cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Константин Порфирогенит
Борбите со Арабјаните
Основен надворешно-политички проблем и натаму била војната со Арабјаните на Исток. Монотоните борби во јужна Италија не влијаеле многу врз општиот развој на ситуацијата. На бугарската граница владеел назаматен мир, навлегувањето на Угрите во Тракија успешно биле одбиени (958 година). Според тоа, главните сили на Византијците биле усредоточени на борбата во Азија и во источниот дел на Средоземното Море. Против гусарското легло на Крит, владата на Константин VII презела во 949 година голем поход, сличен на оној од периодот на Лав VI. Но и овој пат резултатот бил негативен и сите напори и финансиски жртви останале напразни Со поголеми, иако променливи успеси биле борбите во северна Сирија, против стариот непријател Саиф-ад-Даулах. Во 949 година, Византијците ја зазеле Германикеја, на непријателската војска и нанеле повеќе порази и во 952 година го преминале Еуфрат. Но потоа среќата се свртела на другата страна. Саиф-ад-Даулах повторно ја запоседнал Германикеја, се пробил во византиските области и го заробил Константин Фока, син на доместикот Варда Фока (953 г.). И идните години Саиф-ад-Даулах се покажал како понадмоќен. Дури во 957 г., откако кон крајот на 954 г. Варда Фока му ја предал врховната команда на својот син Никифор Фока, Византија повторно презела иницијатива. Заземен бил градот Хадад во северна Сирија, а во 958 г. Јован Цимискиј, по жестока борба, ја освоил Самосата во северна Месопотамија.
Дипломатски средби
Периодот на Константин VII го карактеризираат многу живи дипломатски врски со странските дворови. Покрај бројните пратеништва кои воделе преговори со арабјанските држави на Исток, разменети биле богато опремени пратеништва со омајадскиот калиф Абдурахман III од Кордоба и со германскиот цар Отон I. Посебно значење имал пречекот на руската кнегина Олга, која во есента 957 г., подолго време престојувала на цариградскиот двор. Личната посета на владетелката на младата киевска држава, која се покрстила и притоа го добила името на византиската царица Елена, отворила нова ера во византиско-руските односи и дала нов поттик за мисионерската работа на византиската црква во Русија.
Интересот кон книгата и науката и негови дела
Тоа што Константин VII толку долго бил лишен од секаков дел во власта и толку долго трпел запоставување, иако тоа доста го болело, не зависело толку од надворешните околности колку од неговите сопствени одлики. Константин VII повеќе бил книжевник и научник отколку државник. Љубител на книгите, внимателен истражувач со изразено интересирање за историјата, тој вистински ги сакал само научните студии и повеќе живеел во минатото отколку во сегашноста. Навистина, се интересирал и за секоја друга област на човековото знаење. Оттаму тој и по преземањето на власта како државник секогаш и се потчинувал на туѓата волја. Историско значење има не неговата слаба и пасивна државничка дејност, туку необично обемната и плодна активност на полето на науката и книжевноста.
„De administrando imperio“ е неговото најзначајно дело кое што дава детални описи за сите краишта на Царството, кое настанало околу 949–955 година. Тој ја составил обемната енциклопедија, полна со разноразни податоци од најголема историска вредност, позната под насловот „Книга за церемониите“ („De caeremoniis“). Напишал историско-географско дело за темите на Византиското царство и мошне важниот надворешно-политички трактат, во кого собрал извештаи за странските земји и народи, меѓу другите и драгоцени извештаи за Србите и Хрватите. И на крајот, напишал опширна биографија на својот дедо Василиј I. Покрај тоа, на негова иницијатива настанале радица значајни историски дела, различни научни списи како и доста важни изводи од делата на старите писатели. Царот-научник им дал силен поттик на духовните сили на Царството и предизвикал голема научна и литературна дејност. Навистина, оваа научна дејност имала главно компилативен карактер и била раководена првенствено од практично-дидактички цели. Во неа немало вистинско и оригинално творештво. На Константин VII му било важно да се собере и да се зачува се што било вредно од знаењети. Делата што тој ги напишал или ги инспирирал служеле како упатства за неговите соработници, во прв ред на неговиот син и наследник Роман. Енциклопедијата, трактатот, фактографскиот историски извештај — тоа биле формите на литературна активност што се негувале во времето на Константин Порфирогенит.
Глорија Естефан
Глориа Марија Милагроса Фахардо Гарсија де Естефан, професионално позната како Глориа Естефан е родена на 1 септември 1957 година. Таа е кубанска пејачка и глумица. Позната и под името ,,кралица на латино поп-музиката,,, таа е во топ 100 најпродавани музички артисти со продадени над 100 милиони албуми ширум светот, од кои дури 31.5 милиони се во САД. Има добиено 7 Греми награди и е најзначаен латино изведувач.
Ран живот
Глориа Марија Милагроса Фахардо е родена на 1 септември 1957 година во Хавана, Куба. Семејството на Глориа се преселило во Индиана како резултат на кубанската револуција и се сместиле во Мајами, Флорида. Кратко по оваа преселба, таткото на Глориа се придружил на Американската војска и војувал во Виетнамската војна. По враќањето од Виетнам нејзиниот татко се раболил и Глориа и помагала на својата мајка. Нејзината мајка работела како учителка. Кога била на универзитет работела како англоско-шпанско-француски преведувач.
Брак
Глориа и нејзиниот сопруг Емилио Естефан се венчале на 2 септември 1978 година. Емилио Естефан бил познат музичар во еден бенд во Мајами. Тие имаат син, Најиб (роден на 2 септември 1980 година) и ќерка Емили Мари (роденан на 5 декември 1994 година). Живеат во Star Island, Мајами.
од средината на 1970-те и во текот на 1980-те
Почнувајќи од 1977, бендот Miami Sound machine со Глорија Естефан започнал со снимање и издавање неколку албуми. Првиот албум бил во 1977 година. Кога согледале дека нивната популарност непрестајно растела во САД, но и во други држави во светот, продолжиле да издаваат албуми со забрзано темпо. Песната ,,Жешки летни ноќи,, била издадена во 1984 година и беше дел од филмот ,,Топ ган,,.
Нивниот следен албум е во 1987 година, мулти-платина, којшто бил продаден во 6 милиони примероци во САД.
Во 1988 годјна, името на бендот се смена од ,,Miami Sound Machine,, во ,,Глориа Естефан и Miami Sound Machine,,.
Во 1989 година по огромниот светски успех на синглот ,,Нешто за тебе,,, бендот го издадоја првиот албум наменет за британскиот аудиториум, каде што беше распродаден во повеќе од 1 милион примероци. Беше најпродаван албум и во Холандија, задржувајќи се на првата позиција дури 22 седмици. Овој албум во огромен број примероци бил распродаден и во Австралија и Канада, давајќи и на Глориа Естефан статус на суперѕвезда.
1990: Инцидент со автобус и операција
Во доцните 1989-те таа го издаде нејзиниот најпродаван албум Cuts Both Ways. Албумот вклучува голем број хит синглови. Додека траела турата за промоција на нејзиниот албум, на 20 март, 1990 година, близу Скрентон, Пенсилванија, Естефан била сериозно повредена во сообраќајка која ја предизвикало некое комбе. Веднаш била префрлена во најблиската болница, а утредента со хелихоптер била префрлен ВО Њујорк каде што и била направена операција. По 10 месеци од операцијата таа ја продолжила турата.
2011-та
Естефан го објави својот нов албум насловен како "Wepa".
Награди
Покрај 7-те Греми награди, Естефан има добиено голем број други награди. Во 1993 година добила медал на честа, што е најзначајна награда што може да биде доделена на жител на Соединетите Американски држави. Има добиено и награда на MTV музичките награди. Има своја ѕвезда на патеката на славните во Холивуд.
Во ноември 2008 година е прогласена за латино личност на годината и добива награда на латино греми наградите. Таа е првиот женски изведувач што ја добива оваа награда.
Во април 2010 година, Глориа естефан и нејзинио сопруг Емило добиле свои ѕвезди на патеката на ѕвездите во Лас Вегас.
Дедукција
Дедукција — постапка со помош на која од општото се изведуваат посебни или поединечни заклучоци. Овие заклучоци логично нужно следат од општото, но не мора да бидат вистинити.
Питарница
Питарница е населба во која живее мешано население, како етнички Македоници, етнички Албанци, етнички Турци, Македонски-Муслимани итн. Населбата достигнува голема експанзија, односно проширување, во поледните 10 -тина години. Инаку, населението во Питарница е дојдено од повеќе Гостиварски села и Порече-Македонски Брод.
Етничките Македонци се во главно од блиското село Чајле, од каде почнале да се иселуваат некаде во почетокот на 70-тите години од минатиот век.
Внимание
Вниманието е посветено на подготвителната фаза на набљудување или тестирање. Кога нешто го привлекува нашето внимание, ние почнуваме да го забележуваме тоа и да ги откриваме неговите одлики. Внимание е селективно насочување на менталната активност на одредени делови или аспекти на ситуацијата (на пример, предмети и настани). Внимание се гледа како функција на мотивација. Доказ за тоа е дека ние сме подеднакво внимателно на се што се случува околу нас, ние ги избираме оние информации кои се важни за нас. Кај вниманието се прави разлика помеѓу:
Опсег на вниманието
Опсегот на вниманието претставува максималниот број на предмети или објекти кои можат директно да се забележат (односно кои може да се забележат за толку кратко време што секое движење на очите или одбројување се исклуцува).
Распределба на внимание
Има постојано поместување на внимание од еден на друг предмет. Вниманието се поместува поради неколку причини. Вниманието се стреми да биде "спонтано" и да го инхибира вниманието во еден правец. Во еден момент, вниманието може да биде распределено на различни начини. Тоа може да биде концентрирано на еден момент, додека на остатокот од перцептивената областа да и посвети малку внимание. Тоа може да е дифузно, така што ниту еден конкретен дел од полето не зазема централно место. Тоа може да биде поделено, кога човек се обидува да гледа истовремено во две или повеќе нешта. Можеби би било подобро да се каже дека човекот постојано врши повеќе од една работа истовремено. Тој може да оди, да држи нешто во левата раката, да направи гест со десната рака, а за цело време да гледа и слуша.Секој од овие наведени особини има практично значење. На пример, луѓето кои имаат мал опсег на вниманието не се погодни за некои работи: автомобилистите и пилотите мора да гледаат во различни сигнали, значи дека мора да имаат добра распределба на вниманието, и др За оптичарите, козметичарите е особено значајно вниманието во текот на процесот на перцепирање. Кај нив се бараат динамични промени во обемот, интензитетот и движење на вниманието. Во текот на работата оптичарот, козметичарот често истовремено забележуваат повеќе содржини. На пр. Козметичарот на клиентот А му нанесува маска на лицето, забележува дека клиентот Б доаѓа во салонот, а гледа и што прави клиентот Cекој го чека својот ред. Во својата работа, оптичарот, козметичарот мора да ја развие способноста за истовремено доживување на повеќе објекти. Мора да има голем опсег на внимание. Оптичарот, козметичарот, со други зборови, секогаш мора да има добар преглед на ситуацијата во која работи. Но, обемот на вниманието не е единствена перцептивна способност која треба да ја развива оптичарот, козметичарот. Често е неопходно тој да го концентрира вниманието само на една одредена услуга. Значи, доколку е потребно, да го прилагоди и интензитетот на вниманието. Со оглед на динамичните промени кои се случуваат во салон, оптичарот, козметичарот ќе биде потребно да ја развијат способноста за свесно менувањето на вниманието од една содржина во друга и промена во интензитетот на вниманието. Станува збор за способност која во психологијата се нарекува подвижност на вниманието. Ако оптичарот, козметичарот се концентрира на една содржина (на корисникот на услугата) долго време, не обрнува внимание на другите, тогаш ова во практична смисла би имало специфични последици врз неговата работа. На пример, не го забележува корисникот што упорно чека на ред подолго време, а другите корисници на услуги го гледаат како невнимателен, бидејќи не ги забележува.
Одлики на вниманието
Вниманието ги поседува следниве главни одлики:
Видови внимание
Вниманието може да биде: ненамерно, намерно и посленамерно. Ненамерно внимание е она што се јавува без наша волја, желба и определена цел. Намерно внимание е она што се јавува волево, со претходна желба и определена цел. Посленамерно внимание се јавува кај оние кои толку се заинтересирани за објектот на волевото и намерно внимание, што тоа доаѓа само од себе без некој поголем напор.
Нарушување на вниманието
Многу нешта во нашата средина, како и некои нешта во нас може да го одвлекуваат нашето внимание. Замислете една ваква ситуација на пр. почнуваме да учиме успеавме да внимаваме на учењето (ова е нашата мотивација за учење), но во еден момент се слуша силен звук од улицата и тоа накратко го свртува нашето внимание. По некое време се чувствуваме гладни го вклучуваме ТВ додека јадеме и потоа се враќаме на учењето, но нашето внимание е спречено од нашата омилена емисија на телевизија. Оптичарот или козметичарот за да го привлечат вниманието на клиентите, треба работните простории да ги уредат така што ќе им го задржат вниманието на клиентите.
Надворешни врски
Психологија за средно стручно образование.
Ров (криптид)
Ров (англиски: Row) е криптид кој наводно живее во џунглите на Западна Папуа.
Во креационизмот
Според зборовите на креационистите ров е еден од доказите за постоење на живи диносауруси. Тие го опишуваат како суштество кое наликува на диносауруси од групата Сауроподи. Оваа суштество има многу долг врат, коскени плочи наредени по вратот и грбот, долги шилци по опашката, коскена креста на главата и кафеавоо-жолта боја на кожата. Долг е од 9,15 до 12,20 метари. .
Алексеј Николаевич Романов
Алексеј Николаевич Романов е роден на 30 јули 1904 година во Петерхоф, Русија. Тој е најмладото дете на рускиот цар Николај II и неговата сопруга царицата Александра Фјордовна. Бидејќи бил единственото машко дете, ја носел титулата Царев Алексеј (Цесаревич Алексей) и Велики кнез (Великий Князь). Заедно со родителите и сестрите, убиен е ноќта на 17 јули 1918 година од страна на Болшевистите (Советска Комунистичка Партија), што во денешна Русија се смета за најголемо злосторство над руската историја и традиција, па денес заедно со сите Романови е прогласен за светец од страна на Руската православна црква. Кога Алексеј имал шест недели, лекарите му дијагностицирале хемофилија. Тоа е болест која ја пренесуваат мајките на синовите (мајката е носител, синот ја наследува и боледува од неа). Кога бил мал, Алексеј имал две дадилки кои внимавале да не се повреди во текот на играњето бидејќи бил склон на крвавење. Таа ноќ кога се убиени, 14 годишниот Алексеј бил толку болен што не можел да оди, па неговиот татко, царот Николај го носел на раце во сигурна смрт.
Венингштет-Брадеруп
Венингштет-Брадеруп (Wenningstedt-Braderup; зелриншки: Woningstair-Brääderep, Venningsted-Brarup) — општина на островот Зилт во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа северно од градот Вестерланд.
Историја
Легендата оди дека на неколку стотина метри од денешниот брег постоела стара населба „Вендингштет“ со старофризиски пристаниште на западниот брег. Не е разјаснето дали ова село некогаш постоело или е само легенда.
До почетокот на век, местото било скоро непроменето со векови, состоејќи се од само осум фарми. Жителите живееле од земјоделство и рибарство. Само неколку мажи се занимавале со китоловство во Северноледениот Океан или пловеле за бродовите од Хамбург. Населбата започнала да расте со растечкиот туризам во средината на век. Од 1859 година, Венингштет е приморско одморалиште, а од 1960 година е признаена морска бања. Заедно со Кампен и Брадеруп, Венингштет бил дел од т.н. северни села (Norddörfer) — првична општинска заедница на островот. Терминот настанал кога Лист, најсеверното село на островот, бил дел од Данска. Така, Венингштет, Брадеруп и Кампен биле германски „најсеверни села“. Во 1914 година била изградена протестантска црква на селското езеро. Од 1907 до 1970 година, Венингштет се наоѓал на островската железница, која го поврзувала Вестерланд со Лист.
Во текот на Втората светска војна била воспоставена артилериска единица во дините северозападно од Венингштет. Таму, сепак, немало борби; објектите биле срушени кон крајот на 1940-тите години од Кралските воздухопловни сили сместени на Вестерланд и подоцна целосно уништени и покриени со песок од германските инженери.
Општински единици
Венингштет-Брадеруп се состои од Венингштет на западниот брег на Зилт и Брадеруп, сместен на источниот брег на островот, на самото Ваденско Море.
Поради значително повисокиот број на жители, Венингштет претставува општинско средиште.
Знаменитости
Североисточно од селото се наоѓа рамнината на Брадеруп. Веќе во 1920-тите години овој дел бил прогласен за природен резерват и затоа се вбројува помеѓу природните знаменитости на Зилт. Областа директно се граничи со Националниот парк Ваденско Море, каде се нудат калливи прошетки низ блатата.
Долменот Денгход, кој бил изграден во неолитот околу 3000 п.н.е. се наоѓа во северните делови на Венингштет. Неговото име означува место за средба. Направен е од дванаесет камења кои носат камена плоча. Бил откопан во 1868 година и од 1928 година е отворен за јавноста.
Туризам
Венингштет самиот се нарекува „семејна бања“ и со околу милион ноќевања е петти најголем туристички центар во Шлезвиг-Холштајн. Овие ноќевања се поделени на 7.000 кревети, од кои 2.000 се на камперските места, 4.000 во апартмани и остатокот на хотели и мотели.
Венингштет е признаен како бања во Германија, иако старите бањски третмани се скоро истребени поради промените во германското здравствено осигурување. Така, денес помалку од 2% од сите туристи се традиционални бањски гости, кои се лекуваат. Вредноста на Венингштет како здравствено одморалиште е меѓутоа непроменето, Северното Море со неговата клима го подобрува здравјето и имунитетот. Бањата во селото, која нудела третмани со вода, масажи и балнеотерапија, била затворена и уништена.
Туризмот во Венингштет носи профит и од двете околни голф-терени, кои биле изградени во 1980-тите години.
Религија
Старите Фризи биле пагани, но подоцна биле христијанизирани, но зачувале многу од старите традиции. Првата црква за Венингштет се наоѓала во соседното село Кајтум. Дури во 1914 година била изградена т.н. Фризиска капела во непосредна близина на старото ритуално место. Најблиската римокатоличка црква се наоѓа во Вестерланд.
Во септември 2005 година била воспоставена фондација за одржување на Фризиската капела и куќата на свештеникот.
Будизам
Лекарот и писателот Паул Далке го донел будизмот на островот во 1920-ти години. Во 1914 година го изградил „Будистичкиот дом“ во Венингштет, која требало да служи како место за собир и храм за будистите на Зилт. Сепак, се откажал од изградба на веќе планираниот будистички манастир, кој требало да биде прв таков на европска почва. Во 1920 година, на местото на кое требало да се изгради манастирот, бил поставен споменик на Буда кој постепено пропаѓал по неговата смрт и на крајот паднал во почетокот на 1940-тите години. Денес, будизмот не е повеќе влијателен на Зилт.
Архитектура и развој
До средината на век, на Венингштет преовладувале фарми во фризиски стил. Селското средиште било составено околу езерцето. Со растот на туризмот биле изградени бројни мало мотели и вили за туристите. Дотогаш не постоела патна мрежа во селото, но поради туристичкиот развој биле планирани нови улици и населби. Бидејќи гостилниците го заобиколиле старото селско јадро, новиот центар постепено се преселувал на исток, кон плажата. Новиот стил повеќе бил во современата приморска архитектура; двокатни градби со високи соби и бели дрвени тремови.
Градежниот бум во 1950-тите и 1960-тите години донел уште една голема промена. Биле изградени едноставно тулни градби, многу чести за гостилници, исто така биле изградени и првите вистински летни резиденции. Од 1980-тите години биле градени ексклузивни апартмани со ретро-фризиски стил.
Нови имиња на улиците
Во соработка со општинската заедница Крај Зилт била извршена ревизија на имињата на улиците и броевите на куќите, која стапила на сила од 1 јануари 2006 година. Оваа ревизија станала итна поради огромната градба во изминатите 50 години и тешкотиите за итните служби, поштата и гостите.
Стопанство
Економијата на Венингштет, како и насекаде на Зилт, е високозависна од туризмот. Денес, скоро не постои гранка која не е засегната од туризмот.
IC 1616
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1616 се споменува и како MCG 2-31-81, CGCG 69-131, VCC 249.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1616 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 1616 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 17 м 42,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 22' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 1616 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39449.
850-ти п.н.е.
Откритија
Años 850 a. C.
Ротонда
Ротонда (rotondus, rotonda) — архитектонски елемент со кружен облик, чијшто врв е форма на конус. Може да биде изградена како посебна градба или како дел на поголема градба. Големината на ротондата може да се разликува од помала до монументална, а истата може да биде црковна или за секојдневни намени. Употребата на ротондата како архитектонски елемент е карактеристична во развојот на речиси сите архитектонски стилови. Внатрешноста, често, но не и неопходно е уредена со конхи и ниши, а покривот е во облик на купола.
Антика
Како едноставни ротонди од античко време се сметтат моноптеросите и толосите, кои водат потекло од старогрчката и староримската архитектура. Атреевата ризница во Микена, со својата конзолеста купола претставува најран познат пример за постоењето на ротонда. Најпознат пример на монументална градба со облик на ротонда од тоа време е Пантеонот во Рим, изграден од страна на иимператорот Адријан. Како историски пример се потврдува и Базиликата на Светиот Гроб во Ерусалим, во чијашто градба, ротондата на два ката и трокатниот средиштен дел претставуваат дел од целокупната градба, кон која се приклучени и ред со столбови и петстранична базилика.
Рано христијанство
Црквата Санто Стефано Ротондо во Рим, посветена во 470 година, претставува ранохристијански пример за ротонда по оној од Базиликата во Ерусалим. Оваа црква го претставува последниот пример на монументална градба, изградена во Западното Римско Царство.
Среден век
Тркалезните цркви како оние на островот Борнхолм, во Унгарија и во Трансилванија, како централен елемент содржат едноставна ротонда. Овие цркви биле градени за да послужат за одбранбени цели, а карактеристично е и тоа што понекогаш сводот бил поставуван над средишниот столб.
Како посебен елемент во целата градба, значајна е и хорската ротонда, која за првпат се појавила со изградбата на црквата Сент Бенињ во Дижон од 11. век, но набргу нејзината употреба се проширила и овој вид ротонда станала дел од други средноевропски градби.
Централните ротонди во англиските цркви, како онаа во Храмовата црква во Лондон, се големи и од внатрешната страна содржат заштитни венци кои наликуваат на оние вградени во Базиликата на Светиот Гроб во Ерусалим.
Средновековните кули на замоците, исто така имале кружна основа. Овие структури во функција на „одбранбени кули“ („бергфрид“ или „донџон“) обично не спаѓаат во рамките на дефиницијата за „ротонда“, па дури и ако биле капели во рамките на замокот (добри примери за ова има во Бохемија и Моравија).
Во кој степен Трулите во Алберобело, чијашто основа е кружна, може да се сметаат за „ротонди“, не е опишано иако прашањето сè уште не е затворено.
Ренесанса
Во оваа епоха дошло до изградба на монументални дела од антиката, а почетна точка претставува архитектурата во Италија (Венеција, Фиренца и Рим). Централните кружни градби биле прифаќани како достигнување во затворената архитектонска хармонија, во која хоризонталните и вертикалните сили биле еквивалентни. Познати вакви ротонди се среќаваат во градбите на Андреја Паладио (на пример во Вила Ротонда), Филипо Брунелески и Донато Браманте. Како и Леон Батиста Алберти, така и Леонардо да Винчи се занимавал со теоријата на архитектурата и обајцата направиле бројни скици, кои никогаш не биле спроведени.
За најзначајната и најпозната ротонда, со најголемата купола над неа, Базиликата Свети Петар во Рим, првоангажираните уметници (меѓу другите и Браманте и Микеланџело) доставиле револуционерни нацрти, но на крајот бил употребен изработениот модел од страна на Џакомо дела Порта.
Барок
Уметноста на монументалните градби со централна ротонда се среќава во различни обработени форми во Италија, но исто така е широко распространета и северно од Алпите.
Познати примери се црквата Санта Марија дела Салуте во Венеција, Богородичната црква во Дрезден, Карловата црква во Виена и Домот на инвалидите во Париз. Во Германија и Австрија, овој вид на централни градби со ротонда често се среќава како аџилачки цркви (познат пример е Манастирот Марија Бирнбаум во Горна Баварија).
Во парковите, кои во оваа епоха биле поретко уредувани, била обновена изградбата на римските ротонди во облик на мал павилјон. Околу барокните дворци, во кружен облик биле градени и бунарите и фонтаните. Одовде произлегол и започнал да се употреба поимот „бунарска ротонда“, кој сепак сè уште не е дефиниран во архитектонскиот речник.
Понова и најнова архитектура
Во класицизмот, биле градени монументални ротонди според традицијата на пантеоните, како што се црквите Сан Франческо ди Паола во Неапол и Црква Гран Мадре ди Дио во Торино. Изградба на куполи со централни ротонди имало и во Франција (Пантеонот во Париз), Германија (црквата Свети Павле во Франкфурт) и Данска (Фредериковата црква во Копенхаген). Во САД, „ротонда“ претставува зградата на библиотеката на универзитетот Вирџинија која има кружен облик и ја инспирирала изградбата на многу идни градби, како на пример оние на МИТ. Виенската ротонда, која изгорела во 1937 година, а служела како зграда за одржување на изложби, претставува вообичаен пример од 19. век. Исто така во класицизмот, римскиот храм бил вообичаен објект при уредувањето на парковите.
Базиликата Сакре Кер на ридот Монмартр во Париз претставува школски пример за градба која до централната има повеќе странични ротонди. Примери на градби од поново време се главниот простор на Современата ликовна галерија во Минхен, Панорамскиот музеј во Бад Франкенхаузен, како и ротондата во Фалкензее покрај Берлин.
Понекогаш и некои паметници биле изработуване во облик на ротонда, а познати примери се Паметникот на Арминиј во Северна Рајна-Вестфалија и Споменикот на војникот-ослободител во Трептов-парк во Берлин.
Некои административни кули имаат тркалезен облик, но нормално не се сметаат за ротонди. Сепак, на сродноста со обликот посочува и името на кулата „Ротонда“, која се наоѓа во Бирмингем и има тркалезен облик.
Ефект на пеперутка
Ефектот на пеперутка е метафора која се користи во теоријата на хаосот за да се објасни зависноста на движењето на еден објект во просторот од неговата почетна местоположба. На пример - ако пуштиме едно топче да се движи по закосена рамнина неколкупати ќе забележиме дека тоа топче никогаш нема да се придвижи по истата патека. Ефектот на пеперутка е многу применлив во Метерологијата бидејќи атмосферските појави се резултат на последователни промени кои водат од една кон друга.
Потекло на фразата
Оваа фраза првпат ја воведува американскиот научник Едвард Лоренц. Идејата е дека една пеперутка коа се наоѓа во Бразил со замавнувањето на нејзините крилја предизвикува многу мали атмосферски појави кои преку домино-ефектот можат да се претворат во огромни атмосферски појави како на пример торнадо во САД.
1354
1354 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1354 година од новата ера, 354. од вториот милениум, 54. од XIV век и петта од 1350-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6862 и 6863 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6104 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5114 и 5115 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2107.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1354 година се протега во 3990 и 3991, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4050 и 4051 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1897. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 754 и 755 исламска година.
Гоце Чанкуловски
Гоце Чанкуловски (Љубанци,, – Љуботенски Бачила, , ) бил македонски бранител, војник од резервен состав на АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 10 август 2001 година заедно со седуммина соборци, откако камион на АРМ полн со муниција налетува на две нагазни мини поставени на шумскиот пат на правецот Љубанци - Љуботенски Бачила на Скопска Црна Гора, на околу 5 км од селото.
Живот, војната 2001 и сведоштва
Гоце Чанкуловски е роден на 6 мај 1962 година во селото Љубанци на Скопска Црна Гора. Тој беше горд на своето име кое има силно препознавање во македонската историја. Родното Љубанци беше за него омилено место. Кога започна воениот конфликт во 2001 година, за состојбите и иднината на земјата долго време муабетел со неговите родители согласувајќи дека без слободна и стабилна Македонија нема иднина и перспектива за младите. За овие цели, Гоце го прифаќа татковинскиот позив. Пред да започне воениот конфликт, Гоце беше машински техничар, подолго време вработен во одделот „Пумпи“ во Металскиот завод во Скопје. Кога му изврвиле 30 дена по мобилизацијата, раководителот му испратил порака веднаш да се врати на работа, бидејќи неговата машина стои и не дава друг да ја ракува, но Гоце морал да остане уште 30 дена во рововите по Црногорието. Можел да си замине, но командантот ги застрашувал резервистите дека тоа ќе биде третирано како самоволие, и подоцна, кога повторно ќе ги мобилизираат, ќе ги испратат подалеку, во Тетовско или Кумановско.
Гоце си доаѓаше дома на три - четири месеци, по два, три часа да се искапи и преслече. За ситуацијата на теренот и за тоа што работат, на своите најблиски воошто не сакаше да разговара. Велеше: Како за сите, така и за мене. Во разговор само еднаш се опуштил кога биле заедно со неговиот братучед Томе Бадаревски, кои подоцна заедно ќе загинуваат, и кажал дека кога одат на позиции, по рововите низ планината и кога се враќаат од таму кон одморалиштето на крајот од селото, никогаш не користат возило. Постоела опасност од поставени мини по патот, па оделе пеш и затоа подобро им било во патики отколку во цокули. Последен пат дојде на 9 август пред стемнување. Претрчал до селската продавничка, да си купи цигари, и да си ги види родителите.
Тулин на Дунав
Тулин на Дунаву (Tulln, Tulln an der Donau) — град во североисточна Австрија, јужно од Виена. Сместен е во покраината Долна Австрија, и е седиште на истоимениот округ.
Географија
Градот се наоѓа во североисточниот дел на Австрија, на 40 км северозападно од Виена.
Тулин на Дунав се формирал на десниот брег на Дунав, додека јужно од градот се простираат завршетоците на Алпите (Виенска Шума), кои се граница на Виенската Котлина. Надморската височина е околу 180 м. Градската околина е рамничарска и позната е по земјоделието.
Население
Денес градот има 15.000 жители. Заради близината на Виена, бројот на жителите на градот во последните децении значително се зголемил.
Трикала (Солунско)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на пет километри јужно од градот Плати и девет километри северозападно од Солунскиот Залив, на надморска височина од 10 метри. Вкупната површина на селскиот атар изнесува 26 квадратни километри.
Сместено е во областа Урумлак, југоисточно од градот Гида, помеѓу коритата на реките Бистрица и Колудеј.
Историја
Иако, К’нчов и Бранков го споменуваат како села со Македонци, веројатно се работи за погрчено македонско население, како и во сите околни села.
Со указ од 4 мај 1946 година, Трикала била одвоена од општината Корифи и станала самостојна општина. Со указ од 31 декември 1948 година, општината влегла во округот Солун од Иматија, но со указ од 5 октомври 1949 година, селото повторно е вратено на Иматија. Од 1997 до 2011 година, Трикала била дел од поранешната општина Плати.
Стопанство
Обработливата почва е многу плодна и дава високи приноси, поради што главното занимање на населението е земјоделството. Основни производи се шеќерната репка, памукот, пченицата и друго. Исто така, прилично е развиено и сточарството, особено краварството.
Население
Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) не го става Трикала во областа Урумлак, туку во Вардарија и го претставува како македонско - според него во 1900 година во Трикала живееле 215 Македонци христијани, поради што најверојатно е смешано со Трите Ана. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Трикала (Trikala) живееле 180 Македонци.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.710 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.415 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Плати со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Трикала, во кој е единствено село.
Грб на Алжир
Грбот на Алжир е усвоен во 1976 година. На грбот се наоѓа полумесечина и ѕвезда со црвена боја како симбол на исламот, а над грбот се наоѓа натпис на арапски јазик Al Jumhūrīyah al Jazā'irīyah ad Dīmuqrāţīyah ash Sha'bīyah (Народна Демократска Република Алжир). На грбот се наоѓа раката на Фатима под изгрејсонцето над планината Атлас. Останатите симболи се поврзани за земјоделството и индустријата.
NGC 5106/1
NGC 5106/1 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5106/1 се споменува и како NGC 5100-2, UGC 8389, MCG 2-34-9, IRAS 13184+0914, NPM1G +09.0311, CGCG 72-50.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5106/1 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 5106/1 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 20 м 59,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 58' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 21°.
Други поделби
Проучување на NGC 5106/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46599. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 195; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 891. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1420.
NGC 2722
NGC 2722 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2722 се споменува и како NGC 2733, MCG -1-23-14, IRAS 08562-0330.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2722 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 2722 има привидни димензии од 2' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 58 м 46,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 42' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 64°.
Други поделби
Проучување на NGC 2722 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25221. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 232; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 934.
Фести Ебоселе
Фести Ебоселе (роден на година, во Енискорти) — ирски фудбалер, играч од одбраната на  и на ирската репрезентација под 21 година.
Биографија
Роден е во Енискорти, грофовијата Вексфорд, од семејство со нигериско потекло.
Технички каратеристики
Неговата примарна позиција е десен бек, но тој може да игра и како десно крило во средниот ред или како лев бек. Опремен со добра техника и одличен дриблинг, умешен е во офанзивната фаза, благодарение пред се на неговата издржливост и атлетицизам.
Дарби Каунти
Израснал во младинските сектори на Мојн Ренџерс и Бреј Вондерерс, тој бил купен во 2018 година од англискиот клуб, кој првично го додал во својот младински тим. Своето деби за првиот тим го имал на 9 јануари 2021 година, во поразот со 2-0 на гостувањето кај нисколигашот Чорли во рамките на третата рунда од ФА Купот, натпревар во кој тој и уште тринаесет момчиња од младинскиот сектор дебитирале поради избувнување на заразени со Ковид-19 што го принудило првиот тим на Дарби да оди во изолација. Својот прв првенствен натпревар го одиграл на 10 април 2021 година, влегувајќи како замена во поразот со 1–0 од Норич Сити во Чемпионшип. На 6 ноември истата година, Ебоселе го постигнал првиот сениорски гол во ремито 1–1 против Милвол.
Во март 2022 година, по финансиските проблеми на тимот, тој објавил дека не сака да го продолжи договорот. Вкупно за овните настапил во 41 натпревар и постигнал 2 гола.
Удинезе
На 21 март 2022 година, тој објавил дека се согласил на договор со италијанскиот клуб во времетраење од 5 години. Откако во текот на летото му се приклучил на клубот, Ебоселе го направил своето деби како за Удинезе така и во италијанската Серија А, на 13 август 2022 во поразот со 4-2 на гостувањето кај. Со тоа, тој станал првиот ирски играч кој настапил на еден натпревар од Серија А по пауза од 22 години и Роби Кин.
Репрезентативна кариера
Тој ја претставувал Ирска во селекциите под 16, 17 и 21 година. На 25 мај 2022 година, тој бил повикан за прв пат во сениорската репрезентација, за натпреварите од Лигата на нации против, и.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 13 август 2022.
Космос-1077
Космос-1077 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 февруари 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-1077 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 542 км, а најмалото на 535.
Георгиос Цондос
Георгиос Цондос (Γεώργιος Τσόντος), познат како капетан Вардас (Kαπετάν Βάρδας), бил грчки офицер, деец на грчката вооружена пропаганда и учесник во Борбата за Македонија.
Потекло
Георгиос Цондос е роден 1871 година во Амудари, во областа Сфакија на островот Крит, тогаш во Османлиското Царство. Хараламбос Цондос, неговиот татко, бил грчки револуционер и учествувал во Грчката војна за независност, а подоцна бил обесен по наредба на генерал-гувернерот на островот Крит, Мустафа паша.
Школување и револуционерна дејност
Георгиос Цондос завршил грчка воена академија по што учествувал во Критското востани во 1896 година зедно со Тимолеон Васос. Во 1904 година го добил чинот лајтант по што се вклучил во Борбата за Македонија.
Андартски капетан
Како андартски капетан со својата чета ги обиколувал Корештата, Костурско, Леринско и Битолско прогонувајќи ги четите на Македонската револуционерна организација. Капетан Вардас, заедно со Павлос Мелас и Георгиос Катехакис (капетан Рувас), бил еден од поважните воеби команданти на грчката вооружена пропаганда во Македонија. На 4 декември 1904 Цондос, заедно со Николаос Вардас, капетан Алексис Караливанос и Хризостомос Хрисомалидис, во заседа го ликвидирале војводата Костандо Живков во Либешево.
На 25 март 1905 година здружените четите на Георгиос Цондос, Евтимиос Каудис, Георгиос Макрис, Павлос Гипарис и капетан Болакас, околу 300 андарти, го нападнале селото Загоричани, во текот на нападот биле убиени околу 100 селани, а целото село изгорело.
По нападот Цондос се засолнил во Атина, но подоцна повторно се вратил во Македонија. На 18 април Вардас и Захаријас Пападас фатиле 45 жители од селото Сребрено и убиле двајца мажи и две жени.
На 14 јуни 1907 година Вардас со чета од 120 души влегол во борба со турска потера кај Лехово, а целта првично му била да се одмазди на селата Емборе и Паљор за смртта на Захаријас Пападас. Истата година Цондос се повлекол од Македонија.
Учество во војните
Во 1910 година Цондос е унапреден во капетан на артилеријата. Учествува во Првата балканска војна и се среќава со Васил Чекаларов и Иван Попов во Лерин. Во 1913 година Цондос е унапреден во мајор и е определен лично од кралот Константинос I да ја води антигерлиската дејност во Серско, Кукушко, Драмско и Неврокопско во текот на Втората балканска војна.
Во 1914 година станува командант на армијата во Корча, на Автономна република Северен Епир, по што е сменет од должноста. Поддржувач е на кралот Константинос I против венизелистите.
Подоцнежни години
Во 1920 година е поставен за полковник и ја раководел воената академија до 1921 година. Тогаш е назначен за воен командант на Атика. Во 1925 година Цондас е пензиониран. Починал во 1942 година во Атина. Автор е на "Венизелистката тиранија - преглед 1917 - 1920" (Η βενιζελική τυραννία. Ημερολόγιο 1917-1920) и на спомените „Македонската борба. Хроника 1904 - 1907“ (Ο Μακεδονικός Αγών ημερολόγιο 1904 - 1907).
Орото почна
Орото почна е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско.
Ова е бавно оро кое се игра со мирни и одмерени движења на нозете. Играчите се во полукруг, се држат за раце, со лицето свртени кон центарот на кругот.
Парафразирање
Парафразирање е техника која се користи во текот на интервјуирање. Ги толкува претходно изречените мисли на интервјуираниот во облик во кој се нагласуваат релевантните точки и цели. Тоа му помага на интервјуираниот да ги разбере и разјасни сопствените мсили и да види дали оној кој интервјуира ги разбрал неговите пораки друи и кога се прикриени. Парафразирањето исто така е и стил на пишување во кое туѓите мисли се изразуваат со сопствени зборови.
Турханли
Турханли — солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Чукар (Убого)
Чукар — археолошко наоѓалиште во селото Убого во Општина Градско. Претставува тумул од железното време.
Местоположба
Чукар се наоѓа на околу 2 км од селото на десната страна на Брегалница во блокот 21 на стопанството „Вардар“.
Ископувања и наоди
На северниот крај на зарамнето плато издолжено околу 100-110 метри и широко околу 50 метри, има тумул со пречник од 12 метри, висок 1,5 метар. По површината на тумулот се гледаат вкопани камења, можеби од јадрото на насипот или конструкцијата на гробовите. Во централниот дел има длапка од површинско диво копање.
Тропнало оро
Тропнало оро е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Мала Река.
Ова е полетно оро кое се игра со брзи чекори на полустапала. Изобилува со потскоци и доскоци. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 7/16. Постојат две варијанти од ова оро.
Гуски-лебеди
Гуски-лебеди — руска народна бајка.