cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Голема Раседна Долина
Азија
Тука почнува реката Јордан и тече на југ низ езерото Хула, па се влева во Галилејското Море во Израел. Раседот потоа продолжува на југ низ Јорданската Раседна Долина во Мртвото Море на израелско-јорданската граница. Јужно од морето, раседот е пофатен од вадијата Арава, потоа од Акапскиот Залив и на крај од Црвеното Море.
Недалеку од јужниот крај на Синајскиот Полуостров во Црвеното Море, Левантскиот Расед се среќава со езерото Хула и се протега по должината на Црвеното Море. Црвеноморскиот Расед на брегот се среќава со Источноафриканскиот Расед, Аденскиот Срт и Афарската Котлина во источна Африка. Спојот на овие три раседи се Афарска Котлина или Афарски Триаголник.
Африка
Западниот Расед, наречен и Албертски Расед, се граничи со некои од највисоките планини во Африка, вклучувајќи ги венците Вирунга, Витумба и Рувензори. Тука се сместени т.н. Езера на Раседната Долина, кои се меѓу најдлабоките на светот (Тангањика достигнува 1.470 м).
Голем дел од ова подрачје е пофатено во границите на национални паркови како Вирунга во ДР Конго, Рувензори и Кралица Елизабета во Уганда и Вулкани во Руанда. Езерото Викторија се смета за дел од системот на раседната долина, иако впрочем се простира меѓу двата ракава. Сите Големи езера на Африка се настанати како последица од раседот, и највеќето лежат во рамките на раседна долина.
Во Кенија, долината е најдлабока северно од Најроби. Бидејќи езерата на Источниот Расед не се одлеваат во морето и се претежно плитки, тие содржат големо количество минерали и нивните испаренија оставаат наслаги од сол. На пример, езерото Магади има голема концентрација на сода (натриум карбонат), а езерата Елментејта, Богорија и Накуру се мошне алкални, додека изворите што го полнат езерото Најваша се од суштинско значење за неговата биоразновидност.
Јужниот дел на Раседната Долина го опфаќа езерото Малави, трето по длабочина во светот (706 м) и ги дели висорамнината на Њаса во северен Мозамбик од Малави; завршува во долината на Замбези.
Мадам де... (филм од 1953)
„Мадам де...“ — (француски: Madame de...) - француски филм од 1953 година, во режија на Макс Офилс (Max Ophüls) по сценариото на Марсел Ашар (Marcel Achard), засновано врз романот на Луј де Вилморан (Louise de Vilmorin). Главните улоги ги толкуваат: Шарл Боје (Charles Boyer), Даниел Дариу (Danielle Darrieux) и Виторио де Сика (Vittorio De Sica).
Синопсис
Во филмот се прикажува судбината на едни обетки кои ги менуваат сопствениците во низа на раскинувања на врските и нови љубовни врски. Еден француски генерал (го игра Боје) ѝ подарува обетки на сопругата, но таа е принудена да ги продаде откако запаѓа во финансиски проблеми. Кога ги здогледува во придавницата, генералот одлучува да ги купи и ѝ ги поклонува на својата љубовница. Соочена со големи долгови поради нејзината страст кон комарот, таа ги заложува обетките, а едне италијански благородник (го игра де Сика) ги купува за една посебна француска жена...
Корнелија Седерберг
Корнелија Каролина Амалија Цедерберг, родена на 6 ноември 1854 година во Стокхолм, починала на 21 февруари 1933 година во Стокхолм, била еден од членовите на групата Де Фем ( The Five ), спиритуалистичка група основана во 1896 година, и се распаднала во 1907 година.
Другите членови на групата Де Фем ( Петте ) биле Хилма аф Клинт, Ана Касел, Сигрид Хедман и Матилда Нилсон (сестрата на Корнелија Седерберг). Започнала како обична спиритуалистичка група која добивала пораки преку психограф (инструмент за снимање духовни списи) или транс медиум.
За време на сеансите на групата, духовните водачи се претставиле по име и ветиле дека ќе им помогнат на членовите на групата во нивната духовна обука. Духовите кои комуницирале со петте жени биле главно Грегор, Георг, Клеменс, Ананда и Амалиел. Таквите водачи се вообичаени во спиритистичката литература и животот. Преку нивното духовно водство, групата била инспирирана да црта автоматски со молив, техника која не била невообичаена во тоа време. Кога раката се движела автоматски, свесната волја не го насочувала моделот што се разви на хартијата и, теоретски, жените на тој начин станале уметнички алатки за нивните духовни водачи. Оваа техника, наречена автоматизам, била употребена една деценија подоцна од надреалистите.
Во низа книги за скици, религиозни сцени и симболи биле прикажани во цртежите направени од групата колективно. Нивната техника на цртање се развила на таков начин што апстрактните обрасци - зависни од слободното движење на раката - станале видливи.
Групата Де Фем престанала да се среќава во 1907 година. Неколку нејзини членови отишле да соработуваат со Хилма аф Клинт за сликите за храмот.
Џорга Чешма
Џорга Чешма — чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 00 ' 54 , лонгитуда 21o 07 ' 14 .
Минеаполис
Минеаполис е најголемиот град во американската држава Минесота и е седиште на округот Хенепин. Градот лежи на двата брега на реката Мисисипи, северно од спојот на оваа река со реката Минесота. Тој е споен со главниот град на државата Сент Пол. Познати и како близначки градови, овие два града се 16 по големина во САД, со околу 3,2 милиони жители.
Графемика
Графемика или графематика — јазична дисциплина која се занимава со проучување на системите за пишување и нивните основни единици - графемите.
Терминологија
На почетокот од развојот на оваа јазична дисциплина, Игнас Гелб го создал терминот граматологија, но подоцна името било променето во графологија за да одговара со зборот фонологија, но сепак името се користи за квазинаучни тези. Понатака, некои го предложиле терминот фонемика или фонематика, но тие не се стекнале со поширока употреба и терминот графемика почнал да се користи.
Особености
Графемиката ги проучува одликите на пишаните текстови во одредени јазици и нивните кореспонденти во говорниот јазик. Една поголема задача е описната анализа на имплицитните правописни правила (графотактика) за да се создадат експлицитни правила (правопис) кои можат да се користат за образованието или во сметачката лингвистика.
Како што фонемите се основни единици во фонологијата, така графемите се основни единици во графемиката. Различни научни школи ги дефинираат графемите различно. Спротивно на графемиката е графетиката, која се занимава со материјалите и ги вклучува палеографијата, типографијата и графологијата.
NGC 2704
NGC 2704 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2704 се споменува и како IC 2424, UGC 4678, MCG 7-19-5, CGCG 209-9.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Варта
Варта (пол. Warta, герм. Warthe, лат. Varta) е река во западниот дел на средна Полска, притока на реката Одра. Ова е трета најголга река во Полска, со должина од 808 километри. Сливот на Варта зафаќа 54.529 км². Поврзана е со реката Висла преку помалата река Нотеќ, како и со Бидгошиот канал близу Бидгошч.
NGC 2704
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2704 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2704 има привидни димензии од 1' х 1'.
Варта
Извира во Горна Шлеска (Шлеско Војводство) близу Завјерќе, и тече низ Лоѓскиот, Големополскиот и Лубушкото Војводство, па се влева во реката Одра близу Костшин на Одра.
NGC 2704
Други поделби
Проучување на NGC 2704 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25134. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 70; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2983. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 721.
Синдром на сиво бебе
Синдромот на сиво бебе е редок, но сериозен несакан ефект кој се јавува кај новороденчиња после интравенска администрација на антибиотикот хлорамфеникол. Синдромот се појавува бидејќи UDP-глукуронил трансфераза ензимскиот систем, кој е одговорен за метаболизирање на хлорамфениколот, е недоволно развиен.
Клинички одлики
Токсичните нивоа на хлорамфеникол после 2-9 дена резултираат со:
Агуан
Агуан е река во северен Хондурас. Потекнува од департманот Јоро западно од Сан Лоренцо и, течејќи кон исток низ департманот Колон, се влева во Карипското Море во близина на градот Санта Роса де Агуан. Вкупната должина на реката е околу 395 километри. Има неколку притоки.
Земјиштата сместени во долината на реката главно се користат за земјоделство. Пченката, гравот и зеленчукот се одгледуваат во горниот и средниот тек. Во пониските, чинар, палма масло, ориз и агруми.
Често се случуваат поплави и урагани. Големи поплави се случиле во 1974 година, предизвикани од ураганот Фифи. Во 1998 година, ураганот Мич повторно предизвикал поплави. Сите мостови биле уништени, повеќе од илјада луѓе загинале, Санта Роса де Агуан била целосно поплавена.
Во ноември 2014 година, реката станала славна откако на брегот на Агуан биле пронајдени обезличените тела на Мис Хондурас 2014 Марија Хозе Алварадо и нејзината постара сестра, кои биле безмилосно застрелани од момчето на втората.
Народни приказни: драматизации
Народни приказни: драматизации е книга со драматизирани македонски народни приказни од Шенка Колозова.
Технички податоци
Книгата е објавена од издавачката куќа „Фос“ од Скопје, во 1994 година. Таа е со димензии од 30 сантиметри и има 140 страници, вклучувајќи и црно-бели фотографии. Книгата е отпечатена во печатницата „Софија“ во Богданци, а е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски“ од Скопје, со меѓународна ознака ISBN 9989-667-00-4.
Содржина
Во книгата се поместени следниве македонски народни приказни:
Глен и Беси Хајд
Глен и Беси Хајд (англиски: Glen and Bessie Hyde) биле младенци кои исчезнале додека пловеле по реката Колорадо во Аризона, 1928 година.
Детство и младост
Глен Хајд е роден на 9 декември 1898 година во Твин Фолс. Бил земјоделец. Беси Луиз Хајд е родена на 29 декември 1905 година во Паркерсбург во Западна Вирџинија. Се запознале 1927 година на патнички брод кој патувал за Лос Анџелес. Се венчале на 12 април 1928 год.
Исчезнувањето
Последен пат се видени во ноември 1928 година кога пловеле по реката Колорадо. За кратко време е покрената потрага по нив која траела до декември 1928 година. Во средина на декември од авионот со кој е претражувана реката приметен е нивниот чамец кој не бил оштетен а исто така не потонал. Во чамецот биле и нивните фотографии кои биле направени пред исчезнувањето. Се смета дека двајцата паднале од чамецот и дека се удавиле.
Турска Чешма
Турска Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 03 ' 49 , лонгитуда 21o 06 ' 40 .
Милово
Милово (грч. Μεγάλη Γέφυρα, Мегали Гефира) — солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
1 век п.н.е.
1 век пред нашата ера (п.н.е.) — век кој започнал на 1 јануари 100 г. п.н.е. и завршил на 31 декември 1 г. п.н.е.
Означувањето на пред новата ера/новата ера не користи нулта година; сепак, астрономското нумерирање на годините користи нулта година, како и знакот минус, така што „втора година п.н.е.“ (2 п.н.е.) е еднакво на „-1 година“. Ова е стотиот век во Холоценскиот календар, а ги опфаќа годините 9,901-10,000. По овој век следи првиот век од новата ера (н.е.).
Во тек на овој век сите преостанати независни земји околу Средоземното Море биле постепено ставени под римска контрола, управувани директно со гувернери или со кралски марионети назначени од Рим. Самата римска држава била втурната во неколку граѓански војни, што конечно резултирало со завршување на 500-годишната република и создавање на империја со поминување на целокупната власт во рацете на еден човек – царот.
Внатрешните превирање кои се случувале во Рим во тоа време значеле смрт за Римската република и овозможиле издигнување на моќни историски личности со автократски амбиции, како што се: Сула, Јулиј Цезар, Марко Антониј и Октавијан Август. Прогласувањето на Октавијан во император Август, како единствен властодржец во Римското Царство, претставувало историски пресврт кој го означил крајот на Римската република и почетокот на Римското Царство. Некои историчари овој настан го нарекуваат Римска револуција. Се смета дека раѓањето на Исус, централната фигура во христијанството, се случило на крајот од овој век. На азискиот континент, во втората половина на првиот век п.н.е., дошло до постепено пропаѓање на династијата Хан, а кралскиот двор во Кина бил во хаос. Истовремено затекнати од тешката ситуација граничните номадски племиња Хунну морале или да мигрираат на запад или да се присоединат на династијата Хан.
Тиндорф
Тиндорф (Thiendorf) — општина во округот Мајсен, во Саксонија, Германија. Се наоѓа близу Дрезден.
Општински единици
Тиндорф ги вклучува следниве единици:
Нихор (Солунско)
Нихор или Нихорабали (Νεοχώρι, Неохори, книжевно: Νεοχώριον, Неохорион) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на три километри југоисточно од градот Гида, на надморска височина од 9 метри. Површината на селскиот атар изнесува 11 квадратни километри.
Сместено е во областа Урумлак. Во минатото, селото се наоѓало на јужниот брег на пресушеното Ениџевардарско Езеро во 1930-тите години.
Историја
Нихор како и другите села во областа Урумлак, уште од постаро време било населено со Грци.
Население
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Нихор е село во Берската каза и во него живееле 250 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Нихор (Nihor) живееле 250 Грци.
Во пописот од 1913 година во селото се забележани 15, а во 1920 година 76 жители. По 1923 година тука биле сместени 21 бегалско семејство со вкупно 87 жители. Поради тоа во 1928 година селото имало пораст на населението и се водело со 173 жители. По извршените мелиорации во 1933 година во селото биле преселени и други семејства, така што во 1940 година бројот на жителите се искачил на 311 жители. Во 1951 година, Нихор е забележано со 439 жители, додека во пописите од 1961, 1971, 1981 и 1991 година веќе не се води како посебна населба, туку се смета дека како дел од селото Корифи, а бројот на неговите жители е пресметан во составот на селото Корифи.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 604 жители, со што по подолго време повторно се смета за посебна населба. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 536 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Гида со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Нихор, во кој е единствено село.
Едначење по звучност
Според звучноста согласките се делат на безвучни, звучни и сонатни. Безвучните и звучните согласки образуваат таканаречени корелативни парови. Секоја безвучна согласка, освен х, има свој звучен парник. Тие парови се:
Правило 1
Звучните и безвучните согласки се едначат по звучност кога ќе се најдат во непосреден допир. Едначењето се врши спрема втората согласка. Звучните согласки пред безвучните се менуваат во безвучни. Пример:
Правило 2
Безвучните согласки пред звучните преоѓаат во звучни сват- сватба-свадба
Правило 3
Едначењето по звучност редовно се обележува и во зборовите со претставка.
Правило 4
Согласката ј се обезвучува и пред слеаните ц, ч во зборови со претставка.
Правило 5
Кога претставките што завршуваат на согласка (зад-, над-, од-, под-, пред-, без-, из-, раз-) ќе влезат во состав на збор што почнува со истородна согласка, настануваат два случаја.
Правило 5.1
Во некои зборови границата меѓу претставката и основниот збор јасно се чувствува, и согласките се пишуваат удвоено: оддели, поддава, раззелени, оттука, поттикне, бессовесен, ...
Албрехт II (војвода од Австрија)
Албрехт II Мудриот  (Albrecht II der Weise, роден на во Хабсбург - починал на  во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода од Австрија и војвода од Штаерска од 1330 година и војвода од Корушка од 1335 година до 1358 година.
Едначење по звучност
Правило 5.2
Во други случаи, кога е сраснатоста на составните делови изразена во поголем степен, по извршеното едначење се добива една согласка: одамна (од оддамна), бесмислен, бесмртен, бесрамен, бестрашен, исее, исекне, исели, исече, раседла (од разседла), расее, расели, расече, раслои, расобуе, расони и др.
Албрехт II (војвода од Австрија)
Рани години
Албрехт бил син на римско-германскиот крал Албрехт I († 1308) и Елизабета Тиролска. Уште како малолетен бил преопределен да стане духовник, и во 1313 година станал раководител на црква во Пасау, но поради конфликти во 1317 година се откажач од оваа кариера.
Едначење по звучност
Правило 5.2
Иста појава имаме и на составите меѓу префиските без-, из-, раз- и зборовите што почнуваат со ш. Во едни случаи се чува с: бесшумно (од безшумно), исшета, исшие, исшилчи, а во други, по асимилацијата на с во ш, се добило едно ш; ишари (од изшари), ишмрка, уштипе, рашета (од разшета), рашие, рашири, раштима, раштрка.
Правило 6
Едначењето по звучност не се одбележува во следниве случаи:
Албрехт II (војвода од Австрија)
Управување
По смртта на Хајнрих од Бохемија, царот Лудвиг IVод Баварија им ги преотапил Корушка и јужен Тирол на браќата Отон и Албрехт на 2 мај 1335 година во Линц.
За време на владеењето на Албрехт II во Австрија се случиле природни катаклизми: поплави, земјотреси, црна смрт кои владееле во периодот од 1348-1349 година. Комплицирана била ситуацијата и во Австрија, каде владеела династијата на Хабсбурговците, бидејќи таму во соседтвото започнало да се зголемува влијанието на Швајцарската унија, кон која во 1351 година бил приклучен градот Цирих. Експедицијата на Албрехт II против Цирих во 1352 година се покажала како поразителна и како резултат на неа, градот заедно со соседната област била изгубена за војводата.
Едначење по звучност
Правило 6.1
Не се одбележува едначењето на в пред безвучна согласка
Правило 6.2
Не се одбележува едначењето на д
Албрехт II (војвода од Австрија)
Управување
Во 1355 година Албрехт II воведел закон за забрана за поделбата на териториите на Хабсбурговците, т.н. „Правило на Албрехтскиот дом“. Но неговите деца сепак го нарушиле овој закон и ги поделиле меѓу себе австриските територии. Ова правило на дело било вратено од страна на царот Максимилијан I и со текот на времето станало камен-закон на Австриското Царство до 1918 година.
Едначење по звучност
Правило 6.3
Пред членската наставка -та не се одбележува и едначењето на другите звучни согласки
Албрехт II (војвода од Австрија)
Семејство
Албрехт се оженил во 1324 година во Виена за Јохана фон Пфирт. По 15 години, тој станал татко на Рудолф, кој го наследил на престолот.
Едначење по звучност
Правило 6.4
Согласката г не се едначи во: бегство, другпат.
Албрехт II (војвода од Австрија)
Семејство
Од бракот се родиле следните деца:
Едначење по звучност
Правило 6.5
Не се едначи т во сложенките од типот: петгодишен, десетгодишен, дванаесетгодишен, ...
Албрехт II (војвода од Австрија)
Семејство
Tиe имaле уште пет деца кои починале уште како мали.
Едначење по звучност
Правило 6.6
Едначењето на согласките по звучност не се одбележува и во некои личните именки од туѓо потекло.
Правило 6.7
Во допир со гласниците (сонанти) не се врши едначење по звучност: милослив, милосница, мирислив.
Космос-1046
Космос-1046 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 1 ноември 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5500 килограми. Космос-1046 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 321 км, а најмалото на 201.
Тихи
Тихи (Tychy) — град во Полска, кој се наоѓа во Шлеското Војводство, на околу 20 километри јужно од Катовице. Сместен на јужната граница на горношлеската индустриска област, градот граничи со Катовице на север, Миколув на запад, Бјеруњ на исток и Кобјур на југ. Низ него тече реката Гостиња, која е притока на Висла.
Од 1999 година, Тихи е дел од Шлеското Војводство, област која содржи 71 локален град. Тихи е исто така и еден од градовите основачи на Горношлеското метрополско здружение, економски и политички сојуз формиран со цел доведување на најнаселените шлески подрачја под едно заедничко управно тело.
Тихи е познат по својата пиварска индустрија и по својот меѓународно познат бренд Tyskie, кој датира од 17 век. Од 1950 година, Тихи брзо се развива, главно како резултат на повоените социјалистички политики за раширување на населението во индустриската Горна Шлеска.
Мемедова Чешма
Мемедова Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 13 ' 38 , лонгитуда 21o 41 ' 21 .
Трибиштал
Трибиштал (Triebischtal) — село и поранешна општина во округот Мајсен, во Саксонија, Германија. Од 1 јули 2012 година е дел од општината Клипхаузен.
Вратни прешлени
Вратните прешлени (vertebrae cervicales) во човечкото тело се 7. Кај луѓето вратните прешлени се најмали и може лесно да се разликуваат од прешлените на торакалната површина или од прешлените околу слабинскиот  регион.
Делови
Посебни вратни прешлени се:
Зглобови
Првиот и вториот вратен прешлен се повразани со главата преку горен зглоб и долен зглоб на главата. Вториот вратен прешлен и тилната коска се поврзани со фиброзни врски. Горниот зглоб на главата (articulatio atlantooccipitalis) е парен зглоб меѓу горните зглобни површини од атласот и кондилите од тилната коска. Долниот зглоб на главата (articulatio atlantoaxialis) ги поврзува првиот и вториот вратен прешлен. Долните зглобни површини од атласот се зглобуваат со горните зглобни површини од вториот вратен прешлен во парен зглоб. Од друга страна забот на вториот вратен прешлен се зглобува со атласот со помош на средиштен зглоб.
Движења
Движењата на вратните прешлени одобруваат главата да се движи во вид на флексија, екстензија и ротација кои ја вршат врските помеѓу првиот и вториот вратен прешлен. Сепак, вратниот ’рбет е релативно неподвижен, и најчесто движењата што ги прави се флексија и екстензија на 'рбетниот столб.
Повреди
Повреди на вратниот ’рбет се заеднички на ниво на вториот вратен пршлен, но може да настане и невролошка повреда, која може да предизвика смрт или длабока интелектуална попреченост, вклучувајќи парализа на рацете, нозете, и дијафрагмата, што доведува до респираторна инсуфициенција.
Интернационални бригади
Интернационални бригади или Меѓународни бригади (Brigadas Internacionales) — воени единици формирани од Комунистичката интернационала за да ѝ помогнат на владата на Народен фронт во Втората шпанска република за време на Шпанската граѓанска војна. Организацијата постоела две години, од 1936 до 1938 година. Се проценува дека за време на целата војна помеѓу 40 илјади и 59 илјади луѓе учествувале во Интернационалните бригади, од кои 15 илјади загинале во борба.
Бригадите учествувале во битките за Мадрид, Харама, Гвадалахара, Брунете, Белчите, Теруел, Арагон и Ебро. Повеќето од нив завршиле со пораз за Интернационалните бригади. Во последната година од своето постоење, Интернационалните бригади биле интегрирани во Шпанската републиканска армија, како дел од Шпанската странска легија. Организацијата била распуштена на 23 септември 1938 година од шпанскиот премиер Хуан Негрин во негов залуден обид да добие поголема поддршка од либералните демократии во Комитетот за неинтервенција.
Интернационалните бригади биле силно поддржани од Коминтерната и ја претставувале определбата на Советскиот Сојуз да ѝ помогне на Шпанија со оружје, логистика, воени советници и преку НКВД, исто како што фашистичка Италија, фашистичка Португалија и нацистичка Германија им помагале на националистите кои се бореле против тогашната шпанска влада. Најголем број доброволци дошле од Франција (каде Француската комунистичка партија имала големо членство) и прогонети комунисти од Италија и Германија. Учествувале и многу Евреи од англофонските земји и од Источна Европа.
Републиканските доброволци кои биле против сталинизмот не се приклучиле на бригадите, туку се влеале во Народен фронт, во Работничката партија за марксистичко обединување (формирана од троцкистички, букаринистички и други антисталинистички групи, кои не ги делеле Шпанците и странските доброволци, меѓу кои бил и Џорџ Орвел), или пак во анархо-синдикалистички групи како што се Колоната Дурути, Интернационалното здружение на работниците и Националната конфедерација на трудот.
Мала пустарка
Растенијата домаќини на ларви се треви, кои се наоѓаат во различни живеалишта, додека возрасните пеперутки се хранат со нектар од цвеќињата. Мажјаците од овој вид се територијални, што игра голема улога во добивањето женска двојка. За да воспостават доминација, тие учествуваат во приказ на парење во кој мажјаците се собираат во натпреварувачки приказ за да ги привлечат женките кои поминуваат.
Таксономија
Малиот грин е еден од 40-те видови класифицирани во родот Coenonympha и сместен во семејството на шаренците (Nymphalidae). Припаѓа на племето Satyrini и неговото потплеме Coenonymphina. Малата пустарка првпат беше опишано во 1758 година од Карл Линеус, шведски ботаничар и зоолог, во неговата книга Systema Naturae. Првично, женската пеперутка C. pamphilus била означена како златно око, а мажјакот како око со селце. Ентомологот Мозес Харис подоцна го опишал како Малиот Хит или чуварот на вратата. Меѓутоа, чуварот на вратата сега го опишува Pyronia tithonus.
Опис во Сеиц
C. pamphilus. Мали пеперутки кои на горната страна се во боја на црвеникаво жолт песок. Преден дел под црвеникаво жолто, граничи со сива боја и носи мал апикален оцелус со зеници; задните крила разредени со сива боја, со скратена, заоблена, белузлава средна лента засенчена со кафена боја. Окелите генерално се целосно отсутни или само означени со слаби и нејасни остатоци од точки или прстени. - Основната боја на задните крила од северната форма, pamphilus L. (= nephele Hbn., menaleas Poda, gardetta Loche) (48 g) е глувче сиво одоздола; таа е единствената форма на север и се протега низ Северна и Средна Европа до предна Азија, Туркестан, Фергана и Персија. - Во ab. бипупилата Косм. апикалниот оцелус е значително зголемен и двојно зеница. — маргината Стгр. (48 g) има многу широка темна дистална маргина на сите крила, но нејзината долна страна наликува на онаа на лилус. (Проширување на црникавата дистална маргина се јавува во летното потомство во многу локалитети.) - lyllus Esp. е летна форма од Јужна Европа, Северна Африка и јужниот дел на предната Азија. Во оваа форма, крилата се пошироки, врвот на предното крило е позаоблен, маргината на задното крило често е повлажна, долната страна на задното крило не е глувчево-сива, туку и песочно жолта со фина, заоблена, средна линија. - Во Thyrsides Stgr. (48 g), од Сицилија-, Далмација и јужниот дел на предната Азија, од кои исто така најдов типични примероци во долините на Атласот, задното крило од двете страни носи субмаргинален ред на окели, кои понекогаш се зеници. - Ларва светло зелена со тенка, двојна, бела грбна лента и жолта странична. Главата бледо зелена; цело лето на треви. Кукла витко, зелена, со потемни ознаки. Пеперутките се најчестите сатириди во цела Европа и се на крилата од крајот на април до октомври, насекаде на ливади и полиња, пченкарни полиња и голи врвови на ридови. Тие речиси летаат само кога се вознемирени, а наскоро повторно се населуваат, зафаќајќи ги патиштата и голите делови од земјата, понекогаш наведнувајќи ги нивните секогаш затворени крила на едната страна. Нивниот лет е скокачки, бавен и низок. Тие дури летаат во градовите, талкајќи по градините и дворовите, а понекогаш ги гледа како скокаат по асфалтираните улици за сообраќај и за момент се сместуваат на тротоарот.
Пеперутката лабаво наликува на мала ливадска кафеава боја, но кафеавата боја на крилјата изгледа значително побледа при летот. За разлика од ливадскиот кафеав и другите вообичаени членови на подфамилијата Satyrinae, малото грозје е страничен баскер, кој секогаш лежи со затворени крилја и под агол од 90° кон сонцето. Поблиску наликува на Coenonympha caeca (предно крило без апикални дамки), Coenonympha tullia (апикално место на предното крило помало) и Coenonympha symphita (долната страна на задните крила без бела дамка и речиси секогаш со целосен ред дамки на предното крило).
Погон
Погон — повеќе значен израз кој генерално се употребува во однос на силата на придвижување и производството, односно движење, работа, употреба. Едното значење на зборот е погон е сила што движи нешто, извор на сила. Исто така со поимот погон се означува и дел од фабрика, од производствено претпријатие што се занимава со некој вид од процесот на производството.
1377
1377 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1377 година од новата ера, 377. од вториот милениум, 77. од XIV век и осма од 1370-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6885 и 6886 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6127 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5137 и 5138 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2130.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1377 година се протега во 4013 и 4014, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4073 и 4074 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1920. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 778 и 779 исламска година.
Полуправа
Во геометријата, полуправа (зрак) се опишува како дел од права кој започнува во една точка од правата и продолжува непрекинато по правата во една од двете насоки кои таа точка ги определува.
Забелешки
Најчесто се користи поимот полуправа во следниве објаснувања.
Параметарски облик на полуправа во тридимензионален простор
Нека се дадени две точки. Параметарскиот облик на полуправата со почеток во А, и која поминува низ В е ограничување на параметарскиот облик на правата низ А и В за, односно каде,.
Анте Хаџимитровски
Анте Хаџимитровски - Ацо ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од службеничко семејство. Основно училиште завршил во градот и го продолжил образованието во гимназија. Потоа продолжил да учи во Софија. Во септември 1942 година се запишал во Воената академија. Таму се здружил со уште 6 прогресивно ориентирани Македонци, со кои редовно одржувале состаноци како актив, трудејќи се да бидат во тек со настаните во Македонија. Во средината на јули 1943 година, кога бил дојден во Скопје на летниот распуст, добил врска и заминал во Шарпланинскиот одред. Во ноември 1943 година, со одредот заминал за Дебарца, каде била формирана Првата македонско-косовска бригада. Подоцна заминал во посебна единица на Козјак. Таму се приклучил во Кумановскиот партизански одред, а подоцна и во редовите на Третата македонска ударна бригада. Бил учесник во сите победоносни борби на Бригадата. Во нападот за ослободувањето на Пробиштип смелиот и примерен командир на чета, храбро загинал на 3 април 1944 година. Неговите соборци со закопале во Пробиштип.
Градските власти и населението на Пробиштип, секоја година го чествуваат токму овој датум (3 април) како одлучувачки за слободата на градот Пробиштип.
Песна за Роланд
Песна за Роланд  (француски: La Chanson de Roland) —  старофранцуски еп напишан во XI век, можеби од Тиролд, чие име се споменува во текстот. Постојат девет ракописи на делото, како англонормандски кој се чува во Бодлиевата библиотека во Оксфордскиот универзитет и се состои од 4004 стихови, и истиот се смета за најстар (1140-1170). Песна за Роланд е првото значајно дело во француската литература, како и првиот и најзначаен претставник на жанрот шансон де жест кој постоел помеѓу 11 и 15 век.
Ракопис и датирање
Делото се одвива во ерата на Каролинзите, но било напишано многу подоцна. Постојат девет преживеани ракописи на Песната на Роланд во старофранцуски јазик. Најстариот од овие ракописи се чуваат во библиотеката во Оксфорд. Оваа копија датира помеѓу 1129 и 1165 година и била напишана на англонормандски јазик.
Научниците проценуваат дека песната е напишана, најверојатно од поет по име Туролд, приближно помеѓу 1040 и 1115 година, а повеќето од измените биле извршени во околу 1098 година. Некои сметаат дека делото било напишано многу порано.
Содржина
Карло Велики и неговата војска се борат во текот на седум години во Шпанија и го опседнуваат градот Кордоба кога сараценскиот калиф на Сарагоса Марсил ги повикува своите благородници со желба да ја спаси Сарагоса од офанзивата на Франките. По совет на Бланкадрин, Марсил решил да се престори дека се повлекува, за да обезбеди повлекување и на Франките од своите земји. Бланкадрин ветува на Карло Велики, дека ако се врати во својата престолнина Екс-ла-Шапел (Ахен), Марсил наскоро ќе му испрати заложници и дарови и ќе му стане вазал и ќе го прифати христијанството. Благородниците на Карло Велики разговараат како да одговорат на предлогот на Марсил. Бретанскиот маркиз Роланд, внук на Карло Велики, не верува на Марсил, но Ганелон, Наимон и повеќето од другите се склонети да му веруваат. Карло Велики се согласува со мнозинството, но сè уште има тешкотии да најде амбасадор кој да отиде кај Марсил, бидејќи Марсил убил двајца претходни амбасадори. Тој го одбива предлогот на Роланд и на архиепископот на Ремс, Турпин наредува дека никој од Дванаесетте перови нема да биде избран. Роланд го нуди неговиот втор татко Ганелон да отиде како амбасадор, бидејќи тој го поддржал предлогот. Ганелон го толкува тоа како навреда, јавно се заканува Роланд и додека патува со Бланкадрин кон Сарагоса, кова заговор за одмазда. Во Сарагоса Ганелон го лаже на Марсил, кажувајќи дека согласноста на Карло Велики зависи од два услови: Марсил може да ја задржи половина Шпанија, а другата половина ќе биде дадена на Роланд и чичкото на Марсил треба да биде вклучен во групата на заложниците, кои ќе ја да гарантираат неговата склонетост. Откако се заканува дека ќе го убие Ганелон, Марсил дознава од Бланкадрин дека тој е подготвен да го предаде Роланд и Дванаесетте перови. Марсил му нуди на Ганелон пријателство и богати дарови, а Ганелон ветува дека Роланд и Дванаесетте перови на Франција ќе бидат поставени во ариергарда на армијата. Ова ќе им овозможи на Марсил, кои не може да влезе во отворена битка со Карло Велики, да ги убие Дванаесетте херои на Франција, без кои Франките нема да сакаат да влезат во војна.
Битката во Ронсево
Ганелон придонесува Роланд, Оливие и останатите перови да го преземат раководството на дваесетилјадната армија, која се повлекува на север во Пиринеите. Четиристотини илјадната сарацинска армија е видена од пријателот на Роланд, Оливие, да се приближува кон ариергарда и Оливие го повикува на Роланд преку својот олифант да го повика остатокот од армијата, но честа на Роланд го принудува да се тепа, а не да бара помош, иако сарацините се побројни. Првиот напад на сарацините е одбиен, но преживуваат само околу триста витези, вклучувајќи го Роланд и повеќето од Дванаесетте перови. Сарацините почнуваат втор напад кој е предводен лично од Марсил. Наскоро станува јасно дека Франките ќе бидат поразени. По советот на архиепископот Турпин, Роланд не очекувајќи дека ќе се спаси започнува напад, а надевајќи се дека Карло Велики ќе се врати за да ги закопа нивните телата и да се одмазди за нивната маченичка смрт. Роланд толку силно започнал да свири преку својот олифант што Карло Велики го слуша од многу оддалеку, а од силниот сигнал на Роланд започнва да ну тече крв од устата и носот. Карло Велики се разтревожува, но Ганелон му вели дека нема за што да се грижите и дури по третиот повик на Роланд императорот заповедува да дојдат на помош. Кога само Роланд, архиепископ Турпин и Галтер де Хјум се сè уште живи, Роланд успева да ја отсече десната рака на Марсил. Марсил побегнува од бојното поле и е проследен со преживеаните од неговата армија. Роланд и Турпин остануваат сами на полето како победници, но Турпинд е повреден на многу места од сарацинските стрели и крвари до смрт додека го носи на Роланд. Самиот Роланд, иако неранен, крвари до смрт. Откако Турпин умира, Роланд се качува на врвот на еден рид, гледајќи на југ кон Шпанија. Тој се бори до смрт со еден неверник кој се преправа дека е умрен и кој сака да му го украде мечот. Потоа се обидува да го скрши мечот во една карпа за да не биде однесен како трофеј, но не успева во тоа. Роланд тогаш величејќи го мечот Дурендал, прави некои светии кои се вградени во неговата рачка, како заб на Св. Петар и дел од облеката на Богородица. Роланд умира под едно дрво, гледајќи на југ и држејќи нож и рогови, а архангел Михаил и архангел Гаврил ја однесуваат неговата душа во рајот.
Битката меѓу Карло Велики и Балигант
Карло Велики со полна брзина се враќа назад и наредува апсење на Ганелон за неговото предавство. Кога пристигнува на бојното поле паѓа во несвест од тага. Откако се опоравува, тој сака да ја престигне сарацинска армија која е во бегство и небаре Бог му го продолжува денот, за да успее да ги стигне сарацините. Кога ги пристигнува на сарацините на полето пред Сарагоса, армијата на Крало Велики ги убива и многу од нив се дават во реката Ебро. Марсил се добира до цитаделата во Сарагоса. Измачените жители на Сарагоса ги извлекуваат статуите на боговите Махунд, Тервагент и Аполион и ги тепаат со стапови, бидејќи не им помогнале на својата армија. Истата вечер, Емирот на Вавилон (Каиро, не Вавилон во Месопотамија) Балигант доаѓа со засилување од Азија, за да им помогне како вазал на Марсил. Марсил го пренесува управувањето на Балигант. Карло Велики дели војска на национални дивизии: Баварците, Германци, норми, бретанци, Фламанци и бургундци и тие уништуваат муслиманската армија, како Карло Велики го убива Балигант во личен двобој со помош на архангел Гаврил. Христијанската армија навлегува во Сарагоса и идолите и предметите од џамиите и синагогите се срушени и скршени, а 100.000 муслимани и Евреи се покрстени. Марсил умира од тага, а неговата вдовица Брамимонд е заробена и Карло Велики наредува таа да се покрсти не насила, туку преку проповеди.
Судот на Ганелон
Франките се враќаат во Ахен, каде свршеницата на Роланд (и сестра на Оливие), Од, умира од тага. Ганелон е суден за предавство, но тврди дека неговите активности претставуваат оправдана одмазда и триесет негови роднини доаѓаат да го поддржат. Пријателот на Роланд, Тиери сепак вели дека бидејќи Роланд бил на служба кај Карло Велики, кога Ганелон ја исполнил одмазда, тоа е предавство кон царот. За да го реши случајот, роднината на Ганелон, Пинабел, влегува во двобој со Тиери. Преку божествена интервенција послабиот Тиери победува. По победата на Тиери, Ганелон е расфрлен од галопирашти коњи, а роднините кои ја гарантирале неговата невиност, се обесени. Кралицата Брамимонд е покрстена и Карло Велики конечно е задоволен. Поемата завршува со сон, при што му се јавува архангел Гаврил, кој му наредува да им помогне на кралот Вивиен чии град Имф е опколен од неверниците. Карло се разплакува и вели дека е веќе стар и несреќен.
Историски контекст
Приказната е заснована на релативно малата битка во Ронсево на 15 август 778 година, при што ариергарда на франките кои се повлекувале, на чело со Карло Велики, биле нападнати од баскиски нередовни армии, а не од сарацинската армија. Конфликтот е опишан од историчарот Ајнхард во неговата книга Животот на Карло Велики, напишана во околу 830 година, каде заробените војници, од кои само Роланд е споменат по име (но тој не бил внук на Карло Велики), биле убиени сите до еден и гонење на напаѓачите немало, бидејќи лесното вооружување и познавањето на теренот им овозможувало брзо да побегнат. Карло Велики не се враќа во Шпанија, а оди во Германија, каде ги покорува Саксонците.
Според арапскиот историчар од 13 век Ибн ал-Атхир, Карло Велики влегол во Шпанија по барање на гувернерот на Сарагоса Сулејман ал-Араби, за да му помогне да го задуши востанието на калифот на Кордоба. Пристигнувајќи пред Сарагоса и откривајќи дека ал-Араби си ја променил одлуката, Карло Велики го нападнал градот и го заробил ал-Араби. Синовите на ал-Араби се здружиле со Баскија, за да им приредат заседа на војските на Карло Велики при преминот Ронсево и да го ослободат својот татко.
Се смета дека епот бил напишан за да ги стимулира европските христијани да заминат во Крстоносните војни против сарацините.
Преводи
Песна за Роланд е преведена или препишувана во средниот век на латински, германски, холандски, окситански и норвешки јазик, како и на вештачкиот литературен француско-венецијански јазик, а во 1516 година Лудовико Ариосто го објавил својот еп Бесниот Орландо, во кој учествуваат главно херои опишани во Песна за Роланд.
Водолија (кована пара од 2015 година)
Водилија — кована пара за колекционерски цели на Народната банка на Република Македонија, дел од серијата за ковани пари „Хороскопски знаци“. Нејзината номинална вредност е 100 денари, а цената 2.800 денари. Одлуката за издавање на парата била донесена во 2015 година.
Лице
На лицето од парата е прикажана украсна композиција како симбол на времето, врз основа на Сонцето, Месечината и ѕвездите коишто го опкружуваат песочниот часовник. Сонцето е насликано со злато на вметнато, сино, тркалезно кобалтно стакленце. Прикажан е грбот на Република Македонија, симболите на осумте планети од Сончевиот Систем, натписите: „Република Македонија“ и „10 денари“ на македонски јазик, како и годината на издавање „2015“ и ознаката „Ag925“.
Опачина
На опачината од парата е прикажан портрет на водолија како носи стомна со вода на рамото и соѕвездие коешто му одговара на хороскопскиот знак Водолија, насликано на вметнато кобалтно стакленце и опкружено со украс. На долниот дел се прикажани симболот на хороскопскиот знак „Водолија“ отпечатен на стомна и името на хороскопскиот знак на латински јазик. Одредени елементи на релјефот се насликани со злато.
IC 1600
IC 1600 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1600 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 1600 има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 12 м 47,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 0' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на IC 1600 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Алибеј (река)
Алибеј е река на полуостровот Пашаели во европскиот дел на Турција, во Источна Тракија, во провинцијата на Истанбул. Изворот е во регионот Арнавуткој. Се влева во северниот дел на заливот Златен Рог на Босфорот.
На реката била изградена брана, формирајќи ја акумулацијата Алибеј , која се користи за снабдување на Истанбул со вода.
На устието на реката е поранешната термоелектрана, деактивирана во 1983 година, сега музеј и изложбен центар.
Во античко време бил познат како Кидар ( Κύδαρος Κύδαρος, Cydarus).
Слатки води на Европа
Меѓу Европејците, сливот на реките Алибеј (Кидар) и Кјагитхане (Варвисес) во Босфорот биле познати како  ( Les eaux douces d'Europe ). Во таканаречената ера на лалињата, под големиот везир Дамад Ибрахим Паша и султанот Ахмед III, била изградена брана на реката Варвисес, а бреговите на добиеното езерце, како и бреговите на реките, биле покриени со мермер и биле изградени прекрасни палати. Слатките води на Европа, како и слатките води на Азија (вливот на реките Ѓоксу и Кучуксу ) во отоманската ера станале омилено место за веселби во Истанбул.
Патилово (Зрновци)
Патилово — археолошко наоѓалиште во кочанското село Зрновци, Општина Зрновци. Претставува градиште од доцноантичко време.
Над селото се издига висок рид со доминантна местоположба. На простор од 120 × 80 м се гледаат остатоци од темели на бедем граден од камен и варов малтер. На површината на градиштето има градежен материјал, фрагменти од керамички садови и питоси.
Подјазична коска
Подјазичната коска (os hyoideum) е напарна коска сместена под мандибулата во подјазичната мускулатура. Наликува на потковица со конкавитет свртена наназад.
Споеви
Подјазичната коска не се зглобува со ниедна коска туку е поврзана со врски и мускули за черепот и градниот кош.
Осификација
Осификацијата започнува кон крајот на феталниот живот во телото за кратко време, а во првата или втората година по раѓањето подјазичната коска е скоро целосна, додека до средна возраст врската помеѓу подјазичната коска и телото е цврста (целосна).
Садика Чешма
Садика Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 09 ' 12 , лонгитуда 21o 11 ' 35 .