cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Грчко-италијанска војна
Војна
Италијанскиот генералштаб изработил три плана. План „Е“, кој вклучувал напад врз Југославија со истовремени безбедносни мерки против Грција; план „Ц“ за напад врз Грција со истовремени безбедносни мерки против Југославија и, конечно, план кој предвидувал мерки доколку ништо не се случи. Во исто време, военото министерство подготвуваше план за демобилизација на две армии од 600.000 луѓе. Одлуката за напад врз Грција беше донесена на 8 октомври, а нападот започна на 28 октомври 1940 година. Во три часот по полноќ, на грчкиот диктатор Јоанис Метаксас му беше врачен италијански ултиматум. До шест часот тоа утро тој мораше да се покорува. Сепак, италијанските трупи ја нападнаа Грција уште во 5:30 часот. Адолф Хитлер тогаш беше на пат. Тој прво отиде кај Франциско Франко за да ја придобие Шпанија да се приклучат на силите на Оската. Тој не успеал. Се враќал дома преку Виши, каде сакал да го убеди Петен на поголема покорност. Го добил писмото на Бенито Мусолини во кое го известува дека има намера да ја нападне Грција. Кога Хитлер го прочитал писмото, тој предложил разговор во Фиренца, на 28 октомври. Кога Хитлер излегол од возот во Фиренца тој ден, Мусолини триумфално извикал: „Фирер, маршираме!“
Благодарение пред сè на нивната авијација, која беше шест пати побројна од грчката, Италијанците постигнале успех во првите денови. Со една оклопна дивизија и две засилени пешадиски дивизии нападнаа од југозапад. На североисток, имаше три засилени италијански пешадиски дивизии. Во централниот дел на фронтот, планинска дивизија се обиде да ги пробие планините Пинда за да стигне до Метсовон. Од таму, имено, имаше повеќе проодни патишта на кои тие можеа поуспешно да ги користат своите тенкови. Борбите во центарот беа решавачки на крајот. Тогаш началникот на грчкиот Генералштаб, генералот Александар Папагос, издаде наредба што потсетува на борбата на Старите Грци против Персијците. Ноќта помеѓу 9 и 10 ноември грчките војници се искачиле на падините на Пинд, оставајќи го центарот целосно незаштитен. Кога се разденило, Грците го нападнале крилото на алпската дивизија „Јулија“, оставајќи ранети и многу воен материјал, а остатокот од италијанската дивизија морал да се повлече во Албанија. Влијанието на оваа грчка победа се рефлектирало и врз другите делови на фронтот. Ситуацијата на фронтот многу брзо се сменила, толку многу што Грците наскоро можеле да започнат контраофанзива на 14 ноември. Нападите на грчката војска најпрво започнале на граничното подрачје кон Југославија. Грчките трупи напредувале на Западниот фронт речиси без никакво одлагање. Италијанците добивале сè повеќе засилувања, па наскоро грчката контра-офанзива била запрена. Паузата траела до 8 декември, кога Грците повторно нападнале. Италијанците биле туркани подалеку и западно.
На 22 ноември во Рим владеела целосна паника. На 5 декември, Мусолини, преку италијанскиот амбасадор во Берлин, испратил итно барање да изнуди каква било помош од Германците. Во меѓувреме, Грците сè повеќе напредувале. На североисток, тие го окупирале градот Поградец, во центарот биле пред сообраќајната клучка Клисура, на југозапад го обиколиле албанското пристаниште Химара. Мобилизацијата на ново демобилизираните лица започнала повторно во Италија.
Загриженоста за грчките успеси растеше во Берлин, особено откако британската авијација и даде одредена поддршка на грчката армија. Германците почнаа да стравуваат за нафтените полиња во Романија. Следуваше период на тајни преговори меѓу Метаксас и Хитлер, кој сепак ги отфрлија германските услови за посредување.
На Хитлер во тоа време му беше јасно дека тој сепак ќе мора да смета на војната на Балканот. Уште на 18. ноември тој и нареди на Врховната команда да изготви оперативен план за напад врз северна Грција и евентуално на целата земја.
На албанскот фронт во меѓувреме грчкиот напад се одвивал поспоро. Трупите биле премногу далеку од своите бази, така што снабдувањето станало тешко. Сем тоа Грците ги исцрпија своите резерви, додека новите постојано пристигнуваа на страната на Италијанците. Сепак, недостасуваше успехот, кој му беше потребен на Мусолини толку многу. Кога на 19. јануари 1941 година решил да појде во Германија на разговор со Хитлер, дознал дека неговата најдобра девизија „Тоскански волци” била срушена.
Во јануари 1941 година, грчкиот генерал Метаксас починал ненадејно, но тоа немало посебен ефект врз грчката војска. На почетокот на март, Италијанците започнале офанзива и се обиделе да возвратат, но набрзо биле запрени. После ова, стабилизираната борбената линија останала непроменета до почетокот на германскиот напад врз Грција.
Италијанска катастрофа
Причините за италијанската катастрофа се многу: тотална неподготвеност на војската за војна, тотално потценување на грчката војска, премали сила за инвазија на многу тежок терен, неискористување на првичната иницијатива и она што ги придружуваше италијанските војници насекаде на боиштата - релативно низок борбен морал.
NGC 4540
NGC 4540 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4540 се споменува и како UGC 7742, MCG 3-32-74, CGCG 99-93, VCC 1588, IRAS 12323+1549.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4540 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4540 има привидни димензии од 1,9' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 34 м 50,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 33' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 4540 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41876. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1446. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Список на дипломатски претставништва во Хамбург
Историјата на Хамбург на дипломатски мисии започнала во 16-от век, во времето кога градот бил слободен царски град. Првите мисии од градот Хамбург на други држави потекнуваат уште од средниот век и учеството на Хамбург во Ханзеатската лига. Првите претставници биле наречени олдермен, подоцна во стилот на познатиот „Consul“. До 2009, имало 100 конзулати во Хамбург, рангиран како трет во светот по бројност на конзулати (по Њујорк и Хонгконг) и најмногу во Европа. Конзулите се службени претставници на владите на странски држави во градот Хамбург, нормално да дејствуваат за да им дадат помош на граѓаните на својата држава, да ги претставуваат интересите на нивните држави и за олеснување на трговијата и пријателството помеѓу граѓаните на Хамбург и државата, која тој претставник ја претставува. Постојат неколку конзули кои обезбедуваат помош со бирократски прашања на граѓаните на државата од која доаѓа конзулот или живеат во странство, како и на граѓаните на Хамбург (и често на Северна Германија, н.п. Генералниот конзулат на Јапонија ), кои сакаат да тргуваат со државата на конзулот (н.п. информации за виза или царински ограничувања). Конзулите се исто така и патрони на саеми или изложби, како Генералниот конзул на САД Карен И. Џонсон, која била патрон на Саемот за размена на младите во септември 2009.
Во 19-от век Хамбург бил важно место за дипломатските мисии, поради угледот стекнат како ханзеатски град и важноста како центар на трговијата. Трговијата и независните стремежи на Ханзеатските градови Бремен, Либек и Хамбург за „здружена германска услуга“, која дури била и спомната во договорот Вестфалски мир во 1648 и ханзеатските, а потоа и хамбуршки конзули во текот на 16-от, 17-от и 18-от век биле исто така претставници за „сите Германци“. Сенатот на Хамбург често отворал конзулати во градови и држави, доколку постоела трговска канцеларија. Постоеле многу малку градови како Дрезден—потоа главен град на Саксонија—без морско пристаниште. Договорите биле потпишани, ако правилно неплатениот кандидат бил најден за местото. Членот 23 од договорот на ханзеатските градови и Гватемала потпишан на 25 јуни 1847 го прогласил билатералниот развој на конзулите, или членот 9 од договорот со Сардинија ги уредил судските власти на ханзеатските конзули. Дури во 20-от век, важноста на Хамбург е нагласена со позицијата на хамбуршкото пристаниште во светски рамки. Во 2007, било најпрометно контејнерско пристаниште на светот. Во делот на претовар, Хамбург бил на водечка позиција во 2004. Во 2005, пристаништето истргувало повеќе контејнери со одредиште или потекло во Германија, отколку Бремерхафен и Ротердам заедно.
Првата воспоставена мисија била од Австрија (тогаш Хамбсбуршка монархија) во 1570, словачкиот конзулат бил 100-ти во 2006,, а последен бил конзулатот на Палау (до 2009), поранешна германска колонија од 1899 до 1918/19. Првите миси во Хамбург често биле трговски мисии на странски земји. Во текот на Триесетгодишната војна (1618–1648) биле потребни постојани дипломатски мисии, најмногу на овие дипломати или жители биле граѓани на Хамбург—само големите и највлијателните држави испратија свои државјани. Некои држави испратиле нивни мисии од 1815 – 1886, во тоа време Хамбург бил независен и суверена држава на Германскиот Сојуз.
Битка кај Ис
Битка кај Ис (333 п.н.е.) — вооружен судир во кој македонскиот крал Александар III Македонски, го победил Дариј III Кодоман, врховен шах на Персија.
Место
Битката се војувала јужно од античкиот град Ис, близу денешниот град Искендерум, Турција, од двете страни на малата река Пинар (веројантно денешната река Пајас). Местото било прилично оддалечено од Искиот Залив, а околните планини биле само на 2,6 км раздалеченост, така што Дариј не можел да го употреби големиот број на неговите војници правилно.
Увертира
Александар тргнал во поход на Азија во 334 п.н.е и ги поразил локалните персиски сатрапи во Битката кај Граник. Потоа тој продолжил со окупацијата на Мала Азија.
Додека Александар бил во Тарс разбрал дека Дариј собира огромна војска во Вавилон.
Дариј знаел дека Парменион ја држел клисурата и затоа се упатил северно. Персијците го зазеле Ис без проблем и ги убиле сите болни и ранети македонски војници кои останале таму. Сега Дариј разбрал дека успеал да дојде одзади на македонската војска и да ги прекрати набавките. Потоа тој ја наредил војската на добра одбранбена позиција долж реката Пинар (денес Пајас) и го чекал Александар да нападне.
Причини
Постојат различни мислења за причините за битката. Еден убедителен став врз основа на Куртиј е дека Дариј бил приморан да го премести логорот во терен кој му одговарал на Александар заради тоа што Македонците се бореле дефанзивно по препорака на Парменион. Дариј не можел да ја издржува војската за време на зимскиуот период, а во неговите градови во Феникија веќе имало немири заради доаѓањето на Александар. Дариј бил принуден да ја премести неговата голема војска на едно ритче на бојното поле, позиција која била во огромна корист на помалата војска на Александар.
Александар чекал Дариј да дојде јужно од планинскиот венец Аман бидејќи преминот кој Дариј би го употребил, Беленскиот премин, бил многу поблиску до Сочи и давал најдобар пристап до територијата која Александар ја бранел. Александар чекал 16 км западно од Беленскиот премин кај Миријандер за да му постави замка на Дариј кај Беленскиот премин или преку Јоновиот столб доколку одел северно, каде дариевата војска би била неорганизирана и расштркана во теснецот. Но Дариј се движел северно од Сочи и околу планините, доаѓајќи одзади александровата позиција и скратувајќи му ги комуникациските врски. Така Александар бил приморан да маршира кон Дариј, кој го фатил неспремен со голем крилен маневар. Ова ја дава илузијата дека Дариј играл дефанзивно, бидеќи Александар бил приморан да маршира кон него.
Битката
Македонците продолжиле преку Јоновиот столб. Александар и неговите коњички придружници биле на десното крило, а тесалската сојузна коњица на левото. Фалангата ја командувал Парменион.
Дариј ја формирал својата линија така што тешката коњица ја поставил заедно до брегот од неговата десна страна, потоа грчката платеничка фаланга (12.000, исто колку и македонската). До грчката фаланга Дариј ја поставил персиската пешадија, кардаките, долж реката и во подножјето, каде што го совивале друфиот брег и претставувале закана за десното крило на Александар (оваа формација била слична на буквата Γ). Аријан дава претерана бројка од 20.000 за овиуе трупи. Дариј се сместил во средината заедно со најдобрата пешадија, грчките платеници и кралската коњичка гарда. Според некои историчари, тој сакал да ја имитира хеленската воена формација видена во Битката кај Граник.
Персиската коњица јуришнала на Парменион, а сојузничката коњица преку реката за отворање на битката. Левото крило на Александар набргу станало од суштинско значење, како кај Гавгамела две години подоцна, каде Парменион успеал да го додржи крилото против супериорниот број Персијци доволно долго за Александар да може да изврши пресметан коњички напад против Дариј и да ја разбие персиската војска. Штитоносците под водство на Александар пешки во ова време напаѓале во коритото на реката врз кардаките и успеале да пробијат дупка низ персиските редови.
Потоа Александар се качил на коњ на чело на неговите коњички придружници и диретно почнал да јуриша накај Дариј кој избегал од бојното поле. Заради ова Персијците почнале да се повлекуваат. Македонската коњица ги гонела Персијците во повлекување сѐ додека не се стемнило. Тука се случило големо крвопролевање заради масовното, неогранизирано повлекување на Персијците и гонењето од страна на Македонците.
Последици
Поразот на Персијците во Битката кај Граник го означил почетокот на крајот на периската моќ. Ова била прва битка која персијците ја изгубиле во присуство на Дариј.
Дариј пребегнал преку Еуфрат, оставајќи ја неговата мајка, жена и деца во милост и немилост на Македонците. Александар уште еднаш го победува Дариј во Битката кај Гавгамела во 331 п.н.е.
Отсликувања на битката
Битката била илустрирана (според римскиот писател Плиниј) од грчкиот сликар Филоксен од Еретрија, во доцниот 4 век п.н.е. Оваа слика денес не постои, но постои мозаик според оваа слика пронајден во Помпеја во Куќата на фаунот. Мозаикот е денес во националниот музеј во Неапол и датира од 1 век п.н.е; видете: Александров мозаик
Загора (Канал на Соча)
Загора (словенечки: Zagora) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Пегла
Пегла, архаично утија  — апарат за домаќинство кој служи за пеглање, односно за исправување на облеката која после перењето се изгужвува. Се состои од глатка површина, која претходно се загрева и со неа се пегла и ракува.
Симон Пајонски
Симон (о. 350 п.н.е.) бил пајонски владетел познат само по неговите монети, ковани по пајонски стандард. На нив е претставен трипод што е една од најзастапените реверсни претстави во Дамастион, па затоа се сместува на просторот северно од Пајонија.
IC 901
IC 901 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 5 август 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 901 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,7 m/лм2. IC 901 има привидни димензии од 0,3' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 1 м 54,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 23' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на IC 901 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 938673.
Мањански јазик
Мањанскиот (Ma'anyan) е австронезиски јазик од групата на источнобаритски јазици. Го говорат околу 150.000 Мањанци (подргупа на народот Дајаците) што живеат во средишниот дел на Калимантан, Индонезија. Јазикот е во блиско сродство со малгашкиот, кој е главен јазик на Мадагаскар. Мањанскиот се одликува со големи лексички сличности со другите источнобаритски јазици како паку (77%) и дусун виту (75%).
Лексикон
Еве споредба на некои зборови од банџарскиот, мањанскиот и малајскиот јазик.
OceanX
МВ Алусија
Поморскиот истражувачки брод на OceanX, MV Alucia, е 56-метарски брод за истражување и проучување што се користи во експедициите за истражување и снимање на организацијата. Бродот е опремен со две потопни подморници (Triton Submersibles модели 3300/3 - наречени Надир - и Deep Rover 2), и двете оценети за максимална длабочина од 1.000 метри; хеликоптер со А-ѕвезда и хеликоптерско стојалиште; суви и влажни научни лаборатории; 8K црвени камери, потопни камери при слаба осветленост и сопствени куќишта за подводни камери; и медиумска соба.
OceanX Медиуми
OceanX Media (поранешен Alucia Productions) е медиумска продукциска група на OceanX. OceanX Media работела со BBC Earth на документарната серија за природата Blue Planet II, земајќи го BBC Studios на девет мисии кои придонеле за четири епизоди од серијата, вклучувајќи ја и епизодата 2, The Deep, во која OceanX и BBC ги спровеле првите нуркања во длабоко море до морското дно на Антарктикот. Епизодата била номинирана за Primetime Emmy награда за извонредна кинематографија за нефикциона програма. Видео од нуркањето ја освоило наградата Веби за општествена категорија: образование и откривање во 2019 година. Видеото го режирал креативниот директор на OceanX Media, Марк Далио.
Заедно со BBC Earth, OceanX Media го копродуцирале Oceans: Our Blue Planet, придружниот филм на Giant Screen на Blue Planet II. Филмот е спонзориран од Мајкрософт.
Медиумските содржини на OceanX биле прикажани и во медиумските куќи вклучувајќи ги Mashable, Business Insider, Scientific American, Earther, и Discovery Channel Canada.
Достигнувања
Мисиите на OceanX и мисиите на MV Alucia биле одговорни за:
Партнери
Покрај внатрешните научни и медиумски операции, OceanX соработува со неколку медиумски, научни и филантропски организации за да го олесни и поддржи нивното истражување на океанот. Партнери се Американскиот музеј за природна историја, BBC Studios, режисерот Џејмс Камерон, фотографот Пол Никлен и океанографската институција Вудс Хол, истражувачката Силвија Ерл, и научничките Едит Видер и Саманта Џој.
OceanX ја создале дигиталната иницијатива #OurBluePlanet со BBC Earth со цел да натера 1 милијарда луѓе да зборуваат за океаните.
Во 2018 година, OceanX соработувале со Bloomberg Philanthropies за да издвојат 185 милиони долари во текот на четири години за напорите за истражување и заштита на океаните.
Загомила
Загомила (словенечки: Zagomila) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Адиши (ледник)
Површина 12,9 км2 (3.188 хектари)
Должина 9 км (6 милји)
Глечер Адиши ( ადიშის მყინვარი ) е долински глечер лоциран во централниот дел на планинскиот венец Голем Кавказ во регионот Сванети во Грузија. Ледникот лежи на јужните падини на Кавказ. Должината на ледникот Адиши е 9 километри и неговата површина е 12.9 квадратни километри. Јазикот на ледникот се спушта на 2,298 метри надморска височина. Ледникот се храни од истекувањето и мразот кој тече од соседните ледници кои се наоѓаат на јужните падини на Тетнулди, Гистола и Лакуција. Ледникот Адиши е извор на реката Адишишала. Ледникот го добил името по блиското село Адиши.
Ористано (покраина)
Ористано (Provincia di Oristano, Provìntzia de Aristanis) — покраина на автономниот остров Сардинија во Италија. Административен центар е градот Ористано.
Зафаќа површина од 3.040 км², а населението брои 167.971 жители (2001). Поделена е на 88 општини ). Најнаселени се:
Жаба
Жаба — водоземец од редот на безопашести водоземци. Редот безопашести водоземци (Anura) е првпат класифициран од страна на Блазиус Мерем (1761-1824) во 1820 година.
Опис
Возрасните жаби се одликуваат со долги задни нозе, кратко тело и вмрежени прсти, очи што штрчат и недостаток на опашка. Големината им варира од 10 мм (Psyllophryne didactyla од Бразил и Eleutherodactylus iberia од Куба) до 300 мм (Conraua goliath од Камерун). Возрасните жаби имаат месојадна исхрана, најмногу со членконоги, црви и мекотели. Жабите се најзабележливи преку нивните звучни повици, кои можат да се слушнат за време на нивната сезона за парење.
Видови жаби
Со повеќе од 5.000 опишани видови, жабите се меѓу најразновидните групи ’рбетници. Често се прави разлика помеѓу жабите и краставите жаби на основа на нивниот изглед, но оваа разлика нема таксономска издржаност. Единственото семејство на која екслузивно ѝ е дадено името „крастава жаба“ е Bufonidae, но многу видови од другите семејства исто така се нарекуваат „крастави жаби“, а видовите во рамките на видот крастави жаби Atelopus се нарекуваат и „арлекински жаби“.
Отровната стрела - жаба е најотровната жаба во светот, која што е застапена во тропските шуми на Амазонија. Нејзиниот отров е доовлен да усмрти 20.000 глувци или да ја сопре работата на срцето на некој ’рбетник. Самиот отров се наоѓа и се лачи на површината на кожата.
Теутај
Теутај бил пајонски владетел, познат по една сребрена монета пронајдена во наоѓалиштето Маркова Кула, кај селото Корешница, Демиркаписко. На монетата е претставен бик што стои надесно на аверсот и кантарос во вдлабен квадрат и испишан текст TEYTAO(S) на реверсот. Едни автори ја датираат во втората половина на V в. п.н.е., а други во првите децении на IV в. п.н.е.Е.
Персонал (филм од 1975)
Персонал (полски: Personel) - полски филм од 1975 година, во режија на Кшиштоф Кишловски, кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Јулиуш Махулски, Михал Тарковски, Влоџимирж Борунски, Томаш Ленгрен, Кристина Вахелко, итн. „Персонал“, кој е првиот долгометражен филм на Кишловски, ја освоил главната награда на Меѓународниот филмски фестивал во Манхајм, како и повеќе полски филмски награди.
Содржина
Деветнаесетгодишното момче Ромек Јанухта (го игра Махулски) се вработува во одделот за изработка на костуми во рамки на еден театар во Варшава. За време на пробата на оперската претстава, главниот оперски пејач го напаѓа кројачот Сова (го игра Тарковски), жалејќи се на квалитетот на костумот. Потоа, вработените одржуваат состанок на кој Ромек застанува во одбрана на Сова, а Сова отворено зборува за влошените меѓучовечки односи во театарот. По тој состанок, Ромек добива покана да се зачлени во партијата, со ветување дека ќе добие материјална помош, а потоа тој е повикан кај директорот на театарот, кој му наложува да напише писмо против Сова.
Ангел Божинов
Ангел Тодоров Божинов (Роден во — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Божинов, Ангел}}
Космос-606
Космос-606 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Список на државни водачи во 1187 година
Ова е список на државни водачи во 187 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Космос-606
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 2 ноември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-606 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Список на државни водачи во 1187 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Космос-606
Орбитални податоци
Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9687 км, а најмалото на 658.
Пјетрелчина
Пјетрелчина — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Реља Поповиќ
Реља Поповиќ — српски пејач, глумец и поранешемн член на музичката група Елитни одреди.
Животопис
Роден во Белград на 2 август 1989 година. Добитник е на наградата „Срцето на Сараево“ за најдобра улога во филмот Обични луѓе во 2009 година. Затоа што групата Елитни одреди се распаднала, Реља продолжил да ја гради својата соло кариера. Тој достигна многу голема популарност на Балканот. Тој е оженет за Николија која исто така е пејачка и популарна на Балканот. Тој завршил факултет за медиуми и коминикации а при крај е и со Факултетот за драмски уметности.
Интерстелар (филм)
Интерстелар (англиски: Interstellar) или Меѓуѕвезден — епски, научнофантастичен филм од режисерот Кристофер Нолан. Поставена е во иднината, каде што човештвото се бори за да преживее. Филмот следи група астронаути што патуваат низ црни дупки во потрага по нов дом за човештвото.
Браќата Кристофер и Џонатан Нолан го напишале сценариото, инспирирано од сценарио што го напишал Џонатан во 2007 година. Нолан го режисирал филмот со неговата сопруга, Марија Томас, преку нивната компанија за производство Синкопа и со Линда Обст преку Линда Обст Продукција. Теоретскиот физичар од Калтех, Кип Торн бил извршен продуцент, научен консултант, и напишал дел во книгата (Науката за Интерстелар). Парамонт Пикчрс, Ворнер Брос и Легендарни Пикчрс го ко-финансирале филмот. Кинематограферот Хојте ван Хојтема го снимил филмот со 35 mm во анаморфен формат и IMAX 70 mm. Главното снимање започнало кон крајот на 2013 во Алберта, Исланд и Лос Анџелес. Филмот користел многу минијатурни ефекти, додека компанијата Двојно Негативен создал дополнителни дигитални ефекти.
Премиерата на Интерстелар била на 26 октомври, 2014 година, во Лос Анџелес. Во сад, бил за првпат  објавен на филмските акции. Филмот бил успешен, со светско бруто над $675 милиони евра, што го прави на 10-ти филм со највиоко бруто за 2014 година.
Филмот добил многу позитивни критики, особено во однос на нејзината научно фантастична тематика, визуелните ефекти, музичката и на глумечките изведби, иако некои критичари се разочарале. На крајот тој се појавил на неколку филм листи за 2014 година како најдобар филм, и добил неколку награди и номинации. На 87-мите Академски Награди, филмот освои Оскар за Најдобри Визуелни Ефекти, и беше номиниран за Најоригинален, Најдобра Музика и Најдобар Дизајн.
Содржина
Во средината на XXI век, житни болести и бури почнале да му се закануваат на човештвото. Јосиф Купер, вдовец и поранешен пилот за НАСА, работи на фарма со неговиот свекор, неговиот син Том, и ќерка му Марфи. Бидејќи живеат во невистинито општество (Купер ја учи Марфи дека Аполо мисиите не биле лажни), Купер ја учи Марфи внимателно да набљудува и да памти на она што го гледа. Тој подоцна одкрива дека шемите испишани во прашина, што Марфи првично мисли дека е дух, се резултат од гравитационите варијации кои се преведуваат во географски координати. Овие координации го водат до тајна НАСА база на чело со поранешниот надзорник на Купер, Проф. д-р Јован Бренд.
Бренд објаснува дека пред 48 години се појавила црна дупка во близина на Сатурн, отворајќи го патот кон далечна галаксија со дванаесет планети слични на земјата кои се наоѓаат во близина на црната дупка наречена Гаргантуа. Волонтери претходно патувале низ црната дупка за да проверат планетите, со Милер, Едмундс, и Ман и се вратиле со посакуваните резултати. Планот А е да се развие нова теорија на гравитационото движење, што би овозможил масовен егзодус од Земјата. Планот Б е лансирањето на летало со 5,000 замрзнати ембриони да колонизираат една планета и да се спаси човештвото. Купер е регрутиран за пилот на леталото и ја прифаќа мисијата иако Марфи му се спротивставува. Бидејќи таа одбива да го види, тој го остава својот рачен часовник за да си го споредуваат нивните релативни времиња кога тој ќе се врати.
Екипажот се состои од Купер, роботите TARS и CASE, и научниците, проф. д-Р Амелија Бренд (Ќерка му на проф. д-р Бренд), Ромили, и Дојл. По преминувањето низ црната дупка, Купер, Дојл, и Бренд слетуваат да ја испитаат планетата Милер, каде времето екстремно проширено. Слетувајќи во плитка вода тие ги нашле само остатоците од експедицијата на Милер, еден џиновски бран го убива Дојл и ги полни моторите на леталото. Сè додека моторите не се рестартираат, тие откриваат дека поминале 23 години на земјата. Имајќи доволно гориво само за една од другите две планети, тие гласаат да одат на планетата што ја препорачува Ман.
По пат, тие добиваат пораки од Земјата. Марфи Купер е сега научник и работи за План А. На својата смртна постела, Проф. д-р Бренд, и кажува дека Планот Б бил неговиот единствен вистински план, знаејќи дека Планот А не бил возможен без забелешки за гравитационите особености на црна дупка.
На планетата на Ман, тие го оживуваат од критостаза. Тој ги убедува дека колонизација е можна покрај екстремната средина. На екскурзија низ планетата, Ман се обидува да го убие Купер и открива дека тој фалсификувал податоци со надеж дека ќе биде спасен. Тој го краде возилото на Купер и тргнува кон леталото. Бренд го спасува Купер со друго возило и се тркаат до леталото. Ман е убиен во неуспешна операција за слетување, сериозно оштетувајќи го леталото. Преку тешкиот маневар, Купер повторно станува главен.
Со недоволно гориво, тие се решаваат со метод на чатал да ја заобиколат Гаргантуа. Во процесот, Купер и TARS мора да ги остават нивните возила за да се овозможат Бренд и CASE да стигнат до планетата на Ермундс. Наоѓајќи се во хоризонтот на Гаргантуа, тие ќе се најдат во тесеракт, можеби изграден од страна на луѓето во далечната иднина. Купер може да гледа преку полиците во собата на Марфи на Земјата, низ време, слабо комуницирајќи преку нејзината гравитација. Тој сфаќа дека тој сега (и порано бил) "духот" на Марфи. Тој користи моров код да ја манипулира втората стрелка на рачниот часовник кој и го даде пред да замине, давајќи и ги на Марфи  сите податоци кои TARS ги собрал, кои се потребни за да се решат гравитаците равенки на Бранд.
Понте
Понте — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Герард Меркатор
Герард Меркатор (5 март 1512 - 2 декември 1594) — фламански картограф. Роден е во Рупелмонд во источна Фландрија. Од 1552 живеел во Дујсбург. Познат е како првиот човек којшто го има претставено светот на географска карта.
Биографија и работа
Герард Меркатор е роден како Герт Кремер или Жерард де Кремер во фламанскиот град Рупелмонд. Неговото презиме Меркатор по коешто е познат, всушност е латинизација на неговото родно презиме што значи трговец. Се школувал во Ден Бош кај познатиот холандски хуманист Макропедиј на Левенскиот универзитет. Пред да се прослави како картограф единствен приход на Меркатор била работата како занаетчија со математички инструменти. Потоа тој се преселил во Левен каде што започнал да работи со Жема Фрисиј и Гаспар Мирика. Со нив работел од 1535 до 1536 на изработка на глобус. Во проектот тој немал улога на картограф, но сепак успеал да се наметне со своите способности. Во 1537 година тој нацртал географска карта на Палестина, а потоа во 1538 на светот, а во 1540 и географска карта на Фландрија. За време на овој негов труд тој проучувал и една италјанска скрипта во која се содржани некои техники на копирање и цртање на географски карти.
Во 1552 се преселил во Дујсбург каде што отворил картографска работилница. Во 1554 почнал да изработува шест плочи со географски карти на Европа. Неговите мотиви од Дујсбург не се потполно јасни. Меркатор можеби ја напуштил Холандија каде што претходно студирал и работел поради религиозни причини, но и со цел да најде универзитет каде што може да се вработи. Тој предавал математика во академското училиште во Дујсбург.
По изработката на уште неколку карти до 1564 година, Герард Меркатор во 1569 нацртал нова географска карта на светот на којашто ги одбележал копното и морињата со паралелни линии.
Тој прв го употребил зборот атлас како збир на повеќе географски карти со што го охрабрил Абрахам Ортелиј да го изработи првиот атлас во 1570. Во 1578 година Меркатор изработил и сопствен атлас којшто го изменил и дополнил во наредните години. Во 1585 година тој во атласот ги додал географските карти на Франција, Германија и Холандија, а во 1588 додал и географска карта на Балканскиот Полуостров. Во 1595 по неговата смрт биле издадени уште неколку карти од неговиот син Румолд Меркатор.
Меркатор исто така изработувал и глобуси. Во тоа време изработката на глобуси била во подем, а глобусите главно се изработувале од дрво со коешто се формирало форма на топка. Меркатор при изработката на глобуси над дрвото лепел географски карти коишто ги сечел во средината со што бил обележан екваторот. Тој ги сечел местата на географските карти со коишто биле обележани половите и така ги лепел на дрвото. При оваа изработка Меркатор користел и водени бои (акварел). Денес се сочувани 22 глобуси изработени од Герард Меркатор.
Меркатор починал во Дујсбург како благороден човек. Тој бил погребан во катедралата Сан Салваторе. Некои од неговите дела може да се видат во Дујсбург, а поголемиот дел се наоѓаат во музејот „Св. Никола“ во Белгија.
Заоблен електронавој
Заоблен електронавој или Едисонов навој — навој што се користи за приклучоци на електрични светилки и електрични осигурувачи. Заоблениот електронавој се означува со буквата E, а номиналниот пречник на навојот d во mm, E 27 (во Европа).
Сушица (река во Албанија)
Сушица (Shushicë) — река во јужна Албанија, притока на Војуша со должина од 80 км. Извира во кај с. Куч во општината Химара, Валонска област. Тече во северозападен правец низ местата Братај, Кота и Сушица, па се влева во Војуша источно од с. Бешиште, североисточно од Валона.
Кон крајот на 1943 г. на ова подрачје се случила Битката кај Драшовица помеѓу албанските партизани и германските сили.
Знаме на Украина
Знамето на Украина било официјално усвоено за првпат во 1918 година за време на краткотрајната Украинска Народна Република. Знамето било сино и жолто со украинскиот тризаб на него. Подоцна, за време на болшевичка Украина, знамето било променето со црвено знаме а потоа и со црвено-сино знаме. Црвено-синото знаме било користено за време на Украинска Советска Цоцијалистичка Република. Старото сино-жолто знаме било повторно вратено во употрба во 1991 година.
Маса (соѕвездие)
Маса — соѕвездие на јужното небо, создадено во век. Името потекнува од латнискиот збор mensa што во превод значи маса. Се наоѓа на клучна местоположба во облик на клин со ректасцензија од 4 ч. до 7,5 ч., и деклинација од - 71 до -85,5 степени. Од сите поларни соѕвездија само Октант е појужно. Како резултат на ова, истото не може да се набљудува од северната полутопка. Покрај веќе споменатите ова соѕвездие се граничи и со Камелеон, Златна Рипка, Мала Водна Змија и Летечка Риба. Ова е единственото соѕвездие наречено по некоја особина на Земјата.
Историја
Маса како соѕвездие било осмислено од страна на Никола Луј де Лакај од слабосјајни ѕвезди на јужната полутопка во чест на планината Маса, во Јужна Африка. Иако ѕвездите од Маса не се јавуваат во митологијата планината по која истото е наречена има богата митологија. Наречена „Tafelberg“ на холандски планината има две соседни планини наречени „Ѓаволски Врв“ и „Лавовска Глава“. Оваа планина се споменува во митологијата на ’Ртот на Добра Надеж, позната по бурите, истражувачот Бартоломео Дијас ја замислувал Маса како митолошка наковална за грмотевици. Друг мит за опасностите на планината потекнува од Синдбад Морепловецот, арапски народен херој кој ја гледал планината како магнет која ги влечеал бродовите во длабочините на морето.
Ѕвезди
Соѕвездието Маса не содржи сјајни ѕвезди, ѕвездата Алфа Маса е најсјајната ѕвезда со светлинска величина 5,09, правејќи го ова соѕвездие најтемното од сите соѕвездија. Алфа Маса е ѕведа слична на Сонцето со спектрална класа G5 на растојание од 33 сг. од Земјата и се смета за добар кандидат кој би можел да има планета слична на Земјата. Пи Маса, пак од друга страна, иако ѕвезда слична на Сонцето со спекрална класа G1 и на растојание од 59 сг. од Земјата, пронајдено е дека поседува голем гасовит џин во екцентрична орбита која минува низ животопогодниот појас, со што се отфрла можноста за постоење на планета која би била погодна за живот.
Далечни објекти
Маса содржи дел од Големиот Магеланов облак (остатокот е во Златна Рипка).
Првите слики снимени од страна на рендгенската опсерваторија Чандра со што беше откриен PKS 0637-752, квазар во соѕвездието Маса чии големи млазови на гас можат да се видат и во бранови должини на видливата светлина како и при X-зраци.
Европско првенство во ракомет за жени 2016
Европското првенство во ракомет за жени 2016 било 12-тото издание на Европското првенство во ракомет за жени. Првенството се одржало во Шведска од 4 до 18 декември 2016 година. Тоа било вторпат Шведска да биде домаќин на турнирот, откако оваа земја била домаќин и на Европското првенство во 2006.
Организацијата на турнирот и била доделена на Шведска од страна на ЕХФ на Конгресот во Монако на 23 јуни 2012 година.
Првенството завршило со победа на Норвешка, која во финалето ја победила Холандија со 30-29 и ја освоила својата седма титула. Франција го освоила бронзениот медал, со победата од 25-22 над Данска.
Ждрепка
Ждрепката била извлечена на 10 јуни 2016 во 13:00 часот по месно време во Гетеборг, Шведска.
Судии
14 судиски пара биле номинирани за судење на Европското првенство на 17 јуни 2016, од кој 12 суделе на турнирот. Од овие 7 пара биле женски, а 5 машки.
Групна фаза
Распоредот бил објавен на 16 јуни 2016.
Сите времиња се локални (UTC+1).
Втор круг
Бодовите освоени во двобоите со квалификуваните тимови од истата група се пренесуваат.
Ол-стар тим на првенството
Ол-стар тимот и наградите биле доделени на 18 декември 2016.
Портрет на Катарина Бругманс
Портрет на Катарина Бругманс е слика со маслени бои на платно, од холандскиот сликар на златната доба, Франс Халс. Оваа слика е насликана во 1634 година и сега е во приватна колекција. Се смета за приврзок на портретот на сопругот на Катарина, Тиелман Ростерман.
Живот
Катарина Бругманс била крстена во Амстердам на 15 октомври 1609 година, како ќерка на Јан Питерс Бругман и Марија Адриаенс. Таа му станала свршеница на Тиелман на 27 ноември 1631 година, истата година кога била направена инвестиција во имот во Бимстер од името на Јан на неговата вдовица Марија. Овој ист имот подоцна му бил предаден на Тиелман во 1649 година.
Сликарство
На портретот е напишана 1634 година и возраста на невестата е 22, но бидејќи имала 22 години кога се омажила во 1631 година, веројатно е малку порано. Слично на другите свадбени портрети на Халс на стоечки жени, таа го држи задниот дел од столот со десната рака. Нејзината дијадемска капа е обрабена со тантела како и на портретот на Халс на Сара Волфаертс ван Димен. Нејзиниот фустан е врв на модата и покажува момент кога заедно се носеле рамни јаки и широки јаки. Таа држи свадбена ракавица која веројатно одговара на онаа на портретот на нејзиниот сопруг. Нејзиниот портрет бил документиран од Хофстед де Грут во 1910 година, кој напишал:"218. КАТАРИНА БРУГМАН, сопруга на Тиелман Ростерман. Б. 59; М. 66. Должина од три четвртини. Таа стои, свртена малку налево, и гледа директно во гледачот. Нејзината десна рака се потпира на задниот дел од столот, а левата рака и ги држи ракавиците. Таа носи капа со тантела, богат фустан со јака од тантела, како и раф и фини чипкани воали. На врвот лево е нејзиниот грб. Под грбот е испишано „AETA SVAE 22 (и под ова) ANo 1634“. Платно, 46 инчи на 34 инчи. Изложено од дилерите од Амстердам Ф. Мулер, 1907 година, бр. 13. Во колекцијата на грофот Андре Мнишех, Париз. Во сопственост на парискиот колекционер Ф. Клајнбергер."
621
621 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 621 година од новата ера, 621. од првиот милениум, 21. од VII век и втора од 620-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 621 година се протега во 3257 и 3258, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3317 и 3318 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1164. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1 година пред хиџра и 0 исламска година.
Црква „Св. Ѓорѓи Победоносец“ - Младо Нагоричане
Свети Ѓорѓи — црква во селото Младо Нагоричане, сместена на неколку стотина метри североисточно од Костоперска Карпа. Црквата претставува споменик на културата од 16 век.
Историја
Не е познато кога точно црквата била изградена. Според едно гледиште, таа била изградена најрано во 11 век; според друго, на почетокот на 15 век, поточно во 1407/8 година, за време на владеењето на деспотот Стефан Лазаревиќ; а според трето, црквата била изградена во 16 или 17 век. Сепак, таа е прогласена за споменик на културата од 16 век, така што третото гледиште се смета за најверојатно. Таа била изградена како една од повеќето сакрални градби во кругот на голема монашка заедница. Во мај 2012 година, црквата била ограбена и од неа и од помошната просторија биле одземени ѕидарски алат и продолжни кабли во вкупна вредност од околу 30.000 денари. Во февруари 2017 година е завршен долгогодишен проект за санација на црквата.
Архитектура
Црквата е изградена во поствизантиски стил, при што се мешаат елементи од ерменско и турско влијание. Градбата на црквата е трикорабна базилика и претставува крсто-куполен храм. Таа е изградена од разнобојно обработени камени блокови од светла до темна окер и жолтеникава боја, долги до 1 метар, а во изработка на прозорците и украсите во горните делови е употребена црвеникава тула. Нејзината фасада е украсена со керамичко-пластични елементи. Главниот влез е сместен на западната страна, но повеќе функционира влезот од јужната страна. На западната страна се наоѓа широк варосан нартекс, издвоен од наосот, кој никогаш не бил живописан. Фасадата на западната страна е украсена со шпросна и по една монофора од двете страни, спуштени на подолното ниво. Шпросната е сместена во украсни лакови од црно-бели квадрати и слепи арки на конзоли, кои ја осликуваат сводната структура во внатрешноста изведена во наизменични движења на светли и темни блокови. Сличен украсен лак со бифора се среќава и на јужната страна. Овие елементи се карактеристични за исламската архитектура. Останатите страни од градбата содржат многубројни мали прозорци. На источната страна се наоѓа тристрана апсида, која во внатрешноста е полукружна. Над апсидата се наоѓа камена розета. Куполата на црквата, односно калотата, е со квадратна основа и е ниска. Градбата во целост е покриена со ќерамиди.
Внатрешноста на црквата е фрескоживописана по примерот на црквата „Св. Ѓорѓи“ во Старо Нагоричане. Живописот на сводот е понов и бил насликан во 19 век. Во куполата е живописан Христос Вседржителот. Иконостасот е изработен во 1892 година. Тој е богат и доста висок.
Во дворот на црквата се наоѓа камбанаријата, како и чешма и гробишта. Камбанаријата е сместена непосредно од десната страна на црквата. Таа е со квадратна основа и има примитивен облик, при што конструкцијата ја сочинуваат четири бетонски столба покриени со лимен пирамидален кров.
За Арменско 1903 година
„За Арменско 1903 година“ — македонска народна песна. Песната е посветена на Битката кај Арменско за време на Илинденското востание. Песната има патриотски карактер.
Текст
-Ми пороси, мамо, ситна роса,
тамо долу, мамо, во Леринско,
дури горе, мамо, во Арменско.
Не ми била мамо ситна роса,
јаничари мамо, зулумќари.
Голем зулум мамо направија,
многу деца, мамо, ми избија,
деведесет и три мирни души.
Клети Турци мамо, зулум прават,
во Арменско, мамо, колат, бесат,
Жени плачат мамо, пиштат деца,
крв се лее, мамо, на сите страни,
крв се лее, мамо, на сите страни.
Многу мили мамо, Македонци,
изгинаа мамо, во Арменско,
од клетите Турци, јаничари.
Се собраа, мамо, силни борци,
силни борци, мамо, арменчани,
со војвода, мамо, Кузо Блачев.
Славните водачи: Блачев, Влахов,
Чакаларов, мамо, и дедо Кочо,
со осум стотини храбри борци,
зафатија мамо, силна борба,
натераа Турци да одстапат,