cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фурка
Историја
Во овој период, односно во 1530 година Фурка за првпат се спомнува како дервенџиско село. Тоа значи дека луѓето освен со полјоделство и сточарство се занимавале и со дервенџиство, односно ја презеле одговорноста да го чуваат патот Дојран - Валандово, кој миинува низ Дервенската Клисура на чиј јужен крај се простирала старата населба Фурка, од разбојниците карактеристични за анархијата во Османлиското Царство. На стража секој ден одел по еден маж од секое семејство. Оттаму и тврдењето на некои историчари дека во одреден период на името Фурка бил придодаден и називот Дервен.
Во 1573 година Фурка се спомнува како голема населба од 100 домаќинства и 50 неженети. Не е познато како за толку краток период од само 43 години (1530 - 1573) толку многу се зголемил бројот на жители во селото. Во истиот, селаните на спахиите Али и Мурат им плаќале 8667 акчиња. Фурка се спомнува и во пописот од 1700 година, повторно како дел од Бојмиската нахија, со годишен приход за спахиите од 4660 акчиња. Според пописот од 2002 година, во селото Фурка живеат 570 жители, сите Македонци.
Во XVIII век дервенџиите веќе не можеле да ја спречат големата наезда на турски разбојници (башибозук). Тоа ги натерало селаните на најрадикалниот чекор - исселување од селото. Според легендата, тројца калуѓери патувајќи од Штип за Солун застанале да преноќат во ановите. Но, биле фатени од разбојници и биле убиени над селото на местото Колникот. Селаните, исплашени, почнале да се исселуваат на висорамнината над селото акде им биле трлата. Од стара Фурка денес нема речиси никави остатоци, освен двете селски чешми Дервенска и Дилирова. Сега тоа место се нарекува Аниште, се рабира, поради тоа што стара Фурка била позната по ановите. Била основана нова населба, со истото име. Луѓето брзо почнале да создаваат услови за нормален живот. Продолжиле да се занимаваат со полјоделство и сточарство. Во овој период била изградена и црква на заштитникот на Фурка, Свети Илија, во 1878 година. Оттогаш Илинден се слави како празник на селото.
Потекло на името
Постојат повеќе тврдења за тоа како селото го добило името. Според народните преданија старото Фурка(кое се наоѓало 2,5 км од новото, денешно Фурка) имало форма на кириличната буква Ф и на фурка за предење. Во некои дела на познати историчари, пак, се тврди дека името потекнува од некои странски зборови. Според едни, „фурка“ на грчки значи губилиште (според наводното ослепување на Самуиловите војници на ова место). Според други името води потекло од турскиот „фурсат“ - што значи лоши луѓе. Имено, познато е дека селаните не дозволиле да се населат Турци во селото. понатаму, се знае дека во определен период му бил придодаден и називот Дервен, поради функцијата што ја имало. Денес, сè уште не е сосема јасно од каде потекнува името
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Фурка живееле 420 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Фурка имало 520 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 570 жители, од кои 563 Македонци, 6 Срби и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 459 жители, од кои 445 Македонци, 1 Србин, 3 останати и 10 лица без податоци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 378 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 408 гласачи.
Кадифка
Кадифка или џунџуле — род на едногодишни или повеќегодишни растенија, од кои повеќето се зелјести растенија, во семејството на главоцветните (Asteraceae).
Фурка
Култура и спорт
ФК Борец, играл осум сезони по ред во третата лига Југ, од 1996/97 до 2003/04 кога испаѓа.
Кадифка
Овој род потекнува од Северна и Јужна Америка, меѓутоа некои видови се распространети низ целиот свет.
Басијана
Басијана бил важен антички римски град во Панонија (денес Срем во Војводина, Србија). Се наоѓал во близина на денешното село Доњи Петровци во општина Рума. Басијана бил втор по големина град во Сирмија, по Сирмиум. Се наоѓал на пат кој ги поврзувал Сирмиум и Сингидунум.
Историја
Басијана е основана како автономна општина во 1 век и постоела до 6 век. Статусот муниципиум го добил во 124 година, додека во 214 година е забележан како колонија. Првично, градот бил дел од провинцијата Панонија, но поради последователните поделби на оваа провинција, Басијана била вклучена во Панонија Инфериор (2 век), а подоцна во Панонија Секунда (3 век). Тоа беше еден од поважните градови во провинцијата Панонија. За време на доцното Римско Царство, градот бил седиште на еден висок функционер. Во IV век имала гинеција (Царска волнена мелница, што ја покажува важноста на градот) и била седиште на христијанската епископија.
Во средината на 5 век, градот бил освоен од Хуните. Во 468 година, Денгизич, синот на Атила, ја опустошил Басијана, но претрпел голем пораз откако се обидел да го заземе градот за време на Хуно - Остроготските војни, Острогот Валамир излегол победник. Во текот на неколку децении, регионот беше сцена на борба меѓу Хуните, Остроготите, Гепидите и Ломбардите. Во 510 н.е., договорот меѓу Источното Римско Царство и Остроготите го подели регионот Сирмија меѓу две земји и градот Басијана бил вклучен во источна римска држава. Кога Источната империја успеала да го заземе Сирмиум по поразот на Гепидите, била основана нова провинција Панонија со седиште во Сирмиум и градот Басијана бил вклучен во таа провинција. Во втората половина на 6 век, целиот регион Сирмија бил освоен од Аварите.
Археологија
Денес само мал дел од античкиот град е зачуван. Археолошките ископувања започнале во 1882 година и продолжиле во 1935 година, кога биле пронајдени ѕидови, кули, керамика, монети, скулптури и мозаици.
Надворешни врски
44.97083°N, 19.97889°W
Дивизија 5 (шведски фудбал)
Дивизија 5 — седмото ниво во системот на лигата на шведскиот фудбал и опфаќа 47 групи со 9 до 16 фудбалски тимови во секоја.
Натпреварување
Има 47 групи од 9 до 16 тимови, секоја од нив претставува локална географска област. Во текот на една сезона (почнувајќи во април и завршувајќи во октомври) секој клуб игра со другите двапати, еднаш на домашен терен и еднаш на својот противник, за вкупно 18 до 22 натпревари во зависност од бројот на тимови. Најдобриот тим во секоја група од Дивизија 5 се промовира во Дивизија 4, а второпласираните тимови исто така може да бидат промовирани или да учествуваат во плеј-офот за промоција/испаѓање. Последните две екипи во секоја група од Дивизија 5 вообичаено испаѓаат во Дивизија 6.
Администрација
Окружните фудбалски сојузи се одговорни за администрирање на дивизијата 5. Шведската фудбалска асоцијација е одговорна за администрацијата на дивизијата 3 и повисоките нивоа на системот на шведската фудбалска лига.
Сашо Мацановски - Трендо
Сашо Мацановски - Трендо (, година) — македонски автор, новинар и телевизиски водител.
Животопис
По неговите родители, Трендо води потекло од Велес.
Основно училиште и гимназија завршил во Скопје. Дипломирал и магистрирал на Институтот по социологија при Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“. Докторира на Школата за социологија при Универзитетот Кембриџ.
Работел како уредник на вести во телевизиите Сител и Канал 5. Заедно со Логин Кочишки во периодот 1995-1998 ја создал емисијата „Балкан Експрес“ на ТВ Сител, која продолжила под името „Валкан експрес“ (1998-2000) на Канал 5. Од 2000-2004 година објавувал неделни колумни во додатокот „Антена“ на дневниот весник „Дневник“ и во неделникот „Фокус“. Тие се објавени на 680 страници во збирката „Трендоленд: слободна територија“ од издавачката куќа Табернакул во 2011. Напишани низ критичка и сатирична призма, колумните претставуваат неофицијална хроника на едно турбулентно време во историјата на Македонија.
Сашо Мацановски стапил во врска со Зорица Црношија во 2000 година, а со неа се оженил во 2006 година. Сашо и Зорица имаат две деца: Мате (роден во 2006 година) и Бела (родена во 2010 година).
Од 2000 до 2012 го водел мрежното место on.net.mk, еден од првите интернет портали во Македонија. Основач или творец е на уште неколку дигитални сервиси: дигиталната телевизија БумТВ, блог платформата Блогерај, интернет порталот за телевиско емитување Зулу, а кратко време бил и директор на маркетинг во компанијата на операторот ОНЕ.
Познат е и како неколкугодишен водител на македонската верзија на квизот „Кој сака да биде милионер?“ (2004-2009). Поради водењето на квизот, тој ја добил Наградата за најдобар телевизиски водител за 2010 година при Златната бубамара на популарноста.
Во март 2012 година, го основал порталот офф.нет.мк.
Христо Георгиевски
Христо Георгиевски ( во —  во Белград, Србија) ― македонски поет, есеист, критичар, книжевен историчар.
856
856 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 856 година од новата ера, 856. од првиот милениум, 56. од IX век и седма од 850-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6364 и 6365 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5606 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4616 и 4617 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1609.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 856 година се протега во 3492 и 3493, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3552 и 3553 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1399. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 241 и 242 исламска година.
Кримичау
Кримичау (Crimmitschau) — град во округот Цвикау, во сојузната покраина Саксонија, Германија.
Географија
Кримичау се наоѓа на реката Плајсе на северните падини на Рудните Планини.
Соседни општини
Соседни градови и општини се: Цвикау, Денхериц, Нојкирхен, Меране и Лангенбернсдорф во округот Цвикау; Хајерсдорф, Јонасвалде, Пониц и Тонхаузен во Тирингија, во округот Алтенбургер Ланд; како и Брауниксвалде, Рикерсдорф и Зелингштет во Тирингија, во округот Грајц.
Градски единици
Делови на Кримичау се Руделсвалде, Лауенхајн, Лангенрајнсдорф, Маниксвалде, Франкенхаузен, Вален, Гезау, Гозел, Габленц, Бланкенхајн, Гроспилингсдорф и Хартау.
Историја
На 15 март 1844 година, Кримичау бил поврзан на германската железничка мрежа (на саксонско-баварската железница, која подоцна била проширена до Баварија).
Кон крајот на векот, Кримичау биле седиште на текстилната индустрија и бил наречен „Градот на 100. оџаци“ (Stadt der 100 Schornsteine).
Од 22 август 1903 година до 18 јануари 1904 година бил место на еден од најголемите и најдолгите штрајкови во Германското Царство, кој се проширил низ целата држава.
Во 1944 година, некои делови на Кримичау биле бомбардирани од сојузничките сили.
Кон крајот на 1980-тите, голем дел од старите градски градби биле срушени и биле заменети со бетонски еднолични градби. Слични планови постоеле и за јужните предградија, но биле оставени за подоцна, кои на крајот не ни стигнале да се реализираат.
Меѓународни односи
Кримичау е збратимен со следниве градови:
Градби
Знаменитости се градското собрание, готската парохиска црква Свети Ларент (1513), поранешниот цистерцијански манастир (основан околу 1290) во градската единица Франкенхаузен и отворениот музеј во замокот Бланкенхајн со истото име.
Спорт
Кримичау е добро познат по неговиот клуб за хокеј на мраз, ЕТК Кримичау, кој се натпреварува во втората германска лига. Градот исто така има и фудбалски клуб, ФК Кримичау и клуб за американски фудбал, Торнадос Кримичау.
NGC 846
NGC 846 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 846 се споменува и како NGC 847, UGC 1688, MCG 7-5-24, CGCG 538-32, IRAS 02090+4420.
Откривање
Телото е откриено на 22 ноември 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 846 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 846 има привидни димензии од 1,9' х 1,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 12 м 12,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 44° 34' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 846 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8430. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2842. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 931.
Роман Абрамович
Во 2003 година, Абрамович бил прогласен за личност на годината од страна на Експерт, руски бизнис магазин. Тој ја поделил оваа титула со Михаил Ходорковски. Абрамович е познат надвор од Русија како сопственик на фудбалскиот клуб Челзи, како и за неговата поширока вклученост во европскиот фудбал.
Абрамович во моментов е деветтиот најбогат човек во Русија и 53 најбогат човек во светот, според Форбс листа во 2011 година, со проценета богатство на 13.4 милијарди долари.
Рани години
Роман Абрамович е роден на 24 октомври 1966 година од мајка Ирена и татко Аркадиј, еврејски Украинци кои живееле во Сјактјавкарм, забранетиот главен град на Република Коми, во Сибир. Ги загубил своите родители уште пред да маполни три години. Неговата мајка починела од сепса по еден абортус а татко му паднал од кран на градилиште. Роман бил посвоен од страна на неговиот вујко Либ и од неговата сопруга Људмила, поранешна победничка на избор за убавица. Семејството живеело во индустриското гратче Укта, каде што Либ бил одговорен за набавки во претпријатието за граѓа во државна сопственост. Роман уживал во релативно поволни услови за растење и развој.
Во 1974 година Роман се преселил во Москва и живеел кај неговиот вујко Абрам, раководител во градежништво, кој станал негов сурогат-татко. Иако живеел во мал двособен стан, тој сепак се наоѓал со центарот на Москва. Роман не се истакнувал со голем успех во училиштето. Во 1983 година Абрамович бил повикан да го отслужи воениот рок во Црвената армија и бил распореден во артилериска единица во Кирзак, 80 километри североисточно од Москва.
Бизнис кариера
Кога Абрамович го завршил воениот рок, тој студирал на градежниот факултет, отсек нискоградба, а потоа и се вратил на втората економија: пренесување на луксузни стоки, како цигари, парфеми и фармерки. Во 1987 година, Роман ја запознал својата прва сопруга Олга Лисова, ќерка на висок владин дипломат. Во 1988 година Роман основал фабрики за играчки, вклучувајќи и пластични патики, кои главно ги продавал по улците на Москва. Исто така започнал да се занимава и со препродажба на гуми.
Во 1989 година Роман се развел од својата прва сопруга, а една година подоцна се оженил за Ирина Маландина, стјуардеса во Аерофлот. Се запознале во текот на еден од неговите деловни патувања, а во 1992 година им се родила ќерка.
Пријателството со Березовски
Пријателството со Борис Березовски му овозможило на Роман Абрамович да се трансформира од ситен трговен со нафта во милијардер. За првпат со Березовски се сретнале во 1994 година. Детектирајќи го како комерцијален талент, Березовски го регрутирал како клучен партнер во зделката со Сибнефт. Задачата на Абрамович била да изврши деловен потенцијал на Сибнефт. Така кон крајот на 1995 година, 49% од компанијата биле продадени на Абрамович, Березовски и Патаркатсишвили. Останатите 51% требало да останат на државата во следните три години, а за тоа време на заемодавците им било дозволено да управуваат со компанијата. Според планот, доколку заемот не биде отплатен, тогаш законската сопственост ќе премине во сопственост на заемодавците, како што се случило подоцна.
Стекнувањето на Сибнефт
До 1995 година тројцата партнери се стекнале со гигантската нафтена компанија Сибнефт. Сибнефт осигурувала проход од околу 3 милијарди долари годишно. Во времето кога ја купиле компанијата таа вредела околу 200.000, за да подоцна вреди седумдесетипет пати повеќе.
По бегањето на Березовски во Лондон, Роман Абрамович му понудил да ги продаде своите акции во телевизијата. Според кажувањата на Березовски, суштината на преговорите била судбината на Николај Глушков кој бил приведен на 7 декември 2000 година и одржувал казна затвор поради проневера при неговото менаџирање со Аерофлот. Според него, Абрамович му понудил спогодба според која доколку тој си ги продаде акциите од ОРТ, Глушков ќе биде пуштен од затвор. Според кажувањата на Абрамович пак, на тој состанок сакал единствено и само да му помогне на неговиот некогашен пријател, на негово барање, да ги продаде акциите. Како и да е, акциите биле продадени преку адвокатот Стивен Кертис, кој подоцна починал во хеликоптерска несреќа. И покрај тоа што акциите биле продадени, Березовски не бил задоволен од договорот бидејќи добил премалку пари и бидејќи Глушков не бил ослободен од затвор. На тој начин телевизијата на некој начин била повторно национализирана.
По ова, следувало и продавањето на уделот на Березовски во Сибнефт исто така на Абрамович. До август 2001 година, 250 милиони фунти има биле префрлени на Березовски и неговиот партнер Патаркатсишвили.
Политичка кариера
Во 1999 година, Абрамович бил избран за член на државната Дума како претставник од Чукотски автономен округ, еден од најсиромашните региони на далечниот руски исток. Наредната 2000 година бил избран за гувернер на Чукотка. На таа позиција останал до 2008 година. Се смета дека во тој регион Абрамович инвестирал € 925,000,000, кој регион денеска има една од највисоките стапки на наталитет во Русија. Според Абрамович, животниот стандард се подобрил, училиштата и домовите биле обновени и имало доста нови инвестиции во регионот. Во 2005 година Абрамович изјавил дека нема да се кандитира за повторен избор, но Владимир Путин го променил законот за избор на регионалните гувернери, па така Абрамович повторно бил избран за уште еден мандат.
Абрамович добил Орден на честа за неговиот огромен придонес во економскиот развој на регионот, со декрет потпишан од самиот Владимир Путин.
Во почетокот на јули 2008 година било објавено дека новиот претседател Дмитриј Медведев ја профатил неговата оставка од функцијата гувернер на автономната област. Во периодот од 2000-2006 просекот на платите во Чукотка се зголемил од околу $ 165 (117 € / £ 100) месечно во 2000 година на $ 826 (588 € / £ 500) месечно во 2006 година.
Абрамович и фудбалот
Во јуни 2003 година, Абрамович станал сопственик на англискиот фудбалски клуб Челзи од Лондон. Поранешен сопственик на клубот бил Кен Бејтс, кој тогаш го купил ФК Лидс Јунајтед. По купувањето, клубот започнал со амбициозна програма на комерцијален развој, со цел да го претвори во светски бренд. Во времето кога Абрамович го купил ФК Челзи, тогаш биле потрошени дури 100 милиони фунти на нови играчи, но Раниери не бил веќе способен за нови освојувања, па затоа бил заменат со португалскиот селектор Жозе Мурињо. Набрзо Мурињо освоил две лигашки и една купска победа на островот.
Се смета дека со вклучувањето на Абрамович во фудбалот, трансферниот пазар значително се променил бидејќи неговото богатство му овозможувало да купи играчи буквално по желба. Како пример за ова бил трансферот на Андриј Шевченко од Милан во висина од £ 30.000.000. Сепак, во јуни 2005 година, Челзи бил исправен пред рекордни загуби од £ 140,000,000.
Чепен (покраина)
Чепен е една од дванаесетте покраини на регионот Ла Либертад во Перу. Покраината е поделена на три округа и главен град е градот Чепен.
Роман Абрамович
Абрамович и фудбалот
Во март 2004 година, Сибнефт се договорил за три години спонзорство во вредност од 41.300.000 € (US $ 58.000.000) со рускиот тим ФК ЦСКА Москва. Иако компанијата објасни дека одлуката била донесена на ниво на управување, некои сметаат дека договорот бил обид на Абрамович да се спротивстави на обвинувањата дека не бил патриот бидејќи го купил Челзи. Според правилата на УЕФА, една личност нема право да биде сопственик на два клуба, па Абрамович нема директен капитал во ЦСКА.
Абрамович исто така, одиграл голема улога во донесувањето на Гус Хидинк во Русија за селектор на Руската фудбалска репрезентација.
Чепен (покраина)
Административна поделба
Покраината е поделена на три округа:
Амфихидромна точка
Амфихидромна точка — точка со нулта амплитуда на еден хармониски елемент на плимата. Плимниот распон (амплитудата, разликите во висината меѓу плимата и осеката), за тој хармониски елемент се зголемува со зголемувањето на растојанието од амфихидромната точка. Овие точки понекогаш се наречени плимни јазли.
Поимот „амфихидромна точка“ потекнува грчкиот збор „амфи“ (околу) и „дромос“ (трчање), кое се однесува на кружното движење на плимите околу точките.
Амфихидромните точки настануваат под дејство на Кориолисовиот ефект во заедништво со океанските котлини, морињата и заливите создаваат бранов модел, познат и како амфихидромен систем, кој ротира околу амфихидромната точка. Кај амфихидромните точки на провладувачкиот плимен елемент, скоро и да нема вертикално придвижување под дејство на плимата и осеката. Постојат плимни струења бидејќи нивото на површината на водата е различно на секоја од страните од амфихидромната точка. Се создава посебен амфихидромен систем за секој периодичен елемент на плимата и осеката.
На повеќето места M2 е најголемиот (полудневен) плимен елемент, со амплитуда со големина на половина од целата плима. За овие точки важи дека истовремено постигнуваат плима и осека. На сликата, осеката задоцнува или предничи за 1 час и 2 минути од соседната линија. Каде што овие линии се сретнуваат се наоѓаат амфихидромните точки и плимите и осеките ротираат околу нив; на пример, вдолж чилеанското крајбрежје и од Јужно Мексико до Перу, плимите и осеките се движат кон југ, додека од Калифорнискиот Залив до Алјаска се движат кон север.
Амфидромни точки при M2 плимниот елемент
Врз основа на придружната слика, амфихидромните точки кои ротираат во насока на часовникот се:
Амфихидромни точки со насока на ротација спротивна од насоката на часовникот се:
Островите Мадагаскар и Нов Зеланд се амфихидромни точки во однос на тоа што плимата се движи околу нив во спротивна насока од насоката на стрелките на часовникот за време од 12 и половина часа, но силината на плимата и осеката на нивните крајбрежја е забележливо поголема.
Неготинска долина
Неготинската долина е регион во североисточна Србија. Тој е изолиран и оддалечен од другите делови на Централна Србија. Неготинската Котлина има необични климатски одлики и хидропотенцијални и геоморфолошки локалитети.
Регионот е центриран околу градот Неготин. Сепак, границите на регионот не се цврсто дефинирани. На исток е ограничен со реките Дунав и Тимок, а на запад со планините Велики Гребен и Дели Јован. Сепак, нема одредени географски одлики на север или на југ. Јужната граница може да се толкува како Јелашничка Река, додека северната се протега до Река. Договорено е регионот да биде составен од неколку главни центри: Неготин, Брза Паланка и од Првата светска војна, Салаш и Брусник.
Може да се смета како дел од Тимочка Крајина.
Мускули на долниот екстремитет.
Поделба според формата Мускулите се поделени на: долги, куси и плочести. Долгите се наоѓаат на екстремитетите. Кусите можат да бидат овални (лат. m.orbicularis) и кружни (лат m.sphincter). Ги има на отворите на телото.
Плочестите ги градат ѕидовите на стомакот и градите. Поделба според бројот на главите Според бројот на главите се делат на: двоглави (m.biceps); триглави (m.triceps); четириглави (m.quadriceps).
Поделба според местото на местото во телото Се делат на: мускули на главата; мускули на трупот; мускули на горниот екстремитет; мускули на долниот екстремитет.
Фалкон
Фалкон е една од 23 држави (estados) на Венецуела.
Главен град е Санта Ана де Коро.
Државата е наречена по претседателот Фалкон.
Во Фалкон има 4 национални паркови. Меданос, Куева де ла Кебрада дел Торо, Морокој и Сиера де Сан Луис.
Островот Аруба е на 27 км оддалечен од северниот брег на Парагуана полуостровот..
Административна поделба
Фалкон има 25 опѓтини.
Скрково
Скрково — планински врв на планината Баба, во рамки на националниот парк Пелистер во југозападниот-западниот дел на Република Македонија. Неговата надморска височина изнесува 2.146 метри и се наоѓа југозападно од селото Орехово и градот Битола на 21° 16' игд и 40° 58' сгш. Се наоѓа на источниот дел на планината Баба на планинската огранка која што се протегнува од врвот Муса на главниот срт кон североисток и север сè до над самиот град Битола и рамината на Пелагонија, од десната страна на стрмната долина на реката Сапунчица. Врвот има зашилен облик со раздробени камења и карпи - скрки, од каде и доаѓа неговото име Скрково, а поради својот зашилен облик и истакнатост тој е забележителен и од многу далеку кога се гледа сртот на пелистерската планинска верига. Поточно, името Скрково доаѓа од зборот скрка со значење каменлива и неплодна месност или почва. Веднаш под него на неговата западна падина се патеките на скијачки центар во Нижеполе. Од самиот врв се отвора прекрасна глетка кон соседните врвови Муса, Пелистер, долината на Сапунчица, шумовитите предели на источните падини на Баба и Кајмакчалан во далечината.
Гранична вредност на функција
Гранична вредност на функција (лимес) — еден од основните и најважни поими кај математичките функции. Иако неговите концептуални основи лежат во доменот на математичката анализа, поимот гранична вредност е мошне битен и во останатите математички дисциплини.
Почесто наместо изразот гранична вредност на функција се користи изразот лимес на функција, од лат. limes - граница. Двата поима се еквивалентни и подеднакво прифатени во македонската математичка терминологија. Поретко се среќава изразот граница.
Приближување
При проучувањето на граничните вредности на функциите во некоја рака се работи приближно. Ова не значи дека резултатите кои се добиваат се приближни, туку дека точниот резултат се добива како своевидна математичка последица на мноштво приближни вредности. Ова никако не треба да се меша со теоријата на веројатност!
На пример, да ја разгледаме функцијата. Би сакале да знаеме како се однесуваат вредностите на функцијата кога аргументот (а тоа е x) расте. Така:
Од табелата јасно може да се забележи дека со растење на аргументот, вредноста на функцијата сѐ повеќе се приближува до нула. Имајќи ги на ум сите можни вакви проценки, може да заклучиме дека ако аргументот неограничено расте, т.е. математички кажано - тежи (се стреми) кон бесконечност, тогаш вредноста на функцијата се стреми кон нула, но никогаш за никоја вредност на аргументот нема да биде точно нула. Во тој случај пак се вели дека нулата е гранична вредност на функцијата кога аргументот тежи кон бесконечност.
Формална дефиниција
Кошиевата, ε-δ дефиниција на граничната вредност на функција е следнава: нека [a,b] е интервал, нека е произволна точка и нека  е реална функција. Оваа функција има гранична вредност A во точката x_0 ако за секој \epsilon>0, постои \delta>0 така што од:
следи дека важи:
под услов. Тогаш пишуваме:
Ако функцијата е непрекината во точката x_0, тогаш важи:
Ова не мора да важи ако функцијата не е непрекината.
Постојат две секундарни дефиниции на лимесот на функција (од кои второнаведената е всушност критериум за постоење на лимесот):
следи:
Својства
Граничната вредност, доколку постои е еднозначно определена (единствена) и, во поглед на операциите, е прилично „флексибилна“. Точни се равенствата:
под услов да постои десната страна од секое од овие три равенства.
При одредени услови, заради полесно пресметување на лимесот, може да се воведе нова променлива, т.е. да се изврши смена на променливите. Формално:
Нека [a,b] и [c,d] се интервали и нека и. Нека се дефинирани функции: и. Ако постојат лимесите:
тогаш важи:
Пресметување. Позначајни лимеси. Лопиталово правило
Не постои строг критериум според кој се пресметува лимесот, но постапката треба да е таква што на крајот, почетниот лимес треба да се доведе до лимес чија вредност е позната или очигледна. Сите меѓучекори се сведуваат на математичка манипулација на изразот, наведените својства, некои правила и, многу често, употреба на трикови. Кон пресметување на лимесот според дефиниција се пристапува многу ретко. Најчесто од интерес е да се испитува граничната вредност во точките во кои функцијата не е непрекината, бидејќи лимесот на функција во точка во која таа е непрекината е еднаков на вредноста на функцијата во таа точка.
Уште една важна и мошне корисна алатка при пресметувањето лимеси е правилото на Лопитал (Guillaume François Antoine de l'Hôpital). Неформално, правилото е следново: ако при пресметување на лимес од количник на функции ( f и g ) се добива неопределен израз: \frac{0}{0} или, тогаш лимесот може да се пресмета преку изводите на функциите и важи:
= Примери =
Ако „замениме“ x=a се добива неопределен израз од видот \frac{0}{0}. Затоа постапуваме:
Изразот е неопределен, од типот:, затоа лимесот ќе го пресметаме со помош на Лопиталовото правило:
Овде ќе дадеме еден класичен трик при пресметувањето на лимесите; имено ќе го употребиме равенството:
Тогаш:
Имајќи предвид дека функцијата е непрекината, имаме:
Во првиот лимес ставаме смена: t=\cos{x}-1. Тогаш t \to 0 кога x \to 0. Вториот лимес го трансформираме според тригонометрискиот идентитет:
Така следи:
Првиот лимес е единица, имајќи го предвид петтиот лимес наведен кај позначајните лимеси. Значи се добива:
Ставаме смена:. Тогаш u\to 0 кога x\to 0. Конечно се добива:
Значи:
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1936
Во списокот на освојувачи на медали по земји на Зимските олимписки игри 1936 се наведени сите земји-учеснички на игрите кои освоиле медали. Најуспешна нација на игрите била репрезентацијата на Норвешка, која освоила 7 златни од вкупно 15 медали.
Список по земји
Списокот е направен според информациите добиени од Меѓународниот олимписки комитет (МОК) и е во склад со прописите утврдени од страна на МОК за составување на ваквите списоци. Според прописите, земјите во списокот се претставени со нивните национални олимписки комитети, а се подредени по бројот на освоени златни медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат еднаков број на освоени златни медали, подредувањето продолжува по освоените сребрени, па по освоените бронзени медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат освоено ист број на златни, сребрени и бронзени медали, тогаш тие заземаат исто место во списокот и се прикажани според редоследот на првата буква во абецедата.
Бриџита Андерсон
Ула Биргита Хелена Андерсон (родена Андерсон на 20 април 1933) е шведска глумица и комичарка.
Кариера
Андерсон го постигнала својот чекор напред глумејќи во разни естрадни шоуа со Повел Рамел и Карл Герхард. Таа беше дел од групата околу Hasse & Tage, дејствувајќи во ревизии како „Гула Хунд“, „Пристигање на бродот,“ „Пајак, Мадам!“, „Војната на јаболките“, „Јајцата се лабави“, „Авантурите на Пикасо“ и „Вештерката Суртант“.
Во 1967 година, таа го портретирала Teskedsgumman (г-ѓа. Пиперче) во истоимениот шведски календар. Програмата станала многу популарна и е постојано се изведува на шведската телевизија. Подоцна, таа, исто така, портретирала уште двајца ликоив на детски претстави: Хедвиг во „Од А до О - Пат околу буквите“ од 1974 година и малиот трол Дејзи во Trolltider (Тролтајмс) од 1979 година.
Андерсон ја играла Дорис во филмовите од Јонсонлиган, а таа го обезбедила и шведскиот глас за Лејди Клук во анимираниот филм на Волт Дизни, Робин Худ и Бломхерет во Дандерклампен.
Таа станала и сакана и популарна глумица во Шведска со карактеристичен дијалект (västgötska), и иако нејзината главна предност била комедија, таа имаше и посериозни и карактерни улоги.
Награди
Таа ја добила почесната награда Гулдбаге, која е животна почесна награда на шведската филмска индустрија, во 2016 година.
Личен живот
Андерсон е родена во Мариестад во 1933 година. Таа има две деца, пијанистот Мати Бај (роден 1966 година) со нејзиниот тогашен сопруг Андерс Бај и Хана З Градин со шведскиот писател Карл Зетерстрем.
Црничани (Дојранско)
Црничани — село во Општина Дојран, во непосредна близина на Дојранското Езеро.
Фрете
Фрете е италијанска текстилна компанија позната по своите постелнина. Основана е во 1860 година во Гренобл, Франција, но преместена во Конкорецо, Италија во 1865 година. Моментално е со седиште во Монца, Италија.
Црничани (Дојранско)
Географија и местоположба
Селото е сместено во областа Бојмија, северозападно од Дојран.
Фрете
Има 9 малопродажни локации во Соединетите Држави, 25 во Азија и многу други ширум светот.
Црничани (Дојранско)
Историја
Атарот на селото е населен уште од младото камено време, за што сведочи наоѓалиштето Атици во неговиот северозападен крај.
Фрете
Во 1999 година, потомците на основачите на компанијата ја отстапиле компанијата на италијанска модна групација.
Црничани (Дојранско)
Население
Во XIX век селото имало мешано население. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели декаво 1873 г. Чарниче било село со 23 домаќинства, од кои 17 Македонци и 55 муслимани. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Црничани (Црничени) живееле 190 жители, од кои 100 Турци и 90 Роми.
Фрете
Историја
Жан Батист Енемонд (Едмонд) Шавас Фрете бил роден на 12 јуни 1838 година, во Гренобл, Франција, од татко Жан Клод Шавас Фрет, фарбач на ткаенини, трговец и производител на чорапи и плетени кошули и мајка Мари Марешал. По смртта на нејзиниот сопруг, во 1840 година, Мари се занимавала со милинарство за да ги издржува своите деца. На 1 декември 1860 година, Едмонд Фрет - заедно со Чарлс Чабуд и Александре Пајр - ја основале "Фрете, Пајре & Чабуд", за "трговија и производство на ткаенини". Чарлс Чабуд станал финансиски службеник, а Александар и Едмонд ги презеле улогите на патувачки трговци. Како патувачки трговец, Едмонд започнал во Италија, кој била и извозен пазар и извор на материјали. Едмонд најпрво се етаблирал во областа Версилија во Тоскана. Таму Едмонд ја запознал и својата идна сопруга Ерсилија Брешани.
Црничани (Дојранско)
Население
Денес селото има мешано македонско и српско население поради колонизацијата на Вардарска Македонија во првите децении на XX век. Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 221 жител, од кои 93 Македонци, 126 Срби и 2 останати.
Фрете
Историја
Помеѓу 1862 и 1863 година, Едмонд Фрет пристигнал во Монца. Таму, основал уште една филијала на компанијата, а во втората половина на 1860-тите, Едмонд можел да го концентрира производството под покривите на сопствените фабрики: во Конкорезо, производи за приватни лица; во Совико, груби производи за големите заедници (хотели, војска, интернати). Последното производство во голема мера го претставувал најважниот дел од трговијата на Фрет.
Во 1881 година, Фрет ја освоил наградата златен медал на Националната изложба во Милано за квалитетот на своите производи, а во таа година Фрет станал и официјален „Обезбедувач на Кралската куќа“.
Црничани (Дојранско)
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 189 жители, од кои 116 Македонци, 69 Срби, 2 останати и 2 лица без податоци.
Фрете
Историја
Продажбата по пошта започнала во 1886 година, што било важно во тоа време бидејќи поголемиот дел од населението на Италија било земјоделско, а голем дел од населението живеело далеку од големите градови кои имале продавници. Бизнисот со поштенски каталог на Фрете работел 90 години, а последниот каталог за нарачки по пошта бил издаден во 1976 година.
Црничани (Дојранско)
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 379 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Фрете
Историја
Фрет отворил продавница во Рим (1887) и кратко подоцна во Торино (1889). Фрет подоцна отворил продавници во Џенова (1902) и Фиренца (1904).
Црничани (Дојранско)
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 172 гласачи.
Фрете
Историја
На 29 август 1909 година, Едмонд Фрет починал на 71-годишна возраст.
Црничани (Дојранско)
Галерија
Црничани во 1931 година
Фрете
Историја
До 1999 година, Фрете бил во сопственост на потомците на италијанските поддржувачи на Едмонд Фрете, Џузепе Маџи и Карло Антониети. Таа година бил продаден на финансиската компанија Fin.part. ЈХ Партнерс, компанија за приватен капитал, го купил Фрете во 2005 година.
Во октомври 2019 година, Фрете ја претставил новата капсулна колекција на фини постелнина, салонки и парчиња акцент наречена Албум03.
Наводи
<references group="" responsive="1">
855
855 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 855 година од новата ера, 855. од првиот милениум, 55. од IX век и шеста од 850-тите.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 855 година се протега во 3491 и 3492, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3551 и 3552 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1398. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 240 и 241 исламска година.
Бенвенуто Челини
Бенвенуто Челини (итал. Benvenuto Cellini; 3 ноември 1500 – 13 февруари 1571) — италијански златар, вајар, сликар, војник и музичар, автор на прочуена автобиографија. Претставува еден од најважните дејци на маниризмот.
Младост
Бенвенуто Челини е роден во Фиренца, Италија, во семејството на Џовани Челини и Марија Лизабета Граначи, кои го добиле првото дете по одумнаесет години брак, а Бенвенуто бил второто дете. Татко му бил мајстор изработувач на музички инструменти. Во раната младост бил истеран од родниот град поради наводна вмешаност во тепачка.
Работа во Рим
Неговите први дела во Рим биле едно ковчеже, сребрени свеќници и вазна за епископот на Саламанка, за кои бил пофален од папата Климент VII. Друго познато дело од тој период е медаљонот „Леда и лебедот“ изработен по нарачка на гонфалониерот Габриело Чезарино, кој денес се чува во Виена. Продолжил да свири на флејта и бил назначен за дворски музичар на папата.
Челини се истакнал и со својата смелост во служба на папата за време на нападот врз Рим предводен од Шарл III, војводата од Бурбон. Според негово кажување, самиот пукал во оранскиот принц Филибер Шалонски и го ранил, а за време на опсадата на Рим го убил војводата Шарл III. Поради неговиот самопрегор, фиренската управа му го простила престапот и тој набргу се вратил во родниот град. Во Фиренца се посветил на изработката на медали, од кои најпознати се „Херакле и немејскиот лав“ во златна резба и „Атлас како ја држи топката“ во ковано злато. Второспоменатиот медал подоцна завршил во збирката на францускиот крал Франсоа I.
Подоцна Челини заминал за војводскиот двор во Мантова, а по престојот се вратил во Фиренца. По извесно време повторно отишол во Рим, каде изработувал нарачки за накит и калапи за приватни медали и за папската ковачница. Во 1529, брат му Чекино убил подофицер на римската стража, за што бил застрелан од самострелец и потоа умрел од повредата. Набргу потоа Челини му се одмаздил на убиецот на брат му, иако самиот признал дека самострелецот го застрелал брат му во самоодбрана. Подоцна Челини пребегал во Неапол за да ги одбегне последиците од судирот со правникот Сер Бенедето, кого Челини го ранил. Со ургенции кај неколку кардинали, Челини успеал да издејствува помилување. Му се допаднал на новиот папа Павле III, и покрај тоа што во меѓувреме извршил уште едно убиство три дена по смртта на папата Климент VII, пред да го изберат новиот папа. Четвртата жртва бил златарот Помпео од Милано, кој бил негов соперник.
Ферара и Франција
По заговорот на Пер Лујџи Фарнезе, Челини се преселил од Рим во Фиренца, а потоа во Венеција, каде се стекнал со уште поголем углед од порано. На враќање од францускиот двор, на возраст од 37 години, бил уапсен и ставен во затвор под (според него лажно) обвинение за присвојување и малверзација со драгите камења од папската тијара за време на војната. Бил затворен во Ангелската тврдина, од која потоа избегал, но бил фатен и ставен под строги мерки. Прекршокот бил толку голем што секој ден очекувал дека ќе биде погубен. По некое време Челини бил ослободен, благодарение на ургенциите на сопругата на Пјерлујџи и кардиналот на Ферара. За возврат Челини на кардиналот му подарил раскошен пехар.
Потоа Челини нашол работа на дворот на Франсоа I во Фонтенбло и Париз. Меѓутоа, во текот на престојот Челини бил убеден дека војвотката од Етамп е против него и одбил да се смири со омилените дворјани на кралот. Овие непријатели не можел да ги замолчи со оружје, па затоа, по пет години работа проткаена со љубомора и насилство, Челини се вратил во Фиренца. Таму продолжил да работи како златар и му станал соперник на вајарот Бачо Бандинели, кој починал по неколку години, во 1560.
Смрт во Фиренца
За време на војната со Сиена, Челини бил задолжен со засилување на одбраната на родниот град. Иако војводата не покажал особена благодарност за работата, Челини и понатаму побудувал восхит кај сограѓаните поради велелепноста на одбранбените градби што ги конструирал. Бил назначен и за академик на престижната Цртачка академија (Accademia delle Arti del Disegno) основана од војводата Козимо I де Медичи во 1563 под влијание на архитектот Џорџо Вазари. Починал во Фиренца во 1571 и бил погребан на голема свеченост во црквата Сантисима Анунцијата (Пресвето Благовештение). Дотогаш во Фиренца ја издржувал сестра си која останала вдовица и нејзините шест ќерки.
Лични односи
Некои од женските модели на Челини му станувале љубовници, а со една од нив имал и вонбрачна ќерка. По краткотрајниот обид да стане свештеник, во 1562 се оженил за слугинката Пјера Париџи, со која, според него, имал пет деца.
Покрај бракот, Челини бил под обвинение барем трипати за содомија со мажи, и еднаш со жена.
Кон крајот на животот, во јавна препирка во присуство на војводата Козимо, Бандинели му свикал со зборовите Sta cheto, soddomitaccio! („Замолчи, содомиту ниеден!“). Челини го опишал ова како „ужасна навреда.“
Статуи
Покрај делата во злато и сребро, Челини изработил и вајарски дела од поголем размер. Најистакнато меѓу нив е бронзената група наречена „Персеј со главата на Медузата“, изработена по предлог на војводата Козимо I де Медичи, а сега сместена во Лоџијата на ланците цо Фиренца. Со ова Челини направил обид да го надмине Микеланџеловиот „Давид“ и Донателовата скулптура „Јудита и Олоферн“. Иако наишол на потешкотии при леењето, групата веднаш била прогласено за ремек-дело.
На крајот на 1996, по повеќевековна изложеност на градското загадување, статуата е пренесена во Уфици за чистење и реставрација, што завршило дури во јуни 2000.