cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Агенција за електронски комуникации
Работа на агенцијата
Агенцијата при одлучувањето за работите од својот делокруг треба да биде неутрална во однос на применетите технологии, а донесените одлуки да бидат пропорционални на целите што треба да се постигнат со нив.
Агенцијата во рамките на својот делокруг на работа, промовира ефикасна конкуренција во областа на електронските комуникациски мрежи и услуги, придружни капацитети и други услуги со:
Надлежности
Агенцијата е надлежна:
- ја одобрува референтната понуда за интерконекција и/или пристап и референтната понуда за разврзан пристап на локална јамка на операторите со значителна пазарна моќ и - определува оператори со значителна пазарна моќ во соработка со Комисијата за заштита на конкуренцијата; - операторите на електронски комуникациски мрежи и давателите на услуги во врска со интерконекција и/или пристап, на предлог на една од страните на спорот, согласно со овој закон; - оператори на електронски комуникациски мрежи и даватели на услуги согласно со одредбите од овој закон и прописите донесени врз основа на овој закон и - корисници и оператори на електронски комуникациски мрежи и даватели на услуги согласно со одредбите од овој закон и прописите донесени врз основа на овој закон;
Агенцијата за својата работа одговора пред Собранието на Република Македонија. Агенцијата за својата работа е должна до 31 март во тековната година да достави годишен извештај за претходната година до Собранието на Република Македонија. Годишниот извештај особено содржи: Годишниот извештај на Агенцијата е достапен јавно.
Лос Сантос де Мајмона
Лос Сантос де Маjмона — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура, Шпанија.
206 (број)
206 (двесте и шест) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 205 а претходник на бројот 207.
Јоаким Крчовски
Свети Праведен Јоаким Крчовски Учител и Просветител (1750 — 1820) — македонски светец и првиот македонски просветител, кој со своето дело и свештеничката професија бил народен учител и просветител на Македонците во првата половина на XIX век, време во кое ширењето на христијанскиот морал било единствениот начин да се избегне исламизацијата. Тој по предлог на Кумановско-осоговска Епархија за негова Канонизација ја одобрува САС на МПЦ-ОА на својата вондредна седница одржана на 10 мај 2022 год. Тој е канонизиран и вброен во диптихот на светиите на 22 Мај 2022 од Неговото Блаженство Архиепископот Охридски и Македонски Стефан заедно со архиереите на МПЦ-ОА, како датум за негово прославување е избран 10/23 мај по нов стил.
Потекло
Некои спомени за Јоакима во народното предание, особено од Кратовско и Кривопаланечко побудуваат несомнен интерес, но нивната веродостојност не може, се разбира, во сè да се потврди. Според соопштението на кратовчанецот Е. Кранов, татко му на Јоаким бил од Кичево. Фамилијата се преселила прво во Самоков, отаде во Крива Паланка и после во Кратово. Јоаким се учел во Цариград. Како даскал во Кратово тој ги учел заедно машките и девојчињата. „Тој и неговите синови - вели Каранов - биле скитници проповедници по различни цркви и параклисчиња од Штип до Ќустендил. Во едно од таквите скитања и умрел Хаџи Јаким“.
Јоаким имал три сина, од кои двајцата исто станале попови: Давид јереј останал во Паланка, Геогри јереј се преселил во Кратово, а третиот син во Самоков. Ј. Иванов соопштува и за една белешка во зборник што му припаѓал некогаш на кратовчанецот Коџе Хаџи Трајчев, а која гласи: „Занимавалсја Х. Јоаким исповедник в град Кратово, 1781 година“. Тој смета дека оваа белешка потекнува од самиот писател, меѓутоа А.М. Селишчев ја отфрла таа претпоставка излегувајќи од јазичните и правописните особености одразени во неа. Тој укажува и на несоодветноста на датумот: Јоаким, којшто, според сингелијата, станал свештеник во 1787 година, не можел да биде веќе неколку години пред тоа исповедник.
Извесна поткрепа на веста дека Јоаким потекнувал од Кичево, односно Кичевско (с. Осломеј), наоѓаме во неговото презиме Крчовски, кое може да се изведува од турската варијанта на името на Кичево (Крчова: таа варијанта е употребена во запис од 1846 година во псалтир што му припаѓал на Шишевскиот манастир кај Скопје: „писал Аврам от Крчово, село Доленце Аголско“; дека била обична и во македонската средина се гледа особено од тоа што и Миладиновци ја употребиле во белешка при песната бр. 339: От Крчово, кун Дебарските места). И јазикот на Јоаким содржи особености што можат да го потврдат преданието дека неговата фамилија потекнува од Кичевско. А.М. Селишчев во својата студија за хаџи Јоакима и за јазикот на неговите книги забележа дека во тој јазик се среќаваат и елементи на централномакедонските говори. Тие се среќаваат спорадично насекаде и во делови за кои е јасно дека се препишувани од оригинали што немаат врска со Западна Македонија. Останува како најприродно објаснението дека тие елементи се влезени во текстовите на Крчовски од неговиот роден западномакедонски говор.
Како што се гледа од тие тесктови, Крчовски во нивната основа ги поставува североисточните говори. Според тоа треба да се претположи дека во североисточна Македонија тој живеел уште од рана возраст. Но тоа не значи дека од неговиот говор биле истиснати сите западномакедонски особености. Тие можеле да се одржуваат во неговиот домашен круг. И така, споменот за потеклото на Крчовски од Кичевско ни се чини веродостоен.
Творештво
Крчовски користел текстови од Евангелието и Стариот завет за да ги поучи луѓето да го поправат својот карактер и да живеат според христијанскиот морал. Според него, пијанчењето е најголем грев, но и другите пороци: лакомството, суеверието, лажењето, крадењето, итн. Тој е револтиран од социјалната нееднаквост на луѓето и ја велича наобразбата и учителите.
Неговите дела одиграле важна улога во верската и моралната просвета. Зацврстувањето на верата значело и зацврстување на националната свест. Неговите текстови не се со оригинална содржина, тоа се преводи или преработки на христијански текстови, но важно е тоа што се напишани на народен македонски јазик - на кратовско-кривопаланечки говор, со примеси од западните говори, и црковнословенски елементи. Затоа тие претставуваат почеток на новата македонска книжевност.
Темата на текстот е зависта како негативна човекова особина, а идејата - да се искорени тоа човечко зло. Композициски текстот има: воведен дел, изложување и заклучок. Во воведниот дел авторот го изнесува своето размислување за зависта, кое според него е лошо, одбивно и погубно чувство. Зависта ја нарекува - проклетија, мрска и погана, затоа што е извор на секое зло, не само на земјата туку и на небото. Изложување - во овој дел ќе образложи каде, кога и како се појавила зависта земајќи примери од „Библијата“. Според библиската легенда, таа прво се појавила меѓу ангелите. Еден ангел што светел како сонце му завидел на Бога, сакајќи и тој да поседува чудотворна моќ, но бидејќи не можел, од завист потемнел и станал црн ѓавол. За казна Бог го исфрлил од рајот и го фрлил во пеколот вечно да се мачи. Така се родила зависта, односно ѓаволот кој е нејзин симбол. Но, зависта не мирувала. Ѓаволот им завидел на Адам и Ева зашто уживале во рајот и за да им напакости се престорил во змија. Така, ја наговорил Ева да не го слуша Господ и да касне од плодот на сознанието. Тие биле казнети од Бога, протерани од рајот и станале смртни. Зависта била причина и за првото братоубиство на земјата - Каин го убил својот брат Авел заради завист. Оттогаш почнала да се лее крв на земјата. Во завршниот дел, Крчовски ги коментира овие примери и дава заклучоци, велејќи: „...Она учи да се не слуша заповед божја, братоубиствена мајка, смерти ходатаица, корен на сичко зло. Завист не е друго што, салт на срце печал, жалба...“
Поддршката за печатењето на книгите
Во насловите на неговите книги се забележани одредени имиња на „настојатели“, на луѓе што се грижеле за нивното печатење или го смогнале: Димитрија Филипович, жител кратовски, родум од Крива Паланка, Димитрија Јованович - Зузура од Сечишта, Кир Хаџи Пецо од Штип, Кир Хаџи Станко од Кратово и Нешо Маркович од Кратово. Тие се „господари“ и „купци“, луѓе од трговскиот сталеж, ангажирани, во пропагирањето на книги на народен јазик во почетокот на минатиот век. Македонските трговски и занаетчии ја претставуваат во споменатото време онаа средина што можела да го организира и материјално да го помогне издавањето на тие книги во далечниот град Будим.
Списокот на „Чудеса“ покажува дека најголема поддршка Јоаким нашол во Кратово, Крива Паланка, Кочани и Скопје (во тие места се собрани суми од 120-160 гроша). Прилози дошле уште од Струмица, с. Кокошиње и од следните места од Западна Бугарија: Самоков, Дупница и с. Рила. Јоаким ја имал поддршката и на Ќустендилскиот владика Авксентиј, до кого секако требало како монах да се обрати во врска со печатењето на својата книга.
Списокот во „Наставленија“ е значително подолг. Јоаким успеал да собере како претплата над 2 200 гроша. Скоро половината од таа сума ја сочинува прилогот на познатиот тогаш, како помагаш на манастири и училишта, пловдивскиот чорбаџија Господар Влко (600 гроша) и на Ново Село, Штипско (500 гроша). Значителен е прилогот од Самоков и Самоковско (над 400 гроша). Во списокот се среќаваат претплатници од уште овие места: Штип и Штипско, Дупница, Радовиш, Кратово, Довезенци, Велес, Битола, Скопје, Гари, Тресонче, Лазарополе, Галичник, Гостивар, Џумаја, Ниш и Лесковац. Кругот е поширок одошто оној на кој имал можност да се обрати подоцна, во почетокот на 30-те години на минатиот век, Кирил Пејчиновиќ, барајќи претплатници за својата книга „Утешение грешним“.
Во списокот на „Различни поучителни наставленија“ се среќаваат имињата на Петре Теледур и Марко Теледур од с. Гари. Тоа се две најславни имиња во тој список, двајцата теледури што ги изработиле чудесните иконостаси во Св. Јован Бигорски, Св. Спас во Скопје и во Лесновскиот манастир. Значаен е овој податок за врската на нашите писатели и ликовни уметници во почетокот на XX век.
Работен век и дела на Јоаким Крчовски
Крчовски во својот работен век ја ширел верската просвета на народен јазик во кој употребувал црковнословенски елементи. Во неговото творештво се забележува продолжување на средновековната книжевна традиција, иако тој бил и под влијание на европското (пред сè француското) просветителство, кои дошле преку влијанијата на Доситеј Обрадовиќ од Србија. Неговите дела се отпечатени во печатницата во Будим, а поради опасноста од елинизација тие биле силно помогнати и поддржани од македонскиот еснаф.
Прво дело на Јоаким Крчовски е „Слово заради свјато исповедание на сички христијани, на мужи и на жени“ (1814) кое е мало по обем и содржи две беседи со практична намена - свештениците да ги придобијат верниците за христијанската вера. Второто дело на Крчовски е „Повест ради страшнаго и втораго пришествија Христова“ (1814) кое било напишано на народен јазик (кратовско-кривопаланечки дијалект) и наменето за народот и во кое се зборува за второто Христово пришествие. Третата книга на Крчовски „Сија книга глаголемаја Митарства“ (1817) ги опишува „митниците“ (царинските премини) низ кои поминува душата на праведникот за да дојде во рајот. Четвртото дело се нарекува „Чудеса пресвјатија Богородици“. МАНУ оваа книга ја смета за прв превод на македонски јазик, бидејќи е грчки текст преведен на чист народен македонски јазик, кој и денес се зборува во Република Македонија. БАН, пак, книгата ја смета за превод на бугарски јазик, бидејќи на корицата пишува дека е преведена на болгарскиј јазик и „иждивением же православних христиан штипских и прочих градов болгарских”. Петтото и последно дело на Крчовски е „Различна поучителна наставленија“ (1819), кое е негово најобемно и најоригинално дело во кое се зборува за важноста на образованието и практикувањето на христијанската вера.
Крчовски е автор на пет книги кои се пред сè со религиозна содржина:
Ники Зимлинг
Ники Диге Зимлинг (роден на 19 април, 1985) — дански професионален фудбалер, кој во моментов игра како играч од средниот ред за Мајнц 05 во Бундеслигата. Тој бил прогласен за дански талент на годината во категоријата за играчи под 21-на година во 2006. Тој ја претставувал својата репрезентација во сите старосни категории до 16, до 17, до 19, до 20, до 21-на година како и на сениорско ниво. Досега одиграл 15 натпревари за А-селекцијата на Данска.
Кариера во Данска
Како младинец Зимлинг играл за АБ 70, Тарнби, Фремад Амагер и КБ пред да премине во младинските редови на Брондби. Во јануари 2003 тој бил вклучен во првиот тим на Брондби за вториот дел од сезоната 2002-03 и го направил своето деби во април 2003, во натпревар од Данскиот куп против Алборг. Во следните две години, тој одиграл вкупно 25 натпревари во сите натпреварувања и постигнал само еден гол. Не можејќи да избори постојано место во почетната постава на Брондби, во 2005 година го напуштил клубот и се преселил во нивните соперници од Суперлигата Есбјерг. Зимлинг веднаш се изборил за место во почетната постава на својот нов клуб и одиграл одлична прва сезона, што на крајот резултирала со добивање на наградата дански талент на годината. Тој одиграл уште една и пол сезона во клубот пред да ја напушти својата земја и да се пресели во итлијанскиот Удинезе во јануарскиот трансферен прозорец 2009 година, откако му истекол договорот со Есбјерг.
Удинезе
Удинезе како тим кој сака да инвестира во млади и талентирани играчи го доведува со слободен трансфер Зимлинг, кој во тој момент бил на возраст од 23 години. Тој го добил дресот со број 18, и покрај тоа што често бил помеѓу повиканите 18 играчи за натпреварите, не добил можност да дебитира. Тоа сепак се случило на 22 март 2009, во натпреварот Џенова-Удинезе 2-0 во Серија А. Зимлинг бил стартер во тој натпревар, но во 67-ата минута бил заменет од Фабио Кваљарела. До крајот на сезоната, Зимлинг одиграл уште три натпревари во пролетта, но неуспеал да постигне гол. Следната сезона тој одиграл само еден натпревар за Удинезе до јануари, кога бил пратен на заем во холандскиот Н.Е.Ц., за кој одиграл 26 натпрвари во кој постигнал 4 гола. Во летото 2011 Зимлинг требало да се врати во Удинезе, но клубот од Удине решил да го продаде на белгискиот ФК Клуб Брухе за половина милион евра.
Клуб Брухе
Зимлинг потпишал четири-годишен договор со ФК Клуб Брухе на 27 мај 2011. Дебитирал во натпревар од квалификациите за Лига Европа, кој неговиот тим го добил со 4-1. Тој одиграл повеќе од 50 натпревари во сите натпреварувања за белгискиот клуб и постигнал еден гол.
Мајнц
Во јануари 2013, Зимлинг потпишал за Бундеслигашот Мајнц за необјавена сума. Своето деби во Бундеслигата го имал против Баерн Минхен во поразот на домашен терен со 3-0, појавувајќи се како резерва на местото на Елкин Сото во 62-ата минута. На 23 февруари 2013 тој го постигнал својот прв гол за Мајнц во натпревар против Волфсбург кој завршил 1-1. . Само три дена подоцна тој ја погодил мрежата и на Фрајбург во натпревар од четвртфиналето на германскиот куп. Неговиот погодок во четвртата минута му донел водство на Мајнц од 2-0, но во продолжение од натпреварот петките не успеале да го сочуваат овој резултат со играч помалку и Фрајбург се пласирал понатаму по продолженија.
Утехт
Утехт (Utecht) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Георги Лацабиѕе
Георги Ираклиевич Лацабиѕе (грузиски გიორგი ირაკლის ძე ლაცაბიძე), (роден на во Тбилиси) — грузиски пијанист и композитор.
Нов светски поредок
Научниците тврдат дека теоретичарите на заговори грешно го толкуваат ,,окото и пирамидата” како Масонски симбол на Илуминатите, тајно здружение од 18 век, за кое се верува дека постои и денес и дека кова заговор во полза на Новиот Светски Поредок. Во теоријата на заговор, терминот ,,Новиот Светски Поредок” или ,,НСП”, се однесува на појавувањето на светска влада со бирократски колективизам. Општото верување во теориите на заговор за Новиот Светски Поредок е дека моќна и тајна елита на глобалисти кова заговор да го преземе владеењето со светот преку автономна светска влада, која ќе биде замена за Суверените Нацинални држави и некои поделби во меѓународните борби за превласт. Се претпоставува дека ќе настанат значајни промени во политиката и финансиите поради големото влијание на политичките интриги преку надворешни организации. Многубројни историски и сегашни настани укажуваат на тоа дека постојано се коваат заговори за да се оствари светска доминација преку тајни политички собири и процеси за донесување одлуки. Пред деведесеттите години од минатиот век, заговорот за Новиот Светски Поредок беше ограничен на две подкултури, воинственото невладино право и христијанските фундаменталисти кои се грижеа за појавувањето на антихристот. Скептиците, како што беше политичкиот научник Мајкл Баркун, не беа загрижени само за тоа дека теориите за заговор за Новиот Светски Поредок на десното крило се под влијание на оние од левото крило, туку дека се и преточени во популарната култура, со што во САД, на крајот од XX и XXI век, дојде епохата кога луѓето се подготвуваат за апокалиптички сценарија поврзани со крајот милениумот. Тие предупредуваат дека овој развој на настаните не само што ќе ги разгори поединечните терористички дејствија туку и ќе има запрепастувачки ефекти врз политиката на Америка, како на пример, зачеток на бунтовното движење на националниот анархизам кое може да ја сруши установената политичка сила. '''
Потекло на изразот'''
За време на 20 век, многубројни водачи, меѓу кои и Вудроу Вилсон и Винстон Черчил, го користеа изразот ,,Новиот Светски поредок” за да опишат појавување на нов историски период во кој има голема промена во светското политичко мислење и во балансот на моќта по Првата и Втората светска војна. Овие периоди се сметаа за нова можност за спроведување идеалистички и либерални предлози за светското владеење но само преку заедничките напори за препознавање, разбирање или истакнување на светските проблеми кои националните држави не можат да ги решат. Овие предлози доведоа до создавањето на меѓународните организации, како што се Обединетите Нации и НАТО, и меѓународните администрации, како што се системот Бретон Вудс и Генералниот Договор за Трговија и Царини, кои треба да го одржат балансот на моќта и да ја легализираат соработката меѓу нациите. Меѓутоа, овие организации и администрации како и општиот интернационализам, секогаш ќе се критикуваат и отфрлуваат од страна на американските палеоконзерватисти поради изолационизмот и неоконзерватистите врз основа на добриот империализам.
Со последиците од Првата и Втората Свететска војна, прогресивистите ги поддржаа овие меѓународни организации и администрации, но тврдеа дека имаат демократски дефицит и поради тоа не можат да спречат друга светска војна и да помогнат во создавањето на светска правда. Со тоа, активистите во светот создадоа светско федералистичко движење кое треба да создаде ,,вистински” Нов Светски поредок. Многубројни интелектуалци од левиот реформизам, како што бил британскиот пиател Х. Г. Велс во четириесеттите години од минатиот век, го адаптираа и редефинираа изразот ,,Новиот Светски поредок” како синоним за создавање светско раководење со искусна социјалдемократија. Како одговор, теоритичарите на секуларниот хуманизам во Америка како и Христијанската десница, чии стравови беа разгорени со ерата на Црвената Паника поради Масонските, Илуминатските и Еврејските заговори за создавање светски комунизам, започнаа грешно да го толкуваат изразот ,,Нов Светски поредок” кога се користеше од страна на членовите на Естаблишментот. Дури и кога стануваше збор за едноставно признавање на промена на меѓународната рамнотежа на моќта, како барање за наметнување државен атеизам и светско раководење со бирократски колективизам, кое ги контролира средствата за производство, додека сурплусот (,,профитот”) се распределува меѓу владеачките бирократски маси, а не меѓу работничката класа.
Во шеестите години од минатиот век, голем дел од вниманието на заговорниците од десното крило, од страна на групи како што се Здружението Џон Брич и Лобито за Слобода, беа насочи кон Обединетите Нации како средство за создавање ,,Една Светска Влада”, и допридонесоа за создавање конзервативно движење за повлекувањето на Соединетите Американски Држави од Обединетите Нации. Американската писателка Мери М. Дејвисон, во својата збирка Длабоката револуција од 1966год, го пронајде наводниот заговор за Нов Светски Поредок преку создавањето на Федералниот систем на резерви на САД како влада во сенка во 1921год. Во времето кога се објави збирката, ,,меѓународните банкари” можеа да се протолкуваат од страна на читателите како дополнување на ,,меѓународниот заговор на Еврејското банкарство” предводен од фамилиите Ротчајлд и Рокфелер. Поради тврдењето дека изразот ,,Нов Светски поредок” се користи од тајна елитна група која сака да ги уништи сите суверени држави, американскиот продуцент, Гари Ален, во своите книги Рокфелер: Кампања за Новиот Светски поредок (1974год) и Кажи му Не на Новиот Светски поредок (1987год), ја тргна анти-глобалистичката тема подалеку од актуелната теорија за заговор на десното крило во САД. Оттука, за време на деведесеттите години од минатиот век, демонизацијата на жртвеното јагне на Американската екстремна десница хомогено се пренесе од криптополитиката која правеше заговори во полза на ,,Црвената Паника”, на глобалистите кои правеа заговори во полза на Новиот Светски поредок. Прилично безболниот пренос беше последица на засилената десна опозиција кон глобализацијата на капитализмот како и на основната парадигма на апокалиптичкиот хилиазам, со што се поттикна Студената војна и ловот на вештерки за време на работата на сенаторот Меккартни.
На 11 септември 1990год, претседателот Џорџ Х. В. Буш го одржа својот говор, Кон Новиот Светски поредок, за време на заедничката конвенција на Конгресот на САД, во кој ги опиша своите очекувања од меѓународното владеење по студената војна во соработка со постсоветските држави:
Од самото постоење на светот тој бил поделен-свет заграден со блодникава жица и бетонски ѕид, со конфликти и студена војна. Денес, можеме да видиме Нов Свет. Свет во кој има можност за Нов Светски поредок. Како што кажал Винстон Черчил, ,,светски поредок” во кој ,,принципите за правда и ферплеј...ги заштитуваат слабите од силните...” Свет во кој Обединетите Нации, ослободени од пречките на студената војна, се способни да ја остварат историската замисла на своите основачи. Свет во кој слободата и почитта кон човековите права ќе биде дел од секоја држава.
Чип Берлет, американскиот истражувачки новинар, експерт за движењата на десното крило во САД, напиша:
,,Кога Претседателот Буш кажа дека неговата надворешна политика ќе помогне во создавањето на Новиот Светски Поредок, неговите зборови се пренесоа како електричен шок до христијанската и секуларната екстремна десница, бидејќи тој израз се користеше за да се претстави страшаната влада на заедничкиот колективизам која владееше со децении. Некои христијани мислеа дека Буш укажува на крајот на предавствата на светските водачи. Секуларните антикомунисти видоа храбар обид за уништување на сувернитетот предводен од Обединетите Нации".
Американскиот телевангелист, Пат Робертсон, со својот бестселер Новиот Светски Поредок стана најпознатиот христијански промотор на теориите на заговор. Според него, американска историја стана театар во кој Вол Стрит, Федералниот систем за резерви на САД, Советот за надворешни односи, Билдербершката група и Трилатералната Комислија го контролираат текот на настани од зад сцената, постојано и скришно поттурнувајќи нè кон светската влада водена од Антихристот. Експертите велат дека теоритичарите на заговори од популистичкото десно крило, како што се Линда Томпсон, Марк Коернке и Роберт К. Спер, се галванизираа во борбеност, што доведе до создавање на милиција движењето. Со тоа се прошири антивладеачката идеологија, и тоа преку говорите за време на собири и состаноци, книгите и видео записите продадени на саеми за оружја, софтверите и сателитите, факс мрежите и компјутерските огласни табли. Меѓутоа, вирусната пропаганда на интернетот е онаа која најмногу допридонесе за нивните екстремни политички идеи за Новиот Светски поредок да стигнат до литературата на екстремната левица на некои црни националисти, како и до поранешната аполитичка литература на некои од истражувачите на убиството на Кенеди, уфологијата, теоритичарите за изгубените земји, и најново, експертите за окултизмот. Од почетокот на деведесеттите па натаму, светскиот приговор за овие супкултури го пренесе заговорот за Новиот Светски поредок во вид на ,,мозочен вирус” до голема и нова публика неинформирани барачи. Со почетокот на новиот век, конкретно за време на финансиската криза 2007-2009год, многубројни политичари и експерти, како што се Гордон Браун, Хенри Кисинџер и Барак Обама, го користеа изразот ,,Новиот Светски поредок” или само ,,светски поредок” за да се оствари реформата на Кеинсиан за глобалниот финансиски систем како и нивните барања за ,,нов Бретон Вудс”. Овие изјави ненамерно овозможија свежа храна за теоритичарите на заговор за Новиот Светски поредок, и кулминираа со расправа меѓу поранешниот советник во администрацијата на Клинтон, Дик Морис, и конзервативниот водител Шон Ханити, на едно од неговите шоуа на каналот Fox News, за тоа дека ,,теоритичарите на заговор беа во право”. Fox News постојано е критикуван од групите на заштитеното новинарство, не само за тоа што прифаќа говори за заговори од екстремната десница туку и за можното терање на самостојните терористи во акција. Во 2009год, американските филмски режисери Лук Мајер и Ендру Нил, го создадоа Новиот Светски Поредок, дукументарец признаен од критичарите, кој истражуваше за теоритичарите на заговор, како на пример американскиот радио водител Алекс Џонс, кои сакаат да го разоткријат и силно да им се спротивстават на Новиот Светски поредок.
Теории на Заговор
Има многубројни секуларни и религиозни теории преку кои се гледаат различните концепти на Новиот Светски поредок. Следнава листа ги содржи најзначајните, претставени во приближно хронолошки ред:
Илуминати
Редот на Илуминатите беше тајно просветителско друштво создадено на 1 мај 1776год, во Инголштат (Горна Баварија) од страна на Адам Веисхаупт, првиот лаички професор по канонско право на Универзитетот во Инголштат. Движењето се состоеше од слободни мислители, секулари, либерали, републиканци и профеминисти, регрутирани во Масонските Ложи во Германија,кои сакаа да го промовираат перфекционизмот преку мистичните училишта. Во 1785год, редот беше инфилтриран, скршен и угнетен од страна на Баварската влада поради сомнеж за завера против сите монархии и државни религии во Европа. Кон крајот на 18 век, реакционерските политички теоритичари на заговор, како на пример шкотскиот физичар Џон Робисон и францускиот езуитски свештеник Агустин Баруел, започнаа да шпекулираат дека Илуминатите го преживеаа угнетувањето и станаа главните виновници за Француската револуција и Владеењето на Теророт. Илуминатите беа обвинети дека се просветни апсолутисти кои сакаат тајно да создадат светска револуција за ги глобализираат најрадикалните идеали на Просветителството: антиклерикализам, антимонархизам и антипатриархизам. За време на 19 век, Европските владеачки класи имаа страв од заговорите на Илуминатите и во 1848год нивните жестоки реакции поради овој неоснован страв ги предизвикаа истите оние револуции кои тие самите сакаа да ги спречат. За време на меѓу-воениот период во 20 век, фашистичките пропагандисти, како на пример Британската ревизионистичка историчарка Неста Хелен Вебстер и Американската старлета Едит Стар Милер, не само што го популаризираа митот за заговорите на Илуминатите туку и тврдеа дека тие се подмолно тајно друштво кое работи во полза на еврејската елита која пак наводно ги поттикнала финансискиот капитализам и Советскиот комунизам за да го подели и владее со светот. Гералд Бартон Винрод и други теоритичари на заговор во рамките на движењето на фундаменталните христијани во САД, движење кое се појави во дестетите години од 20 век како реакција против принципите на Просветителството, модернизмот и либерализмот, стана главниот канал за ширење теории на заговор за Илуминатите во Америка. Популистите од десното крило постепено почнаа да шпекулираат дека некои колегијални братства, џентлменски клубови и експертски групи од високота класа на Америка дејствуваат како надворешни организации на Илуминатите кои тие ги обвинуваат дека коваат заговор за создавање Нов Светски поредок преку заедничка влада за цел свет.
Протоколите на старците од Сион
,,Протоколите на старците од Сион”, објавени за првпат во 1903год во Русија, се антисематичка сензација со која се тврдеше дека постои Јудео-Масонски заговор за постигнување светска доминација. Во текстот се тврдеше дека тоа е записник за тајните состаноци за заговорите на Еврејските предводници, со што го избраа Масонството и нивните заговори да го предводат светот во име на Евреите, бидејќи тие се сметаат за ,,избраните” од Бога. Протоколите ги вклучија главните теми за заговор истакнати кај нападите на Робисон и Баруел врз Масоните, обвиени со лажни антисемитични обвинувања за антицарските движења во Русија. Протоколите ги истакнуваат темите кои се слични со поопштите критики кон Просветителскиот либерализам од страна на конзерватистите кои ги поддржуваат монархиите и државните религии. Посакуваното толкување на Протоколите е дека доколку некој ги изваде слоевите од Масонскиот заговор, настрана од Илуминатите, ќе виде дека таму се наоѓа расипананото еврејско јадро.
Полемичарите, како што се ирскиот новинар Филип Грејвс во натпис од 1921год во Тајмс и Британскиот академик Норман Кох во својата книга Налог за геноцид од 1967год, докажаа дека Протоколите се лажни и плагијати. Општо прифатено е дека Руско-францускиот писател и политички активист, Матвеи Головински, го направи текстот за Окхрана, тајната полиција на Руската Империја, да изгледа како работа на контра-револуционерната пропаганда пред Руската револуција од 1905год, со тоа што презеде делови, скоро од збор до збор, од Разговор во пеколот меѓу Макијавели и Монтескје, сатира од 19век против Наполеон III од Франција напишана од еден француски политички сатиричар и легитимист, Морис Жоли. Протоколите, виновни за поттикнување на многубројните антисемитистички и антимасонски стравови од 20 век, се сметаат за влијателни во развојот на теориите за заговор поврзани со Новиот Светски поредок (како што е мислењето за Сионистичка Окупациона влада), и постојано се појавуваат во современата литература за заговорите. На пример, авторите на контраверзната книга Светиот Грал, Светата крв од 1982год, заклучија дека Протоколите беа најзначајниот доказ за работата на Приоратот на Сион. Тие мислеа дека ова тајно друштво работи во позадина за да оформи теократија ,,Соединети Европски држави” (политички и религиозно обединети преку империјалниот култ почнувајќи од Меровиншката кралска лоза до крвната линија на Исус, со што ќе се завладее со Европскиот и Светиот престол) кои ќе станат велесилата на 21век. Иако Приоратот на Сион е целосно утврден како лажен од страна на новинарите и научниците, Христијанските есхатологисти, загрижени поради појавувањето на Новиот Светски поредок, беа убедени дека Приоратот на Сион беше исполнување на пророштвата од книгата за Јовановото откровение и дополнителен доказ за големите антихристијански заговори. Скептиците тврдат дека моменталната ,,игра” на теоритичарите на современи заговори, кои ги користат Протоколите, е дека тие всушност не потекнуваат од Евреите, туку од групи како што се Илуминатите или вонземјани. Иако е тешко да се утврди дали луѓето кои веруваат во заговори веруваат и во ова или едноставно се трудат да го оправдаат сомнителниот текст. Скетиците тврдаат дека нема голема разлика бидејќи го оставаат вистинскиот и антисемитскиот текст непроменет. Така се овозможува Протоколите да бидат веродостојни и да можат да се шират иако не го заслужуваат тоа.
Тркалезната маса
Британскиот стопанственик Сесил Роудс ја поддржуваше Британската Империја повторно да се соедини со САД и на тој начин да се создаде ,,Империјална Федерација” која ќе стане велесила и ќе донесе мир во светот. Во својот прв тестамент кој го напиша на 23 години, изрази желба да формира тајно друштво (познато како Здружение на Избраните) кое би се борело за: Формирањето, унапредувањето и развојот на Тајното Здружение, со што вистинската цел би била за проширување на Британското владеење низ светот. Усовршување на емиграциониот систем на Велика Британија и колонизација со Британци во сите земји каде средствата за егзистенција може да се добијат преку енергија, работа и организација. Британската окупација на Африканскиот континент, Светата Земја, Долината на Еуфрат, островите Кипар и Кандиа, Јужна Америка, Тихоокеанските острови кои сѐ уште не се под власта на Британија, Малајскиот Архипелаг, крајбрежјата на Кина и Јапонија. Целосно враќање на САД како дел од Велика Британија, воведување систем за колонијални претставници во Империјалниот Парламент кој може да води кон соединување на разделените членови на Империјата, и за крај, создавањето на толку голема моќ што нема да има повеќе војни, и унапредување на интересите на човештвото.
Скоро цел век, идеолошките екстремисти од двете страни на политичкиот спектар ги користеа објавените настани...за да тврдат дека фамилијата Рокфелер има претерана моќ врз американските политички и економски институции. Некои дури и веруваат дека сме дел од некаква тајна завера против интересите на САД, со што не сметаат за ,,интернационалисти” и мислат дека коваме заговори со луѓе од светот за да создадеме пообединета глобално политичка и економска структура – со други зборови, еден свет. Ако така гласи обвинението, признавам дека сум виновен и се гордеам со тоа.
Баркун тврди дека ова изјава е делумно шеговита (тврдењето за ,,заговор” и ,,предавство”) и делумно сериозна – желбата да се поттикнат трилатералните кооперации во САД, Европа и Јапонија, на пример – идеал кој беше заштитен знак за меѓународното крило на Републиканската партија кога тоа крило постоеше. Меѓутоа, оваа изјава е земена безрезервно и многубројни теоретичари на заговор ја користат како доказ дека Советот за надворешни односи (обвинет дека се наоѓа на чело на ,,меѓународен банкарски заговор” како и дека е спонзор на многубројни ,,глобалистички” експертски групи, како на пример на Трилатералната Комисија) ја користи својата улога како советник на Американските претседатели, сенатори и претставници за да може да ги натера да го поддржат Новиот Светски поредок. Теоритичарите на заговор се плашат дека меѓународните банкари на финансискиот капитализам планираат да ја уништат независноста на САД со тоа што ќе направат националната соувереност да зависи од зајакната Банка за Меѓународни договори со цел да ,,создадат светски систем од финансиска контрола во приватни раце кои ќе бидат способни да влијаат во политичкиот систем на секоја земја и во светската економија”. На 13 ноември 2007г, канадскиот новинар Бенџамин Фулфорд имаше интервју со Рокфелер во кое изјави:
Некои американски социјалистички критичари, како на пример Лоренс Х. Шуп, тврдат дека Советот за надворешни односи е ,,империјалистички советник”, кој веќе со години има клучна улога во изборите кои ги прави надворешната политика на САД во врска со меѓународниот поредок по Втората светска војна и Студената војна. Според нив, тој донесува одлуки за тоа кои избори треба да бидат дел од планот а кои не; додека пак други, како на пример Џ. Вилијам Домхоф, тврдат дека всушност станува збор за форум на едноставна политичка дискусија, која го обезбедува деловниот влог во плановите на надворешната политика на САД. Според последното, има околу 3 000 членови, што е премногу за еден таен план да биде сочуван во рамките на групата; Советот едноставно ги спонзорира групите за дискусии, дебати и говорители; исто така не е ни таен бидејќи издава годишен извештај со кој дозволува пристап до сите архиви. Меѓутоа, сите критичари се сложуваат дека според историските истражувања, Советот има многу поразлична улога во целосната структура на владеење од она што го тврдат теоритичарите на заговори.
Јавен заговор
Во својата книга Јавен заговор од 1928год, британскиот писател и фабиански социалист Х. Г. Велс, ги повика интелектуалците од сите национални држави да го организираат формирањето на светска федерација на засилни и демократизирани светски институции, која ќе има полноправна уставна моќ, одговорна за сите граѓани, и оддел со меѓународна надлежност врз раличните светски агенции, за да може да се изгради светска социјалдемократија. Меѓутоа, во својата книга Новиот Светски поредок од 1940год, Велс предупреди дека:
...дури и кога изгледа дека борбата е на пат кон социјалдемократијата, сепак постои можност сѐ уште да има одложувања и разочарувања додека не стане ефикасен и добродетелски светски систем. Многу луѓе...ќе го мразат Новиот Светски поредок...и ќе протестираат сè додека се живи. Кога ќе се потрудиме да го разгледаме неговото ветување, мора да ја имаме предвид болката и незадоволството на една генерација која вклучуваше љубезни и учтиви луѓе.
Книгата на Велс овозможи ново гледиште на изразот ,,Новиот Светски поредок”, кој, во наредните години, ќе го користат поддржувачите на социјалдемократите и антикомунистичките противници. Но распаѓањето на Советскиот Сојуз во 1991год доведе до победа на капиталистите низ светот, отстранување на единствена пречка во ширењето на неолибералната форма на глобализација и губење на вербата на оние кои веруваа дека пролетералната револуција ќе го врати Советскиот Сојуз (кој пак стана ,,деформирана” држава на работници) кон социјализмот и ќе го направи камен-темелник на Новиот Светски поредок како што го замислуваше Велс. Меѓутоа, теоритичарите на заговори почнаа да ги гледаат Обединетите Нации наместо Советскиот Сојуз како бирократско-колективистичка закана.
Нова Ера
Британскиот неотеозофски окултист, Алис Бејли, една од основачите на т.н. движење на Новата Ера, во 1940год ја предвиде победата на Сојузниците врз Силите на Оската за време на Втората светска војна (што всушност се случи во 1945год) и создавањето на нов политички и религиозен светски поредок од страна на Сојузниците. Исто така, таа предвиде федерална светска влада како кулминација на Јавниот заговор на Велс, но тврдеше дека ќе стане синархистичка бидејќи ќе биде предводена од Големите Господари, сконцентрирани на подготовка на човештвото за второто пришествие на Исус и Добата на Рибите. Според Бејли, група Големи Господари, наречени Големото Бело Братство, работат на ,,тајните стадиуми” за да ја набљудуваат транзицијата на Новиот Светски поредок, но засега, членовите на оваа Света Хиерархија се познати само на неколку научници на окултизмот, со кои комуницираат телепатски, но бидејќи се зголемува потребата од нивното лично вмешување во плановите, ќе мора да има ,,Екстернализација во Хиерархијата” па така целиот свет ќе дознае за нивното постоење. Во 1997год, Хасидскиот рабин Јонасан Гершом, во статијата Антисемитски Стереотипи во книгите на Алис Бејли, истакна дека планот на Бејли за Новиот Светски поредок, обвиен со чудна фикција, има потреба од ,,постепеното уништување – повторно ако е потребно- на Ортодоксната Еврејска вера”, со што, според него, се покажува дека ,,нејзината единствена цел е уништување на Јудаизмот”. Овој факт е важен бидејќи многубројни теории на заговор ги прикажуваат Евреите како оние кои стојат позади Новиот Светски поредок, а не како група луѓе кои заговарачите ги угнетуваат со цел да го создадат тој Нов Светски поредок. Книгите на Бејли, заедно со книгата Заговорот на Аквариумот од 1980год на американската писателка Мерлин Фергусон, придонесоа теоритичарите на заговори од Христијанската десница да го гледаат движењето на Новата Ера како една ,,лажна религија” која ќе го замени Христијанството во Новиот Светски поредок. Некои теоретичари на заговори го прифатија датумот 21 декември 2012год како почеток на Новиот Светски поредок поради зголеменито страв за 2012год, кој потекнува од теориите на Маите напишани од писателите на Новата Ера, Хозе Аргуелес, Теренс МекКена и Даниел Пинчбек. Скептиците тврдат дека изразот ,,движењето на Новата Ера” се употребува несоодветно, и најчесто се користи од теоретичари на заговори како име на нови религии, духовно или филозофско верување, симбол и пракса која не е Фундаментално Христијанство. Според нив, се што не е христијанско по правило е намерно антихристијанство. Заклучокот би бил дека овие независни и понекогаш контрадикторни групи на истомисленици се дел од еднолична целина. Логично и емпириски ова е погрешно и површно.
Четврти Рајх
Теоретичарите на заговори често го користат изрзот ,,Четврти Рајх” како пејоративен синоним на ,,Новиот Светски поредок”, за да исткнат дека неговата државна идеологија и владеење би биле слични со германскиот Трет Рајх. Меѓутоа, некои теоретичари на заговор ги презедоа истражувачките наоди на американскиот новинар Едвин Блек, автор на книгата Фашистичка идеологија од 2009год, за да можат да тврдат дека некои американски корпорации и филантропски фондации – чие соучество беше значајно за војната на Третиот Рајх, Нацистичката евгеника и Холокаустот – коваат заговори за создавање Четврти Рајх. Понатаму, теоретичарите на заговори, како што е американскиот писател Џим Марс, тврдат дека некои бивши нацисти, кои го преживеаа падот на Големата Германско Царство, заедно со некои симпатизери во САД и на други места, кои добиле засолниште од организации како што се ОДЕССА и Die Spinne (Пајакот), работат во позадина од крајот на Втората светска војна па до ден денес за да воведат барем некои од принципите на Нацизмот (пример: милитаризам, империјализам, шпионажа на граѓаните, користење на корпорации и пропаганда за да се контролираат националните интереси и идеи) во културата, владеењето и бизнисот ширум светот, особено во САД.
Тие се повикуваат на влијанието на бившите нацистички научници, регрутирани преку операцијата Спајалица, за да се помогне во унапредувањето на космичката индустрија во САД преку технологијата на нацистичките НЛО, како и добивката и создавањето на конгломератите од страна на бившите нацисти и нивните симпатизери по војната во Европа и САД. Овој неонацистички заговор се вели дека оживеа преку ,,Железниот Сон” во кој Американската Империја, која ја отфрли својата Сионистичка Окупациона Влада, постепено почна да го воведува Четвртиот Рајх, попознат како ,,Западна Империја”. Тоа е пан-ариевска светска Империја создадена по примерот на Хитлеровиот Нов поредок и принципите на окултините нацисти, како надеж за опстанок на Западната цивилизација поради заканата на Јудео-масонскиот заговор. Затоа, теоретичарите на заговори ја гледаат историјата како ,,војна меѓу тајните општества” кои сакаат да се здобијат со котрола врз Новиот Светски поредок. Скептиците тврдат дека теоретичарите на заговори го преценија влијанието на бившите нацисти и нео-нацисти врз Американското општество, и истакнаа дека Американскиот империјализам, корпоратократијата и политичката репресија се појавија многу порано од Втората светска војна. Некои политички научници, како на пример Шелдон Волин, изразија загриженост дека силите-близначки на демократскиот дефицит и статусот на велесила го отворија патот до САД на обратниот тоталитаризам кој е во спротивност со нацистичките принципи.
Инвазија на вонземјани
Од крајот на седумдесеттите години на 20 век па наваму, вонземјаните од други населени планети или паралелни димензии (како на пример ,,Сивите”) и интратерестријалците од Светата земја (како на пример ,,Влекачите”) имаат важни улоги во заговорите за Новиот Светски поредок, како и во теориите изведени од американските писатели Стан Дејо и Милтон Вилијам Купер, и британскиот писател Дејвид Ајк. Според теориите, вонземјаните се меѓу нас веќе со години, векови и милениуми, но владата не дозволува населението да дознае за постоењето на античките вонземјани и можната инвазија. Мотивирани од специесизмот, овие вонземјани тајно манипулирале со настаните и промените во човековото општество за да ги конролираат и искористат луѓето. Според некои теории, некои вонземјани презеле човечка форма за да можат слободно да се движат во општеството, дури и станале високи функционери во владеачките, корпорациските и религиозните институции, а денес се наоѓаат во последните стадиуми од нивниот план за преземање на светот. Според други теоретичари, една митска и тајна владеечка агенција во САД, со тајно име Маџестик 12, често се смета за тајна влада која соработува со вонземјаните, а тие за возврат им помагаат во градењето и тестирањето на воени “летачки чинии” во Областа 51, за воените сили на САД да можат да постигнат целосна доминација во военото поле. Скептиците, кои се придружуваат кон психолошката хипотеза за НЛО, тврдат дека верувањето во Новиот Светски поредок и теориитите за НЛО не се само резултат на недовербата во владата и популарноста на екстратерестриалната хипотеза за НЛО туку и на можноста екстремната десница и уфологијата да ги соединат силите. Според Баркун, единствената добра работа од сево ова е тоа дека, доколку оние кои коваат заговори за да владеат со светот се всушност вонземјани, тогаш човековите жртви (Масони, Илуминати, Евреи итн) се понижени или ослободени.
Храбар Нов Свет
Анти-науката и нео-Лудистичките теории на заговор го нагласуваат технолошкото предвидување во нивните теории за Нов Светски предок. Тие мислат дека моќната елита се всушност модерните Луциферијанци кои се во потрага по трансхуманистички план за развој и користење на технологиите за човеково подобрување со цел да станат ,,владеачката пост-човечка класа”, за време на промената која се движи кон технолошка специфичност-теоретизирана точка во времето на дисконтинуитет тогаш кога настаните ќе се забрзаат така што нормалните луѓе нема да можат да ги предвидат или разберат брзите промени кои ќе се случуваат во светот. Теоретичарите на заговори се плашат дека така ќе настане Храбар Нов Свет- вид дистопија- ,,Храбар Нов Светски поредок” – или исчезнување на човечкиот вид. Трансхуманистите, како што е американскиот социолог Џејмс Хјуз, и сингуларистите, како што е американскиот пронаоѓач Рејмонд Курзвеил, мислат дека многубројни членови на американскиот Естаблишмент се биоконзервативни како што е покажано со меѓународниот договор за биоетика, предложен од Советот на претседателот Буш, со кој се забранува човечко клонирање и генетичко инженерство. Но сепак, трансхуманистите и сингуларистите тврдат дека само го поддржуваат развојот на технологиите како и нивната пристапност до луѓето, за да се намали стареењето и да се зголеми човековиот интелектуален, физички и психички капацитет за доброто на сите; како и да преземе чекори за обезбедување сингуларност на начин кој ќе биде погоден за сите – во моментот кога технолошкиот процес ќе почне да се води од суперинтелегенцијата.
Постуларни примени
Како што постојат некои слични или конфликти теории за видот и потеклото на Новиот Светски поредок, така постојат и некои верувања за тоа како неговите создавачи и планери ќе го применат тој поредок: