cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Економија на Индија
Банкарски и финансиски услуги
Бруто домашната заштеда на Индија во 2006-07 година, како процент на БДП, била на високо ниво од 32,8%. Повеќе од половина од личните заштеди се инвестираат во физички средства како што се земјиште, куќи, говеда и злато. Државните банки во јавниот сектор поседуваат над 75% од вкупната актива на банкарската индустрија, при што приватните и странските банки поседуваат 18,2% и 6,5%, соодветно. Од либерализацијата, владата одобрила значајни банкарски реформи. Додека некои од нив се однесуваат на национализирани банки - како што се реформи кои поттикнуваат спојувања, намалување на мешањето на владата и зголемување на профитабилноста и конкурентноста - други реформи ги отвориле банкарскиот и осигурителниот сектор за приватни и странски компании.
Информациска технологија
Индустријата за информатичка технологија (ИТ) во Индија се состои од две главни компоненти: ИТ услуги и надворешно изведување на деловни процеси (БПО). Секторот го зголемил својот придонес кон индискиот БДП од 1,2% во 1998 година на 7,5% во 2012 година. Според НАСЦКОМ, секторот ги обединил приходите од 147 милијарди во 2015 година, каде што приходите од извоз биле 99 милијарди US$ а домашните 48 US$ милијарди, со раст за над 13%.
Растот во ИТ секторот се припишува на зголемена специјализација и достапност на голем фонд на евтини, високо квалификувани, течни работници што зборуваат англиски јазик - што одговара на зголемената побарувачка од странски потрошувачи заинтересирани за извоз на услуги во Индија, или бараат да извршат надворешни услуги нивните операции. Уделот на индиската ИТ-индустрија во БДП на земјата се зголемил од 4,8% во 2005-06 на 7% во 2008 година. Во 2009 година, седум индиски фирми биле наведени меѓу првите 15 компании за технолошко надворешно изведување во светот.
Услугите за надворешно изведување на деловните процеси во индустријата за надворешно изведување во Индија се однесуваат главно на западните активности на мултинационалните корпорации. Околу 2,8;милиони луѓе работеле во секторот за надворешно изведување. Годишните приходи се околу 11 американски долари милијарди, околу 1% од БДП. Околу 2,5 милиони луѓе дипломираат во Индија секоја година. Платите растат за 10-15% како резултат на недостиг на вештини.
Осигурување
Индија станала десетти по големина пазар на осигурување во светот во 2013 година. Со вкупна големина на пазарот од 66,4 милијарди во 2013 година, таа останува мала во споредба со најголемите светски економии а индискиот пазар на осигурување учествувал со само 2% во светскиот деловен осигурител во 2017 година. Животното и неживотното осигурување на индустријата собрало ₹ 6.10 трилиони во вкупна бруто премија за осигурување во 2018 година. Животното осигурување сочинува 75,41% од пазарот на осигурување, а остатокот е општо осигурување. Од 52 осигурителни компании во Индија, 24 се активни во деловно осигурување за живот.
Специјализирани осигурителни компании за гарантирање на извозни кредити и земјоделско осигурително друштво (АИЦ) нудат гаранција за кредит и осигурување на посеви. Биле воведени неколку иновативни производи како што се временско осигурување и осигурување поврзани со специфични култури. Премиите од страна на неживотните осигурителни компании за во периодот од 2010-11 изнесувале ₹ 425 милијарди. Растот бил задоволителен,  особено со оглед на широките намалувања на тарифните стапки.
Трговија на мало
Индустријата за малопродажба, со исклучок на големо, придонела за 482 милијарди американски долари (22% од БДП) со вработени 249,94 милиони луѓе (57% од работната сила) во 2016 година. Индустријата е втор најголем работодавач во Индија, по земјоделството. Индискиот пазар на мало се проценува на 600 милијарди американски долари и еден од првите пет малопродажни пазари во светот според економската вредност. Индија има еден од најбрзо растечките пазари на мало во светот, и се предвидува да достигне 1,3 трилиони американски долари до 2020 година. Малопродажниот пазар за електронска трговија во Индија бил проценет на 32,7 милијарди во 2018 година, а се очекува да достигне 71,9 милијарди до 2022 година.
Индиската малопродажна индустрија претежно се состои од локални продавници, продавници со сопственици и улични продавачи. Супермаркетите за малопродажба се шират, со удел на пазарот од 4% во 2008 година. Недостатокотна задна магацинска инфраструктура и дозволи на државно ниво и бирократијата продолжуваат да го ограничуваат растот на организираната малопродажба. Усогласеноста со над триесет прописи како што се „лиценци за табли“ и „мерки за борба против складирање“ мора да се направи пред продавницата да се отвори за деловна активност. Постојат даноци за преместување на стоки од држава во држава, па дури и во рамките на државите. Според „Волстрит журнал“, недостатокот на инфраструктура и ефикасни мрежи за малопродажба предизвикуваат загуба на третина од земјоделските производи во Индија од расипување.
Туризам
Светскиот совет за патувања и туризам пресметл дека туризмот генерирал ₹ 15,24 трилиони или 9,4% од БДП на нацијата во 2017 година и имал 41,622 милиони работни места, или 8% од вкупното вработување. Сектор се предвидува да расте со годишна стапка од 6,9% до ₹₹ трилиони до 2028 година (9,9% од БДП). Над 10 милиони странски туристи пристигнале во Индија во 2017 година во споредба со 8,89 милиони во 2016 година, забележувајќи раст од 15,6%. Индија заработила 21,07 милијарди девизи од сметки за туризам во 2015 година. Меѓународниот туризам во Индија бележи постојан раст од 2,37 милиони пристигнувања во 1997 година до 8.03 милиони пристигнувања во 2015 година. САД се најголемиот извор на меѓународни туристи во Индија, додека земјите од Европската Унија и Јапонија се други главни извори на меѓународни туристи. Помалку од 10% од меѓународните туристи го посетуваат Таџ Махал, а мнозинството посетува други културни, тематски и празнични кола. Над 12 милиони индиски граѓани годишно одат на меѓународни патувања за туризам, додека домашниот туризам во Индија додава околу 740 милиони индиски патници.
Индустрија за медиуми и забава
Заедничката студија на ASSOCHAM - PwC предвидува дека индиската медиумска и забавна индустрија ќе порасне од големина од 30,364 американски долари милијарда во 2017 година до 52,668 долари милијарди до 2022 година, забележувајќи сложена годишна стапка на раст од 11,7%. Студијата, исто така, предвидува дека телевизијата, киното ќе сочинуваат скоро половина од вкупниот раст на индустријата во текот на периодот.
Здравствена грижа
Здравствениот сектор во Индија се очекува да порасне на сложена годишна стапка на раст од 29% помеѓу 2015 и 2020 година.
Индустријата за ајурведа во Индија забележа големина на пазарот од 4,4 милијарди во 2018 година. Конфедерацијата на индиска индустрија проценува дека индустријата ќе расте со сложена годишна стапка на раст 16% до 2025 година. Скоро 75% од пазарот се состои од производи за лична нега и убавина без рецепт, додека услугите за ајурведска благосостојба или ајурведички туризам учествуваат со 15% од пазарот.
Логистика
Логистичката индустрија во Индија вредела над 160 милијарди американски долари во 2016 година, и пораснала на 7,8% во претходниот петгодишен период. Во индустријата се вработени околу 22 милиони луѓе. Се очекува да достигне големина од 215 милијарди американски долари до 2020 година. Индија била рангирана на 35-то место од 160 земји во Индексот на логистички перформанси на Светска банка за 2016 година.
Телекомуникации
Телекомуникацискиот сектор генерирана ₹ 2,20 милијарди приход во 2014-15 година, што претставува 1,94% од вкупниот БДП. Индија е втор по големина пазар во светот според бројот на корисници на телефон (и фиксни и мобилни телефони) со 1,053 милијарди претплатници. Според податоци од 31 август 2016 година, индија има една од најниските тарифи за повици во светот, поради силната конкуренција меѓу телеком операторите. Индија има трета најголема база на корисници на Интернет во светот. Во 2016 година имало 342,65 милиони претплатници на Интернет во земјата.
Проценките на индустријата покажуваат дека во Индија има над 554 милиони потрошувачи на ТВ според податоци од 2012 година  Индија е најголемиот телевизиски пазар директно од дома (DTH) во светот според бројот на претплатници. Според податоци од 2016 година, имало 84,80 милиони претплатници на ДТХ во земјата.
Рударство
Рударството придонело за 63 милијарди американски долари (3% од БДП) и вработенувало 20,14 милиони луѓе (5% од работната сила) во 2016 година. Рударската индустрија во Индија била четврти по големина производител на минерали во светот по обем, и осми по големина производител по вредност во 2009 година. Во 2013 година земјата ископала и преработила 89 минерали, од кои четири биле гориво, три минерали со атомска енергија и 80 не-горива. Државниот јавен сектор учествувал со 68% во производството на минерали по волумен во 2011-12 година.
Скоро 50% од рударската индустрија во Индија, според производната вредност, е концентрирана во осум држави: Одиша, Раџастан, Чатисгар, Андра Прадеш, Телангана, Џарканд, Мадја Прадеш и Карнатака. Други 25% од производството по вредност доаѓа од крајбрежни извори на нафта и гас. Индија работела со околу 3.000 рудници во 2010 година, од кои половина биле за јаглен, варовник и железна руда. На основа на излезна вредност, Индија била еден од петте најголеми производители на хромит, јаглен, лигнит, железна руда, боксит, барит, цинк и манган; додека е еден од десетте најголеми глобални производители на многу други минерали. Индија била четврти најголем производител на челик во 2013 година, и седми по големина производител на алуминиум.
Минералните суровини во Индија се огромни. Сепак, нејзината рударска индустрија опаднала - придонесувајќи со 2,3% од својот БДП во 2010 година во споредба со 3% во 2000 година и вработени 2,9 милиони луѓе - опаѓачки процент од вкупната работна сила. Индија е нето увозник на многу минерали, вклучувајќи јаглен. Падот на рударскиот сектор во Индија се должи на сложената дозвола, регулаторните и административните процедури, несоодветната инфраструктура, недостаток на капитални ресурси и бавното усвојување на еколошки одржливи технологии.
Градба
Градежната индустрија придонела со 288 милијарди (13% од БДП) и вработувала 60,42 милиони луѓе (14% од работната сила) во 2016 година.
Надворешна трговија
До либерализацијата во 1991 година, Индија била во голема мера и намерно изолирана од светските пазари, за да ја заштити својата економија и да постигне самодоверба. Надворешната трговија била предмет на увозни тарифи, даноци за извоз и квантитативни ограничувања, додека странските директни инвестиции (СДИ) биле ограничени со учество на горниот капитал, ограничувања на трансфер на технологија, извозни обврски и одобренија на владата; овие одобренија биле потребни за скоро 60% од новите СДИ во индустрискиот сектор. Ограничувањата довеле до тоа да СДИ во просек достигне само околу 200 милиони американски долари годишно помеѓу 1985 и 1991 година; голем процент од протокот на капитал се состоел од странска помош, комерцијално позајмување и депозити на нерезиденти Индијци. Извозот на Индија бил во застој во првите 15 години по независноста, поради општо занемарување на трговската политика од страна на владата од тој период; увозот во истиот период, со раната индустријализација, се состоел претежно од машини, суровини и производи за широка потрошувачка. Од либерализацијата, вредноста на меѓународната трговија во Индија нагло се зголемила, со придонесот на вкупната трговија со стоки и услуги кон БДП од 16% во 1990-1991 на 47% во 2009-10 година. Надворешната трговија сочинувала 48,8% од БДП на Индија во 2015 година. На глобално ниво, Индија учествува со 1,44% во извозот и 2,12% од увозот за трговија со стоки и 3,34% од извозот и 3,31% од увозот за трговија со комерцијални услуги. Главни трговски партнери на Индија се Европската Унија, Кина, САД и Обединетите Арапски Емирати. Во 2006-07 година, главните извозни производи вклучувале инженерска стока, нафтени производи, хемикалии и фармацевтски производи, скапоцени камења и накит, текстил и облека, земјоделски производи, железна руда и други минерали. Главните производи за увоз вклучувале сурова нафта и сродни производи, машини, електронски производи, злато и сребро. Во ноември 2010 година, извозот се зголемил за 22,3% од година во година во вредност од ₹851 милијарди, додека увозот пораснал за 7,5% во ₹1.251 милијарди. Трговскиот дефицит за истиот месец се намалил од ₹₹720 милијарди во 2009 година да ₹ 401 милијарди    во 2010 година.
Индија е член-основач на Општиот договор за царини и трговија (ГАТТ) и нејзиниот наследник, СТО. Додека учествувала активно на состаноците на својот генерален совет, Индија била клучна во изразувањето на загриженоста на земјите во развој. На пример, Индија го продолжила своето спротивставување на вклучувањето на работна сила, еколошки проблеми и други нетарифни бариери за трговија во политиките на СТО.
Индија го обезбедила 43-то место во индексот на конкурентност.
Биланс на плаќање
Од независноста, платниот биланс на Индија на нејзината тековна сметка е негативен. Од економската либерализација во 90-тите години на минатиот век, извозот на Индија постојано растел, покривајќи 80,3% од увозот во 2002-03 година, од 66,2% во 1990-1991 година. Сепак, глобалниот економски пад проследен со општо забавување на светската трговија го забележал извозот како процент на увозот паднал на 61,4% во 2008-09 година. Растечката сметка за увоз на нафта во Индија се смета за главен двигател зад големиот дефицит на тековната сметка, кој се искачил на 118,7 долари милијарди, или 11,11% од БДП, во периодот 2008–09 година. Помеѓу јануари и октомври 2010 година, Индија направила увоз од 82,1 сурова нафта во вредност од милијарди. Индиската економија има трговски дефицит секоја година од 2002 до 2012 година, со трговски дефицит од 189 милијарди во 2011-12 година. Нејзината трговија со Кина има најголем дефицит, околу 31 милијарди во 2013 година.
Потпирањето на Индија на надворешна помош и концесиски долг се намали по либерализацијата на економијата, а односот на услугата на долгови се намалила од 35,3% во 1990-1991 на 4,4% во 2008-09 година. Во Индија, владата дозволува надворешни комерцијални позајмици (ЕЦБ) или комерцијални заеми од нерезидентни заемодаватели за обезбедување дополнителен извор на средства на индиски корпорации. Министерството за финансии ги следи и регулира преку упатствата за политика на ЕЦБ издадени од Резервната банка на Индија (РБИ) според Законот за управување со девизи од 1999 година. Девизните резерви на Индија стабилно растат од 5,8 долари милијарда во март 1991 година на 38.832,21 фунти милијарди (540 УСД) милијарди) во јули 2020 година. Во 2012 година, Велика Британија објави крај на целата финансиска помош за Индија, повикувајќи се на растот и робусноста на индиската економија.
Дефицитот на тековната сметка во Индија достигнал историски максимум во 2013 година. Индија историски го финансирала дефицитот на тековната сметка преку позајмици од компании на прекуокеанските пазари или дознаки од нерезиденти Индијанци и приливи на портфолио. Од април 2016 година до јануари 2017 година, податоците на РБИ покажале дека, за прв пат од 1991 година, Индија го финансирала својот дефицит преку прилив на странски директни инвестиции. „Економски тајмс“ истакнал дека развојот е „знак на зголемена доверба кај долгорочните инвеститори во способноста на премиерот Нарендра Моди да ја зајакне економската основа на земјата за одржлив раст“.
Странски директни инвестиции
Како трета по големина економија во светот според ПКМ, Индија привлекла странски директни инвестиции (СДИ). Во текот на 2011 година, приливот на СДИ во Индија изнесувал 36,5 милијарди, 51,1% повисока од бројката во 2010 година од 24,15 милијарди. Индија има предности во телекомуникациите, информатичката технологија и други значајни области како што се авто компоненти, хемикалии, облека, фармацевтски производи и накит. И покрај напливот на странски инвестиции, крутата политика на СДИ претставува значителна пречка. Со текот на времето, Индија усвоила голем број реформи на СДИ. Индија има голем базен на квалификувана менаџерска и техничка експертиза. Големината на населението од средната класа изнесува 300 милиони и претставува растечки потрошувачки пазар.
Индија ја либерализирала својата политика на СДИ во 2005 година, дозволувајќи до 100% удел на СДИ во вложувања. Реформите во индустриската политика значително ги намалиле условите за лиценцирање на индустриите, ги отстраниле ограничувањата за проширување и го олесниле лесниот пристап до странска технологија и инвестиции. Кривата на раст на секторот на недвижнини и должи одреден кредит на економијата во подем и на либерализираниот режим на СДИ. Во март 2005 година, владата ги изменила правилата за да дозволи 100% СДИ во градежниот сектор, вклучително и изградена инфраструктура и проекти за развој на градежништво што се состојат од домување, трговски простории, болници, образовни институции, рекреативни објекти и инфраструктура на градско и регионално ниво. . Помеѓу 2012 и 2014 година, Индија ги проширила овие реформи во одбраната, телекомот, нафтата, малопродажбата, авијацијата и другите сектори.
Од 2000 до 2010 година земјата привлекла 178 долари милијарди како СДИ. Несоодветно високата инвестиција од Маурициус се должи на рутирање на меѓународните фондови низ земјата со оглед на значителни даночни предности - двојното оданочување се избегнува поради даночен договор помеѓу Индија и Маурициус, а Маурициус е рај за данок на капитална добивка, со што се создава нула оданочување СДИ канал. СДИ учествувале со 2,1% во БДП на Индија во 2015 година.
Бидејќи владата олеснила 87 правила за странски инвестиции во 21 сектор во последните три години, приливот на СДИ достигнал 60,1 милијарда меѓу 2016 и 2017 година во Индија.
Одливи
Од 2000 година, индиските компании се проширија во странство, инвестирале СДИ и отвориле работни места надвор од Индија. Од 2006 до 2010 година, СДИ од индиски компании надвор од Индија изнесуваат 1,34 проценти од нејзиниот БДП. Индиски компании распоредиле СДИ и започнале со работа во САД, Европа и Африка. Индиската компанија Тата е најголемиот производител и работодавач во приватниот сектор во Велика Британија.
Спојувања и преземања
Помеѓу 1985 и 2018 година, објавени се 20.846 зделки во, во (влезна) и во (излезна) Индија. Ова кумулира до вредност од 618 милијарди Според вредноста, 2010 година била најактивната година со зделки во вредност од скоро 60 бил.американски долари. Повеќето зделки се спроведени во 2007 година (1.510).
Валута
Индиската рупија (₹) е единственото законско средство за плаќање во Индија, а исто така е прифатено како законско средство за плаќање во соседните Непал и Бутан, кои ја врзуваат својата валута со таа на индиската рупија. Рупијата е поделена на 100 паиси. Највисока банкнота е ₹2.000; во оптек додека најмала е монетата од 50 паиси. Од 30 јуни 2011 година, сите апоени под 50 паиси престанале да бидат легална валута. Со монетарниот систем на Индија управува Резервната банка на Индија (РБИ), која е централна банка на земјата. Основана на 1 април 1935 година и национализирана во 1949 година, РБИ служи како монетарна власт на земјата, регулатор и надзорник на монетарниот систем, чувар на девизни резерви и како издавач на валута. Со банката управува централен одбор на директори, предводен од гувернер кој е назначен од Владата на Индија. Основните каматни стапки ги утврдува Комитетот за монетарна политика.
Рупијата била поврзана со британската фунта од 1927 до 1946 година, а потоа со американскиот долар до 1975 година преку фиксен курс. Валутата била девалвирана во септември 1975 година и системот на фиксна стапка бил заменет со четири главни меѓународни валути: британската фунта, американскиот долар, јапонскиот јен и германската марка. Во 1991 година, по распадот на нејзиниот најголем трговски партнер, Советскиот Сојуз, Индија се соочила со голема девизна криза и рупијата била девалвирана за околу 19% во две фази на 1 и 2 јули. Во 1992 година бил воведен механизам за либерализиран курс (ЛЕРМС). Според ЛЕРМС, извозниците морале да предадат 40% од својата девизна заработка на РБИ по девизен курс утврден од РБИ; останатите 60% можело да се претворат по девизен курс утврден од пазарот. Во 1994 година, рупијата била претворена во тековната сметка, со некои контроли на капиталот.
По острата девалвација во 1991 година и преминот кон конвертибилност на тековната сметка во 1994 година, вредноста на рупијата била во голема мера одредена од пазарните сили. Рупијата била прилично стабилна во текот на деценијата 2000–2010 година. Во октомври 2018 година, рупијата достигнала историски низок курс од 74,90 за американски долар.
Приход и потрошувачка
Бруто националниот доход по глава на жител во Индија доживеал високи стапки на раст од 2002 година: тројно од ₹ 19.040 во 2002-03 до ₹ 53.331 во 2010-11, со просек од 13,7% раст на секоја од овие осум години, со врв на раст од 15,6% во 2010-11. Сепак, растот на приходите прилагодени на инфлацијата по глава на жител на нацијата се намалил на 5,6% во 2010-11 година, што е намалување од 6,4% во претходната година. Овие нивоа на потрошувачка се на поединечна основа. Просечниот семеен приход во Индија бил 6.671 американски долари по домаќинство во 2011 година.
Според податоците од пописот во 2011 година, Индија има околу 330 милиони куќи и 247 милиони домаќинства. Големината на домаќинствата во Индија опаднала во последниве години, пописот во 2011 година известува дека 50% од домаќинствата имаат четири или помалку членови, со просечно 4,8 членови по домаќинство, вклучувајќи преживеани баби и дедовци. Овие домаќинства имале БДП од околу 1,7 трилиони американски долари Моделите на потрошувачка забележуваат дека: приближно 67% од домаќинствата користат огревно дрво за цели за готвење; 53% немаат санитарни или дренажни простории во просториите; 83% имаат водоснабдување во своите простории или на 100 метри од нивната куќа во урбаните области и 500 метри од куќата во руралните области; 67% од домаќинствата имаат пристап до електрична енергија; 63% од домаќинствата имаат фиксна или мобилна телефонска услуга; 43% имаат телевизија; 26% имаат моторно возило со две или четири тркала. Во споредба со 2001 година, овие трендови на приход и потрошувачка претставуваат умерено до значително подобрување. Еден извештај во 2010 година тврди дека домаќинствата со високи приходи се побројни од домаќинствата со ниски примања. New World Wealth објавува извештаи за следење на вкупното богатство на земјите, кое се мери како приватно богатство што го поседуваат сите жители на една земја. Според него, вкупното богатство на Индија се зголемило од 3.165 милијарди американски долари во 2007 година до 8230 милијарди американски долари во 2017 година, стапка на раст од 160%. Вкупното богатство на Индија се намалило за 1% од 8,23 трилиони во 2017 година до 8,148 трилиони американски долари во 2018 година, што ја прави шестата најбогата нација во светот. Има 20.730 мултимилионери (7-ми по големина во светот) и 118 милијардери во Индија (3-ти по големина во светот). Со 327.100 лица со висока нето-вредност (HNWI), Индија е дом на 9-тиот најголем број на поединец со висока нето вредност во светот. Мумбаи е најбогатиот индиски град и 12-тиот најбогат во светот, со вкупна нето вредност од 941 милијарди американски долари во 2018 година. Дваесет и осум милијардери живеат во градот, рангиран на деветтото место во светот. Од декември 2016 година, следните најбогати градови во Индија биле Делхи (450 милијарди), Бангалор (320 милијарди), Хајдерабад (310 милијарди), Колката (290 милијарди), Ченаи (150 милијарди) и Гургаон (110 милијарди американски долари).
Извештајот за глобалното прегледување на миграцијата на богатството 2019, објавенл од New World Wealth, открил дека 5.000 лица со висока нето-вредност емигрирале од Индија во 2018 година, или околу 2% од сите во земјата. Австралија, Канада и САД биле меѓу земјите со најголемо одредиште. Извештајот исто така предвидувал дека приватното богатство во Индија ќе порасне за околу 180% и ќе достигне 22 814 милијарди до 2028 година.
Сиромаштија
Во мај 2014 година, Светска банка ги разгледала и предложила ревизии на нејзината методологија за пресметување на сиромаштијата од 2005 година и основа на паритет на куповна моќ за мерење на сиромаштијата. Според ревидираната методологија, светот имаал 872,3 милиони луѓе под новата граница на сиромаштија, од кои 179,6 милиони живееле во Индија. Со 17,5% од вкупното светско население, Индија имала 20,6% учество на најсиромашните во светот во 2013 година. Според истражувањето од 2005-2006 година, Индија има околу 61 милион деца под 5-годишна возраст кои биле хронично неисхранети. Во извештајот на УНИЦЕФ од 2011 година се наведува дека помеѓу 1990 и 2010 година, Индија постигнала 45% намалување на стапката на смртност под 5-годишна возраст, и сега е на 46-то место од 188 земји според оваа метрика.
Од раните 1960-ти, последователните влади спровеле различни шеми за ублажување на сиромаштијата, под централно планирање, кои наишле на делумен успех. Во 2005 година, владата го донела Националниот закон за гарантирање вработување во руралните области (MGNREGA) на Махатма Ганди, гарантирајќи 100 денови на минимална плата за секое рурално домаќинство во сите области на Индија. Во 2011 година, законот бил нашироко критикуван и опфатен со контроверзии за корумпирани службеници, финансирање на дефицит како извор на средства, лош квалитет на инфраструктура изградена во рамките на програмата и несакани деструктивни ефекти. Други студии сугерираат дека програмата помогнала во намалувањето на руралната сиромаштија во некои случаи. Сепак, други студии известуваат дека економскиот раст на Индија е двигател на одржливо вработување и намалување на сиромаштијата, иако значително население останува во сиромаштија. Индија имала 271 милиони сиромашни луѓе помеѓу 2006 и 2016 година, забележувајќи ги најбрзите намалувања на вредностите на повеќедимензионалниот индекс на сиромаштија за време на периодот со силни подобрувања во областите како што се средства, гориво за готвење, санитарни услови и исхрана.
На Глобалниот индекс на глад во 2019 година, Индија се нашла на 102-то место (од 117 земји).
Вработување
Земјоделските и сојузничките сектори сочинуваат околу 52,1% од вкупната работна сила во периодот 2009-10 година. Додека вработеноста во земјоделството опаѓало со текот на времето во процентот на вработена работна сила, услугите што вклучуваат градежништво и инфраструктура забележиле стабилен раст што претставува 20,3% од вработеноста во 2012-13 година. Од вкупната работна сила, 7% се во организираниот сектор, од кои две третини се во јавниот сектор контролиран од владата. Околу 51,2% од работната сила во Индија е самовработена. Според истражувањето од 2005-06 г., постои родов јаз во вработувањето и платите. Во руралните области, и мажите и жените се првенствено самовработени, претежно во земјоделството. Во урбаните области, платата е најголем извор на вработување и за мажи и за жени во 2006 година.
Невработеноста во Индија се одликува со хронична (маскирана) невработеност. Владини шеми кои имаат за цел искоренување на сиромаштијата и невработеноста - што во последните децении испратила милиони сиромашни и неквалификувани луѓе во урбани области во потрага по средства за живот - се обидуваат да го решат проблемот со обезбедување финансиска помош за започнување деловни активности, усовршување на вештини, поставување јавни секторски претпријатија, резерви во влади, итн. Падот на организираното вработување, како резултат на намалената улога на јавниот сектор по либерализацијата, дополнително ја подвлекло потребата од фокусирање на подобро образование и создало политички притисок за понатамошни реформи. Индиските регулативи за работна сила се тешки, дури и според развојот на стандардите на земјите, а аналитичарите ја повикале владата да ги укине или измени за да ја направи околината попогодна за создавање вработувања. 11-от петгодишен план исто така ја идентификува потребата за создавање на вродена средина за создавање вработувања, со намалување на бројот на дозволи и други бирократски дозволи што се потребни. Нееднаквостите и несоодветностите во образовниот систем се идентификувани како пречка, што спречува придобивките од зголемените можности за вработување да ги достигнат сите сектори во општеството.
Детскиот труд во Индија е комплексен проблем кој е вкоренет во сиромаштијата. Од 90-тите години, владата спроведува различни програми за елиминирање на детскиот труд. Овие вклучуваат поставување училишта, започнување бесплатни програми за ручек во училиште, создавање специјални ќелии за истрага и сл. Авторот Соналде Десаи изјави дека неодамнешните студии за детски труд во Индија откриле некои џебови на индустрии во кои се вработени деца, но севкупно, релативно малку индиски деца се вработени. Детскиот труд на возраст под 10 години сега е редок. Во возрасната група од 10-14 години, најновите истражувања откриваат само 2% од децата кои работат за плата, додека други 9% работат во своите домови или рурални фарми, помагајќи им на своите родители во време на голема побарувачка за работа, како што се сеење и берба на земјоделски култури.
Корупција
Корупцијата е сеприсутен проблем во Индија. Студија од 2005 година на Транспаренси Интернешнл (ТИ) покажала дека повеќе од половина од анкетираните имале искуство од прва рака да плаќаат мито или влијание врз продажба за да завршат работа во јавната администрација претходната година. Следната студија во 2008 година покажала дека оваа стапка е 40 проценти. Во 2011 година, ТИ ја рангирала Индија на 95-то место меѓу 183 земји според перцепираните нивоа на корупција во јавниот сектор. До 2016 година, Индија забележала намалување на корупцијата и нејзиното рангирање се подобрило на 79-то место.
Во 1996 година, бирократијата и Лиценцата Рај биле предложени како причина за институционализирана корупција и неефикасност. Поновите извештаи сугерираат дека причините за корупција вклучуваат прекумерни регулативи и барања за одобрување, мандатни програми за трошење, монопол на одредени даватели на добра и услуги од институции контролирани од владата, бирократија со дискрециони овластувања и недостаток на транспарентен закони и процеси.
Компјутеризација на услугите, разни централни и државни комисии за претпазливост и Законот за право на информации од 2005 година - кој од владините службеници бара да доставуваат информации што ги бараат граѓаните или да се соочуваат со казнени мерки - значително ја намалиле корупцијата.
Во 2011 година, индиската влада заклучила дека повеќето трошења не успеваат да ги достигнат своите наменети приматели, бидејќи големата и неефикасна бирократија го троши буџетот. Стапките на отсуство во Индија се меѓу најлошите во светот; една студија покажала дека 25% од наставниците во јавниот сектор и 40% од државните медицински работници во јавниот сектор не можат да се најдат на работното место. Слично на тоа, има многу проблеми со кои се соочуваат индиските научници, со барања за транспарентност, меритократски систем и ремонт на бирократските агенции кои ги надгледуваат науката и технологијата.
Индија има подземна економија, со извештај од 2006 година, според кој Индија е на врвот на светската листа за црни пари со скоро 1.456 милијарди американски долари заглавени во швајцарски банки. Ова би изнесувало 13 пати повеќе од вкупниот надворешен долг на земјата. Овие обвинувања ги демантирала Швајцарската асоцијација на банкарство. Џејм Насон, раководител на меѓународната комуникација на Швајцарската асоцијација за банкарство, предложил „Бројките (црни пари) брзо беа земени во индиските медиуми и во индиските опозициски кругови и се ширеа како евангелска вистина. ''Сепак, оваа приказна беше целосна измислица. Здружението на банкари на Швајцарија никогаш не објавило таков извештај. Секој што тврди дека има такви бројки (за Индија) треба да биде принуден да го идентификува својот извор и да ја објасни методологијата што се користи за нивна пресметка''“. Неодамнешниот чекор преземен од премиерот Моди, на 8 ноември 2016 година, вклучува демонизација на сите банкноти од 500 и 1000 рупии (заменети со нови 500 и 2000 рупии) за враќање на црните пари во економијата.
Образование
Индија постигнала напредок со зголемување на посетеноста на основното образование и проширување на писменоста на приближно три четвртини од населението. Стапката на писменост во Индија пораснала од 52,2% во 1991 година на 74,04% во 2011 година. Правото на образование на основно ниво е едно од основните права според осумдесет и шестиот амандман од 2002 година, а било донесено законодавство за понатамошна цел на обезбедување бесплатно образование на сите деца. Сепак, стапката на писменост од 74% е пониска од светскиот просек и земјата страда од висока стапка на напуштање на образованиео. Стапките на писменост и можностите за образование варираат според регионот, полот, урбаните и руралните области и меѓу различните социјални групи.
Поврзано
Настани:
Списоци:
Стево Усов
Стево Усов ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со сточарство. Во септември 1944 година по формирањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, стапил во нејзините редови заедно со другите соселани и учествувал во борбите против балистичките банди. Во една борба против нив, бил тешко ранет и на пат за партизанската болница починал од здобиените рани. Неговите посмртни останки биле закопани на селските гробишта, во неговото родно село Кучевиште.
Црква „Св. Никола“ - Ошин
Свети Никола (Αγίου Νικολάου) — црква во селото Ошин, Мегленско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Според натписот, црквата е изградена во 1836 г. Во 1842 г. е живописана од истакнатиот крушевски мајстор Анастас Зограф и неговиот помошник Наум.
Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква на запад и југ. Има два влеза — од запад и југ, а прозорците се отворени подоцна. Покривот е калкански. Камбанаријата е изградена подоцна, во облик сличен на оние на „Св. Димитриј“ во Костурени и „Св. Никола“ во Страишта. Внатре таванот и иконостасот се насликани. Женската црква има назабен парапет и убава решетка. Фреските се распоредени во три подрачја — Свети Христофор, Свети Зосим, Преподобна Марија Египетска. Се чува икона на Светите Архангели од 1842 г. Таа година стои на натписот на севериот ѕид до иконостасот.
J/ψ-мезон
-мезон или псион — субатомска честичка, аромо-неутрален мезон кој се состои од волшебен кварк и волшебен антикварк. Мезоните формирани од врзана состојба на волшебен кварк и волшебен антикварк се генерално познати како "шармониум". е најчестата форма на шармониум, поради нејзината ниска rest mass. има маса од, just above that of the , и период на полураспад од. This lifetime was about a илјада пати подолго од очекуваното.
Нејзиното откривање било направено независно од две истражувачки групи, една од Stanford Linear Accelerator Center (SLAC), предводена од Бартон Рихтер и една од Брукхејвенската национална лабораторија, предводена од Семјуел Тинг на МИТ. Двете групи откриле дека всушност ја пронашле истата честица и ги објавиле своите откритија на 11 ноември 1974 година. Важноста на ова откритие е истакната со фактот дека последователните, брзи промени во честичната физика во тоа време станаа колективно познати како „Ноемвриска револуција“. Рихтер и Тинг добиле Нобелова награда за физика во 1976 за нивното заедничко откритие.
Потекло
Основата на откривањето на била и теоретска и експериментална. Во 1960-тите биле предложени првите кваркови модели на елементарната честична физика, кои велат дека протони, неутрони и сите други бариони и исто така сите мезони се изградени од три видови на фракционално-наполнети честички, "кварковите", кои доаѓаат во три различни типови или "ароми" наречени горни, долни и чудни. Покрај способноста на кварковите модели да доведат ред на "елементарно честичната зоолошка градина", нивниот статус бил сметан за нешто слично на математичка фикција во тоа време, едноставен артефакт од длабоки физички причини.
Започнувајќи во 1969 година, експериментите за длабоки нееластични расфрлања на SLAC откриле изненадувачки експериментални докази за честички внатре во протоните. Дали овие биле кваркови или нешто друго од прва не било познато. Многу експерименти биле потребни за целосно да се идентификуваат својствата на суппротонските компоненти. To a first approximation, тие навистина биле веќе опишаните кваркови.
На теоретскиот фронт, баждарните теории со нерошена симетрија станале првите целосно остварлив contenders за објаснување на слабото заемодејство откако Герард 'т Хофт во 1971 година открил како да се пресмета со нив над ниво на дрвото. Првиот експериментален доказ за овие теории за електрослаба унификација бил откривањето на слабата неутрална струја во 1973 година. Gauge theories со кваркови станале остварлив contender за силното заемодејство во 1973 година кога бил индетификуван концептот на асимптотска слобода.
Сепак, наивна мешавина на електрослабата теорија и кварковиот модел довеле до пресметки за познати режими на распаѓање кои спротивставуваат набљудување: особено it предвиделе Z бозон-mediated flavor-changing распаѓања на чуден кварк во долен кварк, кои не биле забележани. Идејата на Шелдон Глешоу, Џон Илиопулос и Лучано Мајани од 1970 година, позната како механизам ГИМ, покажа дека аромо-changing распаѓања ќе бидат силно потиснати ако има четврти кварк, шарм, кој е поврзан со чудниот кварк. Оваа работа до летото 1974 година довела до теоретски предвидувања за тоа како би изгледал волшебен/антиволшебен мезон. Овие предвидувања биле игнорирани. Работата на Рихтер и Тинг била завршена за други причини, главно за да се истражуваат нови енергетски режими. Во групата од Брукхејвен, Глен Еверхарт, Тери Rhoades, Мин Чен и Улрих Бекер биле првите кои забележале највисока точка на 3.1 GeV in plots стапки на производство. Ова бикло првото признание на "J".
За називот
Поради скоро истоврементото откритие, е единствената честица со име од две букви. Рихтер ја именувал во "SP", по SPEAR акцелераторот користен од SLAC; меѓутоа, на никој од неговите соработници не му се допаднало името. Откако се консултирал со Леонидас Ресванис за да види кои грчки букви биле сè уште достапни и отфрлајќи го "iota" бидејќи името имплицира безначајност, Рихтер го одбрал "пси" - име кое, како што посочил Герсон Голдхабер, го содржи оригиналното име "SP", но во обратен редослед. Случајно, подоцнежните слики на искрената комора често наликуваа на пси. Тинг на неа го доделил името "J", кое е пред "K", името на веќе познатиот чуден мезон; веројатно од случајност, "J" наликува на кинескиот знак за името на Тинг (丁). J е исто така првата буква од името на најстарата ќерка на Тинг - Џеан.
Бидејќи научната заедница сметала дека е неправедно да се даде предност на еден од двајцата откривачи, повеќе последователни публикации ја споменаа честичката како "".
Првата возбудена состојба на била наречена ψ′; сега се нарекува ψ(2S), што ја означува квантната состојба. Следната возбудена состојба била наречена ψ″; сега се нарекува ψ(3770), што означува маса во MeV. Други векторски волшебни-антиволшебни состојби се означуваат слично со ψ и квантната состојба (ако е позната) или масата. "J" не се употребува, бидејќи групата на Рихтер најпрво најде возбудени состојби.
Името шармониум се користи за и други волшебни-антиболшебни врзани состојби. Ова е по аналогија со позитрониум, што исто така се состои од честичка и нејзина античестичка (електрон и позитрон во случајот на позитрониум).
тТопење на
Во врело КХД medium, кога температурата е покачена well beyond the Hagedorn temperature, и нејзината возбуденост се очекува да се топат. Ова е еден од предвидените сигнали за формирањето на кварк-глуоната плазма. Heavy-ion експерименти at CERN's Super Proton Synchrotron и at BNL's Relativistic Heavy Ion Collider го проучувале овој феномен без убедлив резултат од 2009 година. Ова се должи на условот дека исчезнувањата на мезони се проценува со respect to the baseline provided by the total production на сите шарм субатомски честички што содржат кварк и бидејќи се очекува дека некои  се произведено и/или уништени за време на QGP хадронизација. Така, постои несигурност во преовладувачките услови при почетните судири.
Всушност, наместо потиснување, се очекува зголемена продукција на  во heavy ion experiments at LHC каде механизамот за производство на комбинации на кваркови треба да биде доминантен со оглед на големото изобилство на волшебни кваркови во кварк-глуоната плазма. Покрај, волшебни Би мезони , нудат потпис којпокажува дека кварковите се движат слободно и bind at-will кога се комбинираат за да формираат хадрони.
Отсечка
Во геометријата, отсечка се опишува како дел од права помеѓу две посебни точки на правата. Отсечка секогаш ги содржува сите точки помеѓу крајните точки, а може, но не мора да ги содржи едната или двете крајни точки.
Дефиниција на отсечка
Нека А и В се две посебни точки. Отсечката е множеството на сите точки   C=A(1-t)+Bt    каде што    t \in [0,1].
Средина (средна точка) на отсечка
Нека А и В се две посебни точки. Тогаш средина, односно средната точка на отсечката     е точката.
Средната точка е:. Пример: Нека A=(-1,3) и B=(2,1). Средната точка на отсечката   e:.
Пропорционалноста важи и потаму. На пример, се заменува t= за да се добие точката C на отсечката која е од патот од А до В:.
Должина на отсечка
Должината на e и растојанието помеѓу А и В. Истата се означува со.
Во 2-димензионален простор: Пример: Нека A=(-1,3) и B=(2,1). Должината на отсечката   e:.
Во 3-димензионален простор:
Доказ: Се користи Питагорова теорема.
Крајни точки
Има 4 можни случаи.
Ориентирана отсечка
При дефиницијата: C=A(1-t)+Bt, t ∈ [0,1] следува дека
Тоа значи дека самиот интервал t ∈ [0,1] ја ориентира, т.е. ја усмерува отсечката од А до В.
Параметарски облик на отсечка
Нека се дадени две точки А ( x 1, y 1, z 1) и B =( x 2, y 2, z 2).
(Во 2-димензионален простор се отфрлува се со z-координатите.)
Отсечка и векторски простори
Ако V е векторски простор над \mathbb{R} или \mathbb{C}, и L е подмножество на V, тогаш L е (затворена) отсечка ако L може да се пиши во параметарски облик како:     за некои вектори. Во тој случај векторите u и u + v се викаат крајните точки на L. (Ако t ∈ (0,1), отсечката е отворена.)
Лилијан Тирам
Лилијан Тирам (роден како Руди Лилијан Тирам-Улиен, на 1 јануари 1972 година во Поент а Питр, Гваделуп) — поранешен фудбалер, играч од одбраната. Тој е најстариот играч кој настапил за француската репрезентација во историјата, и е еден од дваесетте играчи со најмногу настапи во репрезентацијата.
Револвераш (филм од 1976)
Револвераш (англиски: The Shootist) - американски филм од 1976 година, во режија на Дон Сигел. Главните улоги ги играат: Џон Вејн, Лорен Бекол, Џејмс Стјуарт, Рон Хауард и Ричард Бун. Во овој филм, Џон Вејн ја одиграл својата последна филмска улога.
Лилијан Тирам
Тој играл во првата лига на Франција, Италија и Шпанија во повеќе од 15 сезони, вклучувајќи десет во Серија А со двата тима Парма и Јувентус со кој вкупно освоил 7 трофеи. Со француската репрезентација, го освоил Светското првенство во 1998 и Европското првенство 2000. Тирам, заедно со Едвин ван дер Сар, го држи рекордот за најмногу настапи на Европското првенство, со 16.
Револвераш (филм од 1976)
Содржина
Славните денови на Дивиот запад се веќе минато; градовите имаат трамваи, а цивилизацијата е присутна на секој чекор. Поранешниот славен револвераш Ј. Б. Букс (го игра Вејн), сега веќе стар и болен, доаѓа во Карсон Сити кај неговиот пријател-лекар д-р Хостетлер (го игра Стјуарт), кој му ја потврдува дијагнозата којашто Брукс веќе ја знае - тумор. Притоа, лекарот му соопштува дека му се ближи крајот и го советува да ја избегне мачната смрт придружена со тешките болки што го очекуваат. Помирен со крајот, Букс изнајмува стан кај вдовицата Бонд Роџерс (ја игра Бекол) при што не го открива својот вистински идентитет. Сепак, во градот веднаш сите дознаваат дека пристигнал славниот Букс. Притоа, синот на госпоѓата Роџерс, Гијом (го игра Хауард) е воодушевен од славниот револвераш кој убил над 30 луѓе, додека госпоѓата Роџерс не го сака неговото присуство во куќата. Набргу, Букс го посетува локалниот новинар, со понуда да напише книга за неговите јуначки дела, но Букс го исфрла од куќата. Потоа, непознати луѓе се обидуваат да го убијат Букс и тогаш другите станари ја напуштаат куќата на госпоѓата Роџерс. Сепак, таа постепено согледува дека Букс воопшто не е безмилосен убиец и насилник, така што се спријателува со него. На денот на својот роденден, Букс оди во градот, каде во една кафеана го чекаат тројца злосторници, со намера да го убијат. Сепак, Букс успева да ги убие тројцата, но по завршувањето на престрелката него ненадејно го убива сопственикот на барот. Во тој миг доаѓа Гијом и го убива сопственикот.
Црква „Св. Марија и Св. Алексиј“ - Тум
'''Црквата „Св. Марија и Св. Алексиј“''' — христијански храм кој се наоѓа во селото Тум, Ленчички Округ, Полска. Црквата е изградена во романски стил од гранитни блокови. Изградена е помеѓу 1140 и 1161 година.
Црквата била изградена користејќи техника на Opus emplectum. Таа има форма на базична базилика со галерии, западна фасада со двојна кула и две апсиди (западно и источно). За време на реконструкцијата по Втората светска војна биле додадени тркалезните врвови на исток. Црквата наликува на Вавелската катедрала, основана од Владислав I. Таа била повторно изградена во 15 и на крајот на 18 век и запалена во 1939 година. Реконструкцијата завршила во 1954 година.
Распетието во црквата било создадено во 1943 година од страна на Јозеф Гославски.
Харалд III (Норвешка)
Харалд III Суровиот, (Harald Hardråde, Харалд Хардроде) — крал на Норвешка од 1046 до 1066 (до 1047 заедничко со неговиот роднина Магнус I). Управувањето му се поврзува со постојани и неуспешни обиди за завладување на Данска. Харалд е убиен при обидите да завладее со Англија, но со успесите против македонските владетели во служба на византиската држава.
Животопис
Харалд Сигурдсон Хардроде е роден во 1015. Тој е син на Сигурд Сир, норвешки конунг од потеклото на првиот норвешки крал Харалд Убавокосиот. Мајка му е Аста Гудбрандсдатер, којашто била омажена за Харалд Гренландецот, од кого што го раѓа Свети Олаф II, но по смртта на мажот си, се омажува повторно за Сигурд Сир. На тој начин Харалд Хардроде е полубрат на Свети Олаф II по мајчина линија.