cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Натриум флуорид
Медицински снимки
Во медицинските снимки, флуор-18-означен натриум флуорид (USP, натриум флуорид F18) е еден од најстарите трагачи што се користат во позитронска емисиона томографија (ПЕТ), која се користи од 1960-тите. Во однос на конвенционалната коскена сцинтиграфија спроведена со гама камера или SPECT системи, PET нуди поголема чувствителност и просторна резолуција. Флуор-18 има полуживот од 110 мин, што бара тој да се користи веднаш откако ќе се произведе; ова логистичко ограничување го попречило неговото усвојување наспроти попогодните технециум-99м означени радиофармацевтски. Сепак, флуор-18 генерално се смета за супериорен радиофармацевтски препарат за снимање на скелетот. Посебно има високо и брзо навлегување на коските придружено со многу брзо чистење на крвта, што резултира со висок сооднос меѓу коските и позадината за кратко време. Дополнително, фотоните на уништување произведени со распаѓање на 18F имаат висока енергија од 511 keV во споредба со фотоните од 140 keV од 99mc.
Хемија
Натриум флуоридот има различни специјални хемиски примени во синтеза и екстракција во металургијата. Тој реагира со електрофилни хлориди вклучувајќи ацил хлориди, сулфур хлориди и фосфор хлориди. Како и другите флуориди, натриум флуоридот наоѓа употреба во десилилација во органската синтеза. Натриум флуорид може да се користи за производство на флуоројаглерод преку Финкелштајн реакција; овој процес ја има предноста што е едноставен за изведување во мал обем, но ретко се користи во индустриски размери поради постоењето на поефикасни техники (на пр. Електрофлуорирање, Фаулер процес).
Друга уоитреба
Натриум флуоридот се користи како средство за чистење.
Натриум флуорид може да се користи во јадрен реактор за стопена сол.
Велеслалом
Велеслалом – дисциплина во алпско скијање и даскање. Натпреварувачите треба што побрзо да ја поминат означената патека притоа треба да ги поминат низ поставените врати кои се поставени на поголемо растојание отколку во слалом, но на помало отколку во супервелеслалом.
Натриум флуорид
Безбедност
Смртоносна доза за човек од 70 кг (154 lb) се проценува на 5-10 g.
Велеслалом
Велеслаломот и слаломот се техничките дисциплини во натпреварите во алпско скијање за разлика од брзите дисциплини во кои спаѓаат супервелеслаломот и спустот. Техничките дисциплини вообичаено се состојат од две возења на различни патеки, но на истиот терен.
Натриум флуорид
Безбедност
Флуоридите, особено водените раствори на натриум флуорид, брзо и доста опширно се апсорбираат во човечкото тело.
Велеслалом
Патека
Висинската разлика на патеката за велеслалом мора да биде меѓу 250 и 450 м за мажи и меѓу 250 и 400 м за жени. Бројот на врати треба да биде 56-70 за мажи и 46-58 за жени. Бројот на промени на правецот на патека за велеслалом е еднаков на 11-15% од висинската разлика на патеката во метри за возрасни, а 13-15% за деца. На пример, патека со висинска разлика од 300 м ќе има 33-45 промени на правецот за трка за возрасни.
Натриум флуорид
Безбедност
Флуоридите се мешаат во транспортот на електрони и метаболизмот на калциум. Калциумот е од суштинско значење за одржување на потенцијалот насрцевата мембрана и за регулирање на коагулацијата. Високото внесување на флуоридни соли или флуороводородна киселина може да резултира со фатални аритмии поради длабока хипокалцемија. Хроничната прекумерна апсорпција може да предизвика стврднување на коските, калцификација на лигаментите и таложење на забите. Флуоридот може да предизвика иритација или корозија на очите, кожата и носните мембрани.
Велеслалом
Брзина
Иако не спаѓа во брзите дисциплини, добро трениран натпреварувач може да достигне просечни брзини од 40 км/ч во велеслалом.
Натриум флуорид
Безбедност
Натриум флуоридот е класифициран како токсичен и со вдишување (на прашина или аеросоли) и со голтање. Во доволно високи дози, се покажал дека влијае врз срцето и циркулаторниот систем. За професионално изложување, Управата за безбедност и здравје при работа и Националниот институт за безбедност и здравје при работа воспоставиле ограничувања за професионална изложеност на 2,5 mg/m3 над осум -часовен временски пондериран просек.
Велеслалом
Опрема
Скиите за велеслалом се пократки од оние за супервелеслалом и спуст, а се подолги од оние за слалом.
Натриум флуорид
Безбедност
Во повисоки дози, што се користат за лекување на остеопороза, обичниот NaF може да предизвика болка во нозете и нецелосни стресни фрактури кога дозите се превисоки; исто така го иритира желудникот, понекогаш толку силно што предизвикува болест на пептичен улкус. NaF кој што се ослободува бавно и кој е ентерично обложен нема значителени гастрични несакани ефекти и има поблаги и поретки компликации во коските. Во пониски дози што се користат за флуоридација на вода, единствениот јасен негативен ефект е дентална флуороза, што може да го промени изгледот на детските заби за време на развој на забите; ова е главно благо и веројатно нема да претставува некаков реален ефект врз естетскиот изглед или врз јавното здравје. Хроничното внесување на флуор од 1 ppm флуор во водата за пиење може да предизвика шарење на забите (флуороза) и изложеност од 1,7 ppm ќе предизвика дамки кај 30% -50% од пациентите.
Велеслалом
Историја
Првиот велеслалом бил одржан на 20 јануари 1935 година во Мотароне, Италија. . По месец дена, вториот велеслалом бил одржан во Мармолада во италијанските Доломити.
Натриум флуорид
Хемиска структура
Натриум флуоридот е неорганско јонско соединение, кое се раствора во вода за да даде одвоени Na+ и F− јони. Како натриум флуорид, тој кристализира во кубен мотив каде што и Na+ и F− зафаќаат октаедрални координативни места; неговото растојание на решетките е приближно 462 pm и е помало од она на натриум хлорид (564 pm).
Велеслалом
Историја
На светските првенства велеслаломот како дисциплина бил додаде во 1950 година во Аспен, Колорадо, а на Зимските олимписки игри бил воведен во 1952 годиниа во Осло, Норвешка. Оттогаш тој е непрекинато дел од натпреварите на светските првенства и Зимски олимписки игри. Првично, натпреварите во велеслалом се состоеле од едно возење. Второто возење за мажи било додадено во 1966 година, а на Зимските олимписки игри во 1968 година. За жени, второто возење било додадено во 1978 година на светските првенства, а на Зимските олимписки игри во 1980 година.
Натриум флуорид
Појава
Минералната формата на NaF, вилијаумит, е умерено ретка. Познато е од плутонските нефелин сиенит карпи.
Продукција
Во извештајот од 1986 година, годишната светска потрошувачка на NaF се проценува на неколку милиони тони.
Црна Скала
Црна Скала е граничен премин на македонско - бугарската граница, односно врска помеѓу Делчево на македонската и Невестино на бугарската страна од границата.
Во 2002 година од македонска страна со 1,7 милион евра од продажбата на телекомот биле потрошени за пробивање и тампонирање на десет километри пат од Делчево до Црна Скала. За завршување и асфалтирање на патот биле потребни уште толку пари. Но, бидејќи со проектот не се почнало и од бугарска страна, работите биле запрени и од македонска страна.
Со овој граничен премин ќе се скрател патот до Ќустендил и до Софија за околу 40 километри, во однос на делницата преку Благоевград.
.ch
.ch — највисок семрежен домен на Швајцарија. Со доменот управува Technology Services.
Надворешни врски
Toppdomän
ФК Бате Борисов
ФК Бате Борисов е белоруски фудбалски тим од градот Борисов. Тие се натпреваруваат во Белоруската Премиер лига каде се владеечки шампиони. Бате е исто така единствениот белоруски клуб кој успеал да се квалификува за групната фаза во Лигата на шампионите (во сезоните 2008–09, 2011–12 и 2012–13) и групната фаза во Лига Европа. Нивниот дом е Градскиот стадион во Борисов и Стадионот Динамо во Минск (за Европските натпревари). Во 2011 година започната е изградба на нов стадион во Борисов, и се очекува да заврши во 2013.
Црква „Св. Атанасиј“ - Барбарево
'''„Св. Атанасиј“''' — христијански храм кој се наоѓа во Барбарево, Општина Ново Село.
Црквата била изградена во 1870 година.
Штипска тврдина
Исар или Штипска Тврдина — средновековна тврдина во Штип. Се наоѓа во западниот дел на градот, каде се издига карпестиот рид Исар, висок 150 м. Опкружен е со стрмни падини, на западната страна со коритото на Брегалница, а на јужната со коритото на Отиња. Положбата и височината овозможуваат прегледност и контрола на влезот и излезот од градот. На самиот врв има нерамно плато, 200 м издолжено во правец север-југ, оградено со остатоци од темели на бедем, прилично добро зачуван, наместа висок 12 до 19 м, со неколку одбранбени кули. Според досегашните проучувања, се претпоставува дека тврдината била подигната во раниот среден век, заради одбранбените и стратегиските потреби на градот што лежел во нејзиното подножје. Под денешното име Штип се наоѓал во границите на Самоиловата држава, на почетокот на XIII век под бугарска власт, а веднаш потоа под управата на српскиот владетел Стефан Дечански. Турците го зазеле во 1382 година. Државните и политичките промени се одразиле и врз архитектурата на тврдината. На одделни места се гледаат уривања, поправки или доградби. По појавата на огненото оружје таа била напуштена, исто како и повеќето тврдини во Македонија. Меѓу вградениот градежен материјал се забележуваат кршени парчиња од архитектонска пластика од бел мермер од римска провениенција, секако донесени од некогашниот град Астибо кој лежел непосредно во подножјето на ридот, во денешното маало Стар Конак. Во долниот дел на падините на Исар има три цркви, и тоа на источната - „Св. Архангел Михаил“, на јужната „Св. Јован Крстител“ и на северната „Св. Власиј“, која е во остатоци од темели. Што се однесува до остатоците од средновековната населба, дел од нив се среќаваат на северозападната падина, лево од црквата Св. Архангел Михаил. Според најдените фрагменти од керамички садови, има индиции дека Исар бил користен за одбранбени цели многу порано, во раноантичкото време, а можеби и во железното време.
Континуитет
Во воените операции против Самуил, византискиот цар Василиј II во 1014 г. ја освоил тврдината Штип („фрурион Стипеион”). Потоа долго време нема вести за Штип. Во 1282 г. кога Србите ја поместиле границата кон југоисток заземајќи го Овче Поле, Злетово и Пијанец (значи и Штипскиот регион), Штип не е забележан. Веројатно старата византиска тврдина уште не била обновена. Брегалничкиот регион е целосно освоен од Србите во 1328 г., со гратчето Чрешче на Долна Брегалница и Просек далеку на југ оттука. За време на владеењето на кралот и на царот Душан Штип е спомнат повеќепати: подградието Штипско (1332 г.), потоа „град Штип и (негова) амборија” (трг, пазар, подградие); „кефалија Штипски” (1355 г.). Првин била изградена црквата на св. Архангели, а подоцна на Св. Јован Крстител, Св. Власија, Св. Никола, Св. Вознесение (Св. Спас). За сите нив се сочувани и грамотите или се познати нивните ктитори и градители. Несомнено откако Србите завладеале со Штип била обновена и тврдината, и тоа не веднаш. Во прилог на тоа зборуваат и податоците за посетата на кралот Душан: на почетокот на своето владеење тој го посетил Овче Поле и престојувал во селцето Слан Дол, а подоцна и во Крупиште; притоа Штип не бил спомнат. Несомнено Штип во тоа време сè уште не бил подготвен да му пружи гостопримство на владетелот. Еден од најмоќните феудалци на царот Душан, деспотот Оливер, управувал со регионот на Овче Поле, Брегалница и Осогово. Потсетуваме дека географскиот поим Овче Поле тогаш и подоцна (до 19 век) го опфаќал на исток и Штип со околината (денес е стеснет на оштината Св. Николе). Штип, несомнено бил седиште на Оливер. Тврдината на Хисар не е обичен збег на граѓаните од подградот, ниту државна војничка тврдина. Тоа е монументална резиденција (дворец со палата) на еден моќник, кој ја изградил неа и наброените цркви во одминатиот 14 век. Вакви квалитетни градби нема на друго место во широкиот Брегалнички регион, освен црквата во Лесново која е исто така дело на Оливер. Ова се многу јасни и неспорни факти кои не можат да се превидат. Во својот дворец Оливер бил опколен со вазали - феудалци од понизок ранг кои живееле исто тука (несомнено во „долниот град”) и од кои некои се забележани како ктитори на некои од штипските цркви. Богатството, потрошено во градбата на крепоста со палатата, на црквите и пазарот, потекнувало од обновеното рударство во Осогово и од трговијата која се расцутела во врска со тоа. Од Осоговското сребро Оливер ковал и пари со свое име. Него тука ќе го наследи Константин Дејанов, исто толку моќен феудалец. Турците го освоиле Штип во 1385 г. (според Ф. Бабингер) и најмалку два века во Хисарот држеле воена посада. Во 1530 г. истата броела 17, а во 1573 г. 11 стражари (Стојановски 1981, 75). Во своите патни белешки Хаџи Калфа и Евлија Челеби велат дека Хисарот во Штип во тоа време (17 век) бил запустен. Потоа тврдината веќе никој не ја користел.
Заспана девојка
Заспана девојка (холандски: Slapend meisje), позната и како Заспана жена, Заспана жена на маса и Заспана слугинка, е слика на холандскиот сликар-мајстор Јоханес Вермер, 1657. Сега е во Музејот на уметност Метрополитен во Њујорк и може да не биде позајмен на друго место според условите на оставината на дарителот.
Тема, влијанија и промени во составот
Според Литке, присуството на кучето би алудирало на „еден вид импровизирани односи кучешки додворувачи кои излегуваат на улица“. Мажот и кучето биле заменети со огледало на далечниот ѕид, што укажува на тоа како искуството на сетилата брзо поминува, и столчето е оставено под агол со перница, што е можно да означува индолентност, заедно со навестување на неодамнешното друштво. Идејата дека неодамна била заедно со некого ја засилува стомната со вино, чашата на страна и можно присуство на нож и виљушка на масата. Кинескиот сад со овошје е симбол на искушение, а за современик на Вермер, запознаена била со симболиката на холандската уметност од тоа време, ножот и бокалот лежејќи со отворена уста под зашеметен материјал ќе им донесело на ум повеќе од социјалните односи.
Сликата многу веројатно била во сопственост на патронот на Вермер, Питер ван Рајвен, кој исто така бил сопственик на „Млекарката“, која има слична напнатост помеѓу симболиката на сексуални или романтични врски со слугинките и нивното претставување на начин што бил посимпатичен отколку воспоставената традиција.
Провидност и изложби
Сликата била меѓу големата збирка на дела на Вермер продадени на 16 мај 1696 година, од имотот на Јакоб Дисиус (1653–1695). Нашироко се верува дека збирката првично била во сопственост на свекорот на Дисиус, Питер Клас ван Рајвен од Делфт како главен покровител на Вермер, а потоа и предал на ќерката на Рајвен (1655–1682), која би му ја оставила на Дисиус. Историјата на делото од таа точка е непозната сè до нејзината сопственост на Џон Ватерло Вилсон во Париз по 1873 година. Продадена била на 14 март 1881 година во Париз, кога галеријата Седелмејер во Париз ја купила и ја продала подоцна истата година на Родолф Кан, исто така од Париз. Кан го поседувал делото сè до 1907 година. Била продадена во 1908 година преку браќата Дувин од Лондон на Бенџамин Алтман, а била изложена во Њујорк во 1909 година. Алтман го поседувал делото сè до 1913 година, кога преминал во рацете на Музејот на уметност Метрополитен како оставина.
Богданешт
Богданешт (Bogdănești) е општина во округот Бакау во Романија.
Token Ring
Станиците во token ring локална мрежа се организирани во круг каде податоците се пренесуваат од една до наредната станица и контролен token кружи по прстенот и го контролира пристапот. Овој механизам се користи кај ARCNET, token bus и FDDI и има теоретски предности во однос на CSMA/CD и Етернет.
Опис
Шематски, token ring мрежата е поврзана како ѕвезда со разводни кутии и излези и влезови од и до секоја станица во мрежата. Каблите за поврзување најчесто се IBM “Тип 1” пар преплетени жици со IBM податочни конектори. Недостаток на конекторите е што се кревки и гломазни и за нив е потребно барем 3 x 3 cm простор.
Во 1985 година token ring работеше со брзина од 4Mbit/s, но во 1989 година IBM излезе со token ring со брзина од 16 Mbit/s и 802.5 стандардот беше прилагоден на него. Во 1981 година, Apollo Computer ja претставија нивнata Apollo token ring (ATR) мрежа со 12 Mbit/s и Proteon ја претставија нивната ProNet-10 мрежа во 1984. Сепак, мрежата IBM token ring не беше компатибилна на ATR и ProNet-10. Секоја станица ја предава и ја предава рамката token до најблиската соседна станица во мрежата. На овој начин се остварува пристап до заедничките ресурси. Станиците кои сакаат да пренесуваат рамки мора прво да добијат token па потоа да пренесуваат. Token ring мрежите обично користат Differential Manchester кодирање. IBM го популаризира користењето на token ring во средината на 80-ите со излегувањето на IBM token ring архитектура заснована на MAU (Media Access Unit) и IBM систем за каблирање. IEEE подоцна стандардизира token ring LAN систем наречен IEEE 802.5. Token ring од 4 Mbit/s and 16 Mbit/s беа стандардизирани од IEEE 802.5. Потоа беше стандардизиран 100 Mbit/s token ring додека пак во 2001 година овозможија брзина од 1000 Mbit/s, но не излезе на пазарот. Кога се појави token ring мрежа од 4 Mbit/s се слушаа гласини дека е супериорен во однос на Етернет и за тоа се водеа жестоки дебати. Со појавувањето на побрзи верзии на Етернет, token ring архитектурите излегле од употреба а големата употреба на Етернет доведе до намалување на цената. Од тогаш, token ring мрежите излегоа од употреба а Етернет со 100 Mbps стана доминантен на пазарот.
Раст на знаење
Во филозофијата на Карл Попер, главниот проблем на методологијата и филозофијата на науката е да се објасни и промовира растот на знаењето. За таа цел, Попер залагал неговата теорија за фалсификување, тестливост и тестирање. Тој напишал во „Логиката на научното откритие“ :„ Средишниот проблем на епистемологијата отсекогаш бил и сè уште е проблем на растот на знаењето. А, растот на знаењето може најдобро да се изучува со проучување на растот на научното знаење“.
Библиографија
* Alt URL
1809 во архитектурата
1809 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Малата улица
Малата улица ( Хет Страатје ) е слика на холандскиот сликар Јоханес Вермер, изведена во. 1657–58 година. Изложена е во Државниот музеј во Амстердам и е потпишана под прозорецот во долниот лев агол, „IV MEER“.
Сликарство
Сликата е изработена во масло на платно и е релативно мала слика, со големина од 54.3 сантиметри, високо за 44.0 сантиметри и 17.3 инчи широка.
Бермуда на Олимписките игри
Бермуда првпат настапила на Олимписките игри во 1936 година и оттогаш учествувале на сите игри освен на Летните олимписки игри во 1980 година кога истите ги бојкотирале.
На Зимските олимписки игри за првпат настапиле во 1992 година.
Националниот олимписки комитет на Бермуда бил основан во 1935 година и бил признаен во 1936 година.
Црква „Св. Илија“ - Добрејци
'''„Св. Илија“''' — христијански храм кој се наоѓа во Добрејци, Општина Струмица.
Црквата на трипати била или рушена или ограбувана од страна на османлиската власт. Денешната црква која била изградена во 1812 година е поразлична за разлика од останатите две кои некогаш опстојувале.
1810 во архитектурата
1810 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
.ci
.ci — највисок семрежен домен на Брегот на Слоновата Коска. Со доменот управува Network Information Center - Côte d'Ivoire.
Надворешни врски
Toppdomän
Кгатленг (округ)
Кгатленг е округ во Боцвана. Според пописот од 2001 година округот имал население од 73.507 жители. На југ и на исток округот граничи со ЈАР, на југозапад со Југоисточниот округ, на запад со Квененг и на север со Централниот округ.
Под-окрузи
Кгатленг нема под-окрузи.
Ајдучки Кладенец
Ајдучки Кладенец е граничен премин на македонско - бугарската граница, во близна на Пехчево на македонската страна.
Во 2001 година Владата на Македонија издвоила средства во висина од еден милион тогашни германски марки за земјени работи и за пробивање на патот од Пехчево до преминот. Работите биле завршени за една година. Од бугарска страна за реализација на проектот не било направено ништо.
За отворање на преминот се заинтересирани 12 бугарски општини, од кои со три - Кресна, Симитли и Јакоруда, Пехчево е збратимена општина. Сега, за да се стигне до овие општини на бугарска страна, потребно е преку Делчево да се помине трипати подолг пат.
Превртен прашалник и извичник
Превртените ознаки се поддржани од различни стандарди, вклучувајќи ISO-8859-1, Unicode и HTML. Тие може да бидат внесени директно на тастатури дизајнирани за земји во се говири шпански.
Употреба
Превртениот прашалник ¿ се пишува пред првата буква од прашална реченица или клаузула за да покаже дека следи прашање. Тоа е свртен облик на стандардниот симбол „?“ препознаен од говорителите на други јазици напишани со латиница. Нормален прашалник се пишува на крајот од реченицата или клаузулата.
Превртената интерпункција е особено важна на шпанскиот јазик бидејќи синтаксата на јазикот значи дека и изјавите и прашањата или извиците би можеле да имаат ист формулар. „Дали ви се допаѓа летото? и „Ви се допаѓа летото“. се преведуваат соодветно како и  (Не секогаш постои разлика помеѓу формулацијата на прашањето да-не и соодветната изјава на шпански.)
Во речениците кои се и изјавувачки и прашални, клаузулата што поставува прашање е изолирана со превртениот прашалник со почетниот симбол, на пример: („Ако не можете да одите со нив, дали би сакале да одите со нас?“), а не  Ова помага да се препознаат прашањата и извиците во долги реченици.
За разлика од завршните ознаки, кои се печатат по основната линија на текстот, превртените ознаки (¿ и ¡) се спуштаат под линијата.
Историја
Во 1668 година, Џон Вилкинс предложил користење на превртениот извичник „¡“ како симбол на крајот од реченицата за означување на иронија. Тој бил еден од многуте, вклучувајќи го и Десидериус Еразмус, кој сметал дека има потреба од таков интерпункциски знак, но предлогот на Вилкинс, како што бил случај и со другите обиди, не успеал.
Превртените ознаки првично биле препорачани од Кралската шпанска академија (Real Academia Española), објавени во второто издание на Правопис на кастиљскиот јазик во 1754 година препорачувајќи го како симбол што означува почеток на прашање на пишан шпански - на пр. („Колку години имаш?“). Кралската академија, исто така, го нарачала истиот систем со превртени симболи за искази на извичник, користејќи ги симболите „¡“ и „!“.
Овие нови правила полека биле усвоени; има книги од 19 век во кои писателот не користи ниту „¡“ ниту „¿“.
Присвојување
Некои писатели го испуштаат превртениот прашалник во случај на кратко недвосмислено прашање како што е: („Кој доаѓа?“). Ова е критериумот на галициски и порано на каталонски. Одредени власти на каталонски јазик, како што е Жоан Сола и Кортаса, инсистираат да се користат прашалниците за отворање и затворање за јасност. Тековниот начин на Иститутот за каталонски студии е да не се користат превртените ознаки.
Некои писатели на шпански јазик, меѓу кои и нобеловецот Пабло Неруда (1904–1973), одбиваат да го користат превртениот прашалник.
Вообичаено е на друштвените мрежи да се изостави превртениот прашалник бидејќи заштедува време на пишување. Некои, исто така, го користат симболот за завршување и за почеток и за крај, вака: “?“?. Други може дури да ги користат и почетните и затворачките прашалници, но на крајот од реченицата, давајќи или. Со оглед на неформалниот амбиент, ова може да биде неважно; сепак, наставниците  го гледаат ова како проблем, плашејќи се и тврдејќи дека современите млади студенти несоодветно и неправилно ја прошируваат практиката на академски домашни задачи и есеи.
Мешавини
Уникод 5.1 исто така вклучува, што е превртена верзија на прашалник-извичник, нестандарден интерпункциски знак што се користи за означување и возбуда и прашање во еден глиф.
Кодирање
Обете ¡ и ¿ се сместени во рамките на Заедничкиот уникод блок, и двете се наследени од ISO-8859-1:
Знаците се појавуваат и во повеќето проширени ASCII шифрирања.
Во Windows, превртениот прашалник е валиден во името на датотеката или директориумот, додека нормалниот прашалник е резервиран знак што не може да се користи.
Пишување на знакот
На системи со копче AltGr (актуелно или емулирано преку десното копче Alt) и множество за мапирање со проширена (или „меѓународна“) тастатура, до симболите може директно да се пристапи, иако низата варира во зависност од оперативниот систем и местоположбата: на пример на Windows и QWERTY, употреба на копчињата AltGr и AltGr; на Chrome OS со UK-Extended, упортреба на AltGr и AltGr.
Аколски реон
Аколски реон е округ во Казахстан во покраината Акмоле во северен Казахстан.
Писмо до Херодот
„Писмото до Херодот“ на Епикур било напишано како вовед во епикурската филозофија и метод на проучување на природата. Тоа било толку важно што било сметано за „Мало олицетворение“ и морало првично да се изучува од сите сериозни узучувачи на епикурејството.
Го вклучувало најцелосниот детал од античките разговори што довеле до развој на атомистичката теорија, доктрина за безброј светови и објаснување на феноменот на времето што претставува ран облик на релативизмот.
Ѓирокастро (округ)
Населени места
Во округот Ѓирокастро се наоѓаат следните населени места:
Села во округот Ѓирокастро:
Холодовка (Туљчински реон)
Холодовка (Холодівка) е село во Украина, Туљчински реон, Виничка област.
1811 во архитектурата
1811 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
.ck
.ck — највисок семрежен домен на Куковите Острови. Со доменот управува Oyster Internet Services.
Надворешни врски
Toppdomän
Брустуроаса
Бруструоаса (Brusturoasa) — општина во округот Бакау во Романија.
NGC 5783
NGC 5783 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5783 се споменува и како NGC 5785, UGC 9586, MCG 9-24-50, CGCG 273-33, IRAS 14519+5216.
Откривање
Објектот е откриен на 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5783 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 5783 има привидни димензии од 2,9' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 53 м 28,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +52° 4' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 5783 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53217. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 50; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3480. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 715.
Надворешни врски
NGC 5783
Список на египетски божества
Статија поврзана со Египетска митологија.
Забелешка: повеќето божества имаат по неколку имиња.
Д
= И =
Ш
Египетски божества по азбучен ред Mitologia egípcia Ægyptisk mytologi Liste ägyptischer Götter Index of Egyptian mythology articles Egipta Mitologio Dieux égyptiens par ordre alphabétique エジプト神話 Egyptische mythologie Bogowie starożytnego Egiptu Antiga religião egípcia Mitologie egipteană Список египетских богов Egyptisk mytologi 埃及神话人物列表
1812 во архитектурата
1812 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Маврови Анови
Маврови Анови — село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Мала Река. Пред новата територијална поделба била седиште на истоимената општина, Општина Маврови Анови.
Блазар
Блазар — многу збиен квазар (квазиѕвезден радиоизвор) поврзан со претпоставена супермасивна црна дупка во центарот на една активна, џиновска елиптична галаксија. Блазари се меѓу најенергичните појави во вселената и се важна тема во вонгалактичката астрономија.
Маврови Анови
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 167 жители, од кои 137 Македонци, 16 Турци, 10 Роми, 2 Срби и 2 останати.
Блазар
Блазарите се членови на една поголема група на активни галаксии кои содржат активни галактички јадра (AGN). Неколку ретки објекти може да бидат „средни блазари“ кои изгледа како да имаат мешавина од својствата на двете оптички насилни променливи (ОНВ) квазари и BL Lac објекти. Името блазар првично било измислено во 1978 година од астрономот Едвард Шпигел за да ја означи комбинацијата од овие две класи.
Маврови Анови
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 121 жител, од кои 92 Македонци, 2 Албанци, 16 Турци, 2 Роми, 1 Влав и 8 лица без податоци.
Блазар
Блазарите емитуваат релативистичен млаз кој е насочек кон Земјата. Многу блазари имаат очигледни суперлуминални одлики функции во рамките на првите неколку парсеци на нивните млазови, најверојатно поради релативистички шок фронтови.
Маврови Анови
Самоуправа и политика
Пред новата територијална поделба Маврови Анови биле седиште на истоимената општина, Општина Маврови Анови. По новата поделба тоа потпаднало во рамките на Општина Маврово и Ростуше. Денес во Маврови Анови е сместено седиштето на Одделението за урбанизам, комунални дејности, угостителство и туризам при Општина Маврово и Ростуше.
Блазар
Општоприфатена слика е дека ОНВ квазарите се суштински моќни радио галаксии, додека BL Lac објектите се природно слаби радио галаксии. И во двата случаи галаксиите домаќини се џиновски елипси.
Алтернативните модели, на пример гравитационата леќа, може да смета на неколку забелешки за некои blazars кои не се во согласност со општите својства.
Структура
Блазарите, како и сите AGN, се смета дека во крајна линија се напојуваат со материјалот којшто паѓа на супермасивна црна дупка во центарот на галаксијата домаќин. Гас, прашина и повремено ѕвезда се заробени во оваа централна црна дупка создавајќи топол диск кој создава огромни количини енергија во форма на фотони, електрони, позитрони и други елементарни честички. Овој регион е прилично мал, околу 10−3 парсеци во големина.
На насобирачкиот диск, под агол од 90 степени, пар од релативистички млазеви носи високоенергетска плазма далеку од AGN. Млазот е подреден од комбинација со интензивна магнетни полиња и моќни ветрови од насобирачкиот диск и тороидот. Во внатрешноста на млазот, високоенергетски фотони и честички комуницираат едни со други и со силното магнетно поле. Овие релативистички млазови може да се протегаат дури до многу десетици килопарсеци од централната црна дупка.
Сите овие региони може да произведуваат различна набљудувана енергија, најчесто во форма на нетоплотен спектар којшто се протегадвижат од многу ниска радио честота до екстремно енергетски гама-зраци со висока поларизација (обично неколку проценти) на некои честоти. Нетоплотниот спектар се состои од синхротроно зрачење во осег од радио до Х-зраци и во инверзна Compton емисија во опсег од Х-зраци до гама-зраци. Топлинскиот спектар кој се појавува во ултравиолетовиот регион и слаби оптички оддавни линии се исто така присутни во ОНВ квазарите, но се слаби или воопшто не постојат во BL Lac објектите.
Откривање
Многу од посветла блазари најпрвин беа идентификувани не како моќни далечни галаксии, туку како неправилни променливи ѕвезди во нашата галаксија. Овие блазари како вистински неправилни променливи ѕвезди се менуваа во светлината на периоди од денови до години, но без никаква шема.
Почетокот на развојот на радиоастрономијата покажа дека постојат бројни светли радиоизвори на небото. До крајот на 1950-тите години резолуцијата на радиотелескопите беше доволна за да овозможи се идентификуваат специфични радиоизвори со оптички средства, што доведе до откривање на квазарите. Блазарите беа многу застапени помеѓу овие рани квазари.
Во 1968 година слична врска беше создадена помеѓу „променливата ѕвезда“ BL Гуштер и моќниот радиоизвор VRO 42.22.01 BL Lacertae покажа многу од одликите на квазарите, но оптичкиот спектар беше лишен од спектралните линии кои се користеа за да се одреди црвеното поместување. Слабите индикации за основната галаксија, што беше доказ дека BL Lacertae не беше ѕвезда, беа пронајдени во 1974 година.
Вонгалактичката природа на BL Lacertae не беше изненадување. Во 1972 година неколку променливи оптички и радиоизвори беа групирани заедно и беа предложени како нова класа на галаксијата: BL Lacertae – тип на објекти. Оваа терминологија наскоро беше скратена на „BL Lacertae објект“, "BL Lac објект" или едноставно "BL Lac". (Нотирајте дека вториот термин може исто така да значи и оригиналниот блазар, а не целата класа.)
Почнувајќи од 2003 година, познати се неколку стотици BL Lac објекти.
Актуелно гледиште
Се смета дека блазар се активни галактички јадра, со релативистички млазови ориентирани во близина на линијата на видикот со набљудувачот.
Унифицираната шема или унифицираниот модел станаа општо прифатените кога високопроменливи квазари се поврзани со суштински моќни радио галаксии и BL Lac објектите се поврзани со суштински слаби радио галаксии. Разликата помеѓу овие две поврзани популации ја објаснува разликата во одликите на емисионата линија во блазарите.
Алтернативните објаснувања за релативистичкиот млаз / пристапот на унифицирана шема кои беа предложени, вклучуваат гравитационо микролеќирање и кохерентна емисија од релативистички млаз. Ниту една од овие не ги објаснуваат целокупните својства на блазарите. На пример микролеќирањето е ахроматско. Тоа значи сите делови од спектарот се зголемуваат и паѓаат заедно. Ова не е многу јасно забележано кај блазарите. Сепак, можно е дека овие процеси, како и покомплексната плазма физика, можат да дадат одредени забелешки или некои детали.
Боречки клуб (филм)
Боречки клуб (Fight Club) e американска играна филмска адаптација од 1999 на истоимениот роман од 1996 на Чак Паленик, адаптиран од Џим Улс и режиран од Давид Финчер. Романот бил откупен од продуцентот Лора Цискин, која го вработи Улс да го напише сценариото за филмот. Неколку режисери биле предвид за да го режираат Боречки клуб; Давид Финчер бил одбран да го режира според неговиот интерес во проектот и покрај преткодните потешкотии со студиото 20th Century Fox. Големи и признаени глумци и глумици биле предвид за да се помогне на студиото да го промовира филмот, а глумците Бред Пит, Едвард Нортон и Хелена Бонхем Картер финално биле одбрани за главните улоги. Финчер работел со Улс за развивањето на сценариото, барајќи совети од други од филмската индустрија и од сопствената глумечка екипа.
Финчер го опишал Боречки клуб како црна комедија која применува тешка сатира; тој и глумечката екипа исто така го споредиле филмот со Дипломец (1967) и Бунтовник без причина (1955). Тематски, филмот бил наменет да го прикаже конфликтот меѓу генерацијата на млади луѓе и вредносниот систем на маркетингот. Употребата на насилство во клубовите за борци имала улога на метафора за конфликтот на генерацијата. Безимениот протагонист, портретиран од Едвард Нортон, е обична личност во која публиката треба лесно да се препознае, а претставува и компромитиран (несигурен) раскажувач на приказната кој се вмешува со Тајлер Дурдејн (Бред Пит) и е во конфликтен љубовен триаголник со Дурден и Марла Сингер (Хелена Бонхем Картер). Режисерот искористил хомоеротски тонови од романот на Паленик за имплементација во филмот верувајќи дека со тие тонови ќе ја прави публиката неудобна и со тоа ќе ја чува за очекување на драмаичниот крај со пресврт.
Извршните членови на студиото не биле позитивни кон филмот и ја промениле маркетинг кампања која Финчер ја замислувал за да се соземат од евентуалните загуби. Боречки клуб не успеал да ги доживее очекувањата во бокс офисот, а добил и поларизирани реакции од филмските критичари. Филмот се смета за најдискутираниот и најконтроверзниот филм на 1999 година. Бил приман како премин кон нови граници на кинематографскиот визуелен стил и за запознавање на ново расположение кон политичкиот живот. Филмот подоцна најде комерцијален успех со своето ДВД издание, кое го зацрсти статусот на Боречки клуб како култен филм. Филмот исто така изврши промени врз некои општества, особено во Америка, инспирајќи ги луѓето и самите да создадат клубови на борци.
Клепало (граничен премин)
Клепало — граничен премин на македонско-бугарската граница, во близна на Берово на македонската страна.
Во 1993 година бил изграден современ пограничен објект на Клепало, кој требало да го користат и македонските и бугарските гранични служби. Според договорот, Бугарите таков објект за двете гранични служби требало да изградат на некој од другите два планирани гранични премина. Неколку години по завршувањето на пограничната зграда бил завршен и асфалтиран и патот од Берово до с. Клепало, во должина од 17 километри. Но, и покрај тоа што имале одобрено и европски пари, Бугарија не почнала со асфалтирање на патот од Струмјани до Клепало.
1813 во архитектурата
1813 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
.cl
.cl — највисок државен домен за Чиле. Со доменот управува Универзитетот на Чиле.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Секирник
Црквата била изградена во 1932 година а осветена во 1968 година. Карактеристично за храмот е тоа што нејзината камбанарија се наоѓа во склоп со самиот објкет на црквата, а не надвор од него како што е случај кај поголемиот дел од православните цркви во Македонија.
.cl
Надворешни врски
Toppdomän
Меѓународен комитет на Црвениот крст
Меѓународниот комитет на Црвениот крст (МКЦК) — приватна хуманитарна институција со седиште во Женева, Швајцарија. Земјите кои се дел од Комитетот, потписнички на Четвртата женевска конвенција од 1949 г. и нејзините дополнителни протокли од 1977-2005 г., му доделиле мандат на МКЦК да ги заштитува жртвите од меѓународните и внатрешните воени конфликити. Во таквите жртви спаѓаат ранетите за време на војните, затворениците, бегалците, граѓаните и други. МКЦК е дел од Меѓународното движење на Црвениот крст и Црвената полумесечина заедно со Меѓународната федерација и 186 национални друштва. Тоа е најстарата и најценета организација во рамките на Движењето и една од најшироко признатите организации во светот, а има добиено и три Нобелови награди за мир во 1917 год, во 1944 г. и во 1963 г.
Солферино, Анри Динан и основање на МКЦК
Сè до средината на 19-иот век не постоел организиран и добро воспоставен систем за грижа на војската при несреќни случаи, и немало безбедни и заштитени институции за сместување и лекување на оние коишто биле ранети на бојното поле. Во јуни 1859 г. швајцарскиот стопанственик Анри Динан патувал кон Италија за да се сретне со францускиот цар Наполен III со намера да дискутира за тешкотиите при извршувањето на своите деловни работи во Алжир, кој во тоа време бил окупиран од Франција. Кога тој пристигнал во малиот град Солферино, вечерта на 24 јуни, бил сведок на Битката во Солферино, која се случила како дел од војната помеѓу Австрија и Сардинија. Во еден ден околу 40.000 војници на двете страни загинале или биле оставени ранети на бојното поле. Анри Динан бил шокиран од ужасните последици од битката и од речиси целосниот недостаток од медицинска помош и основна нега. Тој целосно ја напуштил првичната намера на своето патување и посветил неколку денови на лекување и грижа за ранетите. Во организирање на повеќе помош успеал така што го мотивирал населението да помага без дискриминација. Кога се вратил дома во Женева решил да напише книга под наслов „Сеќавањето на Солферино“, која што ја издал со сопствени средства во 1862 г. Копии од книгата пратил на водечки политички и воени фигури ширум Европа. Освен тоа, за поинтензивно обележувањето на своето искуство во Солферино во 1859 г., јасно ја застапувал идејата за создавање на национални организации за волонтерска помош кои ќе им помагаат на ранетите војници во случај на војна. Притоа, побарал со создавањето на меѓународните договори да обезбеди неутралност и заштита за ранетите на бојното поле, како и лекови и теренски болници.
Само една година потоа, швајцарската влада ги поканила владите на сите европски земји, како и на САД, Бразил и Мексико, да присуствуваат на официјална дипломатска конференција. Шеснаесет земји испратиле вкупно дваесет и шест делегати во Женева. На 22 август 1864 г., на Конференцијата е усвоена првата Женевска конвенција ,,за подобрување на условите на ранетите војници на бојното поле.’’ Претставници од 12 земји и кралства ја потпишале конвенцијата: Баден, Белгија, Данска, Франција, Хесен, Италија, Холандија, Португалија, Прусија, Швајцарија, Шпанија и Вуртемберг. Конвенцијата имала 10 члена, и со неа за првпат се воспоставиле легално склучени правила кои гарантирале неутралност и заштита за ранетите војници, медицинскиот персонал на теренот, како и на посебни хуманитарни институции за време на вооружени конфликти. Исто така, со конвенцијата се дефинирале и две посебни барања за националните друштва за помош, за кои се барало да бидат признати од страна на Меѓународниот комитет:
Директно следејќи го воспоставувањето на Женевската конвенција, првите национални друштва биле основани во Белгија, Данска, Франција, Олденбург, Прусија, Шпанија и Вуртемберг. Исто така, во 1864 г. Луј Апија и Чарлс Ван де Велде, капетан на холанската армија, станале првите независни и неутрални делегати кои работеле под симболот на Црвениот крст за време на вооружен конфликт. Три години подоцна, во 1867 г., се случила првата Меѓународна конференција на националните друштва за помош, на тема грижа за ранетите во случај на војна.
Во 1867 г. Анри Динан бил присилен да прогласи банкрот заради пропаѓање на бизнисот во Алжир, делумно поради тоа што ги запуштил своите деловни интереси за време на неговите неуморни активности за Меѓународниот комитет. Контроверзните деловни зделки кои го опкружувале Динан придонеле за негативно јавно мислење, кое комбинирано со актуелниот конфликт со Густав Мојниер, довело до исклучување на Динан од позицијата член и Секретар на МКЦК. Бил обвинет за измама при банкротот и бил издаден налог за негово апсење. Заради тоа бил принуден да ја напушти Женева и никогаш не се вратил во својот роден град. Во следните години, национални друштва биле создадени во речиси сите земји во Европа. Во 1876 г. Комитетот го усвоил името ,,Меѓународен комитет на Црвениот крст’’ (МКЦК), кое и денес е негово официјално име. Пет години пдоцна, со напорите на Клара Бартон е основан и Американскиот Црвен Крст. Сè повеќе земји ја потпишувале Женевската конвенција и ја почитувале и во пракса за време на вооружените конфликти. За многу краток период, Црвениот крст добил огромна сила како меѓународно почитувано движење, а националните друштва станувале се попопуларни како места за волонтерска работа.
Кога во 1901 г. била доделена првата Нобелова награда за мир, Норвешкиот нобелов комитет одлучил да им ја додели заедно на Анри Динан и Фредерик Паси, водечки меѓународен пацифист. Позначајно отколку самата чест која ја носи наградата било официјалното прославување од Меѓународниот комитет на Црвениот крст со кое што се повратил изгубениот углед на Анри Динан и претставувало признание за неговата клучна улога во создавњето на Црвениот крст. Динан починал девет години подоцна во здравстевно одморалиште во малото гратче Хајден. Само два месеци пред тоа починал и неговиот долгогодишен противник, Густав Мојние, кој оставил белег во историјата на Комитетот како претседател кој најдолго време досега бил на функција.
Во 1906 г., Женевската конвенција од 1864 г. за првпат била преработена. Една година потоа, Хашката конвенција, усвоена на Втората меѓународна мировна конфернција во Хаг, го проширила предметот на Женевската конвенција и го опфатила и поморското војување. Кратко пред почетокот на Првата светска војна во 1914 г., 50 години по основањето на МКЦК и усвојувањето на првата Женевска конвенција, имало околу 45 национални друштва за помош ширум светот. Движењето се проширило од Европа и Северна Америка до Централна и Јужна Америка (Аргентина, Бразил, Чиле, Куба, Мексико, Перу, Ел Салвадор, Уругвај, Венецуела), Азија (Репулика Кина, Јапонија, Кореја, Сијам) и Африка (Република Јужна Африка).
Првата светска војна
Со почетокот на Првата светска војна, МКЦК се соочил со огромни предизвици кои единствено можеле да се решат преку блиска соработка со националните друштва на Црвениот крст. Медицинските сестри на Црвениот крст од целиот свет, вклучувајќи ги и САД и Јапонија, помагале при давањето медицински услуги на вооружените сили на европските земји коишто биле вклучени во војната. На 15 октомври 1914 г., веднаш по почетокот на војната, МКЦК основал Меѓународна агенција за затвореници од војната, која до крајот на 1914 г. имала 1200 членови, од кои најголем дел биле волонтерски персонал. До крајот на војната, Агенцијата предала околу 20 милиони писма и пораки, 1,9 милиони пораки и околу 18 милиони швајцарски франци во донации на Агенцијата, околу 200 000 затвореници биле разменети помеѓу страните кои војувале, ослободени од заложништво и вратени во своите земји. Агенцијата, со организирањето на индекс-картичка, собрала околу 7 милиони записи во периодот од 1914-1923 г., и секоја картичка претставувала посебен затвореник или исчезната личност. Картичката помогнала при идентификацијата на околу 2 милиони лица, како и при овозможувањето на контакт со нивните семејства. Денес, целосниот индекс МКЦК го има дадено на заем на Музејот на Меѓународниот Црвен крст и Црвената полумесечина во Женева. Правото за пристап до индексот сè уште го има само МКЦК.
Во текот на целата војна, МКЦК надгледувал дали страните кои војуваат се раководат во согласност со Женевската конвенција од 1907 г. и потоа праќал жалби за прекршоците до соодветната земја. Кога за време на војната за првпат било употребено хемиско оружје, МКЦК остро протестирал против овој нов начин на војување. И покрај тоа што МКЦК немал мандат од Женевската конвенција, сепак се обидел да го амелиорира страдањето на цивилното население. На териториите кои официјално биле означени како ,,окупирани територии’’, МКЦК, врз основа на Хашката конвенција од 1907 г., ,,Закони и обичаи при војна на копно’’, можел да му помогне на цивилното население. Оваа конвенција била и права основа за работата на МКЦК со затворениците за време на војната. Како дополнеие на работата на Меѓународната агенција за затворениците од војната, како што и погоре е опишано, тоа вклучувало и посети за преглед на логорите. До крајот на војната, вкупно 524 логори низ Европа биле посетени од страна на 41 делегат од МКЦК.