Историја_на_филмот
1980-тите: продолженија, блокбастери и видеоленти
Во текот на 1980-тите, публиката започнала сè повеќе да гледа филмови во своите домови на видеорекордери. Во почетниот дел од оваа декада, филмските студија направиле обид со законски мерки да се забрани поседувањето на видеорекордери како повреда на авторските права, што се покажало како неуспешен обид. Конечно, продажбата и изнајмувањето на видео филмови го заземале значајното второ место во презентирањето на филмовите и станале дополнителен извор на приходи за филмските индустрии. Комбинираната Лукас-Спилберг филмската индустрија, доминирала во холивудската кинематографија во поголемиот дел од 1980-тите што довело до многу имитации. Двете продолженија на „Војна на ѕвездите“, трите на „Ајкула“ и трите продолженија на „Индијана Џонс“ помогнале да се направат продолженија на успешни филмови, кои ги надминале очекувањата од кога било досега. Лукас исто така ја основал „Тхх Лтд“ како огранок на Лукасфилм во 1982 година, додека Спилберг го постигнал еден од најголемите успеси на деценија со „Е. Т. Вонземјаните“ истата година. Во 1982, исто така бил објавен „Престол“ на Дизни, кој бил еден од првите филмови во кои опширно се користела компјутерската графика од едно големо филмско студио. Американскиот независен филм се борел за опстанок низ поголемиот дел од деценијата, иако „Разбеснетиот бик“ (1980), „Доцни часови“ (1985) и „Кралот на комедијата“ (1983) на Мартин Скорезе помогнале да се наметне како еден од најпознатите критички признати американски филмски режисери на оваа ера. Во текот на 1983 бил објавен „Лузна“, кој се покажал како многу профитабилен и резултирал со уште поголема слава за неговиот водечки глумец Ал Пачино. Веројатно најуспешниот комерцијален филм кој бил продаден во текот на 1989 година бил верзијата на Тим Бартон на создавањето на Боб Кејн, „Бетмен“, кој ги надминал сите рекорди на бокс-офисот. Улогата во ликот на „Џокер“ на Џек Николсон му донела заработка од вкупно 60.000.000 американски долари по пресметката на неговиот процент од бруто остварувањето. Британската кинематографија добила поттик за време на раните 1980-ти со појавувањето на компанијата на Дејвид Путнам, „Голдкрест Филмови“. Филмовите „Огнени кочии“, „Ганди“, „Убиствени полиња“ и „Соба со поглед“ биле насочени кон интелектуалната публика, која големите холивудски студија сè повеќе ја игнорирале. Додека филмовите од 1970-тите помогнале да се дефинираат модерните блокбастер филмови, во 1980-тите се променил начинот на кој Холивуд ги промовирал своите филмови до тогаш. Филмовите, во најголем дел, имале премиера во поголем број на кино сали, иако до денес некои филмови сè уште имаат премиера со користење на трасата на ограничен, теренски систем на објавување. Спротивно на некои очекувања, подемот на мултиплекс кинематографијата не овозможил да бидат прикажани помалку мејнстрим филмови, туку едноставно овозможил на големите блокбастери да им се даде уште поголем број на проекции. Сепак, филмовите кои поминувале незабележано во кино салите, добивале втора шанса преку домашното видео. Во текот на 1980-тите јапонската кинематографија доживеала преродба, која во голема мера се должела на успехот на „аниме“ (жанр на научна фантастика) филмовите. На почетокот на 1980-тите, „Вселенскиот воен брод Јамато“ (1973) и „Преносливиот костим Гундам “(1979), кои биле неуспешни телевизиски серии, повторно биле обработени како филмови и станале енормно успешни во Јапонија. Особено „Преносливиот костим Гундам“ предизвикал Гундам франшиза на „Реален робот“ (вид на јапонска анимација) во „аниме“ системот. Успехот на Макрос со „Се сеќаваш ли љубов?“, исто така предизвикал Макрос франшиза во “Aниме“ системот. Ова исто така било декада во која било основано Гибли студиото. Во студиото се произвеле првите филмови со фантазија на Хајао Мијазаки, „Наушa од долината на ветрот“ (1984) и „Замок на небото“ (1986), како и „Гробот на светулките“ на Исао Такахата (1988), од кои сите биле многу успешни во Јапонија и добиле светско критичко признание. Фимовите со оригинална видео анимација (ОВА) исто така се појавиле во текот на оваа деценија, а еден од највлијателните од овие рани ОВА филмови бил сајберпанк филмот на Нобору Ишигуро „Мегазона 23“ (1985). Најпознат аниме филм од оваа деценија бил сајберпанк филмот на Катсухиро Отомо „Акира“ (1988), кој иако првично бил неуспешен во јапонските кино сали, успеал да постигне меѓународен успех. Акционата кинематографија во Хонгконг, која била во опаѓачки тренд поради прекумерната експлатација на филмовите од типот на Брус Ли, исто така заживеала во1980-тите поради редефинирањето на акциониот филм според жанрот на Џеки Чен. Тој претходно успешно ги искомбинирал жанровите на комедија и боречки вештини во 1978 со филмовите „Змија во сенката на орелот“ и „Пијаниот господар“. Следен негов чекор бил комбинирање на овој жанр на комични воени вештини со многу опасни акробации кои потсетуваат на ерата на немиот филм. Првиот филм според ваквиот нов стил на акционата кинематографија бил „Проект А“ (1983) за кој бил формиран тимот за акробации на Џеки Чен, исто и „Тројца браќа“(Чен, Само Хунг и Јен Бијао). Во филмот биле прикажани дополнителни разработени опасни акробации во борбите и поизразен хумор, со што овој филм постигнал голем успех на Далечниот Исток. Како последица на тоа Чен го продолжил овој тренд на акциони филмови со боречки вештини кои содржат уште повеќе разработени, опасни акробации, во кои спаѓаат „Оброци на тркала“ (1984), „Полициска приказна“ (1985), „Оклоп на Бог“ (1986), „Проект А“ втор дел (1987), „Полициска приказна 2“ (1988). Други нови трендови кои започнале во 1980-тите биле девојки со пиштоли, поджанр за кој Мајкл Џеокс се здобил со слава и особено жанрот на херојско крвопролевање, кој ги поттикнал „Тријадите“, во голема мера предводени од Џон Ву, со кои Чоу Јан-фат стекнал слава. Подоцна овие акциони трендови од Хонгконг биле присвоени во многу холивудски акциони филмови во 1990-тите и 2000-тите.