cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пигмејски нилски коњ
Изумрени пигмејски и џуџести нилски коњи
Неколку видови на џуџести нилски коњи кои живееле на Средоземјето изумреле за време на доцниот плеистоцен или раниот холоцен. Иако доста наликуваат на пигмејските нилски коњи, сепак тие спаѓаат во родот Hippopotamus односно „вистински“ нилски коњи. Тука спаѓаат Критски џуџест нилски коњ, Сицилијански нилски коњ, Малтешки нилски коњ и Кипарски џуџест нилски коњ. Овие видови се сметаат за потомци на Европскиот нилски коњ, и ја добиле својата големина преку процес на т.н. „островска еволуција“. Единствениот изумрен пигмејски нилски коњ е Мадагаскарскиот пигмејски нилски коњ кој живеел на островот Мадагаскар.
Особености
Пигмејските нилски коњи ја имаат истата форма како и обичните нилски коњи. Имаат 4 кратки нозе и 4 прсти на секое стапало, кои ја изгржуваат тежината на крупното тело. Ова животно е на пола од висината и тежат само ¼ од тежината на обичниот нилски коњ. Возрасна единка е со висина од 75-83 сантиметри, долги се 150 до 177 сантиметри и тежат од 180 до 275 килограми. Во заробеништво живеат од 30 до 55 години, и се смета дека во дивината живеат многу пократко.
Однесување
Однесувањетоа на пигмејскиот нилски коњ е доста различно од однесувањето на обичниот нилски коњ. Неговото однесување е послично со тапирот. Овие животни живеат или сами или во мали групи, најчесто пар или мајка со младенчиња. Кога доаѓа до средби тие најчесто се игнорираат и речиси никогаш не се борат меѓусебе. Според истражувањата се проценува дека територијата која ја покрива мажјак изнесува околу 1,85 квадратни километри, додека кај женките таа изнесува 0,4-0,6 квадратни километри. Пигмејските нилски коњи најголемиот дел од денот го поминуваат во реките. Тие остануваат на истото место неколку дена по ред, пред да се преместат на некое друго место.
Исхрана
Овие животни излегуваат од водата во квечерината за да јадат. Тие се хербивори, но не јадат водни растенија, и ретко јадат трева бидејќи не е многу честа во густите шуми во кои живеат. Најголем дел од нивната исхрана се состои од папрати и плодови кои паѓаат од дрвјата. Според набљудувањата се смета дека нилските коњи ги јадат сите растенија кои им се достапни. Сепак нивната исхрана е со повисок квалитет од исхраната на обичниот нилски коњ.
Размножување
Истражување на однесувањето на нилските коњи во дивината никогаш не било направено, сите набљудувања се на животни во заробеништво. Се смета дека можеби овие навики се разликуваат во дивината. Секусалната зрелост ја достигнуваат помеѓу 3 и 5 годишна возраст. Најмладиот нилски коњ кој дал потомство е пигмејскиот нилски коњ од зоолошката градина во Басел, Швајцарија кој бил стар 3 години и 3 месеци. Овулацискиот циклус кај женките трае 35,5 дена, додека самата овулацијата трае помеѓу 24 и 48 часа. Пигмејските нилски коњи се спаруваат на време на периодот на парење, но времетраењето на овие „врски“ е непознато. Во заробеништво овие животни се однесуваат моногамно. Парењето се одвива во вода или на копно, и еден пар се пари 1-4 пати за време на овулацискиот период. Во заробеништво, пигмејските нилски коњи можат да се парат и да раѓаат во било кој месец од годината. Носењето трае 190-210 дена, и најчесто се раѓа само едно младенче, иако се забележани случаи на близнаци. Пораѓањето може да биде или на копно или во вода. Младенчињата можат да пливаат речиси веднаш по раѓањето. Тие тежат 4.5 до 6.2 килограми (машките тежат 0.25 грама повеќе од женските). Младенчињата прекуниваат со цицање после 6-8 месеци. Кога мајката оди да се храни, тие не ја напуштаат водата. Мајката ги дои околу 3 пати дневно.
Живеалишта
Мнозинството од пигмејските нилски коњи живее во Либерија, со мали популации сместени на либериската граница, во Брегот на слоновата коска, Гвинеја и Сиера Леоне. C. liberiensis живее само во реки кои течат низ шумски региони. Најголемата популација од овој вид живее во Националниот парк Сапо. Други помали популации има во окрузите Гранд Кру, Гранд Кејп Маунт, Гранд Баса, Гранд Гедех, Лофа, Мариленд, Нимба и Синое. Изучувањето на овие популации е оневозможено поради конфликтите како Првата либериска граѓанска војна и Втората либериска граѓанска војна. Во 1993 популацијата на пигмејските нилски коњи е проценета на 2000 – 3000 единки од кои поголемиот број во Либерија. Најмалата популација и таа во Сиера Леоне со околу 100 единки. Поради влошувањето на условите во Либерија, МСЗП во 2006 година процени дека бројот на единки се намалил, најмногу поради уништување на природното живеалиште.
Заштита
Најголемата закана на овој вид за опстанок во дивината претставува уништувањето на природното живеалиште. Шумите во кои живеат овие животни постојано се сечат или се претвораат во земјоделски површини. Како што се смалуваат шумите, така популациите се разделуваат што води кон помал генетска разновидност меѓу единките. Поради нивниот самотнички начин на живот тие се ретко ловени. Сепак нивното месо се смета дека има одличен квалитет, слично на месото на дивата свиња. За разлика од обичниот нилски коњ, забите на овој вид немаат никаква вредност. Природни грабливци на овие животни се леопардот, питонот и крокодилите. Не се знае колку често се случуваат вакви напади. C. liberiensis во 2007 година е назначен како еден од 10те животни кои се централен фокус на проектот за заштита на видовите (ЕДГЕ). . Пигмејските нилски коњи без никаков проблем се размножуваат во заробеништво. Помеѓу 1970 и 1991 популацијата во заробеништво е повеќе од дуплирана. Опстанокот на овие животни во заробеништво е далеку посигурен од опстанокот во дивината. Во заробеништво живеат од 42 до 55 години, што е многу подолго отколку во дивината. Од 1919 година, само 41% од родените нилски коњи биле мажјаци.
Историја и фолклор
Пигмејскиот нилски коњ бил непознат надвор од западна Африка сè до 19 век. Поради тоа што се ноќни животни и што живеат во шумите, не биле многу познати дури ни во околните региони. Во Либерија, ова животно го викаат „водна крава“. Американскиот природонаучник Мортон добива неколку черепи додека престојува во Монровија, Либерија. Тој го опишува видот во 1843 година. Првите комплетни единки се собрани за време на истражувањето на целосната либериска флора и фауна од страна на д-р Јохан Бутикофер во 1970-тите и 1980-тите. Овие примероци се однесени во музејот во Леиден, Холандија. Првиот пигмејски нилски коњ кој бил донесен во Европа е фатен во Сиера Леоне во 1973 година, но умрел набргу по пристигањето на европско тло. Успешно претставување во Европа овие животни имале во 1911 година. Тие прво биле пренесени во Германија а потоа и во Њујорк. Постојат повеќе легенди и преданија за пигмејските нилски коњи. Една од нив раскажува дека пигмејските нилски коњи носат блескав дијамант во устата кој им помага да се движат навечер низ густите шуми. Дење тие го чуваат на тајно место. Само ако ловецот успее да го фати нилскиот коњ навечер, може да го земе дијамантот.
Стрежево
Стрежево — раселено село во Општина Битола, во областа Ѓават-Кол, во околината на градот Битола. По разрушувањето на куќите и потопувањето на атарот на селото со Стрежевското Езеро во 1980-тите години, селото останало без жители.
Свети Кристофер (појаснување)
Свети Кристофер може да се однесува на:
Стрежево
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Ѓават-Кол, во западниот дел од Општина Битола. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 787 метри.
Се наоѓа на северозападниот дел од планинскиот масив Бел Камен, којшто се простира од градот Битола до селото Лера. Од градот Битола е оддалечено околу 25 километри. До него води асфалтен пат, сè до браната на хидросистемот „Стрежево“.
Непосредно под селото течела реката Шемница на која денес е изградена брана висока 76 метри со акумулација од 112 милиони метри кубни вода.
Историја
За настанокот на селото не постојат пишани документи. Се знае дека населението од ова село се занимавало претежно со земјоделство и сточарство.
Во селото постоела воденица, каде што народниот херој Стив Наумов во организација на Бирис Стрезовски неколкупати престојувале во воденицата и одржувале партиски советувања со активистите од селото.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Стрежево имало 200 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Стрежево имало 320 жители.
Во вековите што изминувале селото било многу развиено. Така, во 1961 година броело 356 жители, за после многу брзо да се исели. Емигрирањето (околу 500 жители) било во прекуокеанските земји, во Европа и најпосле, по создавањето на акумулацијата, во Битола. Последно во 1981 година Стрежево имало 110 жители. Од 1984 година селото целосно е иселено, а денес постојат само разрушени куќи и неколку новоизградени викенд куќички. Во 1984 година сите жители од ова село се преселени во т.н Стрежевска населба во Битола.
Според пописните списоци од пописот во 1994 година, Стрежево е раселено село по 1981 година, кога што броело 366 жители.
Според пописните списоци од пописот во 2002 година, во Стрежево не биле забележани жители. Истото било потврдено и на пописот во 2021 година.
Родови
Стрежево било чисто македонско православно село, во селото имало и староседелски и доселенички родови.
Родови во Стрежево биле:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Битола, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе биле придодадени поранешните општини, Бистрица, Кукуречани и Цапари. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Цапари.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Црноец, во која влегувале селата Габаловци, Метимир, Лопатица, Облаково, Стрежево, Свиниште и Црноец.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Лопатица, во која покрај селото Стрежево се наоѓале селата Габаловци, Загориче, Лисолај, Лопатица, Метимир, Облаково, Свиниште, Секирали, Утово и Црновец.
Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Дихово.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Битола.
Избирачко место
Селото е опфатено во склоп на избирачкото место бр. 0205 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Кажани, Свиниште и Стрежево, кое е сместено во шумарската куќа во Кажани.
Редовни настани
Сѐ до 1984 година празници во селото биле 3 јуни (Св. Никола Летен) и 7 јули (Иванден).
Иселеништво
Котевци (3 куќи), иселени се во селото Свиниште, Битолско; Базјаловци (7 к.) и Настевци (2 к.), иселени се во Рамна; Гроздановци (2 к.) иселени се во Црновец; Јанчевци (1 к.), иселени се во Габалавци; од селските родови се знае за следните иселеници во: Битола (15 семејства), Скопје (4 семејства), Бугарија (околу 9 семејства), Австралија (3 семејства), во САД (3 семејства), Србија (1 семејство), Канада (1 семејство), Делчево (1 семејство), Белгија (1 семејство).
Иселеништвото продолжило и после 1953 година и водело кон Битола, прекуокеанските земји (САД, Австралија, Канада) и низ Европа, со што денес е целосно раселено селото.
Нордкединген
Нордкединген (Nordkehdingen) — општинска заедница во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Фрајбург.
Општинската заедница Нордкединген се состои од следниве општини:
Историја на Боцвана
Во 19 век избиле непријателства меѓу племињата Цвана и Ндебеле и кои правеле упади во Боцвана од североисток. Тензии, исто така, ескалирале со Бурските (Европски) доселеници од исток. По жалбите од страна на водачите на Боцвана Кама III, Батоен и Себеле за помош, британската влада го ставила "Бечуаналенд" под нејзина заштита на 31 март 1885 година. Северната територија останала под директна управа како Протекторат Бечуаналенд и е денешна Боцвана, додека јужната територија станала дел од колонијата Кејп и сега е дел од северозападна провинција Јужна Африка. Мнозинството луѓе кои зборуваат сецвана живеат во Јужна Африка.
Кога Сојузот на Јужна Африка е формиран во 1910 година од главните британски колонии во регионот, протекторатот Бечуаналенд и Баситоленд (сега Лесото) и Свазиленд ( "Високата комисија за територии") не биле вклучени, но било обезбедено нивно подоцнежно оформување.
Рана историја
Територијата на Боцвана била населена со коисански народи со илјадници години. Една месност во ридот Цодило во северозападна Боцвана содржи археолошки докази дека на таа територија имало коисански народи од 17.000 г.п.н.е. па до околу 1650 година. Во тој период коисанските народи биле ловци и собирачи на плодови, нивните алатки биле изработени од камен, дрво или коска и нивната култура била означена како „доцно камено доба“. Овој начин на живот бил нашироко прифатен во регионот, особено во северните предели на Боцвана.
Во изминатите векови, коисанските народи преминале од примитивниот начин на живот во сточари и одгледувачи на говеда и овци. Говедата и овците биле донесени од Источна Африка. Некои коисански народи емигрирале низ централна Намибија и пристигнале сè до ’ртот Добра Надеж. Во тој периот коисанските јазици за првпат биле воведени во Јужна Африка.
Банту-период
Земјоделството и одгледувањето на добиток од стран на банту-народите било расширено јужно од екваторот со илјадници години. Од Западна Африка, за време на доцното камено доба, земјоделството било пренесено во Ангола, во 380 година започнало да се употребуваат и алатки во регионот на реката Замбези. Од другата страна пак, источноафриканското земјодество се проширило низ саваните и во околу 20 година било воведено во регионот на реката Замбези. Овие народи, покрај тоа што вовеле земјоделство и сточарство, тие ги вовеле и банту-јазиците во регионот.
Биле потребни стотици години да се заменат коисанските традиционални принципи на живот во регионот Окаванго и Макгадикгади со банту-вредности. Во 200-те години луѓето почнале да изработуваат керамика, која според археолошките пронајдоци, била мешавина од коисански и банту-елементи.
Најстарото археолошко пронаоѓалиште во Боцвана од железното доба е Цвапонг, кое се наоѓа во Палапје и датира од 190 година. Се претпоставува дека наоѓалиштето е од источни банту-фармери од регионот на долината на Лимпопо. Во северните делови од државата се населиле западни банту-фармери. Во западните делови од државата биле пронајдени колиби за кои се верува дека потекнуваат од 420 година, додека исти такви населби биле пронајдени во Преторија, но тие потекнувале од 300 година. Денес има и докази дека имало банту-фармери во Окаванго, кои опстојувале паралелно со коисанските народи. Таква населба била Цодило, која потекнува од 550 година. Потешкотија за археолозите е да ги дефинираат карпестите цртежи во Цодило, за кои традиционално се верува дека биле насликани од Бушмани.
Први кралства
Во источните предели на централна Боцвана, во околината на Серове, се развила силна сточарска традиција, која била под доминација на населението од брдата Тоуцве од 600/ 700 па сè до 1200/ 1300 година. Просперотетот на државата бил заснован на одгледувањето добиток. Народот Тоутцве исто така се занимавал со ловење и со трговија во долината на Лимпопо.
Државата Бутуа наскоро потпаднала под контрола на Чибундуле, а подоцна во 1685 година и под власт на Розвите. За време на владеењето на Розвите, Бутуа станала позната како Каланга.
Издигнувањето на Цваните
Во периодот 1200 до 1400 година, поголем број моќни династии започнале за да се развиваат во западен Трансвал и нивната моќ почнала да се шири низ регионот. Фокензите се прошириле јужно кон Јужносотоанските народи, додека Ролонзите се прошириле западно кон Калагариските народи. Се претпоставува дека или Калагаријците ги прифатиле Ролонзите или се преселиле западно низ Калахари. Моќта на Ролонзите била голема и често имале воени конфликти со народот Таунг.
Главните цвански династии Хуруце, Квена и Кгатла настанале од династијата Пофу. Цваните се одделиле во 1500/ 1600 година во западен Трансвал. Спред народните прекажувања, Цваните се одделиле од сродниот народ поради сушата во првичаната татковина и станале независно кралство. Според археолошките докази, до 1700 година Цваните живееле во мали колиби, а по 1700 година биле забележани и камени структури. Сите овие кралства во регионот се бореле за превласт, трговија и поголеми приходи од сточарството.
Цванските династии Квена и Хуруце го основале кралството Нгвакеце во југоисточна Боцвана во 1700 година. По 1750 година, ова мало кралство прераснало во моќна воена држава која ги контролирала ловството и одгледувањето на добиток во Калахари, како и производството на бакар во Кање. Квените се населиле во Молепололе, а некои Квени се населиле и во Шошонг.
Бечуаналенд
Кога Сојузот на Јужна Африка е формиран во 1910 година од главните британски колонии во регионот, протекторатот Бечуаналенд и Баситоленд (сега Лесото) и Свазиленд ( "Високата комисија за територии") не биле вклучени, но било обезбедено нивно подоцнежно оформување.
Геј-Лисаков закон
Геј-Лисаковиот закон може да се однесува до неколку откритија од страна на Францускиот хемичар Јосиф Луис  Геј-Лисак (1778-1850) и други научници во доцниот 18 и раниот 19 век кои се однесуваат на топлинско ширење на гасови и односот помеѓу температурата, волуменот и притисокот.
Тој е најчесто познат по Притисоков Закон со кој се утврдува дека притисокот на затворен гас е правопропорционален на нејзината температура и кои тој беше првиот да го формулира (в. 1808). На него, исто така, понекогаш му се припишани заслуги со право според многу современи научници, со тоа што бил прв да објави убедливи докази дека, во Геј-Лисаковите зборови, “Сите гасови имаат иса топлински прошитливост во постојан притисок во текот на истиот температурен опсег“, или кога се загрева, широк спектар на гасови одговара во истиот предвидлив начин.
Овие закони се исто така познат различно како Притисоков Закон или Амонтонов закон и Далтонов закон соодветно.
Закон за комбинирање на волумени
Законот за комбинирање на волумени важи кога гасови реагираат заедно за да формираат други гасови, и кога сите волумени се мерат во иста температура и притисок: Пропорцијата помеѓу обемот на реактивните гасови и гасни производи може да се изрази во едноставни цели броеви. На пример, Геј-Лисак нашол дека 2 волумени на водород и 1 волуменот на кислород ќе реагираат да се формира 2 волумени на гасна вода. Врз основа на Геј-Лисаковите резултатите Amedeo Авогардовата теорија тврди дека, под иста температура и притисок, еднакви количини на гас содржат еднаков број на молекули (Авогадров закон.) Оваа хипотеза значи дека претходно наведениот резултат исто така, може да се изрази како Законот за комбинирање на гасови бил направен јавен од страна на Јосиф Луис Геј-Лисак во 1808. Авогардовата хипотеза, сепак, не била почетно прифатена од страна на хемичари сè до италијанскиот хемичар Stanislao Cannizzaro кој бил во можност да го убеди Првиот Меѓународен Хемиски Конгрес во 1860.
Брајан Переа
Брајан Андрес Переа Варгас (роден на 25 февруари 1993) — колумбиски фудбалер кој во моментов игра како напаѓач за Лацио во Серија А. Неговиот прекар е El Coco.
Геј-Лисаков закон
Притисок-температура на законот
Овој закон е често нарекуван како Амонтовиот закон за притисок-температура по Guillaume Amontons, кој, помеѓу 1700 и 1702, открил врска помеѓу притисокот и температурата на фиксна маса на гас' држена во постојана јачина на звук. Амонтон го открил ова додека градел "воздушен топломер". Притисокот на  гас на фиксна маса и фиксен волумен е правопропорционален на гасната апсолутна температура. Ако температурата на гасот се зголемува, тогаш тоа го прави и притисокот ако масата и волуменот на гасот се непроменети. Целта на овој закон е особено едноставна математичка форма, ако температурата се мери врз основа на даден обем, како што се во Келвини. Законот, тогаш може да се изрази како математички
или
каде што: Овој закон важи, бидејќи температурата е мерка на просечниата кинетичката енергија на супстанцијата; како кинетичката енергија на гас се зголемува, нејзините честички се судираат со ѕидовите побрзо, а со тоа истиснување зголемен притисок.
За споредба на иста супстанција во рамките на две различни групи на состојби, законот може да се запише како:
Бидејќи Amontons го открил законот пред тоа, Геј-Лисак името е сега обично поврзано во рамките на хемијата со законот за комбинирање на волумени дискутирано во делот погоре. Некои воведни физички учебници уште го дефинираат одосот меѓу притисокот и температурата како Геј-Лисаков закон. Геј-Лисак првично го проучил односот помеѓу волуменот и температурата и го објавил во 1802, но неговата работа опфатила некоја споредба помеѓу притисок и температура. со Оглед на релативната технологија на располагање и за мажите, Амонтон имале можност да работат само со воздух како гас, каде Геј-Лисак бил во можност да експериментира со повеќе видови на заеднички гасови како кислород, азот, водород. Геј-Лисак не ги припишал своите наоди да Жак Чарлс затоа што тој користел од необјавените податоци од 1787 – оттука, законот станал познат како Чарлсов закон или Законот на Чарлс и Геј-Лисак. Сепак, во последните години терминот падна надвор од корист.
Геј-Лисаков (Амонтонов) закон, Чарлсов закон и Бојлов закон формираат комбиниран гасен закон. Овие три закони на гасовите во комбинација со Авогадровиот закон може да се генерализираат од страна како закон за идеален гас..
Микробранови
Микробранови — електромагнетни бранови со бранова должина подолга од онаа на инфрацрвената светлина, но пократка од онаа на радио брановите.
Откривање и својства
Микробрановите, познати уште како радио бранови со супервисока честота (анг. super-high frequency - SHF), имаат бранова должина што се движи во опсегот од еден метар до еден милиметар, или еквивалентно, со честоти помеѓу 300 MHz (0,3 GHz) и 300 GHz. Сепак границите помеѓу долниот дел на инфрацрвената светлина, микробрановите и UHF радио брановите се условни и имаат различна примена во различни области.
Постоењето на електромагнетните бранови, што во горниот дел на спектарот се нарекуваат микробранови, било предвидено од Џемс Кларк Максвел во 1864 година со познатите равенки на Максвел. Во 1888 година Хајнрих Херц бил првиот кој го демонстрирал постоењето на електромагнетни бранови, со изградба на уред што емитувал и детектирал радио бранови во UHF подрачјето.
Бидејќи микробрановите се многу подолги во споредба со светлосните бранови, тие имаат помала енергија и потешко се детектираат. Точноста со која може да се утврди локацијата на изворот на брановите, се намалува со зголемувањето на должината на бранот. Затоа е потешко да се одреди местото на еден извор на микробранови, отколку на светлосниот извор.
Арап (Гребенско)
Арап — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес Грција.
Микробранови
Откривање и својства
Над 300 GHz апсорбирањето на електромагнетните зраци од страна на Земјината атмосфера е толку големо што таа е практично непробојна за електромагнетното зрачење со овие честоти. За уште повисоки честоти, во т.н. инфрацрвен и оптички честотен опсег атмосферата повторно станува транспарентна, односно брановите можат да се пробијат.
Добивање
Микробрановите може да се добијат со помош на различни уреди кои се класифицираат во две категории: полуспроводнички уреди и вакуум уреди. Полуспроводничките уреди се произведуваат од полуспроводници како што се силициумот или галиум арсенидот, и ги вклучуваат транзисторите со ефект на поле (FET), биполарните транзистори (BJT), Гановите диоди (TED) итн. IMPATT диоди.
Развиени се различни специјализирани верзии на обичните транзистори кои работат со поголема брзина, што можат да се користат за високочестотни намени. Вакуум уредите, или поинаку кажано, уредите со радиолампи, работат на принципот на насочено движење на електроните во вакуум под влијание на управувачко електрично или магнетно поле. Радиолампи за ултрависоки честоти се магнетроните, клистроните, т.н. лампи со патувачки бран (анг. TWT - traveling-wave tube) и жиротроните.
Интегралните кола за SHF опсегот, наречени MMIC (Monolithic Microwave Integrated Circuit), најчесто се произведуваат на галиум-арсенидни плочи.
Употреба
Кај микробрановите печки се користи посебен генератор, т.н. магнетрон, за производство на микробранови со честота од околу 2,45 GHz, со цел за подготовка на храна. Микробрановите ја подготвуваат храната со тоа што ги тераат молекулите на водата во прехранбените производи да вибрираат. Вибрациите произведуваат топлина што ја загрева храната. Имајќи предвид дека органскиот материјал е составен главно од вода, на овој начин храната се подготвува многу лесно.
Микробрановите се користат во програмите на комуникациските сателити, бидејќи тие лесно поминуваат низ Земјината атмосфера, со помалку интеракција, за разлика од брановите со ниска честота. Покрај тоа, микробрановите имаат поширок опсег отколку радио брановите од остатокот на спектарот.
Безжичните LAN протоколи, како што се Bluetooth и IEEE802.11g и b спецификација, исто така користат ги микробрановите во индустрискиот опсег од 2,4 GHz (за уредите што емитуваат во овие опсези не е потребна посебна дозвола), а протоколот IEEE802.11a го користи индустрискиот опсег од 5 GHz. Во многу земји (без САД) е дозволен безжичен пренос на интернет на поголеми растојанија (до 25 km) во опсегот 3.5 – 4 GHz.
Честотни појаси на микробрановите
Микробрановиот спектар обично се дефинира како електромагнетна енергија што се движи од околу 1 GHz до 100 GHz во честота, но постарата употреба вклучува и пониски честоти. Најчестата примена е во рамките честотниот опсег од 1 до 40 GHz. Честотните појаси на микробрановите, дефинирани од страна RSGB (Radio Society of Great Britain), се прикажани во табелата:
Помхај бо
POMHAJ BÓH или на македонски Помхај бу (во превод Поможи бог) е весник на горнолужички јазик со евангелска (протестантска) верска содржина. Покрај содржините во врска со протестантските Горнолужички Срби има понекогаш и написи за протестантските Долнолужички Срби на долнолужички јазик. Списанието го издава Здружението на протестантските Лужички Срби. Помхај Бу излегува месечно. Помхај Бу бил основан 1891 од страна на свештеникот Фридрих Зеле (1860-1931). Претплатата за ова списание чини осум евра. Списанието го поддржува финансиски Фондацијата за лужичкосрпскиот народ.
Сегашна шефредакторка на списанието е Трудла Малинкова.
Карлсдорф
Карлсдорф (Karlsdorf) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - штафета 4х100м краул во женска конкуренција
Медалисти
* Пливачи кои учествувале само во квалификациите и добиле медал.
Надворешни врски
Swimming at the 2009 World Aquatics Championships – Women's 4x100m freestyle relay
1381 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Карлсдорф
Географија
Местото се наоѓа во југоисточниот дел на округот Зале-Холцланд.
1381 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4127 и 4128 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3369 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2379 и 2380 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 628 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1381 година се протега во 1255 и 1256, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1315 и 1316 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 838 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2064 и 2062 исламска година пред хиџра.
Кантабриско Море
Кантабриско Море е крајбрежно море на Атлантскиот Океан, кое се наоѓа на северниот брег на Шпанија и југозападната страна на атлантскиот брег на Франција, односно јужниот дел на Бискајскиот Залив. Тоа се протега од Естака де Барес во провинцијата А Коруња до устието на реката Адур, во близина на градот Бајон на брегот на француската Баскија.
Морето допира 800 км од брегот што го делат шпанските провинции А Коруња, Луго, Астуриасја, Кантабрија, Бискај и Гипускоа, како и француската област на Лабур.
329
329 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 329 година од новата ера, 329. од првиот милениум, 29. од IV век и последна од 320-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 329 година се протега во 2965 и 2966, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3025 и 3026 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 872. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 302 и 301 година пред хиџра.
IC 1375
IC 1375 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1375 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 16 м 3,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 7' 28"".
Други поделби
Проучување на IC 1375 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Космос-895
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 февруари 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2500 килограми. Космос-895 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 632 км, а најмалото на 609.
Фил Фоден
Филип Валтер Фоден (роден на 28 мај 2000 година) — англиски професионален фудбалер, кој игра како играч од средниот ред за Премиер Лигашкиот клуб Манчестер Сити и тимот на Англија под 21 година.
Фоден оттогаш оствари над 30 настапи за клубот, играјќи шест натпревари од почеток, вклучително и да стане најмладиот добитник на медал за победници во Премиер лигата. Во 2019 година, тој ја освои втората Премиер Лига и стана најмладиот стрелец на клубот во Лигата на шампионите во УЕФА, а е најмладиот англиски репрезентативец кој започнал натпревар и постигнал гол во нокаут фазите на натпреварувањето.
Клупска кариера
Роден во Стокпорт, Голем Манчестер и поддржувач наМанчестер Сити, се придружил на осумгодишна возраст и ја потпишал стипендијата за Академија во јули 2016 година. Тој беше приватно образован на колеџот „Свети Беде“, со школарината што ја плаќаше Манчестер Сити. На 6 декември 2016 година, селекторот на Сити, Пеп Гвардиола го вклучи Фоден во составот на натпреварите за натпреварот во групната фаза во Лигата на шампионите со Селтик ; тој беше неискористена замена во ремито 1-1 на домашен терен.
Во јули 2017 година, Фоден беше вклучен во составот на Манчестер Сити за клупската предсезонска турнеја во Соединетите Американски Држави, каде настапи импресивно во поразот од 0-2 на Манчестер Јунајтед и исто така започна во победата од 4: 1 над Реал Мадрид Гвардиола изјави по натпреварот со Манчестер Јунајтед: „Помина долго време откако видов вакво нешто. Неговиот настап беше на друго ниво. Тој има 17 години, тој е играч на Сити, израснат во академијата, го сака клубот, тој е обожавател на Сити и за нас е подарок. “
Фоден се најде како доцна замена за Серхио Агуеро во финалето на Купот на ЕФЛ на 25 февруари 2018 година, помагајќи му на Сити да обезбеди победа од 3-0 против Арсенал на „ Вембли“ стадионот. Следниот месец, тој го сруши рекордот на Киеран Ричардсон за да стане најмладиот англиски играч што започна во нокаут-натпревар во Лигата на шампионите, правејќи го тоа на возраст од 17 години и 283 дена во победата од 4: 0 над Базел. На 13 мај, тој стана најмладиот играч досега кој доби медал за победници во Премиер Лигата.
Фоден беше дел од почетната постава на Сити за ФА Комјунити Шилд на 5 август 2018 година, играше вкупно 75 минути, како и му помогна на првиот гол на играта на Агуеро во победата од 2: 0 над Челси на стадионот „Вембли“, што го одбележа третиот медал за победници во календарската година. На 25 септември 2018 година, тој му асистираше на Ријад Махрез, а подоцна го постигна својот прв сениорски погодок за да обезбеди Сити со победа од 3: 0 против Оксфорд Јунајтед во третото коло од Купот на ЕФЛ.
Фоден го постигна својот прв гол на домашен терен на стадионот „Етихад“, постигнувајќи го вториот за Сити за време на нивната 7-0 победа против Ротерам Јунајтед во третото коло од ФА Купот на 6 јануари 2019 година. Три дена подоцна, Фоден беше повторно на резултатот, бидејќи му помогна на Сити да го победи Бартон Албион со 9-0 во првиот натпревар од полуфиналето на Купот на ЕФЛ. На 12 март 2019 година, Фоден го постигна својот прв гол во Лигата на шампионите за време на вториот натпревар од последната 16-та против Шалке, бидејќи Сити победи со 7-0 (10–2 со реванш). Притоа, му помогна на клубот да го изедначи рекордот за најголема победа во нокаут фазата од натпреварувањето. Неговата цел го натера да стане и најмладиот стрелец на Манчестер Сити во Лигата на шампионите и најмладиот англиски стрелец за гол во нокаут фазите на натпреварувањето, на возраст од 18 години и 288 дена. На почетокот на следниот месец, тој го започна својот прв лигашки старт за клубот во победата од 2-0 над Кардиф Сити, со што стана најмладиот англиски играч што го стори тоа од Даниел Стариџ во 2008 година. По натпреварот, менаџерот на Сити, Пеп Гвардиола, изјави за медиумите дека очекува Фоден да биде важен играч на Манчестер Сити „за следната деценија“.
Фоден го постигна својот прв гол во Премиерлигата на 20 април 2019 година, со единствениот гол во победата од 1: 0 над Тотенхем Хотспур. После тоа, тој стана третиот најмлад играч кој постигна гол за клубот во Премиерлигата, по Миха Ричардс и Стариџ.
Интернационална кариера
Во октомври истата година, Фоден се здоби со распространето внимание, откако постигна два гола во финалето на Светскиот куп на ФИФА У-17 2017, исто така против Шпанија, бидејќи Англија победи во конкуренцијата. Тој беше прогласен за најдобар играч на турнирот.
На 27 мај 2019 година, Фоден беше вклучен во составот на 23-члениот состав на Англија за Европското првенство под 21 година УЕФА 2019 година и постигна импресивен гол - неговиот прв за У21 - во воведниот пораз од 2: 1 против Франција во Чезена.
Стил на игра
Фоден игра со лева нога, и може да игра како крилен бек или крило на десната страна, иако Пеп Гвардиола го опиша како „повеќе играч од средниот ред“. Во 2017 година, Гвардиола го опиша како „специјален играч“, велејќи: „Опасно е да се каже добри работи за младите играчи затоа што тие се уште млади, и тие мораат да растат и мора да научат многу, многу работи. . . Но, имаме голема самодоверба да му помогнеме, затоа што веруваме дека тој е човек кој има потенцијал, дури и ако не е силен, тој не е висок. “ Во 2017 година, Луис Тејлор од „Гардијан“ го опиша Фоден како „фали цврста, контрола на лепило и благословен со удриот удар на минатите противници“. Во 2018 година, писателот на ветеранот фудбал Брајан Гланвил го опиша како „надарен и расипан тинејџер“, додавајќи: „Младите играчи од неговата вештина и инвентивен квалитет се жално тенки на земја“.
Личен живот
На 24 октомври 2019 година, Гинисовата организација на светски рекорди го додаде името на Фил Фоден во „Гинисовата книга на рекорди“ како „Најмладиот фудбалер што ја освои Премиер лигата“. Неговото име беше објавено во изданието од серијата 2020 година.
Натпревари
Манчестер Сити
Англија U17
Поединечна
Добро (економија)
Добро во економиката и сметководството е производ кој служи да задоволи некоја желба или потреба. Во потесна (но позастапена) смисла, доброто е материјален физички производ (наспроти услуга, која е нематеријална). Како такво, доброто се доставува на потрошувачот и подразбира префрлање на сопственоста од продавачот на купувачот. На пример, јаболкото е материјално добро наспроти фризурата, која е (нематеријална) услуга. Доброто може да се опише и како стока, при што се запазува разликата помеѓу материјалното и нематеријалното. Во микроекономиката пак, поимот „добро“ се користи во поширока смисла, каде влегуваат обете.
Корисност на добрата
Добро е секој предмет од кој потрошувачот има корист, неспосредно или посредно. Се смета дека добрата имаат опаѓачка гранична корисност. Некои нешта се корисни, но не се доволно оскудни за да имаат парична вредност, како на пример Земјината атмосфера (воздухот што го дишеме). Ваквите добра се нарекуваат „бесплатни добра“.
Наспроти доброто имаме непожелно добро. Дали еден предмет е пожелно или непожелно добро зависи од потрошувачот, па затоа не сите добра се „добри“ (т.е. пожелни) во секое време и не претставуваат „добро“ за секого.
Видови добра
Добрата можат да се дефинираат на различни начини, во зависност од низа одлики.
Добрата и услугите имаат еластичност на цената. Еластично добро е она добро за кое постои сурогат (замена). На пример, ако се накачат цените на пенкалата, вкрстената еластичност на побарувачката доведува до зголемена побарувачка на моливи. Нееластично добро е добро за кое нема замена, како на пример оригинални творечки дела, билети за настани и сл.
Пајвански јазик
Пајвански јазик — дел од подгрупата на формозански јазици од семејството австронезиски јазици. Јазикот се зборува во Тајван од околу 66.000 Пајванци.
Дијалекти
Пајванскиот јазик е дијалектолошки поделен на следните зони (Ferrell 1982:4-6):
Homecoming (песна на Кање Вест)
„Homecoming“ е песна изведена од страна на американскиот хип-хоп артист, продуцент и текстописец Кање Вест. Беше издадена како последен сингл од неговиот трет студиски албум Graduation („Дипломирање“). За продуцирањето на песната се погрижил самиот Вест во соработка со Верин „Baby Dubb“ Кембел, додека пак за текстот во соработка со Кање Вест се погрижија Крис Мартин и Варин Кембел. Своето највисоко шесто место песната го постигна на табелите во Холандија (Dutch Top 40) и Нов Зеланд (New Zealand Singles Chart).
Биотин
Биотинот е хидросолубилен B-витамин, исто така нарекуван витамин B7.
Составен е од уреидо прстен фузиран со тетрахидротиофенски прстен. Супституент од валеријанска киселина е поврзан со еден од јаглеродните атоми на тетрахидротиофенскиот прстен. Биотинот е коензим за карбоксилазните ензими, кои се вклучени во синтезата на масни киселини, изолеуцин, и валин, и во глуконеогенезата.
NGC 4980
NGC 4980 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4980 се споменува и како ESO 443-75, MCG -5-31-37, AM 1306-282, IRAS 13064-2822.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4980 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4980 има привидни димензии од 1,6' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 4980 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45596. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6711. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 82.
IC 1376
IC 1376 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 16 м 3,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 9' 25".
Други поделби
Проучување на IC 1376 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Шнега
Шнега (Schnega) — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Шнега се наоѓа во Природниот парк Елбхеен-Вендланд.
Општински единици
Општината Шнега се состои од следниве места:
Основни права
Основните права се група на права кои се со висок степен на заштита од напади. Овие права се конкретно идентификувани во Уставот.
Список на важни права
Некои универзално признати права кои се сметаат како основни, односно, содржани во Обединетите нации, Универзална декларација за човекови права, ОН Меѓународниот пакт за граѓански и политички права и ОН Меѓународниот пакт за економски, социјални и културни права, го вклучуваат следново:
Канада
Канадската повелба на правата, донесена од Парламентот на Канада е најважниот документ во заштитата на човековите права на Канаѓаните.
Во Канада, Повелбата за права и слободи оцртува четири основни слободи. Тие се слобода на:
ЕУ
Европа нема идентична доктрина. Законите на ЕУ признаваат многу човекови права.
Индија
Индиските основни права, имаат неколку особености. Основните права во Индија се далеку поизразени отколку во Соединетите држави. Така, на пример, предлог-законот за права на САД (првите десет амандмани) именува само некои права. Врховниот суд, преку процесот на судска ревизија, одлучува за ограничувањата на основните права во Индија:
Ново спроведено 7-мо основно право во Индија е
Тоа било додадено во уставот по 86-тиот амандман во 2002 година според членот 21А. Тоа е неодамна спроведено основно право. Законот го овозможил ова право во 2010 година.
Неодамна бил направен додаток на списокот на основните права во Индија во 2017 година.
САД
Иако многу основни права, исто така, нашироко се сметаат за човекови права, класификацијата на правото како „основно“ се повикува на специфични правни тестови што ги користат судовите за да се утврдат ограничените услови под кои владата на САД и различните државни влади можат да ги ограничат овие права. Во вакви правни контексти, судовите утврдуваат дали правата се основни со испитување на историските основи на тие права и со утврдување дали нивната заштита е дел од долгогодишната традиција. Одделни држави можат да гарантираат други права како основни. Тоа е, државите можат да додадат на основните права, но никогаш не можат да ги намалат или кршат основните права со законодавните процеси. Секој таков обид, доколку биде оспорен, може да вклучува „ строга контрола “ на судот.
Во американското уставно право, основните права имаат посебно значење според Уставот на САД. Тие права наведени во Уставот на САД се признаени како „основни“ од страна на Врховниот суд на САД. Според Врховниот суд, набројаните права што се вметнати се толку фундаментални што секој закон што го ограничува таквото право мора да служи и за привлечна државна цел и да биде тесно прилагоден на таа привлечна цел.
Првичното толкување на Повелбата за правата на Соединетите држави била дека само Федералната влада била обврзана со тоа. Во 1835 година, Врховниот суд на САД во случајот Барон против Балтимор едногласно донел одлука дека Предлог-законот не важи за државите. За време на реконструкцијата по граѓанската војна, 14-тиот амандман бил усвоен во 1868 година за да се поправи овој услов, и конкретно да се примени целиот Устав на сите држави во САД. Во 1873 година, Врховниот суд во суштина го поништил клучниот јазик на 14-тиот амандман што ги гарантирал сите „ привилегии или имунитети “ на сите граѓани на САД. Оваа одлука и другите дозволиле расната дискриминација по еманципацијата да продолжи во голема мерка.