cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дневник
Денес терминот обично се употребува за лични дневници, кои обично се наменети да останат приватни или да имаат ограничен промет меѓу пријателите или роднините. Зборот "списание" понекогаш може да се користи за "дневник", но генерално дневник има дневни записи, додека запишувањето во дневникот може да биде поретко.
Иако дневник може да обезбеди информации за мемоар, автобиографија или биографија, генерално не е напишан со намера да се објави како што стои, туку само за авторот. Меѓутоа, во последниве години, постојат интерни докази во некои дневници (на пример, оние од Нед Рорем, Али Кларк, Тони Бен или Симон Греј) што се напишани со евентуално објавување на ум, со намера за самооправдување (пред или посмртно) или едноставно за профит.
Во продолжение, терминот дневник исто така се користи за означување на печатено објавување на писмен дневник и може да се однесува и на други термини за списание, вклучувајќи електронски формати, на пример блогови.
Потекло на името
Зборот "дневник" доаѓа од латинскиот "дијаријар" ("дневен додаток" од еден "ден").
Најраната употреба на зборот што значи книга во која бил напишан дневен запис бил во 1604 година во комедијата на Бен Џонсон "Волпоне".
Историја
Најстарите постојни дневници доаѓаат од културите на Средниот Исток и Источна Азија, иако уште порано дело "За мене" (Τὰ εἰς ἑαυτόν), денес познато како "Медитации", напишано на грчки од римскиот цар Маркус Аурелиј во втората половина на II век од н.е., веќе покажува многу одлики на дневник. Патувачките весници нудат некои аспекти од овој жанр на пишување, иако тие ретко се состојат исклучиво од дневни записи.
Во Исламското Златно доба, арапските дневници биле напишани пред 10 век. Најстариот преживеан дневник на оваа ера, кој најмногу личи на современиот дневник, бил оној на Ибн Бана во 11 век. Неговиот дневник е најраниот познат да се организира според датумот ("та'рих" на арапски), многу сличен на современите дневници.
Претходниците на дневникот во модерната смисла вклучуваат дневни белешки на средновековни мистици, засегнати главно со внатрешни емоции и надворешни настани кои се сметаат за духовно важни.
Од ренесансата, некои поединци не сакаа само да ги снимаат настаните, како во средновековните хроники и правци, туку и да ги отфрлат сопствените мислења и да ги изразат своите надежи и стравови, без намера да ги објават овие белешки. Еден од првите зачувани примери е анонимниот "Журнал на буржоаски де Париз" кој ги опфаќа годините 1405-49, давајќи субјективни коментари за тековните настани. Познати ренесансни примери од 14-ти до 16 век, кои се појавиле подоцна како книги, биле дневниците на Флоренце Буанокорсо Пити и Грегорио Дати. Тука наоѓаме записи за уште помалку важни секојдневни појави заедно со многу размислување, емоционално искуство и лични впечатоци.
Во 1908 година, компанијата Смитсон го создала првиот дневник на тежината на пердувот, овозможувајќи им на дневниците да се носат.
Објавени дневници
Семјуел Пејпс (1633-1703) — најстариот писател на дневници кој е добро познат денес, неговите дневници, зачувани на Магдалена Колеџот, Ќембриџ, биле прво транскрибирани и објавени во 1825 година. Пејпс бил меѓу првите кои го зеле дневникот надвор од само деловна трансакција нотација, во царството на личноста. Современиот Џон Евелин Пејн исто така држел значаен дневник, а нивните дела се меѓу најзначајните основни извори за периодот на Англиската реставрација и се состојат од сведок сметки за многу големи настани, како што се Големата чума во Лондон и Големиот пожар во Лондон.
Еден од најпознатите современи дневни весници, широко прочитан и преведен, е посмртно објавен "Дневникот на млада девојка" од Ана Франк, кој го напишал додека се криел за време на германската окупација на Амстердам во 1940-тите. Отто Франк го уредувал дневникот на неговата ќерка и се организирал за неговото објавување по војната. Многу промени биле направени пред објавувањето на дневник во други земји. Ова се должи на сексуално експлицитниот материјал, кој исто така довел до некои библиотеки што ја забранувале книгата.
Пишувањето на дневниците, исто така, често се практикувало од 20 век па натаму, како свесен чин на самоистражување (со поголема или помала искреност) како примери се дневниците на Карл Јунг, Алистер Кроули и Анаис Нин. Оваа практика е истражувана во Триристин Рајнер, "Новиот дневник", 1978 година.
Онлајн дневници
Бидејќи пристапот на интернет стана широко достапен, многу луѓе го прифатија како друг медиум за да ги прикажат своите животи со додадената димензија на публика. Се смета дека првиот "[онлајн дневник]" е Отворениот дневник на Клаудио Пинеџез, објавен на мрежната страница на МИТ Медиа Лабора од 14 ноември 1994 до 1996 година од неговиот отворен дневник.
Интернетот исто така служеше како начин да се донесат претходно необјавени дневници на вниманието на историчарите и другите читатели, како што е дневникот на Мајкл Шинер, роб од 19-от век, кој го документирал својот живот во Вашингтон, Д.Ц.
Дигитални дневници
Со популаризацијата на мобилните апликации станаа достапни дневните апликации за iOS и Андроид. Застапниците ги наведуваат следните како основни причини за списанието со дигитални апликации: леснотија и брзина на пишување, мобилна преносливост, можности за пребарување, локација за влез, датум и други метаподатоци од мобилни телефони и ознаки и други организациски одлики. Дигиталните дневници, исто така, изгледаат приспособени кон пократки форма, во моментот пишуваат, слично на корисничкиот ангажман со Фејсбук, Твитер, Инстаграм и други социјални медиумски услуги.
Дневник за исхрана
Дневник за исхрана или дневник за храна е дневен рекорд на целата храна и на сите пијалаци који се консумираат како средство за следење на потрошувачката на калории со цел губење на тежината.
Дневник за спиење
Дневник за спиење е алатка која се користи за дијагноза и третман на нарушување на спиењето или за следење на соништата за да се добие увид во потсвеста или за други натамошни размислувања.
Дневник за патувања
Дневник за патувања или патен весник, е документација за патување или серија на патувања.
Воен дневник
Воениот дневник е редовно ажуриран официјален запис за администрација и активности на воената единица за време на војната што го води службеник во единицата.
Заземјување
Заземјување или земја – термин кој има повеќе значења во зависност од специфичните области на примена. Заземјувањето може да биде референтна точка во електрично коло во однос на која се мерат други напони, заеднички повратен пат за електричната струја или директна физичка врска со тлото, за потребите за заштита од удар на молња (громобран) и изедначување на потенцијалите.
Електричните кола можат да бидат споени со земјата од неколку причини. Во куќните инсталации, врската со земјата е од безбедносни причини, за да се спречи појава на опасен напон во случај на дефект на електричната изолација. Врската со земјата помага за ограничување на напонот меѓу електричното коло и земјата, штитејќи ја изолацијата од оштетување заради претеран напон.
Симболи
Некои симболи на заземјување се прикажани на сликите. Точката на нултиот потенцијал на реален уред може но не мора да биде физички поврзана со земјата. Во куќните електрични инсталации, спроводникот на заземјувањето мора да биде физички поврзан со земјата.
Куќни електрични инсталации
Во куќните инсталации, заземјувањето е жица со електричен спој со земјата. Во случај на дефект, спојот на жицата под напон со заземјената жица ќе резултира со моментално јака струја која го исфрла осигурувачот. Од овие причини заземјувачкиот спроводник се поврзува на металните делови на уредите кои можат да дојдат во допир со луѓето.
Пренос на електрична енергија
Спроводници споени со земјата често се поставуваат над нормалните високонапонски спроводници за пренос на електрична енергија. Нивната намена е да ги штитат нормалните спроводници од удари на молњи (ги примаат ударите на себе) и ги одведуваат тие струи в земја. Бидејќи спроведуваат струја само ретко, често се прават од челик.
Електроника
Терминот земја често се користи за спроводникот на нулти потенцијал и тој е референца за сите напонски мерења. Истиот се смета дека е со потенцијал од 0 V. Ако се каже дека напонот на некоја точка во колото е 5 V, се мисли дека напонот меѓу таа точка и земјата (точката договорно одредена со нулти потенција) е еднаков на 5 V. Спроводникот со нулти потенцијал чест е негативниот вод на напојување на уредите.
Радиокомуникации
Електричниот спој со земјата се користи како референтен потенцијал на радиосигналите кај одредени видови еднополни антени. Делот кој е во контакт со земјата може да биде едноставен, на пример метални прачки или колци набиени в земја.
Ефикасноста на некои видови антени за кратки, средни и долги бранови зависи од доброто заземјување. На пример, вертикалната еднополна антена изискува заземјување кое често се состои од меѓусебно поврзани мрежи на кабли под или над земјата.
Громобран
Громобранот служи за заштита на објектите од удари на молњи. При ударот, дебелиот метален спроводник ја одведува исклучително големата но краткотрајна струја на молњата во земјата, со што ја ограничува штетата на самиот објект.
Марко Симоновски (фудбалер)
Марко Симоновски (роден на 2 јануари 1992 година) — македонски фудбалер, напаѓач на Амкар Перм.
Момент (физика)
Во физиката, моментот е израз кој го вклучува производот на далечина и физички количина, и на овој начин сметките за како се лоцира или уредува физичката количина.
Моментите обично се дефинирани во однос на фиксната референтна точка; тие се занимаваат со физички количини што се мерат на одредено растојание од таа референтна точка. На пример, моментот на сила која делува на објект, често нарекуван вртежен момент, е производ на силата и растојанието до објектот (односно, референтната точка). Во принцип, секоја физичка количина може да се помножи со растојание за да создаде момент; Најчесто користените количини вклучуваат сили, маси и дистрибуција на електричен полнеж.
Елаборација
Во својата наједноставна и основна форма, еден момент е производ на растојанието до некоја точка, издигнат до некоја моќност, множејќи со некоја физичка количина, како што се силата, полнежот итн. Во тој момент:
каде што Q е физичка количина како што е силата што се применува во точка или точка за полнење, или точка маса, итн. Ако количината не е концентрирана само во една точка, моменталниот момент е интегралот на густината на таа количина во просторот :
каде \rho е распределбата на густината на полнежот, маса, или било кое количество што е разгледано
Посложените форми се земе предвид аголна односи помеѓу растојанието и физички количина, но над равенки фати суштинска одлика на еден момент, имено, постоењето на основните или еквивалентен термин. Ова имплицира дека постојат повеќе моменти (по една за секоја вредност на n) и дека во моментот генерално зависи од референтна точка од која далечина r се мери, иако за одредени моменти (технички, најнискиот ненулов момент) оваа зависност исчезнува и моментот станува независен од референтна точка.
Секоја вредност на n одговара на различен момент: првиот момент одговара за n = 1; вториот момент за n = 2, итн. Нуловиот момент  (n = 0) е понекогаш се нарекува монополски момент; 1-ви момент (n = 1) понекогаш се нарекува диполен момент, и 2-ри момент (n = 2) понекогаш се нарекува квадруполен момент, особено во контекст на електричното полнење дистрибуции.
Примери
Моменти на маса:
Повеќеполни моменти
Претпоставувајќи дека функцијата на густина која е конечна и локализирана во одреден регион, надвор од таа област, потенцијалот 1 / r може да се изрази како серија сферни хармоници:
Коефициентите q_{\ell m} се познати како повеќеполни моменти, и се во облик:
Каде \rho претставува густина на електричен полнеж, q_{lm} се, во некоја смисла, проекции на моментите на електричен полнеж: q_{00} е монополен момент; q_{1m}се проекции на диполен момент, q_{2m}се проекции на квадруполниот момент, итн.
Примена на повеќеполови моменти
Мултиполната експанзија се применува на 1/r скаларни потенцијали, примери за кои го вклучуваат електричниот потенцијал и гравитациониот потенцијал. За овие потенцијали, изразот може да се користи за да се приближи јачината на полето произведено со локализирана распределба на обвиненијата (или масата) со пресметување на првите неколку моменти. За доволно голем r, разумно приближување може да се добие само од монополите и диполните моменти. Поголема верност може да се постигне со пресметување на моменти од повисок ред. Проширувањето на техниката може да се користи за пресметување на енергијата на заемнодејството и меѓумолекулските сили.
Техниката, исто така, може да се користи за одредување на својствата на непозната распределба \rho. Мерењата кои се однесуваат на повеќеполни моменти може да се земат и се користат за да се заклучи својствата на основната дистрибуција. Оваа техника се применува на мали објекти како што се молекулите, но исто така се применува и на самиот универзум, како на пример техника применета од WMAP и Планк експериментите за анализа на космичкото заднинско микробраново зрачење.
Историја
Замислата за момент во физиката е изведен од математичкиот концепт на моменти. Принципот на моменти е изведен од откривањето на Архимед на оперативниот принцип на лостот. Во лостот се применува силата, во тој период најчесто човечка сила, на потпора, некој вид на греда. Архимед забележал дека количината на сила која се применува на телото, моментот на сила, е дефинирана како M = rF, каде што F е применетата сила, а r е растојанието од применетата сила до телото. Сепак, останува нејасна е историската употреба на поимот „момент“ и неговата употреба во различни гранки на науката, како што се математиката, физиката и инженерството.
Федерико Команино, во 1565, преведен на Архимед од латински:
Ова била очигледно првата употреба на зборот момент (латински, momentorum) во смисла што сега ја знаеме како момент на центарот на ротација.
2013 ND15
(или 2013 ND15) — астероид, привремен тројанец на Венера — првото откриено тело од овој вид околу оваа планета.
Откривање, орбита и физички особености
е откриен на 13 јули 2013 г. од Н. Примак, А. Шулц, Т. Гоџа и К. Чемберс во рамките на проектот Pan-STARRS. До септември 2014 г. бил забележан 21 пат во податочен лачен опсег од 26 дена. Претставува атонски астероид чија голема полуоска (0,7235 ае) е многу слична на Венерината, но има голема занесеност (0,6115) и мал орбитален наклон (4,794°). Со апсолутна величина од 24,1, има пречник од 40 до 100 м (за претпоставено албедо од 0,04-0,20).
Тројанска динамичка состојба и орбитален развој
Астероидот следи полноглавечка орбита околу Венерината Лагранжова точка. Освен тоа што е коорбиталец на Венера, овој астероид е марсопресекувач и земјопресекувач. покажува резонантен (или близурезонантен) однос со Меркур, Венера и Земјата. Неговиот краторочен динамички развој е различен од оној на другите три Венерини коорбиталци,, и.
Потенцијално опасен астероид
не се смета за потенцијално опасен астероид бидејќи има апсолутна величина над 22,0, иако периодично се доближува на 0,05 ае од Земјата. Забележан е на растојание од 0,077 ае од Земјата на 21 јуни 2016 г.
Список на државни водачи во 1577 година
Ова е список на државни водачи во 577 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Список на стрелци во Суперкупот на Италија
Табела со стрелци
Ажурирано после изданието во 2020.
Во следната табела се наведени играчите кои постигнале гол во регуларното време или во продолженијата: изведувањето на пеналите е исклучено.
Играчите кои сè уште активни и играат во Серија А се означени со задебелени букви: наместо тоа со закосени букви се играчите кои се активни во странски лиги.
Досега е забележан само еден автогол, кој го постигнал Кристијан Маџо од Наполи во корист на Јувентус (во изданието од 2012 година).
Малтоза
{{chembox }}
Особини
Малтозата може да се разложи на глукокза под дејство на ензимот малтаза, кој ја катализира хидролизата на гликозидната врска.
NGC 406
NGC 406 — спирална галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 406 се споменува и како ESO 51-18, IRAS 01057-7008.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 406 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 406 има привидни димензии од 2,6' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 7 м 24,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 52' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 406 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3980. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 441; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9136.
Религија во Белгија
Според последната анкета која била спроведена од страна на Евробарометар во 2005 година :
Историја
По шпанското освојување од 1592, до повторното воспоставување на верската слобода во 1781 година од страна на Јозеф II од Австрија, Римокатоличката црква била прогласена за единствената легитимна религиозна организација која била дозволена на територијата на денешна Белгија. Сепак, мал број на протестанти групи успеале да опстојат, и истите главно се задржиле во Хорбек, Доул, Турнај, Еупен и Ходимонт
Религијата била една од разликите кои се појавиле помеѓу католичкиот југ и протестантскиот север предводен од страна на Обединетото Кралство на Холандија. Во крајна сметка, унијата се распаднала во 1830 година по создавањето на новата белгиска држава. По 1830 година, Римокатоличката црква продолжила да има голема улога во политичкиот живот на Белгија. Како пример за тоа се т.н. “училишни војни“ („guerres scolaires“ на француски) помеѓу либерали и католици во периодите од 1879 до 1884 и од 1954 до 1958.
Друг важен настан што се случил е од 1990, кога религиозниот крал Бодуен I, го одбил барањето на белгискиот парламент за легализација на абортусот
Денеска, во Белгија католицизмот е најголема религија и истата опфаќа околу 80% од вкупниот број на население. Други религии во земјата се исламот, протестантството и јудаизмот.
IC 291
IC 291 — галаксија во соѕвездието Рајска Птица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 291 се споменува и како ESO 24-2, AM 1715-800.
Откривање
Објектот е откриен на 17 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 291 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 291 има привидни димензии од 1,3' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 24 м 10,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -80° 8' 50".
Други поделби
Проучување на IC 291 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60221.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Религија во Ерменија
Поголемиот дел од Ерменците се христијани, кое во Ерменија постои пред околу 1.700 години. Ерменија има своја црква, Ерменска апостолска црква. Христијанството има силно влијание во земјата. Освен Ерменската Апостолска црква, во Ерменија има и други помали верски заедници.
Ерменска апостолска црква
Ерменската православна црква е една од Древноисточните цркви и една од најстарите христијански цркви. Според едно предание, таа била основана од страна на Апостол Вартоломеј и Апостол Тадеј. Историски била формирана од страна на светецот Григориј Просветител во 301 година, чијшто син Аристакес учествувал на Првиот вселенски собор. Оваа црква се потпира на решенијата од првите три вселенски собори и ја поддржува христологијата на Свети Кирил Александриски. Веќе на Четвртиот вселенски собор, ерменската апостолска црква не учествувала и не ги поддржала односно признала решенијата од тој собор. Во периодот од 491 до 536 година конечно се оделила од Византија. Црквата има седум таинства, ја почитува Пресвета Богородица. Во нејзин склоп опстојуваат пет епархии во Америка, Европа, Азија и Австралија.
Други христијански вери
Исто така, постојат мали заедници на Ерменците кои потекнуваат од различни протестантски вероисповеди, потоа Јеховини сведоци, Црква на Исус Христос, според која се смета дека има околу 2000 верници.
Јудаизам
Евреите имаат историско присуство во Ерменија. Во времето на Советскиот Сојуз, Ерменија била сметена за една од најпознатите толерантни републики кон Евреите. Во моментов има околу 750 Евреи во земјата.
Ислам
Исламскиот свет на Ерменија главно се состои од Азерите и Курдите. Во 2009 година, според Истражувачкиот центар Пју се смета дека помалку околу 1.000 жители на Ерменија се муслимани.
Во текот на 1988-1991 година мнозинство од муслиманското население ја напуштило земјата, како резултат на Нагорнокарабашката војна и тековниот конфликт меѓу Ерменија и Азербејџан. Еден од најпознатиот муслимански храм во Ерменија е Сината џамија во Ереван.
Језидство
Околу 2% од ерменското население, претежно етнички Курди што живеат во западниот дел на земјата, припаѓаат на античките Језиди. Многу Језиди кои дошле во Ерменија и Грузија, за време на 19 век и почетокот на XX век доживеале верски прогон.
Бахајство
Се смета дека бројот на верници на оваа религија во Ерменија е околу 1.400 .
NGC 4232
NGC 4232 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4232 се споменува и како UGC 7303, MCG 8-22-93, CGCG 243-59, IRAS 12143+4743.
Откривање
Објектот е откриен на 9 март 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4232 е од видот SBb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4232 има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 4232 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39353. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3455. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1408.
580 Селена
580 Селена — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 17 декември 1905 година. Името Селена потекнува од старогрчката божица на Месечината.
Ова тело кружи околу Сонцето скоро на средина меѓу орбитите на Марс и Јупитер. Орбиталното занесување е малку помало од она на Марс. Спорд податоците добиени од светлинската крива, Селена има вртежен период од 0,3947±0,0004 денови, или нешто под 9.5 часа. За време на секоја ротација, привидната величина се менува за 0,27. Приближниот пречник на овој астероид изнесува 46 км. (некои извори тврдат дека изнесува и 56 км.) Албедото е околу 7%, и е споредливо со она на Земјината Месечина.
Џуди Колинс
Џудит Марџори Колинс (англ. Judith Marjorie Collins; родена на 1 мај 1939 година во Сиетл) ― американска фолк- и поп-пејачка, која имала голем успех во доцните 1960-ти и раните 1970-ти. Како режисерка на документарни филмови била предложена за Оскар и добила Греми-награда, а позната е по различните стилови на музиката што го снима (кој опфаќа фолк-музика, кантри, шоу мелодии, поп-музика, рокенрол и традиционален поп) и по чистотата на нејзиниот глас. Снимила 36 студиски албуми, девет албуми во живо, многу компилациски албуми, четири празнични албуми и 21 сингл.
Детство
Џуди Колинс е родена во Сиетл, каде што ги поминала првите десет години од нејзиниот живот. Татко ѝ (слеп пејач, пијанист и водител на радиоемисија) во 1949 година се вработил во Денвер, и со семејството се преселиле таму. Дедо ѝ бил Ирец.
Почетоци
Колинс учела класично пијано кај Антонија Брико, а на 13-годишна возраст го одржала својот прв концерт при што го извела Моцартовиот концерт за два пијана. Сепак, таа се заинтересирала за фолк-музика, и ги прекинала часовите по пијано. Во детството, преку татко ѝ запознала многу професионални музичари.
Три години по нејзиното деби како чудо од дете за пијано, таа веќе научила да свири гитара. Нејзините први јавни настапи како фолк-музичар по завршувањето на средно училиште во Денвер ги имала во паб во Болдер, Колорадо и фолк клуб во Денвер. Нејзината музика станала популарна на Универзитетот во Конектикат, каде што предавал нејзиниот сопруг.
1960-ти
Деби студискиот албум на Џуди Колинс, A Maid of Constant Sorrow, бил објавен во 1961 година и се состоел од традиционални фолк песни. Нејзина прва песна која се пласирала на топ листите била „Hard Lovin' Loser“ (бр. 97) од нејзиниот петти студиски албум In My Life (1966), но со водечкиот сингл од нејзиниот шести студиски албум Wildflowers (1967), „Both Sides, Now“ (напишан од Џони Мичел) стекнала меѓународна популарност. Синглот се искачил на 8. место на Табелата за поп-синглови од Билборд и на Колинс ѝ ја донел нејзината прва Греми-награда за најдобра фолк-изведба. Потоа следел успехот со нејзините песни „Someday Soon“ (1969), „Chelsea Morning“ (1969; исто така напишана од Џони Мичел), „Amazing Grace“, „Turn! Turn! Turn!“, и „Cook With Honey“.
1970-ти
Најголемиот успех во кариерата Џуди колинс го имала со снимањето на песната од Стивен Сондхајм „Send in the Clowns“, која се нашла на нејзиниот десетти студиски албум „Judith (1975). Песната се искачила на 36. место на табелата за поп-синглови на Билборд во 1975 година, а потоа уште еднаш во 1977 година на 19-тото место, и поминала 27 непоследователни недели на листата; за песната била предложена за Греми-награда за најдобра женска поп-вокална изведба, како како и Греми-награда за песна на годината. Judith, исто така, ќе стане нејзин најпродаван студиски албум; RIAA во 1975 година го заверила со златен тираж (за продадени над 500.000 примероци) и платинест тираж во 1996 година (за продадени над 1.000.000 примероци). .
Во јануари 1978 година, Колинс како гостин глумела во The Muppet Show, а исто така, неколкупати се појавила во емисијата за деца Улицата Сезам. Во 1979 година, го објавила нејзиниот дванаесетти студиски албум Hard Times for Lovers, а дополнителен одглас добила со насловната фотографија на која е гола.
Подоцнежна кариера
Во 1980-тите, Џоди Колинс ги објавила своите мемоари „Верувај во своето срце“ и романот „Бесрамно“. Колинс продолжила да настапува и снима. На свеченоста за воведувањето во должност на Бил Клинтон во 1993 година, таа ги извела „Amazing Grace“ и „Chelsea Morning“.
Во 2017 година, изведбата на Колинс на песната „Amazing Grace“ била зачувана во Националниот регистар за музички записи при Конгресната библиотека како „културно, историски или уметнички значаен“ музички запис. Истата година, за албумот за Silver Skies Blue со Ари Хест била предложена за Греми-награда за најдобар фолк-албум. Во 2019 година, на 80-годишна возраст, за првпат успеала да стигне до прво место Билбордовата листа за албуми со aлбумот Winter Stories, дует албум со норвешкиот пејач, текстописец и гитарист Јонас Фјелд. Во 2022 г., таа го издала својот прв студиски албум со целосно оригинален материјал, под наслов Spellbound.
Кон крајот на 1990-тите била претставник на УНИЦЕФ и учествувала во кампањи за укинување на нагазните мини.
Надворешни врски
__ИНДЕКС__
Бор (град)
Бор (Бор) – градска населба и седиште на општината Бор и Борскиот Округ во источна Србија, во регионот кој е познат и под името Тимочка Краина. Според пописот од 2011 година Бор имал 34.160 жители и после Заечар е најголема населба во овој дел на Србија.
Бор е рударски и индустриски град со развиена обоена металургија.
Географија
Бор се наоѓа во Тимочка Краина во непосредна близина на Брестовачка Бања. Во негова близина е Борското Езеро и планината Стол.
Во општината Бор се наоѓа еден од најголемите рудници на бакар во Европа.
Бор е оддалечен околу 30 км од Заечар, 60 км од Неготин, околу 60 км од Мајданпек и 120 км од Кладово.
Најблиски гранични премини се Ѓердап-Железна Капија кај Кладово со Романија и Вршка Чука кај Заечар со Бугарија.
Историја
Во рамките на Римското Царство, Бор бил во состав на провинцијата Горна Мизија, чиј главен град бил Виминициум (денешен Костолац). Од 4 до 6 век, градот бил дел од Источното Римско Царство (Византија). Потоа на подрачјето се промениле многу господари. Прво ја освоиле Гепидите и под нивна власт останало до бугарското освојување. Потоа повторно влегло во состав на Византија, а потем во Кралството Унгарија.
Населбата Бор настанала до рудникот за бакар кој го отворил Ѓорѓе Вајферт во 1903 година. Оттогаш Бор почнува брзо да се развива и расте. Во периодот од 1933 до 1940 година, Бор добил нова населба, подигната е болница и ново училиште, а рудникот нараснал во еден од најголемите во Европа. Во 1931 година имал 4.749 жители.
За време на Втората светска војна, рудниците за бакар биле под германска управа и воспоставиле работен логор. Во овој период, околу 6.000 луѓе биле затворени во кампот и работеле во рудниците. Затворениците во најголем број биле со еврејско потекло, саботјани и Јеховини сведоци. Кратко пред крајот на Втората светска војна рудниците биле евакуирани, а најголемиот број затвореници бил погубен.
Статусот на град Бор го добил дури после Втората светска војна, на 30 мај 1947 година кога имал околу 11.000 жители, додека денес брои околу 33.000 со дваесетина нации.
Демографија
Според пописот од 2002 година општината Бор е главно населена со Срби, но Бор е и една од општините со најголем број жители со различни националности. Во него има вкупно 32 различни националности.
Според пописот од 2011 година, населението на општината Бор броело 48.615 жители, додека градот имал 34.160 жители. Бројот на жители опаднал во текот на годините бидејќи многу луѓе го напуштиле градот заради загадувањето на воздухот од рудникот.
Етнички состав на општината:
Стопанство
Стопанството на Бор и околината од самото основање се засновала на рударството. Со развојот на рударството се развивал и градот. Бројот на жители се зголемувал и покрај рудникот се формирале други фабрики (фабрика за бакарни жици на пр.). Својот врв градот го достигнал во осумдесеттите години на 20 век, а со распаѓањето на Југославија рудникот се нашол во тешка ситуација, што се одразило и на градот.
Збратимени градови
Бор е збратимен со :
586 Текла
586 Текла — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 21 февруари 1906 година.
Омлоп Хет Ниусблад 2022
Омлоп Хет Ниусблад 2022 — 77. издание на велосипедската еднодневна трка Омлоп Хет Ниусблад, која се одржала на 26 февруари како втор настан во сезоната на Светската турнеја. Трката започнала во Гент и завршила во Нинове.
Екипи
Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2017 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Сепак, сите осумнаесет екипи настапиле на трката. Дополнително, седум професионални континентални екипи биле специјално поканети, со што се заокружила главната група од 25 екипи. Секоја екипа настапила со по седум возачи, освен кои настапиле со петмина,  и  настапиле со шестмина, со што главната група броела 171 возач.
Ацтечка митологија
Во ацтечката цивилизација постоела ацтечката митологија покрај ацтечката религија. Таа сочинувала над 100 богови и натприродни суштества.
Ференц Торок
Ференц Торок (роден на 3 август 1935 година) е унгарски современ петобоец и олимписки шампион.
Олимпијада
Ференц Торок е носител на поединечен златен медал на Летните олимписки игри 1964 во Токио и бронзен медал со унгарскиот тим. Тој доби златен медал на Летните олимписки игри 1968 во Мексико Сити со унгарскиот тим.
Награди
Торок бил избран за унгарски спортист на годината 1964, и станал тренер на унгарска атлетска репрезентација 1989 година.
Наводи
<references group="" responsive="">
Португалско Царство
Португалското Царство настанало на почетокот од ерата на географските откритија, а моќта и влијанието на Кралството Португалија се проширило низ цел свет. На почетокот од Реконквиста, португалските морнари почнаа да го истражуваат брегот на Африка и архипелазите во Атлантикот (1418-19 година), при што ги користеле најновите откритија во навигацијата, картографијата и поморската технологија (како каравелата), за да пронајдат морски пат до лукративната трговија со зачини. Во 1488 година Бартоломео Дијас стигнал до 'Ртот на Добрата Надеж, а во 1498 година Васко де Гама стигнал до Индија. Во 1500 година, Педро Алварес Кабрал стигнал до бреговите на денешен Бразил.
Откако кралот Филип II од Шпанија (Филип I од Португалија) ја зел португалската круна во 1580 година, започнала 60-годишната заедница на Шпанија и Португалија во подоцнежната историографија позната како Пиринејски сојуз. Царствата и понатаму имале посебна администрација. Затоа што кралот на Шпанија истовремено бил и крал на Португалија, португалските колонии станале предмет на напади од три конкурентски европски сили непријателски настроени кон Шпанија: Холандската Република, Англија и Франција. Затоа што населението на Португалија било помалкубројно, Португалија не можела ефикасно да ја одбрани својата огромна мрежа на трговски испостави, и Царството го започнало своето долго и постепено слабеење. Бразил станал највредната колонија од втората ера на царството (1663–1825), а по бранот на движењата за независност што ја зафатило Америка на почетокот од 19 век, Бразил се отцепил во 1822 година.
Третата ера на царството ја опфаќа последната фаза од португалскиот колонијализам по независноста на Бразил во 1820-тите. Колонијалните поседи веќе биле сведени на тврдини и плантажи долж африканското крајбрежје (подоцна биле проширени кон внатрешноста за време на поделбата на Африка кон крајот на 19 век), Португалски Тимор и енклави во Индија (Португалска Индија) и Кина (Португалски Макао). Со Британскиот ултиматум од 1890, португалските амбиции во Африка значително се намалиле.
Под водство на Антонио Салазар (премиер од 1932–1968), за време на диктатурата на Нова Држава биле направени неуспешни обиди да се задржат последните колонии во португалска сопственост. Според идеологијата на плуриконтинентализмот, режимот ги преименувал колониите во „прекуокеански провинции“ а го задржал системот на принудна работа, од кој обично само мала домородна елита била изземена. Во 1961 година Индија ги анектирала Гоа и Даман, а Дахомеј ја анектирала тврдината Сао Жоао Баптиста де Аџуда. Португалската колонијална војна во Африка траела од 1961 година до конечното соборување на диктатурата Нова Држава во 1974 година. Со Револуцијата на каранфилите која избувнала во април 1974 година во Лисабон започнала забрзаната деколонизација на португалска Африка и до анексија на Португалски Тимор од Индонезија во 1975 година. Оваа деколонизација го поттикнала егзодусот на речиси сите португалски колонијални доселеници и на многу луѓе од мешаните раси од колониите. Португалија го врати Макао на Кина во 1999 година. Единствените прекуокеански поседи кои останале под португалска власт, Азорските Острови и Мадеира, претежно биле населени со португалско население, а Лисабон подоцна нивниот уставен статус го променил од „прекуокеански провинции“ во „автономни региони “.
Софија Лаличиќ
Кариера
До 2012 година, Лаличиќ три години работела како стручен соработник во Основниот суд Скопје I, како и во кабинетот кај тогашната претседателка на судот Лидија Неделкова.
Судија
Била именувана за судија кон крајот на 2012 година од страна на Судскиот совет на нејзини 28 години. Медиумите пишувале дека била најмлад именуван судија во историјата на судот, иако имало помлади именувани судии во минатото во Основниот суд Скопје I.
Според новинската агенција „Мета“ како стручен соработник и како судија Лаличиќ има постигнато солидни резултати. Според Судскиот совет за 2013 година таа има добиено оценка „многу добар“, што претставува највисока можна оцена во оценувањето.
Во 2021 година била разрешена од функцијата од страна на Судскиот совет поради нестручно и несовесно вршење на судиската функција.
Париз (Иран)
Париз (, исто така познато како Риз и Бариз) - град и главен град на областа Париз, во Сирџанскиот Округ, покраината Керман, Иран. На пописот во 2006 година, неговото население било 4.527, од 1.231 семејство.
Список на државни водачи во 423 година
Ова е список на државни водачи во 23 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Стадион Кукуш
На стадионот Кукуш своите средби како домаќин ги игра ФК Турново.
Силван Дилје
Силван Дилје (Silvan Dillier; р. ) — швајцарски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Во 2008 година станал швајцарски националниот јуниорски хронометарски првак; во 2009 година друмски првак под 23 години, а во 2010 и 2011 година хронометарски првак под 23 години.
Во 2012 година освоил етапа на Тур де л’Авенир.
На Трката околу Алберта 2013 ја освоил втората етапа, додека возел за БМЦ како стажант. Ова му го донело првиот професионален договор за 2014 година со БМЦ. Престојува во Шнајсинген.
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.
Дилје возел на Џиро д’Италија 2017, и ја освоил шестата етапа во меѓусебниот спринт со Јаспер Стејвен откако двоецот бил во петчлено бегство кое јасно се одвоило од главната група скоро цела етапа. Во јуни 2017 година, Дилје ја освоил првата етапна трка, Рут ди Сид.
Дилје се приклучил на за сезоната 2018 како засилување на екипата за класичните трки, но го скршил прстот на Страде Бјанке 2018. Се вратил на трки во април 2018 година на трката Рут Адели. На Париз-Рубе 2018, Дилје бил дел од деветчленото рано бегство кое избегало од главната група по еден час возење и бил напред со Јеле Вале, додека двоецот не бил достигнат од светскиот првак Петер Саган , кој нападнал од групата на фаворити на 53 километри пред целта. Дилје успеал да остане и да работи со Саган до завршницата на велодромот во Рубе, каде Саган го освоил меѓусебниот спринт. Во јули 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2018.
Распоред на резултатите на првенства
СО = се откажал; — = не учествувал
587 Хипсипила
587 Хипсипила — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 22 февруари 1906 година.
Меморандум од Будимпешта
Меморандумите, потпишани во Патрија Хол во конгресниот центар во Будимпешта со американскиот амбасадор Доналд М. Блинкен, меѓу другите присутни, им забранува на Руската Федерација, Обединетото Кралство и САД да се закануваат или користат воена сила или економска принуда против Украина, Белорусија и Казахстан, „освен во самоодбрана или на друг начин во согласност со Повелбата на Обединетите нации“. Како резултат на другите договори и меморандумот, помеѓу 1993 и 1996 година, Белорусија, Казахстан и Украина се откажале од своето нуклеарно оружје.
Содржина
Според трите меморандуми, Русија, САД и Обединетото Кралство го потврдиле признавањето на Белорусија, Казахстан и Украина кои станале страни во Договорот за неширење нуклеарно оружје и ефективно ѝ го напуштаат нуклеарниот арсенал на Русија, и дека тие се согласи на следново:
Историја
Додека Украина не се откажала од советското нуклеарно оружје стационирано на нејзина почва, таа била трета по големина на залихи на нуклеарно оружје во светот, од кои Украина имала физичка, но немала оперативна контрола. Русија ги контролирала шифрите потребни за управување со нуклеарното оружје преку електронски Дозволени акциони врски и рускиот систем за команда и контрола, иако тоа не може да биде доволна гаранција против украинскиот пристап. Формално, ова оружје било контролирано од Комонвелтот на независни држави. Белорусија имала само мобилни ракетни фрлачи, а Казахстан избрал брзо да ги предаде своите нуклеарни боеви глави и проектили на Русија. Украина поминала низ период на внатрешна дебата за нивниот пристап.
Прелиминарање
Во 1993 година, два полка ракети УР-100Н (СС-19) во Украина биле повлечени во складиште бидејќи компонентите на боевата глава го поминале нивниот оперативен век, а политичкото раководство на Украина сфатило дека Украина не може да стане веродостојна нуклеарна воена сила бидејќи не може да одржува боеви глави и да се обезбеди долгорочна нуклеарна безбедност. Подоцна во 1993 година, украинската и руската влада потпишале серија билатерални договори со кои се откажале украинските претензии за нуклеарното оружје и Црноморската флота, во замена за откажување на долгот од 2,5 милијарди долари за гас и нафта и идни снабдувања со гориво за нејзините нуклеарни реактори. Украина се согласила веднаш да ги ратификува договорите СТАРТ I. Ова предизвикало сериозни критики во јавноста што довело до оставка на украинскиот министер за одбрана Морозов. На 18 ноември 1993 година, Радата усвоила предлог со кој се согласува за СТАРТ I, но се откажува од Лисабонскиот протокол, сугерирајќи дека Украина ќе деактивира само 36% од ракетните фрлачи и 42% од боевите глави на нејзината територија и побарала финансиска компензација за отстранетото тактичко нуклеарно оружје во 1992 година. Ова предизвикало американско дипломатско запрепастување, а следниот ден украинскиот претседател Кравчук изјавил дека „мора да се ослободиме од [овие нуклеарно оружје]. Ова е мое гледиште од кое не отстапувам и нема да отстапам“. Потоа донел нов предлог до Рада. На 15 декември 1993 година, американскиот потпретседател Ал Гор ја посетил Москва. По страничните дискусии, делегација на САД и Русија, вклучително и заменик-секретарот за одбрана на САД, Вилијам Џ. Пери, отпатувале за Украина за да се согласати со контурите на трилатералниот договор, вклучувајќи американска помош за демонтирање на нуклеарните системи во Украина и компензација за ураниумот во нуклеарната боеви глави. Учесниците биле поканети во Вашингтон на 3-4 јануари за да го финализираат договорот. Била договорена трилатерална изјава со детален анекс, врз основа на претходно договорените услови, но со детални финансиски аранжмани и цврста заложба за ран почеток на трансферот на најмалку 200 боеви глави во Русија и производство во Русија на гориво за нуклеарни реактори за Украина. Боевите глави требало да бидат отстранети од сите RT-23 (SS-24) во рок од 10 месеци. Сепак, Украина не сакала обврзувањето за пренос на сите боеви глави до 1 јуни 1996 година да биде објавено јавно од внатрешно-политички причини, а Русија не сакала јавно да се објави финансиската компензација за ураниум бидејќи била загрижена дека тоа ќе го бараат и Белорусија и Казахстан. Било одлучено овие две работи да се изземат од објавениот договор, но да бидат опфатени со приватни писма меѓу претседателите на земјите.
Друга клучна точка било тоа што адвокатите на американскиот Стејт департмент направиле разлика помеѓу „безбедносна гаранција“ и „безбедносно осигурување“, мислејќи на безбедносните гаранции што ги посакувала Украина во замена за неширење. „Безбедносната гаранција“ би подразбирала употреба на воена сила за да им помогне на нејзините ненуклеарни страни нападнати од агресор (како што е член 5 од Северноатлантскиот договор за членките на НАТО), додека „безбедносното осигурување“ едноставно би го специфицирало некршењето на територијалниот интегритет на овие страни. На крајот, во записникот од преговорите била прочитана изјава дека (според адвокатите на САД) помалата смисла на англискиот збор „гаранција“ ќе биде единствениот имплициран превод за сите појави на двата термина во сите три јазични верзии на изјавата
Претседателот Клинтон љубезно застанал во Киев на пат за Москва за потпишувањето на Трилатералната изјава, само за да открие дека Украина размислува за потпишување. Клинтон му рекол на Кравчук дека непотпишувањето ќе ризикува голема штета за односите меѓу САД и Украина. По некое ситно преформулирање, Трилатералната изјава била потпишана од тројцата претседатели во Москва пред медиумите на 14 јануари 1994 година