cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Трка околу Баскија 2017
Екипи
Бидејќи Трката околу Баскија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Две професионални континентални екипи — и  — биле поканети, со што била заокружена главната група од 20 екипи. Бидејќи секоја екипа имала осум возачи, се очекувале вкупно 160 возачи на почетокот на првата етапа.
Поредок
На Трка околу Баскија 2017 се доделувале четири различни маички. На генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа, предводникот ја добивал жолтата маичка. Овој пласман бил сметан за најважен на Трката околу Баскија 2017 и победникот на пласманот бил победник на трката. Немало бонус секунди.
Дополнително, постоел бодовен пласман, на кој се доделувала белата маичка. За бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на првите 15 места на етапата. За победа на етапа, возачот добивал 25 бода, второто место добивало 20 бода, третото место 16 бода, четвртото 12 бода, петтото 12, шестото 10 и по еден бод помалку до еден бод за 15. место. Постоел и спринтерски пласман, обележан со сината маичка. Во спринтерскиот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на првите три места на средните спринтови во текот на етапите, со исклучок на завршниот поединечен хронометар.
Теодеберт II
Теодеберт II (586–612), крал на Австразија (595–612), бил син и наследник на Хилдеберт II. Тој го добил кралството на Австразија заедно со градовите (civitates) - Поатје, Тур, Веле, Бордо, и Шатоден, како и Шампања, Оверњ, и трансјуранска Алеманија, по смртта на неговиот татко во 595, но доминантна фигура во кралството сè уште била неговата баба Брунхилда, којашто успеал да ја избрка од кралството во 599.
Во 599, тој и неговиот брат Теодорих II биле во војна. Теодорих го победил во Сен, но потоа стапиле во сојуз против нивниот братучед Хлотар II и го поразиле во Дормел (близу Монтро), па оттука стекнале и голем дел од кралството на Неустрија (600–604). Тогаш сепак, двајцата браќа земале оружје да се борат еден против друг; Теодорих го победил во Етамп и одбил да му помогне на брат му кога кралството на Теодерик било нападнато од страна на Хлотар во 605. Во 610, го одземал Алзас од брат му и Теодорих уште еднаш стапил во војна со него. Теодеберт II бил поразен во Тул и во Толбијак во 612. Тој бил заробен во манастир по наредба на неговата баба Брунхилда а потоа бил убиен аедно со неговиот син Меровех.
За неговата ќерка, Ема, понекогаш се мисли дека се омажила со кралот Едбалд од Кент.
Гладијатор (филм од 2000)
За други значења види Гладијатор (појаснување)
Миротворна историја на Обединетите нации
Раните години
Пред која било официјална мировна мисија, ООН играле важна улога во конфликтот во врска со Трст по Втората светска војна. Од 1947 до 1954 година, Трст бил прогласен за независна градска држава под заштита на Обединетите нации како Слободна територија на Трст. Територијата била поделена на две зони, што подоцна претставувало основа за поделба на територијата помеѓу Италија и Југославија. ООН, исто така, овластиле две држави да стационираат трупи во Слободната територија, САД (трупите на Соединетите држави во Трст) и Велика Британија (британските сили на елементот Трст) во северната зона и Југославија во јужната зона.
Во 1956 година, ООН одговориле на Суецската криза со итните сили на Обединетите нации за да го надгледуваат повлекувањето на силите што ги напаѓале. Вонредните сили на Обединетите нации како мировни сили првично биле предложени како концепт од канадскиот дипломат и идниот канадски премиер Лестер Пирсон како средство за решавање на конфликтите меѓу државите. Тој предложил распоредување на невооружен или лесно вооружен воен персонал од голем број земји, под команда на ООН, во областите каде завојуваните страни имале потреба од неутрална страна за набљудување на мировниот процес. Пирсон бил награден со Нобелова награда за мир во 1957 година за неговата работа во воспоставувањето мировни операции на ООН. УНЕФ била првата официјална вооружена мировна операција според моделот на идеите на Пирсон. Од 1956 година, повеќето мировни сили на ООН, вклучително и оние наречени мисии „набљудувачи“, биле вооружени.
Студена војна
Низ Студената војна, тензиите во Советот за безбедност на ООН го отежнувале спроведувањето на мировните мерки во земјите и регионите, за кои се гледало дека се однесуваат на ширењето или ограничувањето на левичарските и револуционерните движења. Додека некои конфликти биле доволно одделени од Студената војна за да се постигне консензуална поддршка за мировните мисии, повеќето биле премногу длабоко зафатени со глобалната борба.
Меѓународни конфликти
Мировните сили на ООН на Кипар, започнати во 1964 година, се обиделе да го прекинат конфликтот меѓу етничките Грци и Турците на островот и да спречат поширок конфликт меѓу членките на НАТО, Турција и Грција. Втората набудувачка сила, УНИПОМ, исто така била испратена во 1965 година во областите на границата Индија и Пакистан кои не биле следени од претходната мисија, УНМОГИП, по прекинот на огнот во Индо-пакистанската војна од 1965 година. Ниту еден од овие спорови немал Студена војна или идеолошки импликации.
Имало еден исклучок од правилото. Во мисијата на претставникот на генералниот секретар во Доминиканската Република (ДОМРЕП), 1965–1966 година, ООН овластиле набљудувачка мисија во земја која се соочувала со идеолошките фракции. Сепак, мисијата била иницирана само откако САД еднострано интервенирале во граѓанска војна меѓу левичарските и конзервативните фракции. САД го консолидирале своето држење и поканиле сила на Организацијата на американски држави (доминирана од американски трупи) да го зачуваат мирот. Мисијата била одобрена главно затоа што Американците ја претставиле како реализирана реалност и затоа што мисијата на ООН не била целосна мировна сила. Вклучила само двајца набудувачи во секое време и го оставила мирот на друга меѓународна организација. Тоа бил првпат ООН да работат на овој начин со регионален блок.
Деколонизација
ООН, исто така, помогнале во две програми за деколонизација за време на Студената војна. Во 1960 година, ООН го испратија ONUC да помогне во олеснување на деколонизацијата на Конго од белгиската контрола. Останале до 1964 година за да помогнат во одржувањето на стабилноста и да се спречи распадот на земјата за време на кризата во Конго. Во Западна Нова Гвинеја од 1962 до 1963 година, УНСФ го одржувала законот и редот, додека територијата била пренесена од холандската колонијална контрола во Индонезија.
Конфликти на Блискиот Исток
Средниот Исток, каде борците генерално не биле цврсто усогласени со суперсилите, кои главно барале стабилност во клучниот регион за производство на нафта, била највидливата локација на мировните сили на ООН за време на Студената војна. Во 1958 година, UNOGIL била овластена да осигура дека немало незаконско инфилтрирање на персонал или снабдување со оружје преку либанските граници, главно од Обединетата Арапска Република. Неколку години подоцна, Мисијата за наљудување на Јемен (UNYOM), овластена во 1963 година, се обидела да стави крај на граѓанската војна во Јемен со страните поддржани од регионалните соперници Египет и Саудиска Арабија. Во текот на 70-тите години на минатиот век, ООН, исто така, овластила неколку мировни мисии да се обидат да го смират арапско-израелскиот конфликт, во Суец (UNEF II) во 1973 година и во Голанските висорамнини (UNDOF) во 1974 година, склучувајќи ја војната Јом Кипур и Либан (UNFIL) во 1978 година по конфликтот во Јужен Либан во 1978 година. Во осумдесеттите години од минатиот век, само една нова мисија била овластена во регионот, UNIMOOG, да го надгледува повлекувањето на војниците на меѓународно признаената граница меѓу Ирак и Иран по скоро осум години војна меѓу овие две земји.
Крај на Студената војна
Со падот на Советскиот Сојуз и доаѓањето на перестројката, Советскиот Сојуз драстично ја намалил својата воена и економска поддршка за голем број „прокси“ граѓански војни низ целиот свет. Исто така, ја повлекол својата поддршка од сателитските држави и една мировна мисија на ООН, UNGOMAP, била дизајнирана да ја надгледува границата меѓу Пакистан и Авганистан и повлекувањето на советските трупи од Авганистан, бидејќи СССР започнала да се фокусира дома. Во 1991 година, СССР се распаднала во 15 независни држави. Конфликтите избувнале во две поранешни советски републики, грузиско-апхазискиот конфликт во Грузија и граѓанската војна во Таџикистан, кои на крајот биле полицирани од мировните сили на ООН, UNOMIG и UNMOT.
Со крајот на Студената војна, голем број нации повикале ООН да стане организација на светскиот мир и да сторат повеќе за да го поттикнат крајот на конфликтите низ целиот свет. Крајот на политичката блокада во Советот за безбедност помогнала значително да се зголеми бројот на мировни мисии. Во нов дух на соработка, Советот за безбедност воспоставил поголеми и посложени мировни мисии на ООН. Понатаму, мировните мисии вклучувале сè повеќе невоени елементи што обезбедиле правилно работење на граѓанските функции, како што се изборите. Одделот за мировни операции на ООН бил создаден во 1992 година за да ја поддржи зголемената побарувачка за такви мисии.
Голем број мисии биле дизајнирани да стават крај на граѓанските војни во кои натпреварувачките страни биле спонзорирани од играчи на Студената војна. Во Ангола (UNAVEM I, II и III) имала за цел да ги прекине борбите меѓу бунтовниците, антикомунистичката UNITA и владејачката, комунистичка MPLA. ONUMOZ била слично дизајнирана да го надгледува крајот на конфликтот меѓу антикомунистичкиот RENAMO и левичарската влада во Мозамбик, со што се ставило крај на граѓанската војна во Мозамбик. Во Камбоџа, UNAMIC, а потоа и UNTAC за прв пат ја презеле контролата над целата држава во име на ООН и организирале и водеа избори пред да ја пренесат контролата врз избраната влада. Во Средна Америка, ONUCA го надгледувала ограничувањето на прекуграничната помош од која било земја за бунтовниците во која било друга земја. Вклучени се пет нации: Ел Салвадор, Гватемала, Костарика, Никарагва и Хондурас. Герилските движења во сите пет земји, различни комунистички и антикомунистички, отстапиле на мировните договори со посредство на ООН во 90-тите години на минатиот век. Во Ел Салвадор, дополнителни внатрешни мировни сили на ООН (ONUSAL) биле овластени да го проверат прекинот на огнот меѓу социјалистичката FMLN и владата. Слично на тоа, во Гватемала, MINGUA била овластена во 1996 година да го провери примирјето таму помеѓу левичарскиот URNG и конзервативната влада.
Меѓународни конфликти
Во 1991 година, политичката ситуација создадена со распадот на СССР овозможил прва експлицитно одобрена операција за колективна самоодбрана од Корејската војна: протерување на Ирак од Кувајт во Заливската војна. По прекинот на воените дејствија, ООН ја овласти набљудувачката мисија на Обединетите нации Ирак – Кувајт (UNICOM) да го следи DMZ меѓу двете земји. Оттогаш, уште два други меѓудржавни конфликти биле причина за мировно чување на ООН. Во 1994 година, Групата за набудувачи на Стрип Аузоу (UNASOG) на ООН го надгледувала повлекувањето на Либија од спорната територија во согласност со одлуката на Меѓународниот суд на правдата. Во 2000 година, Мисијата на ООН во Етиопија и Еритреја (UNMEE) била основана за да го следи прекинот на непријателствата по Еритрејско-етиопската војна.
Граѓански војни
Во 90-тите години на минатиот век, ООН повторно го насочиле вниманието кон геноцидот и етничкото чистење. Граѓанската војна во Руанда и распадот на Југославија биле обележја на широко распространети злосторства и етничко насилство. Осум мировни мисии на ООН биле испратени во поранешна Југославија, UNPROFOR, UNCRO, UNREDEP, UNMBIH, UNTAES, UNMOP, UNPSG и UNMIK како и две во Руанда, UNAMIR и UNOMUR. И покрај прекинот на меѓународната помош, инспирирана од Студената војна, граѓанските војни продолжиле во многу региони и ООН се обиделе да воспостават мир. Неколку конфликти биле причина за повеќе мировни мисии.
Со падот на Сомалија во Сомалиската граѓанска војна во 1991 г., UNOSOM I, UNITAF и UNOSOM II не успеале да донесат мир и стабилност, но сепак ги ублажиле последиците од гладот.
Пуч на Хаити во 1991 година, проследен со внатрешно насилство, бил поттик за мисијата на ООН на Хаити (UNMIH). Во 1996 и 1997 година биле организирани три мисии, UNSMIH, UNTMIH и MINOPUH, со цел реформирање, обука и помагање на полицијата низ период на политички превирања. Со државен удар во 2004 година бил соборен претседателот и ООН ја овластиле MINUSTAH за стабилизирање на земјата.
Во Судан, ООН првично ја спонзорирала UNMIS за да воспостави прекин на огнот меѓу Суданската народноослободителна армија/движењето на Судан и владата на Судан. Оттогаш, бунтовничките групи во Дарфур се судриле со силите спонзорирани од владата, што резултирало во UNAMID, хибридна операција АУ/ООН во Дарфур. Насилство во Дарфур, излеало преку границата кон Чад и Централноафриканската Република. Во 2007 година, MINURCAT била распоредена за да го минимизира насилството врз цивилите и да спречи мешање во дистрибуцијата на помошта поврзана со насилството во Дарфур.
ООН организирала и единствени мировни мисии насочени кон ставање крај на граѓанските војни во голем број земји. Во Централноафриканската Република, MINURCA (1998) била создадена за да го надгледува разоружувањето на неколку немирни групи поранешни воени лица и милиции на CAR, како и да помага при обука на нова национална полиција и одржување на изборите. Мисијата била продолжена по успешните избори за да се обезбеди понатамошна стабилност. Во Сиера Леоне, UNOMSIL/UNAMSIL) во 1999 година, следела по враќањето на владата пред ECOMOG по државниот удар. Во 1999 година, во Демократска Република Конго, MONUC била дизајнирана да го следи прекинот на огнот по Втората војна во Конго - таа продолжува да работи поради продолжено насилство во делови на DRC. На Брегот на Слоновата Коска, UNOCI била испратена да спроведе мировен договор од 2004 година со кој се стави крај на Граѓанската војна во Слоновата Коска, иако земјата останала поделена. По договорите за прекин на огнот што ставиле крај на граѓанската војна во Бурунди, ONUB била овластена во 2004 година да го надгледува спроведувањето на мировниот договор во Аруша.
Напори за олеснување на независноста
Мировниците на ООН се користат и за надгледување на движењата за независност и формирање на нови држави. Почнувајќи од 1989 година, UNTAG во Намибија го надгледувала повлекувањето на Јужна Африка и изборот на нова влада. Во 1991 година, Мароко планирала прекин на огнот и референдум во врска со регионот на Западна Сахара. Несогласувањата го спречиле референдумот, но прекинот на огнот продолжил да го следи MINURSO. Во Источен Тимор, во 1999 година, на референдум се гласала за независност од Индонезија. Следувало насилство од страна на силите против независноста и била формиран UNAET за воспоставување контрола и администрација на територијата до независност, по што била формирана мисија за помош, UNMISET. Насилството во текот на 2006 година довело до формирање на UNMIT, која продолжила да ја следи состојбата.
Проценка
Студија на РАНД корпорацијата од 2005 година покажала дека ООН е успешна во два од три мировни напори. Ги споредила напорите за градење нации на ООН со оние на Соединетите држави и открила дека седум од осум случаи на ООН се во мир, наспроти четири од осум случаи на мир во САД. Исто така, во 2005 година, Извештајот за човековата безбедност документирал пад на бројот на војни, геноциди и кршење на човековите права од крајот на Студената војна и презентирал докази, иако околности, дека меѓународниот активизам - главно предводен од ООН - бил главна причина за падот на вооружениот конфликт од крајот на Студената војна.
ООН, исто така, предизвикале критики за согледуваните неуспеси. Во некои случаи, Советот за безбедност не донел резолуции или земјите-членки не биле подготвени да ги спроведат целосно при влошување на условите. Се сметало дека несогласувањата во Советот за безбедност не успеал да го спречи геноцидот во Руанда во 1994 година. Исто така, се навело и непостапување на ООН и меѓународна политика за неуспех на интервенција и обезбедување на доволна хуманитарна помош за време на Втората војна во Конго, неуспех на мировните сили на ООН да го спречат масакрот во Сребреница во 1995 година, неуспех да обезбедат делотворна хуманитарна помош во Сомалија, неспроведување на одредбите од резолуциите на Советот за безбедност поврзани со израелско-палестинскиот конфликт, спорот во Кашмир и продолжувањето на неуспехот да се спречи геноцидот или да се обезбеди помош во Дарфур.
Еден предлог за решавање на проблемот со одложувањата, како што е оној во Руанда, се силите за брза реакција: постојана група, администрирана од ООН и распоредена од Советот за безбедност, која би ги примала своите трупи и поддршка од сегашните членови на Советот за безбедност и би била подготвена за брзо распоредување во случај на идни геноциди.
Мировниците на ООН се исто така обвинети за сексуално злоставување, вклучувајќи силување деца, групно силување и барање проститутки за време на мировните мисии во Конго, Хаити, Либерија, Судан, Бурунди и Брегот на Слоновата Коска.
Како одговор на критиките, вклучително и извештаи за сексуално злоставување од страна на мировници, ООН презеле чекори кон реформа на своите операции. Извештајот за „Брахими“ бил првиот од многуте чекори за повторување на поранешните мировни мисии, изолирање на недостатоците и преземање чекори за да се поправат овие грешки за да се обезбеди ефикасност на идните мировни мисии. ООН ветиле дека ќе продолжат да ги спроведуваат овие практики при вршење мировни операции во иднина. Технократските аспекти на реформскиот процес ги продолжиле и ревитализирале DPKO во својата агенда за реформи „Мировни операции 2010“. Доктрината за највисок премин од 2008 година насловена како „Мировни операции на Обединетите нации: принципи и упатства“ вклучува и се надоврзува на анализата на Брахими.
Во 2013 година, невладината организација Транспаренси Интернешнл објавила извештај критички настроен за мировните антикорупциски насоки и надзор на ООН.
Агенција за лекови и медицински средства на Република Македонија
Агенцијата за лекови и медицински средства (МАЛМЕД) е самостоен орган на државната управа кој ги врши управните и стручните работи во врска со лековите и медицинските средства во Република Македонија.
Историја
Претходникот на агенцијата, Бирото за лекови, е основано пред 2000 година врз основа на Законот за лекови. Бирото за лекови имало за цел ја следи состојбата со снабдувањето со лекови, помошни лекови средства, медицински помагала, опојни дроги и отрови како и производство и прометот со отрови и опојни дроги. Тоа функционирало како орган во состав на Министерството за здравство на Република Македонија и било под директна јурисдикција на Владата на Република Македонија. Агенцијата за лекови и медицински средства како самостоен орган на државната управа била основана на 16 септември 2014, исто така врз основа на Законот за лекови, а Бирото за лекови престанало да постои.
Задачи
Задача на Бирото е да го следи пуштање во промет на лековите, помошните лековити средства, медицинските помагала опојните дроги и отрови и водење на постапката за регистрација. Подготвува законски и подзаконски акти, информации, анализи, извештаи и мислења за состојбите и појавите во снабдувањето со лековите, помошни лековити средства медицински помагала, опојни дроги и отрови. Подготвување и учество во програми и извештаи што се однесуваат на лековите, отровите, опојните дроги и лековитите супстанции; Соработка со меѓународни институции од областа на меѓународната контрола од опојни дроги, претходници и психотропни супстанци.
Учества
Учествува во подготовка и издавање дозволи за вршење на дејност промет на мало, големо и производство на лекови, помошни лековити средства медицински помагала, опојни дроги и отров, како и подготвување дозволи за увоз и извоз на лекови, помошни лековити средства, медицински помагала, опојни дроги и отрови.
Саша Станишиќ
Саша Станишиќ ([   ]; * 7 Март 1978 година во Вишеград,Југославија) е германски писател по потекло од Босна и Херцеговина. Добитник е на наградата за Саемот на книгата во Лајпциг и на Германската награда за книга (Потекл), 2021 година).
Животопис
Саша Станичиќ е роден во 1978 година во Вишеград, мало гратче во источна Босна, од мајка бошњачка и татко србин. По окупацијата на Вишеград од страна на босанско-српските трупи како дел од Босанската војна, со својата мајка во 1992 како бегалци заминуваат во Хајделберг,. Мајка му работела во пералница а татко му како градежен работник; Во 1998 година, родителите емигрирале во САД.
Станишиќ живеел во областа Хајделберг во Емертсгрунд и го посетувал Меѓународното средно училиште во Хајделберг, каде што неговиот литературен талент го открива и поттикнува неговиот учител по германски јазик и по подготвителната настава се префрлил во  гимназијата. По завршувањето на средното училиште (1997) студирал германски јазик како странски јазик и славистика на Универзитетот во Хајделберг. За време на студиите пишувал литературни текстови.
Романот влезе во потесниот избор на Германската награда за книга во 2006 година и ја доби литературната награда на градот Бремен во 2007 година. Покрај тоа, романот беше адаптиран како радио- драма од Баварското радио во истата година и беше номиниран за германската награда за аудио книга во 2007 година. 2008 Станишиќ беше награден со Аделберт фон Шамисо награда.
Во 2006/2007 Станишиќ беше писател во резиденција во Грац. Во 2008 година, Шаушпиелхаус Грац ја донесе на сцена драматизираната верзија на „ Како војникот го поправа грамофонот“. Првата претстава на Станишиќ, Go West, беше премиерно прикажана во март 2008 година.
Исто така во 2019 за автобиографскиот роман за Потекло ја доби Германската награда за книга. Жирито го пофали Станишиќ како имагинативен и духовит раскажувач: „Под секоја реченица на овој роман стои недостапноста на потеклото, што е истовремено движечка сила зад наративот [...] Со многу духовитост, тој им одговара на наративите на фалсификаторите на историјата со своите приказни. „ Во говорот за прием, Станишиќ го критикуваше доделувањето на Нобеловата награда за литература на Питер Хандке. Меѓу другото, тој рече: „Имав среќа да избегам од она што Питер Хандке не го опишува во неговите текстови“. Австрискиот автор повеќепати застануваше на страната на Србите во врска со југословенските војни.
Станишиќ од 2015 година е член на Слободната академија на уметностите во Хамбург. Тој е исто така член на германскиот ПЕН центар.
Саша Станишиќ е татко на еден син и живее со семејството во Хамбург-Алтона. од 2013 година Станичиќ е германски државјанин.
Коривајрачина
Коривајрачина (кечуански: Quriwayrachina) била поранешна населена населба на Инките. Денес тоа е археолошко наоѓалиште во Перу, откриено во 2001 година. На кечуански јазик, името значи „каде ветрот го прочистува златото“. Во близина има стари Инка ридници. Наоѓалиштето е опколено со остатоци од над 200 камени градби.
Temple of the Dog
Temple of the Dog — поранешна американска рок група кој била формирана во Сиетл во 1990 година. Групата била основана од страна на вокалистот Крис Корнел од Soundgarden, како почит кон неговиот пријател, покојниот Ендрју Вуд, пејач на групите Malfunkshun и Mother Love Bone. Во составот на групата биле Стоун Госард на ритам гитара, Џеф Амент на бас гитара (и поранешни членови на Mother Love Bone), Мајк Мекреди на водечката гитара, и Мет Камерон на тапани. Еди Ведер се појавил како гостин да обезбеди некои вокални изведби.
Сиво гушанче
Сивото гушанче е мала врапчевидна птица од семејството на трскарите (Acrocephalidae), од родот на гушанчињата (Iduna). Порано беше сметан како подвид на западното сиво гушанче (Iduna opaca), но со современиот начин на таксономските определби се заклучи дека е посебен вид. Оваа птица се размножува низ југоисточна Европа и Среден Исток, а се сели зиме во Африка, под Сахара или во Арабија. Ја има и во Македонија. Редок скитник е во северна Европа.
Temple of the Dog
Групата го издала својот единствен албум, насловен Temple of the Dog во април 1991 година преку A & M Records. Сесиите за снимање се одржале во ноември и декември 1990 година во London Bridge Studios во Сиетл со продуцент Рик Парашар. Иако заработил пофалби од музичките критичари за време на неговото пуштање, албумот не бил широко познат до 1992 година, кога Ведер, Амент, Госард и Мекреди добиле популарност преку Pearl Jam.
Сиво гушанче
Опис
Сивото гушанче е долго 13-14,5 см и тежи 16-22 г. Одозгора е еднобојно сивкавокафеаво со една слаба нијанса на маслинава боја, а долниот дел, градите, стомакот и под опашката е бело. Клунот му е силен и остар, а нозете сиви. Карактеристично му е држењето на опашката малку надолу. Мажјаците и женките се исти, а младенчињата се малку побледи. Личи на градинското грмушарче. Западниот вид се разликува од овој по тоа што е малку поголем и покафеав одозгора и има поголем клун. Песната му е брзо назално брборење.
Поведение
Живеалиштето на сивото гушанче се шумите и грмушките, особено бујните со вегетација брегови на водни површини, напуштените овоштарници, како и оазите на Сахара. Птиците од јужниот дел на распространетоста се постојани жители, а оние од понасевер се преселници кои зимата ја поминуваат во тропска Африка.
Птиците се хранат со инсекти и пајаци, коишто ги собираат од листовите и гранките.
Веднаш по неговото пристигнување во местата за размножување, птиците го градат гнездото, кое често се наоѓа во грмушки од капини или мали дрвја, на висина од 0.5 до 2 метра над земја. Понасевер женките несат 4-5 јајца, а во јужниот дел, често само 3. На север, сезоната на парење започнува во јуни и таму имаат само едно легло, а на југ, започнува во мај, па имаат и второ легло во јуни-јули. Последните младенчиња стануваат независни во август. За време на сезоната на парење, мажјакот се додворува така што лета во близина на гнездото, со пеење се вивнува нагоре, а потоа во коса траекторија се спушта надолу.
Во Селото (Рибарци)
Во Селото — археолошко наоѓалиште во битолското село Рибарци. Претставува осамен наод од римско време. Се наоѓа во двор на мештанин, каде има ара од мермер со оштетено натписно поле, за која не се знае од каде е донесена.
Бела IV од Унгарија
Бела IV (1206 - 3 мај 1270), исто така познат како Бела Велики, бил крал на Унгарија и Хрватска помеѓу 1235 и 1270, и војводата од Штаерска од 1254 до 1258 година. Како најстар син на кралот Андреј II, тој бил крунисан по иницијатива на група влијателни благородници во животот на татко му во 1214 година. Неговиот татко, кој силно се спротивставил на крушењето на Бела, одбил да му даде провинција да владее до 1220 година. Во оваа година, Бела бил назначен за Војвода на Славонија, исто така со надлежност во Хрватска и Далмација. Во исто време, Бела се омажил за Марија, ќерка на Теодор I Ласкарис , цар Никеја. Од 1226, тој владеел со Трансилванија со титулата војвода. Тој ги поддржувал христијанските мисии меѓу паганските кумани кои живееле во рамнините на исток од неговата провинција. Некои водачи на Чуман ја признале неговата зрелост и ја прифатил титулата на кралот на Куманија во 1233 година. Кралот Ендру умрел на 21 септември 1235 година и Бела го наследил. Тој се обидел да го обнови кралскиот авторитет, кој се намалил под неговиот татко. За таа цел, тој ги ревидирал земјиштата на своите претходници и ги враќал поранешните кралски имоти, предизвикувајќи незадоволство меѓу благородниците и прелатеите.
Монголците ја нападнале Унгарија и ја уништиле војската на Бела во Битката кај Мохи на 11 април 1241 година. Тој избегал од бојното поле, но одредот на монгол го бркал од град до град до Трогир на брегот на Јадранското Море. Иако ја преживеал инвазијата, монголите ја уништиле земјата пред нивното неочекувано повлекување во март 1242 година. Бела вовел радикални реформи со цел да го подготви своето кралство за втора монголска инвазија. Тој им дозволил на бароните и на предавците да подигнат камени тврдини и да ги постават своите приватни вооружени сили. Тој го промовирал развојот на утврдените градови. За време на неговото владеење, илјадници колонисти пристигнале од Светото Римско Царство, Полска и други соседни региони за да се населат во депопулативните земји. Напорите на Бела за обнова на својата опустошена земја го добиle епитетот на "вториот основач на државата" ( második honalapító második honalapító második honalapító második honalapító ).
Тој воспоставил дефанзивен сојуз против монголите, меѓу кои биле и Даниел Романович, Принцот од Халич , Болеслав Чиста , Војводата од Краков и други рутински и полски принцови. Неговите сојузници го поддржувале во окупацијата на Војводството Штаерска во 1254 година, но тоа било изгубено на кралот Отокар II од Бохемија шест години подоцна. За време на владеењето на Бела, по должината на јужната граница на Унгарија вклучувајќи ја и Босна, Баранц во 1250-тите години и други нови освоени региони била формирана широка тампон-зона.
Детството (1206-20)
Кралицата Гертруда покажала бесчувствителен фаворизирање кон нејзините германски роднини и дворјани, предизвикувајќи големо незадоволство кај родените. Искористување на кампањата на својот сопруг во далечното Кнежевството Халич, група на оштетени благородници ја грабнале и ја убиле во шумите на Пилис Хилс на 28 септември 1213. Само кралот Андреј казнил еден од заговорниците, одредениот гроф Петар, по неговото враќање од Халич. Иако Бела бил дете кога неговата мајка била убиена, тој никогаш не ја заборавил и ја прогласил својата длабока почит кон неа во многу од неговите кралски повелби. Во својата преписка со неговата сестра, познатиот францискански светец, Елизабет од Унгарија, честопати бил советуван да го воздржи својот гнев кај благородниците за смртта на нивната мајка.
480 п.н.е.
480 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 480. година пред новата ера, 480. од првиот милениум п.н.е., 80. од 5 век п.н.е. и прва од 480-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5028 и 5029 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4270 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3280 и 3281 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 273.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 480 година се протега во 2156 и 2157, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2216 и 2217 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 63. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1135 и 1134 исламска година пред хиџра.
Макенроде (Тирингија)
Макенроде (Mackenrode) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Странски Врх
Странски Врх (словенечки: Stranski Vrh) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
NGC 6170
NGC 6170 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јули 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6170 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6170 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 27 м 36,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +59° 33' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 6170 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58188. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 51; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3884. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1101.
Јоан Баго
Јоан Баго (Yoann Bagot; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа. Бил член на екипата кога учествувал на Тур де Франс 2013, каде се повлекол на третата етапа.
Неговиот татко, Жан Клод Баго бил професионален велосипедист, најмногу познат по победата на етапа на Џиро д’Италија 1987.
NGC 3823/2
NGC 3823/2 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3823/2 се споменува и како NPM1G -13.0345.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3823/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,5 m/лм2. NGC 3823/2 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на NGC 3823/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3093645. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 282; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5516. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1562.
Џеф Ејмент
Џефри Ален Џеф Ејмент (Jeffrey Allen Ament; роден на во Хавер) — американски музичар и текстописец, член на американскиот рок-бенд Pearl Jam.
Заедно со Стоун Госард, Мајк Мекреди и Еди Ведер се основачи на бендот, а исто така е познат и по неговата работа во 1980-тите години во гранџ-групите од Green River и Mother Love Bone, со седиште во Сиетл. Освен во овие групи, Ејмент бил член и во Temple of the Dog, Tres Mts., Three Fish и RNDM.
Во 2008 година, Ејмент го издал својот прв соло албум, Tone. Вториот соло албум, While My Heart Beats, следел во 2012 година.
Џеф Ејмент бил примен во Салата на славата на рокенролот на 7 април 2017 година.
NGC 1738
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1738 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 1738 има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 1 м 46,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 18° 9' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 38°.
Други поделби
Проучување на NGC 1738 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16585. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 314; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5904. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1323.
Семантика
Семантиката — дел од лингвистиката што се занимава со значењето на зборовите и нивната функција во реченицата. Генерално гледано, семантиката — гранка на лингвистиката која го проучува означеното. Зборот семантика бил измислен кон крајот на XIX век од страна на францускиот јазичар Мишел Бреал, авторот на првиот семантички трактат.
Семантиката има повеќе предмети на проучување :
Терминот семантика се користи како опозиција на оној термин синтакса во проучувањето на програмските јазици во информатиката, заради која таа беше развиена на формален начин (види семантика на програмските јазици). Меѓу семантиката и синтаксата постои истиот однос како меѓу основата и формата.
Средец (планина)
Средец, други имиња: Деве Каран Deve Karan и Камила (Καμήλα) — ниска планина во Кукушко и Солунско, Егејска Македонија. Има издолжен облик во правец северозапад-југоисток и долга од околу 12 км. Планината е пресечена со клисура, низ која тече реката Курудере. Највисока точка е истоимениот врв Средец со 569 м, сместен во јужниот дел на планината.
Населени места
Околу неа се сместени следниве населени места, наведени во состав на денешните општини на кои им припаѓаат:
Историја
Во 1953 г. е изграден параклис во чест на светиот цар Константин и царицата Елена. На врвот е поставен крст висок 14 м.
Стопанска активност
Во најјужниот дел на планината има каменолом, каде почнувајќи од 1981 г. се вади варовник за потребите на цементарницата „ТИТАН“.
Кондороби
Кондороби (Μεταμόρφωση, Метаморфоси, до 1950 Κονδορόπη, Кондоропи) — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Јужно од селото во правец на Костурското Езеро се наоѓаат урнатините на црквата „Преображение Христово“, изградена во VIII век.
Историја
Во XV век во селото живееле 59 глави на домаќинства
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Кондороби се состоело од 58 семејства со 210 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Кондороби имало 190 жители Македонци.
Поради активното учество на месното население во Илинденското востание, селото настрадало од страна на османлиските војски. Според писмото на водачите на востанието во Костурско, Васил Чекаларов, Лазар Поптрајков, Пандо Кљашев, Манол Розов и Михаил Розов, кое било испратено до сите странски конзулати во Битола на 30 август 1903 година, во селото биле опожарени 30 куќи, но не постојат извори за бројот нс убиените. Според друг извор биле изгорени сите 23 куќи, додека целото население побегнало од селото и се засолнило во Тиолишта.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 212 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 182 жители. Во 1945 година биле регистрирани 300 Македонци.
Во 1950 година името на селото било преименувано во Метаморфосис.Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем број на жители на селото биле принудени да ги напуштат своите домови, и тие главно заминале во Македонија или во социјалистичките земји од Источна Европа. 49 деца од селото биле протерани како деца бегалци
Демографија
Во 1928 година селото броело 235 жители. , додека во 1940 година селото броело 326 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 189 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 220 жители, во 1971 година имало 175 жители, во 1981 година имало 156 жители, додека во 1991 година имало 211 жители. Денеска, населението на селото е 173 жители според пописот од 2001 година.
Светлана Ражнатовиќ-Цеца
Светлана Ражнатовиќ-Цеца е популарна српска поп-фолк пејачка родена во Житоража на година.
Животопис
На 19 февруари 1995 година, Цеца се мажи со Жељко Ражнатовиќ Аркан. Го родила својот син, Вељко на 10 декември 1996, а подоцна и ќерката Анастасија на 25 мај 1998 година.
Цеца е претседател на ФК Обилиќ, чиј сопственик бил Жељко Ражнатовиќ Аркан. Аркан бил убиен на 15 јануари 2000 година во атентат, а по неговото убиство, Цеца се повлекува од јавниот живот на одредено време.
Државно име
Државно име е по дефиниција државно-правен идентитет. Овој идентитет е правен атрибут со кои една држава се претставува како правно лице во меѓународното право и во внатрешно-правен промет и правни односи. Државно-правен идентитет е основен елемент на меѓународно-правен и внатрешно-правен (уставен) субјективитет. Со овој правен идентитет држава правно функционира како меѓународното-правно лице, со меѓународните права и обврски, а слично и како правното лице во вантрешноправен промет каде држава се појавува како правното лице пред домашните судови или правните постапки. По правило државно-правен идентитет е ист во меѓународното правно претставување и домашно правно претставување. Без државно-правен идентитет (Државно име) меѓународно-правен субјективитет е нелегално дерогиран, бидејќи поседување целосен субјективитет е инхеретното („вродено") апсолутно право на една суверена држава, а суверенитетот е најбитен елемент на државност, покрај другите елементи: државната територија и државното население, со статус на државјани или граѓани. Без државно-правен идентитет договорната способност на еден правен субјект како држава би била прозволно деградирана и државата веќе не би била суверена и правно еднаква со другите правни лица. Оттаму, поседување на државното име или државно-правен идентитет е поврзано со основната jus cogens норма на правната еднаквост (во Римското право: „еднаквост пред законот") односно во меѓународното право суверена еднаквост, императивен принцип содржан во членот 2. став 1. од Повелбата на Организацијата на Обединетите Нации. Другите jus cogens норми, како што е „политичката независност" (чл 2. став 4. од Повелбата на ООН) и "немешање во внатрешните работи" (чл 2. став 7. од Повелбата на ООН) исто така во отсуство на државно-правен идентитет би биле дерогирани и во тој аспект држава би била дискриминирана. Државно-правен идентитет како атрибут на субјективитетот e елементот на државност. Правото на државно-правен идентитет или државното име и изборот на идентитетот е инхерентното право поврзано со jus cogens норма самоопределување (на својот идентитет, народен или државен), принципот кодифициран во членовите 1 (став 2) и 55 од Повелбата на ООН и другите меѓународно-правните акти..
Доколку една држава, теоретски, во внатрешно правен поредок не би поседувала елемент државното име односно правен идентитет, таа воопшто не можела да се смета дека има правниот субјективитет, и оттаму не би воопшто можело да се смета дека таков ентитет е држава или било кое внатрешно-правно лице. Оттаму изборот на државно-правниот идентитет е во строга внатрешна надлежност на секоја држава. За овој елемент на државност важи ставот 7 од членот 2. од Повелбата на ООН и членот 8. од Конвенцијата за правата и обврските на државите од Монтевидео 1933. Ако една држава не признава државност (или елементот на државност) на друга држава, по правило се работи за политичка конфронтација или притисоци од суштествен политички карактер.
За државните имиња важат обичајно одредени општи и основни правни правила и принципи: (1) Државите немаат ексклузивни права на државните имиња;(2) Државните имиња не влијаат врз територијалните права и обврски на својата, како и на туѓа и друга држава,те. државното име во меѓународното право не може да се толкува како територијални претензии или иредентизам на една држава кон друга; (3) За државното име како правен идентитет и како елемент од меѓународно-правниот субјективитет не е релевантна историјата или потеклото на народот, како ни физичките и популациските одлики на територијата за чијашто држава станува збор; (4) Спорови меѓу државите за државните имиња не (може да) постојат, бидејќи се работи за предметот кои е во строга внатрешна надлежност на секоја држава, заштитетена со Повелбата на ООН. Непризнавањето од една држава (во целина или елементите од субјективитетот) на друга поради какви и да е причини не може да се толкува како спор (или разлика) кога станува збор за инхерентине државни права. Во оваа смисла вмешување од Организацијата на Обединетите Нации или нејзина членка во ваквите основни права и надлежности (те. кршењето на jus cogens норми) не е дозволено според членот 2. од Повелбата на ООН.
Орден за заслуги за Македонија
Орденот за заслуги за Македонија,е четврто по важност државно одличје како што самото име кажува, е одличие за заслуги за Република Македонија на политичко-социјален, но и културен и други планови.
Особености
Има основна ѕвездеста форма со димензии од 65мм.
Орденот е изработен од сребро, позлата, тониран топол емајл. Има соодветна лента и минијатурна лента.
Редниот број на орденот, соодветен жиг за чистота на металот од кој е изработен и жигот на производителот се втиснати на задниот дел на орденот.
Секој орден и медал има соодветна кутија, во одредена боја, која димензионално одговара на димензиите на одличјата. На поклопецот на кутијата со златовтиснување е името на одличјето.