cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Венко Марковски
Животопис
На 17 март 1956 година, под името Вениамин Миланов Тошев, за поемата „Сувремени парадокси“ е осуден на петгодишна робија на Голи Оток, а во 1965 година оди на лекување и останува во Бугарија. Во 1968 син му Миле Марковски и неговата фамилија биле протерани од Македонија во Бугарија.
Во Бугарија Венко Марковски е примен за пратеник во Народното собрание, за член на Соjузот на бугарските писатели, за член на Бугарската акадeмија на науките. Има награди: „Херој на Бугарија“, „Херој на социјалистичкиот труд“, „Георги Димитров“ и др.
Заради творештвото на бугарски јазик југословенските власти го прогласуваат за предавник на македонскиот народ. По 1975 бил обезбедуван од бугарските тајни служби, бидејќи имало информација дека му е загрозен животот од УДБА.
Според сведоштвото на Властимир Николовски, Венко на неговата сестра Дока во неговите предсмртни мигови, за неговата национална определба недвосмислено ѝ се обратил со зборовите:
Дока го потврдила ставот на Венко ѝ во нејзиниот разговор со Ѓорѓи Марјановиќ:
Творештво
Во „Народни бигори“ (1938) и „Огинот“, песните на Марковски се под влијание на народната песна и по карактер се љубовни песни, испреплетени со национално-ослободителни мотиви и национално-ослободителни песни. Подоцна, Марковски потпаднал под силно влијание на социјалистичкиот реализам и пишувал песни во социјал-реалистички стил посветени на Тито, додека бил на македонска страна, и некои песни посветени на Бугарската Комунистичка Партија, откако преминал на бугарска страна.
Освен поезија, Марковски ги напишал историските книги „Преданија заветни“ (историјата на Бугарија од 681 до 9 септември 1944 година во стихови), „Крвта вода не станува“ и други. Преданијата се издадени и на руски јазик во Москва во 1981.
Мишо Нетков
'''Проф. д-р Мишо Нетков''' роден е во Скопје 1950 г. Основно образование завршил во О.У.„Даме Груев“-Скопје а средно во гим.„Орце Николов“-Скопје. Завршил Филозофски факултет (1970-1974) во Скопје-група Историја на народите на Југославија. Магистрирал 2009 г. во ИНИ-Скопје на тема: „МТВ-ризница на колективната меморија“- Докторирал во ИНИ 2011 г.на тема „Мултикултурата во националните електронски медиуми на Балканот 1989-2008“.
Животопис
Учесник на бројни домашни и меѓународни Тв фестивали од кои добитник е на 16 престижни меѓународни награди: Краков-Полска, Химеџи-Јапан, Сандански-Бугарија, Крушево-Македонија, Киев-Украина, Несебар-Бугарија, Севастопољ-Украина, Ростов на Дон-Руска Федерација, Бијариц-Франција, Сандански-Бугарија итн.
Член на интернационални ТВ жирија:13-ти Балкански фестивал за филм и ТВ програми за деца и младинци 23-27.септембар 2012 г. АРТ АМФОРА –Несебар.Н.Р. Бугарија.
На полето на науката се пројавува како активен учесник на бројни научни конференции, симпозиуми, работилници и семинари, објавувајки бројни научни трудови од областа на историографијата и медиологијата, и за прв пат во Македонија прави сериозни (научно и медиумски) обиди, електронските медиуми да ги стави во функција (појаснување на некои недоволно осветлени моменти) на историографијата, компилирајки и прикажувајки автентични (аудиовизуелни) документарни снимки за луѓе и настани од богатата културно-историска ризница на МРТВ, збогатувајки ја на тој начин оралната (усна) историја и истовремено промовирајки новина во историските истражувања и перцепции (вметнувајки го историското аудовизуелно градиво во современата медијализација како светски тренд).
Џозеф Листер
Џозеф Листер (5 април 182710 февруари 1912 ) бил британски хирург - основач на антисептичката хирургија и пионер во превентивната медицина.
Од техничка гледна точка, Листер не бил исклучителен хирург, но неговото истражување во бактериологијата и инфицирањето на рани ја подигнало неговата оперативна техника на ново ниво при што неговите набљудувања, дедукции и пракса ја револуционизирале хирургијата низ цел свет.
Листер дал свој придонес во медицината на два начина. Ја промовирал идејата за стерилна хирургија додека работел како хирург во Кралската амбуланта во Глазгов преку воведувањето на фенол (тогаш познат како карболна киселина) за стерилизирање на хируршките инструменти, кожата на пациентот, хируршките конци и рацете на хирургот. Но, најмногу придонел со тоа што го увидел клучниот принцип врз кој се заснова промената во практикувањето на хирургијата, односно случајното набљудување го заменил со примена на научните принципи предложени од Луј Пастер.
Неговото дело придонело во намалувањето на постоперативните инфекции, а операцијата ја направил побезбедна за пациентите, со што се издвоил како „татко на модерната хирургија“.
Ран живот
Листер е роден во просперитетно, образовано и квекерско семејство во селото Аптон (денес дел од Лондон) во Англија.
Неговиот татко бил пионер во дизајнирањето на ахроматски објективи кои се употребуваат во оптичкиот микроскоп. Татко му поминал 30 години во усовршување на микроскопот и го открил Законот за апланатичен фокус, што во тоа време се сметало за голем напредок и ја издигнал хистологијата во независна наука. Поради ваквиот придонес бил многу ценет и во 1832 бил избран во Кралското друштво. Уште од рана возраст, Листер бил заинтересиран за природните науки и често сецирал мали животни и риби кои потоа ги испитувал со помош на микроскопот од татко му, а потоа го цртал, или скицирал забележаното. На 16-годишна возраст Листер бил решен да стане хирург.
Во октомври 1848 година, Листер се запишал на медицински факултет, а се стекнал со диплома по медицина есента 1852 година. Истата година, го положил испитот за прием во Кралскиот колеџ на хирурзи. Откако го завршил медицинското образование, Шарпи го советувал Листер да помине еден месец во медицинската ординација на неговиот пријател Џејмс Сајм во Единбург а потоа да ги посети медицинските училишта во Европа на подолг период за обука.
Кариера
Во септември 1853 година, Листер пристигнал во Единбург со писмо со препораки од Шарпи до Сајм (најпознатиот учител по хирургија во негово време).
Во истиот месец, Листер започнал да работи како асистент на Сајм на Универзитетот во Единбург. Сајм бил толку импресиониран од Листер, што по еден месец Листер му станал куќен хирург во Кралската амбуланта и негов асистент во неговата приватна болница во Минто Хаус. Како куќен хирург, му помагал на Сајм при секоја операција, и пишувал белешки.
Во септември 1854 година, му завршил ангажманот како хирург во куќата на Листер. Бидејќи можел да остане без работа, Листер го замолил татко му да му побара место во Кралската слободна болница во Лондон. На 21 април 1855 година, Листер бил избран за член на Кралскиот колеџ за хирурзи во Единбург. Во јуни 1855 година, Листер накратко отпатувал за Париз за да посетува курс за оперативна хирургија на мртво тело. Во октомври 1856 година бил назначен за хирург во Кралската амбуланта во Единбург.
Во април 1856, на четириесетгодишна возраст се оженил со најстарата ќерка на Сајм, Агнес. Поради бракот, Листер, иако бил многу религиозен човек, ги напуштил Квекерите и се приклучил на Шкотската конгрегациска црква. Бракот, иако без деца, бил среќен, а неговата сопруга постојано му помагала во професионалниот живот.
Во 1859, Листер станал професор по хирургија на Универзитетот во Глазгов, а во август 1861 година бил назначен за хирург во Кралската амбуланта во Глазгов, каде што бил задолжен за одделенијата во новиот хируршки блок. Менаџерите на болницата се надевале дека болничката болест (денес позната како оперативна сепса - инфекција на крвта предизвикана од микроорганизми) значително ќе се намали во нивната нова зграда. Сепак, Листер подоцна објавил дека во периодот од 1861 до 1865 година во неговиот Оддел за машки несреќи, помеѓу 45 и 50 проценти од случаите кои тој ги ампутирал умреле од сепса.
Дело
Во ова одделение Листер ги започнал своите експерименти со антисепса. Голем дел од неговата порано објавена работа се занимавала со механизмот на коагулација на крвта и улогата на крвните садови во првите фази на воспалението. И двете истражувања зависеле од микроскоп и биле директно поврзани со зараснувањето на раните. Листер веќе ги пробал методите за поттикнување на чисто заздравување и поставил теории за да ја објасни распространетоста на сепсата. Тој го отфрлил тогаш популарниот концепт на мијазма - директна инфекција со лош воздух - и претпоставил дека сепсата би можела да биде предизвикана од прашина слична на полен. Нема докази дека тој верувал дека оваа прашина е жива материја, но се доближил до вистината. Затоа е уште поизненадувачки што се запознал со работата на бактериологот Луј Пастер дури во 1865 година.
Пастер преку експерименти на ферментација и гниење дошол до својата теорија дека микроорганизми ја предизвикуваат ферментацијата и болеста. Образованието на Листер и знаењето да ракува со микроскоп, и запознаетоста со процесот на ферментација и природните појави на воспаление и коагулација на крвта го поттикнале да ја прифати теоријата на Пастер како полусомнителна вистина. На почетокот верувал дека бактериите се пренесуваат исклучиво од воздухот. Ова неточно мислење се покажало корисно, бидејќи го прифатил методот на стерилен хируршки зафат. Во обид да постави антисептичка бариера меѓу раната и воздухот, тој се грижел раната да не биде инфицирана од рацете и инструментите на хирургот. Листер нашол ефикасен антисептик во карболна киселина, која веќе била користена како средство за чистење на канализации со непријатен мирис и била емпириски предлагана за преврска на рани во 1863 година. Листер првпат успешно го употребил својот нов метод на 12 август 1865 година; во март 1867 година објавил низа случаи. Резултатите биле извонредни. Од 1865 до 1869 година, смртноста по хируршките зафати паднала од 45 на 15 проценти во неговиот Оддел за несреќи.
Во 1869 година, Листер го наследи Сајм на чело на клиничката хирургија во Единбург. Следеле седумте најсреќни години од неговиот живот кога, како резултат на германските експерименти со антисепса за време на Француско-германската војна, неговите клиники биле преполни со посетители и студенти. Во 1875 година Листер направил турнеја низ главните хируршки центри во Германија. Следната година ја посетил Америка, но бил примен со сомнеж, освен во Бостон и Њујорк.
Работата на Листер била во голема мера погрешно разбрана во Англија и САД. Противставувањето било насочено против неговата теорија за микроби наместо против неговиот „карболичен третман“. Мнозинството хирурзи изразувале сомнеж; тие чекале јасен доказ дека антисепсата е голем напредок во хирургијата. Листер како оперативен хирург не бил сензационалист и одбил да објавува статистика. Единбург, и покрај надалеку прочуеното медицинско училиште, се сметал за провинциски центар. Листер сватил дека мора да ги убеди лондонските медицинари за корисноста на неговото дело да биде општоприфатена.
Шансата му се пружила во 1877 година, кога му било понудено да се кандидира за клиничка хирургија на Кралскиот колеџ. На 26 октомври 1877, Листер, во болницата на колеџот Кинг, за прв пат ја извел тогашната револуционерна операција на ожичување на скршена патела (капа на коленото). Тоа подразбирало намерно претворање на едноставна фрактура, која не носи ризик по животот на пациентот, во сложена фрактура, која често завршувала со општа инфекција и смрт. Предлогот на Листер бил широко публикуван и предизвикал многу противење. Така, целиот успех на неговата операција спроведена под антисептички услови ја натерала хируршката мисла ширум светот да прифати дека неговиот метод значително ја подобрил безбедноста на оперативната хирургија.
За разлика од многу други пионери, Листер доживеал да го види речиси универзалното прифаќање на неговиот принцип за време на неговиот работен век. Тој се повлекол од хируршката пракса во 1893 година, по смртта на неговата сопруга претходната година. Му биле дадени многу почести. Станал баронет во 1883 година, а во 1897 година бил прогласен за Барон Листер од Лајм Реџис и бил назначен за еден од 12-те први членови кои го добиле Орденот за заслуги во 1902 година.
Доминик Клајн
Доминик Валтер Роланд Клајн (германски: Dominik Walter Roland Klein, 16 декември 1983) е поранешен германски ракометар кој последен пат играл за РК Нант.
Тој е светски шампион од 2007 година со германската репрезентација. Учествувал на германската екипа што заврши на 4-то место на Европското првенство во ракомет за 2008 година.
Клуб
Клајн играл за германскиот клуб РК Кил, кој во 2007 година ја освоил и Лигата на шампиони, покрај освојувањето на германското првенство.
Џозеф Листер
Дело
Листер починал на 10 февруари 1912 година во Кент, на 84-годишна возраст. По погребната служба во Вестминстерската опатија, бил погребан на гробиштата во Лондон (Гробишта Вест Хемпстед).
Доминик Клајн
Личности
Во 2009 година се оженил со својата девојка Изабел, која е ракометарка. Тие се единственото семејство во Германија кое има ракометар и во мажите и во женската репрезентација.
Медио Кампидано
Медио Кампидано е округ во рамките на покраината на Сардинија во западна Италија. Седиштето на округот и најголемата градска населба се градовите Санлури и Вилачидро. Површината на округот е 1.516 км², а бројот на население е 103.436. Округот Медио Кампидано претставува западниот дел на островот и историска област на Сардиније. Тој се наоѓа во зпадниот дел на државата, со излез на средоземното море на запад. Во западниот и средишниот дел се наоѓа плодна рамнина Кампидано, по кое округот го добил своето име. По последниот процес од 2008 година во округот Медио Кампидано живеат преку 100.000 населени луѓе. Густината на населението е мала. под 70 ст/км². Рамните делови на округот се највеќе населени. Планинскиот дел на истокот е ретко населен и слабо развиен. Во округот Медио Камписано има 28 општини.
Кисела Вода (Липково)
Кисела Вода — археолошко наоѓалиште во кумановското село Липково. Наоѓалиштето претставува населба од хеленистичкото и римското време и средновековна некропола. На 2 км југозападно од селото, во непосредната близина на чешмата, при конструкцијата на патот се откриени неколку гроба во кој покојниците биле многу добро зачувани (природно мумифицирани), благодарение на влажната почва во која се наоѓале телата положени во длабени дабови дрва, низ која поминува извор на кисела вода кој целиот терен го држи под вода (најверојатно водата сама по себе имала конзерваторски својства). Еден покојник се чува во Музејот на Судска медицина при Медицинскиот факултет во Скопје. На површината се забележуваат и фрагменти од керамички садови, од постара античка населба чија фортификација се наоѓа на врвот на ридот што се издига во непосредната близина. Од Кисела Вода потекнуваат ара и една база со латински натпис посветен на Митра од страна на свештеникот Епикадус.
Ваљон Етеми
Ваљон Етеми (Valon Ethemi; роден на 3 октомври 1997 година) ― македонски професионален фудбалер од албанска народност, кој игра како играч од средниот ред за турскиот суперлигашки клуб Истанбулспор. Тој е поранешен младински репрезентативец на Албанија, а бил и репрезентивец на Македонија.
Рана кариера
Етеми е роден во Тетово. Неговото семејство е од Палатица (каде што израснал), Општина Желино од родители Албанци по народност. Подоцна се преселил во Албанија каде што се приклучил на академијата на Динамо Тирана како 17-годишен, каде останал една година пред да се приклучи на професионалниот тим Адријатику Мамурас во Првата албанска лига која е второлигашкото ниво на фудбал во Албанија. Тој настапил на 22 првенствени натпревари за клубот во текот на сезоната 2016/17, постигнувајќи 4 гола во тој период што му донесол преселба во албанскиот суперлигашки првак, Кукуш.
Кукуш
Тој службено му се приклучи на Кукуш на 28 август 2017 година, склучувајќи тригодишен договор и добивајќи го бројот 27. Подоцна, на 6 септември, тој бил на клупата за поразот на неговата екипа во Суперкупот на Албанија во 2017 година од ФК Тирана. Тој го одиграл својот прв натпревар во албанската Суперлига три дена подоцна на воведниот првенствен натпревар од сезоната, влегувајќи како замена во 76. минута за Ндричим Штубина во победата од 1–0 на домашен терен над новоунапредениот ФК Камза. Тој го постигнал својот прв лигашки гол за клубот на 16 октомври 2017 година во победата на домашен терен со 4–2 над ФК Теута Драч. Неговиот гол, постигнат во 31. минута, го зголемил водството на 2-0 во корист на Кукуш. Подоцна бил изваден, а бил заменет со Рауф Алиев во 78. минута.
Истанбулспор
Етеми му помогнал на Истанбулспор да постигне унапредување во сезоната 2021/2022 за прв пат по 17 години. Тој започнал во Истанбулспор да се врати во Супер лигата во првиот пораз на сезоната 2-0 од Трабзонспор на 5 август 2022 година.
Меѓународна кариера
На 28 мај 2018 година, Етеми го направил своето деби со Албанија под 21 година во пријателски натпревар против Босна и Херцеговина под 21 година, откако бил именуван во почетниот состав.
На 12 јуни 2022 година, Етеми го направил своето деби со Македонија во натпревар од Лигата на нации на УЕФА против Гибралтар.
Грегор Мендел
Грегор Мендел (Gregor Johann Mendel; 20 јули 1822 - 6 јануари 1884) — австриски свештеник, биолог, ботаничар и математичар, кој се смета за научник кој ги поставил темелите на класичната генетика.
Животопис
Роден е на 20 јули 1822 година во Хајзендорф (денешно Хинчице, Нови Јичин), во Шлеска тогашна Австрија (а денешна Чешка) како Јохан, а името Грегор го зел откако станал августински свештеник. Гимназија учел во Тропау (денешна Опава), а студирал на универзитетот во Оломоуц – Филозовски факултет. Заради болеста на татка си и недостаток на пари морал да стане свештеник во 1843 и завршува теолошко училиште во Брно.
Диплимирал математика во 1850, и пробал да се запише на природни науки (биологија), но не го положил испитот за прием. Без разлика на тоа, тој сепак станува познат во науката – биологија, а математиката многу му помогнала, ги поврзал двете науки и ја создал генетиката.
Поради својот ентузијазам во Виена изучува зоологија, ботаника, физика, хемија и математика. Се враќа во Брно 1854, каде предава во Високо техничко училиште. После многу неуспешни обиди, во 1856 г. престанува во намерата да положи државен тест за учители, а по некои податоци во тоа го спречува болест.
Опитите со грашокот започнуваат во 1856, а во 1865 резултатите ги објавува на заседание на Природно-историските научни здруженија во Брно, а во 1866 го објавува своето дело „Опити со растителни хибриди“ во зборник на истото здружение. Копијата ја испраќа до познатиот австриски ботаничар Карл Вилхелм вон Негелиј кој не го познавал значењето на овој труд, со што Мендел поради разочарување престанува да работи. Мендел на изучување за законот за наследување работел цели 8 години. За да ги избере својствата кои се алтернативни, тој проучил 34 различни својства кај грашокот, а од нив одбрал 22 за понатамошни опити. Резултатите ги објавил за 7 својства.
Научно значење
Врв во кариерата достигнува во 1868 кога е избран за старешина на манастир и на тоа место останува сè до смртта, а од страна на научниците не е признаен. Неговите дела, трудови и генијални заклучоци биле пред неговото време, кои на почетокот на XX век биле повторно отркиени и станале основа на современата генетика. Три научници во 1900 година — Де Вриз (Холандија), Корене (Германија) и Греморк (Австрија) — незвисно еден од друг ги пронаоѓаат делата на Мендел и увиделе дека тој ги формулирал основите на генетиката и законитостите на истата. Дури 16 години по менделовата смрт, неговиот труд бил признаен, а неговите заклучоци добиле име кое им припаѓа: прв и втор Менделов закон за наследување.
Moodle
Мудл (модуларна објектно-ориентирана динамичка средина за учење) е бесплатен извор за е-учење софтверска платформа, исто така познат како менаџмент систем, систем за управување, или виртуелна средина за учење. Заклучно со декември 2011 година имаше корисничка база од 72.177регистрирани и заверени сајтови, има 57.751.114 милиони корисници во 5.800.000 курсеви.
Мудл првично беше развиена од страна на Мартин Доугиамас да им помогне на наставниците во создавање на онлајн курсеви, со фокус на интеракција и соработка во изработка на содржини,и е во постојана еволуција.
Проектот Мудл се состои од неколку различни, но поврзани елементи, имено
Особености
Мудл има неколку одлики кои се смета за типична за платформата за е-учење, заедно со некои оригинални иновации (како и системот за филтрирање). Мудл е многу сличен на системот за управување со учење. Може да се користи во многу типови на средини како што се образование, обука и развој и деловни поставки.
Некои типични одлики на Мудл се
Програмерите можат да ја прошират модуларната изградба на Мудл преку создавање на додатоци за специфични нови функционалности.Инфраструктурата на Мудл поддржува многу видови на додатоци:
Достапноста на Мудал за други лица направи употреба на оваа инфраструктура.
Мудл корисници можат да го користите PHP за да напишаат и да создадат нови модули. Развојот на Мудл е помогнат со работата со отворен програмерски код.Ова придонесува кон брзиот развој и брзото поправање грешки.
Распоредување
Корисниците можат да го инсталирате Мудл од изворот, но им тоабара повеќе технички знаења отколку другите автоматски пристапи како инсталирање од Debian пакетот, имплементирање на готов клуч за употреба на клуч Мудл апаратот или со користење на Bitnami инсталерот.
Некои бесплатни Мудл вдомување услужници дозволуваатнаставниците да создадат Мудл-засновани онлајн часови без инсталација или серверско знаење.Тие обезбедуваат услуги со додадена вредност, како прилагодување и содржински развој.
Интероперабилност
Мудл работи без промена на Unix, Linux, FreeBSD, Windows, Mac OS X, NetWare и сите други системи кои го поддржуваат PHP и базата на податоци, вклучувајќи ги повеќето вдомување услуги.
Системите за Е-учење можат да имаат многу димензии на интероперабилност. Интероперабилни одлики на Мудл вклучуваат:
Мудл исто така, има увозни одлики за употреба со други специфични системи, како што се увезуваат квизови или цели курсеви од Blackboard или WebCT.Овие увозни алатки не се, сепак совршени.Во времето на пишувањето (февруари2010), Мудл немале увоз на Blackboard курсеви поради некои промени во PHP кодот.
Потекло
Мартин Доугиамас, кој има завршено средно образование за компјутерската наука и образование, ја напишал првата верзија на Мудл. Д-р Доугиамас - "Употребата на софтвер со отворен код за поддршка на општествената конструктивна епистемологијата на настава и учење во интернет-засновани заедници на мисловните пребарувања".Иако како точната социјална изградба на ISM го прави Мудл различен од другите платформи за учење тешко да се покаже, тоа е цитирано како важен фактор од создавачите на Мудл Други Мудл посвојувачи, како отворениот Универзитет во Велика Британија,истакнаа дека учењето преку системите за управување подеднакво може да се види како "релативно неутрална педагогија".
Педагошкиот пристап
Наведената филозофија на Мудл вклучува конструктивистот и општествен конструктивен пристап до образованието, нагласувајќи дека учениците (а не само наставниците) може да придонесат за образовните искуства. Мудл поддржува резултатно ориентирани средини за учење.
Потекло на името
Акронимот на Мудл се залага за модуларна објектно-ориентирана динамичка средина за учење (во првите години од "М" се залага за "Мартин", именувана по Мартин Доугиамас, оригиналниот инвеститор). Каков и да е акронимот, името беше избрано, од  дефиницијата за Мудл во речникот  да одговара на сегашното име на доменот.
"Мудл" е заштитен знак во многу земји во светот создаден од Мартин Доугиамас Само партнерите на Мудл легално може да ја користат трговската марка за рекламирање на какви било Мудл услуги поврзани со вдомување, прилагодување, обука и така натаму.
Мудл статистика и удел на пазарот
31 Август 2011 година: Мудл имаше корисникот база на 55.110 регистрирани сајтови со 44.966.541 корисници во 4.763.446 курсеви во 214 земји на повеќе од 75 јазици.
Развој
Мудл продолжи да се развива од 1999 година (од 2001 година со сегашната архитектура).Големи подобрувања во пристапност и прикажување на флексибилност беа развиени во 1.5.Тековната верзија е 2.2, кој беше издаден во декември 2011 година.Таа е преведена на 82 различни јазици.
Не мора да се плаќа надомест за лиценци или да се ограничи растот, институцијата може да се додаде како многу Мудл опслужувачи ако е потребно. Отворениот универзитет на Велика Британија во моментов е во изработка на инсталација на Мудл за 200.000 корисници.Тој е познат за поединечни одделенија на институциите да го користат за неограничени функции, како на пример математикиот оддел на Универзитетот во Њујорк.
Развојот на Мудл продолжува како слободен софтверски проект поддржан од страна на тим од програмери и меѓународни кориснички заедница, придонесите испратени до мрежно место Мудл заедницата поттикнуваат дебата и критики.
Корисниците можат слободно да го дистрибуираат и менуваат софтверот под условите на GNU -овата општа јавна лиценцирана верзија 2 или која било подоцнежна верзија..
Сертификација
Од 2006 година има службен сертификат достапен за наставниците кој користат Мудл. Првично наречен Мудл сертификат за учители (MTC) кој беше преименувана во 2008 година како сертификат на Мудл курс создателот (MCCC).
MCCC е достапна само преку партнери на Мудл и низ централната услуга на сертификација.MCCC за Мудл верзија 2.0 ќе биде достапна од почетокот на 2011 година.Во тек е дискусија во врска со официјалниот Мудл Администраторски сертификат.
Мудл конференции
Мудл симулација е име дадено на средби со Мудл заедницата. Ваквите конференции се одржуваат редовно во целиот свет и се нормално хостирани од страна на Универзитетот или други институции. Тие обично се поддржани од страна на Мудл партнерите, а некои претходат на техничката конференција на ОН.
Мудл конференцискиот центар има најави на годишни состаноци и отворен Мудл Moots.
Археологија
Регистрирањето и собирањето на овие наоди се прави со помош на теренски истражувања (рекогносцирање и ископување на материјалните остатоци зарди собирање на материјал и формирање на археолошка документација), после кои следат обработка, систематизација, документација на наодите и нивна анализа и интерпретација. Обемот и содржината на сите етапи од археолошкото истражување зависат непосредно од целта на истото, односно од пристапот кој е одбран како адекватен на таа цел.
Цели на археологијата се да го документира и објасни потеклото и развојот на човечката култура, човечка историја, културна револуција, и човечко однесување и екологија. Таа е единствената дисциплина што на располагање има своја методологија и теорија за собирање и толкување на информации врзани за незапишаното човечко минато, и исто така може да донесе критички придонес во нашето разбирање на документираните општества.
Основата на името археологија доаѓа од грчките зборови αρχαίος = прастар и λόγος = збор/говор. Со оглед на огромниот временски дијапазон опфатен со археолошки истражувања, утврдена е поделбата на повеќе археолошки периоди. Праисториската археологија, на пример, го проучува временскиот период од најстарите регистрирани материјални остатоци, односно култури, до појавата на првите пишани документи во одредени култури. Во Европа, праисториската археологија ги опфаќа палеолитот, мезолитот, неолитот, бакарното време (енеолитот), бронзеното и железното време.
Протоисториска археологија, исто така, се занимава со проучување на археолошки документирани култури за кои нема директни пишани траги, туку се спомнуваат во историските документи од истовремените култури или содржат елементи на контакт со тие култури (бронзено време и железно време).
Како последица на географската распространетост на остатоците од материјалната култура од разни периоди, се создала потреба да се издвојат посебни географски области на проучување (на пр. африканска, азиска, австралиска) и др.
Гелсбах (река)
Гелсбах (Gehlsbach) — река во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Реката е притока на Елде.
Добарце
Добарце (албански Dobërca или локално Dëbërcë) — село во Општина Желино, во околината на градот Тетово.
Географија и местоположба
Добарце се наоѓа под падините на Сува Гора во горниот тек на Суводолица и е на надморска височина од 640 метри.
Историја
Во почетокот на ноември 1915 година, српската армија ја врши својата евакуација од Западна Македонија, и при своето поминување зад себе оставиле пустош, урнатини и изгорени села.
Есента на 1915 година српската војска заминува од Тетово за Скопје и во местото наречено „Клисура“ - меѓу селото Желино и село Групчин, ја следеле крадци пеи некоја престрелка со оружје е убиен српски војник. Убиецот избегал во Добарце. Војската го следела и навлегла во селото. Бидејќи никој не кажувал кај се крие убиецот, српската војска почнала да ги убива сите мажи ви селото. Претежно биле набивани на бајонет. После тоа војската продолжила за Скопје и од сите мажи останале само двајца живи. Едниот не бил воопшто повреден, додека другиот имал рана од бајонет. Ден потоа било извршен погребот на лицата. Биле масакрирани 70 мажи, едно дете и неговата мајка. Сите биле жители на Добарце, освен еден кој бил од Горна Лешница.
Стопанство
Жителите на ова село се занимаваат со земјоделство. Карактеристична е да се напомене дека на овие полиња засеани со пченица се добива висок принос со високо ниво на квалитет. Друг дел од жителите на селото се вработени во странство.
Население
Кон крајот на XIX век Добарце — село во Тетовската каза на Османлиското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов од 1900 год. Добарце е село, населено од 275 жители арнаути мохамедани.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година Добарце — село во Желинската обштина (со центар во Сараќино) во Долнополошкиот срез и има 80 куќи со 434 жители албанци.
Според пописот од 2002 година селото има 1.695 жители, од кои 1 Македонец, 1.692 Албанци и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.295 жители, од кои 1.209 Албанци и 86 лица без податоци.
Знаменитости
Во селото се наоѓаа гробиштата на т.н. маченици кои биле жители на сделото. Тука постојат гробови на 72 луѓе кои биле погубени во 1915 година од страна на тогашниот српски режим.
Инфраструктура
Патот кој води кон селото е асфалтиран. Тука со помош на општината Желино при воспоставување на браната се предизвикало штета на селото во самиот центар. Повеќето од селските сокаци се калдрмисани.
Самоуправа и политика
Ова село има основно четиригодишно училиште „Пашко Васа“, кое е подрачна единица на групчинското централно училиште. До селото се наоѓа и базата на македонската армија „Еребино“.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 2093 и 2094 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.600 гласачи.
Култура и спорт
Во селото егзистира Фудбалски клуб ФК Добарце, кој е оформен на 30 септември 2007.
Иселеништво
Како и кај сите македонски села со значител број на албанско население, така и кај Добарце е забележано масовно привремено иселување во западноевропските земји. Најголем дел се иселени во Германија, Швајцарија и Данска.
Забрането (филм од 1932)
„Забрането“ (англиски: Forbidden) — американски филм од 1932 година, во режија на Френк Капра. Главните улоги ги толкуваат: Барбара Стенвик, Адолф Мењу, Ралф Белами и Дороти Питерсон.
Синопсис
На крстарењeто до Куба, Лулу Смит (ја игра Стенвик) се заљубува во Боб Гровер. По враќањето дома, таа ја прекинува љубовната врска откако тој ѝ соопштува дека е оженет. Лулу останува бремена и го раѓа бебето, но за тоа не му кажува на Боб, кој е политичар со успешна кариера. Во јавноста, таа се претставува како дадилка на бебето. Но, кога Боб ја дознава вистината, тој го посвојува девојето, а никому не кажува кое е тоа. Лулу се вработува во еден весник. Работите се усложнуваат кога уредникот објавува валкани вести за Боб Гровер, а истовремено сака да се ожени со Лулу.
Космос-1872
Космос-1872 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 август 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1872 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 384 км, а најмалото на 247.
Математички софтвер
Тоа е еден вид на апликативен софтвер кој се користи за решавање математички проблеми или математичка студија. Постојат различни гледишта за тоа што е математика, така што има различни погледи на категоријата математички софтвер што се користи за нив, од тесен до широк смисол.
Еден вид математички софтвер (математичка библиотека) исто така се користи од вграден во дел од друг научен софтвер. Најмногу основно (на пример, да се пресмета основната функција со аритметика на подвижна точка ) може да биде во категоријата математички софтвер. Тие обично се градат во системите за општа намена како среден софтвер. Треба да се каже дека математичкиот софтвер не е само апликативен софтвер туку и основа на друг научен софтвер. И тоа е една од одликите на математичкиот софтвер како што значи. Неколку математички софтвер често имаат добар кориснички интерфејс за образовни цели (види образовен математички софтвер). Но, основните делови на решавање на нив директно зависат од алгоризмот со математичко знаење. Значи, може да биде здравиот разум дека не се обработува ако барем не се реши на математичка конструкција. (Постои физичко ограничување на хардверот). Тоа е типична разлика на математички софтвер за друг апликативен софтвер.
Специјално, може да биде сигурен здрав разум дека треба да се внимава дека постои таков следен случај во математички софтвер користејќи:
Јени амам
Јени амам може да се однесува на:
Јазици во Буркина Фасо
Јазици во Буркина Фасо е поим со кој се опфаќаат сите јазици кои се зборуваат/ користат на терторијата на оваа африканска држава. Буркина Фасо е повеќејазична држава и се проценува дека во државата има 69 јазици, од кои 60 се староседелски. Иако најголемиот дел од јазиците кои се зборуваат во државата се староседелски, сепак единствен службен јазик е францускиот.
Најголем јазик во државата е мосискиот јазик, кој се зборува од околу 40% од вкупното население на Буркина Фасо. Мосискиот јазик се зборува во централниот регион, околу главниот град Уагадугу. Во западните делови на државата се зборуваат мандејски јазици. Во северниот дел на државата доминантен е фуланскиот јазик.
Исчезнување на Емануела Орланди
Емануела Орланди била тинејџерка од Ватикан која мистериозно исчезнала додека се враќала дома од лекција по флејта во Рим на 22 јуни 1983 година. Во текот на годините биле забележани видувања на Орланди на различни места, вклучително и во градот Ватикан, но сите биле несигурни. Исчезнувањето на девојчето довело до многу шпекулации за вмешаност во меѓународниот тероризам, италијанскиот организиран криминал, Банко Амбросијано и заговор во Светата столица за прикривање на секс скандал.
Семејството Орланди, особено Пјетро Орланди, постојано го притискал Ватикан да објави информации за случајот, верувајќи дека Светата столица ја знае вистината. Ватикан секогаш молчел за ова прашање, негирајќи какво било обвинување за вмешаност, но со текот на годините, многу гласови од внатрешноста на Светата столица сугерирале дека некој навистина знаел што се случило со девојчето. Во 2023 година, после 40 години од исчезнувањето на Емануела, Ватикан за првпат отворил официјална истрага.
Личен живот
Емануела e четврто од петте деца на Ерколе и Марија Орланди. Нејзиниот татко бил лаик вработен во папското домаќинство.
Орланди била втора година средно училиште во Рим. Иако учебната година била завршена, таа продолжила да оди на часови по флејта три пати неделно во Скуола ди Музика Томасо Лудовико да Викторија, поврзана со Папскиот институт за света музика. Таа била дел од хорот на црквата Санта Ана деи Палафрениери.
Хронологија
Орланди обично патувала со автобус до музичкото училиште, кое се наоѓало на Пјаца ди Сант Аполинаре. Во средата, на 22 јуни 1983 година, Орланди доцнела на часовите и времето било исклучително топло, па таа го замолила нејзиниот брат Пјетро да ја вози, но тој имал други обврски. „Толку пати го поминав тоа, велејќи си дека само да ја придружував можеби немаше да се случи“, се сеќава тој децении подоцна. Подоцна истиот ден, Емануела се јавила дома за да објасни зошто сè уште не се вратила.
Според некои информации, Орланди наводно се сретнала со претставникот на Авон непосредно пред нејзиниот час по музика. На крајот од часот, Орланди зборувала за понудата за работа со пријателка, која потоа го оставила девојчето на автобуска станица во друштво на друга девојка. Орланди, наводно, последен пат била видена како влегува во големо БМВ.
На 23 јуни, родителите на Орланди се јавиле кај директорот на музичкото училиште за да го прашаат дали некој од соучениците на нивната ќерка има информации. Полицијата предложила да се чека, бидејќи „можеби девојката била со другарки“. Таа и официјално била прогласена за исчезната личност тој ден. Во текот на следните два дена, објавите за исчезнувањето биле објавени во весниците.
На 25 јуни, бил примен телефонски повик од момче кое пријавило дека тој и неговата свршеница го сретнале исчезнатото девојче на Пјаца Навона тоа попладне. Младиот човек ги спомнал флејтата на Емануела, нејзината коса и очилата кои не сакала да ги носи, заедно со други детали кои ѝ прилегаат на исчезнатата девојка. Според момчето, Емануела штотуку се потшишала и се претставила како „Барбарела“. Тој трвдел дека Емануела изјавила дека штотуку побегнала од дома.
На 28 јуни, некој човек кој себеси се нарекол „Марио“ се јавил на семејството и тврдел дека поседува бар во близина на Понте Виторио, помеѓу Ватикан и музичкото училиште. Тој рекол дека една девојка наречена „Барбара“, нова муштерија, му се доверила дека е бегалка од дома, но рекла дека ќе се врати дома на свадбата на нејзината сестра. На 30 јуни, Рим бил обложен со голем број постери на кои била прикажана фотографијата на Орланди.
На 6 јули, еден човек со млад глас и американски акцент ја информирал новинската агенција АНСА за барањето за размена Орланди-Агџа, барајќи учество на папата во рок од дваесет дена и укажувајќи дека корпа за отпадоци на јавниот плоштад во близина на Парламентот ќе содржи доказ дека Орланди навистина била во негови раце. Тоа требало да бидат фотокопии од нејзината карта за музичкото училиште, потврда за школарина и белешка рачно напишана од киднапираното девојче.
На 8 јули, еден човек со наводен блискоисточен акцент телефонирал на еден од соучениците на Орланди, велејќи дека девојката е во неговите раце и дека имаат дваесет дена да се разменат со Агџа. Човекот побарал и директна телефонска линија со кардиналот Агостино Касароли, државен секретар на Ватикан. Линијата била инсталирана на 18 Јули. Вкупно шеснаесет телефонски повици „Американецот“ остварил од различни јавни телефони.
На 17 јули, по инструкции на наводните киднапери, во близина на седиштето на АНСА била пронајдена аудио касета, на која се чинело дека е снимка од мачењето на девојката. Полицијата му кажала на семејството дека не веруваат дека тоа е Орланди, иако нејзиниот брат изразил сомнеж за тоа. Меѓутоа, поранешниот агент на ДИГОС, Антонио Асиоре, кој прв ја пронашол и ја преслушал аудио касетата, тврдел дека снимката која му била дадена на семејството Оранди и подоцна објавена не била оригиналната што ја пронашол. Тој тврдел дека на оригиналната снимка не само што мачеле девојка, туку се слушало и глас на маж. Исто така, според него, оригиналната снимка била подолга од објавената. Присуството на машки гласови било забележано и во оригиналната транскрипција на снимката направена од италијанските власти веднаш по откривањето, давајќи поддршка на тврдењата на Асиоре, кој велел дека снимката дадена на семејството Орланди била лажна.
Осумнаесет години подоцна, утрото на 14 мај 2001 година, парохискиот свештеник на црквата Григориј VII, во близина на Ватикан открил човечки череп со мали димензии и без вилица во торба. Таткото на Емануела, Ерколе, починал во 2004 година, еден месец откако го дал последното интервју.
Во 2013 година, неколку дена по неговиот избор, папата Франциско се сретнал со семејството Орланди по миса и им кажал дека „Емануела е во рајот“, што имплицирало дека девојчето е починато. Според семејството Орланди, оваа изјава била доказ дека Светата столица знаела што се случило со Емануела, и покрај тоа што Ватикан во текот на многу години тврдел дека не бил вклучен во ова. Пјетро Орланди многупати барал да има средба со папата за да го праша повеќе, но Ватикан никогаш не одговорил.
Теории
Со текот на годините, во италијанскиот печат биле изнесени голем број теории за мотивите за злосторството. Тоа се случило четириесетина дена по нерешеното исчезнување на Мирела Грегори, а често се наведувало дека двата настани биле поврзани.
Теорија за врска Орланди-Агџа, Штази и КГБ
Во средината на 2000 година, судијата Фердинандо Импосимато, обвинител со долгогодишно искуство, врз основа на она што го дознал за Сивите волци, сугерирал дека Орланди, дотогаш возрасна жена, живее совршено интегриран живот во муслиманската заедница и дека веројатно долго време живеела во Париз.
NGC 2910
NGC 2910 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Едро, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Исчезнување на Емануела Орланди
Теорија за врска Орланди-Агџа, Штази и КГБ
Во 2008 година, Гинтер Бонсак, поранешен агент на Штази, ја отфрлил теоријата дека Орланди била киднапирана од Сивите волци. Тој рекол дека тајните служби на Источна Германија го искористиле случајот Орланди за да создадат лажна врска меѓу Агџа и младинската организација со цел да го оттргнат вниманието од истрагите за теоријата дека Агџа всушност бил вмешан во тајните служби на Бугарија. Според Бонсак, Штази испратила лажни писма до Ватикан напишани на турски или италијански јазик со цел да ги натера да веруваат дека Сивите волци го имаат девојчето и сакале ослободување на Агџа. Бонсак рекол дека наредбата за оваа операција дошла директно од КГБ.
NGC 2910
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2910 се споменува и како OCL 781, ESO 166-SC17.
Исчезнување на Емануела Орланди
Теорија за организиран криминал
Откривање на гробот на Енрико Де Педис
NGC 2910
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Исчезнување на Емануела Орланди
Теорија за организиран криминал
На 11 јули 2005 година, анонимен повикувач на италијанска телевизиска програма рекол дека за да се реши случајот Орланди, неопходно е да се види кој е погребан во криптата на базиликата ди Сант Аполинаре, во Рим. Откриено било дека криптата го содржи гробот на Енрико Де Педис, водач на римска банда. На 14 мај 2012 година, италијанската полиција го отворил гробот на Де Педис и зела примероци од ДНК.
NGC 2910
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 30 м 29 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 52° 54' 50".
Исчезнување на Емануела Орланди
Теорија за организиран криминал
Веднаш било поставено прашањето зошто Де Педис, насилен криминалец, бил погребан во криптата на големата римска базилика, начин на погреб кој обично е резервиран за високи личности како што се кардиналите. Всушност, еден весник од 1997 година пишувал за овој чуден погреб, предизвикувајќи протести од полицискиот синдикат, но кога ниту Ватикан ниту Опус Деи не почувствувале потреба да го оправдаат тоа, работата била заборавена.
NGC 2910
Други поделби
Проучување на NGC 2910 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 426; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8584.
Исчезнување на Емануела Орланди
Теорија за организиран криминал
Анонимниот повикувач од 2005 година, исто така, предложил да истражат „што Де Педис ја направил за кардиналот Полети“, што имплицирало дека тоа е причината за неговиот погреб во Сант Аполинаре. Полети во тоа време бил претседател на Епископската конференција на Италија и кардинал викар на Римската епархија. Во 2012 година, италијанското Министерство за внатрешни работи потврдило дека Полети го одобрил погребот.
Сведоштво на Антонио Манчини и Сабрина Минарди
Во февруари 2006 година, поранешен член на Банда дела Маглијана, Антонио Манчини, рекол во интервју дека го препознал гласот на „Марио“ како еден од луѓето на Де Педис, Руфето. Ова сведоштво на крајот било потврдено од Сабрина Минарди, поранешна девојка на Де Педис, која потврдила дека Орланди била киднапирана од луѓето на Де Педис, и дека таа самата имала улога во прикривањето на девојката. Таа рекла дека девојчето било дрогирано и чувано во нејзиниот стан во близина на Рим, пред да биде преместена. Минарди, исто така, тврдела дека Орланди била киднапирана од бандата на Де Педис по наредба на архиепископот Пол Марцинкус, обесчестениот поранешен шеф на ватиканската банка, како дел од „игра на моќ“. Таа, исто така, тврдела дека ја возела Орланди во дрогирана состојба, во Ватикан, каде што ја префрлила во друг автомобил од човек облечен како свештеник. Во 2009 година, Манчини го потврдил сведочењето на Минарди.
Улогата на ИОР и банката Амбросијано