cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прво послание до Тимотеј
Автор
Денешните истражувачи се поделени околу авторството на ова послание. Голем број сметаат дека автор на ова послание е апостол Павле, како што пишува на самиот почеток од текстот: „Павле, апостол на Христа Исуса по повелбата на Бога, нашиот Спасител, и на Христа Исуса, нашата надеж“. Според овој стих, најголем број од раните христијани сметале дека авторот е Павле. Посладните 200 години започнало да се смета дека посланието всушност не е напишано од апостол Павле, туку од некој анонимен христијански ученик кој бил доста блиску до Павле и неговото учење. Се смета дека авторот на ова послание со сигурност бил и автор на посланието до Тит.
Оние кои сметаат дека авторот на ова послание е апостол Павле, сметаат дека истото било напишано во периодот од околу 62 и 67 година. Останатите сметаат дека посланието било напишано кон крајот на 2 век.
Тимотеј
Тимотеј за првпат се спомнува во Апостолски дела (16:1). Неговата мајка баба Лоида и мајка Евника се споменуваат во Второто послание на апостол Павле до Тимотеј. Тимотеј го запознал Павле во времето на неговата втора посета на Листра. Павле го покрстил и го поставил за негов ментор. Така тие заедно патувале на различни места и градови.
Содржина
Во ова послание, апостол Павле го охрабрува Тимотеј за неговата мисионерска дејност. Во тоа време, Тимотеј се наоѓал во Ефес, а Павле му напишал да остане таму и да продолжи со работата. На Ефес Павле поминал три години, проповедајќи го христијанството, по кое Тимотеј го продолжил неговото слово. Павле го предупредил Тимтеј од појавата на лажни учители: кои забрануваат стапување во брак и бараат воздржување од јадењата, што Бог ги создаде за да ги земаат со благодарност верните, кои ја познаа вистината
советувајќи го: Никој да не те презира заради твојата младост! Туку, биди им пример на верните во словото, во поведението, во љубовта, во верата, во чистотата
Во тоа време една од големите дебати во христијанската заедница била улогата на жената во црквата. Апостол Павле сепак авторитетот го препуштил на мажите: А на жената не и дозволувам да поучува, ниту да господари над мажот, туку да биде мирна
Во контекст на ова, апостол Павле и мажите и жените ги повикал на молитва. Павле во продолжение пишува за поведението на различните групи во црквата, Ако некој не се грижи за своите, особено за домашните, се одрекол од верата и е полош од оној кој не верува.
Пиперово
Пиперово — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.
Географија и местоположба
Пиперово се наоѓа на 20 километри југозападно од градот Штип. До селото води асфалтен пат, кој бил обновен во 2014 година.
Историја
Селото во век било дел од Штипската каза на Отоманското Царство.
Население
Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото имало 496 жители, од кои 276 Македонци и 220 Турци. По податоци на секретарот на егзархијата, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Пиперово имало 368 Македонци.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 20 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 6 жители, сите Македонци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Штип, една од ретките општини во Македонија, која не била променета по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Штип.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Штип. Селото припаѓало на некогашната општина Штип во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 припаѓало на тогашната општина Лакавица.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2304 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 6 гласачи.
Вернер фон Хејденстам
Карл Густав Вернер фон Хејденстам (швед. Carl Gustaf Verner von Heidenstam; 6 јули 1859 – 20 мај 1940) — истакнат шведски поет и романописец, добитник на Нобеловата награда за литература во 1916 г. и член на Шведската акдемија. Делата му се одликвуаат со родољубивост и страст за татковината, народот и неговите обичаи и карактер.
Роден е во Олшамар, Еребру во благородничко семејство. Почнал да студира историја на уметноста во Уметнчката акдемија во Стокхолм, но набргу ги напуштил студиите за да патува по Европа, Африка и Азија. Стихозбирката „Патешествие и талкање“ (1888) — инспирирана од доживувањата на Исток и претставува пресвртница во неговиот стил. Со неа Хејденстам го напушта натурализмот кој тогаш преовладувал во шведската книжевност.
Хејденстамовата љубов кон убавото е јасно изразена во алегоричниот роман „Ханс Алиенус“ (1892). Во стихозбирката „Песни“ (1895) и историскиот роман „Карловците“ (2 тома, 1897–1898), Хејденстам ја искажува неговата страст кон татковината и сето она што е шведско. Двотомното дело „Лозата на Фолкунзите“ (1905–07) — епопеја заснована на историката на овој шведски клан од средниот век.
Неговата стихозбирка „Нови песни“ (1915) обработува филозофски тематики, особено воздигнувањето на човекот од самотија на повисок степен на човештво.
Починал во неговиот дом Евралид близу Мутала во 1940.
Шурленци
Шурленци — село во Општина Ресен, во областа Горна Преспа, во околината на градот Ресен, сместено во близина на брегот на Големото Преспанско Езеро.
Потекло на името
Во врска со името на селото, Влоѓимјеж Пјанка пишува дека основата шурлен и целото име (се мисли на наставката) се нејасни. Меѓутоа, старите шурленчани пренесуваат две преданија. Едното говори дека зачетници на селото биле некои семејства од селото Шулин (денес во Мала Преспа) по кои подоцна селото добило име Шулинци, но со текот на времето се променило во Шурленци (што е поверодостојно). Другото предание вели дека името на селото настанало по ономатопејата од жубуркањето (шуркањето) на изворот што се наоѓа веднаш над селото.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југозападниот дел на Ресенското Поле или источното подножје на планината Галичица, на околу 1 километар северно од брегот на Големото Преспанско Езеро, на надморска височина од околу 870 метри. Селото е сместено од десната страна на патот Битола-Корча.
Се пренесува сеќавање дека селото е двапати преместувано. Како претходни местоположби се споменуваат месностите: Селиште (кај Сирхан), на околу 300 метри јужно од денешната (на местото каде што се изградени викендичките) и Старо Село на околу 1 километар западно и нешто повисоко од денешната местоположба на селото. На ова место сè уште се препознатливи темели на куќи. За причините и времето на првото преместување нема податоци ниту други сознанија. Второто преместување настанало во 1960 година, заради потребата од доближување до плодните обработливи површини и врските.
Шурленци се граничи со следниве села: со Прељубје и Волкодери на север, со самото Преспанско Езеро на исток, со селото Отешево на југ и со подрачјето на Општина Охрид (во тој склоп со селото Елшани) на запад.
Атарот на Шурленци зафаќа површина од 1124 (околу 11,2 км2) и зафаќа рамничарско плодно и ридско-планинско земјиште обраснато со листопадна шума (претежно даб и габер). На високите разграноци на Галичица се наоѓаат и пасишта. Од вкупната површина на атарот: 101,2 хектари се обработливо земјиште, 36,2 хектари пасишта и 720,9 хектари шума.
Шурленци е село од собран тип со 19 куќи, сите новоизградени, на приземја и кат, внатре солидно опремени, при што преовладуваат белите фасади. Околу куќите постојат различно оградени дворишта, во некои од нив стопански и други објекти (штали, гаражи, магацини и др.) и се засадени овошни, зеленчукови или цветни градини.
Историја
Шурленци е старо христијанско село во кое секогаш живееле православни Македонци. Под различни облици на денешното име (Шурленце, Шурлење и Шурленци) неговото постоење е забележано во повеќе извори од различни периоди.
Во XIX век, Шурленци се наоѓало во Битолската каза, нахија Горна Преспа, во Отоманското Царство.
До 1912 година, Шурленци било под турска власт, во тој склоп и беговски чифлик. Во текот на подготовките за Илинденското востание шурленчани се приклучиле кон востаничките чети на некои од соседните села под раководство на некојси Никола (од Горно Дупени). Во текот на востанието, селото било ограбено и запалено.
Во Првата балканска војна (ноември 1912), селото се нашло под српска власт, а во текот на Првата светска војна под бугарска окупација. Подоцна, со поместувањето на фронтот, низ селото поминале и војските на Антантата. Во еден период од војната, жителите на Шурленци биле евакуирани во селата Стипона, Прељубје и Дрмени. Во текот на војната, шурленчани биле мобилизирани во војските на спротивставените страни.
По завршувањето на Првата светска војна, Отешево повторно се нашло под српска власт. Селото било во состав на општината Стење.
Во Втората светска војна селото паднало под окупација на фашистичка Италија (мај 1941 година), со што се нашло во составот на т.н. Голема Албанија. По капитулацијата на Италија (8 септември 1943 година) паднало под окупација на фашистичка Бугарија, под која останало до ослободувањето на 5 септември 1944 година. Загинале тројца жители.
Селото добило електрична енергија во 1961 година, телевизиски прием во 1965 година, водовод во 1987 година, асфалтен пат во 1993 година, систем за наводнување во 1960 година и со телефонски приклучоци во 1993 година.
Население
Во текот на своето постоење, Шурленци го бележело следниот демографски развој: во 1865 година имало 10 христијански куќи (Ј. Хан), а во 1889 година 18 куќи, 30 семејства и 156 жители (С. Верковиќ).
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Шурленци имало 120 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Шурленци имало 32 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Шурленци имало 89 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 75 жители, од кои 73 Македонци, 1 Србин и 1 останат.
Родови
Шурленци се потомци на следниве постари семејства: Крпалевци, Наковци, Настевци и Ничевци (сите доселени од Лескоец), Николовци, Тасевци и Трајковци (сите стари).
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1949 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Ресен, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Ресен.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Ресен. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Ресен.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Царев Двор, во која покрај селото Шурленци, се наоѓале и селата Волкодери, Горно Дупени, Дрмени, Евла, Коњско, Лавци, Лескоец, Отешево, Перово, Покрвеник, Прељубје, Стење, Стипино, Царев Двор и Шурленци. Во периодот 1950-1952 година, селото било дел од некогашната Општина Покрвеник, во која влегувале селата Волкодери, Отешево, Покрвеник, Прељубје и Шурленци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1669 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на пупна станица во сирхан.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 67 гласачи.
Иселеништво
Постари иселеници од селото има во Ресен, Турција и во САД.
NGC 1825
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1825 се споменува и како ESO 56-SC53, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен во - година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1825 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m. NGC 1825 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 4 м 19 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 55' 36".
Други поделби
Проучување на NGC 1825 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9161.
Октода
Октода — вид на електронска цевка со осум електроди сместени во стаклен или метален балон со вакуум.
Загреаната катода емитува електрони кои одат кон позитивната анода. Решетките кои се наоѓаат меѓу катодата и анодата овозможуваат регулација на струјата во цевката и нејзина употреба во улога на мешач на сигналите, обично во локален осцилатор на радиоприемник.
Историја
За историјатот да се погледа статијата Електронска цевка.
Начин на работа и опис
Октодата настанала како обид во една цевка да се интегрира и посебен триоден осцилатор, па така се добива цевка со шест решетки. Може да се разгледува и како спој на триода и хексода, каде триодата ја врши улогата на осцилатор, а хексодата има улога на мешалка на меѓуфреквенцискиот сигнал со високофреквенцискиот сигнал од антената или високофреквенцискиот засилувач.
Пример на ваква цевка е октодата АК-2.
Примена
Октодите обично се користени во меѓуфреквенцискиот степен во локалниот осцилатор на радиоприемниците.
Анџелина Лохалит
Анџелина Надаи Лохалит (родена 1993 година, заведена како 1 јануари) е атлетичарка по потекло од Јужен Судан, но сега живее и тренира во Кенија. Таа се натпреваруваше како дел од Олимпискиот тим за бегалци на Летните олимписки игри 2016 година.
Ран живот
Лохалит е родена во Јужен Судан. Таа и нејзиното семејство се криеле за да не бидат пронајдени за време на рациите. Во 2001 година, кога Лохалит имала осум години, таа морала да го напушти својот дом кога нејзината земја била зафатена од граѓанска војна и насилството го опфатило нејзиното село со нагазни мини кои биле пронајдени во близина на нејзиниот дом. Таа била одвоена од нејзините родители бидејќи нејзините родители ја испратија во Кенија од безбедносни причини. Таа пристигнала во северна Кенија во 2002 година, сместувајќи се во бегалскиот камп Какума. Бегалскиот камп Какума е еден од најголемите бегалски кампови во светот со над 179.000 луѓе. Додека посетувала основно училиште во кампот, таа започнала со трчање.
Кариера
И покрај победите на различни училишни натпревари, дури кога професионалните тренери дошле во Какума за да одржат селекциони испитувања за посебен тренинг камп, откриле колку е добра таа. Лохалит била избрана да тренира под водство на олимписката шампионка и маратонка Тегла Лорупе во нејзината спортска фондација во Најроби. Овде, тркачката на 1500 метри тренирала со уште четворица тркачи од Јужен Судан кои учествувале во олимпискиот тим за бегалци во Рио 2016 кој е избран од Меѓународниот олимписки комитет (ИОК) да се натпреварува за Олимпискиот тим за бегалци во категоријата за жени на 1500 m на Летните олимписки игри 2016 година во Рио де Жанеиро, Бразил. Лохалит се пласираше на 40то место од 41 тркач во првото коло од настанот со време од 4:47.38. Таа не напредувала.
Лохалит се надевала дека преку успехот во трчањето ќе може да им помогне на своите родители кои не ги видела од својата 8-та година.
Ладислав IV (Унгарија)
Ладислав Куман (IV. (Kun) László, Ladislav IV. Kumanac, Ladislav IV. Kumánsky; 5 август 1262 година - 10 јули 1290), исто така познат како Ладислав Куман, бил крал на Унгарија и Хрватска од 1272 до 1290 година. Неговата мајка, Елизабет, била ќерка на поглаварот од паганските Кумани кои се населиле во Унгарија. На седум години се оженил со Елизабета (или Изабела), ќерка на кралот Карло I од Сицилија. Ладислав имал само 10 години кога бунтовниот господар, Јоаким Гуткелед, го киднапирал и го затворал.
Ладислав бил сè уште затвореник кога неговиот татко Стефан V умрел на 6 август 1272 година. За време на неговото малолетство, многу групи на барони - првенствено Абаш, Чак, Гисинговци и Гуткелед - се бореле едни против други за врвната моќ. Во 1277 година, Ладислав бил прогласен за полнолетен на собрание на преданите, бароните, благородниците и Куманите. Тој се здружил со Рудолф I од Германија против Отокар II од Бохемија. Неговите сили имаа голема улога во победата на Рудолф над Отокар во битката во март март, на 26 август 1278 година.
Сепак, Ладислав не можел да ја врати кралската моќ во Унгарија. Папски легат, Филип, епископ на Фермо, дојшол во Унгарија за да му помогне на Ладислав да го консолидира својот авторитет, но свештеникот бил шокиран поради присуството на илјадници пагански кумани во Унгарија. Ладислав ветил дека ќе ги присили да прифатат христијански начин на живот, но тие одбиле да ги почитуваат барањата на легатот. Ладислав одлучил да ги поддржи куманите, за кои Филип од Фермо го исклучил. Куманите го затвориле легатот, а партизаните на легендата го зазеле Ладислав. Во почетокот на 1280 година, Ладислав се согласил да ги убеди Куманите да се подложат на легатот, но многу Кумани претпочитале да ја напуштат Унгарија.
NGC 3909
NGC 3909 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кентаур, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3909 се споменува и како ESO 217-SC8.
Откривање
Објектот е откриен на 1 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3909 е од видот OCL. NGC 3909 има само една позната привидна димензија, која изнесува 20'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3909 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 401; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8220. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Ладислав IV (Унгарија)
Ладислав ја победил војска на Куман што ја нападнала Унгарија во 1282 година. Унгарија исто така ја преживела инвазијата во Монгол во 1285 година. Во тоа време, Ладислав станал толку непопуларен што многу негови поданици го обвиниле дека ги поттикнал монголите да ја нападнат Унгарија. Откако ја затворал својата сопруга во 1286 година, тој живеел со своите кумански љубовници. Во последните години од својот живот, тој се шетал низ целата земја со своите сојузници на Куман, но тој повеќе не можеше да ги контролира најмоќните господари и бискупи. Папата Никола IV планирал да прогласи крстоносна војна против него, но тројца атафани од Куман го убиле Ладислав.
Детството (1262-1272)
Ладислав бил постариот син на Стефан V, син на Бела IV од Унгарија и сопругата на Стефан, Елизабета Куман. Елизабета била ќерка на началникот на Куманите кои се населиле во Унгарија. Таа е родена како паганска и била крстена пред нејзиниот брак со Стефан. Ладислав е роден под знакот на Марс во 1262 година, според Симон од Кеса, кој бил неговиот капелан во 1270-ти години.
Таткото на Ладислав стапил во сојуз со кралот на Сицилија, Карло I, во септември 1269 година. Според договорот, ќерката на Карло I, Елизабета, која во тоа време била околу четири години, се омажила со седум годишниот Ладислав. Бракот на децата се одржал во 1270 година.
Бела IV умрел на 3 мај 1270 година, а таткото на Ладислав бил крунисан за крал две недели подоцна; Новиот монарх, сепак, не можел да го стабилизира неговото владеење. Најблиските советници на Бела IV - поранешната палатина на Андреја Анхела, Анри Кошеги - ја напуштиле Унгарија и побарале помош од зетот на Ана, кралот Отокар II од Бохемија. Новоназначениот Закон за славонија, Јоаким Гуткелед , исто така, се свртел против Стефан V и го киднапирал Ладислав летото 1272 година. Гуткелед го држел Ладислав во заробеништво во тврдината Копривница во Славонија. Историчарот Пал Енгел сугерира дека Јоаким Гуткелед планирал да го принуди Стивен V да ја подели Унгарија со Ладислав. Стефан V поставил опсада на Копривница, но не можел да го земе. Стефан сериозно се разболел и умрел на 6 август.
Физикална терапија
Физикална терапија (PT) - исто така познато како физиотерапија, е  здравствено занимање кои, со користење на механички сили и движења [Био-механика или Кинезитологија ], Мануелна терапија, вежби терапија, електро-терапија, лекува оштетувања и да промовира подвижност и функција. Физикалната терапија се користи за подобрување на пациентот квалитетот на живот преку преглед, дијагноза, и физикална интервенција. Тоа се врши од страна на физикални терапевти (познати како физиотерапевти во многу други земји).
Во прилог е клиничка пракса, други активности опфатени во физикалната професија вклучуваат истражување, едукација, консултации, и администрација. Физикалните услуги може да бидат обезбедени како основна нега, третман или заедно, или во врска со, други медицински услуги.
Педијатриската физикална терапија им помага на децата да научат успешно и независно вршење на грубите моторни вештини (лазење, одење, седење, трчање, скокање, подрипнување итн) како и функционални способности кои ја олеснуваат подвижноста (качување скали, користење на инвалидска количка, зависна подвижност, соодветни трансфери итн). Типот на интервенција и третман се создаде према поединечните потреби на детето врз основа на неговата клиничка слика и вклучува: развојни активности, терапевтски вежби, рамнотежа и координација, адаптивни игри и активности, обука за подвижност, безбедност и заштита од повреди, односно една севкупна програма и активности за унапредување на целокупната состојба на детето со поседби потреби.
Физиотерапевт е лиценциран терапевт, кој користи различни техники и методи за третман за да се овозможи развој на капацитетите на децата и да се подобри движењето на поединецот како и целокупната негова функција. Физиотерапевтот им помага на децата да го достигнат својот целосен потенцијал во извршувањето на грубите моторни и функционални вештини за подвижност.Терапевтот може да работи и со дете кое има специфични здравствени проблеми кои бараат исправка- како болест, лоша координација, намалена мускулна сила, мускулен тонус или флексибилност, одложено достигнување на моторни вештини, или состојби по некаква повреда.
Вашето дете може да има потреба од физикална терапија доколку:
Не се постигнуваат очекуваните развојни етапи за време на првата година од животот (т.е. тркалање, седење, стоење, одење).
На детето едната страна на телото му е силна и изразено доминантна и/или слабо се користи другата страна на телото.
Детето се соочува со потешкотии со рамнотежата за време на игра.
Детето не е во состојба да има активности кои вклучуваат груби моторни задачи (т.е. подрипнување, скокање, прескокнување) како неговите врсници.
Детето често паѓа при одење.
Детето се жали на болка при вршење на грубите моторни задачи.
Детето било повредено на некој начин и не е во можност да ги врати своите вештини на претходното ниво на функција.
Замок Јуршхолм
Замокот Јуршхолм е замок во Шведска.
Физикална терапија
Што доколку забележите некаков проблем врзан со моториката на вашето дете?
Замок Јуршхолм
Замокот Јуршхолм се наоѓа во општината Дендерид, во урбаната област на Стокхолм. Замокот вклучува градежни компоненти од доцниот среден век. Тоа била главната зграда на имотот Дјуршхолм, која била во сопственост на Куќата на Банер од 1508-1813 година. Нилс Ескилсон (Банер), кој бил господар на Дјуршхолм од 1508 до 1520 година, изградил нова палата на местото каде што останал замокот Јуршхолм.
Физикална терапија
Доколку забележите дека вашето дете има какви било промени врзани со движењето, најпрво треба да се обратите кај вашиот матичен лекар, кој треба да ве упати на соодветни специјалистички прегледи. По дефинирање на проблемот со кој се соочувате, институциите кои се занимаваат со рехабилитација прават поединечни програми по кои се рехабилитира детето.Типот на физикална терапија ја одредува лекар физијатар, а ја спроведува дипломиран физиотерапевт.
Замок Јуршхолм
Замокот Јуршхолм бил резиденција на приватниот советник Густаф Банер и неговиот син, фелд-маршалот Јохан Банер. Сванте Густавсон Банер му дал сегашен изглед на замокот во 17 век. До средината на 17 век, замокот бил со сегашната големина. Главната сала била опремена во тоа време, со гипс тавани, скалите на замокот биле од варовник и даб а sидовите биле обложени со уметнички позадини полни со позлатена кожа и други материјали.
Физикална терапија
Физиотерапевтите треба да имаат минимум диплома од акредитирано средно училиште –по програма за физикална терапија. Со новите програми на универзитите во Р. Македонија како и систематизацијата на здравството, пред неколку години е формиран и факултет за Физиотерапевти. Секој терапевт мора да помине низ програмите и да се стекне со соодветно образование.
Дополнително, физотерапевтите може да го прошират своето знаење со обуки/курсеви што е од исклучителна важност за совладување на новите методи кои гарантираат подобри резултати. Ова е од исклучителна важност за физикалните терапевти бидејќи овозможува да се обезбеди најдобрата можна нега на пациентот.
Замок Јуршхолм
Во 1891 година, во зградата започнало средното училиште Јуршхолм. До 1910 година, средното училиште Јуршхолм работело во просторите. Првиот учител на Јуршхолм училиштето бил авторот Виктор Ридберг. Меѓу најбраните наставници биле Ерик Карлфелт и Алис Тегнер. Писателката Елса Бесков била наставник по уметност и нејзиниот сопруг, теологот Натанаел Бесков работел како директор на училиштето од 1897 до 1909 година.
Во 1890-ти, замокот бил обновен во нео-барокен стил. Дизајнот на фасадата бил поедноставен со новата реставрација од 1959 до 1961 година. Нов влез со модерна соодветност на замокот е изградена на северната страна во 2003 година. Денес служи како центар на заедницата во општината Дендерид.
NGC 6252
NGC 6252 — спирална галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6252 се споменува и како MCG 14-8-11, CGCG 367-14, NPM1G +82.0086.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6252 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 6252 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 32 м 40,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +82° 34' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 6252 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58456. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 11; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4647. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 775.
Љубов без граници
Љубов без граници (шпански: Amar Sin Limites) — мексиканска теленовела во производство на Телевиса и аргентинската Телефе. Серијата имаше солиден успех во Мексико. Оваа теленовела е римејк на аргентинската мега популарна криминалистичка теленовела Resistire или кај нас преведена Посилна од судбината која се емитираше на Сител Телевизија.
Содржина
Диего Моран е кројач, продавал во раскошна продавница за машки алишта. Живее со својата девојка Валерија, но нивниот однос не е претерано стабилен. Кога Валерија сака да го напушти Диего, краде неколку вредни работи кои двајцата ги поседуваат, заедно со парите кои Диего ги чувал за да купи автомобил и парите за станарина кои Диего ги плаќа секој месец. Диего ќе биде избркан од станот, упропастен и разочаран, не мајќи избор заминува да живее назад во куќата на неговите родители, каде неговиот татко не го дочекува со раширени раце. Напуштен и поткраден од страна на неговата љубовница, Диего бара морална потпора во својата фамилија, посебно од страната на неговиот дедо, кој го разбира најмногу од сите членови на фамилијата. Неговите најдобри пријатели се Исела и Пако. Набргу после враќањето во семејниот дом, Диего ја запознава Азул Тоскано и се заљубува во неа. Но, Азул е свршена за Маурицио Дуарте, стопанственик чија компанија е вплеткана во чудни работи. Диего и Азул се зближуваат, но животот ги раздвојува. Тој заминува мислејќи дека таа никогаш нема да го погледне. Диего се спријателува со Силвана Ломбардо, жена на која синот и умрел пред две години. Откако нејзиниот син умрел, никој не успеал да ја вразуми дека Маурицио Дуарте не е виновен за смртта на нејзиниот син. Силвана е нестабилна личност и се обидува да го убие Маурицио, но Диего ја спречува и го спасува животот на Маурицио. Од тој момент, Маурицио го смета Диего за свој пријател кој му носи среќа, и го повикува да работи со него. Диего одбива, но Маурицио, кој секогаш добива што сака, настојува Диего да се вработи во неговата фирма. Сè додека не влезе во куќата на Маурицио, Диего не сфаќа дека Азул е жената која не можел да ја заборави и е во брак со човекот кој сега е негов газда. На почетокот, Диего не гледа ништо матно во работите на Маурицио. Не е среќен што работи за човекот кој ја освоил жената од неговите соништа, но ја прифаќа судбината. Диего е уверен дека Азул е во брак со Маурицио бидејќи го сметала за побогат и бидејќи тој и пружил богат и комотен живот. Набргу, Диего гледа со каква работа се занимава Маурицио, и ги гледа неговите илегални врски со другите моќни организации. Но, во обид да се непријатели со Маурицио, стигнуваат проблемите на Диего. Диего исто така и ветува на Азул, дека нема да ја пушти да живее во опасност. Таа сè уште не сфаќа какво чудовиште е Маурицио. И Азул не е единствената во смртна опасност, туку и нејзиниот татко Алфредо Тоскано, научник, кој Маурицио го вработил пред да ја запознае Азул. На Маурицио му требаат научните идеи на Алфредо како би направил пеколен и убиствен план.
Љубов без Граници на Балканот
Бугарија: бТВ
Розвелски инцидент
НЛО инцидентот кај Розвел бил околу наводното фаќање на вонземјанско вселенско летало, односно објект кој паднал во близина на Розвел, Ново Мексико (Roswell, New Mexico), во јуни или јули 1947 г. Од доцните 1970-ти инцидентот бил предмет на интензивно препирање и предмет на конспиративни теории, како што е вистинската природа на објектот што се урнал. Војската на Соединетите Американски Држави тврди дека она што всушност било откриено се остатоци од експериментален високо алтитуден балон за набљудување кој припаѓал на класификуваната група наречена “Могул” (Mogul); како и да е, многу НЛО поборници тврдат дека всушност вонземјанско летало заедно со неговиот екипаж било заробено, и дека војската тогаш се обврзала да го покрие тоа. Инцидентот станал широко познат поп културен феномен, правејќи го името Розвел еднозначно со името НЛО. Се рангира како најпублицирано и најконтраверзно од сите познати НЛО инциденти.
На 8 јули 1947 г., Розвел Армијата за Воздушно Поле(РАВП) (Roswell Army Air Field (RAAF)) и нејзината канцеларија за јавни односи во Розвел, Ново Мексико објавиле во јавност дека персонал од 509-та Бомбардерска група (509th Bomb Group) нашол паднат „летачки диск“ на ранч во близина на Розвел, предизвикувајќи голем интерес кај медиумите. Следниот ден, печатот известил дека Генералот на Осмата Воздушна Сила (Eighth Air Force) всушност изјавил дека е откриен балон следен со радар од страна на РАВП персоналот, а не „летечки диск“. Свикана била подоцнежна прес конференција на која се дискутирало за остатоците од паднатиот објект, а изгледало како да се дава опис на паднатиот балон.
Инциденот брзо бил заборавен и скоро комплетно игнориран, дури и од НЛО истражувачи, и тоа повеќе од 30 години. Тогаш во 1978год., физичарот и нло истражувач Стентон Т. Фридмен (Stanton T. Friedman) го интервјуирал Мајорот Џес Марсел (Jesse Marcel), кој учествувал во откривањето на остатоците во 1947 г. Марсел го споделил неговото верување дека војската го покрила пронаоѓањето на вонземјанскиот вселенски брод. Неговата приказна се раширила низ НЛО круговите, и била вклучена во некои НЛО документарни емисии во тоа време. Во февруари 1980год., Националните Распрашувања (The National Enquirer ) направиле свое сопствено интервју со Марсел, привлекувајќи национално и светско внимание за инцидентот кај Розвел.
Дополнителни сведоци додале нови значајни детали, вклучувајќи тврдења за голема воена операција посветена на пронаоѓањето на вонземјанското летало и на самите вонземјани, на околу 11 места каде што имало вакви несреќи, како и наводно застрашување на сведоците. Во 1989 г., поранешниот гробар Глен Денис (Glenn Dennis), дал сопствена детална изјава, во која што тој тврдел дека вонземјански аутопсии биле спроведени на базата во Розвел.
Современи описи на пронајдените материјали
На 14 јуни 1947 г., Вилијам Вар (William Ware) „Мацк“ ("Mack") или „Мак“ ("Mac") Бразел забележал неколку чудни гроздови од остатоци додека работел на Фостер недвижноста, каде тој бил предузимач, некои 30 милји (50 км) северно од Розвел. Оваа дата (или „околу три недели“ пред 8 Јули) излегла во подоцнежните приказни вклучувајќи го Бразел, но првичниот објава во јавноста од Розвел Армијата на Воздушните Сили велела дека пронаоѓањето било „некое време минатата недела“, сугерирајќи дека Бразел ги нашол остатоците во почетокот на јули. Бразел за Розвелскиот Дневен Весник изјавил дека тој и неговиот син виделе „голема површина со прекршена светлина која била направена од гумени боцки, тенка фолија, поточно хартија и боцки“. Тој не обрнал големо внимание на тоа, но се вратил на 4 јули со неговиот син, жената и ќерката за да го соберат материјалот. Некои опишале дека Бразел порано успеал да собере дел од материјалот, ставајќи го на едно место и сокривајќи го под една четка. Следниот ден, Бразел слушнал извештаи за „летечки чинии“ и се чудел дали се работи за материјалот којшто тој го собрал претходниот ден. На 7 јули, Бразел го видел Шерифот Вилкох и „му прошепотел божем доверливо“ дека можеби тој пронашол „летечки диск“. Друг опис пак вели дека шерифот Вилкох кажал оти Бразел го пријавил објектот на 6 Јули.
Како што е опишано на 9 јули 1947год., во изданието на Розвелскиот Дневен Весник (Roswell Daily Record),
„Балонот којшто бил потпрен, ако тоа било начинот на кој работи, сигурно бил 12 стапки долг, (Бразел), осетил, мерејќи го растојанието со должината на собата во којашто седел. Каучукот по боја бил чадено сив и распрснат на површина во пречник од 200 јарди. Кога остатоците биле соберени, станиолот, хартијата, лентата и прачките направиле бовча 3 стапки долга и 7 или 8 инчи широка, додека каучукот направил бовча околу 18 или 20 инчи долга и 8 инчи широка. Севкупно, проценил тој, сите остатоци заедно, можеби, би имале тежина од 5 паунди. Немало никаков знак на метал во областа што би можел да се употреби за некоја машина и никаков знак на поборници од каков било вид, иако најмалку барем едно парче хартија било залепено на некој од станиолот. Не можеле да се најдат никакви зборови на инструментот, иако на некои од деловите имало и писма. Во конструкцијата биле употребени Скоч лента и лента испринтана со цвеќиња. Не можеле да се најдат никакви стрингови и жици, но имало некои окциња во хартијата за да покажат дека можеби бил употребен некаков вид прицврстување”
Телекс бил испратен до канцеларијата на ФБИ од нивната канцеларија во Далас,Тексас на 8 јули, нагласил мајорот од Осмата Воздушна Сила:
“ДИСКОТ ПО ФОРМА Е ШЕСТОАГОЛЕН И БЕШЕ ОТСТРАНЕТ ОД БАЛОНОТ СО КАБЕЛ, НА КОЈ БАЛОНОТ ПРИБЛИЖНО БЕШЕ 20 СТАПКИ ВО ДИЈАМЕТАР. ПОНАТАМУ НАЗНАЧЕНИОТ МАЈОР КАЖАл ДЕКА НАЈДЕНИОТ ПРЕДМЕТ НАЛИКУВА НА ВИСОКО АЛТИТУДЕН ВРЕМЕНСКИ БАЛОН СО РАДАР ЗА РЕФЛЕКТОР, НО ДЕКА ТЕЛЕФОНСКИТЕ РАЗГОВОРИ ПОМЕЃУ НИВНАТА КАНЦЕЛАРИЈА И ПОЛЕТО НЕ ГО ПОДДРЖУВААТ ОВА ВЕРУВАЊЕ ”
Рано во вторник, на 8 јули, Розвел Армијата за Воздушно Поле издала соопштение за печатот кое веднаш било објавено во бројни продажни места на весници.
“Многу од гласините што се однесуваат на летачкиот диск станале реалност вчера кога канцеларијата за интелигенција на 509-та група за бомбардирање на Осмата Воздушна Сила, Розвел Армијата на Воздушно Поле, била доволно среќна за да добие власништво над дискот преку соработката на еден од локалните ранчери и канцеларијата на шерифот во округот на Чавс. Летачкиот објект минатата недела слетал на ранч близу Розвел. Немајќи телефон, ранчерот го складирал дискот додека да најде можност за да контактира со канцеларијата на шерифот, кој пак го известил мајорот Џес А. Марсел (Jesse A. Marcel) на 509-та група за бомбардирање на канцеларијата за интелигенција. Веднаш била преземена акција и дискот бил соберен од домот на ранчерот, прегледан во Розвел Армијата на Воздушно Поле и подоцна позајмен од мајорот Марсел на високите штабови.”
Полковник Вилијам Х.Бланчерд (William H. Blanchard), командантен офицер на 509-та стапил во контакт со генерал Роџер М. Рамеј (Roger M. Ramey) од Осмата Воздушна Сила во Форт Ворт (Fort Worth), Тексас и Рамеј наредил објектот да се предаде на Форт Ворт Армијата за Воздушно Поле. На базата, аѓутантот Ирвинг Њутн (Irving Newton) го потврдил првичното мислење на Рамеј идентификувајќи го објектот како временски балон и неговиот “змеј од хартија”, прекар за радар рефлектор кој се употребувал за да ги следи балоните од земјата. Уште едно соопштение било издадено, овојпат од Форт Ворт базата, опишувајќи го објектот како “временски балон”.
Во Форт Ворт тој ден биле направени неколку фотографии од остатоците на објектот и објавени во весник.
Три години подоцна, (но со право пред порастот на интересот за насловот како прикривање) специјалниот агент на ФБИ поднел извештај (сега достапен и во собата за читање на ФБИ) кој укажувал на истрагите на Воздушната Сила за дискот од 50 стапки и дури до девет минијатурни човечки тела.
Нови приказни на очевидци и појавување на вонземјански раскази
Во 1978год., јадрениот физичар и автор Стентон Т. Фридмен го интервјуирал Џес Марсел, единствената личност која присуствувала на пренесувањето на остатоците од местото каде што биле пронајдени до Форт Ворт. Во следните неколку дена, описите кој тој и другите ги дале го воздигнале Розвел од заборавен инцидент до можеби најпознатиот НЛО инцидент на сите времиња.
До раните 1990-ти, НЛО истражувачите како Фридмен, Вилијам Мур (William Moore), Карл Т. Флок (Karl T. Pflock), и тимот на Кевин Д. Рендал (Kevin D. Randle), и Доналд Р. Шмит (Donald R. Schmitt) интервјуирале неколку стотици луѓе коишто имале, или тврделе дека имаат врска со настаните кај Розвел во 1947год. Дополнително, стотици документи биле стекнати со помош на барања за Слобода за изнесување информација, како што некои по се изгледа биле пропуштени од внатрешни луѓе, како што биле спорните Маџестик 12 (Majestic 12) документи.
Бројни книги, статии, специјални емисии, па дури и снимање на ТВ филмови, инцидентот од 1947год. го направиле познат и озлогласен, така што до средните 1990-ти, големото мнозинство во гласања, како што е СНН Време(CNN/Time) гласањето, го потврдиле верувањето дека вонземјаните ја посетиле земјата и особено дека вонземјаните слетале кај Розвел, а владата цело време го прикривала овој факт.
Се појавиле нови раскази, кои биле со голема предност за разлика од оние кои биле објавени во 1947год. Овие раскази еволуирале со текот на годините од времето кога била објавена првата книга за Розвел и од времето кога се појавиле многу нови сведоци и приказни, делумно зголемувајќи го публицитетот на инцидентот. Иако скептиците имале доста приговори за веродостојноста на овие приказни, некаде после 1994год. изданието на првата Воздушна Сила за инцидентот изјавила дека постоел силен контра аргумент во врска со присуството на вонземјаните и сето тоа широко го распространила меѓу јавноста.
Се појавиле бројни сценарија од автори што се однесувале на тоа дека она што го чувствувале тие биле вистински секвенции на настани, зависно од тоа на кои сведоци приказните биле прифатени или отфрлени, и што предлагале документарните докази. Ова било особено вистинито во поглед на различните повикувања за паѓањето и пронаоѓањето на локацијата на вонземјанското летало, како што различни автори имале различни сведоци и различни локации за овие настани.
Како и да е, следната општа скица од НЛО паѓањето кај Розвел 1991 г. (UFO Crash at Roswell (1991)), од Кевин Д. Рендл и Доналд Р. Шмит е слична на повеќето од овие приказни:
НЛО паднал североисточно од Розвел, Ново Мексико, во летото 1947 г. Војската реагирала брзо и ефикасно за да ги собере остатоците откако нивното постоење било објавено од страна на ранчер. Остатоците, за разлика од се друго што досега и најдобро тренираниот човек го има видено, биле пренесени без одложување до најмалку три владини инсталации. Смислена била прикриена приказна со цел да ги објасни остатоците и возбуденоста околу настанот. Било објаснето дека е најден временски балон, со нов уред за радиосонда со што привремено го збуниле персоналот на 509-та група за бомбардирање. Владините службеници ги зеле извештаите на новинарите од нивните канцеларии и ги предупредиле радио репортерите да не пуштаат снимено интервју со ранчерот којшто присуствувал на настанот. На човекот којшто учествувал во пронаоѓањето на остатоците му било кажано никогаш да не зборува за инцидентот. И со цимолење, не со удирање, случката кај Розвел брзо била заборавена од јавноста и испитувањето на печатот.
Она што следи се приказните за секвенцијата на настани во согласност со некои од повеќето книги објавени за предметот.
Инцидентот кај Розвел (1980 г.)
Вклучен бил и извештај од жители на Розвел – Ден Вилмот (Dan Wilmot ) и неговата жена, кои кажувале за тоа како виделе објект “како две превртени чинии свртени уста во уста” кој минал над нивните глави вечерта на 2 јули. Книгата исто така ја изнела и приказната на Барни Барнет (Barney Barnett), којшто починал години порано. Негови пријатели кажувале за тоа како тој имал бројни прилики во кои го опишувал падот на летачката чинија и пронаоѓањето на вонземјанските лешови во областа на Сокоро (Socorro), која се наоѓала околу 150 милји (240 км) западно од ранчот Фостер. Утрото на 3 јули Барни со група археолози случајно наишол на вонземјанското летало и неговите патници, само за да подоцна бидат одведени од страна на војската. Дополнителни гласини укажувале на тоа дека вонземјаните заедно со нивното летало биле испратени во Едвардс Базата за Воздушна Сила (Edwards Air Force Base) тогаш позната како Мурок Армија на Воздушно Поле (Muroc Army Air Field) во Калифорнија. Книгата укажувала дека или биле две летала кои паднале, или Барнет опишал како остатоци од леталото слетуваат на ранчот Фостер откако претходно се слушнала експлозија.
Марсел кажал дека тој “слушнал за тоа на 7 јули” кога Бразел се јавил на шерифот, но исто така кажал дека во недела, на 6 јули Бразел одлучил дека е подобро да оди во градот и да извести некого за ова, “кој веднаш се јавил на Марсел, сугерирајќи, не кажувајќи дека бил контактиран на 6 јули”. Во 1947 г., Марсел бил цитиран како кажува дека го посетил ранчот во понеделник на 7 јули.
Марсел го опишал враќањето кај Розвел вечерта на 7 јули, но дознал дека новостите за откритието на летачкиот диск биле веќе оддадени. Имало телефонски јавувања до неговата куќа, дури и посета од новинар, но тој не сакал да ги потврди изјавите за печатот. “ Следното утро, сите овие настани печатот ги изнел во јавноста, и после тоа обожавателите биле трогнати од случувањата”.
Книгата упатувала на тоа дека војската го изрежирала сведочењето на Бразел со цел да прикаже дека она што слетало на ранчот бил обичен, секојдневен објект, иако книгата не кажувала јасно дека војската била таа што го инструктирала Бразел да каже за тоа дека откритието се случило во средината на Јуни „Бразел ... имал големи тешкотии да им објасни на новинарите што точно го инструктирале Воздушните Сили да каже во врска со тоа како тој успеал да дојде до откритието на остатоците од леталото и за тоа како изгледале тие...”
Падот на НЛО кај Розвел (1991)
Во 1991 г., како резултат на публицитетот околу инцидентот и бројните нови интервјуа со сведоци, Кевин Д. Рендл и Доналд Р. Шмит ја објавиле Паѓањето на НЛО кај Розвел.
Времињата на случувањата биле малку изместени. Датумот кога Бразел известил за остатоците и Марсел отишол на ранчот бил недела, 6 Јули, а не наредниот ден како што укажувале првичните описи, и Инцидентот кај Розвел останал нерасчистен. Дополнително, Марсел и еден неидентификуван агент биле цела вечер на ранчот, нешто што не било спомнато претходно. Тие го собрале материјалот во понеделник, тогаш кога Марсел застанал до неговата куќа на пат за базата во Розвел во раните часови во вторник на 8 јули.