cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дневниците на Манипени
Дневниците на Манипени (англиски: The Moneypenny Diaries) ― серијал на романи и раскази кои го прикажуваат животот на госпоѓицата Монипени, личната секретарка на М во серијалот Џејмс Бонд на Ијан Флеминг; сметан за службен спин-оф на книгите за Бонд. Дневниците се напишани од Саманта Вајнберг под псевдонимот Кејт Вестбрук, која е претставена како „уредник“ на книгата. Серијалот е трилогија на романи, иако во 2006 година, Вајнберг објавила и два раскази: „Само за твоите очи, Џејмс“ и „Првиот состанок на Манипени со Бонд“, и двата се појавиле во британски списанија и биле повторно објавени во септември 2020 година како бесплатна е-книга.
NGC 1801
NGC 1801 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1801 се споменува и како ESO 56-SC45, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1801 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m. NGC 1801 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 0 м 34,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 36' 50".
Други поделби
Проучување на NGC 1801 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.
Косовска Каменица
Косовска Каменица (албански: Kamenicë, Dardanë) е мал град и општина во округот Гнилане во источниот дел на Косово. Населението на општината изнесува 35,600, а во градот живеат 7,331.
1714 во уметноста
1714 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Охридски скобуст
Охридски скобуст - Chondrostoma ohridanus (скобал, бојник)припаѓа на фамилијата Cyprinidae.
Опис и распространетост
Охридскиот скобустот има долго цилиндрично тело, од страните благо сплескано, прекриено со густо насадени лушпи, кои се средно големи или мали. Горниот дел на телото е темен (зеленкастокафен), страните се посветли и скоро чисто сребренести, а стомакот е изразито сребрено бел. Грбната и опашната перка се сивоцрнкасти, другите перки имаат црвенкаста нијанса со сивкаст прелив. Одлика за скобустот е малата глава со нос, и устата, која е долна, во вид на рамна, попречна пукнатина. Долната усна е обложена со рскавица и е заострена. Внатрешната телесна опна, која ја обвиткува стомачната шуплина е со изразито црна боја. Охридскиот скобустот е ендемичен вид за Охрид - Дрим - Скадар екосистемот. Групиран е во помали и поголеми јата, особено кога мигрира поради мрестење.
Основни биолошки одлики
Единките на охридскиот скобустот полово созрева во втората или третата година од животот. Се мрести од март до јуни, нјачесто кон крајот на април и почетокот на мај. За мрестење бара помали поплитки делови од Езерото со чакалесто дно. За мрест навлегува и во поголемите водотеци кои се влеваат во Езерото. Фазата на мрестење е релативно кратка и трае околу 10 до 15 дена. Во тој преиод се формираат поголеми јата. Плодноста на женката изнесува до 100 000 јајца, со пречник од 1,5 мм. до 3 мм. Охридскиот скобустот икрата ја полага на чакалесто дно. Максимална должина која ја достигнува скобустот од Охридското Езеро е до 50 см и маса околу 3 кг., но обично расте помалку од 25см. до 40 см. Личинките по ресорпцијата на жолтната кесичка, извесно време се хранат со планктонски организми, но набрзо преминуваат на растителна храна. Возрасните единки на Охридскиот скобуст претежно се хранат со перифитон, алги, но и со детритус, а често се храни и со безрбетници (хиромонидни ларви, малучетинасти црви и полжави).
Балпик Би
Балпик Би е град во покраината Алмати во југоисточен Казахстан. Градот е главен град на окруот Коксу. Градот, името го ддобил по казашкиот воен херој Балпик Дербисалиули. Градот лежи на реката Коксу и во негова близина се наоѓа хидроелектраната Кизилбулак.
Катапулт
Катапулт е направа за опсада која користи лост за фрлање на пројектили на голема оддалеченост. Името е создадено од грчкиот збор κατα (за) и βαλλειν (фрлање на (проектил)). Катапулт обично бил правен за време на самата опсада, многу армии носеле само делови од катапултот, бидејќи дрво за негова изработка било многу достапно.
Видови
Катапултите можат да се поделат по начинот на создавање и испуштање на енергија потребна за лансирање на проектилот. Првиот катапулт настанал во Грција од рачните лансери (лакови, самострели, праќки...). Тој бил всушност голем самострел вкопан во земјата. Следната генерација бил уште поголем самострел, но овој пат намонтиран на подметач. После тоа се развиваат и торзиони катапулти, тие имале два кабла кои се свиткувале, подоцнежни верзии на балиста и орангер. Преку долниот дел кој содржи проектил и горниот дел на подметачот се провлекувало јаже, кое се увртувало и така создавало торзијална енергија. Тие имале рака со корпа на крајот и обично праќка која го држела крајот на раката Последниот модел на катапулт е Требочет кој ја користи Земјината гравитацја за придвижување на раката.
Историја
Првите катапулти во Европа се појавиле во Грција околу 400 години п.н.е. Александар Велики ја вовел идејата да ги користи како поддршка на военото поле. Римјаните исто така ја користеле оваа направа. Катапултот се користел сè додека не го заменил топот во 14-от век, меѓутоа има и записи дека се користел и после тоа. Во средновековниот период катапултот служел и како биолошко оружје, тој се корислетел за фрлање на заразени животни (на пр. чума) во опколените градови. Последната воена употреба на катапултот била во текот на Првата светска војна, во текот на првите денови на војната кога се користени за фрлање на рачните гранати преку ничија земја во непријателските ровови.
Божоле (вино)
Божоле — младо црвено вино произведено од сортата на грозје во францускиот регион Божоле, Бургундија.
Ова е младо вино кое се пушта за продажба само шест недели по завршувањето на жетвата на грозје, секогаш на третиот четврток од ноември. Во целиот свет тој ден претставува празник за Болжое, и често се кажува фразата „Le Beaujolais Nouveau est arrivé!“ (француски: „Пристигна новото Божоле“.
Виното се одликува со розово-виолетова боја и силен овошен вкус. Ова е младо вино, произведено за непосредна потрошувачка без стареење, бидејќи нејзиниот квалитет не е подобрен во текот на годините. Секоја година се произведуваат околу 45 милиони литри, што е речиси половина од сите произведени бургондиски вина. Повеќе од 50% од виното се извезува, а најголемите пазари се Германија и Јапонија и САД.
Марсело Каитано
Марсело Жозе дас Невес Алвес Каитано (португалски: Marcello José das Neves Alves Caetano; 17 август 1906 – 26 октомври 1980 година) бил португалски политичар и научник. Тој бил втор и последен лидер на португалската Нова Држава. Бил премиер од 1968 до 1974 г., и бил соборен од власт за време на Револуцијата на каранфилите.
Биографија
Роден е во Лисабон во 1906 година. Докторирал право и подоцна станал професор на Правниот факултет на Универзитетот во Лисабон. Уште во младоста почнал да се истакнува со своите ултраконзервативни и реакционерни политички убедувања, а својата политичка кариера ја започнал во 1930-тите за време на првите години од Салазаровата Нова држава.
Каитано набрзо станал важна фигура во владата на „Естадо Ново (Нова Држава)“, а во 1940 година беше назначен за лидер на португалската младинска организација. Каитано напредувал во својата академска кариера на универзитетот, објавил неколку дела и предавал право.
Во периодот од 1944 до 1947 година, Каитано бил министер за колонии, а во 1947 година станал претседател на извршниот одбор на Националниот сојуз. Од 1949 до 1955 година бил претседател на Корпоративната комора.
Од 1955 до 1958 г, претседавал со Советот на министри и бил најмоќен човек во режимот по Салазар, кој наскоро требало да се пензионира. Потоа повторно се посветил на својата академска кариера и држел важни политички функции (како извршен претседател на Националниот сојуз). Каитано во 1959 г. станал деветти ректор на Универзитетот во Лисабон но поднел оставка по избувнувањето на студентските протести во 1962 година.
Премиер
Во август 1968 г., дотогашниот португалски претседател Салазар ненадејно доживеал мозочен удар и по 36 години на чело на државата, 79-годишниот премиер на Португалија бил разрешен од функцијата од страна на претседателот Америко Томас. По внимателната проценка на потенцијалните наследници на премиерската функција, Томас на 27 септември 1968 година го назначил Каитано за премиер. Салазар не бил известен дека е сменет од својата позиција како лидер на режимот, а според некои извештаи, кога Салазар верувал дека е премиер сѐ до својата смрт во јули 1970 година.
Многумина се надевале дека 101-от премиер ќе ги ублажи стегите од авторитарниот режим на Салазар и дека ќе ја модернизира економијата. Каитано се обидел да го поттикне економскиот раст и да воведе неколку подобрувања во социјалните работи, како право на месечна пензија за руралните работници кои не биле во можност да платат социјално осигурување. На државно ниво биле направени одредени големи инвестиции, како изградбата на голем центар за преработка на нафта во Синес.
На почетокот неговите економски реформи вродиле со плод, но во 1970-тите почнале да се појавуваат одредени проблеми делумно поттикнати од двоцифрената инфлација од 1970 година и делумно поради краткорочните ефекти од нафтената криза од 1973 година и покрај неискористените нафтени резерви кои Португалија ги имаше на своите прекуокеански територии во Ангола и Сао Томе и Принципе.
Политичката моќ на Каитано била контролирана од Томас. Томас, како и сите негови претходници, за време на Салазар речиси и немал никаква политичка моќ, но Томас не му го дозволил тоа на Каитано. Како резултат на тоа, Каитано всушност не можел направи нешто повеќе. Тој размислувал и самиот да се кандидира за претседател, но се премислил.
Иако Каитано бил еден од архитектите на Новата Држава, презел одредени чекори за олабавување на режимот во таканаречената „политичка пролет“ (исто така наречена Марселистичка пролет – Primavera Marcelista). Тој својот режим го сваќал како „социјална држава“ и го сменил името на официјалната партија, Национален сојуз во „ Народна национална акција “ (Acção Nacional Popular). ПИДЕ, озогласената тајна полиција, била преименувана во ДГС ( Direcção Geral de Segurança, Генерален директорат за безбедност). Тој, исто така, ја олабавил цензурата на печатот и ги дозволил независните работнички синдикати кои работеле илегално уште од 1920-тите. На опозицијата ѝ било дозволено да се кандидира на изборите во 1969 година.
Сепак спроведувањето на парламентарните избори во 1969 и 1973 година не се разликувале многу од изборите во претходните 40 години. Опозицијата не била толерирана. Иако на опозициските кандидати теоретски им било дозволено да се кандидираат, тие биле подложени на остра репресија. На изборите, Народната национална акција ги добила сите мандати. На единствените претседателски избори одржани за време на Каитано (во 1972 година) Томас бил избран од законодавниот дом контролиран од владата без противкандидат.
Промените од „политичката пролет“ (или „еволуција во континуитет“, како што ја нарекол Каитано) биле незначителни за големи маси од населението кои се стремеле за поголема слобода и не се сеќавале на нестабилноста пред Салазар да дојде на власт. Сепак, дури и за тие мали реформи бил потребен одреден напор за да се убедат потврдокорните членови на владата, особено Томас.
Конечно, Каитано и самиот бил авторитарен и не ја разбирал демократијата. Бил многу разочаран кога разбрал дека опозицијата не е задоволна со реформите за кои морал да ги убедува потврдокорните властодршци. По изборите во 1973 година, тврдокорните од режимот ги искористиле својите врски со Томас за да го притиснат Каитано да го напушти реформскиот експеримент.
Од раните 1960-ти, португалските прекуокеански провинции во Африка се бореле за независност, но владата во Лисабон не била подготвена да ги признае, а Салазар испратил војници да се борат против герилците и тероризмот на движењата за независност. Во 1970 година, дури 40% од португалскиот буџет се издвојувал за војната во Африка, и немало решение на повидок.
По неколку години поминати во Африка, британскиот свештеник Адријан Хејстингс во 1973 година предизвикал бура од негодувања во јавноста по написот во Тајмс за „Масакрот Виријаму“ во Мозамбик. Тој откри дека португалската армија масакрирала 400 селани во селото Виријаму, во близина на Тете, во декември 1972 година.
Извештајот бил објавен една недела пред Каитано да ја посети Британија за да ја прослави 600-годишнината од англо-португалскиот сојуз. Сè поголемата меѓународна изолација со која се соочувала Португалија по тврдењата на Хеjстингс често се наведува како фактор што ја предизвикала Револуцијата на каранфилите, државен удар по кој бил соборен режимот на Каитано во 1974 година.
На почетокот од 1970-тите, Португалија ја добила војната против бунтовниците во Ангола, бунтовниците биле незадоволително сузбиени во Мозамбик, а војната во Португалска Гвинеја била во пат позиција и затоа португалската влада одлучила да создаде политика на одржливост со која ќе се обезбедат континуирани извори за финансирање на воените операции на долг рок. На 13 ноември 1972 година, бил усвоен Прекуморски фонд (Fundo do Ultramar) за финансирање на противбунтовничките операции на португалските прекуморски територии. Исто така, биле донесени нови декретни закони (Decretos-Leis n.os 353, de 13 de Julho de 1973, e 409, de 20 de Agosto ) за намалавуње на воените трошоци и зголемување на бројот на офицери преку вклучување на резервната милиција како офицери во редовната воена академија.
Соборување од власт, егзил и смрт
На почетокот од 1974 година се појавувале знакови на незадоволство. Движењето на вооружените сили кое било формирано во рамките на армијата, почнало да планира државен удар за да стави крај на режимот. Во март имало неуспешен обид за соборување на режимот. Каитано повеќепати ја понудил својата оставка до претседателот, но барањето било одбиено.
На 25 април 1974 година, војската го соборила режимот во Револуцијата на каранфилите. Каитано поднел оставка и бил приведен во воен притвор. Откако Каитано поднел оставка, бил однесен во притвор на островите Мадеира, каде што останал неколку дена. Потоа заминал во егзил во Бразил, кој бил под сопствена воена диктатура. Починал од срцев удар во Рио де Жанеиро во 1980 година.
1715 во уметноста
1715 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Татко
Татко е дефиниран како машки родител на секој тип на потомството.
Крккале (покраина)
Крккале (турски: Kırıkkale) — покраина во централна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Крккале. Покраината има 389 843 жители (2006) и површина од 4365 км2. Разделена е на 9 окрузи.
Ромео A. Бравнер
Ромео A. Бравнер е јавен филипински службеник и комисионер и моментален шеф на филипинската изборна комисија.
Членови на Бравнеровата комисија
Состојба на: 2 феб. 2008
Фогелзанг (Бранденбург)
Фогелзанг (Vogelsang, Ptaszkowice) — општина во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија.
Ударен овен
Овен најчесто се користел за пробивање на врата, а поретко за пробивање на слаби ѕидови. Многу просто е граден и најчесто се изработувал по потреба, материјали за него имало насекаде. Се состои од една греда која може да биде на тркала (а и не мора) и даски поставени одозгора, поради заштита од стрели, камења, врело масло... Потребно е повеќе силни луѓе за користење. Тие луѓе се залетувале и со греда ги развалувале вратите. Со престанување на користење на замоци овенот преоѓа во полициска употреба поради развалување на помали врати.
ФК Алтин Асир
ФК Алтин Асир е фудбалски клуб од Ашхабад, Туркменистан, формиран во 2008 година. Моментално игра во Туркменистанско фудбалско првенство. Своите натпревари ги игра на Копетдаг стадионот во Ашхабад. Клубот е освојувач на Првата лига во сезоната 2014.
Кваров Леден Гребен
Кваров Леден Гребен — леден гребен меѓу Кејп Норвегија и Сорасеновиот Гребен долж брегот на Земјата на Кралицата Мод.
Откривање и именување
Гребенот бил мапиран од Норвешко-британско-шведската антарктичка експедиција (NBSAE) (1949–1952). Ледениот гребен го добил името по Лесли Квар, британски радиомеханичар и електричар во експедицијата, кој се удавил кога возилото во кое тој се возел поминало преку работ на овој леден брег на 24 февруари 1951 година.
Алендорф (Тирингија)
Алендорф (Allendorf) — општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Алендорф се наоѓа на висорамнина помеѓу долината на Шварца на југ и долината на Рине на север.
Соседни општини
Општината се граничи со следниве општини (почнувајќи од север, надесно): Кенигзе, Бехштет, Шварцбург и Зицендорф.
Општински единици
Општината се состои од две единици:
Ушќе
Ушќе претставува дел од населбата Нов Белград, која се наоѓа непосредно до устието каде што се соединуваат Сава и Дунав, по што и го добила тој назив. Овај дел од градот е ненаселен и прекриен е со зелени површини, а во него често се одржуваат популарни манифестации - концерти, фестивали, авто-трки и др.
Локација
Ушќе го завезема североисточниот дел на Нов Белград и се граничи со реките Дунав и Сава (на север, односно исток), Бранков мост и Булевар Михајло Пупин (на југ) и Булевар Никола Тесла и Земунски кеј (на запад). Северно од Ушќе, преку Дунав се наоѓа Малиот воен остров и Големиот воен остров, а источно, преку Сава се наоѓа Калемегдан и Белградската тврдина. Јужно од Ушќе се наоѓа Старото Сајмиште, најстариот дел на Нов Белград и место на некагашниот Логор Сајмиште, а западно е Земунскиот кеј и Хотелот Југославија.
Уредувањето на Ушќе започнало после Втората светска војна со изградбата на Нов Белград. На денот на почетокот на градењето на Нов Белград на 11 април 1948 година на Ушќe е поставена спомен-плоча со текстот:
Автор на записот на спомен-плочата бил книжевникот и револуционерот Чедомир Миндеровић, а со текот времето спомен-плочата вила тргната, па истоветниот запис бил поставен на камен.
Средновековна книжевност
Развој на средновековната книжевност
Средновековната литература е составена од богат систем на жанрови и родови. Речиси сите жанрови биле преземени од византиската литература. Основната структура се градела врз библиските текстови. Расказите и романите биле преводи или преработки на тогаш најпознатите светски дела, со белези на рицарски морал. Првите оригинални раскази настанале во периодот од 9 век до 12 век. Меѓу романите, најстар и најпознат е „Романот за Александар Македонски“, кој потекнува од 2 век или 3 век, напишан од Псевдо-Калистен од Александрија. Овој роман е поставен на фантастична основа, со интересно испреплетени легендарни приказни за Александар Македонски, како и историски податоци за него.
Ушќе
Локација
Просторот на Ушќе ја пресекува Улицата Ушќе, која се простирот од Булевара Михајло Пупин и кружното патавање води до Бранковиот моста.
Средновековна книжевност
Средновековна црковна книжевност во Западна Европа
Средновековната книжевност, особено црковната, се одликувала со статичност, бидејќи се придржувала кон строго одредени теми и клишеа, кои долго време биле пренесувани од едно на друго дело. Средновековниот автор, исто како и неговите читатели, наоѓал задоволство во бескрајните варијации на една иста тема, како и во повторувањето на познатите вистини и на многубројните цитати. Притоа, задржувањето на овие „заеднички места“ и на вообичаените познати топоси, средновековните автори го сметале за квалитет. Меѓутоа, наспроти придржувањето до авторитетите и традицијата, средновековните дела не се неинформативни, зашто книжевното творештво не се сведувало само на повторување. Напротив, секој автор внесувал по нешто свое, и тоа без да ја отфрли претходната традиција, туку вклучувајќи се во неа. Една од основните одлики на црковната книжевност во средниот век е поместувањето на фокусот од убавината на книжевната форма врз прецизното толкување на теолошките текстови, при што варваризмот во изразот и јазичните грешки стануваат споредни. Латинските автори од 6 век, а и подоцна, во предговорите на своите дела зборуваат за својата неспособност да се изразат со висок стил. Така, Кесариј Арлски им се извинува на своите читатели за својата едноставна и приземна проповед која „се влечи пеш“, а Грегориј од Тур признава дека е „простак, неписмен и незнајко“ (inops litteris, stultus et idiota). Меѓутоа, овие автори, всушност, го истакнуваат основниот постула на новиот стил во кој повеќе не се бара реторичка вештина. Денес, во таквите изјави, некои гледаат симптом на опаѓањето на ученоста во средниот век, но други истражувачи сметаат дека тие се израз на скромноста на авторите - традиција која потекнува од ранохристијанските автори.
Ушќе
Објекти
Целиот простор на Ушќе е ненеаселен и се наоѓа под зелена површина. Објектите кои се наоѓаат на Ушќe се:
Средновековна книжевност
Средновековна црковна книжевност во Западна Европа
Некои автори, како Е. Р. Курциус, како посебна одлика на средновековната црковна книжевност ја истакнуваат приврзеноста кон традиционалните книжевни топоси, т.н. „општи места“ (loci communes), кои се сметаат за одраз на несамостојноста на нивните автори и на баналноста на таквите книжевни дела. Меѓутоа, поновите истражувања покажуваат дека овие „општи места“ биле оправдано разновидно и функционално користени во делата од овој период. Всушност, како што забележува Е. Ауербах, Кесариј Арлски, Григориј Турски и другите автори од овој период свесно го користеле простиот стил, зашто повеќе ги немало учените читатели кои можеле да ја оценат граматичката и стилската префинетост на античката книжевност. Делата на црковните автори биле насочени кон поинаква публика - неписмениот или полуписмениот народ и затоа се воделе според реторичкото прашање на Августин: „Кому му е потребен совршениот јазик ако слушателите не се способни да ја сфатат суштината?“ На тој начин, во средниот век се развила нова книжевност, со посебни задачи и механизми, изразувајќи ги потребите на општеството во која се појавила, а секојдневниот јазик во делата на црковните автори од 6. век е симптом на фундаменталниот пресврт не само во книжевниот стил, туку и во односот меѓу писателот и публиката, чиј состав радикално се променил.
Ушќе
Објекти
Покрај овие објекти, на Ушќе се наоѓа уште - воениот објект на Војската на Србија (пристаништето на Речната морнарица), популарниот ресторан „Ушќе“ во темелите на започнатиот Музеј на историјата на Југославија (градба започната 1978). Исто така на Савскиот кеј се наоѓаат повеќе сплавови-ресторани, кои се многу популарни за ноќните излегувања.
Средновековна книжевност
Средновековна словенска писменост
Средновековниот период во Македонија се одликува со дејноста на две книжевни школи: Охридската и Кратовската. Ракописите од Охридската и од Кратовската школа се совпаѓаат едни со други според повеќе правописни и јазични особености, и ја претставуваат македонската варијанта на црковнословенскиот јазик.
Ушќе
Парк на мирот и пријателството
На Ушќе се наоѓа Паркот на мирот и пријателството, кој настанал 1961 година во кој се саделе дрвата на мирот од страна на многу познати светски државници кои престокувале во посета на Југославија, а денес Србија. Меѓу познатите личности, кои посадиле дрво се - Јосип Броз Тито, Џавахарлал Нехру, Гамал Абдел Насер, кралицата Елизабета -{II}-, Фидел Кастро, Муамер ел Гадафи, царот Хајле Селасије, Леонид Брежњев, Михаил Горбачов, Ричард Никсон, Џими Картер, Тодор Живков, Николае Чаушеску, Ким Ил Сунг, Индира Ганди и др.
Средновековна книжевност
Средновековна англиска книжевност
Оваа книжевност се дели во три категории: религиозна, љубовна и артуровска. Меѓу најдобрите дела од овој период се сметаат „Орачот Пирс“ од Вилијам Ленгленд, „Кантербериски приказни“ од Џефри Чосер и „Сер Гавејн и Зелениот Витез“.
Ушќе
Парк на мирот и пријателството
Во Паркот на пријателството на 12 јуни 2000 година, по повод годишницата на завршувањето на НАТО бомбардирањето на СРЈ, поставен е Споменикот „Вечен оган, дело на академскиот вајар Светомир Радовиќ. Споменикот е поставен во знак на сеќавање на жртвите на НАТО бомбардирањето, а на него се наоѓаат стиховите на Бранко Миљковиќ. На предната страна се наоѓаат стиховите од песната „Југославија“: А на другата страна стихови од песната „Татковино“:
Средновековна книжевност
Средновековна англиска книжевност
Најзначајниот автор од ова време е Џефри Чосер, кој пишувал кон крајот на 14 век. Чосер често се смета за таткото на англиската книжевност и за прв автор кој ја покажал уметничката сила на народниот англиски јазик, наспроти францускиот или латинскиот. „Кантербериски приказни“ му се најважното дело.
Ушќе
Манифестации
Одма покрај Паркот на пријателството, се наоѓа големо плато, со површина преку 10 хектари. На оваа „ливада“ се одржуваат разни манифестации - музички концерти, популарни фестивали и др.
Средновековна книжевност
Средновековна женска книжевност
Иако жените во средновековниот период не биле рамноправни со мажите, некои жени биле во можност да ги користат своите вештини да се здобијат со слава. Најмногу ги имало во верската книжевност - жени кои подоцна станале канонизирани како светци често ги објавувале своите размислувања, откровенија, и молитви. Голем дел од она што е познато за жените во средниот век е од делата на монахињите, како Клара Асишка, Бригита од Шведска, и Катерина Сиенска.
Ушќе
Манифестации
Првото масовно случување на Ушќе се двата митинга на симпатизерите на Слободан Милошевиќ, поранешниот претседател на Србија и СР Југославија. Првиот митинг, бил под називот митинг за „братство и единство 19 ноември 1988 година и на него  спрема тврдењето на Радио-телевизија Србија  присуствовало околу милион луѓе,  додека други извори ја кажуваат бројката од неколку стотини илјади луѓе. Слободан Милошевиќ на митингот присуствовал како тогашен претседател на Претседателство на Централниот комитет на Сојузот ни комунисти на Србија, а овој митинг бил составен дел од тогашната Антибирократска револуција. Другиот митинг, бил одржан под називот „За одбрана на Републиката, за уставност, слобода и демократија“ одржан на 11 март 1991 година, два дена после опозиционите демонстрации во Белград 1991 година. Тоа бил првиот  контрамитинг на Милошевиќ на кој  присуствовало, спрема официјалните податоци околу 150.000 луѓе, додека други извори тврдат  од околу 50.000 луѓе.
Средновековна книжевност
Средновековна женска книжевност
Често, сепак, верските перспективи на жените биле сметани за неортодоксни од оние на власт, односно мажите, и мистичните визии на авторки како Јулијана Норвичска, Мехтилда Магдебургска и Хилдегарда Бингенска обезбедуваат увид на дел од средновековното искуство помалку удобно за институциите кои владееле со Европа во тоа време. Жените пишувале и влијателни секуларни текстови, рефлексии на љубовта и општеството, дела од Марија Француска и Кристина Пизанска продолжуваат да се изучуваат поради нивниот приказ на средновековното општество.
Ушќе
Манифестации
Во поново време на Ушќе се одржуваат различните популарни културни манифестации - концерти и др.
Беер фест
Белградски фестивал на пивото „Беер фест“, настанал во 2003 година и прво се одржвал на Калемегдан, во подножјето на Белградската тврдина, но после инцидентот, кој се случил во 2007 година, кога едно момче скокнало во кавез со мечки во Белградската зоолошка градина, фестивалот е преместен на Ушќе. Поради поголемиот простор на Ушќе фестивал добил на квалитет, како и поголем број на посетители.
Натриум триметафосфат
Chemical compound Натриум триметафосфат (STMP) има хемиска формула Na3P3O9.Тој е е еден од метафосфатите на натриумот. Се појавува и во форма на хексахидрат -. Тоа е натриумова сол на триметафосфорната киселина. Претставува безвојна течност која наоѓа специјализирана примена во прехранбената и градежната индустрија.
Синтеза и реакции
Тринатриум триметафосфат се произведува индустриски со загревање на натриум дихидроген фосфат до 550 °C. Овој метод за прв пат е развиен во 1955 година:
Триметафосфатот се раствора во вода и се таложи со додавање на натриум хлорид, со што се добива хексахидрат. STMP може да се подготви и со загревање на примероци од натриум полифосфат, или со термичка реакција на ортофосфорна киселина и натриум хлорид на 600 °C.
Хидролизата на прстенот доведува до ацикличен натриум трифосфат:
Аналогната реакција на метатрифосфатниот анјон вклучува отворање на прстенот од страна на аминските нуклеофили.
Круша (Средно Нерези)
Круша — археолошко наоѓалиште во скопската населба Средно Нерези, Општина Карпош. Сочинето е од населба од бронзеното време и некропола од железното и римското време.
Во подножјето на една височинка, при изведување на градежни работи — пробивање на пат до скривниците, е откриена населба од бронзеното време. На истиот наврат е пронајдена и некропола со гробови од железното и римското време. Во 1994 г. Музејот на Град Скопје извршил интервентни археолошки ископувања при што се откриени јами, гроб - питос со слободно погребување и гробови со етажна конструкција.
Зоран Јакимовски
Зоран Јакимовски е роден во Куманово во 1953 г. Дипломирал на АЛУ во Белград во 1978 г. на одделот за графика. Постдипломски студии завршил на истата академија во 1982 г. Од 1978-87 г. работи во гимназија во Куманово. Од 1987 г. до денес работи на ФЛУ во Скопје каде предава графика со графички техники и цртање на Графичкиот оддел. Од 1999-2002 бил декан на ФЛУ-Скопје. Освен со графика се занимава и со сликарство. Самостојни изложби:
Морков
Морков (науч. Daucus carota subsp. sativus) — вид зеленчуково растение од родот Морков (Daucus), одомаќинет подвид на дивиот морков (Daucus carota). Содржи многу корисни и лековити состојки. Како храна се користи во целиот свет. Морковот има изразено антибиотско дејство. Морковот е двогодишна билка, а за исхрана се користи нејзиниот корен. Морковот потекнува од Авганистан, а во текот на историјата е пренесен во сите земји во светот. Тој се користи за исхрана во текот на целата година. Денес, постојат моркови со различни бои: портокалова, бела, жолта, црвена, виолетова и др. Различните бои на морковот содржат и различни антиоксиданси, состојки кои се борат против штетното дејство на слободните радикали во организмот. Најчесто се користи коренот, но може да се користат и листовите од морковот, но претходно сварени.
Зоран Јакимовски
Добитник е на 23 национални и меѓународни награди.
Кршехир (покраина)
Киршехир  (турски: Kırşehir) — покраина во централна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Киршехир. Покраината има 238 807 жители (2006) и површина од 6570   км2. Разделена е на 7 окрузи.
Папуа Нова Гвинеја на Олимписките игри
Папуа Нова Гвинеја за првпат учествувала на Олимписките игри во 1976 година, и има испратено спортисти да се натпреваруваат на сите Летни олимписки игри оттогаш, со исклучок кога ги бојкотирале игрите во 1980 година во Москва. Земјата досега нема освоено олимписки медал, ниту се има натпреварувано на Зимски олимписки игри.
Морков
Состав
Морковот ги содржи следниве хранливи и лековити состојки:
Папуа Нова Гвинеја на Олимписките игри
Пливачот Рајан Пини е најуспешниот натпреварувач, пласирајќи се во финалето на мажи 100 м пеперутка на игрите во 2008 година.
Националниот олимписки комитет на Папуа Нова Гвинеја бил создаден во 1973 година и признаен од страна на МОК во 1974 година.
Морков
Начин на користење
Морковот во исхраната се користи: свеж (како салата), варен или обарен (како додаток во супи, во чорби, во јадења без месо или со месо). Се користи и како зачин. Тој се користи и во зима, бидејќи лесно се чува (во фрижидер, во замрзнувач, во подрум). Бидејќи морковот содржи малку калории, а многу корисни состојки, често се користи во диеталната исхрана и во исхраната на децата. Многу е здрав свежиот сок од морков, било да се консумира сам или со друг сок. Сокот од морков се користи и за облоги во третманот на некои кожни болести.
Дејство
Поради своето корисно и лековито дејство, морковот се препорачува при следниве состојби и заболувања:
Начин на делување
Бројни истражувања докажале дека морковот има улога на „чистач“ на организмот. Тој го чисти организмот од штетните материи кои настануваат со лошата исхрана и со делувањето на загадената животна средина и разните зрачења. Во Норвешка, морковот им се препорачува на децата во вид на „Осло појадок“, бидејќи се смета дека помага во отстранувањето на заморот, во подобрувањето на концентрацијата, помага за подобро учење и подобар успех во u;eweto. Морковот е корисна намирница и добар природен лек за превенција и лекување на многу болести. Бидејќи е корисна, евтина и пристапна намирница, морковот треба често да се користи во исхраната.
Методи на консумирање и употреба
Морковите може да се јадат на многу начини. Само 3% од β-каротинот од суровите моркови се ослободува за време на варењето на храната. Ова може да се подобри до 39% преку раскашувањето, готвењето и додавањето на масло за готвење. Алтернативно, тие може да се сецкаат или варат, пржат или барат на пареа, да се варат во супи и чорби, како и да се употребуваат во бебешка храна и храна за миленици. Добро позната мешавина на морковот е т.н. julienne. Зеленилото може да се јаде како зеленчуков лист, но ретко кога луѓето го користат во исхраната. Заедно со кромидот и целерот, морковите се едни од основните мешавини кои се користат за да се направат разни супи. Во Индија морковот се употребува на многу начини, во салати или како зеленчук кој се додава во зачинет ориз или дал(традиционално вегетаријанско индиско јадење). Најпопуларната варијанта во Северна Индија е Gaajar Kaa Halwaa десертот од моркови, во кој се ставаат рендани моркови кои се подготвуваат со млеко сè додека се соедни целата смеса, и потоа се додаваат ореви и путер. Салатата од морков обично се прави од рендани моркови во западните делови и се зачинува со сенф и зелено чили потопено во врело масло, а морковите кои се додаваат во оризот обично се исецкани на долги правоаголни ленти.
Разните видови на морков кои се пронајдени во Северна Индија се ретки насекаде, освен во Средна Азија и другите гранични региони, и сега се зголемува во поголемите градови во Јужна Индија. Морковот кој вирее во Северна Индија е розово-црвен, споредено со бојата на сливата или малината, па сè до темноцрвено јаболко (без допир на жолто или сино), додека повеќето варијанти на морков во светот имаат портокалова или жолта боја, слична на бојата на тиквата.
Уште од доцните 1980-ти, мини-морковите (моркови кои се излуштени и исечкани во цилиндрична форма) биле популарна готова храна достапна во многу супермаркети.
Блажината на морковот дозволува зеленчукот некогаш да се корити и во улога на овошје. Ренданиот морков се користи во тортите со моркови, како и во пудинг од моркови, стара англиска мешавина за која се верува дека потекнува од почетокот на 19 век. Морковот, исто така, може да се користи и сам, или со некое друго овошје во слатко и конзерви. Сокот од морков е широко распространет, особено како здрав напиток, и засебно, а и во комбинација со некое друго овошје или зеленчук.
Придружни растенија
Морковите се корисни како придружни растенија за градинарите. Има експериментален доказ дека насадени меѓу доматите го зголемуваат производството на домат. Доколку се остави да цвета, (како и секое друго ароматично растение) привлекува оси кои убиваат многу градинарски штетници.
Исхрана
Морковот ја добива својата карактеристична и светла боја од Б-каротинот кој е метаболизиран во витамин А кај луѓето кога жолчните соли се присутни во утробата. Преголемото консумирање може да предизвика каротеноза, безопасна состојба каде кожата добива портокалова боја. Морковите, исто така, се богати со прехранбени влакна, антиоксиданси и минерали.
Недостигот од витамин А може да предизвика намалување на видот, вклучувајчи го тука и гледањето во темно, а видот може да се поврати доколку го вметнете повторно во исхраната. Урбаната легенда вели дека јадењето големи количини на морков ќе ви овозможи да гледате во темница. Легендата започнала од приказните на британските артилеријци за време на Втората светска војна кои можеле да пукаат во германските авиони во темнина. Приказната потекнува од Британската битка кога низ Кралските Воздушни Сили кружела приказната за консумирањето на моркови кај нивните пилоти како обид да се прикрие откритието и делотворната употреба на радар кон привлечните авиони на непријателот, како и употребата на црвеното светло (кое не го попречува видот во темница) во воздухопловните апарати. Тоа го засилило постојниот германски фолклор и помогнало да се охрабрат британците во обидите да ја подобрат својата моќ за гледање во темно – да растат и јадат зеленчук.
Балтабај
Балтабај е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Морков
Исхрана
Во древната медицина, корените се користеле за лекување на дигестивните проблеми, цревни паразити, ангина или запек.
Хемија
Полиацетиленот може да се најде во некои зеленчуци, како морковот, каде што го покажува своето цитотоксично дејство. Фалкаринол и фалкариндиол (cis-heptadeca-1,9-diene-4,6-diyne-3,8-diol)се такви компоненти. Втората состојка покажува антифугални дејства кон Mycocentrospora acerina and Cladosporium cladosporioides. Другите состојки како 6-метоксимелин, eugenin, 2,4,5-trimethoxybenzaldehyde (gazarin) or (Z)-3-acetoxy-heptadeca-1,9-diene-4,6-diin-8-ol (falcarindiol 3-acetate) исто така може да се најдат во морковот. Фалкариндиолот е главната состојка одговорна за горчливоста на морковот.
Историја
Во почетокот, морковите се одгледуваа поради нивните ароматични листови и семе, а не поради нивните листови. Некои зеленчуци од групата на морковот сè уште се одгледуваат поради тоа, како магдоносот, анасонот, копарот и кимот. Првото споменување на коренот во класичните извори е во првиот век. Морковот се чини дека е донесен во Европа во 8-10 век. Во 12 век, арапско-андалузиски агрономец, Ibn al-'Awwam, ги опишува и црвениот и жолтиот морков; Simeon Seth исто така ги споменува двете бои во 11 век. Портокаловиот морков се појавил во Холандија во 17 век. Овие, модерни моркови, биле споменати од страна на John Aubrey (1626–1697г.) кога тој во својот мемурандум забележал: „ Морковите прво се сееле во Beckington во Somersetshire. Некои многу стари луѓе сè уште го паметат нивното доаѓање овде (1668г.).
Во прилог на дивиот морков, алтернативни имиња кои се користеле (најчесто историски) за Daucus carota се: bee's-nest, bee's-nest plant, bird's-nest, bird's-nest plant, bird's-nest root, carota, carotte (француски), carrot, common carrot, crow's-nest, daucon, dawke, devil's-plague, fiddle, gallicam, garden carrot, gelbe Rübe (германски), gingidium, hill-trot, laceflower, mirrot, Möhre (германски), parsnip (погрешно), Queen Anne's lace, rantipole, staphylinos, and zanahoria (шпански).
Одгледување
Најдобро растат на сонце, но можат да поднесат и сенка. Со цел да се избегне можноста да пораснат деформирани моркови, подобро е да ги посадите на голема површина каде што нема камења. Семето, кое е 1-3мм во пречник, треба да се сее на околу 2 см длабочина. На морковите им е потребно околу 4 месеци за да созреат и се претпочита тие да се сеаат од средината на февруари до јули.
Сорти
Морковите може да се групираат во две големи класи, источни и западни моркови. Во поново време, голем број од поновите сорти се одгледуваат поради некои одредени одлики. Градот Хотвил, Калифорнија, се промовира како „престолнина град на морковот“ и таму секоја година се одржува фестивал кој е целосно посветен на морковот.
Источен морков
Источните моркови се припитомени во средна Азија, веројатно во денешен Иран и Авганистан во X век, или можеби порано. Примероци од источниот морков кои опстојуваат до ден-денес се најчесто виолетовиот или жолтиот, и најчесто имаат разгранети корени. Виолетовата боја, која често се сретнува кај овие моркови доаѓа од пигментот антоцијан.
Западен морков
Западниот морков се појавил во Холандија во 17 век, од Иран со виолетова боја, неговата портокалова боја го напрвила популарен во оние земји кои како амблем го имале Домот на портокалот и борбата за независност на Холандија. Портокаловата боја е резултат на изобилството на каротин во овие сорти. Сортата на западниот морков најчесто се одредува според формата на коренот:
Во една посебна варијанта недостасува вообичаениот портокалов пигмент од каротин, поради својата бела боја на рецесивен ген за токоферол (витамин Е). Добиен од Daucus carota L. и патентиран на Универзитетот во Вискосин – Медисон, оваа варијанта е наменета за дополнување на консумирањето на витамин Е.
Трендови на производство
Во 2009 година, според Организацијата за храна и земјоделство во светот биле произведени 33.582 милиони тони морков и репа. Со 15.168 милиони тони, Кина беше најголемиот производител со пресметани 45.2% од глобалното производство, следена од Русија (1.518 милиони тони) и САД (1.304 милиони тони).
Складирање
Морковите неколку месеци може да се чуваат во фрижидер или преку зимата во влажен песок и на ладно место.
Надворешни врски
За морковот
Роуз Локонјен
Роуз Натик Локонјен (родена на 24 февруари 1995 година) е спортистка од Јужен Судан, но која подоцна живеела и тренирала во Кенија.
Ран живот
Локонјен е родена во Јужен Судан. Нејзиниот татко е војник, а таа има четири помали браќа и сестри. Кога имала 10 години, Локонјен и нејзиното семејство побегнале пеш од војниците во нивното село Чукудум. Семејството потоа се сместило во задниот дел на еден камион и тргнало кон бегалскиот камп Какума во северозападна Кенија. Нејзините родители ја напуштиле Какума во 2008 година, но ги оставиле Локонјен и нејзините браќа и сестри во бегалскиот камп. Кога стигнала до средно училиште, додека сè уште живеела во бегалскиот камп, Локонјен почнала да трча за забава.
Кариера
Меѓународниот олимписки комитет и фондацијата Тегла Лороупе одржале трки во бегалските кампови како обиди за можно учество на Летните олимписки игри 2016 година. Локонјен најпрво се обидела, трчајќи боса, на растојание од 5.000 метри и победила на оваа трка, која и овозможила да напредува до Нгонг. Таа продолжила да тренира заедно со другите олимписки надежни бегалци во Нгонг пред да биде известена преку пренос во живо од Женева, Швајцарија дека е избрана да се натпреварува. Нејзин тренер бил Џон Анзра.
Таа била избрана од Меѓународниот олимписки комитет (ИОК) да се натпреварува за Олимпискиот тим од бегалци на 800 метри за жени на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро, Бразил. Олимпискиот тим од бегалци бил првиот во олимписката историја. Локонјен била еден од петте спортисти на бегалскиот тим родени во Јужен Судан и била знаменосец на тимот на церемонијата за отворање. Натике завршила на седмата позиција во првото коло со време од 2:16.64. Таа не напредувала. Таа, исто така, се натпреварувала на Олимпијадата во Токио 2020 година.
Бехштет
Бехштет (Bechstedt) — општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Geografie
Бехштет се наоѓа во Природниот парк Тириншка Шума. Местото се наоѓа северно од Зицендорф.
NGC 6230
NGC 6230 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6230 се споменува и како UGC 10575, MCG 1-43-5, CGCG 53-14.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јули 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6230 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 6230 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 50 м 46,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 36' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
If I Never See Your Face Again
„If I Never See Your Face Again“ е песна напишана од членовите на Maroon 5, Адам Левин и Џејмс Валентин за вториот студиски албум од Maroon 5, It Won't Be Soon Before Long (2007). Наместо оригиналната верзија бил издаден ремикс на песната со поп пејачката Ријана. Ремиксот се нашол на повторното издавање на It Won't Be Soon Before Long, како и на повторното издавање на третиот студиски албум на Ријана, Good Girl Gone Bad (2007). Песната е продуцирана од Мајк Елизондо, Марк „Спајк“ Стент, и Maroon 5.
Захра Камалфар
Захра Камалфар е иранска бегалка која живее во Канада. Таа беше по потекло од муслиманската секта Дервиш, а нејзиниот сопруг беше погубен во ирански притвор. По смртта на нејзиниот сопруг, таа избега од земјата со синот Давуд и ќерката Ана од Турција побегнаа во Русија. Од Русија, семејството планирало да замине во Германија, а потоа да побара политички азил во Канада. Кога Камалфар отиде во Германија, германските власти ја вратија назад во Русија. Русија планираше да ја депортира назад во Иран, но тие не го сторија тоа. Наместо тоа, таа живеела на меѓународниот аеродром Шереметјево десет месеци, а конечно заминала во Канада каде што престојува од 15 март 2007 година.
Порака за молба од Захра Камалфар од аеродромот Шереметиво
Во саботата на 18 ноември 2006 година, Захра Камалфар ја пренесе следнава видео порака од аеродромот Шереметиво:
Црква „Св. Пророк Илија“ - Блатец
Храмот Свети Пророк Илија, се наоѓа во селото Блатец, во Општина Виница и е парохиска црква на Блатечката парохија. Црквата претставува трикорабна базилика со рамни тавани. По форма и големина не се разликува од останатите цркви во регионот, кои се градени во средината на 19 век. Посебен впечаток оставт нејзините копаничарско обработените тавани, големиот крст на иконостасот и царските двери.
Историја
Според натписот над влезот на северната страна се прдпоставува дека храмот е изграден во 1850 година, иако другите белези на храмот укажуваат дека е граден пред 1850. Кога и од кој архијереј е осветена нема податоци.
Поврзано
Историјата на црквата е опишана во сочувани белешки и во неколку стари книги кои се наоѓаат во црковната библиотека и кои сè уште се користат за одделни црковни празници.
Зоната на убивање
Зоната на убивањето (англиски: The Killing Zone) ― неовластен роман за Џејмс Бонд од Џим Хетфилд. Бил приватно објавен во мек повез во 1985 година, под превезот дека е службено санкциониран од Glidrose Publications (подоцна Ian Fleming Publications), претпријатие која ги имала правата за објавување книжевни дела на Џејмс Бонд. Во тоа време, службен автор на серијалот за Бонд бил Џон Гарднер кој пишувал од 1981 до 1996 година.
За прв пат бил објавена во Обединетото Кралство како „Книга за повелба“, но повеќе не е печатена.
NGC 3886
NGC 3886 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3886 се споменува и како UGC 6760, MCG 3-30-111, CGCG 97-147.