cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дно (книга)
Заплет
Мими е наивна и многу симпатична девојка, која многу малку добива љубов од своите родители кои пак се во потрага по егзистенција, а при тоа забораваат на најважното во животот - детето. При една сосема случајна средба таа се запознава со многу постариот Блажо, кој е дилер а при тоа е и главен во создавањето на клиентела за нарко-босовите. Но, секако Мими тоа не го знае, а искусниот Блажо ја забележува нејзината наивност и ѝ се приближува, при тоа убедувајќи ја во своите “сосема чисти“ намери дека нема да ѝ наштети. Мими се сомнева во неговото инсистирање да се гледаат, но никако не може да претпостави до каде ќе стигне со него.
При една “случајна“ средба тој на многу вешт начин ја наговара да го посети неговиот дом и тука започнува целата приказна и голгота со која малолетната и неискусна Мими треба да се соочи. Длабоко навлегува во канџите на злото кое го предизвикува дрогата за која таа не ни свесна на почетокот оти ја консумира, за на крајот сосема да го допре дното на животот, но и не само тоа туку и многу повеќе од самото дно. Таа стигнува и до друго одредиште, односно запаѓа и во бело робје каде што многу посурово се однесуваат со неа, односно ја третираат како безвреден предмет, газејќи по нејзината чесност и достонство.
Применета лингвистика
Применетата лингвистика — интердисциплинарно научно поле кое идентификува, проучува и понудува решенија за секојдневни проблеми поврзани со јазикот. Некои од примети на оваа лимгвистика се наменети за образованието, лингвистиката, психологијата, компјутерските науки, комуникологијата, антропологијата и социологијата.
Општо
Главни области кои применетата лингвистика ги опфаќа се двојазичноста и повеќејазичноста, компјутерско-посредничката комуникација, анализа на разговор, споредбена лингвистика, знаковна лингвистика, јазично оценување, писменост, анализа на дискурс, јазична педагогија, присвојување на втор јазик, лексикографијата, јазично планирање и јазична политика, стилистика, прагматика, форензичка лингвистика и превод.
Друштва
Америка
Европа
Океанија Азија
Африка
Сафи
Сафи (на арапски: آسفي) — град во западен Мароко, покрај Атлантскиот Океан. Населението е проценето на 284,750 жители (во 2004). Тој е центар на агломерацијата која има околу 793,000 жители (1987). Сафи е седиште на регионот Дукала-Абда. Градот е главно рибарско пристаниште во земјата. Градот извезува фосфорити и има хемиски фабрики, текстилна индустрија и развиено занаетчиство (за керамика). Сафи е едно од локациите за операцијата Факел на 8 ноември, 1942.
Оболонски реон
Оболонскиот реон (украински: Оболонський район) е административен реон во градот Киев, главниот град на Украина.
Овој реон бил основан на 3 март 1975 година и го носи името по главниот град на Белорусија, Минск, односно областа се нарекувала Минска област. Како резултат од последната административна поделба на градот која била спроведена во септември 2001 година, според одлуката на Киевскиот градски совет на 1 јануари 2001 година името на реонот бил преименуван во Оболонски реон.
Оболонски реон има површина од 11,02 хектари со население од 306,000 луѓе.
Голџиев апарат
Голџиев апарат е органела која е именувана по италијанскиот научник Камилио Голџи. Голџиевиот систем е изграден од голем број нееднакво дебели и делумно свиткани мембрански структури, сродни на ендоплазматичниот ретикулум, наречени диктиозоми, кои најчесто се наоѓаат околу јадрото.
Производите од синтетската активност на клетката (белковини, јаглехидрати и липиди) преку ендоплазматичниот ретикулум се внесуваат во каналите на сакулите од Голџи системот. По соодветната обработка тие материи се натрупуваат или се одделуваат како крајни производи во облик на секреторни везикули или вакуоли со различна големина. Кај жлездените клетки, секреторните везикули се движат кон површината на клетката, при што мембраната им се слева со клеточната мембрана и на тој начин содржината преку егзоцитоза се одделува во надворешната средина.
White Tiger (музичка група)
White Tiger беше американски глам метал бенд.
Животопис
Бендот бил основан од страна на поранешниот гитарист на бендот Kiss, Марк Џон и поранешниот пејач на бендот Black Sabbath, Дејвид Донато, како и од помладиот брат на Марк Џон, басистот Мајкл Нортон, и тапанарот Брајан Џејмс Фокс.
Бендот чиј глам метал имиџ и звук бил прилично сличен на бендот Kiss, бил изоставен од својата издавачка куќа кон крајот на 1986 година откако раководството согледало дека нема хитови на нивниот премиерен истоимен албум.
На 5 април 2007, Марк Џон починал од мозочно крварење на 51 годишна возраст.
Струмичка група
Струмичка група (на Струмишка група) претставувала фракција во МОРО, НФП и ВМРО (Автономистичка) како и главна структура на БНМОРО која дејствувала во Струмица и Струмичко од 1908 до 1912. Како нејзин водач се посочува Христо Чернопеев. Првично идеологијата на групата била во партијата на Јане Сандански, но истата се променува кога Чернопеев како вообичаено паѓа под влијание на врховистите и ја прима нивната идеологија.
Почетоци и дел од МОРО
Оваа група се формира кога се создаваат и другите две групи во Македоно-одринската револуционерна организација - Серската и Солунската група. Иако членовите на организацијата требале да бидат обединети, во тоа време тоа не се случувало токму поради постоењето на овие три групи. На 27 септември 1908 г. оваа група започнува со издавање на весникот „Единство“, одделен од „Конституциона зора“, органот на организацијата. Единството во организацијата сепак се постигнува на одреден период кога, на 15 јануари 1909 година се постигнува протокол за обединување на сите три политички групи, при што за Струмичката група потпишале Чудомир Кантарџиев и Чернопеев. Според истиот протокол, работата на весникот на Струмичката група прекинува, и со работа започнува весникот „Народна волја“, нов орган на МОРО.
Во НФП и нејзино напуштање
Од 3 до 10 август 1909 г. во Солун се одржувал Првиот конгрес на Народната федеративна партија, на кој делегати од Струмица биле Христо Чернопеев и Костадин Самарџиев. На конгресот било одлучено Чернопеев да влезе во Советот на партијата како делегат од Струмичко. Поделбата во партијата се покажува на Вториот конгрес на НФП кога истата повторно се разделува на три групи. Струмичката група се оддалечува од османистичките позиции на Сандански и левичарските идеи на Влахов. Во јануари 1910 г. оваа група конечно се одделува од НФП и ја формира Бугарската народна македонско-одринска револуционерна организација.
Обид за возобновување на ВМРО
- Михаил Думбалаков
БНМОРО практично претставувала пред-организација на ВМРО (Автономистичка). Обидот за возобновување на старата ВМРО најголемо дејствие имало во Струмичко. Уште додека бил дел од НФП, при крајот на 1909 година, Чернопеев заедно со поранешни дејци на ВМОК ја обиколува струмичката околија со цел повторно да формира комитет овде. На 4 мај 1910 година во Софија било свикано основачкото собрание на БНМОРО, на кој на чело на Главниот комитет бил избран струмичанецот Чернопеев. По разговорите во Софија на почетокот на 1911 година доаѓа до обединување на Конзервативната струја со БНМОРК и со дел од пораншниот ВМОК. Така во почетокот на 1911 година е избран нов ЦК во кој влегле: Тодор Александров, Христо Чернопеев и Петар Чаулев, а за резервен член бил избран врховистот Александар Протогеров, меѓутоа целосно возобновување на ВМРО не било постигнато. Идејата дополнително била напуштена со избувнувањето на Првата балканска војна, кога практично запоставува работата на Струмичката група, дел од нив погинуваат а дел ги прекинуваат контактите помеѓу нив.
Светлинско загадување
Ваквото загадување, како и секој друг облик на загадување, предизвикува промени во екосистемот и штетно влијае на здравјето на луѓето, зашто го нарушува циклусот на ден и ноќ и придонесува за несоницата. Исто така ги пригушува ѕвездите на ноќното небо за жителите на градовите и им пречи на астрономските опсерватории.
Светлинското загадување може да се подели на два типа: здодевно светло, кое е како натрапник на инаку природниот или слабо осветлен предел, и прекумерно светло, најчесто внатре, што предизвикува нелагодност и штетни влијание по здравјето.
Во раните 1970-ти години создадено е глобално движење на луѓето кои се борат за да се намали количеството на ваквото загадување.
Светлинското загадување може да се измери на Бортловата скала во девет класи, изразено во гранична величина видлива за голото око (NELM).
Сергеј Мисирков
Д-р Сергеј Крстев Мисирков (роден во, денешна Украина во 1906 г. - починал во , Бугарија во 1960 г.) — лекар, публицист и општественик, син на македонскиот писател и просветител Крсте Петков Мисирков и на Екатерина Михајлова Мисиркова. Тој е роден во Одеса, денешна Украина но се образувал во бугарската престолнина Софија. Завршил медицина. Во периодот 1946-1947 г. бил пратеник во Бугарското народно собрание.
Животопис
Сергеј Крстев Мисирков е роден во Одеса, Руско Царство во 1906 г. Тој е син на Крсте Петков Мисирков и Екатерина Михајлова Мисиркова. Како малолетен живеел во Софија, Бугарија каде што завршил медицински факултет и работел како лекар во градот. Во 1935 г. Сергеј Мисирков бил прогонуван од новите про-фашистички власти во Бугарија и бил приведен во врска со случај каде што се сметал за приврзаник на ВМРО (Обединета).
На 18 мај 1940 г. во Софија престојувал македонскиот поет и комунист Коле Неделковски. Тој под иницијатива на претходна средба со Екатерина Мисиркова испратил писмо до Сергеј Мисирков. По оваа писмо Мисирков се поврзал со Неделковски и други македонски национални дејци како Никола Вапцаров од Софискиот македонски литературен кружок и застанал во борбата против германските и бугарските фашисти. Според една преписка помеѓу Мисирков и Неделковски, кружокот неофицијално се претставувал како продолжение на Македонското научно-литературно друштво „Свети Климент“ - Санкт Петербург, кое било основано од Крсте Петков Мисирков.
Како општественик се истакнал во периодот од 1946 до 1947 година кога бил избран за пратеник во Бугарското народно собрание. Во 1956 година ја предал целата архива на Крсте Петков Мисирков во Државниот архив на Република Македонија, две години откако се формирала институцијата. Сергеј Крстев Мисирков починал во 1960 година во Софија, Бугарија. Сергеј бил погребан на софиските гробишта каде што се наоѓаат и гробовите на неговиот татко и неговата мајка.
Во една прилика Сергеј Крстев Мисирков за својот татко Крсте Петков Мисирков истакнал:
Ненад Миљеновиќ
Ненад Миљеновиќ (роден на 8 април 1993 година) е српски професионален кошаркар на Динамо Букурешти од романската Лига Национала. Висок е 1.94 м и  тој игра на позицијата организатор на игра.
Професионална кариера
Миљеновиќ почна да игра кошарка во младинските редови на ФМП. Во октомври 2011 година, Миљеновиќ го потпишал својот прв професионален договор со белградски Партизан. Во декември 2011 година, тој беше позајмен на Мега Визура. На 25 септември 2012 година потпишал раскин на договорот со Партизан.
На 23 јули 2013 година, Миљеновиќ потпиша едногодишен договор со неговиот поранешен тим, Мега Визура.
Во јуни 2014 година го продолжи договорот со Мега Визура. Со заминувањето на Василије Мициќ од тимот, неговата улога во тимот се зголеми во текот на сезоната 2014–15. Во првиот натпревар од сезоната 2014–15 во АБА лигата за неговиот тим, тој постигна 26 поени и додаде 10 асистенции, за да му помогне на својот тим да го победи МЗТ Скопје со резултат 103–98. Тој е прогласен за играч на месецот во АБА лигата за октомври во сезоната 2014–15 во АБА лигата. Над 24 натпревари одиграни во текот на сезоната 2014-2015 Јадранската лига, тој имаше просек од 13,3 поени, 4,6 скока и водечка лига со 8,4 асистенции по натпревар. Во текот на истата сезона тој пет пати беше прогласен за МВП на колото, беше асистент лидер на сезоната и беше многу близок втор играч во МВП поредокот зад неговиот соиграч Никола Јокиќ.
На 19 август 2015 година, тој потпиша тригодишен договор со шпанскиот тим Севиља. По една сезона со Севиља во шпанската лига АЦБ, тој се раздели со клубот.
На 5 јули 2016 година, Миљеновиќ потпишал со грчкиот клуб ПАОК од Грчката кошаркарска лига.
На 1 февруари 2019 година, Миљеновиќ се приклучи на екипата на АБА лигата Олимпија. Тој имаше просек од 15 поени и 7 асистенции по натпревар.
Репрезентативна кариера
Миљеновиќ беше член на јуниорската репрезентација на Србија. Со јуниорските репрезентации на Србија, тој играше на следните турнири: 2009 ФИБА Европа првенство до 16 години, каде што освои бронзен медал, Светско првенство на ФИБА до 17 години 2010 година, првенство на ФИБА Европа до 18 години 2011 година, каде што победи сребрен медал, 2012 ФИБА Европа првенство до 20 години и 2013 ФИБА Европа првенство до 20 години.
Надвор од теренот
Миљеновиќ и Раде Загорац ја основаа Унијата на играчи во АБА лигата во јули 2020 година Унијата е непрофитна организација и синдикат со седиште во Белград, Србија, кој ги претставува играчите на АБА лигата.
Јодна киселина
Јодната киселина е бела супстанца растворлива во вода со хемиска формула. Нејзината робусност е во контраст со нестабилноста на хлорната киселина и бромската киселина. Јодната киселина го карактеризира јодот во оксидациона состојба +5 и е една од најстабилните оксокиселини на халогените. Кога се загреваат, примероците се дехидрираат за да се добие јод пентооксид. При понатамошно загревање, јодниот пентооксид дополнително се распаѓа, давајќи мешавина од јод, кислород и пониски оксиди на јод.
Подготовка
Јодната киселина може да се произведе со оксидирање на јод со силни оксиданти како што е азотна киселина, хлор, хлорна киселина или водород пероксид, на пример:
Структура
Јодната киселина се кристализира од киселиот раствор како ортохомбичен α-    во вселената група <i id="mwPQ">P</i> 2 <sub id="mwPg">1  2 <sub id="mwPw">1  2 <sub id="mwQA">1. Структурата се состои од пирамидални молекули поврзани со водородни врски и интермолекуларни интеракции јод-кислород. Должините на врската I=O се 1,81 Å додека растојанието I–OH е 1,89 Å. Пријавени се неколку други полиморфи, вклучително и ортохомбна γ форма во вселенската група Pbca и ортохомбна δ форма во вселенската група P 2 1 2 1 2 1. Сите полиморфи содржат пирамидални молекули, водородни врски и I···O интеракции, но се разликуваат во распоредот на пакувањето.
Својства
Јодната киселина е релативно силна киселина со p K a од 0,75. Силно оксидира во кисел раствор, помалку во базен раствор. Кога јодна киселина делува како оксидатор, тогаш производот од реакцијата е или јод или јодид јон. Под некои посебни услови (многу ниска pH вредност и висока концентрација на јони на хлорид, како на пример во концентрирана хлороводородна киселина), јочната киселина се редуцира до јод трихлорид, златно жолто соединение во растворот и не се јавува дополнително намалување. Во отсуство на хлоридни јони, кога има вишок количина на редуктант, тогаш целиот јодат се претвора во јодиден јон. Кога има вишок на јодат, тогаш дел од јодата се претвора во јод. Може да се користи при подготовка на јонизација за да се формираат алкил халиди.
Користење
Јодната киселина се користи како силна киселина во аналитичката хемија. Може да се користи за стандардизирање на раствори на слаби и силни бази, користејќи метил црвено или метил портокал како индикатор.
NGC 1378
NGC 1378 — двојна ѕвезда во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1378 се споменува и како ESO 358-**30.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1378 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 35 м 58,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 12' 40".
Други поделби
Проучување на NGC 1378 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7027.
Спутник 2
Спутник 2, познат на дизајнерското биро на Королев како „Prosteyshiy Sputnik-2“, што значи „Едноставен сателит 2“, беше лансиран во орбитата 212 × со период од 103,7 минути на модифицирана ICBM R-7, слична на онаа што се користи за лансирање Sputnik 1. Спутник 2 беше првото биолошко летало, што носеше куче со него. Беше 4 метра висока, конусоидна капсула со пречник на основата од 2 метри, и тежина од 508,30 килограми.
Инструментација
Спутник 2 содржеше неколку оддели за радио трансмитери, систем за телеметрија, единица за програмирање, контролен систем за регенерација и темепература во кабината, и инструменти за мерење на сончевото зрачење (ултравиолетова светлина и х-зраци) и космички зраци. Во одделна затворена кабина се наоѓаше Лајка, куче скитник најдено во улиците на Москва. Телевизиска камера беше ставена во патничкиот одел за набљудување на кучето. Камерата можеше да емитува фрејмови од по 100 линии со брзина од 10 фрејма во секунда. Леталото собра полно податоци за однесувањето на живите организми во вселената.
Лајка
Првото суштество што патуваше во вселената беше женски самојад-териер отпрвин крстено Кудрјавка (Кадравка), но подоцна преименувано во Лајка (од Лае). Таа тежеше 6 килограми. Кабината на Спутник 2 имаше доволно простор за неа да може да лежи или стои. Систем за регенерација на воздухот ја снабдуваше кабината со кислород, а храна и вода беа давани во желатинирана форма. лајка беше опремена со вреќа за собирање на отпадоци и електроди за набљудување на виталните знаци. Раната телеметрија покажуваше дека кучето било вознемирено, но сепак јадело. Во тоа време немаше технологија за успечно приземјување на товар на Земјата, па беше планирано Лајка да остане без кислород после 10 дена орбитирање околу Земјата.
Текот на мисијата
Откако стигна до орбитата, клунот на леталото беше отфрлен успешно, но Блокот А од бустерот не се оддели како што беше планирано. Ова и сметаше на работата на системот за термална контрола. Дел од термалната изолација се искина и внатречната температура достигна 40 °C. Ветеринарите кои ги следеа животните знаци на Лајка дента после лансирањето забележаа значаен пораст на внатречната температура во биолошкиот оддел, кој настанал очигледно поради оштетеноста на системот за термална контрола. За време на целиот нејзин лет, Лајка претрпуваше мала нелагодност поради високата температура. Кучето конечно се предаде на исцрпеноста од топлината во четвртиот ден од мисијата, 7 ноември. Подоцнежните анализи поткрепени со телемтријата праќана од леталото потврдија дека Лајка умрела од преголема температура. Кучето изгоре во атмосферата заедно со Спутник 2, после 162 дена поминати во орбита.
Крај на мисијата
Советските научници открија зачудувачки информации несврзани со Лајка многу години подоцна, Инструментите во леталото работеле без проблем цела недела, и откриле докази за постоење на обвивка од зрачење околу Земјата. Неколку месеци подоцна истите научници го негираа оваа откитие поради "лоша интерпретација на податоците" од нивна страна. Експлорер 1, американското летало повторно ги потврдило овие наоди подоцна, а со тоа и едно од најголемите откритија во раното доба на откривањето на вселената: постоењето на контиуирани појаси од радијациски обвивки околу Земјата.
Надворешни врски :
Спутник 2 - Астрономски Клуб Куманово
Стеван Анѓелковиќ
Стеван Анѓелковиќ (роден на 8 февруари 1988 година) — српски пејач. Во 2004 година, тој бил второпласиран во првата сезона на Звездите на Гранд. По паузата, тој ѝ се претставил на српската публика играјќи ја улогата на Перкан во повторениот српски филм Дом за бесење во 2010 година.
Анѓелковиќ, е роден во Вучје, покажал рано интерес за музика, па уште од рана возраст започнал да учи да свири на пијано и хармоника. Откако се стекнал со полупрофесионално ниво во музичкото училиште во Белград, на 16-годишна возраст, тој учествувал во првата сезона на Ѕвездите на Гранд, каде го освоил второто место, стекнувајќи популарност низ цела Србија.
Анѓелковиќ живее во Белград и е близок пријател на Милица Тодоровиќ.
Твоето лице звучи познато
Еден од неговите најзначајни проекти бил на крајот на 2017 година, кога тој бил натпреварувач во четвртата сезона на „Твоето лице звучи познато“. Од 12 недели, тој победил само еднаш кога го имитирал Оливер Драгојевиќ, но исто така го фаворизирале со делата што ги имитирал како Тома Здравковиќ, Тоше Проески,  Емина Јаховиќ и Стефан Ѓуриќ Раста. Во финалето, тој победил во целата сезона како Елвис Присли во декември 2017 година, изведувајќи ги „Секогаш во умот“ и „Рокот во јужен затвор“.
Дискографија
Албуми
Синглови & ЕПс
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Сушица
'''„Св. Ѓорѓи“''' — христијански храм кој се наоѓа во Сушица, Општина Ново Село.
Црквата започнала да се гради во 1934 година но најголема реконструкција доживеала во 1984 година кога малата црква била целосно реконструирана во една поголема црква.
Официјален празник освен празникот Свети Ѓорги е Митровден.
Германија на Евровизија 1956
Германија била една од седумте земји кои учествувале на натпреварот за песна на Евровизија во 1956 година, кој бил првиот натпревар за песна на Евровизија. Германскиот радиодифузер АРД одржал национален финален натпревар кој се одржал на 1 мај 1956 година за да се изберат две песни кои требало да ја претставуваат земјата. Тоа била песната на Валтер Андреас Шварц „Im Wartesaal zum großen Glück“ и Фреди Куин со " So geht das jedee Nacht“. Ниту една песна не победила на натпреварот, кој се одржал во Лугано, Швајцарија.
Сахарска Арапска Демократска Република
Сахарска Арапска Демократска Република (САДР) ('الجمهورية العربية الصحراوية الديمقراطية) — делумно призната држава која што полага право врз целата територија на Западна Сахара, поранешна шпанска колонија. САДР била прогласена од фронтот на Полисарио на 27 февруари 1976. Владата на САДР моментално контролира околу 20% од територијата над која полага право. Териториите под нејзина контрола ги нарекува „ослободени територии“, или „слободна зона“. Мароко ги контролира и управува останатите територии и ги нарекува овие области Јужни Провинции. Владата на САДР, пак, ја нарекува мароканската територија „окупирана територија“ додека пак Мароко ја смета многу помалата територија на САДР за неутрална зона.
Погледот на Паралакс (филм од 1974)
Погледот на Паралакс (англиски: The Parallax View) - американски филм од 1974 година, во режија на Алан Ј. Пакула. Главните улоги ги играат: Ворен Бити, Хјум Кронин, Паула Прентис, Вилијам Даниелс, Кели Тордсен, Бил Џојс, Џим Дејвис, итн.
Содржина
Новинарот Џо Фреди (го игра Бити) и неговата поранешна сопруга Ли Картер (ја игра Прентис), која исто така е новинарка, се меѓу сведоците на сенаторот Чарлс Керол (го игра Џојс). Државната комисија која го испитува случајот носи заклучок дека убиецот, кој смртно настрадал по атентатот, самостојно го извршил убиството и дека не постои никаква завера. Три години подоцна, Ли го посетува Џо, тврдејќи дека некој сака да ја убие, но Џо не ја сфаќа сериозно, знаејќи ги нејзината психоза и претходните обиди за самоубиство. Меѓутоа, откако Ли му кажува дека четворица сведоци на убиството на сенаторот веќе се мртви, тој почнува да ѝ верува. Набргу, Ли е пронајдена мртва, со официјално објаснување дека се предозирала, и тогаш Џо решава самостојно да ја открие заверата. Најпрвин, тој оди во едно мало место за да открие нешто повеќе за смртта на еден од сведоците на убиството на сенаторот, но тамошниот шериф се обидува да го убие. Сепак, Џо успева да се спаси, а во борбата за својот живот погинува шерифот. Притоа, кај шерифот пронаоѓа документи за фирмата „Паралакс“.
Потоа, Џо доаѓа во контакт со еден сведок (го игра Даниелс) на убиството и таму здогледува фотографија на убиецот на сенаторот. Тогаш, бродот на сведокот експлодира и сите мислат дека и Џо е меѓу погинатите. Истовремено, тој се пријавува на тестовите што ги спроведува „Паралакс“, претставувајќи се како нестабилна и агресивна личност, и оттаму добива потврда дека е избран за една работа. Во зградата на „Паралакс“, Џо го здогледува убиецот од фотографијата, го следи и открива дека тој подметнува бомба во авионот во кој патува еден сенатор. Сепак, џо го предупредува екипажот и авионот се враќа назад во аеродромот, каде што експлодира веднаш откако се истовараат патниците. Набргу, шефот на весникот (го игра Кронин) каде работи Џо е убиен. Џо го следи убиецот на „Паралакс“ до местото каде се одржува пробата за политичкиот митинг на сенаторот Хамонд (го игра Дејвис). Таму, сенаторот е убиен со снајпер, а Џо е наместен како извршител на убиството. Кога тој се обидува да побегне од местото, го убива еден убиец на „Паралакс“. И за тој случај е формирана посебна државна комисија, која прогласува дека Џо е убиецот на сенаторот Хамонд, дека делувал самостојно и дека нема никаква завера.
Мокош
Мокош — една од најпочитуваните и најстарите словенски божици, во неа е зачуван споменот за Големата Мајка Божица. Претставува женски пандан на врховниот бог. Според Јагиќ нејзиното име означува мокрење, дожд што упатува дека може да биде божица на плодородноста, покровителка е на женските работи и судбината и среќата на жените и ги штити жените при породувањето. Иако во споменатиот киевски пантеон од цитираниот текст се наведуваат 5 богови и едно женско божество - Мокош(а), во науката се изнесени и претпоставки дека не се работи за божесттво туку за демонско суштество.
Археолошки докази за Мокош датираат од 7 век пред нашата ера. Дури во 19 век, таа беше славена како божица на плодноста и владетелка на смртта.
Голема годишна награда на ААМ
Големата годишна награда на ААМ претставува македонска архитектонска награда која се доделува секоја година за најуспешно реализирано архитектонско дело. Наградата ја доделува Асоцијацијата на архитекти на Македонија (ААМ) за најуспешно реализирано архитектонско дело во текот на тековната календарска година во Македонија. Оваа награда свечено и со сите почести му се доделува на лауреатот на крајот на годината. Покровителот на наградата е Претседателот на Република Македонија. Спонзор на наградата е Македонската авторска агенција (МАА).
Мокош
"И постави (Владимир) кумири на брдото над својот дворец: на Перун, од дрво, со сребрена глава и златна брада; на Хорс и Дажбог и Стрибог и Симаргл и Мокош."
Во "Словото за идолите" се вели дека Словените им поднесувале жртви на:
''"...вилите и Мокош Дива,
на Перун,
на Хорс..."''
Фудбалска Федерација на Ерменија
Фудбалска федерација на Ерменија е главна фудбалска организација во Ерменија. Оваа асоцијација ја организира фудбалската лига, Премиер лигата на Ерменија и фудбалската репрезентација на Ерменија. Седиштето на оваа организација се наоѓа во Ереван.
Наум Николоски
Животопис
Наум Јаќимов Николоски е роден на 1 декември 1922 година. На 6 септември 1944 година ја напушта бугарската окупаторска војска и стапува во редовите на НОБ. Како борец на Деветтата македонска бригада, загинува во борбите со германските сили кај Неготино на 9 септември 1944 година.
Казуја Маекава
(роден ) — јапонски фудбалер.
Ијар
Ијар (אִייָר или, од акадски: , „розета, цвет“) — осмиот месец од граѓанскиот и вториот месец од верскиот еврејски календар. Името му е од вавилонско потекло. Ова е пролетен месец и има 29 дена. Обично паѓа во април–мај од грегоријанскиот календар.
Во еврејската Библија, пред Вавилонското ропство, овој месец се нарекувал зив (Царства 6:1 и Царства 6:37 ). Ова е хебрејско име и значи „светлина“ или „блесок“.
Дине Абдураманов
Дине Абдураманов (? - 1902) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, и член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Дине Абдураманов е роден во селото Пателе, Леринско. Се вклучил во редовите на ТМОРО во 1896 година, и бил еден од првите членови на Организацијата во Леринско. Учествувал во зацврстувањето на мрежата на ТМОРО во овој дел на Македонија.
Во 1901 година, станал комита во четата на војводата Марко Лерински. Дине Абдураманов бил заобиколен во неговото родно село Пателе од турската војска. Војската пред себе ги носела неговата жена и најблиските од семејството со цел да го натера да се предаде. Откако ја потрошил муницијата, со јатаган во рацете се спротивставил на турската војска, при што загинал.
Гумење (Горно Крушје)
Гумење — археолошко наоѓалиште во преспанското село Горно Крушје. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа северно од селото, во непосредната близина на наоѓалиштето Св. Спас, каде има издолжено плато што се надоврзува на ридот Крушичка Краста. Според кажувањето на мештаните, при обработувањето на земјата тие наидувале на ѕидови од објекти. По површината има фрагменти од керамички садови, питоси и многу градежен материјал.
Делфинот
„Делфинот“ — збирка раскази од македонскиот писател Александар Прокопиев. Книгата е издадена во 2018 година од издавачкото претпријатие Бегемот.
осврт кон делото
„Делфинот“ е збирка раскази на еден од македонските мајстори на прозата (мајстор и по талентот и по занаетчиското искуство што го има зад себе) – со која се исткаени расказите просто го вшмукува читателот, го возбудува до степен што тој, така маѓепсан од неговата мајсторија, станува дел од нив. […]
[…]И токму таа игра – тоа одење по конецот што ги дели имагинарното и стварностното – ја прави оваа книга заводлива. Читателот е постојано во недоумица и во некоја состојба на постојано „Хм…“, која го тера да излезе надвор од текстот и да отиде отаде сцената, во бекстејџот, за да види кој си игра со конците. Читањето на оваа книга е како водење љубов, постојано во некаква лебдечка меѓусостојба, ни ваму ни таму, ни сон ни јаве. „Делфин“ е збирка раскази во која постмодернистичката интертекстуалност, типична за некои од претходните книги на Прокопиев, е омекната со интимни засолнувања, приказни што итро се вградени во нарацијата, раскажани со класична тактика на наративност на настани со традиционални нишки.
Лизозом
Лизозомите (грчки: lisis-разградува и soma-тело) се органели кои можат да се набљудуваат само со електронски микроскоп. Имаат облик на гранули или меурчиња со единечна мембрана. Во нивната внатрешност содржат ензими хидролази, што можат да ги разградат сите видови високомолекулски органски материи: белковини, нуклеински киселини, јаглехидрати и липиди. Ензимите се синтетизираат во грануларниот ендоплазматичен ретикулум, се сместуваат во структурите на Голџиевиот систем, од каде се одделуваат како лизозомни меурчиња.
Во лизозомите се разградуваат материи што во клетката се наоѓаат како нерастворливи честички или во облик на цели капки. Ова настанува кога првичните вакуоли што се образуваат околу тие честички ќе се слеат со лизозомите и создаваат дигестивна вакуола. Материите добиени со внатреклеточното разградување навлегуваат во цитоплазмата и се користат од клетката. Во одредени услови, со лизозомите клетката ги разградува и сопствените, остарени или непотребни органели или натрупани резервни хранливи материи.
Агадир
'''Агадир— град во југозападен Мароко, седиште на регионот Сус-Маса-Дра. Има 678,596 жители (во 2004). Благата зимска клима (јануарски просечни дневни температури 20 °C) и добрите плажи го направија овој град главно „зимсколетно“ одредиште за северните Европејци. Сегашниот градоначалник е Тарик Кабаџ.
Градот се наоѓа на бреговите на Атлантскиот Океан, близу падините на Атласките Планини, северно од точката каде реката Сус се влева во океанот Денес, Агадир е важно риболовно и комерцијално пристаниште, првото пристаниште за сардини во светот. Од Агадир се извезуваат и кобалт, манган, цинк и цитруси. Овој град е познат морски туристички центар со долги песочни плажи. Поради неговите високи згради, пространи патишта, модерни хотели и кафулиња во европски стил, Агадир не е типичен град на традиционалниот Мароко, а е модерен, зафатен и динамичен град. Познат е по својата морска храна и земјоделство.
Главните маала на Агадир се:
Градот го служи Аеродромот Ал Масира.
Никола Пулчески
Никола Јованов Пулчески ( 1907 во Љубаништа, охридско — октомври 1944 во Струга) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Никола Јованов Пулчески е роден во 1907 година. Доброволно стапува во НОБ на 9 септември 1944 година. Како борец во Првата македонска ударна бригада загинува во борбите за Струга, кон крајот на октомври 1944 година.
Повторно во игра
Повторно во игра е американски филм, во режија на Роберт Лоренц. Главните улоги ги толкуваат: Клинт Иствуд, Ејми Адамс и Џастин Тимберлејк.
Содржина
Гас Лобел (го игра Иствуд) со децении бил еден од најдобрите скаути во безболот, но со текот на времето почнуваат да го совладуваат годините. Сепак, Гас, кој одлично ги препознава талентите, одбива да се смири на крајот од својата кариера. Меѓутоа, управата на клубот „Атланта брејвс“ почнува да се сомнева во неговите способности за расудување, особено околу најжешкиот феномен во безболот во САД.
Мелт
Мелт или Мелт! (Melt!) — музички фестивал кој се одржува еднаш годишно од 1997 година. Од 1999 година, фестивалот се одржува во Ферополис, во близина на Грефенхајнихен.
NGC 5765
NGC 5765 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5765 се споменува и како NGC 5765A, UGC 9554, MCG 1-38-5, IRAS 14483+0519, KCPG 437B, CGCG 48-24.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5765 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5765 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 50 м 51,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +5° 6' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 109°.
Надворешни врски
NGC 5765A NGC 5765A
Спиритизам
За движењето од 1830 до 1920 година во повеќето земји од англиското говорно подрачје, видете Спиритуализам
Спиритизам е христијанска филозофска доктрина, основана во Франција кон средината на 19 век.
Спиритизмот или францускиот спиритизам се заснова врз спиритистичките книги напишани од Французинот Хиполит Леон Денизар Риваил со псевдоним Алан Кардек во кои известува за сеанси на серија од феномени кои можат да се припишат само на бестелесна интелигенција (на духови). Неговиот интерес за комуникација со духови бил поддржан од многумина негови современици, меѓу кои и научници и филозофи, кои присуствувале на сеансите и го проучувале овој феномен. Неговите трудови подоцна го прошириле писателите како Леон Денис, Артур Конан Дојл, Чико Ксавиер, и други.
Спиритизмот има следбеници во многу земји низ светот, вклучувајќи ги Шпанија, САД, Јапонија, Германија, Франција, Англија, Аргентина, Португалија и посебно Бразил, каде постои најголем број на следбеници.
Кеплер (вселенска мисија)
Кеплер е името на првата мисија во вселената со можности да најде планети слични на Земјата, односни карпести планети кои кружат околу сонцелики ѕвезди во топла зона кај што тешна вода може да се одржува на површината.
Цели и методи
Мисијата се состои од три и пол години во набљудување на 100 000 ѕвезди слични на сонцето во Сајгнус-Лира регионот од Млечниот Пат. Се очекува да најде стотици планети со големина на Земјата, и поголеми на различни дистанци од ѕвездите.
Кеплер телескопот е специално дизајниран за откривање на периодичното пригушување на ѕвездите што го предизвикуваат планетите при движењето. Тоа се случува во ѕвездени системи кои се ориентирани така што планетите поминуваат пред ѕвездите, гледано од наша гледна точка на Земјата.
Овој телескоп може да го забележи дури и најслабото од ваквите пригушувања. т.е. регистрира промени во јачината на светлината од 20 делови во милион. За да ја постигне оваа резолуција, Кеплер ќе ја носи најголемата камера лансирана во вселената, 95-мегапикселната низа CCD-и
Статус
Телескопот е лансиран на 7 март 2009 во 3:49:57 по Гринич со Делта 2 ракета од Кејп Каневерал, Флорида Лансирањето беше со целосен успех, и сите три стадиуми беа завршени до 4:55 по Гринич. Следат калибрирања и тестирања на опсерваторијата кои ќе траат околу 60 дена. До сега, се оди како што е планирано, и е започната баждарењето на фотометарот.
Надворешни врски :
Кеплер телескопoт - во потрага по планети како Земјата! - Астрономски Клуб Куманово
Светлост
Светлоста е својство на видното восприемање на тоа колку извор зрачи или одбива светлина. Со други зборови, светлоста е мерата во која се восприема блескавоста на некој набљудуван целен предмет. Како таква, таа е субјективно својство на предметот. Во различни ситации, предизвиканото восприемање може биде различно.
Во бојниот простор RGB, светлоста може да се замисли како аритметичка средина μ на бојните координати на зелената, црвената и сината.
Светлоста е и кордината кај боите во HSB или HSV (тон, заситеност и светлост/вредност).
Кај ѕвездите, светлоста се изразува како привидна величина и апсолутна величина.
Хипојодеста киселина
Chemical compound Хипојодната киселина е неорганско соединение со хемиска формула HIO. Се формира кога воден раствор на јод се третира со соли на жива или на сребро. Брзо се распаѓа со несразмерност :
Хипојодитите на алкалните и земноалкалните метали може да се направат во ладни разредени раствори доколку во нивните соодветни хидроксиди ако се додаде јод. Хипојодната киселина е многу слаба киселина со p K a од околу 11. Конјугирана основа е хипојодит (IO − ). Солите на овој анјон може да се подготват со третирање I 2 со алкални хидроксиди. Тие брзо се диспропорционални за да формираат јодиди и јодати.
Поврзано
<references group="" responsive="1">
Старословенски јазик
Старословенскиот јазик или старомакедонски јазик (стсл., ) е познат во лингвистиката (поточно во славистиката) како првиот пишан, забележан, засведочен словенски јазик, а тоа бил јазикот којшто го говореле македонските Словени во непосредната околина на Солун (говорите од Сухо и Висока), во втората половина на IX век и се засновал на македонскиот јазик. Често, што поради неинформираност, што поради непрецизност на мислата или пак невнимание, погрешно се вели дека старословенскиот јазик е јазик - татко на современите словенски јазици, т.е. дека сите модерни словенски јазици директно водат потекло од овој јазик. Ова тврдење не е точно, бидејќи старословенскиот јазик, од генеалошко гледиште, припаѓа во групата на јужнословенски јазици, поточно во нејзината источна подгрупа, заедно со современите македонски и бугарски јазик. Сите словенски јазици, вклучително и старословенскиот, водат потекло од прасловенскиот јазик. Познато е дека вистинските говорители сопствениот јазик го именувале како словенски, а себе се именувале како Словени (, мн. ).
Историја и поважни особини
Во почетокот на VII век словенските племиња масовно го преминуваат Дунав и се населуваат на Балканот. Тие главно се населуваат околу градовите, зачувувајќи ги своите верски и културни обичаи и секако својот јазик. Околу тоа како доаѓа до создавање на првото словенско писмо и како зачнала словенската писменост, консултирајте ја статијата за словенската писменост.
Востановувањето на (старо)словенскиот јазик во пишана форма е директно поврзан со дејноста на византиските мисионери, светите браќа Константин Филозоф и Методиј (наречени и „Апостоли на Словените“) и покрстувањето на Словените. Родум од Солун, тие имале допир со Словените, ги познавале нивниот јазик и култура и имале голема улога во политичките игри на Византија кон Словените, секако клучна во нивната христијанизација. Како што е речено погоре, старословенскиот јазик е всушност говорот (дијалектот) на Словените од околината на Солун, кој е избран за прв книжевен словенски јазик од проста причина што Светите Браќа многу добро владееле со него (како што се вели во Панонските Легенди: „...“ („...зашто вие сте Солунјани, а сите Солунјани беседаат чисто словенски...“). Припаѓа на индоевропската фамилија на јазици, поточно во потсемејството на сатемски јазици. Ова се најзначајните особини на старословенскиот јазик, според рускиот славист Николај Дурново:
Ова се основните особини на јазикот, кои го разликуваат од останатите словенски говори, меѓутоа тој носел одредени особини кои пак го разликувале од останатите, несловенски, јазици меѓу кои се: задолжителната употреба на двоината како граматички број, сите слогови се отворени, т.е. завршуваат на самогласка, постоење на вокални р и л (ŗ и ļ ), палатализација на заднонепчените согласки к, г и х, изедначување на генитивот и аблативот во корист на првиот, метатеза (промена на местата) во прасловенските групи: *or, *ol, *er и *el помеѓу согласки или во почетокот на зборот пред согласка, чувањето на супинот како посебна глаголска форма итн.
Така, веќе во 18 век ширум словенскиот свет се случува национално будење, па истовремено се оформуваат и модерните словенски јазици, што пак претставува крај на активното користење на црковнословенскиот јазик (во ова време веќе премногу оддалечен од народниот говор!), односно со старословенската традиција. Во денешно време употребата на јазикот е мошне ограничена, само во рамките на Православната Црква како јазик на богослужбата, паралелно со локалните јазици.
Писмо
Старословенскиот јазик се пишувал на две писма: глаголица и (старословенска) кирилица. Во славистиката општо е прифатен фактот дека глаголицата е писмото кое го создал Константин Филозоф, наречен Кирил. Во прилог на ова одат следниве факти:
Меѓутоа во Панонските Легенди при една мисија на св.Кирил на бреговите на Црно Море, забележено е следново:
Овој дел остава простор за шпекулации околу авторството на Кирил на глаголицата или воопшто - словенското писмо. Како и да е, во него не е подетално објаснето за какво писмо се работи ниту пак подоцна се навестува дека Кирил го употребил (или барем се угледал на ова писмо) при создавањето на глаголицата.
Глаголицата, така, се смета за оригинално словенско писмо, иако познато е дека нацртите на одредени графеми се многу слични со оние од грчкото брзописно (минускулно) или хебрејското писмо. Кирилицата, пак, од друга страна е создадена некаде на почетокот на X век, најверојатно во Преславскиот книжевен центар од страна на Св. Наум - ученик на Светите Браќа. Таа е создадена по углед на грчкото уставно писмо и броела 44 букви заедно со прејотираните самогласки и неколку графеми за позајмени грчки гласови. Заради својата практичност, кирилицата многу брзо почнала да ја истиснува глаголицата како главно словенско писмо. Така се јавила поделба во употребата на писмата, на едната страна биле оние верни на традиционалноста (пред сè Охридската Книжевна Школа и слични институции во Хрватска), додека на друга страна биле книжевните центри кои ја прифатиле кирилицата (пред сè Преславската Книжевна Школа и сличните инстиуции во Србија и Русија). Со тек на време, глаголицата била сосема истисната од употреба, задржувајќи се само во хрватските краишта сè до XVIII век.
Двете писма биле фонетски: еден глас - една буква, верно пренесувајќи го изговорот. Исто така секоја буква имала сопствена бројна вредност (и тука глаголицата била независна, додека кирилицата го следела грчкото писмо).
Во науката, за претставување на старословенски зборови, во главно се користи кирилицата во нејзината постара, оригинална варијанта. Глаголицата се употребува само кога тоа е нужно.
= Граматика = Граматички, старословенскиот јазик бил доста сложен и се одликувал со изобилие од форми и именски и глаголски. Именските зборови (именки, заменки, придавки, броеви) се менувале по падеж и број (освен броевите, секако) и припаѓале на одреден род (машки, женски или среден, или пак имале посебни форми за одреден род), глаголите се менувале по време, лице и број, одредени глаголски форми имале и род и падеж, а особено значајна е категоријата глаголски начин (аспект), односно поделбата на свршени (перфективни) и несвршени (имперфективни) глаголи. Постоеле, секако и неменливи зборови: прилози, предлози, сврзници и честички (партикули).
Фонетика
Во однос на современите словенски јазици старословенскиот пројавувал особени фонетски сложености, особено во самогласничкиот систем на јазикот, кој броел 11 гласа. Зборовите се состоеле од слогови кои завршувале на самогласка - отворени слогови. Исто така се вршела палатализација на веларните согласки пред самогласки од преден ред.
Именски зборови
Именските зборови делат неколку заеднички менливи категории: род, број и падеж. Постоеле: седум падежи: номинатив, генитив, датив, акузатив, вокатив, инструментал и локатив; три рода: машки, женски и среден род и три броја: еднина, двоина и множина.
Именките се менувале според повеќе парадигми (начини на промена), и тоа главно според основата, а не според родот. Постоеле пет вакви парадигми: О/ЈО-промена, А/ЈА-промена, И-промена, У-промена, ЪВ-промена и Согласнички промени.
Заменките општо биле поделени на нелични и лични. Личните не разликувале форми за секој род, туку имале една, општа, форма; за разлика од нив пак, неличните различувале и род.
Придавките се дополнение на именките. За нив се врзува една карактеристична особина на јазикот; имено постојат два начини на нивна промена: проста или именска и сложена или заменска промена. Нивниот однос (разлика) е следниов: простата промена означува нешто новонаведено. новоспоменато, неодредено, додека сложената пак, нешто познато, одредено, однапред познато (за говорителите/читателите), слично како состојбата со членот во современиот македонски јазик.
Глаголи
Глаголот е една од најспецифичните црти на старословенскиот јазик. Слично како кај именските зборови, и глаголите изобилуваат со форми. Некои од категориите и формите што ги пројавува глаголот се исклучиво словенски, други пак индоевропски. Според информацијата кој ја носи, глаголот ги има следниве категории:
Покрај наведените категории, постојат и следниве именски форми на глаголот:
За разлика од глаголите во латинскиот или старогрчкиот јазик, старословенскиот глагол морфолошки не разликувал состојба на глаголот - глаголски залог. Пасивноста на дејствието се означувала аналитички (перифрастично) со употреба на комбинации од пасивните партиципи и лично-повратната заменка.
Примери
Оче наш Во прилог следуваат две верзии на Оче наш: