cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Политички протести во Тајланд (2010)
Протестите главно се насочени кон премиерот на земјата, Абхисит Веџаџива. Во текот на 2009 година, тој на неколкупати бил цел на воен удар од страна на опозицијата. Обединетиот фронт за демократија без диктатура објавил дека на 14 март ќе организира антивладини протести и дека ќе побара да се одржат нови избори во земјата. Во пресред на протестите, од страна на Веџаџива биле преземени големи безбедносни мерки. На 14 март започнале протестите на опозицијата, кои биле главно мирни. Протестите продолжиле неколку недели. Во текот на демострациите експлодирале неколку бомби, но во инцидентите немало повредени. Тензиите се зголемиле рапидно кон почетокот на април 2010 година. На 8 април 2010 година била прогласена вонредна состојба во земјата. По само два дена, протестите се претвориле во насилство кога демонстрантите одговориле на владините трупи кои со солзавец се обиделе да ја растргнат толпата. Така биле убиени 19 лица, а најмалку 800 биле повредени.
На 10 април 2010 година, демонстрантите успеале да заземат една сателитска телевизија. Истиот ден избувнале големи немири и пресметки помеѓу двете групи. Тајландските војници испукале гумени куршуми во толпата поддржувачи на опозицијата при кое биле повредени околу 170 луѓе. Во текот на денот, девет лица загинале, а 521 биле ранети. Во следните неколку денови биле убиени уште 13 лица, со кое вкупниот број на загинати се изкачил на 24 мртви и околу 800 повредени.
Отомански архиви
Отоманските архиви — збирка на историски извори поврзани со Отоманското Царство и вкупно 39 нации чии територии биле дел од оваа царство, вклучувајќи и 19 нации на Блискиот Исток, 11 во ЕУ и Балканот, три на Кавказот, две во Средна Азија, Кипар, како и Палестина и Турција. Главната збирка, Башбаканлик Османли Аршивлери (турски: Başbakanlık Osmanlı Arşivleri) се наоѓа во во Истанбул, во Отоманскиот архив како дел од Централниот државен архив на Турција
По повеќе од еден век во центарот на стариот град, отоманската државна архива била преместена во 2013 година во Кагитане, Истанбул.
Историја
Сегашната колекција содржи неколку документи од најраниот период до владеењето на султанот Сулејман во 16 век. Организацијата на овие записи како модерна архива започнало во 1847 година со основањето на Хазине-еврак. Оригиналната зграда се наоѓала кај канцелариите на Големиот везир во Ѓулхан и содржи неколку главни документи: евиденција на Султанскиот совет (Divan-i Hümayun) и евиденција на работата на големиот визир (Bab-i Ali), како и евиденцијата на финансиските одделенија (Малие) и катастарски истражувања (tapu tahrir defteri). Мустафа Решид-паша наредил изградба на нова просторија во 1846 година, и истата била завршена од страна на архитект Гаспаре Т. Фосати во 1848 година. Бил формиран и оддел, наречен „Надзор на Трезорот на документи“ а Мухсин Ефенди станал првиот надзорник.
Со формирањето на Републиката, Хазине-еврак се трансформирала во Башвекалет Аршив Умум Мудурлугу и на крајот Башбаканлик Аршив Генел Мудуруглу. За време на овој период, во збирките биле додадени евиденции за различни османлиски оддели и административни власти од 19 век.
Паралелно со овие промени и дополнувања, турските научници ги презеле првите чекори за класификација и каталогирање на разни колекции. Овие рани напори довеле до создавање на голем број на класифицирани збирки (tasnif) кои сè уште се наведуваат според името на научниот работник кој го создал каталогот. Денес работата на каталогизирање на огромната колекција продолжува.
По повеќе од еден век во центарот на стариот град, отоманската архива била преместена во 2013 година во Кагитане, Истанбул.
Архивите и Ерменскиот геноцид
Османлиските архиви не само што содржат информации за османлиската династија и османлиската држава, туку и за секоја нација која има дел од овие ресурси. Иако сметаат дека се отворени за сите истражувачи, научниците се пожалиле на тоа дека им бил спречен пристап до преглед на документи поради природата на нивната тема за истражување. Сепак, многу од истражувачите на Ерменскиот геноцид, ја користеле архивата во Истанбул, наведувајќи ги истражувањата во нивните книги, иако тие тврделе дека се соочиле со препреки за време на нивниот пристап.
Алкен
Алкени' (олефини) — јаглеводороди во чии молекули, покрај единечни врски, се содржи и една двојна врска меѓу два јаглеродни атоми. Според ова, најпростиот алкен (етен или етилен) содржи два јаглеродни атоми. Формулата на етенот е C2H4. Алкените се незаситени јаглеводороди.
За да се сврзат два јаглеродни атоми со двојна врска, тие мора да се sp2 хибридизирани. Овие јаглеродни атоми се сврзуваат меѓусебно со по една од sp2 хибридните орбитали, а со останатите две се сврзуваат со водородните атоми, притоа градејќи σ-врски. Бидејќи sp2 хибридните орбитали лежат во една рамнина, јаглеродните и водородните атоми сврзани за нив лежат исто така во една рамнина. Со бочно (странично) препокривање на нехибридизираните p орбитали од јаглеродните атоми се образува π-врска.
Алкените со поголем број на јаглеродни атоми имаат иста градба во делот од молекулата каде е присутна двојната врска, а останатиот дел од јаглеродната низа се состои од тетраедарски (sp3) хибридизирани јаглеродни атоми.
Хомологија на алкените
Алкените градат хомолошка низа. Како резултат на присуството на една двојна врска во молекулите на алкените, бројот на водородните атоми ќе биде за два помал од нивниот број во соодветниот алкан. Општата молекулска формула на алкенската хомолошка низа е CnH2n, каде n = 2, 3, 4 итн.
Номенклатура на алкените според МСЧПХ
Постојат неколку важни правила дадени од МСЧПХ (IUPAC) за тоа како да се именуваат алкените:
Структурна изомерија
Структурната изомерија (скелетна или изомерија на низата) кај алкените започнува од четвртиот член на хомолошката низа, односно од бутенот (C4H8). Кај него поради изомеријата на низата се можни два структурни изомери, и тоа: бут-1-ен и 2-метилпропен. Положбената, пак, изомерија кај алкените се должи на можноста двојната врска да се најде на различни места во јаглеродната низа. Според тоа, има три структурни изомери на бутенот.
Геометриска (цис-транс) изомерија
Геометриската изомерија кај алкените зависи само од тоа како се просторно (геометриски) распределени алкил групите сврзани со јаглеродните атоми од двојната врска. Ако за еден од јаглеродните атоми од двојната врска се сврзани исти атоми или атомски групи, тогаш не е можна геометриска изомерија.
Доколку истородните атоми или атомски групи сврзани на различните C - атоми од двојната врска во просторот се распределени од иста страна на рамнината која е нормална на рамнината во која лежи молекулата и двојната врска, станува збор за цисизомер. Ако, пак, тие се наоѓаат на различни страни од неа, тоа е трансизомер.
Дордоња (река)
Името на реката доаѓа од латинскиот назив „Дураниј“ (Durānius), кој пак е изведен од преткелтскиот корен дур-, дор-.
Географија
Течението на реката почнува од падините на планината Пиј де Санси (1.885 м) во Оверњ, откако ќе се спојат два потока над гратчето Мон Дор: Дор (') и Доњ ('), и така реката го добива името како кованица од нивните имиња. Реката тече на во западен правец во должина од 500 км низ областите Лимузен и Перигор пред да се влее во естуарот Жиронда, кој го дели со Гарона во северниот дел на градот Бордо.
Природа
Реката Дордоња е една од малкуте во светот што добиваат приливен бран од морето.
Под Аржента и околу Болие на Дордоња, долината се шири плодни полиња, пасишта и овоштарници. Населените места се привлечни за туристи поради нивната историја и архитектура, а кејовите се полни со ресторани, кафетерии и барови. Во Перигор, долината е уште поширока и опфаќа едно од главните гастрономски во земјата со лозја и винарии, живинарски фарми и шумовити предели богати со тартуфи.
Туристичката сезона во Долината на Дордоња трае од јуни до септември, а ударни месеци се јули и август
Течение
Реката тече низ следниве населени места:
Притоки
Главни притоки на Дордоња се:
Византиски градини
Византија несомнено зазема важно место во историјата на градинарството. Градот, кој подоцна станал Истанбул, бил престолнината на Источното Римско Царство кое траело илјада години по падот на Западното Римско Царство. Меѓутоа византиските градини биле главно уништени од страна на Турците во нивните походи од XV век.
Византиските градини главно биле засновани на римските принципи на нагласување на мозаици и типични класични принципи како порамнување на дрвата во низи, поставување на мали градби како фонтани и олтари, кои со време станувале с посложени и побогати. Меѓутоа византиските градини развиле свој посебен стил, кој влечел инспирација од ориенталните, и особено исламските градини (Близок Исток и северна Африка). Донекаде видливи се и маварски влијанија, особено кај дизајнот на фонтаните, но наоѓаме и дека персиските градини извршиле забележително влијание, нагласувајќи ја нивната заденичката одлика со византиската култура - употребата на спротивставени бои.
За византиските градини не се знае речиси ништо друго, и за нив се спомнува многу малку во историјата, а тогашни книги денес не постојат. Византијците, како и нивните грчко-римски претходници, ѝ придавале големо значење на естетиката, но низ целата грчко-римска историја градината никогаш не заземала место на престиж во нивните култури за разлика од културите на истокот - грчко-римските градини влечеле корени од практичното одгледување на градинарски култури како маслиново дрво.
Св. Варвара (Рамне)
'''Св. Варвара''' — археолошко наоѓалиште во охридското село Рамне. Наоѓалиштето претставува средновековна црква и некропола. Западно од селото, во бавчите на едно семејство, кои се наоѓаат во Рамненско Поле, биле откриени темели од стара црква и околу неа гробови.
Јордан Поп Јорданов (академик)
за други значења видете Јордан Поп Јорданов (појаснување)
Јордан Поп - Јорданов (р. 23 ноември 1925 во Велико Градиште) e македонски и светски познат јадрен физичар, редовен професор на Електротехничкиот факултет во Белград, во пензија на отсекот за енергетика и електротехнички науки, филозоф, енергетичар. Бил претседател на МАНУ во периодот од 1984 до 1991 година. Како учесник во НОБ е носител на Партизанска споменица 1941. Бил и првак на Македонија во тенис во 1950. За дописен член на МАНУ е избран на 25.12.1969, а за редовен член на 26.12.1974 година.
Образование и научни истражувања
Гимназија завршил во Штип, дипломирал филозофија во Скопје (1956) и електротехника во Белград (1960). Докторирал на отсекот за техничка физика на ЕТФ во Белград (1964). Бил визитинг-професор на неколку универзитети во Европа и Америка. Истражувал во повеќе области: физика на неутрони и реaкторска физика, енергетика и обновливи извори, фотоволтаичен ефект, расејување на честички, состојба на природната околина и климатските промени, организација на науката, когнитивните процеси од филозофски и феноменолошки апсект, здравствени ризици од електроцентрали, моделирање на процесите на мозочните клетки и др. Главните научни придонеси се однесуваат на јадрената техника („метод на Поп-Јорданов“ во реакторска неутроника); електроенергетика (мултидизмензионална интерпретација на околински ризици); одржлив развој (негентропски концепт и ментални индикатори); невронаука (квантни ментални спектри) и филозофија на природните науки (интерпретација на микрочестичен дуализам).
Работна и научна кариера
Бил претседател на Научниот совет на Институтот за јадрени науки во Винча (1969-1970) во време кога тој институт бил најафирмиран научен центар во Југоисточна Европа, како и декан на Електротехничкиот факултет во Белград (1977-1979). Во два мандата бил претседател на МАНУ (1984-1991). Од 1993 раководел со Истражувачкиот центар за енергетика, информатика и материјали при МАНУ, кој се развил во меѓународно афирмиран „центар на одличност“. Член е на 5 странски академии и тоа: од 1981 година е член на Њујоршката академија на науките, од 1988 е член на Меѓународната академија на науките, од 1992 е член на Европската академија на науките и уметностите во Салцбург, од 1998 година е член на Средоземната академија од Неапол, a од 2005 година е член на Светската академија за уметност и наука, како и на Светската иновациона фондација. Реализирал голем број проекти, од кои преку 20 имале меѓународен карактер. На редовни и постдипломски студии на ЕТФ во Белград држел настава по атомска и статистичка физика, енергетска микрофизика и квантна електродинамика. На истиот факултет основал и постдипломска насока за сончева енергија, прва во Југославија од оваа проблематика. Предавал и на постдипломски студии на ПМФ и Филозофскиот факултет и во центарот за мултидисциплинарнистудии на Белградскиот универзитет, како и на ЕТФ во Скопје. Автор е на универзитетските учебници „Нерамнотежна статистичка физика“ (1981) и „Квантна електродинамика“ (1983) како и на неколку книги во земјата и странство. Објавил околу 300 научни трудови од кои две третини во меѓународни списанија и монографии. Неговите резултати се користени во многу странски статии, монографии и докторски дисертации. Учествувал на меѓународни научни собири во дваесетина земји на Европа, Америка и Азија, најчесто како поканет експерт. Бил рецензент на меѓународни научни списанија и референт за избор на професори на универзитети во Европа и Америка. Автор е на над 200 публикации во полето на неутронската и реакторската физика, електричното инженерство, мозочниот електрицитет и филозофијата на науката. Покрај македонската, членува уште во пет странски академии на науки. Меѓу другото, во светот е познат по својата „Поп-Јорданова метода“ од областа на реакторската физика, објавена во престижното издание на Обединетите нации пред половина век.
Награди и признанија
Добитник е на повеќе награди, меѓу кои: Годишна награда на Институтот во Винча за поединечно научно остварување (1964); Јубилејна награда на Институтот во Винча за развој на научната област (1968); награда на ВРЕН-УНЕСКО за најдобар труд на Светскиот конгрес по обновлива енергија во Денвер (1996); награда на Светската иновациона фонсација „За извонреден придонес за науката и човештвото“ (2003) и др.
The Mechanix
Mechanix е песна на Мегадет од нивниот прв студиски албум Killing Is My Business... And Business Is Good!. Песната е напишана од страна на Дејв Мастејн, додека тој сѐ уште бил член на Металика. Многу контроверзи и нејаснотии се поврзани со авторските права врз песнава, за која и двата бенда тврдат дека е нивна. Првата снимена верзија се нашла на демото No Life 'Til Leather на Металика, а оттогаш се објавени четири различни верзии на истата композиција.
Познатите четири верзии се:
Верзијата на Металика
По заминувањето на Дејв Мастејн, преостанатите членови на Металика комплетно ја модифицирале песната. Вметнале акустичен мост помеѓу двете строфи, а Џејмс Хетфилд напишал и нов текст. Под името „The Four Horsemen“, песната била вклучена на албумот Kill 'Em All како втора нумера, и покрај барањето на Мастејн да ја изостават. Сепак, му бил признат авторскиот придонес на Мастејн во создавањето на композицијата. Во оваа верзија, текстот говорел за Четворицата јавачи на Апокалипсата, а песната набргу станала омилена помеѓу обожавателите на Металика. Името на песната е воедно и еден од прекарите на бендот.
Според некои толкувања, песната обработува библиски мотиви, додека според други, Металика самите себеси се нарекуваат со името The Four Horsemen. Песната на Металика не била објавена како сингл, но може дигитално да се симне од iTunes. Била изведувана на многу концерти, од кои најзапаметен ќе биде перфомансот во Сиетл, 1989 г. како дел од турнејата Damaged Justice. На ЦД-верзијата Клиф Бартон освен во улогата на басист, се појавува и како придружен вокал. Со оглед на промените на кои била подложена стандардната верзија, новосоздадената „The Four Horsemen“ била со времетраење од 7:13 минути.
Верзијата на Мегадет
Откако Мастејн го основал Мегадет, ја вметнал песната со оригиналниот текст на нивниот прв студиски албум Killing Is My Business... And Business Is Good!. Наместо првичниот наслов „The Mechanix“, песната едностано била именувана само како „Mechanix“. Текстот на Мастејн говорел за неговите сексуални имагинации на бензинска пумпа. Оваа верзија е во многу побрзо темпо од онаа на Металика, со приближно 247 битови во минута. Мастејн обично ја најавува песната со следниве зборови:
Последната верзија која се наоѓа на компилацијата Greatest Hits: Back to the Start се разликува од онаа во снимена во 1984 г. по тоа што е исфрлено „Fuck Yeah“ кое се слуша во 3:07 минута. На дел од последните нивни настапи, членовите на Мегадет го свират солото од песнава како дел од други песни, најчесто „Holy Wars... The Punishment Due“ или „Peace Sells“.
1880 во уметноста
Во 1880 година во уметноста се случиле некои значајни настани.
Дела
''
Хум (Брда)
Хум (словенечки: Hum) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Мичихиро Озава
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1956.
Јанко Обочки
Јанко Борисов Обочки — поранешен македонски хирург, неврохирург, примариус и министер за здравство на СФРЈ и СР Македонија.
Биогрфаија
Обочки е роден во Дебар на 20 октомври 1935 година. Бил директор на Градската општа болница во Скопје во периодот од 1970 до 1986 година. Во 1973 година го основал Неврохируршко одделение во Градската болница во Скопје. Бил републички (1988 - 1991) и сојузен министер за здравство (1986 - 1988) во времето на СФРЈ.
Бруто национална среќа
Бруто национална среќа (GNH) е мерење на колективната среќа на една нација. Тоа е концепт кој се појавил во 1972 година во Бутан како идеја на тогашниот бутански крал. Идејата претставува противтежа на бруто-националниот производ како индикатор за развој, кој укажува само на економската компонента на развојот.
Потекло
Во 1970-те години, земјите во развој беа насочени кон зголемување на економскиот успех да се помогне во развојот на просперитетот. Кралот на Бутан, Џигме Синге Вангчук, верувал дека економскиот пристап го обесчовечува процесот на развој. Вангчук решил да се насочи на концептот којшто тој го нарекува „Бруто национална среќа“.
Список на ѕвезди во соѕвездието Индијанец
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Индијанец, надолно подредени според сјајноста.
Убавица како мене (филм од 1972)
Синопсис
Станислас Превин е млад социолог кој работи на тезата за жените кои се занимаваат со криминал. Тој оди во еден затвор со цел да ја запознае и да ја интервјуира Камила Блис. Таа е обвинета дека ги убила својот љубовник Артур и сопругот Кловис. Така, таа му раскажува на Станислас за својот живот и за нејзините љубовни врски...
KIDS (списание)
KIDS (превод од англиски - „деца“) е списание на издавачката куќа НАМ, од Скопје. Списанието е на англиски јазик и е наменето на учениците во основните училишта. Излегува 11 години, а изобилува со теми блиски до возраста и знаењето на учениците, кои се наменето за преку забава и игри полесно да го совладуваат англискиот јазик.
129 Антигона
129 Antigone — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 5 февруари 1873 година од страна  на Кристијан Хајнрих Фридрих Питерс.
NGC 5736
NGC 5736 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5736 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 5736 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 43 м 30,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 12' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
Други поделби
Проучување на NGC 5736 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52597. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 198; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 914. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1087.
Ривалдо
Ривалдо Виктор Борба Фереира (роден, познат како Ривалдо) — поранешен бразилски фудбалер и претседател на фудбалскиот клуб Можи-Мирин од Бразил. Тој играл на позицијата играч за врска со напаѓачки задачи, а понекогаш и како втор напаѓач.
Тој поминал пет години во шпанскиот клуб Барселона, каде што оформил успешно партнерство со Патрик Клојверт и ја освоил шпанската лига во 1998 и 1999 како и кралскиот куп во 1998 година. Од 1993 до 2003 година, Ривалдо одигра 74 натпревари за репрезентацијата на Бразил и постигна 35 гола. Тој му помогна на Бразил да стигне до финалето на Светското првенство во Франција во 1998 година, и да победи на Копа Америка во 1999 година, каде што беше именуван за најдобар играч на турнирот. Ривалдо беше делот од тимот заедно со Роналдо и Роналдињо на  ФИФА Светското Првенство 2002 година во победничкиот тим. Тој беше именуван во Ол-Стар тимот на Светското првенство во 1998 година и 2002 година.
Тој е еден од повеќето вешти и креативни играчи од неговата генерација, Ривалдо беше познат по неговиот удар популарно наречен сув лист, по директниот слободен удар, техниката, шут од далечина, како и способност за постигнување гол и создавање гол шанса. Во 1999 година, тој ја освои наградата Ballon d'Or и беше именуван за играч на годината на ФИФА. Во 2004 година, тој беше именуван од страна на Пеле во ФИФА 100 списокот на најголеми живи фудбалери во светот. Тој е дел од Бразилскиот Музејот на Фудбалот - Дом на славните. Во март 2014 година, Ривалдо го најави своето повлекување од професионалниот фудбал, но во јуни 2015 година, тој имаше настап за Можи-Мирин. . На 14 август 2015 година, тој најави дека враќањето е готово и дека тој повторно се повлекува; ова се должи на постојаните повреди. Во 2015 година, тој дејствувал во иранскиот кино филм  Не сум Салвадор .
NGC 1341
NGC 1341 — спирална галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1341 се споменува и како ESO 358-8, MCG -6-8-20, IRAS 03260-3719, FCC 62.
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 27 м 58,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 37° 8' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 89°.
Други поделби
Проучување на NGC 1341 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12911. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7027.
Сејл Рок
Сејл Рок (англиски: Sail Rock) e мал остров во Карипското Море.
Опис
Островот е многу мал и ненаселен. Тој може да се означи и како карпа. Овој остров се наоѓа источно од Тобаго.
Цегло
Цегло (словенечки: Ceglo) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Википедија на холандски јазик
Холандската Википедија е издание на Википедија на холандски јазик, дел од фондацијата Викимедија.
Развој
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2010
Ратаи (расказ)
„Ратаи“ е расказ на рускиот и советскиот писател Михаил Шолохов од 1926 година. Расказот е објавен на македонски јазик, во превод на Цветко Мартиновски, како дел од збирката „Донски раскази“, објавена во 1965 година од издавачката куќа Култура.
Содржина
Во селото Даниловка живеел сиромавиот Наум Бојцов, со жената и синот Фјодор. Еден ден, попот Александар го повикал Наум да го кастрира немирниот ждребец, но при интервенцијата, Наум бил смртно повреден од удар со копитото во градите и на патот до дома умрел. Така, неговото семејство останало без хранителот, поради што жена му и синот се договориле таа да скита низ околината, а тој да побара работа кај богатите селани. Шеснаесетгодишниот Фјодор бил силен и вреден, но неписмен и наивен, така што се согласил да работи кај богатиот селанец Захар Денисович за наемнина од една рубља месечно, иако вообичаената плата изнесувала околу пет рубљи.
Со тоа започнал мачниот живот на Фјодор, кој по цел ден, од утро до мрак работел на имотот на Захар. Притоа, цели два месеца, Фјодор не добил слободен ден и не можел да ја посети мајка си, а Захар не му ја исплатил ниту платата. За тоа време, Фјодор бил потиштен и разочаран од животот, сонувајќи дека еден ден ќе заработи доволно пари за да купи коњ и да може да се прехрани самостојно.
Летото, на имотот на Захар дошле работници за да го вршат житото и еден од нив му кажал на Фјодор дека заработува една рубља на ден, за разлика од него, кој за таа сума работел цел месец. Така, Фјодор сфатил дека бил немилосрдно искористуван од страна на Захар. Поради тоа, тој решил да си замине, но Захар му се заканил дека ќе го даде на суд и Фјодор останал на имотот, повторно потонувајќи во разачарување. Тогаш, еден ден, на имотот на Захар дошла мајка му на Фјодор, целата во искината облека и гладна. За време на вечерата, Захар се изразил погрдно за сиромашните селани и еден од работниците започнал голема кавга со него, по што сите работници го напуштиле неговиот дом. Утредента, Фјодор ја испратил мајка си и сакал да ѝ даде малку жито, но во тоа го спречил Захар. Тогаш, Фјодор се налутил, го истепал својот газда и си заминал. Не знаејќи каде да оди, на патот сретнал еден од работниците кои го вршеле житото кај Захар, кој го подучил да оди во соседното село и да побара помош од комсомолците, велејќи му дека тие му се вистински браќа.
Утредента, Фјодор им се обратил на комсомолците за помош и тие го наговориле да поднесе тужба против Захар, а еден од нив го примил Фјодор во својот дом. Со текот на времето, Фјодор се описменил и станал член на комсомолската организација. На судскиот процес, Захар бил осуден да му плати на Фјодор пет рубљи месечно и одредена сума како казна, бидејќи ангажирал работник без да потпише договор. По завршувањето на судењето, Захар го пресретнал Фјодор на патот и го удрил со коњската кола, повредувајќи го.
Пролетта, Фјодор повторно се вратил во селото и нашол работа кај соседот на Захар, стариот Пантелеј Мирошников, кој имал добра душа, му дал плата од три рубљи месечно и убаво се однесувал кон него: добро го хранел, му давал по еден слободен ден неделно и не го терал да работи претерано. Во меѓувреме, Фјодор агитирал кај другите наемни работници и ги наговорил да штрајкуваат, барајќи повисока плата и подобри услови за работа. Благодарение на Фјодор, сите работници се здружиле и штрајкот успеал, така што нивните барања биле прифатени. Меѓутоа, една вечер, Захар и уште двајца други богати селани скришум го нападнале Фјодор и го претепале, но Пантелеј успеал да го спаси, притоа ранувајќи го Захар. На крајот, Фјодор завршил во болница, со тешки телесни повреди, а Захар и двајцата соучесници добиле затворски казни.
Википедија на кинески јазик
Кинеска Википедија е издание на Википедија на кинески јазик, дел од Фондација Викимедија.
Цукаса Хосака
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1964.
М&М (списание)
М&М е списание на издавачката куќа НАМ, од Скопје.
Национален парк Кабо де Хорнос
Национален парк Кабо де Хорнос — заштитено подрачје на југот на Чиле кое било прогласено за Биосферен резерват од УНЕСКО во 2005 година, заедно со Националниот парк Алберто де Агостиниа. Најјужниот национален парк на светот, се наоѓа на 12 часа со брод од Порто Вилијамс во архипелагот Кејп Хорн, кој припаѓа на Комуната Кабо де Хорнос во провинцијата Антарктика Чилена, Магаesанес и регион Антарктика Чилена.
Паркот е создаден во 1945 година и ги вклучува Архипелагот Воластон и Хермитските острови. Зафаќа 63.093 ха, и е управувана од Националната корпорација за шумарство (CONAF), чилеанското тело кое управува со сите национални паркови во Чиле.
Потекло
Регионот Кабо де Хорнос (Кејп Хорн) го открил холандскиот трговец Исак Ле Маир на 29 јануари 1616 година и го доби името Хорн по холандскиот град од каде потекнува експедицијата. Националниот парк е создаден на 26 април 1945 година од чилеанското Министерство за земјоделство.
Географија
Паркот зафаќа површина од 63.093 ха, на општа надморска височина од 220 метри, со исклучок на два големи врвови: Серо Пирамиде, со надморска височина од 406 метри и Серо Хајд, највисоката точка со надморска височина од 670 метри. Се состои од низа острови и острови кои го сочинуваат архипелагот, вклучувајќи ги и главните копнени подрачја на островите Воластон и Хермити. Паркот е најјужниот дел на Чиле територија, освен за Територија Чиле Антарктикот, која е во спор.
Клима
Опфатеноста на облакот е генерално обемна, со просек од 5,2 осмини во мај и јули до 6,4 осмини во декември и јануари. Врнежите се големи во текот на целата година: метеоролошката станица на блиските острови Диего Рамирез, 109 километри југозапад во Дрејк Пасаж, покажува најголеми врнежи од дожд во март, во просек 137,4 милиметри, додека октомври, кој има најмалку врнежи, сепак има просек од 93,7 милиметри. Условите на ветерот се генерално сериозни, особено во зима. Во лето, ветерот на Кејп Хорн е огромна сила до 5% од времето, со генерално добра видливост; сепак, во зима, ветрови со голема брзина се појавуваат до 30% од времето, честопати со слаба видливост.
Флора
Теренот е скоро целосно тресет без дрвја и негова главна одлика е присуството на туберозни формации на зеленчук покриени со ниски густи Poaceaes (Gramineae), лишаи и мов, отпорни на ниски температури и сурово време. Во некои делови, мали пошумените области на Антарктиково буково, lenga,canelo, и Магеланово дрво може да се најде.
Фауна
Како и кај флората, фауната во паркот е ретка и многу од видовите се загрозени. Во фауната доминираат птици и поморски цицачи. Видовите птици кои се наоѓаат на островите вклучуваат: Магелански пингвин (Spheniscus magellanicus) или црвен peирка пингвин, јужно џиновско петрелин (Macronectes giganteus), галеба од алги или големиот галеб (Larus dominicanus), корморан со црвени нозе (Phalacrocorax gaimardi), исто така познат како црвенокрака буша, црвеноножен корморан, сив корморан, и јужен кралски албатрос (Diomedea epomophora).
Св. Врачи (Рамне)
'''Св. Врачи''' — археолошко наоѓалиште во охридското село Рамне. Наоѓалиштето претставува средновековна црква и некропола. На југозападниот крај на селото, десно од патот за Студенчишта, во непосредната близина на селското училиште биле откриени повеќе гробови со насоченост запад-исток, градени од камени плочи, како и основа од темели на мала црква посветена на св. Врачи. Според кажувањата на учителот Стамен Шока од Охрид, во гробовите биле најдени накит и други предмети кои ги предал во Музејот на Македонија во Скопје.
1879 во уметноста
Во 1879 година во уметноста се случиле некои значајни настани.
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 2017 година
УЕФА Финале на Лигата на шампионите во 2017 година е финалниот натпревар на УЕФА Лигата на Шампоните во 2016-17 година, односно 62-та сезона на Европскиот премиерен клупски фудбалски турнир организиран од страна на УЕФА, или 25-та сезона на УЕФА Лигата на Шампионите, бидејќи натпреварувањето било преименувано од Куп на Европски Шампиони во Лига на Шампиони. Натпреварот бил одигран на Милениум Стадионот во Кардиф, Велс на 3 јуни 2017,  помеѓу италијанскиот Јувентус и шпанскиот Реал Мадрид, како реприза на финалето во 1998 година. Реал Мадрид го добил натпреварот со резултат од 4-1, со што ја обезбедил нивната 12 титула во ова натпреварување. Со оваа победа, Реал Мадрид станал првиот тим кој некогаш ја одбранил успешно титулата во ерата на Лигатата на Шампионите, и прв да го стори тоа, после Милан во 1990 година. Од друга страна, Јувентус го изгубил своето петто финале по ред, односно седмо, во деветтиот негов финален натпревар.
Екипи
Во следнава табела, финалињата до 1992 година во ерата на Купот на Европските Шампиони, додека од 1993 година била ерата во УЕФА Лигата на Шампионите.
Подробности на натпрерварот
"Домаќинот" (за административни цели) во финалето бил определен со дополнителен ждрепка која што се одржала по ждрепката за полуфиналните натпревари, одржана на 21 април 2017 година во седиштето на УЕФА во Нион, Швајцарија.
Шловренц
Шловренц (словенечки: Šlovrenc) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Мој дом (списание)
Мој дом е списание на издавачката куќа НАМ, од Скопје.
Монголија за време на династијата Ќинг
Во 17 век и XVIII век, Голема Монголија (без Бурјатија и Алтај) станале дел од кинеското царство на династијата Ќинг. Дури и пред да се формира дијнастијата, повеќе монголски племиња биле принудувани да се приклучат кон Манчуската држава од страна на Лигден Хан. После поразот и смртта на Лигден Кан, неговиот син морал да управува со државата. Повеќето од територијата што денес е позната како Внатрешна Монголија припаѓала кон новата држава. Надворешна Монголија се приклучила во 1691 година кога биле поразени од ѕунгарите и ги оставило без шанса за опстанок како независна единка. Хошудите во Ќингхај биле освоени во 1723- 1724 година, а нивната територија 1756 - 1757. Последните монголци што се припиоле кон империјата биле торгудските калмици во 1771 година.
Административна поделба
Монголија била поделена на два дела: Внатрешна Монголија и Надворешна Монголија, поделба што и денес опстојува.
Внатрешна Монголија
Надворешна Монголија
Википедија на португалски јазик
Португалската Википедија е издание на Википедија на португалски јазик, дел од фондацијата Викимедија.
Дионисиј Александриски
Дионисиј Александриски бил Патријарх на Александрија во периодот од 248 до 264 година. Тој е признаен како папа на некогашната единствена Александриска црква, односно од страна на денешната Коптска православна црква и Грчка православна црква на Александија. Тој бил наречен и Велики, и бил првиот папа со таа титула, по онаа во Рим.
1878 во уметноста
1878 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Сали Мурати
Сали Мурати е роден на 11 октомври 1966 во с.Врапчиште, Гостивар. По националност е припадник на турската заедница во Република Македонија. Дипломирал на Правниот факултет при Белградскиот Универзитет во Белград во 1991 година, а правосудниот испит го положил во 2005 година. Од 1993 до 2005 година работел во Бирото за правни и економски услуги - Гостивар како дипломиран правник.Од 2005-2012 година работел како адвокат во Гостивар.Од 2012 бил избран за судија на Уставен Суд на Република Македонија.
Од дипломирањето до сега активно се занимавал со правната проблематика од областа на уставното право, правата на заедниците, слобода на мисла и вероисповед и меѓународно приватно право. Има објавено многубројни статии од правна проблематика во разни весници во државата и надвор од неа. Учествувал во над 15 меѓународни конференции со правна содржина во разни земји во странство. Особено работел на проблемите на немнозинските заедници во Р.Македонија. Во тој контекст има објавено бројни статии и учествувал на бројни програми на МТВ-2 и на македонското радио со правна тематика и актуелните правни проблеми во земјата. Во тој контекст во 2006 година бил добитник на престижната медиска награда, личност на година, “КУТЛУК ВЕЛИ“ и во 2007 година од Здружението АДЕКСАМ Гостивар за досегашна работа и придонес во правната област во РМ добитник бил на награда за особен придонес на интеграција и развој на правата на Турците во Р.Македонија.
Дел од објавени статии се: - Придобивките на уставните промени, 2001 - Улогата во општеството на ОМБУДСМАН - народниот правобранител, 2003 - Улогата и значењето на Меѓународниот суд за човекови права во заштитата на основните слободи и права, 2002 - Правната состојба во Република Македонија пред и по Охридскиот рамковен договор и местото на Турците, 2001 - Правата и местото на помалите заедниците по 10 години од усвојувањето на рамковниот договор, 2011 г.
Од 1997 година активно работи во Невладини Организации во РМ. Во 2001 година во организација на ОБСЕ и други невладини организации од земјата учествувал како предавач на повеќе Конференции за придобивките на Охридскиот Рамковен договор. Во својство на генерален секретар на Сојузот на Турските Невладини Органи­зации во Македонија - МАТУСИТЕБ во 5 мандати активно соработувал со ОБСЕ, Хелсиншкиот комитет, МЦМС и др. владини и невладини организации и преку истите бил иницијатор и подносител на многубројни амандмани на разни закони меѓу кои: Законот за пратеници на РМ, Законот за територијална поделба, Закон за пописот на населението, домаќинствата и становите и др. закони.На пописот на населението, домаќинствата и становите 2011 година, бил член на Државната Пописна Комисија-ДПК.
1877 во уметноста
1877 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Ковче (Речица)
Ковче или Падина — археолошко наоѓалиште во охридското село Речица. Наоѓалиштето претставува средновековна црква и некропола. На околу 5 км западно од селото и 1,5 км десно од реката Грдејца, на просторот обрснат со дрвја се забележуваат остатоци од градба, односно купишта од градежен материјал. Според кажувањата на жителите, овде се наоѓала црквата од старото село Полчани кое се наоѓа на околу 800 м западно. Југозападно од остатоците на црквата се забележуваат камени плочи од гробни конструкции.
Основен суд Куманово
Основен суд Куманово — суд со основна надлежност сместен во градот Куманово и го опфаќа подрачјето на општините Куманово, Липково и Старо Нагоричане. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во: Куманово, Кратово и Крива Паланка.
Судот во Куманово ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Куманово одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
Судови претходници на Основниот суд Куманово
Суд во Куманово, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Преку таа повелба, во јуни 1945 година во Куманово бил создаден Околиски народен суд со двајца судии, именувани од Владата на Федерална Македонија, од кои еден претседател на судот. За прв судија бил именуван Петар Липковски, а потоа и Трајко Димитриевски. За прв Претседател на тогашниот Околиски народен суд Куманово бил именуван Вангел Ацев. Судот потпаѓал под Окружниот суд во Скопје. Во периодот 1956-1965 во Куманово работел и второстепен Окружен суд за Кумановската околија.
Основање
Во 1965 година бил донесен Закон за нова територијална поделба на Македонија со кој биле укинати околиите (вклучувачки ја Кумановската Околија) и со тоа биле укинати и Околискиот и Окружниот суд Куманово и бил создаден Општинскиот суд во Куманово. Со новиот Закон за судовите донесен во 1996 година, Општинскиот суд Куманово бил преименуван во Основен суд Куманово во чиј состав влегол и поранешен Општински суд за прекршоци.
Претседатели на кумановските судови
Претседатели на сите судови во Куманово, почнувајќи во 1945 година, биле следниве:
Внатрешна организација
Основниот суд во Куманово е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
Монголците пред Џингис-хан
Монголците пред доаѓањето на власт на Џингис-хан биле номадски племиња поделени на повеќе групи и без суштинско обединување во единствена држава.
Потекло на Монголците
Археолошките докази тврдат дека територијата на Монголија, поточно во јужниот дел од пустината Гоби, биле населени уште за време на каменото доба пред 100.000 и 200.000 години. Подоцна, за време на железното доба почнале да ја населуваат цела Монголија и почнале да создаваат племенски сојузи и да ѝ се закануваат на безбедноста на Кина. Потеклото на помодерните Монголци се забележало преку археолошките пронајдоци во шумите, населби населени од ловци и номадски племиња. Тие ја населувале територијата од Кореја па сѐ до денешен Казахстан. Ова било територија што се забележала во историјата како транзитна зона за преселба на народи кон Кина, Западна Азија и кон Јужна Азија.
1876 во уметноста
1876 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Геологија на Марс
Геологијата на Марс — научно проучување на површината, кората и внатрешноста на планетата Марс. Го нагласува составот, структурата, историјата и физичките процеси кои ја обликуваат планетата. Тоа е аналогно на полето на копнената геологија. Во планетарната наука, терминот геологија се користи во неговата најширока смисла кое означува проучување на цврстите делови на планетите и месечините. Терминот вклучува аспекти на геофизика, геохемија, минералогија, геодезија и картографија. Неологизам, ареологија, од грчкиот збор Arēs (Марс), понекогаш се појавува како синоним за геологијата на Марс во популарните медиуми и дела од научната фантастика (на пр. Трилогијата за Марс на Ким Стенли Робинсон). Терминот ареологија се користи и во „r/Areology“ и во Ареолошкото друштво.
Википедија на шпански јазик
Шпанска Википедија е издание на Википедија на шпански јазик, дел од Фондација Викимедија.
Геологија на Марс
Состав
Марс е диференцирана копнена планета.
Мисијата за слетување ИнСајт е дизајнирана да ја проучува длабоката внатрешност на Марс. Мисијата започнала на 26 ноември 2018 година, и распоредила чувствителен сеизмометар кој требало да овозможи мапи на 3Д структурата на длабоката внатрешност на Марс.
Глобална физиографија
Марс има голем број на различни, големи површински одлики кои укажуваат на видовите геолошки процеси кои дејствувале на планетата со текот на времето. Овој дел воведува неколку од поголемите физиографски региони на Марс. Заедно, овие региони ги илустрираат геолошките процеси кои вклучуваат вулканизам, тектонизам, вода, мраз и судирни настани кои ја обликувале планетата на глобално ниво.
Хемисферска дихотомија
Северната и јужната полутопка на Марс се неверојатно различни една од друга по топографија и физиографија. Оваа дихотомија е фундаментална глобална геолошка одлика на планетата. Северниот дел претставува огромна топографска депресија. Околу една третина од површината (најчесто на северната полутопка) се наоѓа на 3–6 km пониска височина од јужните две третини. Ова е релјефна одлика од прв ред на исто ниво со висинската разлика помеѓу континентите на Земјата и океанските сливови. Дихотомијата се изразува и на два други начини: како разлика во густината на ударниот кратер и дебелината на кората помеѓу двете полутопки. Полутопката јужно од границата на дихотомијата (често наречена јужни висорамнини) е многу силно кратерирана и древна, карактеризирана со груби површини кои датираат од периодот на тешко бомбардирање. Спротивно на тоа, низините северно од границата на дихотомијата имаат малку големи кратери, се многу мазни и рамни и имаат други одлики што укажуваат на тоа дека се случило екстензивно обновување на површината откако се формирале јужните висорамнини. Третата разлика помеѓу двете полутопки е во дебелината на кората. Податоците од топографската и геофизичката гравитација покажуваат дека кората во јужните висорамнини има максимална дебелина од околу 58 километри, додека кората во северните делови е околу 32 километри во дебелина. Локацијата на границата на дихотомијата варира во географската ширина низ Марс и зависи од тоа кој од трите физички изрази на дихотомијата се разгледува.
За потеклото и староста на полутопкичната дихотомија сè уште се дебатира. Хипотезите за потекло генерално спаѓаат во две категории: една, дихотомијата била произведена од настан со мега-влијание или неколку големи влијанија на почетокот на историјата на планетата (егзогени теории)  а според другата, дихотомијата била произведена со разредување на кората во северната полутопка со конвекција на плашт, превртување или други хемиски и топлински процеси во внатрешноста на планетата (ендогени теории). Еден ендогенски модел предлага рана епизода на тектоника на плочите која произведува потенка кора на север, слична на она што се случува при ширење на границите на плочите на Земјата. Без оглед на неговото потекло, дихотомијата на Марс се смета дека е исклучително стара. Нова теорија базирана на влијанието на јужнополарниот џин и потврдена со откривањето на дванаесет полутопкични порамнувања покажува дека егзогените теории се посилни од ендогените теории и дека Марс никогаш немал тектоника на плочи. Податоците за радарски звук од вселенски летала што орбитираат, идентификувале голем број структури со големина на слив, претходно скриени во визуелните слики. Наречени квазикружни вдлабнатини (QCDs), овие одлики веројатно претставуваат напуштени кратери од удар од периодот на тешко бомбардирање кои сега се покриени со фурнир од помлади наслаги. Студиите за броење кратери на QCD сугерираат дека основната површина на северната полутопка е стара најмалку колку и најстарата изложена кора во јужните висорамнини. Античката ера на дихотомијата става значително ограничување на теориите за нејзиното потекло.
Вулканските провинции Тарсида и Елисеј
Надворешната граница на дихотомијата во западната полутопка на Марс е масивна вулкано-тектонска провинција позната како регион Тарсида. Оваа огромна, издигната структура е со пречник од илјадници километри, покрива до 25% од површината на планетата. Во просек на 7-10 км (нивото на „морето“ на Марс), Тарсида ги содржи највисоките височини на планетата и најголемите познати вулкани во Сончевиот Систем. Три огромни вулкани, Астреј, Паун и Арсија (колективно познати како Тарсида ), се наоѓаат порамнети долж сртот на испакнатоста. Огромната планина Алба (поранешна Алба Патера) го зазема северниот дел од регионот. Огромниот штитен вулкан Олимп лежи на главната испакнатост, на западниот раб на провинцијата. Екстремната масивност на Тарсида поставил огромен напон на литосферата на планетата. Како резултат на тоа, огромни екстензивни грабени и раседни долини зрачат нанадвор од Тарсида, проширувајќи се на половина пат околу планетата.