cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Плочник (археолошко наоѓалиште)
Металуршки центар
Во текот на претходните истражувања, во Плочник биле пронајдени бакарни предмети, како и руди од азурит и малахит, кои се топат на 700° и од кои се добива бакар. Претходно, овие наоди се толкувале како случајно закопување во археолошки слој што одговара на неолитот. Истражување спроведено од 1996 година до 2008 година предводени од археолозите Душан Шљивар од Народниот музеј во Белград и Јулка Кузмановиќ-Цветковиќ, кустос на Националниот музеј од Топлица, докажале дека наодите не случајно стигнале до неолитскиот слој. Нивниот тим во текот на 2007 г. и во 2008 година пронашле две земјени печки во форма на квадрат, за кои се верувало дека се користеле за топење метал. Печките се наоѓаат во поголеми згради, а до нив се откриени дувалки од печена земја. До нив се пронајдени бакарни лимови кои укажуваат дека таму се вршело производство на бакар. Откриени се дупки со пречник од 2,5 и 8 метри, во кои не е пронајден археолошки материјал. Се верува дека тоа се т.н „Металуршки јами“, а во нив е пронајдено пепел и јаглен, кои се предизвикани од согорување на високи температури, врз основа на чиј состав може да се заклучи дека на тоа место се топел бакар.
Претходните истражувања сè уште не нашле користени калапи, отфрлена згура или рудници од кои се добивала руда. Наслаги на азурит и малахит има околу реките Топлица, Косаница и Бањска кај Плочник, а се претпоставува дека некои од нив ги откриле жителите на оваа населба во потрага по камен погоден за преработка.
Откривањето на металуршките печки во Плочник го менува сегашното сфаќање за почетокот на човечкото рударство и металургија, кое е околу половина милениум постаро отколку што се мислело. Самиот Плочник, како центар на јужновинчанската култура, станал најстариот металуршки, а со тоа и индустриски центар, пронајден во светот.
На ова место во август 2013 година бил пронајден бакарен прстен стар 7.000 години. Претходно во 2012 биле пронајдени обетки и мониста. Ова укажува дека Плочник била првата продавница за накит во Европа.
ERepublik
Изумители на играта се Алексис Бонте и Џорџ Лемнару.
Мрежното место освен на англиски е достапно на македонски, арапски, бугарски, бразилски, кинески, персиски, тајвански, германски, шпански, хрватски, грчки, француски, полски, португалски, романски, руски, словенски, албански, српски, турски, украински и индонезиски јазик.
Преглед на играта
Се работи за онлајн игра која што ви овозможува со регистрација да се поврзете со илјадници други вистински играчи од различни земји. Почнувате така што си барате работа, се вработувате, и треба да работите секој ден. Играта на граѓаните им овозможува да се вклучат во локални или национални политички партии, економија, војни со соседите, помагање на сојузниците и друго. Во оваа игра можете да бидете успешен стопанственик, да бидете успешен новинар, да бидете претседател, да бидете конгресмен, да освoјувате многу медали, да се зачлените во паравоена/воена единица и др. Освен поединечната цел, граѓаните помагаат во зајакнувањето на нивната земја со разни освојувања и зајакнување на економијата.
Играта има голема популарност во светот, со околу 200 000 регистрирани профили.
Пирамида на Нeферефре
Пирамидата набрзина била претворена во квадратна мастаба или исконска могила по раната смрт на Неферефре. Во периодот помеѓу неговата смрт и мумификација, импровизиран, варовнички храм бил изграден од платформа првично наменета за обвивка на пирамидата. Не е јасно кој ја изградил оваа почетна фаза на храмот, иако глинените запечатувања пронајдени во неговата близина укажуваат на тоа дека можеби бил владетелот Шепсескаре. За време на владеењето на Ниусере, помладиот брат на Нефереф, храмот бил проширен двапати. Во втората фаза, изградена од тула од кал, храмот бил значително проширен на исток, додаден бил попречен коридор што води до пет простории за складирање, како и десет двокатни простории за складирање на северната страна од храмот, и, најзначајно, хипостилна сала. Содржела дваесет и две или дваесет и четири дрвени столбови, сите изгубени и многу камени и дрвени статуи на владетелот, од кои се пронајдени фрагменти. Статуетка од варовник Неферефре е значајна меѓу овие статуи, бидејќи претставува мотив претходно познат само од една статуа на Кафре.
Југоисточно од храмот откриена е голема правоаголна зграда од тула. Откриено е дека тоа е „Светилиштето на ножот“, кланица која се користела за ритуално колење животни како жртви за култот во мртовечница. Папируситеите од Абусир чуваат настан каде биле заклани 130 бикови за време на десетдневниот фестивал. До владеењето на Тети во Шестата династија, кланицата била затрупана и деактивирана. Култот на мртовечница на кралот престанала да работи по владеењето на Пепи II, но накратко бил оживеан во Дванаесеттата династија. Од Новото Царство до XIX век, споменикот периодично се одгледувал од неговиот варовник. И покрај ова, комплексот останува еден од најдобро сочуваните на Старото Кралство. Во неговата потструктура, багерите пронашле фрагменти од црвен гранитен саркофаг и мумија на Неферефре, за која било откриено дека починал на возраст од дваесет до дваесет и три години. Гробницата на Кенткаус III, најверојатно сопругата на Неферефре, била откриена во близина на неговата недовршена пирамида во Абусир. Внатре во подструктурата биле пронајдени фрагменти од мумија, за кои било утврдено дека припаѓаат на дваесетгодишна женка. Нејзиното име и титули биле пронајдени на Бауграфити, вклучувајќи ја и титулата „мајка на кралот“. Идентитетот на овој крал не е пронајден запишан во епиграфијата на нејзиниот гроб, но најверојатно се однесува на Менкаухор или Шепсескаре.
Радијан
Радијан (симбол: рад, научно: rad) — централен агол на кругот што лежи под лак чија должина е еднаква со полупречникот.
Постојат 2π (околу 6,283185) радијани во полн круг, па оттука:
1 rad = 360/(2π)° = 180/π° (приближно 57,29578°).
или:
Радијанот е бездимензионална единица.
Ново Брдо (тврдина)
Тврдината Ново Брдо  е тврдина која се наоѓа во близина на градот Приштина, Косово. Тврдината била изградена во 14 век, во близина на истоимениот рудник, кој важел за еден од најголемите во тој регион. Ѓурак Бранковиќ годишно од оваа место земал по 100.000 златни дукати. Тврдината се состои од Гоерен град и Долен град. Горниот град е во форма на неправилен шестаголник и се наоѓа на самото брдо, а Долниот град се наоѓа по падините на брдото кон запад. Османлиите, тврдината ја држиле дури две години под опсада (1439-1441).
Тврдината има три капии.
Тврдината има осум кули.
Марк ван Бомел
За фудбалската репрезентација на Холандија настапил 79 настапи и постигнал 10 голови.
Животопис
Својата кариера ја започнал во родниот град, во тимот на ФК Масбрахт, пред да потпише професионален договор со ФК Фортуна во 1992 година, каде се задржал до 1999 година, кога потпишал за ПСВ. Со тимот на ПСВ станал трипати шампион на Холандија и двапати победник во купот на земјата, а како играч на годината бил избран во 2001 и 2005 година.
По поразот во Лигата на Шампиони во полуфиналето од страна на Милан, тој потпишал за ФК Барселона каде под раководство на неговиот сонародник Франк Рајкард одиграл 23 натпревари и постогнал 2 гола. Со екипата на Барселона станал шампион на Шпанија и Шампион на Европа освојувајќи ја Лигата на шампионите.
Во 2011 година потпишал за италијанскиот Милан, каде во сезоната 2010/2011 станал шампион на Италија. Следната година потпишал за ПСВ Ајндховен, каде ја завршил кариерата.
Мене, себеси и јас (драма)
Мене, себеси и јас ― драма од 2007 година на Едвард Олби. Станува збор за апсурдистичка семејна комедија/драма.
Синопсис
Претставата раскажува сложена приказна за Мајка, која е во интимна врска со Доктор и која има проблеми да ги раздели своите 28-годишни синови. Дел од проблемот можеби е тоа што таа ги именувала своите два сина „ОТО“ и „ото“ - пример за она што докторот го нарекува „симетрија, да, но не и логика“. Претставата започнува кога ОТО и кажува на мајка си дека заминува од дома за да стане Кинез и дека брат му повеќе не постои. Ова го вознемирува ото, кој бара некаква потврда дека е жив. Морин, девојката на ото, станува вовлечена во ова. Игри со зборови и семантика, идеи за различните значења и аспекти на љубовта, заедно со рифовите за различни културолошки наводи, изобилуваат во оваа претстава.
Историја на изведбите
Мене, себеси и јас првпат била продуцирана во 2008 година во театарот МекКартер во Принстон, Њу Џерси. Била режирана од Емили Ман со сценографија на Томас Линч и костимографија на Џенифер фон Мајрхаузер. Глумскиот состав го сочинувале Тајн Дејли (Мајка), Мајкл Еспер (ОТО), Брајан Мареј (Д-р), Шарлот Пари (Морин), Стивен Пејн (Мажот) и Колин Донел (ото).
Бен Брентли, во рецензија од 2008 година за New York Times, напишал дека Мене, себеси и јас е „во традицијата на делата на г-дин Олби од средината и доцната кариера, како што се Брачна игра и Играта околу бебето: фрагментирани филозофски водвили кои ги претвораат најфундаменталните прашања за идентитетот во вербални меки чевли. Исто така, се навраќа на неговите рани вежби за апсурдизам (вклучувајќи ги и едноглумските Песочник и Американски сон), црнојаглени комедии од времето кога дрските млади писатели уживале во соборувањето на театарските традиции.“
Претставата била премиерно изведена во Њујорк во Playwrights Horizons во септември 2010 година. Глумската екипа била Елизабет Ешли (Мајка), Захари Бут (ОТО), Брајан Мареј (Д-р), Наталија Пејн (Морин), Стивен Пејн (Мажот) и Престон Садлеир (ото).
Тврдина Милан Топлица
Тврдината Милан Топлица се наоѓа во близина на градот Ваљево, Србија.
Ми-28
Ми-28 е назив на советскиот двоседен хеликоптер, кој се развил во текот на 80-тите години на 20 век. Првиот прототип полетал во 1984 година, додека пак сериската продажба започнала во 1987.
Можностите за понатамошна модернизација на хеликоптерите Ми-8 и Ми-24 биле многу исцрпни. Во воздухопловните сили на тогашната СССР е развиен нов тип хеликоптери од конструкционото биро Мил со ознака М-28. Прототипот полета во 1982 година.
NGC 1094
NGC 1094 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1094 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 1094 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 47 м 27,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 17' 7". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 1094 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10559. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4699. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1453.
Ерменски поговорки
Ова е список на ерменски народни поговорки. Овој список не е целосен и може да подлегне на додатни проширувања. Во прилог следуваат поговорките.
Зале (округ)
Историја
Округот бил основан со спојување на поранешните окрузи Мерзебург-Кверфурт и Зал како дел од реформа на окрузите во 2007.
Градови и општини
Округот Зале се состои од следниве административни единици:
KEGG
KEGG збирка бази на податоци што се занимаваат со, биолошки патеки.KEGG се користи за истражување и едукација на, вклучително и анализа на податоците вогеномиката, метагеномиката, метаболиката и другите студии на омики, моделирање и симулација во и истражување на превод во развојот на лекови.
Вовед
Проектот за база на податоци KEGG беше инициран во 1995 година од Минору Канехиса, професор на Институтот за хемиски истражувања, универзитет во Кјото, во рамките на тогашната тековна јапонска програма за човечкиот геном. Предвидувајќи ја потребата за компјутеризиран ресурс што може да се користи за биолошка интерпретација на податоците за секвенци на геноми, тој започнал да ја развива базата на податоци KEGG PATHWAY. Тоа е збирка мануелно нацртани мапи на патеки KEGG кои претставуваат експериментално знаење за метаболизмот и разни други функции на клетката и организмот. Секоја мапа на патеката содржи мрежа на молекуларни заемодејства и реакции и е дизајнирана да ги поврзе гените во геномот (претежно белковини ) на патеката. Ова ја овозможи анализата наречена мапирање на патеката KEGG, при што содржината на генот во геномот се споредува со базата на податоци на KEGG PATHWAY за да се испита кои патеки и придружните функции веројатно ќе бидат кодирани во геномот.
Според програмерите, KEGG е „компјутерска репрезентација“ на биолошкиот систем. Интегрира градежни блокови и жични дијаграми на системот - поточно, генетски градежни блокови на гени и белковини, хемиски градежни блокови на ситни молекулии и реакции, и жични дијаграми на молекуларна интеракција и мрежни реакции. Овој концепт се реализира во следните бази на податоци на KEGG, кои се категоризираат на системи, геномски, хемиски и здравствени информации.
Информации за системи
Делот за метаболизам содржи естетски нацртани глобални карти, кои покажуваат целосна слика за метаболизмот, покрај редовните мапи на метаболички патеки. Глобалните мапи со ниска резолуција можат да се користат, на пример, за да се споредат метаболичките капацитети на различни организми во студиите за геномика и различни примероци од животната средина во студиите за метагеномика. Спротивно на тоа, KEGG модулите во базата на податоци KEGG MODULE се локализирани дијаграми за жици со поголема резолуција, што претставуваат построги функционални единици во картата на патеката, како што се под патеките конзервирани меѓу специфичните групи на организми и молекуларни комплекси. KEGG модулите се дефинирани како карактеристични генски множества што можат да се поврзат со специфични метаболички капацитети и други фенотипски одлики, така што ќе можат да се користат за автоматско толкување на податоците за геномот и метагеномот.
Друга база на податоци што ја надополнува KEGG PATHWAY е базата на податоци на KEGG BRITE. Тоа е онтолошка база на податоци што содржи хиерархиски класификации на различни ентитети, вклучувајќи гени, белковини, организми, болести, лекови и хемиски соединенија. Додека KEGG PATHWAY е ограничен на молекуларни заемодејства и реакции на овие субјекти, КЕГГ БРИТЕ вклучува многу различни типови на врски.
Геномски информации
Неколку месеци по започнувањето на проектот КЕГГ во 1995 година, бил објавен првиот извештај за комплетно секвенцираниот бактериски геном. Оттогаш, сите објавени целосни геноми се акумулираат во KEGG и за еукариотите и за прокариотите. Базата на податоци KEGG GENES содржи информации на ниво на гени / белковини и базата на податоци на KEGG GENOME содржи информации на ниво на организмот за овие геноми. Базата на податоци KEGG GENES се состои од генски сетови за целосни геноми, а на гени во секој сет им се дадени прибелешки во форма на воспоставување кореспонденции со дијаграмите за жици од мапите на патеките KEGG, модулите KEGG и BRITE хиерархиите.
Хемиски информации
Мапите за метаболички патеки на KEGG се подготвени да ги претставуваат двојните аспекти на метаболичката мрежа: геномската мрежа за тоа како геномните кодирани од ензимите се поврзани со катализацијата на последователните реакции и хемиската мрежа за тоа како хемиските структури на подлоги и производи се трансформираат со овие реакции. Збир на ензимски гени во геномот ќе ги идентификува мрежните мрежни ферментирања кога се надредени на мапите на патеката KEGG, кои, пак, ги карактеризираат мрежите за трансформација на хемиската структура, што овозможуваат интерпретација набиосинтетички и биоразградливи потенцијали на организмот. Алтернативно, збир на метаболити идентификувани во метаболот ќе доведе до разбирање на ензимските патеки и гените на ензимот.
Базите на податоци во категоријата хемиски информации, кои колективно се нарекуваат KEGG LIGAND, се организираат со опфаќање на знаењето за хемиската мрежа. Во почетокот на KEGG проектот, KEGG LIGAND се состоеше од три бази на податоци: KEGG COMPOUND за хемиски соединенија, KEGG REACTION за хемиски реакции и KEGG ENZYME за реакции во номенклатурата на ензимите. Во моментов, постојат дополнителни бази на податоци: KEGG GLYCAN за гликани и две помошни бази на податоци за реакција наречени RPAIR (усогласување на парните реактанти) и RCLASS (реакција класа). KEGG COMPOUND, исто така, се прошири да содржи различни соединенија, како што се ксенобиотици, покрај метаболитите.
Здравствени информации
Кај KEGG, заболувањата се сметаат како нарушени состојби на биолошкиот систем предизвикани од вознемирувачи на генетски фактори и фактори на животната средина, а лековите се сметаат за различни видови на растројувачи. Базата на податоци на KEGG PATHWAY ги вклучува не само нормалните состојби, туку и нарушените состојби на биолошките системи. Сепак, мапите на патеките на болеста не можат да се подготват за повеќето болести затоа што молекуларните механизми не се добро разбрани. Алтернативен пристап е земен во базата на податоци KEGG DISEASE, која едноставно ги катализира познатите генетски фактори и факторите на заболувања во животната средина. Овие каталози на крајот може да доведат до поцелосни дијаграми на жици на болести.
Базата на податоци KEGG DRUG содржи активни состојки на одобрени лекови во Јапонија, САД и Европа. Тие се одликуваат со хемиски структури и / или хемиски компоненти и се поврзани со целни молекули, метаболизирачки ензими и други информации за молекуларна интеракција во мапите на патеките KEGG и хиерархиите BRITE. Ова овозможува интегрирана анализа на заемодејства со лекови со геномски информации. Сурови лекови и други супстанции поврзани со здравјето, кои се надвор од категоријата на одобрени лекови, се чуваат во базата на податоци на KEGG ENVIRON. Базите на податоци во категоријата здравствени информации се колективно наречени KEGG MEDICUS, кој исто така вклучуваат пакет-инсерти на сите продадени лекови во Јапонија.
Модел на претплата
Во јули 2011 година, KEGG вовел модел на претплата за преземање FTP, како резултат на значителен прекин на владиното финансирање. KEGG продолжува да биде достапен слободно преку своето мрежно место, но моделот на претплата покрена дискусии за одржливоста на базите на податоци за биоинформатика.
Пугачово востание
Пугачово востание – е последната селанска буна во руската историја. Востанието почнало во 1773 година и траело до 1775 кога било задушено. Името го добило по својот водач, донскиот козак Емељан Пугачов.
Вовед
Во втората половина на XVIII век во Руска ИмперијаРусија, под влијание на развојот на капиталистичките односи значително се заостриле основните класни спротивности, зголемена била феудално-спахиската експлоатација. Селаните масовно се врзувале за земјата. Честите војни на Русија ги исцрпуваат пред сè селаните. Веќе во почетокот на седумдесеттите години на XVIII век, во разни делови на Русија (Поволжје, Урал, Централна Русија) се дигаат буни и локални востанија. Ситуацијата била зрела за општо востание – селанска војна.
Донскиот козак Емељан Пугачов, во 1773 година се прогласил за цар Петар III кој бил убиен уште во 1762 година. Почнале да му се придружуваат јајицките козаци, селани и Татари. Во средината на септември 1773 година, одредот на Пугачов броел 80 луѓе. На 17 септември, Пугачов издал манифест со кој на козаците, Калманците и Татарите им ветил слобода и земја. Со тоа практично бил одреден антифеудалниот карактер на востанието. Два дена подоцна, Пугачов со својот одред тргнал на градот Јајицки. Со тоа почнало Пугачовото востание.
Опсада на Оренбург
Кога Пугачов стигнал под градот Јајицки, неговиот одред веќе броел 200 луѓе. Пугачов не го нападнал солидно утврдениот град, туку се упатил долж реката Јајик кон Оренбург, воен и управен центар на југоисточниот дел на Русија. Посадите на горнојајицките тврдини му се предавале без борба. После неколку неуспешни јуриши на добро утврдениот Оренбург, Пугачов пристапил на опсада. Востанието брзо се ширело, на Пугачовата војска ѝ се придрушувале селани, фабрички работници од Урал, Татари, Башкири, Маријци и козаци. Така, во декември 1773 година Пугачов имал околу 30 000 луѓе пред Оренбург. Селаните носеле храна и облека, а работниците од Урал, оружје и муниција. Во текот на опсадата на Оренбург, Пугачов во војската внел елемени на организирани вооружени сили. Востаниците ги групирал во полкови и одреди, формирал Државен воен совет кој вршел функција на главен штаб, врховен суд и органи за снабдување на војската.
Со оглед дека Пугачов со главните сили бил врзан за Оренбург, останатите фронтови биле занемарини. И покрај тоа, востанието и понатаму се ширело. Одредите заземале градови, села, ги прекинувале врските со административните центри и престолнината. Чељабинск бил заземен во јануари 1774 година. Потоа бил заземен Курган. На востание се дигнале и селаните од Тјумењск, па востанието се проширило и во Сибир. Долгата опсада на Оренбург им овозможила на властите да се организираат и да ги засилат своите редови. Силни сили под генералот Александар Бибиков биле упатени на Оренбург. Одлучувачкиот судир се одиграл на 22 март 1774 година кај Татишчево во близина на Оренбург. Во шестчасовната битка, Пугачов со 9 000 луѓе доживеал поран од значително помоќниот противни. Околу 2 000 востаници биле убиени, а преку 4 000 рането или заробено. Востаниците ги изгубиле сите топови. На 1 април, Пугачов бил повторно поразен кај градот Сакмарски. Со тоа бил принуден со помал одред да се префрли на Урал. Така бил завршен првиот период од војната.
Втор период на војната
Со доаѓањето на Пугачов на Урал, повторно се разгорело востанието во оваа област. Веќе во мај 1774 година, востаничката војска имала 5 000 луѓе. Пугачов освои многу села и градови, ги контролирал комуникациите, но истовремено избегнувал отворено соочување со појаките казнени одреди. Пор растечкиот притисок на моќните царски трупи, бил принуден да го напушти Урал и да отиде во Поволжје. Во градот Казањ влегол на 11 јули 1774 година, но не успеал да ја освои тврдината. Дознал дека на градот му се приближува силен одред, па им пошол во пресрет. Во битката на Арското Поле (12 јули) бил тешко поразен. Три дена подоцна дошло до нов судир во кој Пугачов ја изгубил цела артилерија, околу 2 000 востаници погинале, а 5 000 биле заробени. Два дена подоцна, Пугачов со одред од 500 луѓе прешол на десниот брег на Волга. Со тоа бил завршен вториот период на војната.
Задушување на востанието
Повлекувањето на Пугачов по десниот брег на Волга набрзо се претворило во големо напредување. Неговата појава го оживеала покретот во густо населените области. Илјадници селани им се придружиле на востаниците. Востанието почнало да се шири и во Нижегородска ОбластНижегородската и Вороњешка ОбластВороњешката Област. Спахиите панично ги напуштале своите имоти. Очекувајќи го Пугачовиот поход на Москва, дворот се спремал за евакуација во Рига. Но, Пугачов не се упатил на запад, туку свртел на југ со намера во областа на Дон да ја пополни својата војска со козаци, па дури потоа да тргне на Москва. Прешол огромно растојание за 21 ден – од Казањ до Саратов. На 6 август, востаниците влегле во Саратова, а потоа се упатиле на Царицин. Во меѓувреме, дворот побрзал да склопи мир со Турција. Најголемиот дел од воените сили бил упатен на Пугачов. Последната битка од востанието се водела на 25 август кај Соленикова Ватага, на 75 километри јужно од Царицин. Востаниците во целост биле поразени. Пугачов со мал одред се префрлил на левиот брег на Волга. Јајицките козаци го фатиле и им го предале на властите на 14 септември. На 10 јануари 1775 година, бил убиен во Москва.
Вера Фигнер
Вера Николаевна Фигнер (Филипова) (7 јули 1852 - 15 јуни 1942 година) беше руски револуционер и народник родена во Казанската провинција, во Руската Империја.
Под влијание на нејзиниот либерален чичко, таа почна да се стреми да им помогне на сиромашните. Таа одлучи да студира медицина, што не им беше дозволено на жените во Русија во тоа време, затоа планирала да отиде во Швајцарија. Татко ѝ не ѝ дозволил, затоа се омажила за Алексеј Филипов, зачувала доволно пари и го продала својот мираз, и отпатува за Цирих.
Во 1873 година, Фигнер се приклучила на организација составена од 13 млади руски радикални жени, од кои некои подоцна станале важни членови на Руската Социјална Револуционерна Организација.
Таа учествувала во планирањето на атентатот на Александар II во 1880 година во Одеса, и во 1881 година во Санкт Петербург - што беше успешно.
Аделбоден
Аделбоден е планинско село во Швајцарија, сместено во кантонот Берн на Бернската висорамнина.
Географија
Аделбоден е типично швајцарско планинско село на тераса која гледа на југ кон водопадите Енгстлиген. Дел од селото се и населените долини Гилбах, Стигелшванд, Боден, Хирцбоден и Аусершванд. Највисоко место во областа е Вилдштрубел со 3242 метри, а најниската точка е на 1045 метри во долината Енгстлиген.
Историја
Аделбоден првпат се споменува во 1409 година како во долината Аделбоден (in valle Adelboden). Во 1453 година се споменува како Аделбоден алијас силва.
Во 1870-тите бил отворен првиот пансион од еден од месните учители. Прераснал во хотел, кој сè уште е во сопственост на истото семејство (хотел Хари им Шлегели). Кон крајот на векот туризмот придонел за голем пораст на населението.
Првите зимски спортски одмори, организирани од Хенри Лун во 1903 година за дестинација го имале Аделбоден.
Туризам и спорт
Во Аделбоден, туризмот е претежно семеен и таму има 24 хотели (1.291 кревети), 3.800 викендици (15.200 кревети), 28 групни сместувања (1.830 кревети), три кампови и 40 ресторани.
На Аделбоден има скијачки патеки од сите степени на тежина, меѓу кои се и велеслаломската патека од Светскиот куп на Чеунисбергли и скијачки патеки за нордиско трчање. Поседува патеки за скијачко трчање во должина од 40 километри. Има патеки и за сноубордери.
NGC 3015
NGC 3015 — леќеста галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3015 се споменува и како UGC 5261, MCG 0-25-20, CGCG 7-41, ARAK 218, IRAS 09468+0122.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3015 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,6 m/лм2. NGC 3015 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 49 м 22,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 1° 8' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Албанчес
Албанчес  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Ота Шик
Ота Шик е роден е во П’лзењ. Пред Втората светска војна студирал уметност на Карловиот универзитет во Прага, а по завршувањето на војната - политика. По нацистичката окупација на Чехословачка во 1939, Шик се вклучил во движењето на отпорот. Во 1940 бил уапсен од страна на Гестапо и пратен во концентрационен логор во Матхаузен. Таму се запознал со идниот претседател на Чехословачка, Антонин Новотни, и со Стефан Дупчек, таткото на Александар Дупчек. Контактите што ги направил за време на логорувањето во Матхаузен се покажаале корисни за неговата политичка кариера по војната. Во раните 60-ти Шик се обидел да го убеди Новотни да ја олабави ригидноста на централното планирање. Шик, тогашен професор по економија, се залагал за олабавување на контролата над цените и за внесување на пазарни елементи во економијата. Токму поради овие негови ставови, тој бил избран во Централниот комитет на КП на Чехословачка и бил назначен за началник на Економскиот институт на Чешката академија на науките.
Кога во август 1968 советските тенкови влегле во Прага, Шик бил на одмор во Југославија, поради што го избегнал апсењето од страна на советските власти. Не можејќи да се врати во Чехословачка, во октомври 1968 Шик се преселил во Швајцарија. Од 1970 станал професор по економија на Универзитетот во Санкт Гален и на таа позиција остана до 1990 кога се пензионира. По соборувањето на комунистичкиот режим во Чехословачка, Шик сепак не се вратил во Чехословачка и останал да живее во Швајцарија сè до својата смрт.
Негови позначајни дела се: „Третпат марксистичко-ленинистичката теорија и модерното индустриско општество“ (1972), „За хумана економска демократија“ (1979), „Комунистичкиот систем на власт“ (1981), „Економски системи“ (1981) и други. Шик главно е познат како пазарен социјалист, но со текот на времето неговите ставови еволуираа и го направиле приврзаник на социјалната пазарна економија.
Парламент на Англија
Парламентот на Англија беше законодавството на Кралството Англија. Англискиот парламент ги влече своите корени од Англосаксонскиот Витенагем (Anglo-Saxon Witenagemont). Во 1066, Вилијам од Нормандија донесе феудален систем, со кои тој побара совет од Советот на главните станари (tenants-in-chief) и проповедници пред да направи закони. Во 1215 година,главните станари ја обезбедеја Големата повелба од кралот Јован, со што се утврди дека царот не може да наметне данок или да собира какви било даноци (освен феудалните даноци на кои се биле досега навикнати), освен со согласност на неговиот кралски совет, кој полека прераснал во парламент.
Во текот на вековите, англискиот парламент прогресивно ја ограничи моќта на англиската монархија која веројатно кулминираше во Англиската граѓанска војна и на судењето и погубувањето на Чарлс Први во 1649 година. По реставрацијата на монархијата под Чарлс Втори, превласта на парламентот беше утврден принцип и сите идни англиски и подоцна британски суверенитети беа ограничени на улогата на уставни монархии со ограничена извршна власт. Актот на Унијата 1707 ги спои Англискиот парламент со Собранието на Шкотска за да се формира Парламентот на Велика Британија. Кога Собранието на Ирска беше укинато во 1801 година, неговите поранешни членови беа споени во она што сега се нарекува Собранието на Обединетото Кралство. Ова го прави сегашниот парламент на Обединетото Кралство за едно од најстарите законодавните тела во светот. Поради историјата и влијанието на британската империја, британскиот парламент стана модел за многу други национални законодавни тела. Овој модел е наведен како системот Вестминстер бидејќи британскиот парламент се наоѓа во Вестминстер во рамките на Голем Лондон.
Историја
Според монархискиот систем на владеење, монархот обично мора да се консултира и да побара мерка за прифаќање на неговите политики, ако тој ја ужива широката соработка на неговите поданици. Првобитните кралеви на Англија немале постојаната војска или полиција и затоа зависеле од поддршката на моќните поданици. Монархијата имала агенти во секој дел од земјата. Сепак, под феудалниот систем кој еволуирал во Англија по норманската инвазија во 1066, законите на Круната не можеле да биде прифатени без поддршката на благородништвото и свештенството. Поранешните имале сопствени економски и воени моќни бази преку големи сопствеништва на земјиште и феудалните обврски на нивните станари (некои од коги поседувале земјиште под услов на воена служба). Црквата - тогаш сè уште дел од Римокатоличката црква и тоа поради крајната лојалност кон Рим - беше речиси закон кон себе во овој период, како што имаше свој систем од верско-правни судови. Со цел да се побара консултација и согласност од благородништвото и високото свештенство за големите одлуки, англиските монарси по 1066 година ги повикувале Големите совети. Типичниот Голем советот ќе се состои од архиепископи, владици, игумени, грофови и ерлови, столбовите на феудалниот систем. Овие Големи совети биле лабаво засновани на структурата на Англосаксонскиот Витенагем, иако важноста на подоцнежната институција до подоцнежниот развој на парламентот може да бидат преувеличени. Кога овој систем на консултации и согласност се срушија често беше невозможно за владата да функционира ефикасно. Двата најозлогласени примери на овие претходници на владеењето на Хенри Трети, се случаите на Томас Бекет и кралот Јован.
Бекет, кој бил Кантербериски архиепископ, помеѓу 1162 и 1170 година, бил убиен по долг спор со Хенри Втори за надлежноста на Црквата. И Јован, крал од 1199 до 1216 година, наиде на непријателство од многу водечки благородници кои го принудиле да се согласи на Големата повелба во 1215 година. Одбивање на Јован да се придржи до овој договор доведе до граѓанска војна ( Првата баронска војна). Големиот Совет еволуираше во Парламентот на Англија. Самиот термин почнал да се користи за време на раниот 13 век, произлегувајќи од латинските и француските зборови за дискусија и зборување. Зборот првпат се појавува во официјални документи во 1230-тите. Како резултат на работата од страна на историчарите Г.О.Сајлес и Х.Г. Ричардсон, нашироко се верува дека првите парламентите имале судска, како и законодавна функција.
Етички код
Етички код — сет на правила усвоени од организациите за да им помогнат на членовите да ја разберат разликата помеѓу правилното и погрешното и да го применат тоа разбирање за нивните одлуки. Етичкиот кодекс генерално подразбира: кодекс на деловна етика, кодекс на однесување (кон вработените) и кодекси на професионална пракса.
Парламент на Англија
Историја
Во текот на 13-ти и 14 век, кралевите почнале да ги повикуваат витезите од грофовијата (Knights of the Shire) да се сретат кога монархот ќе увиди дека тоа е потребно. Истакнат пример за ова беше во 1254 година кога шерифите на земјите беа наложени да испратат витези од грофовиите до парламентот да го советуваат кралот за финансиите.
Етички код
Етички егоизам
Етички егоизам (Ethical egoism) е однесувањето при кое луѓето го прават она што е во нивен личен интерес. Со самата дефиниција, можеме да кажеме дека егоизмот е однесување спротивно на алтруизмот, според кој луѓето имаат обврска да им помагаат на други личности. Тој не бара луѓето со нивното однесување да им наштетат на другите индивидуалци, но сепак тоа често се случува.
Парламент на Англија
Историја
Првично, парламентите во најголем дел биле повикани кога кралот требало да собере пари преку даноците. По Големата повелба ова стана конвенција. Ова се должи на ниту мал дел на фактот дека Јован починал во 1216 година и бил наследен од неговиот помал син Хенри Трети. Водечките благородници и свештени лица регулирани во име на Хенри сè додека не дошол на возраст, давајќи им го вкус на моќта, што тие не ќе можеле да го нарушат. Меѓу другото, тие се осигураа Големата повелба да биде повторно издадена од страна на младиот крал.
Парламентот за време на владеењето на Хенри Трети.
Откако заврши малолетноста на Хенри Трети, тој презеде целосна контрола на Владата на неговото кралство, многу водечки благородништва стана сè повеќе загрижени за неговиот стил на владеење, посебно неговата неподготвеност да ги консултира за одлуките што ги презема и неговиот воочена подготвеност да дарува покровителство на неговите надворешни роднини во предност на неговите домашни поданици. Одлуката на Хенри да ја поддржи катастрофалната папската инвазија на Сицилија беше последната сламка. Во 1258 година, седум водечки грофови го принудија Хенри да се согласи и да се заколне на свечена заклетва на одредбите на Оксфорд, кои ефикасно ја укинаа апсолутистичката англо-норманска монархија, давајќи му моќ на Советот од петнаесет грофови да се справи со работата на власта и обезбедување на трипати -годишна седница на парламентот да ги следи нивните дела. Парламентот се свика 6 пати помеѓу јуни 1258 и април 1260 година, најзначаен собир на кој беше оксфордскиот парламент (1258), кој ги постави темелите за изградба на одредбите од Оксфорд.
Етички код
Етички егоизам
Етичкиот егоизам може да се подели на три подгрупи: личен, поединечен и универзален. Друга можна точка од интерес кога станува збор за етичкиот егоизам е колку тој всушност се разликува од стандардните етички теории. Веднаш може да се заклучи дека разликата е огромна. Моралните теории како што се утилитаризмот и етичката од општа култура бараат поединецот да одговори на барањата на другите, дури и по цена на релативно мала жртва. Ова е така особено кога жртвата е мала, а добивката на поединецот би била непроценливо поголема. Но, поддржувачите на етичкиот егоизам би одговориле дека на секоја личност и е потребна соработката од другите за да ги исполни своите цели, што автоматски значи дека и таа личност треба да им помага ним, за тие да вратат соодветно.
Морален релативизам
Моралниот релативизам (Moral relativism) може да се подели на три подгрупи: описен, нормативен и метаетички. За моралниот релативизам може да се каже дека е всушност општоприфатеното верување на модерните општествени заедници. Значи, најголемиот број од луѓето веруваат дека не постои апсолутно добро и апсолутно зло, туку дека значењето на овие два термина се разликува кај секој поединец. Некоја постапка може да се оцени како добра во една ситуација, а лоша во друга; или како добра од страна на еден поединец, а лоша од страна на друг, дури и ако ситуацијата е иста. Зборови како што се “би требало” се всушност безначајни. На еден начин, моралниот релативизам е етички неутрален.
Парламент на Англија
Парламентот за време на владеењето на Хенри Трети.
Францускиот благородник Симон де Монтфорт се појави како водач на овој специфичен англиски бунт. Во следните години, оние кои го поддржуваа Монтфорт и оние кои го поддржуваа кралот растеа одделно сè повеќе и повеќе. Хенри доби папската була во 1263 година ослободувајќи го од неговата заклетва и двете страни почнаа да подигат војски. Во битката на Левес (Battle of Lewes) на 14 мај 1264 година, Хенри бил поразен и заробен од војската на Монтфорт. Меѓутоа многу од благородниците, кои првично го поддржуваа Монфорт почна да се сомневаат дека отишол предалеку со неговиот реформирачки ентузијазам. Неговата поддршка меѓу благородништвото брзо опадна. Така во 1264 година, Монфорт го повика првиот парламент во англиската историја без какви било претходни кралско овластување. Архиепископите, епископите, игумените, ерловите и грофови беа повикани, како што биле и по два витеза од секоја грофовија и два бургеса (burgesses) од секоја околија. Витезите биле повикани на претходните совети, но репрезентацијата на реони беше без преседан. Нивниот процес на селекција се разликуваше од околија до околија, но постои мало сомневање дека некоја форма на демократски избори се користела во многуте случаи. Ова беше чист потег за да се зацврсти позицијата на Монтфорт како легитимен владетел на кралството, бидејќи тој го зароби Хенри и неговиот син принцот Едвард (подоцна Едвард Први) во битката на Левес.
Етички код
Морален релативизам
Истражувања покажуваат дека 75% од професорите на Американските универзитети предаваат во корист на моралниот релативизам.
Морален скептицизам
Моралниот скептицизам (Moral skepticism) е множество од метаетички теории кои тврдат дека ниту еден поединец нема никакво етичко знаење. Напротив, моралниот скептицизам се заснова на тврдењето дека етичкото знаење не постои. Тој се дели на три подгрупи: нихилизам, субјективизам и релативизам. Сите овие три групи се засноваат на следново тврдење: “Никогаш не е оправдано да се верува дека одредено етичко тврдење е вистина или лага”.
Парламент на Англија
Парламентот за време на владеењето на Хенри Трети.
Парламент составен од претставници на царството беше логичен начин за Монтфорт да ја воспостави својата власт. Во повикување на овој парламент, тој го експлоатираше фактот дека повеќето од благородништвата го напуштија неговото движење и ги повикал витези и бургите (burgesses) од новата благородничка класа, во обид да стекне народна поддршка. Овој парламентот беше повикан на 14 декември 1264 година. Првпат се сретнале на 20 јануари 1265 година во Вестминстер Хол и беше распуштена на 15 февруари 1265 година. Не е сигурно тоа за кој всушност се појави овој парламент. Сепак, шема на Монтфорт беше официјално прифатена од Едвард Први во т.н. "Модел на парламент" на 1295 година. Учеството во парламентот на витези и бурги (burgesses) историски стана познат како повикување на "народот" (“the Commons”), термин изведен од норманско францускиот збор "комуна", буквално преведен како "заедница на кралството". По бегството на Едвард од заробеништво, Монтфорт бил поразен и убиен во Битката кај Ившам (Battle of Evesham) во 1265 година.
Авторитетот на Хенри бил обновен и одредбите од Оксфорд биле заборавени, но тоа сепак било една пресвртна точка во историјата на Парламентот на Англија. Иако тој не бил должен со закон да го стори тоа, Хенри ги повикал Народите да се соберат трипати помеѓу септември 1268 и април 1270 година. Сепак, ова не беше значајна пресвртница во историјата на парламентарната демократија. Вреди да се запамети дека да се биде испратен до парламентот да се принуди на доделување на даноци за владата и потоа да се врати и да го објасни ова на еден од доверителите во никој случај не е посакувана задача. Подоцна, многу малку се знае за тоа како претставници биле избрани затоа што во тоа време да се биде испратен во парламентот не е престижен потфат. Сепак одлуката на Монтфорт да повика витези и бурги ( burgesses) на неговиот парламент ја одбележи непоправливата појава на благородничката класа како сила во политиката. Од тогаш, монарсите не можеле да ги игнорираат, што ја објаснува одлуката на Хенри да го повика Народот (the Commons) на неколку од неговите парламенти пост-1265 година.
Етички код
Морален скептицизам
Постојат две етички движења кои произлегуваат на моралниот скептицизам. Критиката на моралниот скептицизам, најмногу доаѓа од страна на етичките реалисти. Нивниот аргумент е всушност тоа дека всушност постои добра причина да се верува дека постојат објективни морални правила. Тие сметаат дека оправдано е тоа што луѓето имаат многу етички сфаќања. Значи, ако етичките верувања се лажни затоа што пропагираат дека луѓето имаат причини да прават определени нешта кои не спаѓаат во нивни желби, тогаш лажни се и хипотетичките императиви. Тоа е така бидејќи хипотетичките императиви имплицираат дека луѓето имаат причина да прават работи кои не се нивни желби. Но, хипотетичките императиви се вистина. Заклучокот е дека аргументот на моралните скептицисти е неточен.
Парламент на Англија
Парламентот за време на владеењето на Хенри Трети.
Иако многу благородници кои ги поддржувале одредбите од Оксфорд останале активни во англиската политика во текот на владеењето на Хенри, условите кои тие ги положиле на редовните парламенти биле заборавени, како да го симболизираат историскиот развој на англискиот парламент преку конвенција отколку преку статути и напишани устави.
Етички код
Етички нихилизам
Етичкиот нихилизам (Moral nihilism) уште се нарекува и аморализам. Основа на етичкиот нихилизам е верувањето дека ниту една постапка не е ниту морална ниту неморална. Најпознат пример кој го специфицираат следбениците на етичкиот нихилизам е прашањето “Доколку некој би го убил Адолф Хитлер дури тој бил бебе, дали тоа би бил морален или неморален чин?”.
Тодин
Тодин (Toddin) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Парламент на Англија
Појавата на парламентот како институција
За време на владеењето на Едвард Први, кое започна во 1272 година, улогата на парламентот во владеешето на англиското кралство се зголеми како резултат на одредувањето на Едвард да се обединат Англија, Велс и Шкотска под негово владеење со сила. Тој исто така бил заинтересиран да се обединат неговите поданици, со цел да го поврати својот авторитет и да не се соочи со бунт, како што беше судбината на неговиот татко. Едвард затоа ги охрабри сите сектори на општеството да поднесат петиции до парламентот одредувајќи ги нивните жалби со цел да им се решат. Ова навидум им даде на сите поданици на Едвард потенцијална улога во владата и ова му помогна на Едвард да го потврди неговиот авторитет.
Етички код
Морален плурализам
Моралниот плурализам (Value pluralism) уште се нарекува и вредносен плурализам. Тој се заснова на мислењето дека одредени вредности можат да бидат подеднакво точни, а сепак противречни меѓусебно. Нивната вредност би била немерлива. Зачетник на моралниот плурализам е Исаија Берлин. Моралниот плурализам не се однесува на различни вредносни системи или гледни точки, туку тој се фокусира на различни вредности. Главното прашање што го поставува моралниот плурализам е дали различните вредности како што се среќата, љубовта, пријателството, тагата, изненадувањето, може да се доведат до една единствена супериорна вредност, или тие навистина се различни вредности. Најпрво, постојат неколку различни начини за дефинирање на “вредност”. Единствен начин може да се дефинира како еден вид на пресек меѓу деонтолошкиот, последичниот начин и начинот на “етиката на доброто”.
Парламент на Англија
Појавата на парламентот како институција
Бидејќи бројот на жалби доставени до парламентот се зголемил,тие биле решени и често игнорирани, сè повеќе и повеќе од страна на министрите на Круната за да не се блокира усвојувањето на владината работа преку парламентот. Меѓутоа појавата на поднесувањето на молби е значајна затоа што тоа е некој од најраните докази на парламентот кој се користел како форум за решавање на општите поплаки на обичните луѓе. Поднесување на петиција до парламентот е традиција која продолжува до ден-денешен во Парламентот на Обединетото Кралство. Овие случувања го симболизираат фактот дека парламентот и владата во ниеден случај не биле истото нешто од страна на оваа точка. Ако монарсите планирале да ја наметнат својата волја на кралството, тие ќе требало да го контролираат парламентот отколку да бидат подредени на него.
Етички код
Морален плурализам
Плуралистите ја дозволуваат комплексноста и множинатана овие вредности. Тие сметаат дека доколку постојат повеќе вредности, тогаш изборот на луѓето ќе биде комплексен, па со самото тоа, комплексноста и конфликт кај луѓето е дел од нивното етичко искуство. Плуралистите сметаат дека се јавува дисконтинуитет при споредувањето на вредности.