cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Жуан Жезус
Жуан Гилхерме Нанус Жезус ( португалски изговор:  huˈɐ̃ ʒɛˈzus ; роден на 10 јуни 1991 година), обично познат како Жуан Жезус или едноставно Жуан — бразилски професионален фудбалер кој игра како одбранбен играч за фудбалскот клуб Рома.
Библиографија на Ернест Хемингвеј
Ернест Хемингвеј (1899–1961) бил американски романсиер, раскажувач, новинар и спортист. Неговиот економичен и дискретен стил - што тој го нарекол теорија на ледениот брег - имал силно влијание врз фикцијата во 20 век. Многу од неговите дела се сметаат за класици на американската книжевност.
Хемингвеј најголемиот дел од своите дела ги создал од средината на 1920-тите до средината на 1950-тите, а во 1954 година ја добил Нобеловата награда за литература. Објавил седум романи, шест збирки раскази и две нефикциски дела.
Постхумно бле објавени три негови романи, четири збирки раскази и три нефикциски дела.
Филмски адаптации во САД/Велика Британија
Во 1958 година, Хемингвеј, исто така, ги стекнал правата на мемоарите на Фредерик Расел Бурнам, Извидување на два континента, да бидат продуцирани за телевизија од CBS со Гери Купер, но Хемингвеј умрел пред да се продуцира.
Ставрос Кочопулос
Активно се вклучува во НОБ и е еден од основачите и раководителите на Словеномакедонскиот ослободителен фронт (СОФ) во Леринско. За време на Граѓанската војна во Грција заземал разни политички и воени функции: претседател на Окружниот одбор на народната власт во Леринско, секретар на партиската група на НОФ, член на Главното раководство на НОФ, владин претставник и други. Кочопулос отсекогаш бил во служба на КПГ и доследно ја спроведувал нејзината политика по македонското национално прашање. По Граѓанската војна бил член на раководството на организацијата „Илинден“.
Лугау
Лугау (Lugau) — град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 17 километри источно од Цвикау и 17 километри југозападно од Кемниц.
Шалитрена Пештера
Шалитрената пештера се наоѓа во рамките на споменикот на природата Рибница, во атарот на селото Брежѓе, оддалечено околу шест километри од Мионица и три километри низводно од Рибничката пештера и манастирот Рибница. Се наоѓа на списокот на споменици на културата од големо значење.
Тиу (фараон)
Тиу бил првиот (прадинастички) фараон на Долен Еипет во доцниот IV милеиум п.н.е. Освен дека бил владетел на Долен Египет, за него не се знае речиси ништо друго. Бидејќи нема други докази за таков владетел, тој може да биде митски крал зачуван преку усната традиција, или дури може да биде и целосно фиктивен.
Шалитрена Пештера
Археолошки работи
Шалитрена пештера била откриена за време на рекогносцирањето на долината на реката Рибница, која кон крајот на седумдесетите години на минатиот век билa откриена од група млади истражувачи од Ваљево. Од 2004 година, истражувањето на Шалитрената пештера го превзел Националниот музеј од Белград, кој започнал со систематски археолошки ископувања. Ова истражување се реализирало во рамките на поширокиот проект на Народниот музеј, под наслов Култура и уметност во палеолитот и мезолитот на Србија. Раководител на истражувањето била Бојана Михаиловиќ.
Наоди
Археолошкото наоѓалиште ги содржи најстарите остатоци од повремените живеалишта на праисториските ловци кои живееле тука во средниот палеолит, пред 80.000 - 40.000 години од старата ера. Врз основа на нашите досегашни сознанија, може да се каже дека Шалитрената пештера во овој момент претставува најбогато и најважно палеолитско наоѓалиште во Србија, единственото граветијенско наоѓалиште на просторот на западен Балкан и секако едно од најбогатите и најзначајните горнопалеолитски наоѓалишта во југоисточна Европа.
Тишината на ноќта (филм)
„Тишината на ноќта“ (англиски: Still of the Night) — американски филм од 1982 година, во режија на Роберт Бентон, кој е и автор на сценариото, заедно со Дејвид Њумен. Главните улоги ги толкуваат: Рој Шајдер, Мерил Стрип, Џесика Тенди, Џо Грифаси, Џозеф Сомер и Сара Ботсфорд.
Синопсис
Една ноќ е пронајдено мртвото тело на Џорџ Бајнум (го игра Сомер), вработен во аукциска куќа. Утредента, во канцеларијата на неговиот психијатар, Сем Рајс (го игра Шајдер), влегува непозната млада жена, Брук Рејнолдс (ја игра Стрип) која се претставува како љубовницата на покојниот. Сем знае за нејзината врска со Џорџ од разговорите кои ги водел со својот долгогодишен пациент. Брук почнува да го привлекува Сем, но истовремено, тој знае дека таа крие некаква тајна. Истовремено, полицијата го испрашува Сем за убиството, но тој одбива да соработува и се обидува самостојно да го пронајде убиецот. Една ноќ, во близината на станот на Брук здогледува непозната жена и ја следи, но таа бега во паркот. Таму, еден скитник го ограбува Сем, а веднаш потоа, скитникот е најден мртов. Полицијата верува дека убиецот имал намера да го убие Сем, но тој повторно одбива да соработува со истражните органи за да ја заштити Брук. Подоцна, во нејзината канцеларија тој открива фотографија на човек кој своевремено бил убиен, а Брук му раскажува дека тој е нејзиниот татко кого таа го турнала од една кула во Фиренца. Полицискиот инспектор (го игра Грифаси) пронаоѓа сведок кој ги видел Брук и Џорџ непосредно пред неговата смрт и сака да ја уапси за време на една аукција, но Сем ѝ помага да побегне. Инспекторот ја бара Брук и влегува во станот на нејзината колешка Гејл Филипс (ја игра Ботсфорд). Сем оди во куќата на Брук, која се засолнила таму. Тогаш, врз основа на еден сон на Џорџ, Сем успева да открие дека него го убила Гејл, која претходно му била љубовница на Џорџ. Кога Сем и Брук се подготвуваат да ја напуштат куќата, таму пристига Гејл (која претходно во својот стан го убила инспекторот) и таа со нож го повредува Сем, а потоа, во обидот да ја убие Брук, паѓа од балконот и умира.
Рум Мехмед-паша
Рум Мехмед-паша (Rum Mehmet Paşa; п. 1470 во ) — османлиски државник и Голем везир на Отоманското Царство во периодот од 1466 до 1469 година.
По залагањето на Караманли Мехмед-паша, султанот Мехмед II „Освојувачот“ го распуштил Рум Мехмед-паша од служба во 1469 година и го погубил со давање во 1470 година.
Весна Вукелиќ Венди
Весна Вукелиќ Венди (Белград, 25 ноември 1971 година) е српска пејачка на народна и популарна музика, модел, глумица и учесничка во реални шоуа. Кариерата ја започнала во осумдесеттите како модел. Таа почнала да се занимава со музика во 90-тите години на 20 век. Нејзините први албуми биле во фолк и поп-рок жанровите, а подоцна се испробала и во електронската музика. Најпопуларна била во 1990-тите. На почетокот на 21 век, нејзината популарност почнала да опаѓа, и се намалил бројот на публиката. Венди настапувала и во кафулиња, сали и забави во шатор во Србија и регионот. Има снимено вкупно пет студиски албуми, една компилација, шест синглови и седум спотови. Таа ја освоила наградата од публиката на фестивалот „Моравски бисери“.Во 2004 година таа позирала за насловната страница на магазинот „Плејбој“, поради што често ја споредуваат со Саманта Фокс.
Таа е позната по честата употреба на жаргон, метафори и други стилски фигури во секојдневниот говор, со што го нарекле Венди јазик. Тоа подоцна била инспирација за колумната Вендилатор 2000 во емисијата Вечер со Иван Ивановиќ.
1992—2010: Почетоци и објавени албуми
Таа првпат се појавила во јавноста во 1992 година во шоуто на Милован Илиќ Минимакс, откако победила на натпреварот за Мис Деколте на Југославија. Тогаш Минимакс изјавил: „Венди секогаш ќе ги победува со градите сите нејзини колешки од сцената“.
Во 1992 година таа глумела во ТВ филмот „Дамата што убива“, само за да и се посвети на музиката. Следната година, таа го издала својот прв албум за продуцентската куќа ЗаМ, насловен „Малку топло, малку ладно“. Таа станала и водителка на емисијата „Топло, ладно“ на ТВ Политика. Во 1995 година го издала албумот „ Љубовна игра“, а во 2001 г. албум - „Сакам сè со тебе“. Потоа следела обиколка на регионот. Таа ја играла кралицата Драга во филмот на Исидора Бјелица „Драга Машин во плакарот“. Снимениот материјал бил украден за филмот никогаш да не биде прикажан во јавноста. Во 2004 Настапила во еротскиот филм „Electric blue“, а во соработка со групата Јужни ветер го издала албумот „Крапот излезе“. Во 2007 го издала албумот „Уцена“. На споменатиот албум повторно е работено со текстописецот и композитор Новица Урошевиќ, по албумот од 2001 година во 2010. објавила компилација од најголемите хитови со наслов „Најдобро од“ на кои има 19 песни, повеќето од третиот албум.
2011 - денес: Учество во реални шоуа и објавени синглови
Таа ја снимила песната Вендета напишана од дуото In vivo. Малку подоцна Вози, вози ме, дует со Марјан Каменовиќ. Учествувала во реалните шоуа Фарма (2010) и Двор (2011). Таа ја најавила и книгата „Трговци со души“ во која „сакала да ги открие лошите страни на српската естрада“. Како што е познато, романот сè уште не е објавен. Во првата половина на 2011 г ја напишала комедијата „Венди во петочните маки“. Во сценографијата на претставата глумела со Пеѓа Шушкавчевиќ. Премиерата на претставата била на 22 март во театарот Будо Томовиќ во Подгорица. Подоцна, комедијата се играла во сите поголеми градови во Црна Гора. Вукелиќ била во изборот за српска геј икона, но загубила од Марина Перазиќ. Во соработка со диџеј Змија и MC Jop ја снимила песната Смрт во дискотека, а во 2012 г. и За тебе е веќе доцна. Во 2013 година, таа учествувала во реалното шоу Големиот брат, каде што се откажала пред последната вечер. Во истата година, таа снимила видео за песната „Марула“. На почетокот на 2014 со Јелена Голубовиќ учествувала во реалното шоу „Долго време скарани“ кога Голубовиќ го напуштила шоуто затоа што, наводно, Вукелиќ физички ја нападнала. Во септември истата година настапила по 15-ти пат по ред на саемот во Шабац. Во 2016 година, пејачката планирала да ја објави својата долгоочекувана книга, која ја опишува како психоаналитички роман. Таа планирала паралелно со објавувањето на книгата да одржи и јавни трибини во кои ќе ги поврзе православието и психологијата на секојдневието.
Приватен живот
Таа пораснала во Белград, каде живее и денес. Има и помала сестра Маја. Завршила средно економско училиште, а тврди дека завршила прва година на Правниот факултет. Завршила и нижо музичко училиште. Од 2001 година е во брак со поранешниот фудбалер на ОФК Белград, Бранимир Бањац, со кој ја има ќерката Николета. Од 2012 таа е сопственик на ресторанот Торес. Медиумите ги коментирале нејзините врски со Воислав Шешељ, Екрем Јевриќ и Боки 13, Екрем Јевриќ снимил песна посветена на Вукелиќ.
Односи со колегите
Цели на вербална нејзини напади биле Цеца, Лепа Брена, Сека Алексиќ, Снежана Бабиќ Снеки, Снежана Дакиќ Микиќ, Дара Бубамара, Романа Паника, Злата Петровиќ, Анабела, Беби Дол, Наташа Беквалац, Мина Костиќ, Зорица Марковиќ, Јана, Драгана Мирковиќ, Тина Ивановиќ, Зорана Павиќ, Бата Здравковиќ, Леа Киш, Иван Ивановиќ, Маријана Матеус, Леонтина Вукомановиќ, Гоца Тржан, Гоца Божиновска, Ера Ојданиќ, Милиќ Вукашиновиќ, Ивана Шaшиќ, Сашка Каран, Весна Ривас. . . Таа изјавила дека Зорица Брунцлик е нестабилна и нема социјална интелигенција, додека за Маја Николиќ изјавила дека е аутистична. Таа во 1993 година јавно го навредила Саша Поповиќ во нејзината емисија и за малку ќе го натерала да го напушти студиото. Таа изјавила дека компанијата „Мис Ју“, во сопственост на Весна де Винка, е агенција за елитна проституција. Таа од 2002 година е во кавга со глумицата Јелена Голубовиќ. Таа е во добри односи со Лепа Лукиќ, Индира Радиќ, Јелена Карлеуша, Слаѓана Милошевиќ, Маја Николиќ, Весна Змијанац. ..
Михајло Димитриевски
Активно објавува стрипови и цртежи во „Студентски збор“, „Пулс“, „Стрип Арт“, "The Cult", илустрации за учебници во издание на „Просветно дело“ и други.
Битолчанецот Михајло Димитриевски, попознат како „Тхе Мичо“, е легенда на стрип-цртањето и илустрацијата не само кај нас, туку и во глобалната индустрија на друштвени игри и стрипови.Попознати негови игри на межународен план се:  „Валерија“„(Valeria)“, „Бродоградители на Северното Море“ „(Shipwrights of north sea)“, „Игра на тронови“ „(Game of Thrones)“, македонските: „Воздигнато благородништво“ „(Rise to Nobility)“,„Каверна таверна“, „(Cavern Tavern)“, „Робин Худ“, „(Robin Hood)“, „Галактички Војсководци“, „(Galactic Warlords)“.
На домашен терен е познат како автор на карактерите на „Петко“, „Еднооки“,„Чунга лунга“, додека на светски план стигна до цртање карактери за популарниот серијал „Игра на тронови“. Во последно време неговото име се појавува на шпиците на анимираниот серијал „Светот на Биби“, каде што е арт-директор, ги дизајнира карактерите и позадините и се грижи за целокупниот визуелен изглед на проектот.
Покрај сите професионални цртачки обврски во периодот на карантин во изминатите неколку месеци секојдневно на Фејсбук објавувал по еден цртеж поврзан со ковид-кризата. Така се појави неговата прва книга „Карантински хроники“, во која објавил 82 цртежи. ,.
Уметничи (арт) директор е на првиот македонски долгометражен 2д анимиран филм:„Џон Вардар против Галаксијата“
Африкански куп на нации 2015
Африкански куп на нации 2015 (англиски: 2015 Africa Cup of Nations) е 30-тото фудбалско континентално првество на Африка, кое ќе се одржи во Екваторска Гвинеја. Натпреварувањето е организирано од Африканската фудбалска конфедерација, а ќе се игра од 17 јануари до 8 февруари 2015 година. Првиот дел од првенството ќе се игра по групи, а најдоброте две селекции од секоја група продолжуваат во елиминационата фаза. Вкупно би требало да се одиграат 32 натпревари.
Домаќинството на турнирот првобитно му било доделено на Мароко кој последен пат бил домаќин во 1988 година, меѓутоа мароканците се откажале од домаќинството заради епидемијата од ебола во Западна Африка. Поради тоа домаќинството и е доделено на Екваторска Гвинеја.
Кандидати
Следниве држави бил кандидати за организирање на првенството:
За домаќинството на првенството во 2015 година од КАФ примиле три апликации до 30 септември 2010 година. Конкурирале ДР Конго, Мароко и Јужноафриканската република. Сите три апликации биле земени во обзир. Во ноември и декември 2010 година почнала иснпекциска процедура. ДР Конго била првата држава во која е извршена процедура, но набрзо по инспекцијата тие го известиле КАФ дека ја повлекуваат својата кандидатура. Мароко бил следен. Јужноафриканската република дошла на ред последна.
Мароко се сметал за најсериозен кандидат заради својата добра инфраструктура. По иснпекцијата врз стадионите, на 29 јануари, КАФ донел одлука да му го додели домаќинството на Мароко. Натпреварите требало да се играат во четири града: Рабат, Маракеш, Агадир и Тангер, додека Казабланка требала да биде резервна опција.
Откажувањето на Мароко
Во октомври 2014 година, владата на Мароко побарала одложување на турнирот заради епидемијата од ебола во западна Африка. Откако случајот бил разгледуван на состанокот на Извршниот комитет на 2 ноември 2014 година, КАФ одлучил датумот за почеток на првенството да остане исти и побарал од фудбалската федерација на Мароко да се изјаснат дали тие и понатаму сакаат да бидат организатори на турнирот. На 1 ноември е потврдено дека Мароко се откажал од организацијата на ова натпреварување и со самото тоа репрезентацијата на Мароко е дисквалификувана од првенството затоа што не учествувала во квалификациите, како и тоа дека новиот организатор ќе биде избран од списокот на земји кој изразиле желба за домаќинството. КАФ најавиле дека ќе покренат правна постапка против Мароко заради тоа што не ја исполниле обврската за организација на првенството која ја потпишале во април 2014 година.
Ангола, домаќинот во 2010 година се споменувала како потенцијална замена заради постоечките стадиони и иснфраструктура која била реновирана за потребите на првенството во 2010. Меѓутоа, член од фудбалската федерација на Ангола изјавил дека тие не се во можност да го организираат првенството, затоа што владата во новиот буџет воопшто не планирала организација на турнирот. На 14 ноември 2014, КАФ донеле одлука дека Екваторска Гвинејаќе биде нов домаќин на турнирот.
Местоположба на стадионите
Екваторска Гвинеја одлучила домаќини на првенството да бидат четири града: Малабо, Бата, Монгомо и Ебебин. Малабо и Бата биле домаќини и Африканскиот куп на нации 2012 година.
Отворање
Церемонијата за отворањето на Африканскиот куп на нации 2015 е одржана на 17 јануари на Естадио де Бата, пред почетокот на натпреварот измеѓу домаќинот Екваторска Гвинеја и Конго.
Три послератна друга
Три послератна друга (Тројца повоени другари) — шестиот студиски албум на пејачот и текстописец Ѓорѓе Балашевиќ.
Тоа е првиот албум на Балашевиќ на кој за прв пат се појавија гитаристот Елвис Станиќ и тапанарот Тончи Грабушиќ од Риека. Албумот најмногу се памети по смешната рап- ориентирана песна „ Sugar rap“, песната „Још једна песма о малој гаравој“, фолк рок песните „Девојка са чардаш ногама“ и „Ћалетова песма“ како и баладите „Д мол“., „Кад одем“ и „Сапутник“. Албумот е продуциран од Ѓорѓе Петровиќ, а издаден е во декември 1989 година.
Позадина
Албумот е снимен во 1989 година. Со овој албум тој се поправа за дебаклот на неговиот претходен албум.
Албум
Албумот постигна голем успех и се смета за еден од најдобрите албуми во целата дискографија. Речиси сите песни беа хитови кои на крајот станаа антологии.
Наследство
Песните Девојка са чардаш ногама и Д-мол се вклучени во албумот Неки новији клинци и... од 2007 година. во издание на ПГП РТС.
Надворешни врски
Три послератна друга на Јутјуб музика
Пичуѓа
Пичуѓа или Пичунгија (Δασοχώριον, Дасохори) – село во Република Грција, во општината Дескати, во областа Западна Македонија. Во 2011 година селото броело 161 жител.
Географија
Селото се наоѓа на околу 6 км јужно од Дескати, 65 км југоисточно од Гребен на надморска височина од 750 м. Географски селото ѝ припаѓа на Тесалија, а административно на Западна Македонија.
За време на Османлиското Царство
Селото Пичуѓа се споменува во документи од XV век.
По присоединувањето на Тесалија на Кралството Грција во 1881 година, Пичуѓа останува под власта на Османлиското Царство во рамките на Еласонската Каза. Новата османлиско-грчка граница минува на неколку километри јужно од селото. Според грчката атинска статистика од 1910 година во Писугја (Πισούγια) живееле 210 Грци христијани
Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Пичуѓа станува дел на Кралството Грција.
Во 1927 година името на селото е променето во Дасохори.
Пописи
Движењето на населението по години е следното :
Стопанство
Населението во селото произведува жито, тутун и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство.
Олимписки стадион (Сочи)
Олимписки стадион „Фишт“ (Олимпийский стадион «Фишт») — стадион сместен во Олимпискиот парк во Сочи, Русија. Именуван е по планината Фишт. Се наоѓа во близина на Олимпиското село и има сместивост од 40.000 гледачи. Визијата за Олимпискиот стадион била на покривот од градбата да му даде изглед на снежни врвови, обезбедувајќи дека тоа е во хармонија со позадината на Имеретинската Низина и Кавказот. Стадионот ќе биде главниот објект за време на церемониите за отворање и затворање на Зимските олимписките игри, како и за време на Зимските параолимписки игри.
Ѕидовите и покривот на стадионот претставуваат една целина изградена од проѕирни поликарбонати. Подвижниот дел од покривот се отвора кон север, со што на гледачите им се овозможува непречен поглед на планинските врвови на Кавказот на исток и брегот на Црното Море на запад. Кога е отворен покривот, стадионот потсетува на отворена школка.
Трошоците за изградба на стадионот достигнале 778,7 милиони американски долари, кој бил отворен во 2013 година. По Игрите, стадионот ќе служи како тренинг-центар и дел од објектите наменети за руската фудбалска репрезентација. Стадионот „Фишт“ е еден од 11-те предвидени стадиони за одржување на натпреварите за време на Светското првенство во фудбал 2018.
Во октомври 2013, Централната банка на Русија издала банкнота од 100 рубљи, сто дена пред почетокот на Зимските олимписки игри во Сочи. Сината банкнота осликува сноубордер во лет на едната страна, а на другата страна Олимпискиот стадион „Фишт“.
Планински часовен појас
Планински часовен појас — часовен појас во Северна Америка, седум часа зад координираното универзално време (UTC) при стандардно сметање и шест часа зад него при летно сметање (UTC−6). Часовничкото време на појасот се води по средното сонечево време на 105. западен меридијан од Гринич.
Во САД и Канада, овој појас го носи општиот назив „планинско време“ (Mountain Time, MT). Се нарекува „планинско стандардно време“ (Mountain Standard Time, MST) при стандардно сметање на времето и „планинско летно време“ (Mountain Daylight Time, MDT) при летно сметање. Појасот е наречен „планински“ бидејќи низ него целосно се протегаат големите Карпести Планини, од северозападна Канада, па до Ново Мексико во САД. Во Мексико, истиот појас се нарекува „тихоокеански појас“ (Zona Pacífico). Во САД и Канада овој појас лежи источно од тихоокеанскиот, а западно од централниот појас.
Почнувајќи од 2007 г. во некои подрачја месното време се менува од MST во MDT од 02:00 ч. MST на 03:00 ч. MDT на вториот ден недела во март и се враќа од 02:00 ч. MDT на 01:00 ч. MST на првиот ден недела во ноември.
Сонора во Мексико и најголемиот дел од Аризона во САД не следат летно време, а за време пролетта, летото и есента следат исто време како тихоокеанскиот појас. Резерватот Навахо (кој е претежно во Аризона) следи летно време, но резерватот Хопи не следи.
Најголем град во планинскиот часовен појас е Финикс во Аризона, со неговата метрополитенска област.
Канада
Само една покраина во Канада лежи целосно во планинскиот појас:
Една покраина и една територија се поделени меѓу планинскиот и тихоокеанскиот појас:
Една територија иедна покраина се поделени меѓу планинскиот и централниот појас
Мексико
Следниве сојузни држави во Мексико имаат исто време како планинскиот часовен појас:
395 Делија
395 Делија (ознака за мала планета: 395 Делија) е голем астероид од Главен појас
Откриен бил од Август Шарлоа на 30 ноември 1894 година во Ница.
Крисет Микел
Крисет Мишел Пејн, професионално позната како Крисет Микел, е американска R & B и соул-пејачка на песни. Таа освои Греми награда за најдобра урбана / алтернативна изведба во 2009 година за нејзината песна "Биди во ред".
Почетокот на животот
Мишел е родена во Централниот Ислип, Њујорк, и израснала во Патчег. Нејзиниот татко беше социолог, а мајка ѝ била психолог. Микел предводела хорови во средно училиште. Таа присуствувала на колеџот Пет градови во Дикс Хилс, Њујорк, а дипломирала со степен на вокална изведба.
2006–08: Музички почетоци и јас Сум
Мишел е прикажана на неколку хип-хоп албуми. Таа е прикажана на албумот The Game LAX на "Let's Live". На Кралството на Џеј-З, таа е прикажана на вториот сингл "Lost One", додека на хип-хопот "Нас" е мртов, таа е трипати прикажана: на вториот сингл на албумот "Can not Forget About You", Kanye West -произведено "Сè уште сонува", и последната песна "Надеж". Таа исто така се појави на бонусната патека "Slow Down" од Ghostface Killah, The Big Doe Rehab.
Деби-албумот на Michele, I Am, беше издадена на 18 јуни 2007 година. Песната "Your Joy" беше објавена на iTunes како бесплатен сингл од оваа недела. Албумот предизвика четири синглови: "Ако имам мој пат", "Најдоброто од мене", "Биди во ред" и "Љубовта си ти". Водечкиот сингл на албумот "If I Have My Way" е прикажан на број дваесет и четири на табелата на Hot R & B / Hip-Hop Songs. "Најдоброто од мене" е прикажано на Современите песни на САД за возрасни во број дваесет и една. Во декември 2007 година, "Be OK" беше издаден како третиот сингл, кој се наоѓа на број шеесет и четири на табелата на Hot R & B / Hip-Hop Songs. Во 2008 година "Love Is You" беше издаден како четврти и последен сингл на албумот; таа достигна број деведесет на табелата за топли хип-хоп хип-хоп САД.
Во 2008 година, Мишел се појави на патеката "Rising Up" од албумот Roots "Rising Down". Мишел како гостин глумеше како и самата во The Girlfriends, во епизодата под наслов "What's Black-a-Lackin?", Која првично беше емитувана на 11 февруари 2008 година. Таа исто така напиша песна за куќата на Пејл на Тајлер Пери со наслов "Јас сум Gotta Love Jones ". Од мај до јули 2008 година, Микеле тргна на тур-турнеја низ целата земја со пејачот од другата душа, Раим ДеВон, наречен Танц на уметност на љубовта; Соланж Ноулс беше отворен чин. Во септември 2008 година, Мишел настапи двапати на Вечер на ѕвезди: Почит кон Патти ЛаБел.
2009–12: Феномен, Нека Слобода Владеење и микс изданија
Во средината на 2008 година, Мишел почна да снима за својот втор албум, Водици. Во јануари 2009 година, насловната песна на албумот беше издадена како водечки сингл. Обележан е како прв соло влез на Мишел на Билборд Хот 100, каде што достигна врв на бројот 89. Ослободен на 5 мај 2009 година, албумот дебитираше на првото место на Билборд 200, продавајќи 83.000 примероци во својата отворена недела. Една недела по објавувањето на Богојавление, беше пуштен уште еден сингл, насловен како "Виновна е за мене". Тоа не го повтори успехот на "Богојавление (јас сум Оставањето)"; сепак достигна број дваесет и осум на табелата на американските хитови за хип-хоп хип-хоп. Потоа следуваа уште две: "Што правиш" во јули и "Кревки" во ноември. Првично, "Што правиш" беше планирано да биде втор сингл од албумот. Песната се одликува со Ne-Yo, кој работеше со Мишел на албумот. По објавувањето на Богојавление, таа почна да работи на нејзиниот следен албум. Мишел работела со раперот Рик Рос и канадскиот рапер / пејач Дрејк на четвртиот сингл на албумот Рос Тефлон Дон наречен "Астон Мартин Музика". Песната беше објавена на 5 октомври 2010 година. Мишел го издаде својот трет студиски албум, Let Freedom Reign, на 30 ноември 2010 година. Албумот ги вклучуваше синглите "Јас сум ѕвезда" и "Збогум игра". "Јас сум ѕвезда" беше издаден во септември, а беше проследено со "Goodbye Game" и "Не знам зошто, но јас не", и во ноември, непосредно пред објавувањето на албумот. На албумот е прикажан Мишел кој изведува хип-хоп, R & B, како и танц-поп под влијание "So Cool". Албумот дебитираше на број 25 на табелата САД Билборд 200, продавајќи 42.000 примероци во првата недела. Исто така, се искачи на седмо место на топ листите на албумите на САД во Top R & B / Hip-Hop. На 5 ноември 2010 година, беше издадена нејзината прва миксета Love Thy Brother. На 7 декември 2012 година, нејзината втора микседа насловена како Одри Хепберн беше објавена аудиовизуелна презентација. Миксети содржеа некои песни снимени за нејзиниот четврти студиски албум, вклучувајќи го и нејзиниот сингл "Шарадес", меѓу другите песни.
2013&#x2013;сегашност: Подобро, Р&Б Divas ЛА, На Lyricist е Опус и Milestone
Првиот сингл од нејзиниот четврти албум Better, насловен како "Charades", беше издаден на 29 јануари 2013 година. Претходно, "Charades" беше прикажан на нејзиниот втор албум на миксети, објавен кон крајот на 2012 година. Вториот сингл "A pair of Forevers" беше објавен во февруари. Премиерот го претстави следниот месец. Четвртиот албум на Mајкал, Better, беше издаден на 11 јуни 2013 година преку Motown Records. Таа беше продуцирана од Мишел, Шеа Тејлор и Поп и Даб. Микеле соработуваше со рапери како што се 2 Chainz и Wale на албумот. Албумот дебитираше на број 12 на табелата на САД Билборд 200, продавајќи 27.000 примероци во својата прва недела. Беше номиниран на Греми награди за најдобар албум на R & B. Крисета Мишел се приклучи кон глумците на R & B Divas LA за втората сезона. На 20 март 2015 година, беше објавено дека го напушта шоуто. На 24 ноември 2014 година, Мајкал го објави својот последен проект под наслов Описот на лириката за дигитално преземање. Два музички видеа беа објавени од ЕП: "Супер Крис" на 1 октомври, и "Заедно" на 15 декември.
На 12 ноември, Мишел го издаде својот сингл "Стабилен". Беше произведен од Блики Блаже, исто така од "Четири кралеви", кои во моментов соработуваат со Микеле за нејзиниот албум. "Стабилен" е водечки сингл од нејзиниот петти студиски албум Milestone, кој требаше да биде пуштен на 10 јуни 2016 година преку нејзината етикета Rich Hipster.
Во јануари 2017 медиумите објавија дека Мишел ќе настапи на инаугурацијата на Доналд Трамп. Ова беше исполнето со реакција на друштвените медиуми, поради што Мишел реагираше преку отворено писмо на Твитер, наведувајќи дека планирала нејзината изведба да служи како мост меѓу поддржувачите на про и анти-Трамп. Авторката Алија С. Кинг објави одговор на писмото на пејачот на БЕТ, изразувајќи разочарување од изборот на Микел за да настапи и чувствувајќи дека нејзиното писмо е "полицаец". Мишел првично требаше да настапи на "Make America Great Again Again!" Добредојде Прославата се одржа еден ден пред инаугурацијата, но не настапи и наместо тоа настапи на едно од инаугуративните топки следниот ден. Како одговор на нејзиното изведување, Спајк Ли ја отстрани песната на Микеле "Black Girl Magic" од неговата претстава Netflix серија She's Gotta Have It. По претставата, Мишел го објави објавувањето на нејзиниот албум No Political Genius.
Тури
Поддршка на дело
Стојан Миленковски
Стојан Стевков Миленковски (? во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Во септември 1944 година, силни балистички сили навлегле во неговото село и го ограбиле. По формирањето на Шеснаесеттата македонска ударна бриrада, стапил во нејзините редови. Неговото село бил меѓу првите, што биле ослободени од бригадата. Учествувал во бројните борби против балистите и Германците во Качаничката Клисура. Во една борба против балистите, загинал во месноста Глушја Каменица. Бил закопан на селските гробишта во родното село.
Конференција на Обединетите нации за меѓународна организација
Конференцијата на Обединетите нации за меѓународна организација (КОНМО), попозната како Конференција во Сан Франциско, била конвенција на делегати од 50 сојузнички нации што се траела од 25 април 1945 до 26 јуни 1945 година во Сан Франциско, Калифорнија, Соединетите Американски Држави. На оваа конвенција, делегатите ги разгледале и препишале договорите Дамбартон Оукс од претходната година. Конвенцијата резултирала со создавање на Повелбата на ОН, која била отворена за потпис на 26 јуни, последниот ден од конференцијата. Конференцијата се одржала на различни локации, најпрво во Воената меморијална опера, а Повелбата била потпишана на 26 јуни во театарот Хербст во Граѓанскиот центар. Плоштадот во непосредна близина на Граѓанскиот центар на градот, наречен „ОН Плаза“, ја одбележал конференцијата.
Подготовка и позадина
Идејата за предложените Обединетите нации започнала како дел од визијата на американскиот претседател Френклин Рузвелт во која Соединетите држави, Советскиот Сојуз, Велика Британија и Кина ќе го воделе меѓународниот поредок по Втората светска војна. Овие земји, со додавањето на Франција, ќе ги преземат постојаните места во Советот за безбедност на Обединетите нации. На конференцијата во Малта февруари 1945 година, било предложено постојаните членки да имаат право на вето. Овој предлог бил усвоен кратко време по конференцијата на Јалта. Додека биле на Јалта, тие започнале да испраќаат покани на конференцијата за меѓународна организација во Сан Франциско. Вкупно 46 земји биле поканети во Сан Франциско, сите објавиле војна на Германија и Јапонија, откако ја потпишале Декларацијата од Обединетите нации.
Конференцијата директно поканила четири дополнителни земји: Данска (новоослободена од нацистичката окупација), Аргентина и Советските републики Белорусија и Украина. Учеството на овие земји не било без контроверзии. Одлуката за учество на Аргентина била проблематична поради советското спротивставување на членството во Аргентина, тврдејќи дека Аргентина ги поддржувала силите на оската за време на војната. Неколку латиноамерикански земји се спротивставиле на вклучувањето на Белорусија и Украина, освен ако не била примена Аргентина. На крајот, Аргентина била примена на конференцијата со поддршка од САД и била задржана желбата за учество на Советскиот Сојуз на конференцијата.
Учеството на Белорусија и Украина на конференцијата дошло како резултат на отстапката на Рузвелт и Черчил на Јосиф Сталин, советскиот лидер кој првично барал сите републики на Советскиот Сојуз да имаат членство во Обединетите нации, но американската влада започнала со предлог во која сите држави на САД би добиле членство во Обединетите нации. Контра-предлогот го охрабрил Сталин да присуствува на Конференцијата во Јалта со прифаќање на приемот само на Украина и Белорусија во Обединетите нации. Тоа било наменето да се обезбеди рамнотежа на силите во рамките на Обединетите нации, кои, според мислењето на Советите, биле неурамнотежени кон западните земји. За таа цел, биле извршени измени во уставот на двете републики за кои станува збор, така што меѓународните правни субјекти на Белорусија и Украина биле ограничени додека тие сè уште биле дел од Советскиот Сојуз. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2020)">потребно е цитирање  ] Полска, и покрај потпишувањето на Декларацијата од Обединетите нации, не присуствувала на конференцијата бидејќи немало консензус за формирање на повоена полска влада. Затоа, за полскиот потпис бил оставен празен простор. Новата полска влада била формирана по конференцијата (28 јуни) и ја потпишала Повелбата на Обединетите нации на 15 октомври, со што Полска станала една од земјите основачи на Обединетите нации.
Отворање
На 25 април 1945 година, конференцијата започнала во Сан Франциско, САД. На конференцијата присуствувале 850 делегати, заедно со советници, вработени во секретаријатот, вкупно 3.500 присутни. Покрај тоа, на конференцијата учествувале 2.500 претставници на медиуми и набудувачи од бројни организации и друштва. Ерл Ворен, гувернерот на Калифорнија, го поставил тонот на конференцијата во својот поздравен говор: "Признаваме дека нашата иднина е поврзана со светска иднина во која терминот „добар сосед“ стана глобално разгледување. Научивме дека разбирањето на едни со други проблеми е најголемото осигурување на мирот. И тоа вистинско разбирање доаѓа само како производ на бесплатни консултации. Оваа конференција е доказ само за новата концепција на соседство и единство што мора да се признае кога се работи за светски афери." Поради фактот што претседателот Рузвелт, кој требало да биде домаќин на конференцијата, починал на 12 април 1945 година, делегатите одржале комеморативна церемонија на 19 мај меѓу високите дрвја на Редвуд во катедралата Гроув, Национален споменик Муир Вудс, каде била поставена плоча со посвета во негова чест.
Управен одбор
Формиран бил управувачки комитет, составен од шефови на делегации. Одлучувал за сите важни работи во врска со принципите и правилата. Иако секоја земја имала по еден претставник, членството било преголемо за детална работа. Затоа, тој наредил извршен комитет од 14 шефови на делегации да доставува препораки до управниот комитет.
Повелбата на Обединетите нации
Нацртот на Повелбата на Обединетите нации бил поделен на четири дела, секој од нив го проучувала комисија. Првиот од нив бил одговорен за целите на организацијата, принципите, членството, секретаријатот и прашањето за измените и дополнувањата на Повелбата. Вториот разгледувал функции на Генералното собрание. Третиот се занимавал со Советот за безбедност. Четвртиот се однесувал на проценката на нацрт-Статутот на Меѓународниот суд на правдата, кој бил подготвен од тим правни експерти од 44 земји, состаноци во Вашингтон во април 1945 година.
На конференцијата, делегатите го разгледувале, а понекогаш и го препишувале текстот за кој се договориле на конференцијата Дамбартон Оукс. Делегациите се согласиле за улогата на регионалните организации под „чадорот“ на Обединетите нации. Се расправале и за разграничувањето на одговорностите на генералниот секретар, како и создавањето на Економско-социјалниот совет и Советот за старателство, што на крајот резултираше со консензус.
Прашањето за правото на вето на постојаните членки на Советот за безбедност се покажало како пречка во обидот да се постигне договор за Повелбата на Обединетите нации. Неколку земји стравувале дека ако некој од „Големата петорка“ претпоставил однесување што го загрозува мирот, Советот за безбедност ќе бил беспомошен да интервенира, но во случај на конфликт меѓу две земји кои се постојани членки на советот, тие можеле да продолжат произволно. Затоа, тие сакале да го намалат опсегот на ветото. Сепак, големите сили инсистирале на тоа дека одредбата била од витално значење и го нагласиле фактот дека Обединетите нации билр за поголема одговорност во одржувањето на мирот во светот. Конечно, големите сили го добиле својот пат.
На 25 јуни, делегатите се состанале за последен пат на пленарна сесија во операта во Сан Франциско. Со седницата претседавал лордот Халифакс, шеф на британската делегација. Додека го доставил крајниот текст на Повелбата до собранието, тој рекол: „Прашањето што треба да го решиме со нашиот глас е најважното нешто што може да се случи во нашите животи“. Затоа, тој предложил да се гласа не со покажување рака, туку со застанување на оние кои се „за“. Секоја од делегациите потоа застанала и останала да стои, како и толпата што се собрала таму. Тогаш имаше бурни овации кога лордот Халифакс објавил дека Повелбата е усвоена едногласно. Следниот ден, во аудиториумот на Меморијалната сала на бранителите, делегатите ја потпишале Повелбата. Кина прва потпишала, бидејќи била прва жртва на моќта на Оската. На завршниот говор на американскиот претседател Хари Труман рекол: "Повелбата на Обединетите нации што ја потпишавте е солидна структура врз која можеме да изградиме подобар свет. Историјата ќе ве почести за тоа. Помеѓу победата во Европа и конечната победа, во оваа најразорна од сите војни, сте извојувале победа против самата војна....Со оваа Повелба, светот може да започне да се радува на времето кога сите достојни човечки суштества можат да бидат дозволено да живеат пристојно како слободни луѓе."
Тогаш Труман посочил дека Повелбата ќе работела само ако народите во светот биле решени да ја активираат:
"Ако не успееме да ја искористиме, ќе ги изневериме сите што починале за да можеме да се сретнеме тука во слобода и безбедност за да го создадеме. Ако се обидеме да ја искористиме себично - во корист на која било нација или која било мала група на нации - ќе бидеме подеднакво виновни за тоа предавство."
Обединетите нации не се појавиле веднаш со потпишувањето на Повелбата, бидејќи во многу земји, Повелбата требала да биде подложена на одобрување од парламентот. Било договорено Повелбата да стапи на сила кога ќе ја ратификувале владите на Кина, Франција, Велика Британија, Советскиот Сојуз, САД и мнозинството од другите земји потписнички и кога ќе го известеле американскиот Стејт департмент за нивните ратификации, што се случило на 24 октомври 1945 година.
Земји учеснички
Извор:
Комеморации
Во 2019 година, Генералното собрание, признавајќи ја седумдесет и петтата годишнина од конференцијата, го прогласи 25 април за Меѓународен ден на делегатот.
Ленгефелд
Ленгефелд (Lengefeld) — поранешен град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на Рудните Планини, 23 километри југоисточно од Кемниц. На 1 јануари 2014 година бил споен со општината Покау и го создале градот Покау-Ленгефелд.
360 п.н.е.
360 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 360. година пред новата ера, 360. од првиот милениум п.н.е., 60. од 4 век п.н.е. и прва од 360-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5148 и 5149 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4390 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3400 и 3401 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 393.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 360 година се протега во 2276 и 2277, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2336 и 2337 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 183. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1011 и 1010 исламска година пред хиџра.
Теш
Теш бил прадинастички фараон на Стариот Египет. Бидејќи нема други докази за таков владетел, тој може да биде митски крал зачуван преку усната традиција, или дури може да биде и целосно фиктивен.
Машка ракометна репрезентација на Обединетите Арапски Емирати
Машка ракометна репрезентација на Обединетите Арапски Емирати — сениорска репрезентација која ги претставува Обединетите Арапски Емирати на меѓународните ракомет натпреварувања. Репрезентацијата го одиграла својот прв натпревар на Азиското првенство во 1977 г.
Биргитски јазик
Преглед
Според податоците од 2000 година јазикот го зборувале околу 10.400 луѓе. Јазикот се зборува во регионот Саламат во Чад. Јазикот е составен од следниве дијалекти: абгуејски, источнобиргитски, дугуриски и аграпски. Јазикот има најголем степен на употреба во средишниот дел на биргитското јазично подрачје, околу селото Абгуе. Јазикот не е пишан.
Отворена предна незаоблена самогласка
Отворената предна незаоблена самогласка (ниска предна незаоблена самогласка) е вид на самогласка што се јавува во речиси сите јазици во светот. Меѓународната фонетска азбука (МФА) ја бележи со симболот ⟨⟩. Во македонскиот, како и многу други јазици, гласот е претставен со буквата а.
Меѓутоа, во практиката често се случува самогласката да се едначи со гласот ⟨⟩ (речиси отворена (речиси ниска) предна незаоблена самогласка), а со ⟨⟩ да се означува отворената (ниска) незаоблена самогласка од среден ред.
Јазици
Највеќето јазици имаат извесен облик на предна незаоблена самогласка. Јазиците што имаат само по една ниска самогласка исто така можат да го користат симболот <a> од практични причини, бидејќи е единствената ниска самогласка што има своја буква во основната латиница. Во тие случаи, самогласката е поблиска до средното отколку до предното.
Андон Милковски
Андон Николов Милковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од изразито бедно семејство. По завршувањето на основното училиште, заедно со своето семејство се доселил во Кумановско и се занимавал со земјоделство. Уште како младинец бил симпатизер на НОВ. Во август 1944 година со група другари од селото, стапил во Третата македонска ударна бригада. Во составот на бригадата учествувал во борбите против непријателот кај Табановце, Ристовац, рудникот Лојане, на теренот на велешките села и во мноrу други борби. Бил примерен борец и често се јавувал како доброволец за извршување на разни борбени задачи. Неговата последна борба била против балистичките банди кај селото Глумово во октомври 1944 година, во оваа битка го изгубил својот живот.
Бариум
Бариум (Ba, лат. barium) — хемиски елемент од IIA група  ., поточно земноалкален метал. Името бариум потекнува од алхемискиот дериват "барит" (анг. baryte), од грчкиот збор βαρύς (барис), што значи "тежок". Бариум бил идентификуван како нов елемент во 1774 година, но не се водел како метал до 1808 година, кога се вовел како таков со доаѓањето на електролиза.
Бариумот е застапен во Земјината кора во количина од 500 ppm (анг. parts per million).
Поради својата висока хемиска реактивност, бариумот никогаш не се наоѓа во природата како слободен елемент. Неговиот хидроксид, познат во предвремените времиња како барита, не се јавува како минерал, но може да се подготви со загревање на бариум карбонат.
Веле Алексоски
Веле Алексоски (род. 25 мај 1942 во Рилево, Прилепско) — македонски писател, уредник и еден од основачите на неделникот „Македонско сонце“.
Има завршено Виша педагошка академија, група француски јазик и Филолошки факултет, група француски јазик и литература. Работел како професор по француски јазик во Градско и Велес. Потоа бил наставник во дополнително македонско училиште во Франција. На факултетот за историски науки при Универзитетот 2 во Стразбур завршил постдипломски студии: „Историја и цивилизации на Југоисточна Европа“. Во јуни 1988 година ја брани докторската теза: „Француската источна армија и македонското национално прашање 1915/19 година. Престојувал и во Германија.