Белгиска_антарктичка_експедиција
Поларна ноќ
Жерлаш се трудел да ги расположи луѓето на секој можен начин. Празниците се организирале речиси неделно, дури и Први мај. Ова предизвикало криви коментари во дневникот на Амундсен за „социјалистите“: Норвежанецот го очекувал 17 мај. Празничните оброци биле секогаш придружени со либации. За офицерскиот неред, Раковица почнал да црта дневен весник, кој, според Жулијан Санктон, е единствен извор: „нефилтрирана слика на животот на Белгија“. Таму има многу непристојности, на пример, состојбата на грбот на Артстовски во различни временски услови (се надува на ветрот, попушта на дождот, се намалува на суво време и отекува за време на бура). Во издание на „Задоволствата на Мехелен“ била прикажана карикатура на Данко, прикажана како лежи во ров и гледа на здолништето на жена. Скатолошките теми биле исто така доволни: Арктовски им проповедал на пингвините кои го полеваат со гуано, или врз него се истура гуано за време на набљудувањата. Само Кук (кој никогаш не се навредил за возврат), Амундсен, кој бил склон кон аскетизам и вечно сериозниот Артстовски, кој бил главна цел на шеги, не сакале непристојни работи. Еден ден Раковица на масата наместо путер му намачкал леб со вазелин. Кук, бидејќи бил лекар, не ги одобрувал сексуалните разговори, сметајќи дека е нездраво да се концентрира на предмети кои би биле недостапни долго време. Тој сметал дека апстиненцијата е многу корисна. Лекоинт, како одговор, побарал во својата кабина збир на илустрирано списание - подарок од покровител на уметноста од Антверпен, на кој имало многу фотографии од париски социјалисти, глумици и уметници од кабаре. Првиот асистент дошол на идеја за „конкурс за убавина во кореспонденција“. Работата во гардеробата била во полн ек: биле избрани околу петстотини женски слики, кои биле класифицирани според држењето на телото, облеката, па дури и по делови од телото („убавина на рацете“, „уста“, половината, нозете). Изборот траел цели три дена и завршил на 10 април. Клео де Мероде и Американката Клара Ворд се пласирале во финалето Лекоинт, обожавател на Ворд, сакал да го придобие Кук, на кого му бил даден одлучувачкиот глас, а Артстовски бил назначен за главен судија. На крајот, Клара Вард победила. Лекоинт бил толку воодушевен што ја ставил перфорираната лента со белгиската химна наназад во оргулите. Сепак, се покажало дека ова е еден од последните среќни празници на бродот. Жерлаш инсистирал дека најдобриот лек за депресија е редовната работа. Работниот ден траел од осум наутро до пет попладне. Неговата главна содржина била да се воспостави ред во складиштата и станбените простории, како и вадењето и топењето на мразот и ловот. Во вечерните часови, луѓето обично се забавувале (читајќи или играјќи карти), поправајќи облека и чевли. Доколку имало ведри месечеви ноќи, се организирало активности на отворено, на што инсистирал Кук. За време на празници и недели, на тимот му се приготвувал грог и му давале 150 грама црвено вино од Бордо. Според резултатите, ако де Жерлаш бил задоволен од чистотата на просторијата, бил даден дополнителен бонус во форма на чаша вино. Надвор од овие случаи, алкохолот не бил дозволен. Сепак, веќе од почетокот на мај, дел од морнарите почнале да ги игнорираат наредбите и одбивале да ја напуштат топлата пилотска кабина, се повеќе поплаки предизвикувале квалитетот на храната. Лекоинт напишал во својот дневник дека бил зачуден од тоа како де Жерлаш опсесивно зборувал за тоа што точно ќе напише печатот по неговото враќање за одредени негови постапки. На 17 мај започнала поларната ноќ, која траела до 23 јули - седумдесет дена без Сонцето.