cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фудбалска репрезентација на Молдавија
После 4:0 поразот на Молдавија од Англија во септември 1997 година, британскиот писател и комичар Тони Хокс патувал во Молдавија за да ги предизвика и да ги победи сите 11 репрезентативци на Молдавија во тенис. Книжевната филмска верзија на книгата со исто име, Играње на Молдавците во тенис, била снимена во и околу Кишињев во мај и јуни 2010 година и била објавена во пролетта 2012 година.
Историја
Фудбалската федерација на Молдавија била основана во 1990 година. Сепак, фудбалската репрезентација на Молдавија не одиграла службен меѓународен натпревар до 1991 година, кога Молдавија загубила од Грузија.
Првиот обид на Молдавија да се квалификува на Светското првенство било во 1998 година, но тие не успеале да се квалификуваат на турнирот. Молдавија завршила или последна или втора последна во сите квалификувачки кампањи за турнирите, до сега, освен квалификациите за УЕФА Евро 2008, во кои завршиле на петтото место од седум репрезентации, во групата Ц со 12 бода.
Ото Блати
Ото Титус Блати (11 август 1860 - 26 септември 1939) бил унгарски електроинженер. Во неговата кариера, тој станал ко-пронаоѓач на модерниот електричен трансформатор, регулаторот на напнатоста, AC ват-час метар. моторни кондензатор за еднофазен (AC) електричен мотор, турбо генераторот, и турбо генераторот со висока ефикасност.
Кариерата на Блати како пронаоѓач започнала во неговото време во „Ганц Воркс“ во 1883 година. Таму, тој спровел експерименти за создавање на трансформатор. Вреди да се одбележи дека името „трансформатор“ е создаден од страна на Блати. Во 1885 година трансформаторот на наизменична струја на ZBD бил измислен од тројца унгарски инженери: Ото Блати, Микса Дери и Кароли Зиперновски. ( ЗБД доаѓа од иницијалите на нивните имиња). Во есента 1889 година тој го патентирал AC ват-метарот.
Ран живот
Тој посетувал училишта во Тата и Виена, каде што дипломирал машиниски во 1882 година. Помеѓу 1881 и 1883 г. Работел на машинската работилница на Унгарските железници (МАВ). Привлечен од успесите на Кароли Зиперновски, тој се придружил на неговиот тим на 1 јули 1883 година. Тој признал дека не научил ништо за електротехниката на универзитет, па затоа почнал да учи за самата теорија. Користејќи ги Максвеловите равенки, тој измислил практичен пристап за големината на магнетните калеми. Кап и Хопкинсон (за кого е именуван Хопкинсоновиот закон ) ги објавиле своите наоди подоцна во 1886 и 1887 година.
Професионален живот
Неговиот практичен метод за пресметување бил клучен во изградбата на првиот практичен трансформатор. Врз основа на неговите наоди, тој ги обновил своите машини во 1883 година и добил подобра ефикасност со иста тежина. Тој бил првиот кој ги истражувал проблемите со дисипација на топлина кај електричните мотори, а во тоа време се утврдила врската помеѓу струјата и топлината.
На италијанската национална изложба во Торино во 1884 година, тој го видел „вториот генератор“ на Галар и Гибс (т.е. AC трансформатор) систем, и тој одлучи да го подобри. Вклучувајќи го магнетното поле со затворен циклус, врз основа на наодите на Фарадеј, тој спровел експерименти со Микша Дери летото 1884 година во фабриката Ганц. Врз основа на овие експерименти, тие го измислиле трансформаторот во 1885 година, кој бил откриен на национална изложба во Будимпешта во 1885 година.
Врз основа на мислењата на Галилео Ферарис, италијанската влада наредила трансформатор на енергија за Рим, кој бил инсталиран во октомври 1886 година. Подоцна, тие дизајнирале електрана за Тиволи, изградена од Ганц, со шест водни турбини и 5000  V, кои работеле паралелно со старите генератори на пареа. Ова било првпат во историјата да се поврзат две високонапонски електрани.
Неговиот друг пронајдок, мерачот на електрична енергија, за првпат бил претставен на пазарот во 1889 година. Тој се обидел да го подобри и да ја намали својата тежина.
Шаховски дела
Покрај неговата научна работа, Блати е добро познат и како автор на шаховски проблеми. Тој специјализирал во полето на многу долги повеќеизвршители, исто така познати како долгопродавачи. (погледнете гротескно (шах) за еден од неговите проблеми).
Избори за Уставотворно собрание на Кралството СХС во 1920
Избори за Уставотворно собрание биле одржани во Кралството на Србите, Хрватите и Словенците на 28 ноември 1920 година. На изборите победила Демократската партија, освојувајќи 92 пратенички места од вкупно 419.
Позадина
Сè додека не бил донесен Уставот на Кралството СХС, во секојдневната политичка пракса владата се повикувала на поедини решенија од Уставот на Кралството Србија. Државноправниот провизориум е резултат на фактот што уставотворното собрание сѐ уште не донело нов устав за новата обединета држава. Општо изборно право било предвидено со Крфската декларација кое претходно постоело во Србија. На подрачјето на Кралството СХС биле наследени шест различни законодавства (србијанско, црногорско, турско, австриско, унгарско и законодавството на просторот на Босна и Херцеговина).
Додека Демократската партија била на власт, на кралот му бил доставен Указ со кој му било предложено распуштање на Привременото народно претставништво и распишување на избори за Уставотворно собрание. Кралевото одбивање да ги исполни барањата од Указот довело до оставка на Давидовиќ. Во текот на мандатот на Весниќ конечно биле решени споровите со соседните држави, со што дефинитивно биле решени утврдените граници на Кралството. Тоа било предуслов за создавање на изборни единици. Официрите, подофицирите и војниците немале право на глас. Право на избор имал секој маж со навршени 21 година, државјанин на Кралството кој најмалку 6 месеци престојувал во општината каде што живеел. Поради големиот број на неписмени, се гласало со куглици.
Резултати
Од 39 места добиени од Сојузот на земјоделци-Самостојна селанска партија, 30 биле освоени од Сојузот на земјоделци и 9 од Самостојната селанска партија.
Од 13 места добиени од Буњевачко-шокачка партија-Хрватска народна партија, 9 биле освоени од Хрватската народна партија и 4 од Буњевачко-шокачката партија.
Коритнице
Коритнице (словенечки: Koritnice) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Кредитен дериват
Одлики и развој
Најважната придобивка од кредитните деривати е тоа што кредитите што ги одобрила банката остануваат во нејзиниот биланс на состојбата, додека таа се ослободува од кредитниот ризик. Значи, со помош на кредитните деривати, банката го пренесува кредитниот ризик на друга финансиска институција, а истовремено ги задржува односите со своите клиенти.
Видови кредитни деривати
Во основа, кредитните деривати се јавуваат во два вида:
Своп на неисплаќање на кредитот
Своп на неисплаќање на кредитот (credit default swap) претставува договор меѓу две страни со кој едната страна ѝ ја плаќа на другата страна премијата за ризикот на одреден кредитен инструмент (кредит, обврзница итн.), а другата страна се обврзува дека ќе исплати отштета доколку должникот не ги исполни обврските од кредитот. Притоа, во договорот треба јасно да се одреди што ќе се смета како неисплаќање на кредитот од страна на должникот.
На пример, некоја банка која одобрила кредит на ризичен клиент, може да се заштити од кредитниот ризик така, што ќе склучи договор со некоја осигурителна куќа. Договорот гласи на номиналната вредност на одобрениот кредит. Притоа, банката врши периодични исплати во корист на осигурителното друштво во висина на премијата за ризикот, вградена во каматната стапка на кредитот. Така, ако банката наплаќа на кредитот каматна стапка од 7,5%, а истовремено, каматната стапка на државните хартии од вредност (како безризична каматна стапка) изнесува 5,5%, тоа значи дека кредитот носи премија за ризикот од два процентни бода. Оттука, еднаш годишно, банката ѝ плаќа на осигурителната куќа одреден износ, еднаков на 2% од номиналната вредност на кредитот.
Всушност, ова плаќање може да се сфати како банката да плаќа осигурителна премија, како надомест за заштитата од кредитниот ризик. Од друга страна, ако се дојде до невраќање на кредитот од страна на должникот, осигурителната куќа ќе ѝ исплати на банката обесштетување, кое обично е еднакво на номиналната вредност на кредитот, намалена за неговата вредност на секундарниот пазар. Се разбира, ако должникот редовно го отплаќа кредитот, осигурителното друштво нема никаква обврска кон банката.
Своп на вкупен принос
Своп на вкупен принос (total return swap) претставува размена на вкупниот принос (каматата и капиталната добивка или загуба) на одредени финансиски инструменти. На пример, ако една банка сака да се заштити од кредитниот ризик на кредитот што го одобрила, таа може да склучи договор за своп на вкупниот принос со некоја друга финансиска институција (банка, осигурителна куќа, пензиски фонд итн.). Притоа, со договорот се предвидува дека банката ќе ѝ плаќа на другата страна постојана каматна стапка, а од неа ќе добива променлива каматна стапка. Значи, ако нема никакви промени во кредитниот ризик на должникот на банката, овој договор всушност се сведува на обичен каматен своп. Во тој случај, периодичните парични приливи што ги плаќа банката може да се набљудуваат како премии за осигурување од кредитниот ризик.
Меѓутоа, ако во меѓувреме се зголемил кредитниот ризик на должникот (на пример, тој добил полоша оцена од страна на агенциите за оценување на кредитниот ризик), тоа ќе предизвика намалување на пазарната вредност на кредитот. Тогаш, банката ќе ѝ ја исплаќа на другата страна почетната каматна стапка намалена за опаѓањето на вредноста на кредитот. Според тоа, ако се случи неповолен настан (зголемување на кредитниот ризик), другата страна ќе добива помали парични приливи, затоа што таа го презела кредитниот ризик од банката. Инаку, и овие свопови може да гласат на финансиски инструмент (кредит, обврзница) издаден од некој конкретен должник, или пак, на портфолио од кредити, т.е. портфолио од обврзници.
Кушево
Кушево или Моланце (Κοκκινιά, Кокинија, до 1927 Κούσοβον, Кусовон) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Петар Зајков
Петар Зајков (во —  во  ) — македонски револуционер.
Кушево
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 15 километри севеоисточно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро на западниот дел од планината Карадаг. Селото се наоѓа на надморска височина од 318 метри.
Петар Зајков
Животопис
После извршениот деветојунски вооружен ноќен преврат изведен под директиви на Царот Борис III, од страна на организацијата на офицерите "Воениот сојуз" со учество и на ВМРО Автономистичка предводена од Тодор Александров и Александар Протогеров, четниците на Тодор Александров од полицијата имале дозвола кого сакаат да вадат од затвор, а при тоа ги ликвидирале на непознати места. Во издавањето на овие наредби главно учество земал зетот на Тодор Александров - Михаил Монев (кого Македонците го нарекувале „Црниот Монев“), тутунскиот трговец од Неврокоп Стојан Филипов, како и Анго Попов (наречен делибаша) кој бил назначен за пункотв началник на ВМРО (Автономистичка) за Пловдив
Кушево
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Кушево се состоело од 82 семејства и 340 жители Македонци и 45 муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Кушево имало 240 жители Македонци, 200 Турци и 60 Роми.
Петар Зајков
Животопис
Во јуни 1923 година, по наредба на Тодор Александров и Александар Протогеров, од затворот во Пазарџик бил изваден Петар Зајков од Неврокоп, кој бил предаден на „војводата“ Иван Келпeков, кој со помошта на полицијата бил одведен на непознато место и бил убиен, само поради тоа што не ја признавал деветтојунската власт и царските автономисти.
Кушево
Историја
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 280 Македонци и работело егзархиско училиште.
Петар Зајков
Белешки
<references group="а" />
Кушево
Историја
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Струмица и околните села како и во Бугарија.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 340 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 335 жители.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1927 година, селото било преименувано во Кокинија.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 249 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 420 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 179 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 212 жители, во 1971 година имало 162 жители, во 1981 година имало 143 жители, додека во 1991 година имало 114 жители. Денеска, населението на селото е 111 жители според пописот од 2001 година.
Хамбуршки дијалект
Хамбуршки — група на севернодолногермански јазична варијанта што се говори во Хамбург, Германија. Повремено, терминот Hamburgisch е користен за хамбуршкиот Missingsch, варијатет на стандардниот германски јазик со долногермански влијанија. Овие се урбани дијалекти, кои имаат прифатено бројни англиски и холандски позајмени зборчиња, на пример Törn ‘патување’ (< вртење) и suutje ‘благ’ (< холандски zoetjes).
Хамбург е изговаран во овие дијалекти, со „ch“ слично на стандарниот германски збор Milch. Типични за хамбуршките дијалекти и другите дијалекти во Долна Рајна е изговарањето на eu (изговарана oi) за дифтонгот (пишувано öö, öh or ö), на пр.
Меѓутоа, како и другите долносаксонските (долногерански) дијалекти, долгата буква е изговаран  (како на француски peu), на пример Kööm ~ Kœm  ‘ким’.
Долносаксонскиот јазик во Хамбург е поделен на неколку дијалекти, на пр.
Hamborger Veermaster е позната морска песна во регионалниот дијалект.
NGC 273
NGC 273 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 273 се споменува и како MCG -1-3-19.
Откривање
Објектот е откриен на 10 септември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 273 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 273 има привидни димензии од 2,1' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 273 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2959. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 262; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4680. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1206.
IC 88
IC 88 — галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 88 се споменува и како ESO 357-11, MCG -6-8-1, IRAS 03141-3432.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 88 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 88 има привидни димензии од 1,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 16 м 5,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 21' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Јан Питлик
Јан Питлик — дански ракометен тренер.
IC 88
Други поделби
Проучување на IC 88 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12138.
Јан Питлик
Кариера
Питлик бил селектор на Женската ракометна репрезентација на Данска во периодот 1998 — 2006 година, а потоа уште еднаш и во периодот 2007 — 2014 година. Под негово водство, ракометарките на Данска освоиле златен медал на Олимписките игри во 2000 и во 2004 година, биле европски шампиони од 2002 година и европски вице-шампиони од 1998 и 2004 година.
Во февруари 2015 година, Питлик бил ангажиран во ЖРК „Вардар“ во својство на тренер-консултант. , додека од 2016 година е тренер на Оденсе.
Мадагаскарски план
Мадагаскарски план — предлог на нацистичката влада на Третиот Рајх за депортирање на еврејското население во Европа на островот Мадагаскар. Франц Радемахер, шеф на еврејското одделение на Министерството за надворешни работи за германската влада, ја предложиl идејата во јуни 1940 година, непосредно пред Падот на Франција.
Идејата за депортирање на Полските Евреи на Мадагаскар била истражена од страна на полската влада во 1937 година, но целната група испратена за да го оцени потенцијалот на островот утврдила дека може да се сместат само 5.000 до 7.000 семејства. Бидејќи напорите на нацистите за поттикнување на емиграцијата на еврејското население во Германија пред Втората светска војна биле само делумно успешни, идејата за депортирање на Евреите на Мадагаскар била обновена од нацистичката влада во 1940 година.
Радемахер препорачал на 3 јуни 1940 година дека Мадагаскар треба да биде достапен како одредиште за Евреите од Европа. Со одобрувањето на Адолф Хитлер, Адолф Ајхман објавил меморандум на 15 август 1940 година, повикувајќи на преселба на еден милион Евреи годишно за периот од четири години, со тоа што островот би бил раководен како полициска држава под контрола на СС. Властите сметале дека многу Евреи ќе подлегнат на своите сурови услови, доколку планот биде имплементиран. Планот не беил остварлив поради британската поморска блокада. Планот бил одложен откако нацистите ја изгубиле Битката за Британија во септември 1940 година, и истата била трајно одложена во 1942 година со започнувањето на т.н. Конечно решение.
Тврдина Бард
Тврдината Бард, исто така позната како Бард Форт (Forte di Bard ; Fort de Bard), е утврден комплекс изграден во 19 век од Савојската династија на карпесто место над Бард, град и комуна во регионот на Аостинска Долина во северозападна Италија. Тврдината Бард е целосно обновена по долгогодишно запоставување. Во 2006 година повторно е отворена за туристи како Музеј на Алпите, има дополнителни уметнички изложби и галерии. Во летниот период, главниот двор се користи за одржување на музички и театарски претстави.
Историја
Тврдината, која е на влезот на Аостинската Долина, се наоѓа во тесна клисура над реката Дора Балтеа. Се користи со милениуми за контрола на историската рута меѓу Италија и Франција. Сегашните утврдувања биле изградени од Чарлс Алберт од Савој помеѓу 1830 и 1838 година. Тој го заменил замокот од 10 век кој сам по себе бил изграден на претходна структура основана од Теодорик I во 5 век. Замокот бил под контрола на моќните локални господари на Бард до средината на 13 век кога сопственоста преминала на Куќата на Савој. Под нивна контрола, одбраните биле засилени и подобрени. На 14 мај 1800 година, француската војска од 40.000 војници била запрена од 400 австро-пиемонтски војници во Форт Бард. Тие го држеле влезот две недели, со што целосно го уништиле планот на Наполеон Бонапарт за ненадеен напад на долината По и Торино. Тогаш Бонапарт наредил тврдината да биде срамнета со земја. Дури во 1830 година, Чарлс Алберт од Савој, плашејќи се од нови напади од Французите, наредил тврдината да се обнови. Задачата му била доверена на славниот италијански воен инженер Франческо Антонио Оливеро. Работата, која траела осум години, создала тврдина со две различни нивоа. Горниот дел имал конвенционални парапети, додека долниот дел имал 50 порти за пиштоли во автономни казамати кои биле дизајнирани да нудат взаемна заштита доколку бидат нападнати. Во тврдината со 283 соби сега може да се сместат вкупно 416 војници. На горното ниво имало двор во кој се наоѓале арсеналите и бараките. Тврдината имала доволно муниција и храна за три месеци. До крајот на 19 век, тврдината ја изгубила својата воена вредност и станала неупотреблива. Сепак, италијанската армија продолжила да ја користи тврдината за складираање барут. Кога се затворила во 1975 година, сопственоста преминала на владата на автономниот регион Вале д'Аоста. Во 1980-тите, тврдината се отворила како туристичка атракција и покрај тоа што на многу згради им требала итна поправка.
Денешен ден
Во доцните 1990-ти, тврдината била затворена. Потоа била подложна на големи реставраторски работи. Во 2006 година тврдината Бард повторно била отворена како Музеј на Алпите. Тврдината Бард и неговиот град биле користени како измислена источноевропска земја Соковија во филмот од 2015 година „Одмаздници: Доба на Ултрон“ во режија на Џос Видон.
NGC 2055
NGC 2055 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2055 се споменува и како ESO 56-SC171, in LMC.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 37 м 3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 25' 54".
Други поделби
Проучување на NGC 2055 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9167.
Светско првенство во фудбал 1998 - нокаут фаза
Започнала на 27 јуни со осминафиналето а завршила на 12 јули со финалниот натпревар, кој се одиграл на Стад де Франс во Париз. Првопласираните две репрезентации од секоја група (вкупно 16) помиале во нокаут фазата каде се натпреварувале по систем на елиминација. Ако некој натпревар завршил нерешено по 90 минути игра, се играле продолженија - во кои важело правилотo златен гол - и се изведувале пенали доколку е потребно за да се одреди победникот. Исто така, се одиграл и натпревар за третото место, помеѓу двете репрезентации кој загубиле во полуфиналето.
Квалификувани репрезентации
Двете првопласирани репрезентации од секоја од осумтте групи се квалификувале за нокаут фазата.
Италија - Норвешка
<section begin=СП 1998 - ОФ1 /><section end=СП 1998 - ОФ1 />
Бразил - Чиле
<section begin=СП 1998 - ОФ2 /><section end=СП 1998 - ОФ2 />
Франција - Парагвај
<section begin=СП 1998 - ОФ3 /><section end=СП 1998 - ОФ3 />
Нигерија - Данска
<section begin=СП 1998 - ОФ4 /><section end=СП 1998 - ОФ4 />
Германија - Мексико
<section begin=СП 1998 - ОФ5 /><section end=СП 1998 - ОФ5 />
Холандија - СР Југославија
<section begin=СП 1998 - ОФ6 /><section end=СП 1998 - ОФ6 />
Романија - Хрватска
<section begin=СП 1998 - ОФ7 /><section end=СП 1998 - ОФ7 />
Аргентина - Англија
<section begin=СП 1998 - ОФ8 /><section end=СП 1998 - ОФ8 />
Италија - Франција
<section begin=СП 1998 - ЧФ1 /><section end=СП 1998 - ЧФ1 />
Бразил - Данска
<section begin=СП 1998 - ЧФ2 /><section end=СП 1998 - ЧФ2 />
Холандија - Аргентина
<section begin=СП 1998 - ЧФ3 /><section end=СП 1998 - ЧФ3 />
Германија - Хрватска
<section begin=СП 1998 - ЧФ4 /><section end=СП 1998 - ЧФ4 />
Бразил - Холандија
<section begin=СП 1998 - ПФ1 /><section end=СП 1998 - ПФ1 />
Франција - Хрватска
<section begin=СП 1998 - ПФ1 /><section end=СП 1998 - ПФ2 />
Список на државни водачи во 1742 година
Ова е список на државни водачи во 742 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Светско првенство во фудбал 1998 - нокаут фаза
Натпревар за трето место
<section begin=СП 1998 - 3. место /><section end=СП 1998 - 3. место />
Финале
<section begin=СП 1998 - Финале /><section end=СП 1998 - Финале />
Список на државни водачи во 1742 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
ТВ Феста
ТВ Феста — месен телевизиски канал во Куманово, Македонија. Програмата е на албански јазик.
Поврзано
Куманово
Кнежак
Кнежак (словенечки: Knežak) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Македонија на Детска Евровизија 2019
Македонија настапи на Детски избор за песна на Евровизија 2019 кој се одржа на 24 ноември 2019 во Гливице, Полска. Македонскиот радиодифузер МТВ беше одговорен за организирање на учеството на натпреварот. Мила Москов беше интерно избрана на 9 јули 2019 како македонски претставник.
Кале (Долани)
Кале или Градиште — археолошко наоѓалиште во штипското село Долани. Наоѓалиштето претставува утврдена населба од доцноантичкото време. На 1,5 км јужно од селото се издига висок рид што надвладува над околниот терен. Североисточно од него е ридот Руса, одвоен со длабокиот дол Скоко, а јужно е ритчето Шумакот. На врвот има големо зарамнето плато со површина од 160 на 150 м, на кое по рабовите се гледаат остатоци од бедем широк 1,20 м, ѕидан од кршен камен и варов малтер. На западниот крај бедемот е зачуван во должина од 50 м и височина од 1 до 2,50 м. Во внатрешниот простор на населбата има остатоци од темели на помали градби и многубројни градежни материјали.
Македонија на Детска Евровизија 2019
Пред Детска Евровизија
На 9 јули 2019, македонскиот радиодифузер објави дека ја одбрале Мила Москов интерно да ја претставува Македонија на Детска Евровизија 2019. Нејзината песна за натпреварот "Fire", напишана од Лазар Цветкоски и Магдалена Цветкоска, беше објавена на 15 октомври 2019.
На Детска Евровизија
За време на церемонијата на отворањето и ждрепката за редоследот која се одржала на 18 ноември 2019, Македонија била извлечена да настапи 4та на 24 ноември 2019, после Русија и пред Шпанија.
Гласање
Резултатите од Детска Евровизија 2019 биле одлучени од национални жирија и онлајн гласање од публиката. Секоја држава имала национално жири кое се состоело од три професионалци од музичката индустрија и две деца на возраст меѓу 10 и 15 кои се жители на државата што ја претставуваат. Од жирито било побарано да го оцени секој натпреварувач засновано на: вокален капацитет, сценска изведба, композицијата на песната и оригиналност, и целокупен впечаток од настапот. Дополнително, ниту еден член на национално жири не смеел да биде поврзан на ниту еден начин со некој од учесниците на таков начин што тие не можат да гласаат непристрасно и независно. Првата фаза на онлајн гласањето започнала на 22 ноември 2019 кога резиме од сите пробни настапи ќе биде прикажано на junioreurovision.tv пред гледачите да може да гласаат. После ова, гласачите ќе имаат можност да гледаат и подолги едно-минутни видеа од пробата на секој натпреварувач. Првата рунда завршила во недела, 24 ноември, во 15:59 CET. Втората фаза од онлајн гласањето се случила за време на преносот во живо, и започната веднаш по последниот настап и била отворена 15 минути. Меѓународните гледачи можеле да гласаат за минимум 3 земји, а максимум 5. Тие исто така можеле да гласаат и за песната на својата земја. Овие гласови после биле претворени во бодови кои што ќе бидат одредени од процентот на добиени гласови. На пример, ако песна добие 20% од гласовите, ќе добие 20% од достапните бодови. Јавното гласање го одредувало 50% од финалниот резултат, додека другите 50% доаѓале од професионалните жирија.
NGC 4084
NGC 4084 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4084 се споменува и како MCG 4-29-14, CGCG 128-17.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4084 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38272. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Петар Попиванов
Петар Попиванов ( — во  ) — македонски револуционер.
Животопис
После извршениот деветојунски вооружен ноќен преврат изведен под директиви на Царот Борис III, од страна на организацијата на офицерите "Воениот сојуз" со учество и на ВМРО Автономистичка предводена од Тодор Александров и Александар Протогеров, четниците на Тодор Александров од полицијата имале дозвола кого сакаат да вадат од затвор, а при тоа ги ликвидирале на непознати места. Во издавањето на овие наредби главно учество земал зетот на Тодор Александров - Михаил Монев (кого Македонците го нарекувале „Црниот Монев“), тутунскиот трговец од Неврокоп Стојан Филипов, како и Анго Попов (наречен делибаша) кој бил назначен за пункотв началник на ВМРО (Автономистичка) за Пловдив.
Во јуни 1923 година, по наредба на Тодор Александров и Александар Протогеров, од затворот во Неврокоп бил изваден Петар Попиванов, кој бил одведен на непознато место и бил убиен, бидејќи на царските автономисти не им го признавал правото, да се служат со името ВМРО.
NGC 6678
NGC 6678 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6678 се споменува и како NGC 6667, NGC 6668, UGC 11269, CGCG 322-44, MCG 11-22-53, IRAS 18308+6756.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6678 е од видот SBab/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6678 има привидни димензии од 2,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 30 м 39,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +67° 59' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 6678 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61972. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4430. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1090.
Надворешни врски
NGC 6678
Амброз
Амброз — македонска рок-група која свири блек-метал.
Кариера
„Амброз“ е група која свири симфоничен дет-блек метал. Во 2008 година, групата го објавила првото демо-издание „Night Funeral“. На 13 февруари 2015 година, по десетгодишна работа, групата го промовирала својот прв албум под наслов „Into the Endless Void“. На албумот се наоѓаат осум песни, снимени во студиото на гитаристот на групата Иван Јамандиловски. Обвивката на албумот ја изработил пејачот на групата Дамјан Клинчаревски.
Групата свирела на повеќе музички манифестации во Македонија, а во април 2015 година го одржала првиот концерт во странство, во клубот „Адамс“ во Софија.
Стимфалски птици
Во грчката митологија, стимфалските птици (на старогрчки / ) скротени од Арес, биле месојадни птици, кои се хранеле со човечко месо. Убиството на стимфалските птици за Херакле претставувало шесто (или, според авторите, петто) од Дванаесетте задачи.
Мит
Птиците ги напаѓале шумите во близина на Стимфалското Езеро, Аркадија. Својот плен го убивале со нивните челични, бодликави и остри пердуви, кои ги користеле како стрели. Други легенди кажуваат дека имале бронзени канџи и клун.
Херакле ги исплашил со бронзени ѕвечки што му ги дала Атена, убил неколку од нив, а останатите ги избркал. Друга легенда кажува дека Херакле најпрво ги убивал со своите стрели, но тие биле толку многубројни и толку брзо се размножувале, што на крајот на денот Херакле немал повеќе стрели, а птиците биле побројни отколку утрото. Херакле, во напад на бес, потоа го удрил својот меч во својот штит, што ги избркало птиците. Тој продолжил додека сите птици не паднале од изнемоштеност во езерото и се удавиле.
Структурна биологија
Структурната биологија е гранка на молекуларната биологија, биохемијата и биофизиката, која ја изучува молекуларната структура на биолошките макромолекули (особено белковините, составени од аминокиселини, и РНК и ДНК молекулите, составени од нуклеотиди). Поконкретно, таа изучува како биолошките макромолекули ги здобиваат нивните природни структури и како промените во овие структури влијаат на нивната функција. Оваа тема е од голем интерес за биолозите, бидејќи макромолекулите го извршуваат најголемиот дел од функциите во клетката, а тоа тоа можат да го прават само кога се склопени во специфични тридимензионални структури. Структурната архитектура, наречена терциерна структура на молекулите, зависи, на комплициран начин, од базичниот состав на молекулата, кој уште се нарекува и нејзина примарна структура. Биомолекулите се премногу мали за да можат детално да се набљудуваат, дури и со најјаките светлински микроскопи. Методите кои структурните биолози ги користат за да ја утврдат структурата на биомолекулите обично вклучуваат мерења на голем број на идентични молекули во исто време. Овие методи ги вклучуваат:
Најчесто истражувачите ги користат овие методи за проучување на „нативните состојби“ на макромолекулите. Но варијациите на овие методи исто така се употребуваат за да се набљудува како насцентните или денатурираните молекули повторно се враќаат во својата нативна состојба. Види, склопување на белковините.
Третиот пристап кој структурните биолози го користат за проучување на структурата на биолошките макромолекули е биоинформатиката. Во изминатите неколку години, стана возможно да високо прецизни физички молекуларни модели ги надополнат in silico студиите на биолошките структури. Примери за ваквите модели можат да се најде во Банката на податоци за белковини (анг. Protein Data Bank - PDB).
Турско Рудари
Турско Рудари — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат е забележано во век (1519 г.), најпрвин како Рударе или Рудар што потекнува од рударските јами од кои во минатото се ископувала руда, сместени во негова непосредна близина. Додавката „Турско“ веројатно потекнува од периодот под отоманска власт кога македонското население целосно се иселило и во него се доселиле Турци, како и од потребата да се разликува од селото Шопско Рудари во околината на Кратово. Ова име останало и денес, иако во него повеќе нема Турци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во источниот дел на територијата на Општина Пробиштип, од левата страна на Злетовска Река, а чиј атар се допира со подрачјето на Општина Кочани. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 540 метри. Од градот Пробиштип, селото е оддалечено 10,5 километри.
Селото е поврзано со локален асфалтен пат од соседното село Злетово, кој подоцна води и кон кочанското село Рајчани.
Низ селото минува стариот каравански пат Кратово-Кочани.
Историја
Иако самото име на селото Турско Рудари упатува на тоа дека населбата настанала за време на турскиот период, историските факти откриваат дека истата постоела и пред отоманското освојување. Имено, меѓу Турско Рудари и соседните села Шталковица и Рајчани, и денес се наидува на ниски рударски јами во кои се влегува со лежење. Покрај тоа, во јамите се откриени чекани со кои е копана рудата, потоа дрвени корита и санки со кои рудата е извлекувана на површина. За неговото постоење и во средниот век сведочеле и трите полуразрушени рударски кули, слични на кратовските, кои постоеле меѓу двете светски војни, а со иселувањето на Турците биле разрушени и употребени за изградба на куќите на доселениците. Потврда за тоа дека во непосредна близина на селото се копала руда е и тоа што во еден документ, кодекс на султанот Сулејман Величествениот од 1536 година, било наведено следново:
"„Во рудникот Косел во Кратово има добри и згодни јами, кои можат да бидат паун (ровови што содржат руда) заради што многу луѓе сакале да ги оживеат и тие да проработат. Сега во споменатиот рудник започнало да се копа во 17 јами, па, ако Бог даде, во секоја ќе се стигне до руда.“"
Месноста Косел што се спомнува во кодексот на Сулејман Величествениот не се наоѓа во Кратово, туку во Кратовската нахија во која административно припаѓа селото Турско Рудари. Денес, маалото на ова село од коешто се гледаат старите рудокопи се нарекува Косел.
Во пописниот турски дефтер од 1570 година, селото е именувано како Рудари и во него не се појавува нехристијанско население. Во околните села сè уште е сочувано преданието дека до пред 2-3 века во селото живееле Македонци. Нивните христијански гробишта се низводно на реката и се именувани како стари гробишта, каде што во минатото имало и црквичка. Кон крајот на XVII век, веројатно по Карпошовото востание и пустошењата на Кримските Татари, населбата била напуштена и во неа се населиле Турци од Овчеполието. Нешто подоцна, во селото се доселиле и Турците од селото Трипатанци, коешто се наоѓа 5-6 километри југозападно, на левиот брег на Злетовска Река. Под притисок на доселените Турци, месното население започнало да го напушта селото. Последните три семејства од селото кои живееле во маалото Косел во почетокот на XIX век се иселиле. Познато е дека последното семејство се преселило во селото Бунеш. Со тоа, селото било претворено во населба населена исклучиво со Турци, во којашто имало џамија, турбе и високи огради околу домовите.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 10,5 км2, при што преовладуваат пасиштата со површина од 488 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 263 хектари, додека шумско земјиште нема.
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделско-сточарска функција.
Местоположбата на селото, сместено на границата меѓу ридско-планинско земјиште обраснато со треви и шума и релативно пространата рамнина од двете страни на Шталковска Река, е предодредено за земјоделство и сточарство, додека рударството, кое било развиено во средниот век, е запуштено.
Турските пописни дефтери од 1570 година преку даночните задолженија од 6.600 акчиња за само 43 домаќинства покажуваат значаен развој на земјоделството. Меѓу другото, оданочени биле 49 товари мешано жито, 40 товари пченица, 4 товари граор, како и 1.788 акчиња ушур од шира. Исто така, се одгледувало и лозје, бостан, свилена буба и пчели. Во селото имало и пет воденици, од кои три на Ламбо Никола, една на Нове Петко и неговиот син Стево, и една на Пири, син на Мустафа. Без оглед на промената на етничкиот состав на населението во селото низ вековите, во него отсекогаш се одгледувал висококвалитетен тутун, а се чувал и значаен број на кози сè до нивното уништување. Меѓутоа, со иселувањето на Турците во третата декада на XX век, доселениците кои главно потекнувале од високопланинските села и претежно се занимавале со сточарство започнале да ја менуваат својата производствена ориентација. Сточарството започнало да се запоставува, а населението сè повеќе се занимавало со полјоделство.
Бројот на земјоделски стопанства во 1960 година изнесувал 51 и до 1991 година се намалил на 41 стопанство. Бројот на овци во 1960 година изнесувал 460 грла, а во 1991 година бил речиси двојно намален на 242 грла. Од земјоделските култури, денес најмногу се произведува жито, односно пченка и јачмен, а од индустриските култури тутун, памук и сончоглед.
Население
Од првите верификувани пописни податоци од 1570 година, во селото имало 35 христијански домаќинства, 8 турски домаќинства и 29 неженети лица. Последните неколку македонски семејства се иселиле во првите години од XIX век.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Турско Рудари имало 350 жители, сите Турци. Според некои извори, 15 семејства во тоа време биле потомци на турски доселеници од Трипатанци, 5 семејства биле бегалци од Босна и Бугарија, а 3 семејства биле на Албанци доселени од Кумановско. Со иселувањето на Турците, најпрво по Првата балканска војна, а целосно во третата декада од XX век, започнало доселување на население од високопланинските села од Осоговскиот масив. Во текот на XX век, селото броело од 200-300 жители, но во последните декади е забележително намалување поради иселувањето најмногу во Ѓорче Петров, Злетово и Пробиштип.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 185 жители, сите Македонци. Бројот на домаќинства изнесувал 54, а бројот на живеалишта 95.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 153 жители, од кои 133 Македонци, 4 Роми и 16 лица без податоци.
Родови
Турско Рудари е македонско село. Со оглед на тоа што населението е доселено од високопланинските села, родовите потекнуваат од местата од каде што семејствата се доселиле.
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Турско Рудари било село во Кратовската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Злетово.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Злетово, во која покрај селото Турско Рудари, се наоѓале и селата Бунеш, Древено, Зеленград, Злетово, Јамиште, Лесново, Луково, Ратавица, Трипатанци и Шталковица. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Турско Рудари, во која влегувале селата Бунеш, Рајчани, Турско Рудари и Трипатанци.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 91 гласач. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 99 гласачи.
Список на државни водачи во 258 година
Ова е список на државни водачи во 58 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Здружување (хералдика)
Здружување (или спојување) — практиката во хералдиката на присоединување на два грба во еден штит, како би се формирал нов комбиниран грб. Ова се прави со т.н. пресекување на штитот на половина (вертикално), и поставување на составните грбови во половините.
Здружувањето во хералдиката се користи како симбол на сојуз или заедништво. Ова обично се прави при брак, каде грбот на сопругот ја зазема левата половина (хералдичката десна), а грбот на жената ја зазема десната (хералдичката лева) половина. Меѓутоа среќаваме и други видови на сојузи, особено кај црковната хералдика каде епископите ги обединуваат сопствениот грб со грбот епархијата или столица, така што грбот на епархијата стои на левата (хералдички десна) половина, а личниот грб на епископот стои на десната (хералдички лева) половина.
Наводи
Impalement (heraldry) חלוקה בניצב (הרלדיקה)