cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хајронеја
Историја
Хајронеја е античкиот град каде што македонската војска предводена од Филип II извојувала победа над здружените сили на хеленските полиси предводени од Атина и Теба (август 338 пр. н.е.), со што тие биле принудени да ја признаат врховната власт на Македонското Кралство. Тука се одиграла и битката помеѓу војските на римскиот војсководец Сула и понтскиот крал Митридад VI (86 пр. н.е.), а Хајронеја е позната и како родно место на хеленскиот филозоф и биограф Плутарх (46-120).
Битката кај Хајронеја
Битката кај Хајронеја (338 г. ) била решавачка битка меѓу македонскиот крал Филип Ⅱ и сојузените војски на хеленските полиси. Битката се водела со приближно иста бројност на војските (македонската околу 30.000 пешаци и 2.000 коњаници) на хајронејската рамнина (Беотија). Триумфот на македонската војска бил целосен; хеленските војски биле разбиени; Филип со почести ги погребал загинатите војници кај Хајронеја (1.000 загинати Атињани), а Александар и Антипатар ги вратиле двете илјади заробени Атињани во Атина. Со оваа битка е завршена војната меѓу македонската држава и хеленските полиси, по што следел мировен договор во Коринт, со кој Филип Ⅱ бил прогласен за хегемон, водач на здружените воени сили.
Други битки кај Хајронеја:
Наоѓалиштето на масовната гробница во Тебан било ископан во 1879–80 г. од страна на П. Стаматакис, а праисториското место Магула Баламену 23 години подоцна од археологот Г. Сотеријадис.
Том-Јелте Слагтер
Том-Јелте Слагтер (Tom-Jelte Slagter; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Рабобанк (2011–2013)
Додека возел за во 2013, Слагтер ја освоил најголемата победа во неговата кариера како победник на првата трка од Светската турнеја во сезоната, Тур Даун Андер. Ја освоил третата етапа на трката по нападот на последното искачување, стигнувајќи сам на врвот. На спустот му се приклучиле тројца возачи и со групата зад петици, Слагтер победил во групата. Ја добил водечката маичка на петтата етапа откако завршил втор на Олд Вилунга Хил и постигнал исто време како Сајмон Геранс, минатогодишниот победник. Слагтер успешно го одбранил водството на последната етапа во Аделаида, каде Хавиер Морено го освоил второто место, 13 секунди зад него.
Слагтер се приклучил на екипата за сезоната 2014, потпишувајќи двегодишен договор.
2014
На Париз-Ница, Слагтер ги освоил етапите 4 и 7. Потоа, завршил втор на шпанската еднодневна трка ГП Мигел Индураин. Негова последна трка пред сезоната на класици била Трката околу Баскија, каде завршил на 13. место. На Лиеж-Бастоњ-Лиеж завршил шести, негов најдобар резултат некогаш на монумент. Исто така, завршил петти на Флеш Валон. Слагтер возел на Тур де Франс и завршил деветти на етапата 16 до Бањер де Лишон. По Тур, возел на Класика де Сан Себастијан и завршил надвор од првите десет, на 14. место. Возел на канадските класици, ГП Квебек и ГП Монтреал, каде завршил на 11. и на 12. место, соодветно.
2015
Најдобар резултат на Слагтер во првиот дел од сезоната 2015 било деветтото место на Флеш Валон. Возел на Трката околу Алберта, каде освоил две етапи. Потоа возел на канадските класици и завршил четврти во Квебек и десетти на Монтреал.
Тим Дименжн Дата (2018-2019)
На Тур Даун Андер, Слагтер завршил трет во генералниот пласман, на неговата прва трка за. Негов најдобар резултат во текот на класиците било 12. место на Флеш Валон.
Распоред на резултатите на класиците
СО = се откажал; — = не учествувал
Пјер Мешен
Пјер Франсоа Андре Мешен (Pierre François André Méchain; – ) — француски астроном и геодет кој заедно со Шарл Месје одиграл важна улога во изучувањето на длабоконебесните тела и кометите.
Живот
Мешен е роден во Лан, Пикардија. Татко му се занимавал со уметничко обликување на таваници и украсно малтерисување. Се покажал како надарен во математиката и физиката, но морал да го прекине школувањето поради недостиг на средства. Сепак, неговата склоност кон астрономијата била забележана од Жером Лаланд, со кој се спријателил и кој го ангажирал како коректор на неговото дело „Астрономија“. Му обезбедил работа како помошник-хидрограф во картографскиот завод на морнарицата во Версај, каде ги провел 1770-тите изработувајќи хидрографски карти на морски површини и брегови. Околу 1774 г. се запознал и спријателил со Шарл Месје. Истата година го издал својот прв астрономски труд, обработувајќи го затскривањето на ѕвездата Алдебаран од Месечината во облика на мемоар за академијата на науките.
Во 1777 г. се оженил со Барба-Тереза Маржу и добил два сина: (Жером и Огистен) и една ќерка. Во 1782 г. Станал член на Француската академија на науките и работел како уредник на стручното списание Connaissance des Temps („Познавање на времето“) од 1785 до 1792 г., каде, меѓу другото, за првпат е објавен списокот на Месјеови објекти. Во 1789 г. станал член на британското Кралско друштво.
Со неговите земјомерни способности, Мешен работел на карти на северна Италија и Германија, а од 1791 г. извршил важни геодетски испитувања, утврдувајќи го јужниот дел на меридијанскиот лак на Земјината површина помеѓу Динкерк и Барселона. Овој премер потоа послужил како основа за нова единица за должина — метарот. Проектот наишол на голем број потешкотии поради тековната Француска револуција и новоизбувнатата Пиринејска војна помеѓу Франција и Шпанија. Бил притворен во Барселона под сомнение дека инструментите му се наменети за воени цели, а имотот во Париз му бил одземен од Јакобинската диктатура. Подоцна бил пуштен на слобода во Италија, и во 1795 г. се вратил дома.
Мошне интересно во тој проект е тоа што Мешен не бил уверен во точноста на неговите мерења поради незадоволителниот исход при проверката на географската должина на наоѓање по пат на астрономско набљудување. Мешен, со колегата Жан Батист Жозеф Деламбр имал намера да го определат растојанието од полот до екваторот како десет милиони метри (десет илјади колометри). Ова е потврдено кон крајот на XX век со мерења од сателити, покажувајќи дека растојанието изнесува точно 10.002.290 метри. Малата грешка (отстапка) изнесува вкупно 2.290 метри, или 0,23 милиметри на секој метар — малку повеќе од пречникот на човечкото влакно. Поради посебните залагања во научната работа, Мешеновата грешка не влијаела на конечната вредност на метарот, ниту пак на утврдената должина на меридијанот.
Во 1799 г. бил назначен за директор на Париската опсерваторија.
Откритија
Мешен открил 25 или 26 длабоконебесни тела (зависно од тоа дали се брои M102).
Независно открил уште четири, за кои не занел дека веќе се откриени од други астрономи, и ги ставил во Месјеовиот каталог: M71 — откритие на Жан Филип де Шезо во 1740-тите; M80 — откриен од Месје две недели претходно и M81 и M82 — првично откриени од германскиот астроном Јохан Елерт Боде.
Мешен има уште шест други откритија кои се сметаат за „почесни Месјеови објекти“, ставени на списокот во XX век:
Ја открил и NGC 5195 — придружната галаксија која ја сочинува забележителната галаксија M51 (Вител).
Сам открил вкупно осум комети и бил сооткривач на уште три.
Самостојнио откриени:
Како сооткривач:
Треба да се има на ум дека само две од именуваните се поврзани со периодични комети кои имаат пресметани орбити и во ниеден случај не бил набљувач при нивната пресметка, што значи дека по таа потесна дефиниција (вообичаена од XIX век наваму), Мешен не е откривач на ниедна од тие девет.
Оставнина
На 24 јуни 2002 г. во негова чест наречен е астероидот 21785 Мешен, откриен од чешкиот астроном Милош Тихи во опсерваторијата „Клет“ на 21 септември 1999 г. под привремената назнака 1999 SS2.
Експериментална физика
Експериментална физика е категорија на дисциплини и суб-дисциплини во областа на физиката која се занимава со набљудување на физичките појави и експерименти. Методите варираат од дисциплина до дисциплина, од едноставни експерименти и забелешки, како што е Cavendish експериментот, или покомплицирани како што e Големиот Hadron Collider.
Преглед
Експериментална физика ги регрупира сите дисциплини на физиката кои се занимаваат со стекнување на податоци, методи за стекнување на податоци, како и детални знаењата (надвор од едноставни мисловни експерименти) и реализација на лабораториски експерименти. Таа е често ставена во контраст со теоретска физика, која е насочена повеќе кон предвидување и објаснување на физичко однесување на природата отколку стекнувањето на знаења за неа.
Иако експерименталната и теоретската физика се занимаваат со различни аспекти на природата, тие имаат иста цел на разбирање на природата. Експерименталната обезбедува податоци за вселената, кои потоа можат да бидат анализирани со цел да се разберат, додека теоретската го дава објаснувања за податоците и на тој начин нуди увид во тоа како подобро да се стекнат податоци и за тоа како да се постават експерименти. Теоретска физика, исто така нуди увид за тоа кои податоци се потребни за да се добие подобро разбирање на универзумот, како и какви експерименти да се осмислат со цел да се добие знаење.
Историја
Како посебна област, експериментална физика е основана во почетокот на модерна Европа, за време на т.н. Научна Револуција, од страна на физичари како што се Галилео Галилеј, Кристијан Хајгенс, Јоханес Кеплер, Блез Паскал и Сер Исак Њутн. Во почетокот на 17 век, Галилео направил бројни експерименти за потврдување на физичките теории, која е клучната идеја во модерниот научен метод. Galileo формулирал и успешно тестирал неколку резултати во динамиката, особено законот на инерција, кој подоцна стана првиот закон во Њутновите закони за движење. Во Галилеовата книга "Двe Нови Науки", во еден дијалог помеѓу ликовите Simplicio и Salviati, тие разговараат за движење на брод и како товарот на бродот е рамнодушен кон неговото движење. Хајгенс го користи за движењето на брод низ еден холандски канал за да илустрира рана форма на одржувањето на моментумот.
Експерименталната физика се има издигнато со објавување на збирката книги Philosophiae Naturalis Principia Mathematica во 1687 од страна на Сер Исак Њутн (1643-1727). Во 1687, Њутн ја објавил Principia, каде зборувал за две успешни физички теории: Њутновите закони за движење, од кои се јавува класичната механика; и Њутновиот закон за универзална гравитацијата, која ја опишува основната сила на гравитацијата. И двете теории се согласуваат со експеримент. Во Principia, исто така, се вклучени неколку теории од флуидната динамика.
Од доцниот 17 век па наваму, термодинамиката беше развиена од страна физичарот и хемичарот Роберт Бојл, Томас Јанг и многу други. Во 1733, Бернули користи статистички аргументи со класични механики за да изведе термодинамички резултати, со што го иницира полето на статистичката механика. Во 1798 година, Бенџамин Томпсон ја покажал претворањето на механичка работа во топлина, и во 1847 Џејмс Џул го издава законот за зачувување на енергија во вид на топлина, како и механичка енергија. Лудвиг Болцман, во XIX век, е одговорен за модерна форма на статистичката механика.
Покрај класичната механика и термодинамиката, едно големо поле на експериментални истражувања во физиката е природата на електрична енергија. Согледувања направени во 17 и 18 век од страна на научници како што се Роберт Бојл, Стивен Греј, и Бенџамин Френклин, создадоа основа за понатамошна работа. Овие согледувања, исто така, го создадоа нашето основно разбирање на електричниот полнеж и струја. До 1808 Џон Далтон имал откриено дека атомите на различните елементи имаат различни тежини и ја предложил модерната теорија на атомот.
Ханс Кристијан Ерстед беше првиот кој предложи врска помеѓу електрична енергија и магнетизам по набљудување на девијации на компас игла од страна на електрична струја. До раните 1830-тите Мајкл Фарадеј имаше покажано дека магнетни полиња и електрична енергија може да се генерираат едни со други. Во 1864 Џејмс Кларк Максвел презентираше на Кралското Општество равенки кои го опишуваат односот помеѓу електрична енергија и магнетизам. Максвеловите равенки, исто така, предвидоа правилно дека светлината е електромагнетен бран. Почнувајќи со астрономијата, принципите на природната филозофија се кристализираа во основните закони на физиката кои беа подобрувани во следните векови. До 19 век, науките се имаа сегментирано во повеќе полиња со специјализирани истражувачи и тие од полето на физиката, веќе не можеа да тврдат единствена сопственост врз областа на научно истражување.
Тековни експерименти
Некои примери на познати проекти од експерименталната физика се:
Метод
Експериментална физика користи два главни методи на експериментални испитувања, контролирани експерименти, и природни експерименти. Контролирани експерименти често се користат во лабораториите бидејќи лабораториите нудат контролирани средини. Природни експерименти се користат, на пример, во астрофизиката за набљудување небесни објекти, чија контрола е невозможна.
Познати експерименти
Познати експерименти се:
Експериментални техники
Некои добро познати експериментални техники се:
Истакнати експериментални физичари
Познатати експериментални физичари се:
Временски подредувања
Временски подредувања на физички експерименти.
Струмешница
Струмешница (Струмешница) — село во Општина Петрич, во околината на градот Петрич, Пиринска Македонија, југозападна Бугарија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југозападниот дел на Благоевградската област, во јужното подножје на планината Огражден, во Петричката Котлина, на само 8,5 километри источно од макендско-бугарската граница. Селото е оддалечено 14 километри западно од Петрич и 37 километри источно од Струмица.
Низ селото тече реката Струмешница (Струмица), а истично од него — реката Градешница. Селото претставува едно од почетните точки во високите делови на Огражден.
Историја
Селото е едно од помладите во Пиринска Македонија. Официјално е признато за село во јануари 1963 година. Првите доселеници доаѓаат во 1949 година од денешното село Гега, од маалото Учкунци.
Демографија
Според пописот од 2011 година, во селото живееле 360 жители, од кои 209 се запишани како Бугари и 3 останати.
На табелата е прикажан бројот на населението во Струмешница за периодот 1965-2011: На табелата е прикажан националниот состав на населението во градот:
Културни и природни знаменитости
Во атарот на селото се наоѓа познатата Самоилова тврдина, каде што во нејзина близина во 1014 година се случува Беласичката битка помеѓу цар Самоил и византискиот цар Василиј II.
Замс
Замс (Sahms) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Tenthredo zonula
Tenthredo zonula, обична пиласта оса, е вид што припаѓа на семејството Tenthredinidae потсемејство Tenthrediniinae. Главно е присутна во Европа, Северна Африка, Израел, Сирија и Турција. Во Македонија е широко распространет вид.
Возрасните растат 8-10 милиметри во должина. Може да се сретнат од јуни до август. Се хранат со цвеќиња (особено со видовите Euphorbia и штитоцветни). Ларвите се хранат со видови од Hypericum.
Вообразениот болен
Вообразениот болен (француски: Le malade imaginaire) - драма (комедија) на францускиот писател Молиер од 1673 година. Таа е последното дело на Молиер. На 17 февруари 1673 година, за време на четвртата претстава, во која тој ја играл главната улога, Молиер доживеал напад и умрел веднаш штом бил пренесен во неговиот стан.
Осврт кон делото
Гете имал многу пофално мислење за „Вообразениот болен“ која ја читал повеќе пати. Притоа, една сцена од драмата ја истакнувал како симбол на совршеното познавање на театарската сцена, а тоа е сцената во која вообразениот болен ја прашува својата ќерка Луизон дали во собата на нејзината постара сестра влегол некој млад човек. Според Гете, изнесувајќи разни мотиви, Молиер намерно го прави дејствието побавно така што Луизон најпрвин се прави дека не го разбира прашањето, потоа тврди дека ништо не знае, откако татко ѝ ќе се закани, таа паѓа во несвест, потоа ведро се враќа од божмната несвестица и најпосле признава сè. Според Гете, во оваа сцена има повеќе практична поука од сите теории.
Мери Луиза Вилард
Мери Луиза Вилард ( – ) беше меѓународно позната по нејзината работа во областа на микроскопијата и форензичките науки. Почнува со работа на Државниот Универзитет Пенсилванија како асистент во 1921, а се пензионира како професор емеритус во 1964. Им помага на полициските службеници низ целата нејзина кариера и по формалното пензионирање, честопати без паричен надоместок за тоа.
Образование и кариера
Мери Луиза Вилард е родена на 19 мај 1898 на кампусот на Државниот Универзитет Пенсилванија во семејството на Џозеф Муди Вилард и Хенриетта Нан. Нејзиниот татко бил професор на овој универзитет.
Дипломира хемија во 1921 и станува асистент во одделот за хемија. Во 1923, кога магистрира по органска хемија, станува инструктор. Во 1927 докторира на Универзитетот Корнел каде работи со Вилијам Ридџели Орндорф. Тогаш станува асистент професор на Државниот Универзитет Пенсилванија. Во 1938 станува редовен професор, а официјално се пензионира во 1964, кога станува професор емеритус и продолжува со својата работа во областа на криминологијата.
Објавува над 40 статии за хемија и криминологија, како и лабораториски прирачници за хемиска микроскопија. Помеѓу нејзините публикации е и кратка монографија со наслов Жени пионери во хемијата. Од 1942, таа станува асистент уредник на списанието Микрохеми (Микрохемика Акта).
Форензика
Мери Вилард специјализира во микрохемиска анализа. Користи различни техники, вклучувајќи инфрацрвена и ултравиолетова спектроскопија, масена спектрометрија, гасна хроматографија и јадрена магнетна резонанса. Посебно внимание ѝ посветува на кристалографијата на деформираните кристали.
Нејзиното прво истражување на кривично дело се случува во 1930, кога анализира алкохол од прекршување на забрана. Низ нејзината кариера им помага на полициските службеници како вештак, честопати без плата. Истрагите на Вилард вклучуваат убиства, самоубиства и автомобилски несреќи. Застапник е за користење на анализа на косата и крвта во идентификација на оружјето со кое е извршено убиство. Во еден случај, во 1950-тите, успева да одреди дека влакното пронајдено на шилците од железница е од дете, а не од куче. За други случаи одредува пневматици и глинени примероци од чизми. Институциите во кои помага ги вклучуваат Сурете, Скотланд Јард и Интерпол, како и повеќе локални полициски станици. Според некои пресметки, Вилард била контактирана од локалните полициски станици на дневна база, а се појавува во суд барем еднаш месечно. Питсбург Прес ја нарекува „Лејди Шерлок“.
Предавања
Основач на Иота поглавјето на Алфа Алфа Стејт Делта Капа Гама Интернешенал на 1 март 1947, позната е по тоа што предава и на машки и на женски ученици. Понекогаш им дозволувала на нејзините ученици да добијат искуство од прва рака, при што помагале во тестирањето на материјали во криминалните истраги на кои работела Мери.
Мери Вилард умира на 17 април 1993. Нејзините трудови се наоѓаат во архивите на Државниот Универзитет Пенсилванија.
Во нејзина чест, во 2009 почнува да се доделува стипендијата Мери Вилард Трусти, која им дава предност на студентите на форензички науки на Колеџот за науки Еберли.
Одликувања и награди
Вилард е член на Американското хемиско друштво (1921), Американскиот институт на хемичари и на Американската асоцијација за напредок на науката. Добитник е на бројни одликувања, вклучувајќи ги следниве:
Бастхорст
Бастхорст (Basthorst) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Псамут
Животопис
Според една хипотеза на египтологот Џон Д. Реј, по смртта на Неферит I во 393 п.н.е., престолот бил предаден на неговиот син и наследник, кој најверојатно ќе бил Акор. Сепак, се чини дека во неговата втора година, узурпаторот Псамутес (хеленизиран облик на египетското име Пашериенмут ), ја презел власта и го симнал Акор, додека се прогласил за фараон. И Манетон и „Демотската хроника“ му даваат на Псамут должина на владеењето од една година, согласувајќи се со највисокиот датум даден од археолошките записи, стелата на Мајка на Апис ја забележува неговата „Прва година, четврти месец на Перет“. Пред 2-та година на Псамут, а со тоа и пред „службената“ 3-та година на Акор, последниве на некој начин ја продолжиле власта, а потоа продолжиле да се датираат со неговите споменици уште од неговиот прв датум на крунисување, едноставно преправајќи се дека узурпаторот никогаш не постоел.
Како и да е, преживеани се некои археолошки записи кои го споменуваат Псамут: стелата Мајка на Апис од Сакарскиот серапеум, блок од Ахмим и некои други наоди од тебанскиот регион. За Псамут главно се смета дека наредил изградба на капела во Карнак, која подоцна била узурпирана и завршена од Хакор. Исто така е можно, капелата да ја започнал Акор пред неговото симнување и понатаму да ја обновил за време на неговото второ владеење.
Смешните кокети
Смешните кокети (француски: Le précieuses ridicules) - драма во еден чин (комедија) на францускиот писател Молиер од 1659 година.
За делото
Молиер доживеал огромен успех со „Смешните кокети“ при што тој играл една од главните улоги. Комедијата-едночинка „Смешните кокети“ ги исмејува обичаите и светскиот салонски живот, на кој му недостасувала природност, и кој во основа бил лага и лицемерие: две кокетни госпоѓици го одбиваат додворувањето на две момчиња (гроф и маркиз), и се вртат кон други двајца кои се облечени како гроф и маркиз, а кои се всушност преоблечени слуги во таа облека. Ова интересно сиже му пружило можност на Молиер да го прикаже потеклото и психологијата на на лицемерството во 17 век. Ова дело претставува пресврт во творештвото на Молиер, зашто во него првпат започнал да ги исмејува недостатоците на тогашното општество.
Акита (префектура)
Акита (јапонски:秋田県; Akita-ken) е префектура во регионот Тохоку. Главен град е Акита.
Радиологија
Радиологијата е медицинска специјалност која користи медицински слики за дијагностицирање и лекување на болести во телото. За дијагностицирање или лекување на болести се користат разновидни техники на снимање, како што се рентгенско снимање, ултразвук, компјутерска томографија (КТ), јадрена медицина, вклучувајќи позитронска емисиона томографија (ПЕТ) и магнетна резонанца (МРИ). Интервентна радиологија е извршување на (обично минимално инвазивни) медицински процедури со управувач на имиџинг технологија.
Современата практика на радиологија вклучува неколку различни здравствени професии кои работат како тим. Радиологот е лекар кој има завршено соодветно постдипломско образование и ги толкува медицинските слики, ги пренесува овие наоди на други лекари со извештај или вербално и користи слики за да изврши минимални инвазивни медицински постапки. Медицинската сестра е вклучена во грижата за пациентите пред и по имиџинг или процедури, вклучувајќи и администрација на лекови, следење на виталните знаци и следење на седатирани пациенти. Радиограферот, исто така познат како "радиолошки технолог" во некои земји, е специјално обучен здравствен работник кој користи софистицирана технологија и техники за позиционирање за производство на медицински слики. Во зависност од обуката на поединецот и земјата на практика, радиографот може да се специјализира во еден од горенаведените модалитети за имиџинг или да ги прошири улогите во објаснување на сликата.
Чудото на робот (Тинторето)
Чудото на робот или Чудото на Свети Марко — слика на италијанскиот ренесансен уметник Јакопо Тинторето од 1548 година, која сега се наоѓа во Галеријата на Академија во Венеција. Првично била нарачана за Скуола Гранде ди Сан Марко, братство во градот.
Прикажува епизода од животот на Свети Марко, светец-заштитник на Венеција, преземена од Златната легенда на Јакобус де Ворагин. На сцената во горниот дел се гледа како светителот делува за да го направи неранлив робот што требало да биде мачен поради неговото обожување на моштите на друг светител. Сите ликови се впишани во архитектонско сценарио.
На сликата може да се видат различни влијанија врз творештвото на Тинторето: додека анатомиите се слични на Микеланџеловите, живите и интензивни бои се типични за Венецијанската школа.
Како Грабнувањето на телото на Свети Марко, делото било реставрирано во 1815-1816 година од Џузепе Балдасини и Антонио Флоријан врз основа на директивите на Пјетро Едвардс. Интервенцијата всушност била фалсификување: им биле намалени димензиите на и одредени иконографски елементи беа изменети. .
Прв триумвират на Аргентина
Првиот триумвират (Primer Triunvirato) било извршното тело на владата на Обединетите покраини на Рио де ла Плата (денес Аргентина). Првиот триумвират ја заменила Големата хунта. Триумвиратот функционирал од 23 септември 1811 до 8 октомври 1812 кога бил заменет со Вториот триумвират.
Потекло
По поразот на патриотите за време на битката во Уаки на 20 јуни 1811 година, Големата хунта доживеала силен удар. Претседателот на хунтата, Корнелио Саведра, одлучил да преземе одговорност врз Армијата од северот и така ја напуштил функцијата и ја презел командата на Армијата. Ова овозможило маневарски простор на фракцијата која го поддржувала Маријано Морено, сè со цел да ја преземе функцијата и да ја распушти хунтата. Тогаш се одлучило да се избере триумвират кој би ја имал извршната власт во државата. Сепак овој триумвират бил под контрола на членови на хунтата.
Значајни подвизи
Првиот триумвират бил одговорен за неколку значајни настани во тој период. Тој донел неколку значајни закони (Декларација за слободата на печатот, Законот за поединечна безбедност, акт за основање на Комора на жалби и регулативи за администрацијата за правда). Дополнително, на 13 јануари 1812 година ја основал интенденцијата на покраината Буенос Аирес, како и наредба Мануел Белграно да преземе мерки за одбрана при напад од Монтевидео.
Крај
Дејствијата на членовите биле ограниочени од борбите за моќ. Опозицијата успешно била неутрализирана, но внатрешната битка останала. Дополнително, опасноста за инвазија од Бразил и воените авантури на Манеул Белграно на север ја поткопале моќта на триумвиратот. Овој триумвират бил заменет со Вториот триумвират.
Оргули
Оргулите (грчки: οργανον, латински: organum) се најголемите и најсложените музички инструменти и нивното потекло е од најстарите времиња.
Тие се аерофон инструмент составен од еднотонски свиралки, кои даваат звук со помош на воздух од мев, а се огласуваат со помош на клавијатура. Тонскиот распон им е гледајќи ја клавијатурата од C до, главно g3. Но, поради разновидноста на регистрите реалниот звучен распон е значително поголем: од 2C дури до g6, што исто така не е фиксирано. Тоа зависи од секој инструмент посебно.
Оргулите произведуваат широк спектар на звучни бои. Тој зависи од регистрите кои се наоѓаат на нив. Еден регистар содржи низа свиралки со иста боја и јачина. Бројот ма свиралки на еден регистар е еднаков на бројот на клавишот на мануалот. Регистрите можат да бидат тивки, темни, јасни, продорни, остри... Нив свирачот ги вклучува и спојува за да го добие посакуваниот звук.
Делови на оргулите
Составени се од свиралки кои воглавно се наоѓаат во дрвен ормар, потоа мевови и управувачки механизам (свиралник, трактура и вентили), или: Постојат и оргули со неколку стотици, па дури и десетици илјади цевки.
Антика и среден век
Историјата на оргулите води потекло од далечното минато. Нивните претходници се далекуисточните инструменти: кинескиот шенг и јапонскиот шо, а од античките се смета панова фрула. Првиот директен предок на оргуите е грчки односно римски инструмент хидраулос. Имал свиралки како и оргулите само што воздухот во цевките се пумпал со помош на притисокот на водата. По пропаѓањето на Стариот Рим оргулите се користеле во Византија каде што биле составен дел на дворскиот церемонијал. Повторно почнале да се шират во Европа кога византискиот цар Константин Копронимос му ги подарил на францускиот крал Пипин Малиот. За време на францускиот владетел, оргулите полека влегле во западнохристијанската црковна литургија. Првите познати оргули во црквата биле поставени во Ахен 812 година. Тие рани средновековни оргули имале големи и несмасни клавиши и малку регистри.
Географија на Танзанија
Географијата на Танзанија е една од најразновидните и најкарактеристичните во светот. Ја опфаќа највисоката точка во Африка, врвот на планината Килиманџаро (5.895 м), како и разни езера, планини и многубројни природни паркови.
Североисточниот дел на Танзанија е планински. Најпознати планини во овој предел се Меру и Килиманџаро, кои се активни вулкани. Природната убавина и височината на Килиманџаро привлекува голем број на туристи.
Западно од планините се наоѓа националниот парк Серенгети, познат по годишната преселба на милиони белобради гнуа, како и поради изобилството на лавови, леопарди, слонови, носорози и биволи. Недалеку од паркот се протега клисурата Олдувај, каде се пронајдени многу од најстарите човеколики фосили и наоди. Во оваа северна област има и неколку солени езера, вклучувајќи го езерото Натрон кое претставува значајно место за размножување на фламинга и екорегион самиот по себе.
Уште позападно се наоѓа езерото Викторија, на тромеѓето Кенија–Уганда–Танзанија. Ова е најголемото езеро во Африка и извор на реката Нил. На југозапад се наоѓа езерото Тангањика, кое ги ја Танзанија од ДР Конго. Се смета дека ова е второ по старост (и длабочина) во светот, по Бајкалското Езеро во Сибир. Западниот дел од земјата, помеѓу езерата Викторија, Тангањика и Малави се одликува со рамни предели кои Светскиот фонд за дива природа (WWF) ги смета за дел од екорегионот Среднозамбески миомбовски кории. Во појужните делови, на границата со Замбија, се сместени Каламбовските водопади, каде се пронајдени најраните наоди на употреба на дрво кај праисторискиот човек.
Во средиштето на Танзанија се издига голема висорамнина. Јужната половина е покриена со тревнати предели, кои влегуваат во екорегионот Источни миомбовски кории. Најголем дел од овие предели се дел од огромниот ловен парк Селус. На север оттука се протега обработливо земјиште и новиот главен град Додома.
Источното крајбрежје на Танзанија е топло и влажно. Тука се наоѓа најголемиот град во земјата - Дар ес Салам. Веднаш на север од градот е сместен островот Занзибар, кој е полуавтономна територија на Танзанија позната по производството на зачини. На север е помалку познатиот остров Пемба. Крајбрежјето е обраснато со Источноафриканските мангрови, кои се мангровски мочуришта, кои претставуваат важно живеалиште за копнените и водните видови.
Климата на Танзанија се движи од топла и влажна на крајбрежјето, до поумерена во извишените средишни предели. Земјата има две дождовни сезони - долга и обилна од март до мај, и пократка и посува од ноември до јануари.
Земјата се дели на 25 региони од кои 20 се копнени, три на островот Занзибар и два на островот Пемба.
Клима
Земјата се одликува со тропска клима. Во планинските предели температурата се движи од 10 до 20 °C (студена и топла сезона). Во остатокот од земјата температурата ретко паѓа под 20 °C. Најтоплиот период трае од ноември до февруари (25-31 °C) а најстудениот трае од мај до август (15-20 °C).
Томографија
Томографијата е снимање по секции или секционирање, преку употреба на каков било продорлив бран. Методот се користи во радиологија, археологија, биологија, атмосферска наука, геофизика, океанографија, физика на плазма, наука на материјали, астрофизика, квантна информација и други области на науката. Зборот томографија е изведен од старогрчки тостос, "парче, дел" и γράφω графич, "да пишува" (види, исто така, Етимологија). Уред кој се користи во томографијата се нарекува томограф, додека сликата произведена е томограм.
Географија на Танзанија
Клима
Во дворежимскиот регион дождовите од март до мај се нарекуваат долготрајни дождови или „масика“, а дождовите што паѓаат од октомври до декември се нарекуваат краткотрајни дождови или „вули“.
Податоци
Местоположба: источна Африка, се граничи со Индискиот Океан, помеѓу Кенија и Мозамбик.
Картографски наводи: Африка
Површина:
напомена: тука се вбројуваат островите Мафија, Пемба и Занзибар
Копнени граници:
Морски поседи:
Терен: рамници долж крајбрежјето; централна висорамнина; планински предели на северот и југот
Висински крајности:
Природни ресурси: хидроенергија, калај, фосфати, железна руда, јаглен, дијаманти, драги камења, злато, земен гас, никел
Искористеност на земјиштето:
Наводнувано земјиште: 1.550 км2 (1998)
Природни опасности: мувата цеце; поплавување на централната висорамнина во дождовната сезона; суша
Животна средина - тековни проблеми: осиромашување на почвата; обесшумување; опустинување; загрозување на морските живеалишта со уништување на коралниот гребен; неодамнешните суши ги погодиле периферните земјоделски активности
Животна средина - меѓународни договори:
Географија - напомена: Килиманџаро е највисоката точка во Африка.
Крајни точки
Ова е список на крајните точки на Танзанија - најоддалечените места во земјата:
Христос пред Пилат (Тинторето)
Христос пред Пилат — слика на сликарот Тинторето, направена помеѓу 1566 и 1567 година и поставена на левиот ѕид од Сала дел Алберго на Скуола гранде ди Сан Роко во Венеција.
Опис и стил
Делото ја претставува епизодата од Судењето на Исус во која тој е изведен пред римскиот управник Понтиј Пилат по неговото појавување пред кралот на Јудеја Ирод Антипа. Тој е прикажан облечен во бела туника која била знак на потсмев. Работата на Тинторето е вдахновена од гравура на Германецот Албрехт Дирер.
Оваа сцена е слабо претставена во историјата на уметноста, иако има примери како на Codex Rossanensis во Епархискиот музеј во Росано или истоименото дело на сликарите Франциско де Осона и Родриго де Осона, во музејот Прадо.
Сепак, многу слична копија е присутна на фреска во предворјето на светилиштето на Мадона деи Мираколи во Андрија.
Нарколепсија
Нарколепсија е долгорочно невролошко нарушување кое вклучува намалена способност за регулирање на циклусите на спиење. Симптомите вклучуваат периоди на прекумерна дневна поспаност која обично трае од неколку секунди до минути и може да се појави во секое време. Околу 70% од засегнатите лица исто така доживуваат епизоди на ненадејно губење на мускулната сила, позната како катаплексија. Луѓето со нарколепсија имаат тенденција да спијат околу ист број часови дневно како луѓето без, но квалитетот на спиењето има тенденција да биде полош.
Аомори (префектура)
Аомори (јапонски:青森県; Aomori-ken) е префектура која се наоѓа во регионот Тохоку. Главен град е Аомори.
Аменемхет I
Аменемхет I — првиот владетел на Дванаесеттата династија, за која се верува дека го основала Средното Кралство. Владеел од 1991 до 1962 година. п.н.е. Аменемхет не бил од кралски род, па бил принуден да преземе посебни мерки за зајакнување на неговиот авторитет како фараон. Меѓу овие мерки беа книжевни дела (Пророштво на Нефертити, Инструкции на Аменемхет) и враќање кон изградбата на комплекс во облик на пирамиди карактеристични за владетелите на Шестата династија. Него го наследил неговиот син Сенусрет I. Се верува дека двајцата владееле заедно најмалку 10 години, и ова е првиот пример за заедничко владеење на татко и син во египетската историја. Стела со двоен датум јаспоменува 30-та година на Анемехетовато и 10-та година на владеењето на Сенусрет. Оттука следува дека Сенусрет станал совладетел во 20-те години на владењето на Аменемхет.
Се верува дека Аменемхет бил убиен во заговор додека спиел. За тоа време, неговиот син водел кампања кон Либија.
Tenthredo amoena
Tenthredo amoena е вид растителна оса што припаѓа на семејството Tenthredinidae (обични пилести оси).
Живеалиште
Овој вид може да се најде во поголемиот дел од Европа. Во Македонија е најден во Маврово.
Опис
Tenthredo amoena може да достигне должина од околу 9-11 милиметри. Овие растителни оси имаат црно тело со жолтеникави ознаки и кратки антени, кои се околу една и пол пати поголеми од ширината на главата. Првиот елемент на антената е чисто жолт. Кај машките единки првиот, петтиот и седмиот и осмиот тергит на стомакот се жолти. Скутелумот често се забележува со жолта боја. Крилата покажуваат бледо кафеава боја со долга кафеава птеростигма. Кај женките, врвовите на тибиите и тарзиите се жолти со црни ознаки. На нозете, коксите се чисто црни, трохантерите жолти, фемурите црни, освен во основата.
Овој вид е прилично сличен со Tenthredo distinguenda.
Биологија
Возрасните единки може да се сретнат од јуни до јули. Се хранат со нектар и цветен полен (особено од видовите штитоцветни). Ларвите се хранат со лисја од видовите Hypericum, главно од кантарион и Hypericum maculatum. Овие ларви се жолто-зелени со црни дамки и жолта глава.
Ексамили
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри северно од градот Лагадина и на 7 килиметри северно од Гвоздово (Асирос). Селото се наоѓа на надморска височина од 253 метри.
Историја
Црквата во селото е посветена на Свети Ѓорѓи.
Во 1928 година Ексамилион (Εξαμύλιον) е претставено како чисто бегалско село со 56 бегалски семејства со 229 жители бегалци.
Демографија
На пописот од 1940 година, селото броело 306 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 340 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 220 жители, во 1971 година имало 192 жители, во 1981 година имало 190 жители, додека во 1991 година имало 204 жители. Денеска, населението на селото е 217 жители според пописот од 2001 година.
Монопол
Монопол — облик на пазарна структура, т.е. крајна форма на непотполна или ограничена конкуренција на пазарот во која вкупното производство и вкупната понуда на секторот ја создава едно претпријатие — монополист. Притоа, монопол постои кога едно лице има моќ да го одреди или количеството што го нуди или цената по која го нуди производот.
Опис
Наспроти состојбата на совршена конкуренција, каде што производството и понудата на одделен производ ги создваат голем број мали фирми, стои состојбата на монопол. Совршената конкуренција и монополот, според тоа, се екстреми во морфологијата на пазарните структури, кои релативно малку се застапени во реалниот економски живот. Монополот е форма на непотполна конкуренција која, исто така, ги опфака и следниве пазарни структури: Олигопол (состојба на неколку продавачи и многу купувачи) и монополистичка конкуренција. Монополот има силно влијание врз цената на производот. Овој тип на пазарна структура, во основа, е присутен во стопанската инфраструктура - железницата, телекомуникациите, ПТТ-услугите и слично.
За да постои класичен монопол трба да се исполнат две претпоставки:
Главни одлики во монополот се:
Пречките за влез во секторот во кој длеува монополот може да бидат од различна природа:
Погрешно е тврдењето според кое монополот настојува да продава по највисока цена. Исто така, не е точно дека монополот ќе произведува колку што е неговиот капацитет. Тој настојува да го изнајде најсоодветниот компромис помеѓу количината и цената, односно монополот никогаш нема да произведе и продаде толку производи колку што изнесува неговиот капацитет. Кај монополот постои тенденција вештачки да го ограничува производството за да се постигне повисока цена и повисок вкупен приход, а со тоа и повисок профит. Но, овој факт покажува дека монополот нерационално ги користи расположливите ресурси, што од аспект на општеството претставува загуба. Ова упатува на штетноста од постоењето на монополот и дава одговор на прашањето, зошто луѓето (потрошувачите) се противат на монополите и зошто современите влади ги регулираат монополите.
Монопсон
Монопсонот претставува монопол на страната на купувачите, т.е. пазарна структура во која постои само еден купувач кој има моќ да влијае врз цената на производните фактори. Монопсонот се соочува со растечка крива на понудата на фирмите-продавачи, а цените на таа крива ги претставуваат просечните трошоци на монопсонот. Притоа, маргиналниот трошок (MC) на монопсонот ја има следнава форма:
MC = p(1 + )
каде: p е пазарната цена, а η е еластичноста на побарувачката.
Бидејќи има моќ да ја контролира цената на производните фактори, монопсонот произведува со понаква комбинација на ресурсите во споредба со конкурентскиот пазар, т.е. неговите криви на трошоците се разликуваат од оние во совршена конкуренција. Имено, монопсонот ги комбинира факторите на производството според следново правило:
=
Според ова правило, монопсонот ќе ги замени производните фактори со нееластична понуда, т.е. производни фактори чии цени растат брзо со промена на купеното количество со производни фактори кои се одликуваат со еластична понуда (нивните цени слабо реагираат на обемот на купеното количество).
Билатерален монопол
Билатерален монопол постои ако постои една фирма-продавач и една фирма-купувач, т.е. комбинација на монопол и монопсон. Во тој случај, кривата на понудата на продавачот (монополот) ја претставува кривата на просечните трошоци на купувачот (монопсонот). Притоа, и монополот и понопсонот го максимизираат профитот на она ниво на производството каде неговиот маргинален приход се изедначува со неговиот маргинален трошок. Бидејќи маргиналните приходи и маргиналните трошоци на монополот и монопсонот се различни, во услови на билатерален монопол не постои рамнотежна цена која би ја изедначила понудата и побарувачката, т.е. пазарната цена е неопределена (price indeterminacy). Поради тоа, билатералниот монопол е нестабилна пазарна структура.
Максимизација на монополскиот профит
Во основа, и монополот го применува истото правило за максимизирање на профитот. Меѓутоа, бидејќи неговото производство има влијание врз пазарната цена (тој не се соочува со дадена пазарна цена), односно се соочува со опаѓачка крива на побарувачката (таа има негативен након), неговиот маргиналниот приход на монополот е понизок од пазарната цена. Притоа, маргиналниот приход (MR) зависи од еластичноста на побарувачката:
MR = p(1 + )
каде: p е пазарната цена, а η е еластичноста на побарувачката.
Соочен со дадена крива на побарувачката и при дадени трошоци на производството кои ја определуваат неговата крива на понудата, монополот ќе го избере она количество кое, помножено по продажната цена, ќе обезбеди најголем можен профит. Притоа, точката на максимизирање на монополскиот профит е утврдена на нивото на кое се остварува најголема разлика меѓу цената на побарувачката и цената на понудата. Оттука, иако може да произведе поголемо количество од производот, монополот го ограничува понуденото количество на нивото кое му обезбедува максимален профит, а тоа создава економска неефикасност.
Бидејќи монополистот го ограничува производството или ја одредува цената на нивото кое му обезбедува максимален профит, се смета дека монополот секогаш произведува помало количество и одредува повисока цена во споредба со состојбата на конкуренција. Меѓутоа, според Алфред Маршал, тоа не мора да биде точно, зашто монополистот има поголеми можности да ги искористи економиите на обемот и да избегне некои трошоци кои би се појавиле ако производството го произведуваат повеќе претпријатија (на пример, трошоците за маркетинг). Поради тоа, цената на монополистот може да биде утврдена на пониско ниво во споредба со цената што би се формирала во услови на конкуренција. Во продолжение, монополистот може намерно да одреди пониска цена и да жртвува дел од тековниот профит со намера да го прошири бизнисот во иднина, т.е. да привлече повеќе купувачи во иднина. На пример, железницата може да наплатува пониска цена на превозот до некое место со цел да ги стимулира луѓето и претприемачите да се населат и да инвестираат во тоа место, што ќе го зголеми идниот бизнис на железницата. На тој начин, иако не се раководи од филантропски туку од себични мотиви, монополот може да го зголеми потрошувачкиот вишок.
Регулација на монополот
Доколку државата воведе данок изразен како процент од монополскиот профит или како фиксен износ независен од обемот на производството, тоа нема да има никаков ефект врз точката на максимизација на монополскиот профит, т.е. монополот ќе продолжи да го произведува она количество кое му обезбедува максимален профит. Меѓутоа, ако државата воведе данок на произведеното количество, тоа ќе го стимулира монополистот да го намали производството и да ја зголеми цената, т.е. ќе доведе до нова точка на максимизација на профитот при пониско производство и повисока цена; од друга страна, воведувањето субвенција на обемот на производство ќе предизвика спротивни ефекти, т.е. монополистот ќе го зголеми производството и ќе ја намали цената поместувајќи кон на нова точка на максимизација на профитот.
Ако постојат монополи во производството на два комплементарни производа, тогаш секој од нив посебно ќе настојува да го максимизира својот профит и нивната стратегиска борба може да резултира во помало количество на крајниот прозивод и во повисока продажна цена. Поради тоа, набљудувано од општетсвен аспект, подобро е двата монопола да се спојат, т.е. еден монопол да го контролира производството на двата комплементарни производа, зашто тоа ќе доведе до поголемо производство и пониска цена (поголем потрошувачки вишок). Меѓутоа, бидејќи ниту еден монопол не е апсолутен, зашто со текот на времето се појавуваат нови производи кои се супститути на монополскиот производ, решението за спојување на овие монополи е штетно на долг рок, зашто ги намалува можностите за појава на нови конкуренти кои навлегуваат на монополскиот пазар.
Антимонополско законодавство
Во 2017 година, регулаторните тела на ЕУ го казниле „Гугл“ со казна од 2,42 милијарди евра за кршење на антимонополските правила, затоа што „Гугл“ ја злоупотребил својата доминација на пазарот како пребарувач. Тоа била највисоката казна за монополско однесување изречена во ЕУ, надминувајќи ја казната од 1,06 милијарди евра изречена на „Интел“ во 2009 година.
Дамкер
Дамкер (Dahmker) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Чиба (префектура)
Чиба (јапонски:千葉県; Chiba-ken) е префектура која се наоѓа во поширокото подрачје на Токио. Главен град е Чиба.
Леонардо Лоредан
Леонардо Лоредан (16 ноември 1436 – 22 јуни 1521) бил венецијански благородник и државник кој владеел како 75-ти дужд на Венеција од 1501 година до неговата смрт во 1521 година. Како владетел за време на војната, неговиот брод бил еден од најважните во историјата на Венеција. Во драматичните настани од почетокот на 16 век, макијавелистичките заговори на Лоредан и лукавите политички маневри против Лигата на Камбре, Османлиите, Мамелуците, Папата, Република Џенова, Светото Римско Царство, Французите, Египќаните и Португалците ја спасил Венеција од пропаст.