cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сенокос (Гостиварско)
Историја
Сенокос е старо село кое првобитно било населено со православни Македонци. Од крајот на XVIII век и овде започнале да се доселуваат муслимани со потекло од Албанија, поради што староседелците постепено се иселиле. Последните осум македонски семејства од Сенокос биле присилно иселени во Тетово на првиот ден од Велигден во 1942 година. Тогаш над нив се извршувани убиства, насилства и терор од некои Албанци од Сенокос и соседните села, како и од балистичките окупатори. Иселените македонски семејства во 1942 година се викале: Миркови, Павлеви, Глигурови, Мојсови, Алексови, Матеви, Радеви. Во нивните куќи кои се наоѓале во маалото Цаколар се населиле муслимански Албанци од околните села, кои ги присвоиле и нивните имоти. Семејството Мојсови биле сопственици на селската воденица, а нивниот истакнат домаќин бил прв заклан од албанските напаѓачи во 1942 година поради што семејството морало да се исели во Тетово, а од неговата сопственост биле присвоени воденицата и целиот нивен имот. По завршувањето на Втората светска војна иселените македонски семејства во Тетово, не се вратиле назад во Сенокос од страв од повторни напади од локалните Албанци кои не ги отстапувале насилно приграбените имоти. Во 1948 година во Сенокос сѐ уште постоеле црквата и гробиштата на иселените македонски родови, кои се наоѓале на едно возвишени лево над патот кој води кон соседното село Градец. Поради негрижа тие брзо биле запуштени и целосно уништени. Во 1949 година, Албанците во Сенокос убиле еден македонски иселеник кој живеел во Тетово, а кој во тој момент дошол во своето старо село да ги обере сливите во својот непродаден овоштарник. По ова убиство и чин на насилство Македонците воопшто не се вратиле и селото било етнички исчистено, населено со Албанци какво што е денес. Според носијата, говорот и обичаите Македонците од Сенокос припаѓале на горно-полошката суб-етничка група. Според пишаните податоци во 1900 година Сенокос имало 5 православни христијански и 70 муслимански куќи со вкупно 422 жители од кои 42 православни Македонци и 380 муслимани Албанци. Недаелку од Сенокос во минатото постоело исчезнато село Поточани, кое било раселено уште во турско време, после што еден дел од атарот го присвоиле Албанците од Сенокос, за што сведочи називот Поточан во сегашниот сенокоски атар. Во 1999 година за време на големата бегалската криза која ја снајде Македонија, а која беше предизвикана поради Косовската војна, во непосредната близина на Сенокос бил подигнат голем бегалски камп во кој биле сместени бројни албански бегалци од Косово.
Потекло и значење на името
Името на селото Сенокос е со македонско потекло и значење на место од кое се коси сено. Во Македонија постои уште едно село со исто име, Сенокос (Прилепско), а села со исти имиња се среќаваат и во повеќе други словенски земји како Бугарија, Србија итн. Меѓу албанските жители на Сенокос нема никакви приказни за името на селото. Во средновековните записи, документи и пописи, името сенокос официјално се употребувало за посебен вид и тип на земјиште-имот од кое се косело сено. Ова село најверојатно го добило името Сенокос поради бујните ливади кои се наоѓаат во непосредната близина на селото. Самата местоположба на селото чие земјиште во подножјето на Шар Планина е доста влажно од слевањето на многуте потоци и реката Маздрача, поради што околку него има ливади од кои се косело многу сено ја потврдува претпоставката за значењето и настанокот на името Сенокос како место на кое се коси сено.
Стопанство
Според составот на атарот на кој е исклучиво застапено обработливото земјиште, Сенокос има полјоделска функција. . Во него работат и неколку продавници, угостителски објекти како чајџилници, ресторани, разни услужни објекти како приватна здравствена амбуланта, авто-сервиси и основно училиште до IX одделение.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сенокос живееле 422 жители, од кои 380 Албанци и 42 Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Сенокос имало 48 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година Сенокос е центар на општина од 7 села во Долнополошкиот срез и има 62 куќи со 315 жители, Македонци и Албанци.
Според пописот од 2002 година селото има 1.634 жители, од кои 2 Македонци, 1.602 Албанци, 2 Бошњаци и 28 останати. . Селото Сенокос бележи постојан пораст на бројот на жителите кој во 1961 година изнесувал 613, а во 1994 двојно се зголемил на 1340 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.351 жител, од кои 1 Македонец, 1.288 Албанци и 62 лица без податоци.
Родови
Со иселувањето на последните македонски родови: Миркови, Павлеви, Глигурови, Мојсови, Алексови, Матеви, Радеви во 1942 година, денес во Сенокос живеат само албански родови со исламска вероиспвед. Идризолар дошле на крајот на XVIII век како помуслиманети Македонци од селото Рестелица во областа Гора во денешно Косово и постепено се поалбанчиле примајќи го јазикот. Панцолар се доселиле од областа Чаја во северна Албанија. Калишт се доселиле од соседното село Калиште, каде пак дошле од областа Матија во северниот дел на Албанија. Цаколар се по потекло од селото Ујмиште во областа Љума во северна Албанија, а тука се доселиле од соседното повисоко село Ѓурѓевиште. Шаќири или Доче дошле по Првата светска војна од селото Добри Дол каде што се доселиле од селото Дочај во областа Мат во Албанија. Улолар дошле од соседното село Градец. Фератолар или Хасњан, од областа Мат во Албанија. Во 1942 година во куќите на иселените Македонци се населиле албанските родови: Ајрули и Лице двата рода дошле од Жеровјане, Имерица од Горјане, Куртали и Сулејмани двата рода од Добри Дол каде првите припаѓале на родот Али Синан, а вторите на Алили и двата со потекло од северна Албанија, Арифи од Калиште, Наке од Ѓурѓевиште со поддалечно потекло од северна Албанија и Алиу од Горјане каде пак се доселиле од северна Албанија во првата половина на XIX век.
Општествени установи
Во селото Сенокос работи основно училиште до VIII, односно IX одделениe.
Иселеништво
Споменато е дека во 1942 година од Сенокос присилно биле иселени последните македонски родови: Миркови, Павлеви, Глигурови, Мојсови, Алексови, Матеви, Радеви, кои заминале во Тетово. Од Албанците кои живеат во Сенокос има иселеници во Тетово, Гостивар и голем број во странство, претежно во западна Европа: Швајцарија, Австрија, Германија, но и во САД.
Николаевска Област
Николаевска Област (украински: Миколаївська область; исто така се нарекува Николаевшчина - украински: Миколаївщина) е област (покраина) во јужниот дел на Украина. Административен центар на областа е градот Николаев.
Географија
Николаевска Област има вкупна површина од 24.598 км2. На запад се граничи со Одеската Област, на север со Кировоградската Област, на југ со Херсонската Област, а на исток со Днепропетровската Област. Во областа има 822 села и 9 градови. Најголемата река: Јужен Буг, други значајни реки во областа се: Ингулец, Ингул, Березан.
Демографија
Според пописот на населението во 2001 година, во Николаевска Област живеат најмногу Украинци (81,91%), а останатите се Руси (14,06%), Молдавци, Белоруси, Ерменци, Евреи.
Алтварп
Алтварп (Altwarp) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија, самата граница со Полска покрај Нојварпското Езеро (Neuwarper See), спроти полскиот град Нове Варпно (Neuwarp; Nowe Warpno).
Џулијан Швингер
Џулијан Сејмур Швингер ( – ) — американски теоретски физичар, добитник на Нобелова награда за физика во 1965 година. Најпознат бил по својата работа на теоријата на квантната електродинамика (QED). Бил професор на одделот за физика при Калифорнискиот универзитет, Лос Анџелес.
Швингер се смета за еден од најголемите физичари на дваесеттиот век, заслужен за развојот на модерната квантна теорија на поле, која го вклучува варијациониот метод  и равенките за движење за квантни полиња. Го развил и првиот електрослаб модел и првиот пример на здржување во 1+1 димензии. Заслужен е и за развојот на теоријата на мултипли неутрина, Швингеровиот термин, како и на теоријата на спин 3/2 полето.
Биографија
Роден е во Њујорк во еврејско семејство со полско потекло, кое мигрирало во Америка и ја почитувало ортодоксната еврејска традиција. Неговите родители (мајка-Бел и татко-Бенџамин) биле успешни производители на облека. Нивниот бизнис пропаѓа по крахот на њујоршката берза во 1929 година.
Се школувал во Средното училиште „Townsend Harris“, а потоа во Сити колеџот во Њујорк. Дипломирал во 1936 година на Универзитетот Колумбија, каде и докторирал во 1939 година, на 21 годишна возраст под менторство на Исидор Ајзак Раби.
Работел на Калифорнискиот универзитет, Беркли, под водство на Роберт Опенхајмер, а подоцна на Универзитетот „Перду“.
Кариера
По работата со Опенхајмер, Швингеровиот прв редовен академски ангажман бил на Универзитетот „Перду“ во 1941 година. За време на Втората светска војна работел во Националната лабораторија Лос Аламос и обезбедил теоретска поддршка за конструкција на радар. После војната, Швингер се врабоува  на Универзитетот Харвард, каде предава во периодот 1945-1974 година.
Тој недвосмислено ја пресметал првата исправка на електрон магнетниот момент во квантната електродинамика (QED), ја развил  ренормализацијата, вовел непертурбатвни методи во квантната теорија на  поле и тоа  преку пресметување на брзината на создавање на  електрон-позитрон парови при „тунелизирање“ во електрично поле-процес познат како „Швингеров ефект“.
Од Швингеровата работа на теоријата на квантно поле произлезе модерната основа на функциите корелирани со полето и нивните равенки на движење. Неговиот метод започнувал со квантум акција и дозволувал поденаков третман на босоните и фермионите, со користење на диференцијалната форма на Грасмановата интеграција. Тој дал елегантни докази за спин-статистичката теорема и CPT теоремата, и забележал дека алгебрата на полето води до аномалии на Швингеровиот термин за различни класични идентитети, заради одредени специфичности.
Швингер исто така открил дека неутрината (neutrinos) се јавуваат во мултипли варијанти, една за електрон и една за мион. Денес се зане дека постојат три светлосни неутрина; третиот е партнер на тау лептон.
Во 1960 година, го формулирал и анализирал т.н. Швингеров модел, квантна електродинамика во една просторна и една временска димензија, прв  пример на  гранична теорија.
Швингер бил првиот кој сугерирал на теоријата на електрослаб мерач. Тој се обидел и да ја формулира теоријата на квантна електродинамика со магнетнетни монополи, но оваа програма имала лимитиран успех бидејќи монополите биле силно интерактивни при мал квантумот на полнеж.
Швингер се смета и за еден од најзначајните советници во физиката. Бил ментор на повеќе од 70 докторски дисертации, а четири од неговите студенти биле добитници на Нобелова награда: Рој Глаубер, Бен Рој Мотелсон, Шелдон Ли Глешоу и Валтер Кон (за хемија). Неговите односи со колегите биле мошне комплексни, главно заради неговата теорија на извор. Швингер ја подразбирал теоријата на извор како супститут на теоријата на поле, иако таа е само поинаква гледна точка, една верзија на делотворна теорија на поле. Теоријата на извор се сметала за формална, полна со недостатоци за разлика од квантната теорија на поле, и критиките на неговите колеги од Харвард доведоа до тоа Швингер да го напушти универзитетот и да замине на Универзитетот во Лос Анџелес. Таму продолжува со реформулирањео на резултатите од квантната теорија на поле со теоријата на извор.
По 1989 година, Швингер пројавува особен интерес на неконвенвенционалното истражување на ладно соединување и во врска со тоа напишал осум трудови, кои, Американското физички здружение одбива да ги објави. Тоа го чувствувал како напад врз академската слобода и напишал: „ Притисокот за еднаквост е енормен. Јас го почувствував тоа преку издавачкото одбивање на испратени трудови, засновано на пакосна критика на анонимните рецензенти. Замената на правичниот преглед со цензура, ќе биде смрт за науката.“
Во своите последни публикации, Швингер предложил теорија на сонолуминисценција, во која феноменот на радијативен квантум се поврзува не со атомите, туку со брзо движечките површини во колабиран меур, каде има дисконтинуитет во диелектричната константа. Стандардните објаснувања, сега поддржани со експерименти, се фокусирале на суперзагреаните гасни атоми во внатрешноста на меурот како извор на светлина, но Швингеровите методи, го враќале назад кон неговите стари трудови за квантна електродинамика.
Во 1965 година Швингер, заедно со Ричард Фајнман и Шиничиро Томонага добива Нобелова награда за неговата работа на квантна електродинамика. Пред да ја добие Нобеловата награда добил и бројни други награди: во 1951- Награда „Алберт Ајнштајн“, во 1964 - Национален медал за наука.
Швингер и Фајнман
Како славен физичар, Швингер бил често споредуван со друг легендарен физичар од неговата генерација, Ричард Фајнман. Швингер бил формално повеќе наклонет и ги фаворизирал симболичките манипулации во квантната теорија на поле. Работел со месни оператори во поле, пронашол врска помеѓу нив и сметал дека колку и да е парадоксално, физичарите мора да ја разберат алгебрата на месните полиња. За разлика од него, Фајнман бил поинтуитивен, верувал дека физиката може целосно да се извлече од Фајнмановите дијаграми кои даваат слика на честичката. Швингер ги коментирал Фајнмановите дијаграми на следниов начин: „Фајнмановите дијаграми овозможуваат пресметка на масите како силициумските чипови во денешно време.“
Швингер не ги сакал Фајнмановите дијаграми бидејќи сметал дека со нив студентите се фокусирале на честичките, заборавајќи ги месните полиња, со што се инхибирало нивното разбирање.
И покрај заедничката Нобелова награда, Швингер и Фајнман имале различни методи во квантната електродинамика, како и во квантната теорија на поле генерално. Фајнман користел регулатор, додека Швингер можел да направи формалнa ренормализација без експлицитен регулатор. Швингер верувал во формализмот на месните полиња, додека Фајнман верувал во патеките на честичката. Тие меѓусебно си ја следеле работата и меѓусебно се почитувале. По смртта на Фајнман, Швингер го опишал на следниов начин: „Чесен човек, посебен интуитионист на нашето време, и одличен пример за секој кој се осмелува да го следи ритамот на еден поинаков барабан.“
Смрт
Швингер умрел од карцином на панкреас. Погребан е на гробиштата Mount Aubum. На надгробната плоча над неговото име е изгравирано α/2π. Овие симболи се однесуваат на неговата пресметка на исправката на магнетниот момент на електронот.
Махвил
Махвилот е специјално подигната платформа во џамијата отспротива на минберот, каде муезинот клечи и пее како одговор на молитвите на имамот.
Борко Дуроњиќ
Борко Дуроњиќ (Бања Лука, 24 септември 1997) е професионален фудбалер кој моментално настапува за Радник од Сурдулица. Тој е поранешен кадетски и младински репрезентативец на Србија.
Нико Рејбл
Нико Рејбл (роден на 22 август 1995) — германски фудбалер кој игра како дефанзивец за Ханза Росток.
Кладје кај Крмељ
Кладје кај Крмељ (словенечки: Kladje nad Blanco) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Св. Наум (Љубаништа)
''' Св. Наум ''' — археолошко наоѓалиште во охридското село Љубаништа. Наоѓалиштето претставува црква од средниот век. Под темелите на денешната црква Св. Наум, која се наоѓа на 30 км јужно од Охрид, на брегот на езерото и во близината на македонско-албанската граница, се пронајдени остатоци од старата црква Св. Архангел Михаил со триконхална основа, што била подигната од Наум Охридски во 896 година. Оттука потекнуваат две бронзени белезици и две сребрени обетки кои се чуваат во Заводот и музеј во [[Охрид.
Корпоративно управување на банките
Корпоративно управување во банките (англиски: Corporate governance in banks) го претставува начинот на кој се воспоставува рамнотежа на интересите на различните субјекти во една банка. Со добро воспоставен систем на корпоративно управување се обезбедува хармонија на односите меѓу сите страни што имаат каков било интерес поврзан со банката.
Поим и дефиниции за корпоративното управување на банките
Корпоративното управување го претставува множеството односи меѓу акционерите, одборот на директори и другите страни кои имаат интерес во работењето на банката (на пример, депозиторите и регулаторните тела). Корпоративното управување го означува начинот на кој се водат и контролираат компаниите. Доброто управување е неопходна состојка на корпоративниот успех и на одржливиот економски раст. Истражувањата во областа на управувањто треба да се потпираат на интердисциплинарна анализа пред сè на економијата и правото, со добро познавање на современта деловна практика која произлегува од продлабочени емпириски студии во националналните рамки. Корпоративното управување на банката е насочено кон одржување рамнотежа меѓу целите на поединецот и целите на заедницата. Рамката на корпоративно управување треба да обезебди ефикасно користење на ресурсите со истовремено инсистирање на одговорност од страна на оние кои управуваат со ресурсите. Целта е интересите на поединците, корпорациите и општеството што повеќе да се доближат. Корпоративно управување на банките се однесува на начините на кои финансиерите на корпорациите се обезбедува дека инвестициите ќе им се вратат. Корпоративното управување на банките претставува склоп од правни, културни и институционални активности кои точно одредуваат што ќе се работат јавните корпорации, од кого ќе бидат контролирани, како ќе биде извршувана таа контрола и како ќе се распределуваат ризиците и профитите од активностите што  корпорациите ги презеле.
Ако се направи синтеза на аспектите кои ги опфаќа корпоративното управување на банките, може да се изведе следнава дефиниција за корпоративно управување со банките: Добро корпоративно управување на банките е она во кое е воспоставен успешен систем на цели, донесување одлуки и соодветно следење на степенот на извршување на одлуките и исполнување на целите на банката. Со изградена структура на процедури, односи и процеси, банката може успешно да се соочи со промените во околината и да ги заштити притоа интересите на сите засегнати групи: акционери, надзорен одбор, управен одбор, менаџери, вработени, клиенти на банката, владата и општествената заедница.
Цел на системот на корпоративно управување во банките
Системот на корпоративно управување на банки има цел да се воспостават:
Космос-1851
Космос-1851 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 јуни 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1800 килограми. Космос-1851 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9738 км, а најмалото на 620.
Белковина
Белковини (или протеини, од грч. протеос = првобитен) — важни органски соединенија на клетката и организмот кои се застапени во најголем процент (10-20%) од вкупната тежина или 50% во сува маса. Покрај тоа што ја сочинуваат главната маса на протоплазмата од клетката, тие се и главен дел во молекуларната организација на клетката.
Белковините се макромолекуларни соединенија. Белковинската молекула ја градат хемиските елементи: јаглерод, водород, кислород и азот, а кај некои сулфур или фосфор. Овие молекули се хетерополимери кои под дејство на ензими се разложуваат до мономери, наречени аминокиселини. Белковините се разликуваат по видот, бројот и распоредот на аминокиселините што ја градат нивната полипептидна низа. Поради тоа, бројот на различните белковини е доста голем, особено ако се земе предвид дека една белковина е најчесто изграден од повеќе стотини аминокиселини. Некогаш е доволно да се промени само една аминокиселина во долгата низа и белковината да ги промени своите особини.
Структура
Молекулата на белковините е доста сложено градена макромолекуларна структура во која разликуваме неколку степени на организациона структура:
Ако вторичната и третичната структура на белковината се измени со некои физички или хемиски дејства, тој се трансформира во неактивна форма, односно настанува денатурација на белковината. Белковините се разликуваат и по начинот и условите на денатурирањето. Некои белковини имаат способност под одредени услови да се ренатурираат, што е од огромно значење за нивната функција во организмот.
Според хемискиот состав се разликуваат прости и сложени белковини. Простите се изградени само од аминокиселини, додека сложените содржат и небелковинската компонента, наречена простетична група.
Функции
Секоја белковина има специфична функција, бидејќи практично нема процес во живите организми, кој не зависи од одредеа белковина. Функциите можат да бидат најразлични, но формално може да се обединат во неколку групи:
Чита
Чита (Чита) — град и административен центар на Забајкалскиот крај, Русија, сместен на вливот на реката Чита во Ингода и на транссибирската железница, 900 км источно од Иркутск. Населението по години изнесува:
Судските процеси во Пиринскиот дел на Македонија
Судските процеси во Пиринскиот дел на Македонија (1933 година ― ?) ― процеси на бугарските судови против борци за македонските национални права и интереси.
1933 година
Во 1933 година во Разлог бил одржан судски процес на кој им се судело на македонските револуционери: Никола Парапунов, Крсто Стојчев, Костадин Лагадинов и на припадниците на ВМРО (Обединета).
1936 година
Во 1936 година, во Софија и во Неврокоп на големите судски процеси припадниците на ВМРО (Обединета) јавно ја искажале својата македонска национална припадност.
1941-1944 година
Во времето на Втората светска војна, на неколку судски процеси, во отсуство, на смрт биле осудени Никола Парапунов, Иван Козарев, Никола Калапчиев и други Македонци антифашисти. Во 1942 година во Софија и во Горна Џумаја биле осудени на смрт Никола Вапцаров, Антон Попов, Атанас Романов, Гроздан Николов, Станке Лисичков и Владо Чимев.
1947 година
Групата на Дукимов, биле уапсени на 13 октомври 1947 г. во Неврокопско. Планот на оваа група бил да водат борба против ОФ Бугарија за откинување на Пиринска и Вардарска Македонија и за издвојување на една независна македонска држава под заштитата на Англија и Америка. Себеси сѐ декларирале за Македонци. Бугарската власт ги етикетирала како ванчомихајловисти, што вопшто не било реален приказ за групата.
Осудени биле:
1949 година
На судските процеси по Резолуцијата на Информбирото (1949 година) бугарските судови им суделе на делегатите на Првото заседание на АСНОМ: Васил Василев и Атанас Великов Атанасов. На други судски процеси, во истата година, биле изречени 3 доживотни и повеќегодишни затворски казни.
1958 година
Во 1958 година на повеќегодишни казни биле осудени Стојан Георгиев-Томовичин, Кирил Рушкин, Борис Прегов, Ѓорги Поп-Атанасов и др.
1974 година
Во 1974 година биле осудени Сократ Маркилов, Пандо Илиев, Илија Кочев, Стојан Георгиев-Томовичин и др. Во седумдесеттите и осумдесеттите години биле осудени Јордан Костадинов (бивш претседател на ОМО „Илинден“) и други Македонци борци за национални права.
Дарко Радуловиќ
Дарко Радуловиќ (роден на во ) — поранешен кошаркар и  репрезентативец на Македонија и актуелен тренер. Моментално е тренер на МЗТ Аеродром.
Играчка кариера
Дарко Радуловиќ настапувал во дресот на Никол Ферт од 2001 до 2003 година. Со тој клуб го освоил Купот на Македонија 2002, како и Суперкупот на Македонија 2002. Во првата полусезона од сезоната 2003/04, Радуловиќ настапувал во Поло Трејд. Таму играл сè до втората полусезона кога продолжил во Карпош Соколи. Во првата полусезона од сезоната 2005/06 играл за МЗТ Аеродром, а сезоната ја завршил во Тоа Сум Јас. Следната сезона играл за МЗТ Аеродром. За сезоната 2007/08, Радуловиќ потпишал за Фени Индустри, при со кој ја освоил двојната круна. За сезоната 2008/09, Дарко ја продолжил соработката со Фени, но се преселил во МЗТ Аеродром. Во сезоната 2009/10, тој потпишал за новолигашот Вардар Осигурување, со кој бил вицепрвак во Лигата. Поради распаѓањето на Вардар Осигурување, Радуловиќ станал слободен агент и потпишал за Вардар, настапувајќи во него за време на сезоната 2010/11 и поголемиот дел од сезоната 2011/12. Во февруари 2012 година, Радуловиќ продолжил во Фени, при што бил вицепрвак во Првенството 2011/12 и Купот 2012. За сезоната 2012/13, се преселил во Кожув, со кој бил вицепрвак во домашното Првенство. Следната сезона, Радуловиќ играл во дресот на Куманово 2009, сè до март кога го напуштил клубот. Во август 2014 година, Радуловиќ по трет потпишал за Фени Индустри за сезоната 2014/15. Радуловиќ играл за Вардар во Втората лига, во втората половина од сезоната 2015/16.
Лудвигслуст
Лудвигслуст (Ludwigslust) — град во округот Лудвигслуст-Пархим, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на 40 километри јужно од Шверин. До септември 2011 година градот претставувал административно седиште на поранешниот истоимен округ. Моментално, градот претставува административно седиште на општинската заедница Лудвигслуст-Ланд.
Историја
Во 1724, принцот Лудвиг, син на војводата на Мекленбург-Шверин, одлучил да изгради ловечки замок близу малото село наречено Кленов. Подоцна, кога дошол на власт, обожавал да престојува во замокот и го нарекол Лудвигслуст („желбата на Лудвиг“). Во 1765, Лудвигслуст станал главен град на војводството наместо Шверин. Градот бил проширен покрај замокот. Ова траело до 1837, кога големиот војвода Паул Фридрих му го вратил статусот на главен град на Шверин.
Концентацискиот камп Вебелин — понекогаш нарекуван и како концентрациски камп Лудвигслуст — бил основан од СС близу градот Лудвигслуст во 1945. На крајот на Втората светска војна, кога била создадена линијата на поделба помеѓу советските и сојузничките сили, Лудвигслуст најпрвин бил окупиран од британските трупи, потоа предаден на американските сили, а по неколку месеци американските сили се повлекле и дошле советските војници, како што било договорено во Јалта.
Збратимени градови
Лудвигслуст е збратимен со:
Чаја Стојка
Чаја Стојка (23 мај 1933 - 28 јануари 2013) била австриска писателка, сликарка, активист и музичар со ромско потекло, која го преживеала Холокаустот.
Биографија
Теа Стојка е родена во Краубат, Штаерска, во 1933 година, и била петто од шесте деца на Марија „Сиди“ Риго Стојка и таткото Карл Хорват. Нејзините двајца браќа, Карл и Јохан, исто така биле писатели и музичари.
Семејството припаѓало на римокатоличката заедница Ловара Роми, потекнувале од кланот Багарешци од татковата страна и кланот Гилеци од страната на мајката. Тие тргувале со коњи, а нивниот караван зимувал во Виена и летата ги минувале во Австрија, каде што можеле да ги бараат своите корени наназад 200 години. Заедно со нејзината мајка и четирите браќа, таа го преживела холокаустот и затворот во Аушвиц, Равенсбрик и Берген-Белзен. Нејзиниот татко бил интерниран во концентрациониот логор Дахау, а потоа префрлен во замокот Хартхајм, каде што бил убиен. Нејзиниот најмлад брат, Оси, починал во концентрациониот логор Аушвиц-Биркенау во 1943 година.
Чаја, заедно со нејзините сестри и мајка, била ослободена од Берген-Белсен во 1945 година, од страна на Британците и се вратиле во Виена. Таму на дванаесет години почнала на училиште од второ одделение.
Таа родила две деца, син во 1949 година и ќерка во 1951 година. Нејзиниот син Јано, џез музичар, починал во 1979 година. Заработувала со продажба на ткаенини и теписи во продавницата, до 1984 година. Потоа почнала да пишува, да слика, да пее и да учествува на јавни часови.
Од 1992 година таа станала австриски застапник за признавање на геноцидот врз Ромите и Синтите, притоа јавно ја осудувала дискриминацијата со која Ромите продолжуваат да се соочуваат низ цела Европа.
Таа починала во Виена во 2013 година на 79 години.
Автобиографии
Чаја Стојка напишала три автобиографии. Првота, (Живеење во осаменост: Исповеди на една Ромка) било објавено во 1988 година и е едно од првите популарни литературни дела кои на јавноста ѝ го покажале нацистичкиот прогон на ромското население во Австрија. Ова издание имало значителен одзив во јавноста поради својата тема, како и поради тоа што е напишано од жена, со што ги прекршило ромските обичаи. Таа продолжила да се осврнува на оваа тема во следните дела (Travelers of this World, 1992) и (Сонувам да бидам жив - ослободена од Берген-Белсен, 2005). Карин Бергер учествувала во објавувањето на сите три книги како уредник. Двајцата браќа на Чаја, Карл и Монго Стојка, исто така објавиле автобиографии за искуствата на нивното семејство за време на прогонството на Ромите во Австрија за време на нацистичкото владеење. Карл Стојка, четвртото дете во семејството, ја напишал (Околу светот дома) во 1994 година. Монго Стојка, најстариот син во семејството, ја напишал Papierene Kinder: Gluck, Zerstorung und Neubeginn einer Roma-Femilie во Остеррајх (Деца од хартија: среќа, уништување и новиот почеток на ромското семејство во Австрија) во 2000 година. Овие автобиографии кои се преклопуваат се единствената можност да се споредат сеќавањата на преживеаните од Холокаустот и да се разгледаат „одвоени и колективни искуства од голем историски трауматски настан“, бидејќи само околу 18% од австриските Роми го преживеале нацистичкиот прогон.
Австриската авторка Карин Бергер, уредничка на неколку книги од Чаја Стојка, позната е и како филмски автор и има објавено два документарни филма за животот и делото на Чаја Стојка:
Чаја Стојка се појавила и во документарниот филм (Не заборавајте не нас),во кој се следат неколку нееврејски личности кои го преживеале Холокаустот.
Уметност
Стојка почнала да слика на 56 години. користејќи неконвенционални алатки за сликање како прсти и чепкалки за заби. Таа работела со „сè што е меѓу [нејзините] прсти“, вклучувајќи картон, тегли, разгледници и солено тесто.
Нејзината работа е вкоренета во германскиот експресионизам и народната уметност и прикажува логори на смртта, како и „идилични“ слики од семејниот живот во нивните насликани кочии пред Холокаустот. Ретроспективна изложба 2014 година „Бевме засрамени“ ја опишале нејзината работа во два циклуса. Првиот, насловен „Дури и Аушвиц се плаши од смртта“, ги прикажува нејзините сеќавања од концентрационите логори и првенствено се состои од цртежи со црно-бели мастила и релативно малку слики во масло. Вториот „Светлосен циклус“ вклучува живописни слики во масло на природата, пејзажи, ромски коли, танц и семејства.
Сас (Шпанија)
Сас (Zas — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 133.68 жит./км2, население од 5,867 жители (2004).
Палмето Поинт
Палмето Поинт (англиски: Palmetto Point) е мало гратче (село) на островот Свети Кристофер во Свети Кристофер и Невис. Палмето Поинт е главен административен центар на парохијата Тринити Палмето Поинт.
База на податоци
База на податоци e збирка или колекција на податоци кои обични ги опишуваат активностите на една или повеќе сродни организации. Системите за управување со базите на податоци (DBMSs) се специјално дизајнирани апликации кои комуницираат со корисникот, други апликации, и со самите бази да земаат и анализираат податоци. Општата употреба на системите за менаџирање на базите на податоци (DBMS) е како софтверски систем дизајниран да дозволи да се создава, дефинира, ажурира, пребарува и да се управува со базите на податоци. Познати DBMSs се MySQL, PostgreSQL, Програмска опрема, Microsoft SQL Server, Microsoft Access, Oracle, SAP, dBASE, FoxPro, IBM DB2, LibreOffice Base и FileMaker Pro. База на податоци не се преносливи на различни системи на основа на податоци, но постојат стандарди како SQL и ODBC или JDBC кои на единствена апликација и овозможуваат да комуницираат со повеќе бази на податоци.
Терминологија и преглед
Претходно, терминот “База на податоци” се однесува на самиот податок и поддршка на структурата на податоци (data structures). Базите се создадени да можат да извршуваат операции со поголем квантитет на податоци со зачувавање, внесување и враќање на информации. Базите се поставени за еден софтвер да му овозможи на корисникот пристап до сите информации.
Систем за управување со бази на податоци (DBMS) е пакет компјутерски софтвер кој обезбедува интерфејс помеѓу корисникот и база на податоци или базите на податоци. Бидејќи се тесно поврзани, поимот "база на податоци" кој се користи разговорно најчесто се оденсува и на DBMS и на податоци кои се користат.
Според интеракцијата, повеќето постоечки DBMS спаѓаат под 4 групи:
DBMS е одговорна за одржување на интегритетот и безбедноста на складираните податоци.
Апликации и улоги
Повеќето организации во поразвиените држави зависат од базите на податоци за нивните бизнис операции. Базите не само се користат за внатрешни операции во органиција, но и за комуникација помеѓу клиентот и снабдувачот (погледни Софтвер за продажба).
КК Кочани Деликатес
КК Кочани Деликатес е поранешен македонски кошаркарски клуб од Кочани. Клубот е поранешен учесник во Првата македонска кошаркарска лига.
Историја
Клубот бил основан во 1968 година.
Живоносен Извор (Бела Црква)
Живоносен Извор (Ζωοδόχου Πηγής) — средновековен верски комплекс кај селото Бела Црква, Кукушко, Егејска Македонија. Современата црква „'''Св. Јован'''“ во комплексот влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.
На 2 км источно од селото, на левиот брег на реката Галик се наоѓа ридот Житототворен Извор Богородичен, познато како Бела Црква или Акче Клисе. На него има остатоци од средновековни утврдувања. Во 1974 г. започнало ископување меѓу двата соседни рида на источниот брег на Галик. Во 1983-1989 г. таму е откриен црковен комплекс од ранохристијанско време со гробници од IV век. Цртежите во едната гробница се датирани во VI век. Гробиштата се користеле до VII век, а можеби и подоцна. Откриена е црква од V век — еднокорабна градба со нартекс, која за времето на Јустинијан со две преправки е претворена во трикорабна базилика. Подоцна комплексот е проширен на југ со крстилница, работилници и складови. Откриени се и остатоци од голема правоаголна градба со административна функција, веројатно срушена во VII век.
Спортска Сала Јасмин
Спортска Сала Јасмин е спортска сала во Кавадарци, Македонија и има капацитет да прими 1,800 гледачи.
Салата најмногу се користи за натпреварите на КК Фени Индустри. Салата исто така се користи за концерти и натпреварите на ГРК Кавадарци во Ракомет.
Елма Даниелсон
Елма Даниелсон, моминско Сундквист (1 март 1865, Фалун - 8 февруари 1936 година, Лома ), била шведска новинарка и политичарка (социјалдемократ). Таа била новинар и привремен уредник на социјалдемократскиот весник „ Арбетет“ од 1887 година наваму, и била именувана како прва жена во социјалдемократскиот печат.
Живот
Елма Даниелсон е родена во Фалун. Работела како учителка во државниот училиштен систем и се преселила во Малме со нејзиниот свршеник Аксел Даниелсон, со кој имала постојана и исклучена врска од нивната свршувачка во 1881 година па наваму - тие се венчале шеснаесет години подоцна, во 1897 година. Двојката имала заеднички син, Атердаг (1891-1895).
Аксел Даниелсон го објавил радикалниот социјалдемократски весник Arbetet во Малме, а Елма учествувала во весникот како новинарка од 1887 година наваму. Кога Аксел бил затворен поради богохулење во 1889 година, таа управувала со весникот до неговото ослободување во 1890 година. Во 1891 година, таа се преселила во САД, но се вратила во Шведска во 1895 година. Август Стриндберг, наводно, еднаш му забележал на Аксел Даниелсон дека имал среќа што имал „свршеница со искра“.
Даниелсон била гласноговорник за правата на жените во шведското работничко движење: таа била основач на Kvinnliga arbetarklubben (Женско работничко здружение) во 1888 година, првата социјалистичка организација за жени работнички во Шведска, и служела како нејзин претседавач во 1888-90 година. . Таа исто така била ко-основач на (Женски клуб за дискусија во Малме) во 1900 г.
Грамбин
Грамбин (Grambin) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Капља Вас (Севница)
Капља Вас (словенечки: Kaplja Vas) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Биорасположливост
Во фармакологијата, биорасположливост означува делот на администрираната доза на лек кој непроменет доспева до системската циркулација и претставува едно од главните фармакокинетички својства на лековите. По дефиниција, кога еден лек се администрира интравенски, неговата биорасположливост е 100%. Сепак, кога лекот се администрира преку други патишта (како орално), неговата биорасположливост воглавно се намалува (поради нецелосна апсорпција и метаболизам на прв премин) или може да варира од пациент до пациент.
Алфредо Кварежма
Алфредо Перулас Кварежма (16 јули 1944 - 30 март 2007) бил португалски фудбалер со росмко поекло,кој играл како напаѓач.
Фудбалска кариера
Кварежма играл 3 натпревари и постигнал 1 гол за Португалија и го имал своето деби на 3 март 1973 година во Париз против Франција, во победата од 2–1. Својот последен натпревар го одиграл на 13 октомври 1973 година, во ремито 2–2 со Бугарија, каде што го постигнал и својот единствен меѓународен гол.
Ив Ламперт
Ив Ламперт (Yves Lampaert; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Возел на светските друмски првенства во 2014 и 2015 година. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.
Ламперт ја освоил Дварс дор Вландерен 2017, локална трка за него, откако сам се одвоил за победа по одлучувачкиот напад со колегата Филип Жилбер, Алексеј Луценко од и возачот на, Лук Дарбриџ. Ламперт нападнал на 7,5 километри пред целта и ја освоил трката со 39 секунди пред Жилбер.
Ламперт ја освоил втората етапа на Вуелта а Еспања 2017 откако се одвоил од групата при силен ветер на три километри до целта со тројца колеги, Ники Терпстра, Жилијан Алафилип и Матео Трентин. Потоа, Ламперт нападнал за победа и со тоа ја презел водечката црвена маичка.
Во 2018 година, Ламперт ја освоил Дварс дор Вландерен, втора година по ред, станувајќи прв возач кој ја освоил трката две години по ред. Во јули 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2018.
Кшиштоф Козловски
Кшиштоф Козловски (р. 1937) — полски славист и македонист кој предава македонска книжевност во Варшава.
Опус
Кшиштоф Козловски е долгогодишен македонист. Кариерата ја започнал како лектор по полски јазик на Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје во 1967 година. Денес предава македонска книжевност на Институтот за источнословенски и јужнословенски култури во Варшава, Полска. Долги години учествува на Семинарот за македонски јазик, литература и култура во Охрид, редовен учесник е на славистичките конгреси и голем љубител и почитувач на македонската книжевност и култура.
„Како стар македонист, веќе 40 години работам со македонистиката, би рекол дека сум запознаен со тие притисоци однадвор. Веќе сум навикнал на тоа. Знам дека македонистиката, македонската култура, македонската книжевност и македонскиот јазик, постои и има иднина иако отсекогаш е под притисок. И порано имаше вакви притисоци и ситуации, како моментно, но да се надеваме дека нема повеќе да се повторуваат“.
Одеска Област
Одеска Област (украински: Одеська область; исто така се нарекува Одешчина — украински: Одещина) — област (покраина) во јужниот дел на Украина. Административен центар на областа е градот Одеса.
Географија
Одеска Област има вкупна површина од 33.310 км2. На запад се граничи со Молдавија, на север со Кировоградската и Виничката Област, на југ со Романија, а на исток со Николаевската Област. Во областа има 1113 села и 19 градови. Најголемата река: Дунав, други значајни реки во областа се: Днестар.
Демографија
Според пописот на населението во 2001 година, во Одеска Област живеат најмногу Украинци (62,80%), а останатите се Руси (20,7%), Бугари, Молдавци, Гагаузи, Евреи, Белоруси, Ерменци.
Градски Парк (Будимпешта)
Градскиот парк (Városliget ; Stadtwäldchen) е јавен парк близу центарот на Будимпешта, Унгарија. Тој има правоаголна површина со димензии од 1,400m должина и 970m ширина површина од 1.22 км2, сместен во Округ XIV на Будимпешта, помеѓу Обиколница Унгарија , Ајтоши Дурер Шор, Вагани улица и Ѓерѓ и патот Ѓерѓ Дожа. Главниот влез на паркот се наоѓа на плоштадот „Херои“ (Hősök tere), едно од местата за светското наследство на Унгарија.
Име
Областа порано се нарекувала Окор-диле, што значи „Оксмедор“. Првпат името било спомнато во 1241 година во архаична форма, Укурфалд. Во 18 век, областа беше наречена Охсенрит на германски јазик. Околу 1800-тата година официјалното име беше преименувано во Баќањ-ерде (Шума Батани) во чест на неговите купувачи - Баќањ фамилијата. Првите дрвја и асфалтирани патчиња биле направени во 1751 година, а потоа градскиот парк бил создаден во привте децении на XIX век со сегашното име, Варослигет (или неговото германско име Stadtwäldchen) беше прифатено и стана еден од првите јавни паркови во светот. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2016)">потребно е цитат  ]
Историја
Градскиот парк беше главното место на милениумските прослави на Унгарија од 1896 година, низ чие време беа изградени Андреси Андриси, Милениум Подземје и Големиот Булевар.
Спорт
Паркот беше домаќин на моторспортски насдтани во 1950-тите. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2016)">потребно е цитат  ]
Каменшко
Каменшко (словенечки: Kamenško) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Космос-1852
Космос-1852 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 јуни 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1852 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1499 км, а најмалото на 1473.
Парадоксите на Зенон
Парадоксите на Зенон се филозофски проблеми за кои се смета дека ги осмислил грчкиот филозоф Зенон од Елеја (490-430 п.н.е.) за поддршка на доктрината на Парменид дека движењето не е ништо друго освен илузија.
Парадоксите на Зенон ги збунуваат и ги инспирираат филозофите, математичарите, физичарите повеќе од две илјади години. Најпознати се таканаречените „аргументи против движењето“, опишани во „Физика“ на Аристотел.
Ахил и желката
Замислете дека Ахил се трка со желка. Ахил трча 10 пати побрзо од желката, но тргнува од точката A, 100 метри зад желката која се наоѓа во точката K_1 (бидејќи е побавна, на желката ѝ е дадена предност). за да ја престигне желката, Ахил мора прво да стигне до точката K_1. Но, кога Ахил ќе стигне во точката K_1, желката веќе поминала 10 метри, и стигнала до точката K_2. Сега Ахил трча до точката K_2, но како и претходно: ддека тој поминал 10 метри, желката поминала еден метар, и сега е во точката K_3. И така натаму. Желката секогаш ќе има предност врз Ахил, без разлика на тоа колку мала е таа предност. Според ова, Ахил никогаш не може да ја стигне желката.
AK_1K_2---K_3
Парадокс на дихотомија
Замислете предмет што треба да стигне од точката A до точката B. За да стигне до точката B, предметот прво мора да стигне до точката B_1, која е на средина меѓу точките A и B. Но, пред да стигне до точката B_1, мора да стигне до точката B_2, која се наоѓа на половина пат меѓу точките A и B_1. Понатаму, пред да стигне до точката B_2, мора прво да стигне до точката B_3, која е на половина пат од точките A и B_2. Според сето ова, движењето никогаш не може ни да започне.
A-B_3-B_2---B_1-B
Парадокс на стрелата
Замислете дека една стрела постојано лета нанапред во текот на одреден временски интервал. За време на секој момент од тој временски интервал, невозможно е стрелата да се движи, бидејќи моментот има траење 0, а стрелата не може да биде на две места во исто време. Според тоа, во секој момент стрелата е неподвижна, што значи стрелата е неподвижна во целиот временски интервал.
Џери Мејсон (пејач)
Џери Мејсон (роден 1942 година, Питсбург, Пенсилванија) е американски поранешен пејач, текстописец, гитарист и забавувач во времето на американската рокенрол ера. Мејсон моментално живее во Јужна Калифорнија. Тој е ромско (циганско) наследство.
Одреден период, Мејсон го заменувал еден од првобитните членови на The Four Lads, пејачот Берни Ториш.
Стара Колиба (Љубаништа)
Стара Колиба - Ќошот  — археолошко наоѓалиште во охридското село Љубаништа. Наоѓалиштето претставува населба од римско време. Југозападно од селото, на просторот помеѓу реката Чарава и западната граница на овоштарникот на земјоделската задруга, на површина од околу 5 хектара се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, множество градежен материјал, а се забележуваат и темели од објекти.
Борко Дуроњиќ
Репрезентација
Во октомври 2018 година, Дуроњиќ бил на списокот на играчи на српската репрезентација до 23 години, под водство на Милан Обрадовиќ, за пријателскиот натпревар против француската репрезентација до 20 години. На тој натпревар, одигран на 15 октомври 2018 година, тој влегол во игра во второто полувреме наместо Огњен Ѓуричин.