cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бранко Попов
Биогрфаија
Попов е роден во тетовското село Вратница во 1940 година. Дипломирал на Технолошкиот оддел на Техничкиот факултет во Скопје во 1964 година. Магистрирал на Универзитетот во Урбана, Илиноис, САД, а докторирал на Универзитетот во Загреб во 1973 година. На Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје е од 1965, а како редовен професор е од 1982 година. Бил декан на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје. Кариерата ја продолжува во САД, како истражувач и професор, најдолго на Универзитетот во Колумбија, Јужна Каролина (од 1991). Негови подрчја се физичка хемија, електрохемија во водени средини и растопи, превлеки и хемиски извори на струја.
Библиографија
Автор е на книги, научни трудови и на многубројни научноистражувачки и апликативни проекти.
Сидерит
Сидерит најчесто се наоѓа во хидротермалните вени и е сврзан со барит, флуорит, галена и други. Тој е исто така чест дијагенетски минерал во шкрилците и песочниците, каде што понекогаш формира конкременти, кои можат да обложат тридимензионално зачувани фосили. Во седиментните карпи, сидеритот најчесто се формира на плитки длабочини и неговиот основен состав честопати е сврзан со другите седименти.
Подрага
Подрага (словенечки: Podraga) — населба во Општина Випава во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Биоеластичност
Биоеластичноста се однесува на способноста на цел вид или индивидуа од одреден вид да се прилагодат на промените. Првично, терминот се применувал на промените во природната средина, но сè повеќе се користи и за прилагодување кон антропогено предизвикана промена.
Историја
Александар фон Хумболт бил првиот кој ја забележал отпорноста на животните форми со зголемена надморска височина и придружната опаѓачка преваленца во бројките.Тој го документирал ова во 18 век на падините на вулканот Чимборазо.
Тековно истражување
Следењето на биоеластичноста, почнувајќи од екосистемот Еверест, но проширувајќи се на други планински екологии на глобално ниво, се спроведувало од страна на Биомеридијанскиот проект на Универзитетот „Идни генерации“.
Концептот на биоеластичност е применет и во здравјето на луѓето за да се објасни стареењето или хроничните болести да ја намалат способноста на телото да се прилагоди; во такви случаи, системот станува крут и не може да премине различни животни побарувања. Бидејќи човечкото тело ја губи стабилноста со возраста, поединецот станува неспособен да ги задоволи новите животни побарувања, без оглед дали станува збор за зарази, стрес или настани како што се повреди или дури и одложување на авион.
Важноста на еластичноста во биолошките системи е широко препознаена во однос на влијанијата врз животот од страна на антропогените промени. Забрзувањето на промените во животната средина и постојаното губење на позициите во генетските ресурси го намалуваат биоразновидноста околу планетата, загрозувајќи ги услугите на екосистемот. Главен фактор за ублажување ќе бидат животните форми со поголема еластичност.
Паралелизирајќи ја работата во планински средини, сè поголем број на студии го применуваат концептот на биоеластичност за да се процени стабилноста на животот во другите еколошки системи предизвикани од Антропоценот. Една таква студија била со адаптивното обновување и природната вознемиреност во езерото Викторија, второто по големина слатководно езеро во светот.
851 п.н.е.
851 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 851. година пред новата ера, 851. од првиот милениум п.н.е., 51. од 9 век п.н.е. и втора од 850-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4657 и 4658 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3899 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2909 и 2910 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 98 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 851 година се протега во 1785 и 1786, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1845 и 1846 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 308 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1517 и 1516 исламска година пред хиџра.
Космос-413
Космос-413 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 мај 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-413 бил комуникациски сателит.
Македонско-косовски односи
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Македонско-косовски односи се дипломатски односи меѓу Република Косово и Република Македонија.
Дипломатски односи
Неформалните односи започнале на 9 октомври 2008 година кога Македонија го признала Косово по нејзиното прогласување независност од Србија на 17 февруари истата година. Во октомври 2009 година, Косово потпишало договор за повторно прилагодување на границата со Македонија со размена на некои земји. На 17 октомври 2009 година, републиките службено воспоставиле дипломатски односи. На 12 ноември 2009 година, Македонија ја надградила својата Канцеларија за врски во Приштина во Амбасада; наскоро требал да биде именуван амбасадор. Косовската амбасада во Албанија е акредитирана во Македонија.
Патување
Македонија го признала косовскиот пасош на 12 јули 2008 година пред целосното дипломатско признавање на Република Косово. Граѓаните на Република Косово можат да останат 90 дена без виза во Македонија. Граѓаните на Македонија можат да останат во Република Косово 90 дена без виза.
Историја
Пред признавањето, претседателот Бранко Црвенковски рекол „Република Македонија ќе одлучи за својот став кога ќе сметаме дека е најсоодветно за нашите интереси. [Република Македонија] би го следела ставот на НАТО и на Европската унија за Косово, но нациите во двете организации допрва треба да заземат заеднички став.“ Демократската партија на Албанците ја напуштила владината коалиција на 13 март 2008 година, откако не ги исполни нивните шест барања, признавајќи ја независноста на Косово како едно од нив. Сепак, таа се вратила на 24 март 2008 година, откако побарала признавање на Косово. На 27 март 2008 година, министерот за надворешни работи на Македонија, Антонио Милошоски ја даде следнава изјава: „Во поздравување на конструктивната позиција на Република Македонија во однос на Косово, Комисијата за надворешни работи на Европскиот парламент изрази загриженост поради доцнењето на техничка демаркација на границата Република Македонија-Косово и побара ова прашање да се реши согласно предлогот на Ахтисари“. Ова ја повтори поддршката на Македонија за планот на Ахтисари за Косово, кој бил одобрен од Министерството за надворешни работи една година претходно, на 30 март 2007 година. На 10 јули, портпаролот на Министерството за надворешни работи, Петар Чулев, објавил дека Македонија ќе прифати нови косовски пасоши. Али Ахмети, водач на партијата Демократска унија за интеграција, рекол дека Македонија ќе го признае Косово откако ќе се решат проблемите околу демаркацијата на границата. (Демократската унија за интеграција била член на владината коалиција, но Ахмети немал никаква улога како министер во владата.) Македонија има 158.7 км граница со Косово. На 12 мај 2009 година Ѓорге Иванов станал нов претседател на Македонија. Набргу по неговата инаугурација, Иванов го поканил косовскиот претседател Фатмир Сејдиу да биде првиот државник што ќе ја посети Македонија во неговиот мандат, но Сејдиу ја откажал посетата на Македонија, бидејќи посетата била планирана да биде неформална средба. Косовската страна очекувала целосна службена средба меѓу двајца државници. Следните недели имало нешто како криза во односите на двете земји. Имало дури и шпекулации дека Македонија може да ја врати одлуката да го признае Косово како независна држава. Сепак, Скопје службено негирало дека сака да го врати признавањето на Косово. Односите било нормализирани наскоро на регионален состанок.
Билатералните односи меѓу двете соседни земји биле оценети како добри, а македонските Албанци се сметаат за силен мост за поврзување со Косово. Во декември 2021 година, претседателот на Република Македонија, Стево Пендаровски, го посетил Косово. Ова бил првпат претседател на оваа соседна земја да го посети Косово во службена посета. Во март 2022 година, претседателот на Собранието на Македонија, Талат Џафери, на средбата со претседателот на Република Косово, Вјоса Османи, во Приштина изјавил дека Македонија безрезервно го поддржува членството на Косово во НАТО, Советот на Европа и другите меѓународни организации.
Забелешки и фусноти
Забелешки: Наводи:
IC 537
IC 537 — галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 537 се споменува и како IC 1459, ESO 406-30, MCG -6-50-16, AM 2254-364, IRAS 22544-3643.
Откривање
Објектот е откриен на 10 јуни 1896 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 57 м 10,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -36° 27' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на IC 537 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70090.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Прот и Јакинт
Прот и Јакинт се христијански светци, ранохристијански маченици кои пострадале во времето на римскиот цар Галиен. Тие биле евнуси на Света Евгенија. Заедно со неа побегнале од нејзиниот татко Филип и биле покрстени од страна на епископот Елиј. Тие и помогнале на Евгенија да се преправи со машко одело и да се замонаши во машки манастир.
Во манастирот живееле одредено време по кое заминале во Рим и преобратиле во христијанство многу луѓе. Прот и Јакинт биле заробени од страна на римските војници како христијани и ги одвеле да се поклонат на римскиот бог Зевс. Според христијанските верувања, кога влегле во храмот статуата на Зевс паднала на земјата и се скршила на неколку делови. По ова било наредено да бидат обезглавени наводно поради магијата која ја направиле кога влегле во храмот. Тие биле погубени во 262 година.
Нивните гробови биле откриени во времето на Папа Дамас I во 366 година. Нивните мошти денеска се наоѓаат во Рим.
Природен предел
Природен предел или природен пејзаж — оригинален предел што постои пред на него да дејствува човечката култура. Природниот предел или пејзаж и културниот предел се посебни делови на пејзажот. Како и да е, во 21 век, ретки се пејзажите кои се сè уште недопрени од човечката активност, а кај тие што се допрени од човекот, се намалува нивниот степен на природност.
Поимот „природен пејзаж“ најпрво се користел во врска со пејзажното сликарство и пејзажното градинарство, за да се спротивстави формалниот стил со поприродниот, кој е поблиску до природата. Александар фон Хумболт (1769 - 1859) требало ова дополнително да го конципира во идејата за природен пејзаж одделен од културниот пејзаж. Потоа, во 1908 година, географот Ото Шлутер ги развил поимите оригинален пејзаж (Урландшафт) и неговиот спротивен културен пејзаж (Културландшафт) во обид да ѝ даде на науката за географија предмет што се разликува од другите науки. Раната употреба на вистинската фраза „природен пејзаж“ од географ може да се најде во трудот на Карл О. Зауер „Морфологијата на пејзажот“ (1925).
Потекло на поимот
Концептот на природен пејзаж првпат бил развиен во врска со пејзажното сликарство, иако самиот термин првпат бил употребен во врска со пејзажното градинарство. И во двата случаи се користел за спротивставување на формален стил со поприроден, кој е поблиску до природата. Чунглин Ква сугерирал „дека личност од XVII век или ран XVIII век би можела да доживее природна сценографија исто 'како на слика', со или без употреба на самиот збор, исто како пејзаж“. Што се однесува до градинарството, Џон Аикин, искоментирал во 1794 година: „Каква било новост да има во единствената сценографија на вештачка градина, таа наскоро е исцрпена, додека бесконечната разновидност на природниот пејзаж претставува неисцрпна бројна нова форма“. Пишувајќи во 1844 година, истакнатиот американски градинар за пејзажи Ендру Џексон Даунинг коментира: „прави канали, тркалезни или триаголни парчиња вода, и сите регуларни форми на геометрискиот режим... очигледно би биле во насилна спротивност на целиот карактер и израз на природниот предел“.
Во своите широки патувања во Јужна Америка, Александар фон Хумболт станал првиот што конципирал природен пејзаж одделен од културниот пејзаж, иако тој всушност не ги користил овие термини. Ендру Џексон Даунинг бил свесен и сочувствителен кон идеите на Хумболд, што потоа влијаело на Американскиот градинарски пејзаж.
Последователно, географот Ото Шлутер, во 1908 година, тврди дека со дефинирање на географијата како Landschaftskunde (наука за пејзаж) ќе ѝ се даде на географијата логичен предмет што не го споделува ниту една друга дисциплина. Тој дефинирал две форми на пејзаж: Урландшафт (оригинален пејзаж) или предел што постоел пред поголемите промени предизвикани од човекот, и Културлендшафт (културен пејзаж), пејзаж создаден од човечката култура. Шлутер тврдел дека главната задача на географијата е да ги пронајде промените во овие два пејзажи.
Терминот природен пејзаж понекогаш се користи како синоним за дивина, но за географите природниот пејзаж е научен термин кој се однесува на биолошки, геолошки, климатолошки и други аспекти на пејзажот, а не на културните вредности што ги подразбира зборот пустина.
Природното и конзервацијата
Работите се комплицираат од фактот дека зборовите 'природа' и 'природно' имаат повеќе од едно значење. Од една страна, има главно речничко значење за природата: „Феномените на физичкиот свет колективно, вклучително и растенијата, животните, пејзажот и други одлики и производи на земјата, за различни од луѓето или човечките творби“. Од друга страна, постои растечката свест, особено од Чарлс Дарвин, за биолошкиот афинитет на хуманистичките науки со природата.
Дуализмот на првата дефиниција има корени од „антички концепт“, бидејќи раните луѓе ја гледале „природата или нечовечкиот свет […] како божествен Друг, богоугоден во одвојувањето од луѓето“. На Запад, најголемо влијание има митот на паѓањето на христијанството, тоа е протерување на човештвото од Еденската градина, каде целото творештво живеело во хармонија, во несовршен свет. Декартистичкиот дуализам, од XVII век па наваму, дополнително го засилило ова дуалистичко размислување за природата. Со овој дуализам оди проценката на вредноста во однос на супериорноста на природното над вештачкото. Модерната наука, сепак, оди кон холистички поглед на природата.
Америка
Она што се подразбира под природно, во рамките на американското движење за зачувување, се сменило во текот на минатиот век и половина.
Во средината на деветнаесеттиот век Американецот започнал да сфаќа дека земјата станува сè повеќе домашна и дивиот свет исчезнува. Ова довело до создавање на американски национални паркови и други места за зачувување. Првично се верувало дека сè што треба да се направи е да се оддели она што се сметало за природен пејзаж и „да се избегнат нарушувања како што се сечење дрва, пасење, палење пожар и инсекти“. Оваа, и последователната политика за животна средина, до неодамна, било под влијание на идеите за пустината. Сепак, оваа политика не била доследно применета, и во паркот Јелоустоун, за да земеме еден пример, постојната екологија била изменета, прво со исклучување на Индијанците, а подоцна и со виртуелно истребување на популацијата на волци.
Еден век подоцна, во средината на дваесеттиот век, започнало да се верува дека претходната политика на „заштита од вознемиреност е несоодветна за зачувување на вредностите на паркот“, а тоа е дека е неопходна директна човечка интервенција за да се врати пределот на Националните паркови во неговата „природна“ состојба. Во 1963 година, Извештајот Леополд тврди дека „Националниот парк треба да претставува вињета на примитивната Америка“. Оваа промена на политиката на крајот довела до обновување на волците во паркот Јелоустоун во 90-тите години на минатиот век.
Како и да е, неодамнешните истражувања во различни дисциплини укажуваат на тоа дека беспрекорен природен или „примитивен“ пејзаж е мит, и сега луѓето веќе подолго време го менуваат природното во културен пејзаж и дека има некои места недопрени од човечкото влијание. Поранешната политика за зачувување сега се сметала за културни интервенции. Идејата за тоа што е природно, а што вештачко или културно, и како да се одржат природните елементи во пејзажот, дополнително се искомплицирала со откривањето на глобалното затоплување и како тоа ги менува природните предели.
Исто така, важна е реакцијата неодамна меѓу научниците против дуалистичкото размислување за природата и културата. Марија Каика коментирала: „Денес, ние почнуваме да ги гледаме природата и културата уште еднаш испреплетени - повеќе не онтолошки разделени […]. Она што порано го перципирав како одделен свет, составен од уредно и цврсто запечатени, автономни „ковертни простори“ (домот, градот и природата) беше, всушност, неуреден социо-просторен континуитет “. И Вилијам Кронон се спротивставил на идејата за пустината затоа што таа „вклучува дуалистичка визија во која човекот е целосно надвор од природното“ и потврдува дека „дивината (за разлика од пустината) може да се најде насекаде“ дури и „во пукнатините на тротоар на Менхетен“. Според Кронон, ние мора да го „напуштиме дуализмот што го гледа дрвото во градината како вештачко […], а дрвото во пустина како природно […] И двете во некоја крајна смисла се диви“. Тука тој го наведувал донекаде редовното речничко значење на дивината, за да нагласи дека ништо природно, дури и во градината, не е целосно под човечка контрола.
Европа
Пределот на Европа е значително променет од луѓето, па дури и во области, /како планините Каирнгорм во Шкотска, со мала густина на население, само високите врвови на планините Каирнгорм, се состоеле целосно од природни елементи. Овие високи врвови секако се само дел од Каирнгормите и во пустината на Шкотска веќе немало волци, мечки, диви свињи или рисови. Шкотскиот бор во форма на каледонска шума опфаќал и многу повеќе од шкотскиот пејзаж отколку денес.
Меѓутоа, Швајцарскиот национален парк претставува поприроден пејзаж. Основан е во 1914 година, и е еден од најраните национални паркови во Европа. На посетителите не им било дозволено да го напуштат автопатот или патеките низ паркот, да палат оган или да кампуваат. Единствената зграда во паркот била Шамана Клуоза, планинска колиба. Исто така било забрането да се вознемируваат животните или растенијата или да се носи дома што било пронајдено во паркот. Не било дозволено да се внесуваат кучиња. Поради овие строги правила, Швајцарскиот национален парк бил единствениот парк на Алпите кој е категоризиран од страна на IUCN како строг природен резерват, што е највисоко ниво на заштита.
Процесија
Преку различни временски интервали, процесот на природни пејзажи се обликувале од низа Земјини форми, најмногу заради нивните фактори, вклучувајќи тектоника, ерозија, атмосферски влијанија и биологија.
Примери на културни сили
Културните сили намерно или ненамерно, имаат влијание врз пределот. Културни предели се места или артефакти создадени и одржувани од луѓе. Примери за културни упади во предел се: огради, патишта, паркинзи, јами со песок, згради, пешачки патеки, управување со растенија, вклучително и воведување на инвазивни видови, вадење или отстранување на растенија, управување со животни, рударство, лов, природно уредување, земјоделство и шумарство, загадување. Области што може да се мешаат со природен пејзаж вклучуваат јавни паркови, фарми, овоштарници, вештачки езера и акумулации, управувани шуми, терени за голф, патеки за природен центар, градини.
Мечување на Летните олимписки игри 2008 - Меч (мажи, екипно)
Натпреварот во екипно мечување со меч во машка конкуренција на Олимписките игри 2008 во Пекинг се одржал на 15 август во Националниот собирен центар - Пекинг.
Екипниот натпревар со флорет од по четири рунди со единечна елеминација и натпревар за бронза помеѓу поразените во полуфиналето како и класификационо полуфинале и финале за од 5то до 8мо место. Екипите имаат по три мечувалци. Секоја партија има по 9 борби, со тоа што секој мечувалец од едната се мечува со секој мечувалец од другата екипа. Целта на една екипа е да постигне 45 збирни бода. Рундите траат додека една екипа не постигне број на бодови делив со 5. На пример, ако првата рунда заврши со 5-3, тој резултат останува во следната рунда, и таа трае сѐ додека една екипа не постигне 10 бода. Борбите имаат временско ограничување од по три мунути; ско последната борба заврши пред било која екипа да освои 45 бода, победува екипата со највеќе бодови. Ако резултатот е израмнет, се допушта продолжение од една минута. Ако во таа минута никој не освои бод, победник на борбата е екипата претходно наменски извлечена на ждребување.
HD 191612
HD 191612 — спектроскопска двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед. Со привидна величина од 6,38.
Евровизија 2002
Евровизија 2002 беше 47-то издание на Евровизија. Се одржа на 25 мај 2002 година во Талин, Естонија.
Хоʻопонопоно
Хоопонопоно — хавајска практика на помирување и простување. Хавајскиот збор се преведува едноставно како исправка, при што синоними се управување или надгледување, а антонимот безгрижност. Слични практики за прошка се изведуваат на островите низ целиот Јужен Пацифик, вклучувајќи ги Хаваите, Самоа, Тахити и Нов Зеланд. Традиционалното хоопонопоно се практикува од страна на домородните хавајски исцелители, често во рамките на поширокото семејство од страна на член на семејството. Исто така, постои њу ејџ практика која има исто име.
Полинезиски предок
Во многу полинезиски култури, се верува дека грешките на една личност (наречени хара или хала ) предизвикуваат болест. Некои веруваат дека грешката ги лути боговите, други дека привлекува злонамерни богови. Меѓутоа, во повеќето случаи, може да се извршат специфични обреди, и со тоа да се намали нечистотијата од грешките.
Жителите на островите Вануату во Јужниот Пацифик веруваат дека болеста обично е предизвикана од погрешно сексуално однесување или лутина. „Ако сте лути два или три дена, ќе дојде болест“, изјавил еден локален човек. Терапијата што ја спречува оваа болест е исповед. Пациентот или член на семејство може да се исповеда. Ако никој не признае грешка, пациентот може да умре. Вануату луѓето веруваат дека тајноста е она што ѝ дава моќ на болеста. Кога ќе се признае грешката, таа веќе нема моќ врз човекот.
Како и многу други островјани, вклучувајќи ги и Хавајците, луѓето од Тикопија на Соломонските Острови и на Раротонга од Куковите Острови, веруваат дека гревовите на таткото паѓаат врз децата. Ако детето е болно, родителите се осомничени за расправии или за лошо однесување. Покрај болест, социјалното нарушување може да предизвика стерилитет на земјиштето или други катастрофи. Хармонијата може да се врати само со исповед и извинување.
Во Пукапука, вообичаено е да се одржи еден вид исповед на пациентите за да се утврди соодветен начин на дејствување при лекувањето.
Слични традиции се наоѓаат во Самоа, Тахити, и меѓу Маорите на Нов Зеланд.
Потекло на поимот
Понопоно е дефинирано како „да се постави правилно; да се стави во ред или форма, да се корегира, ревидира, прилагоди, дополни, регулира, уреди, поправи“.
Традиционална пракса
Хавајската изучувачка Нана Вери во својата книга „Промени што мораме да ги направиме: мојот духовен пат“ напишала дека хоопонопоно е практика на древните Хавајци и тоа е поткрепено со усни кажувања од современи хавајски старешини. Пукуи за првпат ги снимила своите искуства и забелешки од детството (родена 1895 година) во нејзината книга од 1958 година.
Иако не се користел зборот хоопонопоно, раните хавајски историчари документирале верување дека болеста е предизвикана со кршење на духовните закони (капу), и дека болеста не може да се излечи сè додека оној што страда не се искупи за ова, честопати со помош на свештеник што се моли (кахуна пуле) или исцелувач (кахуна лапаау). Простувањето се барало од боговите или од лицето со кое бил спорот.
Ритуал
Хоопонопоно корегира, обновува и одржува добри односи меѓу членовите на семејството и со нивните богови преку откривање на причините и изворите на проблемот. Обично најстариот член на семејството го спроведува ритуалот. Тој или таа го собира семејството заедно. Ако семејството не е во можност да го реши проблемот, тие се обраќаат кон почитуван аутсајдер.
Процесот започнува со молитва. Се кажува изјава за проблемот и се дискутира за престапот. Од членовите на семејството се очекува да работат врз проблемот и да соработуваат, а не да се обвинуваат. Може да се остави еден или повеќе периоди на тишина за размислување околу заплетканоста на емоциите и повредите. Сите чувства се признаваат. Потоа се одвива исповед, покајание и прошка. Сите се ослободуваат (кала) едни со други. Тие го бришат минатото (оки), и заедно го заокружуваат настанот со свечено празнување, наречено пани, при што често се јадат кала алги (саргасум), симбол на ослободувањето.
Современа пракса
"Тетка" Малија Кравер, која работела во детскиот центар на кралицата Лилиуокалани (QLCC) повеќе од 30 години, држела курсеви во традиционален хоопонопоно. На 30 август 2000 година, таа зборувала за тоа пред Обединетите нации.
Во 1976 година Морна Симеона, која се смета за исцелувач свештеник или кахуна лапаау, прилагодила традиционално хоопонопоно за взаемно простување во семејство за современиот човек. Потоа, таа го проширила ова и како општ процес на решавање на проблеми надвор од семејството, како и психо-духовна самопомош, а не само како групна постапка.
По смртта на Симеона во 1992 година, нејзината поранешна ученичка и администратор, Ихалеакала Хју Лен, заедно со Џо Витал ја напишала книгата наречена Нулта ограничувања според учењата на хоопонопоно на Симеона. Лен не тврдела дека е кахуна. За разлика од учењата на Симеона, книгата носи нова идеја дека главната цел на хоопонопоно е да се дојде до „нулта состојба“ - тоа е таму каде што немаме ограничувања, нема спомени, нема идентитет. За да стигнеме до оваа состојба, која Лен ја нарекува "само-јас-дентитизам преку хо'опонопоно", се користи мантра: „Те сакам. Жал ми е. Те молам прости ми. Благодарам.“ Ова се заснова врз идејата на Лен за 100% одговорност, преземајќи одговорност за сечие делување, не само за сопственото. Друг извор за активно работење на хоопонопоно е книгата на стихови Хаику хо’опонопоно. Алатките како такви се создадени од страна на практичари на хоопонопоно од нивните патувања и искуства во нулта состојба.
Порече (Випава)
Порече (словенечки: Poreče) — населба во Општина Випава во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
NGC 4499
NGC 4499 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4499 се споменува и како ESO 322-22, MCG -7-26-8, DCL 63.
Откривање
Објектот е откриен на 5 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4499 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 4499 има привидни димензии од 1,8' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 93°.
Градови во Казахстан
Ова е список на градови во Казахстан со преку 50.000 жители. Имињата на повеќе градови се повеќепати менувани во текот на последниот век, и затоа се дадени секаде кајшто е применливо. Нивните изворни имиња се претставени во кирилична и латинична варијанта.
Во март 2017 г. 53 % од населението во државата било градско. Со осовременувањето и развојот на земјата истото се очекува да нарасне на 70 % до 2030 г. Во списокот се наведени неколку пописи, за да се одбележи промената во бројот на жители.
Список на државни водачи во 1441 година
Ова е список на државни водачи во 441 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Месроб Машдоц
Месроб Машдоц (ерменски: Մեսրոպ Մաշտոց) бил ерменски јазичар, просветител, мисионер, теолог и светец на Ерменската Апостолска црква и Ерменската католичка црква. Маштоц е најпознат по создадавање на ерменската азбука во текот на 406 година.
Кримски Планини
Кримски Планини (Крымские Горы; Кримські Гори; Qırım dağları) — планински венец кој се протега напоредно на југоисточното крајбрежје на Крим, на оддалеченост од 8-13 км од Црното Море. На западната страна нагло се спуштаат во морето, а на исток постепено преоѓаат во степски предели.
Составни масиви
Составени се од три гребени. Највисок е Главниот, кој се дели на неклку масиви наречени „јајли“:
Врвови
Највисокиот врв во Крим е Роман Кош на Бабуганската Јајла, со висина од 1.545 м. Други поважни врвови се:
Превои
Најважни планински превои на Крим се следниве:
Реки
Значајни реки на Кримските Планини се Алма, Чернаја и Салгир на северните падини и Учан Су на јужните која го образува истоимениот популарен водопад.
Археологија
Во пештерскиот систем Буран Каја на Кримските Планини се пронајдени остатоци од најстариот анатомски современ човек во Европа. Фосилите се стари 32.000 години, а придружните предмети се сметаат за поврзани со Граветската култура. На останките се забележуваат засеци од посмртен обред, во кој е сечено месо од мртовецот.
Селиште (Габрово)
Селиште — археолошко наоѓалиште во околината на гевгелиското село Габрово. Наоѓалиштето претставува населба од римско време.
На 2,5 км јужно од селото, во нивата на А. Поповски е откриен дел од хидроинсталација - канал граден од кршен камен и варов малтер, со покрив од камени плочи. По површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови и многу градежен материјал.
NGC 6869
NGC 6869 — леќеста галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6869 се споменува и како UGC 11506, MCG 11-24-4, CGCG 324-6.
Откривање
Објектот е откриен на 26 август 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6869 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 6869 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 6869 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63972. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 32; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4244. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 777.
Санта Марија во Тури
Санта Марија во Тури била црква во градот Рим, урната во ренесансата. Се граничи со надворешниот атриум на древната базилика Свети Петар, една од комплексот мали цркви или ораториуми што израснале околу локацијата.
Име
Покрај името во турри („во кулата“), другите имиња на црквата биле С. Марија ад града, анте Салваторем,  во атрио,  или во средно.Во описот на ватиканската базилика од осмиот век, таа се нарекува S. Maria quae nova dicitur,  што помага во датирањето на потеклото на структурата.
Местоположба
Августинскиот историчар Онофрио Панвинио (1529–1568) опишува четири ораториуми или мали цркви кои сè уште постоеле во негово време, околу базиликата Свети Петар. Тие биле изградени во четирите тремови што го опкружувале рајот (атриумот) на базиличкиот комплекс. С. Марија во турри се наоѓаше лево од влезот; десно во аголот С. Аполинарис; потоа надвор од тие двајца, свртени кон нив во тремот непосредно пред базиликата, С. Винсентиус, кој лежеше веднаш десно од аголот; и С. Марија де Фебре, сместена лево каде што се наоѓал античкиот секретариум, кој исто така бил наречен ораториум S. Gregorii („Ораторство на Свети Григориј“) поради неговата близина до неговиот гроб.
Функција
Црквата Света Марија во турри често се споменува во врска со поворката со палми во неделата пред Велигден, поворката со светилници на празникот Пречистување и во други слични прилики; но имало посебно значење во крунисувањата на светите римски императори. За време на крунисувањето, кралот што требаше да биде крунисан го поздравуваше папата на плоштадот стоејќи над скалите, влегуваше во црквата и со раката на книгата на Евангелието ќе дадеше лична заклетва за верност. Потоа, на истото место, каноните на свети Петар „го поздравија како брат“, што ќе рече, го примија во своето поглавје и го облекоа во царски одежди. По завршувањето на тој обред, тие тргнаа со него до сребрената врата на базиликата, придружувани од пеењето Петре ме восхитува.
Маската на црвената смрт (филм од 1964)
„Маската на црвената смрт“ (англиски: The Masque of the Red Death) - американско-британски филм од 1964 година, во режија на Роџер Корман, според сценариото на Чарлс Бумонт и Р. Рајт Кембел, засновано врз истоименото дело на Едгар Алан По. Главните улоги ги толкуваат: Винсент Прајс, Хејзел Корт и Џејн Ашер.
Синопсис
Еден европски кнез го тероризира месното население, а истовремено, својот дворец го користи како засолниште од „црвената смрт“ која се шири низ земјата...
Санта Марија во Тури
Историја
Црквата го следела своето потекло до античка квадратна структура која израснала под кулата на базиликата во близина на влезот во атриумот. Таа кула, според Liber Pontificalis, била изградена од папата Стефан II (752–757) и наводно „покриена со парчиња злато и сребро“ (под што веројатно се мисли на мозаични украси во тие бои), и обезбедена со три ѕвона, кои беа одбранбена алармна мерка. Кулата била украсена и со поетски епиграф, кој гласел на следниов начин, според Де Роси : Stephanus referat quas venerare fores Haec tuta est turris trepidis obiecta superbis Elata excludens, mitia corda tegens Се чини дека црквата била изградена заедно со кулата. Предниот дел на црквата се совпадна со надворешната фасада, што ќе рече, на нејзиниот атриум. Маријано Армелини забележува дека вратите на црквата биле изработени од бронза.
Папата Павле I (757–767) ја украсил фасадата со мозаик од кој дел можел да види антикварот Џакомо Грималди. Истиот мозаик е спомнат во Barberini Codex XXXIV, 50. .
На самата црква имало посветен натпис под мозаик на фасадата, на кој пишувало: Во Христа, чест ти, Павле, кој го украсуваш делото. Мозаикот прикажува сцена што го претставува Вознесението Христово на вообичаениот начин на ерата, во која Христос е прикажан среде голем облак и носен од ангели. Во основата на сцената беа дванаесетте апостоли во група, како онаа пронајдена во долната црква С. Клементе, која исто така беше нарачана од Павле I. Папата Николај V (1447–1455) чие име се појавува над влезот во 1450 година.
За време на владеењето на папата Адријан I (772–795) црквата се нарекува S. Maria in atrio. За тоа време таму беше формиран ѓакон за делење милостиња. Меѓутоа, подоцна бил принуден да го нападне градот во 1167 година. Во тоа време се случи важна епизода во историјата на црквата. За време на нападот на Барбароса на базиликата, малата црква била точка на одбрана; сепак на крајот бил запален и претворен во урнатини. Уметноста и предметите уништени во катастрофата беа значителни, вклучително и гореспоменатата слика на лицето на Спасителот, која беше копија на Вероника која сè уште се чува во базиликата.
Планот на базиликата како што е прикажан од Тиберио Алфарано (1525–1596) ја прикажува црквата, но дотогаш таа веќе била руинирана или напуштена. На крајот, црквата била урната за да се отвори простор за новата базилика Свети Петар во 16 или 17 век.
Космос-414
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 мај 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-414 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1495 км, а најмалото на 1426.
Список на државни водачи во 559 година
Ова е список на државни водачи во 59 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Санабор
Санабор (словенечки: Sanabor) — населба во Општина Випава во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
БИМАС
БИМАС — биенале на македонската архитектура каде се изложуваат проекти и реализации од областа на архитектурата, урбанизмот, внатрешната архитектура и дизајнот. Исто така, овој настан опфаќа гостувања на архитекти, предавања, дебати на актуелни теми и доделување на награди.
Учество
Право на учество на Биеналето имаат архитекти со завршен VII степен на образование, државјани на РМ, и правни лица-фирми кои учествуваат со дела на архитекти, државјани на Македонија, со завршен VII степен на образование. Вон конкуренција можат да учествуваат и странски државјани со дела изведени на територијата на РМ.
Награди
На БИМАС се доделуваат следните награди:
Оџа Бавча (Велмеј)
Оџа Бавча — археолошко наоѓалиште во селото Велмеј во областа Дебрца. Претставува раносредновековна некропола. Во северозападниот крај на селото, при копањето на темели за згради за селската задруга, во 1950 година биле откриени и уништени повеќе гробни конструкции со насоченост исток-запад. Учесниците во акцијата наоѓале стаклени белезици, бронзени прстени и друго (според археологот Васил Лахтов). Овие констатации се главно потврдени со површински белези и сведочење на поввеќе жители од селото.
Црква „Св. Атанасиј“ - Арманќој
Свети Атанасиј (Ναός Αθανασίου Ευόσμου) — црква во населбата Арманќој во Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија. Обявена е за паметник на културата.
Црквата е релативно мала трикорабна базилика, без нартекс и со трем на југ. Според посредни податоци, датирана е во втората деценија на XIX век — во 1812 или околу 1816 – 1817 г. Внатре има натпис со годината 1819. Има зачуван црковен мебел во резба и мала збирка од икони, претежно иконостасни и неколку преносливи. Се смета за добар пример за црковната архитектура на селата во Солунското Поле.
Во 1983 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Црн блок
Црн блок е група на афинитети која се собира по повод протести, антиглобалистички демонстрации, маршеви и разни облици на класна борба. Се состои од луѓе облечени во црно, воглавно младина, кои се најчесто анархисти и антикапиталисти по убедување.
Црниот блок не е организација, туку стратегија, како што е граѓанската непослушност. Иако стратегијата на црниот блок се јавува на сите поголеми антиглобалистички демонстрации (во Џенова, Прага, Сијетл, Вашингтон, Единбург итн.) не постои постојана организација на црниот блок помеѓу протестите.
Појава
Црниот блок за првпат се појавува во Германија во текот на 1980-тите, како одговор на насилството на државата наспрам радикалните активисти. Тоа е израз со кој полицајците ја опишуваа милитантната сквотерска младина и автономните, кои се бореа против нив на улиците за одбрана на сквотовите, марширајќи со шлемови, ски маски и униформна црна облека, а оние најподготвените носеа чизми засилени со метал, шипки, палки, пендраци и штитови. Исто така се маскираа со црни фантомки и ги бранеа турските емигранти од неонацистички напади во Источна Германија после падот на Берлинскиот ѕид.
Првиот американски црн блок беше организиран во текот на протестите против Заливската војна во 1991, а таа стратегија стана изразито популарна кон крајот на 1999. на масовните демонстрации против Светската трговска организација во Сијетл кои го исфрлија црниот блок во прв план пред меѓународната јавност.
Црната боја
Црното е боја на анархизмот, која историски може да се следи уште од црните знамиња на пиратите и Париската комуна, кои се едни од причините што е наречен токму „црн“ блок. Црното исто така се носи на демонстрации за да се сочува анонимноста, вклучувајќи ги и црните маски, бидејќи полициските сили ги снимаат протестите со видео камери. Маските, освен анонимноста, придонесуваат и кон губењето на личниот идентитет и создавањето на чувство на припадност и еднаквост помеѓу учесниците.
Тактики
Тактики типични за црниот блок се марширање, кревање на барикади, заземање на улици без дозвола, уништување на имот на мултинационални корпорации, напаѓање и разоружување на полицајци, пружање прва помош на луѓе настрадани во полициските интервенции со водени топови, ослободување на уапсените, правење ланци итн. Ослободувањето од апсење најчесто функционира така што луѓето кои не се уапсени и се бројно надмоќни прават ланец околу полицајците. Правењето ланец служи да се обедини блокот и на тој начин да и се попречи на полицијата да ги растури демонстрантите. Се работи за вид на полициска формација, слична на кордон, но далеко повеќе променлива и спонтана.
Ивана Михиќ
Ивана Михиќ (Белград, 13 јануари 1970 годинна) — српска глумица, продуцент и писателка.
Биографија
Ивана Михиќ пораснала на Баново брдо. Како дете вежбала ритмичка гимнастика. Таа го освоила седмото место на белградскиот натпревар по ритмичка гимнастика. Потоа ја заменила ритмичката гимнастика со балет и музика. Завршила нижо балетско училиште „Лујо Давичо“ и нижото музичко училиште „Ватрослав Лисински“ отсек пијано. Таа потоа се запишала на глума. На приемниот, таа извела монолог од драмата на нејзиниот татко „Жолта“ и ја имитирала својата мајка од претставата „Виктор или децата на власта“ и глумицата Тања Бошковиќ. Дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Белград, во класата на професорот Миленко Маричиќ и професорот Бранислав Жага Миќуновиќ, предводена од професорот Владимир Јевтовиќ во првите две години. Во одделението со неа биле: Дубравка Мијатовиќ, Тамара Вучковиќ, Драган Миќановиќ, Небојша Дугалиќ, Горан Шушљик, Жељко Митровиќ, Мирсад Тука.
Филмската кариера ја започнала како деветгодишник, со улога во филмот Среќно семејство, а продолжила како тринаесетгодишна, со улога во филмот Варљиво лето '68. Својата театарска кариера ја започнала со главните улоги во претставите „Некои тоа го сакаат топло“ (Театар на Теразие) и „Сирано од Бержерак“ (Народен театар во Белград ). Таа снимила ЦД и касета со музика од претставата „Тринидад“ за ПГП РТС, а гостувала и на ЦД-то на Тина Миливојевиќ „Приспивни песни за бебиња и мали деца“. Во1996 година Ивана ја основа својата филмска продуцентска куќа „ХОРИЗОНТ“, а како продуцент и извршен продуцент ги потпишува следните филмови: Купи ми Елиота, Механизам, Таа ја сака Ѕвезда, Кутрите мали хрчаци 2010, како и ТВ серијата Куќа на среќата.
Учествувала на над педесет меѓународни филмски фестивали со филмовите на продуцентската куќа „ХОРИЗОНТ“. За продукцијата на нејзините филмови повеќепати е наградувана со домашни и странски признанија. Таа, исто така, ја осцвоила меѓународната филмска награда за најдобра глумица на Меѓународниот филмски фестивал во Александрија за нејзината улога во филмот Механизам. За истата улога таа беше наградена со „Оскар за популарност“, 2000 година, како најпопуларна глумица избрана од публиката и низа други награди. Била член на жирито на Меѓународниот филмски фестивал во Лече. Четири години била претседател на „Собрание на здружението“ на филмски продуценти во Србија. Таа била ангажирана во серија хуманитарни акции наречени „Извор на светлината“.