cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Колин Фирт
Улогата на г-дин Дарси во телевизиската адаптација на Гордост и предрасуди од Џејн Остин во 1995 година го свртело вниманието кон него и почнал да добива улоги во позначајни филмови како што се Англискиот пациент (1996), Вљубениот Шекспир (1998), Дневникот на Бриџит Џонс (2001), Девојка со бисерна обетка (2003), романтичната комедија Love Actually (2003) и музичката комедија Мама Миа! (2008) и нејзиното продолжение, ''Mamma Mia! 2'' (2018).
Во 2009 година, Фирт за улогата во Самец, ја освоил наградата БАФТА и ја добил својата прва номинација за Оскар. Во 2010 година, за улогата на кралот Џорџ VI во „Говорот на кралот“ од режисерот Том Хупер освоил Оскар за најдобар глумец.
Добитник е на многу признанија, како Оскар, две Награди од Британската филмска академија, награда Златен глобус и три награди од Здружението на актерите на екранот. Во 2011 година, Фирт, од кралицата Елизабета II во Бакингемската палата, добил орден од Редот на Британската Империја за неговите услуги во драмата. Истата година, добил и ѕвезда на Булеварот на славата во Холивуд, а магазинот Тајм го вклучи во нивната листа 100 највлијателни луѓе во светот.
Детство и младост
Колин Фирт е роден на 10 септември 1960 година во селото Грејшот во Хемпшир, во учителско семејство. Дел од детството го поминал во Нигерија, а потоа на негови 11 години живеел во Сент Луис, САД. По враќањето во Англија се запишал во средно училиште во Винчестер.
Откако завршил средно училиште, Фирт се преселил во Лондон и бил примен во Националниот младински театар, каде што запознал многу луѓе и се вработил во одделот за гардероба во Националниот театар. Потоа студирал во Драмскиот центар во Лондон.
Кариера
Пресвртница во неговата кариера била неговата улога како гордиот аристократ г-дин Дарси во мини-серијата на Би-Би-Си, Гордост и предрасуда (1995) заснована на романот од Џејн Остин. За оваа улога бил номиниран за БАФТА.
По ова тој добивал улоги во комерцијално успешни филмови како што се Англискиот пациент (добитник на девет Оскари), Вљубениот Шекспир (кој освоил седум статуетки, вклучувајќи и оскар за најдобра глумица за Гвинет Палтроу), Дневникот на Бриџит Џонс со Рене Зелвегер, Девојката со бисерна обетка со Скарлет Јохансон. Во Мама Миа!, музички филм со Мерил Стрип во главната улога, го игра Хари Брајт, еден од можните татковци на Аманда Сејфрид.
Колин Фирт глумел и во Easy Virtue, кој премиерно бил прикажан на Римскиот филмски фестивал и добил одлични критики. Тој глумел во Џенова, кој имал премиера на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто во 2008 година. Во 2009 година глумел во Божиќна песна, адаптација на романот од Чарлс Дикенс. Во Сликата на Доријан Греј (2009), филм со Бен Барнс во главната улога, кој се базира на истоимениот роман од Оскар Вајлд, тој го играл лордот Хенри Вотон. На 66-от Меѓународен филмски фестивал во Венеција во 2009 година, за неговата улога како професор на колеџ кој се бори со осаменоста по смртта на неговата долгогодишна партнерка во режисерското деби на Том Форд, „Самец“, Колин Фирт го добил Волпи купот за најдобар актер. За таа улога добил најдобри критики во кариерата и бил номиниран за Оскар, Златен глобус, награда од Здружението на актерите на екранот, БАФТА и номинации за BFCA; во февруари 2010 година ја освоил наградата БАФТА за најдобар глумец во главна улога.
Во филмот „Говорот на кралот“ (2010) Колин Фирт ја глуми улогата на принцот Алберт, војвода од Јорк/Кралот Џорџ VI, Во кој се опишуваат обидите на кралот да ја надмине својата говорна маана откако ќе стане крал на Обединетото Кралство кон крајот на 1936 година. На Меѓународниот филмски фестивал во Торонто (TIFF), филмот добил овации. На 16 јануари 2011 година, за улогата во Говорот на кралот тој освоил Златен глобус за Најдобра изведба на актер во филм – драма. Здружението на актерите на екранот, на 30 јануари 2011 година му ја доделило наградата за најдобар машки глумец. Во февруари 2011 година, ја освоил својата втора последователна награда за најдобар глумец на наградите БАФТА во 2011 година, а на 27 февруари 2011 година добил Оскар за најдобар глумец. Филмот заработил 414.211.549 долари.
Фирт го глумел британскиот таен агент Бил Хејдон во адаптацијата од 2011 година на романот од Џон ле Каре, Крпар, кројач, војник, шпион, во режија на Томас Алфредсон и со Гери Олдман, Бенедикт Камбербач, Том Харди, Марк Стронг и Џон Херт. Во комедијата A Perfect Plan (2012) глумел заедно со Камерон Дијаз, во кој коваат план за измама со продажба на лажна слика. Во мај 2013 година, било обелоденето дека Фирт потпишал да глуми заедно со Ема Стоун во романтичната комедија на Вуди Ален „Магија на месечината“, со дејство во 1920-тите и снимена на Француската ривиера. Во 2014 година, го глумел Хари Харт во шпионскиот акционен филм Kingsman: The Secret Service, кој заработил 414,4 милиони долари наспроти буџет од 81 милион долари.
Во 2017 година, повторно ја играл улогата на Џејми од „Love Actually“ од 2003 година. Истата година, Фирт го глумел Хари Харт во продолжението Kingsman: The Golden Circle. Во 2018 година, Фирт ја повторил својата улога на Хари Брајт во продолжението на Mamma Mia!, ''Мама Миа! 2. Потоа глумел во музичката научна фантастика Мери Попинс се враќа'', со Емили Блант во главната улога. Тој исто така го глумел командантот на британската морнарица Дејвид Расел во Курск, филм за вистинскиот настан за катастрофата на подморницата Курск во 2000 година. Во 2019 година, тој имал камео улога како британски генерал во филмот од Сем Мендес, 1917. Сместен во Англија во 1947 година, Фирт глуми со Џули Волтерс во Тајната градина, а подоцна во 2020 година со Стенли Тучи во Супернова. Во 2021 година, глумел во романтичната драма Mothering Sunday во режија на Ева Хусон. Во декември 2021 година, добил улога во драма филмот од Сем Мендес, Империја на светлината, со Оливија Колман во главната улога. Во април 2022 година глумел во Операција Минсмит. Во мај 2022 Фирт се вратил на телевизија глумејќи го Мајкл Петерсон во HBO серијата Скалила.
Канабис во Казахстан
Историја на канабисот во Казахстан
Според Sensi Seeds: Се верува дека канабисот потекнува од денешен Казахстан и околните делови на Средна Азија, и дека луѓето почнале да го користат уште од 10.000 години п.н.е. Канабисот веројатно првично се користел за растителни влакна и семиња, а неговите лековити и психоактивни својства биле откриени подоцна.- [Извор: Сешета, 28 август 2014 година, Sensi Seeds senseseeds.com -]
„Околу 500 година п.н.е., номадските скитски племиња кои го населувале регионот биле добро познати по нивната употреба на канабис. Скитска гробница (обично наречена „бара“) датирана околу 300 п.н.е. била пронајдена во регионот на Западен Алтај во Монголија (непосредно северно од денешен Казахстан) и ископана во 1929 година; Откриено е дека содржи балсамирано тело на маж заедно со котел полн со изгорени семки од коноп. Друга количка датирана околу 400-500 година п.н.е. била ископана во 1947-1949 година и била откриена дека содржи разни котли и колби со изгорени и неизгорени семки од канабис. -
„Древните скитски племиња кои го населувале регионот биле документирани да го користат и за рекреација и за ритуал; грчкиот историчар Херодот ги опишал како „завиваат“ од задоволство по вдишувањето на испарувањата од запалените семиња од канабис („семето“ веројатно се однесува на целата цветна глава што ги содржи семето). Херодот како историски извор не е целосно доверлив и како таков, многумина ја оспорија вистинитоста на овие тврдења, но откривањето на неколку скитски гробници кои содржат зачуван канабис ја докажа вистинитоста на неговите изјави барем на оваа тема. Од познатите описи на скитскиот живот што ни ги остави Херодот, се чини дека нема сомнеж дека луѓето од тоа време биле свесни за опојните ефекти на канабисот.
„Средновековните Казахстанци, потомци на Скитите и разни други племиња кои го посетувале регионот во античко време, очигледно продолжиле да користат влакна од коноп за мноштво намени, вклучително и ткаење и правење јаже. Има малку докази за трговија со канабис и хашиш како опојно средство во поголемиот дел од овој период, но бидејќи се наоѓа по трасата на древниот пат на свилата (кој течеше од Источна Африка и Арапскиот Полуостров сè до Кина) Казахстан несомнено има долга историја на трговија со канабис.-
Наводи
<references group="" responsive="1"> https://factsanddetails.com/central-asia/Kazakhstan/sub8_4b/entry-4649.html
Гвајакилска средба
Гвајакилската средба, или Гвајакилска конференција (Conferencia de Guayaquil), била средба која се одржала на 26 јули 1822 година во Гвајакил, Еквадор, помеѓу Хосе де Сан Мартин и Симон Боливар. Средбата била одржана за да се разговара за иднината на Перу (како последно силно шпанско вицекралство во Јужна Америка) и понатамошниот политички развој на (пост-)колонијална Јужна Америка.
Причини
Лима, главниот град на Вицекралството Перу, бил најзначаен град на шпанските колонии во Јужна Америка. За време на латиноамериканските војни за независност, Лима бил силно упориште на кралските приврзаници. Градот и кралските приврзаници често воделе борби со приврзаниците на независноста на колониите. Предводени од идеите за независност од шпанска власт, а по утврдувањето на независноста на Обединетите Покраини на Рио де ла Плата и Чиле, Хосе де Сан Мартин започнал со организирање на морнарица сè со цел да се опколи Лима по морски пат. Лима била заземена од либертадорите, но сепак кралските приврзаници биле сè уште присутни во Перу.
Од север, Симон Боливар постепено се приближувал кон Перу. Тој ја ослободил Венецуела после голем број обиди и со помош на Франсиско де Паула Сантандер ги ослободиле Обединетите Покраини на Нова Гренада и со тоа се основала Гран Колумбија. Со битките кај езерото Маракаибо се загарантирала независноста на Венецуела.
Теми на разговор
Сан Мартин пристигнал во Гвајакил на 25 јули, кога бил пријатно пречекан од Боливар. Како и да е, двајцата не успеале да постигнат договор, иако имале исти цели и взаемна почит, дури и под услови на прифаќањето на Сан Мартин да биде под Боливарова команда. Двајцата имале различни идеи за тоа како да се организираат владите на државите кои ќе бидат ослободени. Боливар се залагал за создавање на републики, додека Сан Мартин се залагал за создавање држави по европски терк, односно монархии. Сан Мртин исто така напоменал дека прифаќа поставување на европски принц како Крал на Перу кога Перу ќе биде ослободено.
1809
1809 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1809 година од новата ера, 809. од вториот милениум, 9. од XIX век и последна од 1800-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7317 и 7318 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6559 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5569 и 5570 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2562.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1809 година се протега во 4445 и 4446, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4505 и 4506 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2352. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1223 и 1224 исламска година.
1812
1812 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1812 година од новата ера, 812. од вториот милениум, 12. од XIX век и трета од 1810-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7320 и 7321 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6562 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5572 и 5573 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2565.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1812 година се протега во 4448 и 4449, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4508 и 4509 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2355. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1226 и 1227 исламска година.
1808
1808 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1808 година од новата ера, 808. од вториот милениум, 8. од XIX век и деветта од 1800-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7316 и 7317 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6558 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5568 и 5569 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2561.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1808 година се протега во 4444 и 4445, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4504 и 4505 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2351. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1222 и 1223 исламска година.
Мала Корапска Врата
Мала Корабска Врата — високопланински превој на планината Кораб во западна Македонија. Преслапот Мала Корапска Врата е висок 2.465 метри надморска височина и ги поврзува, односно меѓусебе  ги дели гребените (масивите) на врвовите Голем Кораб на север и Мал Кораб  на  југ ., во средишниот дел на планината Кораб. Се наоѓа на главниот срт на протегање на планината Кораб, а по него води и македонско-албанската државна граница. Непосредно ги поврзува врвот Малокорапска Стена (и Мал Кораб) на југ-југозапад и Корабец/Безимен (и Голем Кораб) на север-североисток. Точната местоположба на превојот Мала Корабска Врата е 41°46’ северна географска широчина и 20°32’ источна географска должина. Преку превојот води тесна сточарска патека која претежно ја користат овчари од Албанија кои го преминуваат превојот со своите стада овци кои ги напасуваат веднаш на пространото пасиште во пределот Бруштла каде се наоѓа и Малокорапското Езеро на територијата на Македонија. Поради тоа што на преслапот минува и граничната линија помеѓу Македонија и Албанија, во минатото тој имал големо безбедносно и геостратешко значење поради што веднаш на самиот превој се наоѓа граничен камен и бункер (пушкарница) од албанска страна до самата гранична линија, кој воедно можеби е и бункер изграден на најголема надморска височина.
ФК Преспа
ФК Кадино — македонски фудбалски клуб од Ресен. Клубот моментално се натпреварува во Третата македонска фудбалска лига - Југозапад.
Историја
Клубот бил основан во 1919 година. Првиот натпревар на клубот бил одигран на 12 јули истата година, во црвени дресови. Негов противник бил екипа склопена од воениот гарнизон кој бил во Ресен. Тој натпревар завршил со победа на ресенчани со 2:0.
Во септември 2019 година, било одржан настан по повод стогодишнина од постоењето на клубот.
1807
1807 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1807 година од новата ера, 807. од вториот милениум, 7. од XIX век и осма од 1800-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7315 и 7316 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6557 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5567 и 5568 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2560.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1807 година се протега во 4443 и 4444, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4503 и 4504 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2350. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1221 и 1222 исламска година.
1806
1806 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1806 година од новата ера, 806. од вториот милениум, 6. од XIX век и седма од 1800-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7314 и 7315 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6556 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5566 и 5567 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2559.
1805
1805 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1805 година од новата ера, 805. од вториот милениум, 5. од XIX век и шеста од 1800-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7313 и 7314 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6555 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5565 и 5566 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2558.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1805 година се протега во 4441 и 4442, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4501 и 4502 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2348. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1219 и 1220 исламска година.
Организам
Во биологија и екологија, организам (на грчки organon = инструмент) — збир на органски системи кои влијаат еден на друг на тој начин што тие функционираат како повеќе или помалку стабилна целина и покажуваат одлики на живот.
Опел Вектра
Моделот Вектра бил претставен за првпат во октомври 1988 година како замена за Опел Аскона, додека овој модел бил заменет од Опел Инсигнија во ноември 2008 година.
Вектра A (1988–1995)
Првата генерација на моделот Вектра, познат како Вектра A, бил воведен во октомври 1988 година, како седан со четири врати и хечбек со пет врати, заменувајќи го моделот на Опел Аскона C. Купето засновано на Вектра, наречено Калибра, било воведено следната година. И двата автомобили биле дизајнирани од страна на шефот за дизајн на Опел во тоа време, Вејн Чери.
Воксхал Моторс, британската подружница на ГМ што ги продавал повеќето од своите модели со Опел, не го користел името на моделот „Вектра“ сè до воведувањето на втората генерација во Велика Британија во август 1995 година, заменувајќи го Кавалиер. Во 1989 година биле воведени моделите Base, LS, GL, GLS, CD и GT, а нејзиниот сестрински модел бил трета генерација Кавалиер.
Две верзии на погон на четири тркала биле додадени во моделите од 1990 година, а во 1993 година, автомобилот добил ограничена верзија на турбо полнач, со 204 КС (150 kW). Моторот од 1,4 литри не бил достапен на сите пазари. На пазарите како Италија, каде помалите мотори биле фаворизирани од даночниот систем, исто така бил понуден и моделот со 1,4 GLS. Исто така се појавил мотор од 2,5 литарски V6 кон подоцнежните фази на Вектра, развивајќи 170 КС (125 kW), претворајќи го автомобилот во релаксиран автопат крстосувач, наместо да му дава спортски претензии.
Вектра B (1995–2002)
Вториот модел, Вектра B, бил воведен во октомври 1995 година, на Саемот за автомобили во Франкфурт, а опсегот на моделот за првпат вклучувала верзија на караван од пет врати. Овој модел го заменил Кавалиер Воксхал во Велика Британија.
„Воксхал Б“ бил последниот „Воксхал“ кој се произведувал во фабриката во Лутон на компанијата, бидејќи бил објавен крајот на производството на автомобили во декември 2000 година, стапувајќи во сила нешто повеќе од една година подоцна. Во март 2004 година, производството на автомобили завршило, иако производството на комерцијални возила продолжило. Во септември 1996 г. премиерно се појавила верзијата на караван со пет врати, со ознаката „One step ahead of the Mob“.
Вектра B била наследена од Вектра C во септември 2002 година. Моделот бил насловен како Холден Вектра во Австралија и Нов Зеланд. Помеѓу 1998 и 2001 година, Холден го извезувал моделот во регионот, со цел да извезе 60% од производството, иако тоа влијаело негативно поради азиската економска криза.
Моторите започнале со 75 КС (55 kW) и 1.6 L, Family 1, но на крајот 8-моторните вентили биле заменети со 16 постројки за напојување. Моторот 2.0 L Family II, со 136 КС (100 kW) бил развиен како тркачки автомобил (подоцна во Австралија со 2.2 L 108 kW), а на врвот на својот развој поседувал 2,5 L V6 со 170 КС (125 kW).
Дизел моторите биле направени од Изузу, со 1,7 Л 82 КС, а биле направени и модели со 2,0 Л Екотек со 82 КС или 101 КС и 2,2 Л Екотек со 125 КС. Во 2001 година, целиот нов бензински мотор 2.2 L, бил пренесен на Вектра C, и најпрвин бил воведен мотор со 2,5 L во последната инкарнација, и надграден на 2,6 L за да се сместат подобрувањата на емисиите. Во април 1999 година, Вектра била надградена.
Со модели кои имале ограничено издание, Вектра влегла во автомобилските трки со моделите i500, Super Touring и GSi. Првиот модел бил развиен во Германија од Опел Моторспорт, каде моќноста на моторот V6 се зголемила на 195 КС (143 kW), а другите два модели биле создадени во Милтон Кејнс од Мотор Спортс Девелопментс. Биле произведени 3900 модели со 2.5 модели на GSi, претежно седан и хечбек. Со само 317 каравани произведени во ова време, моделите станале едни од најретките на Воксхал.
Во 2001 и 2002 година, била направена последена од линијата 2.6 GSi, но овие биле ограничени на петстотини автомобили и претежно биле седани и хечбекови, но биле направени и 37 каравани. Овие модели добиле бројни дополнителни надградби, вклучувајќи, но не ограничувајќи се на предните светла Ксенон, и поголеми предни сопирачки.
Во октомври 2013 година, списанието Top Gear ја сместил Вектра 1995 на својот список на 13-те најлоши автомобили во последните 20 години, опишувајќи го автомобилот како „толку просечен што Џереми Кларксон одби да го вози“.
Производството на „Вектра Б“ завршило во март 2002 година.
Египет
Во Египет, производството на Вектра B продолжило и во текот на 1996 година со два модели, 1.6l 8v GLS со рачен менувач, како 2.0л 8v со автоматски менувач.
Подоцна во 2000 година, ревидираниот модел бил произведен со три модели 1.6 8v GLS со рачен менувач (подоцна заменет од 1.6 16v GLS со автоматски менувач), 2.0 16v ЦД со автоматски менувач, и 2.0 CDX автоматски менувач и сите во седан стил. Во 2002 година, локалното производство на Опел Вектра престанало, во корист на седанот Опел Корса и Опел Астра.
Северна Америка
Поврзан модел продаван во Северна Америка бил Сатурн L-серија, воведена во 2000 година, но била повлечена во 2005 година и заменета со Сатурн Аура во 2007 година.
Вектра C (2002–2008)
Изграден на Платформата GM Epsilon, Опел Вектра C, претставен во март 2002 година, првично бил достапен како седан со четири врати и хечбек со пет врати, познат како GTS. Потоа бил додаден моделот на караван со пет врати во 2003 година. Официјалното претставување на Вектра C се случило на Саемот за автомобили во Женева во 2002 година.
Првично, Вектра C требало да се појави со Сааб 9-3 во октомври 2001 година, на Саемот за автомобили во Франкфурт, но во јули 2001 година, било објавено дека одложувањата го принудиле Џенерал моторс да го одложи претставувањето. Верзијата со хечбек премиерно била прикажана во септември 2002 година.
Вектра C за првпат била видена во списанието Auto Express во ноември 1999 година. На Саемот за автомобили во Франкфурт во октомври 2003 година, премиерно била прикажана верзијата на караван, која има малку подолго меѓуоскино растојание од хечбекот и седаните, кое изнесува 2.830 милиметри на караванот. Воксхал Сигнум делумно се засновал на Вектра C, со сосема поинаков распоред во задниот дел.
Опсегот на моторот бил значително изменет поради зголемената тежина на Вектра C. 90 kW (121 КС) 1.8 литарски Family 1 Ecotec мотор бил резервиран за основниот модел, како главен бензински мотор за Вектра C, по кое седувале моторите Екотек 2,2 Л со 108 kW (145 КС), 3,2 Л и 54-степен V6, со 155 kW (208 КС). Од јуни до јули 2002 година, Ед Харис учествувал во реклами за Опел Векстра во Велика Британија. Пјерлуиџи Колина, исто така учествувал во реклами низ цела Европа за Вектра, како и за Сигнум, на крајот на 2005 година.
Во 2003 година, бил понуден моделот со 2.0-литарски турбополнач мотор Екотек со 129 kW (173 КС), но истиот бил произведен само во мали количини, а истиот мотор станал главен мотор за друг ГМ бренд, Сааб. 2,2 Л бил ажуриран во 2004 г., со додавање на името „Direct“ на моделот, што укажува на ново ажурирање со директно вбризгување со висок притисок што го зголемило производството на енергија на 115 kW (154 КС) со подобрени емисии.
Дизел моќта, која станала важна за комерцијалниот успех во Европа, била обезбедена од „Изузу“ со 3,0 литарски ДМАКС В6 и од 132 kW (177 КС).
Во октомври 2004 година, четири-цилиндричниот дизел мотор бил заменет со 1,9 литарски мотор Ecotec CDTI од Фиат, способен за производство на 89 kW (119 КС) во 8v форма и 110 kW (148 КС) во 16v форма. Се сметало дека оваа е многу подобра од претходната Вектра.
Вектра C добила фејслифт во септември 2005 година, со дебитирање на Саемот за автомобили во Франкфурт. Сепак, моќноста на 3,0 дизелот била зголемена на 137 kW (184 КС), а бензинскиот 3,2 литарски V6 мотор бил заменет со австралиски вграден турбополнач од 2.8 Л и V6 единица. Овој развиен мотор на Сааб може да произведе 170 kW (228 КС). Опел го инсталирал двојниот турбо мотор за својата производна линија на Сигнум кој имал 185 kW (248 КС).
Вектра со 185 kW (248 КС) била достапна во 2006 година. Опел исто така вовел - за првпат - OPC верзија на Вектра, користејќи го името VXR во Велика Британија. Овие варијанти со високи перформанси биле достапни само како хечбеци и каравани. Во Велика Британија моќноста на моторот High Feature V6 била зголемена на 188 kW (252 КС), давајќи максимална брзина која достигнува 250 км на час.
Продажбата на Вектра C во Велика Британија не била толку силна како и претходните. Во најголем дел од својот животен век, оригиналната „Вектра“ била четвртиот најпродаван автомобил во земјата, но „Вектра Ц“ никогаш не се нашла повисоко од десеттото место во табелите за продажба на автомобили во земјата
Во 2007 година, таа конечно била вклучена во Топ 10 на табелите за продажба на автомобили во Велика Британија, како десетти најпопуларен нов автомобил во земјата со над 50.000 продажби, надминувајќи го Форд Мондео за првпат од 1999 година. Исто така, во јануари 2007 година, варијантата на караван добила награда од страна на списанието What Car? за најдобар караван модел на годината.
Додека Вектра C се продавала во Мексико и Чиле како Шевролет Вектра, моделот не се продавал во Бразил, каде што Шевролет се одлучил да ја продава Астра H под марката на Вектра од 2006 до 2011 година.
Производството на Вектра C и Сигнум завршики во јули 2008 година.
Шевролет Вектра D (2009–2012)
Шевролет Вектра D е ревидираната верзија на Опел Инсигнија на пазарот во Чиле. Тоа е многу редок модел на „Шевролет“ во Чиле.
Графички техники и технологии
Графички техники и технологии претставуваат материјали, постапки и начини на нивна употреба при печатење и создавање на уметнички дела графика. Карактеристично за овој медиум и начин на изработка на уметничките дела се: најпрво изработката на матрицата, од која цртежот или ликовната постапка се отсликува - втиснува на хартијата или некоја друга подлога. Исто така по правило во оваа техника графичките отпечатоци, благодарение на матрицата можат да се печатат во два и повеќе примероци - тиражи, со што графичкиот отпечаток, како уметничко дело заради својата мултиоригиналност е една од најдемократските и најдостапни уметнички дисциплини. Методот на графичките техники за обработка на матрицата - подлогата може да биде: механички, хемиски и фотохемиски. Според тоа како е изработен и обработен цртежот на матрицата, релјефно, длабинско или рамно, се разликуваат три главни графички методи на печатење: релјефно, длабинско и рамно соодветно.
Механички метод
Овој метод вклучува само рачна изработка и претставува врежување во матрицата која може да е од дрво или метал. Врежувањето се врши со помош на графички алатки - ножеви, игли, длета, шила.
Фотохемиски метод
Овој метод подразбира дејство врз матрицата со помош на светлина и хемиски средства.
Техника на висок печат
Оваа техника на висок печат е обработка на плочата - матрицата на која што линиите и формите што сакаме да ги втиснеме на хартијата се на површината од матрицата а оние што не треба да бидат отпечатени, втиснати се под површината на матрицата.
Техника на длабок печат
Оваа техника подразбира - цртежот што сакаме да го втиснеме на хартијата од матрицата да се врежува во плочата. При печатењето, површината на плочата останува чиста и без боја а врежаните линии и форми се исполнети со боја која потоа се втиснува на хартијата. За графички подлоги, матрици, вообичаено се користат плочи од бакар, цинк, алуминиум, плексиглас. Цртежите се внесуваат на два начина: механички или хемиски.
Техника на рамен печат
Техниката на рамен печат подразбира печатење на цртежот и формите преку рамна плоча.
1802
1802 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1802 година од новата ера, 802. од вториот милениум, 2. од XIX век и трета од 1800-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1802 година се протега во 4438 и 4439, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4498 и 4499 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2345. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1216 и 1217 исламска година.
1804
1804 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1804 година од новата ера, 804. од вториот милениум, 4. од XIX век и петта од 1800-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7312 и 7313 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6554 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5564 и 5565 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2557.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1804 година се протега во 4440 и 4441, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4500 и 4501 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2347. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1218 и 1219 исламска година.
1803
1803 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1803 година од новата ера, 803. од вториот милениум, 3. од XIX век и четвртта од 1800-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7311 и 7312 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6553 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5563 и 5564 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2556.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1803 година се протега во 4439 и 4440, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4499 и 4500 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2346. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1217 и 1218 исламска година.
Уставен акт за правата на националните малцинства во Република Хрватска
Уставниот акт за правата на националните малцинства во Република Хрватска ( Ustavni zakon o pravima nacionalnih manjina  ) е уставен закон кој ги дефинира правата на националните малцинства во Хрватска. Тој е еден од вкупно трите уставни акти во хрватскиот правен систем, а другите два се Уставниот акт за спроведување на Уставот на Хрватска и Уставниот акт за Уставниот суд на Хрватска. Во неговата сегашна форма, Законот стапли на сила на 23 декември 2002 година Неговата претходна верзија, под наслов Уставен акт за националните и етничките заедници или малцинства бил донесен во декември 1991 година како предуслов на меѓународната заедница за признавање на хрватската независност од Социјалистичка Федеративна Република Југославија. Законот е хиерархиски според Уставот на Хрватска и мора да биде усогласен со него, но над обичните државни закони и одлуки, и над статутите и одлуките на пониските нивоа на власта, кои сите мора да бидат во согласност со овој закон. Дополнително, иле креирани два посебни закони за да се дефинираат правата во врска со образованието на јазиците на малцинствата и специфичните права за употреба на јазиците на малцинствата во јавниот живот ( Закон за употреба на јазиците и писмата на националните малцинства и Законот за образование на јазикот и писмото на националните малцинства ). Дополнително, самиот Устав на Хрватска има членови кои директно се однесуваат на заштитата на националните малцинства и ги наведува традиционалните малцинства во Хрватска.
Уставен акт за националните и етничките заедници или малцинства
Во декември 1991 година, хрватскиот парламент го усвоил „Уставниот акт за човековите права и слободи и правата на националните и етничките заедници или малцинствата во Република Хрватска“, кој бил предуслов за меѓународно признавање на Хрватска.
Од периодот на Социјалистичка Федеративна Република Југославија, Хрватска наследи и призна релативно високо ниво на заштита на колективните малцински права. Проблемот се појави со заштитата на правата на „новите малцинства“, односно припадниците на другите шест конститутивни народи на поранешната држава, со исклучок на Хрватите ( Срби, Словенци, Бошњаци, Македонци и Црногорци ). Проблемот бил особено изразен кај Србите од Хрватска кои имаа статус на суверен народ во Социјалистичка Република Хрватска.
Во 1992 година Хрватска го промени законот со цел да го вклучи правото на политичка автономија во областите каде што малцинствата всушност се мнозинство од населението. Покрај правото да се биде застапен и широките права на законот за културна автономија, сега е предвидено право да се формираат автономни области во областите каде што некои малцинства сочинуваат мнозинство според југословенскиот попис од 1981 година. Меѓутоа, во пракса оваа одредба никогаш не била имплементирана бидејќи областите што ги исполнувале условите биле дел од Република Српска Краина.
Уставниот закон предвидуваше два вида мониторинг на неговото спроведување - меѓународен мониторинг и соработка при неговото спроведување со автономните окрузи.
Кон крајот на септември 1995 година, по операцијата „Бура“, Хрватска ја вратила контролата врз целата своја територија, освен Источна Славонија, Барања и регионот Западна Сирмија, кои беа под контрола на УНТАЕС. Хрватскиот парламент првично привремено ја суспендирал примената на одредбите од Законот со кои се дава право на политичка автономија, што предизвика меѓународна критика. Последователно, тој дел бил целосно укинат.
Еден од првите предуслови за отпочнување на пристапот на Хрватска во Европската унија беше донесување на нов закон за правата на националните малцинства.
Хрватскиот парламент
Според Уставниот акт за правата на националните малцинства, на националните малцинства кои учествуваат во вкупното население на Хрватска со повеќе од 1,5% (само Србите во Хрватска ) им се гарантирани минимум едно, а најмногу три места во хрватскиот парламент. Малцинствата кои сочинуваат помалку од 1,5% од вкупното население (другите малцинства) можат да изберат вкупно 4 членови на Парламентот.
Законот пропишува формирање на посебни изборни единици на хрватскиот парламент XII за избори на претставници на националните малцинства.
Регионално и локално ниво
Според Уставниот акт за правата на националните малцинства, општините и градовите во кои припадниците на малцинствата се состојат од 5% до 15%, имаат право да имаат еден претставник во локалниот совет. Ако локално некое малцинство се состои од повеќе од 15% или на ниво на окрузи повеќе од 5% од населението, тоа малцинство има право на пропорционална застапеност во локалните и регионалните совети.
Во административните единици каде националното малцинство има право на пропорционална застапеност во претставничките тела, истото има право и на пропорционална застапеност во извршните органи. Малцинствата имаат право да избираат заменици на општински/град/градски градоначалник или заменици на префектите на округот.
Националните малцинства имаат право на пропорционална застапеност во владините тела и судските органи пропорционално со учеството во вкупното население на подрачјето во кое тоа тело ја врши својата јурисдикција.
За остварување на овие права припадниците на националните малцинства имаат право на приоритет при вработувањето кога изречно се повикуваат на тоа право при апликацијата и кога подеднакво како и другите кандидати ги исполнуваат сите други критериуми.