cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тенкоклун галеб
Опис
Овој вид се одликува со 37–40 cm должина и со 90–102 cm распон на крилја. Сличен е со црноглавиот галеб, но е малку поголем и главата не му е црна, туку бела. Тенкоклуниот галеб е речиси целиот бел, освен во лето, вратот, градите и долниот дел му се розови, а краевите на основните пердуви му се сиви и црни. На опашката има црно-бели ленти. Клунот му е елегантен, вратот долг, а нозете црвени. Оваа птица станува зрела по втората година кога станува возрасен галеб. Првата година крилата на птиците се потемни и имаат црна опашка. Името на оваа птица доаѓа од италијанскиот природонаучник Џузепе Гене.
Исхрана
Тенкоклуниот галеб се храни со мали риби, инсекти и ракчиња.
Размножување
Овие птици се гнездат во колонии, оддалечени по помалку од 1 м, па дури и само по 20 см. Гнездото е претставува мала вдлабнатинка во песокот или на земја и несат 2-3 јајца. Како и повеќето галеби, тој е повеќе дружељубив во зима и прави поголеми јата. Тој не е океански вид и ретко се гледа на море, далеку од бреговите. Тој е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици (AEWA).
Аланд (река)
Аланд е река во германските покраини Долна Саксонија и Саксонија-Анхалт, лева притока на Елба. Таа е продолжување на реката Бизе (поток од Зехаузен), која е продолжување на реката Милде. Аланд е 27 километри долга, така што целиот систем Милде-Бизе-Аланд е 97 километри долг. Аланд се влева во Елба во Шнакенбург.
Христијанска црква „Оаза“
Христијанска црква „Оаза“ ― евангелско-протестантска црква која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.
Историја
Христијанската црква „Оаза“ во Македонија започнала преку ЕЦ Штип во 2007 година, од група верници кои сакале поголема слобода за Светиот Дух во работата на црк­вата, во вдахнато славење и молитви во живо сведочење и евангелизирање. Во 2010 година била регистрирана како верска заедница под називот Христијанска црква „Оаза“ во РМ. Истата година, неделните богослужби биле во изнајмен простор на Радио Канал77. Црквата е активна во разни области, како повремени хуманитарни активности, евангелизациски напори за достигнување на градот Штип и околни места како Делчево, Велес, Кратово. Во 2014 година, Зоран и Оле Илиевски заминале да започнат ХЦ „Оаза“ во Скопје. Црквата се занимава со служба со ТВ програми кои се емитуваат на регионални ТВ станци низ Македонија, како и со бесплатно ширење на книги преведени на македонски јазик.
NGC 5953
NGC 5953 — леќеста галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5953 се споменува и како UGC 9903, MCG 3-40-5, CGCG 107-8, IRAS 15322+1521, Arp 91, VV 244, KCPG 468A.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5953 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5953 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 34 м 32,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 11' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 169°.
Други поделби
Проучување на NGC 5953 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55480. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 199; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1494. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 82.
Тумбенски манастир
'''Тумбенски манастир „Св. Троица“''' (Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Τούμπας) — машки манастир кај селото Тумба, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот е основан во 1883 – 1884 г. откако Атанасиос Цападас од Шилинос открил закопана икона на Светата Троица во месноста Света Троица. Во 1977 г. е изградена нова манастирска црква во облик на трикорабна крстокуполна базилика. Во страничните кораби има параклиси — едниот посветена на Свети Кузман и Дамјан, а другиот на на Св. Константин и Елена.
NGC 1573A
NGC 1573A — спирална галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1573A се споменува и како UGC 3150, MCG 12-5-20, CGCG 328-21, IRAS 04423+7322.
Откривање
Објектот е откриен на 1 август 1863 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1573A е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,6 m/лм2. NGC 1573A има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 48 м 26,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 73° 28' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 1573A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16052. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 5; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8505.
Ијан Сомерхолдер
Ијан Џозеф Сомерхолдер (роден на 8 декември 1987 г.) — американски глумец и модел, најпознат по улогата на Буни Карлајл во серијата Изгубени и Дејмон Салваторе во натприродната драмска серија Вампирски дневници.
Животопис
Самерхолдер е роден и израснат во Кавингтон, Луизијана, син на Една, физиотерапевт, и Роберт Сомерхолдер, независен градежен претприемач. Тој е второ родено дете во семејството, и има постар брат, Роберт, и помлада сестра, Робин. Како католик, тој го посетувал приватното католичко училиште во Кавингтон. На возраст од 10 до 13 години, тој започнал да се занимава со манекенство, а на 17 години се впуштил во глумецските води.
Кариера
Летото 2000 година, Сомерхолдер глумел во краткотрајната серија Млади американци. Тој го глумел Хамилтон Флеминг, син на деканот на едно престижно училиште. Во 2002 година, тој го глумел бисексуалецот Пол Дентон во филмската адаптација на Роџер Ејвери, Правила за привлекување заснована на истоимениот роман на Брет Истон Елис', заедно со Џејмс ван дер Бик, Шенин Сосамон, и Џесика Бил.
Во 2004, Сомерхолдер успешно се пробил на филмската сцена со улогата на Буни Карлајл во хит серијата Изгубени. Сепак, и покрај смртта на неговиот лик во дванаесеттата епизода од првата сезона, тој повторно се појавува во улогата на Буни во уште седум епизоди во периодот помеѓу 2005 и 2010 година, вклучувајќи ја и последната епизода од серијата. Сомерхолдер бил првиот глумец кој бил ангажиран за серијата, а воедно и првиот лик кој умира.
Во 2009 година, Сомерхолдер се појавил во филмот Турнир на убијци каде игра улога на убиец кој учествува во смртоносен натпревар со други убијци.
Во јуни, истата 2009 година, Сомерхолдер добил улога на вампир Дејмон Салваторе во серијата Вампирски дневници. Премиерата на оваа серија, привлекла најголемо внимание од сите серии кои биле емитувани дотогаш, од основањето на оваа телевизија, во 2006 година. Серијата останала највисоко рангираната серија на овој канал, со што изведбата на Сомерхолдер, исто како и шоуто, добиле многу позитивни критики.
Во октомври 2012 година било објавено дека Сомерхолдер ќе се појави во филмот Ограничени со време, кој започнал со снимање во Лос Анџелес.
Филантропија
Сомерхолдер учествувал во расчистувањето на нафтената платформа Дипвотер Харајзон по изливањето на нафта, која предизвикала една од најголемите еколошки катастрофи во историјата на САД, на 22 април 2010 година. Тој помагал околу оштетениот животински свет, и воедно ја известувал пошироката јавност на кои начини можат да помогнат. Сомерхолдер исто така го поддржува и хуманото општество Сент Темени, кое всушност е организација за засолнување и грижа за животните. На 13 ноември 2010 година, тој организирал добротворна акција за оваа организација. Во текот на настанот, Сомерхолдер ја претставил донацијата од 11.100 долари од љубителите на Вампирски дневници.
Сомерхолдер, заедно со своите колеги од Вампирски дневници, Кендис Акола и Мајкл Тревино, го поддржува интернет проектот It Gets Better, чија цел е да се спречи самоубиството кај лезбејките, хомосексуалците, бисексуалците, кој е поврзан со американската организација Проект Тревор.
Преку Твитер и неколку негови интервјуа, Сомерхолдер изјавил дека ќе ја основа Фондацијата Ијан Сомерхолдер (која започнала со работа на 8 декември 2010 година, на неговиот 32. роденден), за која тој се надева дека ќе им помогне на луѓето да разберат колку е важно да се заштити средината и животните. Тој изјавил: „Наместо подароци, мојата роденденска желба оваа година е да се здружиме и сите заедно да собереме средства за да ги поддржиме проектите кои се организираат за заштита на нашето место на живеење и грижа за животните – нашите пријатели прикриени со крзно.“.
Личен живот
Сомерхолдер бил во врска со колешката од Вампирски дневници, Нина Добрев, од 2010 до 2013 година. Во средината на 2014 година, Сомерхолдер започнал врска со глумицата Ники Рид. Тие ја потврдиле нивната веридба во февруари 2015 година, и се венчале на 26 април 2015 година во Малибу, Калифорнија.
Сенски Висови
О-де-Сен е најдобро познат по тоа што го содржи модерниот канцелариски, кино и трговски комплекс Ла Дефанс, еден од главните економски центри на велеградот Голем Париз и една од најголемите деловни области во Европа. О-де-Сен е еден од најбогатите департмани во Франција; има највисок БДП по глава на жител од 104.000 евра во 2016 година.
Историја
Од 1790 до 1968 година, О-де-Сен бил дел од поранешниот департман Сена.
Департманот О-де-Сен е создаден во 1968 година, од делови на поранешните департмани Сена и Сена и Оаза. Неговото создавање го одразува спроведувањето на законот донесен во 1964 година; Нантер веќе бил избран за префектура за новиот департман на почетокот на 1965 година.
Во 2016 година, Советот на департманот Сенски Висови гласал за спојување на О-де-Сен и Ивлин, неговиот западен сосед. По сличното гласање во Ивлин, била основана јавна меѓуресорна усстанова. Спојувањето ќе продолжи доколку гласачите во двата департмана изгласаат мнозинство советници на изборите во 2021 година. Името Сена и Оаза (департман укинат во 1968 година) се дискутирало за новиот департман.
Местоположба
О-де-Сен и два други мали департмани (Сена-Сен-Дени и Долината на Марна) образуваат внатрешен прстен околу Париз, познат како Petite Couronne (буквален превод: „Мала круна“). Заедно со Градот Париз, тие се вклучени во Голем Париз од 1 јануари 2016 година. Тој е најмалиот департман во Франција по Сена-Сен Дени и Долината на Марна. Многу е помал од Малдивите или Конектикат.
Администрација
О-де-Сен опфаќа три арондисмани и 36 општини:
Економија
О-де-Сен е еден од најбогатите француски департмани и една од најбогатите области во Европа. Нејзиниот БДП по жител, според официјалните бројки на Евростат, бил 104.000 евра во 2016 година.
Политика
Во 1990-тите и раните 2000-ти, О-де-Сен го привлекол вниманието на националните медиуми како резултат на корупциски скандал во врска со злоупотребата на јавните средства обезбедени за станбените проекти на департманот. Вклучени биле поранешниот министер и претседател на советот на департманот Шарл Паскуа, како и други личности од партијата Обединети за Републиката (РПР).
О-де-Сен била политичка база на Никола Саркози, претседател на Француската Република од 2007 до 2012 година. Тој бил градоначалник на Неји на Сена (1983–2002) и претседател на Советот на департманот на О-де-Сен (2004–2007) пред да ја преземе функцијата. Саркози го наследил Паскуа како претседател на Советот на департманот.
Совет на департманот О-де-Сен
О-де-Сен е управуван од Совет на департманот. Неговите 46 члена се нарекуваат департмански советници. Гласачите на О-де-Сен обично гласаат за десничарските партии; никогаш немало левичарско мнозинство од основањето на департманот во 1968 година.
Советот на департманот е советодавен орган на департманот. Извршната власт е предводена од претседателот на советот, потпомогнат од потпретседателите, задолжени за различни ресори. Департманските советници се избираат (двајца по кантон) од жителите на департманот на шест години (без ограничување на бројот на мандати).
Претставници на национално ниво
О-де-Сен има 13 члена во Националното собрание.
Во Сенатот, О-де-Сен е претставен со 7 члена.
1053 Вигдис
1053 Вигдис — астероид, откриен од германскиот астроном Макс Волф на 16 ноември 1925 година. Привременото име било 1925 WA. До денес не се знае што означува името на објектот.
Згорњи Обреж
Згорњи Обреж (словенечки: Zgornji Obrež) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Третиот аргумент
Третиот аргумент е наградуван стрип, графички роман, по мотивите на книжевноста на Милорад Павиќ. Стрипот го направија уметникот Зоран Туциќ и писателот Зоран Стефановиќ.
За проектот
Стрипот го направија Туциќ и Стефановиќ по мотиви на книжевноста на Милорад Павиќ, и тоа по приказните: „Веџвудовиот прибор за чај“, „Коњите на Свети Марко или Романот за Троја" и „Третиот аргумент" и песните „Партија шах со мексиканските фигури" и „Романот за Троја". Учествуваат и костимографот Јасмина Игњатовиќ (женски костими во првата приказна); сликарот и вајар Јасна Николиќ (фигури-концепти) и уметничкиот фотограф Милинко Стефановиќ.
Според мислењето на најавторитетни критичари, Третиот аргумент е стрип-загатка, необичен, дури и во светски рамки. Настанал по приказните на српскиот кандидат за Нобелова награда, „првиот писател на 21 век“, Милорад Павиќ (1929-2009). Трите приказни формираат целина, која го разгледува „европското прашање“ од историска, антрополошка, психолошка, мистична и политичка гледна точка — предрасудите, траумите и митовите. Љубовната романса ја крие приказната за материјата, историските настани ја кријат бездната на времето, а третиот аргумент е оној што е одлучувачки за судбината не само на Европа, туку и на човекот и цивилизацијата...
Во постмодерниот начин, роман на Павиќ Кутија за пишување (1999), врз основа на приказната „Веџвудовиот прибор за чај“, директно воведува Третиот аргумент во своето дејствување.
Лисицата и Волкот (бајка)
„Лисицата и волкот“ ( „Лисицата-сестра и волкот“, „Приказната за сивиот волк“ ) е заплет на неколку руски народни приказни. Според индексот на бајки, тоа е контаминација на СУС 1 + СУС 2 + СУС 3 + СУС 4.
Заплет
Таканаречената "контаминација" се наоѓа во бајката, која се состои во спојување на неколку парцели со една тема. Во бајката „Лисицата и волкот“ традиционално се поврзуваат три епизоди: „Лисицата краде риба од санката“, „Волкот во дупката“ и „Претепаниот нетепаниот го носи. Епизодите ги обединуваат карактеристичните постапки на ликовите од ист тип во различни ситуации - лукавата Лисица и глупавиот Волк. Пронајдоците и лукавоста на Лисицата која располага со читателите или слушателите во нејзина корист, а сериозноста на конфликтот меѓу животните е измазнета со мек хумор.
Еднаш Лисицата видела човек како носи санка полна со риби. Лисицата одлучила да јаде риба и се преправила дека е мртва. Еден човек ја земал Лиса и решил да и го стави нејзиното крзно на јаката. Во меѓувреме, Лисицата ја јаде рибата и бега. На патот, таа се сретнала со Волкот и му кажала дека фатила риба, ја втурнала опашката во дупка и рекла: „Фати ги рибите, мали и големи! " Волкот и се покорувал на Лисицата и таа рекла: „Јасно, расчисти ги звездите на небото! Замрзнете, замрзнете ја опашката на волкот! "Си оди. А, Волкот, будала останал уште да седи со опашката натопена во веќе замрзната дупка. Во меѓувреме, селаните го забележале Волкот, кој од страв почнале да го тепаат со што било: со палки, гребла, со раце, но Волкот не можел да излезе поради замрзната опашка во ледената дупка. Но, тој сепак успеал да ја откине опашката и да побегне.
Во меѓувреме, Лиса се прикрала во колибата во потрага по нешто што може да се јаде и нашла тенџере со тесто, но тестото и се излеало по главата и Лиса заминала. Наскоро таа се среќава со Волкот, кој ја раскажува неговата приказна, а самата Лисица вели дека и таа била претепана и го прикажува тестото како да е тоа нејзиниот мозок. Волкот се сожалува за Лисицата и тој и се нуди да ја носи на својот грб.
Потекло
Една од првите верзии на бајката била објавена приближно во 18 век, а во 2003 година била преобјавена во збирката Стара звона на нов начин: Руска бајка во изданијата на крајот на 18 век. „Класичните“ верзии на приказната биле снимени во областа Бобровски во провинцијата Воронеж од страна на А.Н. Афанасјев во 1848 година, во областа Переславл-Залески во московската провинција од страна на Н. Бодров и во областа Харков во истоимената провинција од писателот Г. Ф. Квиткој-Основјаненко, а потоа објавено во збирката на Афанасиев.
Во индексот на бајките на Арн-Томпсон, заплетот има број 7 и опис: „По совет на Лисицата, Волкот ја спушта опашката во ледената дупка за да фати риба; опашката замрзнува; Волкот бега од луѓето (мажи, жени со разјарени раце) со тоа што ќе си ја пресече опашката “. Овој заговор се користи во споменикот на француската урбана литература од крајот на XII-XIV век „Роман за лисицата “, каде што на ист начин главниот лик, лисицата Ренар, го мами волкот од Исенгран.
Сиднеј
Сиднеј (англиски: Sydney) — главниот град на Нов Јужен Велс со над 4.000.000 жители. Тој е најстариот град во Австралија, населен во 1788 г. и е ценет како главен трговски и културен центар на Австралија.
Градот е многу добро познат по одржувањето на Летните олимписки игри во 2000 год.
Акцијата Стадион
„Акцијата Стадион“ (хрватски: Akcija Stadion) — југословенски филм од 1977 година, во режија на Душан Вукотиќ, кој е автор и на сценариото заедно со Славко Голдштајн. Главните улоги ги толкуваат: Игор Гало, Фрањо Мајетиќ, Звонимир Чрнко, Божидар Алиќ, Јадранка Стилин, Звонимир Лепетиќ, Дарко Сриќа, Наташа Хржиќ, Златко Мадуниќ, Борис Краљ и Душан Јаниќијевиќ. Филмот освоил неколку награди, и тоа: Големата сребрена арена и Златната арена за сценарио на Пулскиот филмски фестивал; Златната роза Лидица на Филмскиот фестивал во Карлови Вари; и специјална диплома на Звонимир Лепетиќ на фестивалот во Ниш.
Синопсис
Во 1941 година, за стадионот Максимир во Загреб, усташите организираат голем собир на средношколците со намера да ги издвојат Србите и Евреите. Меѓутоа, младите комунистички илегалци го саботираат планот...
Неофит V Цариградски
Неофит V Цариградски — Вселенски патријарх во период од неколку денови во 1707 година.
Живот
Неофит бил назначен за митрополит во Ираклија на 15 мај 1689 година. Епископите како и верниците го избрале за патријарх на 20 октомври 1707 година. Но не бил одобрен од страна на султанот, кој го имал правото, како и претходно што го имале византиските цареви, да го потврди изборот. Па така по само пет денови Неофит бил заменет и останал митрополит во Ираклија сè до 1711 година, кога и најверојатно починал.
Керамитчето (Челевец)
Керамитчето — археолошко наоѓалиште во селото Челевец општина Демир Капија. Наоѓалиштето претставува населба од средниот век. На левиот брег на Вардар, по површините на нивите има фрагменти од керамички садови и множество градежен материјал.
Тера Нова (залив)
Тера Нова  — залив кој често е без мраз, долг околу 64 km, кој се наоѓа помеѓу Кејп Вашингтон и Ледениот јазик Дригалски долж брегот на Викторија Земја, Антарктик.
Откриен е од Британска Националната антарктичка експедиција (позната како Експедиција Дискавери) под Роберт Фалкон Скот, 1901–1904 година, и именуван од него по Тера Нова, еден од помошните бродови за експедицијата.
Италијанската постојана Станица Сучели се наоѓа во заливот, како и Станица Јанг Бого во Јужна Кореја. Релјефен влез може да се најде во југозападниот агол на заливот. Во заливот Тера Нова, крај брегот на Скот во Викторија, Антарктик, постои голем џеб со отворена вода во текот на поголемиот дел од зимата на јужната хемисфера, дури и додека поголемиот дел од остатокот од крајбрежјето на Антарктикот е цврсто опфатен од замрзнатиот Јужен Океан. Овој џеб со отворена вода - полиња - е резултат на исклучително силни ветрови што дуваат надолу од Транс-Антарктичките планини. Овие жестоки катабатички ветрови го движат морскиот мраз кон исток. Бидејќи доминантниот шаблон на ледениот нанос во областа е на север, ледениот јазик Дригалски го спречува заливот повторно да се насели со морски мраз.
Оваа слика од полиња на заливот Тера Нова беше снимена со спектрорадиометар за сликање со умерена резолуција (MODIS) на сателитот Аква на НАСА на 16 октомври 2007 година. Морскиот мраз се наоѓа над Росовото Море како напукната и распадната шофершајбна. Ледниците со сина боја се слеваат од Транс-Антарктичките планини. Иако ледниците може да изгледаат сини поради топената вода, тие исто така можат да ја добијат таа нијанса кога ветрот ќе ја излие и полира површината на мразот. Со оглед на јачината на катабатичките ветрови долж овој дел од брегот на Антарктикот, веројатно е дека сината боја на овие ледници е резултат на нивното исчистување од снег.
Големата слика дадена погоре има просторна резолуција (ниво на детали) од 250 метри по пиксел. Тимот за брз одговор на MODIS обезбедува слики од регионот двапати дневно во дополнителни резолуции и формати, вклучително и верзија со лажни бои што го подобрува контрастот помеѓу мразот и облаците.
Сликата на НАСА е учтивост на тимот за брз одговор на МОДИС, Центарот за вселенски летови Годард.
Тимот, во кој беа вклучени и двајца корејски истражувачи, ги помина последните три недели надвор од корејската станица Џанг Бого.
Водачот на истражувањето, професорот од Универзитетот во Отаго, Дејвид Приор, вели дека целта е да се открие што ја контролира деформацијата на мразот и како ледените плочи можат да реагираат на температурните промени или променливите услови на рабовите на ледените полиња.
„Самото истражување е навистина возбудливо; пробивме дупки во ледникот, ставивме експлозиви во нив и потоа ги пуштивме.
„Ги снимивме експлозиите и однесувањето на мразот преку геофони и брзината на звучните бранови ќе ни каже за физичките својства на мразот“, вели тој.
Професорот Приор вели дека податоците што ги собрале биле речиси недопрени и се усогласени со тоа како тие предвидувале дека ледникот ќе реагира, иако на патот имало неколку изненадувања.
„Една од работите што ги направивме беше континуирано снимање на ледникот, не само кога испуштавме експлозии.
„Она што го откривме е дека има огромна количина на активност во мразот наутро околу 4-5 часа додека денот се загрева. Мислиме дека ова е поврзано со површината на затоплувањето на мразот, но ќе треба повеќе да се испита“, вели тој.
Ова е прв пат да се изврши ваков тип на сеизмолошки истражувања на зоната на смолкнување на ледникот.
Главниот научен советник за Антарктикот Нов Зеланд, д-р Фиона Шанхун, вели дека оваа работа не би била возможна без поддршка од Корејскиот институт за поларни истражувања.
„Тимот остана на станицата Џанг Бого, која е корејска база во заливот Тера Нова, околу 350 километри северно од базата Скот.
„Оваа соработка ја покажува важноста да се работи со други национални програми на Антарктикот за подобро да се разбере динамиката на мразот во светот што се загрева“, вели таа. Анализа на сателитски снимки (Landsat 1 MSS, 4 TM и SPOT 1 XS), на воздушни фотографии на американската морнарица (TMA) и на U.S.G.S. мапите овозможија да се проценат голем број параметри кои се однесуваат на динамиката на површината (помеѓу 1956 и 1990 година) на осум ледени јазици и на две ледени гребени во областа на заливот Тера Нова. Студијата покажува дека помеѓу 1960-63 и 1972-73 година имало одлучно намалување на површините на некои од јазиците и полиците: -53 km2 за јазикот на ледникот Авијатичар и -124 km2 за ледената покривка Нансен. Од друга страна, областите генерално се зголемија во периодот 1972-73 до 1988 година. Исклучок од оваа ситуација е малата ледена полица Хелс Гејт чија површина се намалила за 1,15 км2 помеѓу 1956-57 и 1988 година. Пресметаната површинска брзина на мразот јазиците покажува дека тие се зголемуваат од линијата за заземјување до нивната надворешна граница. Вредностите на стапката на надолжно напрегање генерално се зголемуваат од линијата за заземјување до веднаш по почетокот на ледениот јазик, по што тие се намалуваат продолжувајќи кон неговата надворешна граница. Интеграцијата на вредностите на областа со податоците за звуци на радио-ехо овозможи да се пресметаат испуштањата на мраз на јужниот тек на ледникот Дејвид (12km3a−1) и на Авијатичарот Ледник Јазик (0,62 km3 a−1). Понатаму, врз основа на достапните податоци, за овие два ледени јазици се изведени вредности на базално топење помеѓу 25 cm a-1 и 100 cm a-1 и вредности на замрзнување на дното од 20 cm a-1 за ледениот јазик Дригалски. Различните спектрални одговори на глацијалните области овозможија да се разликуваат областите на аблација од оние на акумулација и да се разликуваат различни типологии на мраз (мразот на ледникот, топениот езерски мраз и морскиот мраз формиран на интерфејсот на ледената полица-океанот).
Згорња Поханца
Згорња Поханца (словенечки: Zgornja Pohanca) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Тера Нова (залив)
Специјално заштитено подрачје на Антарктикот
Морска област од 29,4 км од заливот, која опфаќа тесен појас од крајбрежни води долга околу 9,4 км, веднаш јужно од станицата Зукчели и се протега до максимум 7 км од брегот, е означено како Специјално заштитено подрачје на Антарктикот (ASPA 161). Тоа е важно место за долгорочно истражување на морската екологија на бентос заедници. Како и богатите и сложени сунѓер и антозои заедници, страницата поддржува колонија од Adélie пингвин во Адели Ков.
Унтерлис
Унтерлис (Unterlüß) — село и поранешна општина во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2015 година е дел од општината Зидхајде.
Се наоѓа околу 30 километри североисточно од окружниот град Целе и 25 километри југозападно од градот Илцен.
Местоположба
Унтерлис се наоѓа во близина на Лисвалд, големо шумско подрачје со мешана шума.
Кон општината припаѓале местата: Гехефте Алтензотрит, Линсхолц, Лутерло, Нојензотрит, Но-Лутерло, Нојшредерхоф, Шафстал, Шредерхоф, Зиденхолц и Терхоф.
Историја
Од август 1944 до април 1945 година постоел подкамп на концентрацискиот камп Берген-Белзен во Унтерлис-Алтензотрит. Чувани од СС-војници, околу 600 затворенички биле принудени да ја чистат шумата или да работат во фабриката „Рајнметал“.
904 Рокефелија
904 Рокефелија — астероид од главниот астероиден појас кој е во орбита околу Сонцето. Астероидот е откриен од Макс Волф на 29 октомври 1918 година. Бил именуван по американскиот филантроп и нафташ Џон Рокфелер.
Никарагва (езеро)
Никарагва (lago de Nicaragua, lago Cocibolca, Mar Dulce) — најголемото езеро во Средна Америка. Се наоѓа во југозападниот дел на Никарагва. Поврзано е со езерото Манагва на север. Зафаќа површина од.
Најголем остров во езерото е Ометепе со два вулкани, втор најголем е Запатера на север, додека на југ се наоѓаат Солентинамските острови. Покрај нив, тука се наоѓаат и околу 400 островчиња.
Реката Сан Хуан истекува од езерото и се влева во Карпиското Море. На тој начин помалите бродови од Атлантикот можат да пловат до пристаништата на неговиот брег. Историските записи говорат дека карипските пирати трипати го напаѓале градот Гранада на брегот на езерото Никарагва.
На езерото Никарагва владее жив соораќај кој ги поврзува неговите брегови. Веќе подолго од век постоеле планови езерото Никарагва и реката Сан Хуан да се искористат за изградба на канал помеѓу Атлантикот и Тихиот Океан (таканаречен Никарагвански Канал).
Многу морски видови на риба можат да допливаат и опстанат во слатководното езеро Никарагва, како што се сабјарката и ајкулата. Езерото денес е прилично загадено.
Мрежна картичка
Контролерот за мрежниот интерфејс е хардверска компонента која го поврзува компјутерот со компјутерска мрежа. Контролерот може да се нарекува како мрежен адаптер или како ЛАН адаптер.
Намена
NIC им овозможува на компјутерите да комуницираат преку компјутерска мрежа. NIC е уред кој може да комуницира и на слој 1 од ОСИ (физичкиот слој) и на слој 2 (слојот на податочната врска), како што овозможува физички пристап до мрежен медиум и обезбедува ниско ниво на адресирање преку употреба на MAC адреси. NIC им овозможува на корисниците да се поврзат едни со други со користење на кабли или со безжично поврзување.
Иако другите мрежни технологии постојат (на пример прстен), присутноста на Ethernet речиси има постигнато од средината на 1990-тите години.
Секоја Ethernet мрежна картичка има уникатен 48-битен сериски број кој се нарекува како MAC адреса, која е сместена во ROM-от. Секој компјутер кој е на Ethernet мрежа мора да има картичка со единствена MAC адреса. Нормално тоа треба да биде безбедно па може да се претпостави дека нема две мрежни картички кои ќе ја делат истата адреса, бидејќи продавачите на картички набавуваат блокови од адреси од Институтот на IEEE и доделуваат единствена адреса за секоја картичка за време на неговото производство.
Со оглед на мрежните картички кои се користат за проширувачките картички кои може да се приклучуваат на компјутерската магистралата. Ниската цена и присутноста на Ethernet стандардот значи дека повеќето понови компјутери имаат вграден мрежен интерфејс на нивната матичната плоча. Овие имаат Ethernet способности кои се интегрирани во чипсетот на матичната плоча или се спроведувани преку ниската цена на Ethernet чипот, поврзан преку PCI (или поновата PCI Express) магистралата. Посебна мрежна картичка не е потребна, освен ако повеќе интерфејси се потребни или некој друг тип од мрежа се користи. Понови матични плочи дури можат да имаат вградени двојни мрежни интерфејси.
Имплементација
Картичката спроведува електронски спој кој е потребен за комуникација со помош на физичкиот слој и слојот на податочната врска како стандардот Ethernet. Ова обезбедува основа за целосен мрежен стек протокол (protocol stack), овозможувајќи комуникација помеѓу мали групи на компјутери на истиот LAN и големи мрежни комуникации преку насочувачки протоколи, како IP.
Постојат четири техники кои се користат за пренос на податоци, NIC може да користи една или повеќето од овие техники:
Мрежната картичка обично има RJ-45, BNC, или AUI приклучоци каде што мрежниот кабел се поврзува, како и неколку LED диоди за да го извести корисникот на тоа дали мрежата е активна и дали има или нема податоци кои се пренесуваат на неа. Мрежните картички обично се достапни во 10/100/1000 Mbit/s. Ова значи дека тие можат да ја поддржат замислената максимална брзина на трансфер на податоци од 10, 100 или 1000 мегабити во секунда.
Понекогаш зборовите "управувач (контролор)" и "картичка" се користат наизменично кога зборуваме за вмрежување бидејќи најчесто NIC е мрежна картичка. Иако "картичка" е почесто користена но не е толку сеопфатна. "Управувач (контролор)" може да биде во форма на мрежна картичка која се инсталира внатре во компјутерот, или пак можеби се однесува на една вградена компонента како дел од компјутерска матична плоча, насочувач, проширувачка картичка, печатачски интерфејс или USB уред.
Слободна евангелска црква „Добра вест“
Слободна евангелска црква „Добра вест“ ― евангелско-протестантска црква која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.
Историја
Слободната евангелска црква „Добра вест“ со пастор Мите Гошев произлегла од Евангелско-конгрешанската црква во 2005 година. СЕЦ „Добра вест“ припаѓа на движењето на независни евангелски цркви кое во XIX век се јавува како отпор кон традиционализмот и номинализмот на старите протестантски деноминации, посебно во земјите од Западна Европа во кои лутеранската црква прераснало во државна установа.
Фудбалски куп на Хрватска
Фудбалски куп на Хрватска е фудбалско натпреварување во Хрватска кое се одржува секоја година.
Формат на натпреварување
Во купот се натпреваруваат 48 клубови: 32 клуба кои се квалификувале преку жупанијските купови играат во претколото на купот, додека преостанатите 16 ги чекаат победниците во шеснаесттина финалето.
Во завршниот дел на хрватскиот куп учествуваат 16 најдобри клубови според коефициентот на успешност во натпреварувањето во последните пет години, 21 освојувач на Жупанијскиот куп и 11 финалист од жупанијските сојузи со најголем број на регистрирани фудбалски клубови.
Купот се игра на претколо, шеснаесттинафинале, осминафинале, четвртфинале, полуфинале и финале. Претколото, шеснаесттинафиналето и осминафиналето се играат на еден натпревар, во кој домаќин е послабата екипа по коефициентот. Во четвртфиналето и полуфиналето се игра на два натпревари, а паровите се одредуваат со извлекување независно од коефициентот на клубовите. Финалето од сезоната 2014-2015, се игра на еден натпревар и тоа на неутрален терен. Во случај да натпреварот заврши нерешено, се играат две продолженија од 15 минути, а ако ни тогаш нема победник, се шутираат пенали. Освојувачот на купот го добива пехарот Рабузиново сонце и стекнува право да учествува во УЕФА Лига Европа.
Ацуто Учида
Ацуто Учида (内田 篤人, р. ) — јапонски фудбалер, дефанзивец на Шалке 04 и на јапонската репрезентација.
Технички одлики
Неговата природна позиција е десен бек.
Кашима Антлерс
Учида се школувал во средното училиште Шимицу Хигаши и играл фудбал за нивната екипа. Во 2006 година се приклучил на екипата на Кашима Антлерс како 17-годишник и за првата сезона во клубот го носел дресот со број 20. Своето деби во Џеј лигата го направил на 5 март 2006 година, на отворањето од сезоната против Санфрече Хирошима, кога го одиграл целиот натпревар во победата на неговиот тим со 4-3 на гости (натпревар во кој Ацуши Јанагисава постигнал хет-трик за Кашима). Неговиот прв гол како професионален фудбалер дошол на 21 март година, 6 дена пред неговиот 18-ти роденден, кога се запишал во списокот на стрелците против Вентфорет Кофу во победата на домешен терен со 3-1 во 4-тото коло од сезоната. До крајот на сезоната, Учида постигнал само уште еден погодок и тоа на гостувањето кај ФК Токио во победата со 4-2, кога го постигнал вториот гол за неговиот тим за моментално водство од 2-1. Својата прва сезона во професионалниот фудбал ја завршил со 28 настапи и 2 гола, а неговиот тим Кашима Антлерс завршил на 6. место во Џеј лигата со 14 бода помалку од шампионот Урава Редс.
Во следните сезони, Учида станал еден од најстандардните играчи и придонел за освојувањето на три наслови во Џеј лигата (2007, 2008, 2009 година), два Суперкупа (2009, 2010) и еден Емперорс куп.
Шалке 04
Во текот на летото 2010 година Учида потпишал тригодишен договор со германскиот Бундеслигаш, Шалке 04. Трансферот бил раководен од страна на агентот на Учида, Томас Крот - истакнат агент за дејства меѓу германскиот и јапонскиот пазар. Своето деби за новиот клуб го направил на 7 август во поразот од Баерн Минхен со 2-0 во Суперкупот на Германија. На 21 август дебитирал во Бундеслигата на гостувањето против Хамбургер во поразот со 2-1, влегувајќи од клупата на местото на Жоел Матип во 59-тата минута. Во следното коло го одиграл првиот натпревар за клубот пред домашната публика, но повторно во пораз, овојпат од Хановер со 1-2. На 29 септември го направил своето деби во Лигата на шампионите во победата на домашен терен над Бенфика со 2-0; а на 26 април 2011 кога Шалке на домашен терен го пречекал Манчестер Јунајтед во полуфиналето од ова натпреварување, Учида се нашол во почетните единаесет на својот клуб, со што станал првиот јапонец кој играл во полуфиналето од Лигата на шампионите. Речиси еден месец подоцна, на 21 мај, Шалке го освоил Купот на Германија со убедлива победа од 5-0 над второлигашот Дујсбург во финалето, а Учида влегол во игра во 81-вата минута и со тоа го освоил својот прв трофеј во Европа. Првата сезона во дресот на Шалке 04 за него била импресивна и ја завршил со 26 првенствени настапи (14. место), 5 во Купот на Германија (титула) и 11 во Лигата на шампионите (полуфинале), но без постигнат гол.
Сезоната 2011-12 ја започнал со триумф во Суперкупот на Германија на пенали против Борусија Дортмунд, но тој останал неискоритена замена во натпреварот. Сепак, и покрај тоа на крајот му била доделен победнички медал како учесник во натпреварот. Сезоната ја завршил со 26 настапи речиси двојно помалку од претходната сезона.
Следната сезона (2013-14) заради повреда одиграл само 27 натпревари во сите конкуренции. На 18 септември 2013, го постигнал својот втор гол за Шалке, прв во Лигата на шампионите во победата со 3-0 над Стеауа.
Репрзентативна кариера
Учида ја претставувал Јапонија во неколку младински категории. Тој бил дел од селекцијата на Јапонија на Младинскиот Азиски куп во 2006 година во Индија каде јапонците завршиле како вицешампиони. Учида, исто така, учествувал на Светското првенство за играчи под 20 години во 2007 година во Канада.
Арангел (село)
Арангел (изворно: Аранѓел) — село во областа Горно Кичево, во Општина Кичево, сместено во околината на градот Кичево.
Етимологија
Името на селото потекнува од стариот храм „Св. Архангел“, кој се наоѓал на тврдината Меркулија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Горно Кичево, сместено во североисточниот рамничарски дел на Кичевската Котлина, во северниот дел на подрачјето на Општина Кичево. Селото е рамничарско, на надморска височина од 705 метри. Од градот Кичево е оддалечено 13 километри. Арангел се наоѓа на западните падини на планината Челоица.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Манастириште, Илинец, Турска Ливада, Турски Даб, Меѓа, Каменица, Слатина, Меркулија, Јасак, Камчиња, Мерајка, Долга Нива, Бубана, Леска и Волчки Камен.
Селото има збиен тип. Куќите на родовите се групирани.
Историја
Во селото се наоѓаат старини од разни епохи. Покрај селото, од неговата источна страна, се наоѓа возвишението Меркулија или Маркови Кули. Таму се наоѓаат остатоци од некогашна тврдина, а внатре се наоѓаат рушевини од храм „Св. Архангел“. На денот на црковната слава доаѓале луѓе и од околните села. На местото на денешното село се наоѓала населба.
Западно, пак, од селото се наоѓа месноста Манастириште, но во нивите нема видливи остатоци од старини.
Од пред два века во селото започнале да се населуваат муслимански Арбанаси. Истовремено, Македонците од селото постепено се иселувале и до крајот на век нивниот број се намалил на само 14 домаќинства. Доселувањето на Арбанасите се случило кога селото било заземено од Сефедин-бег и го претворил во чифлиг.
Во век, Арангел било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
Последните три домаќинства избегале од селото околу 1900 година. Главите на домаќинствата се викале: Петре, Штерјо и Трпе. Трпе се иселил во прилепското село Ропотово, а останатите во Кичево.
Стопанство
Атарот е мошне мал и зафаќа простор од само 3,4 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 124,3 хектари, на пасиштата отпаѓаат 66,6 хектари, а на шумите 39,8 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото имало 225 жители, од кои 175 Албанци и 50 Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Арангел имало 80 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Во Арангел живее само албанско население, кое во 1961 година броело 372 жители, а во 1994 година 640 жители.
Пописот од 1991 година не бил одржан во селото Арангел, бидејќи неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема податоци.
Според пописот од 2002 година, во селото Арангел живееле 709 жител, од кои 708 Албанци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 292 жители, од кои 278 Албанци, 1 Бошњак и 13 лица без податоци.
Родови
Арангел е албанско село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се: Леновци (32 к.), најстар род во селото, доселени се од областа Матија во северна Албанија. Од споменатата старина се иселиле тројца браќа, првиот дошол во селото Арангел од кој потекнува денешниот род, вториот се иселил во Поповјани, а третиот се иселил во прилепското село Дебреште. Го знаат следното родословие: Ајредин (жив на 70 г. во 1961 година) Мустафа-Ајро-Амет-Тафо, основачот на родот кој се доселил; Бајрамовци (25 к.), доселени се од Мат во северна Албанија, најпрво во Србица, па овде. Во Србица имаат роднини, а тоа се Зиловци (20 к.). Го знаат следното родословие: Реџеп (жив на 80 г. во 1961 година) Фета-Бајрам, основачот на родот кој се доселил од Србица; и Зуљовци (7 к.), најмлади доселеници во селото, исто така од Мат во Албанија.
Според истражувањата, пак, на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Суловци (14 к.), Леновци (22 к.) и Адиловци (13 к.), дошле на чифлик од Србица, а некои кажуваат дека имаат потекло од Дебар и дека тука ги довел Абди-бег да работат на чифлигот.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кичево, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2013 година. Во периодот од 1996-2013 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Осломеј.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Кичево во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Осломеј, во која покрај селото Арангел, се наоѓале и селата Гарани, Жубрино, Лазаровци, Мамудовци, Ново Село, Осломеј, Премка, Србица, Стрелци, Црвивци и Шутово. Во периодот 1950-1952, селото влегувало во рамки на некогашната општина Србица, заедно со селата Арангел, Ново Село, Србица и Туин.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0787 според Државната изборна комисија, сместено во селскиот дом.
NGC 5954
NGC 5954 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Арангел (село)
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 577 гласачи.
NGC 5954
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5954 се споменува и како UGC 9904, MCG 3-40-6, CGCG 107-8, KCPG 468B, Arp 91, VV 244.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Арангел (село)
Културни и природни знаменитости
Во минатото во селото постоел храмот „Св. Архангел“, кој се наоѓал на возвишението Меркулија, а христијанските гробишта се наоѓале на средината на селото, но камените крстови биле уништени од муслиманите.
NGC 5954
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5954 е од видот SBc/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,4 m/лм2. NGC 5954 има привидни димензии од 1,1' х 0,5'.
Арангел (село)
Иселеништво
За иселувањето на христијанските македонски родови се знае следново: македонскиот род Наумовци се иселил во селото Премка (5 к.). Наумовци од Арангел дале свои преселници во Кичево и Битола. Потоа родот Глувачровци (5 к.) се иселиле во соседното село Поповјани. Има македонски иселеници и во соседната област Порече: во селата Девич (Јакимовци, 1 к.), Слатина (Арангелци, 1 к.) итн. Како последни глави на родови кои се иселиле од селото биле Петре, Штерјо и Трпе.
NGC 5954
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 34 м 34,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 12' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
NGC 3510
NGC 3510 — спирална галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3510 се споменува и како UGC 6126, MCG 5-26-40, CGCG 155-50, IRAS 11010+2909, HARO 26, KUG 1101+291.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3510 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3510 има привидни димензии од 4,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 163°.
Други поделби
Проучување на NGC 3510 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33408. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 106; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1980. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 99.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)