cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 1810 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Јанаки Соколов
Јанаки Соколов (во  —  во  ) — македонски револуционер.
Животопис
Летото во 1923 година, по наредба на ВМРО Автономистичка (водена од Тодор Александров и Александар Протогеров), бил убиен Јанаки Соколов бидејќи одбивал да им даде заклетва за верност на царските автономисти.
Водена кула во Крагуевац
Водената кула била изградена на крајот на 19 век, за потребите на железницата. Од него со природен пад локомотивите се снабдувале со вода. Изградена е од тула со наизменично поставување на челични прстени, надвор и внатре. На нејзиниот врв бил формиран резервоар од тули, издлабен со цемент, со хемисферична форма. Под резервоарот има простор за сервирање и ложиште со загреана вода. Заедно со тој простор однадвор е подигнат и оџак кој се надвива над целата кула и е изграден во исто време со неа. Објектот има осумаголна основа, со длабоки темели. До врвот на кулата се стигнува преку надворешно кривулесто скалило. Самиот врв е направен како конструкција на бондруц, наполнет со штици со навртки. Покривот е лимен, а на врвот на покривот е поставен октогонален фенер.
Тој е еден од ретките зачувани објекти во Србија и е симбол на градежниот напредок, како и развојот на железницата на овие простори.
Аранука
Аранука (Aranuka), претходно познат како Хендервил, Ноноуки или Старбак, е атол во Кирибати. Атолот е дел од островската група Гилбертови Острови. Атолот има вкупна површина од 15.5 км2 и население од 852 жители.
Географија
Атолот има триаголна форма, кој е воглавно составен од два мали острови кои се невообичаено големи како за атол. Најголем остров на атолот е Буарики, а најмал е Такаеанг. Овие острови се поврзани со песочен насип. Во средината има лагуна.
Сообраќај
Атолот е поврзан со останатите острови по морски пат, но и со Аеродромот Аранука.
Флоридски Проток
Флоридскиот Проток (англ. Strait(s) of Florida, Florida Straits, шпан. Estrecho de la Florida) е проток на југоисток од континентална Северна Америка, помеѓу Мексиканскиот Залив и Атлантскиот Океан, и помеѓу островската група Флорида Киз и островот Куба. По протокот тече Флоридска струја, која е почеток на Голфската струја која започнува од Мексиканскиот Залив.
Правата на нафтата и земниот гас во Флоридскиот Проток се поделени помеѓу САД и Куба по договор во 1977 г.
Антони ван Левенхук
Левенхук бил првиот којшто користел лупа за разгледување на мали организми додека бил чирак кај еден трговец со текстил во Амстердам, Холандија, а подоцна прв почнал да прави сопствени микроскопи, па затоа се самета и за изумител на овој инструмент. Тој не бил научник по образование и никогаш не напишал книга, но академските организации ги објавувале неговите откритија. Кралското здружение на почетокот било многу скептично во врска со неговото откритие на едноклеточните организми, но тој го докажал нивното постоење во 1680 година, па со тоа го осигурил својот углед.
NGC 208
NGC 208 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 208 се споменува и како MCG 0-2-118, CGCG 383-64.
Откривање
Објектот е откриен на 5 октомври 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 208 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 208 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Андерс Екборг
Џон Андерс Екборг (роден на 9 октомври 1960 година) е шведски глумец и пејач кој ги има изведено улогите на Карл Оскар во Кристина од Дувемала и Фреди Трампер во Шах, два мјузикли напишани од поранешните членови на АББА, Бени Андерсон и Бјорн Улвеус. Тој исто така глумел во многу верзии на мјузикли на шведски јазик, како што се Џекил и Хајд, Евита и Суперѕвездата на Исус Христос. Тој бил оженет со глумицата Лиа Бојсен. Екборг исто така имал интензивна турнеја низ Шведска, главно придружена од Бенгт Магнусон и Андерс Лундквист. Имал издадено еден албум на свое име; Вистински договор (2006). Дополнително, тој се појавил на многубројни гала концерти меѓу кои и Рапсодија во рок.
NGC 208
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 40 м 17,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 2° 45' 21".
Андерс Екборг
Во 2007 година тој се појавил во две огромни арена шоуа; Кралицата-Друг вид на магија и Божиќното шоу. Во 2008 година ја извел улогата на Воин во Лондон-мјузиклот, а на 14 јули учествувал на роденденската прослава на шведската престолонаследничка принцеза Викторија.
NGC 208
Други поделби
Проучување на NGC 208 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2420. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 14. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 591.
Андерс Екборг
Во 2009 година Екборг ја направил Специјалната турнеја со Ноел Мекала и Керолин Ларсон. Тој сам направил и божиќна турнеја.
Албуми
(Врвни позиции на табелата за шведски албуми)
Кучето што ги сакаше возовите
„Кучето што ги сакаше возовите“ (српски: Пас који је волео возове) – југословенски филм од 1977 година, во режија на Горан Паскаљевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Ирфан Менсур, Светлана Бојковиќ и Велимир Бата Живојиновиќ.
Синопсис
Мика (ја игра Бојковиќ) е девојка која сонува да замине во Париз, но нејзините планови пропаѓаат кога е затворена поради ситен шверц. Кога ги носат затворениците на присилна работа, таа успева да побегне, со што повторно крои планови за преселба во Париз. Бидејќи нема ни пари ни документи, таа му се придружува на филмскиот каскадер (го игра Живоиновиќ), кој патува по провинциските места, изведувајќи каубојски сцени. Ним им се придружува едно момче (го игра Менсур) кое го бара своето изгубено куче. Мика и момчето се зближуваат и заедно бегаат во Белград. Таму, Мика го посетува својот пријател, кој треба да И обезбеди лажен пасош за да замине во Париз, но наместо тоа, Мика останува без пари, а притоа уште е силувана. Тогаш, таа и момчето се качуваат на еден воз, но кога пристигаат на железничката станица, Мика се обидува да му побегне. Барајќи ја неа, момчето го удира еден вагон и тоа умира, а Мика се качува во друг воз, каде го здогледува неговото изгубено куче.
Анхелита Варгас
Анхела Варгас Вега, попозната по уметничкото име Анхелита Варгас (родена во Севиља во 1946 година) е ромска шпанска фламенко танчерка и пејачка, сметана за една од најголемите ѕвезди на андалузиската музичка сцена. „New York Magazine“ рекол дека таа „ги користи своите нозе како компас - едната нога се врти на место, додека другата деликатно отчукува круг“ - по втор пат, „специјалитетот“ се чини дека дегенерира во трик. Таа е омажена за Ел Бјенкасао и е мајка на танчерот Хоселито (Хозе Кортес Варгас).
Танцувајќи од 3-годишна возраст, до 8-та година таа настапувала во групата наречена „La Gitanilla“ низ цела Шпанија. Таа настапувала во група на Експо 98. Настапувала во Обединетото Кралство, Северна Америка, Јапонија, Холандија и Германија и е примател на Премио Пастора Империо (Кордоба, 1980) и на Премио Национален ал бајле де Катедра де Фламенкологија (Херез, 1986).
Малинче
Малинали Тенепатл (шпански: Malinalli Tenépatl), позната и како Малинцин (шпански: Malintzin), Малинче (шпански: la Malinche) односно доња Марина (шпански: Doña Marina) била припадничка на племето Нахуа, денес познати како Ацтеки, која во текот на шпанското освојување на Мексико му слежила на Ернан Кортес како преведувач, посредник, а веројатно и како советник во односите меѓу Шпанците и домородните Ацтеки и Маи.
Од една страна, често е прикаѓувана како предавник, а од друга страна се смета за симбол на новото Мексико. Поради контроверзниот симболизам, статуата на Малинче, Кортес и нивниот син Мартин била отстранета скоро по нејзиното поставување, во 1982 година. Во Мексико терминот малинчиста (malinchista) означува нелојален Мексиканец, односно некој што е заслепен од странците, преминува на нивна страна и заборава на својот народ.
Животопис
Малинче е родена меѓу 1496 и 1501 година, во реонот меѓу Долината на Мексико и државата на Маите на Јукатан, во близина на денешниот град Коацакоалкос. Била припадник на племето Нахуа, денес познати како Ацтеки, кои себеси се нарекувале „мексикас“.
Татко ѝ починал, а мајка ѝ се премажила, и родила син, па Малинче била продадена на мајански трговци со робови од Хисаланго. Пред да наполни 20 години, таа била прекрстена во Марина од Шпанците, а била нарекувана Малинцин од другите домородци.
Откако конквистадорите на Кортес ги поразиле Маите во март 1519 година, поглавицата како знак на покорност на Шпанците им дал 20 млади девојки, злато и други скапоцености.. Меѓу тие девојки била и Малинче за која се претпоставува дека во тоа време имала неполни 20 години. Сите девојки требало да работат на плантажите со пченка. Кортес лично инсистирал сите да бидат веднаш покрстени, па така Малинцин станала Марина во 1519 година. Бернал Дијаз дел Кастиљо кој во тоа време бил во поход заедно со Кортес, ја опишал Малинцин како многу убава девојка, и единствена робинка чие име го запамтил. Најверојатно заради нејзината убавина, Кортес решил да ја задржи, посебно откако видел дека добро ги знае двата јазика: на Маите и на Ацтеките, наватл и мајански.
Во тоа време кога Малинцин стапила во контакт со Кортес, Маите го ослободиле монахот со име Херонимо де Агилар кој после бродолом крај брегот на Јукатан, живеел долго време со Маите. Агилар го знаел чонталскиот мајански јазик, но не и ацтечкиот. Додека Малинче го научила шпанскиот јазик, таа преведувала од ацтечки на мајански, а Агилар преведувал на шпански. Малинче била таа која на куририте на Монтезума II на нивниот мајчин јазик им рекла дека Кортес е врховен шпански заповедник. Набрзо таа била единствениот преведувач на Кортес и контакт со индијанските народи, и секогаш одела со него. На сите ацтечки кодекси од тоа време, Малинче била претставена веднаш зад Кортес.
Лепи Врх
Лепи Врх (словенечки: Lepi Vrh) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Горни Стубол
Горни Стубол — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во крајниот северозападен дел на територијата на Општина Пробиштип, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Кратово. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 610 метри. Од градот Пробиштип, селото е оддалечено 9 километри, додека од патот Пробиштип-Кратово е оддалечено 4,5 километри.
До селото се стигнува преку регионалниот пат 1205, преку исклучување во самиот град Пробиштип, а потоа патот продолжува преку селата Плешенци и Долни Стубол.
Селото е сместено во подножјето на планината Црни Врв. Во негова непосредна околина е некогашниот Секулички Превој, преку кој во минатото минувал караванскиот пат Стоби-Пауталија, односно денешен Ќустендил.
Во неговата околина, за разлика од соседното село Долни Стубол, преовладува ридско и планинско земјиште. Поради таквата поставеност на теренот, обработливото земјиште и нивите се раштркани околу селото во месностите: Аргачиште, Сува Страна, Црни Врв, Илиин Крст, Црвен Рид и други.
Селото има збиен тип. Куќите се подигнати покрај потокот којшто извира крај Секуличкиот Превој. Релативно е богато со вода. Покрај селската чешма има уште три извора Три Кладенци, Бара и Буренце.
Историја
По сѐ уште сочуваното предание, пред 2-3 века постоело само едно село Стубол. Тоа се потврдува и од „Опширните пописни дефтери од XVI век за Ќустендилскиот санџак“. Во тие документи фигурира селото Стубиле. Селото имало 22 христијански семејства, 4 муслимански семејства и 65 неженети лица.
Горни Стубол е создадено со преселување на неколку семејства од Долни на местото каде им се наоѓале трлата. И затоа, и сè до крајот на XIX век Горни Стубол се смета за маало на Долни Стубол.
Во непосредна околина на селото, над Секуличкиот Превој се издига тешко достапниот рид Градиште. На неговиот врв се откриени остатоци од стара тврдина, старовремски орудија за работа, оружје, керамика, златни и бронзени пари од римскиот период и византискиот цар Јустинијан.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 7,9 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 330,4 хектари, на пасиштата отпаѓаат 293,4 хектари, а на шумите 133,2 хектари.
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделско-сточарска функција.
Од турските пописни документи од 1573 година, кои се однесуваат за двете денешни села Горни и Долни Стубол, може да се види дека селото плаќало 10.645 акчиња данок, за вкупно 22 семејства и 65 неженети лица. Од тоа се заклучува дека селото било релативно богато со земјоделски производи. Се одгледувало пченица, мешано жито, бурчак, леќа и граор, бостан, зелка, овошје, грозје и друго.
Инаку, за време на турскиот период поголемиот дел од населението од Горни Стубол биле чифчии на кратовските бегови и аги, а само мал дел - раети: маденџии и доганџии. Некои од родовите раети имале статус на доганџии, а Петриќевци станале сопственици на земјиште.
Горни Стубол поради природната конфигурација има поповолни услови за сточарство, отколку за земјоделство. Така, на пример, во 1931 година имало речиси изедначен број на овци и кози (160 овци и 150 кози). Дваесетина години подоцна, во 1952 година бројот на овци е зголемен на 1260 грла, додека козите се намалени на 25 грла. Во 1971 година се намалува бројот на овци на 894 грла, а кози нема. И бројот на говеда расте од 77 грла (1931 г.) на 159 (1952 г.) додека во 1971 година изнесува 134 грла. Интересно е што бројот на свињите е ист (85), како во 1931, така и во 1971 година.
Население
Во 1961 година селото броело 390 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 160 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Горни Стубол живееле 99 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 24 жители, од кои 21 Македонец и 3 лица без податоци.
Родови
Горни Стубол е македонско село.
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:
Општествени установи
Управни објекти во селото (некогашни и денешни)
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Горни Стубол било село во Кратовската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Пробиштип, во која покрај селото Горни Стубол, се наоѓале и селата Гризилевци, Добрево, Долни Стубол, Дренак, Калниште, Кундино, Марчино, Неокази, Петршино, Плешенци, Пробиштип и Стрмош. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Плешенци, во која влегувале селата Горни Стубол, Долни Стубол, Дренак, Плешенци, Петршино и Стрмош.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 40 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 40 гласачи.
Список на државни водачи во 190 година
Ова е список на државни водачи во 90 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Иван Соколов
Животопис
Летото во 1923 година, по наредба на ВМРО Автономистичка, водена од Тодор Александров и Александар Протогеров, бил убиен Иван Соколов, како и Јанаки Соколов, бидејќи одбиле да им дадат заклетва на царските автономисти.
Црвеното класје (филм од 1970)
„Црвеното класје“ (српски: Црвено класје) — југословенски филм од 1970 година, во режија на Живоин Павловиќ. Главните улоги ги толкуваат: Раде Шербеџија, Мајда Грбац и Мајда Потокар.
Синопсис
Еден поранешен партизан, а по војната младински активист, оди во едно село во Штаерска, со цел да го откупи житото од селаните и да ги убеди да влезат во задругата. На почетокот, тој се соочува со неколку привидни и вистински неуспеси, но најпосле, тој ја исполнува партиската задача. Во селото е формирана задруга, но не како резултат на убедувањето, туку со помош на закани и уцени. Растргнат од тоа сознание и несреќен поради неуспехот во љубовта, младинскиот активист убива недолжен човек.
Драгана Ристова
Драгана Ристова (родена на 11 април 1983 година во Скопје, Република Македонија) е поранешна ракометна репрезентативка на Македонија и актуелен ракометен тренер.
Биографија
Драгана Ристова е поранешна репрезентативка на Македонија. Има настапувано во РК Скопје, РК Ѓорче Петров, ЖРК Металург, ЖРК Будуќност Подгорица (клуб со кој го има освоено Купот на победниците на куповите).
Играчката кариера ја заврши во ЖРК Вардар, каде што подоцна ја започна тренерската работа.
Изминатите неколку сезони успешно го водеше првиот тим на ЖРК Вардар.
Моментално (2022 година) е тренер на Женскиот ракометен клуб Куманово.
Ристова е носител на мастер тренерска лиценца.
Омега (маглина)
NGC 6618 — расеано ѕвездено јато со оддавна маглина во соѕвездието Стрела, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6618 се споменува и како M 17, OCL 44, LBN 60, Sh2-45, Omega nebula.
Откривање
Телото е откриено на 1745 година од страна на Жан Филип де Шезо, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од  cm.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6618 е од видот EN+OCL. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 6 m. NGC 6618 има привидни димензии од 20' х 15'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 20 м 47 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 10' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 6618 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 294; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6265. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 569.
Уставен суд на Ерменија
Уставниот суд на Ерменија (Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարան) е највисокото правно тело во Ерменија. Тој е одговорен за надзор над уставноста на законите и другите законодавни инструменти. Правата на уставниот суд на Ерменија се дефинирани и во ерменскиот устав и во законот.
Уставниот суд на Ерменија е основан во 1995 година и се наоѓа во Ереван.
Историја
Во декември 1988 година, бил формиран Комитет за уставна контрола со амандман на Уставот на Советскиот Сојуз. Законот на Сојузот кој се однесува на овој Комитет предвидувал и формирање на Комитет за уставна контрола во секоја Република на Сојузот, што всушност никогаш не се случило.
Во 1991 година, ерменската легислатура размислувала за формирање Уставен суд, иако всушност никогаш не го стори тоа (два закони, имено Законот за претседателот на Републиката од 1 октомври 1991 година и Законот за Врховниот совет на Република Ерменија од 19 ноември 1991 година, едноставно алудирал на таков Уставен суд). Сепак, ниту еден закон или амандман на Уставот на Ерменска ССР никогаш не бил усвоен за да се стави во сила оваа декларација.
Новиот Устав прогласен со референдум на 5 јули 1995 година го основал Ерменскиот уставен суд. Законот за Уставниот суд бил усвоен од Ерменското национално собрание на 20 ноември 1995 година и бил потпишан од претседателот на Републиката Левон Тер-Петросјан на 6 декември 1995 година. На 5 и 6 февруари 1996 година, членовите на Уставниот суд биле назначени и Судот започнал со работа на 6 февруари 1996 година, кога неговите членови положиле заклетва пред Народното собрание.
Во 2005 година, Ерменија донела уставни реформи. На 27 ноември 2005 година, текстот на Уставот на РС (со амандманите) бил усвоен на референдум. Амандманите се однесувале на системот на уставна правда. Членот 93 од Уставот вели дека: „Уставниот суд ја спроведува уставната правда во Република Ерменија“. Според членот 94 од Уставот, „Овластувањата, постапката на формирање и работата на судовите се определуваат со Уставот и законите“. Како резултат на уставните измени, овластувањата на судот биле значително зголемени.
Членови на уставниот суд
Уставниот суд е составен од девет члена. Членство во Уставниот суд е отворено за секој граѓанин на Републиката на возраст од 35 или повеќе години. Членовите (вклучувајќи го и претседателот) ги извршуваат своите должности до 65-годишна возраст (согласно преодните одредби, поточно член 117, став 13 од Уставот на РА, актуелните членови на Уставниот суд продолжуваат да работат до 70-годишна возраст). Националното собрание и претседателот на Републиката имаат заеднички овластувања да назначуваат членови на Уставниот суд. Пет членови на Уставниот суд ги избира Народното собрание по препорака на претседателот на Народното собрание. Останатите четворица членови ги именува претседателот на Републиката, по негова дискреција.
Претседателот на Уставниот суд не го избираат членовите на Уставниот суд. Тој/таа е именуван од членството на Судот од страна на Народното собрание по предлог на претседавачот на Собранието. Меѓутоа, доколку Националното собрание не го назначи претседателот на Уставниот суд во рок од 30 дена откако функцијата претседател на Уставниот суд е испразнета, претседателот на Републиката мора да го направи тоа на негово место. Подобни за членство во Уставниот суд имаат лица кои ги исполнуваат следните услови:
• државјани на Републиката на возраст од најмалку 35 години кои имаат изборни права и немаат државјанство на друга држава;
• Високо правно образование или академска диплома по Уставно право најмалку 10 години правно работно искуство;
• Команда на ерменски јазик. Членовите на Уставниот суд не смеат да се занимаваат со ниту една претприемничка дејност, ниту да извршуваат функција во органите на државната или локалната самоуправа кои не се поврзани со неговите должности, да извршуваат функција во комерцијални организации, како и да се занимаваат со какви било друго платено занимање, освен научна, образовна и творечка работа, која нема да го попречува извршувањето на должноста член на Уставниот суд.
Уставното начело е дека член на Судскиот Уставен суд не може да биде разрешен. Одлуките за разрешување на членовите на Судот мора да бидат донесени од лицето или органот (т.е. Претседателот на Републиката или Националното собрание; во вториот случај, со мнозинство гласови од вкупниот број пратеници) кои го назначиле предметниот член. Кога е поставено такво прашање, Уставниот суд мора да го разгледа случајот во отсуство на членот и мора да донесе заклучок - за престанок на функцијата член со мнозинство од најмалку две третини од членството на Судот (т.е. 6 од 9). Откако ќе се донесе заклучокот, вистинската одлука за разрешување на членот на Уставниот суд мора да ја донесе органот што го назначил (иако ниту еден член на Уставниот суд никогаш не бил разрешен од неговото инаугурирање). Независноста на членовите на Уставниот суд се гарантира со нивното поднесување до Уставот и Законот за Уставниот суд. Забрането е влијание врз член на Уставниот суд, а секој што ќе се обиде да го стори тоа е одговорен за кривично гонење.
Членот на судот престанува да ги извршува своите функции кога:
По заклучок на Уставниот суд, членовите на судот мора да бидат разрешени доколку:
Овластувања на Судот
Уставниот суд во согласност со постапката утврдена со закон:
Меѓународни односи
Од првата година од своето формирање, Уставниот суд станал член на Европската комисија „За демократија преку право“ на Советот на Европа (инаку позната како Венецијанска комисија ). Една година подоцна, во октомври 1997 година, е формирана Меѓународната организација „Конференција на органите за уставна контрола на земјите на младата демократија“, чија активност ја координира Уставниот суд и во 2000 година, кога Ерменија сè уште не била членка на Советот на Европа, Уставниот суд на Република Ерменија бил избран за полноправна членка на меѓународната организација „Конференција на европските уставни судови“. Ив Гуена, претседател на Уставниот совет на Франција, многу конкретно го оценил овој невиден факт: „Уставниот суд на РА е веќе успешна институција и стана полноправна членка на Конференцијата поради неговото активно учество и многубројните интересни и реални предлози“.
Организирањето на Годишната меѓународна конференција во Ереван, во соработка со Европската комисија „За демократија преку право“ на Советот на Европа (Венецијанска комисија), станало нова традиција. Секоја конференција се разликувала од претходната по својата тема и големиот број учесници. И така, голем број познати и авторитетни правници и конституционалисти учествувале на 15-тата меѓународна конференција во Ереван. Сите презентирани извештаи, дискусии и анализи на темите на Конференцијата се објавени во четиријазичниот Меѓународен алманах „Уставната правда во новиот милениум“ и се поставени на веб-страницата на Уставниот суд на признат како еден од најдобрите во светот. Од страна на Уставниот суд е подготвен специјален компактен диск, каде се вклучени уставите на 150 земји и нивната компаративна анализа. Меѓународната асоцијација за уставно право ја препозна како важна програма и ја постави на веб-страницата на Меѓународната асоцијација. Овој уникатен програмски пакет преведен на руски и англиски јазик е концизен материјал за конституционалистите и уставните судови.
Дополнително, Ерменија е членка на Конференцијата на европските уставни судови, Евроазиската асоцијација на тела за уставна оцена, Светската конференција за уставна правда и Мрежата на повисоки судови на ЕКЧП.
Венецијанска конвенција
На 1 ноември 2013 година, претседателот на Уставниот суд на Ерменија, г-дин Гагик Харутјуњан, во својство на координатор на Стручната комисија за уставни реформи (во натамошниот текст „Комисијата“), и во име на претседателот на Република Ерменија, побарал помош од Венецијанската комисија во процесот на ревизија на Уставот на Ерменија. Со Указ на претседателот на Република Ерменија од 4 септември 2013 година била формирана Специјализирана комисија за уставни реформи врз основа на неопходноста од спроведување на принципот на владеење на правото, гарантирање на основните човекови права и слободи, за обезбедување целосна балансирање на силите и зголемување на ефикасноста на јавната администрација. Откако го анализирал историскиот процес на уставните случувања во Република Ерменија во рамките на системскиот интегритет, како и неговите клучни особености и постојните проблеми, Специјализираната комисија за уставни реформи смета дека е неопходно да се истакнат следните главни фази. Како постојан и континуиран процес, уставните случувања се одвиваат во меѓународната практика во согласност со случувањата во општеството на следните главни начини:
Легална професија
Според извор од 2008 година, Законот Република Ерменија од 2004 година бара прием во адвокатурата со цел адвокатите да практикуваат адвокатура. Пред 2004 година, немало барање на национално ниво. Во 1998 година, по усвојувањето на првиот закон за адвокатура, биле создадени следните адвокатски здруженија: Сојуз на адвокати на Република Ерменија (последната инкарнација на Колегиумот на адвокати), Меѓународниот адвокатски сојуз и Меѓународниот сојуз на ерменските адвокати. Меѓународниот адвокатски сојуз и Меѓународниот сојуз на ерменските адвокати ќе се спојат во една организација.
Библиотека
Библиотеката на Уставниот суд е формирана во 1996 година. Библиотеката е богата со правни, научни и медиумски материјали, а предвидена е не само за членовите и вработените во Уставниот суд, туку и за студентите и за сите оние кои се заинтересирани. Во библиотеката има речници, учебници, збирка закони, книги за избори на државни книги за избори на државни и локални органи на власта, за кривична постапка, граѓанско, граѓанско процесно, управно право на Република Ерменија, Руска Федерација, публикации за заштита на човековите права, историја и теорија на државата и правото на Ерменија и странски земји. Покрај правната литература, во Библиотеката на Уставниот суд има и книги од политика, економија, култура, филозофија, социологија, како и белетристика. Во библиотеката постојат устави, закони за уставни судови и материјали за судството и уставниот правосуден систем на повеќе од 60 земји. Библиотеката периодично се полни со нови книги и периодичен печат од Руската Федерација и други земји. Извонредниот литературен фонд на библиотеката ја прави литературата посветена на историјата на Ерменската црква и на геноцидот, како и собраниските протоколи од 1918-1920 година. Библиотеката има повеќе од 5000 книги на ерменски, руски, англиски, француски и други јазици. Во библиотеката се формираат азбучните и систематските бази на податоци, предметните картички, се врши библиографската работа. Центарот за уставно право делумно ја презел работата за изработка на учебници од правни теми, изготвени се посебни методички прирачници за наставниците, истовремено издаден е и прирачник „Уставна ревизија“ на Г. Харутјунјан за ученици. Годишното организирање на традиционалната републиканска студентска и ученичка Олимпијада „Устав и право“ е еден од ефективни методи за запознавање на новата генерација со принципите на уставната правда. Објавени се 3 збирки од најдобрите ученички трудови посветени на заштитата на човековите права. Во Центарот за уставно право е формиран Совет на млади истражувачи, а во Уставниот суд е формирана библиотека со богата и понова литература. Остварени се блиски односи со многубројните училишта, организирани се тематски средби. Објавени се 55 монографии и 191 научни написи од членовите на Уставниот суд и персоналот, 48 извештаи се направени на меѓународни конференции, а поканети се 17 меѓународни конференции (со учество на околу 155 членови на уставни судови од различни земји и 52 меѓународни експерти). Објавени се 72 тома од весникот „Уставен суд“, 63 изданија и 8 прилози на Меѓународниот билтен „Уставна правда“, 12 изданија на Меѓународниот алманах „Уставна правда во новиот милениум“ (објавен на четири јазици) и доставени до повеќе од 50 земји.
Необична галаксија
Необична галаксија (или пекулијарна галаксија) — галаксија со необична големина, облик или состав, и сочинуваат 5-10 отсто од познатите галаксии. Астрономите разликуваат два вида необични галаксии: заемоделувачки и активни галактички јадра.
Кога двете галаксии ќе се доближат, нивните гравитациски сили ги обликуваат во мошне неправилен облик. Поимите „необична“ и „заемодејствувачка“ галаксија денес се поистоветени бидејќи највеќето необични галаксии се создаваат со вакви заемодејства.
Образување
Научниците претпоставуваат дека многу необични галаксии настануваат со судир меѓу две или повеќе галаксии. Како такви, необичните галаксии имаат повеќе активни галактички јадра отколку обичните, што укажува дека имаат супермасивни црни дупки. Многу вакви галаксии имаат ѕвездени распснувања (епизоди на брза ѕвездообразба) поради галактичкото спојување. Периодите на зголемена ѕвездородна активност и сјајност доаѓаат од галактичките јадра, што предизвикува малку посина боја.
Изучувањето на необичните галаксии дава увид во образувањето и развојот на другите видови галаксии. Американскиот астроном Халтон Арп во 1966 г. го објавил делото „Атлас на необични галаксии“ каде се претставени ваквите галаксии, изјавуваќи дека „необичностите на галаксиите прикажани во овој атлас претставуваат растројувања, изобличености и заемодејства кои ни овозможуваат да ја анализираме природата на вистинските галаксии кои ги гледаме и кои се предалеку за да можеме на нив да вршиме непосредни проби.“
Федерални окрузи во Русија
Русија се дели на 8 федерални окрузи (руски: федеральные округа), при што полуостровот Крим е сместен во Јужниот федерален округ.
Федералните окрузи се единици на административна поделба за целите на федералната влада. Тие не се составни единици на Руската Федерација. Составните единици на федерацијата се нарекуваат федерални субјекти.
Во секој округ се наоѓаат неколку федерални субјекти. Секој федерален округ има претседателски претставник, чија официјална титула е „Полномошен претставник“. Официјалната задача на овој претставник е едноставно да ја надгледува работата на федералните агенции во регионите, иако во практика овој надзор е далекусежен и од големо значење.
Создавање на федералните окрузи
Федералните окрузи ги создал Владимир Путин во мај 2000 како дел од пошироката програма за зајакнување на федералната власт. Во програма спаѓаат и следниве реформи: индиректен избор на Советот на Федерацијата, иследување во републиканските устави и регионалните повелби и право на претседателот да ги распушта праламентите на субјектите доколку тие не ги почитуваат федералните закони.
Улога и функции на федералните окрузи
Полномошните претставници и нивниот пресонал установуваат во која мера субјектите отстапуваат од федералните закони и норми. Тие исто така го надгледуваат и процесот на исправка од близу, на начин на кои владата во Москва не може тоа да го изведе. Затоа тие играат клучна улога во централизацијата на власта и онезоможување на локалните манипулации чести за времето на Борис Елцин. Постоењето на федералните окрузи е значајно за ограничување на донесувањето на закони и практики кај субјектите кои му противречат на федералниот закон, како на пример, скратување на граѓанските права, авторитативни практики на управниците на субјектите (или кај републиките, нивните претседатели), манипулација со полицијата и контрола врз правосудството, строга контрола врз печатот и манипулирање со избори.
Полномошните претставници надгледуваат систем на ротација на федералните работници низ регионите за да се спречи нивната зависност од локалните водачи.
Федералните окрузи прецизно соодветствуваат на воените региони на Внатрешната војска, и во голема мера соодветствуваат на регионите на министерството за одбрана. Ова им овозможува на полномошните претставници директен пристап кон командната структура на воениот и безбедносниот апарат. Ова дава јасна порака на субјектите дека тиа мораат да соработуваат со федералната влада.
Горан Калоѓера
Горан Калоѓера — хрватски славист и македонист,  редовен професор по македонистика и кроатистика на Универзитетот во Риека, Хрватска.
Вистински цицачи
Вистинските цицачи (односно еутерии или Eutheria) образуваат група на цицачи која се состои од плаценталните цицачи (како што се луѓето), како и сите оние изумрени цицачи кои се нивни поблиски сродници, а се подалечни сродници на денешните торбари (како што се кенгурите). Тие се разликуваат од нееутериите по низа одлики, како градбата на стапалото, зглобовите, вилиците и забите. Една од поглавните разлики меѓу плацентните и неплацентните еутерии се состои во тоа што кај плацентните отсуствуваат епипубични коски, кои се присутни кај сите други фосилни и рецентни цицачи.
Дефинирачки одлики
Не постојат рецентни неплацентни еутерии, така што познавањето на нивните синапоморфии (дефинирачки одлики) е целосно основано на неколку фосили. Од ова може да се заклучи дека репродуктивните одлики кои ги разграничуваат денешните плацентни цицачи од другите цицачи не можат да се користат при дефинирањето на групата на еутерии. Одликите на еутериите по кои тие се разликуваат од метатериите се:
Репродуктивните одлики исто така се некорисни во идентификацијата на фосилните плацентни цицачи, кои се разликуваат од другите еутерии по:
Подгрупи
Овие подгрупи заедно ја градат крунската група Placentalia (плацентни цицачи). Меѓутоа, во Eutheria припаѓаат и изумрени еволутивни линии кои не можат да се вклопат во Placentalia (видете подолу).
Рацебург
Рацебург (Ratzeburg) — град во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Опкружен е од четири езера, најпознато и најголемо од нив е Рацебуршкото Езеро. Рацебург претставува административно седиште на округот Војводство Лауенбург. Воедно, градот е административно седиште и на општинската заедница Лауенбуршки Езера, иако самиот град не е член на заедницата.
Историја
Градот бил основан во век како Рацисбург (Racisburg). Името било изведено од локалниот вендски владетел, принцот Ратибор, кој имал прекар Раце. Во 1044 година, христијанските мисионери под водство на монахот Ансвер дошле во областа и изградиле манастир. Бил уништен во паганската побуна во 1066 година; монасите биле каменувани до смрт. Денес, споменици за мисионерите во две од градските цркви потсетуваат на овие настани. Ансвер бил канонизиран во век и неговите реликвии биле закопани во Рацебуршката катедрала.
Хајнрих Лавот станал владетел на градот во 1143 година и основал епископија во 1154 година. Исто така бил одговорен за изградбата на романската катедрала (Dom), изградена во типичен северногермански стил со тули. Хајнрих исто така ја забрзал изградбата на сличните катедрали во Либек и Брауншвајг, каде биле закопани неговите остатоци.
Од 1180 година, на дел од епископската област на Рацебург, била создадена принц-бискупија, чиј владетел бил суверен и како таков имал глас во царското собрание. Принц-бискупијата Рацебург била последната држава во Северна Германија која останала католичка. По смртта на нејзиниот владетел принц-бискупот Георг фон Блументал во 1550 година, кој владеел со Томас Адерпул, бискупијата станала лутеранска во 1554 година.
Иако градот Рацебург бил дел од бискупијата, самиот град не бил во рамките на територијата на Принц-бискупијата Рацебург, туку бил дел од Војводството Саксо-Лауенбург од 1296 година, останувајќи во ова војводство до 1876 година. Катедралскиот четврт пак уживал извесна независност, т.н. „катедралска слобода“ (Domfreiheit) на принц-бискупијата, секулизирано како кнежевство во 1648 година. Во 1619 година, главниот град на Саксо-Лауенбург бил преместен од Лауенбург на Елба во Рацебург и оттогаш останал таму. Градот бил скоро целосно уништен во 1693 година, кога Кристијан V, дански крал, го оставил во руини од бомбардирањето по неговиот неуспешен обид да го преземе војводството против Хановерската династија. По овој настан, Рацебург бил повторно изграден во барокен стил.
Рацебург кратко бил дел од Првото француско царство во текот на Наполеоновите војни, по што Војводството Саксо-Лауенбург било доделено во личен сојуз на данската круна на Виенскиот конгрес. Откако данската круна го изгубила Лауенбург при Втората шлезишка војна (1864), предводниците на војводството им понудиле на пруската династија Хоенцолерн владеел со личен сојуз, кои прифатиле во 1865 година. На 1 јули 1876 година, Војводството Лауенбург било споени во пруската Покраина Шлезвиг-Холштајн, создавајќи го денешниот округ Војводство Лауенбург, со седиште во Рацебург. Поранешниот катедралски четврт, дел од Мекленбург, конечно станал дел од градот Рацебург со Законот за голем Хамбург од 1937 година.
Од 1945 до 1989 година, Железната завеса поминувала источно од градот, претставувајќи граница со Источна Германија.
Горан Гилингер
Кариера
Гилингер е роден во Ваксхолм, Стокхолм Лан во 1973 година. Во 1993 година, на возраст од 19 години, тој бил Роберт во шведска ТВ сапуница. Тој ја напуштил улогата во текот на четвртата сезона во 1994 година.
Неговата прва филмска улога била младо момче од плажа во шведска комедија во 1994 година.
Во 1995 година, тој ја играл главната машка улога, Адам, во шведски филм. Во 1996 година, тој го играл Тобијас во шведскиот ситком, со Бјорн Густафсон и Бриџита Андерсон.
Во 1999 година бил примен на Кралската глумечка академија во Стокхолм и дипломирал во јуни 2003 година со диплома. Во 2001 година, тој поминал еден семестар во глумечкото студио Стела Адлер во Лос Анџелес. Во 2005 година играл една од главните улоги во шведската национална телевизиска серија Комисијата. Во 2006 година го играл Хорас во драмата на Молиер, Училиште за жени во Националниот театар од Стокхолм. Тој меѓу другото вршел и гласовна работа за Дизни и Дримворкс.
Во 2007 година настапил на фестивалот Капитал Фринџ во Вашингтон, во претстава за еден човек во театарот Вулли мамут. Во 2008 година тој се појавил во продукцијата на Александар Барнс за Хамлет во Картер Барон во Вашингтон. Во 2009 година тој го играл соседот во фарса на Реј Куни во Марибергскоген во Карлштад.
Габриела Величковска
Габриела Величковска (родена на 23 септември, 1994 година во Штип, Република Македонија) е ракометарка и поранешна македонска репрезентативка во ракомет.
Кариера
Кариерата ја започнува во ЖРК Металург и долги години играше за овој клуб, по што премина во Пелистер.
Во својата богата ракометна кариера Величковска настапуваше за екипите на Ла Пужен и Кот Баске во Франција.
Моментално настапува во македонската Суперлига во дресот на Женскиот рекометен клуб Куманово.
Игра на бековската позиција.
Поксдорф (Тирингија)
Поксдорф (Poxdorf) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Местото се наоѓа во шумско подрачје, околу три километри северно од градот Биргел и околу десет километри западно од окружниот град Ајзенберг.
Вакуфи
Вакуфи (Βακούφι) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 18 километри југозападно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, на 30 километри од градот Солун. Селото се наоѓа на надморска височина од 77 метри.
Вакуфи опфаќа површина од 4 квадратни километри.
Демографија
Во 1940 година селото броело 42 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 56 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 66 жители, во 1971 година имало 33 жители, во 1981 година имало 62 жители, додека во 1991 година имало 77 жители. Денеска, населението на селото е 67 жители.
Ференц Иљеш
Ференц Иљеш (роден на 20 декември 1981 година) е унгарски ракометар кој игра за Татабања и унгарската репрезентација.
Никола Митревски
Никола Митревски (роден на ) е македонски ракометар кој игра за екипата на С.Л.Бенфика во Португалската прва лига. и за Македонската ракометна репрезентација.
Ференц Иљеш
Клуб
Роден во етничко унгарско семејство, Иљеш почнал да игра ракометот за неговиот роден град. Беше забележан од извидници на Пик Сегед, а талентираниот лев бек потпиша договор со екипата Тиса во 2000 година. Неговите минути за играње беа ограничени во раните времиња, па тој се пресели во РК Макои на заем за да добие повеќе искуство. Се вратил во Сегед како позрел играч и веднаш станал редовен член на тимот.
Тој играше во Сегед до 2007 година, кога се префрли на домашните соперници МКБ Веспрем. Со нив тој го освои Купот на победниците на Купот на ЕХФ во 2008 година. Откако неговиот договор заврши во 2009 година, тој се пресели во Бундеслига на двогодишен договор. Тој ја освои титулата ЕХФ Купот со германската екипа во 2010 година, откако го победи Кадетен Шафхаузен во финалето.
На 14 јануари 2011 беше објавено дека Иљеш потпиша тригодишен договор со неговиот поранешен клуб Веспрем и повторно ќе се приклучи на рекордни шампиони во текот на летото.
Меѓународен
Дебитираше во унгарската репрезентација на 27 декември 2003 година против Чешка. Неговиот прв голем турнир беше Европското првенство во Словенија во 2004 година. Учествувал на уште четири Европски првенства (2006, 2008, 2010, 2012) и беше присутен на три Светски првенства (2007, 2009, 2011). Неговиот најдобар резултат на меѓународно ниво е четврто место, кое го постигна на Летните олимписки игри 2004 и на Летните олимписки игри 2012.
Наводи
<references group="" responsive="">
Џела
Џела (италијански и Gela) — еден од најголемите градови на Сицилија. Градот се наоѓа на околу 84 км оддалеченост од градот Калтанисета, на Средоземното Море. Има повеќе жители отколку главниот град на покраината. Џела е важен индустриски пристаништен град. Еден од главните индустриски капацитети во градот е рафинеријата за нафта.
Посебен третман (филм)
Посебен третман (српски: Посебан третман) – југословенски филм од 1980 година, во режија на Горан Паскаљевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Љуба Тадиќ, Данило Бата Паскаљевиќ, Душица Жегарац и Милена Дравиќ.