cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мајкелсон-Морлиев обид
Последователни обиди
Милер работел со поголеми инферометри, користејќи интерферометар чиј крак имал должина од 32 m (делотворна), со кој ги вршел експериментите на повеќе местоположби, меѓу кои била Маунт Вилсоновата опсерваторија. За да се избегне можноста етерот да биде блокиран од страна на дебелите ѕидови, неговите планински набљудувања биле изведени во специјална колиба со тенки ѕидови, воглавно од платно. Од бучавата и неправилните податоци, тој издвоил мал позитивен сигнал кој се менувал со секое вртење на апаратот, со ѕвездениот ден, на годишна основа. Неговите мерења во 1920 година изнесувале приближно 10 км/s наместо да дадат резултат од 30 км/s очекувани од самото Земијиното движење околу самата орбита. Тој останал убеден дека сето ова се должи на завлекувањето на етерот, иако тој не се обидел да најде детално објаснување. Тој ги игнорирал критиките кои укажувале на противречностите на неговите резултати и побивањето на истите од Хамаровиот обид. Резултатите на Милер биле сметани за многу важни во тој период, и биле разгледувани од страна на Мајкелсон, Лоренц и другите на состанокот кој бил одржан во 1928 година. Постоела општа согласност дека требало да се изведат повеќе обиди за да се проверат Милеровите резултати. Милер подоцна изградил немагнетен апарат за да ја отстрани магнетострикцијата, додека пак Мајкелсон изградил еден од непроменливата легура инвар за да ги отстрани преостанатите топлински ефекти. Другите обиди од целиот свет со поголема точност, ги елеминирале посебните можни несакани дејства, или и двете. Досега, никој не бил во можност да ги повтори Милеровите резултати, отфрлајќи ги со прецизноста на новите мерења. Робертс (2006) истаканал дека примитивните редуцирани техники за податоци користени од страна на Милер и другите експериментирачи, вклучувајќи го тука и Мајкелсон-Морлиевиот обид, биле способни за создавање на очигледни периодични сигнали дури и кога тие не постоеле во вистинските податоци. По повторно разгледување на оригиналните Милерови податоци користејќи современи техники за квантитативна анализа на грешки, Робертс забележал дека Милеровите очигледни сигнали всушност се статички незначителни.
Користејќи специјален распоред на оптичката опрема вклучувајќи 1/20 брановен чекор во едното огледало, Рој Кенеди (1926) и К. Илингворт (1927) (Слика. 8) ја преиначиле задачата од откривање на граничните промени од релативниот неприметливите проценки на страничните поместувања во значително почустивителна задача на прилагодување на јачината на светлината на двете страни од острата граница при еднаквите осветлувања. Ако се набљудуваат нееднакви осветлувања на која и да било страна, како во сликата под 8e, тие ќе додавале или отстранувале калибрирани тегови од инферометарот сè додека двете страни, повторно не биле рамномерно осветлени, како на сликата 8д. Бројот на тегови додадени или отстранети обезбедиле мерење на граничната промена. Различни набљудувачи можат да забележат промени и од 1/300 до 1/1500 од граничните вредности. Кенеди, исто така, вршел обиди од планината Вилсон, откривајќи само околу 1/10 од струењата измерени од страна на Милер и не забележал никакви сезонски ефекти.
Во 1930 година, Георг Јос спровел обид со помош на автоматски инферометар чиј крак имал должина од 21 метар, изработени од пресуван кварц со многу низок топлински коефициент на ширење, кој можел да снима непрекинати фотографски ленти од граничните вредности, за период од десетици револуции на апаратурата. Поместувањњето од 1/1000 од граничните вредности може да биде мерена од фотографските плочи. Но не биле забележани граничните поместувања, со што граничната брзина на етерот била 1,5 км/s.
Во табелата подолу, се очекуваните вредности кои се поврзани со релативната брзина на Земјата од Сонцето од 30 км/s. Во однос на брзината на Сончевиот Систем околу галактичкиот центар од околу 220 км/s, или брзина на Сончевиот Систем во однос на КМП неподвижниот систем од околу 368 км/s, нултите резултати на овие обиди се повеќе од очигледни.
Други обиди
Отичките тестови на изотропијата на брзината на светлината станале вообичаени. Новите технологии, вклучувајќи и употребата на ласери и масери, имале значајна улога во подобрувањето на прецизностите при мерењата. (Во следната табела, само Есен (1955), Џасеџа (1964), и Шамир/Фокс (1969) се обиди од видот на Мајкелсон и Морли, т.е. споредуваат два вертикални зраци. Другите оптички резултати вклучувале различни методи.)
Неодамнешни оптички резонантни обиди
Во текот на последните неколку години, постоел интерес за прецизно изведување на Мајкелсон-Морлиевите обиди користејќи ласери, масери, криогенски оптички резонатори итн. Ова се должи пред сè поради предвидувањата на квантата гравитација според која релативноста може да биде нарушена во мерливи величини. Прв од овие високопрецизни обиди биле разгледувани од страна на Брилет и Хал (1979), во кој анализите на ласерската честота стабилизирана од резонаторот на оптичката вртечка Фабри-Перова празнина. Тие поставиле граница на анизатропијата на брзината на светлината која резултира од Земјиното движење Δc/c ≈ 10−15, каде Δc е разликата помеѓу брзината на светлината во x- и y-насоките.
Почнувајќи од 2009 година, оптичкиот и микробрановиот резонантен обид ја подобриле границата на Δc/c ≈ 10−17. Во некој од нив, апаратурата била ротирана или стационарна, иили пак биле комбинирани со Кенеди-Торндајковиот обид. Земајќи ги предвид, Земјината насока и брзина (ca. 368 км/s) во однос на КМП неподвижниот систем се обично користени како референтни во овие истражување на анизотропијата.
Други тестови за Лоренцовата инваријантност
Примерите за другите обиди кои не се засновани на Мајкелсон-Морлиевиот принцип, т.е. засновани на неоптички изотропски тестови со што се постигнувале повисоки степени на прецизност, како што е Хјус-Древеровиот опит. Во Древеровиот опит од 1961 година, јадра на 7Li во основна состојба, со вкупенаголен момент J=3/2, биле поделени во четири еднакви просторни нивоа со помош на магнтени полиња. Секој премин меѓу пар на соседни нивоа, требало да оддадат фотони со иста честота, добивајќи единечна, изострена спектрална линија. Сепак, со оглед на тоа што јадрените бранови функции за различни MJ имале различна насока во просторот во однос на магнетното поле, бсекоја зависност од насоката, без разлика дали е од етерот или од зависноста на распределбата на масата во просторот (Погледајте го Маховиот принцип), би довело до мешање на енргетскиот простор помеѓу четирите нивоа, доведувајќи до анаомалично проширување или разделување на линијата. Очекуваното проширување не било забележано. Современите извештаи од овие обиди со поголема прецизност го потврдиле принципот на Лорнцовата инваријантност.
Предраг Русевски
Предраг Русевски (роден на ) — македонски тенисер, кој настапува во поединечна конкуренција, како и во двојки, заедно со Лазар Магдинчев, а исто така, тој е дел од Дејвис куп репрезентацијата на Македонија. Русевски игра со десна рака, а најголеми успеси имал на терените со земјена подлога.
Животопис
Русевски е оженет со Анита, вработена како хорист во Македонската опера, со која претходно поминал 4,5 години во љубовна врска. Во јануари 2017 година, по поминати 4,5 години во брак, тие го добиле синот Мартин.
Тениска кариера
Кариерата на Русевски тргнала по нагорна линија во 2007 година, кога годината ја започнал на 556. место на АТП-листата, со освоени 43 бодови; веќе во јуни успеал да биде рангиран под 300. место; а годината ја завршил на 250. место, со освоени 161 бод.
Русевски настапувал на повеќе челинџ и фјучерс-турнири, а во јули 2007 година настапил на својот прв АТП турнир, во Умаг, Хрватска, каде бил елиминиран во првото коло од Виктор Троицки. Негов најдобар пласман на АТП-листата е 242. место, остварен во февруари 2008 година.
Јанк Сун-је
Јанк Сун-је (Jang Sun-Jae; р. ) — јужнокорејски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа. Настапил на екипната потера за националниот состав на Летните олимписки игри 2012.
1816 во уметноста
1816 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Малтепе
Малтепе е област во предградието на Истанбул, Турција помеѓу Картала и Кадиќој, на Мраморно Море. Во текот на минатиот век, овој регион бил дом на богатите жители на градот. Во последните неколку години, во населбата биле изградени голем бој на објекти. Овде во минатот се наоѓала и познатата плажа Малтепе, но денеска таа е затворена главно поради пренатрупеноста од население. Од бреговите на оваа населба директно се гледаат Принцевските Острови.
Населението на населбата драстично се зголемило изградбата на Босфорскиот мост. По мостот до населбата поминуваат голем број на автобуси, микробуси а во водата се движат и фериботи. Генерално, денеска населбата е поевтина за разлика од Ејуп на пример, и таа е главно атрактиван за младите семејства. За време на земјотресот од 1999 година, Малтепе претрпел големи штети, главно во големите објекти, по кое цените на имотите значително се намалила. Сепак, во последните две години, цените го достигнале очекуваниот пораст.
Хироши Катајама
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1964 и 1968.
Коски на прстите
Коските на прстите (ossa digitorum manus) се наречени фаланги 14 на број и претставуваат долги коски.
Делови и распоред
Секој прст со исклучок на палецот е составен од три коски- членчиња (phalanges), а палецот од две членчиња;
Делови
На сите метакарпални коски се разликуваат:
Зглобови
Зглобовите на метакарпалните коски и коските на прстите им овозможуваат поврзување со карпалните коски и поврзување со фалангите:
1814 во уметноста
1819 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Сејапонско младобудистичко здружение
Сејапонското младобудистичко здружение (јапонски:全日本仏教青年会 Зен Нипон Букјо Сејнен Кај) ― јапонска младинска организација која обединува различни традиционални будистички секти низ целата земја (денто букјо) преку 20,000 храмови ширум државата. Меѓу неговите главни активности е присуството на традиционални фестивали, меѓународна размена и помош при катастрофи.
Преглед
Основана во 1977 година, организацијата се обидела да ги премине деноминационалните и географските граници и обединува голем број различни секти и дела низ целата земја. Во моментов, организацијата е поврзана со девет секти: Тендај, Кимпусен - Шугендо, сектата Ва/Уа, Шингон, Јодо Шиншу (Чиста земја), Јузу Нембуцу, Ринзај Зен, Сото Зен и Ничирен-шу. Покрај тоа, таа е исто така поврзана со префектурните будистички младински здруженија на Сајтама, Канагава, Осака и Кобе. Организацијата е поврзана со Светското друштво на будистичката младина (СДБМ/WFBY), и како таква се стреми да ја промовира будистичката култура и единство покрај светскиот мир.
Членството на здружението е многу концентрирано со свештеници помлади од четириесет и пет години. Многу од нивните состаноци во последните децении се фокусираа на прашања како што се состојбата на будизмот во земјата, феноменот на „погребниот будизам“ (сошики букјо, поим кој се користи за да се опише современата тенденција да се бараат само будистички свештеници за погреби), степенот до кој свештениците треба да бидат повеќе вклучени во општествено-политичката арена и начините на кои младите свештеници можат да ги интегрираат будистичките учења во нивниот секојдневен живот.
Гренадини (парохија)
Гренадини е една од парохиите во Свети Винцент и Гренадини. Оваа парохија е составена од островите Гренадини кои се под управа на Свети Винцент и Гренадини. Административен центар на парохијата е Порт Елизабет. Вкупната површина на парохијата е 44 км2 и има население од околу 9000 жители.
Населени места
Во парохијата се наоѓаат следните населени места:
NGC 5745/3
NGC 5745/3 — спирална галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Стојан Најдески
Стојан Недев Најдески (1919 во Белчишта, Охридско — 6 октомври 1943 во Кленоец, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
NGC 5745/3
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5745/3 се споменува и како MCG -2-38-4, VV 98, NPM1G -13.0456, IRAS 14423-1344.
Стојан Најдески
Животопис
Стојан Недев Најдески роден во селото Белчишта. Потекнувал од земјоделско семејство, и тој се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во 1943 година. Доброволно пристапил кон одредот Славеј. Загинал на 6 октомври 1943 година во борбите со балистите кај селото Кленоец, кичевско.
NGC 5745/3
Откривање
Објектот е откриен на 5 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 45 м 1,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 56' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 5745/3 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52669. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 288; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5577. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1025.
Бело вино
Бело вино е вино чија боја може да биде светло-жолта, жолто-зелена, или жолто-златна боја. Се произведува од белите (златните, зелените) сорти на гроѕјето.
Тоа е произведено со алкохолна ферментација на не обоени видови на грозје кои може да имаат бела или црна кожа. Се прави да имa жолта боја, како и да се одржи жолтата транспарентна боја во финалниот производ. Големиот број на различни видови на бело вино доаѓа од голем број на сорти, методи на производство на вино, а исто така и соодносот на остаток на шеќер.
Белото вино постои повеќе од 2500 години. Денес го има во сите земји чии жители пијат вино: Европа, Америка, Океанија, а помалку во Азија и Африка поради климатски и религиозни причини.
Фил Селвеј
Филип Џејмс Селвеј (роден на 23 мај 1967) е англиски музичар и текстописец, најдобро познат како тапанарот на англиската група Radiohead која свири алтернативен рок. Тој исто така е тапанар и овозможува помошни вокали, а повремено е и водечки вокал за музичкиот проект 7 Worlds Collide. Селвеј е познат за неговата прецизност и владеење со повеќе различни стилови и невообичаени размери на тактот и е именуван за 26. најдобар тапанар на сите времиња од страна на Gigwise во 2008.
Селвеј го издал својот дебитантски соло-албум, „Familial“, на 30 август 2010.
Јуст Александриски
Евмениј Александриски бил Патријарх на Александрија во периодот од 118 до 129 година. Тој е признаен како папа на некогашната единствена Александриска црква, односно од страна на денешната Коптска православна црква и Грчка православна црква на Александија.
Слепченски апостол
Слепченски апостол — полн изборен апостол кој датира од 11 век, претставува најстар препис на словенскиот превод на Апостолот директно од перото на светите браќа Кирил и Методиј. Се состои од 154 листа на пергамент со македонска редакција. Пишуван е со мастило и киновар со уставно кирилско писмо. Иницијалите се од зооморфен тип. Некои од листовите се палимпсест, словенскиот текст е пишуван врз грчки. Текстот на Слепченскиот апостол го пишувале двајца писци, едниот пишувал ситно и право, другиот крупно и косо. Потекнува од Охридската книжевна школа и првобитно му припаѓал на Слепченскиот манастир Демирхисарско, односно, создаден е од слепченските монаси во манастирскиот скрипториум. Денес неговиот најголем дел се чува во Руската национална библиотека во Санкт Петербург, сигн. F.n. I. 101 (130 листа), и во Пловдивскиот музеј, а негови помали делови 1 до 6 листа во Москва и Киев. Од неодамна негова целосна дигитална копија пооседува и библиотеката на Слепченскиот манастир.
Нишанташи
Нишанташи е регион кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Регионот ги опфаќа населбите: Тешвикијем Османбег, Машка и Пангалти. Во Нишанташи се наоѓаат голем број на светски познати продавници, кафулиња, барови, ресторани и ноќни клубови. Административно е дел од округот Шишли. Булеварот Абди Ипекчи е една од најскапите региони во градот.
По Балканските војни од 1912-1913, голем број Турци од Солун се населиле во оваа област во Истанбул, вклучувајќи ги и семејството на познатиот турски поет Назим Хикмет. Освен турската, во областа, исто така, живееле и голем број на грчки, еврејски, ерменски и левантски заедници.
Лајош Грендел
Животопис
Лајош Грендел е роден во 1948 година во Леви, (денешно Левице), во Словачка. Дипломирал унгарски и англиски јазик на Философскиот факултет при универзитетот "Јан Коменски" во Братислава. Работел како уредник во неколку издавачки куќи и книжевни списанија: "Madach", "Kalligram" итн. Од 1997 година го води ПЕН-клубот на Словачка. Исто така, тој предава историја на унгарската книжевност на универзитетот "Јан Коменски".
Творештво
Грендел е автор на поголем број прозни дела (раскази, есеи, романи) кои се преведени на повеќе европски јазици: англиски, германски, француски, италијански, српски и словачки. Исто така, неговиот расказ "Содржината на куферите" е објавен на македонски јазик во 2009 година како дел на антологијата на унгарскиот краток расказ "Сецирање на живо", во издание на издавачката куќа "Темплум".
Негови поважни дела се:
Признанија
Грендел е добитник на повеќе награди, како што се:
Арташес I
Арташес I (, Արտաշես; царувал 190/189 година п.н.е.160/159 година п.н.е) — основач на Артешесидската династија, чии членови владееле со Ерменското царство речиси два века.
Животопис
Од крајот на 3 век п.н.е., Ерменското царство беше составено од околу 120 династички домени на чело со нахарари, лабаво обединети под оронтидските кралевите на Велика и Мала Ерменија. Иако Александар Велики не ја освоил Ерменија, хеленистичката култура имаше силно влијание врз ерменското општество. Кога Антиох III Велики ја ослободи Ерменија од оронтидското владеење, тој го именувал Арташес како стратег.
По поразот на монархот од страна на Римјаните во Битката кај Магнезија во 190 година п.н.е., Арташес и неговиот ко-стратег Зарех покренале бунт и со римска согласност почнале да владеат самостојно со титулата на крал; Арташес над Велика Ерменија и Зарех над Софена/Мала Ерменија.
Според Страбон и Плутарх, Artashes, исто така го основал ерменскиот град Арташат (Артаската) на Araks Реката во близина на езерото Севан, со помош на картагинскиот генерал Ханибал, кој се криеше од Римјаните во дворот на Арташес. Населението од претходната ервандидска (оронтидска) престолнина Ервандашат било префрлено во Арташет (Артаксата). Арташес станал заробеник на Антиох IV Епифан кога тој ја нападнал Ерменија околу 165 година п.н.е.
Арташес беше во брак со Сатеник, ќерка на кралот на Аланите. Тие имаа шест синови: Артавазд, Врујр, Мажан, Зарех, Тиран и Тигран.
Најџел Рио-Кокер
Најџел Шола Андре Рио-Кокер (роден на во Кројдон, јужен Лондон) — англиски фудбалер со потекло од Сиера Леоне. Тој е играч од средината на теренот, кој моментално игра за Астон Вила каде што тој е заменик капитен. Тој е познат како робусен играч од средниот ред, со добра стартност и добри додавања. Рио-Кокер помина преку младинските категории на Вимблдон во првиот тим, приклучувајќи се на Вест Хем во 2004 година, за во 2007-ма година да премине во неговиот сегашен клуб Астон Вила.
ПОТЕКЛО
Рио-Кокер е роден во болницата во западен Мидлсекс, во истоимениот град. Како дете, Рио-Кокер помина шест години во Сиера Леоне, каде што неговиот татко Ренсфорд бил лекар. Тој се врати повторно во Лондон со неговата мајка, Агнес Лусинда, сестрите Натали и Ванеса и братот Глен, откако неговите родители се разделија во 1990 година. Како дете тој учеше во средното училиште Ридлсдаун во Пјурли,Кројдон.
Вимблдон
Рио-Кокер бил забележан од страна на лондонскиот клуб Вимблдон на 12-годишна возраст, додека играл за општината на Кројдон. Тој помина преку младите категории на Вимблдон и стана капитен откако напредуваше во првиот тим. Исто така, додека играше за Вимблдон тој дебитираше за младата селекција на Англија до 21 година. Во Март 2003 година, менаџерот на Портсмут, Хари Реднап склучи договор да го донесе Рио-Кокер во клубот од јужното крајбрежје, во подготовката за нивната прва сезона во Премиер лигата. Финансиските проблеми резултираа играчот да остане во Вимблдон и покрај тоа што тој веќе имаше потпишано со Портсмут. Рио-Кокер имаше 64 настапи за Вимблдон во сите натпреварувања, постигнувајќи 6 гола.
Вест Хем Јунајтед
По импресивната прва половина од сезоната 2003-04, тој потпиша за Вест Хем во јануари 2004, велејќи дека: Тоа е голем клуб и постои можност да помине добро и да се врати во Премиерлигата. Воодушевен сум што потпишав и со нетрпение очекувам да добијам шанса да играм. Има голем потенцијал во Вест Хем со играчи и менаџер како што имаме овде. Тој набрзо стана редовен во првиот тим на Алан Пердју и беше промовиран во капитен на клубот. Тој постигна три погодоци, за да му помогне на клубот да влезе во Премиерлигата во 2004-05 преку баражот и го предводеше тимот до финалето на ФА Купот во мај 2006.
Сезоната 2006-07 во Премиерлигата започна помалку успешно за Вест Хем, а Рио-Кокер беше издвоен од некои групи како главен виновник за кризата, која го доведе Вест Хем опасно блиску до последните три тима на табелата, што на крајот доведе до разрешување на менаџерот Алан Пердју. Рио-Кокер ја врати својата форма во последниот дел од сезоната и со серијата од седум победи на девет натпревари Вест Хем побегна од зоната за испаѓање во последното коло од сезоната. Рио-Кокер се обиде да ја среди неговата иднина летото пред сезоната 2007-08, изјавувајќи во мај 2007: „Не знам каква е мојата иднина, треба да седнам и да разговарам со претседателот оваа недела. Поминав низ тешка сезона, но тоа ме направи посилна личност и не би променил ништо. Јас сум многу лојална личност, но за да играм најдобро што знам треба да имам среќа. Им ветив на навивачите на Вест Хем, дека ќе помогнам клубот да остане во Премиерлигата и јас го направив тоа“. Рио-Кокер побара трансфер на крајот од сезоната 2006-07, откако управата не успеа да го разубеди во врска со неговата иднина во Вест Хем. Во Јуни Астон Вила објави дека доставиле понуда вредна 7 милиони фунти за Рио-Кокер, а во јули 2007 година Вест Хем и Астон Вила постигнаа договор за потписот на Рио-Кокер вреден околу 8.5 милиони фунти.
АСТОН ВИЛА
Рио-Кокер и се приклучи на Астон Вила на 5 јули 2007 за официјални 8.5 милони фунти, потпишувајќи четиригодишен договор. На прес-конференцијата по потпишувањето, тој зборуваше дека бил “во немилост” од страна на неговиот поранешен клуб Вест Хем Јунајтед и рече дека причина за преминувањето во Вила била „нивната желба да играат во Европа”. Тие имаат талентиран состав и Мартин О’Нил ми кажа што тој има за цел да се направи и јас верувам дека ние можеме да го постигнеме тоа. Рио-Кокер го постигна својот прв гол за Вила во победата од 5-0 над Врексам во второто коло од Лига купот на 28 август. Тој живее во Стоурбриџ, Англија, во близина на неговиот тимски колега Ешли Јанг. На 21 јануари 2008 година, Рио-Кокер беше капитен на Астон Вила во отсуство на постојаниот капитен Герет Бери против Ливерпул на Енфилд. Тој го постигна својот прв гол во Премиерлигата за Астон Вила во победата од 2-1 против Тотенхем на Вајт Харт Лејн. Тој подоцна истата недела повторно постигна гол за израмнување за Вила во Купот на УЕФА против Литекс Ловеч. Вила победи на овој натпревар со 3-1. За време на неговиот престој во Вила, Рио-Кокер игра како десен бек и повремено како десно крило, кога играчите кои вообичаено играат на таа позиција не можат да настапат.
Рио-Кокер беше капитен на Астон Вила во втората фаза на Купот на Мирот во 2009, по повредата на соиграчот Стилијан Петров. Ова беше случај во финалето, откако Вила триумфираше и така Рио-Кокер го подигна трофејот. Рио-Кокер повторно ќе се воспостави како стандарден првотимец во тимот на Вила, по заминувањето на Герет Бери. Сепак, на 18 септември 2009, тој беше вмешан во расправија со менаџерот Мартин О’Нил на игралиштето за тренинг и беше изоставен од тимот на следниот натпревар со Портсмут. Рио-Кокер се врати во живот на почетокот на сезоната 2010-11 под водство на новиот менаџер на Вила Жерар Улие, а по веста во октомври 2010, дека капитенот Петров ќе биде надвор од теренот 2 месеци, Улие го назначи Рио-Кокер за капитен, додека се врати Петров.
Англија
Рио-Кокер првпат беше избран во младиот тим на Англија до 21 година против Турција во октомври 2003 година. На 24 март 2007 година, Рио-Кокер ја предводеше младата репрезентација на Англија до 21 година против Италија, со што стана првиот Англичанец капитен на тим на новиот стадион Вембли. Натпреварот заврши со резултат 3-3.
Во Мај 2006 година, Рио-Кокер беше избран за резерва во средниот ред во составот на Англија за Светското првенство 2006. Сепак, на 22 мај, Фудбалската Асоцијација објави дека Рио-Кокер ќе биде заменет со Фил Невил, поради проблемите со грбот на Рио-Кокер кој го оневозможија да учествува на Светското првенство.
Тој беше капитен на селекцијата на Англија до 21 година во текот на Првенството за играчи до 21 година во 2007. Вториот жолт картон на турнирот, добиен непотребно во полуфиналето против домаќинот Холандија, значеше дека тој ќе го пропушти финалето ако Англија помине понатаму. Исто така значеше, дека натпреварот ќе биде последен за него во тимот, поради неговата возраст. Полуфиналето се одлучи на пенали, и на крајот Холандија победи со 13-12, а шутот на Рио-Кокер во пенал серијата беше одбранет.
ПОДОБНОСТ ЗА СИЕРА ЛЕОНЕ
Рио-Кокер има потекло од Сиера Леоне и има изјавено дека тој во иднина ќе разгледа каков било повик од оваа западноафриканска држава.
Во Мај 2010 година, претседателот на Фудбалската асоцијација на Сиера Леоне Наим Кади, објави дека е заинтересиран да го покани Рио-Кокер да се приклучи на националниот состав на Сиера Леоне во квалификациите Светското првенство 2014 година. Кади изјави дека големото искуство и способност за водење на играчот ќе бидат од голема вредност за тимот.
На 20 септември 2010 година, беше откриено дека менаџерот на Сиера Леоне, Кристијан Кол, одлучил да го запише Рио-Кокер во неговиот состав за квалификацискиот натпревар против Јужна Африка за пласман на Африканскиот Куп на Нации. Сепак, Рио-Кокер подоцна ја отфрли можноста да ја претставува земјата, тврдејќи дека сака да се концентрира на неговата игра во Астон Вила, а можеби дури и да се врати во составот на Англија во иднина.
Титули
Астон Вила
Дејвид Лојд Џорџ
Дејвид Лојд Џорџ, I Ерл од Дујфор (David Lloyd George, 1st Earl Lloyd-George of Dwyfor; 17 јануари 1863 - 26 март 1945) — британски државник и министер во либералната влада од (1905-1915), на коалиционата влада (1915-1916) и премиер на Велика Британија (1916-1922). Лојд Џорџ еден од основачите на англиското трудово законодавство, со кој се вовело осумчасовното работно време на рударите, правото на штрајк, државните пензии и здравствената и социјална заштита.
Тој бил еден од главните учесници на мировната конференција во Версај и значително влијаел на приликите во Европа по Првата светска војна.
Солун (округ)
Солун (Περιφερειακή ενότητα Θεσσαλονίκης) — округ во Егејска Македонија, денес дел од областа Централна Македонија во Грција. Административен центар е градот Солун. Областа на округот, како и остатокот од Егејска Македонија е присвоена од Грција со Првата балканска војна во 1912 г.
Географија
Округот се протега од Солунскиот Залив на југозапад до Струмскиот Залив на исток. Тук се наоѓаат две големи водни површини — во средишниот дел на подрачјето е сместено Лагадинското Езеро (Коронија), а на исток е Бешичкото Езеро (Волви).
Северните и централните краиште се планински, а западните, дел од североисточните и северните краишта покрај реката Вардар се рамничарски. Планините во округот се Хортач (Хортијатис) во западниот централен дел, Богданска Планина (Вертискос или Кердилија) на север и северозапад.
Се граничи со окрузите Иматија (Берско и Негушко) на југозапад, Постол на запад, Кукуш на север, Сер на исток и Халкидик на југ.
Климата се одликува со топли средоземни лета и свежи благи зими во низинските и рамничарските делови. Во подрачјата на надморска височина преку 500 м и кон планините често имаат типични зими.
Општини
Округот Солун се дели на 14 општини. Тие се следниве (означени со бројки во инфокутијата):
Парк Кан-вао
Парк Кан-вао (Park Keon-woo; р. ) — јужнокорејски професионален велодромски велосипедист. Настапил на екипната потера за националниот состав на Летните олимписки игри 2012.
Знаме на Украинската Советска Социјалистичка Република
Знамето на Украинската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 10 март 1919 година од страна на тогашната влада на Украинската ССР. Игледот на знамето се менувал неколкупати во текот на постоењето на Украинската ССР, но знамето секогаш било во црвена боја. Последното знаме било во употреба до 28 јануари 1992. година, кога било заменето со денешното знаме на Украина.
Цисов (амт)
Цисов (Züssow) — општинска заедница во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Цисов.
Општинската заедница Цисов се состои од следниве општини:
1812 во уметноста
1812 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Неапол (покраина)
Неапол (италијански: Provincia di Napoli, наполитански: Pruvincia 'e Nàpule) — покраина во регионот Кампанија, Италија. Административен центар е градот Неапол. Покраината има 92 општини.
Демографија
Неапол е најгусто населената покраина во Италија со површина од 1.171,13 км² и население од околу 3,1 милиони.
Туризам
Подрачјето на покраината е познато по туризмот, како за странците, така и за Италијанците. Меѓу најпопуларните места во Италија е откопаниот римски град Помпеја, уништен со ерупцијата на Везув во 79 г.
Значајни како туристички места се и трите острови во Неаполскиот Залив: Искја, Прочида (дел од Флегренските Острови) и Капри, познати под збирното име Кампански Архипелаг. На Капри се наоѓа прочуеното Сино Грото - пештера со чудесна сина боја што изгледа како да е осветлена одозвола, под водната површина.
Популарност кај туристите ужува и Сорентскиот Полуостров со градот Соренто, познат по пијалакот лимончело и раскошните приморски карпи. Полуостровот е полн со вили, замоци, стражарски кули и цркви. Во Вико Еквенсе може да се видат и древни селски куќи.
Гајо Петровиќ
Гајо Петровиќ (Gajo Petrović; Карловац, –, ) — хрватски марксистички хуманист, еден од главните теоретичари на Праксис школата во Југославија и единствен уредник на списанието „Праксис“ што беше на таа функција од основањето до замирањето на списанието.
Академска кариера
Своите филозофски студии ги започнува на Универзитетот во Загреб (1944-1946). Од 1946 до 1948 како студент на размена студира во СССР и таму се запознава со репресијата на филозофската мисла што ја воведе Сталин. По враќањето во Југославија ги завршува своите студии и од 1950 почнува да предава на Филозофскиот факултет во Загреб, каде што останува сè до своето пензионирање. Докторира во јануари 1956 со дисертација за филозофските погледи на Георги Плеханов. Потоа заминува на усовршување на Универзитетот во Лондон (1956-1957), каде работи со Алфред Ајер. Хабилитира во 1958 година со тезата „Кореспонденција и евиденција. Ф. Брентановата теорија на вистината“.
Еден е од основачите на Хрватското филозофско друштво и негов претседател во периодот 1963-1964. Во 1964 до 1966 година е претседател на Југословенското здружение за филозофија. Од 1986 година е потпретседател на Друштвото „Ернст Блох“ од Лудвигсхафен. Во 1986 година е избран и за вонреден член на Српската академија на науките и уметностите, а во 1990 година е прогласен за почесен доктор на науки на Универзитетот во Стразбур.
Во 1986 година се објавени неговите „Избрани трудови“, а во 2001 година, посмртно, во Загреб е објавен зборник на трудови насловен „Реалноста и критиката“.
Филозофски погледи
Уште во 1950-тите Петровиќ се профилира како еден од водечките југословенски критичари на сталинистичките филозофски тези. Во раните 1960-ти неговите филозофски сфаќања еволуираа кон толкување на марксизмот втемелено врз филозофските дела на младиот Маркс. Ослободувањето од сталинистичките догми беше на иста линија со самоуправната ориентација на титоистичкиот режим, но постојаните критички забелешки на Петровиќ и на останатите припадници на Праксис школата кон системот го доведе до судир со власта. Во 1968 година Петровиќ им дава поддршка на студентските протести. Поради тоа на состанокот на Партискиот комитет на Универзитетот во Загреб одржан на 9 јуни тој е исклучен од Сојузот на комунистите на Југославија.
Карактеристично за филозофијата на Петровиќ е противењето на вообичаеното толкување на филозофските погледи на Маркс како дијалектички материјализам и неговото инсистирање дека Марксовата филозофија беше мислење на револуцијата, кое контемплира околу можностите за револуционерна промена на постојниот нехуман свет.
Творештво
Петровиќ е автор на 14 книги и повеќе статии и есеи. Помеѓу позначајните негови дела се:
Прим Александриски
Примиј Александриски — Патријарх на Александрија во периодот од 106 до 118 година. Тој е признаен како папа на некогашната единствена Александриска црква, односно од страна на денешната Коптска православна црква и Грчка православна црква на Александија.
Primus (heilige)
1811 во уметноста
1811 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Вировитичко-подравска жупанија
Вировитичко-подравската жупанија се наоѓа во северна Хрватска. Сместена е на подрачјето во Подравина во северна Славонија, со седиште во Вировитица. Се граничи со Пожешко-славонската жупанија на југ, со Копривничко-крижевачката жупанија и Бјеловарско-билогорската жупанија на запад, и со Осиечко-барањската жупанија на исток.
Вировитичко-подравска жупанија
Според пописот од 2001 година на порсторите на Вировитичко-подравската жупанија живееле 93,389 жители што се 2,1% од вкупниот број на жители во Хрватска. Просечната густина на населеност била 45 жители на км2.
Етничкиот состав бил следниот: Хрвати 89,5%, Срби 7,1%, Унгарци 0,3% и други.
Фукуми Шимура
Фукуми Шимура (родена 1924г.) е јапонска текстилна уметница која произведува кимона од 1958 година. Шимура има добиено повеќе награди, вклучувајќи ги и Наградата за национално богатство во 1990, и Наградата за уметност и филозофија во Кјото во 2014 година.
Ран живот и образование
Шимура е родена во 1924 година во Омихачиман, Јапонија. Своето образование го завршила во Бунка Гакуин во 1942 година.
Кариера
Во 1955 година, Шимура започнала да се занимава со текстилна уметност. По средбата со јапонскиот уметник Тацуаки Курода, Шимура учествувала на уметнички настан одржан од Јапонското здружение Когеи во 1957 година. За време на нејзината кариера, Шимура студирала кај уметниците Тошиџиро Инагаки и Томимото Кенкичи. Таа има создадено голем број на кимона од нејзиното прво дело во 1958 година со наслов „Есенска магла“.
Во 2015 година, уметноста на Шимура била прикажана во Музејот на модерна уметност, Шига. Во 2016 година, Шимура имала изложби во Националниот музеј за модерна уметност, Кјото и Префектуралниот музеј Окинава.
Освен креациите во текстилната уметност, Шимура со својата ќерка создале простори за учење текстилна уметност. Во 1989 година, Шимура и нејзината ќерка отвориле работен простор за текстилна уметност и религиозно место за ткаење во 2013 година. Шимура, исто така, напишала книги на кои им била доделена Наградата за есеист клуб Нихон и Наградата Осараги Јиро.
Награди и почести
На Шимура ѝ бил доделен Медал со виолетова лента во 1986 година, прогласена за Живо национално богатство во 1990 година и ѝ била доделена чест на Личност за културна заслуга во 1993 година. Други почести кои и биле доделени на Шимура се Наградата Кјото за уметност и филозофија во 2014 година и Орден за култура, следната година.
Личен живот
Фукуми Шимура е мајка на Јоко Шимура, која исто така е текстилна уметница.
Хосе Сото
Хосе Алберто Сото Гомес (роден во Лима) е пензиониран фудбалер во одбрана од Перу кој настапи на 75 интернационални мечеви со својата репрезентација, во која што постигна три гола. Под прекарот „Пепе“ го направи својот дебакл на 25 ноември, 1992 против Еквадор (1-1), а го изигра својот последен репрезентациски натпревар на квалификациите за светскиот куп на 9 септември, 2003 против Чиле (1-2), на 33 години.
Сото ја стартуваше својата клупска кариера во тимот на Депортиво Муниципал во 1987 година. Тој исто така играше и за Спортинг Кристал и Алианза Лима во Перу.
Сото потроши неколку сезони играјќи во Мексико со Пеубла и Селаја.
Моментално, Сото е менаџер на Алианза Лима.
Сото има син (Хосе Сото) и ќерка (Марија Сото).
Региони во Чад
Чад се дели на 22 региони (régions).
Секој регион се дели на два до четири департмани (départments), со исклучок на градот Нџамена, кој е поделен на 10 окрузи (arrondissements).
Список на региони
Ова е список на регионите во Чад по реформата во 2008 г. Податоците за населението се од пописот во 2009 г.
Католицизмот во Белорусија
Католичката црква во Белорусија — дел од светската Римокатоличката црква, под духовно водство на папата во Рим. Првата епархија според римскиот обред во Белорусија била основана во Туров помеѓу 1008 и 1013 година. Католицизмот беше традиционално доминантна религија меѓу белоруското благородништво (шљахта) и меѓу голем дел од популацијата на Западна Белорусија.
Опис
Од 2016 година, 1,632,605 католици живеат во земјата и претставуваат околу 17% од вкупното население. Повеќето од нив припаѓаат на епархии според римскиот обред. Мало малцинство припаѓаат на епархии според византискиот обред, формирајќи ја посебната Белоруска грчка католичка црква, која е во сојуз со Светиот престол и го следи византискиот словенски ритуал.
Полските и литванските малцинства во Белорусија се главно католици според римскиот обред, но повеќе од 1 милион католици според римскиот обред се етнички Белоруси (над 15% од вкупниот број етнички Белоруси). гркокатолиците се претежно етнички Белоруси и мал број на Украинци.
Хиерархија
Една митрополитна архиепископија:
Три суфрагански епархии:
Митрополитниот архиепископ Тадеуш Кондрусјевич е водач на Католичката црква според римскиот обред во Белорусија.
Историја
Првата епархија според римскиот обред во Белорусија била основана во Туров помеѓу 1008 и 1013 година.
Католицизмот беше традиционално доминантна религија на белоруското благородништвото (шљахта) и на голем дел од популацијата на Западна Белорусија.
Во минатото постоеше и една архиепископија во Полоцк. Свети Јосафат Кунцевич беше архиепископ од 1618 до 1623 година како наследник на друг архиепископ.
Сезонско парење
Сезонско парење е кога разните видови животни успешно се парат само во определено време во годината. Ова време во годината овозможува раѓањето да е оптимално за опстанок на младите во однос на фактори како што се: температурата, достапност на храна и вода, па дури и во однос на грабливите однесувања кај другите видови. Сексуалните односи се изразуваат и прифаќаат само во текот на овој период. Женките имаат само еден или повеќе циклуси за време на сезоната, односно стануваат плодни и подготвени за парење. Во другиот дел од годината тие се неплодни. За разлика од репродуктивните циклуси, сезонството го има и кај мажјаците и кај женките. Мажјаците може да покажат промени во нивото на тестостерон, тежината на тестисите и плодностa, зависно од времето во годината.
Сезона на парење
Сезоната на парење е најпогодното годишно време, обично кога има добри услови и изобилство од храна и вода потребни за одгледување на потомството. Небиолошките фактори, како времето на сезонските дождови или ветрови, може да играат важна улога во успешноста на размножувањето.
Многу видови се размножуваат во колонии или големи заедници. Често, може да видиме големи конгрегации од истиот вид на некоја омилена локација за време на сезоната на парење. Овие колонии и нивните локации се заштитени со закони за да се заштити видот од истребување. Некои видови може да се размножуваат само во вакви големи колонии, и не прифаќаат помалубројни, ниту пак, да се размножуваат сами. На овие видови им се заканува целосно уништување, ако се ловат на нивната територија за размножување или, пак, ако колонијата е уништена.
Физиологија
Хипоталамусот се смета за централен контролор на репродукцијата. Оттука, факторите кои го детерминираат сезонскиот размножувач кога ќе биде подготвен за парење, влијаат на ова ткиво. Ова се постигнува конкретно преку промени во производството на хормонот GnRH. GnRH за возврат транзитира во хипофизата, каде што ја промовира секрецијата на гонадотропините LH и FSH, двата клучни хормони за репродуктивната функција и однесување, во крвотокот. Промените на лачење на гонадотропинот значат крај на плодноста кај женките.
Фотопериод
Кога сезонскиот размножувач ќе биде подготвен за парење е строго регулирано од должината на денот (фотопериод) и годишното време. Фотопериодот влијае на промените на излачување на мелатонинот со секреција на шишарковидната жлезда, кое условно алтер GnRH го испушта од хипоталамусот.
Сезонските размножувачи може да ги поделиме во групи, според тоа кога се плодни. Циклусот на долгодневните размножувачи започнува кога денот станува подолг, напролет, а неплодни се преку есен и зима. А краткодневните, пак, обратно. Кај нив сезоната на размножување е кога денот е пократок, наесен, а неплодни се напролет и лете. Намалувањето на светлината во текот на есента го намалува отпуштањето на ретиналнте нерви, за возврат се намалува побудувањето на чувствувителноста на нервот на грлото на матката, кој потоа ја намалува инхибицијата на шишарковидната жлезда, кое конечно резултира со зголемување на мелатонинот. Ова зголемување на мелатонинот резултира со зголемување на GnRH и последователно, зголемување на хормоните LH и FSH, кои го стимулираат циклусот.
Должината на денот предизвикана од географската ширина, исто така, може да влијае на размножувањето. Така, на пример, овците и козите од тропските краишта може да се размножуваат преку целата година, а оние од постудените се краткодневни размножувачи.
Генерално, женките се почувствителни на промените на должината на денот. На пример, за разлика од кобилите, коњите се плодни преку целата година, само во еден период им се намалува сексуалното однесување и производството на сперматозоиди.
Други фактори
Други фактори кои влијаат на периодот на размножување се, на пример, присуството на подготвен и достапен партнер. Присуството на плоден мажјак елен, ќе го предизвика цилусот кај женката веднаш по запознавањето.
Еколошки фактори може да бидат исхраната и хормоните, тежината и возраста, исто така.
Делумна список на сезонски размножувачи
Многу животни кои не се цицачи се сезонски размножувачи, како на пример, многу птици и риби. Еве ја делумната список на сезонските размножувачи од цицачите:
1889 во музиката
1889 година во музиката содржи некои значајни настани.
Кијоши Томизава
(роден ) — јапонски фудбалер.
NGC 1353
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1353 се споменува и како ESO 548-31, MCG -4-9-22, UGCA 76, IRAS 03298-2059.
Откривање
Објектот е откриен на 9 декември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1353 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1353 има привидни димензии од 3,4' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 32 м 3,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 20° 49' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Други поделби
Проучување на NGC 1353 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13108. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 312; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 908.
Долно Лабунишко Езеро
Долната Лабунишка локва е најмалечкото од четирите леднички езера на Јабланица. Има површина од 900 м2, а обем 250 м. Езерото има слоро исти одлики како Горното. Формата му е скоро кружна и растојанието во насока север-југ изнесува 58 м, а во насока исток-запад 49 м. Длабоко е 2,45 м.
Знаме на Узбечката Советска Социјалистичка Република
Знамето на Узбечката Советска Социјалистичка Република било усвоено на 29 август 1952 година од страна на тогашната влада на Узбечката ССР. Ова знаме било во употреба до 18 ноември 1991 година, кога било заменето со деншното знаме на Узбекистан.
Дизајн
Знамето било во црвена боја, а по средината на знамето се протегала сина хоризонтална лента, која што на краевите имала по една бела лента. Сината лентаго симболизирала небото над државата, а белите памукот. Во горниот лев агол се наоѓале златен срп и чекан, а над нив петокрака, симбол на Пролетеријатот и револуционерната борба за работничката класа.
1810 во уметноста
1810 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Химна на Малта
„Л-Ину Малти“ (L-Innu Malti, преведено на Малтешката химна) — државна химна на Малта. Напишана е во форма на молитва кон Бога. Таа е компонирана од Роберт Самут, а стиховите ги напишал Кармело Псајла во 1922 година.
Текст
Lil din l-art ħelwa, l-Omm li tatna isimha, Ħares, Mulej, kif dejjem Int ħarist: Ftakar li lilha bil-oħla dawl libbist. Agħti, kbir Alla, id-dehen lil min jaħkimha, Rodd il-ħniena lis-sid, saħħa 'l-ħaddiem: Seddaq il-għaqda fil-Maltin u s-sliem. O Little Island, O Lord, as ever Thou hast guarded! This Motherland so dear whose name we bear! Keep her in mind, whom Thou hast made so fair! May he who rules, for wisdom be regarded! In master mercy, strength in man increase! Confirm us all, in unity and peace!
Фрици Масари
Фрици Масари (родена на 31 март 1882 - починала на 30 јануари 1969) била австриско-американска сопран пејачка и глумица.