cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мина Лазаревиќ
Биографија
Мина Лазаревиќ е родена во 1975 година во Белград. Првата задача, таа ја имала во градинката „Бамби", и веќе на возраст од три години почнала да учи да свири на пијано. Со пет и пол години, таа се запишала во музичкото училиште „Стефан Мокрањац". Го завршила основното училиште "Бранко Радичевиќ" во Блок 45 во Нов Белград. Нејзините родители целиот свој живот им бил посветен на музиката. Татко и Љубиша е диригент, денес во пензија, а нејзината мајка Марија, која денес исто така е во пензија, нејзиниот работен век го поминала во хорот на Театарот на Терзиите. Пијано беше и сè уште е нејзиниото прво определување. Одела на републички и сојузнички натпревари, освојувала први награди на солфеџо и пијано. Од осум години, беше многу активна и многу луѓе и предвидувале успешна музичка кариера. Како сестрано дете од 11 години започнала атлетика. Таа имала добри предиспозиции, така што 1 година на Партизанскиот стадион тренирала спринтерски дисциплини, особено на 100 метри. На природен начин била на Музичка Академија, на која што ја упишала на возраст од 16 години. Речиси го достигнала крајот на годината, но таа полека почнала да се разочарува во се, поради тоа што на не можела да учи пијано во Москва или Виена. Затоа таа се запишала на  Факултетот за драмски уметности на 19 години и направила голем чекор во нејзиниот живот. Да не погрешила, таа сфатила дека стигнала до завршниот испит и завршила факултет. Како и сите млади глумци и нејзините први ангажмани биле играње во други претстави. Така Мина "играла" во Бриљантин и Виолинистот. Првата улога во театар, таа ја доби во претставата Снежната Кралица со толкувањето на ликот на Гедра. Член е на театрарот на Театар Т, единствениот музички театар во Србија. Сепак, ниту од музиката не подигнала раце. Сонува за џез албум, а на јавни места имала и  музички изведби. Има три деца, на кои го посветува секој слободен момент. Целосното медумско внимание на себе го привлече со улогата Чупка во серијата Семејно благо, а улога во претставата Секс бомба стана на врвот на медиумската популарност. Првата филмска улога ја имаше во Нормални луѓе.
Со Воин Четковиќ на 34 Филмска средбата во Ниш, ја освои наградата за Таа и тој, како најдобар глумечки пар од 1999 година, а истото го направија во  2002 година.
Го позајмила гласот Твајлајт Спаркл (Вечерни Искри) во цртаниот филм Мојот Мал Пони: Пријателството е магија, Мојот Мал Пони: Девојките од Еквестија − Музика долга и Мојот Мал Пони: Девојке од Еквестрија − Игри на  пријателство.
Евро Колеџ Куманово
Евро Колеџ Куманово - акредитиран     приватен колеџ во Македонија. Програмите се изучуваат 3/2 години, и дипломираните се здобиваат со диплома за додипломски или магистерски студии за Бизнис администрација, по стекнување на 180/120 ECTS.
Колеџот е официјален партнер на Универзитетот за американско наследство во Јужна Калифорнија.
Бермуда на Летните олимписки игри 2020
Бермуда се натпреварува на Летните олимписки игри 2020 во Токио. Првично предвидено да се одржат од 24 јули до 9 август 2020 година, игрите биле преместени за 23 јули до 8 август 2021 година, како резултат на пандемијата од КОВИД-19.
Од првото учество на земјата на Летни олимписки игри во 1936, натпреварувачите од Бермуда се појавиле на сите изданија од Летните олимписки игри, но не учествувале на Летните олимписки игри 1980 во Москва поради поддршката на земјата на бојкотот предводен од САД.
На Летните олимписки игри 2020 бил освоен првиот златен медал во историјата на земјата од страна на триатлонката Флора Дафи.
Натпреварувачи
На следниот список е претставен бројот на натпреварувачи на игрите по спорт.
Триатлон
Бермуда квалификувала една триатлонка на игрите. Остварувајќи неверојатен подвиг со учеството на своите четврти Летни олимписки игри, Флора Дафи била одбрана меѓу најдобрите 26 триатлонки врз основа на индивидуалниот ИТУ ранкинг на 15 јуни 2021 година. Таа го освоила златниот медал, прв во историјата на Бермуда.
Воденце (Теново)
Воденце — археолошко наоѓалиште во тетовското село Теново, т.е населба од доцноантичкото време. Наоѓалиштето лежи северно од селото, од двете страни на патот што поминува преку левиот брег на реката Вардар. Во нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.
Була
Була (лат. bulla, „шишенце“) е основен средновековен папски документ, кој се печател со олово, а во посебни случаи и со злато. Од XV век наваму, се издава поретко.
Историја
Во средниот век, була бил назив за метален печат, односно шишенце во кое се распоредувал печатот. Овој печат се удирал само на државни акти (императорски и папски). Во подоцнежните векови, називот останал само за важните папски укази и документи.
Ана Даласина
Ана Даласина — византиската благородничка која се искачила на позицијата на царицата-мајка за време на владеењето на нејзиниот син Алексиј I Комнин.
Ана била ќерка на Алексиј Харон, царскиот офицер од Италија, и ќерката на Адријана Даласина. Со оглед на тоа што семејството на нејзината мајка било попознато таа го задржала презимето на мајка си во текот на сиот свој живот.
Била омажена за Јован Комнин, чиј брат Исак Комнин станал цар во 1057 година.
По пристапува кон престолот, Алексиј крунисан неговата мајка, Царица Августа, титула која најчесто ја имала сопругата на царот - во овој случај Ирина Дукина.
Ана Даласина била делотворен управник на царството за време на долгите отсуства на Алексиј во текот на воените походи. Таа била постојано во судир со нејзината снаа Ирина и ја презела целосната одговорност за воспитувањето и образованието на нејзината внука Ана Комнина.
ОУ „Мануш Турновски“ - Старо Коњарево
Мануш Турновски — основно училиште во Старо Коњарево, Општина Ново Село.
IC 1432
IC 1432 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1432 се споменува и како NPM1G +09.0252.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1432 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. IC 1432 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на IC 1432 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3091442.
1446 п.н.е.
1446 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1446. година пред новата ера, 446. од вториот милениум п.н.е., 46. од 15 век п.н.е. и седма од 1440-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4062 и 4063 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3304 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2314 и 2315 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 693 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1446 година се протега во 1190 и 1191, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1250 и 1251 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 903 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2131 и 2129 исламска година пред хиџра.
Шарган
Шарган (Πανόραμα, Панорама; до 1927 г. Σαραγκαναίοι, Сарганеи ) — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес во општината Гребен на Гребенскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 32 жители (2011).
Географија и местоположба
Селото е сместено високо во североисточните пазуви на планината Пинд, на надморска височина од 1.050 м, околу 40 км западно од градот Гребен. Вкупната површина на селскиот атар изнесува 6 квадратни километри.
Во Отоманското Царство
Црквата „Рождество на Пресвета Богородица“ е изградена во XIX век.
Во XIX век Шарган било грчко село во Гребенската каза на Серфиџенскиот Санџак.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900, во Шарган живееле 50 Грци христијани и 160 Грци муслимани. Но се работи или за некоја грешка или пак муслиманското население го напуштило селото, поради шτο во подоцнежните пописи не е регисгрирано бегалско населелие.
Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона, во 1904 г. во Шарган живееле 145 Грци христијани.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 242 жители. Нивниот број во 1920 г. се намалил на 163.
Во 1927 година, името на селото било променето во Панорама (Πανόραμα).
Стопанство
Населението произведува жито, компири и други земјоделски производи. Населението делумно се занимава и со сточарството.
Население
Во пописот од 1913 година, селото било забележано со 242 жители, во 1920 година со 163 жители, во 1928 година со 180, во 1940 година со 206, во 1951 година со 110, во 1961 година со 65, во 1971 година со 28, во 1981 година со 118, а во 1991 година со 79 жители.
Самоуправа и политика
Во 1928 година, селото станало самостојна општина, а атарот на општината опфаќал површина од 6 квадратни километри. Општината Шарган била приклучена во општината Теодорос Зјакас во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Гребен.
Културни и природни знаменитости
Цркви
Испробување во црна кутија
Black-box тестирање е метод за тестирање на софтвер кој ја испитува функционалноста на апликацијата без да гледа во нејзините внатрешни структури или работење. Овој метод на тестирање може да се примени буквално на секое ниво на софтверско тестирање: unit, integration, system и acceptance. Понекогаш се нарекува тестирање засновано врз спецификации.
Процедури за тестирање
Специфично познавање на кодот на апликацијата, внатрешната структура и знаењето за програмирање воопшто не е потребно. Тестерот е свесен за тоа што треба да прави софтверот, но не е свесен како го прави тоа. На пример, тестерот е свесен дека одреден влез враќа одреден, непроменлив излез, но не е свесен за тоа како софтверот произведува излез пред се.
Техники за дизајн на тест
Типични техники за black-box тестирање вклучуваат:
Хакирање
При тестирање на пенетрација, black-box тестирањето се однесува на метод каде етички хакер нема знаење за системот кој е нападнат. Целта на тестот за пенетрација во black-box е да симулира надворешен напад со хакерство или сајбер војна.
Петар Делјан
Петар Делјан — македонски монарх и водач во македонското востание против Византиското Царство. Петар Делјан потекнува од македонска царска династија и бил син на Гаврил Радомир, синот на моќниот Цар Самоил. Во Белград во 1040 година Петар Делјан на договорено место се сретнал со македонските водечки луѓе и бил прогласен за цар на Самоиловото царство и Македонија. Владеел до неговата смрт во 1041 година (една година по прогласувањето за владетел).
Потекло
Името на Петар Делјан на старословенски јазик значи победник. Неговиот прекар делат што значи итар. Името „Делат“ може да потекнува и од словенскиот збор „делење“, т.е. одвоен од кралското семејство.
Востанието на Петар Делјан
Откако Петар Делјан бил назначен за цар, на пат кон Македонија наидувал на поддршка од населението против византиската власт. За брзо време бил освоен градот Скопје и востанието се проширило на поголемиот дел на територијата на Македонија. Востанието на Делјан директно влијаело врз востанието против византиската власт во градот Драч, на чело на ова востание бил Словенот Тихомир. Делјан плашејќи се од судир за превласт меѓу двете востанија предложил здружување на двете војски. Војниците на Тихомир отишле на страната на Делјан и го каменувале Тихомир до смрт. Во текот на собирањето на моќна војска на страната на Петар Делјан се приклучиле востаници од соседните земји — Србија, Бугарија, Албанија и Грција. Успехот на востанието стигнале до Алусијан. Востанието не успеало да го освои градот Солун. Дезоорганизираните востаници не биле во состојба да дадат доволно голем отпор и Византија во 1041 го задушила востанието по решителната Островска битка одиграна кај Острово, Воденско. Тука, византиските сили, во голема мера потпомогнати од викиншкa платеничка војска на чело со идниот норвешки крал Харалд III (Харалд Суровиот). Иако бил слеп, Петар сепак ги предводел востаниците против Ромеите и Викинзите. На ова е обратено внимание во една стара нордиска сага посветена на делата на Харалд. Армијата на Делјан не успеала да ги надвладее Викинзите. Според разни извори, по задушувањето на востанието и заземањето на неговите замоци, Петар Делјан бил заробен и испратен во заробеништво во Цариград, каде веројатно набргу умрел.
Харалд Суровиот — опустошувач на Македонија
За решителната улога во поразувањето на македонските единици, урнисувањето на крепостите во Дебар, Битола, Охрид и Преспа, а на крајот и царскиот замок во Острово, Воденско, Харалд Суровиот бил наречен „опустошувач и разорувач на Македонија“. Со ваква голема воена слава, во 1046 г. станал крал на Норвешка под името Харалд III. За подвизите во Македонија бил опеан во скандинавска сага.
NGC 7343
NGC 7343 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7343 се споменува и како UGC 12129, MCG 6-49-59, CGCG 514-82, IRAS 22363+3348.
Откривање
Објектот е откриен на 26 септември 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7343 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7343 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 7343 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69391. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Атентат врз Александар Стамболијски
Атентатот врз Александар Стамболијски бил извршен на 14 јуни 1923 година во селото Славовица, Бугарија. По извршениот преврат во државата било извршено жестоко и сурово погубување на водачот на БЗНС и бугарски премиер, Александар Стамболијски и неговиот брат Васил Стамболијски. Главна улога во ликвидирањето на Стамболијски имал Воениот сојуз, но таквите политички случувања биле искоритени од страна на Тодор Александров и ВМРО за да се ослободат од својот непријател, со што директно биле вмешани во овие случувања.
Прва верзија
Постојат две верзии за тоа кој бил одговорен за инквизиторските методи применети против земјоделскиот водач. Според едната, главната улога во тоа ја имала ВМРО, повикувајќи се на податокот дека во вилата на Стамболијски во селото Славовица од страна на капетан Харлаков му била прочитана смртната казна на водачот на земјоделците од името на ВМРО и Воената лига, по што и покрај противењето на Стамболијски започнале сурови измачувања врз него и неговиот брат.
Главен инквизитор бил скопскиот војвода на ВМРО, Величко Велјанов - Чичето, заштитен и обезбедуван од триесетина четници на Организацијата. Бугарскиот премиер и неговиот брат биле измачувани, постојано биле принудувани да се збогуваат, биле натерани да си ги ископаат своите гробови, за да на крајот откако со нож му биле исечени ушите и носот, со десетици убоди, Стамболијски бил најѕверски убиен. Измачуваниот земјоделски водач, веројатно со крајни, натчовечки напори пред да почине успеал со крв на еден камен да го напише часот, денот, месецот и годината на неговото убиство: 12 ч. 14 јуни 1923 година
Втора верзија
Според втората верзија, пресуден збор за судбината на Александар Стамболијски имал капетанот Харлаков. По негова наредба Стамболијски од неговите мачители најпрвин бил навредуван, понижуван, пцуен и омаловажуван, а потоа започнале физичките измачувања со немилосрдно тепање. Стамболијски бил принудуван да ги носи на грб неговите мачители, кои покрај тој срамен чин, го боделе со своите ножеви за да оди побргу, а воедно започнале да го тепаат и со камшици.
Во исто време, во една друга куќа во селото бил фрлен во заточеништво и неговиот брат Васил Стамболијски. По извесно време иследниците му соопштиле дека имаат намера да го однесат кај неговиот брат Александар, на што свесен за нивните намери тој остро се спротивставил, не сакајќи да го гледа со свои очи измачувањето на брата си.
Со употреба на насилни средства Васил Стамболијски бил качен во автомобил и бил однесен во вилата на неговиот брат, каде двајцата, облеани во крв и унакажани од мачење, биле принудени да гледаат еден во друг и да се надеваат дека ужасите ќе бидат прекинати со смрт, која во таа очајна состојба им изгледала како награда и спас од инквизициите.
Но тогаш започнало уште пожестоко и сурово измачување на двајцата браќа. Еден од мачителите со нож му ги отсекол ушите на Александар Стамболијски, друг почнал да му сече делови од нозете, додека трет му забивал нож во градите. За да биде уште поголема агонијата на сменетиот бугарски премиер, мачителите со хируршка точност ги забивале ножевите во телото на жртвата во длабочина што нема да предизвика брза смрт, за да биде продолжено измачувањето.
Врв на садизмот и на инквизиторските методи бил моментот кога иследниците се обидувале да го натераат Александар Стамболијски да јаде делови од своето тело и да ја пие својата сопствена крв. Раскинатите делови од телото на несреќниот земјоделски водач тие му ги давале да ги држи на неговиот брат Васил, кој не можејќи да го издржи тој момент, починал во најголеми маки. Суровостите на крај завршиле со тоа што мртвото тело на Александар Стамболијски било исечено на 75 парчиња.
Останките на Стамболијски
Утредента четниците на ВМРО го закопале мртвото тело на Стамболијски во лозјето на неговата вила. Меѓутоа полковникот Василев по прегледот на вилата и гробот без крст на убиениот, му наредил на капетанот Харлаков и на поручниците Крстев и Сава Савов да ги закопаат посмртните останки на некое поскришно место во близина на реката Марица.
Според некои мислења, постоело и трета промена на локацијата на гробот на Александар Стамболијски, која има елементи на легендарност, бидејќи Стамболијсли имал голема популарност среде широките селански маси во Бугарија. Имено, според неа, по извесно време водите на реката Марица ги откриле посмртните останки на Стамболијски и тие случајно биле пронајдени од некој селанец од околните села. Селанецот ги собрал остатоците од телото на покојниот бугарски премиер и тајно ги закопал во својата нива и за локацијата на гробот ги запознал своите соселани, додека местото на новиот, трет по ред, гроб на Александар Стамболијски останало непознато за новата бугарска власт.
Главата на Стамболијски
Во врска со убиството на Александар Стамболијски се провлекувала уште една недоволно испитана работа, а тоа било тврдењето дека по погубувањето капетанот Иван Харлаков лично му ја пресекол главата на починатиот и во торба ја однел во престолнината Софија за да им ја покаже како триумфален предмет на водачите на Деветтојунскиот преврат. И по дваесетина години од настанот Харлаков не дал точен одговор кому му ја однел главата на убиениот бугарски претседател на владата. Според едно мислење главата била однесена во Софија, била шпиртосана и оставена да биде земена од тој што ја нарачал, додека според други таа била однесена некаде во странство, запалена, а пепелта била вратена назад во Бугарија, каде била и закопана.
387
387 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 387 година од новата ера, 387. од првиот милениум, 87. од IV век и осма од 380-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 387 година се протега во 3023 и 3024, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3083 и 3084 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 930. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 242 и 241 година пред хиџра.
Аали
Аали — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Ага
Ага (ağa – водач, владател) — назив кој во Османлиското Царство се користел за заповедник во турската платеничка војска или земјопоседник, имотен граѓанин, господар. Подоцна, особено во XIX век, „ага“ станал назив за угледни господа кои главно биле школувани или пак заземале важни бирократски места. Така, како и бег, оваа титула попримила смисла на „господин“. Во Османлиското Царство овој израз се употребувал за командирите на различни гранки од војната служба. Заповедникот на јаничарите бил познат како ага на јаничарите. Заповедниците на турската платена војска секогаш имале додаток, на пример: азап-ага, бешли-ага итн. Исто така, се додава и како титула зад личното име, на пример: Ахмет-ага, Смаил-ага, Таир-ага. Најпосле, Ага е често семејно име во Пакистан и во Авганистан.
Базилика во Јамусукро
Базиликата на Нашата Мајка на мирот во Јамусукро (Basilique Notre-Dame de la Paix de Yamoussoukro) е римокатоличка базилика посветена на Богородица. Базиликата се наоѓа во главниот град на Брегот на Слоновата Коска, Јамусукро. Базиликата била изградена во периодот од 1985 до 1989 година и чинела околу 300 милиони американски долари. Куполата и стилот биле инспирирани од Базиликата на Св. Петар во Ватикан, но не е реплика. Базиликата била осветена на 10 септември 1990 година од папата Јован Павле II. Базиликата не е катедрала и така седиштето на бискупот на Бискупијата на Јамусукро е катедралата Св. Августин. Според Гинис, оваа базилика е најголема црква во светот. Базиликата има вкупна површина од 30.000 метри квадратни и висока е 158 метри. Базиликата има капацитет од 18.000 верници.
Црква „Св. Недела“ - Долно Лакочереј
Света Недела — македонски православен храм во Охридското село Долно Лакочереј. Црквата се наоѓа во Горна Маала, односно северниот дел на селото, на излезот кон Горно Лакочереј од левата страна. Таа е изградена во периодот 1971-1973 година, на темели од постара црква, а осветена била во 1974 година од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Методиј. Таа е еднокорабна, градена од камен и има три апсиди, со осумстрана купола. Фрескоживописана е од страна на Јоне Симонче од Охрид.
Црква „Св. Спас“ - Старо Коњарево
Свети Спас — православен храм кој се наоѓа во Старо Коњарево, Општина Ново Село.
1665
1665 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1665 година од новата ера, 665. од вториот милениум, 65. од XVII век и шеста од 1660-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7173 и 7174 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6415 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5425 и 5426 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2418.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1665 година се протега во 4301 и 4302, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4361 и 4362 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2208. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1075 и 1076 исламска година.
Мокро Езеро
Мокро Езеро (познато и како Карпинско Езеро) — природно езеро од вулканско-денудациско потекло на планината Козјак во близината на Карпинскиот манастир во североисточниот дел на Македонија. Езерото се наоѓа во атарот на селото Орах и е сместено во вдлабнатина - туф од вулканско потекло, на западните падини на планината Козјак, на надморска височина од 935 метри помеѓу ридовите Шаркова Корија (956 м) на запад и Манастирска Корија (1016 м) на исток, северно од Карпинскиот манастир. До самото езеро, кое е окружено со дабова корија, води широк шумски пат и обележана планинарска патека. Езерото има издолжен облик и се протега во правец север североисток - југ југозапад (ССИ-ЈЈЗ). Според кажувањата на мештаните, езерото се полни со вода од извор кој се наоѓал по површината на водата, а секако со вода се прихранува и со водите од атмосферско влијание односно врнежи од дожд и топење на снеговите. Езерото нема истека на водите.
Азис Бејлик
Азис Бејлик — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Монтана (Бугарија)
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 22em; text-align: right; font-size: 0.86em; font-family: lucida grande, sans-serif; line-height: normal;">
<div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;">
<strong style="font-variant:small-caps;">Монтана
<strong style="font-variant:small-caps;"> Бугарија
Монтана (Монтана), порано Кутловица — град во северозападниот дел на Бугарија.
Сместен е во долината на реката Огоста на север од Балканот. Во времето на комунистичкото владеење во Бугарија го носел името Михаjловград. Градот е административен центар на истоимената општина и на Монтанска област.
Монтана е наследник на Municipio Montanensium. Областа Монтана e дел од римската провинциjа Горна Мизиjа од 29 век пред новата ера. Од 160 г. се споменува град Municipio Montanensium, изникнал на местото на античка тракиска населба. Од римскиот период се тврдината, општествените згради, бањите и театрите.
Вурцен
Вурцен (Wurzen) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Мулде, 25 километри источно од Лајпциг. Има катедрала, која потекнува од век, замок, некогашна резиденција на бискупите од Мајсен и подоцна користен како суд, неколку школи, земјоделска школа и како полициска станица со затвор.
Основан по 600 година од Словените, Вурцен за првпат е споменат во документ за дарување од Отон I во 961 како „Burgward“ civitas vurcine. Станал град во раниот век, кога бискупот од Мајсен ја основал соборната црква тука. Во 1581 година преминал во Изборното кнежевство Саксонија. Во текот на Триесетгодишната војна (1637) бил опколен од шведската армија и за малку целосно запален.
Во 1768, Гете патувал од Лајпциг до Дрезден и назад низ Вурцен. Долгото чекање за фериботот го инспирирало за преминот во неговото прво издание на Faust.
Црква „Св. Никола“ - Сланско
Црквата е сместена на самиот влез во селото, спроти спомениците посветени за борците од НОБ и Илинденското востание.
Антички театар (Охрид)
Антички театар — римски театар и археолошко наоѓалиште од крајот на III век до почетокот на II век п.н.е. во градот Охрид, Македонија.
Вурцен
Меѓународни односи
Вурцен е збратимен со следниве градови:
Црква „Св. Никола“ - Сланско
Историја
Црквата била подигната во 1890 година.
Антички театар (Охрид)
Местоположба
Античкиот театар е сместен во подножјето на источната косина на повисокиот охридски рид, под Самоиловата крепост, во непосредна близина на еден од главните влезови во Стариот град, Горна Порта.
Црква „Св. Никола“ - Сланско
Историја
Во периодот помеѓу 11 и 15 декември 2011 година, била извршена тешка кражба во црквата, каде биле украдени 16 икони, црковни книги, часослов на старословенски јазик, служебник на старословенски јазик и псалтир од 1703година.
Митот за Сизиф
Митот за Сизиф (Le Mythe de Sisyphe) — филозофски есеј од 1942 на Албер Ками.
Антички театар (Охрид)
Историја
Театрот е изграден во старомакедонско време кон крајот на III или почетокот на II век, во стилот на доцниот хеленизам и бил наменет за прикажување на драмски, музички и поетски претстави на љубителите на театарската уметност.
Митот за Сизиф
Ками пишува за својата филозофија на апсурдот: човечката залудна потрага по значење, смисла, единство и јасност соочен со несфатлив свет, лишен од Бог и вечните вистини и вредности. Ками се прашува дали од ова сознание следува самоубиство? Неговиот одговор: „Не. Ова сознание бара бунт.“ Следствено, Ками опишува неколку можни патишта за апсурдниот живот. Во последното поглавје Ками го споредува апсурдот на животот со ситуацијата на Сизиф, лик од старогрчката митологија кој бил проколнат вечно да турка камен по стрмнината на некоја планина. Заклучок на есејот: „Самата борба [...] е доволна да го исполни срцето на човекот. Не ни останува ништо друго освен да го замислиме Сизиф како среќен.“
Антички театар (Охрид)
Историја
Театрот бил граден по угледот на прочуените камени градби од овој вид во Грција, со богата архитектонска декорација, особено на театарската зграда која што била украсена со фриз од барелјефни плочи на кои биле изрезбани сцени од животот на боговите. На две такви мермерни плочи, кои денес се чуваат во Охридскиот музеј, претставен е богот Дионис во друштво со Музите.
Некои од тогашните градски првенци имале закупено и сопствени седишта во театарот, како Крисп и Топос како големи љубители на театарската уметност бидејќи нивните имиња сè уште стојат врежани во камените блокови од седиштата. Веднаш по римските освојувања на овие краишта во 148 година п.н.е., театарот најверојатно за исклучително кратко време бил приспособен за потребите на римскиот начин на живеење. Објектот бил преуреден во театарски простор со арена за гладијаторски борби и борби со диви ѕверови при што неколку од долните редови седишта биле урнати и на нивно место биле изградени неколку кафези за животните, а орхестрата со почесните седишта била заградена со заштитен ѕид. Подоцна во горната, надворешна зона бил изграден епитеатрон, со што капацитетот на театарот се зголемил до 5.000 гледачи.
Се смета дека со еуфоријата што настапила во почетокот на IV век од новата ера, кога Св. Еразмо Антиохиски, првиот христијански мисионер што дошол во Охрид, преобратил во христијанство 25.000 луѓе, биле разурнати сите пагански објекти во градот. Најверојатно во тие разурнувања настрадал и театарот, а материјалот од неговите седишта и другите објекти подоцна биле користени за градење на ранохристијански базилики и многу други сакрални и профани објекти.
Првите претпоставки дека во античкиот Лихнид (денешниот Охрид) постоел театар, ги дал рускиот историчар на уметноста Никодим Кондаков на самиот почеток на XX век, а веќе во текот на 1935 година, кога биле извршени првите археолошки ископувања, тие претпоставки биле потврдени и театарот бил делумно откриен. Подоцна, за време на ископувањата вршени во периодот 1959-1960 година, била одредена точната локација и големината на театарот.
Со систематските ископувања, започнати во 1977 и по прекин од шест години продолжени во 1984 година, пронајдени се местата каде што се наоѓаат влезовите и театарската зграда, орхестрата со почесните седишта и протегањето на арената, а откриени се и девет редови од седиштата.
Во текот на 1999 година започнал проектот за негово целосно откривање и ставање во функција, а од 2001 година на сцената на отворениот реконструиран простор на античкиот театар повторно, по дваесет векови, се одржуваат драмски претстави, музички приредби и разни други манифестации.
ОУ „Мануш Турновски“ - Сушица
Мануш Турновски — основно училиште во Сушица, Општина Ново Село.
IC 1433
IC 1433 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1433 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,7 m/лм2. IC 1433 има привидни димензии од 0,3' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 21 м 50,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 39' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 1433 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1368199.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Скијачки скокови на Зимските олимписки игри 2010
Натпреварите во скијачки скокови на Зимските олимписки игри 2010 се одржале во Вислер, Ванкувер од 12 до 22 февруари 2010 година.
Натпреварувања
Три дисциплини во скијачки скокови беа одржани на ЗОИ 2010 (сите натпреварувања се машки):
1447 п.н.е.
1447 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1447. година пред новата ера, 447. од вториот милениум п.н.е., 47. од 15 век п.н.е. и осма од 1440-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4061 и 4062 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3303 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2313 и 2314 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 694 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1447 година се протега во 1189 и 1190, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1249 и 1250 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 904 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2132 и 2131 исламска година пред хиџра.
NGC 2532
NGC 2532 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2532 се споменува и како UGC 4256, MCG 6-18-13, CGCG 178-32, IRAS 08070+3406, KARA 232, KUG 0807+341.
Откривање
Објектот е откриен на 5 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2532 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 2532 има привидни димензии од 1,9' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 10 м 15,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 57' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 2532 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22922. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 101; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2477. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 989.
Кастел (Теново)
Кастел — археолошко наоѓалиште во тетовското село Теново, т.е населба и некропола од доцноантичкото време. Се наоѓа јужно од селото, во подножјето на манастирот Св. Недела, каде по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, градежен материјал, а според кажувањето на жителите, биле откопани и гробови.
Совршен свет (филм од 1993)
Совршен свет (англиски: A Perfect World) е американски филм од 1993 година, во режија на Клинт Иствуд.
Содржина
Хејнс одраснал во јавна куќа и уште на возраст од 12 години извршил убиство, обидувајќи се да ја одбрани мајка си од еден насилник. Тој не го познава својот татко, кој одамна го напуштил и за него знае само дека се наоѓа некаде во Алјаска (Хејнс кај себе чува разгледница од Алјаска која му ја испратил татко му). Тој е многу интелигентен и има добар карактер, така што од самиот почеток не може да го поднесе својот сопатник Тери. Од друга страна, Тери е типичен закоравен криминалец - насилник, без никакви обзири кон луѓето. Па така, бегајќи од полицијата, „Буч“ го убива Тери, зашто тој му се заканува на грабнатото момченце.
На тој начин, „Буч“ и Филип го продолжуваат патувањето заедно и притоа се зближуваат, зашто и Филип не го познава својот татко. Патем, „Буч“ дознава дека Филип расте во семејство што ѝ припаѓа на верската секта „Јеховини сведоци“, така што нему никогаш не му биле дозволени некои вообичаени работи, како што се: да биде маскиран на празникот „Халоувин“, да оди во луна-парк итн. Поради тоа, „Буч“ му кажува на Филип да направи список на своите неисполнети желби.
Во меѓувреме, тука доаѓа полицијата, а со хеликоптер пристигнува и мајката на Филип. Детето сфаќа дека полицијата ќе го убие „Буч“ и не сака да се раздели од него. „Буч“ ја повикува мајката на „Баз“ да вети дека ќе му ги дозволи на детето сите работи кои му биле забранети. Додека ренџерот Гарнет разговара со „Буч“, тој ја вади разгледницата со намера да му ја даде на „Баз“, а еден полицаец на ФБИ помислува дека „Буч“ посегнува по револверот и затоа го убива со снајперот. „Буч“ паѓа смрно погоден на тревата, а Гарнет и криминологот Сали се бесни поради непромислениот потег на снајперистот. Поради тоа, кога се враќаат кај полициските автомобили, Гарнет и Сали го удираат снајперистот. Гарнет е разочаран, а Сали го утешува, велејќи му дека се обидел да направи сè што е во неговата моќ.
Палата на парламентот (циклус на Моне)
Палата на парламентот (1900–1905) Клод Моне насликал циклус маслени слики од Вестминстерската палата, дом на британскиот парламент, есента 1899 година и раните месеци на 1900 и 1901 година за време на неговиот престојот во Лондон. Сите биле насликани од ист поглед, од прозорецот на Моне или терасата во болницата Сент Томас со поглед на Темза со приближна големина на платната од 81 см × 92 см. по принципот на Руанската катедрала тие биле насликани во различни периоди од денот и временските услови.
Во овој циклус, Моне се откажал од претходната практика на завршување на сликите на самото место пред мотивот. Тој продолжи да ги довршува сликите во Франција а Лондон добивал фотографии за да му помог во довршувањето. Ова предизвикало несакани реакции, но одговорот на Моне бил дека неговите средства за создавање на дело се негови сопствени деловни активности, а на гледачот останува да го оцени конечниот резултат.
Тахион
Тахион или тахионска чистичка е хипотетичка  честичка која секогаш се движи побрзо од светлината. Зборот доаѓа од ταχύ се изговоруваtachy , и значи брзо. Бил измислен во 1967 од Џералд Фајнберг. Комплементарните видови на честичката се нарекуваат луксон (секогаш се движат со брзината на светлината) и брадион (секогаш се движат побавно од светлината), кои и едните и другите постојат. Можноста за постоењето на честички кои се движат побрзо од светлината, за првпат е предложена од страна на О. П. М. Биланиук, В. К. Дешпанде, и E. В. Г. Сударшан во 1962 година, иако терминот кој го користеле за нив бил "мета-честичка".
Повеќето физичари мислат дека честички кои се движат побрзо од светлината не може да постојат, бидејќи тие не се во согласност со познатите закони на физиката. Ако такви честички постоеја, тие би можеле да бидат искористени за изградба на тахионски антителефон и да се испратат сигнали побрзи од светлината, со што (според специјалната релативност) би се довело до нарушување на каузалноста. Постојните потенцијални теории кои дозволуваат можни честички побрзи од светлината ги вклучуваат и оние кои ја прекршуваат Лоренцовата непроменливост, симетријата кај специјалната релативност, така што брзината на светлината не е пречка.
388
388 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 388 година од новата ера, 388. од првиот милениум, 88. од IV век и деветта од 380-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5896 и 5897 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5138 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4148 и 4149 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1141.
Френк Лојд
Френк Вилијам Џорџ Лојд (2 февруари 1886 – 10 август 1960) — филмски режисер, сценарист и продуцент. Тој бил еден од основачите на Академијата за филмски уметности и науки, и бил нејзин претседател во периодот 1934-35.
Лојд е роден во Глазгов, Шкотска. Неговата мајка Џејн била шкотланѓанка а неговиот татко Едмунд бил велшанец. Тој е првиот шкот во историјата кој добил Оскар. Лојд бил награден со Оскар за најдобар режисер на второто доделување на наградите за неговата работа на немиот филм Боженствената дама, а на истото доделување бил номиниран и уште двапати за филмовите Уморна река и Тежина. Тој повторно го добил Оскарот во 1933 година за филмот Кавалкада и добил уште една номинација за Оскар за најдобар режисер за веројатно неговиот најуспешен филм, Побуна на бродот Баунти.
На 8 февруари 1960 година, Лојд добил своја ѕвезда на Холивудската патека на славните за неговиот особен придонес кон филмската индустрија.