cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Сервет
Историја
На 4 февруари 2005 година компанијата објавува банкрот. Клубот должел многу пари и неколку месеци не им платил на играчите. Во 2006 година, Сервет испаднал во Трета швајцарска лига. Во сезоната 2010-11, со победата во двомечот со Белинцона со вкупен резултат 3-2 одново се враќа во Супер лигата. Таму се задржале две сезони, во 2013 година Сервет повторно испаднал во Челенџ лига.
Титули
1906–07, 1917–18, 1921–22, 1924–25, 1925–26, 1929–30, 1931–33, 1933–34, 1939–40, 1945–46, 1949–50, 1960–61, 1961–62, 1978–79, 1984–85, 1993–94, 1998–99. 1927–28, 1948–49, 1970–71, 1977–78, 1978–79, 1983–84, 2000–01. 1977, 1979, 1980.
Законодавна власт
Законодавната власт е една од трите власти. Главна задача на законодавната власт е донесување закони. Во системите со либерална демократија граѓаните на избори ги избираат своите претставници во законодавното тело и на таков начин ги овластуваат да донесуваат закони во нивно име. Законодавното тело може да биде еднодомно или дводомно.
Во Македонија носител на законодавната власт е Собранието на Македонија.
NGC 3284
NGC 3284 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3284 се споменува и како NGC 3286, MCG 10-15-112, CGCG 290-56, KCPG 239A.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3284 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3284 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 36 м 21,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 58° 37' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 88°.
Други поделби
Проучување на NGC 3284 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31433. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 46; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3822. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 673.
Масакр во Бесвица
Масакр во Бесвица — масовно стрелање на селаните од страна на германските фашисти извршено на 6 октомври 1944 година.
Настан
Со цел да обезбедат посигурно минување по линијата Солун-Скопје-Белград, германските единици решиле да зададат удар кон народноослободителното движење во реоните каде поминувала железничката линија. На 6 октомври 1944 година навлегле во село Бесвица и ги стрелале селаните:
Според народната песна „Бесвичани ви селани“, стрелањето било извршено надвор од селото, во меснонста Лозача.
Урал (река)
Урал (Урал, Яйыҡ, ) е река која тече низ Русија и Казахстан. Извира од југоисточниот дел на планината Урал, а се влева во Каспиското Море. Реката е долга 2.428 километри. Дел е на традиционалната граница помеѓу Европа и Азија. Се појавува во источниот дел на планината Урал, тече јужно низ Магнитогорск и околу јужниот крај на планината Урал, потоа низ Орск каде го менува правецот и тече кон запад околу 300 километри, до Оренбург, каде и се придружува реката Сакмара.
Аеродром Берлин-Тегел
Аеродромот Берлин-Тегел (IATA: TXL, ICAO: EDDT), познат и како Аеродром „Ото Лиилентал“ — поранешен главен аеродром кој го опслужува Берлин, Германија. Се простира во населбата Тегел, и е препознатлив по шестаголната терминална зграда. Во 2008, аеродромот опслужи околу 14.530.000 патници. Аеродромот се планира да биде затворен во 2012 година, 6 месеци по комплетирањето на новиот Берлин Бранденбург Аеродром, на кој се планира да се слеат сите летови кон Берлин. Аеродромот Тегел служи како и помала база за Луфтханза и TuiFly.
Ерата на студената војна
Специјалниот статус на Западен Берлин за време на студената војна (8 мај 1945 - 2 октомври 1990) значеше дека целиот сообраќај до и од западна Германија беше расподелен на трите победнички земји од Втората светска војна. Air France беше првата авиокомпанија да започне со редовен авиосообраќај на Тегел на 2 јануари 1960 година. Авиокомпанијата се одлучи да ги префрли сите свои операции од аеродромот Берлин Темпелхоф на Берлин Тегел аеродромот поради прекратката писта на аеродромот Темпелхоф. Pan Am стана втората авиокомпанија со редовен авиосервис си три летови во неделата кон аеродромот Њујорк Кенеди во Мај 1964 година. Од Април 1968 година, целиот чартер сообраќај, најмногу од тур операторите од Велика Британија и САД, кои дотогаш оперираа од аеродромот Берлин Темпелхоф, ги префрлија сите свои операции на аеродромот Берлин Тегел. Нова зграда посебно наменета за овие чартер компании беше изградена. Други авиокомпании кои оперираа со редовен авиосервис од и до Берлин за време на студената војна беа:
Јавен Транспорт
Аеродромот е поврзан со јавната транспортна мрежа на Берлин преку автобуси, преку кој аеродромот се поврзува со У-Бан и С-Бан, како и со Regional Express возовите и меѓународните возови.
Сите автобуси се оперирани од стран на BVG, така што цените се подеднакви за сите линии (125 денари за еден тикет кој важи за два часа за целата сообраќајна мрежа на Берлин).
Терминали
Аеродромот содржи четири терминали. Бидејќи аеродромот е мал во споредба со другите поголеми аеродроми, овие терминали исто така можат да бидат наречени и хали.
Ведријан
Ведријан (словенечки: Vedrijan) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Ан У-хјак
Ан У-хјак (An U-hyeok; р. ) — поранешен јужнокорејски друмски велосипедист. Настапил на екипната потера на Летните олимписки игри 1988.
Мигел Миранда
Мигел Едуардо Миранда Кампос ( во Лима) е пензиониран фудбалски голман од Перу, кој одигра 47 меѓународни натпревари за неговиот репрезентација. Го направи својот дебакл на 26 мај 1993 против САД (0-0), а го одигра својот последен натпревар за неговиот репрезентација на 14 ноември 2001 против Боливија (1-1).
Миранда играше клупски фудбал во Спортинг Кристал, Универзидад Текника, Универзитарио, Хуан Аурич, Депортиво Муниципал, Депортиво Ванка, Короњел Болоњези и Естудиантес де Медицина во Перу и Шенјанг Хаиши во Кина
Коине
Коине (Ελληνιστική Κοινή, современ грчки , "заеднички грчки" или , , „заеднички дијалект“) е популарна форма на грчкиот јазик која се развила во посткласичниот период, односно помеѓу 300 п.н.е. и 300 година. Овој јазик исто така се нарекува александриски, хеленистички, патристички, заеднички или библиски грчки. Во антиката се користеле изразите коине, хеленски, александриски и македонски; за да се нагласи разликата со античкиот дијалект. Коине претставувал прв заеднички надрегионален грчки дијалект а подоцна служел како лингва франка за источниот медитеран и Блискиот Исток за време на римското владеење. Важен е и како оригинален јазик на кој е напишан Новиот завет на христијанската Библија односно Septuaginta (грчки превод на Стариот завет). Коине е главен предок на модерниот грчки јазик.
NGC 1302
NGC 1302 — спирална галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1302 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 1302 има привидни димензии од 3,9' х 3,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 19 м 51,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 26° 3' 38".
Други поделби
Проучување на NGC 1302 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12431. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 311; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6442. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 908.
Сладок и гаден
„Сладок и гаден“ (англиски: Sweet and Lowdown) – филм на режисерот Вуди Ален (Woody Allen) од 1999 година. Ален е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Шон Пен (Sean Penn), Саманта Мортон (Samantha Morton), Ума Турман (Uma Thurman), Ентони Ла Паља (Anthony La Paglia), Брајан Маркинсон (Brian Markinson), Џон Вотерс и Гречен Мол (Gretchen Mol). Шон Пен и Саманта Мортон биле номинирани за наградите „Оскар“, „Златен глобус“ и „Златен сателит“ во категориите главна машка улога и епизодна женска улога, соодветно.
Синопсис
Филмот ја прикажува биографијата на измислениот џез-гитарист од 1930-тите, Емет Реј (го игра Пен). За време на Големата депресија, тој се обидува да заработи за живот на разни начини: свирејќи, играјќи покер, а исто така и како макро на две проститутки. Емет е надарен гитарист, но воопшто не е дисциплиниран и често не се појавува на закажаните настапи. Исто така, тој има необични страсти: да набљудува возови во движење и да пука со пиштол во стаорци на ѓубриштата. Тој се смета себеси за најдобриот гитарист на светот по Џанго Рајнхарт поради кого чувствува голем комплекс. Во една прилика, тој ја запознава немата девојка Хети (ја игра Мортон) и со неа започнува љубовна врска. Таа е вљубена во Емет, но и тој има симпатии кон неа, иако постојано ја убедува дека меѓу нив нема место за љубов. Така, тој ја напушта и ја запознава убавата девојка Бланш (ја игра Турман) со која набргу се венча. Меѓутоа, тој открива дека Бланш го изневерува, па така пропаѓа и таа врска. Потоа, Емет се враќа кај Хети, канејќи ја да му се придружи, но таа го одбива затоа што е омажена и има деца. Емет заминува во Њујорк со намера да направи успешна музичка кариера, но таму наеднаш му се губи трагата...
Меморијален музеј на Тарас Шевченко (Киев)
Меморијалниот музеј на Тарас Шевченко  (украински: Літературно-меморіальний будинок-музей Тараса Шевченка) е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Тарас Шевченко живеел во овој музеј од 1846 година до 5 април 1847 година кога бил уапсен. Спомен-куќата која денеска е музеј била изградена во 1835 година. Куќата имала 6 соби, со дрвена ограда и двор од 135 квадратни метри. Во оваа куќа Тарас се населил по неговото враќање од Седнев во 1846 година, за да во 1847 година биде уапсен.
Со текот на времето, куќата била реновирена и проширена. Во 1876 година нејзината површина се зголемила на 325 квадратни метри. Во тоа време куќата припаѓала на семејство Житницки, за да по смртта биде продадена на В. Петерсон. Во 1925 година објектот бил национализиран.
На 10 ноември 1928 година бил отворен музејот. До 1941 година, музејот бил исполнет со дела на советски уметници. По војната колекцијата значително се намалила. Во периодот од 1969 до 1973 година, музејот бил реновиран.
Секоја година музејот го посетуваат околу 10,000 луѓе или туристи.
Питу Гули
Питу Гули (1865 — 12 август 1903) — македонски револуционер со влашко потекло, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Современици сведочат дека Питу Гули имал завршено само две одделенија основно училиште и дека во младоста бил овчар, крчмар, гостилничар, заточеник и комита. По раната смрт на таткото, мајка му го главила да работи кај богатиот трговец и сточар Манду во Кочани. По некое време, како и многумина други крушевчани, во потрага по подобра егзистенција, се нашол меѓу македонските печалбари во Софија. Годината на раѓањето на Гули се изведува од сведоштвата за неговото влегување во четата на Адам Калмиков. Неколкумина современици тврдат дека во 1885 година тој бил на дваесетгодишна возраст, така што може да се прифати дека Питу Гули е роден во 1865 година. Тој бил врсник на Пере Тошев и Ѓорче Петров, а на Мечкин Камен загинал на 38-годишна возраст.
Во 1895 или 1896 година, Гули се оженил со крушевчанката Евгенија, ќерка на сточар од Крушево. Во бракот со Евгенија тие имале четири деца - тројца синови и ќерката Флора. Академик Манол Пандевски потенцира дека набргу по загинувањето, петчленото семејство на Питу се распаднало. Една година по смрта на Гули, умрела жена му од туберкулоза. Четирите деца одраснале во сиропиталиште во Битола. Нивната ќерка Фрлора умрела млада по ампутација на едната нога. Ташко Гулев (Шула Гули) загинал во 1913 година во редовите на Македонско-одринските доброволни чети во рамките на бугарската армија, Никола Гулев (Лакја Гули), кој бил еден од најверните помагачи на Тодор Александров, бил убиен од Србите во 1924 година, а Стерјо Гулев, кој бил соработник на бугарската полиција, се самоубил по влегување на партизаните во Крушево, во 1944 година.
Револуционерна дејност
Калмиковата чета се формирала во Ќустендил, а се состоела од 120 четници, чија главнина дошла од Софија. Со неа дошол и Питу Гули. Префрлањето преку границата станало во две групи, ноќта на 18 спроти 19 мај 1885. По влегувањето во Македонија, четата се движела во јужна насока - преку Осогово, Пијанец, Голак, Плачковица, Радовишко и Плауш кон Демир Капија. Во Радовишко четата била откриена. Против неа излегле потерни единици, составени од турска војска и башибозуци. Останувајќи без водичи и врски, четата изгубила ориентација, а преминот на Вардар кај селото Градец бил чуван од бројна аскерска единица.
Заробените востаници во Солун биле држани неколку месеци во затворот Беаз Куле (Белата Кула), којашто и денес стои до самиот морски брег. Востаниците добиле по десет години затвор, освен Ташко од Лазарополе, кој затоа што изјавил дека тие дошле да се бијат за ослободувањето на Македонија добил 15 години.
Во Македонската револуционерна организација
Питу Гули се вратил во родниот крај во годината на основањето на Македонската револуционерна организацијакојашто само по две години ќе почне да ја разгранува својата мрежа и во Крушевско. Се спријателил со семејството Зердевци кои држеле гостилница во Кичево. Питу Гули, пак во тие години и во Крушево отворил кафеанче во месноста Ќошкот, кај Влашка Корија. Зачленет во Организацијата меанчето го претворил во јатак за организационата чета на Дуко Тасев, другарот од заточеништво. Преку него крушевската организација ги одржувала врските со четите на Организацијата. Питу Гули повторно оди како печалбар и емигрант во Софија кон 1900 година. И во Софија, на периферијата од градот, Питу држел скромна гостилница која станала сврталиште на македонските емигранти и комити, во прв ред, од Крушевско, Кичевско, Прилепско, Демирхисарско. Питу Гули во Софија останал до март 1903 година, кога по вторпат, сега веќе како војвода на чета, тргнал за Крушевско.
Илинденско востание
По пристигнувањето во родниот крај Питу Гули наеднаш бил вброен меѓу командниот кадар и вклучен во војводското тело на Крушевскиот востанички реон. Сите биле максимално ангажирани во подготовките на востанието, а за Питу ги обиколувал селата. Неговиот одред бил најмногуброен. Тој од селата ја собрал и селската милиција, па одредот на почетокот броел околу 350 луѓе. На Втори август утрината Питу пред сите востаници одржал говор, наспомнувајќи им ја заклетвата и барајќи строго извршување на наредбите од претпоставените старешини. Веднаш по преземањето на градот, Питу Гули демонстративно ја искажал својата гордост и радоста од постигнатиот успех. Јавнат на бел ждребец, облечен во запленета беговска срмена облека, тој одел на чело на одредот, следен од знаменосецот Ѓорѓи Димев, со развеано знаме. Утрото на 12 август Бахтијар паша го испратил фатениот Крушевчанец Коста Њику Баждавела во својство на парламентарец кај востаниците со порака да се предадат на милоста на султанот. Заедно со пораката дошол и ултиматумот дека доколку не се предадете и не наведнете глави, градот ќе го бомбардирам и запалам, додавајќи дека тој го смирил Косово и е кадарен да го смири Крушево. Иако постоело колебање во Штабот, конечното решение гласело градот да се брани, а на војводите им била испратена наредба секој да остане на своите позиции. Наум Томалевски знае дека Питу на последното советување во Штабот решително го отфрлил предлогот за предавање на градот, изјавувајќи дека тргнува кај четата за да се бие и да ги брани честа и градот.
Битката кај Мечкин камен
Тој добил известување дека турскиот аскер наидува од три правци, така што морал да ја поведе четата кон Мечкин Камен. Пред конечниот распоред на бојното поле војводата, со кратка реч ги окуражил борците, строго наредувајќи им никој да не отстапува од своето место, а стрелбата да ја почнат само откако ќе го чујат истрелот од неговата пушка. Еден од учесниците во битката убаво се сеќава:
Томалевски запишал:
Рилски конгрес
Рилскиот конгрес е конгрес на Македонската револуционерна организација, прв општ конгрес по Илинденското востание и серијата на окружни конгреси низ Македонија. Тој се одржал во октомври 1905 година во Рилскиот манастир и траел еден месец.
Арвид Хорн
Грофот Арвид Бернхард Хорн од Екебихолм (6 април 1664 годин-18 април 1742) бил шведски генерал, дипломат и политичар, член на благородничкото семејство Хорн. Тој служел двапати како претседател на Канцеларијата на Приватниот совет (1710-1719 и 1720-1738) и бил една од водечките фигури на шведското време на слободата.
Војник и дипломат
Арвид Бернхард Хорн е роден во Вуорентака замокот во Халико(сега Сало, Финска). Тој бил син на Густаф Хорн аф Канкас (1627–1673) и неговата сопруга Ана Хелена фон Гертен (1640–1709). По завршувањето на студиите на Кралската академија во Турку, тој влегол во Кралската шведска армија и служел неколку години во Холандија, во Отоманска Унгарија кај принцот Јуџин Савојски (1663–1736) и во Фландрија кај принцот Георг Фридрих од Валдек (1690–1695).
Рилски конгрес
Собир
Сепак најголемиот број од делегатите посочиле дека Конгресот не треба да биде вознемируван од никого и затоа предложиле тој да се одржи надвор од границите на Македонија. По преговорите било постигнато компромисно решение Конгресот да се одржи во Рилскиот манастир, во близината на македонската граница.
Делегати
За овој конгрес биле избрани 22 делегати. Меѓу нив се нашле:
Од избраните делегати на конгресот не присуствувале Христо Чернопеев и Петар Васков.
Тајно гласање
Било спроведено тајно гласање на кое за претседател на Конгресот бил избран Даме Груев, како и двајца секретари: Аргир Манасиев и Илија Балтов.
Состав
Христо Силјанов според составот на делегатите констатирал дека меѓу нив се нашле страсни функционери кои сакале да го наметнат своето влијание, а покрај нив биле старите дејци кои оддавале сила на пишаните правилници, првенци кои преку Конгресот сакале да го вратат изгубеното место во Организацијата и дејци кој сакале да се оттргнат од револуционерниот суд. Меѓу нив имало и нови дејци кои се препуштале кон една или друга струја. Сето тоа придонело да има кулоарски интриги, преку кои бил обезбеден глас кои бил потребен да се донесе одлука.
Ментор на целиот Конгрес бил Ѓорче Петров кој морал да прави комбинации при изборот на управните тела меѓу дејците, кои биле меѓусебно критички настроени.
Дневен ред
Конгресот го имал следниот дневен ред:
Комисија
На Конгресот била избрана специјална комисија во која влегле: Даме Груев, Пере Тошев, Ѓорче Петров, Ѓорѓи Поп Христов. Оваа комисија била задолжена да ги редактира конгресните одлуки и да ги пренесе во Македонија преку циркулари со извадоци од поважните решенија и толкувања за примена на Правилникот.
Точка еден
Идејата за едновремено востание не била реализирана поради нерамномерниот развој на месните организации во подготвителниот период, поради што дошло до делумни востанија. Меѓу другото, се зборувало за непочитување на правилниците на организацијата, разликите во агитацијата на дејците, нередовното финансирање, финансиските злоупотреби, слабото учество на градското востание во востанието, недостатокот на легални раководни дејци и соодветен војводски и четнички кадар и преголемото влијание на четничкиот институт.
Точка два
Било заклучено дека востание треба да дојде како резултат на една подолга револуционерна дејност сред населението.
Организацијата е против востание кое би било предизвикано од надворешни влијанија и политички пресметки. Организацијата треба да ја засили агитацијата сред населението затоа што тоа треба да биде носител на борбата и таа треба да произлегува од него, а не само од четите.
На сите насилства од страна на државата треба да се одговори со одмазда, по ова прашање се оставило на лична иницијатива. Организацијата, иако е револуционерна по својата идеологија и методи, си поставила задача да се занимава и со економскиот и културниот живот на населението и да го поттикнува таквиот развој.
Организацијата нема да се противи на легалната дејност на населението против насилствата на власта.
Две струи
Според Христо Силјанов по ова прашање дошле во судир две струи кои имале различна концепција по ова прашање. Двете струи Силјанов ги нарекува: радикално-реформска и умерено-конзервативна.
На чело на другата групација застанал Даме Груев кој се залагал за зачувување на централистичкиот хиерархиски поредок. Меѓутоа, тој ја немал поддршката на најголемиот број на делегати и затоа бил подготвен на компромис, а зад него застанале Аргир Манасиев, Борис Мончев, Лазар Маџаров, Стамат Икономов и Добри Даскалов.
По дваесет-дневна расправа меѓу двете групи Конгресот ги прифатил новиот Устав и Правилник на Организацијата. Според Христо Силјанов, новоусвоените акти биле компромисно решение меѓу двете групации, „со чувствително наклонување на лево“ при што отстапките за компромисот биле направени од умерено-конзервативното крило. Наспроти мислењето на Силјанов, во постарата литература преовладува ставот дека влијанието на левицата преовладал на овој конгрес. Дополнителна конфузија е поделбата на левица и десница, кога е познато дека Борис Сарафов застанал на страната на радикално-реформска крило, а Даме Груев бил на чело на умерено-конзервативната струја. ''Въ тѣзи разисквания се сблъснаха дветѣ известни намъ течения — радикално-реформаторското и умѣрено-консервативното. Макаръ че нѣкои отъ най-влиятелнитѣ вдъхновители на първото (марксистътъ Димо хаджи Димовъ, писательтъ А. Страшимировъ и др.), отсѫтствуваха, демократичнитѣ начала и децентрализацията въ управлението бидоха блѣскаво защитени отъ Г. Петровъ и П. Тошевъ, при подкрепата на Я. Сандански и други отчаяни лѣвичари. Отсѫтствуваше отъ конгреса и най-упоритиятъ привърженикъ на умѣреностьта въ преобразованията, Хр. Матовъ, който и съ перо и съ слово не престана, въ продължение на две години, да доказва пакостьта отъ крайни и неприложими реформаторски тежнения. Съ своята упоритость той бѣше си навлѣкълъ неприязъньта на лѣвичаритѣ, а като задгранични представители, сиречь членове на единствения редовно функциониращъ презъ цѣлия периодъ отъ възстанието до конгреса, общоорганизационенъ висшъ институтъ, той и др.ъ Хр. Татарчевъ бѣха станали прицѣлна точка на всѣкакви критики и нападки. Поради това и двамата, въпрѣки грамаднитѣ си заслуги презъ време на междуцарствието, не можаха да попаднатъ между конгреснитѣ делегати. Наистина, умѣрено-консервативното течение се застѫпваше въ конгреса отъ най-авторитетния деятель въ вѫтрешностьта, Д. Груевъ. Той обаче, било поради природната си склонность къмъ практическитѣ постижения по пѫтя на взаимнитѣ отстѫпки, било поради заемания председателски постъ, остана и тукъ вѣренъ на своята примирителна тактика. Все пакъ централистичната система и умѣрениятъ реформизъмъ броеха множество убедени привърженици, като Л. Маджаровъ, Ст. Икономовъ, П. Васковъ, Добри Даскаловъ и др. и намѣриха въ конгреса горещи защитници въ лицето на Б. Мончевъ, А. Манасиевъ и др... [http://www.promacedonia.org/obm2/index.html Хр. Силянов, том II Следъ Илинденското възстание]''
Арвид Хорн
Политичар
Во 1705 година, Хорн бил прогласен за таен советник, а во 1706 година за гроф. Во 1708 година, тој добил надзор над внукот на Карло XII, Карло Фредерик, војводата од Холштајн-Готорп (1700–1739), кој бил под старателство на неговата баба Хедвиг Елеонора од Холштајн-Готорп (1636–1715) по смртта на неговата мајка Хедвиг Софија од Шведска (1681–1708).
Рилски конгрес
Промена на името
И покрај струењата бил постигнат компромис и бил усвоен новиот Устав и Правилник според кој Организацијата добила ново официјално име Внатрешна македоно-одринска револуционерна организација (ВМОРО)
Арвид Хорн
Политичар
Во 1710 година, Хорн го наследил Нилс Гилденстолп како претседател на Канцеларијата на Приватниот совет. Префрлен во централната точка на администрацијата, тој имал многу можности со други очи да ја разгледа ситуацијата во кралството, а како последица на неговите негодувања тој брзо паднал во интерес на Карл XII. И во 1710 и 1713, Хорн бил за повикување на имотите, но кога во 1714 година се усвоила антимонархиски став, тој сериозно предупредил и на крајот го распуштил. Во подоцнежните години на Карл XII, Хорн немал многу врска со администрацијата. По смртта на Карл XII, во 1718 година, Хорн ја убедил шведската принцеза Улрика Елеонора (1688–1741) да биде избрана за кралица на Шведска, откако таа се согласила да се откаже од моќта на апсолутна монархија воспоставена од нејзиниот татко, кралот Карл XI. Сепак, тој подоцна протестирал против автократското однесување на кралицата и поднел оставка до Советот на тајните.
Хоркахо де лас Торес
Хоркајо де лас Торес — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Арвид Хорн
Претседател на советот за приватност
Хорн бил избран маршал на Риксдаг од 1720, и придонел, по оставката на Улрика Елеонора, за изборот на Фредерик Хесен како крал на Шведска, чиј прв чин бил да се врати кај него како претседател на неговата канцеларија, всушност како премиер. Во следните осумнаесет години тој толку апсолутно ги контролирал и надворешните и внатрешните работи на Шведска што периодот помеѓу 1720 и 1738 година бил наречен период на Хорн.
Рилски конгрес
Избор на членови за раководните тела
Врз основа на штотуку усвоените нови акти за членови на ЦК биле избрани: Дамјан Груев, Пере Тошев, Тодор Поп Антов, во Претставничкото тело влегле - Ѓорче Петров, Петар Поп Арсов и Димитар Стефанов, за уредник на „Револуционерен лист“ бил избран Димо Хаџи Димов. За ревизори на Организацијата биле избрани Иван Гарванов, Никола Пушкаров и Борис Сарафов, но тие не ја прифатиле должноста.
Арвид Хорн
Претседател на советот за приватност
Ова требало да го зголеми влијанието на Риксдагот на имотите и неговите тајни комитети во решавањето на чисто дипломатските прашања, кои требало целосно да бидат оставени на извршната власт, а со тоа да ја ослабне централната власт и во исто време да го олесни мешањето на странските сили во внатрешните работи на Шведска. Дури до 1731 година немало појава на спротивставување на „системот“ на Хорн; но Хорн, занесен од зголеменото студенило на кралот, истата година ја понудил својата оставка, која не била прифатена.
Рилски конгрес
Административно устројство
Било одлучено Организацијата и понатаму да се дели на окрузи и околии, а за промените во тој поглед одлучува само Конгресот.
Арвид Хорн
Претседател на советот за приватност
Меѓутоа, во 1734 година, опозицијата ја осудила неговата неутралност по повод Војната за полското наследство, кога Станислав I од Полска повторно се појавил на сцената како кандидат за полскиот трон; но Хорн сепак можел да спречи раскин со Русија. Отсега натаму тој бил обвинет за недостаток на патриотизам и во 1738 година бил принуден конечно да се повлече пред триумфалната млада Партија на капи (Хатарна).
Рилски конгрес
Судство
Било констатирано дека Организацијата има законска можност да воспостави строго правосудство. Сите приватни дела помеѓу христијаните требало да се разгледуваат во специјални - граѓански судови. Овие судови требало да бидат арбитри за спогодување и изгладување на споровите меѓу христијаните. За да се избегнат неправедности судовите се подложуваат на контрола, а судските решенија требало да се спроведуваат преку комитетите. Меѓутоа, комитетот немал право да се меша во работата на граѓанските судови, а во негова надлежност биле само организациските прашања и проблеми согласност Правилникот.
Арвид Хорн
Претседател на советот за приватност
За остатокот од својот живот, Хорн живеел во пензија на неговиот имот во Екебихолм во Нортаље.
Рилски конгрес
Финансии
Редовната членарина и понатаму останала основен извор на приходи, а Конгресот го отфрлил предлогот за наложување на данок врз населението. Било предвидено дека дел од членските вносови можеле да се внесуваат и во натура. Во општите трошоци на Организацијата влегувале финансиските средстав за издршка на затворениците, чети, оружје, издршка на семејствата на настраданите дејци и друго.
Културно-економска дејност
Конгресот одлучил дека Организацијата мора да се залага за воведување на задолжително образование до четврто одделение и за отворање на основни училишта каде што нема. За возрасните се препорачало отворање на вечерни и неделни училишта за описменување на населението и запознавање со прават кои ги ужива од државата.
Дополнително на тоа Организацијата требало да се залага за отворање на библиотеки и морално влијание врз населението.
Организацијата треба да се стреми да ги отстрани разните материјални и морални појави кои се јавуваат поради обичаите и вековните заблуди. Населението да се убеди непотребно да не троши при свадби и разни обреди, да се избегнуваат женидби на малолетници и женидби со присила на домашните, да се искорени суеверието.
Во однос на економскиот дел, било одлучено Организацијата да се стреми да го ослободи населението од економската експлатација и премавнување на чифлигарскот систем.
Четврта точка
Конгресот одлучил при Претставничкото тело да се формираа одделен комитет кој ќе се грижи за доставување на различна литература, да се формира посебен книжевен фонд за издавање на книги, брошури и специјален весник за населението во Македонија. Било допуштено самата Организација да откупува и распространува книги и други изданија независно од тоа дали се прифатливи за самата Организација. Било решено Организацијата при изнесувањето на своите ставови и погледи да ги изразува преку притурака (додаток) во својот официјален орган.
Петта точка
Конгресот потенцирал дека Организацијата ќе се спротивстави на сите постапки на Бугарската егзархија кои се насочени „во духот на бугарските државнички национализам“, затоа што се штетни на организациските цели. Во однос на надворешните пропаганди било истакнато дека:
Во однос на македонската емиграција, Претставничкото тело требало ја искористи македонско-одринската емиграција во Бугарија во интерес на ослободителното дело и Организацијата. Во однос на врховистите, односно групата околу Иван Цончев, било решено да се расчисти за секогаш. Затоа Конгресот испратил „Соопштение до групата македонски дејци наречени Врховисти“ во кое било истакнато:
Организацијата ги поканила врховистите доброволно да ја растураат својата група и да го прекратат својот сепаратизам, а на крајот било подвлечено дека Соопштението не дава можност за преговори, туку бара категоричен одговор.
Сосема неочекувано за многумина, Иван Цончев се обратил писмено до Конгресот прифаќајќи го барањето на ВМОРО и истакнувајќи дека Врховниот комитет го изгубил своето значење, дека тој се распаднал на повеќе групи, а дека тој е претставник на онаа група во Бугарија. Меѓу другото Цончев истакнал дека сака да постигне единство со ТМОРО и дека ќе ги извести своите приврзаници за тоа. До формално слевање на врховистите во ВМОРО меѓутоа Цончев ги повлекол своите луѓе од Македонија и неговата група престанала да постои.
Обвинението против Борис Сарафов
Одговорноста на Борис Сарафов како и на другите дејци на Организацијата биле оставени за на крајот од дневниот ред, бидејќи оваа прашање било најделикатно. Сарафов бил обвинуван од сите страни и за секакви дејствија, дека земал пари од српската влада за пропуштање на српски чети, за препраќање на свои чети во Македонија, давање пари на разни службеници со што предизвикувал раскол и расипништво. Според Христо Силјанов фактите биле толку силни што Сарафов:
Главни обвинители на Конгресот бил Јане Сандански и серчани. Тие биле поддржани од струмичаните како и од реформските делегати, а против Сарафов биле и делегатите од Битолскиот и Солунскиот округ под влијание на Дамјан Груев, нивни претставник бил Борис Мончев.
Сарафов морал да се брани и затоа го обвинил Сандански за пасивност при Илинденското востание, а на Груев му дофрлил што дозволил да биде грабнат од просрпскиот војвода Мицко Крстевски.
Единствен кој застанал на страната на Сарафов бил Ѓорче Петров кој пак добил поткрепа од Пере Тошев дека амнестирањето на обвинетите е најдобро решение со што би се разрешило заплетканото прашање.
Улогата на миротворец требало да ја одигра непомирливиот противник на Сарафов, самиот Јане Сандански. На изнанедување на многумина Сандански истакнал дека во минатото сите грешеле, дека е потребно сплотување и помирување, да се остави минатото. Во тој дух се изјаснил и Ѓорче Петров, а поддршка дал и Даме Груев. На крај конгресот изгласал општа амнестија за сите обвинети вклучително и за Борис Сарафов.
Значење
На Конгресот присуствувале најголемите дејци на Организацијата; тоа бил најголем собир по Илинденското востание, на кој биле потврдени старите принципи но биле донесени и нови решенија кои ги допирале сите сфери на општестевниот живот во Македонија и Одринско.
Организацијата повторно им застанала на патот на пропагандите и надворешните влијанија и бил направен обид засекогаш да се стави крај на врховистите, иако неуспешно бидејќи тие се слеале во самата Организација и го продолжиле своето делување.
На Конгресот било постигнато единство кое траело кратко, бидејќи вториот општ конгрес никогаш не се одржал.
Јуичи Комано
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2006 и 2010.
Судска власт
Судската власт е една од трите власти, заедно со законодавната и извршната. Неа ја вршат судовите.
Судската власт во Република Македонија
Во Република Македонија според Законот за судови од 1995, постојат 27 судови на прва инстанца, четири апелациони судови и Врховен Суд на Република Македонија. Покрај тоа, има и Уставен суд чии судии се избираат од страна на Собранието.
Судовите се автономни и независни. Судовите судат врз основа на Уставот и законите и меѓународните договори ратификувани во согласност со Уставот.
Типовите на судови, нивните сфери на надлежност, нивното уредување, укинување, организација и состав, како и процедурата која ја следат се регулирани со закон, кој се усвојува со дво-третинско мнозинство од вкупниот број пратеници во Собранието на Република Македонија.
Судиите имаат имунитет. Собранието одлучува за имунитетот на судиите. Извршувањето на судската функција не е компатибилно со извршување на други јавни функции, професии и членство во политичка партија. Политичко организирање и активност на судството е забрането.
Врховниот Суд на Република Македонија е највисокиот суд во републиката и обезбедува униформност во имплементацијата на законите од страна на судовите.
Судскиот совет на Република Македонија (претходно, Републичкиот судски совет) е органот кој ја контролира судската власт.
Слобода на две тркала
„Слобода на две тркала“ е документарен филм од македонско потекло снимен во 2015 година во продукција на karas4training.com и здружението ВЕЛОЕВРОПА. Дејствието е во времетраење од 18 минути и е поделено на 4 дела.
Содржина
Филмот зборува за велосипедскиот туринг како начин на патување, а Македонската Тур де Франс Експедиција (МТДФЕ) е искористена како инструмент за да се доловат убавините, предизвиците и предностите од овој начин на патување. Своите искуства во однос на турингот ги раскажуваат членовите на МТДФЕ: Марко Митиќ (член на МТдФЕ 2011), Гоце Шутевски (2011), Надица Димовска (2013), Андон Сикавица (2013), Теодор Неделковски (2015) и Слободан Трајковски кој е организатор и водач на сите пет експедиции и воедно организатор на познатиот велосипедски фестивал Mariovo Off-Road Experience. Двајца членови на експедицијата не се појавуваат во филмот од различни причини. Филмот е поделен на четири поглавја. Во првото поглавје „Зошто велосипед?“ раскажувачот (Слободан Трајковски) на прозаичен начин зборува за предностите и значењето на велосипедот. Во вториот дел „А зашто туринг?“ зборуваат членовите на МТдФЕ и ги споделуваат нивните погледи во однос на туринг велосипедизмот и раскажуваат искуства коишто ги доживеале на Алпите. Третиот дел „Експедицијата“ е аудио интермецо кадешто се користени снимки направени од Слободан Трајковски (2013) и Теодор Неделковски (2015) и каде се доловува атмосферата при следењето на Тур де Франс етапите. Четвртиот дел „Поуки“ учесниците ги изнесуваат нивните гледишта и искуства во однос на експедицијата и туринг велосипедизмот.
Продукција
Филмот е снимен во продукција на karas4training.com, а во соработка со здружението ВЕЛОВРОПА. Режисер на филмот е Игор Д. Јовановски, според сценарио напишано од Слободан Трајковски и Игор Д. Јовановски. Монтажата на филмот е на Игор Д. Јовановски, а графичкиот дизајн на Катерина Николовска. Снимките од воздух се извршени од Бубе дрон пауер. Во филмот се користени снимки направени од Слободан Трајковски (2013), Теодор Неделковски (2015), Љубомир и Игор Јовановски.
Локации
Во создавањето на филмот користени се снимки направени за време на МТДФЕ 2013 и 2015, и снимки направени од Игор Д. Јовановски на локации во околината на Пехчево и Берово и Скопска Црна Гора.
Буџет
Филмот е снимен без буџет.
Премиера
Филмот премиерно беше прикажан на отворањето на ЕХО фестивалот на планински филмови на 2 ноември 2015 година, во киното „Милениум“ во Скопје.
Павловден
Павловден — голем христијански празник од летниот циклус којшто е непроменлив празник и секогаш се паѓа на 29 јуни, односно на 13 јули по стариот календар. Овој ден е Собор на 12 Апостоли, односно вториот ден од завршувањето на Петровденскиот пост.
Житие
Апостол Павле, познат и како Свети Павле или Павле од Тарс  (Σαούλ (Саул), Σαῦλος (Сулос), и Παῦλος (Павлос); латински: Paulus или Paullus; שאול התרסי Šaʾul HaTarsi (Сол од Тарс ) (c. 5 - c. 67 ), е еден од најважните светци во проповедењето и распространувањето на христијанство. Познат како тринаесетти Христов апостол. Единствените податоци за животот на Свети Павле се текстовите од Новиот завет.
Роден е во Тарс во Киликија (денешна Турција) во еврејско семејство. Неговото име на хебрејски јазик е Саул (Савел, Савле). Во исто време се здобил и со римско државјанство.
Пораснал во Ерусалим. Се занимавал со изработка на шатори. Од рабинот Гамалиел бил учен на фарисејството, студент интересирајќи го Талмудот а станал и еден од главните членови на антихристијанскиот еврејски совет, во чии активности спаѓа прогонувањето на христијаните и убиството на Свети Стефан, кое го одобрувал и самиот Павле.
Христијанските текстови оделуваат големо значење во преминувањето на Апостол Павле во христијанската вера. Во Библијата се раскажува дека на пат кон Дамаск тој видол необична светлина од која тој ослепил и го слушнал гласот на Господ од небото, кој му рекол: „''Савле, Савле, зошто ме прогонуваш? Јас сум Исус, којшто ти го прогонуваш“''. Тој настан бил преврт во неговиот живот, прекрстувајќи се во Дамаск и станувајќи еден од најголемите проповедници на христијанството.
Во 67 година, Свети Павле бил осуден на смрт и погубен во Рим. Од овде се смета дека Свети Павле бил римски државник бидејќи само римските граѓани биле погубени на таков начин. Според христијанската митологија, со смртта му настапиле големи чуда. Пресечената глава на апостолто продолжувала да го слави името Господово, а на местото каде што паднала се отвориле три извора, односно на местото на денешниот манастир “Три Фонтани“ кај Рим.
Во неговите посланија, кој се составен дел на Новиот завет, Свети Павле одговара на проблемите на христијаните, на проблемите околу црква|црквата со другите религии, средбата со Исус Христос, потоа со Апостол Петар и останатите апостоли во Ерусалим, за неговото мачење, затворање и прогонување.
Светиот апостол Павле особено е значаен за Македонците. Своето прво патување надвор од Азија тој го направил во Македонија. Тоа започнало во 51, а завршило во 54 година. При своите патувања апостолот Павле организирал нови христијански општини, а старите ги утврдувал во новата вера. Според тоа е смета дека Македонија е вратата низ која христијанството влегло во Европа. Во Македонија тоа ги совладувало првите тешкотии, се судрувало со старите пагански обичаи и верувања. Тука се добиени и првите битки во походот на христијанството кон Европа и светот.
Овој ден се нарекува Собор на 12 Апостоли и тоа е главен заеднички празник на сите 12 апостоли, слично како што има соборни денови и за свети Јован Крстител, за архангел Михаил итн. Апостолите се слават како темели на црквата, со оглед на тоа што тие се првите луѓе кои во потполност ја примиле благата вест за единствениот можен Спасител на луѓето и на светот и затоа што истата вест ја проширија по сите краишта на светот.
Славење
Во Римокатоличката црква Павловден се слави на 29 јуни, заедно со Петровден. Во православието, неговото дело се почитува на иста дата, 29 јуни според јулијанскиот календар, или 13 јули според грегоријанскиот календар. Павловден жените го држат како празник повеќе од Петровден. Во некои места на овој ден не се работи за од пајаци, да не го каснат некого при полските работи, жетва, врзување снопови, и сл. Се верува дека човек каснат од пајак на овој ден тешко ќе оздрави. Затоа овој ден е познат и како Пајаковден. Во некои краишта, на пр. во Гевгелиско, народот сметал дека Павле бил брат на Петар и дека на луѓето им правел разни добри дела. Народот велел дека св. Петар бил богат и сербес, а св. Павле сиромав и добродушен. Се празнувало поради град.
Павловден или Павлувден во Бугарија претставува народен празник, кој се прославува главно во Источна Бугарија. Го слават како ден за заштита од оган, пожар, гром и поретко од град. Се поврзува со старите народни претстави за уништувачката моќ на огнот. На Павловден строго се следи да не се работи (не се жнее), да не се пали оган (дури ни за подготовка на храна). Во Источна Тракија не се меша леб, за да не црвјоса истото.
NGC 5687
NGC 5687 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5687 се споменува и како UGC 9395, MCG 9-24-20, CGCG 273-14, KARA 637.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Други поделби
Проучување на NGC 5687 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52116. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 50; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3860. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 715.
NGC 3285
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3285 се споменува и како ESO 263-48, IRAS 10290-4559.
Откривање
Објектот е откриен на 3 март 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3285 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3285 има привидни димензии од 3,2' х 1,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 3285 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31035. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6628. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1523.
Ролс-Ројс Рејт
Ролс-Ројс Рејт (Rolls-Royce Wraith) — автомобил на Ролс-Ројс, прозиведуван во фабриката во Дерби од 1938 до 1939 г. и од посебни каросеристи на основа на нивната шасија.
Моторот бил честцилиндричен праволиниски со работна зафатнина од 4257 см³, заснован на моторо на 25/30 но имал поинаква цилиндрова глава. Четирибрзинскиот менувач бил синхронизиран на втора, трета и четврта брзина и сѐ уште бил од традиционалната десна страна.
Рејт имал независна амортизација на спирални пружини напред, заснована на Пакард 120, додека назад сѐ уште користел полуелиптични лиснати пружини. Хидрауличните придушувачи напред биле регулирани од водилка и така степенот на пригушување варирал со брзината на автомобилот. Со тоа Рејт бил подобар од својот претходник 25/30 H.P. и на исто рамниште со Фантом III. Автомобилот сѐ уште се изработувал на засебна шасија, но сега таа се заварувала, наместо да се прицврстува со навртки како порано. Барабанските кочници биле со механичко серво, со погон патентиран од Хиспано-Суиза и изработуван од Ролс-Ројс под лиценца. Тркалата биле жичени со пречник од 43 cm, со тоа што жиците обично биле покриени со отстранливи дискови. Автомобилот имал вграден хидрауличен систем управуван од рачка под седиштата.
Во 1938 шасијата чинела £1100, а типичниот целосен автомобил чинел £1700 (околу £77,800 или €101,800 во 2007). Биле произведени 492 шасии.
Умишта (Волкодери)
Умишта — археолошко наоѓалиште во преспанското село Волкодери. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на 1 км југозападно од селото, каде на блага падина која се спушта кон полето, во нива на местен селанец, при обработувањето на земјата се откриени темели од објекти, а по површината на нивата се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.