cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Предучилишно образование
Теорија на социо-културно учење на Виготски
Рускиот психолог Лав Виготски предложил „теорија на социо-културно учење“ која го потенцира влијанието на социјалните и културните искуства врз поединечното размислување и развојот на менталните процеси. Теоријата на Виготски се појавила во 1930-тите и сè уште се дискутира денес како средство за подобрување и реформа на образовните практики. Во теориите на Виготски за учење, тој исто така ја претпоставил теоријата за зоната на проксимален развој. Оваа теорија се поврзува со децата кои градат претходно знаење и стекнуваат нови знаења поврзани со вештините што веќе ги имаат. Во теоријата опишува како се применуваат новите знаења или вештини ако не се научени целосно, но почнуваат да се појавуваат. Наставник или постар пријател му дава поддршка на дете кое учи вештина, било да е тоа градење замок со коцка, врзување чевли или пишување на нечие име. Бидејќи детето станува поспособно за чекорите на активноста, возрасното или постаро дете постепено ги повлекува своите обврски, сè додека детето не биде компетентно да го заврши процесот самостојно. Ова се прави во зоната на таа активност - растојанието помеѓу местото каде што е детето и каде потенцијално ќе биде. Во секоја зона на проксимален развој, тие градат на вештини и растат со учење на повеќе вештини во нивниот опсег на проксимален развој. Тие се надоврзуваат на вештините водејќи се од наставниците и родителите. Тие мора да градат од каде што се наоѓаат во нивната зона на проксимален развој.
Виготски тврди дека бидејќи учењето се јавува во рамките на социјалниот контекст, нашите социјални искуства ги обликуваат нашите начини на размислување и толкување на светот. Луѓето како родители, баби и дедовци и наставници играат улоги во она што Виготски го опишал како возрасни со знаење и компетентност. Иако Виготски претходел на социјалните конструктивисти, тој обично се класифицира како еден. Социјалните конструктивисти веруваат дека когнитивниот систем на поединецот е вообичаено време за учење. Виготски се залагал наставниците да го олеснуваат наместо да го насочуваат учењето на учениците. Наставниците треба да обезбедат средина за учење каде што учениците можат да го истражуваат и развиваат своето учење без директни инструкции. Неговиот пристап ги повикува наставниците да ги вклучат потребите и интересите на учениците. Важно е да се направи ова бидејќи нивото на интерес и способности на студентите ќе се разликува и треба да има диференцијација.
Конструктивистичката теорија на Пјаже
Конструктивистичката теорија на Пјаже добила влијание во 70-тите и 80-тите години. Иако самиот Пјаже бил првенствено заинтересиран за описна психологија на когнитивниот развој, тој исто така ги постави темелите на конструктивистичката теорија за учење. Пјаже верувал дека учењето доаѓа одвнатре: децата го градат сопственото знаење за светот преку искуство и последователно размислување. Тој кажал дека „ако самата логика е создадена наместо да е вродена, следува дека првата задача на образованието е да формира расудување“. Во рамките на Пјаже, наставниците треба да ги насочуваат децата во стекнување на сопствено знаење наместо едноставно пренесување на знаење.
Според теоријата на Пјаже, кога малите деца ќе наидат на нови информации, тие се обидуваат да ги прилагодат и асимилираат во нивното постоечко разбирање за светот. Сместувањето вклучува прилагодување на менталните шеми и претстави со цел да се направат во согласност со реалноста. Асимилацијата вклучува вметнување нови информации во нивните веќе постоечки шеми. Преку овие два процеса, малите деца учат преку изедначување на нивните ментални претстави со реалноста. Тие исто така учат од грешките.
Неговиот пристап го нагласува искуственото образование; во училиште, искуствата стануваат попрактични и поконкретни како што учениците истражуваат преку обиди и грешки. Така, клучните компоненти на образованието за раното детство вклучуваат истражување, манипулирање со предмети и доживување на нови средини. Последователното размислување за овие искуства е подеднакво важно.
Концептот на рефлективна апстракција бил особено влијателен во математичкото образование. Преку рефлективна апстракција, децата конструираат понапредни когнитивни структури од поедноставните што веќе ги поседуваат. Ова им овозможува на децата да развиваат математички конструкции што не можат да се научат преку рамнотежа.
Според теоријата, на јазикот и симболичкото претставување му претходи развојот на соодветните ментални претстави. Истражувањата покажуваат дека се покажало дека нивото на рефлектирачка апстракција постигнато од мали деца го ограничува степенот до кој тие можат да претставуваат физички величини со напишани броеви. Тој сметал дека децата можат да измислуваат свои постапки за четирите аритметички операции, без да бидат научени на какви било конвенционални правила.
Теоријата на Пјаже подразбира дека компјутерите можат да бидат одлична образовна алатка за малите деца кога се користат за поддршка на дизајнирањето и изградбата на нивните проекти. Мекарик и Хјаоминг откриле дека компјутерската игра е во согласност со оваа теорија. Сепак, Плоуман и Стивен откриле дека ефикасноста на компјутерите е ограничена во предучилишната средина; нивните резултати покажуваат дека компјутерите се ефикасни само кога се насочени од наставникот. Ова сугерира, според конструктивистичката теорија, дека улогата на наставниците во предучилишна возраст е клучна во успешното усвојување на компјутерите, како што постоеле во 2003 година.
Македонија
Првите организирани форми на предучилишното воспитание во Македонија се појавиле во втората половина на 19 век во вид на забавиште. Непосредно пред Втората светска војна работеле само 31 забавиште во состав на основните училишта, главно во поголемите градови, во кои биле опфатени 1611 деца. Побележит развој добива дури по Ослободувањето. Биле донесени првите нормативни и законски прописи, биле преземени мерки за поинтензивен развој на установите за предучилишно образование и за зголемување на опфатот во нив, се направиле напори за подобрување на условите за работа и за осовременување на воспитно-образовниот процес, преку внесување нови содржини и методи на работа. Според Законот за заштита на децата, основни установи за предучилишно воспитание се: детската градинка и забавиштето. Во предучилишните установи се опфаќаат деца на возраст од 8 месеци до 6 години. Во 2004 г. со предучилишно воспитание биле опфатени 36.177 деца (15.660 во забавиштата при основните училишта) или 20,43% од возрасната популација до 6 години, односно 82,23% од популацијата (6-годишна возраст) во годината пред поаѓање на училиште. Функцијата на предучилишното воспитание е да овозможи задоволување на правото на организирано воспитание и образование на децата без разлика на социјалната, етничката или верската припадност.
Џамија (Прналија, Штипско)
Џамија (Прналија) — главна и единствена џамија во селото Прналија, во Општина Карбинци, Македонија.
Камила Кабељо
Карла Камила Кабељо Естрабао (Хавана, 3 март 1997) — кубанска и американска пејачка и текстописец. Како дел од бендот бендот "Fifth Harmony", Камила и другите членови издадоа еден ЕП и два студиски албуми. Нејзиното напуштање на групата беше објавено во 19 декември 2016 година.
Со нејзиното напуштање на групата, Камила достогна многу успех во својата кариера. Како изведувач, ја издала песната Хавана, која стигна до прво место на табелата Билборд топ 100. Песната е исто така главниот сингл од нејзиниот прв албум како соло уметник кој се вика Камила кој беше издаден на 12 јануари 2018 година.
Раниот живот
Камила е родена во Источна Хавана и е ќерка на Синуе Естрабао и Алехандро Кабељо. Татко ѝ е Мексиканец кој се преселил во Куба, иако е роден во Мексико. Поголемиот дел од нејзиниот живот, нејзината семејство континуиарно се движело помеѓу Хавана и Мексико, кога на крај одлучиле да живеат во Мајами додека таа имала 4 години. Камила своето американско државјанство го добила во 2008. Своето школување Камила го запрела во периодот 2012-2013 за да ја развие својата музичка кариера. Подоцна ја има добиено дипломата за средно образование.
2012-2016: The X-Factor и Fifth Harmony
Камила била дел од повеќе аудиции на The X-Factor, по елиминација Кабељо останала со уште неколку други натпреварувачи, кои подоцна ќе ја формираат музичката група Fifth Harmony, имајќи издадено голем број албуми и песни исто како и учествувајќи на голем број турнеи. Од 2013 до 2016 Кабељо била член на групата и редовно била дел од настапи и турени.
Во декември 28,2016 Кабељо веќе се отцепува од музичката група и станува соло пејач. Ѝ двете страни коментирале на ситуацијата искажувајќи контрадикторни ставови.
Соло кариера и албмот Camila
Соло кариерата ѝ започнува со Шон Мендес и дуетот на песната  I Know What You Did Last Summer  која тие ја напишале заедно. Песната претставувала масовен успех за двете страни пристигнувајќи 20то место во САД и 18то во Канада. Камила била придружена во многу голем број песни, но подоцнa на 17 мај спомнува за можен албум (тогаш) именувам  '''The Hurting. The Healing. The Loving.  (подоцна преименуван во  Camila' '' ). Наскоро го објавува нејзиниот прв сингл "No Crying In The Club  проследен со настап на the 2017 Billboard'' Music Awards . Песната достигнува 47 место на амриканските музички листи. Подоцна му се придружува на турнејата на Бруно Марс.
Големо внимание достигнува со издавањето на песната  Havana  која ѝ била мотивација за пишување на повеќе песни. По издавањето на песната веднаш станала бр.1 на музичките листи во САД, Канада, Обединето Кралство, Ирска, Франција, Унгарија и Австралија. Песната била на врвот во период на седум недели на Тhe US Mainstream Top 40. Именуван  Camila  нејзиниот деби албум е поп со влијание на латино песни и балади. Албумот бил објавен на јануари 12,2018 кој дебатираше на првото место на американските музички листи. Албумот исто така бил сертифициран злато во САД. Песната  Never Be The Same  била објавена на 9 јануари 2018 како вториот сингл од албумот. Во април Камила ја започнува својата турнеја по името: Never Be The Same Tour, својата прва турнеја како соло пејач. Исто така ќе биде отворачки чин на турнејата на Тејлор Свифт во меѓувреме од нејзината европска турнеја.
Музика
Камила Кабељо е претежно поп и Р&Б пејачка со влијание на латино музика. Таа вметнува елементи на регетон, хип-хоп и денсхол во нејзиниот прв албум. За нејзните први дела, таа зимала инспирација од современи латино изведувачи како Calle 13 и J Balvin, а од пишувањето на тескстот од Ед Шеран и Тејлор Свифт. Таа исто така ги има спомнато Мајкл Џексон, Ријана и Шакира како инспирација.
Космос-704
Космос-704 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 јануари 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-704 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 303 км, а најмалото на 203.
Артланд
Артланд (Artland) — општинска заедница во округот Оснабрик, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во градот Квакенбрик.
Општинската заедница Артланд се состои од следниве општини:
Горна Корија (Вранче)
Горна Корија — археолошко наоѓалиште во прилепското село Вранче. Претставува населба и некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на 800 м северозападно од селото и 400 м лево од патот за Бело Поле, каде на една поголема површина се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, покривни ќерамиди, делови од воденични камења и надгробни стели од мермер и камен. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
ФК Сион
ФК Сион е швајцарски фудбалски клуб од градот Сион.
Клубот бил основан во 1909 година, и ги игра својте домашни натпревари на Стад де Турбилон. Тие ја имаат освоено Швајцарската Супер лига двапати, и Купот на Швајцарија во секој од нивните дванаесет настапи во финалето, за последен пат во 2011.
Знаме на Исланд
Знамето на Исланд — сино знаме со црвен скандинавски крст и со бели ленти до рабовите на крстот. Знамето било усвоено на 17 јуни 1944 година кога Исланд станал независен. Првото знаме на Исланд било сино знаме со бел скандинавски крст. Државното знаме на Исланд е поразлично од цивилното знаме.
Пасов (Бранденбург)
Пасов (Passow) — општина во округот Укермарк, во Бранденбург, Германија.
Список на државни водачи во 868 година
Ова е список на државни водачи во 68 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Мињано Монте Лунго
Мињано Монте Лунго — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Турандот (Брехт)
Турандот или Конгрес на варосувачите ― епска комедија на германскиот модернистички драматург Бертолт Брехт. Напишано е во текот на летото 1953 година во Буков и суштински ревидиран во светлината на краткиот период на проби во 1954 година, иако сè уште бил нецелосен во времето на смртта на Брехт во 1956 година и ја добил својата прва продукција дури неколку години подоцна. Премиерата била на 5 февруари 1969 година во Циришкиот театар, во продукција во режија на Бено Бесон и Хорст Загерт, со музика на Јехошуа Лакнер.
Приказната е благо заснована на драма комедија дел арте „Турандот“ (1762) на грофот Карло Гоци, чија продукција Брехт ја видел во Москва во 1932 година, во режија на Евгениј Вахтангов. Од 1930 година наваму, Брехт почнал да развива своја верзија, која станала дел од поширок комплекс на проекти кои ја истражуваат улогата на интелектуалците (или „Туис“, како што тој ги нарекува) во капиталистичкото општество. Протагонистот на Брехт е груб, нема чуден шарм на прикажувањето на Гоци и стремежот за благородништво во приспособувањето на Шилер (1801).
Претставата се состои од 27 поделени слики во 10 главни сцени. Заплетот е за тоа како да се објаснат високите цени на памукот, иако со огромна жетва. Наградата за најдобро објаснување е Турандот. Голема тема е злоупотребата на интелектуалните способности.
Претставата ја имала својата британска премиера во аматерска продукција во 1970 година и професионална продукција во Оксфордскиот театар во 1971 година.
Пријателите од Саламанка
Die Freunde von Salamanka D.326 е песна од 1815 година во два чина од Франц Шуберт за либрето од Јохан Мајрхофер.
Партитурата е составена од увертира и осумнаесет става, напишана е за три сопрани, тројца тенори, шест бас-гласови, мешан хор и оркестар:
Јосиф Панчиќ
Јосиф Панчиќ — српски ботаничар, лекар по професија и прв претседател на Српската Кралска академија. Бил познат по тоа што ја документирал флората на Србија, открил нови видови на ендемски растенија, а во негова чест е наречен и највисокиот врв на Копаоник - Панчиќев врв, на кој се наоѓа мавзолејот со неговите посмртни останки.
Детство и студии
Панчиќ е роден во селото Угрини блиску до Цриквеница, денешна Хрватска, а во тоа време дел од Австроунгарија. Потекнува од католичко семејство и бил четврто дете на Маргарита и Павле Панчиќ. Според преданието, семејството Панчиќ биле Буњевци со потекло од Херцеговина и се доселиле во селото Угрини кое се наоѓа на северните падини на планината Велебит во состав на Винодолската општина.
Родителите му биле многу сиромашни, поради што неговиот чичко во Госпиќ, кој бил архиѓакон и имотен човек, го зел на школување кај себе. Основното училиште го завршил во Госпиќ, а гимназија завршил во Риека. Од Риека, Панчиќ заминал за Загреб во 1830 година, каде го продолжил своето образование во високото училиште Regia Academica Scientiarum. Додека бил во Загреб дознал дека во Пешта постои Медицински факултет на кој се предавале и предмети од природните науки поради што решил таму да го продолжи своето образование. Во текот на студирањето морал сам да се издржува, па затоа заработувал давајќи часови по француски и италијански јазик. Тоа му одземало доста време од студиите, поради што студирал десет години. Дипломирал на Медицинскиот факултет на 7 септември 1842 година со дипломскиот труд "Taxilogia botanica", кој го посветил на чичкото кој го образовал во знак на благодарност и почит.
Служба
По завршувањето на студиите не сакал да прифати државна работа, па затоа започнал пракса како приватен лекар. Работата му одела тешко бидејќи имал мал број на пациенти кои воглавно биле сиромашни. Од овие причини тој се нафатил да биде воспитувач на децата на сопственикот на рудниците во Банат, Хофман, поради што останал да живее две години во местото Руксберг во Банат. За време на својот престој ја проучувал регионалната банатска флора, го обиколил целото Делиблатско Песочиште и се искачил на Карпатите.
Во рудниците од овој крај открил доста интересни минерали и карпи. Од банатската флора за својот хербариум собрал неколку интересни примероци на растенија.
Две години подоцна се вратил во Лика да го посети својот чичко Гргур и брат му Мате. Тука правел постојани излети до планината Велебит каде собирал растенија од флората на Јадранското крајбрежје. Од овде се упатил во Виена со намера да го комплетира хербариумот со растенија од околината на Пешта, Будим, од Ерделските полиња и Банатските Алпи.
Професор по природни науки
На 8 јануари 1850 година Јосиф Панчиќ е примен за член на "Друштво српске словесности", а 1853 година тој бил поставен за професор на природни науки во Лицејот во Белград, прво како вонреден професор, а кога во 1854 година добил српско државјанство станал и редовен професор, иако немал ниту докторска дисертација ниту напишан научен труд, туку само врз уверението дека бил најдобар познавач на флората во Србија. Во 1855 година тој слушнал дека во западна Србија постои посебен вид на зимзелено дрво - оморика, но дури после десет години добил две гранки од ова дрво. Поминале уште десет години кога ова дрво го открил во селото Ѓуричи на планината Тара, на 1 август 1877 година. Омориката е наречена според него, Picea omorika (Pančić) Purkyne.
Во текот на својата долгогодишна работа на полето на ботаниката, тој открил 102 нови растителни видови и опишал 2500 растителни видови. Освен ендемската оморика, открил и опишал уште еден ендемски растителен вид на Копаоник. И ова растение Cardamine pancicii - Панчиќева поточарка го носи неговото име. Кога во 1887 година е основана Српската Кралска Академија тој бил именуван за нејзин прв претседател.
Починал во Белград 1888 година, работејќи ја својата омилена работа. Предговорот на книгата "Ботаничка градина" го завршил само неколку дена пред смртта.
Бил погребан во Белград, а 1951 година неговите посмртни останки биле пренесени во мавзолејот поставен на врвот на Копаоник, во негова чест наречен Панчиќев врв. Го нарекуваат и татко на српската ботаника и се вбројува во 100-те најзначајни луѓе на Србија.
Одликувања
Јосиф Панчиќ бил одликуван со:
Перники
Перники (словенечки: Perniki) — населба во Општина Горје во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
NGC 4595
NGC 4595 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4595 се споменува и како UGC 7826, MCG 3-32-81, CGCG 99-106, VCC 1811, IRAS 12373+1534.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4595 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4595 има привидни димензии од 1,7' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 39 м 51,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 17' 52"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 4595 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42396. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1446. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Гентофтско Езеро
Гентофтското Езеро (дански: Gentofte Sø) - езеро во Гентофте во северните предградија на Копенхаген, Данска. Има површина од 36,73 хектари. Мочуриштето Бробек Мосе се спојува со езерото на северозапад.
Историја
Првичниот Гентофте се наоѓал на езерото. Александар Мичел, шкотски доселеник, основал фабрика за трикотажа кај езерото во 1795 година. Езерото се користело во водоснабдувањето на Копенхаген до 1959 година.
Наоѓалиште
Маалото кај Мичелстреде се остатоци од таканаречениот Бондеби. Најстарата од куќите е од 1728 година. Жолтите згради сместени најблиску до езерото се остатоци од фабриката за чорапи на Мичел.
Јадрено оружје
Јадрено оружје или нуклеарно оружје — избувлива направа, која ја добива својата огромна разорна сила од јадрена реакција на цепење или од комбинација на цепење и соединување. И при двете реакции се добива огромно количество на енергија од релативно мали количества на материја. За споредба, современо јадрено оружје тешко околу еден тон може да произведе експлозија што би ја произвеле милијарда килограми од најмоќниот експлозив. Јадрените оружја спаѓаат во категоријата на оружје за масовно уништување. Mногу луѓе се борат и се надеваат на целосно отстранување и уништување на ваквите оружја.
Во воената историја досега само двапати биле употребени јадрени оружја, и двете од САД при крајот на Втората светска војна. Првото било детонирано утрото на 6 август 1945 година, кога САД фрлил јадрена бомба на основа на ураниум наречена „Малото момче“ во Јапонскиот град Хирошима. Втората бомба била фрлена 2 дена подоцна, а овојпат тоа било плутониумска бомба што предизвикува имплозија наречена „Дебелко“ во градот Нагасаки исто така во Јапонија. Овие два напади резултирале со 120.000 мртви од повредите од експлозијата и од радиоактивноста и уште голем дел на загинати од долготрајните ефекти од зрачењето. Потребата од користењето на овие бомби било и останува спорно прашање.
Од Хирошима и Нагасаки, како тест или демонстрација јадрено оружје е употребено над две илјади пати. Единствените земји за кои со сигурност се знае дека детонирале јадрено оружје (хронолошки) се: САД, Русија, Велика Британија, Франција, Кина, Пакистан и Северна Кореја. Исто така се верува дека и Израел поседува јадрено оружје, меѓутоа тие го негираат ова тврдење. За повеќе информации за поседувањето на јадрени оружја види ја Списокот на држави со јадрено оружје.
Историја
Првото јадрено оружје било создадено во САД од меѓународен тим, кој вклучувал голем дел на научници од Европа, посебно Германија, со помош на Велика Британија и Канада. Оружјето било создадено за време на Втората светска војна како дел од тајниот Менхетен Проект. Иако првенствено било создадено од страв дека и Фашистичка Германија ќе развие такво оружје, за првпат го употребиле на Јапонските градови Хирошима и Нагасаки. Првиот тест на јадреното оружје бил направен на 16 јули 1945 година блиску до Аламогордо во Ново Мексико. Тогашниот Советски Сојуз разви и тестираше јадрено оружје во 1949 година со информации добиени преку шпионажа на САД. Првенствено јадреното оружје било во вид на бомби кои биле исфрлувани од авион, меѓутоа со развојот на ракетите во 1960-тите години јадреното оружје било вградувано во ваквите ракети што овозможува да биде погодена било која цел во светот. Со тоа отпочнала Студената војна во која малку фалело да биде повторно употребено вакво оружје.
Јадреното оружје денес стана симбол на воената моќ и моќта на државата, и јадрените тестови се употребуваат за испраќање на политички пораки и заплашувања. И други држави развија вакво оружје во текот на Студената војна, а тоа се Велика Британија, Франција и Кина. Овие пет држави се согласија да го запрат понатамошното ширење на другите земји со вакво оружје, а во тоа време уште четири други земји развија или стекнаа вакво оружје (Индија, Јужна Африка, Пакистан и Израел). На крајот од Студената војна Русија го собра оружјето останато кај некои членки од поранешниот Советски Сојуз и потпишаа договор со САД за намалување на јадрениот арсенал. Јадрените игри продолжија и понатаму. Пакистан во 1998 година го тестираше своето прво јадрено оружје, а Северна Кореја тестираше во 2006-та. Во 2004 година пакистанскиот јадрен херој (човекот заслужен Пакистан што има јадрено оружје) Абдул Кадир Хан призна дека ја продал формулата на Иран, Либија и Северна Кореја. Ова беше најголемиот јадрен скандал во последните децении. Во 2006-та Северна Кореја тврдеше дека извела подземен јадрен тест меѓутоа поради малата експлозија повеќето претпоставуваат дека не бил успешен. Посебно со Нападите на 11 Септември на САД тие се залагаат за јадрено разоружување посебно на помалите земји кои и неразмислено би употребиле вакво оружје.
Досега имало четири големи лажни тревоги од кои последната во 1995 година кои ќе завршеле со лансирање на јадрено оружје помеѓу САД и Русија. А плус се и јадрените кризи во времето на Студената војна како Кубанската ракетна криза. Според податоците од 2006-та се проценува дека има над 27.000 јадрени оружја во сопственост на најмалку осум земји, од кои 96% отпаѓаат на САД и Русија.
Видови јадрено оружје
Во оружјето што се добива со цепење, количество на радиоактивен материјал (збогатен ураниум или плутониум) се спојува во една суперкритична маса - количина која е потребна да предизвика јадрена верижна реакција. Ова се изведува или со испукување на еден материјал во друг (топовски склоп) или со компресирање на материјалот па активирање со експлозив (имплозивен склоп). Овој склоп имплозија се смета за посовремен и најчесто се користи. Овој метод е возможен само доколку материјалот кој го компресираме е плутониум.
Вториот вид на јадрено оружје е далеку поразорен, и својата енергија ја добива од процесот на јадрено соединување. Овој вид на оружја се наречени термојадрени бомби или водородски водородни бомби. Бидејќи материјалот на овие бомби не може да достигне критично ниво без разлика на количеството кое ќе го употребиме и поради нивната можност да се постават на ракети овие бомби се далеку помоќни од атомските бомби. Само шест земји САД, Русија, Велика Британија, Кина, Франција и Индија имаат детонирано вакви бомби.
Има и други видови на јадрено оружје. На пример, забрзана атомска бомба е атомска бомба која ја зголемува својата моќ додавајќи и реакции на јадрено соединување но сепак не е термојадрена бомба. Некои бомби се направени за посебни цели. На пример неутронска бомба е термојадрено оружје што прави мала експлозија но ослободува големо зрачење. Ваквата бомба е предвидена за што поголем број на жртви а помало оштетување на инфраструктурата. Доколку околу јадреното оружје поставиме материјали како злато или кобалт ќе создадеме солена бомба. Оваа бомба предизвикува огромно количество на радиоактивно загадување во воздухот.
Јадрена стратегија
Јадрената стратегија е начин како да се одбегне нуклерното оружје во случај на војна или "разумно" да се употреби. Политиката за постојана внимателност од потенцијален напад со јадрено оружје е позната како јадрена готовност. Целта на готовноста е земјата да е во состојба брзо да реагира на потенцијалниот напад и ако е во можност да го спречи и во секој случај да возврати.
Различните начини на напад со јадреното оружје создаваат различни стратегии за одбрана од истото. Најбитна стратегија за земјата која напаѓа е оружјето да не биде откриено за да не може спротивната страна да го попречи неговото детонирање. За да се одржува оружјето скриено тоа се пренесува преку подморници или возови, па и понекогаш се закопува во земја. Други стратегии за одбрана се со создавање на ракетен штит кој ќе ги уништи ракетите со јадрено оружје уште во воздух, како и цивилна одбрана која ќе ги евакуира граѓаните во случај на опасност. Оружјето кое е наменето за загрозување на поголем број на луѓе е наречено стратегиско оружје. Додека оружјето наменето за битки во воени ситуации е наречено тактичко оружје.
Има многу критики во светот на идејата за јадрена стратегија со образложение дека јадрена војна помеѓу две држави ќе заврши со меѓусебно уништување. Оваа закана за национално ако не и глобално уништување придонесува за голем анти-јадрен активизам.
Исто така голем е стравот од опасноста, некое јадрено оружје да падне во рацете на поединечни терористи кои не би се двоумеле да го употребат, а и земјите кои ќе бидат нападнати ќе нема конкретна нација или земја од која треба да го очекуваат или да возвратат. Поради тој страв сигурносните мерки за овие оружја се на највисоко ниво.
Пренос на јадреното оружје
Под пренос на јадреното оружје се подразбира начинот на кој оружјето ќе помине од земјата која напаѓа до целта. Начинот на кој јадреното оружје ќе ја стигне целта е еден од најбитните фактори во јадрената стратегија и за пример САД од почетокот досега потрошиле 57% од вкупните пари за јадрената технологија за начините на достигнување на целта.
Историски првиот метод на пренесување на оружјето беше со фрлање на јадрени бомби од бомбардери. Овој е најпрвиот развиен метод и не ја ограничува големината и тежината на бомбата. Меѓутоа овој начин го ограничува дострелот на нападот, и остава доста време противничките војски да преземат контра акција. Овој метод сѐ уште се смета како примарен при пренесувањето на оружјето.
Попрактичен начин гледан од стратегиска точка се проектилите на кои се монтира јадрено оружје, кои можат да користат најразлични траектории при пренесувањето на оружјето. Додека проектилите со краток домет се наменети за помал но побрз напад, развиени се и интерконтинентални балистички ракети и балистички ракети лансирани од подморница. Овие јадрени оружја имаат ограничена тежина и големина поради нивната практична потреба да ги собере во проектилот.
Покрај овие два главни начини има и други начини за доставување на оружјето како во форма на нагазни мини, торпеда на подморници и друго.
Одредби, контрола и закони
Поради огромната воена моќ која ја даваат јадрените оружја, политичката контрола е најважен проблем од неговото постоење. Во повеќето земји употребата на ова оружје може да се изведе само со согласност на најголемата државна власт.
Во доцните 1940-ти недостатокот од доверба ги спречуваше САД и Советскиот Сојуз од постигнување на договор за контрола на јадреното оружје, но веќе во 1960-тите години се преземени чекори да се ограничи јадреното вооружување на другите земји и ефектите за средината од јадрените тестови. Во 1963-та е постигнат Договор за делумна забрана за тестирање на јадрено оружје која ги ограничи јадрените проби само на подземно тестирање за да се спречи загадувањето од јадрениот отпад. Во 1968 година е постигнат Договор за намалување на јадреното оружје во која се потпишаа за јадрено ненапаѓање земјите кои не поседуваат јадрен арсенал.
Покрај овој договор постигнати се и поединечни договори помеѓу САД и Советскиот Сојуз за намалување на јадреното оружје. Исто така постигнати се помеќу некои сојузи од држави и континенти за забрана за јадрено вооружување.
Дополнително се преземаат и други акции за земјите кои сакаат да произведат јадрено оружје како економските санкции кон Индија и Пакистан во 1998 година. Во 2003 година под обвинение дека развива јадрена програма Ирак беше нападнат од САД.
Јадрено разоружување
Од појавата на јадреното оружје до денес четирите земји Белорусија, Казахстан, Јужна Африка и Украина комплетно ги уништиле или ги предале јадрените оружја и повеќе не поседуваат такви.
Употреба за други цели
Покрај нивната употреба како оружја, јадрените експлозии биле тестирани за различни невоени потреби, и биле предложени за замена на експлозивот при правање на дупки но поради цената за чистење на јадрениот отпад и цената за здравјето на луѓето никогаш не биле употребени.
Со тестирањето на термојадрените бомби се создадоа нови вештачки елементи како ајнштајниум и фермиум. Во 2008 е најден нов начин за проверка на уметнички измами, бидејќи сите слики создадени после првата употреба на јадреното оружје содржат траги од Цезиум-137 и Стронциум-90, изотопи што не постоле пред 1945 година.
Стапчиња леб
Стапчиња леб, исто така познати како грисини, грисино или стапчиња за потопување, се стапчиња со големина на молив направени од остар, сув печен леб кој има потекло од Пиемонт, регион во Италија.
Историја
Се смета дека потекнува од далечната 1643 година, кога еден игумен од Фиренца опишал леб со долг облик што се правел во Ланзо Торинезе, надвор од Торино. Традицијата кажува дека потекнува од регионот на Пиемонт во 17 век, кој бил измислен од страна на пекарот Антонио Брунеро, од Торино. Тоа било храна што била измислена за да биде полесно сварлива за војводата Виктор Амадеус II од Савој, кој имал дигестивни проблеми во неговото детство.
Послужување
Во италијанско-американските ресторани, грисини или стапчиња леб, најчесто се понудени како предјадење. Стапчињата леб може да се комбинираат со состојки како што е пршута и орев.
Во повеќето северноамерикански ресторани, грисините се многу меки, најчесто прелиени со путер, лук и сирење кога се служат како мезе; како десерт, може да се прелиаат со цимет, шеќер, и глазура.
Готови, сушени стапчиња леб може да се најдат на пазарите како брза ужина или предјадење пред оброк за домашна употреба, нешто слично на крекер. Најчесто се служат со некој вид на натопување, како сирење.
Поинаков рецепт за грисини, наречени роскуилиетас, постои во Валенсија.
Софија Никитчук
Софија Викторовна Никитчук е родена на 20 октомври 1993 година. Таа е руска глумица, модел и ја носи титулата за убавица прогласена на Мис Русија 2015 и ја претставувала својата земја на изборот за Мис на светот 2015 година.
Личен живот
Софија Никитчук е родена на 20 октомври 1993 година во Снежинск, Чељабинска област, Русија. Нејзината мајка Татјана била доктор, а татко и служел во руската војска. Таа завршила музички и уметнички училишта, посетувала часови по готвење и се занимавала со гимнастика и танцување. Откако Софија се преселила во Екатеринбург започнала да студира на Федералниот универзитет Урал.
Таа ја глумела улогата на Елена од Молдавија во историската ТВ-драмска серија „Софија“ во 2016 година.
Мис на Русија 2015 година
На 18 април 2015 година Никитчук била прогласена за Мис на Русија 2015 година во луксузната концертна сала во селото Барвика во Москва.
Мис на светот 2015 година
Како „Мис на Русија 2015“, Никитчук ја претставувала својата држава на Мис на светот 2015 година. Таа била првопласираната на натпреварот на 19 декември.
Чима Копи
Чима Копи (Cima Coppi) — награда која се доделува во најважниот дел на натпреварувањето Џиро д’Италија, една од трите големи трки во велосипедизмот. Искачувањето кое го носи ова име се вредува повеќе за планинскиот пласман отколку другите категоризирани искачувања на трката.
Историја
Категоризацијата била првин воведена на Џиро д’Италија 1965 во чест на Фаусто Копи, кој освоил пет изданија на Џиро и три титули во планинскиот пласман во текот на кариерата. Било најавено на 22 април 1965 од тогашниот директор на трката Виченцо Торијано дека највисокиот врв ќе носи двојни повеќе бодови за планинскиот пласман. Торијано помислувал на можни временски бонуси на врвот; меѓутоа, по многу различни мислења, се одлучил за повеќе бодови во планинскиот пласман.
Чима Копи се менува секоја година, што зависи од рутата на Џиро д’Италија, но Чима Копи од највисок дострел е Стелвио, кој со 2.758 метри е највисоката точка на која некогаш се качило Џиро. Стелвио бил користен во 1972, 1975, 1980, 1994, 2005, 2012, 2014 и 2017 година. Било закажно во 1965, 1988 и 2013 година, но рутата била сменета поради временските услови, со соодветни промени кај наградата „Чима Копи“.
Кориолан (Брехт)
Кориолан ― недовршено приспособување на германски на модернистичкиот драмски писател Бертолт Брехт на англиската трагедија од 17 век од Вилијам Шекспир. Брехт го напишал некаде помеѓу 1951 и 1953 година. Ова приспособување го открива влијанието на Мао Це Тунг врз општествената мисла на Брехт, особено идејата за првостепени и второстепени противречности за кои Мао дискутирал во својот трактат „За контрадикцијата“. Брехт алудирал на овој текст и го дискутирал неговиот развој на изворното дело и неговите идеи за неговото поставување во есејот насловен „Студија на првата сцена на Шекспировиот Кориолан“, кој е напишан во облик на дијалог со неговите соработници во театарското друштво Берлински ансанмбл. Претставата за прв пат ја поставил Хајнрих Кох во франкфуртскиот театар, каде што била отворена на 22 септември 1962 година. Подоцна била поставена од Берлинскиот ансамблот во септември 1964 година. Рут Бергхаус станала позната по нејзиното поставување на борбените сцени во оваа продукција. Драмата била објавена на англиски превод од Ралф Манхајм во томот девет од „Собраните драми“ на Брехт.
Космос-705
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 јануари 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-705 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 484 км, а најмалото на 268.
Општина Зрновци
Општина Зрновци — рурална општина во Источна Македонија. Центар на општината е селото Зрновци, кое е и најголемо населено место во општината со 2221 жител според пописот од 2002 година. Општина Зрновци има вкупно население од 3264 жители и има вкупна површина од 51.764.076 метри квадратни. Актуелен градоначалник на Општина Зрновци е Борчо Коцев. Општина Зрновци на исток се граничи со Општина Виница, на запад со Општина Чешиново-Облешево, на југ со Општина Карбинци и на север со Општина Кочани. Од главниот град на Македонија општината е оддалечена 134 километри. Општина Зрновци е главно земјоделска општина и е една од помалку еколошки загадените општини во Македонија.
Географија
Општината е составена од само три населени места, односно селата Зрновци, Видовиште и Мородвис. Вкупната површина на Општина Зрновци изнесува 51.764.076 метри квадратни. По населени места таа изнесува :
Најголемото населено место Зрновци, се наоѓа во источниот дел на Македонија на 8 км јужно од Кочани, сместено во Кочанската Котлина, поточно во подножјето на Плачковица на површина од 2.848 хектари. Од вкупната површина на Зрновци 57% се шуми, а 32% претставува обработливо земјиште. Најголемиот дел од обработливото земјиште претставуваат оризови полиња, каде вкупното годишно производство на оризова арпа изнесува во просек околу 800 т од кои 480 т отпаѓаат на општествениот сектор.
Низ Зрновци минува Зрновска Река која претставува една од побогатите со вода притоки на Брегалница. На реката Зрновка има изградено хидроцентрала што во голема мера го изменила природниот водотек на реката и животните услови во неа. Сливното подрачје на Зрновска река изнесува 38 км 2, а должината 24 км.
Демографија
На територијата на општината живеат вкупно 3.264 жители, од кои 3.248 се Македонци, а од останатите има Власи, Турци, Срби и др. Во Зрновци живеат 2221, во Мородвис 549 и во Видовиште 494 жители. Вкупниот број на лица со лични приходи изнесува 407, додека бројот на невработени, а работоспособни лица изнесува 730. Кон овие бројки треба да се приклучат и 73 лица кои се корисници на социјална помош и 250 пензионери. Дел од населението е на привремена или постојана работа во странство. Околу 50% од вкупното население се занимава со земјоделство и тоа, пред се, со градинарство и производство на ориз.
На парламентарните избори 2020, на избирачките места во оваа општина биле запишани вкупно 2551 гласачи.
Според пописот од 2002 година, најголема етничка група биле Македонците :
Во општината, според пописот од 2002 година, во општината биле застапени следниве религии :
Индустрија
Општина Зрновци е релативно слабо индустриски развиена. На нејзината територија постојат следниве индустриски капацитети :
Мало стопанство
Од овој сектор застапени се следните дејности и објекти :
• ЈТД „Елми - текс“ - Зрновци која изработува на женска облека, капацитет на производство 8000 - 10000 единици месечно. Вработува 45 вработени.
• ЈТД „Мотекс“ - Мородвис која вработува околу 50 вработени.
Земјоделство
Земјоделството на општина Зрновци располага со квалитетно земјиште кое се користи од населението за производство на најразлични земјоделски култури. Вкупното обработливо земјиште во општината изнесува 1.692 ха, односно 32% од вкупната површина при што во општествениот сектор припаѓаат 309 ха, а во приватниот 1.325 ха. На територијата на општината постојат два општествени субјекта кои се занимаваат со земјоделска дејност :
Најзастапени култури се житните (пченица, јачмен и ’рж) со просечен принос од 2,5 t - 3 t по ха. Градинарството исто така широко е застапено на територијата на општината. Се сеат скоро сите култури. Посебен квалитет се добива во производството на лутиот пипер познат по името „зрновски лут“, понатаму мошне вкусниот „зрновски праз“ за кој постојат одлични услови за производство на големи количини и за извоз, зрновскиот розов домат познат по крупноста и благоста, грашокот и др.
Низ трите села поминува канал за наводнување од хидромериативниот систем Брегалница кој заедно со мрежата на канали од реката Зрновка во многу придонесуваат за зголемување на приносите на сите култури засеани во општината. Овоштарството и лозарството се слабо развиени и застапени претежно кон пределот на планината Плачковица. Од индустриските култури застапени се тутунот кој во последно време е доста застапен со тенденција на пораст, и афионот кој поради ниската откупна цена не е многу застапен. Поради отсуството на индустриско загадување, богатата флора и вегетација како и специфичната местоположба општината располага со одлични услови за пчеларство. Бројот на луѓе кои моментално се занимаваат со пчеларство е мал и затоа во иднина треба повеќе да се посвети внимание на оваа мошне доходовна стопанска гранка.
Управување
Градоначалник на општина Зрновци е Блаже Станков од редовите на ВМРО-ДПМНЕ. Тој бил реизбран на локалните избори од 2017 година за трет мандат од четири години. Советот на општина Зрновци е составен од 9 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Во рамките на локалната самоуправа на општината функционираат одреден број комисии и одбори надлежни за општествениот живот на општината. Така, во општината функционираат: статутно-правна комисија, комисија за буџет, комисија за урбанизам, комунални дејности и животна средина, комисија за образование, спорт и култура, комисија за здравство и социјална заштита, комисија за безбедност, противпожарна заштита и безбедност во сообраќајот, комисија за одбележување на празници, манифестации, доделување награди и признанија, комисија за земјоделство, комисија за прекугранична соработка, комисија за донесување на програма за работа на Советот, комисија за месна самоуправа, надзорен одбор на КЈП Илинден - Зрновци, управен одбор на КЈП Илинден - Зрновци и совет за заштита на потрошувачите кој е составен од физички и правни лица. Секоја комисија и одбор има по пет члена.
Природни богатства
Реката и речното корито на Зрновската река претставува богатство од непроценлива вредност за општината. Дотолку повеќе што истата е релативно незагадена и богата со жив свет. Со истражувањата што се извршени во 1997 година од страна на стручниот тим од Институтот за биологија при Природно-математичкиот факултет во Скопје на чело со д-р Панче Стојановски, е изработена еколошка студија под наслов: „Оценка на квалитетот на водите од река Зрновка и нивна валоризација“. Истата укажува на висок процент на кислород (О2) во водите на реката (14 mg/l ) и постоење на исклучително ретки популации на видот Diploneis petersenii кој досега не беше наведен за микрофлората на Македонија, односно реката Зрновка претставува прво наоѓалиште во Македонија на кое досега е регистриран овој вид. Имено Diploneis petersenii е нордиско-алпски вид, односно распространет главно во северните региони на Европа (Исланд, Финска, Норвешка) и високите планински масиви (Алпи и Пиринеи).
Во Мородвис и Видовиште течат реки кои во текот на летото делумно пресушуваат, а жителите на Мородвис истата ја користат во водоводниот систем за пиење.
Култура
Порано центри на културните збиднувања во селата биле домовите на културата каде се одвивале сите приредби, гостувања на естрадни уметници, кино претстави и сл. Исто така постоеле фолклорна игроорна група, женски пеачки хор и постојани кино претстави кои во многу го богатеа културниот живот во општината.