cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Работнички
Втора светска војна (1941-1944)
Првенството на Скопската спортска област започнало во април 1942 година. Се играло во еднокружен систем, а Работнички ги загубила првите два натпревари и тоа со Вардар Топаана 0:2 и со ЖСК 1:3. Бидејќи ги освоиле првите две места, овие екипи имале право да учествуваат во квалификациите за Елитната дивизија. Работнички го освоил третото место.
Во слободните термини се одигрувале многу пријателски натпревари, а еден од нив бил забележан и од „Скопски весник“. Работнички и ЖСК одиграле пријателски натпревар во кој ЖСК бил голем фаворит и се очекувала негова лесна и брза победа, меѓутоа Работнички се прикажал во добро издание и стигнал до нерешен резултат 2:2. Понатаму весникот забележал: „Важно и радосно е за Скопје што се формираат екипи кои со малку повеќе труд и време ќе и бидат рамноправни противници на ФК Македонија на спортското поле.“
Новото првенство започнало во месец септември 1942 година. Клубовите од Скопската спортска област биле поделени во три групи: Скопска, Кумановска и Велешка. Во првото коло Работнички го победил Ботев со 4:1, што било оценето како големо изненадување бидејќи претходно Ботев го победил Вардар Топаана – првакот од претходното првенство. Другите два натпревари со ЖСК и Вардар ги загубил со 0:4 и одново се пласирал на третото место.
По завршувањето на есенскиот дел на лигата, во Скопје бил одигран Зимскиот фудбалски куп. Работнички во првото коло го победил Ботев со 2:1, а во второто се сретнал со Македонија. Овој натпревар се одиграл на 21 декември 1942 година. Македонија победила со 5:0, а на полувреме било 2:0. За овој натпревар „Скопски весник“ навел: „ФК Македонија настапи со подмладен состав и само тројца првотимци. Се сретна со екипата на скопските работници. Иако Македонија цело време ја држеше играта во свои нозе, Свобода прикажа упорна игра.“ Интересно во овој текст е тоа што името „Свобода“ се споменува само еднаш, а инаку Работнички постојано е ословуван како „клуб на скопските работници“ што јасно става до знаење дека јавноста во градот добро знаела за кој клуб станува збор и кој е неговиот вистински идентитет.
Својата асимилаторска политика бугарскиот окупатор се обидувал да ја спроведе и во спортот. На овој начин се обидел да врбува и спортски екипи. Интересно е дека во таа програма не го предвидувале Работнички, т.е. Свобода.
Во месец август 1943 година, бил одржан пријателски турнир на кој учествувале четири скопски екипи: Македонија, Вардар, Балкан и Работнички. Во полуфиналето Македонија го победила Работнички со 4:1 (2:1).
Покрај солидните резултати на теренот, оваа сезона ќе биде забележана и како трагична заради судбината на еден од фудбалерите на клубот – Томо Кокиновски кој на натпреварот против Шар добил силен удар во ногата и скршеница на потколеницата. Поради ненавремената интервенција на ногата се јавила гангрена и истата морала да биде ампутирана. По повод овој настан, во месец декември 1943 на семејството на Кокиновски од страна на бугарскиот Спортски клуб Левски од Софија му биле дарувани 6.000 лева. Имено, бил закажан пријателски натпревар меѓу ФК Македонија и Левски Софија. Во најавата за оваа средба „Скопски весник“ напишал: „Целиот приход од овој натпревар е за помош на настраданиот играч на СК Работнички, Томо Кокиновски, кој од пред извесно време остана без едната нога. На вчерашниот состанок на софискиот СК Левски спроведена е акција за собирање помош меѓу членовите на управниот совет на клубот за настраданиот Кокинов. Уште веднаш била собрана сума од 6000 лева која во недела треба да биде доставена во Скопје и предадена на Кокиновски.“
Како што претходно било изнесено, спортската активност на Работнички во 1944 година била сериозно намалена, а во летото истата година и престанала. Речиси сите членови на екипата и управата на клубот биле вклучени во завршните операции за конечното ослободување на градот и земјата, а активноста на Работнички продолжила во слободна Македонија.
Во периодот за време на војната (1941-1944) за ФК Работнички односно Свобода настапувале следните спортисти: Стојан Видински, Атанас Геџо Јанакиевски (голмани), Душко Миркуловски, Киро Николовски, Трајка Николовски, Васко Кокиновски, Никола Таневски – Јанде, Благоја Мисајловски, Михе Ивановски, Александар Сандре Богоевски, Бошко Димитровски – Џамџија, Благоја Маневски – Жапче, Тошо Венинов, Миле Јовановиќ, Толе Кокиновски, Стојче Костовски – Толчи, Димитар Димитровски – Циц, Славко Матовски, Душко Атанасовски, Игнат Матеев, Митко Танев – Каварџик, Трајко Василевски – Шипош, Богоев, Кула и Зија.
Возобновување (1945-1949)
Уште во првите месеци по ослободувањето на Скопје, поранешните членови на ФК Работнички кои се наоѓале во градот, а сега на различни функции во народната власт, на разни воени должности, во претпријатијата што биле обновувани и создавани, започнале со подготовките за обновување на дејноста на клубот. Подготовките се вршеле во текот на зимата 1944 година, за со доаѓањето на пролетта 1945 година активните членови на клубот да излезат на зелениот терен на своите први тренинзи во ослободениот град.
Ова бил малуброен состав бидејќи половина и повеќе од играчите се наоѓале надвор од градот во воените единици кои се бореле на Сремскиот фронт или во единиците кои ги гонеле остатоците на балистите и други банди. Некои од нив биле во Првата ударна младинска чета на акција во Скопска Црна Гора.
Десетгодишната традиција на Работнички ги поттикнала функционерите во општеството на размислување за формирање на масовно спортско друштво кое ќе ја развива спортската активност меѓу скопските работници и ќе ги претставува на полето на спортот. Оваа идеја набрзо била прифатена од активистите на Работнички и бидејќи се вклопувала во поставките за новата организација на физичката култура, по кратки подготовки било одржано основачкото собрание.
На 1 јули 1945 година во просториите на Работничкиот дом во Скопје, во присуство на голем број активисти, спортисти и симпатизери и важни личности од градскиот живот, создадено е Фискултурно синдикално друштво Работнички. На истиот состанок бил донесен и статутот на друштвото и бил избран управен одбор. За претседател бил избран Александар Цанко Христов, а за секретар Манас Спасовски.
Една од основните задачи кои собранието ги поставило пред новото спортско друштво била развивањето и омасовувањето на активностите на физичката култура меѓу работничката младина и работниците воопшто. Речиси сите градски работнички фискултурни секции продолжиле преку дејноста на ФСД Работнички. Фискултурните секции како на пример „Градител“, „Треска“, „Графичар“, „Металец“ и други во 1946 година организационо се поврзале за ФСД Работнички.
Активностите за создавање и организација на екипи во различни спортови биле раководени од управниот одбор на друштвото и синдикалниот совет на градот. Во овој период (1945-1948) активноста на Работнички дала значаен придонес во опоравувањето на штотуку ослободеното Скопје.
Изреката „Преку масовноста кон повисоки спортски резултати“ всушност била поставена задача за издигнување на спортскиот квалитет во постојните спортови. Истовремено оваа парола значела и прифаќање на нови спортови за кои во Македонија постоеле услови за развој. Во овој период покрај фудбалот како споредни активности биле развивани одбојката, неколку атлетски дисциплини, велосипедизмот, пливањето и сосема малку ракометот. Од сите овие спортови, фудбалот имал најголема традиција и неговото обновување било приоритет. Пролетта 1945 година пред еден натпревар на ФК Работнички се одиграл и првиот одбојкарски натпревар по ослободувањето. Во месец јуни 1945 година во Скопје бил организиран и првиот фискултурен слет во Македонија на кој се одржале натпревари во атлетика. На ова републичко првенство се појавиле и настапиле спортисти од Работнички, а со тоа се поставиле и основите на Атлетскиот клуб Работнички. Ова говори дека Работнички веќе во 1945 година имал три спортски клуба кои играле значајна улога во развојот на македонскиот спорт. Во почетокот на 1946 година бил создаден Скијачкиот клуб Работнички, а неколку месеци подоцна и Кошаркарскиот клуб Работнички кој станал еден од највлијателните и најуспешните претставници на Друштвото.
Поради обновената организација во синдикалната организација под чиј патронат се наоѓал ФСД Работнички во 1949 година било предложено Работнички да биде преземен од поголема работна организација која понатаму ќе се грижи за развојот и напредокот на клубот. Изборот паднал на работниот колектив на Македонската железница. Членството на синдикалниот одбор на железничарските работници со воодушевување ја прифатило можноста за преземање на Спортското друштво Работнички за кое, пак, работата под овој патронат донела уште поголем елан и ентузијазам за постигнување нови успеси на сите спортски борилишта.
Послевоени натпреварувања
Првото фудбалско првенство на Македонија било одржано во пролетта 1946 година со само шест екипи: Победа, Македонија и Работнички од Скопје, Гоце Делчев од Прилеп, 11 Октомври од Куманово и Пелистер од Битола. Било играно двокружно, секој со секого. Во таа конкуренција на шест екипи првото место во тогашната Македонска лига, го освоила Победа од Скопје со 17 бодови пред Македонија со 16 и Пелистер со 8 бодови, Работнички бил четврти со 7, 11 Октомври и Гоце Делчев со по 6. Во сезоната 1952, Работнички учествувал во Првата југословенска фудбалска лига, но само една сезона бидејќи завршил на претпоследното место и се вратил во Втората југословенска лига. По вторпат во друштвото на најдобрите клубови во поранешна Југославија, Работнички се нашол во сезоната 1953/54 но бил последен и повторно испаднал. Во оваа сезона се сретнал со Вардар во прволигашка конкуренција и двапати играл нерешено со него – 2:2, 1:1.
Во тој период, работници на ФК Работнички биле Благој Ивановски – Марјан како генерален секретар, Стојан Богоевски – Гајда како тренер, Мирослав Јовановски како претседател. Фудбалери биле: Кирил Гичевски – Гинда, Миле Герасимовски – Гале, Благој Мојсов, Георги Георгиевски – Жути, Цветко Бачваровски, Урош Петровски, Спиро Петровски, Кирчо Стојановски, Стевче Димитровски, Д-р Војче Димитровски, Тодор Балевски – Велф, Божо Вучиновски, Атанас Радевски – Брсјак, Христо Христовски – Мулац.
Во независна Македонија
Во периодот од осамостојувањето на Македонија, Работнички започнал во Втората македонска фудбалска лига и таму се натпреварувал до сезоната 1997/98 кога го освоил првото место и бил унапреден во Првата македонска фудбалска лига и оттогаш е постојан член на најквалитетното македосното фудбалско натпреварување. Врвот на својот успех Работнички го достигнал во периодот од 1999 година до 2008 година кога спонзор на клубот била силното претпријатие „Кометал“, така што тој го носел името „Работнички Кометал“. Во овој период, „Работнички Кометал“ станал силен и стабилен фудбалски клуб, којшто полека но сигурно почнал да надвладејува во македонскиот фудбал, а напоредно со тоа и достојно да се претставува на европската сцена.
Во летото 2003 година, Работнички кој правно бил здружение на граѓани, кој до тој момент го носел името Железничарски фудбалски клуб Работнички Кометал, го сменил името во Фудбалски клуб Работнички Кометал.
Во сезоната 2009/10, „Работнички“ играл во финалето на Купот на Македонија, каде загубил од Тетекс со 2:3, а натпреварот останал во сеќавање по тоа што фудбалерите на Работнички не ги примиле медалите за освоеното второ место.
Во сезоната 2013/14, Работнички ја освоил двојната круна, освојувајќи ги титулата во македонското првенство и Купот на Македонија.
Во сезоната 2014/15, во полуфиналето на Купот на Македонија, Работнички ја елиминирал екипата на Ренова, со победа на домашен терен од 2:1 и нерешен резултат во вториот натпревар (1:1). На тој начин, по петти пат, „Работнички“ обезбедил пласман во финалето на Купот, каде се сретнал со Тетекс. Во финалето, одиграно на Стадионот „Филип Втори“ во Скопје, Работнички го победил „Тетекс“ со 2:1 и така, по четврти пат го освоил Купот на Македонија. Головите за Работнички ги постигнале капитенот Блаже Илијоски и Марјан Алтипармаковски.
Во април 2023 година, претпријатието Џевахир Холдинг (Cevahir Holding) станало сопственик на клубот.
Ветерани
Здружението на ветераните неформално функционира уште од сознавањето на ФК Работнички во 1937 година.
Службено, здружението на ветераните на Работнички е формално регистрирано пред надлежен суд со одобрување број 29/05 на 18 февруари 2005, и е забележано во регистарот на здруженија на граѓани од фондации под регистарски број 1928 под името Работнички „Ветерани“ - Скопје, со седиште во Скопје. Здружението функционира во соработка со Работнички, општо споредувајќи ги неговите политики, делегира свои членови во органите на управување на клубот, дава свои мислења, предлози од заеднички интерес, и сето тоа со цел постигнување на поголеми резултати и давање вистинска афирмација на клубот и во Македонија и во странство. Основни извори на финансирање на здружението се: запишување такса, спонзорство, како и стоки кои се набавуваат и продаваат од страна на клубот. Членови на здружението се: Активни членови кои имаат поминато голем број на години во водење на клубот како и спортисти кои биле активни фудбалери во клубот долги години, како и голем број граѓани кои покажаа интерес за приклучување на здружението. Во здружението има членови од сите области на општествениот живот, вклучувајќи: правници, професори, директори на познати фирми, амбасадори, тренери, познати фудбалери-претставници и многу други познати личности од спортот и јавниот живот.
Претседател на Здружението од нејзиното создавање е адвокатот Драган Поповски, генерален секретар е Ристо Поповски, а селектор е Ѓорѓи Стојановски. Со посебен интерес е да се спомене дека здружението на ветерани на ФК Работнички е првиот од таков вид во Република Македонија. Од моментот на создавањето, здружението покажало голем развој на фудбалската работа, како и создавање и проширување на пријателски врски со други фудбалски клубови во Македонија и во странство. За таа цел, здружението има воспоставено пријателски спортски односи со екипи од Бугарија, Србија, Црна Гора, Турција, Грција, Словенија, Хрватска и Шведска.
Здружението на Ветерани Работнички е и редовен учесник во традиционалниот меѓународен Варна КУП, што е одржуван секоја година во Варна, Бугарија. Во натпреаврувачки мечеви како со екипи од Бугарија, одигра неколку натпревари со екипи од Романија, со екипи од Турција и со екипи од Србија. Речиси со сите кои се вклучени во работата на здружението, преку напорна работа и упорност, добиени се одлични резултати и помогнаа да се освојат безброј натпреварувања и меѓународни признанија. Успешната активност на здружението продолжува понатаму сè повеќе.
Како полни и одговорен наследници на позитивни промени се Димовски, Попоски, Лазаров, Милошевски, Зефиќ, М. Андреевски, Д. Стојановски, Јаневски, Н. Богоевски, С. Богојевски, Џипунов, Јанев, Јовевски, Ингилизов, Бојчевски, Илиевски, Петковски, Ангеловски, Неделковски, Мицевски, Љушев, Нешовски, Цонев, Недељковиќ, М. Стојановски, Лазаревски, Скендеровиќ, итн.
Доскорешни сезони
Легенда
Европски натпревари
Со преземање на клубот од страна на препријатието „Кометал“ во 1999 година, Работнички бележел постојан напредок: еднаш се натпреварувал во УЕФА Купот (2000/01), а во сезоната 2004/05 убедливо го освоил првото место во Државното првенство во Македонија со што изборил учество во „Лигата на шампионите“. Во своето прво излегување на меѓународната сцена, во Купот на УЕФА, „Работнички Кометал“ се сретнал со екипата на „ФК Ворскла“ од Полтава, Полска при што бил елиминиран во првото коло. На 16 јули 2010 година, „Работнички Кометал“ го добил за противник славниот Ливерпул во третото квалификациско коло на Лига Европа. Во првиот натпревар, одигран на 29 јули 2010 година, Работнички загубил со 2:0, а поразот од 2-0 се повторил и на реваншот една недела подоцна. Следната година, „Работнички“ играл против „Лацио“ во бараж натпреварот за влез во Лига Европа, во кој Работнички бил поразен.
Во сезоната 2015/16, ФК Работнички играл против естонска Флора Талин во првото квалификационо коло на Лига Европа. Во првиот натпревар, Работнички гостувал во Талин каде загубил со резултат 1:0. Работнички ја анулирал негативата, победувајќи го противникот со 2:0 на Арената Филип Втори. Стрелци на головите биле Чума Анене и Марјан Алтипармаковски. Во второто квалификационо коло, Работнички се сретнал со летонска Јелгава. Првиот натревар Работнички гостувал каде загубил со резултат 1:0. Вториот натревар, на домашен терен Работнички го добил со 2:0. Стрелци на головите биле Баже Илијоски и Суад Сахити. Во третото квалификациско коло Работнички играл против фаворитот од Турција - Трабзонспор. Првиот натпревар бил одигран со Скопје и резултатот гласел 1:0 за Работнички. Стрелец на голот бил Баже Илијоски. Во вториот натпревар на гости, резултатот бил 1:1 по продолженија. Голот го постигнал Кире Маркоски. Во плејоф фазата Работнички играл проти рускиот Рубин Казан. Првиот натпревар одигран на Арената Филип Втори завршил 1:1, а голот го постигнал Кире Маркоски. Вториот натревар бил поразен со 1:0 и со тоа бил елиминиран.
Во сезоната 2016/17, ФК Работнички играл против црногорска Будуќност во првото квалификационо коло на Лига Европа. Во првиот натпревар Работнички бил домаќин кога натпреварот завршил со 1:1. Голот за Работнички го постигнал Елиф Елмас. На вториот натпревар бил поразен со 1:0 и бил елиминиран.
Во сезоната 2017/18, ФК Работнички играл против Тре Пене од Сан Марино во првото квалификационо коло на Лига Европа. Во првиот натпревар Работнички на гости победил со 0:1. Стрелец на голот бил Дејан Митрев. Во вториот натпревар Работнички на домашен терен победил со 6:0. Стрелците за Работнички биле Суад Сахити и Кире Маркоски, додека двојци стрелци биле Бојан Најденов и Стојанче Велинов. Во второто квалификационо коло Работнички играл против белоруски Динамо Минск. На домашен терен Работнички ремизирал со 1:1. Голот за Работнички го постигнал Бојан Најденов од пенал. Во вториот натпревар, Работнички на гости загубил од Динамо со 3:0. Во сезоната 2018/19, ФК Работнички играл против Хонвед од Унгарија во првото квалификационо коло на Лига Европа. Во првиот натпревар Работнички дома победил со 2:1. Стрелци на головите биле Петар Петковски и Николче Шаркоски. Во вториот натпревар, Работнички на гости убедливо загубил со 4:0.
Натреварувањата на Работнички во Европа
Заклучно до 17 јули 2018 година.
Управа
Седиштето на управата на ФК Работнички е: Кошаркарска сала Градски Парк бб, Скопје; телефон/факс: +389 2 3246-516.
Наташа Андонова
Наташа Андонова (родена на 4 декември 1993 година) — македонска фудбалерка кој е капитен на македонската репрезентација. Таа е помладата сестра на Сијче Андонова, која исто така е македонска фудбалерка. Таа е најдобар стрелец во историјата на македонската репрезентација.
Кариера
Андонова ја започнала својата кариера во ЖФК Тиквешанка во Македонија. Таа првпат добила меѓународно внимание на Европското првенство до 19 години во 2010 година, на кое домаќин била Република Македонија. И покрај тоа што играла во најслабиот тим во конкуренција, Андонова била прогласена за најдобар играч на турнирот. Дотогаш таа веќе ја претставувала сениорската репрезентација на Македонија.
Таа била втор стрелец на Купот на Бундеслигата во 2011 година со 7 голови.
Во мај 2015 година, Андонова ги напушта Турбине Потсдам, за шведските Damallsvenskan шампиони ФК Росенгард, кои биле барале напаѓачи по заминувањето на Ања Митаг во Париз Сен Жермен.
На 31 јануари 2017 година, Париз Сен Жермен објавиле дека е постигнат договор со Андонова за траен договор до крајот на сезоната во јуни 2017 година. Во ПСЖ, Андонова го носела бројот 15.
Таа не го продолжила договорот со ПСЖ и се приклучила на Барселона во јуни 2017 година.
Андонова го носела бројот 21 со Барселона.
Вадсе
Вадсе (норвешки: Vadsø, севернолапонски: Čáhcesuolu, квенски: Vesisaari) е општина во округот Финмарк во Норвешка. Административен центар на општината, а воедно и на округот е истоимениот град Вадсе. Зафаќа површина од 1,258.01 км2 и има население од 6.125. Густината на населението изнесува 5 жит./km2.
Црква (Требеништа)
Црква — археолошко наоѓалиште во селото Требеништа во областа Дебрца. Претставува раносредновековна некропола. Во близина на селската црква, при изведување на земјени работи, на длабочина од 60 см се откривани гробови. Во еден од нив била најдена белезица од стаклена паста. Белезицата се чува во Заводот и Музеј во Охрид.
857
857 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 857 година од новата ера, 857. од првиот милениум, 57. од IX век и осма од 850-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6365 и 6366 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5607 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4617 и 4618 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1610.
Досието Домашевски
„Досието Домашевски“ (српски: Досије Домашевски) - роман на српскиот писател Драган Великиќ од 2003 година.
Осврт кон делото
Романот добил позитивни оцени од книжевната критика: На пример, во својот осврт кон делото, Габриела Јаскула напишала дека тоа е „уште еден доказ дека во моментов највозбудливата книжевност во Источна Европа ја пишуваат Полјакот Анджеј Стасјук, Унгарецот Ласло Дарваши, Чехот Јохим Топол и српскиот писател Драган Великиќ“.
Озанџали
Озанџали — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
NGC 845
NGC 845 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 845 се споменува и како UGC 1695, MCG 6-5-104, CGCG 522-135, IRAS 02093+3714.
Откривање
Телото е откриено на 17 јануари 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 845 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 845 има привидни димензии од 1,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 12 м 19,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 37° 28' 39". Положбениот агол на објектот е во износ од 149°.
Други поделби
Проучување на NGC 845 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8438. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2321. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
Новоселјани (Кукушко)
Новоселјани  или Јениќој (Ελευθεροχώρι, Елефтерохори, до 1927 Γενή Κιόι, Јениќој) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 13 километри северозападно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 64 метри.
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Новоселјани имало 125 жители Македонци.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 176 Македонци и работело егзархиско училиште.
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година селото било евидентирано како напуштено село, додека во 1920 селото не се споменува.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население. Во 1926 година, селото било преименувано во Елефтерохори.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 182 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 332 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 304 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 301 жител, во 1971 година имало 188 жители, во 1981 година имало 176 жители, додека во 1991 година имало 176 жител. Денеска, населението на селото е 247 жители според пописот од 2001 година.
Северниот ѕид
„Северниот ѕид“ (српски: Северни зид) - роман на српскиот писател Драган Великиќ од 1995 година.
Осврт кон делото
Романот добил позитивни оцени од книжевната критика: На пример, во својот осврт кон делото, Оливер Јунген го оценил како „блескаво компониран роман со рафинирана структура кој содржински го покрива целиот дваесетти век“.
Варде
Варде (норвешки: Vardø, фински: Vuoreija, севернолапонски: Várggát) е општина во округот Финмарк во Норвешка. Административен центар на општината е истоимениот град Варде. Зафаќа површина од 600.48 км2 и има население од 2.122. Густината на населеност изнесува 3,6 жит./km2.
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1932
Во списокот на освојувачи на медали по земји на Зимските олимписки игри 1932 се наведени сите земји-учеснички на игрите кои освоиле медали. Најуспешна нација на игрите била репрезентацијата на САД, која освоила 6 златни од вкупно 12 медали.
Батиметрија
Батиметрија — проучувањето на подводните длабочини на езерското или океанското дно. Со други зборови кажано, батиметријата е подводно опишување слично на хипсометрија или топографија. Името потекнува од (грчки βαθύς (бати), „длабочина", и μέτρον (метрон), „мерка"). Батиметриските (или хидрографските) карти се употребуваат за зголемување на безбедноста на надводнато и подводното наведување, и најчесто го прикажуваат релјефот на дното или теренот како контурни линии (наречени длабински контури или изобати) и избраните длабочини, кои обезбедуваат информации за наведување. Батиметриските карти можат да користат итн. дигитален теренски модел и вештачки светлосни техники за да се прикажат соодветните длабочини. Палеобатиметрија е наука која се занимава со проучување на длабочините под океаните во далечното минато.
Мерење
Првично, батиметријата вклучувала и мерење на океанската длабочина со користење на сонар. Раните техники користеле претходно измерено јаже или кабел кое се спуштало од страните на бродот. Со оваа техника се мерела длабочината на само една точка во еден мерен период, поради што е неефикасен начин за мерење. Исто така на резултатите влијае движењето на бродот и струите кои го придвижуваат јажето, па мерењата се неточни.
Податоците користени за да се добијат батиметриски карти се добиени со ехолокатор (сонар) прикачен под или странично на бродот, „испуштајќи" звучен сноп кон морското дно или пак со употреба на системите ЛИДАР или ЛАДАР. Потребното време звукот или светлината да пропатува низ водата, да се одбие од дното, и да се врати до апаратот при што се отчитува измерената длабочина. Мерењата со ЛИДАР/ЛАДАР најчесто се изведуваат авионски.
Во почетокот на триесеттите години на XX век, за исцртување на батиметриските карти се користеа апарати кои испуштаа единичен сноп на звук. Денес во употреба се повеќеснопни сонари, кои користат и до стотина многу блиски звучни бранови наредени во облик на вентилатор. Вака подредените звучни снопови обезбедуваат мошне висока аголна резолуција и прецизност. На овој начин се овозможува бродот да го заврши мерењето за доста покусо време отколку кога би се користеле единични снопови на звук. Резултатите од сноповите звук се добиваат неколкупати во секунда (најчесто 0,1-50 Hz во зависност од длабочината), со што се овозможува 100% покриеност на морското дно. Сензорите на самиот брод вршат исправки на движењето на бродот по океанската површина, и жирокомпас со кој се определува точната насока на движењето на праменот на бродот.
Употребата на сателити е вообичаен метод за мерење при батиметријата. Радарските длабочински топографски карти добиени од сателитите се добиваат на тој начин што се мерат малите промени на морското ниво предизвикани од гравитационото привлекување на подводните планини, бразди и други масивни тела. Во просек морското ниво е повисоко над планини, за разлика од нивото на морето над браздите.
Занимањата и кариерите поврзани со батиметријата бараат познавања на океаните, карпите и минералите на морското дно, и проучување на подводните земјотреси и вулкани. Мерењето и анализата на батиметриските мерења е едно од најзначајните подрачја на модерната хидрографија и основен дел на безбедниот транспорт на стоки низ целиот свет.
Рајан Сесењон
Куаси Рајан Сесењон (роден на 18 мај 2000 во Рохамптон) — англиски фудбалер од бенинско потекло, лев бек или лево крило на Тотенхем и на англиската репрезентација под 21 година.
Животопис
Сесењон е роден во Рохамптон, Лондон. Има брат близнак Стивен, кој исто така игра за Фулам. Исто така тој е далечен братучед на поранешниот репрезентативец на Бенин и моментален член на турски Генчлербирлиги, Стефан Сесењон.
Клупска кариера
Својата фудбалска кариера Рајан Сесењон ја започнал во академијата на Фулам во 2008 година кога се приклучил на нивниот тим под 9 години.
Своето деби за првиот тим на Фулам го направил на 9 август 2016, во натпреварот од Лига купот против Лејтон Ориент на возраст од само 16 години и 81 ден. Седум дена подоцна, на 16 август, дебитирал во првенствен натпревар во Чемпионшип лигата против Лидс Јунајтед што завршил со резултат 1-1.
Космос-1660
Космос-1660 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 јуни 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 600 килограми. Космос-1660 бил геодетски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 116,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1523 км, а најмалото на 1483.
Јужноамериканско првенство во фудбал 1959 (Еквадор)
Јужноамериканско првенство во фудбал 1959 — 27-то издание на првенството кое денес е познато како Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Еквадор од 5 декември до 25 декември 1959 година.
Хосе Санфилипо, репрезентативец на Аргентина, бил најдобар стрелец со шест голови.
Учесници
Колумбија, Чиле, Перу и Боливија не учествувале на турнирот. Се применил т.н. Бергеров систем според кој шампион станува онаа екипа која ќе освои најмногу бодови.
1.
2.
3.
4.
5.
Ероика (филм од 1958)
Ероика (полски: Eroica) - полски омнибус-филм од 1958 година, во режија на Анджеј Мунк (Andrzej Munk), кој е соавтор на сценариото, заедно со Јежи Стефан Ставински (Jerzy Stefan Stawinski). Главните улоги ги играат: Едвард Ѓевонски (Edward Dziewonski), Барбара Поломска (Barbara Polomska), Игнаци Маховски (Ignacy Machowski) итн. Во 1959 година, на Филмскиот фестивал во Мар дел Плата, Мунк ја освоил наградата FIPRESCI.
Содржина
Филмот раскажува две неповрзани приказни кои се занимаваат со темата на полското воено херојство и со улогата на јунаците во текот на Втората светска војна. Првата приказна е насловена Scherzo Alla Pollacca и се случува за време на Варшавското востание. Во неа е прикажан ликот на Џиџиус (го игра Џевонски) како кукавица и пијаница кој против својата волја пристапува во Земската армија. Тој добива задача да ги убеди унгарските војници да им се приклучат на востаниците. Втората приказна е наречена „Ostinato – lugubre“ и се одвива во германски заробенички логор каде полскиот офицер Завистовски (го игра Ломницки) исчезнува, создавајќи ја легендата дека успеал да избега. Третиот дел, насловен Con bravura се занимава со куририте кои преку Татрите ги пренесувале пораките на движењето на отпорот. Тој бил замислен како завршен дел на овој омнибус, но Мунк го исфрлил од финалната верзизја на филмот. Овој дел бил прикажан самостојно на полската телевизија дури во 1972 година.
Во 1993. година бил снимен полскиот филм „Страшниот сон на Џиџиус Горкјевич“ (Straszny sen Dzidziusia Górkiewicza) кој ги прикажува случките на Џиџиус во посткомунистичката Полска.
Олашли
Олашли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Делта Амакуро
Делта Амакуро е една од 23 држави (estados)на Венецуела.
Главен град е Тукупита.
Делта Амакуро има површина од 40,200 км2 и во 2007, имаше население со вкупен број од 152,700.
Валка
Валка (Valka; Walk) — град и општина во северна Латвија, на границата со Естонија, долж бреговите на реката Педели.
Валка и естонскиот град Валга се поделени од естонско-латвиската граница, но го користат слоганот „Еден град, две држави“. Границата што го поделила ливонскиот град Валк била обележана во 1920 година од меѓународна комисија предводена од британскиот полковник Стивен Џорџ Талентс. Со потпишувањето на Шенгенскиот договор од страна на Естонија и Латвија и укинувањето на границата во 2007 година, било објавено дека ќе биде воведен заеднички јавен автобуски превоз помеѓу Валка и Валга. Исто така, сите гранички премини биле отстранети, а оградите отстранети.
Историја
Градот Валк (на германски) бил прв споменат во 1286 година и од 1419 година бил седиште на Ландтагот на Ливонската конфедерација. Градските права биле доделени од полскиот крал Стефан Батори во 1584 година. Меѓутоа, градот ја стекнал својата важност кон крајот на век, кога постоела училишната школа Видземе и била отворена важна железничка линија. Понатаму, првата теснолиниска железничка линија на територијата на денешна Латвија отпочнувала од Валка до естонскиот град Пјарну.
На 15 ноември 1917 година, одлуката за прогласување на независната Република Латвија била донесена во Валка. Црвено-бело-црвеното знаме на Латвија било кренато во градот по првпат. На 1 јули 1920 година, градот бил поделен во новосоздадените држави, Латвија и Естонија.
Збратимени градови
Валка е збратимен со следниве градови:
Дантеовиот плоштад
„Дантеовиот плоштад“ (српски: Дантеов трг) — роман на српскиот писател Драган Великиќ од 1997 година.
Осврт кон делото
Романот добил позитивни оцени од книжевната критика: На пример, прославениот австриски писател Петер Хандке го опишал делото како „големо и возвишено“ оценувајќи го како „величествена книга“.
Оруч Обаси
Оруч Обаси — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Црква „Св. Троица“ - Ресен
'''Св. Троица (или Св. Дух''') — црква во градот Ресен. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е храм на православните гробишта сметени во југозападниот дел од градот. Изградена е во 1929 година, како што е означено однадвор на нејзиниот источен ѕид. Обновена е во 2016 година и осветена на 28 мај од митрополитот Петар Преспанско-пелагониски.
Марко Јовановиќ (фудбалер роден во 1978)
Марко Јовановиќ (21 октомври 1978) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како напаѓач.
Кариера
Јовановиќ поминал пет сезони во Војводина од 2001 до 2006 година, забележал 95 настапи и постигнал 20 гола во Првата лига на Србија и Црна Гора. Играл и во странство во Кина, Полска, Украина, Романија и Албанија.
Во ноември 2014 година, Јовановиќ бил назначен за спортски директор на Раднички Ниш. Тој бил разрешен од функцијата во август 2018 година од засега непознати причини. Сепак, три месеци подоцна, Јовановиќ повторно бил назначен за спортски директор на Раднички Ниш.
Фјодор Алексеев
Фјодор Јаковлевич Алексеев (руски: Фёдор Яковлевич Алексеев; о.1753—1755, Санкт Петербург - 23 ноември 1824, Санкт Петербург) бил руски сликар. Неговите современици честопати го нарекуваа руски Каналето, како признание за неговото маестрално ведуте.
Биографија
Тој бил син на чуварот на Империјалната академија на уметностите, каде бил примен во 1764 година по молба од неговиот татко, откако неколку години студирал во гарнизонското училиште. Во 1767 година, тој земал час по украсна скулптура, а подоцна студирал сценско сликарство кај Антонио Пересиноти. Од 1773 до 1777 година, тој живеел во Венеција со стипендија, каде што студирал како театарски уметник. Сепак, ова не му се допадна и тој поминал голем дел од своето време сликајќи пејзажи и копирајќи ги старите мајстори.
Откако предизвикал незадоволството на властите на Академијата, кога се вратил бил ставен да работи како декоратор за Царските театри до 1786 година и не му било дозволено да ги продолжи академските студии. Незаинтересиран, тој продолжил да го слика она што му одговара и полека освоил одредено признание. Во 1794 година, неговиот „Поглед на насипот на палатата од тврдината“ му донел титула Академик.
Во 1800 година, царот Павле I го назначил да создава улици и архитектура во Москва. Од 1803 година, тој предавал на Академијата, но и многу патувал, во посета на Керсон, Миколаев, Бахчисарај, Орјол и на други локации на југ кои биле посетени од страна на Катерина Велика, каде што произведувал пленер цртежи и акварели на околните области. Во 1810 година, тој произвел серија дела што го прикажуваат Санкт Петербург.
Во подоцнежните години, неговата слава стабилно опаѓала и умрел во сиромаштија, оставајќи големо семејство зад себе. Академијата ги платила неговите погребни трошоци.
Прва фудбалска лига на Македонија 2011/2012
Првата фудбалска лига на Македонија 2011/2012 било 20. издание на Првата фудбалска лига. Шампион во таа сезона бил Вардар и со тоа обезбедил место во втората рунда од квалификациите за Лигата на Шампионите. Второто место го освоил Металург, а третото место го освоил Шкендија со што освоиле место во првата рунда од квалификациите за Лига Европа.
Унапредување и отпаѓање
1 Вардар кој отпаднал, откако завршил на единаесеттото место или претпоследен на табелата, ја презел четвртата екипа од Втората лига - Миравци, кои победиле на бараж натпреварот за Прва лига против Скопје. Потоа Миравци го добил името Вардар 1947, име кое го носел до полусезоната.
NGC 5438
NGC 5438 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5438 се споменува и како NGC 5446, MCG 2-36-29, CGCG 74-75, NPM1G +09.0357.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1883 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5438 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5438 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 3 м 47,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 36' 40"".
Други поделби
Проучување на NGC 5438 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50112. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 196; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 901. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1051.
Надворешни врски
NGC 5438
Фатмир Сејдиу
Фатмир Сејдиу (роден 23 октомври 1951) е Транзиционен Претседател на Косово. Роден е во Пакаштица, село близу Подујево. Сејдиу завршил основно и средно образование во Подујево, а завршил Правен факултет на Универзитетот во Приштина. Тој се здобил со которат и денес е професор на Правниот факултет и Факултетот за политички науки на истот универзитет. На 10 февруари 2006 Косовското Собрание го избира за Претседател на Косово по смртта на дотогашниот претседател Ибрахим Ругова.
Фатмир Сејдиу е еден од авторите на таканаречениот „Устав“ на Косово од 2001 г. Тој течно зборува албански, англиски и француски јазик.
Сејдиу живее во Приштина со неговата сопруга и три деца.
Космос-1661
Космос-1661 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 јуни 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1661 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9735 км, а најмалото на 615.
Хасло
Хасло (Hasloh) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Хасло се наоѓа северно од градот Хамбург, западно од Нордерштет, источно од Пинеберг и јужно од Квикборн.
До 1 јануари 2013 година, Хасло била дел од општинската заедница Пинау, кога добила статус на слободна општина и оттогаш нејзините административни работи за неа ги извршува градот Квикборн.
Лангенбернсдорф
Лангенбернсдорф (Langenbernsdorf) — општина во округот Цвикау, во Саксонија, Германија.
Географија
На север од Лангенбернсдорф е шумата наречена Вердауер Валд.
Соседни општини
Соседни градови и општини во округот Цвикау се:
Општински единици
Општината се состои од следниве единици:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Смојмирово
Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во малешевското село Смојмирово. Црквата се наоѓа на крајот од селото и има доминантна позиција во однос на остатокот од селото.
Историја
Црквата била изградена во средината на 19 век, а била обновена во 1907 година од страна на доселеници од Рибница, Пиринска Македонија.
Архитектура
Градбата на црквата е трикорабна, со четиристрана апсида. Таа во целост е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. Кон нејзината јужна страна е доградена припрата. Црквата е оградена со камена ограда, при што влезната порта се наоѓа во нејзниот средиштен дел. Влезната порта всушност се наоѓа на предната страна од четириделната камбанарија со квадратна основа. Камбанаријата е во бела боја и на секоја страна има по три хоризонтални затворени прозорци, од кои најголеми се оние на последниот четврт дел. Покриена е со пирамидален кров од ќерамиди над кој има крст.
Во внатрешноста на црквата се сочувани 10 икони кои биле дел од иконостасот на првобитната црква. Дрвениот иконостас бил изработен од локални резбари, додека зографските работи се дело на мајстори од Банско и Разлог.
Фурка
Фурка — село во Општина Дојран, покрај патот помеѓу Валандово и Нов Дојран.
Географија и местоположба
Фурка — село во југоисточниот дел на Македонија. На запад од реката Вардар, преку Пугана и Габрошка Река, а на исток од Дојранската Котлина, селото лежи на висорамнина од 21 км2. Се наоѓа некаде во средината на замислениот триаголник помеѓу Дојран, Богданци и Валандово. Се наоѓа на надморска височина од 350 м, а највисокиот врв е на 456 м. Околу селото има повеќе ритчиња, составени главно од песоклива почва и гранитни карпи. Каде што е тоа можно, луѓето го користат земјиштето за лозарство и овоштарство, а помалку и за други гранки.
Историја
Според историските извори Фурка постои многу одамна, најмалку 1000 години, во кои секогаш ја делело судбината со цела Македонија. Во литературата најрано се спомнува како дел од Самуиловото Царство. Имено, според д-р Стјепан Антолјак Фурка било местото каде, откако биле заробени на Беласица, биле доведени Самуиловите војници и биле ослепени. Многу повеќе се знае за селото за време на турската окупација на земјата. Тука треба да се напомене дека порано Фурка се наоѓала на 2,5 км северно од денешната. Тоа била населба од збиен тип, со неколку анови и семејства, сместена на патот Скопје - Солун и на патот кој ги поврзувал Албанија и Цариград. Ваквата местоположба подразбира дека поминувале многу луѓе кои отседнувале во фурските анови. Меѓу нив и австрискиот конзул Хан, кој во своето дело „Патување по текот на Дрина и Вардар“, ќе напомене дека „селото Фурка Ан е многу прочуено место на јужниот крај од една клисура, на половина час од Валандово“. Во Османлиската административна поделба селото било дел од Ќустендилскиот санџак, Бојмиска нахија, Дојранска каза, а на феудалниот господар Јусуф - спахија му носела годишен приход од околу 3000 акчиња.