Аналогна_телевизија
Вертикална синхронизација
Вертикалната синхронизација (VSYNC) ги одделува видео полињата. Во PAL и NTSC, импулсот на вертикална синхронизација се случува во вертикалниот интервал на бришење. Импулсите на вертикална синхронизација се прават со зголемување на должината на HSYNC импулсите по речиси целата должина на скенираната линија. Сигналот на вертикална синхронизација е серија од многу подолги импулси, означувајќи го почетокот на ново поле. Импулсите за синхронизација го зафаќаат целиот линиски интервал од бројот на линии на почеток и крај од скенирањето; не се емитува информација за слика за време на вертикално враќање. Секвенцијата на импулси е дизајнирана така за да дозволи продолжување на хоризонталната синхронизација за време на вертикалното враќање; исто така укажува дали секое поле претставува еднакви или различни линии во испреплетените системи (зависно од тоа дали започнува од почетокот на хоризонтална линија, или од средината). Форматот на таков сигнал во 525 линиски NTSC е: •	претходно изедначување на импулсите (6 да започне скенирање на различни линии, 5 да започне скенирање на еднакви линии) •	долги синхронизациски импулси (5 импулси) •	пост изедначување на импулси (5 да започне скенирање на различни линии, 4 да започне скенирање на еднакви линии) Секој импулс за претходно или пост изедначување содржи половина скенирана линија на црн сигнал: 2 µс на 0 V, следено со 30 µс на 0.3 V. Секој долг импулс за синхронизација се состои од импулс за изедначување со инвертирани времиња: 30 µс на 0 V, следено со 2 µс на 0.3 V. Во видео продукцијата и компјутерската графика, промените на сликата често се одржуваат во чекор со импулсот за вертикална синхронизација за да се избегне видлив дисконтинуитет на сликата. Бидејќи видео меморијата на графичкиот компјутерски дисплеј ја емитира динамиката на дисплејот со катоден зрак, се ажурира со нова слика додека сликата се емитува кон дисплејот, екранот прикажува мешавина од двете рамки, придонесувајќи за делумно откинување на страницата под сликата. Вертикалната синхронизација го елиминира ова бидејќи содржината на временската видео меморија се совпаѓа со вертикалниот интервал на бришење, што обезбедува само цели рамки да се гледаат на екранот. Софтверот како видео игрите и компјутерските алатки за дизајн (CAD пакетите) често дозволуваат вертикалната синхронизација да биде опционална, бидејќи го забавува ажурирањето на сликата за време на вертикалниот интервал на бришење. Ова предизвикува мало доцнење, бидејќи програмата мора да чека додека видео контролерот не заврши со емитување на сликата на екранот пред да продолжи понатаму. Тројното баферирање значително го намалува ова доцнење. Дефинирани се два временски интервали – предниот трем, помеѓу крајот на прикажаното видео и почетокот на импулсот за синхронизација, и задниот трем, по импулсот за синхронизација и пред прикажаното видео. Ова, како и самиот импулс за синхронизација се нарекува интервал на хоризонтално бришење (или враќање) и го претставува времето за кое електронскиот зрак во CRT се враќа на почетокот на следната линија за приказ. Хоризонтално и вертикално задржување Недостигот на компоненти за прецизна синхронизација во првите телевизиски приемници значело дека на временски заснованите кола повремено им било потребно рачно прилагодување. Ова прилагодување се вршело со командите за хоризонтална задршка и вертикална задршка, кои вообичаено биле поставени на задната страна од телевизиските уреди. Загубата на хоризонталната синхронизација вообичаено резултира со лоша слика; загубатата на вертикалната синхронизација предизвикува движење на сликата нагоре и надолу по екранот.