cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Метаморфузија
Содржина
Збирката „Метаморфузија“ содржи 106 куси раскази: Љубовно писмо, Среќа, Цвет, Н како нагоре и назад, Метаморфузија, Летаат книги, Канцеларијата на докторот, Песна само за неа, Грицкање, Фамилијарно дрво, Брзозборка, Безвези, Господин осподин, Наслушување, Ќотек, Библиотека, Деца, Обезглавување, Таа, Свиркачот, Сведок, Знаењето е сила, Ексмисија, Длабоко надолу, Старецот, Езерото, Мртовец, Сабота 13 јули, Ништо, Д’ткач, Куси раскази, Многу супер човек, Сеф, Мартина, Смислата на мојот живот, Гостинот М., Ерес, Хартиено авионче, Одмазда, Лажни пријатели, Три средби, Денес, Смук!, Неамбициозно парче текст, Мува, Црн мачор, Рефлекс, Он, Писмена работа по македонски јазик тема: природа, Симпатија, Татко му на оној ондека, Дедо ми овој овдека, Соба 100, Писател, Уште е рано, Занесување, Моја кариера моја иднина, Филмско платно, На одмор, Идеја, Автопортрет, Интервју за работа, Решение, Шшш, Утро, Стискај кенсел, Мајка, Пат околу светот, Жуборење, Танц на сенките, Универзален јазик, Петок 13-ти, Коса, Дожд, Сон, Џуџиња, Шепкачот, Пликови, Детство, Плажа песок сонце плажа, Па шо, Станар, Шах-мат, Прошетка, Поплава, Ма само се жалите, Ја-та-то, Жмурка, Слобода, Есен, Зима, Имиња, Убав ден, Мртвите луѓе ама баш ништо не знаат, Еден ден, Утре сабајле, Чекај да ти пуштам, Цртеж, Џанкополопаскиравшки, Божиќна приказна, Поетска вечер, Двајца се караат третиот е богат, Милионер, Слушни ме, Сто седумдесет и една цигара, Среќна нова 2014.
Црква „Св. Димитриј“ - Барешани
Свети Димитриј — главна селска црква црква на селото Барешани.
Местоположба
Црквата се наоѓа на самото сретсело, веднаш до некогашниот задружен дом.
Историја
Црквата посветена на Свети Димитриј била подигната веднаш по завршувањето на Првата светска војна.
Галена
Галена уметничко име на Галена Вичева Генчева — бугарска поп-фолк пејачка.
Зимница
Зимница е едан од најстарите начини на конзервирање на храна, која овозможува хранливите состојки на сезонските намирници да се зачуваат за употреба надвор од сезоната. Конзервирањето може да се врши со сушење, засладување, скиселување и солење, во зависност дали е во прашање овошје, зеленчук или преработка од месо.
Историја
Сушењето на намирниците се користело уште од многу одамна за зимскиот период. Постојат записи уште од Стара Грција, во античките ракописи е опишано како тогаш се сушеле. На пример, смоквата се сушела тако што првин се гмечела, потоа се формирала во леб, а потоа се сушела на сонце. И во денашно време намирниците од градините без голем напор често се сушат на сонце или во близина на печка. Денес обработката на намирниците се почесто се врши во фабриките. Меѓутоа, поголемиот дел на овошјето кое може да се најде во продавниците преработено е со сумпор, а одгледувањето најчесто е непознато. Поради тоа тоа во последно време, благодарејќи на трендот за здрав начин на живот и храна богата со витамини, сè повеќе се користи методот на сушење на овошјето, зеленчукот, печурката, зачинските и лековитите билки без конзерванси, што бара повеќе труд и трпение.
Екибастуз
Екибастуз (казашки: Екібастұз, Ekibastuz; руски: Экибастуз) — град во Павлодарската област, во североисточен Казахстан. Се наоѓа на 132 км југозападно од градот Павлодар, центар на Павлодарската област. Според проценките од 2019 година, во градот има 133.889 жители.
Етимологија
Постојат неколку хипотези за потеклото на името на градот „Еки бас туз“ (што буквално значи „Две вреќи сол“). Според легендата, Косум Пшембаев, кој ги открил наоѓалиштата на јаглен во 19 век, го обележал местото на откривање со две вреќи сол, бидејќи немал ништо друго со него. Така, тој не сакајќи го дава името на областа.
Грб на градот
Амблемот на градот, одобрен во советско време од страна на комисија под Градскиот извршен комитет на Советот на работнички народни пратеници, имаа форма на традиционален штит, а во долниот дел се наоѓа лента од казахстански украс со жолта боја, што ги симболизира огромните степи во Казахстан. Во центарот на грбот, на црно-зелена позадина, има бронзено тркало од багер и високонапонска кула. Бронзеното тркало ја претставува моќта на технологијата за ископување јаглен, додека високонапонската кула ја симболизира електричната енергија произведена од локалните електрани. Црната боја на дел од грбот е симбол на најбогатите наоѓалишта на јаглен.
Рана историја
Како резултат на археолошките истражувања на територијата на областа, откриено е повеќеслојно место, каде се откриени камени алатки од раниот и доцниот мезолит, раниот, средниот и доцниот неолит и енеолитот, како и гроб на антички човек од енеолитската ера. Најстариот слој на наоѓалиштето се проценува дека е стар околу 12 илјади години.
Олентински писаници (петроглифи) се споменици на примитивната уметност во регионот Екибастуз. Пронајдени се на десниот брег на реката Олента, на 10 км југозападно од селото Таи. Сите цртежи се изработени со техниката на цртање релјефни линии длабоки до 0,5-0,7 см. Хронолошки, тие можат да бидат поделени во три главни фази: енеолит, бронза и рано железно време.
Откривање и развој на полето Екибастуз
Откривањето на наоѓалиште на јаглен од страна на К. Пшенбаев, а потоа и истражувањето на научници, инженери и геолози поканети од трговецот-милионер Павлодар А.И.Деров кон крајот на 90-тите години на XIX век, доведоа до одлука за започнување на првите обиди за извлекување јаглен по метод на рудник. Сопствениот капитал на Деров не бил доволен, па тој започнува со создавање на акционерско друштво, кое подоцна го добива името „Воскресенское“. Во 1895 година се поставени три рудници за истражување (Владимирска, Мариновска, Олговскаја). Во пролетта 1896 година, Деров го пушта во употреба првиот рудник за јаглен.Во 1898 година, на западната страна на езерото Екибазут се појавува мала населба наречена Екибастуз.
Советски период
По Октомвриската револуција, во мај 1918 година, В.И. Ленин потпиша указ за национализација на претпријатијата на Ридер и Екибастуз. Во тие години, Екибастуз е најголемото претпријатие за јаглен во Казахстан. На 16 март 1922 година, Президиумот на Врховниот совет на националното стопанство одвои специјални средства за реставраторски работи. Но, земјата не беше во можност да го подигне и развие производството.
Во 1925 година, рудниците Екибастуз беа затворени, фабриките беа демонтирани, шините, опремата и возниот парк беа продадени. Долги години животот во Екибастуз замрзна. Луѓето се распрснаа, рудниците и постојните згради постепено беа уништени.
Во 1948 година, пристигнува одред од 50 градежници и ја започнуваат изградбата на нов град,а беа обележани и границите на идните рудници за јаглен.
И веќе во декември 1954 година се испратени првите тони јаглен од Екибастуз низ земјата - ова беше првиот рудник за јаглен на трустот Иртишугол со капацитет од 3 милиони тони јаглен годишно. Во 1957 година, населението во Екибастуз достигна 25 илјади луѓе и со Уредбата на Президиумот на Врховниот Совет на Казахстанската ССР од 12 јуни, работното село „Екибастузугол“ беше преименувано во град Екибастуз од регионална подреденост.
Во 1979 година започна изградбата на рудникот со отворен коп „Восточни“ со проектна моќност од 30 милиони тони годишно. ЕТЕК стана голем индустриски центар, чиј економски потенцијал ги надмина границите на регионот и републиката. 11 проценти од произведениот јаглен во СССР беше откопуван во Екибастуз.
Местоположба
Градот Екибазут се наоѓа југозападно од градот Павлодар центар на Павлодарската област. Од северозапад, градот се граничи со Акмолинската област, од југозапад со Карагандинската област, од север со Актогај, од југ со Бајанаул и од североисток со областите Аксу на Павлодарската област.
Регионот вклучува вкупно 26 населени места во руралната област, вклучувајќи 3 населени места - Солнечи, Торткудук, Шидерти, 10 рурални области; 2 села; 22 населени места. Административен центар е градот Екибастуз, на растојание 132 км од центар на областа.
Релјеф и хидрографија
Каналот Иртиш - Караганда е постојан водотек. Каналот по својата должина поврзува одделни мали езера, кои дејствуваат како резервоари за вода. Каналот се напојува од водите на реката Иртиш и, во мала мера, од атмосферските врнежи и подземните води.
Почва и растителност
Необработените степски територии се пасишта со степска растителност од пелин-трева-трева, претставени со пердувна трева, дрво, пелин и редок мал Караганик До крајот на летото, растителноста изгорува.
Клима
Климата во регионот е континентална. Територијата на Екибастуз се наоѓа многу далеку од океанот и е отворена за ветрови од запад и север, ова создава можност за пристигнување на воздушни маси со различни својства, што придонесува за значителен контраст во временските услови. Регионот се одликува со ладни, умерено тешки зими и топли лета.
Просечната годишна температура на воздухот е + 2,9 °C Апсолутната максимална температура на воздухот е + 41 °C. Апсолутната минимална температура на воздухот е -43 °C.
Стандардна длабочина на замрзнување на почвите: Кир и глина - 1,92 м; песочна кирпич и песок, фин и тињав - 2,3 м; груби почви - 3,26 м.
Фргово
Фргово — село во Општина Сатовча.
Екибастуз
Клима
Просечните годишни врнежи се 269 mm, вклучувајќи 77 mm во зима и 192 mm во лето. Бројот на денови со снег е 143, просечната брзина на ветерот е 4,3 м/с, а просечната релативна влажност е 65%.
Население
Во Казахстан го зазема 19-то место според бројот на жители, во Северен Казахстан - 6-то место, а во регионот на Павлодар - 2-то место.
Во 2019 година беа изградени неколку куќи, каде што се преместени голем број на семејства од Нур-Султан.
Етнички состав
На почетокот на 2019 година, населението на градот изнесуваше 133.889 лица, а на регионот 152.971 лице.
Религија
Во Екибастуз се регистрирани 17 верски здрздруженија.
Свеченото отворање на џамијата Екибастуз, на кое присуствуваше и муфтијата на Казахстан Ратбек-кажи, се случи во септември 1998 година.
Катедралата во Екибазут е именувана по Свети Серафим Саровски и Иверон икона на Богородица. Изградбата на катедралата Иверско-Серафим започна во 1992 година, а заврши на 21 септември 2000 година. Архиепископот Астански и Алматски Алексиј учествуваше на церемонијата на осветување на горната црква на катедралата.
Локална самоуправа
Шефот на извршната власт на Екибастуз е аким, односно градоначалник. Акимат е извршно тело на градската самоуправа, правен наследник на извршниот комитет на градскиот совет.
Претставничко тело на градската самоуправа е градскиот маслихат. Се состои од 17 советници, избрани од населението на градот на општинските избори за период од 5 години.
Индустрија
Во моментов, јагленот се откопува од три рудници за јаглен: отворен рудник „Богатир“, отворен рудник „Северни“, кои се дел од компанијата „Богатир Комир“, и рудник „Восточни“, кој е дел од корпорацијата „Евроазиска енергетска корпорација“.
Трговија
Вкупниот обем на прометот во трговијата на мало во 2007 година изнесува речиси 12,3 милијарди тенги. На пазарот на големо во регионот, обемот на продажба во истиот период изнесувала 17,9 милијарди тенги. Во градот се регистрирани 118 трговски претпријатија.
Транспорт
Екибастуз има транспортен комплекс, кој вклучува железнички, патен и воздушен транспорт (во моментов аеродромот е затворен и не работи). Сите начини на транспорт се тесно поврзани едни со други, се надополнуваат и формираат единствена транспортна мрежа.
Пругата Павлодар - Нур-Султан поминува низ градот од исток кон запад. Историјата на железничката комуникација на Екибастуз датира од основањето на железницата „Воскресение“, со должина од 116 км (прва на територијата на регионот Павлодар Приитриш), што ги поврзува рудниците за јаглен Екибастуз со пристаништето Воскресенскаја на Иртиш.
Вкупната должина на регионалните автопати во регионот Екибастуз и пристапните патишта до градот е 265,4 километри. Уличната и патната мрежа на градот Екибазут ги вклучува сите главни улици на градот со вкупна должина од 52 километри и е поделена на 10 делници.
Во градот има автобуска станица, од која се врши меѓуградски автобуски превоз до руралните области, во регионот на Павлодар и пошироко. Градскиот превоз Екибастуз е претставен со 10 автобуски линии и такси.
Наука и образование
Образовниот систем вклучува 90 институции: 1 универзитет и 7 колеџи.
Училишта за општо образование - 55, вклучително и средни училишта - 42, нецелосни училишта - 2, основни училишта - 11, гимназии и ликеи (како дел од училиштата) - 5, помошни пансиони - 1; тие имаат вкупно 22.781 студент.
Библиотеки
Во Екибастуз има 27 библиотеки, вклучително и централната градска библиотека, централната детска библиотека, 9 градски, 3 детски, 12 рурални библиотеки. Фондот за книги е со повеќе од 348 илјади примероци, вклучително и на казахстански јазик - 65 854 примероци. Библиотеките на градот годишно опслужуваат над 37 илјади читатели.
Историски музеј
Музејот е основан во 1987 година за историјата на градот и поширокиот регион. Површината на музејот е 839 м², вклучувајќи изложбени сали и простории за складирање. Музејот има над 28.000 предмети. Меѓу нив има уникатни експонати: Куранот од 17 век, етнографска колекција на народни мајстори Сагиндиков, колекција на народни музички инструменти, музички инструмент на 18 век - хармониум, богата колекција на самовари. Музејот има 9 изложбени сали и повеќе од 200 изложби, кои ја прикажуваат историјата на регионот од камено време до модерно време, материјал за развојот на наоѓалиштата на јаглен од сопственикот на рудникот Касим Пшенбаев до денес.
Бежански парк
Бежанскиот парк, Паркот на децата-бегалци или само Паркот на бегалците е спомен-парк во Бежанското маало во Струмица. Тој е посветен на бегалците од Белиот терор на Кралството Грција, познати локално како бежанци, кои се населиле во овој предел на градот.
Во центарот на паркот е откриен Споменик на бежанците на кого е испишана следната реченица: „Незаборавот ги чува корените“. Паркот заедно со споменикот бил свечено отворен во 2010 година. Сèвкупно за нив се потрошени 500.000 денари од општинскиот буџет.
ФК Милан сезона 2006–2007
Сезоната 2006–2007 — 73-та сезона за Милан во Серија А во врвната лига на италијанскиот фудбал. Милан настапувал во Купот на Италија и Лигата на шампиони, во која и го освоил.
Играчи
Настапите на Милан во Лига на шампиони биле сосема друга приказна. Милан се паднал во група опишана како лесна од некои експерти, со АЕК Атина, Лил и Андерлехт, а Милан ја освоил групата со 10 поени и покрај поразот последните два натпревари. Милан на крајот ја освоил Лига на шампиони, победувајжи ги Селтик во осминафинале, Бајерн Минхен во четвртфинале, Манчестер Јунајтед во полуфинале и Ливерпул во финалето. Кака бил во силна форма за Милан во Лигата на шампионите, постигнувајќи 10 гола во 12 натпревари и ја освоил Златната копачка на Лига на шампионот таа година.
Холокауст
Што е тоа Холокауст?
Зборот Холокауст потекнува од старогрчката кованица holocauston [(ὁλοκαύτωμα, holokáutoma): (ὅλος) holos-целосно, (καῦσις) kausis, causton-палење)] и се користи за да го опише убивањето на околу шест милиони европски Евреи во текот на Втората светска војна, како дел од програмата за планско и методско уништување на Евреите и некои други народи од страна на Адолф Хитлер. Други групи кои систематски биле убивани од страна на овој режим, вклучуваат околу:
Зачетоците на Холокаустот - 1933-1938
Се започна со бојкотот на еврејските продавници и заврши со гасни комори во Аушвиц, во намерата Адолф Хитлер и неговите следбеници да ги истребат Евреите и другите "неариевци" низ Европа, а подоцна и Светот. Во јануари 1933 година, по десетгодишна политичка борба, Адолф Хитлер дојде на власт во Германија. Додека неговата моќ растеше, тој континуирано ги обвинуваше Евреите за поразот на Германија во Првата светска војна и за економските тешкотии со коишто таа се соочи потоа. Во јавноста, тој ја пласираше расната теорија, според која Германците со светол тен, руса коса и сини очи се супериорна човечка раса, владеачка раса, а спроти нив се Евреите, кои коваат светски заговор со што се обидуваат да ја оттргнат германската раса од позициите во светот што им припаѓаат и да владеат со светот.
Во тој период, Евреите беа едвај еден процент од тогашната 55 милионска германска популација. Германските Евреи во тоа време беа космополити и горди што се Германци по националност, а Евреи по религија. Тие живееа во Германија со векови. Тогаш, како и сега, важеа за интелигентни луѓе со успеси во многубројни професии.
Во исто време, добро организираните активности на Министерството за пропаганда на министерот Јозеф Гебелс ги претставуваше Евреите како непријатели на Германија и германскиот народ. Секој ден, по весниците се објавуваа натписи против Евреите, а ѕидовите се облепуваа со антисемитски постери.
Во март 1938 година, Хитлер ги прошири границите на Германија, прогласувајќи припојување (аншлус) на Австрија. И таму Евреите ги изгубија своите основни човекови права. Како и во Германија, беа приморувани на јавна работа зачинета со потсмев под будното око на германската нацистичка младина.
„Ноќта на скршеното стакло“ - повод за почеток на Холокаустот
Како кулминација на се, т.н. Ноќ на скршеното стакло (Кристална ноќ), ноќта на 9 спрема 10 ноември, кога 17-годишниот Хершел Гринцпан го уби германскиот амбасадор во Париз, Ернст фон Рат, се смета за официјален почеток на холокаустот.
Користејќи ги аргументите на ова убиство, нацистите го оправдуваа првиот Прогон против Евреите. Истата ноќ, деведесетина Евреи беа убиени, над 500 синагоги беа запалени, а скоро сите излози по продавниците на Евреите беа искршени. Веднаш потоа, се случи првото масовно апсење на поголема група Евреи, околу 25.000, кои беа однесени во концентрациони логори.
Следните неколку недели, огромни бранови на бегалци ја напуштаа Германија, во обид да се спасат, но наидуваа на незаинтересираност од западните земји и Америка. Таков е примерот со бродот Св. Луис, со околу 1000 Евреи, кои, откако биле одбиени да се укотват во Куба и САД, биле приморани да се вратат назад во Германија.
Хитлер ја започнува својата борба („Мојата борба“)
Во говорите на Хитлер, тој ги обвинува Евреите за поразот во Првата светска војна, како и предупредува дека ако не престанат странските финансирања на Евреите, Европа нема да треба да се плаши од болшевизација, туку од претворање во еврејски континент. Тој се обидувал да ги обвини Евреите за лошата економска состојба во земјата, со намера да добие огромна поддршка од германскиот народ. Испровоцирани од неговите говори, тие се придружувале кон германската нацистичка војска. Војната започна на 1 септември 1939 година, со нападот на Германија врз Полска, земја која беше дом на три милиони Евреи. По брзата победа над Полска, Хитлеровата администрација ги оформи Еврејските гета во Лоѓ, Краков и Варшава.
Била забранета секаква комуникација на Евреите од гетата со останатиот дел од светот. Илјадници умреле бавно од глад и болести. Наскоро, гетата потпаднале под администрација на Хајнрих Химлер, водачот на нацистичките СС сили, Хитлеровата најлојална организација, составена од фанатични млади Германци од чиста раса, според наци-стандардите.
Пролетта 1940 година, Химлер наредил градење на концентрационен логор близу полскиот град Освик, преименуван од нацистите во Аушвиц, со намера да се изолираат полските затвореници и да се обезбеди бесплатна принудна работа.
Евреите на Источниот фронт
Во меѓувреме, Хитлер ја продолжи својата инвазија врз Европа, поразувајќи ги Белгија, Холандија, Луксембург и Франција, ставајќи огромен број на Евреи под контрола. Наредната 1941 година, претставува критична точка во Втората светска војна. Во јуни, Хитлер, и покрај договорот со Сталин, го напаѓа Советскиот Сојуз. Во Советскиот Сојуз во тој период, живееле околу 3 милиони Евреи, мнозинството по изолирани еврејски села, наречени Штетли. Биле пуштени четири едници на СС силите, кои помогнати од локални етнички Германци и антисемитисти, систематски ги убивале жителите и ги палеле селата.
Финалното решение за „Еврејското прашање“
Во Аушвиц, голем дел од логорите веќе биле во изградба, именувани под името Аушвиц 2 (Биркенау). Овој дел ќе стане средиште на четири огромни гасни комори, употребувани за масовно истребување. Идејата за масовно убивање потекнувала од програмата Убиство од милосрдие, која ја применувале докторите за евтаназирање на болните и немоќи цивили од окупираните Австриски и Полски територии. Во меѓувреме, за само два дена, во месноста Баби Јар во Украина, биле стрелани 33.000 Евреи-цивили.
Систематско и планско истребување
Секој детал од истребувачкиот процес бил методски испланиран. Евреите кои пристигале со возови од Белзец, Собибор и Треблинка, биле лажно информирани од СС дека тоа е само транзитно запирање и дека ќе продолжат кон нивното вистинско одредиште (фабрики каде требало да работат) по извесно време. Им било кажувано дека нивните алишта ќе бидат дезинфицирани и дека треба најпрвин да се истушираат. Мажите биле одделувани од жените и децата. Сите биле водени во бараките за соблекување. На жените и девојките им била сечена косата. Најпрвин мажите, а потоа и жените, биле водени во простории со тушеви, каде откако ќе влезеле, им ги затворале вратите и ги вклучувале машините на бензин. Смртоносниот јаглерод моноксид за кратко им ја труел крвта, по што следела нова тура на "капачи".
Во Аушвиц-Биркенау, на новодојденците им ја одземале облеката, ја ставале во посебни фиоки со броеви и им наредувале секој да го запомни бројот на својата фиока за "подоцна". Наместо јаглерод моноксид, за нив бил користен комерцијалниот пестицид Циклон-Б. Најпрвин умирале децата, а потоа возрасните, бидејќи пестицидот е вид на високоотровна киселина, која им била пуштана во вид на пареа. По 4-5 минути, влегувале специјални единици составени од Евреи-заробеници, кои ја "чистеле" просторијата за наредната група. Претходно, им биле вадени златните заби, доколку некој имал такви. Телата биле уништувани на различни начини, вклучувајќи масовни палења, кремирање на отворен оган, или во специјално дизајнирани печки, како оние од Аушвиц. Сета облека, пари, злато, накит, очила и други вредности, биле сортирани и вратени назад во Германија за „повторна употреба“. Косата од жените била праќана во фирма во Баварија, за производство на перници, перики и фломастери!
Возовите кои пристигнувале во Аушвиц, биле подложни на селикционен процес од страна на СС "докторите", како Јозеф Менгеле. Способните млади Евреи биле тетовирани на левата рака и праќани на принудна работа. Сите други биле праќани во гасните комори. Само децата близнаци биле исклучени од ова, за да бидат подложени на страшни ѕверски генетски експерименти.
Во Полска функционирале шест концентрациони логори, меѓу кои и Мајданек и Шелмно, во кои континуирано се вршело погубување со отровни гасови. Додека Нацистичка Германија се обидувала да ги сокрие од јавноста овие концентрациони логори, низ територијата на Русија окупирана од нацистите се вршеле масовни стрелања. Во еден извештај од 2 јули 1942, се споменува дека до тогаш биле стрелани над 1.000.000 руски Евреи.
Светскиот еврејски конгрес реагира - Папата и светот се прават глуви
Летото истата година, на Светскиот Еврејски конгрес во Швајцарија, било информирано за тајните планови на нацистите и за ова биле информирани Вашингтон и Лондон. Во декември, ова прашање било ставено на седница на американскиот Комонхаус, со заклучок дека во Европа навистина се случува масовно истребување на Евреите.
Евреите од САД на разни начини се обиделе да реагираат за да ја вклучат американската војска во акција за спасување на Евреите од Европа, што резултирало со свикување на Бермудската конференција (19-30 март 1943). Конференцијата завршила со неуспех и разидување меѓу претставниците на САД и Британија. Дури по седум месеци, ноември, Претседателот Франклин Рузвелт формирал Одбор за воени бегалци за да им помогне на неутралните земји да ги примат недепортираните Евреи и да ги спасат од гасните комори. Овој одбор успеал да спаси само околу 200.000 Евреи, благодарејќи на херојските напори на шведскиот дипломат Раул Валенберг, кој работел во окупираните територии на квинслингшка Шведска. Во април 1944 година, двајца Евреи успеале некако да избегаат од Аушвиц и да пребегнат во Чехословачка. Едниот од нив, Рудолф Врба, поднел извештај до Папскиот Нунциа за Словачка, кој пораката ја пренел до Ватикан кон средината на јуни. Папата Пју XII не го објавил извештајот и не ги осудил масовните убиства врз Евреите од страна на нацистите, туку одлучил да молчи!!! Во повеќе случаи, некои земји одбивале да го депортираат своето Еврејско население. Данскиот крал Кристијан Х, ги спасил скоро сите 7.500 Евреи со тоа што ги засолнил во Шведска, до каде биле пренесени со рибарски бродови.
Исто така бугарската влада, предводена од Богдан Филов, ставена под притисоците на многу политичари како Димитар Пешев, општествени деjци и организации како Бугарската Егзархиjа, одбила депортација и ги спасила сите 50.000 Евреи, кои биле бугарски граѓани. Во исто време Бугарија ги депортирала Евреите од окупираните делови на Македонија и Грција.
Депортирањето на македонските Евреи во логорот Треблинка
За повеќе информации видете Депортација на Евреите од Македонија. Ноќта на 11 март 1943 година, околу 7200 Евреи од Македонија (од Скопје, Битола и Штип) или нешто повеќе од 98% од вкупното еврејско население во Македонија биле уапсени од бугарската окупаторска фашистичка власт и затворени во скопскиот Монопол (магацините на тутунскиот комбинат Скопје) од каде што со товарни вагони биле депортирани во концентрациониот логор Треблинка во Полска, каде што скоро сите биле убиени.
Огромната лага
За да покажат пред светската јавност дека Холокаустот не се случува, нацистите поканиле делегација на Црвениот крст во посета на Тересиенстад (Терезин), гето во Чехословачка специјално реконструирано за таа намена. Претставниците на Црвениот крст можеле да се убедат во добрите услови за живеење на Евреите, убавите банки, продавници, училници и сл., па дури исценирале и постоење на програма за музичко образување на еврејските деца. По заминувањето на делегацијата, Евреите од гетото биле испратени во Аушвиц и веднаш погубени со гас, а гетото било срамнето со земја.
Судбината во свои раце
Евреите не ја чекале повеќе странската помош и спас на нивната нација, туку во повеќе наврати сами се обидувале да се спасат, како што е случајот на 28 дневната битка на 750 Евреи од Варшавското гето против 2000 добро вооружени СС-војници. Откако никако не можеле да го скршат отпорот, нацистите решиле да го минираат целото гето. Еден СС извештај ги опишува тие сцени: „Евреите стоеа во запалените згради сè додека не се запалеа, поради што скокаа, и така, со искршени коски, се обидуваа да станат и да ја поминат улицата, со намера да се засолнат во зграда којашто сѐ уште не беше запалена. И покрај опасноста да изгорат, Евреите и другите бандити секогаш претпочитаа да се вратат во пламените јазици од зградите, отколку да бидат фатени од нас.“
Отпор имало и по другите логори на смртта, како Треблинка, каде избил бунт во август 1943, по што Химлер наредил кампот да се уништи. Во Собибор се случило масовно бегство во октомври 1943, кога еврејски и руски затвореници убиле 11 СС војници и избегале со уште 300 логораши по шумите. Само 50 успеале да избегаат и преживеат, а другите биле фатени и стрелани. Во Аушвиц-Биркенау во октомври 1944, Еврејските "сондеркомандоси" (чистачи на гасните комори) успеале да ја уништат печката број 4.
Познати се и случаите со неколку неевреи, кои се истакнале со нивната храброст при помагањето на евреите. Особено е познат примерот со Германецот Оскар Шиндлер, кој спасил 1.200 Евреи со тоа што ги преместил од работниот логор Плацов, во неговиот роден град Брунлиц. Државата Данска ја спасила скоро целата еврејска популација со нивно транспортирање преку море.
Пресвртот во војната
Во текот на 1944 година, Хитлер почна да доживува бројни порази против здружените Сојузници. Сепак, организираното убивање на Евреи продолжило со истото темпо. Во мај, по наредба на СС полковникот Адолф Ајхман, започна масовната депортација на преостанатите Евреи, при што меѓу 15 мај и 9 јули, над 430.000 унгарски Евреи биле депортирани во Аушвиц. Во тој период, во Аушвиц се достигнувал рекордот во бројката на убиени и кремирани Евреи, над 9.000 на ден! Биле користени шест големи печки за да се палат телата на отруените, а секојдневно бројот на убиените го надминувал капацитетот на крематориумите.
Незапирливите трупи на Сојузниците, предводени од советската војска, на 24 јули 1944 го ослободила првиот концентрационен логор во источна Полска - Мајданек, каде што биле убиени над 360.000 илјади Евреи. Откако Советската армија наближувала кон Аушвиц, Химлер наредил целосно уништување на гасните комори. Аушвиц бил заземен од Советите на 27 јануари 1945 година, а во меѓувреме таму од студ умреле над милион и половина Евреи, Полјаци, Цигани и руски затвореници. Западните членки на Сојузниците навлегле на територијата на Германија во пролетта 1945 и ги зазеле логорите Букенвалд, Берген-Белсен и Дакау.
На 30 април 1945 година, опколен од Советската армија и соочен со пораз, Адолф Хитлер се верува дека извршил самоубиство. Дотогаш, поголемиот број на европски Евреи биле убиени, од кои 3,5 милиони биле отруени во гасните комори и потоа кремирани, а 1,5 милиони биле стрелани на масовни стрелби или во битките по гетата. По седум месеци, започна Нирнбершкото судење за воени злосторства, на кое им се судеше на 22 врвни нацисти, обвинети за злосторства против човештвото.
Скоро два милиони жртви на Холокаустот не беа Евреи
Постојат статистички податоци дека уште: но за нив нема поткрепени со факти податоци.
Над 100.000 не-Еврејски Полјаци беа убиени во логорот Аушвиц. Германците принудиле над 2.000.000 млади Полјаци на принудна работа во Третиот Рајх. Русите, исто така, депортирале над 1.700.000 Полјаци на принудна работа во Сибир. Полските деца, кои имале Ариевски изглед, биле одделувани од своите мајки и носени во Германија за да бидат раснати како Германци. Оние кои не поседувале ваков изглед, биле носени во логорот во Лоѓ, на расно истребување. Полските католици всушност, биле првите жртви на германските логори на смртта. Всушност, првите 21 месец пред 1940, Аушвиц бил населен само со Полјаци (не-Евреи). Првиот етнички Полјак умрел во Аушвиц во јуни 1940, а првиот Евреин во октомври 1942 година. До ден денес, огромен дел од документацијата за Холокаустот- не е достапна. Целата документација за Аушвиц била украдена од Советите и сè уште не е вратена и отворена за јавноста. Нацистите уништиле огромен дел од документите, спомениците и историските записи, помагајќи му на Хитлер во намерата да напише нова историја, во која никогаш не ни постоеле Евреите, Ромите, Словените, туку само германската Ариевска раса.
Медицински експерименти, генетски испитувања - дел од ужасот на Холокаустот (од биографијата на „доктор“ Јозеф Менгеле)
Јозеф Менгеле (1911-1979), бил германски СС-офицер и доктор во нацистичкиот концентрационен логор Аушвиц-Биркенау. Бил одговорен за селектирањето на затворениците, одредувајќи кој треба да биде убиен а кој да биде принуден работник, а за вршењето на своите експерименти врз луѓе со "дубиозна научна вредност", Менгеле станал познат како ‘‘Ангел на Смртта‘‘. По завршувањето на војната, тој најпрвин се криел во Германија под лажно име, по што избегал и живеел во Јужна Америка, најпрвин во Аргентина (до 1959), а потоа во Бразил, каде во "несреќа" се удавува.
Во 1931 година, на возраст од 20 години, Менгеле се приклучува кон паравоена организација, која во 1933 се приклучува кон Германските СА-сили. На Нацистичката партија им се приклучува во 1937, а во 1938 им се приклучува на СС-силите. Во 1942, во борбите на Источниот фронт, тој е ранет и прогласен за воено неспособен. Прогласен е за СС-капетан, добитник на високата награда „Железен крст“ од I и II класа, како и медалот Источен Фронт. Во 1943 година, на 24 мај, Менгеле е преместен на позиција главен доктор во Аушвиц-Биркенау. За време на неговиот 21 месец престојување во Аушвиц, тој го добива името Ангел на Смртта.
Експерименти со луѓе
Менгеле го искористил Аушвиц како можност за продолжување со неговите истражувања во областа на генетиката и расните разлики, користејќи ги затворениците од логорот како предмет за експериментирање. Особено бил заинтересиран за близнаците, кои биле селектирани и сместувани во посебни бараки. Ја изучувал и болеста наречена нома, која особено ги погаѓала ромските деца, со намера да докаже дека одредени болести се јавуваат поради расната инфериорност. Менгеле се интересирал и за психичките абнормални однесувања, како и за генетските пореметувања. Се интересирал и за џуџињата, како што е примерот со романската фамилија Овиц, која броела десет члена, од кои седум биле џуџиња. Експериментите кои Менгеле ги вршел врз сите набројани, се со дубиозна научна вредност, вклучувајќи ја намерата да ја измени бојата на очите во сина, со намера да ја унифицира ‘‘ариевската‘‘ раса, инјектирајќи хемикалии во очите на децата, како и бројни операции на отворен мозок и други брутални операции со стерилизација.
Унгарскиот Евреин, доктор Миклос Ницли, кој бил искусен патолог, бил избран за асистент на Менгеле. Оние кои биле избрани за субјекти на експериментите на Менгеле, се сметале дека се спасиле од гасните комори, биле подобро хранети и подобро се однесувале со нив, сè додека не се инфицирале од операциите кои се извршувале над нив и не умреле. Менгеле никогаш не се однесувал кон нив како кон луѓе, туку како кон обични предмети за истражување, нешто како денешните хрчаци. Во повеќе наврати, тој убивал субјекти само да може да ги истражува внатрешните органи.
Бројни се сведочењата како на деца од пет-шест годишна возраст, им вбризгувал инјекција, за да по неколку минути тие умрат. Правел и експерименти со вештачко осеменување на девојки, за да во подоцнежниот стадиум на бременоста им предизвика абортус.
Тврдења дека Холокаустот не постоел
Во денешно време од страна на повеќе националистички и неонацистички водачи, антисемитисти, анти-ционисти и историчари од Русија, Бугарија, Германија, САД и други земји се тврди дека холокаустот воопшто не постоел односно и дека постоел но бројката на жртвите била значително помала, не поголема од 400000 жртви. Ваквите тврдења овие луѓе ги засноваат на тоа дека холокаустот е „еврејска ционистичка лага“ со цел на светот да му се наметне мислење дека Евреите се маченици, а со тоа Евреите да можат слободно и непречено да ја формираат својата држава Израел (во 1948 година), и слободно и непречено да го контролираат светот, светскиот капитал и да ги „истребуваат“ Палестинците. Овие тврдења историчарите и нео-нацистите ги поткрепуваат со низа факти дека самите концентрациони логори немале толкав капацитет и низа други податоци. Во ниту една земја, овие факти не се официјално прифатени, иако на пример во Русија имаат голема бројка на поддржувачи како што е нео-нацистичката Партија на слободата. Со стапувањето на власт на Махмуд Ахмадинеџад како претеседател на Иран во 2005 година, оваа држава активно го негира Холокаустот поради силни анти-израелски чувства.
Џем
Џем е слатко кое се добива со вриење и конзервирање на некои плодови во еквивалентната тежина на шеќер. Џемот е храна од плодови зовриени во шеќер а воедно и начин да се консумираат некои горчливи и тврди овошја како дуња кои не се многу вкусни во нивната природна состојба.
Историја
Во 73 п.н.е., Плиниј Постар иот во неговата Природна историја објавувил рецепти за конзервација од неговото време : приготвување на овошјето во мед, шербет или во вино. Во 4 век, Паладиј во неговата расправа за земјоделство (латински: De Re Rustica) исто така споменал рецепти за приготвено овошје.
Околу 1000 година, шеќерот (од трска, кристализиран) бил воведен во Европа, а со тоа и џемот. Во средниот век, под називот "џем" се подразбирале сите слатки приготвени во шеќерен сируп или мед : бонбони, кандирано овошје и слично.
Техники на подготовка
Овошјето на кое евентуално му се вадат семките и лушпата се сече на парчиња и се става во сад да се вари со еквивалентна тежина шеќер сè додека не се добие густа смеса. Потоа џемот, сè уште врел се истура во тегли и се затвора со капак.
Садот за џем обично е од бакар а обликот треба да е таков за да се олесни процесот на испарување на водата што ја содржи овошјето. Бакарниот сад обезбедува подобро желатирање бидејќи молекулите на пектин формираат јонски врски со јонот на бакарот (Cu2+). Бакарот испушта Cu2+ за време на готвењето на пектинот ќе се сврзат преку своите јони и ќе обезбедат густина. Овој механизам функционира на идентичен начин и со јоните на калциум Ca2+.
При ладење, џемот понекогаш се здрвува под дејство на пектинот во плодот. Се додаваат агенси за желатирање како што е агар или пектин, кога се користи овошје, сиромашно во пектин, како презреани плодови, цреши, малини, круши. Исто така, кога се користи презреан плод или благ како тиква, киви, праска, или круша, се додава закиселувач (обично сок од лимон) за да се спречи формирањето на кристали од шеќерот, познато како зашеќереност.
Конзервација
Во минатото џемот бил приоритетен начин да се зачуваат плодовите од брзо скапување (на пример : јагоди, кајсии, боровинки) после жетвата. Шеќерот и испарувањето на водата, овозможуваат џемот да се конзервира. Ако количеството на шеќер не е доволно за да се обезбеди оваа конзервација на собна температура, се добива компот. За џем се користи бел кристализиран шеќер бидејќи нерафинираниот шеќер може да содржи нечистотии кои може да го расипат џемот.
Рецепти
Постојат многу рецепти за џем а плодовите од кои истиот се приготвува варираат според локацијата или локалната традиција :
Џем од дренки
За џем од дренки потребно е: * 2 кг дренки * 1 кг шеќер
Приготвување: зрелите дренки се мијат и се пасираат за да се отстранат семките. Се додава половина од шеќерот и се варат. Кога џемот ќе почне да се згуснува, се додава остатокот од шеќерот и се вари до крај. Врелиот џем се става во врели тегли, кои треба да се остават да стојат 24 часа, а дури потоа да се затворат со целофан.
Желе
Ж еле е џем во кој не е зачувана пулпата на овошјето. Сокот од овошјето, може да се приготви со шеќер за да се добие желе. Ако при подготовката се добие течност, истата се нарекува сируп. Се прави желе од овошја како дуња, јаболка и слични.
Мармелади
Види статија: Мармалад
Мармаладот првично бил џем од дуња (на португалски: marmelo ). Од 1980-тите, поимот повеќе означува џем врз основа на агруми како ананас, лимета, портокал и други.
Војска на Ватикан
Додека најпознатата воена единица во служба на Ватикан е Швајцарската гарда, историски постоеле ред други единици. Освен Швајцарската гарда, последните останати единици, Благородната гарда и Палатинската гарда, биле укинати од страна на папата Павле VI во 1970.
Џем
Мармелади
Терминот историски е поврзан со сите видови на овошје, но со европската директива која датира од 1979 година (79/693/ЕЕЗ)  терминот "мармалад" може да се применува на производи произведени од цитрусни овошја. Според тоа термин мармалад во поново време се намалува и се усогласува со неговото англосаксонско значење.
Во Европа
Овие производи се врамени со директивата 2001/113/ЕЗ од 20 декември 2001 година кои се однесуваат на овошни џемови, желеа и мармелади и засладен овошје, како и костеново пире наменети за човечка исхрана.
Надворешни врски
Правење џем и желе (англиски)
Како да се направи џем (француски)
Бабино (појаснување)
Бабино може да се однесува на:
Дупка (Кратово)
Дупка или Талашманци — археолошко наоѓалиште во градот Кратово. Наоѓалиштето претставува доцнохеленистичка и римска некропола. На 3 км западно од градот, со трасирањето на патот за Скопје е пресечена некропола на благата падина на десниот брег на Кратовска Река. Со ископувањата во 1990 година се откриени една доцнохеленистичка гробница издлабена во карпа и еден раноримски гроб.
Железница (Кратово)
Железница или Равниште — археолошко наоѓалиште во градот Кратово. Наоѓалиштето претставува римска некропола. Според податоците на археолот на Апостол Керамидчиев, наоѓалиштето лежи над селото Железница, на високото плато каде што е подигната опитната станица за овоштарство. Во 1961 година овде бил уништен дел од некропола, поточно 4 гроба градени од камени плочи. На една од плочите, што подоцна била украдена, имало релјефна претстава и натпис. Во близината на некрополата бил откопан еден питос уште неколку во местата Вук и Живолески Рид, во реонот на селските лозја.
Хари Стајлс
Хари Едвард Стајлс (роден на 1 февруари 1994 година) е англиски пејач, текстописец и глумец. Неговата музичка кариера започнала во 2010 година како соло натпреварувач во британската серија на музички натпревари Икс Фактор.
Стајлс го издаде својот истоименуван деби соло албум преку Колумбиа Рекордс во 2017 година. Дебитираше на првото место во Обединетото Кралство и САД и стана еден од првите десет најпродавани албуми во светот на годината, додека неговиот водечки сингл „Сигн оф дхе Тимес“ се најде на врвот на топ-листата за синглови во Велика Британија. Неговиот втор албум, „Фине Лине" (2019), дебитираше на врвот на американскиот Билборд 200 со најголема продажба во првата недела од англиски машки изведувач во историјата на топ листите и беше наведен меѓу „500-те најдобри албуми на сите времиња“ на Ролинг Стоун во 2020 година. Неговиот четврти сингл, „ Ватермелон Сугар “, се најде на врвот на американскиот Билборд Хот 100.
Во текот на неговата кариера, Стајлс освоил неколку признанија, вклучивајќи и две Брит награди, Греми награда, Ајвор Новело награда и Американска музичка награда. Покрај музиката и глумата, тој е познат по неговата раскошна мода; тој е првиот човек кој се појави на насловната страница на магазинот Вогуе.
Елена Глинскаја
Елена Василевна Глинскаја (руски: Елена Васильевна Глинская; 1510 г. - 4 (13) Април 1538 г., Москва) била втора сопруга на Василиј III и регент на Русија 5 години (1533-1538).
Регентство
Елена починала во 1538 година на релативно млада возраст. Некои историчари сметаат дека таа била отруена од страна на Шуиските, кои ја узурпирале власта по нејзината смрт. Неодамнешните студии на нејзините остатоци ја поддржуваат тезата дека Елена била отруена.
Азбука и залутани записи
„Азбука и залутани записи“ е збирка куси раскази од македонскиот писател Иван Шопов, објавена во 2010 година, во издание на Темплум. За неа, авторот ја добил наградата „Новите!“ за 2010 година, која ја доделува издавачката куќа Темплум.
Технички одлики
Збирката е објавена како осма книга од едицијата „Катапулт“. Таа е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 112 страници. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-189-84-5. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата „Кома“. На кориците се ставени слики на Јан де Мешалк (Jan de Maesschalck), а на задната корица се дадени основни биографски податоци за авторот. Книгата е отпечатена со финансиска поддршка од Комерцијална банка АД Скопје и од Министерството за култура на Македонија.
Содржина
Збирката „Азбука и залутани записи“ содржи 69 куси раскази, поделени во два циклуса: „Азбука“ и „Залутани записи“.
Циклусот „Азбука“ ги содржи следниве раскази: Приказна Ш, Приказна Џ, Приказна Ч, Приказна Ц, Приказна Х, Приказна Ф, Приказна У, Приказна Ќ, Приказна Т, Приказна Ц, Приказна Р, Приказна П, Приказна О, Приказна Њ, Приказна Н, Приказна М, Приказна Љ, Приказна Л, Приказна К, Приказна Ј, Приказна И, Приказна Ѕ, Приказна З, Приказна Ж, Приказна Е, Приказна Ѓ, Приказна Д, Приказна Г, Приказна В, Приказна Б, и Приказна А.
Во циклусот „Залутани записи“ се застапени следниве раскази: Линии, Приказни, Ред, Азбука на летањето, Одраз, Интервју, Ненаправено интервју, Пожар, Благосостојба, Од досието на NN, Драма, Вести, Вести, Генијалец, Другарки, Љубов, Нацрт-план за ода за мешето на К., Фрактури, Нуркачка, Последна средба, За душа, Постоења, ?, Просјак, Соновник, Татко, Фотограф, Познајници, Мешавина, Точно време, Фантазија, Театар, Во лавиринтот, Четири дами, Школка, Време.
Едвард Тенс
Едвард Тенс (Edward Theuns; р. во ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Возел за националната репрезентација на Светското друмско првенство 2014.
Кариера
Тенс го имал своето деби за во 2014 година. Ја имал својата прва победа во август 2014 година на ГП Стад Зотегем. Во 2015 година ја започнал својата сезона со четири завршници помеѓу првите десет на Етоал де Бесеже, завршувајќи петти и освојувајќи го бодовниот пласман. Својата втора победа во кариерата ја имала во март 2015 година со освојување на Ронде ван Дренте. Во август 2015 година било објавено дека Тенс ќе се приклучи на за сезоната 2016. Бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2016 и за Вуелта а Еспања 2017.
Мануел Нориега
Мануел Антонио Нориега Морено (Manuel Antonio Noriega Moreno; 11 февруари 1934 година - 29 мај 2017 година ) бил генерал и воен диктатор на Панама од 1983 година до 1989 година година.
Нориега бил соработник на ЦИА од крајот на 50-тите години на минатиот век. Тој ја презел власта во 1983 година и бил еден од најважните сојузници на Америка, сè до американската инвазија на Панама во 1989 година, кога САД се откажаа од него под обвинение за трговија со дрога и перење пари. Нориега бил фатен на дело и префрлен во САД. Му се судело во 1992 година, а казната ја одлежал во 2007 година. Соединетите држави ѝ го доставле на Франција на 27 април 2010 година за таму да му биде судено за перење пари.
Животопис
Нориега е роден во Панама Сити на 11 февруари 1934 година. Тој се одлучил за кариера како професионален војник. Најголемиот дел од образованието го добил во перуанското воено училиште Хориолос во Лима. Тој исто така се стекнал со обука за разузнавање и контраразузнавање на Американското училиште во Форт Галиќ во 1967 година, како и курс за психолошки операции во Форт Браг, Северна Каролина. Тој бил унапреден во член на Панамската национална гарда во 1967 година, а бил унапреден во поручник во 1968 година. Се тврди дека тој направил воен заговор за отстранување на Арнолфо Аријас од власта, иако според Нориега, не биле вклучени ниту тој ниту неговиот ментор Омар Торијос. Во борбата за моќ што следела, вклучително и неуспешниот државен удар во 1969 година, Нориега го поддржал Торијос. Торијос го унапредил во чин потполковник и го назначил за началник на воената разузнавачка служба.
Омар Торијос го наследи Флоренсио Флорес Агилар како командант на Панамската национална гарда. Следната година го наследи Рубен Дарио Паредес, а Нориега станал началник на штабот. Паредес се повлекол од таа позиција со цел да се кандидира за претседател и да го назначил Нориега за негов наследник.