cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Европски БЕСТ инженерски натпревар (EBEC)
Во 2016, финалната рунда на EBEC ќе се случува во Белград од 1 август до 10 август со 120 студенти учесници.
Историја
Идејата за инженерски натпревари e воведена во БЕСТ преку Канадските Инженерски Натпревари (CEC анг.) организирани од Канадската Федерација на Инженерски Студенти (CFES анг.). Членови на БЕСТ го посетиле CEC во 2002 како гости и идејата за оганизирање вакви натпревари била дискутирана таа година за време на Генералното Собрание на БЕСТ. Ова е кога приказната за БЕСТ натпревари започнала, со првиот БЕСТ Европски Инженерски Натпревар (BEEC анг.) кој бил организиран во Ајндховен во 2003, првата национална рунда во Португалија во 2006 и најпрвата финална рунда на EBEC организирана во Гент во 2009, со финалисти кои биле избрани помеѓу 2300 учесници од 51 универзитет во 18 држави, со што била комплетирана EBEC пирамидата.
Структура
EBEC како натпревар се состои од три нивоа кои ја формираат EBEC пирамидата. Со 84 Локални Рунди, 15 Национални/Регионални Рунди и 1 Финална Рунда, EBEC е еден од најголемите инженерски натпревари организирани од страна на студенти за студенти во Европа, со скоро 7000 учесници секоја година.
Локални рунди
Локалните Рунди се одржуваат во универзитет кој има локална БЕСТ група (анг. LBG ). Тимовите победници од секоја од двете категории напреднуваат на наредното ниво.
Национални/Регионални рунди
Национални/Регионални рунди се одржуваат во една држава или мултинационален регион и се организирани од една локална БЕСТ група од таа држава/регион. Тимовите кои се победници на локалните рунди се натпреваруваат во истата категорија, за да освојат место во финална рунда на EBEC. Моментално, има 15 Национални/Регионални Рунди со повеќе од 700 студенти кои учествуваат.
Финална рунда на EBEC
Финалната рунда на EBEC (анг. EBEC Final), е еден од најистакнатите настани во БЕСТ, организирани од страна на една локална БЕСТ група. Учесниците се студенти кои ги претставуваат повеќе од 80 од најдобрите европски универзитети, собрани за работа на повеќе задачи со времетраење од 10 дена во интернационална околина. За време на настанот, натпреварувачите исто така имаат шанса да запознаат луѓе со различни културни позадини, да го доживеат градот во кој е организиран настанот и исто така да дојдат во допир со реномирани компании кои се дел од Саемот за Вработување и Кариера (анг. Job Fair) кој се одржува на последниот ден на настанот.
Категории
Од појавувањето на БЕСТ натпреварите, различни категории, како дебата и преговори, биле воведени додека EBEC не ја развил финалната форма, составена од категориите Case Study и Team Design.
Case Study
Case Study е теоретски предизвик каде се решава проблем за што е потребно анализа, истражување, разгледување, тестирање и презентирање решение за тековен економски, легален или социјален проблем. Решението мора да биде доставено во лимитиран период на време и поддржано од органичени ресурси, како што се време и пари.
Team Design
Team Design е практичен предизвик заснован на проект за што е потребен дизајн, создавање и презентирање на прототип модел кој може успешно да исполни специфични критериуми за изградба и за работа. Моделот мора да биде создаден во лимитиран период на време и со користење на ниско буџетни и лимитирани ресурси.
Преглед на натпреварот
Досега се организирани 7 финални рунди.
Духот на БЕСТ
ЕBEC е натпревар кој се има распространето насекаде низ Европа, допирајќи до илјадници студенти, универзитети и компании. Но, тоа што го прави овој натпревар уникатен не се бројките или техничките резултати, туку познатиот “EBEC дух”. Toa e атмосферата за време на натпреварот, дел од која е тимската работа, неверојатната креативност поврзана со знаење, амбицијата да се покаже најдоброто од самите себе. Ова е тоа што ги поттикнува студентите да учествуваат и да работат на најдоброто решение, тоа што ги поттикнува професорите и експертите да го понудат своето знаење за транспарентност на натпреварот, тоа што ги поттикнува компаниите да го поддржат натпреварот и да се осигураат дека студентите ќе имаат шанса да работат на најновите технолошки проблеми и секако ова е тоа што ги поттикнува членовите на БЕСТ да работат постојано со сè повеќе и повеќе желба за да го развијат натпреварот. Тој дух е тоа што ги поврзува сите овие луѓе околу една заедничка цел, која е претставена преку мотото “Дизајнираj ja иднината. Денес.” (“Design the Future. Today”, анг.).
Награди и номинации
Финалната рунда во Порто во 2015 беше квалификувана како најдобриот проект од Португалија во наредната рунда на натпреварот “European Charlemagne Youth Prize”.
Поддржувачи
Универзитети кои го поддржувале EBEC во текот на последните години се: Aristotle University of Thessaloniki, Czech Technical University in Prague, Graz University of Technology, National Technical University of Athens (NTUA), Silesian University of Technology in Gliwice, Universidade do Porto, Yildiz Teknik Universitesi итн.
Акредитација
Натпреварот веќе почнува да биде препознаен од универзитети како проект од висок квалитет што придонесува за образованието на партиципантите. Учесниците на финалната рунда во Порто 2015 се првите кои добиле ECTS кредити од страна на универзитетот на Порто.
Триметиламин
Триметиламин е органско соединение со формула N(CH3)3. Овој безбоен, хигроскопен, и запалив терциерен амин има силен мирис на риба во мали концентрации и на амонијак во поголеми концентрации.
Климатски долг
Климатскиот долг — долг за кој се вели дека развиените земји им го должат на земјите во развој за штетата предизвикана од нивниот несразмерно голем придонес за климатските промени. Историските глобални емисии на стакленички гасови, главно од развиените земји, претставуваат значителна закана за земјите во развој, кои се помалку способни да се справат со негативните ефекти на климатските промени. Затоа, некои сметаат дека развиените земји им должат на земјите во развој поради нивниот непропорционален придонес во климатските промени.
Концептот на климатски долг е дел од поширокиот концепт на еколошки долг. Тој добил зголемено внимание од неговото поднесување на Конференцијата за климатски промени на Обединетите нации во 2009 година, каде земјите во развој, предводени од Боливија, барале отплата на климатскиот долг.
Главните компоненти на климатскиот долг се долгот за адаптација и долгот за емисии. Се тврди дека развиените земји им го должат долгот за адаптација на земјите во развој за да им помогнат во нивната адаптација на климатските промени. Долгот за емисии се тврди дека го должат развиените земји поради нивната непропорционална количина на емисии на стакленички гасови.
Од воведувањето на концептот за климатски долг, во тек е дебата за правилното толкување на климатскиот долг. Развиените земји и земјите во развој, како и независните засегнати страни, зазеле различни ставови по ова прашање.
Историја
Концептот на климатски долг првпат бил воведен во 1990-тите од страна на невладини организации. Застапниците на климатскиот долг тврделе дека Глобалниот Север му должи на Глобалниот Југ долг за нивниот придонес кон климатските промени. Наскоро следела поддршка од нациите. За време на Самитот на Г-77 во Хавана во 2000 година, земјите во развој се залагале за признавање на климатскиот долг што го должи Глобалниот север како основа за решенија за климатските прашања. Сепак, концептот на климатски долг не бил експлицитно дефиниран во UNFCCC.
На Конференцијата на Обединетите нации за климатски промени во 2009 година, земјите вклучувајќи ги Боливија, Венецуела, Судан и Тувалу го одбиле усвојувањето на Договорот од Копенхаген, наведувајќи дека индустријализираните земји не сакаат да преземат одговорност за климатските промени. На конференцијата, Боливија, Куба, Доминика, Хондурас, Никарагва и Венецуела дале предлог со кој се оценува историскиот климатски долг на развиените земји кон земјите во развој. Предлогот ја анализирал причината за климатските промени и го објаснил долгот за адаптација и емисиите.
Во 2010 година, Боливија и другите земји во развој биле домаќини на Светската народна конференција за климатски промени и правата на мајката Земја и постигнале Народен договор, во кој се вели:
"Ние, луѓето што присуствуваме на Светската народна конференција за климатски промени и правата на мајката Земја во Кочабамба, Боливија, бараме од земјите кои претерано го трошеле атмосферскиот простор да ја признаат нивната историска и сегашна одговорност за причините и негативните ефекти на климата промени и да ги почитуваат нивните климатски долгови кон земјите во развој, кон ранливите заедници во нивните земји, кон децата на нашите родители и кон сите живи суштества во нашиот заеднички дом – Мајката Земја."Во Народниот договор се наведува дека долгот за климата е должен не само со финансиска компензација, туку и со ресторативна правда. Поради тоа, јасно бил отфрлен Договорот од Копенхаген.
Освен официјалните договори меѓу нациите, климатските долгови се појавуваат во јавните медиуми и со поддржувачи и со противници.
Долг за адаптација
Долгот за адаптација е компензација што земјите во развој тврдат дека им се должат поради штетата што ја чувствуваат од ефектите врз животната средина на развиениот свет. Ова се заснова на идејата дека посиромашните нации се соочуваат со најштетните последици од климатските промени, за кои тие имаат мал придонес.
Научниците и истражувачите наведуваат дека како резултат на покачувањето на нивото на морето што е поттикнато од емисиите од развиениот свет, луѓето од посиромашните земји трпат сè поголем број природни катастрофи и економски штети. Ова уништување на животната средина и штети на економијата и егзистенцијата на луѓето во посиромашните нации.
Џесика Бакхаус
Џесика Бакхаус (родена 1970 година) е германска фотографка.
Климатски долг
Долг за адаптација
Долгот за адаптација има за цел богатите земји да ја усвојат одговорноста да им помогнат на земјите во развој кои ги претрпеле негативните еколошки ефекти од нивната индустријализација и емисиите на јаглерод. Како што е наведено во UNFCCC, ова може да се направи преку обезбедување финансиска помош за погодените земји, а исто така и преку трошење ресурси за помош на посиромашните земји подобро да се справат со природните катастрофи.
Џесика Бакхаус
Ран живот
Бакхаус е родена во 1970 година Куксхавен, Германија. Во 1986 година се преселила во Париз. Во 1992 година, на 22-годишна возраст, таа се запознала со француската фотографка Жизел Фројнд, која и станала пријателка и влијателен ментор.
Климатски долг
Долг за емисија
Долгот за емисии е долг што го должат развиените земји врз основа на нивниот мнозински придонес со стакленички гасови во атмосферата, и покрај тоа што имаат релативно помала популација. Поради нивниот придонес, количината на емисии на јаглерод што Земјата моментално може да ја апсорбира е помала.
Џесика Бакхаус
Кариера
Нејзините дела се чуваат во збирките на Музејот за ликовни уметности Хјустон и Уметничката галерија на Универзитетот Јеил.
Климатски долг
Долг за емисија
Капацитетот за апсорпција на емисиите од околината се нарекува вкупен јаглероден простор; концептот на долгот за емисии тврди дека развиените земји прекумерно ја искористиле нивната правична распределба на овој простор. Како резултат на тоа, нема доволно простор за јаглерод за посиромашните земји да ослободат емисии за време на нивниот процес на индустријализација, ставајќи го товарот на нивниот развој и опстанок.
Податоците покажуваат дека од околу 1750 година, само Соединетите Американски Држави придонеле за 25% од сите емисии на јаглерод, а развиените земји вкупно придонеле за 70% од сите емисии. Се проценува дека просечниот Американец може да должи до 12.000 долари долг за емисии за емисии на јаглерод помеѓу 1970 и 2013 година.
За да го отплатат долгот за емисиите, развиените земји ќе треба да им помогнат на земјите во развој да се индустријализираат на начини што ќе го намалат оптоварувањето на животната средина и ќе ги контролираат климатските промени. Тие, исто така, ќе треба да водат напори за намалување на глобалните емисии на јаглерод. Долгот за емисии, исто така, бара прераспределба на јаглеродниот простор меѓу развиените и земјите во развој и има за цел да го распредели просторот за јаглерод во согласност со населението на секоја земја.
Во ноември 2014 година, земјите од Г-20 ветиле поддршка и финансиски придонеси за Зелениот климатски фонд, кој има за цел да им помогне на земјите во развој во намалувањето на емисиите на нивните развојни и економски процеси. Тоа ќе им помогне и да се прилагодат на последиците од климатските промени. Целта на оваа иницијатива е да придонесе 100 милијарди долари во Зелениот климатски фонд секоја година, почнувајќи од 2020 година
Политички дискурс
Поддршката за долгот за климата генерално доаѓа од земјите во развој и еколошките невладини организации, со критики за климатските долгови кои обично доаѓаат од развиените земји. Независните аналитичари имаат различни гледишта за ова прашање, и ја поддржуваат и критикуваат идејата.
Поддршка
Поддршката за спроведување на рамката за климатски долг ја водат земјите во развој кои имаат и ќе продолжат да чувствуваат сериозни негативни влијанија поради климатските промени. Други примарни поддржувачи надвор од глобалниот југ вклучуваат различни еколошки невладини организации и движења за климатска правда во развиениот свет.
Во формалната презентација на идејата за климатски долг на конференцијата во Копенхаген, Боливија обезбедила докази дека нивната нација е негативно погодена од климатските промени во форма на загрозени резерви на вода од глацијално повлекување, суша, поплави и негативни економски влијанија. Ова било надополнето со податоци кои покажуваат дека развиените земји придонеле многу повеќе за климатските промени отколку земјите во развој, при што последните се најзагрозени од нивните негативни ефекти. Овој доказ бил искористен за да се поддржи аргументот дека развиените земји должат климатски долг кон земјите во развој кои мора да се вратат во форма на намалени емисии како што е договорено во договорот од Копенхаген. Дополнителна поддршка била дадена со тврдењето дека земјите во развој имаат право на нивниот дел од еколошкиот простор што развиените земји го навлегоа со нивните прекумерни емисии, и дека отплатата на климатскиот долг е средство за постигнување на овој простор.
Најраната група на народи што ги предложила идеите што ќе станат основа на аргументот за климатскиот долг билаСојузот на малите островски држави. Повеќето од најмалку развиените земји рано ги поддржале и овие идеи.
Критика
Критиките на идејата за климатски долг се наводни од развиените земји и некои независни политички аналитичари. Развиените земји се генерално негативно предиспонирани за концептот на климатски долг бидејќи во таква рамка тие ќе треба брзо да ги намалат емисиите и да обезбедат значителна финансиска поддршка за земјите во развој.
Вообичаено, критиките се обидуваат да ја поништат идејата дека се должи долг од развиените земји кон земјите во развој како компензација за историските емисии и еколошката штета. Аргументите што се користат за поддршка на ова тврдење го вклучуваат следново: иако земјите се одговорни за емисиите што ги направиле, тие не треба да ја сносат вината или да должат долгови; негативните ефекти од емисиите на јаглерод не биле разбрани до неодамна, и затоа сите емисии направени пред ова разбирање не треба да бидат извор на вина; земјите не треба да ја носат вината за постапките на нивните предци, врз кои сегашната генерација немала контрола. Изјавите кои се усогласуваат со овие аргументи биле дадени од главниот преговарач за климата на САД, Тод Стерн, на конференцијата во Копенхаген во 2009 година.
Една од критиките е дека основните принципи на рамката за долг на политичката клима не се засноваат на наука. Аналитичарот Оливие Годар тврди дека идејата за климатски долг бара априорно да се донесуваат одлуки за долгот, одговорноста и нивното место во меѓународните односи. Овие превентивни пресуди ја поништуваат идејата бидејќи премногу ги поедноставуваат сложените етички, историски и политички реалности.
Друга критика е дека климатските долгови се засноваат на егалитарното гледиште дека атмосферата е глобална заедничка заедница, став што се применува на неколку други конечни ресурси. Овој поглед насочен кон климата ја занемарува сета заслуга што треба да им се должи на развиените земји за нивниот позитивен придонес во светот, како што се пронајдоците на владите, филозофиите и технологиите од кои корист има целиот свет.
Многу критичари тврдат дека, иако концептот на климатски долг може да е етички здрав, тој всушност може да ги поткопа политичките преговори во врска со климатските промени поради неговата „противничка“ основа, и наместо тоа, преговорите треба да користат поинаква рамка.
Како одговор на некои од овие критики, поддржувачите на климатските долгови тврдат дека критичарите се малку на број и дека мнозинството политички аналитичари го поддржуваат спроведувањето на долговите за климата.
Пекинска тврдина
Пекинска тврдина (албански: Kalaja e Peqinit)) — тврдина која се наоѓа во градот Пекин од Елбасанската област во Албанија. Тврдината била градена истоивремено со изградбата на Вија Егнација, а истата била реконструирана и расширена во времето на Османлиите. Во почетокот, ѕидините на тврдината биле високи околу 12 метри.
Реал Мадрид
Реал Мадрид е спортско друштво од Мадрид, Шпанија. Во моментов како активни секции застапува само фудбал и кошарка, но некогаш имале и ракометен, одбојкарски и рагби тим.
Друштвото е најпознато по фудбалскиот и по кошаркарскиот клуб Реал Мадрид кој се едни од науспешните и најпопуларните во Европа. Покрај тоа постојат и Б тим во фудбал и кошарка, како и женски фудбалски клуб.
NGC 7347
NGC 7347 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7347 се споменува и како UGC 12136, MCG 2-57-9, CGCG 429-19, KUG 2237+107, IRAS 22374+1045.
Откривање
Објектот е откриен на 9 октомври 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7347 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 7347 има привидни димензии од 1,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 39 м 56 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 1' 40"". Положбениот агол на објектот е во износ од 133°.
Други поделби
Проучување на NGC 7347 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69443. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 212; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1155. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 875.
Светските градини со Одри Хепберн
Светските градини со Одри Хепберн е документарна емисија во девет епизоди, првпат прикажана во 1993 година со деби на 21 јануари. Ова е последниот комплетиран проект на глумицата Одри Хепберн, која умира еден ден пред емитувањето на првата епизода од серијата во САД.
Бичово
Бичово е драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Осигурување од климатски ризик
Осигурувањето од климатски ризик — вид на осигурување дизајнирано да го ублажи финансискиот и другиот ризик поврзан со климатските промени, особено феномените како екстремните временски услови. Осигурувањето често се третира како вид осигурување потребно за подобрување на климатската отпорност на сиромашните и заедниците во развој. Обезбедува ликвидност по катастрофата за мерки за помош и реконструкција, истовремено подготвувајќи се и за идните мерки со цел да се намали ранливоста.
Критичарите на осигурувањето велат дека таквото осигурување го става најголемиот дел од економскиот товар на заедниците одговорни за најмала количина на емисии на јаглерод. За земјите со низок приход, овие програми за осигурување може да бидат скапи поради високите трошоци за стартување и барањата за инфраструктура за собирање податоци. Теоретизирано е дека високите премии во областите со висок ризик кои се соочуваат со зголемени климатски закани, би го обесхрабриле населувањето во тие области. Овие програми, исто така, обично се навремени и финансиски несоодветни, што може да биде неизвесност за националните буџети. Значителен проблем на микро-ниво е тоа што катастрофите поврзани со временските услови обично влијаат на цели региони или заедници во исто време, што резултира со голем број штети истовремено. Ова значи дека е потребно да се продава во многу голем, разновиден размер. Сепак, добро дизајнираното осигурување за климатски ризик може да дејствува како безбедносна мрежа за земјите додека ја подобрува отпорноста.
Меѓународната заедница инвестирала во развој на понатамошна поддршка за овој вид осигурување преку глобалното партнерство InsuResilience лансирано на COP23. Таа група поддржува регионални програми како што се Адаптација на климатски ризик и осигурување на Карибите (CRAIC) и меѓународни организации како Минхенската иницијатива за климатско осигурување. ACT Alliance објавила водич за модел ориентиран на правична и климатска правда за осигурување од климатски ризик во 2020 година
Осигурување од поплави
Зголемените ризици поврзани со климатските промени, како што се покачувањето на нивото на морето, поплавите и ветровите, ја загрозуваат животната средина и достапноста на погодените области. Ова е причината зошто еден од пошироко користените форми на осигурување од климатски ризици е осигурувањето од поплави, кое обезбедува покривање од загуби предизвикани од поплави.
Андерс Цорн
Андерс Леонард Цорн (Anders Leonard Zorn; 18 февруари 1860 – 22 август 1920) — еден од најистакнатите шведски уметници со меѓународен углед како сликар, вајар и бакрорезец.
Животопис
Цорн е роден во Ивраден, маало во селото Утмеланд, во околината на Мура (покраина Даларна) и израснал на имотот кај баба му и дедо му. Основното образование го стекнал во Мура, а гимназија завршил во Еншепинг.
Од 1875 до 1880 Цорн ја посетувал Кралска академија на ликовните уметности во Стокхолм. Патувал на разни места како Лондон, Париз, на Балканот, Шпанија, Италија и САД, и стекнал меѓународен углед како еден од најистакнатите сликари на своето време. Најпрвин работел во акварел, но од 1887 почнал да слика со маслени бои. Сликал портрети, битови тематики од селскиот живот и народните обичаи. Особен успех му донеле голите актови и реалистичното доловување на водата.
Меѓународната слава главно ја стекнал како портретист, и тоа поради неговата моќ да продре во карактерот на личноста. Меѓу другото, насликал и тројца американски претседатели. На возраст од 29 години добил витештво на Легијата на честа на Светската изложба во Париз (1889).
Збирки
Успехот му донел и богатство, па затоа Цорн успеал да насобере голема збирка од разни уметнички дела од домашни и странски автори, чии дела ги набавувал кога патувал. Во заеднички тестамент, Цорн и сопругата го подариле сиот свој имот на шведската држава.
Цорнгорден
Главниот дел од имотот се состои од куќата и музеј посветен на неговите дела, но делови од збирката се распоредени и во други музеи. Во јужниот дел на Мура се наоѓа делот наречен Гамелгорден („стар имот“), кој се состои од четириесетина брвнари кои Цорн ги купил со намера да ги зачува во наследство, за да не се заборави овој традиционален начин на градење. Покрај ова, дел од збирката е сместен и во Цорновото прибежиште Гопсмур (општината Елвдален) отворено за посетители во јули.
Белотинци
Белотинци (Λευκόγεια, Левкогија) — село во Општина Неврокоп во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 8 километри северно од општинскиот центар Неврокоп, во близина на границата со Бугарија во Белотинската Котлина помеѓу планините Стргач и Бесленски Рид. Покрај селото поминува реката Пикла крај вештачкото Белотинско Езеро.
Селото се наоѓа на надморска височина од 654 метри.
Отоманско Царство
Податоци за селото има задржано уште од средниот век. Во отоманските регистри од IV век селото е споменато како зијамет на Махмуд-бег Рекјани. Во списокот на населените места со регистрирани имиња на главите на домаќинствата во втората половина на XV и почетокот на XVI век во селото Белотинци се регистрирани 129 лица. Според отоманскиот список на населбите и немуслиманските семејства во нив, со оглед на нивното оданочување од 16 септември 1636 година, бројот на немуслиманските семејства во Белотинци е 36. Според други два документа од 13 март и 22 мај 1660 година, во селото живеат 40 немуслимански семејства.
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Неврокопската каза на Серскиот санџак во составот на Отоманското Царство. Жителите главно се занимавале со рударство, за што сведочат топонимите како Пехци, Самоков, Мадема и други.
Во 1840 година во селото било изградено училиште со настава на грчки јазик. До 1870 училиштето имало црковен карактер за да во следната година се воведе бугарскиот јазик во наставата. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 294 семејства со 70 муслимани и 900 жители Македонци Во 1889 година Стефан Верковиќ (Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи) селото го евидентирал како село со 264 македонски и 29 турски куќи и вторпат како село со 300 семејства Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 1920 жители од кои 1800 Македонци и 120 Турци. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 1600 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија, 30 Власи и 30 цигани.
Грција
По започнувањето на Балканските војни, 14 луѓе биле доброволци во Македонско-одрински доброволни чети. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 1361 жител, додека на пописот од 1920 година во селото биле евидентирани 1183 жители. Во текот на Балканските војни и на Првата светска војна, селото настрадало. Голем дел од населението побегнало кон Бугарија, и главно се населило во Неврокопско, Сливен и регионот и во Плевенско. Под притисок на грчките власти, особено по познатиот инцидент во Трлис и Караќој од јули 1924 година кога биле убиени 17 Македонци, селото го напуштиле 1106 лица. Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското исто така било принудено да замине од селото.
Во 1927 година, селото било преименувано во Левкогија.
Демографија
Во 1928 година во селото биле сместени 246 грчки семејства со 878 лица. Во 1928 година, бројот на населението бил 1212 лица, додека во 1940 година селото броело 1584 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 1057 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1278 жители, во 1971 година имало 745 жители, во 1981 година имало 605 жители, додека во 1991 година имало 611 жители. Денеска, населението на селото е 465 жители според пописот од 2011 година.
Црква „Св. Атанасиј“ - Луково
Свети Атанасиј — главна селска црква во селото Луково.
Историја
Црквата е изградена во 1883 година од делкан камен со средства од самопридонес на населението. Во 1894 година, црквата била зографисана од страна на Аврам Дичов — син на Дичо Зограф — и таа е негово последно дело. Храмот исто така бил зографисан од страна на дебарскиот мајстор Јанаки Ненчов.
Во 2010 година, црквата била ограбена и од неа била одземена 21 икона, кои биле изработени од страна на Аврам Дичов.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со многуаголна апсида во задниот дел. Главниот влез е сместен на западната страна и над него има полукружна ниша со фреска на Апостол Лука, а до внатрешноста води и спореден влез кој се наоѓа на јужната страна и над него има ниша во облик на крст со фреска на патрониот светец Атанасиј Александриски. На јужниот ѕид на црквата има три правоаголни прозорци со иста големина и на иста висина, а правоаголен прозорец има и во средишниот дел на апсидата. Објектот е граден од делкан камен и во целост е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата има правоаголна основа и е прилепена до помошниот објект кој се наоѓа паралелно со северната страна на црквата. Градена е од тули и во горниот дел има по еден залачен отвор на јужната и северната, како и по два залачени отвори на западната и источната страна. Во гробиштата се наоѓаат гробовите на родовите: Маџовци, Коловци, Шуминовци, Петановци и Видичевци.
Портланд Трејлблејзерс
Портланд Трејлблејзерс е професионален кошаркарски клуб од Портланд, Орегон, кој се натпреварува во НБА лигата.
Најголемиот успех клубот го остварил во 1977 година, кога ја освоиле својата единствена НБА титула.
Историја
Клубот започнал да се натпреварува во НБА лигата во 1970 година. За првпат се пласирале во плејофот во 1977 година. Во првото коло биле подобри од Чикаго Булс (2-1), а во второто Денвер Нагетс (4-2). Во конференциското финале тие ги совладале Лос Анџелес Лејкерс (4-0), а во НБА финалето ги совладале Филаделфија Севентисиксерс и ја освоиле својата единствена титула НБА шампион. Од тогаш станале редовен учесник во плејофот сè до 2003 година пропуштајќи го доигрувањето само во 1982 година. Играле уште две финалиња, и ги изгубиле, како и во три конференциски финалиња кои исто така ги загубиле.
Поединечни награди
'''НБА Ол-руки втор тим
Тренери
Ажурирано на 10 јануари 2017.
1659
1659 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1659 година од новата ера, 659. од вториот милениум, 59. од XVII век и последна од 1650-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7167 и 7168 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6409 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5419 и 5420 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2412.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1659 година се протега во 4295 и 4296, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4355 и 4356 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2202. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1069 и 1070 исламска година.
Џоичи Ито
Џоичи Ито (伊藤穰一 Itō Jōichi, роден 1966), познат и како Џои Ито, е активист, претприемач и инвеститор роден во Јапонија и образуван во САД. Тој е претседавач на управниот одбор на Криејтив комонс и на јапонскиот Сикс апарт (Six Apart Japan). Член е на управните одбори на Технорати, Диџитал гараж, WITNESS , Корпорацијата Пиа , Соушал текст (Socialtext) и ајКомонс. Основач е и раководител на инвестициската фирма Неотени ко (Neoteny Co., Ltd). Во октомври 2004 година тој беше назначен како член на управниот одбор на [ИКАНН], со тригодишен мандат почнувајќи од декември 2004. Во август 2005 година стана член на управниот одбор на Фондацијата Мозила.
Ито има добиено бројни признанија за неговата улога како претприемач на полето на компании поврзани со интернет и новите технологии (PSINet Japan, Digital Garage Japan, Infoseek Japan). Тој води блог, има свој вики и канал на ИРЦ, а придонесува и во метроблогирањето за Токио. Во почетокот на кариерата Ито водел ноќен клуб во Јапонија, при што носел музика од жанровите индастријал и рејв од САД.
Ито е роден во Кјото, Јапонија и со семејството се преселил во [Мичигeн], САД на четиригодишна возраст. Кога имал 14 години се вратил во Јапонија кога мајка му станала претседател на јапонскиот оддел на фирмата Енерџи конвержн дивајсиз (Energy Conversion Devices, Inc).
Ито се вратил во САД за да студира информатика на Универзитетот Туфтс во близина на Бостон, Масачусетс. Таму, меѓу другите, го има запознаено Пјер Омидјар, кој подоцна го има основано иБеј (eBay). Поради ригидноста на наставниот план и личниот став дека „учење информатика во училиште е глупаво“ Ито го напуштил Туфтс и подоцна се запишал на студии по физика на Универзитетот во Чикаго. Повторно ги напуштил студиите поради тоа што утврдил, според негово мислење, дека наставната програма е повеќе насочена кон создавање практични инженери, наместо изучување на физиката со цел разбирање на науката. Останал во Чикаго уште една година потоа работејќи како диск-џокеј во ноќни клубови.
Ито моментално е на постдипломски студии на Универзитетот Хитотсубаши  и научен соработник на Центарот Аненберг   при Универзитетот на Јужна Калифорнија.
Ито е јавен застапник на демократското учество кое се заснова на блогирање и економијата заснована на споделување. Живее во префектурата Чиба во Јапонија со партнерот Мизука и е веганец.
Синичане
Синичане — село во Општина Боговиње, во околината на градот Тетово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Долни Полог, оддалечено 12 километри јужно од Тетово. Селото речиси целосно е споено со соседните села Камењане на север и општинскиот центар Боговиње на југ. Се наоѓа на надморска височина од 650 метри. Атарот е мошне мал и зафаќа простор од 2,6 км2. На него преовладува обработливо земјиште на површина од 149 ха, па затоа селото има полјоделска функција.
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Нахијата Калканделен (Nahiye-I Kalkandelen) и имало 52 христијански семејства и 2 неженети христијани.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Синичане живееле 220 жители, сите Албанци.
Според Афанаиј Селишчев во 1929 година, Синичане — село во Долнопалчишка општина во Долнополошкиот срез и има 68 куќи со 395 жители, Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.205 жители, од кои 1.155 Албанци и 50 лица без податоци.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.327 гласачи.
Берчишта
Берчишта (Πολυνέρι, Полинери)' — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Историја
Во еден регистар на санџакот Паша од 1569-70 година селото е означено дека ги плаќа своите даноци и дека во него живеат: муслимани - 33 семејства, 30 неженети и 5 Јуруци и немуслиманите - 20 семејства и 16 неженети.
Селото во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 850 жители македонски муслимани.
Демографија
До 1928 година во селото биле населени 116 грчки семејства со 414 бегалци од Турција. Во 1928 година селото броело 414 жители, додека во 1940 година селото броело 785 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 706 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 748 жители, во 1971 година имало 409 жители, во 1981 година имало 357 жители, додека во 1991 година имало 299 жители. Денеска, населението на селото е 376 жител според пописот од 2001 година.
1453 п.н.е.
1453 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1453. година пред новата ера, 453. од вториот милениум п.н.е., 53. од 15 век п.н.е. и четвртта од 1450-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4055 и 4056 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3297 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2307 и 2308 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 700 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1453 година се протега во 1183 и 1184, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1243 и 1244 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 910 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2138 и 2137 исламска година пред хиџра.
Семрежна разработка
Семрежна разработка (web development) претставува разработка на мрежно место за Интернет (Светска мрежа) или интранет (приватна мрежа). Развојот на веб може да варира од развој на едноставни статичнаи страници со прост текст до комплексни Веб-засновани интернет апликации (семрежни прилози), електронски бизниси и услуги на друштвените мрежи. Во поширок опсег Развојот на Веб може да вклучува веб-инженерство, веб-дизајн, разработката на семрежна содржина, врски со клиенти, комуникација клиент/сервер, конфигурација за безбедност на веб-сервер и мрежа и развој на е-трговија.
Меѓу стручњаците „семрежна разработка“ обично се однесува на главните не дизајнерски аспекти на градење мрежни места:обележување и кодирање. Развојот на Веб може да користи системи за управување со содржини (CMS) за да ги направи промените на содржините полесни и достапни со основните технички вештини.
Развојот на веб како индустрија
Од комерцијализацијата на веб мрежата, развојот на веб е растечка индустрија. Растот на оваа индустрија е воден од деловните бизниси кои сакаат да ја користат своето мрежно место за рекламирање и продажба на производи и услуги на клиенти.
Постојат многу алатки кои се слободни за користење за семрежна разработка, како што се Berkeley DB, GlassFish, LAMP (software bundle) (Linux, Apache, MySQL, PHP), Perl/Plack. Ова ги сведе на минимум трошоците за учење семрежна разработка. Друг фактор што придонесе за растот на индустријата е зголемувањето на едноставниот за употреба WYSIWYG софтвер за семрежна разработка, такви се и Adobe Dreamweaver, BlueGriffon и Microsoft Visual Studio. За да се користи таков софтвер, потребно е познавање HTML и програмски јазици, но основите може да се научат и спроведат брзо.
Постојано расте множеството на алатки и технологии кои им помогнаа на развивачите да градат подинамични и интерактивни мрежни места. Понатаму, веб-развивачите сега изработуваат семрежни прилози со веб-услуги кои традиционално беа достапни само како десктоп апликации. Ова овозможи многу можности за децентрализирање на дистрибуцијата на информации и медиуми. Примери може да се видат со зголемувањето на облак услугите како што се Adobe Creative Cloud, Dropbox и Google Drive. Овие веб-услуги им овозможуваат на корисниците да комуницираат со апликации од многу локации, наместо да бидат поврзани со одредена работна станица за нивната апликациска околина.
Пример за драматичната трансформација во комуникацијата и трговијата, водена од развојот на веб, е е-трговијата. Мрежните места за аукција како eBay го сменија начинот на кој потрошувачите продаваат и купуваат стоки и услуги. Интернет-трговците како Amazon.com и Buy.com (меѓу многу други) го трансформираа искуството за купување и правење зделки за многу потрошувачи. Друг пример за трансформативна комуникација предводена од развојот на веб е блогот. Семрежните прилози, како што се WordPress и Movable Type, создадоа околности за блогови за поединечни мрежни места. Зголемената употреба на системи за управување со содржина со отворен извор и системите за управување со содржини на претпријатието го прошири влијанието на развојот на мрежното место врз интеракцијата и комуникацијата преку Интернет.
Развојот на веб исто така влијаеше на личното вмрежување и маркетингот. Мрежните места веќе не се едноставни алатки за работа или за трговија, туку служат пошироко за комуникација и друштвено вмрежување. Мрежните места, како што се Фејсбук и Твитер, им овозможуваат на корисниците платформа за комуникација и организација на интерактивен начин за вклучување во јавноста.
Основно
Во пракса, многу веб-развивачи ќе имаат основни интердисциплинарни вештини/улоги, и тоа како:
Безбедносни причини
Развојот на веб зема предвид многу безбедносни причини, како што се проверка на грешка при внесување на податоци преку формулари, филтрирање на излез и шифрирање. Злонамерните практики, како што е SQL инјекцијата, можат да бидат извршени од корисници со лоша намера, но со само примитивно знаење за семрежна разработка како целина. Скриптите може да се користат за експлоатација на мрежни места со давање неовластен пристап до малициозни корисници кои се обидуваат да соберат информации како што се адреси на е-пошта, лозинки и заштитена содржина како броеви на кредитни картички.
Дел од ова зависи од опкружувањето на серверот врз кое работи јазикот за скриптирање, како што се ASP, JSP, PHP, Python, Perl или Ruby, и затоа не мора да го одржуваат самите веб-развивачи. Сепак, охрабрувано е строго испробување на семрежни прилози пред јавно објавување за да се спречи појава на вакви експлоатирања. Ако одредена форма за контакт е обезбедена но мрежно место, таа треба да содржи поле за captcha(со тоа се потврдува дека клиентот е човек, а не компјутер) во кое се спречуваат компјутерските програми автоматски да ги пополнуваат формуларите и исто така да испраќаат пошта по пошта.
Заштита на веб-серверот да биде безбеден од напад често се нарекува зацврстување на пристаништето на серверот. Многу технологии влегуваат во игра за да ги чуваат информациите на Интернет безбедни кога се пренесуваат од една на друга локација. На пример, TLS сертификати-те (или "SSL сертификатите") ги издаваат органите за сертификати за да помогнат во спречување на измама на Интернет. Многу програмери често користат различни форми на енкриптирање при пренесување и складирање на чувствителни информации. Основното разбирање на загриженоста за безбедноста на информатичката технологија е често значен дел за веб-развивачот.
Бидејќи нови безбедносни дупки се наоѓаат во семрежните прилози дури и по испробување и лансирање, ажурирањата на безбедносните лепенки се чести за широко користените апликации. Честопати, работата на веб-развивачите е да ги ажурираат апликациите бидејќи се ослободуваат безбедносните закрпи и се откриваат нови безбедносни проблеми.
Културна икона
Иконите и луѓето
Човечките суштества го добиваат својот статус на културна икона поради своите дела, постигнувања, улога во општеството, верувања, убедувања.
Иконските фигури можат да произлезат и од социјалните групи (геј икона, поп икона), политички партии, меѓу обожавателите, особено во спортот или музиката.
Некои слики можат да бидат мошне препознатливи, иако честопати не им се знае името или називот, како на пример Џоконда.
Примери на културни икони ширум светот
Културните икони можат да бидат национални, регионални или поврзани со некој град, можат да симболизираат нации, или пак да евоцираат некои одредени вредности. На пример, Франција ја користи Маријана како симбол на Француската револуција и отфрлањето на кралството во корист на републиката која исто така претставува некој вид нивна културна икона.
Банска Штијавница
Банска Штијавница (словачки: Banská Štiavnica; Schemnitz; Selmecbánya (Selmec)) — град во централна Словачка кој се наоѓа во средина на огромна калдера, создадена по колапсот на стар вулкан. Поради својата големина калдерата е позната под името Штијавнички Планини. Самиот град има околу 10.000 жители. Тој е целосно сочуван средновековен град. Поради својата историска вредност, градот со околината бил прогласен за светско наследство од УНЕСКО на 11 декември 1993 година.
Историја
Градот своето основање и местоположбата ја должи на рудниците, посебно на рудниците на сребро. Според доказите од археолошките ископувања, местото било населено уште во младото камено време.