cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хари Потер и Реликвиите на смртта
Вовед во „Хари Потер и Реликвиите на смртта“
Волдеморт повторно се здружува и ги обединува своите поранешни следбеници, Смртојадите. Тој е свесен за пророштвото и сега конечно го разбира: Мора да го убие Хари Потер ако сака тој да живее. Хари во меѓувреме со сите сили се труди да размислува каде да ги најде хоркруксите, предмети во кои Волдеморт ја скрил својата душа откако претходно ја разделил. Хари заедно со Рон и Хермиона ќе проба да ги пронајде хоркруксите и да ги уништи, а потоа на крај да го убие и самиот Волдеморт. Но, Хари е очаен поради загубата на професорот Дамблдор затоа што Дамблдор беше неговиот единствен водач и учител како да се бори против лошиот Лорд Волдеморт. Исто така, Хари е затекнат со неверојатни случки: Рита Скитер објавува книга под наслов „Животот и лагите на Албус Дамблдор“ и тоа што Хари ќе го дознае во книгата, ќе ја разниша сета доверба што дотогаш ја имаше во Дамблдор.
Што се Реликвиите на смртта?
Реликвиите на смртта се стари предмети кои пред многу години Смртта им ги подарила на тројца браќа. Реликвите на Смртта се три предмети: Старозовното стапче, Каменот на воскреснување и Невидливата наметка. Личноста што ги поседува трите предмети станува Господар на Смртта. Хари ја има невидливата наметка која му е оставена од татко му и тој отркива дека еден од браќата е негов предок. Каменот на воскреснувањето е скриен во Летачот што Хари Потер го фати, односно го проголта во текот на неговиот прв квидич меч. Единствено што преостанува е Хари да го најде Старозовното стапче, но тоа е проблем затоа што и Волдеморт исто така трага по тоа стапче.
Хари Потер и реликвиите на смртта - втор дел
Филмот веднаш беше подложен на позитивни критики и аплаузи и моментално е помеѓу најгледаните филмови на 2011 година. На билетарите Вториот дел моментално руши рекорди во Америка и Канада, вклучувајќи највисока полноќна премиера на сите времиња со 43,5 милиони долари, на денот на премиерата со 91 милиони долари и премиерниот викенд со 169,2 милиони долари. Филмот исто така го достигна рекордот на светската викенд премиера исто како и рекордите во Англија, Австралија и многу други земји. Во целост, филмот ја достигна најуспешната премиера од целата франшиза и е со најуспешна премиера во историјата на кината.
Дејство
Хари Потер зборува со Грипхук (духот) за провалување во трезорот на Белатрикс Лестриџ во банката Гринготс, сомневајќи се дека Харкрукс (кој е дел од душата на Волдерморт) можеби е скриен таму. Грипхук се согласува да ги земе Хари, Рон и Хермиона во трезорот во замена за духовиот Меч на Грифиндор. Оливандер вели дека тој припаѓал на Белатрикс и Драко Мелфои, но маѓичното стапче на Мелфои го ставило во поданство на Хари.
Во трезорот на Белатрикс, Хари открива дека Хоркрукс е трофеј на Хелга Хафлпаф. Тој доаѓа до трофејот но Грипхук го зема мечот и го напушта триото, приклештени од будното обезбедување. Меѓутоа, триото го ослободува змејот чувар на трезорот и успева да побегне. Хари има визија како Волдерморт ги убива Гоблините како одмазда и увидува дека Темниот Господар ја открил кражбата, видел дека Мечот на Грифиндор исчезнува од мртвата рака на Грипхук. Волдерморт ја чува змијата Наџини, една од неговите преостанати Хоркрукси, блиску до него како заштита. Хари исто така се научува дека има Хоркрукс во Хагвартс, и е на некој начин поврзан со Ровена Ревенклав. Триото се појави во Хогсмиад каде што со нивната појава го активираа алармот. Ги спаси Аберфорт Дамблдор, кој и даваше инструкции на неговата помлада сестра, Аријана, како да стигне до Невил Лонгбатом кое е таен премин кон Хавортс.
Главниот водич Северус Снејп слушнува за враќањето на Хари и ги информира персоналот и учениците за казните што ги следуваат бидејќи му помогнале на Хари. Хари се соочува со Снејп, кој почна да бега од Волдерморт откако Минерва МекГонаџл го предизвика на двобој. МекГонаџл ја собра заедницата на Хагвартс за да се подготви борбата. Луна Лавгуд го брза Хари да зборува со духот Равенкло, Хелена Равенкло, која изјавува дека Валдерморт фрлил „црна маѓија“ врз дијадемата на мајка му, која е скриена во Собата за Барање. Рон и Хермиона одат во Одајата на тајните, каде што Хермиона го уништува трофејот на Хоркрукс со Басилиски змијски заб. Во Собата за Барање, Драцо Мелфои, Грегори Гојл и Балаис Забини го нападнаа Хари, но на помош му дојдоа Рон и Хермиона. Гојл ја повлекува Фиендфир клетвата и умира во големите пламени на огнот, но триото ги спаси Мелфој и Забини пред да ја уништат дијадемата Равенкло. Додека училиштето беше нападнато од силите на Волдерморт, триото беше во потрага по Наџини. Тие беа сведоци на кажувањето на Волдерморт дека Елдер Венд не може да му служи додека Снејп не умре; тој му наредува на Наџини да го убие Снејп. Пред да умре, Снејпму кажа на Хари да ги земе неговите меморијали и да ги прегледа во Пенсив. Од споменарите на Снејп, Хари дознава дека Снејп многу ја сакал мајката на Хари но го мразел татко му. По неговото убиство, Снејп се договорил со Албус Дамблдор дека ќе го штити Хари од Волдерморт. Хари дозна дека и самиот тој стана Хоркрукс кога Волдерморт се откажал од намерата да го убие и дека тој мора да умре со цел да го уништи тој дел од душата на Волдерморт. Хари оди да умре во рацете на Волдерморт во Забранетата шума. Волдерморт ја фрла Убиствената стрела кон Хари, кој самиот себе се пронаоѓа во некој чуден пекол каде што Дамбрлдор го среќава и му објаснува дека делот од Волдерморт кој се наоѓа во Хари е убиен со стрелата на Волдерморт пред неколку секунди и дека Хари има избор да му се врати на светот или да „продолжи“.
Хари се враќа во неговото тело, кое тајно е живо. Волдерморт им изјавува на бранителите на замокот дека Хари е мртов и секој кој ќе се обиде да му се спротивстави нему ќе биде убиен. За времето кога Невил одржува говор, Хари открива дека е жив. Невил го фрла назад Мечот на Грифиндор кој стоеше во Сортинг капата, и двобојот меѓу Хари и Волдерморт низ училиштето започна, Невил го обезглавува Наџини, последниот од Хоркруксите, правејќи го на тој начин Волдерморт да не е веќе бессмртен. Волдерморт е убиен со неговата Стрела за Убивање откако Илдер Венд одбива да го убие својот господар Хари. После битката, Хари објасни дека Илдер Венд го признал како господар бидејќи го разоружал Драко во Мелфои Мејнор, кој за возврад го разоружал неговиот претходен сопственик, Дамблдор. Хари го грабнува Илдер Венд и ги фрла делчињата, одбивајќи ја неговата моќ. После деветнаесет години, Хари и Џини Потер, заедно со Рон и Хермиона Висли, гордо ги гледаа своите деца како заминуваат на училиште во Хогвортс.
Екипа
Во книгата, значаен број на ликови кои не се појавиле уште од првите делови на филмот, се појавуваат за да се борат во одбрана на Хогвортс во големата и последна битка. Режисерот Дејвид Јејтс рече „Сакам да ги вратам сите нив“, зборувајќи според желбата да врати што е можно повеќе ликови кои се појавиле во франшизата и да бидат дел од последната битка во филмот.
Сиријан Хајндс ја исполнува улогата на Ејберфорт Дамблдор, брат на Елбус Дамблдор и шанкер во Хог Хедс гостилницата. Хајнс го заменува Џим МекМанус, кој имаше кратка појава во петтиот филм. Џошуа Хердмен на 9 август изјави дека Џејми Вејлет нема да ја повтори својата улога како Винсент Краби. Ликот на Вејлет е отстранет а неговата улога во сценариото е заменета со ликот на Хердмен, Грегори Гојл. За последната сцена на филмот која се случува деветнаест години после главната приказна, глумците кои ги играат главните ликови се направени да изгледаат постари со користење на шминка и специјални ефекти.
Костими
Костимите во првиот дел беа дизајнирани од Џејни Тимајм, која е дизајнер на костимите уште од Продукцијата на филмот Хари Потер и Затвореникот од Азакабан (2004 година). Тимајм беше вмешана во некоја контоверзија која се однесувала за нејзината работа на венчаниците на Флор Делакурс. Таа беше обвинета за копирање на дизајните на венчаниците за есенската колекција 2008 година на Александар Мекквин. Тимајм за фустанот велеше дека таа сакала тој да биде вештерска венчаница но не и фустан за Халовин. Фустанот е бел но, но требаше на него да има нешто фантастично. Па на него е птицата Феникс (мотивот), кој е симбол на љубовта т.е. бидејќи кај фениксот постои повторно раѓање, и тоа значи дека љубовта никогаш не умира туку повторно се раѓа.
Визуелни ефекти
После работата на сите филмови, почнувајќи од Затвореникот од Азакабан, Дабл Негатив е замолен да ги направи визуелните ефекти и за последните случувања во приказната, во Хари Потер и Реликвиите на смртта – 1 и 2 Дел. Главниот тим исто така покрај шеф на филмот вклучи и 3D шеф кој се вика Рик Лери и 2D шеф со име Шон Стренкс.
Работата на Дабл Негатив во првиот дел го вклучи старото лого на браќата Варнер и опсежната средина на Бароус и неговата околина. Додатна работа на средината беше додадена во домот на Ксенофилус Лавгуд, проширувајќи ја во 3D и колуминирајќи во нападот на Мртвите Јадачи. Дабл Негатив исто така ги унапреди ефектите на чадот на Мртвите Јадачи, со воведување на сцената со „летачки човек“ кој се појавува помеѓу нивниот чад. Едно друго дело го вклучуваше шармот на Патронус кој ја прекина забавата на венчавката за да ги информира гостите дека Волдерморт го преземал Министерството за магија.
Во продукцијата исто така е вклучен и Фреимстор, компанијата Оскаровец за Визуелни ефекти која го продуцираше првиот дел од анимираниот филм „Бајката за трите браќа“, со режисер Бен Хибон заедно со Дејвид Јејтс.
Критики
Првиот дел од Реликвиите на смртта доби позитивни критики. Филмскиот агрегатор Гнили Домати (Rotten Tomatoes) изјавува дека 79% од критиките му дадоа на филмот позитивен преглед заснован на 235 прегледи, со просечен достиг од 7.2/10. Концензусот е: „Може да помогне но изгледа како увертир, но Реликвиите на смртта – Прв дел е прекрасно снимен, емоционално задоволувајќи го предпоследното издавање на Хари Потер сериите.
Британскиот весник Дневен телеграф исто така даде своја забелешка, која секако беше потврдна, забележувајќи „Во најголем дел дејството беснее, и е проследена со некои впечатливи визуелни ефекти“, додавајќи „Само малку е разочарувачки тоа што имајќи го сето тоа пред нас, моментот кој е поставен толку делотворно, сега мора да чекаме до следната година за повторно да уживаме во следното „патување“. Роџер Елберт првиот дел го оцени со четири ѕвездички, наградувајќи ја екипата и нарекувајќи го филмот „симпатичен и понекогаш хорорен филм...и целосно неразбирлив за оние кои првпат гледаат некоја од последните серии“.
мк:Хари Потер и Реликвиите на смртта
IW (погон)
IW е погон за видеоигри направен од Infinity Ward и беше употребен во познатиот серијал Call of Duty. Овој погон е вклучен во списокот на „Најдобрите 10 играчки погони за оваа генерација“ на IGN и се смета за еден од најдобрите погони за видеоигри до ден денес. Прво се користел под неслободна лиценца на id Tech 3 до Call of Duty 4: Modern Warfare, каде што бил подобруван од Infinity Ward. Treyarch користеле подобрени верзии во три нивни игри: Call of Duty: World at War, Quantum of Solace и Call of Duty: Black Ops. Во Call of Duty: Modern Warfare 2 е користена верзијата 4.0. Call of Duty: Modern Warfare 3 користи подобрена верзија на погонот, но под друго име - MW3 погон.
Технички податоци
Одликите на погонот се:
IW 4.0
IW 4.0 е втората генерација на погонот IW, исто изработена од Infinity Ward. IW 4.0 е една генерација понапред од претходните способности на поногот IW. Можностите на погонот се подобрени во осветлувањето, сенките и физиката, и можно е да се прават поголеми светови и понапредни детали на објекти. Овој погон првпат е употребен во четвртата игра на компанијата, Call of Duty: Modern Warfare 2. Исто така и картите зафаќаат помалку простор во меморијата, што значи дека побрзо се вчитуваат.
Следната игра од серијалот, Call of Duty: Black Ops (на Treyarch) не го користи погонот IW 4.0, туку подобрена верзија на погонот на World at War.
Наводи
Infinity Ward
292
292 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 292 година од новата ера, 292. од првиот милениум, 92. од III век и трета од 290-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5800 и 5801 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5042 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4052 и 4053 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1045.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 292 година се протега во 2928 и 2929, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2988 и 2989 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 835. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 340 и 339 година пред хиџра.
Пјетро Џакино
Пјетро Оливер Џакино (ит. Pietro Oliver Giachino, р. 26 февруари 1995) е норвешки гимнастичар од мешано потекло.
Биографија и кариера
Роден е во Осло во семејството на мајка Норвежанка и татко Италијанец. Се натпреварува во гимнастиката од 2006 година, и уште следната година станува дел од норвешката репрезентација. Пјетро се приклучи кон гимнастичкиот клуб „Нјорд“, кој дава поттик на неговата спортска кариера. Како член на „Нјорд“ освои челни места во разни натпревари, меѓу кои и државното првенство. Учи во приватното училиште со интензивна спортска активност „Ванг“. Пјетро заедно со други младинци и девојки наутро одат во спортската сала во ословскиот кварт „Хасле“, каде што сите заедно тренираат пред училиште, за да попладне има повторно тренинг.
Во 2014 година Пјетро зеде учество на Светското првенство во гимнастика, што се одржа во Нанин, Кина. Подоцна му беше дадена можноста да стане првиот Норвежанец, кој се натпреварува за италијански клуб: на младиот гимнастичар италијанскиот „Јувентус“ (да не се меша со фудбалскиот тим) му понудил превоз до земјата, живеалиште и парични награди, за да учествува заедно со претставниците на истиот на три натпревари во февруари и март 2015 година. Во јуни учествуваше на првите Европски игри. Учествуваше на светско првенство исто во 2015 година.
Тренерот на норвешките репрезентативци Габриел Негру смета дека Пјетро „има тело за гимнастика и е многу амбициозен“. Поранешниот гимнастичар и актуелен тренер на Пјетро во „Нјорд“ Еспен Јансен тврди дека тој „има предности, кои би го однеле далеку“. Флеминг Солберг, поранешен олимписки натпреварувач, сега тренер и наставник во „Ванг“, пак вели: „Пјетро е типичен олраундер, еден од најголемите таленти кои сум видел во оваа земја. Неговата моќ е во тоа што има такви витки линии. Тој е гимнастичар со стил...“. Истовремено Солберг како негативна одлика на Пјетро наведува дека му недостасува малку физичка сила, но сепак верува дека квалификациите за Олимписките игри не е невозможна задача за него и покрај тешкотиите. Самиот Пјетро е убеден дека ќе учествува на игрите, само прашање на време е кога.
Невообичаени факти
Идолот на Пјетро е Оге Сторхауг, норвешки гимнастичар, чија спортска кариера се протега во периодот од подоцнежните шеесетти до раните седумдесетти години на XX век.
Пјетро зборува норвешки, италијански и англиски јазик.
Бита Фајази
Бита Фајази (роден 1962 година во Техеран) е ирански уметник и пионер во областа на иранските јавни уметнички проекти. Таа е позната по нејзината театарска, обемна работа. Фајази моментално живее, работи и предава во приватно студио во Техеран.
Биографија
Фајази има 15-годишно работно искуство во областа на керамиката и скулптурата, при што голем дел од нејзината работа е категоризирана како „темна керамика“ поради предметот.
Живеела во Англија во период од 7 години, а во Иран се вратила во 1980 година.
Таа учествувала во иранскиот павилјон на 51-то Венециско биенале во 2005 година и има изложено, меѓу другите, во Еспејс Луј Витон, Париз (2008 и 2010 година), Музејот на модерна уметност во Фрајбург (2007) и Пергамскиот музеј. Берлин (2008). Таа има изложено на две групни изложби во галеријата Тадеус Ропак, Париз, особено во Биди крунисан со Лорел во заборав (2010) со Рамин и Рокни Хаеризадех и проектот Берза на визии во 2007 година.
NGC 7421
NGC 7421 — спирална галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7421 се споменува и како ESO 346-17, MCG -6-50-15, AM 2254-373, IRAS 22541-3736.
Откривање
Објектот е откриен на 30 август 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7421 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7421 има привидни димензии од 2' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 56 м 54,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -37° 20' 42"". Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на NGC 7421 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70083. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 384; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7511. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Луксор
Луксор (الأقصر l-aqṣur,, горноарапски изговор: ; сахидски ⲡⲁⲡⲉ Pape, ) ― град во Горен (јужен) Египет и е главен град на Областа Луксор. Населението брои 127,994 жители (проценка од 2020 година), со приближна површина од 417 км2. Тој е меѓу најстарите населени градови во светот.
Современиот град го вклучува местото на староегипетскиот град Васет/Уасет, исто така познат како Нут (ⲛⲏ) а на Грците како Теба или Диосполис. Луксор често се одликува како „најголем музеј на отворено во светот“, бидејќи урнатините на комплексите храм во Карнак и Луксор стојат во современиот град. Веднаш спроти, преку реката Нил лежат спомениците, храмовите и гробниците на Некрополата на западниот брег, кој ги вклучува Долината на кралевите и Долината на кралиците.
Потекло на поимот
Името Луксор доаѓа од арапскиот јазик al-quṣūr, lit. "палатите,"од 'мн.од qaṣr , кој е заемка од латинскиот castrum'' "утврден камп".
Историја
Луксор е древен град во Теба, најголемото средиште во Египет во текот на Новото Кралство и величествен град на богот Амон – Ра. Во древни египетски текстови градот се смета за w3s.t (приближно изговарање: "Васет"), што значи "град од жезол" и исто како t3 ip3t (конвенционално изговорено како "ta ipet" и со значење "светилиште") и потоа, во подоцнежниот период, Грците го нарекуваат Тебе и Римјаните после нив го нарекуваат Тебае. Теба исто така е позната како „Градот на стоте порти“, понекогаш нарекувана „Јужен Хелиополис“ ('Iunu-shemaa' на староегипетски), за да се разликува од градот Луну или Хелиополис, главното место на идолопоклонство за богот Ре на север. Исто така често се однесува на niw.t, што едноставно значи "град", и е еден од само трите градови во Египет за кои беше употребена оваа именка (другите два се Мемфис и Хелиополис); и исто така е наречен niw.t rst, "јужен град", како најјужен од нив.
Важноста на градот започнала исто толку рано колку и 11. Династија,кога градот прераснал во напреден град, познат по неговиот висок општествен статус и раскош, но исто така и како центар за мудрост, уметност, религиозна и политичка надмоќ. Монтухотеп II кој го обедини Египет по невојлите од првиот посреднички период донел стабилност во земјата со што градот растел со реноме. Фараоните од Новото Кралство во нивните експедиции до Куш, денес во северен Судан, и до земјата на Канаан, Феникија и Сирија го видоа градот како акумулира огромно богатство и станува познат, дури и на светската скала. Теба игра главна улога во истерување на инвазиските сили на Хајксос од горен Египет, и од времето на 18. Династија сè до 20. Династија, градот прераснал во најголем политичко, верско и воено средиште на Стар Египет.
Градот привлекувал народи како Вавилонците, Митаните, Хетитите од Анатолија (денешна Турција), Канаанитите од Угарит, Феникијците од Библос и Тир, Миноанците од островот Крит. Дури и хетитскиот принц од Анатолија дошол да се ожени со вдовицата на Тутанкамон, Анкесенамон. Политичката и воената важност на градот, сепак, избледила во текот на доцниот период, со тоа што повеќе градови во северен Египет ја замениле Теба како политички центар, како што се Бубаст, Саj и на крајот Александрија. Сепак, како град на богот Амон – Ра, Теба останал религиозен центар на Египет сè до македонскиот период. Главниот бог на градот е Амон, кој бил обожаван заедно со неговата жена, божицата Мут, и нивниот син Консу, бог на месечината. Со издигнувањето на Теба како најважен град во Египет, локалниот бог Амон се издигнал исто така и како значаен и се поврзал со богот на сонцето Ра, на тој начин создавајќи нов “крал на боговите”'Амон – Ра. Неговиот голем храм во Карнак северно од Теба, претставува најважниот храм во Египет сè до крајот на антиката.
Подоцна, градот го нападнал асирскиот император Асурбанипал кој го сместил либискиот принц на престолот, Псаметикус. Градот Теба бил под рушевини, но и опаднал во значење. Сепак, Александар Македонски пристигнал во храмот на Амун, каде статуата на богот беше префрлена од Карнак во текот на фестивалот Опет, големиот религиозен собор. Големината на Теба сè уште ќе остане место на спиритуалноста и ќе привлекува бројни христијански монаси во Римското Кралство кои основале манастири во неколку древни споменици вклучувајќи го храмот Хатшепсут, денес нарекуван Деир ел – Бахри ("северен манастир").
Клима
Копен – Гајгер систем за класификација на клима ја класифицира нејзината клима како жешка -пустинска. Луксор, Миња, Сохаг, Кена и Асјут ја имаат најголема разлика во температурите помеѓу денови и ноќи од кој било град во Египет, со речиси 16 °C разлика. Дополнително, Асван и Луксор имаат најжешки летни денови од кој било друг град во Египет. Врнежите во Луксор е ретки.
Нависоката температура забележана е на 15 мај 1991 г., која изнесувала 50 °C а најниската температура е на 6 февруари 1989 г., која изнесувала -1 °C.
Економија
Економијата на Луксор,како онаа на многу други египетски градови, зависи многу од туризмот. Голем број луѓе исто така работат земјоделство, особено шеќерна трска.
Локалната економија, зависна од туризмот, беше многу погодена со масакрот во Луксород 1997г., во која целосна бројка од 64 луѓе (вклучувајќи 59 туристи) беа убиени, во времето на најлошиот терористички напад во Египет (пред терористичките напади на Шарм ел – Шеик). Масакрот го намалил бројот на туристи за неколку години. По Арапската пролет од 2011г., туризмот во Египет значително опаднал, повторно засегнувајќи ги локалните туристички пазари.
За да се надополни дефицитот од приходот, многумина ја одгледуваа нивната храна. Козјо сирење, гулаби, дотиран и домашно – испечен леб и домашно одгледани домати се секојдневните производи помеѓу поголемиот дел од жителите.
Развој на туризмот
Контроверзниот туристички развоен план цели да го промени Луксор во огромен музеј на отворено. Главниот планот предвидува нови патишта, хотели со пет ѕвезди, гламурозни продавници и IMAX театар. Главната знаменитост е 11 милиони вредниот проект за да ја откопа и обнови 2.7 км долгата Авенија на Сфингите што некогаш ги поврзувала храмовите Луксор и Карнак. Древниот церемонијален пат го изградил фараонот Аменхотеп III и го зел неговиот краен облик под Нектанеб I во 400 п.н.е. Преку илјада статуи на сфинги го поредувале патот кој сега се ископува, а претходно бил покриен со тиња, домови, џамии и цркви. Ископувањето започнале околу 2004 година.
Падот на балонот во Луксор во 2013 година
Деветнаесет азиски и европски туристи погинаа кога рано во вторникот на 26 февруари 2013 г., балон на загреан воздух се сруши во близина на Луксор пропратен со експлозија. Тоа беше една од најлошите несреќи во кои се вклучени туристи во Египет и веројатно ја турна туристичката индустрија подлабоко во рецесија. Во мртвите се вбројуваат и француски, британски, унгарски, јапонски државјани и девет туристи од Хонгконг.
Превоз
Луксор е опслужуван од Меѓународниот аеродром Луксор. Во 1998 година, бил отворен мост, неколку километри нагоре од главниот град на Луксор, овозможувајќи подготвен пристап од земја од исторниот брег до западниот брег. Сепак,традиционално, преминувањата на реката се домен од неколку ферибот служби. Таканаречениот 'месен ферибот' (исто така познат како 'Национален Ферибот') продолжува да управува од земја спротивно од храмот на Луксор. Единствената цена (јуни 2008 година) е 1 египетска фунта по патник за странци. Египетските државјани плаќаат само четвртина, 25 пиастери. Овој ферибот главно го користи месните жители иако голем број странци го користат. Страните на западниот брег се подалеку отколку што си мислите и затоа ќе имате потреба од превоз – на пример такси возачите им се проближуваат на ферибот- патниците и се препорачува цената да се преговара претходно. Исто така постојат и локални автомобили кои возат до некои споменици за 25 пиастри, иако туристите ретко ги користат. Друга можност, моторните чамци ги обиколуваат двата брега од реката Нил цел ден овозможувајќи побрзо, но поскапо преминување на другата страна за 5 Л.Е.
Градот Луксор на источниот брег има неколку автобуски линии кои главно ги користат мештаните. Туристите често се потпираат на коњски кочии, наречени "calèches," за превоз или обиколка околу градот. Не барајте од возачите на calèche да одат на западниот брег, затоа што е многу далеку за коњите, или пак да не спомнувам дека е нелегално. Таксистите се многубројни и со релативни цени, а откако владата нареди дека такси возачите постари од дваесет години нема да им биде вратена дозволата, сега има многу современи такси со клима. Неодамна, беа изградени нови патишта во градот за да се справат со порастот на сообраќајот.
За национално патување долж линијата на Нил, железничката служба се обраќа неколкупати дневно. Исто така можат да се земаат утринскиот воз и возот со спиење од железницата која се наоѓа околу од храмот Луксор. Линијата се обарќа помеѓу неколку главни одредишта, вклучувајќи го Каиро на север и Асван на југ.
Градови двојници — Збратимени градови
Луксор е збратимен со:
Галерија
<Gallery> File:Egypt.LuxorTemple.06.jpg|Храмот Луксор, од источниот брег на Нил File:Avenue towards Karnak.JPG|Илјадници сфинги кои некогаш го обележувале патот во близина на Карнак File:Sphinx 1.JPG|Добро зачувана сфинга File:Egypt.LuxorTemple.05.jpg|Масивниот прв пилон File:Luxor Temple Obelisk.JPG|Обелискот од црвен гранит File:Luxor temple 2.JPG|Централниот коридор на храмот File:Egypt.LuxorTemple.04.jpg|Муслиманска џамија врз фараонски храм File:Luxor_Temple_Sitting_Colossus.jpg|Седечкиот Рамзез II Колос во храмот Луксор File:Closeup_Ramesses_II_Colossus.jpg|Од блиску истиот Колос File:Egypt.LuxorTemple.01.jpg|Колонадата на Аменхотеп од перистилскиот двор File:Courtyard Amenhotep III.JPG|Источната страна од перистилскиот двор на АменхотепIII File:Roman Mural.JPG|Римскиот мурал во внатрешната одаја File:LuxorTemple1.jpg|Централниот коридор и четири колоси од навечер File:LuxorTemple2.jpg|Одблиско осветлениот црвен граните обелиск File:LuxorTemple3.jpg|Седечкиот Рамзес II Колос во храмот Луксор од навечер File:LuxorTemple4.jpg|Ѕидна илустрација File:Luxor_Temple_R04.jpg|Северозападен дел File:Abu_el-Haggag_R03.jpg|Абу ел Хагаг џамија внатре во храмот File:Egypt.Luxor.Nile.01.jpg|Балон лета над западниот брег File:Luxor R02.jpg|Улична станица во Луксор File:Touristenbazar in Luxor (1995, 880x625).jpg|Уличен пазар во Луксор File:Luxor Souq R01.jpg|Луксор: the souq (пазар на отворено) File:Egypt.LuxorTemple.02.jpg|Фараонска статуа во храмот Луксор File:Egypt.LuxorTemple.River.01.jpg|Панорамски поглед на Луксор File:Luxor New Corniche R01.jpg|Новиот крајбрежен пат во Луксор File:Abu el-Haggag R01.jpg|Храмот Луксор и Абу ел – Хагаг џамија File:Abu el-Haggag R07.jpg|Внатрешноста во Абу ел – Хагаг џамија File:Luxor Mosque Mansheya Street R01.jpg|Џамија на улицата Маншеја
Англиски булдог
Англиски булдог — вид на куче со потекло од Англија. Булдогот е средна раса на кучиња кои обично се познати како англиски булдог или британски булдог. Булдозите биле четврти најпопуларни чистокрвни кучиња во САД во 2007 година, според американскиот Kennel Club.
Булдогот има долгогодишна традиција со британската култура, при што Би-Би-Си вели: „за многумина Булдогот е национална икона, симболизирајќи ја измамата и одлучувањето“. За време на Втората светска војна, булдогот честопати бил спореден со премиерот Винстон Черчил и неговиот пркос кон Нацистичка Германија.
Опис
Англискиот булдог привлекува внимание со својот физички изглед, а особено со својата масивна глава. Изразените длабоки брчки по образите му даваат карактеристичен изглед. Ушите му се тенки и кратки. Бојата на крзното му е бела, црвено-црна, дури и кога станува збор за мали кученца. Нозете му се рамни, а шепите округли и големи. Опашката треба да биде спуштена.
Особености
Во стандардот за ова големо куче улога има темпераментот. Булдогот е активен, остава впечаток на одлучност, сила и енергичност. Способен е да покаже голема сила, но не покажува никаква наклоност да го користи тоа. Тој е одлична дадилка за деца, многу е одговорен и внимателен кон непознатите.
Булдогот не е многу послушно куче. Ако редовно се изнесува на прошетки, лесно се прилагодува на живот во стан. Тешко поднесува големи горештини.
Тројенбрицен
Тројенбрицен (Treuenbrietzen) — град округот Потсдам-Мителмарк, во сојузната покраина Бранденбург, Германија.
Историја
Првите пишани споменувања за градот се од околу 1217. Од 1348 до 1350 градот бил верен на Лудвиг Петти од династијата Вителсбах и Маркгрофовијата Бранденбург. Оттука доаѓа и името на градот, односно „вистински“ или „верен“ Брицен. Во текот на реформацијата, Мартин Лутер дошол во 1537 да проповеда во градот, но пристапот кон црквата му бил блокиран. Наместо тој проповедал под липа, која денес е наречна Липата на Лутер (Lutherlinde).
Во текот на индустриската револуција биле отворени неколку текстилни фабрики во градот.
По отворањето на концентрацискиот камп Заксенхаузен во 1936, бил отворен подкамп во градот, каде принудните работници биле приморани да работат во фабриката за оружје. При доаѓањето на Црвената армија на 23 април 1945, Вермахтот убил 127 италијански воени заробеници, кои биле држени во кампот. Помеѓу 24 април и 1 мај 1945, областа била местото на Битката кај Халбе помеѓу Вермахтот и Црвената армија.
Градот бил најпрвин окупиран од советските трупи на 21 април 1945, но германскиот Вермахт и СС трупите успеале да се вратат на кратко, конечно повлекувајќи се на 23 април. Подоцна, војниците на Црвената армија убиле околу 1.000 цивили од градот во текот на последните денови на април и првите денови на мај во блиската шума. Исто така многу жени биле силувани. Роднините пријавиле 251 мртов во општинската книга, додека сведоци, кои ги закопувале мртвите на локалните гробишта, запреле да бројат откако погребале 721 лице, додека денес постојат само 125 гробови.
Градот доживеал големи оштетувања во текот на војната, иако историскиот стар дел на градот останал нечепнат. Од 1945 економијата била насочена кон краварство.
Историја на астрономијата
]
Антониј Погорељски
Антониј Погорељски (Антоний Погорельский; Москва,1787 година - Варшава, 21 јули 1836 година) бил руски писател, член на Руската академија (1829). Тој пишувал под овој псевдоним во првата половина на 19 век. Алексеј Алексеевич Перовски (Алексей Алексеевич Перовский).
Науката во 1995 година
1995 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Историја на астрономијата
Љубопитноста на античките народи за денот и ноќта, Сонцето, Месечината и ѕвездите најпосле ги довела до набљудувања со кои небесните тела изгледале дека се движат по еден вообичаен терк. Ова движење се покажало од голема корист при дефинирањето на времето, локацијата и правците на Земјата. Астрономијата всушност потекнала од самите проблеми со кои се соочиле уште првите цивилизации. Античките народи имале потреба од воспоставување на вистинските периоди на садење и жнеење на житата како и за нивните ритуални и религиозни прослави. Движењето на небесните тела им помагало да го мерат времето при долгите патувања на вршење на стоковата размена.
Рана историја
Најстарите пронајдени цртежи поврзани со небесните набљудувања датираат од пред 3000 година п.н.е. На самите цртежи кои биле нанесувани на коски, а најчесто на пештерските ѕидови, се наоѓаат претставени соѕвездија како Големата Мечка, Касиопеја онака како што тогаш изгледале.
Од периодот од 3000 година п.н.е. се среќаваат и интересни градби меѓу кои се издвојува најстарата астрономска опсерваторија, Стоунхенџ (помеѓу 3000 и 1000 година п.н.е.). Тоа се, всушност, огромни камени блокови кружно распоредени кои се сместени близу Солсбери, Англија. Се смета дека за предисториските луѓе Стоунхенџ претставувал еден вид ритуален споменик. Малку се знае за неговата вистинска функција, но се верува дека неговата структура им овозможувала на неговите градители да ги предвидат положбата на Сонцето, рамнодениците, затемнувањата и други настани од Сончевиот календар.
Месопотамија
Месопотамците биле први од античките набљудувачи на ѕвезди кои направиле обид за уредување на деновите, односно месеците во еден постојан временски систем, односно календар. Тие ги делеле светлите тела на небото на подвижни и неподвижни ѕвезди. Петте “подвижни ѕвезди” биле Меркур, Венера, Марс, Јупитер и Сатурн. Подоцна овие тела го добиле името планети (“скитници”). Тие, заедно со Сонцето и Месечината, се движат околу ѕвездената сфера во еден тенок појас кој бил наречен Зодијак. На секое соѕвездие му бил определен период на “владеење” кој се совпаѓал со периодот за кој Сонцето привидно минувало низ тој дел од сферата. Овие соѕвездија подоцна биле именувани од Птоломеј, астроном кој живеел во 2 век од н.е., и тоа со следниве имиња: Овен (Aries), Бик (Taurus), Близнаци (Gemini), Рак (Cancer), Лав (Leo), Девица (Virgo), Вага (Libra), Скорпија (Scorpio), Стрелец (Sagittarius), Јарец (Capricorn), Водолија (Aquarius) и Риби (Pisces).
Главна статија: Вавилонска астономија
Културата на Вавилонците бележи поголеми достигнувања. Вавилонската цивилизација растела од 17 до 6 век п.н.е. За да го усовршат нивниот календар, тие ги проучувале движењата на Сонцето и Месечината. Тие го назначиле денот после младата месечина за почеток на секој месец. Околу 400 година п.н.е., период кога Вавилон е дел од Персија, вавилонските астрономи забележале дека привидните движења на Сонцето и Месечината од запад кон исток околу Зодијакот немаат постојана брзина. Овие тела наизглед се движат со брзина која расте сè до половината на нивната ротација до одреден максимум по што нивната брзина опаѓа на својот минимум. Вавилонците се обиделе да го претстават овој циклус аритметички со тоа што на Месечината ѝ дале фиксна брзина на движење за време на едната половина од нејзиниот циклус, а различна фиксна брзина за другата половина од циклусот. Подоцна тие го усовршиле математичкиот метод со тоа што ја претставиле брзината на Месечината како фактор кој линеарно расте од минимум до максимум за време на првата половина од револуцијата, за потоа да опадне на минимумот до крајот на циклусот. Со овие пресметки на месечевите и сончевите движења Вавилонските набљудувачи на ѕвезди можеле да го предвидат времето на младата месечина и воедно првиот ден од месецот. На сличен начин биле пресметани и планетарните позиции претставени заедно со нивните ретроградни и вообичаени движења кон исток. Веројатно е дека од оваа цивилизација потекнуваат астрономите кои го измислиле системот на пресметки.
Египет
Прецизната насоченост на египетските пирамиди претставува траен доказ за високиот степен на техничка вештина во посматрањето на небото, остварена во Египет во 3 милениум п.н.е.. Докажано е дека Пирамидите биле порамнети кон поларната ѕвезда, која, поради прецесијата на рамнодениците, во тоа време била Тубан, бледа ѕвезда во соѕвездието Змеј. Истражувањата на храмот на Амон Ра во Карнак, имајќи го предвид осниот наклон, покажуваат дека Големиот Храм бил насочен кон изгревот на зимското сонце. . Должината на коридорот оневозможувала сончевата светлина да го осветли просторот во друго време од годината.
Астрономијата играла значајна улога во религиозните обреди - при одредувањето на датите на фестивалите и определувањето на часовите на ноќта. Сочувани се неколку книги од храмовите во кои се запишани движењата и фазите на Сонцето, Месечината и ѕвездите. Изгревот на Сириус (египетски: Сопдет, старогрчки: Сотис) на почетокот на поплавите било особено значаен датум за одредување во годишниот календар.
Кина
Културата на древните Кинези датира уште од 3000 година п.н.е. кога почнува да се развива нивната астрономија. Тие уште тогаш знаеле да ги предвидат затемнувањата на Сонцето и Месечината, да ги определат рамнодневниците и горната и долната кулуминација. Времето го мереле со помош на сончеви часовници, а воедно се и првите луѓе кои почнале да зборуваат за сончевите пеги кои случајно ги откриле кога прку густиот чад на голем пожар погледнале кон Сонцето.
Грција и хеленистичкиот период
Цивилизацијата на Старите Грци се развивала од околу 1400 до 300 година п.н.е. Ним им се припишуваат значјни теоретски придонеси за астрономијата. Во самата Одисеја на големиот Хомер се споменуваат ѕвездени групи како Големата Мечка, Орион и Плеадите, при што е опишана функцијата на ѕвездите како водич во навигацијата на луѓето. Во една од своите поеми познатиот грчки поет Хесиод ги информира земјоделците за тоа кое соѕвездие изгрева пред мугри во различни годишни времиња назначувајќи го најпогодното време орање, садење и жнеење.
Важни научни придонеси се поврзуваат со Талес од Милет и Питагора од Самос, но никакви пишани дела не се сочуавни од овие грчки филозофи. Постои легенда, чие потекло буди сомнежи, дека Талес точно го предвидел затемнувањето на Сонцето во мај 585 п.н.е. Околу 450 п.н.е. Филолај, еден од следбениците на Питагора, верувал дека Земјата, Сонцето, Месечината и планетите се движат околу централен оган. Околу 370 п.н.е. астрономот Евдокс ги објаснил набљудуваните движења врз претпоставката дека огромна сфера, која ги носи на својата вдлабната страна ѕвездите, се движи околу Земјата со дневна ротација. Додека, пак, за објаснување на движењата на Сонцето, Месечината и планетите, сметал дека внатре во сферата постојат други провидни сфери меѓусебно поврзани на ралични начини.
Најверојатно најоригиналниот антички набљудувач на небото бил Аристарх од Самос. Тој верувал дека движењата на небото можат да се објаснат со хипотезата дека Земјата се свртува околу својата оска еднаш на 24 часа и заедно со другите планети се врти околу Сонцето. Ова објаснување било отфрлено од многу грчки филозофи кои ја сметале големата, тешка Земја за статична топка околу која кружи светлината како безмасивно тело. Оваа, пак, теорија, која е позната како геоцентричен систем, останува виртуелно непредизвикана околу 2000 години. Аристарх, исто така, го измерил и полупречникот на растојанијата од Земјата до Сонцето и до Месечината.
Математичарот, астрономот и географот Ератостен (276 - 194 п.н.е.), кој пред сè бил голем филозоф и логичар, стигнал дотаму што успеал со голема точност да го одреди полупречникот на Земјата. Ератостен, меѓу другото, зад себе има оставено и еден нацртан каталог на ѕвезди.
Во астрономијата, големиот грчки филозоф Аристотел ја застапувал претпоставкта за конечна сферична вселена со Земјата како нејзин центар. Според него, централниот регион е составен од четири елементи: земја, воздух, оган и вода. Во Аристотеловата физика, секој од овие четири елементи има свое одредено место, детерминирано од својата релативна тежина односно “специфична тежа” (според својата тежина, од полесното кон потешкото, Аристотел ги подредил елементити по овој редослед: оган, воздух, вода, земја). Секој елемент по природа се движи по права линија - земјата надолу, оганот нагоре - кон своето одредено место каде што ќе остане да мирува. Според тоа, Земјиното движење е секогаш линеарно и секогаш доаѓа до запирање. Небото, меѓутоа, се движи природно и бескрајно со комплексно кружно движење. Затоа небото би морало да биде составено одпетти, различен елемент, кој го нарекол етер. Аристотел, исто така, сметал дека потешките тела од некој материјал паѓаат побрзо од полесните со ист облик. Ова погрешно гледиште било прифатено како факт сè до 17 век.
Во 2 век од н.е., на почетокот на Хеленистичкиот период на грчката цивилизација, Грците ги комбинирале своите теории за небесните тела со внимателно испланирани опсервации. Астрономите Хипарх и Птоломеј ја одредиле положбата на речиси 1000 ѕвезди и ги употребиле тие ѕвездени табели како основа за мерење на планетарните движења. Оваа техника била опишана од Птоломеј во неговото големо дело Алмагест.
Индија
Најстарите текстови од индиската астрономија кои може да се најдат во религиозната литература на Индија (2 милениум п.н.е.) прераснале во воспоставена астрономска традиција до 1 милениум п.н.е., кога започнале да се обликуваат индиската астрологија (џотиш) и другите поврзани гранки на учења, наречени Веданги. Во следните неколку века повеќе индиски астрономи изучувале различни аспекти на астрономските науки и биле во контакт со развојот на астономијата во остатокот на светот. Индиската астрономија користи некои специфични инструменти и календари.
Средна Америка
Помеѓу античките народи кај кои се сретнуваат податоци за небесните набљудувања е и цивилизацијата на Маите кои во тоа време го знаеле точното привидно движење на небесните тела. Археолозите веруваат дека формативниот период на Маите започнал околу 1500 п.н.е., но врвот на нивните културни достигнувања бил постигнат за време на класичниот период кој траел од 300 до 900 година н.е. Во овој временски интервал Маите имаат создадено уникатна уметност и архитектонски стилови, направено зачудувачки астрономски опсерватории и развиено систем на хиероглифи за бележење на значајните настани. Придонесите од оваа цивилизација продолжуваат да се чувтвуваат во Мексико каде многу туристи ги посетуваат урнатините од времето на Маите, како на пример оние од посткласичниот град Чичен Ица.
Исламска астрономија
Арапските астрономи составиле нови ѕвездени каталози во 9 и 10 век, а притоа развиле табели на планетарни движења. Арапите, како добри набљудувачи, направиле неколку корисни придонеси во астрономските теории.
Ел-Бируни (973-1050) бил персиски научник кој пишувал на мноштво различни научни теми. Неговите најважни придонеси како научник биле неговите високо перцептивни набљудувања на природните појави. Меѓу неговите најголеми дела се наоѓа и Масудиевот Канон што претставува негова најсеопфатна студија за астрономијата. Ел-Бируни принел докази дека Земјата е тркалезна и развил нов метод за мерење на нејзината површина. Наоѓајќи ги разликите помеѓу аглите на Земјините испакнатини, тој извршил пресметка на пречникот на Земјата врз основа на различниот видик што се наоѓа пред него.
Средновековна европска астрономија
По значајните придонеси на грчките учени за развојот на астрономијата, науката влегла во релативно статична ера во Европа, која траела сè до 12 век. Овој недостиг на прогрес придонел за тврдењата на некои астрономи дека ништо не се случило со европската астрономија во средниот век. Скорешните истражувања сепак покажуваат нешто посложена слика за изучувањето и предавањето на астрономијата од 4 до 16 век.
Коперниканска револуција
Полскиот астроном Никола Коперник извршил револуција во науката со тоа што го поставува постулатот дека Земјата и другите тела кружат околу стационарно Сонце. Со тоа тој му се спротивставил на дотогаш многу популарниот геоцентричен систем на Птоломеј. Коперник најпрвин се двоумел околу издавањето на неговото откритие, бидејќи се плашел од критиката на научните и религиозните заедници. Иако на почетокот претрпел отфрлање и недоверба, Коперниковиот систем е рангиран за најприфатен концепт за вселената до крајот на 17 век. Всушност системот на Коперник привлекувал многу малку внимание сè додека италијанскиот астроном Галилео Галилеј не изнашол докази за негово поткрепување. Како таен обожавател на Коперниковиот труд, Галилео ја увидел шансата да ја испроба Коперниковата теорија со пронаоѓањето на телескопот во Холандија.
Во 1609 година Галилео направил мал рефракторен телескоп, го насочил кон небото и ги открил фазите на Венера, што било индикација дека оваа планета кружи околу Сонцето: исто така открил четири месечини кои кружеле околу Јупитер, а ги забележал и прстените на Сатурн. Убеден во тоа дека, барем, некои тела нè кружат околу Земјата, тој започнал да зборува и пишува поддржувајќи го Коперниковиот систем. Неговите обиди да го публицира Коперниковиот хелиоцентричен систем го довеле до судири со црковните власти. Иако бил принудуван да се откаже од неговите верувања и писанија, оваа моќна теорија не можела да остане потисната.