cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Амилоидоза
Дијагноза
АА се сомнева на клиничка основа кај лица со долготрајни инфекции или воспалителни болести. АА може да се идентификува со имунохистохемиско боење.
Класификација
Историските системи за класификација беа засновани на клинички фактори. До почетокот на 1970-тите преовладуваше идејата за единствена амилоидна супстанција. Беа предложени различни описни системи за класификација врз основа на органска дистрибуција на амилоидни депозити и клинички наоди. Повеќето класификациски системи вклучуваа примарна (т.е. идиопатска ) амилоидоза, во која не беше идентификувана поврзана клиничка состојба, и секундарна амилоидоза (т.е. секундарна на хронични воспалителни состојби). Некои класификациски системи вклучуваа миелом-асоцирана, фамилијарна и локализирана амилоидоза.
Модерната ера на класификација на амилоидоза започна во доцните 1960-ти со развојот на методи за да се направат растворливи амилоидни фибрили. Овие методи им дозволија на научниците да ги проучуваат хемиските својства на амилоидите. Описните термини како примарна амилоидоза, секундарна амилоидоза и други (на пр., сенилна амилоидоза), кои не се засноваат на причината, даваат малку корисни информации и повеќе не се препорачуваат.
Современата класификација на амилоидната болест има тенденција да користи кратенка од белковината што го прави најголемиот дел од депозитите, префиксирана со буквата А. На пример, амилоидозата предизвикана од транстиретин се нарекува "ATTR". Шемите на таложење се разликуваат помеѓу луѓето, но речиси секогаш се составени од само една амилоидогена белковина. Депонирањето може да биде системско (влијае на многу различни системи на органи) или специфични за органите. Многу амилоидози се наследни, поради мутации во белковината прекурсор.
Досега се идентификувани околу 60 амилоидни белковини.
Сите амилоидни фибрилни белковини започнуваат со буквата „А“ проследено со белковинската наставка (и која било применлива спецификација). Видете подолу за список на амилоидни фибрилни белковини кои се пронајдени кај луѓето:
Компликации:
Тежината на амилоидозата зависи од тоа кои органи се засегнати. Ситуациите опасни по живот вклучуваат откажување на бубрезите и срцева слабост. Кога амилоидозата влијае на бубрезите, се оштетува системот за филтрирање, а тоа понекогаш предизвикува натрупување на белковини во урината. На крајот, оштетувањето може да ја наруши способноста да се отстранат отпадните материи од телото, што може да доведе до откажување на бубрезите.
Алтернатива
Друга класификација е примарна или секундарна.
Дополнително, врз основа на ткивата во кои се депонира, се дели на мезенхимални (органи добиени од мезодерм ) или паренхимални (органи добиени од ектодерм или ендодерм).
Третман
Иако не постои лек за амилоидоза, третманот може да помогне во ублажување на симптомите и ограничување на понатамошното производство на амилоид. Третманот зависи од типот на присутна амилоидоза. Третманот со високи дози на мелфалан, средство за хемотерапија, проследено со трансплантација на матични клетки се покажа ветувачки во раните студии и се препорачува за стадиум I и II AL амилоидоза. Сепак, само 20-25% од луѓето се подобни за трансплантација на матични клетки. Хемотерапискиот третман вклучувајќи циклофосфамид-бортезомиб-дексаметазон во моментов е препорачаната опција за третман за лица со АЛ амилоидоза кои не се подобни за трансплантација.
Во АА, симптомите може да се подобрат ако се третира основната состојба. Кај луѓе кои имаат воспаление предизвикано од АА амилоидоза, инхибиторите на тумор некроза фактор (TNF)-алфа, како што се инфликсимаб и етанерцепт, се користат во просечно времетраење од 20 месеци. Доколку инхибиторите на ТНФ-алфа не се ефикасни, може да се земат предвид инхибиторите на Интерлеукин-1 (на пр. анакинра, канакинумаб, рилонацепт ) и инхибитори на интерлеукин-6 (на пр. тоцилизумаб).
Управувањето со ATTR амилоидозата ќе зависи од нејзината класификација како див тип или варијанта. И двете може да се третираат со тафамидис, орален агенс со ниска токсичност што ја спречува дестабилизацијата на правилно свитканата белковина. Студиите покажаа дека тафамидис ја намалува смртноста и хоспитализацијата поради срцева слабост. Претходно, за варијантата ATTR амилоидоза, трансплантацијата на црн дроб беше единствениот ефикасен третман. Новите терапии вклучуваат дифлунисал, инотерсен и патисиран.
Дифлунисал се врзува за погрешно преклопен мутантна белковина TTR за да го спречи неговото акумулирање, како што функционира тафамидисот. Доказите со ниска сигурност покажуваат дека го ублажува влошувањето на периферната невропатија и инвалидноста од прогресијата на болеста.
Инотерсен ја блокира генската експресија и на дивиот тип и на мутантниот TTR, намалувајќи го амилоидниот прекурсор. Доказите со умерена сигурност сугерираат дека го ублажува влошувањето на периферната невропатија. Долгорочната ефикасност и безбедноста на употребата на инотерсен кај луѓе со мутантна амилоидоза поврзана со TTR сè уште се оценуваат во клиничкото испитување фаза-III од 2021 година. И дифлунисал и инотерсен исто така може да го ублажат падот на квалитетот на животот, иако доказите за овој ефект се нејасни. За лицата со срцев ATTR ефектот од употребата на инотерсен е неубедлив и бара дополнително истражување. Во 2018 година, инотерсенот беше одобрен од Европската агенција за лекови за лекување на полиневропатија кај возрасни со наследна транстиретин амилоидоза. Оттогаш е одобрен за употреба во Канада, Европската Унија и во САД.
Патисиран функционира слично како инотерсен. Доказите со умерена сигурност сугерираат дека пациранот го ублажува влошувањето на периферната невропатија и инвалидноста од прогресијата на болеста. Дополнително, доказите со ниска сигурност сугерираат дека patisiran го ублажува намалувањето на квалитетот на животот и малку ја намалува стапката на несакани ефекти наспроти плацебо. Нема докази за ефект врз стапката на смртност. Прегледот на раните податоци од употребата на patisiran кај луѓе со варијанта на срцев ATTR сугерира дека тој може да ја намали смртноста и хоспитализацијата, но ова сè уште се истражува и бара понатамошно истражување. Во 2018 година, Patisiran не бил препорачан од NICE во ОК за наследна амилоидоза поврзана со транстиретин. Сепак, од јули 2019 година се случува понатамошен преглед. Сепак, тој беше одобрен за оваа употреба во Соединетите Држави.
Улогите на инотерсен и патисиран во срцевата ATTR амилоидоза сè уште се истражуваат. Во 2021 година, во клиничкото испитување со помош на техниката за уредување на гените CRISPR, неколку учесници имаа „пад од 80% до 96% на нивоата на TTR, на исто ниво или подобро од просекот од 81%“, на кои им беше даден patisiran.
Вутрисиран беше одобрен од Управата за храна и лекови на САД (ФДА) во јуни 2022 година, за третман на полиневропатија на наследна амилоидоза посредувана од транстиретин (hATTR) кај возрасни.
Третман на примарна амилоидоза:
Терапиите се мелфалан или циклофосфамид кои исто така се користат за лекување на одредени видови на рак, додека пак трансплантацијата на периферни матични клетки се прави по високи дози на хемотерапија. Кај третман на секундарна амилоидоза, целта на терапијата е да се третира основната состојба.
Третман на наследна амилоидоза:
Една од можните терапии може да биде трансплантација на црн дроб бидејќи белковината што ја предизвикува ововј облик на амилоидоза се произведува во црниот дроб.
Групи за поддршка
Луѓето погодени од амилоидоза се поддржани од организации, вклучувајќи ги Конзорциумот за истражување на амилоидоза, Фондацијата за амилоидоза, групите за поддршка на амилоидоза и Амилоидоза Австралија.
Прогноза
Исходите кај лице со АА амилоидоза зависат од основната болест, засегнатите органи и корелираат со концентрацијата на серумскиот амилоид А белковина. Луѓето со ATTR, мутант ATTR и див тип ATTR имаат подобра прогноза во споредба со луѓето со AL и може да преживеат повеќе од една деценија. Времето на преживување не е поврзано со полот или возраста, меѓутоа, некои мерки за намалена срцева функција се поврзани со пократко време на преживување.
Сенилната системска амилоидоза беше утврдена како примарна причина за смрт кај 70% од луѓето над 110 години на кои им е извршена обдукција.
Епидемиологија
Амилоидозата има комбинирана проценета преваленца од 30 на 100.000 лица, а трите најчести облици се AL, ATTR и AA. Просечната возраст при дијагнозата е 64 години.
АЛ има највисока инциденца со приближно 12 случаи на милион луѓе годишно и проценета преваленца од 30.000 до 45.000 случаи во САД и Европската унија.
АА амилоидозата е најчест облик во земјите во развој и може да ги комплицира долготрајните инфекции со туберкулоза, остеомиелитис и бронхиектазии. АА амилоидозата е предизвикана од зголемување на вонклеточното таложење на серумскиот амилоид А (SAA) белковина. Нивоата на SAA белковината може да се зголемат и на директен и на индиректен начин, преку инфекција, воспаление и малигни тумори. Најчестите причини за АА амилоидоза на Запад се ревматоиден артритис, воспалителна болест на цревата, псоријаза и фамилијарна медитеранска треска.
Луѓето кои се подложени на долготрајна хемодијализа (14-15 години) може да развијат амилоидоза од акумулација на лесни ланци на комплексот HLA 1 кој вообичаено се филтрира преку бубрезите.
Дивиот тип транстиретин (ATTR) амилоидоза е пронајдена кај четвртина од постарите лица на постмортам. ATTR се наоѓа кај 13-19% од луѓето кои доживуваат срцева слабост со зачувана ејекциона фракција, што го прави многу чест облик на системска амилоидоза.
Истражување
Третманите за невропатија поврзана со ATTR вклучуваат TTR-специфични олигонуклеотиди во облик на мала интерферентна РНК (patisiran) или антисенс инотерсен, првиот неодамна добил одобрение од FDA. Истражувањата за третмани за ATTR амилоидоза ја споредија трансплантација на црн дроб, орални лекови кои го стабилизираат погрешно преклопената белковина (вклучувајќи тафамидис и дифлунисал) и поновите терапевтски агенси кои сè уште се испитуваат (вклучувајќи го и патисиран). Врз основа на достапните истражувања, трансплантацијата на црн дроб останува најефективната опција за третман за напредната ATTR амилоидоза, лековите за стабилизирање на белковините може да ја забават прогресијата на болеста, но не беа доволни да го оправдаат одложувањето на трансплантацијата на црниот дроб, а за поновите агенси како што е patisiran потребни се дополнителни студии.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Нова Маала
Црквата „Успение на Пресвета Богородица“ — католички храм кој се наоѓа во Нова Маала, Општина Василево.
Список на државни водачи во 783 година
Ова е список на државни водачи во 83 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Чедомир Антиќ
Животопис
Антиќ дипломирал историја на Филозофскиот факултет во Белград, како прв во генерацијата во 1999 година. Магистрирал Современа историја на Универзитетот во Бристол во 2002 година и Национална историја на Новиот век на Универзитетот во Белград во 2003 година. Антиќ докторирал историја на Филозофскиот факултет во Белград во 2008 година. Објавил шест научни монографии: „A Country of Holidays and A city of Monuments” 2004; „Велика Британија, Србија и Кримската војна” 2004; „Ralph Paget: A Diplomat in Serbia” 2006, и „Neutrality as Independence: Great Britain, Serbia and the Crimean War” 2007 година. Заедно со Слободан Г. Марковиќ, Антиќ е автор на книгата посветена на 170-та годишница на Српско-британските дипломатски односи. Заедно со Момчило Павловиќ, Антиќ напишал монографија за историјијата на воената болница во Ниш.
Чедомир Антиќ се занимава и со популаризација на историјата.
Политичка активност
Чедомир Антиќ бил главен на главниот одбор на Студентскиот протест во 1996/1997 година, бил портпарол на Демократската партија бил во текот на 1998 и 1999 година. Како заговорник за воспоставување на државна независност и историските договори на Србија и Албанаците од Косово и Метохија, Чедомир Антиќ напишал предлог за програма „Независна Србија во ЕУ”. Програмата во мај 2003 година ја прифатила новоформираната партија Г17 Плус. Чедомир Антиќ бил член на претседателството на партијата Г17 од 2004 година до 2006 година. Партијата Г17 ја напуштила ова државна програма кон крајот 2006 година.
Во сеопфатната монографија Историјата на Република Српска во соавторство со политикологот Ненад Кецмановиќ, Антиќ ја опишал историјата на Република Српска структурирана низ петнаесет главни поглавја.
Јејн Брик
Ингер „ Џејн Брик “ Линдстром (12 јуни 1942 година – 3 септември 2016 година) била шведска телевизиска новинарка.
Џејн Брик работела за Шведската телевизија каде што била водител на вести за извештајот, како и странски дописник. Таа била во брак двапати со карикатуристот Ове Линдстром (роден 1940 година), првиот пат од 1971 до 1982 година и вториот пат во 1992 година до неговата смрт. Таа имала син. Стефан.
Починала од тумор на мозокот во Стокхолм на 3 септември 2016 година.
IC 858
IC 858 — галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 858 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 49 м 42 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +46° 5' 22"".
Други поделби
Проучување на IC 858 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Горански јазик
Горански, или гурански, е јазик или група дијалекти од подгрупата на ирански јазици од групата на индоирански јазици, дел од јазичното семејство на индоевропски јазици. Јазикот го опфаќа и авроманскиот дијалект и овој јазик го зборуваат Курдите  во Ирански Курдистан и во Ирачки Курдистан. Според некои јазичари јазикот е дел од групата на зазогорански јазици.
Иако горанскиот јазик има големи сличности со курдскиот јазик во поглед на зборовниот фонд, сепак јазикот е граматички различен и има сличности со зазанскиот. Најстариот документ за сите овие јазици е напишан на горански. Горанскиот, порано, бил доста важен јазик во југоисточните предели на Курдистан, но денес е заменет со соранскиот јазик (курдски).
Потекло на поимот
Името „горан“ е индоиранско потекло. Името најверојатно потекнува од авестискиот збор gairi, што значи „планина“, „гора“.
Космос-564
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 8 јуни 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-564 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1481 км, а најмалото на 1395.
Џамија (Крани)
Џамија (Крани) — главна и единствена џамија во селото Крани, во Општина Ресен, Македонија.
Џамијата се наоѓа во источниот дел на селото, на синорот со атарот на селото Арвати.
Мут
Мут или Моут, со значење мајка, е древна египетска божица на плодноста и мајчинството. Почитувана е како совршена мајка. Ја викале и „Мајка на светот“, „Окото на Ра“, „Кралица божица“, „Рајска дама“, како и „Таа која раѓа, но не е родена“.
На почетокот, водена божица била Наунет, жената на Нун, која ја викале и Нунет, но и Мут. Но подоцна Мут се појавува како божица која не е родена, па со тоа се разликува од Наунет.
NGC 2286
NGC 2286 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2286 се споменува и како OCL 548.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2286 е од видот IV3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,5 m. NGC 2286 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 47 м 40,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 8' 52".
Други поделби
Проучување на NGC 2286 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 228; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4804. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1346.
Артем Кононук
ИКФ Светски Кану Спринт Првенства
Артем Кононук (роден ) — руски кану-спринтер којшто се натпреварува од доцните 2000-ти. Тој освои бронзен медал во дисциплината К-1 200 метри на 2009 ИКФ Светското кану првенство.
Герасим Струмички
Герасим Струмички бил струмички митрополит.
Тој е роден во тракискиот град Мустафа Паша (денес Свиленград) во 1860 година. Завршил духовно училиште во Едрене и примил монашки чин. Своето образование го продолжува на духовната богословија во Киев, која ја завршува во 1889 година. До 1891 година бил законоучител во Солунската машка гимназија и ѓакон. Истата година станал јеромонах и бил испратен од Бугарската егзархија за претседател на градот Струмица. На 20 јули 1894 година бил ракоположен за архимандрит.
На 22 декември 1897 година Герасим Струмички бил избран за канонски струмички митрополит на Струмичката епархија. Исто така со подигањето во архиерејскиот чин, тој влегол во остар конфликт со раководството на Струмичкиот револуционерен округ на ВМОРО и подоцна со Христо Чернопеев, претседателот на Струмичкиот окружен комитет. Конфликтот се заострил особено во 1905 година, по второто осудување "условно" на смрт од страна на Струмичкиот регионален конгрес.
Во зборовите, кажани од владиката по повод упатениот укор, тој изјавил:
"„Власта ме брка и сака да ме тргне од Струмица, затоа што сум бил со Комитетот, а Комитетот сака од мене пари и ме гони, бидејќи не сум со него!'"
Тој е автор и на некои научни трудови со етногеографска и црковна тематика. Ктитор е на соборниот храм Свети Кирил и Методиј - Струмица.
Герасим Струмички починал на година во. Бил погребан во криптата на катедралната црква „Свети Свети Кирил и Методиј“ во Струмица.
Етер (митологија)
Етер — еден од исконските богови, бог на светлината, син на Ереб, богот на вечната темнина и Никта, божицата на ноќта. Етeр е отелотворување на проѕирното синило што го опкружува светот и горниот воздух, што го дишат божествата. Во антиката за него не се подигале храмови и не претставувал култно божество, а во митовите обично се појавува со сестра му Хемера, божицата на денот. Етер се појавува и под името Акмон, што значи „метеор“ или „наковална“. Старите Грци со неговото име го нарекувале она што е попроѕирно и полесно од воздухот, како и височините каде се наоѓаат боговите и ѕвездите. Понекогаш со неговото име се нарекувале и небото и космосот. Денес, пак, зборот етер што потекнува од митовите, се употребува во науките; физиката, хемијата итн.
Во митологијата
Во „Теогонија“ од Хесиод, Етер е син на Ереб и Никта, и брат на Хемера.
Според поетот Алкман, Етер бил татко на Уран, персонификација на небото. Додека Етер бил персонификација на горното небо, рајот, Уран бил самото небо.
Според римскиот митолог Хигинс, пак, Етер бил син на Хаос и Калиго (Темнината), а им бил брат на Ноќта, Темнината и Денот. Со Денот ги изродиле Небото, Земјата и Морето, но се спомнува и како татко на Океан, Темида, Тартар, Бријареј и други божества.
Во уметноста
Во уметноста Етер е претставуван како убаво младо момче. Го има на вазните, како и на релјефот „Гигантомахија на Зевсовиот жртвеник од Пергам“, од 180 година пред нашата ера, кој се наоѓа во Берлинскиот музеј.
Џамија (Нова Маала)
Џамија во Нова Маала — муслимански објект кој се наоѓа во селото Нова Маала, Општина Василево.
Список на државни водачи во 1216 година
Ова е список на државни водачи во 216 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Беневенто
Беневенто — град во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
785
785 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Таа била 785 година од новата ера, 785. од првиот милениум, 85. од VIII век и шеста од 780-тите. Оваа година била определена како 785 уште од почетокот на средновековниот период, кога календарската ера Anno Domini стана најраспространетиот метод во Европа за определување на годините.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6293 и 6294 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5535 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4545 и 4546 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1538.
NGC 4513
NGC 4513 — леќеста галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4513 се споменува и како UGC 7683, MCG 11-15-59, CGCG 315-42.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4513 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4513 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 32 м 1,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +66° 19' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 4513 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41527. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4161. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 674.
Филипо Поцато
Филипо „Пипо“ Поцато (Filippo "Pippo" Pozzato; р. во Сандриго, Венето) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Како специјалист за северните класици, Поцато завршил 13. (2006 г.), 14. (2007 г.), 6. (2008 г.) и 2. (2012 г.) на Трката околу Фландрија. Негова најдобра завршница на Париз-Рубе било второто место во 2009 година. На Гент-Вевелгем, Поцато завршил 13. (2008 г.) и 4. (2006 г.). На Омлоп Хет Ниувсблад завршил 6. (2003 г.) и 1. (2007 г.). Поцато го освоил Милано-Санремо 2006 и и освоил етапи на сите три големи трки.
Мапеи-Квик Степ
Поцато станал професионалец во 2000 година со велосипедската екипа Мапеи, дел од познатата класа ’81, група на нови млади возачи родени во 1981 година, кои биле дел од развојната екипа на Мапеи ТТ3. Други членови во оваа група биле Фабијан Канчелара и Бернхард Ајзел, како и Колобнев и Гришенко од Источна Европа.
Фаса Бортоло
Откако Мапеи го прекинал спонзорството во 2002 година, Поцато му се приклучил на велосипедскиот тим Фаса Бортоло на Џанкарло Ферети. И покрај неговата победа на Тирено-Адријатико во 2003 година и етапната победа на Тур де Франс 2004, личните двобои со Ферети значеле слаби години со Фаса Бортоло во периодот 2002–2004. Во текот на овој период добивал повреди неколкупати и морал да работи за познатиот спринтер Алесандро Петаки во останатото време.
Во текот на сезоната 2004 бил избран да биде дел од италијанската репрезентација на Олимпијадата 2004 како поддршка за неговиот екипен водач Паоло Бетини, кој заминал да победи на настанот.
Квик Степ-Инерџетик
Тој ги обновил контактите со неколку менаџери и спортски директори од Квик Степ-Инерџетик. Екипата Квик Степ-Инерџетик изразиле интерес и Поцато бил во можност да добие учество во сезоната 2005 во трките од UCI ProTour, придружувајќи им се на неколку поранешни возачи од Мапеи, кои веќе биле дел од екипата, како Паоло Бетини и Давиде Брамати.
Сезоната 2005 поминала подобро за Поцато, со победа на HEW Класик пред неговиот колега Лука Паолини.
Во 2006 доживеал победа на првиот голем класик во годината Милано-Санремо, по извонредното возење, кое најпрвин го имал за неговиот екипен водач Том Бонен, но потоа бил присилен да го зададе неговиот победнички напад во финалето.
Ликвигас
Во сезоната 2007, Пипо ѝ се придружил на екипата Ликвигас и ја започнал сезоната одлично, победувајќи на Тур ду Хаут Вар и Омлоп Хет Волк и етапата 5 на Тур де Франс.
Катјуша
Во 2010 година бил обвинет од неколку возачи, вклучувајќи ги Бјорн Лојкеманс, Бонен и Филип Жилбер за неговата „негативна тактика“ во текот на клучните трки. По овие настани тој го добил прекарот „Сенката“.
Лампре-Мерида
Во 2013 година, Поцато ја освоил својата прва победа во годината на Трофео Лаигвелја, одржан во Лигурија, Италија на главно тесни, предизвикувачки и со многу кривини патишта. Неговата екипа имала член во бегството и ја контролирала главната група, кога Мауро Сантамброџо  нападнал на 3 километри пред целта, а Поцато се уфрлил во неговата заветрина. Во спринтот учествувале четворица возачи, но Поцато бил подобар од нив. Ова било трета победа на Поцато на трката, рекорд во 50-годишната историја на трката. Во септември возел на ГП Западна Франција и иако не бил сметан за фаворит, ја освоил трката, станувајќи само петти Италијанец кој успеал во тоа.
Саутист Про Сајклинг
Во 2016 година ќе вози за нова екипа, италијанската екипа Саутист Про Сајклинг.
Допинг
Во 2012 година, Поцато бил казнет три месеци без трки од Италијанскиот олимписки комитет (CONI) откако било пронајдено дека работел со злогласниот доктор Микеле Ферари од 2005 до 2008 година. Комитетот сакал да му даде суспензија од една година, но морале да ја намалат казната поради технички работи.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Распоред на резултатите на монументите
СО = се откажал; — = не учествувал
Ореи (митологија)
Ореи се старогрчки исконски богови на планините. Ореи е групно име за сите богови и божици на планините, а ги родила Геја, мајката Земја. Тие се претставувани како брадести мажи кои ѕиркаат од врвовите на планините.
Десетте Ореи
Ореите ги родила партеногенезно самата Геја. Во митовите ретко се персонифицира некоја поеднинечна планина, освен можеби Тмол, кој е и крал и планина во Лидија. Секоја планина си има свои локални нимфи и ореади. Десетте ореи се:
Живоин Павловиќ (режисер)
Живоин „Жика“ Павловиќ (15 април 1933 – 29 ноември 1998) — југословенски и српски филмски режисер, писател, сликар и професор. Во своите филмови и романи, Павловиќ ја прикажуваше суровата реалност на малите, сиромашни и напуштени луѓе кои се отфрлени од општеството. Тој бил една од најголемите фигури на Црниот бран во југословенската киненамографија во 1960-те, движење што ја прикажувал потемната страна на животот.
Животопис
Павловиќ е роден во Шабац во 1933 година. Кога имал 19 години, започнал да пишува за филмот и уметноста за белградските весници. Дипломирал сликарство на Академијата за применета уметност на Универзитетот во Белград Починал во Белград.
Филмско творештво
За своите филмови Павловиќ добил бројни награди, вклучувајќи една „Сребрена мечка“ на Берлинскиот меѓународен филмски фестивал и неколку „Златни арени“ на Пулскиот филмски фестивал.
Книжевно творештво
За своите книги Павловиќ добил бројни награди, вклучувајќи ги двете НИН-ови награди, и наградата „Исидора Секулиќ“.
Рафаеле Еспозито
Рафаеле Еспозито (итал. Raffaele Esposito) бил италијански гостилничар од XIX век, сопственик на меаната „Пицерија ди Пјетро е Баста Кози“. Некои велат дека тој е татко на современата пица, со тоа што приготвил една пица за кралицата Маргарита од Савоја во 1889 г. за да ѝ приреди добредојде во Неапол. Бидејќи сметал дека традиционалниот мастраф со лук е недостоен за кралска уста, Еспозито решил да стави домати, моцарела и босилек, чии бои ги симболизираат боите на италијанското знаме. Оваа пица ја нарекол „пица Маргарита“, истата која и нам ни е позната до ден денес.
Витивјанско Езеро
Витивјанско Езеро (Λίμνη Πολυφύτου, Лимни Полифиту) — вештачко езеро на реката Бистрица во Кожанско, Егејска Македонија. Создадено е во 1973 г. со изградбата на истоимената брана и зафаќа површина, од кои 70 отсто отпаѓаат на општините Серфиџе и Велвендо. Езерото е во сопственост на Јавното електростопанско претпријатие (ДЕН), истото е отстапено на користење на мештаните за цели на риболов и екотуризам. Преку него поминуваат два моста — поголемиот Серфички мост (') во средишниот дел, и помалиот Рамненски мост (') на југозападниот крај.
Природа и активности
Во езерските води се забележани 17 видови слатководни риби, од кои покрупните се во делтата на Бистрица. Витивјанското Езеро претставува важно станиште за грабливи птици бидејќи им овозможува храна, гнездилишта и засолништа. На неговите брегови презимуваат и разни преселни птици. Присутни се неколку видови влекачи и 10 видови цицачи.
Водата ја добива од реката Бистрица и неколку поројници, на вкупна сливна површина од. Водостојот се движи во опсег од 15 м, што значи дека е среднопроточно. Брзата обнова на водата го држи езерото прилично чисто и овозможува разни дејности — стопански како рибарството и рибникарството, спортски активности како веслањето, разонода итн. Акумулацијата воедно ги задоволува потребите за наводнување на околното обработливо земјиште.
Во последно време е забележано прекумерно присуство на олово во водата, опишано како „умерено“.
Знаменитости
На езерскиот брег во селото Хаџиомурлу (Родитис) се наоѓа црквичката „Блажен Варадат“, изграден од грчки дојденци од Мала Азија, кои претходно имале истоимена црква во с. Кувуклија кај Бурса. Има и споменик на настраданите во Грчко-турската војна од 1919 - 1922 г.
Бил Клинтон
Вилијам Џеферсон „Бил“ Клинтон (англ. William Jefferson "Bill" Clinton, родено име: Вилијам Џеферсон Блајт III), бил 42. претседател на САД. Своето претседателство го започнал по крајот на Студената војна во 1993. година. Бил еден од најмладите претседатели на САД, и првиот претседател од Бејби-бум генерацијата на САД. Неговата сопруга, Хилари Клинтон во моментов (јули 2009) е државен секретар на САД.
Бил Клинтон потекнувал од скромно семејство со еден родител. Завршил правен факултет на престижниот универзитет Јеил, а пред да стане политички активен, имал адвокатска канцеларија. На претседателската функција дошол откако претходно бил гувернер на Арканзас
И покрај својата популарност, бил повикан на одговорност и суден од Сенатот во 1999. поради давање лажна изјава во истрагата против него поради сексуална врска со Моника Левински - волонтерка вработена во Белата куќа. При гласањето, Сенатот не успеал да постигне двотретинско мнозинство потребно за да го разреши претседателот.
Кај нас ќе остане запаметен по тоа што со воена интервенција, а потоа и со преговорите спонзорирани од САД, ставил крај на Граѓанската војна во БиХ во 1995. со Дејтонскиот мировен договор. Покрај тоа, негова заслуга е и отворањето на патот за осамостојување на Косово, по бомбардирањето на Србија поради етничкото чистење во 1999. година и воспоставувањето на меѓународен протекторат на Косово.
Романска делегација во посета на Македонија
Романска делегација во посета на Македонија е филм на браќата Милтон и Јанаки Манаки од 1911 година во вкупно времетраење од 8 минути. Истиот е составен од три дела, првите два во времетраење од две минути и третиот со должина од четири. Иако очигледно се работи за една целина, Милтон Манаки при идентификацијата на филмовите овој материјал го спомнува трипати. Снимен е во стандард техника, без звук, во црно бела форма и на 35мм филм.
Романска делегација во посета на Битола
Првата целина почнува со пристигнувањето на делегацијата со кочии во Битола и завршува со нејзиниот престој во овој град.
Романска делегација во посета на Гопеш
Втората целина од престојот на романската делегација во Македонија ја опфаќа посетата на Гопеш и нивниот пат до Моловишта на пропатување од Битола кон Ресен и Охрид.
Романска делегација во посета на Ресен
Третиот снимен дел од посетата на романската делегација на Македонија, кој е и најдолг, го прикажува патот на делегацијата кон Ресен и нејзиното пристигнување и престој во овој град.
Надворешни врски
Трите составни филма:
Космос-565
Космос-565 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 8 јуни 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-565 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1490 км, а најмалото на 1449.
Срѓан Мркушиќ
Срѓан Мркушиќ (26 мај 1915, Сињ, Австроунгарија - 30 октомври 2007, Белград, Србија) бил југословенски фудбалски репрезентативец, кој играл на позицијата голман. Тој бил еден од првите и ретки фудбалери со високо образование. Имал диплома за шумарски инженер.
По завршувањето на училиштето (гимназијата) се преселил да живее во Белград и од 1936 до 1944 година настапувал за белградскиот тим на БСК (денешен ОФК Белград), со кој го освоил првиот трофеј, првенството на Кралството Југославија во 1939 година. За екипата на БСК одиграл 320 натпревари.
По Втората светска војна, учествувал на основачкото собрание на екипата на ФК Црвена ѕвезда, каде ја продолжил кариерата. Таму настапувал од 1946 до 1955 година, кога и ја завршил кариерата на 40-годишна возраст. За екипата на Црвена ѕвезда имал вкупно 154 натпревари и со истиот клуб 3 пати го имал освоено Купот на Југославија од 1948-1950 година.
Својот прв натпревар во репрезентацијата на Кралството Југославија како играч на екипата на БСК го имал на последниот натпревар пред Втората светска војна на 23 март 1941 година. Овој натпревар бил против репрезентацијата на Унгарија во Белград, кој завршил со резултат од 1:1. Во 1950 година Мркушиќ бранел за репрезентацијата на Светското првенство во Бразил. За репрезентацијата настапил вкупно 11 пати. Репрезентативната кариера Мркушиќ ја завршил во 1950 година на натпреварот во Виена против репрезентација на Австрија, кој репрезентацијата на Југославија го загубила со резултат од 7:2. Мркушиќ во репрезентацијата го заменил неговиот колега Владимир Беара.
Во југословенскиот фудбал тој бил запаметен како голман кој вовел новости во фудбалот наречен „голман како трет бек“. Посакувал да истрчува, да ја контролира ситуацијата во шеснаесетникот и да ја организира играта.
Срѓан Мркушиќ бил последниот од 7-те фудбалери кои играле со репрезентацијата пред и по Втората светска војна. Другите шест играчи биле: Мирослав Брозовиќ (1917-2006), Фране Mатошиќ (1918-2007), Фрањо Велф (1918-1987), Бранко Плеше (1915-1980), Звонимир Цимерманчиќ (1917-1979) и Љубомир Ловриќ (1920-1994).
Срѓан Мркушиќ починал во Белград на 30 октомври 2007 година, на 93-годишна возраст.
Еден ден пред Срѓан Мркусиќ, во градот Сплит починал неговиот соиграч од екипите на Хајдук, БСК и југословенската репрезентација Фране Матошиќ.
IC 859
IC 859 — галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 859 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 48 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +63° 8' 0"".
Други поделби
Проучување на IC 859 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Лешница
Лешница може да се однесува на:
Пирамида (архитектура)
Пирамида (πυραμίς, од πυρα - „оган“ и μιδες - „средина“) — градба чија облик е приближно како на пирамида во геометриска смисла, така што нејзиниот надворешен изглед се триаголници кои се спојуваат во единствена точка на врвот. Основата на пирамидата може да биде тристрана, четиристрана, или било која многуаголна форма, што значи дека пирамидата има најмалку три надворешени триаголни изгледи (бар четири надворешни страни  вклучувајќи ја основата) четвртестата пирамида, со четвртеста основа и четири триаголни надворешни изгледи, е заедничката содржина.
Нацртот на пирамидата, со поголемиот дел од тежината поблиску до земјата и со пирамидонот на врвот значи дека помалку материјал највисоко на пирамидата ќе притиска од горе надолу. Оваа распределба на тежината им овозможила на првите цивилизации да создадат стабилни трајни градби.
Пирамидите биле изградени од цивилизациите во повеќе делови од светот. Илјада години најголемите градби на Земјата биле пирамидите — прво Црвената пирамида во Дашур и потоа Кеопсовата пирамида во Гиза — обете во Египет, втората е единствената од седумте светски чуда од античкиот свет која е сè уште преостаната. Пирамидата во Куфу главно е изградена од варовник (со големи црвени гранитни грутки, користени во некои внатрешни соби,) и се смета за архитектонско ремек-дело. Содржи околу 1 300 000 блокови наредени по тежина од 2,5 тона до 15 тона и е изградена на квадратна основа со страни кои можат да измерат околу 230 м (755с) што опфаќа 13 хектари.
Нејзините четири страни се соочуваат прецизно со четири кардинални точки и прават агол од 52 степени. Вистинската висина на пирамидата била 146,4 м, но денес е висока само 137 метри (455с) 9те метри (33с) што недеостигаат е поради крадењето на висококвалтитетниот варовник Тура со кој била покриена, или обвивката од камења за изградба во Каиро. Сè уште е највисоката пирамида. Најголемата пирамида по волумен е Големата пирамида од Cholula, во мексиканската држава Пуебла
Месопотамија
Луѓето од Месопотамија ги изградиле првите пирамидални градби, наречени ziggurats. Во древните времиња тие биле светло обоени. Бидејќи биле изградени од сушени на сонце тули од кал има малку остатоци од нив. Ziggurats биле изградени од Сумерите, Вавилонците, Еламитите, Акадијците, и Асирците за локалните религии. Секој ziggurat бил дел од комплекс на храм што вклучува и други градби. Претходниците на ziggurat биле подигнати платформи кои датираат од периодот Убаид, за време на четвртиот милениум п.н.е. Првите ziggurats биле почнати кон крајот на раниот период на династијата. Последните ziggurats во Месопотамија датираат од 6 век п.н.е Изградени во оддалечени низи во правоаголни, овални или квадратни платформи, ziggurat била пирамидална градба со рамен врв. Тулите печени на сонце од кои била составена суштината на ziggurat со дополнки од горени тули на надворешноста. Дополнките често биле полирани во различни бои и можно е да имале астролошко значење. Кралевите некогаш ги имале изгравирано нивните имиња на полираните тули. Бројот на редовите бил на растојание од два до седум. Се претпоставува дека тиа имале светилишта на врвот, но за тоа нема археолошки докази и единствениот текстуален доказ е од Херодот. Пристап до светилиштето би имало со низа платформи од едната страна на ziggurat или со спирална платформа од основата до врвот. Ziggurats во Месопотамија не биле места за јавни богослужби или церемонии. За нив се верувало дека биле места на живеење на боговите и секој град имал негов господар бог. Само на свештениците им било дозволено да бидат во ziggurat или во собите во неговата основа и нивна должност била да се грижат и да им служат на боговите. Свештениците биле многу моќни членови на општеството на Сумерите.
Египет
Најпознатите пирамиди се египетските – огромни градби изградени од тули од камен, некои од нив се помеѓу најголемите светски градби. Тие се оформени во однос кон зраците на сонцето. Повеќето пирамиди имаат полиран, високо рефлективен изглед од бел варовник, со цел да им даде сјаен изглед кога се гледаат од растојание. Највисокиот премин обично бил направен од цврст камен – гранит или базалт – и можел да биде поплочен злато, сребро или електрум и исто ќе биделе високо рефлективни.
Од 2008, околу 135 пирамиди се откриени во Египет. Големата пирамида во Гиза е нјголема во Египет и една од најголемите во светот. Додека била завршена катедралата на Линколн во н.е 1311 таа била највисоката градба во светот. Основата и е преку 52 600 квадратни метри во областа. Додека пирамидите се поврзани со Египет, народот на Судам има 220 пирамиди зачувани до денес и најбројни во светот.
Големата пирамида во Гиза е едно од седумте чуда од древниот свет. Единствената која останала во модерните времиња. Древните египќани го покривале лицето на пирамидите со бел исполиран варовник, кој содржи големи количини фосилни школки. Повеќето од надворешните камења паднале или биле отстранети и искористени за изградба во Каиро.
Повеќето пирамиди се наоѓаат близу Каиро, со само една кралска пирамида која се наоѓала јужно од Каиро, во храмот - комлекс Абидос. Пирамидата во Абидос, Египет била нарачана од Ахмос I, кој бил основач на 18 династија и новото кралство. Изградбата на пирамидите започнала во времето на третата династија во владеењето на кралот Djoser. Поранешните кралеви како Snefru изградиле неколку пирамиди, со додавање на бројот на пирамиди од наредните кралеви до карјот на средното кралство. Последниот крал кој изградил кралски пирамиди бил Ахмос, со подознежните кралеви криејќи ги нивните гробови во ридовите како во долината на кралевите во Луксор на западниот брег. Во Medinat Habu, или Deir el-Medina биле изградени помали пирамиди од поединци. Помали пирамиди исто така биле изградени од Нубијците кои владееле со Египет во доцниот период, иако нивните пирамиди имале пострмни страни.
Судан
Пирамидите на Нубејците биле изградени (околу 220 од нив ) на три страни во Судан да им служат како гробови за нивните кралеви и кралици од Napata и Meroë. Пирамидите од Куш исто познати како нубејски пирамиди се разликувале од пирамидите во Египет. Нубејските пирамиди биле изградени со поостар агол од египетските. Тие биле споменици на починати кралеви и кралици. Пирамиди биле сè уште градени во Судан подоцна од 300 н.е.
Нигерија
Едни од уникатните градби од културата на Igbo биле пирамидите Nsude, го градот Nsude, Нигерија во Абуџа северна Igboland. Десет пирамидални градби биле изградени од глина. Првата основна површина била 60 во обем и 3 во висина. Следниот куп бил 45 м во обем. Кружните купишта продолжиле, додека не го достигнат врвот. Градбите биле храмови за богот Ala/Uto, за кој се верувало дека престојува на врвот. Имало поставено стап на врвот за да го претставува живеалиштето на богот. Градбите биле поставени во групи од по пет паралелени една на друга. Бидејќи била изградена од глина како Deffufa во Нубија времето го направило своето и барало периодична реконструкција.
Грција
Павзаниј (2 век од нашата ера) спомнува две градби кои наликуваат на пиримиди, едната 19 километри, (12 милји) југозападно од сè уште постоечката градба во Хеленикон, заеднички гроб на војници кои загинале во легендарната битка за престолот на Аргос, и другата за која се велело дека е гробот на Аргивите убиени во битката околу 669 п.н.е. Ниту една од овие не постои и нема доказ дека личеле на египетските пирамиди.
Шпанија
Пирамидите во Güímar се однесуваат на шест правоаголни пирамидали облици, терасесто обработени градби, изградени од камен од лава без употреба на малтер. Тие се наоѓаат во областа Chacona, дел од градот Güímar на островот Тенерифе во Канарските Острови. Градбите биле проценети дека се од 19 век и нивната вистинска функција објаснета како производ на современата земјоделска техника. Локалните традиции како и преостанатите слики укажуваат на тоа дека слични структури (исто така познати како "Morras", "Majanos", "Molleros", или  "Paredones") сè уште моззело да се најдат на повеќе места на островот. Сепак, со текот на времето тие биле демонтирани и користени како евтин материјал за згради. Во самиот Güímar биле девет пирамиди, а само шест останле.