cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Георг Фридрих Хендл
Животопис
Без ралика на тоа, на Хендл му било дозволено да оди на часови по компнирање и клавијатурни техники кај Фридрих Вилхелм Цахов, оргулистот на црквата Либфрауенкирхе во Хале. Тетка му Ана, му имала дадено спинета за неговиот седми роденден, кој бил ставен на таван за да го свири кога ќе добие прилика да се измолкне од татка си.
Во 1702, по волја на татко му почнал да студира право на универзитетот во Хале, но по татковата смрт следната година, го напуштил правото, па продолжил со музика како оргулист во протестантска катедрала. Следната година се преселил во Хамбург, прифаќајќи работа како виолиниост и чембалист во оркестарот на оперската куќа. Тука ги искомпонирал своите први опери, „Алмира“ и „Нерон“, изведени во 1705. Во 1708 во Хамбург искомпонирал и уште две други рани опери, „Дафна“ и „Флориндо“.
Во периодот 1706–1709 Хендл патувал низ и учел во Италија. Кога операта била забранета од локалните власти, Хендл нашол работа како композитор на духовна музика и компонирал некои дела во оперски стил. Од ова доба датира неговото познато дело Dixit Dominus (1707). Потоа следеле оперите „Родриго“ (Фиренца, 1707), и „Агрипина“ (Венеција, 1709). „Агрипина“, која се изведувала ненадминати 27 пати, се одликува со зрела техника во Хендловото компонирање, и ова дело му дало високо реноме. Во Рим во 1709 и 1710 се произвеле два ораториума со наслов „Воскресение“ и „Триумф на Времето“. Во 1710 Хендл станал капелмајстор на Георг, изборниот кнез на Хановер, кој наскоро станал крал Џорџ I на Велика Британија. Хендл го посетил Лондон во 1710, а во 1712 се преселил дефинитивно, со годишна плата од £200 од кралицата Ана. Во раните години во Лондон, негов важен патрон бил младиот и богат Ричард Бојл, Третиот Ерл од Барлингтон, кој брзо ја засакал Хендловата музика.
Во 1723 Хендл се преселил во новоизградена куќа на 25 Брук Стрит, Лондон, каде живеел под кирија сѐ до неговата смрт во 1759. Ова денес е Хендловата музеј-куќа, реставрирана џорџијанска куќа отворена за јавноста со изведби на барокна музика. На надворешниот ѕид на куќата има спомен-плакета. Токму тука ги искомпонирал делата „Месија“, „Свештеникот Садок“ и „Музика за кралскиот огномет“.
Во 1727 му било побарано да искомпонира четири химни по повод крунисувањето на кралот Џорџ II. Една од овие е „Свештеникот Садок“, која се изведува на секое крунисување од тогаш па наваму. Хендл бил и директор на Кралската музичка академиија 1720–1728, и ортак на Ј. Ј. Хајдегер во управата на Кралевиот театар 1729–1734. Бил во потесни врски со Кралската оперска куќа во Ковент Гарден, каде биле премиерите на многу негови италијански опери. Хендл се откажал од управата на опери во 1740, по загубата на големи пари во таа дејност.
Во април 1737, на 52 годишна ворзаст Хендл добил удар од некоја болест, што привремено му ја парализирало десната рака, па морал да сопре со изведби. Се жалел и од потешкотии во фокусирање на видот.
Во 1750 хендл аражнирал изведба на „Месија“ во добротворна цел за лондонската прифатилишна болница. Изведбата била голем успех и била проследена со годишни концерти кои продолжиле да се одржуваат долж животот на Хендл. Во знак за благодарност, Хендл бил поставен за управник на болницата следниот ден по првиот концерт. На неговата смрт на институцијата ѝ подарил убав примерок од делото '„Месија“. Во спомен на неговите ангажмани во болницата стои постојана поставка во Прифатилишниот музеј, а во истиот се наоѓа итн. „Џералд Коукова Хендлска збирка“.
Во август 1750, на пат од Германија за Лондон, Хендл бил сериозно повреден во несреќа со кочии на патот од Хаг до Харлем во Холандија.
Во 1751 видот на едно око почнал да му се влошува. Причинителот не е познат, но се знае дека истото продолжило и на другото око. Умрел по неколку години во 1759 во Лондон, а последната изведба на која присуствувал била неговиот ораториум „Месија“. На неговиот погреб присуствувале над 3000 оплакувачи. Самиот погреб бил изведен со полни државни почести и Хендл бил погребан во Вестминстерската опатија. Тој никогаш не се оженил, а личниот живот го држел во строга приватност. За разлика од многу композитори, со смртта оставил огромен имот вреден £20.000 (повеќемилионска сума во денешни пари), од кој најголемиот дел припаднал на внука во Германија, а остатокот во подароци на други роднини, слуги, пријатели и во добротворни цели.
Хендл бил високо почитуван од другите композитори, како за време на неговиот живот, така и по него. Јохан Себастијан Бах има кажано: „[Хендл] е единствениот човек кој би сакал да го видам пред да умрам, и единствениот човек кој би сакал да бидам, да не бев Бах“. Моцарт пак, се вели дека се изјаснил: „Хендл го разбира ефектот подобро од сите нас. Кога ќе посака, удира како молња“, а пак за Бетовен тој бил „учителот на сите нас“. Подоцна тој над сè ја истакнал едноставноста и популарната допадливост на Хендловата музика со исказот: „одете кај него за да научите како да постигнете големи ефекти на така едноставен начин“.
Дела
Во композициите на Хендл спаѓаат 50 опери, 23 ораториуми, голем број на сехристијански дела, и шеснаесет концерти за оргули. Меѓу најпопуларните од нив се „Кукавицата и славејот“, во кој можеме да чуеме пеење на птици во разни скали како гласови на разни птици; Опус 3 и 6 Кончерти Гроси; „Музика на вода“ и „Музика за кралскиот огномет“.
Од 1960-тите, со возобновениот интерес за барокната музика, изведбени стилови на оригинални инструменти и превалентноста на констратенори кои попрецизно можат да изведуваат улоги за кастрати, Хендловите италијански опери доживеале своевидна преродба, па многу од нив почнале да се снимаат и изведуваат на сцена. Од 50-те опери напишани помеѓу 1705 и 1738 г., најистакнати се „Агрипина“ (1709), „Риналдо“ (1711, 1731), „Орландо“ (1733), „Алцина“ (1735), „Ариодант“ (1735) и „Ксеркс“ (1738 и денес често се изведуваат во концертните и оперските сали. Може да се рече дека најдобри се „Јулиј Цезар“ (1724) и „Роделинда“ (1725).
Во последно време заживеани се и низа профани кантати и „духовни ораториуми“ или „концертни опери“. Од првиот вид особено значајни се „Ода за денот на Св. Цецилија“ (1739) (текст од Џон Драјден) и „Ода за роденденот на кралицата Ана“ (1713). За световните ораториуми, Хендл се иснпирирал од класичната митологија, компонирајќи дела како „Акид и Галатеја“ (1719), „Херкул“ (1745), and „Семела“ (1744). Со повторното октривање на неговите театарски дела, Хендл, покрај неговата слава како инструменталист, оркестратор и мелодист, сега се смета и за валик музички драматург.
<h2 style="clear: left;">Снимки
NGC 3982
NGC 3982 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3982 се споменува и како UGC 6918, MCG 9-20-36, CGCG 269-19, KUG 1153+554, IRAS 11538+5524.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3982 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 3982 има привидни димензии од 2,3' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 3982 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37520. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3836. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
1583 во архитектурата
1583 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Хакер
Хакер е лице кој дознава слабости во компјутерот и ги експлоатира. Хакирање значи наоѓање слабости во систем и нивно експлоатирање. Хакерите може да бидат мотивирани од повеќе причини како што се профит, протест или предизвик. Поткултурата која се развива околу хакерите често се нарекува computer underground тоа сега е отворена заедница. Постојат и други употреби на зборот хакер, кои не се поврзани со компјутерска безбедност, тие ретко се користат во редовниот контекст. Тие се предмет на долгогодишна контроверзна хакер дефиниција во врска со вистинското значење на терминот хакер. Во оваа контроверзност, терминот хакер е рекултивација од компјутерски програмери кои сметаат дека некој упад во компјутерите е подобар се нарекува крекер, не правејќи разлика помеѓу компјутерски криминалци (црни шапки) и компјутерски експерти за безбедност (бела шапки, етички хакер). Некои етички хакери тврдат дека тие исто така заслужуваат титулата хакер, и дека само црни капи треба да се нарекува крекери.
Историја
Брус Стерлинг трага по дел од корените на компјутерско подземје на Yippies, контра културно движење од 1960-тите кое го издаде билтенот “Технолошка програмата за помош” (Technological Assistance Program (TAP) ). Тоа беше телефонски phreaking билтен кој ги изучува техниките неопходни за неовластено истражување на телефонска мрежа. Многу луѓе од phreaking заедница се исто така активни во хакирање заедница дури и денес.
Класификација
Неколку подгрупи на компјутерско подземје со различни ставови и цели, користат различни термини да се демаркираат едни од други или се обидуваат да исклучат одредени групи со кои тие не се согласуваат. Ерик С. Рејмонд (автор на новиот речник на хакерите) се залага за тоа членовите на компјутерското подземје да се нарекува крекери. Сепак, тие луѓе се гледаат себеси како хакери, па дури и се вклучи ставот на Рејмонд во она што тие го гледаат како една поширока култура на хакер, став стрго отфрлен и од Рејмонд. Наместо на подвоеноста хакерот / крекерот, тие поголемо внимание ставаат на спектарот од различни категории, како што се бела капа, сива шапка, црна шапка и скрипта киди(kiddie). За разлика од Рајмонд, тие обично го задржуваат поимот крекер. Според (Клифорд Р.Д. 2006), крекер или кракирање е да се "добие неовластен пристап до компјутер, со цел да извршат друго кривично дело, како што се уништување на информациите содржани во тој систем". Овие подгрупи, исто така, може да се дефинираат според правниот статус на нивните активности.
Напади
Типичен пристап на напад врз Интернет-поврзан систем е За таа цел постојат неколку периодични алатки на трговијата и техники кои се користат од страна на компјутерски криминалци и експерти за безбедност.
Безбедносни подвизи
Безбедносен подвиг е подготвена апликација која ги искористува познатите слабости. Чести примери на безбедносни подвизи се SQL инјекција, Крст Мапа на скриптирање и Крст Мапа на барање фалсификат кој злоупотреба безбедносни дупки кои можат да резултираат од супстандардни програмерски пракси. Други подвизи ќе може да се користат преку FTP, HTTP, PHP, SSH, телнет и некои мрежни места. Овие се многу чести во веб / домен хакирањето.
Социјално инженерство
Кога хакер, обично црна шапка, е во втората фаза на процесот таргетирање, тој или таа обично ќе искористи некои тактики од социјално инженерство за да се добијат доволно информации за пристап до мрежата. Вообичаена практика за хакерите кои ја користат оваа техника е да се поврзат на администраторот на системот и да ја играат улогата на еден од корисниците кој не може да добие пристап до својот систем. Хакери кои ја користат оваа техника треба да биде доста тактчки и изберат зборови што ги користат внимателно, со цел да го измамат систем администраторот во добивањето на информации. Во некои случаи само вработено помошник кој ќе се јави на телефон и тие се лесни за да се измамат. Друг типичен пристап на хакерите е хакерот да се однесува како многу лут претпоставен и кога неговиот / нејзиниот орган е доведен во прашање тие ќе се закануваат на помошникот со својата работа. Социјално инженерство е ефикасен затоа што корисниците се на најранливиот дел од една организација. Сите безбедносни уреди и програми во светот не ќе ја задржат една организација безбедна, ако на работникот така лесно ги кажува лозинките. Хакерите наречени црна шапка ги користат предностите на овој факт. Социјално инженерство може да се разложи во четири подгрупи. Овие се заплашување, услужливост, технички, и бришење на име.
Извори
האקר
Римска митологија
Римската митологија односно митските верувања на луѓето од Стариот Рим, може да се рече дека се состои од две фази: првата, кога Римјаните имале автентични верувања и божества, и подоцнежната втора фаза кога речиси целосно ги пресликале грчките богови во својата митологија.
Раните римски верувања
Римјаните немале систем на систематски раскажувања за боговите и односите помеѓу нив, сè додека не ги презеле грчките приказни. Од друга страна, тие имале:
Раните божества
Римскиот митолошки модел вклучувал многу различен начин на определување и размислување околу боговите од грчкиот. На пример, кога би можеле да го прашаме Стариот Римјанин за божицата Церера, тој не би ви раскажал некоја приказна за божицата какви што развивале Грците, но би рекол дека таа имала свои свештеници, наречени фламени, кои биле подредени на фламените на Јупитер и Марс, но надредени на фламените на Флора и Помона. Тој би можел да раскаже и дека Церера е во група со две други земјоделски божества, Либер и Либера, и дека и служат други помали божества: на жетвата (Месор), на сеењето (Инситор), плевењето (Саритор), итн.
Значи, изворната римска религија била составена не од приказни, туку од сложена хиерархија на поврзани односи помеѓу боговите.
Оваа изворна религија со време се менувала поради воведувањето на конфликтни верувања во подоцнежниот период на Рим, особено под влијание на старогрчката митологија.
Раната митологија за историјата на Рим
Спротивно на непостоењето на приказни за боговите, Старите Римјани имале богато милје на легенди за основањето и раниот развој на градот. На овие домашни традиции, подоцна им надградиле и делови од грчките легенди.
Пример за ова се Енеидата напишана од поетот Виргилиј помеѓу 29. и 19. г.п.н.е. која раскажува легенда за Ениј, тројанец кој патувал во Италија и станал предок на Римјаните. Уште еден пример се првите книги на Тит Ливиј (59.п.н.е. - 17.н.е.) кој пишувал за историјата на Рим од основањето (за кое се верувало дека се случило во 753.п.н.е.).
Домашни Римски и Италски богови
Карактерот на божествата и начинот на прославување го отсликувале секојдневниот живот на Римјаните. Во раниот период на Рим, кога жителите сѐ уште главно се занимавале со земјоделство, и божествата повеќе биле заштитници на земјоделството. Така, Ларес го штител полето и куќата, Палес - пасиштата, Сатурн - сеењето, Церера - растот на житата, Промона - овошките, а Консус и Опс - жетвата. Дури и семоќниот Јупитер, врховниот бог на римјаните, бил замолуван да помонгне со дождовите и сонцето за да ги помогне фармите и лозјата.
Прифаќање на странски божества
Како што се ширело Римското Царство, така и Римјаните усвојувале божества кои им припаѓале на други народи. Но, никој не извршил посилно влијание од античките грци. Особено се засилило влијанието во римската митологија по освојувањето на Стара Грција во 150.г.п.н.е. Најважните римски божества биле изедначени со грчките, а биле преземени и други, нови. Покрај тоа, божествата попримиле човечка форма, а ги усвоиле и приказните за нивните односи и врски на античките грци.
Трка околу Фландрија 2017
Трка околу Фландрија 2017 — 101. издание на велосипедската еднодневна трка Трка околу Фландрија, која се одржала на 2 април како тринаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од белгискиот национален првак Филип Жилбер од екипата, откако нападнал сам на Ауде Кваремонт и се одржал пред групата во останатите 55 километри. Второто место му припаднало на уште еден Белгиец, Грег ван Авермат од, победувајќи ги холандските возачи Ники Терпстра и Дилан ван Барле од  во трочлен спринт за подиум.
Рута
Градот Антверпен по првпат бил домаќин на трката, откако 19 пати започнала во Бруге, со што Трката околу Фландрија првпат започнала од покраината Антверпен. Трката завршила во Ауденарде со вкупно растојание од 260,8 километри и повторно го имала Мур ван Герардсберген, едно од иконските искачувања на трката.
Првите 116 километри на трката се рамни, пред да започне првото од 18. искачувања, Ауде Кваремонт. Ауде Кваремонт, кое било во фокусот на трката во последните неколку години, се појавувало трипати на рутата и последните две се споени со Патерберг три километри подоцна. Мур ван Герардсберген е деветто категоризирано искачување на 95 километри од завршницата.
Завршните 75 километри биле идентични на претходните изданија. На завршните девет искачувања, првото било Канариберг, потоа првата комбинација Ауде Кваремонт-Патерберг, по кое следело Копенберг, најстрмното искачување на трката. Копенберг било веднаш по рамниот сектор со калдрма на Маријаборестрат, што водело до искачувањата Стенбекдрис и Тајенберг. Крејсберг во Ронсе се наоѓало на 26 километри од целта, пред завршните две искачувања. Втората комбинација на Ауде Кваремонт и Патерберг го претставувал крајот на трката, пред 13,2 километри до завршницата.
Категоризирани искачувања и калдрми
Осумнаесет категоризирани искачувања, од кои 12 со калдрма. Дополнително, имало пет рамни делови со калдрма.
Екипи
Бидејќи Трката околу Фландрија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, кои биле објавени на 28 февруари 2017 година. Јенс Кекелејре од бил исфрлен од трката утрината пред почетокот, поради што главната група била составена од 199 возачи.
Електронски потпис
Електронски потпис, кој е во легална електронска форма, покажува дека личноста ја прифаќа содржината на пораката во електронскиот запис. Општо прифатена дефиниција за електронски потпис е дека..."Електронски потпис претставува низа на податоци во електронски облик кои се содржани или логично поврзани со други податоци во електронски облик и е наменет за утврдување на автентичноста на податоците и идентитетот на потписник".
Електронскиот потпис е технологија со чија примена во системот на електронските работи се овозможува проверка на автентичноста на потписник, заштитен е интегритетот на податоците кои се пренесуваат и неотповикливост на електронскиот потпис на датата на пораката или документот. Значи аналогно на користењето на рачниот потписот во стандардниот систем, електронскиот потпис се користи во електронскиот систем.
Историја
Вештината на употреба на шифри односно кодови за пишување на скриени информации е присутна уште од најстари времиња. Во историјата се познати примерите од Стара Грција каде шифрираните пораки биле пренесувани, така што биле тетовирани на главата на робовите, на местото на кое потоа растела коса и ги покривала пораките, или пак примерот со таканаречениот sky-tale, дрвен стап на кој биле пишувани букви чии комбинации се добивале со нивно вртење.
Сепак, типичен пример е таканаречената шифрата на Цезар, кој служел за пренесување на информации во Стариот Рим. Иако од денешен аспект шифрава е премногу едноставна, сепак во антиката претставувала полезно откритие.
Денес, во времето на информатичката технологија шифрираното пишување добива уште поголемо значење и има улога да го заштити протокот на информации на интернет.
Криптографија
Процесот на претворање на обична информација во шифрирана, со помош на употреба математички шифри и алгоритми се нарекува криптографија. Во информатичката технологија овој овој процес уште се нарекува енкрипција.
Во суштина енкрипцијата има шест чекори:
Системи на криптографија (енкрипција)
Електронскиот потпис или метод за недвосмислено и непречено поврзување на содржината на пораката со нејзиниот потписник е всушност комбинација од два криптографски системи: симетрични и асиметрични.
Кај симетричниот систем на шифрирање двете страни користат ист клуч. Карактеристично за овој тип на системи е тоа што пораката се дешифрира на истиот начин на кој се шифрира. Сепак, симетричните системи не се безбедни доколку клучот е украден или откриен, односно се најде во рацете на трето лице.
Асиметричен систем на шифрирање се одликува со употреба на два различни клуча, таканаречен јавен клуч и приватен клуч. Покрај испраќач на пораката кај асиметричниот систем на енкрипција постои и трета страна, која овозможува потврда на идентитетот на двете страни. Тоа се таканаречените доверливи трети страни, односно агенции за верифицирање кои откако ќе добијат доказ за идентитетот на испраќачот издаваат соодветна потврда за тоа.
Правни аспекти на електронски потпис
Значењето на електронскиот потпис посебно доаѓа до израз во електронската трговија. Соодветно на потпишувањето на договорите во писмена форма, електронскиот потпис кај електронските договори значи потврда на автентичноста на страните. Поради неговото значење во националното законодавство донесени се закони за регулирање на електронските потписи во контекст на трговските договори.
Модел закон за електронски потпис на UNICITRAL од 2001 година
Овој модел закон за електронски потпис на UNICITRAL има за цел да им помогне на земјите во регулирање на националните законодавства во регулирањето на електронскиот потпис.
Модел законот има дванаесет членови во кои се регулирани следниве прашања:
Целта на модел законот не е да ја попречува нормалната примена на правилата на меѓународното приватно право. Согласно неговата природа на незадолжителен акт, целта на модел законот е да ги хармонизира националните законодавства во практична примена на функциите на дигиталните потписи, поради над националниот односно глобалниот карактер на електронската трговија.
Директива 1999/93/ЕЦ за Рамка на заедницата за електронски потписи
Целта на Директива 1999/93/ЕЦ е да го олесни користењето на електронски потписи и да придонесе за нивно правно признавање. Директивата воспоставува правна рамка за електронски потпис и одредени сертификати за да се обезбеди соодветно функционирање на внатрешниот пазар.
Директивата разликува два вида потпис:
Директивата предвидува неколку обврски за државите членки и тоа:
- Обезбедување услови за создавање на напредни електронски потписи со помош на безбеден уред за создавање на потписи и засновани на квалификуван сертификат;
- Низа на услови во поглед на непроменливоста на правната делотворност на електронскиот потпис во судските постапки.
Електронските потписи во законодавството на Република Македонија
Законот за податоците во електронски облик и електронски потпис во Република Македонија содржи 53 членови во кои се содржат одредби за електронското работење. Согласно законот, електронски потпис подразбира низа на податоци во електронски облик кои се содржани или се логично поврзани со други податоци во електронски облик и е наменет за утврдување на идентитетот на потписник.
Како под вид на електронскиот потпис, законот го познава и таканаречениот Општо прифатен електронски потпис е електронски потпис, доколку исклучиво и единствено е поврзан со потписник и ако е создаден со употреба на податоци и средства за општо прифатено електронско потпишување кои се во целосна контрола на потпишуваниот е поврзан со податоци на кои се однесува, на начин што овозможува утврдување на секоја подоцнежна промена на тие податоци на кои се однесува потписот или промена на логичната поврзаност на самите податоци.
Согласно законот, сертификат е потврда во електронски облик со кој се потврдува врската меѓу податоците за проверка на електронскиот потпис со одредено лице, носителот на сертификатот и идентитетот на тоа лице, додека квалификуван сертификат е сертификат кој содржи повеќе податоци за потписник, податоци за проверка на електронскиот потпис кои се поврзани со податоците за електронско потпишување и така натаму.
Значајна одредба за карактерот на електронскиот потпис е членот 12, според кој "електронски потпис не може да се оспори или да се одбие како доказ само поради тоа што е во електронски облик или ако за истиот нема квалификуван сертификат или ако сертификатот не е издаден од акредитиран издавач или не е формиран на средства за општо прифатливо електронско потпишување".
Законот предвидува инспекциски надзор од страна на Министерството за финансии, како и казнени одредби за непочитување на одредбите на законот.
Реализација на квалификува електронски потпис
За реализација на квалификуван електронски потпис потребно е поседување на средства за формирање на квалификуван електронски потпис и квалификуван сертификат издаден од акредитиран издавач. На денешен степен на технолошки развој за реализација на квалификуван електронски потпис се користи асиметричниот криптографски систем, а смарт картички се користат како средства за формирање на електронскиот потпис.
Најпопуларни апликации во кои се користи електронски потпис се:
Најзначајни полиња на примена на електронски потпис се:
Дигитален потпис
Електронскиот потпис кој во себе содржи енкрипција, се нарекува дигитален потпис. Според тоа, дигиталниот потпис е еден вид на електронски потпис.
Дигиталното потпишување со користење на асиметричниот систем на енкрипција ги опфаќа следниве чекори:
Покрај користењето на асиметричниот криптографски систем, кај дигиталниот потпис се користи и таканаречената хеш функција која се користи за создавање на таканаречената отпечатена порака, која се шифрира со приватен клуч и асиметричен алгоритам и претставува дигитален потпис на пораката. Кога таквата порака со дигитален потпис ќе се достави на некој примател, тој врши верификација на дигиталниот потпис, така што го дешифрира јавниот клуч на потписник и проверува дали така добиената хеш вредност е идентична со хеш вредноста на пораката која што примателот ја одредил независно по примањето на пораката. Ако така споредените податоци се идентични тогаш се потврдува верификуваниот дигитален потпис и автентичноста на податоците.
Пакараоско-кечуански дијалект
Интересно за овој дијалект е тоа што не припаѓа во ниту еден од големите дијалекти на кечуанскиот јазик (северен или јужен) и има фонемичен акцент и разликува кратки и долги самогласки.
Ребека Вест
Ребека Вест ( во —  во ) — британски автор, новинар, литературен критичар и патописец. Како автор на книги во повеќе жанрови, таа оценувала книги за Тајмс, Сандеј Телеграф, Њу Репаблик и други. Помеѓу нејзините најголеми дела се вбројуваат „Црното јагне и сивиот сокол“ (1941) за историјата и културата на Југославија; „Воз од прав“ (1955) за Нирнбершките судења; „Значењето на предавството“; „Враќањето на војникот“, современиот роман за Првата светска војна; „Трилогијата Обри“ на автобиографски романи. Ребека Вест исто така добила и неколку почесни титули од страна на британската империја. Псевдонимот „Ребека Вест“ го позајмила од бунтовната хероина од романот „Росмерсхолм“ на Хенрик Ибзен.
Животопис
Вест се обучувала за глумица во Лондон кадешто го позајмила името „Ребека Вест“ од ликот бунтовната млада хероина од романот Розмерсхолм од авторот Хенрик Ибсен. Таа и нејзината сестра, Лети, се приклучиле на движењето на суфражетките и учествувале на неколку улични протести.
По пишувањето на критиката за романот „Брак“ на Х. Џ. Велс, таа му го привлекла вниманието и тие станале љубовници во 1913. Заедно имаат син, Ентони Вест, кој е роден на 4 август во 1914.
Се зборувало дека Ребека Вест имала и афери со Чарли Чаплин, лордот Бивербрук и новинарот Џон Гантер.
Кариера
Ребека Вест ја започнала кариерата како гласноговорник за феминизам и општествени прашања, но како и критичар за Дејли Телеграф, Њујорк Хеарлд Трибјун, Њу Стејтсман и многу други списанија и весници. Повеќепати ги посетила Соединетите Американски Држави каде држела предавања, се запознала со уметинци и се вклучила во политичката сцена.
За време на Втората светска војна, Вест вдомила бегалци од Југославија во слободните соби од нејзината куќа.
Патувала и во Мексико каде собрала материјал за следниот том од „Црното јагне и сивиот волк“ кој го нарекла „Преживеани во Мексико“, но не успеала да го доврши па бил издаден посмртно. Дури и во доцните седумдесетти години, Вест ги посетила Либан, Венеција, Монте Карло и се вратила во САД.
Починала на 15 март во 1983 година и била погребана во Воукинг, Англија.
Папа Инокентиј XII
Инокентиј XII (лат. Innocentius PP. XII; 13 март 1615 - 27 септември 1700) — римски папа од 12 јули 1691 до 27 септември 1700. На 22 јули 1692, тој ја издал булата „Romanum decet Pontificem“ која го уништила непотизмот насекаде.
Гавдос
Име
Гавдос е познат по широк спектар на имиња. На пример, се појавува во библискиот извештај за патувањето на Павле во Рим како „Клауда“ или „Кауда“. Островот исто така бил означен како „Кауда“ од римскиот географ Помпониус Мела и како „Гаудос“ од Плиниј. Птоломеј го нарекол Гавдос „Клаудос“. Венецијанците го нарекле „Гоцо“, можеби како имитација на малтешкиот остров „ Гозо“. Од 17 до 19 век, островот бил познат како „Гонџо“. Турско име на Гоџо било „Бугадоз“.
Географија
Островот е 48 километри јужно од Хора Сфакион. Областа на општината, која го опфаќа малиот остров Гавдопула, изнесува 32.424 км². Островот е приближно триаголен во форма. Неговата највисока точка е планината Вардија, 345 метри. Југоисточниот агол е карпест полуостров со природен лак, издлабен од елементите, наречен Трипити. Бетонска скулптура на преголема столица, изградена од група Руси кои дошле на островот во 1990-тите, се наоѓа на врвот на Трипити.
Животна средина
Постои островче наречено Гавдопула (Γαυδοπούλα, „малиот Гавдос“) северозападно од Гавдос. Гавдос и Гавдопула се покриени со фригани, ниско поставени грмушки. Двата острова се важни постојки за птиците преселници. Локалните птици ги вклучуваат евроазискиот був и европскиот рунтав. И Гавдос и Гавдопула се назначени од BirdLife International како важна област за птици (IBA). Гавдос има и разновидна друга вегетација, како што се макии, како и шуми од борови и смреки.
Клима
Гавдос е најјужниот остров во Грција и цела Европа. Островот има топла летна средоземна клима. Летата се постојано жешки, дневните температури достигнуваат 27°С во јули и август. Екстремите се повремени, понекогаш достигнуваат и до 40° и има исклучително благи зими според европските стандарди. Јануари, најстудениот месец, има просечна температура од 13°С.
Средоземното Море е важен топлински регулатор кој го опкружува островот во сите негови правци, притоа одржувајќи ја високата температура на морето, особено во лето, поминувајќи од 26 °C. Благата клима е потпомогната од жешките ветрови што дуваат од пустината Сахара. Безбројните планини на Балканот, покрај островската состојба, штитат и од студениот континентален воздух. Како резултат на суптропскиот врв на Азорските Острови, врнежите се концентрирани во зима, што ги прави летата суви, со денови без врнежи во текот на месеците јуни, јули и август. Тоа е едно од најсончевите места во Европа и со најголем број на зрачење (идеално за сончеви плочи), вредности поблиску до Северна Африка и Блискиот Исток.
Историја
Гавдос поддржува постојано население уште од неолитот и од бронзената доба.
Гавдос бил идентификуван како можно место на митската Огигија, каде Калипсо го затворила Одисеј. Археолошките докази покажале дека Римската Империја била активна на островот. За тоа време флората на островот премногу била експлотирана, и со тоа започнал процесот на ерозија кој трае до денес.
Гавдос, под името Кауда, бил накратко споменат во библискиот Нов завет, поточно во книгата на дела. Во поглавје 27, додека Павле бил затвореник и се транспортирал во Рим со брод, имало голема бура. Во стих 16 гласи: „Додека поминувавме до подножјето на мал остров наречен Кауда, тешко можевме да го обезбедиме чамецот за спасување. . . .“ Тие на крајот доживеале бродолом во Малта.
Гавдос имал приближно 8.000 жители до 900 година од нашата ера. За време на владеењето на Отоманската империја на островот, кое траело од 1665 до 1895 година, Гавдос бил познат како Гонџо. Во овој период населението значително се намалило на само 500 жители во 1882 година. Зачуван е доказ за животот на Сарацените на островот Гавдос: плажата Саракинико („на Сарацените“).
Во 1930-тите, островот се користел како место на егзил на комунистите. Повеќе од 250 луѓе биле протерани, вклучително и водечките фигури на грчкото комунистичко движење, како што се Маркос Вафијадис и Арис Велучиотис. За време на Втората светска војна, сојузничките сили евакуирале неколку чети во Гавдос, по германската победа во битката кај Крит. Тогаш Гавдос бил окупиран од силите на Аксис од јуни 1941 година до ослободувањето, во октомври 1944 година.
Подоцна, фазата на урбанизација која започнала во другите делови на Грција во 1960-тите, се случила во 1950-тите на Гавдос. Во тој период островјаните ја заменувале својата земја на Гавдос со поранешна турска земја на Крит, која сега станала заменлива преку државата. Откако се населиле на Крит, тие создале заедница позната како Гавдиотика, која е дел од градот Палеохора.
Економија
На Гавдос има многу напуштени делчиња каде што земјоделците порано одгледувале култури на ридовите. Сè уште има земјоделство на Гавдос. Во текот на летото, населението на островот се зголемува на неколку илјади поради туристите, иако има малку капацитети за туристи. Во Карабе на Гавдос има едно кафуле кое го води Евангелина Цигонакис. На Гавдос има модерна нефункционална кула со светилник за репродукција која сега служи како кафуле во текот на летната сезона. Комплексот содржи и музеј за историјата на оригиналниот светилник со неколку простории исполнети со фотографии и античка опрема. Гавдос има FM радио станица, Gavdos FM 88.8, која е исто така достапна на интернет.
Транспорт
Траектите го поврзуваат пристаништето Караве со оние на Палеохора, Соуџа, Агиа Румели, Лутро и Хора Сфакион. Во северниот дел на островот има хелиодром. Автобуски услуги ги поврзуваат главните локации на островот. Патната мрежа на островот е мешавина од асфалтирани, неповршени и земјени патишта.
Политика
По долги години изолација, во 1996 година островот станал познат во медиумите. Во вежбата на НАТО, Гавдос била фокусна точка на конфронтацијата меѓу Грција и Турција. После тоа, премиерот Костас Симитис го посетил Гавдос и најавил петгодишен план од 1,5 милиони евра за развој на островот.
Во 2002 година, островот повторно бил во вестите, поради апсењата на членовите на екстремистичката марксистичка група 17 ноември. Лидерот на оваа организација веќе неколку години отворено живее на Гавдос како пчелар.
За прв пат, грчкото Министерство за одбрана, на 30 ноември 2020 година формирало воена станица на островот Гавдос. Министерството ги објавило плановите да го стори истото на островот Отоној, најзападната точка на земјата, по воспоставувањето на најјужната точка на Грција. Вкупно 9 војници биле распоредени на пунктот во Гавдос, на местото Трипити.
Гавдос во литературата
Гавдос е спомнат во романот на Џејмс Олдриџ од 1944 година „Морскиот орел“, кој ја раскажува приказната за бегството на грчки партизан и двајца австралиски војници по битката кај Крит. Тројцата се придружуваат на експедицијата за ослободување на некои критски рибари од затворот од времето на Метаксас на источниот крај на островот. Нападот на карпите на заливот Хавро Спахти е опишан во поглавјата 24–28.
Славко Штимац
Славко Штимац (Коњско Брдо, 15 октомври 1960) е српско-хрватски глумец.
Животопис
Штимац е роден на 15 октомври 1960 година во селото Вујиќи, во населбата Коњско Брдо (Перушиќ, ФНР Југославија). Почнал да глуми на само дванаесет години во 1972 година во филмот на Обрад Глушчевиќ Волк самотник (Вук самотњак), каде го играл овчарот Ранко. Се потврдува три години подоцна во филмовите Зимување во Јакобсфелд (Зимовање у Јакобсфелду) и Чифлиг во Малиот Рид (филм) (Салаш у Малом Риту (филм)). Следните години воглавно игра улоги на тинејџери. Исклучително младолик и во подоцнежниот животен период честопати игра адолесценти, каква е и неговата – по многу мислења и најдобрата- улога на сараевскиот пубертетлија Дино во филмот Се сеќаваш ли Доли Бел од 1981 година. Во 1996 година заминал во Соединети Американски Држави, каде снимил два филма; подоцна се вратил во Белград. Во периодот од 1972 година до 2016 година глумел во околу 70 филмовии, серии и претстави. Оженет е со Весна која е академски сликар и сценограф. Има син Вид кој е економист.
Филмографија
Од 1970-те: Од 1980-те: Од 1990-те: Од 2000-те: Од 2010-те:
Рудник „Крстов Дол“
Крстов Дол — рудник и флотација сместени на околу 20 километри од градот Крива Паланка, во атарот на истоименото село.
Рудникот и флотацијата повеќе не се користат, а неговите објекти се уништени.
Историја
Од 1960 година, во долината на Крстовдолскиот Дол започнале истражувања, а подоцна бил отворен и самиот рудник „Крстов Дол“ за антимон. Некогаш во него и во изградената флотација работеле 120 жители на околните села.
Флотација
Во флотацијата била обработувана антимонова руда. Освен тоа, била преработувана и молибденова руда донесена од Турција. Во мала количина била обработувана и руда на антимон од рудникот „Алшар“, во околината на Кавадарци, која содржела висок процент на арсен.
Олимписки стадион (Москва)
Олимписки Стадион, наречена Олимписки, е голема затворена арена сместена во Москва, Русија. Таа беше изградена за 1980 Летни олимписки игри, каде што се одржуваа натпреваруварите по Кошарка и Бокс. Дел од Олимпискиот Спортски Комплекс е и базенот. Салата е толку голема што има сместивост од 80,000 седишта. Исто така таму се одржувале Дејвис Куп и Кремлин Куп турнирот. Кога помалите затворени спортови беа во салата, како тенис или кошарка, само 1/4 од подот беше искористен.
Евровизија 2009
Олимписки Стадион е моментално избран за одржување на Евровизија 2009.
Суперкритичен јаглерод диоксид
Суперкритичен јаглерод диоксид (scCO2) — флуидна состојба на јаглерод диоксидот во која тој е над своите критична температура и критичен притисок.
Јаглерод диоксидот се однесува како гас во воздухот на стандардни температура и притисок (СТП) или како цврсто тело познато како сув мраз кога е замрзнат. Ако температурата и притисокот се зголемат од СТП до услови над критичната точка за јаглерод диоксид, супстанцата постанува помеѓу течност и гас. Поточно се однесува како суперкритичен флуид над својата критична температура (304,13 К, 31,0 оС) и критичен притисок (7,3773 MPa, 72,8 atm), ширејќи се да го наполни садот како гас, но имајќи висока густина како таа на течност.
Суперкритичниот е значаен индустриски растворувач поради неговата улога во хемиска екстракција и неговите незначајни токсичност и влијание на животната средина. Релативно ниската температура на процесот и стабилноста на јаглерод диоксидот дозволуваат голем број соединенија да бидат екстрактирани без значајни оштетувања или денатурација. Овој процес дозволува селективна екстракција бидејќи растворливоста на соединенијата во scCO2 се менува со притисокот на процесот.
Факултет за правни науки (Свети Николе)
Факултет за правни науки - приватен факултет при Меѓународниот славјански универзитет во Свети Николе.
Историја
Од академската 2014/2015 година Факултетот за правни науки започнал со работа на факултети при МСУ.
Прв циклус на студии
Согласно 2022 година, на Факултетот за правни науки се акредитирани четиригодишни студии Правни студии. Со завршени тригодишни студии студентот се стекнува со стручен назив дипломиран правник. Студиската програма на првиот циклус правни студии, односно додипломските студии е со траење од четири години (осум семестри) и опфаќа изучување на 42 предмети кои носат 240 кредити.
Во четвртата година студентите избираат еден од следниве модули:
Втор циклус на студии
Студиските програми за последипломски правни студии од втор циклус (последипломски магистерски студии) се наменети за студентите кои сакааат да го продолжат своето правничко образование и да се занимаваат со специјализирана правна струка. Студентот може да го продолжи своето образование на една од петте специјализирани насоки распоредени петтата година од студиите, односно да освои 60 ЕКТС кредити и да се стекне со соодветен стручен назив „магистер по право“ во конкретната област.
На Факултетот за правни науки во моментов се достапни 5 насоки на последипломски студии:
NGC 1907
NGC 1907 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кочијаш, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1907 се споменува и како OCL 434.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1907 е од видот II1m. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,2 m. NGC 1907 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 28 м 4,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 19' 32".
Други поделби
Проучување на NGC 1907 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 97; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2411. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1315.
Црква „Св. Марина“ - Фраштани
Црквата се наоѓа во Долно Фраштани. Изградена е во 1836 г. според мермерниот натпис на неа. Градбата претставува базилика без купола. Подоцна се доградени нартекс и црковна канцеларија од југ.
Трпејца
Трпејца — село во Општина Охрид, на брегот на Охридското Езеро.
Потекло на името
Под името „Трпезица“ селото се споменува во пишани историски документи од 1582 година, а самите жители сметаат дека името потекнува од зборот трпеза поради трпезите коишто се поставувале за време на прославите крај некогашната тврдина.
Научните истражувања потврдуваат дека името потекнува од зборот „тр(а)пеза“, кое треба да се сфати метафорично во смисла „место рамно како трпеза“, бидејќи самото село се наоѓа во зарамнет дел на полуостровче кое личи на трпеза. Некои од селаните денес името на селото го поврзуваат и со личното име Трпе/Трпејца од Трпевица.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во Охридско, во крајниот јужен дел на територијата на Општина Охрид, недалеку од брегот на Охридското Езеро, и низ него поминува патот Охрид-Свети Наум. Селото е ридско, на надморска височина од 710 метри. Од градот Охрид е оддалечено 25 километри.
Селото Трпејца поседува урбанистички план и се развива по него. Поради својата привлечност за туристите и природните убавини на околината во јавноста е познато и под името Македонското Сен Тропе.
Селото се наоѓа во подножјето на планината Галичица, во една природна вдлабнатина меѓу карпите на источниот брег на Охридското Езеро. Соседни села се Љубаништа на југ и Пештани на север. Селаните се снабдувале со вода за пиење од езерото, а од 1972 година бил спроведен водовод во селото, кој исто така ја користи водата од езерото.
Месностите во атарот во планинскиот дел се нарекуваат: Осој, Мал Осој, Галичица (сѐ до Охрид), Дабова Ливада, Баба, Зли Дол, Корита и Црн Камен. Месности во ниските делови на атарот се: Церот, Орев, Јадара, Баралица, Дервен, Заум (до езерото), Св. Никола и Св. Петар.
Селото е од збиен тип. Поделено е на маала според родовските презимиња: Короновци, Параловци, Филовци и други.
Историја
Трпејца е многу старо село со богата историја, за што сведочат остатоците од минатото. За првпат е населено во неолитско време, што се гледа од остатоците на наоѓалиштето Црна Пеш (Крстон Заб) крај езерото. Меѓу народот се верува дека името на селото потекнува од зборот „трпеза“, кои во време на верските празнувања биле поставувани крај некогашната тврдина, која се наоѓала на возвишението Осој (1.006 м.) јужно од селото, чиј дел со остатоци од ѕидини го носи името Градиште.
Селото се споменува во 1582 година под името „Трпезица“ кога имало 50 христијански (македонски) куќи. Во овој период домаќинствата биле дервенџиски, а ова занимање (грижа околу безбедноста на патиштата) било задржано и во XVII век, кога крај селото минувал патот Охрид-Корча.
Во век, Трпејца било село во Охридската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 13,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 800 хектари, а на обработливото земјиште отпаѓаат 213 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција, која сепак во поново време се заменува со рекреативно-туристичка функција.
Со векови населението се занимавало со риболов, кој бил основниот извор на приходи. Жителите на Трпејца заедно со пештанци отсекогаш биле познати риболовци. Порано од секоја куќа во Трпејца имало најмалку по еден рибар. Трпејчките рибари ја продавале уловената риба на охридските трговци. Во седумдесеттите години на XX век во Трпејца имало 13 рибари, кои биле вработени во рибарското стопанство од Охрид. Во поново време се лови значително помалку риба од порано.
Значајна улога имало и сточарството при што селото имало 5 бачила во секое по 300 до 500 глави ситна стока (овци и кози), а земјоделството било ограничено на обработка на малото и суво Трпејчко Поле. Самите мештани кажуваат дека лете жителите биле сточари и дрвосечачи во шумата, додека зимно време биле риболовци. До средината на XX век, жителите на Трпејца својата издршка главно ја обезбедувале и преку одгледување на стока и сечење на шумата на Галичица, од каде дрвата ги продавале во Охрид.