cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кевин Дјурант
Меѓународна кариера
Дјурант конечно беше во можност да ја претставува репрезентацијата на САД, на ФИБА Светското првенство, во 2010 година, и излезе дека е одличен избор, бидејќи останатите ѕвезди не беа достапни од различни причини. Пред турнирот, Кевин го потцени овој став, велејќи “тој бил само обичен играч во тимот”. На крајот, Кевин го предводеше тимот на САД до првата титула на ФИБА Светското првенство од 1994 година, и беше прогласен за МВП на првенството. По патот, Дјурант сруши неколку рекорди за постигнати бодови во тимот на САД, вклучувајќи и најмногу постигнати бодови на едно првенство (205 бода), и постигнати најмногу бодови на еден натпревар( 38 бода). Кевин во просек постигнуваше 22.8 бода, 6.1 скока, 3.1 асистенција и 1.4 украдени топки во девет натпревари. Кевин го изрази својот интерес за да игра на Летните Олимписки игри во 2012 година, за репрезентацијата на САД.
Приватен живот
Дјурант е син на Ванда и Вејн Прат, тој има една сестра, Брајана и двајца браќа, Тони и Рејвон. Заедно со неговата мајка, Кевин исто така, беше одгледан од страна на неговата баба, Барбара Дејвис. Дјурант и Мајкл Бизли пораснаа заедно, имајќи блиско пријателство, и останаа најдобри пријатели. Дјурант е портпарол на секторот за музички записи( P'Tones Records) за Вашингтон Д. Ц., непрофитабилна музичка програма по училиште, низ целата земја.
Карасава (цирк)
Карасава - еден од главните циркови во Јапонија, сместен кај градот Мацумото, во префектурата Нагано.
Општ опис
Циркот Карасава лежи под планината Оку-Хотака (3.190 метри) во планините Хида или „Северните јапонски Алпи“. Пречникот на циркот е околу 2.000 метри. Дното на циркот е на 2.300 метри надморска височина. Значи, различноста на височината е 900 метри. Топениот снег на циркот ја создава реката Азуса и се спушта кон долината Камикочи. Циркот Карасава е средиште за планината за планинарење, Хотакадаке, и исполнет со многу шарени шатори во лето. Останува многу снег во лето и е погоден за летно скијање. Исто така е познат по живописната боја на есенските лисја. Висината на подот на циркот е 2300 метри надморска височина.
Ледник Карасава
Географот Томоја Јозава се залагал за две фази на ледниците во Јапонија преку читање на воздушни фотографии од Јапонските Алпи. Тоа е ледникот Јокоо (пред 60 илјади години) и ледникот Карасава (пред 20 илјади години).
Планински колиби
Постојат две големи планински колиби.
Давидова кула
Давидовата кула (хебрејски:מגדל דוד‎, Migdal David, арапски:برج داود‎, Burj Daud) е античка кула која се наоѓа блиску портата Јафа, на самиот влез во стариот дел од Ерусалим, Израел. Самата кула била изградена околу 2 век п.н.е., и истата била користена за одбрана на Ерусалим или за самото освојување на тогашниот Ерусалим, посебно во времето на крстоносните војни.
По самото освојување на Ерусалим од страна на арапите во 637 година, кулата била обновена. Во времето на крстоносците била користена како заштитно поле, сè до Опсадата од 1187 година, кога Саладин го зазел Ерусалим. Со влегувањето во градот и во самата битка, кулата била разрушена, за да подоцна повторно биде подигнета во околу 1260 година.
Кулата повторно била разрушена од страна на отоманците, повторно при преземањетѕо на градот. Во 1541 година повторно била подигнета, но истата била користена и како џамија со огромно минаре, кое е запазено до ден денес.
Есенска соната (филм)
„Есенска соната“ (шведски: Höstsonaten) е шведски филм од 1978, во режија на Ингмар Бергман, кој е автор и на сценариото. Главните улоги во филмот ги играат: Ингрид Бергман (Ingrid Bergman), Лив Улман (Liv Ullmann), Лена Ниман (Lena Nyman), Халвар Бјорк (Halvar Björk), Ерланд Јозефсон (Erland Josephson), Гунар Бјернстранд (Gunnar Björnstrand), Георг Лекеберг (Georg Loekkeberg), Лин Улман (Linn Ullmann), Ева фон Хано (Eva von Hanno)и Арен Банг-Хансен (Aren Bang-Hansen). Филмот е сниман во Норвешка, поради даночните проблеми на Ингмар Бергман во Шведска. Филмот е карактеристичне по претпоследната улога на Ингрид Бергман во кариерата, а истовремено тоа е единствениот заеднички филм на Ингмар и Ингрид Бергман. Филмот освоил „Златен глобус“ во 1979 година за најдобар филм од странско говорно подрачје, а вкупно освоил 14 награди. Исто така, филмот бил номиниран и за наградата „Оскар“ во категориите „најдобра глумица во главна улога“ (Ингрид Бергман) и „најдобро оригинално сценарио“ (Ингмар Бергман).
Содржина
Ева (ја игра Улман) живее мирен, повлечен живот со својот сопруг Виктор (го игра Бјорк), кој е свештеник (го игра Бјорк) во едно мало место. Тие имале син, кој умрел на четиригодишна возраст и Ева сè уште го чувствува неговото присуство. Ева ја кани на посета својата мајка, познатата пијанистка Шарлот (ја игра Бергман), која не ја видела веќе седум години. Шарлот ја прифаќа поканата и ненадејно пристигнува во нивниот дом. Таму, Шарлот доживува непријатно изненадување, бидејќи во куќата ја затекнува Хелена (ја игра Ниман), нејзината парализирана ќерка, која таа ја напуштила. Една ноќ, Ева и Шарлот имаат долг разговор, во кој Ева ја обвинува мајка си за бездушноста и нејзината посветеност на кариерата, поради која Ева била запоставена во детството, а подоцна морала и да абортира, бидејќи мајка ѝ се противела на нејзината врска со едно младо момче. Уште повеќе, Ева ја обвинува Шарлот за прогресивната болест на Хелена. По кавгата, Шарлот си заминува, а Ева е депримирана и се кае за својата постапка, така што ѝ пишува писмо на мајка си со желба за помирување.
NGC 5259/2
NGC 5259/2 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5259/2 се споменува и како MCG 5-32-52, CGCG 161-105.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5259/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 5259/2 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 39 м 23,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 59' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 5259/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2537. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 86.
Штитна жлезда
Штитната жлезда, штитна жлезда или тироидеја — ендокрина жлезда која е сместена непосредно под гркланот, од двете страни на душникот. Има форма на штит. Се состои од два лобуса (лев и десен) кои се споени со еден потесен жлездест дел, наречен истмус. Штитната жлезда е тешка од 30 до 60 g. Тироидното ткиво го сочинуваат бројни тироидни фоликули кои се исполнети со белковидна маса (колоид), каде што се акумулираат тироидните хормони. Фоликулите се обложени со жлездести клетки - тиреоцити.
Структура
Штитната жлезда има облик на пеперуга, составена е од два лобуси, поврзани со „истмус“.
Хормони од штитната жлезда
Примарна функција на штитната жлезда е создавање на тироидна хормони, тријодотиронин (T3) и тироксин (T4) и пептиден хормон калцитонин. За синтеза на тироидни хормони потребни се јод и аминокиселината тирозин. T3 е наречен така затоа што содржи три атоми на јод во својата молекула, а T4 содржи четири атоми на јод во молекулата. Тироидните хормони имаат широк спектар на ефекти врз човечкиот организам.
После секрецијата, само мал дел од тироидните хормони циркулираат слободно во организмот. Повеќето се врзуваат за тироксин-врзувачкиот глобулин (околу 70%), транстиретин (10%), и албумин (15%). Само 0.03% од T4 и 0.3% од T3 циркулираат слободно и имаат хормонска активност. Дополнително, и до 85% од T3 во крвта се добива со претворање од T4 под дејство на јодотиронин дејодинази во повеќе органи.
Регулација на функцијата на штитната жлезда
Синтезата и секрецијата на тироидните хормони се регулира по принципот на негативна повратна врска. Тоа значи дека зголемената концентрација на слободниот тироксин во крвта, влијае инхибиторно врз секрецијата на соодветниот ослободувачки хормон од хипоталамусот (Тиреотропин, TSH). Поради тоа се намалува секрецијата на TSH од аденохипофизата. Намалувањето на овој хормон доведува до намалена синтеза и секреција на тироидните хормони. При намалено ниво на тироксин во крвта, дејствата се обратни.
Нарушување на штитната функција
Хиперфункцијата на штитната жлезда доведува до појава на Базедова болест. Хипофункцијата во раниот развиток доведува до појава на ментално и физичко заостанување - кретенизам. Кај возрасни луѓе, поради намаленото лачење на тироидните хормони, доаѓа до намалување на метаболизмот, намалување на телесната температура, груба и отечена кожа, забавени реакции, незаинтересираност итн.
Мерал Тасбас
Мерал Изабел Тасбас (родена на 4 април 1979 година) е шведска телевизиска личност, пејачка, глумица и телевизиска водителка. Тасбас е позната по појавувањето како натпреварувачка во сите пет сезони на реалното шоу „Бар“ помеѓу 2000 и 2004 година на ТВ3 и по тоа што ја водела нејзината сопствена телевизиска емисија на ТВ3 наречена Мерал-ТВ. Таа се појавила во некои филмови и издаде двојазичен сингл на турски/англиски јазик „Versene“ со Маркус Орн.
Појавување во Бар
Мерал Тасбас станало познато име кога учествувала во сите пет сезони на реалното шоу „Бар“ помеѓу 2000 и 2004 година на шведската станица ТВ3. Тасбас се појавила и на турската верзија на The Bar. Во емисијата Тасбас стана миленик на фановите и во многу прилики била споменувана во таблоидите поради нејзиното однесување. Таа добила смртни закани во текот на втората сезона по инцидент во нејзиниот приватен живот кога била исфрлена од џамија во Стокхолм поради несоодветна облека. Тасбас, исто така, добила наслови во 2000 година кога станала хистерична за време на возењето со балон на топол воздух, заедно со норвешкиот свештеник Рунар Согаард и дуото за малку ќе се удриле во далноводот ; таа го освои возењето откако ги завршила задачите во Бар.
Други реални шоуа
Тасбас, исто така, учествувала во преносот на Клуб Гоа на телевизијата Strix, и помина една ноќ во куќата на Големиот брат во 2003 година како славен гостин. Учествувала и во шведската верзија на 101 Ways to Leave a Gameshow на Канал 5.
Во текот на 2002 година Тасбас била домаќин на сопственото ток-шоу на ТВ3 наречено Мерал-ТВ. Во 2011 година таа се појавила во турското ток-шоу Арим Балим Петегим.
Во 2016 година, таа учествувала во Realitystjärnorna på godset што се емитувала на ТВ3, покрај другите Викторија Силвстед и Кристина Рибон.
Филмови
Во текот на 2000 година, таа се појавила во мала улога во шведскиот филм The Dog Trick заедно со Александар Скарсгард.
Во 2011 година, Тасбас ја продолжила својата глумечка кариера играјќи се себеси во серијата измама за реално шоу наречена Den Sista Dokusåpan ( Последното реално шоу ) во кое учествуваат некои од најпознатите шведски ѕвезди на реалното шоу и глумеа зомби на ТВ6.
Личен живот
Тасбас е родена во турско семејство кое живее во Гетеборг. Тасбас се омажила со Емил Кокот на 14 април 2004 година. Таа учествувала во реалното шоу Клуб Гоа кое било снимено на локација во Индија во 2005 година, но морала да го напушти шоуто поради лични причини, не долго потоа се разведува од Емил Кокот. Тасбас признала дека имала најмалку три пластични операции од деветнаесетгодишна возраст: една липосукција на стомакот, една посебна операција на носот и една на усните. Во 2009 година, Тасбас се појавила во една епизода на Пластиккиургерна ( Пластичните хирурзи ) на ТВ4 за да разговара за нејзините операции.
Во 2011 година, Тасбас го привлекла светското внимание откако била виден со американскиот глумец Џон Кјузак и открила дека покажале интерес еден за друг.
Лудвиг II (Италија)
Лудвиг II, понекогаш наречен и Помладиот (825 – ) - италијански крал и Цар на Светото Римско Царство од 844 година, како совладетел на неговиот татко Лотар I сè до 855 година, оттогаш е самостоен владетел. Лудвиговата вообичаена титула imperator augustus („август цар“), но ја користел imperator Romanorum („цар на Римјаните“) по освојувањето на Бари во 871 година, што ги влошило односите со Византија. Тој бил нарекуван и imperator Italiae („италијански крал“) во Западна Франкија додека пак византијците го нарекувале Basileus Phrangias („цар на Франките“). Хроничарот Андреј Бергамски, кој е и главниот извор за Лудвиговите освојувања во јужна Италија, забележал во своите ракописи „по неговата смрт во Италија настапува период на големи неволји.“
Животопис
Лудвиге роден во 825 година како најстаиот сина на помладиот цар Лотар I и Ирменгарда од Тур. Неговиот тако бил син ан тогашниот цар, Лудвиг Побожниот. Многу малку се знае за неговата младост, со исклучок на фактот дека времето го минувал о замокот на својот дедо и најверојатно имал добри односи со постариот цар, кој во 839 година, го назначил својот четиринесет годишен внук за крал на Италија. Неговиот дедо, постариот цар Лудвиг I, починал наредната година и неговото царство било разделено меѓу синовите, Лудвиговиот татко, Лотар, и вујко, Лудвиг Германецот. За време на владеењето на неговиот татко тој бил крунисан за крал и совладетел на средовечниот Лотар во Рим од страна на папата Сергиј II на 15 јуни 844 година. Оваа свеченост наликувала на крунисувањето на Лотар од страна на неговиот татко, обичај започнат од Карло Велики и неговиот син Лудвиг Побожниот, кои му биле прадедо и дедо на Лудвиг II.
Лудвиг II веднаш го наметнал своето владеење во градот, но истото истото не му било одобрено, но во 850 година тој бил крунисан за содружен цар на Рим од папата Лав IV, и подоцна во 851 година, се оженил со Ангелберга и ја ставил под владени независната влада на Италија. Тој тргнал во поход во јужна Италија истата година кога бил крунисан и се соочил со соперниците војводите на Беневенто, Раделхиз I и Сиконулф, со цел да склучи мир. Неговото посредување го поделило ломбардското војводство со што Раделхиз го владеел Беневенто додека пак независното кнежевство со седиште во Салерно му припаднало на Сиконулф. Раделхиз, задоволен, веќе немал потреба од неговите сараценски платеници и со задоволство му ги предал на царот. Лудвигги нападнал и маскарирал. Подоцна тој изнел обвиненија против папата Лав и оддржал диета во Павија. Тој го потврдил узурпаторот регентот Петар како кнез на Салерно во декември 853 година, поништувајќи ја династијата која ја поставил пред три години. По смртта на неговиот татко во 855 година тој бил единствен владетел.
Поделбата на Лотаровите владенија,односно териториите кој ја опфаќале само Италија, го поттикнало неговото незадоволство, и во 857 година тој стапил во сојуз со Лудвиг Германецот против неговиот сопствен брат Лотар II, и кралот Карло Ќелавиот. Но откако Лудвиг го осигурал изборот на папата Никола I во 858 година, тој се помирил со својот брат, и се стекнал со теитории јужно од Јура за возврат тој му помогнал на Лотар да добие развод од неговата сопруга, Теутберга.
Во 863 година, по смртта на својот брат Карло, Лудвиг го стекнал владението над кралството Прованса, а во 864 година се судрил со папата Никола I во врска со разводот на неговиот брат. Архиепископот, кој бил сменет од страна на папата поради прогласувањето на бракот за неважечки, се стекнал со поддршка од царот, кој пристигнал во Рим со војска во февруари 864 година, но во тој момент тој добил грозница, се помирил со папата и заминал од градот.
Во неговите напори да воспостави мир во Италија, Лудвиг имал значителен успех против завојуваните италијански принцови и Сарацените кој ја пљачкосувале Италија. Во 866 година, откако пвикал за помош во борбите против Сарацените, кој ги избркал од копното но не можел да го круниса својот успех поради недостатокот на флота. Така тој во 869 година тој се здружил со источниот владеле, Василиј I, кој му испратил нродови кој же му помогнат при освојувањето на Бари, главниот град на месниот исламски емират, кој бил освоен во 871 година.
Во меѓувреме неговиот брат Лотар починал во 869 година и поради задршката во јужна Италија, Лудвиг бил во неможност да ја спречи поделбата на Лотарингија меѓу Лудвиг Германецот и Карло Ќелавиот. Поради зависта меѓу Лудвиг и Василиј поради освојувањето на Бари, и како одговор на наредите од источниот цар Лудвиг се обиделда ја опрафда титулата „цар на Римјаните.“
Тој се повлекол во Беневенто за да се подготви за понатамошни походи кога бил предавнички нападнат во неговиот дворец, ограбен и затворен од Аделхиз, кнезот на Беневенто, во август 871 година. Пристигнувањето на нови банди на Царацени го приморало Аделхиз да го ослободи својот затвореник еден месец подоцна, и Лудвиг бил присилен да се заколне дека нема да се одмазди поради повредите, ниту пак дека ќе влезе со армија во Беневенто. Враќајќи се во Рим, тој бил ослободен од заклетвата, и бил крунисан по вторпат за цар од страна на папата Адријан II на 18 мај 872 година.
Семејство
Лудвиг се оженил на 5 октомври 851 година, Ангелберга, ќерката на Аделхиз I Сполетски. Тие имале една ќерка:
Прошетка за паметење (роман)
Прошетка за паметење е роман од американски писател Николас Спаркс, издаден во октомври 1999 година. Романот, кој е сместен во средината на 1950-тите во Бјуфорт, Северна Каролина, е приказна за двајца тинејџери кои се заљубуваат еден во друг и покрај различностите во нивните карактери. Прошетка за паметење е прилагоден во филм со истото име.
Пишување
Ракописот за Прошетка за паметење, својот трет роман, Спаркс го напишал летото 1998 година. Го напишал во Северна Каролина, каде што е поставен и романот. Исто како и кај неговиот прв издаден роман Страници на љубовта, прологот за Прошетка за паметење е напишан последен.Насловот Прошетка за паметење е земен од последните страници од приказната: „ Во секој случај, прошетка за паметење.“ Романот е напишан во прво лице и неговиот раскажувач е седумнаесет годишно момче кое живее во 1950-тите.
Романот е инспириран од сестра му на Спаркс, Даниел Спаркс Луис, кој потоа умира од рак во јуни 2000 година. Иако главно приказната е измислена, одреден дел е напишан врз основа на лично искуство. На пример, сопругот на неговата сестра ја запросил и покрај нејзината болест. По нејзината смрт, рече Спаркс со величење: „...претпоставувам дека го напишав овој роман не само за да ја запознаете сестра ми, туку и да знаете колку беше прекрасно тоа што нејзиниот сопруг го направи за неа.“
Резиме на содржината
Приказната започнува со пролог од Лендон Картер на 57 години. Останатиот дел од приказната се случува кога Лендон е седумнаесет годишен средношколец. Лендон живее во малото, религиозно гратче Бејфорт, Северна Каролина. Неговиот татко е срдечен, харизматичен конгресмен.Татко му не е присутен многу често, бидејќи живее во Вашингтон Д.С., додека Лендон е по самотен што создава тензија во нивната врска. Татко му на Лендон му врши притисок да се кандидира за претседател на класот. Неговиот најдобар другар Ерик Хантер, кој исто така е најпопуларно момче во школото, му помага, и на негово големо изненадување, Лендон победува на изборите.Како претседател на студентите, Лендон мора да присуствува на школската забаво со девојка. Тој прашува многу девојки, но ниту една не е слободна. Таа ноќ, тој го разгледува годишниот албум, обидувајќи се да пронајде прифатлива девојка. Бидејќи ниту една друга не е слободна, Лендон неволно ја прашува Џејми Саливан, ќерката на Хегбарт Саливан, свештеникот во црквата во Бјуфорт, која ја прифаќа неговата покана. Додека Џејми е многу религиозна и носи Библија со неа каде и да оди, Лендон, еден од најпопуларните момчиња, се колеби да оди на забавата со некој како Џејми. Кога Лу ќе му се закани на Лендон, Џејми застанува на страната на Лендон што тој многу цени.На крајот од ноќта, тој признава дека таа била најдобрата придружба.
Неколку дена подоцна, Џејми го прашува Лендон да учествува во училишната претстава на „Божиќен ангел“. Иако Лендон не е многу воодушевен од учествувањето, сепак се согласува на тоа. Џејми, од друга страна, не може да биде посреќна за нејзиниот нов колега за глумење. Лендон знае дека ако неговите пријатели дознаат за неговата улога во претставата, постојано ќе го задеваат. Еден ден на пробата, Џејми го прашува Лендон дали ќе ја испрати до дома, што потоа станува рутина. Неколку дена подоцна, Ерик ги исмева додека тој ја испраќа дома и Лендон многу се засрамува што е со Џејми. Во меѓувреме, Лендон продолжува да дознава за сите луѓе и организации на кои Џејми поминува време помагајќи им, вклучувајќи и дом за сираци.Лендон и Џејми еден ден заедно го посетуваат домот за сираци да разговараат за можностите за прикажување на „Божиќен ангел“, но нивната понуда брзо е одбиена од г-дин Џенкинс.На патот кон домот, Џејми му кажува на Лендон дека се што таа сака во иднина е да се омажи во црква полна со луѓе, а татко и да ја однесе до олтарот.Иако Лендон мисли дека ова е чудна желба, сепак ја прифаќа. Всушност, тој почнува да ужива во времето кое го поминуваат заедно.
Прифатеност
Романот беше издаден есента во октомври 1999 година во копии со тврда корица и подоцна со меки корици. Се задржа речиси шест месеци на списокот на бестселери со тврди корици, и дополнителни шест на листата со меки корици. Романот доби мешани критики од критичарите. Sunday New York Post изјавува дека „ не престанува да биде интересна, трогателна, напати фасцинантна... книга која нема брзо да ја заборавите“.African Sun Times ги повторува дотогашните коментари, велејки, „ Извонредна љубовна приказна која, како и нејзините претходници, ќе ги допре срцата на читателите насекаде во светот“.New York Daily News, му дава комплименти на Спаркс, коментирајќи дека „напишал слатка приказна за млада но вечна љубов и иако тој не предупредил да очекуваме и радост и тага, сепак солзите ќе потечат“. Сепак, Клариса Круз од Entertainment Weekly, го критикуваше романот, велејќи, „со неговата клише – мистериозна проза и испреплетен заплет што може да се предвиди по површно читање на прологот, последниот роман на Николас Спаркс, Прошетка за паметење, повеќе изгледа како сценарио за лоша приредба по училиштето отколку книжевно дело“. Иако романот е на 12 место на нивната листа за Фиктивни бестселери за 1999 година, Publishers Weekly го опиша како „присилно создавање на вечно дело“ и „ наједноставниот, стереотипен и бесрамен мелодраматичен пакет до сега“. Тереза Паркс од Publishers Weekly вели дека многу ќе бидат разочарани изјавувајќи, „ Читачите може да се исфрустрирани од непроменливата формула која се чини дека Спаркс постојано ја повторува.“ Таа исто така пишува дека е особено сличен со Страници на љубовта во неговите „ старомодни ретроспективи кои ја имитираат Страници на љубовта.“ Сè на сè Publishers Weekly го искажа своето разочарување.
Еда Калкау напиша дека таа во голема мера уживала во оваа книга. Таа нагласила колку добра личност е Џејми и колку добар писател е Николас Спаркс. „ оваа книга им дозволува на читателите да ги истражуваат нивните сопствени чувства и љубовни спомени.“ Калкау спомнува други книги кои Спаркс ги напишал (Порака во шише, Страници на љубовта) и исто така ги фали. „Болка и тага се преткајани низ приказната но таа ти дозволува во моќта на љубовтаи дека соништата сепак се остваруваат. Нивната приказна е незаборавна и како што си ги бришете солзите, доаѓате до неверојатен крај – приказна која само Николас Спаркс може да ја каже. Таа го сумира интегритетот на книгата со ова : „ Прошетка за паметење е љубовна сметка за млада, прва љубов и изборите и чекорите кои ќовек ги презема да му обезбеди среќа на другиот.“
Прилагодување
Прошетка за паметење е прилагоден во филм со истото име, со што стана вториот роман на Спаркс прилагоден на големото платно по Порака во шише во 1999 година. Спаркс им ги продаде правата за филмот на Warner Bros, во декември 1998 година, месеци пред објавувањето на романот. Романот беше режиран од Адам Шанкман и продуциран од Денис ДиНови и Хант Ловри за Warner Bros. Филмот беше промовиран на 25 јануари 2002 година.
Филмот, во кој главните улоги ги играат американската глумица и пејачка Менди Мур (Џејми) и Шејн Вест (Лендон), е поставен во почетокот на деведесеттите години на дваесеттиот век. Спаркс и продуцентите мислеа дека бидејќи филмот е прилагодлив за тинејџери „поради пораката која ја нуди“, тие морат да ја направат пораката по современа.
Библиографија
Спаркс, Николас. Прошетка за паметење, Warner Books: New York, 1999. ISBN 0-446-52553-7
ОУ „Добре Јовановски“ - Прилеп
Добре Јовановски — основно училиште во Прилеп, Општина Прилеп .. Тоа датира од постари времиња и се наоѓа по долниот тек на улицата Београдска и е во населбата Тризла. Училиштето содржи 20 училници и образовен кадар на професори кои успешно ја извршуваат својата работа. Училиштето има совет на наставници и профеори и совет на родители. Моментален директор е Виолета Лашкоска,а пред таа да дојде на функција беше Трајче Талимџиоски. Во училиштето учаат голем број на деца од ромската и македонската популација. Тоа е единственото основно училиште каде има најповеќе деца од ромското население кои успешно контактираат со професорите и сите предпоставени во училиштето. Како воспитно образовна институција училиштето соработува со подрачните невладини центри во Тризла и пошироко. Добитник е на голем број на награди од културни и спортски области.
Анафора
Анафора е фигура на повторувањето, којашто опфаќа повторување на еден збор или израз на почетокот на два или повеќе последователни стиха.
Стилската фигура анафора, авторите ја употребуваат за посилно да ги изразат своите целосни чувства и да ја зголемат музикалноста во творбата.
Радмила Ставриќ - Хрисохо
Радмила Ставриќ-Хрисохо (моминско: Крстова; во  —  во ) — македонски биохемичар и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.
Таа била првиот специјалист по медицинска биохемија во Македонија.
Животопис
Има дипломирано хемија на Природно Математичкиот Факултет во Скопје во 1953 година, а како специјалист по медицинска биохемија станала во 1961 година. После 4 години, во 1965 година се стекнува со називот доктор на науки со завршување на докторски студии со истражување за „Kвантитативното одредување на јодните споеви во крвта“. Своето усовршување во медицинската кариера го продолжува во Загреб и Белград, како и во Англија, Австрија и Данска.
Ставриќ-Хрисохо воведува и примена на современи анализи и методи во клиничката медицина и континуирана семинарска едукација. Има раководено со многу истражувачки проекти и публикувала над 80 трудови.
Ставриќ-Хрисохо исто така обавува и настава на катедрата по биохемија на Медицинскиот факултет во Скопје како редовен професор (почнувајќи од 1986 година).
Ставриќ-Хрисохо била избрана за прв претседател на Здружението на медицинските биохемичари на Македонија во 1990 година и била на чело на истото до 1992 година.
Признанија
На 7 април 2020 година, по повод Светскиот ден на здравјето, Македонското лекарско друштво (МЛД) ѝ ја доделила повелбата „Трифун Пановски“.
Рошова граница
Рошова граница, понекогаш и Рошов полупречник — растојанието во кое некое небесно тело е стабилно благодарение само на сопствената гравитација и ќе се распадне во присуство на второ небесно тело со плимна сила поголема од гравитационата сила која го држи стабилно второто тело. Во внатрешноста на Рошовата граница, орбитирачкиот материјал се распределува и формира прстени додека пак материјалот надвор од границата тежнее да се слепува и создава поголеми тела. Поимот своето име го добил по Едуар Рош, француски астроном, кој прв теориски ја пресметал оваа граница во 1848 година.
Објаснение
Вообичаено, Рошовата граница се однесува за месечини кои се распаѓаат по дејство на плимната сила која потекнува од поголемото тело околу кое месечината орбитира. Деловите од месечината кои се поблиску до големото тело се привлечени со поголема гравитациона сила, додека пак поодалечените делови се исфрлени под дејство на закривената орбита и силната центрифугална сила. Некои постоечки месечини, како природни така и вештачки, орбитираат во внатрешноста на Рошовата граница бидејќи во оваа состојба ги одржуваат сили поразлични од гравитационата сила. Јупитеровата месечина Метида и Сатурновата месечина Пан се примери за вакви месечини, кои се одржуваат во моменталната состојба благодарение на влечната цврстина (истите се цврсти тела кои не можат лесно да бидат растргнати). Всушност телата кои би биле на површината на овие месечини би биле подигнати од плимните сили. Послаби месечини, како на пример комети, ќе се распаднат во моментот кога ќе ја надминат Рошовата граница.
Рошовата граница не е единствената причина која предизвикува кометите да се распаднат. Распаднувањето под дејство на топлинскиот стрес, и внатрешниот гасен притисок и вртежните сили се останатите начини кои придонесуваат една комета да се распадне.
Определување на Рошовата граница
Ограниченото растојание до кое една месечина може да се приближи без да се распадне зависи од нејзината цврстина. Во една крајност, многу цврста месечина ќе го задржи својата облик сè до оној момент додека плимните сили не ја распаднат. Во друга крајност, доста порозна месечина постепено ќе го менува обликот, со што плимните сили ќе се засилуваат, месечината ќе се издолжи, со што плимните сили ќе делуваат позасилено со што распадот ќе биде подеднакво распределен. Повеќето постоечки месечини ќе бидат некаде меѓу овие две крајности, каде влечните сили во месечините предизвикуваат тој да не биде ни цврст но ни порозен. Рошовата граница исто така се пресметува и во случаите на кружни орбити, иако направо оваа преметка може да се прилагоди (на пример) за тело кои се движи по параболична или хиперболична патека.
IC 1838
IC 1838 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Рошова граница
Пресметки за цврсти месечини
Рошовата граница на цврстите тела е упростена пресметка за топчести месечини. Неправилните форми предизвикани на телото под дејство на плимните сили или неправилната форма на телото околу кое орбитира се занемаруваат. Се претпоставува дека имаме хидростатичка рамнотежа. Овие претпоставки, иако нереални, ги олеснуваат пресметките.
Рошовата граница за цврст топчеста месечина е растојанието, d, од главното тело од и при кое гравитационата сила на маса на површината е еднаква на плимната сила која го одвлекува телото од главното тело:
IC 1838
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1838 се споменува и како VCC 1825.
Рошова граница
Пресметки за цврсти месечини
каде R_M е полупречникот на главното тело, \rho_M е густината на главното тело, и \rho_m е густината на месечината. Па ова може да се презапише и како:
IC 1838
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Рошова граница
Пресметки за цврсти месечини
каде R_m е полупречникот на месечината, M_M е масата на главното тело, и M_m е масата на месечината.
Тука зависноста не се заснова на големината на објектите, туку на односот на густините. Ова е орбиталното растојание во внатрешноста каде имаме порозен материјал (пример реголит) на површината на месечината во близината на главното тело кој ќе биде привлечен од површината кон главното тело, како и материјалот на спротивната страна кој ќе биде привлечен кон главното тело, а не кон месечината.
IC 1838
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1838 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 1838 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 40 м 11,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 50' 50"".
Рошова граница
Изведување на равенката
За да се определи Рошовата граница, ќе разгледаме мала маса u на површината на месечината најблиску до главното тело. Имаме две сили кои влијаат на оваа маса u: гравитационата сила насочена кон месечината и гравитационата сила насочена кон главното тело. Да се претпостави дека месечината е во слободен пад околу главното тело и дека плимната сила е единствената сила која е важна и потекнува од главното тело. Оваа претпоставка е поедноставување на слободниот пад кој се применува за планетарниот центар но оваа претпоставка ќе го олесни изведувањето на равенката.
Гравитационот привлекување F_G на масата u кон месечината со сопствена маса m и полупречник r може да се изрази со Њутновиот закон за гравитација
IC 1838
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Рошова граница
Изведување на равенката
плимната сила F_T на масата u насочена кон главното тело со полупречник R и маса M, на растојание d меѓу двата центри на двете тела, се прикажува со изразот:
Во претпоставките каде r<<R и R<d, може да се каже дека r^2 во броителот и секој запис со r именителот станува нула, и се добива:
Рошовата граница се добива кога гравитационата сила е изедначена со плимната сила.
или
каде се добива Рошовата граница, d, каде
Но, не сакаме да ни се појавува полупречникот на месечината во изразот за границата, па се презапишуваат условите за густините.
За топка со маса M се запишува
и слично се добива
израз кој може да се упрости до Рошовата граница:
Бидејќи блиска месечина ќе има скоро кружна орбита и истовремена ротација, да се земе дека центрифугалната сила од ротацијата ќе влијае на резултатите. Оваа сила е
и се додава на FT. Со изедначувањето на силите се добива резултатот за Рошовата граница:
Порозни месечини
Подобри пресметки за Рошовата граница се добиваат кога ќе земе предвид развлекувањето нна месечината. Необичен пример би биле плимно врзана порозна месечина кој кружи околу планета, каде секоја сила која дејствува на месечината, стата ќе ја развлече во облик на сфероид.
Пресметката е сложена и резултатот не може да се претстави со алгебарски израз. Рош самиот го извел следново приближно решение за Рошовата граница:
Но, подобра претпоставка е онаа која ја зема предвид и заобленоста на главното тело и масата на месечината :
каде c/R е заобленоста на главното тело. Бројниот фактор е пресметан со помош на сметач.
Пресметката за порозни тела е соодветна за тела кои се порозни, како што се кометите. На пример, кометата Шумејкер–Леви 9 се распадна на помали парчиња. При следниот приод во 1994 година кометата се судри со планетата. Кометата Шумејкер–Леви 9 за првпат беше забележана во 1993 година, но нејзината орбита укажуваше дека истата била заробена од гравитацијата на Јупитер пред неколку децении.
Изведување на формулата
Случајот со порозната месечина е понестабилен за разлика од цврстите тела, записите за месечините се добиени со некој претпоставки кои го олеснуваат записот. Прво, да се претпостави дека објетот е нестислива течност која има постојана густина \rho_m и волумен V кои не зависат од внатрешните и надворешните сили.
Второ, да се претпостави дека месечината се движи по кружна орбита и е во истовремена ротација со главниот објект. Ова значи дека аголната брзина \omega со која ротира околу тежиштето е иста со аголната брзина со која се движи низ системот.
Аголната брзина \omega е добиена преку Третиот Кеплеров закон:
Кога M е многу поголемо од m, па мже записот да се сведе на:
Истовремената ротација наведува на тоа дека течноста не се движи, па проблемот може да се разгледува како статички. Оттука, вискозноста и триењето на течноста во овој модел не имаат никаква важност.
Со овие претпоставки, треба да се земат предвид следниве сили:
Бидејќи сиве овие сили се конзервативни, и можат да се прикажат преку потернцијали. Може да се каже и дека површината на месечината е еквипотенцијална. Во спротивно, разликите во потенцијалите би создале сили и движења во некои делови на површината, што се коси со претпоставката за статички модел. Со дадено растојание од главното тело, проблемот се сведува на одредување на обиликот кој го исполнува условот за еквипотенцијалност.
Бидејќи орбитата се смета за кружна, гравитационата сила и центрифугалната сила кои дејствуваат на телото се поништуваат. Ни остануваат две сили: плимната сила и центрифугалната сила при ротација. Плимната сила зависи од местоположбата во однос на тежиштето, нешто што беше разгледано во т.н. модел на цврсто тело. За мали тела, растојанието на честичките течност од центарот на телото е мало во однос на растојанието d во однос на главното тело. Оттука плимната сила ќе биде линеаризирана, при што се добива истиот запис од погоре за FT.
Додека оваа сила кај моделот на цврсто тело зависеше од полупречникот r на месечината, во случајот на течност треба да се земат предвид сите точки од површината и плимната сила зависи од растојанието Δd од тежиштето до некоја дадена честичка на линијата која ги поврзува месечината со главното тело. Δd се нарекува радијално растојание. Бидејќи плимната сила е линеарна со Δd, следи потенцијалот е пропорционален со квадратот на променливата и за m\ll M имаме
Исто така, центрифугалната сила има потенцијал од:
за аголната брзина при ротација имаме \omega.
Треба да се определи обликот на месечината за кој збирот од гравитациониот потенцијал и VT + VC е постојан на површината на телото. Општо земено, овој проблем е тежок за решавање, но во овој случај, може да се реши со искуствено погодување на зависноста од квадратот на плимниот потенцијал од радијалното растојание Δd. Во првата претпоставка може да се занемари потенцијалот на центрифугалната сила VC и да се зема предвид само потенцијалот на плимната сила VT.
Бидејќи потенцијалот VT се менува само во една насока, на пример насоката кон главното тело, од месечината се очекува да заземе осно симетричен облик. Поточно речено, можеме да кажеме дека има облик на вртежно тело. Потенцијалот на површината на вакво тело, може да зависи од радијалното растојание до тежиштето. и навистина, пресекот на месечината и рамнината нормална линијата која ги поврзува двете тела е диск кои по претпоставките е круг со постојан потенцијал. Ако разликата меѓу гравитациониот потенцијал и VT е постојана, двата потенцијали мора да зависат на ист начин од Δd. Со други зборови, потенцијалот мора да биде пропорционален со квадратот од Δd. Потоа може да се прикаже дека еквипотенцијалното решение е елипсоид. Со постојана густина и волумен потенцијалот на ваквото тело зависи само од ε на елипсоидот:
каде V_{s_0} е постојаната вредност на потенцијалот на пресекот со кружниот раб на телото и рамнината во централна симетрија дадена со равенството Δd=0.
Бездимензионалната функција f се определува со точното решение на потенцијалот на елипсоидот
и, изненадувачки, не зависи од зафатнината на месечината.
Иако изречниот облик на функцијата f изгледа сложено, забележливо е дека можеме самостојно да ја избереме вредноста на ε за потенцијалот VT е еднаков на VS и постојана независна од променливата Δd. Ова се случува кога,
Оваа равенка може да се реши бројчено. На гравикот е покажано дека има две решенија и помалото ја прикажува стабилната рамнотежен облик (елипсоидот со помала занесеност). Ова решение го определува екцентритетот на плимниот елипсоид како функција од растојанието до главното тело. Изводот од функцијата f има вредност нула каде се постигнува најголемиот екцентритет. Ова е во согласност со Рошовата граница.
Попрецизнo кажано, Рошовата граница е определена од фактот дека функцијата f, која може да се претстави како нелинеарна мерка на силата која го притиска елипсиодот кон сферен облик, е сврзана така да имаме екцентритет на кој собирната сила го достигнува максимумот. Бидејќи олимната сила се зголемува кога месечината се приближува кон главното тело, станува јасно дека на критично растојание елипсоидот ќе биде растргнат.
Максмималниот екцентритет може да се пресмета бројчено како нулка од изводот на f'. И се добива:
соодветно на односот на оските на елипсоидот 1:1.95. Внесувајќи го ова во равенката за функцијата f може да се определи минималното растојание на кој елипсоидот би постоел како таков. Ова е Рошовата граница,
Изнанедувачки е дека, вклучувањето на центрифугалната сила има мало влијание, па за објектот може да се каже дека станува Рошев елипсоид, општо кажано триосен елипсоид каде оските имаат различни должини. Потенцијалот станува посложена функција од должините на оските, па се воведуваат елиптични функции. Решението се бара само по плимната сила и се добива :
Односите на поларната оска во однос на орбитално насочената оска е 1:1,06:2,07.
Рошови граници за одбрани примери
Табелата долу ја покажува густината и екваторскиот полупречник за одбрани објекти од Сончевиот Систем.
Со употреба на овие податоци, Рошовите граници може да се пресметаат за цврсти и порозни тела. Просечната густина на кометите е отприлика околу 500 кг/м3.
Табелата подолу ги претставува вредностите за Рошовите граници изразени во километри и полупречници. Вистинската вредност на Рошовата граница на месечината зависи од густината и цврстината.
Коклу блиски се месечините во Сончевиот Систем до нивните Рошови граници? Табелата подолу дава односи од вредностите на орбиталниот полупречник на секоја месечина со сопствениот Рошов полупречник. Истовремено пресметките се дадени за цврстите и порозните тела. Забележете дека Пан, Корделија и Најада, всушност се мошне блиску до своите точки на распад.
Во реалноста, густините на повеќето месечини на џиновските месечини не се познати. Во овие случаи прикажани со закосеност, вредностите се претпоставки, и нивните Рошови граници се менуваат во зависност од вредноста која е земена во пресметката.
Список на години во филозофијата
Ова е список на статии посветени на дела, настани и личности во филозофијата за дадена година.
XVI век
1500 1501 1502 1503 1504 1505 1506 1507 1508 1509<BR> 1510 1511 1512 1513 1514 1515 1516 1517 1518 1519<BR> 1520 1521 1522 1523 1524 1525 1526 1527 1528 1529<BR> 1530 1531 1532 1533 1534 1535 1536 1537 1538 1539<BR> 1540 1541 1542 1543 1544 1545 1546 1547 1548 1549<BR> 1550 1551 1552 1553 1554 1555 1556 1557 1558 1559<BR> 1560 1561 1562 1563 1564 1565 1566 1567 1568 1569<BR> 1570 1571 1572 1573 1574 1575 1576 1577 1578 1579<BR> 1580 1581 1582 1583 1584 1585 1586 1587 1588 1589<BR> 1590 1591 1592 1593 1594 1595 1596 1597 1598 1599
XVIII век
1700 1701 1702 1703 1704 1705 1706 1707 1708 1709<BR> 1710 1711 1712 1713 1714 1715 1716 1717 1718 1719<BR> 1720 1721 1722 1723 1724 1725 1726 1727 1728 1729<BR> 1730 1731 1732 1733 1734 1735 1736 1737 1738 1739<BR> 1740 1741 1742 1743 1744 1745 1746 1747 1748 1749<BR> 1750 1751 1752 1753 1754 1755 1756 1757 1758 1759<BR> 1760 1761 1762 1763 1764 1765 1766 1767 1768 1769<BR> 1770 1771 1772 1773 1774 1775 1776 1777 1778 1779<BR> 1780 1781 1782 1783 1784 1785 1786 1787 1788 1789<BR> 1790 1791 1792 1793 1794 1795 1796 1797 1798 1799
XIX век
1800 1801 1802 1803 1804 1805 1806 1807 1808 1809<BR> 1810 1811 1812 1813 1814 1815 1816 1817 1818 1819<BR> 1820 1821 1822 1823 1824 1825 1826 1827 1828 1829<BR> 1830 1831 1832 1833 1834 1835 1836 1837 1838 1839<BR> 1840 1841 1842 1843 1844 1845 1846 1847 1848 1849<BR> 1850 1851 1852 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859<BR> 1860 1861 1862 1863 1864 1865 1866 1867 1868 1869<BR> 1870 1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879<BR> 1880 1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889<BR> 1890 1891 1892 1893 1894 1895 1896 1897 1898 1899
XX век
1900 1901 1902 1903 1904 1905 1906 1907 1908 1909<BR> 1910 1911 1912 1913 1914 1915 1916 1917 1918 1919<BR> 1920 1921 1922 1923 1924 1925 1926 1927 1928 1929<BR> 1930 1931 1932 1933 1934 1935 1936 1937 1938 1939<BR> 1940 1941 1942 1943 1944 1945 1946 1947 1948 1949<BR> 1950 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1958 1959<BR> 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969<BR> 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979<BR> 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989<BR> 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
XXI век
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009<BR> 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019<BR> 2020 2021 2022 2023 2024
Средња Вас во Бохињ
Средња Вас во Бохиње (словенечки: Srednja vas v Bohinju) — населба во Општина Бохињ во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Јохана Вестман
Јохана Сесилија Вестман (родена на 11 август 1969 година во Транас, Шведска ) е шведска писателка на книги за деца и телевизиски водител. Таа го претставила третото полуфинале на Мелодифестивален 2005 година.
Девендра Банхарт
Девендра Банхарт (роден на 30 мај 1981 во Хјустон, Тексас, САД) е фолк рок пејач-текстописец и музичар. Банхартовата музика се класифицира како инди фолк, психо фолк, натурализмо или како New Weird America; текстовите му се често надреални.
Банхарт пораснува во Венецуела. Со популарност се здобива додека живее во Сан Франциско откако го посетува тамошниот Институт за Уметност. Неговата популарност се зголемува кога почнува да снима за Young God Records, во Њујорк Сити. Моментално живее во Лос Анџелес.