cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фелипе Визеу
Фелипе Визеу (роден на 12 март 1997 година) е бразилски фудбалер кој игра како напаѓач на клубот Сеара на Кампеонато Бразилеиро Серие А, позајмен од клубот Удинезе во Серија А. Тој е член на репрезентацијата на Бразил до 20 години со 10 настапи.
Кариера
Фелипе ја започнал својата младинска кариера во Америка (МГ) во 2011 година, но откако се истакнал се преселил во Фламенго во 2013 година.
Рана кариера
Во Фламенго Фелипе имал успешна младинска кариера, достигнувајќи врв со титулата на Копа Сао Паоло Јуниор во 2016 година, најважниот младински турнир во Бразил. Фелипе станал еден од најважните играчи во шампионската кампања избран за главен играч на турнирот.
Сезона 2016 година
Визеу дебитирал во професионалниот тим на 10 февруари 2016 година во Рио де Жанеиро Државна Лига со резултат од 5-0 победа против Боливар (РЈ). Неколку дена подоцна на 24 февруари го постигнал својот прв гол за Фламенго во победата над Кабофриенсе со 1-0, исто така, за Лигата на Рио во 2016 година.
Во март 2016 година Фелипе бил промовиран во професионалниот состав поради трансферот на Кејке во Јокохама Ф. Маринос го напуштил клубот со само Паоло Гереро да игра како напаѓач.
Фелипе го одиграл својот прв натпревар во Серија А, а исто така го постигна својот прв гол во нерешениот резултат 2: 2 против Шапекоенсе на 25 мај 2016 година на Естадио Раулино де Оливеира. Својата прва сезона ја заврши со 15 настапи во Серија А и 5 погодоци.
Сезона 2017 година
Визеу го постигнал својот прв гол на интернационално натпреварување на 9 август 2017 година во победата од 5: 0 против Палестино за второто коло од Копа Судамерикана во 2017 година. Повторно погоди во четвртфиналниот реванш ремито 3-3 против Флуминенсе. Во полуфиналето Визеу повторно ја погодил мрежата, овој пат на двете игри против Хуниор, еднаш во првиот натпревар на Естадио до Маракањ и двапати во реваншот кај Естадио Метрополитано, Роберто Мелендез.
Удинезе
На 7 февруари 2018 година, Удинезе потпишал петгодишен договор со Визеу со кој исплатил 6 милиони долари за трансфер, иако Визеу ќе се преселел во италијанскиот клуб на 1 јули 2018 година.
Гремио (заем)
На 12 јануари 2019 година, Визеу се приклучил на Гремио како позајмица до 31 јануари 2020 година.
Атлетико Паранаенсе (позајмица)
На 4 јануари 2020 година, Удинезе објавил дека Визеу ќе биде позајмен во Атлетико Паранаенсе до 31 декември 2020 година но неколку дена подоцна договорот е откажан.
На 16 јануари 2020 година, рускиот клуб Ахмат Грозни објави дека потпиша договор со Визеу, кој им се придружил на позајмица до 31 декември 2020 година со опција трансферот да биде траен на крајот од истиот. На 7 јули 2020 година, тој го постигна својот прв гол за Ахмат за да му донесе победа на неговиот тим со 2-1 на гостувањето кај ФК Тамбов. Неговиот заем беше раскинат на 17 септември 2020 година.
Руско-британски односи
Руско-британските односи (руски: Российско-британские отношения) се надворешни односи меѓу Обединетото кралство и Руската Федерација. Билатералните односи меѓу двете земји опфаќа период од речиси пет векови чија историја е исполнета со соперништво и сојузништво, во зависност од периодот.
Според анкетата спроведена од страна на Организацијата Галуп, британската јавност има едно од најповолните мислења на Русија, особено кај младите британски граѓани.
Царска Русија и Англија
Кралството Англија и Руското царство воспоставиле односи во 1553 кога англискиот навигатор Ричард Ченслор пристигнал во Архангелск, време во кое со двете земји управувале Марија I и Иван Грозни. Тој се вратил во Англија и бил испратен назад во Русија во 1555 година кога била основана Московска компанија која одржувала монопол врз трговијата меѓу Англија и Русија до 1698 година.
Во 1698 година, Петар Велики престојувал во Англија три месеци. Тој ги подобрил односите и научил за новите технологии на островот, особено во врска со бродовите и навигацијата.
Руска Империја и Кралство Велика Британија
Кралство Велика Британија (1707-1800), а подоцна и на Обединето Кралство на Велика Британија и Ирска (1800-1922) одржувало големи врски со Руската Империја (1721-1917). Од 1720-тите години, Петар Велики ги поканил британските инженери во Санкт Петербург, што довело до формирање на мала, но комерцијално влијателни англо-руска трговска заедницата која функционирала во периодот од 1730 до 1921 година.
Во серија од општи европски војни во XVIII век, двете империи се нашле некогаш како сојузници и понекогаш како непријатели. Двете држави се бореле на иста страна за време на Војната за австриското наследство (1740-1748), но на спротивни страни за време на Седумгодишната војна (1756-1763).
Избувнувањето на Француската револуција и нејзините придружни војни довело до привремено обединување на силите на двете земји во идеолошки сојуз против францускиот републиканизам. Британија и Русија се обиделе да ја запрат Франција но неуспехот на нивната заедничка инвазија на Холандија во 1799 година предизвикала промена во ставовите.
Велика Британија ја окупирала Малта, додека царот Павле I бил Голем мајстор на витешкиот ред Болничари. Тоа довело до т.н. Индиски поход од 1801 година.
Двете земји се бореле едни со други во текот на Англо-руската војна (1807-1812), по што Велика Британија и Русија станале сојузници против Наполеон Бонапарт во Наполеоновите војни.
Источното прашање и судбината на Отоманското Царство станало од интерес за двете земји, каде и двете интервенирале во Грчката војна за независност (1821-1829).
Проблемите врзани со Османлиите не се решиле кое довело до римската војна (1853-1856) во која на една страна биле Велика Британија, Франција и Отоманското Царство а на другата останала Русија.
Соперништвото меѓу Велика Британија и Русија продолжило и на територијата на Средна Азија. Русија сакала излез до Индискиот Океан додека Британија постојано ги спречувала на руските трупи за стекнување на пат за потенцијална инвазија на Индија.
Во 1907 година бил потпишан Англо-руски договор за влегување на двете земји во Антантата. Двете земји станале сојузници во текот на Првата светска војна против Централните сили.
Советски Сојуз и Обединето Кралство
По Руската револуција од 1917 година, Велика Британија испратила војници кон руски пристаништа во текот на Руската граѓанска војна со цел да се огранички помошта на Советите кон Германија.
По повлекувањето на британските војници од Русија започнале преговори за трговија меѓу двете земји. Така, на 16 март 1921 година, бил склучен англо-советски трговски договор. На 1 февруари 1924 година Обединетото кралство го признал СССР. Односите меѓу двете земји биле растурени во 1927 а обновени во 1929 година. И покрај тоа, до почетокот на Втората светска војна двете земји имале напнати односи.
Втора светска војна
Во 1938 година Велика Британија и Франција го потпишале Минхенскиот договор со Нацистичка Германија. СССР се противил на договорот и одбил да го признае соединувањето на дел од Чехословачка кон Германија.
Советите се чувствувале исклучени од западните прашања и биле мошне внимателни на можното непријателство од страна на западните земји или Германија. Како одговор на тоа, СССР потпишал нацистичко-советски пакт, кој ветувал дека Советите ќе ја контролираат Источна Европа а Германија пак Западна Европа. Пактот ја заштитил на Германија и овозможил нејзина инвазија во Полска и започнување на Втората светска војна. Велика Британија и објавила војна на Германија. Велика Британијабила наклонета кон Финска во нејзината војна против СССР (Зимска војна). СССР испорачуваl мазут на Нацистите кој бил користен за во војната против Обединетото Кралство.
Во 1941 година, Германија ја започнала операцијата Барбароса. СССР потоа станал еден од сојузниците во Втората светска војна заедно со Велика Британија. Англо-советската инвазија на Иран обезбедила нафтена поддршка за војната.
Велика Британија потпишала договор со СССР и испратила воена опрема. Сталин бил непопустлив за британската поддршка за новите граници меѓу Полска. По долгите преговори тие се согласиле дека по крајот на војната СССР ќе има свое влијание на источните делови од Европа. Во октомври 1944 година, Черчил и министерот за надворешни работи Ентони Идн се состанале во Москва со Сталин и неговите министер за надворешни работи Вјачеслав Молотов. Тие разговарале за контрола на остатокот од Источна Европа. По долги преговори двете страни се договориле на долгорочен план за поделба на регионот. Планот бил да се даде 90% влијание во Грција за Велика Британија и 90% во Романија за Русија. Русија добила 80% во Бугарија и Унгарија. Имало 50/50 поделба во Југославија. .
Студена војна
По крајот на Втората светска војна, односите меѓу Советскиот Сојуз и земјите од Западниот блок се влошиле. Односите генерално се затегнале за време на претстојната Студена војна кое резултирало со шпионажа и други тајни активности.
Руска Федерација и Обединето Кралство
По распадот на СССР, односите меѓу Велика Британија и новата Руска Федерација првично биле затоплени. Додека трговијата и човечките врски се зголемиле, дипломатските односи претрпеле серија обвинувања за шпионажа кои предизвикале серија од политички тензии меѓу Лондон и Москва.
Книгата Основи на Геополитиката, руски учебник објавен во 1997 година, била една од највлијателните книги меѓу руската војска, полиција. Во книгата се тврди дека Русија мора да ја изолира Велика Британија од политиката на континентална Европа.
Во 2003 година, Русија барала екстрадиција на Борис Березовски и чеченскиот сепаратистички Ахмед Закаев, но Велика Британија го одбила барањето откако дала политички азил.
Во крајот на 2006 година, поранешниот агент на КГБ Александар Литвиненко бил отруен во Лондон од радиоактивно металоид, полониум-210 и починал три недели подоцна. Британија барала екстрадиција на Андреј Луговој кој бил обвинет за смртта на Литвиненко но Русија го одбила барањето, велејќи дека уставот не дозволува екстрадиција на своите граѓани на странски земји. Велика Британија тогаш протерала четворица руски дипломати кое пак било проследено со руско протерување на четири британски дипломати
Во јули 2007 година, обвинителство во Британија најавило дека Борис Березовски нема да се соочи со обвинение во Велика Британија поради неговата изјава за заговор за "револуција" во својата татковина.
РЕК „Битола“
Рударско-енергетски комбинат „Битола“ (скратено РЕК „Битола“) — најголема подружница во составот на АД Електрани на Македонија и се наоѓа на периферијата на Пелагонија, во близина на градот Битола. Комбинатот, чија основна дејност е производство на електрична енергија и јаглен, е најголем во системот на македонското електростопанство. Комбинатот е составен од единиците ПЕ Рудници, односно рудникот „Суводол“ и рудникот „Брод-Гнеотино“, и ПЕ Термоелектрана, односно ТЕЦ „Битола“.
Историја
Производството во комбинатот започнало во 1980 година со ископ на јаловина од првиот БТО-систем (багер, трака, одлагач), а првите киловат-часови електрична енергија биле произведени во 1982 година кога во работа бил пуштен првиот од трите блока на електраната. Производството го овозможуваат три блока чија моќност со реконструкцијата во 1994 година е зголемена за дополнителни 15 мегавати по блок или за вкупно 45 мегавати. По 2010 година, сите три агрегати биле осовременети и моќноста била подигната на 233 мегавати по агрегат, па вкупната моќност на РЕК „Битола“ денес изнесува 700 мегавати.
Во 2007 година, во употреба бил пуштен главниот превозен систем за јаглен во должина од 10 км од рудникот „Брод-Гнеотино“ до рудникот „Суводол“ со превозен капацитет од 3.800 т/ч.
Во периодот 2011-2012 година, ЕЛЕМ во соработка со надворешен советодавец изработиле студија за изградба на постројка за десулфурисзација. Студијата ја обработува технологијата за десулфурисзација позната како „влажна постапка“. Сепак, поради високата цена на обработуваната технологија и појавата на нови технологии, ЕЛЕМ во соработка со словенечкото препријатие „Рудис“ во 2016 година изработиле нова студија на изводливост којашто опфатила параметри кои се однесуваат на исплатливоста на постапката за намалување на SOx и прашина, како и оценка за влијанието на сите штетни материи од производствениот процес.
ТЕЦ „Битола“
Термоелектричната централа „Битола“ се наоѓа на периферијата на Пелагонија, околу 12 км источно од Биола и околу 15 км северно од границата со Грција. Централата располага со три агрегати чијашто збирна моќност изнесува 700 мегавати. Сиот овој потенцијал му овозможува на комбинатот учество од над 70% во вкупното производство на електрична енергија во електроенергетскиот систем на Македонија.
Во периодот 2011-2012 година била изработена студија за изградба на постројка за десулфурисзација. Студијата ја обработува технологијата за десулфурисзација позната како „влажна постапка“. Сепак, поради високите трошоци за изработка
Рудник „Суводол“
Рудникот за јаглен „Суводол“ започнал со работа во 1977 година на површина од околу 9 км2. Продуктивната јагленосна образба е поделена на подински јагленосен комплекс и продуктивен јагленов слој. Според квалитативните параметри, јагленовата материја во наоѓалиштето ги поседува својствата на меките кафеави јаглени — лигнити. Вкупните геолошки резерви на јаглен во наоѓалиштето Суводол изнесуваат 224.000.000 т јаглен, од кои 144.000.000 т му припаѓаат на главниот јагленов слој којшто постојано се исцрпува, а 80.000.000 тони отпаѓаат на подинскиот јагленосен комплекс.
Рудник „Брод-Гнеотино“
Рудникот за јаглен „Брод-Гнеотино“ бил отворен во 2009 година. Неговите резерви коишто се предмет за исцрпување изнесуваат 34.000.000 т, а определениот капацитет на рудникот изнесува 2.000.000 т годишно. Откопувањето на јаловината се врши со примена на постојаната технологија на БТО-системи, а откопувањето на јагленот и меѓуслојната јаловина се врши со примена на непостојаната технологија на кружна механизација.
Константин Хабенски
Хабенски е најпознат по својата улога во филмот Ноќна стража и Дневна стража, во улога на Антон Городецки. Хебенски е роден и пораснал во Ленинград, денешен Санкт Петербург. Во моментот живее во Москва и е еден од најпопуларните руски глумци.
Хејно
Хејно (роден на 13 декември 1938 како Хајнц Георг Крам) — познат германски пејач. Хејно продал повеќе од 50 милиони записи, и се смета за еден од најуспешните германски музичари на сите времиња.
Константин Хабенски
Своето прво појавување во еден филм го направил во 1994 година.
Хејно
Хејно е познат по неговиот баритон глас и неговата препознатлива комбинација на светло руса коса и темни очила за сонце (ги носи многу често на неговите настапи). Живее во градот Бад Минстервејфел, каде што поседувал кафуле до јуни 2012 година. Неговиот интерес за музика започнал кога неговата мајка му дала хармоника во 1948 година, иако неговото семејство едвај можело да си го дозволи тоа.
Живот
Хејно е роден на 13 декември 1938 година во Диселдорф-Обербилк, Германија и негови родители се Хајнрих и Франциска Крам. Неговиот татко бил римокатолик и работел како стоматолог, а неговата мајка била протестантка. Неговиот дедо бил органист во катедралата во Келн. Исто така, имал двајца братучеди кои биле католички свештеници. Таткото на Хејно бил одбран да стане дел од германската армија за време на Втората светска војна и бил убиен на 2 август 1941 година за време на инвазијата на Советскиот Сојуз.
Флоријан Зилберајзен
Флоријан Силберајзен (роден на 4 август 1981 во Пасау ) е германски музичар и телевизиски презентер.
Знаме на Фиџи
Знамето на Фиџи е официјалното знаме на оваа океанска држава. Сегашното знаме на Фиџи било усвоено на 10 октомври 1970 година. Освен мали модификациии, ова знаме се користело и за време на колонијата.
Опис
Знамето е составено од сина позадина каде во кантонот стои британското знаме, а во слободниот дел стои штитот од националниот грб. Сината боја го симболизира Тихиот Океан, кој е важен за државата и населението. Знамето на Обединетото Кралство ги симболизира врските на државата со Кралството. Пранешното колонијално знаме било со потемна сина боја и бил прикажан целосниот грб, а не само дел. Во државата дел од луѓето сакаат да се извади британското знаме, дел се за зачувување поради историски причини. Некои видни личности во Фиџи се за приказ на целиот национален грб на знамето, заедно со кану и националното мото (симболите на кралството Вити).
NGC 5760
NGC 5760 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 мај 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5760 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5760 има привидни димензии од 1,5' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 47 м 42,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 30' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 96°.
Други поделби
Проучување на NGC 5760 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52833. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 153; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1481. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 54.
Ангелко Василевски
Ангелко Блажев Василевски ( во —  во Скопско) — македонски партизан, учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Завршил само основно училиште. Се занимавал со земјоделство, но поради неплодноста на земјата, со семејството се преселил во село 'Ржаничино и таму живеел сè до одењето во армијата. Во септември 1944 година се приклучил во 8та македонска ударна бригада со која заминал кон Тетово, каде учествувал во акциите за конечното ликвидирање на балистичките банди. По извесен период се враќа и работи во Скопје. Загинал во несреќен случај, во ноември 1944 година, при уништување на заостанати мини. Бил погребан во 'Ржаничино, Скопско.
Прашко метро
Прашко метро (Pražské metro) — брза сообраќајна мрежа во Прага. Основано во 1974 година, прашкото метро се состои од три линии (А, Б и Ц), со 61 станица (претежно со островска платформа) и транзитна мрежа долга 65.2 километри. Прашкиот метро систем во 2012 година опслужил 589.2 милиони патници (околу 1,6 милиони дневно), што го прави петтиот најпрометен метро систем во Европа.
Основни информации
Метрото се состои од три линии, од кои секоја е претставена со своја боја на мапи и знаци: Линија А (зелена, 17 станици, 17 км), линија Б (жолта, 24 станици, 26 км) и линија Ц (црвена, 20 станици, 22 км). Вкупно има 61 станици (три од нив се трансфер станици) поврзани со речиси 66 километри главно подземни железници. Метро услугата работи од 4-5 часот па сè до полноќ, со околу 110 до 200 секунди интервали меѓу возовите и 4-10 минути после главните работни часови. Речиси 600 милиони патници го користат прашкото метро секоја година (околу 1,6 милиони дневно).
Метрото е управувано од страна на Јавното сообраќајно претпријатие АД (чешка: Dopravní podnik hlavního města Prahy as), кој управува со сите средства за јавен превоз низ градот (метро, трамваи, автобуси , пет фериботи, жичарница до Петрин и седиштето на зоолошката градина во Прага).
Многу од станиците на метрото се доста големи, со неколку влезови распоредени релативно далеку едни од други. Ова често може да доведе до забуна кај оние кои не се запознаени со системот. Генерално, станиците се добро обележани дури и за оние кои немаат познавања од чешкиот јазик. Прашкото метро се смета за многу безбедно.
Системски распоред и станици
Прашкото метро е во форма на триаголник, со сите три линии кои се среќаваат во центарот на градот на три главни станици. Секоја главна станица за поврзување на патниците има две сали, по една сала за секоја линија. Длабочината на станиците (и поврзувачките линии) значително варира. Најдлабоката станица е Náměstí Míru, која се наоѓа 52 метри под земја.
Повеќето станици обично имаат островска платформа во центарот на салата на станицата (тунел) која ги опслужува двете насоки. Ѕидовите на многу станици се украсени со обоени алуминиумски панели; секоја станица има своја боја. Некои од станици во метрото се сметаат за меѓу најдобрите во Европа.
81-71M
81-71M е модернизирана варијанта на старите советски 81-71 возови со нов мотор, техничка опрема, ентериер и екстериер. Сообраќа на линиите А и Б од 1996 година. Модернизацијата ја спроведе Шкода Транспорт и ЧКД помеѓу 1996 и 2011 година. Прашката транспортна компанија поседува 93 единици на 81-71M. Должината на возот е 96,11 метри, забрзувањето е идентично со Метро М1, 1,3 м/с. Слични прилагодувања биле направени и во метрото во Тбилиси и во метротото во Ереван, како и приближно идентична верзија извезена во Киев.
Историја
Иако метро системот во Прага е релативно нов, идејата за подземен транспорт во Прага датира многу години уназад. Првичните предлози за изградба на подземна железница биле направени од Ладислав Рот во 1797 година. Друг предлог датира од 1926, од Бохумил Белада и Владимир Лист.
Идни планови
Друга фаза од проширувањето на линија А била планирана од станицата Nemocnice Motol до аеродромот Вацлав Хавел, но многу е веројатно дека ова проширување нема да се гради и аеродромот ќе биде поврзан со друга железничка станица.
Линија Д
Се планира да се воведе и нова линија, линија Д (сина линија), која ќе го поврзува центарот на градот со јужните делови на градот. Според сегашните планови, линијата ќе сообраќа од центарот на градот и ќе продолжи сè до Вршовице, Крч, Либуш и Писнице. Ќе има 10 станици: Náměstí Míru (трансфер на линија A), Náměstí bratří Synků, Pankrác (пренос на линија C), Олбрахтова, Nádraží Krč, Nemocnice Krč, Нове Двори, Либуш, Піснице и Депо Писнице. Линијата Д е многу важна за подобрување на сообраќајната состојба во јужниот и југоисточниот дел на градот. Во втората фаза се планира да се прошири оваа линија од Pankrác до Náměstí Míru. Првиот дел од линијата Д е планиран да се гради помеѓу 2019 и 2023 година.
Исто така, постојат планови да се воведе и линија Е, која ќе служи за кружно циркулирање низ градот. Точната рута сè уште не е утврдена.
Билети
Основните карти чинат 32 CZK (од 5 февруари 2019) за 90-минутно возење или 24 CZK за 30-минутно возење. Во ноември 2007 година била воведена услугата за купување на карти преку СМС-порака за единечни возења и картички со целодневн.
Краткотрајните туристички карти се достапни за периоди од 24 часа (110 ЧК) и 3 дена (310 ЧК).
Гилтен
Гилтен (Gilten) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Низ општината поминува сојузниот пат Б214, а североисточно од местото реката Лајне се влева во Алер.
Општински единици
Општината Гилтен е составена од следниве единици:
NGC 1373
NGC 1373 — елиптична галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1373 се споменува и како ESO 358-21, MCG -6-8-28, FCC 143, 1ZW 13.
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1373 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1373 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 34 м 59,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 10' 16". Положбениот агол на објектот е во износ од 131°.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Лески
Свети Јован Крстител — православна црква кој се наоѓа во виничекото село Лески.
NGC 1373
Други поделби
Проучување на NGC 1373 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13252. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7027.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Лески
Историја
Црквата е една од најстарите во Општина Виница. Годината на градење не е точно позната, меѓутоа над источниот влез на првобитната црква, која подоцно е доградена, на фреската над вратата има натпис во кој пишува дека во 1874 год. се извршени преправки на црквата. Натписот е доказ дека црквата била градена многу порано вороватно во првата половина од 19 век. Во Брегалничаката епархија годината на градба е напишана 1848.
Забележително е тоа што во оваа црква се вградени остатоци од старата средновековна црква „Св. Јован Опсеча“„ која се наоѓала на местото на денешните гробишта, поточно надвратниците, довратниците и стариот кирилски натпис.
Живопис
Во внатрешноста има дрвен иконостас, со четири реда икони, од кои наистарите иконите во најдолниот дел со мотиви од стариот завет, сликани од локални мајстори. Иконите укажуваат на различни периоди во сликањето а и сликарскиот ракопис укажува на различни мајстори.
Поврзано
Црквата во XX век е доградена, надградена и реновирана, со што има добиен сосема нов лик за разлика од првобитниот. Во дворот на црквата се изложени остатоци од камена пластика од старата црква.
Руј Рамос
(роден ) — јапонски фудбалер.
Александар Смилевски
Александар Смилевски — македонски архитект. .
Животопис
Смилевски е роден на 17 мај 1939 година во Скопје, каде што и дипломирал архитектура. Работел во “Бетон”, каде што, ги направил првите чекори во архитектурата и реализирал најголем дел од своите дела. Тој е дел од генерацијата архитекти кои активно се вклучиле во обновата на Скопје по земјотресот во 1963 година. Меѓу неговите најрани остварувања е проектот за станбени кули тип „Б”, кои се дел од Градски ѕид. Ги проектирал уште гимназијата „Орце Николов” во Скопје, станбениот блок „Грозд” и Спомен-домот на културата во Битола, станбени кули во скопски Карпош и Железарница, хотелот „Бетон” во Охрид, станбени објекти во повеќе општини, хотел од висока категорија во Дечани, Косово, а во странство работел и на проект за индустриски објект во Ирак, станбени комплекси во Запорожје, Украина. Престојувал во Русија како стручен координатор за изградба на бензински пумпи и управна зграда на „Југанс нафтегас” во Омск, Сибир. Добитник е на наградата „Андреја Дамјанов” за 2008 година и станува и член на Академијата на архитекти при ААМ. Од 1980 до 1990 бил член на колективното претседателство на ААМ.
Андреја Дамјанов
Андреја Дамјанов (Папрадиште, Велешко, – Велес, ) — еден од најголемите градители на сакрални објекти на Балканот од периодот на македонската преродба. Со своите браќа, мајсторот Андреја градел цркви во Македонија, Бугарија, Србија, Босна и Херцеговина и други земји на Балканот. Неговата градителска умешност била забележана и во Европа, особено од патописците кои Андреј го споменуваат како вреден и ценет мајстор. Неговите цркви се сметаат за бисери на сакралната архитектура на Балканот. При изградбата на црквите кои ги решавал како трикорабни базилики со полуцилиндречни сводови, Дамјанов особено внимавал на акустиката во ентериерот на црквата како и на декоративните елементи на столбовите што се белег на неговите градби.
За негова најубава и неповторлива градба се смета соборниот храм „Св. Великомаченик Пантелејмон“ во Велес, изграден во 1840 година. Дамјанов е градител на црквата во манастирот „Св. Јоким Осоговски“ кај Крива Паланка како и на црквите „Св. Богородица“ во Ново Село, штипско и „Св. Архангел Михаил“ во Чичево. Во Србија ги изградил црквите „Св. Илија“ во Печењевац, „Св. Ѓорѓи“ во Смедерево, соборната црква во Ниш како и соборната црква во Сараево. Тој ја завршува и градбата на црквата во Мостар.
Потекло
Роден е во село Папрадиште, велешко, во семејство на познати мијачки градители. Во неговото семејство мајсторскиот занает се одгледувал низа децении, пренесувајќи го од колено на колено. Тоа е родот Рензовци кои потекнуваат од мијачкото село Тресонче, но со немирите, кражбите и пустошите со слабеењето на Османлиското Царство кон крајот на XVIII век биле приморани да се преселат во безбеден крај, и се упатиле кон градот Велес. Во градот Велес биле примени од Емин-ага, тогашниот владетел на градот и краток период престојувале таму, подоцна поради непријатноста на климата во градот Велес побарале од Емин-ага да им дозволи да се населат во планинско место, по што им било дозволено да се населат на територијата на тогашното село Ѕвезданово, сегашно Папрадиште (наречено поради растението папрат што доминира во тој крај). Родот се памети од прадедото на Андреја, Силјан Рензовски кој бил познат мајстор-градител кој со својата тајфа градел најмногу во Тракија, Одрин и Цариград. Синовите на Силјан, Јанкула и Стефан исто така работеле како мајстори во Солун, Драма, Кавала, Сер и Измир. Синот на Јанкула, таткото на Андреја Дамјан исто така го наследил занаетот и градел цркви околу Солун, во Бугарија, во Македонија најчесто по селата, помалку по градовите. Соборната црква „Св. Богородица“ во Скопје ја започнува со изградба, но потоа умира, со што нејзината изградба ја продолжуваат неговите синови. Со овој објект Дамјан се претставил како вешт и спремен мајстор со успешното решавање на сложените архитектонско конструктивни проблеми.
Андреја имал тројца браќа: Ѓорѓи, Коста и Никола. Ѓорѓи Дамјанов бил зограф, Никола копаничар, а Коста работел како мајстор-градител и зограф. Заедно работеле во една тајфа, но најмногу се истакнувал од нив Андреја, кој го презел раководството на тајфата и се населил во Велес околу 1850 година.
Градителски занает
Работејќи во тајфата на својот татко, го научил мајсторскиот-градителски занает и уште како млад покажува наклоност кон градежното искуство. Неговото име станало познато низ целиот Балкан и за него пишувале неговите современици, странските патописци, нагласувајќи дека бил „прочуен и добар мајстор и во околните земји". Работејќи уште во тајфата на својот татко, имал можност да се запознае со богатото архитектонско наследство во својата земја. Така ги запознал функционалните, обликовните и конструктивните елементи на старата македонска архитектура, со што ги проширил своите знаења и се инспирирал од творештвото на старите мајстори.
Во самиот почеток на неговото плодно творештво градел цркви на територијата на Македонија, додека подоцна и низ целиот Балкански Полуостров. Со оглед на политичката ситуација во времето на неговото творештво и рестрикциите за градење на цркви на територијата на Македонија, црквите на оваа територија се доста поскромни како по своите димензии, така обликувањето, додека црквите што ги гради во другите земји се поубаво обработени и со поголеми димензии. Исто така, ги истакнал и своите квалитети за фундирање на објектите, по што бил повикуван на неколку објекти да го реши тој проблем.
Неговите градби најчесто се материјализирани во мешовит конструктивен систем со масивни носечки надворешни ѕидови и внатрешност како и кровна конструкција од дрво, но сето тоа било толку вешто обликувано што изгледало совршено и многу складно. Надворешните ѕидови биле од кршен камен со надворешна обработка од убаво обликуван делкан камен, во кои можеле да се појават отвори. Внатрешната конструкција се состоела од неносиви дрвени високи столбови кои биле обработувани периметрално со помали штици врз чија маса се нанесувал малтерот и делувале доста елегантно и не се наметнувале во ентериерот со својата вита појава. Останатите елементи во внатрешноста биле исто така изведени во дрво, вклучувајќи ја и кровната конструкција, што се носеле врз главните носиви елементи и се постигнал многу хармоничен и не наметлив ефект.
Обликување
Во однос на обликувањето, се работи за богато богато декоративно обликување особено во внатрешноста на објектите.Особено е важно што во внатрешноста на неговите објекти посебно значење и акцент се давало на присуството на обичниот човек (посетител на церемонијата), со што се потврдува преродбенската тенденција во тоа време. Западната влезна страна заедно со галериите кои се развивале наоколу биле раскошно обликувани, како обликовно така и сликарски, со што се нагласува значењето на обичниот народ. Олтарскиот дел исто така е богато обликуван додека бочните страни можеле да бидат осликувани или оставени во својот природен материјал, со што во двата случаи тоа делувало многу хармонично. Надворешноста на објектите, конкретно нивната фасадна обработка била поскромно обработена со што се постигнувал доста чист и смирен ефект. Декоративни елементи на фасадата можело да се појават единствено на аголните завршетоци и апсидните делови, со што аглите се обработувале со прецизно делкан и обработен камен и се разликувале од останатата ѕидна маса, додека апсидните делови се обликувани со просторни конкавни ниши со што се постигнувал добар пластичен ефект.
Типологија
Плановите на објектите најчесто трикорабни базилики со високо издигнати кораби од кои најчесто најмногу е издигнат средниот и големи димензии, но постојат и објекти со поинакви планови, како впишан крст и триконхос со 5 куполи и кула камбанарија на западната страна, со повеќе куполи итн.
Градежни предизвици
Во однос на темелењето и конструкциите на објектите, овој мајстор вешто се снаоѓал и успешно ги сместувал своите дела врз доста стрмни и живописни терени, поради што бил на далеку прочуен и повикуван за решавање на вакви проблеми.
Влијанија
Во неговото творештво се препознаваат неколку карактеристични влијанија од други стилови, кои вешто ги применува а со тоа и ги разубавува своите градби. Влијанието од средновековната архитектура, конкретно ренесансата и барокот, се препознаваат во декоративното обликување на објектите, особено во фасадното расчленување и надворешната декорација на прозорци, апсида итн. Исто така, се забележани источни влијанија во неговото творештво во обликувањето на влезните портали, кои раскошно се материјализирани.
Неговата најраскошно изведена градба претставува соборниот храм „Св. Великомаченик Пантелејмон", додека и останатите негови градби како што се: црквата во Осоговскиот манастир, црквата „Успение на Св. Богородица" во Штипско Ново Село, како и црквите „Св. Ѓорѓи" со Смедерево, „Св. Троица" во Ниш, „Рождество на Пресвета Богородица" се одликуваат со висок сјај.
Сибирски тигар
Сибирски тигар, познат и како амурски тигар, „источносибирски тигар“ и „усуриски тигар“ е редок подвид на тигар што живее на Далечениот Исток. Тој е најголемaта мачка на светот и истовремено со тоа еден од најмалобројните подвидови тигри. Внесен е во Црвената книга и е заштитен, до тој степен што, за убивање на сибирски тигар во Кина следува смртна казна. .
Таксономија
Felis tigris било научното име предложено од Карл Линеј во 1758 година за тигарот. Во 19 век, неколку примероци тигар биле собрани во источна Азија и опишани:
Валидноста на неколку подвидови на тигрите била доведена во прашање во 1999 година. Повеќето претпоставени подвидови опишани во 19 и 20 век се разликувале врз основа на должината и бојата на крзното, моделите на риги и големината на телото - особености кои многу варираат во населенијата. Морфолошки, тигрите од различни региони се разликуваат малку, а се смета дека протокот на гени меѓу населенијата во тие региони е можен за време на плеистоценот. Затоа, било предложено да се признаат само два подвида тигри како валидни, имено Panthera tigris tigris во континентална Азија и P. t. sondaica на Големиte Сундски Острови и евентуално на Сундаленд. Во 2015 година, морфолошките, еколошките и молекуларните црти на сите подводни типови тигри биле анализирани во комбиниран пристап. Резултатите ја поддржуваат разликата на двете еволутивни групи: континентални и сундски тигри. Авторите предложиле признавање на само два подвида: имено P. t. tigris кои се состојат од населенија на бенгалски, малајски, индокинески, јужнокинески, сибирски и касписки тигри; и P. t. sodaica која се состои од населенија на јавански, балиски и суматрански тигри.
Во 2017 година, Мачешката специјалистичка група ја евидирала мачешката таксономија и сега ги признава сите населенија на тигри во континентална Азија како P. t. tigris.
Особености
На должина се протега до 3 метри со опашот, висина од 1 метар во плеќите и тежина до 350 кг (расте цел живот). Нормалната тежина е околу 200 кг, а висината 90 см. Женките обично се помали — 100-180 кг. Крзното е жолтеникаво со црни ленти, оддолу на стомакот е бело. Долго и густо, тоа му овозможува да живее при температури и до -45 °C. Канџите се долги 10 см и мошне остри, а видот му е 5 пати подобар од човековиот. Сибирскиот тигар е ѕвер со огромна физичка моќ кој може да влече животно со размери на коњ со стотици метри. Независно од своите крупни размери може да трча со брзина од 50 км/ч, а некои единки и до 70 км/ч. Добар пливач е и многу ја сака водата. Секое животно има свое поединечно подрачје на живеење со просечна површина од 50 км2.
Исхрана
Сибирски тигар се храни само со месо. 65-90% од пленот е обичниот елен. Исто така негови пленови се и лосот, срната, еленот сика, горалот, дивата свиња и рисот. Понекогаш лови и помал дивеч како зајци и глувци. Наеднаш може да изеде до 20 кг месо.
Размножување
Половата зрелост достигнува на 4 годишна возраст. Се парат по секое време на годината за околу десетина дена. Бременоста е 3-3½ месеци. Раѓаат 2-4 слепи мачиња. На 2-3 недели ги отвораат очите, а на четвртата неделе веќе добро гледаат. До двомесечна возраст цицаат, а потоа почнуваат да се хранат и со месо. Сепак цицаат до седум месечна возраст а понегаш и повеќе.
Распространетост
Се среќава на Далечниот Исток, во Русија и Кина. Во Приморскиот крај на Русија живеат околу 450 единки, а во Кина нешто 40-50 (10%). Одделни единки се среќаваат и во Северна Кореја, до руско-кинеската граница. Како резултат на заштитата во последниве години популацијата споро се зголемува и ја проширува својата територија, враќајќи си ги старите живеалишта.
Хелге Шнајдер
Хелге Шнајдер (роден на 30 август 1955 година во Мулхајм ан дер Рур ) е германски комичар, џез музичар и мулти-инструменталист, автор, филмски и театарски режисер и актер. Делата на Шнајдер се неконвенционална мешавина од хумор, пародија и музика, која е под влијание на џезот. Тие вклучуваат спонтаност и импровизација како важни елементи.
Мехмед IV
Мехмед IV (محمد رابع, Meḥmed-i rābi; роден на година во  – починал на  година во ) — деветнаесеттиот султан на Отоманското Царство кој владеел во периодот од 1648 до 1687 година. Тој бил син на Ибрахим I и неговата сопруга Турхан султан. Тој на престолот се качил кога имал само шест години откако неговиот татко бил соборен и погубен. Владеењето на Мехмед е второто најдолго во османлиската историја, по онаа на Сулејман I. Првите и последните години од неговото владеење се одликуваат со воени порази и политички нестабилности, но повеќето од нив исто така биле успешни поради големиот везир Ќопрулу Мехмед-паша. Мехмед IV од современиците бил опишан како побожен владетел и бил означен како гази, што значи „свет воин“, заради неговата улога во многу освојувања за време на неговото долго владеење.
Меланија Трамп
Меланија Трамп (Melania Trump, родена Меланија Кнавс, Melanija Knavs, април 26, 1970; германизирано во Melania Knauss ) е првата дама на САД. Пред да се омажи за претседателот Доналд Трамп во 2005 година, таа работела како модел.
Мехмед IV
Рани години
Мехмед е роден во Топкапи-сарај на 2 јануари 1642 година, како најстар син на султанот Ибрахим и Турхан Хатиџе султан, која имала украинско потекло. Тој бил внук на Косем султан. За време на една расправија помеѓу султанот и Турхан, Ибрахим налутено го фрлил Мехмед во базенот. За среќа, Мехмед успеал да преживее, но до крајот на животот имал лузна на главата добиена по паѓањето во базенот.
Први години
На престолот дошол кога имал само шест години, во 1648 година и владеел речиси 40 години. Неговото доаѓање на власт го означил крајот на една деликатна ера за династијата. Неговиот предок Мустафа I бил соборен двапати, а двајца султани, меѓу кои и таткото на Мехмед, Ибрахим, биле убиени.
Меланија Трамп
Трамп е првата натурализирана американска граѓанка која станала прва дама, а втора прва дама која е родена во странство, првата е Луиза Адамс која е родена во Лондон.
Мехмед IV
Први години
По неговото пристапување во престолот, настанале немири помеѓу неговата баба Косем и неговата мајка Турхан околу тоа кој ќе ја управува земјата со оглед на тоа што Мехмед бил малолетен. Косем се поставила како регент на малолетниот султан, но наишла на жесток отпор од мајката на султанот. Во 1651 година, Турхан Хатиџе султан направила заговор против КОсем. Дури и високи државни службеници учествувале во заговорот. Овој заговор кулминирал со атентат врз Косем султан во 1651 година. Овој настан наишол на голема огорченост и незадоволство во рамките на Отоманското Царство, судејќи според фактот што Косем била една од главните фигури на Отоманското Царство со децении.
Покрај дворските интриги, отоманската флота била поразена од Венеција на Дарданелите, во Анадолија имало востание и масовни протести во Истанбул заради недостаток на храна. Под овие услови, Турхан го предала управувањето на везирот Ќопрулу Мехмед-паша во 1656 година. Така започнал т.н. Ќопрулски период.
Линеарно писмо Б
Линеарното писмо Б е сродно на Линеарното писмо А, сѐ уште недешифрирано претходно писмо за пишување на минојскиот јазик, и на подоцниот Кипарски слоговник; се смета дека слабото следење на фонемскиот принцип се должи на изведувањето на ова писмо од друго писмо. Линеарното писмо Б е делумно слоговно, со додатни логографски знаци кои се детерминативни (определни), или одредни (давајќи „класи“ и „типови“). Како такво, ова писмо повеќе личи на современото јапонско писмо во неговата графемска структура.
Мехмед IV
Државно управување
Во 1652 година, финансиската состојба започнала да се подобрува со реформите на Тархунџу Ахмед-паша. Тој ги намалил трошоците на царството и вовел нови даноци за сите, дури и државните службеници. За возврат на тоа го зголемил неговиот приход. Но, тоа не го воздигнал во очите на султанот, дури го понижил уште повеќе и довело до дополнително незадоволство во рамките на царството. Поради ваквото однесување на големиот везир, државните емисии во државната каса се влошиле. Војниците кои не ги добиле своите плати кренале револт. Дури 30 службеници на султанот биле обесени на дабово дрво на плоштадот Сулејманије во Истанбул. Овој настан е познат како Сикаморски инциент.
Во 1656 година, војната меѓу Отоманското Царство и Република Венеција се продлабочила. Венеција успеала да ги стави Дарданелите под своја контрола. Оваа ситуација предизвикала паника во Истанбул, а Ќопрулу Мехмед-паша ја презел титулата Голем везир.
Линеарно писмо Б
Писмото
Линеарното писмо Б има околу 200 знаци, кои се делат на слоговни знаци со фонетска вредност и логограми (или идеограми) со семантичка вредност.
Мехмед IV
Ќопрулски период
Султанот Мехмед IV наредил изградба на мостови во Цариград и Анадолија поради безбедност. Надлежноста за изградба на мостот му била доверена на Ќопрулу Мехмед-паша. Кога султанот Мехмед ја постигнал можноста за преземање на апсолутна моќ, тој не го стори тоа, гледајќи дека моќта им е оставена на способни и благородни луѓе. Годините што ги поминал во сенка на неговата мајка и високите државни службеници, го натерале тој да не биде политички активен. Се свртел кон филантропија и образование, исто како и неговите предци, Сулејман Величествениот и султанот Ахмед.
Големиот везир Ќопрулу Мехмед-паша побрзал да го врати престижот на Отоманското Царство. Со својата железна рака, тој ја повратил дисциплината кај јаничарите и воспоставил ред во рамките на царството. Тој ги принудил да ја почитуваат хиерархијата и системот и со тоа да ја насочат целата своја енергија кон одбрана на државата и да работат во рамките на државата. Тој, исто така, им ставил до знаење дека нивната работа е да ја заштитат државата, а не да се мешаат во нејзиниот политички живот. Тој го сторил тоа преку заплашување, правејќи го тоа во името на султанот. Потоа го убедил султанот Мехмед да ја преземе командата на војската и да го одбрани Отоманското Царство од Венеција. Султанот се согласил на тоа и ја вратил контролата врз многу острови што Венеција ги освоила од Османлиите, а потоа продолжил со понатамошни освојувања на венецијанските острови. Со победите, Османлиите успеале да ја уништат блокадата на Венеција на Дарданелите, а со тоа да овозможат повторно снабдување со храна во Истанбул и да се запре растот на цените, што претставувало огромна закана за отоманската економија и носело фатален ризик од негов колапс. По смртта на Ќопрулу Мехмед-паша, неговото место го зазел неговиот син Ќопрулу Фазил Ахмед-паша.
Неговиот син, наследник, е заслужен за освојувањето на Крит. Освојувањето на Крит започнало во времето на султанот Ибрахим, но не можело да се реализира до крај, бидејќи главното утврдување придонело многу жесток и траен отпор. Обезбедувањето и одржувањето на таков силен отпор било овозможено од европските држави, кои постојано им испраќале помош на бранителите на Крит. Ќопрулу Фазил Ахмед-паша успеал да стави крај на Критската кампања. На чело на морнарицата, тој успеал да ја сруши блокадата на островот, кој бил опколен 7 месеци и освоен по две години. Со ова освојување, Крит станал дел од Отоманското Царство. Фазил, заедно со утврдувањето, зел и венецијанско оружје, кое се користело за одбрана на Крит. Тој наредил реконструкција на земјиштето на Крит во форма на тврдини, фарми, огради и згради, па го напуштил островот во 1670 година, по 3 и пол години престој поминати во неговото освојување.
Линеарно писмо Б
Слоговни знаци
На Линеарното писмо Б му е назначена Уникодна Низа 10000–1007F за слоговни знаци и 10080–100FF за логограми.