cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nobody's Home (песна на Аврил Лавињ)
Музичко видео
Во музичкото видео за песната "Nobody's Home", Лавињ игра улога на бездомна тинејџерка која се појавува низ улиците со пријател. Лавињ која кажала дека било забавно додека го снимала видеото морала да облече црна перика и стари фармерки за да изгледа како бездомничка. Исто така се појавуваат и снимки од убавата Лавињ која носи долг фустан, има виткана коса и пее со оркестар зад неа.
"Nobody's Home" ја покажува Лавињ која глуми девојка која сака да се оттргне од улиците. Таа исто така пробува да ѝ се јави на својата мајка, но ќе го исклучи мобилниот. Потоа девојката се мие во тоалетот во некоја продавница. Таа исто така пробува да свири на гитара за да спечали пари од минувачите. Кон крајот на видеото девојката пробува да влезе во паркирани коли и наоѓа отклучена кола, па се крие во неа за да се заштити од дождот. На крајот од видеото е прикажана девојката со валкани алишта и разбушавена коса како ќе изрони една солза. Таа потоа продолжува да оди и видеото завршува.
Знаци во видеото
На почетокот на видеото, може да се види знакот "A+D", за тогашното момче на Лавињ, а сега поранешен сопруг, Дерик Вабли. Потоа, во сцената во тоалетот каде Лавињ го користи фенот, знакот "A+D" може да се види во срце кое е напишано на ѕидот на тоалетот. Во видеото се појавува и пријателката на Лавињ, Моник, која се има појавено и во музичкото видео за "My Happy Ending" како една од младите жени.
Табели
"Nobody's Home" се искачила на пониски места во повеќето од државите отколку претходните синглови на Лавињ, но сепак успеала добро да се пласира. Песната била многу блиску да се искачи во топ 40 на Билборд Хот 100, но се искачила на #41. Песната подобро се искачила во Обединетото Кралство и Австралија, искачувајќи се на #24 во двете држави со што станала втора песна која најслабо се искачила во Обединетото Кралство (песната која се искачила на најниско место во Обединетото Кралство била "Hot" во 2007 и се искачила на #30). Се искачила на #4 на канадската BDS Airplay табела и на #1 во Мексико.
Надворешни врски
Under My Skin
Крег (ледник)
Ледникот Крег (Антарктик)  (-78°N, 161.2°W) е глечер, долг 4 nmi, кој тече североисточно од Криг Ајспад до околината на Кану Нунатак, Планините Вилкнис, Викторија земја.
Беше именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот во 1994 година по таткото Гери Криг (почина во 1994 година), државјанин на Нов Зеланд, кој служеше како почесен САД. Морнарица капелан повеќе од 25 летни сезони во Капелата на снеговите, станица Мекмердо.
Тој беше неофицијално познат како „Капелан на Антарктикот“. Следниот калкулатор за растојание го прикажува праволиниското растојание од ледникот Крег и најблиските места. Дадените најблиски градови и неговата оддалеченост од ледникот Крег може да се разликуваат поради различни фактори; затоа љубезно погледнете ги условите за користење итн. За да дознаете повеќе информации за патувањето за патоказот на ледникот Крег и Ледникот Крег; љубезно погледнете ја страницата за загриженост. Планините Вилкнис 1,2 км, Врвот Дрешхоф 1,9 км, Фулкрум 2,2 км, долината на ниво 3,8 км, ледникот Палаис 3,9 км, врвот Пивот 3,9 км, гребенот на персоналот 4,4 км, долината Верние 5,6 м.
Центар за едукација и развој - Теарце
За ЦЕД
ЦЕД е невладина организација основана во декември 2006 година во полето на развој и едукација. ЦЕД е основана како резултат на потребите од заедниците кои живеат во регионот на Долни Полог. Целна група се младите, наставниците и студентите, кои сакаат да придонесат за подобро општество. Организацијава има членови од регионот на Теарце, Тетово и Скопје, каде голем број од нив се млади студенти, наставници, луѓе со искуство во други организации. Нашиот фокус е насочен кон задоволување на потребите на сите жители кои живеат во регионот на Долни Полог. Стручниот тим на ЦЕД постојано работи на нови и актуелни програми и проекти за работилници од отворен тип наменети за млади, кои сакаат да ги зајакнат своите вештини и способности, компатибилно со националната програма за развој на образованието. Организацијата како Целна Група ги има младите од 12 до 28 годишна возраст,додека се вклучени младите, наставниците, родителите, водечките институции и други водечки организации. Неколку од услугите што ги нуди Центар за едукација и развој, како Обуки за- волунтерство, детски права, младинска партиципација, водство, комуникација, разрешување на конфликти, работа со поединци и групи, проекти, евалуација и мониторирање.
Стратешки планови на НВО како: креативни работилници, филмови, изложби, вештини од неформалното образование, волунтирање, танц и театар, правни консултанции за основање на НВО.
На видео запис може да се видаат конкретните активноти на ЦЕД во Општина Теарце:
CED(Tearce)-RCC Project-2010
Проекти
Како и што многумина констатираат, Теарце со години бил едно заедничко место за многу граѓани кои биле староседелци, но како резултат на либералниот дух која со години преовладувал има дал можност на сите други да се интегрират во сите сфери на животот во ова село. Несомнено во Теарце, живеат граѓани од 10 и повеќе села од различни места од Македонија но и места од Косово. Меѓу проектите кои придонесувааза основање на една критична маса која во иднина ќе се продолжува сама да функсионира беа проектите Бабилон- Babilon Project, CBC -LOJA Танц Театар Група(Kurve Vustrou, Dance group theater, Германија), Детски Театарски Центар, Скопје)- Center of Children theater- Skopje, Отворени Кино(ЦСУ- Скопје), како и ЕКАП-EKAP project, проектот кој влијаеше многу во регионот.
Основање на НВО Центар за едукација и развој (ЦЕД) Главни носители беа локални активисти кои со вложениот труд но и преку директната работа со граѓаните се здобија со големо искуство, но во исто време авторитет кај месното население. Активистите со иницијатива на Метин Муареми, Менсуре Илази, Џемал Ќамили, Дијана Петровска и Алије Малики одлучија да на 20 декември 2006 ја основаат организацијата ЦЕД, која од тој момент премина на правно лице, со фактот дека во државата регистрирани се над 8000 НВОа.
По основањето, ЦЕД продолжува со реализирање на разни активнсоти со цел организирање културни настани, манифестации со цел промоција на Детски Права, Обука за наставници и Младински работници со цел употреба на нови вештини во образовниот процес, како и многу други креативни работилници. Организацијата верва дека само преку соработка на сите релевантни претставници во регионот може да се создаде подобар живот во сите сфери за сите кои живеат во регионот. Многумина од реализираните прокети беа поддржани од Швајцарска Култура за развој, Прохелветија, Министерство за образование и наука, како и последниот дарител Детска Фондација Песталоци, Швајцарија.
ЦЕД е основана како резултат на потребите од заедниците кои живеата во регионот на Западна Македонија. Како Целна група на организацијат се младите од 12-28 години, кои не се задоволни со моменталнат ситуација и кои сакаат да придонесат за подобро општество, додека за постигнување на нивните цели во активностите се вклучени млади, наставници, родители, раководители на институции и водачи на други НВОа.
ЦЕД е членка на разни коалиции и мрежи на организации 9043 Trogen, Switzerland; Web: http://www.pestalozzi.ch/.
ЦЕД како негови приоритети ги има: Да ги намали негативните однесувања кај младите, Да влијае врз заштитата на средината, Да се подобри соработката меѓу етничките националности.
СТРАТЕШКИ ЦЕЛИ
Свеста кај младите за здрав живот, натпреварувачки дух, вклученост на женскиот пол во спортските активности. Младинска работа за стекнување на нови знаења и вештини, социјализација, Практичност, самоиницијативи и одговорност. Едукација за личен развој, за намалување на девијантните однесувањаза, справување со животните предизвици. Поддигнување на свеста за чиста еколошка средина, животната средина, зачувување на личното здравје. Запознавање со различните култури, соработка меѓу младите од различни националности, промоција на организацијата, поттикнување на волунтеризмот.
Неформално образование
Самата организација се води од концептот дека Секој учи додека е жив, и верува дека кај секоја личност без разлика на неговата припадност или верување постои капацитет за личен развој низ целиот животен процес. Неформалното образование NFO (NON FORMAL EDUCATION), како такво, има долга традиција во нашата земја, но како и се останато тоа сепак нема некое адекватно признание. Овој вид на образование најчесто е пропишано со правни акти и е задолжително. Школското образование кај нас во голема мера е засновано врз основа на формални принципи на образување. Со развојот на науката и технологијата како и другите социјални и економски промени кои настанале во 60-тите и 70-тите години. Така формалното образование не можело да ги прати овие промени и затоа се јавува потребата да се дополни истото. Така на сцената настапува неформалното образование, како негово дополнување а не како негова спротивност. UNESCO во 1972 г. го дефинира НФО како “ организирана образовна активност, надвор од формалниот систем кое има за цел да ги задоволи потребите на корисникот, а и целите на учење”.
Неформалното образование нуди програми за едукација, на две пошироки категории- образовни програми и програми за воспитување. Овие програми се наменети за различни целни групи како за младите, возрасните, родителите итн. Се учи од целните групи, преку интерактивни односи со учесниците и едукаторите, се учи преку работа, акција, пракса, искуство. Притоа со секое учење на крајот се добиваат соодветни дипломи и сертификати кои во последно време се верифицирани и кај нас. Нема една временска рамка во која е одредено кој би можел акој не да учествува, доволно е да има желба и иницијатива и може да се започне со овој вид на образование.
Курсот- Основи на младинска работа во заедницата се состои од: вовед во младинска работа и неформално образование, етика во работата со млади, менаџмент на себе и другите, планирање на работата со млади, работа со поединци, работа со конфликт и различности, работа со групи.
Учесниците реализираат развоен проект со млади. Областа на проектот ќе биде во зависност од потребите на заедницата. Проектите се фокусираат на темите невработеност, мултиетничка соработка, еднакви можности и разноликост и заштита на животната средина.
Проектот е произлезен од потребите на локалните заедници за забрзување на сопствениот развој како и од нашите заложби за развој на локални културни политики кои се засноваат на потребите и навиките на локалните заедници и се развиваат во интеракција со културната понуда. Иновативноста на овој пристап кон развојот на културата на руралните региони е во моделот на културниот функционализам создаден според потребите и можностите  на локалните заедници што доведува до создавање на паралелни културни модели кои по своето значење, содржина и вредност се еднакви на моделите на елитната урбана култура.
Ова всушност претставува децентрализација на културата и културен развој воден од потребите, можностите и навиките на заедниците и се одликува со широка партиципација во процесите на создавање, одлучување и имплементација на културните соржини, а резултира со интерсекторско поврзување и развој на локалните капацитети на руралните заедници. Врз основа на овој пристап стратегијата на проектот развива две форми на акции–
Директни културни активности во селата кои го анимираат месното население, кои пак се проследени со структуирани активности кои ги поддржуваат и формулираат локалните културни процеси и ги развиваат локалните развојни капацитети.
Главни активности кои се предвидени во рамките на проектот се: Активности на Социо-Културна анимација односно селски кина, театарски претстави, изложби,  литературни читања,  концерти и  други активности. Активности за развој на локалните капацитети: Поддршката на локалните културни иницијативип како и активностите за развој на локалните потенцијали ( театарски работилници), и внатрешниот развој на локалните капацитети.
Регионално вмрежување – Идејата на овие активности да се зајакне соработката меѓу заедниците во рамките на различни региони, но и да се отворат нови хоризонти за прекугранична соработка преку културата кои би довеле до размена на искуства. Активности на промоција – Целта на овие активности е да се подигне интересот за културниот развој на руралните региони како и да се промовира проектот. Главна цел на проектот е анимација на културниот живот и давање активен придонес на културниот, општествениот и севкупниот развој. Цели : Култура на руралните заедници е проект на Центарот за современи уметности – Скопје, во рамките на програмата за рурален развој во соработка со Фондација Мозаик-Босна, Академија за тренинг и техничка помош – Косово и во соработка со Прохелветиа - Швајцарска програма за култура за западен Балкан.
Теарце
Теарце како општина постои од 1996. Првите документи за постоењето на ова место ни ги овозможуваат османлиските документи од XV век, каде името на ова место многупати се споменува. Денес ова село стреми да има водечка улога во овој регион, каде и фунционират општината, поштата, амбулантата, училиштето, полицијата и други објекти од разни области.
Книгата со наслов “Од Руништа и Атушишта до денешно Теарце” на г-дин Здравко Серафимовски-Зевс. Ова е прва монографија за оваа голема полошка населба и е наменета за подобро запознавање на историјатот и географијата на ова село, но и да послужи како истражувачки материјал и основа за идните генерации да продолжаат да истражуваат во истата насока. Авторот при истражувањето се соочил со две отежителни околности и тоа дека Теарце е формирано од две соседни населби (Теарце и Отушишта) за кои не може одделно да се пишува. Инаку Здравко Серафимовски-Зевс е роден во Теарце во 1951 година. Завршил средно економско училиште, а извесно време студирал Социологија на факултетот „Кирил и Методиј“ во Скопје. Обавувал повеќе општествени фукции на локално ниво, а подолго време се занимавал со новинарство, при што бил дописник во дневниот весник “Вечер”. Во последно време се занимава со истражувачка дејност, при што бил член на работна група во проектот WSP-ПЕВ Македонија(проект за единствена визија).
Ден на Екологија
Главна цел на активноста е да се влијае кај свеста на младите и жителите на овие населени места за да се грижат за нивната средина каде тие живеат.
За време на работилниците, учениците подготвија разни пароли како: Да ја одржуваме средината чиста, Јас сакам да живеам во една чиста средина. ЦЕД во соработка со Еко Флор, Општина Теарце, ОУ Кирил Пејчинови и ОУ Асдрени ја реализира активноста наречена: Чиста средина-Здрава иднина. Целта на активноста беше подигање на свеста на учениците, наставниците, младите и другите за одржување на нашата средина чиста.
Волонтерство
"Тоа што сме направиле за себе, умира со нас; Тоа што сме направиле за другите и светот останува бесмртно"~Albert Pike ЦЕД се стреми за волунтерството како вредност во општеството. Многумина од активностите кои беа реализирани од страна на младите беа на ниво на волунтерство. Овие активности имале големо влијание во самото општество. Од 2009 година во рамките на организациската структура на организацијата функсионира Совет на Волунтери. Овој совет учествува во разни обуки како, обука за фасилитирање и обука за волунтерство.
Во 2010 година членови на овој Совет учествуваа во еднодневни обуки со следниве теми :Младинска партиципација, Фасилитирање на разни групи, Детски права како и Обука за Волунтерство. Сите овие обуки влијаеја во мотивирањето на младите да тие на организиран начин функсионираат во рамките на организиацијата ЦЕД. Главната идеја на функсионирањето на овој орган е да младите од сите нивоа да имаат место каде да ги истакнат нивните идеји, а потоа преку разни активности на ЦЕД тие бидат поддржани и реализирани. Оваа екипа има за цел само развивање на младите, бидејќи во рамките на нивните активности учесниците организираат интерни семинари за другите членови, кои се спремни да промовират позитивни промени во самите општества.
Како резултат на досегашните иницијативи повеќе од пет проекта се реализирани во Општина Теарце. Како иницијатива на Лоран Салиу и Јетмире Малики во село Пршовце се основаше Танц театар група, која понатаму израсна во проект од Прохелветиа, Швајцарска програма за култура. Основањето на детскиот парк во Теарце се реализираше со иницијатива на Џемал Ќамили и Менсуре Илази, а со голема поддршка на наставниците Ахмет Јаји и Енвер Рамадани.
Контакти
За ваше вклучување во активностите на организацијата пишете ни во адресата и меилот на организацијата:
Зграда на старото училиште, поштенски фах-1224, Теарце Општина Теарце Република Македонија Интернет адреса: E-mail: info@ced.org.mk
’’’Посетете ги мрежните места на интернет:’’’, https://twitter.com/CEDTearce
https://www.youtube.com/user/theCEDofficial
https://www.facebook.com/pages/Center-for-Education-and-DevelopmentCED-Tearce/ http://www.ced.org.mk/
Јаловичка ликовна колонија
Јаловичката ликовна колонија е основана во 1978 година во посавскотамнавското село Јаловиќ, општина Владимирци.
За колонијата
Во Србија колониите главно се организираат во мали средини, при што, по правило и таа средина се вклучува заедно со уметниците, на директен или индиректен начин, учествува во нивната работа. Таков е случајот и со Јаловик, каде што на самиот почеток, а потоа и низ траењето од годината во година, домаќините ги примале уметниците во својот дом како гости. Така се создавала единствена симбиоза на селото и уметникот, а Јаловик станал галерија. Таквиот пример придонел за успехот и упорноста во опстојувањето на колонијата.
Исто така, за подемот на Јаловачката колонија и големиот углед кој го ужива неизмерен придонес дале и цела плејада на домашни и странски уметници кои овие три децении со својот дар и талент ги испишале најблескавите страници во историјата на нејзиното постоење. Меѓу овие бардови на светското сликарство и скулптура се наоѓаат имиња од Јапонија, Шведска, Франција, Италија, Америка, Шпанија, Египет, Финска, Русија, Германија, Уругвај, Холандија, како и имињата на српските уметници, меѓу кои Петар Омчикус, Коца Бокшан, Бојан Бем, Коста Богдановиќ, Неша Париповиќ, Слободан Којиќ, Слободан Пеладиќ, Мрѓан Бајиќ, Владимир Периќ Талент, Милорад Младеновиќ и други. Во моментов, Јаловичката ликовна колонија своите активности и работа ја организира во рамките на Библиотеката „Диша Атиќ“ од Владимирац.
Уметници
Уметници кои учествувале во работата на колонијата по години:
Изложби
Јаловачката ликовна колонија има своја галерија, чиј фундус претставува вистинска ризница на уметнички дела. Преку изложбите организирани во земјата и странство, делата создадени во Јаловачката ликовна колонија имале можност да ги видат многу поклоници на уметноста во Белград, Земун, Сремска Митровица, Шабац, Панчево, Кикинда, Обреновац, Ќуприја, Јагодина, Ваљево и Салцбург во Австрија.
1586 во музиката
1586 година во музиката содржи некои значајни настани.
Лозен (врв)
Лозен — врв на планината Беласица, на границата меѓу Пиринска и Егејска Македонија. Висок е 1.898 м. Се издига на главното било, западно од врвот Радомир и источно од тромеѓниот врв Тумба. На север од Лозен се двои краткиот рид Мангарско. Има трапезоиден облик и стрмни падини, а сочинет е од метаморфни карпи. Почвите му се планинско-ливадски. Билото е обраснато со подалпска тревна растителност, а северните падини се прекриени со повеќевековни букови шуми. По билото минува државната граница меѓу Бугарија и Грција. На околу 150 метри југоисточно од врвот стои граничната пирамида бр. 11. Во северното подножје на Лозен, во месноста Скртски Овчарник има голема напуштена градба која може да послужи како привремено засолниште. Од другата страна на границата под врвот се наоѓаат селата валовишките (демирхисарски) села како Матница, Шугово и Горно Порој, денес на грчка територија.
Искачување
Главни појдовни места за искачување на Лозен се селата Клуч и Скрт, како и планинарскиот дом „Лопово“.
Микаел Пернфорс
Микаел Пернфорс (роден на 16 јули 1963 година) е поранешен професионален тенисер од Шведска. Тој стигнал до финалето во поединечна конкуренција за мажи на Отвореното првенство на Франција во 1986 година и го освоил Мастерсот во Канада во 1993 година во градот Монтреал.
Кариера
Пернфорс е роден во Малме, Шведска.
Пред да стане професионален играч, Пернфорс играл тенис две години на колеџот на заедницата Семинол, а потоа играл за Универзитетот во Џорџија во Соединетите Американски Држави и станал првиот играч по Денис Ралстон, од пред две децении, што освоил НЦЦА(Национално колегиумско атлетско здружение) титули во поединечна конкуренција во 1984 и 1985 година.
Во 1986 година, Пернфорс стигнал до своето прво (и единствено) Гренд слем финале во поединечна конкуренција на Отвореното првенство на Франција. Тој ги победил Оливие Делаитре, Стефан Едберг, Роберт Сегусо, Мартин Жаите, Борис Бекер во четвртфиналето и Анри Леконте во полуфиналето. Во финалето тој загубил од тогашниот светски рекет број 1 Иван Лендл со 6:3, 6:2, 6:4 во сетови.
Пернфорс играл за Шведска во финалето на Дејвис купот во 1986 година. Тој победил во еден поединечен натпревар против Пол Мекнеми, а во другиот загубил од Пет Кеш во пет сета - откако ги освоил првите два.Таа година Австралија ја победила Шведска со 3:2. Следната година на Вимблдон тој повторно изгубил водство од два сета, овој пат од Џими Конорс и тоа со резултат од: 1:6, 1:6, 7:5, 6:4, 6:2 откако бил во водство со 6:1, 6:1, 4;1 во третиот сет, а потоа и во водство со 3–0 во четвртиот сет.
Во 1988 година, Пернфорс ја освоил својата прва титула во поединечна конкуренција на највисоко ниво во Лос Анџелес, победувајќи го Андре Агаси во финалето. Неговата втора титула дошла само еден месец подоцна во Скотсдејл во Аризона.
Во четвртото коло на Австралија опен во 1990 година, Пернфорс се соочил со Џон Мекинро. За време на мечот Џон Мекинро бил првиот играч кој бил дисквалификуван според новиот Кодекс на однесување што неодамна бил воведен во тенисот. Мекинро очигледно не знаел дека според новите правила три прекршувања според новиот кодекс ќе значи автоматска дисквалификација, наместо како што било претходно со четири грешки. Пернфорс го добил натпреварот откако Мекинро ги сторил следните прекршоци: се обидел да заплаши линиска судијка, скрши сопствен рекет, а потоа вербално го нападнал главниот судија.
Пернфорс бил добитник на наградата за играч кој имал најдобар напредок на АТП турнирите во 1986 година, и наградата за играч на годината во 1993 година која му припаѓа на тенисер кој успеал да се врати во тениската игра по пауза.
Пернфорс се повлекол од професионалите турнири во 1996 година по кариерата во која освоил три титули во поединечна конкуренција на највисоко ниво и една титула на игра во двојки. Неговото највисоко рангирање во кариерата во поединечна конкуренција му била светскиот рекет број 10 во 1986 година. Неговата финасиска заработка во кариерата изнесувала 1.363.793 американски долари. Покрај неговите победи над Бекер, Агаси, Мекинро и Мартин, Пернфорс има победи и над Матс Виландер, Пит Сампрас, Стефан Едберг, Џим Куриер, Томас Мустер, Серџи Бругуера и Мајкл Штих.
По повлекувањето од турнирите, Пернфорс е редовен учесник на натпреварите во сениорска конкуренција.
Земјотрес во Ван (2011)
Земјотресот во Ван во 2011 година e земјотрес со јачина од 7,6 степени по Рихтер кој ја погодил турската провинција Ван на 23 октомври 2011 година
Потресот бил на длабочина од 94,5 км.
Преспојник
Преспојник, преспоен кабел или печкорд (англ. patch cord, patch cable) е електричен или оптички кабел кој се користи за меѓусебно поврзување на електронски или оптички уреди за насочување на сигналите. Преспојниците вообичаено се изработуваат во многу различни бои за да може лесно да се разликуваат и истите се релативно кратки.
Преспојниците може да бидат со должина од неколку сантиметри за поврзување на компоненти или за насочување на сигнали преку преспоен панел, па до неколку метри за поврзување на уреди сместени во различни ормани.
Преспојниците може да бидат:
Преспојниците секогаш имаат конектори на двата краја. Пигтејлот (англ. pigtail, свинско опавче) е сличен со преспојникот и тоа е неформално име за кабел опремен со конектор на едниот крај и голи жици (или гола оптика) на другиот.
Зорица (село)
Сорица — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Зал Дарде.
Адамсови Планини
Адамсови Планини (-84.5°N, 166.33333°W) се мала, но добро дефинирана група од планини во Органот на кралицата Александра, ограничени со Бидмор, Бервик, Муди и Ледникот Бингли. Откриена од Британска експедиција на Антарктикот (1907–09) планините се именувани по поручник Џејмсон Б. Адамс, втор по команда на експедицијата. Британска експедиција на Антарктикот (1910–13) го ограничи името на „Монт Адамс“ за висок врв во групата, но оригиналното име и апликацијата се сметаат за посоодветни и се одобрени.
1585 во музиката
1585 година во музиката содржи некои значајни настани.
Демиц-Тумиц
Демиц-Тумиц (Demitz-Thumitz, Zemicy-Tumicy) — општина во источниот дел на Саксонија, Германија. Припаѓа на округот Бауцен.
Географија
Општина се наоѓа на крајот од Лужичките Возвишенија (Lausitzer Bergland).
Села
Неколку села припаѓаат на општината:
Сообраќај
Демиц-Тумиц се наоѓа на железничката линија Дрезден-Герлиц и сојузниот автопат B6 (Дрезден-Бауцен).
Сложени програмски јазици
Сложени програмски јазици се оние јазици коишто се поблиски до програмерот, односно програмерот може да ги пишува на својот јазик а подоцна со соодветен компајлер да ги прочита и изврши микрообработувачот. Овие се понови програмски јазици и имаат за цел да ја олеснат работата на програмерот којшто ги пишува програмите на јазик поблизок до него. Обработувачот без соодветен компајлер не може да ги разбере овие јазици.
Поимот "сложени" е пред сè релативен зошто некои јазици како C некои ги сместуваат во сложените а некои во простите, но пред сè е подразбира секој програмски јазик кој е направен со цел да ја олесни работата на програмерот и е близок до него.
Начини на читање на сложените програмски јазици
Овие јазици директно се читаат и извршуваат без да се компајлираат(преведат) на машински јазик.
*Компајлирани (Преведени)
Овие јазици се преведуваат во извршна форма која ја разбира обработувачот.
*Директно преведени
Овие јазици директно се преведуваат на машински јазик. Типичен пример е програмскиот јазик C.
Прости програмски јазици
Под прости програмски јазици ги подразбираме оние програмски јазици кои се блиски до машинскиот јазик (наредби и зборови кои директно ги разбира машината или компјутерот) и посложени за учење и за работа на програмерите. Со развивањето на компјутерите првобитно се развија овие прости програмски јазици од кои потоа настанаа и сложени програмски јазици. Наредбите со кои се работи во овие јазици се прилично потешки и неразбирливи. Исто така често се работи со броеви од различни бројни системи.
Според некои дефиниции за прост програмски јазик се смета оној јазик за кој не е потребен компајлер или интерпретер за машината да го разбере.
Простите програмски јазици најчесто ги делиме на две генерации.
Прва генерација
Првата генерација на прости програмски јазици ја претставува машински јазик. Тој е единствениот програмски јазик кој директно го разбира машината. Денес програмерите не го користат овој јазик бидејќи не само што бара обрнување внимание и на најмал детал што сложените програмски јазици ќе го сторат автоматски, туку и секоја наредба се запишува со одредена бројка која е тешко да се запамти а и да се погреши.
На пример програмата за пресметување на Фибоначиев број на 32-битен обработувач во машински јазик би го имала следниот облик:
Втора генерација
Втората генерација на прости програмски јазици ја претставува Асемблерот или асемблерски јазик. Тој припаѓа на втората генерација бидејќи не е јазик којшто директно го подразбира обработувачот но мора да се познава структурата на обработувачот за да се програмира во овој јазик (како обработувачкките регистри и наредбите). Овие наредби директно се преведуваат во машинскиот јазик.
На пример програмата за пресметување на Фибоначиев број на 32-битен обработувач во асемблерски јазик би го имала следниот облик:
fib: mov edx, [esp+8] cmp edx, 0 ja @f mov eax, 0 ret @@:   cmp edx, 2 ja @f mov eax, 1 ret @@:   push ebx mov ebx, 1 mov ecx, 1 @@:       lea eax, [ebx+ecx] cmp edx, 3 jbe @f mov ebx, ecx mov ecx, eax dec edx jmp @b @@:   pop ebx ret
НОПО „Вичо“
Вичо ― партизански одред, формиран на територијата на егејскиот дел на Македонија.
Активност на одредот
Одредот е формиран на 28 февруари, 1943 година во село Лаген, Леринско, од постојните мали илегални партизански групи. Меѓу првите негови акции била во селото Воштарени (Овчарани), Леринско, потоа нападот на возот на линијата Лерин-Воден на 20 мај, 1943 година.
Заедно со броците од НОПО „Даме Груев“, во битолско имале заедники акции за одземање на оружјето на контрачетниците (мали чети од локални бугаромани) од Костурско кои ги вооружила италијанската власт, а биле под влијание на бугарската пропаганда.
Инструктор на одредот бил Трајче Грујоски.
Расформирање на одредот
На 20 јули, 1943 година било донесено решение одредот да се подели и да се фомираат четири помали одреди и тоа:
Сите биле именувани по имињата на планините каде што би требало да дејствуваат.
Надворешни врски
Усна историја; Интервју со Трајко Грујоски — Меморијален музеј на холокаустот на САД
1584 во музиката
1584 година во музиката содржи некои значајни настани.
Тиса (езеро)
Тиса (Tisza-tó) — најголемото вештачко езеро во Унгарија. Езерото се наоѓа на југоисточниот крај на округот Хевеш, во близина на окрузите Боршод-Абауј-Земплен, Хајду-Бихар и Јас-Наѓкун-Солнок.
Како дел од тековниот проект за контрола на поплави на реката Тиса, браната Тиса е изградена во 1973 година. Полнењето било завршено во 1990-тите, по што е добиено езеро со површина од 127 км2. Езерото е долго 27 км, со просечна длабочина од 1,3 метри и најголема длабочина од 17 m; има мали острови кои зафаќаат површина од 43 км2.
По завршувањето на резерватот, жителите на Унгарија го користат како место за одмор и рекреација, бидејќи езерото Балатон, традиционално празнично место, е полно со туристи и поскапо. Како резултат на тоа, акумулацијата има развиена туристичката инфраструктура, а владата го именувала за официјално туристичко одредиште.
Хертогенбос
Хертогенбос (, букв "војводска шума" и исторски гледано на француски: Bois-le-Duc), колоквијално познат како Ден Бос (, е град и општина во јужна Холандија. Таа е главен град на Северен Брабант.
Историја
Градот градските привилегии ги добил во 1185 година. Ова е, сепак, традиционалниот датум, но од страна на поедини хроничари; првото спомнување во современи извори на градот било во 1196 година. Оригиналната повелба е изгубена. Неговата причина за основањето на градот била да се заштитиат своите интереси против вмешување од Хелре и Холандија; од првиот дена, тој го осмислил градот како тврдина. И таа била урната во 1203 година во заедничка експедиција на Херле и Холандија, но наскоро била повторно изградена. Некои остатоци од оригиналните градски ѕидови сè уште може да се видат. Во доцниот 14 век, многу поголем ѕид бил изграден за заштита во голема мера од проширување и населување на областа.
Кралството Холандија
Во 1815 година, кога Кралство Холандија било формирана, тој стана главен град на Северен Брабант. Многу понови и помодерни тврдини биле создадени во близина на градот. Нов канал е изграден, на Јужен Вилемканал "Zuid-Willemsvaart", кој му даде на градот економски импулс. Трговија, производство и индустријата се зголемиле. До 1878 година, тоа било забрането да се изгради надвор од ѕидините, со што довело до пренатрупаност и највисока смртност кај доенчињата во кралството.
На крајот на 19 век конзервативна влада на градот спречи индустриска инвестиција за да се избегне зголемување на бројот на работници како и за утврдување на образовните институции: студентите се сметале за неуредни. Како резултат на тоа, релативната важност на градот била намалена.
Матиенцо (антарктичка база)
База Матиенцо (Антарктик)  (Base Aérea Teniente Benjamín Matienzo, or more often Base Matienzo or Estación Matienzo) is an Argentine Antarctic base and scientific research station named after Lieutenant Benjamín Matienzo, an Argentine aviation pioneer. It is located in Larsen Nunatak, one of the Foca Nunataks, in Graham Land, Antarctic Peninsula.
Хертогенбос
Втора светска војна
Еден од ретките официјални нацистички концентрациони логори комплекси во Западна Европа надвор од Германија и Австрија биле именувани по Хертогенбос. Тој функционирал од јануари 1943 година до септември 1944 година и им бил познат на Германците како Herzogenbusch. Околу 30.000 затвореници биле интернирани во комплексот во тоа време, од кои околу 12.000 биле Евреи. Во Холандија, овој камп е познат како "Камп Вухт ', бидејќи концентрациониот логор, всушност, се наоѓал во близина Вухт, село на неколку километри јужно од Хертогенбос.
Матиенцо (антарктичка база)
Од 2014 Матиенцо е една од 13-те истражувачки бази на Антарктикот со кои управува Аргентина. Од 1961 до 1985 година служеше како постојана база; оттогаш е отворен само во текот на летната сезона.
Историја
Матиенцо е основан како здружена база „Получник Матиенцо“ (Base Conjunta Teniente Matienzo) на 15 март 1961 година како заеднички напор помеѓу Аргентинската армија и Аргентинските воздухопловни сили. Под команда на тогашниот Капетан Игнасио Каро, неколку авиони и возило што се следат беа ангажирани за транспорт на повеќе од 240 MT товар од Есперанца.
Хертогенбос
Населени места
Населени места во Хертогенбос се: Бокхофен, Кревекуер, деутерен (поранешно село), Дискант, Емпел, Енгелен, Хевенде, Хинтам, Крауссрат, Малискамп, Мервајк, Ортен (поранешно село), Стар-Емпел, и Роснален.
Матиенцо (антарктичка база)
Историја
На крајот на 1962 година, Матиенцо беше место за лансирање на првата голема операција на воздухопловните сили на Антарктикот. Во она што беше наречено Operación Sur („Операција Југ“), полета од Даглас Ц-47 (ТА-33) командуван од тогашниот капетан Марио Луис Олеза од базата се обидува да стигне до Јужниот пол и потоа да слета на станицата Мекмердо. Овој прв обид не успеа поради пожар во моторите на авионот. Планот можеше да се реализира дури во 1965 година.
Хертогенбос
Стопанство
Градот Хертгенбос станал центар на инсутријата, образованието, администрацијата и културата. Тој е во моментот четврт град по големина во Северен Брабант. Тој е домаќин ан многу меѓународни и домашни бизнис комапнии како Хајникен, Епик, Тико Интернационал и многу други.
Матиенцо (антарктичка база)
Историја
На 15 ноември 1963 година, базата беше префрлена под ексклузивна команда на воздухопловните сили и беше преименувана како Detachamento Aeronáutico Teniente Matienzo („Получник Matienzo Aeronautical Detachment“), Воздухопловните сили задржаа голем број планови за ексклузивна служба на базата. .
Хертогенбос
Карневал
Еднаш годишно, Хертогенбос го менува своето име во "Oeteldonk". "Donk" е референца на суво место во Марш. Жабата, сепак, е симбол кој често се користи за време на карневалот, а тоа е симбол на Маршот
Матиенцо (антарктичка база)
Историја
Во текот на 1964 година беше исполнета обемна програма на метеоролошки и климатолошки набљудувања: таа вклучуваше проучување на профилот глациолошки преку рутата Матиенцо-Есперанца и патеката на крајбрежниот канал помеѓу Островот Робертсон и позицијата 72° 30' S. Исто така, беа направени топографски и воздушни фотографски истражувања на Ледениот гребен Ларсен.
Хертогенбос
Карневал
Граѓаните на Хертогенбос носат традиционална облека во текот на овие денови. Таканаречениот  boerenkiel  се носи и секоја година се дизајнирани според годините,односно темата која потоа може да се зашие излезот на облека. На  boerenkiel  е често во комбинација со традиционалните земјоделци бандана и долга шамија во боите на Oeteldonk, црвено - бело - и - жолта боја.
Матиенцо (антарктичка база)
Историја
Во 1965 година, две Гама Кентауро ракета што звучи развиени од аргентинските воздухопловни сили и два балони на голема височина кои носеа инструменти за мерења на х-зраци беа лансирани од базата, во соработка со Универзитетот во Тукуман и Институт за аеронаутички и вселенски истражувања. Таа година името на основата беше променето во сегашната.
Хертогенбос
Спорт
Градот е домаќин на фудбалскиот клуб ФК Ден Бос,, клуб каде што некогаш настапуваше големата фудбалска ѕвезда на Холандија, Руд Ван Нистелрој, како и македонскиот фудбалски репрезентативец Горѓи Христов. Исто така тој е домаќин на хокеарскиот клуб ХЦ Ден Бос и кошаркарскиот тим ЕБбЦ Ејгалова Кула Ден Бос, а од 2008- та година и на холандскиот шампионски рагби клуб, Војводите. The Dukes. Во градот се организира и тениски тунири во Организација на АТП и турнири во женска конкуренција од страна на ВТА, на треба што се одржува редовно пред Вимболдон.
Матиенцо (антарктичка база)
Историја
На 29 јули 1968 година Beaver P-05 полета од Матиенцо со мисија да му помогне на критично болен медицински пациент во Британска База „F“ на Аргентинските Острови. Среде многу лоши временски услови, авионот се урна без жртви и евакуацијата мораше да се одложи додека мразокршачот ARA General San Martín конечно не може да ја преземе мисијата и да успее во мисијата.
Хертогенбос
Сообраќај
Велосипедизмот во Холандија е доста добро развиен, а Хертогенбос е добро адаптиран на големиот број на велосипедисти. Големата мрежа на велосипедски патеки прават погодно да се движат на различни одредишта,  и во градот  велосипедот претставува најпопуларното средство за транспорт. Во 2011 година, градот бил избран како нај велосипедски град  - во Холандија за 2011 година. 'Хертогенбос има три железнички станици:
Матиенцо (антарктичка база)
Опис
Matienzo е составена од 6 згради и вклучува објекти како што се: главни и итни куќи, писта, helipad, платформа за гориво, централна централа со два антарктички gas oil генератори, станица за третман на отпад, лабораторија, комора за замрзнување, магацин и неколку наоѓалишта. Долгата воздушна патека 1500 m се наоѓа над блискиот ледник 2 km оддалечена и е употреблива за сите видови ски- авиони за монтирање. Хелиодромот покриен со снег е 1500 m јужно од основата; неколку Bell 212 хеликоптери се користат за распоредување и снабдување со научен персонал. Матиенцо има и основна амбуланта 15 m2 на која присуствува болничар.
Периодично авион Twin Otter се занимава со трансфер на персонал и товар, како и со евакуација на отпадот. Базата активно управува со зачувување и реставрација на околината животна средина; ѓубрето и отпадот се отстрануваат, концентрираат, класифицираат, пакуваат и компактираат за подоцна да се отстранат во аргентинското копно.
Научна дејност
Научниците од Матиенцо вршат метеоролошки, јоносферски, океанографски и ниволошки набљудувања; тие вршат воздушни фотографски истражувања и студии за геологија и геофизика кои вклучуваат високи прецизни мерења на гравитацијата и магнетизмот.
Научниот и техничкиот персонал на Аргентинскиот институт за Антарктик користи дел од своите капацитети за зимско-пролетни активности. Основата е точка за лансирање за експедиции до ледениот гребен Ларсен и Полуостровот Џејсон. Персоналот на Националната метеоролошка служба нарачан во Матиенцо ги следи масите на мраз, сончевото зрачење и атмосферските параметри.
Повлекувањето и колапсот на ледениот гребен Ларсен постојано се следат со анализа на сателитски снимки, GPS позиционирање и податоци за теренот за да се истражат интеракциите меѓу мраз-климата во критичните области под климатски промени услови.
Клима
Просечната годишна температура во основата е −11,6 C; највисоката температура некогаш забележана била 13,1 C на 16 март 1965 година, а најниската, −44,4 C на 5 август 1964 година. До крајот на 1962 година, Матиенцо беше место за лансирање на главната операција број еден на Воздухопловните сили на Антарктикот. Во таканаречената Operación Sur „Операција југ“, Марио Луис Олеза полета од базата обидувајќи се дополнително да го надмине Јужниот пол, а потоа слета на станицата Мекмердо. Овој обид број еден не успеа поради пожар во моторите на авионот. Планот се оствари дури во 1965 година.
На 15 ноември 1963 година, базата беше префрлена под ексклузивна управа на воздухопловните сили и беше преименувана во Destacamento Aeronáutico Teniente Matienzo „Полковник Матиенцо Аеронаутички одред“, Воздухопловните сили задржаа неколку авиони за ексклузивна корист на базата.
Во 1964 година, беше спроведена опсежна скрипта за метеоролошки и климатолошки набљудувања: нареди проучување на глациолошката групација долж маршрутата Матиенцо-Есперанца и патеката на крајбрежниот канал помеѓу островот Робертсон и позицијата 72° 30' S. Исто така, направен е топографско и авионско фотографско истражување на ледениот гребен Ларсен.
Во 1965 година два Gamma Centauro Instituto de Investigaciones Aeronáuticas y Espaciales. Во таа година, основата кон е променета во предложената.
На 29 јули 1968 година, Бивер П-05 полета од Матиенцо со мисија да му помогне на критично болен медицински пациент во британската база „Ф“ на Аргентинските острови. Во екот на многу лоши временски услови, авионот се урна без жртви и евакуацијата мораше да се одложи додека мразокршачот АРА Генерал Сан Мартин конечно не може да работи и да успее во мисијата.
Матиенцо остана затворен во текот на кампањата 1972-1973 година и повторно беше отворен на 8 септември 1974 година; повторно беше затворен за кампањата 1984-1985 година и повторно беше отворен, иако оттогаш е само летна база.
Опис Во 2008 година хелиодром, платформа за гориво, централна централа со два генератори на антарктичко гасно масло, пречистителна станица за уништување, лабораторија, комора за замрзнување, складиште и некои наоѓалишта. Авионот долг 1.500 m 4.900 стапки се наоѓа на блискиот ледник оддалечен 2 km 1,2 mi, и е достапен за сите видови авиони за скијање. Хелиодромот покриен со снег е на 1.500 m 4.900 стапки јужно од основата; неколку хеликоптери Bell 212 се користат за распоредување и доставување на научен персонал. Матиенцо има и главна амбуланта од 15 м 2 160 квадратни стапки на која присуствува болничар.
Повремено, авион Twin Otter се занимава со трансфер на персонал и товар, живеејќи како депонија. Основата активно го одржува зачувувањето и обновувањето на околината; ѓубрето и отпадот се отстрануваат, концентрираат, сортираат, пакуваат и компактираат за подоцна да се отстранат на копното на Аргентина.
Научниците во Матиенцо спроведуваат метеоролошки, ниволошки набљудувања; тие спроведуваат воздушни фотографски истражувања и геолошки и геофизички студии кои вклучуваат високопрецизни мерења на гравитацијата и магнетизмот.
Научниот и техничкиот персонал на Националното метеоролошко враќање нарачано во Матиенцо продолжува да ги следи ледените маси, сончевото зрачење и атмосферските параметри.
Повлекувањето и колапсот на ледениот гребен Ларсен континуирано се следи со анализирање на сателитски снимки, ГПС низи и податоци од теренот за да се истражат интеракциите помеѓу мразот и климата во критичните области во услови на климатски промени.
Климата Просечната годишна температура во основата е −11,6 °C 11,1 °F; највисоката температура некогаш забележана била 13,1 °C 55,6 °F на 16 март 1965 година, а најниската, -44,4 °C −47,9 °F на 5 август 1964 година.
Слово (село)
Слова — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Слово.
1583 во музиката
1583 година во музиката содржи некои значајни настани.
Азовско Море
Азовско Море — најплиткото море на светот и ги поврзува Керчкиот Проток со Црното Море на југ. На север, запад и југ е опкружено со Украина, а на исток со Русија.
Се верува дека ова море го добило своето име по кнезот од Полска со име Азум или Асуф, кој загинал бранејќи го својот град во оваа област во 1067 година. Повеќето научници го нарекуваат Азов или Азака, што на турски значи „низок“, што се однесува до неговата местоположба.
Морето е долго 340 км и широко 135 км. Главни реки кои се влеваат во ова море се Дон и Кубањ, кои ја смалуваат соленоста на водата, со тоа што носат големи количини на тиња во водата.
Азовското Море е најплитко море на светот со просечна длабочина од 13 м и најголема длабочина од 15,3 м. На местата со големи наноси на тиња, морето е длабоко помалку од 1 метар. Количината на солта се движи од 1-15 промили во зависност од годишните времиња.
Плиткоста и малите количини сол го прават ова море погодно за замрзнување. Формирањето на морскиот лед може привремено да се случи во било кој дел од периодот декември до половината на март.
Становојски Планини
Становојски Планини (Станово́й хребе́т, 外興安嶺, ), наречени и Надворешен Хинган — планински венец во југоисточниот дел на Далечниот Исток на Русија. Се протега во од југозапад кон североисток во должина од 900 км, од реката Ољокма на запад до реката Учур на исток, речиси сè до Охотското Море. Го дели сливот на Атлантскиот Океан (преку Лена) од сливот на Тихиот (преку Амур). Поради ова, планините ја исцртувале границата помеѓу Русија и Кина од 1689 г. (Нерчински договор) до 1858 г. (Ајгунски договор).
Венецот е долг околу 725 км. Највисок врв е Скалисти (2.482 м). Има многу ледници, од кои истекува реката Лена.
Јаблановските Планини може да се сметаат за југозападен продолжеток на Становојските. Пред XX век, името се однесувало и на полумитски венец по западното крајбрежје на Охотското Море.