cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бела III од Унгарија
Деспотес Алексиј (1163-1169)
Стефан III започнал нова инвазија против Сримиј во пролетта 1165 година. Царот Мануел упатил противнапад, а Бела повторно го придружувал. Откако царската војска го зела Зимони (сега Земун во Србија), Бела го убедила царот да го забрани убиството на унгарските војници кои биле заробени во тврдината. Византиската војска ја окупирала и Далмација. Следел нов мировен договор меѓу Стефан III и царот Мануел, кој ја потврдил супериорноста на царот во поранешната војска на Бела. Далмација и Босна наскоро биле претворени во византиски теми.
Царот Манун церемонијално ги направил својата ќерка и Бела-Алексиј свои наследници и ги принудил византиските познавачи да им се заколнат на верноста во есента 1165. Само братот на царот Андроник I Комнин се осмелил да се осуди, прашувајќи: "Какво лудило е ова од царот да го сметаш секој римски маж недостоен за брачниот кревет на својата ќерка, да избере пред сите други овој странец и да се попречува да биде цар на Римјаните и да седне над сите како господар?", според речиси истовремениот Никетас Шонианс. Бела-Алексиј учествувал во Советот на блахерните 1166, заедно со царот Мануел и севселенскиот патријарх Лук Хрисоберг. Во пролетта 1166 година, Бела-Алексиј придружуван со својот противкандидат Алексиј Асух, кој ја водеше византиската војска против Унгарија во знак на одмазда за нова унгарска инвазија на Сурмиј. На 11 април 1166 година, иако Бела-Алексиј и неговата невеста биле поврзани едни со други, царот Мануел ја потврди одлуката на Вселенскиот Патријарх, во која се вели дека браковите меѓу роднините и седмиот степен се неважечки. Мануел дури и предложил брак помеѓу неговата ќерка (свршеница на Бела-Алексиес) и новиот крал Сицилија, Вилијам II , во есента 1166.
Избувнала нова војна помеѓу Унгарија и Византиското Царство во 1167 година, бидејќи Бела-Алексиј "тврдеше за царството" на неговиот брат, според истовремениот Рахеин. Хенри Мигелен, исто така, напишал дека многу Унгарци се придружиле и служеле на армијата на Бела-Алексиј, изјавувајќи дека "Кралството Унгарија му припаѓало на него [Бела-Алексиј] по право". На 8 јули 1167 година, византиската војска ги уништила унгарските трупи во Битката кај Сирмиум. Потпишан е мировен договор, со кој се ставил крај на периодот на војните меѓу Унгарија и Византиското Царство и ја потврдиле власта на Византиското Царство над Средна Далмација, Босна и Сириум.
Семејство
Првата жена на Бела, Агнес, била ќерка на Рејналд од Шатијан, Принцот од Антиохија, и жената на Рејналд, Констанца Антиохија. Агнес е родена околу 1149 година и умрела околу 1184 година. Во времето на нејзиниот брак во 1170, таа била преименувана во Ана во Цариград.
Прво дете Бела и Агнес-Ана, Емерик, е родено во 1174 година. Сестрата на Емерик, Маргарет, која била преименувана во Марија во Цариград, е родена во 1175. На возраст од девет или десет години, била даден во брак со византискиот цар Исак II Ангелос, кој во тоа време бил околу 30 години. Мажот на Марија починал во 1204 година, пред Врегот на Цариград за време на Четвртата крстоносна војна. Маргарет-Марија се омажила за еден од водачите на крстоносна војна, Бонифациј на Montferrat, кој дошол во Солун по падот на Византија. Историчарот Мак пишува дека околу 1210 година Марија се омажила за Николас I од Сен Омер по смртта на Бонифаце, но научник Питер Лок вели дека жената на Сен Омер и Маргарет-Марија не се идентични.
Вториот син на Бела и Агнес Анна, Андреј, е роден околу 1177. Неговите двајца помлади браќа, Соломон и Стефан, не преживеале како бебиња. Нивната помлада сестра, Констанца, се омажила за кралот Отокар I од Бохемија околу 1198 година. Третата ќерка на Бела и Агнес-Ана, чие име е непозната, почина во раното детство.
По смртта на Агнес-Ана, Бела и предложил брак на Теодора, внука на сестрата на царот Мануел I, Теодора Комнине. Сепак, синод на Византиската црква го забранил брак во 1185 година, бидејќи Теодора влегол во манастир. Кон крајот на 1185 или на почетокот на 1186 година, Бела ја побарала раката на Матилда од Саксонија, ќерка на Хенри Лав, војводата од Саксонија , но дедото на Матилда, Хенри II од Англија , го попречил овој брак. Конечно, Бела се оженил со вдовицата на Хенри II, Маргарет од Франција, во летото 1186. Таа била ќерка на Луј VII од Франција. Кралицата Маргарет го надживеала  Бела и се преселила во Светата земја по неговата смрт.
Наследство
Бела бил еден од најеминентните средновековни монарси на Унгарија. Неговото правило не само што го претставувало апогејот на кралството на Арапите, туку и го означило крајот на една епоха, според историчарот Пал Енгел. Неговото основање на Кралската канцеларија придонело за „проширување на пишаните записи“ во Унгарија; првите повелби издадени од барони се појавиле во 1190-ти години. Според списокот на на приходите на Бела, неговиот годишен приход изнесувал речиси 170.000 марки (околу 23 тони чисто сребро). Ако списокот е веродостојна, неговиот приход ги надминувал приходите на кралевите од тоа време на Франција и Англија.
Околу 1190 година, по пожарот кој го уништил Острогон, Бела поканил француски ѕидари за обнова на кралската палата и катедралата. Градежниците вовеле нови архитектонски форми; новата кралска палата и катедралата биле најраните примери на готската архитектура во Средна Европа. Монетите со двоен крст, кои првенствено се користеле во Црквата на Византиското Царство, биле ковани околу 1190 година, сугерирајќи дека таканаречениот „двоен крст“ станал дел од унгарската кралска хералдика за времето на Бела III.
NGC 6300
NGC 6300 — спирална галаксија во соѕвездието Олтар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6300 се споменува и како ESO 101-25, VV 734, IRAS 17123-6245.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јуни 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6300 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 6300 има привидни димензии од 4,3' х 2,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 16 м 59,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -62° 49' 13"". Положбениот агол на објектот е во износ од 118°.
Други поделби
Проучување на NGC 6300 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60001. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 454; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9056. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
541 п.н.е.
541 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 541. година пред новата ера, 541. од првиот милениум п.н.е., 41. од 6 век п.н.е. и втора од 540-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4967 и 4968 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4209 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3219 и 3220 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 212.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 541 година се протега во 2095 и 2096, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2155 и 2156 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1198 и 1197 исламска година пред хиџра.
1694 во архитектурата
1694 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Шет (округ)
Шет е округ во Казахстан во покраината Караганди со центар Аксу-Ајули.
Прва македонска кошаркарска лига 2005/06
Првата македонска кошаркарска лига 2005/06 - 14. издание на Првата македонска кошаркарска лига. Во оваа сезона првак бил Фершпед Работнички.
Унапредување и отпаѓање
1 Фени Индустри добил вајлд карта заради пополнување на Првата лига.
Тренерски смени
Забелешка: Оваа тебела е нецелосна
Прва лига
Извор:
Супер лига
Извор:
Победнички состав
Главен тренер
Признанија
Извор:
Утрина (Војшанци)
Утрина — населба и некропола од панантичкото време. Во непосредна близина на селото Војшанци, на источниот раб кој претставува дел од левиот брег на Брусничка Река, по површината се сеќаваат фрагменти од керамички садови, меѓу кои преовладува импортирана грчка керамика. Во подножјето на јужната страна на висорамнинката има гробови од камени плочи-тип циста.
Свети Певсип, Елевсип, Малевсип и Леонила
Светите Певсип, Елевсип, Малевсип и Леонила - христијански маченици и светци.
Овие маченици пострадале во времето на царот Марко Аурелиј (161−180г) во денешна Франција. Тројцата биле браќа близнаци. Најнапред само Леонила била христијанка, додека нејзините внуци биле незнабожци. По долгите совети од страна на благочестивата Леонила и месниот свештеник овие тројца браќа го примиле христијанството. Откако се крстиле, почнале со сиот свој младешки жар да ја ревнуваат својата вера и во таа ревност ги разурнале сите идоли во околината. Биле тужени и изведени пред суд, каде што го признале своето дело и јавно ја исповедале својата христијанска вера.
Тие биле осудени и затворени а на нивната баба Леонила и било нареденои да појде во затворот и да ги посоветува внуците да се одречат од верата и да им се поклонат на идолите. Леонила, молчејќи, отишла во затворот, но наместо да ги советува внуците да се одречат, таа почнала да ги охрабрува да не се поколебаат и да истраат до крајот во сите маки. Кога судијата повторно ги испрашал и кога ја видел нивната уште посилна непоколебливост во верата, ги осудил на смрт. Сите тројца ги обесиле на едно дрво да висат како “жици на гусла”, потоа биле камшикувани и најпосле со оган биле горени. Некоја жена, Јовила, воодушевена од храброста на овие маченици, повикала: “И ја сум христијанка!” По ова и таа била убиена.
.
Православната црква нејзиниот ден го чествува на 16 јануари.
1693 во архитектурата
1693 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
1692 во архитектурата
1692 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Јужноболивиски кечуански дијалект
Јужноболивискиот кечуански или познат како централноболивиски кечуански е варијанта (дијалект) на јужнокечуанскиот дијасистем, кој воглавно се зборува во Боливија, но и во Аргентина. Во Аргентина дијалектот е познат како северозападен хухујски дијалект. Во Боливија дијалектот го зборуваат околу 2,800,000 жители, додека пак во Аргентина го зборуваат околу 860,000 жители.
Кајмани
Кајманите  еден од трите преживани рода на крокодиловидни влекачи од Фамилијата алигаторовидни. Овие животни се распространети низ тропска и суптропска Америка. Овој род содржи три преживеани видови и еден изумрен вид:
Три други вида, кои исто така се нарекуваат кајмани се класифицирани во два други рода Melanosuchus и Paleosuchus.
Маја Оџаклиевска
Маја Оџаклиевска — македонска пејачка на забавна музика. Долги години таа работи и живее во Белград, Србија каде и пее на српски јазик. Маја Оџаклиевска е познат изведувач не само во Македонија и Србија, туку на целата територија на поранешна Југославија.
Животопис
Маја Оџаклиевска е родена на 21 април 1954 година во Скопје. Својата музичка кариера ја започнува како 15 годишно девојче и се појавува на аудиција на Радио Скопје. Во 1970 година таа се преселила во Белград. На покана на Радослав Грајиќ учествува во радио емисијата „Максиметар“, каде победила, добила епизодна улога во претставата „Рабле“ на Жан Луј Баро. Таа има учествувано на безброј фестивали низ поранешна Југославија. Соработува со големи музички имиња како што се А. Илиќ, Б. Ѓорѓевиќ, С. Марковиќ, М. Туцаковиќ, Г. Копров, К. Костов, К. Ковач, Р. Радивојевиќ и други.
Синглови
Меѓу најголемите хитови на Маја Оџаклиевска се:
Корминиш (Липа)
Корминиш - Црквиче — археолошко наоѓалиште во неготинското село Липа. Наоѓалиштето претставува црква од среден век. На зарамнетото плато на ридот што доминира над околниот терен, оддалечен 1 км северно од селото, има остатоци од мала средновековна црквичка.
Деловна комуникација
Деловна комуникација — размена на информации помеѓу луѓето во и надвор од една организација која се изведува за комерцијална корист на организацијата. Таа, исто така може да се дефинира како пренесување на информации во рамките на бизнисот од страна на нејзините луѓе.
Преглед
Деловната комуникација (или едноставно „комуникација“ во деловен контекст) опфаќа теми како што се маркетинг, бренд менаџмент, односите со клиентите, однесување на потрошувачите, рекламирање, односи со јавноста, корпоративна комуникација, ангажман во заедницата, управување со углед, меѓусебна комуникација, ангажирање на вработените и управување со настани. Таа е тесно поврзана со полињата на професионална и техничка комуникација.
Медиумските канали за деловна комуникација вклучуваат интернет, печатени медиуми, радио, телевизија, амбиентални медиуми, како и комуникација од личност на личност.
Наводи
.
Кочки Врх
Кочки Врх (словенечки: Kočki Vrh) — населба во Општина Свети Јуриј на Шчавница во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Кибервојна
Кибервојна или информатичка војна — политички мотивирано пробивање преку семрежјето со цел да се спроведе саботажа и шпионажа. Кибервојната е форма на информациска војна која понекогаш се гледа како аналогија на конвенционалното војување, иако оваа аналогија е контроверзна и од страна на точноста и од страна на својата политичка мотивација.
Владиниот експерт за безбедност Ричард А. Кларк, во својата книга „Кибервојна “ (мај 2010), го дефинира поимот "кибервојна", како "акции преземени од страна на национална држава за да се навлезе во сметачите или мрежите на друга нација, со цел да се предизвика штета или нарушување." Весникот „Економист“ го опишува киберпросторот како "петти домен за војна", и Вилијам Ј. Лин, американскиот заменик-секретар за одбрана, вели дека "како прашање на доктрина, Пентагон официјално го призна киберпросторот како нов домен за војна ... [којшто] станал исто толку важен за воените операции како што се копното, морето, воздухот, и вселената."
Во 2009 година, претседателот Барак Обама ја прогласи дигиталната инфраструктура на Америка за "стратешко национално средство", а во мај 2010 година Пентагон ја постави новата Киберкоманда на САД (USCYBERCOM), предводена од генерал Кит Б. Александар, директор на Националната агенција за безбедност (NSA), да ја брани американската воена мрежа и да напаѓа системи на други земји ". Европската Унија ја постави ENISA- Агенција за мрежи и информациска безбедност на Европа (European Network and Information Security Agency), која е предводена од д-р Удо Хелмбрект и сега постојат понатамошни планови значително да се прошират способностите на ENISA. Обединетото Кралство, исто така, формира кибербезбедносен и "операционен центар" со седиште во Штабот за Владини комуникации (GCHQ), британскиот еквивалент на (NSA). Во САД сепак, Киберкомандата е поставена да ја штити само војската, а државните и корпоративни инфраструктури првенствено се одговорност на Министерството за внатрешна безбедност на САД и приватните компании соодветно.
Во февруари 2010 година, врвните американски законодавци предупредиле дека "заканата од осакатувачки напад врз телекомуникациите и сметачките мрежи остро расте." Според извештајот на Липман, голем број клучни сектори на економијата на САД, заедно со оние на другите народи, во моментов се изложени на ризик, вклучувајќи ги и киберзаканите до јавни и приватни објекти, банкарството и финансиите, транспортот, производството, медицината, образованието и владата, од кои, сите денес се зависни од сметачите за да функционираат секојдневно. Во 2009 година, претседателот Обама изјави дека "кибернатрапници ги истражуваат нашите електрични мрежи."
Весникот „Економист“ пишува дека Кина има планови за "добивање на информатизираните војни до средината на 21 век ". Тие истакнуваат дека и други земји исто така се подготвуваат за кибервојна, а меѓу нив се и Русија, Израел и Северна Кореја. Иран може да се пофали дека ја има втората по големина кибервојска во светот. Џејмс Гослер, владин специјалист за киберсигурност, е загрижен дека САД има тежок недостиг од специјалисти за сметачка безбедност, проценувајќи дека постојат само околу 1.000 квалификувани луѓе во земјата денес, а потребна е сила од 20.000 до 30.000 квалификувани експерти. Во јули 2010 година, на конференцијата за сметачка безбедност Black Hat, Мајкл Хајден, поранешен заменик директор на националното разузнавање, ги предизвикал илјадниците присутни да помогнат да се изнајдат начини за да се "преструктуира безбедносната архитектура на семрежјето".
Методи за напад
Кибервоувањето состои од многу различни закани:
Саботажа
Воените активности, во кои, сметачите и сателитите се користат за координација, се изложени на ризик од пореметувања на опремата. Нарачки и комуникации може да бидат пресретнати или заменети. Енергетската, водена, комуникациска, како и транспортната инфраструктура и инфраструктурата за гориво, сите можат да бидат подложни на прекин. Според Кларк, цивилното царство е исто така изложено на ризик, напоменувајќи дека нарушувањата на безбедноста веќе се многу пострашни од украдени броеви на кредитни картички и дека потенцијални цели, исто така може да бидат и електричната енергетска мрежа, возови, или берзата.
Во средината на јули 2010 година, експерти за безбедност открија малициозна софтверска програма наречена Stuxnet, која се инфилтрирала во сетачи во фабрика и се проширилa на фабрики од целиот свет. Тоа се смета за "првиот напад на критична индустриска инфраструктура, кој седи во основата на модерните економии", забележува весникот „The New York Times“.
Електрична мрежа за напојување
Федералната влада на САД признава дека преносот на електрична енергија е подложен на кибернапади. Министерството за внатрешна безбедност на САД соработува со индустријата за да се идентификуваат слабостите и да им се помогне на индустриите да ја подобрат безбедноста на системот за контрола на мрежи, а федералната влада исто така работи за да се вгради безбедноста, затоа што веќе доаѓа следната генерација на "паметна сметачка мрежа". Во април 2009 година, според сегашни и поранешни национални безбедносни претставници, се појавија извештаи дека Кина и Русија се инфилтрирале во електричната мрежа на САД и зад себе оставиле софтверски програми кои може да се користи за да се наруши системот. Северно Американската корпорација за електрична сигурност (NERC) издаде јавен оглас, кој предупредува дека електричната мрежа не е адекватно заштитена од кибернапад. Кина негира дека се инфилтрирала во електричната мрежа на САД. Една контрамерка ќе биде да се исклучи електричната мрежа од семрежјето. Масивни прекини на електричната енергија, предизвикани од кибернапади, може да ја нарушат економијата, да го одвлечат вниманието од повеќекратен воен напад, или да создадат национална траума.
Хауард Шмит, координатор на САД за сметачка безбедност, ги коментираше овие можности:
Можно е дека хакерите имаат навлезено и во административните сметачките системи на комуналните претпријатија, но вели дека тие не се поврзани со опремата за контрола на мрежата, барем не во развиените земји. [Шмит] никогаш не слушнал дека самата мрежата е пробиена.
Воена мотивација
Во САД, генералот Кит Б. Александар, првиот шеф на неодамна формираната Киберкоманда на САД, го предупреди Комитетот за вооружани сили при Сенатот, дека сметачката мрежна војна, се развива толку брзо што постои "несовпаѓање меѓу нашите технички способности за да се изведуваат операции и владејачките закони и политики". Киберкомандата е најновиот глобален борец и единствената нејзина мисија е киберпросторот, надвор од традиционалните боишта како копно, море, воздух и вселена. "Таа ќе се обидува да локализира и, кога е потребно, неутрализира кибернапади и да ги брани воените сметачки мрежи.
Александар скицира широко бојно поле предвидено за командата на сметачката војна, набројувајќи видови на мети кои новиот Штаб може да нареди да се нападнат, вклучувајќи ги и "традиционалните награди на бојното поле – системи за команда и контрола на воените штабови, мрежи за воздушна одбрана како и системи за оружје кои имаат потреба од сметачи за да работат."
Едно сценарио на кибервојна, т.н. Cyber Shockwave, кое беше симулирано на ниво на кабинет, од страна на поранешни официјални претставници на администрацијата, ги покрена прашањата, кои опфаќаа се, од Националната гарда до електричната мрежа, па сè до прашања за границите на законските овластувања.
Дистрибуираната природата на семрежните напади означува дека е тешко да се одреди мотивација за напад и страната што напаѓа, што значи дека не е јасно кога одреден акт треба да се смета за чин на војна.
Граѓанска мотивација
Потенцијалните мети во семрежната саботажа ги опфаќаат сите аспекти на семрежјето, почнувајќи од ’рбетот на семрежјето, до семрежни услужници, до различните типови на медиуми за пренос на податоци и мрежна опрема. Ова ги вклучува: опслужувачите, информациските системи на претпријатијата, системите на клиентски опслужувачи, комуникациските врски, мрежната опрема, како и десктоп и лаптоп сметачи на деловните места и во домовите. Електричните мрежи и телекомуникациските системи исто така се смета дека се ранливи, особено поради актуелните трендови во автоматизација
Мотивација на приватниот сектор
Сметачкото хакирање претставува модерна закана во тековната индустриска шпионажа и како такво се претпоставува дека ќе се рашири. Карактеристично е тоа што овој тип на криминал е непријавен. Според Џорџ Куртз од McAfee, корпорациите од целиот свет се соочуваат со милиони кибернапади на ден. "Повеќето од овие напади не добиле  никакво медиумско внимание ниту довеле до силни политички изјави од страна на жртвите ". Овој вид на криминал обично е финансиски мотивиран.
Кибервојна по држави
Семрежното претпријатие за безбедност McAfee, во нивниот годишен извештај од 2007 година, наведува дека околу 120 земји развиле начини да го користат семрежјето како оружје и целат кон финансиските пазари, владини сметачки системи и комуналните услуги.
Кибервојна во САД
Кибервојување во САД е воена стратегија на САД за проактивна киберодбрана и употреба на кибервојување како платформа за напад. Новата воена стратегија на САД, експлицитно укажува на кибернападот како традиционален чин на војна.
Во јануари 2012 година, Мајк Меконел, поранешниот директор за национално разузнавање на Националната агенција за безбедност, во времето на претседателот Џорџ В. Буш, изјави за новинската агенција Ројтерс, дека САД веќе започнала напади врз сметачки мрежи на други земји. Меконел не ја навел земјата која била нападната, но според други извори можно е да е Иран.
Во август 2010 година, САД за првпат јавно предупреди дека кинеската војска искористува цивилни сметачки експерти, кои вршат тајни кибернапади врз американски компании и владини агенции. Пентагон исто така, посочи на наводна конеска сметачка мрежа за шпионирање наречена GhostNet, која беше откриена, во еден истражувачки извештај минатата година. Пентагон изјави:
"Ослободителната војска на Кина користи "информациски воени единици" за развој на вируси со кои ги напаѓаат непријателските сметачки системи и мрежи, и во тие единици се вклучени цивилни сметачки професионалци. Командант Боб Мехал, ќе го следи напредокот на способностите за кибервојување на Ослободителната војска на Кина и ќе продолжи да развува методи за да се спротивстави на секоја потенцијална закана. "
Министерството за одбрана на САД ја гледа употребата на сметачи и семрежјето за војување во киберпросторот, како закана за националната безбедност. Командата на здружените сили на САД ги опишува некои од нејзините атрибути:
Во февруари 2010 година, Командата на здружените сили на САД објави студија во која беше вклучено резиме на заканите кои ги предизвикува семрежјето: Со многу малку инвестиции, и скриени под превезот на анонимноста, нашите противници неизбежно ќе се обидат да им наштетат на нашите национални интереси. Киберпросторот ќе стане главниот фронт и во непропишаните и во традиционалните конфликти. Непријателите во киберпросторот ќе бидат државни и не-државни и ќе се движат од наивни аматери до високо обучени професионални хакери. Преку киберпросторот, мета на непријателите ќе им бидат индустриските, академските, владините, како и воздухопловните, копнените, поморските, и вселенските домени. На ист начин на кој воздушните сили го трансформираа бојното поле во Втората светска војна, виртуелниот простор ги скрши физичките бариери кои ја штитеа нацијата од напади врз нејзината трговија и комуникација. Навистина, противниците веќе ја користат предноста што ја нудат сметачките мрежи и моќта на информатичката технологија, не само за планирање и извршување дивјачки акти на тероризам, но исто така да се влијае директно на перцепциите и волјата на Владата на САД и американската популација.
Американскиот "Kill switch bill"
На 19 јуни 2010 година, сенаторот на САД, Џо Либерман (I-КТ) претстави закон наречен "Акт за Заштита на киберпросторот како Национално средство од 2010 година", кој го напиша заедно со сенаторот Сузан Колинс (R-ME) и сенаторот Томас Карпер (D-DE). Ако се одобри како закон, овој контроверзен акт, кој  американските медиуми го нарекоа "Kill switch bill", ќе му даде на Претседателот јурисдикција во делови на семрежјето. Меѓутоа, сите три соавтори на предлог-законот, издадоа соопштение дека наместо тоа, законот "го намалува постоечкиот широк авторитет на Претседателот да ги преземе телекомуникациските мрежи".
Кибервојна во Кина
Дипломатски канали ја нагласија загриженоста на САД дека Кина има пристап до изворниот код на Microsoft и "ги бере талентите во неговиот приватен сектор“ за да ги зголеми своите офанзивни и дефанзивни способности.
Киберконтраразузнавање
Киберконтраразузнавање се мерки за да се идентификуваат, пробијат, или неутрализираат страни операции, кои ги користат киберсредствата како примарна методологијата за трговија, како и напорите на странски разузнавачки служби кои ги користат традиционалните методи за да се измери киберспособноста и намерите.
Несогласувања околу терминот
Во тек е дебата за тоа дали терминот "кибервојна" е точен. Во октомври 2011 година, на пример, „Весникот за стратегиски студии“, еден од водечките весници на тоа поле, објави напис од Томас Рид, "Кибервојна нема да се случи." Актот на кибервојна ќе мора да биде потенцијално смртоносен, инструментален, и политички. Од друга страна пак, еден едниствен киберпрестап, на хартија, сам по себе не претставува акт на војна. Наместо тоа, сите политички мотивирани кибернапади, тврди Рид, се само софистицирани верзии на три активности кои се толку стари колку и самата војна: саботажа, шпионажа и субверзија.
Хауард Шмит, американски експерт за сметачка безбедност, во март 2010 година, тврдеше дека "не постои кибервојна ... Мислам дека тоа е ужасна метафора и мислам дека тоа е ужасен концепт. Не постојат победници во таа средина." Други експерти, сепак, веруваат дека овој тип на активност веќе претставува војна. Рон Диберт, од Canada's Citizen Lab, предупреди на „милитаризација на киберпросторот“.
Напори за забрана
Украинскиот професор по меѓународно право, Александар Мережко, има развиено проект наречен Меѓународната конвенција за забрана на Кибервојанта на семрежјето. Според овој проект, кибервојна се дефинирана како употреба на семрежјето и сродни технолошки средства од страна на една држава против политичкиот, економскиот, технолошкиот и информацискиот суверенитетот и независност на секоја друга држава. Проектот на професорот Мережко сугерира дека семрежјето треба да биде ослободен, од воени тактики и да се третира како меѓународно обележје. Тој тврди дека семрежјето (киберпросторот) е "заедничко наследство на човештвото."
NGC 1877
NGC 1877 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1877 се споменува и како in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 17 јануари 1838 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1877 е од видот OCL+EN. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 12 m. NGC 1877 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 13 м 39 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 23' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 1877 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Галаба Паликрушева
Галаба Паликрушева (моминско: Борисова; во ) — македонска историчарка, етнолог и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје, која што во моментов е во пензија.
Животопис
Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје, група етнологија. Докторирала на Филозофскиот факултет на Катедра за историја на тема „Исламизацијата на Торбешите и формирањето на торбешката субгрупа“ (6 октомври 1965 г.). Подолго време била вработена на Природно-математичкиот факултет, а потоа во Институтот за национална историја во Скопје, како виш научен соработник во Одделението за османско - турскиот период (1967 - 1979). Подоцна работела како истражувач на народните обичаи и игри и била директор на Институтот за фолклор во Скопје (15 март 1979-30 април 1984).
Д‑р Галаба Паликрушева спаѓа во редот на најкомпетентните македонски етнолози, ценејќи ја нејзината стручна и научна работа, како и објавените статии во периодот на нејзината најголема активност, од 1959 до 1990‑тите години. Веднаш треба да се истакне дека нејзината активност се поклопува со неповолниот период за македонската етнологија, откако студиската група по етнологија била укината во 1953 година, а првите чекори за обновување на студиите биле направени по повеќе од триесет години, најпрво неуспешно на почетокот на 1980, а потоа компромисно во средината на 1980‑тите години. Маргинализирањето и негативниот однос кон етнологијата, како базична научна дисциплина за народите и нивната култура, може континуирано да се следи во образовниот и научниот систем на ДФМ/СРМ/РМ. Од тие причини, своето реноме д‑р Паликрушева го стекнала меѓу мал број активни колеги од Македонија, главно оние што „преживеале“ од првите (и последни) генерации студенти на проф. д‑р Бранислав Русиќ од 1947 до 1953, како и на малкуте кадри од поново време (1980–1990), кои произлегле од Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ во Скопје и неколку државни стипендисти на Етнолошкиот семинар во Белград, за потребите на Етнолошкиот музеј во Скопје и за етнолошките потреби на Заводот и музејот Битола. Но, без оглед на маргинализирањето на етнологијата и негативниот амбиент за нејзиниот развој, заслуженото место на д‑р Галаба Паликрушева не може да се проблематизира со оглед на фактот што времето ја потврдило нејзината вредност како етнолог.
Јавниот и општествениот интерес за исламизацијата во Македонија во 20 век се поттикнува и придвижува во 1970/1971 година, по објавувањето во дневниот печат на текстовите за исламизацијата, каде што д‑р Галаба Паликрушева јавно ги изнела своите ставови за Торбешите од поголемиот етнографски предел Река (Горна, Долна и Мала Река) во Западна Македонија и нивната културна сродност со Мијаците. Од овие исклучително квалитетни текстови, јасно е колку многу внимание авторката им посветила на турските документи во кои, покрај другото, постојат и податоци за исламизацијата, и само тој што не ги  онсултирал може да настапува со негирање на тие историски процеси. Оваа активност на д‑р Паликрушева започнала со едно интервју во весникот „Нова Македонија“ со наслов: Вклучување на етнички неиздиференцираните групи во националните процеси. Разговор со д‑р Галаба Паликрушева, научен соработник во Институтот за национална историја. Долу во левиот агол на таа страница на весникот, во рамка стои повик до граѓаните: Од утре следете го новиот прилог на „Нова Македонија“: „Исламизацијата во Македонија“ од д‑р Галаба Паликрушева. Во фељтонот се изнесуваат досега непознати факти за овој процес во Македонија. Веднаш по интервјуто биле објавени шест продолженија „Исламизацијата во Македонија“ во најчитаниот весник во тоа време, „Нова Македонија“, со што д‑р Паликрушева покажала дека не отстапува ни за милиметар од кажаното во необјавената докторска дисертација. Овие текстови биле објавени спроти пописот во март 1971 година, во време кога на многу точки во тогашна СФРЈ вриело од започнатите национални дискусии за потеклото и правата на југословенските народи и народности. По написите на г‑ѓа Паликрушева следи лавина од дискусии во југословенските и во македонските весници, сите на тема муслимани и исламизација, при што биле нападнати мислењата на д‑р Паликрушева за специфичните патишта на развој и етногенеза на другите југословенски и балкански групи исламизирано население. Посебно било на удар нејзиното мислење за најголемата група исламизирани во Југославија – босанско‑херцеговските муслимани кои претендирале дека кај нив е завршен процесот на консолидирање во народ – Муслимани. Таа сметала дека има оправдувања тезата за нивниот локален и специфичен процес на етногенеза, што сепак не е доволно убедливо прикажан од страна на науката, односно дека одредени точки од тоа прашање ја прават сомничава и недоволно убедена во дел од доказниот материјал. Резултатот од овие жешки дискусии бил во корист на босанско‑херцеговското политичко лоби, кое постигнало голем дел од муслиманското население да се изјасни за првпат во графата „Муслимани во смисла на народност“ во пописот од март 1971 година.
Исто така, од тој момент започнува нов период кога македонските политички структури прават напори за привлекување на остатокот од Торбешите и другите македонски муслимани со македонски мајчин јазик кон етничките православни Македонци.
Секако, овие напори биле со релативен успех бидејќи на патот на „братимењето“ се испречувала религијата, потоа вкоренетите контроверзни народни преданија за нивното потекло, народните егзоними со потсмешливо значење, како и спротивставените балкански политики за менаџирање на нивниот идентитет, вклучувајќи ја и турската. Спротивно на недоумицата на нашите исламизирани Македонци и на други муслимани од локално потекло во БиХ, Црна Гора, Санџак и Бугарија, единствено кај Албанците не се појавиле такви дилеми. Тие, насекаде каде што живеат, се декларираат како Албанци без оглед на атеизмот од времето на Енвер Хоџа, кога во 1967 година со декрет биле укинати религиите, или на народните и семејните традиции поврзани со исламот и турцизирњето во турско‑османлискиот период, без оглед на католицизмот, на православието, на бекташтвото итн.
Во меѓувреме, во рамките на Природно‑математичкиот факултет во Скопје (понатаму во текстот ПМФ) при Институтот за географија, била отворена двегодишна група за етнологија (1985/1986–1987/1988). Главна заслуга за обновувањето на новите студии по етнологија има проф. д‑р Галаба Паликрушева, по неколку нејзини неуспешни обиди во претходните години, заедно со некои од колегите од времето на студиите. Во 1988/1989 година оваа група се разви во четиригодишни студии, а во 2005 година се осамостои во посебен Институт за етнологија и антропологија. Од основањето на обновените студии и потоа години на ред, сè додека имаше причини, услови и кондиција, д‑р Паликрушева, која веќе беше во пензија, хонорарно предаваше, најпрво краток период на додипломските студии, а потоа само на постдипломските студии на коишто го предаваше предметот Теории на етнос, до 2001 година. Освен докторската дисертација и статиите на д‑р Галаба Паликрушева, етнолошките и антрополошките статии, зборници, монографии и сл. за муслиманите со македонски мајчин јазик, објавени во втората половина на 20 век, од домашни и од странски автори, чијашто главна тема се Торбешите, се главно поврзани со Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ во Скопје или со Заводот, сега Институтот за етнологија и антропологија на ПМФ во Скопје, било како проекти или преку колегијални и професионални врски или како резултат на сопствени истражувања на вработените од овие институции. Едно од првите организирани истражувања на Торбешите во странство бил проектот што го раководела д‑р Галаба Паликрушева, со наслов: Фолклорот на Јуруците во СР Македонија и иселениците од СР Македонија коишто живеат во Турција – тема во рамките на макропроектот „Историјата и теоријата на македонскиот фолклор“, реализирана во соработка на учесници од Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ во Скопје и Институтот за фолклор од Анкара (1986–1988).
Дуван Сапата
Дуван Естебан Сапата Бангуеро (роден на 1 април 1991 во Кали) — колумбиски фудбалер, напаѓач на, на заем од , и на колумбиската репрезентација.
Животопис
Дуван Сапата е роден во Кали, Колумбија, како едно од двете деца на Оливер Сапата и Елфа Бангуера; тој има и сестра по име Карол, додека неговиот братучед, Кристијан Сапата, е исто така професионален фудбалер и репрезентативец на Колумбија.
Тој е оженет со Нана Монтањо, со која имаат две деца син и ќерка.
Технички одлики
Централен напаѓач со огромна физичка моќ, одлика што му овозможува да игра добро свртен со грб кон голот. Тој има моќен и прецизен шут, а исто така е вешт во играта во воздуот и во играта еден на еден.
Америка Кали
Сапата ја започнал својата фудбалска кариера во младинските категории на Америка де Кали. Тој бил промовиран во првиот тим во 2008, и истата година на 18 мај го направил своето деби во натпреварот против Бојака Чико, во кој го забележал и својот прв гол во професионалната кариера. Со текот на времето, постепено тој станал редовен стартер во клубот. На 13 февруари 2011, Сапата го постигнал својот прв хет-трик во кариерата, во победата со 3–2 над Депортиво Переира. Откако настапувал за Колумбија на Светското првенство за играчи под 20 години 2011, било објавено дека Сапата ќе му се приклучи на аргентинскиот клуб Естудиантес де Ла Плата на едногодишна позајмица.
Естудијантес
Во 2011 година, Сапата му се приклучил на Естудијантес на заем за 120.000 долари со можност за откуп за 1.2 милиони долари. Сапата постигнал гол уште на своето деби во победата со 3–2 над Белграно. Во текот на својата прва година со Естудијантес, Сапата повремено настапувал и за резервниот тим, но и покрај тоа, тој сепак успеал да постигне четири гола во осум натпревари во Торнео Клаусура 2012. Вкупно во првата сезона во Естудијантес, во Апертура и Клаусура првенствата, Сапата постигнал 5 гола во 11 натпревари. Во текот на летото 2012 година, Естудијантес купил половина права од договорот на Сапата од Америка де Кали.
Во сезоната 2012-2013, Сапата се појавува како редовен член во почетните единаесет на Естудијантес, и со 16 гола на 33 натпревари се претворил во фундаментален дел од тимот. Одличната сезона привлекува интерес за него од европските клубови.
Во јули 2013 година, англискиот клуб член на Премиер лигата Вест Хем Јунајтед поднел барање за добивање на работна дозвола за Сапата пред можниот негов трансфер од Естудијантес. Иако не ги исполнувал вообичаените барања за дозвола, Вест Хем се обидел да го обезбеди неговото доаѓање тврдејќи дека тој е "посебен талент" кој ќе ја подобри фудбалската игра во Англија. Сепак, сопствениците на Вест Хем веднаш потоа објавиле на друштвените мрежи дека се повлекуваат од трансферот.
Наполи
На 25 август 2013, Сапата потпишал за во трансфер вреден 7.5 милиони евра. Дебитирал во дресот на Наполи, а во исто време и во Серија А, на 28 септември, во победата со 2-0 против. Три дена подоцна, дебитирал во Лигата на шампионите, во натпреварот против игран на Емирати. На 22 октомври 2013, во истото натпреварување го постигнал својот прв гол во дресот на Наполи, во победата со 2-1 над на Велодром, само девет минути подоцна по влегувањето во игра на местото на Гонсало Игуаин. Потоа, тој го постигнал својот прв гол пред домашната публика во натпреварот од осминафиналето на Лигата на Европа против, кој завршил со 2-2. Својте први голови во Серија А ги постигнал на 26 март 2014 година, во гостинската победа против (4-2), во која двапати ја затресол мрежата на сицилијанците. Во мај 2015, тој постигнал уште три гола во првенството, еден во победата со 5-2 на гостувањето кај и два во победата со 5-1 на домашен терен над. Во својата прва сезона со наполитанците постигнал вкупно 7 гола во 22 настапи.
Дури и во сезоната 2014-2015, колумбиецот често се наоѓа себеси како ги започнува натпреварите на клупата за резерви. На 24 септември 2014 година, во третото коло на Серија А 2014-2015, тој го постигнал првиот гол за сезоната во ремито 3-3 на домашен терен против. Во натпреварот одигран на 22 март 2015 година против, го постигнал својот осми гол за сезоната за Наполи, што го прави колумбиец со најмногу постигнати голови во една сезона за наполитанците надминувајќи го Фреди Ринкон кој постигнал 7 во сезоната 1994-1995. Тој исто така во моментов е колумбиски играч со најмногу постигнати голови во дресот на Наполи вкупно 15 во 53 одиграни натпревари во светлосиниот дрес.
Удинезе
Во јули 2015 година, тој го напуштил Неапол и заминал на двегодишна позајмица во, со право на откуп. Дебитирал на 23 август 2015, во победата со 1-0 на гостувањето кај, влегувајќи како замена во второто полувреме на местото на Антонио Ди Натале. Првиот гол за Удинезе во првенството го постигнал против. Во првата сезона на Фриули одиграл 25 натпревари во првенството и постигнал 8 гола.
Во втората сезона во клубот тој добил повеќе простор за игра откако капитенот Ди Натале се пензионирал. Сапата играл во сите 38 натпревари од Серија А постигнувајќи 10 гола.
Владимир Кусев
Владимир Кусев — македонски деец, претседател на Националниот комитет на Сојузот на македонските братства.
Животопис
Куслев е роден во 1867 година во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Внук е на митрополитот Методиј Кусев. Учи во Пловдив, каде што во 1884 година, заедно со Пере Тошев, организира во Станимака македонско-одрински револуционерен комитет, кој по сугестија на Захариј Стојанов започнува да работи за обединување на Кнежевството Бугарија и Источна Румелија.
Завршува право во Русија и долги години е адвокат и судија во Софија. Работи за помируваат на соперничките македонски фракции. Од 1922 до 1924 година е претседател на Националниот комитет на Сојузот на македонските братства. Член-основач на Македонскиот научен институт.
Гулинци
Гулинци може да се однесува на следниве села:
Реми Кабелја
Реми Кабелја (Rémy Cabella р. 8 март 1990 во Ајачо) — француски фудбалер, играч од средниот ред на Олимпик Марсеј, на заем од Њуксал Јунајтед.
Технички одлики
Тој е офанзивен играч од средниот ред, опишан како некој кој има извонредна контрола на топката и квалитетен дриблинг, како и потребната брзина.
Животопис
Реми е роден во Ајачо, Корзика од мајка корзиканка и татко италијанец. Тој е третото во семејство со четири деца, и израснал во областа на От де Бодисион во Ајачо. Фудбалот почнува да го интересира уште на возраст од три години и во 1993 започнува да игра во ФК Ајачо, а потоа и во Газелек Ајачо. Извесно време тренирал и во екипата на АФА, а потоа се врати во Газелек каде останал до својата 14 година.
Монпелје
Следен од неколку клубови, тој ја напуштил Корзика во 2004 година и му се приклучил на Монпелје. Кабелја ги поминал сите младински категории играјќи за тимовите под 14, 15, 16 и 18 години. На 9 мај 2009, тој ги импресионирал присутните на Стад де Франс во финалето на Гамбардела купот кога со соиграчите Бенжамин Стамбули и Јунес Белханда го совладале Нант. Кабелја го постигнал вториот гол за својот тим во победата со 2-0. .
Во јули 2009 година, Кабелја го потпишал првиот професионален договор со клубот во вредност од три години. . Сепак сериозната повреда која ја заработил на тренинг во септември го принудила да се подложи на операција на предниот вкрстен лигамент во десното колено, пропуштајќи го почетокот на својата професионална кариера и бил надвор од акција за неколку месеци. Така, својот прв повик за настап во првиот тим во Лига 1, го имал на 10 април 2010 за време на натпреварот против Ле Ман, во кој останал на клупата како неискористена замена. После тоа тој се нашол на клупата уште во два други натпревари но без можност да го направи своеот деби. По завршувањето на сезоната го продолжил својот договор со Монпелје до 2014 година. .