cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вонзодијачка прашина
Тековно истражување
Преку набљудување се открило дека некои ѕвезди од спектралните типови А-К имаат знаци на инфрацрвена вонзодијачка прашина многу поблиску до ѕвездата отколку што се претпоставувало дека е тоа возможно. При одреден обем на ѕвездата, се очекува прашината да биде присобрана и исфрлена (од ѕвездата) во рок од неколку години. Иако се потврдило постоење на ваква прашината блиску до ѕвезда, моделите сè уште не можат да објаснат зошто таа се наоѓа таму. Моделирањето на однесувањето и на зодијачката и на вонзодијачката прашина е битна истражувачка област, бидејќи прашината ги попречува астрономите во обидот да ги набљудуваат планетарните тела. Ако прашината може прецизно да се моделира, може да се отстрани при набљудувањата на земјовидните вонсончеви планети.
Сура
Сура سورة — исламски поим кој буквално значи „нешто затворено или обиколено од ограда или ѕид“. Во Куранот, ова значи „поглавје“ или „заглавје“, и тие се наредени по обратен големински редослед. Секоја сура е наречена по некој збор или име, споменато во ајетот во таа сура, т.е. нешто што ги изненадило или било необично за муслиманите во времето на Откровението. Секоја сура е поделена на ајети.
Список на сури
Ова е список на сури со имиња според преводот од класичен арапски на македонски на Хасан Џило. 114-те сури се:
Мрика
Мрика (Марија) е опера во три чинови компонирана од Пренке Јакова според либрето на албански јазик од Лазар Шилики.
Премиерата (во четири чинови) била во Скадар, Албанија во 1958 година во театарот Мигени.
Ревидирана била во три чинови (тоа е денешната финална верзија) која премиерно била прикажана во Тирана на Академијата за музика и уметност на Албанија во декември 1959 година.
Мрика се смета за прва албанска опера. Нејзин прв сценски режисер бил Кристак Антониу.
Зубовце
Зубовце или Зубовци може да се однесува на следниве села во Македонија:
Падарница (Мрзен Ораовец)
Падарница — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Мрзен Ораовец, Општина Росоман. Претставува утврдена населба од старомакедонско и римско време.
На висок рид со доминантна положба, што се наоѓа на 2 км југоисточно од селото, се забележуваат остатоци од помала утврдена населба. На површината има фрагменти од керамички садови, а најден е голем број монети, и тоа од македонските градови Тесалоника (подоцна Солун), Пела и Амфипол; римски републикански монети и монети од царевите Домицијан, Теодосиј, Анастасиј и др.
Пиор
Евроазиски пиор, мино, или обичен пиор ( Phoxinus phoxinus) — мал вид слатководни риби од семејството крапови- Ципириниди. Тоа е вид од родот Фоксинус. Тој е сеприсутен низ поголем дел од Евроазија, од Велика Британија и Шпанија до Источен Сибир, претежно на ладно (12 – 20 °C) потоци и добро кислородни езера и бари.
Распределба
Пиорот е пронајден во Северна Евроазија, од Ирска на запад, од исток до дренажата Амур и Кореја. Во Велика Британија се јавил во северен правец, а во Скандинавија и Русија се појавил до најсеверните екстремитети. Во западна Европа јужната граница се чини дека е Гарона и горниот Рона. Снимено е во дренажите на Волга и Урал, како и во езерото Балкхаш и горната дренажа Сир Дарја. Евиденција дека го има на друго место се чека бидејќи овој вид е сличен на голем број други видови. Во Шкотска се смета за воведен нероден вид, и веројатно тоа е случај во Ирска. Воведување најверојатно се случило и на други места, вклучително и Норвешка.
Живеалиште
Пиорот се наоѓа во широк спектар на живеалишта кои имаат ладна, добро кислородна вода, често во истите живеалишта како и салмонидите. Тука спаѓаат мали потоци со брзи струи и, во северните делови на неговиот опсег, големи реки на низините. Исто така живее и во мирни разновидни води како мали планински езера до големи, олиготрофни езера. За мрестење, потребни се чисти чакалски области во добро кислородна проточна вода или каде брановите се мијат на езерските брегови. Потребни се и длабоки базени со мала струја за да презимува и овие мора да имаат груба подлога меѓу која рибите можат да се сокријат.
Основни биолошки одлики
Пиорот полово созрева во првата до втората година во животот. Се мрести од мај до јули, обично од половината на мај до јуни. Плодноста на женките е мала до 1000 јајца. Икрата е ситна, со пречник 1 - 1,25 мм. и леплива. Во периодот на мрестот, обата пола, а посебно машките риби, добиваат свадбено руво во живи бои. Мажјаците понекогаш може да станат сосема црн, а по стомакот се јавува интензивна црвена боја. На главата се јавуваат крупни црвени џумки. Женката икрата ја положува помеѓу камењата. Развојот на ембрионите трае 5 - 10 дена. Пиорот спаѓа во ситните видови на риби. Просечната големина е од 10 до 12 см. Пиорот населува чисти и студени води со песокливо или каменесто дно. Однесувањето на замавувањето се модифицира во зависност од ситуацијата, како што е присуството на грабливци или достапноста на ресурсите.
Значење
Пиорот нема големо значење поради тоа што неговата популација во езерото е многу мала.
Општина Моравске Топлице
Општина Моравске Топлице (словенечки: Občina Moravske Toplice) — општина во источна Словенија. Седиште на општината е селото Моравске Топлице. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Моравске Топлице, општината ги опфаќа и следните населени места:
ЖС „Стари Град“
Железничката станица „Стари Град“ — железничка станица во Република Македонија
Single Ladies (Put a Ring on It)
„Single Ladies (Put a Ring on It)“ е песна од американската пејачка Бијонсе Ноулс. Издадена е преку Columbia Records со „If I Were a Boy“ како дупла А-страна и водечки сингл од нејзиниот трет студиски албум, I Am... Sasha Fierce, на 12 октомври, 2008. Песните биле издадени за да го демонстрираат контрастот меѓу двете спротивставени личности на Ноулс. „Single Ladies“ била инспирирана од тајниот брак на Ноулс и Џеј-Зи во април, 2008.
Компонирана од Кристофер Стјуарт, The-Dream, Кук Харел и Ноулс, „Single Ladies“ е денс-поп и Р&Б песна со денсхал и баунс влијанија, а текстот наведува на брак. „Single Ladies“ добила позитивни критики за нејзиниот привлечен ритам и темата за женско подобрување; некои критичари забележале случajни сличности со синглот на Ноулс од 2007, „Get Me Bodied“. Песната била именувана како најдобар сингл од 2008 од неколку медиуми; Роулинг Стоун ја рангирал песната на првото место на списокот на Најдобри 100 Синглови од 2008. „Single Ladies“ освоил многу награди, вклучувајќи ги Песна на Годината на 52рите Греми Награди.
„Single Ladies“ бил комерцијално добро прифатен сингл во САД и се искачил на првото место на Билборд Хот 100. Добил четвородупла платинеста сертификација од Снимачката Индустриска Асоцијација на Америка (RIAA), со продадени 4.2 милиони дигитални спуштања во САД. Бил успешен и интернационално; „Single Ladies“ се искачил во првите десет песни на табелите за синглови во Австралија, Бразил, Канада, Ирска, Италија, Нов Зеланд, Холандија, Шпанија и Обединетото Кралство. Синглот добил мулти-платинеста сертификација во многу од овие држави. Од ноември, 2009, „Single Ladies“ продал повеќе од 6.1 милиони копии ширум светот.
Видеото за песната, режирано од Џејк Нава, е снимено во црно-бела техника. Добило голем успех, благодарение на кореографијата која била инспирирана од „Мексикански Доручек“, рутина од 1969 направена од Боб Фосе. Танцувачката рутина на „Single Ladies“ предизвикала многу имитации и пародии од мажи и жени ширум светот, вклучувајќи ги Претседателот во САД Барак Обама и поп пејачите Џастин Тимберлејк и Џо Џонас. Според Торонто Стар, музичкото видео ја започнало „првата поголема танцувачка лудост“ на интернет ерата. Видеото освоило неколку награди, вклучувајќи Видео на Годината на МТВ Видео Музичките Награди од 2009. Песната била промовирана од Ноулс неколкупати за време на нејзините настапи во живо и на телевизиски емисии како Шоуто на Елен ДеГенрес, на церемонии за награди и на нејзината светска I Am... Турнеја. „Single Ladies“ била преработена од Кети Пери и многу други и била искористена во многу телевизиски емисии и други медиуми.
Позадина и издавање
„Single Ladies (Put a Ring on It)“ била напишана од Бијонсе Ноулс, The-Dream, Кук Харел и Кристофер Стјуарт, а продуцирана од The-Dream и Стјуард. Јајсен Џошуа и Дејв Пенсадо го правеле миксингот на песната со помош на Ренди Урбански и Ендру Вуепер. Сепојавува на вториот диск од I Am... Sasha Fierce бидејќи Ноулс го покажува своето алтер его, Саша Фирс, во песната. The-Dream откриел дека неговата главна инспирација за песната била свршувачката на Ноулс со Џеј-Зи. Нивната свадба, одржана во април, 2008, на почетокот била тајна. „Single Ladies“ била снимена подоцна истиот месец во студио наречено Бум Бум Собата во Бурбанк, Калифорнија. Според Стјуарт, песната била „единствената јавна изјава дека [Ноулс и Џеј-Зи] се венчале...кога отидовме во студиото таа немаше ниту прстен, ниту нешто друго и поради тоа тие сè уште ја криеја [венчавката]. Оттука Дрим го доби концептот“. Зборувајќи за бракот, The-Dream рекол, „Помислив дека е предмет за кој многу жени сакаат да зборувааат, дека ние мажите се плашиме да се врзаме“. Во интервју со Билборд, Ноулс ги објаснила причините поради кои ја снимила песната:
„Јас секогаш прбував да избирам песни и синглови кои се дел од поп културата, дел од работите за кои луѓето се страсни и сакаат да разговараат за нив. 'Single Ladies (Put a Ring on It)' е забрзана песна која е смепна. Но, исто така тоа е нешто што жесните го прават секојдневно.“
Одбрани да бидат двата водечки синглови од I Am... Sasha Fierce, „Single Ladies (Put a Ring on It)“ и „If I Were a Boy“ биле издадени еден по друг за да го демонстрираат концептот на двобојот меѓу двете личности на Ноулс. Ова ја засилило темата на албумот, што се постигнало со ставање на баладите и побрзите песни на различни дискови. Синглот за првпат бил шрикажан на радијата во САД на 8 октомври, 2008; „Single Ladies“ исто така бил прикажан не мејнстрим радијата во Њујорк, Power 105.1. Двата сингла биле испратени до современите ритмички радија на 12 октомври, 2008, и „Single Ladies“ бил исто така испратен до урбаните радија истиот ден. Песната била издадена како дупла A-страна со „If I Were a Boy“ на 7 ноември, 2008 во Австралија, Нов Зеланд, и Германија. Денс ремиксовите на песната биле овозможени во САД на 10 февруари, 2009, и во Европа на 16 февруари, 2009. „Single Ladies“ не бил оригинално издаден како сингл во Обединетото Кралство; сепак, песната станала многу популарна таму и се искачила меѓу првите десен на Бритнаската Табела за Синглови според спуштањата на песната од албумот. На 16 февруари бил издаден ЦД сингл со денс ремиксови за дигитално спуштање.
Композиција
„Single Ladies (Put a Ring on It)“ е забрзана денс-поп и Р&Б песна, поставена во вообичаено време. „Single Ladies“ користи денсхал и баунс влијанија; користи и баунс-засновани удари со раце. Според листот со музика објавен на Musicnotes.com од Alfred Music Publishing, песната е напишана во скалата Е-дур со брз ритам од 96 удари во минута. Вокалите на Ноулс се протегаат од F♯33 до D5. Има базична акордна прогресија од Em–C–Em во стиховите и Em–C–Am–C–Am во рефренот. „Single Ladies“ содржи музички сличности со синглот од 2007 на Ноулс „Get Me Bodied“; Енди Келман од Allmusic ја нарекол „Single Ladies“ еден вид на „враќање“ на таа песна.
Во „Single Ladies“, Ноулс ја нагласува својата поагресивна сензуална страна, нејзиното алтер его „Саша Фирс“. Шесната била споредувана со песните од училишните дворови, и биле наречени идни „позадински вокали“. Рефренот содржи неколку музички идеи. Даниел Брокман од The Phoenix го забележала користењето на „матни заменки“ како заменката „тоа“ која има флагрантна сличност со хитот на Ноулс од 2005 „Check on It“. Придружена со роботски звуци, многу од отворачките линии на песната се во вид на повик и на одговор, и Ноулс и Ноулс покажува значителен износ на став во нејзиниот глас.
Грег Кот од Chicago Tribune почувствувал дека текстот прикажува ситуации по раскинување, забележувајќи ги линиите на музичката идеја: „Ги исплакував моите солзи три долги години / Не можеш да ми се лутиш мене / Ако го сакаш тоа треба да ставиш прстен на него“. Во песната Ноулс ѝ нуди поддршка ма жема која штотују заврпила со лоша врска; Ен Пауерс од Лос Анџелес Тајмс забележала дека темата на песната се однесува на женско подобрување како продолжување на онаа на „Irreplaceable“ (2006). Според Дејли Мејл, Ноулс „ги повикува жените да им раскинат на своите момчиња ако тие не ги запросат“. Триш Крафорд од Торонто Стар го нарекол тонот на песната „силен и за женско подобрување“, додека другите музички критичари го забележале апело на Ноулс до нејзините обожаватели да бидат независни жени.
Критички прием
„Single Ladies“ добил позитивни одговори од музичките критичари, кои ја пофалиле привлечната музичка идеја и темата за женско подобрување. Енди Келман од Allmusic забележал дека песната е една од оние кои се одделуваат од I Am... Sasha Fierce и забележал сличности со „Get Me Bodied“. Михеланџело Матос од The A.V. Club напишал дека песната е „прекрасна, со сјајна продукција, добра музичка идеја и битови кои ќе траат со недели.“ Алексис Петридис од The Guardian рекла дека песната е „навистина возбудувачка.“ Ник Левин од Digital Spy напишал дека Ноулс „служи како чесен појас“ и ја пофалил продукцијата на Стјуарт и The-Dream, а посебо за ритамот на песната. Колин Мекгуир од PopMatters ја пофалил „Single Ladies“ како една од најдобрите денс песни на Ноулс. Во прегледот на I Am...Sasha Fierce, Дерил Стердан од Jam! рекол дека песната е вредна за сингл и напишал дека е „тон што всуштност звучи како Бијонсе.“
Леја Гренблат од списанието Entertainment Weekly напишала дека „Single Ladies“ е „висок хибрид од лирско збогување“. Даниел Брокман од The Phoenix го пофалил користењето на зборот „тоа“ и напишал дека техниката „ја сумира поделбата на музичките личности многу повеќе од дуплиот диск [на албумот].“ Нана Екуанамед од The Village Voice ја одбрала песната како една од најдобрите на албумот. Ен Пауерс од Лос Анџелес Тајмс бил импресиониран од продукцијата на песната и го пофалил рефренот на песната. „Повќе од која било женска пејачка, Ноулс ја разбира фанки уметноста на ритмичкото пеење и ова е еден пример,“ додал Пауерс. Спенс Д. од IGN Music ја опишал „Single Ladies“ како „Карибски талент и славење кое ќе ги натера слушачите да ракоплескаат и да ги кршат враттовите.“ За разлика од него, Мариел Консепшон од магазинот Билборд не бил импресиониран од песната нарекувајќи ја „стандардна“. Адам Матера од The Observer коментирал дека „Single Ladies“ и „Diva“, третиот сингл од I Am... Sasha Fierce, може да стане извор за инспирација на транвеститите, додека другите може да ги остави збунети.
Признанија
Роулинг Стоун ја нарекол „Single Ladies (Put a Ring On It)“ најдобра песна од 2008 и напишал, „Ритамот, благодарени на The-Dream и Трики Стјуарт, е неодлоив и темпераментен, вокалната идеја е бурна и виртуозна.“ Дополнително магазинот ја рангирал „Single Ladies“ второто место на списокот на најдобри песни од 2000-тите во анкета на читателите од 2009, и критичарите на Роулинг Стоун ја сместиле песната на педесеттото место на списокот на 100 Најдоби Песни на Декадата. „Single Ladies“ била сместена на второто место на списокот на MTV „Најдобрите Песни од 2008“; Џејмс Монтгомери ја нарекол „хиперактивна и супер наоружана на начин за кој мислев дека е невозможен. Песната е епска и секси, па дури и малку тажна.“ „Апсолутно шансите Бијонсе да издаде ваков сингл повторно се нула“ заклучил Монтгомери. Критичарот од Тајм Џош Тирангиел, кој ја нарекол песната „смешно заразна“, ја рангирал како седма најдобра песна од 2008. „Single Ladies“ била сместена на првото место за Песна на Годината од Fuse TV во 2008. Се појавила н шестото место на списокот од критичарите на Eye Weekly за Најдобра Песна од 2008. Марк Едвард Неро од About.com ја рангирал на шестото место за најдобра Р&B песна од 2008. Сара Родман, пишувајќи за The Boston Globe, nја нарекла „Single Ladies“ четвртата „најодолива песна“ на деценијата и изјавила, „Детето на иднината комбинираше трикоа со свршувачки-станувајќи едно секси парче. Видеото направи цел свет фа танцува и да се вее преку Јутуб.“ Песната била најдобра песна од 2000тата деценија на Black Entertainment Television.
Комерцијален успех
На 13 декември, 2008, „Single Ladies“ станала петтиот соло број-еден сингл на Ноулс на табелата Билборд Хот 100, изедначувајќи ја со Паула Абдул и Дијана Рос на петтото место на списокот на женски артисти со најмногу број-еден хитови. Синглот за првпат се искачил на седумдесет и второто место на Билборд Хот 100 на 1 ноември, 2008. На 6 декември, 2008, шесната се издигнала од дваесет и осмото место на второто место на Хот 100 табелата, што било предизвикано од првото искачување на табелата Хот Дигитални Песни, продавајќи 204,000 дигитални спуштања. „If I Were a Boy“ бил на третото место на Хот 100 табелата истата недела и со тоа Ноулс станала седмиот женски артист во САД кој имал две песни на првите пет позиции. Следната недела, „Single Ladies“ стигнал до првото место на Хот 100 табелата, продавајќи 228,000 дигитални копии. Песната останала на врвот четири непоследователни недели. Во четвртата недела, дигиталните спуштања на песната се зголемиле за 157 проценти, продавајќи 382,000 копии—неговата најдобра недела на продажби. На 15 јануари, 2009, песната се поместила на првото место на Хот 100 Ерплеј табелата 147.3 милиони имресии од слушачите таа недела. Поминала дванаесет недели на првото место на табелата Хот Р&Б/Хип-Хоп Песни. „Single Ladies“ исто така го зазела врвот на табелите за Поп Песни и Хот Денс Клуб Песни, и го преминала второто место на Поп 100 табелата. Песната допила четири-дупла сертификација од Снимачката Индустриска Асоцијација на Америка (RIAA), со 4.2 милиони дигитални продажби во САД од август, 2010.
Интернационално, песната за првпат влегла во табелата за Канадски Хот 100 песни на осумдесет и првото место на 29 ноември, 2008. На 24 јануари, 2009, деветтата помината недела на табелата, се поместила на второто место и тоа станало нејзината највисока позиција; подоцна добила дупла платинеста сертификација од Канадската Музичка Индустриска Асоцијација (CRIA). Во Британија, „Single Ladies“ се искачила на седмото место и поминала седумдесет и две недели на табелата. Се искачила на првото место на ОК Р&Б Табелата, поместувајќи ја „If I Were a Boy“ од тоа место. „Single Ladies“ подоцна добила златна сертификација од Британската Фонографска Индустрија (BPI). На ирската табела песната се искачила на четвртото место и поминала дваесет недели на табелата, додека на јапонската табела стигнала до дваесет и петтото место. Во Австралија, највисоката позиција на „Single Ladies“ била петтата на ARIA Табелите, и добила тродупла платинска сертификација од Австралиската Музичка Индустриска Асоцијација (ARIA). Синглот се искачил и на второто место на Новозеландската табела, и добил платинеста сертификација од Музичката Индустриска Асоцијација на Нов Зеланд (RIANZ). „Single Ladies“ се појавила на неколку табели во Европа, а највисоката позиција на табелата за Европски Хот 100 Синглови била дваесеттата. Се искачила меѓу првите десет во Холандија, Италија и Шпанија и меѓу првите четириесет на двете Белгиски територии (Фландрија и Валонија), како и во Унгарија, Норвешка, Шведска и Швајцарија. Од ноември, 2009, „Single Ladies“ продала 6.1 милиони копии ширум светот.
Позадина
Музичкото видео за „Single Ladies“ било снимено веднаш по „If I Were a Boy“ за да се прикаже концептот на спротивните личности на Ноулс. Видеото добило помало внимание отколку „посјајното и подоброто видео“ за „If I Were a Boy“. Снимањето на видеото траело дванаесет часа. Двете видеа се снимени во црно-бела техника во Њујорк и биле режирани од Џејк Нава, со кого Ноулс работела на нејзините претходни музички видеа вклучувајќи ги и оние за „Crazy in Love“ и „Beautiful Liar“. Кореографијата на „Single Ladies“ ја правеле Френк Гатсон и ЖаКел Најт. Ноулс за првпат го прикажала видеото на емисијата Total Request Live на MTV на 13 октомври, 2008. Видеата исто така биле вклучени на ремикс албумот на Ноулс со видеографија наречен Above and Beyoncé, како и на платинското издание на I Am... Sasha Fierce.
Концепт
Ноулс ѝ кажала на Симон Возик-Левинсон од The Sunday Times дека инспирацијата зад видеото била рутината на Боб Фозе од „Мексикански Доручек“ (1969) прикажана на Шоуто на Ед Суливан во кое е прикажана жената на Фозе, Гвен Вердон, како танцува со уште две жени.
Кредити и личности
Кредитите преземени од долните забелешки на албумот I Am... Sasha Fierce.
Б’мбоки
Б’мбоки или Бомбоки  (Σταυροπόταμος, Ставропотамос, до 1927 Μπομπόκι, Бомбоки) — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри североисточно од градот Костур и Костурското Езеро и јужно од Лерин, во историско-географската област Пополе. Селото се наоѓа на надморска височина од 684 метри.
Историја
Во XV век во селото имало 42 глави на семејствата. Во отоманскиот збирен даночен список на немуслиманското население било споменато дека селото има 37 глави на семејства и тројца неженети: Продан, Папа Алекса, Мано, Нено, Никола, Добривој, Трајко, Петру, Дабижив, Рајко, Алекса, Алекса, Балче, Петко, Драгослав, Јован, Никола, Степан, Томче, Јорги, Јаано, Тинош, Милош, Коста, Васо, Томчо, Хранко, Никола, Којо, Станојло, Нено, Мано, Рајко, Белче, Манос, Стано, Радослав, Којо, Петру и Тодор, и една вдовица Мара. Вкупниот приход за државата од селото изнесувал 2.746 акчиња.
Во текот на XV век, селото било чисто македонско. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Б’мбоки се состоело од 60 семејства со 175 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Б’мбоки имало 260 жители Македонци.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 320 Македонци и работело егзархиско училиште.
Поради активното учество на месното население во Илинденското востание, селото настрадало трипати од страна на османлиските војски. Во текот на овие настани биле изгорени сите 80 куќи. Според друг извор, биле изгорени 43 куќи и биле убиени: Стефан Гисчев, Петре Стефанов, Диме Николов, Дедо Христо, старците Делиоланов и Делиоланова.
Според Георги Константинов Бистрицки селото пред Балканската војна имало 60 македонски семејства.
Во текот на Втората балканска војна, селото настрадало и било окупирано од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 228 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 197 жители. Во 1926 година, селото било преименувано во Ставропотамос.
Во текот на Втората светска војна, селото било нападнато од грчки банди, но нападот бил одбиен. Во текот на Грчката граѓанска војна селото пострадало во голема мера. Во овој период бил извршен итн. масакар во Б’мбоки, кога грчката владина армија влегле во селото и под сомневање дека жителите соработувале со ДАГ, затвориле десет селани, од кои осум жени и двајца мажи, и свирепо ги убиле. Во текот на граѓанската војна, вкупно биле убиени 39 лица, додека 89 се иселиле во Македонија или социјалистичките земји од Источна Европа. Вкупно 81 деца биле изнесени од селото како деца-бегалци.
Демографија
Во 1928 година селото имало 220 жители. , додека во 1940 година селото броело 295 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 125 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 150 жители, во 1971 година имало 147 жители, во 1981 година имало 164 жители, додека во 1991 година имало 202 жители. Денеска, населението на селото е 235 жители според пописот од 2001 година.
Грб на Белград
Грбот на Белград е официјален симбол на градот Белград и е стабилен на три нивоа - како основен или мал, среден и голем.
Историјата на хералдичкото претставување на Белград е долга и датира од времето кога градот за прв пат станал српска престолнина за време на деспотот Стефан Лазаревиќ кога овој симбол првпат индиректно бил споменат во Животот на деспотот Стефан Лазаревиќ. Првиот познат грб на градот со хералдички облик се појавува во шеснаесеттиот век и веројатно е од унгарско потекло. Но, како и историјата на самиот град, така и неговиот грб. Како што градот поминувал од рака на рака на различните освојувачи, така се менувала и неговата хералдичка претстава - дали градот воопшто немал свој грб како под Османлиите или дека добил сосема нов под Австријците.
Историјата на грбот на Белград, кој е во употреба денес, започнала во 1931 година кога бил официјално избран, по конкурсот на кој победи делото на Ѓорѓе Андрејевиќ-Кун. Во социјалистичката ера, грбот бил запоставен, а по демократските промени во 1990-тите претрпел реафирмација, а од 2000-тите се реорганизирал на три степени, што е во употреба и денес.
Употребата на грбот на Белград е регулирана со Градскиот статут и посебните градски прописи, кои детално ја регулираат и санкционираат употребата на грбот во различни прилики и места.
Историја
Оригиналниот грб бил нарачан во 1931 година од градоначалникот на Белград Милан Нешиќ. Победничкиот предлог го скицирал Ѓорѓе Андрејевиќ-Кун. Грбот останал во континуирана употреба до крајот на Втората светска војна. Помеѓу 1946 и 1991 година, вклучувал црвена ѕвезда на врвот за да го симболизира комунистичкото владеење. Употребата на грбот беше изменета и регулирана во 2003 година.
Симболизам
Грбот ги содржат српските национални бои (црвена, сина и бела). Црвената земја ја симболизира крвта поделена над градот за време на неговите многубројни конфликти. Синото небо ја симболизира надежта и вербата во подобра иднина. Белите ѕидови и кула го симболизираат „белиот град“ (Белград – Београд буквално значи „бел град '' ). Белите реки долу ги претставуваат Дунав и Сава и исконскиот почеток на Белград додека римската триера однесува на нејзината антика. Отворените порти на градот претставуваат бесплатна комуникација и трговија со светот.
Мал грб
Малиот грб е оригиналниот дизајн на Ѓорѓе Андрејевиќ-Кун. Се одликува со едноставен штит.
Среден грб
Средниот (или среден) грб е идентичен со малиот, но со додавање на златна мурална круна поставена над штитот. На круната се претставени пет забци и дијадема со пет скапоцени камења (рубини, сафири, смарагди). Според стандардите на Српското хералдичко друштво, оваа ѕидна круна со пет вдлабнатини му припаѓа само на главниот град, а дијадемата со накит на историските престолнини.
Поголем грб
Поголемиот грб се состои од сребрен (бел) двоглав орел, со златни канџи и клун. Орелот е симбол на српската држава и е во согласност со државниот грб на Србија. На градите на орелот е грбот на Белград, кој го нагласува статусот на главниот град, а над ореловите глави е ѕидната круна на средниот грб. Под орелот има две дабови гранки, кои претставуваат граѓански доблести, а над местото каде што се вкрстуваат е првиот познат грб на Белград, кој ја претставува хералдичката историја на градот. Мечот и маслиновото гранче на големиот грб претставуваат подготвеност за борба во војна и за соработка во мир. Над дабовите гранки се украси подарени на Белград, во нивните природни бои и со соодветни ленти. Тие се залагаат за славното минато и заслугите на граѓаните на Белград. Медалите се:
Битка кај Табук
Битката кај Табук претставува воен поход кој според муслиманските биографи бил инициран од страна на Мухамед во октомври 630 година. Мухамед со сила од околу 30.000 војници започнал напад кон византиската армија кај Табук. Во византиските извори не постојат докази за оваа муслиманска експедиција, додека голем дел од настаните од битката биле опишани во подоцнешните муслимански извори. Истакнувајќи го ова, како и фактот дека армиите никогаш не се сретнале, некои западни научници се сомневаат во автентичноста на деталите околу настанот, иако во арапскиот свет нашироко се смета како историски.
Причини
Според Ал Мактум, модерен исламски биограф на Мухамед, причина за војна против Византија било убиството на еден од амбасадорите на Мухамед од страна на гувернерот на ал Балка. Овие настани веднаш довеле до Битката кај Мутах. Но биографот исто така тврди дека освен оваа битка, овој настан бил причината и за започнување на Битката кај Табук. Според истиот извор, византиските сили на чело со императорот Ираклиј I, подготвиле голема армија за справување со муслиманските сили во регионот.
Подготовка
Сите муслимани како и сојузници на Мухамед добиле итен повик за да се приклучат кон кампањата. Но Арапите во пустината покажале мал интерес, по кое Мухамед ги потикнал да се приклучат кога им понудил многу подароци.
За опасноста на муслиманите пристигнале вести од Сирија, каде според нив, византискиот цар се подготвувал со огромна армија во сојуз на арпаските христијански племиња, чиј вкупен број бил од 40.000 до 100.000, да ги нападнат муслиманите.
Експедиција
Мухамед и неговите сили марширале кон север, односно кон Табук. Со сила од околу 30.000 војници оваа армија била најголема досега соберена од страна на муслиманите.
По пристигнувањето во Табук, армијата на Мухамед била подготвена да се соочи со Византијците. Но византиските сили не биле во Табук. Муслиманите останале таму неколку дена, но византиските сили никогаш не пристигнале во областа за да се соочат со арапските сили.
Оваа експедиција довела до зголемување на моралот на муслиманите и воен углед во Арабија. По експедицијата, според муслимански извори, голем дел од арапските племиња ги напуштиле византиските сили и се приклучиле кон Мухамед.
Гоце Митески
Гоце Митески (роден, село Сливово, Охридско - , Охрид) — член на СКОЈ и учесник во НОБ.
Животопис
Основно училиште учел во родното село и во Врање. До Априлската војна во 1941 година учел во Врањанската гимназија, а потоа во Охрид. Станал активен член на СКОЈ. Во пролетта 1943 година, напуштајќи ги гимназиските клупи, ја предводел првата партизанска група од Охрид која стапила во тукушто формираниот Кичевско-мавровски одред. Во единиците на НОБ извршува разни должности од редовен борец до командир на чета во повеќе единици. Со батаљонот „Мирче Ацев“ е на Славеј планина при неговото формирање. Во Првата македонско-косовска ударна бригада е од нејзинито формирање. Учесник на февруарскиот поход како командир на првата чета на првиот батаљон на бригадата. Во текот на војната е повеќепати рануван. Одликуван со партизанска ѕвезда. Политички комесар на воена команда на Охридско, Кичевско и Битолско подрачје каде го дочекува крајот на војната 9 мај 1945 година.
По ослободувањето се дообразува и го завршува економскиот факултет во Скопје. По демобилизацијата работи како директор на Народната банка во Охрид, директор на Народниот музеј во Охрид и прв директор на аеродромот во Охрид. Активен општествено, политички и културен деец. Еден од иницијаторите на Охридско лето. Основач на уметничката Галерија на слики. Иницијатор на прославата на 1050-годишнината на Климент Охридски. Бил иницијатор за создавање на изложбата на словенската писменост во Охрид.
Се занимавал и со историски публикации, најчесто од периодот на Илинденското востание и НОБ. Позначајни дела „Караорман во светлина на НОБ“ и „Охрид и Охридско во пламенот на големата војна 1941-1945“.
Починал во Охрид на 87 годишна возраст.
NGC 6373
NGC 6373 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6373 се споменува и како UGC 10850, MCG 10-25-23, CGCG 300-22.
Откривање
Објектот е откриен на 13 јуни 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6373 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 6373 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 24 м 8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +58° 59' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 6373 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60220. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 52; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3900. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 765.
Калемење
Калемење — еден од начините на вегетативно размножување кај растенијата. Со калемење по вештачки пат се спојуваат два дела од исти или од различни видови на растенија. Честопати заради неродност, воведување нова перспективна сорта или др. се укажува потреба од калемeње на растенијата. По калемењето, делот од растението што се наоѓа во почвата на кој се врши калемење се нарекува подлога, делот се калеми на подлогата се нарекува калем (питомка). Калемeњето на овошките најчесто се изведува рано напролет, пред или во почетокот на растителността, воглавно во март-април кога нема соко - движење и лесно се одвојува кората, но некои начини на калемење се вршат во напредна растителност.
Црква „Св. Димитриј“ - Метох (Серско)
Свети Димитриј (Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Μετοχίου) — црква во селото Метох, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата е изградена во 1962 г. врз темелите настара црква. Осветена е следната 1963 г.
Уштобе
Уштобе (Үштөбе) — град во Караталскиот реон и негово седиште. Се наоѓа во Алматинската област на југоисточен Казахстан. Населението брои
Потекло на името
Името на градот доаѓа од казашкиот поим, што значи „три планини“.
Фрајбуршка ботаничка градина
Фрајбуршката ботаничка градина (германски: Botanischer Garten Freiburg or Botanischer Garten der Albert-Ludwigs-Universität Freiburg) е ботаничка градина во округот Хердерн на Шенцлештрасе 1, во Фрајбург во Брајсгау, Баден-Виртемберг, Германија и е поврзана со Универзитетот Фрајбург. Актуелен директор на градината е проф. д-р Томас Шпек.
Градината е основана во 1620 година, на Универзитетот Фрајбург. Таа била една од првите ботанички градини во Германија. Градината првично била дел од Универзитетот Фрајбург, на Медицинскиот факултет, каде била користена за наставни цели. За време на Триесетгодишната војна градината била уништена.
Градината била повторно изградена во 1766 година, но биле принудени да ја преселат, за да се направи место за утврдувањата изградени од страна на Маркиз де Вобан да се заштити градот Фрајбург, откако бил припоен од страна на Франција во 1677. Ботаничката градина беше поставена во близина на реката Драјзам. Нејзиниот дизајн бил под силно влијание на почетокот на ерата на просветителството и од зголемениот интерес за ботаника во текот на втората половина на 18 век. Повторно била дел од Медицинскиот факултет, градина во површина изнесувала 6,6 акри (27.000 м2). И покрај штетата од поплавите и Наполеоновите војни, во градина имало импресивни 3.000 растенија во 1829 година, исто така изградени се и стаклени градини во 1827 и 1828. Директори на ботаничката градина од тој период се Карл Јулиус Перлеб, Фридолин Карл Леополд Шпенер, Александер Браун, Карл Вилхелм фон Негели, Хајнрих Антон де Бари и Јулиус фон Закс.
Во 1878 година градината во Драјзам мораше да биде напуштена и во градината се пресели квартот на Институтите (Institutsviertel), кој остана на таа локација до Првата светска војна. Во 1912 година, градината се пресели на својата моментална локација во округот Хердерн во Фрајбург, кога новиот Институт за ботаника бил изграден таму. Градината претрпе оштетувања за време на Втората светска војна во воздушен напад над Фрајбург во 1944 година.
Денес, градината содржи околу 8.000 видови, со истражувања насочени кон фосилната флора на Шварцвалд од карбонскиот период, како и функционалната морфологија и биомеханика на живите и фосилните растенија. Нејзините колекции се растенија од алпскиот регион, од дините, од пустините, од блата и мочуришта, со четири изложбени стаклени градини (900 м2), кои содржат тропски растенија, папрати, кактуси и сукуленти.
Општини во Малта
Малта е поделена на 68 општини, наречени „месни совети“ (kunsilli lokali). Општините се единствената административна единица во земјата. Шесте окрузи и трите региони служат само за статистички цели.
Општините во земјата се следниве:
Димитар Митрев
Димитар Митрев (Дедеагач, -, ) — македонски книжевен критичар и есеист, академик, професор на Филозофскиот факултет во Скопје.
Уште во 1938 година, кога бил формиран Македонскиот литературен кружок во Софија, тој членувал во него заедно со Никола Вапцаров, Коле Неделковски, Ѓорѓи Абаџиев, Антон Попов и со други прогресивни македонски писатели кои работеле за афирмирањето на македонската национална култура.
Во периодот 1974-1976 е ректор на Скопскиот универзитет.
Бил главен и одговорен уредник на списанието за литература, култура и уметност „Современост“.
Значење и влијание
За делото на Димитар Митрев се напишани повеќе книги и студии, како:
Исто така, на Димитар Митрев му е посветена една песна на македонскиот поет Наум Целакоски, со наслов „Те чекаме пак да ни се вратиш“.
Адиџе
Адиџе (Adige или Еч (Etsch; Àdexe; Adisch; Adesc; Athesis; Ἄθεσις, Атесис или, Атагис ) — втора река по должина Италија, веднаш зад По. Извира кај Решенскиот Превој во Финшгау во покраината Јужен Тирол кај границата со Австрија и Швајцарија, па тече 410 км низ североисточна италија, па завршува во Јадранското Море.
Името на реката води потекло од пракелтскиот поим *yt-ese со значење „водата“, когнат на реката Тиз во Англија (во антиката наречена Атезис, Теса).
Опис
Реката извира кај Решенскиот Превој (1.504 км) близу до тромеѓата со Австрија и Швајцарија над долината на Ин. Тече низ вештачкото Решенско Езеро. Ова езеро е познато по камбанаријата останата од поранешното село Стар Граун), раселено и поплавено во 1953 г. по изградбата на браната. Близу Глурнс ѝ се приклучлува реката Ром доаѓајќи од од Вал Миштајр во Швајцарија.
Адиџе тече на исток низ Гиншгау до Мерано, каде ја прима реката Пасер од север. Делот меѓу Мерано и Болцано се нарекува Ечтал (Адичка Долина). Јужно од Болцано се влева Ајзак (Изаркоа), а потоа Адиџе врти на југ низ долина Алпите, која од даменшно време има улога на сообраќајница меѓу превоите Решен и Бренер (1.370 км) и се смета за најлесен премин на Алпите.
Долината се стеснува кај Салорно (Залурн) и го бележи најјужниот дел на претежно германојазичната покраина Јужен Тирол. Адиџе се споменува во Песната на Германците (Deutschlandlied) од 1841 г. како јужна граница на германското јазично подрачје. Во 2011 г. 62 % од жителите на Салорно говореле италијански, а 37 % говореле германски. во 1922 г. Германија ја усвоила песната како државна химна, иако дотогаш цело Адиџе било под Италија.
Близу Тренто во Адиџе се влеваат реките Авизио, Ноче и Ферзина. Реката ја преминува покраината Трентино, а подоцна и Венето, течеќи крај Роверето, долината Лагарина, градовите Верона и Адрија, како и североисточниот дел на Долината на По, па се влева во Јадранското Море. Адиџе и По речат напоредно во речната делта без вистински да се слеат.
Адиџе е поврзана со езерото Гарда преку тунелот Мори-Торболе, подземен канал за спречување на поплави.
Притоки
Ова се притоките на Адиџе (од изворот до устието):
Јарослав Попович
Јарослав Попович (Ярослав Попович; р. ) — поранешен украински професионален друмски велосипедист, кој возел професионално од 2002 до 2016 година.
Откако станал светски првак под 23 години во 2001, Попович станал професионалец во 2002 со екипата, со која имал добри резултати на Џиро д’Италија, завршувајќи трет во 2003. Откако се придружил на во 2005, се насочил кон Тур де Франс, каде го освоил пласманот за млади возачи во 2005 и ја освоил етапата 12 во 2006. Кога екипата се распаднала на крајот на 2007, Попович се преселил во во 2008 и во  во 2009. Попович настапувал за во 2010 и 2011 година.
Дискавери Ченл Про Сајклинг Тим
Му се приклучил на во 2005 и бил сметан за можен наследник на Ленс Армстронг како предводник на екипата. Во истата година, Попович ја освоил една од неговите најголеми победи, преку освојувањето на генералниот пласман на Волта а Каталуња, важна трка пред Тур де Франс. Заедно со остатокот на екипата ја освоил екипата четири, екипен хронометар, на Тур де Франс 2005 и го покажал својот потенцијал преку освојувањето на пласманот за млад возач на трката, додека му помагал на Ленс Армстронг до неговата седма победа на Тур.
На Тур де Франс 2006, Попович бил сметан за еден од четирите предводници на екипата, заедно со Хосе Азеведо, Паоло Саволдели и Џорџ Хинкапи. Откако не успеал да биде помеѓу најдобрите во генералниот пласман на планинските етапи низ Пиринеите, Попович ја освоил етапата 12 откако ги нападнал членовите на бегството Алесандро Балан, Оскар Фреир и Кристоф ле Мевел. Во текот на сезоната 2006 освоил етапи на Вуелта а Кастиља и Леон и Трката околу Џорџија, каде завршил на третото место.
Сајленс-Лото (2008)
во 2008, Попович се преселил во екипата откако  објавила дека ќе се распушти на крајот на 2007.
Попович бил земен како помошник за екипата на Сајленс-Лото на Тур де Франс 2008, пред сè за поддршка на предводникот на екипата Кедел Еванс, но сепак имал разочарувачка година, со единствен успех на Париз-Ница, каде завршил како трет. На крајот на годината објавил дека ќе се приклучи на неговиот поранешен менаџер од Дискавери Јохан Брујнел во 2009, придружувајќи му се во новиот тим Астана.
Астана (2009)
На 15 октомври 2009, Попович изјавил дека ќе се пресели во за сезоната 2010.
Обвинувања за допинг
Во јануари 2011, Попович бил обвинет во обвинувањата за допинг за Флојд Лендис против велосипедската екипа, откако списанието Sports Illustrated објавило дека во ноември 2010, неговиот имот во Тоскана бил пребаруван од сојузните власти, кои откриле документи за тестирање, медицински препарати и лекови за подобрување на резултатите, како и докази за врски со контроверзниот италијански лекар Микеле Ферари. Подоцна истиот ден Попович ги отфрлил ваквите обвинувања. Подоцна, извештајот на УСАДА од 2012 година го поврзала со камповите на Ферари дека изведувал трансфузии на крв додека бил дел од екипата Дискавери.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
NGC 1950
NGC 1950 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1950 се споменува и како ESO 56-SC116, in LMC.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1950 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m. NGC 1950 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 24 м 33,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 54' 9".
Други поделби
Проучување на NGC 1950 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
Мајка Албанија (статуа)
Мајка Албанија е 12-метарска статуа, поставена во Националните гробишта на мачениците од Албанија (Dëshmorët e Kombit) во Албанија, поставена во 1971 година.
Статуата е во вид на симбол кој ја претставува мајката Албанија, која ги чува починатите.
На гробиштата има околу 28.000 гробови на албански (партизани), загинати за време на Втора светска војна. Масивната статуа држи Ловоров венец и ѕвезда. Гробиштата, исто така, било место каде бил погребан Енвер Хоџа, кој подоцна бил закопан на други гробишта.
Статуата била изработена од бетон и е дело на вајарите Кристак Рама, Мунтаз Дхрами, Шабан Хардери. Поставена е на 3-метарски пиедестал; каде е врежана посветата: („Вечна слава на мачениците на таткото Ијан“).
Fstab
fstab е конфигурациона податотека во GNU/Linux. Преку таа податотека се дава опис за останатите датотечни системи, како на пример ЦД уредот, друг диск во компјутерот и сл. Во оваа податотека стојат информации кои на системот му кажуваат што да прави со другите уреди или виртуелни/привремени датотечни системи. Една функционална fstab податотека изгледа вака:
/dev/hda1       swap             swap        defaults         0   0 /dev/hda6       /                reiserfs    defaults         1   1 /dev/cdrom      /mnt/cdrom       auto        noauto,user,ro  0   0 /dev/fd0        /mnt/floppy      auto        noauto,user,owner     0   0 devpts          /dev/pts         devpts      gid=5,mode=620   0   0 proc            /proc            proc        defaults         0   0 /dev/hdb2      /mnt/ambar        reiserfs    auto,user,rw      0       0 /dev/hda5      /mnt/kanotix      reiserfs    auto,user,rw      0       0
= Опис на податотеката =
Во првата линија имаме дефинирање на Swap партиција и вредности што системот треба да ги вчита. Така, му кажуваме која партиција впрочем е Swap партиција. Во овој случај тоа е /dev/hda1, што претставува првата партиција на првиот диск во компјутерот. Втората партиција на втор (slave или secondary master) диск би била /dev/hdb1 (нумерирање почнува од 0). За Sata* дискови ознаките се /dev/sda1, /dev/sdb2 итн.
Во третата линија дефинирано е како да се монтира ЦД уредот пронајден (најчесто автоматски) на компјутерот. Уредот е на /dev/cdrom (тоа е врска до друг /dev/, може да биде /dev/cdrom -> /dev/hdc и сл. ; ls -l /dev/cdrom). Следната колона кажува каде да се монтира уредот, во случајот во /mnt/cdrom, директориум кој ако системот не го создал и не постои мора вие да го сторите тоа (mkdir /mnt/cdrom, mkdir). Потоа е типот на уредот што би се монтирал во /mnt/cdrom, системот ставил auto. Тој сам ќе се погрижи за да го пронајде типот на медиумот што се монтира (кај ЦД медиумите стандарден датотечен систем е ISO9660). Следните зборчиња во нашиот случај го кажуваат следново:
Покрај овие зборови може да се користат и следниве: