cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Русија
Олимпијада
Како Советскиот Сојуз, така и денешна Русија е позната по кошарката, освојувајќи различни олимписки турнири, европски и светски првенства. Неколку руски кошаркари настапуваат во најсилната кошаркарска лига на светот, НБА. Како најпознат руски кошаркар во денешницата е Андреј Кириленко кој настапува за Јута Џез. Во 2007 година, Русија победила на Европското првенство во кошарка. Најпознат кошаркарски клуб е КК ЦСКА Москва која во 2006 и 2008 година го освоила купот на Евролига и УЛЕБ купот.
Иако спортот хокеј на мраз во земјата бил воведен во советската ера, сепак репрезентацијата многу бргу станала една од најсилните во светот, освојувајќи злото на речиси сите олимпијади и светски првенства. Најпознати руски играчи се Валери Кармалов, Сергеј Макаров, Вјечеслав Фетисов, и Владислав Третиак, и истите се избрани во Тимот на векот според IIHF Како и кај другите спортови, така и хокејот на мраз по распаѓањето на Советскиот Сојуз дошол до голем пад. Златен медал руските спортисти немале освоено дури 15 години. Во тоа време, голем дел од руските играчи својата кариера ја направиле во НХЛ лигата. Во последните неколку години Русија повторно се наоѓа на врвот како една од најголемите сили во тој спорт, главно поради освојувањето на златни медали во 2008 и 2009 година. Во 2008 година била основана КХЛ лига, како најсериозен конкурент на НХЛ лигата.
За време на советската ера, Русија исто така била конкурентна и во фудбалот како спорт. И покрај тоа што располагала со фантастични играчи, СССР никогаш всушност не успеала да завладее како најголема светска сила во тој спорт на меѓународната сцена. На ЕВРО 1960, СССР го освоила златниот медал, а во 1988 била финалист. Заедно со хокеј на мраз и кошарката, фудбалот е еден од најпопуларните спортови во земјата. Во последните години, рускиот фудбал се движи во нагорна линија. Најпознати клубови од Русија се ЦСКА Москва, ФК Зенит, ФК Локомотив итн. Можеби најпознатиот руски фудбалер во моментот е Андреј Аршавин кој настапува за англискиот премиерлигаш Арсенал.
Национални симболи и празници
Во Руската федерација, денес има осум државни празници. Нова Година е првиот празник според календарот. Новогодишните празници заедно со големиот христијански празник Божик се одбележува традиционално како и во останатиот свет во Западна Европа преку поставување новогодишна елка и поклонување на подароци. Православниот Божик се прославува на 7 јануари според јулијанскиот календар. Освен Божик, христијански празници се и Велигден и Света Недела, кои се празнуваат во денот недела.
Други државни празници се: Денот на одбрана на татковината (23 февруари), Меѓународниот ден на жената (8 март), Меѓународен ден на трудот (1 мај), Ден на победата над фашизмот (9 мај); Државен празник на Русија (12 јуни), Ден на народно единство (4 ноември).
Туризам
Најголеми и најпопуларни туристички одредишта во Русија се градовите Москва и Санкт Петербург, како поранешни престолнини на големи империи и големи клултурни центри во светот. Најпознати туристички атракции се: Третјаковската галерија и Ермитаж, црквите Свети Василиј, Исус Христос Спасителот и Свети Исак, Црвениот плоштад, Палас плоштад и многу други.
Crush 'Em
Crush 'Em е песна на Мегадет, објавена како носечки сингл од осмиот студиски албум Risk. Прво се нашла на списокот песни вклучени во филмот Универзален војник: Враќањето, а во јули 1999 г. била прогласена за трета најемитувана рок песна на радио станиците ширум САД. Според првичната замисла, оваа песна требало да биде спортска химна, па така била изведувана на многу хокеј натпревари, а еден период била користена и како најавна песна од страна на Светската Боречка Асоцијација. На реизданието од албумот Risk се појавила и ремиксувана верзија на оваа песна, како завршна нумера на дискот.
Позадина
Како и голем дел од останатите песни на Risk, „Crush 'Em“ е пример за експериментирањето на Мегадет со различни рок стилови во текот на 90-тите. Композицијата започнува со занимлив техно бит, а басовите созвучја се во диско стил. По ова следат фанк рифови на гитара, кои наизменично се повторуваат по завршувањето на секоја строфа. Рефренот кулминира со тежок хеви метал риф, со извици на публиката ''Crush! ...Crush 'em!''.
Песната е четвртата по ред нумера на албумот, а пред неа се наоѓа краткото интро „Enter the Arena“, која служи како најава за оваа песна. „Enter the Arena“ е составена од еден риф, при што во позадина се слушаат извици Crush 'Em. Еве што изјавил Дејв Мастејн за MTV во врска со песнава:
Освен на Risk, „Crush 'Em“ е сместена и на компилациските албуми Capitol Punishment: The Megadeth Years и Warchest. Но, не добила доволен број гласови од обожавателите да се најде и на компилацијата Greatest Hits: Back to the Start, ниту на музичкиот сет Anthology: Set the World Afire.
Видео запис
Спотот за Crush 'Em бил снимен во Сан Педро, Калифорнија, на почетокот на јуни 1999 г. Режисер бил Лен Визман, кој подоцна ќе го обмисли и филмскиот запис за „Insomnia“. Местото на снимање била зградата на Water & Power, каде претходно бил работен и записот за песната „Hangar 18“. На спотот освен членовите на бендот, се појавуват и Жан Клод Ван Дам, како и Бил Голдберг, како ликовите од филмот Универзален војник: Враќањето, за чии потреби била и напишана песната. Сцената во спотот е пост-апокалиптична, индустриска зона, каде Мегадет ја изведуваат песната додека Ван Дам и Голдберг се борат меѓусебно. Овој спот не беше вклучен во ДВД колекцијата Arsenal of Megadeth.
Присуство на спортските натпревари
Режисерот и продуцентите на филмот Универзален војник: Враќањето ја сакале песната во изборот музика за нивниот проект во кој учествувале познатиот глумец Жан Клод Ван Дам, како и боксерот Бил Голдберг. Голдберг, инаку голем обожавател на Мегадет, прв ја слушнал песната и импресиониран од самата музика, разговарал со челниците на Светската Боречка Асоцијација, на кои им предложил бендот да ја отсвират во живо на 5 јули, денот кога бил самиот ТВ пренос од натпреварите во борење. Тој ден бил и повратничкиот настап на Голдберг, по шест месеци остсуство од рингот. Откако Мегадет ја извеле песната, тој се појавил од вештачки создадената магла и рекол Се вратив. По ова, групата отсвирела уште три песни, во кореографија на танчарките од асоцијацијата. Од тој настап бил снимен и кус видео материјал, а оваа нумера станала најавна песна на Голдберг и подоцна официјална музика на Боречката асоцијација. Скусената верзија се нашла и на збирката песни посветени на WCW мечевите, заедно со песната „Invasion“ во изведба на Голдберг.
Мастејн, кој поседува црн појас во боречки вештини, е истовремено и голем обожавател на хокеј тимот на Феникс Којотс. Тој ја опишал Crush 'Em како спортска и боречка химна. Вели дека му се здосадило да слуша едни исти песни секогаш кога Којотс ќе постигнеле гол, па така му дошло на ум да искомпонира нешто славеничко и нешто што би делувало мотивирачки. Прво им понудиле неколку песни на тимот на Феникс, а откако раководните луѓе ги одбиле сите нивни предлози, Мастејн ја доставил „Crush 'Em“ до првите луѓе на Националната хокеј асоцијација, кои на драго срце се согласиле да ја користат од наредната сезона (2000/2001). Освен во хокеј арените, песната може да се слушне и на бејзбол и рагби натпреварите, како и во емисиите посветени на нив. Дури била и употребена како носечка мелодија во видео играта Ultimate Fighting Championship, издадена во 2000 г. од страна на Dreamcast и ПлејСтејшн.
Пласман на табелите
Овој сингл, со исклучок на „Breadline“, беше најдобро рангираната песна од албумот Risk, искачувајќи се на 6-тото место на американската топ листа посветена на рок композиции.
Лирско-епски видови
Лирско - епски видови:
балада;
романса;
поема;
роман во стих.
Балада е лирско-епска песна со фантастична содржина и тажен крај. Темите во баладите се црпат од народните легенди, преданија и суеверија, но може да бидат со реалистични мотиви.
Романса е лирско-епска песна најчесто со љубовна содржина и среќен крај. Во почетокот со романсата се прославувале подвизи на некои јунаци за да ја заштитат својата или честа на саканата.
Баладата и романсата ги среќаваме во народната литература, но ги има и во современата литература. Другите два лирско-епски вида се со понов датум. Нив ги нема во народното творештво, а се појавуваат во времето на романтизмот. Тоа се поемата и романот во стихови.
Поема е лирско-епско дело во стих каде поетот во епското раскажување вметнува лирски расположенија, чувства и размислувања. За време на романтизмот, англискиот поет Бајрон ја пишува својата поема „Странствувањето на Чајлд Харолд“, а во Македонија, можеби најубавата поема е „Сердарот“ од Прличев.
Роман во стих е големо лирско-епско дело каде е прикажан широк круг на случки и ликови напишано во стих. За време на романтизмот, рускиот поет А. С. Пушкин го напишал првиот роман во стихови „Евгениј Онегин“.
Внатрешни и надворешни агли
Во геометријата, еден агол на многуаголник се образува од две страни кои делат завршна точка. Кај простите (несамопресекувачки) многуаголници, без оглед на испакнатоста, овој агол се нарекува внатрешен агол ако крајната точка во аголот е во внатрешноста на многуаголникот. Многуаголникот има точно еден внатрешен агол по теме.
Ако секој надворешен агол на прост многуаголник е помал од π радијани (180°), тогаш многуаголникот се нарекува испакнат.
За разлика од тоа, надворешен агол е аголот образуван со една страна на прост многуаголник и права протегната од соседна страна.
Кај прекстените многуаголници
Концептот за внатрешен агол може доследно да се примени и кај прекрстените многуаголници како ѕвездите користејќи го концептот на насочени агли. Општо земено, збирот на внатрешните агли на секој затворен многуаголник во степени, вклучувајќи ги прекрстените (самопресекувачки) е 180(n–2k)°, каде n е бројот на темиња, а строго позитивниот цел број k е бројот на вкупни (360°) свртувања кои се прават одејќи околу обемот на многуаголникот. Со други зборови, збирот на сите надворешни агли изнесува 2πk радијани или 360k степени. Пример: кај обичните испакнати и вдлабнати многуаголници, k = 1 бидејќи збирот од надворешните агли е 360°, и правиме само едно полно свртување одејќи околу обемот.
Публицистика
Под публицистика се подразбираат текстови што се печатат во весниците, списанијата и одделни книги (публикации), а може да имаат различна содржина. Во публицистички видови спаѓаат: новинарската (журналистичката) статија, фељтонот, репортажата и патописот.
Биолошко војување
Биолошкото војување, исто така е познато како војување користејќи микрорганизмите, употребата на патогени како што се вирусите, бактериите и други болести кои предизвикуваат биолошки агенси или отрови произведени од нив како биолошко оружје или „биооружје“.
Постои јасно преклопување помеѓу биолошко војување и хемиско војување, како и употребата на отрови произведени од страна на живите организми се сметало неетично според одредбите со ковенцијата на двете биолошки и отровни оружја и конвенцијата за хемиско оружје. Отровите кои се од органско потекло, често се нарекуваат „midspectrum agents“.
Биолошкото оружје може да биде наменето за да убие, лиши, или сериозно да нарушат одредено лице, група на луѓе, па дури и цело население. Тоа исто така може да се дефинира како материјалното или одбрана против ваквата професија. Биолошкото војување е воена техника која може да биде користена од страна на националистичките држави или ненационалистичките групи. Во вториот случај, или ако националистичка држава ја користи тајно, тоа може да се смета за биолошки тероризам. Женевската конвенција ја ограничува употребата на биолошко и хемиско оружје, како и правото да се користи за остварување воени цели.
Список на државни водачи во 33 година
Ова е список на државни водачи во 3 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Статија
Статијата е напис во кој се изнесуваат размислувања за прашања поврзани со политиката, науката, културата и уметноста. Тоа се кратки текстови во завршен облик, најчесто наменети за весници и списанија (новинарски статии).
Сен-Луј (остров)
Островот Сен-Луј е еден од двата природни острова на реката Сена, во Париз, Франција (другиот природен остров е Ил-де-ла-Сите, додека Островот на лебедите - Ил-де-Сињ е вештачки). Островот е наречен по кралот Луј IX од Франција (Кралот Свети Луј или на француски Сен Луј).
Островот е поврзан со останатиот дел на Париз со мостови. Порано се користел како складиште сè додека не бил урбанизиран во 17-от век за време на владеењето на кралевите Анри IV и Луј XIII. Тој претставува мирна оаза среде бучниот париски центар. Има 2 автобуски станици и нема метро станица. Поголемиот дел е наменет за живеење, но има и неколку ресторани, продавници, кафулиња како и една голема црква, црквата Сен-Луј на островот.
Клемпау
Клемпау (Klempau) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа јужно од градот Либек и западно од Рацебуршкото Езеро.
Српски воени гробишта (Скочивир)
Српски воени гробишта во Скочивир или Српски воени гробишта 1912-1918 — воени гробишта во селото Скочивир на коишто се погребани војници кои загинале во Првата светска војна.
Никола Шубиќ Зрински (Опера)
Операта била премиерно изведена во Загреб на 4 ноември 1876 година во тогашниот Народен театар сместен во денешната зграда на Старото градско собрание. Била добро прифатена и од публиката и од критичарите. Нејзината трајна слава во голема мера се должела на нејзиниот врвен хор, „У бој, у бој!“ (Во борба, во борба!), напишана од композиторот десет години пред остатокот од операта.
Српски воени гробишта (Скочивир)
Местоположба
Гробиштата се наоѓаат на 2 км од селото Скочивир, од десната страна по течението на Црна Река.
Никола Шубиќ Зрински (Опера)
Никола Шубиќ Зрински останала главен дел од оперскиот репертоар, со вкупно 682 изведби до 2010 година. Постигнала трајна популарност како хрватска патриотска песна, извадена од контекстот на операта. Јапонски машки хорови ја изведуваат оваа песна.
Српски воени гробишта (Скочивир)
Историја
Во есента 1916 година, за време на Првата светска војна, селото Скочивир било на самата фронтовска линија, а потоа борбите се префрлиле неколку километри подалеку, па така тоа станало важна комуникациска точка за силите на Антантата. Во 1916 година, во Солун била формирана болница на руската принцеза Александра Наришкина, а следната 1917 година во близина на Скочивир работела и полската Болница на шкотските жени. Местоположбата на овие две болници даваат објаснување за големиот број гробови од Првата светска војна коишто се забележливи на две места: првото е во дворот на црквата „Св. Петка“, а второто се денешните воени гробишта покрај патот кој поминува низ излетничката населба Коњарка и води до врвот Кајмакчалан. Освен тоа, во близина на селото и денес постои т.н. „Француски пат“ кој го поврзувал Скочивир со денес напушеното село Чегел, а помеѓу овие две села постоела и жичница којашто служела за доставување воен материјал.
Бруно Алберти
Бруно Алберти (роден на 23 мај 1934 година) е италијански поранешен алпски скијач. Тој се натпреварувал на Зимските олимписки игри 1960 и Зимските олимписки игри 1964.
Српски воени гробишта (Скочивир)
Опис
Гробиштата се простираат на површина од околу 3.500 м2 и на нив се погребани околу 500 српски војници кои загинале во битката на Кајмакчалан.
Никола Шубиќ Зрински (Опера)
Нејзините снимки вклучуваат и една диригирана од Милан Сакс.
Сложена реченица
Сложена реченица — вид реченица која е составена од една независна реченица и од најмалку една зависна реченица. Сложената реченица најчесто се користи да се искажат посложени мисли, но и да се посочи кои идеи се поважни а кои не.Накратко кажано, сложена реченица е реченица во која има подмет, најмалку два глаголи (може и повеќе) и реченични додатоци.
Примери
Други примери:
''
Надворешни врски
Сложноподчинённое предложение Складнопідрядне речення
Расправа
Расправата е студиозен напис посветен на одредено прашање од некоја научна област. Научните тврдења се поткрепени со аргументи, изворите од кои се црпени информациите се наведени во фусноти, што значи дека расправата се одликува со: објективност, студиозност и документираност. Во неа јасно се издвојуваат воведниот дел, каде се поставуваат тезите, разработката, каде аргументирано се докажуваат тие тези, и заклучокот, каде во кратки црти се нагласуваат изведените заклучоци. Докторските дисертации се еден вид расправи. Трактатот и студијата се другите називи на расправата.
Китино Кале
Китино Кале — археолошко наоѓалиште во Кичево од типот на утврдена населба од бронзеното и железното време, како и од средниот век.
Историја
Местото го добил името Китино кале по кнегињата Кита, сестрата на Крале Марко, која живеела во дворецот на Калето. Кичево во ова време го викале и Китинград. Тврдината зафаќа површина од 1,5 хектари и опфаќа ѕидини во должина од 440 метри и пет кули. Во близина на бедемите се наоѓала и саат-кула, која била уништена во пожар.
Тврдината (во облик во кој постоела до пред помалку од 150 години) датира од Стариот Рим. Податоци за постоењето на Кичево (како Кичавис) добиваме од византискиот цар Василиј II. Во тоа време, градот бил доста добро утврден и претставувал значаен воено-административен и трговски центар на Самоиловото Царство. Се знае дека тука претстојувал и српскиот цар Урош II. Во периодот 1282-1295, за време на војните помеѓу Византија и Србија, српскиот крал Милутин го освоил Кичево и тогаш византиските војски конечно го напуштиле градот. Под српска власт, градот останал до 1385 година, кога го зазеле Османлиите. Китино Кале потоа служи како седиште на турските власти. Подоцна (околу 1850 година), тврдината ја изгубила својата улога и била напуштена, по што на околното население му било дозволено да го користи каменот од тврдината за да гради објекти.
Особености
Ридот се издигнува на околу 20 метри од централното градско подрачје. Остатоците до тврдината се забележуваат, но не доминираат над околината. Пред Втората светска војна, на калето имало споменик на кралот Петар I Караѓорѓевиќ, за време на Втората светска војна имало псоменик на Скендербег, додека по војната бил поставен споменик на народниот херој Олга Мицеска, кој бил отстранет во 1960-тите.
На калето постојат остатоци од темели од бедем и кули. Денес, цела се останати само Алејата на хероите и Спомен-костурницата на учесниците од НОБ, а во подножјето на ридот се наоѓа Музејот на Западна Македонија во НОВ. По површината има фрагменти од керамички садови и градежен материјал. Најдени се и монети од древна Македонија. Монетите датираат од бронзеното или железното време.
BI Лебед
BI Лебед (BI Cyg, IRC +40408, BD+36 4025) — црвен суперџин во соѕвездието Лебед. Станува збор за неправилна променлива ѕвезда со максимална сјајна светлосна величина 8,4 и минимална величина од 9,9. Моменталната маса изнесува.
Се смета за члена на ѕвезденото здружение Лебед OB1, кое е на растојание од 1.580 парсеци (5.150 светлосни години) од Сончевиот Систем. Истата е на помалку од степен од друг променлив црвен суперџин, BC Лебед.
BI Лебед е спора неправилна променлива ѕвезда класисфицирана како Lc, неправилен суперџин. Нејзината сјајност се менува меѓу крајните вредности magnitude 8,4 и 9,9. Честотната анализа на неговта светлинска крива не покажува значајни периоди.
Црква „Св. Терапонт“ - Сер
Свети Терапонт (Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίου Θεράποντος) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Историја
Храмот се наоѓа на улица „Кесарија“ бр. 19 во јужното маало Ќуплија. Подигнат е во 1935 г., за што сведочи вградената мермерна плоча. Во 1950 г. е реконструиран. Градбата претставува мала крстокуполна црква, чија купола е обновена во 1987 – 1990 г.
Вител
Вител (нестандардно: вртлог) — област во еден флуд во која протокот се врти околу линијата на оската, која може да биде права или крива. Вртливите форми се формираат во мешаните течности, а може да се забележат и кај чадните чамци, во витлите на бродот и ветровите околу тропскиот циклон или торнадото.
Витлите се главна составницана турбулентниот проток. Распределбата на брзината, вртливоста (завиткување на брзината на протокот), како и концептот на циркулација се користат за да се одликуваат витлите. Во повеќето витли, брзината на проток на флуид е најголема веднаш до неговата оска и се намалува во обратна пропорција на растојанието од оската.
Во отсуство на надворешни сили, вртолозното триење во рамките на течноста има тенденција да го организира протокот во збирка на иротациони витли, веројатно надредени на поголеми текови, вклучувајќи и поголеми витли. Откако ќе се формираат, тие може да се движат, да се истегнуваат, да превртуваат и комуницираат на сложени начини. Во подвижен вител со себе се пренесува аголен и линеарен импулс, енергија и маса.
Вителност
Нестабилноста на вратите на конталата на авионот визуелно го демонстрира вителот создаден во атмосферата (медиум за гасната течност) со текот на воздухопловот.
Клучен концепт во динамиката на витлите е вителноста, вектор кој го опишува локалното вртечко движење во точка во течноста, како што ќе биде забележано од набљудувач кој се движи заедно со него. Концептуално, вителноста може да се забележи со ставање на мала груба топка на предметната точка, слободно да се движи со течноста, и да се набљудува како се ротира околу својот центар.Насоката на нејзиниот вектор е дефинирана како насока на оската на вртење на оваа имагинарна топка (според правилото од десната рака), додека неговата должина е двојно поголема од аголната брзина на топката.
Видови витли
Теоретски, брзината \upsilonна честичките (а со тоа и на вителноста) во вител може да варира со растојанието r од оската на многу начини. Меѓутоа, постојат два важни специјални случаи:
Вртежни витли
Вртежен вител оној кој има не-нулта вителност подалеку од јадрото - може да се одржува неодредено во таа состојба само преку примена на некоја дополнителна сила, која не е генерирана од движењето на течноста.
На пример, ако кофата за вода е свртена со константна аголна брзина w за неговата вертикална оска, водата на крајот ќе се ротира со мода на ригидно тело. Честичките потоа ќе се движат по круговите, со брзина u еднаква на wr. Во тој случај, слободната површина на водата ќе претпостави параболична форма.
Во оваа ситуација, круто вртечкото куќиште обезбедува дополнителна сила, имено градиент на дополнителен притисок во водата, насочен навнатре, со што се спречува еволуцијата на протокот на круто тело во ивртежна состојба.
Вителна геометрија
Во неподвижен вител, типичната насока (линија која е секаде тангента на векторот на брзина на проток) е затворена јамка околу оската; и секоја вителска линија (линија која е насекаде тангента на векторот на вителност) е приближно паралелна со оската. Површината која е секаде тангентна и на брзината на протокот и на вителноста се нарекува вителска цевка. Генерално, вртливите цевки се вгнездени околу оската на вртење. Самата оска е една од вителските линии, ограничен случај на вителска цевка со нулти пречник.
Според теоремите на Хелмхолц, вителната линија не може да почне или да заврши во течноста - освен моментално, во не-стабилен проток, додека вител се формира или дисипира. Општо земено, вителните линии (особено линијата на оската) се или затворени јамки или завршуваат на границата на течноста. Вртливиот вир е пример за второто, имено вител во телото на вода чија оска завршува на слободната површина. Вртливата цевка чии линии на вител се затворени, ќе биде затворена површина слична на тора.
Новосоздадениот вител најверојатно ќе се прошири и свиткува за да се елиминираат сите отворени линии на вител. На пример, кога се стартува моторот на авион, обично се формира вител пред секој пропелер или турбо-фан на секој млазен мотор. Едниот крај на вителната линија е прикачен на моторот, додека другиот крај обично се протега и свиткува сè додека не стигне до земјата.
Кога витлињата се направени видливи од чад или мастило, тие може да изгледа дека имаат спирални патеки или насоки. Сепак, овој изглед е често илузија и течните честички се движат во затворени патеки. Спиралните ленти кои се земени за да се насочат се всушност облаци од маркерната течност која првично опфаќала неколку вителски цевки и се протегала во спирални форми со нееднакво распределување на брзината на проток.
Развој
Витлите не треба да бидат одлики на стабилна состојба; тие можат да се движат и променат обликот. Во движечкиот вител, патеките на честички не се затворени, но се отворени, криви како спирали и циклоиди. Протокот на вител може исто така да се комбинира со радијална или осна шема на проток. Во тој случај, насочените линии и патеките не се затворени криви, туку спирали. Ова е случај кај торнада и во дренажни вирли. Вител со спирални насоки се вели дека е соленоиден.
Додека ефектите на вискозноста и дифузијата се занемарливи, течноста во движечкиот вител се носи заедно со неа. Особено, течноста во јадрото (и материјата заробена од него) има тенденција да остане во јадрото како што се движи вител. Ова е последица на втората теорема на Хелмголц. Така вителките (за разлика од површинските и притисочните бранови) можат да ја пренесат масата, енергијата и интензитетот на значителни растојанија во споредба со нивната големина, со изненадувачки малку дисперзија. Овој ефект се демонстрира со димни прстени и се експлоатираат во виртуелни прстени играчки и пиштоли.
Две или повеќе вителки кои се приближно паралелни и циркулираат во иста насока ќе привлечат и на крајот ќе се спојат за да формираат еден вител, чија циркулација ќе биде еднаква на збирот на циркулациите на составните вихри. На пример, авионско крило што се развива со лифт ќе создаде лист со мали вихри на задниот раб. Овие мали вихри се спојуваат за да формираат еден виолетово крило, помалку од еден крилен хорд низводно од тој раб. Овој феномен, исто така, се јавува и со други активни профили, како што се лопатките на пропелерот. Од друга страна, две паралелни вителки со спротивни циркулации (како што се две крилјави вителки на авионот) имаат тенденција да останат посебни.
Витлите содржат значителна енергија во кружното движење на течноста. Во идеална течност оваа енергија никогаш не може да се потроши и вителот ќе остане засекогаш. Меѓутоа, вистинските течности покажуваат вискозност и оваа енергија многу полека ја расфрла од јадрото на вителот. Само преку дисипација на вител поради вискозност што може да заврши вителската линија во течноста, а не на границата на течноста.
Панков
Панков (Pankow) — најнаселениот округ во Берлин и втор по површина. Со административната реформа во 2001 г. споен е со поранешните окрузи Пренцлауер Берг и Вајсензе, задржувајќи си го името. Населението брои 384.367 жители (31 декември 2014).
Преглед
Името на округот има словенско потекло и е наречен по месноста Панков и реката Панке, која тече низ североисточниот дел, вклучувајќи ја централната населба Пренцлауер Берг. Округот се граничи со Мите и Рајникендорф на запад, Фридрихсхајн-Кројцберг на југ и Лихтенберг исток. Има најмногу жители од сите окрузи во Берлин и го зазема второто место по површина (по Трептов-Кепеник).
Од 1945 до 1960 г. Панков бил живеалиште на многу функционери на Источна Германија. Најпознати места на комунистичката номенклатура се Шенхаузенскиот дворец и околната улица Мајаковскиринг во населбата Нидершенхаузен. Поради ова, западните писатели го користеле поимот Панков како метоним за источногерманскиот режим.
Населбата Пренцлауер Берг во Панков е дом на Рикештрасенската синагога — најголемата синагога во Германија. Во Вајсензе се сместени едни од најголемите еврејски гробишта во Европа. Во Пренцлауер Берг се наоѓа познатото маало „Карл Легин“, кое претставува дел од модернистичките населби заштитени како светско наследство на УНЕСКО. Вајсензе е најголемата водна површина во округот.
Поделба
Панков е поделен на 13 населби:
Сообраќајни врски
Панков го опслужуваат станиците „Финеташтрасе“ и „Панков“ на линијата У2 од Берлинското метро (У-бан), како и станиците „Берлин-Панков“, „Панков-Хајнерсдорф“ и „Воланкштрасе“ на надземната Берлинска градска железница (С-бан). Округот е поврзан со стариот центар на Берлин и со трамвајската линија М1.
Низ Панков, напоредно на ул. „Миленштрасе“ и „Шенхолцер Штрасе“ минува и автопатот 96а за Ораниенбург. До округот се стигнува и преку автопатот 114 од големата обиколница на градот, скршнувајќи на раскрсницата „Пранцлауер Променаде“.
Перспектива
Зборот перспектива има барем три значења:
Клучната идеја што ги обединува овие типови на перспектива е дека човечкото искуство е тесно врзано со точката на гледиште на поединецот.
Тешка вода
Тешка вода (деутериум оксид, ' ') — форма на вода која содржи само деутериум ( или D, исто така познат како тежок водород), наместо обичниот изотоп на водород-1 ( или H, исто така наречени протиум) што го сочинува најголемиот дел од водородот во нормалната вода. Присуството на потешкиот водороден изотоп и дава на водата различни јадрени својства, а зголемувањето на масата и дава малку поинакви физички и хемиски својства во споредба со нормалната вода.
Состав
Деутериум е водороден изотоп со јадро што содржи неутрон и протон; јадрото на атом на протиум (нормален водород) се состои од само протон. Дополнителниот неутрон го прави атом на деутериум приближно двапати потежок од атом на протиум.
Молекулата на тешка вода има два атоми на деутериум на местото на двата атоми на протиум на обичната „лесна“ вода. Терминот тешка вода како што е дефинирано во Златната книга на IUPAC може да се однесува и на вода во која поголем од вообичаениот дел од атоми на водород се деутериум наместо протиум. За споредба, обичната вода („обична вода“ што се користи за стандард на деутериум) содржи само околу 156 атоми на деутериум на милион атоми на водород, што значи дека 0,0156% од атомите на водород се од тежок тип. Така, тешката вода како што е дефинирана во Златната книга вклучува водород-деутериум оксид (HDO) и други мешавини на, и HDO кај кои процентот на деутериум е поголем од вообичаеното. На пример, тешката вода што се користи во реакторите CANDU е високо збогатена водена мешавина која содржи претежно деутериум оксид но и малку водород-деутериум оксид и помала количина на обичен водороден оксид. Тој е 99,75% збогатен со фракција на атом на водород - што значи дека 99,75% од атомите на водород се од тежок тип; сепак, тешката вода во смисла на Златната книга не треба да биде толку многу збогатена. Тежината на молекулата на тешка вода, сепак, не е суштински различна од онаа на нормалната молекула на вода, бидејќи околу 89% од молекуларната тежина на водата доаѓа од единечниот атом на кислород, а не од двата водородни атоми.
Тешката вода не е радиоактивна. Во својата чиста форма, има густина околу 11% поголема од водата, но инаку е физички и хемиски слична. Како и да е, различните разлики во водата што содржи деутериум (особено влијае на биолошките својства) се поголеми отколку во кое било друго вообичаено супституирано со изотоп соединение бидејќи деутериумот е единствен меѓу тешките стабилни изотопи по тоа што е двапати потежок од најлесниот изотоп. Оваа разлика ја зголемува јачината на водородно-кислородните врски на водата, а тоа пак е доволно за да предизвика разлики кои се важни за некои биохемиски реакции. Човечкото тело природно содржи деутериум што е еквивалентно на околу пет грама тешка вода, што е безопасно. Кога голем дел од водата (> 50%) во повисоките организми се заменува со тешка вода, резултатот е клеточна дисфункција и смрт.
Тешката вода првпат била произведена во 1932 година, неколку месеци по откривањето на деутериумот. Со откривањето на јадрената фисија кон крајот на 1938 година, и потребата за модератор на неутрони кој заробува неколку неутрони, тешката вода станала компонента на раното истражување на јадрената енергија. Оттогаш, тешката вода е суштинска компонента во некои типови реактори, и оние кои генерираат енергија и оние дизајнирани да произведуваат изотопи за јадрено оружје. Овие реактори за тешка вода ја имаат предноста што можат да работат на природен ураниум без да користат графитни модератори кои претставуваат опасност од радиолошка и експлозија на прашина во фазата на деактивирање. Советскиот дизајн RBMK со умерен графит се обидел да избегне да користи ниту збогатен ураниум ниту тешка вода (наместо тоа да се лади со обична „лесна“ вода) што го произвел позитивниот коефициент на празнина што бил еден од низата недостатоци во дизајнот на реакторот што довело до катастрофата во Чернобил. Повеќето современи реактори користат збогатен ураниум со обична вода како модератор.
Полутешка вода
Полутешка вода, HDO, постои секогаш кога има вода со лесен водород (протиум, ) и деутериум (D или ) во смесата. Тоа е затоа што атомите на водород (водород-1 и деутериум) брзо се разменуваат помеѓу молекулите на водата. Водата која содржи 50% H и 50% D во својот водород всушност содржи околу 50% HDO и 25% секој од и  во динамичка рамнотежа. Во нормална вода, околу 1 молекула на 3.200 е HDO (еден водород на 6.400 е во форма на D), а молекули на тешка вода се јавуваат само во пропорција од околу 1 молекула на 41 милион (т.е. една од 6.400 2 ). Така, полутешките молекули на вода се многу почести од молекулите на „чистата“ (хомоизотопска) тешка вода.
Тешка кислородна вода
Вода збогатена со потешки изотопи на кислород и  е исто така комерцијално достапна. Таа е „тешка вода“ бидејќи е погуста од нормалната вода е приближно густо како     е околу половина пат помеѓу  и ) - но ретко се нарекува тешка вода, бидејќи не содржи деутериум кој му дава на D 2 O неговите необични јадрени и биолошки својства. Тој е поскап од D 2 O поради потешкото одвојување на 17 O и 18 O. H 2 18 O исто така се користи за производство на флуор-18 за радиофармацевтски производи и радиотрасери и за позитронска емисиона томографија. Мали количини од  и  се природно присутни во водата и повеќето процеси кои ја збогатуваат тешката вода, исто така, ги збогатуваат потешките изотопи на кислород како несакан ефект. Ова е непожелно ако тешката вода треба да се користи како модератор на неутрони во јадрените реактори, бидејќи  може да биде подложен на фаќање неутрони, проследено со емисија на алфа честичка, произведувајќи радиоактивно . Сепак, двојно означената вода, која содржи и тежок кислород и тежок водород, е корисна како нерадиоактивен изотопски трагач.
Во споредба со изотопската промена на атомите на водородот, изотопската промена на кислородот има помал ефект врз физичките својства.
Тритиум вода
Водата со тритиум содржи тритиум (3 H) наместо протиум (1 H) или деутериум (2 H), а бидејќи самиот тритиум е радиоактивен, тритиираната вода е исто така радиоактивна.
Физички својства
Физичките својства на водата и тешката вода се разликуваат во неколку аспекти. Тешката вода е помалку дисоцирана од лесната вода на дадена температура, а вистинската концентрација на јоните D + е помала од H + јоните би биле за примерок од лесна вода на иста температура. Истото важи и за OD − vs. јони. За тешка вода Kw D 2 O (25.0 °C) = 1,35 × 10 −15 и [D + ] мора да биде еднаква на [OD − ] за неутрална вода. Така pKw D 2 O = p[OD − ] + p[D + ] = 7,44 + 7,44 = 14,87 (25,0 °C), а p[D + ] на неутрална тешка вода на 25,0 °C е 7,44.
pD на тешката вода генерално се мери со користење на pH електроди кои даваат pH (очигледна) вредност, или pHa, а на различни температури може да се процени вистинска кисела pD од директно измерениот pH метар pHa, така што pD+ = pHa (очигледно читање од рН метар) + 0,41. Корекцијата на електродата за алкални услови е 0,456 за тешка вода. Тогаш алкалната корекција е pD+ = pH a (привидно отчитување од рН метар) + 0,456. Овие корекции се малку различни од разликите во p[D+] и p[OD-] од 0,44 од соодветните во тешка вода.
Тешката вода е 10,6% погуста од обичната вода, а физичките различни својства на тешката вода може да се видат без опрема ако замрзнатиот примерок се фрли во нормална вода, бидејќи ќе потоне. Ако водата е ладна, може да се забележи и повисока температура на топење на тешкиот мраз: се топи на 3,7 °C, и на тој начин не се топи во ледено ладна нормална вода.
Експериментот од 1935 година не пријавил „најмала разлика“ во вкусот помеѓу обичната и тешката вода. Една студија заклучила дека тешката вода има „извонредно посладок вкус“ за луѓето и е посредувана од рецепторот за вкус TAS1R2 / TAS1R3. Стаорците на кои им бил даден избор помеѓу дестилирана нормална вода и тешка вода, можеле да ја избегнат тешката вода заснована на мирис, а таа можела да има поинаков вкус. Некои луѓе велат дека минералите во водата влијаат на вкусот, на пр. калиумот дава сладок вкус на тврдата вода, но има многу фактори за воочениот вкус на водата покрај содржината на минералите.
На тешката вода и недостасува карактеристичната сина боја на светлата вода; тоа е затоа што хармониците на молекуларните вибрации, кои во лесната вода предизвикуваат слаба апсорпција во црвениот дел од видливиот спектар, се префрлаат во инфрацрвениот дел и на тој начин тешката вода не ја апсорбира црвената светлина.
УНПРОФОР
Силите за заштита на Обединетите нации (УНПРОФОР; исто така познати според француската кратенка ФОРПРОНУ : Force de Protection des Nations Unies ), биле првите мировни сили на Обединетите нации во Хрватска и во Босна и Херцеговина за време на Југословенските војни. Силите биле формирани е во февруари 1992 година и нејзиниот мандат завршил во март 1995 година, со преструктуирање на мировната мисија во три други сили (Силите за превентивно распоредување на Обединетите нации (УНПРЕДЕП) во Македонија и Операцијата за враќање на довербата на Обединетите нации во Хрватска (УНЦРО) во Хрватска, со преструктуирани операции на УНПРОФОР во Босна и Херцеговина до нивно заменување со мисиите на НАТО и ЕУ во декември 1995 година).
Тешка вода
Историја
Американскиот научник и нобеловец Харолд Ури го открил изотопот деутериум во 1931 година и подоцна можел да го концентрира во вода. Менторот на Ури, Гилберт Њутн Луис, го изолирал првиот примерок од чиста тешка вода со електролиза во 1933 година Џорџ де Хевеси и Ерих Хофер користеле тешка вода во 1934 година во еден од првите експерименти за биолошки трагачи, за да ја проценат стапката на обрт на вода во човечкото тело. Историјата на големо количество производство и употреба на тешка вода, во раните јадрени експерименти, е опишана подолу.
Емилијан Брату и Ото Редлич ја проучувале автодисоцијацијата на тешката вода во 1934 година
Ефект врз биолошките системи
Различни изотопи на хемиски елементи имаат малку поинакво хемиско однесување, но за повеќето елементи разликите се премногу мали за да имаат биолошки ефект. Во случај на водород, се јавуваат поголеми разлики во хемиските својства меѓу протиумот (лесниот водород), деутериумот и тритиумот, бидејќи енергијата на хемиската врска зависи од намалената маса на системот јадро-електрон; ова е изменето во тешките водородни соединенија (водород-деутериум оксид е најчестиот вид) повеќе отколку за замена со тешки изотоп што вклучува други хемиски елементи. Ефектите на изотоп се особено релевантни во биолошките системи, кои се многу чувствителни на дури и помали промени, поради изотопски под влијание на својствата на водата кога таа делува како растворувач.
Тешката вода влијае на периодот на деноноќните осцилации, постојано зголемувајќи ја должината на секој циклус. Ефектот е докажан кај едноклеточни организми, зелени растенија, изоподи, инсекти, птици, глувци и хрчаци. Механизмот е непознат.
За извршување на нивните задачи, ензимите се потпираат на нивните фино подесени мрежи на водородни врски, како во активниот центар со нивните подлоги, така и надвор од активниот центар, за да ги стабилизираат нивните терциерни структури. Бидејќи водородната врска со деутериум е малку посилна од онаа што вклучува обичен водород, во високо деутерирана средина, некои нормални реакции во клетките се нарушени.
Особено тешко погодени од тешката вода се деликатните склопови на формации на митотични вретено неопходни за клеточната делба кај еукариотите. Растенијата престануваат да растат и семињата не 'ртат кога се дава само тешка вода, бидејќи тешката вода ја запира делбата на еукариотските клетки. Клетката на деутериум е поголема и е модификација на насоката на делење. Се менува и клеточната мембрана и таа прво реагира на ударот на тешката вода. Во 1972 година, било докажано дека зголемувањето на процентуалната содржина на деутериум во водата го намалува растот на растенијата. Истражувањето спроведено за растот на прокариотските микроорганизми во вештачки услови на тешка водородна средина покажала дека во оваа средина, сите водородни атоми на водата може да се заменат со деутериум. Експериментите покажале дека бактериите можат да живеат во 98% тешка вода. Концентрациите над 50% се смртоносни за повеќеклеточните организми, но познати се неколку исклучоци како што е тревата (Panicum virgatum) која може да расте на 50% D2O; растението Arabidopsis thaliana (70% D2O); растението Vesicularia dubyana (85% D2O); растението Funaria hygrometrica (90% D2O); и анхидробиотскиот вид на нематодата Panagrolaimus superbus (скоро 100% D2O). Сеопфатна студија за тешката вода на цепниот квасец Schizosaccharomyces pombe покажала дека клетките покажуваат променет метаболизам на гликоза и бавен раст при високи концентрации на тешка вода. Дополнително, клетките ја активирале патеката за одговор на топлински шок и патеката за интегритет на клетките, а мутантите во патеката за интегритет на клетките покажале зголемена толеранција кон тешка вода.
Ефект врз животните
Експериментите со глувци, стаорци и кучиња покажале дека степенот од 25% деутерација предизвикува (понекогаш неповратен) стерилитет, бидејќи ниту гамети ниту зиготи не можат да се развијат. Високите концентрации на тешка вода (90%) брзо убиваат риби, полноглавци, рамни црви и Дрософили. Единствениот познат исклучок е анхидробиотскиот нематод Panagrolaimus superbus, кој може да преживее и да се репродуцира во 99,9% D 2 O. Цицачите (на пример, стаорци) на кои им се дава тешка вода за пиење умираат по една недела, во време кога водата во нивното тело се приближува до околу 50% деутерација. Начинот на смрт се чини дека е ист како оној кај цитотоксичното труење (како хемотерапија) или кај синдромот на акутен зрачење (иако деутериумот не е радиоактивен), и се должи на дејството на деутериумот во општо инхибиција на клеточната делба. Тој е поотровен за малигните клетки од нормалните клетки, но потребните концентрации се превисоки за редовна употреба. Како што може да се случи во хемотерапијата, цицачите отруени со деутериум умираат од дефект на коскената срцевина (произведувајќи крварење и инфекции) и функциите на цревната бариера (производство на дијареа и губење на течности).
И покрај проблемите на растенијата и животните во животот со премногу деутериум, прокариотските организми како што се бактериите, кои немаат митотични проблеми предизвикани од деутериум, може да се одгледуваат и размножуваат во целосно деутерирани услови, што резултира со замена на сите атоми на водород во бактериски белковини и ДНК со изотоп на деутериум.
Во повисоките организми, целосната замена со тешки изотопи може да се постигне со други нерадиоактивни тешки изотопи (како што се јаглерод-13, азот-15 и кислород-18), но тоа не може да се направи за деутериум. Ова е последица на односот на јадрените маси помеѓу изотопите на водородот, кој е многу поголем отколку за кој било друг елемент.
Неодамнешните експериментални докази покажуваат дека системската администрација на деутериум оксид (30% дополнување со вода за пиење) го потиснува растот на туморот кај стандарден глувчешки модел на човечки меланом, ефект кој се припишува на селективна индукција на сигнализација на клеточниот стрес и генска експресија во клетките на туморот.
Токсичност кај луѓето
Орални дози на тешка вода во опсег од неколку грама, како и тежок кислород 18O, рутински се користат во метаболичките експерименти кај луѓето. Бидејќи еден од околу 6.400 атоми на водород е деутериум, 50 кг човек кој содржи 32 кг телесна вода нормално би содржал доволно деутериум (околу 1,1 грам) за да се направат грама од чиста тешка вода, така што приближно оваа доза е потребна за да се удвои количината на деутериум во телото.
Губењето на крвниот притисок може делумно да ја објасни пријавената инциденца на вртоглавица при ингестија на тешка вода. Сепак, поверојатно е дека овој симптом може да се припише на изменета вестибуларна функција.
Збунетост од контаминација од зрачење на тешка вода
Иако многу луѓе ја поврзуваат тешката вода првенствено со нејзината употреба во јадрени реактори, чистата тешка вода не е радиоактивна. Тешката вода од комерцијална класа е малку радиоактивна поради присуството на ситни траги од природен тритиум, но истото важи и за обичната вода. Тешката вода што се користела како течност за ладење во атомските централи содржи значително повеќе тритиум како резултат на неутронско бомбардирање на деутериумот во тешката вода (тритиумот е ризик за здравјето кога се внесува во големи количини).
Во 1990 година, еден незадоволен вработен во јадрената генераторска станица „Поинт Лепри“ во Канада добил примерок (проценета на околу „половина чаша“) тешка вода од примарната јамка за транспорт на топлина на јадрениот реактор и ја натоварил во дозерот за пијалоци во кафетеријата. Осум вработени испиле дел од загадената вода. Инцидентот бил откриен кога вработените почнале да оставаат примероци на урина од биоесеј со покачени нивоа на тритиум. Количината на вклучена тешка вода била далеку под нивото што може да предизвика токсичност од тешка вода, но неколку вработени добиле зголемени дози на зрачење од тритиум и хемикалии активирани со неутрони во водата. Ова не бил инцидент на труење со тешка вода, туку труење со радијација од други изотопи во тешката вода.
Некои новински сервиси не внимавале да ги разликуваат овие точки, а дел од јавноста останала со впечаток дека тешката вода е нормално радиоактивна и посериозно отровна отколку што всушност е. Дури и да се користела чиста тешка вода во ладилникот за вода на неодредено време, не е веројатно дека инцидентот би бил откриен или предизвикана штета, бидејќи од ниту еден вработен не се очекува да добие многу повеќе од 25% од дневната вода за пиење од таков извор.