cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 5185
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5185 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5185 има привидни димензии од 1,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 30 м 2,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 24' 58"". Положбениот агол на објектот е во износ од 58°.
Други поделби
Проучување на NGC 5185 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47422. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 195; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 898. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1420.
Папа Симплициј
Симплициј (лат. Simplicius PP.; ? - 10 март 483) — римски папа од 4 март 468 до 10 март 483. Во негово време пропаднала Западната римска империја. Се обидел да го сочува својот престиж, па влегол во догматички спор со константиниполскиот патријарх Акакиј и византискиот цар Флавиј Зенон.
Жером Пино
Жером Пино (Jérôme Pineau; р. во Мон Сен Ењан) — поранешен француски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал од 2002 до 2015 година.
Пино ја напуштил екипата на крајот на сезоната 2013 и му се приклучил на  за сезоната 2014.
Роберт Вине
Роберт Вине (роден на 27 Април 1873 година во Вроцлав, починал на 17 Јули 1938 година во Париз) бил германски филмски режисер. Особено, неговиот експресионистички нем филм Кабинетот на докторот Калигари, се смета за пресвртница во историјата на филмот.
Умолапонски јазик
Умолапонски јазик — дел од групата на лапонски јазици од угрофинското семејство.. Јазикот се зборува во Шведска и Норвешка. Умолапонскиот јазик е при исчезнување бидејќи вкупно го зборуваат 10 луѓе. Јазикот се зборува покрај реката Уме.
Леонат
Леонат (Λεοννάτος; 356 п.н.е. - 322 п.н.е.), командант во војската на Александар Македонски и еден од дијадосите.
Тој бил член од кралската фамилија на Врскаестите, мало кралство кое било припоено на Македонија од страна на кралот Филип II Македонски. Леонат бил на иста возраст како и Александар и бил многу близок со него. Подоцна, тој бил еден од седумте телохранители на Александар, или соматофилаки. После смртта на Александар во 323 п.н.е., регентот, Пердика, го направил Леонат сатрап на Хелеспонтска Фригија.
Сестрата на александар Клеопатра Македонска, вдовицата на кралот Александар I Епирски, му ја понудила раката на Леонат. Кога Атињаните слушнале дека Александар починал, тие се побуниле против Македонската власт и новиот регент, Антипатар. Леонат повел војска од 20,000 пешадијци и 1,500 коњаници за да го ослободи Антипатар од опсадата кај Ламија (видете Ламиска Војна). Тој најверојатно интервенирал со амбиција да ја узурпира власта на Анитипатар. Победата во битката против Атињаните веројатно ќе ја зголемела неговата шанса за заземање на престолот. Леонат бил убиен во битката против Атињаните а неговиот брак со Клеопатра Македонска не се случил.
Нестим
Нестим — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Ева Кири
Ева Кири (француски: Ève Denise Curie Labouisse, родена на во  - починала на  во ) — француска писателка.
Биографија
Ева Кири е родена на во  како втора ќерка на Пјер Кири и Марија Кири. Во 1937 година ја издала биографската книга за својата мајка „Мадам Кири“, која била екранизирана во 1943 година. Нејзиниот живот бил поврзан со Нобеловата награда бидејќи нејзините родителите и нејзината сестра ја добиле Нобеловата награди во научната област, а нејзиниот сопруг, Хенри Ричардсон Лабуис, ја добил Нобеловата награда за мир. Во текот на 15 години тој бил претседател на УНИЦЕФ.
Александар Дедјушко
Александар Дедјушко (руски:Александр Викторович Дедюшко) ( - ), — бил руски театарски и филмски глумец.
Ева Кири
Биографија
Во 1940 година, по поразот на Франција во војната, таа побегнала во Англија, каде помагала на сојузниците до крајот на војната. Таа посетувала различни земји во Европа и Азија и и го напишала патописот „Journey among warriors“.
Во 1954 година таа се омажила за Хенри Ричардсон Лабуис, а во 1958 година станала американски државјанин. Двајцата со сопругот посетиле над 100 земји. Сопругот починал во 1987 година, додека таа на 22 октомври 2007 година на 102 години.
Мириц (округ)
Мириц (Müritz) — поранешен округ во јужниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Бил именуван по езерото Мириц. Се граничел со (од запад надесно) окрузите Пархим, Гистров, Демин, Мекленбург-Штрелиц, слободниот град Нојбранденбург и округот Источен Пригниц-Рупин во Бранденбург. Округот бил распуштен при административната реформа во септември 2011. Округот бил приклучен кон новиот округ Мекленбуршка Езерска Област.
Географија
Округот Мириц се протегал на западната половина на Езерската Област Мириц и Националниот парк Мириц. Езерото Мириц има површина од 117 км²; тоа е второ најголемо езеро во Германија веднаш зад Боденското Езеро, но и најголемо езеро кое целосно се наоѓа во Германија.
Историја
Округот бил создаден на 12 јуни 1994 со спојување на претходните окрузи Ребел и Варен и неколку општини од окрузите Малхин и Нојштрелиц. Овој округ бил споен со Мекленбург-Штрелиц и поголемиот дел од Демин при административната реформа во септември 2011, за да го создадат новиот округ Мекленбуршка Езерска Област.
12 п.н.е.
12 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 12. година пред новата ера, 12. од првиот милениум п.н.е., 12. од 1 век п.н.е. и трета од 10-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5496 и 5497 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4738 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3748 и 3749 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 741.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 12 година се протега во 2624 и 2625, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2684 и 2685 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 531. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 653 и 651 исламска година пред хиџра.
NGC 7622
NGC 7622 — елиптична галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7622 се споменува и како ESO 148-8, AM 2318-622.
Откривање
Објектот е откриен на 1 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7622 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 7622 има привидни димензии од 1,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 21 м 38,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -62° 7' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 7622 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71187. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 459; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9126. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
IC 1747
IC 1747 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1747 се споменува и како NPM1G +25.0288.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1747 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 1747 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 27 м 51,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 56' 34"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на IC 1747 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3089512.
Историја на Мадагаскар
Пишаната историја на Мадагаскар започнала во 7 век, кога Арапите воспоставиле трговски контакти со островот. Контактот со европските сили започнал во 1500-ните кога португалскиот морнар Диего Дијаз, за својот пат кон Индија го пронашол островот. Кон крајот на 17 век, французите воспоставиле трговски односи околу неговиот источен брег. Во почетокот на 1790-тите, владетелите на Мерина успеале да воспостават контрола врз поголемиот дел од островот. Во 1917 година Мерина и Велика Британија потпишале договор за укинување на трговијата со робови, која била значајна за економијата на Мадагаскар. За возврат на тоа, островот добил финансиска помош од Британија. Британците ја прифатиле француската доминација на островот во 1885 година, во замена за Занзибар, денешен дел од Танзанија. Апсолутната француска контрола врз островот била воспоставена во 1895 година, а монархијата Мерина била укинета. Во времето на Втората светска војна, во 1942 година островот бил окупиран од страна на Велика Британија, а по поразот на Нацистичка Германија и Вишиевска република, островот повторно бил вратен на Франција. По војната започнале конфликтите против француската власт. По ова, земјата тргнала кон својата неависност по мирен пат. На 14 октомври 1958 година била прогласена Малгашката република, како автономна територија во внатрешноста на француската заедница. Целосна независност островот добил во 1960 година.
Марко Мурат
Марко Мурат (Шипанска Лука кај Дубровник, 30 декември 1864 - Дубровник, 14 октомври 1944) бил српски академски сликар и професор.
По уметничките студии во Минхен, Мурат работел во Белград, а потоа во Дубровник се посветил на грижата за спомениците на културата како конзерватор и ја продолжил педагошката работа како професор во средните училишта.
Создавал пејзажи (најчесто од областа Дубровник), портрети и историски композиции. Неговото најпознато дело е големата историска композиција „Влегување (пристигнување) на императорот Душан во Дубровник“, за кое добил бронзена плакета на Светскиот саем во Париз во 1900 година.
Биографија
Роден е во селото Дубрава, во градот Лука на островот Шипан, кој некогаш и припаѓал на Република Дубровник. Основно училиште и гимназија завршил во Дубровник во 1883 година, а по три години студирал теологија во Задар. За време на студиите, еднаш неделно му било дозволено да оди во студиото на францисканскиот сликар Џозеф Роси, кој го учел на основите на цртањето и сликањето. Неговиот талент за цртање бил забележан од неговиот вујко Дума Вице Палунка (подоцна епископ), кој со неговото влијание му овозможил еднаш неделно да го посетува ателјето на задарскиот фрањевец Јосип Роси како свештеник. Училишниот другар Франо Иванишевиќ го поттикнал да го нацрта „Село кај Цвета Зизориќ. Тоа рано дело на самоук го објавил загрепското списание „Венец“, а убаво одекнало меѓу читателската публика. Хрватскиот уметнички покровител баронот Људевит Враничан, на кого му се допаднал цртежот, му понудил на младиот човек стипендија за Академијата во Минхен. Кон крајот на октомври 1887 година отишол да студира на Академијата за ликовни уметности во Минхен, Германија и дипломирал во 1893 година со сликата „Цвеќе во Дубровник“, работена според постулатите на реализмот кои тогаш бил доминантен на академијата. Сликата била изложена и забележана на годишниот уметнички фестивал во Палатата Гласпала. Во Германија имал голема корист од неговото запознавање со Србинот, големиот добротвор Велимир М. Теодоровиќ. доделувајќи му четиригодишна стипендија. Оттогаш започнале неговите врски со Србија, каде што се населил со покана. Тој бил поканет од неговиот пријател Миленко Весниќ, тогашен министер за финансии во Србија, да дојде во Белград и да прифати да биде професор по цртање во гимназијата. Во исто време, тој добил едногодишно отсуство да го осоврши цртањето во Париз. Бидејќи владата набрзо паднала, патот до Франција пропаднал, па Мурат станал предавач. Кога по неколку месеци повеќе не сакал да работи на училиште, дал отказ и започнал независна уметничка кариера. Со своето сликарство учествувал на меѓународната изложба во Минхен во 1893 година. Во последните денови од јуни 1894 година организирал изложба на своите дела во Белград, во Граѓанското казино. Успешно изложувал на истиот простор и во 1898 година. Мурат во овој период од животот престојувал на релација Белград-Дубровник.
Постојат три етапи или фази во работата на Мурат:
Живот во Белград
Затоа, привремено се населил во Белград во 1894 година, каде на 9 јануари бил назначен за привремен учител по цртање и убаво пишување во Третата белградска гимназија. Престојот во српската престолнина го искористил за сликарски нарачки. Тој во тоа време го толкувал д-р Миленко Весниќ; тоа ќе биде еден во низата бројни портрети на познати Срби. Поради смртта на татко му извесно време отсуствувал од Дубровник, а по наредба се вратил. Во првата половина на 1895 година, тој го портретирал српскиот владетел Александар Обреновиќ на кралскиот двор во Белград. Тој направил портрет на младиот крал во генерална униформа во природна големина за Министерството за финансии на Кралството Србија. Потоа отпатувал и останал да студира во Рим и Париз. Од 1897 година се населил подолго во Белград, а таму учителствувал најпрво од октомври 1897 година во Реалка, како учител по цртање. Кариерата на средношколски предаавач ја продолжил во Третата (1907), потоа Втората белградска гимназија и Училиштето за уметност и занаетчиство, а извесно време (една година 1904-1905) бил и учител по цртање на Принцот Александар Караѓорѓевиќ. Во мај 1898 година имал изложба во Граѓанското казино во Белград. Тој организирал самостојна изложба на уметнички дела, трета по ред, во јуни 1904 година во холот на белградската голема школа. Тој бил еден од основачите и главните учители на белградската уметничка школа во 1906 година. Тој бил ко-основач на здружението „Лада“, со кое редовно изложувал слики како и на Училиштето за уметност и занаетчиство во Белград. Поради недоразбирање во здружението, тој се повлекол и се приклучил на групата „Медулиќ“, каде доминирал вајарот Иван Мештровиќ. Учествувал на југословенски изложби до Првата светска војна и бил секретар на Комитетот за организација на уметничките работи во Србија и Југославија.
Своите дела ги изложил во павилјонот на Кралството Србија на меѓународната изложба во Рим во 1911 година.
Чувар на Дубровник
За време на војната, тој бил во Дубровник, каде што бил уапсен и прогонет (како Србин, со католичка вероисповед) од австриските власти. Тоа време го поминал во неколку затворски логори. Бил интерниран во 1915 година во Австрија, заедно со професорот Јован Туроман. За време на окупацијата на Белград било ограбено неговото сликарско студио во Белград, од кое биле земени сликите. Еден од нив бил „Портретот на Иван Стојановиќ“, најистакнатиот српски католик во Дубровник. Во февруари 1919 година се вратил во Белград, каде што ја продолжил својата работа во училиштето. Со указ на министерот за образование од 19 април 1921 година. На иницијатива на министерот Љубомир Давидовиќ, Мурат бил назначен за директор на Управата за уметност и споменици во Дубровник и главен конзерватор на уметнички и историски споменици во Дубровник, каде тој останал до неговото пензионирање во 1932 година. Набрзо по негово барање бил префрлен во Учителската школа во Дубровник. Набргу по назначувањето, Мурат до надлежното министерство доставил предлог за „Законот за историски музеи“, кој бил изнесен на разгледување во Собранието, но никогаш не бил усвоен. Поради годините и нарушеното здравје, раководството на „супериорноста“ го префрлил на помладиот Коста Страјниќ. Покрај неговите административни должности како главен конзерватор, тој стигнувал да слика.
Берберско макаки
Берберско макаки — вид на макаки единствено кое се наоѓа на територија надвор од Азија и има закржлавена опашка. Може да се сретна на падините на планината Атлас во Алжир и Мароко и малубројна популација која била пренесена од Мароко до Гибралтар, берберското макаки е најдобро познат мајмун од Европа species.
Марко Мурат
Чувар на Дубровник
Тој бил еден од првите импресионисти на словенскиот југ кој постојано работел на отворено и на тој начин создал многу пејзажи од Дубровник и неговата околина, а работел и на историски композиции и портрети. Со текот на времето, неговата палета станала позатворена, а ликовите попластични.
Берберско макаки
Берберското макаки е од интерес бидејќи мажјаците имаат нетипична улога да се грижат за младите. Поради несигурноста наза татковството, мажјаците подеднакво се грижат за сите младенчиња. Општо, Берберските макаки од сите возрасти и пол придонесуваат за грижата на младите.
Марко Мурат
Чувар на Дубровник
Излегувал на сите поголеми изложби во Југославија во Белград и Загреб, но и во странство во Софија, Минхен, Париз, Лиеж, Рим, Виена, Лондон итн. За него пишувал српско книжевно списание од Дубровник, Срѓ. Во ноември 1922 година, тој го добил кралскиот орден на Белиот орел V степен, а во декември 1924 година, Кралскиот ред на Св. Саве III степен. Орденот на југословенската круна од трет орден го добил во 1930 година.
Берберско макаки
Исхраната на макикито се содржи претежно од растенија и инсекти во зависност од животната средина. Мажјаците живеат и до 25 години додека пак женките можат да живеат и 30 години. Покрај луѓето, тие се единствените слободни примати во Европа. Иако видот вообичаено се нарекува „Берберски примат“, берберското макаки е всушност вистински мајмун. Неговото име потекнува од Берберското крајбрежје во северозападна Африка.
Марко Мурат
Чувар на Дубровник
Темата на неговото творештво, особено во третата творечка фаза, бил Дубровник, неговата историја, светецот на заштитниците (Свети Блез), пејзажите и истакнатите личности, како што се Цвета Зузориќ, Иван Гундулиќ и Руѓер Бошковиќ.
Во преписка со критичарот д-р Милан Севиќ во 1932 година, Мурат се пожалил дека православните Срби не ги признавале католичките Срби како „вистински Срби“ поради нивната деноминација.
Берберско макаки
Берберските макаки кои живеат во Гибралтар се единствената група која живее надвор од Северна Африка и единствените диви мајмуни на тлото на Европа. Во Гибралтар живеат отприлика 230 макаки.
Марко Мурат
Чувар на Дубровник
Почетокот на Втората светска војна го дочекал со болест и осаменост во родниот град. Починал во 1944 година.
Берберско макаки
Физички опис
Овој мајмун има жолто-кафена боја па сè до сива со посветло обоен стомачен дел. Берберското макаки има должина на телото од 556,8 мм кај женките и 634,3 мм кај мажјаците со измерени тежини од 9,9±1.03 кг кај женките и околу 14,5 кг кај мажјаците. Лицето е темно розово и има закржлавена опашка, со должина од 4 до 22 мм. Мажјаците почесто имаат подолги опашки. Предните екстремитети на овој мајмун се подолги од задните екстремитети. Женките се помали од мажјаците.
Марко Мурат
Чувар на Дубровник
Тој е основоположник на пленеризмот и импресионизмот во српското и југословенското сликарство од крајот на 19 век.
Има неколку негови слики во Националниот музеј, вклучувајќи ја и помалку познатата слика, Архиепископот Бекадели ја подарува статуата на Микеланџело на Свети Влах
1231
1231 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1231 година од новата ера, 231. од вториот милениум, 31. од XIII век и втора од 1230-тите.
Марко Мурат
Чувар на Дубровник
Тој бил Србин од римокатоличка вероисповед. Во 1940 година, белградското здружение на љубители на уметноста „Цвета Зузориќ“ свечено го одбележале неговиот 70-ти роденден со пригодна ликовна изложба на дела. Дубровчанецот станал вистински член на Српската кралска академија во Белград дури во март 1941 година. На свечениот собир при запознавањето во редот на академиците ја прочитал воведната академска беседа: „Преку сликарството во Дубровник“.
1231
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6739 и 6740 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5981 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4991 и 4992 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1984.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1231 година се протега во 3867 и 3868, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3927 и 3928 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1774. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 628 и 629 исламска година.
Берберско макаки
Живеалиште
Исхраната на берберското макаки се состои од мешавина на билки и инсекти. Тие се хранат со бројни голосеменици и скриеносеменици. Се хранат со целото растение, цветови, плод, семиња, никулци, лисје, стебленца, кора, смола, гранки, корења, пупки, и желади. Чест животински плен на берберското макаки се полжавите, црвите, скорпиите, пајаците, стоногалките, многуножци, скакулци, термити, водени дрвеници, тврдокрилци, бумбари, пеперутки, молци, мравки, па дури и со полноглавци.
Нивни грабливци се леопардите, орлите, и домашните кучиња. Приближувањето на орлите или пак домашните кучиња доведува до тоа мајмуните да сигнализираат еден вид на аларм за приближувањето на овие грабливци.
NGC 607
NGC 607 — двојна ѕвезда во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Астролошки аспект
Астролошки аспекти се врските меѓу секоја од различните планети на небото, во моментот на раѓање. Ова се користи при анализирање на хороскопот. Да се аспектира, буквално значи „да се погледне во“, па оттаму, аспект меѓу две планети го покажува аголот од кој тие „се гледаат“ меѓу себе, а овие агли се мерат долж кругот на еклиптиката, односно рамнината врз која планетите кружат околу Сонцето. Бидејќи кругот содржи 360°, најголемиот аспект меѓу две тела е 180°, а аспектите понатаму се произведени од поделбата на кругот со цели броеви. Секој број си има своја посебна моќ и значење.
NGC 607
Откривање
Објектот е откриен на 23 август 1855 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 4,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 607 е од видот *2.
Астролошки аспект
Значење на аспектите
Следува значењето на аспектите во зависност од бројот кој ги создава.
Еден, Врзување, 0°
Се поврзува со единство и укажува дека енергиите за кои станува збор се граничат меѓу себе. Ова е наједноставниот и потенцијално најкреативен аспект од сите. Овозможува единство на две или повеќе вовлечени принципи, укажува дека тие секогаш ќе имаат тенденција да работат заедно, да се активираат еден со друг.
NGC 607
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 34 м 16,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 24' 41".
Астролошки аспект
Два, Опозиција, 180°
Овде имаме поларитет. Принципите вовлечени во овој аспект ќе бидат спротивни еден со друг, но со напор на волјата можат да бидат турнати во соработка. Секогаш е во прашање некаков пар на спротивности: субјективно-објективно, над-под, внатре-надвор, јин-јанг, машко-женско, јас-ти. Заедно може да создаваме, но може и да се степаме. Во било кој случај, се работи за енергии кои бараат баланс за да не дојде до диво нишање меѓу двете екстреми.
Три, Тригон, 120°
Бројот три е во сооднос со животот, виталноста и уживањето, или татко-мајка-дете. Енергиите поврзани преку тригон ќе протечат заедно во спокојство. Може да нè повлечат кон идеалот, но може и да ни донесат самопопустливост, одење по линија на помал отпор. Тројката, односно тригонот се смета за првиот „позитивен“ аспект.
NGC 607
Други поделби
Проучување на NGC 607 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4687. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 916.
Србија и Црна Гора на Летните олимписки игри 2004
Србија и Црна Гора учствувале на Летните олимписки игри 2004 во Атина, Грција, од 13 до 29 август 2004 година. Претходно земјата била позната како Сојузна Република Југославија, а оваа олимпијада била трета и последна пред Србија и Црна Гора да станат независни држави во 2006 година. Олимпискиот комитет на Србија и Црна Гора испратил вкупно 87 спортисти на Игрите, 80 мажи и 7 жени, кои се натпреварувале во 14 спортови. Кошарка во машка конкуренција, фудбалот, одбојката и ватерполото биле единствените екипни спортови во кои Србија и Црна Гора имале своја репрезентација на овие игри. Имало само еден натпреварувач во друмски велосипедизам, џудо, тенис и борење.
Астролошки аспект
Пет, Квинтил 72° и Биквинтил 144°
Енергијата на планетите кои ќе се најдат во ваков аспект, ќе биде употребена природно, со разбирање и сигурност. Петката е во корелација со креативниот ум во најширока смисла, а аспектот квинтил ги покажува областите во кои ние знаеме што правиме, активностите во кои сакаме да бидеме вовлечени, како и талентите кои ни се вродени.
Србија и Црна Гора на Летните олимписки игри 2004
Тимот на Србија и Црна Гора имал неколку олимписки медали од Сиднеј, вклучувајќи ги оние во одбојка во машка конкуренција (предводени од капитенот на тимот Владимир Грбиќ) и стрелачката Јасна Шекариќ, која станала првата српска атлетичарка која настапила на пет Олимписки игри под три различни знамиња (другите биле СФР Југославија и Независните олимписки учесници). Во меѓувреме, четворица олимписки настапи имале четворица спортисти од Србија и Црна Гора: скокачот во височина, Драгутин Топиќ, стрелецот Драган Периќ (најстариот од тимот на возраст од 40 години), стрелецот Стеван Плетикосиќ и пингпонгарот Слободан Грујиќ. Капитенот на кошаркарскиот тим Дејан Бодирога бил знаменосец на нацијата на свеченото отворање.
Астролошки аспект
Шест, Секстил, 60°
Шестката е во релација со пулсот на животот. Може да се симболизира со пчела која создава. Планетите поврзани со секстил работат заедно во хармонија, ефикасно и продуктивно. Покажува активност во која човекот е вовлечен и за која има способности.
Осум, Полуквадрат 45° и Сескиквадрат 135°
Енергиите на планетите вовлечени во овие аспекти може да бидат извонредно продуктивни и да дадат цврсти резултати. Овој аспект носи силна активност, а делумно е и во однос со „она што паѓа од небото“, односно „случајностите“ во животот. Секако овие аспекти ни ги носат последиците од нашите зборови, мисли и дела.
Србија и Црна Гора на Летните олимписки игри 2004
Србија и Црна Гора го завршила своето последно олимписко патување како заедничка нација во Атина со два олимписки сребрени медали од Секариќ и машката ватерполо репрезентација (предводена од Виктор Јелениќ ). Ова би биле последните Летни игри на кои спортисти од Црна Гора и Србија учествувале како Југославија, бидејќи на следната Олимпијада во 2008 година се натпреварвале одделно.
Астролошки аспект
Дванаесет, Плусекстил, 30° и Квинкункс или Неврзување, 150°
Бројот дванаесет е во однос со овоземниот ред на нештата и животот. Кога планетите се поврзани со овие аспекти, постои потенцијал да се реализира еден вид идеал низ комбинацијата на восхит и напор, да се направи промислен и свесен прогрес кон личниот раст и развој.
Обрасци на аспектите
Аспектите ретко делуваат во изолација. Тие формираат групи од аспекти. Највоочливи се следниве обрасци од неколку взаемни аспекти:
Србија и Црна Гора на Летните олимписки игри 2004
Атлетика
{{smalldiv|1=
Астролошки аспект
Голем тригон
Поврзува три планети кои се меѓу себе во тригон. Ваквото нагласување на бројот три носи висок степен на мотивација, внатрешно задоволство, радост и восхит во она што се има. Но може да произведе и инерција и мрзливост ако во хороскопот не постои квадрат или опозиција.
Голем крст
Ова е фигура направена од две опозиции кои се под прав агол, односно четири планети кои меѓу себе се во квадрат една кон друга. Како што може да се замисли, овој образец ја предизвикува волјата и потребата да се совладаат препреките со напор. Затоа создава карактери на луѓе кои учеле по потешкиот пат.
Србија и Црна Гора на Летните олимписки игри 2004
Спринт
Легенда за квалификации: П = Квалификување сè до финалето; q = Пласман во полуфинале
Астролошки аспект
Т-квадрат
Ова е помалку екстремна форма од Големиот крст. ОВде имаме две планети во опозиција, кои истовремено се во квадрат со трета планета. Повторно се нагласува волјата, но го покажува фокусот на предизвиците и видот на напор што се бара за да се најде решението.
Србија и Црна Гора на Летните олимписки игри 2004
Веслање
Легенда за квалификации: ФА = Финале А (медал); ФБ = Финале Б (немедал); ФК = Финале Ц (немедал); FD = Финале Д (немедал); FE = Финале Е (немедал); ФФ = Финале Ф (немедал); СА/Б = Полуфинале А/Б; SC/D = Полуфинале C/D; SE/F = полуфинале Е/Ф; R = Повторно
Астролошки аспект
Змеј
Формацијата Змеј е голем тригон со една опозиција. Ги комбинира заедно силната мотивација со конфликтните квалитети на опозицијата. Ова е моќен образец за личен раст и развој.
Јод
Јодот го создаваат две неврзувања поврзани со секстил. Овој образец е познат и како „прстот на судбината“, можеби и затоа што често се среќава во хороскопите на самоубици.
Ибн Араби
Абу Бакр Мухамед Ибн ‘Араби ел-Хатими ел-Таи, попознат како Ибн Араби (28 јули 1165, ел-Андалуз - 10 ноември 1240, Дамаск), бил средновековен арапски филозоф, поет и еден од најпознатите суфиски мистици и теоетичари. Познат е по тоа што се залагал за единството на постоењето и еднаквоста на сите религии. Поради неговото големо влијание во развојот на суфуизмот, се стекнал со звањето „голем учител“ („еш-шаих ел-акбар“). Автор е на љубовна поезија, чии стихови содржат длабоко мистично значење.
Потекло
Ибн Араби потекнувал од многу познато семејство. Неговиот татко бил влијателен човек, чиишто пријатели меѓу другите ги вклучувале и познатиот филозоф, лекар и мистик, Ибн Рушд (Авероес) и Абдул Кадир Џилани. Сепак, семејството не негувало добри социјални и културни односи, туку било цврсто потчинето на религиозноста. Еден од чичковците на Ибн Араби, исто така бил суфист.
Младост
Ибн Араби се родил на 28 јули 1165 година во ел-Андалуз. По заземањето на Мурсија од страна на пешадијата на Алмохадската династија, семејството на осумгодишниот Ибн Араби се преселило во Севиља. Во тој период, Андалузија била средиште на напредна култура, во кое се вкрстувале еврејската, христијанската и муслиманската мисла и низ кое поминувале бројни филозофски дела кон остатокот од Европа. Се здобил со традиционално религиозно образование. Го изучувал Куранот и неговото толкување, како и традицијата на пророкот Мухамед (суна). Татко му го испратил во Лисабон, каде што студирал исламското право и исламска теологија. Ја изучувал и граматиката на арабскиот јазик, а предавања му држеле најпознатите учители во тоа време.
Бил воспитуван од страна на две побожни жени: Шамс Ум ел-Фукара од Маркена и Мунах Фатима бинт Ибн ел-Мутхана од Кордоба. Обете, во тоа време биле доста стари, а втората имала дури и повеќе од 90 години.
Во истиот период, се запознал со познатиот андалузиски филозоф, Ибн Рушд, со кого станал голем пријател. Една година подоцна, се оженил со Марјам бинт Мухамед ибн Абдун, која била многу позната и влијателна личност и му ја соопштила својата желба, да зачекори на патот на суфуизмот. На суфизмот му се посветил во градот Алмерија, кој во тоа време бил голем духовен центар во кој се наоѓало познатото филозофско училиште, Ибн Масара. , званично је ступио на пут суфизма.
Рани патувања
Во 1193 година, Ибн Араби го напуштил Пиринејскиот Полуостров и отпатувал кон Тунис. Од ова патување, тој изјавил дека се сретнал со митскиот облик на Мојсеј и духвниот водач на мистиците, Хидр. Од него лично, тој ја добил облеката на суфистите, наречена „хирка“. Закачувањето на мантилот бил свет ритуал, со кој суфискиот учител бил назначуван од неговиот надреден. Во Тунис, исто така се сретнал со португалскиот суфија, Ибн Касија.
Поради тековните битки во Северна Африка, одлучил уште истата година да се врати во Андалузија. Притоа, на патот кон Севиља, поминал во местото Тарифа, каде што дискутирал за заслугите на сиромаштијата и благосостојбата.
Во 1195 и 1197 година, патувал до Фес, каде што неговиот углед привлекувал голем број на ученици и воодушевени слушатели. По 1198 година, неговите духовни искуства станале толку интензивни, така што неретко доживувал и духовни излети. Особено просветлувачки на него влијаела визијата на духовната хиерархија која управува со вселената, која ја доживеал во тој период. Потоа, заминал кон родната Мурсија, а на патот застанал во Гранада и го посетил суфиското училиште во Алмерија, коешто било основано од страна на Ибн ел-Ариф.
ел-Андалуз се одлучил да го напушти по пораката која му ја пренела птица, која кружела околу божествениот престол со светлосни столбови, во која се зборувало за потребата од аџилак во Мека. Дотогаш, станал познат ширум Шпанија по своите песни, со кои преку љубовната поезија на обичните луѓе им доближувал патот на суфуизмот.
Аџилак во Мека
Во 1202 година, Ибн Араби повторно заминал на пат на исток, при што ги посетил Александрија, Каиро и најпосле Мека. Кога пристигнал во Мека, за кратко време, низ целиот град, се раширила информацијата дека пристигнал. Таму се сретнал со вистинските лични особини на суфизмот во тоа време. Исто така, во Мека започнал да го пишува своето познато дело, „Откровение од Мека“, кое било довршено многу години подоцна. Во Мека, се сретнал и со една млада и доста бразована Персијка, под чиешто влијание го напишал делото „Толковник на конежот“, инспириран од љубовната поезија.
Мека ја напуштил заедно со својот ученик, Исак, во 1204 година и заминал за Анадолија, поминувајќи низ многу други градови и запознавајќи се со познатите научници и уметници од тоа време. Во Анадолија, го посетил градот Конија (денешна Турција), каде што со неговата мудрост и духовност им оставил силен впечаток на тамошните жители. Таму, се сретнал и со својот славен учител, Садрудин, кој напишал познати коментари за неговите дела. Неговиот престој во овој град е пред сè од голема важност за источниот суфизам, накај Индија.
Во 1205 година, заминал во Багдад. Потоа, патувал низ цел Египет, за во 1207 повторно да замине во Мека.
Последни години
Ибн Араби се преселил во Дамаск во 1223 година, каде што живеел до крајот на животот во 1240 година. Погребан е во Салихија, северно од Дамаск, во подножјето на брдото Касиун, каде што и денес се наоѓа неговиот мавзолеј, изграден од страна на султанот Селим II, кој служи како место за аџилак на бројните почитувачки на Ибн Арабиевите учења.
Филозофија
Ибн Араби настојувал да оствари синтеза меѓу западната и источната мистична филозофија, користејќи разновидни извори, како Куранот и исламската традиција, неоплатонизмот, суфизмот, христијанскиот мистицизам, кабалата и сл. Поради тоа, наместо застапник на правоверниот ислам, често е прогласуван за еретик и неверник.
Велебит
Велебит (италијански: Alpi Bebie) е најдолга (145 km), но спроед надморската височина четврта планина во Хрватска. Пониска е од планините во Загора - Динара (1831 м), Камешница (1809 м) и Биоково (1762 м). Велебит има ширина од 10 до 30 км, површината му е околу 2200 км2, а највисокиот врв е Вагански Врв (1.757 м). Припаѓа на Динарските Планини.
Се наоѓа долж Велебитскиот Канал, на дел од Јаднранското Море, од Вратник над Сењ на северозапад, до кањонот на реката Зрмања на југоисток. Велебит е обиколен од Гацко Поле, Личко Поле, Грачачко Поле, како и со реките Гацка, Лика и Отуча.
Поделба
Вообичаено, Велебит се дели на:
Ваквата поделба се заснова врз географските, морфолошките, релјефните и биолошките одлики на одделни делови од планината. Линиите водат долж превоите каде минуваат патиштата што ја спојуваат внатрешноста со приморскиот дел.
Заштитени зони
На Велебит се наоѓаат неколку предели заштитени со закон. Целото подрачје е заштитено како парк на природата, а Северен Велебит и Пакленица се прогласени за национални паркови. Во внатрешноста на Северен Велебит се наоѓаат и посебно заштитените резервати, Хајдучки и Рожански кук. Останати заштитени подрачја се: Мирила, Премужиќевата патека, резерват на шумската вегетација Штировача, а предложени за заштита се: Сењска драга, Наџак било, Мали Рајинац, Велики Козјак, Штировача II, Девчиќа тавани, Рамино корито, Добри-бачиќ кук, Будаково брдо, Велинац и стеблото на обичната елка.
Останати информации
Најпознат растителен ендемски вид е велебитската дегенија (Degenia velebitica), која се наоѓа на монетата од 50 липи. Првпат била опишана и класифицирана од ботаничарот Арпад Деген, и по него го добила името. На Велебит се наоѓаат и најдлабоките спелеолошки објекти во Хрватска: Лукина јама, длабока 1.392 м (од височина 1.436 м до длабочина од 81 м) и Словачка јама 1.320 м.
За планинарите на Велебит уредени се патеки кои се обележани, и кои ги поврзуваат околните места и планинарските домови на планината. Според своите одлики, уреденоста и посетеноста, се издвојува патеката градена меѓу двете светски војни, а ги поврзува планинарскиот дом Завижан, Велики Алан и Оштариска врата, односно минува долж Северен и Среден Велебит.
Планината претставува значајна препрека во комуникацијата меѓу северна и јужна Хрватска. Современ патен систем е изграден дури во 2003 година, со пробивање на тунелот Свети Рок. Крај подножјето на Велебит минува и Јадранската магистрала, кој во овој дел е позната по острите кривини, како и честите затворања во текот на зима.
Велебит се појавува во патриотската хрватска песна „Вилата на Велебит“.
Ретка болест
Многу од ретките болести се генетски, и се присутни во текот на целиот живот, иако не секогаш симптомите се јавуваат веднаш. Со само еден дијагностициран пациент дефициенцијата на рибоза-5-фосфат изомераза се смета за најретка генетска болест.
Димитри Паје
Димитри Пајет ((роден на 29 март 1987) — француски професионален фудбалер за Лиги 1 за францускиот Олипик Марсеј и репрезентацијата на Франција. Добар специјалист, познат по своите точни, свртени слободни удари, тој првенствено играл како офанзивен играч за врска, и е опишан како играч кој е "благословен со одлична техника и дриблинг вештини".
Рана кариера
Пајет е роден во Сент-Пјер на островот Реинион во Индискиот Океан и ја започна својата кариера во локалниот клуб Сен-Филип. Додека бил во клубот како млад, тој бил опишан од страна на тренерите како "дете кое стоело надвор од неговите другари" и по три години развој и обука, се преселил во еден од најдобрите клубови на островот, Сен-Пјер. По само една година во Сен-Пјер, Пајет бил повикан од страна на професионалниот француски клуб Ле Авр, со кој неговиот клуб го делело меѓусебното партнерство. Ле Авр, исто така го регрутирал и поранешните играчи на Сен-Пјер, Флорен Синема Понгол и Гијом Оаро во текот на овој период.
Млад
Пајет е поранешен француски меѓународен играч за тимот  под-21. Тој го направи своето деби за тимот во февруари 2007 година во пријателски натпревар против Швајцарија, и му асистирал на Жереми Менез.
Клуб
Како на натпревар се одигра на 31 март 2018
Панаре
Панаре — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Дистрибутивност
Дистрибутивност – алгебарска особина на однесување на операторите собирање и множење над алгебарската структура. Конкретно кога производот на два елементи на множеството K може да се претстави ако збирот на производите на едниот од нив со уште два елементи кои во збирот го даваат другиот, се вели дека дистрибутивниот закон важи за дадената алгебарска структура. Множењето може да биде лево и десно, па оттука два различни услови:
Ако е задоволен само првиот или само вториот услов, се вели дека „левото односно десното множење добро се однесува спрема собирањето“. Доколку се двата исполнети, се вели дека „операцијата множење добро се однесува спрема собирањето“ т.е. дека е дистрибутивна.
Питолапонски јазик
Питолапонскиот јазик (арјеплог) е дел од групата на лапонски јазици од угрофинското семејство.. Јазикот се зборува во Шведска и Норвешка. Јазикот е при умирање и има само околу 20 луѓе што го зборуваат јазикот на границата од Шведска.
Зраци (Михаил Ренџов)
„Зраци“ — збирка поезија на македонскиот поет Михаил Ренџов, објавена во 2023 година од издавачката куќа „Метаноја“.
Охрид
Охрид — град во југозападниот дел на Македонија и административен центар на истоимената општина. Се наоѓа на североисточното крајбрежје на Охридското Езеро, кое по градот го носи и своето име. Охрид и Охридското Езеро се едни од главните туристички места во Македонија. До него се стигнува преку регионалниот пат Битола — Ресен — Охрид. Охрид се наоѓа на 135 километри јужно од градот Тетово.
Поради големиот број на цркви и манастири, градот е познат како Балкански и Европски Ерусалим. Охрид е познат и како „Градот на Светлината“, што претставува буквален превод на неговото старо име — Лихнид. Охридскиот Регион е вклучен во светското наследство на УНЕСКО.
Потекло на името
Името на градот настанало од старословенските зборови „во хриди“, т.е. „во ридот“, како описно име за местоположбата на градот којшто со векови опстојувал во јужната вдлабнатина на карпестиот рид.
Античка историја
Современиот Охрид е наследник на античкиот Лихнид. Според податоците, градот првпат се споменува 2.400 години пред новата ера. Лихнид се наоѓал на патот Вија Егнација, наjстарата и наjзначаjната римска сообраќаjница на Балканот. Бригијците и Енхелеjците го сочинуваат наjстарото население кое може според името да се идентификува во пошироката област на Охридското Езеро. Бригиjците се исто што и Фригиjците.
По Третата македонска воjна против кралот Персеј, Лихнид станува главна римска база во северните области на Македонија. Тоа е времето кога за него наjмногу се слуша. Последната вест за Лихнид е веста за неговото разурнување. Во еден земјотрес, кој според историските извори се случил на 29 и 30 мај 526 година, настрадале повеќе десетици илјади лица во Лихнид. Потоа градот повеќе не се споменува во историските извори.
Средновековна историја
Охридската област во крајот на VI век била изложена на масовна словенска колонизација. Охридската област до 30-тите години на VII век била целосно колонизирана од словенското племе Берзити. Лихнид оттогаш го добил името Охрид.
Охридскиот крај уште во втората половина на VIII век станал привлечно подрачjе за бугарската држава. За време на бугарскиот цар Борис I Михаил македонските територии во воено-административен поглед биле опфатени во неколку „комитати“. Охрид бил во комитатот што ги опфаќал Охридско-деволските краишта. Во 886 година Климент, по краткото задржување во бугарскиот двор, бил испратен во Македонија со важна државна мисија. Тој бил испратен во областа наречена Кутмичевица како учител. Областа ја опфаќала Југозападна Македонија и Јужна Албанија, со главните градови Охрид и Девол.
Извештај за паричните текови
Извештај за паричните текови (англиски: Cash-flow statement) или уште познат како Извештај за готовинските текови претставува приказ на сите приливи и одливи на паричните средства во и од претпријатието во текот на определен временски период. Тој не спаѓа во редот на класичните финансиски извештаи како билансот на успех и билансот на состојба, но има големо аналитичко значење и затоа сè поголем број на претпријатија редовно го изработуваат.
Охрид
Средновековна историја
Како учител и епископ Климент заедно со Наум ги поставиле основите на т.н. Охридска глаголска книжевна школа. Благодареjќи на деjноста на Климент и Наум, градот Охрид, во втората половина на IX век израснал во еден од наjразвиените и наjпознатите средновековни словенски културни центри.