cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Емоција
Примарни или основни чувства
Разликуваме две фази на емоците. Првата е фаза на шок, а втората е хронична фаза. Фазата на шок е акутна фаза, таа претставува некој вид психички удар, во неа не знаеме за каква емоција се работи, зашто во оваа фаза сите емоции се слични. Втората, хроничната фаза трае подолго време и дури во неа емоцијата го добива својот квалитет така што знаеме за каков вид на емоција се работи. Првата фаза или емоционалниот шок се манифестира во извесна обезглавеност, зачуденост. Интелектуална блокада. Некоја непријатна вест предизвикува емоционален шок. Во таква состојба интелектуалниот живот се сведува на минимум, некои поединци паѓаат во несвест, вниманието целосно е отсутно. Некои филозофи и писатели зборуваат за големите последици на емоционалниот шок. Така, Кант зборува за «слепило на афектот», Шекспир за «заматување на афектот» а некои за «кратко лудило». При сведочење во судот, тие лица не се секаваат речиси ништо од тоа што се случувало во состојбата на емоционалниот шок. Емоционалниот шок го придружуваат силни моторни појави. Тие се состојат во различни движења со мимики, со гестикулации, со викања. Тие се слични кај сите видови емоции, бидејќи сите движења во оваа фаза се неадаптибилни, во шокот нозете се сечат), не може да се разбере нивната смисла. Субјектот спаѓа на пониско ниво на однесување (во гневот се покажуваат заби). Во хроничната фаза, емоцијата го добива својот квалитет, и тука знеме за која емоција се работи — за бес, за жалост итн. Тука нема збрка ниту пак застој во мислите, ниту расфрлени моторни реакци, субјектите не паѓаат во несвест. Се враќа присебноста и со неа интелектуалните способности. Во периодот на преминот од емоционалниот шок кон хроничната фаза, во зависност од степенот на изразеност на емоцијата можеме да разликуваме кај секоја емоција, пасивен и активен вид.
Радост - пасивен вид — човекот покажува извесно блаженство, смиреност, неподвижен е, како да е «тепан со радоста», постои извесна интелектуална и моторна инерција. Активен вид — човекот е многу активен, многу подвижен, скока, вика, многу зборува, пее, многу брзо мисли итн.
Страв - пасивен вид —човекот е прикован, нозете му се отсечени, се тресе, го обвива ладна пот. Во духовен поглед, тој е инхибиран, мислите му се сопрени. Активен вид — човекот бега, ги совладува пречките, идеите доагаат брзо.
Секундарни или сложени чувства
Сложените чувства се нарекуваат и социјални чувства. Најпознати чувства се моралните, интелектуалните и естетските. Морални чувства се оние што го изградуваат човековиот однос кон нормите и правилата на однесување што владеат во дадената општествена средина. Најважни морални чувства се: хуманизам, колективизам, патриотизам итн. Интелектуални чувства се оние што човекот ги развива во процесот на умствената дејност (заинтересираност, љубопитност, критичност, сомневање). Естетски чувства се оние што се јавуваат во активноста на човекот при доживувањето на нешто особено убаво.
Критериум — Каков е интензитетот и траењето на чувствата?
Сопред тоа колку се интензивни и колку траат, чувствата можат да бидат: расположенија, афекти, страсти и сентименти.
Емотивна зрелост и емотивни нарушувања
Човекот има можност да постигне емотивна зрелост кога неговите чувства нормално се развиваат во текот на неговиот живот. Одлики:
1.	Соодветност на чувствата – тажниот настан предизвикува тага
2.	Контрола на чувствата – зрелиот човек управува со чувствата
3.	Богатство на чувствата – поседува многу чувства
Контрола на чувствата
За да го сочува своето ментално и физичко здравје, човекот треба да научи како да ги контролира чувствата.
Емоциите како тема во уметноста и во популарната култура
Емоциите се јавуваат како тема во делата од уметноста и популарната култура.
Хиломикрон
Хиломикроните  се липобелковински честички кои се состојат од триглицериди (85–92%), фосфолипиди (6–12%), холестерол (1–3%), и белковини (1–2%).
Тие ги транспортираат липидите од храната низ телото. Хиломикроните се една од петте главни групи на липобелковини (хиломикрони, VLDL, IDL, LDL, HDL) кои овозможуваат мастите и холестеролот да се движат во крвотокот во кој се растворливи само хидрофилни супстанци.
Бегалец
Бегалец или бежанец – личност која против своја волја е раселена од својот роден крај или живеалиштето. Дефиницијата за бегалец била проширена во 1938 година, кога во оваа категорија биле вклучени лицата со објективно втемелен страв од прогон заради етничка и верска припадност или политичко уверување, за да подоцна овој термин се прошири на сите оние луѓе кои ги напуштиле своите домови и побегнале на други места во нивните земји. Денес, овој термин се однесува на т.н. раселени лица. Статусот на бегалец трае сè додека лицето не добие ново место на живеење или не се врати дома.
Според податоците од 2012 година, секој четврти бегалец бил од Авганистан, што ја правело земјата водач по бројот на бегалци.
Бил Мари
Вилијам Џејмс Мари (William James Murray) попознат како Бил Мари (; р. ) е американски глумец, комичар и писател. Првпат се здобил со изложеност на Сабота вечер во живо, серија на изведби што ја добил неговата прва Еми награда, а подоцна и во комедиските филмови - вклучувајќи ги Метаболс (1979), Кадисхак (1980), Стрипс (1981), Тоци (1982), Истерувачи на духови (1984), Скриед (1988), Истерувачи на духови II (1989), Што е Боб? (1991) и Ден на земјотреси (1993). Тој, исто така, соработувал со Брзи промени (1990).
NGC 4577
NGC 4577 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Бил Мари
Мари добил дополнително критичко признание подоцна во кариерата, во кој глуми во "Изгубени во преводот" (2003), кој го освои Златниот глобус и наградата БАФТА за најдобар глумец, како и номинација за најдобар глумец на Оскар. Тој исто така добил номинации за Златен глобус за неговите улоги во Ghostbusters, Рушмор (1998), Хајд Парк на Хадсон (2012), Св. Винсент (2014) и HBO минисериумот Оливе Киттериџ (2014), за што подоцна го освоил својот втор Еми награда.
NGC 4577
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4577 се споменува и како NGC 4591, UGC 7821, MCG 1-32-124, IRAS 12366+0617, VCC 1780, CGCG 42-191.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Бил Мари
Ја добил наградата „Марк Твен“ за американскиот хумор во 2016 година. Неговата комедија е позната по неговата испорака.
NGC 4577
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4577 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4577 има привидни димензии од 1,6' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 39 м 12,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 0' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Патрик Оуржедник
Патрик Оуржедник (чешки: Patrik Ouředník) (23 април 1957 - ) - чешки и француски писател.
Животопис
Патрик Оуржедник е роден во 1957 година, а во 1985 година се преселил во Париз.
Творештво
Оуржедник станал познат како автор на „Проста историја на чешкиот јазик“. Исто така, тој е автор и на поетските збирки „Или“ и „Ако речам не“, на збирката со библиски и парабиблиски изреки „Ништо ново под сонцето“, како и прозните дела: „Разговор за евентуално пиење вино“, „Дваесет и четвртата година“, „Европеана“, „Затворен случај“ и „Историја на Франција“. Покрај тоа, Оуржедник ги напишал и следниве дела: драмата „Денес и задутре“, есејот „Барање на загубениот јазик“ и збирката статии и интервјуа „Слободниот простор на јазикот“.
Оуржедник направил и бројни преводи на чешки јазик, вклучувајќи дела на Франсоа Рабле, Алфред Жари, Анри Мишо, Семјуел Бекет, Борис Вијан итн.
Комисија за јазик и правопис
Комисијата за јазик и правопис е формирана од Президиумот на АСНОМ во ноември 1944 година со цел да поднесе предлог за азбука и правопис на македонскиот јазик.
Првата комисија не ги оформила целосно своите ставови, па, со извесни измени во составот на комисијата, прашањето за азбуката и правописот се решило во мај 1945 година. Притоа се поставиле следниве принципи:
Комисијата за азбука и правопис во дефинитивна форма ги формулира своите ставови во Резолуција, донесена на 3 мај 1945 година.
Февруарско востание
Позадина
Откако Ерменија била вклучена во составот на Советскиот Сојуз во декември 1920 година, околу 1.000 ерменски офицери биле уапсени од страна на новите болшевички власти, меѓу кои и генералите Товмас Назарбекјан и Мовсес Силикјан. Тие биле принудени да пешачат од Ереван до Алаверди пеш (околу 160 километри), а некои од нив биле убиени по патот. Овие офицери потоа биле испратени во затвор во Баку и во Русија. Во февруари 1921 година, биле убиени многу херои од Битката кај Сардарабад, вклучувајќи го и Даниел Бек-Пирумјан, додека неговиот брат Погош Бек-Пирумјан извршил самоубиство откако бил малтретиран. Исто така, биле малтретирани и интелектуалци од Ерменската револуционерна федерација (АРФ). Пченицата била одземена од селаните без надоместок.
Востание
По заземањето на Ереван, бил формиран Комитетот за спас на татковината под раководство на поранешниот премиер Симон Врацијан, кој требало да владее со земјата до формирањето на новата влада. Комитетот се обратил на населението на 18 февруари, повикувајќи го да го „заштитат редот и владеењето, и строго да ги исполнуваат сите наредби“. Во текот на 42-дневниот бунт, се одвиле неколку крвави битки меѓу силите на АРФ и болшевиците. На 27 февруари болшевиците се обиделе да го нападнат Ереван, но на 1 март тие биле принудени да се повлечат. По двонеделната пауза, болшевичките единици повторно го нападнале и го освоиле Арташат на 16 март, но наредниот ден силите на АРФ започнале офанзива и го окупирале градот.
Болшевичките сили, во голема мера побројни од АРФ, започнале голема офанзива на 24 март. Го освоиле Апаран, Котајк и влегле во Ереван на 2 април. Силите на АРФ се повлекле без сериозна битка за да се избегне уништувањето на главниот град.
Последици
„Комитетот за спас на татковината“, силите на АРФ и многу цивили се повлекле во Зангезур, каде што се приклучиле на Гарегин Нжде, каде што била формирана Република Горна Ерменија. Во јули 1921 година, болшевичките сили конечно ги поразиле и нив. Ерменските водачи побегнале во Персија за да избегнат апсење и погубување од страна на болшевиците.
Пику (вулкан)
Историја
На 29 септември 2009 година имало извештаи од локални извори кои укажувале дека фумаролата која постои на врвот на планината Пику започнала да испушта вулкански гас. Центарот за сеизмичкиот и вулканолошкиот мониторинг во регионот (португалски: CIVISA Centro de Informação e Vigilância Sismovulcânica dos Açores) посочил дека феноменот се случил во раните утрински часови. Иако настанот бил резултат на исклучителни метеоролошки услови и бил видлив во Централната група, немало ослободување на аномални вулкански гасови, а сите други параметри паднале во нормала.
Геологија
Пику е дел од Вулканскиот комплекс Мадалена, една од трите вулканолошки единици кои го сочинуваат островот Пику, поврзан со три историски ерупции во 1562, 1718 и 1720. Тековната морфологија сугерира возраст што датира од времето на Холоценот. Структурно, овој комплекс може да се подели на два други делови: вулканот Пику и Источна зона
Пику е стратовулкан, со кратер на врвот. Пику Алто е кружен кратер со пречник од околу 500 метри и 30 метри длабок на врвот на вулканот, со Пиквињо или Пико Пеквено (двете имиња значат „мал врв“ на португалски), мал вулкански конус, кој се издигнува 70 метри. Во меѓувреме, источната зона се состои од неколку конуси и придружни лавини текови, кои преплавиле многу карпи.
На врвот на Пику постои област на трајна дегасификација која се одликува со емисија на водена пареа на температура од 50 °C до 75 °C. Покрај тоа, други отвори, исто така, постојат помеѓу 1.500 метри и 2.000 метри надморска височина, како и дифузна дегазација долж грабенот помеѓу Лагоа до Капитао.
Пешачки патеки се достапни, а искачувањето до врвот може да се направи за околу два до четири часа од патеката во зависност од времето.
Февруарско востание
Меѓународни реакции
На 18 февруари, Комитетот испратил порака до ерменската делегација во Париз и до водачите на светските сили (Франција, Англија, Италија), Друштвото на народите итн., но тоа останало неодговорено. Исто така, била испратена и порака до ерменската делегација во Тифлис, Грузија, каде што по формирањето на Советска Ерменија, локалните Ерменци биле подложени на насилство. Грузија одговорила на пораката на 21 февруари, кога амбасадата на Ерменија била повторно отворена во Тифлис. Грузија паднала под Советите на 25 февруари, потоа ерменските бунтовници останале сами против болшевичките сили на Кавказ.
Список на државни водачи во 850 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Џенин
Џенин (арапски:جنين) — град во северниот дел на Западниот Брег во Палестина. Тој претставува административен центар на истоимената провинција и воедно е главен земјоделски центар, кон кој гравитираат околните населени места. Во 2007. година, градот брои 39,004 жители. Џенин е под управа на Палестинската Самоуправа. Џенин бил изграден врз урнатините на Канаанскиот град Аин Џеним. Во околината се пронајдени и архелошки остатоци, кои датираат од различни историски периоди.
Наводи
Palestine remembered
Космос-678
Космос-678 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 септември 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-678 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1534 км, а најмалото на 1466.
Нигерија на Олимписките игри
Нигерија првпат учествувала на Олимписки игри во 1952 година, и има испратено спортисти на сите Летни олимписки игри оттогаш, со исклучок на бојкотираните игри во 1976 година. Тие никогаш не се натпреварувале на Зимските олимписки игри.
Нигерискиот олимписки комитет, националниот олимписки комитет на Нигерија, бил создаден во 1951 година.
Аметист
Аметист — виолетов вариетет на кварцот, полускапоцен камен кој се користи за изработка на накит. Македонците и Римјаните чашите за пиење ги правеле од аметист, бидејќи верувале дека нема да се опијат доколку го конзумираат алкохолот од тие чаши. Комплексниот однос на железото и алуминиумот е одговорен за бојата. Го користеле и старите Египќани. Како минерал е широко распространет, но најубавите примероци погодни за накит се наоѓаат на релативно малку места.
Се наоѓа претежно во внатрешноста на вулканските карпи. Аметистот припаѓал во групата на најскапите украсни минерали, но цената му паднала откако во Бразил се пронајдени големи резерви.
Скапоцените камења и нивното влијание на човекот
Скапоцените и полускапоцените камења можат да влијаат на состојбата на човечкиот ум и тело. Ако се носат на телото или во близина на телото моќта на камењата влијаат на лечење или ублажување на психичките и физичките проблеми. Аметистот е познат и како камен на среќата. Предизвикува смиреност, спокојство и помага при расеаност и главоболка. Аметистот штити од стрес, несоница и ментална напнатост.
Скапоцените камења и хороскопските знаци
Се смета дека за секој хороскопски знак постои скапоцен камен кој му одговара. Така аметистот е камен кој се препорачува за следниве хороскопски знаци: овен, скорпија, стрелец, водолија и риби.
Надворешни врски
perlenoire.mk
Моцета
Моцета (италијански јазик: mocetta) е ладно предјадење кое традиционално се консумира во Западните Алпи. Моцета е препознаен како PAT производ од Италијанската Република.
Моцета се произведува низ долината Аоста, како и во северниот дел на Пиемонт (имено во Канавезе, Валсесија и Вал д'Осола). Предјадењето се подготвува од немрсни парчиња месо, главно мускули или бут. Месото може да биде говедско, овчо, козјо, свинско или дивеч, а од дивечот особено се цени дивокозата.
Подготовка
Месото се зачинува со лук, ловоров лист, рузмарин, жалфија и други планински билки (во зависност од рецептот), а потоа се посолува и се маринира во сопствените сокови. Откако ќе се маринира, месото се остава да отстои на ладно место одредено време: во случај на домашна Моцета, месото се ароматизира до 20 дена. Во занаетчиските месарници, месото се масира со машини за да се одржи хомогената боја и да се зачуваат ароматичните ноти. Без оглед на начинот на подготовка, месото потоа мора да се исуши и да созрее закачено на воздух во сува просторија.
Потрошувачка
Моцета може да се јаде во различните фази на созревањето. Помладата Моцета се вели дека е посвежа и помека, а посозреаната моцета станува потврда, и месото е со потемна боја. Моцета традиционално се сече на тенки парчиња.
Вкусот на моцетата се подобрува со комбинирање со мед, како и со масло од орев.
Ерозија
Ерозија (латински erodere – нагризува, струга) е процес на разрушување честички од почва, камења и други делови од подлогата под дејство на водата и ветерот, како и нивно пренесување и таложење во зарамнетите делови од релјефот. Врз типот и интензитетот на ерозијата влијаат разни фактори:
Според причинителот, ерозијата се дели на:
Статистика
Интензитетот на ерозијата се изразува во: [mm] однесен или наталожен слој; (м3/км2 годишно) или (t/ha годишно). Природната (нормална, геолошка) ерозија има интензитет до 100 м3/км2 годишно и претставува позитивен процес. Забрзаната (антропогена) е потпомогната од дејството на човекот (неправилна обработка, обесшумување, преголема испаша, несоодветни градежни активности итн.).
Во РМ, доминантна е водната ерозија, а нејзиниот просечен интензитет е 685 м3/км2 годишно. Околу 36% од територијата на РМ е зафатена со посилни процеси на ерозија, па РМ е меѓу најзагрозените држави во Европа.
Заштита од ерозија
За заштита од ерозијата се преземаат разни мерки и активности:
Ерозија на почвата
Ерозија на почвата е најраспространет и најважен вид на деградација на почвата. Ерозијата кај нас зависи од редица природни и антропогени фактори, меѓу кои на прво место е уништувањето на природната вегетација. Во далечното минато 95% од територијата на РМ била покриена со природна шумска вегетација. Со нејзиното уништување и деградирање се добиени големи површини пасишта, обработливи површини и голини (340.000 ha). Кај нас ерозијата е толку поинтензивна колку што се врнежите со поистакнат пороен карактер, колку наклонот на теренот е пострмен, колку еродибилноста на почвата и супстратот е поголема, колку природната вегетација е посилно деградирана или уништена и ако агротехниката е понеприспособена кон ерозивните процеси. Со ерозија не само што се однесува целата почва или дел од неа, туку посилно се однесуваат нејзините најважни делови (глината, хумусот, нутриентите). Таа има и други негативни последици: нерегулиран воден режим во водотеците, поплави, дигање на нивото на подземните води, таложење големи количества груб нанос, уништување на инфраструктурни објекти, полнење на вештачките акумулации со нанос и др. Со картата за ерозија на почвата се претставени пет категории ерозија чиј интензитет опаѓа од I кон V категорија. Првите три категории изнесуваат 38% од територијата на РМ. Произведениот годишен нанос со ерозија одговара на 1.700 ha почва, длабока 100 cm. РМ е една од најзагрозените земји со ерозија во Европа.
Алкибијад
Алкибијад (грчки: Ἀλκιβιάδης Κλεινίου Σκαμβωνίδης; 450 г. п.н.е. Атина - 404 г. п.н.е. Фригија) бил истакнат атински државник, оратор и генерал. Тој бил последен член и претставник на познатото аристократско семејство, Алкемениди. Алкибијад одиграл голема улога во развојот на настаните во текот на Пелопонеските војни (431-404 п.н.е.). Во неколку наврати ја променил политичката приврзаност и стратегија. Во неговата родна Атина во последните децении на V век п.н.е. тој се залагал за агресивна надворешна политика а бил и истакнат поборник за остварување на Сицилиската експедиција, но откако неговите политички противници против него поднеле обвинение за сквернавење, успеале да го одтргнат од политичката сцена во Атина. Тој во 415 г. п.н.е. преминал во Спарта каде што служел како стратегиски советник, предложувајќи неколку напади насочени кон Атина. Но и во Спарта стекнал политички непријатели и во 412 г. п.н.е. бил приморан да ја напушти и да пребега во Персија. Таму служел како советник на сатрапот Тисаферн сè додека неговите политички приврзаници не го повикале назад во Атина каде што повторно бил назначен за Атински генерал (стратег), но по неколку години на неговите политички противници им успеало по вторпат да го протераат од Атина.
Алкибијад се служел со невообичаени воени тактики, најчесто ги добивал градовите по пат на предавство, подкуп или преговори отколку со опсада. Но неговиот талент на многупати се покажал како вреден за почит и корисен на било кој полис или држава која го имала во своја служба. Но неговата склоност да си создава моќни непријатели не дозволувала тој да остане на висока позиција подолго време.
Рани години
Алкибијад е роден во Атина, во познато аристократско семејство. Неговата мајка Дејномаха била братучетка на Перикле а неговиот дедо, со исто име - Алкибијад, бил пријател на Клејстен - познатиот реформатор од доцниот VI век п.н.е и на Милтијад - херојот од Битката кај Маратон. По смртта на неговиот татко Клиниј во Битката кај Коронеја (447 п.н.е.) негов старател станал Перикле. Според Плутарх, Алкибијад бил многу вешт оратор, надарен со различни способности и од природата и од околностите. Тој имал неколку познати учители, меѓу кои и Сократ. Алкибијад учествувал во Битката кај Потидаја (432 п.н.е.) каде што Сократ му го спасил животот. Тој бил многу приврзан со Сократ и според Плутарх, тој имал голема страхопочит кон него и ги презирал другите негови љубовници. Неговата блискост со Сократ се должи на тоа што тој бил единствената личност која успеала да поттикне сериозност во младиот амбициозен Алкибијад. Од прво изгледало дека тој ќе успее да го скроти Алкибијад и неговата немирна природа да ја претвори во послушност и служба на државните интереси, достојно за неговите познати предци. Но како што времето минувало, Алкибијад со неговата горделивост почнал на Сократ да гледа како личност која ги попречува неговите животни задоволства, па затоа тие тргнале по различни патишта. Алкибијд бил оженет со Хипарета, со која имал две деца.
Политичка кариера
Иако идеолошки и политички идеали и принципи не биле една од неговите карактерни одлики, сепак Алкибијад се решил да се стави во улога на демократски водач, и да го стави народното сообрание во негова служба. Алкибијад за првпат се издигнал на висока позиција кога почнал да пропагира поагресивна надворешна политика по потпишувањето на Мирот на Никија во 421 г. п.н.е. за кој во Пелопонеските војни по една декада војување двете страни се согласиле и обврзале на одржување на мир помеѓу нив во наредните 50 години. По повод потпишувањето на овој мир, Алкибијад изјавил дека тие "години" најверојатно ќе потраат само неколку месеци. Алкибијад и покрај противењето на неговиот политички соперник Никија, предводник на Аристократската струја во Атина, успеал да го убеди сообранието да склучи договор со полисот Аргос на Пелопонез, вечен непријател на Спарта, што за Спарта значело нова провокација. Во 418 п.н.е. се одиграла најголемата копнена битка во Пелопонеските војни, Битката кај Мантинеја во која Спарта излегла како победник против сојузниците Атина и Аргос. 416 п.н.е. Атина пратила флота за опсада на островот Мелос откако неговите жители одбиле да се приклучат на Делоскиот морски сојуз, и градот бил приморан да се предаде. Народното сообрание изгласало да се изврши погубување на сите машки воени заробеници, а жените и децата да се дадат во ропство, а Мелос да биде повторно населен со Атински колонисти.
Сицилиска Експедиција
Следната година, пратеници од градот Сегеста на Сицилија пристигнале во Атина да побараат воена помош во нивната борба притив најмоќниот град на островот - Сиракуза. Грчките градови во Сицилија биле дел од големата мрежа на грчки колонии во Средоземјето формирани во раното железно доба. Околу 415 г. п.н.е. Сиракуза која пак била Дорска колонија, се обидувала да го прошири нејзиното влијание на другите градови во Сицилија, што значело дека доколку таа добие супрематија на Сицилија, и Спарта ќе ја има нивната наклонетост. Покрај фактот што Сиракуза била сојузник на Спарта, на Атина и била неопходна поддршка од надвор за самиот нејзин опстанок. За разлика од течението на реката Еурота која во Спарта обезбедувала плодни региони, Атика подолго време се соочувала до недостаток на вегетација и плодно земјиште, поради што тамошното население во урбанизирана средина се соочувало со сериозни недостатоци на многу производи. Основни производни дејности биле виното и маслинките кои заедно со грнчарските производи биле користени во надворешната трговија, на источното Средоземје. Воспоставувањето на нови колонии на плодни региони или стекнување зависност од веќе постоечките, било од големо значење. А Сицилија под доминација на Сиракуза во ова време била една од главните извозници на жито во Грчкиот свет. Со Сицилиската експедиција Алкибијад согледувајќи ја ваквата можност, го изнесол предлогот пред Атинското сообрание, убедувајќи го во поволностите и придобивките од ваквиот подфат. Пролетта 415 г. п.н.е. советит изгласал да се испрати Атинска флота, под здружена команда на Алкибијад и неговиот стар политички непријател Никија. Но една ноќ за време на подготовките за експедицијата, во Атина се случил скандал откако Атињаните ги посведочиле резултатите од сквернавење на статуите на богот Хермес, во кое сите херми биле вандализирани. Атињаните не само што сметале дека ваквиот акт ја осудува на целосна пропаст Сицилиската експедиција, туку и за негов поттикнувач го обвиниле Алкибијад и неговите пријатели. Судењето било одложено, па Алкибијад со Атинската флота тргнал на Сицилиската експедиција од пристаништето Пиреј, a неговите противници успеале да го осудат во отсуство за сквернавење на хермите и богохулство за време на Елеузинските мистерии, и испратат пратеници кои ќе го повикаат назад во Атина да се појави заради спроведување на смртна казна.
Пребегнување во Спарта и Персија
Тогаш Алкибијад наместо во Атина, заминал пред спартанскиот совет. Иако на почеток, спартанците го дочекале со недоверба, тој успеал да ги убеди во неговите искрени намери и неговиот план за пораз на Атина. Со голем напор, Алкибијад го променил имиџот од човек кој ужива во земските задоволства и доживеал трансформација налик на Спартијат. Одел босоног и со груба наметка, дури и уживал во истата т.н. "црна супа" направена од крв, сол и оцет познат специјалитет на спартанската војска. Во врска со случувањата на Сицилија, Алкибијад дал предлог Спарта да испрати помошни одреди на Сиракуза. Во меѓувреме Никија поставил опсада на Сиракуза и од копно и од море, но откако спартанците испратиле засилување, работите тргнале во лоша насока за Атина и била донесена одлука за повлекување. Но Атинската флота била заробена во заливот на пристаништето и единствена опција била испловување на копно. Откако атињаните ги напуштиле бродовите, непријателската војска ги запалила Атинските бродови. Преостанатата 40.000на војска се повлекла во внатрешноста на островот, мртвите останале непогребани а ранетите и болните оставени на секаква немилост. Уморни од глад и жед, армијата се поделила на два два дела, еден предводен од Никија а друг од Демостен. Демостен со еден дел од војската бил нападнат и принуден да се предаде а Никија со другиот дел од војската во потрага по вода пристигнале до реката Асинаро, во која многу војници загинале заради нередот кој настанал во обид да се измијат и напијат вода, а од другата страна на брегот ги дочекала војска од Сиракуза, и биле принудени да се предадат. Така завршила Сицилиската експедиција во 413 г. п.н.е.
Алкибијад, во Спарта успеал да ја заведе жената на спартанскиот басилеј Агис II додека тој бил отсутен во војна, дури јавно говорел дека детето кое таа го носи и кое еден ден ќе седне на престолот, е негово. Откако добил закани по неговиот живот, Алкибијад пребегал во Персија, во служба на Персискиот сатрап Тисаферн, и овој пат се трансформирал во брилијантен персиски дворјанин. По кратка служба бил повторно повикан во Атина. Иако исходот од војната веќе бил очигледен, поради катастрофалниот пораз кај Сиракуза, Атина повеќе не можела да се бори со исто темпо. Последниот удар го дибила во поморската битка кај Ајгоспотами во 405 г. п.н.е. каде Спартанската флота под команда на Лисандар ги уништила преостанатите Атински морски сили, поставувајќи опсада на градот по копно и по море, и без достава на храна. Војната била завршена, а Спарта станала хегемон на Грција, сè додека во 371 година, во Битката кај Леуктра, тебанскиот генерал Епајменонда не ставил крај на Спартанската хегемонија.
Подоцнежни години и смрт
По поразот во Битката кај Ајгоспотами 405 г. п.н.е., Алкибијад го преминал Хелеспонт и побарал засолниште во Фригија. Многу работи околу неговата смрт се неразјаснети, поради контрадикторност во историските извори. Според Плутарх:  "Лисандар испратил пратеник до Фарнабаз кој потоа го пратил неговиот брат во Фригија каде што Алкибијад живеел со неговата љубовница, Тимандра. Во 404 г. п.н.е. подготвувајќи се да оди во Персискиот дворец, неговото живеалиште било опкружено и запалено. Не гледајќи можност да избега, ги нападнал неговите убијци со нож во раката, но бил убиен со дожд од стрели."
Во Стара Грција, Алкибијад бил поделена политичка фигура. Тукидид смета дека Алкибијад бил необично амбициозен, и ја предложил Сицилиската експедиција со цел да се стекне со слава, богатство и подобра репутација, но и покрај неговата претерана амбициозност, не го обвинува за ситуацијата во која се нашла Атина во текот на Пелопонеските војни. Плутарх го гледа како брилијантен карактер со голема смелост за големи потфати. Демостен за Алкибијад вели дека неговите постапки биле одлика на неговиот патриотски дух и во името на демократијата.
Брзо лизгање на кратки патеки на Зимските олимписки игри 2010 - 1500 m за мажи
Натпреварите во трката на 1500 m во брзо лизгање на кратки патеки во машка конкуренција на Зимски олимписки игри 2010 се одржаа на 13 февруари. Со почеток во 17:00 по месно време (UTC-8) се одржаа квалификациите, а со почеток во 19:18 финалето.
Узгенско минаре
Узгенското минаре ― минаре од 11 век, сместено во Узген, Киргистан. Тој е дел од старите урнатини во Узген, заедно со три добро сочувани мавзолеи кои се наоѓаат во близина. Узгенското минаре е заострена кула висока 27,5 метри, со основен пречник од 8,5 метри, сведувајќи се на 6,2 метри на врвот.
Изградена со тули, архитектурата на Узгенското минаре се состои од три особенити делови. Има долен дел во облик на октаедар висок 5 метри и среден цилиндричен заострен дел, сличен на минарето Бурана во северен Киргистан. Горниот дел со заоблени прозорци и купола е релативно неодамнешен додаток, изграден од 1923 до 1924 година.
Џими Деграсо
Џими Деграсо (Jimmy DeGrasso) е бивш тапанар на хеви метал бендот Мегадет. Со Дејв Мастејн претходно соработувал во бендот MD.45 и на негово барање се приклучил на Мегадет во 1998 година. Со нив ги издал студиските албуми Risk во 1999 и The World Needs A Hero во 2001. По распуштањето на бендот во 2002 и тој си заминал од составот. Позначаен проект по неговото заминување е членството во метал бендот Министри.
666
666 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 666 година од новата ера, 666. од првиот милениум, 66. од VII век и седма од 660-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6174 и 6175 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5416 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4426 и 4427 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1419.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 666 година се протега во 3302 и 3303, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3362 и 3363 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1209. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 45 и 46 исламска година.
Кортни Лав
Кортни Мишел Лав (моминско Харисон; родена на 9 јули 1964 година) е американска пејачка, гитаристка, текстописец и актерка. Била активна во алтернативната и гранџ музиката во 1990-тите, а нејзината кариера трае четири децении. Се прославила како главен вокал и ритам гитарист на алтернативниот рок бенд Hole, кој го основала во 1989 година. Голем публицитет стекнала со нејзиниот брак со фронтменот од Нирвана, Курт Кобејн. Во 2020 година, NME ја прогласил за една од највлијателните пејачки во алтернативната музика во последните 30 години.
1964–1982: Детство и образование
Кортни Мишел Харисон е родена на 9 јули 1964 година во Сан Франциско. Кортни Лав има кубанско, англиско, германско, ирско и велшко потекло. Од следните бракови на мајка ѝ, Лав има две помали полусестри, тројца помлади полубраќа (од кои едниот починал во детството) и еден посвоен брат.
Кортни Лав детството го поминала во Хејт-Ешбери, Сан Франциско, додека нејзините родители не се развеле во 1970. Во 1970 година, со мајка ѝ се преселила во руралната заедница Маркола, Орегон каде што мајка ѝ се премажила со учителот Френк Родригез, кој законски ја посвоил Кортни. Кортни посетувала училиште во Монтесори во Јуџин, Орегон. На деветгодишна возраст, еден психолог забележал дека покажува знаци на аутизам.
Во 1972 година, мајка ѝ се развела од Родригез, и повторно се омажила за спортскиот новинар Дејвид Менели и се преселиле во Нелсон, Нов Зеланд. Кортни се запишала на колеџот за девојки во Нелсон, но набрзо била избркана поради недолично однесување. Во 1973 година, Керол ја испратила Кортни назад во Портланд, Орегон, за да ја одгледа нејзиниот поранешен очув и други семејни пријатели. На 14-годишна возраст, Лав била уапсена за кражба во стоковна куќа во Портланд и била задржана во младинскиот поправен дом Хилкрест во Салем. Додека била во Хилкрест, почнала да слуша музика од Пети Смит, Runaways и Pretenders, кои подоцна ја инспирирале да основа свој бенд. Кон крајот на 1979 променила неколку згрижувачки семејства, по што целосно се отуѓила од нејзината мајка. Во 1980, Кортни Лав поминала два месеци во Јапонија каде што работела како топлес танчерка, но била депортирана и ѝ бил одземен пасошот. Се вратила во Портланд и почнала да работи во стриптиз клуб, каде што го зела презимето Лав (Love) за да го скрие својот идентитет; а подоцна го усвоила Лав како свое презиме. Работела чудни работи, како на пример диџеј во геј диско. Лав рекла дека ѝ недостигаат социјални вештини, но ги научила додека посетувала геј клубови и поминувала време со траветисти. Во овој период, се запишала на Државниот универзитет во Портланд, и почнала да студира англиски јазик и филозофија.
Во јули 1982 г., Кортни Лав се вратила во САД. Кон крајот на 1982 година, присуствувала на концертот на Faith No More во Сан Франциско и ги убедила членовите да ѝ дозволат да им се придружи како пејачка. Групата снимила материјал со Лав како вокал, но ја отпуштил поради тоа што бендот сакал „машка енергија“. Кортни Лав повторно почнала да работи како еротска танчерка, прво во Тајван, а потоа во Хонгконг. Според кажувањата на Лав, таа првпат користела хероин додека работела во Хонгконг, бидејќи мислела дека е кокаин. Додека сè уште била издрогирана, богат машки клиент побарал од неа да замине со него на Филипините и ѝ дал пари за да купи нова облека. Таа ги искористила парите за да купи авионска карта за САД.
1983–1987: Рани музички проекти и филм
На 19-годишна возраст, преку мајката на нејзиното тогашно момче, Кортни Лав се вработила во студиото Парамаунт како чистачка на одделот за гардероба. Потоа, се вратила во Портланд, каде што со нејзините пријатели Урсула Вер и Робин Барбур работела на краткотрајни музички проекти. По средбата со Кет Бјеланд во ноќниот клуб Сатирикон во 1984 г., заедно ја формирале групата Pagan Babies. Во јуни 1985 се преселиле во Сан Франциско каде што им се придружиле басистката Џенифер Финч и тапанарот Џенис Танака. Групата свирела на неколку хаус журки и снимила едно демо од 4 песни, а кон крајот на 1985 се распаднала. Кортни заминала за Минеаполис каде што работела како промотор на концерти а потоа се вратила во Калифорнија. Откако одлучила повеќе да се насочи на актерство, Кортни Лав се запишала на Уметничкиот институт во Сан Франциско и студирала филм кај експерименталниот режисер Џорџ Кучар, а се појавила во еден од неговите кратки филмови, Клуб Ватикан. Таа посетувала и експериментални театарски курсеви во Оукленд, каде била подучувана од Вупи Голдберг. Во 1985 година, Лав поднела снимка на аудицијата за улогата на Ненси Спунген во биографскиот филм Сид Вишос - Сид и Ненси (1986), и добила мала споредна улога. По снимањето на Сид и Ненси во Њујорк, работела на едно шоу на Тајмс Сквер и сквотирала во социјалниот центар ABC No Rio и Pyramid Club во Ист Вилиџ. Истата година, Кокс ѝ ја доделил главната улога во неговиот филм Директно во пеколот (1987), шпагети вестерн со Џо Страмер, Денис Хопер и Грејс Џонс во главните улоги, снимен во Шпанија во 1986 година. Филмот бил слабо оценет од критичарите, но го привлекол вниманието на Енди Ворхол кој ја повикал Кортни Лав да глуми во епизода од Енди Ворхоловите Петнаесет минути. Таа, исто така, се појавила на музичкото видео на Рамонс од 1988 година за „I Wanna Be Sedated“, како невеста меѓу десетиците гости на забавата.
Кортни Лав ја напуштила својата актерска кариера во 1988 година и продолжила да работи како стриптизерка во Орегон, каде што била препознаена од клиентите во еден бар во малиот град МекМинвил. Ова ја поттикнало Лав да се изолира, и се преселила во Енкориџ каде што живеела три месеци а за да ги плати сметките работела во стриптиз-клуб што го посетуваат локални рибари.
1988–1991: Почетоците на Hole
Кон крајот на 1988 година, Кортни Лав научила да свири гитара и се преселила во Лос Анџелес, каде објавила оглас во еден локален музички весник: „Сакам да основам бенд. Врз мене влијаеа Биг Блек, Соник Јут и Флитвуд Мек.“ Во 1989 година, на Лав и се придружиле гитаристот Ерик Ерландсон; басистката Лиза Робертс, нејзината соседка; и тапанарката Керолин Ру, која ја запознала на концерт на Гвар. Кортни Лав бендот го нарекла Hole по реченица од Медеја од Еврипид („Има дупка што пробива право низ мене“)  и разговор во кој нејзината мајка ѝ рекла дека не може да живее „со дупка што минува низ неа“. На 23 јули 1989 година, во Лас Вегас Лав се омажила за вокалот на Leaving Trains Џејмс Мореланд; бракот бил поништен истата година. Подоцна изјавила дека Мореланд бил травестит и дека се венчале „на шега“. По формирањето на Hole, Лав и Ерландсон имале романтична врска која траела повеќе од една година.
Во почетните фази на Hole, Лав продолжила да работи во стриптиз клубови низ Холивуд и заштедила пари за да купи опрема за бендот и комбе за турнеи, а во тоа време вежбала во холивудско студио кое ѝ го позајмиле Red Hot Chili Peppers. Hole првиот концерт го имала во ноември 1989 во рок клуб во централен Холивуд. Нивниот деби-сингл, „Retard Girl“, бил издаден во април 1990 година. Hole се појавила на насловната страница на Flipside, панк фанзин со седиште во Лос Анџелес. На почетокот од 1991 година, го издале својот втор сингл, " Dicknail ".
Првиот студиски албум на Hole, Pretty on the Inside бил објавен во септември 1991 година.
Pretty on the Inside добил генерално позитивен критички прием од инди и панк-рок критичарите и од Spin бил прогласен за еден од 20-те најдобри албуми на годината. Феминистичката наклонетост на албумот навела многумина да го означат бендот како дел од движењето riot grrrl. Бендот за да ја поддржи плочата направил турнеја за поддршка на плочата, како предгрупа на Mudhoney во Европа; и Smashing Pumpkins во Соединетите Американски Држави.
За време на турнејата, Кортни Лав накратко се забавувала со фронтменот на Smashing Pumpkins, Били Корган а потоа со фронтменот на Нирвана, Курт Кобејн. Според Лав, таа за прв пат го запознала Кобејн на концерт на Dharma Bums во Портланд,  Некаде кон крајот на 1991 година, Лав и Кобејн повторно се запознале преку Џенифер Финч, една од долгогодишните пријатели на Лав и поранешни колешки од бендот. Лав и Кобејн во 1992 година станале пар.
1992-1995: Брак со Курт Кобејн, Живеј низ ова и пробив
Првото големо медиумско појавување на Кортни Лав било во септември 1992 година кога магазинот Vanity Fair објавил статија за Курт Кобејн насловена како „Чудна Љубов“. Кобејн станал многу популарен по големиот успех на албумот од Нирвана Nevermind. Претходната година, Лав и Кобејн станале зависни од хероин; магазинот ги прикажал во лошо светло, наведувајќи дека Лав била зависна од хероин за време на бременоста. Одделот за деца и семејство од Лос Анџелес го истражувала случајот, а старателството на Френсис привремено ѝ било доделено на сестрата на Кортни Лав, Џејми. Лав тврдела дека погрешно ја цитирале и дека се откажала од хероин во текот на првиот триместар, веднаш откако открила дека е бремена. Лав подоцна рекла дека статијата имала сериозни последици за нејзиниот брак и менталната состојба на Кобејн,  наведувајќи дека тоа било фактор за неговото самоубиство две години подоцна. Во октомври 1993 година, Hole го снимила нивниот втор албум, Live Through This, во Атланта. Албумот бил објавен на 12 април 1994 година, една недела по смртта на Кобејн кој се самозастрелал во заедничкиот дом со Лав во Сиетл, додека таа била на рехабилитација во Лос Анџелес. Следните месеци, Лав ретко се појавувала во јавноста, поминувајќи го времето во нејзиниот дом со пријателите и членовите на семејството. Посмртните останки на Кобејн биле кремирани, а неговата пепел Лав ја поделила на делови; некои ги чувала во плишано мече, а некои во урна. Во јуни 1994 година, отишла во будистичкиот манастир Намгјал во Итака, Њујорк и будистичките монаси церемонијално ја благословиле неговата пепел. Друг дел бил измешан со глина и од неа биле направени спомен-скулптури. На 16 јуни 1994 г., басистката на Hole, Кристен Фаф, починала од предозирање со хероин во Сиетл. За следната турнеја на бендот, Лав ја повикала канадската басистка Мелиса Ауф дер Маур.
Live Through This имал комерцијален и критички успех,   добил платинест RIAA сертификат во април 1995 година и добил бројни критички признанија. Успехот на плочата задно со самоубиството на Кобејн на Кортни Лав и донел голем публицитет, и во 1995 година новинарката Барбара Волтерс ја ставила на списокот на 10 најфасцинантни луѓе. Истовремено, нејзиното непредвидливо однесување на сцената и разните правни проблеми за време на светската турнеја на Hole од 1994 до 1995 година ја зголемиле нејзината медиумска присутност.
Во јануари 1995 година, Лав била уапсена во Мелбурн затоа што го попречила летот на Квантас откако се скарала со стјуардеса. На 4 јули 1995 година, на фестивалот Лолапалуза во Џорџ, Вашингтон, Лав фрлила запалена цигара кон музичарката Кетлин Хана а потоа ја удрила со тупаница во лице, тврдејќи дека Хана се пошегувала на сметка на нејзината ќерка. Обвинителството ја прогласило за виновна за напад и била осудена на посетување часови за управување со гнев. Во ноември 1995 година, обвинителството го отфрлило случајот кога двајца тинејџери ја тужеле Лав за наводно удирање со тупаници за време на концерт на Hole во Орландо во март 1995 година. Подоцна Лав рекла дека малку се сеќава на 1994-1995 година, бидејќи користела големи количини хероин и рохипнол во тоа време.
1996–2002: Успех како актерка
По завршувањето на светската турнеја на Hole во 1996 година, Кортни Лав повторно почнала да се занимава со актерство, прво во мали улоги во биографскиот филм за Жан-Мишел Баскијат Баскијат и драмата Feeling Minnesota (1996), а потоа во главна улога како сопруга на Лери Флинт, Алтеа во филмот од Милош Форман од 1996 година, познат како „Народот против Лери Флинт. Кортни Лав завршила со рехабилитацијата и на инсистирање на Форман престанала да користи хероин. За нејзината изведба добила номинација на Златен глобус за најдобра актерка, и награда од Њујоршките филмски критичари за Најдобра споредна женска улога. Во овој период, Лав се појавила во рекламните кампањи за Версаче  и во пробивот на Vogue Italia. По објавувањето на Народот против Лери Флинт, таа се забавувала со нејзиниот колега Едвард Нортон, со кого останала до 1999 година
Кон крајот на 1997 година, Hole ги објавила компилациите My Body, the Hand Grenade и The First Session, на кои се наоѓал претходно снимен материјал. Во септември 1998 година, Hole го издала својот трет студиски албум, Celebrity Skin, кој се одликувал со остар моќен поп звук кој бил во спротивност со нивните претходни панк нумери. Лав рекла дека била под влијание на Нил Јанг, Флитвуд Мек и My Bloody Valentine при компонирањето на албумот. Фронтменот на Smashing Pumpkins, Били Корган, се јавува како ко-текстописец на неколку песни. <i id="mwA1M">Celebrity Skin</i> бил добро прифатен од критичарите; Ролинг Стоун го нарече „пристапен, огнен и интимен - најчесто истовремено ... обична плоча со гитара која е сѐ само не обична.“ Celebrity Skin бил на врвот на листите за „Најдобар на годината“ од Spin и The Village Voice. Биле номинирани за три Греми награди на 41-та церемонија.