cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Евроспорт
Историја
Џејмс Ричардсон претходно беше водител на фудбалската Серија А на каналот од 2002 година до 2005 година и 2004 година УЕФА Лига на Шампиони со гости во студиото вклучувајќи го Алан Карбишли, Диџеј Спуни, поранешните играчи на ФК Челси, Пол Елиот, Ед де Гај, Реј Вилкинс, Роберто ди Матео и поранешниот голман на Челси, Карло Кудичини, кој сега е член на Тотенхем Хотспур, поранешниот репрезентативец Лутер Блисет и европските спортски новинари Габриеле Маркоти и Кцавиер Ривоите. Вил Вандерс е познат по разиграните најави за кикбокс и ги поздравува гледачите на јапонски, корејски, кинески и тајландски за воведот на емисијата за боречки вештини во понеделниците навечер наречена Фајт Клуб. British Eurosport ги покрива натпреварите во снукер во текот на целата сезона, вклучувајќи и настани што не се покриени од страна на Би-Би-Си (BBC) Телевизија, како и Мастерсот во Шангај и Чајна Опен. British Eurosport има тројца коментатори за скејтинг: поранешните учесници на Зимските олимписки игри, Крис Хаувард и Ники Слејтер, ветеран - коментаторот Симон Рид, братот на глумецот Оливер Рид. Тур де Франс се коментира од страна на Дејвид Херман со велосипедистот - ветеран Шон Кели како технички експерт. На 10 февруари 2009 година, British Eurosport, почна со емитување на програма на 16:9 резолуција. По затворањето на Сетанта Спортс (Setanta Sports), правата за натпреварување во голф ги презеде British Eurosport.
Ѓорѓи Мишевски
Ѓорѓи Сотиров Мишевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште, а потоа изучил занает и работел како механичар. Од летото 1944 година активно ја помагал борбата против окупаторот. Во септември истата година заминал за Китка, каде стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада. На 13 ноември, кога бил извршен нападот за ослободувањето на Скопје, учествувал во редовите на бригадата. Во една од многубројните улични борби бил тешко ранет, во близината на скривницата кај тврдината Кале. Бил однесен на лекување во скопската болница, каде подлегнал на здобиените рани. Бил закопан на скопските гробишта.
Неофит I Цариградски
Неофит I Цариградски — Вселенски патријарх во 1153 година. Неофит I бил монах во манастирот на Богородица Доброделителпред да биде устоличен за патријарх по смртта на неговиот претходник. Неговото кусо начелствување како патријарх од околу една година било незначајно, тој се повлекол и станал аскет. Неговото кусо начелствување било за време на царот Мануил I.
Џамија (Старо Балдовци)
Џамија во Старо Балдовци — муслимански објект кој се наоѓа во селото Старо Балдовци, Општина Босилово.
Фламбуро
Фламбуро или Аеторахи (Αετορράχη, Φλάμπουρο) — планина во Гребенско, Егејска Македонија.
Опис
Планината се наоа во источниот дел на Гребенско, на границата со Кожанско. Сместена е меѓу планините Бунаса на југ и Црвена Гора на север. На стари карти се води како Фламбуро, а на поновите се смета за дел од Црвена Гора. Реката Бистрица ја оградува од југ и исток, а од север долината на на реката Пиксари ја двои од Црвена Гора.
Карпите се офиолити.
До врвот Аетовуни (Орлов Врв/Орлово) се стасува од кожанското село Сфилци (680 м) за околу 4 часа.
Внатрешни гласови
Внатрешни гласови  е збирка на  песни од Виктор Иго објавена во 1837 година.
Во оваа збирка, Иго, мотивски бил разновиден, доминираат чувството за боја и живописни детали. ,
Ако човекот има свој внатрешен глас, ако природата има исто така свој глас, случувањата исто така го имаат својот. Авторот отсекогаш сметал дека мисијата на поетот е да ги спои овие состојби, низ песни кои содржат тројно учење, бидејќи првата состојба се однесува особено на срцето, втората на душата, третата на умот.
Радушка Река
Радушка Река — река во северниот дел на Македонија, која се влева во Вардар како нејзина лева притока.
Добош торта
Добош торта е една од најпознатите торти во светот и најпозната унгарска торта. Се прави од 6-8 тенки кори, филувани со чоколаден крем со глазура од карамел. Иако со својата форма може да потсети на добош, односно тапан, називот не е даден по инструментот, туку по својот творец Јожеф Ц. Добош, познат унгарски слаткар.
Историја
Јожеф Ц. Добош бил сопственик на најпозантата сласткарница во Будимпешта. Освен квалитетни слатки, колачи и торти, продавал и фини сирења и вина. Зад себе оставил повеќе книги и неколку технички изуми за помош во кујна, но благодарение на тортата станал славен.
Тортата ја претставил на Националната изложба во Будимпешта во 1885 година. Меѓу први ја пробале австроунгарската крлица Елизабета и нејзиниот сопруг Франц Јосиф.
Целосно поинаква од традиционалните торти брзо ги освоила срцата на луѓето и станала позната во Европа, а после тоа и во целиот свет. Помеѓу воодушевените, но и завидливи слаткари, биле создадени дури 120 рецепти, од кои ниту еден не се приближил на изворниот рецепт. Добош долго ја чувал тајната на својот рецепт, но како пензионер во 1906 година, го подарил оригиналниот рецепт на Здружението на слаткари на Будимпешта.
Ваикато (река)
Ваикато (англиски и Waikato) — најдолга река во Нов Зеланд чија должина изнесува 425 км. Истекува од езерото Таупо, на Северниот Остров, ги создава водопадите Хука и тече кон северозапад, влевајќи се во Тасмановото Море.
Роберт Вагнер (велосипедист)
Роберт Томас Вагнер (Robert Thomas Wagner; р. во ) — поранешен германски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2006-2019 за екипите, Тим Визенхоф-Фелт, , ,  и. Го освоил националното друмско првенство во 2011 година. Бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2016.
Вагнер работи како спортски директор за континенталната екипа.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Јоанис Терзис
Иванчо Терзиовски (грчки: Ιωάννης Τερζής, Јоанис Терзис) — македонски револуционер, деец на ВМОРО, подоцна преминал на страната на грчката вооружена пропаганда во Македонија.
Животопис
Иванчо Терзиовски е роден во Костурско село Косинец, тогаш во Османлиското Царство, денес Јеропиги, Грција. Се вклучува во четите на ВМОРО. Подоцна се приклучи на грчката вооружена пропагнада против ВМОРО и станува четник на Јоргос Цондос (капетан Вардас). Учествува во борба со Османлиите во Корештата. Подоцна со друг ренегат Герго Количев се обидува да организира грчки комитет во Крчишча. По 1906 година предводи сопствена чета со која тероризира егзархиските села. На 3 јули 1907 година неговата четата, заедно со оние на Јоргос Томбрас (капетан Рупакјас) и Николаос Платанијас (капетан Лахтарас), разврзуваат борба на четата на Атанас Кршаков во која организацискиот војвода загинува. Потоа соработува со Павле Илиев и Јоргос Диконимос до Младотурската револуција во 1908 година.
Манастир Милешева
Манастир Милешева (Манастир Милешева) е српски православен манастир кој се наоѓа во близина на Приеполе, во југозападна Србија. Манастирот бил основан од страна на кралот Стефан Владислав I, помеѓу 1234 и 1236 година. Црквата има фрески од највештите уметници од тоа време, вклучувајќи го и еден од најпознатите во српската култура, „Белиот ангел“, на кој е претставен ангел на Христовиот гроб.
Историја
Манастирот Милешева е основан помеѓу 1234 и 1236 година од српскиот крал Владислав. Манастирот се наоѓа во долината на реката Милешева, во близина на Приеполе. Милешева е едно од најважните српски светилишта и духовни центри. Во 1236 година, Владислав ги преместил моштите на неговиот чичко Свети Сава од Трново во Бугарија, каде што починал, во Милешева. Некои историчари сметаат дека крунисувањето на Твртко I за крал на Србите и Босна во 1377 година се случило во Милешева. Во 15 век, манастирот бил седиште на Митрополијата Дабар-Босна. Во 1459 година, Османлиите го запалиле манастирот, но наскоро бил обновен. Во првата половина на XVI век, во печатницата Милешева биле осветлени првите службени книги. Едно од најстарите училишта постоело и во манастирот. Во средината на векот, за време на патријархот Макариј ( Српската патријаршија била обновена во 1557 година), манастирот бил темелно реновиран. Неговиот надворешен нартекс бил изграден и насликан и веројатно пресечен низ ѕидот помеѓу нартексот и наос от. Во подоцнежните времиња, по неколку османлиски воени ангажмани, била направена нова реставрација во 1863 година кога црквата значително се променила по изглед.
Манастирот Милешева често бил посетуван од аџии и разни патници, вклучувајќи го и Корнелиус де Шепер, некои од нив оставале записи за своите посети. Манастирот добил и донации од руски цареви (Иван IV Васиyeевич ) и влашки и молдавски владетели. Во 1594 година, Османлиите ги отстраниле моштите на Свети Сава од манастирот и јавно ги запалиле на ридот Врачар во Белград, правејќи го на тој начин посмртно маченик. На 27 октомври 1941 година, комунистичките сили влегле во манастирот и го убиле неговиот свештеникот Нестор Тркулја.
Милешева бил прогласен за споменик на културата од исклучително значење во 1979 година, а е заштитен од Република Србија.
Уметност
Првата група фрески е произведена во 1230-тите. Другите групи вклучуваат дела од османлискиот период, кои може да се најдат во егзонартексот. Овие фрески од XIII век може да се сметаат за врвно достигнување на сите слики во тоа време во Европа. Портретот се занимава со бискупи ( олтарски простор), воини светци и маченици (наос), како и монаси (нартекс). Горните регистри во нартексот го претставуваат Христовиот земен живот. Под композицијата за воскресение на јужниот ѕид на западниот залив, кралот Владислав е прикажан заедно со Богородица кој го води кон Христа. Семејството Немањиќи е прикажано во североисточниот дел на нартексот: Стефан Немања како монах Симеон, Сава како прв архиепископ, Стефан Првовенчани како крал и неговите синови Радослав и Владислав. Фрескоживописот во нартексот и соседната капела се претпоставува дека биле насликани во 1230-тите и 1240-тите години. Тие го илустрираат Страшниот суд и животот на некои светци. Во втората половина на 16 век, црквата била пребојадисана со нов слој фрески од кој се преживеани само фрагменти од Тајната вечера под куполата и Четириесетте маченици во северниот л. Овие фрески биле оштетени во пожар.
Список на археолошки наоѓалишта во Виничко
Ова е список на археолошките наоѓалишта во Виничко, односно на наоѓалиштата кои се наоѓаат на територијата на Општина Виница. Подредени се по азбучен редослед на населените места во или кај кои се наоѓаат. Списокот веројатно не е целосен.
Брокер
Според горната дефиниција постојат повеќе видови на брокери:
Брокер
Пица 800
Пица 800 е италијански ланец ресторани за пица. Основана е од Алесандро Д'Убалдо во 2007 година, во Обединетите Арапски Емирати.
Историја
Алесандро Д'Убалдо ја отвори првата филијала 800 Pizza во Ал Барша (Дубаи). Синџирот на ресторани е присутен во Абу Даби, Дубаи и Ајман. 800 Pizza поседува и две дополнителни марки Pinsanity и Cluckrs, и двете основани од Д'Убалдо. Pinsanity има филијали во ОАЕ и Саудиска Арабија, додека Cluckrs работи во Дубаи и Абу Даби.
Во 2010 година, Групацијата Белхаса се здоби со мнозински удел и ги започна своите операции со франшиза во 2013 година, во партнерство со Франкорп МЕ, подружница на Франкорп, АД со седиште во САД Во јуни 2018 година, синџирот ресторани потпиша договор со FIA Holdings Limited за развој и управување со нов продажен центар во Дубаи. Во 2019 година, 800 Pizza забележа раст на профитот од 20%. Во ноември 2021 година, Пица 800била купена од КИТОПИ.
Липковско Езеро
Липковското Езеро — значајна хидромелиоративна акумулација во Кумановско. Браната на ова езеро е оддалечена 2 км од селото Липково и 12 км од Куманово. Изградено е во 1958 г. за водоснабдување, наводнување и производство на струја. Акумулацијата се наоѓа на надморска височина од 478 метри, во долината на Липковска Река, десна притока на реката Пчиња. Должината на акумулацијата изнесува 1.480 м, а широчината 120 метри. Има зафатнина од 2,25 милиони м3.
Акумулацијата Глажња се наоѓа на 5 км возводно од браната Липково. Овие две акумулации претставуваат систем кој овозможува рекреативности содржани со капење, сончање и риболов. Липковското е помало додека Глажња или уште познато како „Горно Езеро“ е многу поголемо. Покрај самата Липковска Река, настанало со преградување на реките Думановка и Гошинка. Составено е од два крака познати како Думановски и Гошински крак. На 350 метри низводно по езерото може да се забележи мал остров до кој кога езерото е полно може да се дојде само со чамец а летно време кога е празно може по копнен пат. Карактеристично за Думановскиот крак е што има потопено многу куќи, и една црква која сè уште може да се види кога водостојот опаѓа.
Реката Липковка е десна притока на река Кумановка, која е десна притока на Пчиња.
Ишилски јазик
Ишилскиот е мајански јазик. Јазикот се зборува во регионот наречен „ишилски триаголник“ односно во трите села Сан Хуан Коцал, Санта Марија Небах и Сан Гаспар Чахул во Гватемала.
Добрна
Добрна (Neuhaus ) ― населено место во Словенија. Седиште е на Oпштина Добрна. Најпознатa е по своите бањи. Се наоѓа северно од Цеље и источно од Велење во област која е дел од традиционалниот регион Штаерска. Општината сега е вклучена во Савињскиот статистички регион.
Парохиската црква во населбата е посветена на Успение на Богородица (Marijino vnebovzetje) и припаѓа на Римокатоличката епархија Цеље. Датира од 16 век со фази на обнова од 17, 18 и 19 век.
Константин IV Цариградски
Константин IV Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 1154 до 1156 година.
Бил ибран за патријарх додека бил ѓакон. За време на својот патријархат свикал два собори во Цариград: првиот бил на 26 јануари 1156 година и ги осудил кривоверството на Никифор Василакис, професор за интерпретација на евангелијата и врвен говорник, вториот пак бил на 12 мај 1157 година и ги осудиле кривоверните учења на патријархот Антиошки Сотир Пантефген.
Бурилчево
Бурилчево (или Борилчево) — село во Општина Чешиново-Облешево, во околината на градот Кочани.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Кочанското Поле, западно од градот Кочани.
Историја
Во атарот на селото Бурилчево, во наоѓалиштето Пилаво е откриена населба од бакарно време (од 3 500 до 2 000 години п.н.е.).
На крајот на XIX век селото било дел од Кочанската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Главна стопанска гранка во селото е земјоделството.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Бурилчево живееле 100 жители, од кои 65 Македонци и 35 Роми. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Бурилчево имало 96 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 173 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 108 жители, од кои 97 Македонци и 11 лица без податоци.
Родови
Бурилчево е македонско село.
Според истражувањата од 1960 година, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 880 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на ресторанто на задругата.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 105 гласачи.
Коле Младеновски
Коле Стојанов Младеновски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од средноимотно селско повеќечлено семејство. Откако го завршил основното четиригодишно училиште во родното место,  останал кај родителите да им помага во земјоделието и сточарството. По капитулацијата на Кралството Југославија во 1941 година, бил регрутиран од бугарскиот окупатор. По отслужување на воениот рок се вратил во своето родно место. На 9 септември 1944 година кога во неговото село престојувале единиците на НОВ, заедно со уште други младинци од селото пристапиле во Народноослободителната војска на Македонија, најпрво во Месната команда во Кратово, па во Седумнаесеттата македонска ударна бригада, а подоцна и во составот на Третата македонска ударна бригада. Учествувал во повеќе борби до конечното ослободување на Македонија каде покажал посебен хероизам. Загинал во една борба во близината на Гнилане на 12 декември 1944 година. Според друга верзија се смета дека загинал во една борба против балистичките банди и Германците во близина на селото Шишево.
Лузија (фосил)
Лузија (Luzia) – име на скелет на палеоиндијанска жена од доцниот палеолит кој бил пронајден во пештера во Бразил. Некои археолози сметаат дека младата жена можеби е дел од првиот бран имигранти во Јужна Америка. 11.500-годишниот скелет со кодно име Лузија (во чест на познатиот африкански фосил „Луси“, стар околу 3,2 милиони години) бил пронајден во Лапа Вермела (Lapa Vermelha), Бразил, во 1975 година од страна на археологот Анет Ламбер-Емперар.
Откривање
Лузија била откриена во 1975 година од заедничка француско-бразилска експедиција, во пештера недалеку од Бело Хоризонте, Бразил. Остатоците не беа артикулирани. Черепот, кој бил одделен од остатокот од скелетот, но бил во изненадувачки добра состојба, бил пронајден под повеќе од 12 метри на минерални наслаги и остатоци. На местото не постоеле други човечки остатоци. Новите датирања на коските објавени во 2013 година потврдиле дека нивната старост е 10.030 ± 60 14C години п.с.. Лузија е еден од најстарите американски човечки скелети кои некогаш биле откриени. Форензичарите утврдиле дека Лузија умрела во своите рани дваесетти години. Иако во околината се најдени камени алатки, нејзиниот е единствен човечки остаток во пештерата Вермела.
Фенотипска анализа
Одлики на нејзиното лицето се: тесен, овален череп, испакнато лице и изразена брада, неверојатно различен од повеќето Индијанци и нивните домородни сибирски предци. Антрополозите различно ги опишале одликите на Лузија како личност на негроиди, домородни Австралијци, Меланезијци и негрито од Југоисточна Азија. Валтер Невес, антрополог од Универзитетот во Сао Паоло, сугерира дека одликите на Лузија најмногу личат на оние на австралиските абориџински народи. Ричард Нејв од Универзитетот во Манчестер, кој презел форензичка реконструкција на лицето на Лузија, го опишал како негроиден.
Невес и други бразилски антрополози теоретизирале дека палеоиндијанските претходници на Лузија живееле во Југоисточна Азија десетици илјади години, откако се преселиле од Африка и почнале да пристигнуваат во Новиот Свет уште пред 15.000 години. Најстариот потврден датум nа археозит во Америка е 18.500 и 14.500 години п.с. за локацијата Монте Верде во јужниот дел на Чиле. Некои антрополози претпоставувале дека населението од крајбрежна Источна Азија мигрирало со чамци долж веригата на Курилските Острови, Беринговиот Брег, и по западниот брег на Америка, за време на падот на последниот леднички максимум.
Заклучоците на Невес биле оспорени од истражувањата направени од антрополозите Роландо Гонзалес-Хозе, Френк Вилијамс и Вилијам Армелагос, кои во своите студии покажале дека кранио-лицевата промена може да се должи само на генетско поместување и други фактори кои влијаат на кранијалната пластичност на лицето кај домородните Американци.
Споредба направена во 2005 година на примероците од Лагоа Санта, Минас Гераис со модерниот аиморски народ од истиот регион, исто така, покажала силни сродности, што го довела Невес да ги класифицира Ботокудосите како Палеоиндијанци.
Антропометрија
Лузија била висока малку под 1,5 метри, обновена е околу една третина од нејзиниот скелет. Нејзините остатоци изгледа дека укажуваат на тоа дека таа загинала или во несреќа или како резултат на напад на животни. Таа била членка на група ловци-собирачи.
Тијана Бошковиќ
Во помладите категории настапувала за женскиот одбојкарски клуб Херцеговац од Билеќа. Од 2011 година таа преминала во одбојкарскиот тим на Партизан Визура каде што освоила две шампионски титули, еден куп и два српски суперкупа.
Бошковиќ е член на сениорската репрезентација на Србија, една од водечките играчи во тимот. Со репрезентацијата освоила медали во натпревари во јуниорска, но и во сениорска конкуренција.
Гориче (Постојна)
Гориче (словенечки: Goriče) — населба во Општина Постојна во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Тијана Бошковиќ
Била прогласена од ФИВБ и ЦЕВ за најкорисна одбојкарка на Светско и на Европско првенство.
Таа го држи светскиот рекорд за брзина на смечот од 110,3 километри на час. Овој резултат го постигнала во 2021 година на полуфиналниот натпревар на ЕП против селекцијата на Турција.
Приватен живот
Таткото на Тијана, Љупко бил фудбалер, а мајка ѝ Весна не спортувала. Има помлад брат со име Вук и постара сестра Дијана која исто така се занимава со одбојка.
Спортска кариера
Тијана е родена на 8 март 1997 година во Требиње на југот на Република Српска. Во помладите категории настапувала за женскиот одбојкарски клуб Херцеговац од градот Билеќа, каде тренер бил Зоран Видаковиќ. Во 2011 година преминала во тимот на Партизан Визура, со кој во сениорска конкуренција освоила две шампионски титули, еден куп и два српски суперкупа. Подоцна, таа за прв пат настапила во дресот на младата српска репрезентација.
Со јуниорската репрезентација на Србија го освоила првото место на ЕП 2014 година, кога била прогласена за најдобра одбојкарка на тој турнир. За сениорската селекција на Србија за прв пат настапила на СП 2014 година, а веќе во првиот настап против Турската женска одбојкарска репрезентација била најдобар поентер на натпреварот. Следната година го освоила второто место со репрезентацијата на Србија на Светското првенство во Јапонија и третото на Европското првенство во Холандија и Белгија.
Тијана постигнала голем успех со репрезентацијата на Олимписките игри во Рио 2016 година, кога го освоила сребрениот медал. Таа освоила бронзен медал на Светското Гран При 2017 во Нанџинг. Подоцна, во 2017 година била прогласена за најкорисен играч (МВП) на Европското првенство. Бошковиќ ја предводела Србија до титулата европски шампион со вкупно 29 поени во финалето. Тоа била втора титула за земјата по прогласената независност. Истата, 2017 година, официјално е прогласена за најдобра одбојкарка во Европа. Со екипата на Еџзаџибаши во 2018 г.одина го освоила Купот на ЦЕВ и била прогласена за најдобар одбојкар (МВП).
Покрај освојувањето на првиот златен медал во историјата на српската одбојка на Светските првенства, Тијана е прогласена за најдобар играч - МВП на Светското првенство во Јапонија во 2018 година. Тијана била прогласена за најкорисен играч (МВП) и на Европското првенство 2019 година во Турција, што било трет пат по ред да биде избрана за најдобра одбојкарка на Европско или Светско првенство.
На Олимписките игри во Токио 2020 година таа освоила бронзен медал, а селекцијта на Србија ја победила одбојкарската репрезентација на Јужна Кореја во борбата за бронзата. Таа била прогласена за најдобар коректор на олимпискиот турнир.
На 3 септември 2021 година, во натпреварот од полуфиналето на ЕП против репрезентацијта на Турција, таа го соборила светскиот рекорд за брзина на смечот (удар во напад) од 110,3 километри на час. Тоа е најбрзиот удар во историјата на женската одбојка откако се спроведуваат официјалните мерења. Таа на тоа првенство, чие финале се одржало во Белград, освоила сребрен медал. Тијана и на тоа натпреварување била избрана за најдобар коректор.
Микробиологија на почвата
Микробиологија на почвата ― проучување на микроорганизмите во почвата, нивните функции и како тие влијаат на својствата на почвата. Се верува дека пред две и четири милијарди години, првите древни бактерии и микроорганизми се појавиле на океаните на Земјата. Овие бактерии можеле да го сврзат азотот, со текот на времето да се размножуваат и како резултат да испуштаат кислород во атмосферата. Ова довело до понапредни микроорганизми, кои се важни бидејќи влијаат на структурата и плодноста на почвата. Почвените микроорганизми може да се класифицираат како бактерии, актинобактерии, габи, алги и праживотни. Секоја од овие групи има особености кои ги дефинираат и нивните функции во почвата.
До 10 милијарди бактериски клетки го населуваат секој грам почва во и околу корените на растенијата, регион познат како ризосфера. Во 2011 година, еден истражувачки состав открил повеќе од 33.000 бактериски и археални видови на корени од шеќерна репка.
Составот на ризобиомот може брзо да се менува како одговор на промените во околината.
Бактерија
Бактериите и археите, најмалите организми во почвата, освен вирусите, се прокариотски. Тие се најзастапените микроорганизми во почвата и служат за многу важни цели, вклучително и врзување на азотот.
Некои бактерии можат да ги колонизираат минералите во почвата и да помогнат да влијаат на атмосферските влијанија и разградувањето на овие минерали. Целокупниот состав на почвата може да ја одреди количината на бактерии кои растат во почвата. Колку повеќе минерали се наоѓаат во областа може да резултира со поголемо изобилство на бактерии. Овие бактерии, исто така, ќе образуваат агрегати што го зголемува целокупното здравје на почвата.
Биохемиски дејствија
Една од најистакнатите особености на бактериите е нивната биохемиска разновидност. Бактерискиот род наречен Pseudomonas може да метаболизира широк спектар на хемикалии и ѓубрива. Спротивно на тоа, друг род познат како Nitrobacter може да ја добие својата енергија само со претворање на нитрит во нитрат, кој е исто така познат како оксидација. Родот клостридни е пример за разновидност на бактериите бидејќи тој, за разлика од повеќето видови, може да расте во отсуство на кислород, дишејќи анаеробно. Неколку видови на Pseudomonas, како што е Pseudomonas aeruginosa, можат да дишат и аеробно и анаеробно, користејќи нитрат како терминален примател на електрони''. ''
Врзување на азот
Азотот е често најограничувачката хранлива материја во почвата и водата. Бактериите се одговорни за дејството на врзување на азотот, што е преобратување на атмосферскиот азот во соединенија што содржат азот (како што е амонијак) што може да ги користат растенијата. Автотрофните бактерии ја црпат својата енергија така што ја создаваат сопствената храна преку оксидација, како видот Nitrobacter, наместо да се хранат со растенија или други организми. Овие бактерии се одговорни за врзување на азотот. Количеството на автотрофни бактерии е мало во споредба со хетеротрофните бактерии (спротивно од автотрофните бактерии, хетеротрофните бактерии добиваат енергија со конзумирање на растенија или други микроорганизми), но се многу важни затоа што речиси на секое растение и организам на некој начин му е потребен азот.
Актинобактерии
Актинобактериите се почвени микроорганизми. Тие се вид на бактерии, но делат некои особености со габите кои најверојатно се резултат на конвергентна еволуција поради заедничкото живеалиште и начин на живот.
Сличности со габите
Иако тие се членови на царството бактерии, многу актинобактерии споделуваат особености со габите, вклучувајќи ги својствата на обликот и разгранувањето, образувањето спори и производството на второстепени метаболити.
Антибиотици
Една од најзначајните особености на актиномицетите е нивната способност да произведуваат антибиотици. Стрептомицин, неомицин, еритромицин и тетрациклин се само неколку примери на овие антибиотици. Стрептомицин се користи за лекување на туберкулоза и инфекцији предизвикани од одредени бактерии, а неомицин се користи за намалување на ризикот од бактериска инфекција за време на операцијата. Еритромицин се користи за лекување на одредени инфекции предизвикани од бактерии, како што се бронхитис, пертусис (голема кашлица), пневмонија и ушни инфекции, цревата, белите дробови, уринарниот тракт и кожата.
Габи
Габите ги има во изобилство во почвата, но бактериите се позастапени. Габите се важни во почвата како извори на храна за други, поголеми организми, патогени, корисни симбиотски врски со растенијата или другите организми и здравјето на почвата. Габите може да бидат поделени на видови врз основа првенствено на големината, обликот и бојата на нивните размножувачки спори. Повеќето фактори на животната средина кои влијаат на растот и распространетоста на бактериите и актиномицетите, исто така, влијаат и на габите. Квалитетот како и квантитетот на органската материја во почвата има директна корелација со растот на габите, бидејќи повеќето габи трошат органска материја за исхрана. Во споредба со бактериите, габите имаат релативно корист од киселите почви. Габите исто така растат добро на суви, суви почви бидејќи габите се аеробни или зависни од кислород, и колку е поголема содржината на влага во почвата, толку помалку кислород е присутен за нив.
Алги
Алгите можат сами да создаваат хранливи материи преку фотосинтеза. Фотосинтезата ја претвора светлосната енергија во хемиска енергија што може да се складира како хранливи материи. За да растат алгите, тие мора да бидат изложени на светлина бидејќи фотосинтезата бара светлина, така што алгите обично се распределуваат рамномерно секаде каде што има сончева светлина и умерена влага. Алгите не мора да бидат директно изложени на Сонцето, но можат да живеат под површината на почвата со еднооблични услови за температура и влага. Алгите исто така се способни да вршат врзување на азот.
Видови
Алгите може да бидат поделени во три главни групи: цијанобактерии, хлоробактерии и силикатни алги. Цијанобактериите содржат хлорофил, кој е молекулата што ја прима сончевата светлина и ја користи таа енергија за да создаде јаглехидрати од јаглерод диоксид и вода, а исто така и пигменти кои ја прават сино-зелена до виолетова боја. хлоробактериите обично имаат само хлорофил во нив што ги прави зелени, а силикатните алги содржат хлорофил, како и пигменти кои ја прават алгата кафеава боја.
Праживотни
Праживотните се еукариоти кои биле едни од првите микроорганизми кои се размножувале полово, значаен еволутивен чекор од удвојувањето на спорите, како оние од кои зависат многу други почвени микроорганизми. Праживотните можат да бидат поделени во три категории: флагелати, амеби и цилијати.
Флагелати
Флагелатите се најмалите членови на групата праживотни и можат дополнително да бидат поделени врз основа на тоа дали можат да учествуваат во фотосинтезата. Флагелатите што не содржат хлорофил не се способни за фотосинтеза бидејќи хлорофилот е зелениот пигмент кој ја прима сончевата светлина. Овие флагелати најчесто се наоѓаат во почвата. Флагелатите кои содржат хлорофил обично се појавуваат во водни услови. Флагелатите може да се разликуваат по нивните флагели, што е нивното средство за движење. Некои имаат неколку флагели, додека други видови имаат само една што наликува на долга гранка или додаток.
Амеби
Амебите се поголеми од флагелатите и се движат на поинаков начин. Амебите може да се разликуваат од другите праживотни по нивните својства слични на полжав и псевдопод. Псевдоподиум или „лажно стапало“ е привремено набивање од телото на амебата што помага да се повлече по површините за движење или помага да се повлече храна. Амебата нема постојани додатоци и псевдоподиумот е повеќе конзистентност на лигите отколку флагелум.
Регулација на составот
Растителни хормони, салицилна киселина, јасмонска киселина и етилен се клучни регулатори на вродениот имунитет во лисјата на растенијата. Мутантите кои се оштетени во синтезата и сигнализацијата на салицилна киселина се преосетливи на микробите кои го колонизираат растението домаќин за да добијат хранливи материи, додека мутантите нарушени во синтезата и сигнализацијата на јасмонска киселина и етилен се преосетливи на тревопасни инсекти и микроби кои ги убиваат клетките домаќини за да ги извлечат хранливите материи. Предизвикот за модулирање на заедница на разновидни микроби во корените на растенијата е повеќе вклучен отколку оној за чистење на неколку патогени од внатрешноста на листот на растенијата. Следствено, за регулирање на составот на микробиомот на коренот може да бидат потребни имунолошки механизми различни од оние што ги контролираат фолијарните микроби.
Студијата од 2015 година анализирала панел на мутанти на хормонот Arabidopsis оштетен во синтезата или сигнализацијата на поединечни или комбинации на растителни хормони, микробната заедница во почвата во непосредна близина на коренот и во бактериите кои живеат во коренското ткиво. Промените во сигнализацијата на салицилна киселина стимулирала размножувачка промена во релативното изобилство на бактериска фила во ендофитскиот оддел. Овие промени биле доследни кај многу семејства во засегнатата фила, што укажува дека салицилната киселина може да биде клучен регулатор на структурата на заедницата на микробиомот.
Класичните одбранбени хормони на растенијата исто така функционираат во растот на растенијата, метаболизмот и абиотските стресни реакции, прикривајќи го прецизниот механизам со кој салицилната киселина го регулира овој микробиом.
За време на припитомувањето на растенијата, луѓето избирале особини поврзани со подобрување на растенијата, но не и за растителни поврзаности со корисен микробиом. Дури и мали промени во изобилството на одредени бактерии може да имаат големо влијание врз одбраната и физиологијата на растенијата, со само минимални ефекти врз целокупната структура на микробиомот.
Хлотар III
Хлотар III е крал на Неустрија и на Бургундија од 663 до 673.
Микробиологија на почвата
Биохемиска активност
Повеќето почвени ензими се произведуваат од бактерии, габи и корени. Нивната биохемиска активност е фактор и за стабилизација и за разградување на структурата на почвата. Ензимската активност е повисока кај парцелите што се оплодени со ѓубриво во споредба со неорганските ѓубрива. Микрофлората на ризосферата може да ја зголеми активноста на ензимите таму.
Хлотар III
Роден околу 652, тој е постариот син на кралот Хлодовик II и на кралицата Батилда. Дошол на престолот кога имал пет години а мајка му ја извршувала функцијата регент. Во 664, Батилда се повлекла во манастир а власта ја оставила на мајордомот Еброин. Хлотар починал во 673, на возраст од 21 година. Тој веројатно е татко на Хлодовик III. По смртта на Хлотар наследник станал Теодорих.
Микробиологија на почвата
Земјоделство
Микробите можат да ги направат хранливите материи и минералите во почвата достапни за растенијата, да произведуваат хормони кои го поттикнуваат растот, го стимулираат имунолошкиот систем на растението и предизвикуваат или намалуваат реакции на стрес. Општо земено, поразновиден почвен микробиом резултира со помалку растителни болести и поголем принос.
Земјоделството може да го уништи ризиобиомот на почвата (микробен екосистем) со користење на измени на почвата, како што се ѓубриво и пестициди, без да се надомести нивните ефекти. Спротивно на тоа, здравата почва може да ја зголеми плодноста на повеќе начини, вклучително и снабдување со хранливи материи како што е азот и заштита од штетници и болести, додека ја намалува потребата за вода и други внесувања. Некои пристапи може дури и да дозволат земјоделство во почви кои никогаш не биле сметани за остварливи.
Групата бактерии наречени ризобија живеат во корените на мешунките и го врзуваат азотот од воздухот во биолошки корисен облик.
Микоризите или коренските габи образуваат густа мрежа од тенки филаменти кои допираат далеку во почвата, делувајќи како продолжетоци на корените на растенијата на кои живеат или во кои живеат. Овие габи го олеснуваат навлегувањето на вода и широк спектар на хранливи материи.
До 30% од јаглеродот сврзан од растенијата се излачува од корените како таканаречени ексудати - вклучувајќи шеќери, аминокиселини, флавоноиди, алифатични киселини и масни киселини - кои привлекуваат и хранат корисни микробни видови додека ги одбиваат и убиваат штетните.
Паролизе
Паролизе — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 1 јануари 2021 година било 634 жители.
ОУ „Кирил и Методиј“ - Иловица
„Кирил и Методиј“  — основно училиште во Иловица, Општина Босилово.
Сипакапски јазик
Сипакапскиот е мајански јазик кој е сличен со кичкиот јазик. Јазикот го зборуваат Сипакапенците во Гватемала во општината Сипакапа.
Асиметрични енкрипциони клучеви
Овие алгоритми се асиметрични (постојат и симетрични), бидејќи користат еден пар на клучеви, еден за енкрипција, а друг за декрипција. Овие алгоритми дозволуваат еден клуч да биде јавен, а друг приватен, и приватниот биде задржан само на една локација, и тоа во тајност. Јавниот и приватниот клуч се во математичка релација. Откривањето на приватниот клуч е многу тешко, дури и ако се знае јавниот, бидејќи бројот на комбинации е скоро бесконечен. Она што е енкриптирано од првиот, може да се декриптира само од вториот клуч. Како споредба, еден клуч ја заклучува (“шифрира”) бравата (или катанецот), додека друг е задолжен да ја отклучи (“дешифрира”).
Аналогијата е следна: на пр. поштенското сандаче е изложено и пристапно за јавноста, т.е. неговата локација (адресата на улицата) е во суштина јавниот клуч. Секој што ја знае адресата може да појде до сандачето и да пушти порака внатре. Но, само личноста што живее таму може да го отклучи (приватен клуч) сандачето и да ја прочита пораката.
Едни од алгоритмите кои користат јавен енкрипционен клуч се RSA и DSA. Во RSA се користи модуларна аритметика за генерирање на јавен и приватен клуч. Може да се користат определени случајно генерирани аргументи за потребите на математичките операции.
Харитон Цариградски
Харитон Цариградски — Вселенски патријарх од 1177 до 1178 година.
Претходно бил монах и свештеник во манастирот во Мангана. За време на својот патријархат ја воспоставил институцијата „Прв“ на Света Гора, на кого му била доделена надлежноста да го зачува традициите во манастирската држава.
Починал 11 месеци по неговото устоличување во 1178 година.
Свети Христофор (планина)
Свети Христофор (Άγιος Χριστόφορος, Агиос Христофорос) — планина во Кожанско, Егејска Македонија. Претставува дел од планината Камбуница.
Опис
Ова е долгнавеста планина сместена во јужниот дел на Кожанско, меѓу вештачкото Витивјанско Езеро на реката Бистрица и планината Шапка, од која е одвоена со реката Фтисмата. На североисток е одделена од планината Бурсана со клисурата Порта. Највисокиот врв, исто така наречен Свети Христофор, се издига на висина од 1.000 м. На врвот стои црквата „Св. Христофор“.
До врвот се стасува од селото Калдадес (500 м) за околу 2 часа.
NGC 48
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 48 се споменува и како UGC 133, MCG 8-1-31, CGCG 549-27, IRAS 00113+4757.
Откривање
Телото е откриено на 7 септември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 48 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 48 има привидни димензии од 1,6' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 14 м 2,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 48° 14' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 48 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 929. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 59; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3251. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 839.
Ојампи
Ојампи — староседелци сместени на југоисточната граница на Француска Гвајана на вливот на реките Камопи и Ојапок и сливовите на реките Амапари и Карапанатуба во средишниот дел на државите Амапа и Пара во Бразил. Бројот на Ојампи се проценува на 1.615 поединци раштркани во единаесет села. Околу 710 живеат во Француска Гвајана во три села, а 905 живеат во осум села во Бразил.
Имиња
Ојампи се познати и како Вајапи, Барнаре, Ојампик, Валапи, Гвајапи, Ојампипуку, Ојанпик, Вајампи, Вајапае и Вајапуку.
Џамија (Дворце)
Џамија (Дворце) — главна и единствена џамија во селото Дворце, во Општина Сарај, Македонија.
Роднина од втор степен
Роднина од втор степен ― некој што споделува 25% од гените на една личност. Вклучува први стриковци, први тетки од женска и машка страна, први вујковци, внуци и внуки од браќа или сестри, дедовци и баби, внуци од баби и дедовци, полубраќа и сестри.
Сакапултечки јазик
Сакапултечкиот е мајански јазик сличен со кичкиот. Јазикот се зборува од околу 40.000 луѓе во Сакапулас, Ел Квиче во Гватемала.
Национален парк Најроби
Националниот парк Најроби — национален парк во Кенија. Основан е во 1946 година, како прв национален парк на Кенија. се наоѓа на околу 7 километри јужно од центарот на Наироби, главниот град на Кенија, а дивите животни во паркот се одвоени од метрополата само со ограда. Постојат седум влеза во паркот, од кои два се службени.
Од паркот можат да се видат облакодерите на Најроби. Сепак, близината на урбана и дива средина предизвикува проблеми за луѓето и за животните, чии патишта на миграција се малку изменети.
Во Националниот парк Најроби може да се видат голем број на животни. Тревопасните животни доаѓаат во паркот за време на сушните сезони, а паркот се смета како рај за носорозите.
Историја
Британските колонисти пристигнале во овие краишта каде што е сместен паркот кон крајот на 1800 година. Во тоа време, рамнината на која денес се наоѓа градот Најроби била потполно дива. Номадското племе Масаи овде ги одгледувало своите стада. Луѓето од народот Кикују ги обработувале пошумените височинки над Најроби. Со порастот на населението во Најрбои, 14.000 жители во 1910 година, се појавил судир меѓу луѓето и животните. Жителите од градот ноќе оделе вооружени за да се заштитат од лавовите. Луѓето се жалеле дека жирафите и зебрите им ги уништуваат посевите. Конечно, колонијалната влада решила овој простор да го претвори во резерват.
Главниот поборник за конзервација на паркот бил Мервин Коуви (Mervyn Cowie), роден во Најроби. Кога се вратил во Кенија во 1932 година по девет години отсуство, го забележал исчезнувањето на огромен број животни. На голем дел од резерватот веќе се наоѓале фарми. Резерватот го нарекол „рај кој брзо исчезнува“. Во тоа време, во резерватот било забрането да се ловат животните, но затоа било дозволено да се паси стоката, да се градат магацини, па дури и да се бомбардира од страна на кралската авијација. Коуви започнал кампања за основање на систем за националните паркови во Кенија. Владата оформила комитет за да го испита случајот.
Националниот парк Најроби официјално е отворен во 1946 година, и со тоа е прв национален парк во Кенија. Откако паркот бил воспоставен, луѓето од племето Масаи биле преселени од нивната земја. Коуви бил поставен за директор на паркот, и на оваа функција бил до 1966 година. Во 1989 година, претседателот на Кенија Даниел арап Мои наредил да се изгорат дванаесет тони слонова коска во паркот. Со ова се подобрила заштитата на дивиот свет во Кенија.
Драгутин Насковски
Драгутин Стојанов Насковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Уште како дете бил принуден да чува овци и крупен добиток. Потоа работел во кумановската мелница, а подоцна и како рудар во Радуша. По отслужувањето на воениот рок во бугарската фашистичка војска и капитулацијата на Бугарија, стапил во Третата македонска ударна бригада. Бил учесник во нејзините борби против Германците и албанските балистичките банди. Една од најтешките негови борби била водена на 20 октомври 1944 година против балистите и Германците кај селото Шишево. Во оваа борба храбро загинал, заедно со неговиот соборец Коле Младеновски.
Гваш
Гваш — сликарска техника со водени бои кои се мешаат со покривна бела боја. Затоа, за разлика од акварелните бои, тие се непроѕирни. Пигментите на боите се врзуваат со гумиарабика, декстрин или синтетичко лепило. Гваш-боите стануваат посветли при сушење и не се отпорни на  вода. Техниката гваш најчесто се користи во минијатурно сликарство или за подготовка на слики во масло.
Дончо Црцоријски
Дончо Црцоријски — македонски револуционер, подоцна србоман и деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, подоцна преминал во српската вооружена пропаганда во Македонија.
Животопис
Црцоријски е роден во Голема или Мала Црцорија, тогаш во Османлиското Царство. Првично станува деец на ВМОРО. Поминува во српска служба по Првата светска војна. Станува водач на чета, со која го тероризирал населението во Вардарска Македонија, најмногу ги тероризирал Македонците од Кумановско и Паланечко.
Во 20-те години на XX век жителите на Кнежево се подложени на репресии од страна на српските власти и паравоените сили, предводени од Дончо Црцоријски и Мино Станков. Многумина се тепани и мачени, некои куќи се изгорени, а многу жени, особено сопругите на избеганите во Бугарија, се силувани или принудени да се омажат за Срби.
УНИВАК-I
УНИВАК-I (анг. UNIVAC I = UNIVersal Automatic Computer = Универзален автоматски сметач) — првиот комерцијален сметач направен во САД. Тој бил дизајниран од Џ. Преспер Екерт и Џон Маухли, пронаоѓачите на претходниот сметач ЕНИАК. Дизајнот го започнала нивното претпријатие „Екерт-Маухли“, а го завршиле во компанијата „Ремингтон Ранд.“, откако последнава го купила нивната компанија во 1950.
Првиот УНИВАК I бил испорачан на Бирото за попис на САД на 31 март 1951 г, а бил пуштен во работа на 14 јуни истата година.
Вкупно биле произведени 46 машини по цена од над еден милион долари секоја. УНИВАК бил првиот „масовно“ произведуван сметач: сите претходни биле експериментални или универзитетски поединечни примероци.
УНИВАК I користел 5.200 електронски цевки и трошел 125 киловати електрична енергија. Користел живина меморија на која можеле да се сместат 1.000 зборови од по 11 децимални цифри и знак (што е еквивалентно на 72-битен збор). Ова е приближно еднакво на 8,8 килобајти. За разлика од некои тогашни машини што користеле перфорирани картички, УНИВАК користел метална магнетна лента како влезна единица.
Петтата произведена машина која била инсталирана во Комисијата за енергетика на САД ја користела телевизијата ЦБС за да го предвиди исходот од претседателските избори во САД во 1952. Со примерок од само 1% од преброените гласови, сметачот исправно предвидел дека ќе победи Ајзенхауер (ова се должи повеќе на програмирањето и на избраниот примерок, отколку на самиот сметач, иако за тоа време било вистинско чудо!).
Дончо Тодоров
Дончо Тодоров Гаjдарџиски бил бугарски офицер и македонски револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, подоцна преминал на турска страна.