cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Магнаура
Објектот бил изграден во 360 година. Меѓу зградите на Јустинијан I, кои биле изградени по катастрофалниот пожар во градот во 532, историчарот Прокоиј опишува дека по ова бил повтоено изграден и сенатот. Најверојатно градбата била многу слична на приемната сала в градот. Самото име во превод значи Голема сала.
1398 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4110 и 4111 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3352 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2362 и 2363 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 645 пред основањето на Рим.
Желово
Желово — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Скопско кале
Скопска тврдина Кале — тврдина сместена на високиот рид наречен Градиште, над градот Скопје со поглед на реката Вардар и била од стратешко значење за овој значаен град со векови.
Историја
Како највисока точка во градот, калето отсекогаш било ценето од месното население. Населби на тоа место постоеле и пред да се изградат ѕидови. Најраните познати жители на местото живееле во неолитот и раното бронзено доба, 4.000 години п.н.е. Тврдината што ја гледаме денес е изградена најпрвин во византиско време (VI век), со камени ѕидови со должина од 121 метар. Според археолозите, камените блокови од кои е изградена тврдината биле земени од изрушениот град Скупи подолу.
Заштита и обновување
Заради стратешката локација на местото, тврдината била градена, рушена и преградувана многупати од страна на разни освојувачи. По скопскиот земјотрес во 1963, кружните и квадратните кули на тврдината биле заштитени и обновени.
Тврдината денес
Кале е едно од најпопуларните места за посета во Скопје. Тврдината нуди фантастичен поглед на градот како и можност да се дојде до Старата скопска чаршија од градот за неколку минути. Во лето тука се одржуваат концерти и театарски претстави.
Археолошки ископувања
Археолошките ископувања на Скопското кале започнале на 14 мај 2007 г. Големиот обем на истражувања (околу 300 ангажирани луѓе) и силно изложената поставеност на местото во самиот центар на Скопје предизвикува голема заинтересираност кај јавноста, туристите и медиумите.
NGC 4989
NGC 4989 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4989 се споменува и како MCG -1-34-5.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4989 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4989 има привидни димензии од 1,6' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 9 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 23' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 171°.
IC 1391
IC 1391 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1391 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 1391 има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 17 м 19,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 57' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на IC 1391 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1419739.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Инцидент на Скопско кале
Инцидентот на Скопското кале беше конфликт меѓу две групи демонстранти (едната македонска и другата албанска) кој се случил пред Скопско кале на 13 февруари 2011 година. Судирот бил прекинат од страна на македонската полиција и заврши со неколку повредени.
На инцидентот му претходел почетокот на изградбата на музеј-црква на Кале, нарачана од страна на Министерството за култура, и уривање на дел од објектот во изградба од страна на албански демонстранти, ноќта на 10 февруари 2011 година.
Настанот
Во 12 часот и 30 минути на Калето пристигнале првите членови на македонската група организирани преку друштвената мрежа Facebook, кој го поставиле етничкото знаме на Македонците. Околу 13 часот (половина час по пристигнувањето на Македонците), на Калето пристигнала поголема група на албански граѓани, членови на невладината албанска организација „Разбуди се“ да протестираат за изградбата на „црква-музеј“. Македонската полиција со цел да ја смири ситуацијата почнала од споредниот влез на калето да ги вади Албанците кои веќе се наоѓале на Калето. Без да ги забележи полицијата, од главниот влез се спуштила група на албански демонстранти, кои почнале со камења да фрлаат кон полицијата и кон спротивната страна, кон македонските демонстранти. Состојбата потоа се влошила, започнале физички пресметки, да летаат камења од двете страни, имало многу повредени, а меѓу нив дури и помали деца. Полицијата, за да не се влоши уште повеќе состојбата, ја принудила македонската група да отстапи. Додека полицијата ја отстранувала македонската група од местото на судирот, албанската група се упатила кон црквата и на објектот ставила свои транспаренти. Вечерта околу црквата се собрале многумина Албанци кои демолирале дел од објектот.
Реакции
По инцитентот, владините партнери ВМРО-ДПМНЕ и ДУИ објавиле заедничко соопштение во кое е наведено дека остро го осудуваат настанот и повикуваат на смиреност кај граѓаните. Но, дел од јавноста се сомневаше дека инцидентот е исцениран токму од страна на ВМРО-ДПМНЕ и ДУИ.
NGC 7312
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7312 се споменува и како UGC 12083, MCG 1-57-10, CGCG 404-23.
Откривање
Објектот е откриен на 30 октомври 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7312 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7312 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 34 м 34,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +5° 49' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на NGC 7312 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69198. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 212; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 573. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1157.
Историја на Гамбија
Првите писмени извори за регионот околу Гамбија датираат од записите на арапските трговци од 9 век и 10 век. Во 1066 година, жителите на Текрур, кралство кое се наоѓало северно од река Сенегал, станале првите црнци кои го прифатиле исламот. Муслиманските трговци најмногу тргувале со робови, злато и слонова коска. Во почетокот на 14 век, голем дел од денешната територија на Габон била дел од Мали. Португалските трговци во регионот пристигнале кон 1447 година. Во текот на 1588 година, претендентот за португалскиот престол ја предал територијата околу реката Гамбија на англиските трговцим со решението на Елизабета I. Во текот на 1618 година, кралот Џемс I од Англија дал решение за создавање на британска трговска компанија. Во периодот од 1651 до 1661 година, дел од Гамбија станала индиректно колонија на Полско-литванската Државна Заедница. Кон крајот на 17 век и почетокот на XVIII век, Англија и Франција водат војна за политичкото и економското влијание во регионот на реките Сенегал и Гамбија. По Версајскиот договор од 1783 година, реката Гамбија се дала на Обединетото Кралство, а Франција задржила мал дел од реката, кој и бил отстапен во 1857 годинја на Велика Британија. Во текот на тој период, голем дел на робови биле давани и продавани за потребите на големите европски сили. Во 1807 година, Британската Империја ја забранила трговијата со робови. Гамбија како посебна колонија станала во 1888 година.
Земјата својата независност ја стекнала во 1965 година, како уставна монархија. Во 1970 година Гамбија станала република по одржаниот референдум. До 1994 година, на чело на земјата стоел претседателот Давда Кајраба Џавара, кој бил избран на пет пати. Но во 1994 година се случил воен удар, и на чело на земјата дошол Јаја Џаме.
Во декември 2016 година, седум опозициски партии избраа само еден кандидат, Адама Бароу, за претседателските избори. Адама Бароу победи на изборите со еден глас освојувајќи 43,3% од гласовите против актуелниот [2] кој заврши на второто место со 39,6% од гласовите. На 17 јануари 2017 година, Јахја Jamемех воспостави вонредна состојба [3], а следниот ден Собранието го продолжи мандатот за три месеци, до 19 април 2017 година [4]. На 19 јануари, Адама Бароу положи свечена заклетва во амбасадата на Гамбија во Дакар [5]. Соочен со одбивањето на Јахја Jamаммех да му даде моќ, и покрај налозите на ЕКЕДАО, сенегалската армија влегува на територијата на Гамбија во текот на попладневните часови. Истата вечер, началникот на гамбиската армија, генерал Оусман Баџи, им рече на западните граѓани дека нема да им нареди на своите луѓе да се спротивстават во случај на интервенција на африканските трупи. [6] На 20 јануари, Јахја Jamаммех се согласил да ја повлече и да ја напушти земјата, по медијацијата на гвинејскиот водач Алфа Конде и водачот на Мавританија, Мохамед Оулд, Абдел Азиз.
Научен стил
Научен стил — еден од функционалните стилови со кои се занимава стилистиката.
Стилистика е наука за стилот на говорење и пишување, односно за начинот на изразување на мислите, чувствата и впечатоците.
Hаучниот стил ги покрива областите на науката и техниката, образованието и просветувањето. Може да биде во усна и писмена форма, но карактеристична е објективноста на изложувањето, постапноста, логичноста и прецизноста.
Јазичниот израз кај научниот стил е строго специјалистички за определена област со претходно осмислен исказ, се употребува литературен јазик со монолошки карактер.
Потстилови
1. Строго научен стил – се употребува во текстови што ги пишуваат специјалисти наменети за специјалисти од истата област и се одликува со широка употреба на термини.
Овој стил се одликува со информативност, прецизност, логичност и се користи при пишување монографии, дисертации, реферати, статии и воопшто секаква стручна литература.
2. Научно – популарен стил – се употребува од специјалисти за неспецијалисти. Овој стил е поедноставен, а термините се преведуваат или објаснуваат. Се користи во книги, статии (списанија), предавања и сл.
3. Научно – учебнички стил – се употребува за неспецијалисти кои треба да добијат извесни знаења и да станат специјалисти од соодветната област.
Обемот на материјалот е строго ограничен со програмата на наставниот предмет, а начинот на излагањето треба да биде во согласност со возраста и претходните знаења на тие што го користат учебникот. Овој стил се користи во учебници, учебни помагала, статии, прирачници и сл.
1705
1705 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1705 година од новата ера, 705. од вториот милениум, 5. од XVIII век и шеста од 1700-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7213 и 7214 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6455 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5465 и 5466 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2458.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1705 година се протега во 4341 и 4342, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4401 и 4402 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2248. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1116 и 1117 исламска година.
Големо Окштун
Големо Окштун (Okshtun i Madh) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци-муслимани.
Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо. Крај селото тече реката Окштун (или Окштунска Река). Недалеку на запад е селото Орешња, а понатаму на југ лежи Моглица. Мало Окштун на извесно растојание на југозапад.
Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Окштон (Okshton) било село со 40 домаќинства сочинети од 79 жители торбеши. Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. го води Окшутин како село во Грика Вог’л (Мала Река) со 390 жители „Албанци-муслимани“, што претставува грешка.
По Првата балканска војна во 1912 г. селото влегло во состав на Албанија.
Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. Окштун се води како село од 200 куќи, сите Македонци-муслимани.
Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Острени.
Арнензе
Арнензе (француски: Lac d'Arnon ) е езеро во Кантонот Берн, Швајцарија. Езерото во општината Гштад се користи како вештачко езеро од Романде Енерџи. Браната е изградена во 1942 година. Нејзиниот волумен е 10,5 м³ и површина 0,456 км².
Забантос
Забантос е гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Сермерсок
Сермерсок (гренландски: Kommuneqarfik Sermersooq, „место со многу мраз“) е општина во Гренланд. Општината е основата со територијалната поделба од 1 јануари 2009 година. Седиште на општината е Нук, главниот и најголем град во Гренланд. Со своите 21.868 жители според податоците од 2013 година, таа е најголема општина во државата според население. Општината го опфатила поранешните: општина Амасалик, општина Итокортормит, општина Ивитут, општина Нук и општина Памиут.
Географија
Општината се наѓа во централниот и источнио дел на државата и има површина од 531900 km2. Таа е втората најголема општина во државата и светот, по Касуитсуп. На југ се наоѓа општината Кујалек. На запад се наоѓа Лабрадорското Море. На северозапад се наоѓа општината Кеката. На север од општината се наоѓа Североисточниот гренландски национален парк.
Населени места
На територијата на општината се наоѓаат следиве населени места:
Сообраќај
Сермерсок е една од двете општини кои се протегаат на двата брега на Гренланд. Населените места од источниот и западниот брег се поврзани со летови од Аеродромот Нук и Аеродромот Нерлерит Инат. Исто така има и летови од Нук и Аеродромот Памиут на западниот брег. Меѓу населените места нема патна инфраструктура, како што е и во целата држава.
Туине
Туине (Thuine) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Туине се наоѓа околу 12 километри источно од градот Линген (Емс) и 50 километри северозападно од Оснабрик. Се наоѓа во средишниот дел на ридскиот и шумскиот предел Лингенер Хее, чија највисока точка со 91 метар е Виндмиленберг на границата со Ланген.
Општински единици
Кон општината Туине припаѓаат следниве места:
Соседни општини
Соседни општини на север се општините Ланген и Ленгерих, на исток е градот Фререн, на запад е градот Линген и на југозапад е општината Месинген.
Арбино (Копанце)
Арбино — археолошко наоѓалиште во тетовското село Копанце. Претставува населба од римското време, веднаш покрај реката Бистрица, во нивата на Јордан Блажев. Во наоѓалиштето се наоѓаат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.
Фарадееви закони за електролиза
Фарадеевите закони за електролиза се квантитативни односи врз основа на електрохемиските истражувања објавени од страна на Мајкл Фарадеј во 1834 година.
Математичка форма
Законите на Фарадеј може да бидат сумирани со:
каде:
Значи M/z е исто како и еквивалентната тежина на променетата супстанција.
Во првиот Фарадеев закон, M, F, and z се константи, така што поголема вредност на Q ќе биде поголема од m.
Во вториот Фарадеев закон, Q, F, and z се константи, така што поголема вредност на M/z (еквивалентната тежина) ќе биде поголема од m.
Во едноставен случај на константа-стуја електролизата, Q = I t доведува до
и потоа до:
Во покомплицираниот случај на променлива електрична струја, вкупниот полнеж Q е електрична струја I(\tau) интегриран со текот на времето \tau:
Политички театар
Политичкиот театар е театар кој коментира за политички и социјални теми.
Историја
Во историјата на театарот, постои долга традиција на изведби кои се однесуваат на тековните настани, особено оние кои се клучни за самото општество. Политичката сатира изведена од комични поети во театрите имала значително влијание врз јавното мислење во атинската демократија. Оние претходни западни драми, кои произлегуваат од положбата, или демократската градска држава на грчкото општество, се изведувале во амфитеатри, централни арени што се користеле за театарски претстави, верски церемонии и политички собири; овие драми имале ритуалистичко и социјално значење што ја зголемила релевантноста на политичките прашања што се испитуваат.
Шекспир е автор на политичкиот театар според некои академски научници, кои забележуваат дека неговата претстава во историјата ги испитувала махинациите на личните погони и страстите што ја одредуваат политичката активност и дека многу од трагедиите како кралот Лир и Мекбет го драматизираат политичкото водство и сложените подзаконски акти на човекот суштества управувани од страста за моќ. На пример, тие забележуваат дека класната борба во Римската Република е клучна за Кориоланус.
Историски во Советска Русија, терминот политички театар понекогаш се нарекувал театар „агитпроп“ или едноставно агитпроп, по советскиот термин агитпроп.
343
343 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 343 година од новата ера, 343. од првиот милениум, 43. од IV век и четвртта од 340-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5851 и 5852 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5093 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4103 и 4104 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1096.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 343 година се протега во 2979 и 2980, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3039 и 3040 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 886. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 288 и 287 година пред хиџра.
Аморфно тело
Аморфни или „нанокристални“ супстанци се струготини на легури, кои ги имаат сите следни одлики:
Аморфни материјали во 1C003.c. се оние материјали кои имаат големина на зрно кристал од 50 nm или помалку, мерено со дифракција на рендгенски зраци.
Робер Бадентер
Робер Бадентер (Robert Badinter; р. 30 март 1928) е многу ценет француски правник, универзитетски професор и политичар, најчесто познат по својата борба против смртната казна и нечесен живот. Член е на социјалистичката партија (ПС), тој бил во служба како министер за правда, а потоа и претседател на Уставниот совет под Франсоа Митеран. тој е сенатор во францускиот сенат како претставник на департманот Сенски Висови.
Смртна казна
Во 1965 година, заедно со Жан Дени Бреден, Бадентеровата фирма основана со Бадентеровиот закон, Бредин и партнерите, со која се занимавале до 1981 година. Бадентеровата борба против смртната казна почнала откако била извршена врз Бонтемс Роџерс на 28 ноември, 1972 година. Покрај Клод Буфет, Бонтемс го снимиле затворските чувари и заложничката сестра во текот на побуната во затворот Кларваукус во 1971. По полицискиот метеж, Буфет го расекол грлото на заложниците. Бадентер бил адвокат на Бонтемс, и иако казната е основана по судењето на Буфет дека самиот е убиец, жирито сепак одлучило дека казната на мажот е смртна. Применувањето на смртна казна за личност која не убила го навела Бадентер да тој сам се посвети на укинување на смртната казна.
Смртната казна подоцна повторно била применета во Франција, но тоа ќе стане јавна работа. Помеѓу 1976 и 1981 биле погубени три личности.
Министерски мандат (1981-1986)
Во 1981, Франсоа Митеран бил избран за претседател, а Бадентер бил именуван како министер за правда. Меѓу првите акции бил законот за укинување на смртната казна за било кои злосторства од страна на Францускиот Парламент, за кој Парламентот гласал по расправата на 30 септември, 1981 година.
Во текот на неговиот мандат, тој исто така поминал низ неколку закони, како што се:
Тој останал на положбата министер до 18 февруари 1986.
1986-1992
Од март 1986 до март 1995 Бадентер бил претседател на Уставниот совет, а од 24 септември 1995 бил сенатор од департманот Сенски Висови.
Во 1991 година, Бадентер бил именуван од страна на Советот за министри на Европската заедница како член на Арбитражната комисија за мировни конференции на поранешна Југославија. Избран е за претседател на Комисијата по четири други членови, сите претседатели на судовите во Уставот на Европската заедница. Арбитражната комисија донела единаесет совети од „повеќето правни прашања“ кои се раздвоени од СФРЈ.
Ново време
Робер Бадентер ја продолжува борбата против смртната казна во Кина и САД, спротивставувајќи се со петиции во светскиот конгрес против смртната казна.
Мауензе (езеро)
Мауензе е езеро во кантонот Луцерн, Швајцарија, во близина на градот Мауензе. Замокот Мауензе е изграден на островче на 0,55 км 2 (136 хектари ) на големото езеро. Изграден е во 1605 година за семејството Фајфер.
Робер Бадентер
Ново време
Во 1989, Бадентер учествувал на познатата француска телевизиска програма „Апострофи“, посветен на човековите права. Говорел за исчезнувањето на тибетската култура во Тибет, Робер Бадентер го користи поимот „културен геноцид“ и е пофален е за обрасците од ненасилниот Тибетски отпор. Бадентер се запознал со далај-ламата повеќепати, посебно во 1998, кога тој го поздравил далај-ламата како "Шампион за човекови права" во 2008 година. Како водач на Арбитражната комисија тој добил голем авторитет меѓу Македонците и другите етнички групи во Република Македонија заради тоа што тој препорачал дека "користењето на името Македонија не може да имплицира територијални барања на било која друга држава" и полно признавање во 1992. Заради тоа, тој бил вклучен во изработката на Охридскиот договор во Република Македонија. Принципот на овој договор е да ги поврзе етничките заедници во националното законодавно тело ( а подоцна и во локалната самоуправа и други државни органи) треба да биде поддржан од двете етнички групи, овој принцип често се нарекува „Бадентеров принцип“.
Тој неодамна се спотивставил на приклучувањето на Турција во ЕУ, на таа основа што Турција можеби нема да биде во состојба да ги почитува правилата на Унијата. Исто така, географската положба на Турција ја претставува земјата како лош кандидат на Унијата, по Бадентер "Зашто Европа да биде соседка со Грузија, Ерменија, Сирија, Иран, Ирак, поранешен Кавказ, односно најопасниот регион на овој пат? Ништо од проектот на основачите не било предвидено во оваа екстензија, јас не се осудувам да кажам 'да' на експанзијата".
Марко Фабиј Квинтилијан
Марко Фабиј Квинтилијан (40-96) бил староримски говорник (реторичар) и учител по реторика. Тој им бил учител на Јувенал и на Плиниј Помладиот.
Творештво
Неговиот учебник по реторика, најпознат во целата историја на беседништвото, не ја напишал Квинтилијан, туку настанал според белешките што ги „фаќале“ неговите ученици во текот на предавањата, а тој само ги редактирал. Овој учебник бил преведен на сите светски јазици. Учебникот на Квинтилијан содржи 12 книги (што одговараат на денешни поглавја), а во многу нешта се потпира на искуствата на Аристотел и Цицерон). Впрочем, и самиот Квинтилијан велел дека во многу нешта не е оригинален, дека честопати изнесува туѓи мислења, но за нив дава сопствен суд. Според Квинтилијан, способноста за елоквентно изразување е својствена на идеалниот човек, затоа што она што најмногу го разликува човекот од животните е токму можноста да говори. Тој сметал дека реториката е уметност (ако може работата на дрводелецот и грнчарот да се третира за уметност...) и дека талентот е поважен од вежбањето. Квинтилијан сметал дека не постои никаква разлика меѓу писменото и усното изразување, дека добро составениот напишан текст претставува предуслов за добар говор. Веројатно, таквиот негов став бил резултат на практиката, говорот да се подготвува во вид на писмен состав или пак изговорениот да се бележи. Оваа книга ги опфаќа речиси сите прашања кои и современиот учебник би морал да ги содржи, иако одговорите се денес нешто поинакви. Тој малку помалку внимание отколку што денес се посветува му посветил на аудиториумот. Подробно расправал за тоа каков треба да биде учителот, каков треба да биде ученикот, кои знаења образованиот ретор треба да ги поседува, кога треба да почне со говори пред судот. Квинтилијан ја продолжил грчката и римската традиција така што големо внимание посветил на моралниот профил на говорникот, кој мора да биде честит и угледен човек. Тој треба да го познава правото, потоа историјата, а за граматиката, правописот и стилот зборувал веќе во првите глави. Како професор по реторика, Квинтилијан бил противник на тепањето како воспитна метода. Најважен дел од неговиот учебник се десеттата и дванаесетта книга. Откако утврдил дека постојат различни стилови, тој не му дал предност на ниту еден од нив. Според една класификација, постои атички стил, збиен и едноставен и азијански стил, китнест и разуздан. Родскиот стил пак, стои на средината меѓу овие два. Квинтилијан се определил за атичката едноставност, затоа што азијанскиот стил му се чинел бомбастичен и надуен. Истовремено,тој бил предвесник на т.н. „перманентно образование“, што во негово време подразбирало дека говорникот треба да се образува целиот свој живот. Во образованието, говорникот треба да посвети внимание на поезијата, историјата, граматиката, посебно на правописот, глумата и дури и на музиката, геометријата и астрономијата. Во поглавјето „За смеата“, тој зборува за досетките и нивното значење во говорот.
Студио Гибли
Студио Гибли (株式会社スタジオジブリ, меѓун. Studio Ghibli Inc.) — јапонско анимациско студио со седиште во Коганеи, Токио. Студиото е најдобро познато од неговите играни анимирани филмови, како и неколку краткометражни филмови, телевизиски реклами, и еден телевизиски филм. Основано е на 15 јуни, 1985 година од режисерите Хајао Мијазаки и Исао Такахата, и продуцентот Тошио Сузуки, по успехот на анимираниот филм „НАУСИКАА ОД ДОЛИНАТА НА ВЕТРОТ“ (1984 г.) создаден од студиото „Топкрафт“, кое е всушност директен претходник на Гибли. Студиото соработувало со разни студија за видеоигри за визуелното развивање на неколку видеоигри.
Шест филмови на Студио Гибли се меѓу 10-те аниме филмови со најголема заработка направени во Јапонија, а „ПАТУВАЊЕ СО ДУШИТЕ“ (2001 г.) е втор со најголема заработка од над $360 милиони ширум светот. Многу од нивните дела имаат освоено Animage Аниме ГП награда, а четири ја освоиле Наградата на Јапонската Академија за анимација на годината. Пет филмови од Студио Гибли добиле номинации за Оскар. ПАТУВАЊЕ СО ДУШИТЕ ја освоил Златната мечка во 2002 година и Оскар за најдобар анимиран игран филм во 2003 година. Тоторо (шумски дух), лик од филмот „МОЈОТ СОСЕД ТОТОРО“, е маскота на студиото.
На 3 август 2014 година, Студио Гибли привремено го запреле производството по пензионирањето на Мијазаки. Во февруари 2017 година, Тошио Сузуки објавил дека Мијазаки повторно излегол од пензија за да режира нов долгометражен филм насловен „КАКО ЛИ ЖИВЕЕШ?“, со Студио Гибли.
Име
Името Гибли било дадено од Хајао Мијазаки од италијанската именка „ghibli“, заснована врз либиското арапско име за врел пустински ветер (قبلي, романизирано: ghiblī), со идејата дека студиото „ќе крене нов ветер низ аниме-индустријата“. Исто така, се однесува на италијанскиот авион, „Caproni Ca.309“. Иако италијанскиот збор попрецизно би бил транслитериран како („Гибури“), јапонското име на студиото е (Џибури ).
Токума Шотен период
Основано на 15 јуни 1985 година, студиото го воделе режисерите Хајао Мијазаки и Исао Такахата и продуцентот Тошио Сузуки. Пред формирањето на студиото, Мијазаки и Такахата веќе имале долга кариера во јапонската филмска и телевизиска анимација и работеле заедно на филмот „ГОЛЕМАТА АВАНТУРА НА ХОРУС, ПРИНЦ НА СОНЦЕТО“ од 1968 година и филмовите „ПАНДА! НАПРЕД, ПАНДА!“ од 1972 и 1973 г., а во 1978 година, Сузуки станал уредник на Animage манга списанието на Токума Шотен, каде што првиот филм што го избрал бил ХОРУС. Една година по неговиот телефонски повик со Такахата и неговата прва средба со Мијазаки, по што разговарале за ХОРУС, тој им телефонирал за првиот филм што Мијазаки некогаш го режирал: „ЗАМОКОТ НА КАГЛИОСТРО“.
Студиото е основано по успехот на филмот НАУСИКАА од 1984 година, напишан и режиран од Мијазаки за Топкрафт, а дистрибуиран од Тоеи. Потеклото на филмот лежи во првите два тома на серијализираната манга напишана од Мијазаки и публикувана во Animage како начин за создавање интерес за аниме верзија. Сузуки бил дел од продуцентскиот тим на филмот и го основал Студио Гибли со Мијазаки, кој исто така го поканил Такахата да се приклучи на новото студио.
Студиото главно продуцирало филмови од Мијазаки, а втор најплоден режисер е Такахата (најпознат од „ГРОБОТ НА СВЕТУЛКИТЕ“). Меѓу другите режисери кои работеле со Студио Гибли се: Јошифуми Кондоо, Хиројуки Морита, Гороо Мијазаки и Хиромаса Јонебајаши. Композиторот Џо Хисаиши го обезбедил саундтракот за повеќето филмови на Мијазаки за Студио Гибли. Во нивната книга „Аниме класици Зеттаи!“, Брајан Камп и Џули Дејвис го забележале Мичијо Јасуда како „столб на извонредниот тим за производство и продукција на Студио Гибли“. Во еден период, студиото било со седиште во Кичиџооџи, Мусашино, Токио.
Во август 1996 година, Волт Дизни и Токума Шотен формирале партнерство во кое што Волт Дизни Студиос ќе станат единствениот меѓународен дистрибутер за анимираните филмови на Студио Гибли на Токума Шотен. Според овој договор, Дизни исто така се согласиле да финансираат 10% од трошоците за производството на студиото. Оттогаш, сите три гореспоменати филмови на Мијазаки во Студио Гибли, кои претходно биле синхронизирани од Streamline Pictures, повторно биле синхронизирани од Дизни. На 1 јуни 1997 година, Токума Шотен ги консолидирало своите медиумски активности со спојување на Студио Гибли, Токума Шотен Интермедија софтверот и Токума Интернешнл на една локација.
Во октомври 2001 година, Гибли музејот бил отворен во Митака, Токио. Содржи изложби засновани на филмовите од Студио Гибли и прикажува ексклузивни анимации, вклучувајќи голем број на кратки филмови на Студио Гибли кои не се достапни на друго место.
Студиото е познато и по својата строга политика на „забрането уредување“ во лиценцирањето на нивните филмови во странство, поради тоа што НАУСИКАА била преработена во голема мера при објавувањето на филмот во САД под наслов „ВОИНИ НА ВЕТРОТ“. Политиката „без пресеци“ била потенцирана кога копретседавачот на Miramax, Харви Вајнстин, предложил да ја преуреди и „ПРИНЦЕЗАТА МОНОНОКЕ“, за да биде покомерцијална. Се шпекулира дека еден продуцент на Студио Гибли испратил автентичен јапонски меч (веројатно катана) со едноставна порака: „Без пресеци“.
Независна ера
Помеѓу 1999 и 2005 година, Студио Гибли била подружница на брендот на Токума Шотен; сепак, тоа партнерство завршило во април 2005 година, кога Студио Гибли биле отстранети од Токума Шотен и биле воспоставени како независна компанија со преместено седиште.
На 1 февруари 2008 година, Тошио Сузуки се повлекол од позицијата претседател на Студио Гибли, која ја извршувал од 2005 година, па Коџи Хошино (поранешен претседател на Волт Дизни Јапонија) ја презел функцијата. Сузуки рекол дека сака да ги подобрува филмовите со свои раце како продуцент, наместо да го бара тоа од неговите вработени. Сузуки одлучил да му го предаде претседателското место на Хошино затоа што Хошино му помогнал на Студио Гибли да ги продава своите видеа уште од 1996 година, и исто така помогнал во објавувањето на ПРИНЦЕЗАТА МОНОНОКЕ во САД. Сузуки сè уште работи во одборот на директори на компанијата.
Два кратки филмови од Студио Гибли создадени за Гибли музејот биле прикажани на фестивалот Carnegie Hall Citywise Japan NYC: „КУЌЕН ЛОВ“ и „МОН МОН, ВОДЕНИОТ ПАЈАК“ биле прикажани на 26 март 2011 година.
Такахата развил проект за објавување по филмот „ПРИКАЗНИ ОД ЗЕМЈОМОРЕ“ режиран од Гороо Мијазаки, синот на Хајао, насловен „ПРИКАЗНАТА ЗА ПРИНЦЕЗАТА КАГУЈА“ - адаптација на „Приказната за бамбусовиот сечач“. Последниот филм режиран од Хајао Мијазаки пред да се повлече од играните филмови бил „ВЕТРОТ СЕ ЗАСИЛУВА“, што ја обработува темата за авионот Митсубиши A6М Нула и неговиот творец.
На 31 јануари 2014 година, било најавено дека Гороо Мијазаки ќе ја режира својата прва аниме телевизиска серија, „САНЗОКУ НО МИСУМЕ РООНЈА“, адаптирана од книгата на Астрид Линдгрен, „Рониа, ќерката на Арамијата“ за РКЈ. Серијата е компјутерски анимирана, во продукција на Poligon Pictures, и во копродукција на Студио Гибли.
Во март 2014 година, Тошио Сузуки се повлекол како продуцент и ја презел новата позиција на генерален директор. Јошијаки Нишимура го заменил Сузуки во продуцентската улога.
На 3 август 2014 година, Тошио Сузуки објавил дека Студио Гибли ќе направи „кратка пауза“ за да се процени и преструктуира во пресрет на пензионирањето на Мијазаки. Тој изјавил некои загрижености за тоа каде ќе оди компанијата во иднината. Ова довело до шпекулации дека Студио Гибли никогаш повеќе нема да произведе друг игран филм. На 7 ноември 2014 година, Мијазаки изјавил: „Сепак, тоа не беше мојата намера. Сè што направив беше да објавам дека ќе се повлечам и нема да правам повеќе филмови“. Водечкиот продуцент Јошијаки Нишимура, меѓу неколкуте други вработени од Гибли, како режисерот Хиромаса Јонебајаши, заминале и го основале Студио Понок во април 2015 година, работејќи на филмот „МЕРИ И ЦВЕТОТ НА ВЕШТЕРКАТА“.
Анимираниот фантастичен филм „ЦРВЕНАТА ЖЕЛКА“ од 2016 година, во режија и ко-сценарио на холандско-британскиот аниматор Михаел Дудок де Вит и негов дебитантски анимиран филм, бил копродукција помеѓу Студио Гибли и Wild Bunch.
Во февруари 2017 година, Тошио Сузуки објавил дека Хајао Мијазаки излегол од пензија за да режира нов игран филм со Студио Гибли.
На 28 ноември 2017 година, Коџи Хошино се повлекол од функцијата претседател; беше заменет со Кијофуми Накаџима (поранешен директор на Гибли музејот). Тогаш, Хошино бил назначен за Претседател на Студио Гибли.
Во мај 2020 година, Тошио Сузуки потврдил дека во Студио Гибли развива нов филм од Гороо Мијазаки. На 3 јуни 2020 година, Студио Гибли објавило дека филмот ќе биде адаптација на романот „Ервиг и вештерката“ од Дијана Винн. Филмот бил најавен како прв целосно 3D CG анимиран Гибли филм и закажан за телевизиска премиера на РКЈ кон крајот на 2020 година.
Јапонија
Во Јапонија, филмовите на компанијата (заедно со „ЗАМОКОТ НА КАГЛИОСТРО“ и сите други „Лупин Трети“ наслови за кино-салите, како и „МЕРИ И ЦВЕТОТ НА ВЕШТЕРКАТА“) се театрално дистрибуирани од Тохо (освен „ЗАМОК НА НЕБОТО“ и „СЛУЖБА ЗА ИСПОРАКА НА КИКИ“, кои биле дистрибуирани од Тоеи заедно со „НАУСИКАА“, и воедно во нивна продукција бил и „ХОРУС, ПРИНЦ НА СОНЦЕТО“, а „МОИТЕ СОСЕДИ ЈАМАДА“, бил дистрибуиран од Шочику), а од Волт Дизни Студиос Јапонија за домашните медиуми заедно со филмовите „НАУСИКАА“, „ЗАМОКОТ НА КАГЛИОСТРО“ и „МЕРИ И ЦВЕТОТ НА ВЕШТЕРКАТА“. Пред договорот со Дизни, Токума Шотен ги објавувал Гибли филмовите преку нивната етикета „Animage Видео“, како и сите Laserdisc изданија на филмовите, бидејќи договорот со Дизни не го вклучувал овој формат до летото во 1996 година.
Северна Америка
Manson International и Showmen, Inc. произвеле 95-минутна англиска адаптација на „НАУСИКАА“ наречена, „ВОИНИ НА ВЕТРОТ“, а била објавена театарски во Соединетите Држави од страна на New World Pictures на 13 јуни 1985 година, проследена со издание на VHS во декември 1985 година. Кон крајот на 80-тите години од минатиот век, Vestron Video повторно го издале филмот и First Independent Video повторно го објавиле во 1993 година, со уште една минута пресечена од целосниот филмот. Гласовните глумци и глумици не биле наведени и дури не биле информирани за приказната на филмот, а филмот бил преработен во голема мера за да се пласира како детски акционо-авантуристички филм, иако филмот добил рејтинг PG, исто како и подоцнежната англиска синхронизација на Дизни. Следствено, дел од наративното значење на филмот бил изгубен: некои од еколошките теми биле разводнети, како што била и главната споредна поента од приказната за Оому суштествата, променета на начин што ги претвориле во агресивни непријатели. Повеќето од имињата на ликовите биле променети, вклучувајќи го и насловнит лик, станувајќи принцезата Зандра (Наусикаа). Постерот во Соединетите држави и VHS еквивалентот содржел кадар од машки ликови кои воопшто не се во филмот, јавајќи го воскреснатиот „Божји воин“ — вклучително и споменатиот воин, но прикажан накратко во ретроспектива. Сцени од околу 22 минути биле скратени за изданието на филмот во Северна Америка. Незадоволен од ова, Мијазаки на крајот усвоил строга клаузула, „без уредувања“, за понатамошните странски изданија на филмовите на компанијата. ВОИНИТЕ НА ВЕТРОТ исто така го поттикнало Мијазаки да му дозволи на преведувачот Торен Смит од Студио Протеус да создаде официјален, верен превод на мангата „Наусикаа“ за Виз Медиа.
Кон крајот на осумдесеттите години од минатиот век, англиската синхронизирана верзија на ЗАМОК НА НЕБОТО била произведена од Magnum Video Tape and Dubbing, за меѓународните летови на Јапонија Авиотранспорт на барање на Токума Шотен. Синхронизираниот филм накратко бил прикажан во Соединетите Држави од страна на Streamline Pictures. Карл Мачек, шефот на Стримлајн, бил разочаран од овој даб, сметајќи го за „доволен, но несмасен“. По ова, Токума им дозволиле на Стримлајн да ги синхронизира своите идни преземања ТОТОРО и КИКИ. Во април 1993 година, Трома Филмс, под нивната етикета 50th St. Films, го дистрибуирала ТОТОРО во своето театарско синхронизирано издание, а подоцна бил објавен на VHS и на крајот на ДВД од 20th Century Fox Home Entertainment. Во раните 1990-ти, англиска синхронизирана верзија на „ПОРКО РОСО“ била произведена од непозната компанија, повторно за меѓународните летови на Јапонија Авиотраснпорт. Оригиналните синхронизации можат да се видат на збирката од 1996 г. „Џибури га Иппаи“ (Ласердиск) и на првичните копии за јапонските ДВД-изданија на ТОТОРО, ЛАПУТА (ЗАМОКОТ) и ПОРКО.
Во 1996 година, Волт Дизни Студиос се стекнале со светски права за дистрибуција на библиотеката на Студио Гибли, со тоа што Дизни ги пресинхронизирале сите филмови. Покрај тоа, Волт Дизни Студиос Јапонија се согласиле да придонесат со 10% од финансиите за сите идни изданија, почнувајќи од МОИТЕ СОСЕДИ ЈАМАДА, со ексклузивно право за прво одбивање во врска со меѓународната дистрибуција. Дизни продолжува со оваа практика до денес, дури и проширувајќи ја со делата на Студио Понок и на копродукциите како ЦРВЕНАТА ЖЕЛКА во Јапонија. Се тврди дека биле потребни четири години за Дизни и Студио Гибли да постигнат договор за дистрибуција. Првично, филмовите на Гибли требало да бидат етикета на линија видеа наречена Animation Celebration, истакнувајќи критички признати анимирани филмови од целиот свет. Овие планови никогаш не се реализирале во целост, но логото на Animation Celebration може да се види на оригиналното издание на Дизни за филмот КИКИ на VHS. За време на мандатот на Дизни, студиото ја произвело англиската синхронизација и објавило 15 филмови на Гибли, плус НАУСИКАА преку етикетата на Волт Дизни, Buena Vista Home Video, Мирамакс и Touchstone Pictures.
Во 2011 година, GKIDS ги стекнале правата на театарската дистрибуција на северноамериканските гореспоменатите филмови на Гибли, со тоа што Волт Дизни ги задржале правата за домашните видео изданија. После тоа, во 2013 година, GKIDS ги стекнале правата на дистрибуција на САД и Канада на „ОД РИДОТ НА БУЛКИТЕ“. Филмот, кој Дизни го пренеле на GKIDS поради справување со потенцијален инцест, било прв пат од 1996 година Дизни да му предаде филм на Студио Гибли на друг дистрибутер. После тоа, GKIDS продолжиле да ги дистрибуираат филмовите за Дизни, кои се сметале за премногу зрели или некомерцијални за американската публика: „КАКО ДА БЕШЕ ВЧЕРА“, „ОКЕАНСКИ БРАНОВИ“, „ПРИКАЗНАТА ЗА ПРИНЦЕЗАТА КАГУЈА“ и „КОГА МАРНИ БЕШЕ ТАМУ“. Конечно, во јули 2017 година, Дизни се откажале од правата за домашните видеа (со исклучок на „ВЕТРОТ СЕ ЗАСИЛУВА“, кој останал со Дизни до 2020 година, поради дистрибутивната клаузула), предавајќи ги на ГКИДС, кој во моментов се справуваат со целата театарска и домашна дистрибуција на Гибли филмовите во Северна Америка заедно со „МЕРИ И ЦВЕТОТ НА ВЕШТЕРКАТА“. Како и да е, Дизни сè уште продолжува со избрана дистрибуција во Јапонија (домашни медиуми) и Тајван.
За изданијата на домашните медиуми на GKIDS, работеле повеќе дистрибутери. Cinedigm го дистрибуирале изданието за домашни медиуми на филмовите РИДОТ НА БУЛКИТЕ, Universal Pictures Home Entertainment ги дистрибуирале изданијата за домашните медиуми на филмовите КАГУЈА, МАРНИ, МЕРИ, КАКО ДА БЕШЕ ВЧЕРА и ОКЕАНСКИ БРАНОВИ, а Shout! Factory досега ги дистрибуирале сите последователни изданија. Филмовите на Студио Гибли во сопственост на GKIDS биле ставени на располагање за дигитални набавки на повеќето големи сервиси во САД и Канада на 17 декември 2019 година преку Shout! Factory.
Меѓународно ниво
Надвор од Јапонија и Северна Америка од 2003 година, Wild Bunch има меѓународни права за продажба на филмската библиотека на Гибли. Компанијата продава права на дистрибуција на одделни дистрибутери низ целиот свет, вклучително и StudioCanal UK (Велика Британија и Ирска), Компанијата Волт Дизни (Тајван), Wild Bunch (Франција и Белгија), Universum Film (Германија), Lucky Red (Италија) и Madman Entertainment (Австралија и Нов Зеланд).
Забележително е тоа што „ТАЈНИОТ СВЕТ НА АРИЕТИ“ добил втора синхронизација во Велика Британија, во продукција на StudioCanal, најверојатно поради потеклото на филмот од британскиот роман на Мери Нортон, „Позајмувачите“.
Дизни претходно ги имале и меѓународните права на продажба, сè до купувањето на Wild Bunch во 2003 година. Дизни ги задржале француските права на дистрибуција на библиотеката на Гибли до септември 2020 година, кога истекла и се префрлила на Wild Bunch.