cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 110/1
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 110/1 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 110/1 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 40 м 11,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -55° 3' 33".
Други поделби
Проучување на IC 110/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13502.
Црква „Св. Никола“ - Јабланица
Свети Никола — нова црква во селото Јабланица.
Местоположба
Црквата се наоѓа на најмаркантната точка во маалото Топлец на еден рид затскриен зад столетните дабови дрва.
Историја
Црквата била подигната од камен во 1996 година.
Архитектура
Тоа е мала скромна црквичка изградена од камен.
Слава
Храмовата слава е на 2 јуни (летен Св. Никола), а се посетува и на третиот ден на Духови (Духовден), Св.мч. Сава Страилат (вториот ден на Ѓурѓовден) и Водици.
NGC 2072
NGC 2072 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2072 се споменува и како ESO 57-SC4.
Откривање
Објектот е откриен на 18 декември 1884 година од страна на Пјетро Бараки, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2072 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m. NGC 2072 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 38 м 24,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 70° 14' 3".
Други поделби
Проучување на NGC 2072 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9167.
Баштево
Баштево — село во Општина Крива Паланка. Селото се наоѓа северозападно од градот Крива Паланка и е дел од географската област Славиште.
Географија и местоположба
Селото Баштево се наоѓа северозападно од градот Крива Паланка. Географски е дел од областа Славиште. Селото се наоѓа во подножјето на планината Герман на десниот брег на Баштевска Река. Атарот на селото зафаќа површина од 7,59 квадратни километри. Јужно од селото се наоѓа селото Длабочица, источно е селото Габар, северно е Метежево, а западно е Општина Ранковце.
Историја
Во XIX век селото било дел од Кривопаланечката каза на Отоманското Царство.
По Првата светска војна селото имало 489 жители.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Конопница живееле 264 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мождивњак имало 256 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, селото има население од 13 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, од кои 1 Македонец и 2 лица без податоци.
Родови
Баштево е македонско православно село, родовите во селото се староседелски и доселенички. Родови во Баштево се: Вргинци (3 куќи) староседелци; Риѓани (10 куќи) и Ѓоринци (5 куќи) потекнуваат од двајца браќа Стојан и Ѓоре, доселени се од селото Сурлица во Горна Пчиња. Во родот Риѓани се знае следното родословие: Наско (жив на 70 г. во 1973 година) Јаќим-Павле-Атанас-Стојан, основачот на родот кој се доселил; Грамадчани (4 куќи) доселени се однекаде; Попиќевци (2 куќи) исто така доселени се однекаде; Качаровци (1 куќа) и они не знаат од кај се доселени;        Аџици (1 куќа) доселени се однекаде; Брајановци (3 куќи) најмлад род во селото, доселени се од соседното село Петралица.
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Иселеништво
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1953 година:
Флоријан Липуш
Флоријан Липуш, роден на4 мај 1937 во Лобинг, Австрија - Карантанија  Словенија, писател и преведувач.
Флорјан Липуш е најистакнатиот словенечки писател во Корушка. Студирал теологија во Клагенфурт 4 години, но не ги завршил. Од 1962 година, то работел како: службенико, во пошта, до службеник во осигурителен завод. Во 1966 година ги завршил студиите на Педагошката академија во Клагенфурт и во истата година стана учител во основно. Предавал во Рембеник, Лепена а по 1985 година во Сентлипш. Во 1985 година, тој станал (надворешен) дописник на САЗУ. Пензиониран е во1988 година.
Флорјан Липуш уште во гимназиските денови почнал да пишува. Во тоа време тој бил уредник на словенечкиот весник Крес. Од 1960 година бил соосновач и главен уредник на централното словенечко каринтинско списание Младост, наменето за  литературата, [[уметност и социјалните теми.
Неговиот литературен опус опфаќа: раскази, приказни, поезија и драма.
Неговиот стил е модернистички, користи радикализам, а во неговите дела има елемент на фрагментираност. Липуш го опишува проблемот на словенците кои живеат во странство, преку егзистенцијалистичката филозофија. Во 2004 година ја доби Прешерновата награда за своето книжевно дело, беше номиниран за Кресниковата награда во 2004 година, а беше добитник на почесна награда за литература во Виена во 2005 година.
Неговиот опус е богат и разновиден: една драма, шест романи, шест збирки на раскази.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Рибарци
Свети Ѓорѓи – главна селска црква во селото Рибарци.
Местоположба
Црквата се наоѓа во крајниот западен дел од селото, на црковна тумба на највисокот место во селото.
Историја
Црквата е изградена во 1862 година, била срушена за време на Првата светска војна, повторно изградена во 1936 година, а обновена во 1971 година. Храмот за последен пат бил обновен во 2000/2003 година.
Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со слепи ниши. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а црквата има и спореден влез на јужната страна над којшто има табла со податоци за изградбата на храмот. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со лимен кров.
Дворот на црквата е ограден со железна ограда и во него се сместени камбанаријата, селските гробишта и помошен објект. Камбанаријата има примитивен изглед и се состои од железен столб на којшто е врзано ѕвоното и е покриен со лимен кров.
Бензалдехид
Бензалдехид (C6H5CHO) е органско соединение кој се состои од бензенов прстен со формил супституент. Тој е наједноставниот ароматичен алдехид и еден од индустриски најкорисните.
Тоа е безбојна течност со карактеристичен мирис на бадем. Примарната компонента на маслото од горчлив бадем, бензалдехидот може да се извлече од голем број други природни извори. Синтетичкиот бензалдехид е ароматично средство во имитациониот екстракт од бадем, кој се користи за ароматизирање на колачи и други печива.
Историја
Бензалдехидот првпат бил изолиран во 1803 година од францускиот фармацевт Мартрес. Неговите експерименти се фокусираа на разјаснување на природата на амигдалин, отровниот материјал кој се наоѓа во горчливите бадеми, плодот на Prunus dulcis. Понатамошната работа на маслото од Пјер Робике и Антоан Бутрон Шарлар, двајца француски хемичари, произвеле бензалдехид. Во 1832 година, Фридрих Волер и Јустус фон Либиг првпат синтетизирале бензалдехид.
Производство
Почнувајќи од 1999 година, годишно се произведувале 7000 тони синтетички и 100 тони природен бензалдехид. Хлорирањето во течна фаза и оксидацијата на толуенот се главните начини. Развиени се бројни други методи, како што се делумна оксидација на бензил алкохол, алкална хидролиза на бензал хлорид и карбонилација на бензен.
Значително количество на природен бензалдехид се произведува од цинамалдехид добиен од масло од касија со ретро-алдолна реакција: Цинамалдехидот се загрева во воден/алкохолен раствор помеѓу 90 °C и 150 °C со база (најчесто натриум карбонат или бикарбонат) за 5 до 80 часа, проследено со дестилација на формираниот бензалдехид. Оваа реакција, исто така, дава ацеталдехид. Природниот статус на бензалдехидот добиен на овој начин е контроверзен.
„Спектроскопија на нуклеарна магнетна резонанца специфична за локацијата“, која ги проценува односот на изотопот 1H/2H се користи за да се направи разлика помеѓу природно настанатиот и синтетичкиот бензалдехид.
Појава
Бензалдехид и слични хемикалии природно се наоѓаат во многу видови храна. Поголемиот дел од бензалдехидот што луѓето го јадат е од природна растителна храна, како што се бадемите.
Бадемите, кајсиите, јаболката и семките од цреши содржат значителни количини амигдалин. Овој гликозид се распаѓа при ензимска катализа во бензалдехид, водород цијанид и два еквиваленти на глукоза.
Реакции
Бензалдехидот може да се оксидира до бензоева киселина; всушност „бензалдехидот лесно се подложува на автооксидација за да формира бензоева киселина при изложување на воздух на собна температура“ што предизвикува вообичаена нечистотија во лабораториските примероци. Бидејќи точката на вриење на бензоевата киселина е многу повисока од онаа на бензалдехидот, таа може да се прочисти со дестилација. Бензил алкохолот може да се формира од бензалдехид со помош на хидрогенирање. Од реакцијата на бензалдехид со безводен натриум ацетат и оцетен анхидрид се добива циметна киселина, додека алкохолниот калиум цијанид може да се користи за катализирање на кондензацијата на бензалдехид во бензоин. Бензалдехидот е подложен на диспропорција при третман со концентрирани бази (реакција на Каницаро): една молекула од алдехидот се редуцира до бензил алкохол, а друга молекула истовремено се оксидира до бензоева киселина.
Со диоли, вклучувајќи многу шеќери, бензалдехидот кондензира за да формира бензилиден ацетали.
Употреба
Бензалдехидот вообичаено се користи за да се даде вкус на бадем на храна и производи со мирис, вклучително и течности за е-цигари. Понекогаш се користи во козметички производи.
Во индустриски услови, бензалдехидот се користи главно како прекурсор на други органски соединенија, почнувајќи од фармацевтски производи до пластични адитиви. Анилинската боја малахит зелена се подготвува од бензалдехид и диметиланилин. Бензалдехидот е исто така прекурсор на одредени акридински бои. Преку кондензации на алдол, бензалдехидот се претвора во деривати на цинамалдехид и стирен. Синтезата на манделична киселина започнува со додавање на цијановодородна киселина во бензалдехид:
Добиениот цијанохидрин се хидролизира до манделична киселина. (Горната шема прикажува само еден од двата формирани енантиомери).
Друга употреба
Бензалдехидот се користи како средство за заштита од пчели. Мала количина раствор на бензалдехид се става на плочка за гас во близина на саќе. Пчелите потоа се оддалечуваат од чешлите за мед за да ги избегнат испарувањата. Пчеларот потоа може да ги отстрани медните рамки од пчелната кошница со помал ризик и за пчелите и за пчеларот.
Безбедност
Како што се користи во храната, козметиката, фармацевтските производи и сапунот, бензалдехидот „генерално се смета за безбеден“ (GRAS) од американската FDA и FEMA. Овој статус беше реафирмиран по прегледот во 2005 година. Во Европската унија е прифатен како арома. Токсиколошките студии покажуваат дека е безбеден и неканцероген во концентрациите што се користат за храна и козметика, а може дури и да има антиканцерогени својства.
За човек тежок 70 кг, смртоносната доза се проценува на 50 мл. Прифатлива дневна доза од 15 mg/ден е идентификувана за бензалдехид од Агенцијата за заштита на животната средина на Соединетите држави. Бензалдехидот не се акумулира во човечките ткива. Се метаболизира, а потоа се излачува во урината.
Богеншперк (замок)
Богеншпперк  (Grad Bogenšperk, Schloss Wagensperg) — замок од 16 век во Општина Шмартно кај Литија во центарот Словенија. Најпознат е по својата поврзаност од [17-тиот век со научникот и историчар Јанез Вајкард Валвазор. Замокот изграден во ренесансен стил е прекрасно реставриран и, поради својата историја, е еден од најважните културно-историски споменици во Словенија. Тоа е споменик на културата од национално значење и место за одржување на многу културни настани.
Архитектура
Замокот има план на квадрат и претежно е двоспратна зграда со четири трактати поврзани со одбранбени кули на три агли и внатрешниот двор.
Зградата со својата масивност има средновековен ефект. Лево е силна тркалезна кула со одбранбен конзолен корниз под стрејата. Фасадата е збогатена со структура од камен, портал во ренесансен стил, со дрвен балкон. Лево е горе на столбот има конзолата, можеби остаток од поранешна капела за замоци. Североисточната кула е вклучена во станбениот тракт и се протега до дворот, каде што има живописен трем на првиот кат. Југоисточната кула некогаш била повисока и, според Валвазор, честопати била погодуван од гром.
Интересна е фонтаната, која Валвазор ја продлабочи со првичните осум фатеми. Валвазор исто така го надгради подрумот.
Внатре, зачувани се дрвени тавани.
Замокот има план на квадрат и претежно е двоспратна зграда со четири трактати поврзани со одбранбени кули на три агли и околу внатрешниот двор.
Зградата со својата масивност има средновековен ефект. Лево е силна тркалезна кула со одбранбен конзолен корниз под стреата. Тука надесно, зградата од подот до таванот се издига. Фасадата ја оживува камен, портал во ренесансен стил, со дрвен балкон. Лево е горе на столбот на конзолата. Можеби остатоци од поранешна капела за замоци. Североисточната кула е вклучена во станбениот тракт и се протега до дворот, каде што има живописен пристаниште на првиот кат. Југоисточната кула некогаш била повисока и, според Валвазор, честопати била погодена од гром.
Историја
За прв пат замокот бил спомнат во 1533 година, од чуварот Јуриј Бенчич. Следниот податок е од 1544 година, кога се споменува Ханс Ваген - Вагенсперг.
Најстариот дел од замокот е североисточната кула, која првично била независна и служела и како простор за живеење. Подоцна била поврзан со дрвен мост со југоисточната кула, која служела како одбранбена кула и била многу повисока од остатокот на замокот (во 1759 г. молња го запалила овој дел ,што сериозно ја оштетило зградата, која не била вратена во првобитната висина). Замокот е изграден на карпа, а една од атракциите е длабока фонтана врежана во живата карпа.
По 1630 година, замокот сменил неколку сопственици и бил купен во 1672 година од Јанез Вајкард Валвазор.
Валвазор темелно го обновил и опремил замокот. Покрај просториите за живеење, тој имал и графичка работилница, библиотека и колекција на реткости од флора, фауна и огромна единствена збирка на светска графика ( со дела на Дирер, Рембрант и други и со околу 8000 дела). Поради огромните трошоци за објавување на книгата „Славата на Војводството Крањска“, печатена на германски јазик, тој финансиски пропаднал, бил принуден во 1692 година да ја продаде вредна библиотека и замокот со имот и да се пресели во семејството Кршко. После негонеколку сопственици се сменија повторно во замокот.
Последните благородни сопственици на замокот биле семејството Виндишгроц. Тие беа принудени да го напуштат замокот уште во 1943 година, а внатрешноста била уништена или разнесена за време на меѓувоениот период.
Повоен период и реновирање По Втората светска војна, во замокот постоеше воена болница. Зградата ја доживеа најтешкиот период бидејќи беше целосно ограбена. Во 1949 година, Језуитите се преселиле во зграда, 15 години, и можеле само да ја обноват само толку за да не пропаша повеќе. Во 1972 година започна систематското обновување на замокот, предводен од историчарот на уметност [[Милан Железник повеќе од дванаесет години. Во реновирањето учествуваа и студенти по историја на уметност. Споменик на Валвазор беше подигнат пред влезот на замокот. Конзерваторот постави концепт за содржина, кој подоцна беше надграден од Скромен Ербешник.
Ревитализација
Денес замокот функционира како посебна културна институција. Замокот е целосно реновиран и оспоособен за најразновидни културни содржини. Најпозната е Меѓународната графичка ликовна колонија на која учествувале бројни графичари од светот со истакнато реноме. Од македонските графичари на оваа колонија учествувале Димитар Малиданов и Владо Ѓорески До денес, е создадена богата збирка на графички дела кои се чуваат во замокот и кои се во спомен на една од најбогатите графички збирки во Европа која била во сопственост на Валвазор но поради неговиот финансиски крах, морал да ја продаде. Денес оваа збирка е во Хрватска позната како Графичката пинакотека ..
Ѓула Манди
Ѓула Манди, исто така наречен Манди Ѓула или Јулиус Мандел (21 јануари 1899, во Будимпешта - 18 октомври 1969 година, во Будимпешта) — унгарски олимписки фудбалер и менаџер. Тој бил Евреин.
Играч
Манди бил дел од најголемата ера на МТК, 1920-тите и 1930-тите. Тој играл заедно со Франц Платко, Бела Гутман , Гуштат Себес , Џено Калмар , Имре Шлосер , Јулиу Баратки и Ференц Сас. Помеѓу 1919 и 1925 година тој освоил седум последователни првенства со МТК.
Професионализацијата на играта во Унгарија ја ослабила апсолутната доминација на МТК, но тие останале меѓу водечките страни. До крајот на неговата кариера во 1937 година, тој можел да прослави уште три првенства. Помеѓу 1923 и 1933 година, тој исто така освоил куп со клубот; Вкупно, Манди направил 325 настапи за МТК.
Репрезентација
Кариерата на Манди со унгарската фудбалска репрезентација започнала во јуни 1921 година со натпревар против Германија. Наскоро редовно се појавувал на страната, формирајќи ја одбраната заедно со Кароли Фогл.
Унгарија учествувала на фудбалскиот турнир на Олимписките игри во Париз во 1924 година. Унгарските надежи се зголемиле по решавачката победа во првото коло над Полска. Сепак, сензационалниот пораз од 0-3 во рацете на Египет во втората фаза ги завршила аспирациите на маѓарите. Манди играл во двата натпревари.
Повредата на коленото го спречил Манди да ја продолжи својата меѓународна кариера до 1929 година, кога повторно се појавил до 1932, вклучувајќи и пет натпревари за Средноевропскиот меѓународен куп. По пропуштањето на понатамошни номинации за две години, тој повторно се вратил на унгарската страна за квалификациите за Светскиот куп против Бугарија во 1934 година. Вкупно тој играл 31 пат за својата земја.
Тренер
По пензионирањето како играч, Манди станал тренер и бил номинален менаџер на Унгарија за време на ерата на Моќните маѓари. Сепак, неговиот поранешен тимски колега од МТК, Гуштат Себес, кој го надминал како заменик-министер за спорт, го имал последниот збор во главните одлуки и бил делотворно одговорен.
Во средината на август 1957 година Манди станал тренер на Америка ФК во Рио де Жанеиро.
Помеѓу 1959 и 1964 година, Манди работел двапати како тренер на Израел, со кого го постигнал финалето од Азискиот куп во 1960 година.
Почести
МТК Унгарија ФК
Палењето на Маврово
Претходни настани
Селото Маврово во 1944 станало значаен пункт не само за логистика туку и за пренесување на нови борци од Гостиварскиот регион на Караорман. Затоа во селото во текот на 1944 година се движеле десетици курири во разни правци, меѓу кои имало и неколкумина постојани курири од Мавровско (Здравко Ѓоревски, Трпе Груевски, Наќе Андоновски, Јово Стефановски и други) и многу повеќе повремени, меѓу кои Влајко Десовски, Лазар Лазаревски, Видое Стамевски, Крсте Лазаревски и др. Поради ова зачестило доаѓањето на злосторникот Аќиф Речани, по што била донесена одлука да се ликвидира.
Атентатот врз Аќиф Речани
Околискиот комитет на КПМ организирал акција на 1 септември 1944, кај месноста Мунеа чешма (патот Маврово-Маврови Анови) кога доаѓал Аќиф да го собира спаилакот од овој регион. Во нападот еден жандарм и Аќиф биле ранети, а бил убиен кметот од селото Сарафин Петрески, кој се возел во истата чеза со нив (иако не било планиран тој да биде убиен).
Напад на жандармеријата
Кога силите на НОБ воделе борба кај Кичево, Околискиот комитет на КПМ донел решение за напад на албанската жандармериска станица во Маврово. Со акцијата требало да се заробат жандармите со цел да се обезбеди свртување на вниманието на балистите и кон овој терен и на партизанските единици да им се олеснат борбите за ослободување на Кичево и Буковиќ и за непречено функционирање на масовните политички организации и испраќање нови борци. Оваа акција ја извршиле илегалните партиски работници со група младинци. Посебно со храброста во акцијата се истакнал Акик Таири од Пешкопејско кој веднаш потоа доброволно заминал во партизани и есента 1944 година храбро загинал како борец на Шестата македонска бригада во борбите на Сува Гора.
Палењето на селото
Дознавајќи уште во текот на ноќтa за нападот на албанската жандармериска станица, познатиот балистички злосторник Аќиф од селото Речане утредента собрал околу 300 вооружени балисти и се упатил кон Маврово. Нафрлувајќи се на селото од сите страни, тој го опколил со својата разјарена банда. Селаните благовремено создале збег и повеќето од нив успеале да се засолнат во шумата над самото село. Како и во Никифорово и Леуново една година порано, така и овде штом влегле во селото започнале со палење па куќите и грабеж на подвижниот имот и на добитокот. Селото Маврово вивнало во оган што ги зафатил скоро сите куќи. Пред изгоретините повеќе лица на брутален начин биле претепани и стрелани, а некои фрлени во оган. Тогаш загинале Куне Трпевски, Евде Десовски, Симун Трифуновски и Мара Штерјовска, а селанецот Вене Јовановски умрел по извесно време од мачењето.
Надворешни врски
Повеќе од 300 балисти го палат Маврово, четири лица живи фрлени в оган
Томас Хелвег
Томас Лунд Хелвег (роден на година) — поранешен дански професионален фудбалер кој играл на позиција десен бек. Кариерата ја започнал и ја завршил во Оденсе Болдклуб во данската Суперлига, со која го освоил данскиот шампионат во 1989 година. Најистакнатите периоди во неговата кариера биле четири години во Удинезе и пет години во клубот Милан. Со Милан го освоил шампионатот во Серија А во 1999 година и турнирот во Лигата на шампионите во 2003 година.
Хелвег бил прогласен за најдобар дански фудбалер во 1994 година, годината кога дебитирал за репрезентацијата на Данска. За Данска има одиграно 108 натпревари и постигнато два гола. Тој играл за Данска под три различни национални тренери и учествувал на Европското првенство во 1996, 2000 и 2004 година и на турнирите на Светскиот куп на ФИФА во 1998 и 2002 година.
Играчка кариера
Роден во Оденсе, Хелвег ја започнал својата сениорска кариера во локалниот клуб Оденсе Болдклуб (ОБ) во највисоката данска 1-ва дивизија. Хелвег одиграл два натпревари во последниот дел од победничката сезона на ОБ во Прва Дивизија во 1989 година, и наскоро станал дел од првиот тим на ОБ заедно со подоцнежните репрезентативци Алан Нилсен и Брајан Стин Нилсен. Хелвег ја претставувал Данска на Летните олимписки игри 1992 година, играјќи ги сите три натпревари на Данска на турнирот. Кога ОБ играл со англискиот клуб Арсенал на турнирот во Купот на победниците на куповите 1993–94, Хелвег бил ставен на задача да се справи со англискиот интернационален напаѓач Ијан Рајт, за што добил пофалби.
Преселба во странство
Интернационалната кариера на Томас Хелвег започнала кога тој бил позајмен на шест месеци од ОБ, во ноември 1993 година. Тој му се приклучил на италијанскиот клуб Удинезе, кој се борел од испаѓање во шампионатот во Серија А. Тој го направил своето деби во Удинезе во ремито 0-0 со Аталанта на 28 ноември 1993 година, и одиграл 22 натпревари и постигнал два гола во неговата прва сезона во клубот. Иако Удинезе испаднал во Серија Б на крајот од сезоната, тој го добил својот прв повик во репрезентацијата на Данска од националниот менаџер Ричард Молер Нилсен во април 1994 година. Тој влегол како замена во 14. минута за повредениот Џон Јенсен, а Хелвег добил одлични критики за неговата изведба, што го направило главен во тимот на Данска од првиот ден. И покрај испаѓањето, тој бил купен од Удинезе и наскоро требало да има успех во клубот од Удине. Во комбинација со неговиот меѓународен пробив со тимот на Данска, неговата прва година во Удинезе му ја донело наградата <i id="mwOw">за играч на годината</i> во Данска во 1994 година.
За пет сезони, тој бил прв избор во десната страна на стартната постава на Удинезе, како крилен бек кој се движел нагоре и надолу по страничната линија. Тој одиграл 30 од 38 натпревари, бидејќи Удинезе завршил на второто место во сезоната 1994-1995 во Серија Б, и се вратил назад во Серија А по една сезона во Серија Б. Под водство на тренерот Алберто Закерони, Удинезе постојано станувал тежок противник за другите клубови во Серија А, и завршиле на десеттото место во сезоната 1995-1996 во Серија А. Хелвег го постигнал својот прв репрезентативен гол во јуни 1996 година, пред да ја претставува Данска на неговиот прв голем меѓународен турнир на Европското првенство 1996 година (Евро 1996) подоцна истиот месец. Тој ги одиграл сите три натпревари со Данска во прелиминарната групна фаза на ЕП 1996, која завршила неуспешно со предвремено излегување од турнирот.
Во април 1997 година, во Удинезе му се придружил неговиот колега дански играч Мартин Јоргенсен. Двојката развила блиска врска, именувајќи ги навивачите како внукот Јоргенсен и вујкото Хелвег. Во следните две сезони, Удинезе се вмешал со најголемите клубови во Серија А, „Седум сестри“. Хелвег одиграл 30 од 34 натпревари додека Удинезе завршил на петтото место во сезоната 1996-97 во Серија А и се квалификувал за европски фудбал за прв пат во клупската историја. Во следната сезона, Хелвег одиграл четири натпревари за Удинезе на европскиот турнир во Купот на УЕФА и му помогнал на клубот да заврши на заслуженото трето место во сезоната 1997-98 во Серија А. И Хелвег и Мартин Јоргенсен биле вклучени во данскиот тим на новиот национален менаџер Бо Јохансон за Светското првенство 1998 година. Нивната поврзаност била очигледна во нивната заедничка прослава по голот на Хелвег во победата на Данска со 4-1 над Нигерија во осминафиналето на Светското првенство.
Милан
Во сезоната 2001-02 тој одиграл помалку од половина од натпреварите на Милан во Серија А, а по само осум од 34 натпревари во сезоната 2002-03, тој се преселил во Интер, градскиот ривал на Милан. Во текот на неговите пет години во Милан, Хелвег бил избран за Данска и на Евро 2000 и на Светското првенство 2002 година. Додека Евро 2000 не бил успех ниту за Данска ниту за Хелвег, кој имал повреда што го ограничило да игра заедно 98 минути во два натпревари, Светското првенство во 2002 година му дало повеќе време на теренот. Тој играл со полно работно време на трите успешни натпревари од групната фаза, додека уште една повреда не го принудило да го напушти теренот во седмата минута од последниот натпревар на Данска пред елиминацијата.
Ветерански години
Тој се приклучил на Норвич Сити преку слободен трансфер. Норвич бил промовиран во англиската ФА Премиер лига и во Хелвег гледал играч кој ќе донесе класа и искуство на тимот. Неговиот потпис се сметал за нешто како државен удар за Норич, но Хелвег се борел да ја репродуцира формата прикажана во Серија А и на меѓународната сцена, и тој го загубил своето место во почетниот состав во првите недели од сезоната. По долго отсуство, делумно поради повреда, тој го вратил своето место на почетокот на 2005 година, овој пат во централниот среден ред. Тој ја завршил сезоната, на типично сестран начин, како прв изборен десен бек. По голема разочарувачка сезона, Норвич испаднал. Хелвег го напуштил клубот, покажувајќи само блесоци од неговата поранешна класа.
Хелвег потпишал двегодишен договор со германскиот клуб Борусија Менхенгладбах во шампионатот во Бундеслигата. По четири настапи во неговата дебитантска сезона во Менхенгладбах, тој заработил сериозна повреда на ахиловата тетива која го принудила да отсуствува повеќе од осум месеци. Тој се вратил во Бундеслигата на крајот од таа сезона, влегувајќи како замена за време на повредата во последниот натпревар на Менхенгладбах. Откако одиграл осум од првите 19 натпревари на Менхенгладбах во текот на сезоната 2006-07, Хелвег бил исфрлен од данската репрезентација од националниот менаџер Мортен Олсен. Хелвег и Менхенгладбах меѓусебно го раскинале неговиот договор во јануари 2007 година, и тој се вратил да игра за ОБ.
На 4 декември 2010 година, Хелвег го одиграл последниот натпревар во својата кариера.
Тренерска кариера
Во август 2015 година, Хелвег се вратил во фудбалот кога бил ангажиран како член на управниот одбор на ФК Роскилде. Не е познато колку долго Хелвег ја извршувал оваа функција.
На 28 мај 2020 година, Хелвег бил назначен за помошник тренер на репрезентацијата на Данска до 19 години. Тој ја напуштил функцијата во август 2021 година Во октомври 2022 година, Хелвег се вратил во ОБ, каде што бил ангажиран како „тренер за ресурси“. Новата позиција на Хелвег вклучувала помош за интеграција на нови играчи.
Почести
ОБ
Милан
Индивидуални
Список на државни водачи во 275 година
Ова е список на државни водачи во 75 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4099/2
NGC 4099/2 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4099/2 се споменува и како NGC 4098-2, UGC 7091, MCG 4-29-24, CGCG 128-26, VV 61.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4099/2 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4099/2 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 4099/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Надворешни врски
NGC 4099/2
Џамија (Црвивци)
Џамија (Црвивци) — главна селска џамија во селото Црвивци, во Општина Кичево, Македонија.
Местоположба
Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Црвивци.
Банаба
Банаба (Banaba / Bwanaba), или порано познат како Оушн Ајленд („океан“), е остров во Тихиот Океан. Политички островот е дел од Кирибати и се наоѓа на 300 километри источно од Науру. Островот има вкупна површина од 6.5 км2. Највисоката точна на островот е 81 метар, што е највисока точна во Кирибати. Заедно со Науру и Макатеја, островот е еден од најзначајните пронаоѓалишта на фосфат во Тихиот Океан.
Потекло на поимот
Името на кирибатски е Bwanaba, но поради англискиот правопис, името во уставот на Кирибати било упростено на официјалната верзија Banaba. Името во превод значи „шуплива земја“.
Демографија
Месните жители на Банаба се етнички различни од останатото кирибатско население. Локалните традиции тврдат дека кланот Те Ака, по потекло од Меланезија, првично го населил островот. на островот има 4 села, од кои главно е Табијанг или денес познато како Антерен.
Политика
Банаба е политичка аномалија. Иако официјално островот е дел од Кирибати, локалната администрација е од Рабискиот совет на водачи и старешини, кој е од островот Раби во Фиџи.
Претставникот на островот во парламентот на Кирибати на 19 декември 2005 година изјавил дека Рабискиот совет ја зема предвид идејата да го приклучи островот кон Фиџи. Ова проследило по недобивањето грант од трговијата со фосфат од страна на кирибатскиот парламент. Банапскиот претставик изјавил дека Банаба е сопственост на народот кој потекнува од островот Раби, не од Кирибати. Главниот проблем е што кирибатската влада не ги дава фондовите од трговијата со фосфат.
Битка кај Мокра (1445)
Битката кај Мокра  се одвила на 10 октомври 1445 година помеѓу албанската армија на чело со Скендербег од една страна, и Османлиското Царство од друга страна на чело со Фируз Паша. Битката се одвила на Јакупица. Во оваа битка Османлиите по вторпат доживеале огромен пораз.
Клинефелтеров синдром
Клинефелтеров синдром претставува генетско заболување што е причина за бројчен хромозомски аберации, се јавува кај едно од 600 машки деца.
NGC 6693
Откривање
Објектот е откриен на 3 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Клинефелтеров синдром
Настанување
Клинефелтеровиот синдром настанува со појавување на грешка при разделувањето на половите хромозоми за време на мејозата. Наместо типичната машка шема XY клетките содржат XXY комбинација што значи дека има вишок на еден X хромозом.
NGC 6693
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6693 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 41 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 54' 54"".
Други поделби
Проучување на NGC 6693 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 117; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2649. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 148.
Клинефелтеров синдром
Симптоми на синдромот
Главни симптоми на синдромот се:
Аоре
Аоре (бислама: Aore) е остров во покраината Санма во островската држава Вануату. Островот се наоѓа спроти Луганвил, помеѓу островите Еспириту Санто и Мало. Источно од островот се островите Бокиса и Тутуба. Доминантен јазик на островот е аорејскиот јазик.
Географија
Вкупната површина на островот е 58 км2. Просечната надморска висина на островот е 89 метри. Островот има тропска клима со просечни годишни врнежи од 3000 мм. На островот често има циклони.
На западниот брег има два залива, Аимбуеј и Порт Бениер. Од Санто е одделен со каналот Сегонд. Покрај јужниот брег на Аоре се наоѓаат малите островчиња: Ратуа со уште две мали островчиња (Малевату) и карпи и островчето Векеса или Пурумамаса.
Туризам
Главни туристички активности на островот се риболов и нуркање. На Аоре има бројни ресорти кои се наменети за туристи, но и за свечени церемонии како свадби и крштевки. Во близина на брегот има и потонати бродови кои се примамливи за нуркачите. Туризмот и плантажите се главни стопански гранки на островот.
Религија
На Аоре е активна адвентистичка црква. На островот има и Адвентистичка академија, која има и образовни цели.
IC 111
IC 111 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 111 се споменува и како ESO 200-55.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 41 м 54,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -50° 57' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 131°.
Други поделби
Проучување на IC 111 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13581.
Микрофилм
Микрофилм е филм на кој е извршено фотографско снимање, микрофилмувањето се прави така што се намалува сликата на толку мала големина што не може да се прочита без оптички помагала, микрочитач. Постојат три вида микрофилм: негатив, позитив и дијазо.
Сливен (област)
Сливенска област е една од 28-те области на Бугарија. Се наоѓа во југоисточниот дел на земјата. Опфаќа површина од 3 544 км2 и има население од 218 474 луѓе. На исток таа граничи со Бургаска област, на југозапад со Старозагорска област, на север — со областите Великотрновска, Трговишка и Шуменска, а на југ — со Јамболска област.
Список на населените места во Сливенска област
''Градовите се со удебелен фонт. ''
Опшина Котел
Мокрен, Боринци, Братан, Врлиште, Градец, Д'бова, Жеравна, Камена, Катуниште, Кипилово, Котел, Мало Село, Медвен, Нејково, Орлово, Остра Могила, Птичари, П'дарево, Седларево, Соколарци, Стрелци, Тича, Топузево, Филаретово, Јабланово
Општина Нова Загора
Асеновец, Бања, Богданово, Брјастово, Бјал Кладенец, Графитово, Дјадово, Езеро, Еленово, Загорци, Каменово, Караново, Коњово, Кортен, Крива Круша, Љубенец, Љубенова Махала, Млекарево, Научене, Нова Загора, Новоселец, Омарчево, Пет Могили, Питово, Полско П'дарево, Прохорово, Радево, Радецки, Сокол, Стоил Војвода, С'брано, С'диево, С'дијско Поле, Ценино
Општина Тврдица
Близнец, Боров Дол, Бјала Паланка, Ж'лт Брјаг, Оризари, Сбориште, Срцево, Тврдица, Червенаково, Шивачево
NGC 289
NGC 289 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 52 м 42,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 31° 12' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 289 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3089. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 351; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6998. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 21.
Црква „Св. Недела“ - Мало Црско
Света Недела — една од трите селски цркви во селото Мало Црско.
Местоположба
Црквата е сместена во шума надвор од селото Мало Црско.
Историја
Црквата била подигната на почетокот на век.
Список на државни водачи во 1724 година
Ова е список на државни водачи во 724 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Студен Кладенец (Пекљани)
Студен Кладенец — археолошко наоѓалиште кај виничкото село Пекљани. Претставува могили римско време.
Југозападно од селото, во подножјето на ридот Колник се наоѓаат две могили со приближно исти димензии: 18 м пречник во основата и 3 м височина.
Буха
Буха може да се однесува на следниве места во Германија:
Црква „Св. Петка Римска“ - Јабланица
Света Петка Римска — нова црква во селото Јабланица.
Црквата претставува мала градба и е изградена во поново време.
Местоположба
Црквата се наоѓа покрај патот кога се доаѓа од Струга кон Јабланица, веднаш зад Топлечкиот мост, односно во маалото Топлец, на едно возвишение со многу стари стебла.
Слава
Храмовата слава е на 8 август празник посветен на светицата, но исто така се посетува и на Духовден, Св.мч. Сава Страилат (вториот ден на Ѓурѓовден).
Дерло
Дерло (Дерло) — река во Украина, во Виничката Област. Левата притока на Днестар (слив на Црното Море).
Притоки: Устрица, Тропова, Безимена (лево).
Дерло потекнува од извор источно од селото Степанки. Тече на југ, во долниот дел на југозапад. Се влева во Днестар во градот Могилив-Подилски.
ПУ „Славко Лумбарковски“ - Рибарци
Основно училиште „Славко Лумбарковски“ (официјално: Подрачно основно училиште „Славко Лумбарковски“ - Рибарци; скратено: ПОУ „Славко Лумбарковски“) — подрачно основно училиште во селото Рибарци, составен дел на истоименото училиште во селото Новаци.
Училиштето е именувано по македонскиот народен борец Славко Лумбарковски.
Објект
Објектот на училиштето бил изграден во 1947 година и зафаќа површина од 63 м2.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик. Наставата се изведува во една смена.
Марјана Липовшек
Марјана Липовшек (родена на 3 декември 1946 година) е словенечка операска и концертна пејачка (мецосопран). Ќерка на композиторот Маријан Липовчек, родена е во Љубљана, Словенија.Во 2017 се пензионирала.
Таа има пееное во филмските саундтраци  Јакоб лажго  и  Сивата зона .
Забележителни сценски настапи имала во  Жена без сенка ,  Валкира  'и' 'Тристан и Изолда' '.
Пеела со многу оркестри како Берлинска филхармонија, Бостонска филхармонија, Оркестар на концертгебоу, Дрезден Стаатскапела, Лондонска филхармонија, Лондонска симфонија, Филхармонија во Минхен, Филхармонија во Њујорк и Филхармонија на Виена и оперски куќи што се Баварската државна опера, Лирикаска опера во Чикаго, Метрополитен Опера во Њујорк и Државна опера во Виена.
Таа има работено со Клаудио Абадо, Даниел Баренбоим, Бичков, Мјунг-Вин Чунг, Колин Дејвис, Кристоф фон Дохнани, Бернард Хаитинк, Николаус Харнонкур, џејмсЛевин, Лорин Маазел, Зубин Мехта, Рикардо Мути, Кент Нагано, Џузепе Синополи и Волфганг Савалиш.
Обична жолта гулапка
Обична жолта гулапка (латински; Russula ochroleuca) е припадник на родот Гулапка. Веќе неколку години е општо познатa како обична жолта гулапка, а подоцна и окер кршлива гулапка. Распространета е и честа се појавува во мешаните шуми.
Таксономија
Обичната жолта гулапка првпат била забележана и именувана како вид на Шампињон од страна на пионерскиот јужноафрикански миколог Кристијан Хендрик Персон во 1801 година.
Опис
Шапката е жолта како жолчка на јајце со димензии од 5-12 см  широка, првично конвексна, подоцна рамна или малку вдлабнато. Маргините на шапката стануваат избраздени кога созрева и кожичката се лупи до две третини. Кожичката е малку леплива, и често и се лепат лисја и други остатоци кога е влажно. Жабрите се бели до сивкасто бели, и се аднексирани. Дршката е висока од 3- 7 см, 1-2 см дебела, цилиндрична, бела или подоцна сивкава. Вкусот е благ до умерено зачинет. Нејзините жабри се бледо окер и се прикачени на дршката речиси слободно. Сите делови на габата стануваат темно сиви при стареење или помодруваат.
Мирисот е овошен, отпечатокот на спорите е бледо окер, а овалните брадавички спори се просечни 9,5 x 8 микрометри. .Јадливата, но остра Russula ochroleuca наликува на овој вид, но има поматна жолта капа.
Може да се помеша со Гулапката Russula claroflava која има сличен изглед но многу подобар вкус.
Распространетост и живеалиште
Обична жолта гулапка расте во листопадни и четинарни шуми, каде што (барем во северозападна Европа) е многу честа појава. Прилично честа појава кај четинари те, под бреза и јасика во северните држави.
Јадливост
Иако се смета дека е јадлива, не е позната како особено вкусна. Лесно е до умерено лута.
Тутуба
Тутуба (бислама: Tutuba) е остров во покраината Санма во Вануату.
Население
Островот имал мал број на население, односно тој број изнесува некаде до 600 луѓе. Народот зборува на тутбански јазик.
Географија
Островот е мал. Островот е дол 7 километри, а најголема ширина изнесува 2,5 километри. Западно од островот се наоѓаат островите Аоре и Бокиса, а северно Еспириту Санто. Југозападно е Мало.
Канцелариско работење
Канцелариското работење наоѓа примена кај сите иматели. Со него се обезбедува усогласување и координација на работата на нивните одделни внатрешни организациони единици (стручни служби, сектори одделенија, кабинети, отсеци, бироа, комитети) и да ја олесни надворешната врска со другите субјекти. Конечна цел на КР е на граѓаните да им овозможи на поефикасен начин да си ги остварат своите права, обврски и интереси.