cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хилма аф Клинт
Духовни и филозофски идеи
Во 1880 година починала нејзината помлада сестра Хермина, и токму во тоа време почнала да се развива духовната димензија на нејзиниот живот. Нејзиниот интерес за апстракција и симболика потекнува од инволвираноста на Хилма аф Клинт во спиритизмот, многу модерен на крајот на деветнаесеттиот и почетокот на дваесеттиот век. Нејзините експерименти во духовното истражување започнале во 1879 година. Таа се заинтересирала за теозофијата на Мадам Блаватски и филозофијата на Кристијан Розенкројц. Во 1908 година таа го запознала Рудолф Штајнер, основачот на Антропозофското друштво, кој бил во посета на Стокхолм. Штајнер ја запознал со неговите сопствени теории во врска со уметноста и ќе има одредено влијание врз нејзините слики подоцна во животот. Неколку години подоцна, во 1920 година, таа повторно го сретнала во Гетеанум во Дорнах, Швајцарија, седиштето на Антропозофското друштво. Помеѓу 1921 и 1930 година поминала долги периоди во Гетеанум.
Работата на Аф Клинт може да се разбере во поширокиот контекст на модернистичката потрага по нови форми во уметничките, духовните, политичките и научните системи на почетокот на дваесеттиот век. Сличен интерес за духовноста имале и други уметници во текот на истиот период, вклучувајќи ги Василиј Кандински, Пиет Мондријан, Касимир Малевич и францускиот Набис, во кој многумина, како и Аф Клинт, беа инспирирани од Теозофското движење. Сепак, уметничката транзиција кон апстрактната уметност и нефигуративното сликарство на Хилма аф Клинт би се случиле без никакви контакти со современите модерни движења.
Делата на Хилма аф Клинт се главно духовни, а нејзината уметничка работа е последица на ова.
Гродно
Гродно е еден од најстарите градови не само во Белорусија, туку во цела источна Европа. Првите пишани податоци за градот потекнуваат од летопис од 1127 година, а познато е дека во 1376 година градот станал феудален посед на литванскиот кнез Витаутас. На почетокот на 1569 година станува дел од Полско-литванската Државна Заедница, во чии граници останува сè до 1795 година кога станува дел од Руската Империја. Дел е од современата белоруска држава од нејзиното основање во 1991 година.
Хилма аф Клинт
Духовни и филозофски идеи
Хилма аф Клинт била целосно свесна за големината на нејзината работа. Никогаш не требало да биде едноставно визуелна. Пораката шифрирана во делото е нејзино наследство. Апстрактното дело и значењето внатре биле толку револуционерни што таа почувствувала дека светот не е подготвен да го види, и посакала делото да остане невидено 20 години по нејзината смрт.
Дело
На Академијата за ликовни уметности ја запознала Ана Касел, првата од четирите жени со кои подоцна работела во „The Five“ ( De Fem ), група уметници кои ги споделувале нејзините идеи. Другите членови биле Корнелија Седерберг, Сигрид Хедман и Матилда Нилсон. „Петката“ го започнала своето здружување како членови на Друштвото Еделвајс, кое ја прифатило комбинацијата на теозофските учења на Хелена Блаватски и спиритизмот. Сите „The Five“ биле заинтересирани за паранормалното и редовно организирале спиритистички сеанси. Секој состанок го отворале со молитва, по што следела медитација, христијанска проповед и преглед и анализа на текст од Новиот завет. После тоа би следела сеанса. Тие запишале во книга сосема нов систем на мистична мисла, во форма на пораки од повисоките духови наречени Високи мајстори („Höga Mästare“). Еден, Грегор, изјавил: „Целото знаење што не е од сетилата, не од интелектот, не од срцето, туку е сопственост што исклучиво му припаѓа на најдлабокиот аспект на вашето битие... знаењето на вашиот дух“.
Гродно
На почетокот на јули 1920 година преминува во рацете на Советите, но веќе во октомври истата година повторно се враќа во состав на Полска во чии граници останува сè до 21 септември 1939 година.
Потекло на името
Гродно веројатно настанало во текот на XII век на важната крстосница на трговски патишта на тоа време, како мала тврдина со простран трговски плоштад кој бил заграден. Самото име на населбата веројатно и потекнува од зборот городить (ограда) и ограждать (оградува). По една од верзиите, името на населбата потекнува од името на рекичката Городничанка на чие устие во Њемен се развила населбата). . Според пишувањето на австрискиот дипломат Сигмунд фон Херберштајн во „Белешки за Московија“ од 1549 година, името на населбата потекнува од реката Њемен која во тоа време се викала Кронон/Гронон).
Хилма аф Клинт
Дело
Хилма аф Клинт почувствувала дека ја насочува сила која буквално ќе ја води нејзината рака. Таа во својот тефтер напишала:"Сликите беа насликани директно преку мене, без никакви прелиминарни цртежи и со голема сила. Немав поим што би требало да прикажуваат сликите; сепак работев брзо и сигурно, без да сменам ниту еден потег на четката."Во 1906 година, по 20 години уметнички дела и на 44-годишна возраст, Хилма аф Клинт ја насликала својата прва серија апстрактни слики. Делата за Храмот биле создадени помеѓу 1906 и 1915 година, извршени во две фази со прекин помеѓу 1908 и 1912 година. Додека Хилма аф Клинт ја открила својата нова форма на визуелен израз, таа развила нов уметнички јазик. Нејзиното сликарство станало поавтономно и понамерно. Духовното ќе продолжи да биде главниот извор на креативност во текот на остатокот од нејзиниот живот.
Гродно
Потекло на името
Во летописите населбата се спомнува под името Городен од почетокот на XII век до средината на XVI век, кога постепено го заменува белоруската верзија на полскиот назив Гродно, Гродна која станува и службена верзија во сите административни списи.
Население
Проценето е дека во градот во 2012 година живеел 346.601 жител.
Хилма аф Клинт
Дело
Колекцијата за Храмот е 193 слики, групирани во неколку под-серијали. Главните слики, датирани од 1907 година, се исклучително големи: секоја слика е приближно 240 x 320 см. Оваа серија, наречена Десетте најголеми, ги опишувала различните фази од животот, од раното детство до староста.
Гродно
Население
Белорусите се мнозинство од градското население со 62,3% од вкупниот број на жители. Најголемо малцинство се Полјаците кои учествуваат со 24,8% од вкупниот број на жители, а останати малцинства се Русите 10,1%, Украинците 1,8%, Грузијците со 0,4% и останати со 0,8%.
Хилма аф Клинт
Дело
Сосема настрана од нивната дијаграмска намена, сликите имаат свежина и модерна естетика на пробна линија и набрзина доловена слика: сегментиран круг, спирала пресечена и поделена на спектар на лесно обоени бои. Уметничкиот свет на Хилма аф Клинт е исполнет со симболи, букви и зборови. Сликите често прикажуваат симетрични двојности или реципроцитети: горе-долу, внатре и надвор, земно и езотерично, машко и женско, добро и зло. Изборот на боја е метафоричен: сината го означува женскиот дух, жолтата за машкиот и розовата/црвената за физичката/духовната љубов. Лебедот и Гулабот, имињата на двете серии на Слики за храмот, се исто така симболични, односно претставуваат трансценденција и љубов. Сфатени како порти кон други димензии, нејзините слики повикуваат на интерпретација на наративно, езотерично и уметничко ниво, притоа предизвикувајќи исконска геометрија и хуманистички мотиви.
Гродно
Население
Согласно пактот Рибентроп-Молотов градот станал дел од Советскиот Сојуз, па неколку илјади полски жители го напуштило градот, односно биле насилно преместени во оддалечените краишта на Советскиот Сојуз. За време на Втората светска војна градот бил дел од Германија и се викал Гартен и во тој период голем број Евреи е депортиран во нацистичките логори.
Познати личности
Олга Корбут е гимнастичарка со белоруско потекло која своите одличја ги освојувала под знамето на СССР. Корбут била права ѕвезда на Олимписките игри во Минхен 1972 година кога освоила три златни медали.
Хилма аф Клинт
Дело
Кога Хилма аф Клинт ги завршила делата за Храмот, духовното водство завршило. Сепак, таа продолжила да се занимава со апстрактно сликарство, сега независно од какво било надворешно влијание. Ако сликите за храмот биле претежно слики во масло, таа сега користела и акварели. Нејзините подоцнежни слики се значително помали по големина. Таа, меѓу другото, насликала серија што ги прикажува ставовите на различните религии во различни фази во историјата, како и претстави на двојноста помеѓу физичкото битие и неговата еквивалентност на езотерично ниво. Додека Хилма аф Клинт го следеше своето уметничко и езотерично истражување, можно е да се согледа одредена инспирација од уметничките теории развиени од Антропозофското друштво од 1920 година наваму.
Во 1908 година, Клинт го запознал Рудолф Штајнер за прв пат. Во едно од ретките преостанати писма, таа го замолила Штајнер да ја посети во Стокхолм и да го види готовиот дел од серијата Слики за храмот, вкупно 111 слики. Штајнер навистина ги видел сликите, но главно не бил импресиониран, наведувајќи дека нејзиниот начин на работа е несоодветен за теозоф. Според Х.П. Блаватски, медиумството било погрешна практика, која ги водела своите вешти на погрешен пат на окултизмот и црната магија. Меѓутоа, за време на нивната средба, Штајнер изјавил дека современиците на Клинт нема да можат да ги прифатат и разберат нивните слики и дека ќе бидат потребни уште 50 години за да се дешифрираат. Од сите слики што му биле прикажани, Штајнер посветил посебно внимание само на Групата Примордијален хаос, забележувајќи ги како „најдобри симболично“. По средбата со Штајнер, Аф Клинт била уништена од неговиот одговор и престанала да слика 4 години. Интересно е што Штајнер чувал фотографии од некои уметнички дела на Аф Клинт, некои од нив дури и рачно обоени. Подоцна истата година го запознала Василиј Кандински, кој сè уште не дошол до апстрактно сликарство. Некои историчари на уметност претпоставуваат дека Кандински можел да ги види фотографиите и можеби бил под влијание на нив додека го развивал својот сопствен апстрактен пат. Подоцна во нејзиниот живот, таа донела одлука да ја уништи целата нејзина кореспонденција. Таа му оставила колекција од повеќе од 1200 слики и 125 дневници на нејзиниот внук, Ерик аф Клинт. Меѓу нејзините последни слики направени во 1930-тите, има два акварели кои ги предвидуваат настаните од Втората светска војна, насловени Блиц и Борба во Медитеранот.
И покрај популарното верување дека Хилма аф Клинт избрала никогаш да не ги изложува своите апстрактни дела за време на нејзиниот живот, во последниве години историчарите на уметност како Џулија Вос открија доволно докази дека Аф Клинт правела вистински напори да ја покаже својата уметност на јавноста. Околу 1920 година во Дорнах, Швајцарија, Аф Клинт се запознал со холандската евритмистка Пеги Клоперс-Молцер, која исто така била член на Антропозофиското друштво. Подоцна, уметницата отпатувала во Амстердам, каде што таа и Клоперс разговарале за можната изложба со уредниците на списанието за уметност и архитектура Wendingen. Иако разговорите во Амстердам не донеле никаков резултат, барем една изложба на апстрактните дела на Хилма аф Клинт всушност се случила во Лондон неколку години подоцна. Во јули 1928 година во Лондон се одржала Светската конференција за духовна наука, при што Клоперс била една од членовите на организацискиот комитет. Првично, Хилма аф Клинт била исклучена од кругот на учесници, но по инсистирањето на Клоперс, работата била решена. Во јули 1928 година Хилма аф Клинт патувала со брод од Стокхолм до Лондон, заедно со некои нејзини слики од големи размери. Во нејзината разгледница до Ана Касел (откриена дури во 2018 година) aф Клинт пишува дека не била сама за време на ова 4-дневно патување. И покрај тоа што Клинт не го наведува името, Џулија Вос сугерирала дека најверојатно нејзин придружник бил Томасин Андерсон и стар пријател од деновите на Де Фем. Вос исто така изјавила дека и покрај тоа што списокот на претставени слики е непознат, можеме да сугерираме дека тоа се некои извадоци од серијата Слики за храмот.
Хилма аф Клинт починала во Џуршолм, Шведска во 1944 година, на речиси 82 години, како последица на сообраќајна несреќа, откако ги изложувала своите дела само неколку пати, главно на духовни конференции и собири. Таа е погребана во Галарварвскиркогарден во Стокхолм.
Стил
Подоцнежната апстрактна уметност на Хилма Аф Клинт (1906-1920) навлегла во симболизмот со комбинација на геометрија, фигурација, научно истражување и религиозни практики. Нејзините студии за органски раст, вклучувајќи школки и цвеќиња, и помогнале да го прикаже животот преку духовна леќа.
Нејзиниот индивидуален или препознатлив стил, исто така, бил обележан со впечатоци од научните откритија од крајот на 19 и почетокот на 20 век, како и под влијание на современите духовни движења како што се теозофијата и антрософијата. Идејата да се надмине физичкиот свет и ограничувањата на претставителната уметност е видлива во нејзините апстрактни слики.
Нејзиниот симболичен визуелен јазик има подредена прогресија што го одразува нејзиното разбирање за мрежи, кругови, спирали и форми слични на ливчиња - понекогаш дијаграмски, понекогаш биоморфни. Нејзините слики, исто така, ја истражувале дихотомијата на светот.
Спиралните форми често се појавувале во нејзината уметност, како и во автоматските цртежи на Де Фем. Додека секоја таква геометриска форма, во овој случај, Спиралата сугерира раст, напредок и еволуција, изборот на бои е исто така метафоричен по природа.
Како една од прото-феминистичките уметници, нејзиниот стил го претставува возвишеното во уметноста.
Наследство
Во 1970 година нејзините слики биле понудени како подарок на Moderna Museet i Stockholm, но донацијата била одбиена. Потоа, Ерик аф Клинт донирал илјадници цртежи и слики на фондацијата што го носи името на уметницата во 1970-тите. Благодарение на историчарот на уметност Аке Фант, нејзината уметност била претставена на меѓународната публика во 1980-тите, кога тој ја претставил на конференцијата Нордик во Хелсинки во 1984 година.
Колекцијата на апстрактни слики на Хилма аф Клинт вклучува повеќе од 1200 парчиња. Таа е во сопственост и управувана од Фондацијата Хилма аф Клинт во Стокхолм, Шведска. Во 2017 година, норвешката архитектонска фирма Snøhetta ги претставила плановите за изложбен центар посветен на аф Клинт во Јарна, јужно од Стокхолм, со проценети трошоци за изградба од 6 до 7,5 милиони евра. Во февруари 2018 година, Фондацијата потпиша долгорочен договор за соработка со Музејот Модерна, со што се потврдила трајноста на собата Хилма аф Клинт, односно наменскиот простор во музејот каде континуирано се прикажуваат десетина дела на уметницата.
Изложби (посмртни)
„Хилма Аф Клинт: Слики за иднината“ Изложбата на музејот Соломон Р. Гугенхајм била најпосетуваната изложба во 60-годишната историја на музејот. Изложбата ја посетиле над 600.000 посетители.
IC 1031
IC 1031 — галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1031 се споменува и како ESO 414-20, MCG -5-5-25.
Откривање
Објектот е откриен на 10 октомври 1897 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 59 м 11,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -27° 48' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Други поделби
Проучување на IC 1031 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7514.
Список на државни водачи во 992 година
Ова е список на државни водачи во 92 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
NGC 7011
NGC 7011 — астеризам во соѕвездието Лебед, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7011 се споменува и како ""mini Hyades"".
Откривање
Објектот е откриен на 19 септември 1829 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7011 е од видот *Grp. NGC 7011 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 1 м 50 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +47° 21' 17"".
Други поделби
Проучување на NGC 7011 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 85; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3592. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 589.
Тополка (Прилеп)
Тополка - Шилево — археолошко наоѓалиште во Прилеп. На 1,5 км јужно од Институтот за тутун во непосредна близина на железничката пруга Прилеп-Скопје, при орањето на нивите е откриен гроб со кремиран покојник. Во него се најдени два сада од керамика, две лампи, фрагменти од стаклени садови и една римска монета од бронза. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Љубовниците од Валдаро
Љубовниците на Валдаро, познати и како се пар човечки скелети стари околу 6.000 години. Тие биле откриени од археолозите во неолитска гробница во Сан Џорџо во близина на Мантова, Италија, во 2007 година. Двете лица биле закопани лице в лице и рацете еден околу друг.
Археологот Елена Марија Меноти го водеше ископувањето. Маж и жена не постари од 20 години при смрт и приближно 1.57 метри во висина. Машкиот скелет бил пронајден со врвот на стрелата во близина на вратот. Женената имала долго сечило по должината на бутот, плус два кремени ножеви под карлицата. Остеолошкото испитување не открило докази за насилна смрт, нема фрактури и нема микротраума, така што најверојатното објаснување е дека алатите од кремен биле закопани заедно и со луѓето како гробни предмети.
Скелетите се прикажани во јавноста за прв пат во септември 2011 година во Националниот археолошки музеј на Мантова.
Седум години по нивното откритие, на 11 април 2014 година, тие биле трајно изложени во стаклена кутија во музејот, кој е во рамките на периметарот на војводската палата во Мантова.
Наводи
<references group="" responsive="0">
Стокхолмски Архипелаг
Стокхолмски Архипелаг — најголем архипелаг во Шведска кој се наоѓа во Балтичкото Море кај градот Стокхолм, и е втор по големина архипелаг во Балтичко Море (најголемиот ѝ припаѓа на Финска).
Вода
Водата има pH вредност 7 (што значи дека е неутрална) или нешто пониска, споредено со pH вредноста на морската вода која изнесува 8,0. Присуството на органски примеси, како што се хумус, тресет, јаглен и други, ја прави водата да биде кафеаво обоена, посебно кон внатрешните делови од архипелагот. Соленоста варира меѓу слатководна вода и морска вода и е со слаб салинитет. На надворешните делови од архипелагот, соленоста достигнува вредност до 0,6-0,7 % (споредено со соленост на океанската вода која изнесува 3,0%), а за компарација, водата почнува да станува солена по вкус кога соленоста изнесува 1,5%.
Географија
Стокхолмскиот Архипелаг почнал да се формира пред околу 800 милиони години, кога дното на Балтикот почнало да се подига. Денес овој архипелаг брои околу 30000 острови, островчиња и гребени, од кои околу 6200 острови се поголеми и се со вкупна површина од 2000 км2. Архипелагот се наоѓа околу 60 км према исток од Стокхолм. Положбата му е во насока север-југ, со должина околу 150 км, почнувајќи на север од островот Архолм сѐ до островот Ландсорт на југ, и главно ја следи крајбрежната линија од покраината Седерманланд и покраината Упланд. Ширината на архипелагот изнесува 80 км и се протега од Стокхолм на запад, до малиот архипелаг Свенска Хагарн на исток. Архипелагот е одвоен од Оландските острови кои ѝ припаѓаат на Финска со канал наречен Јужен Кваркен. Поважни острови се: Даларо, Финхамн, Тринда, Хусаро, Ингаро, Љустеро, Моја, Родолга, Уго, Свартсо и Времде.
Поголемите градови (освен Стокхолм) се: Нинесхамн, Ваксхолм и Нортеле. Селото Итерби, кое се наоѓа на островот Ресаре од Стокхолмскиот Архипелаг, многу им е познато на хемичарите, поради исклучително богатите рудници со ретки елементи како што се: итриј, тербиум, ербиум, и итербиум и ретки минерали.
Низ архипелагот поминуваат бродски рути кон Стокхолм. Постојат три главни влеза, достапни за тешки товарни бродови и тие се кај Ландсорт, Сандхамн и Седерарм.
Историја
Стокхолмскиот Архипелаг, како и крајбрежниот долински пејзаж, бил обликуван во последното ледено време, а геолошкото формирање трае и денес. Денешните контури датираат од времето на Викинзите. Островите се зголемуваат околу 3 мм секоја година. Во 1719 година островите броеле околу 2900 жители, кои главно се занимавале со риболов. Денес островите се популарно одредиште за одмор и рекреација, со околу 50.000 изградени куќи и викендици за одмор главно од Стокхолмѓаните. Фондацијата „Стокхолм архипелаг“ е посветена на зачувување на природата и културата на архипелагот и поседува околу 15% од површината на островите.
Жителите на островите од околу средината на 15 век, па сѐ до крајот на Втората светска војна, биле рибари и земјоделци. Пролетно-есенскиот риболовот, меѓу 1450 година па сѐ до средината на 1800 години, бил најинтензивен на надворешните делови од  архипелагот, поради што риболовците во тој период останувале токму во тие делови од островите, а вон риболовната сезона се враќале назад во внатрешните делови од архипелагот каде им биле домовите. Стопанството кое се засновало на риболов и земјоделство се одржало сѐ до 1950-1955 година. Потоа, помладите, повоени генерации почнале да ги напуштаат островите и да бараат работа во градовите на копното. Денес, најголем број од малите фарми на островите се напуштени, а риболовот и рибарската преработувачка индустрија скоро се згаснати.
Култура
Многу поети, писатели и уметници биле фасцинирани од овие острови. Меѓу нив познати се: Август Стриндберг, Туре Нерман, Роланд Свенсон, Ернест Дидринг и Алистер Кроули. Членовите на познатата светска поп група АББА, Бјорн Улвеус и Бени Андерсон, многу од своите песни ги компонирале во својата викендица сместена токму на овие острови.
Едрењето е посебно популарна активност на островите. Позната е трката (шведски: Ornö runt) со едрилици околу Орно - најголемиот остров во архипелагот. Оваа трка се одржува секоја година почнувајќи од 1973 година, и ја организира клубот „Tyresö Boat Club“. Натпреварот е од отворен тип т.е. нема потреба од регистрација и може да учествува секој кој има едрилица. Постојат повеќе типа трки, а тие со семеен карактер се најмалку конкурентни.
Лизгањето на мраз е можно во тек на зимата кога се создава цврст слој од мраз на површината.
Патувања
Посета на поголемите острови на архипелагот е можна преку цела година, но во тек на зимскиот период одредени рути зависат од зимските услови. Неколку туристички компании имаат редовни тури, а компанијата со најголем број на бродови е државна и е во сопственост на Стокхолм округот. Постојат и такси бродови за превоз. Во летниот период архипелагот е преплавен со приватни бродчиња полни со патници, кои имаат право (дозволено со закон) да се закотват било каде на островите, само да не е во непосредна близина на куќи.
Наводи
<references group="" responsive="">
Тамоксифен
Тамоксифенот бил откриен во 1967 година.
Механизам на дејство
Самиот тамоксифен е пролек, кој релативно има мал афинитет за неговиот целна белковина, естрогениот рецептор. Се метаболизира во црниот дроб од страна на цитохром P450 изоформите CYP2D6 и CYP3A4 во активни метаболити како што се 4-хидрокситамоксифен (афимоксифен) и N-дезметил-4-хидрокситамоксифен (ендоксифен) кои имаат 30-100 пати поголем афинитет за естрогениот рецептор отколку самиот тамоксифен.
Драгиша Димитријевски - Шипе
Драгиша Димитријевски - Шипе (роден на во  - починал на  во ) — македонски глумец и сликар.
Животопис
Димитријевски е роден во Куманово на 6 април 1956 година. Својата глумечка кариера ја започнал со претставата „Мајка храброст и нејзините деца“ во 1974 година, а во 1979 година, дипломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје, во класата на проф. Тодорка Кондова. Од 1980 година бил постојан член на Кумановскиот театар, каде што остварил над сто и педесет глумечки улоги. Освен по своите бројни глумечки улоги, Димитријевски бил познат и како ликовен уметник со плодно творештво. Добитник е на стручни и општествени награди, на МТФ „Војдан Чернодрински“, на „ноемвриска награда“ на градот Куманово и од Друштвото на ликовни уметници – Куманово. Своевремено ја добил и наградата за млад ликовен автор. Во последните неколку години Димитријевски бил и уметнички раководител на ликовната колонија „Карпино“. Починал по кратко боледување на 7 јануари 2013 во Куманово.
Олга Канискина
Олга Николаевна Канискина (руски:Ольга Николаевна Каниськина) (родена на е руска атлетичарка која се натпреварува во брзо одење.
Нејзина специјализирана дисциоплина е 20km брзо одење. Во оваа дисиплина ги има постогнато и најголемите свои успеси. На европското првенство одржано во Гетеборг во 2006 го освоила сребрениот медал, додека на светското првенство одржано во Осака во 2007 и на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освоила златниот медал. Во 2009, Олга Канискина ја одбрани титулата светска првенка, победувајќи на светското првенство во Берлин, со време од 1:28:09, а истиот успех го постигнала и на светското првенство во Тегу во 2011 година, остварувајќи резултат со време од 1:29:42.
На европското првенство во атлетика во Барселона во 2010, Канискина го освоила својот прв златен медал на европските првенства, победувајќи со време од 1:27:44.
Канискина настапила и на Летнтие олимписки игри 2012, со цел да стане првата натпреварувачка која успеала да освои две злата на Олимписките игри. Таа ја повела трката уште од самиот почеток и водела сè до последните стотина метри, кога била престигната од страна на нејзината сонародничка Елена Лашманова и со тоа го освоила сребрениот медал. Нејзиното време на крајот од 1:25:09 било нејзино најдобро лично остварување и за само една секунда послаб резултат од дотогашниот светски рекорд, но за седум секунди послабо од победничкото остварување со нов светски рекорд на Лашманова од 1:25:02 h.
Џина Дејвис
Вирџинија Елизабет „Џина“ Дејвис (21 јануари 1956) - американска глумица, продуцент, писателка и поранешен модел. Таа е добитничка на наградите „Оскар“ и „Златен Глобус“.
Животопис
Покрај глумата, Дејвис е ангажирана како борец за женските права, а во слободното време се занимава со стрелаштво.
Кариера
Врвот на славата, Џина дејвис го достигнала во 1980-тите, кога била позната по улогите во филмовите: Мува, Сок од бубачки, Случаен турист, Флеч и Стујарт Литл. Исто така, таа имала сопствено телевизиско шоу под наслов „Сара“. Во 1989 година, таа ја добила наградата „Оскар“ за најдобра споредна женска улога, за улогата на Мјуриел Причет во филмот „Случаен турист“. Неколку години подоцна, таа повторно била номинирана за „Оскар“, овојпат за улогата во филмот „Телма и Луис“. Подоцна, нејзината слава започнала да бледнее, а таа повеќе се ангажирала во општествени активности. Во 2014 година, Дејви се вратила на сцената, глумејќи во тв-серијата „Анатомијата на Греј“.
Силос (Прилеп)
Силос — археолошко наоѓалиште во Прилеп. Наоѓалиштето претставува некропола од римското време. Во непосредна близина на железничката станица, кај стариот силос за жито, при изградбата на неговиот втор дел биле откриени конструкции од камени плочи и тегули. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Список на државни водачи во 1007 година
Ова е список на државни водачи во 007 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Босанска конвертибилна марка
Конвертабилната марка е официјалната валута во Босна и Херцеговина. Марката е поделена на 100 фенинга. Името доаѓа од германската марка и германскиот фенинг. ISO 4217 кодот на валутата е BAM, а додека локален симбол е КМ.
Тијана Дапчевиќ
Тијана Тодевска-Дапчевиќ (р. во ) — македонско-српска поп-пејачка и глумица.
Животопис
Во 1999 година, Тијана дипломирала на Факултетот за музички уметности во Скопје.
Таа е омажена за српскиот државјанин Милан со кого го има синот Вук.
Нејзина сестра е пејачката Тамара Тодевска.
Музичка кариера
Тијана била одбрана од МРТ да ја претставува Македонија на Евровизија 2014 во Данска.
Автомобилски регистарски таблички во Шведска
Форматот за регистарски таблички во Шведска е во облик ЛЛЛ ННН, каде ЛЛЛ е комбинација на букви, а ННН е трицифрен број (001-999), притоа комбинацијата со букви и комбинацијата со броеви е одделена со лепенка за платен данок или осигурување на која е означена годината на истекување на осигурувањето. Шведските таблички не се со географски код. Автомобилските таблички исто така се користат и за полициски, противпожарни, возила за јавен превоз. Последниот број од комбинацијата на табличката е месец во кој е регистрирано возилото (ЛЛЛ-ННН)
Забранети комбинации
Се користат сите букви од шведската азбука освен буквите: I, Q, V, Å, Ä и Ö. Околу 150 буквени комбинации не се дозволени. Некои од нив се: APA (мајмун), DUM (глупав), DYR (скап), FAN (ѓавол, проклетство), FEG (кукавица), FEL (грешка), FUL (грд), GAY, GLO (зјапа), HOT (закана), LAT (мрза), NEJ (не), NRP (Северна национална партија), OND (лош), SAP (Шведска социјалдемократска партија), SEX, SUP (ракија), TOA (тоалет), UFO, USA, XXL и многу други. Исто така и "WTC 911" не се користи за комбинација.
Персонализирани таблички
За персонализирана табличка се користат 7 карактери. Истата табличка чини околу 6000 шведски круни или околу 640 евра. Не се дозволени навредливи зборови, исто така не се користат буквите: I, Q, V, Å, Ä и Ö.
Пробни таблички
Црн текст на зелена површина. Овие таблички се користат само за тест возења, и притоа се осигурани за тест возења.
Дипломатски таблички
Црн текст на сина површина.
Такси таблички
Брн текст на жолта позадина. Автомобилот ја задржува истата комбинација на табличката која ја имал пред да стане такси. Доколку табличката била персонализирана, тогаш помала буква Т стои на десната страна на табличката.
Привремени таблички
Секое возило кое е увезено или извезено од Шведска добива црвена табличка. Комбинацијата е иста како и другите автомобили но на левиот крај е запиша денот и месецот на истекување на табличката, а на десниот крај е запишана годината на истекување на табличката.
Military
Жолти броеви на црна површина. Табличките се користат за сите воени возила. Фонтот не е сменет од 1906та година.
Вирџилио Фосати
Вирџилио Фосати (Virgilio Fossati; – ) — италијански поранешен фудбалер и тренер. Поранешен играч од средниот ред, играл и бил тренер на италијанскиот клуб Интер, исто така, настапувал и за италијанската фудбалска репрезентација; бил капитен на двете екипи во текот на неговата кариера.
Кариера
Фосати ја поминал целата своја кариера во Интер. Тој за клубот играл 97 пати и постигнал 4 гола. Во текот на неговата кариера, Фосати бил капитен и на Интер и на Италија, и исто така, прв играч на Интер што играл за италијанската репрезентација. Тој подоцна, исто така, станал тренер на Интер.
Кариерата на Фосати е завршена во Првата светска војна. Тој починал на Божиќ 1916 година во Монфалконе за време на битката меѓу италијанската и австроунгарската војска.
Неговиот брат Џузепе (роден во Милано, 1894) играл 43 натпревари во три години за Интер.
NGC 4702
NGC 4702 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4702 се споменува и како NGC 4692, UGC 7967, MCG 5-30-86, CGCG 159-78.
Откривање
Објектот е откриен на 4 март 1867 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4702 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4702 има привидни димензии од 1,3' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 47 м 55,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 13' 20"".
Други поделби
Проучување на NGC 4702 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43200. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1992. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Кането, Каронија
Кането е селска и граѓанска парохија во италијанската општина Каронија, во провинцијата Месина, Сицилија. На италијански јазик неговото име значи кревет со трска.
Географија
Селото, познато како Кането ди Каронија, се наоѓа покрај брегот на Тирен ското море на државниот автопат 113 Месина - Палермо, помеѓу Марина ди Каронија и Санто Стефано ди Камастра.Оддалечено е 10 километри од Каронија, 105 километри од Палермо и 125 километри од Месина.
Низ него поминува железничката пруга Месина-Палермо, но нема сопствена станица. Најблискиот излез на автопатот е „Реитано -Санто Стефано ди Камастра“, на А20 Месина-Палермо
Пожари во Кането ди Каронија
Во 2004-2005 и 2014 година, имало два необични пожари во Кането. Додека шпекулациите ги припишуваа пожарите на различни причини, вклучително и непознат природен феномен, паранормални настани или тајна воена технологија, официјалните истраги сугерирале дека сите овие пожари биле случаи на подметнување пожар и апсења биле извршени во 2015 година.
Почнувајќи од 14 јануари 2004 година, Кането било централна локација во серија спонтани пожари и други електромагнетни феномени. Било пријавено дека апаратите, како телевизорите и шпоретите и правосмукалките сами од себе се запалиле. Регистрирано е дека најмалку едно лице забележало како се запалил исклучен електричен кабел додека тој директно го набљудувал. ЕНЕЛ, италијанското претпријатие за електрична енергија, привремено го прекинало снабдувањето со електрична енергија на градот, иако избувнувањата продолжиле. Пожарите престанале во август.
Пожарите биле поврзани со полтергеисти. Предлозите дека причината е непознат природен феномен поттикнале истрага од страна на научниците од Националниот институт за истражување, со поддршка на физичарите на НАСА. Во 2007 година било предложено дека феномените се предизвикани од интермитентни електромагнетни емисии. Била воведена вонредна состојба, а дел од селото било евакуирано. На 24 јуни 2008 година, по понатамошна истрага од назначените вештаци, случајот бил отфрлен од обвинителот на Мистрета. Заклучокот на консултантите бил дека пожарите се подметнати пожари.
Мистериозните пожари повторно се вратиле во средината на 2014 година. На 5 март 2015 година, полицијата го уапсила и го обвинила Џузепе Пецино за подметнување пожар, заговор за извршување измама и пуштање лажна тревога во врска со мистериозните пожари. Неговиот татко, Антонино Пецино, исто така бил вмешан. Италијанската воена полиција поставила скриени камери на улиците откако пожарите повторно почнале во јули 2014 година. Видеото снимило околу 40 инциденти во кои бил вмешан Џузепе. Дополнителни докази беа собрани со прислушување телефони.
Абтлебниц
Абтлебниц (Abtlöbnitz) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Молауер Ланд.
1087 п.н.е.
1087 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1087. година пред новата ера, 87. од вториот милениум п.н.е., 87. од 11 век п.н.е. и осма од 1080-тите п.н.е.
Дециј Трајан
Дециј Трајан бил римски цар. Попознат е и како Гај Месиј Квинт Дециј Трајан . Роден е во 201 година. Со Римското Царство управувал од 249 година до 251 година. Бил наследен од страна на Требонијан Гал. Тој бил првиот цар роден во Панонија. Во 250 година го наредил прогонството на христијанското население од својата империја. Во словенската митологија името на богот Тројан се смета дека му било дадено од римскиот цар. Во својата кариера како цар, водил борби против готи|готите, кои претходно го зазеле Дунав, вршејќи пљачки низ Мизија и Тракија. Во Битката кај Никопол, за првпат еден римски цар побегнал од варварите, како што се нарекувале тогаш, а подоцна и првиот цар кој бил убиен во една битка.
1087 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4421 и 4422 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3663 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2673 и 2674 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 334 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1087 година се протега во 1549 и 1550, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1609 и 1610 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 544 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1760 и 1759 исламска година пред хиџра.
Откритија
1087 av. J.-C.
NGC 2494
NGC 2494 — спирална галаксија во соѕвездието Еднорог, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2494 се споменува и како IC 487, UGC 4141, MCG 0-21-1, CGCG 3-2, IRAS 07565-0030.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2494 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 2494 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 59 м 7,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 38' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 2494 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22377. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 230; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4833. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1298.
Легенда (музичка група)
Групата ЛЕГЕНДА е македонски поп-рок бенд формиран 8.02.1990 година во Тетово, Република Македонија
Биографија
Групата ја основаат Крсте Данајловски - Кокан (вокал и ритам гитара), Властимир Тодоровиќ - Власте (клавијатури),  Влатко Мишески - Никши (бас гитара), Игор Бачоски-Бачо (тапани) и Драгиша Лекоски-Слинки (соло гитара). Првиот сингл групата кој го реализира 23.01.1991 во студиото М2 при Македонската радио и телевизија е песната ,, 92,,  со продуцентот Мики Јовановски-Џафер. Најголемиот успех на групата Легенда е победата на Поп-Рок Фест 91 каде како награда добиваат право да снимаат албум за Продукцијата на МРТВ каде извршен продуцент е Петар Георгиевски-Камиказа(Меморија)
Првиот албум се снима во период јуни - јули 1991 година во студиото М2 при МРТВ каде музички продуцент е Валентино Скендеровски.На албумот како гости се појавуваат Валентино Скендеровски (аранжмани и клавијатури), Бане Поповиќ (Меморија) свири соло гитари, Зоран Крагуевски(саксафон)и Мики Јовановски-Џафер пее пратечки вокали.Албумот е наречен ,, 92,, и објавен октомври 1991 под етикета на продукција на МРТВ.Албумот ,, 92,, е најпродаван албум во категоријата на поп-рок албуми во Македонија за 1991 година.Најголем хит од овој албум се издвојува песната ,, Патуваме,, Следеше голема македонска турнеја, а во Охрид на концертот специјален гостин беше Саша Лошиќ(Плави Оркестар).По завршување на турнејата март 1992 година групата ја напушта Властимир Тодоровиќ-Власте и на негово место на групата и се придружува Живорад Сарџоски-Жики како клавијатурист.
Вториот албум се снима во период септември-ноември 1992 година во студиото М2 при МРТВ .Овој албум има поцврст звук и е продуциран од искусниот продуцетнски тим Брацо Зафировски и Трајче Органџиев.Албумот е објавен февруари 1993 и е наречен ,,Свет без граници ,, под етикета повторно на Продукција на МРТВ.Албумот го обележа мега хитот ,, Признавам-Непризнавам,, кој беше снимен во дует со во тој миг најпопуларната раперка во Македонија, Ена Веко.
Во тој период е реализирана и песната ,, Зимбала –Тримбала,, за потребите на најпопуларното детско шоу ,, Дајте музика,, на Македонската телевизија/
Јоанис Метаксас
Јоанис Метаксас (грчки: Ιωάννης Μεταξάς) бил фашистички диктатор на Грција во периодот од 1936 до 1941 година. Со воведувањето на Метаксасовата диктатура (1936 година), за македонскиот народ од Егејска Македонија, започнал еден од најтешките периоди. Генералот Метаксас строго ја забранил употребата на македонскиот јазик, не само во секојдневниот живот, туку и во рамките на семејството. За секој македонски збор искажан јавно, надвор или во кругот на семејството, следувале тешки казни. Поради кршењето на забраната за користење на македонскиот јазик, повеќе од 5000 Македонци биле осудени и затворени.
Легенда (музичка група)
Биографија
Во 1994 година во студиото М во Радио Телевизија Нови Сад (Република Србија) е снимена песната ,, Еј кафано слатки доме,, како најава за следниот албум кој за жал во тој момент не се реализира.Продуцент на песната е Јован Адамов, а е снимена со тамбурашкиот оркестар при РТВ Нови Сад.
Јоанис Метаксас
Воена кариера
Роден е во Итака. Била по професија воен офицер кој најпрво се истакнал во Грчко-турската војна од 1897 година. Во 1902 година, по завршувањето на студиите во Германското Царство, се враќа во Грција каде станува член на Генералштабот на армијата. Бил задолжен за процесот на модернизација на грчката армија пред балканските војни (1912-1913), во кои активно учествувал. Тој бил назначен за началник на Генералштабот на грчката армија во 1913 година. Во 1916 година унапреден бил во генерал-полковник.
Легенда (музичка група)
Биографија
Во 1996 година доаѓа до персонални промени во групата Легенда неа ја напуштаат Крсте Данајловски - Кокан и Живорад Сарџоски - Жики.На местото на нов вокал и гитарист се приклучува Александар Јовановски-Алек. Во 1997 година е реализиран првиот сингл со новиот пеач наречен,, Кога сум сам,, снимен во студио М2 при МРТВ под продуцентска палка на Никола Кимовски.
Јоанис Метаксас
Воена кариера
Тој e одговорен за подготовката на воените планови и дипломатските чекори во Првата и Втората балканска војна, што довело до припојување на Епир, Егејска Македонија и Тракија кон грчката држава. За оваа намена во 1922 година, непосредно пред започнување на Првата балканска војна, Венизелос и Метаксас отишле во Софија за да склучат пакт помеѓу Бугарија и Грција. Пактот бил потпишан на 5 октомври. После потпишувањето на пактот со Бугарија заминал за Белград. Потоа, на 17 октомври во Лариса се сретнува со Генералштабот на грчката армија. Метаксас бил четврти во хиерархијата на генералштабот. Учествувал во сите битки во Првата балканска војна и бил еден од учесниците во преговорите за предавањето на Солун од страна на Хасан Паша. Во декември 1912 година Метаксас заминува за Лондон како воен советник на премиерот Елефтерос Венизелос во преговорите кои имале за цел воспоставување на мир со Турција. Во јануари следната година, во текот на преговорите бил испратен во Грција каде војската почнала да се соочува со проблеми.
Легенда (музичка група)
Биографија
Третиот албум се снима во период од април-мај 1998 година во студиото ТРА ЛАЛА.Продуцент на албумот е Мите Димовски (Архангел). Албумот е објавен под етикета на Мистер компани.Албумот е наречен ,, Време е...,, Овој албум го обележуваат два мега хита ,, На море,, и ,, Време е,, Интересно е што песната ,, Време е..станува и незванично химна на навивачите на кошаркарскиот клуб МЗТ Скопје-Аеродром.
Јоанис Метаксас
Воена кариера
Во април 1913 година бил унапреден во полковник и бил поставен за директор на операциите генералштабот на армијата и за директор воената академија.