cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фендер стратокастер
Моментални модели
Mexican Standard Stratocaster со јаворов врат од 2004 година, до Vox засилувач Од 2007 година, Фендер нуди широк избор на Стратокастери заедно со реиздавање на стари модели, исто така одржува т.н. “Custom Shop” сервис кој произведува гитари по порачка. Оние кои сакаат прецизни временски копии, може да нарачаат Стратокастери со оригинални жици прекриени со ткаенина, магнет и електронски дизајни, шеми за форма на дрвените дупки, па дури и вештачко стареење и оксидирање на компонентите користејќи го т.н. relic процес од Custom Shop.
“American Deluxe Series Stratocasters” биле со многубројни опции, како што е “Fender DH- 1” пригушувачот на зуење позициониран во кобилицата и американската випрато кобилица за заклучување со 2 точки (Fender/Floyd Rose assembly) со препрека од моделот (LSR Roller Nut)на некои модели и “Samarium Cobalt Noiseless” магнети со S-1 менување. Гитарите произведени пред 2004 година имале старомодни безгласни магнети и врат со 4 навртки. Контурата на коленото на гитарата било воведено во 2002 година. “American Deluxe Stratocaster HSS” (познат и како “American Deluxe Fat Strat”) е истата гитара, освен што има додаток “Fender DH-1” пригушувач позициониран во кобилицата и два “Hot SCN” магнети за нормален баланс со магнетот за пригушување на зуењето. “American Deluxe Strat HSS LT” има исти спецификации со “Stratocaster HSS”, со додатна особина; жиците се заклучуваат во кобилицата, LSR препрека и штимери на заклучување. Произведен првпат во 1998 година и надограден во 2004 година, “American Deluxe Strat HSS LT” прекинал да се произведува во 2007 година. Американските серии на Стратокастер се произведени со трупови од јасен или јасика, заоблени краеви на грифовите, три стандардни „модерни“ разнишани калеми со една навртка и Delta Tone системот (кој вклучува магнет на кобилицата со висок излез и обратно навртен калем со една навртка во средната позиција). “Hardtail” (цврстоопашестите) верзии прекинале да се произведуваат во 2007 година. Ново за 2003 година, бил “American Strat HSS” кој содржи кобилица со пригушувач на зуењето во форма на дијамант, два Tex-Mex единечни калеми (врат/средина) и S-1 менување. Моделот “HH” со дупли бочни “Black Cobra” пригушувачи, бил на продажба до 2007 година. Од 2008 година, сите модели на “American Standard Stratocasters” оделе со редизајнирана кобилица со свиткани, челични подлоги во старомоден стил. Фендер во 2009 година понудил “Limited Edition American Standard Stratocaster” со глава што одговара и гриф од палисандрово дрво со 22 џамбо стапала и меламинска препрека (достапни во “Surf Green”, “Fiesta Red” и “Daphne Blue”).
Модели со потписи
Фендер исто така е снабден со модели со потписи, секој со спецификации слични на оние кои ги користат познатите изведувачи. Обичните гитари за артисти се модели од “Custom Shop” серијата, од линијата за артисти која што значајно се разликува од стандардните модели, икако во квалитет, така и во конструкција, со што овие модели се многу поскапи. Исто како и другите “Custom Shop” модели, така и “Custom Artist” моделите на гитари се достапни и тимски направени и мајсторски направени, од кои некои се копии на гитарите кои ги користат познатите гитаристи и се попознати како “Tribute” серии (при што постојат многу начини за тие да станат „веродостојни“, како Closet Classic, New Old Stock, “Relic” и “Super Relic третмани, во зависност од моделот). Изведувачи кои имаат модели со свои потписи ги вклучуваат: Џеф Бек: труп од избрано дрво од јасика, јаворов врат во форма на буквата C, колено на вратот со контури, гриф од палисандрово дрво со 22 средни-џамбо стапала, три магнети со двојни калеми кои се керамички, застарени во изгледот и безгласни, со 5 позиции, LSR Roller препрека, Schaller штимери и американска тремоло рачка со две синхронизирани точки и подлога од нер`ѓосувачки челик. Може да се најде во “Olympic White” и “Surf Green” (“Artist Series”, “Custom Artist”), како и  “Custom Thinskin Nitro” верзијата премачкана со "Thinskin" (тенок) слој на нитроцелулозен лак.
Васил Дијамандиев
Васил Дијамандиев (, - Софија, Бугарија, 1 мај 1912), македонски просветен работник, публицист и револуционер.
Животопис
Основно образование завршил во родниот град, Охрид. Учителствува во Охридско (1855-1857). Потоа го продолжува студирањето во Русија (1858 година). Во Московскиот и Киевскиот универзитет посетува студии по физика и математика.
Се вратил во Македонија и учителствувал во Кукуш (1861-1866 година), Велес и Охрид (1867-1868). Паднал во немилост на патријаршискиот грчки владика во Охрид, кој успеал преку интриги, со помош на турските власти, да го затворат. Откако излегол од затвор, по трет пат оди во Русија. Работел како учител во Бесарабија, каде што истовремено ги редактирал и весниците „Ехо на Болград“ и „Јалпуг“ (1872-1873).
Српско-турска војна
Бил мошне активен по избувнувањето на српско-турската војна (1876 година). Тој бил иницијатор за основање на комитет за помагање на борбата на другите балкански народи за ослободивање од турското владеење. Со оваа цел, се сретнал во Букурешт, со бугарските првенци Георги Раковски, Хаџи Димитар, Стефан Караџа и други.
Руско-турска војна
За време на руско-турската војна (1877-1878) го активирал споменатиот комитет. После Берлинскиот конгрес (1878) испраќал петиции до големите сили за решавање на македонското прашање.
Македонско востание
За време на Македонското востание станал член на софискиот комитет „Единство“.
Политичка активност
Кога во 1880 г. во Грамен Теке, Островско, Егејска Македонија, се одржало Македонско национално собрание и се формирала Привремена влада на Македонија - Единство, во Русе, Бугарија, ја формирал Македонската лига, составена главно од Македонци кои учествувале во Руско-турската војна (1877-1878). Лигата е едно од првите здруженија на Македонци во Бугарија.
Васил Дијамандиев бил нејзин претседател, во времето кога Лигата испратила Меморандум до големите сили и Манифест до македонскиот народ со барање за автономија на Македонија со седиште во Солун и возобновување на Охридската архиепископија со седиште во Солун.
Од 1882 до 1884 г. во Софија го раководел Македонското благотворно друштво, а потоа работи во друштвото „Македонски глас“.
Својот бурен револуционерен, општествен и културно-просветен живот го завршува во 1912 година во бугарскиот главен град Софија.
Сергие Михајлов
Сергие Михајлов, (Харков, 1885 – Штип, 19 септември 1975) – музички педагог и композитор. Музика учел во родниот град кај чешкиот композитор и пијанист Алојз Јиранек. Наскоро по Октомвриската револуција доаѓа во Македонија (1921), најпрвин во Кавадарци, а потоа во Гевгелија, каде што за три години развива плодна музичка дејност. Таму ја пишува операта-бајка „Ружанка“, изведена со успех во тоа место и во околните градови. Потоа заминува во Штип (1924), каде што станува професор во Гимназијата. Во текот на идните педесет години ги поставува темелите на севкупниот музички живот во тој град. Во соработка со проф. Д. Будимировиќ, директор на Аматерскиот театар, со голем успех го подготвува изведувањето на неколку оперски дела во целосна или во скратена верзија („Палјачи“, „Севилскиот бербер“, „Фауст“, „Мамзел Нитуш„ и др.), со сопствена пијано-придружба. Во повоениот период, Михајлов целосно му се посветува на музичкото школство, како раководител на основното, потоа и на средното музичко училиште. Неговите многубројни композиции од инструктивен карактер за сите оркестарски инструменти, камерни дела и пригодни сценски реализации, наидоа на широка примена во музицирањето на учениците. Многу од неговите воспитаници го продолжија школувањето на високите музички институции и се афирмираа како истакнати музичари.
Фра Џокондо
Престој во Франција
Во периодот помеѓу 1496 и 1499 Џакондо бил поканет во Франција од кралот, каде бил назначен за кралски архитект. Таму тој изградил два неверојатно привлечни моста, Нотрдамскиот мост и Малиот мост. Тој исто така го изградил и дворецот Chambre des Comptes, златната соба на парламентот и замокот Гајон во Нормандија, од кој една фасада била прместена во Школата за убави уметности за да служи како модел за студентите по архитектура.
== Одбрана на Падова
Едно од најголемите достигнувања на Фра Џокондо била одбраната на венетскиот град Падова во 1509. Тој контроверзно ги срушил средновековните кулисни ѕидови и околу градот ископал ров кој можел да биде напаѓан бочно од ниско поставени пушкарници.
Овој тип на војување бил импровизиран претходник на типот на утврдување наречен италијанска траса која нашла широка примена во хабсбуршко-валојскиот конфликт и Италијанските војни во раниот 16 век.
Американска љубов
Американска љубов (Un amore americano) е италијански романтична комедија од 1994 година, ко-сценарист и режиран од Пјеро Скивазапа, со Карло Деле Пиан и Брук Шилдс во главните улоги.
Заплет
Карло Фосалто, професор од Универзитетот во Урбино, пристигнал во Соединетите Држави за да држи летни часови по италијанска литература на американски универзитет од Средниот Запад. Неговата сопруга останала дома во Италија за да се грижи за семејството. Грета, новинар-аматер е асистент на Карло за лето. Врската помеѓу Грета и Карло еволуирала во романса и покрај фактот дека тој е оженет.
Одбојка на песок
Одбојка на песок или одбојка на плажа е олимписки тимски спорт кој се игра од две екипи со по два играча на песочен терен поделен со мрежа. Иако одбојката на песок на почетокот била само забава, постепено прераснала во вистински натпреварувачки спорт, а од 1996 година влегла во програмата на Олимписките игри. За време на натпревар се играат 3 сета до 21 бод.
ФК 11 Октомври
ФК 11 Октомври е македонски фудбалски клуб од Прилеп. Клубот настапува во Третата фудбалска лига - Југ. Своите натпревари ги игра на стадионот Гоце Делчев во Прилеп. Клупски бои се црвената и белата.
Историја
Клубот претставува вториот омилен фудбалски клуб од Прилеп (по ФК Победа), кој во минатото имал завидини успеси и играл пред 5/6,000 гледачи. По независноста на Македонија, клубот настапувал и во Втората фудбалска лига како и една сезона во Првата фудбалска лига.
Ароматично соединение
Во органската хемија, ароматичните соединенија се голема група на органски соединенија од кои најголем дел спаѓаат во групата на незаситени соединенија кои имаат sp2 хибридизиран јаглероден атом, но сепак не се ни алкени и циклоалкени. Типичен претставник на ароматичните соединенија е бензенот.
Денес класификацијата на ароматичните соединенија не се заснова на мирисот затоа што повеќето соединенија што содржат бензенов прстен не мирисаат. Така, некои ароматични соединенија, вклучувајќи ги и средствата против болка (аналгетиците) како аспирин (види ја неговата структурна формула подолу), ибупрофен и ацетаминофен, се цврсти супстанци што малку мирисаат или воопшто немаат мирис.
Значи, само цикличните и планарните молекули со 2, 6, 10, 14, 18 итн. π-електрони можат да се ароматични.
Настани во ноември
1 ноември
2 ноември
3 ноември
4 ноември
5 ноември
6 ноември
8 ноември
9 ноември
10 ноември
11 ноември
12 ноември
13 ноември
15 ноември
16 ноември
17 ноември
18 ноември
19 ноември
20 ноември
21 ноември
22 ноември
23 ноември
24 ноември
25 ноември
26 ноември
28 ноември
29 ноември
30 ноември
31 ноември
Бистрица (Велешко)
Бистрица — село во областа Азот, во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
Потекло на името
Името на селото првпат е споменато како „Бистрица“ во 1227 година. Името потекнува од хидронимиското име „бистар“ или „бистра“ и означува нешто што е брзо или чисто и прозрачно.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Азот, во источниот дел на територијата на Општина Чашка, во горното сливно подрачје на реката Бабуна, односно од нејзината лева страна, а под југоисточната падина на планината Јакупица. Селото е ридско, на надморска височина од 640 метри. Од градот Велес, селото е оддалечено 42 километри.
Бистрица се наоѓа во близина на селото Богомила. Богато е со планински извори од кои извира ладна и чиста вода, а во долниот атар (како што го кажувале старите тамошни) се наоѓа реката Бабуна. Располага со голема географска површина од која голем процент е обработлив.
Водата за пиење во селото се добива од 4 чешми и неколку кладенци. Околни села се: Богомила, Согле, Црешнево. Атарот кој се протега од југоисточната падина на планината Јакупица, па сѐ до алувијалнта рамнина на Бабуна е мошне голем.
Одделни краеви на атарот ги носат следните називи: Плевење, Карчица, Улјанчишта, Подрид, Урвали, Караџица, Липовица, Поп-Андин дол, Глоговица, Златаровец, Рамниште, Ливадица, Пештера (мала пештера во која може да се засолни стадо од околу 200 овци кога има невреме), Радики, Баба.
Бистрица е село од збиен тип, во кое се разликуваат маала кои се нарекуваат според родовите кои живеат во нив: Маѓеровци, Чакаревци, Василковци, Павлевци.
Историја
Бистрица спаѓа во редот на стари села во областа на Бабуна. Тоа јасно се гледа од еден историски пишан документ кој датира помеѓу 1258 и 1277 година, каде што се наведува селото „Бистрица во Бабуна“. Селото Бистрица во пишаните историски извори повторно се споменува во 1300 година кога царот Милутин го потврдил како посед на познатиот манастир „Св. Ѓорѓи“ кај Скопје. За Бистрица постојат пишани податоци и од век, околу 1460 година, кога имала 54 куќи.
Народното предание наведува дека порано околу Бистрица постоеле и други помали села: Глоговица на север, Липовица на исток, Улјанчиште на југозапад и Поп-Андин Дол на југ. Тие селца подоцна пропаднале затоа што нивните жители преминале во поголемото средишно село Бистрица. Тоа би можело да биде кон крајот на или почетокот на  век. На селиштата од тие села се познаваат остатоци од куќи, гробови ид-р Заради ова Бистрица се здобила со толку голем атар.
Во текот на век благодарение на природниот прираст и доселувањата, Бистрица станала најголемо село во областа Азот и во сливот на Бабуна, воопшто. Во времето на заминувањето на отоманското владеење, според кажувањата, Бистрица имала 290 македонски домаќинства. Жителите најмногу живееле од сточарство и печалбарство. Во сточарството се истакнувало одгледувањето на кози, додека во печалбарството мажите најпрвин се занимавале со изработка на ќерамиди, потоа со изработка на тули (цигли и ќерпич (плитар)). Одгледувањето кози и печалбата престанале веднаш по Втората светска војна. Од тогаш жителите се посветиле на одгледување тутун.
По Првата светска војна, Бистрица започнала да опаѓа според бројот на жителите. Нејзините жители започнале да купуваат земја од чифлик-сајбии и иселени Турци во пониските села во велешкиот крај и соседните области, каде што и се преселувале. Според проценките тогаш од Бистрица се иселиле околу 100 домаќинства. Опаѓањето на Бистрица продолжило и по Втората светска војна, а особено се засилило по изградбата на железничката пруга кон Прилеп и Битола во 1935 година, од кога пак како главно и најголемо село се истакнала Богомила.
Бистрица има 2 цркви и манастирче, од кои најстара е малата црква „Св. Ѓорѓи“ која се наоѓа до селото на патот кога се доаѓа од Богомила. Во селото главна е црквата посветена на „Успението на Пресвета Богородица“ изградена во втората половина на век. Манастирчето „Св. Петар“ е на 20 минути одење пеш северно од селото. Таму селаните се собираат за празниците: Тодорица, Духовден и Петровден. Селска слава на Бистрица е Спасовден. Постојат и три селски гробишта, едно кај црквата Св. Ѓорѓи, друго на местото Св. Илија и трето на местото Златаровец. Во средината на шеесеттите години на XX век, Бистрица имала вкупно 112 куќи.
Стопанство
Атарот е мошне голем и зафаќа простор од 28,2 км2, а се протега од падината на Јакупица до алувијалната рамнина на Бабуна. На него преовладуваат пасиштата на површина од 1.219,9 хектари, обработливото земјиште зазема површина од 709,8 хектари, а на шумите отпаѓаат 400,4 хектари.
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Бистрица имало 1.100 жители.
По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Бистрица имало 1.184 жители.
Од Бистрица се иселил мошне голем број од населението, така што селото преминало од средно во мало село. Во 1961 година, селото броело 736 жители, од кои 722 биле Македонци и 10 Црногорци, додека во 1994 година бројот се намалил на 159 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Бистрица живееле 124 жители, од кои 121 Македонец, 1 Србин и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 44 жители, од кои 41 Македонец и 3 лица без податоци.
Родови
Предците на македонските родови во Бистрица се доселени, меѓутоа додека за еден дел од родовите се знае местото на доселување, за другиот дел местото на старината е заборавено, но можно е тоа да значи дека тие се и староседелци кои одамна се раселиле и поместувале во околината, па повторно се вратиле во селото. Македонски родови со познато потекло се: Туневци или Поповци (6 к., Свети Атанасиј) дошле од соседното, сега раселено село Глоговица. Постарото презиме им е Маѓеровци. Околу 11 нивни домаќинства се иселиле од Бистрица. Чакаревци (9 к., Свети Никола) и Стошевци (6 к., Петковден) за нив исто така се вели дека се доселени од Глоговица. Ќумезовци (6 к., Свети Никола) доселени се од селото Бистрица односно Бистренци крај Вардар во околината на Неготино во Тиквешијата. Во времето кога се доселиле во долината на Бабуна, една нивна родовска гранка се иселила во пониското село Мартолци. Најстариот предок на родот Ќумезовци, еднаш во Бистрица градел кокошарник. На прашањето што гради, тој рекол „ќумез“ па според тоа го добиле и родовското презиме. Бидејќи Ќумезовци дошле од Бистрица т.е. Бистренци во Тиквешијата, некои селани претпоставуваат дека тие се основачи на селото Бистрица во долината на Бабуна во Азот, меѓутоа ова не е точно бидејќи Бистрица се споменува уште во  век. Зборот „ќумез“ во македонскиот говор во Азот воопшто не е познат, а жителите на Азот велат „кокошарник“. И од овој род има многу иселеници. Василковци (6 к., Меркурија), Петревци (4 к., Свети Никола) и Стојанчевци (5 к., Митровден) дошле од соседното, сега раселено село, Липовица. Павлевци (7 к., Свети Никола) се доселени од соседното, сега раселено, село Улјанчишта. Нивните ниви („сермија“) и денес се наоѓаат на селиштето од тоа село. Ѓорчевци (6 к., Свети Никола) потекнуваат од предокот Ѓорче кој се доселил како домазет од денешното муслиманско село Горно Врановци во долината на Тополка. Го знаат следното родословие: Марко жив на 95 години во 1965 – Тоде-Нешо-Ѓорче, кој се доселил. Невеновци (3 к., Свети Ѓорѓи „есенски“) се доселени од некое село во околината на Прилеп. Имаат доста иселени домаќинства од Бистрица. Доселени македонски родови чијашто старина не се знае се: Ковачевци (4 к.) и Шаревци (4 к.) порано сочинувале еден род. Слава им е Свети Архангел. Мавнивиловци (7 к.), Миленковци (7 к.) и Кршаковци (6 к.) слават Свети Никола. Останати македонски родови со непознато потекло се: Нуновци (3 к.), Јанакиовци (3 к.), Ноновци (3 к.), Димановци (3 к.), Шашовци (2 к.), Терзиовци (1 к.) и Петкановци (1 к.). Од последниот род потекнува Т. Петкановски, народен херој, убиен од бугарскиот фашистички окупатор во 1943 г.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Чашка, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Богомила.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Титов Велес. Селото припаѓало на некогашната општина Богомила во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Богомила, во која покрај селото Бистрица, се наоѓале и селата Богомила, Капиново, Нежилово, Ореше, Папрадиште и Црешнево. Општината Богомила постоела и во периодот 1950-1952 година, во која влегувале селата Богомила, Бистрица, Капиново и Црешнево.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 2212 според Државната изборна комисија, кое е сместено во селски објект.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 21 гласач.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 18 гласачи.
Иселеништво
Во 1912 година Бистрица имала „без десет“ 300 македонски домаќинства. Тогаш била најголемото село во долината на Бабуна. По ослободувањето од турското ропство се појавиле големи иселувања од Бистрица. Иселениците оделе во други села од оваа област и околните краишта. Таму купувале земја од чифлик-сајбии и муслимани кои заминувале за Турција. Собрани се следните бројни податоци за иселеници од Бистрица кои кои се наоѓаат во разни села во областа на Бабуна и Тополка: Агушовци (2 к.), Анчевци (2 к.), Миленковци (2 к.), Ладевци (1 к.) Крстевци (1 к.), Стојковци (1 к.) и Стојанчевци (1 к.) живеат во Голозинци. Џаверовци (1 к.) живеат во Оморани. Бистричани (10 к.) живеат во Мартолци. Коцевци (4 к.), Американовци (2 к.) и Бистричани (3 к.) живеат во Бањица. Зугаровци (2 к.), Кеменџиовци (2 к.) и Чакаревци (1 к.) живеат во Стари Град. Пекмезови (3 к.) и Орданови (1 к.) живеат во Отиштино. Бистричани (1 к.) живеат во Раштани. Коларовци (2 к.) живеат во Еловец. Бистричани (3 к.) живеат во Чашка. Бистричани (2 к.) живеат во Согле. Бистричани (1 к.) живеат во Богомила. Мудуровци (4 к.), августовци (1 к.) и Бистричани (4 к.) живеат во Извор. Бистричани (2 к.) живеат во Долно Врановци. Кунтушовци (8 к.) живеат во прилепското село Сливје.
После Втората светска војна настанале нови иселувања од Бистрица главно во градовите Скопје и Велес, а помалку во Прилеп и Битола. Во споменатите градови живеат околу 80 бистрички домаќинства. Иселениците од Бистрица припаѓале на поединечни денешни селски родови, меѓутоа има и сосема отселени родови. Тоа се: Галабовци, Дојчиновци, Агушовци (имале 10 куќи), Домазетовци, Кршајковци и др. Кршајковци биле доселени од соседното пониско село Согле, а денес се иселени во Скопје.
Беклемишева кула (Москва)
Беклемишевата кула (руски:Беклемишевская башня) е кула која се наоѓа во Кремљ, на Црвениот плоштад во Москва, Русија. Името на кулата потекнува од Иван Беклемишев, руски дипломат од времето на Иван III Василевич.
Кулата била изградена во 1487 година. Во текот на својата историја, таа имала повеќе намени. Најпрвин била изградена за заштита и одбрана на градот. Во 1707 година кулата одиграла голема улога во војната против Швеѓаните. Во текот на 1917 година, при зазимањето на власта во земјата од страна на Болшевиците, кулата била оштетена. По крајот на револуцијата, таа во 1920 година била повторно обновена. Како главен архитект бил избран И. Рилски.
Податотека
Податотека или датотека (file) е структуриран набор на податоци кој е тесно поврзан со внатрешен (на пр. тврд диск) или надворешен (на пр. DVD) медиум за меморирање. Податоците зачувани во податотеките опстојуваат дури и по завршувањето на одредена програма на која и припаѓаат и се нарекуваат постојани податоци (persist, што значи одржано, постојано).
Податотечен систем
Податотеките се чуваат во речиси сите оперативни системи преку податотечни системи (filesystem). Податотечните системи го контролираат пристапот до тврд диск, меморија, мрежа и специјални податотеки. Кај повеќето оперативни системи, содржината на податотеката обично е еднодимензионална редица на бајтови, така што целиот број е помеѓу 0 и 255. Корисникот или самиот оперативен систем ги пресекува овие бројчени редици како текст, програма или слика.
Податотечниот систем е уреден до директориумот за податотеки и содржината на податотеката и атрибутите на податотеките опишани погоре. Атрибутите се на тип на податотеката, големина на податотеката, права за пишување и читање податотеката, датум на создавање, датум на последниот пристап и датум на последната измена на податотеката. Во зависност од оперативниот систем, исто така се достапни и дополнителни атрибути.
Во податотеките применливите знаци зависат од податотечниот систем, оперативниот систем и поставките на јазикот. На пример, UNIX компатибилните податотеки не смеат да ги имаат знаците '/' и NUL-знак. Дополнително, должината на податотечното име е ограничена на 255 знаци. Знаците можат да бидат поинаку кодирани, а поновите оперативни системи го поддржат и Уникод.
Пјатигорск
Пјатигорск (Пятиго́рск) — град во Ставрополскиот Крај сместен на реката Подкумок, на околу 20 километри од градот Минералние Води каде се наоѓа меѓународен аеродром и на околу 45 километри од Кисловодск. Од 19 јануари 2010 е административен центар на Севернокавкаскиот федерален округ. Население:
Петков Вир (Боротино)
Петков Вир — археолошко наоѓалиште во прилепското село Боротино. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на околу 300 м северозападно од селото, каде се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Мерката на човекот (филм)
Мерката на човекот (француски: La loi du Marché) - американски филм од 1940 година, во режија на Стефан Бризе (Stéphane Brizé), кој е авотор и на сценариото, заедно со Оливие Горс (Olivier Gorce). Главните улоги ги играат: Венсан Линдон (Vincent Lindon), Карин де Мирбек (Karine de Mirbeck) и Матје Шалер (Matthieu Schaller). Филмот освоил бројни награди: на Европскиот филмски фестивал во Брисел ја освоил наградата на публиката; а на Канскиот фестивал, Линдон ја освоил наградата за најдобар глумец, Бризе ја освоил наградата на Екуменското жири, а бил номиниран и за „Златната палма“.
Синопсис
Во филмот се прикажуваат тешкотиите низ кои поминува Тјери (го игра Линдон), кој е отпуштен од работа. Тој упорно бара работа при што се пријавува на неколку интервјуа за вработување, но секаде го одбиваат. Истовремено, се обидува да ја продаде својата викенд-куќичка, но без успех. Сепак, најпосле успева да се вработи во обезбедувањето на една продавница. Како дел од работата, тој мора често да ги испитува купувачите и вработените кои се фатени во кражби. Откако една продавачка, фатена во кражба, ќе изврши самоубиство, Тјери ја напушта работата.
Амфакситида
Амфакситида била старомакедонска област што го зафаќала тесниот појас долж двете страни на долниот тек на реката Вардар, од Демиркаписката Клисура до Егејското Море. Во времето на Филип V (II век п. н.е.), Амфакситида е една од петте области кои во Тесалоника коват сребрени и бакарни монети. Според Хомер, во времето на Тројанската војна оваа област била централна пајонска територија од каде што (од градот Амидон) Пајонците тргнале во одбрана на Троја.
Во железното време, особено во VII и VI век п.н.е., во оваа област била создадена исклучително силна локална културна група со центар во Валандовско-гевгелискиот регион, позната како „Долновардарска“ или „Гевгелиска група“. Од тоа време датираат некрополите во: Дедели – Валандово, Зелениште - Валандово, Лисичин Дол – Марвинци, Бишов Јавор – Смоквица, Сува Река – Гевгелија, Милци – Гевгелија, како и некои некрополи на денешната грчка страна (Чаушица, Бохемица и др.). Според Херодот, во VI век п.н.е. оваа област сè уште била позната како пајонска земја.
Веќе во V век п.н.е. Тукидид ја спомнува Амфакситида како македонска област со четирите града (Идомене, Гортинија, Еуроп и Аталанте), кои се нашле на патот на походот на тракискиот војсководец Ситалк во Македонија, (429 п.н.е).
Бројните археолошки остатоци од градски населби од предримско време на Исар-Марвинци, Вардарски Рид – Гевгелија и во околината на Кукуш упатуваат на можноста за нивно идентификување со старите македонски градови Идомене, Гортинија и Еуроп.
Харпштет
Харпштет (Harpstedt) — општина во округот Олденбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината се наоѓа 30 километри јужно од градот Бремен.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (Flecken), мала населба со локално значење.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Местоположба
Харпштет се смета за признато одморалиште во средишниот дел на Природниот парк „Вилдесхаузер Гест“. Низ Харпштет поминува реката Делме.
Оргазам
Оргазам или сексуален климакс претставува задоволувачки физички, психолошки или емоционален одговор, на продолжена сексуална стимулација. Често е придружена од значителна психолошка реакција, како ејакулација, руменеење или грчење и може да биде придружено со постшокови. Речниците сѐ уште го даваат филијалното значење, „сличен начин на интензитет од емоционална возбуда“, но од 2005 година оваа употреба е нејасна.
Марјан Лазевски
Марјан Лазевски - Пале ( во ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Поради слабите материјални услови во родното село, заминал на печалба како општ работник во Белград. За време на војната се преселил во Скопје. Учествувал во многубројни акции на работничката класа против ненародниот режим на бивша Југославија. И по окупацијата на земјата ја продолжил партиската активност во Белград. Бидејќи во 1942 година бил откриен од непријателот, преминал во Скопје како илегалец. Партијата му обезбедила работа како огнар во Градската општина, создавајќи му нужни услови за натамошна партиско-политичка активност. Извршувал многу одговорни задачи. Одржувал врска со активи на симпатизери, работел со нив, подготвувал нови борци и идни партизани. Истовремено собирал народна помош, ја разобличувал окупаторската власт и друго. Кон крајот на 1943 година заминал во партизани на теренот на Западна Македонија. Подоцна станал борец во Првата македонско-косовска бригада. Се истакнал како примерен и храбар партизан. Затоа станал заменик на политичкиот комесар на баталјонот. Учествувал во повеќе борби на Бригадата.
Загинал во несреќен случај на 22 јули 1944 година, од експлозија на минофрлачка граната, во селото Буринец, Струшко. Со него загинале Коле Канински, д-р Трифун Пановски, Иван Јанески и Наум Божиновски.
Жолтокрил скакулец
Жолтокрил скакулец — распространет вид на скакулец во тревнатите предели на Австралија. Жолтите задни крилца му се гледаат само додека лета и испушта гласни црвкотења.
Психоза
Психозите се група на болести што се одликуваат со „загуба на контакт со реалноста“, неможност да се разграничи помеѓу она што е реално и нереално, имагинарно или она што реално не постои. Психозата не се осознава, за разлика од неврозите, при коишто човекот е речиси секогаш свесен за болеста.
Голем број на психички состојби и растројства можат да предизвикаат психотични епизоди, како што се: шизофренија, биполарно растројство, анксиозност, тешка депресија, недостаток на спиење и др.
Настани во декември
1 декември
2 декември
3 декември
4 декември
5 декември
6 декември
7 декември
8 декември
9 декември
10 декември
11 декември
12 декември
13 декември
14 декември
16 декември
17 декември
18 декември
19 декември
20 декември
21 декември
24 декември
25 декември
26 декември
27 декември
28 декември
29 декември
31 декември
Градиште (Ново Село)
Градиште — археолошко наоѓалиште во Ново Село, Општина Ново Село.
Претставува населба од доцноантичкото време. Се наоѓа на 4 км северно од селото. Претставува висок доминантен рид со зарамнето плато, со површина од 150 h 100 м, на кое има зачувани остатоци од темели на бедем широк 1,60 м, граден од камен и варов малтер. На површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.
Информатика
Информатика (или сметаштво) — наука која ги изучува теориските основи на информацијата и сметањето и нивната примена во сметачки системи (било да се апстрактни или не).
Историја
Зборот „информатика“ за првпат се спомнува во Германија во 1957 година од страна на Карл Штајнбух. Информатиката ја има за основа математиката, електрониката, физиката и некои инженерски науки.
Чарлс Бебиџ во 19 век измислил машина која земала податоци, ги обработувала, и на некој начин обработените податоци ги покажувала. Во тоа време тоа бил механички систем, додека денес сметачите се електронски.
Еден од најголемите теоретичари на модерната информатика е англискиот математичар Алан Тјуринг. За време на Втората светска војна работел на „Енигма“, машина која германската војска ја користела за шифрирање и дешифрирање на пораки. Тјуринг развил постапка со која сите пораки можеле да се дешифрираат. Во текот на тие истражувања настанала познатата Тјурингова машина.
Инфоматиката за основа ја има математиката, електрониката, физиката и некои инженерски науки. Настанала во 19 век а за еден од основачите се смета Чарлс Бебиџ, кој измислил машина која ги земала податоците, ги обработувала и на одреден начин ги прикажувала истите. Бебиџ секако го замислил тоа потполно механички, додека денес сметачите се електронски.
Денешните сметачи имаат сличност со машината на Бебиџ, а тоа во најголема мера се должи на примената на двоичен броен систем. Скоро секоја сметачка машина на денешницата го користи тој броен систем, којшто се состои само од единици и нули. Тоа е така затоа што на сметачот тоа му е наједноставно: 1 - има струја, 0 - нема струја. Системот кој има десет цифри (0-9) се вика декаден. Бебиџ ја имал идејата за користење на дупчени картички за својот сметач а тоа навистина и се користело за чување на податоците пред во употреба да почнат да се користат магнетните мемории.
Полиња на информатиката
Според класификационата шема на (Здружението за сметачка машинерија), информатиката ги вклучува следните полиња:
Боровитска кула (Москва)
Боровитската кула (руски:Боровицкая башня) е кула која се наоѓа во Кремљ, на Црвениот плоштад во Москва, Русија. Кулата е именувана по Боровитскиот плоштад.
Кулата била изградена во 1490 година, а како главен архитект бил избран Пјетро Антонио Солари, по наредба на Василиј III Московски. Во 1493 година кулата била опожарена. Во 1658 година, по наредба на царот Алексеј I од Русија, името на кулата било преименувано во Предченска кула, но ова име никогаш не станало популарно сред народот. Во 1812 година кулата била оштетена од страна на француските војски при нивното повлекување. Во периодот од 1817-1819 година кулата била обновена од страна на архитектот Јосип Бов. Во 1935 година, Советите на нејзиниот врв поставиле ѕвезда. Така, заедно со неа, нејзината висина изнесувала 54,05 метри.
Наводи
List of Moscow Kremlin towers Muralla y torres del Kremlin de Moscú
Свети Анастасиј Радовишки
Свети Анастасиј Радовишки или Свети Спасо Радовишки (, –, ) — македонски христијански светец - новомаченик, Македонец. На дваесет години родителите го испратиле во Солун да учи занает. Таму го присилувале да прими ислам, но откако не се откажал од својата вера, бил измачуван, ги поднел сите страдања и одејќи кон бесилката измачениот Анастасиј паднал и ја предал својата душа на Господа. По неговата меченичка смрт, преподобниот Никодим Агиорит го напишал неговото житие. Македонската црква неговиот празник го слави на 8 август според јулијанскиот календар,или 21 август според Грегоријанскиот календар.
Настани во февруари
1 февруари
2 февруари
4 февруари
5 февруари
6 февруари
7 февруари
8 февруари
9 февруари
10 февруари
11 февруари
12 февруари
13 февруари
15 февруари
16 февруари
17 февруари
18 февруари
19 февруари
20 февруари
21 февруари
22 февруари
23 февруари
24 февруари
25 февруари
26 февруари
27 февруари
28 февруари
29 февруари
30 февруари
31 февруари
Антонио Мафеи да Волтера
Во популарната култура
Антонио Мафеи е претставен како помал антагонист во видео играта Асасинс крид II, во која тој е прикажан како член на редот на Темпларите, кои во рамките на приказната на играта се одговорни за заговорот на Паци. Наместо да биде погубен во Фиренца по неуспехот на заговорот, тој бега во Сан Џимињано, каде што подоцна е убиен од Ецио Аудиторе. Мафеи, исто така, се појавува во приквел филмот на играта, Асасинс крид, кој го игра Шон Баичо.
Јоркшир
Јоркшир, формално познат како Грофовија Јорк, е историска област од Северна Англија и истовремено најголемата во Велика Британија. Името е добро познато низ цела Велика Британија и често се користи во медиумите и војската, а исто така се појавува во насловите на денешните области на цивилните администрации, како: Северен Јоркшир, Јужен Јоркшир, Западен Јоркшир и Источен Јоркшир.
Во границите на историската област Јоркшир се наоѓаат најзелените области во Англија, поради многуте недопрени земјишта. Јоркшир некогаш бил именуван како „Божја област“ или „Божја земја“. Амблемот на Јоркшир е белата роза на Англиската кралска куќа на Јорк, а најчесто употребуваното знаме на Јоркшир е белата роза со сина позадина, кое по педесет години уотреба, е прифатен од Институтот за знамиња на 29 јули 2008. Денот на Јоркшир е 1 август и претставува прославување на општата култура на Јоркшир, од неговата историја сè до нивниот дијалект.
Јоркшир денес е поделен помеѓу разни официјални региони. Повеќето од областа спаѓа под Јоркшир и Хамбер. Најсевернот дел, кој ги опфаќа Грејт Ајтон, Рунсвик Беј, Мидлсброу и Далтон-он-Тис, спаѓа во границите на североисточна Англија. Со промената на границите во 1974 година, мали области на западниот дел на Јоркшир сега се дел од северозападна Англија.
Јапонска митологија
Јапонската митологија е многу богата и разновидна. Главно е заснована врз автохтоната јапонската религија шинтоизам, но влијание има и од будизмот и други домашни религиски традиции во Јапонија, како и разни примесни верувања и локални легенди. Јапонските митови се развиле од иста причина како и митовите од другите земји, за да се објасни создаањето на светот, приридни феномени, обичаи и обреди, називи на некои топоними, итн. Иако јапонската митологја има многу други истории од пред 2000 години, првите записи се јавуваат дури од почетокот на осмиот век од новата ера. Односно, Јапонците до 5 век од новата ера немале писмо, тогаш постоеле луѓе, познати како катариби чија должност била усно да пренесуваат митови и преданија во време кога немало писмо или тоа не било распространето во Јапонија. Најстарите познати пишани извори за древната Јапонија и нејзината митологија е Коџики или Записи за древните настани составени 712 година.
Една од одликите на јапонската митологија е нејзиното објаснување на потеклото на царското семејство, што е користено за да се припише божествено потекло на царската крвна линија. Титулата на царот на Јапонија, тено (tennō - 天皇), значи „небесен суверен“.
Митот за создавањето
Според јапонскиот мит за создавањето, првите божества кои се појавиле во време на создавањето на универзумот, познати се под заедничкото име Котоамацуками.
Подоцна се појавиле седумте генерации на ками, познати како Камијонанајо („Седум генерации на боговите“), следејќи го формирањето на небото и земјата.
Џозеф Гордон
{{Infobox actor
Јапонска митологија
Митот за создавањето
Првите две генерации се поединечни божества, наречени хиторигами, а наредните пет доаѓаат во парови како маж и жена: браќа и сестри кои истовремено биле брачни партнери. Според оваа хроника, Камијонанајо се вкупно 12 божества.
Џозеф Гордон
}}
Јапонска митологија
Митот за создавањето
Во древниот текст Нихон шоки се вели дека групата божества Камијонанајо се првите што се појавиле по создавањето на универзумот. Исто така се вели дека првите три генерации на божества се хиторигами (индивиуални божества), а дека подоцните генерации се парови од спротивен пол.
Џозеф Гордон
Џозеф Гордон Леонард- Левит, е американски глумец, чија кариера уште од најрана возраст, па сè до ден денес вклучува телевизиски серии, театарски остварувања, и сценски изведби.
Јапонска митологија
Куниуми и Камиуми
Јапонската приказна за создавањето може да се подели на создавање на божествата (Камиуми) и создавање на земјата (Куниуми). Седмата последна генерација на божества биле Изанаги („Возвишен маж“) и Изанами („Возвишена жена“), кои се одговорни за создавањето на Јапонскиот Архипелаг.
Џозеф Гордон
Уште како дете се појавува по реклами, а потоа и во многубројни телевизиски серии и филмови за потоа да ја добие главната улога во телевизискиот римејк на Dark Shadows и во филмското деби Beethoven. Се појави во A River Runs Through It и потоа доби главна улога во филмот од 1994 година, Angels in the Outfield, како Роџер Боман. Гордон-Левит последователно глуми во телевизиската комедија 3rd Rock from the Sun (1996-2001) како младиот Томи Соломон и имаше главна споредна улога во филмот 10 Things I Hate About You, во 1999 година.
Јапонска митологија
Куниуми и Камиуми
При создавање на архипелагот, Изанаги и Изанами користеле копје украсено со накит, наречено Аме-но-нубоко. Застанале на мостот меѓу небото и земјата, и ја испарувале водата. Капките од солена вода формирале остров, Оногоро („само-создаден“). Божествата се преселиле на островот, се вљубиле и имале две деца, Хируко и Авашима. Децата не биле добро оформени, и затоа не се сметаат за божества. Сепак, Хируко подоцна станал бог под името Ебису. Родителите ги ставиле децата на кајче и ги пуштиле по морето, и потоа ги прашале другите божества каде згрешиле што нивните деца не биле добро оформени. Одговорот бил дека жената не смее прва да му се обрати на мажот. So Изанаги и Изанами повторно се спариле, овој пат Изанаги зборнал прв. Така се родиле осумте големи острови на Јапонија:
Џозеф Гордон
По пауза, која ја искористи за да студира на Универзитетот „Колумбија“,Гордон-Левит ја напушти телевизијата, но како повозрасен се врати на глумата, каде се појави во различни независни филмови, како Manic во 2001 година, проследено со докажаните улоги во Mysterious Skin во 2004 година и Brick во 2005 година. Во 2009 година ја играше главната улога во филмот (500) Days of Summer, кој доби одлични филмски критики и му донесе номинација за наградата Златен Глобус за најдобар глумец во филмски мјузикл или комедија. Во 2010 година, тој глуми во филмот на Кристофер Нолан, Inception. Тој поседува онлајн продукциска компанија наречена HitRECord.
Јапонска митологија
Куниуми и Камиуми
Изанами умрела при пороѓај на Кагуцучи (инкарнација на огнот), исто така наречен и Хомусуби. Во бес, Изанаги го убил Кагуцучи. Од Изанаги се создадени исто така десетина божества. Божествата што се создадени од Изанаги и Изанами се симболи на природата и културата. На пример, додека се соблекувал и ги фрлал украсите од неговото тело, секој украс откако ќе паднел на тлото од него се формирало божество. Важни божества се формирале откако го измил лицето: Аматерасу (инкарнација на сонцето) од неговото лево око, Цукујоми (инкарнација на месечината) од неговото десно око, и од неговиот нос - Сусано (инкарнација на бурите).
Џозеф Гордон
Детство и семејство
Гордон-Левит е роден во Лос Анџелес, Калифорнија, а израсна во Шерман Оукс. Потекнува од еврејско семејство. Неговиот татко, Денис Левит, тогаш беше уредник на вестите на Пацифика радио станицата, KPFK-ФМ. Неговата мајка, Џејн Гордон, се кандидираше за Конгресот на САД во Калифорнија во текот на 1970 за Партијата за мирот и слободата; се запозна со Денис Левит додека работеше како лектор на програмата во радиото. Таткото на Џејн Гордон, дедото на Гордон-Левит беше холивудски режисер меѓу 1940-1970 година, познат по режирањето на филмот Pillow Talk, со Дорис Деј и Рок Хадсон во главните улоги. Гордон-Левит имаше постар брат, Ден, кој беше фотограф и жонглер. Роден е во 1974 година и почина во октомври 2010 година.
Гордон-Левит се приклучи на музичка театарска група на четиригодишна возраст и го играше Плашилото во The Wizard of Oz. Подоцна го откри еден агент и почна да се појавува на телевизија и по реклами за Sunny Jim путер од кикирики, Cocoa Puffs, Pop-Tarts и Kinney Shoes.
Јапонска митологија
Митови и легенди за царската линија
По него владееле осум цареви, но за нив нема многу записи за тоа што правеле, па сите заедно се опишани во книга III од Нихон шоки, преку нивната генеологија.
Десеттиот цар, Суџин е опишан во Нихон шоки.
Џозеф Гордон
Глумечка кариера
Гордон-Левит за време на снимањето на 3rd Rock from the Sun, учеше во средното училиште Van Nuys. Во текот на 90-тите години, често се појавуваше во тинејџерски списанија, нешто што тој го презираше. За време на овој период, не уживал да биде препознаван на улица, нагласувајќи дека ја мрази славата. Како дел од екипата на 3rd Rock, Левит се појави во пет од јавните огласи на NBC, The More You Know. Во неговите огласи беа опфатени темите возење под дејство на алкохол, притисок од околината, злосторства од омраза, одењето во училиште како и превенција од насилство. За време на администрацијата на Бил Клинтон во 1996 година, се појави во годишната посебна емисија на Белата куќа, Christmas in Washington, 13-тата сезона на Celebrity Jeopardy!, The Daily Show на 18 март 1999 година и во специјалното издание Dear Santa во 2002 година.
Гордон-Левит го напушти 3rd Rock from the Sun за време на снимањето на последната сезона, за подоцна да стане лик што повремено се појавува во само половина од епизодите на сезоната. Наредните две години се откажа од глумата и студираше на Универзитетот „Колумбија“ (единствениот универзитет на кој се пријавил). Во 2000 се запиша и студираше историја, литература и француска поезија (како главни предмети) од 2001-2004 година. Со тоа што посетуваше настава на Универзитет на Колумбија стана образован и докажан франкофонист и
познавач на францускиот јазик.Тој изјави дека преселбата во Њујорк(мометално престојува во Manhattan Lower East Side) од неговиот роден град го присили да порасне како личност.Гордон-Левит се откажа од студиите во 2004 за повторно да се сконцентрира на неговата глумечка кариера.