cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Расејување
Во биологијата
Во биологијата, процеси кои се одвиваат со расејување се: преносот на O2 и CO2 меѓу алвеолите и капиларите (во дишниот систем), транспортот на истите материи меѓу клетката и капиларите и др. Ако расејувањето на честичките се врши низ клеточната мембрана, тогаш станува збор за осмоза.
Паметен телефон
Паметен телефон или смартфон (smartphone) – мобилен телефон со напреден мобилен оперативен систем кој ги комбинира особините на оперативниот систем на личен сметач со особини за мобилна употреба. Паметните телефони, кои се со џебна големина, вообичаено ги комбинираат особините на мобилен телефон, како што се остварување на говорни врски (телефонски повици) и размена на текстуални пораки, со оние на други популарни дигитални мобилни уреди како личен дигитален помошник (personal digital assistant, PDA, календар на настани, медиумски плеер, видео игри, ГПС навигација, дигитален фотоапарат и дигитална видеокамера. Паметните телефони можат да пристапат на интернет и можат да користат разни софтверски компоненти од трети страни (мобилни апликации) од различни места. Типично имаат рамен екран со графички кориснички интерфејс кој зафаќа повеќе од 76% од предната површина. Скоро секогаш дисплејот е допирник.
NGC 1337
NGC 1337 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1337 се споменува и како MCG -2-9-42.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 28 м 5,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 23' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 144°.
Други поделби
Проучување на NGC 1337 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12916. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 267; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5296. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1456.
Агора (појаснување)
Поимот агора може да се однесува на:
Името Агора може да се однесува на:
Национален парк Лагуна Сан Рафаел
Национален парк Лагуна Сан Рафаел (шпански изговор: [laˈɣuna san rafaˈel]) е парк сместен на тихоокеанскиот брег на јужниот дел на Чиле. Паркот е именуван по лагуната Сан Рафаел, формирана со повлекувањето на ледникот Сан Рафаел. Создадено во 1959 година, зафаќа површина од 17.420 километри и го вклучува ледното поле Северна Патагонија. Фјорд е повеќе од 16 километри долга, и е една од главните атракции на паркот.
Звучна дупка
Звучната дупка е отвор на предниот дел на жичен музички инструмент.
Национален парк Лагуна Сан Рафаел
Историја
Не-домородните луѓе прво ја истражувале областа Лагуна Сан Рафаел во 1675 година. На ледник на истото име било земјо-раскинувачки ледник во тоа време. Веројатно стигнала повторно до лагуната некое време помеѓу 1741 и 1766 година, а од тој датум е ледник.
Звучна дупка
Звучната дупка може да има различни форми: кружна кај гитарите, f-дупка кај инструментите од виолинската или виолската фамилија и кај некои гитари, розетна кај лејтите. Мандолините може да имаат кружни или овални дупки. Куржна или овална дупка е обично една, под жиците. F-дупките пак, вообичаено се изработуваат во парови и се сместени симетрично на двете страни на жиците.
Некои Ovation гитари имаат уникатен дизајн на звучната дупка со неколку помали звучни дупки за кои се вели дека доколку се комбинирани со композитно тело на гитарата заоблено отпозади произведуваат почист звук.
Иако намерата на звучните дупки е да им помогнат на акустичните инструменти да го проектираат својот звук поефикасно, звукот не зависи единствено (ниту најповеќе) од локацијата на звучната дупка. Повеќето од звукот излегува од површината на гитарата на двете звучни плочи, со тоа што звучните дупки играат улога во тоа што им дозволуваат на звучните плочи да вибрираат послободно, и со тоа што дозволуваат на дел од вибрациите да патува надвор од инструментот.
Национален парк Лагуна Сан Рафаел
Историја
Паркот бил назначен за Светски биосферен резерват од УНЕСКО во 1979 година.
Паркот се состои од некои од повисоките Анди планините на Патагонија, како што Монте Сан Валентин, Серо Ареналес, Серо Хиадес и Серо Паред Норте.
Овој парк содржи голем број реки. Реката Сан Тадео се наоѓа на Истмот на Офкви и се влева во заливот Сан Квинтин во северниот дел на Пенанскиот залив. Исто така, постојат различни реки кои се граничат со паркот, како што се реката Бејкер и реката Експлорадорес. Реката Темпанос (всушност не е река) ја поврзува лагуната Сан Рафаел со Заливот Елефантес, јужниот дел на каналот Мораледа.
Езерото Презеде Риос се протега на границата помеѓу паркот и Националниот резерват Лас Гваитекас.
Клима
Просечните годишни врнежи од дожд кај Кабо Рапер (лат 46°50 'С.), на отворено крајбрежје на полуостровот Таитао, се околу 2.000 мм. Одејќи кон исток, количината на врнежи се зголемува во заштитените области на чилеанскиот внатрешен премин, што е слично на оној во регионот Лос Лагос. Просечните годишни врнежи снимени помеѓу 1981 и 1985 година на метеоролошката станица Лагуна Сан Рафаел (лат 46 ° 37 'С.) биле 4.440 мм. На повисоки височини, зголемувањето на врнежите е значително и е во форма на снег на ледното поле Северна Патагонија, забележувајќи се над 6.000 мм на годишни врнежи.
Биологија
Неколку видови птици наоѓаат засолниште во паркот, вклучувајќи албатроси со црни веѓи, лебеди со црн врат и корморани. Дивиот свет во оваа област вклучува и чилеански делфини, морски лавови, морски видри и слонови.
Росдорф
Росдорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Акира Китагучи
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1956.
Невестино (општина)
Општина Невестино (Община Невестино) — општина во Ќустендилската област, југозападна Бугарија. Седиште на општината е селото Невестино. Општината има 23 населени места со вкупно население од 2.436 жители (2015).
Населени места
Општината има 23 населени места, од кои сите се села. Тие се следниве:
Црна боја
Црна боја е боја на објектите кои не емитираат ниту отсјај ниту каква било видливост на делот од спектарот. Таквите објекти ја апсорбираат целата видлива светлина. Понекогаш таквите објекти се нарекуваат ахроматски, но сепак црната се третира како боја.
Дилштет
Географија
Дилштет се наоѓа на реката Хазел, во јужниот дел на Тириншката Шума, помеѓу Зул и Мајнинген.
Теон Александриски
Теон Александриски бил Патријарх на Александрија во периодот од 282 до 300 година.
Германија, бледа мајка
Германија, бледа мајка ( Deutschland bleiche Mutter   ) е драма филм од  Западна Германија од 1980 година напишан и режиран од страна на Хелма Сандерс-Брамс. Филмот бил прикажан на 30 Берлинскиот меѓународен филмски фестивал во 1980 година, каде што бил номиниран за наградата златна мечка. Филмот во САД за првпат прикажан во 1984 година. Музиката во филмот е напишана од страна на Јирген Јиргес. Главните улоги ги играат Ева Матес и Ернст Јакоби. Филмот трае 123 минути.
Филмот бил реставриран и повторно објавен во Велика Британија во 2015 година од Британскиот филмски институт.
Насловот е преземен од истоимената песна од Бертолт Брехт.
Награди
Во 1980 година филмот освоил Гран-при на Меѓународниот фестивал за женски филм "Кретеил" и бил номиниран за Златна Берлинска мечка на 30-тиот Берлински Интернационален Филмски Фестивал.
Црква Свети Александар Невски (Белград)
Црквата Свети Александар Невски  (српски: Црква светог Александра Невског) е црква која се наоѓа во Белград, Србија и е во склопот на српската православна црква. Била изградена во 1912 година.
Сеник (Брда)
Сеник (словенечки: Senik) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 2018 година
Финалето на Лигата на шампионите во 2018  бил финалниот натпревар на УЕФА Лигата на шампоните во сезоната 2017-18, односно 63-та сезона на Европскиот премиерен клупски фудбалски турнир организиран од страна на УЕФА, или 26-та сезона на УЕФА Лигата на Шампионите, бидејќи натпреварувањето било преименувано од Куп на Европски Шампиони во Лига на Шампиони. Натпреварот се одиграл на НУК Олипискиот Стадион во Киев, Украина на 26 мај 2018, помеѓу шпанскиот Реал Мадрид, кој го освојувал натпреварувањето во последните две сезони, и англиск иот Ливерпул.
Реал Мадрид победил со 3-1 и стигнал до својата трета последователна титула вкупно 13-та во нивната клупска историја во ова натпреварување.
Реал Мадрид стекнал право да игра против победникот на УЕФА Лига Европа во Суперкупот на УЕФА 2018 година. Тие, исто така, се квалификувале за полуфиналето на ФИФА Светското клупско првенство 2018 година како претставник на УЕФА конфедерацијата.
Екипи
Во следнава табела, финалето до 1992 година била ерата во Европскиот Куо, додека од 1993 година започнала ератра во УЕФА Лигата на Шампионите .
Детали
Екипата "домaќин" (за административни цели) била одреден со дополнителна ждрепка која се одржала по полуфиналните натпревари кој се одиграле на 13 април 2018 година, во 13:00 часот, во седиштето на УЕФА во Нион, Швајцарија.
Клео од 5 до 7 (филм)
Клео од 5 до 7 (француски: Cléo de 5 à 7) — француски филм од 1962 година, во режија на Ањес Варда (Agnès Varda) која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Корин Маршан (Corinne Marchand), Антоан Бурсеје (Antoine Bourseiller), Мишел Легран (Michel Legrand), Хосе Луис де Вилалонга (José Luis de Vilallonga), Доминик Давре (Dominique Davray), а во филмот се појавуваат и Ана Карина и Жан-Лик Годар.
Синопсис
Во филмот се проследува животот на пејачката Клео (ја игра Маршан) во текот на два часа. Таа е убава, згодна, но самозаљубена, нарцисоидна и хипохондрична. Додека ги чека резултатите од медицинските тестови, таа е многу загрижена, мислејќи дека е сериозно болна. Затоа, таа посетува една гатачка која ѝ кажува дека е болна и дека ја чека смрт. Нејзината помошничка Анжел (ја игра Давреј) цело време се обидува да ја утеши, но без успех. Исто така, ниту љубовникот на Клео, богатиот Хосе (го игра де Вилалонга) не може да ја утеши. Кога во станот на Клео доаѓаат нејзините композитори, таа избувнува и излегува надвор. Шетајќи низ градот, Клео оди во паркот каде го среќава војникот Антоан (го игра Бурсеје), кој е на служба во Алжир, но се наоѓа на отсуство. Антоан ја придружува Клео до болницата, каде лекарот ѝ соопштува дека е болна од рак и дека ќе треба да оди на хемотерапија. Така, во тие тешки мигови, Антоан е единствената утеха на Клео.
Хенштет (Штајнбург)
Хенштет (Hennstedt) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Давиде Кјумиенто
Давиде Кјумиенто (роден во Хајден на 22 ноември 1984) — швајцарски фудбалер, играч од средниот ред на Цирих.
Технички одлики
Најдобрите квалитети во играта му се дриблингот, темпото на игра и вештина. Примарната позиција му е офанзивен играч од средниот ред, но може да игра на двете крила, или како втор напаѓач. Наречен е швајцарскиот Роналдињо,  иако негов идол е Алесандро Дел Пјеро.
Јувентус
На возраст од 15 години Кјумиенто ја напуштил Швајцарија и ја продолжил својата кариера во младинскиот состав на италијанскиот гигант Јувентус. Откако бил еден од најдобрите играчи во Примавера тимот, кој стигнал до полуфиналето во Кампионато Примавера во сезоната 2002-03, во летото 2003 година бил промовиран во првиот тим на Јувентус и го добил дресот со број 34. Своето деби за Јуве, а воедно и во Серија А, го направил во победата против Анкона со 3-0 на 29 февруари 2004, на возраст од 19 години. Тој влегол во игра од клупата за резерви во 60-тата минута од натпреварот, заменувајќи го својот идол од детството Алесандро Дел Пјеро. Во својата изјава по натпреварот, Кјумиенто истакнал: "Тоа беше мојот сон". Неколку дена подоцна го направил своето деби во Лигата на шампионите во натпреварот против Депортиво Ла Коруња, појавувајќи се во игра во 71-вата минута на местото на Мауро Каморанези во поразот на домашен терен со 0-1.
Следната сезона би испратен на позајмица во Сиена, каде одиграл 14 натпревари во Серија А и го постигнал својот прв гол во кариерата во натпреварот против Месина (2-2) на 13 февруари 2005.
По сезоната во тосканскиот клуб бил позајмен на францускиот Ле Ман во Лига 1 за сезоната 2005-06. Таму одиграл 18 првенствени натпревари и постигнал еден гол против Олимпик Марсеј.
Следната сезона се вратил во Швајцарија како позајмен во Јанг Бојс, но само во сезоната 2007-2008; настапил на 17 натпревари и постигнал еден гол.
Луцерн
На 16 јуни 2007, Кјумиенто потпишал тригодишен договор со екипата на Луцерн за сума од 150,000 €. Својот прв гол за Луцерн го постигнал против Базел. Во својата последна сезона во клубот (2009-2010) Кјумиенто бил одличен постигнувајќи 11 гола и помагајќи му на Луцерн да избори место во Лига Европа.
Ванкувер Вајткапс
Кјумиенто потпишал за Ванкувер Вајткапс во УССФ дивизијата во 2010 година. Тој го направил своето деби за Ванкувер во УССФ на 24 септември 2010 година во поразот со 1-0 од Монтреал Импакт. Тој потпишал МЛС договор со клубот на 8 март 2011 година. Своето деби во МЛС за Вајткапс го направил на 19 март 2011 против Торонто, асистирајќи за два гола во победата со 4-2. Тој постигнал само два гола за време на својот престој во Вајткапс, меѓу кој и неуспешниот обид за нафрлување против Сан Хозе Ертквејкс на 11 мај. Вториот гол го постигнал против ФК Њујорк Ред Булс на прекрасен начин по асистенција на Камило Санвецо; ја подигнал топката со левата нога, се завртил 360 степени, и со десната нога погодил под пречката. Голот бил кандидат за МЛС гол на годината.
Цирих
На 11 јули 2012, Кјумиенто направил трансфер во Цирих за непозната сума. Дебито за Цирих го имал во поразот на домашен терен од Тун со 0-2 на 22 јули. Во својот трет натпревар за клубот, против Лозана, бил избран за играч на натпреварот откако бил асистент за два гола и врз него бил направен пенал; Цирих победил со 4-0. Кјумиенто го постигнал својот прв гол на 19 август, против Сервет во натпревар што завршил 1-1. Седум дена подоцна тој го постигнал единствениот гол во победата над Сион со 1-0. На 9 декември, постигнал два гола во победата како гостин со 5-1 против нисколигашот ФК Кениз во осминафиналето од Купот на Швајцарија. Сезоната ја завршил со 18 настапи во Швајцарската Супер лига и еден во купот и постигнал вкупно 4 гола.
Следната сезона (2013-14) била една од најмалку ефикасните за Кјумиенто во неговата кариера. Постигнал само еден гол и тоа на 1 август 2013, во поразот од Слован Либерец во Чешка со 2-1 во третото квалификациско коло за Лига Европа. Сезоната ја завршил со вкупно 40 настапи во сите турнири и само еден постигнат гол. Кјумиенто одиграл 5 натпревари во Купот на Швајцарија, вклучувајќи го и финалето во кое ги одиграл сите 120 минути, каде неговиот тим го победил Базел со 2-0 по продолженија.
Сезоната 2014-15, Кјумиенто ја започнал во добра форма. Во првото коло од новата сезона во Супер лигата, тој го решил градското дерби против Грасхопер на домашен терен со гол во 59-тата минута. Седум дена подоцна се запишал во списокот на стрелците и во гостинската победа над Вадуц со 1-4, а една недела подоцна го довел својот тим во водство против Јанг Бојс при победата со 2-1.
Репрезентативна кариера
Иако можел да игра и за италијанската репрезентација, избрал да ја претставува швајцарската репрезентација под 21 година, за која настапил на Европското првенство во 2004 година. На 26 февруари 2010, селекторот на сениорската репрезентација, Отмар Хицфелд, го повикал за првпат Кјумиенто за пријателскиот натпревар против Уругвај во Санкт Гален на 3 март, за време на кој го забележал првиот настап во црвениот дрес на Швајцарија.
Киндорф
Киндорф (Kühndorf) — општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Киндорф се наоѓа југозападно од Тириншката Шума, помеѓу градовите Мајнинген и Цела-Мелис.
Кен Наганума
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1956.
Мурат III
Мурат III (مراد ثالث; III. Murat; роден на година - починал на  година) — дванаесеттиот султан на Отоманското Царство, најстариот син на Селим II. Мурат владеел во периодот од 1574 до 1595 година.
Рани години
Мурат III е роден во Маниса на 4 јули 1546 година, како најстар син на Шехзаде Селим и неговата моќна сопруга Нурбану Султан. Добил добро образование и научил арапски и персиски јазик. По неговото свечено обрежување во 1557 година, дедото на Мурад, султанот Сулејман I, го назначил за санџакбеј (гувернер) на Акшехир во 1558 година. На 18-годишна возраст бил назначен за санџакбеј на Сарухан. Сулејман починал (1566) кога Мурад имал 20 години, а неговиот татко станал новиот султан Селим II. Селим II ја прекинал традицијата, испраќајќи го само својот најстар син надвор од палатата да управува со една провинција, доделувајќи му ја Маниса.
Управување
Селим починал во 1574 година и бил наследен од Мурат, кој го започнал своето владеење со задавување на неговите пет помали браќа. Неговиот авторитет бил поткопан од влијанијата од харемот - поконкретно, оние на неговата мајка, а подоцна и на неговата омилена наложница Сафије Султан, често на штета на влијанието на Мехмед-паша Соколовиќ врз дворот. За време на Селим II, власта ја одржувал само генијалноста на моќниот велики везир Мехмед-паша Соколовиќ, кој останал на функцијата до неговиот атентат во октомври 1579 година. За време на владеењето на Мурад, северните граници со Хабсбуршката монархија ги бранел босанскиот гувернер Хасан Предојевиќ. Владеењето на Мурат III било обележано со исцрпувачки војни на западниот и источниот фронт на царството. Османлиите претрпеле порази и во битките како што е битката кај Сисак.
Експедиција во Мароко
Абд ал-Малик станал доверлив член на отоманскиот естаблишмент за време на неговиот егзил. Тој го дал предлогот Мароко да стане османлиска вазална земја во замена за поддршката на Мурат III за да му помогне да го добие престолот на Саади.
Ченгелќој
Ченгелќој (Çengelköy) — населба која се наоѓа во Усќудар, Истанбул, Турција. Населбата се наоѓа на азискиот дел од градот на Босфорот, помеѓу Бејлербеји и Кулели. Оваа е претежно станбена област. Во текот на османлискиот период биле изградени голем број на куќи. Во VI век, овде била изградена палатата на Јустин II, посветена на неговата сопруга Софија. .
Мурат III
Експедиција во Мароко
Абд ал-Малик склучил договор со османлиските трупи со тоа што им платил голема количина злато и ги испратил назад во Алжир, сугерирајќи полабав концепт на вазалство отколку што можеби мислел Мурат III. Името на Мурат било рецитирано во петочната молитва и било втиснато на кованицата што ги означува двата традиционални знаци на суверенитет во исламскиот свет. Се смета дека владеењето на Абд ал-Малик е период на мароканско вазалство на Отоманското Царство. Абд ал-Малик починал во 1578 година и бил наследен од неговиот брат Ахмад ал-Мансур, кој формално го признал сузеренитетот на османлискиот султан на почетокот на неговото владеење, додека останал де факто независен, но тој престанал да кова монети со името на Мурат, се откажал од своето име. од Хутба и ја прогласил својата целосна независност во 1582 година
Војна со Сафавидите
Османлиите биле во мир со соседното ривалско Сафавидско Царство од 1555 година, според Договорот од Амасија, кое некое време ги решавало граничните спорови. Но, во 1577 година Мурат објавил војна, започнувајќи ја Отоманско-сафавидската војна (1578–90), сакајќи да го искористи хаосот во сафавидскиот двор по смртта на шахот Тахмасп I. Мурат бил под влијание на везирите Лала Кара Мустафа Паша и Синан Паша и го игнорирал спротивниот совет на големиот везир Мехмед-паша Соколовиќ. Војната против Сафавидите траела 12 години и завршила со потпишување на Цариградскиот договор (1590), што резултирало со привремени значајни територијални придобивки за Османлиите. Во негово време, Османлиите го освоиле Тифлис, влегле во Дагестан, Ширван, Азербејџан, Тебриз. Сепак, султанот не се интересирал за управување, а најмногу ги претпочитал своите забави во харемите. Ова била една од причините жените од харемот да играат голема улога во управувањето на земјата, во преден план неговата мајка и сопруга.
Активност во Африканскиот Рог
За време на неговото владеење, еден отомански адмирал по име Мир Али-бег бил успешен во воспоставувањето на отоманска надмоќ во многу градови на Свахилскиот Брег помеѓу Могадишу и Килва. Отоманската власт била признаена во Могадишу во 1585 година, а османлиската надмоќ била воспоставена и во други градови како Барава, Момбаса, Килифи, Пате, Ламу и Фаза.
Финансиски работи
Владеењето на Мурат било време на финансиски стрес за османлиската држава. За да бидат во тек со менувањето на воените техники, Османлиите ја обучувале пешадијата за употреба на огнено оружје, плаќајќи им директно од благајната. До 1580 година, приливот на сребро од Новиот свет предизвикал висока инфлација и социјални немири, особено меѓу јаничари те и владините службеници кои биле платени во пониска валута. Недостатоците од бунтовите, заедно со притисокот од пренаселеноста, особено се почувствувале во Анадолија. Конкуренцијата за позиции во владата станала жестока, што довело до мито и корупција. Отомански и хабсбуршки извори го обвинуваат самиот султан дека примил огромно мито, вклучително и 20.000 дукати од државник во замена за гувернерството на Триполи и Тунис, со што го надминал ривалот кој се обидел да го поткупи Големиот везир. Секое назначување на функција во империјата имало своја сопствена тарифа, а султанот бил вмешан во корупција.
Во неговиот период се доживела преголема инфлација, постојано варирала вредноста на сребрените пари, се зголемиле цените на храната. Од 600 дирхами сребро требало да се скратат 400 дирхами, а скратени биле 800, што значело 100 отсто инфлација. Од истата причина, куповната моќ на наемниците била преполовена, а последицата била избувнување на востание.
Англиски пакт
Во негово време се продлабочила соработката помеѓу Елизабета I и Отоманското Царство. Меѓу Елизабета I и султанот Мурат III биле разменети бројни пратеници и писма. Во една кореспонденција, Мурат имал идеја дека исламот и протестантизмот имаат „многу повеќе заедничко отколку што било со римокатолицизмот, бидејќи и двете вери го отфрлале обожавањето на идолите“ и се расправале за сојуз меѓу Англија и Отоманското Царство. На разочарување на католичка Европа, Англија извезувала калај и олово (за фрлање топови) и муниција во Отоманското Царство, а Елизабета сериозно разговарала за заеднички воени операции со Мурат III за време на избувнувањето на војната со Шпанија во 1585 година, додека Френсис Валсингем лобирал за директно османлиско воено учество против заедничкиот шпански непријател. Оваа дипломатија ќе продолжи под наследникот на Мурад, Мехмед III, и од султанот султанката Сафије.
Животот во палатата
Следејќи го примерот на неговиот татко Селим II, Мурат бил вториот отомански султан кој никогаш не отишол во поход за време на неговото владеење, туку целосно своето владеење го поминал во Цариград. Во последните години од неговото владеење, тој дури и не ја напуштил палатата Топкапи. Две последователни години тој не присуствувал на петочната поворка до царската џамија - прекршување на обичаите без преседан. Отоманскиот историчар Мустафа Селаники напишал дека Мурат секогаш кога планирал да излезе на петочна молитва, се предомислувал откако слушнал за наводните заговори на јаничарите да го симнат од престолот откако ќе ја напушти палатата. Мурат се повлекол од своите поданици и го поминал поголемиот дел од своето владеење држејќи се во друштво на малку луѓе и почитувајќи ја дневната рутина структурирана според петте дневни исламски молитви. Личниот лекар на Мурат, Доменико Хиеросолимитано опишал еден типичен ден од животот на султанот:
Седечкиот начин на живот на Мурат и недостатокот на учество во воените кампањи му донеле критика од Мустафа Али и Мустафа Селаники, главните отомански историчари кои живееле за време на неговото владеење. Нивните негативни портрети на Мурат влијаеле врз подоцнежните историчари. И двајцата историчари го обвиниле Мурат за сексуален вишок.
Деца
Пред да стане султан, Мурат и бил лојален на Сафије Султан, неговата наложница која му дала син Мехмед и две ќерки. Неговата моногамија била неодобрена од неговата мајка Нурбану Султан, која била загрижена дека на Мурат му требаат уште синови за да го наследат во случај Мехмед да умре млад. Таа, исто така, била загрижена за влијанието на Сафије врз нејзиниот син и османлиската династија. Пет или шест години по неговото стапување на престолот, на Мурат му биле дадени пар наложници од неговата сестра Исмихан Султан. При обидот за сексуален однос со нив, тој се покажал импотентен. „Стрелата [на Мурат], [и покрај] одржувањето на неговата создадена природа, многупати [и] многу денови не можеше да стигне до целта на соединување и задоволство“, напишал Мустафа Али. Нурбану ја обвинил Сафије и нејзините приврзаници дека ја предизвикале немоќта на Мурат со вештерство. Неколку од слугите на Сафије биле мачени од евнуси за да откријат виновник. Судските лекари, работејќи по наредба на Нурбану, на крајот подготвиле успешен лек, но предизвикал несакан ефект со драстичното зголемување на сексуалниот апетит - до моментот кога Мурат поинал, се вели дека тој имал повеќе од сто деца. Деветнаесет од нив биле погубени од Мехмед III кога тој станал султан.
Жените во дворот
Влијателни дами од неговиот двор ги вклучувале неговата мајка Нурбану Султан, неговата сестра Исмихан Султан, сопругата на големиот везир Мехмед-паша Соколовиќ и љубовницата која работела како куќна помошничка Канфеда Хатун, љубовница на финансиските работи Разије Хатун, и поетот Хуби Хатун. По смртта на неговата мајка и постарата сестра, неговата сопруга Сафије Султан била единствената влијателна жена во дворот.
Евнусите во дворот
Пред Мурат, евнусите во палатата биле главно бели. Ова почнало да се менува во 1582 година кога Мурат му дал важна позиција на црниот евнух. До 1592 година, улогите на евнусите во палатата биле расно одредени: црните евнуси ги чувале султанот и жените, а белите евнуси ги чувале машките потомци во друг дел од палатата. Главниот црн евнух бил познат како кизлар-ага, а главниот бел евнух бил познат како капи-ага.
Мурат и уметноста
Мурат се интересирал за уметноста, особено за минијатурите и книгите. Тој активно го поддржувал дворското друштво на минијатуристи, нарачувајќи неколку тома, вклучувајќи го Сиер-и Неби, најтешко илустрираното биографско дело за животот на исламскиот пророк Мухамед, Книгата на вештини, Книгата на свечености и Книгата на победите. Тој имал две големи алабастерски урни пренесени од Пергам и ставени на двете страни од наосот во Света Софија во Константинопол и голема восочна свеќа облечена во калај што тој ја подарил на Рилскиот манастир во Бугарија која е изложена во манастирскиот музеј.
Мурат, исто така, ја доставил содржината на Kitabü'l-Menamat (Книгата за соништата), упатена до духовниот советник на Мурат, Шука Деде. Збирка на извештаи од прво лице, раскажува за духовните искуства на Мурат како суфиски ученик. Составен од илјадници писма што Мурат ги напишал опишувајќи ги неговите визии од соништата, претставува хагиографски автопортрет. Мурат сонува за различни активности, вклучително и да се соблече гол и да мора да седи во скутот на неговиот татко, сам убивајќи 12.000 неверници во битка, потоа, како оди по вода, се искачува на небото и прави на млеко од неговите прсти. Тој често се среќава со пророкот Мухамед и во еден сон седи во скутот на пророкот и ја бакнува неговата уста.
Во друго писмо упатено до Шука Деде, Мурат напишал: „Посакувам Бог, нека биде прославен и возвишен, да не го создал овој сиромашен слуга како потомок на Османлиите, за да не слушам ова и она и да не се грижам. ''Би сакал да сум од непознато педигре. Тогаш, би имал една единствена задача и би можел да го игнорирам целиот свет''.“
Смрт
Мурат умрел од, како што се претпоставува, природна смрт во палатата Топкапи и бил погребан во гробот до Света Софија. Во мавзолејот се наоѓаат 54 саркофази на султанот, неговите сопруги и деца кои исто така се закопани таму. Тој е одговорен и за промена на обичаите за погребување на мајките на султаните. Мурат ја погребал својата мајка Нурбану до нејзиниот сопруг Селим, со што станала првата сопруга што ја делела султанската гробница.
Семејство
Мурад имал дваесет и два сина:
Мурат имал дваесет и осум ќерки, од кои шеснаесет умреле од чума во 1598 година Останатите, кои биле во брак, се:
Во фикција
Историскиот роман на Орхан Памук Benim Adım Kırmızı (Се викам црвено, 1998) се случува на дворот на Мурат III, во девет снежни зимски денови од 1591 година, што писателот го користи за да ја пренесе тензијата помеѓу Истокот и Западот.
Харемската акушерка од Роберта Рич - историска фикција сместена во Константинопол (1578) која ја следи Хана, бабица, која се грижи за многу жени во харемот на султанот Мурад III.
Надворешни врски
[48 години]
RGB
RGB е кратенка од англискиот поим „Red (црвена) Green (зелена) Blue (сина)“. RGB е адитивен боен модел каде што со собирање на основните бои се добива бела боја. Една боја се опишува низ три вредности: дел од црвена, дел од зелена и дел од сината боја. Секој дел од боите се движи помеѓу 0% и 100%, односно помеѓу 0 и 255.
Просторот на RGB-боите се шематизира во облик на коцка:
Џонатан (рок-група)
Џонатан (Jonathan) — хрватска рок-група.
Историјат
Групата „Џонатан“ е формирана во 2012 година во Риека од страна на пет пријатели со различна музичка заднина: пејачот Зоран Бадурина бил член на некогашната група „Салион“, тапанарот Бранко Ковачиќ бил член на „Лет 3“, гитаристот Дарко Петковиќ и басистот Никица Јурјевиќ бил дел од панк-групата „Пси“, а Томислав Радиновиќ бил член на „Мандрил“. Подоцна, кон групата се приклучил и клавијатуристот Хрвоје Шќулац, поранешен член на „Квазар“.
Творештво
Во 2013 година, групата го објавила синглот „Меги“ (Maggie) кој бил пречекан со одлични критики, а музичката критика не ги штедела пофалбите и за деби-албумот „Bliss“ од 2014 година. Во 2015 година, групата го објавила синглот „Getting Closer Is Keeping Us Apart“, по што била номинирана за наградата за најдобар нов изведувач на 22. доделување на наградите „Порин“. На почетокот на 2016 година се појавил синглот „Heaven“, кој бил најава на концептуалниот албум во два дела, „To Love Or To Hold", објавени во 2017 и во февруари 2018 година. Обично, групата ја споредуваат со претставниците на т.н. „инди рок“, а таа одржала заедничка мини-турнеја со групата „Editors“ и настапила на концертот на американската инди-рок група „The Killers“.
Хенштет
Хенштет може да се однесува на следниве места во Германија:
Осмоза
Осмоза е вид на дифузија кој се одвива низ мембрана. Тоа е процес на пренесување на честички (како молекули на вода и некои јони) од средина со помала кон средина со поголема концентрација. Целта на осмозата е изедначување на осмотскиот притисок, односно доведување до изотонична (иста по концентрација на честички) состојба на двете средини. Најчесто се среќаваме со осмоза низ клеточната мембрана. Осмозата е многу важен процес за одржувањето на нормалното функционирање на една клетка.
Славче (Брда)
Славче (словенечки: Slavče) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Љубослав Пенев
Љубослав Младенов Пенев ( Любослав Младенов Пенев  ; роден на 31 август 1966 година) е бугарски професионален фудбалски менаџер и поранешен играч, кој е сегашен менаџер на клубот од првата лига на Бугарија Царско Село Софија.
Јенс Леман
Јенс Леман (Jens Lehmann; р., во Есен) — поранешен германски голман кој последно играше за Штутгарт како и за германската фудбалска репрезентација. Двапати во кариерата е изгласан за најдобар европски голман и трипати е одбиран во селекцијата за Светското првенство. Иако е голман, има постигнато два гола во кариерата за тимот на Шалке 04. Кариерата ја почнал во 1989 играјќи девет години за Шалке. Потоа уште играл и во Милан, Борусија Дортмунд. Неговиот прекар е „Крал на пеналите“. Најголемиот успех и подем го имал во англискиот гигант Арсенал во кој настапувал од 2003 до 2008 година. Својата богата кариера ја завршил во 2010 година во екипата на Штутгарт.
Стравот на голманот од пенал
Стравот на голманот од пенал (германски: Die Angst des Tormanns beim Elfmeter) германски филм од 1972 година во режија на Вим Вендерс. Филмот е адаптација на истоимениот роман на Петер Хандке, кој е автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Артур Браус (Arthur Brauss), Кај Фишер (Kai Fischer) и Ерика Плухар (Erika Pluhar). Во 1972 година, филмот ја освоил наградата FIPRESCI на Венецијанскиот филмски фестивал. Иако се работи за детективски филм, дејството во него се одвива побавно и повеќе бара размислување за разлика од останатите филмови од овој жанр. Филмот ја покажува и истражува монотонијата на постоењето на убиецот и, како и многу други филмови на Вендерс, го истакнува огромното културно влијание на САД во повоената Западна Германија.
Синопсис
Голманот Јозеф Блох е исклучен од играта во текот на еден фудбалски натпревар. Тој го напушта натпреварот и ја поминува ноќта со касиерката Глорија која работи во кино, а подоцна ја убива без никаков повод. По убиството, тој ги уништува своите отпечатоци, но заборава една монета. Потоа, заминува во едно погранично село, во посета на неговата дамнешна пријателка. Таму, Јозеф ги минува деновите во неработа и монотонија. Притоа, како за време на своето патување кон селото, така и во самото село, тој остава траги по кои полицијата полека го разоткрива убиството. Во весниицте веќе се појавуваат информации за убиството, заедно со неговиот фото-робот. На крајот од филмот, Јозеф спокојно оди да го гледа локалниот фудбалски натпревар.
Црква Свети Никола (Белград)
Николаевската црква  (српски: Николајевска црква) е црква која се наоѓа во Белград, Србија и е во склопот на српската православна црква. Била изградена во 1731 година.
Петкамен
Петкамен – вид детска игра со пет камчиња или други предмети слични на камче кои се фрлаат во височина и се фаќаат со една рака. Во оваа игра доаѓа до израз вештината и брзината на играчите. Повеќе ја играле женските деца. Истата постои уште од антиката.
Историја
Во Македонија играта се игра со камчиња од каде и доаѓа нејзиното име, но на други места и порано истата се играла со ашици (ашик - коска од задното колено од мали јагниња или јариња). Овие камчиња или ковчиња се такви што лесно се лизгаат низ прстите. Оваа игра била многу популарна во Стара Грција. Сократ ги зема „ашиците“ како пример кога расправа со Теетет на идејата за квантитет.
Во денешно време, повеќе не се игра со природни ашици, туку со копии изработени од метал или пластика, помали, значи полесни за манипулација за децата, но заради тоа што се лесни (оние од пластика) и површината им е многу мазна, не можат да се изведат покомплицирани манипулации.
Опис на играта
Со правилата на играта се проверува вештината и брзината на играчот со:
Значи во првиот круг, четири пати се собира по едно камче. Во вториот круг, треба да се земат двапати по две камчиња наеднаш, потоа три и едно камче, и на крајот сите четири.
Втора групата со состои во поминување на камчињата низ поставена чепорок од раката. Како и во претходниот случај се фрла различното камче во воздух, се протнува едно камче низ чепорокот и се фаќа фрленото камче пред истото да падне на земја. И во овој случај има четири круга на поминување на камчињата низ чепорокот.
Монзон
Монзон (шпански: Monzón) — град во автономната единица Арагон, Шпанија.
Слапник (Брда)
Слапник (словенечки: Slapnik) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Селиште (Подмоље)
Селиште — археолошко наоѓалиште во охридското село Подмоље. Наоѓалиштето претставува средновековна населба, црква и некропола. Се наоѓа на 1 км североисточно од наоѓалиштето Корија - Манастириште (околу 2 км од селото Подмоље) и 2,5 км југоисточно од селото Оровник. Претставува блага котлина заградена од сите страни со брегови. По површината се забележуваат купишта од градежни камења меѓу кои два бунари за вода. На крајниот југозападен дел од котлината постојат остатоци од еднокорабна црква чии ѕидови се широки 90 см, ѕидани од кршен камен. Според кажувањата на жителите од Подмоље овде биле наоѓани и фрагменти од живопис. Јужно од црквата се протега некропола.
Црква Свети Архангел Михаил (Белград)
'''Саборната црква Св. Архангел Михаил ' (српски: Саборна Црква Св. Архангела Михаила / Saborna Crkva Sv. Arhangela Mihaila'') е црква која се наоѓа во Белград, Србија и е во склопот на Српската православна црква. Црквата била изградена во периодот помеѓу 1837 до 1840 година по наредба на принцот Милош Обреновиќ.
Срце од стакло
Срце од стакло (Herz aus Glas) - германски филм од 1976 година во режија на Вернер Херцог, снимен во 18 век во Баварија. Филмот го напишал Херцог и делумно дејството е засновано на приказната на Херберт Ахтербус. Главниот лик е Хиас, создаден врз основа на легендарниот баварски пророк Михлхиасл. Филмот трае 94 минути.
Заплет
Во филмот се работи баварски град од 18 век со фабрика за производство на стакло која произведува брилијантно црвено рубино стакло. Кога умира главниот мајстор за производство во фабриката, тајната за производство на рубинското стакло е изгубена. Локалниот барон и сопственикот на фабриката е опседнат со рубинското стакло и верува дека тоа има магични својства. Со губењето на тајната, тој наскоро полудува заедно со останатите граѓани. Главниот лик е Хиас, човек кој има супер моќ, односно кој може да гледа во иднината и живее на ридовите, кој предвидува уништување на фабриката во пожар.
Рор (Тирингија)
Рор (Rohr) — општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Селото Рор се наоѓа на околу 340 метри надморска височина, помеѓу Зул, Мајнинген, Цела-Мелис и Обермасфелд.
Општински единици
Кон селото Рор припаѓа и населбата Клостер Рор.
Соседни општини
На запад се наоѓа окружниот град Мајнинген, на север општината Киндорф, на североисток Шварца, на исток Дилштет, на југ општините Елингсхаузен, Ајнхаузен и Белрит.
Национален парк Боске де Фрај Хорхе
Националниот парк Боске де Фрај Хорхе (шпански Национален парк Боске Фреј Хорхе) се наоѓа во провинцијата Лимари, регионот Кокимбо, Чиле. Тоа е биосферен резерват на УНЕСКО. Управувањето со овој и другите национални паркови во Чиле е доверено на Корпорацио Национален Форстал, КОНАФ.
Географија
Националниот парк лежи приближно 100 км јужно од Ла Серена на Тихиот Океан, како и приближно 30 км западно од Овалле. Лежи близу пустината Атакама, во Кордилера де Талинеј, кој е дел од чилеанскиот крајбрежен опсег. На југ, паркот се граничи со реката Лимари, чии долни текови се означени како заштитено место Рамсар од 2020 година.
Паркот зафаќа површина од 100 км², но шумите зафаќаат само 4% од неговата површина. Националниот парк е познат по тоа што има најсеверни умерени дождовни шуми на Валдивија. Крајбрежната магла (шпански: Camanchaca) виси на падините на планините и ја навлажнува суптропската вегетација, дозволувајќи им на хидрофилните шуми да преживеат и покрај тоа што се опкружени со полусуви грмушки, со просечни годишни врнежи од околу 113 мм Шумата е вестицијален опстанок во последниот глацијален период. Сепак, неодамнешното генетско истражување засновано врз метазоани, сугерира дека шумата Фреј Хорхе е реликвија на шумите што го окупирале овој пејзаж за време на Палеоген / Неоген, кој се повлекол поради расификацијата на регионот, со приближна возраст на дивергенција со јужниот шуми стари над 20 милиони години.
Типични растенија на националниот парк вклучуваат:
Паркот вклучува и голем број помали животни, како Обични дегу, Чинчла и Лисици. Во паркот живеат многу различни видови птици, како чилеанскиот тинаму (Nothoprocta perdicaria) и (Sturnella loyca).
Историја
Местото каде денес се наоѓа Националниот парк Фреј Хорхе било откриено во 1627 година од свештеник од францисканскиот ред, кој, поради недостаток на дрва во областа, тргнал да го бара со помош на некои мазги. Откако „чудесно“ го пронашол на оваа локација, тој се вратил со малку дрва и ја искористил за да изгради дел од камбанаријата на црквата во Сан Франциско во Ла Серена. Националниот парк Боске де Фрај Хорхе е создаден во 1941 година и е управуван од чилеанскиот шумски орган КОНАФ. УНЕСКО го вградил националниот парк како биосферен резерват во 1977 година.
Рјузо Хираки
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1956 и 1964.
Легендата за Паул и Паула
Легендата за Паул и Паула ( на англиски јазик : Легендата на Павле и Пола) е трагикомедија од 1973 година во режија на Хајнер Каров. Еден од романите на Улрих Пленздорф е заснован на овој филм.
Филмот бил исклучително популарен по објавувањето и привлекол 3 294 985 гледачи (ГДР имала население во тоа време од околу 17 милиони). Меѓутоа, поради политичките прилози во филмот речиси и тој не бил објавен. Источногерманскиот водач Ерих Хонекер лично одлучил да се дозволи да биде прикажан. Денес овој филм е еден од најпознатите источногермански филмови.
NGC 5733
NGC 5733 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5733 се споменува и како MCG 0-38-1, CGCG 20-2.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5733 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5733 има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 42 м 45,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 21' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 5733 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52550. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 243; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4985. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1440.
NGC 1338
NGC 1338 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1338 се споменува и како MCG -2-9-44, IRAS 03265-1219.
Откривање
Објектот е откриен на 15 декември 1884 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1338 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1338 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 28 м 54,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 9' 11". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на NGC 1338 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12956. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 267; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5299. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 917.
Јелоустон
Националниот парк Јелостоун е заштитен од Конгресот на САД на 1 март 1872, и е сместен во државите Вајоминг, Монтана и Ајдахо. Паркот бил прв од својот вид во светот, и е познат по животинскиот свет и по геотермалните извори. Индијанците го населувале овој регион уште пред 11.000 години. Организирано истражување на областа немало сѐ до 1860-ти години.
Паркот опфаќа површина од 8.983 км², (приближно колку 1/3 од површината на Република Македонија) со езера, кањони, реки и планински венци. Езерото Јелостоун е едно од најголемите планински езера во САД, и се наоѓа во кратерот на вулкан кој сѐ уште се смета за активен. Половина од светските геотермални појави се во Јелостоун, предизвикани од постојаниот вулканизам. Истечена лава и карпи исфрлени од ерупции ја прекриваат површината на паркот. Паркот го претставува најголемиот преостанат речиси недопрен екосистем на северната Земјина полутопка.
Стотици видови на цицачи, птици, риби и влекачи се документирани, вклучувајќи и некои кои се загрозени или во опасност од исчезнување. Огромните шуми и ливади се населени и со ендемски видови на растенија. Во паркот живеат и гризли мечки, сиви волци и слободни стада на бизони и елени. Секоја година се случуваат и шумски пожари: во 1988 изгорела речиси една третина од паркот.
Јелостоун нуди и рекреативни можности за туристите: пешачење, кампување, возење со чамци, рибарење и прошетки. Асфалтирани патишта водат до сите позначајни атракции. Зимно време, на туристите на располагање им се и тури со снежни санки.
Драгомир Фелба
Драгомир Фелба (Скопје, 7 јули 1921 година - Белград, 13 јули 2006 година) бил српски и југословенски филмски, театарски и телевизиски глумец.
Животопис
Студирал на Технички и на правен факултет, а подоцна и на Високата Белградска филмска школа, која ја завршил во 1950 година.
Дебитирал во Националниот театар во Крагуевац, но во 1952 година преминал во Југословенскиот драмски театар. Од 1956 година имал статус на хонорарен уметник.
Првата филмска улога ја играл во 1948 година во филмот „Софка“ и се прославил со улогата во филмот „Барба Жване“. За улогата во филмот „Козара“ бил награден со специјална диплома на филмскиот фестивал во Пула.