Катедрала_Санта_Марија_Асунта_(Бреша)
Новата катедрала
Историјата на катедралата започнала во 1603 година, кога свештеното лицае Агостино Аванзо ја презел старата ранохристијанска базилика Сан Пјетро де Дом. Тој добил задача на истата локација да изгради сосема нова верска зграда. Старата базилика, во тој период се наоѓала во многу лоша состојба и требало да биде заменета со нова катедрала, која ќе биде посоодветна со сосема нови архитектонски побарувања. Сето ова било диктирано и од контрареформацијата од тој период, но и во согласност со архитектурата во тоа време. Агостино Аванзо го претставил првиот проект на катедралата, целосен спој помеѓу маниризмот и класицизмот. Генералниот план бил во вид на латински крст, со вкупно три кораби и еден трансепт. Самиот план содржел и испакнати странични олтари со голема централна купола на врвот. Последните планови, особено, се наметнале уште од првичните идеи на проектот. Идејата ја придружувала изградбата замислувана низ вековите како еден вид голем заеднички стремеж, посакуван и сонуван од сите архитекти кои работеле и ќе работат на грандиозниот проект. Архитектот Џовани Батиста Лантана, штотуку излезен од академијата за архитекти и свеж со нови идеи здобиени од студиите, за разлика од Аванзо кој бил мајстор со постари традиционални проекти, претставувил многу сличен проект, но помодерен и збогатен со поголема посветеност на структурата. Но, и двете идеи биле отфрлени од пратениците на градежната комисија за урбанистички работи, кои биле избрани од страна на општината, но со поддршка и од владиката. Забелешките биле пред сè поради фактот што во проектите не биле доволно вградени директивите на Трентскиот собор, особено поврзани со насоките од областа на верската архитектура. Поради тоа архитектот Лантана морал да изготви и презентира нов проект, овојпат план во форма на грчки крст кој бил впишан во квадрат. На новиот проект постоела голема централна купола опкружена со четири помали куполи и особено испакната апсида. Овој проект во многу наликувал на оној што го претставил Браманте за базиликата Свети Петар, но без надворешниот кораб. Разликата била во тоа што постоеле измени во делот на задната апсида. Проектот конечно бил прифатен од страна на комисијата. Подоцна се појавуваат дополнителни дебати околу сомнежите и за самата локациска положба која требало да ја заземе катедралата. Дилемите биле дали катедралата треба да се изгради на истото место на базиликата Сан Пјетро де Дом и со тоа да се урне постоечката или можеби да се постави на јужната страна на плоштадот и со тоа да се создаде монументална поставеност со целосен барокен изглед. Меѓутоа, на јужната страна од плоштадот се наоѓала палатата, голема вила со градина, Палацо Негробони подигната во 19 век, резиденцијата на едно аристократско семејство од градот Бреша. Семејството Негробони, во замена на земјиштето на кое се наоѓала нивната вила побарало друга парцела во соседниот парк. Со такво изменување на поставеноста на градбите базиликата Сан Пјетро ди Дом ќе останала на својата позиција. Оваа базилика сепак требала да претрпи радикални реконструкции. Поради тоа било избрано најевтиното решение, а тоа било конечно да се урне античката базилика и на нејзино место да се изгради новата катедрала.