cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Квадратен метар
Квадратен метар (симбол: м2 или m²) — изведена SI-единица мерка за плоштина (површина). Тој е дефиниран како површина што ја опфаќа квадрат чија должина на страната изнесува еден метар. Оваа единица мерка е изведена од основната мерка за должина — метар, која пак е дефинирана како должина на патеката што светлината ја изминува во апсолутен вакуум за време од 1/299.792.458 секунди.
Еден метар квадратен е еднаков на:
NGC 1177
NGC 1177 — спирална галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1177 се споменува и како IC 281, MCG 7-7-20, CGCG 540-33.
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1874 година од страна на Лоренс Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1177 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 1177 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 1177 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11581. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2855. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Химна на Унгарија
Химна — песната која започнува со Isten, áldd meg a magyart (Боже, благослови го Унгарецот) —официјалната државна химна на Унгарија. За таква е прифатена во 1844 година, по што традиционално, првата строфа се пее на официјалните церемонии. Текстот е напишан од Ференц Келчеи, еден од најпознатите унгарски поети, во 1823, а музиката која денес се смета за официјална е додадена од романтичарскиот композитор Ференц Еркел. Исто така, постојат и низа други помалку познати верзии на мелодијата. Првобитното нејзино име е „Hymnus, a magyar nép zivataros századaiból" (Химна, од бурните векови на унгарската нација). Иако може да се сретне и ова име, денес, тоа ретко се користи. Често се вели дека поднасловот бил своевремено додаден со цел да се избрише јасната поврзаност на песната со сегашност за да може да се избегне австриската цензура.
Песната со име „Szózat" (Проглас), која е напишана од Михај Верешмарти и која започнува со зборовите Hazádnak rendületlenül légy híve, óh magyar (На родината непоколебливо / биди ѝ предан, о Унгарецу) ужива речиси еднаква социјална популарност и прифатеност како и „Himnusz", без разлика на тоа што само "Himnusz" е спомната во унгарскиот устав. Всушност, традиционално, „Himnusz“ се пее на почетокот на церемониите, а „Szózat“ на крајот.
Признание му е оддадено и на Rákóczi March, кратко инструментално дело од непознат композитор, кое се свири во воени погоди, како и на песната Nemzeti dal напишана од Шандор Петефи.
Официјалната радио станица Радио Кошут ја свири Himnusz секој ден десет минути по полноќ, а истото го прават и телевизиските канали по завршувањето на нивната дневна програма.
Текст
Текстот на унгарската химна е чуден, гледан од аспект на останатите песни од овој карактер, бидејќи таа е претставена како молба кон Бога, а не како поема што ќе ја велича националната гордост. Токму поради спомнувањето на Бог во песната, таа само се свири, но е забрането да се пее за време на најстрогата комунистичка власт во Унгарија (1949–1956) (дури и секретарот на партијата Матијас Ракоши ќе му рече на композиторот Золтан Кодали да напише нова државна химна, но Кодали одбива, по што Ракоши се откажува од својата замисла.) По неуспехот на унгарската револуција, Јанош Кадар ќе се обиде да издејствува промена на химната - од Himnusz во Szózat, но нема да успее докрај да ја истурка својата идеја.
Скулптурата Himnusz
На 7 мај 2006, поставена е скулптурата Himnusz на плоштадот во Будакежи, селото кадешто е роден Ференц Еркел, композиторот на музиката на унгарската химна. Таа го прикажува целокупниот текст на поемата во кружна форма, центриран околу две метри високата фигура на Бог, со 21 бронзено ѕвоно распределено на седум арки, направени од осум камени столбови, секој од нив со висина од четири и пол метри. Музичката содржина на делото може да се исвири на ѕвоната. Парите - 40 милиони форинти (грубо 200,000 долари ), биле собрани од јавната претплата.
Епиметеј (месечина)
Епиметеј — внатрешна месечина на Сатурн. Позната е и по името Сатурн XI.
Понекогаш месечините кои кружат околу една планета на меѓусебно растојание од 50 километри. Тие се наречени коорбитални месечини, бидејќи виртуелно делат иста орбита. Двете месечини, Епиметеј и Јанус, чија орбита е веднаш зад прстенот Ф, се пример за овој вид месечини. Тие ги заменуваат орбитите на секои 4 години и наизменично се доближуваат до Сатурн. Епиметеј е грутчеста месечина и е 28 километри подолга отколку што е широка или длабока. Таа е една од 16. месечини што се наоѓаат внатре во системот од прстени. Епиметеј има синхронизирана ротација - тоа значи дека секогаш со истата страна е свртен кон Сатурн, зашто неговата ротација и орбиталните периоди се еднакви. Додека кружи околу Сатурн, се однесува како месечина-водач и ги заробува честичките од прстените во прстенот Ф.
Прометеј се однесува исто во внатрешната страна на прстенот. Во 1967 година постоело сомневање за постоењето на Епиметеј, кој не било потврдено сè до 26 февруари 26 февруари 1980 година. Епиметеј била една од 8. месечини што таа година ги открил „Војаџер 1“.
Потекло на поимот
Месечината го носи името на еден од титаните, семејство на џинови во старогрчката митологија, кое многу одамна владеело на Земјата. Прометеј е еден од петте браќа на Епиметеј.
Тирол
Тирол (германски: Tirol или Tyrol, италијански: Tirolo) е висока планинска област на Алпите која се наоѓа источно од Швајцарија. Се дели на Северен и Јужен Тирол и има вкупна површина од 26.262 км2. Има над 1,2 милиони жители. Северен Тирол се наоѓа во Австрија и сочинува посебна покраина наречена исто така Тирол. Јужен Тирол припаѓа на Италија и ја сочинува покраината Трентино-Јужен Тирол.
Северен Тирол се простира помеѓу Италија, Швајцарија, Германија и австриските покраини Предарлска на запад и Салцбург и Корушка на исток. Има површина од 12.647 км2 и население од околу 470.000 жители. Главен град е Инсбрук. Северниот дел на Тирол ги опфаќа планините Ецталски Алпи (со највисок врв Вилдшпиц, 3.774 м), Лехталски Алпи (Цугшпице, 2.964 м) и други. Најпознати и најзначајни превои се Бренер (на 1.370 м) кон Јужен Тирол и Арлберг кон запад (на 1.802 м). Климата е континентална и алпска, а висината на снежната граница изнесува до околу 2.800 м. Поголеми реки се Лех и Ин кои се десни притоки на Дунав. Најголемо е Ахенското Езеро. Тирол е земјоделско-индустриски регион.
Рина Усикова
Рина Усикова ( во — ) — еден од најголемите афирматори на македонскиот јазик во Руската Федерација и во светот.
Рина Павловна Усикова е родена во 1933 година во Москва. Авторка е на повеќе од 100 научни публикации и уметнички преводи од македонски на руски јазик, меѓу кои најзначајни се:
Детството го поминала во ужасите на втората светска војна. Во 1950 г. се запишала на државниот универзитет во Москва М.В.Ломоносов, на катедрата за славистика, на одделението за бугарска филологија. Во 1965 год ја брани кандидатската (магистерска) теза "Морфологија на именките и глаголите во современиот македонски литературен јазик", под менторство на професорот С. Б. Бернштејн. Во 1993 г. доаѓа во Република Македонија како лектор по руски јазик на катедрата за славистика. Тогаш МАНУ ја избира за дописен член, а воедно е прогласена и за почесен професор на универзитетот Св. Кирил и Методиј - Скопје. Во 2005 година ја брани докторската дисертација од севкупноста на нејзините досегашни трудови.
Лојна
Потекло
Првата хемиска фабрика во Лојна била изградена во 1916 од BASF и произведувала амонијак, најпрвин за употреба за производство на експлозиви, а по 1919 за ѓубрива. Местото било одбрано поради неговата близина до рудниците за јаглен (кафен јаглен); хемиските фабрики на местото главно биле основан на синтетички гас (водород и јаглерод моноксид). Во 1920, фабриката Лојна била овластена за комерцијална употреба на хидрогенизацијата на јагленот, и производството започнало на 1 април 1927. Местото (имот на IG Farben по 1926) било брзо проширено во 1920-тите и 1930-тите, со фабрики за производство на метанол, синтетичка нафта добиена од хидрогенизација на јагленот, амини и детергенти.
Втора светска војна
IG Farben во Лојна бил предводен од Хајнрих Битефиш и била втората најголема фабрика за синтетичка нафта во Нацистичка Германија и втората најголема хемиска операција. Лојна била првата фабрика за тестирање на процесот Бергиус, кој ја синтетизирал нафтата од лигнит (кафен јаглен катран во 1944). Лојна покривала три км2 земја со 250 згради, вклучувајќи помошни згради надвор од главните фабрики и вработувала 35.000 работници (вклучувајќи 10.000 затвореници и принудна сила). 14-та пешадиска дивизија одговорна за заштита на Лојна имала 28.000 војници, 18.000 помошен персонал, 6.000 машки и 3.050 женски помошници, 900 унгарски и италијански 'волонтери', 3.600 руски хиви и 3.000 други, така создавајќи ја вкупната бројка од 62.550 луѓе. Повеќе од 19.000 работници во Лојна биле членови на организацијата за заштита од воздушни напади, која управувала повеќе од 600 радар наведувани пиштоли (воздушните сили се состоеле од 5.000 мажи и жени). Вкупно 6.552 бомбашки напади и 2 RAF напади паднале над 18.328 тони на бомби во Лојна.
Како најтешко бранена индустриска цел во Европа, Лојна станала толку темна од нападите, германските чадни садови и екплодираните резервоари на нафта, па така „ние немавме идеја колку близу се нашите напади до целта.“ (Том Ландри, копилот на B-17 и подоцна тренер на Далас Каубој). Во ведрите денови, само 29% од бомбите паѓале на Лојна внатре во индустрискиот коплекс; бројот на напади паднал на 5,1%. Во текот на првиот напад од нафтената кампања во Втората светска војна, загинале 126 работници во Лојна. Меѓутоа, откако се зголемила одбранат, само 175 работници загинале во 21 последователни напади. Бомбардирањето на Лојна од 12 мај 1944 до 5 април 1945 ги чинело 1.280 пилот од Осмата воздушна дивизија. Во три посебно напади на Осмата, 119 авиони биле загубени и ниедна бомба не паднала на Лојна. Осмата воздушна дивизија фрлила 12.953 тони експлозиви на Мерзебург.
По војната
По делумното уништување во Втората светска војна и испораката на неколку фабрики во Советскиот Сојуз како воена оштета, местото Лојна била обновено и понатаму проширена, како „VEB Leuna-Werke Валтер Улбрихт“. Во 1950-тите била изградена нафтена рафинерија, која преработувала руска сурова нафта. Ова понудило можност за производство на широк асортмина на нафтени хемикалии и пластики.
По обединувањето
По повторното обединување на Германија во, Лојна била поделена на неколку помали компании кои биле продадени на Total S.A. (кои изградиле целосно нова нафтена рафинерија во Лојна), BASF, Linde AG, и белгиската DOMO Group. Заеднички објекти за компаниите се обезбедени од InfraLeuna QUINN Chemicals инвестирала во фабрика за производство на метилметакрилат (MMA), но изградбата била запрела во јануари 2009, поради пречекорување на трошоците и влошување на условите на пазарот.
Квирејн ван Брекеленкам
Квирејн ван Брекеленкам (хол. Quirijn или Quiringh Gerritsz van Brekelenkam), (1622/29, Звамердам – 1669/79, Лајден ) — холандски барокен сликар на битови мотиви. Веројатно учел кај Герард Дау, бидејќи неговите слики од 1640-тите и 1650-тите наликуваат на оние на Лајденските фејнсхилдери.
Рак на кожа
Ракот на кожа или карцином на кожа е тип на карцином кој се јавува на кожата. Се јавува поради развој на абнормални клетки кои имаат способност на инвазија или ширење во други делови од телото. Постојат три главни типови на рак на кожа: базо-клеточен карцином (BCC), сквамо-клеточен карцином (SCC) и меланом. Првите два, заедно со голем број на други поретки кожни карциноми, се познати како немеланомски кожни карциноми (NMSC). Базо-клеточниот карцином расте бавно и може да го оштети околното ткиво но мала е веројатноста да се прошири на подалечни делови од телото и да резултира со смрт. Често се појавува како безболна подигната површина на кожата која може да биде сјајна со мали крвни садови кои поминуваат над неа или може да се манифестира како подигната површина со улцер. Сквамо-клеточниот карцином има поголема веројатност да се прошири. Обично се манифестира како тврд израсток со лушпест врв, но може да формира и улцер. Меланомите се најагресивни. Знаците кои укажуваат на појава на меланом се бенка која ја променила големината, формата, бојата, има неправилни рабови, има повеќе од една боја, чеша или крвари.
Карциномот на кожа е најчестата форма на карцином, на кого отпаѓаат најмалку 40% од сите случаи на карцином. Најчест тип се немеланомските кожни карциноми, кои се јавуваат кај 2–3 милиони луѓе годишно. Сепак ова е груба проценка, бидејќи не се води добра статистика. Од немеланомските кожни карциноми, околу 80% од случаите се базо-клеточни и 20% се сквамо-клеточни. Базо-клеточните и сквамо-клеточните кожни карциноми ретко резултираат со смрт. Во САД, тие се причинител на смрт кај 0.1% од вкупните смртни случаи од канцер. На глобално ниво во 2012, меланом имале 232,000 луѓе што резултирало со 55,000 смртни случаи. Белите луѓе во Австралија, Нов Зеланд и Јужна Африка имаат највисока стапка на појава на меланом во светот. Трите главни типови на кожни карциноми станале почести во последните 20 до 40 години, особено во региони каде што населението доминантно е бело.
Национален парк Морски архипелаг Сан Лоренцо
Национален парк Морски архипелаг Сан Лоренцо — национален парк во Мексико сместен на островот Сан Лоренцо дел од архипелаг во Калифорнискиот Залив крај источниот брег на Долна Калифорнија. Архипелагот Сан Лоренцо се смета за една од најважните еколошки области на Калифорнискиот Залив. Островот и околните области се дел од богат екосистем составен од голема разновидност на флора и морска фауна. Оваа област е заштитена од мексиканската федерална влада Норма Официална Мексикана NOM-059-SEMARNAT-2001 поради нејзината важност како живеалиште за неколку загрозени видови. Архипелагот е дел од општината Мексикали, Долна Калифорнија. Островот се наоѓа југоисточно од градот одделен со каналот Салсипуедес.
Историја
Националниот парк е создаден како морски национален парк за заштита на кревкиот и важен екосистем на архипелагот Сан Лоренцо со национален указ на 25 април 2005 година. Богатата морска биоразновидност со значителен број загрозени, ранливи и загрозени видови го направи императив мексиканската федерална влада да ја заштити оваа област. Оваа област е исто така важна како трговска, културна и рекреативна област.
Географија
Паркот е составен од островите Архипелаг Сан Лоренцо, Лас Анимас, Салсипеедес, Раса и Партида со околната поморска граница на островите со вкупна површина од 50.442 хектари. Островите на Архипелагот се опкружени со длабока, ладна вода богата со хранливи материи во централниот дел на Калифорнискиот Залив познат и како Кортешко Море. Поголемиот дел од паркот е составен од поморска област. Малиот копнен дел се состои од нерамни острови со нередовно крајбрежје, еродирани со многу морски карпи. Островите на Архипелагот покажуваат драматични тополошки промени каде што височината оди од нивото на морето на 485 метри надморска височина. Највисоките врвови се наоѓаат на островот Сан Лоренцо кон јужниот крај.
Клима
Климата се смета за сува пустина со проценети годишни врнежи од 2,54 и просечна годишна температура од 24 °C. Високите нивоа на сончево зрачење и постојаните ветрови што преовладуваат резултираат во високи стапки на испарување. Архипелажните острови Сан Лоренцо доживуваат жешки лета каде температурите во најжешките месеци од годината (јули и август) достигнуваат помеѓу 35 °C до 40 °C. Зимите се топли, со просечни ниски температури кои достигнуваат 11 °C за време на најстудените месеци од годината (јануари и февруари). Ветровите влијаат на времето на островите, но тие имаат позначајно влијание врз морските услови. Ветровите преовладуваат од северозапад во зима, што носи води богати со хранливи материи од Тихиот Океан во Калифорнискиот Залив, но во текот на летото преовладуваат ветровите од југ, имаат спротивен ефект врз струите.
Флора и фауна
Националниот парк морски архипелаг Сан Лоренцо има уникатни екосистеми и живеалишта. Овие екосистеми поддржуваат голема нутриционистичка пирамида важна за морските животни, птиците и околните населби на луѓето. Во богатите води на Калифорнискиот Залив живеат над 800 видови риби и 2.000 видови без'рбетници.
Островите може да изгледаат неплодни поради недостаток на свежа вода и суви услови што дозволуваат само неколку пустински грмушки и кактус. Морската флора се состои од неколку варијанти на алги. Алгите служат како идеално живеалиште за мали морски видови.
Фауната се состои од следнава листа на загрозени видови: син кит, грбав кит, кит убиец, сперматозоид, зелена желка, тотоаба. Екосистемот на архипелагот Сан Лоренцо се состои од многу варијанти на комерцијално важни риби. Риба меч, риба ослиќ, делфин рисо се исто така чести во водите што ги опкружуваат островите. Островот Раса е важно место за гнездење за галебот на Херман, јужноамериканска рибарка, американскиот буковец, мурлетот на Кравери и кафеавиот пеликан. Галебот Герман и јужноамериканска рибарка се проценува на 260 илјади и 200 илјади соодветно, што претставува околу 95% од вкупната светска популација од тој вид. Островот Салсипеедес, островот Лас Анимас и островот Сан Лоренцо се важно живеалиште за репродукција на кафеавиот пеликан во Калифорнискиот Залив. Просечна сума на вгнездени парови кафеави пеликани на трите острови се проценува помеѓу 6.000-18.000.
Островите исто така одржуваат голем број видови птици кои се состојат од автохтони видови и миграторни видови кои се привлечени од богатиот морски екосистем. Некои од најпознатите видови птици вклучуваат: куперски јастерб, златен орел, сокол, колумбиди, фрегати птица, кафеав пеликан.
Фејнсхилдери
Фејнсхилдери (Fijnschilders = „фини сликари“), наречени и Лајденски фејнсхилдери (Leidse Fijnschilders) — сликари од златното време на холандското сликарство кои твореле во периодот од од 1630 до 1710 г., стремејќи се што поприродно да ја доловат стварноста околу нив, со нивниот префинет прецизен живопис на мали платна.
Во XVII век, како и во современиот холандски јазик, поимот „фејнсхилдер“ се употребувал за сликар кој применува класични техники, напроти, да речеме, куќен сликар. Меѓутоа во XIX век овој збор станал поим за сликарите како Герард Дау (Герит Дау) и неговите следбеници во Лајден. Најистакнатите барокни сликари во Холандија како Дау, Франс ван Мирис Постариот и Адријан ван дер Верф се одликувале со „префинет“ стил, извонредни техники, и крајно внимателно запазување на деталите, давајќи им на сликите сосем мазни површини без никакви видливи потези од четка. Овој начин на употреба на бојата во голема мера се разликува од стилот на останатите холандски сликари како Франс Халс, но и од самиот Дауов учител, Рембрант ван Рајн. Фејнсхилдерите биле поблиски до стилот на нивните ранофламански претходници како Јан ван Ејк со своите богати детални. Други уметници кои го практикувале овој стил биле Годфрид Схалкен, Квирејн ван Брекеленкам и понекогаш Габриел Мецу.
Фејнсихлерите највеќе се истакнале во полето на битовите сцени на кои се прикажувани секојдневни активности, вечерни сцени на свеќи, како и општички мамки во ниша.
Јонче Христовски
Јонче Христовски (Битола, 1931 — Скопје, 15 април 2000) — истакнат македонски пејач, текстописец и композитор на песни во народен дух, исклучително популарен естраден уметник, кој славата на македонскиот мелос ја пронесувал низ целиот свет. Создал сопствен интерпретативен стил, препознатлив и комуникативен со публиката. Најзапаметени меѓу народот ќе останат неговите сценски настапи со фрлање на палтото на земја, бакнување на земјата и боемскиот мераклиски начин на живот отсликан во неговите изведби на песните. Неговите песни изобилуваат со изворен македонски народен звук и ритмика и силен македонски патриотски дух на љубов кон Македонија, но и кон животот, песната, љубовта.
Космос-2111
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9151 км, а најмалото на 9109.
Јонче Христовски
Се прославил со својата песна „Македонско девојче“ (1964), чии препеани верзии се појавиле на англиски, германски, дански, италијански, руски, српски, француски и шпански јазик. Впечатливи му биле и изведбите на песните: „Животе мој“, „Ај засвирете ми чалгии“, „Запеј песна Македонко“ и многу други во извонредно богатиот репертоар. Како најзапаметени и највпечатливи негови песни кои сè до денес се своевидни химни меѓу македонскиот народ, со огромна популарност се песните „Едно име имаме“, „Ако умрам ил загинам“, „Ој, Вардаре македонски“, „И ние сме деца на Македонија“', „Мој роден крај“, „Куќа имам на Пелистер“ и многу други. Член бил на ансамблот „Танец“ (пејач и играорец), каде како кореограф изработил и создал кореографии за неколку ора, меѓу кои и Калајџиското Оро. Како одговорен за народната музика во ТВ Скопје, ја иницирал серијата „Распеани градови“ (1974), еден од најзначајните проекти на ТВС.
Јонче Христовски бил женет и татко на две ќерки. Неговата сопруга трагично го загубила животот во катастрофалниот Скопски земјотрес 1963 година и токму на неа и за љубовта кон неа, Јонче Христовски ја посветил и напишал една од своите најпознати песни „Животе мој“. Во 2002 година во Скопје е основан ансамбл за народни песни и игри кој го носи неговото име, a македонско културно уметничко друштво со неговото име постои и во Германија.
Творештво
Јонче Христовски напишал голем број песни, кои ги изведувале бројни пејачи:
Евстахиева туба
Евстахиева туба, слушна туба, аудитивната туба, фарингеален ушен канал (tuba pharyngotympanica, tuba auditiva, tuba auditoria) — цевка која го поврзува голтникот со средното уво. Аналогно на звуководот или надворешниот ушен канал, тубата се состои од два дела, коскен и рскавичен. Низ неа поминува воздухот во пневматските шуплини на средното уво така што притисокот во нив е приближно ист како во надворешната средина, што е важно за нормално функционирање на преносниот систем. Името го добила по анатомот Бартоломеј Евстахиј (Bartholomaeus Eustachius 1520 - 1574), италијански професор по анатомија и истражувач, кој го одбележал 16 век, не само на италијанската туку и на светската медицина.
Историја
Меѓу првите, Евстахиевата туба, нејзината структура, насока и односи ги опишал Бартоломео Евстахиј во познатата книга „Epistole de Auditis Organis“ која била објавена во 1562 година.
Првото објаснување за функцијата на Евстахиевата туба го дал Верни (Du Verney 1648-1730), кој открил дека тубата не е патека за дишење и слух, туку дека воздухот поминува низ неа во шуплините на средното уво.
На крајот на 19 век Полицер (Politzer, А.) бил првиот кој утврдил дека Евстахиевата туба анатомски се состои од два дела, коскен и рскавичен.
Шварцбарт  во 1944 година коскениот дел од цевката го нарекол протимпанон (protympanum).
Проктор (Proctor, B.) во 1973 година ја означил Евстахиевата туба како една од најсложените структури во човечкото тело. Според него, има многу сложена анатомија, чија физиологија сè уште не е доволно разјаснета, па нејзината микропатологија е предизвик за идни истражувања.
Кинг (King, F.) во 1979 година истакнал дека анатомијата и функцијата на Евстахиевата туба претставуваат клучно прашање за повеќето состојби и нарушувања на средното уво.
Анатомија
Евстахиевата туба е рскавично-коскена цевка со должина од околу 35-36 кај возрасните и од 18 до 20 кај децата, преку која тимпаничната празнина комуницира со носниот дел на голтникот (фаринксот). Цевката се протега од надворешниот ѕид на голтникот (приближно од нивото на долната носна школка) до предниот ѕид на средното уво. Градена е дел од коска, коскениот дел од цевката, а другиот дел, 'рскавичниот дел од цевката, од 'рскавично и фиброзно ткиво. На нивниот спој има стеснување (isthmus) цевка со пењчник од 2, додека цевката се шири на двата краја, иако во долниот дел ѕидовите се залепени заедно.
Коскен дел на тубата
Коскениот дел од тубата (pars osseo tubæ auditivае) или протимпанонот е постеролатералната третина од цевката, со просечна должина од околу 11 со варијации од 7 до 15. Се протега од тимпаничниот отвор до истмусот, спуштајќи се, медијално и напред кон носно-голтничниот (назофарингеалниот) дел. Обликот на протимпанумот, на фронталните делови, може да биде трикратен: неправилен во 45%, четириаголен во 35% и триаголен во 20% од случаите. Коскениот дел од Евстахиевата туба директно комуницира со мезотимпанумот, а преку тимпаничниот истмус и со горниот дел од кавум тимпани, и на него се разликуваат:
Шилингштет
Географија
Шилингштет се наоѓа во Тириншката Котлина. Источно од него се наоѓа селото Бајхлинген.
Евстахиева туба
Тимпанално устие на тубата
Тимпаналното устие на тубата претставува премин на мезотимпанумот во протимпанумот. Тоа е четириаголен отвор во предниот ѕид на кавум тимпани, кој се наоѓа на околу 4 над дното на хипотимпанумот. Ова растојание е различно во зависност од обликот и димензиите на долниот дел од кавум тимпани. Суперо-инфериорниот пречник или висината на тимпаничниот отвор изнесува од 2 до 7,5 (во просек околу 5). Латеромедијалниот пречник или ширината на овој отвор изнесува од 2,5 до 4,5 (во просек околу 4). Горниот раб на отворот е коскена преграда (септум) за тибијалниот затегнувач (musculus tensoris tympani), и долниот раб, предниот крај на коскениот ѕид на дното на кавум тимпани. Внатрешната граница одговара на коскениот ѕид на лавиринтот, а надворешната граница на тимпаничната коска.
Ѕидови на коскениот дел од тубата
Ѕидовите на коскениот дел од тубата се надворешни, внатрешни, горни и долни, во зависност од конфигурацијата на луменот на протимпанумот.
Се состои од два дела, постеролатерален и антеромедијален. Неговиот постеролатерален дел го образува коскениот ѕид на лавиринтот, а антеромедијалниот дел одговара на ѕидот на коскениот канал на внатрешната каротидна артерија. Обликот и големината на постеролатералниот дел се променливи и зависат од растојанието на внатрешната каротидна артерија (a. carotis internae) од тимпаничниот отвор на тубата. Овој дел од ѕидот обично се издигнува косо нагоре, почнувајќи од дното на протимпанумот и обично е малку испакнат во луменот на тубата, а е крајно конкавен. Неговата дебелина се движи од 0,5 до 6 (во просек 2,5). Обликот на лавиринтскиот дел може да биде или триаголен или четириаголен. Во случаи кога внатрешната каротидна артерија се наоѓа директно на нивото на долниот агол на тимпаничниот отвор на тубата, лавиринтскиот дел од ѕидот е во триаголен облик со врвот свртен надолу. Ако внатрешната каротидна артерија е подалеку од тимпаничниот отвор на тубата, лавиринтскиот дел од медијалниот ѕид на тубата има четириаголен облик со различни димензии.
Изграден е во два дела, внатрешен и надворешен. Внатрешниот дел се состои од коскена преграда, која го одделува луменот на тубата од затегнувачкиот тимпаничен мускул и, по правило, се јавува бочно во луменот на тубата. Надворешниот дел од ѕидот ја претставува тегмен тимпани, кој го наткрива луменот на тубата и кој обично е вдлабен кон луменот на тубата. На спојот на овие два дела од горниот ѕид на тубата може да се најде малку изразен жлеб, а поретко се присутни коскени боцки или ламели.
Овој ѕид одговара на плиток жлеб на спојот на неговите надворешни и внатрешни ѕидови. Овој ѕид е јасно видлив само во околу 20% од случаите и поминува во долниот ѕид на хипотимпанумот во мал лак. Често содржи пневматски клетки кои се протегаат во хипотимпаничниот пневматски тракт.
'Рскавичен дел на тубата
'Рскавичниот дел на тубата (pars cartilaginea tubæ auditivае) со својата еластичност овозможува затворање и отворање на каналот на тубата. За време на голтање, проѕевање или зборување, мускулите на вратот познати како „дилататори на тубата“ ги затвораат или одвојуваат ѕидовите на тубата, што овозможува правилен проток на воздух.
Хистологија и анатомски односи
Тубата е обложена со цилиндричен епител со цилии, или респираторен епител, како и целиот горен респираторен тракт кому му припаѓа, движењето на цилиите е насочено кон носно-голтничниот (назофарингеалниот) дел. Во нормални услови, ова спречува продор на инфекција во средното уво. Кај децата тубата е поширока, пократка и похоризонтално поставена, па затоа нејзината заштитна функција е значително послаба.
Непосредно до ѕидот проаѓа внатрешната каротидна артерија (a. carotis internae), кој може да биде повредена при хируршки манипулации на тубата.
Функција
Евстахиевата туба му обезбедува на средното уво вентилација и изедначување на атмосферскиот притисок. Со зголемувањето на притисокот на воздухот во средното уво на околу 15, се отвора фарингеалниот дел од тубата, со што се овозможува евакуација на вишокот воздух во пределот на голтникот (фаринксот) и изедначување на притисокот. Само во случај кога притисокот на воздухот од двете страни на тапанчето е еднаков, створени се оптимални услови за негово правилно осцилирање, при што притисокот на воздухот не смее да биде истовремено на надворешната и внатрешната страна на тапанчето. Затоа тубата мора да биде затворена така што воздушниот притисок да делува на тапанчето само преку надворешниот ушен канал. Доколку е затворен подолго време, воздухот се ресорбира од средното уво преку неговиот епител, воздушниот притисок се намалува и тимпаничната мембрана се притиска на внатрешното уво, што доведува до губење на слухот, појава на звуци во увото и почеток на болест. Експериментално е докажано дека за околу 2 часа, воздушниот притисок во средното уво станува едвај мерлив со манометар (создавање вакуум). Вообичаено, тубата е затворена, но со секоја промена на атмосферскиот притисок се отвора за да се изедначи притисокот во средното уво, што се постигнува со движење на мускулите на вратот при голтање и проѕевање. За нормално функционирање на тапанчето, слушните ковчиња и отстранување на секретот насобран во средното уво, од големо значење е проодноста на Евстахиевата туба.
Нарушувања
Нарушувањата на функцијата на Евстахиевата туба (вентилациски, дренажни и заштитни) се важни фактори, не само за појава на воспалителни процеси на средното уво, туку и за успехот на хируршкиот третман на овие болести. Појавата на секреторен отитис е поврзана со дисфункција на тубата, која може да биде предиспонирана од нејзината морфолошка структура, како макроскопска, така и микроскопска.
Аманда Кру
Аманда Кетрин Кру (родена на 5 јуни 1986 година) е канадска глумица. После нејзиното филмско деби во Конечно одредиште 3 (2006), таа имала главни улоги како Фелисија Алпин во Љубовен повик (2008) и Тес Керол во Чарли Сент Облак (2010), како и Кери Милер во телевизиската серија Вистлер (2006- 2008). Од 2014 до 2019 година, таа ја игра Моника Хол на силициумска долина на ХБО.
Евстахиева туба
Нарушувања
Меѓу најчестите болести, предизвикани од дисфункција на тубата спаѓаат;
Наводи
<references group="" responsive="0">
Аманда Кру
Раниот живот
Аманда Кру е родена во Лангли, британска Колумбија. Нејзината мајка Деби Кру по занимање е правен секретар, а нејзиниот татко Јан Кру е работник во телекомуникации. Таа започнува да глуми кога била вклучена  во мјузиклот  змејот Талис  кога била во петто одделение. Овој настап и овозможува  претставување на агенциите за таленти и правење реклами. Продолжила со школување на Американската академија за драмски уметности во Њујорк.
2005–2015
Во 2005 година, на 19-годишна возраст, таа ја има својата прва глумечка улога на екранот како Поли Бруер во тинејџерската драма АБЦ Животот каков што го знаеме. Таа настапува како сестра во една епизода од Смолвил, телевизиска серија заснована врз ликот на Супермен на ДВ стрипот. Од 2005 до 2006 година, таа игра во улога на Танис Мектагарт на тинејџерската драма YTV 15 / Љубов во која глуми глумица и близок пријател Меган Рат. Од 2006 до 2008 година, ја игра улогата на  Кери Милер во драмата КТВ Свиркач, за што ја добива својата прва награда Лео.
Подоцна се појавува во романтична тинејџерска комедија „ Таа е човекот“, модерна адаптација на Дванаесеттата ноќ на Вилијам Шекспир. Таа ја игра Киа, фудбалер кој и помага на својата пријателка Виола Хастингс (игра Аманда Бинес ) да се преправа дека е нејзин брат со цел да може да игра на фудбалскиот тим на момчињата откако нивниот тим ќе се намали од нивниот тренер. Во 2008 година, таа ја добива својата прва главна улога во тинејџерската комедија на патот Љубовен повик. Таа ја играла Фелисија Алпин, средношколка која оди на патување со нејзините двајца најдобри пријатели (играа Џош Цукерман и Кларк Дјук, соодветно).
Подоцна таа ќе глуми со Мари во романтична комедија Таа Една вечер, која премиерно е прикажана во Омаха на Филмски Фестивал во февруари 19, 2008. Во 2009 година, таа имала споредна улога со Мартин Донован и Кајл Галнер во натприродниот хорор филм Прогонувањата во Конектикат. И покрај негативните критики од критичарите, филмот избил на второто место во Северна Америка на благајните и на крајот заработил $77.5 милиони во светот. Таа глуми во романтична комедија Отворен уметник како Бритни.која станува гневна  откако компанијата која ја имаат нејзиниот дечко по раскинувањето основа  своја компанија и ги краде нејзините клиенти.
2010–2013
Во 2010 година, таа глуми со Зак Ефрон и Ким Бесинџер во романтична драма Чарли Сент  Клауд, игра улога на девојка која се наоѓа помеѓу двајца браќа и кога братот ја избира љубовта кон девојката наместо друштвото на починатиот брат. . Подоцна истата година, таа глуми во трилерот за злосторства „ Повторувачи“ како Соња Логан, наркоман, која останува заробена во временска јамка. Филмот премиерно се претставил на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто во 2010 година на 13 септември и доби негативни критики од критичарите. И покрај ова, филмот беше номиниран за девет награди на Лео, вклучувајќи ја и номинацијата најдобар филм со должина на филмот, во Без вооружување. Таа ја посакува номинацијата  за најдобра глумица за нејзиниот настап.
Во 2011 година, Кру стартува да игра во крими, трилерот Чарли Зона како самохрана мајка зависник од хероин. По филмот ја имала својата светска премиера на Атлантскиот Филмски Фестивал на 16 септември, 2011 година, филмот бил прикажан во Ванкувер на Меѓународниот Филмски Фестивал на10 октомври, 2012 година, а подоцна добива ограничено театарско ослободување на 1 Март, 2013 година. Таа подоцна глуми во семејна драма Сестри и Браќа како Ники, во која како глумица  доаѓа во судир со нејзината постара полусестра. Филмот освоил шест Лав Награди, вклучувајќи за Најдобар филм со должина на долгометражен Филм и  најдобра водечка изведба на жена во филмска слика.
Таа глуми како  гостин со ѕвездата на САД Мрежа во правна драма Костуми, како експерт хакер кој краде пари од нејзиниот татко од компанијата. Во 2012 година, таа игра во политичкиот трилер Борба против ножеви. Таа игра улога на жена вклучена во афера со Лари Бекер (игра од страна на Ерик Меккормак). Филмот имаше премиера во Трибека на Филмски Фестивал на 25, април 2012. Во 2013 година, настапува со ѕвезда со Ким Коатес и Кејти Боланд во трилерот Жесток. Таа ја одиграла Ли Париш, во мал град-девојката прераснува во  позната глумица која се обидува да го  задржи нејзиниот углед од тоа да биде уништен. И покрај негативни критики, таа ја  добива својата четврта Лав номинација за нејзиното глумење.
Подоцна повторно се обедини со на Исхраната во Конектикат, Вирџинија Мадсен, во романтичната комедија драма Луд вид љубов. Таа ја играла Бет Мек, жена која станува интимно блиска со најмалиот син на семејство, скоро распарчена од неверството на таткото. Таа имала и споредна улога во биопискиот Работа, играјќи хипи студент на колеџ, кој има едноноќен штанд со соосновачот на „ Епл АД “ Стив Џобс (го играше Ештон Качер ). Филмот премиерно бил прикажан на филмскиот фестивал „Санденс“ во 2013 година на 25 јануари и беше критички испланиран.
2014–2019
Од 2014 до 2019 година, екипажот ѕвезда како капиталистички Моника сала во Мајк Џаџ ОК HBO комедија Силициумската Долина. Во првата сезона, нејзиниот лик првично бил асистент на Питер Грегори (го играше Кристофер Еван Велч ), но во втората сезона станува асоцирана партнерка со Лори Бреам (играна од Сузан Криер )по смртта на Велч во 2013 година, а подоцна ја напушта Равига Капитал да му се придружи Таа гостуваше во втората сезона на ЦТВ полициската процедурална драма Мотив Робин Китон  на Пид Папер како свој деловен советник. , млада вдовица, во вдовица која се свршува несвесно со човекот одговорен за убиството на таткото на нејзиниот син.
Подоцна таа глуми со Брајан Герахти во христијанската музичка драма Идентично, каде што играат двојка која близнаците  им ги  дава на еден пар стерилна двојка (играа Реј Лиота и Ешли Џуд, соодветно) бидејќи не можат да ги одгледаат и двајцата. Филмот премиерно бил прикажан на филмскиот фестивал Нешвил на 17 април 2014 година на негативни критики и бил бомбардерска бомба. Во нејзината трета соработка со режисерот Карл Бесаи, таа глуми како заводлива библиотекарка Изи Фонтаин во криминалната комедија Лош град,, која премиерно се претстави на Меѓународниот филмски фестивал во Олденбург на 10 септември 2014 година. Филмот бил номиниран за девет награди Лео, вклучувајќи ги и за најдобра Драма по должина  и најдобра глумица за нејзината  изведба.
Во 2015 година, таа ко-со ѕвезда со Блејк Лојвли и Елен Бурстин во фантастичната, романса Возраста на Адалин, игра како студент и  ќерка на Вилијам и Кети Џонс (игра од страна на Харисон Форд и Кети Бејкер, соодветно). Екипажот ко-со ѕвезда со музичко дуо Али и Ај во драмската комедија Вејп начин за сега, кој имаше премиера во Лос Анџелес на  Филмскиот Фестивал на 16 јуни, 2015 година. Во 2016 година, улога со ѕвезда во биографски спортската драма Трка, улога на љубовен интерес на патеката и на терен тренер Лери Снајдер (игра од страна на Џејсон Судејкис). Филмот добива седум номинации на 5 Канадски Екран Награди, вклучувајќи Најдобри Движење Слика. Таа ко-со ѕвезда со ролери Мајкл Шенон, во вестерн драмата Сиромашно Момче, игра девојка на  која месечари како проститутка. Филмот имал премиера на Трибека на Филмски Фестивал на 17 април, 2016 година.
Подоцна повторно глуми со Свирепиот со звездата, Мајкл Еклунд, во романтичната спортска комедија Чоккслам. Таа ја играла Шена Де Вилд, лош борец, борец, кој е романтично гонет од нејзиното поранешно момче Кори Свонсон(го игра Крис Маркет ) и покрај тоа што била интимно вклучена со нејзиниот менаџер Таб Хенеси (го игра Нил Матер ). Откако филмот премиерно бил прикажан на Меѓународниот филмски фестивал во Калгари на 2 октомври 2016 година, беше објавен на 10 февруари 2017 година на доживеал мешани коментари од критичарите. Во 2017 година, таа глуми во критички панично романтична свадбена комедија Табела 19. Таа ја играла Ники, слугинката на честа на една свадба и е нарцисоидна девојка на најдобриот човек на свадбата Теди (го игра Вајат Расел ).
Подоцна таа глуми со Ед Харис во драмски трилер Искривен некој, играјќи жена чиј татко е убиен кога била  дете. Филмот премиерно беше прикажан на филмскиот фестивал во Лос Анџелес на 21 јуни 2017 година, а беше објавен во кината на 5 октомври 2018 година за критичко признание. Таа глуми со Стивен Мек Хети во криминалната драма Каин Марко, играјќи жена која се наоѓа во средина на семејниот конфликт помеѓу нејзиното момче Дин Гембл (игран од Дејвид Кубит ) и неговиот незаконски помлад брат Саксон (игран од Џек Кеси ). Филмот премиерно е прикажан на Меѓународниот филмски фестивал во Сан Диего на 7 октомври 2017 година.
Радом
Радом (Radom) — град во средишниот дел на Полска во Мазовското Војводство. Градот е самостоен и не припаѓа на ниеден округ. Радом е основан во век, а во текот на  век добил градски права.
Аманда Кру
2014–2019
Во 2018 година, таа глуми со Емил Хирш и Брус Дерн во трилерот за научна фантастика Фрејкс, играјќи мајка на една млада девојка со телепатски  способности. Филмот ја имаше својата светска премиера во делот Откривање на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто на 8 септември 2018 година, каде беше номиниран за Најдобар канадски филм, а беше објавен во целиот свет на 13 септември 2019 година. Таа беше ко-глуми со Адам Броди во хорор филмот Изабел, играјќи жена која почнува да гледа натприродни појави по смртта на нејзиниот мртвороден син. Филмот ја има својата светска премиера во делот Полноќна страст на 23-от Меѓународен филмски фестивал Бусан на 6 октомври 2018 година. И покрај тоа што филмот е забележан од критичарите, Кру е номинирана за награда за најдобра глумица на повеќе филмски фестивали за нејзината глумечка изведба.
Радом
Географија
Радом се наоѓа на надморска височина од 130 до 207 метри надморска височина во средишниот дел на Полска, во јужниот дел на Мазовското Војводство над реката Млечна.
Аманда Кру
2014–2019
Ова е нејзиниот единствен филм објавен во 2019 година, таа глуми во хорор комедијата „Инвазија на куќата на глувите“. Таа ја игра Оливеј Смит,, после неколку не успешни врски и е отпуштена од работа, одлучува да избега на село и да изнајми куќа од старомоден вдовец кој се бори да ги скрие своите психопатични тенденции. Харви Паркер (игра Роберт Патрик, кој исто така бил и еден од извршните продуценти на филмот). Филмот ја има својата светска премиера на фестивалот SXSW на 10 март 2019 година, а беше објавен ширум светот на 23 август. Прегледите за филмот биле претежно мешани, иако перформансите на екипата биле пофалени.
Тековно
Игра во неодредена улога во биографскиот криминален трилер Целта број еден, кој  го глуми Џош Хартнет.
Јанус (месечина)
Јанус — внатрешна месечина на Сатурн. Позната е и по името Сатурн X.
Јанус е месечина со многу кратери и со неправилен облик, кружи околу Сатурн веднаш зад прстенот Ф и само 50 километри подалеку од неговиот сосед - Епиметеј. Неговото постоење било потврдено во декември 1966 година и е наречена според римскиот бог Јанус, закој се верувало дека истовремено може да гледа напред и назад. Сепак, статусот на месечина го добила во февруари 1980 година, откако биле проучени податоците на „Војаџер 1“.
120. источен меридијан
120. источен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Азија, Индискиот Океан, Австралија, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
120. источен меридијан образува голема кружница со 60.западен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и тргнувајќи на југ кон Јужниот Пол, 120. источен меридијан минува низ:
! scope="col" width="130" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Лаптевско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Бохајско Море ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Жолто Море ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Источнокинеско Море ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужнокинеско Море ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужнокинеско Море ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Сулско Море ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Сулско Море ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Сулско Море ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Целебеско Море ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Макасарски Проток ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Флореско Море ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Сумбски Проток ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Ода на радоста
Ода на радоста (гер. An die Freude) е ода напишана во 1785 од германскиот поет, драматург и историчар Фридрих Шилер. Песната го величи идеалот на братство и единство на целото човештво. Делото е најпознато по неговата музичка варијанта, искомпонирана од Лудвиг ван Бетовен како краен став на неговата Деветта симфонија (завршена во 1824), која претставува хорска симфонија за четири соло гласови, хор и оркестар. Помалку познати музички варијанти на песната искомпонирале:
Кецшау
Кецшау — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 31 декември 2009 е дел од градот Лојна. Се наоѓа околу 11 километри југоисточно од Мерзебург.
Тамерлан
Тамерлан е еден од најголемите освојувачи во историјата на човештвото и се вбројува меѓу Александар III Македонски и Џингис Хан. Тој бил исклучително контроверзна личност на своето време, а како таков останал и до ден денес. Во енциклопедијата Британика, Тамерлан се смета за турски освојувач, додека во индиската историографија, Тамерлан се именува како водач на Турците-чагатајци (потомци на Монголите). Во текот на 35 години, Тамерлан постојано војувал и презел голем број на походи и кампањи. Со освојувањата, неговата држава се проширила на запад и северозапад, таа се простирала во близината на Каспиското Море, бреговите на Урал и Волга. Со походите на југ и југозапад, тој ја освоил Персија, вклучувајќи ги Багдад, Карбала и северен Ирак.
Тамерлан бил основач на една голема и моќна држава која во историската наука е позната како Тимуридско царство, а воедно тој е родоначалник на Тимуридите, кои со векови владеееле со територии во Источна, Јужна и Средна Азија. Тамерлан бил прапрадедо на Бабур, основачот на Могулското царство, кое опстојало до 1857 година во Индија. Има значајна улога во историјата на Средна, Јужна и Западна Азија, како и на Кавказ, Поволжјето и Русија.
Настојувал да го возобнови Монголското Царство во нејзините стари граници. Меѓутоа неговата најголемата победа била против исламизираната Златна Орда. Тамерлан се облекувал како исламски војник (на арапски: غازي, ġāzī гази), а своите војни ги претставувал како џихад (на арапски: جهاد‎ ǧihād, света војна насочена против неверниците), но сепак неговите походи имале значителен негативен ефект врз муслиманските земји. Османлиското царство по Битката кај Ангора западнала во граѓанска војна, а нејзината експанзија на запад била сопрена за околу 50 - тина години со што бил продолжен животниот век на Византија.
Неговата војска се состоела од различни народи и племиња. Кон крајот на 14 и почетокот на 15 век, Тамерлан станал најмоќниот владетел во муслиманскиот свет по победите над Мамелуците во Египет и Сирија, Османлиското царство и Делхискиот султанат. Тамерлан исто така го поразил и Малтешкиот ред во Смирна. Во последните години, тој се стекнал со целосна контрола над остатоците на Чагатајскиот ханат, Илканатот и Златната Орда, па дури и се обидел да ја покори Кина и да ја вознбови династијата Јуан.