cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мексико
Криминал
Приоритетот на сегашниот претседател Фелипе Калдерон е сведување на нула на незаконската трговија со дрога. Во еден многу контроверзен филм, калдерон поставува војни службеници во градовите во коишто владеат картелите со дрога. Додека овој филм го критикуваат опозициската партија и Националната комисија за човекови права, Бирото за меѓународни наркотици и спроведување на законот го поздравува овој подвиг на Калдерон по добивањето на ‘неочекуваните резултати’…’со’ многу голем успех. Од отпочнувањето на проектот на Калдерон против картелите во 2006 година биле убиени повеќе од 28.000’ криминалци’. Од вкупниот број жртви само 4% се невини луѓе, најчесто случајни минувачи или луѓе кои се нашле сред престрелка, 90% се криминалците а 6% се војници или полициски службеници. Во октомври 2007 година, претседателот Калдерон и претседателот на Обединетите нации Џорџ В. Буш го најавија историскиот план за соработка на двете држави за спроведување на законот наречен План Мексико (или Mérida Initiative).
969
969 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 969 година од новата ера, 969. од првиот милениум, 69. од X век и последна од 960-тите.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 969 година се протега во 3605 и 3606, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3665 и 3666 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1512. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 358 и 359 исламска година.
Павле Арсоски
Павле Арсоски ― генерал-мајор, советник на началникот на Генералштабот на Армијата за борбена готовност и операции на Република Македонија. .
Животопис
Роден бил во Гостивар во 1967 година, воена гимназија завршил во Загреб (Хрватска) во 1986 година, а военото образование го продолжува на Воената академија на копнената војска во Белград (Србија) и Задар (Хрватска). Дипломирал во 1990 година како потпоручник на родот артилерија. Воената кариера ја започнува во поранешната Југословенска Народна Армија (ЈНА) во Словенија, а во Армијата на Република Македонија е од првиот ден на нејзиното формирање во април 1992 година. Во текот на својата богата војничка кариера, генералот Арсоски извршува бројни командни и штабни должности. Негова прва должност во Армијата на Република Македонија (АРМ) е командир на вод во артилерискиот дивизион на 1.гардиската бригада во Скопје, а потоа следователно, командир на чета, заменик командант на баталјон и командант на 1.пешадиски баталјон на 15.пешадиска бригада во Тетово. За време на воениот конфликт во 2001 година, Арсоски командува со пешадиски баталјон и подоцна со баталјонска борбена група во Тетовско и на Шар Планина, за што истата година вонредно е унапреден во чин мајор. Во 2003 година станува дел од најелитната борбена единица на АРМ, полкот за специјални операции. Најпрво ја извршува должноста началник за операции, планирање и обука, а во 2010 година е поставен за началник на штаб и унапреден во чин полковник. Командант на полкот за специјални операции стана во 2012 година. Со Указ на Претседателот на Република Македонија и Врховен командант на вооружените сили, во август 2013 година е поставен за командант на 1. механизирана пешадиска бригада и унапреден во чин бригаден генерал. Во 2015 година е поставен за заменик на командантот на Здружената оперативна команда, а три години подоцна во 2018 година, стана командант на Здружена оперативна команда. Истата година е унапреден во чин генерал-мајор. Со трансформација на Армијата во 2019 година е поставен за командант на Командата за операции и должноста ја извршува до 2021 година кога е поставен за советник на началникот на Генералштабот на Армијата за борбена готовност и операции.
За време на воената кариера, Арсоски го продолжува своето военото образование. По дипломирањето на Постдипломски студии за командни и штабни должности во Скопје во 2003 година, во 2011 година го завршува највисоко воено образование и дипломира на Ратната школа „Бан Јосип Јелачиќ“ во Загреб, (Република Хрватска). Генерал-мајор Арсоски има завршено повеќе курсеви и обуки во земјата и странство, меѓу кои и престижните: Курс за командант на баталјон во Сојузна Република Германија, Курс за водачи на 21 век во Џорџ Маршал Центарот во Сојузна Република Германија, Курс за воен менаџмент и донесување на одлуки, Обука за воени аташеи и експерти за меѓународна комуникација и Курс за генерали и амбасадори во Одбранбениот колеџ на НАТО во Рим, (Република Италија).
Награди и признанија
Вонредно унапредување во чин мајор во 2001 година, Златна, Сребрена и Бронзена значка на АРМ; Плакета на АРМ, Сребрена значка на АРМ за долгогодишна служба, Златна и сребрена значка на АРМ за партнерство, координација и соработка.
Семеен статус и интереси
Генерал Арсоски од 1990 година е во брак со Елизабета Арсоска, дипломиран новинар и заменик главен и одговорен уредник на дневниот весник „Вечер“ со која има две деца, ќерка Марија, професор по германски јазик и син Александар, дипломиран економист. Зборува активно англиски и германски јазик.
Во слободно време генерал Арсоски активно се занимава со спорт, голем љубител е на ликовната и драмска уметност, како и опера и балет. Ја проучува воената историја, класичната литература, хералдиката и хорологијата.
Потпретседател е на здружението и секретар на Македонското грбословно друштво со титула Хералд Еригонски. Напоредно со военото образование, генерал-мајор Арсоски вложува и во надградба на цивилното образование. Во 2016 година ги завршува магистерски студии на Институтот за национална историја при УКИМ и се стекнува со титула магистер по воена историја. Во 2021 година се стекнал со титулата Доктор на науки на истиот Институт.
Џон Бакус
Џон Бакус (John Backus) роден во Филаделфија на 3 Декември 1924 година, а  починал во Ешланд на 17 Март 2007 година. Тој беше еден од  Американските научници кои се занимавале со сметководство. Тој е лидер на групата што која го создале Фортран, првиот програмски јазик за широка примена.
Лазо Тодоровски
Животопис
Израснал во сиромашно семејство. По завршувањето на основното образование, се занимавал со земјоделство и сточарство. Како симпатизер на народноослободителното движење, активно го помагал. Во Шеснаесеттата македонска ударна бригада стапил со многу свои соселани и учествувал во борбите против балистичките банди. Се истакнал како храбар борец, поради што бил поставен за политички комесар на чета. Покрај борбите против балистите, учествувал и во многу акции против германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. На 15 ноември 1944 година храбро загинал, во една борба против балистите во близината на своето родно место. Неговите останки биле закопани на гробиштата во родното село Булачани.
Едмилсон
Жозе Едмилсон Гомес де Мораес (роден на 10 јули 1976 година),  едноставно познат како Едмилсон, е пензиониран бразилски фудбалер.
Настапувал или како одбранбен играч од средниот ред или централен дефанзивец, тој играл во три земји во својата професионална кариера, претставувајќи се со тимски и поединечните успех во Сао Паоло, Лион и Барселона (по четири сезони секој во последните два клуба).
Настапил 40 пати за репрезентацијата на Бразил, Едмилсон ја претставувал нацијата во 2002 година на Светското Првенство, помагајќи и да победи на турнирот.
Аврамски религии
Аврамските религии (збирен поим: аврамизам) — група религии кои водат потекло од јудаизмот на старите Израелци и обожавањето на Богот на Авраам. Аврамските религии се монотеистички, наречени така според Авраам (голема фигура опишана во Танахот и во Куранот, признаена од Евреите, христијаните, муслиманите и други). Трите големи религии своето потеклото го наоѓаат во двата сина на Авраам. За Евреите и христијаните тоа е неговиот најмлад син Исак и за муслиманите, неговиот најстар Исмаил. Аврамските религии се прошириле на глобално ниво преку прифаќањето на христијанството од страна на Римската Империја во IV век и исламот од исламските империи од VII век. Денес аврамските религии се една од најголемите поделби во компаративната религија (заедно со религиите од Индија, Иран и Источна Азија ). Најголемите аврамски религии по хронолошки редослед на основање се јудаизмот (основата на другите две религии) во VII век пр.н.е., христијанството во I век од н.е., и исламот во VII век од н.е.
Христијанството, исламот и јудаизмот се аврамски религии со најголем број приврзаници. Аврамските религии со помалку приврзаници ја вклучуваат друзиската вера (понекогаш се смета за дел од исламот),бахаизмот и растафаријанството.
, се проценува дека 55.5% (3.8 милијарда луѓе) од вкупната популација на светот се припадници на аврамските религии. Христијани се декларираат 31.2% од светската популација, Исламот има 24.1%, а јудаизмот 0.2%
Потекло на поимот
Католичкиот изучувач на исламот Луј Масињон изјавил дека изразот „аврамска религија“ значи дека сите овие религии потекнуваат од еден духовен извор. Современиот термин потекнува од множината форма на „религијата на Ибрахим“, арапската форма на името на Авраам.
Божјото ветување во Откровение 15: 4-8 во врска со наследниците на Авраам станало парадигматско за Евреите, кои за Авраам велат „нашиот татко Авраам“ (Аврахам Авину ). Со појавата на христијанството, апостол Павле, во Римјаните 4: 11-12, исто така го нарекол „татко на сите“ оние што имаат вера, обрежани или необрежани. Исламот исто така се замислил како религија на Авраам.
Сите аврамски религии тврдат директна лоза на Авраам, иако во христијанството тоа повеќе се сфаќа во духовна смисла:
Потекло и историја
Цивилизациите што се развиле во Месопотамија влијаеле врз некои религиозни текстови, особено на Хебрејската Библија и Стариот завет. За Авраам се вели дека потекнува од Месопотамија.
Јудаизам
Еден од основните текстови на јудаизмот е Танах, каде се кажува за односот на Израелците со Бог од нивната најрана историја до изградбата на Вториот храм (околу 535 пр.н.е.). Авраам е поздравен како прв хебрејски татко на еврејскиот народ. Еден од неговите правнуци бил Јуда, од кого религијата на крајот го добила своето име. Израелците првично биле поголем број племиња кои живееле во Кралството Израел и Јудеја.
Откако биле освоени и прогонети, некои членови на Кралството Јудеја на крајот се вратиле во Израел. Подоцна тие формирале независна држава под Хасмонејската династија во 2 и 1 век пр.н.е., пред да потпаднат под власта на Римското Царство, кое исто така ја освоило државата и ги растерало нејзините жители. Од 2 до 6 век, Евреите го напишале Талмудот, долгогодишно дело на правни пресуди и библиска егзегеза, што заедно со Танахот е клучен текст на јудаизмот.
Христијанство
Христијанството започнало во 1 век како секта во рамките на јудаизмот што прв ја водел Исус. Неговите следбеници го сметале за Месија, како во Исповедта на Петар. Тие веруваат дека по неговото распнување и смрт постои воскреснување и дека Бог ќе се врати на крајот на времето за да им суди на живите и мртвите и да создаде вечно Божјо Царство. Неколку децении по смртта на Исус, новото движење се разделило од јудаизмот. Христијанското учење се заснова на Стариот и на Новиот завет на Библијата.
После неколку периоди на наизменични гонења и релативен мир наспроти римските власти под различни администрации, христијанството станало државна црква на Римската Империја во 380 година, но од самиот почеток е поделено во разни цркви. Византиското Царство се обидела да го обедини христијанскиот свет, но тоа официјално завршило со источно-западниот раскол од 1054 година. Во 16 век, раѓањето и растот на протестантизмот за време на реформацијата дополнително го поделиле христијанството.
Ислам
Исламот се заснова на учењата на Куранот. Иако смета дека Мухамед е Печат на пророците, исламот учи дека секој пророк го проповедал исламот, бидејќи зборот ислам буквално значи потчинување на Бога, главниот концепт што го проповедаат сите аврамски пророци. Според учењата на Куранот, муслиманите се директно и конечно откритие и зборови на Алах (т.е. Бог на арапски). Исламот, како христијанството, е универзална религија. Како јудаизмот, тој има строго унитарна концепција за Бог, наречена тевхид или „строг“ монотеизам.
Бабизам
Бабизмот, исто така познат како бајанска вера ( арапски :  , Бајани ), е монотеистичка религија во која се тврди дека постои еден бестелесен, непознат и несфатлив Бог  кој ја манифестира својата волја во бескрајна серија на теофании, наречени богојавленија (арапски:   ). Тоа е исклучително мала религија, со не повеќе од неколку илјади приврзаници според тековните проценки, од кои повеќето се сконцентрирани во Иран. Основана е од „Али Мухамед Ширази“ кој прв ја презеде титулата Баб ( „Порта“) од каде религијата го добила своето име, односно, од верувањето дека тој бил портата на дванаесеттиот имам.
Основан во 1844 година, бабизмот цветал во Персија до 1852 година, а потоа продолжил да постои во Османлиската Империја, особено во Кипар. Како аномалија меѓу исламските месијански движења, движењето сигнализира прекин на исламот, започнувајќи нов религиозен систем со свои уникатни закони, учења и практики.
Бахаизам
Бахаизмот, кој датира од крајот на 19 век, е ново религиозно движење, кое понекогаш е наведено како аврамско од страна на научни извори на различни полиња. Бахаула (1817–1892), основачот, тврдел дека е пророк со потекло од Авраам. Религијата дели многу заеднички точки со јудаизмот, христијанството и исламот. Го нагласува монотеизмот и верува во еден вечен трансцендентен Бог,
Друзизам
Посланието на мудроста е основниот текст на друзизмот кој вклучува елементи на исламот, гностицизмот, неоплатонизмот, питагорејанството, христијанството, хиндуизмот и други филозофии и верувања, создавајќи посебна и таинствена теологија која е позната по толкувањето на езотерично религиските списи и истакнувањето на улогата на умот и вистинитоста. Друзите ја следат теофанијата, и веруваат во реинкарнација или пренесување на душата. На крајот на циклусот на повторното раѓање, што се постигнува преку последователни реинкарнации, душата се соединува со Космичкиот ум (Ал Аакал Ал Кули). Во друзизмот Исус се смета за еден од најважните Божји пророци.
Друзизмот често се класифицира како гранка на Исмаили шиитскиот ислам. И покрај тоа што верата првично се развила од Исмаили Исламот, друзите не се сметаат за муслимани.
Мандејство
Мандејството (, Мандаја) е монотеистичка гностичка религија  со силно дуалистички поглед на светот. Нејзините приврзаници, Мандејците, ги почитуваат Адам, Авел, Сет, Енос, Ное, Шем, Арам и особено Јован Крстител. Повремено, Мандејците се нарекуваат „христијани на Свети Јован“ од страна на Евреите и христијаните.
Мандејците не го обожаваат Богот на Авраам и го мразат Авраам сметајќи го, заедно со Мојсеј, Исус и Мохамед, за лажен пророк. Тие ги сметаат аврамските религии на јудаизмот, христијанството и исламот како непријателски религии. Авраам, или Брахам, бил свештеник на Мандајците, кој, бидејќи бил обрежан, излегол во пустината со лепрозните и нечистите и почнал да му се поклонува на Јурба, една од силите на Темнината. Тогаш, преку моќта на темнината на Јурба, Авраам и неговиот народ станале силни.
Растафаријанство
Растафаријанството понекогаш се наведува и како аврамска религија. Класифицирано како ново религиозно движење и социјално движење, се развило во Јамајка во текот на 1930-тите. Нема недостаток на централизиран авторитет и има многу хетерогеност кај практичарите, познати како Растафари, Растафаријани или Раста.
Растафаријанството потекнува од сиромашните и социјално обесправени афро-јамајски заедници. Неговата афроцентрична идеологија во голема мерка била реакција против тогашната доминантна британска колонијална култура на Јамајка. Под влијание на и Етиопијанството и движењето „ Назад кон Африка“ промовирано од црни националистички личности како Маркус Гарви. Движењето се развило откако неколку христијански свештеници, особено Леонард Хауел, прогласиле дека крунисувањето на Хаил Селасие како Цар на Етиопија во 1930 година исполнува библиско пророштво. Во 1960-тите и 1970-тите се здобило со зголемена респектибилност во рамките на Јамајка и поголема видливост во странство преку популарноста на реге- музичари како Боб Марли. Ентузијазмот за растафаријанството се намалил во осумдесеттите години на минатиот век, по смртта на Хаиле Селаси и Марли. Постојат околу 700.000 до 1 милион растафаријанци низ целиот свет, најмногу во Јамајка но нивни заедници можат да се најдат во повеќето најголеми светски центри.
Самарјанство
Самарјанството се заснова на некои исти книги што се користат како основа на јудаизмот, но се разликува. Верските дела ја вклучуваат Самарјанската верзија на Тората, самарјанска литургија и законски кодекси и библиски коментари.
Шабакизам
Шабакизмот е името дадено на верувањето и практиките на Шабаците во регионот Курдистан и околу Мосул во Ирак. Мнозинството се сметаат за шиити, а малцинството се смета за сунити. И покрај ова, нивната вистинска вера и ритуали се разликуваат од исламот и имаат одлики што ги прават да се разликуваат од соседните муслимански популации. Овие вклучуваат одлики од христијанството, вклучително и исповед, и консумирање алкохол. Шабаците одат на аџилак во светиот шиитски градови како што се Наџаф и Кербала, и следат многу шиитски учења. Главниот религиозен текст на Шабаците е Бујрук или Китаб ал-Манагиб (Книга на примери на дела). Шабакизмот смета дека поезијата на Исмаил I е откриена од Бога и тие ја рецитираат поезијата на Исмаил за време на верските состаноци.
Јаздијанизам (религии на Језидите, Јарсани и Хинаризам)
Јаздијанизмот, или Култот на ангелите, е предиисламска, природна религија на Курдите. Терминот го вовел курдскиот научник Мехердад Изади за да го претставува она што тој го смета за „оригинална“ религија на Курдите како примарни жители на Загоровските планини, сè до нивната зголемена исламизација во текот на 10 век. Според Изади, јаздијанизмот сега се продолжува во јазидизам, јарзанизам и хинаризам. Трите традиции поднесени под терминот јаздијанизам првенствено се практикуваат во релативно изолирани заедници, од Курасан до Анадолија и делови од западен Иран.
Заеднички аспекти
Сите религии ја прифаќаат традицијата што Бог му ја открил на Авраам. Сите се монотеистички и го сфаќаат Бог како трансцендентен творец и извор на моралниот закон. Нивните религиозни текстови содржат многу исти фигури, истории и места, иако честопати ги презентираат со различни улоги, перспективи и значења. Верниците кои се согласуваат за овие сличности и за заедничкото потекло од Авраам, имаат тенденција да бидат попозитивни и кон другите аврамски групи.
Европско првенство во кошарка 1981
Европското првенство во кошарка 1981 или Евробаскет 1981 е 22. европско првенство во организација на ФИБА Европа. Првенството се одржало во Чехословачка и шампион била селекцијата на СССР.
Учесници
На првенството имало 12 екипи поделени во 2 групи.
Игра
Игрите се рекреативни активности што вклучуваат еден или повеќе играчи. Една игра може да се дефинира според:
Игрите постојат главно за забава и уживање, но исто така тие можат да имаат и образовна или симулативна улога. Во тој поглед, во својот роман „Браќа Карамазови“, рускиот писател Фјодор Достоевски ја дефинира играта како „уметност, во никулец, потреба за уметност уште во зачеток, во младата душа“.
Игрите можат да вклучуваат еден играч што дејствува сам или два или повеќе играчи што дејствуваат соработнички. Повеќето вклучуваат натпревар меѓу два или повеќе играчи. Преземајќи дејство што спаѓа надвор од правилата општо земено претставува фаул или мамење.
Тур де Јоркшир
Тур де Јоркшир или Трка околу Јоркшир — тридневна етапна друмска велосипедска трка во Јоркшир, Англија. Првото издание било одржано помеѓу 1 и 3 мај 2015 година. Била организиран од Amaury Sport Organisation (ASO) и има категорија од 2.1, како дел од Европската турнеја.
Бранко Тодоровски
Бранко Димов Тодоровски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Израснал во сиромашно работничко семејство. Завршил основно училиште, но поради лошите материјални услови не можел да го продолжи образованието во средно училиште. Изучил браварски занает, а потоа работел во скопската ложилница. За време на окупацијата на Македонија, како напреден младинец ги помагал припремите за оружено востание против окупаторот и учествувал во разни акции на народноослободителното движење. Собирал народна помош, растурал летоци и слично. Есента 1944 година со група младинци заминал на Китка и учествувал во формирањето на Дванаесеттата македонска ударна бриrада. Станал борец на треттата чета на четвртиот баталјон. Во составот на бригадата, учествувал во бројни битки против балистите и Германците. Учествувал и во уличните борби за ослободување на својот роден град. По ослободувањето на Скопје, заминал кон селото Шишево и во една борба против балистички оружени сили, загинал на 15 ноември 1944 година.
Беровско-делчевска Котлина
Беровско-делчевска Котлина — котлинска целина во просторот на горниот тек на реката Брегалница до езерото Калиманци во Истибањската Клисура. Ограничен е со водоразделните линии по планините и разгранците на: Осогово, Влаина, Малешевските Планини, Плачковица, Обозна и Голак. Зафаќа вкупна површина од.
Лежи на надморска височина од 400 до 2.100 м, но во најголем дел (над 85%) е на висина од 600 до 1.200 м. Просторот е сочинет од две посебни морфолошки целини. Едната е Беровската Котлина или како област, позната под името Малеш, а втората Делчевската Котлина, позната под името Пијанец. Двете се разделени со возвишението на Бејаз Тепе (1.348 м) и клисурата на Брегалница во непосредна близина.
Рамничарскиот релјеф е незначително застапен поради трајно присуство и смена на ниски ридови. Оттаму во Малеш 90% од ридестиот релјеф е сместен од 800 до 1000 м. Во Малеш превладува планинскиот, а во Пијанец ридестиот релјеф.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ораовица
Свети Ѓорѓи — манастирска црква на Ораовичкиот манастир.
Историја
Од натписната плоча до главниот влез на црквата се забележува дека нејзината изградба започнала на 15 октомври 2011 година, а била осветена на 24 ноември 2012 година од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан и Митрополит Брегалнички г. Иларион при одбележувањето на 45-годишнината од автокефалноста на Македонската православна црква. Ктитор на црквата е Николајчо Николов.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез се наоѓа на западната страна кон којашто е доградена затворена припрата. Од лвата страна на влезната врата кон припратата има мермерна плоча со информации за изградбата на црквата, а над влезната врата има ниша со мозаик на којшто е прикажан Свети Георгиј. Црквата има и спореден влез на јужната страна којшто исто така води до припратата. Над споредниот влез има монофора, а монофора има на надворешниот ѕид од припратата на северната страна. Од надворешната страна на јужниот и северниот ѕид во делот на наосот има по една бифора, на полукружните крила има по една трифора, а потоа на крајот има уште по една монофора. Објектот е граден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди.
Внатрешноста на црквата е зографисана. Иконостасот е дрвен и содржи икони во еден ред коишто се изработени од иконописецот Дончо од селото Секирник. Од левата страна на царските двери се прикажани Свети Георгиј, Архангел Михаил и Богородица со Исус, а од десната страна Исус, Свети Стефан и Јован Крстител.
Џампаоло Пацини
Џампаоло Пацини (роден на година), со прекар Ил Пацо („Лудиот“) по неговото презиме — поранешен италијански професионален фудбалер кој играл на позиција напаѓач.
Нојшванштајн
Нојшванштајн (германски: Schloss Neuschwanstein, во превод „нова лебедова карпа“) — замок изграден во XIX век на стрмен рид близу Хоеншвангау и Фисен во југозападна Баварија во Германија. Негов нарачател бил кралот на Баварија Лудвиг II кој го користел како своевидно засолниште, обогатено со елементи кои му оддаваат почит на композиторот Рихард Вагнер, кој претставувал инспирација за кралот. Иако на јавноста не ѝ е дозволено да ја фотографира внатрешноста, овој замок е најфотографираниот објект во Германија и една од најпопуларните туристички одредишта.
Џампаоло Пацини
Поранешниот италијански репрезентативец, Пацини имал вкупно 25 натпревари и ја претставувал својата нација на Светското првенство во фудбал во 2010 година.
Нојшванштајн
Лудвиг не примал посетители во неговите замоци, но по неговата смрт во 1886 замокот бил отворен за јавноста (делумно за да можат да се отплатат долговите во кои влегол кралот при изградбата). Оттогаш до денес замокот го имаат посетено над 50 милиони луѓе. Годишно Нојшванштајн добива 1,3 милиони посетители, со над 6.000 посетители дневно во текот на летото. Нојшванштајн се среќава во неколку филмови, а меѓу другото послужил и како инспирација за замоците во забавните паркови Дизниленд на неколку локации во светот.
Денес дворецот е во сопственост на покраината Баварија, за разлика од блискиот замок Хоеншвангау, кој е во сопственост на поглаварот на семејството Вителсбаховци, моментално војводата Франц. Од 1990 г. наваму, баварската влада има потрошено преку 14,5 милиони евра за одржување на замокот, негово реновирање и посетителските услуги.
Џампаоло Пацини
Рана кариера
Роден во Пеша, Пацини ја започнал својата кариера во Аталанта, со која го имал своето професионално деби во 2003 година, и брзо се појавил како надежен млад човек. Тој поминал две сезони со Аталанта, играјќи 51 лигашки натпревари и постигнувајќи 12 гола (од кои 3 на ниво во Серија А). Тој се префрлил од лев бек во напаѓач.
Фјорентина
Пацини се приклучил на Фјорентина од Аталанта за околу 6 милиони евра во јануари 2005 година Во текот на својата прва сезона, тој постигнал десет гола на четири настапи. но не нашол простор во плановите на Чезаре Прандели бидејќи вториот го претпочитал Лука Тони како главен напаѓач, а Пацини и Валери Божинов биле втори напаѓачи.
Нојшванштајн
Историја
Имам намера да ги обновам рушевините на стариот замок кај Хоеншвангау блозу клисурата Полат во автентичен стил на замоците на старите германски витези... местото е најубаво што може да се најде, свето и непристапно, достоен храм за божетвениот пријател кој му донесе спасение и вистински благослов на светот.
Џампаоло Пацини
Фјорентина
Со доаѓањето на поранешниот напаѓач на Милан, Алберто Џилардино, Прандели се одлучил за Адријан Муту и Џилардино да формираат впечатливо партнерство, а Пацини имал резервна улога.
Нојшванштајн
Историја
Камен-темелникот билк удрен на 5 септември 1869. Нојшванштајн е дизајн на Кристијан Јанк кој бил сценограф, а не архитект, што зборува за намерите на Лудвиг II и ја објаснува фантастичноста на неговиот проект. Архитектонските решенија, од големо значење за таков опасен терен, ги дал најпрвин минхенскиот дворски архитект Едуард Ридел, а подоцна и Георг Долман, зет на архитектот Лео фон Кленце.
Дворецот најрвин се нарекувал Нов Хоеншвангау сѐ до смртта на кралот, кога бил преименуван во Нојшванштајн - замокот на Лебедовиот Витез Лоенгрин, од Вагнеровата истоимена опера. По потекло, првобитниот замок се нарекувал Шванштајн, седиште на витезите од Швангау, чиј амблем бил лебедот.
Џампаоло Пацини
Сампдорија
Како резултат на ограничените можности за првиот тим, Пацини се согласил да се пресели во Сампдорија во јануари 2008 година за трансферна сума од 9 милиони евра.
Нојшванштајн
Историја
Нојшванштајн бил речиси завршен, кога во 1886, Државната комисија на чело со Д-р. Бернхард фон Гуден го прогласила кралот за луд и веднаш го уапсила. Кралот не можел да се совземе и го прашал фон Гуден, „Како можете да ме прогласите за луд? Не ме ни прегледавте!“ Потоа кралот бил однесен во замокот Берг, но на 13 јуни, 1886 го нашле удавен во плитка вода во блиското езеро Штарнберг, заедно со фон Гуден, психијатарот кој го ставил под надзор. До денес не се знае како и зошто кралот и докторот завршиле мртви. Се претпоставува дека за симнувањето на Лудвиг од престолот е одговорно семејството Вителсбах кое повеќе не можело да ја толерира екстравагантноста на Лудвиг за која се расфрлал со приватни пари на династијата.
Архитектура
Дворецот се состои од стражарница, одрина, витешки дом со квадратна кула, и утврден замок, со две кули на западниот крај. Целата композиција има мошне театрален ефект, како од надворешноста, така и во внатрешноста. Влијанието на кралот е насекаде очигледно, особено бидејќи бил силно заинтересиран и зел активно учество во дизајнот и украсувањето.
Во рамките на на утврувањето замокот содржи престолна одаја, одаите на Лудвиг, т.н. „Сала на пејачите“ и грото (пештера). Низ целиот замок е констуиран и украсен во духот на германските легенди за Лоенгрин, Лебедовиот Витез. Хеоншвангау, каде Лудвиг ја провел младоста, имал украси на тема оваа сага. Оваа тема била обработена и во оперите на Рихард Вагнер. Многу од собите се украсени со сцени од разни опери на Вагнер, меѓу кои се наоѓа и театар со постојана сценографија од едно од неговите дела. Многу од просториите стојат сѐ уште неукрасени, со тоа што пред смртта на кралот биле украсени само 14 простории. При смртта на кралот, еден од поважните планирани елементи останал неизграден. Тоа бил масивниот донжон кој се планирал да стои во средината на горното предворје, но чија изградба била прекината од кралското семејство. Темелот за донжонот може да се види и денес во предворјето.
Џампаоло Пацини
Сампдорија
На 26 септември, тој го постигнал победничкиот гол на натпреварот против Интер. Со победа на овој натпревар, Сампдорија ја предводила табелата за прв пат од 1991 година
Нојшванштајн
Архитектура
Меѓу завршените соби е престолната одаја, со лустер од полудраги камења, сите дванаесет апостоли, насликани на ѕидот околу на престолот, но самиот престол никогаш не бил завршен. Позади пиедесталот стои насликан Исус Христос. Во спалната соба на кралот стои неговиот рачно изрезбан кревет, а на балдахинот се изделкани и изрезбани кулите од секоја катедрала во Баварија, таен тоалет (кој користи вода собрана од аквадукт) и мијалник во облик на лебед. Рачно изрезбаното дрво го има низ цела соба и е толку детално што биле потребни 10 години за да се изработи. Во замокот има и капела, соба направена да личи на пештера, комплетна кујна со топла и ладна вода и греени креденци, соби за послугата, работна соба, трпезарија и „Сала на пејачите“, сала за изведба на музички и драмски дела. Кралот ја изградил оваа сала за Вагнер, како место за пишување и изведба на драми. Иако кралот не доживеал да види изведба во неа, по неговата смрт па до денес салата се користи за таа намена. И покрај средновековниот изглед, за изградбата на Нојшванштајн била неопходна современа технологија, и затоа замокот претставува големо технолошко и градежно достигнување. Во неа се вградени парни машини, струја, современа вентилација, водовод и парно греење.
Денес е речиси заборавено дека Лудвиг II бил покровител на современото иноваторство и се заложил за електрификација на јавниот живот во Баварија. Неговите нови дворци биле првите објекти кои користеле струја (т.е. Венерино грото во Линдерхоф) и други современи средства. Со неговите проекти, Лудвиг одржувал во живот многу занаети, кои инаку би изумреле, со кои исто така овозможувал работа и приходи за многубрајни занаетчии, мајстори, градежници и уметници.
Џампаоло Пацини
Интер
Пацини ја започнал сезоната 2011-12 на слаба нота, не успевајќи да постигне гол до петтиот натпревар во победата со 3-1 над Болоња. Потоа постигнал гол во следниот натпревар по дриблинг од соиграчот Јуто Нагатомо во победата од 3–2 на гости против ЦСКА Москва. Подоцна претрпел тримесечна гол-суша додека не го постигнал голот за Интер во победата од 2-0 против Фјорентина. Пацини, исто така, дошол уште еден гол подоцна истиот месец против Лече и постигнал гол во воведниот натпревар на Интер во календарската 2012 година во победата од 5-0 против Парма. Делумно поради одличната форма на неговиот соиграч Диего Милито и делумно поради недостаток на конзистентност во менаџерските преференции и изборот на составот, Пацини ги имал поголемиот дел од своите настапи за Интер во текот на сезоната 2011-12 како замена надвор од клупата. Како таков, Пацини можел да постигне само пет гола во Серија А за сезоната и често бил фрустриран пред голот и во европските натпреварувања.
Милан
По ставување на трансфер-списокот на Нероаѕурите, Пацини му се приклучил на Милан на 22 август 2012 година, во замена за Антонио Касано и 7,5 милиони евра компензација во корист на Нероаѕурите. (Пацини означен за 13 милиони евра и Касано за 5,5 милиони евра. )
На 24 август 2012 година, Пацини изјавил за La Gazzetta dello Sport за тоа што се случило во Интер: „Сонувам да бидам одлучувачки фактор во дербито и на многу други натпревари. ''Можев да кажам некои работи, но кавгата траеше со денови и едноставно не ми се допаѓа. Ноќта пред летниот тренинг камп имав телефонски повик и ми кажаа дека сум надвор од тимот“, открил тој, „а следниот ден ми рекоа: „Нема да играш на ниту еден пријателски натпревар“, но тоа не беше Страмачони . Добивав лоши вибрации, но сега гледам во иднината''“. Навистина сум мотивиран бидејќи излегувам од негативна година“, објаснил Пацини. „Навистина сакам да ги соберам работите и да се вратам да бидам играч каков што бев пред пет месеци, и на меѓународно ниво. Сонувам да добијам повик од Прандели “. За размената која го донела Касано во Интер, Пацини изјави: „Антонио и јас сме пријатели уште од нашите денови во Сампдорија. Кога прочитав за оваа зделка на насловната страница на весникот, му се јавив и се пошегував: „Види, деновиве треба да го напишам твоето име на насловната страница. . . Но, за време на тренинг-кампот во Интер, токму Пацини го најави своето неизбежно заминување на навивачите. „Тоа не беше никаков испад, бев мирен и кул. Дадов неколку изјави“, објасни тој, „бидејќи веќе знаев сè за тоа. Прочитав дека сум исфрлен од тимот по таа изјава, но тоа не е вистина. Јас веќе се одлучив и таа изјава беше спонтана. Не го очекував, но тие ја донесоа одлуката и јас ја прифатив. Милан е најдобар и можам да ја држам главата високо.“
На 1 септември, на неговиот втор настап, Пацини постигнал хет-трик во победата на Милан од 3-1 над Болоња, со неговиот стил на игра правејќи споредби со легендата на Милан Филипо Инзаги, кој се пензионирал неколку месеци претходно. На 3 ноември 2012 година, Пацини ставил крај на својата суша од осум гола кога го постигнал последниот гол во судиското продолжение во импресивната победа на Милан со 5-1 над Кјево. Тоа било прв пат Пацини да ја пронајде мрежата по неговиот хет-трик во септември. На 2 март 2013 година, Пацини постигнал два важни гола во победата над Лацио, со што Милан бил трет на табелата во Серија А, престигнувајќи го Лацио. На 28 април, тој влегол од клупата и постигнал уште еден брз двојник за да го зголеми својот број на 15 во Серија А и да му помогне на Милан да ја прескокне Фјорентина на третото место во победата на Милан со 4-2 над Катанија. Пацини ја завршил својата прва сезона во Милан со 15 гола во Серија А во 30 настапи и уште еден гол во два настапи во Купот на Италија 2012-13.
На 24 мај 2015 година, Пацини го постигнал својот 100-ти гол во Серија А во победата од 3–0 на домашен терен над Торино.
Верона
На 31 јануари 2018 година, Пацини му се приклучил на шпанскиот клуб од Ла Лига Леванте на позајмица до крајот на сезоната 2017-18. Тој го имал своето деби на 3 февруари 2018 година, доаѓајќи од клупата во 77. минута и го постигнал израмнувачкиот гол во ремито 2-2 против Реал Мадрид.
Под 21 година
Пацини бил член на селекцијата на Италија до 21 година. На 24 март 2007 година, тој го постигнал првиот гол и првиот хет-трик на новиот стадион Вембли во пријателскиот реми 3–3 со Англија.
Сениорски тим
Пацини го направил своето деби со сениорската италијанска репрезентација на 28 март 2009 година во квалификацискиот натпревар за Светското првенство против Црна Гора, постигнувајќи го својот прв гол. Четири дена подоцна, тој бил награден со место во стартниот состав против Република Ирска. Тој бил исклучен во втората минута од натпреварот поради лактот на дефанзивецот Џон О'Шеи, најбрзото исклучување во историјата на Италија. Пацини го започнал пријателскиот натпревар против Северна Ирска во Пиза на 6 јуни 2009 година, каде што промашил пенал во 55. минута.
Учествувал на Светското првенство во Јужна Африка во 2010 година.
На 3 јуни 2011 година, две години по неговото деби, тој го постигнал својот втор гол со националниот тим во квалификацискиот натпревар против Естонија.
Личен живот
Во 2011 година, Пацини се оженил со Силвија Слити, со која бил свршен пред десет години. Тие се венчале во КастаДива во езерото Комо. Пацини и неговата сопруга имаат едно дете, синот Томазо Пацини, роден на 21 декември 2011 година
Медиуми
Пацини се појавува во серијата видео игри</i> на EA Sports на ФИФА; тој бил на насловната страница на италијанското издание на ФИФА 12, заедно со Филип Мексес и светската насловна ѕвезда Вејн Руни.
Меѓународна
Извор:
Клупски
Интер
Ури
Кантонот Ури (Kanton Uri) е еден од 26-те кантони на Швајцарија и основачки член на Швајцарската Конфедерација. Се наоѓа во Средишна Швајцарија. Територијата на кантонот ја опфаќа долината на Ројс помеѓу Сен Готар Преминот и Езерото Луцерн.
Службениот јазик на Ури е (швајцарската врста на стандардниот) германски, но главниот говорен дијалект е алеманскиот швајцарски германски наречен Урнер Германски (Urnerdeutsch).
Ури некогаш бил единствениот кантон каде што децата во училиште морале да учат италијански како свој прв странски јазик, но во учебната 2005/2006 година ова било сменето на англиски, како и во другите средишни и североисточни кантони. Населението е околу 35,000 од кои 3.046 (или 8,7%) се странци.
За легендарниот Вилијам Тел се вели дека потекувал од Ури. Историското обележје Ритли се наоѓа во кантонот Ури.
Име
Името на долината за првпат се споменува во 8 или 9 век, во латинизиран облик на Уронија. Во средновековниот период, името не се однесувало на целата долина на Ројс, туку само на Алтдорф и околните населби и поседи Проширувањето на името на поголема територија е резултат на територијалното проширување на кантонот во 15 век. Сепак, употребата на Ури како што се однесува на Алтдорф останала актуелна. Од 13 век па наваму, германската форма на името е запишана како Уре(н). Современата форма Ури датира од 16 век.
Името е изведено или од латинска ора „гребен, раб, маргина“ (слично како ретороманскиот ур ), или од пред-римски хидроним што го содржи пра-индоевропски корен u̯er „вода“, во било кој случај продолжен со наставката во -n-. Двете етимологии би се однесувале на Ројс и/или на брегот на Езерото Луцерн. -N- наставката бил сведена на завршеток во -n во среден горно-германски, а завршното -n во германскиот топоним било изгубена само во почетокот на современиот германски (останато видливо во демонимот Urner).
Постои долгогодишна народна етимологија која го поврзува името со ур, германското име на туросите. Оваа традиција може датира уште од средногерманскиот период, што се рефлектира во воведувањето на кантонскиот печат што покажува глава на бик во 13 век. Почнувајќи од 17 век, бикот на Ури (Уристиер) се поврзал со името на Тавриските во узучената шпекулација.
Half-Life 2: Episode Three
Half Life 2: Episode Three е игра на Valve и продолжение на трилогијата Hаlf-Life 2. Оваа игра треба да излезе некаде во 2009 или 2010. Дејството ќе се случува на Северниот Пол каде е заглавен бродот "Borealis". Гордон Фримен продолжува со мисија да го уништи тој брод и да ја врати назад Џудит Мосман. Комбајн војниците веќе се повлечени, но сѐ уште ги има во помал број од претходните епизоди. Гордон ќе стигне и до уништената станица на Aperture science, поранешниот соперник на Black Mesa research facility.
Рана приказна
Како и сите други епизоди на Half Life 2, Episode Three ќе ги следи авантурите на Гордон Фримен и Алекс Венс. Поголем дел од настаните во оваа епизода ќе се одвива на далечниот север, најверојатно под Арктички услови. После убиството на Илај Венс, таткото на Алекс Венс, Алекс и Гордон ќе отидат на Арктикот со цел да го уништат најголемиот проект на Aperture Science. Тоа е бродот Borealis кој бил изгубен многу години и никој не го пронашол сè до доаѓањето на војската на Комбинираните на Земјата. За овој брод се верувудало дека е само измислена приказна на Aperture Science, но откако порталот на комбинираните ќе биде затворен тие ќе се обидат да отворат нов портал кон нивниот свет преку бродот Borealis. Џудит Мосман во Half Life 2 Episode one испраќа тајна снимка до Алекс Венс додека Алекс и Гордон се во Цитаделата. Во таа снимка има тајни податоци за координатите на бродот Borealis. Гордон и Алекс најверојатно ќе ги пронајдат разрушените лаборатории на Aperture Science. Илај Венс на Гордон му порача да го уништи бродот пред да се отвори новиот портал и да се повтори инцидентот од Black Mesa, но д-р Исак Клајнер сметаше дека тој брод може да се искористи против Комбинираните. Останува на Гордон да одлучи што ќе прави со бродот. Можно е во оваа епизода да ги сретниме и женските Комбинирани војници кои се поопасни и имаат поголем боречки потенцијал.
Half-Life (series) Half-Life 2 Half-Life (siri)
Трајан Тодоровски
Трајан Целев Тодоровски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно образование, а потоа се занимавал со земјоделство. Во септември 1944 година стапил во редовите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во бројни битки против балистичките банди, кои постојано вршеле напад на селата во Скопска Црна Гора, со цел да ги ограбуваат и да го малтретираат населението. Во една битка против нив, загинал на 3 ноември 1944 година, кај Бањански Рид. Неговите останки биле пренесени и погребани во родното село Црешево.
Ѓорѓи Сотиров Томовски
Животопис
Израснал во сиромашно семејство. Основното училиште го завршил во родниот град. Како напреден младинец, се вклучил во народноослободителното движење и активно учествувал во разни акции на напредната младина. Посебно бил ангажиран во собирањето на народната помош за партизанските единици, а вршел и разни курирски задачи. Во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада стапил речиси веднаш по нејзиното формирање, а во состав на истата учествувал во голем број борби против балистичките банди и Германците. На 13 ноември 1944 година, учествувал во нападот за ослободувањето на својот роден град и храбро загинал во уличните борби. Неговите останки биле погребани на скопските гробишта.
Авионска несреќа на Палер Македонија
На 5 март 1993 се урна авионот на македонската авиокомпанија - Палер МК, од типот фокер 100, веднаш по полетувањето од Скопскиот аеродром. Се урнал на 400 м. од пистата.
Вкупно 83 луѓе, од кои 79 патници и 4 членови на екипажот загинале, додека 14 луѓе преживеале. Во времето на несреќата, таа била најфаталната авионска несреќа во Македонија. Неколку месеци подоцна се случила уште една авионска несреќа, со поголем смртен исход, кога Јаковлев Јак-42 се урна близу Охрид.
Куќа на ул. „Моша Пијаде“ бр. 138 (Куманово)
'''Куќа на ул. „Моша Пијаде“ бр. 138''' ― куќа во Куманово. Градбата е заведена како културно наследство на Македонија.
Кривопаланечка Котлина
Кривопаланечка Котлина — котлинска целина во североисточна Македонија ограничена со водоразделната линија која започнувајќи од клисурестиот дел на Крива Река кај селото Кетеново се протега преку превојот Страцин по ограноците на Козјак, Герман, Билина, преку превојот Деве Баир и Осоговските Планини. Зафаќа вкупна површина од, од кои се рамничарски, претежно на надморска висина од 400-600 м.
Поделба
Пониските предели се делат на Кривопаланечка и Славишка депресија. Во втората од особено значење е големото Славишко Поле со историско-географската област Славиште.
Дарначко
Областа опфаќа неколку села во подножјето на планината Серски Боздаг (Сминица). Пред Првата балканска војна биле еднствените грчки села во Серско, кое инаку имало само Македонци и Турци. Жителите на областа се нарекувале „дарнаци“, за што се верува дека потекнува од зборот δάρε, што го користеле наместо зборот τώρα (сега). Според месните преданија, дарнаците се доселени во Македонија од Тива во Беотија (Пелопонез).
Пица Хаваи
Пица Хаваи е варијанта на пица, која се состои од основно тесто со сос од домати, шунка, ананас и кашкавал.
Се нарекува по множеството "à la Hawaii", кое се определува со додавање на ананас. Архипелагот се смета за една од најдобро растечките области на ананас. Слично на пица Хаваи, познатиот тост Хаваи бил создаден во Германија во 1950-тите од страна на ТВ-готвачот Клеменс Вилменрод.
Операција Немезис
Операцијата Немезис (ерменски: «Նեմեսիս» գործողութիւն) - операција на Ерменската револуционерна федерација во периодот од 1920 до 1922 година.
Целта на операцијата Немезис била да се казнат водачите на младотурците кои го организирале Ерменскиот геноцид во 1915 година, како и организаторите на ерменските прогони во Баку во 1918 година и ерменските предавници кои соработувале со Турците.
Операцијата била испланирана и спроведена од Ерменската револуционерна федерација и била наречена Немезис во чест на грчката божица на одмаздата Немезида. Одлуката за спроведување на операцијата била земена во Ереван во 1919 година по прогласување на независност на Демократска Република Ерменија претходната година. Списокот бил долг. Од 650 идентификувани имиња биле одвоени одвоиле 41 лице како главни виновници. За извршувањето на операцијата бил создаден создава одговорен орган.
Сохомон Техлерјан по започнувањето на Првата светска војна заминал за Ерменија каде во 1915 година го преживеал генцидот. Во 1921 добил задача да го убие Талат Паша. На 15 март истата година, на улицата "Харденберг" во Берлин бил уапсен откако пукал кон Талат Паша. На 2 јуни 1921 год германскиот суд го пуштил на слобода. Во периодот од 1919 до 1922 год биле убиени Талат Паша, Енвер Паша, Џемал Паша, Бехаедин Шакир, Џемал Азмин, Саид Халим, Хан Хојски.
Неолитска архитектура
Неолитската архитектура е архитектонски стил од периодот на неолитот. Во југозападна Азија, неолитската култура се појавила уште во 10000 п.н.е. пред сè во Левант од каде започнала и источната односно западната култура. Веќе во околу 8000 п.н.е. раната неолитска култура се појавила и во југоисточна Анадолија, Сирија, денешен Ирак. Во југоисточна Европа оваа култура се појавила во околу 7000 п.н.е., и во централна Европа во 5500 п.н.е. Во западна Европа како една од најпознатите градби од оваа епоха е Стоунхенџ во Англија.
Овие мегалити и храмови во многу случаи во неолитот се користеле како гробници или верски објекти. Најстариот мегалитски храм во историјата е Гантија на малтешкиот остров Гоцо. Неолитските наколни живеалишта се среќаваат во денешните држави Шведска и Австрија.