cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Блаже Ристовски
Конспиративна дејност
Во 1945 година учествувал во формирањето на конспиративната група Македонска активна народно-комунистичка организација (МАНКО). Во овој период Блаже Ристовски активно учествувал во создавањето на библиотека со скромен фонд од областа на историјата и културата на Македонија и првата демонстрација поради што бил уапсен од полицијата. Меѓутоа властите не ја откриле конспиративната група и Ристовски заедно со останатите уапсени бил ослободен. Во учебната 1945/46 година Ристовски учествувал во нелегалното печатење на околу 300 летоци, кои подоцна ги сокрил во својата куќа, меѓутоа поради лошите услови тие биле уништени.
Ристовски им предложил на Ристо Чулев и Киро Велковски, негови блиски пријатели, да испечатат летоци и да ги растурат во текот на училишната екскурзија. Идејата била прифатена, текстот бил напишан од Ристовски, а летоците биле испечатени и поделени во три дела. Меѓутоа полицијата дознала за оваа активност. Сите ученици тргнале на ексурзијата, но автобустот со кој патувале бил застанат во Скопје каде што Ристовски, заедно со Ристо Чулев и Киро Велковски, бил уапсен на 15 април 1948 година.
Во текот на два месеци Ристовски бил испитуван од страна на УДБА по што бил преместен во Централниот затвор во Скопје. Три дена по пристигнувањето во овој затвор на Ристовски му бил доставен обвинителен акт според кој тој и неговите пријатели биле обвинети за непријатели на слободата на нашиот (македонскиот б.н) народ. Според обвинитителниот акт уште во 1946 година групата ја започнала својата противнародна дејност и создавање на терористичка и бандитска група. По добивањето на обвиненито Ристовски заедно со останатите притворени бил одведен до окружниот суд каде што бил осуден на 6 месеци затвор. По изрекувањето на пресудатата, казната ја издржувал во Идризово. Неколку дена пред истекот на 6-месечната казната, Ристовски бил ослободен.
За овие настани Ристовски истакнува: ''Барем во тие денови на нашата заедничка активност, ние не презедовме, ниту планиравме никаква терористичка акција. Ако не бевме откриени, можеби и ќе дојдеше до тоа, но... Исто така е важно да се нагласи дека нашата група беше самородна и немаше никакви врски со никаква организација, ниту пак имаше некакво име и разработена програма. Тоа беше еден видлив израз на младешкото незадоволство од постојната ситуација во врска со решението на македонското национално прашање во Југославија, изблик на нашиот македонскиот патриотизам, но без нужната идеолошко-политича подготовка и без точна претстава за историските процеси, настани и личности...''
Научна дејност
Со научна дејност започнал да се занимава уште по запишувањето на студиите, а првиот истражувачки труд го објавува во тогашниот орган на Катедрата за јужнословенски јазици Македонски јазик. Иако редовен студент, работи како главен уредник на списанието Народно здравје и шеф на Отсекот за печат во Институтот за здравствено просветување во Скопје (1953 - 1955). По едногодишно професорување во Кавадарци (1956/57), се враќа во Скопје и работи како јазичен уредник на Радио Скопје (1957 - 1961).
Како лектор за македонски јазик и предавач за македонска книжевност на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Љубљана (1961 - 1966) ги води и предавањата на Педагошката академија во Марибор (1965 - 1966).
По одбраната на докторската дисертација ''Крсте П. Мисирков – животот и делото'' во 1965 година е избран за директор на Институтот за фолклор во Скопје. Го покренува и го уредува спианието „Македонски фолкор“. Основач е и претседател на биеналниот Меѓународен симпозиум за балканскиот фолклор во Охрид. Организира успешна теренска собирачка дејност на македонските народни умотворби, а ја конципира и издавачката дејност на Институтот за фолклор.
Како научен советник, преминува во Институтот за национална историја, каде што го раководи Тимот за културната историја и Балканолошкото одделение. Избран е за прв потпретседател на првата Влада на самостојна Република Македонија (1991 - 1992), а до пензионирањето е научен советник во Институтот за старословенска култура (1993 - 1995). Беше член на редакциите на списанието Етнологиа Славица (Братислава), Демос (Берлин), Народно стваралаштво - Фолклор (Белград), Погледи, Современост, Гласник на Институтот за национална историја (Скопје) и др.
Беше претседател на Здружението на фолклористите на Македонија и на Сојузот на здруженијата на фолклористите на Југославија, прв потпретседател на Одборот на Балканскиот фестивал на народни песни и игри во Охрид (1967), член на Републичката комисија за културни врски со странство, претседател на Советот на Филозофско-историскиот факултет цивилизации (Сорбона III) во Париз (1986 и 1992) и секретар на МАНУ (1999 - 2002).
Објавени научни дела
Во неговите трудови донесе нова документарна фактографија и научна аргументација и со аналитички и критички пристап кон изворите и литературата претстави на научната јавност низа пројави, настани и процеси и цела плејада заслужни профили од македонското културно- национално минато. Соавтор е на пет учебника по историја за основното и средното образование.
NGC 3107
NGC 3107 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3107 се споменува и како UGC 5425, MCG 2-26-22, CGCG 64-48, A 1001+13, ARAK 229, KARA 397, near SAO 98932.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1794 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 4 м 22,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 13° 37' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 3107 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29209. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 189; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 836. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 74.
Волтерсхаузен
Волтерсхаузен (Woltershausen) — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Ламшпринге.
Грамбов (Западна Померанија)
Грамбов (Grambow) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа близу границата со Полска.
Мелбек (Шлезвиг-Холштајн)
Мелбек (Mehlbek) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Ајраг, Дорногови
Ајраг (Айраг е област во Монголија и град во покраината Дорногови.
Макаел
Макаел — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Јабланичко Езеро
Јабланичко Езеро — вештачко езеро на реката Неретва во Босна и Херцеговина. Се простира од Коњиц до Јабланица, низ магистралниот пат M-17.
Езерото е изградено во 1953 година со изградбата на лаковидната брана на Неретва, 5 километри узводно од Јабланица.
Површината на езерото изнесува 13 км², додека пак просечната длабочина 70 метри. Висината на браната е 80 метрси. Езерото е долго 30 километри, широко до 3,1 километар, на надморска висина од 202 метри, при што водостојот осцилира до 25 метри.
Срцева хирургија
Кардиохирургија или срцева хирургија е хирургија на срцето и/или на големите крвни садови извршена од страна на специалист кардиохирург. Најчесто се врши за лекување на компликации на вродена срцева болест, или за лечење на валвуларна срцева болест создадена од разни причинители, вклучувајќи ендокардитис. Исто така вклучува и пресадување на срце.
Зелем (Долна Саксонија)
Зелем (Sehlem — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Ламшпринге.
Црква „Св. Никола“ - Селци (стара)
Свети Никола — црква во селото Селци. Сместена е на самото сретсело.
Историја
Во февруари 2011 година, црквата била ограбена и од неа биле изнесени икони.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа. Објектот е изграден од варовник и е покриен со лимен кров. Влезот е сместен од десната страна и до внатрешноста води дрвена врата над која има отвор во облик на крст.
Зелем
Зелем може да се однесува на следниве места во Германија:
Јевлах (округ)
Јевлах (Yevlax) — административен округ во Азербејџан и ги опфаќа градовите Јевлах и Мингечевир.
Космос-2130
Космос-2130 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 февруари 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-2130 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1469 км, а најмалото на 1401.
Анто Божиноски
Анто Божиноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил земјоделец. Во народно ослободителната војска на Македонија стапил во есента 1944 година во редовите на Петнаесеттата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во повеќе борби за ослободување на Кичево и Гостивар, а потоа заминал на Сремскиот фронт каде загинал при пробојот кај Врпоље во април 1945 година во борба со Германците.
Хирошима
Хирошима (јапонски: 広島市 ひろしま-し = Хиросима-си = град "Широк остров") е главен град на префектурата Хирошима, и е најголемиот град во регионот Чугоку, од западен Хоншу, најголемиот остров на Јапонија. Стана првиот град во историјата, уништен од атомска бомба, во 8:15 часот, на 6 август 1945 брзо до завршувањето на Втората светска војна.
Морхузен
Морхузен (Moorhusen) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Црква „Св. Никола Геракомија“ - Охрид
Црквата '''„Св. Никола“ - Геракомија''' — црква во Охрид, Македонија. Храмот е граден од кршен камен во долните партии, додека горните партии се ѕидани од делкан бигор во варов малтер. Во основа е трикорабна базилика, каде централниот брод е засводен со три слепи куполи, а јужниот и северниот кораб се полуцилиндрично засводени. Сводовите не се ѕидани, туку на дрвена конструкција, на дрвени летви е поставен тенок слој варов малтер над кој е изведен зивопис. Невообичаено и необјасниво е сознанието дека храмот во XIX век, и сè до денешни дни не е целосно живописан. Со сликање на овој храм најверојатно е започнатов во шеесеттите години на XIX век, односно кога Дичо Зографот доаѓа во Охрид. Особено внимание заслужува живописот во сводовите на северниот и на јужниот кораб и трите слепи куполи, бидејќи тоа е дело на најпродуктивниот зограф од XIX век во Македонија, Дичо Крстев од с. Тресонче. Сликаните партии на фреско-декорација во олтарниот простор кои се со послаб квалитет се дело на фрескоживописци од Опеница-Охридско. Внатрешноста на храмот го краси сликан иконостас кој го изработил мајстор и зограв Дичо Зографот во 30 октомври 1862 година.
Булент Еџевит
Булент Еџевит (турски: Bülent E cevit) ( во  -  во ) бил турски политичар и премиер на Турција во периодот од 1999 до 2002 година.
Рани години
Еџевит е роден во семејство на професор во 1925 година, Се образувал на колеџот Роберт во Анкара, Лондон и на Харвард. Во Лондон завршил индиска литература и превел на турски едно од делата на Рабиндранат Тагоре.
Политичка кариера
Во текот на 1946 година Еџевит се вклучил во политички води, прво како прес-аташе во турската амбасада во Лондон, а потоа како новинар, уредник и, конечно, колумнист во весникот „Улус“. Еџевит се приклучил во Републиканската народна партија (РПП) основана од Кемал Ататурк и во 1957, станувајќи најмлад член на парламентот. Девет години подоцна станал генерален секретар, а 1972 и водач на РПП, трета личност на оваа највисока позиција по самиот Ататурк.
На функцијата премиер бил избиран во 1974 година, истата година кога во септември бил принуден да се повлече, во 1977, од 1978 до 1979. Во осумдесеттите добил љубезна порака од воените генерали да се подготви „за еден и пол час, доколку сака и заедно со сопругата“ да биде однесен во затвор. По релативно кусиот затворски стаж, Еџевит добил забрана од десет години да не се занимава со политика. На сцената повторно се вратил и од 1999 до 2002 година ја извршувал функцијата премиер.
Неговата политичка кариера е исполнета со големи настани. Во 1974 година наредил инвазија на северниот дел од Кипар со цел да го заштити турското малцинство таму беше наречен „втор Ататурк“. Во 1999 година за време на неговиот петти мандат како премиер успеал да го стави зад решетки водачот на курдските бунтовници, Абдула Оџалан, обвинет за 30.000 жртви на неговата војна против Анкара. Истата година, тој започнал радикални реформи во земјата како цврста демонстрација на Турција да стане членка на Европската унија. Подоцна, тој ја одбил поканата заедно со Грција да се приклучи кон тогашната Европска економска заедница.
Во текот на 2001 година, Еџевит јавно влегол во судир со шефот на државата Ахмет Сезер, кој бил незадоволен од начините за справување со корупцијата на владата на чие чело стоел Еџевит. Сезер го обвинил премиерот дека покажал „непочитување кое никогаш не било видено во историјата на нашата земја“. Политичката криза довела до паѓање на турските берзи, затворање на илјадници претпријатија и милиони нови отпуштени од работа.
Во текот на својата политичка кариера, Еџевит преживеал девет обиди за атентат, од кои најопасни биле оние во Измир и во Њујорк, каде куршумите за малку го промашиле.
Даланџаргалан
Даланџаргалант (Даланжаргалан) е област во Монголија во покраината Дорногови. Во 2009 година, неговото население било 2,554.
Виетови формули
Виетови формули — формули во математиката односно алгебрата, именувани според Франсоа Виет, кои ја даваат врската помеѓу нулите на полиномот и неговите коефициенти.
Формули
Ако
е полином од степен n\ge 1 со комплексни коефициенти (па броевите се комплексни, и a_n\ne 0 ), според основната теорема на аритметиката P(X) има n (не задолжително различни) комплексни корени  Виетовите велат дека
Со други зборови, збирот на сите можни производи k на нулите на полиномот P(X) е еднаков
за секое
Виетовите формули важат поопшто за полиноми со коефициенти во кој било комутативен прстен, сѐ додека тој полином од n-ти степен има n нули во тој прстен.
Пример
За полином од втор степен, Виетовите формули гласат дека решенијата x_1 и x_2 се квадратна равенка P(X)=0 задоволуваат
Првата равенка може да се користи за да се најде минимумот (или максимумот).
Доказ
Виетовите формули може да се докажат со запишување на еднаквоста
(што е точно затоа што се сите нули на полиномот), со множење преку факторите од десната страна и наоѓање на коефициентите на секој степен X.
Поатје
Поатје (Poitiers) — град во Франција, главен град на департманот Вјена во регионот Аквитанија-Лимузен-Поату-Шаранта. Според податоците од 2006 г. местото имало 88.776 жители. Познат е како универзитетски град со над 27.000 студенти. Градот се наоѓа на реката Клен.
Историја
Во Бица, кај Поатје од 10 октомври 732 г., франкискиот водач Карло Мартел го запрел продорот на Маврите кон Средна Европа.
Францускиот крал Јован II Добриот, бил поразен и заробен од Англичаните во Битката кај Поатје во 1356 г. Поатје бил главен град на историската област Поату, од каде владееле грофовите на Поатје.
Знаменитости
Во Поатје постојат 78 заштитени културни споменици, посебно од времето на романската архитектура (романика).
Телевизија
Телевизија — познат телекомуникациски медиум за испраќање (емитување) и примање слики, тие можат да бидат и монохроматски („црно бели“/еднобојни) или во боја, обично овиее слики се придружени со звук. „Телевизија“ може да се однесува и на направата која се користи за гледање телевизија, телевизорот. Зборот доаѓа од помешано латински и грчки, што значи „далекувид“: грчки tele, далеку, и латински visio, вид (од видео, vis- да видиш или да видиш во прво лице).
Постои аналогна и дигитална телевизија.
Историја на телевизијата
Social aspects and effects on children Main article: Social aspects of television
Улога во социјализацијата и промени кај децата
Телевизијата изигра важна улога во социјализацијата во 20 и 21 век. Има многу истражувања во кои телевизијата е внесена како причина, вклучувајќи го насилството предизвикано од содржината на медиумите.
Промени кај околината
Во време кога старите CRT телевизори содржат големо количество на олово, додека новите LCD и плазма телевизори содржат жива , има голема загриженост за отпадот од отфрлените вакви уреди но и зголемената потребна од електрична енергија.
Борис Бошкоски
Борис Јорданов Бошкоски ( во —  во ) — македонски партизан, учесник во НОВЈ.
Животопис
По завршувањето на основното училиште завршил два класа гимназија, но поради тешките услови за живеење бил принуден да оди на печалба во Белград каде работел како чевлар. Како напреден младинец, се определил за борба против окупаторот, а во 1943 година се приклучил во партизанските единици во Србија. Учествувал во повеќе борби меѓу кои и во пробојот на Сремскиот фронт. Загинал на 8 мај 1945 година во борбите за ослободувањето на Загреб.
Agusta A-129 Mangusta
Уште во педесеттите години, во италјанската армија се јавила идеја за противоклкопен хеликоптер, за разлика од другите западноедвропски држави, кои до свој борбен хеликоптер дошле со преправање на постојните хеликоптери. Во армијата на Италија распишале конкурс во 1972 година за проектирање нов специјализиран борбен хеликоптер, способен за дејства дење и ноќе и во лоши метеоролошки услови. Првиот прототип полетал на 11 септември 1983 година, а првите пет од вкупно шеесет нарачани сериски хеликоптери се испратени на италјанската копнена војска во базата Viterbo, во јули 1990 година, каде што е организирана преобука на посадите од оперативните единици. Хеликоптерот А-129 Mangusta е, во моментот, најсовремен борбен западноевропски хеликоптер во оперативна употреба.
Техничкотактички податоци:
- Намена: за поддршка на трупи - Мотори: два мотори Rolls-Royce Gem, со вкупна сила од 1,650 КС - Димензии:
- Тежини:
- Перформанси:
- Опрема: стандарна комуникациска, навигациска и опрема за вооружување - Вооружување: осум противоклопни наведувани ракети TOW24; ненаведувани ракети од 81 мм; ракети воздух-воздух; топ
Пливски Езера
Пливските Езера се наоѓаат помеѓу општините Езеро и Јајце во Босна и Херцеговина. Сместени се во речната долина Плива се разликуваат како Мало и Големо Езеро.
Малото езеро почнува во населбата Заскопље и долго е околу 950-1000 метри, а широко помеѓу 200 и 400 метри. Најголемата длабочина на ова езеро изнесува околу 25 метри.
Езерата се богати со разни видови на риба: пастрмка, лињак, шаран и др.
NGC 5515
NGC 5515 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5515 се споменува и како UGC 9096, MCG 7-29-52, CGCG 219-57, KUG 1410+395, IRAS 14105+3932.
Откривање
Објектот е откриен на 16 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5515 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 5515 има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 12 м 38,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 18' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
Други поделби
Проучување на NGC 5515 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50750. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3034. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1386.
Динстување
Динстување е процес на топлинска обработка на производот при варење во затворено тенџере на ниска топлина со додавање на масло. Вака подготвеното јадење делумно се вари, но исто така и се пржи.
Вечна дилема при здрава исхрана не е само правилниот избор на храна, туку треба да се обрне внимание и на начинот на готвење.
Процес на динстање
Производот кој треба да се зготви (вообичаено вака се подготвува месото), се става со малку масло во загреан сад, а се додава вода или вино. На овој начин на месото му правиме топлинска обработка. При топлинската обработка самото јадење го пушта вишокот на вода. Храната подготвена вака е многу здрава и вкусна. Целиот процес е краток, а јадењето не ги губи своите хранливи материи и витамини.
Нојхоф (Хилдесхајм)
Нојхоф (Neuhof) — село и поранешна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Ламшпринге.
Вртлишко Езеро
Вртлишкото Езеро е вештачко езеро кое се наоѓа во Босна и Херцеговина оддалечено 5-6 километри од центарот на Какањ. Езерото е долго околу 100 м, широко околу 40 метри. Езерото настанало кога подземните води го исполниле напуштената површинско копно со длабочина од 12 до 15 метри.
NGC 1190
NGC 1190 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1190 се споменува и како MCG -3-8-62, HCG 22B.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1190 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 1190 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 3 м 26 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 39' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 1190 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11508. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5865. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Цуцулеста сипка
Цуцулестата сипка (латински: Lophophanes cristatus, порано Parus cristatus), е песнопојна птица од семејството сипки. Птицата е мошне распространета и често живее и се размножува во зимзелени шуми ширум средна и северна Европа, како и листопадни шумски предели во Франција и Пиринејскиот Полуостров. Во Велика Британија, птицата е ограничена само на древните борови шуми во Инвернес и Стратспи во Шкотска, и од таму ретко излегува. Неколку заскитани цуцулести сипки се видени и во Англија. Цуцулестата сипка ја има и во Македонија. Оваа птица живее на постојано место и највеќето единки не одат на преселба.
Оваа сипка е лесно препознатлива по издигнатата цуцулка, нејзиниот подвиткан врв, како и по карактеристичниот црн оглавник и исправена линија кон клунот. Како и другите сипки, цуцулестата сипка е зборлива, со постојан „ци, ци, ци“, сличен на појот на еловата сипка.
Оваа птица се гнезди во дупки на гнили пенушки. Честопати се храни долу ниско во дрвјата и, иако не е повлечена, не секогаш може да ѝ се пријде лесно. Зиме се придружува во јата со сипки од други видови.
Како и други сипки, оваа сипка се храни со инсекти, гасеници и семки.
Занимливости
Цуцулестата сипка е еден од симболите на шведската покраина Вестманланд.
Сандра Перковиќ
Во својата прва сезона на сениорско ниво, таа го освоила златниот медал на Европското првенство 2010 во Барселона, со што станала најмлада европска шампионка во историјата во дисциплината фрлање диск. Таа ги пропуштила најголемиот дел од натпреварувањата во 2011 година поради позитивен допинг тест на забранетата супстанца метилхексанамин за кој добила шестмесечна суспензија. Перковиќ се вратила на натпреварувањата во 2012 година, успевајќи да го одбрани европското злато на првенството во Хелсинки. Истата година, таа го освоила златниот медал на Летните олимписки игри 2012 во Лондон остварувајќи државен рекорд од 69.11 метри.
На европското и олимпиското злато, Перковиќ во 2013 година го додала и златниот медал од Светското првенство 2013 во Москва, каде успеала да префрли 67.99 метри. Следната година, таа третпат последователно станала европска шампионка, освојувајќи го златниот медал на првенството во Цирих со нов личен и државен рекорд од 71.08 метри.
Таа станала член на хрватското собрание по хрватските парламентарни избори во 2015 година.
Олдендорф (Холштајн)
Олдендорф (Oldendorf) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Броме (општинска заедница)
Броме (Brome) — општинска заедница во округот Гифхорн, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Броме.
Општинската заедница Броме се состои од следниве општини:
Летни олимписки игри 2016
На игрите учествувале рекорден број на земји во рекорден број спортови. Притоа, повеќе од 11.000 спортисти од вкупно 206 национални олимписки комитети настапиле на игрите, вклучувајќи ги и спортистите од Косово и Јужен Судан кои настапуваат за првпат. Медали биле доделени во 306 натпреварувања во вкупно 28 олимписки спортови, вклучувајќи ги и рагби-7 и голф кои биле додадени од страна на Меѓународниот олимписки комиет (МОК) во 2009 година. Натпреварувањата во спортовите се одржуваат во 33 зданија во градот-домаќин и во уште пет зданија во Сао Паоло, Бело Хоризонте, Салвадор, Бразилија и Манаус.
Ова биле првите Летни олимписки игри под претседателство со МОК ма Томас Бах. Изборот на Рио де Жанеиро како град-домаќин бил направен на 121. седница на МОК која се одржала во Копенхаген на 2 октомври 2009. Со тоа, Рио е првиот јужноамерикански град-домаќин на олимписките игри. Ова исто така биле првите олимписки игри кои се одржале во земја од португалско говорно подрачје, првите кои во целост се одржале во текот на зимата во градот-домаќин, првите кои по 1968 се одржале во Латинска Америка и првите по 2000 кои се одржале на јужната полутопка.
Подготовките пред игрите биле одбележани со бројни загрижености и контроверзии, меѓу кои се нестабилноста на федералната власт во Бразил, епидемијата на вирусот Зика, значителното загадување во заливот Гванабара, како и скандалот со употреба на недозволени средства во Русија кој значително влијаел врз учеството на спортистите од оваа земја на игрите.
Избор на град-домаќин
Процесот за избор на град-домаќин на Летните олимписки игри 2016 званично започнал на 16 мај 2007. Прв чекор за секој град заинтересиран за организирање на игрите бил да поднесе почетно барање до Меѓународниот олимписки комитет најдоцна до 13 септември 2007 и со тоа да ја потврди намерата за учество во изборот. Пополнетото барање со одговори на 25 прашања поставени од страна на МОК во прашалникот требало да се испратат најдоцна до 14 јануари 2008 година. Од сите заинтересирани градови за организирање на игрите, на 4 јуни 2008 било објавено дека во потесен круг се четири градови, и тоа: Чикаго, Мадрид, Рио де Жанеиро и Токио. МОК не го вклучил Доха во потесниот круг, иако истиот имал повисоки оценки од Рио де Жанеиро, бидејќи намерата била да се организираат игрите во октомври, што е надвор од спортскиот календар на МОК. Прага и Баку исто така не влегле во потесен круг.
Со цел да се спречи комуникацијата на кандидатските градови со 115 членови со право на глас и на тој начин да влијаат врз изборот биле воведени бројни ограничувања. Така на пример, на кандидатските градови им било забрането да канат членови со право на глас да го посетат градот или пак да испраќаат ствари кои би можело да се протолкуваат како подарок. Но и покрај тоа, кандидатските градови вложиле големи износи на средства во односите со јавноста и медиумските програми во обид на посреден начин да влијаат врз членовите на МОК преку собирање поддршка од домашната јавност, спортските медиуми и општо од меѓународните медиуми.
"На крајот на краиштата, комуникацијата е со само 115 лица и секој од нив има групи кои вршат влијание и притисок, но сепак разговорите се со не повеќе од 1.500 лица, можеби 5.000 во најширока смисла на зборот. Работата не е само во објавувањето на реклами, туку во целна и многу внимателно планирана кампања. — Џон Тибс, советодавач на кандидатурата на Токио"
Конечното гласање се одржало на 2 октомври 2009 во Копенхаген, при што најмногу шанси им се давале на Мадрид и Рио де Жанеиро. Чикаго и Токио биле елиминирани во првите два круга на гласање, додека Рио де Жанеиро имал значителна предност пред Мадрид во пресрет на последниот круг. Предноста останала и по гласањето во последниот круг и Рио де Жанеиро бил прогласен за град-домаќин на Летните олимписки игри 2016, со што станал првиот јужноамерикански град-домаќин на игрите. Претходно, неуспешни кандидатури на јужноамерикански градови за организација на игрите имале Буенос Аирес (1936, 1956, 1968 и 2004) и Бразилија, чија кандидатура била откажана за игрите во 2000.
Спортски зданија
Натпреварите се одржале во 18 постоечки, 9 новоизградени и 8 привремено изградени зданија.
Секој натпревар се одржал во еден од четирите географски поделени комплекси на спортски зданија: Бара, Копакабана, Деодоро и Маракана. Истото било направено и за Панамериканските игри 2007. Неколку објекти се наоѓаат во Барскиот олимписки парк.
Најголемото спортско здание на игрите во поглед на сместувачкиот капацитет е стадионот Маракана, официјално познат како Стадион „Марио Филјо“, чијшто капацитет изнесува 74.738 гледачи и служи како официјален олимписки стадион, на којшто бидат одрани церемониите на свечено отворање и затворање, како и финалните натпревари на турнирите во фудбал. Освен тоа, натпревари во фудбал се одржале на пет стадиони надвор од Рио де Жанеиро, односно во градовите: Бразилија, Бело Хоризонте, Манаус, Салвадор и Сао Паоло.
Олимпиското село се вели дека е најголемото во олимписката историја. Во него има околу 80.000 столици, 70.000 маси, 29.000 душеци, 60.000 закачалки за облека, 6.000 телевизори и 10.000 паметни телефони.
Олимписки парк
Деветте зданија што се користеле во олимпискиот парк се: Кариока Арена 1 за кошарка (капацитет: 16.000); Кариока Арена 2 за борење и џудо (капацитет: 10.000); Кариока Арена 3 за мечување и теквондо (капацитет: 10.000); Арена на иднината за ракомет (капацитет: 12.000); Воден центар „Марија Ленк“ за ватерполо, синхронизирано пливање и скокови во вода (капацитет: 5.000); Олимписки воден стадион за пливање и натпреварите за разигрување во ватерполо (капацитет: 15.000); Олимписки тениски центар за тенис (капацитет: 10.000 на глвното игралиште); Олимписка арена - Рио за гимнастика (капацитет: 12.000); и Олимписки велодром - Рио за велодромски велосипедизам (капацитет: 5.000).
Фудбал
Освен во Рио де Жанеиро, натпревари во фудбал се играле на стадиони во: Сао Паоло, Бело Хоризонте, Салвадор, Бразилија и Манаус.
Олимписки пламен
Олимпискиот пламен бил запален во храмот на Хера во Олимпија на 21 април 2016, каде што е традиционалниот почеток на штафетата. На 27 април, пламенот им бил предаден на организаторите на Стадионот Панатинаико во Атина. Кратка пауза при пренесувањето на пламенот била направена во Швајцарија за да може да се посетат седиштето на МОК и Олимпискиот музеј во Лозана, како и канцеларијата на Обединетите Нации во Женева.
Штафетата н олимпискиот пламен во Бразил започнала на 3 мај во главниот град Бразилија. Олимпискиот пламен бил пренесен во повеќе од 300 бразилски градови, вклучувајќи ги главните градови на сите 26 сојузни републики, при што последен град е Рио де Жанеиро, каде што бил запален на церемонијата на свеченото отворање на 5 август.
Спортови
Олимписката програма вклучува 28 споротив и вкупно 41 дисциплина со 306 натпреварувања.
Нови спортови
Двата нови спорта во олимписката програма за игрите биле голф и рагби-7. Изборот за двете отворени места за нови спортови бил направен меѓу седум предложени спортови, и тоа: бејзбол и софтбол (спортови кои биле укинати во 2005), карате, сквош, голф, взоење ролерки и рагби. Претставници на седумте спортови одржале презентации пред извршниот одбор на МОК во јуни 2009.
Во август 2009, извршниот одбор првично го одобрил вклучувањето на рагби-7 — прилагодување на рагби со седум играчи — со мнозинска поддршка, и со тоа отстранувајќи ги бејзбол, возење ролерки и сквош од конкуренција. Од останатите три спортови — голф, карате и софтбол, одборот решил по пат на советување во олимписката пргорама да го додаде голфот. Конечната одлука за вклучувањето на новите два спорта била донесена на 9 октомври 2009, на последниот ден од 121. седница на МОК. На оваа седница бил воведен нов систем на гласање, така што вклучувањето на спортот било можно само со просто наместо со двотретинско мнозинство од одборот за одобрување на МОК. Извршниот директор на Меѓународната голфска федерација Ентони Скенлон изјавил дека најдобрите голфери, вклучувајќи ги Тајгер Вудс и Анике Серенстам, би ја покажале својата поддршка за вклучувањето на голфот на олимписките игри преку нивното учество.
Во мај 2012, Меѓународната едриличарска федерација објавила дека сурфањето на ветар на игрите во 2016 ќе биде биде заменето со сурфање со воздушен змеј, но оваа одлука била повлечена во ноември истата година Во јануари 2013, МОК најавил дека ќе изврши ревизија на статусот на велосипедизмот како резултат на признавањето на Ленс Армстронг дека користел недозволени средства и обвинувањата дека Меѓународниот велосипедистички сојуз ја прикривал употребата на вакви средства. По исклучувањето на игрите во 2012, Меѓународната гимнастичка федерација соопштила дека на игрите повторно ќе биде одржан егзибициски настан во гимнастика.
Земји-учеснички
Сите 206 национални олимписки комитет учествувале на игрите со по најмалку еден учесник. Првите три земји кои обезбедиле учество на игрите биле Германија, Велика Британија и Холандија, кои обезбедиле учество за четворица спортисти во екипна дресура со освојувањето на медал на Светското првенство во коњички спорт 2014.
Како земја-домаќин, спортистите од Бразил обезбедиле автоматско учество во некои спортови, вклучувајќи ги сите велосипедски дисциплини и шест натпревари во кревање тегови. Летните олимписки игри 2016 биле првите на кои учествувале спортисти од Косово и Јужен Судан.
Во октомври 2015, Кувајт биле казнети по вторпат во пет години заради владино мешање во националниот олимписки комитет, така што спортистите на оваа земја на игрите ќе настапат под олимпиското намсто под националното знаме. Кревачите на тегови од Бугарија и Русија добиле забрана за настап на игрите заради бројни прекршување во борбата против употребата на недозволени средства.
Независни учесници
Во ноември 2015, Русија добила привремена забрана за настап на сите атлетски натпреварувања под надзор на Светската атлетска федерација (ИААФ) откако во извештај објавен од страна на Светската агенција за борба против недозволените средства (ВАДА) било наведено дека во земјата се спроведувала програма за употреба на недозволени средства. Потоа, ИААФ објавила дека поединечни руски атлетичари имаат право да поднесат барање за стекнување на „исклучителна подобност“ за настап на игрите како „неутрални“ спортисти доколку независно се утврди дека не користеле недозволени средства ниту пак биле вклучени во програмата за нивната употреба во земјата.
На 24 јули 2016, МОК ги одбил препораките на ИААФ и ВАДА да им се дозволи на „чистите“ спортисти да учествуваат како „неутрални“ спортисти, наведувајќи дека Олимписката повелба „не предвидува неутрални спортисти“ и дека националниот олимписки комитет на секоја земја треба да одлучи кои спортисти ќе се натпреваруваат.
Распоред на натпреварувања
Во табелата е прикажан распоредот на натпреварувања објавен на денот кога започнала продажбата на влезници — 31 март 2015.
Натпреварувачки термини
Квалификациските натпревари во пливање започнале во 13:00 BRT (UTC-3), додека финалните натпревари се одржале од 22:00 до 00:00 BRT. Некои натпревари во одбојка започнале на полноќ по месно време. Во атлетика, секој утрински дел содржел најмалку едно финале. Вкупно осум финални натпревари се одржале во утринскиот дел, што било за првпат по 1988. Првиот од тие натпревари била женската трка на 10.000 м на првиот ден од атлетските натпревари (12 август), а другите биле натпреварот во фрлање диск за мажи (13 август), женската трка на 3.000 м со препреки (15 август), машкиот трискок и натпреварот во фрлање диск за жени (16 август), машката трка на 3.000 м со препреки (17 август) и машката трка на 400 м со пречки (18 август).
Лого
Официјалното лого за игрите било дизајнирано од страна на бразилската агенција Татил Дизајн и за првпат претставено на 31 декември 2010. Логото претставува три фигури обоени во боите на бразилското знаме — жолта, зелена и сина, кои се држат за рацете и образуваат тројна прегратка, при што добиениот облик наликува на планината Шеќерна Глава. Логото се заснова на четири концепти: заразна енергија, хармонична разновидност, бујна природа и олимписки дух. Претпријатието Татил Дизајн победила со својот предлог во конкуренција на вкупно 139 претпријатија.
За логото се вели дека потсеќа на сликата „Танц“ на Анри Матис. Покрај тоа, од страна на фондацијата Телурајд се појавиле тврдења дека логото претставува плагијат на нивното. Логото на Телурајд исто така претставува фигури поврзани во движење, со тоа што наместо три содржи четири фигури. Ова не е за првпат оваа фондација да тврди дека нивното е предмет на плагијат за целите на бразилски настан, бидејќи елементот со поврзаните фигури бил употребен при дизајнирањето на логото за карневалската прослава во Салвадор во 2004 година. Директорот на агенцијата Татил Фред Гели во одбрана на дизајнот на неговото претпријатие изјавил дека концептот на поврзаните фигури не бил по својата природа оригинален, туку „антички знак“ и „во колективно несознание“. Тој се повикал на сликата „Танц“ како влијателна врз осмислувањето на концептот и изјавил дека дизајнерите имале за цел да го протолкуваат концептот колку што е можно поразлично од останатите.
Маскота
Официјалните маскоти на Летните олимписки и параолимписки игри 2016 биле за првпат претставени на 24 ноември 2014. Олимписката маскота Винисиус, именувана по музичарот Винисиус де Мораеш, го претставува дивиот свет во Бразил. Според нивните фиктивни биографии, маскотите „обете биле родени од радоста на Бразилците по соопштувањето дека Рио ќе биде домаќин на игрите“. Директорот на марката Бет Лула изјавил дека маскотите имаат за цел да ја одразат разновидноста на бразилската култура и луѓе. Имињата на маскотите биле одредени по пат на јавно гласање во конкуренција на друга двојка на имиња, добивајќи 44% од вкупно 323.327 гласови, што било објавено на 14 декември 2014 година.
Хелена Емингерова
Хелена Емингерова ( Helena Emingerová; 1858-1943) била чешка сликарка.
Биографија
Родена е на 17 август 1858 година во Прага. Дипломирала на школата за цртање Емил Рејние во 1892 година. Студирала во Дрезден, а потоа на Факултетот за ликовни уметности во Минхен, каде што нејзин професор бил Максимилијан Дасио. Во 1891 г. заминала во Париз да студира на Факултетот во Колароси.
Најпрво работела како учителка по цртање, а потоа продавала портрети (најчесто во пастел ) на членовите на високата класа во Австроунгарија, Чешка, Германија, Моравија, Полска и Русија. Таа изработила многу Бакрописи, како и неколку скулптури. Таа починала на 4 август 1943 година. во Прага. Еден од нејзините браќа и сестри, Катерина Емингерова, била познат музичар и писател.
NGC 3108
NGC 3108 — леќеста галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3108 се споменува и како ESO 435-32, MCG -5-24-19, AM 1000-312.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3108 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 3108 има привидни димензии од 2,5' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 2 м 29,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 31° 40' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 3108 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29076. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 365; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7169. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Кардиоторакална хирургија
Кардио хитрургија е поле во медицината вклучено во хируршки третман на болести кои ги напаѓаат органите внатре во тораксот (градите). Општо претставува третман на состојбите на срцето (срцева болест) и белите дробови (белодробни заболувања).
Срцевата хирургија и торакалната хирургија се одделни хируршки специјалности, но често се групираат заедно како кардиоторакална хирургија (ова важи и за Република Македонија). Срцевата хирургија општо се однесува на хирургијата на срцето и големите крвни садови, а торакалната хирургија се однесува на останитиот дел од градите. Кардиоторакален хирург извршува операции во областа и на срцевата и на торакалната хирургија.
Chirurgie cardiothoracique Коронарное шунтирование
Олдендорф
Поврзано:
Арсеницин А
Арсеницин А е природен соединение на арсен со молекуларна формула C3H6As4O3. Првпат бил изолиран од Echinochalina bargibanti. Соединението содржи структура на кафез слична на структурата на адамантинот во кој четири метанетрил јаглероди се заменети со атоми на арсен и три од шестте метиленски мостови се заменети со кислородни атоми. Арсеницинот А претставува прво полиарсенично соединение пронајдено во природата. Арсеницинот А е активен против промелоцитната леукемија во пониски концентрации од арсен триоксид.
Ал-Газали
Ал-Газали (полно име: Абу Хумид Мухамед ибн Мухамад ал-Газали أبو حامد محمد بن محمد الغزالي) бил средновековен исламски теолог, правник, филозоф и мистик од персиско потекло.
Неговото дело Тахафут ал-Фаласифа ("Некохерентноста на филозофите") било исклучително влијателно при оддалечувањето на средновековната исламска мисла далеку од аристотелизмот, филозофската шпекулација и теолошката дебата, што доведе до евентуален триумф на ашаритската над мутазилитската школа за теолошка мисла. Во рамките на исламската традиција, тој се смета за Муџадид односно обновател на верата  кој според традицијата се појавува еднаш вековно за да ја обнови верата во заедницата. Неговите дела биле толку високо признати од страна на неговите современици што Ал-Газали бил награден со почесната титула "Доказ за исламот" (Хуџат ал-Ислам). Ал-Газали исто така е поврзан со суфизмот и е познат по тоа што иницирал зближување помеѓу исламската православна и суфиска традиција.
Живот
Се верува дека датумот на раѓање на ал-Газали - како што е дадено од страна на Ибн ал-Џаузи - е 1058/9 година. Модерните проценки сметаат дека е околу 1056/7, врз основа на одредени изјави во кореспонденцијата и автобиографијата на Ал-Газали.
Тој е роден во Табаран, град во областа на Тус, Хорасан (денес дел од Иран). Постхумана традиција—чија автентичност е во прашање во последно време—раскажува дека неговиот татко, човек "од персиско потекло", умрел во сиромаштија и го оставил младиот ал-Газали и неговиот брат Ахмад во грижа на Суфите. Современиот и прв биограф на Ал-Газали, 'Абд ал-Гафир ал-Фариси само прибележува дека ал-Газали почна да добива настава по фикх (исламска јуриспруденција) од Ахмад ал-Радакани, локален учител.
Тој подоцна студирал под ал-Џувајни, истакнат правник и теолог и "најистакнатиот муслимански научник на неговото време",во Нишапур, веројатно по период на студирање во Гурган. По смртта на ал-Џувајни во 1085, ал-Газали замина од Нишапур и се приклучи на судот на Низам ал-Мулк, моќен везир на селџуксите султани, кој најверојатно беше сконцентриран во Исфахан. По добивањето на неколку титули како "Сјај на религијата" и "Возвишеност помеѓу верските водачи", Низам ал-Мулк го унапредни ал-Газали во јули 1091 на "најпрестижната и најголемата" низамијска медреса во Багдад.