cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Примарна миелофиброза
Станици на хематопоеза
Исто така, постојат извештаи за хематопоеза што се одвива во белите дробови. Овие случаи се поврзани со хипертензија во пулмоналните артерии.
Коскената срцевина во типичен случај е хиперцелуларна и дифузно фиброзна. И раните и доцните заболувања, мегакариоцитите често се истакнати и обично се диспластични.
Дијагноза
За да се дијагностицира болеста, неопходно е внимателно да се проценат проблемите на пациентот, како и да се забележи зголемување на слезината и црниот дроб, како и промени во крвната слика. Последователно, треба да се извршат соодветни анализи на коскената срцевина, пред сè биопсија на коскената срцевина  за патохистолошко испитување и проценка на степенот на фиброза (акумулација на врзивно средство во сунѓерските простори на коскената срцевина). Оваа проценка исто така овозможува да се процени сериозноста на самата болест, која се движи од 0 до 3.
Тестовите на крвта исто така се користат во дијагнозата. Примарната миелофиброза може да започне со крвна слика слична на онаа што се наоѓа во полицитемија вера или хронична миелоидна леукемија. Повеќето луѓе со миелофиброза имаат умерена до тешка анемија. Евентуално тромбоцитопенија се развива намалување на тромбоцитите во крвта. Кога се гледа преку микроскоп, крвната маст ќе се појави значително ненормално, со презентација на панцитопенија, што претставува намалување на бројот на сите типови крвни клетки: црвени крвни зрнца, бели крвни зрнца и тромбоцити. Црвените крвни клетки може да покажат абнормалности, вклучително и бизарни форми, како што се клетки во облик на солза, и јадрени претходници на црвени крвни клетки може да се појават во тестот на крвта (реакција на леукоцити). Нормално, зрелите црвени крвни зрнца кај возрасните немаат клеточно јадро, а присуството на нуклеирани црвени крвни клетки сугерира дека незрелите клетки се ослободуваат во крвотокот како одговор на многу големата побарувачка за коскената срцевина за производство на нови црвени крвни зрнца. Незрели бели клетки и тромбоцити (големи мегакариоцити ), исто така, се забележуваат во примероците на крв, а се зголемуваат и броевите на базофил.
Кога доцна во прогресијата на болеста, се прави обид да се земе примерок од коскената срцевина со аспирација, може да резултира во сува славина, што значи дека таму каде што иглата може нормално да си го цица примерок од полутечна коскена срцевина, не произведува примерок бидејќи сржта е заменета со колагенски влакна. Биопсијата на коскената срцевина ќе открие колагенска фиброза, заменувајќи ја сржта што нормално би го зафаќала просторот.
Прогноза
Сите гореспоменати проблеми, како што се анемија, болки во стомакот заради зголемена слезина и црниот дроб, можат да се решат со симптоматска терапија, хидроксиуреа и трансфузија на крв, која може да ги олесни симптомите на болеста, но не и да ја реши болеста на долг рок. И покрај сите мерки што може да се преземат, животниот век на пациентите со миелофиброза е пократок од другите слични заболувања во групата на хронична миелопролиферативна болест. Просечното преживување на овие пациенти зависи од голем број специфичности и се движи од две до над 10 години.
Третман
Може да се бара и честа трансфузија на крв. Ако пациентот е дијабетичен и зема сулфонилуреа, тоа треба периодично да се запре за да се исклучи тромбоцитопенија предизвикана од лекови. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2011)">потребно е цитат  ] Спленектомијата понекогаш се смета како опција за третман на пациенти со миелофиброза кај кои масивната спленомегалија придонесува за анемија заради хиперпланизам, особено ако имаат тежок услов за трансфузија на крв. Сепак, спленектомијата во присуство на масивна спленомегалија е процедура со висок ризик, со ризик од морталитет дури 3% во некои студии.
Во ноември 2011 година, ФДА го одобри Ruxolitinib (Јакафи) како третман за средно или високоризична миелофиброза. Ruxolitinib служи како инхибитор на JAK 1 и 2. Весник на медицината (The New England Journal of Medicine (NEJM) ги објави резултатите од двете студии од фаза 3 на Ruxolitinib . Овие податоци покажаа дека третманот значително го намали волуменот на слезината, подобри симптоми на миелофиброза и беше поврзан со многу подобрени вкупни стапки на преживување во однос на плацебо. Сепак, благотворниот ефект на руксолитиниб врз опстанокот неодамна беше под знак прашалник.
Во август 2019 година, ФДА го одобри fedratinib (INREBIC, Impact biomedicines, Inc.) како третман за возрасни со средно-2 или примарен или средно висок ризик (пост-полицитемија вера или посуштинска тромбоцитмија) миелофиброза (MF).
Историја
Миелофиброзата за првпат е опишана во 1879 година од Густав Хак.
Постарите изрази вклучуваат "миелофиброза со миелоидна метаплазија" и "агногена миелоидна метаплазија". Светската здравствена организација го користеше името „хронична идиопатска миелофиброза“, додека Меѓународната работна група за истражување и третман на миелофиброза ја нарекува болеста „примарна миелофиброза“. Во 2008 година, СЗО го усвои името „примарна миелофиброза“. Епоними за болеста се Хеук-Асман болест или Асманска болест, за Херберт Асман, кој објавил опис под терминот „остеосклероза“ во 1907 година.
Ново Село (Демирхисарско)
Ново Село — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во крајниот североисточен дел на територијата на Општина Демир Хисар, непосредно до патот Демир Хисар-Крушево. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 670 метри.
Атарот на селото зафаќа простор од 5,4 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 282 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 151 хектар, а на пасиштата 81 хектар.
Историја
Во XIX век, Ново Село било христијанско село во рамките на Битолската каза (нахија Демир Хисар), на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото во основа има полјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Ново Село имало 200 жители, сите Черкези. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ново Село имало 300 жители.
Селото е мало, коешто во 1961 година броело 239 жители, а во 1994 година 50 жители македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 35 жители, сите Македонци.
Родови
Ново Село е македонско село, а во минатото било албанско.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1951 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Демир Хисар, на која ѝ била додадена поранешната Општина Сопотница по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на Општина Демир Хисар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Демир Хисар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Демир Хисар, во која покрај селото Ракитница, се наоѓале и селата Бараково, Вардино, Белче, Граиште, Единаковци, Журче, Кутретино, Мургашево, Ново Село, Лесково, Прибилци, Растојца, Сладуево, Слепче, Стругово и Суви Дол. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната Општина Растојца, во која влегувале селата Зашле, Кочиште, Ново Село, Растојца, Радово и Ракитница.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 629 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на општествена зграда.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 24 гласачи.
Иселеништво
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1951 година:
Црквиште (Сопотница)
Црквиште — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Сопотница. Претставува сакрален објект од доцноантичко време. Се наоѓа на 1,5 км североисточно од „Царскиот мост“ на Црна Река, каде на теренот се забележува грамада од градежен материјал. Според преданието, мештаните сметаат дека е од срушена црква.
Хале (Зале)
Хале (Зале) (Halle (Saale)) — најголем град во германската покраина Саксонија-Анхалт. Исто така, наречен е и Хале на Зале и во некои историски докази, едноставно Зале по реката) сè со цел да се направи разлика од градот Хале во Северна Рајна-Вестфалија. Моменталното официјално име на градот е Хале (Зале).
Географија
Хале (Зале) се наоѓа во јужниот дел на Саксонија-Анхалт, по текот на реката Зале, која е канализирана низ соседните низини и поголемиот дел од соседната Слободна држава Тирингија, која се наоѓа на самиот југ и Тириншкиот слив, северно од Тириншката Шума. Лајпциг, еден од другите поголеми градови на источна Германија е само на 40 километри оддалеченост.
Историја
Раната историја на Хале е поврзана со солта. Името Хале ја покажува раната келтска населба, така што 'halen' е бретски (велшки/бретањски) збор за сол (на пр. 'salann' на ирски). Името на реката Зале исто така содржи германско потекло за сол, додека вадењето сол се одвивало во Хале, најмалку од времето на бронзената доба (2300-600 п.н.е.).
Градот првпат бил споменат во 806. Тогаш станал дел од Магдебуршката архиепископија во 10-от век и останал сè до 1680, кога не бил анексиран во Бранденбург-Прусија, заедно со Магдебург, како и војводството Магдебург, додека исто така бил и важно место за реформацијата на Мартин Лутер со Алберт Брандербуршки како негов црковен колега. Битката кај Хале била местото на борба помеѓу француските и пруските трупи на 17 октомври 1806. Борбата се селела од покриените мостови на западниот дел од градот, низ улиците и плоштадот, до источните предградија. Во 1815, Хале станал дел од пруската Провинција Саксонија.
Во текот на Втората светска војна, затвореници од Полска, Чехословачка, Советскиот Сојуз, Франција, Холандија и други народи биле донесени во кампот Биркан Мецлих [8] помошен камп на концентрациониот логор Бухенвалд за принудна работна сила во фабриките за авиони Зибел - подоцна овој камп бил затворен.
Хале преживеал мала штета во текот на Втората светска војна. Имало два бомбашки напади на градот: првиот на 31 март 1945, вториот неколку дена подоцна. Првиот напад бил помеѓу станицата и центарот и самиот центар, а во вториот напад јужните делови. Загинале околу 1.000 жители и 3.600 згради биле уништени, многу потешко оштетени. Меѓу нив биле Црквата на плоштадот, Црква Георг, Старата градска куќа, градскиот театар, вредни куќи (историски згради во улицата Фрирс и камената улица) и градските гробишта. На 17 април 1945, Хале бил окупиран од американските сили, додека црвената кула бил нападната со артилерија и уништена. Исто така, на плоштадот и црквата Свети Георг добила повеќе оштетувања. Меѓутоа, градот, немал поголема штета поради откажување на планираните воздушни бомбардирања, делумно кон тоа придонел тогашниот жител на Хале, поранешниот командант во Првата светска војна, грофот Феликс фон Лукнер, кој заедно со градоначалникот и воените офицери преговарале надвор од градот со американските сили. Во јули, Американците си заминале, и го препуштиле градот на советските окупациски сили.
Според историски документи, градот Хале бил член на Ханзата барем од 1281 г.
Индустриско наследство
Солта, исто така позната како Бело злато, била извлекувана од четири „Borns“ (структури). Четирите рудници се именувани Гутјарбрунен, Метерицбрунен, Дојчер Борн и Хакеборн, се наоѓаат околу Халмаркет (или „Подземен пазар“), сега плоштад со фонтана, веднаш наспроти телевизиската станица, МДР. Саламурата била високо концентрирана и варана во Koten, едноставни структурни куќи направени од трска и глина. Работниците, кои носеле уникатни униформи со осумнаесет сребрени копчиња, биле познати како Halloren и ова име било подоцна користени за чоколади во облик на овие копчиња.
Халорен-Верке, најстарата фабрика за чоколадо во Германија, била основана во 1804. Старите документи се изложени и чоколадната соба може да биде посетена на улицата Деличер 70. Оригиналните „Halloren-Kugeln“ се продаваат во кутија од единаесет мали пралини.
Во рамките на Источна Германија, хемиската индустрија на Хале, сега главно затворена, била од огромна важност. Двете најголеми компании биле Буна и Леуна, а Хале-Нојштат бил изграден во 1960-тите за да ги смести вработените во овие две фабрики.
Наука и култура
Универзитетот во Хале бил основан во 1694. Сега е споен со Универзитетот од Витенберг и е наречен Универзитет Мартин Лутер Хале-Витенберг. Медицинската школа била основана од Фридрих Хофман. Универзитетската ботаничка градина, Ботаничка градина на Универзитетот Мартин Лутер Хале-Витенберг, потекнува од 1698.
Познатиот барокен композитор Георг Фридрих Хендл е роден во Хале во 1685, каде ги поминал првите 17 години од неговиот живот. Куќата, каде живеел сега е музеј и вдомува изложба за неговиот живот. Во спомен на композиторот, Хале го слави фестивалот Хендл од 1922, секоја година во јуни од 1952.
Франкеше Штифтунген (Франке фондации) — дом на познатиот Штатсингехор цу Хале, кој бил основан во 1116 и е еден од најстарите машки хорови во светот.
Германска академија на науките Леополдина е најстарата и најпочитуваната научна институција во Германија.
Во Хале е и најстариот германски евангелистички библиски колеџ, позната како Библиотека Мариен, со 27.000 наслови.
Во минатото Хале бил центар на германскиот пиетизам и одиграл важна улога во создавањето на лутеранската црква во Северна Америка, кога Хајнрих Муленберг и другите биле пратени како мисионери во Пенсилванија во средината на 18-от век. Муленберг сега е наречен прв Патријарх на Лутеранската црква во Америка. Тој и неговиот син, Фридрих Муленберг, кој бил првиот претседател на Конгресот на САД, дипломирале на универзитетот Хале.
Сребрениот трезор на Halloren се изложува повремено во Техничкиот музеј Салин. Тоа е уникатна збирка на сребрени и златни пехари, кои потекнуваат од 1266. Стариот занат „Schausieden“ (вриење на саламурата) може исто така да се набљудува.
Покраинскиот музеј за праисторија го чува Небесниот диск Небра, значаен (иако непотврден) доказ од бронзеното доба со астролошка важност.
Зоолошката во Хале придонесува кон програмата за одгледување на ЕАЗА, особено за наголскиот лав и малајскиот тигар. Хале е исто така познат и по просперитетната популација на нутрија, кои се по потекло од Јужна Америка.
Со писатели како Хајне, Ајхендорф, Шлајермахер, Тик и Новалис градот бил жива сцена во геранскиот романтизам. Исто ака, Јохан Волфганг фон Гете бил редовен гостин во куќата на неговиот близок пријател Јохан Фридрих Рајхарт.
Сообраќајна историја
Лудвиг Вухерер го направил Хале важен железнички центар во централна Германија. Во 1840, ја отворил железничката линија Магдебург-Хале-Лајпциг, завршувајќи ја врската помеѓу Магдебург и Дрезден. Во 1841–1860, ги отворил другите линии кон Ерфурт, Касел и Берлин.
Од 1891 Хале ја имал првата голема електрична градска трамвајска линија во светот. Поврзано, Главна железничка станица Хале (Зале).
Меѓународни односи
Хале е збратимен со:
Четници
Четници — членови на полувоени или воени единици. Терминот четник води потекло од воениот формациски термин чета кој се појавила на почетокот на XIX век, кога биле организирани ајдучки дружини кој сееле страв меѓу Турците, а членовите на тие дружини биле нарекувани четници. Тие биле организирани во мали доброволни дружини и го штителе населението од турските зулуми и насилија.
Во Србија, доктрината за четничкиот начин на војување посебно се развил во времето на кнезот Александар Караѓорѓевиќ (1842-1858), а српското четништво има своја генеза, тоа се родило како отпор против разните поробувачи но постепено се претворило во националистичко движење кое дејствувало во интерес на српската држава, а на штета на околните народи.
Четништвото како појава било најдолготрајно во Србија, со извесни периоди на прекини, сè до втората светска војна   и затоа четништвото понекогаш во повеќето случаи се поврзува само со оваа
Катарина Вентин
Катарина Вентин (1637-1707) — шведска (првично германска) бабица, официјална бабица на кралскиот двор. Таа е посочувана како најпозната бабица во историјата на Шведска.
Вентин била повикана во Шведска од Германија за да го породи идниот шведски крал Шарл XII во 1682 година. На нејзина сопствена иницијатива, таа добила престој во близина на кралската палата, титула Кралска бабица и кралски декрет за да ја извршува својата работа во Стокхолм под кралска заштита, наместо под надзор на медицинските власти. Поддржана од кралицата, Улрика Елеонора од Данска, таа била активна и меѓу сиромашните во главниот град. Вентин имала големо знаење во медицината и била почитувана во медицинските кругови. Иако самата не објавила книга, Јохан фон Хорн се осврнал на неа во неговата книга за акушерството, Den svenska wäl-öfwande Jordan-Gumman од 1697 година.
Точакољупски
Точакољупските политики и пракси им овозможуваат на луѓето повеќе да го користат велосипедот како сообраќајно средство. Колку една животна средина се смета за точакољупска зависи од многу фактори кои произлегуваат од градското планирање и од одлуките поврзани со велосипедската инфраструктура.
Градско планирање
Под претпоставка дека луѓето сакаат да стигнат до замисленото одредиште најбрзо што можат, градското планирање и зонирање можат да влијаат на тоа дали училиштата, продавниците и другите одредишта се на прифатливо велосипедско растојание од домовите на луѓето.
Начинот на кои се дизајнирани државните патни мрежи, како се изградени и управувани може да има значaјно влијание на тоа колку се користени и безбедни за велосипедизмот како транспорт. Населбите кои имаат густа патна мрежа која се состои од меѓусебно поврзани улици имаат тенденција да го поттикуваат велосипедизмот.
Спротивно на тоа, во некои населби може да се користат слепи улички, модели на станбени комплекси каде мали улици се неповрзани и само учествуваат во уличната хиерархија на повеќе „артериски“ тип на патишта. Постојат и дизајни кои предлагаат решение на спротивноста помеѓу моделот на слепи улички и традиционалните патни мрежи, како што е Поврзана Мрежа, тие биле предложени и изградени со различни нивоа на успех.
Придобивките од точакољупските заедници
Велосипедската инфраструктура во една заедница може да има влијание на здравјето, особено во однос на физичката активност. Градовите кои имаат велосипедски патеки имаат повисоко учество на велосипедисти. Истражувањата покажуваат дека дури и умерени зголемувања на физичката активност имаат значајни подобрувања на здравјето. Возење велосипед до работа се испоставило дека ја намалува смртноста до 40%.
Велосипедот често се користи како алтернатива на патувањето со автомобил. Патувањето со автомобил дава зголемена подвижност и удобност за патниците но, исто така, има големи трошоци поврзани со даноци, осигурување, гориво, одржување, изградба на пат и поправка и придонесува за загадување на воздухот. Кога инфраструктурата е изградена за да им овозможи на граѓаните да изберат помеѓу автомобилот и други форми на патување, тоа ја намалува зависноста од автомобилот и овозможува поефикасно користење на просторот.
Шванзен
Шванзен (Schwansen; Svans или Svansø, што означува „лебедово езеро“) — полуостров во северниот дел на сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија, опкружен од Балтичкото Море. Се наоѓа помеѓу Екернфердскиот Залив на ју и морскиот ракав Шлај на север. На полуостровот живеат околу 20.000 жители.
Јужнојитландскиот дијалект на данскиот јазик се користел во Шванзен околу 1780 година (последен пат во селата близу Шлај). Данска го загубила Шванзен во текот на Втората шлезвишка војна во 1864 година.
Шванзен е име и на поранешната истоимена општинска заедница, која го зафаќала поголемиот дел од полуостровот. Седиштето на општинската заедница било во Дамп.
На полуостровот се наоѓаат следниве општини:
Покрај овие општини, на полуостровот влегуваат и градските единици Борби и Лујзенберг на градот Екернферде и градските единици Олпениц и Коперби (Еленберг) на градот Капелн.
Летна универзијада - 1959
I Летна универзијада — универзијада одржана од 26 август до 7 септември 1959 во Торино, Италија.
Грб на Ел Салвадор
Грбот на Ел Салвадор е во употреба од 15 септември 1912 година. Во средината се наоѓа триаголник во кој се наоѓаат пет вулкани кои излегуваат од морето и кои ги претставуваат петте соединети држави на Средна Америка. Над вулканите има фригијанска капа, а погоре има виножито. Над грбот се наоѓаат пет знамиња на Федералната Република Средна Америка. Под грбот се наоѓа натписот "Dios, Unión, Libertad" (Бог, Единство, Слобода). Околу грбот се наоѓа натписот REPÚBLICA DE EL SALVADOR EN LA AMÉRICA CENTRAL.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Воиславци
'''Св. Ѓорѓи''' — — црква во радовишкото село Воиславци, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Радовишкото архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
Цапрани
Цапрани или Џајран (денес Неја Скиони) — село во Касандра, на истоимениот крак на Халкидик во Егејска Македонија, денес во Грција.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Воиславци
Ова е е гробишен храм, сместен на југозападниот крај на селото. Изграден е во 1883 година. Не е живописан. Автор на иконите во црквата е истакнатиот зограф Гаврил Атанасов.
Ла Специја
Ла Специја; ( на локалниот дијалект Специно) е главен град на провинцијата Ла Специја и се наоѓа на чело на Заливот Ла Специја во јужниот дел на регионот Лигурија во Италија.
Историја
Во главниот град Ла Специја биле населени луѓе уште од праисторијата. Во римско време најважен центар бил Луни, недалеку од Сарзана. По падот на Република Џенова, независна држава до 1797 година, Ла Специја растела, се развивала и се менувала, иако по линии слични на главниот град на Лигурија, Џенова. Ова лигурско влијание сè уште може да се види во урбаниот распоред, како и во типовите на згради и украси. Ова е забележливо во каруџо, тесната улица што го дели Стариот град на два дела. Се нарекува Виа дел Прионе, земајќи го своето име од пиетроне или големиот камен, на локалниот дијалект прионе, каде некогаш се читале јавни објави.
Одејќи кон копното од морето, можно е да се видат делумно скриени, но сепак очигледни, траги од историјата: врежани камења и портали во песочник од XIV и украси слични на оние што ги красат порталите на палатите кои некогаш припаѓале на семејството Дорија и принцовите од Маса.
Ла Специја значително се развивала по 1861 година кога бил нарачан големиот поморски арсенал од страна на кралската влада. Во септември 1943 година, по италијанската капитулација пред сојузниците, било појдовното пристаниште за италијанската морнарица кога ѝ било наредено да се предаде во британските раце на Малта. Германците пристигнале премногу доцна за да го спречат поаѓањето на флотата. За време на војната, италијанските трупи исто така заминале од Специја, вклучувајќи го и Кајзер Франц Јосиф, трансатлантски брод испратен во Трст во 1911 година за австриската компанија Лојд, која Италија ја конфискуваше во 1919 година. Бродот потонал во пристаништето Ла Специја во 1944 година.
По ослободувањето, Ла Специја станала точка на заминување за преживеаните од нацистичките концентрациони логори. Од летото 1945 година до пролетта 1948 година, повеќе од 23.000 еврејски раселени лица успеале тајно да ја напуштат Италија за да се пренасочат кон Палестинскиот мандат. Подоцна, бродовите Феде, Фенице и Комиут успеале да ги евакуираат сите од Голфо ди Ла Специја, до таа мера што на израелските мапи, Ла Специја се нарекува Шаар Сион, на хебрејски „Порта кон Сион“.
Клима
Ла Специја има гранична влажна суптропска (Cfa) и медитеранска клима (Csa). Градот има жешки лета, студени влажни зими и многу променливи и дождливи есенски и пролетни периоди. Просечните температури во најстудениот месец јануари е 4 C минимум и 11 C максимум. Во најтоплиот месец јули темепратурата е 20 C минимум и 29 C максимум. Просечните годишни врнежи се 1,314 милилитри, повеќе од дупло отколку во Лондон. Снегот е исклучително невообичаен и обилните снежни врнежи се исклучителни настани: само во 1985 година имало снежни врнежи повеќе од 50 цм. Голем снег се случил во текот на ноќта на 18 декември 2009 година, со приближно 25 cm снег и температури до -7.4 °C во ноќите.
Поради својата топографија, градот е изложен на ветровите од југоисток а не на ветрови од север. Ветровите може да донесат силен дожд и може да достигнат 80 km/h а во ретки случаи предизвикува блокирање на пристаништето. Единствениот северен ветер што стигнува до градот е североисточниот Гркале, вообичаен за време на навлегувањата на арктичкиот воздух, кога студениот воздух што тече над потоплото Тиренско море предизвикува формирање на ниски притисоци, потиснувајќи го постудениот и потежок воздух заробен во долината По, зад Апенинските планини.
Економија
Денес, Ла Специја е главна италијанска поморска база и арсенал, и база за морнаричко училиште за навигација. Тоа е и комерцијално пристаниште, со бродоградилишта и индустрии кои произведуваат машини, метални производи и рафинирана нафта.
Транспорт
Услугите за јавен превоз на Ла Специја се управувани од ATC La Spezia, кој поседува урбани, приградски и меѓуградски автобуски линии; како и локалната тролејбуска мрежа и други услуги во градот.
Железничка
Главните железнички станици во градот се железничката станица Ла Специја Централ, железничката станица Миљарина и Ка' ди Бошети.
Образование
Од 2002 година, универзитет по име ''Г. Маркони добива'' свое седиште во Ла Специја.
Спорт
За првпат во историјата, 2020 година, локалниот фудбалски клуб, Специја Калчо, бил промовиран во Серија А за првпат во својата историја.
Меѓународни односи
Ла Специја е побратена со:
Наводи
<references group="" responsive="1">
Грб на Јамајка
Грбот на Јамајка е во овој облик, со мали измени, од 1661. Оригиналниот грб го дизајнирал Вилијам Санкрофт. Сите делови на грбот ја претставуваат Јамајка во разни видови. Ананас (домородно овошје), Араваци (први жители), крокодил (домороден влекач). Грбот на Јамајка доживеал неколку промени, но само три биле официјално забележани (1692, 1957 и 1962)
100 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5408 и 5409 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4650 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3660 и 3661 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 653.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 100 година се протега во 2536 и 2537, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2596 и 2597 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 443. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 743 и 742 исламска година пред хиџра.
Норман Борлог
Норман Борлог (1914-2009) — бил американски агроном и биолог. Во 1970 година ја добил Нобеловата награда за мир.
Борлог бил истакната личност на Зелената револуција - меѓународна програма за одгледување посеви која многу помогна за зголемување на приносите на пченица и ориз од шеесеттите години на 20 век па сè до денес. Во последните години Зелената револуција е предмет на критики поради своето потпирање на употребата на хемиски средства во земјоделството, иако таа обезбедила храна во областите во кои порано постоела опасност од умирање од глад.
Егиј ди Миди
Егиј ди Миди (Aiguille du Midi) е планина со висина од 3.842 м во рамките на масивот Монблан на Француските Алпи.
Жичарницата до врвот (Téléphérique de l'Aiguille du Midi), е изградена во 1955 и го држела рекордот за највисока жичарница во светот цели две децении. Таа сѐ уште го држи рекордот за највисоко вертикално искачување во светот, од 1035 m до 3842 m надморска височина. Жичарницата патува од Шамони до врвот на Егиј ди Миди искачувајќи се над 2,800 m за само 20 минути. На 7 април, 2008, билетот од Шамони за едно возрасно лице изнесувал €35 во еден правец, и €38 повратно. Искачувањето во лифтот до т.н. „иглеста кула“ (дополнителни 60 м) чини €3.
Врвот на планината има платформа за панорамско разгледување, кафетерија и продавница за сувенири. Тука започнува скијачката патека „Бела долина“ (Vallée Blanche), а недалеку се наоѓа итн. „Космичко засолниште“ (Cosmiques Refuge), кое е почеток на една од маршрутите кон врвот на Монблан. Од врвот оди и друга жичарница (само на лето), која го преминува Ледникот на Џинот и оди до котата Хелброне (3,452 м) на италијанската страна на Монблан. Котата Хелброне ја опслужува жичарница од Ла Палид, село во близина на Курмајер во Аостинската Долина (Италија).
Северниот врв на Егиј ди Миди (3795 м.) каде денес се наоѓа последната станица на жичарницата, за првпат бил освоен на 4 август 1818 година, од страна на полскиот гроф Антони Малчевски, заедно со Жан-Мишел Балма и петмина други водичи. . Потоа, на 5 август 1856 грофот Фернанд де Бује заедно со водичите Александар Девуасу, Амброаз и Жан Симон и седуммина носачи стигнале на 25 метри под јужниот врв (највисока точка - 3842 метри) но само тројца водичи успеале до врвот за да постават француско знаме.
Јохана Хеден
Јохана Марија Хеден, родена во Боуал (21 јули 1837 - декември 1912) била шведска бабица, Фелдшер (или берберски хирург), аптекар и бербер. Таа е првата позната лиценцирана жена-фелдшер во Шведска и како таква прва позната формално образована и обучена жена-хирург во Шведска.
Живот
Јохана Хеден е родена во сиромашно семејство. Нејзината мајка починала при породување поради неспособна бабица. Нејзиниот татко не и дозволувал да се образува заради нејзиниот пол и и обезбедил позиција на домаќинка во Стокхолм. Нејзиниот работодавец, сепак, го убедил нејзиниот брат да и дозволи да студира.
Кристијан Ѓорѓиевски
Кристијан Ѓорѓиевски ( 1 август 2003 ) - македонски фудбалер кој игра на позицијата голман. Моментално настапува за екипата на ФК Кожуф Гевгелија.
Професионална Кариера
Ѓорѓиевски настапувал за екипата на ФК Брегалница Штип на 18 годишна возраст го прави своето деби на пријателска средба.
За екипата на ФК Брегалница Штип има неколку неофицијални настапи без постигнат погодок. Во август 2022 година, македонскиот спортски портал Спортска Мрежа објавува дека Ѓорѓиевкси потпишал за екипата на ФК Кожуф Гевгелија
Надворешни Врски
Информации на transfermarkt.com
Информации на sofascore.com
Информации на rezultati.com (flashscore.com)
Информации на fkbregalnica.mk
Стефан Мочио
Стефан Мочио (20 октомври 1972) е композитор, продуцент, пијанист, уредувач, диригент и снимач од Сент Кетринс, Канада. Тој бил соавтор и копродуцент на двете крајни песни за Fifty Shades of Grey, неговиот саундтрак : „ Earned It “ (The Weeknd) и „ I Know You “ ( Скајлар Греј ), при што била номинирана за најдобра R&amp;B(ритам и блуз) песна и најдобра композирана песна на 58 годишнате награди Греми. Исто како и најдобра оригинална песна на 88 доделување на наградите Оскар. Тој бил и продуцент на албумот на Weeknd, Beauty Behind the Madness, кој бил номиниран за Албум на годината на 58-те годишни награди Греми.
Мочио го напишал хитот на Селин Дион „A New Day Has Come“ заедно со Алдо Нова, кој го достигнал и го задржал првото место на Билборд за рекорд од 21 недела. Тој, исто така, го напишал синглот на Мајли Сајрус „Wrecking Ball“ од нејзиниот албум од 2013 година, Bangerz. За Зимските олимписки игри во Ванкувер 2010 година, Мочио ја напишал тематската песна „Верувам“ изведена од Ники Јанофски.
Детство
Стефан Мочио е роден од татко од италијанско-канадски и мајка од француско-канадско потекло. Мочио течно зборувал англиски и француски јазик. Растејќи во Ниагара-Фолс(Канада), Мочио започнал да посетува часови по пиано на 3-годишна возраст. Неговиот музички стил и вокабулар се под влијание на музичките жанрови класика, џез, поп, хип хоп, блуз и танц.
Кариера
Мочио се запишал на Универзитетот во Западен Онтарио каде студирал изведба и класични часови по пијано под инструкторите Џон Пол Брејси и Џек Беренс. По добивање на диплома за уметност по композиција и изведба на пијано во 1994 година, тој бил примен на музичкиот универзитет Беркли. Меѓутоа, тој избрал да се фокусира на развивање на својата професионална кариера.Наместо да остане во универзитет тој потпишал договор за издавање со Sony/ATV Music Publishing. Во почетокот со вклучување со договорот со Sony/ATV, Мочио работел како сесиски музичар, продуцент, уредувач и композитор. Тој присуствувал на пробите на Симфонискиот оркестар во Торонто и свирел во џез-клубови и хотелски салони во Торонто. Како во хотелот Four Seasons Hotel's La Serre.
Во 1996 година Мочио започнал со композирање музика за телевизиските програми. Темите на телевизиските програми што ги напишал, изведувал и продуцирал вклучуваат ETalk, Marilyn Dennis Show, W5, Your Morning и за Rogers Sportsnet Central, Hockey Central и Toronto Blue Jays на Sportsnet.
Во 2001 година, Мочио започнал да работи на мелодија која ќе стане позната и ќе се најде на топ листите „Дојде нов ден“ снимен од Селин Дион, објавен на нејзиниот албум (во верзија на балада и радио микс) со истото име во февруари 2002 година. Песната соборила рекорди во тоа време со одржување на прва позицијата на американските топ листи  во период од 21 недела. Синглот бил пронајден на бројен микс на ЦД-а и ДВД-а во Северна Америка. Во 2003 година, Селин Дион го насловила своето шоу во живо во Лас Вегас „Нов ден“.
Во 2003 година, Мочио ја напуштил компанијата Sony/ATV Music Publishing Canada за да работи под неговата сопствена издавачка компанија, Sing Little Penguin. Наскоро тој се преселил во неговото најмодерно студио за снимање во центарот на Торонто, каде што продолжил да пишува, снима, продуцира и за неговите соло проекти и за различни соработки со уметници за снимање.
Во 2008 година, Мочио се здружил со текстописецот Алан Фру (Стаклен тигар) при што ја напишал „Верувам“, темата на канадскиот олимписки конзорциум за емитување медиуми на CTV и Роџерс Медиа за Зимските олимписки игри во Ванкувер 2010 година. На 1 март 2010 година, „I Believe“, покриена од Ники Јанофски, достигнала 4 x платинест статус (CRIA ) во дигитална продажба (над 160.000 продадени дигитални единици) во Канада. Истата верзија го постигнала статусот број 1 на iTunes Canada и на Billboard 's Canadian Hot 100 во период на 4 недели по ред во февруари 2010 година.
Во 2012 година, Мочио бил еден од судиите на канадското реалити шоу, Canada's Got Talent. Шоуто подоцна било откажано по една сезона, но било повторно продолжено во 2022 година.
Следната година во август, Мочио се преселил во Лос Анџелес и моментално работи во неговото студио за снимање во Санта Моника.
Во јуни 2019 година, Мочио примил диплома по музика-honoris causa (DMus) од Универзитетот во Западен Онтарио.
Подоцна, во ноември 2019 година, Мочио потпишал договор за светски рекорд со Decca Records.
Мочио е уметник на Јамаха и настапува исклучиво на Јамаха пијано.
Неговиот албум Lionheart бил номиниран за наградата Juno за инструментален албум на годината на Juno Awards во 2023 година.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Шванзен (амт)
Шванзен (Schwansen) — поранешна општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Го зафаќала најголемиот дел од истоимениот полуостров. Седиштето на општинската заедница било во Дамп. Во јануари 2008 година била споена со општинските заедници Шлај и Виндеби и ја создале општинската заедница Шлај-Балтичко Море.
IC 1944
IC 1944 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1944 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 50 м 51,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 50' 10".
Други поделби
Проучување на IC 1944 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Кралска воена морнарица
Кралската воена морнарица на Обединетото Кралство (англиски: Royal Navy) е дел од вооружените сили на Обединетото Кралство на Велика Британија и Северна Ирска. Таа ја претставува основата на поморските сили на Обединетото кралство и е поделена на: Кралска надводна морнарица, Кралска подморничка флота, Кралска помошна морнарица, Кралски маринци (поморска пешадија), и Воздушни сили на Кралската воена морнарица. Во ноември 2006 година, поморската служба имаше 38.710 членови.
Од почетокот на 18 век до средината на 20 век и крајот на Втората светска војна, таа била најголемата и најмоќната морнарица во светот, и одиграла клучна улога во воспоставувањето на Британската Империја како доминантна светска сила во 19-тиот и почетокот на 20-тиот век. .
Денес, Кралската морнарица е втората по големина морнарица меѓу земјите членки на НАТО. Денес поседува 91 брод, меѓу кои има носачи на авиони, јадрени и балистички подморници, миноловци и патролни чамци, како и бродови на Кралската флота од помошни бродови (англиски:Royal Fleet Auxiliary).
Организација
Британската Кралската воена морнарица е под надлежност на Министерството за одбрана. До 1964 година оваа функција ја извршуваше Адмиралитетот. Врховното раководно тело е Комитетот на адмирали, со кој претседава првиот лорд на Адмиралитетот, истовремено со државниот секретар за одбрана (еквивалент на министер за одбрана; до 1964 година - претседавач бил министерот за морнарица) кој по правило е цивилно лице, претставник на владејачката партија.
До 1964 година, во зависност од ситуацијата, Комитетот на адмирали обично се состоел од 9 до 15 членови (главното јадро): Прв лорд на адмиралитетот (Министер на морнарицата), Прв поморски лорд (Началник на главниот поморски штаб), Втор поморски лорд (началник на персоналот на флотата), Трет поморски лорд (шеф на бродоградба и вооружување на флотата), Четврт поморски лорд (шеф на снабдување и транспорт на флотата), Петти поморски лорд (шеф на поморска авијација).
Јабел
Јабел (Jabel) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
ПУ „Орце Николов“ - Воиславци
„Орце Николов“ — училиште во Воиславци, Општина Радовиш.
Јован Атанацковиќ
Јован Атанацковиќ бил српски генерал, еден од основачите на Српскиот комитет на четничката акција и воен министер.
Животопис
Тој е роден во Неготин, на тромеѓето меѓу Србија, Бугарија и Романија. Во родното место го завршил основното училиште, а во 1865 година се запишал при Воената академија во Белград. По завршувањето на академијата минал низ бројни гарнизони низ Србија постојано напредувајќи во кариерата, а во 1879 година станал кралски офицер ордонанас. Во 1900 година станал воен министер.
Го прифатил повикот на Милорад Гоќевац и учествувал во формирањето на Српскиот комитет на четничката акција и во него извршувал највисоки функции. Тој најверојатно бил врската меѓу српската влада и Комитетот.
Ја преживеал Првата светска војна и остварувањето на неговата замисла, припојување на Вардарска Македонија кон Србија, односно кон Кралство на Србите, Хрватите и Словенците.
Убиство без умисла
Убиство без умисла е правен термин за убиство на човечко суштество на начин кој законот го смета за помалку виновен од убиството. Се смета дека првата разлика помеѓу убиството и убиството без умисла ја направил античкиот атински законодавец Дракон во 7 век н.е. Законот врз основа на кривичната намера или состојба на умот, ги разликува степените на кривичната вина. Ова е особено така во рамките на законот за убиството, каде убиството бара умисла за да се убие – состојба наречена злонамерност или премисла да се изврши кривично дело – со знаење дека резултатот на постапките ќе биде смрт; од друга страна пак убиството без умисла бара недостаток на каква било претходна намера да се убие или создаде смртоносна ситуација. Убиството без умисла најчесто се дели на две различи категории: убиство со умисла и убиство од небрежност. Во државите како што е Флорида убиството од небрежност не се дели на овој начин. Во Флорида, убиството без умисла се дефинира како ''Убивање на човечко суштество со дејствување, обезбедување или виновна неврежност на другиот, без законска судска надлежност според одредбите од глава 776 и во случаи во кои такво убивање нема да биде оправдано убиство...и е тешко кривично дело од втор степен кое се казнува со затворска казна до 15 години, без разлика на тоа дали делото е меѓународно или не. Доколку убиството без умисла се изврши на дете преку виновна небрежност со статутот на Флорида 827.03(3)'', тогаш кривичното дело е влошено убиство без умисла и е тешко кривично дело од прв степен, кое се казнува со затворска казна до 30 години. Казната е иста за убиство на постаро лице или лице со посебни потреби. Исто така во системот 10-20години, доколку се употребува огнено оружје на каков било начин, казната ќе биде поголема.
Убиство со умисла
Убиство со умисла настанува кога обвинетиот убива со премисла да се изврши кривично дело (намера да се убие или да се нанесе тешка повреда), но постојат олеснувачки околности кои ја намалуваат вината или кога обвинетиот убива само со обид да нанесе тешка телесна повреда. Во некои области од судството се смета за помало кривично дело од убиството. Традиционалниот олеснувачки фактор бил провокацијата, но во различни судски надлежности се додадени и други фактори.
Закон во Англија
Законот за убиство 1957 година одредува три делумни одбрани кои го намалуваат убиството на убиство со умисла: намалена одговорност, провокација и самоубиствен пакт. Членовите 52-56 од Законот за судски вештаци и правда 2009година, ќе ги менуваат и ажурираат делумните одбрани на намалената одговорност и провокација (кои ќе се преименуваат во „губење контрола“), но овие одредби уште не се стапени на сила и нема одреден датум за да се стори тоа.
Намалена одговорност
Ова опфаќа намалена ментална одговорност на злосторството, кое има недостаток на услови за целосна одбрана од ментално пореметување. Во член 2 од Законот за убиство 1957 година се опфатени три услови за обвинетиот да може да ја започне одбраната на намалена одговорност: -	Обвинетиот страдал од абнормалност на умот во моментот на убивањето. Абнормалност на умот е „состојба поразлична од таа на обичните човечки суштества, која разумниот човек би ја нарекол ненормална.“ -	Една од причините наведена во Законот ја предизвикала абнормалноста: состојба на спречен или ретардиран развој на умот, која било својствена причина или заболување или повреда. -	Абнормалноста во голем дел ја намалува менталната одговорност на обвинетиот за убивањето. Голем дел значи дека недостатокот на контрола едноставно мора да е „повеќе од незначаен“.
Во член 2(2) од Законот обвинетиот мора да докаже дека страдал од таква состојба земајќи ги предвид сите можности.
Провокација
Провокацијата најпрво беше вообичаена правна одбрана од убиство, но беше отстранета со член 3 од Законот за убиство 1957 година. Постојат две страни на одбраната, прво, обвинетиот мора навистина да бил предизвикан и второ, провокацијата мора да е таква што ќе го натера разумниот човек да го стори тоа што го сторил обвинетиот. Освен жртвата, провокацијата може да ја изнесе и некој друг и да биде насочена кон некој друг,а не кон обвинетиот. Понатаму, фактот дека обвинетиот ја започнал провокацијата не може да ја попречи одбраната. -	Субјективна страна: вистинска провокација: поротата мора да се докаже со факти дали обвинетиот бил навистина предизвикан. Губењето на контрола мора да е ненадејно и привремено. Секако, може да биде и резултат на нервоза со релативно мала „последна капка, која ја прелила чашата“. -	Објективна страна: разумен тест на човекот: провокацијата мора да е доволна за да го натера разумниот човек да го стори тоа што го сторил и обвинетиот. Разумниот човек го има истиот пол и возраст како и обвинетиот и таквите одлика влијаат на тежината на провокацијата на обвинетиот, но одликите кои не се важни за провокацијата, како што се неповрзаните ментални пореметувања, не му се доделни на разумниот човек. На крај, разумниот човек секогаш има разумна моќ на само-контрола и никогаш не е во алкохолизирана состојба
Самоубиствени пакти
Член 4(1) од Законот за убиство 1957 година ја воведува одбранаа за самоубиствениот пакт во Англија и Велс. Намерата на парламентот беше да се покаже сочувство кон оние кои се вклучени во самоубиствениот пакт, но не починале.Член 4(3) го дефинира самоубиствениот пакт како вообичаен договор помеѓу две или повеќе лица, кои како цел ја имаат смртта на сите нив, без разлика на тоа дали секој сам ќе си го одземе животот“. Обвинетиот мора да имал „смислена намера за умирање во согласност со пактот“ за да го одбегне своето влегување во можниот пакт со вистинска намера за извршување убиство.