cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јадро на мозочен нерв
Систематизација на јадрата на мозочните нерви во столбови
За време на ембрионалниот развој на ‘рбетниот мозок, поради појавата на граничниот жлеб (sulcus limitans), страничниот ѕид на нервната цевка се дели на два дела или ламини: (а) дорзална аларна ламина и (б) вентрална базална ламина. Клетките на базалната ламина се моторни по функција, додека оние на аларната ламина се сетилни. Клетките на секоја од овие две ламини се распоредуваат во два надолжни столба: соматски столб и висцерален столб, каде висцералниот столб лежи поблиску до sulcus limitans. Според тоа, имаме четири функционални столба (компоненти) во страничниот ѕид на ‘рбетниот мозок одејќи од вентралната кон дорзалната страна и тие се:
За време на ембрионалниот развој на ромбестиот мозок (rhombencephalon), се одвиваат два значајни настани: (а) нервната цевка се шири и ја формира четвртата мозочна комора, што доведува до раздвојување и оддалечување на аларните ламини, што пак резултира со промена во насоченоста на функционалните компоненти од вентродорзална во медиолатерална, и (б) во базалните и во аларните ламини се појавува дополнителен (специјален) столб помеѓу соматските и висцералните столбови за инервација на висцералните (бранхијални) лакови. Независно од ова, во најлатералниот дел на аларната ламина се појавува дополнителен (специјален) соматски столб за сетилата на слух и рамнотежа. Според тоа, имаме седум функционални столбови во мозочното стебло одејќи од медијалната кон латералната страна и тие се:
Во текот на ембрионалниот развој, овие столбови се диференцираат во едно или повеќе дискретни јадра на мозочните нерви, па, според тоа, и нив можеме да ги поделиме во следните групи:
IC 343
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 343 се споменува и како ESO 72-4, AM 1850-684.
Откривање
Објектот е откриен во септември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 343 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. IC 343 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 56 м 3,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -68° 40' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 167°.
Други поделби
Проучување на IC 343 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62579.
Користена литература
"Southern Galaxy Catalogue", Austin, Texas: University of Texas (Catalog)
Список на државни водачи во 463 година
Ова е список на државни водачи во 63 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Пинта
Пинта може да се однесува на:
Ѓерамидница (Стровија)
Ѓерамидница — археолошко наоѓалиште во прилепското село Стровија. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на 2 км јужно од селото, каде по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, имбрекси и градежен материјал.
Меѓународни стандарди за финансиско известување
Меѓународните стандарди за финансиско известување (англиски: International Financial Reporting Standards, IFRS) — меѓународни сметководствени стандарди, објавени од Меѓународниот одбор за сметководствени стандарди (International Accounting Standards Board, IASB).
Историја
Во 1973 година бил основан Меѓународниот комитет за сметководствени стандарди (International Accounting Standards Committee, IASC) врз основа на спогодбата склучена меѓу професионалните сметководствени здруженија од неколку земји, како: САД, Британија, Германија, Франција и Јапонија. Во 2001 година била извршена реорганизација и овој комитет бил заменет со Меѓународниот одбор за сметководствени стандарди во кои денес членуваат повеќе од 100 земји кои истовремено се членки на Меѓународната федерација на сметководителите (International Federation of Accountants). Тогаш, меѓународните сметководствени стандарди биле именувани меѓународни стандарди за финансиско известување, кои денес имаат широка употреба ширум светот. Така, многу берзи им дозволуваат на странските фирми да ги користат меѓународните стандарди наместо домашните сметководствени стандарди (Аргентина, Малезија, Шпанија), некои берзи им дозволуваат на домашниет фирми да ги користат меѓународните стандарди (Полска, Словенија, Јужна Африка), а на некои берзи дури и домашните фирми мора да ги користат меѓународните стандарди (Кипар, Австрија, Естонија, Чешка). Пресудниот чекор во примената на меѓународните стандарди бил направен во 2008 година, кога американската Комисија за хартии од вредност го објавила планот за прифаќање на меѓународните стандарди од сите американски фирми кои котираат на берзите.
Рамиз Зекир
Рамиз Зекир (роден на година во ) — македонски и југословенски кајакар.
Настапувал заедно со Усни Доко каде заедно членувале во ВК „Стрмец“ во Охрид, каде што во 1948 година учествувале на првенствата на Југославија во кајак двосед (К–2) на мирни води. Освоиле прво место на 1000 м во 1952, три први места на 500, 1.000 и 10.000 м, а во К–4 на 500 м второ место во 1953 година. Самостојно освоил и прво место во К-1 на 500 м (1950). Во екипна конкуренција освоиле: второ (1950 и 1952), прво (1954) и три трети места (1948, 1949 и 1953). Настапиле за Репрезентацијата на Југославија на Светското првенство на мирни води во Макон (Франција, 1954), а во К-4 го освоиле деветтото место.
Црква „Св. Троица“ - Бел Камен
Света Троица (Αγίας Τριάδος) — црква во селото Бел Камен, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1853 г. Претставува куполна базилика. Има убав резбан и насликан иконостас. Тој е живописуван заедно со фреските од меси зографи кои работеле на Света Гора, од каде е донесена покровителската икона на Светото Тројство.
За време на грчката вооружена пропаганда во Македонија во храмот се криело оружје. Црквата е уништена од германски единици на 4 април 1944 г. заедно со целото село, а од храмот останала само камбанаријата.
Во 1958 г. во урнатините на храмот е изградена помала црква со истото име.
Зоран Здравковски
Зоран Здравковски (роден на година во ) — македонски хемичар и професор.
Животопис
Основно образование завршил во Скопје и во Бејрут, Либан (седмо и осмо одделение), а сред­­но образование завршил во Скопје и во САД (четврта година). Средно образование стекнал во Скопје (во гимназијата „Јосип Броз Тито”) и во Фармингтон (САД). Во учеб­ната 1971/72 г., се запишал на студии по применета хе­мија на При­род­но-мате­ма­тич­киот факултет во Скопје. Дипло­мирал во 1975 година како најдобар студент во својата гене­ра­­­ц­и­ја. Наредната година се запишал на постдипломски сту­дии на Хемискиот факултет во Скопје. Магистрирал во 1982 година под менторство на проф. д-р Бојан Подолешов, бранејќи ја темата „Изолација и идентификација на кисели и базни ком­поненти од видови Aristolochia”. Во 1984/85 г. бил на студиски престој во Љубљана, каде што работел на проблеми од својата идна док­торска дисертација. Докторирал во 1989 година на Универ­зи­тетот „Едвард Кардељ” во Љубљана (ментор на трудот бил проф. д-р Марко Зупан), бранејќи го трудот „Uticaj strukure visokomolekularnih jedinjenja na trans­formacije organskih molekula”. Во периодот 1992-1994 г. бил на постдокторски престој на Универзитетот во Њу Ор­леанс, САД.
Во 1976 година бил примен за стажант на Институтот за чиста и применета неорганска хе­ми­ја на Хемискиот факултет. Наредната (1977) година бил избран за помлад асистент. По магис­трирањето бил избран за асистент. Во ова звање е преизбиран до 1991 г. кога станал доцент на Природно-математичкиот факултет во Скопје. Во 1996 година бил избран за вонреден про­фе­­сор, а во 2000 за редовен професор, во 2006 презибран со истото звање.
Во периодот 1993–1994 г. бил на научно усовршување на Универзитетот во Њу Орлеанс, САД. За време на овој сту­дис­ки престој Зоран Здравковски ос­тварил забележлива научноистражувачка активност од која произлегле голем број научни трудови објавени во врвни меѓународни списанија. Зоран Здравковски бил ангажиран во изведување на наставата на додипломски и постдипломски студии по следниве предмети: информатика при­ме­не­та во хемијата (за хемичари), хемија на преодни елементи (за хемичари), препаративна неорганска хемија (за хеми­ча­ри), примена на компјутери (за студентите по биологија-хемија), медицинска хемија (за медицинари), органска хемија со органска технологија (за студентите по биологија-хемија), додека за на постдипломските студии изведу­вал настава по: компјутери во хемијата, хроматографски методи (гасна хромато­гра­фија) и органски синтези.
Здравковски бил ангажиран и во други активности како: генерален секретар на Сојузот на хеми­ча­ри­те и технолозите на Македонија, регионален уредник на Molecules, Интернет јоурнал, од 1997 г. е член на American Chemical Society, бил долгогодишен член на Коми­си­ја­та за квалификациони испити на Медицински факул­тет, член на повеќе комисии за одбрана на магистер­ски работи и докторски дисертации, рецензент на учеб­ници (Просветно дело, ПМФ), научни трудови (Molecules, Journal of Chemical Education, Гласник на хемичарите и технолозите на Македонија, Македонски фармацевтски билтен) научни и развојни проекти (Министерство за образование и наука на Р. Македонија, Минис­тeарство науке и заштите животне средине, Србија и Црна Гора) итн., член на стручен тим за изгот­ву­ва­ње на наставни програми за гимназиското образование, член на Комисијата за меѓународна соработка на Универзитетот “Св. Кирил и Методиј”, член на Комисијата за издавачка дејност на ПМФ, член на работното тело на Компјутерскиот центар на ПМФ, иницијатор за издавање на е-Билтен, електронски информатор на Сојузот на хемичарите и технолозите на Македонија итн.
Хиџра
Хиџра (арапски: هِجْرَة или хиџрат, хегира - „преселба“) — пребегнувањето на исламскиот пророк Мухамед и неговите следбеници од Мека до Медина во јуни 622 г.
Хиџра на Мухамед
Во 622 година, предупреден за заговор за негово убиство, Мухамед тајно пребегнува од Мека со Абу Бакр. Мухамед и неговите следбеници се пребегнале во градот Јатриб, 320 км северно од Мека. Јатриб подоцна ќе биде наречен Мединат ун-Наби, што во превод значи „градот на пророкот“, но ун-Наби подоцна се отфрла, па името станува Медина, што значи „градот“. Муслиманската година за која се случува хиџра ја означува првата година од исламскиот календар воведен од Омар во 638 г. или 17 п.х. (со значење „по хиџрата“: меѓународно се користи наставката AH — anno hegirae — „од годината на хиџрата“). Во понатамошниот период градот ќе се нарекува Медина, а областа околу истиот Јатриб.
Како забелешка, ел-Бируни не се согласува со Алви, ибн Сад, Абу Џафар и ибни Хишам за погоре наведените дати. Претпоставените дати во наназд пресметаниот исламски календар ќе се разликуваат од вистинските дати поради тоа што се пресметани според современиот меѓународен Грегоријански календар. Хиџра се слави годишно на 1 Мухарем, првиот ден од муслиманската година, поради што многу автори го збунуваат првиот ден со самата година, погрешно пишувајќи дека хиџра се случила на 1 мухарем п.х. 1 (на пример 18 април 622 г.) па дури и претпоствената дата според грегоријанскиот календар 26 реби I во 1 п.х. е 16 јули 622 г. иако сето тоа се случило на 12 Реби I (2 July 622 г.).
Важно е да се запомни дека со осмислувањето на табеларниот исламски календар од страна на муслиманските астрономи се протега назад во времето и ги менува сиве овие дати за 88 денови или или три месечеви месеци бидејќи првиот ден од годината во кој се случува хиџра 1 Мухарем AH 1, ќе биде погрешно земен како понеделник 19 април 622 г. за разлика од петок 16 јули 622 г. Муслиманските дати за хиџра се оние кои биле забележани во првичниот арапски месечево-сончев календар и истите никогаш не биле правилно префрлени во месечевиот календар за да се надомести разликата од трите интеркалациони месеци кои биле вметнати за период од девет години, за истите подоцна да бидат забранети во годината на последниот аџилак на Мухамед (10 п.х.).
Џејкоб Ериксон
Џејкоб Ериксон (роден Џејкоб Абел Јоаким Ериксон, 7 јануари 1967 година во Сала, Шведска) е шведски актер. Тој студирал во Театарската академија во Гетеборг.
Список на државни водачи во 1536 година
Ова е список на државни водачи во 536 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Географија на Албанија
Албанија е држава која се наоѓа во западниот дел на Балканскиот Полуостров во југоисточна Европа. На нејзината западна страна се наоѓа Јадранското Море и Јонското Море. Протокот Отрантска Врата, ја дели Албанија од Италија.
Граници
Албанија на северозапад се граничи со Црна Гора, Косово на североисток, Република Македонија на исток, и со Грција на југ, има брег на Јадранско Море на запад, и брег на Јонско Море на југозапад. Целата должина на земјишната граница на Албанија изнесува 717 км од кој 282 км со Грција, 151 км со Македонија, 112 км со Косово 172 км со Црна Гора. Крајбрежјето е долго 365 км.
Површината на Албанија изнесува 28.748 км2, и според неа се наоѓа на 139 место во светот. Врз поголемиот дел (70%) од територијата на Албанија се простираат планини, како Северните Албански Алпи, па Динарските Планини, Централните Планини (вклучувајќи го и највисокиот врв Голем Кораб, кој се наоѓа на планината Кораб на границата со Република Македонија со висина од 2.764 м). Јужните планински масиви се наоѓаат во Јужна Албанија. Шумите покриваат од 40 до 47% од албанската територија, додека 50% од одгледуваното земјиште има иригација. Двата главни речни басени, реките Дрим и Војуша (Вјоса), ја карактеризираат западната хидрологија на државата. Јужната половина на Албанија е геолошки (сеизмички) активна зона.
Население
Бројот на жители во Албанија изнесува 3 619 778 души според пописот на населението од 2008 година и според истото се наоѓа на 130 место по бројот на население во светот. 35% од населението живее во градските населби. Албанците сочинуваат 95% од населението. Oстанатото население се состои од Грци, Македонци, Власи, Роми, Црногорци, Срби и друго. Историски, државата е разделена на Северна Албанија и Јужна Албанија. Како граница помеѓу северот и југот се смета реката Шкумба, која воедно е и граница меѓу Тоските и Гегите.
Религија
Во Албанија, 70% од населението се Муслимани, 20% православни, и 10% Католици. Во 1990 албанската влада го промена декретот од 1969. година, кој ја направи Албанија да биде првата официјално светска атеистичка држава.
Ругање со Христос
Ругање со Христос - македонски филм од 2018 година, прв долгометражен филм на режисерот Јани Бојаџи.
Филмот трае 152 минути.
Содржина
Александар е познат новинар во еден угледен француски политички весник, се враќа во неговото родно место Нивици во преспанскиот дел на Егејска Македонија, со цел да дознае кој бил неговиот татко Лазар, кој долго време живеел во Македонија како политички емигрант.
Надворешни врски
Филмот Online е достапен на:
Петочница (Стровија)
Петочница — археолошко наоѓалиште во прилепското село Стровија. Претставува депо на монети од среден век. Се наоѓа на 1,5 км североисточно од селото, во непосредната близина на некогашното поило, каде има падина што се спушта кон железничката пруга, на која се најдени 103 монети и два фрагмента од керамичкиот сад во кој биле ставени. Монетите се византиски, од век, исковани од сребро, рамни, со исклучок на неколку примерока кои се чанковидни. Монетите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Димитар Златанов Градоборски
Димитар Златанов Градоборски (Δημήτριος Βουλγαράκης, Димитриос Вулгаракис, роден кон почеток на 19 век во Градобор, Солунско, Егејска Македонија - починал најдоцна до 1860 година) — македонски свештеник, музички деец (композитор) и црковен пејач (тенор). Се здобил со образование на грчки наставен јазик, а потоа бил музички деец на Рилската пејачка школа. Во Солун го положил испитот и станал главен пејач на Катедралната црква, прославувајќи се како прочуен пејач во Македонија и во Мала Азија под името „Димитриос Вулгаракис”. Автор е на црковни песнопенија, подоцна преведени на народен јазик од неговите ученици, од кои се идентификувани само две: „Велико славословие” и „Достојно ест”.
Биргер Осандер
Биргер Осандер (13 јули 1909 – 17 јануари 1984 година) бил шведски глумец. Тој се појавил во повеќе од 90 филмови и телевизиски емисии помеѓу 1938 и 1980 година.
NGC 4269
NGC 4269 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4269 се споменува и како UGC 7372, MCG 1-32-5, CGCG 42-24, VCC 373, near SAO 119333.
Откривање
Објектот е откриен на 4 март 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4269 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4269 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 137°.
Други поделби
Проучување на NGC 4269 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39719. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 287. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
NGC 452
NGC 452 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 452 се споменува и како UGC 820, MCG 5-4-10, CGCG 502-20, IRAS 01134+3046, VV 430, KCPG 28B.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 452 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 452 има привидни димензии од 2,5' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 452 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4596. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2291. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Душко Златковски
Душко Златковски (роден на година во ) — македонски градежен инженер, редовен професор на Градежниот факултет во Скопје од 1981 до пензионирањето во 1996 година по групата предмети Железници. Бил директор на градежниот погон на „Македонски железници”, а на Факултетот работел од 1972 година, успешно продолжувајќи го активното учество во развојот и изградбата на железничката и патната мрежа во Македонија. Напишал учебник по предметот „Горен строј на железници“. Бил декан на Градежниот факултет (1993–1995).
Список на државни водачи во 464 година
Ова е список на државни водачи во 64 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Историја на Лихтенштајн
Дненшната територија на Лихтенштајн во минатот била во склопот на Реција. Во текот на историјата, оваа територија останала далеку од европските стратешки планови и интереси. Пред доаѓањето на власт на актуелната династија, Лихтенштајн бил под управа на Хабсбуршката династија.
Во текот на Втората светса војна, земјата успеала да ја зачува својата неутралност. По завршувањето на војната, Чехословачка и Полска зазеле некои делови од Нацистичка Германија, кои биле под власта на Лихтенштајн. Овде, пред сè се смета за Бохемија, Моравија. Династијата од 1938 година живееле во Виена.
По војната следувал тежок период за династијата и државата, кое ги принудило да се откажат од некои уметнички дела како Ginevra de' Benci од Леонардо Да Винчи, која била купена од страна на САД. Лихтенштајн е дел од договорот за европска слободна трговија и оваа држава не е дел од Европската Унија и не произјавила желба да биде дел од истата.
IC 344
IC 344 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 344 се споменува и како ESO 72-5, AM 1851-683, IRAS 18509-6838.
Откривање
Објектот е откриен на 27 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 344 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 344 има привидни димензии од 1,5' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 56 м 18,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -68° 34' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 174°.
Други поделби
Проучување на IC 344 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62582.
Меѓународен одбор за сметководствени стандарди
Меѓународниот одбор за сметководствени стандарди (англиски: International Accounting Standards Board, IASB) — меѓународно регулаторно тело кое ги пропишува меѓународните сметководствени стандарди. Со ИАСБ раководи непрофитна фондација (IASC Foundation) на која ѝ помагаат два комитета: надворешен советодавен комитет и комитет за толкување.
Историја и цели
Во 1973 година бил основан Меѓународниот комитет за сметководствени стандарди (International Accounting Standards Committee, IASC) врз основа на спогодбата склучена меѓу професионалните сметководствени здруженија од неколку земји, како: САД, Британија, Германија, Франција и Јапонија. Во 2001 година била извршена реорганизација и овој комитет бил заменет со Меѓународниот одбор за сметководствени стандарди во кои денес членуваат повеќе од 100 земји, кои истовремено се членки на Меѓународната федерација на сметководителите (International Federation of Accountants). Основните цели на ИАСБ се:
Меѓународни стандарди за финансиско известување
По основањето на ИАСБ, меѓународните сметководствени стандарди биле именувани меѓународни стандарди за финансиско известување, кои денес имаат широка употреба ширум светот. Така, многу берзи им дозволуваат на странските фирми да ги користат меѓународните стандарди наместо домашните сметководствени стандарди (Аргентина, Малезија, Шпанија), некои берзи им дозволуваат на домашниет фирми да ги користат меѓународните стандарди (Полска, Словенија, Јужна Африка), а на некои берзи дури и домашните фирми мора да ги користат меѓународните стандарди (Кипар, Австрија, Естонија, Чешка). Пресудниот чекор во примената на меѓународните стандарди бил направен во 2008 година, кога американската Комисија за хартии од вредност го објавила планот за прифаќање на меѓународните стандарди од сите американски фирми кои котираат на берзите.
Список на државни водачи во 1535 година
Ова е список на државни водачи во 535 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Мухамет Реџеп Златку
Мухамет Реџеп Златку (роден во година во ) — македонски писател и публицист. Основно образование завршил во родното место, а средно училиште во Приштина. Дипломирал на Правниот факултет во Скопје. Работел како новинар-дописник на „Рилиндја“ од Скопје и како уредник на сп. „Јехона“. Бил главен и одговорен уредник во „Флака“. Пишува скици, репортажи, патописи, раскази, романи, есеи, драми и др. Преведува од албански на македонски и обратно. .
Битка кај Сардарапад
Битката кај Сардарапад — битка помеѓу Ерменија и Отоманското Царство која траела во периодот од 24 до 26 мај 1918 година. Само два месеци по потпишувањето на Брест-литовскиот мировен договор, Османлиското Царство ги нападнала ерменско-руските територии. По овие акции Четвртата ерменска армија со помош на руски сили ја поминала границата и започнала напад кон Александропол. Целта на Османлиите била да ја декласира ерменската армија и да го освои јужниот дел од Кавказ. Оваа операција не била одобрена од германските власти и тие не испратиле свои армии. Османлиите се разделиле во три групи. По зазимањето на Александропол се придвижиле кон Арарат но доживеале пораз кај Сардарапад. Победата го дал почетокот на независната Демократска Република Ерменија.
Ноќта на ловецот (филм)
„Ноќта на ловецот“ (англиски: The night of the hunter) — американски филм од 1955 година, режиран од Чарлс Лотон (Charles Laughton). Автор на сценариото е Џејмс Аги (James Agee), а тоа е засновано врз истоимениот роман на американскиот писател Дејвис Граб (Davis Grubb). Главните улоги ги играат: Роберт Мичам (Robert Mitchum), Лилијан Гиш (Lillian Gish), Шели Винтерс (Shelley Winters), Џејмс Глисон (James Gleason), Евелин Ворден (Evelyn Varden), Питер Грејвс (Peter Graves), Били Чепин (Billy Chapin), Сали Џејн Брус (Sally Jane Bruce), Глориа Кастиљо (Gloria Castillo), Дон Бедоу (Don Beddoe) и Емет Лин (Emmett Lynn). Ова е единствениот режисерски потфат на познатиот глумец Чарлс Лотон и се смета за еден од најнеобичните и најдобрите американски филмови од 1950-тите. Тој претставува приказ на американскиот југ чија привидна идила ја разурнува злото кое ги уништува луѓето и насекаде сее смрт. Акцентот во филмот е ставен на библиските мотиви за лажните пророци и за волците во јагнешка кожа, а покрај извонредната режија, филмот се одликува и со впечатливата и естетизирана фотографија, дело на Стнели Кортез (Stanley Cortez), и со ефектната музика на Волтер Шуман (Walter Schumann).
Господ постои, името ѝ е Петрунија
Режисер на филмот е искусната и легендарна Теона Стругар Митевска, која се јавува како косценарист заедно со Елма Татарагиќ.
Овој филм е првиот македонски филм кој влегол во официјална конкуренција на Берлински филмски фестивал и во борба за Златна мечка, а освен тоа има учество на неколку други и значајни меѓународни филмски фестивали. Најголемата награда која ја има добиено е ЛУКС наградата на Европски парламент.
Филмот трае 100 минути и е во македонско, хрватско, француско, белгиска копродукција.
Содржина
Петрунија е 32-годишна девојка која сè уште живее со своите родители и не е вработена.
Аурих (округ)
Аурих (Aurich) — округ (Landkreis) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во истоимениот град.
Се граничи со Северното Море на север и северозапад, округот Витмунд на исток и округот Лер на југ. На југозапад се граничи со безокружниот град Емден.
Географија
Аурих е сместен во најзападниот дел на Источна Фризија. На запад е устието на Емс и полуостровот Крумхерн кој се издава во него. Со население од околу 190.000 жители (2016) ова е најголемиот од окрузите на Источна Фризија.
Во состав на округот влегуваат и островите Јист, Нордернај и Балтрум од групата на Источнофризиските Острови. Малиот остров Мемерт јужно од Јист нема население, туку е заштитен како живеалиште на ретки птици. Дел од округот отпаѓа на националниот парк „Долносаксонско Ваденско Море“.
Астероид од типот J
Астероиди од типот J — астероиди со спектри слични на оние на диогенитните метеорити, а со тоа и слични со подлабоките слоеви од кората на 4 Веста.
Шуга
Шуга е заразна инфестинација на кожата која ја предизвикува Sarcoptes scabiei. Најчести симптоми се силно изразен јадеж и карактеристични кожни промени.
Шугата е едно од трите најчести кожни заболувања кај децата, заедно со дерматофитозите и бактериските инфекции. Во 2015, околу 204 милиони луѓе имале шуга (2.8% од светското население). Подеднакво се јавува кај двата пола. Почесто се зафатени помладите и постарите. Исто така почесто се јавува во земјите во развој и оние со тропска клима. Зборот скабиес доаѓа од scabere, „гребе“. Други животни не го пренесуваат човечкиот скабиес.
Астероид од типот J
Примери за вакви астероиди се 2442 Корбет, 3869 Нортон, 4005 Дјагилев и 4215 Камо.
Црква „Св. Петка“ - Орово
Света Петка (Aγίας Παρασκευής) — црква во селото Орово, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во во 1899 година. Претставува пример за духовната архитектура од тоа време.
Прогласена е за заштитен споменик на културата во 1987 г.
Персевант
Персевант (од старофранцуски: poursuivant = „следбеник“) — ниж грбовен службеник во еден хералдички орган. Највеќето персеванти работат како дел од хералдички орган, како Колегијатот на грбови во Лондон или Судот на Лордот Лајон во Единбург. Во средновековието, многумина моќни благородници вработувале сопствени службеници на грбови. Денес сѐ уште постојат такви приватни службеници кои не работат за државата. На пример, во Шкотска поглаварите на клана имаат вработени персеванти. Овие службеници се занимаваат со работи од хералдичко и генеалошко значење за членовите на кланот.
Некои масонски големи ложи имаат функција наречена „Голем персевант“. Таквите функции постојат во големи, но не и во локални ложи. Големиот персевант ги има следниве должности: да ги најавува сите оние кои поднеле барање за пристапување во големата ложа по име и масонски титули; да ги чува обележјата и регалиите на големата ложа; да присуствува на сите средби, и да извршува други такви должности кои може да ги побара големиот мајстор или претседавачот.
Во Република Македонија службата која се занимава со хералдика е Македонското хералдичко здружение. На нејзино чело стои хералдот Јован Јоновски, и во своја служба има двајца персеванти: Петар Гајдов и Александар Гижаровски.
IC 345
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 345 се споменува и како ESO 183-28, AM 1852-542.
Откривање
Објектот е откриен на 13 август 1903 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 345 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 345 има привидни димензии од 1,6' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 56 м 27,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -54° 12' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на IC 345 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62588.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Бугарија (тема)
Тема Бугарија е воено-административна област на Византија во периодот 1018-1185. Во состав на Византија имаше голем број на теми, населени со повеќеетничко население; Византија за полесно да ги лоцира луѓето ги нарекуваше по името на темата, а не со етничкото име, но и со тенденција сите нив да ги асимилира во Ромеи (Византијци). Во таа насока, Византија ги менува етногеографските имиња на областите и ги заменува со соседни за нив. Затоа, во почетокот на 11 век Византија териториите на најголемиот дел од Македонија, цела Србија, Војводина до Срем, делови од Албанија и Црна Гора ги сместува во новофомирана тема Бугарија, додека етногеографската територија на Бугарија ја сместува во тема Паристрион, уште наречена Мизија или Загоре. Географската област Тракија Византијците ја инкорпорираа во тема Македонија, а пак областа околу Цариград во тема Тракија.
Центар на византиската тема Бугарија бил градот Скопје.
Историја на тема Бугарија
Од 972 г. поголемиот дел од бугарската држава не постои, истата влегува во состав на Византија, во која спаѓаше и поголемиот дел на Македонија; слободните територии на Цар Самоил и неговите браќа не беа признати за посебна држава од Византија, туку тие беа за Византија само бунтовници. Цариградскиот Византиски Патријарх не го призна Самоил за Цар, туку Папата Грегориј V. Тогаш, Византија ја дели територијата на Бугарија, денешните Македонија, Србија, Црна Гора и дел од Албанија на Теми. Византија ги става имињата на окупираните територии; така, територијата на источна Тракија станува тема Македонија, а жителите на темата Македонија за византијците се Македонци, без разлика на нивната етничка припадност. Цариград и областа околу него, станува тема Тракија, а жителите на тема Тракија географски Траки. Територијата на Македонија, Црна Гора, сегашна Србија влегуваат во византиска тема Бугарија (Воулгариа) и сите жители (Македонци, Срби, Црногорци ) на темата Бугарија беа за Византија бугари (Voulgaroi). Вистинска Бугарија станува тема Паристрион, Загорје или Мизија (Мизија), а жителите Паристрионци, Загорци или Мизи
Византијците го воведуваат името Бугарин (Воулгарос) за сите жители на Тема Бугарија
Теофилакт Охридски, Грк, родум од Еврип, е Архиепискот на Охридската Архиепископија од 1090 г. до 1119 г. Познат е по тоа што го има напишано "Пространото Св. Климентово Житие" каде објаснува дека за него Бугари се жителите на византиската тема Бугарија т.е. тоа се географски бугари. Теофилакт и самиот себеси се сметал за бугарин - жител на темата Бугарија, па во Пространото Житие на Св. Климент запишува "Св. Климент ни го предал НА НАС БУГАРИТЕ сето она што се однесува на црквата".
Како мнозинското население во византиската тема Бугарија (Македонија, Србија, Црна Гора, Албанија) било словенско, бугари за грците биле словените, па Теофилакт пишува во своето житие на Св. Климент за "славенскиот или бугарскиот народ", а јазикот во темата Бугарија го нарекува бугарски. За него, Свети Климент Охридски бил "прв епископ на бугарски јазик"
Оттогаш, според некои, за Византијците и Грците зборот Бугар станал синоним за словен, а бугарски јазик синоним за словенски јазик. "Краткото житие на Св. Климент", уште наречено "Охридската Легенда", за кое се смета дека е напишано од охридскиот Архиепископ од 13 век, гркот Димитриј Хоматијан, родум од Ликија (Мала Азија), жителите на Мизија, денешна Македонија и Илирик ги нарекува бугари - волгарои. За Бугарите, грчкиот автор во "Охридска Легенда" пишува: "тие беа иселени во старо време од воената сила на Александар, од крајот Бруса Олимп кон Северноледениот Океан и Мртвото море, а откако поминало многу време, со страшна војска го преминаа Дунав и ги зазедоа сите соседни области: Панонија и Далмација, Тракија и Илирик, а и голем дел од Македонија и Тесалија". Во истата Охридска Легенда, оригинално напишана во 13 век се вели дека папата го ракоположил Методиј за архиепископ на Моравија и Бугарија, а Kлимент бил ракоположен од Методиј за епископ на целиот Илирик и на "бугарскиот народ" кој ги владеел тие краишта. За Грците, сите словенски народи што ги населуваат Илирик (Србија, БиХ, Црна Гора, Хрватска, мое дополнување), Далмација и Панонија за грците биле бугари и ги нарекуваа со едно име, почнувајќи од 10 век.
Список на државни водачи во 465 година
Ова е список на државни водачи во 65 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Машка кошаркарска репрезентација на Швајцарија
Машката кошаркарска репрезентација на Швајцарија е репрезентацијата кој ја претставува државата на меѓународните турнири. Швајцарија е член на ФИБА Европа, нема учества на светските турнири, има две учества на олимписките турнири и има пет учества на Евробаскетот.
Михајло Зориќ
Михајло Зориќ (роден на година во Јосифово,  - починал на  година во ) — македонски ветеринар, доктор на науките од областа на ветерината. Дипломирал на Ветеринарниот факултет во Сараево (1970), а докторирал на Универзитетот во Загреб од областа на економиката во сточарството (1983). Работел како ветеринарен техничар во ЗИК „Изворски“ во Богданци и ЗИК „Анска Река“ во Валандово (1962 –1965 и 1982–1983). Бил директор на Ветеринарната станица во Валандово (1970–1978), претседател на Извршниот совет на Собранието на Валандово (1978–1982), генерален директор на ЗИК „Анска Река“ во Валандово (1983–1991), координатор за извоз-увоз во АД „Ветерина“ во Скопје и директор на Ветеринарната управа на Македонија (28. Ⅶ 1995) до крајот на животот. .
NGC 453
Откривање
Објектот е откриен на 10 ноември 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 453 е од видот *3. Видливиот сјај со голо око изнесува m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота  m, додека површинскиот сјај изнесува  m/лм2. NGC 453 има привидни димензии од ' х '.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 16 м 17,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 0' 53".
Други поделби
Проучување на NGC 453 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2295. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Список на државни водачи во 1534 година
Ова е список на државни водачи во 534 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Езерски Врв (Шара)
Езерски Врв — планински врв на Шар Планина,  во северозападниот дел на Македонија. Висок е 2.580 метри. Се наоѓа на главното било во почетниот дел на протегањето на главниот срт на Шар Планина, при што претставува шести врв, а често воопштено се смета како трет поглавен врв на Шар Планина од нејизното протегање од североисток по кое се протега и самата граница помеѓу Македонија и Косово чија линија минува на овој врв. Сместен е на гребенот наречен Езерско заедно со соседниот врв Езерска Чука на север-североисток, при што претсавува негова крајна точка/кота на југ-југозапад. Претставува карпест врв чија цела површина е покриена со сипар-камењар од големи кршени камења и карпи, од кои некои се многу климави и се клатат, поради што неговото искачување и стоење на него се доста тешки и опасни. Наречен е со името Езерски бидејќи од двете страни на неговите подножја се наоѓаат по две леднички езера и тоа Доброшките односно Горното и Долното Доброшко Езеро на македонската источна страна стран и убавото и длабоко Големо Јажинско Езеро и Мало Јажинско Езеро, додека и малку понастрана кон Езерска Чука се наоѓа и езерото Црн Вир на косовската западна страна. Езерски Врв претставува и јазолна точка од која на запад продолжува главното било и срт на Шар Планина со врвовите Чаушица, Пескови, Бистрица, додека веднаш од него кон југ се разгранува седлото Чаушички Срт кој го спојува со Доброшки Врв. Искачувањето на врвот води преку патека која од селото Јелошник се искачува на Доброшки Врв па од него преку Чаушички Срт стигнува до Езерски Врв. Во самото подножје веднаш до Долното Доброшко Езеро се кампува првата вечер на планинарската Западна македонска трансферзала, по што веднаш утрото на вториот ден се започнува со искачување на Езерски Врв.
Теодорих III
Теодорих III е крал на Франките од Неустрија во 673 и од 675 до 679, потоа крал на сите Франки од 679 до 691.
Животопис
Роден околу 657, последниот син на кралот Хлодовик II и на кралицата Батилда, го наследува својот брат Хлотар III во 673. Неговиот мајордом, Еброин, не направил едногласност кај Франките и избувнала завера против нив двајцата. Теодорих и Еброин биле ошишани и испратени во манастир. Теодорих бил сменет од брат му Хилдерик II, крал на Австразија. Две години подоцна, Хилдерик бил убиен од страна на благородниците.
Враќање на титулата крал
Теодорих бил викнат од манастирот Сен-Дени и бил прогласен за крал на Франките во Сен-Клод. Тогаш и Еброин излегува од неговиот манастир и бара да биде повторно мајордом на Неустрија. Тој го убил мајордомот кој бил на функција и за крал на Австразија го прогласил младиот Хлодовик, синот на починатиот Хлотар III. Гледајќи дека нема доволна поддршка, Еброин се откажува од поддршката што ја давал на Хлодовик III во замена за функцијата мајордом на Неустрија. Теодорих му простил на својот поранешен советник и му дал целосна моќ. Во 678, Теодорих свикал синод на владиците за да му се суди на владиката Леже од Отен кого Еброин го обвинил за убиство на кралот Хилдерик II. Иако немало ниеден доказ против него, владиката бил деградиран од страна на владиците и осуден на смрт од страна на кралот. Во 679, Австразијците кои се побуниле против тиранијата на Еброин биле поразени во Битката кај Боа-ди-Фе. Во 680, со убиството на Еброин се разнишува моќта на Неустрија. Водачот на Австразијците, богатиот Пипин Хересталски тоа го искористува за на функцијата мајордом да го постави својот пријател: Варатон.