Прва_крстоносна_војна
Новите судири со Турците
Турскиот султанат се распаднал на повеќе мали области кои биле во непријателство помеѓу себе. Ова им одело во прилог на крстоносците. Иконијскиот емир кој владеел со Мала Азија бил во непријателство со емирите на Сирја и Ерменија и бил независен од султанот. Крстоносците се судриле со султанот Килиџ Арслан кој имал престолнина во Никеја. Во редовите на крстоносците најистакнати одреди биле Норманскиот предводени од тарентскиот војвода Боемунд и и Проваланскиот предводен од Рајмонд Тулски. Рејмунд бил религиозен човек додека Боемунд и Танкред кои биле претставници на Норманите биле заинтересирани за остварување на политички цели. Норманскиот одред прв се судрил со Турците кај Никеја. Во нивните редови имало околу околу 300000 војници заедено со уште толку наемни работници жени и деца. Султанот Килиџ Арслан кој претходно ја победил првата група на крстоносци не очекувал никаква опасност и се повлекол од Никеја со цел да регрутира нови војници. Во Никеја претежно живееле Грци и Ерменци кои имале симпатии кон крстоносците. Во Никеја пристигнале најпрвин крстоносци од Нормандија и Лорена. Тие ги започнале војните дејствија од страната на градот која била послабо заштитена. Тие не биле во доволен број за да можат да да го обиколат градот од сите страни. Боемунд ги убедил да започнат борба надвор од Никеја. Султанот Килиџ Арслан бил поразен и се повлекол од градот. По поразот на султанот тие се упатиле со бродови кон Асканиевото езеро. Нападот се случил на 18 или 19 јули 1097 г. со војсаката командувале Боемунд Тарентски и Рајмунд Тулуски. Истиот ден била отворена градката капија и византиската војска влегла во градот. Византискиот командант побарал да се предаде градот. Крстоносците биле збунети од ваквиот развој на настаните. Командантатот ги потсетил на вазалната заклетва што му ја дале на византискиот цар. Тие биле приморани да се сложат со тоа. Императорот кај крстоносците во мисија го испратил Татикије кој имал задача да ги следи настаните во Антиохија. Тој бил обврзан крстоносците да ги одведе во Палестина по најкраток пат. Патот одел преку Никеја, Дорилеон, Иконион и Германикеја. Тие се поделиле во два одреда. Еден одред се упатил на југ према Тарс, а другиот тргнал на североисток преку Тарските планини се спуштил кон Антиохија. Султанот Килиџ Арслан ги ги сочекал крстоносците кај Дорилеон сакајќи да го сопре нивното напредување. На чело на крстоносците стоел Боемунд со неговиот одред. Тој го победил Килиџ Арслан кај Дорилеон. На Боемунд на помош му дошол Готфрилд со чија помош тој го поразил Килиџ Арслан. Тој се повлекол во внатрешноста на земјата. Византијците ја воспоставиле својата власт над малоазиското приморје. Крстоносците ги убедувале Ерменците дека ако војуваат на нивна страна тие ќе им помогнат да се ослободат од Турците. Ерменците прифатиле да војуваат на страна на крстоносците. Била протерана турската војска и турското население од нивните градови. Братот на грофот Готфрид Балдуин и заедно со Танкред влегле во Киликија со своите одреди. Тргнале према Тарс кој бил заземен од еден турски одред. Тие го мпотикнувале христијанското население кое живеело во околината на градот да се бори против Турците. Турците им се предале на крстоносците. Дошло до конфликт меѓу Балдуин и Танкрид околу тоа кој да владее со Тарс. Танкрид ги убил сите турски војници од гарнизонот и го протерал Балдуин. Балдуин ја обезбедил наклонетоста на Ерменците и ерменскиот кнез Едесе Торосом го прогласил за свој наследник. Но Балдуин го убил Торос и го зазел неговото место.