cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Микропластика
Соединети Држави
Во САД, некои држави презедоа активности за ублажување на негативните ефекти на микропластиката во животната средина. Илиноис беше првата американска држава што забрани козметика која содржи микропластика. На национално ниво, Законот за вода без микробед 2015 беше донесен откако беше потпишан од претседателот Барак Обама на 28 декември 2015 година. Законот забранува козметички производи за „плакнење“ кои вршат функција за пилинг, како што се паста за заби или миење лице. Не се однесува на други производи, како што се средства за чистење на домаќинства. Актот стапи на сила на 1 јули 2017 година, во однос на производството и 1 јули 2018 година, во однос на воведувањето или испораката за воведување во меѓудржавната трговија. На 16 јуни 2020 година, Калифорнија усвои дефиниција за „микропластика во вода за пиење“, поставувајќи основа за долгорочен пристап кон проучувањето на нивната контаминација и ефектите врз здравјето на луѓето.
Јапонија
На 15 јуни 2018 година, јапонската влада усвои предлог-закон со цел да се намали производството и загадувањето на микропластиката, особено во водните средини. Предложен од Министерството за животна средина и усвоен едногласно од Горниот дом, ова е исто така првиот предлог-закон што треба да се донесе во Јапонија, а кој е специјално насочен кон намалување на производството на микропластика, конкретно во индустријата за лична нега со производи како миење лице и паста за заби. Овој закон е ревидиран од претходното законодавство, кое се фокусираше на отстранување на пластични морски остатоци. Исто така, се фокусира на зголемување на образованието и јавната свест за рециклирање и пластичен отпад. Министерството за животна средина, исто така, предложи голем број препораки за методите за следење на микропластичните количини во океанот (Препораки, 2018). Сепак, законодавството не одредува казни за оние кои продолжуваат да произведуваат производи со микропластика.
Европска Унија
Европската комисија ја забележа зголемената загриженост за влијанието на микропластиката врз животната средина. Во април 2018 година, Групата на главни научни советници на Европската комисија нарача сеопфатен преглед на научните докази за микропластично загадување преку механизмот за научни совети на ЕУ. Прегледот на доказите беше спроведен од работна група номинирана од европски академии и доставена во јануари 2019 година. Научно мислење засновано врз извештајот на САПЕА беше презентирано до Комисијата во 2019 година, врз основа на кое комисијата ќе разгледа дали треба да се предложат измени во политиката на европско ниво за да се спречи загадувањето од микропластика.
Во јануари 2019 година, Европската агенција за хемикалии (ЕАХ) предложи ограничување на намерно додадена микропластика.
Обединето Кралство
Регулативите за заштита на животната средина Мајкробидс (Microbeads) - Англија, во 2017 година забрануваат производство на средства за лична нега за плакнење (како пилинг) кои содржат микробиди. Овој конкретен закон означува специфични казни кога не се почитува. Оние што не ги исполнуваат условите, треба да платат казна. Во случај да не се плати парична казна, производителите на производи може да добијат известување за стоп, што го спречува производителот да го продолжи производството сè додека не ја почитуваат регулативата за спречување на употребата на микрозрнца. Кривична постапка може да се случи ако известувањето за запирање се занемари.
Акција за создавање на свест
На 11 април 2013 година, со цел да создаде свест, италијанската уметница Марија Кристина Финучи ја основаше Државата за ѓубре под покровителство на УНЕСКО и италијанското Министерство за животна средина.
Американската агенција за заштита на животната средина (ААЗЖС) ја започна својата иницијатива „Вода без ѓубре“ во 2013 година за да се спречи пластичен отпад за една употреба да заврши во водните патишта и на крајот во океанот. ААЗЖС соработува со Програмата за животна средина на ОН на Карибите и Мировниот корпус за намалување и исто така отстранување на ѓубрето во Карипското Море. ААЗЖС, исто така, финансираше разни проекти во областа на заливот Сан Франциско, вклучувајќи и еден што има за цел намалување на употребата на пластика за една употреба, како што се чаши за еднократна употреба, лажици и сламки, од три кампуси на Универзитетот во Калифорнија.
Дополнително, постојат многу организации кои заговараат акција за борба против микропластика и тоа е ширење на микропластична свест. Една таква група е Проектот за свесност за микропластика во Флорида, група волонтери кои бараат микропластика во примероците на крајбрежната вода. Исто така, има зголемено глобално застапување насочено кон постигнување на целта на Целта за одржлив развој на Обединетите нации 14, која се надева дека ќе ги спречи и значително ги намали сите форми на морско загадување до 2025 година.
Чистење
Компјутерско моделирање направено од „Океанското Чистење“ (The Ocean Cleanup), холандска фондација, предложи дека уредите за собирање поставени поблизу до крајбрежјето може да отстранат околу 31% од микропластиката во областа. Покрај тоа, некои бактерии се прилагодиле да јадат пластика, а некои видови бактерии се генетски изменети за да јадат (одредени видови) пластика.
На 9.09.2018 година, „Океанското Чистење“ го лансираше првиот систем за расчистување на океаните во светот, 001 т.н „Вилсон“, кој е распореден на Големата лепенка од ѓубре во Тихиот Океан. Системот 001 е долг 600м и делува како кану во форма на буквата У, кој користи природни океански струи за да концентрира пластика и други остатоци на површината на океанот во ограничена област за вадење од пловни објекти. Проектот беше исполнет со критики од океанографи и експерти за загадување на пластика, иако забележа голема поддршка од јавноста.
Финансирање
Иницијативата за чисти океани е проект започнат во 2018 година од јавните институции Европска банка за инвестиции, Француската агенција за развој и КФВ Ентвиклунгсбанк. Организациите ќе обезбедат заеми, грантови и техничка помош до 2 милијарди евра до 2023 година за развој на проекти кои го отстрануваат загадувањето од водните патишта (со фокус на макропластика) пред да стигне до океаните.
1504
1504 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1504 година од новата ера, 504. од вториот милениум, 4. од XVI век и петта од 1500-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7012 и 7013 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6254 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5264 и 5265 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2257.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1504 година се протега во 4140 и 4141, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4200 и 4201 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2047. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 909 и 910 исламска година.
NGC 2606
NGC 2606 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2606 се споменува и како MCG 9-14-72, CGCG 263-59.
Откривање
Објектот е откриен на 16 февруари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2606 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 2606 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 35 м 34,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 52° 47' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 2606 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24117. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 44; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3798. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 679.
Сина ѕвездичка
Сина ѕвездичка или Агерат (лат. Ageratum houstonianum; син. Ageratum mexicanum) претставува ниска едногодишна билка. Има преубава виолетово сина боја, а може да се сретне и розово - црвената боја и потекнува од фамилијата на „Asteraceae“. Бидејќи е украсно растение, за негово одгледување на балконите треба да се има предвид дека ова растение бара сончева експозиција. Висината на стеблото му изнесува должина од 30-45см па сè до 1метар. Листовите му се со димензии од 2-7см. Цвета на средината од месец август или почетокот на месец септември.
Александра Костенјук
Александра Константиновна Костенјук (рус. Александра Константиновна Костенюк, р. 23 април 1984 во Перм) е руска шахистка, велемајстор и поранешна светска првенка во шах.
Шаховска кариера
Александра научила да игра шах на 5 години, а нејзин учител бил нејзиниот татко. Таа има помлада сестра Оксана, која е женски ФИДЕ мајстор.
Нејзината шаховска кариера е исполнета со значајни шаховски достигнувања. Во 2001, на 17 години, таа беше финалист на женското светско првенство во шах, но загуби од Џу Чен. Три години подоцна, таа стана европска првенка, победувајќи на турнирот во Дрезден. Во 2005, таа победи на женското првенство во шах на Русија, кое се одржа во Самара, завршувајќи го тувнрот со резултат +7 =4 -0. Во август 2006, Александра стана првата светска првенка во случаен шах, победувајќи ја најдобрата германска шахистка Елизабет Пец со 5.5-2.5. Во 2008, таа успешно ја одбрани титулата, победувајќи ја Катерина Лано со 2.5-1.5. Но, сепак најголемиот свој успех, Костенјук го постигна во 2008, кога победувајќи го кинеското „чудо од дете“ Хоу Јифан со 2.5-1.5 стана светска првенка во шах. Во ноември 2004, Костенјук стана велемајстор, со што стана десеттата жена која ја добила оваа титула. Пред тоа, таа ги имаше титулите женски велемајстор и меѓународен мајстор. Во април 2006, таа го достигна највисокиот рејтинг во кариерата, од 2540.
Двете изреки на Костенјук се „шахот е кул“ и „убавината и интелигенцијата одат заедно“. Со ова, Костенјук го промовира шахот со капацитет на модна убавица и амбасадор на шахот во светот.
Таа исто така е сопственик на популарната подкастинг податотека „Шахот е кул“, која на читателите им дава информации за сите новости во нејзиниот живот и сите шаховски достигнувања.
Личен живот
Костенјук е омажена за Швајцарецот Диего Гарсес, кој е од колумбиско потекло и е 25 години постар од неа. На 22 април 2007, Александра роди ќерка, Франческа Марија. Франческа се роди 2,5 месеци порано, но по осумнеделното лекување од болница, успешно беше пуштена.
Александра и нејзиниот сопруг живеат во предградието на Мајами Ки Бискејн. Таа е споредувана со нејзината сонародничка, тенисерката Ана Курникова, што неа лично не и се допаѓа. Александра и нејзиниот сопруг Диего, се исто така блиски и со шаховската куќа на славните во западен Кендал, каде таа е вистинска ѕвезда.
2040
2040 (Римски бројки) ќе биде престапна година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2040 година од новата ера, 40. од третиот милениум, 40. од XXI век и прва од 2040-тите.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7548 и 7549 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6790 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5800 и 5801 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2793.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2040 година се протега во 4676 и 4677, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4736 и 4737 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2583. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1461 и 1462 исламска година.
Космос-970
Космос-970 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 21 декември 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 105,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1139 км, а најмалото на 937.
Инженерски менаџмент
Зборот инженерски манаџмент потекнува од англискиот збор manage што значи управување. Кога се спомнува зборот менaџмент се спомнува во научен аспект најчесто се мисли на наука што го проучува управувањето на организационите системи. Постојат повеќе  дефиниции  за  значењето  на  поимот менаџмент. Пред сè тоа претставува умешност за искористување на ограничените ресурси и средства.
Исто така  под  поимот  менаџмент  се  подразбира  и  способност  за  обавување (извршување) на дадена работа. Менаџментот има за цел со што помалку вложувања да оствари што поголеми резултати во работењето (стопанисувањето). Менаџментот претставува  мултидисциплинарна  активност  која  игра  пресудна улога за опстанокот на претпријатието. Со принципите на менаџментот треба да  бидат  запознаени  луѓе  од  најразлични  профили,  претприемачи,  инженери, економисти,  т.е. сите оние  кои  на  било  кој  начин  се  вклучени  во  процесот на управување, организирање и водење на производството или услужните дејности.
Посебно тоа е важно во денешното пазарно ориентирано општество каде главни одлики се конкуренцијата и постојаните промени. Професионалните менаџери треба  да имаат  јасни цели,  отворени  визии и пред  сè:  знаење,  вештина  и  желба  за  акција,  за  да  можат  да  се  справат  со тековните и  идни  ситуации  и  да  овозможат  развој  и  одржување  на  конкурентноста на компанијата во која работат. Во врска со поимот менаџмент, неговата појава и значење, има размислување дека  неразвиените  земји  не  се  неразвиени  заради  недостаток  на  природни ресурси, туку заради неразвиен менаџмент. Денешната практика го потврдува тоа, бидејќи во најразвиените земји (САД,  Јапонија, Германија...) најмногу се применуваат  принципите  на  менџментот  во  производството,  а  сознанијата  до  кои доаѓаат менаџерите од тие земји се општоприфатени и доведуваат до подобрување  на  производните  резултати  насекаде  во  светот.
Само ќе  споменеме  неколку успешни компании на светско ниво кои се синоним за успешен менаџмент: IBM, General Electrics, Toyota, Microsoft, FedEx, ABB, Siemens, Sony, Dell, HP,… Менаџментот претставува неопходна активност која мора да се применува во сите организациони системи: фабрики, болници, школи. Основни функции на менаџментот се:
Според Хенри Фаjол (1841-1925), еден од основоположниците на научниот менаџмент секое  претпријатие  освен  менаџмент,  треба  да  ги  има  и  следниве функции: техничка, финансиска,  сметководствeна и безбедносна. При тоа,  клучните елементи и поставки на менаџментот се универзални, но за нивна примена во конкретна организациона структура е потребна соодветна адаптација. Значи, менаџментот се  карактеризира  со универзалност, но неговата примена  бара уважување и на  специфичностите,  како на пример:  дали  се  работи  за болница или фабрика, дали  се работи  за државно,  јавно или мешовито претпријатие. Исто така,  од  големо  значење  и  културната  средина  во  која  стопанисува претпријатието (морални норми, навики, однесување), нивото на општествениот и политичкиот развој, историските услови и сл.
Појмовно определување на менаџментот
Менаџментот претставува вештина за управување со организационите системи но истовремено и наука која го изучува овој феномен. Според Петер Дракер менаџерството е  вештина  за  управување  со  луѓето  и  претставува  специфична самостојна активност. Тој разликува сопственик (“boss”) од менаџер. Според Нjуман менaџерството  е  специфична  техника  на  управување,  а менаџерот е неопходен на секое препријатие. Според Mари Пакет Фолет, менаџментот претставува вештина за обавување на работа  со  посредство  на  други  луѓе.
Според оваа  дефиниција менаџментот  е посебна,  специфична  активност  во  претпријатието  која  е  насочена  кон  остварување  на  прогамирани  цели  и  задачи  на  компанијата. Активностите на  манаџментот  ги обавуваат менаџери на различни нивои и со различни профили кои  ја насочуваат  работата  на  вработените  во  компанијата. Суштината на  работата  на менаџерот се гледа во настојувањето вработените во претпријатието квалитетно, рационално  и  благовремено  да  ги  обават  своите  задачи  кои  се  во  функција  на остварување  на  поставените  цели  на  компанијата. Наведената дефиниција  има недостаток што никаде не го споменува процесот на донесување одлуки кој е една од значајните функции во менаџментот. Стенли Венс менаџментот го дефинира како процес на донесување одлуки и контрола на работата на луѓето заради остварување на поставените цели. В. Спреигал смета дека  менаџментот  претставува  таква  функција  во претпријатието која се состои од насочување и контрола на различни активности заради постигнување на поставени цели. Овој автор смета дека менаџментот е во суштина извршна  функција  која  посебно  го  вклучува  активното  насочување  на човечките напори. Еден од  најзначајните  автори  од  областа  на  менаџментот Петер Дракер смета дека суштината на менаџментот се состои во основните функции кои тој ги извршува, а тоа се: планирање, организирање, запослување, влијание и контрола. За менаџерството  можеме  да  кажеме  дека  претставува  научен  и  професионален процес на: (на природните, човечките, финансиските и информациските ресурси заради постигнување успех во работата — бизнисот). Задачата на менаџерите со огледа во следниве функции:
Менаџментот претставува интердисциплинарна наука која е универзална. Истовремено, менаџментот претставува и вештина зашто човекот е посветен на менџментот и  го  води  претпријатието  мора  да  има  смисол  за  бизнис. Денес сè повеќе, заради комплексноста и сложеноста на проблематиката, се поставува барањето за професионализам на полето на менaџментот. Претпријатијата не можат и не смеат да се управуваат аматерски, а ова барање е поизразено доколку претпријатието е поголемо. Професионалниот менаџмент овозможува ефикасно остварување на работните задачи и развојните цели на претпријатието. Значи во  денешни  услови   претставува  професија,  наука  и  вештина. Во свето делување менаџментот има своја стратегија, оператива и тактика.
Појава и историјат на менаџментот
Појавата на менаџментот датира уште од најстари времиња. За тоа сведочат и историските споменици што датираат од времето на стариот Египет, Вавилон, древна Кина, Стариот Рим. Иако тогаш владеело робовладетелско општество, сепак, луѓето  требало  да  се  организираат  на  посебен  начин  за  да  можат  да  ги извршат поставените задачи.
Така, на  пример,  уште  во  стариот  Египет  постоела  поделба  на  работата, различни одела  за надзорниците и работниците (кои очигледно  служеле  за  распознавање), бил точно определен бројот на луѓе по надзорник и сл. Комплексната државна управа покрај другото имала задача да предвидува (колкава количина на жито ќе  биде  ожнеано,  колкав  ќе  биде  водостојот  на  реката  Нил  и  сл.)  и  да надгледува (состојбите во трговијата, занаетчиството и сл.)
Во Вавилон  царот  Хаморубије (2123-2081  п.н.е.)  вовел  кодекс  од 282 закони со кои се регулираат работните норми, начинот на однесување со луѓето, се определуваат плати за извршената работа како и казни за непослушните. Во тој период за првпат се споменува и поимот сметководство. Според Библијата Мојсие ги судел само исклучително тешките случаи, додека оние  полесните  ги  оставал  на  племенските  старешини (делегирање  на овластување).
Грчкиот филозоф Сократ разликата во управувањето помеѓу управувањето со приватните и јавните работи ја гледал единствено во нивниот обем.
Конфуциј (551-470 п..н.е.)  како  основен  критериум  за  унапредување  ја сметал успешноста во обавувањето на задачите. Исто така тој востановил и критериуми кои  луѓето  треба  да  ги  исполнуваат  доколку  сакаат  да  станат  државни службеници.
Посебен развој менаџментот како дисциплина доживува со индустриската револуција и појавата на парната машина. Тогашните “менаџери” биле соочени со небразовани и неписмени работници и морале преку демонстрација и практична работа да ги обучуваат и оспособуваат за работните процеси. И тогаш, како и денес, актуелни биле прашањата за мотивацијата и дисциплината на вработените. Некои од мерките на менаџментот како што се: наградување на позитивните резултати и  санкционирање  на  негативните  во  својата  суштина  не  се промениле многу низ историјата.
Научен пристап во изучувањето на инженерски менаџментот
Научниот менаџмент настанал од потребата за зголемување на продуктивноста. Како негов  основач  се  смета  американскиот  инженер Фредерик В. Таjлор (1856-1915) кој својот менаџерски систем го базирал на проучување на времето за реализација на серија активности од производната линија. Фредерик ја поделил секоја работа на  компоненти  и  изработил  најбрзи  и  најдобри методи  за  операциите  во секој  дел  од  работата. Фредерик исто така  се  залагал  работодавците  да  ги  платат повеќе оние работници кои работат попродуктивно. Зголемената стапка на надницата внимателно ја пресметувал врз основа на зголемениот профит кој пак е резултат на зголемената продуктивност. Така работниците биле поттикнати да ги префрлат претходно зададените норми и да заработат повеќе. Верувал дека работниците кои исполнуваат повисоки норми не треба да се плашат за својата иднина во компанијата. Во неговата студија “Принципи на научниот менаџмент” Тајлор ги истакнал следниве основни принципи: методи за извршување на секоја задача. на работна задача која најмногу му одговара
Проучувањето на организационите проблеми  во претпријатијата  започнуваат кон крајот на 19-ти и почетокот на 20 век. Тие имале инженерски карактер и се базирале на повеќегодишното искуство и  способност  за концептуализација. Тоа претставувало добра основа за поставување на теории и дефинирање на хипо- тези кои понатаму биле подложни на емпериска проверка.
Францускиот инженер Х. Фаjол бил  преокупиран  со  функционирање  на управата на претпријатијата. Тој посебно внимание посветил на  административните функции на една компанија. Кон инженерите Тајлор и Фајол се приклучил германскиот социолог Макс Вебер кој ги проучувал општествените односи и структурата на стопанската дејност. Значаен придонес  кон  развојот  на  научниот  менаџмент  дале  и  следниве автори: Gant, Emerson, Ford, Gilbert, Barnet и други. Научните принципи на менаџментот се засноваат на проучување на одредени феномени, нивна  систематизација, класификација и  анализа. Врз основа на тоа се  воочуваат  причинско-последични  врски  помеѓу  анализираните  променливи. Со воопштување  на  воочените  релации  се  доаѓа  до  поставување  на  хипотези. Со воопштување на хипотезите чија точност е тестирана и докажана се доаѓа да формирање  на  принципи. Принципите на  менаџментот  им  овозможуваат  на менаџерите да ги анализираат практичните проблеми.и им нудат ефикасни начини како  полесно  да  ги  решат  настанатите  проблеми,  како  и  да  предвидат  одредени однесувања и резултати од конкретните ситуации Менаџментот, како  и  другите  интердисциплинарни  науки  не  е  егзактна наука. Главната причина е  во  тоа што  се  работи  за наука  која пручува процеси кои се одвиваат во организации поврзани со луѓе. Во таа смсла, многу е отежнато контролирањето на  експериментите,  па  затоа  и  принципите  на  менаџментот  ја немаат  строгоста  и  егзактноста  на  законите  кои  владеат  во  природните  и  техничките науки. Како научна дисциплина менаџментот поседува значајни средства за анализа, предвидување и контрола, кои на менаџерите им овозможуваат своите задачи да ги обавуваат поефикасно и поефективно. Треба да  напоменеме  дека  развојот  на  менаџментот  како  наука  настапил после индустриската револуција со стварање на акумулација на човечки и физички ресурси, развојот на технологијата, унапредувањата во транспортот и комуникациите, проширување на пазарот и појавата на  големите  компании. Тогаш станало неопходно управувањето во сложените организациони системи да биде засновано на научни принципи што условило понатамошно проучување и развој на менаџментот како научна дисциплина.
Благоја Стојчески
Благоја Јакимов Стојчески (1924 во Подмоље, Охридско — 12 април 1945 во Шид, Србија) — македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Благоја Јакимов Стојчески е роден во селото Подмоље. Се занимавал со земјоделие. Кон НОБ пристапапил доброволно на 15 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада загинува на Сремскиот фронт кај Шид, на 12 април 1945 година.
Нинштет (општинска заедница)
Нинштет (Nienstädt) — општинска заедница во округот Шаумбург, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Хелпзен.
Општинската заедница Нинштет се состои од следниве општини:
Каллив вулкан
К аллив вулкан или каллива купола е земјиште создадено од ерупција на кал или вода и гасови. Постојат неколку геолошки процеси кои може да предизвикаат формирање на калливи вулкани. Калливите вулкани, не се м агматско карпести вулкани бидејќи не произведуваат лава и не мора да се поттикнати од магматска активност. Местото од каде од земјата постојано избива каллива материја понекогаш може да се нарече "каллив вулкан". Калливите вулкани можат да бидат високи и широки од само 1 или 2 метри а понекогаш можат да бидат високи и до 700 метри со 10 километарска широчина. Помалите калливи вулкани понекогаш се наречени калливи лонци. Најширокиот каллив вулкан, предизвикан од човечка активност, е вулканот "Луси" во Јава, Индонезија, чиј обем изнесува 10 километри.
Калта произведена од калливиот вулкан  најчесто се формира како топла вода која се загрева длабоко под површината на почвата, почнува да се меша и да се соединува со подземните минерални талози, создавајќи каллива кашеста смеса. Овој материјал избива нагоре преку отвор или пукнатина поради локалниот подземен нерамномерен притисок. Калливите вулкани се поврзани со субдукциските зони и 1100 биле идентификувани на или во близина на копното. Температурата на кој било активен каллив вулкан генерално останува прилично стабилна и е многу помала отколку типичните температури на огнените магматско-карпести вулкани. Температурите на калливиот вулкан може да варираат од близу 100 C на повремено 2 C, некои се користат како популарни "калливи бањи."
Околу 86% од гасот ослободен од овие структури е метан, со многу помалку јаглерод диоксид и азот. Исфрлените материјали се најчесто кашеста маса на цврсти материи размешани во вода коишто можат да содржат мешавина на соли, киселини и разни јаглеводороди. Можни калливи вулкани се идентификувани и на Марс.
Опис
Приближно околу 1,100 калливи вулкани се идентификувани на крајбрежлето и во плитките води. Се проценува дека над 10.000 можат да постојат на континенталните падини и рамнини.
Емисии
Првични проценки на емисиите на калливите вулкани биле направени (1 Tg = 1 милиони метрички тони).
Европа
Десетици калливи вулкани можат да се најдат на Таманскиот Полуостров во Русија и Керчкиот Полуостров на Крим заедно со југозападниот дел на Бугарија, во близина на Ширбаново. Во Италија, тие се чести во северниот дел пред А пенините и на Сицилија. На 24 август 2013, каллив вулкан се појавил во Фјумичино во близина на Рим.
Калливи вулкани можат да се најдат во областа на Берканските калливи вулкани во близина на Берка во округот Б узау, во Романија, во близина на К арпатите.
Индонезија
Дупчење или земјотрес во Поронг во Источна Јава, Индонезија, можеби ја предизвикал Сидоарџанската поплава од кал на 29 мај 2006 година. Калта опфатила околу 440 хектари, 1087 акри (4.40 км2), и поплавила четири села, домови, патишта, оризови полиња и фабрики, раселувајќи 24,000 луѓе со биланс од 14 загинати. Оваа природна катастрофа ѝ била припишувана на една компанијата за гас или на земјотрес со јачина 6.3, односно на Јогјакартанскиот земјотрес на 27 мај 2006 кој се наведувал како можна причина за предизвикување на калливиот вулкан. Во 2008 година, тој бил прогласен за најголемиот каллив вулкан на светот. Според геолозите кои го набљудуваат вулканот и околината, вулканот почнува да покажува знаци на катастрофален колапс. Во март 2008 година, научниците забележале падови до 3 метри во една ноќ. Една студија од страна на група индонезиски геолози предводена од Бамбанг Истади предвидела дека за 10 години областа ќе биде погодена од поплава од кал. Неодамнешните студии спроведени во 2011 година предвидуваат дека калта ќе продолжи да избива уште 20 години, па дури и подолго. Сега именуван Луси – скратенка од Лумпур Сидоарџо, каде лумпур е индонезиски збор за "кал". Овој каллив вулкан е јаглеводороден/хидротермален хибрид.
Средна Азија
Иран и Пакистан поседуваат калливи вулкани во планинската област Макран во јужниот дел на двете земји. Голем каллив вулканот се наоѓа во Белуџистан, Пакистан. Тој е познат како Баба Чандракуп на патот за Хингалај и е место за хиндуистичко поклонение.
Иран
Постојат многу калливи вулкани во Иран: во провинција Х омозган, во провинцијата Систан и Балуџистан каде се наоѓа калливиот вулкан Пиргел и провинцијата Голестан.
Индија
Островот Баратанг, како дел од Големите Андамани во архипелагот на Андаманските Острови, во Индискиот Океан, има неколку локации на каллива вулканска активност. Тука се случила значителна ерупција во 2003 година.
Пакистан
Во Пакистан има повеќе од 80 активни калливи вулкани во провинцијата Белуџистан. На запад, во округот Гвадар, калливите вулкани се многу мали и главно се сместени во јужниот дел на Џабал-e-Мехди кон Сур Бандар. Многу повеќе ги има во североисточниот дел на Ормара. Остатокот се во округот Ласбела и се расфрлани помеѓу јужниот дел на Горангати од Кох Хинглаџ до Кох Кук во северниот дел на Мјани Хор во долината Хангол. Во овој регион, височините на калливите вулкани се движи од 240 до 470метри. Најпознат е Чандрагуп. Најголемиот кратер најден на 25°33'13.63"N. 65°44'09.66"E изнесува околу 137,16 метри во пречник. Повеќето калливи вулкани во овој регион се надвор од пристапните области. Неактивните калливи вулкани стојат како столбови од кал и во многу други области.
Филипини
На Желкините Острови, во провинцијата Т ави-Тави, каде југозападниот раб на Филипини те граничи со Малезија, присуството на калливи вулкани е евидентно на три острови – островите Лихиман, Голем Бакунган и Боан. Североисточниот дел на островот Лихиман се разликува по тоа што има понасилни видови на калливи избуви помешани со големи парчиња карпи, создавајќи 20-м широк кратер на ридскиот дел на островот. Избувите биле придружени со благи земјотреси и доказ за екструдиран материјал може да се најде високо во околните дрвја. Подводни калливи избуви надвор од островот биле забележани од страна на месните жители.
Северна Америка
Калливите вулкани на Северноамериканскиот континент вклучуваат:
Јелоустонскиот "каллив вулкан"
Јелоустонскиот "каллив вулкан" се состои од извори на топла вода, калливи лонци и ф умароли и тој не е вистински каллив вулкан. Во зависност од прецизна дефиниција на поимот каллив вулкан, Јелоустон формацијата може да се смета хидротермички калливо-вулкански кластер. Формацијата е многу помалку активна, иако оваа област е доста динамична. Јелоустон е активна геотермална област со магматска комора во близина на површината и активните гасови се главно пареа, јаглерод диоксид и водороден сулфит.
Сепак, постојат калливи вулкани и калливи гејзери на друго место во Јелоустон. Еден од нив, "Вертикално цикличниот каллив лонец" понекогаш делува како гејзер, со фрлање кал до 30 метри висока.
Венецуела
Источниот дел на Венецуела содржи неколку калливи вулкани (или калливи куполи), сите од нив имаат потекло поврзани со маслени депозити. Калта на 6 километри од Матурин, Венецуела, содржи вода, биогенички гас, хидрокарбонати и значајна количина на сол. Стада животни од савана та често се собераат за да ја лижат засушената кал заради нејзината солена содржина.
Колумбија
Вулканот Ел Тотумо, кој ја одбележува границата помеѓу Боливар и Атлантико во Колумбија. Овој вулкан е околу 15 метри висок и во својот кратер може да прими од 10 до 15 луѓе. Многу туристи и месното население го посетуваат вулканот поради наводното лековито дејство на калта. Заради овој вулкан постои спор помеѓу областите Боливар и Атлантико поради неговата туристичка вредност.
Tenthredo velox
Tenthredo velox — вид на растителна оса.
Живеалиште
Географската распространетост на овие оси е: Европа и Северна Азија. Во Македонија овој вид се наоѓа во Маврово и на Шар Планина.
Опис
Tenthredo velox може да достигнат должина од 10-12 милиметри. Главата им е црна, клипеусот делумно црн, а горната усна бела. Антените и градите црни, крилата стаклесто провидни, жилките кафеави, стигмата е црна. Нозете се црвеникави, а предните нозе често се жолти на предната страна. Возрасните форми се среќаваат од мај до август. Ларвите се со црна глава со кафеави дамки, и се развиваат на растенијата од родовите габер и леска.
Горка Исагире
Горка Исагире Инчаусти (Gorka Izagirre Intxausti; р. ) — шпански професионален велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата. Тој е брат на велосипедистот Јон Исагире.
Кариера
Заедно со брат му, потпишал за за сезоната 2014. Јон заминал во екипата на почетокот на сезоната 2017.
Мовистар (2014-2017)
Горка ја освоил трката Пруеба Вилјафранка де Орисија по третпат во неговата кариера во 2014 година. Негов прв пласман меѓу првите десет на етапна трка од Светската турнеја бил во 2015 година, кога завршил деветти на Париз-Ница. Во 2017 година, Горка имал фантастичен настап на Париз-Ница уште еднаш и завршил четврти. Подоцна во 2017 година, Горка ја освоил осмата етапа на стотото издание на Џиро д’Италија.
2018
Горка потпишал со екипата Бахреин-Мерида за сезоната 2018. Ја започнал сезоната со седмото место на Тур Даун Андер. Потоа, го освоил третото место на Трката околу Оман. Бил предводник на екипата заедно со брат му Јон на Париз-Ница. Нападнал на спустот со Јон на последната етапа и браќата сакале да завршат прв и втор, но и обајцата паднале на кривина при спустот, поради што ја изгубиле предноста и Горка завршил трет на трката.
Кон крајот на јуни, Горка завршил втор на националното хронометарско првенство и неколку дена подоцна го освоил друмското првенство. Учествувал на Тур де Франс како помошник за предводникот на екипата Винченцо Нибали, меѓутоа Нибали се откажал од трката на етапата 13, поради што Горка имал шанса да лови етапни победи. Успеал да се впушти во бегство на етапата 16 и завршил втор на етапата, 15 секунди зад етапниот победник Жилијан Алафилип.
Астана (2019-денес)
Во август 2018 година било објавено дека браќата Исагире ќе се приклучат на за сезоната 2019.
Lactarius helvus
Lactarius helvus, е припадник на родот Млечки (печурки) од редот Russulales. Плодни тела може да се најдат во мов Sphagnum во четинарни и листопадни шуми во Европа, а можеби и во Северна Америка, иако овде станва повеќе збор за северноамериканската сорта, порано наречена Lactarius aquifluus. Печурките се бледо кафеаво-сива или беж боја и во форма на инка, со безбојно, водено млеко. Неговиот специфичен мирис се споредува со тпискавица, целер, ликер или инстант супа (Maggi). Лесно токсичен кога е суров, тој е вмешан во труењето на 418 луѓе во близина на Лајпциг во октомври 1949 година. Сепак, се користи во мали количини како зачин кога се суши. Сотолон, агенсот што ѝ дава мирис на габата, се наоѓа и во тилчец, јаворов сируп и Селен (рстение).
Таксономија
Првично била опишана од Елиас Магнус Фрис во 1821 година како Agaricus helvus, пред да го стави во родот Млечки (печурки) во 1838 година. Peck's Lactarius aquifluus се смета за синоним. Специфичниот епитет helvus е изведен од латинскиот за „медесто-жолто“. Нејзиното име на германски е Maggipilz.С.
Опис
Кадифената шапка првично е малку конвексна (планоконвексно), додека созрева станува во облик на инка (нефундибулиформно); тоа е 4-15 см во пречник и има слаба зонална шема (биково-око), беж или светло сива на маргините и затемнета кон центарот. Слабените жабри се кремасти кога се млади, а со возраста потемнуваат до окер-жолта боја. Месото е бело или беж, често со розова нијанса. Латекс от, или млекото, е водено и безбојно, за разлика од кое било која друга Млечки (печурки). Шупливата цилиндрична дршка е 3–9 см висина од 1–2 см широка. Може да биде белузлаво кога е млада, окер или розово, а понекогаш забележана е и портокалово-кафеава. Високо карактеристичниот мирис е опишан како потсетува на Пискавица, со благ вкус. За други, мирисот е спореден со Селен(растение) или целер, или ликер или пакување инстант супа.
Распространетост и живеалиште
Плодните тела се наоѓаат во групи во шумите во близина на четинар и, како што се Смрча и Бор(дрво), како и листопадните бреза (Бреза) и ретко бука   (Бука). Поконкретно, тие се јавуваат на влажни места, често растат во мов Sphagnum, кон крајот на летото и есента. Видот се среќава низ Европа и Азија.
Токсичност
Се известува дека симптомите на труење се јавуваат во рок од триесет минути по консумирањето, со гадење и повраќање придружени со вртоглавица и треска. Се смета дека токсичните агенси се сесквитерпени. Во октомври 1949 година, 418 луѓе биле отруени во близина на Лајпциг во источна Германија. Отровите се уништуваат со темелно вриење, а видот се користи во мали количини како зачин по сушењето.
Средството што и го дава на габата специфичниот е сотолон, кој исто така им дава карактеристични мириси на семето на Пискавица и на Селен (растение). Присутен е и во меласа, старено саке и бело вино, шери и печен тутун, како и во јаворов сируп.
Цветот со седум бои (приказна)
„Цветот со седум бои“ е приказна од Валентина Катаев, напишана во 1940 година. Посветена на писателот Борис Левин. Првпат објавена во„Литературнаја газета“ (1940 година, 10 февруари) и списанието „Мурзилка “ (1940 година, број 2); подоцна била препечатена неколку пати и била вклучена во детските антологии. Делото станало основа за анимираните филмови „ Цветот со седум бои“ (1948) и „Последното венче лист“ (1977), како и истоимениот краток филм (1968).
Заплет
Главната хероина на приказната, девојчето Жане, неочекувано добива од непозната старица магичен цвет со седум повеќе бојни ливчиња, способен да ги исполни желбите. За да го направите тоа, треба да се откине едно од ливчињата и да се направи магија:<поема> Летај, летај, ливче, Преку запад, исток Преку север, преку југ Врти се во круг. Веднаш штом ќе ја допреш земјата - Биди според моето мислење предводено. </поема>
Жане, која има можност да ја искористи волшебната моќ на цветот седум пати, на почетокот ја користи неговата магична моќ ирационално. Таа го замолува цветот да ги врати ѓевреците изедени од уличното куче, да ја залепи скршената вазна, да ја однесе хероината на Северниот пол и потоа да ја врати назад во дворот. Откако им завидувала на девојките кои имаат прекрасни играчки, Жане „наредува“ да ги има сите кукли, топки и велосипеди на светот. Кога желбата ќе и се исполни, хероината откинува друго ливче (оноа што е виолетово) со барање да ги испрати играчките назад во продавниците.
Жане открива дека и останало последното (сино) венче лист. Таа одлучува да одвои време и да го направи вистинскиот избор. Размислувањата на хероината за она што таа го претпочита - два килограми чоколади, трицикл или билети за кино и циркус - застануваат кога ќе го сретне момчето Витија што седи на портата. Девојчето го поканува својот нов познаник да игра со неа, но момчето објаснува дека тоа е невозможно: тој е куц. Со помош на седум цветниот цвет, Жане го ослободува Витија од неговата болест и со тоа се стекнува со пријател.
Создавање, објавување, критика
„Цветот со седум бои“ бил напишан на почетокот на 1940 година во Переделкино. Осум години подоцна, Валентина Катаев во едно интервју рекла дека идејата за бајката за тоа „како да жалиме за луѓето“ и дошла откако добила вест за смртта на писателот Борис Левин; Авторката исто така му го посветила делата. „Ја напишав бајката“ и „Цветот со седум бои “, размислувајќи како жалам за луѓето. Го напишав кога дознав дека умрела светла и талентирана личност - Борис Левин (писател кој починал во финската војна). Во февруари 1940 година, две изданија ја објавиле приказната за девојчето Жане и нејзиниот волшебен цвет: Литературнаја газета и списанието за деца Мурзилка (со илустрации на уметникот Михаил Крапковски). Делото, кое било многу добро прифатено од советските критичари, било вклучено во читање книги за деца; наставниците забележале дека приказната се одликува со „едноставност, природност и длабочина“.
Во постсоветскиот период се појавиле и други проценки за „Цветот со седум бои“. Така, публицистот Михаил Горелик во написот „Детско читање“ („Нов Свет“, 2006, бр. 2) го претставило своето толкување на делото на Катаев. Според неговата верзија, хероината, која се нашла на Северниот пол, опкружена со поларни мечки, „речиси станала жртва на социјалната митологија “. Забележувајќи дека оваа и другите желби на Жане се „апсурдни“, а самата завршница на приказната е „намерно продолжена“, Горелик го нарекол „горчлив и двосмислен“ крајот на приказната за излекуваниот Витија: „Среќното момче трча - и трча толку брзо што неговиот спасител, колку и да се труди, не може да го стигне. Таа му го даде најскапото нешто, тој застана на нозете (визуелизација на метафората) - и тој беше таков. Таа останала сама “.
На статијата на Горелик одговорила литературната критичарка Наталија Шевцова, која сметала дека неговото толкување на „Цветот во седум бои“ (како прераскажување на друга приказна од Катаев - „Цевката и бокалот“) е тенденциозно и има за цел да ја дискредитира советската литература за деца. Одделно, Шевцова ги истакнала односите меѓу Жане и Витија, во кои Горелик видел генерализирана историја на судбината на жртвуваните жени и се осврнала на семејната историја на Булат Окуџава. Фактот дека делото на Катаев во постсоветската ера било навистина преиспитано од голем број критичари, го напишал и филологот Константин Поздњаков - според него, меѓу публикациите во кои писателот изгледа како „целосен циник“ (дефиниција од есејот на литературниот критичар Вјачеслав Огриско), се издвојува написот на Дмитриј Биков „Седум цвеќиња“. Биков го започнал со фразата „Катаев беше најдобриот советски писател“ и заврши со потсетување дека магијата „Летај, летај, венче листче ...“ ја знаат напамет деца од различни генерации, вклучително и оние родени во 21 век. Авторот на статијата го додал препознатливиот цитат „да биде според мене одличен“!
Уметнички одлики
Темелите на бајката на советскиот автор биле поставени во дваесеттите години од минатиот век со издавањето на Три дебели мажи од Јуриј Олеша. Следните три децении истражувачите ги дефинираат како најславни времиња на овој жанр: во 30-тите до 50-тите години од минатиот век, „Стариот човек“ на Лазар Лагин, „Кралството на искривени огледала“ на Виталиј Губарев, авантурите на Николај Носов за Дано и неговите пријатели, Николај Носов „Цевка и бокал“ и "Цветот со седум бои" на Валентина Катаева и други дела. Повеќето од нив имаат оригинални заплети (за разлика од литературните приказни од 19 век, кои често се темелат на фолклор), а нивните херои, по правило, имаат реални карактери. Голем број советски книжевни приказни имаат карактеристична црта: фолклорни елементи во нив кои егзистираат со препознатливи знаци на ерата.