cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Операција Везерибунг
Инвазија на Данска
Нападот на Данска траел помалку од шест часа и била најкратката воена кампања спроведена од Германците за време на војната. Брзата данска капитулација резултирала со блага окупација на Данска (особено до летото 1943 година), и со одложување на апсењето и депортацијата на данските Евреи кои пак биле навреме предупредени и побегнале да се засолнат во неутралната Шведска.
Команда на нападот
Воениот штаб за операцијата се наоѓал во хотелот Еспланаде во Хамбург, од каде што биле давани наредби и на воздушните единици вклучени во инвазијата.
Норвешка била важна за Германија од две основни причини: како база за поморските единици и подморниците, со кои имала за цел да ги блокира испораките на сојузничките бродови во Северен Атлантик и да испорачува железна руда од Шведска преку пристаништето Нарвик.
Трупите биле пренесени до Норвешка во неколку групи со бродови на Кригсмарине.
Тек на операцијата
Доцна вечерта на 8 април 1940 година, норвешкиот патролен брод Пол III забележал германска воена формација. Германците отвориле оган на Пол III и го убиле капетанот на бродот Леиф Велдинг-Олсен. Тој бил првиот Норвежанец убиен во акција за време на нападот. Германските бродови потоа по Ослофјорд се упатиле кон норвешката престолнина.
Во раните утрински часови на 9 април, топџиите од тврдината Оскарсборг пукале врз бродот Блухер, кој бил осветлен од рефлекторите околу 04:15 часот. За два часа, тешко оштетениот брод, не можејќи да маневрира во тесниот фјорд од многуте артилериски удари и торпеда, потонал а многимина од вкупниот екипаж од 600-1.000 луѓе го загубиле животот. Германците помислиле дека бродот потонал поради мини (што било неточно) и накратко запреле со инвазијата. Во меѓувреме, кралското семејство, кабинетот и членовите на парламентот биле евакуирани, заедно со националната ризница. Бидејќи норвешкиот крал и неговата легитимна влада не биле заробени, Норвешка никогаш не им се предала на Германците во правна смисла, а квислиншката влада била нелегитимна. Норвешката влада во егзил со седиште во Лондон, според тоа, останала сојузничка нација во војната.
Во 19:06 часот, 5 норвешки ловци биле испратени во битка против бран од 70-80 непријателски авиони. Германските воздухопловни трупи слетале на аеродромот во Осло Форнебу, на аеродромот во Кристијансанд Кјевик и во воздушната станица Сола - последното слетување е прв падобрански напад во воената историја кој наишол на отпор; случајно, меѓу пилотите од Луфтвафе кои слетале во Кјевик бил и Рајнхард Хајдрих.
Државниот удар објавен преку радио од Видкун Квислинг во 19.30 часот на 9 април е уште еден преседан во воената историја.
На 9 април се одршала Првата битка кај Нарвик помеѓу Норвешката кралска морнарица и Кригсмарине. Германските сили го освоиле Нарвик и тука се истоварила планинската пешадија од 2.000 војници, но во британската поморска контраофанзива во наредните неколку дена биле потонати сите десет германски разурнувачи откако им снемало гориво и муниција.
Градовите Нибергсунд, Елверум, Андалснес, Молде, Кристијансунд Н, Штајнкер, Намсос, Бодо и Нарвик биле уништени по германското бомбардирање; некои од нив биле тактички бомбардирани, други терористички бомбардирани. Германците од Осло со супериорна опрема се упатила кон север; Норвешките војници со оружје од почетокот на векот, заедно со некои британски и француски војници, успеале одредено време да ги сопрат напаѓачите но подоцна попуштиле; ова било прва копнена борба меѓу британската армија и Вермахтот во Втората светска војна. Во Втората поморска битка кај Нарвик (13 април) Кралската морнарица го поразила Кригсмарине.
Во копнените битки кај Нарвик, норвешките и сојузничките сили под команда на генералот Карл Густав Флејшер ја постигнаа првата голема тактичка победа против Вермахтот во Втората светска војна. Германските сили потоа ги совладале норвешките трупи кај Гратанген. На 29 април кралот и неговиот кабинет се евакуирале од Молде во Тромсо, а на 1 мај сојузниците се евакуирале од Андалснес. Отпорот во Јужна Норвешка престанал.
Тврдината Хегра продолжила да се спротивставува на германските напади до 5 мај. Кралот Хокон, престолонаследникот Олав и кабинетот на 7 јуни на британскиот крстосувач Девоншир си заминале од Тромсо и продолжиле да ја претставуваат Норвешка во егзил. Кралот се вратил во Осло на истиот датум пет години подоцна.
На крајниот север, норвешките, француските и полските трупи, поддржани од Кралската морнарица и Кралските воздухопловни сили (РАФ), се бореле против Германците за контролата на норвешкото пристаниште Нарвик. Германците биле истиснати од Нарвик на 28 мај, но влошената ситуација на европскиот континент ги натерала сојузничките трупи да се повлечат во операцијата Алфабет, и на 9 јуни Германците повторно го зазеле Нарвик, кого го напуштале и цивилите поради масовното бомбардирање од Луфтвафе.
Опколување на Шведска и Финска
Шведската и финската трговија била зависна од Кригсмарине, а Германија извршила притисок врз неутралната Шведска да дозволи транзит на воена стока и војници. На 18 јуни 1940 година бил постигнат договор. Војниците требало да патуваат невооружени и да не бидат дел од движењата на единицата. Вкупно 2,14 милиони германски војници, како и преку 100.000 германски воени железнички вагони, ја преминале Шведска додека сообраќајот не бил прекинат на 20 август 1943 година.
На 19 август 1940 година, Финска се согласила на Вермахтот да му дозволи пристап до нејзината територија. Договорот бил потпишан на 22 септември. На почетокот договорот бил за транзит на војници и воена опрема до и од најсеверна Норвешка, но наскоро опфаќал и транзит за помали бази долж транзитниот пат кој на крајот ќе прерасне во подготовка за операцијата Барбароса.
Охридско лето
Охридско лето - меѓународен музичко-сценски фестивал којшто се одржува во Охрид, под покровителство на претседателот на Република Македонија. Фестивалот е член на Европската асоцијација на фестивали.
Историјат
Почетокот на фестивалот „Охридско лето“ датира од 4 август 1961 година, со настапот на оперската пејачка Ана Липша Тофовиќ, придружена од пијанистот Ладислав Перлдик, одржан во црквата Св. Софија. Во првите фестивалски години во програмскиот концепт преовладувале музичките настани коишто вообичаено се одржувале во катедралната црква Св. Софија. Постепено, на фестивалот почнале да доаѓаат музички уметници со високо реноме, како: баритонот Владимир Ружѓак од Хрватска, сопранот Мартина Аројо од САД, Словенечкиот октет, Прашките музичари, Голден гејт квартет, Милка Ефтимова, Тодор Скаловски итн. Веројатно, во овој период, фестивалот го достигнал врвот со настапите на прочуените светски музичари - рускиот виолинист Леонид Коган и францускиот виолончелист Андре Навара. Со текот на времето, фестивалот станувал поинтересен, побогат и попривлечен за уметниците и ансамблите од светот. Така во 1970-те и 1980-те, на фестивалот настапиле многу реномирани имиња, како: Mстислав Ростропович, Алдо Чиколини, Гидон Кремер, Руџеро Ричи, Виктор Третјаков, Хенрик Шеринг, Салваторе Акардо, Елена Обрасцова, Катја Ричарели, Викторија де лос Анхелес, Максим Венгеров, Вадим Репин, Џулиан Рахлин, Иво Погорелиќ, Минхенскиот камерен оркестар, Камерниот оркестар „Виртуози ди Рома“, Камерниот оркестар „Жорж Енеску“, Литванскиот камерен оркестар, Симфонискиот радио-оркестар на Австриското радио, хорот „Мадригал“ од Букурешт, хорот „Глинка“ од Санкт Петербург, хорот на Виенските деца итн.
Во 1980-тите започнал да се развива и другиот програмски сегмент – театарот, најпрвин со гостувањето на македонските театри, за подоцна фестивалот да стане примамливо собиралиште за многу театри од светот, а особено од просторите на поранешната Југославија. Голем настан во развојот на фестивалот „Охридско лето“ било зачленувањето во Европскиот сојуз на фестивалите, во 1994 година. Подоцна, во 2001 година бил воведен нов сценски простор - Античкиот театар, каде бил прикажан премиерниот проект „Маседуан“ на Иван Поповски. Оттогаш, свеченото отворање на фестивалот традиционално се одвива на оваа локација (на 12 јули), а свеченото затворање е на 20 август.
Организација и менаџмент
Со фестивалот раководат директорот и управниот одбор, а за уметничката програма се задолжени двајцата програмски селектори. Функцијата директор на фестивалот ја извршуваат:
Зенон Елејски
Зенон од Елеја — предсократски грчки филозоф од Магна Грција и член на Елеатската школа основана од Парменид. Аристотел го нарекол изумител на дијалектиката. Тој е најпознат по неговите парадокси кои Бертранд Расел ги опишал како „немерливо суптилни и длабоки“.
Охридско лето
Организација и менаџмент
Членови на управниот одбор на фестивалот се:
Зенон Елејски
Живот
Малку се знае со сигурност за животот на Зенон. Иако е напишан речиси еден век по смртта на Зенон, примарен извор на биографски информации за Зенон е Парменид на Платон. Тој е спомнат и во Аристотеловата Физика. Во дијалогот на Парменид, Платон ја опишува посетата на Атина од Зенон и Парменид, во време кога Парменид имал „околу 65 години“, Зенон „скоро 40“, а Сократ е „многу млад човек“. Претпоставката дека Сократ тогаш имал околу 20 години и ако се земе дека годината на раѓање на Сократ била 469 п.н.е., како приближна година на раѓање на Зенон се добива 490 п.н.е. Платон вели дека Зенон бил „висок и убав за гледање“ и дека „во деновите на неговата младост... се зборувало дека бил сакан од Парменид“.
Други можеби помалку веродостојни детали за животот на Зенон се дадени од Диоген Лаертиј во неговите Животи и мислења на еминентни филозофи, каде што е објавено дека тој бил син на Телеутагора, но посвоениот син на Парменид бил „вешт во аргументирањето на двете страни на секоја дискусија, универзален критичар“, и дека бил уапсен и можеби убиен од рацете на тиранинот од Елеа.
Охридско лето
Организација и менаџмент
Програмски селектори на фестивалот се:
Зенон Елејски
Живот
Според Диоген Лаертиј, Зенон ковал завера да го собори тиранинот Неарх. На крајот, Зенон бил уапсен и мачен. Според Валериј Максимус, кога бил измачуван за да го открие името на неговите соработници во заверата, Зенон одбил да ги открие нивните имиња, иако рекол дека има тајна која би била поволна за ушите на Неарх. Кога Неарх се наведнал да ја слушне тајната, Зенон го гризнал за увото. Тој „не го пушти сè додека не го загуби животот и тиранинот не го загуби тој дел од телото“. Во „Мажи со исто име “, Деметриус рекол дека, не увото, туку носот му бил одгризан на тиранот. Според „Суда“ од X век, додека „Зено бил испрашуван од него, тој си го зел јазикот меѓу забите, го изгризал и го плукнал врз тиранинот“, а „потоа бил фрлен во толчник и бил смачкан и здробен до каша“.
Охридско лето
54. Охридско лето 2014
54. издание на „Охридско лето“ било отворено на 12 јули 2014 година, со настапот на сопранот Барбара Фритоли и баритонот Лео Нучи, придружени од Македонската филхармонија, под диригентската палка на Луис Горелик од Аргентина. Покрај нив, во рамките на музичката програма настапиле и бројни други музичари, како: Елена Мисиркова (пијано), Елизавета Леонскаја (пијано), балетската претстава „14 часа“ во изведба на Македонската опера и балет, гудачкиот квартет „MozART“ од Полска, Аркадиј Володос (пијано), ансамблот „Танец“, Нарек Хахнзарјан (виолончело) и Оксана Шевченко (пијано), дуото Кадеша од Албанија, Максим Мрвица (пијано), Нинг Фенг (виолина) и Томас Холе (пијано), хорот од Израел „The Voca People“, француската група „Devil’s Trills“, Дарко Богески (гитара), Кирил Трусов (виолина) и Александра Трусова (пијано), мешаниот камерен хор „Про Арс“, камерниот оркестар „Гудачите на св. Ѓорѓи“ од Србија, пијано-дуото Иго Ле Клер и Елен Котино Коен од Франција, рускиот гудачки квартет „Јанкелевич“, ансамблот „Variabile“ од Италија и други.
Зенон Елејски
Живот
Зенон можеби имал поврзаност со други тирани. Според Лаертиј, Хераклид Лембус, во неговиот Сатир, овие настани се случиле против Диомедон, а не против Неарх. Валериј Максим раскажува за заговор против тиранинот Фаларис, но тоа би било невозможно бидејќи Фаларис умрел уште пред да се роди Зенон. Според Плутарх, Зенон се обидел да го убие тиранинот Демил. Откако не успеал, „со сопствените заби си го одгриза јазикот, му го плукна в лице на тиранинот“.
Дела
Иако многу антички писатели се повикуваат на списите на Зенон, ниту едно од неговите дела не преживеало недопрено. Главните извори за природата на аргументите на Зенон за движењето, всушност, потекнуваат од делата на Аристотел и Симплициј од Киликија.
Платон вели дека записите на Зенон биле „првпат донесени во Атина по повод“ посетата на Зенон и Парменид. Исто така, на Платон Зенон му кажува дека ова дело „со намена да ги заштити аргументите на Парменид“, било напишано во младоста на Зенон, украдено и објавено без негова согласност. Според Платон Сократ ја парафразирал „првата теза на првиот аргумент“ на делото на Зенон на следниов начин: „Ако битието е многу, тоа мора да биде и слично и различно, а тоа е невозможно, бидејќи ниту сличното не може да биде различно, ниту различното слично.
Охридско лето
54. Охридско лето 2014
Во рамките на фестивалот се одржале и други културни настани, како:
55. Охридско лето 2015
55. издание на „Охридско лето“ било отворено на 12 јули 2015 година, со „Кармина бурана“ во изведба на шпанскиот ансамбл „Ла фуера делс Баус“. Покрај нив, во рамките на музичката програма настапиле: Андреј Коробејников (пијано), дуетот Коробејников и Александар Књажев (виолончело), Николај Лугански (пијано), дуетот Весна Гиновска-Илкова (сопран) и Кристина Светиева (пијано), триото Славомир Зубжицки, Рафал Жураковски и Ана Мјерник, дуото Олександра Зајцева и Дмитро Таванец (пијано), Иво Погорелиќ (пијано), триото Мојца Злобко Вајгл, Ева-Нина Козбус и Кармен Печар, дуото Нинослав Димов (саксофон) и Маја Поповиќ (пијано), триото Клаиди Сахтачи, Мерита Реџа Тершана и Пјетер Гураљуми, Камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија, групата „Танго Компас“, триото на Амира Медуњанин, хорот „Howard Gospel“, Един Карамазов (гитара), дуото Марија Солозобова и Владислав Броневецки, хорот „Св. Злата Мегленска“, дуото „2 Cellos“, АГБУ Софиски камерен оркестар, Дуке Бојаџиев со проектот „Сон, верба, љубов“, дуото Сихана Бадивуку-Хоџа и Маја Кастратовиќ, балетот „5 до 12“ на Игор Киров и Кирил Џајковски а во изведба на Хрватскиот народен театар од Сплит, Леонел Моралес (пијано), триото Бакалов, Мишел Летјек (кларинет) и квартетот Жирард, Максим Федотов (виолина) и Галина Петрова (пијано) и дуото Максим Венгеров (виолина) и Ваг Папијан (пијано).
Зенон Елејски
Дела
Аргументите на Зенон се можеби првите примери на методот на докажување наречен reductio ad absurdum, што буквално значи сведување на апсурд. Се вели дека Парменид бил првиот поединец кој го применил овој стил на аргументирање. Овој облик на расудување набрзо станала позната како епихеирема. Во Книгата VII од неговите „Теми“, Аристотел вели дека епихеиремата е „дијалектички силогизам “. Тоа е поврзан дел од расудувањето кое противникот го изнел како вистинито. Оној што спори со него има цел да го разбие дијалектичкиот силогизам. Овој деструктивен метод на аргументирање тој го одржувал до тој степен што неколку века подоцна Сенека Помладиот прокоментирал: „Ако го прифатам Парменид, не останува ништо друго освен Едното; ако го прифатам Зенон, не останува ниту Едното. "
Охридско лето
55. Охридско лето 2015
Во рамките на театарската програма биле прикажани претставите:
Во рамките на фестивалот се одржале и други културни настани, како:
Зенон Елејски
Дела
Зенон се смета и за првиот филозоф кој се занимавал со најраните посведочени тези за математичката бесконечност.
Според Сер Вилијам Смит, во Речникот на грчката и римската биографија и митологија (1870)
Охридско лето
56. Охридско лето 2016
56. издание на „Охридско лето“ било отворено на 12 јули 2016 година, со настапот на сопранот Елина Гаранча (Fourplay), придружена од оркестарот на Македонската опера и балет, под диригентската палка на Јон Марин. Покрај нив, во рамките на музичката програма настапиле и бројни други музичари, како: камерниот оркестар „Македонски виртуози“, Маријан Собула, француското трио „Вандерер“, дуото Кировски, Максим Венгеров (виолина) и камерниот оркестар „Менухин“, гитарскиот квартет „Ајгета“, Јуриј Шишкин (хармоника), Карло Торлонтано (алпски рог) и Масимилијано Питоко (бајан), ансамблот „Sudar Percussion“, Роман Симовиќ (виолина) и Ратимир Мартиновиќ (пијано), Мојца Злобко Вајгл (харфа) и Масимо Марчели (флејта), Џафер Џафери (виолина) и Милана Черњавска (пијано), Камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија, Карлес Лама и Софија Кабруха (пијано), оркестарот „Хортус Музикус“, триото на Дамјан Пејчиноски, Ана Виницка (пијано), Артуро Сандовал (труба), Арета Зула (виолина) и Мерита Реџа Тершана (пијано), Македонската филхармонија, Ана Дурловски (сопран) и Игор Дурловски (бас), Фазил Сај (пијано), Нина Костова (пијано) и гудачкиот квартет „Хеншел“, Марк Копе (виолончело) и Перт Лаул (пијано), Ајман Мусакајајева (виолина) и Државниот камерен оркестар „Академија на солисти“, Филип Маџунков (пијано), дуото Скијаво-Маркеџани (пијано), Вадим Репин (виолина) и Андреј Коробејников (пијано), Горан Трајкоски, итн.
Во рамките на театарската програма биле прикажани претставите:
Зенон Елејски
Дела
Евзебиј, цитирајќи го Аристокле од Месен, вели дека Зенон бил дел од линијата на филозофи која кулминирала со пиронизмот.
Парадокси на Зенон
Парадоксите на Зенон повеќе од два милениума ги збунувале, предизвикувале, влијаеле, инспирирале, разгневувале и ги забавувале филозофите, математичарите и физичарите. Најпознати се аргументите против движењето опишани од Аристотел во неговата Физика, Книга VI.
Охридско лето
56. Охридско лето 2016
Исто така, биле прикажани и следниве филмови:
Во рамките на фестивалот се одржале и други културни настани, како:
57. Охридско лето 2017
57. издание на „Охридско лето“ било отворено на 12 јули 2017 година, со настапот на групата „Форплеј“ (Fourplay), придружена од Македонската филхармонија, под диригентската палка на Емин Џијан. Покрај нив, во рамките на музичката програма настапиле и бројни други музичари, како: Македонската опера и балет со балетот „Ла ла ла...“, Дуња Симиќ (сопран) и Снежана Поповиќ Вулета (пијано), „Транзишн денс компани“ (Transition Dance Company) со балетот „Триптих Нушиќ“, пијано-дуото Бергман од Канада, Франческо Дорацио (пијано), ЗЏМ Биг Бенд, под диригентската палка на Емин Џијан, Доминик Џ. Маршал Бенд, „МОМБ“, Хели Сиекинен, „Т.А.О.“, „Проџект Хајдавеј“, Лери Дан и пријателите, „Сигнум“, Септетот на Гоце Стевковски, Александар Синчук (пијано), камерниот оркестар „Турксој“, камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија, барокниот оркестар „Армонија Атенеа“, квартетот „Диотима“, Емануел Сејсон (харфа), Варшавскиот хармоникашки квинтет, Билјана Стафансон и Љиљана Јовановиќ (сопрани), Сандра Јакоповиќ (пијано), триото „Аура“, Дувачкиот квинтет на Црна Гора, мултимедијалниот проект „Вивалдиано“, Рубен Далибалтајан (пијано), машкиот манастирски хор „Оптина Пустина“, Загрепскиот пијано-квинтет, пијано-триото „Бенџамин“, ансамблот „Маскерина“, кабарето „Зборувај тивко“ со музика на Курт Вајл, Вечер на македонски виолинисти, Лилја Зилберштајн (пијано), Завршен концерт од меѓународниот семинар по пијано и виолина, виола и камерна музика, Александар Рам (виолончело) и Ана Одинцова (пијано), камерниот оркестар „ЕЛК“, Рок симфонија на Камерниот оркестар – Битола и Влатко Стефановски, Игнасио Родес (гитара), дуото „Алиада“, Блерим Груби (виола) и Марија Вршкова (пијано), Искандар и Норман Виџаја (виолина и пијано).
Во рамките на театарската програма биле прикажани претставите:
Во рамките на фестивалот се одржале и други културни настани, како:
59. Охридско лето 2019
59. издание на „Охридско лето“ било отворено на 12 јули 2019 година, со настапот на вионилистката Ванес Меј (Vanessa Mae), придружена од Македонската филхармонија, под диригентската палка на Иван Кожухаров, како и солисти од МОБ. Покрај нив, во рамките на музичката програма настапиле и бројни други музичари и ансамбли, како: Симфонискиот оркестар на Бријанск, Националната опера и балет, триото „Пендерецки“, Оли Мустонен, балетот „Либертанго“ во режија на Наташа Поплавска, квартетот „Асасело“, камерниот оркестар „Софиски солисти“, Георги Патриков, Страшо Темков, ансамблот „Дорико“, квартетот „Терем“, Стефан Миленковиќ, Владимир Милошевиќ, Денис Шаповалов, Александар Вершин, Елена Папандреу, Сихана Бадивуку, Маја Кастратовиќ, Божена Корчинска, Богдан Кожушко, камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија, „Саша Николовски Ѓумар“, Инва Мулан, Дешира Ахмети, Ѓорѓи Цуцковски, Генц Тукичи, дуото „Австрија“, квартетот „Аигета“, квартетот „Дисонанс“, Влатко Стефановски, Мирослав Тадиќ, Јонела Големи, Мерита Реџа Тершана, Виолета Егорова, дуото Гелебешеви, Дуке Бојаџиев, квинтетот „Пилекадоне“, Жо Кристоф, Вансан Мусат, квартетот „Бенсман“, квартетот „Апеирон“, октетот „Игњац Фукс“, Александар Гаџиев, Димчо Величков и концертот по повод 85 години од раѓањето на Томислав Зографски.
Во рамките на театарската програма биле прикажани претставите:
Во рамките на фестивалот се одржале и други културни настани, како:
61. Охридско лето 2021
61. издание на „Охридско лето“ било отворено на 12 јули 2021 година, со балетскиот гала-концерт „Големиот Чајковски“ во изведба на Националната опера и балет, под диригентската палка на Бисера Чадловска. Покрај нив, во рамките на музичката програма настапиле и бројни други музичари и ансамбли, како: Александар Хаџиевски (пијано), Андреј Петрески (обоа), Виктор Рафајловски (пијано), Маја Богдановиќ (виолончело), Даниел Роланд (виолина), Мате Бекавац (кларинет), Ирина Графенауер (флејта), Стојан Димов (кларинет), Дино Имери (пијано), Кирил Родин (виолончело), Жени Захариева (пијано), мешаниот хор на Косовската филхармонија, Дарко Костовски (пијано), Владимир Марковиќ (виолина), Јулијана Шуловиќ (пијано), гудачкиот квинтет на Загребската филхармонија, Гулсин Онај (пијано), камерниот оркестар „Саша Николовски-Ѓумар“, барокниот ансамбл „Teatro alla moda“, Алесандро Фантони (тенор), Џорџо Мартано (пијано), Елоиз Карлин-Џонс (харфа), Инва Мула (сопран), Генц Тукичи (пијано), квартетот „Вихан“, Александар Штаркман (пијано), „ZZ Quartet“, Петру Југа (контрабас), Михаил Хорја (пијано), Ѓорѓи Цинциевски (контрабас), Марија Вршкова (пијано), Захаријас Тарпагос (флејта), Валерија Харитиду (пијано), гитраското дуо Булатовиќ-Никчевиќ, Надја Неволович (виолина), Калина Мрмевска (пијано), дуото „Artwork“, Драган Средојевиќ (виолина), Ненад Ивовиќ (пијано), Васко Дантас (пијано) и женскиот хор „Менада“.
Во рамките на театарската програма биле прикажани претставите:
Во рамките на фестивалот се одржале и други културни настани, како:
62. Охридско лето 2022
62. издание на „Охридско лето“ било отворено со настапот на „Четири тенори“ (Алесандро Косентино Де Акриса, Федерико Сера, Џовани Марија Палмија и Уго Тарквини). Покрај нив, во рамките на музичката програма настапиле и бројни други музичари и ансамбли, како: Богдан Дугалиќ (пијано), Камил ел-Ахмадиех (пијано), Сара Једличкова (виолончело), Андреј Поповски (пијано), камерниот ансамбл „Нонет +“, дуото „Анантонио“, триото „Супњевски“, камерниот ансамбл при Македонската филхармонија, Ермир Абеши (виолина) и Мерита Реџа-Тершана (пијано), камерниот оркестар „Профундис“, оркестарот на операта на Српскиот народен театар, Хусеин Сермет (пијано), Стефан Миленковиќ и „Камерата Нови Сад“, Томе Атанасов (обоа) и Марија Ѓошевска (пијано), Стивен Бјус (пијано), „Дуо ди Прага“, дуото Кристијан Каровски и Мими Дучева, камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија „Саша Николовски-Ѓумар“, Дарија Масјеро (сопран) и Андреа Кампора (пијано), квартетот „Агат“, Весна Гиновска-Илковска (сопран), Кристина Светиева (пијано) и Ѓорѓи Цуковски (тенор), триото „Инсендио“, Јанош Балинт (флејта) и Владимир Милошевиќ (пијано), квинтетот на Виенската камерна симфонија, гитарското дуо Горан Кривокапиќ и Данијел Церовиќ, Лука Дебарг (пијано), камерниот мешан хор „Св. Климент Охридски“ при соборниот храм „Св. Климент Охридски“, Шломо Минц (виолина), Софија Каракута, триото „Лес Лиристес“, Валентина Лисица (пијано), Тимоти Рудаут (виола) и Франк Дупре (пијано), учесниците на меѓународниот музички мајсторски курс под раководство на Тамила Гулијева (пијано) и Емилио Перцан (виолина), Ирена Јосифовска (виолончело) и Александар Ѓермановиќ (пијано), Андрија минчиќ (кларинет), Тадија Минчиќ (фагот) и Никола Цветковиќ (пијано), квартетот „Стенхамар“ и „Simply Quartet“.
Во рамките на театарската програма биле прикажани претставите:
Во рамките на фестивалот се одржале и други културни настани, како:
Национален парк Цирцео
Националниот парк Цирцео е италијански национален парк основан во 1934 година. Зафаќа појас на крајбрежна земја од Анцио до Терасина, вклучувајќи и сектор од шума во копното Сан Феличе Цирчео и островот Заноне.
Паркот е основан по наредба на Бенито Мусолини, по совет на сенаторот Рафаеле Бастианели, за да се зачуваат последните остатоци од Понтинските мочуришта кои беа рекултивирани во тој период. Тој е единствениот национален парк во Италија кој зафаќа само рамничарска и крајбрежна област. Стигнува од приближно Понтинија на север до Сабаудија на југ.
Територија
Паркот може да се подели на пет главни живеалишта: шума, гребенот, приморската дина, влажната област и островот Заноне.
Шумска површина
Шумата вклучена во паркот, зафаќа груб квадратен сектор помеѓу државниот пат SS 148 Pontina и брегот на San Felice Circeo, е последната реликвија на таканаречената античка „Selva di Terracina“, која некогаш зафаќала голем дел од она што е сега. централната провинција Латина.Сега сведена на површина од в. 3.300 хектари, и онака е најголемата обична шума во Италија. Се одликува со необични риби („базени“), привремени мочурливи области кои се формираат во есенската сезона поради акумулација на дождовница и Лестре, каде што некогаш реткото население ги градело своите села. Вегетацијата вклучува грмушки од макија, континентални видови како што се турскиот даб, фраксинус и обичниот даб, како и типични медитерански дрвја вклучувајќи го дабот, ловоровиот ловоров и дабот плутар.
Подлогата е исто така богата, со обичен глог, црн трн, диви јаболкници, круши и јагоди, ерика, Дива шимширка и многу други.
Зрнестата вегетација овозможува присуство на богата фауна, вклучувајќи дива свиња, елен лопатар, зајак, европски јазовец, црвена лисица, ласица, зелена камшичка змија, Natrix maura, копно и мочуриште желки, Тритурус тритон, крастава жаба и жаба меѓу другите.
Езеро
Ртот на Кирцео, со максимална висина од 541м, е мезозојски варовнички - доломитски масив со чудна островска форма и го дава своето име на целиот парк. Од натуралистичка гледна точка, може да се подели на два различни сектори. Северните падини на гребенот имаат повлажна клима и се покриени со густа грмушка од даб во горниот сектор, која, на пониските висини, е поврзана со црн јасен, Ostrya carpinifolia, благун и сладун. Долниот дел вклучува ерика, метла и јагода, додека каде што планината се спушта до рамнината е 25 ха плута дабово дрво. Јужните падини имаат поблага клима и се одликуваат со медитеранска карпеста вегетација (дабовка, феникиска смрека, дрво еуфорбија, миртус, пистациа лентискус, рузмарин и ерика, додека меѓу пониските растенија се Crithmum, Смил и различник.
Дивиот свет, настрана од европскиот јазовец, дивата свиња и буковата куна, вклучува и бројни видови птици како што се див сокол и обична вестра.
Меѓу бројните крајбрежни пештери од натуралистички интерес се Грота Гатари, каде што во 1939 година бил пронајден череп на неандерталец, „Пештерата на козите“, „Пештерата Фоселоне“, и „Пештерата Бреј“. втората била населена  од неандерталецот.
Морски дини
Паркот е дом на 22 км долга крајбрежна песочна лента, од варовничките карпи на планината Кирцео, во кореспонденција на караулата Торе Паола, до Капо Портиере. Песокот, е ситен и фин и поддржан од типична грмушка од маки со максимална длабочина од 27 метри. Делот поблиску до морето е дом на кратка вегетација, каде се сместени голем број на мали диви животни, вклучувајќи го европскиот јазовец, лисици, гуштери и бубачки.
Подалеку од морето има поголеми растенија, како што се бодликавата смрека и мастика, до вистински дрвја како што се поморскиот бор и дабот, или, во близина на езерата (видете го следниот дел), евла, јасен, топола и врба.
Влажни области
Влажната област на паркот Circeo вклучува четири крајбрежни солени езера: Паола, Капролаце, Моначи и Фољано, кои се останати од Понтинските мочуришта и во моментов се дом на огромен див свет на водни птици (говеда, жерав, гуска, северен лапинг), како и на ретки видови како што е барска желка. Со максимална длабочина од два метри, тие се поврзани со морето преку низа канали.
Други видови присутни во областа вклучуваат јазовец, дива свиња, лисица, гребен поркупен, дива ласица и европски еж Вегетацијата ја сочинуваат, на бреговите на езерата, саликорнија (Arthrocnemum glaucum), инула и тамарис меѓу другите.
Освен езерата, има уште некои помали мочурливи области во кои се практикува да се одгледува италијанско медитеранско овчарство на биволи.
Заноне
Заноне е мал остров кој му припаѓа на архипелагот Понцијано, припоен кон паркот во 1979 година. Ненаселен, тој е покриен со дабови шуми и дабови и е единствениот остров во архипелагот што ја задржал својата оригинална вегетативна покривка. Ги вклучуваат: мастика, миртус, обична метла, ерика, еуфрбија, јагода и лавор.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Марко Мушич
Марко Маријан Мушич (роден на 30 јануари 1941 година) е словенечки архитект. Проектирал објекти во  Загреб, Битола, Скопје и Љубљана. Од мај 2008 година е потпретседател на Словенечката академија на науките и уметностите (САЗУ). Тој е еден од најистакнатите словенечки творци, потекнува од семејството Мушич, кое е семејство на многу архитекти ( Марјан Мушич, Миклавж Мушич, Владимир Мушич, Владимир Брацо Мушич). Со своите авторски дела се етаблира во Словенија и во цела поранешна Југославија.
Награди и признанија
„Златна птица“, Федерална Југословенска награда 4 јули, Награда на Фонд Прешерен, Награда за архитектура Борба за, Награда на Плечник, Награда Валвасор, Награда „Платински молив“ на Комората за архитектура и простор на Словенија, Награда Прешерен 2021 година.
Редовен член на Словенечката академија на науките и уметностите (САЗУ) и Европската академија на науките и уметностите (ЕАСА) и дописен член на Академијата на науките и уметностите на Република Србија (Академија наука и умјетности Републике Српске, АHYРС), Црногорската академија на науките и уметностите (Црногорската академија на науките и уметностите, CANU), Хрватската академија на науките и уметностите (Хрватската академија на науките и уметностите, HAZU) и Академијата на науките и уметностите на Босна и Херцеговина (Академија на науките и Уметност на Босна и Херцеговина, АНУБиХ) ..
Микроволонтерство
Микроволонтерството опишува волонтер или тим на волонтери, завршувајќи мали задачи што сочинуваат поголем проект. Овие задачи често имаат корист од истражувачка, добротворна или невладина организација. Се разликува од нормалното волонтерство бидејќи задачите траат само неколку минути до неколку часа, а волонтерот не се обврзува долгорочно. Како форма на виртуелно волонтирање, задачите обично се дистрибуираат и завршуваат на интернет преку уред поврзан на интернет, вклучително и паметни телефони. Обично не е потребен процес на апликација, скрининг или период на обука, потребни се само неколку минути или неколку часа за да се заврши, и не бара постојана посветеност од страна на волонтерот.
Историја
Терминот „микроволонтирање“ првпат се појави на 9.05.2006 година во рамките на одговор на објава на блог на платформата за mySociety во Велика Британија. Неколку месеци подоцна, едно шпанско мрежно место за микроволонтирање ја регистрирала фразата „микроволунтари“ како име на веб-домен. Microvoluntarios ја создаде првата јавно достапна онлајн платформа за микроволонтирање во мај 2008 година, откако првата апликација за микроволонтирање за мобилен телефон била доставена на јавен натпревар на Google Android од страна на The Extraordinaries.
Концептот бил популаризиран од The Extraordinaries, социјално претпријатие со седиште во Сан Франциско основано во јануари 2008 година. Нивниот производ моментално работи како „Вештини за промена“. Другите актуелни популарни микроволонтерски проекти вклучуваат платформа Помош од дома и Биди мои очи, проект фокусиран на поврзување на волонтери со луѓе со оштетен вид во реално време.
Микроволонтирање, волонтирање преку интернет и активизам преку интернет преку друштвените медиуми се трендови што растат брзо, но има некои загрижености. Некои набудувачи веруваат дека дигиталниот јаз може дополнително да ги исклучи луѓето со ограничен пристап до технологијата и дека придобивките не се толку достапни во земјите со ниски примања. Други тврдат дека технологијата го направила волонтерството понеперсонално со обесхрабрување на интеракција лице в лице, веројатно попречувајќи го волонтерскиот ангажман. Дополнително, некои непрофитни организатори не се убедени дека тоа ќе биде делотворно.
NGC 7762
NGC 7762 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кефеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Микроволонтерство
Примери
Задачите вклучени во микроволонтерски проект честопати се слични на задачите за извор на опсег што се наоѓаат на платформите за групна работа како што е Amazon Mechanical Turk. Означување фотографии од огромна база на податоци или транскрипција на ракописи се неколку примери. Проектот ClickWorkers на НАСА бара од волонтери на интернет да ги идентификуваат Марсовите кратери од фотографиите.
NGC 7762
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7762 се споменува и како OCL 280.
Микроволонтерство
Примери
Сепак, непрофитни организации и невладини организации, исто така, успешно распоредиле микроволонтерски проекти преку текстуални пораки. Волонтери здравствени работници, на пример, испраќаат СМС-пораки за да ги пријават основните симптоми на болест и болест. Нацрт на географската појава на овие симптоми на мапите (или „групно мапирање“), користење програми како што се кенискиот Ушахиди може да им помогне на епидемиолозите да ги идентификуваат моделите на болести и да обезбедат рано предупредување за потенцијални епидемии. Во Руанда, владата дистрибуира мобилни телефони на доброволни здравствени работници во заедницата во руралните области. Овие се користат за следење на напредокот на бремените селски жени, за испраќање редовни ажурирања до здравствените работници и за повикување на итна помош кога е потребно. Шемата значително придонела за намалување на смртноста кај мајките. СМС-пораките се исто така моќна алатка за организациите за набљудување на изборите за поддршка на работата на волонтерите. Може да им помогне побрзо да се справат со логистичките предизвици, како и да придонесат за делотворен надзор на изборите и заштита на правата на граѓаните.
NGC 7762
Откривање
Објектот е откриен на 23 ноември 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Микроволонтерство
Примери
Микроволонтирањето не е секогаш соло-активност, а некои проекти вклучиле аспекти на пријавување пријатели. Брејди и сор. го истражувале овој концепт препраќајќи визуелни прашања од луѓе со оштетен вид до волонтери на Фејсбук. Прашањата биле автоматски испраќани на Фејсбук Нови извори на волонтери, а одговорите на прашањето од пријателите на волонтерите биле вратени на првичниот барател.
NGC 7762
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7762 е од видот II2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 10 m. NGC 7762 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Микроволонтерство
Врска со активизам на интернет
Микроволонтирањето е тесно поврзано со микроактивизмот, каде организациите регрутираат волонтери преку интернет за да завршат мали акти на застапување. На пример, во 2013 година, Кампањата за човекови права ширела лого за еднаквост на бракот преку Фејсбук преку слики од профил на корисник за да се подигне свеста за ова прашање. Овие напори понекогаш се означени како „слактивизам“, бидејќи тие бараат многу малку посветеност од волонтерите и се дебатира за нивната ефикасност. Savage et al. исто така го охрабри активизмот на интернет во интерактивен метод со користење на бот на Твитер за пребарување и контактирање на потенцијални волонтери.
NGC 7762
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 50 м 0 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +68° 2' 18"".
Други поделби
Проучување на NGC 7762 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 15; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4479. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 548.
Башибозук
Башибозук (турски: başıbozuk) — вид нередовна војска во Отоманското Царство, како и за одделен војник од тие војски. Во превод означува „повредена глава“, „без глава“, „без водач“, коешто го потцртува недостигот на подчинение и целосната неорганизираност.
Биле регрутирани од претставниците на највоинствените муслимански народности во империјата, најчесто од Мала Азија и Албанија. На башибозуците државата им осигурувала само оружје без да им дава плата и башибозукот се издржувал од грабеж и мародерство. Не носеле униформи и немале никакви обележја. Поради својата недисциплина, некои башибозуци, често доаѓале и во судир со државата поради што понекогаш турската војска била принудена и насилно да ги разоружува.
Често соработувале со османската регуларна војска, како и со некои српски и грчки чети во битките против ВМОРО. Така на пример, башибозуците заедно со турската војска учествуваале во задушувањето на Илинденското востание во 1903 година, кога е убиен и еден од прочуените башибозуци Сефер Ага, а во 1913 година башибозукот на Јаја Ага соработувал со српската војска предводена од Василие Трбиќ, како и од србоманските четници Јован Бабунски и Јован Долгачот при задушувањето на Тиквешкото востание.
Никола Ѓурѓиќ
Никола Ѓурѓиќ (роден 1 април, 1986 во Пирот) — српски фудбалер кој моментално игра за Гројтер Фирт во Бундеслигата. Висок е 184 см и игра на позицијата напаѓач. Кариерата ја започнал во Раднички од Пирот, каде со добро одиграни натпревари им привлекол внимание на ФК Воздовац со кои потпишал договор во 2005 година. Во својата прва сезона во клубот бил петти стрелец на домашното првенство со 11 голови. Со своите игри заслужил повик за репрезентацијата на Србија за играчи до 21 година за кои одиграл 5 наптревари и постигнал 1 гол. Привлекол внимание и на неколку клубови од Европа како што се АЗ Алкмар и Макаби Хаифа, во АЗ Алкмар во 2008 бил на проба, меѓутоа после повредата на стапалото во 2009 година потпишал договор со норвешкиот Хаугесунд. Во својата прва сезона во 2 лига на Норвешка остварил прво место со својата екипа со 10 постигнати голови.
Хеда Андерсон
Хеда Албертина Андерсон (24 април 1861 година, Малме - 7 септември 1950 година, Лунд ), била шведски лекар. Таа била втората жена што студирала на Лундскиот универзитет и втора жена-лекар образована на универзитет во Шведска.
Симфонија бр. 40 (Моцарт)
'''Симфонијата бр. 40''' во г-мол, К. 550 е едно од најпопуларните дела на композиторот Волфганг Амадеус Моцарт. Делото било завршено на 31 јули 1788 година, три недели по Симфонијата бр.39 Во 1791 година, непосредно пред неговата смрт, композиторот го создал своето второ издание, додавајќи кларинет на музиката.
Структура
Оркестарот на симфонијата (во последното издание) вклучува флејта, две обои, два кларинети, два фаготи, два рога, прва и втора виолина, виоли, виолончело и контрабаси.
Симфонијата е класичен циклус на соната-симфонија. Има четири дела:
Јефенштет (амт)
Јефенштет (Jevenstedt) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Јефенштет. Општинската заедница Јефенштет се состои од следниве општини:
Симфонија бр. 40 (Моцарт)
Структура
Првиот, вториот и четвртиот дел се напишани во форма на соната, третиот - во сложена триделна форма со трио.
Првиот став, во време 4/4, започнува со хармонични фигурации за виоли, поддржани од виолончело и контрабаси, а потоа главниот дел за виолините:
Музиката од првиот дел е обележана со влијанието на фолклорот. Конкретно, темата, која е многу блиску до главниот дел, звучи во танцот на чочек, популарен меѓу жителите на балканот. „Во овој факт, генерално кажано, нема ништо изненадувачки“, пишува Ју. А. Кремљов, — бидејќи словенскиот фолклор играл сериозна улога во музичкиот фонд на виенските интонации“.
Бавно второ движење во клучот на Е-флет мајор и во време 6/8.
Третото движење (минует), во клучот од Г-мол, има временски потпис од 3/4. Екстремните делови, со раздвижено темпо со сложено ритмичко пишување, се во контраст со средниот дел (трио), напишан со истоимениот клуч во Г-дур, каде што жичаните и дувачките групи (без кларинети) се вкрстуваат со помирно темпо.
Финалето на симфонијата е напишано во клуч од Г-мол, време 4/4.
Состав на оркестарот
Изведувачкиот кадар е нешто поразличен од другите симфонии на Моцарт. Во оригиналот, напишан во 1788 година, кларинетите биле заменети со обоа, а трубите и тимпаните воопшто не биле користени.
Димирџилер
Димирџилер — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Жужелски мост
Жужелски мост (Γεφύρι Ζούζουλης) — стар камен мост во Нестрамско, Егејска Македонија. Се наоѓа во шумата, на 2 км источно од селото Жужел. Ја преминува Жужелска Река, која ја образува границата помеѓу планините Смолика од југозапад и Горуша од североисток.
Мостот е изграден во 1880 г. од градители од с. Кастањани во областа Мајсторско, Епир. Даумот е познат од Мантос Димитриос од Жужел (1867 - 1952), кој присуствувал на мостоградбата. Средствата за иградба ги дал човек од епирското село Фурка, чиј брат се удавил во реката. Овој своден полуцилиндричен мост има вкупна должина од 25 м и се издига на висина од 7 м. Долго време бил едиствената врска меѓу Жужел, градот Гребен и Цотил. Обновен е во 1990 г.
Во 1988 г. мостот е прогласен за споменик на културата.
Деделер (Драмско)
Деделер (Καπνόφυτο, Капнофито) — село во Општина Бук во Драмскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 38 километри североисточно од градот Драма и на 3 километри јужно од центарот на општината, Бук.
Селото се наоѓа на надморска височина од 252 метри.
Историја
Селото Бук во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По Првата светска војна населението на Деделер било избркано во Турција, а во селото биле сместени грчки бегалци. Во 1927 година името на селото било променето на Капнофитон. .
Демографија
До 1928 година во селото биле населени 28 грчки семејства со 115 бегалци од Турција. Во 1928 година селото броело 127 жители, додека во 1940 година селото броело 179 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 186 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 159 жители, во 1971 година имало 59 жители, во 1981 година имало 33 жители, додека во 1991 година имало 36 жители. Денеска, населението на селото е 18 жители според пописот од 2011 година.
Крис Прат
Крис Прат (роден на 21 јуни 1979) — американски глумец. Тој станал познат по своите телевизиски улоги. Поточно како Енди Двајер во НБЦ комедија парка и рекреација (2009–2015) за кои добил пофалби од критичарите и бил номиниран за Изборот на критичари за телевизиска награда за најдобар поддржувачки глумец од хумористична серија во 2013. Тој исто така глумеше во неговата кариера како Светол Абот во ВБ драмска серија Евервуд (2002–2006), и имал улоги во Посакан (2008), Телото на Џенифер (2009), Парична Топка (2011), Пет-годишниот брак (2012), Нула Темно Триесет (2013), Поштар (2013), И таа (2013).
Зеленградска Река
Зеленградска Река — река во Македонија, сместена на планината Осогово.
Космос-1498
Космос-1498 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Зеленградска Река
Извор
Извира на јужните падини на Осоговските Планини, во близина на селото Зеленград.
Космос-1498
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 септември 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1498 бил надгледувачки сателит.
Зеленградска Река
Тек
Реката поминува северозападно од селото Зеленград и североисточно од градот Пробиштип, и се влева од левата страна во Злетовска Река.
Космос-1498
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 271 км, а најмалото на 257.
Зетска Бановина
Зетска бановина била провинција (бановина) во рамките на Кралството Југославија од 1929 до 1941 год. Во бановината спаѓала целата територија на денешна Црна Гора и делови од Централна Србија, Косово, Хрватска и Босна и Херцеговина. Именувана е по реката Зета, а административен центар бил градот Цетиње.
Граници
Според уставот на Кралството Југославија од 1931,
Историја
Во 1941, силите на Оската во Втората светска војна ја окупирале Зетската бановина и ја делеле помеѓу Црна Гора и Албанија под италијанска окупација, Србија под германска окупација, и Усташка Хрватска. По втората светска војна, регионот бил поделен меѓу социјалистичките републики Црна Гора, Босна, Србија и Хрватска во рамките на Социјалистичка Федеративна Република Југославија.