cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Петка“ - Црешнево
Фрескоживопис
Во горните две зони на олтарниот простор се сочувани три композиции од Великите празници: „Благовештението“, „Раѓањето на Христос“ и „Вознесението“. Композицијата Благовештение е насликана во втората зона од обете страни на апсидната конха. На северната страна е насликан крилатиот архангелот Гаврил во црвен развигорен химатион и син хитон. Тој е поставен врз црвено перниче, насликан воисчекор кон Богородица со десната рака во гест на благослов, додека во левата држи долга прачка со расцветан крин на врвот. Заднината е решена со архитектонска градба. Архангелот Гаврил го придружува пророкот Давид насликан фронтално во цел раст. Во левата рака држи отворен свиток со нечиток текст на него, а со десната е во гест на благослов. Пророкот носи царска одежда, црвена отворена круна на главата и сина наметка порабена со бисери. На јужната страна од конхата е насликана Богородица облечена во темноцрвен мафорион и син фустан. Таа во левата рака држи вретено, а десната рака нишка од преѓа, тесно припиена во одеждата, е со отворена дланка кон белиот гулаб (Св. Дух) кој се спушта кон неа со светлосен зрак. Таа стои на црвен подножник пред богато орнаментирано седиште без наслон. Престолот е порабен со бисери, а во среднината е украсен со вретенасти столпчиња. На него има поставено две долгнавести перничиња во сина и црвена боја. Заднината е исполнета со декор од архитектурни контури. Зад Богородица, исто така во фронтален став, е поставена претставата на пророкот Соломон. Toj е облечен со затворена црвена круна и наметка украсена со бисери. Неговата десната рака е подигната со вперен прст кон небесата, а во левата држи отворен свиток со текст.
На јужниот ѕид од олтарниот простор, во втората зона е насликано Раѓањето Христово, делумно оштетено посебно во горниите партии. Централно во сцената е поставена Богородица, среде карпест пејзаж. Во внатрешноста на пештерата Богородица е легната на бела постела со потсвиени нозе и благо завртена кон јаслите со новородениот Младенец до неа. Десно од Богородица е сочувано овчaрчето кое свири на кавал, а ангелот кој му приоѓа е сочуван само од половината надолу. Во долниот дел од сцената, во левиот агол од епизодата со капењето на Младенецот е сочуванa само дадилката облечена во син фустан. Во предниот план е насликан Јосиф во разговор со овчарот. Јосиф седи на карпа, а во раката држи стап. Овчарот е претставен како старец со бела коса и брада, наметнат со сина наметка, стои пред Јосиф потпрен на својот пасторски стап.
Во наосот на храмот ѕидното сликарство е пресликано во 1862 година. На јужниот ѕид, од исток кон запад е насликан Страшниот суд. Потоа над влезот, во сцената со пророкот Јона го проголтува рибата, забележана е и годината на сликањето, 1862 г. До крајот на јужниот ѕид се насликани уште две стоечки фигури сочувани само во долната половина. Кај едната фигура е насликан ѓаволот под нозете на светителот. Западниот ѕид продолжува со фронталните претстави на светители во цел раст „Св. Марена“, „Св. Петка“ облечени како монахињи со крстови и бројаници во рацете, додека „Св. Атанасиј“ и „Св. Никола“ се во архијерејска одежда со затворени кодекси во рацете. На северната страна од запад кон исток се претставени Христос пред Пилат, Распетие Христово, Симнување од крстотот, Ангел на гробот, а пред олтарниот простор Воскреснувањето Христово (западна варијанта) и „Св. Василиј“. На таваницата, според документацијата во НКЦ бил претставен Исус Христос Вседржител.
Иконостас
Олтарниот простор од наосот е издвоен со двокатна иконостасна преграда врз која денес лежи спуштената пластична таваница, која го покрила надиконостасниот крст. Иконите од иконостасот се сликани од најмалку двајца зографи од различен хронолошки период на XIX век и најверојатно биле наменети за два различни иконостаса. Денес, на иконостасот се наредени икони од обајцата зографи без посебен ред. Во првата зона од иконостасот, прва е иконата со претставата на „Св. Димитриј“ на коњ во моментот кога го убива војникот со долго копје. Таа е потпрена на северниот ѕид до иконостасот; на вратата од северниот премин е насликана фронталната претставата на крилатиот архангел Михаил во полна воена опрема со исукан меч во десната рака и сфера на која е испишан текст во левата рака. Првата престолна икона е Богородица со Христос. Потоа централно поставените царски двери целосно сликани со композицијата Благовештение и пророците Давид и Соломон над неа во медалјони во полукружниот сегмент од дверите со круни на главите и отворени свитоци со текст во рацете. На северното крило е насликан архангелот Гаврил, кој и принесува цвеќе во левата рака на Богородица. Богородица, на јужното крило, е насликана пред престол со богато орнаментиран наслон и отворен кодекс пред неа. Над архангелот Гаврил е насликан пророкот Давид оштетен во ликот. Над Богородица е насликан пророкот Соломон.
Јужно од царските двери продолжува низот со престолни икони со иконата на Исус Христос. Потоа следува допојасна претстава на „Св. Петка“ насликана е во црна наметка со качулка на главата, во десната рака држи крст, а во левата бројаница; последна икона во првата зона која преоѓа на јужниот ѕид е допојасната претстава на „Св. Никола“ облечен во црвен фелон и зелен омофор, со десната рака благословува, а во левата држи затворен кодекс.
Вториот ред икони е исполнет со икони од различни зографи без посебен ред: доподпојасна претстава на „Св. Петка“ облечена како монахиња со качулка на главата. Во десната рака држи крст, а во левата бројаница; допојасна претстава на „Богороди“ од Деисисот со апостоли; евангелистот Јован со перо во десната рака и затворен кодекс во левата; апостолот Петар со свиток во раката; апостолот Павел со затворен кодекс во левата рака; неидентификувана маченица „Св. Петка“ ? со долг крст во раката и оштетена икона со претстави на две маченици.
Во црквата има и придружни икони.
Илир Ајдини
Илир Ајдини (албански: Ilir Ajdini) — поет од албанска националност од Македонија.
Животопис
Илир Ајдини е роден е во Скопје на година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Работи во Македонската информативна агенција (МИА). Член на ДПМ од 1994 година. Автор е на книгите: Магла над бајките (1986), Ноќни транслации (1987), Деновите доаѓаат кришум (1999).
Тотлебен
Тотлебен (Tottleben) — општина во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа западно од градот Бад Тенштет, на надморска височина од 210 до 315 метри.
21 век п.н.е.
21 век п.н.е. — век кој започнал 1 јануари 2100 г. п.н.е. и завршил на 31 декември 2001 г. п.н.е.
Мерида (сојузна држава во Венецуела)
Мерида е една од 23 држави (estados) на Венецуела.
Главен град е Мерида.
Мерида покрива површина од 11,300 км2 и во 2007, имаше вкупно 843,800 жители.
Клима и растителност
Климата во Мерида е ладна, но само во релативно мали област каде што можат да се сретнат драматични температурни разлики во текот на денот. Климата во главниот град се движи помеѓу 19 °C и 20 °C, додека помеѓу 5 °C и 9 °C има на планината Ел Боливар, каде паѓа и до нула, а има и снежни врнежи и  28 °C во областа Ел Вигија. Врнат дождови скоро секој ден попладне од јануари и Февруари, најладни месеци се Август и Септември, каде врне и по цела ноќ. Растителноста е бујна каде има реки и еаера. Од најголемо значење е реката Чама. Државното дрво-симбол Букаре и државните цвеќиња-симболи фраилехон и Колорадито виреат и на највисоките места. Во планините живее и познатата Осо Фронтино мечка и големиот кондор.
Административна поделба
Мерида има 23 општини.
Бадеми (Ласкарци)
Бадеми — археолошко наоѓалиште во скопското село Ласкарци, Општина Сарај. Претставува некропола од доцноантичко време.
Во нивата на Рамо Тусуми, при земјоделските работи е откриен доцноантички гроб. Конструкцијата е направена од комбинација на тули, камен и малтер. Како капак е употребена надгробна стела со латински натпис.
Споменикот се чува во Музејот на Македонија во Скопје.
Бобан Богатиновски
Бобан Богатиновски — македонски поет и раскажувач.
Животопис
Богатиновски е роден во Куманово, 1971 година. Автор е на книгите поезија: „Луцидни халуцинации“, „Прекрасен ден за умирање“, „Светлината е посилна“,„Барајќи карпа за молитва“ како и на романите „Соба за разговор“, „Коцкар“, „Монотонија“ и "Лет 555". Член е на Друштвото на писателите на Македонија. Објавувал во сите позначајни литературни списанија. Застапен е во хронолошките прегледи на помладата македонска поезија. Дел од неговата поезија е препеана и објавена на бугарски, романски, словенечки и англиски јазик. Живее и работи во Куманово.
Тунгуска експлозија
Тунгуската експлозија — непогода што се случила на 30 јуни 1908 година при што биле уништени околу 2.000 км² шума што се протегала по течението на реката Поткамена Тунгуска во Краснојарскиот крај, северозападно од Бајкалско Езеро.
Според тврдењето на научниците, настанот се случил во вселената по големата експлозија на комета или астероид со моќност на 1.000 атомски бомби што се фрлени врз јапонскиот град Хирошима во 1945 година. Интересно е што до денес не се откриени траги што би биле карактеристични за таков удар.
Се претпоставува дека астероидот експлодирал во атмосферата на висина од 5 до 10 километри над Земјата. Во таа експлозија со сила од 20 милиони тони ТНТ, чиј сјај бил забележан дури во Лондон, се создале помали парчиња на камења кои паднале на површината на нашата планета. Сепак, не бил пронајден кратер ниту, пак, други физички промени на тлото од ударот, поради што се заклучува дека експлозијата на небесното тело се случила над Земјата. Некои научници сметаат дека дошло до судир меѓу антиматерија и материја, од што настанала експлозија и исчезнала. Има и научници што сметаат дека на тоа место удрил голем неидентификуван летачки објект.
NGC 849
NGC 849 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 849 се споменува и како ESO 478-9, NPM1G -22.0046.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 849 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 849 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 10 м 11,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 19' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на NGC 849 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8286. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 309; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5861. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1287.
Централен комитет на Комунистичката партија на Кина
Централниот комитет на Комунистичката партија на Кина (кин. 中国共产党中央委员会; пинјин: Zhōngguó Gòngchǎndǎng Zhōngyāng Wěiyuánhuì) или ЦК на КПК е највисокиот управен орган на Комунистичката партија на Кина. Има приближно 350 членови кои се бираат во Националниот конгрес на КПК на секои пет години. Членството е доста менливо, на што укажува фактот што во последните 30 години на секој конгрес се менува просечно 62% од постојниот состав.
Комитетот ги назначува најмоќните политичари во државата, заклучно со Генералниот секретар и членовите на Политбирото, Постојаниот комитет и Централниот воен комитет.
Работното тело на Политбирото и неговиот Постојан комитет е Секретаријатот на ЦК на КПК. Членовите на секретаријатот ги предлага Постојаниот комитет, кои потоа треба да ги одобри Централниот комитет. Меѓу организациите во надлежност на ЦК спаѓаат Централното одделение за пропаганда, Централното одделение за организација, Централното одделение за меѓународни врски и Одделението за работа со Обединетиот фронт и други.
22 век п.н.е.
22 век п.н.е. — век кој започнал 1 јануари 2200 г. п.н.е. и завршил на 31 декември 2101 г. п.н.е.
Алјаски Залив
Алјаски Залив (Gulf of Alaska) — водна површина во вид на триаголник, чиј врв на Островот на Принцот од Велс во близина на пристаништето Валдиз е најсеверното пристаниште во Северна Америка кое не е заробено од мраз. Две страни од триаголникот се протегаат оттаму сè до ’ртот Спенсер (во близина на ледничкиотЗалив) на југоисток и островот Кодијак и полуостровот Алјаска на југозапад. Топлата струја на Алјаска се движи низ заливот по должината на југоисточниот брег на Алјаска, а неговото продолжение, Алјаскиот тек, тече покрај полуостровот Алјаска кон средината на Северниот Тихи Океан. Јужниот дел на заливот се наоѓа над длабок амбис (длабочинска рамнина), а на југозапад се протега до источниот дел на Алеутскиот Ров, на југоисток до островот Кодијак. По должината на брегот на Алјаскиот Залив има неколку длабоки фјордови и ракави. Од многуте големи ледници, на пр. ледникот Хабард, се одвојуваат ледени брегови и од овие ракави полека пливаат кон морето.
Граници
Според Меѓународната хидрографска организација, Алјаскиот Залив ги има следниве граници: На север. Брегот на Алјаска. На југ. Линија од ’ртот Спенсер, северниот крај на [крајбержните води на Југоисточна Алјаска и Британска Колумбија] до ’ртот Кебач, југоисточната граница на [ Беринговото Море ], така што сите соседни острови се вклучени во Алјаскиот Залив.
NGC 5441
NGC 5441 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 11 март 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5441 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 5441 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 3 м 11,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 41' 4"".
Други поделби
Проучување на NGC 5441 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50057. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2548. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 106.
Илм (округ)
Илм (Ilm-Kreis) — округ во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се граничи со (од север надесно) покраинскиот главен град Ерфурт, окрузите Вајмар, Залфелд-Рудолштат и Хилдбургхаузен, слободниот град Зул и окрузите Шмалкалден-Мајнинген и Гота. Бил именуван по реката Илм, која тече низ округот.
Историја
Во средновековни времиња, територијата била владеена од грофовите од Хенеберг и принцовите на Шварцбург, локални династии. Додека Илменау бил владеен од Хенеберг, Арнштат припаѓал на Шварцбург. Кога семејството Хенеберг исчезнало во 1583 година, Илменау било припоено кон Саксонија. Во меѓувреме, кнежевството Шварцбург се распаднало и се поделило на неколку мали држави. Една од овие држави (Шварцбург-Арнштат) имала резиденција во Арнштат; била основана во 1574 година и се распаднала до 1716 година, кога се припоила кон Шварцбург-Зондерсхаузен. Оваа мала држава постоела до 1920 година, кога државата Тирингија била основана.
Округот бил основан во 1920 година (под името Арнштат); бил поделен во 1952 година на окрузите Арнштат и Илменау, но се споиле во 1994 година.
Географија
Во нејзините јужни делови, округот вклучува делови на Тириншката Шума, меѓу нив и највисоките точки на планинскиот масив, вклучувајќи го Гросер Берберг (982 м). На север, пејзажот се израмнува и станува низина, главно земјоделски површини.
Крвава бајка
Крвава бајка е една од најпознатите поеми на српската поетеса Десанка Максимовиќ. Поемата е посветена на учениците на крагуевачката гимназија кои биле дел од 7.000 стрелани цивили од страна на германските окупациони власти на 21 октомври 1941, на почетокот на Втората светска војна.
Поемата
Било је то у некој земљи сељака
на брдовитом Балкану,
умрла је мученичком смрћу
чета ђака
у једном дану.
умрла је јуначком смрћу
у истом дану.
Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 26 (Штип)
'''Куќа на ул. „Крсте Мисирков“ бр. 26''' ― урната куќа во Ново Село, Штип, Македонија. На нејзино место била изградена нова куќна градба. Старата градба е заведена како Културно наследство на Македонија.
Библиографија
Библиографија е дисциплина која се занимава со опис на ракописи, поединечни трудови и публикации, како и со составување на нивниот подробен попис, по азбучен (алфабетски) или хронолошки ред. Исто така со овој термин се означува и името на самиот тој попис. Во описот на библиографската единица содржано е името на авторот, името на делото, местото и годината на издавање, името на печатницата, издавачот и форматот. Библиографијата може да биде општа (на пример национална) или специјализирана (по тема, автор, територија). Дескриптивната (или описна) библиографија содржи и информации во врска со илустрациите, хартијата, видот на буквите, цената и сл. Ретроспективната се занимава со изданијата од постарите периоди, а тековната со оние кои излегуваат напоредно со изработката на библиографијата. Критичката библиографија содржи и мислење за вредностите на делото, додека применетата се задржува на изнесување на неговата содржина. Најстарата библиографија е Калимаховиот попис на книгите од Александриската библиотека од 3 век п.н.е.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Сарбегово
Свети Ѓорѓи (Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Сарбегово, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм од XIX век, сместен во североисточниот крај на селото. Има трем на запад и делумно на југ. Живописана е од 1864 до 1870 г. од Божин Стаменитов од Пазар.
Фахри Али
Фахри Али (турски: Fahri Ali) — поет, есеист, критичар, преведувач од турската националност во Македонија.
Животопис
Фахри Али е роден е во Скопје на 9 јуни 1948 година. Завршил средно образование. Работел како уредник во редакцијата „Бирлик“, се' до затворањето на старата НИП „Нова Македонија“. Член на ДПМ од 1978 година.
Библиографија
Автор е на книгите:
23 век п.н.е.
23 век п.н.е. — век кој започнал 1 јануари 2300 г. п.н.е. и завршил на 31 декември 2201 г. п.н.е.
Брезничка Река
Брезничка Река (Брезнишка река) или Туфча — река во Неврокопско, Пиринска Македонија, десна притока на Места. Долга е 27 км.
Реката извира од Горното Брезничко Езеро (на 2.587 м.н.в.) во Брезничкиот Цирк на Пирин. Најпрвин тече на југоисток, прави голем лак испакнат кон југ, свртува на североисток и стасува до с. Брезница. Во овој дел долината ѝ е длабока и добро пошумена. По селото свртува на југоисток и навлегува во долина со обесшумени и соголени страни. Се влева во десниот брег на Места, на 524 м.н.в., 1 км западно од селото Балдево.
Сливот зафаќа површина од, што претставува 3,57 % од вкупниот слив на Места. Главни притоки: → лева, ← десна
Средниот годишен истек кај с. Брезница изнесува. Најполноводна е во мај, а најслабоводна во септември.
Флора на Македонија
Флората на Македонија - го претставува сиот растителен свет, односно сета растителност на територијата на Македонија. Претставена е со околу 210 семејства, 920 родови и околу 3.700 видови. Најзастапена група се скриеносемениците, со околу 3.200 видови, проследени од мововите (350 видови) и папратите (42).
Фитогеографски, Македонија ѝ припаѓа на илирската покраина на Циркумбореалниот регион во рамките на Бореалното царство. Според Светслиот фонд за природа (WWF) и Дигиталната карта на европски еколошки региони на Европската агенција за животна средина, територјата на Република Македонија може да се подели на 4 екорегиони: пиндски мешани шуми, балкански мешани шуми, родопски мешани шуми и егејски тврдолисни и мешани шуми.
Бројчена застапеност на растителните семејства, родови и видови
Сите родови и видови на растенија што виреат во Македонија се претставени во делото „Флора на Република Македонија“ од академикот Кирил Мицевски, еден од најважните ботаничари во Македонија.
Упсала
Упсала — четврти град по големина и значење во Шведска, сместен во источниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на истоимениот Упсалски округ. Упсала е седиште на округот, а истовремено и седиште на Општина Упсала.
Во Упсала се наоѓа најстариот универзитет во Скандинавија - Универзитет во Упсала, основан 1477 година. Упсала исто така е средиште на Шведската црква.
Природни услови
Градот Упсала се наоѓа во источниот дел на Шведска и Скандинавски Полуостров. Од главниот град на државата, Стокхолм, градот е оддалечен само 70км северно.
Релјеф: Упсала се развил во внатрешноста на Скандинавски Полуостров, на бреговитата област Упланда. Подрачјето на градот е претежно рамничарско но има и бреговити места, додека надморската височина се движи од 15 до 50м. Најнискиот дел од градот бил со изразито мочуришни одлики.
Клима: Упсала има континентална клима под влијание на крајните гранки на топлата Голфска струја. Затоа, зимите се благи, а летата свежи во однос на дадената географска широчина.
Води: Упсала се формирал во внатрешноста, а Балтичко Море е оддалечено околу 70км источно. Градот лежи на реката Фирис, која го дели градот на западен и источен дел. Околу градот има низа мали езерца.
Историја
Подрачјето на Упсала вило населено уште во времето на праисторијата. Се претпоставува дека во текот на раниот среден век тука се наоѓало седиштето на паганската вера на тогашните Нордијци, предците на денешните Швеѓани.
Во втората половина на 19 век, со доаѓањето на индустријата и железницата, Упасала доживува преокрет, а благостостојбата трае и ден денес.
Население
Упсала е една од неколкуте шведски градови со повеќе од 100.000 жители. Градот има околу 140.000 жители (податок од 2010 година), а градското подрачје, т.е. истоимената општина некаде околу 201.000 жители (податок од 2012 година). Последните децении бројот на населението е во постојан пораст.
До средината на XX век, Упсала била населена со исклучително етники Данци, Меѓутоа, со зголемувањето на преселбите во Шведска, населението на градот станувало пошарено.
Стопанство
Денес Упсала е современ град со посебно развиена индустрија, иако нејзиното значење е помало за разлика од останатите шведски градови со слична големина. Посебно е значајна индустријата основана на биотехнологија. Последните две децении посебно се развива трговијата, услугите и туризмот. Големо значење има и Универзитетот во Упсала.
Знаменитости на градот
Упсала за шведските услови поседува богато и добро соччувано стар градски алшштат. Од поединечните градби посебно се издвојуваат:
852
852 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 852 година од новата ера, 852. од првиот милениум, 52. од IX век и трета од 850-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6360 и 6361 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5602 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4612 и 4613 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1605.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 852 година се протега во 3488 и 3489, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3548 и 3549 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1395. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 237 и 238 исламска година.
Математичка анализа
Математичката анализа — една од најбитните гранки на математиката, разработува неколку неразделно сврзани делови на математиката како теоријата на полиња, теоријата на низи и теоријата на функции. Математичката анализа е своевиден почеток на вишата математика, па затоа честопати се сретнува токму под тоа име. Како и да е, самата анализа не е хомогена и единствена туку има повеќе свои дисциплини. Така (условно) и анализата може да се подели на нижа или елементарна анализа и виша или неелементарна анализа. Елементарната анализа главно се занимава со својствата и формите во еднодимензионални полиња (едно и дводимензионални пресликувања, бројни и функционални низи и редови и сл.), додека неелементарната со формите и својствата на повеќедимензионалните полиња. Основните дисциплини на анализата се:
Според полето над кое се изведуваат сите процеси и операции анализата може да биде реална анализа (ако е ограничена над полето од реални броеви) или комплексна анализа (ако процесите и операциите се извршуваат над полето комплексни броеви).
Ференц Молнар
Ференц Молнар (уунгарски: Ferenc Molnár) (12 јануари 1878, Будимпешта – 1 април 1952, Њујорк) — унгарски писател и театарски режисер.
Бугарска работничка социјалдемократска партија (тесни социјалисти)
Бугарската работничка социјалдемократска партија (тесни социјалисти) - бугарска левичарска политичка партија, која постоела од 1903 до 1919 на чело со Димитар Благоев.
Ференц Молнар
Животопис
Ференц Молнар потекнува од угледно еврејско семејство. Неговото оригинално презиме било Нојман (Neumann), а татко му бил познат физичар. По професија бил правник. За време на Втората светска војна, Молнар емигрирал во САД за да го избегне нацистичкиот прогон на Евреите. Молнар се женел трипати, и тоа: најпрвин со Маргит Веси (Margit Vészi), со која бил во брак од 1906 до 1910 година; од 1922 до 1925 година бил во брак со Сари Федак (Sári Fedák), а од 1926 до 1952 година, негова сопруга била Лили Дарваш (Lili Darvas).
Бугарска работничка социјалдемократска партија (тесни социјалисти)
На конгрес во Русе во 1903 година БРСДП се разделила на две идеолошки крила. Десното крило на БРСДП, бранејќи ги реформистичките позиции, се одвоило во Бугарската работничка социјалдемократска партија (широки социалисти), додека левото, марксистичко крило се одвоило во БРСДП (т.с.)
Таа била наречена партија на "тесните социјалисти" во противополжност на "широките социјалисти". Тие за возврат го добиле своето име поради "широкото разбирање" на марксизмот, како "широка работа" меѓу бројните слоеви на општеството и поради "широките критериуми" за членство во партијата.
БРСДП (т.с.) од своја страна го толкувала Карл Маркс во буквална смисла, и фокусирала својата работа меѓу индустриските работници и поставила високи критериуми во однос на луѓето кои могат да станат нејзни членови.
БРСДП (т.с.) имала за свој орган весник "Работнически весник", а за научно-теоретска трибуна - списание "Ново време". Под раководство на партијата и во тесна врска со неа бил создаен Општ работнички синдикален сојуз (1904) и Сојуз на работничката социјалдемократска младина (1912).
Партијата доживува уште два расцепа - со прогресивците и анархосиндикалистите, односно во 1905 и 1908. Сепак, влијанието нејзино расте постојано. Во 1902 заработува 2 пратенички места, а во 1914 - 12. Во 1908 добива 2600 гласа на локалните избори, а во 1911 - 13000. Во наредните партијата победи на локалните избори во голем број општини - Самоков, Сливен, Дупница, Плевен, Варна, Нова Загора. Приврзаниците на партијата нарекуваат нејзиното управување на овие општини - општински заедници.
Во 1912-1913 БРСДП (т.с.) се објавува против Балканската и Втората балканска војна и кренала идејата за Балканска федеративна република. Најавила се и против учеството на Бугарија во Првата светска војна, застанала на позициите на Цимервалдската левица за тоа "да се претвори империјалистичката војна во граѓанска". На меѓународно ниво се противила на социалшовинистките позиции на Втората интернационала по прашањето за војната. Водила активна антивоеното агитација меѓу бугарските војници, претежно на Солунскиот фронт.
Поздравила Октомвриската револуција во Русија во 1917 и сè повеќе се зближувала со болшевиците и Ленин. Не успеала да даде организиран карактер на Војничкото востание во 1918 година и да го предводи, иако подоцна го оценила како обид да се собори монархијата и власта на буржоазијата.
"Тесните социјалисти" имале значителни идеолошки разлики со руските болшевиците. Тие не го поставувале прашањето за донесување на власта преку востание, не прифатиле идејата за унија со селячеството и не се согласиле со диктатурата на пролетарјатот како главна цел на социалистичката револуција.
На својот конгрес во 1919 партијата се преименувала во Бугарска комунистичка партија (тесни социалисти).
Џеклин Тејлор
Џеклин Тејлор (родена Лонг) е американска медицинска сестра-научник и професорка по медицинска нега и директорка на Центарот за истражување на луѓе со боја на Факултетот за медицинска сестра на Универзитетот Колумбија. Нејзиното истражување се фокусира на здравствените разлики кај помалку застапените малцински популации. Нејзината работа комбинира пристапи во -омиките, како што се геномиката, епигеномијата и секвенционирањето на целиот геном, со разбирање на основните социјални фактори кои придонесуваат за здравствените резултати. Во 2019 година, таа била избрана за Национална медицинска академија како признание за нејзината работа.
Образование
Тејлор е афроамериканка. Таа присуствувала на државниот универзитет Вејн во Детроит, Мичиген и за додипломски и постдипломски студии. Таму, таа добила диплома за медицинска сестра во 1999 година, магистер на науки за медицинска сестра во 2002 година и доктор по филозофија во 2004 година. Прво се приклучила на лабораторијата за време на додипломските студии, работејќи под менторство на Жозеф Данбар, кој бил претседател на одделот за физиологија. Нејзиното истражување на универзитетот со текот на годините еволуирало на крајно проучување на генетиката на хипертензија, фокусирајќи се на повеќе генерации афроамерикански жени.
Кариера и истражување
Во 2005 година, Тејлор станала асистент професор по медицинска сестра на Универзитетот во Мичиген. Во 2008 година, таа се преселила во Конектикат, каде станала вонреден професор и вонреден декан за различноста и инклузијата на медицинскиот сектор на Јеил. Додека била на Јеил, таа била Контакт ПИ на петгодишна студија, добивајќи поддршка за финансирање од Националниот институт за медицинска сестра на Националниот институт за здравство. Студијата, позната како интергенерациско влијание на генетските и психолошките фактори врз крвниот притисок (ИнтерГЕН), го истражува комбинираното влијание на генетските, животната средина и психолошките стресори врз крвниот притисок, со фокус на членовите на афроамериканската заедница.
За време на нејзиниот мандат, таа исто така започнала да ја проучува геномиката на труење со олово како одговор на постојаната криза со вода на Флинт, развивајќи метод за истовремено мерење на нивото на олово и тестирање на генотипови на деца за да се идентификуваат генетските фактори кои го зголемуваат ризикот од долгорочно оштетување. Како дипломирана студентка во државата Вејн, таа исто така ја истражувала и меѓусебната поврзаност помеѓу варијантите на гени и изложеноста на животната средина на олово кај децата во Детроит. Таа ги идентификува корелација помеѓу децата со варијанта на генот што ја кодира арилсулфатазата А (АСА) и зголемен ризик од оштетување на невроразвојот како резултат на изложеност на олово.
Низ нејзината кариера, Тејлор исто така била поборник за подобрување на прецизното здравје кај малцинските популации - со фокус на улогите и одговорностите на медицинските сестри - како стратегија за намалување на здравствените разлики.
На прагот на животот (филм)
На прагот на животот (шведски: Nära livet), познат и како „Толку блиску до животот“ (во Обединетото Кралство), е шведски филм од 1958 година, во режија на Ингмар Бергман. Главните улоги ги толкуваат Ева Далбек (Eva Dahlbeck), Ингрид Тулин (Ingrid Thulin) и Биби Андерсон (Bibi Andersson).
Синопсис
Филмот претставува суптилен есеј за мајчинството. Сесилија, Стина и Хједрис се сместени во иста болничка соба во акушерска клиника. Сесилија има спонтан абортус, а Стина раѓа мртвороденче. Хједрис носи вонбрачно дете кое сака да го абортира, но по наговор на своите цимерки од болничката соба, се одлучува да го задржи бебето.
Чарлс Бебиџ
Чарлс Бебиџ (роден 26 декември 1791 година во Лондон) е англиски математичар, аналитички филозоф, машински инженер, научник, творец на првите машини кои би можеле да се програмираат и професор по математика на Кембриџ. Влијанието на неговото размислување игра голема улога во подоцнежниот развој на науката, а некој го нарекува уште и "татко" на компјутерите. Делови од неговите нецелосни машини се наоѓаат во музејот во Лондон. Во 1991 според неговиот дизајн е реконструиран диференцијален мотор. Девет години подоцна, откако е направен реконструиран "дизајн Babbage " откриена е сложеноста на неговите машини за тоа време. Тој имал жена, Georgiana, и многу деца, од кои само три ја доживеале староста. За да се идентификуваат главните грешки во пресметувањето на математички табели, Babbage сакаше да најде метод со кој би можел да се пресметува механички отстранување на можноста за човечка грешка. Три различни фактори имаат влијание врз него: 1. Не сакал неуредност 2. Искуство во работата со логоритамски таблици 3. Занимање за работата со машините за сметање заедно со Вилхемом Шикард (Wilhelm Schickard), Блез Паскал (Blaise Pascal) и    Готфрид Лајбниц(Gottfried Leibniz). Својата прва расправа за принципите на сметачките машини ја напишал во писмо пратено 1822 година на господинот Хамфрију Дејвију (Humphry Davy). Бебиџовите машини всушност биле првите компјутери, навистина механички, но сепак знаеле да сметаат. Секако неговите машини не биле завршени поради лични и финансиски проблеми. Бебиџ увидел дека машините можат да работат подобро и поверодостојно од човекот. Иако неговите машини биле огромни, нивната структура била многу слична на денешните компјутери.
Образование
Татковото богатство му овозможило пристап до неколку училишта како и помош од неколку приватни професори во текот на неговото основно образование. Во осмата година родителите го праќаат во селско училиште во Алпингтон, близу Ексетер за да се опорави од смртоносната грозница. Неговите родители наредиле неговиот мозок да не се оптоварува а Бебиџ осетил дека тоа прекрасно уживање може да доведе до незрели заклучоци. Потоа многу кратко изучувал во училиштето “King Edward VI” во Тотену, јужен Девон но лошето здравје го натерало некое време да има приватни професори. Потоа запишал академија во “30-student Holmwood academy” во улицата Бејкер во Енфилд. Оваа академија имала добро опремена библиотека која на Бебиџ му овозможува љубов кон математиката. Кога ја напуштил академијата и понатаму продолжиле да му помагаат двајца приватни професори еден од Кембриџ и еден од Оксфорд. Во октомври 1810 година е примен на Кембриџ, Тринити Колеџ (Trinity College). Интензивно го читал Лајбниц, Лагранж, Симпсон, Лакроу а бил многу разочаран во математичките упатствија кои биле достапни на Кембриџ. Како одговор на тоа во 1812 година заедно со Џон Хершел (John Hershel), Џорџ Пикок (George Peacock) и уште неколку његови пријатели го формираат Аналитичкото друштво(Anality Society). Во 1812 преоѓа во Питерхаус (Peterhouse), Кембриџ. Таму бил најдобар математичар но не успеал да дипломира со пофалница. Наместо тоа 1814 добива почесна диплома (диплома со пофалница за најдобри студенти) без претходно направена матурска работа.
Диференцијална машина
Во тоа време податоците од бројчените таблици ги сметале луѓе "сметачи". Бебиџ ги увидел грешките при сметањето на луѓето и сето тоа го натерало да пронајде начин табелите да ги израчуна механички, отфрлајќи ги човечките грешки. Во 1812 увидел дека големите сметања, особено оние за пресметување на математички таблици се реализираат со помош на низа од веќе познати акции. Затоа дошол на идеја овој процес да се автоматизира па така во 1822 година ја развива својата механичка машина наречена диференцијална машина. Бебиџовата машина била направена автоматски да израчуна повеќе математички операции. Благодарејќи на диференцијалната метода можело да се избегне множење и делење. Првата диференцијална машина имала 25000 делови, била висока 8 стапки и тешка 15 тони. Имал подоста спонзори но не успеал да ја заврши. Подоцна измислил подобрена верзија на истата наречена диференцијална машина 2. Таа не била завршена во текот на неговиот живот, но била реконструирана во текот на 1989-1991 година. Нејзиното прво сметање било прикажано во Лондонскиот научен музеј а било прецизно до 31 децимала, многу подобро отколку просечен џебен калкулатор.
851
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6359 и 6360 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5601 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4611 и 4612 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1604.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 851 година се протега во 3487 и 3488, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3547 и 3548 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1394. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 236 и 237 исламска година.
Клетштет
Клетштет (Klettstedt) — село и поранешна општина во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Бад Лангензалца.
Местоположба
Клетштет се наоѓа во Тириншката Котлина, помеѓу Бад Лангензалца и Бад Тенштет.
Соседни села (од север, надесно) се Тотлебен, Грос- и Клајн-Урлебен, Гросфаргула, Негелштет и Зундхаузен.
На југ и југоисток се наоѓаат бројни големи ветерни турбини.
25 век п.н.е.
25 век п.н.е. — век кој започнал 1 јануари 2500 г. п.н.е. и завршил на 31 декември 2401 г. п.н.е.
NGC 850
NGC 850 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 850 се споменува и како UGC 1679, MCG 0-6-49, CGCG 387-53, NPM1G -01.0077.
Откривање
Телото е откриено на 6 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 850 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 850 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 11 м 13,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 1° 29' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 850 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8369. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 219; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4690. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 852.
Жданец (некропола)
Жданец — археолошко наоѓалиште во скопската населба Жданец, Општина Карпош. Претставува некропола од раноантичкото време.
На источната падина на Градиште во Средно Нерези, на местото каде што се простира дел од современата населба Жданец, во 1971 г. е откриено погребување во циста од камени плочи со значајна гробна содржина (накит од сребро, сад од бронза, меч од железо), датирана во првата половина на IV век п.н.е.
Во 1990 г. исто така случајно, е откриено уште едно погребување, исклучително ретко според обредниот ритуал. Имено, се работи за жртвено погребување на непознат пајонски кнез заедно со кола, два коња и двајца кочијаши, извршено на крајот на V или на почетокот на IV век п.н.е.
Израелска академија на природните и општествените науки
Израелската академија на природните и општествените науки, со седиште во Ерусалим, е формирана во 1961 година од страна на Државата Израел за поттикнување на контактите меѓу научниците од и хуманистичките науки во Израел, да ја советува владата за истражувачки проекти од национално значење, и да се промовира квалитет. Таа се состои од 102 од најистакнатите научници Израел.
Веднаш до академијата е официјалната резиденција на претседателот на Израел и на Советот за високо образование во Израел, на плоштадот „Алберт Ајнштајн“ во Ерусалим.
Во економијата, истражување е финансиран во изучувањето на Tanakh и Талмудот, еврејската историја, еврејската филозофија, еврејска уметноста и јазикот хебрејски, како и хебрејски поезија и проза.
Академијата администрира Ајнштајн Стипендии фонд, кој да негува односите меѓу научниците од целиот свет и израелско академската заедница, Израел наука фонд, со годишен буџет од 53.000.000 $, и голем број на истражување на средства врз основа на грантови од Фондот Адлер за вселенски истражувања, волкот Фондацијата, како и Fulks фонд за медицински истражувања. Академијата исто така, работи на Израел академски центар во Каиро, која им помага на израелските научници со истражување во Египет и египетската култура, и го олеснува соработка со египетските научници.
Академијата има статус на набљудувач во Европската научна фондација, и ќе трае програми за размена со британското кралско здружение, британската Академија, Шведската академија, и Националниот истражувачки совет на Сингапур.
Али Алиу
Али Алиу (албански: Ali Aliu; Крани, преспанско,) — есеист, критичар, книжевен историчар и теоретичар, преведувач од албанската нарционалност во Македонија.
Животопис
Али Алиу е роден е во Крани, Преспа на 1 април 1934 година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Доктор по филолошки науки. Бил професор на Филолошкиот факултет во Приштина. Член на ДПМ од 1975 година. Автор е на книгите: Истражувања (есеи и критики, 1970), Расправи (студии, 1975), По тековите на книжевноста (есеи, 1978), Критики (1980), Книжевни студии (1982), Теорија на книжевноста (1984), Литературни читања, Литература (учебници за повеќе одделенија во основното и класови во средното образование), Дон Кихот меѓу Албанците (есеи, 1996), Книжевни рефлекси (есеи, 1999), Антологија на современата албанска поезија (2000).
Максим Гоналон
Максим Гоналон (роден на 10 март 1989 г.) — француски фудбалер од средниот ред кој игра во италијанскиот клуб Рома.
Олимпик Лион
Гоналон бил дел од Олимпик Лион од 10-годишна возраст и во клубот ги поминал сите возрасни категории. На 6 јули 2009, Гоналон од младинскиот тим на Олимпик Лион бил префрлен во сениорскиот тим и го потпишал својот прв професионален договор во кариерата кој бил со важност од една година. Клубот имал можност да го задржи за следните две сезони откако договорот ќе истекол. Тој го добил бројот 41 и бил дел од подготовките на Олимпик Лион за новата сезона. Својот прв натпревар за клубот, Гоналон го одиграл на 25 август 2009 во вториот натпревар од плеј-офот од Лигата на Шампионите 2009/10 против Андерлехт влегувајќи од клупата во 73. минута од натпреварот заменувајќи го Жереми Тулалан.