cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кефир
Нутрициски состав
Типични за млеко, неколку диетални минерали се наоѓаат во кефир, како што се калциум, железо, фосфор, магнезиум, калиум, натриум, бакар, молибден, манган и цинк во количини кои не се стандардизирани за реномирана база на хранливи материи. Исто така слично на млеко, кефирот содржи витамини во варијабилни количини, вклучувајќи витамин А, витамин Б1 (тиамин), витамин Б2 (рибофлавин), витамин Б3 (ниацин), витамин Б6 (пиридоксин), витамин Б9 (фолна киселина), витамин Б12 (цијанокобаламин), витамин Ц, витамин Д и витамин Е. Основните аминокиселини кои се наоѓаат во кефирот се метионин, цистеин, триптофан, фенилаланин, тирозин, леуцин, изолеуцин, треонин, лизин и валин, како и за било кој млечен производ.
Производство
Традиционалниот или занаетчиски метод за правење кефир е да додадете 2-10% кефир зрна директно во млеко во запечатена кожна кеса од коза, која традиционално се вознемирува еден или повеќепати на ден. Денес кожената торба се заменува со контејнер отпорен на корозија, како што се стаклена тегла. Не е исполнет со капацитет, овозможувајќи простор за некое проширување, бидејќи произведениот гас на јаглерод диоксид предизвикува зголемување на нивото на течноста. Контејнерите кои не се осветлени се чуваат во мракот за да се спречи деградација на витамините чувствителни на светлина. По период на ферментација во траење од околу 24 часа, идеално на 20-25 °C, зрната се затегнати од течноста користејќи прибор што отпорен на корозија (не’рѓосувачки челик или пластика) и се чува како стартер за друга серија.
Ферментираниот течен кефир, кој содржи живи микроорганизми од зрнцата, може да биде пијан, употребен во рецепти или да се чува настрана во затворен контејнер неколку дена за да помине побавно секундарно ферментација во која био-синтеза од страна на одредени микроорганизми ја зголемува содржината на фолна киселина и некои други витамини Б, а кефирот станува срамно. Рок на траење, неоштетен, е до триесет дена. Зрната се зголемува во процесот на производство на кефир и на крајот се дели.
Рускиот метод дозволува производство на кефир во поголем обем и користи две ферментации. Првиот чекор е да се подготват културите со инкубирање на млеко со 2-3% зрна како што е опишано. Зрната потоа се отстранува со филтрација и 1-3% од добиената течна мајка култура се додава во млеко и ферментира 12 до 18 часа.
Кефирот може да се користи со култивирани суровини, кои се најчесто достапни во форма на прав од продавниците за здрава храна. Дел од добиениот кефир може да се заштеди за да се користат неколкупати за пропагирање на понатамошни ферментации, но во крајна линија не формираат зрна, па мора да се добие свежа култура.
Типови на млеко
Кефирските зрна ќе го ферментираат млекото од повеќето цицачи и ќе продолжат да растат во такво млеко. За типични млеко се користат крави, кози и овци, секој со различни органолептички (вкус, арома и текстура) и нутритивни квалитети. Сурово млеко традиционално се користи.
Млечниот шеќер не е од суштинско значење за синтезата на полисахаридите што ги сочинува зрнцата, а хидролизатот на ориз е соодветен алтернативен медиум. Дополнително, зрната со кефир ќе се репродуцираат кога ќе се ферментира млеко од соја, иако тие ќе се променат во изгледот и големината поради различните белковини што им се на располагање.
Регионална потрошувачка
Кефир, кој со векови се консумирал во Русија и земјите од Средна Азија, се проширил во Источна и Северна Европа, Јапонија, САД и Западна Европа во почетокот на 21 век. Во Чиле, каде што е познат како "јогур де пајаритос" (кисело млеко), кефирот редовно се консумира повеќе од еден век.
Кулинарски користи
Како што содржи Lactobacillus бактерии, кефирот може да се користи за да се произведе леб од киселост. Исто така е корисно како замена за павлака во печење. Кефир е една од главните состојки во студениот борхт во Литванија и Полска. Други варијации на кефир супи, како што се кефир-засновани окрошките и други видови храна подготвени со кефир, се популарни низ поранешниот Советски Сојуз и Полска. Кефирот може да се користи на местото на млекото на житни култури, гранола или млеко.
Можно потекло
И покрај интензивните истражувања и обидите за производство на кефирски зрна од чисти или мешани култури кои вообичаено се присутни во зрната, не се пријавени успешни резултати.
Граѓани на Самоиловото царство
Граѓаните на Самоиловото царство биле населението кое живеело во границите на големата македонска средновековна држава на чие чело стоел Самоил. Најголем дел од населението во целото царство биле Словени (Македонците, Бугарите и Србите) или словенизирано население кое го зборувало службениот јазик во државата - старословенски јазик. Во помал број имало Грци кои зборувале грчки јазик и живееле во Тесалија која била дел од Самуиловото царство по 973 година, Албанци и Власи како народи кои останаа од Римското Царство и македонските староседелци кои со тек на времето го прифаќаат старословенскиот јазик и заедничкиот живот со македонските Словени во Македонија. Најголем број од населението имало православна религија и биле припадници на тогаш новосоздадената независна црква во Преспа која претставувала предок на Охридската архиепископија. Помеѓу словенските народи не постоело диференцирање, па затоа сите граѓани кои го зборувале словенскиот јазик биле нарекувани Словени (старословенски: Словѣне), додека византиските автори граѓаните на оваа држава ги нарекувале Бугари (Βούλγαροι).
Јазик
Службен јазик во Самоиловото царство бил старословенскиот јазик (словѣ́ньскъ ѩзкъ) кој уште е наречен и средновековен македонски јазик. Старословенскиот јазик на Балканскиот Полуостров се засновал на јазикот што го зборувале македонските Словени во регионот на Солун.
Со големата преселба на народите дошло до раселување на многу народи и племиња, меѓу кои биле и Словените. Кон крајот на VI век од нашата ера словенските племиња веќе ја имале напуштено својата (претпоставена) прататковина во Закарпатието и се раселувале низ Европа. Раселувањето се движело главно во три правци: на исток низ Источноевропската Низина, на запад кон средна Европа и на југ кон Балканскиот Полуостров. Со распадот на оваа „племенска“ заедница на старите словени, дошло до јазично раслојување на словенските говори, односно на распад на прасловенската јазична заедница. Така се оформиле три големи групи дијалекти: источна, западна и јужна група. Секоја од овие групи пројавила (создала) сопствени особини кои ја разликувале од останатите, но се претпоставува дека овие разлики биле (до средината на IX век, т.е. до запишувањето на првите словенски зборови) сè уште мали и не толку значајни за да пречат во дирекната комуникација помеѓу говорителите на различни дијалекти. Од друга страна, пак, овие групи биле своевидни конгломерати, па во секоја од нив се јавувале поддијалекти. Така, крајот на VI век се смета за крај на постоењето на единствената прасловенска јазична заедница.
Религија
Откако Самоил ја преместил престолнината од островот Ахил во Охрид поради безбедносни причини го преместил и седиштето на црквата. Во Охрид била изградена црквата Света Софија која станала престолнина на Охридската архиепископија. Оваа црква продолжила да постои и по поразот на Самоил но под власт на Цариградската патријаршија.
Ритерхуде
Ритерхуде (Ritterhude; Hu’e) — општина во округот Остерхолц, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Хаме, околу 6 километри југозападно од Остерхолц-Шармбек и 13 километри северозападно од Бремен, со кога и непосредно се граничи.
Местоположба
Општинското подрачје опфаќа мочурлив терен околу реките Хаме и Виме.
Општински единици
Денешната општина Ритерхуде се состои од некогашните самостојни општини: во заградите бројот на жители во 2013
Соседни општини
Ритерхуде се граничи на север со градот Остерхолц-Шармбек, на исток со Лилиентал, на југ со градот Бремен и на запад и северозапад со Шваневеде.
Историја
Првпат е споменат во 1182 година во документ на манастирот од Остерхолц. Куќата „фон дер Худе“ е спомната првпат во документ од 1185 година. Замокот „Худа“ бил користен во 1309 година за да го штити речниот премин на Хаме. Бројот на жители се зголемил од 52 семејства во 1568 година на 89 во 1710 година. Во 1757 година, замокот и мостот биле уништени во Седумгодишната војна.
Ритерхуде припаѓал на Архиепископијата Бремен. Во 1648 година, Архиепископијата станала Војводство Бремен, кое првин било владеено во личен сојуз од Швеѓаните, а од 1715 година натаму од хановерската династија. Во 1823 година, Војводството било укинато и неговата територија станала дел од областа Штаде.
Сообраќај
Железничката станица Ритерхуде е поврзана со С-железницата на Германските железници.
Регресија кон средната вредност
Во статистиката, регресија кон средната вредност е феноменот дека ако една променлива е екстремна на првото мерење, таа ќе има тенденција да биде поблиску до просекот на второто мерење - и ако е екстремна на второто мерење, ќе има тенденција да биде поблиску до просекот на првото мерење. За да се избегнат неточни заклучоци, треба да се земе предвид регресијата кон средната вредност при дизајнирањето на научни експерименти и толкување на податоци.
Концептуална позадина
Размислете за едноставен пример: клас од ученици зема тест со 100 прашања кои се од типот точно/неточно. Да претпоставиме дека сите ученици избираат одговор по случаен избор на сите прашања. Тогаш очекуваме резултатот на секој ученик да биде 50. Се разбира, некои ученици ќе постигнат значително над 50, а некои значително под 50 само случајно. Ако се земат само највисоко оценетите 10% од учениците и им се даде втор тест на кој тие повторно избираат по случаен избор на сите прашања, просечниот резултат повторно ќе се очекува да биде близу до 50. Така, средното вредност на овие ученици ќе "регресира " дури до средната вредност на сите ученици кои го полагаа оригиналниот тест. Без оглед на тоа што студентот постигнува резултати на оригиналниот тест, најдоброто предвидување на нивниот резултат на вториот тест е 50.
Ако немаше среќа (добро или лошо) или случајно погодување вклучено во одговорите што ги доставиле учениците на прашањата од тестот, тогаш од сите ученици би се очекувало да го постигнат истото на вториот тест како што постигнале на оригиналниот тест, и таму нема да има регресија кон средна вредност.
Повеќето реални ситуации спаѓаат помеѓу овие две крајности: на пример, може да се сметаат резултатите од испитот како комбинација на вештина и среќа. Во овој случај, подгрупата на учениците што ќе се со надпросечни резултати би се состоела од оние кои биле вешти и немале особено лоша среќа, заедно со оние кои биле невешти, но биле исклучително среќни. На повторното тестирање на ова подмножество, невештите лица веројатно нема да ја повторат својата среќа, додека  вештите ученици ќе имаат втора шанса да имаат лоша среќа. Оттука следи, оние кои претходно постигнаа добри резултати, веројатно нема да добијат исто толку добри резултати во вториот тест.
Важност
Регресијата кон средната вредност е значајна во дизајнирањето на експериментите.
Земете хипотетички пример за 1.000 лица на слична возраст кои биле испитани и оценети според ризикот од доживување на срцев удар. Статистиката може да се искористи за да се измери успехот на интервенцијата на 50-те кои беа оценети со најголем ризик. Интервенцијата може да биде промена во исхраната, вежбањето или третманот со лекови. Дури и ако интервенциите се безвредни, од тестираната група се очекува да покажат подобрување на нивниот следен физички преглед, поради регресија кон средната вредност. Најдобар начин за борба против овој ефект е да се подели групата по случаен избор во третирана група која прима третман и контролна група која не прима третман. Третманот потоа ќе се оцени како ефикасен само ако тераписката група ќе се подобри повеќе од контролната група.
Алтернативно, група на хендикепирани деца ( со пречки, тешкотии )може да се тестира за да се идентификуваат оние со најголем потенцијал да успеат на факултет. Топ 1% може да се идентификуваат и да се обезбедат со специјални курсеви за збогатување, туторство, советување и компјутери. Дури и ако програмата е делотворна, нивните просечни резултати може да бидат помали кога тестот се повторува една година подоцна. Меѓутоа, во овие околности може да се смета дека е неетички да имаат контролна група на хендикепирани деца чии посебни потреби се игнорираат. Математичка пресметка за намалување може да го прилагоди овој ефект, иако тоа нема да биде веродостојно како и методот на контролната група
Ефектот, исто така, може да се експлоатира за општа инференција и проценка. Најтоплото место во земјата денес е поверојатно да биде поладно утре отколку потопло, во споредба со денеска. Најдобриот инвестициски фонд во последните три години е поверојатно дека ќе забележи пад на релативната ефикасност отколку што ќе се подобри во текот на следните три години. Најуспешниот холивудски глумец оваа година, најверојатно, ќе има помалку бруто добивка отколку повеќе за неговиот или нејзиниот следен филм.
Недоразбирања
Концептот на регресија кон средна вредност може многу лесно да се употреби погрешно.
Во примерокот за студентски тест погоре, имплицитно се претпоставува дека она што се мери не се сменило помеѓу двете мерења. Сепак, да претпоставиме дека курсот бил положен/ паднат а од учениците се барало да добијат над 70 бода на двата теста за да положат. Тогаш учениците кои не добиле 70 бода првпат нема да имаат поттик да постигнат добри резултати, и може да го влошат резултатот вториот пат. Од друга страна, учениците кои имаат над 70 бода, би имале силен поттик да учат и да се концентрираат додека го полагаат тестот. Во тој случај може да се види оддалечување од 70, резултатите подолу се намалуваат и резултатите над него се зголемуваат. Можно е промените настанати помеѓу мерењата да ја зголемат или да ја намалат статистичката тенденција да се регресира кон средната вредност.
Статистичката регресија кон средната вредност не е причинска појава. Студентот со најлош резултат на тестот на првиот ден не мора нужно да го зголеми неговиот резултат значително на вториот ден само поради ефектот. Во просек, најлошите постигнувања се подобруваат, но тоа е вистина само затоа што најлошите веројатно се несреќни а не среќни. Кога резултатот се одредува по случаен избор, или резултатот има случајна варијација или грешка, а не да се утврдува според академската способност на студентот феноменот ќе има ефект. Класична грешка во овој поглед беше во образованието. Учениците кои добија пофалби за добра работа беа забележани да направат повеќе лошо за следната мерка, а учениците кои беа казнети за лоша работа беа забележани да се подобрат на следната мерка. Едукаторите одлучија да престанат со пофалби и да продолжат со казнување по оваа основа. Таквата одлука беше грешка, бидејќи регресијата кон средна вредност не се заснова на причина и последица, туку на случајната грешка во природната дистрибуција околу средна вредност.
Заблуди со регресија
Многу феномени имаат тенденција да се припишат на погрешни причини кога регресијата кон средната вредност не се зема предвид.
Пресметувањето и толкувањето на "оценки за подобрување" на стандардизираните образовни тестови во Масачусетс веројатно претставува уште еден пример за заблудата во регресијата. Во 1999 година училиштата добија цели за подобрување. За секое училиште, Одделот за образование ги објави разликите во просечниот резултат постигнат од учениците во 1999 и во 2000 година. Брзо беше забележано дека повеќето од најслабите училишта ги исполниле своите цели, што одделот за образование го зеде како потврда за исправноста на нивните политики. Сепак, исто така беше забележано дека многу од наводно најдобрите училишта беа прогласени за неуспешни. Како и во многу случаи кои вклучуваат статистика и јавна политика, прашањето се дебатира, но "оценките за подобрување" не беа објавени во наредните години, а наодите се чини дека се регресија на просекот.
Полициските политики во Обединетото Кралство го охрабруваат видливото позиционирање на статични или мобилни камери за брзина на места со поголем број на сообраќајни несреќи. Оваа политика беше оправдана со перцепција дека постои соодветно намалување на сериозните сообраќајни несреќи откако камерата е поставена. Сепак, статистичарите посочија дека, иако има нето корист во спасени животи, неуспехот да се земат предвид ефектите од регресија кон средната вредност резултира со преценување на придобивките.
Бидејќи популарната настава се фокусираше на "регресија кон средната вредност", како причина за намалената изведба на спортистите од една сезона до друга, вообичаено се занемарува фактот дека таквата регресија, исто така, може да придонесе за подобри перформанси. На пример, ако се погледне просечниот број на погодени топки на играчите во Главната Бејзбол Лига во една сезона, оние чиишто просечни удари над нивото на лигата имаат тенденција да се регресираат надолу кон просекот следната година, додека оние чии просечни удари се под просекот имаат тенденција да напредуваат кон просекот следната година.
Тектитечки јазик
Тектитечки јазик — мајански јазик од подгрупата на кически-мамски јазици. Јазикот е сличен со мамски јазик и го зборуваат тектитекците во Мексико.
Пресека
Пресека — село во Општина Кочани, во областа Осоговија, во околината на градот Кочани.
Географија и местоположба
Пресека се наоѓа во областа Осоговија. Се наоѓа лево од Оризарска Река, на пространо земјиште, и во правец југозапад-североисток е долго 10 км. Селото е планинско и од разбиен тип, а неговите маала се издигаат на надморска височина од 900-1.000 н. Селскиот атар зафаќа површина од 25 км2. Од Кочани е оддалечено 23 км.
Историја
Не е познато кога било основано денешното село. Во него отсекогаш живеело македонско население. За многу родови не се знае дали се староседелци или доселеници. Во историски извор од 1300 година се споменува село по име „Пресека“, кое можеби се однесува на кочанското село.
Месноста Селиште се наоѓа меѓу маалата Јовевци и Шутевци. Таму биле изградени првите куќи на некои денешни родови. Тие жители подоцна се преселиле на местото коешто денес е познато како Старо Село. Во Старо Село живееле околу 30 години, па потоа се распрснале и ги основале денешните издвоени маала. Раселувањето од Старо Село се случило во средината на XIX век.
Стопанство
Селото има мешовита земјоделска функција. Во рамките на неговиот атар преовладуваат шумите на површина од 1.075 ха, пасиштата се на површина од 336 ха, а на обработливото земјише отпаѓаат 310 ха.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Пресека живееле 1.230 жители, од кои 1.200 Македонци и 30 Роми. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Пресека имало 1.080 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Пресека живеат 68 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 22 жители, од кои 13 Македонци и 9 лица без податоци.
Родови
Пресека е македонско село.
Родови во селото: Шутевци (33 к.), Јовевци (20 к.), Трговци (20 к.), Ковачи (15 к.), Крлевци (12 к.), Соколовци (11 к.), Љубеновци (10 к.), Врговци (9 к.), Гријовци (8 к.), Анџици (5 к.) и Селчани (4 к.) за кои не се знае дали се староседелски или доселеници со непозната старина; Јуруци (8 к.) кои се доселени од јуручкиот предел кај Радовиш.
Иселеништво
Пресека е едно од селото од коешто има најголемо иселеништво по 1912 година. Поради тоа, во него може да се забележат многу срушени куќи. Еден дел од нивите на иселениците ги обработуваат нивните роднини, а друг дел се напуштени и служат како пасишта. Иселениците главно се населиле во пониските села во Кочанската Котлина. Во Лески се преселиле домаќинства од родовите Соколови, Филипови, Николови, Димитрови, Јаневи, Сребренови и Стаменкови; во Мородвис заминале семејства на Доне, Мите, Благој, Саздо, Јане, Ефтим и Стојо; во Јакимово се иселиле семејства на Коле, Циме и Маринко; во Оризари отишле домаќинства од родот Чобанци, но и од други родови; во Истибања заминале Шутевци, Комарци, Апостолови, Калчини, Ќатибци, Стублици и Јурукови; во Виничка Кршла отишле Пресечани; во Црн Камен се иселиле Чачарци; во Грдовци заминале Пресечани; во Прибачево се населиле Димитрови и Миткови; во Долни Подлог отишле Шутевци''; а неколку домаќинства се преселиле и во Мојанци, Калиманци и Градец.
Општествени установи
Во селото има две основни училиште во коишто повеќе не се одржува настава, а во минатото имало и полициска станица. Селото има две гробишта: едните се во маалото Крлевци, а другите меѓу маалата Јовевци и Шутевци.
Самоуправа и политика
Во периодот 1996-2004, селото било дел од Општина Оризари.
Во периодот 1955-1996, селото било дел од Општина Кочани.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Оризари.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на истоимената општина.
Во XIX век, Пресека било село во Кочанската каза на Отоманското Царство.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 902 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 50 гласачи.
Матија Мурко
Матија Мурко, познат и како Матијас Мурко (10 февруари 1861 – 11 февруари 1952 година), ― југословена научник од словенечка народност, познат најмногу по неговата работа на усните епски традиции на српски, босански|бошњачки и хрватски јазик.
Живот
Мурко е роден во малото село Дрстеља кај Птуј, Долна Штаерска, во тогашното Австриско Царство, а сега е во Словенија, и покрстен како Матијас Мурко. Посетувал гимназија во Птуј и Марибор. Студирал словенска и германска филологија на Виенскиот универзитет, каде што бил ученик на Франц Миклошич. Откако докторирал во Виена во 1886 година, заминал на последокторски студии во Москва. Од 1897 до 1902 година предавал словенска филологија на Виенскиот универзитетот, од 1902 до 1917 година на Грацкиот универзитет и од 1917 до 1920 година на Универзитетот во Лајпциг. Од 1920 до 1931 година предавал на Карловиот универзитет во Прага, каде што се населил и живеел до својата смрт во 1952 година. На Карловиот универзитет го основал Словенскиот институт (Slovanský ústav), кој го водел до 1941 година.
Мурко имал интензивен општествен живот и бил личен пријател со личности како Иван Хрибар, Томаш Гариг Масарик и Карел Крамар. За време на неговиот живот, тој станал член на бројни академии на науки низ Европа, особено во словенските земји: југословенската, српската, чешката, советската, бугарската, полската и словенечката. Докторирал so почесна диплома на Карловиот универзитет во Прага во 1909 година и на Универзитетот во Љубљана во 1951 година.
Работа и влијание
Мурко бил обучуван во позитивистички стил на филологијата. Објавил повеќе научни трудови од областа на етнологијата, културната и книжевната историја. Под влијание на историчарот Карл Лампрехт, Мурко ја објавил книгата „Историја на античките словенски книжевности“ (Geschichte der aeltern slawischen Literaturen, Лајпциг, 1908 година), во која ги претставил постарите словенски книжевности како одраз на нивниот збирен културен и оппштествен живот на тие луѓе. Пишувал и за историјата на словенечката книжевност, особено за Прешерен и протестантските автори од 16 век, како Примож Трубар, Јуриј Далматин и Себастијан Крељ.
Бидејќи Мурко објавувал претежно на германски и француски јазик, неговата работа била малку позната на научниците кои не биле запознаени со овие јазици, но имало важно влијание врз Милман Пари, кој студирал на својот докторат на Сорбона во Париз под Антоан Мејле, во време кога главното дело на Мурко се појавило на француски јазик.
Неговото дело било пофалено од познатиот австриски критичар Херман Бар, кој го сметал за еден од најдобрите примери на стил во современата научна проза. Мурко влијаел и на развојот на современата словенечка книжевна историја, особено на Фран Илешич, Иван Пријатељ и Франце Кидрич.
Липа (Белтинци)
Липа (словенечки: Lipa) — населба во Општина Белтинци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Фатма од шумата
Фатма од шумата ( Tahtacı Fatma ) е 28-минутен турски документарен филм во режија на Суха Арин. Првпат беше прикажанан во Меѓународната година на детето (1979).
Список на државни водачи во 17 година
Ова е список на државни водачи во 7 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Гамов каталог
Гамов каталог (Gum catalog) — астрономски каталог на 84 оддавни маглини на јужното небо. Составен е од австралискиот астроном Колин Стенли Гам (1924-1960) во опсерваторијата Маунт Стромло кај Канбера користејќи широкоаголна фотографија. Гам ја објавил својата работа во 1955 г. во трудот наречен „Студија на расеаните јужни H-алфа маглини“ (A study of diffuse southern H-alpha nebulae) во која се претставува каталогот од 84 маглини и маглински склопови. Слични каталози се Шарплесовиот и RCW, и многу Гамови објекти се присутни и во нив. Меѓутоа, RCW и Гамовиот претежно ја покриваат јужната полутопка (каде е сместена „Маунт Стромло“).
Гамовата Маглина е наречена по Гам, кој ја открил како Гам 12; претставува оддавна маглина во соѕвездијата Едро и Крма.
Димитар Коштанов
Димитар Коштанов (18 март 1879 - 21 мај 1915) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, анархист, член на  Македонската револуционерна организација и гемиџија.
Животопис
Димитар Коштанов е роден на 18 март 1879 година во Горна Џумаја, денес Благоевград. Учи во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Изучува инженерство во Швајцарија, но не завршува. Со анархистичните убедувања се приклучува на ВМОРО и дејствува како терорист на Централниот комитет. Подоцна ги помага гемиджиите. Во 1900 година заедно со Александар Кипров ги заменува уапсените Петар Манџуков, Петар Соколов и Павел Шатев и продолжува да копа тунел под Отоманската банка во Цариград. Во 1901 година турската власт фатила тајна преписка помеѓу Александар Кипров и Христо Матов и го запечатува магацинот во кој се копал тунел. Подоцна Димитар Коштанов успева да избега од турската власт. Во 1902 година станува војвода во Ахчелебиско.
Во 1905 - 1906 година работи во Варна. По Младотурската револуција од 1908 година Димитар Коштанов учествува во основањето на Народната федеративна партија, како делегат од Горна Џумаја и е избран за член на партискиот совет. Занимава со градежништво претприемништво. Учествува активно во јавниот живот на својот роден град. Во 1913 година тој е иницијатор за обнова на локалното читалиште "Согласност" и е негов претседател.
Се удавил во реката Струма на 21 мај 1915 година, при изградбата на мост во близина на селото Покровник.
NGC 6478
NGC 6478 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6478 се споменува и како UGC 10998, MCG 9-29-32, CGCG 278-33, IRAS 17474+5110.
Откривање
Објектот е откриен на 30 мај 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6478 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 6478 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 48 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +51° 9' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Други поделби
Проучување на NGC 6478 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60896. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 53; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3522. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1102.
Доситеј Цариградски
Доситеј Цариградски — Вселенски патријарх со потекло од Венеција.
Шабац
Шабац — град во Србија.
Население
Според пописот од 2011 година во градот Шабац живееле 115,884 жители.
Таблета
Таблетите претставуваат понови фармацевтски облици, чија продукција почнала кон крајот на 19 век, кога биле конструирани машините за таблетирање. Првите машини биле рачни, а таблетите не се распаѓале добро, па во 1880 година, кога се откриле особините на скробот да може со набабрување да влијае на нивното распаѓање, почнува ерата на таблетите. Така, во Ph. Jug. II има официнелни 28 видови таблети, додека по Ph. Jug. III повеќе од 100 видови, а исто така повеќе илјади видови се произведуваат во фармацевтските фабрики. Зборот TABLETTAE произлегува од латинскиот збор ТАБУЛА, што значи плочка, а бидејќи се добиваат со пресување (компресија), во некои фармакопеи се среќаваат и под името COMPRESSI. Поради можноста лесно да се земат (во повеќе случаи не е потребна медицинска установа, туку секој пациент може дома и секаде да ги употреби; лесно се чуваат и транспортираат, постабилни се можат точно да се дозираат итн.), таблетите заземаат половина од сите фармацевтски облици. Според Ph. Jug. III таблетите се дозирани, компримирани лековити препарати, добиени со пресување на лековити прашоци или гранулат. Се изработуваат како тврди, најчесто тркалезни плочки со рамна или испапчена површина.
Поделба на таблетите според PH. JUG. III
Овие таблети се наменети за интерна употреба преку устата (per-os). Можат да се голтаат цели нерастворени или пак растворени во вода. Таблетите се добиваат со пресување на лековити прашоци или гранулат, поради што се викаат и Compressi perorales. Овој вид таблети е најчест и најмногу се приметува, бидејќи и технологијата им е едноставна (се изработуваат машински) и се најевтини. Околу 70% од сите видови таблети отпаѓа на нив. Ресорпцијата на лингвалетите се одвива преку слузницата на устата. Формата им е тркалезна, биконвексна,помали се, а во нив се содржат активни материи на кои не им штетат ферментите на плунката, а такви се: разни вазодилататори, разни хормони, супстанции кои би се разградиле во желудникот. Лингвалетите не содржат средства за распаѓање, бидеќи сами постепено се распаѓаат во време 5-30 минути, а распаѓањето се одвива под јазик или со шмукање. Самото име кажува дека овие таблети се употребуваат за лекување на заболената вагина – па најчесто лековити супстанции во нивниот состав се дезингицирани. Огликот на вагиналетите е различен: овален, јајчест, долгавест итн. Вагиналетите имаат заоблени рабови за да не ја оштетат слузницата на вагината. За да имаат овие таблети подолго дејство, треба постепено да се раствораат во вагиналниот секрет, поради што се додаваат помошни средства, како што се: лактоза, гликоза и др. Вагиналетите се испитуваат на распаѓање во раствор на лактат на 37 степени C и мора да се распаднат за 20 минути. Постојат и посебен вид вагиналети – IRIGABLETTAE, од кои се прават расвори, а кои се употребуваат во гинекологијата. Порано покрај овие видови таблети, официнелни по Ph. Jug. III, се среќаваат и други видови на фармацевтска практика, официнелни по фармакотеите на другите држави.
Помошни средства при изработка на таблети
Се состојат од материи што на прашоците ќе им овозможи подобро лизгање, а воедно подобро излегување на таблетата од матрицата, со што се избегнува евентуалното лепење на прашокот и гранулатите за нејзините ѕидови. Ph. Jug. III како средства за лизгање ги препишува: талкот (2-4% најчесто), Mg-стеарат, стеаринската киселина, Cacao oleum. Посебна група средства за лизгање помеѓу таблетите и матрицата се LUBRIKANSI (талк, парафин). Претставуваат одделни или пак група супстанции кои имаат цел да ја распаднат таблетата во вода или во дигестивниот тракт. Распаѓањето на таблетите има за цел да ја ослободи активната материја за да може таа во одредено време да дејствува. Таквите средства имаат својство да набабруваат, а по Ph. Jug. III официнелни се следниве средства: скробот, агарот, разни неоргански супстанции (Weegum, Aerosil, Bentonit и др.). Честопати е потребно да се зголеми набабрувањето, а со тоа и распаѓањето. Тоа го вршиме со средства за влажнење, како што се 3% glycerol, 70% сорбитол, а како средства за натопување Тween-ови, Na-лаурил сулфат. Се истите што се употребуваат во прехранбената индустрија. Суштината на обоените таблети е да се добие подобар изглед, да се разликуваат меѓусебно а најчесто во индустријата одредена боја е каракеристична на некоја фабрика за лекови. Се од најразличен карактер (етерични масла, шеќери, сахарин и др.). Се додаваат за да имаат таблетите подобар сјај, а според Ph. Jug. III такви средства се: восоци, парафини, полиетилен гликоли и др
Изработка на таблети
Изработката на таблетите денес достигнала висок тепен на совршеност и може да биде различна, во зависност од нивниот вид. Таа вклучува низа операции: сушење, агромерација, иситнување, пресување, хомогенизација, компримирање, обложување и полирање. Земаќи ја предвид заедничката основа за изработка, која се состои во компресијата, разликуваме два основни начини на изработка и тоа:
Директно компримирање
Напред спомнавне дека мал број активни материи можат директно да се компримираат, бидејќи за компресија е потребно прашочните материи да имаат одредени физички особини, односно да имаат кристална структура која е погодна при компресијата. Меѓутоа вака добиените таблети имаат поголема цврстина и тешко се распаѓаат па затоа треба да им се додаваат и средства за распаѓање (скроб). За да се избегне подолгата технологија денес се изработуваат супстанции со одреден степен на кристализација.
Компримирање со гранулат
Тоа се најчести случаи при изработката на таблетите. Суштината на гранулацијата се состои во тоа прашочните материи со лоши физички особини да ги окрупни, а тоа да ги направи попогодни за компресија – бидејќи гранулатот полесно минува низ дизните и подобро и порамномерно ја полни матрицата. Постои сув и влажен метод за гранулација. Се користи кога се сака таблетите да немаат голем волумен или пак за да се избегнат некои моменти во изработката (влага, температура) на кои се чувствитени одделни супстанции (витамини, препарати од дроги). Процесот се состои во формирањето на таблети со поголема димензија наречени – брикети, кои потоа се кршат, иситнуваат, сеат и одново се таблетираат. Се изведува со додавање на средства за врзување во течна состојба или со додавање на некој растворувач за врзување во течна состојба или со додавање на некој растворувач (вода,вода-етанол, етанол и др.). По вообичаеното мешање на активните прашочни материи и средствата за дополнување, се врши навлажнување со средства за врзување. Влажната маса се протерува низ специјални сита (гранулирка) со што се добива влажен гранулат кој треба да се суши, но не сосема, бидејќи не ќе биде погоден за таблетирање. Сушењето се врши во автоматски сушници на температура до 50 степени C или во собна сушница на тацни на температура од 30-40 степени C, во зависност од стабилноста на активната компонента. (Гранулатот за капсулите треба да биде многу посув отколку оној за таблетирање).
Машини за таблетирање
Според начинот на работа, машините за таблетирање може да ги наредиме во две основни групи:
Цоцилски јазик
Цоцилскиот е мајански јазик кој се зборува во Мексико од цоцилците. Според пописот од 2005 година, јазикот го зборуваат околу 329.937 луѓе и е шести најголем јазик во државата. Во централен Чијапас, има и училишта на цоцилски јазик. Близок јазик на цоцилскиот е целталски јазик. Јазикот има шест дијалекти.
Север-Риген
Општинската заедница Север-Риген се состои од следниве општини:
Владимир Куситасев
Владимир (Миро) Тасев или Куситасев — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Куситасев е роден во Прилеп, тогаш во Османлиското Царство. Во 1901 година завршува Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Станува полномошник на Централниот комитет на ВМОРО и раководител на терористичките групи во Солун. Во Илинденското востание Куситасев е четник при Крсто Асенов и бил избран за реонски началник на Ениџевардарско.
Умира во 1904 година во Солун
NGC 72
NGC 72 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 72 се споменува и како UGC 176, MCG 5-1-69, CGCG 499-109, Arp 113, VV 166.
Откривање
Телото е откриено на 7 октомври 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 72 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 72 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 18 м 28,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 30° 2' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Надворешни врски
NGC 72
Питагорина тројка
Питагорина тројка – подредена тројка природни броеви a, b, и c за кои важи равенката a2 + b2 = c2. Броевите за кои важи дадениот однос обично се запишува во облик (a, b, c). Еден од најстарите познати примери е тројката (3, 4, 5), која може да се најде во оставината на древните Вавилонци и Египќани.
Доколку (a, b, c) е Питагорина тројка, тогаш тоа е и секоја тројка во облик (ka, kb, kc) каде k е произволен природен број. Основна Питагорина тројка е тројка во која броевите a, b и c се заемно прости.
Дудерштат
Дудерштат (Duderstadt) — град во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија, сместен во округот Гетинген.
Средновековниот изглед на градот го сочинуваат 600 куќи најчесто во фахверк, обете големи градски цркви „Св. Киријак“ и „Св. Серватиј“ со нивните моќни камбанарии, старата градска порта „Вестертурм“, обновениот градски бедем, како и Градското собрание, кое е едно од најстарите во Германија.
Градот е средиште и порано главен град на северниот дел на областа Долен Ајхсфелд („Untereichsfeld“). Во минатото бил имот на римокатоличкиот архиепископ од Мајнц.
Географија
Дудерштат се наоѓа во областа Долен Ајхсфелд во близина на покраинската граница со Тирингија. Поради неговата плодна почна, околината во текот на средниот век била позната и како „Голдене Марк“ („златна точка“). На околу десет километри југоисточно се наоѓа тириншката област Омгебирге, а на околу 20 километри североисточно е планинскиот масив Харц. Низ градот течат реките Хале и Бреме.
Градски единици
Дудерштат се состои од 15 градски единици, во кои покрај самото градско јадро, влегуваат и 14 други припоени места. Од околу 21.500 жители, околу 9.000 живеат во самото градско јадро и над 12.000 во другите места.
Градските единици и нивниот број на жители од 1 април 2011 година:
Историја
Првото спомнување во документ на Дудерштат е од 929 година.
Архитектура
Градот содржи многу историски градби изградени во фахверк.
Изградена во 1343 година, Вестертурм е една од најмалку осум градски порти кои се наоѓале на градскиот бедем, која била запалена во 1424 година и повторно изградена во следните 12 години. Вестертурм има препознатлив извиткан покрив. Иако не е единствена кула во Германија со извиткан покрив, неговата изградба била особена успешна. Постојат бројни народни преданија кои го објаснуваат виткањето: една тврди дека  неподмачкан ветропокажувач го предизвикало виткањето на покривот. Друга тврди дека кога ѓавото ги носел луѓето од Дудерштат да пијат, жените го однеле, но претходно ја фатил кулата и ја извиткал, при што избегал.
Изградбата на Градското собрание започнало во 1302 година, а дополнителни крила и делови биле додавани до 1674 година. Било целосно обновено во 1980-тите години и повторно во 2002 година.
Култура
Татковинскиот музеј во Дудерштат има збирка на локални значајни артефакти, кој ја раскажуваат историјата на областа и на градот.
Збратимени градови
Дудерштат е збратимен со следниве градови:
Чолтиски јазик
Чолтиски јазик — исчезнат мајански јазик кој се зборувал во регионот Манче во источна Гватемала. Јазикот е познат по еден натпис кој е напишан во период од 1685 до 1695 година. Јазикот е сличен со чонталски мајански јазик и со чортиски јазик.
Никче Павчев
Никче Перов Павчев ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство и успеал да заврши само основно училиште. Се занимавал со земјоделство и сточарство. Служел во бившата југословенска војска и имал чин наредник. Неговото село го помагал Првиот скопски партизански одред. Со доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада во септември 1944 година на овој терен, стапил во нејзините редови. Станал командир на вод и се покажал како способен старешина. Со водот и својот баталјон водел борби против балистите на билото на Скопска Црна Гора и со успех го задржувал напредувањето на балистичките банди да продрат во селата на Скопска Црна Гора. Во една од борбите кај селото Црешево, загинал во месноста Бошево, во октомври 1944 година. Неговите останки биле пренесени и закопани во селските гробишта во Бањане.
Евгениј Романович, Агрест
Евгениј Романович Aгрест (роден на август 15, 1966 година, Витебск) - Шведската шахист, велемајсторот (1997).
По распадот на СССР во 1994 година, тој емигрирал во Шведска. Ја доби титулата велемајстор во 1997 година.Четирикратен шампион во шах во Шведска (1998, 2001, 2003 и 2004 година), трикратен скандинавски шампион (2001 година, заедно со Артур Коган, 2003 заедно со Курт Хансен и во 2005 година). Тој играше за репрезентацијата на Шведска на 8 шаховски олимпијади (1998 - 2010, 2014) и на 5 европски тимски првенства(1999-2007).
Црква „Св. Пантелејмон“ - Сер
Свети Пантелејмон (Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Историја
Црквата се наоѓа во западното подножје на Серската тврдина, вон градските ѕидини на улица „Анастасиос Хрисафис“. Не е познато кога е изградена, но се претпоставува дека е подигната во XII век како гробишен храм на градот. Во 1202 г. црквата е урната од војската на бугарскиот цар Калојан. Храмот е обновен во 1738 и во 1838 г.. Внатре е откриена камена надгробна плоча со релјефна розета, полукружна круна. Има и надгробна плоча од византиско време. Во 1892 г. во црквата се откриенидве стари икони — едната на Богородица, а другата на Христос.
Во 1913 г. за време на Втората балканска војна црквата е изгорена од бугарската војска, при што преживеала само средишната апсида. Возобновена е врз средновековните темели во 1935 г. на иницијатива на женски комитет. Обновата завршила во 1950 г. Првично била параклис на катедралата „Св. Архангели“, а во 1985 г. со претседателски указ станала парохиски храм. Отворена е од митрополитот Максим Серски на 28 септември 1986 г. Подоцна во црквата се направени доста подобрувања — дворот е ограден и поплочен, обновена е чешмата од 1900 г., ремонтиран е иконостасот и др. Изграден е и параклисот „Христос Спасител Бесмртен“, како и „Христос во окови“, до апсидата, бидејќи во минатото до „Св. Пантелејмон“ имало гробишен храм со истото име. Во 1961 г. е подигната камбанаријата со средства на Г. Кацаридис.
Фило Фарнсворт
Фило Тејлор Фарнсворт (19 август 1906 - 11 март 1971 година) бил американски пронаоѓач и телевизиски пионер. Тој дал многу клучни придонеси за раниот развој на целосно електронската телевизија. Тој е најпознат по неговиот изум од 1927 година на првиот целосно функционален електронски уред за собирање слики ( цевка за видео камера ), дисекторот на слики, како и првиот целосно функционален и комплетен електронски телевизиски систем. Фарнсворт развил телевизиски систем со приемник и камера - кои ги произведувал комерцијално преку Телевизиската и радио корпорација Фарнсворт од 1938 до 1951 година, во Форт Вејн, Индијана.
Во подоцнежниот живот, Фарнсворт измислил мал уред за јадрено соединување, Фузор Фарнсворт-Хирш, кој користи инерцијално електростатичко ограничување (IEC). Како и сите уреди за соединување, тој не бил практичен уред за генерирање јадрена енергија, иако обезбедувал остварлив извор на неутрони. Дизајнот на овој уред бил инспирација за други пристапи за соединување, вклучувајќи го и концептот на реакторот Polywell. Фарнсворт поседувал 300 патенти, главно во радио и телевизија.
Ран живот
Фарнсворт е роден на 19 август 1906 година, како најстар од петте деца на Луис Едвин Фарнсворт и Серена Аманда Бастијан, брачен пар од Светите од подоцнежните дни кои живеат во мала дрвена куќичка изградена од таткото на Луис во близина на Бивер, Јута. Во 1918 година, семејството се преселило во ранчод 240 акри во близина на Ригби, Ајдахо, каде што неговиот татко го надополнувал својот земјоделски приход со влечење товар со неговиот вагон влечен од коњи. Фило бил возбуден кога открил дека неговиот нов дом е приклучен на струја, со генератор Делко (Delco) што обезбедувал струја за осветлување и земјоделски машини. Тој бил брз студент по механичка и електрична технологија, поправајќи го проблематичниот генератор. Тој пронашол изгорен електричен мотор меѓу некои предмети што ги фрлиле претходните станари и ја премотал арматурата ; рачно напојувана машина за перење на мајка му ја пренаменил во електричен погон. Рано развил интерес за електрониката по неговиот прв телефонски разговор со далечен роднина и открил голем куп на технолошки списанија на таванот на нивниот нов дом. Тој освоил 25 долари на натпревар за пулп-магазин за измислување магнетизирана брава за автомобил. Фарнсворт бил член на Црквата на Исус Христос на светиите од подоцнежните дни.