cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fibrobacteres
Дистрибуција
Коленото Fibrobacteres се смета дека е сродно со CFB [Cytophaga-Flavibacterium-Bacteroides]. Единствениот род во ова колено е Fibrobacter кој содржи видови од цревната микрофлора на цицачи како добитокот и свињите. Двата опишани вида од овој род, Fibrobacter succinogenes и Fibrobacter intestinalis се важни членови на фибролитичките микробни заедници во цревата на цицачите.
Молекуларните докази засновани на гени на 16S рРНК изолирани од различни средини укажуваат на тоа дека ова колено е повеќе распространето отколку што порано се мислело. Повеќето клонови изолирани од цицачите се групираат заедно со познатите изолати во Fibrobacteres потколено 1. Членовите на Fibrobacteres потколено 2, досега се пронајдени само во цревата на термитите и во некои лебарки. Доминантноста на Fibrobacteres потколено 2 во бактериските заедници кои разградуваат целулоза во цревата на термитот Nasutitermes corniger укажува на тоа дека тие играат важна улога во разградбата на растителниот материјал кај термитите.
Авеиро
Историја
Подрачјето во Авеиро е населено уште од праисторијата. Денешнaтa населба постои од 10 век.
Население
Од последниот попис во 2008 година општината Авеиро има околу 78 илјади жители, од кој околу 67 илјади живеат во градското подрачје. Во последната деценија бројот на жители расте.
Партнерски градови
Партнерски градови на Авеиро се:
Ремхилд
Ремхилд (Römhild) — мал град во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа 14 километри западно од окружниот град Хилдбургхаузен и 21 километар југоисточно од градот Мајнинген.
Градот претставувал седиште на поранешната Грофовија Хенеберг-Ремхилд (1491–1581), како и на Војводството Саксонија-Ремхилд.
На 31 декември 2012 година, кон него биле припоени поранешните општини Глајхамберг, Хајна, Мендхаузен, Милц и Вестенфелд.
Градски единици
Градското подрачје е поделено на 14 единици:
Историја
Во градската црква на Ремхилд се наоѓа гробот на Елизабета и Херман VIII од Хенеберг. Правењето на гробот му се припишува на Херман Фишер Помладиот (околу 1486–1517), член на семејството Фишер од Нирнберг.
Градски совет
Советот на градот Ремхилд се состои од 20 избрани членови и градоначалник. На локалните избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
На локалните избори првпат се појавила партијата од крајната десница „Сојуз-Иднина-Хилдбургхаузен“ (BZH) и влегла во Градскиот совет.
Градоначалник
Хајко Бартоломојс (CDU) бил избран на 24 февруари 2019 година со 53,4% од гласовите за нов градоначалник.
Збратимени градови
Ремхилд е збратимен со следниве градови:
Космос-1922
Космос-1922 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 26 февруари 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1800 килограми. Космос-1922 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 718,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9720 км, а најмалото на 645.
Јохана Халд
Брита Маргарета Јохана Халд (родена на 20 јули 1945 година во Стокхолм) е шведска режисерка, фотограф и сценаристка.
Копривница
Копривница (хрватски: Koprivnica) — град во северна Хрватска. Градот е административен центар на Копривничко-крижевската жупанија. Според пописот од 2011 година, Копривница имала население од 23,955 жители. Копривница е позната низ просторите на поранешна Југославија по фабриката за прехранбени производи „Подравка“.
Население
Според пописот од 2011 година Општина Копривница имала население од 30.854 жители распоредени во следниве населени места:
Приморска Шаранта
Приморска Шаранта (Charente-Maritime) – департман на југозападниот брег на Франција кој името го добил според реката Шаранта.
Историја
Претходно дел од Сентонж и Они, Долна Шаранта била еден од 83 првични департмани формирани за време на Француската револуција на 4 март 1790 година. На 4 септември 1941 година, департманот бил преименуван во Приморска Шаранта.
При формирањето, општината Сент била назначена за префектура на департманот (Сент претходно бил главен град на Сентонж). Ова било променето во 1810 година кога Наполеон издал императорски декрет со кој префектурата била пренесена во Ла Рошел.
За време на Втората светска војна, департманот бил заземен од германската армија и станал дел од окупирана Франција. За да обезбеди одбрана од можен настап на плажите, организацијата Тот изградила бројни средства за одбрана во областа. Одбранбени средства како кутии за пилули се особено видливи на плажите на полуостровот Прескил д’Арвер и островот Ил д‘Олерон.
На крајот на војната имало само две упоришта на германскиот отпор: Ла Рошел на север, и Ројан на југ. И покрај тоа што бил скоро целосно уништен од бомбардирањето на британската авијација на 5 јануари 1945 година, градот Ројан бил ослободен од Француското движење на отпорот дури во април истата година. Ла Рошел конечно бил заземен на 9 мај 1945 година.
Географија
Важни реки во департманот се Шаранта и нејзините притоки, Бутон и Сењ, како и Севр Ниортез, Седр и Гарона во долниот тек кој е естуар на Жиронда.
Департманот ги опфаќа островите Ил де Ре, Ил д’Екс, Ил д’Олерон, и Ил Мадам.
Приморска Шаранта е опкружена со департманите Жиронда, Шаранта, Де Севр, Дордоња и Вандеја.
Клима
Климата е блага и сончева, со помалку од 900 мм врнежи годишно, а со неверојатно висока инсолација, всушност, највисока во западна Франција, вклучувајќи ги и најјужните приморски одморалишта, како Бијариц. Просечните екстремни температури варираат од 38 °C во лето до -5 °C во зима.
Економија
Економијата на Приморска Шаранта се заснова на три главни сектори: туризмот, поморската индустрија и производството. Коњакот и шарантското пино се два од главните земјоделски производи. Освен нив се произведува пченка и сончоглед.
Во текот на летните месеци, семејства од цела Европа доаѓаат за да уживаат во сонцето и во локалната морска храна. Ројан, популарен по своите плажи и атракции, е еден од најпознатите приморски центри на атлантскиот брег.
Приморска Шаранта е седиште на главниот производител на остриги Марен-Олерон. Остригите одгледувани тука се испраќаат низ цела Европа.
Рошфор е бродоградилиште и е голема француска поморска база од 1665 година.
Ла Рошел е седиште на главната француска индустрија. Во близина на градот е фабрика на францускиот инженерски гигант Алстом, каде што се произведуваат возовите за големи брзини (TGV, Train a Grande Vitesse). Градот е популарно туристичко место, со живописно средновековно пристаниште и градски ѕидини.
Туризам
Популарни одредишта се Ла Рошел, Ројан, Сент, Сен Жан д’Анжели, Рошфор, Ил д'Екс, Ил де Ре и Ил д'Олерон.
Dog Days Are Over
"Dog Days Are Over" е вториот сингл издаден од бендот Florence and the Machine од нивниот прв студиски албум, Lungs. Оригинално песната требало да биде издадена на 24 ноември 2008, со помош на изадвачката куќа Moshi Moshi Records, во Обединетото Кралство, но била издадена подоцна на 1 декември 2008. Еден ден подоцна, на 2 декември 2008 синглот е издаден во САД преку издавачката куќа IAMSOUND Records. Страна Б на синглот е песната "You Got the Love". Демо верзијата на синглот "Dog Days Are Over" може да се најде на второто издание од албумот Lungs. Синглот се искачил меѓу првите триесет синглови на листите во Канада, Ирска, Обединетото Кралство и САД.
Повторно издавање-2010
Песната е повторно издадена во Обединетото Кралство на 11 април 2010 година, со ново музичко видео. Кога ја прашале Флоренс зошто песната има две музички видеа таа кажала "Првото видео беше многу евтино. Беше снимено со видео камера во шума, со мојот татко и сендвичите на Marks & Spencer."
Музичко видео
Првото музичко видео за песната е спуштено на Јутуб, на 6 ноември 2008 година. "Видеото го направив набрзина. Отидовме во шумата и имавме само една камера. Му дадов на татко ми да облече костум од кловн, а на внукот на мојот пријател му реков да се облече како бебешки кловн додека другите ја декориравме шумата. Беше навистина интересно." Видеото започнува со Флоренс, која лежи во шумата, а до неа ќе се појави еден кловн и ќе ѝ заврзе марама околу очите. Кловнот ќе ја носи Флоренс до место каде се собрани повеќе кловнови и Флоренс ќе ја тргне марамата од очите. Кога ќе ги види ќе почне да бега, но трчајќи ќе падне и ќе остане да лежи на земјата, а тогаш ќе ја стигнат кловновите и ќе почнат да ја облекуваат Флоренс како нив. Потоа таа оди и танцува со нив, а на крајот на видеото ќе замине од шумата заедно со двајца луѓе.
Црква „Св. Атанасиј“ - Журче
Свети Атанасиј (наречена и Свети Атанасиј Александриски) — главна и единствена манастирска црква во рамки на Журчевскиот манастир во близина на селото Журче. Изградена е и живописана во 1617 година во време на игуменот и јеромонах Јосиф, а во 1622 година кон западната страна бил дограден и живописан трем. Ктитор на црквата бил Петко Велков од Битола.
Освен по отворениот трем во нејзиниот преден дел, црквата е позната по богатиот фрескоживопис. Во неа се насликани Богородица со Исус Христос, бројни светци, празници, а во тремот се среќаваат и илустрации на месеците од календарот. Карактеристично за фрескоживописаните ликови е тоа што некои од нив се прикажани во медалјони. Во црквата се сочувани и позлатени царски двери, кои се изработени од плитка резба со стилизирани мотиви.
Историја
Првата манастирска црква била подигната во 1122 година, што се споменува во генеалошкиот труд „Журче - деветстотони години словенска населба“ од Борис Дамевски, а било потврдено во 1935 година кога манастирскиот старешина во Белград вадел тапија за шумата што му припаѓала на манастирот.
Основни податоци за историјата на манастирската црква се дознаваат и од двата сочувани натписа. Првиот е испишан над влезната врата и од него се дознава дека денешната црква била подигната во 1617 година во време на игуменот и jеромонах Јосиф, а како ктитор се споменува Петко Велов од Битола. Од натписот се дознава и дека зографисувањето на црквата започнало во мај и завршило во август 1617 година. Вториот натпис е мошне опширен и испишан во отворениот трем околу калотата. Од него се дознава дека тремот е обновен и зографисан во 1622 година, благодарение на залагањето на игуменот и jеромонах Венетик, како и на православните христијани.
Архитектура
Црквата претставува еднокорабна градба со правоаголна основа, со петоаголна апсида во нејзиниот заден дел свртен кон исток. Градбата е полуобличесто засводена и единствениот влез се наоѓа од предната страна свртена кон запад. Непосредно по нејзината изградба, на предната страна бил дограден трем со квадратна основа, засводен со слепа калота поставена на четири дрвени столбови. Дрвените столбови меѓусебно се поврзани со полукружни лакови, а преминот од квадратната во кружна основа на калотата е изведен со помош на пандантиви. Вака доградениот трем е единствен во демирхисарскиот крај, а исто така го прави храмот реткост и пошироко.
Градбата на црквата и тремот се градени од кршен камен и варов малтер, а фасадите се рамни и не се украсени. Храмот и припратата се покриени со кров на две нивоа покриен со ќерамиди. Подот во наосот е изработен од набиена глина, додека подот на тремот е поплочен со камени плочи. Околу тремот е изведен низок парапет на кој најверојатно стоела колонада од дрвени столбови што го држеле косиот покрив на тремот. Во југоисточниот агол на овој простор се издига камбанаријата. Камбанаријата е со квадратна основа и се состои од четири дрвени столбови, меѓу кои се наоѓа ѕвоното и над кои има пирамидален кров со ќерамиди.
Внатрешниот простор е засводен со полуобличест свод, кој лежи на три пара лакови, придржувани од пиластри, кои просторот го делат на три дорати. Олтарскиот простор е тесен и од наосот е одделен со дрвен иконостас кој е од поново време. Главната апсида е нагласена, додека улогата на олтарски простор и ѓаконик ја вршат две плитки ниши кои се наоѓаат лево и десно од главната апсида, втопени во масивниот источен ѕид.
Во црквата се наоѓа икона на Атанасиј Велики изработена во 1802 година. Познато е дека иконата трипати била враќана во црквата. Во минатото се вели дека во манастирот се наоѓала и раката на Атанасиј Велики.
Во внатрешноста на црквата се сочувани и позлатени царски двери, кои се изработени од плитка резба со стилизирани мотиви.
Фрескоживопис
Сета внатрешност на црквата (наосот и олтарниот простор) првобитно била живописана, но денес може да се забележат големи оштетувања во некои делови. Освен тоа, живописан е и тремот којшто бил дограден кон црквата од западната страна.
Олтар
Меѓу сочуваните фрески во олтарниот простор се онаа на Богородица насликана во конхата на апсидата, каде што е прикажана во цел раст заедно со Исус Христос претставен во медалјон пред неа. Лево и десно од фреската на Богородица се насликани архангелите Михаил и Гаврил прикажани во царска облека. Сочувана е и фреската во нишата на проскомодијата, на којашто е живописано Христовото тело во гроб. Останатите фрески и делови во олтарот се уништени. Во ниските делови од олтарниот простор исто така е живописана композицијата „Света Троица - три ангели седат на трпеза во домот на Аврам и Сара кои ги послужуваат“.
Наос
Во првата зона од олтарната преграда на јужниот ѕид е насликан Свети Макариј Велики, а до него на југозападната страна од југоисточниот пиластер е прикажан Свети Никола. Светите воини Ѓорѓи и Димитриј се претставени во средишниот дел од наосот на јужниот ѕид, при што се облечени во велмошки одежди, украсени капи на главите и жезол во рацете. Вакви примери се среќаваат и во Трескавец, во Св. Димитриј во Жван, во Слимничкиот манастир, како и на други места. Во полукружниот простор над овие фрески е прикажан Исус Христос Емануил, а во медалјони на лакот се претставени народните лекари: Свети Пантелејмон, Свети Кузман и Свети Дамјан, на јужниот ѕид во продолжение се Свети Нестор со крст во десната рака, Свети Атанасиј со евангелие во левата рака, Свети Алексеј Човек Божји, Свети Теодор Тирон и Свети Теодор Стратилат облечен во болјарска облека како Свети Ѓорѓи и Свети Димитар. На лакот, пак, од западниот дорат се живописани маченичките Света Катерина и Света Анастасија. На западниот ѕид јужно од влезот е прикажан Свети Архангел Михаил како чувар на црковните врати. Тој е претставен со раширени крилја и меч во десната рака. Непосредно до него е прикажан воинот Свети Прокопиј со крст во левата рака. На истиот ѕид северно од влезот се насликани царот Константин и царицата Елена со голем крст меѓу нив. По нив, во овој дел е прикажан и Свети Илија. На северниот ѕид од оваа зона се претставени: Свети Агапиј, Свети Австатиј, Свети Теопист и евангелистот Лука насликан над северозападниот пиластер. Во медалјони се прикажани: Свети Профириј, Свети Диомит, Свети Никифор и Света Евкокија. Над североисточниот пиластер, пак, е прикажан евангелистот Матеј.
Просторот на втората (висока) зона на црквата е исполнет со фрески кои ги отсликуваат големите празници. Така, во олтарот на источниот ѕид е претставено Благовештението и нешто погоре Вознесението Христово, а во овој дел е прикажано и Христовото рождество. На јужниот ѕид продолжуваат композициите посветени на празниците, и тоа: Сретение, Крштевањето на Исус Христос во реката Јордан (Богојавление), Лазарево воскресение и Влегување во Ерусалим (Цветници); на северниот ѕид се претставени празниците: Распетие Христово, Слегување во пеколот (Воскресение Христово) и Слегување на светиот дух над апостолите (Педесетница); додека на западниот ѕид е насликана композицијата посветена на Успение на Богородица, а над неа е прикажана композицијата Преображение Христово. Во делот над големите празници се живописани 36 допојасни фигури на светци-пророци и праведници прикажани во медалјони, по 18 на левата и десната страна. Темето од сводот во наосот на црквата содржи допојасна фигура на Искус Христос Пантократор, додека на краевите се претставени симболите на евангелистите, и тоа: ангел (Матеј), лав (Марко), бик (Лука) и орел (Јован).
Трем
Фрескоживописот во отворениот трем е добро сочуван. Во калотата на засводениот дел е насликана Богородица во став на Оранта, пред којашто е прикажан Исус Христос во медалјон како Христос Емануил кој со двете раце е со став на благослов. Околу фреската на Богородица се живописани ангели-херувими и по три ангела со копја во рацете. Во последниот круг се насликани хорови на светители поделени во две групи: апостоли, архијереи, ѓакони, маченици, пророци, маченички, монаси и праведници. Притоа, четирите евангелисти се насликани во пандантивите. На лакот меѓу југоисточниот и југозападниот столб во цел раст се прикажани Свети Сава и Свети Симеон, а во темето на сводот и допојасниот лик на Исус Христос се претставени пророците Езекил, Гедеон и Исаија. Важни место имаат заземаат и македонските пустиножители насликани во цел раст: Свети Јоаким Сарандополски, Свети Прохор Пчињски, Свети Гаврил Лесновски и Свети Јован Рилски. Во темето на лакот, во медалјони се претставени: Свети Рафаил, како и пророците Данил и Мојсеј.
Во тремот исто така се насликани месеците од календарот, што претставува реткост во црквите и манастирите во Македонија. Така, под ликот на Свети Јован Рилски се илустрирани месеците јануари и декември; под ликот на Свети Гаврил Лесновски се месеците февруари и август; под ликот на евангелистот Матеј се илустрирани март и април; а под ликот на евангелистот Марко месец октомври. Илустрациите всушност ги прикажуваат дејностите коишто се карактеристични за овие месеци.
Меѓу живописите во тремот може да се забележат и мечки, кои во минатото живееле во околината на манастирот.
Галерија
Фрескоживописот во тремот
Изабела Луен
Изабела Левина Луен (германски: Isabella Levina Lueen, 1 мај 1991), попозната како Левина е германска пејачка. Таа ја претставувала Германија за Песна на Евровизија 2017.
Животот и кариерата
Изабела е родена во Бон во 1991 година, а таа израснала во Хемниц. Учела во Гимназијата Д-р Вилем Андре. Потоа, отишла во Лондон каде што учела на Кралскиот колеџ, Одделот за музика и менаџмент.
Евровизија натпревар 2017 година
2016 година, било објавено дека Левина била на списокот на 33 изведувачи кои ќе се натпреваруваат за германскиот претставник на Евровизискиот натпревар 2017. Во јануари 2017 година таа била ставена во првите пет финалисти. Таа победила за време на гласањето. За време на емитувањето во живо, пејачката изведувала две песни Wildfire и Perfect Life, од кои публиката требало да го искаже оној со кого Изабела ќе биде претставена во Киев. Било одлучено дека ова ќе биде песната Perfect Life.
NGC 2939
NGC 2939 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2939 се споменува и како UGC 5134, MCG 2-25-11, CGCG 63-22, IRAS 09354+0945.
Откривање
Објектот е откриен на 18 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2939 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 2939 има привидни димензии од 2,4' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 38 м 7,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 9° 31' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 157°.
Други поделби
Проучување на NGC 2939 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27451. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 188; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 821. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 990.
Космос-1923
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 10 март 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1923 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 348 км, а најмалото на 226.
Давлатов Саидмурод
Саидмурод Давлатов (роден на 6 јуни 1978 година) е таџикистански писател, предавач, активист на заедницата и автор на над 20 книги на таџикистански, англиски и руски јазик. Во 2019 година, тој беше вклучен во првите 100 највлијателни муслимани во Русија и беше признат од најголемата руска издавачка куќа Ексмо како најпродаван автор.
Биографија
Саидмурод Давлатов е роден на 6 јуни 1978 година во планинското село Дарг во регионот Сугд во Таџикистан. Тој е десеттото дете во семејството. Неговиот татко починал кога тој имал една година. По почетокот на граѓанската војна во Таџикистан, тој емигрирал во Москва. По завршувањето на училиштето се запишал на три универзитети одеднаш, но поради тешката финансиска состојба морал да ги напушти студиите во родниот Таџикистан и да замине да работи во Москва.
Во 2007 година го основа Меѓународниот центар за човечки развој САМО. Од 2019 година, повеќе од половина милион луѓе ги завршија курсевите на SAMO. Неговата обука во сферата на личен развој се одржува во Русија, Украина, Казахстан, Киргистан, Узбекистан, Таџикистан, Турција, Кина и Малезија.
Во 2019 година, тој беше вклучен во првите 100 највлијателни муслимани во Русија. Истата година, Ексмо, најголемата издавачка куќа во Русија, го препозна Давлатов како најпродаван автор. Неговата книга „Секој може да стане богат“ се најде на врвот на 20-те најпродавани книги на издавачката куќа Ексмо.
Во 2020 година, Саидмурод Давлатов започна да работи на автобиографскиот филм Ментор, каде играше улога за неговиот животен пат. Екипата на студиото Futura Magnum, предводена од Мухидин Музафар, работеше на филмот три години.
Во 2020 година, Давлатов беше соавтор на книгата „Мисли големо“ со Брајан Трејси и книгата „Столбови на успехот“ со Џек Канфилд. Столбовите на успехот влегоа во топ 100-те најпродавани книги на светската платформа Амазон.
Саидмурод Давлатов се занимава со добротворна работа, особено образование, хуманитарна поддршка за сиромашните региони на Таџикистан и финансиска едукација. Давлатов ги стипендира најдобрите ученици во 64 училишта. Во 2013 година, тој донираше 174.000 книги на сите ученици од единаесетто одделение низ Киргистан.
Новолазаревскаја станица
Новолазаревскаја станица  (Станция Новолазаревская) е руска порано Советска, истражувачка станица на Антарктикот. Станицата се наоѓа во Оаза Ширмахер, Земја на Кралицата Мод, 75 км од брегот на Антарктикот, од кој е одделен со Лазаревиот Леден Гребен. Отворена е на 18 јануари 1961 година од 6-та советска експедиција на Антарктикот. Максималната летна популација е 70.
Новолазаревскаја има воздушна патека (ICAO:AT17) која опслужува и летови поврзани со истражување и комерцијални летови. Во 2010 година ГЛОНАСС диференцијална референтна станица започна да работи во Новолазаревскаја. Референтната станица, исто така, обезбедува Интернет за персоналот на Новолазаревскаја.
Новолазаревскаја е 3,5 km источно од индиската истражувачка станица Maitri (истражувачка станица)Маитри.
Оливер Митковски
Оливер Митковски (роден во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Во 1997 година дипломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје, во класата на Владимир Милчин. Вработен е во Македонскиот народен театар.
Судир на закони
Судир на закони (понекогаш наречен приватен меѓународен закон) се однесува на процесот за утврдување на применливиот закон за решавање на спорови меѓу поединци, корпорации (и во некои системи државата во одредени договорни односи) во повеќе јурисдикцијарни случаи и трансакции. Судирот на закони особено влијае на приватното меѓународно право но може да влијае и на случаите кога договорот прави некомпатибилно повикување на повеќе правни рамки.
Избор на закони
Судовите соочени со избор на правно прашање имаат двостепен процес:
Договорно право
Многу договори и други форми на законски обврзувачки договор вклучуваат јурисдикција или арбитражна клаузула што го специфицира изборот на страните за кое било парница (наречена изборна клаузула на форум ). Во ЕУ, ова е регулирано со регулативата Рим I. Клаузулите за избор на закон може да наведат кои закони треба да ги применува судот или трибуналот за секој аспект на спорот. Ова одговара на суштинската политика на слобода на договорот исе утврдува со законот на државата во која клаузулата за избор на закон ја дава нејзината надлежност..
Судиите прифатиле дека принципот на партиска автономија им овозможува на странките да го изберат законот најсоодветен за нивната трансакција. Ова судско прифаќање на субјективната намера ја исклучува традиционалната потпирање на објективни фактори за поврзување; исто така им штети на потрошувачите бидејќи продавачите често воведуваат еднострани договорни услови за избор на место далеку од домот или работното место на купувачот. Договорните клаузули во врска со потрошувачите, вработените и корисниците на осигурување се регулираат под дополнителни услови утврдени во Рим I, кои можат да ги изменат договорните услови наметнати од продавачите.
Гарудимимус
Гарудимимус  (Garudimimus) – диносаурус одгрупата орнитомимосаурус. ,.
Значењето на неговото име - гуштер по Зулма Б. Гаспарини Живеел во доцната креда (пред околу 80-75 милиони години) во Азија. Должина на телото 3-4 м, тежина приближно 85 кг. Неговите остатоци беа пронајдени во Монголија (во пустината Гоби).
Опис
Пропорциите на екстремитетите, морфологијата на педалните унишки и продолжувањето на илиумот на  Гарудимимус  сугерираат дека тој не бил прилагоден за брзината како и кај повеќе курсоријални орнитомимиди, кои се одликуваат со моќни бутови и права унигуалци.
Сара Сногруп Линзе
Сара Сногруп Линзе (родена на 30 април 1962 година) е шведски професор по биохемија на универзитетот Лунд. Нејзиното истражување ги разгледува молекуларните механизми на само-склопување на белковините кај Алцхајмеровата болест. Таа служи како претседател на Комитетот за Нобелова награда за хемија. Таа била наградена од Европската организација за молекуларна биологија во 2019 година, со наградата Жени во Науката.
Даниел Ортега
Хозе Даниел Ортега Саведра (роден на 11 ноември 1945 година) е претседател на Никарагва. Таа функција ја вршеше од 1985 до 1990 година, а повторно е избран за претседател во 2006 година. Исто така, тој е еден од најистакнатите водачи на Сандинистичкиот фронт за национално ослободување (ФСЛН).
Ортега станува член на ФСЛН во 1963 година како студент на Универзитетот на Средна Америка во Манагва. Во тоа време ФЛСН е илегално движење забрането од власта на Анастасио Сомоза. Во 1967 година станува водач на ФЛСН, одговорен за акциите на градската герила, но набрзо е уапсен. Во затвор останува до 1974 година, кога е ослободен во замена за заложниците кои ги зароби ФСЛН. Веднаш по ослободувањето, Ортега заминува за Куба, каде повторно станува командант на герилците.
По соборувањето на Сомоза во јули 1979 година, Ортега станува член на Хунтата за национална обнова. Со текот на времето сандинистите почнаа да доминираат со Хунтата, по што двајцата нејзини членови не-сандинисти, Алфонсо Робело и Виолета Чаморо, поднесуваат оставка, а Ортега станува де факто владејач на Никарагва.
По изборот на Роналд Реган за претседател на САД, неговата администрација започнува да ги финансира и вооружува противниците на сандинистичката власт, вклучително и припадниците на злогласната Национална гарда на Сомоза. Со американска помош, контристите, како што се нарекуваат овие анти-сандинистички герилци, поведуваат вооружена борба против сандинистичката власт. Во 1984 година, додека војната со контристите сè уште траеше, сандинистите одржаа избори на кои победува Ортега со 63% поддршка. Многу опозициски партии ги бојкотираат овие избори, но најголемиот број од меѓународните набљудувачи ги прогласуваат изборите за слободни и фер.
Во текот на своето претседателствување, Ортега и сандинистите спроведуваат многу социјални мерки, инспирирани во прв ред од Куба, но и од европските социјалдемократски партии.
Во меѓувреме, војната со контристите продолжува со несмален интензитет и сериозно ја исцрпува Никарагва. Војната и надворешните притисоци од страна на САД се основните причини зошто Ортега ги изгуби следните претседателски избори во 1990 година од кандидатот поддржан од САД и член на пост-сомозистичката хунта, Виолета Чаморо.
Ортега се кандидира и на изборите во 1996 и 2001 година, но губи и на двата избори. Сепак, во следната прилика, на изборите во 2006 година победува со 38% од гласовите, станувајќи повторно никарагвански претседател.
Во ноември 2021 година, Даниел Ортега беше реизбран за четврти петгодишен мандат со 75% од гласовите, според првите делумни официјални резултати објавени од Врховниот изборен совет.
Универзитет во Лајпциг
Универзитетот во Лајпциг се наоѓал во Германија и бил еден од најстарите универзитети во Европа. Тој бил основан на 2 декември 1409 година отприлика опфатила четири факултети.Славните студенти на овој универзитет се: Готфрид Вилхелм Лајбниц, Јохан Волфганг Гете, Фридрих Ниче, Рихард Вагнер, Ангела Меркел и деветте добитници на Нобелова награда.
NGC 2940
NGC 2940 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2940 се споменува и како MCG 2-25-12, CGCG 63-23, NPM1G +09.0192.
Откривање
Објектот е откриен во 1877 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2940 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2940 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 38 м 5,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 9° 37' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 2940 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27448. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 188; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 821. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 990.
Хума Хатун
Хума Хатун (отомански турски: هما خاتون) била жена на османлискиот султан Мурат II и валиде султан на Мехмед II.
NGC 1017
NGC 1017 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1017 се споменува и како MCG -2-7-47, KUG 0235-112B.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1017 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1017 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 37 м 49,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 11° 0' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 1017 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9964. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5288. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 886.
Lex domicilii
Lex domicilii е латински термин за „закон на живеалиштето“ во судир на закони. Конфликтот на закони пак е гранка на јавното право што ги регулира сите судски постапки кои вклучуваат „странски“ правен елемент каде што ќе се појави разлика во резултатите во зависност од тоа кои закони се применуваат.
Па така, кога случајот ќе се појави пред суд, доколку главните елементи на случајот се локални, судот ќе го примени принципот lex fori, преовладувачкиот општински закон, за да одлучува за конкретниот случај. Меѓутоа, доколку има „странски“ елементи во случајот, судот тогаш мора да биде обврзан, во судирот на закони, да разгледа дали има надлежност да го разгледува случајот.
Судот потоа мора да ги карактеризира прашањата за да ја распредели фактичката основа на случајот на неговите релевантни правни класи. Правилата за избор на закон одлучуваат за lex causae, законот што ќе се применува за секоја класа.
Епир
Името Епир може да има повеќе значења:
Бетелгез
Бетелгез (α Ori, α Orionis, Alpha Orionis, народно: Орач) — полупроменлива ѕвезда сместена на приближно 600 светлосни години од Земјата. Таа е втора по сјајност ѕвезда во соѕвездието Орион и деветта ѕвезда по сјајност на ноќното небо.
Иако Бетелгез има ѕвездена ознака алфа, Ригел (бета Орион) обично е посветла. Тоа е затоа што Бетелгез е променлива ѕвезда. Ѕвездата има вертекс на зимскиот триаголник. Астрономите веруваат дека Бетелгез е стара само неколку милиони години, но дека брзо еволуира поради големата маса.
Бетелгез е црвен суперџин и релативно светла ѕвезда, и се наоѓа на списокот на најголемите познати ѕвезди. За споредба, да се наоѓа во центарот на нашиот Сончев Систем (наместо нашето Сонце), ќе се протега сè до орбитите меѓу Марс и Јупитер, односно потполно ќе го заземе просторот во кој се наоѓаат планетите Меркур, Венера, Земја и Марс. Аголната големина на Бетелгез првпат е измерен во 1920-1921 година од страна на Алберт Абрахам Мичелсон и Френсис Пез со помош на астрономски интерферометар и телескоп од 2,5 метри поставен во опсерваторија на планината Вилсон.
Потекло на поимот
Името доаѓа од арапското , раката на главниот. Арапите порано соѕвездието Близнаци го нарекувале  („главниот“) но подоцна со тоа име го нарекувале Орион. Се појавила грешка при транслитерација на името на латински од страна на Европејците во среден век, што довело до испуштање на буквата y (ﻴ, со две точки долу) која била прочитана како b (ﺒ, само со една точка долу). Во текот на ренесансата името на оваа ѕвезда било запишано како  со значење пазувата на главниот. Натаму се дошло до модерната верзија на името Бетелгез, а во 1899 година Ричард Хинкли Ален повторно по грешка, оригиналното име го запишал како '). На германски, името на оваа ѕвезда е уште повеќе грешно: Beteigeuze, поради тоа што буквата л е погрешно препишана како и'''.
Поради црвената боја на оваа ѕвезда, наречена е и „воинствена ѕвезда“, а во астрологијата Бетелгез носи воени и цивилни почести. Оваа сјајна ѕвезда има многу други имиња:
Во Кина, Бетелгез е позната како (, Четврата Ѕвезда од Соѕвездието на Трите Ѕвезди), бидејќи соѕвездието на Трите Ѕвезди било име само за трите ѕвезди од појасот на Орион.
Bo јапонски, Бетелгез е позната како (, Ѕвездата на Heike клан). ,
Набљудувања
Променливоста на Бетелгез во сјајноста првпат е опишана од страна на Сер Џон Хершел во 1836 година кога ги објавил своите набљудувања на ѕвездата во Каток преглед на астрономијата, забележувајќи дека променливоста расте меѓу 1836-1840 година, а потоа повтроно опаѓа. Во 1849 година забележал краток круг на променливост кој ослабел во 1852 година. Записите на американското Здружение за набљудување на променливи ѕвезди покажуваат максимална сјајност на магнитудата 0,2 во 1933 и 1942, со минимална под магнитудата 1,2 во 1927 и 1941.
Во 1919 година, Алберт Мичелсон и Френсис Пез поставиле 6 метарски интерферометар пред телескоп од два и пол метри во опсерваторијата на планината Вилсон. Со помош на Џон А. Андерсон, во декември 1920 година го измериле аголната големина на Бетелгез како 0,047  секунди. Со додавање на тогашната вредност на паралаксата од 0,018 секунди, добиле просечна вредност на полупречникот од 3,84 × 108 км. Последните мерења на Бетелгез покажуваат пречник кој варира меѓу 0,0568 и 0,0592 арксекунди.
Судбината на Бетелгез
Многу е веројатно дека Бетелгез ќе се претвори во супернова. Имајќи ја предвид неговата големина и очигледната младост од само 8,5 милиони години, може да експлодира во текот на наредните илјада години, или веќе експлодирала. Бидејќи неговата оска на вртење не е кон Земјата, Бетелгез како супернова нема да предизвика експлозија на гама-зраци во правец на Земјата кои би го загрозиле нашиот екосистем, иако е релативно блиску, околу 640 светлосни години од нас. Како и да е, Бетелгез како супернова може да ја засени Месечината на ноќното небо.
Спорлита
Спорлита или Спурлита (Ελαφίνα, Елафина; до 1926 година: Σπουρλίτα, Спурлита ) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу 12 километри јужно од гратчето Кутлеш, југоисточно од градот Бер, на надморска височина од 860 метри.
Селото е сместено на југоисточните падини на планината Шапка.
Историја
Иако носи македонско (словенско) име, што е случај со повеќето села во ова подрачје, неговото население уште од порано има грчко потекло.
Селото било преименувано во текот на 1926 година кога му било доделено името Елафина (Ελαφίνα).
Стопанство
Атарот на селото е поседуван од еден муслимански велепоседник под името Халил и неговите наследници, поради што селаните не поседуваат своја земја.
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Спорлита (Сполта) живееле 150 Грци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Баштане (Bachtane) имало 145 жители.
Во 1910 година во селото Спурлита (Σπουρλίτα) имало 270 жители. Спирос Лукатос посочува „грчки јазик на жителите“.
На пописот во 1912 година, селото е забележано со грчки јазик и христијанска религија.
Иако К’нчов и Бранков го споменуваат со 150 односно 145 жители, изгледа било многу поголемо, бидејќи со пописот од 1913 година селото било забележано со 350 жители. Во 1920 година имало 309, а во 1928 година 434 жители. Во времето на Втората светска војна селото прилично настрадало, поради што во 1951 година биле попишани 129 жители, а во 1961 година 181 жител. Во 1971 година селото имало само седум жители, во 1981 година пет, а во 1991 година 42 жители. Причината за напуштање на селото од неговите жители се должело на непостоењето нивна земја, поради тоа што земјата припаѓала на еден муслимански велепоседник познат под името Халил и неговите наследници. Повеќето од семејствата се преселиле во некогашните Колиби на Спорлита во Катеринско, каде имале своја земја.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 54 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 8 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Македонида со седиште во селото Боштани, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Куково, во кој покрај селото Спорлита влегуваат и Братиништа, Куково, Порос и манастирот „Св. Јован Претеча“.
Долно Строгомиште
Долно Строгомиште — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Горно Кичево.
Историја
Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 г. Остроголишта (Долно и Горно Строгомиште) имало 150 докаќинства и 400 жители муслимани.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долно Строгомиште живееле 450 жители, сите Македонци муслимани.
Според податоците од 2002 година селото има 698 жители. 692 жители, од различни причини, се декларирале Албанци, 1 Србин и 5 останати.
Најголем дел од населението претставуваат Македонци-муслимани.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 355 жители, од кои 337 Македонци и 18 лица без податоци.
Ендру Талански
Ендру Талански (Andrew Talansky; р. ) — американски професионален триатлонец и поранешен професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2011-2017. Роден на Менхетн во Њујорк, Талански пораснал на Флорида. Денес живее во Жирона, Шпанија и во Напа.
Долно Строгомиште
Родови
Родови во селото се: Рушовци (25 к.) и Мемовци (20 к.) потекнуваат од ист предок кој се доселил од соседното село Горно Строгомиште.
Ендру Талански
Животопис
Во 2012, Талански ја остварил неговата прва професионална победа во Европа на Тур де л’Ен и повторно возел на Тур де Романди. Овојпат завршил втор зад Бредли Вигинс, завршувајќи втор зад Вигинс на завршната етапа, поединечен хронометар на растојание од 16,24 километри. Подоцна во сезоната бил именуван за водечки возач на Гармин за Вуелта а Еспања 2012, каде завршил седми во генералниот пласман. Во 2013 бил втор на Париз-Ница, водејќи на трката два дена и бил избран за Тур де Франс по првпат, повторно успевајќи да стигне меѓу првите десет.
Долно Строгомиште
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 818 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 596 гласачи.
Ендру Талански
Животопис
Ја освоил етапна трка Критериум ду Дофине 2014, приклучувајќи се на бегството во последната етапа, при што надокнадил 39 секунди задоцнување зад предводникот на трката Алберто Контадор. Се повлекол од Тур де Франс 2014 по повеќето падови во еден ден. Се вратил на Тур де Франс во 2015 година, каде завршил на 11. место во генералниот пласман. Следната година повторно настапил на Тур де Романди, но возел како поддршка на Ригоберто Уран и Пјер Ролан. Подоцна во сезоната ги освоил петтите места на Тур де Свис и на Вуелта а Еспања.
Во септември 2017 година, Талански го објавил своето повлекување од трки преку објава на Инстаграм. Меѓутоа, следниот месец најавил дека ќе продолжи да настапува во триатлон.
Распоред на резултатите
СО = се откажал; — = не учествувал
Албанска преродба
Албанското национално будење го опфаќа периодот од започнувањето на востание за ослободување на земјата во 19 век до 29 јули 1913 година кога била формирана Албанија како независна држава.
Во мај 1877 година бил формиран Албански комитет во Јанина а следната година бил формиран Централен комитет за заштита на правата на албанскиот народ.
Истата година во градот Призрен била формирана Призренска лига, а по нејзиното распуштање во 1899 година била формирана Пеќска лига.
Подем на албанскиот национализам
Главно поради верските врски на Албанците со Османлиите, национализмот кај Албанците се развил многу подоцна за разлика од останатите балкански народи. Периодот на подемот на албанскиот национализам започнал во 1870-тите посебно по Руско-турската војна (1877-1878). Албанците започнале да стравуваат дека нивните земји ќе бидат поделени меѓу Црна Гора, Србија и Бугарија. Овој страв посебно се видел по Санстефанскиот мировен договор по кое дел од албанската интелигенција во пролетта на 1878 година го формирале комитетот за одбрана на албанските права.
Во 1878 година била основана Призренската лига чија цел била автономија на Албанија и поништување на договорот од Сан Стефано.
Призренска лига
На основачкото собрание било побарано автономија на Албанија и соединување на Албанците во еден вилает на империјата. Призренската лига се борела против Санстефанскиот и Берлинскиот договор па поради ова се смета дека нејзиното основање имала друга намена. Освен тоа се смета дека османлиските власти ги платиле сите трошоци на албанските делегати за конгресот во Призрен како и оружје и муниција. Албанското население било населено во четири османлиски вилаети: Косовски, Скадарски, Јанински и Манастирски вилает. На Берлинскиот конгрес лигата учествувала во име на албанскиот народ, а централна фигура имал Али Паша Гусински кој стекнал голем углед во битките против Црногорците во 1855, 1879 и 1880 година.
На Берлинскиот конгрес биле испратени три меморандуми:
Во исто време Призренската лига испратила свои делегати во Виена, Берлин, Париз, Лондон и Рим чија цел била објаснување на целта на меморандумите. Но Берлинскиот конгрес ги игнорирал овие барања на Призренската лига а самиот Ото фон Бизмарк изјавил дека албанска нација дури и не постои. На албанските делегати не им било дозволено да учествуваат на Берлинскиот конгрес.
Призренската лига со оружје се спротивставила на овие одлуки од Берлин кој конгрес доделил територии на Грција и Црна Гора. Борбите биле поддржани од страна на османлиските власти. Проосманлискиот карактер на лигата бил присутен од нивните основачи бидејќи нивните членови биле со муслиманска вероисповед. По крајот на борбите, лигата станала товар на самите османлиски власти.