cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 1891 година
Ова е список на државни водачи во 891 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Хефеде
Хефеде (Hövede) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 6539
NGC 6539 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Змија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6539 се споменува и како GCL 85.
Откривање
Објектот е откриен на септември 1856 година од страна на Теодор Брорсен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6539 е од видот X. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,9 m. NGC 6539 има само една позната привидна димензија, која изнесува 7,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 4 м 49,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -7° 35' 7"".
Други поделби
Проучување на NGC 6539 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 294; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5675. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 156.
Засниц
Засниц (Sassnitz, пред 1993 г. ) — град на полуостровот Јазмунд во состав на островот Риген. Административно му припаѓа на округот Западна Померанија-Риген во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Тој е добро познато приморско одморалиште и пристаништен град и се наоѓа близу Националниот парк Јазмунд со неговата уникатни карпи од креда. Засниц е дом на единствената зоолошка градина на Риген. Повлечената британска подморница Отус била купена од германски претприемач и била донесена во Засниц да биде пловечки музеј. Областа во Засниц е најпознати по нејзините познати карпи од креда (Kreidefelsen), кои ја поттикнувале инспирацијата кај сликарите како Каспар Давид Фридрих.
Географија
Градот Засниц се наоѓа во североисточниот дел на островот Риген, протегајќи се во источниот дел на полуостровот Јазмунд и сè до песочниот теснец Шмале Хајде на југ. Пејзажот е особено познат по неговите карпи од креда. Покрај тоа во пејзажот преовладуваат слоевите од леденото доба. Најчесто се пополнети од мали езера. Најзабележлива карпа од креда е 118-метарскиот Кенигсштул. Големи делови на градот се пошумени со различни видови дрва. Постојат ретки дрва како дива круша, дива јаболка и тиса. Градот се наоѓа на крајбрежниот брег на јужниот дел на Штубниц, 7,5 километри долга и четири километри широка букова шума. Преостанатиот дел се состои од мочуришта, плажи, ливари, пасишта и населби. Јужно од градот, близу Мукран, се наоѓа езерото Востевиц, заштитен природен резерват. Малиот поток Штајнбах тече низ самиот град.
Близу Кенигсштул се наоѓа уште едно езеро, Херта, кое има пречник од 150 метри и е до 11 метри длабоко.
Градски единици
Градот Засниц е поделен на следниве единици. Блишов, Буденхаген, Даргаст, Дрозевиц, Дубниц, Клементелвиц, Мукра, Ној Мукран, Рузевазе, Засниц, Штафел, Штубенкамер, Вердер и Востевиц.
Геологија
Самиот пејзаж на Јазмунд е геолошки многу млад. Неговото создавање започнало со крајот на последното ледено доба пред околу 12.000 години, кога топењето на мразот оставило морена. Како последица на топењето на мразот, дупките во земјата и пониските делови биле исполнети со вода. Се создал претходникот на денешното Балтичко Море, Анцилоското Езеро.
Потоа се раширила степа низ областа. Подоцна, се појавиле шуми од бор и бреза, како и дабови шуми. Во текот на последните илјада години, буковите шуми преовладуваат во областа. Пред околу 6000 години, морското ниво се издигнало на денешното ниво, со што се создал Јазмунд. Како последица на ерозијата биле создадени стрмни брегови, кој го карактеризираат пејзажот.
Историја
Во 1906 двете рибарски села Крампас и Засниц биле споени во општината Засниц. Рибарското било и е важно за градот. Желбата на многу градски жители да се одмораат на море довело до крајот на век енормно да се зголеми бројот на туристи на бреговите на Балтичкото и Северното Море, како и на самиот Риген. Од 1824 забележано е дека семејството на берлинскиот теолог Фридрих Шлајермахер одело на одмор на плажа во Засниц.
Теодор Фонтане, во неговата книга Ефи Брист, го именувал нејзиниот љубовник, мајорот Фон Крампас, по рибарското село на Риген. Исто така тој пишуван за езерото Херта, со неговите вендски камења на жртвување и ја создал фразата во неговата книга: „Да патуваш на Риген е да патуваш во Засниц“. Јоханес Брамс и царот Вилхелм биле другите познати посетители на Засниц.
Во 1871 бил проширен патот до Засниц, а во 1891 градот бил поврзан со железничката мрежа од Берген; во 1871 постоел бродски превоз до Штетин; во 1889 постоеле морски врски до Рене (Борнхолм), Трелеборг и Мемел (денес Клајпеда). Новите врски му овозможиле на местото брзо да се развие. Се проширувала индустријата за креда, а се развивало и рибарството и рибарските производи, како и туризмот.
На почетокот на век било изградено шеталиштето на плажата. Вообичаената бањска архитектура со пансиони и хотели оставила белег на местото во тоа време. По основањето на траектните и поштенските линии, Засниц исто така станал и административно седиште.
Засниц не добил градски права сè до 1957. Рибарската индустрија и понатаму се развивала; меѓутоа пансионите започнале да пропаѓаат. Во 1984 било изградено ново пристаниште во градската единица Мукран за железничко поврзување помеѓу Источна Германија и Советскиот Сојуз. По 1991, траектното пристаниште - Засниц било повторно изградени за опслужување на целиот Балтички Регион.
Во јули 2007 бил изграден висечки мост за пешаци, долг 274 метри, кој го поврзувал центарот на Засниц со пристаништето.
Демографија
Со неговиот подем како приморско одморалиште и траектно пристаниште, населението на општината Засниц растела значително од 332 во 1885 до 3.987 во 1925 и 7.826 во 1939. Понатамошното ширење на Засниц, сега издигнат на ниво на град, како траектно и рибарско пристаниште во 1957, предизвикало уште едно големо зголемување на населението (1971: 13.676; 1981: 14.944) Меѓутоа, од крајот на 1980-тите, населението повторно опаднало и тоа до 11.985 во 1998 и 10.366 до крајот на 2010.
Грб
Грбот на градот бил донесен од Градскиот совет во 1959 и потврден на 1 ноември 1994. Амблемот е регистриран со број 17 во регистарот на грбови на Мекленбург-Западна Померанија.
„Грбот прикажува црвено-сребрен светилник на сина позадина, со сребрени зраци на светло. Се издигнува од горниот дел на црвениот ѕид од тули со сребрен малтер“.
Знаме
Знамето на градот има три вертикални ленти: сина, бела и сина. Сините ленти зафаќаат две деветини од височината на знамето. Белата лента зазема пет деветини од височината и е украсена во средината со грбот на градот. Размерот на височината со должината на знамето е 3:5.
Збратимени градови
Засниц е збратимен со следниве градови:
Култура и знаменитости
Градот Засниц е најважно туристичко одредиште во Националниот парк Јазмунд, најмалиот национален парк во Германија по површина. Кенигсштул е најпривлечната точка во паркот. Со височина од 118 метри, тој е највисока точка на карпите од креда во националниот парк.
Од март 2004, националниот парк има центар за посетители во Кенигсштул, кој има изложби во внатрешноста за природниот свет, карпите, Балтичкото Море и буковите шуми на паркот.
На работ на Националниот парк Јазмунд се наоѓа Паркот на дивиот свет Засниц, единствениот од ваков вид на островот Риген. Музејот за креда Гуманц (Kreidemuseum Gummanz), единствениот музеј за креда во Европа, се наоѓа не далеку од Засниц близу Загард на земјиште на стара ископина на креда, која работела од 1855 до 1962, и ја користи отворената сцена за визуелни и текстуални информации, кои ја опишуваат геологијата, рударството и работењето со креда на Риген.
Пристанишна зона
„Стаклената станица“ (Glasbahnhof) ја загубила нејзината функција како последица на ширењето на новото Траектно пристаниште - Засниц и денес е дом на изложбен центар, како и на Музејот за подводна археологија (Museum für Unterwasserarchäologie). Тука се наоѓаат неколку артефакти од откривањето на бродот Ралсвик (Bootsfunde von Ralswiek).
Рибарскиот и пристаништен музеј (Fischerei- und Hafenmuseum) ја запишува историјата на рибарството на Риген и старото пристаниште во Засниц. Помеѓу изложените предмети е рибарскиот удар Хавел (Fischcutter). Во пристаништето, помеѓу рибарските и рекреативните бротчиња, се наоѓа британската подморница Отус, музејски експонат, како и крајбрежниот товарен брод, Анемари, кој бил преобразен во патнички брод во 2007.
Паркот на пеперутките Аларис (Alaris Schmetterlingspark) во Засниц е отворен од јули 2003. Паркот е дом на стотици пеперутски во тропска околина.
Борсторф
Борсторф (Borstorf) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Засниц
Стопанство
Засниц е на крајот на сојузниот пат Б96 и железничката линија Штралзунд-Засниц.
Главни економски дејности на Засниц се туризмот и пристаништето.
Каменолом за креда близу Клементелвиц, не далеку од Засниц, е традиционална индустриска активност на островот. Од почетокот на 1840, кредата била ископувана од отворени копови. Кредата не се користи само за производство на гипс, туку е користена од електричните електрани за нивните филтри за прочистување на водата, поради нејзиниот висок квалитет. Ригенската креда (Rügener Kreide) — исто така користена за лечење и превентивна медицина.
Траектното пристаниште - Засниц во градската единица Мукран е најисточното пристаниште во Германија. На ова место има најкратки морски врски од Германија до Шведска, Данска (Борнхолм), Финска, Русија и балтичките земји. Пристаништето се наоѓа во заливот Прорер Вик, близу отворено море и затоа е лесно достапно за бродовите. Длабочината на водата од десет и пол метри го прави достапно за сите класи на бродови во Балтичкото Море. Неговата флексибилна железница овозможила да се развие во посебно пристаниште за мешовит сообраќај на добра. Денес, околу 70.000 вагони се префрлаат до и од Трелеборг и околу 7.400 вагани на бродските линии до и од балтичките држави.
Железнички
Покрај станицата во Засниц постои и траектна станица во Мукран. Дури и пред Првата светска војна била отворена пристанишната железничка станица во Засниц како траектен терминал за т.н. Кралска линија од Германија до Шведска (Трелеборг). Во 1980-тите бил изграден нов траектен терминал со широк и стандарден колосек во градската единица Мукран. Од Мукран има траекти до и од Клајпеда во Литванија, до Борнхолм во Данска и Санкт Петербург во Русија. На траектот до Шведска, покрај железнички вагони се пренесуваат и возила.
Легенда
Германската божица Херта се претпоставува дека живеела во Јазмунд во тврдината Херта (Herthaburg), која е именувана по нејзе. Всушност, некои од неговите делови биле дел од поранешен словенски замок. Наводно, божицата Херта одела еднаш годишно до езерото Херта за да се искапе. На смртниците им било забрането да ја гледаат божицата како се капе. Па така сите слуги и робови, кои ѝ помагале да се искапе, потоа биле удавувани во езерото. Теодор Фонтане ја запишал оваа легенда во неговиот роман Ефи Брист.
Кенигсштул исто така го носи своето име од една приказна од минатото. The Königsstuhl also takes its name from a story in the legendary past. Кој и да посакал да биде крал, морал да се искачи на карпата од морската страна.
Друга легенда е за познатиот пират Штертебекер, кој е роден на Јазмунд во 1340 во замокот Рушвиц. Пиратската клисура (Piratenschlucht) во Засниц недалеку од стариот град се претпоставува дека било едно од многуте места за криење за Штертебекер и неговите браќа во балтичката област. Од 1993 се одржува истоимениот фестивал во летните месеци на отворена сцена во Ралсвик.
Пален
Пален (Pahlen) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Список на државни водачи во 109 година
Ова е список на државни водачи во 09 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Индепендиенте Меделјин
Индепендиенте Меделјин (Deportivo Independiente Medellín, DIM) — професионалeн фудбалски клуб со седиште во Меделјин, Колумбија, кој игра во лигата Категорија Примера А. Тие ги играат нивните натпревари на стадионот „Атанасио Хирардот“.
Меделјин е добитник на освојувач на првата државна лига шест пати: во 1955, 1957, 2002, II, 2004-I, 2009-II и 2016-I. Своите најголеми успеси на меѓународно ниво клубот ги имал во 2003 година, кога екипата го освоилла третото место во Копа Либертадорес.
Историја
Клубот е основан на 15 април 1913 г.
Дрима Вокер
Дреама Елисе Вокер е родена на 20 јуни 1986 година. Таа е американска глумица. Позната е по споредната улога во серијалот „ Озборувачка“,  главната улога во филмот „ Усогласеност“ (2012) и главните улоги во две краткотрајни телевизиски серии, комедијата „ Не верувај му на Б“ - „Во стан“ 23 и правната драма Сомнеж. Во 2019 година, Вокер ја глумела Кони Стивенс во филмот на Квентин Тарантино, Си беше еднаш во Холивуд (2019).
Ѓорѓија Пулевски
Ѓорѓија Пулевски или Ѓорѓи Пулевски (1817, Галичник — 13 февруари 1893, Софија) — македонски писател на кратки дела, лексикограф, историчар и воен водач. Пулевски е автор на првата печатена македонска граматика и автор на еден од првите речници на македонски јазик.
Дрима Вокер
Личен живот
Вокер е родена на 20 јуни 1986 година во Тампа, Флорида. Таа престојува во Лос Анџелес, Калифорнија. Нејзината мајка има италијанско потекло. На 1 август 2015 година, Вокер се омажила со Кристофер Мекмахон во Кауаи.
Филм
Во 2008 година, Вокер се појавила во филмот Каде и да сте. Истата таа година се појавила како Ешли Ковалски, внука на ликот на Клинт Иствуд во Гран Торино. Подоцна глумела во филмот „ Усогласеност“ од 2012 година.
Ѓорѓија Пулевски
Рани години
Роден во селото Галичник, Ѓорѓија од печалбар-ѕидар во Романија до почетокот на 60-те години својот животен пат го продолжува низ разните ослободителни војни и востанија во текот на целата втора половина на XIX век. Тој ја започнува борбата за слобода на својот народ, истовремено учествувајќи во ослободителната борба и на другите балкански народи.
Доброволец во војните
Верувајќи дека со тоа се бори и за својата татковина, Пулевски најпрвин се вклучува како доброволец во ослободителните акции во настаните од 1862-1863 година кога, како наредник на понтонерска чета, се бори против турскиот гарнизон во Белград.
Дрима Вокер
Телевизија
Од 2012 до 2013 година, таа глумела како Џуни во ситкомот „ Не верувај на Б “ во станот 23. Вокер глумела во епизода од ситкомот Нова девојка во 2013 година како Моли, немисис за Џес, истоимената Нова девојка. Таа ја глумела улогата на Бека во осум епизоди од првите пет сезони на драмската серија „Добрата жена“.
На 5 мај 2014 година, било објавено дека Вокер ќе глуми во комедија-драмската серија Cocked на студиото Амазон. Пилот-епизодата бил емитуван на 15 јануари 2015 година, но никогаш не стана серија.
Ѓорѓија Пулевски
Доброволец во војните
Потоа, по избувнувањето на Српско-турската војна (1876) тој пак се вклучува како доброволец, на страната на српската војска.
Веќе во следната година започнува Руско-турската војна и Пулевски е одново со својата чета во редовите на авангардата на руската армија за време на ослободувањето на Бугарија.
Но уште во следната година (1878) Пулевски пак активно учествува како војвода во Кресненското востание, ставајќи се директно во функција на борбата за слобода на македонскиот народ.
Борец за македонскиот јазик
Не помалку е значајна неговата културно-национална дејност како учебникар, лексикограф, граматичар, поет, фолклорист, етнограф и историчар. Негово првопечатено дело е Речник од четири јазика (или четиријазичник), објавено во Белград во 1873 година.
Тоа е всушност петјазичник, бидејќи во колоната на српскиот јазик дава лексички материјал од двата блиски, но сепак различни јазика: македонскиот и српскиот.
Втората објавена книга на Пулевски е Речник од три јазика (тријазичник), објавена исто така во Белград во 1875 г. Ова дело е особено значајно поради јасната концепција и отворено изнесената идеја за татковината Македонија, за македонскиот народ и македонскиот јазик како посебни во словенскиот свет.
Во Бугарија
По неуспехот на македонското Кресненско востание и неговото заминување во Софија, во 1879 година Пулевски сепаратно ја публикува првата патриотско-политичка поема во нашата литературна историја Самовила Македонска, во која ги споменува Филип Македонски и Александар Македонски како предци на денешните Македонци, кои 300 лета пред Христа ја повладале целата вселена.
Оваа збирка македонски народни песни била многу позитивно прифатена меѓу македонската емиграција во Бугарија. Константин Везенков бил воодушевен од патриотизмот на својот познаник Ѓорѓија Пулевски искажан во неговите авторски песни за Филип и Александар Македонски, па решил дел од нив да објави во весникот Марица.
Во следната 1880 година излегува од печат и Слогница речовска, којашто претставува прва публикувана граматика на македонскиот јазик. Во неа Пулевски се обидел да создаде основни норми на македонски литературен јазик, комбинирајќи го централно-македонското наречје со словенската писмена традиција во Македонија, создавајќи при тоа мошне интересна лексика и позајмувајќи зборови и од другите словенски јазици, но секогаш изразито македонизирани.
Словеномакедонска литературна дружина
Таа има особено значење како прва македонска литературна асоцијација воопшто и тоа е само уште еден доказ за неговата патриотска културна дејност и национално-политичка ориентација.
Меѓутоа, посебно место во претставувањето на делото на Пулевски зазема неговата Славјанско-маќедонска општа историја, завршена во 1892 година непосредно пред неговата смрт. Ова негово капитално дело беше објавено во целост од МАНУ и Фондацијата „Трифун Костовски“ во 2003 година, а еден негов дел односно „Царственикот Велики Александров“ бил издаден од Институтот за национална историја во 2005 година во Македонија со наслов „Македонска Александрида“, и двете изданија под редакција на академик Блаже Ристовски и проф. д-р Билјана Р. Јосифовска.
Делото кое е објавено на оригиналниот пишан јазик - мијачкиот говор од Галичник и го опфаќа животот на Александар Македонски од неговото раѓање, походите во Египет и Индија сè до неговата смрт.Не е за занемарување и неговиот обемен ракопис, насловен како Јазичница, завршен исто така во Софија, што претставува специфичен прирачник за изучување на македонскиот јазик.
Глаголска л-форма во македонскиот јазик
Глаголска л-форма — една од повеќето прости глаголски форми во македонскиот јазик. Глаголската л-форма го има добиено својот назив по основната одлика, односно според завршетокот на глаголите.
Особености
Како што веќе е напоменато, името на простата глаголска л-форма е добиено по карактеристичната наставка -л. Оваа глаголска л-форма има промена само по род и по број.
Кај глаголите од а-група постои само една форма како на пример „копал“. Глаголите од е-група и и-група често образуваат по две л-форми како на пример „станал/станел“ или „паднал/паднел“. Од примерите може да се дојде до заклучок дека постојат свршени и несвршени л-форми од несвршени и свршени глаголи. Едната л-форма изразува свршено дејство (пр. станал) додека другата несвршено дејство (пр. станел).
Употреба
Глаголска л-форма најмногу се употребува кога сакаме да прераскажеме некому нешто, без разлика дали сме го чуле тоа, прочитале, или пак некој ни го кажал.
На пример мојот пријател ми вели: „''Татко ми беше брашнар. Го работеше тој занает долго време''“. Значи мојот другар ми раскажа за неговиот татко. Тој очигледно ја знае приказната за татко му, а јас не ја знам бидејќи не сум бил таму. Сега ако сакам да го прераскажам тоа на некој или напишам, ќе биде: „''Татко му бил брашнар. Го работел тој занает долго време''“.
Што учиме од ова? Учиме дека ја користиме формата кога не сме биле физички таму за време на настанот. Примери: „Леле колку си пораснал!“ „Што си правел во Гевгелија?“
Глаголска л-форма се употребува и кога поставуваме и одговараме хипотетички прашања. На пример: „Ако би бил џин, што би направил?“ „Јас би скокнал мошне високо.“
Друга употреба е кога претпоставуваме нешто. На пример: „Претпоставувам чуварите веќе го фатиле бегалецот“.
Образување
Според образувањето на л-формата се изделуваат глаголи од е-група со о-раздел. Тука се јавуваат :
Во однос на употребата се изделуваат несвршени л-форми од свршени глаголи (пр. дојдел). Тие не се самостојни туку одат со некои сврзници и партикули како на пример со ако, да ќе и слично. Така се образува фраза „ако дојдел“, а не „јас дојдел“.
Покрај основната функција, со оваа глаголска форма се градат и одредени сложени глаголски форми како на пример минато неопределено време, предминато време, идно прекажано време и можен начин.
Обичен крстоклун
Обичниот крстоклун е мала врапчевидна птица од семејството на ѕвингалките (Fringillidae). Специфична е по клунот, односно мандибулите кои се вкрстуваат при врвот што им овозможува лесно да ги отвораат шишарките и другите цврсти семиња. Распространета е низ Европа, вклучувајќи ја и Македонија, потоа во Азија и Северна Америка. Возрасните птици се често светло обоени, со црвено или портокалово мажјаците и зелено или жолто женките, но постојат многу варијанти во боите и големината и формата на клунот, како и различност во повиците, па некои од нив се сметаат за подвидови.
Опис
Обичниот крстоклун е малку поголем од градското врапче, со должина на телото од 17 см и тежина од 43 до 57 грама. Се одликува со мандибули кои се вкрстуваат на врвот, од каде потекнува и името (крстоклун). Мажјаците се црвени или црвенопортокалови, а долниот дел од стомакот им е сивкавобел. Женките се зеленкавосиви со жолтозелени рабови на пердувите. Имаат голема глева, големи нозе со кои може добро да фаќаат и да ги држат семките, и куса чаталеста опашка. Младенчињата се сивкаво избразденошарени, а првата година машките се портокаловожолти. Крилјата и опашката им се кафеави. Клунот им е малку поиздолжен и понеискривен. Постојат многу варијанти во обоеноста, но во Северна Америка според големината на клунот и повикот се издвојуваат 9 подвида.
Поведение
Оваа птица претежно е постојан жител, но често се сели кога изворот на храна ќе ослабне, па бара друг. Формира јата вон сезоната на парење, често мешани со други крстоклуни.
Грб на Англија
Кралски грб на Англија — грб на кралевите на Англија и државен грб на Кралството Англија сè со т.н. Сојуз на круните во 1603 г. По ова, овој грб станал составен дел од кралскиот грб на Обединетото Кралство. Со експанзијата на Британската Империја овој грб се вметнува и во различни други државни грбови на поранешните британски колонии.
Обичен крстоклун
Поведение
Обичниот крстоклун е дневна, бучна и подвижна птица. Речиси цело време е на дрвјата. Летаат брзо по права линија, во јато, со постојано чрчорење кеп-кеп-кеп.
Грб на Англија
Кралство Англија
По норманското освојување на Англија (1066), почнал да се користи грбот на Норманската династија, со два златни лава на црвено поле. Со доаѓањето на престолот на Хенри II од династијата Плантагенети во 1158 г. влегува во употреба првиот грб на англискиот монарх - златен лав на црвен штит.
Обичен крстоклун
Поведение
Претежно се хранат со семиња од шишарки, разни други семиња, сончоглед, а понекогаш со инсекти.
Размножување
Крстоклуните може да се размножуваат и лете и зиме, во зависност од количеството семе од четинари, но повеќето гнездења се случуваат во март. Гнездата ги градат многу блиску едни до други.
Мажјакот се додворува така што ќе зафати некоја висока гранка од која многу пее, свирка и чрчори, како и потскокнува и лета во круг. Женката го гради гнездото во густите иглолисни гранки, однадвор со гранчиња, а внатре послано со тенки тревки, мов и пердувчиња. Несе 3-5 белосинкави јајца со кафеави дамки и ги инкубира околу 2 недели. Пилињата остануваат во гнездото уште две недели, а откако ќе се оперјат уште долг период зависат од родителите.
Грб на Англија
Кралство Англија
Во 1340, кралот Едвард III го изнесува неговото право на францускиот престол и така накрсно го дели англискиот грб со францускиот, син штит со густо посеани кринови на француските династии.
Со доаѓањето на власт во 1377, Ричард II решил да го измаршалува грбот на Англија напоредно со припишаниот грб на Едвард Исповедникот.
Во 1406, француските четвртини биле обновени со нивната новата варијанта, што сега се состоела од само три поголеми крина на сина позадина.
За време на владеењето на кралицата Мери I, грбот на Англија понекогаш се јавува здружен со грбот на нејзиниот сопруг, шпанскиот крал Филип II.
Државна Заедница Англија
За време на Државната Заедница Англија (1649-60) бил создаден нов некралски грб, кој ги заменил трите лава со крстот на Св. Ѓорѓија и бујниот лав на Шкотска со крстот на Св. Андреја. Тука била вметната и ирската харфа и мал штит (подштит) со бел лав, личниот грб на Оливер Кромвел.
Сојуз на круните
Со смртта на кралицата Елизабета I во 1603 г. престолот го наследил шкотскиот крал Јаков VI, и така станал Јаков I како крал на Англија. Сега грбот на англија бил накрсно искомбиниран со грбот на Шкотска. Во една четвртина бил поставен и грбот на Кралството Ирска, бидејќи англискиот монарх бил истовремено и Крал на Англија.
Во 1801 од грбот на Обединетото Кралство се изостава францускиот грб кога кралот Џорџ III се откажал од правото на францускиот престол. Од тој момент наваму, хералдичкиот приказ на Англија ја следи варијантата од 1198 и 1340 г. - три златни лава на црвен штит.
Денес
Грбот денес во јавноста највеќе се користи во спортски натпревари и првенства како симбол на поддршка за татковината.
Атли
Атли (Καβαλλάρης, Каваларис, до 1927 Αατλή Атли) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 40 километри северно од градот Кукуш и на 2 километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, во јужното подножје на планината Беласица. Селото се наоѓа на надморска висина од 290 метри.
NGC 142
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 142 се споменува и како ESO 473-21, MCG -4-2-14, AM 0028-225, IRAS 00286-2253.
Атли
Историја
Во XIX век, Атли било турско село во Дојранската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 36 куќи и 82 муслимани.
NGC 142
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Атли
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото има 150 жители Турци и 84 Роми.
NGC 142
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 142 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 142 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Атли
Историја
По Втората балканска војна селото било вклучено во составот на Грција. Дел од населението побегнало во Бугарија и на негово место било населено грчко население. Во 1927 години селото било прекрстрно во Каваларис.
NGC 142
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 31 м 7,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 37' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 101°.
Други поделби
Проучување на NGC 142 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1901. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 306; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6414. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1271.
Владо Поповски
Владо Поповски (роден на во с. Долно Дупени, општина Ресен) — професор на Правниот факултет во Скопје и македонски политичар. Поповски бил министер за одбрана, министер за правда, и директор (основач) на Агенција за разузнавање на Република Македонија, како и член на Советот за безбедност на Република Македонија. Во 1991 година бил член на Стручната група која го подготвила текстот на Уставот на Република Македонија.
Професорска кариера
Поповски основното образование го завршил во Штип, како и два класа гимназија, а последните ва класа гимназија во Скопје со одличен успех. Правен факултет завршил во Скопје. Магистарски студии завршил во Скопје со просечна оценка 10 (десет). Магистрирал на тема: „Политичките институциии и општествено-политичките системи на Стара Грција“. Докторирал на тема: „Национално-политичкиот профил на македонското-ослободително движење до ТМОРО“ со што се стекнал со докторат по историски науки.
Бил избиран како: асистент и научен соработник на Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања во Скопје; за вонреден професор на Филозофскиот факултет во Скопје; и за вонреден и редовен професор на Правниот факултет во Скопје. Држел настава по предметите: Основи на марксизмот, Политички систем на Југославија и на политичка социологија – на филозофскиот факултет; Историја на правото, Современа европска и македонска историја и Историја на дипломатијата – на Правниот факултет во Скопје – на правните студии, на политичките студии и на студиите по новинарство.
Бил шеф на Катедрата по Историја на правото и римско право; раководител на политичките студии при Правниот факултет; и декан на Интерфакултетските студии по новинарство. Бил член на Сенатот на „УКИМ“ Скопје; член на Матичните комисии за формирање на воената академија „Михајло Апостолски“ и на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип.
Политички ангажман
На двајцата споменати претедатели на Репбулика Македонија, како и на премиерот Никола Груевски, извесно време, им бил советник за правни и политички прашања. Во два мандати бил член на Советот за безбедност на Р. Македонија од редот на членовите што ги именува претседателот на Републиката.
Во Владата на Република Македонија двапати бил министер за одбрана (септември 1992 - декември 1994 година и ноември 2001 – ноември 2002 година), и министер за правда (декември 1994 - април 1997).
Професор д-р Владо Поповски бил прв директор на Агенцијата за разузнавање на Р. Македонија (од април 1997 до март 1999 година) во кој период таа била основана и формирана како посебна установа во правниот и институционалниот систем на Република Македонија.
Дела
Професор д-р Владо Поповски досега има објавено научни трудови: монографии, студии и статии, меѓу кои десет самостојни и дванаесет соавторски монографии; повеќе од четириесет прилози во зборници на научни трудови, од кои повеќето меѓународни; повеќе од 150 статии во домашни и странски списанија, како и во годишници на повеќе научни установи. Покрај на македонски јазик, научните трудови се објавувани и на албански, бугарски, српски, руски, турски, украински и англиски јазик. Нагови научни трудови се препорачани како литература на три странски државни универзитети.
Добитник е на Републичката награда за наука од областа на историските науки "Гоце Делчев".
5 април (починале)
{| cellspacing="0" cellpadding="2" style="border-top:0px; ;" |valign="top" align="right"|1794 |Жорж Дантон — француски револуционер, противник на монархијата во Француската буржоаска револуција. |- |valign="top" align="right"|1900 |Жозеф Бертран — француски математичар. |- |valign="top" align="right"|1958 |Исидора Секулиќ — српска писателка. |- |valign="top" align="right"|1987 |Калипсо Налча — прва жена професионална артистка во Македонија. |- |valign="top" align="right"|1994 |Курт Кобејн — американски музичар, член на групата „Нирвана“. |- |valign="top" align="right"|1997 |Ален Гинсберг — американски поет, лауреат на Струшките вечери на поезијата. |- |valign="top" align="right"|2002 |Лејн Стејли — американски пејач и текстописец. |- |valign="top" align="right"|2005 |Сол Белоу — американски писател, добитник на Нобеловата награда за литература во 1976 година. |- |valign="top" align="right"|2007 |Марк Џон — американски рок-гитарист, член на групите Кис (Kiss) и Вајт тајгер (White Tiger). |- |valign="top" align="right"|2008 |Чарлтон Хестон — американски глумец. |- |valign="top" align="right"|2022 |Дејан Мијач — српски режисер. |- |valign="top" align="right"|2023 |Душко Гојковиќ — српски џез-музичар и композитор. |-
Брајтенфелде
Брајтенфелде (Breitenfelde) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа близу Каналот Елба-Либек, околу 5 километри југозападно од Мелн и 30 километри јужно од Либек.
Бајлштајнова база на податоци
Бајлштајнова база на податоци — најголемата хемиска база на податоци во областа на органската хемија, во која соединенијата единствено се идентификувани со нивниот Бајлштајнов регистарски број. Оваа база на податоци ја опфаќа научната литература од 1771 до денес и содржи експериментално проверени податоци за милиони хемиски реакции и супстанции од оригинални научни публикации. Електронската база на податоци била формирана користејки го Бајлштајновиот прирачник за органска хемија, кој ја утврдил Фридрих Конрад Бајлштајн во 1881 година. Од 2009 година, содржината била одржувана и пренесувана од страна на Елсевиер во Франкфурт под името на производот „Reaxys“.
Базата на податоци содржи информации за реакции, супстанции, структури и својства. До 350 полиња кои содржат хемиски и физички податоци (како точка на топење, показател на прекршување и др) се достапни за секоја супстанца.
Содржината на Бајлштајн е достапна преку Reaxys и е надополнета со информации извлечени од Гмелин (кој дава пристап до Гмелин базата на податоци).
Зоран Шапуриќ
Зоран Шапуриќ ( во ) — македонски политичар и публицист.
Животопис
Шапуриќ е роден во Ниш на 10 јуни 1958 година. Дипломирал на правниот факултет во Скопје во 1982 година, каде и магистрирал во 1999 година. Има положено правосуден и нотарски испит. Зборува англиски и германски јазик, а има објавено повеќе стручни и научни трудови во земјата и во странство. Зоран Шапуриќ на позицијата министер за животна средина и просторно планирање доаѓа од местото пратеник во Собранието на Македонија.
Од 1983 до 1985 година работи како судски приправник, стручен соработник и виш стручен соработник во Уставниот суд на Македонија, а од 1985 до 1990 година е советник за меѓународно-стопанско право и директор на сектор во МЗТ-Комерц. Во периодот од 1991 до 1996 година е избран за претседател на собранието на општина Кисела Вода, а од 1994 до 1998 година е пратеник во Парламентот.
Кеплер-32
Кеплер-32 — ѕвезда црвено џуџе на главната низа на растојание од 1.070 светлосни години од Земјата, во соѕвездието Лебед. Забележана во 2012 година од страна на вселенското летало Кеплер, има маса од 0,58 ± 0,05 сончеви маси, полупречник од 0,53 ± 0,04 сончеви полупречници и температура од 3.900 K, со што е половина од масата и полупречникот на Сонцето, две третини од температурата и 5% од сјајноста. првично се сметало дека има најмалку две потврдени планети, помалата Кеплер-32b, која орбитира со период од 5,90124 денови, и Кеплер-32c со орбитален период од 8,7522 денови. Во април 2013 година, со методот на премин се потврдени уште три нови планети во системот. Сепак, пресметаната маса на овие планети е со очекувана голема грешка.
Ана Кингсфорд
Ана Кингсфорд, родена Бонус ( во Мерилен Поинт, Стратфорд, Есекс – во Лондон), беше една од првите жени англичанки, која по Елизабет Гарет Андерсон, се стекна со диплома по медицина.
Кингсфорд станала позната како учесник во кампањата против вивисекција, поборник за правата на жените и вегетаријанството. Учела во Париз, дипломирајќи во 1880 г. по шест години студии, со цел да го продолжи своето застапување од поавторитарна позиција. Во тоа време таа беше единствен студент кој дипломирал медицина без извршување на експеримент врз ниту едно животно. Нејзината конечна теза за тема ја имаше добробитта од вегетаријанството која таа подоцна ја претвори во форма на книга насловена како L'Alimentation Végétale de l'Homme, а на англиски преведена како The Perfect Way in Diet(Совршена исхрана).
Кингсфорд била исто активна и во теозофското движење на Англија, станувајќи претседател на истото во 1883 година. Велела дека имала увиди при состојби слични на транс како и за време на сон, кои пак низ различни манускрипти и памфлети биле собрани од нејзиниот долгогодишен животен соработник Edward Maitland, и истите биле посмртно објавени во книгата Clothed with the Sun(Облечена во Сонце). На 42 годишна возраст умира од туберкулоза, која според некои ја добила откога ја затекнал силен дожд кога била на пат кон Луј Пастер-овата лабораторија во Париз. Нејзиниот живот и дело останаа практично непроучени сè до објавувањето на нејзината биографија од Мејтленд, Животот на Ана Кингсфорд.
Детство и младост
Кингсфорд е родена во Есекс во семејство од средната класа. Според сите проценки била напредно дете, својата прва поема ја напишала на девет годишна возраст, и Beatrice: a Tale of the Early Christians(Беатрис: приказна за раните христијани) кога имала тринаесет години. Дебора Рудасил пишува дека Кингсфорд уживала во ловење на лисици, сè додека еден ден во визија самата себеси се видела како лисица.
Во 1867 на дваесетедногодишна возраст се мажи за Алгернон Годфри Кингсфорд, година дена подоцна раѓа ќерка. Без оглед на тоа што нејзиниот сопруг бил Англикански свештеник, таа се преобратила во Римокатолик во 1872, за што нејзиниот сопруг не и замерувал.
Примајќи £700 годишно од нејзиниот татко, го купува списанието The Lady's Own Paper и работи како негова уредничка, што пак ја водеше кон контакти со некои истакнати жени на тоа време, вклучувајќи ја тука и писателката, феминистка и анти-вивисекционист Франсес Пауер Кобб. Всушност, статијата за вивисекција напишана од Кобб во The Lady's Own Paper беше таа која го поттикна нејзиниот интерес за оваа тематика.
Студии по медицина
Во 1873, Кингсфорд го среќава писателот Едвард Мејтленд, вдовец, кој го делеше нејзиното отфрлање на материјализмот. Со благослов на нејзиниот сопруг, тие двајцата започнуваат соработка, при што Мејленд ја придружуваше до Париз кога таа реши да студира медицина.
Париз во тоа време беше во центарот на револуција за изучувањето на физиологијата, во голем дел резултат на експериментирањето врз животни, особено кучиња, при што повеќето изведувани со анестетик. И Клод Бернард(1813–1878), познат како „татко на физиологијата„, работеше таму. Позната е неговата изјава "физиологот не е обичен човек: тој е научник, запоседнат и апсорбиран со научната мисла врз која работи. Тој не го слуша плачот на животните, тој не ја гледа нивната течечка крв, тој не гледа ништо освен неговата идеја ..."..."
Валтер Грацер, професор емеритус по биохемија при лондонскиот Кингс колеџ, пишува дека значителен отпор кон вивисекцијата се јавил и во Викторијанска Англија, делумно како отпор кон истражувањата изведувани во Франција, а кои беа пренесувани и во Англија. Бернард и други познати физиолози, како на пр. Шарл Рише во Франција и Мајкл Фостер (физиолог) во Англија, беа силно критикувани за нивната дејност. Британски анти-вивисекционист се беше инфилтрирал кај предавањата на Бернардовиот учител, Франсоа Мажанди, кој сецираше кучиња без анестезија. Антививисекционистот, според кажувањата, им викнал — "Tais-toi, pauvre bête!" („Замолчи, ти ѕверу ништожен!„) — додека тој работел. Сопругата на Бернард, Мари-Франсоаз Бернард, била силно против неговите истражувања, иако таа ги финансираше низ нејзиниот мираз. На крајот се разведе од него, основајќи здружение против вивисекцијата.
Ваква беше атмосферата на медицинскиот факултет и болниците кои служеа за подучување во Париз кога Кингсфорд пристигна, носејќи го додатниот товар поради тоа што е жена. Иако на жените им беше дозволено да студираат медицина во Франција, Рудасил пишува дека не биле добредојдени. Кингсфорд во писмото напишано до својот сопруг во 1874 вели:
Работите не се одвиваат добро за мене. Мојот шеф во Hôpital de la Charité силно ги отфрла како недобредојдени женските студенти и користи многу средства за да го искаже тоа. Околу стотина мажи (жени нема, освен мене) одеа околу болничките соби, и кога се собравме сите околу него за да ни ги запише имињата, тој ги прозва по име сите студенти освен мене и потоа ја затвори тетратката. Јас истапив напред по ова и тивко реков "Et moi aussi, monsieur." [И јас, Господине.] Тој остро се сврте кон мене и извика, "Vous, vous n'êtes ni homme ni femme; je ne veux pas inscrire vôtre nom." [Вие, вие не сте ниту маж ниту жена; Не сакам да го запишам вашето име.] Стоев среде мртва тишина."
Кингсфорд била шокирана со глетките и звуците од животинските експерименти кои ги беше видела. На 20 август 1879 напиша:
Тука во паришкиот Faculté de Médecine го најдов својот пекол. Пекол далеку повистинит и поужасен отколку било којшто досега го имав сретнато на друго место, пекол кој ги отелотворува сите сништа на средновековните монаси. Помислата дека е тоа така, силно ме обзеде еден ден кога седев во музејот на училиштето, со главата во рацете, обидувајќи се залудно да ги истргнам од своите уши жалните крици и вресоци кои често пловеа накај мене искачувајќи се по скалите ... Од време на време, како ќе досегнеше до мене срцепарачки врисок посилен од останатите, потта го облеваше моето чело и дланките од моиве раце, и се молев, "О Господи, изведи ме од овој Пекол; не ме изложувај на маки да останам на ова ужасно место."
Смрт
Алан Перт пишува дека Кингсфорд била зафатена од силен дожд во Париз, ноември 1886 додека одела кон лабораторијата на Луј Пастер, еден од најистакнатите вивисекционисти од тој период. Според кажувањата поминала часови во мокра облека и добила пневмонија, а потоа и туберкулоза.
Перт пишува дека патувала до Ривиерата и во Италија, понекогаш со Мејтленд, а при други прилики со сопругот, залудно надевајќи се дека поинаквата клима би и помогнала да се опорави. Во јули 1887 се преселува во Лондон, во куќа која таа и нејзиниот маж ја изнајмиа на ул. 15 Wynnstay Gardens, Кенсингтон, чекајќи да почине, но сепак останувајќи интелектуално активна. Почина на 22 февруари 1888 година, беше погребана во дворот на црквата Св. Еата крај реката Северн. Нејзиното име при смртта е впишано како Annie Kingsford. При нејзината венчавка Сјусекс во 1867, запишана е исто како Annie Bonus.
Исак Донкор (фудбалер 1995)
Исак Опоку Донкор (роден на 15 август 1995 година) — гански фудбалер, играч од одбраната на Университатеа Крајова.
Курдерес
Курдерес — поранешна река во Битола. Ја образувале Брусничка Река и неколку помали водотеци кои извирале под Баба Планина, на спојот на улиците Солунска и Тошо Даскало и се приклучувала Лавчанска Река, а се влевала во реката Драгор.
Етимологија
Името на реката Курдерес доаѓа од турските зборови „kurt-deresi“, што во превод значи „волчји поток“.
Историја
Реката Курдерес имала важна улога во заштитата на градот од поплави, кои биле честа појава во минатото.
Со изградбата на доводниот собирен канал за Стрежевското Езеро, овие води биле регулирани и нејзиното корито ја изгубило својата функција. Голем дел од годината каналот имал незначителна количина на вода и често пресушувал. Коритото станало отворен канал од кој се ширела неподнослива смрдеа и било извор на зарази особено во летниот период. Во 1975/1976 година била поставена канализација и коритото на реката Курдерес било целосно затрупано. Денес реката не постои, а над нејзиното корито е улицата Солунска.
На местото каде улица Солунска се сечи со Широк Сокак, постоел „Камен мост“ преку реката, па тоа место и денес го носи тоа име.
Константин IX Мономах
Константин IX Мономах, (Κωνσταντίνος Θ΄ Μονομάχος, о. 1000 г. - 11 јануари 1055 г.), бил византиски цар од Македонската династија кој владеел од 11 јуни 1042 г. до 11 јануари 1055 г. Тој бил одбран од царицата Зоја како сопруг и совладетел во 1042 г., иако тој бил во прогонство поради заговор на нејзините претходен сопруг, царот Михаил IV Пафлагонецот. Тие владееле заедно сè до Зоината смрт во 1050 г.