cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црнобуки
Родови
Црнобуки е чисто македонско православно село, во кое живеат доселенички родови. Сите родови се доселени до 1912та, т.е до крајот на турското владеење.
Родови во Црнобуки се:
Муслимански ромски род: во селото има и еден ромски род Самизовци (1 к.) доселени се од Ресен во 1930-тите.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 197 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 303 гласачи.
Култура и спорт
Фудбалскиот клуб од село Црнобуки се вика "Црно Буки ЗЛ" и во сезоната 2018/19 се натпреварува во третата лига Југозапад.
Дриваст
Дриваст или Дриштанска тврдина (албански:Kalaja e Drishtit)) е тврдина која се наоѓа во Област Скадар, Албанија. Античкиот град Дриваст се наоѓа под денешното село Дришт. Тврдината била изградена во време на Римското Царство, а во времето на Византија во 8 век била исто така користена како засолниште.
Двоен Лак
Двоен Лак (Double Arch) — познат споменик на природата во облик на пар природни лакови (природни мостови)—едно од најимпресивните атракции во националниот парк Лакови во Јута, САД. До лаковите се стигнува со кратко пешачење (околу 200 м) од паркиралиштето. На нив нема огради и гелендери и посетителите слободно можат да одат под лаковите или да разгледуваат шетајќи низ нив.
На ова место е снимана почетната свена на филмот „Индијана Џонс и последниот крстоносен поход“, во која лаковите накратко се појавуваат. Меѓутоа пештерата прикажана на филмот не постои.
Двоен Лак е создадена на поинаков начин од останатите лакови во паркот. Таа се образувала со водена ерозија од горе, а не од страна, што е потипично.
Клетва
Разни видови на клетви се појавуваат уште во предисториските култури, а денес голем дел од клетвите се присобрани од фолклорните дејци како „народни умотворби“.
Клетва според народното верување, иако вербална, претставувала тежок облики на нанесување зло поради омраза, одмазда или некоја друга причина. Најтешки клетви биле крвните: од родителот, братот, сестрата; клетвите од кумот, пријателот кој помагал во неволја, побратимот или луѓето на кои им било нанесено зло исто така се сметале за тешки. Животните и билките исто така можеле да го проколнат човекот, особено ако чинел зло врз нив постојано и со намера. Жените своите клетви понекогаш ги театрализирале со распетлани кошули, разголени гради, со расплетување или сечење на косата, со клетва која добивала облик на песна, дури и римувана како тажаленка. Но колнењето имало сопствена реперкусија, криво изречената клетва најчесто се враќала, на оној кој колне, но и на неговото потомство. Во народот влаедеело верувањето дека клетвата за дете претставува потешка казна од тепањето. Клетвата претставува отворена и партнерска комуникација со оној свет, повикување на оностраното е под призма на истерување на правда и во определени периоди ја има улогата на институција. Според некои верувања машката клетва е многу посилна од женската, тоа се објаснува со апотропејна улога на накитот кој е од метал и претставува пречка за комуникација со оностраното. Клетвата е многупати поврзана со обредно исползување на магиските елементи кои имаат важна улога во зацврстување на вербалното казнување. Кај македонскиот народ е забележано фрлање на камен кон проколнатиот и клетвите поврзани со неговите одлики “Кога каменот ќе се врне и тој да се врне” или “Камен да се стори”. Засилување на клетвата се вршело и со допирање на земјата (изразување блискост и барање поддршка од мртвите и од демонските битија), како и со разголување (симнување на облеката овозможувала полесен и понепосреден контакт со оностраното), како и со самоповредување (симболично жртвување). Во Малешевијата е познато коленичење, при што разранувањето на колениците (некаде и лактовите) претставува непосредно, крвно врзување со натприродните битија од кои се побарува помош. Нашите предци практикувале и колективна клетва, најчесто таа имала за цел протерување и отстранување на некоја личност или семејство од заедничкото живеалиште. Ваквиот облик на колнење е карактеристичен за Црна Гора, но бил забележан и во другите краишта. Како најстрашни сепак се забележани клетвите од родителите или од кумот. Секоја криво изречена клетва се враќа повеќекратно. Залудно и лажно колнење се пренесувало казна на потомството, низ генерации. Постоеле верувања дека клетвата може да се отклони со магиските елементи и со помош на натприродните битија. Во страв од проколнување кај нашите народи се забележани помирувања во племенските заедници, прекинувања на крвните одмазди, градење на храмови и др.
1713
1713 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1713 година од новата ера, 713. од вториот милениум, 13. од XVIII век и четвртта од 1710-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7221 и 7222 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6463 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5473 и 5474 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2466.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1713 година се протега во 4349 и 4350, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4409 и 4410 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2256. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1124 и 1125 исламска година.
335
335 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 335 година од новата ера, 335. од првиот милениум, 35. од IV век и шеста од 330-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5843 и 5844 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5085 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4095 и 4096 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1088.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 335 година се протега во 2971 и 2972, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3031 и 3032 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 878. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 296 и 295 година пред хиџра.
1390 п.н.е.
1390 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1390. година пред новата ера, 390. од вториот милениум п.н.е., 90. од 14 век п.н.е. и прва од 1390-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4118 и 4119 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3360 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2370 и 2371 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 637 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1390 година се протега во 1246 и 1247, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1306 и 1307 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 847 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2073 и 2072 исламска година пред хиџра.
NGC 7306
NGC 7306 — спирална галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7306 се споменува и како ESO 468-11, MCG -5-53-14, VV 832, IRAS 22304-2730.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7306 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7306 има привидни димензии од 1,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 33 м 16,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -27° 14' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 7306 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69132. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 347; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6966. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 12.
Гудено
Гуден (Gudenåen или ) — река на полуостровот Јитланд во Данска, најголга во земјата. Долга е 176 км, а сливот зафаќа површина од 2.643 км². Тече од Тинет Крат во подрачјето на Вајле, помеѓу Северно Снеде и Теринг-Улдум, па сè Рандерскиот фјорд во Рандерс. Течението главно се движи по средишниот дел на Данска и минува низ група езера, каде спаѓаат Сминге, Силкеборг, Брас, Боре, Јул, Бик, Рие Меле, Гуден, Мосе, Вестбирк и Налдал.
Реката настанала пред 15.000 години, чие коритото го издлабиле мразот и ледничките водотеци во текот на последното ледено време. Порачието е дом на разни ови животни.
IC 1384
IC 1384 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1384 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 16 м 36,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 24' 40"".
Други поделби
Проучување на IC 1384 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Рафаната
Тоа е прикажано во книгата на Џејми Оливер Џејми ја готви Италија. Со министерска уредба од 25 февруари 2022 година, рафаната влегла на списокот на традиционални лукански земјоделско-прехранбени производи (ПАТ).
Историја
Јадењето е од селско потекло, името го добило од ренот, ризомот на растението рен, корен со силно балзамичен и зачинет вкус, веројатно воведен од Норманите во Базиликата околу 11 век. Ренот е суштинска состојка на традиционалната луканска кујна; често се појавувал на трпезите на земјоделците и овчарите, бидејќи бил евтин, богат со здравствени својства и добар извор на витамини. Затоа, ренот е познат и во базиликата како „u tartuf' d'i povr òmm“, што значи „тартуф на сиромав“.
Рафаната е традиционално јадење поврзано со карневалските свечености, приготвувано од празникот Свети Антониј Велики (17 јануари), до Првиот вторник. Традиционалниот рецепт, од кој има варијации во зависност од областа на Базиликата, како основни состојки вклучува многу изматени јајца, зачинети со рендано пекорино, свеж рен, компир и маст.
Николаос Манос
Николаос Манос (Νικόλαος Μάνος) е андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија
Животопис
Николаос Манос е роден во леринското влашко-арванитско патријаршиско село Бел Камен. По засилувањето на грчката вооружена пропаганда во Македонија се приклучил кон грчката кауза. Во периодот од април 1905 до ноември 1907 година извршувал разни задачи, бил курир, водач и андарт во разни чети кој воделе борба со Македонската револуционерна организација.
По наредба на Николаос Андрианакис почнал да раководи самостојна чета, а со неа во Невеска го ликвидирал Зенел беј.
Во почетокот на април 1910 година бил уапсен од турските власти и бил осуден на 10 години затвор и испратен за Бодрум, но по неклоку јмесеци бил амнестиран од турскиот султан Мехмед V и бил ослободен.
По амнестијата се вратил во Македонија и ја продолжил својата андартска дејност во текот на целата 1910 година. Манос во Бел Камен го ликвидирал С. Михалалези, кој бил локален раководител на Романската пропаганда во Македонија.
1712
1712 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1712 година од новата ера, 712. од вториот милениум, 12. од XVIII век и трета од 1710-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7220 и 7221 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6462 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5472 и 5473 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2465.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1712 година се протега во 4348 и 4349, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4408 и 4409 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2255. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1123 и 1124 исламска година.
NGC 4985
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4985 се споменува и како UGC 8218, MCG 7-27-32, CGCG 217-12, NPM1G +41.0317.
Откривање
Објектот е откриен на 9 април 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4985 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 4985 има привидни димензии од 1,3' х 1,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 4985 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45522. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 75; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3024. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 133.
Југа
Југа (деванагари: युग) во Хинду филозосфијата е име за `епоха` или `ера` во циклус од четири доба. Тоа се: сатја југа (или крита југа), трета југа, двапара југа и кали југа. Според индиската астрономија, светот се создава, се уништува и повторно се создава на секои 4.320.000 години (маха југа). За циклусите се вели дека се повторуваат како сезони во еден огромен временски циклус на создавање и уништување на универзумот. Секоја југа со себе носи постепени промени низ кои минуваат Земјата и човештвото во целина. Целосниот југа циклус од златното доба на просветлувањето до мрачното доба и назад е предизвикано од движењето на Сончевиот Систем околу центарот на универзумот.
1391 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4117 и 4118 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3359 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2369 и 2370 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 638 пред основањето на Рим.
336
336 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 336 година од новата ера, 336. од првиот милениум, 36. од IV век и седма од 330-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5844 и 5845 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5086 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4096 и 4097 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1089.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 336 година се протега во 2972 и 2973, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3032 и 3033 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 879. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 295 и 294 година пред хиџра.
Саисијатски јазик
Сасијатски јазик — дел од подгрупата на формозански јазици од семејството на австронезиски јазици. Јазикот го зборуваат околу 4.750 жители во Тајван.
Дијалекти и распространетост
Територијата на која се зборува сасијатскиот јазик е мала и таа се наоѓа во северозападниот дел на Тајван. Јазикот има два главни дијалекта, и тоа:
Видиште
Видиште — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес Грција.
Gears of War (песна)
Gears of War е петтата нумера од United Abominations, единаесеттиот студиски албум на Мегадет. Песната била напишана по доставеното барање на Xbox 360 до Мастејн, во кое претпријатието за компјутерски игри имало желба токму Мегадет да снимат музика за нивниот најнов производ. Песната се нашла на играта, но без текстот. Причина за овој пропуст била малото недоразбирање помеѓу двете страни. Имено, Мастејн разбрал дека наXbox 360 им требало само музика, но подоцна бил известен дека е потребен и текст. Текстот бил напишан, но ненавремено, бидејќи играта веќе била завршена и издадена.
Првата изведба во живо била во Нагоја, Јапонија, на 17 октомври 2006 г. Демо снимката, заедно со текстот, била објавена на официјалното мрежно место на бендот на 22 ноември, истата година.
Писалка
Писалка — предмет што се користи за пишување. Најстарите средства за пишување биле разни дрвени стапчиња, шилести камења, скршени школки итн.
Материјали и прибор што се користеле за пишување
Писалките биле условени од материјалите на кои се пишувало. Се разликуваат две техники на пишување:
За врежување се користеле длето, чеканче и шилци, додека за пишување на помек материјал (на пр. глинени или восочни плочки) користеле различни писалки, т.е. стилуси.
Длето и чеканче
Египетските хиероглифи првично биле врежувани на карпите на храмовите, големите градби, надгробните споменици со остро метално длето и чеканче. Хиероглифите исто така се всекувале во дрво со длето или нож.
Четкички
Старите Египќани сликале со мали стапчиња направени од рогоз, направени во облик на четкички. Со нив на камен или друг материјал се нанесувале течности со различна боја. Исто така, од 3. век пр.н.е., Кинезите користеле четки (пронаоѓач Менг Тиен) направени од животински влакна. Во Кина, Јапонија и др. четкичките и денес останале како писалки.
Стилуси
Стилуси (stilus) се метални ( бронза, железо) или писалки од слонова коска. Во ретки случаи, биле користени благородни метали. Најмногу се користеле за пишување на восочни таблици. Се пишувало со зашилен врв, додека тапиот дел се користел за измазнување на восокот или поправка на текстот.
Стилусите најчесто се користела во средниот век и биле изработувани со должина од 15 до 20 сантиметри. Учениците во средновековна Европа користеле стилуси за да пишуваат на дрвени таблици обложени со црн или зелен восок, оставајќи бели траги со остриот крај на стилусот кои можеле да се избришат со тапиот крај.
Каламус
Каламусот е писалка направен од цевчести стебла на растенија (на пр. трска) и косо исечени на врвот. Со нив се пишувале на папирус така што прво се потопувал каламусот во мастило. Мастилото било направено од саѓи, смола и вода, во која подоцна бил додаван јаглен во прав.
Го користеле Египќаните, Грците, Римјаните, Арапите, а позната е и кај Србите, Турците и други народи.
Перо
Птичјото перо се користело на почетокот на средниот век во Европа. Направено е од опашки или крилја на големи птици. Некои историчари веруваат дека Теодорих Велики (455-526 ) бил првиот што ги користел. Најчесто тие биле долги 30 сантиметри и потсечени на врвот.
Метално перо се користело во Рим пред 1800 години. Вакви пера биле откриени во урнатините на Херкуланеум и некои римски гробови од 1 век од нашата ера. Првото модерно челично перо било направено во 1789 година, а за нејзин творец се смета Алојз Зенефелдер, творец на литографијата. Наливперото било конструирано во Америка во 1884 година, а во Европа се раширило по 1900-тите години.
Молив
Моливот се користи од 1790 година, иако неговиот најважен дел, графитот, бил откриен уште во 1564 година во близина на Бороудејл, во англиското грофовство Камберленд. Французинот Николас Конте го усовршил графитниот молив во 1790 година.
Космос-897
Космос-897 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 10 март 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-897 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 336 км, а најмалото на 169.
Ѓирокастровска тврдина
Ѓирокастровска тврдина (албански:Kalaja e Gjirokastrës)) е тврдина која се наоѓа во Ѓирокастро, Албанија. Денеска, тврдината е претворена во воен музеј, каде се наоѓаат сувенири на комунистите од Втората светска војна, како и еден американски авион, кој ја претставува комунистичката борба против империјализмот на западните сили. Цитаделата била изградена во најразлични форми, а една од најстарите датира од 12 век. Во 1812 година истата била реконструирана од страна на Али Паша. Во времето на Ахмед Зогу, замокот бил претворен во затвор. Денеска, тврдината има пет кули, од кој на едната се наоѓа и часовник.
Васил Толевски
Животопис
Васил Толевски потекнува од семејство кое е прогонето од Егејска Македонија. Од 1957 до 1960 живее во Земун, а од 1961 година е со постојано место на живеење во Скопје. Завршил машински факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Долги години работел во фабриката за автобуси ФАС „11 Октомври“, а после нејзиното затворање се вработил во ЈСП - Скопје.
Долги години, покрај хуморот и сатирата, се занимава и со политика и спорт. Бил советник во Советот на општина Ѓорче Петров, советник во Советот на град Скопје и в.д. градоначалник на општина Ѓорче Петров.
Васил Толевски спортската кариера ја започнал како фудбалер во пионерскиот и младинскиот состав на ФК Вардар. Од 1975 година е активен ракометар, а потоа и тренер во женскиот ракометен клуб, РК Кометал Ѓорче Петров, како и тренер на женската младинска репрезентација на Македонија во ракомет. Има издадено три книги за ракометот („Pакометен практикум„, „Ракомет-техника и тактика” и „Ракомет во основните училишта”), како и книга од техничката област, за користење на природниот гас во сообраќајот, („Компримираниот природен гас во средствата за јавен превоз”).
Бил уредник за хумор и сатира во „Студентски збор” (весник на студентската младина на Македонија). Главен и одговорен уредник и основач, на весникот за хумор и сатира „Македонски остен”, како и уредник за текст во весникот за хумор и сатира „Остен”. Член на редакциските тимови на неколку електронски весници на Балканот. Во Македонија е покренувач на едицијата „Светска сатира” (издавачка куќа МАКФОРМ), во која се објавени неколку книги на балкански сатиричари. Во Белград е покрената едицијата „Македонска книжевност” (издавачка куќа АЛМА), во која се објавени неколку капитални дела од македонски автори.
Неговите афоризми се преведени на германски, англиски, романски, полски, бугарски, италијански, шпански, словенечки и српски јазик. Дел од неговите афоризмите се поставени на мрежните места во Италија, Полска, Романија, Србија, Босна и Херцеговина и САД.
Прв странски автор кој е примен за член на најголемата организација на сатиричари во Европа, БАК (Белградски Афористичарски Круг) во Србија. Редовен учесник на традиционалните меѓународни фестивали на хумор и сатира: „Сатира фест“ (Белград-Србија) како и на средбите на сатиричарите од бившите ЈУ-републики - „Денови на хуморот и сатирата” (Плевља – Црна Гора).
Покрај антологиската и авторската активност во областа на хуморот и сатирата, преведува афоризми од балканските автори. Досега има преведено и објавено афоризми од над 170 автори од Балканот. Има преведено афоризми на македонски автори и објавени во едицијата „Афоризми и афористичари”.
Награди и признанија
Тој е првиот странски автор, добитник на престижната награда „Радоје Домановиќ”, како најдобар светски сатиричар за 2007 (прогласен за Екселенција на сатирата за светски придонес на сатирата). Добитник e и на наградитe:
Член на Друштвото на писатели на Србија.
Член на БАК (Белградски афористичарски круг).
Претседател на Здружението на хумористи и сатиричари „Остенови„ - Скопје
Дел од творештвото
За да станам вистински Македонец, на комшијата му купив коза. Сега го молам Господ да му липса!
Македонија нема територијални претензии кон никого. Па дури ни кон Западна Македонија!
Македонецот ќе го оправда бомбардирањето на Македонија само ако бомбите паѓаат на собранието!
На Македонецот не му пречи да го префрлат да живее од Македонија во Сахара! Пустина си е пустина!
Македонија е многу гостопримлива земја. Тука дури и ние Македонците се чувствуваме како гости!
Марко Крале е прототип на денешниве политичари! Македонец, а работеше за туѓи интереси.
Државата ги штити криминалците. Така и треба. Кој кого ако не свој својот!?
Ако имаме малку повеќе среќа, еден ден сите Македонци ќе живееме само во две држави.
Во Македонија нема случаи на тргување со органи. Тука се продава цел човек.
На Балканот најтешко е да си Македонец! Едно газе...а многу кандидати!
Ако големата среќа знае да премине во голема несреќа, тогаш ние Македонците некогаш сме биле многу среќен народ!
Во мојата земја нема масовни гробници. Освен ако не ја сметате мојата земја!?
Македонецот е ретко упорен човек! Тој и во пустина би се борел да исплива!
Ние Македонците се задоволуваме со мали работи. Затоа никогаш нема да имаме голем Водач.
Тоа што телето преку ноќ стана вол, не е заслуга на науката туку на избирачите!
Состојбата во државата е налик на Водачот. Ненормална!
Докажавме дека не сме трупци. Потонавме!
Хира
Хира (حراء е пештера на планинскиот врв Џабал ел-Нур во регионот Хеџаз во денешна Саудиска Арабија. Самата пештера е долга 4 метри и широка 1.75 метри.
Пештерата е прочуена по тоа што била местото каде Мухамед ги добил првите Божји откровенија од Архангел Гаврил.
1711
1711 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1711 година од новата ера, 711. од вториот милениум, 11. од XVIII век и втора од 1710-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7219 и 7220 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6461 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5471 и 5472 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2464.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1711 година се протега во 4347 и 4348, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4407 и 4408 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2254. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1122 и 1123 исламска година.
Индекс на перформанси за климатски промени
Индексот на перформанси за климатски промени (ИПКП) — систем за бодување дизајниран од германската организација за животна средина и развој Germanwatch e. V. да се зацврсти транспарентноста во меѓународната климатска политика. Врз основа на стандардизирани критериуми, индексот ги оценува и споредува перформансите за заштита на климата на 63 земји и на Европската унија (ЕУ) (статус ИПКП 2022), кои заедно се одговорни за повеќе од 90% од глобалните емисии на стакленички гасови (ГСГ). Индексот на перформанси за климатски промени првпат бил објавен во 2005 година, а ажурирана верзија се презентира на Конференцијата на ОН за климатски промени секоја година. Germanwatch го објавува индексот во соработка со NewClimate Institute и Climate Action Network International и со финансиска поддршка од Barthel Foundation. Најважните резултати се достапни на германски, англиски, француски и шпански.
Методологија
Во 2017 година, основната методологија на ИПКП била ревидирана и прилагодена на новата рамка за климатска политика на Парискиот договор од 2015 година. ИПКП бил проширен со цел да го вклучи мерењето на напредокот на земјата кон Национално определените придонеси (НОП) и целите на земјата до 2030 година. Националните перформанси се оценуваат врз основа на 14 индикатори во следните четири категории:
1. Емисии на стакленички гасови (тежина 40%)
2. Обновлива енергија (тежина 20%)
3. Користење на енергија (тежина 20%)
4. Климатска политика (тежина 20%)
Трите категории „Емисии на стакленички гасови“, „обновлива енергија“ и „користење енергија“ се дефинирани со четири подеднакво пондерирани индикатори: (1) тековно ниво, (2) неодамнешни случувања (5-годишен тренд), (3) 2 °C компатибилност на тековните перформанси и (4) компатибилност на 2°C на целта за 2030 година. Овие 12 индикатори се надополнети со два показатели, кои ги мерат перформансите на земјата во однос на нејзината национална рамка за климатска политика и имплементација, како и во однос на меѓународната климатска дипломатија во категоријата „климатска политика“. Податоците за категоријата „климатска политика“ се оценуваат годишно во сеопфатна истражувачка студија. Нејзината основа е рејтингот на перформанси од експерти за климатски промени од невладини организации, универзитети и тинк-тенкови во земјите што се оценуваат. Во прашалник, испитаниците даваат оценка за најважните мерки на нивните влади. Резултатите се оценети како многу високи, високи, средни, ниски или многу ниски.
Резултати
Најновите резултати ги илустрираат главните регионални разлики во напорите и перформансите за заштита на климата во 57-те оценети земји и ЕУ. Според ИПКП, ниту една од земјите сè уште нема постигнато перформанси во сите показатели што може да се оквалификуваат како многу високи, бидејќи ниту една земја не ги исполнува условите за ограничување на глобалното затоплување на многу под 2°C, како што е договорено во Парискиот договор. Затоа првите три места во конечниот пласман остануваат незаземени. Во индексот за 2020 година, на рангирањето водела Шведска, а потоа следувале Данска и Мароко. Последните три биле Соединетите Американски Држави, Саудиска Арабија и Кинески Тајпеј.
Резултати од 2021 година
{| class="wikitable"
Андреј Петрески
Андреј Петрески (1997, Скопје, Република Македонија) — македонски обоист.
Музичко образование и кариера
Андреј Петрески е роден во 1997 година, во Скопје. Основното и средното музичко образование ги завршил во ДМБУЦ „Илија Николовски-Луј“ во класата на проф. Надица Ристиќ. Во текот на школувањето учестувал на повеќе државни и меѓународни натпревари на кои освоил неколку награди. Исто така, тој е дел од неколку проекти меѓу кои и „Младинскиот супер оркестар“ со кој настапил во Љубљана, во Белград и во Скопје. Во 2015 година се запишал на Факултетот за музичка ументост во Скопје, во класата на проф. Гордана Јосифова-Неделковска. Тој е дел од Дувачкиот квинтет при Факултетот за музичка уметност, а настапувал и со камерниот оркестар „Саша Николовски-Ѓумар“ при Музичката младина на Македонија. Освен тоа, тој соработува и со Македонската опера и балет, со Црногорскиот симфониски оркестар и со Македонската филхармонија. По дипломирањето во 2019 година, ја започнал соработката со Сараевската филхармонија, а од 2020 година станал нејзин член на местото прва обоа.
Манастир Раваница
Манастирот Раваница (Манастир Раваница) — српски православен манастир на планините Кучај во близина на Сење, село во општината Ќуприја во Централна Србија. Изграден е во 1375 до 1377 година како донација на принцот Лазар од Србија, кој е закопан таму. Црквата Раваница е наречена родно место на новото уметничко движење „Моравско училиште“ поради архитектонските и уметничките одлики. Тој е оригинален спој на манастирите од Света Гора со пет куполи кои станале стандардни во времето на кралот Милутин.
Манастирот Раваница бил прогласен за Споменик на културата од исклучително значење во 1979 година, а е заштитен од Република Србија.
Историја
Изграден меѓу 1375 и 1377 година, Раваница е достоинство на славниот принц Лазар, каде што бил погребан по неговата смрт во Косовската битка. Оттогаш, Раваница е место на аџилак и важен центар на културни активности и собранија на српскиот народ. Манастирот бил нападнат и оштетен од отоманските Турци неколку пати, во 1386, 1398 и 1436 година. Во големата војна по втората опсада на Виена, голем број монаси биле убиени. Останатите монаси, бегајќи од турската офанзива во 1690 година, ги зеле моштите на принцот Лазар. Голем број монаси биле убиени, а остатокот од нив ги зеле моштите на канонизираниот принц Лазар и се повлекле пред офанзивата на Османлиите во 1690 година. Само во 1717 година, единствениот преживеан меѓу монасите, учителот Стефан, се вратил во Раваница и го пронашол манастирот ограбен и напуштен. Со помош на локалните жители го обновил манастирот и изградил нов нартекс. Манастирот претрпел повеќекратни напади за време на Српската револуција, на почетокот на 19 век. Новата реставрација се случила во средината на 19 век. За време на Втората светска војна, Германците го прекршиле и го оштетиле манастирот уште еднаш и го задржале, мачеле и убиле неговиот архимандрит Макариј на 24 февруари 1943 година.
Архитектура
Манастирската црква е посветена на Вознесението Христово и била утврдена со силен одбранбен ѕид со седум кули, од кои е зачуван само еден дел. Црквата Раваница е првиот споменик на моравската школа за српската средновековна уметност. Неговиот план е да има форма на зголемена трифолија со деветстрана купола во средината и помали осумаголни куполи над аголните заливи. Постојат 62 прозорски светла. Црквата е изградена во наизменични текови од еднолични камени и тролични тули. Вредната керамичка декорација користи геометриски обрасци, цветни мотиви, зооморфни и антропоморфни форми.
Уметност
Фреските не биле извршени во исто време и од истите уметници. Тие датираат помеѓу 1385 и 1387 година. Фреските со среден регистар, кои се од највисока уметничка вредност, биле насликани од двајца уметници, едниот познат како Константин, кој го оставил својот потпис на фреска на воин светец. Забележителните композиции вклучуваат Причест на Апостолите и Поклонение на Таинствениот Агнец во олтарната апсида, како и фестивалски циклус во горните регистри на црквата. Подоцна, композицијата на ктиторот била пребојадисана и додадена е фреска од смртта на Лазар. На неа се прикажани и принцезата Милица и нивните синови Вук и Стефан.
Бабузаски јазик
Бабузаски јазик — дел од подгрупата на формозански јазици од семејството на австронезиски јазици. Јазикот се зборува/л во Тајван и истиот е сличен со фаворланшкиот јазик.
Дијалекти
Јазикот е составен од два главни дијалекта:
Лапласова равенка
Лапласова равенка — елиптична делумна диференцијална равенка од втор ред која го добила името по Пјер-Симон Лаплас, кој прв ги проучувал нејзините својства. Нејзиниот облик е: Решенијата на Лапласовата равенка се хармонични функции. Лапласовата равенка е значајна во математиката, електромагнетизмот, астрономијата и динамиката на флуиди.
Дефиниција
Во три димензии Лапласовата равенка може да се прикаже во различни координатни системи. Во Декартовиот координатен систем го има обликот:
Во цилиндричниот координатен систем е:
Во сферниот координатен систем е:
Во закривениот координатен систем е: или
Дводимензионален систем
Во поларниот дводимензионален координатен систем го има обликот:
Во дводимензионалниот Декартов систем е:
Гринова функција
Ако во Гриновата теорема се стави \psi=G се добива:
Кога нема рабни услови Гриновата функција е:
IC 1385
IC 1385 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1385 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 1385 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 16 м 54,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 5' 57"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 1385 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Маја (филозофија)
Маја (санскрит , во индиските религии има повеќе значења. Маја е главно божество кое ги создава, ги овековечува и управува со илузијата и соништата во универзумот. Секој човек, секој физички предмет од гледна точка на вечноста е како мала капка вода од огромниот океан. Целта на просветлувањето е да се сфати дека разликата меѓу „јас“ и универзумот е лажна поделба.
Историја на Буркина Фасо
Последните археолошки октритија од 1973 година, во северозападните делови на денешната земја Буркина Фасо, покажале дека земјата била населена уште пред 14.000 години. Пред околу 3.600-2.800 години во земјата се појавиле првите земјоделци и населени места. Во текот на 15 век и 16 век, Буркина Фасо била вклучена во составот на Кралство Сонгхај. Во текот на тој период, во регионите започнал да се распространува исламот. Во следните години, поголемиот дел од земјата била дел од кралството на мосите, народ кој денеска го претставува мнозинството во земјата и за кој се претпоставува дека потекнува од Северна Гана.