cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Адидас
Фудбал
Адидас се прочул поради унапредување на Предатор (Predator) копачките, дизајн развиен од страна на екс-играчот на ФК Ливерпул и австралискиот меѓународен играч Грег Џонстон. Овој дизајн е опремен со ребреста гумена структура за горниот дел од кожата на чевелот, кој се користи за да го нагласи движењето на топката, кога се удира. Високо квалификувани играчи тврделе дека биле во можност полесно да го искриват летот на топката кога го носеле овој нов дизајн. Предатор, исто така се одликува со ѓонот Трекшн (Traxion) кој го измислил Грег Џонстон.
Милан Обреновиќ
Борби
По низа провокации од српска страна, инцидентот од 1 ноември кај месноста Цветков гроб му послужила на Милан како повод на 2 ноември да и објави војна на Бугарија. Претходно, српската влада не обрнувала никакво внимание на протестите на Бугарија против овие погранични провокации, како и против обидот на српски емисари да го бунтуваат пограничното бугарско население. Српскиот крал ја мобилизирала војската. Според некој податоци податоци српската војска по мобилизацијата броела 51.500 луѓе: 550 официри, 43.750 војници и 7 200 мешан кадар.
Адидас
Фудбал
Адидас, исто така, рекламирал и нов вид на топка за СП 2010. Топката Џабулани (Jabulani) била дизајнирана од Универзитетот Логборуг во соработка со ФК Челзи. Таа добила многу критики од страна на играчите, менаџерите и експертите бидејќи било премногу тешко да се контролира. Полесната и поаеродинамичната топка довела до многу удари кои биле пресилни. Топката Џабулани (Jabulani) била главно обвинувана за малиот број на голови од поголема далечина во раната фаза на турнирот.
Како и гореспоменатите Предатор (Predator) копачки, Адисас исто така ги произведуваат и Ф50 (F50) и адипјур (adiPure) спектрите на фудбалски копачки.
Тенис
Адидас спонзорира тенисери и неодамна вовела нова линија на тениски рекети. Додека моделот Федер (Feather) е направен за „обичните играчи“, а моделот Риспонс (Response) за „клупскиот играч“, Адидас цели на „играчите на турнири“ со моделот 10,2 оз Барикејд (12,2 oz Baricade). Адидас ги спонзорира следниве професионални играчи главно со облека и патики: Ана Ивановиќ, Енди Мареј, Марија Кириленко, Каролина Возниаки, Жастин Анен, Жо-Вилфрид Цонга, Динара Сафина, Даниела Хантукова, Алиша Молик, Фернандо Вердаско, Жил Симон, Фернандо Гонзалез, Флавија Пенета, Лора Робсон, Мелани Удин, и Сорана Кирстеа. Адидас тениската облека ја содржи технологијата Климакул (ClimaCool) која се среќава и во другите атлетски дресови и патики.
Играчите спонзорирани од Адидас можат да ги искористат предностите на Адидас програмата за подобрување на играчите, каде што компанијата им нуди на тренери, фитнес тренери и спортски психолози на играчите со цел да ја продолжи својата кариера. Оваа програма ги вклучува легендарните тренери како што се Дарен Кахил и Свен Гренвелд.
Во Синсинати, на АТП тенискиот турнир во Мејсон, тие исто така ги спонзорираа униформите на момчињата и девојките задолжени за топчињата.
Голф
АдидасГолф (adidasGolf) е дел од Адидас, Германскиот произведувач на спортска облека и дел од Адидас Групација, која се состои од спортската компанија Рибок, Адидас голф, ТејлорМејд голф-компанијата и Рокпорт. Групацијата Адидас е еден од глобалните водачи во спортската индустријата кој нуди широк спектар на производи од трите основни сегменти на Адидас, Рибок, и ТејлорМејд-дидас голф. АдидасГолф (adidasGolf) продава и произведува Адидас-брендирана голф облека, патики и додатоци.
Крикет
Во 2008 година, Адидас го направиле својот потег на англискиот крикет пазар преку спонзорирање на англиската ѕвезда Кевин Питерсен по откажувањето на неговиот доживотен договор со Woodworm (Вудворм), кога тие западнале во финансиски потешкотии. Следната година тие потпишале договор со англискиот играч Ијан Бел, пакистанскиот играч Салман Бат и индискиот играч Равиндра Јадеја. Откако направиле патики за крикет за многу години, компанијата конечно влегла во областа на производство на рекети за крикет во 2008 година и нивните производи сега се достапни во Инкурца (Incurza), Пелара (Pellara) и Либро(Libro) деловите.
Адидас, исто така, произведува униформи кои ги носат и крикет тимот на Англија и Австралискиот крикет тим, исто така тие го спонзорирале и националниот крикет тим од Јужна Кореја.
Во 2008 и 2009 година и во двете сезони на Индиската Премиер Лигата (IPL), го презеле спонзорирањето на тимовите Мумбаи Индијанс (Mumbai Indians) и Деaрдевилс (Daredevils). Во 2009 година, Адидас потпишал договор со Сачин Тендулкар и започнал да го спонзорира со нивните рекети за крикет. Го создадале за него Адидас СТ, новиот рекет за крикет и Адидас Пелара КП за Кевин Питерсен, истата година. Сега и двајцата ги користат нивните персонализирани рекети за крикет.
Кошарка
Адидас е долгогодишен производител на кошаркарски патики и е еден од водечките кошаркарски брендови во светот. Тие се најмногу познати по своите исконски Суперстар (Superstar) и Про Модел (Pro Model) патики, уште познати и како 'shelltoes' (предниот дел на патиките изгледа како школка) поради нивната стилизирана тврда гума. Овие биле многу популарни во 1980 на уличната хип-хоп сцена заедно со тренерките од полиестер со страничните линии на Адидас.
Адидас е, исто така, моментален снабдувач на опрема за сите 30 тимови во Националната Кошаркарска Асоцијација (наместо брендот Рибок по спојувањето) и спонзорира многу играчи како порано така и сега како Карим Абдул-Џабар и Трејси Мегреди, како и Двајт Хауард, Шонси Билапс, Дерик Роуз, Ерик Гордон, Мајкл Бесли, Џош Смит и Тим Данкан. Адидас го снабдувала и Коби Брајант со опремата KB8 како негови први лични патики, но престанале да го поддржуваат во 2003 година. Компанијата исто така го поддржувала и Кевин Гарнет, сè додека тој не го прекинал договрот во 2010 година. Тој моментално е спонзориран од Анта (Anta). Леброн Џејмс исто така носел Адидас во средно училиште. Сè до ден денес тој носи Најк. Гилберт Аренас бил промотор на Адидас, сè додека не се му случил неславниот инцидент со пиштолот. Тој во моментов е потписник за Андер Армор (Under Armour).
Лакрос
Во 2007 година, Адидас го најавил идното производство на лакрос опремата, и тие ќе го финансираат настанот “Adidas National Lacrosse Classic” во јули 2008 година за првите 600 средношколци лакрос играчи во САД.
Рагби
Адидас произведува рагби топки и друга опрема за рагби. Тие се актуелните снабдувачи за рагби топки и опрема за тимовите: Њу Зиланд Ол Блекс, Ајриш Монстер Рагби, Аргентиниан Пумас, Саут Африкан Стормерс и Вестерн Провинс како и на многу други. Адидас исто така се официјален снабдувачи на топки во натпреварите од купот на Хајнекен.
Гимнастика
Од 2000 година, Адидас го снабдува репрезентацијата на САД со машка и женска гимнастичарска облека. Во 2006 година, во САД биле достапни Адидас трикоата за жени за гимнастика и маиците Адидас за натпреварување во гимнастика, панталоните и шорцевите за гимнастика, како и сезонските трикоа за пролет, лето, есен и зима. Почнувајќи од 2009 година, Адидас облеката за гимнастика е достапна низ целиот свет преку ГК Елит Спортсвеар (GK Elite Sportswear).
Скејтбординг
Адидас СБ (Скејтбординг) патиките се направени специјално за скејтбординг. Многу од патиките кои Адидас претходно ги имаше направено беа редизајнирани за скејтбординг.
Адидас Скејтбординг исто така, има скејтбординг тим. Тимот се состои од: Марк Гонзалес, Денис Бусентиз, Тим О'Конор, Сила Бакстер-Нил, Пит Елдриџ, Дејв Бекински, Бени Ферфакс, Нестер Џудкинс, Лем Вилмин, Винс дел Вали и Џејк Браун.
Додатоци
Адидас, исто така, дизајнира и произведува мобилни додатоци, сандали, часовници, очила, торби, безбол капи и чорапи. Адидас има и брендиран спектар на машки и женски дезодоранси, парфеми, креми за после бричење и лосиони.
Маркетинг
Адидас, како и другите спортски брендови, се верува дека поттикнува голема лојалност кај потрошувачот на бренд. Лојалноста кон брендовите од типот на Адидас, Најк, Пума АГ и неколку други спортски брендови, била испитувана во една неодамнешна студија. Студијата покажала дека потрошувачите не покажуваат прекумерно висока лојалност кон таквите брендови.
Во текот на средината па до крајот на 1990-тите, Адидас го поделила брендот во три главни групи секоја со посебен фокус: Адидас Перформанс (Adidas Performance) бил наменет за одржување на нивната посветеност кон спортистите, Адидас Ориџиналс (Adidas Originals) бил со цел да се фокусира на модата и животниот стил; и Стајл Есеншалс (Style Essentials), со главната група во рамките на која е Y-3.
„Невозможно е Ништо“ (Impossible is Nothing) е моменталниот меинстрим маркетинг слоган на Адидас. Оваа кампања била развиена од страна на компанијата 180/ТБВА (180/TBWA) со седиште во Амстердам, но исто така и со значајна работа од страна на компаниите TBWA / Chiat / Day во Сан Франциско особено за кошаркарската кампања "Верувај во пет" (Belive in five). TBWA \ Chiat \ Day ја ангажирала компанијата Zane Peach за создавањето на сликите за меѓународната рекламна кампања од 2007 година.
Рекламна Игра
Марката е застапена во неколку игри. Daley Thompson's Olympic Challenge Sony Playstation: Adidas power soccer Commodore 64, ZX spectrum, Amstrad CPC: Adidas Championship Football
Спонзорство
Адидас е главниот спонзор и снабдувач на опрема на мошне успешниот национален рагби тим на Нов Зеланд, Ол Блекс (All Blacks). Адидас, исто така,е снабдувач на опрема на тимот Аргентиниан Пумас (Argentinian Pumas), на ирскиот професионални рагби тим, Монстер Рагби(Munster Rugby), на францускиот професионален рагби клуб, Стад Франсез (Stade Français), и на американскиот тим,Иглс (Eagles).
Адидас, исто така,е спонзор и произведува облека за рагби клубот Голд Коуст Титанс (Gold Coast Titans) во Австралиската национална рагби лига (NRL).
Во крикет, компанијата е главниот спонзор за опрема но и спонзор на успешнио австралиски Крикет тим и на Англискиот крикет тим. Тие исто така се главните спонзори на Индиските крикет играчи Сачин Тендулкар и Вирендер Севаг и на англиските крикет играчи Кевин Питерсен и Ијан Бел. Тие се спонзори на тимовите Делхи Деардевилс (Delhi Daredevils) и Мумбаи Индианс (Mumbai Indians) од Индиската Премиер Лига.
Адидас се многу активни во спонзорирање на врвните фудбалските клубови како што се ЦРС Андерлехт, Рапид Виена, Реал Мадрид, Ливерпул, Милан, Динамо Киев, Металист, Партизан од Белград, Флуминезе, Палмеира, Баерн Минхен, Челзи, Стоук Сити, Лион, Марсеј, AFC Ајакс, Шалке 04, Галатасарај, Бенфика, Риверплејт, Beшикташ, Фенербахче, Панатинаикос, Јужен Мелбурн ФК, ИФК Гетеборг, Ал-АХЛИ, Ал-Хилал, Ахли Џеда, Каракас и многу други.
Адидас е спонзор за облека на фудбалскиот клуб Колингвуд (Collingwood) и Есендон (Essendon) од австралиската фудбалска лига.
Адидас, исто така, е спонзор на настани како на пример Лондонскиот маратон.
Во 1980 година, Адидас бил спонзор на рап-групата Run-DMC, што претставувало една нова идеја.
Адидас, исто така, бил дел и од маркетингот во НАСКАР, спонзорирајќи големи возачи, како што Дејл Ернхард Џуниор и Тони Стјуарт.
Chief Financial Officer: Harm Ohlmeyer Global Brands: Eric Liedtke Global Operations: Gil Steyeart Global Sales: Roland Auschel
Адидас во популарната култура
На својот албум „Пеколот надоаѓа“ (Raising Hell) од 1987 година, американската рап-група „Ран Ди Ем Си“ (Run DMC') ја снимила песната „Мојот Адидас“ (My Adidas'').
Милан Обреновиќ
Борби
Врховната команда над целата српска армија ја презел лично кралот Милан, кој за началник на штабот го поставил, воениот министер полк. Јован Петровиќ, што било невообичаено, а за команданти на армиите, од искусните генерали од турските војни, биле поставени само генералите Јовановиќ и Лешјанин. Кралот Милан, стравувајќи да не му ја приграбат славата од сигурната победа над Бугарите, за свој соработник не земал ниеден од останатите искусни команданти од војните со Турција како што биле: Хорватовиќ, Белимарковиќ или Протиќ. Кралот Милан се надевал дека, во меѓувреме пред да започне бугарскиот противнапад, големите сили ќе се вмешаат и ќе ја прекинат војната.
Првите борби биле водени на 2 ноември кај Цариброд, кој истиот ден бил заземен од страна на Нишавската армија. На југ од Цариброд настапила српската Шумадиска дивизија во намерата да го запоседне патот Пирот-Трн-Брезник и во содејство со Моравската дивизија, откако ќе го преземат Трн и Брезник, да навлезат од југ во Софиското поле и изолирајќи го бугарскиот Ќустендилски одред, да се соединат со Дунавската дивизија, која настапувала од центарот на фронтот. Но, наидувајќи на силен отпор од бугарските единици, Шумадиската дивизија напредувала само 15 km, а бугарските трупи се повлекувале, отстапувајќи кон градот Трн. Во постојано напредување српските војски, по тешки борби и големи загуби на бугарска страна, на 4 ноември го заземале Трн. Бугарската војска и понатаму се повлекувала, но сега утврдувајќи се на позициите кај с. Сливница, а исто така и српската армија успеала да се пробие кон Сливница. Положбата на бугарската војска била тешка и на воениот совет на бугарската армија, одржан на 4 ноември со учество на кнезот Александар I, било решено кај Сливница да се групира поголем дел од војската и следниот ден да се започне битка, во која би се одбиле српските напади додека не пристигне источно-румелиската војска. Кај Сливница на 4 ноември бугарската војска броела сè на сè околу 12.000 луѓе, наспроти скоро 25.000 српски војници.
Со таков сразмер на силите на 5 ноември, во раните утрински часови, започнала решавачката битка помеѓу двете армии. По неколкучасовни борби кон пладне борбите се интензивирале во центарот и на левото крило на бугарската војска. Понатаму во текот на денот, битката главно се одвивала помеѓу крилата, а во центарот иницијативата била на бугарска страна, благодарение на успешната поддршка на артилеријата. Така, Бугарите го задржале противникот и добиле во време до пристигнувањето на војските од Тракија.
По победата кај Сливница, на јужниот фронт Бугарите прешле во настапување кон запад, а српската војска започнала во паника да се повлекува кон нејзината политичка граница. За време на ова напредување на бугарската армија и по неколку воени победи биле ослободени градовите: Брезник на 8 ноември, Драгоман на 10 ноември, и Цариброд на 11 ноември, по што воените дејства се префрлиле и на српска територија.
На 14 ноември по една жестока битка во близина на градот Пирот, и поголем број жртви на двете страни, бугарската армија ги пробила позициите на српската Нишавска армија, по што Србите биле принудени да отстапат назад во паника и метеж. По битката, српската главна Нишавска армија била расцепена на два дела: Шумадиската и Дунавската дивизија се повлекувал кон Књажевац, а Моравската и Дринската дивизија на југозапад. По оваа победа Бугарите влегле во Пирот и го запоседнале, така што патот кон Ниш им бил отворен.
Додека на јужниот, решавачки фронт, Бугарите напредувале и нанесувале порази на противникот, на северниот фронт бугарските војски давале сериозен отпор на српските напади. Откако го освоиле гр. Кула и го опседнале гр. Видин од копно, Србите ги насочиле своите трупи кон Белоградчик и с. Арчар-Вибдол на Дунав. На 11 и на 16 ноември околу 6.000 бугарски војници со 31 артилериско орудие и 5 митралеза, од Видинската тврдина, ги одбиле силните напади на околу 15.000 српски војници. На 17 ноември на предлог на српскиот командант ген. Лешјанин, бугарскиот заповедник на Северниот одред кап. Узунов се согласил на примирје. За време на примирјето, на двете страни пристигнале повеќе дипломатски мисии на големите сили со цел да се одредат условите на примирјето и на 9 декември примирјето било потпишано, според кое двете армии требало да се повлечат до крајот на месецот на старите граници.
Втор букурешки договор
По потпишувањето на примирјето, во Букурешт на 23 јануари 1886 година започнале преговорите со посредство на големите европски сили за потпишување на конечен мир помеѓу Србија и Бугарија. Бугарија била принудена паралелно со преговорите со Србија да води преговори за спогодба и со Османлиското царство за прашањето на Источна Румелија. Според спогодбата со Турција од 20 јануари 1886 година, управувањето над Источна Румелија му се доверувало на бугарскиот кнез во рок од 5 години, по кој рок ако кнезот ги исполнувал своите обрски правилно, ќе биде повторно назначен од страна на султанот, потоа т.н. непокорни села на Родопите и муслиманските села во Крџалиската област се присоединувале кон Османлиското царство и била договорена заемна помош помеѓу Цариград и Софија во случај на напад од трета страна.
На преговорите во Букурешт, Бугарија била принудена да се откаже од воена оштета и од меѓународно признание на соединувањето на Источна Румелија кон Кнежевството. Бугарија, под притисок на Австроунгарија, Германија, Османлиското царство и Италија, се согласила на мир со Србија без никакви територијални отстапки или парична оштета од српска страна.
Мировниот договор бил потпишан на 19 декември 1886 година и содржел само еден член според кој од денот на потпишувањето на договорот се воспоставува состојба на мир помеѓу двете завојувани страни и се враќа предвоената состојба. Веднаш по потпишувањето на овој мир, Србија и Бугарија започнале со демобилизација на своите армии.
Ацо Стефановски
Ацо Стефановски (, –, ) – македонски филмски и театарски глумец, член на Битолскиот народен театар од самото негово основање во 1944 година.
Првиот македонски Хамлет, несомнено еден од најретките уметнички поединци со специфичен глумечки сензибилитет и богат творечки потенцијал. Поминувајќи го сиот свој работен век на „штиците што живот значат“ одиграл 250 улоги, главно водечки.
Животопис
Ацо Стефановски е роден во Битола на 10 декември 1922 година, каде го завршил основното и средното образование. Професионалниот ангажман како глумец го започнал со самото формирање на Народниот театар од Битола во 1944 година и сите 40 години од својата глумечка дејност ги поминал во овој театар каде бил незаменлив столб во уметничкиот ансамбл, остварувајќи улоги на високо креативно рамниште.
Творештво
Во својот глумечки живот остварил бројни и забележителни театарски и филмски улоги, а исто така режирал и повеќе театарски претстави.
Милан Обреновиќ
Последици
Објавувањето на војната од страна на српската влада наишло на големо незадоволство кај населението од скоро сите европски земји. Во Чешка се пишувало дека кралот Милан започнал братоубиствена војна, поради што бил наречен и Каин. Малкумина во Европа верувале дека Бугарија ќе победи во војната, туку спротивно, скоро сите сметале дека Србија, која имала искусна, добро подготвена и вооружена армија, ќе извојува лесна победа. Еден од најголемите песимисти за бугарска победа бил и англискиот премиер Солзбери, кој во моментите непосредно пред почетокот на војната го поттикнувал бугарскиот кнез Александар I на непосредни преговори со кралот Милан.
Во обединувањето на Бугарија, српскиот крал Милан и премиерот Гарашанин гледале опасност и по самиот биолошки опстанок на српскиот народ, а исто така во создавањето на една голема бугарска држава тие гледале и такво нарушување на балканската рамнотежа, поради кое целокупноста на Србија и нејзиното ширење кон југ биле доведени во непосредна опасност.
Српската буржоазија и нејзините најизразити претставници, како радикалите и либералите, се повикувале на начелото на народноста и се залагале за тоа Србија да има други правци на ширење т.е. на југ (Македонија) и југоисток каде се наоѓала Османлиското царство, а не тие кон исток кон Бугарија, каде Србија ја туркале кралот Милан и неговата влада. Српските претензии кон Македонија по Српско-бугарската војна го засилиле антагонизмот помеѓу Бугарија и Србија, бидејќи и бугарските владеачки кругови имале претензии кон Македонија.
Поразот на Милан го нарушил неговиот углед, по заврувањето на војната врз него бил извршен неуспешен обид за атентат, меѓутоа благодарение на будноста на стражарите, српскиот крал се спасил.
Развод
Милан поради своите љубовни авантури дошол во судир со својата сопруга кралицата Наталија Кешко Обреновиќ. Милан верувал дека таа дејствува против него, поради нејзиното русофилство, а кралицата Наталија не можела повеќе да го трпи неговото неверство. Семејната расправа имала последици врз политичкиот живот во српското кралство. Милутин Гарашанин ја поддржувал страната на кралицата Наталија, а Милан ја соборил неговата влада и формирал нова составена од либерали и радикали под водство на Јован Ристиќ. Во 1888 година, по бројни перипетии дошло до сомнителен развод.
Абдикација
Разводот, го уништил целосно и онака кревкиот углед на Милан во конзервативна Србија. Уште пред самиот развод, тој се обидел да си ја поправи репутацијата, во крајна мера угледот на Династија Обреновиќ.
На 1 ноември 1887 година, му одобрил на прогонетиот митрополит Михајло пензија, но не и дозвола да се врати во Србија. Истата година, ја обновил Тајната конвенција со Австроунгарија со надеж дека Виена ќе ги штити интерестите на Династија Обреновиќ. Овој потег, бил политичка подготовка за неговата абдикација и создавање на услови за наследување на срспкиот престол од страна на неговиот син Александар. Во 1888 година бил донесен Радикалскиот устав, кој во голема мера бил либерален. Уставот бил донесен врз основа на белгискиот устав од 1835 година.
На 22 февруари 1889 година, на Денот на Кралството, Милан ја објавил својата абдикација. Милан симнувајќи се од српскиот престол и врз основа на новодонесениот устав, одредил тројца намесници кој требало да управуваат сè додека Александар Обреновиќ не станал полнолетен.
Прогонство
По отсапувањето на престолот, Милан се задржал во Србија. Кралицата Наталија се вратила во Белград, за да го види својот син Александар Обреновиќ. Меѓутоа, Милан успеал да го издејствува нејзино протерување, поради што дошло до нереди во Белград на 1 јуни 1891 година во кој имало и две жртви. Милан повторно станал непопуларен. Биле започнати преговори со Милан за неговово напуштање на Србија, а според некои извори му биле дадени два милиони динари од страна на рускиот двор за да се повлече. На 14 март 1892 година, српската влада со претходна согласност на Милан, донела закон со кој на Милан му било забрането да живее во Србија и не можел да добие српско државјнаство без претходна согласност на Народното собрание. Милан имал право да дојде во Србија, само во случај на болест на неговиот син Александар Обреновиќ и да остане само во периодот дадека трае таа болест.
Државен удар
Во февруари 1893 година се одржале паламентарни избори на кој радикалите и либералите освоиле еднаков број на гласови, а во Србија дошло до политичка криза. На 1 април 1893 година, Александар Обреновиќ ги повикал угледните министри и целото намесништво на вечера во Дворот.
Во текот на вечерата, постојано околу Александар имало околу 10-12 офицери кои служеле како служители. По вечерата, Александар ги повикал гостите во свечениот салон каде им соопштил дека ги презема кралските овластувања и ја разрешува владата и намесништвото. Според некои извори, зад целиот државен удар стоел Милан.
На 9 јануари 1894 година, Александар Обреновиќ го повикал својот татко да се врати во Белград, а Милан веднаш започнал да се меша во државните работи. Радикалната партија била незадоволна од враќањето на Милан, нејзините претставници во владата, формирана од Александар, ја напуштиле и преминале во опозиција.
Македонско прашање
По потпишувањето на договорот, Александар Обреновиќ го повикал својот татко да се врати во Србија. По враќањето на Милан, била формирана нова влада на чело со Владан Ѓорѓевиќ, а Милан бил поставен за главен команднат на српската армија. Во овој период копјата помеѓу Србија и Бугарија се кршеле околу прашањето за Македонија. Српската држава имала територијални претензи кон Македонија, меѓутоа таа имала слаби позиции во оваа османлиска провинција каде ососбено биле силни грчката и бугарската пропаганда.
Во почетокот на 1899 година, Владан Ѓорѓевиќ во Париз имал средба со бугарскиот дипломатски претставник каде јасно истакнал дека македонското прашање за Србија претставува борба за живот или смрт, Тој истакнал дека ако Србија и Бугарија не се договорат околу Македонија, тогаш Србите ќе си го земат она што им припаѓа. Овој став, од страна на Александар Обреновиќ му бил презентиран и на Шишманов, бугарскиот дипломатски претставник во Белград. Набргу потоа, Шишманов имал аудиенција кај Милан. Во текот на средбата, Милан истакнал:
Нов атентат
На 24 јуни 1899 година, поранешниот пожарникар Ѓуре Кнежевиќ во близината на Калемегдан, во Београд се обидел да го убие Милан. Позадината на атентатот не е доволно јасна, а прогоните и апсењата по атентатот биле насочени против приврзаниците на Радикалната партија. Обвинетите радикали истакнале дека не учествувале во атентатот, а Никола Пашиќ изрзил жалење поради антидинастичките елементи во Радикалната партија и изјавил лојалност кон српскиот крал. Милан од своја страна обвинил дека во атенатот е вмешана руската тајна полиција, а постоеле сомнеж дека атенатот бил извршен во полза на Караѓорѓевиќите.
Афера Машин
Владата на Владан Ѓорѓевиќ, која бил под влијание на Милан, го поставила прашањето за пронаоѓање на достојна жена за кралот Александар Обреновиќ. Милан предложил тоа да биде германската принцеза Шамбург Липе, ќерка на негов голем пријател. Во Белград, тогаш веќе се знало за љубовта помеѓу Алексанадар и Драга Луњевица Машин.
По неуспешниот атентат од 1899 година, Милан започнал да се пресметува со Радикалите на сите можни начини. Меѓутоа оваа политика не му се допаднала на Александар Обреновиќ, поради две причини: требало да ја стави пред свршен чин цела Србија со објавувањето на веридбата со Драга Машин и да се прекрати антирадикалната кампања на Милан. Александар Обреновиќ решил да ги отстрани од политиката својот татко и првиот министар на српската влада.
Под изговор дека треба да се преговара околу прашањето за женидбата на Александар Обреновиќ со принцезата Александра Шамбург Липе, Александар го испратил својот татко во Карлсбад, а Владан Ѓорѓевиќ го испратил во Австроунгарија за да потпише некој договори. По нивното заминување, Алексанадар решил да ја објави својата веридба. На 8 јули 1900 година, Александар ја изестил јавноста дека ја побарал раката на Драга. Меѓутоа на женидбата се спротивставил Милан. Односите помеѓу двајцата се влошиле, Александар Обреновиќ се свртел против својот татко, дури ги помилувал и Радикалите, кој лежеле во затвор поради атентатот врз Милан од 1899 година. На 10 јули 1900 година, во Соборната црква, во присуство на високите офицери, Александар Обреновиќ одржал говор во кој исткнал:
Смрт
По ова недоразбирање, Милан за секогаш ја напутил Србија. Кратко време живеел во Карлсбад, потоа се префрлил во Темишвар, а на крајот завршил во Виена.
Во престолнината на Австроунгарија, Милан се разболел од воспаление на белите дробови. Лекарскиот конзлијум кој го прегледал, истакнал дека кралот Милан нема да преживее. Царот Франц Јосиф I, како знак на добри односи, на Милан му обезбедил една куќа и го испратил иунгарскиот гроф Ергениј Зичиј да ги помине последните моменти со него.
Милан имал често болки и во очај често барал револвер за да си ги скрати маките. Додека бил во агонија, му се доверил на Зичиј да не биде закопан во Србија. Често, додека имал болки, зборувал: Пријателе, зар не е страшно да умрам толку млад? Додека бил во бунило, честопати довикувал волци, а еднаш побарал да го однесат во театар за да гледа дело од Раковски. На 47 години од својот живот, Милан Обреновиќ умрел. Тој е закопан во Крушидол, покрај кнегињата Љубица.
Гранадски емират
Гранадски емират (إمارة غرﻧﺎﻃﺔ, транс. Имарат Гарната) — емират основан во 1228 година, по Битката кај Лас Навас де Толуз каде династијата Алмохади била поразена од страна на Христијаните. Алмохадскиот крал Идрис ја напуштил Иберија создавајќи нова династија која се задржала најдолго на Пиринејскиот Полуостров, династија Насриди.
Во времето кога Реконквистата имала голем замав, по освојувањето на Кордоба во 1236 година, династија Насриди ги продолжила војните со Фердинанд III од Кастиља, и како официјална држава Гранада била прогласена во 1238 година. Оваа династија и нејзиниот крал биле одговорни за изградба на најголемиот дел од палатите во Алхамбра. Таифот станал вазал на христијанското Кралство Кастиља во наредните 250 години.
Официјалерн јазик во Емиратството бил арапскиот, и како мајчин се користел од страна на мнозинството од населението.
Војната против Гранада започнала во 1482 година. На 2 јануари 1492, последниот муслимански водач бил Мухамед XII од Гранада, бил поразен од страна на Фернандо II Арагонски и Изабела I Кастиљска.
Blu-ray диск
Блу-реј диск (македонски: синозрачен диск) — оптички диск што користи син ласер како технологија за запишување и читање на податоците. Овие дискови имаат иста физичка големина како CD- и DVD-дисковите, но многу поголем податочен капацитет.
Овие дискови имаат способност да зачуваат неколку десетици гигабајти меморија, и започнаа масовно да се употребуваат кај филмските компании и се предвидуваат како идна генерација на оптички дискови.
Историја
Веќе во 1998 година почна да се развива HDTV (Телевизија со висока резолуција) па веќе ДВД дисковите не можеа да ги соберат ваквите филмови, па се јави потребата од оптички дискови со поголема меморија.
Пронаоѓањето на диодите со син ласер своевремено беше сензација и започна трка за нивното регистрирање и користење.
Тогаш медиумската куќа Сони започна два проекти за создавање на дискови со голема меморија од кои дисковите на основа на син ласер се покажаа како вистински погодок (овој проект беше во соработка со Пионир), па другиот проект беше своевремено напуштен.
Веќе во 2000 година се направени првите прототипи на овој диск но бидејќи податоците на овие дискови се сместуваат многу блиску до површината првите прототипи беа неуспешни и подложни на гребења и оштетувања. Веќе во 2003 беа направени добри верзии на дискот а на јапонскиот пазар се најдоа и првите уреди за читање на дискот. Меѓутоа сепак имаше уште многу да се работи, особено на полето на заштита на содржината од копирање што беше посебно барање на холивудските студија. Веќе во 2006 беа задоволени главните услови за пуштање во масовно производство на овој диск
Битка со HD-DVD дискот
Покрај Сони кој се здружи со неколку компании нудејќи го идејното решение за нови дискови на основа на син ласер со решение за поголеми оптички дискови излезе и Тошиба формирајќи друг табор кој како идејно решени го нудеше HD-DVD дискот. Во почетокот двете спротивставени страни седнаа на маса за да пронајдат заедничко идејно решение, но бидејќи двете страни мислеа дека нивното решение е подобро а воедно водени од желбата за поголем профит тие решија да водат пазарна битка за својот производ.
Додека HD-DVD имаше супериорен старт, Blu-ray дисковите прилично заостануваа. Меѓутоа таборот на Сони направи добар маркетиншки потег пуштајќи ги новите Плејстејшн 3 кои истовремено функционираа и како медиуми за читање на Blu-ray дискови. Па пробивајќи се и со подобрата маркетиншка кампања а и подобрите услови кои им ги нудеа на холивудските студија, Blu-ray дисковите ги натпродадоа HD-DVD дисковите поради што Тошиба и другите сојузнички компании се повлекоа од битката а Blu-ray дисковите како победници продолжуваат да се развиваат зголемувајќи го својот пазар и остварувајќи ја нивната главна цел - да го заменат ДВД дискот.
Технички информации
Blu-ray дисковите работаат на основа на син ласер кој работи на бранова должина од 405 nm. Обичните ДВД и ЦД дискови работаат на основа на инфрацрвени ласери при бранови должини од 650 nm и 750 nm соодветно.
Најголемиот проблем на почетокот на Blu-ray дисковите беше блиското запишување и читање на податоците до површината на дискот(околу 1mm од површината) поради што беа многу чести оштетувањата и гребаниците. Но тој проблем набрзо беше решен и тоа прво од ТДК нарекувајќи го Дурабис која направи полимер за заштита на дискот, а подоцна и другите компании направија свои полимери за заштита.
Брзина на запишување
Брзините се теоретски
Регионални кодови и ограничувања
[[Слика:Blu-ray regions without key.svg|thumb|400px|right|Поделбата на регионите:
]]
Регионалните кодови и ограничувања се вметнати слично кај ДВД дискот со цел големите филмски компании да го контролираат пуштањето на пазарот на своите производи. Можно е производство на дискови без регионални ограничувања кои ќе работаат во секоја локација на светот.
Светот е поделен на три дела и има три регионални кодови. Првиот А код ја опфаќа цела Северна Америка, делови од Југоисточна Азија (Јапонија,Кореја,Малезија) и Бермуди. Овој код е создаден претежно за американскиот пазар каде студијата ги пуштаат најрано своите производи. потоа следуваат кодот Б кој ја опфаќа Европа,Азија,Австралија и Средниот Исток. На крај е кодот В кој го опфаќа преостанатиот дел од Азија.
Значи доколку купите Blu-ray дискови кои имаат кодовни ограничувања може да ги читате само во вашиот регионален код. ВО другите кодови не можете да ги прочитате тие дискови. Се разбира произведувачите нудат можности за промена на кодот, но дозволена е промена само ограничен број пати.
Тековни испитувања и подобрувања
Иако целта е исполнета овие дискови сѐ уште имаат можност за надоградби, па затоа нивните испитувања и подобрувања не прекинуваат. Веќе ТДК го најави 4-слојниот Blu-ray диск со капацитет од 100GB. Па за приказната да е поинтересна најавија производство на диск со капацитет од 200GB.
Исто така зад затворени врати тајванската компанија Ритек изјави дека успешно направиле 10-слоен Blu-ray диск со капацитет од 250GB. Но сепак напоменаа дека останува главниот проблем а тоа дека моменталната технологија не поддржува пишење и читање на повеќе од два слоја.
А во секое време се очекува договор за користење на Blu-ray технологијата без потреба од секоја фирма да развива таква технологија.
Варијанти на дисковите
Моментално можни се две варијанти на дисковите и тоа 12-сантиметарски (големина како обични ЦД или ДВД дискови) и мини 8-сантиметарски дискови (кои имаат помала меморија но сепак доволно за некои потреби)
Нетизен
Нетизен (кованица од зборовите internet и citizen) или сајбер-граѓанин е лице кое активно учествува во онлајн-заедниците. Нетизените го користат интернетот за да се вклучат во активности на широки општествени групи, како што се давање сопствени мислења и добивање на туѓи, обезбедување информации, поддржувајќи го интернетот како интелектуален и општествен ресурс и правејќи избор кај заедниците. Генерално, нетизен може да биде кој било корисник на неструктурираните интернет-форуми во светски рамки. Самиот збор нетизен беше смислен од Мајкл Хаубен
Нетизените се интернет корисници кои ги користат мрежите во нивниот дом, работно место или училиште (меѓу останатите). Нетизените се обидуваат да придонесат за употребата и развојот на интернетот. Нетизените, кои ја користат и знаат за мрежата на мрежи, вообичаено имаат одговорност која сами си ја наметнуваат за да обезбедат дека мрежата ќе се подобри во својот развој и охрабруваат слободен говор и отворен пристап.
Терминот неодамна најмногу се користеше во Кина и Кореја каде што има енергични движења на нетизени. Изборот на претседателот на Јужна Кореја - Ру Му-хјун во 2002 г., во голема мера им се припишува на јужнокорејските нетизени и нивната поддршка, а особено на онлајн-весникот ОумајЊуз.
Хироши Каназава
Хироши Каназава — поранешен јапонски фудбалер.
Ферибот Зандау
Фериботот Зандау, познат и како Ферибот Зандау-Битнерсхоф, е жичен фериботи, кој поминува низ реката Елба помеѓу Зандау и Битнерсхоф во Саксонија-Анхалт, Германија.
Технички, фериботот е реакционен ферибот, кој е придвижуван од млазовите на водата. Фериботот е прикачен на пловечки кабел, кој е ставен во речното корито, со кој се движи фериботот.
Распнување (Ван Ајк)
Распнување — неодамна откриен цртеж од раниот XV век, за смртта на Исус, кој му се припишува на Јан ван Ајк или на неговата работилница сега во збирката на Музејот Боијманс Ван Бенинген. Тоа е различно датирано од раните 1430-ти, што подразбира оригинал од ван Ајк или ок. 1440 година, што го прави пастиш од член на работилница по смртта на Јан. Единствениот друг познат цртеж на ван Ајк е „Студија за портретот на кардиналот Николо Албергати“, ако „Света Варвара“ од 1437 година е исклучена како недовршена слика, иако има сличности меѓу нив; особено во својата перспектива, аголот на гледна точка на набљудувачот и засенчувањата на карпестите формации. Квалитетот на нацрт-изработката е од прва стапка и можеби е најелаборативниот и најсложениот преживеан цртеж од 16 век.
Изведена е во златно и сребрено перо, пенкало и четка и дрвена боица. Таа е во лоша состојба, покриена е со жолтеникав лак, што ги оштетило и хартијата и цртежот. Цртежот е поврзан со левиот панел њујоршкиот „Диптих на Распнување и Страшниот суд“, што воглавно, но не секогаш, му се припишува на Јан; најверојатно членовите на работилницата завршиле многу пасуси на рамката од десната рака. Како таков, овој цртеж е или изворна подготвителна студија, или работилнички пастиш од соработник создаден за комерцијална продажба. Тоа покажува дека маса луѓе се собрале околу сцената на распенувањето, а Христовите следбеници тагувале во преден план (иако тие се тенки опишани во споредба со другите фигури), војници и гледачи кои висат околу во средината на земјата и приказ на три распнати тела во горниот терен. Двете дела содржат голем број слично прикажани и позиционирани фигури, ја делат истата стрмна перспектива, со тоа што градот Ерусалим може да се види во далечината, иако тука е со многу понизок агол отколку во готовиот диптих.
34 (број)
34 (триесет и четири) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 33 а претходник на бројот 35.
Таки Даскало
Димитар Николовски – Таки Даскало ( во —  во ) — македонски партизан, комунист, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Семејство
Роден е како прво дете, во семејство на Тодор Николовски и Калиопа Николовска (родено презиме Глигоровска). Неговите родители не биле имотни, татко му најпрво работел како магационер во воена служба, а потоа станал книжар. На 4-ри годишна ворзаст, починал неговиот татко, по што неговата мајка решила да работи како шивачка за да обезбеди егзистенција за нив. На негови 12 години, мајка му се премажила со Пано Мисирлиевски, од чиј брак го добил и својот полубрат Јован.
Образование
Годините како младинец ги поминал во изучување на занает за да се оспособи што побрзо за живот. Основно образование стекнал во Битола. По завршувањето на четиригодишното училиште се запишал во Долната гимназија во Битола, каде што завршил четврти клас и положил полуматурски испит. Потоа во учебната 1936/37 година, своето образование го продолжил во Скопската учителска школа. На примениот испит иставил силен впечаток кај професорите Стеван Шијачки и Никола Савченко, со неговите гласовни способности пеејќи македонска народна песна. Таму тој влегува во кругот на напредните младинци. Таму го добил прекарот Штрч. Имал бунтовен дух и често се спротивставувал на школскиот интернатски режим. Неговата активност не и се допаднала на управата на училиштето, на нејзините наставници, меѓу кои имало голем број со монархистичко настроение и на политичка кусогледост и затоа го отстрануваат од училиштето. Ова негово исклучување од III-1 класот, прераснало во мал бунт организзиран од неговите соученици (макеоднци, срби, црногорци), кои застанале во негова одбрана, зкалучувајќи се во своите училници и не дозволувајќи да влезе ниту еден професор, за да им ја одржи наставата. Целиот негов клас и покрај предупредувањата го напуштило училиштето, сакајќи да го испратат својот другар до железничката станица. Благодарение на високо развиениот револуционерен дух, Таки Даскало бил приморан да отпатува во Црна Гора и да се запише во училиштето за учители во Цетиње. Престојот во Цетинската школа му помогнало да се запознае со многу левооринетирани младинци, меѓу кои Стана Томашевиќ - Арнесен, која одбллиску го запознала со активностите на СКОЈ. Но и таму наскоро ќе биде разоткриен заради неговите антифашистички пропаганди и затоа се враќа во родниот град. Своето образование го продолжува во Алексинац во Србија.
Окупацијата го затекнува во Битола, каде што станува член на КПЈ. Не ја губи присебноста со доаѓањето на фашистите, напротив, оди во Алексинац, ги прибира документите, се враќа назад и го положува матурскиот испит во гимназијата во Битола. Со, овој положен испит го завршил своето средно образование на 31 август, 1941 година.
Револуционерна дејност
Со положувањето на матурскиот испит, од страна на бугарскиот окупатор му било понудена учителска дејност, која ја одбил бидејќи не сакал да служи на окупаторот. Иако не работел како учител во тој период го добил прекарот Даскалот. Во овој период тој бил мошне близок со Елпида Караманди, па се верува дека преку нејзините контакти тој мошне брзо навлегол во револуционерното и ослободитлено движење во градот. Според спомените на Андон Поп Андоновски, во партиската келија во која членувал и Димитар, веднаш почнала со примирање материјал, храна, оружје и слична логистика, сè со цел да се исфрли првиот партизански одред во Битолско.
Илинденските демонстрации во 1941 година
Една од главните акции на битолската група, била да го разобличи бугарскиот окупатор, кој имал план на 2 август, 1941 година, да направи празнување на Илинденското востание, со цел да го прикаже како бугарско востание. Стив Наумов како еден од главните организатори на оваа акција, во јули во месноста Бруснички ливади, заедно со Коле Канински, Крум Хололчев, Доде Христовски, Лилјана Чаловска, Ставре Војчевски и Кочо Најдовски - Цоцо, одржале состанок, на кој Стив им одрѓал говор за значењето на Илинден на македонскиот народ и какви последици би имало доколку се дозволи да се прикаже на народот како бугарско востание. На состанокот било решено да се исфрлат две пароли: "Да живее слободна Македонија!" и "Да живеат СССР и Црвената Армија!". Таки Даскалот со Васко Кондураџијата, биле задолжени за носење на едниот транспарент. Тие се вмешале во толпата при што на сиот глас ја извикувале паролата "Да живее слободна Македонија!".
Диверзантски акции
По предлог на Стив Наумов, одржан бил состанок на кој присуствувал и Таки Даскалот, со цел да се направат диверзантски акции со цел да се нанесе психолошки удар на окупаторот. Идејата била да се разрушат неколку објекти и мостови (мостот на реката Шемница, магацините на ридот „Ѕвезда“, возовите на германскиот окупатор). Едната диверзантска група била под раководство на Таки, а во неа биле Јани Јовановски и Митко Велјановски-Дињаро. Оваа група добила задача во септември да го разруши мостот на реката Шемница. Тие се појавиле на закажаното место, но не успеале да ја извршат акцијата бидејќи не им бил обезбеден експлозивот за таа намена.
Прв битолски илегалец
По извршувањето на една акција во месец септември, заедно со Ѓорѓи Доти и Димче Кепецот, враќајки се кон својот дом, тој бил пресретнат, легитимиран и претресен од страна на бугарските полицајци, при што пронашле револвер во неговиот појас. Вечерта бил пуштен, му бил одземен револверот, но било побарано да се пријави во полициската станица за разговор. Таки бил свесен дека можен е претрес на неговиот дом, па со помош на својата мајка ги изнел сите компромитирачки материајли, оружје и циклостилна машина надвор од неговата куќа. Во полициската станица не признал ништо, но у било наредено да се пријави повторно кај нив. Таки тоа не го сторил туку заминал кај партиските членови да им објасни дека е компромитиран. Овој сплет на околности го напремине во илегала за да не ја загрзои организациајта. Првите илегални денови ги поминал во куќата на Анести Пановски. Кон крајот на 1941 г. станува еден од првите илегалци во Битола. Поради опасноста од дејствувањето во илегала во Битола, со одлука на Месниот комитет на КПЈ, Таки Даскалот е префрлен во селото Лавци, во куќата на Менка Бавтирова. Во тоа време Лавци важело за едно од најорганизираните села.
Обид за формирање на првиот партизански одред
По посетата на Битола од страна на Лазар Колишевски во септември 1941 година и неговата средба со Стив Наумов, било решено дека треба да се отпочне со оружен отпор против окупаторот, а со таа цел и да се исфрлат и партизански одреди. По оваа средба, Стив го посетил Таки во Лавци и му ја објаснил важноста од формирањето на одредот. Било решено Одредот да се формира на 19 октомври 1941 година. Стив ја одредил оваа дата бидејќи знаел дека бугарските сили ќе организираат помпезен пречек на германски претставници во градот, на што сметал дека сето внимание ќе го насочат кон тој пречек, а тие да ги префрлат борците од градот во планината над селото Лавци. Со сведоштвото на Панде Ташковски, се дознава дека откако заминале во планина тие биле вооружени и воено организизрани, организирајќи место за престој и стражарски смени. Откако по цели три дена, престојувајќи во шумата, сè уште не успеале да им се приклучат борците од Битола, тие решиле да се вратат повторно во Лавци, каде останал до крајот на ноември 1941 година, по што се вратил во Битола. Така пропаднал планот за формирањето на првиот битолски одред. Тој повторно бил принуден да се врати во Лавци во периодот јануари-февруари 1942, каде стапил во контакт со прилепските партизани.
Формирањето на Првиот битолски партизански одред „Пелистер"
Некое време пред формирањето на НОПО „Пелистер", тој илегално престојувал во куќата на Љубица и Мусто Јосифовски, каде се одржувала обука за ракување со оружје. Нив ги одржувал Орде Чопела. Пред да се оформи овој одред била извршена реорганизација на Месниот комитет и на Воениот штаб во состав: Љупчо Арсов (политички комесар), Стив Наумов (заменик на политичкиот комесар), Кочо Лазаревски (командант) и Ордан Чопела (воен инструктор). Биле оформени пет воени групи со вкупно 27 членови, меѓу кои и Таки Даскалот. Активно учествува во формирањето на Првиот битолски партизански одред „Пелистер", a по неговото формирање е назначен за политички комесар.
Пренос на посмртните останки
Гробот на Димитар Николовски и другите загинати партизани не бил пронајден. По ослободувањето, откако е извршено судењето на непријателските злосторници, по сведочењето на злогласниот бугарски началник Асен Николов, нивните тела биле пронајдени над Довлеџик, каде биле фрлени во заедничка дупка и нечовечки закопани. Во 1948 година, народнта власт ги открила нивните посмртни останки и тие биле пренесени на Буковските гробишта во Битола, каде им бил приреден достоен закоп, во присуство на роднините, соборците и граѓаните на Битола.
Во негова чест
Димитар Николовски – Таки Даскало е опеан во познатата народна песна „Таму ле, мајко, близу Битола“, напишана од Ајри Демировски (1950). Иако во самата песна постојат стихови кои наведуваат дека Таки се самоубил со бомба - тоа не е историска вистина, туку начин на авторот на песната симболично да ја воздигне херојската смрт на Таки. Во негова чест, едно средно училиште во Битола го носи неговото име. На кејот покрај реката Драгор крај старите касарни, кон старата гимназија (во која и тој се школувал), поставен е споменик-биста со неговиот лик.