен хелиум, додека керамичките суперспроводници се ладат на температура од 77К со течен азот. Nevertheless, there are many technological applications of superconductivity, including superconducting magnets.
Сепак, постојат многу технолошки апликации на суперспроводливост, вклучувајќи и суперспроводнички магнети.
Мура
Мура (хрватски, унгарски и словенечки: Mura; прекмурски: Müra или Möra ; Mur) — река во Средна Европа која извира од Високите Таури на Централните Источни Алпи во Австрија на надморска височина од и се влева во Драва во  Хрватска.
Реката има вкупна должина од. Од нив, 330 км отпаѓаат на внатрешноста на Австрија; 95 км во и околу Словенија (67 км долж границите со Австрија и Хрватска, 28 км во внатрешноста на Словенија), а остатокот ја образува границата меѓу Хрватска и Унгарија. Најголем град по течението на Мура е Грац (Градец) во Австрија. Сливот зафаќа површина од.
Поважни притоки на Мура се Мирц, Сулм, Шчавница, Ледава и Трнава.
Течение
Меѓу Тамсвег и Унцмаркт-Фрауенбург, Мура тече низ стрмна долина, и напоредно со теснолиниската пруга наречена по неа (Мурталбан, 65 км). Од Унцмаркт натаму, реката продолжува во источен правец низ индустриските градови Леобен и Брук на Мура. Тука во неа се влева Мирц, па нагло свртува на југ и тече низ градот Грац.
Течејќи низ центарот на Грац, Мура минува под утврдената височина Шлосберг и крај стариот град. Некогаш реката била многу загадена од неколку фабрики за хартија крај брегот и железарницата кај Леобен, но почнувајќи од 1980-тите, квалитетот на водата е значително подобрен.
Од Грав реката продолжува на југ, одминувајќи го Лајбниц (Липница) и се спојува со Сулм, каде фаќа поисточен правец. Недалеку од Шпилфелд (Шпилје), реката ја образува границата меѓу Австрија и Словенија сè со Бад Радкерсбург (Радгона) и Горна Радгона, каде целосно преминува во Словенија.
Во Словенија Мура минува низ Раденци и Вержеј. Таму влегува во областите наречени по неа — Прекмурје („преку Мура“) во Словенија и Меѓимурје („меѓу Мура“) во Хрватска. На ова подрачје сè уште се среќаваат влечни скели и пловечки воденици.
Во Горно Меѓимурје реката често го менува течението, полека движејќи се на север од левата страна. Тука се среќава шумата Муршчак, помеѓу Домашинец и Долен Храшчан. Примајќи ја последната значајна притока Трнава, Мура се влева во Драва кај Леград во Копривничко-крижевачката жупанија, Хрватска.
Ползување
Мура стопански се ползува уште од стариот век. Познато е дека во IV век п.н.е. на нејзините брзаци работеле пловечки воденици, технологија подоцна наследена од Словените и Маѓарите. Многу од ваквите воденици работеле и во 20-тите и 30-тите години на XX век, од кои денес е активна Бабичевата воденица (Бабичев млин) кај Вержеј во Словенија.
Реката носи помали количества злато кои не се доволни за современа експлоатација, но сепак се собрале во подалечното минато. Организираното испитување и ползување на златото и другите месни ресурси отпочнало во 1772 г.
Во Австрија, Мура има неколку хидроелектрични брани.
Иљја Медведев
ИКФ Светски Кану Спринт Првенства
Иљја Медведев (Илья Леонидович Медведев; роден, Санкт Петербург) — руски кану-спринтер којшто се натпреварувааше во доцните 2000-ти. Тој освои зребрен медал во дисицплината К-2 1000 метри на ИКФ Светските Кану Спринт Првенства во Познањ (Полска).
На ЛОИ 2008 во Пекинг, Медведев заврши на осмото место во дисциплината К-4 1000 метри.
Аманда Бродерик
Аманда Џејн Бродерик (родена 1971 година) е британски академик и академски администратор, која е заменик-канцелар и претседател на Универзитетот во Источен Лондон од септември 2018 година. Таа е и професор по меѓународен бизнис.
Биографија
Со семејно потекло од Авганистан, Белгија, Ирска и Хал, Бродерик е родена во 1971 година и израсната во Стафордшир, Англија. Дипломирала на Универзитетот Де Монтфорт во Лестер, со диплома за уметности (БА) од прва класа по маркетинг и психологија и доктор по филозофија (д-р) за меѓународен бизнис.
Истражувања
Експертизата на Бродерик лежи во областа на меѓународниот бизнис, маркетинг психологијата и стратешките комуникации. Таа е автор на два важни текста во нејзината област и има искуство во истражување и финансирање на претпријатија.
Професионална кариера
За време на нејзиниот мандат како декан во Салфорд, тие биле прогласени за Бизнис школа на годината на Тајмс за високо образование во 2014 година.
Во 2019 година, таа била избрана за претставник на Советот на Асоцијацијата на универзитети на Комонвелтот (ACU).
Иван Јегеров
Иван Василевич Јегоров ( Иван Васильевич Егоров, 1891 - 1943) бил руски фудбалер кој играл во нападот.