cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Афера мис Стон
Први денови
Четата од безбедносни причини се движела ноќе и постојано го менувала правецот на движење за да не бидаат откриени. Вториот ден тие биле во околината на село Долна Сушица и на жените како утеха им биле подарени горски цвеќиња и претходно земената библија. Кај селото Сушица третиот ден на жените им било откриено дека се грабнати за откуп, а Чернопеев ги предупредил дека ако се обидаат да избегаат ќе ги убијаат.
Од своја страна Мис Стон истакнала дека нема да им даде повод за такво нешто меѓутоа кога дознала колкава сума на пари бараат за неа таа се исплашила, имено станувало збор за 25.000 лири односно 101.000 долари. Третата ноќ четата навлегла во Бугарија, со цел таму да се засолни сè додека не се смири состојбата во Горна Џумаја. Тие се засолниле во селата Флорош и Црвиште, а Сандански во меѓувреме заминал во Дупница на лекување но и да дознае нешто.
Таму од Никола Малешевски разбрал дека бугарската армија и жандармерија ја пребаруваат пограничната област и затоа четата се вратила во Горна Џумаја. По враќањето тие времено се сметиле во една куќа во Селиште и ги започнале првите обиди за преговори со цел да се добие откуп.
Преговори
На 4.09.1901 година во Банско, Григор Цилка и останатите ослободени ја известиле тамошната протестанска заедница, а тие пак на 5 септември телеграфски го известиле д-р Џон Хаус кој од своја страна пак за киднапирањето го известил американскиот конзул во Солун, П. Х. Лазаро, тој пак го известил американскиот конзул во Цариград, Дикенсон. Лазаро покрај известувањето за киднапирањето потенцирал дека американскиот конзулаат треба да побара од Високата порта да го плати откупот и да не испраќа војска бидејќи би можеле да настрадаат грабнатите.
Шест дена по грабнувањето на 9.09.1901 година Мис Стон била принудена да го напише првото писмо со кое требало да започнат преговорите. Споменатото писмо било диктирано од Јане Сандански и Чернопеев, а самата Мис Стон требало да одлучи до кого ќе го адресира и таа решила да го испрати до Костадин Петканчин од Банско и нејзин стар пријател.
Во писмото било наведено дека за нивното враќање се бараат 25.000 лири и дека Петканчин требало да го извести Вилјам Пит кои бил касиер во американскиот совет во Цариград. Меѓутоа Петканчин исплашен од писмото ги известил турските власти и првиот обид за започнување на преговори пропаднал. Потоа Мис Стон ја натерале да напише ново писмо сега до д-р Хаскел кој бил мисионер во Самоков.
Оваа писмо лично било однесено од Крсто Асенов во тој момент содејство дале и Ѓорче Петров и Никола Малешевски. На 28 септември д-р Хаскел во Цариград имал средба со Вилјам Пит, Еди Пенсер - времен американски претставник и Чарлс Дикинс - дотогашен генерален американски конзул во Цариград.
Вмешување на американскиот Департмент
Во киднапирањето на Мис Стон се вмешал и американскиот Департмент и почал да дава инструкции на Дикенсон и Лејшман, потенцирајќи дека Департментот нема да се занимава со киднапирањето и сета одговорност се препушта на Лејшман. Американскиот совет за пропаганда истакнал дека нама да го плати откупот затоа што со тоа би се направил опасен преседан. Од друга страна Департментот истакнал дека без дозвола на Конгресот на САД и тој нема да може да го плати откупот.
Департментот иако истакнал дека нема да се занимава со преговорите ветил содејство и помош. Тој препорачал сите дејствија во однос на преговорите да одат преку Вилјам Пит, касиерот на Американскиот мисионерски совет во Цариград. Во меѓувреме Дикенсон бил назначен за дипломатски претставник во Софија и почнал да врши притисок врз бугарската влада за фаќање на грабнувачите но Софија истакнала дека таа не може да стори ништо бидејќи киднапирањето се случило во Отоманското Царство.
Министерот за внатрешни работи Михаил Сарафов писмено го известил Дикенсон дека Бугарија нема да дозволи откупот да се изврши на нејзина територија, бидејќи со тоа би можеле да се мотивираат слични грабнувачи од Турција. Дикенсон сепак продолжил со својот притисок и предложил да спроведе сопствена истрага и поради тоа бил прогласен за непожелна личност во Бугарија.
Во меѓувреме американскиот вршител на работи во Цариград, Еди Пенсер побарал од турските власти да не се опколува и напаѓа четата и истовремено побарал од рускиот претставник Зиновјев да влијае врз Централниот комитет, а Зиновјев истакнал дека ќе стори се што може. Додека траеле овие надмудрувања рокот кој бил поставен за плаќање на откупот истекувал и затоа Дикенсон се решил на спасувачка акција. Тој на 7.10.1901 година разбрал дека четата се наоѓа во Пирин и предложил кординирана акција помеѓу турските и бугарските сили за ваќање на четата но неговиот предлог бил категорично отфрлен. Сето тоа влијаелео Дикенсон да се реши дирекно да преговара со четата.
Дикенсон како преговарач
Хаскел се обидел да преговара за пониска цена и затоа Асенов се вратил назад за консултации со четата, а Хаксел за воспоставениот контакт го известил Дикенсон кој во Самоков пристигнал на 29 октомври 1901 година. Тој три дена пред тоа добил известување од Департментот дека се собрани 66 000 долари за откупот, меѓутоа Дикенсон не успеал да се сретне со Асенов. Во Софија на 5 ноември 1901 годна во хотелот Бугарија Дикенсон имал средба со Крсто Асенов, а на 8 ноември имал средба со Христо Чернопеев додека пак на 13 ноември имал средба со двајцата. На последната средба Дикенсон понудил 10 000 лири но неговата понуда била одбиена. Дикинсон од своја страна пак поставил ултиматум дека ако парите не бидаат прифатени за една недела тие ќе бидаат вратени, а тој ќе се откаже од преговорите. Дикенсон за да биде по убедлив на 26.11.1901 година ја напуштил Софија и заминал за Цариград.
Според Ѓорче Петров:
Меѓу Дикенсон и грабнувачите не можело да дојде до согласност околу местото за предавње на окупот и ослободувањето на жените. Имено грабнувачите барале парите да се предадаат во Бугарија, а жените да се ослободаат во Отоманското Царство, додека пак Дикенон барал ослободувањето и откупот да се разменаат во исто време и место.
Комитет за преговори
Меѓутоа Дикенсон не бил единствениот преговарач. Американското дипломатското претставништво во Цариград побарало дозвола од Департментот да се ангажираат како преговарачи Вилјам Пит и Гарџиоло кои требало на грабнувачите да им понудат 66.000 долари односно 15.000 лири.
Затоа Департментот предложил да се формира комитет за преговори и за да се олесни неговата работа да се објави дека се поседуваат 66 000 долари за откупот. Доколу и тоа неуспее Департментот препорачал дека остануваат три опции:
Усложнување на киднапирањето
Јане Сандански, Христо Чернопеев и Крсто Асенов не очекувале дека сета акција ќе се усложни и дека таа ќе трае 6 месеци.
Тука како главен проблем се јавил чувањето на заложниците на безбедно место и за тоа бил задолжен Сандански. Опасности доаѓале од османлиските потери во Пирин, дејствијата на бугарските сили во пограничните делови со што престојот на бугарска територија бил оневозможен, а како дополнителна опасност претставувала врховистичката чета на Дончо Златков. Затоа четата морала постојано и брзо да се движи меѓутоа таквото движење било отежнато од фактот што станувало збор за жени, а Мис Стон тогаш имала 55 години додека пак Цилка била бремена во 5. месец што било откриено по грабнувањето.
Меѓутоа и покрај сложената ситуација четата се трудела да им обезбеди што поголеми удопства на жените. Ним им била давана најубавата храна, по можност им биле набавувани и коњи како превозно средство, а бидејќи тие биле киднапирани во летни алишта се презеле мерки за обезбедување на платно и друг материјал за шиење на облека бидејќи наближувале есента и зимата.
Двете жени изработувале облека за себе и за очекуваното бебе. Поради есента и приближувањето на зимата се појавил предлог да заминат кај Арџанското Езеро, но четата со жените одлучила да се задржат во Пирин и најчесто престојувале околу Селиште и Покровник.
Судирот со Дончо Златков
Дополнителен проблем претставувал врховистичкиот војвода Дончо Златков кој сакал да им ги одземе жените на комитите и притоа се обидел со разни дејствија да го оствари тоа. Во село Тросково, каде Јане Сандански со жените и дел од четата престојувал, дошло до престрелка со Дончо и неговите 78 четници.
Престрелката траела цела ноќ по што двете чети се повлекле од селото, Јане и жените на пат кон Лешко ги сретнале Чернопеев и Асенов кои со 50 селани доаѓале на помош. Поради овој судир со Дончо, четата повторно се упатила кон Бугарија и се сместиле во селото Црвиште. Меѓутоа поради бугарските потери тие морале повторно да се вратат во Македонија.
Новороденче
Јане Сандански решил да се засолнат во Влахи и таму да се породи Цилка. Меѓутоа движејќи се, Цилка добила породилни болки и затоа четата се сметила во село Србиново. За тој чин биле донесени две бабици кои Сандански специјално ги повикал.
Меѓутоа во Србиново дошол турски аскер и затоа четата морала да замине на третиот ден од породувањето на Цилка. Таа не можела да јава ниту да пешачи и затоа за неа бил подготвен специјален сандак и товарена на коњ стигнала во Влахи. На пат кон Влахи бебето почнало да плаче и затоа кај Христо Чернопеев и кај некој четници се јавила идејата да се убие бебето, па дури и жените за да не бидат откриени.
Меѓутоа Сандански на тоа се спротивставил со зборовите:
За зашита на грабнатите Сандански презел и кокретни мерки. Имено, при престојот во една куќа меѓу Езерец и Оштава, Сандански ја дал следната наредба:
Таквата наредба била неминовна бидејќи резултатите од преговорите биле видливи, а парите од откупот биле на дофат. Поради односот на Сандански кон грабнатите, тие потајно го нарекле Сандански добриот човек, додека пак Чернопеев лошиот човек.
Крајот на одисејата
Откако се формирал Комитетот за преговори дејноста за ослободувањето на грабнатите и предавањето на парите се забрзала. На 17.12.1901 година, Пит и Гераџиоло се упатиле кон Солун. Тие планирале да заминаат за Горноџумајско и Разлошко за да стапат во контакт со четата, а како преведувач го ангажирале мисионерот Џон Хаус.
Во Солун, тие побарале од Бугарското трговско агентство да им препорача водач кој би ги водел до Разлошко, меѓутоа бугарскиот трговски агент Атанас Шопов истакнал дека таков човек во Солун нема. Меѓутоа тие успеале преку посредник да ја испратаат информацијата дека Комитетот располага со 66.000 долари, а истата вест била пуштена и во Софија.
Одоворот за понудата, Вилјам Пит, Гарџиоло и Хаус ја чекале во Сер. Меѓутоа во овие преговори се вмешал Дикенсон и со својата дејност ги искомплицирал преговорите. Дикенсон бил изолиран по формирањето на Комитетот но не се откажал од учеството во преговорите. Затоа тој преку Тодоров, кој бил бивш ученик на Хаус, разбрал дека четата е подготвена да ја прифати пониска цена за откупот. Меѓутоа Дикенскон не добил дозвола да замине за Софија и да ги обнови преговорите.
Затоа Дикенсон се решил преку Тодоров да ја извести четата дека Комитетот е подготвен да ја плати целата сума. Не се знаее дали оваа информација стигнала до Крсто Асенов. Тој пак од своја страна го известил Тодоров дека четата ги прифаќа понудените 14.500 лири од Дикенсон, меѓутоа побарал средба со д-р Хаус во Банско за да бидаат прецизирани условите.
Во меѓувреме, Пит и Гарџиоло се согласиле откупот да биде предаден пред ослободувањето на жените и затоа телеграфски во Цариград, известиле да бидаат испратени парите за откупот.
На 20 јануари 1902 година од Цариград тргнал специјален вагон со обезбедување во кои се наоѓале парите. Американското дипломатско претставништво вршело притисок да биде прекратено движењето на турската војска во Горнаџумајско, а обезбедувањето да ги остави парите таму каде што Гарџиоло ќе побара. Кога турските власти насетиле дека парите ќе бидаат предадени на нејзина територија ја прекратиле соработката со американското претставништво, а по престигнувањето на парите во Демир Хисар дошло до засилувње на турските сили. Од Демир Хисар, Пит и Гарџиоло се упатиле кон Горнаџумајско, обезедуваќето ги оставило во Разлог, а тие заминале во Банско.
Таму тие се сметиле во протестанскиот центар, а Хаус во куќата на Иван Грнчаров. Преговарачите од 21 до 31 јануари постојано било барано да се намали военото присуство. На 31 јануари 1902, во куќата на Константин Петканчин имало средба меѓу Јане Сандански, Христо Чернопеев, Крсто Асенов и преговарачите. На оваа средба Хаус во името на владата на САД ги прифатил следните барања:
Откако биле извршени сите подготовки, 104 килограми злато биле предадени, а сѐ уште не се знае како тоа злато било пренесено во протестанскиот центар во Банско ниту каде четата го презело. На 23 февруари 1902 година грабнатите биле ослободени од Андон Ќосето во село Градошорци, во непосредна близина на Струмица.
Парите и ТМОРО
Јане Сандански, Крсто Асенов и Сава Михајлов со чета преку Разлошко и Доспат, парите ги префрлиле во Бугарија. За нивно трошење била формирана четиричлена комисија. Дел од парите добиле учесниците во акцијата, а комитетот во Горна Џумаја добил 150 лири. Tрeба да се истакне дека најголемиот дел од парите добиени од оваа афера биле потрошени во борбата против врховизмот.
Аферата Мис Стон и македонското националноослободително дело
Целата афера извршила голема афирмација на македонското револуционерно дело во меѓународната јавност и дипломатија. Тоа се случило уште првиот ден од нивното ослободување во Струмица. Во тамошната протестанска црква Мис Стон рекла:
По пристигнувањето во Солун, Мис Стон тврдела дека грабнувачите не се разбојници туку луѓе на Организацијата која имала за цел ослободување на Македонија. Исто така таа додала дека тие биле киднапирани бидејќи со својата мисионерска дејност ги одвраќале македонските луѓе од православитето и дека слична судбина би можела да ги снајде и останатите мисионери во Македонија.
Од друга пак страна Аферата Мис Стон уште во ноември 1901 година станала актуелна во печатот во САД.
Сето тоа придонело, македонското прашање да добие трајно место во американската јавност, како едно од најострите проблеми во Европа. По ослободувањето на Стон, јавноста во САД разбрала дека нејзиното киднапирање не било дело на разбојници туку:
По враќањето во САД, Стон продолжила со својата афирмација на македонското дело и станала поборник и заштитиник на идејата за Независна Македонија.
Таа тврдела дека за целиот инцидент е виновна Отоманското Царство која не го исполнила членот 23 од Берлинскиот конгрес.
Слични настапи имала и Катерина Цилка. Таа во летото 1903 година се нашла во САД, а со себе го носела и бебето Елена. Аферата Мис Стон придонела долготрајно присуство на македонското прашање во американскиот Конгрес и Департмен, а дополнително го свртела вниманието на американскиот печат кон подоцнежното Илинденското востание. На 1.01.1904 година, Мис Стон го издала следниот апел:
Список на државни водачи во 616 година
Ова е список на државни водачи во 16 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Катода
Катода — електрода преку која конвенционална струја го напушта поларизираниот електричен уред. Насоката на електричната струја е од страна на Конвенцијата наспроти насоката на електронски проток. Затоа електроните се влеваат во поларизирани електрични уреди и надвор од нив, на пример поврзани електрични кола. Ретроспективата: CCD (Cathode Current Departs).
Список на државни водачи во 616 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Катода
Електролитниот поларитет не е секогаш негативен. Иако позитивно наелектизираните катјони, се движат кон катодите (оттука и нивното име), и негативно наелектризирани анјони се движат подалеку од него, електолитниот поларитет зависи од типот на помагалото,  па дури и може да варира во зависност на начинот на работа. Во уред кој троши енергија, катодата е негативна, во уред кој произведува моќ катодата е позитивна. Електодата преку кои современите текови на друг начин (во уредот) се нарекува една анода.
Потекло на поимот
Зборот доаѓа од 1834година од грчкиот збор κάθοδος (kathodos), ‘потекло’ или ‘патот надолу’, од страна на William Whewell, кој бил консултиран од Michael Faraday во однос на некои нови имиња потребни да се заврши на хартија на наеодамна откриениот процес на електролиза. Во таа хартија Faraday објаснил дека кога електролитските ќелии се ориентирани така што електичнара струја преминува на ‘распаѓање на телото‘ (електролитот) во правец од “Исток кон Запад, или, што ќе ја зајакне оваа помош да се на меморијата, во која сонцето се чини дека се движи”, на катодата е местото каде што на сегашната остава електролит , на западната страна : "kata downwards, `odos a way ; the way which the sun sets". Употребата на “Западот” да значи “надвор” правец (всушност "надвор" → "Западот" → "зајдисонце" → 'надолу', 'од поглед' IE) може да се појави непотребно смислена. Претходно, како што е опишано во првиот референтен цитиран погоре, Фарадеј го користеле повеќе јасниот термин "exode" (на вратата каде што на сегашниот постои.) Неговите мотиви за менување на тоа да нешто што значи “Западна електрода” '(други кандидати биле" westode "," occiode "и" dysiode ") беше да се направи тоа имуни на можна подоцна промена во насока на конвенција за струја, чија точната природа не беше позната во тоа време. Референтната што тој ја користи за овој ефект била магнетна на Земјината насока, која во тоа време била да се верува дека е непроменливиот. Суштинските дефинирани негови произволни ориентацијии за мобилен како онаа во која внатрешната струја ќе се кандидира паралелно со и во иста насока како хипотетички магнетизам сегашната јамка околу локалнита линија на латитудата што ќе ја предизвикаат магнетни диполи на областа ориентирани како на Земјата. Ова го направи внатрешниот Исток кон Запад како што беше претходно споменато, но во случај на подоцнежна промена конвенција што ќе станеше Запад кон Исток, така што на Запад електрода не би биле на "излез" повеќе. Затоа "exode" ќе се претвори несоодветна, додека "Западната електрода" катодна ", што значи би останала точна во однос на непроменетите насоки на вистински феномен лежи во основата на струја, тогаш непознат, но, помисли тој, недвосмислено дефиниран од страна на магнетни референца.  Во ретроспектива на промената на името е жално, не само затоа што грчки корени сами не откриваат функција на катодата повеќе, но уште поважно, бидејќи, како што ние сега знаеме, магнетни на Земјата областа насока на која што "катодна" термин се заснова е предмет да пресврти со оглед на сегашната насока на конвенција за кој се заснова на "exode" термин нема причина да се промени во иднина.
Од подоцна откривањето на електрони, за полесно да се запамети, и повеќе трајно технички точни (иако историски лажни), етимологијата е сугерирано:катода, од грчкиот kathodos ", патот надолу ',' начинот на кој (долу) во клетката (или друг уред) за електрони
Протокот на електрони
На протокот на електрони е секогаш од аноди да катодата надвор од ќелијата или уред, без оглед на мобилен или уред видот и начинот на работа, со исклучок на диоди каде што електрода секогаш претпоставува сегашните текови во насока нанапред (што на стрелката е симбол ), односно електроните во спротивната насока, дури и кога диодите се обратно-спроведува или случајно (дефект на еден нормален диоди) или од страна на дизајнот (дефект на диоди Ценеров, фото-тековни на photodiode или сончеви ќелии). Хемија на катодите Во хемијата, катодата е електрода од една  електрохемиска ќелија на која се јавува намалување; корисна е ретроспективата која е  AnOx RedCat ( оксидација на Анода = Намалување на катодата). На Катодата може да биде негативен пример кога на ќелијата е електролитска(каде што на електичната енергија се предвидени за ќелии во кои се распаќаат хемиските соединенија), или позитивно како кога ќелијата е галванска (каде што хемиските реакции се користат за генерирање на електричната енергија ). Катодата снабдува електроните на позитивно наелектризираните катјони кои тече до електролитата (дури ако ќелијата е галванска, односно, кога на катодата е позитивно и затоа се очекува да се одвратат позитивно наелектризираните катјони, тоа се должи на катодниот потенцијал во однос на електролитското решение да се биде различен за аноден и катоден метал / електролитски системи во галванската ќелија). На катодната струја, во електрохемијата, е протокот на електрони од катодниот интерфејс на видови во решение. На анодата струјата е протокот на електрони во анода од видови во решение.
Галванска ќелија
Во галванската ќелија, на катодата е местото каде што позитивниот пол е поврзан за да се овозможи  коло за да се заврши: како анода на галванската ќелија да ги исклучи електроните, тие се враќаат од колото во ќелијата преку катодата. Галванизациска метална катода Кога металните јони се намалуваат од јонските решенија, тие формираат чиста метална површина на катодата.Предметите да бидат обложени со чист метал се во прилог и да станат дел од катодата во електролитско решение.
Електронска и физичка катода
По физика или електроника, катодата е електрода која ги емитува електроните во уредот.
Вакуум цевки
Во вакуумските цевки или електронските вакуум системи, катодата емитира слободни електрони. Електроните се извлечени од метал електроди или со загревање на електродата предизвикуваќи “thermionic” емисија или со примена на силно електрично поле и предизвикување на електронската емисија. Електроните исто така, можат да емитираат од електродите на одредени метали кога светлината на честотата е поголема од прагот честотата паѓа на неа. Овој ефект се нарекува фотоелектрична мисија.
Македонско грбословно друштво
Македонското грбословно друштво (МГД) — единствено стручно тело од областа на хералдиката, вексилологијата, генеалогијата, фалеристиката, шивалристиката и нобиларни прашања во Македонија. Здружението било основано на 15 јули 2018 година во Скопје. Друштвото е духовен наследник и ги продолжува активностите на Македонското хералдичко здружение.
Македонско хералдичко здружение
Во текот на 2000 година, била пуштена мрежната страница наречена „Хералдика во Македонија” од Јован Јоновски, која објавувала грбови и исечоци од книгата на Матковски, на англиски и македонски јазик. Страницата набргу била надополнувана со грбови кои се користат во Македонија и тоа, територијални, корпоративни и лични. Страницата започнала да објавува и информации за историската, теориската и хералдиката воопшто. Околу мрежната страницата биле собрани група заинтересирани, и летото 2003 година било основано Македонското хералдичко здружение кое работело до 2018 година.
Грбовни службеници
Македонското грбословно друштво има пет грбовни службеници: Три хералди и два персеванти
Главен хералд
Главен хералд е грбовен службеник, функција поврзана со позицијата на претседателот на Македонско грбословно друштво(МГД). Главниот хералд како грб на позиција го користи средниот грб на МГД, а како банер на позиција го користи банерот на МГД.
Службеници: д-р Јован Јоновски
Вардарски хералд
Вардарски хералд е грбовен службеник, функција поврзана со позицијата на потпретседателот на Македонско грбословно друштво(МГД). Вардарскиот хералд има грб на позиција како и банер на позиција.
Блазон на грбот на Хералд Вардарски: на црвено, шест брановидни ремена, сини, сребрен хипокамп, со канџи, јазик, грива и перка, сите златни. Над штитот хералдска круна. Зад штитот вкрстени две хералдски палки.
Службеници: д-р Иван Нацевски
Еригонски хералд
Еригонски хералд е грбовен службеник, функција поврзана со позицијата на секретарот на Македонско грбословно друштво (МГД). Еригонскиот хералд има грб на позиција како и банер на позиција.
Блазон на грбот на Хералд Еригонски: на пурпурно, винова лоза со плод, сето златно, во основа два брановидни ремена, сребрени. Над штитот хералдска круна. Зад штитот вкрстени две хералдски палки.
Службеници: д-р Павле Арсоски
Персевант Брегалнички
Блазон на грбот на Персевант Бегалнички: сино, на брег тврдина со три кули, сето сребрено, во основа два брановиднни ремени, сини. Над секоја кула по една осумкрака ѕвезда, златна. Над штитот персевантска круна. Зад штитот вкрстени две персевантски палки.
Персевант Пчински
Персевант Пчински е грбовен службеник, функција на Македонско грбословно друштво(МГД). Персевантот Пчински има грб на позиција како и банер на позиција.
Блазон на грбот на Персевант Пчински: расечен на сино и црвено, два брановидни ремена, обратно обоени, врз сè искорнато дабово дрво, сребрено. Над штитот персевантска круна. Зад штитот вкрстени две персевантски палки.
Службеници: Слободна позиција
Цели
Целите на здружението се:
Активности во Македонија
Македонското грбословно друштво ги продолжува следните активности:
Меѓународни активности
Македонското грбословно друштво е полноправен член на Меѓународната конфедерација за генеологија и хералдика (CIGH) од 29. Меѓународен конгрес на генеолошки и хералдички науки во Штутгарт, Германија, одржан во септември 2010 година.
Соработка има и со Српското хералдичко друштво „Бели орао“.
„Македонски хералд“
Македонското грбословно друштво го издава научното списание „Македонски хералд“ од број 11 (2018,) во кое се објавуваат рецензирани статии поврзани со Македонија но и со регионот. Македонски хералд излегува двапати годишно, со меѓународен уредувачки одбор, со рецензирани статии. Претходно, Македонски хералд е издаван од Македонското хералдичко здружение (2005-2016). Главен уредмик во целиот период е д-р Јован Јоновски
Карпеста ластовичка
Карпестата ластовичка (Ptyonoprogne rupestris) е мала врапчевидна птица. Се размножува на планините во јужна Европа, северозападна Африка и јужна Азија. Ја има и во Македонија.
Распространетост и живеалиште
Карпестата ластовичка се размножува на планините во Пиринејскиот Полуостров, од северозападна Африка па сè до јужна Европа, Персискиот Залив и Хималаите и во југозападна и североисточна Кина.
Исхрана
Оваа ластовичка се храни најчесто со инсекти кои ги фаќа во лет, иако понекогаш јаде и инсекти од камења, земја или вода. За разлика од другите видови овој вид се храни во близина на нивното место за размножување.
NGC 6946
NGC 6946 (Огномет) — спирална галаксија во соѕвездието Лебед, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6946 се споменува и како UGC 11597, MCG 10-29-6, CGCG 304-6, Arp 29, IRAS 20338+5958.
Откривање
Телото е откриено на 9 септември 1798 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6946 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 6946 има привидни димензии од 11,5' х 9,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 34 м 52,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +60° 9' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 6946 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65001. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 56; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4246. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 598.
JAL to Tokyo
Надворешни врски
JAL to Tokyo
Список на државни водачи во 1383 година
Ова е список на државни водачи во 383 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Муса Али
Муса Али (арапски: موسى علي) — стратовулкан од 2021 метри (6,631 стапки), кој се наоѓа на тромеѓата во Етиопија, Еритреја и Џибути. Вулканот е највисока точка во Џибути. Самиот врв на вулканот е скратен со купа, која содржи риолитички куполи од лава и лавини текови. Последната позната ерупција се случила пред ерата на Холоценот.
Муса Али се наоѓа во тромеѓата на регионот Таџура во Џибути, јужниот дел на Црвено Море во Еритреја и регионот Афар во Етиопија.
Географија
Планината има два посебни врвови, повисокиот е јужниот со надморска височина од 2.021 метри. Северниот врв во Етиопија има височина од 1.871 метри. Двата врвови се одделени со голема купа, околу 1 километар и длабочина од 1514 метри. Муса Али, во северниот дел на регионот на Голема Раседна Долина, ја има Еритреја на северниот дел, Етиопија на запад, и Џибути на исток и југ. Џибутискиот град Дора е 36 километри јужно, етиопскиот вулкан Манда-Инакир е 22 километри југозападно, а патот од етиопскиот град Манда до еритрејското пристаниште Асаб е 19 километри северозападно.
Диви животни и флора
Планината е дом на изобилство диви животни, бујна вегетација, цветни грмушки, дрвја и разни растенија.
Историја
Двете секти од народот Афари живеат во оваа област. Позицијата на Али Муса како тромеѓа меѓу Етиопија, Еритреја и Џибути не е резултат на договорот помеѓу трите земји. Во декември 1948 британската администрација Еритреја одбила да присуствува на состанокот со другите две партии за да ја утврди точната локација на нивните тромеѓи, поставена во договорот од 1908. Британската администрација на Еритреја завршила во 1952 година, а со зголемувањето на етиопската администрација во текот на следната деценија, и инкорпорирање во Етиопија од 1962 до 1993 година, границата била внатрешна, а не интернационална. Во 2002 година, Комисијата за граници на Еритреја и Етиопија ја воспоставиле тројната точка на врвот на Муса Али. Етиопија притиснала за тоа да биде подалеку на исток, близу до Дадато во Џибути.
Клима
Температурата на Муса Али обично се движи од 7 °C до 19 °C во декември и јануари и 14 °C до 29 °C од јуни до септември. Времето на планината може да биде многу непредвидливо.
Турпија
Турпија или еге — рачна алатка со назабена површина што служи за обработка на дрвени, на метални и на слични површини со која се симнува горниот слој од површината. Турпијата се состои од челична шипка чија површина е избраздена со остри запци, обично поставена на дршка. Се користи за гланцање или сечење на материјал со стружење.
Поделба според намената
Турпиите се изработуваат, во зависност од намената, од стандардни до многу тврди челици. Mоже да се поделат на повеќе начини, а основната поделба им е според намената. Исто така се делат според нивниот облик, како и на рачни и машински.
Турпии за обработка на дрво
Овие турпии се изработуваат од стандарден челик.
Турпии за обработка на метал
Овие турпии се изработуваат од тврд челик.
Поделба според обликот
Турпиите според нивниот облик се делат на:
Правоаголни
Рамната турпија има правоаголен пресек со висина отприлика од нејзината ширина. Само површините на ширините имаат запци.
Полукружни
Пресекот на полукружната турпија е полукруг. И двете нејзини страни, рамната и полукружната, се назабени.
Кружни
Пресекот на кружната турпија е круг кој се намалува одејќи од дршката кон врвот.
Триаголни
Пресекот на триаголната турпија е триаголник. Се користи на пример за острење пили.
Архитект
Архитект е личност којашто се занимава со планирање, проектирање и надгледување при изградба на објекти, архитектонски композиции и комплекси, кои ги задоволуваат социјално- животните и идејно- уметничките потреби и барања на едно општество. Занимавање со архитектура значи обезбедување услуги поврзани со проектирање и изградба на објекти и просторот околу нив. Поимот архитект има старогрчко потекло, потекнува од зборот arkhitekton (arkhi-, главен и tekton, градител)
Професионално, архитектонските одлуки влијаат на животот на луѓето и јавната безбедност, поради што е потребно архитектите да поминат соодветно високо образование за да стекнат со соодветно овластување за проектирање на различни категории на објекти. Условите за добивање на овластувањето се разликува во различни земји согласно нивната легислатива.
Термините „архитект“ и „архитектура“ исто така се користат и во дисциплините пределна архитектура, бродоградителска архитектура, а често и во информациските технологии.
Vanilla Monkey
„Vanilla Monkey“ е сингл на групата Underworld издаден во 2006 година.
Надворешни врски
Vanilla Monkey
Живко Љотиќ
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Основно училиште завршил во селото. Во Шеснаесеттата македонска ударна бригада стапил во септември 1944 година. Во состав на истата водел огорчени борби против балистичките банди во Скопска Црна Гора и против Германците во Качаничката Клисура. По ослободувањето на Македонија со Бригадата заминал на Косово, каде биле разоружани балистичките банди. Кога Бригадата заминала во Гниланско, учествувал во повеќе акции за ликвидирање на тамошните балистички банди. Во една таква борба кон крајот на 1944 година, храбро загинал кај местото Огошт, кај Гнилане. Посмртните останки му биле пренесени и погребани во родното село Горњане.
Чифлиг
Чифлиг (поретко и како чифлик; çiftlik; çiflig, τσιφλίκι) — турски поим за означување на систем за управување со земјата во Отоманското Царство. Пред чифлишкиот систем, во империјата се користел тимарскиот систем. Со почетокот на распадот на империјата, силните воени офицери започнале да бараат земјиштето кои им било доверено на управување од султанот да премине во рацете на нивните синови. Овој систем траел од XVI век па сè до распадот на Отоманското Царство во 1919 година.
Историја
Во Отоманското Царство пред чифлишкиот систем на управување со териториите во примена бил тимарскиот систем, кој овозможувал времено владеење со освоените територии и прибирање на даноците од поданиците и приходите од обработливото и необработливото земјиште за сметка на отоманската држава, што претставувало награда на заслужните офицери во армијата. Ако офицерот починал или се откажал од служба тогаш земјиштето се враќало назад во посед на султанот со цел да се распредели на друго лице. Тимарскоиот систем се применувал од XIV до XVI век. Во 1528 година повеќе од 87% од земјиштето официјално му припаѓало на султанот, остатокот бил во посед на разни религиозни организации. Меѓутоа овој систем функционирал сè додека се освојувале нови територии како напредувала отоманската армија во освојувањето. Кога освојувањата запреле во Европа и кога империјата почнала да губи територии, тимарскот систем доживеал колапс.
Претходно, во тимарскиот систем, поданиците живееле во релативно либерален систем. Во чифлишкиот систем, поданиците биле обични слуги, исполичари, морале да слугуваат многу денови кај чифлигџиите и голем процент од приносите на нивните имоти биле одземани. Тоа довело до миграција на поданиците надвор од контрола на чифлигџијата или високо во планините каде што чифлигџиите немале голема контрола и авторитет. Новиот опресивен систем довел и до зголемена поддршка на националните востанија против отоманското ропство на повеќе места на Балканот.
Љубушки
Љубушки (босански, српски, хрватски: Ljubuški) — град и општина во Босна и Херцеговина. Таа се наоѓа во Канцеларијата на Западнохерцеговскиот кантон, единица на Федерацијата на Босна и ХерцеговинаЗападнохерцеговски кантон.
Бошко Маневски
Бошко Лаврентиев Маневски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Македонија стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која заминал по планинските терени на Косово во борба против балистичките банди. По успешното извршување на овие борбени задачи заминал за Срем, каде со успех завршил воено-политичка настава. Бил учесник во големиот пробив на Сремскиот фронт, а потем во борбите за ослободување на Хрватска. При ослободувањето на Антуновац, храбро загинал, во пролетта 1945 година.
Пополе
<mapframe text="Карта на населените места во Пополието" latitude="40.536764" longitude="21.353302" zoom="11" width="378" height="356" align="right" />
Леонид Канторович
Животопис
Канторович е роден на 19 јануари 1912 година во семејство на руски Евреи. Неговиот татко бил доктор во Санкт Петербург. Во 1926 година, на возраст од четиринаесет години, ги започнал неговите студии на Ленинградскиот државен универзитет. Дипломирал на математичкиот факултет во 1930 година и се запишал на постдипломски студии. ВО 1934 година на возраст од 22 години станал редовен професор.
Пополе
Пополе или Пополие (Πόπολη, Пополи) — историско-географска област во Егејска Македонија, денес во Грција. Ги опфаќа селата на север и исток од Костурското Езеро, меѓу планините Вич од север и Горенска Планина (продолжение на Сињак) од југ.
Леонид Канторович
Животопис
Подоцна, Канторович работел за советската влада. Добил задача да го оптимизира производството со шперплочи. Излегол со (1939 г.) математичката техника, денес позната како линеарно програмирање, неколку години пред да биде напреднато од Џорџ Данциг. Издал неколку книги како „Математичкиот метод во планирање на производството и организација“ и „Најдобрите употреби на економските ресурси“. За неговата работа, Канторович ја добил Сталиновата награда во 1949 година.
Пополе
Историја
Познато е дека во втората половина на XIII век областа Пополија имала статус на катепанат, по раситнувањето на оваа некогаш крупна управна единица на византиската држава под власта на династијата Палеолози.
Леонид Канторович
Животопис
За овој подвиг и храброст, Канторович го добил орденот на Татковинската војна и му бил доделен медалот „За одбрана на Ленинград“.
Пополе
Населени места
Во Пополието влегуваат 22 населени места во Костурско, од кои денес 20 се во општината Костур, а 2 во општината Рупишта. Понекогаш во областа се вбројува и селото Мокрени од општината Суровичево, Леринско.
Леонид Канторович
Животопис
Нобеловата награда за економија, која ја делел со Тјалинг Копманс, му била дадена „за неговите придонеси во теоријата за оптимална алокација на ресурсите“.
Математика
Во математичката анализа, Канторович имал важни резултати во функционалната анализа, теоријата за претпоставки и теоријата на управување.
Особено, Канторович формулирал основни резултати во теоријата на нормирана векторска решетка, која е наречена „К-простор“ во негова чест.
Канторович покажал дека функционалната анализа може да биде користена во анализа на итеративните методи, набљудувајќи ги нееднаквостите на Канторович на конвергичната стапка на градиентниот метод и на Њутновиот метод.
Список на државни водачи во 617 година
Ова е список на државни водачи во 17 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 640
IC 640 — галаксија во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 6 декември 1893 година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 640 е од видот EN. IC 640 има само една позната привидна димензија, која изнесува 135'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 40 м 0 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 0' 0".
Други поделби
Проучување на IC 640 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Оклахома Сити
Оклахома Сити (Oklahoma City) е главниот град на американската држава Оклахома. Овој град според статистиките во 2006 година, има 547 274 жители, што го прави најголем град во Оклахома, и 31-ти град по број на жители во САД.
Блатна тринга
Блатната тринга е мала крајбрежна птица од семејството на мочварките, родот на трингите , која се размножува на отворени тревнати површини, во степите и тајгите од источна Европа до централна Азија. Се среќава и во Македонија.
Опис
Блатната тринга е птица преселница, повеќето од нив зимуваат во Африка и Индија, а помалку во југоисточна Азија и Австралија. Претпочитаат слатководни езера и мочуришта и може да се видат сами или во помали јата. Се хранат со инсекти кои ги наоѓаат во калта или со други мали безрбетници. Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици се однесува и на блатната тринга.
NGC 6947
NGC 6947 — спирална галаксија во соѕвездието Микроскоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6947 се споменува и како ESO 401-3, MCG -5-48-28, AM 2038-323.
Откривање
Објектот е откриен на 28 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6947 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 6947 има привидни димензии од 1,6' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 41 м 15 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 29' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 6947 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65193. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 381; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7460. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Понижени и навредени
Понижени и навредени (руски:  Униженные и оскорблённые ) — роман на рускиот писател Фјодор Михајлович Достоевски, првпат бил објавен во 1861 година.