cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3455
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3455 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3455 има привидни димензии од 2,6' х 2'.
Акапулко
Историја
Постојат две приказни за тоа како заливот Акапулко бил откриен од Европејците. Првото наведува дека две години по Шпанското освојување на Мексико, Ернан Кортес ги испратил истражувачите на запад да најдат злато. По 1523 година, истражувачите ја резервирале оваа област, и Кортес го овластил капетанот Саведра Церон (Captain Saavedra Cerón) за да најде населено место тука. Другото наведува дека заливот бил откриен на 13 декември 1526 година со помош на мал брод кој се викал Ел Тепаче Сантјаго (El Tepache Santiago) кој бил управуван од Сантјаго Гевара. Првиот легален систем бил основан во 1525 година во Какахуатепек (Cacahuatepec), кој е дел од современата градска управа на Акапулко. Во 1531 година, извесен број на Шпанци, особено Хуан Родригес Де Вилафуерте (Juan Rodriguez de Villafuerte), го напуштиле брегот на Оахака и го основал селото Вилафуерте, каде што сега е градот Акапулко. Вилафуерте не бил во состојба да ги покори локалните домородци, и ова на крајот завршило со востание (Yopa Rebellion) во регионот на Куатепек. Хернан Кортес бил обврзан да го испрати Васко Поркаио „Vasco Porcayo“ да преговара со тукашните луѓе за да им даде отстапка. Провинцијата на Акапулко станала легален систем на Родригес Де Вилафуерте кој примал даноци во форма на какао, памук и пченка.
Од почетокот на 1530-тите година, Кортес го основал Акапулко како главно пристаниште, со првиот главен пат помеѓу Град Мексико и пристаништето кое било констуирано од 1531 година. Пристаништето, кој се викал Маркес (Marqués), бил конструиран во 1533 година помеѓу местото Бруја ( Bruja Point) и местото Дијамант  (Diamond Point). Набргу потоа, областа била прогласена за „алкадиа“ (главна провинција или град).
NGC 3455
Други поделби
Проучување на NGC 3455 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32767. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 145; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1429. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 463.
Акапулко
Историја
Шпанската трговија во Далечниот Исток би му дала на Акапулко видно место во економијата на Вицекралство Нова Шпанија. Од 1550 година, галионите од Азија почнале да пристигнуваат тука, и во таа година триесет шпански семејства биле испратени да живеат овде од Град Мексико за да имаат постојано место како европски жители.
NGC 3455
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Акапулко
Историја
Акапулко би станал второто најважно пристаниште, после Веракрус, поради неговата директна трговија со Филипините. Оваа трговија би се насочила кон годишната галеонска трговија на Манила и Акапулко ( Manila-Acapulco Galleon trade), која била врска на сите видови на комуникација помеѓу Нова Шпанија, Европа и Азија. Во 1573 година, пристаништето било доделено на монополот на трговијата на Манила.
Галиската трговија го направила  нејзиното годишно одвивање од средината на 16 век до почетокот на 19 век. Луксузните предмети, кои ги донеле на Нова Шпанија, го привлекле вниманието на англиски и холандски пирати, како што се Френсис Дрејк, Хенри Морган и Томас Кевендиш, кој ги нарекле „Црниот Брод“. Сан Диего Форт (San Diego Fort) бил изграден, за да го заштити пристаништето и товарните бродови. И покрај постоењето на тврдината, една холандска флота го освоила Акапулко во 1615 година, уништувајќи голем дел од градот и тврдината пред да си заминат. Земјотрес ја уништил тврдината во 1776 година и повторно била изградена во 1783 година. Во почетокот на 19 век, кралот Чарлс IV го прогласил Акапулко за државен град и станал неопходен дел од Шпанската Круна. Сепак, не долго откако започнала Мексиканската војна за независност. Во 1810 година, Хосе Марија Морелос Павон (José María Morelos y Pavón) го нападнал и го запалил градот, откако го поразил ројалистичкиот командант Франциско Перес во битката „Tres Palos“. Независноста на Мексико во 1821 година завршила со бегство на галијата на Манила. Значењето на Акапулко како пристаниште било пронајдено за време на Калифорниска трка за злато (California Gold Rush) во средината на 19 век, со бродови кои оделе и доаѓале од Панама застанувајќи овде.
Во 1911 година, Мексиканската револуција ја презела главната плажа на Акапулко. Во 1920 година, принцот од Велс (идниот крал Едвард VIII) ја посетил областа. Воодушевен од она што го видел, тој го препорачал местото на неговите сонародници во Европа, правејќи го местото популарно за елитата таму. Стопанственик, по име Алберт Б. Пулен од Кориган, Источен Тексас, изградил многу необични хотели и трговска инфраструктура во областа сега позната како Старо Акапулко. Но, некои други ги изградиле најпознатите хотели. Во 1933 година, Карлос Бернард го започнал првиот дел на хотелот Ел Мирадор ( Hotel El Mirador) со 12 соби на гребенот на Ла Кебрада. Волф Шоенборн купил голема сума на необработена земја, а Алберт Пулен го изградил хотелот „Лас Америкас“( Las Americas Hotel).
Во средината на 1940-тите години, биле изградени првото трговско пристаниште и складиште. Во почетокот на 1950-тите години, претседателот Мигел Алеман Валдес ја подобрил инфраструктурата на пристаништето, инсталирајќи електрични линии, системи за одводнување, патишта и првиот автопат за поврзување на пристаништето со Град Мексико.
Економијата пораснала и со тоа странските инвестиции. За време на 1950-тите години, Акапулко станало популарно место за богатите холивудски ѕвезди како што се: Елизабет Тејлор, Френк Синатра, Еди Фишер и Бриџит Бардо. Поранешниот свинг музичар Теди Стофер, наречен „Господин Акапулко“ ("Mister Acapulco") бил раководител во хотели („Вила Вера“, „Казабланка“), кој привлечел многу од познатите личности во Акапулко.
Од популација од само 4.000 или 5.000 во 1940-тите години, Акапулко имал популација од околу 50.000 од почетокот на 1960-тите години. Во 1958 година, Папа Пиј XII ја создал Епархијата на Акапулко. Во 1983 година станал архиепископија.
За време на 1960-тите и 1970-тите години се граделе нови хотелски центри, а сместувањето и превозот биле направени поевтини. Не било потребно да бидеш милионер за да отидеш на одмор во Акапулко; странците и средно мексиканската класа можеле да си допуштат да патуват овде. Сепак, како што повеќе хотели се граделе во јужниот дел од заливот, старите хотели од 1950-тите години го изгубиле нивниот раскош.
Во 1970-тите години, постоела значајно развивање на пристаништето. Свечената приредба Мис Универс во 1978 година ( Miss Universe 1978) зазела место во тој град, подоцна во таа декада. Во 1983 година, кантавторот Хуан Габриел ја напишал песната „Amor eterno“, која оддава почит на Акапулко. Песната прва ја снимила познатата Роцио Дурцал. Покрај тоа, Акапулко е роден град на глумицата, пејачка и комичарка Аида Пиерсе, која станала позната во текот на 1980-тите, 1990-тите години и првата декада од 21 век.
За време на 1990-тите години, бил изграден патот познат како Рута Дел Сол (Ruta del Sol), кој ги поминувал планините помеѓу Град Мексико и Акапулко. Патувањето трае само околу три и половина часа, правејќи го Акапулко омилена викенд- одредиште за жителите на Град Мексико. Пристаништето продолжило да се развива, и во 1996 година била создадена нова приватна фирма „АПИ Акапулко“ (API Acapulco) за да извршува функција. Ова консолидирана функција и сегашниот Акапулко е главно пристаниште за извоз на автомобили на Тихиот Океан.
Во 1997 година, ураганот Паулин го опустошил градот. Бурата заглавила туристи и оставила повеќе од 100 мртви во градот. Повеќето од жртвите биле од сиромашни квартови изградени на стрмни падини што го опкружуваат градот. Други жртви биле однесени од бранови од триесет метри и ветрови од 150 милји на час (150 mph) (241 км/ч).
Во 2000 година, војната против нарко-картелите во Мексико имала негативен ефект на туризмот во Акапулко, бидејќи соперничките трговци со дрога се борат едни со други за брегот Гереро, преку кој се доведува дрога од Јужна Америка, исто како и војниците кои се борат на картелите од 2006 година.
Голема вооружена битка, која траела со часови, се случила во текот на летото на 2009 година во крајбрежната област на Стариот Акапулко, помеѓу 18 вооружени лица и војници при што загинале 16 од вооружените лица и двајца војници. Ова дошло, порано во годината, по свинскиот грип кој речиси ја парализирал Мексиканската економија, принудувајќи ги хотелите да им даде попусти на туристите да се вратат назад. Меѓутоа, времетраењето на хотелите за 2009 година паднало за 5 проценти од претходната година. Смртта на Артуро Белтран Лејва, во декември во 2009 година, довела до борба за власт помеѓу различни етнички групи во рамките на картелот Белтран Лејва.
Насилството на бандата продолжило да го вознемирува Акапулко во текот на 2010 година и во 2011 година, особено со најмалку 15 смртни случаи  во насилство поврзано со дрога на 13 март 2010 година и други 15 смртни случаи на 8 јануари 2011 година. Меѓу првите жртви на првиот инцидент биле 6 членови на градската полиција и братот на поранешниот градоначалник. Во вториот инцидент, обезглавените тела на 15 млади мажи биле пронајдени фрлени во близина на трговскиот центар Плажа Сендерос (Plaza Senderos). На 20 август 2011 година, Мексиканските власти изјавиле дека пет обезглавени тела биле најдени во Акапулко, од кои три се наоѓале во главната туристичка област на градот и две биле пресечени на повеќе парчиња. На 4 февруари 2013 година, шест Шпанци биле врзани и ограбени и шест шпански девојки со нив биле групно силувани од пет маскирани вооружени лица кои упаднале во куќа на плажа на периферијата на Акапулко.
Географија и клима
Градот, кој се наоѓа на Тихоокеанското крајбрежје на Мексико во државата Гереро, се класифицира како една од седумте региони во државата, поделувајќи го остатокот од крајбрежјето Гереро на Коста Гранд и Коста Чика. Четириесет проценти од околината е планинско земјиште. Другите четириесет проценти е полурамно, и другите 20 проценти е рамно земјиште. Надморската височина се менува од нивото на морето до 1.699 метри (5.574 стапки). Највисоките врвови се: Потреро, Сан Николас и Алто Камарон. Постои една голема река „Папагајо“ (Papagayo), која тече низ околијата, заедно со голем број на потоци. Исто така, постојат две мали лагуни, Трес Палош и Којука (Tres Palos and Coyuca) заедно со голем број на термални извори.
Акапулко има саванска клима: топло со одредени влажни и суви сезони, со дури повеќе разлики во температурата помеѓу сезоните отколку летувалиштата далеку на северниот дел во Мексико, но ова се менува во зависност од надморската височина. Најтоплите области се веднаш до морето, каде што е градот. Тропски бури и урагани се закана од мај до ноември. Областа со шума има тенденција да ги изгуби листовите за време на сувата сезона на зимата, со зимзелени борови на највисоката надморска височина. Фауната се состои претежно од елен, мали цицачи, широка разновидност на земјени и морски птици, како и морски животни како што се желките.
Температурата на морето е доста стабилна, со ниска температура од 77 фаренхајтови степени 77 °F (25 степени целзиусови 25 °C) помеѓу јануари и март, и висока од 84 фаренхајтови степени  84 °F (29 степени целзиусови 29 °C) во август.
Влада
Како седиште на локалната управа, градот Акапулко е владина сопственост на повеќе од 700 други општини, кои заедно имаат територија од 1.880,60 км2 ( 1,880.60 km2 ). Оваа локална управа се граничи со општините на Чилпанцинго, Хуан Р. Ескудеро (Тиера Колорада), Сан Маркос, Којука де Бенитез со Тихоокеанскиот океан на југ. Градското подрачје го сочинуваат општините на Акапулко де Хуарес и Којука де Бенитез (Acapulco de Juárez and Coyuca de Benitez). Оваа област има популација од 786.830 жители (од 2005 година).
Економија
Туризмот е главна економска активност на општината и повеќето од ова се наоѓа на брегот на Акапулко. Околу седумдест и три проценти од населението на општината се занимава со трговија, а повеќето од нив се поврзуваат со туризмот и пристаништето. Рударството и производството вработува помалку од дваесет проценти, а само околу пет проценти се посветени на земјоделството. Индустриското производство е ограничено главно на флаширање, млечни производи, производство на цемент, како и производство на мраз и енергија. Земјоделските производи се: домати, пченка, лубеница, грав, зелени лути пиперки и дињи.
Атракција
Главната атракција на Акапулко е неговиот ноќен живот, како што било многу декади порано. Ноќните клубови често ги променуваат нивните имиња и сопственици. Неформалните коктел барови во претсобјето и покрај базенот често нудат бесплатни забави во живо. Покрај тоа, постои зона на барови на плажа, кадешто младите одат со друштвото. Овие се наоѓаат по должината на патот Костера, со поглед накај океанот и се истакнуваат со техно или алтернативен рок. Повеќето од нив се концентрирани помеѓу хотелите Фиеста Американа и Континентал Плажа. Овие места имаат тенденција да се отворат порано и да имаат повеќе неформални збогатувања. Постои, исто така, банџи скокање во оваа област. Друга таинствена атракција на Акапулко се нуркачите на Кебрада. Традицијата почнала во 1930-тите години кога млади луѓе повремено се натпреварувале еден против друг за да се види кој може да се нурне од највисоката точка во морето надолу. На крајот, месните жители почнале да бараат бакшиш од оние кои доаѓале да гледат како нуркат. Денес, нуркачите се професионалци, кои нуркаат од височини на четириесет метри на водена површина  која е само седум метри широк и четири метри длабока, откако ќе се помолат прво во цркавата  на Богородица од Гвадалупе. На 12 декември, на црковниот празник Богородица, нуркачите кои слободно нуркаат по клифот скокнале во морето за нејзина чест. Нуркачите се движат од наједноставните до најкомплицираните места и завршиле со „Огнен океан“, кога морето  е осветлено со бензин, правејќи круг од пламен, кој еден нуркач го има за цел. Претставата може да се види од јавното место каде се наплатува или од барот или од терасата на ресторантот од хотелот Плажа ле Глориас/Ел Мирадор. Постојат голем број на плажи во заливот на Акапулко и непосредното крајбрежје. Во соодветниот залив таму се Ла Ангоста, Калета, Калетила, Домингуило, Тлакопаноча, Хорнос, Хорнитос, Хонда, Тамариндо, Кондеса, Гитарон, Икакос, Плауела, Плауелита, и Плаја дел Секрето. Во околината, во помалиот залив на Пуерто Маркес постојат Пичилингуе, Лас Брисас, и Плаја Рогета.bСамо северозападно од заливите кои се соочуваат со океанот на отворено е Пи де ла Куеста и на југоисточно се Плаја Револкадеро, Плаја Аеромар, Плаја Енкантада и Бара Виеџа. Две лагуни се во областа, Којука(Coyuca) на северозапад на заливот на Акапулко и Трес Палос (Tres Palos) на југоисток. Двете лагуни имаат ризофора и нудаат тури со брод. Во Трес Палос исто така има место каде се гнезди морската желка која е заштитена.
Во прилог на сончањето, плажите низ целиот залив нудат голем број на услуги, како што се изнајмување на брод, патувања со брод, јавање коњи, нуркање и други водни спортови. Еден од полуларните крстарење е од плажата Калетила до островот Рогета, каде постојат места за да нуркат, да ручаат, да посетат мала зоолошка градина и светилник. Исто така тука постои и подводна статуа на Богородица од Гвадалупе, која била создадена во 1958 година од Армандо Кесадо (Armando Quesado) во сеќавање на група на нуркачи кои умреле овде. Многу од нуркачките тури доаѓаат во оваа област, каде што има потонати бродови, морски планини, и пештерски карпести формации. Друга популарна активност е риболовот длабоко во морето. Главната атракција е ловење на риби на брод. Уловените риби овде имаат тежина меѓу 89 и 200 фунти. Рибите сабјарки се толку изобилни што капитените на брод  знаат да се обложат со потенцијален клиент дека ако тој не фати ништо, патувањето е бесплатно.
Во стариот дел од градот, постои традиционален главен плоштад  кое се вика Зокало (Zócalo), кој е уреден со дрвја кои држаат ладна сенка, кафулиња и продавници. На северниот крај од плоштадот е катедралата Нуеста Сењора де ла Соледад (Nuestra Señora de la Soledad), со сини сводови во форма на круг и Византиски тврдини. Градбата е конструирана како дел од филм, но подоцна било применето во црква. Најголемата историска градба на Акапулко е Сан Диего Форт, која се наоѓала на исток од главниот плоштад и оригинално била изградена во 1616 година за да го заштити градот од нападот на пиратите. Холанѓаните делумно ја отстраниле тврдината во средината на 17 век, а била и повторно изградена, а подоцна пак уништена во 1776 година од земјотрес. Од 1783 година, таа била пак повторно изградена и ова е градбата која може да се види денеска, непроменета, со исклучок на реновирањето кое било направено во 2000 година. Делови од ендеците остануваат како и одбранбени ѕидови и пушкарници. Денес тврдината служи како Историски Музеј на Акапулко ( Museo Histórico de Acapulcо), кој ја покажува историјата на пристаништето од пред-шпанскиот период сè до независноста. Исто така, постојат привремени изложби.
СГГУГС „Здравко Цветковски“ - Скопје
Средното градежно гимназиско училиште „Здравко Цветковски“ — средно училиште во Скопје, Карпош.
Акапулко
Атракција
„The Centro Internacional de Convivencia Infantial“ или (CICI) е воден парк кој се наоѓа на Костера Алеман. Тоа нуди базени, лизгалки во вода и тобогани. Исто така постои дневна претстава на делфини и програма за пливање со делфини. Центарот најповеќе ги задоволува децата. Друго место кое е популарно со деца е паркот Папагаио (Parque Papagayo): голем семеен парк кој има копија на шпански галион во природна големина и обемот на вселенскиот брод Колумбиа, три вештачки езера, кафез, лизгалиште, вртелешки, рачна количка и друго.
СГГУГС „Здравко Цветковски“ - Скопје
Основање и развој
СГГУГС „Здравко Цветковски“ е формирано 1945 г. како прво македонско средно техничко училиште во Р. Македонија. Во текот на годините следувале негови трансформации, формирање нови отсеци, нивно одвојување во посебни училишта, за конечно учебната 1962/63 г. да се одвои и почне да функционира како градежно-техничко училиште. Сите овие години училиштето се соочувало со проблеми за обезбедување простор за изведување наставата, сè до 1965 година, кога училиштето се сели во нова зграда каде опстојува и до ден-денес работи. Зградата има околу 10 000м² корисна површина со 45 училници и кабинети, работилници, лаборатории, канцелариска сала, сала за состаноци, две фискултурни сали, библиотека, читална, мали атлетски спортски терени, затворен простор за мал фудбал и убаво уреден двор. За да биде во чекор со времето училиштето секојдневно се опремува со нови технички помагала.
Училиштето го доживува својот процут во 80-те години, а потоа постепено се намалува интересот за школување во градежно-геодетската струка. Оттогаш па до денес, следат нови реорганизации и трансформации и во учебната 2002/2003 година училиштето започнува да работи како градежно-гимназиско средно училиште.
Акапулко
Атракција
Куќата Долорес Олмедо се наоѓала кон традиционалниот центар на градот Акапулко и се сметала за фреска од Диего Ривера, кој ја накитил. Кога Олмедо бил дете, Олмедо и Ривера биле пријатели, а Ривера ги поминал последните две години од неговиот живот овде. Во тоа време, тој сликал речиси без престан и создавал надворешни ѕидови со мозаик обложен со плочки, кој ги карактеризирал божествата на Ацтеките, како што е Кецалкоатл (Quetzalcoatl). Внатрешниот дел од куќата е покриена со фрески. Куќата не е музеј, па само надворешните ѕидни слики/фрески можат да ги видат луѓето.
СГГУГС „Здравко Цветковски“ - Скопје
Насоки и струки
Во СГГУГС „Здравко Цветковски“ се образоваат следните средношколски кадри:
Акапулко
Атракција
Постои мал музеј кој се викал Каса де ла Маскара (куќата на маските) која е посветена на маски, повеќето од нив се од Мексико, но постојат примери од многу делови на светот. Колекцијата содржи околу илјада примероци и биле поделени на седум соби кои се наречени: Маски на светот (Masks of the World), Мексико низ историјата (Mexico across History), Хуичоли и јагуар (The Huichols and the Jaguar), ]]Алебрије и танцувачи на Гереро]](Alebrijes and Dances of Guerrero), Ѓаволи и Смрт (Devils and Death), Идентитет и Фантазија (Identity and Fantasy), и Афро-индиски маски (Afro-Indian masks). Ботаничката градина на Акапулко е тропска градина која се наоѓа на земјата во сопственост на Универзитетот Лојола дел Пацифико (Universidad Loyola del Pacífico). Повеќето од растенијата овде потекнувааат од овој регион, а многу како тропското дрво „Peltogyne mexicana“ или виолетово бодликаво дрво, е во опасност на изумирање.
СГГУГС „Здравко Цветковски“ - Скопје
Насоки и струки
четиригодишно стручно образование:
Акапулко
Атракција
Годишниот француски фестивал се одржува низ градот Акапулко и нуди многубројни настани кои ја спојуваат врската меѓу Мексико и Франција. Главните одлики се модни претстави и саемот за гурманската храна. Синеполис Галериас Диана (Cinépolis Galerías Diana) и театарот Хуан Руис де Аларкон (Teatro Juan Ruíz de Alarcón) ги претставува француските литературни фигури кои одржуваат говори на нивните специјализирани предмети. Дури некои од локалните дискотеки ги истакнуваат француските Д-џеј. Други прослави кои се слават овде се карневалите, славење на Сан Исидро Лабрадор на 15 мај и саем за занает и сточарство во ноември кој се нарекува Нао де Кина.
СГГУГС „Здравко Цветковски“ - Скопје
Насоки и струки
Наставата, во стручните паралелки се изведува на македонски и албански јазик.
Акапулко
Атракција
Акапулко исто така има арена за корида која се нарекува Плажа де Торос, близу до плажата Калетила. Сезоната трае за време на зимата и се нарекува Фиеста Брава.
Пролетен одмор
Преку 100.000 американски тинејџери и млади луѓе патуваат на местата за одмор и на спа центрите низ Мексико за време на пролетниот одмор секоја година. Главната причина зошто студентите се насочуваат кон Мексико е бидејќи таму дозволуваат да се пие алкохол на 18 години (наспроти Америка каде е на 21 година), понекогаш тур-операторите го продавале на сонцето и океанот. Ова станало привлечно од 1990-тите години, посебно од потрадиционалните места за пролетен одмор како што е плажата Дајтона, Флорида, со прописни ограничувања за пиењето и други однесувања. Овој закон ја наметнува посетата за време на пролетниот одмор во различните делови на Мексико, вклучувајќи го Акапулко како еден од врвните одредишта.
Во доцните 1990-тите и раните 2000-ти години, Канкун бил избран како место каде може да се поминува пролетниот одмор. Сепак, Канкун презема некои чекори за да се справи со несовесните однесувања кои се поврзуваат со настанот, а студентите бараат некое ново место. Ова води кон многу повеќе за да се избере Акапулко, без оглед на фактот дека за многу патувачи, патувањето е подолго и поскапо од Канкун. Раскошните хотели на јужната страна и познатиот ноќен живот на Акапулко привлекуваат многу туристи. Во 2008 година, 22.500 студенти дошле во Акапулко на време на пролетниот одмор. Хотелите не се тоа што биле во 2009 година, а тоа се должи најповеќе на економската ситуација во Соединетите Американски Држави, и делумно поради стравот од насилство поврзано со дрога.
Во февруари 2009 година, Министерството на САД издал известување кое е поврзано со студентите на колеџ кои планираат патување за време на пролетниот одмор во Акапулко. Предупредувањето резултат на насилната активност која извира од поразот на картелот за дрога на Мексико-содржи студентски кампуси поради  метежот, така што некои училишта ги предупредуваат нивните студенти за ризикот околу патувањето во Мексико за време на пролетниот одмор. Весникот Њујорк Тајмс (New York Times) го следел патувањето на еден студент на универзитетот на Пенсилванија за време на пролетниот одмор во Акапулко само една недела по пропагирањето на електронската пошта, додека Бил О'Рејли посветил дел од неговата емисија, Факторот, О'Рејли (The O'Reilly Factor), за да се држат студентите подалеку од Акапулко. Во јуни 2009 година, голем број на инциденти се случиле помеѓу делот за дрога и владата. Овие влкучуваат координирани напади врз полициската станица и отворени борби на улиците, вклучувајќи оружје со голем калибар и гранати. Сепак, немало пријавени инциденти на насилство против оние кои дошле на одмор.
СГГУГС „Здравко Цветковски“ - Скопје
Насоки и струки
Во учебната 2012/2013 во СГГУГС „Здравко Цветковски“ ќе се образуваат 1179 средношколци во сите степени на образование. Воспитно-образовната дејност во училиштето ја изведуваат 114 наставника и 21 администартивно-технички и помошен персонал.
Акапулко
Сообраќај
Од САД, голем број на авиокомпании сега летаат со Меѓународниот аеродром Хуан Н. Алварес (Juan N. Álvarez International Airport) годишно. Во градот, постојат многу услуги со автобуси и такси кои можат да те однесат од едно место на друго, но повеќето од месните жители избираат да одат пешки до нивните одредишта. Сепак, важен начин на транспорт е системот „Колективо“ со кочија кој е помогнат од владата. Овие кочии чинат 13 пезоси од едно лице за да се извозат, но тие не се приватни. Возачот ќе собере повеќе патници колку што има слободни места, и ќе ги пренесе нив до нивното одредиште врз основа на тоа кој прв ќе дојде тој ќе биде прв услужен. „Колективо“ одредува област на градот на секое патување, трите главни се Костера, Колосио, Колосо или насекаде од овие три. Кочијата на Колосо патува главно до стариот Акапулко. Кочијата на Колосио патува повеќе низ туристичката област на Акапулко. Кочијата на Костера патува надолу и нагоре по крајбрежјето на Акапулко, каде повеќето хотели за посетители се сместени таму, но кој вклучува некои од стариот Акапулко. Она каде возачот ќе ве однесе делумно е негов избор. Некои посакуваат да патуваат до други одредени области, особено за време на доцниот период од денот. Системот за автобуси е многу сложен и може да биде прилично збунувачки како странец. Што се однесува до транспортот, тоа е најевтина форма, освен пешачењето во Акапулко. Најскапите автобуси имаат климатизација, додека поевтините автобуси го немаат тоа. За туристите, владата на градот Акапулко вовела систем на жолти автобуси со натписот Акапулко! насликан на едната страна. Овие автобуси не се само за туристи, па тие се секако најубави и исти од системот автобуси. Овие автобуси поминуваат низ туристичките делови на Акапулко, возејќи нагоре и надолу по брегот. Генерално, постојат автобуси со посебни правци и одредишта, кои се напишани на нивните шофершајбни или седи лице на предното седиште и извикува. Можеби најнеобичното нешто во врска со приватните автобуси е фактот што тие сите се украсени и персонализирани, со транспарентна налепница и цртежи направени како домашен ентериер, кои вклучува сцени од комични книги до еротски теми, па дури и теми од „Хело Кити“ (Hello Kitty).
СГГУГС „Здравко Цветковски“ - Скопје
Соработки
СГГУГС „Здравко Цветковски“, во текот на своето долгогодишно постоење, има развиено богата и плодна соработка со повеќе училишта од Македонија, Балканот и пошироко. За посебно одбележување се соработките со: „Средно градежно училиште“ од Сараево, Босна и Херцеговина, 5та Гимназија од Белград, Србија и гимназијата „Владимир Илич Ленин“ од Киев, Украина. Во рамките на Проектот за мир е воспоставена соработка со повеќе средни училишта од областа Пуглиа во Италија: природно-математичка гимназија од ˝О.Tedone˝ од Руво, класична гимназија “Gioia del colle”, гимназијата ˝Marconi˝ од Фогиа и од гимназијата ˝D.Cotugno˝ од Руво. СГГУГС „Здравко Цветковски“ е прв и единствен претставник и координатор на Проектот за мир во Македонија, а изминативе две години по сесрдното залагање и повеќегодишна работа ја добиваме Првата награда во Тревизо, Италија.
Проекти
Во учебните 2011/12 и 2012/13 во училиштето се реализираат следните проекти:
Натпревари и награди
Од самиот почетокот па до денес, СГГУГС „Здравко Цветковски“, како резултат на професионалниот однос кон воспитно-образовниот процес и развојот на спортскиот дух кај младите, има добиено бројни признанија. Позначајни меѓу нив се: повеќекратни шампиони во кошарка и фудбал на натпревари на ниво на град Скопје, како и во Р. Македонија. Исто така, СГГУГС „Здравко Цветковски“ има добиено повеќе Плакети од кои позначајни се: Плакета за успешна соработка и придонес во развојот на факултетот – „Градежен факултет“, Скопје; Плакета за успешна соработка и придонес во развојот на ГИМ – Градежен институт „Македонија“, Скопје и Плакета за поддршка и учество во кампањата „И во Македонија се може“ од првиот приватен факултет ФОН.
2010
Во 2010 година учениците учествуваа во бројни натпревари, но најзначајни се освоените:
База „Сан Мартин“
База Сан Мартин (Base San Martín) е постојана, целогодишна аргентинска база на Антарктикот и научно- истражувачка станица именувана по генералот Хозе де Сан Мартин, либертадор од Аргентина, Чиле и Перу. Се наоѓа на Бери (остров), Маргаритов Залив, Антарктички Полуостров.
Во времето на нејзиното основање во 1951 година, таа била првата човечка населба јужно од Јужниот Поларник. е најзападната постојана база на Аргентина.
Од 2014 година, Сан Мартин е една од 13-те истражувачки бази на Антарктикот со кои управува Аргентина.
Историја
Зголемената активност на Антарктикот што ја развила Аргентина од 1940 година, заедно со долгогодишниот национален интерес за остварување делотворен суверенитет над една од најоддалечените области на Антарктикот ја создала потребата за научна станица сместена јужно од Антарктичкиот круг.
Со цел да го пренесе персоналот и материјалите до Маргаритовиот Залив, каде што требало да се изгради новата населба, Аргентинската Морнарица ја ангажирала Санта Микаела. Со команда на прекуокеанскиот капетан Сантијаго Фарел, тоа претставувал товарен брод на аргентинската бродска компанија Pérez Companc SA Санта Микаела го напуштила пристаништето Буенос Аирес на 12 февруари 1951 година, а на 8 март се закотвила во Маргаритовиот Залив. Последниот дел од патувањето бил придружуван од шлеперот на аргентинската морнарица ARA <i id="mwMg">Sanavirón</i>.
Во текот на дванаесет работни дена, екипажот ја изградил главната двокатна куќа со двојни дрвени ѕидови, куќа за итни случаи, пет метални складишта, куќиште за глутниците на кучиња, генератор за струја и четирите кули со 25 метарската висока ромбична антена.
Сан Мартин бил основан на 21 март 1951 година, во присуство на екипажите на Санта Микаела и АРА Санавирон и базниот персонал предводен од тогашниот полковник Хернан Пухато.
Оттогаш, метеоролошката станица во базата обезбедува детални временски записи и развива прогнози неопходни за пловидба низ морските води во непосредна близина на Антарктичкиот Полуостров.
Во март 1952 година, АРА Баја Агире се закотвила во заливот, носејќи екипаж за помош преку хеликоптер Сикорски С-51, прв од ваков вид изведен од Аргентинските вооружени сили на Антарктикот.
На 30 јуни 1952 година, пожар, засилен од снежната бура, ја проголтала главната куќа и две продавници за храна, електраната и радио станицата. Со рационализирана храна и гориво, активностите продолжиле нормално, продолжувајќи со распоредот за истражување како што било првично планирано. За време на сезоната 1952-1953 година, густиот мраз го блокирал патот на бродовите за помош, што ја влошило ситуацијата за дваесетте жители на базата. На 26 март 1953 година, аргентинските воздухопловни сили исфрлиле храна и други предмети.
Персоналот во базата Сан Мартин спровел неколку истражувачки експедиции до северните и јужните граници на заливот. Тие, исто така, го преминале планинскиот венец на Антарктичкиот Полуостров, стигнувајќи до влезот Мобилоил на Веделовото Море.
Во 1960 година базата била затворена. Таа била повторно активирана на 21 март 1976 година.
На 14 јуни 1962 година, експедицијата предводена од тогашниот прв поручник Густаво Адолфо Гиро Тапер ја напуштил Есперанца барајќи премин што ќе го поврзе селото со Сан Мартин. Користејќи снежни мачки и кучиња со санки, тие го истражувале заливот Дузе, каналот на Принц Густав, Лонгинговиот ’Рт, Фока Нунатакс, Амегиновиот Полуостров, Џејсоновиот остров, Робинсоновиот Рт и заливот Карета, каде што морале да ги напуштат снежните мачки и да продолжат со санки за да ја преминат кордилерата. Откако стигнале до Сан Мартин, тие отпатувале назад во Есперанца, каде што пристигнале на 25 август. За време на патувањето, групата надминала бројни пречки и издржила температури под -43 C и катабатски ветрови од 220 километри на час. Овој подвиг се смета и сега како најважен досега направен во областа.
Историски локалитет
Некои неискористени инсталации на основата, крст, јарбол од знаме и монолит подигнати во 1951 година, се означени како историско место или споменик, по предлогот на Аргентина на Консултативната средба на Антарктичкиот договор.
Опис
Маргаритовиот Залив се отвора на западниот брег на полуостровот Антарктик. Широк и длабок, заливот е затворен помеѓу островите Белграно и Александар I, и брегот Фалиерес, што го отежнува неговиот пристап во поголемиот дел од годината поради густите води покриени со мраз.
Во оваа зона, која е ретко посетена поради тешкотиите и опасностите за пловидба, има неколку групи острови, островчиња, карпи и гребени кои исцртуваат мрежа од канали и фјордови, обично замрзнати. Некои од најважните острови се Пуркуи Пас, Херадура, Кабалете и Милеран, сите покрај архипелагот Дебенхам, каде што бил изграден Сан Мартин.
Од 2014 Сан Мартин е составен од 14 згради со вкупна површина од 18 хектари (180.000 м2; 1.900.000 квадратни стапки). Основата има неколку зависности и објекти, и тоа: главна куќа; авионска писта; хелиодром; амбуланта; капела; главни и помошни електрани; возен парк и паркови, лабораториски, машински и столарски работилници и неколку наоѓалишта. Целогодишната воздушна патека се наоѓа на блискиот ледник Успалата; во текот на зимата длабоко замрзнатото море се користи и за слетување на лесни авиони. Во амбулантата од 20 квадратни метри (220 квадратни стапки) и основниот оперативен апартман присуствуваат лекар и медицинска сестра; располага со еден кревет, рендген и одонтолошки установи.
Научни активности
Лабораторијата ЛАСАН (LAboratorio SAN Martín), управувана од Аргентинскиот антарктички институт, врши активни научни истражувања во областите на геомагнетизам, риометрија, метеорологија, јоносферско истражување преку временски балони на голема надморска височина, биологија на фитопланктон, сателитска геодезија, глациологија итн
Тековниот билатерален договор меѓу Аргентина и Германија поттикнал соработка за набљудување на движењето на ледниците.
Засолниште
Засолниште Она (-68.1005°N, -67.02497°W ) е аргентинско засолниште на Антарктикот инсталирано и управувано од управата на покраината Огнена Земја. Прибежиштето е отворено во 1995 година и се наоѓа на 4,5 километри од базата Сан Мартин на ледниците на брегот Фалиер.
Изградбата на засолништето било дел од научниот проект, наречен Перито Морено, спроведен според договорот потпишан помеѓу Аргентинскиот антарктички институт и Универзитетот во Фрајбург во Германија. Истражувачите спроведуваат студии за поместувањето на ледниците и динамиката на снежните слоеви. Засолништето е со капацитет за четири лица, храна за 30 дена, гориво, плин и комплет за прва помош.
Клима
Базата Сан Мартин има поларна клима која е умерена поради нејзината крајбрежна положба, па оттука има 1.6 C значи за најблагиот месец. Најзначајната одлика на климата во областа е силниот ветер, со брзини над 200 км на час, што значително го зголемува факторот на студ; таквите силни ветрови често дуваат пет или шест дена по ред, што го оневозможува престојот на отворено и секоја едноставна надворешна работа ја претвора во многу опасна задача.
Температурата е променлива: во просек достигнува -37 C во зима и 8 C во лето. Морето замрзнува помеѓу месеците јуни до ноември, неговата просечна дебелина е околу 1,2 метри. Просечните годишни снежни врнежи се 500 мм; последниве години се забележани некои врнежи.
Лариса Латинина
Лариса Семјоновна Латинина (руски:Лари́са Семёновна Латы́нина) (27 декември 1934 во Херсон) е поранешна советска гимнастичарка која во својата кариера освоила 18 медали на Олимписките игри (9 златни, 5 сребрени и 4 бронзени). Лариса исто така се закитила и со наградите Заслужен мајстор во спорт на СССР во 1956 и Заслужен тренер во спорт на СССР во 1972 година.
Олимписки игри
Сите рекордни 18 медали Лариса ги освоила на само 3 Олимпијади: 1956, 1960 и 1964.
Летни олимписки игри - 1956 во Мелбурн
На Летните олимписки игри - 1956 одржани во Мелбурн, Лариса имала конкуренција во унгарската гимнастичарка Агнеш Келети. Но, Лариса ја победила својата 13 години постара противничка и го освоила златниот медал во комбинација поединечно, а потоа со тимот на Советскиот Сојуз и комбинација тимски. На овие игри Лариса освоила уште 2 злата во прескок и на партер, а освоила и сребро во двовисински разбој и бронза во тимска конкуренција на преносни помагала. Со 6 медали (4 златни, 1 сребрен и 1 бронзен) Лариса Латинина била најуспешна спортистка на игрите во Мелбурн.
Летни олимписки игри - 1960 во Рим
Во Рим, продолжила доминацијата на Лариса. На овие Олимписки игри, Лриса ги одбранила Олимписките титули во поединечна и тимска комбинација, а освоила и злато на партер. Лариса се закитила и со 2 сребра во двовисински разбој и греда и со една бронза во прескок. Лариса на игрите освоила 6 медали (3 златни, 2 сребрени и 1 бронзен).
Летни олимписки игри - 1964 во Токио
Успесите на Лариса продолжиле и во Токио. На Летните олимписки игри - 1964, нејзини последни, Лариса како и на претходните 2 Олимпијади освоила 6 медали, но овој пат со само 2 златни одличја. Таа третпат по ред победила во комбинација во тимска конкуренција и на партер, сребро освоила во комбинација поединечни и прескок, а бронза во двовисински разбој и на греда.
По славната кариера
Лариса се пензионирала по светското првенство во гимнастика во 1966 година по што станала тренер.
Денес Лариса живее во Јапонија.
NGC 1521
NGC 1521 — елиптична галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1521 се споменува и како ESO 550-11, MCG -4-10-15.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1521 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 1521 има привидни димензии од 2,7' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 8 м 18,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 21° 3' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 1521 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14520. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 313; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5889. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1472.
СУ „Здравко Чочковски“ - Могорче
„Здравко Чочковски“ — средно училиште во Могорче, Општина Дебар. Училиштето се наоѓа на самиот влез во градот од регионалниот пат Скопје-Дебар.
Основање и развој
Улилиштето е основано во 1960 година. Тогашната гимназија била сместена во зграда на основно училиште.
Вита
Вита — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Палатишта (Кичево)
Палатишта — археолошко наоѓалиште во Кичево. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на мала височинка што доминира над околниот терен, оддалечена околу 700 м западно од ДК „Копачка“, од левата страна на патот Кичево-Охрид, каде по површината се гледаат грамади од градежен материјал, а околу нив и фрагменти од керамички садови. Оттука потекнуваат и мермерни плочи најдени во приватна нива на жител од селото Другово.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Градско
Свети Ѓорѓи — главна селска црква во селото Градско. Црквата се наоѓа во стариот дел на селото.
Грб на Шпанија
Грбот на Шпанија е официјалниот грб на државата кој е усвоен на 5 октомври 1981 година. Истиот грб се наоѓа на знамето на Шпанија. Грбот е составен од штит на кој се прикажани симболите на кралствата на Шпанија, над штитот е прикажана шпанската кралска круна и по еден столб од двете страни кои ја симболизираат географијата на Шпанија. Столбовите се споени со ленат на која е напишано државното мото „уште понатака“ (Plus Ultra на латински).
Риека
Риека (Rijeka, на други дијалекти: Rika и Reka, Reka) или Фјуме (Fiume, Fiume, Sankt Veit am Pflaum) — трет по големина град во Хрватска и седиште на Приморско-горската Жупанија. Во Риека живеат 128.624 жители. . Со околината која го опфаќа просторот од поранешната општина Риека со општините Вишково, Чавле, Клана, Јелење и Кострена, и градовите Кастав, Краљевица и Бакар, додека во поширокото подрачје на градот живеат 245.054 жители (2011).
Градот уште во 19 век поради својата идеална географска положба и длабочината на морето во Ријечкиот залив, како дел од поголемиот Кварнерски Залив на Јадранското Море, се развил во едно од најголемите средноевропски пристаништа и моќно индустриско средиште. Денес Риека е најголемо морско пристаниште во Хрватска. Од индустриските гранки најразвиено е бродоградителството. Во градот се наоѓаат две голе бродоградилишта: „3 Мај“ и „Виктор Ленац“. Риека била значајна и како едно од најважните финансиски средишта во поранешна Југославија.
Природна основа
Широкото подрачје на Риека е изградено од варовник со мезозојска старост, додека пак во северниот дел околу Кастав се наоѓаат зони изградени од доломит. Местимично преку варовничките основи се наталожени непропусни наслаги од флиш со палеогенска старост, кои најчесто се наоѓаат во удолнините. Па така во релјефот на подрачјето постои размена на варовнички гребени со доломитски или флишни удолнини.
Географија
Риека се наоѓа на 45.35°N, 14.43333°W, во западниот дел на Хрватска, 186 км југозападно од главниот град на Хрватска, Загреб, на северното крајбрежје на Риечкиот залив, како дел од поголемиот Кварнерски Залив на Јадранското Море, кое како голем залив во Средоземното Море најдлабоко се вовлкол во европското копно. Риечкиот залив, кој преку Големите (помеѓу Истра и островот Црес), Средните (помеѓу Црес и островот Крк) и Малите врати (помеѓу Крк и копното) е споен со Кварнерскиот Залив, е доволно длабок (око 60 m) за слободно движење на најголемите бродови, што и овозможило на Риека да стане важно морско пристаниште.
Клима
Според Кепеновата класификација на климата, Риека има умерено топла и влажна клима (тип Cf). Просечната температура на воздухот во градот изнесува 13,8 °C, просечната јануарска температура е 5,6 °C, додека просечната температура во јули изнесува 23,3 °C. Годишно во 86 дена со врнежи вкупно паѓаат 1529 мм врнежи од дожд. На количината на врнежи од дожд и нивната годишна распределба исклучително вилјаат есенските и пролетните циклони кои настанале во Џеневскиот Залив. Заедно со сењската, на Јадранот позната е и риечката бура, ладен и сув ветар од правец североисток, чија брзина на моменти достигнува и до орканска вредност (160 км/ч), а најчесто настанува во во ладните делови од годината со прелив на ладен воздух од Панонската низина преку Динаридите.
Арама
Арама или Араме (ерменски: Արամե) (владеел 858-844 година п.н.е.) — првиот познат крал на Урарту.
Тој живеел во времето на царот Шалманесер III Асирски (владеел 859-824 година п.н.е.) и ги обединил најриските племиња против заканата од Асирската империја. Неговиот капитал Арзашкун беше заробен од страна на Шалманесер.
Арама е предложен како прототип на Арам (и следствено популарното име Арам) и Ара Убавиот, двете легендарни предци на ерменскиот народ. Според Историја (1.5) на Мојсеј Хоренски тие живееле шест и седум генерации по Хајк  (Калди) соодветно. Според хронологијата на историчарот Микајел Чамчиан тие датираат од 19 и 18 век п.н.е..Тој бил наследен од Лутипри.
Endgame
На овој албум дебитирал гитаристот Крис Бродерик, а бил последен за басистот Џејмс Ломензо. Продуцент бил Енди Снип, а албумот бил тематски насочен на прашања како криминалот, насилството и психичката нестабилност. Сингловите „Head Crusher“ и „The Right to Go Insane“ биле номинирани за Греми, но не го добиле признанието. Албумот бил комерцијално успешен, искачувајки се на 9. место на Билборд 200 табелата, и успевајќи да продаде 150.000 примероци за 6 месеци од неговото издавање во САД.
Список на песни
Сите песни се напишани и компонирани од Дејв Мастејн, освен нумера 8 во соработка со Крис Бродерик и нумера 9 во соработка со Шон Дровер.
Рокдејл
Рокдејл (Rockdale) — предградие во јужен Сиднеј, во државата Нов Јужен Велс, Австралија. Сместен е 13 километри јужно од центарот на Сиднеј и е административен центар на град Бајсајд. Зафаќа површина од и население од 11.588 жители од кои 948 жители 6.7% Македонци.
Македонска заедница
Поради големиот број на Македонци, во местото работат разни македонски културно-рекеативни установи:
155. западен меридијан
155. западен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол низ Северноледениот Океан, Северна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
155. западен меридијан претставува голема кружница со 25. источен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се јужно на Јужниот Пол, 155. западен меридијан поминува низ:
! scope="col" width="130" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Бофортово Море ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
NGC 3456
NGC 3456 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3456 се споменува и како MCG -3-28-18, IRAS 10515-1545.
Откривање
Објектот е откриен на 8 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3456 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3456 има привидни димензии од 1,7' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.