cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Стивен Чу
Стивен Чу (朱棣文,   , трскр. Џу Дивен;  ) — американски физичар познат по своите истражувања во Беловите лаборатории и универзитетот Стенфорд за ладење и заробување на атомите во ласерска светлина, за што освоил Нобелова награда за физика во 1997 година заедно со неговите колеги Клод Коен Тануџи и Вилијам Даниел Филипс.
NGC 6636/1
NGC 6636/1 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6636/1 се споменува и како UGC 11221, MCG 11-22-46, CGCG 322-41, 7ZW 790, VV 368, VV 679, KAZ 198, KCPG 536A.
Стивен Чу
Чу е гласен поборник за повеќе истражувањата во обновливите извори на енергија и јадрената енергија, тврдејќи дека запоставувањето на фосилните горива е од суштинско значење во борбата против климатските промени. На пример, тој осмислил глобална „гликозна економија“, облик на нискојаглеродна економија, во која глукозата од тропските растенија се испорачува низ светот како што се тоа се прави денес со нафтата.
NGC 6636/1
Откривање
Објектот е откриен на 23 јули 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Стивен Чу
Образование и младост
Чу е роден во Сент Луис, Мисури, со потекло од Љухе, Кина. а матурирал во средното училиште „Гарден Сити“. Тој во 1970 година се стекнал со диплома за уметности по математика и диплома за наука по физика на Рочестерскиот универзитет. Тој подоцна ја добива титулата Д-р по физика од Калифорнискиот универзитет Беркли, во 1976 година, за време кога тој бил поддржан од страна на Националната фондација за наука.
NGC 6636/1
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6636/1 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6636/1 има привидни димензии од 2,1' х 0,3'.
Стивен Чу
Образование и младост
Чу потекнува од семејство на научници. Неговиот татко, Џу Жуѓин, стекнал докторат по хемиско инжинерство од Масачусетскиот институт за технологија и предава во Вашингтон на Сентлуишкиот универзитет и Бруклинскиот политехнички институт, а неговата мајка студирала економија. Неговиот дедо, Ли Шутјен, се стекнал со диплома од универзитетот „Корнел“ и чичкото на мајка му, Ли Шухуа, за физички науки, студирал физика во Сорбона пред да се врати во Кина. Постариот брат на Чу е професор по биохемија и медицина на Стенфорд. Неговиот помлад брат, Морган Чу, е партнер и поранешен соуправувач во адвокатска фирма. Според Чу, неговите двајца браќа и четири роднини се стекнале со титули доктор на медицина, четири доктори на науки и еден правник.
NGC 6636/1
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 22 м 2,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +66° 37' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 179°.
Стивен Чу
Образование и младост
Во 1997 година, тој се оженил со Жан Фетер, британка и физичар од Оксфорд. Тој има два сина, Џефри и Михаил, од претходниот брак со Лиза Чу.
NGC 6636/1
Други поделби
Проучување на NGC 6636/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61782. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4226. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 550.
Стивен Чу
Образование и младост
Чу е заинтересиран за спортови како што се безбол, пливање и велосипедизам. Тој научил тенис, читајќи книга за спортот во осмо одделение. Тој, исто така научил скок со стап од бамбус, набавувајќи ги од месните продавници за ќилими.
Кариера и истражување
По добивањето на својот докторат, Чу остананува во Беркли како постдокторски истражувач во период од две години, пред да се вклучи во Беловите Лаборатори, каде што тој и неколку од неговите соработници добиваат Нобеловата награда за ласерското ладење. Тој ги напуштил Беловите лаборатории и станува професор по физика на Универзитетот „Стенфорд“ во 1987 година, каде станува претседател на одделот за физика од 1990 година до 1993 година, и од 1999 до 2001 година. На универзитетот „Стенфорд“, Чу и тројца други соработници ја започнуваат програма Био-X, која се фокусира на меѓудисциплинарни истражувања во биологијата и медицината и одиграла клучна улога во обезбедувањето на средствата за финансирање на Институтот за честична астрофизика и космологија. Во август 2004 година, Чу беше назначен за директор на Лоренс Берклиевата национална лабораторија, лабораторија на министерство за национални енергетски лаборатории на САД, и се приклучил на одделот за физика и одделот за молекуларна и клеточна Биологија. Под водство на Чу, Лоренс Берклиевата национална лабораторија е центар на истражување на биогорива и сончевата енергија.
Првичното истражување на Чу е фокусирано на атомска физика преку развивање на техники на ласерско ладење на магнето-оптичко преклопување на атоми со користење на ласери. Тој и неговите соработници во Беловите лаборатории развиеле начин за ладење на атомот со примена на шест ласерски зраци во парови и наредени во три насоки под прави агли едни со други. Преклопувањето на атомите со овој метод им овозможува на научниците да ги проучуваат поединечните атоми со голема точност. Покрај тоа, оваа техника може да се користи за изградба на атомски часовници со голема прецизност.
На Стенфорд, истражувачките интереси на Чу се прошируваат во биофизиката и полимерната физика. Ја изучувал активноста на ензимите и белковините и РНК преклопување користејќи техники како што се флуоресцентно-резонантениот пренос на енергија, атомската микроскопија и оптичките пинцети. Неговите истражувања на полимерната физика користат поединечни ДНК молекули со цел да се изучи динамиката на полимерите и нивната фазни премини. Тој продолжил со истражувања во атомската физика, како и развивање на нови методи на ласерско ладење и преклопување.
Награди
Чу добил почесен докторат од Бостонскиот универзитет, кога тој бил нивен главен говорник во 2007 година. Списанието Дијабло му доделува на Еко награда во априлското издание во 2009 година, кратко време откако тој бил номиниран за секретар за енергетика. Универзитетот „Вашингтон“ во Сент Луис и универзитетот Харвард му доделиле докторат. Му била доделена почесна диплома и од Универзитетот „Јеил“ за време на доделувањето на дипломите во 2010 година. Подоцна му била доделена почесна диплома од Политехничкиот институт на Универзитетот во Њујорк, истата институција во која неговиот татко предавал неколку години, во 2011 година за време на доделувањето на дипломите. Пенсилванскиот државен универзитет му доделил почесен докторат за време на доделувањето на дипломите во 2012 година. Во 2014 година, на Чу му била доделена почесна докторска титула од колеџот „Вилијамс“, каде одржал говор кој бил модериран од страна на професорот Протик Маџумдер. Чу беше избран за странски член на Кралското друштво во 2014 година Неговата номинација гласи:
Министерство за Енергетика
Неговата номинација да биде министер за енергитика, едногласно беше потврдена од страна на Сенатот на САД на 20 јануари 2009 година. На 21 јануари 2009 година, Чу положи свечена заклетва како министер за енергетика, во администрацијата на Барак Обама. Чу е првиот човек назначен на САД кабинетот по добивање на Нобелова награда. Тој е исто така вториот кинески американец член во администрацијата, по поранешниот секретар за труд Елејн Чао.
Тој продолжил со својата научна работа, и подоцна го објавил својот труд за гравитационото црвено поместување a и уште едно дело каде бил соавтор во јули 2010 година.
Во март 2011 година Чу вели дека регулаторите во американската Јадрена регулаторната комисија не треба да го одложуваат одобрувањето на градежни дозволи за планираните американски атомски централи во пресрет на јадрената катастрофа во Јапонија.
На 1 февруари 2013 година, Чу ја најави својата намера да поднесе оставка. При објавата на неговата оставка, тој предупредува на опасностите од промената на климата поради понатамошната зависност од фосилните горива, и запишал,„ Каменото време не заврши зашто осанавме без камења туку преминавме на подобри решенија“. Својата оставка ја поднесува на 22 април 2013 година. Моментално работи на Универзитетот „Стенфорд“, со екипа предводена од Ји Цуј професор по материјали и инженерство за развој на високоенергетска батерија со анода од литиум и катода од сулфур.
Енергија и климатски промени
Чу е гласен поборник за повеќе истражувања на обновлива енергија и јадрена енергија, тврдејќи дека оттргнувањето од фосилните горива е од суштинско значење во борбата против климатските промени и глобалното затоплување. Чу изјавил дека една типична јаглена централа оддава 100 пати повеќе зрачење од една атомска централа.
Чу предупредил дека глобалното затоплување може да ги уништи калифорниските фарми во рамките на овој век.
Тој се приклучува на Советот за климатски промени во Копенгаген, меѓународна соработка помеѓу бизнисот и науката со цел да се прошири свеста за време на Конференцијата за Климатски промени во 2009 година од страна на ОН во Копенхаген Данска.
Делумно засновано врз неговото истражување на Универзитетот Беркли, Чу претпоставува дека глобална глукозна економија, облик на нискојаглеродна економија, може да биде замена за сегашниот систем. Во иднина, посебни видови на високоглукозни растенија би се одгледувала во тропските предели, каде би се обработиле хемиски, а подоцна ќе бидат извезувани како што тоа се прави сонафтата денес.
Чу, исто така, се залага за обојување на покривите на зградите и покривите на патишта во светот со бела или друга светла боја, со што сончевата светлина би се одбила назад во вселената со што би се придонело за намалување на глобалното затоплување. Ефектот ќе биде, според Чу, сличен на тоа сите автомобили да би се отстраниле од патиштата во светот во период од 11 години. Неговиот колега Семјуел Тернсторм, во американскиот институт за претприемништво и содиректор на проектот за геоинженерство  изразил поддршка за идејата во  The American величејќи го Чу за неговата идеја со која и прави услуга на нацијата.
NGC 4037
NGC 4037 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4037 се споменува и како UGC 7002, MCG 2-31-15, CGCG 69-27, IRAS 11588+1340.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4037 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4037 има привидни димензии од 2,4' х 2,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 9°.
Други поделби
Проучување на NGC 4037 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37928. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 871. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1385.
Јунгов модул
Јунгов модул е механичко својство кое ја мери вкочанетост а на цврст материјал. Го дефинира односот помеѓу напон (сила по единица површина) и напрегнатост (пропорционална деформација) во материјал во линеарна еластичност режим на едноосна деформација.
Јунговиот модул е именуван по Британскиот научник Томас Јунг од 19 век. Сепак, концептот е развиен во 1727 година од Леонард Ојлер, а првите експерименти, кои го користат замислата на Јунгов модул во сегашниот облик биле изведени од италијанскиот научник Џордано рикати во 1782 година, што е за 25 години пред Јунговата работа. Терминот модул потекнува од латинскиот поим modus што значи мерка.
Линеарна еластичност
Цврст материјал ќе има еластична деформација кога ќе му се закачи мал товар при збивање или издолжување. Еластичната деформација е повратна (материјалот се враќа во неговата првичен облик откако ќе се отстрани товарот).
Во близина на нула напор и напрегање, кривата на напон-напрегање е линеарна, и врската помеѓу напон и напрегањето е опишана од страна на Хуковиот закон кој наведува дека напорот е пропорционален на притисокот. Коефициентот на пропорционалност е Јунговиот модул. Колку е поголем модулот, толку повеќе напон е потребно да се постигне исто напрегање; идеално цврсто тело би имало бесконечен Јунгов модул.
Не многу материјали се линеарни и еластични по мало деформирање.
Формула и единици
, каде
Во пракса, Јунгов модул е даден во мегапаскали (MPa или N/mm2) или гигапаскали (GPa или kN/mm2).
Не треба да се меша со
Материјална вкочанетост не треба да се меша со:
Употреба
Јунгов модул овозможува пресметка на промените во димензија на бар направен од изотропски еластичен материјал под затегнувачки или компресивни товари. На пример, се предвидува колку материјал примерок се протега под тензија или се скратува под компресија. Јунгов модул директно се однесува на случаите на еднооскен напон, кој е затегнувачки или компресивен напон во една насока и без напон во други насоки. Јунгов модул исто така се користи со цел да се предвидат девијации што ќе се случат во статично одреден зрак кога товар е применет во една точка помеѓу каде зрак е поддржуван. Други еластични пресметки обично бараат употреба на една дополнително еластична сопственост, како што се модул на смолкнување, модул на збивливост или односот na Poisson. Било кои два од овие параметри се доволни за целосно да ja опишaт еластичноста во изотропичен материјал.
Линеарни наспроти не-линеарни
Јунгов модул претставува фактор на пропорционалност во Хуков закон, кој се однесува на напон и напрегнатост. Сепак, законот на Хук е валиден само при еластичен и линеарен одглас. Било кој друг вистински материјал на крајот нема да успее и ќе се прекрши кога  ќе се протегне преку многу голема далечина или со многу голема сила; сепак сите цврсти материјали покажуваат речиси Хуково однесување за доволно мали видови напор или напрегнатост. Ако опсегот над кој Хуков закон е валиден е доволно голем, во споредба со типичниот притисок на кој се очекува да биде нанесен на материјалот, материјалот се вели дека е линеарен. Во спротивно (ако типичен стрес би се применувало надвор од линеарен опсег) материјалот се вели дека ќе биде не-линеарен.
Челик, јаглеродни влакна и стакло, меѓу други обично се сметаат за линеарни материјали, додека други материјали како гума и почви се не-линеарни. Сепак, ова не е апсолутна класификација: ако многу мал напор или притисок се нанесени на не-линеарен материјал, тогаш реакцијата ќе биде линеарна, но ако многу висок притисок или напор се нанесени на линеарен материјал, линеарната теорија нема да биде доволно. На пример, како што линеарната теорија подразбира реверзибилност, тогаш би било апсурдно да се користи линеарна теорија да се опише неуспехот на челичен мост под висок товар; иако челик е линеарен материјал за повеќето апликации, тоа не е во таков случај на катастрофален неуспех.
Во солидна механика, наклонот на напон-напрегнатост кривина во било која точка се нарекува тангентен модул. Тоа може да биде експериментално утврдено од наклонот на притисок–напон кривина создадена во текот на затегнувачка тестови спроведени на примерок од материјалот.
Насочни материјали
Јунгов модул не е секогаш ист во сите ориентации на материјалот. Повеќето метали и керамика, заедно со многу други материјали, се изотропски, и нивните механички одлики се исти во сите ориентации. Сепак, метали и керамика, може да се третираат со одредени нечисти, и метали може да биде механички изработени да ги направат своите зрнести структури насочени. Овие материјали потоа стануваат анизотропни, и Јунгов модул ќе се промени во зависност од насоката на силата на векторот. Анизотропи може да се видат во многу композити. На пример, јаглеродни влакна имаат многу повисок Јунгов модул (многу поцврст) кога сила е натоварена паралелно со влакна ( заедно со зрно). Други такви материјали вклучуваат дрво и армиран бетон. Инженери може да го користат овој дирекционен феномен во нивна предност во создавање на структури.
Пресметка
Јунгов модул E, може да се пресметува со делење на затегнувачкиот стрес, , од инженерска екстензија на напон, во еластичен (почетен, линеарен) дел на физички притисок–напон искривување каде
Сила извршена од протегнат или стеснат материјал
Јунговиот модул на материјал може да се користи за да се пресмета силата што ја врши под специфична напрегнатост.
Но, имајте на ум дека еластичноста на извиткани федери доаѓа од модул на смолкнување, не Јунгов модул.
Еластична потенцијална енергија
Еластична потенцијална енергија складирана во линеарен еластичен материјал е дадена од страна на составниот дел на Хуков закон:
сега со појаснување на интензивните променливи:
Ова значи дека еластичната потенцијална енергија густина (односно, по единица волумен) е дадена со:
или, во едноставни нотации, за еден линеарен еластичен материјал: бидејќи напрегнатоста е дефинирана .
Во не-линеарен еластичен материјал Јунгов модул е функција на напрегнатост, па втората еквивалентност веќе не важи и еластичната енергија не е квадратна функција на напрегнатоста:
Однос меѓу еластични константи
За homogeneous isotropic материјали едноставни односи постојат меѓу еластични константи (Јунгов модул E, модул на смолкнување G, модул на збивливост К, и Поисонов коефициент ν) кои овозможуваат пресметување на сите нив додека две се познати:
Приближни вредности
Јунгов модул може да се разликува малку поради разликите во примерниот состав и тест метод. Брзината на деформација има најголемо влијание на собраните податоци, особено во полимери. Вредностите тука се приближни и само со цел за релативната споредба.
Ежевидни
Ежевидните образуваат ред (Erinaceomorpha) на вистински цицачи во кој има само еднo денешнo семејство − Erinaceidae. Тоа се кратконоги животни со пет прсти на секое стапало и со плантиграден начин на движење (прсните коски и петтата се паралелни со површината на која се оди). Главата е најчесто заострена и со издолжен нос. Крзното може да биде боцкаво (како кај ежевите) или меко (како кај гимнурите).
Морфологија
Морфолошките одлики на претставниците од оваа група се сметаат за примитивни. Тоа се мали цицачи со кратки нозе и големи стапала. Стапалата имаат пет прсти, со исклучок на некои африкански ежеви од родот Atelerix. Ежевидните се движат на плантиграден начин. Двете коски од долната потколеница (тибија и фибула) се сраснати во една коска. Опашката е влакнеста и со различна должина. Главата е издолжена, и тоа повеќе кај гимнурите отколку кај ежевите. Очите се мали, но се подобро развиени од оние на другите инсектојади. Формата на черепот е најразлична. Сите видови имаат мала мозочна кутија. Ежевите се понапредни во својата градба од гимнурите. Најзабележливата разлика меѓу двете потсемејства е крзното. Гимнурите и месечевите стаорци се прекриени со меко крзно, додека ежевите со густо крзно од тенки боцки, кои започнуваат од главата и продолжуваат кон грбот и страните. Бојата варира во зависност од видот, но најчесто таа е со жолти или сивкасто-кафени или црни тонови.
Првите секачи се големи. Кај гимнурите постојат три пара на секачи на секоја вилица, додека кај ежевите е изгубен третиот долен пар.
Систематика
Постојат 10 родови и 24 видови на ежевидни цицачи.
Список на државни водачи во 209 година
Ова е список на државни водачи во 09 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква Марија Магдалена (Ерусалим)
„Марија Магдалена“ — руска црква која се наоѓа на Гетсиманската Планина, до Гетсиманската градина во Ерусалим, Израел.
Црквата е посветена на Марија Магдалена, голем поддржувач на делото на Исус Христос. Марија Магдалена била прва која отишла на гробот на Исус по неговото распнување на крстот, како и една од неговите следбеици.
Црквата била изградена во 1886 година во времето на цар Александар III кон почит кон неговата мајка Марија Александровна. Цркавата е изградена традиционално во руски стил.
Херкул (галактичко јато)
Херкул (Ејбел 2151) — галактичко јато сочинето од околу 200 галаксии. Оддалечено е 500 милиони светлосни години од нас и сместено во соѕвездието Херкул. Богато е со спирални галаксии и има многу заемоделувачки галаксии. Ова јато е дел од поголемото суепрјато Херкул, кое пак е големо од многу поголемата суперструктура Голем Ѕид.
NGC 229
NGC 229 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 229 се споменува и како MCG 4-2-49, CGCG 479-64.
Откривање
Телото е откриено на 10 октомври 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 229 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 229 има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 43 м 4,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 23° 30' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 96°.
Други поделби
Проучување на NGC 229 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2577. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 126; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1738. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1188.
Праисториска уметност
Праисториска уметност или предисториска уметност — творечките дела познати археологијата, за разлика од уметноста во временскиот период која спаѓа во историјата и која ја проучува историјата на уметноста. Праисторијата е временски период кој трае до појавата на првите писма, за што, со помош на материјални траги од културата, археологијата создава приказни за настаните.
Во праисторијата се пронаоѓаат предмети кои се алатки и предмети кои имаат функција, но немаат корисност. Тоа се ритуални и магиски предмети.
До скоро, најстаро уметничко дело на светот било парче накит — мали продупчени школки кои се стари околу 75.000 години и кои се откриени во јужноафриканска пештера. Меѓутоа, најновите откритија на исти такви школки во мароканска пештера ја поместува границата за некои 7.000 години — школките пронајдени во Мароко се стари околу 82.000 години
Периоди во праисторијата
Праисторијата има различни периоди. Младото камено време вклучува време на варварство и време на дивјаштво. Од мезолитот има слаби траги и се смета дека истото е поради големите промени во Земјината кора - тогаш геолошката карта се формирала приближно како што е денес. Неолитскиот период почнува околу 4000 година п.н.е., а се смета дека околу 2300 година п.н.е. е пронајден бакарот и почнала негова обработка. Се открило дека бакарот измешан со цинк дава бронза која е поцврста. Халштат - старото железно време по бронзеното време од 2000 години, трае од 800 до 500 г.п.н.е. до времето на Латен (место во Швајцарија) и до наезда на Келтите.
Египет
Во Стариот Египет праисториското време било слично како и во Европа. Почетокот на времето на фараоните според различни автори е различен. Средната хронологија датира околу 3500 година п.н.е. Нил е долга околу 6 000 км тече низ пустина и ја прави извонредно плодна.
Стариот Египет пружа најбогат преглед на материјална и духовна култура, која ја оставил народот кој живел на овие простори околу 4000 г.п.н.е. Кога е пронајдено толкување на хиероглифите, направена е извесна хронологија и фиксирани се одредени толкувања на движењата во уметноста.
Во времето на Старото Царство уметноста одела во правецот на реализмот врзана за животот од причина што животот на фараонот се овековечувал, требало да се овековечи низ вечноста.
Во Средното Царство постоела извесна релативна схематизација, иако тука исто така одговара на живиот, модел па тука се преплетуваат схематизмот и реализмот. Во Новото Царство се јавува посебен модел поради контактот со Месопотамија и Средна Азија кој се пројавува во напорите за много повеќе и кон луксузот во дворовите, а потоа и во уметноста во која се огледа тој луксуз.
Порано човекот бил номад, потоа почнува да се занимава и со полјоделство. Доаѓа до промени во стопанството и културата, а потоа и во уметноста. Човекот почнал да корне шуми да би можел да ја оспособи земјата да сади растенија и од номад кој бил во движење тој почнува да се стабилизира. За чување на хранатa, вишокот, тој направил садови, најпрво можеби од пратови, а подоцна и од земја, глина, и се појавуваат првите занаети. Ова време го нарекуваме неолит. Човекот сега го обработува каменот на друг начин. Порано го кршел и клесал, а сега и го измазнувал. Секирата е од камен, се јавува и обработена коска, а керамиката е груба и ја прават најчесто жени. И сега како и порано човекот зависи од природата, меѓутоа сега тој е свесен за тоа и ја чувствува својата немоќ, се јавува анимизмот. Тој како и децата, верува дека сè е живо, тоа се сили кои се живи и имаат душа. Во својата имагинативна стварност, трансцендентално го претставува светот давајќи му анимистички особини. Уметноста од реалистичка во варварство во халштат станува поинаква. Во 2200 г.п.н.е. почнува да се преработува бакарот. Истото предизвикало големи промени. Почнуваат да се произведуваат алатки од бронза кои се потрајни. Употребата на железо се јавува во постарото железно време халштат во 1900 г.п.н.е. до помладото железно време кое траело до 1 век п.н.е., а предностите покрај на функционалноста се одразуваат и естетски.
Египетската култура е поврзана со реката Нил. Човекот тука постоел уште од палеолитот, а во текот на 4300 г.п.н.е., според долгата поделба, или 2000 г.п.н.е. според кратката поделба, и едната и другата поделба се наведуваат за да се воочи релативноста на овие податоци.
Фараонот е врховен свештеник. Соединувањето било неопходно бидејќи Нил поплавувал периодично секоја година во скоро ист ден. Промена на бојата; зелена значи расте, црвена, поплавува, можат да се добијат две жетви во текот на една година од ова плодно земјиште. Нил надоаѓал бидејќи во Етиопија и Сомалија паѓале дождови, алгите - зелено, земјата - црвено, Зелениот Нил и Црвениот Нил. Религијата произлегувала од робовладетелството воспоставено 4000 година п.н.е. Човекот сакал низ вечноста да остане на земјата, оттука мислата за вечниот живот на фараоните како фараони, а на робовите како робови, без промена. Се јавува гробна архитектура. „Ка“ е двојник од камен за враќање на душата која сега има каде да се врати. Одаите се декорираат со сцени кои би укажувале на моментите од животот на фараонот.
Уметност во палеолит
Во Европа времето на литикум датира од 600.000 години п.н.е. кога „почнува“ стариот палеолит (појава на наоѓалишта). Хелен каде се присутни грубо обработени артефакти со бадемаста форма- двострано обработени со големина од 10- 15 -{cm}- како универзални клинови. Во времето на средниот палеолит во време од 100.000 година п.н.е. во помладиот Левалосиен се развива груба обработка на камени артефакти (по Миланковиќ) Младиот палеолит од 30.000-те год. Вурмско ледено време траело од 120- 25 илјади години п.н.е. Наоѓалиштето Орињак (во Франција- -{„Aurignacijen“}-) се однесува на широко подрачје и се одликува со внимателна обработка на камен. Се поавуваат први пластики на “Венера” врежани цртежи и слики. Тука можеме да ги вброиме наодите во пештерата Алтамири и Ла Пасега (тука е оној отпечаток на рака што значи= мое), потоа Солурен и период Магдален („La Madleine“- во близина на Париз) има 6 периоди и наместо скулптури се јавуваат слики- пештерско сликарство. Во Шпанија, Франција област која ја покриваат наодите Алтамира, Ла Пилета, Когул, Ласко и др. и во северна Африка и на земјиште во Италија во овие може да се забележи движење од реализам до схематизам при крајот на оваа епоха. Алтамира е во Шпанија и е мал снизок простор, прикази се дадени во црно смеѓ окер со бизон, коњ, дива свиња во групи или поединечно. Ниакс (-{„Niaux“}- се наоѓа на југ на Франција) содржи прикази на животни од времето Магдален.
Мезолитска уметност
Почетокот на мезолитот вообичаено се датира во 8.000 г.п.н.е. и карактеристична е за ралични раси. Траги се наоѓаат во Азилиен во („Mas d Azil“) воФранција, Шпанија и Британските Острови каде наидуваме на микролитички орудија со апстрактни ликовни концепти чии траги можат да се најдат веќе во доцниот палеолит. Културите, односно наоѓалиштата Траденосјен и Маглемосјен спаѓаат во Мезолитска култура кои значително се разликуваат во зависност од различните флуктуирачки култури со кои се мешале. Границата на неолитот во однос на мезолитот не е прецизно одредена и се одликува со појава на керамиката, премин на земјоделство и појава на населби, па се јавуваат тенденции за стилизација и апстрахирање. Реализмот како концепција и апстракција се присутни тука и тешко може да се утврди која е постара или поприсутна и е одлика на човековото мислење и човековото изразување во минатото како и денес.
Уметност на металното време или бакарно времеика
Металикум почнува во времето на Бакарно времеика, бакарното време со појава на предмети од бакар кои доаѓаат во Европа од средниот и предниот исток, а подоцна се појавуваат и формии кои се карактеристични и овде. Во Европа се појавува начин на живот кој е неолитски, значи селски, а средоземјето и предниот исток со почетоците на историската епоха со почетоко на пишаните извори. Бронзeно време има 5 подрачја; Егејско, Средноевропски културен круг, Нордијски, западноевропски и источноевропски културен круг, и внатре во секој круг се појавуваат низи наоѓалишта. Металикум- железно време е различно за секое подрачје, а во западна и средна Европа тоа трае низ илјадалетие- во I милениум се дели на постаро и помладо халштатско (се наоѓа во Австрија), а помладото латенско се наоѓа во Швајцарија (сојаници). Во средна Европа преовладува схематизација и орнаментален стил (апстракција), а на југ фигуративна концепција во уметноста на која излезна точка и е Медитеранот и која продира поради колонизаторските активитети на Грците и нејзините трговски врски преку Етруска на подрачјето на Франција и се развива латенската култура, чија појава ја обележува европската праисторија. Алштат- Халшадската култура се дели на 4 развојни степени анализирана од исток на Франција- Унгарија, фигурална е и прекинот се наоаѓа со појава на Келтите во 400 п.н.е. латенск етнички се врзува за Келтите од 500 п.н.е. и се појавува широко од Британските острови до југ на Русија и се дели на три периоди, а може да се прати линеарна стилизација, декорација орнаментика, мазна површина и облици на меандер, траки, спирали - геометризирани фигурални облици.
IC 42
IC 42 — галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 42 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 42 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 57 м 37,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 54' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Други поделби
Проучување на IC 42 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3436.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Ким Катрал
Детство и семејство
Ким Катрал е родена во Виднес, мало гратче во Северен Чешир (North Cheshire) во близина на Ливерпул. Нејзините родители се Шејн Катрал (Shane Cattrall), домаќинка и Денис Катрал (Dennis Cattrall), градежник. Кога имала година дена, нејзиното семејство емигрирало во Коуртни (Courtenay), во Канада. Повторно се вратила во Англија на 11-годишна возраст. Во текот на тој период, Ким земала учество во „Лондонската Академија за Музика и Драмска Уметност“ (London Academy of Music and Dramatic Art - LAMDA). Повторно се вратила во Канада на 16-годишна возраст и таму го завршила своето средно образование.
Личен живот
Ким Катрал била мажена трипати: за Лери Дејвис, Андре Лајсон со кого се разведе во 1989 и со Марк Левинсон со кого се разведе во 2004. Исто така била верена и со глумецот Даниел Бензали. Ким е поврзувана и со поранешниот канадски премиер Пјер Трудо, со кошаркарската ѕвезда на Хјустон Рокетс Кутоно Мобли и со нејзиниот партнер од филмот „Чиј живот е ова воопшто?“ (Whose Life is it Anyway?) Александер Сидинг. Во јули 2007 британските таблоиди објавиле дека Ким се верила со Алан Вајс.
Кариера
Ким Катрал ја започнала својата кариера по завршувањето на средното образование во 1972 година кога ја напуштила Канада и се преселила во Њујорк. Таму се запишала на Американската Академија на Драмски Уметности, и непосредно пред нејзиното дипломирање добила понуда од режисерот Ото Премингер (Otto Preminger). Нејзино филмско деби е филмот Rosebud во 1975. Година подоцна, претставничката на Универзал студијата (Universal studios) во Њујорк, Елеонор Кајлгелен ја вклучила Ким во повеќе телевизиски проекти. Една од првите улоги кои Кајлгелен и ги дала на Катрал е улога во серијата Квинси (Quincy) во 1977. Во 1979 Ким Катрал ја одигра улогата на д-р Габриел Вајт во серијата The Incredible Hulk. Бидејќи глумењето на телевизиските екрани не и се исплатеше, таа набрзо се пресели на големото платно. Во 1980 настапи заедно со Џек Лемон во неговиот филм „Чест“ (Tribute) којшто беше номиниран и за Оскар. Наредната година настапи и во филмот „Билет за рајот“ (Ticket to Heaven) којшто беше позитивно оценет од критичарите.
Во 1982, Катрал ја играше улогата на г-ѓица Ханивел во филмот Porky's. Две години подоцна доби улога во оригиналниот филм Полициска академија. Во 1985 глумеше во три филмови: Turk 182, „Граници на градот“ (City Limits) и Hold-Up. Во 1987 нејзината улога во филмот „Манекин“ (Mannequin) и донесе огромен успех и популарност кај публиката. Исто така, една од нејзините попопуларни филмски улоги е улогата на Lieutenant Valeris во филмот „Звездени Патеки VI: Неоткриената земја“ (Star Trek VI: The Undiscovered Country).
Ким исто така има остварено и театарски улоги, тука ги издвојуваме нејзините улоги во претставите „Поглед од мостот“ (A View from the Bridge) дело на Артур Милер, и „Три Сестри“ (Three Sisters) дело на Антон Чехов.
Во 1997 се вклучи во глумечката екипа на серијата „Сексот и градот“ на Дарен Стар, која беше прикажувана на телевизискиот канал HBO. Како Саманта Џоунс, Ким ја стекна својата интернационална популарност. Користејќи го овој успех, Ким профитираше појавувајќи се во телевизиските реклами на Пепси. Исто така, заедно со својот трет сопруг Марк Левинсон напиша книга за сексот, насловена како „Сексуална интелигенција“ (Sexual Intelligence).
Во текот на снимањето на „Сексот и градот“, ја реализираше и улогата на Керолин во дебитантскиот филм на Бритни Спирс - „Крстосници“ (Crossroads). „Сексот и градот“ заврши во пролетта 2004, а според шпекулациите причини за крајот на серијата се високите финансиски барања на Ким и нејзините заладени односи со Сара Џесика Паркер, која ја глумеше главната улога Кери Бредшо.
Во 2005, глумеше во Дизниевиот филм „Ледена принцеза“ (Ice Princess) кадешто ја оствари улогата на Тина Хервуд. Но, овој филм доживеа финансиски дебакл. Во филмот „Чиј живот е ова воопшто?“ (Whose Life Is It Anyway) ја портретираше Клер, парализирана жена која сака да умре. Во почетокот на 2006 се зборуваше дека Катрал ќе се придружи кон актерската екипа на серијата „Очајни домаќинки“ во улогата на дивата сестра на Иди (Николет Шеридан).
Во 2006 заедно со Брендан Глисон глумеше во филмот „Опашката на тигарот“ (The Tiger's Tail) на режисерот Џон Бурман, црна комедија којашто се фокусира на економијата на Celtic Tiger врз Ирците. На 11 ноември, заедно со Дејвид Хег, Даниел Ретклиф и Кори Малиген глумеше во филмот „Моето момче Џек“ (My Boy Jack), приказна за потрагата на авторот Радјерд Киплинг по неговиот изгубен син во Првата светска војна.
Неодамна го заврши снимањето на филмот „Сексот и градот“ снимен според истоимената серија. Премиерата е закажана за мај 2008.
IEC 60027
IEC 60027 (порано IEC 27) е стандард на Меѓународната електротехничка комисија (IEC) за „азбучни симболи за употреба во електротехнологијата“. Стандардот е поделен на неколку дела:
Сроден стандард за физички големини и единици е ISO 31. Стандардите ISO 31 и IEC 60027 се прегледуваат и проверуваат од обете организации во соработка. Преработениот усогласен стандард се нарекува „ISO/IEC 80000 - Величини на единиците“. Тој го заменува ISO 31 и дел од IEC 60027.
Бинарни претставки
Усогласениот ISO/IEC стандард IEC 80000-13:2008 ги поништува и заменува потточките 3.8 и 3.9 од IEC 60027-2:2005 (оние што утврдуваат претставки за бинарни содржатели). Единствената значајна промена е додавањето на јасно утврдени дефиниции за извесни количества.
Хамбург-Норд
Хамбург-Норд (приближен превод: Хамбург-Север) е еден од седумте окрузи на Слободниот и ханзеатски град Хамбург, во северозападна Германија. Во 2006, според бирото за регистрација на граѓаните имало 280.229 луѓе на површина од 57,5 км2.
Географија
Хамбург-Норд е јужно од покраината Шлезвиг-Холштајн, источно од округот Вандсбек, северно од округот Хамбург-Мите и западно од округот Алтона. Хамбург-Норд се состои од квартовите Алстердорф, Бармбек-Норд, Бармбек-Зид, Дулсберг, Епендорф, Фулсбител, Грос Борстел, Хоелуфт-Ост, Хоенфелде, Лангенхорн, Олсдорф, Уленхорст и Винтерхуде. Округот има површина од 57,5 км2.
Демографија
Имало 280.229 луѓе, кои живеат во округот. Густината на население била 4.838 граѓани на км2. 12% биле деца под 18 години, а 17,8% имале 65 години или повеќе.
Во 2006, имало 31.617 кривични дела во округот (113 дела на 1000 луѓе).
Окружен парламент
Симултано со изборите за покраинскиот парламент (Bürgerschaft), Bezirksversammlung е избран како претставник на граѓаните. Се состои од 51 претставник.
Избори
Изборите биле одржани во Хамбург на 24 февруари 2008. Пет партии имале над 5 проценти на неодамнешните избори (минимум за квалификување) се конзервативната ЦДУ, социјалдемократската СПД, еколошката зелена партија (ГАЛ), левата Ди Линке и либералната Слободна демократска партија (ФДП).
Економија
Hamburg International, авиопревозник има седиште во округот.
Образование
Округот има 30 основни улилишта и 26 средни училишта.
Здравствен систем
Неколку болници се наоѓаат во округот Хамбург-Норд, меѓу другите и универзитетскиот медицински центар Хамбург-Епендорф (UKE), Мартинштрасе 52, во квартот Епендорф, со 1.369 кревети и 109 дневни места во 21 оддел. UKE е општа болница и универзитетска болница на Универзитетот Хамбург и обезбедува капацитет за давање на итни услуги. Болницата Асклепиос Клиник Норд со неговите оддели Хајдберг и Оксецол се наоѓа во квартот Лангенхорн. Таа е општа болница и обезбедува капацитет за давање на итни услуги. Делот Оксенцол е исто така специјализиран за псијатриски проблеми. Болницата Асклепиос Клиник Бармбек е исто така општа болница. Болницата Бетанин, Мартинштрасе 41-49, е специјализирана за дијабетски болести со 20 дневни места за геријатриски случаи.
Има 154 дневни центри за деца и 733 лекари во приватни ординации и 92 аптеки.
Сообраќај
Постојат и неколку излези за А7.
Според, секторот за моторни возила (Kraftfahrt-Bundesamt), во округот Хамбург-Норд имало регистрирани 99.440 приватни возила (359 возила/1000 луѓе). Биле направени 1.733 сообраќајни несреќи, вклучувајќи и 1.420 несреќи со жртви.
Аеродромот Хамбург се наоѓа во квартот Фулсбител.
Атила Фиола
Атила Фиола (роден на 17 февруари 1990 година) — унгарски фудбалер кој моментално игра за ФК Мол Види.
Клупска кариера
На 31 август 2016 година тој потпиша договор со клубот Немзети Бајнокса I.
Клуб статистика
Фиола беше избран за екипата на Унгарија во 2016 година.
На 14 јуни 2016 година, Фиола играше на првиот натпревар од групата со победа над Австрија со 2: 0 на натпреварот за Европска фудбалска лига на Евро 2016 на фудбалскиот фудбал во Франција.
Наводи
<references group="" responsive="">
Варена
Варена е основана од месни рибари во 769 година, а подоцна е сојузник на заедницата на Милано. Во 1126 година била уништена од страна на соперничката заедница Комо, а подоцна добила бегалци од Изола Комачина кој се сретнала со истата судбина во 1169 г.
Варена се граничи со општините: Езино Ларио, Лиерна, Оливето Ларио Перледо. Главните знаменитости се замокот Везио, мал музеј посветен на морскиот влекач лариосаурис од доцниот тријас, како и прекрасните градини на вилата Монастеро. Од другата страна на езерото во покраината Комо се Белаџо, Гријанте и Менаџо.
Вила Монастеро се наоѓа меѓу Варена и Флумелате, а денес е музеј на ботаничка градина и собирен центар. Таа е основана како цистерцијански манастир во XI или XII век. Општината се служи со станицата Варена-Езино-Перледо на железничката пруга Тирано-Леко.
NGC 2010
NGC 2010 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2010 се споменува и како ESO 56-SC139, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 12 ноември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2010 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,7 m. NGC 2010 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 30 м 35 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 70° 49' 11".
Други поделби
Проучување на NGC 2010 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
Шведска маса
Шведска маса (smörgåsbord) — еден на скандинавски оброк кој се состои од повеќе различни производи кои се наоѓаат на масата, а името го добилa бидејќи има шведско потекло. Вообичаено таа е послужување каде што гостите можат да консумираат низа јадења по сопствен избор и без ограничување во количината.
Шведската маса станала меѓународно позната со појавата на светскиот саем во Њујорк во 1939 година кога таа била понудена во шведскиот павилјон во ресторанот „Три круни“.
Традиционалната шведска маса се состои од топли и ладни јадења. Лебот, путерот, сирењата секогаш се дел од оригиналната шведска маса. Вообичаено е да се почне (првата чинија) со ладни јадења од риба кои генерално се харинга, лосос и јагула, во различни облици. После оваа прва чинија, гостите обично продолжуваат со други ладни предјадења, за потоа да завршат со топлите јадења. Десертот може, но не мора да биде вклучен во шведската маса.
Историја
Членовите на здруженијата на шведски трговци и повисоките класи во 14 век во Шведска и Финска први сервирале „бранвинсборд“ (brannvinsbord) (ракиена маса), мало бифе поставено на помошна маса, каде што се служеле различни предјадења пред оброкот, пред да се седне на главната маса. Задолжителна храна била леб, путер, сирење, харинга и неколку видови на ликери, чаден лосос, колбаси, но исто така се служело ладно исечено солено месо. Бранвинсбородот служел како предјадење додека луѓето се собирале и јаделе додека стоеле пред вечерата или после неа, често и два до пет часа пред вечерата, понекогаш со мажи и жени во одвоени соби. Шведската маса станала позната во средината на 17 век, кога храната се преместила од споредната на главната маса и почнало сервирање на топли и ладни јадења. Шведската маса исто така служи како предјадење во хотелите, а подоцна и на железничките станици, пред појава на вагон-рестораните. Рестораните во Стокхлом на Олимписките игри во 1912 година престанале да служат шведска маса како предјадење, па почнале да ја служат како главно јадење.