cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Корпорација
САД
Во САД постојат неколку видови на конвенционални корпорации. Општо гледано, секој деловен субјект кој е признат како посебен од луѓето во чија сопственост е (т.е. не е трговец поединец или партнерство), се смета за корпорација. Оваа општа дефиниција вклучува субјекти кои се познати како “здружение”, “организација” и “друштво со ограничена одговорност”.
Само компанија која била формално основана според законите на одредена држава се нарекува “корпорација”. Изразот “корпорација” бил дефиниран во случајот на колеџот Дартмут во 1819 година, во кој главниот судија Маршал од Врховниот Суд на САД изјавил дека “корпорацијата е вештачко битие, кое е невидливо, нематеријално и постои само од аспект на законот ”. Корпорацијата е правен субјект, различен и одвоен од поединците кои го создале и кои работат со него. Како правен субјект, корпорацијата може да се здобива, да поседува и да располага со имот како што се згради, земјиште и опрема. Исто така, може да создаде обврска и да склучуваат договори за лиценци и лизинг. Американските корпорации можат да бидат или профитни или непрофитни правни субјекти. Непрофитна организација која е ослободена од даноци, често се нарекува “корпорација 501(c)3” по делот на Закон за внатрешна ревизија кој се однесува на даночно ослободување на многу од нив.
Корпорациите се создаваат со поднесување на потребните документи до одредена државна влада. Овој процес се нарекува “основање”, осврнувајќи се на апстрактниот концепт дека корпорацијата е вештачка личност (отелотворување или “здружување”; ‘corpus’- латински збор што значи ‘тело’). Само одредени корпорации, вклучувајќи ги и банките, се овластени. Другите, едноставно ги поднесуваат своите одредби за основање со државната власт, како дел од процесот на регистрирање.
Сојузната влада може да создава корпоративни правни субјекти, само во согласност со релевантните надлежности која ги има во Уставот на САД. На пример, Конгресот има уставно овластување да врши поштенски услуги, со што има право да управува со Поштенската служба на САД. Откако еднаш е основана, корпорацијата е вештачко лице кое може да функционира секаде, сè додека не се распушти. Корпорација која дејствува во една држава додека се здружува со друга, се нарекува “странска корпорација”. Оваа етикета, исто така, важи за корпорации создадени надвор од границите на САД. Странските корпорации, вообичаено, мораат да се регистрираат кај Државниот секретаријат на секоја држава, за да водат легален бизнис во истите.
Корпорацијата, правно гледано, е граѓанин на државата (или друго подрачје на судска надлежност) во која е основана (освен кога околностите налагаат корпорацијата да биде класифицирана како граѓанин на државата во која и е главното седиште, или на државата каде ги врши најголемиот дел деловни активнсти). Законот за корпорации се разликува од држава до држава, и многу потенцијални корпорации избираат да се основаат во држава чии закони се најповолни за нивните деловни интереси. Многу големи корпорации се основани во Далавер, на пример, без физички да бидат сместени таму, бидејќи таа држава има многу поволен данок на корпорации и отворени закони.
Компании формирани за заштита на приватност и средствачесто се основаат во Невада, која не бара обелоденување на заедничката сопственост. Многу држави, особено оние помалите, ги моделираат своите корпоративни статути според Моделот на деловниот договор за корпорации, еден од многуте групи закони изготвени и објавени од страна на американската адвокатска асоцијација.
Како правни лица, корпорациите имаат некои права кои се вообичаени за физичките лица. Монзинството од нив се придаваат на корпорациите според државниот закон, особено законот на државата во која компанијата е основана – бидејќи самото постоење на корпорацијата е е засновано на законите на таа држава. Неколку закони, исто така, се припишуваат од федералниот уставен, утврен закон, но тие се само неколку. На пример, една компанија има лично право да започне судска постапка (како и капацитет да бидат тужени) и може да биде обвинета како физичко лице. Сепак, една корпорација нема право уставно право слободно да ја истакнува својата религија, бидејќи тоа е нешто што само физичките лица можат да го прават. Тоа значи дека само човечките суштества, не деловните субјекти, ги имаат потребните капацитети за верување и духовност кои им овозможуваат да поседуваат и да применуваат религиозни верувања.
Колеџот Харвард (дел од Универзитетот на Харвард), официјално Претседателот и соработниците на колеџот Харвард ( исто така, познат како корпорација Харвард), е најстарата корпорација во западната полутопка. Основан во 1636 година, вториот од двата управни одбори бил усвоен од страна на Врховниот Суд на Масачусетс во 1650 година. Значаен е фактот што самата држава Масачусетс била корпоративна колонија во тоа време – во сопственост и управувана од страна на Адвокатската организација на Масачусетс ( сè додека не го изгубила своето овластување во 1684 година) – така што колеџот Харвард е корпорација создадена од страна на корпорација.
Многу народи имаат создадено свои сопствени закони за корпорации врз основа на американскиот деловен закон. Закон за корпорации во Саудиска Арабија, на пример, го следи моделот на закон за корпорации на Њујорк. Дополнително на карактеристичните корпорации во САД, сојузната влада во 1971 година го донела т.н. Договор за населување на староседелците на Алјаска (ANCSA), со кој се овластувало создавање на 12 регионални староседелски корпорации за староседелците на Алјаска и преку 200 селски корпорации кои добиле право на земја и пари. Во прилог на 12-те регионални корпорации, законодавството дозволило 13-та регионална корпорација без можност за населување на оние староседелци на Алјаска кои живееле надвор од територијата во времето на донесување на ANCSA.
Корпоративно оданочување
Во многу земји, приходите на корпорациите се оданочуваат со корпоративни даночни стапки, исто како и дивидендите на акционерите кои се оданочуваат со посебна стапка. Понекогаш, таквиот систем се нарекува “двојно оданочување”, бидејќи добивките кои се распределуваат на акционерите на крајот се двапати се оданочува. Едно решение за ова( како што е случајот со даночниот систем на Австралија и Велика Британија) е примателот на дивиденда да има право на даночен кредит кој се однесува на фактот дека добивките претставени како дивиденди се веќе оданочени. Профитот на корпорацијата кој се пренесува, се оданочува по стапка која ја плаќа евентуалниот примател на дивиденда. Во други системи, дивидендите се оданочуваат со помала стапка отколку на другите приходи (на пример во САД) или акционерите се оданочуваат директно на приходите на корпорацијата и дивидендите не се оданочуваат.
Критики
Како што Адам Смит истакнува во “Богатството на народите”, дека кога сопственоста се разликува од управувањето (т.е. потребен е вистински процес на производство за добивање на капитал), неизбежно последниот ќе почне да ги запоставуваат интересите на претходниот, создавајќи дисфункција во рамките на компанијата. Некои тврдат дека последните настани во корпоративна Америка можат да послужат за зајакнување на предупредувањата на Смит за опасностите од законско заштитените колективни хиерархии.
Други деловни субјекти
Речиси секој признаен вид на орагнизација, извршува одредени економски активности(на пример, семејството). Други организации кои можат да извршуваат активности кои генерално се сметаат за деловни, постојат во рамките на законите на различни земји. Тие вклучуваат:
Глеисон Бремер
Глеисон Бремер Силва Насименто (роден на 18 март 1997 година, во Итапитанга) — бразилски фудбалер, на.
Биографија
Името Бремер го избрал неговиот татко во чест на германскиот фудбалер Андреас Бреме.
Технички карактeристики
Физички силен централен дефанзивец многу вешт во играта во воздухот, со добро чувство за позиција. Покрај тоа го краси голема флексибилност, сигурност и брзина.
Во едно интервју самиот Бремер изјавил дека е инспириран од својот сонародник, бразилскиот дефанзивец, Лусио.
Почетоци
Пораснал во младинските сектори на Деспортиво Бразил и Сао Пауло, а во март 2017 година, тој бил купен од за R$ 380,000. На 26 јуни истата година, тој го направил своето деби за првиот тим во победата со 1-0 против, заменувајќи го повредениот Родригао. На 11 јули 2017, го продолжил својот договор со клубот до 2021 година.
Откако првенството 2017 го завршил со 12 настапи без постигнат гол, следната сезона Бремер бил стандарден првотимец во екипата на Атлетико Минеиро играјќи во 11 од првите 12 првенствени натпревари на клубот, пред да го напушти истиот во јули 2018. Својот прв и единствен гол за Минерио го постигнал на 13 мај 2018 година, во победата со 2-1 на гостувањето против Атлетико Паранаенсе.
Торино
На 10 јули 2018 година, тој бил купен за околу 5 милиони евра од Торино, со кого потпишал петгодишен договор. Дебитирал за граната на 12 август, за време на натпреварот од третото коло на Купот на Италија против Козенца. Своето деби во Серија А, го направил на 19 август во натпреварот од првото коло, во кој неговиот клуб бил минимално поразен од Рома (0-1). На 3 мај 2019, го одиграл своето прво градско дерби против Јувентус, кое завршило со резултат 1-1. Сезоната 2018-2019, ја завршил со само седум настапи севкупно во Серија А (5) и Купот на Италија (2), во која главно е користен како резерва за Кофи Џиџи и Емилијано Морети.
Откако последниот од гореспоменатите се пензионирал, тој ја добил улогата на првотимец од тренерот Валтер Мацари на почетокот на следната сезона. На 25 јули 2019 година, тој го направил своето деби во клупските натпреварувања на УЕФА играјќи во првото квалификациско коло од Лига Европа против Дебрецин. Во второто прелиминарно коло од истото натпреварување, тој бил антагонист за својот тим, постигнувајќи автогол во натпреварот против, кој Торино го загубил на домашен терен со резултат 2-3. По продажбата на Кевин Бонифаци, тој пронашол уште поголем континуитет во својте настапи и на 30 ноември 2019, го постигнува својот прв гол за Торино - решавачки - во победата со 1-0 на гостувањето против во Серија А. На 28 јануари 2020, Бремер постигнал два гола во натпреварот од Купот на Италија против во кој неговата екипа била поразена со 4-2 по продолженија. Кога првенството продолжило после паузата предизвикана од Пандемијата на КОВИД-19, тој ги одиграл сите натпревари како стартер, постигнувајќи голови во соочувањата против и Џенова. Сезоната 2019-2020 ја завршува со вкупно 35 настапи и 5 голови.
Во сезоната 2020-2021, развитокот на Бремер во се подобар играч продолжува, откако дефанзивецот одиграл 33 првенствени натпревари - сите започнувајќи ги од првата минута - и постигнал рекордни за него во едно првенство 5 гола. Посебно важен бил голот кој го постигнал во 23-тото коло од првенството, со кој му донел победа на својот тим на гостувањето кај Каљари (0-1), нивниот конкурент во борбата за опстанок. Откако му помогнал на Торино да остане во Серија А во текот на претходната сезона, Бремер еволуирал во еден од најдобрите стопери во лигата под водството на новиот тренер на граната, Иван Јуриќ. Во сезоната 2021-2022, во текот на која неретко ја носел и капитенската лента на тимот кога Андреја Белоти и Криситијан Ансалди не биле во игра, бразилецот бил апсолутен командант во одбраната на Торино играјќи 33 првенствени натпревари и постигнувајќи 3 гола. На 2 февруари 2022 година, тој го обновил договорот со клубот до 2024 година. Конечно настапите понудени во текот на сезоната 2021-2022, му ја донеле наградата за Најдобар одбранбен играч за сезоната во Серија А.
Јувентус
На 20 јули 2022 година, тој бил купен од за сума од 41 милион евра. Дебитирал во црно-белиот дрес на 15 август, за време на победата на домашен терен против (3-0) во рамките на првото коло од првенството. Своето деби во Лигата на шампионите го направил на 6 септември, во поразот со 2-1 од ; на 11-ти истиот месец го постигнал својот прв гол за Јувентус, преполовувајќи ја негативата во ремито 2-2 на домашен терен против. На 2 февруари 2023 година, правејќи го своето деби во Купот Италија со бјанконерите, тој го постигнал решавачкиот гол за победата со 1-0 над и пласман во четвртфиналето. На 28-ми истиот месец, тој постигнал гол во градското дерби против неговиот поранешен тим, носејќи му пресврт на Јувентус и водство од 3-2 во натпреварот кој завршил со конечен резултат 4-2 за бјанконерите.
Репрезентативна кариера
На 9 септември 2022, тој го добил својот прв повик во бразилската сениорска репрезентација, од селекторот Тите, во поглед на последните подготвителни пријателски натпревари за Светското првенство 2022. Тој го добил своето зелено светло да дебитира за караоките на 23-ти истиот месец, влегувајќи како замена за Тијаго Силва на полувремето во победата од 3-0 против.
Во ноември 2022, тој бил вклучен во финалниот список на играчи на бразилскиот тим за Светското првенство во Катар. Своето мундијалско деби, тој го направил на 2 декември 2022, во поразот со 1-0 од во последниот натпревар од групната фаза, кој за бразилците немал големо значење бидејќи тие веќе претходно обезбедиле пласман во следната фаза.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 20 јули 2022.
Љубовникот (книга од 1984)
„Љубовникот“ (француски: L'Amant) — роман на француската писателка Маргарит Дирас (Marguerite Duras), објавен во 1984 година. Книгата е пишувана од февруари до мај 1984 година во Нуфле ле Шато (во близината на Париз) и во Париз.
Содржина
Романот претставува автобиографска приказна за девојче од 15,5 години, кое во 1930-тите живее во Сајгон, Виетнам. Таткото е смртно болен и поради тоа, тој постојано е отсутен од сите семејни настани и работи, а по некое време, тој заминува на лечење во Франција, каде што умира. Девојчето живее во сиромашно семејство, со несредени односи и со малку љубов и разбирање. Мајката е наставничка, која има болна амбиција за своите деца и веќе ја има испланирано иднината на својата ќерка, која мора да зврши средно училиште, а потоа да учи за професорка по математика. Наспроти тоа, ќерката сака да биде слободна и да пишува, иако мајката не гледа благонаклонето на таа желба. Постариот брат е паразит, кој дури и на возраст од 50 години не е способен самостојно да заработува, крадејќи ја својата сестра и продавајќи го имотот на мајка си за да ги покрие коцкарските долгови. По смртта на сопругот, мајката се сели во Франција, каде купува мал замок на брегот на Лоара, во која живее со гувернантата, грижејќи се за неспособниот син, и најпосле, таму умира. Претходно, нејзиниот помлад син умира од воспаление на белите дробови во 1942 година, а тој настан силно ја потресува неговата сестра.
Инаку, централна тема на романот, кој обилува со многу сеќавања, е врската на малолетната девојка со едне богат Кинез. Еден ден, девојката чекала да ја премине реката Меконг со скеле. Таа носи црна машка шапка и свилен фустан. Додека чека, потпрена на оградата, таа гледа скап автомобил во кој се наоѓа непознат богат Кинез. Тој ѝ приоѓа, нудејќи ѝ да ја однесе со автомобилот во Сајгон. Таму, тие започнуваат да се гледаат и по неколку дена, тој ја носи во својот стан, каде за првпат водат љубов. Кинезот ѝ кажува дека ја сака, но таа му вели дека за нив нема никаква иднина, како и дека таа никогаш нема да го сака и нема да биде само негова. Потоа, таа го запознава љубовникот со семејството, тој ги носи во скапи ресторани, но нејзините никогаш не разговараат со него, ниту го гледаат. По некое време, мајка ѝ запаѓа во лудило, ја обвинува дека е проститутка и ја тепа. Сепак, свесна за сиромаштијата на семејството, таа ѝ дозволува и понатаму да се гледа со него, па дури им кажува на наставничките да не ја казнуваат девојката, кога таа одвреме-навреме не се враќа на спиење во интернатот. Еднаш, Кинезот го посетува болниот татко, но се враќа целосно разочаран, зашто тој не му дава дозвола за врската со неа.
На седумнаесетгодишна возраст, по матурата, девојката го напушта Сајгон и заминува во Париз. При заминувањето на бродот, додека нејзиното семејство ја испраќа, Кинезот седи во својот автомобил, растргнат од тага. Во Франција, таа го губи детето, има неколку разводи и се занимава со пишување. Притоа, таа дознава дека нејзиниот љубовник во меѓувреме се оженил. Еден ден, тој пристигнува во Франција со сопругата и ѝ се јавува по телефон на својата поранешна љубовница, кажувајќи ѝ дека ништо не се променило, дека сè уште ја сака и дека секогаш ќе ја сака.
Осврт кон делото
„Љубовникот“ го означува почетокот на циклусот составен од исповедна проза во кој Дирас пишува за најинтимните настани од својот живот. Истовремено, тој е првата нејзина книга во која таа пишува во прво лице. Во текстот „Црниот блок“, Дирас наведува дека пишувајќи го „Љубовникот“ имала чувство како да открива и така настанало пишувањето кое потсетувало на зборот при алкохолното пијанство, т.е. јасно и разбирливо.
Во „Љубовникот“, Дирас ја применува постапката на монтажата со која ја разурнува класичната постапка на раскажување и обезбедува лесно и брзо воспоставување на времето и просторот на самото дело, така што романот ја воспоставува а не ја раскажува стварноста. Оваа постапка Дирас ја нарекува „écriture courante“, т.е. лизгачко пишување кое потсетува на лизгањето на филмската камера. Ритамот, густината, преместување според асоцијативноста а не по хронологија, сето тоа придонесло книгата да прерасне во мало ремек-дело кое ги надминало тесните граници на екпериментот и стекнало голема популарност кај читателите.
Пјаца Тасо (Соренто)
Плаца Тасо е централно место и плоштад во Соренто на југот на Италија. Плоштадот е именуван по поетот Торквато Тасо (1544–1595).
На главниот плоштад, добро познат како Ларго, се наоѓа барокната кармелитска црква дел Кармин,која е обоена во жолта боја, во внатрешноста на која се наоѓа сликата на Онофрио Авелино на Дева Марија со Свети Симон Сток и ангели. На плоштадот стои статуа на С. Антонино Абате. Трговската улица Виа Сан Цезарео води од плоштадот на запад.
Исто така, во близина на Пјаца Тасо се наоѓа Палацо Кореале, сега и музеј, Музеј Кореале.
Ахуиатетео
Во ацтечката митологија, Ахуиатетео е група од пет божества, кои олицетворуваат вишок.
Лизбет Акерман
Лизбет Маргарета Акерман (родена на 6 мај 1967 година во Борланге, Шведска) е шведска радио-новинарка и водителка на вести, која моментално работи како еден од главните водители на водечката информативна програма на SVT1 , Rapport on SVT.
Санос
Санос (латиница: Sanos) е компанија од Скопје, Република Македонија која произведува градски, приградски и меѓуградски автобуси, како и тролејбуси и специјални аеродромски возила.
Историја
Фабриката е формирана во 1946 како државна фабрика под името ФАС „11 октомври“ АД Скопје, иако корените на фабриката датираат уште од 1930 година кога фабриката била работилница за репарација и производство со повеќе од 30 работници. Под заштитената марка Санос, во фабриката биле произведувани сите типови на автобуси, средни автобуси, возила, специјални аеродромски возила и тролејбуси со кооперанти што успешно траело сè до 2001 година кога производството било привремено стопирано.
Во април 2004, компанијата Unitires ја купила фабриката и благодарејќи на нивното искуство во производството во авто-мото индустријата, фабриката била брзо рестартирана под новото име Фабрика за Автобуси и Возила „Санос“ (ФАВ „Санос“) и производството било обновено и модернизирано постигнувајќи квалитет кој спаѓа во рамките на најновите светски стандарди во производство на автобуси и возила.
Капацитети
Фабриката зафаќа површина од 142.000 m2 со погони за производство и сервис, административни згради, складишта, хали и комплетна инфраструктура. Моментално во фабриката има 200 редовни работници, но при обемни порачки се вработуваат дополнителни привремени работници. Моменталното производство е 250 автобуси годишно, додека максималниот капацитет на фабриката е 1500 автобуси годишно.
Кихуатетео
Во ацтечката митологија, Кихуатетео се души на жените, кои умреле на породување. Тие, исто така се ноќни демони, кои ги крадат децата.
Список на државни водачи во 684 година
Ова е список на државни водачи во 84 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Кенцон Хуицахуа
Во ацтечката митологија, Кенцон Хуицахуа се јужни ѕвезди, деца на Коатликуе.
Нарајана Гуру
Шри Нарајана Гуру (നാരായണ ഗുരു) (1855-1928) познат и како Шри Нарајана Гуру Свами, бил хиндуистички светец, мудрец, пророк и општествен реформатор во Индија.Гуру е роден во семејството Езхава (Ezhava), во време кога уназадените семејства како Езхава (Ezhava) се соочувале со големи неправди во Керала (Kerala), општество под влијание на кастите. Гурудеван, како што бил познат помеѓу своите наследници, се кренал против кастеизмот и работел на пропагирање на нови вредности на слобода во спиритуализмот и општествена еднаквост, при што го променил општеството Керала (Kerala) и поради тоа е познат како пророк.
Семејство и почетна фаза од животот
Нарајана Гуру е роден на 20 август 1856 г, во селото на Чемпазантите (Chempazhanthi), во близина на Тируванантапурам (Thiruvananthapuram), син на фармерот Мадан Асан(Madan Asan) и Кути Ама(Kutti Amma).Нагалено, детето било нарекувано Нану. Мадан, исто така бил и учител („Asan") кој знаел Санскрит и бил стручњак во областа на астрологијата и ајурведа (ayurveda-индиска медицина, со употреба на билки). Тој имал три сестри. Кога бил момче, Нану со воодушевување го слушал својот татко како им раскажува приказни од Рамајана и Махабхарата на обичните селани од селото.На Нану му било овозможено да се запише во традиционалното, основно училиште Ецутиниритал (Ezhuthinirithal) од страна на Чемпазанти Пилаи (Chempazhanthi Pillai), директор на училиштето и селски офицер. Освен на училиште, младиот Нану продолжил да се школува и во домашни услови, под раководство на неговиот татко и вујко му Кришнан Ваидјан (Krishnan Vaidyan) кој бил познат ајурведски физичар и научник во областа на Санскритот, од каде што ги научил основите на јазиците „Тамил" и „Санскрит" и на некои традиционални предмети како Siddharūpam, Bālaprobhodhanam и Amarakośam. Како дете, Нану бил многу ќутлив и сите во храмот интензивно му се восхитувале. Тој ги критикувал своите роднини поради општествената дискриминација и праксата на апертхејд, во сегрегацијата на децата од пониските касти. Тој ја сакал самотијата и на крај многу често го наоѓале потонат во медитација со часови.Тој покажал афинитети кон поезијата и умувањето, при што создавал химни кои потоа ги пеел за да го воспее Бог. Неговата мајка умрела кога тој имал 15 години. Нану, поголемиот дел од неговата младост го поминал во асистирање на татко му во подучувањето, а на вујко му во пракса на ајурведата, додека остатокот од времето го посветил на посветени вежби во поблиските храмови.
V1794 Лебед
V1794 Лебед — променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 7,24.
Нарајана Гуру
Трансформација во учител, јоги и трагач по вистината
Младиот Нану, на возраст од 21 година, имал ненаситен ум и поради тоа бил испратен кај познатиот научник, Кумампили Раман Пилаи Асан(Kummampilli Rāman Pillai Āśān) во Карунагапали (Karunagapally), село кое било педесет милји оддалечено од неговиот дом. Додека живеел како гостин во куќата на познатото семејство Варанапали (Varanapally) во близина на Кајамкулам (Kayamkulam), Нану, заедно со другите ученици, учел Санскрит и поезија,драма и книжевна критика, како и логичка реторика. Тој ги изучувал ведите и упанишадите. Тој исто така започнал да предава во некое училиште во негова близина.Поради неговото знаење се стекнал со почит од многумина и бил познат како Нану Асан („Nanu Asan"). Нану се вратил дома за да помине одредено време со татко му кој бил на смртна постела. За кратко време раководел со селското училиште за децата од неговото соседство. И во исто време го продолжил својот престој поради „ултимативната вистина", тој често го поминувал своето време затворен во храмовите, пишувајќи поеми и химни и држејќи им лекции на селаните за филозофските и морални вредности.
Брачен живот
Под притисок на неговото семејство, Нану се оженил со Калиама (Kaliamma), ќерката на традиционалниот доктор од селото. Свадбата, на негово барање, била едноставна церемонија, на која самите сестри на невестата го извеле свадбениот јазол ('Thaali'). Невестата останала со нејзините родители,не многу подоцна, откако Нану Асан станал скитник. 'Parivrajaka' (Париврајака – духовен скитник) По смртта на неговиот татко и жена му, Нану Асан го продолжил својот пат на скитнички Sanyasin. Тој станал 'Parivrajaka' (Париврајака – човек кој талка од место во место во потрага по Вистината). Во текот на овие денови, Нану го запознал Куњан Пилаи (Kunjan Pillai), кој подоцна станал познат како Чатампи Свамикал (Chattampi Swamikal). Куњан Пилаи (Kunjan Pillai), кој ги открил и почитувал филозофската генијалност и страст за јогата на Нану, го запознал со Тајкауд Ајаву (Thycaud Ayyavu), „Hatha" јоги. Со помош на инструкторот, Нану Асан совладал разни јога вежби, вклучувајќи ја и "Hatha Yoga".
Просветлување и негово поетско прикажување
Нану се преселил во неговото пустинско живеалиште, длабоко во планинската шума Марутвамала (Maruthwāmala), каде што живеел суров живот, потонат во медитирачки мисли и јога и се подложил себеси на ритуали тешки за издржување. Оваа самотна фаза траела долги 8 години. По непретенциозен живот од триесетина години, исполнети со знаење и тешки искуства, оваа епоха се смета за кулминација на медитативниот циклус; точката за која се смета дека Нарајана Гуру ја достигнал состојбата на Просветлување. Подоцна, литературното и филозофско ремек-дело на Нарајана Гуру, "Atmopadeśa Śatakam" (сто стихови за самостојно вежбање, напишано на Малајан, околу 1897 година) се смета за плодно поетско изразување, појаснувајќи ја филозофијата за еднаквост на Гуру, што произлегува од неговото постигнување на фаза на исконско знаење и суштественост на Универзумот; и неговота способност  да ја гледа човечката раса, од достојна и возвишена перспектива, како генијалец  со неограничена еднаквост и без никаква расна, религиозна, дискриминација по касти, или каков било друг облик на дискриминација.
Осветување на „Siva Lingam" во Арувипурам)
Кога Нарајана Гуру наполнил шеесет години, неговиот роденден бил набљудуван низ западниот брег, од Мангалор до Шри Ланка. Помеѓу 1918 и 1923 година,тој многупати ја посетил Шри Ланка. Во 1921 година, била одржана „Конверенција на универзалното братство" во Алува. Повторно, во 1924 година, таму била одржана конференција на сите религии. Гуру ја истакнал потребата од Brahma Vidyalaya поради компаративно изучување на различни религиозни верувања. Шри Нарајана Гуру имал многу следбеници и истомисленици. Натараја Гуру, познат истомисленик на Шри Нарајана Гуру,му ги претставил визиите и идеалите на Гуру на западниот свет. Тој во 1923 година, го основал "Narayana Gurukulam" во планините Хилгири, со благослов од Нарајана Гуру.
„Om Sahodaryam Sarvatra" (Братство за сите)
Во 1913 година, Гуру основал Ашрам во Алува. Тој бил наречен "Advaita Ashram". Ашрамот бил посветен на многу важен принцип – "Om Sahodaryam Sarvatra" (сите човечки суштества се еднакви пред очите на Бог). Во 1921 година, била одржана „Конференција на универзалното братство" која се одвивала во Алвај (Alwaye). Повторно, во 1924 година, таму била одржана конференција на сите религии. Гуру ја истакнал потребата од "Brahma Vidyalayam" поради компаративно изучување на различни религиозни верувања. Институција, наречена "Narayana Gurukulam", била основана во планините Нилгири, "Tamil Nadu" од Бодананада Свамикал (Bodhananda Swamikal) кој подоцна бил предаден на Натараја Гуру. Последно патување до Цејлон (Ceylon) Гурудеван повторно го посетил Цејлон во 1926 година. Додека се движел низ Тамил Наду, за да стигне до Цејлон, тој поминал низ многу искуства. Додека бил во храмот „Шри Ганапати", за време на силен дожд, тој рекол, „ Доколку некој пишува моја биографија, овие искуства не смее да ги пропушти, тие мора да бидат запаметени." По патувањето до Цејлон, Гурудеван не сакал да се врати. Но, сепак се вратил, само поради постојаните барања од неговите истомислениции следбеници.
=== Порака до Шри Нарајана Дарма Парипалана
Во порака до SNDP Yogam, во 1926 година, Гурудеван изјавил, „Ниту една заедница не може да напредува доколку нема организација". Понатаму, во истата порака, тој рекол, „Името Езхава "Ezhava", не се однесува на каста или религија, и сите имаат право да влезат во храмовите." Ова значи дека, луѓето може да се зачленат во оваа организација без оглед на разликите, или кастите во кои припаѓаат. На 14 јуни 1927 година, Шри Нарајана Гуру посветил огледало – со пораката „Ом шанти" (Om shanty), напишана на површината- во храм во Калаванкоде (Kalavankode). "Prathishta" (Пратишта- ритуал, или церемонија со кој, духот или битието на божица се вселува, или се повикува да се всели во икона или фигура од таа божица) на огледалото е симболичен ритуал во кој, Адваита филозофите (Advaita Vendata – филозофија за единственоста и уникатната божествена природа на човекот)го толкуваат огледалото, како видлив симбол за единството на Конечното и Бесконечното. Тоа била последната пратишта, што Гуру би ја направил. Поприфатени биле училиштата отколку храмовите, тој на драматичен начин го сменил фокусот. Гурудеван учествувал на годишнината од "SNDP Yogam" одржана во Палурути (Palluruthi) во 1927 година. Тоа била извонредна средба на која, луѓето ја покажале искрената и предана верба во Гурудеван. Т.К. Мадхаван (T.K. Madhavan) бил еден од главните архитекти на оваа средба. Во 1928 година, Гурудеван учествувал на специјална средба на "SNDP Yogam" во Котајам (Kottayam) и им дал сертификати за регистрација на организациите кои потекнувале од оваа организација. Иако Гуру ја основал "SNDP" како форумза да ги води активностите за општествена еднаквост и општество без касти, на крајот испаднало дека "SNDP" била форум на кастата Езхава (Ezhava), што било контрадикторно со визиите на Гуру. Во "SNDP Yogam", се коваат разни завери против другите, кои се обвинуваат за нерегуларности и корупција. Постојат тврдења дека, "SNDP Yogam" ја контролираат ликер бароните. Иронично е тоа што денес, "SNDP Yogam" ги претставува токму оние работи/идеи за кои Гуру се противел.
Поклонение Шивагири
Поклонението Шивагири го смислил Валабасери Говиндан Ваидјар (Vallabhasseri Govindan Vaidyar) и Т. К. Китан Вритер (T. K. Kittan Writer). Во јануари 1928 година, бил прописно одобрен од Гурудеван. Ова се одржало во храмот "Nagambadam Shiva" на "SNDP". Било 3 часот попладне, а Гурудеван одмарал под дрво од манго додека двајца го презентирале концептот на Шивагири поклонението. Пред да ги даде неговите благослови, тој претходно ги претставил целите на овој поклонение. Тој рекол: „Оние кои ќе одат на поклонение да се соберат на почетокот на европската Нова Година. Тогаш според Малајамскиот календар треба да биде Дану 16-17(Dhanu Yatra – фестивал). Аџиите нека го следат 10дневното прочистување, според Шри Буда (Sri Buddha), принципите за петте чистоти (pancha dharma) – тело, храна, ум, збор и дело. Тој наредил аџиите да носат жолта облека – бојата на облеката што ја носел Шри Буда. „Никој да не купува жолта свила, само затоа што рековме дека облеката треба да биде жолта. На поклонението не е потребна ниту нова облека. Аџијата може дури и да натопи бела облека во вода со боја и истата да ја облече откако ќе се исуши. Поклонението треба да биде едноставен и по можност исполнет со пеење на химни. Не треба да има викање и аџиите треба скрупулозно да го одбегнуваат луксузот на перчењето. За Говиндан Ваидјар и Китен Вритер, Гурудеван на прсти ги набројал целите на поклонението, притоа објаснувајќи како да се достигнат тие цели. Целите билеподобрување на: Тој ги советувал да организираат серија на предавања на дадените теми кои ќе ги водат стручни лица. „Предавањата треба да се слушаат премногу внимателно. Уште поважно, принципите треба да бидат спроведени во дело. Трудот мора да биде проследен со успех. Само тогаш земјата и луѓето ќе имаат корист од тоа. Ова мора да биде главната цел на Шивагири поклонението." Настанот "Palluruthi" во 1927 година бил последната годишнина на "Yogam" на која присуствувал Гурудеван. Исто така, тоа била последната јавна функција на која Гурудеван ја извршил. Гурудеван отишол во Велур Мут (Vellur Mutt) во Ваиком (Vaikom) за да се одмори. Таму се разболел. Прво се лечел во Алвеј (Alwaye), а потоа во Трихур (Trichur). Д-р Кришнан (Krishnan), го однел Гурудеван во Палгат (Palghat). Потоа отишол да се лекува во Мадрас (Madras).
Филозофијата на Нарајана Гуру
Довикувајќи од земјата Ади Шанкара (Adi Shankara), Шри Нарајана Гуру бил голем поборник и обновувач на "Advaita Vendata". Филозофијата на Гуру, која во принцип е од Адваитичка (Advaitic) и единствена мудрост, понатаму ги проширила Адваитичките концепти на практичен начин на самореализирање преку духовно образување, милосрдие и мирна коегзистенција на човештвото,а притоа промовирајќи ги општествената еднаквост и универзално братство. Неговата филозофија строго ја обвинувала дискриминацијата во име на касти или религија и го истакнувала фокусирањето на образованието и приватните претпријатија за тогашното подобрување на квалитетот на живеење. Филозофијата на Гуру ја истакнувала отпорноста помеѓу вистинското постоење на „општа реалност" на Земјата и онаа Божествената која е творба на Универзумот.
Филозофијата на Гуру е претставена во неговите мистични ракописи кои ги поправаат недостатоците во етиката, логиката, естетиката и метафизиката проткаени во ремек-делата на свилената богата поезија. Книжевните дела на Гуру на малајалски, санскрит и тамилски, се на концептуално и естетско ниво еднакви со Упанишадите. За време на нејзината концепција, филозофијата на Нарајана Гуру, во многу аспекти била напред со времето и се фокусирала на футуристички свет кој можел да се создаде од неговите филозофски конотации што се зацврстени со трансцендентна естетика и логика вплотени во знаење и чиста причина. Повеќето изучувачи на филозофијата на Нарајана Гуру се далеку по неговото време, а бројот се` повеќе расте.
Толеранција кон другите
Порака испратена од Нарајана Гуру до Саходарасангам (Sahodarasangham), за време на нивната годишна конференција- 15 мај, 1921 година. Гуру имал следбеници од сите начини на живот. Некои од нив биле атеисти. Адваитик до ср`ж, тој не ги разликувал луѓето врз основа на нивната религија, каста, боја или верувања. Тој ги толерирал сите филозофии кои се залагале за човештвото. За да ги избегне намерите на некои од неговите следбеници, да го поистоветуваат со општеството во кое е роден, Нарајана Гуру бил присилен експлицитно да изјави дека не припаѓа на ниту една каста или религија. Во порака која ја испратил во 1916 година, тој изјавил: „Поминаа многу години откако се откажав од кастите и религиите. Сепак, некои луѓе мислат дека јас сум припадник на нивната каста. Тоа не е точно. Јас не припаѓам на ниту една каста или религија."
Влијанието на Гуру врз други општествени мислители
Со оглед на системот на кастите, Ганди (Gandhi) му го рекол следново на Нарајана Гуру: „Хиндусите од повисоките касти и оние од пониските, сите се синови на Хиндуизмот. Хиндусите од повисоките касти се постариотбрат кој се справува со одговорноста и ужива одредени привилегии. Додека пак, хиндусите од пониските касти се помалиот брат кој треба да биде згрижен. Доколку поголемиот брат стане груб и агресивен, тоа не значи дека помалиот брат треба да побегне од својата мајка, Хиндуизмот." Меѓутоа, Нарајана Гуру не се согласил со него и ја нагласил својата толерантност кон оние кои се преобразиле во други религии, со аргумент дека, секој треба да го следи она во што вистински верува. Тој исто такасе сомневал во логиката на аргументот на Ганди, тврдејќи дека кастите во Индија биле општествено-економско прашање.
Свети следбеници на Гуру
Sree Bodhananda Swamikal (Шри Бодананда Свамикал) Sad Guru Shivalingadasa Swamikal (Сад Гуру Шивалингадаса Свамикал) Satyavrata Swamikal (Сатјаврата Свамикал) Chaitanya Swamikal Чантанја Свамикал) Nataraja Guru (Натараја Гуру) Swamy Ananda Theerthan (Свами Ананда Тертан) Swamy Dharma Theerthan (Свами Дарма Тертан) Swamy Ernest Kerk (Свами Ернест Керк) Govindhananda Swami (Говиндананда Свами) Dharma Thirthar Swami (Дарма Тиртар Свами) Atmananda swami (Атмананда Свами) Sankarananda Swami (Санкарананда Свами) Sreenarayana Theerthar (Сренарајана Тертар)
На малајалски
"Swanubavageethi" "Atmopadesa Śatakam" "Advaitha Deepika" "Arivu" "Daiva Dasakam Play Now" "Jeevakarunya Panchakam" "Anukamba Dasakam" "Jathi Nirnayam" J"athi Lakshanam" "Chijanda Chinthakam" "Daiva Chintanam - 1 & 2" "Athma Vilasam" "Shiva Satakam"
На санскрит
"Darsana Mala" "Brahmavidya Panchakam" "Nirvruthi Panchakam" "Slokathrayi" "Vedantha Suthram" "Homa Manthram" "Municharya Panchakam" "Asramam" "Dharmam" "Charama Slokangal" "Homa Mantram" "Chidambarashtakam" "Guhashtakam" Bhadrakaliashtakam "Vinayaka Ashtakam" "Sree Vasudeva Ashtakam" "Genani Navamanjari"
На тамил
"Thevarappathinkangal" Преводи "Thirukural" "Isavasyo Upanishad" "Ozhivil Odukkam"
Неговото знаење придонело за да го почитуваат многу луќе и станал познат како „Нану асан".
Гуру во филм
П.А. Бекер (P.A. Backer – 1940/1993) еден од „новопечените" филмски продуценти на 1970-тите, го режирал филмот „Шри Нарајана Гуру" во 1985 година. Во 2010 година, бил режиран филмот 'Yugapurushan' кој исто така е за животот на Шри Нарајана Гуру. Филмот го режирал Р. Сукумаран (R. Sukumaran) кој претходно ги режирал "Rajashilpi " и "Padamudhra" и двата критички признати филмови. Улогата на Шри Нарајана Гуру ја игра Талаивасал Виџеј (Thalaivasal Vijay). Приказната се состои од над 2000 рачно нацртани слики. На кастингот биле некои од најдобрите глумци од филмската индустрија на малајалски јазик.
Јапски јазик
Јапскиот е малајско-полинезиски јазик кој се зборува во сојузната држава Јап во Микронезија. Според Етнолог, јапскиот јазик сочинува своја посебна гранка во океанските јазици, а некои јазичари тврдат дека јазикот е дел од адмиралитетските јазици.
Одлика
Главна каректеристика на јазикот е глоталниот стопирачки глас. Зборовите кои започнуваат на самогласка обично на почетокот имаат глотален глас. Гласот се јавува и во средина и на крајот од зборовите.
Црква „Св. Бессребреници“ - Солун
Свети Бессребреници (Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων Ακροπόλεως Θεσσαλονίκης) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е сместен во североисточниот акропол на Солун, вон градските ѕидини и под Еди-куле. Во византиско време на ова подрачје имало манастир посветен на Светите Бессребреници Кузман и Дамјан. Во османлиско време овде било муслиманско маало и во дотогашниот манастир имало мала џамија наречена Попара Бара. Воо 1920-тите муслиманите се иселени во Турција и на нивно место се доведени турски Грци; џамијата е претворена во црква наречена „Св. Бессребреници“. По Втората светскка војна црквата станала премала за потребите и изградена е нова, отворена 6 септември 1959 г. од епископот Стефан Талантски по наредба на митрополитот Пантелејмон Солунски.
Сегашната градба е трикорабна засводена базилика со женска црква. Има и два параклиса — „Св. Бессребреници Кир, Јован и Пантелејмон“ и „Свети Никола, Св. Григориј Богослов и Св. Лука Симферополски“. Бил дел од парохијата на црквата „Свети Василиј“ во парк со кедрови дрва, како и „Св. Елевтериј“ во Еди-куле. Во храмот се чуваат чудотворни икони на Богородица Домостроителка и Богородица Скоропослушница.
Симоне Порцио
Живот
Како и неговиот поголем современик, Помпонаци, тој бил предавач по медицина во Пиза (1546–1552), а во подоцнежниот живот се откажал од чисто научно проучување заради шпекулации за природата на човекот. Неговата филозофска теорија била идентична со онаа на Помпонаци, „За бесмртноста на душата“ тој го бранел и ја засилил во расправата „На човечкиот ум“. За него се раскажува приказна која го илустрира темпераментот на раната хуманистичка преродба во Италија. Кога го започнувал своето прво предавање во Пиза, ги отворил метеоролошките трактати на Аристотел. Публиката, составена од студенти и жители на градот, го прекинала со крикот Ќе слушнеме за душата (Quid de anima), а Порцио бил принуден да ја смени темата на своето предавање. Тој го исповедал најотворениот материјализам, ја негирал бесмртноста во сите облици и учел дека душата на човекот е хомогена со душата на животните и растенијата, материјална по потекло и неспособна за одвоено постоење.
Симоне Порцио бил татко на Камило Порцио.
Кенцон Тоточтин
Во ацтечката митологија, Кенцон Тоточтин (400 јазаци) се богови на пулке.
Црква „Св. Петар“ - ’Ржаново
Свети Петар — главна манастирска црква во мариовското село ’Ржаново, Македонија.
Остероде (округ)
Историја
Почнувајќи од век, овој дел од Харц бил под власта на династијата Велфен. Остероде бил центар на кнежевството Брауншвајг-Грубенхаген, една од повеќето составни делови на војводството Брауншвајг-Линебург. Подоцна кнежевството потпаднало под власта на Хановер, кое пак во 1866 година е припоено кон Прусија. Во 1885 година пруските власти воспоставиле окрузи, меѓу кои и Остероде.
Географија
Преку две тритини од површината на округот му припаѓа на планинскиот масив Харц, вклучувајќи го јужниот дел на Националниот парк Харц.
Грб
Грбот прикажува два хералдички лавови. Лавот во горниот дел е од грбот на Хановер, додека долниот лав ја претставува династијата Велфен.
Влечење јаже на Летните олимписки игри
Додека било дел од олимписката програма, влечењето јаже се сметало дека е дел од олимписката атлетска програма, иако спортовите влечење јаже и атлетика денес се сметаат за одделни.
Земји учеснички
Екипите се состоеле од шест членови на игрите во 1900 (Данска и Шведска се натпреварувале заедно), пет членови на игрите во 1904, и од осум членови на последните три олимписки изданија.
Список на државни водачи во 1315 година
Ова е список на државни водачи во 315 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Небесни носители
Во ацтечката митологија, Небесни носители се поврзуваат со четирите страни и претставуваат поддржувачи на небото.
IC 722/1
IC 722/1 — галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1893 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 722/1 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 722/1 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 36 м 54,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 22' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на IC 722/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 170166.
Ана Лиза Андерсон
Ана Лиза Андерсон (1873–1958) била шведска новинарка и авторка. Како новинарка, таа била позната под нејзиниот потпис Хуглек. Таа била известувач на Афтонбладет во 1907-1932 година.
Таа била ќерка на трговецот Карл Јохан Андерсон и Елиза Катарина Санден и се школувала во Валинскиот сколан. Таа им припаѓала на првите славни жени новинари на шведскиот печат. Поради нејзините добри јазични вештини, често добивала задачи да интервјуира странци во Стокхолм, особено Французи, на кои им се претставувала како „Мадам Андерсон д'Афтонбладет“.
Во 1913 година, таа ја добила првата стипендија од новооснованиот De kvinnliga gazetarernas stipendiefond („Фонд за стипендии на репортерки“) за проучување на улогата на печатот во социјалната работа во Лондон и Париз. За време на Првата светска војна, таа го придружувала Црвениот крст во Русија и Полска. Таа била позната по тоа што примала сиромашни луѓе на кои им треба социјална помош во нејзината канцеларија, а потоа почнала да собира средства преку нејзините написи.
Во 1929 година, таа станала првата жена-репортер што била избрана за функција во Шведскиот сојуз на новинари.
Таа никогаш не се омажила, но живеела во постојана долгорочна врска со уредникот Хелге Старк без да биде мажена за него.
Св. Атанас (Базерник)
'''Св. Атанас''' — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Базерник. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 1300 м североисточно од селото, на ридот Белеица во темелите на сегашната црква „Св. Атанасиј“. Околу црквата се забележуваат гробови градени од камени плочи.
Третиноин
Третиноин — киселински облик на витаминот А. Познат е како се-транс ретиноична киселина или ATRA. Третиноин е лек кој се користи за третирање acne vulgaris и keratosis pilaris. Достапен е како крем или гел (Aberela, Airol, Renova, Atralin, Retin-A, Avita, Retacnyl, Refissa, или Stieva-A). Исто така се користи за лекување на акутна промиелоцитна леукемија (АПЛ) и се продава за таа индикација под името Vesanoid. Достапен е како генерички лек.
Производство
Еден од можните синтетички патишта е:
Зоја Чаушеску
Зоја Чаушеску (Zoia Ceaușescu; во  —  во ) — романска математичарка, ќерка на комунистичкиот водач Николае Чаушеску и неговата сопруга Елена.
Црква „Св. Богородица Пандонос“ - Охрид
Црква Света Богородица - Панданос — црква која се наоѓа во стариот дел на градот Охрид веднаш над познатиот охридски амфитеатар, на улица Кузман Капидан. Изградена е на темели од стара средновековна црква. Во внатрешноста постои фрескоживопис само на олтарниот дел, а тоа е фреската на Прсевета Богородица, патронот на црквата.
Зоја Чаушеску
Животопис
Се омажила во 1980 година со Мирча Опреан, инженер и професор на Политехничкиот Универзитет во Букурешт.