cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на Руската православна црква
Експанзија
Во доцниот 17 и почетокот на XVIII век, Руската православна црква доживеала големо феографско проширување. Голем број на верници и епархии биле ставени под административна заштита на руската црква. Во следните години мисионерството на руската црква продолжило кон деловите на Сибир и Алјаска, а подоцна и во САД. Во 1700 година, по смртта на Адријан Московски, Петар Велики забранил да биде именуван негов наследник. Така, во 1721 година бил формиран нов синод, кој со црквата управувал до 1918 година. Овојм период од историјата на руската црква е познат ако синодски период, кога руската црква посебно внимание обрнала на верското образование и мисиите во провинциите. Старите цркви биле обновени, а биле изградени и голем број на нови. Во овој период голем замав земал и старчеството на чело со Паисиј Величковски во манастирот Оптина.
Комунистичко владеење
Христијаните припаѓале на различни цркви: Православие, кои биле најбројни, Католици и други протестантски деноминации. Црквата била на некој начин забранета во СССР. Самиот Ленин изјавил дека не постоело место за црквата во Болшевичкото општество. СССР била една од првите држави чија цел била елиминирање на религијата. За да ја постигне таа цел, комунистичкиот режим честопати конфискувал црковни имоти, го вовел атеизмот во училиштата, ги прогонувале верниците, свештениците биле испраќани по затворите и биле рушени многу цркви. Така, по пет години од револуцијата, 28 епископи и 1200 свештеници биле погубени. Во периодот од 1927 до 1940 година, бројот на православните цркви се намалил од 29.584 на 500, 130.000 свештеници биле уапсени од кој 95.000 убиени.
Во времето кога Нацистичка Германија го нападнала СССР во 1941 година, Јосиф Сталин ја повикал Руската православна црква да ја подкрепи руската армија. Така, од завршувањето на војната до 1957 година, 22.000 руски православни црква биле повторно активирани. Никита Хрушчов ја започнал својата кампања против црквата, и околу 12.000 цркви биле затворени. Веќе во 1985 година, во СССР останале само околу 7.000 активни цркви. Многу од членовите на црквата биле во голема приврзаност со КГБ.
Црквата денес
Православното христијанство денеска е најголемата религија во Русија. Верата е сметена за дел од руското "историско наследство" според законот донесен во 1997 година. Руското Православие е најголемата религиозна организација во земјата. Така, 95% од регистрираните православни парохии припаѓаат на Руската православна црква. Сепак, голем дел од православните христијани не ја посетуваат односно не одат на црква редовно. И покрај тоа, црквата е доста почитувана од и на верниците и на неверниците, кои гледаат на тоа како на симбол на руско наследство и култура.
Предците на голем дел од денешните Руси го примиле христијанство во 10 век. Околу 100 милиони граѓани се сметаат себеси за православни христијани, кое во процент е околу 70% од вкупниот борј на население во земјата. Сепак црквата тврди дека тој број е околу 80 милиони. Исто така, според една анкета која била спроведена од страна на рускиот Центар за истражување на јавното мислење, 63% од испитаниците сметаат себеси за православни верници. Други 12% рекле дека веруваат во Бог, а 16% изјавиле дека се неверници.
ЖРК Ѓер Ауди ЕТО
ЖРК Ѓер Ауди ЕТО е унгарски женски ракометен клуб од градот Ѓер. Поради тоа што главен спонзор на клубот е Ауди, официјалното име на тимот е Ѓер Ауди ЕТО.
На домашно ниво Ѓер има освоено 14 титули во унгарското првенство, меѓу кои седум по ред во периодот помеѓу 2008 и 2014 година. Тие исто така се дванаесет кратен првак во Купот на Умгарија, победувајќи во сите свои финалиња од 2005 до 2016 година.
Исто така во последниве години Ѓер е една од најуспешните екипи и на европската меѓународната сцена, освојувајќи ја титулата во најсилното натпреварување Лигата на шампионите во 2013, 2014, 2017 и во 2018, а исто така стигнале до финалето и во 2009, 2012 и во 2016. Покрај тоа, Ѓер стигнал до финалето и на Купот на победници на куповите во 2006 година.
Домашни натпреварувања
Унгарско првенство
Суперкуп на Унгарија
Џеки Чен
Џеки Чен (Jackie Chan, ) — кинески глумец, продуцент, поп пејач и сценограф кој е роден на 7 април 1954 година во Хонгконг. Џеки Чен е исто така и поп пејач кој има снимено некаде околу 20 албуми од 1984 година. Пее на различни јазици: англиски, мандарински и јапонски.
Животопис
Џеки Чен е роден во Викторија Пик (Хонгконг). Тој е син на Ли-Ли и Чарлс Чен, кои емигрирале во Канбера, Австралија како бегалци од Кина во текот на кинеската граќанска војна во 1960 година. Неговото правилно име е Чен-Конг Санг што во превод значи роден во Хонгконг. Кога се родил бил тежок 5,5кг, што е доста необично за кинезите. Во текот на годините Џеки Чен бил познат по разни имиња: Јун Ло, Џен Јунг Лунг и Џеки Чен.
Џеки Чен, добар дел од својот живот посветил на добротворната работа. Така од 2004 година е и доброволен амбасадор на УНИЦЕФ. Истата година во Хонгконг успеал да донесе изложба United Buddy Bears, која стана позната во меѓународни рамки во целиот свет. На овој настан беа соберени над 400.000 евра во корист на УНИЦЕФ и уште две организации за помош на децата.
Анѓин
Анѓин (Andzin) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Гољевица
Гољевица (словенечки: Goljevica) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Клон (2010)
Прв дел
Поради ненадејната смрт на нејзината мајка во САД 1987г. Жаде се враќа да живее во Мароко со нејзиното семејство, воопшто не помислувајќи дека ќе го најде мажот кој судбината го одредила да биде нејзина единствена љубов. Таа се чувствува присилена да ја прифати муслиманската култура која за нејзина возраст не ја познава доволно, но благодарение на нејзиниот сензуален танц, сопственик на нејзиното срце станува еден странец кој ќе се заљуби во неа на прв поглед. Така започна најдолгата и најубавата љубов.
Кога ќе дојде кај вујко Али поради неговата љубопитност Лукас ќе ги забележи убавината на Жаде и грациозноста на нејзините движења. Али е конзервативен човек кој ги брани муслиманските обичаи и е способен да се соочи и со целиот свет со цел да се соочи со оние кои не се благословени да бидат муслимани. Вујко Али и Абдул, кој е уште покозервативен и поортодоксен од Али, ќе станат непријатели на љубовта на Жаде и Лукас и како што налага нивната култура, нема да дозволат таа да биде со странец и да ги прекршат правилата на Куранот. Така тие ќе ги договорат браковите на двете внуки на Али со Саид и Мухамед,внуците на Абдул.
За несреќа на Леонардо, Диего умира во несреќа кога оди да ја посети неговата девојка Мариса, ситуација која ќе стане пречка на љубовта која вети дека ќе се справи со правилата на Божјиот закон. Лукас, со болка, ја одложува својата љубовна афера со Жаде, што ќе ја присили, посрамена и со скриен грев, да се омажи со Саид.
Лукас и Жаде за првпат се разделени во последниот обид кој се чини смртоносен. Лукас го зазема местото на својот брат во компанијата и во срцето на неговата девојка Мариса, со која по кратко време и ќе се ожени. Во меѓувреме, во Мајами, научникот Августо Албиери потресен поради смртта на Диего (која се случи на 24 јануари 1988г.) тајно го клонира Лукас, со што создава во матката на една жена Дора,чија најголема желба е да држи бебе во своите раце, еднаков генетски клон на Диего, Даниел. Сето тоа, индиректно, ќе направи легендарната љубов на Жаде и Лукас да се претвори во магична легенда, напишана од судбината.
Сепак, оваа грешка од минатото нема да ја заврши љубовната приказна меѓу Лукас и Жаде и тие повторно ќе доживеат една битка за нивната љубов. Мариса и Лукас се разделуваат, сè додека не ја дознааат веста за нивната ќерка која ќе ги натера да се смират.
Втор дел
Приказната доживува пресврт 20 години подоцна, кога Лукас заменувајќи го својот брат, со неговата девојка Мариса ја добива ќерката Наталија, со која се гордеат како нејзините родители така и нејзиниот дедо поради нејзиниот академски успех, но таа повеќе не се чувствува среќна бидејќи додека другите се забавуваат таа учи сама во нејзината соба. Покрај сите нејзини проблеми дедо и и најмува возач, поранешен борач, кој се вика Александар и кон кој чувствува голема омраза која постепено ќе се претвори во интензивна љубов и тие ќе започнат врска. Мариса не дозволува нејзината ќерка да се омажи со некој од пониска класа но тие ќе се спротивстават на тоа. При обидите да ја сокрие нивната болка таа ќе почне да конзумира алкохол и дрога, што ќе биде голем удар во нејзиниот живот.
Жаде веќе станала мајка и мора да го задржи Саид за да ја научи својата ќерка на нивните обичаи. Саид ќе потпише договор со фирмата Ферер и ќе отпатува со своето семејство. Жаде и Лукас повторно ќе почувствуваат желба да бидат заедно ,но за да го постигнат тоа ќе мораат да поминат низ тешки тестови, особено откако Даниел ќе се појави во животот на Жаде. Свртувајќи го вниманието кон нив, Лукас и Даниел ќе имаат сериозни проблем во своите животи…
Крај
Ескобар не може повторно да се смири со Клара и по неколку обиди ќе се откаже. Тогаш Луис, пријателката на Анита ќе го заведе, ќе си поигра со него и ќе му каже да си најде некоја што стварно вреди.
Мариса и сите останати се согласуваат Лукас да оди да живее со Жаде во куќата покрај патот. Мариса оди тажна на плажата и сретнува еден човек кој ќе ја насмее, така ќе започне една искрена и голема љубов која ќе ја направи среќна.
Дора го тужи Леонардо и сите одат кај неа дома да прослават, но Даниел го нема. Потоа Мигел новото момче на Дора, и кажува да не се секира бидејќи тој секогаш се враќа. Даниел во страв дека ќе го убијат Албиери (бидејќи настојуваат да го пратат во затвор) ,го следи Албиери во пустината, каде Албиери му вели дека не се согласува и двајцата продолжуваат да се шетаат низ пустината.Тоа е последната сцена во која се појавуваат тие двајца.
Луиза и новинарката која сакаше информации за клонот, го бараат Албиери. Луиза бидејќи сака повторно да биде со него, а новинарката бидејќи сака да докаже и да му покаже на светот дека постои клон, затоа што никој не и верува.
Алисија, веќе е далеку од главните ликови,таа станува слугинка и се обидува да го освои својот шеф.
Мухамед и Латифа живеат среќно со своето семејство. Момчето на Самира решава да стане муслиман за да може да биде со неа. Мухамед ја прифаќа врската и го подучува.
Назира побегнува со Пабло и живее среќно со него.
Саид бидејќи сака да ја види среќна Хатиџа и дозволува секоја недела да се гледа со Жаде. Тој зема уште една жена која секојдневно се кара со Ранија, но е еднакво среќен на негов начин. Карла и нејзината мајка одат на плажа и бараат следна жртва која ќе ја измамат. Кристина и Леонардо имаат близнаци и се започнува од почеток во куќата на Ферерови. Вујко Али ќе се ожени со Зорајда и ќе живеат среќно. Таа ќе направи во куќата да нема веќе караници и да има мир. На крај Али повторно ќе ја прифати Жаде.
Жаде и Лукас живееја среќно, нивната љубов никогаш не престана, дури и беше посилна отколку пред 20 години…и ќе остане таква…
NGC 2312
NGC 2312 — астеризам во соѕвездието Еднорог, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 јануари 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2312 е од видот *Grp. NGC 2312 има привидни димензии од 5' х 2,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 58 м 47 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 10° 17' 44".
Други поделби
Проучување на NGC 2312 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 183; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 752. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 428.
Наташа Младеновска
Наташа Младеновска (родена на 12 февруари 1986 г. во Куманово, Република Македонија) — македонска ракометарка. Таа игра за ЖРК Металург и за Женската ракометна репрезентација на Македонија.
Таа игра на позицијата пивот (пикер).
Нејзини поранешни клубови се: РК Куманово, Еуростандард Ѓорче Петров, Кометал Ѓорче Петров, и РК Кале Кичево. Во ЖРК Металург е од 2010 година.
Список на државни водачи во 1190 година
Ова е список на државни водачи во 190 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Драко Мелфој
Драко Мелфој (Draco Malfoy) е измислен лик и антагонист во серијалот книги Хари Потер на Џ. К. Раулинг. Toj е ученик од домот Слитерин во годината на Хари, и е најзабележителен претставник од домот. Тој често е придружуван од неговите два приглупи соучесници, Винсент Креб и Грегори Гојл кои се однесуваат како телохранители. Иако Драко е често прикажуван како кукавички насилник кој користи душевни манипулации и вербални подбивања за клеветење на своите жртви, тој открива дека поседува и умешни магични способности со кои може да ги досегне своите цели. Драко е единственото дете на Луциус и Нарциса Мелфој.
Филип Нел наведува дека Malfoy е изведено од Mal Foi што на француски значи „погрешна преданост“. Во една статија издадена во 2002, Nilsen and Nilsen расправаат дека „Драко“ е поврзано со draconian (македонски: нешто злобно, драконски) и дека неговото презиме почнува со „mal“, француска претставка за „лошо“ или „злобно“.
Први три книги
Драко Мелфој за првпат се појавува во серијата кога тој и Хари се запознаваат додека тој испробува наметки кај Мадам Малкин. Не препознавајќи го Хари, Драко се обидува да се спријатели со него, но Хари се одвраќа поради арогантноста. Тој го прашува Хари дали неговите родители се „наши“, а потоа вели дека на „другите“ (Нормално родените) не треба да им се дозволува да учат во Хогвортс бидејќи, „не сме од иста сорта, не сме пораснати на ист начин“. Двете момчиња се разделуваат без претставување, но повторно се сретнуваат на Хогвортс Експрес. Откако Драко го исмејува семејството на Рон Визли, Хари ја одбива неговата понуда за пријателство и нивниот меѓусебен антагонизам се раѓа. Според Роулинг, Мелфој првобитно се потрудува да биде другар на Хари бидејќи „би било кул да се појавиш во училиштето како другар на Хари Потер, бидејќи Хари е доста славен“. Сепак, на Хари Потер не му се допаднал Мелфој како другар бидејќи тој „бил толку неучтив кон Рубеус Хагрид и кон Рон, личности кои Хари многу ги сака“. Едвај допирајќи ја главата на Драко, Капата бирачка го распределува во Слитерин, каде веднаш станува миленик на професорот по Напивки и главата на домот на Слитерин, Северус Снејп. Драко се обидува да го исфрли Хари од училиштето имамувајќи го да учествува во полноќен волшебнички двобој, претходно тајно известувајќи го Аргус Филч, но планот пропаѓа кога Хари го избегнува Филч и безбедно се враќа во спалната соба.
Во Хари Потер и Одајата на тајните, Драко станува новиот трагач слитеринскиот квидички тим откако неговиот тако, Луциус Мелфој, донира нови, висококвалитетни Нимбус 2001 метли. Кога Хермиона Гренџер образложува дека грифиндорските играчи влегуваат во тимот поради својот талент, а не со поткуп, Драко и одговара нарекувајќи ја калливокрвна. Ова поттикнува еден непосреден, насилен одговор од сите присутни Грифиндорци, со исклучок на Хермиона и Хари, кои, се одгледани од Нормални, за значењето на епитетот. Поради презирот на Драко кон Нормално-родените, Хари, Рон и Хермиона се сомневаат дека Драко е наследникот на Слитерин, кој неодамна повторно ја отворил Одајата на тајните. Хари и Рон се преправаат во Креб и Гојл со помош на Полисоковната напивка и се вметнуваат во заедничката соба на Слитерин во обид да се здобијат со додатни информации, при што сфаќаат дека првичното сомневање за Драко е погрешно.
За време на првото предавање на Хагрид како наставник по грижа за волшебните суштества во Хари Потер и Затвореникот од Азкабан, хипогрифот, Бакбик, го напаѓа Драко откако тој го навредува и поради тоа што не го следи правилниот протокол за приближување. Тој го преувеличува обсегот на неговата болка, давајќи му шанса на Слитерин да го одложат квидичкиот меч малку подоцна истата година, со обид да го отпуштат Хагрид. Хермиона му мава шлаканица на Драко кога тој го исмејува плачењето на Хагрид за пресудата на Бакбик. Драко, кој навестува дека е свесен како Сириус Блек е наводно вмешан во убиствата на родителите на Хари, исто и го подбуцнува Хари за неизбежната закана од Блек: „Да бев на твое место, ќе сакав одмазда. Самиот ќе го прогонував.“
Наводи
Figuren der Harry-Potter-Romane
614
614 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 614 година од новата ера, 614. од првиот милениум, 14. од VII век и петта од 610-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6122 и 6123 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5364 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4374 и 4375 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1367.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 614 година се протега во 3250 и 3251, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3310 и 3311 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1157. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 8 и 7 година пред хиџра.
Just One Night (албум на Ерик Клептон)
Just One Night е албум во живо на блуз-рок гитаристот Ерик Клептон, издаден во 1980. Снимен е во живо во „Budokan Theatre“, Токио, во декември 1979, кога Клептон бил на турнеја со неговиот последен албум Backless. Албумот го достигна местото број 2 во САД и местото број 3 во Обединетото Кралство, а исто така, доби и златен сертификат од „RIAA“.
Језиорак
Језиорак е езеро во северозападна Полска. Језиорак е најдолго езеро во Полска и е шесто место по површина. Постојат многу острови на езерото. Најголеми се Голема Жулава (Wielka Żuława) и Голем Буковјец (Wielki Bukowiec). Езерото е поврзано со каналот Елблас. Бреговите се пошумени - северните високо и јужните ниско.
На езерото се наоѓа селото Илава Езерото се протега во правец север-југ, во средниот дел се витка и го менува правецот на североисток, а потоа кон северозапад. Во централниот дел, Језиорак се шири. Постојат неколку острови во продолжениот дел. Реката Илавка се издвојува од јужниот дел на езерото.
Фауна
Езерото е многу богато со животински свет. На езерото има над 10 видови риби. Исто така, има многу птици кои гнездат на езерото (има околу 15 видови). Покрај рибите на езерото, има и ракови и жаби.
Пелплински манастир
Пелплински манастир или Катедрална базилика „Успение на Пресвета Богородица“ Bazylika katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pelplinie, (Polplinum) — поранешен цистерцитски манастир кој се наоѓа во истоимениот град, Полска. Тој бил основан во 1258 г. од страна на поморскиот војвода Самбор II. Со указ на пруската влада на 5 март 1823 г. објектот бил распуштен.
Георги Димитров (историчар)
Георги Георгиев Димитров бил бугарски учител, книжевник, општественик.
Биографија
Роден е во Ќустендил. Во 1851-58 г. учи во Ќустендил кај Аверкиј Попстојанов, а во 1858-59 г. станал учител во Свиленград. Го придружувал митрополитот Авксентиј Велешки при неговите патувања во Македонија - Штип, Кратово, Кочани. Бил деец за црковна независност. Поради нападот во Хасково во 1873 г. бил уапсен, а потоа бил ослободен со собрани 100 лири од неговите домашни. Бил учесник во Старозагорското востание во 1875. Бил продавач на книги (1860) и книжар (1867-75) во Одрин. Во 1878 г. се населил во Пловдив. Автор е на три книги за историјата на Бугарија.
Историскиот труд „Кнежевство Бугарија“
Георги Димитров планирал да напише историја во три дела, со наслов „Кнежевство Бугарија“, во која ќе го проследи развојот на бугарскиот народ и држава од Средновековието до негово време. Авторот решил со свои средства без туѓа помош, да отпечати историјата. Наместо да му се помогне, му биле правени пречки. Само кнезот Фердинанд I го помогнал со 5 наполеони.
Во првиот дел од своето дело од 1894 год., за Македонците запишал:
Појадок
Појадокот е првиот оброк во денот, кој се конзумира наутро. Што точно вклучува еден појадок зависи од различните култури низ целиот свет. Но, најчесто вклучува житарки или ориз, овошје, а многу поретко зеленчук, белковински и млечни производи и пијалаци.
Појадокот се состои од поедноставна храна, односно храна која полесно ќе биде дигестирана, но сепак ќе ги содржи потребните енергетски состојки. Храната треба да содржи белковини, јаглехидрати, витамин А и витамин D, како и умерени количества на калциум и железо. Споменатите состојки служат како главни извори на енергија, и придонесуваат за нормален раст и обновување на ткивата.
Појадокот освен што го снабуда телото со енергетски и хранливи состојки, истражувања покажуваат дека помага за одржување здрава тежина, ја зголемува концентрацијата и го подобрува помнењето. Кај одредени делови од светот, кафето и чајот се неизоставни делови од појадокот, за кои исто така е докажано дека покрај недостатоците, кафето и особено зелениот чај служат како антиоксиданси, кои го намалуваат ризикот за заболувања.
Јапонија
Еден традиционален јапонски појадок се состои од ориз, морска храна и ферментирана храна, кој во голем дел не се разликува од другите јадења јадени за време на други оброци во јапонската кујна. Исклучок е т.н. nattō (вид на ферментирана соја), која највеќе се јаде за појадок. Во еден типичен јапонски ресторан за појадок најчесто се нуди мисо супа, ориз со нори или со друг гарнир, nattō, овесна каша, риба испечена на скара, недоварено јајце и кисели краставички. Влијанието на јапонските патувачи го направиле овој традиционален појадок една стандардна опција на менијата на многуте висококласни хотели насекаде низ светот. Западните појадоци како тост и варени или пржени јајца се исто така доста јадени, како и житарките кои сè повеќе стануваат популарни. Типични пијалаци за појадок се зелениот чај (традиционален) и кафето (модерен).
Олтар
Олтар — место на кое се извршува жртвен обред. Во христијанството, во олтарскиот простор се наоѓа „чесната трпеза“, местото каде свештеникот му ја принесува жртвата на божеството. Олтарот влече корени од дамнешни верски искуства на човештвото, но е присутен и во современите религии.
Христијанските храмови се поставуваат во правец исток-запад. Во православните храмови олтарот се наоѓа на источната страна, додека кај католичките цркви олтарот е на западната страна (има исклучоци, на пример во битолската католичка црква олтарот се наоѓа на исток).
Олтарски простор во христијанските цркви
Олтарот е најсветиот и најважниот дел на христијанската црква. Тој е подигнат во однос на останатиот дел од храмот и од средишниот дел (наосот) е одвоен со иконостас. Зборот олтар е од латинско потекло, од зборот altare и значи жртвеник, светилиште.
Во олтарот се наоѓаат: трпеза - престол, проскомидија и ѓаконик. На престолот мора да има: антиминс, Свето Евангелие, крст, дарохранилка во која се наоѓаат материјал за причестување на болни лица, мироносница - потребна за свето крштевање, свеќи, кандило и службеник. Проскомидијата е место во олтарот, каде се чува сè што е потребно за богослужба: путир, дискос, копје, лажичка, богослужбена одежда...
Мирче Ацев - Оровчанецот
Мирче Ацев - Оровчанецот ( во —  во Уланци, Штипско) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација. Народниот херој од НОВ Мирче Ацев бил внук на војводата Мирче Ацев, чие име и го носел. Негова внука била и Вера Ацева, која исто така учествувала во НОВ.
Животопис
Семејството на Ацевци (Симоновци) од селото Ореовец кај Прилеп, дало за Македонија дури 15 револуционери, борци за ослободување на македонскиот народ. Тој бил син на најмалиот од шесте синови на Аџи Константин Симоноски - Аце Симоноски. Мирче имал уште пет други браќа: Петре, Дончо, Гога, Илија и Ордан. По завршувањето на основното училиште работел како овчар, полјоделец и кираџија.
Револуционерна дејност
Пресуден настан за да оформи чета и да се приклучи кон комитите кои ги заштитувале македонските селани, било убиството на неговиот татко - Аце Симоновски. Мирче Ацев бил сведок на овој настан, по што мртвото тело на својот татко го вратил дома, заедно со стоката. Убијците на неговиот татко потекнувале од селото Сирково (Тиквешко), а било извршено напролет, околу муслиманскиот празник Рамазан. По овој настан, тој решил да им се одмазди и затоа се приклучил во четата на Коне Павлев. Меѓутоа, турската власт успеала да го фати и го испратила во Солунскиот затвор, каде одлежал повеќе години. Успеал да избега од затворот и се префрлил во Софија. Во Софија имал контакти со Гоце Делчев, за кого извршил и неколку задачи. Таму бил обвинет за учество во убиството на Стефан Стамболов (претседател на бугарската влада) и бил осуден на три години затвор, во злогласната „Црна џамија“. Разочаран од овие настани, Мирче се вратил во татковината.
Во 1899 година со своја чета заминал за Неврокопско, каде неколкупати имал успешни судири со турската власт. Пролетта 1900 година во неговата чета членови биле: Глигор Соколов (кој подоцна станал водач на српска чета), Стојан Акчијата, Стојче Добрушанецот, Јордан од село Књаже, Стојан Димитров, Јордан Штипјанчето и др.
Во овој период тој решава да им стави крај на неколку турски насилиници, какви што биле Топузот, Порезот, Булиман, па и Суљо Пушка од Долнени. Активноста на неговата чета продолжила со поставувањето заседа на Ферад Ружди-бег од Охридско, во месноста Црници, крај стариот пат Прилеп-Велес. Тука бил ликвидиран и бегот и неговите тројца телохранители. Со секоја ликвидација на злосторниците, кои вршеле терор врз македонскиот народ, добивале големи симпатии и поткрепа меѓу селаните. Се памети и прераскажува и неговата акција во местото "Скала" (Мариовско), во која ликвидирал 8 Турци-катили од битолското село Чарлија.
Смрт
Во август 1901 година, Мирче Ацев со својата чета заедно со Гоце Делчев, тргнал од Ќустендил кон внатрешноста на Македонија. Била планирана акција врз рудникот за графит кај селото Попадија, каде требало да се киднапира директорот на рудникот (Белгијанец), а потоа да се бараат пари за откуп. Стигнувајќи крај реката Вардар, Гоце Делчев се раздвоил и тргнал на дводневна работа во Струмица, со план да се најде со Мирче Ацев во Прилеп. Еден од неговите четници веќе бил болен, по што Мирче одлучил да побара помош за него во самото село Уланци. Неофицијално, се смета дека четата била предадена. Започнала нерамна борба, во која Мирче Ацев бил ранет двапати, по што починал. Тука била убиена целата негова чета, а само двајца успеале да се спасат. Тоа биле, комитите Христо Николаев и извесен Зафир од селото Ораовдол. Откако преживеаните комити се засолниле во селото Мартолци, тие испратиле писмо до директорот на гимназијата во Велес - Петар Михов. Писмото завршило кај Јован Бабунски, кој бил српски учител во Велес, по што Петар Михов е затворен во скопскиот затвор, а пратена е потера во селото Мартолци, каде се ликвидирани и последните двајца комити од четата на Мирче Ацев.
Со голема болка и неверување, смртта на прилепскиот војвода ја примил и Гоце Делчев, кој само неколку дена бил заедно со нив и лесно можел да потпадне во истата заседа. Во овој период тој, заедно со Никола Петров Русински, вршат обиколка на Прилепскиот и Битолскиот крај.
Делото на Мирче Ацев, го продолжиле и неговите браќа Петре, Ѓорѓи и Ордан. По бројот на борци дадени за слободата на Македонија, семејството на Ацев, можеби и едно од најзначајните. Покрај борците од Отоманскиот период, Ацевци ги дале и познатите борци од НОВ, народните херои, Мирче Ацев (крстен по војводата) и неговата сестра Вера Ацева.
Внатрешна македонска револуционерна организација (Обединета)
ВМРО (Обединета) — македонска револуционерна организација, формирана врз основа на принципите на Мајскиот манифест на ВМРО, под влијание на Балканската комунистичка федерација и со поддршка на Коминтерната и македонските комунисти. Нејзе и се приклучиле членовите на Илинденската организација, на бившата Серска група, на бившиот Емигрантски комунистички сојуз, бившата Македонска федеративна организација и други прогресивни групи.
При нејзиното основање бил избран Централен комитет со седиште во Виена. Нејзин орган бил в. Македонско дело. Имала цел да прерасне во масовно народно движење за извојување слободна и независна Македонија во рамките на нејзините географски и економски граници и нејзино конституирање во самостојна политичка единица, што ќе влезе како рамноправен член на идната Балканска федерација.
Нејзини најистакнати дејци биле: Панко Брашнаров, Димитар Влахов, Симеон Кавракиров, Владимир Поптомов, Андреја Чипов, Методија Шаторов-Шарло и др.
За трите дела на Македонија биле создадени одделни обласни комитети на чело со секретар. Обласниот комитет во Пиринскиот дел на Македонија го раководел Симеон Кавракиров. Подоцна седиштето на ЦК на ВМРО(Об) било пренесено во Берлин (1928), при што уште повеќе се влошиле врските на раководството со татковината. Наскоро настанала голема партиска провала во Велес, Куманово, Скопје и Штип (1928-1929), при што биле уапсени 113 нејзини членови, меѓу кои и членот на ЦК Панко Брашнаров, а по испраќањето на робија на дел од осудените, во наредната година престанала дејноста на Организацијата во Вардарскиот дел на Македонија.
Незадоволни од прокомунистичката ориентација на раководството, една група членови: Михаил Герџиков, Георги Занков, Павел Шатев и др., безуспешно се обиделе да се издвојат во одделна организација (Цариград, 1929). Постигнатото помирување со тие незадоволници останало само привидно.
Добивајќи речиси наполно комунистички карактер (1933/1934), истите членови се среќавале и во ВМРО(Об) и во БКП/КПГ/КПЈ. Кога настанала наредната голема партиска провала во Пиринскиот дел на Македонија (1935/1936), на суд во Горна Џумаја (ден. Благоевград), Неврокоп, Софија и Разлог биле изведени околу 60 нејзини членови и наскоро потоа престанала нејзината организирана илегална дејност и во Пиринскиот, а во Егејскиот дел угаснала нејзината дејност во времето на Метаксасова диктатура (1936 - 1941).
ВМРО(Об) имала еволутивен став во однос на македонското национално прашање. Од првичните ставови за етничкиот состав на населението на Македонија како шаренило на народи (Бугари, Грци, Срби итн.), подоцна станале доминантни ставовите дека Македонците се посебен народ (нација) и со посебен јазик.
Предисторија
На 29 април 1924 година во Виена претставниците на ВМРО, Петар Чаулев и Димитар Влахов, на СССР и Коминтерната Соломон Голдштајн (Черски), на БКП Никола Харлаков и Филип Атанасов од Македонската федеративна организација ја потпишале Платформна декларација за обединувањето на македонското револуционерно движење.
На 30 април ЦК на ВМРО и ЦК на МФО го потпишуваат и Протокол за обединување на македонското револуционерно движење. Во него, меѓу другото, се изјавува дека:
ЦК на ВМРО решава да ги објави, преку манифест, принципите на обединување и помирување. На 6 мај 1924 година е потпишан мајскиот манифест во кој било истакнато:
На 5 јуни, станува јасно дека Тодор Александров, кој е подложен на силен притисок, се подготвува да се откаже од потписот манифестот. Тоа довело до тежок конфликт во Централниот комитет на ВМРО, Чаулев и Влахов се држеле до документот, а генерал Протогеров бил со нејасна позиција. По објавувањето на манифестот од Влахов во Виена, Протогеров, кој е генерал и член на Воената лига му се заканува со физичка ликвидација. Александров и Протогеров на 1 август 1924 година ги повлекле своите потписи.
При оваа состојба, група дејци на чело со Алеко Василев и Георги Атанасов, организираат заговор против Тодор Александров. Убиството на Александров и Горноџумајските случувања го разделиле македонското ослободителното движење. Новиот раководител на организацијата, Иван Михајлов наметнува единственo централистичко управување и ги прекинува односите со левицата. Тој ги организирал убиствата на Петар Чаулев и Тодор Паница.
За да се спаси, Влахов останува во Западна Европа. Врз основа на принципите на мајскиот манифест, во октомври 1925 година во Виена, Димитар Влахов, кој веќе е исклучен од ВМРО, заедно со други дејци на левото крило, го организира формирањето на ВМРО (Обединета), врз основа на мајската платформа.
Основачка конференција
Од 1 до 11 октомври 1925 година во Виена се одржала Основачката конференција на ВМРО (Обединета). На конференцијата присуствувале: Ризо Ризов претставник на Иницијативниот одбор на Вардарска Македонија, Георги Занков претставник на Илинденската организација, Христо Јанков претставник на македонскиот народ од Егејска Македонија, на македонската емиграција во Бугарија и Турција, Димитар Влахов претставник на левицата на ВМРО, Владимир Поп Томов претставник на македонскиот народ од Пиринска Македонија. За претседател на конференцијата бил избран Димитар Влахов.
Конференцијата го имала следниот дневен ред: 1) Реферат за положбата во внатрешноста на Македонија и емиграцијата, подносител Георги Занков 2) Реферат за меѓународната положба на Македонија, подносител Димитар Влахов 3) Реферат за идните задачи на организацијата и за нејзиното организациско изградување, подносител Георги Занков 4) Реферат за односите спрема другите организации, групи и лица во македонското движење, подносител Димитар Влахов 5) Избор на Централниот комитет на ВМРО (Об), прифаќање на резолуции, декларации и потпишување на записниците.
На крајот од својата работа Конференцијата ги добила следниве акти: Декларација на Внатрешната македонска револуционерна организација (Обединета), Внатрешната македонска револуционерна организација (Обединета) за положбата во Македонија, Резолуција за блиските задачи и организациското изградување на ВМРО (Об). Во прифатените документи од основачката конференција се инсистирало на тоа дека:
Конференцијата прогласила дека надвор од новата организација друга македонска организација во македонското ослободителното движење не постои. Основачите на новоформираната организација кон старото име ВМРО ја придодале и придавката Обединета со што сакале да нагласат дека процесот на обединување на патриотските сили е завршен и дека се она што е надвор од организацијата е деградирано и нема никакво право да биде претставник на македонскиот народ и неговата борба за слобода. На тој начин била направена динстикција помеѓу новоформираната организација и ВМРО на Ванчо Михајлов и Протогеров.
Програма
Целите на ВМРО (Обединета) биле:
Меѓутоа во поглед на националниот идентитет на македонскиот народ како и денационализаторската и асимилаторската политика на Кралството СХС, Грција и Бугарија е направено битно отстапување од Мајскиот манифест. Во манифестот, македонскиот народ се третира како самостоен народ на Балканот без секакви дилеми и теориски конфузии за неговата самобитност и врз основа на тоа се изведени правото и целите на борбата, од друга страна пак во документите кои произлегле од Основачката конференција е вратена познатат терминологија со која се означува многунационалноста на македонскиот народ. Со повторното официјално прифаќање на разбирањето за етничкиот плуралитет на македонскиот народ е направена и диференцијација во поглед на политиката што ја применувале балканските држави врз Македонија. Во Манифестот, јасно било истакнато дека политиката во Македонија од страна на Кралството СХС, Грција и Бугарија еднакво се третира како завојувачка, националистичка, а според тоа и денационализаторска. Меѓутоа во документите на Обединета како асимилаторска и денационализаторска се третира само политиката на Грција и Кралството СХС во Егејска и Вардарска Македонија, но не и на Бугарија во Пиринска Македонија.
Устав
Во уставот биле дадени политичките цели, принципите врз кои се гради Организацијата и методите за постигање на програмските цели. Принципите кои биле кодифицирани во Уставот се состоеле од:
Организацијата по својот карактер е револуционерна. Дејствува конспиративно, но не ја исклучува и легалната борба во сите можни видови, според местото и условите. Поставените цели на Организацијата ќе се постигнат преку:
Во уставот биле дадени принципите врз кои се гради Организацијата од основните групи до Централниот комитет, треба да се повлече, приспособувањето на организационатаа структура на Организацијата кон положбата во која се наоѓала.
Сите три дела на Македонија биле групирани во посебни организациски области на чело со областен комитет. Македонската емиграција во балканските држави била организирана во оделни организации починети на обласниот комитет на односниот дел на Македонија. Организациите што се создавале надвор од државите на Балканот, како и тие на студентите се третирале како посебни и дирекно биле поврзани со Централниот комитет.
Дејност
Дејноста на ВМРО (Обединета), особено во првите пет години, главно беше од публицистичка природа. Делувањето на терен беше доста скромно при што на почетокот (до 1929 година) организацијата најактивна беше во Вардарска Македонија за потоа приматот да го преземе Пиринска Македонија. Поради значителниот терор во Егејска Македонија, активноста на ВМРО (Обединета) таму започна дури во 1934 година. При тоа впечаток е дека тоа по признавањето на македонската нација како посебна од страна на КИ во април 1934 година, дејноста на ВМРО (Обединета) се засили, но антиреволуционерниот курс на КИ усвоен на нејзиниот седми конгрес во 1935 година резултираше со расформирање на Балканскиот револуционерен центар и во негови рамки и на ВМРО (Обединета). Сепак, ВМРО (Обединета) во Пиринска и Егејска Македонија беше активна на теренот и во 1936 година кога нејзиното делување и таму замира.
ВМРО (Обединета) во Вардарска Македонија
Кон крајот на 1925 и почетокот на 1926 година, Обединета започнала со создавање на свои разграноци во Вардарска Македонија. Силно јадро во овој дел од Македонија било созададено во Велес, а од таму се започнало со ширење на мрежа. Групи на Обединета биле создадени во Куманово, Штип, Скопје, Прилеп, Кавадарци, Струмица, Гевгелија и некои други места. Групите на Обединета во Вардарска Македонија преку Загреб ги добивале весниците Македонско дело и Балканска федерација. За издавање и умножување на илегални матерјали, со помош на Рајко Јовановиќ, била набавена печатарска машина која била сместена во една велешка куќа.
Дејците на Обединета во Вардарска Македонија направиле обид за поврзување и соработка со Хрватската селанска странка на Радиќ за заеднично настапување на изборите во 1927 година. Меѓутоа преговорите биле неуспешни. Обидот на ВМРО (Обединета) да се претвори во легално движење, односно легална политичка партија во сите три дела на Македонија биле без успех. Една од главните причини за таквиот исход биле нејзините основни програмски барања за отфрлање на постојните балкански државни творби и граници.
Во декември 1928 година била одржана илегална конференција во Скопје. На 9 јануари 1929 година во Велес била одржана нова поширока конференција условена од воведувањето на Шестојануарската диктатура. На конференцијата биле разгледани мерките што требало да се преземат како превентива за зачувување на организациските групи во Вардарска Македонија, била разгледана и идната дејност во услови на диктатура.
Во јули 1929 година доаѓа до голема провала сред Обедината, биле уапсени 113 симпатизери на Организацијата. Во текот на провалата биле разбиени нејзините организациски групи во Вардарска Македонија. Била откриена тајната печатница и илегалниот материјал и биле разоткриени организациските врски и раководители. Во 1930 година во Велес, како последица од оваа провала, биле изведени 49 души пред суд и повеќето од нив биле осудени на разни времени казни. По оваа провала престанала дејноста на Обединета во Вардарска Македонија.
ВМРО (Обединета) во Егејска Македонија
Формирањето на Обединета во Егејска Македонија доцнела во однос на другите два дела на Македонија. Поврзувањето на Централниот комитет на Обединета во Виена со приврзаниците во Егејска Македонија било извршено со помош на Димитар Влахов и Неделко Поп Неделков. Последниот, организирал канали во Солун, за растурање на весниците Македонско дело и Балканска федерација сред македонските маси во Егејскиот дел. Федералистот Христо Цветков преку Албанија воспоставил контакти со активисти на Обединета во грчиот дел на Македонија. Во 1934 година во Солун, во текот на пренесувањето на илегални материјали, од страна на грчката полиција бил убиен Ѓорѓи Кронцелчев.
Дејноста на Обединета во Егејска Македонија била поддржана од Комунистичката партија на Грција, која под влијаније на Коминтерната, признавала постоење на оделна македонска нација. Таквата состојба придонела, Обединета да бара отворање на македонски училишта и употреба на македонскиот јазик во грчкиот општествен живот.
Условите за делување на Обединета во егесјкиот дел се промениле со воведувањето на диктатурата од страна на Метаксас во август 1936 година. Диктаурата ја ставила вон закон КПГ и пристапила кон гонење и интернирње на сите поистакнати дејци на КПГ и ВМРО (Обединета). Меѓу прогонетите биле: Андреја Чипов, Лазо Трповски, Христо Галабов, Трифун Хаџијанев, Алеко Тенекеџиев, Фоти Урумов, Коста Думов и други. На тој начин, Обединета била обезгалвена и разбиена во егејскиот дел на Македонија.
ВМРО (Обединета) во Пиринска Македонија
Во 1928 година се создава областен комитет на организацијата начело со Симеон Кавракиров. По различно време негови членови се и Борис Михов, Никола Грнев, Александар Мартулков и Христо Калајџиев. За периодот 1929 - 1933 се создаваат месни и околиски комитети. Групи на организацијата се формирани во Горноџумајска (1929 година), Петричка (1930 година), Неврокопска и Разлошка околија (1931 година). Основачка конференција се одржува во 1931 година во Неврокоп (денес Гоце Делчев), така што организацијата бргу ги опфатила селата Грмен, Копривлен, Либјахово (денес Илинден), Л’ки, Мусомишта, Скребатно и Фотовишта (денес Огњаново). Се формирала и студентска група „Вардар“. Преку ВМРО (Обединета) се одвива и таканареченото Македонско прогресивно движење, коешто се бори против михајловистичката ВМРО.
На собраниските избори на 21 јуни 1931 година преку списокот на РП (Работничка партија ) за пратеници се избрани Александар Мартулков и Христо Калајџиев. Како одговор на сето ова се зголемува теророт на михајловистичката ВМРО со помош на бугарската полиција.
На 8 јуни 1932 е киднапиран раководителот на организацијата Симеон Кавракиров. Многу членови се убиени. На 24 мај 1934 е одржана областна конференција на планината Витоша на која се изјаснува суштината на детнаесетомајскиот преврат во Бугарија и се донесени решенија за работа во новите услови.