cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Цветко Узуновски
По ослободувањето
По ослободувањето, од 1944 до 1946 година, Узуновски беше прв началник на ОЗН за Македонија, а на 11 февруари 1946 година е избран за министер за внатрешни работи на НР Македонија. На оваа функција останува до 1953 година, кога е деградиран. Причините за деградирањето се, покрај аферата со крадење злато и градењето луксузна вила во Отешево, и информациите дека Узуновски соработувал со Гестапо во Загреб во летото 1941 година.
Испратен е на работа во сојузните органи. Од август 1953 година е началник на Управата за цивилна заштита во Државниот секретаријат за внатрешни работи на Југославија, а од 1963 година е началник на Управата за народна одбрана во Државниот секретаријат за народна одбрана на Југославија. Пензиониран е како генерал полковник на ЈНА.
Горно Поле (Стар Караорман)
Горно Поле - Балабаница — археолошко наоѓалиште во штипското село Стар Караорман. Претставува населба и некропола од железното и раноантичкото време.
Местоположба
Се наоѓа на 1 км јужно од селото, од левата страна на патот за Штип. Претставува издолжено големо плато, со површина од десетина хектари, кое на северозападната и југозападната страна има стрмни падини кон коритото на Брегалница и нејзините суводолици, додека на североисточната страна благо се спушта кон Благова Река.
Ископувања и наоди
Во 1958 година со длабоко рилање и подготвување на теренот за лозова плантажа бил уништен голем број мали тумули (околу 500), со конструкции од камен, во кои имало погребувања на кремирани и закопани покојници. Музејот од Штип извршил пробно истражување при што биле утврдени приближниот број и организацијата на тумулите, начинот на погребувањето и нивната временска припадност. Во 1959 година е извршено повторно ископување, и тоа во средишниот дел на висорамнинката, каде Иван Микулчиќ открил погребувања од V век п.н.е. Остатоци од тумули, како и гробни прилози се среќаваат и денес по целата површина на теренот.
Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Штип. Наоѓалиштето е прогласено за културно наследство на Македонија.
Трновска патријаршија
Трновска патријаршија (Търновска патриаршия) е името на независната Бугарска православна црква во периодот од 1235–1393.
Историја
Откако браќата Иван Асен I и Петар IV го обновиле Бугарското царство во 1185 година презеле чекори за обновување на автокефалната бугарска црква. Како резултат на успешното востание во 1185/1186, биле поставени темелите на Второто Бугарско Царство со седиште во Трново. Следејќи го принципот на Борис I дека суверенитетот на државата е нераскинливо поврзан со автокефалноста на Црквата, двајцата браќа веднаш презеле чекори за обновување на Бугарската патријаршија. Најпрво тие основале независна архиепископија во Трново во 1186. Борбата за признавање на архиепископијата според канонскиот ред и издигнување на ранг на патријаршија траела речиси 50 години.
Прв трновски патријарх бил Јоаким I. Последен патријарх кој престојувал во Трново бил Евтимиј Трновски кој бил испратен во егзил од Османлиите откако го зазеле градот во 1393 година.
NGC 582
NGC 582 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 582 се споменува и како UGC 1094, MCG 5-4-65, CGCG 502-105, IRAS 01291+3313.
Откривање
Објектот е откриен на 9 август 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 582 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 582 има привидни димензии од 2,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 31 м 58,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 28' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 58°.
Други поделби
Проучување на NGC 582 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5702. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2297. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Револуционерен бран
Револуционерен бран или револуционерна декада — серија од револуции што се случуваат на различни места во ист временски период. Честопати, претходните револуции и револуционерните бранови се инспирација за новите револуции, или првозапочнатата револуција инспирира други истовремени „партнерски револуции“ со слични цели. Причините за револуционерните бранови биле предмет на проучување од страна на историчарите и политичките филозофи, меѓу кои и Роберт Розвел Палмер, Крејн Бринтон, Хана Арент, Ерик Хофер и Жак Гаудешо.
Марксистите на револуционерните бранови гледаат како доказ дека можна е светска револуција.
Немарксистичките писатели и активисти, како Џастин Раимондо и Мајкл Линд, го користеле терминот „револуционерен бран“ за да ги опишат одделните револуции што се случуваат во краток временски период.
Видови
Марк Н. Кац идентификувал шест форми на револуција;
Овие категории не се исклучуваат меѓусебно; Руската револуција од 1917 година започнала како градска револуција за соборување на царот, проследена со селска револуција по која следувал болшевистичкиот пуч во ноември. Кац исто така ги класифицирал револуциите на следниов начин:
Револуциите можат да се поддржуваат меѓусебно воено, како СССР, Куба, Ангола, Етиопија, Никарагва и други марксистички режими во 1970-тите и 1980-тите.
Уште една поделба според Кац е дека се делат дали се против ( антимонархија, антидиктаторска, антикапиталистичка, антикомунистичка, антидемократска) или за (профашистичка, пролиберална, прокомунистичка, пронационалистичка итн.). Во последните случаи, честопати потребен е преоден период за да се донесе одлука за избраната насока.
Периодизација
Нема консензус за целосна листа на револуционерни бранови. Имено, научниците не се согласуваат за тоа колку треба да бидат слични идеологиите на различните настани за тие да се групираат како дел од единствен револуционерен бран и во кој период може да се смета дека се случил бранот - на пример, Марк Кац за „марксистичко-ленинистичкиот бран“ вели дека траел од 1917 до 1991 година, а „фашистичкиот бран“ од 1922 до 1945 година, но „антикомунистичкиот бран“ го ограничил само на периодот од 1989 до 1991 година.
Вратин
Вратин (Αλιάκμονας, Алјакмонас; книжевно: Αλιάκμων, Алјакмон, до 1927 година: Βρατίνιον, Вратинион ; во периодот 1927-1960 година: Παλιούριον, Палиурион ) — село во Кожанско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Горуша, во Западна Македонија, Грција.
Историја
Во близина на селото се наоѓа античка населба, каде што се пронајдени антички наоди, статуа на Афродита од век п.н.е., како и мозаик на ранохристијанска црква.
Кон крајот на век, Вратин било село во Населичката каза на Отоманското Царство.
Селото Вратин било населено со грчко население од порано.
Во 1927 година, селото било преименувано во Алјакмон (Αλιάκμων), а во периодот 1927-1960 било познато како Палиурион (Παλιούριον). Името Алјакмон потекнува од грчкиот назив на реката Бистрица.
Стопанство
Поради плодната почва во долината на реката Бистрица, земјоделството е развиено.
Неговото население произведува многу жито, тутун, компири, пченка и други земјоделски производи. Дел од населението се занимава и со сточарство.
Население
Во пописот од 1913 година, селото било забележано со 467 жители, во 1920 година со 354 жители, во 1928 година со 508, во 1940 година со 587, во 1951 година со 524, во 1961 година со 512, во 1971 година со 458, во 1981 година со 451, а во 1991 година со 316 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 281 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 231 жител.
Самоуправа и политика
Во 1918 година, селото станало самостојна општина, а атарот на општината опфаќал површина од 21 квадратен километар. Општината Вратин била приклучена во општината Лапчишта во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Горуша.
Селото припаѓа на општинската единица Лапчишта со седиште во истоименото гратче, која припаѓа на поголемата општина Горуша, во округот Кожани. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Вратин, во кој е единствено село.
Океанска кора
Океанската кора — најгорниот слој на океанскиот дел од тектонските плочи. Таа е составена од горната океанска кора, со перничеста лава и комплекс на насипи, и долната океанска кора, составена од троктолит, габро и ултрамафични карпи. Кората се покрива над зацврстениот и најгорниот слој на плаштот. Кората и цврстиот слој на обвивката заедно ја сочинуваат океанската литосфера.
Океанската кора е првенствено составена од мафични карпи, или сима, која е богата со железо и магнезиум. Таа е потенка од континенталната кора, генерално дебела помала од 10 километри; сепак, таа е погуста, имајќи средна густина од околу 3,0 грама на кубен сантиметар за разлика од континенталната кора која има густина од околу 2,7 грама на кубен сантиметар.
Најгорната кора е резултат на ладењето на магмата добиена од материјалот на плаштот под плочата. Магмата се вбризгува во центарот за ширење, кој главно се состои од делумно зацврстена кристална каша, формирајќи леќи од магма кои се извор на обложените насипи кои ги хранат лавата на прекриените перници. Како што лавата се лади, тие, во повеќето случаи, се хемиски модифицирани со морска вода. Овие ерупции се случуваат најмногу на сртовите на средината на океанот, но исто така и на расфрлани жаришта, а исто така и во ретки, но моќни појави познати како ерупции на поплавен балзат. Но, повеќето магми се кристализираат на длабочина, во долната океанска кора. Таму, новонападната магма може да се меша и да реагира со претходно постоечка кристална каша и карпи.
Геохемија
Најобемните вулкански карпи на океанското дно се базалтите од средноокеански гребени, кои потекнуваат од толеитски магми со ниска содржина на калиум. Овие карпи имаат ниски концентрации на големи јонски литофилни елементи, лесни ретки земјени елементи, испарливи елементи и други многу некомпатибилни елементи. Може да се најдат базалти збогатени со некомпатибилни елементи, но тие се ретки и се поврзани со жариштата на средишниот океански гребен, како што се околината на островите Галапагос, Азорските Острови и Исланд.
Пред ерата на неопротерозоикот, пред 1000 Ма, светската океанска кора била помафична отколку денешнава. Помафичната природа на кората значело дека поголеми количини на молекули на вода (OH) може да се складираат во изменетите делови од кората. Во зоните на субдукција, оваа мафична кора била склона да се метаморфозира во зелени шкрилци.
Животен циклус
Океанската кора континуирано се создава на средноокеанските сртови. Како што континенталните плочи се разминуваат на овие гребени, магмата се издигнува во горната обвивка и кората. Како што континенталните плочи се оддалечуваат од гребенот, новосоздадените карпи се ладат и почнуваат да еродираат со седимент кој постепено се собира врз нив. Најмладите океански карпи се наоѓаат во океанските гребени и тие постепено стареат далеку од гребените.
Како што наметката се крева, таа се лади и се топи, додека притисокот се намалува и го преминува солидусот. Количината на произведеното топење зависи само од температурата на обвивката додека се зголемува. Оттука, поголемиот дел од океанската кора е со иста дебелина (7±1 км). Сртови со многу бавно ширење (<1 см·год. −1 полустапка) произведуваат потенка кора (4–5 км дебелина) бидејќи обвивката има можност да се олади при издигнување и така поминува низ цврстината и се топи на помала длабочина, а со тоа создава помалку топење и потенка кора. Пример за ова е гребенот Гакел под Северноледениот Океан. Подебела од просечната кора се наоѓа над облаците бидејќи обвивката е потопла и оттаму ја преминува цврстината и се топи на поголема длабочина, создавајќи повеќе топење и подебела кора. Пример за ова е Исланд кој има кора со дебелина ~20 км.
Староста на океанската кора може да се користи за да се процени топлинската дебелина на литосферата, каде што младата океанска кора немала доволно време да ја олади плаштот под неа, додека постарата океанска кора има подебела литосфера на плаштот под неа. Океанската литосфера се спушта на она што е познато како конвергентни граници. Овие граници може да постојат помеѓу океанската литосфера на една плоча и океанската литосфера на друга, или помеѓу океанската литосфера на една плоча и континенталната литосфера на друга. Во втората ситуација, океанската литосфера секогаш се спушта бидејќи континенталната литосфера е помалку густа. Процесот на субдукција троши постара океанска литосфера, така што океанската кора ретко е стара повеќе од 200 милиони години. Процесот на формирање и уништување на супер-континент преку повторени циклуси на создавање и уништување на океанската кора е познат како Вилсоновиот циклус.
Најстарата океанска кора од големи размери е во западниот Пацифик и северозападниот Атлантик - и двете се стари околу 180-200 милиони години. Сепак, делови од источното Средоземно Море би можеле да бидат остатоци од многу постариот океан Тетис, стар околу 270 и до 340 милиони години.
Магнетни аномалии
Океанската кора прикажува шема на магнетни линии, паралелни со океанските гребени, замрзнати во базалтот. Симетрична шема на позитивни и негативни магнетни линии произлегува од средноокеанскиот гребен. Новата карпа е формирана од магмата на сртовите на средината на океанот, а океанското дно се шири од оваа точка. Кога магмата се лади за да формира карпа, нејзиниот магнетен поларитет е усогласен со тогашните сегашни позиции на магнетните полови на Земјата. Новата магма потоа ја принудува постарата оладена магма да се оддалечи од гребенот. Овој процес резултира со паралелни делови од океанската кора со наизменичен магнетен поларитет.
IC 1718
IC 1718 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1718 се споменува и како double system.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1718 е од видот E+E. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 1718 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 25 м 38,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 20' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на IC 1718 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
1252
1252 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1252 година од новата ера, 252. од вториот милениум, 52. од XIII век и трета од 1250-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1252 година се протега во 3888 и 3889, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3948 и 3949 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1795. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 649 и 650 исламска година.
Тунгуски јазици
Тунгуските јазици се јазично семејство кое се зборува во источен Сибир во Русија и во Манџурија во Кина. Поголем број од јазиците се загрозени и иднината на семејството е несигурна. Традиционално, јазичарите ги сметаат тунгуските јазици за дел од алтајските јазици, заедно со туркиските и монголските јазици.
Јазици
Јазичарите кои работаат на тунгуските јазици предложиле поголем број класификации засновани на различни критериуми, меѓу кои морфологијата, лексиката и фонологијата. Најприфатлива класификација на тунгуските јазици е таа на јужни и северни тунгуски јазици (Георг, 2004):
Особености
Тунгуските јазици се аглутинативни јазици. Некои од јазиците имаат сложен падежен систем и сложени системи за времето и аспектот. Исто така, јазиците имаат сложен систем на гласовна хармонија. Исто така, покрај граматичките сличности, овие јазици споделуваат и сличен зборовен фонд.
Сродност со останатите јазични семејства
Традиционално, тунгуските јазици биле сврзувани со туркиските и монголските јазици од јазичното семејство на алтајски јазици. Според други тези, тунгуските јазици можеби се сродни со ајнски, корејскиот и јапонските јазици.
NGC 5161
NGC 5161 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5161 се споменува и како ESO 383-4, MCG -5-32-31, UGCA 359, IRAS 13264-3255.
Откривање
Телото е откриено на 3 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5161 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 5161 има привидни димензии од 5,6' х 2,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 29 м 13,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -33° 10' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 5161 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47321. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7268. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 80.
Граѓанско учество
Граѓанското учество е право на граѓаните директно да учествуваат во процесот на донесување на одлуки за прашања кои ги засегаат. Во демократијата, тоа најчесто се остварува преку правота на глас, можноста за поднесување народна иницијатива или петиција до парламентот за предлог-закон или процедура за одреден закон.
Граѓанското учество е еден од клучните показатели за демократизацијата на една земја. Основната идеја е граѓаните да го подобрат својот живот нудејќи ги своите идеи на креаторите на политиките, односно учествувајќи во процесите на носење одлуки.
Во политичката теорија, зголемениот степен на граѓанско учество води до развој на партиципативна демократија. Во бизнисот, овој термин се однесува на „правото на учество во носење на деловни одлуки на работното место“ претставени преку синдикатот. Најсовремена форма на граѓанско учество е таканаречената „е-демократија“, концепт на користење на комуникациските технологии како што е Интернетот за промовирање на учеството на граѓаните во демократските процеси.
Џастин Гетлин
Џастин Гетлин (роден на 10 февруари 1982 г.) е американски атлетичар кој се натпреварува во спринтерските дисциплини. Тој бил олимписки шампион во дисциплината 100 метри од игрите во Атина 2004 и го поседува петтото најбрзо време во историјата на 100 метри од 9.74 секунди.
Во 2001, тој бил суспендиран на две години од атлетиката поради позитивен допинг тест;казната подоцна била намалена на една година. Во 2006, тој добил 4 годишна суспензија од атлетиката повторно поради позитивен допинг тест, со што му бил избришан светскиот рекорд на 100 метри од 9.77 секунди. Гетлин и се вратил на атлетиката во август 2010.
На Летните олимписки игри 2012, Гетлин истрчал време од 9.79 секунди во финалето на трката на 100 метри, со што го освоил бронзениот медал. Во 2014, на митингот од дијамантската лига во Монако, на трката на 200 метри тој истрчал време од 19.68 секунди, време кое било најдобро во сезоната.
Кариера
Во есента 2000, Гетлин пристигнал на Универзитетот Тенеси во Ноксвил, како добар средношколски атлетичар на трките на 110 метри со пречки. Додека одел во средно училиште, Џастин бил регрутиран за атлетика од тренерите Винс Андерсон и Бил Веб кои веднаш го забележале неговиот потенцијал и го пренасочиле во спринтерските дисциплини. Под водство на Винс Андерсон, Гетлин шест пати последователно бил студентски шампион. Во есента 2002, Гетлин ги завршил студиите и се префрлил на професионално ниво. Само две години подоцна, тој го освоил златниот медал на Летните олимписки игри 2004, тесно победувајќи ги Френсин Обиквелу и бранителот на титулата Морис Грин. Тој исто така го освоил бронзениот медал на трката на 200 метри, како и сребрениот медал заедно со тимот на САД на штафетната трка на 4 x 100 м.
На Светското првенство 2005 во Хелсинки, на трката на 100 метри, Гетлин бил најголем фаворит за златниот медал откако неговиот најголем конкуент Асафа Пауел не настапил поради повреда. Во финалето тој истрчал време од 9.88 секунди освојувајќи го златниот медал пред Мајкл Фрејтер и Ким Колинс. Покрај златниот медал на 100 метри, Гетлин успеал да го освои и златниот медал на трката на 200 метри, со што станал вториот атлетичар во историјата (по Морис Грин) кој на едно светско првенство стигнал до златните медали во двете спринтерски дисциплини. Подоцна, истото го сториле и Тајсон Геј во Осака 2007 и Јусејн Болт во Берлин 2009.
На 12 мај 2006, Гетлин на митингот од златната лига во Доха, го изедначил светскиот рекорд на 100 метри на Асафа Пауел од 9.77 секунди. Најпрво било објавено дека тој го соборил светскиот рекорд постигнувајќи време од 9.76 секунди со +1.7м/с ветер. Сепак, светската атлетска федерација (IAAF) на 16 мај обелоденила дека времето изнесувало 9.766 секунди, и било заокрушено на 9.77, во согласност со прописите.
Допинг казни
Во 2001, Гетлин бил суспендиран од меѓународните натпреварувања на две години откако бил позитивен на амфетаммин. Гетлин поднел жалба со образложение дека тестот бил позитивен поради лек кој тој го користел од детството, кога му било дијагностицирано хиперкинетичко пореметување. По поднесената жалба, светската атлетска федерација ја намалила казната на една година.
На 29 јули 2006, Џастин Гетлин ги известил медиумите дека бил информиран од анти-допинг агенцијата на САД дека тој бил позитивен на допинг тест во април истата година. Тој изјавил:
Се верува дека допинг тестот на Гетлин покажал зголемено ниво на "тестостерон." Допинг тестот бил извршен по штафетна трка на 22 април 2006 во Лоренс, Канзас. "Б" примерокот земен во јули 2006, исто така покажал дека Гетлин е позитивен.
Во тоа време, тренер на Гетлин бил Тревор Грахам. Помеѓу атлетичарите кои Грахам ги тренирал, осум биле позитивни или биле казнети поради користење забранети суптанци. Откако Гетлин паднал на тестот, Грахам во интервју изјавил дека Гетлин бил саботиран. Тој го обвинил масажерот Кристофер Ветстин за нанесување на крема со тестостерон на задникот на Гетлин без негово знаење. Масажерот го отфрлил овие тврдења, изјавувајќи: "Тревор Грагам не зборува во името на Џастин Гетлин и таа приказна за мене не е вистина."
На 22 август 2006, на Гетлин му била изречена осумгодишна забрана од атлетиката, со што избегнал доживотна казна поради неговата соработка со допинг телата, и поради "исклучителните околности" поврзани со неговиот прв допинг тест. Гетлин поднел жалба на изречената казна; и во декември 2007, неговата казна била намалена на 4 години. Неговото време од 9.77 секунди поставено во мај 2006, било избришано.
Можна фудбалска кариера
Било објавено дека Гетлин планира својата четиригодишна казна од атлетиката да ја отслужи играјќи американски фудбал. На 29 ноември 2006, од ESPN објавиле дека Гетлин тренира со Хјустон Тексанс, и покрај тоа што, тој има мало фудбалско искуство и "и не играл фудбал од 10. одделение".
На 4 мај 2007, од клубот Тампа Беј Баканирс објавиле дека Гетлин е еден од 28. слободни играчи донесени на нивниот камп за дебитанти на пробен договор, и бил сметан за најинтересен спортист присутен на кампот. Тој се пробал на позицијата крило.
Тој не бил успешен иако изјавил дека верува дека ги поседува сите потребни вештини и дека единствената причина поради која не бил избран во тимот е поради тоа што тренерите го гледале како "атлетичар."
Враќање
На 3 август 2010, Гетлин се вратил на атлетските патеки по четиригодишната допинг казна и настапил на трки во Естонија и Финска. Тој победил на трка на 100 метри во Раквере, со време од 10.24 секунди. На митинг во Талин тој победил со време од 10.17 секунди. Неговиот тренер, Лорен Сигрејв, потврдил дека резултатите се слаби, но неговото завршување на трките останало силно.
На 25 јуни 2011, на државното првенство на САД, Гетлин завршил на второто место на трката на 100 метри зад Волтер Дикс со време од 9.95 секунди, време кое било негово најдобро во сезоната, и обезбедил учество на Светското првенство 2011, каде настапот го завршил во полуфиналето. Гетлин се појавил на јапонското тв шоу „Kasupe!“ на 1 ноември 2011, каде со помош на ветар истрчал 100 метри за 9.45 секунди. Ветерот бил пуштен преку голема машина за ветер која дувала со брзина од 25 метри по секунда. Гетлин добил 2 милони јени (приближно 25,000 долари) за учеството во емисијата.
Во мај 2012, на митингот од дијамантската лига во Доха, Гетлин истрчал време од 9.87 секунди, победувајќи го Асафа Пауел за една стотинка. На 24 јуни 2012, Гетлин победил на трката на 100 метри на олимпиското изборно натпреварување на САД во Јуџин со најдобро време во кариерата од 9.80 секунди, време кое било најдобро во историјата истрчано од човек над 30 години. На Летните олимписки игри 2012 во Лондон, тој го освоил бронзениот медал и го подобрил своето најдобро време на 9.79 секунди, завршувајќи зад Јусејн Болт, и Јохан Блејк.
На 6 јуни 2013, Гетлин го победил Јусејн Болт за една стотинка и победил на трката на 100 метри на митингот во Рим, Италија. На Светското првенство 2013, Гетлин го освоил сребрениот медал зад зад Болт на трката на 100 метри со време од 9.85 секунди. Победничкото време на Болт изнесувало 9.77 секунди. Гетлин исто така го освоил и сребрениот медал со тимот на САД на штафетната трка на 4x100 м, заостанувајќи зад тимот на Јамајка.
На 5 септември 2014, Гетлин победил на трката на 100 метри на последниот митинг од дијамантската лига во Брисел со најдобро време во кариерата од 9.77 секунди. Тој стигнал до двојна титула на митингот, откако успеал да победи и на трката на 200 метри. Тој остварил втор најдобар резултат во сезоната на 200 метри, зад неговиот резултат од 19.68 секунди поставен на митингот во Монако претходно во сезоната. Резултатите на Гетлин му донеле номинација за атлетичар на годината. Другите атлетичари гледале скептично на Гетлин, прашувајќи се дали тој има предност од користењето на забранети супстанци во минатото. Германскиот шампион во фрлање диск Роберт Хартинг побарал од светската атлетска федерација неговата номинација за атлетичар на годината да биде поништена во знак на протест поради номинацијата на Гетлин.
На 15 мај 2015, Гетлин го подобрил своето најдобро време во кариерата на 9.74 секунди (+0.9м/с) на митингот во Доха. Резултатот бил најбрз во светот по времето од 9.69 секунди на Јохан Блејк кој го истрчал во август 2012. На 5 јуни 2015, Гетлин го победил Јусејн Болт на трката на 100 метри за една стотинка истрчувајќи време од 9.75 секунди.
На Светското првенство 2015 во Пекинг, Гетлин за една стотинка бил поразен од Болт на трката на 100 метри, истрчувајќи време од 9.79, со што го освоил сребрениот медал. Тој и вторпат бил поразен од Болт на првенството, овојпат на трката на 200 метри. Времето на Болт било 19.55 секунди, а Гетлин завршил втор со време од 19.74 секунди.
Копаштво
Копаштво — ран облик на земјоделство, својствен за стариот и раниот среден век.
Тие користеле само мотики за да ја обработуваат почвата и не ја гноеле почвата со пепел (како во случајот со сечи и спали).
Бидејќи таквото земјиште било брзо исцрпено, било неопходно секоја година да се сели на друго место. Овој начин на одгледување бил подобар од сечи и спали, бидејќи овозможувал да се обработува поголема површина, при што се добивал до двојно поголем принос.
Горгија
Неговото главно признание е дека ја пренесол реторика од родната Сицилија во Атика и придонел за ширењето на атичкиот дијалект како јазик на книжевната проза.
Живот
Горгија е роден околу 483 година п.н.е. во Леонтин, во источниот дел на Сицилија, која била во сојуз со Атина Имал брат по име Херодик, кој бил лекар, а понекогаш го придружувал на патувањата. Имал и сестра, чие име не е познато, но внукот му посветил златна статуа во Делфи. Не е познато дали се оженил или имал деца. Горгија бил ученик на сицилијанскиот филозоф Емпедокле ( c. 490 - c.  430 п.н.е.), но не се знае кога, каде, колку долго или во кој својство. Тој можеби учел и од реторичарите Коракс од Сиракуза и Тисијас, но многу малку се знае за било кој од овие луѓе, ниту пак нешто се знае за нивниот однос со Горгија.
Не е познато каква улога можел да има Горгија во политиката во неговото родно место Леонтин, но се знае дека, во 427 година п.н.е., кога имал шеесет години, бил испратен во Атина од неговите сограѓани како шеф на амбасадата да побараат атинска заштита од агресијата на Сиракузанците. По 427 п.н.е., се чини дека се населил во Грција, живеејќи на различни места во голем број градови-држави, вклучително и Атина и Лариса. Тој држел говори на панхеленските фестивали. Нема никаков пишан запис за улогата што би можел тој да ја има во организирање на фестивалите.
Филозофија
Филозофиите на предсократовските грчки софисти се контроверзни меѓу научниците во целина, заради нивните многу суптилни и нејасни списи и, исто така, на фактот дека тие се најпознати како ликови во дијалозите на Платон, меѓу кои и Горгија. Горгија е особено фрустрирачки за современите научници што се обидуваат да го разберат. Додека изучувачите дебатираат за прецизните суптилности на учењата на Протагора, Хипиас и Продик, тие генерално се согласуваат за основните рамки на она во што верувале овие мислители. Сепак, со Горгија, научниците широко не се согласуваат дури и за најосновната рамка на неговите идеи, вклучително и околу тоа дали таа рамка воопшто постоела или не. Најголемата пречка за научното разбирање на филозофијата на Горгија е дека огромното мнозинство на неговите списи се изгубени и оние што преживеале претрпеле значителни измени од подоцнежните препишувачи.
Овие тешкотии дополнително се надополнуваат со фактот дека реториката на Горгија често е неостварлива и збунувачка. Тој честопати се изразувал сложено, со многу двосмислени метафори. Многу од кажувањата се сметаат за саркастични, игривни или сатирични. Во делото За реториката, Аристотел го карактеризира стилот на Горгија како „сеприсутно ироничен“ и кажува дека Горгија одговара на сериозноста со шеги и на шегите со сериозност. Кај него често се замаглени линиите помеѓу сериозниот филозофски дискурс и сатирата, што им отежнува на научниците да кажат кога е сериозен, а кога само се шегува. Горгија честопати противречи на сопствените изјави и усвојува неконзистентни перспективи за различни теми.
Горгија го нарекувале „нихилист“   затоа што некои научници ја толкувале неговата теза за „Небитието“ за аргумент против постоење на нешто што е директно одобрено од самиот Горгија. Според Алан Прат, нихилизмот е „верба дека сите вредности се неосновани и дека ништо не може да се знае или искаже“. Тоа е поврзано со песимизмот и радикалниот скептицизам кој го осудува постоењето.
Горгија ги претставил своите нихилистички аргументи во делото „За Небитието“; сепак, оригиналниот текст не постои. Пзнати се неговите неговите аргументи само преку коментарот на Секст Емпирик и на Псевдо-Аристотел За Мелисо, Ксенофан, Горгија. Очигледно Горгија развил три последователни аргументи: прво, дека ништо не постои; второ, дека дури и ако постои, за луѓето е несфатливо; и трето, дека и да постои, тоа сигурно не може да се искаже.
За природата или за небитието
Во своите списи „За природата или за небитието“, Горгија ја критикува елејската филозофија, која се темели на концептот на „целеисполнетост“ т.е. статичност (ништо не се движи, останува исто), кое е поставено од Зеноновите докази, спротивни на Хераклитовата теза „панта реи“ (се движи, се менува). Важно е да се нагласи дека во овие списи Горгија нема намера да го „измисли“ нихилизмот, како што е долго третирано, туку претставува најстар тип на субјективизам, далеку пред Рене Декарт, со три постулати (понекогаш и како четири, бидејќи последниот постулат се дели на два):
Реторички иновации
Преживеани реторички дела на Горгија "- Панегирика на Елена (Ἑλένης ἐγκώμιον), Одбраната на Паламед (Ὑπέρ Παλαμήδους ἀπολογία), За непостоењето (Περὶ τοῦ μὴ ὄντος ἢ Περὶ φύσεως) и Епитаф (Επιτάφιος) - ги знаеме од Технаи (Τέχναι), прирачник за реторичко учење, што може да се состоел од модели што треба да се запаметат и да демонстрираат различни принципи на реторичка пракса (Leitch, et al. 29). Иако некои научници тврдат дека секоја работа претставува спротивставени изјави, четирите текстови можат да се прочитаат како меѓусебно поврзани. Од преживеаните дела на Горгија, само Панегирика и Одбрана се верува дека постојат во целина. Во меѓувреме, има свои говори, реторички, политички или други. Голем број од нив ги спомнува и цитира Аристотел, вклучително говорот за хеленското единство, погребната орација за атињаните заробени во војна и краток цитат од Панегирика за Елена. Покрај говорите, има парафрази на трактатот „За природата или непостоењето“. Многу од вклучените дела се фрагментарни и корумпирани па се поставува прашања во врска со веродостојноста и точноста на текстовите што му се припишуваат на Горгија (Консинси 4).
Делата на Горгија имаат за цел да бидат и реторички (убедливи) и перформативни. Секое од неговите дела брани позиции што се непопуларни, парадоксални, па дури и апсурдни. Перформативната природа на списите на Горгија е прикажана со начинот на кој тој игривно му приоѓа на секој аргумент со стилски уреди како пародија, вештачка фигурација и театралност (Consigny 149). Стилот на неговото аргументирање може да се опише како поетика-минус-метар ( poiêsis-minus-meter ). Горгија тврди дека убедливите зборови имаат моќ ( дунами ) што е еквивалентно на онаа на боговите и силна како физичката сила. Во Панегирика, Горгија го споредува ефектот на говорот врз душата со ефектот на лековите врз телото: „Исто како што различните лекови извлекуваат различни хумори од телото - некои ставаат крај на болеста, други на животот - така и зборовите : некои предизвикуваат болка, други радост, некои сејат страв, некои ја разбрануваат публиката до смелост, некои ја полнат душата со злобно убедување “ Панегирика „расправа за сета моќ на јазикот“.
Горгија верувал и дека неговите „волшебни зборови“ ќе донесат заздравување на човечката психа со контролирање на силните емоции. Тој посветил особено внимание на звуците на зборовите, кои, како поезијата, би можеле да ја восхитат публиката. Неговиот цветен, римски стил се чинел дека ја хипнотизира публиката (Херик 42).
За разлика од другите софисти, како што е Протагора, Горгија не се изучувал да подучува арети (извонредност, или, доблест). Тој верувал дека нема апсолутна форма на арет, туку дека е во однос на секоја ситуација. На пример, доблеста кај роб не е иста како доблеста кај државникот. Тој верувал дека реториката, уметноста на убедувањето, е крал на сите науки, бидејќи тој ја гледал како техника со која може да се убеди публика кон кој било тек на дејствување.
Еволуција на парите
Вовед
Пари се насекаде околу нас во секојдневието. Замислете еден ден во вашиот живот како би поминал без пари, а при тоа да ги извршите сите секојдневни функции. Токму нивната преголема употреба и функција која тие ја вршат се резултат на нивната еволуција. Во минатото тие не биле во оваа форма како што се јавуваат денес, тие не биле ниту книжни, а сепак ја задржаче функицијата за олеснување при размена. Нивното значење е важно за трговија, а оттука и за надворешната трговија, токму поради фактот дека со нивната појава почнува она што се нарекува трговија во вистинска смисла на зборот. Парите како медиум на размена ја олесниле истата, но покрај позитивните страни треба да се земат предвид и некои негативни последици.
Парарелното важење на златото и среброто во размената
Сосема е сигурно дека злато е еден од првите метали што човекот ги нашол во природата како таков. Тој се наоѓа во слободна форма, непромешана со други метали и карпи. Некои од најстарите податоци се стари над 5000 години. Постојат и извори дека стара Асирија го ограбувала златото на своите непријатели и соседи и го носела со себе. Стара Грција и Рим го наоѓале златото со помош на робовите кои работеле во рудниците деноноќно за да ги исполнат ѓелбите и потребите на своите господари. Во средниот век луѓето толку жедосувале по златото што на различни начини со помош на хемиски формули се обидувале различни метали да претворат во злато, но секако не со многу резултат. Подоцна е општо познато за подвигот на кралството на Шпанија нејзините походи кон надворешниот свет по потрага за злато. Зошто златото е толку скапоцено? Бидејќи е во ограничени количини и е тешко за обработка и наоѓање. А се што е уникатно и во лимитирани количини претставува престиж на секоја персона да го поседува крај себе. Токму поради и тој фактор се изработуваат и сефови кадешто „навидум“ мислиме дека нашето богатство е сигурно.
Валута
Валутата има латинско потекло. Тој означува парично важење, односно официјален паричен стандард на една земја.Таа ја претставува паричната единица на една земја, односно тоа се делотворните пари и парични знаци што циркулираат во оптек во дадена национална економија. Секоја земја го определува името и вредноста на сопствената валута, како основа на сопствениот монетарен систем со посебен закон. Можно е националните валути од различни земји да носат исто име, а да се разликуваат по сите внатрешни и надворешни обележја. Таков случај е со Денарот,Фунтата,Круната,Доларот и други.
Видови Валути
Според способноста да се менуваат едни во други валутите се делат на: Конвертибилни валути, Неконвертибилни валути, Пресметковни валути и Трансфербилни валути
Кредитни картички
Кредитните картички денес ги покриваат над 90% од електронските трансакции, од кои над 50% и припаѓаат на VISA INTERNATIONAL која е и всушност првата која се појавила на пазар.Банките како главни играчи во бизнисот за позајмување на пари ја увиделе можноста за голем профит преку наплатување на камата. Токму во 1950 година е почетокот на кредитните картички кои имаат најголема сличност со денешните, кои во тоа време се користеле само за купување производи во супермаркети.
Надворешни Врски
Търсене и предлагане Nabídka a poptávka Udbud og efterspørgsel Marktgleichgewicht Supply and demand Mendado kaj ofertado Oferta y demanda Kysyntä ja tarjonta Offre et demande היצע וביקוש Ponuda Penawaran dan permintaan Framboð og eftirspurn Domanda e offerta 수요와 공급 ການສະໜອງ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການ Vartojimas Permintaan dan penawaran Vraag (economie) Lei da oferta e da procura Cerere şi ofertă Закон спроса и предложения Dopyt Ponudba in povpraševanje Utbud och efterfrågan อุปสงค์และอุปทาน Попит та пропозиція رسد Nguyên lý cung - cầu
NGC 7599
NGC 7599 — спирална галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7599 се споменува и како IC 5308, ESO 347-34, MCG -7-47-33, IRAS 23166-4231, Grus quartet.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7599 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7599 има привидни димензии од 4,4' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 19 м 20,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -42° 15' 29"". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Темна окатка
Имајте предвид дека информациите за овој вид се однесуваат на Западна Европа и некои детали можеби не се конзистентни со видовите во другите делови од неговиот опсег.
Прстенчето (Aphantopus hyperantus) е пеперутка од семејството на шаренците (Nymphalidae). Тоа е само една од бројните пеперутки „ринглет“ во племето Сатирини.
Опсег
Прстенот е широко распространет вид кој се наоѓа низ поголемиот дел од царството на Палеарктикот. Во Европа е честа појава во повеќето земји, но отсутен од северна Скандинавија, полуостровска Италија (се наоѓа во северна Италија), Португалија, јужна и централна Шпанија (се наоѓа во Кантабриските планини и источните Пиринеи), средоземните острови и Северна Африка. Во Грција го има во северните региони (Македонија, Тесалија). Надвор од Европа, го има низ поголемиот дел од умерената Азија, вклучувајќи ги Русија, Сибир, Монголија, Кина и Кореја.
Опис
Темна окатка е пеперутка со средна големина со распон на крилјата до 35 до 42 милиметри. Горните и долните страни на крилата се цврсто кафеави со мали дамки на очи со жолтеникава рамка. Новоизлезениот прстен има кадифеен изглед и е речиси црн со бел раб до крилјата. Бројот и големината на точките за очи се променливи, тие може да недостасуваат на горната површина на крилото. Во Средна Европа и јужна Англија се јавува ретка форма arete. Јајцата се бледо жолти при првото поставување, но стануваат бледо кафеави.
Гасениците се долги околу 25 милиметри. Тие се сиви или светло црвеникаво кафеави и имаат темни, црвеникаво кафеави и многу фини точки. Дорзално има темна надолжна линија, која е проширена на границите на сегментот. Кон задниот дел, оваа линија е поинтензивно обоена. Главата е потемна и има неколку слаби надолжни ленти.
Подвидови
Тие живеат во тревни, влажни или суви шумски чистини со грмушки, но не и на отворени места. Постои силен степен на приврзаност кон шумските рабови и грмушките од капини. Инсектот може да биде многу чест и таму каде што има лазачки трн ( Cirsium arvense ) или мочуришни трн ( Cirsium palustre ), оригано ( Origanum vulgare ), шумски шуга ( Knautia sylvatica ) или трева ( Heracleum sphondylium ) кои се омилена храна. имагоси. Мажјаците летаат во потрага по новоизведени женки во бавен, непрекинат лет и треперат наоколу, околу и помеѓу стеблата на тревата.
Период на летот
Единечна пеперутка, замислите летаат од средината на јуни до крајот на август.
Храна на ларвата
Гасениците се хранат со многу треви. Меѓу прехранбените растенија се:
Развој и биологија
Женката расфрла нелепливи јајца со бавен низок лет над пасиштата. Ларвата е ноќна. Постојат четири прелистувања. Ларвата хибернира додека е во третата старост, кршејќи ја дијапаузата за да се храни во топлите зимски вечери. Хранењето продолжува на пролет. Куклата генерално стои исправена во слаба свилена кожурец, во основата на тревната чашка. Оваа фаза трае две недели. A. hyperantus генерално се смета дека има затворена популациона структура бидејќи се јавува кај мали, добро дефинирани популации.
Етимологија
Хиперант, од грчката митологија, бил еден од 50-те синови на Египт, убиен од една од 50-те ќерки на Данаус.
Караиче (Зашле)
Караиче — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Зашле. Претставува населба и топилница од доцноантичко време. Се наоѓа во нива на месен жител, што се наоѓа 3,5 км западно од селото, каде се среќаваат остатоци од топена железна руда, фрагменти од питоси, покривни ќерамиди и друг градежен материјал.
Житие на кнез Лазар
Житието на кнез Лазара, за кого Пејчиновиќ сметал дека бил ктитор на Лешочкиот манастир, останало во ракопис. Тоа било дел од книшката "Правилото" на светецот. По негова повела, јеремонахот Арсенија во Лешочкиот манастир текстот го препишал во 1841 година. Книгата има 73 листа. Правилото било напишано на црквенословенски, додека на народен јазик биле текстовите "Расказот на Кирила за обновувањето на манастирот" и "Житието на кнез Лазара". И оваа свое дело македонскиот просветител го напишал според некој постар српски текст. Го издал бугарскиот научник А. М. Селишчев, 1915 година.
Негра Ефендиќ
Негра Ефендиќ (родена на 29 октомври 1980 година) е босанско-шведска новинарка и авторка. Таа е родена во Босна и Херцеговина, а пораснала во градот Брезово Поље. Таа и нејзиното семејство побегнале од војната во Босна и дошле во Шведска во 1993 година.
Студирала за новинарка во Bona folkhögskola во Мотала и почнала да работи за Borås Tidning во 2006 година. Во 2007 година, таа започнала да работи за Svenska Dagbladet, каде што сега покрива прашања за имиграција и интеграција, откако неколку години го покрива шведскиот пазар на труд. Во мај 2016 година, Ефендиќ ја објавила својата прва книга, автобиографската Jag var precis som du. Книгата се состои од три дела: во првиот дел, таа го прикажува нејзиниот живот во руралното Брезово Поље во североисточниот дел на Босна, во близина на хрватската граница; Вториот дел е за нејзиното засолниште во Хрватска, а потоа во Шведска, и нејзините први години во земјата; третиот дел се одвива во денешниот Стокхолм и го прикажува нејзиниот живот како новинар.
За својата работа ја добила новинарската награда Stora Journalistpriset во категоријата Раскажувач на годината.
На 26 јуни 2017 година, таа била една од овогодинешните домаќини на Sommar i P1.