cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Влијание на акумулациите врз животната средина
Седиментација
Реките носат седимент по нивните речни корита, овозможувајќи формирање на таложечки одлики како што се делти на реките, алувијални вентилатори, плетени реки, езера од окло, насипи и крајбрежни брегови. Изградбата на брана го блокира протокот на талог низводно, што доведува до ерозија низводно на овие седиментни таложечки средини и зголемено насобирање на седимент во акумулацијата. Додека стапката на седиментација варира за секоја брана и секоја река, на крајот сите акумулации развиваат намален капацитет за складирање на вода поради размената на просторот за „живо складирање“ за седимент. Намалениот капацитет за складирање резултира со намалена способност за производство на хидроелектрична енергија, намалена достапност на вода за наводнување и ако не се реши, на крајот може да резултира со истекување на браната и реката.
Заробувањето на седиментот во акумулации ја намалува испораката на седимент низводно, што негативно влијае на морфологијата на каналот, водните живеалишта и одржувањето на надморска височина на делтите Освен отстранувањето на браната, постојат и други стратегии за ублажување на седиментацијата на акумулацијата.
Метод на проток на испирање
Методот на проток на испирање вклучува делумно или целосно празнење на резервоарот зад браната за да се еродира седиментот складиран на дното и да се транспортира низводно. Протоците за испирање имаат за цел да ги обноват природните текови на вода и седименти во реката низводно од браната, но методот на проток на испирање е поевтин во споредба со отстранувањето на браните или изградбата на обиколни тунели.
Протоците за испирање се спроведуваат во реката Ебро двапати годишно во есен и пролет од 2003 година, освен две сушни години во 2004 и 2005 година. Изградбата на повеќе брани на реката Ебро ја нарушило испораката на седименти низводно и како резултат на тоа, делтата Ебро се соочила со дефицит на седимент. Речниот канал исто така се стеснил, а ерозијата на брегот се зголемила. За време на експериментите, било откриено дека концентрацијата на суспендиран талог за време на испирање е двојно поголема од природните поплави, иако вкупното испуштање вода било помало. Ова значело дека протокот на испирање има релативно висок капацитет за транспорт на седимент, што пак сугерира дека протокот на испирање позитивно влијае на низводните речни екосистеми, максимизирајќи ја испораката на седимент до најниските текови на реката. Вкупно 340.000 t/годишно седимент би можело да се испорача до делтата Ебро, што може да резултира со нето стапка на собирање од 1мм годишно.
Заобиколување
Тунелите за заобиколување на седимент може делумно да ја обноват динамиката на седиментот во реките низводно од браните, и првенствено се користат во Јапонија и Швајцарија. Обиколните тунели пренасочуваат дел од влезната вода и седиментите за време на поплави во тунел околу резервоар и брана. Така, водата и седиментот никогаш не влегуваат во акумулацијата, туку повторно се приклучуваат на реката под браната. Обиколните тунели ја намалуваат ерозијата на речното корито и ја зголемуваат морфолошката варијабилност под браната.
Речна линија и крајбрежна ерозија
Со оглед на тоа што сите брани резултираат со намалено оптоварување на седимент низводно, реката со брана има голема потреба за седимент бидејќи нема да има доволно седимент. Тоа е затоа што стапката на таложење на седимент е значително намалена бидејќи има помалку за таложење, но стапката на ерозија останува речиси константна, протокот на вода ги еродира речните брегови и речното корито, загрозувајќи ги екосистемите на крајбрежјето, продлабочувајќи го коритото и стеснување на реката над реката. време. Ова води до компромитирана водна маса, намалени водостои, хомогенизација на речниот тек и на тој начин намалена варијабилност на екосистемот, намалена поддршка за дивиот свет и намалена количина на седимент што стигнува до крајбрежните рамнини и делти. Ова предизвикува ерозија на крајбрежјето, бидејќи плажите не се во можност да го надополнат она што брановите еродираат без таложење на седименти од потпорните речни системи. Ерозијата на низводниот канал на реките со брани е поврзана со морфологијата на речното корито, што се разликува од директното проучување на количествата на седиментација бидејќи е предмет на специфични долгорочни услови за секој речен систем. На пример, еродираниот канал може да создаде пониско ниво на водостојна маса во погодената област, што ќе влијае на земјоделските култури како луцерка или пченка, и ќе резултира со помали резерви. Во случајот со браната Три клисури во Кина, промените опишани погоре сега се чини дека дошле до нова рамнотежа на ерозија и седиментација во период од 10 години во долниот тек на реката. Влијанијата врз плимниот регион исто така се поврзани со ефектите на браната нагоре.
Покрај влијанијата од ерозијата на крајбрежјето, намалениот тек на реките може да ги промени и океанските струи и екосистемите.
Nutrients sequestration
Откако ќе се постави браната, претставува пречка за протокот на хранливи материи како што се јаглерод (C), азот (N), фосфор (P) и силициум (Si) на низводно реката, поплавните рамнини и делтата. Зголеменото време на престој на овие елементи во лентичкиот систем на резервоарот, во споредба со лотичниот систем на реката, промовира нивна седиментација или елиминација  што може да биде до 40%, 50% и 60% за азот, фосфор и силика соодветно и ова на крајот ја менува стехиометријата на хранливите материи во водениот екосистем низводно од браната. Стохиометриската нерамнотежа на азот, фосфор и силициум од одливот може да има реперкусии врз екосистемите низводно со поместување на заедницата на фитопланктоните во основата на прехранбената мрежа со последици врз целата водна популација. Пример е ефектот од изградбата на браната Асван Висока во Египет, каде што падот на концентрацијата на хранливи материи до делтата на Нил го попречи расцутот на диатомите предизвикувајќи значително намалување на популацијата на риби на Sardinella aurita и Sardinella eba, додека намаленото оптоварување на кал и тиња влијае на микробентосната фауна што довело до намалување на популацијата на ракчиња. Промената во стехиометријата на хранливите материи и осиромашувањето на силициумот во делтата на реката, исто така, може да предизвикаат штетно цветање на алги и бактерии на штета на растот на диатомите за кои достапноста на силициумот претставува пресвртница за формирање на школки.
Бидејќи реките со брани складираат хранливи материи во текот на нивниот животен век, може да се очекува дека кога ќе се отстрани браната, овие наследни хранливи материи ќе се ремобилизираат, предизвикувајќи еутрофикација на екосистемите надолу и веројатно губење на биолошката разновидност, а со тоа ќе се постигне спротивен ефект што го посакува акцијата за обновување на реката при исфрлање на браната. .
Температура на водата
Водата од длабок резервоар во умерените клими обично се раслојува со голем волумен на ладна вода со слаба кислород во хиполимнионот. Анализата на температурните профили од 11 големи брани во басенот Мареј Дарлинг (Австралија) укажала на разлики помеѓу површинските и долните температури на водата до 16,7 степени целзиусови. Доколку оваа вода се ослободи за да се одржи речниот тек, може да предизвика негативни влијанија врз екосистемот низводно, вклучувајќи ги и популациите на риби. Во полоши услови (како кога резервоарот е полн или речиси полн), складираната вода е силно стратификувана и големи количини на вода се испуштаат во низводниот речен канал преку испустите на дното, може да се забележат депресивни температури на 250 - 350 километри низводно. Операторите на браната Бурендонг на реката Мекквари (источна Австралија) се обидуваат да се справат со термичкото сузбивање со закачување на геотекстил завеса околу постојната излезна кула за да го принудат селективно ослободување на површинската вода.
Природни екосистеми уништени од земјоделството
Многу брани биле изградени за наводнување и иако постои постоен сув екосистем низводно, тој е намерно уништен во корист на земјоделството со наводнување. Откако Асуанската брана биле изградена во Египет, таа го заштитила Египет од сушите во 1972-73 и 1983-87 година кои ја опустошиле Источна и Западна Африка. Браната му овозможила на Египет да поврати околу 840.000 хектари во делтата на Нил и долж долината на Нил, зголемувајќи ја наводнуваната површина на земјата за една третина. Зголемувањето било постигнато и со наводнување на она што било пустинско и со обработување на 385.000 хектари кои биле природни басени за задржување на поплави. На овие нови земји се населиле околу половина милион семејства.
Ефекти врз екологијата и земјоделството зависни од поплави
Во многу ниските земји во развој  екологијата на саваната и шумите во непосредна близина на поплавните рамнини и делтите на реките се наводнуваат од годишните поплави во влажната сезона. Земјоделците годишно садат култури за време на рецесијата од поплави, каде што земјата се обработува откако поплавите се повлекуваат за да ја искористат предноста на влажната почва. Браните генерално го обесхрабруваат ова одгледување и спречуваат годишни поплави, создавајќи екологија за сушење низводно додека обезбедуваат постојано снабдување со вода за наводнување.
Case studies
Потенцијал за катастрофа
Браните повремено се кршат предизвикувајќи катастрофални штети на заедниците низводно. Браните се кршат поради инженерски грешки, напад или природна катастрофа. Најголемата катастрофа до сега се случила во Кина во 1975 година, при што загинале 200.000 кинески граѓани. Други големи неуспеси во текот на 20 век биле во Морби, Индија (5.000 жртви), во Вајонт, Италија (2000 мртви), додека три други дефекти на брани предизвикале по најмалку 1000 жртви.
Контрола на поплави
Контроверзната брана Три клисури во Кина може да складира 22 кубни километри надојдена вода на реката Јангце. Во поплавите на реката Јангце во 1954 година загинале 33.000 луѓе, а 18 милиони луѓе биле раселени од своите домови. Во 1998 година во поплава загинале 4000 луѓе, а 180 милиони луѓе биле погодени. Поплавувањето на акумулацијата предизвикало повеќе од милион луѓе да се преселат, а потоа поплавата во август 2009 година била целосно заробена од новиот резервоар, заштитувајќи стотици милиони луѓе низводно.
Циклус на жива и производство на метил жива
Создавањето резервоари може да го промени природниот биогеохемиски циклус на живата. Студиите спроведени за формирање на експериментален резервоар со поплавување на бореално мочуриште покажале 39-кратно зголемување на производството на токсична метил жива (MeHg) по поплавите. Зголемувањето на производството на MeHg траело само околу 2-3 години пред да се врати на речиси нормално ниво. Сепак, концентрацијата на MeHg кај организмите од понискиот синџир на исхрана останала висока и не покажала знаци на враќање на нивото пред поплавата. Судбината на MeHg во овој временски период е важна кога се зема предвид неговиот потенцијал да се биоакумулира кај грабливите риби.
Ефекти врз луѓето
Болести
Иако резервоарите се корисни за луѓето, тие исто така можат да бидат штетни. Еден негативен ефект е тоа што акумулациите можат да станат места за размножување на носители на болести. Ова важи особено во тропските области каде што комарците (кои се вектори за маларија) и полжавите (кои се вектори за шистозомијаза) можат да го искористат овој бавен тек на водата.
Преселување Браните и создавањето акумулации, исто така, бараат преместување на потенцијално големите човечки популации доколку тие се изградени во близина на станбени области. Рекордот за најголема преселена популација припаѓа на браната Три клисури изградена во Кина. Нејзиниот резервоар потопил голема површина на земјиште, принудувајќи над милион луѓе да се преселат. „Преместувањето поврзано со браната влијае на општеството на три начини: економска катастрофа, човечка траума и социјална катастрофа“, напишале д-р Мајкл Цернеа од Светската банка и д-р Тајер Скадер, професор на Калифорнискиот институт за технологија. Исто така, како и преселувањето на заедниците, мора да се внимава да не се оштетат непоправливо локалитети од историска или културна вредност. Асуанската брана го принудило движењето на Храмот во Асван за да го спречи неговото уништување со поплавување на акумулацијата.
Стакленички гасови
Резервоарите може да придонесат за промени во климата на Земјата. Резервоарите со топла клима генерираат метан, стакленички гас кога резервоарите се стратифицирани, во кои долните слоеви се аноксични (т.е. им недостасува кислород), што доведува до деградација на биомасата преку анаеробни процеси. На брана во Бразил, каде што поплавениот слив е широк и обемот на биомаса е висок, произведениот метан резултира со потенцијал за загадување 3,5 пати повеќе отколку што би имало електрана на нафта Теоретска анализа покажала дека хидроелектричните резервоари на глобално ниво може да испуштаат 104 милиони метрички тони гас метан годишно. Гасот метан е значаен придонесувач за глобалните климатски промени. Ова не е изолиран случај, и се смета дека особено хидроелектричните брани изградени во низинските дождовни шуми (каде што е неопходно поплавување на дел од шумата) произведуваат големи количини на метан. Брус Форсберг и Александре Кеменес покажале дека браната Балбина, на пример, испушта 39.000 тони метан секоја година и три други брани во Амазон произведуваат најмалку 3 до 4 пати повеќе CO од еквивалентна електрана на јаглен. Причината за ова е што дождовните шуми во низините се исклучително продуктивни и на тој начин складираат многу повеќе јаглерод од другите шуми. Исто така, микробите кои го варат гнилиот материјал растат подобро во топла клима, со што се произведуваат повеќе стакленички гасови. И покрај тоа, од 2020 година било планирано изградба на уште 150 хидроелектрични брани во басенот на Амазон. Постојат одредени индикации дека емисиите на стакленички гасови се намалуваат во текот на животниот век на браната. „''Но, дури и вклучувајќи ги емисиите на метан, вкупните стакленички гасови (стакленички гасови) на KWh генериран од хидроенергијата сè уште е најмалку половина од оние со најмалку загадувачките термални алтернативи. Така, од перспектива на ублажување на глобалното затоплување, браните се најатрактивната алтернатива на изворите на енергија базирани на фосилни горива''."
Истражувањето спроведено во областа на Експерименталните езера покажало дека создавањето акумулации преку поплавување на бореалните мочуришта, ги претвора мочуриштата во извори на атмосферски јаглерод. Во овие екосистеми, било откриено дека варијацијата во содржината на органски јаглерод имала мало влијание врз стапката на емисија на стакленички гасови. Ова значи дека други фактори како што се лабилноста на јаглеродните соединенија и температурата на поплавената почва се важни да се земат предвид.
Следната табела ги покажува емисиите на акомулации во милиграми на метар квадратен дневно за различни водни тела.
Четврта книга Царства
„Четврта книга Царства“ — книга од Стариот завет.
Содржина
Царот Охозиј се разболува, а пророкот Илија претскажува дека наскоро ќе умре. Тогаш, царот двапати испраќа војници да го фатата пророкот, но Господ ги убива со оган. На своите патувања, пророкот Илија е придружуван од Елисеј, а во една прилика, од небото слегува огнена кочија и така Илија се вознесува на небото. Тогаш, духот на Илија се преселува во Елисеј, кој почнува да прави чуда: прво, тој ја подобрува водата во Ерихон која не е добра за пиење, а потоа, кога му се потсмеваат децата во градот Ветил, наеднаш се појавува мечка која раскинува 42 деца. По смртта на царот Ахав, него го наследува син му Јорам, кој војува против Моавците, помогнат од јудејскиот цар, и ги поразува, разурнувајќи ја нивната земја. На една сиромашна вдовица, која нема пари да го врати долгот, пророкот Елисеј ѝ го умножува маслото кое таа го продава и така го враќа долгот. На друга жена, која го прима во својот дом и го храни, ѝ претскажува дека ќе роди син и тоа се остварува; меѓутоа, детето расте и наеднаш умира, а Елисеј го оживува. Следното чудо на Елисеј е кога своите ученици ги храни со малку храна која ја умножува. Во друга прилика, Елисеј го лечи сирискиот војвода Нееман, кој е болен од лепра; Елисеј одбива да земе поклон од војводата, а кога неговиот слуга го зема поклонот, лепрата преминува на него. Понатаму, кога сирискиот цар поставува заседа за еврејскиот цар, Елисеј дознава за тоа и го предупредува. Тогаш, сирискиот цар испраќа војници за да го заробат Елисеј, но тие ослепуваат, а Елисеј му ги предава на еврејскиот цар. Подоцна, сириската војска го опколува градот Самарија и во него настапува глад, а Елисеј најавува крај на гладот и утредента, сириската војска ја нема, а нивната храна им останува на Израилците. Во продолжение, Елисеј претскажува дека ќе настапи седумгодишен глад и дека ќе умре сирискиот цар. Во годините што следат се менуваат еврејските цареви, кои продолжуваат со гревовите и поради тоа постојано се напаѓани од сириската војска.
Во согласност со некогашното пророштво на Илија, војводата Јуј се прогласува за цар и ги убива царот Јорам, синот на Ахав, а сопругата на Ахав, Језавела ја фрлаат од ѕидините, а нејзиното тело го јадат кучињата. Исто така, Јуј ги убива и 70-те синови на Ахав, како и сите негови големци и блиски роднини и така го истребува сето потомство на Ахав. Освен тоа, Јуј ги убива и браќата на јудејскито цар. Потоа, тој ги собира свештениците на богот Ваал и ги убива, и ги разурнува неговите светилишта. Меѓутоа, и Јуј отстапува од божјите закони и продолжува со гревовите на претходните цареви. По смртта на јудејскито цар Охозиј, мајка му Готолија го истребува сиот царски род, но слугите успеваат да скријат едно царско дете, а кога тоа ќе наполни седум години, народот го прогласува за цар, а потоа ја убива Готолија и ги уништува светилиштата на Ваал. Царот Јоас владее 40 години во Ерусалим при што го поправа божјиот храм, но подоцна го убиваат неговите соработници. Најпосле, Елисеј се разболува и умира, а подоцна, кога во неговиот гроб закопуваат еден мртовец, тој се допира до коските на пророкот и оживува.
Поради грешниот живот, и следните владетели на Израилевите племиња и на Јудејците се казнети од Бога. Така, јудејскиот и Израилевиот цар војуваат меѓу себе, а во редовите на Израилевите цареви се случуваат чести преврати со насилна смена на власта. Покрај тоа, Израилевото царство и царството на Јудејците се постојано напаѓани од сириската и од асирската војска. Најпосле, Господ ги казнува Израилевите потомци за нивното непочитување на божјиет закони така што нив ги поробува асирскиот цар, кој го преселува еврејското население во Асирија, а еврејските градови ги населува со асирско население. Доселениците го почитуваат Господ, но истовремено им служат и на своите божества. Во тоа време, цар на Јудеја е Језекиј, кој постапува богоугодно и ги уништува светилиштата на идолите. Кога асирската војска го опсадува Ерусалим, пратениците на сирскиот цар го навредуваат Господ, а пророкот Исаија му ја пренесува на очајниот цар Језекиј дека асирската војска нема да го освои градот. И навистина, ноќта Господ ја уништува асирската војска чиј цар се повлекува во Нинива, а таму го убиваат неговите синови. По некое време, царот Језекиј смртно се разболува, но Господ се смилува на неговите молитви и тој наеднаш оздравува. Меѓутоа, Исаија му претскажува дека неговите потомци ќе бидат поробени од Вавилонците.
По смртта на јудејскиот цар Језекиј, него го наследува син му Манасиј, кој прави големи гревови: пролева невина крв, ги обновува светилиштата на туѓите идоли итн., поради што навлекува гневот на Господа, кој се заканува дека сурово ќе ги казни Јудејците. И неговиот син, царот Амон, продолжува со грешниот живот, а него го наследува царот Јосиј, кој води богоудобен живот и го поправа божјиот храм. Неговиот првосвештеник ја пронаоѓа книгата на божјиот завет и тогаш царот Јосиј ги чита божјите заповеди пред насобраниот народ. Потоа, тој ги уништува сите туѓи светилишта, идоли и споменици, ги убива свештениците на туѓите божества, гатачите и маѓепсниците и повторно го воведува празникот Пасха. Поради тоа, Господ се смилува и ја одложува својата казна. Подоцна, царот Јосиј е убиен во борбата против египетскиот цар, а неговите наследници продолжуваат со грешниот живот. Во тоа време, вавилонскиот цар Навуходоносор го зазема Ерусалим, го заробува царот Јехониј заедно со неговото семејство, а повеќето жители на градот ги преселува во Вавилон. Навуходоносор назначува нов цар на Ерусалим, но подоцна го опсадува градот, го ослепува царот Седекиј, ги убива неговите синови, а него го носи окован во Вавилон. Вавилонците го палат Ерусалим, ги уништуваат неговите ѕидови и божјиот храм, а Јудејците ги раселува во Вавилонија, додека некои бегаат во Египет. Така се остварува божјата казна над Јудејците поради големите гревови на царот Манасија. Дури подоцна, по 37-годишно ропство, новиот вавилонски цар го ослободува царот Јехониј. Свето писмо на Стариот и на новиот завет (трето издание). Свиндон: Британско и инострано библиско друштво, Скопје: Македонска книга, 1998, стр. 428-434.</ref
Антиконсумеризам
Антиконсумеризмот е социополитичка идеологија која се спротивставува на консумеризмот, постојаното купување и конзумирање на материјални добра. Антиконсумеризмот се занимава со приватните активности на деловните корпорации во остварување на финансиски и економски цели на сметка на јавната благосостојба, особено во прашањата поврзани со заштитата на животната средина, социјалната стратификација и етиката во управувањето со едно општество. Во политиката, антиконсумеризмот се преклопува со еколошкиот активизам, антиглобализацијата и активизмот за правата на животните; Покрај тоа, концептуалната варијација на антиконсумеризмот е пост-консумеризмот, живеејќи на материјален начин што го надминува консумеризмот.
Антиконсумеризмот настана како одговор на проблемите предизвикани од долгорочното малтретирање на луѓето како потрошувачите и на животните што се консумираат, како и од инкорпорирањето на образованието на потрошувачите во училишните програми; примери за антиконсумеризам се книгата Без лого (2000) од Наоми Клајн и документарните филмови како што се Корпорацијата (2003), од Марк Ачбар и Џенифер Абот и Вишок: Тероризирани во потрошувачи (2003) од Ерик Гандини; секој од нив го направи антикорпоративниот активизам популарен како идеолошки достапна форма на граѓанско и политичко дејствување. Предвидувачите на ставовите и однесувањата против потрошувачката вклучуваат индивидуални и колективни мотивации кои произлегуваат од негативни искуства со одреден производ или бренд или може да се однесуваат на симболична неусогласеност помеѓу чувството за сопствениот идентитет и имиџот на компанијата.
Критиката на економскиот материјализам како дехуманизирачко однесување кое е деструктивно за Земјата како човечко живеалиште, доаѓа од религијата и општествениот активизам. Религиозната критика тврди дека материјалистичкиот консумеризам се меша во врската помеѓу поединецот и Бога, а исто така е и инхерентно неморален стил на живот; германскиот историчар Освалд Шпенглер (1880–1936) изјавил дека „Животот во Америка е исклучиво економски по структура и нема длабочина“. Од римокатоличка перспектива, Тома Аквински изјавил дека: „Алчноста е грев против Бога, исто како и сите смртни гревови, онолку колку што човекот ги осудува вечните нешта за повремените нешта“; во таа насока, Франциск Асишки, Амон Хенаси и Мохандас Ганди изјавиле дека духовната инспирација ги водела кон едноставното живеење.
Од секуларна перспектива, општествениот активизам укажува дека од консумеристичкиот материјализам произлегува криминалот (кој потекнува од сиромаштијата и економската нееднаквост), индустриското загадување и последователната деградација на животната средина и војната како бизнис.
За општественото незадоволство родено од малаксаност и хедонизам, папата Бенедикт XVI во 2008 година изјавил дека филозофијата на материјализмот не нуди никаква цел за човечкото постоење, и во 2011 година конкретно ја нападнал комерцијализацијата на Божиќ; исто така, писателот Жорж Духамел изјавил дека „американскиот материјализам [е] светилник на просечноста што се заканува да ја засени француската цивилизација“.
Позадина
Антиконсумеризмот потекнува од критиката на потрошувачката, почнувајќи од Торштајн Веблен, кој во книгата Теоријата на класата со слободно време: Економско проучување на институциите (1899), посочи дека консумеризмот датира од лулката на цивилизацијата. Терминот консумеризам означува и економски политики поврзани со кејнзијанската економија и верувањето дека слободниот избор на потрошувачите треба да ја диктира економската структура на општеството.
Политика и општество
Многу анти-корпоративни активисти веруваат дека подемот на големите деловни корпорации претставува закана за легитимниот авторитет на националните држави и јавната сфера. Тие чувствуваат дека корпорациите ја нарушуваат приватноста на луѓето, манипулираат со политиката и владите и создаваат лажни потреби кај потрошувачите. Тие наведуваат докази како што се инвазивно рекламирање и разни реклами, спам, телемаркетинг, рекламирање насочено кон децата, агресивен герилски маркетинг, масивни корпоративни кампањи на политички избори, мешање во политиките на суверените национални држави (Кен Саро-Вива) и вести за корпоративните корупција.
Демонстрантите против консумеризмот истакнуваат дека главната одговорност на корпорацијата е да одговара само пред акционерите, без да се земат предвид човековите права и другите прашања. Управителите има примарна одговорност кон акционерите, бидејќи сите филантропски активности кои не му служат директно на бизнисот може да се сметаат за прекршување на довербата. Овој вид финансиска одговорност значи дека мултинационалните корпорации ќе следат стратегии за интензивирање на работната сила и намалување на трошоците. На пример, тие ќе се обидат да најдат економии со ниски плати со закони кои не ги адекватно штитат човековите права, природната средина, синдикалните организации и така натаму (види, на пример, Најк).
Во уметноста, Бенкси, влијателен британски мајстор за графити, сликар, активист, филмски режисер и провокатор за сите намени, создаде сатирични и провокативни дела за консумеристичкото општество (познати примери вклучуваат „Напалм“, исто така познат како „Can't Beat That Feelin'“, напад на Walt Disney Pictures и McDonald's, и „Death By Swoosh “, насочена кон Nike). Работејќи во тајност, таинствениот уличен уметник ги предизвикува социјалните идеи и ги поттикнува гледачите да ја преиспитаат својата околина, да ги признаат апсурдите на блиските предрасуди. Во есејот содржан во неговата книга Cut it Out од 2004 година, тој пишува: „Ништо не им должите на компаниите. Помалку од ништо, особено не им должите никаква учтивост. Тие ти должат. Го преуредиле светот да се стават пред вас. Никогаш не побараа твоја дозвола, немој ни да почнеш да ја бараш нивната“. По 2003 година, Бенкси му напиша на New Yorker преку е-пошта: „Подарувам илјадници слики бесплатно. Мислам дека не е возможно да се направи уметност за светската сиромаштија и да се земат сите пари“. Бенкси смета дека има консумеристичка промена во уметноста и за прв пат буржоаскиот свет на уметноста му припаѓа на народот. На неговата веб-страница, тој обезбедува слики со висока резолуција од неговата работа за бесплатно симнување.
Антиконсумеризмот од перспектива на одржливоста, исто така, се поврзува со општественото и политичкото разбирање на терминот, бидејќи идеите околу оваа перспектива се вкоренети во напорите за одржливост. Практикувањето антиконсумеризам може да значи доброволно поедноставување и минимизирање на нечиј начин на живот; ова може да биде во напорите да егзистира на поодржлив начин во потрошувачката култура. Овие промени во животниот стил, кои вклучуваат избор на хартиени кеси наместо пластични при купување, се исто така во согласност со антикорпоративниот активизам и зелениот консумеризам -- и двата големи контрибутори на етичкиот пазар.
Забележлива потрошувачка
<blockquote class="templatequote">Преокупацијата со имотот, повеќе од сè друго, нè спречува да живееме слободно и благородно. -  Бертранд Расел Во многу критички контексти, терминот ја опишува тенденцијата на луѓето силно да се идентификуваат со производите или услугите што ги консумираат, особено со комерцијалните брендови и очигледната привлечност за подобрување на статусот, како преку бренд на скапи автомобили или накит. Тоа е пејоративен термин кој повеќето луѓе го негираат, имајќи некој поконкретен изговор или рационализација за потрошувачка, освен идејата дека се „принудени да консумираат“. Културата која има голема количина на консумеризам се нарекува потрошувачка култура.
За оние кои ја прифаќаат идејата за консумеризам, овие производи не се сметаат за вредни сами по себе, туку како социјални сигнали кои им овозможуваат да ги идентификуваат истомислениците преку потрошувачката и прикажувањето на слични производи. Сепак, малкумина би отишле толку далеку, да признаат дека нивните односи со производ или бренд може да бидат замена за здрави човечки односи кои понекогаш недостасуваат во дисфункционалното модерно општество.
Постариот термин забележлива потрошувачка го опишуваше САД во 1960-тите, но набрзо беше поврзан со поголеми дебати за влијанието на медиумите, субвертизацијата и продуктивизмот. Терминот и концептот на забележлива потрошувачка потекнуваат од крајот на 20 век од делата на економистот Торштајн Веблен. Терминот опишува навидум ирационален и збунувачки облик на економско однесување. Остриот предлог на Веблен дека оваа непотребна потрошувачка е форма на прикажување на статусот е дадена во мрачно хумористични опсервации како што е следнава, од неговата книга од 1899 година, Теоријата на класата со слободно време :
Во 1955 година, економистот Виктор Лебоу изјавил (цитиран од Вилијам Рис, 2009):
Според археолозите, пронајдени се докази за видно консумирање уште од пред неколку милениуми, што укажува на тоа дека таквото однесување е својствено за луѓето.
Колаборативна потрошувачка
Колаборативната потрошувачка го опишува начинот на кој потрошувачите на некое добро се вклучуваат во заедничка потрошувачка или преку привремено изнајмување или купување од втора рака. Антиконсумеризмот се спротивставува на континуираното консумирање на материјалните добра делумно поради неодржливоста на поединците кои бараат искуство од потрошувачката култура без желба за долгорочно поседување.
Колаборативната потрошувачка се подразбира како анти-потрошувачка со фокусирање на привремената употреба на производите, потрошувачите можат да изразат одржливи ставови со намера да ги намалат природните ресурси преку намалување на директната потрошувачка на производ или бренд. Современата култура на креативна деструкција предизвикува проблеми со одржливоста, а за тие да се ублажат, неопходен е поколаборативен начин на размислување кога станува збор за потрошувачката.
Консумеризам и рекламирање
Антиконсумеристите веруваат дека рекламирањето игра огромна улога во човечкиот живот преку информирање за вредностите и претпоставките на културниот систем, одредувајќи што е прифатливо и одредувајќи ги општествените стандарди. Тие изјавуваат дека рекламите создаваат хипер-реален свет каде материјалната добра се прикажуваат како клуч за обезбедување среќа. Антиконсумеристите наведуваат студии кои откриваат дека поединците веруваат дека нивниот квалитет на живот се подобрува во однос на општествените вредности кои лежат надвор од можностите на пазарот. Затоа, рекламирањето се обидува да го изедначи општественото со материјалното преку користење на слики и слогани за поврзување на добрата со вистинските извори на човечката среќа, како што се односите со другите луѓе. Рекламите тогаш се штетни за општеството бидејќи тие им кажуваат на потрошувачите дека акумулирањето на се повеќе и повеќе имот ќе ги доближи до самоактуелизацијата или концептот на целосно и сигурно битие. „Основната порака е дека поседувањето на овие производи ќе го подобри нашиот имиџ и ќе ја обезбеди нашата популарност“. И додека рекламирањето ветува дека производот ќе го направи потрошувачот среќен, рекламирањето истовремено зависи од тоа потрошувачот никогаш да не биде вистински среќен, бидејќи тогаш потрошувачот повеќе нема да чувствува потреба да консумира непотребни производи.
Антиконсумеристите тврдат дека во консумеристичкото општество, рекламните слики го обезвластуваат и објективизираат потрошувачот. Нагласувајќи ја индивидуалната моќ, избор и желба, рекламирањето лажно имплицира дека контролата лежи кај потрошувачот. Бидејќи анти-потрошувачите веруваат дека добрата обезбедуваат само краткорочно задоволство, тие го нарушуваат одржливо-среќното општество. Понатаму, рекламерите прибегнаа кон нови техники за привлекување на вниманието, како што се зголемената брзина на рекламите и пласманот на производите. На овој начин, рекламите се инфилтрираат во консумеристичкото општество и стануваат нераскинлив дел од културата. Во прегледот на истражувањето за материјалистичките вредности и цели, Тим Касер (2016) тврди дека потрагата по материјална сопственост може да доведе до краткорочно задоволство на сметка на долгорочната благосостојба. Антиконсумеристите го осудуваат рекламирањето затоа што конструира симулиран свет кој нуди фантастично бегство на потрошувачите, наместо да ја одразува вистинската реалност. Тие понатаму тврдат дека рекламите ги прикажуваат интересите и начинот на живот на елитата како природни; негување длабоко чувство на незадоволство кај гледачите. Тие ја осудуваат употребата на моделите затоа што ги гламурираат добрата надвор од дофатот на просечниот поединец.
Во списанието New Scientist објавено во август 2009 година, новинарот Енди Коглан ги цитираше Вилијам Рис од Универзитетот во Британска Колумбија и епидемиологот Ворен Херн од Колорадскиот универзитет во Болдер, велејќи дека човечките суштества, и покрај тоа што се сметаат себеси за цивилизирани мислители, се „потсвесно сè уште управувани од импулсот за преживување, доминација и експанзија... импулс кој сега се изразува преку идејата дека неуморниот економски раст е одговорот на сè и, со дадено време, ќе ги исправи сите постоечки нееднаквости во светот“. Тој тврди дека консумеризмот ги влошува овие тенденции со поттикнување на потрошувачката без ограничување.
Поддржувачите на антиконсумеризмот често го обвинуваат рекламирањето за кражба на вниманието, односно сметаат дека неоправдано ги напаѓа јавните површини, со што се наметнува на луѓето кои сметаат дека неговото присуство е несакано. Американскиот графички дизајнер Шон Тејарачи го изразува своето незадоволство во издание од 1999 година на неговиот зин Crap Hound: „Рекламирањето сè повеќе ја напаѓа мојата околина наместо да ми дозволи да дојдам до него по мои услови кога ми треба... Најмоќните и добро финансирани методи на масовна комуникација во историјата се користени за да се создаде еднонасочен, бескраен проток на срања во мојот живот... Во дваесет и осумте години откако се родив, бев изложен на неверојатна количина на рекламирање и не се сеќавам некој некогаш да ме прашал дали ми пречи.“
Антиконсумеризмот го отвори патот за движењето за „субвертизирање“ (познато и како culture jamming), кое користи уметнички и политички стратегии за да протестира против современите форми на публицитет; актите на „субвертификација“ вклучуваат „отстранување реклами од јавните простори, твитување за да се информира градоначалникот за незаконски рекламни практики, собирање постери од рекламните панели на автобуските постојки, производство на критички рекламни водичи, документарни филмови или организирање јавни работилници.“
Австриска економска школа
Застапниците на Австриската економска школа се фокусираат на претприемачот, промовирајќи продуктивен начин на живот наместо материјалистички живот каде што поединецот е дефиниран од нештата, а не од самиот себе.
Критика
Имаше и социјалистички критичари на антиконсумеризмот кои го гледаат како форма на антимодерен „реакционерен социјализам“ и наведуваат дека антиконсумеризмот е прифатен и од ултра-конзервативците и фашистите.
Во популарните медиуми
Во Боречки клуб, главниот лик учествува во терористички дејствија против корпоративното општество и потрошувачката култура. Филмот нашироко се смета за најпрепознатливиот пример за антиконсумеризам во популарната култура.
Во романот Американски психо од Брет Истон Елис, главниот лик Патрик Бејтмен го критикува консумеристичкото општество на Америка во 1980-тите, чиешто персонификација е тој. Подоцна тој оди во убиствена треска без никакви последици, сугерирајќи дека луѓето околу него се толку самобендисани и фокусирани на консумирање што или не ги гледаат или не се грижат за неговите дела.
Во филмот на Pixar, Воли, земјата е прикажана во апокалиптична состојба предизвикана од негативните ефекти на човечкиот консумеризам.
Ромео Травис
Ромео Тревис ( Romeo Travis, ИПА:  или   Акрон, Охајо, 10 декември 1984 година ) е американски кошаркар. Тој играл на позицијата крилен центар и во моментов игра за жариштата на Магнолија. Тој играл како натурализиран кошаркар за македонската репрезентација.
Средно училиште и колеџ
Тревис е роден во Акрон, Охајо, каде што присуствуваше. Таму играл со Леброн Jamesејмс, со кого остана добри пријатели. Тој со нив го освоил државното првенство, во просек од 17 бода и 11 скокови. По дипломирањето, тој престојувал во родниот град, играјќи четири години на универзитетот Акрон.
Кариера
Тој ја започнал својата професионална кариера во Шпанија, играјќи за тимовите Кантрабриа лобос и Сиудад де Уелва. Потоа заминал во Германија каде мина една година на екипите на Ратиофарм Улм и Валтер Тајгер Тајгер. Во 2011 година, тој заминал во Израел и потпишал за Барак Нетања, каде одиграл 28 натпревари во израелската лига и во просек имал 14,5 бода и 7,2 скока. Сезона 2011/12. троши на тимот на Хапоел Гилбоа, Галил, каде испорачува уште подобри игри, во просек од 17,9 бода и 6,6 скока по натпревар. Во август 2012 година потпиша за Задар. За сезоната 2013/14. потпишува договор со Химик. јули 2014 година потпиша едногодишен договор со рускиот тим Красни октомври.
Немања Милиќ
ОФК Белград
Немања Милиќ е роден во Сомбор. Својата кариера ја започнал во екипата на ОФК Белград, каде што ги поминал младинските категории. Својот прв натпревар за сениорскиот клуб го имал во сезоната 2006–07 во српската Суперлига. Бил еден од играчите на клупската академијата со најдобри изгледи за одлична кариера. Откако и наредната сезона ја поминал играјќи со младинскиот тим, Милиќ на првиот тим на ОФК Белград се приклучил во сезоната 2008–09 во српската Суперлига. На почетокот на 2009 година, Милиќ бил избран (скаутиран) од клубот на Ливерпул. Во својата прва сениорска сезона, Милиќ за клубот на ОФК Белград имал одиграно 26 натпревари во сите натпреварувања, вклучувајќи и два натпревари во Купот на УЕФА Интертото. Својот прв сениорски гол го постигнал на 23 мај 2009 година на гостински терен на натпревар против екипата на Борац од Чачак. Во сезоната 2009-10, Немања Милиќ постигнал 6 гола на вкупно 20 натпревари во Суперлигата. Во наредната сезоната 2010–11 тој постигнал 4 гола на 28 одиграни натпревари. За време на таа сезона во есента 2011 година тој бил поврзуван со клубот на Астон Вила. Претходно, тој ги постигнал двата гола во победата од 2:0, во вториот натпревар од сезоната 2011–12 во српската Суперлига,  против екипата на Јагодина влегувајќи во игра како замена. Милиќ одиграл уште 11 натпревари, но без да постигне голови во остатокот од таа сезона. Тој постигнал 2 гола во првата половина од сезоната 2012–13, едниот против составот на Раднички од Ниш во Суперлигата и вториот против екипата на Слога од Краљево во натпреварот од Купот на Србија. По многу проблеми со повреди, Милиќ ја пропуштил целата пролетна полусезона, а го напуштил клубот во летото 2013 година како слободен играч.
Спартак Суботица
Во јули 2013 година, Милиќ најпрво се приклучил на составот на Хајдук од Кула, но подоцна се преселил и потпишал договор со екипата на Спартак од Суботица. Во првата сезона со новиот клуб, Милиќ одиграл 16 лигашки и 5 натпревари во купот, притоа постигнувајќи 1 гол. Постигнувајќи 7 лигашки голови на 26 натпревари во Суперлигата, тој се промовирал како најдобар стрелец на екипата на Спартак од Суботица во сезоната 2014–15. Во наредната сезона 2015-16 во српската Суперлига, тренерот Андреј Чернишов го споил Немања Милиќ со соиграчот Огњен Мудрински како тандем во нападот. Во првата половина од сезоната 2016–17 година, Милиќ најчесто бил користен како втор напаѓач. Во тој период постигнал 6 гола во Суперлигата. На крајот на 2016 година, тој бил избран за најдобар играч на екипата на Спартак од Суботица и најдобар фудбалер со потекло од град Сомбор, кој настапувал во српската Суперлига.
Црвена ѕвезда Белград
На 10 јануари 2017 година, Милиќ потпишал договор на три години и половина со екипата на Црвена ѕвезда од Белград. Својот прв натпревар за новиот клуб го одиграл на 25 февруари 2017 година, заменувајќи го соиграчот Срѓан Плавшиќ во второто полувреме од натпреварот против составот на Бачка од Бачка Паланка. Милиќ својот прв натпревар на теренот го започнал во 27миот натпревар од сезоната 2016–17 во српската Суперлига против екипата на Чукарички. Настапил на местото на повредениот Џон Хаиро Руиз. Неколку дена подоцна, тој бил стрелец на пријателскиот натпревар против екипата на Спартак од Москва, одигран на стадионот Рајко Митиќ. Милиќ својот прв гол за клубот во натпреварувачки натпревар го постигнал во победата со резултат од 4:2 против клубот на Младост од Лучани.
БАТЕ од Борисов
На 28 декември 2018 година, Милиќ потпишал тригодишен договор со ФК БАТЕ од Борисов со тансфер од 300 000 евра заминувајќи од екипата на Црвена ѕвезда од Белград.
Клупска статистика
}
Икона (информатика)
Икона – во компјутерската технологија претставува пиктограм или идеограм на екранот од сметачот со цел да му помогне на корисникот да навигира во сметачкиот систем. Самата икона е брзо разбирлив симбол на софтверска алатка, функција или податотека, достапна во системот и повеќе е слична на сообраќаен знак, отколку детална илустрација на ентитетот што го претставува. Може да служи како електронска поврзница или кратенка за пристап до програма или податоци. Корисникот може да активира икона со помош на глувче, показник, прст или од неодамна говорни команди. Нивната поставеност на екранот, исто така, во однос на другите икони, може да му обезбеди на корисникот дополнителни информации за нивната употреба. Со активирање на икона, корисникот може да пристапи директно во програмата или податотеката без да има потреба да знае поединости за нивната локација или код.
Сува клима
Сува клима или аридна клима — имаат регионите со сериозен недостаток на достапна вода, до степен што се попречува или спречува растот и развојот на растителниот и животинскиот свет. Регионите со сува клима претежно немаат вегетација и се нарекуваат ксерични или пустински. Повеќето вакви клими се протегаат по екваторот; овие региони вклучуваат делови од Африка, Азија, Јужна Америка, Северна Америка и Австралија.
Промени
Распределбата на сувата клима во голема мера е резултат на општата циркулација на атмосферата, која значително се менува со текот на времето преку климатските промени. На пример, зголемувањето на температурата за 1,5-2,1 отсто низ басенот на Нил во текот на следните 30-40 години би можело да ја промени климата на регионот од степска во сува клима, со што значително ќе се намали земјиштето кое може да се употребува во земјоделството. Дополнително, промените во користењето на земјиштето можат да ги зголемат барањата за вода на почвата и со тоа да ја зголемат застапеноста на сувата клима.
Макото Оока
Макото Оока (大岡 信) ( во — ) — најзначаен современ јапонски поет и литературен критичар.
Бил меѓу првите во колаборативната поетична форма ренши во 1990-тите, во која соработувал со добро познати поети како Чарлс Томлинсон, Џејмс Ласдун, Џозеф Стентон, Шунтаро Таникава и Микиро Сасаки.
Животопис
Оока студирал до 1953 година јапонска книжевност на Токискиот универзитет. Потоа, работел десет години за весникот „Јомиури Шимбун“. Во 1965 година започнал да предава на Универзитетот Меиџи и од 1970 година станал професор. Од 1988 до 1994 година бил професор на Високата школа за уметност во Токио. Од 1979 до 1981 година бил предводник на Јапонското здружение за современа поезија и од 1989 до 1994 на ПЕН-центарот Јапонија.
Неговите стихови се објавени во превод на повеќе јазици во светот. Има напишано стотина театарски дела, радио и телевизиски драми и филмски сценарија, како и повеќе книги со литературна критика и есеи.
Добитник е на Златниот венец на Струшките вечери на поезијата во 1996 година.
Уна фолија
Уна фолија била фарса во еден чин на композиторот Гаетано Доницети. Делото било премиерно прикажано на 15 декември 1818 година во Театро Сан Лука во Венеција. Операта го користела истото либрето на италијански јазик од Бартоломео Мерели по Дер Граф фон Бургунд на Август фон Коцебуе што Доницети го користил за неговиот Енрико ди Боргоња еден месец порано, но со различна музика. Имал една изведба и „никогаш повеќе не била изведена, а нејзината партитура никогаш не била пронајдена“.
Наводи
<references group="" responsive="1"> Цитирани извори
Други извори
Ричмонд Боаки
Ричмонд Боаки ( Richmond Boakye ; Агого, 28 јануари 1993 година ) — фудбалер од Гана. Тој игра на напаѓачката позиција и во моментов игра за ФК Црвена ѕвезда.
Младост
Фудбалот започна да го тренира во локалниот тим Бекам Јунајтед. После Бекам Јунајтед преминува во Ди Си Јунајтед (клуб на Гана). Извидниците на Џенова го забележале на младинскиот турнир во Виченца во 2008 година со што Боаки ја започнува својата европска авантура.