cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алфа-завојница
Дводимензионални (2D) дијаграми за претставување на α-завојниците
Третиот стил на 2D дијаграм се нарекува „завојна мрежа“. Тој се создава со отворање на цилиндричната површина на секоја завојница долж линија која е паралелна со оската и прикажување на резултатот вертикално. Завојната мрежа не е погодна за проучување на замодејствата завојница-завојница на пакување, но таа станала доминантно средство за репрезентација на аранжманот на низата на интегралните мембрански белковини, бидејќи прикажува важни односи меѓу завојната низа и нејзиното вертикално позиционирање во мембраната, дури и без познавање на 3D аранжманот на завојниците.
Стабилност
Завојниците кои се набљудуваат во структурата на белковините може да варираат во големина од 4 до над 40 аминокиселински остатоци, но типична завојница содржи околу 10 аминокиселини (околу три завртувања). Општо земено, кратките полипептиди обично не градат α-завојници во раствор, бидејќи ентропискиот губиток на енергија вложена за склопување на полипептидниот синџир не се компензира со доволен број на стабилизирачки заемодејства. Генерално, водородните врски на основната структура на α-завојницата се сметаат за нешто послаби од оние кои се јавуваат кај β-плочите и изложени се на јако дејство на околните молекули на вода. Меѓутоа, во хидрофобни средини, како што е плазматската мембрана, или во присуство на ко-растворувачи, како што е трифлуороетанолот (TFE), или изолирани од растворувач во гасна фаза, олигопептидите лесно образуваат стабилни α-завојни структури. Понатаму, во пептидите можат да бидат инкорпорирани вкрстени врски за конформациона стабилизација на завојните склопови. Вкрстените врски ја стабилизираат завојната состојба со ентрописка дестабилизација на несклопената состојба и со отстранување на енталписки стабилизираните „лажни“ склопови, кои се конкуренти на потполно завојната состојба. Се покажало дека α-завојниците се постабилни, поробустни кон мутации и полесни за дизајнирање од β-нишките во природните белковини, а исто така и во вештачки дизајнираните белковини.
Експериментално одредување
Бидејќи α-завојницата е дефиниран од неговите водородни врски и конформацијата на полипептидниот ‘рбет, најдеталниот експериментален доказ за α-завојна структура доаѓа од рендгенската кристалографија со атомска резолуција, како примерот прикажан од десно. Јасно е дека сите карбонилни кислородни атоми од ‘рбетот се насочени надолу (кон C-крајот), но малку се распрснуваат, а водородните врски се приближно паралелни со оската на завојницата. Белковинските структури добиени со NMR спектроскопија, исто така покажуваат завојни структури, со карактеристични опсервации на спарувања преку јадрениот Оверхаузеров ефект (NOE или nOe) помеѓу атомите на соседни завојни свиоци. Во некои случаи, поединечните водородни врски може директно да се набљудуваат како мало скаларно спарување кај NMR.
Постојат неколку други методи, со пониска резолуција, со кои може да се одреди општа завојна структура. NMR хемиските преместувања (анг. NMR chemical shifts), особено на Cα, Cβ и C’, и резидуалните диполни спарувања често се карактеристични за завојниците. Далечното-УВ (170-250 nm) циркуларен дихроизам дава спектар на завојници кој е исто така идиосинкратски, а покажува изразен двоен минимум на околу 208 и 222 nm. Инфрацрвената (IR) спектроскопија ретко се користи, бидејќи α-завојниот спектар е сличен на оној на случајниот навој (иако овие може да се раздвојат преку, на пример, замена на водородот со девтериум). Конечно, крио-електронската микроскопија сега е способна да ги распознае поединечните α-завојници во белковината, иако назначувањето на остатоците во нив сè уште е активна област на истражување.
Долгите аминокиселински хомополимери често образуваат завојници доколку се водорастворливи. Таквите долги, изолирани завојници можат да се детектираат и со други методи, како што се диелектричната релаксација, проточна бирефрингенција и мерење на константата на дифузија. Всушност, овие методи ја детектираат само карактеристичната пролатна (издолжена) хидродинамичка форма на завојницата, или нејзиниот голем диполен момент.
Склоност на аминокиселините за образување на α-завојница
Различните аминокиселински низи имаат различни склоности за образување на α-завојница. Метионин, аланин, леуцин, глутаминска киселина и лизин (означени со акронимот „MALEK“, според еднобуквениот аминокиселински код) имаат висока склоност кон образување на α-завојница, додека пролин и глицин имаат ниска склоност. Пролинот е познат како нарушувач на α-завојната структура, бидејќи не може да донира амиден водород за образување на водородна врска, а исто така и поради тоа што неговиот страничен ланец стерично интерферира со ‘рбетот на претходниот свиок – во внатрешноста на завојницата ова предизвикува искривување од околу 30° во оската на завојницата. Сепак, пролинот често се среќава како првиот остаток на завојница, веројатно поради неговата структурна ригидност. Глицинот, исто така, има тенденција да ја нарушува структурата на завојницата, бидејќи нејзината висока конформациска флексибилност прави да, од ентрописка гледна точка, неговата фиксација во релативно ригидната α-завојна структура е неисплатлива.
Табела на стандардните склоности на аминокиселините за образување на α-завојница
Во табелата прикажани се пресметаните разлики во слободна енергија, Δ(ΔG), изразени во kcal/mol по остаток во α-завојна конфигурација, во однос на аланин за кој по договор се зема вредност од нула. Повисоките вредности (попозитивни слободни енергии) означуваат помала склоност за образување на α-завојница. Можни се значителни отстапувања од овие просечни вредности, зависно од идентитетот на соседните остатоци.
!rowspan=2| Аминокиселина !rowspan=2 class="unsortable"| 3-буквен код !rowspan=2 class="unsortable"| 1-буквен код !colspan=2| Слободна енергија !kcal/mol !kJ/mol
Диполен момент
Завојницата поседува мерлив вкупен диполен момент, кој се јавува поради збирното дејство на поединечните микродиполи од карбонилните групи на пептидните врски насочени долж оската на завојницата. Ефектите на збирниот макродипол се тема на дискусија. Кај α-завојниците, N-терминалниот крај често завршува со негативно наелектризирана група, понекогаш страничниот ланец на глутамат или аспартат, или понекогаш фосфатен анјон. Некои научници сметаа дека макродиполот на завојницата стапува во електростатичко заемодејство со таквите групи. Други научници сметаат дека ваквото видување е погрешно, и дека е пореално да се каже дека потенцијалот за водородно врзување на слободните NH групи на N-терминалот од α-завојница може да се засити со водородна врска; ова, исто така, може да се смета како збир на заемодејства меѓу локалните микродиполи C=O···H−N.
Намотани завојници
Намотаните α-завојници се високостабилни форми кај кои два или повеќе завојници се замотуваат помеѓу себе во структура на „супернавој“. Намотаните завојници содржат мошне карактеристичен мотив познат како хептад повторување, кај кој мотивот се повторува на секои седум остатоци долж низата. Првиот и четвртиот остаток (познати како a и d позиции) скоро секогаш се хидрофобни; четвртиот остаток типично е леуцин, што довело до именување на овој структурен мотив како леуцински патент. Овие хидрофобни остатоци се пакуваат заедно во внатрешноста на завојниот сноп. Генерално, петтиот и седмиот остаток (познати како e и g позиции) имаат спротивни електрични полнежи, па така образуваат солен мост. Фибриларните белковини, како што е кератинот, често имаат структура на намотани завојници, а таа се среќава и кај некои белковини кои образуваат димери. Пар на намотани завојници, наречен четири-завоен сноп, е многу чест структурен мотив кај белковините. На пример, се јавува кај човечкиот хормон на раст и кај неколку типови на цитохроми. Rop белковината, која поттикнува плазмидна репликација во бактериските клетки, е интересен случај, кај кој единечен полипептиден ланец образува намотана завојница и два мономера се агрегираат за да образуваат четири-завоен сноп.
Фацијални аранжмани
Аминокиселини кои градат одредена завојница може да се нанесат на завојно тркало, репрезентација која ги илустрира ориентациите на составните аминокиселини. Често кај глобуларните белковини, како и кај специјализирани структури, како што се намотаните завојници и леуцинските патенти, α-завојницата ќе покаже две „лица“ – едно кое содржи претежно хидрофобни аминокиселини ориентирани кон внатрешноста на белковината (хидрофобно јадро) и едно кое содржи претежно хидрофилни аминокиселини ориентирани кон површината на белковината која стапува во контакт со вода.
Промени во ориентацијата на врзување, исто така, се јавуваат кај фацијално-организираните олигопептиди. Ова често се јавува кај антимикробните пептиди, а создадени се многу модели за да се опише како ова влијае на нивната функција. Заедничка одлика за многу од нив е што хидрофобното „лице“ на антимикробниот пептид создава пори во плазматската мембрана по асоцијација со јаглеводородните ланци на масните киселини кои го градат јадрото на мембраната.
Врзување на ДНК
Алфа завојниците имаат особено значење кај мотивите за врзување на ДНК, вклучувајќи ги завојница-свиок-завојница мотивите, мотивите на леуцински патент и мотивите на цинкови прсти. Пречникот на α-завојницата изнесува околу 12 Å (1.2 nm), во кој се вклучени и просечни странични ланци од аминокиселински остатоци, која вредност е приближно еднаква на ширината на главниот жлеб на B-формата на ДНК. Исто така, димерите од намотани завојници (или леуцински патент) лесно може да позиционираат пар на заемоделувачки површини за контакт со честите симетрично повторливи низи во двоверижната ДНК. Пример за двата аспекти е транскрипциониот фактор Max (види слика лево), кој користи намотана завојница за да димеризира, со што позиционира уште еден пар на завојници за заемодејство во две последователни завртувања на главниот жлеб на ДНК.
Трансмембрански белковини
Алфа-завојниците се најчестите белковински структурни елементи на трансмембранскиот сегмент од мембранските белковини. Се претпоставува дека тоа е поради фактот што завојната структура може внатрешно да ги засити сите водородни врски од полипептидниот ‘рбет, со што не остануваат поларни групи изложени на мембраната, само доколку аминокиселинските странични ланци се хидрофобни. Мембранските белковини понекогаш се закотвени во мембраната со помош на една завојница, а понекогаш со пар на завојници или со завоен сноп, кој најчесто се состои од седум завојници со аранжман горе-долу, поредени во прстен. Ваква структура поседуваат родопсините (види слика десно) и рецепторите поврзани со G-белковина (GPCRs, од англ. G protein-coupled receptors).
Механички својства
Алфа-завојниците под осна деформација на затегнување, карактеристична оптоварена состојба која се јавува во многу филаменти и ткива богати со α-завојници, резултира со карактеристично трифазно однесување на крут-мек-крут тангентен модул. Фаза I одговара на режимот на мала деформација, во тек на која завојницата се истегнува хомогено, по што следи фаза II, во која α-завојните извивања се раскинуваат поради раскинувањето на водородните врски. Фаза III главно е поврзана со високоизобличувачки истегнувања на ковалентните врски.
Динамички својства
Алфа-завојниците во белковините можат да покажуваат нискочестотни движења (слични на движењата на хармоника), што било утврдено со Раманова спектроскопија и било анализирано со квазиконтинуираниот модел. Завојниците кои не се стабилизирани од третични заемодејства покажуваат динамичко однесување, кое главно се припишува на триење на завојните краеви.
Арасан, Казахстан
Арасан е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
1645 во уметноста
1645 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Фудбалска репрезентација на Македонија
Фудбалската репрезентација на Македонија — државната фудбалска екипа на Македонија, раководена од Фудбалската федерација на Македонија. Најчесто, македонската фудбалска репрезентација ги игра домашните натревари во Национална арена „Тоше Проески“ во Скопје.
Историја на македонската репрезентација
Почетоците на фудбалот во Македонија датираат уште од почетокот на XX век. Македонскиот фудбалски сојуз бил формиран 14 август 1949 во Скопје, како дел од Фудбалскиот сојуз на Југославија. Најпознати играчи од Македонија кои играле во репрезентацијата на Југославија се: Кирил Симоновски - Џина, Благоја Видиниќ, Методија Спасовски, Андон Дончевски, Дарко Панчев, Илија Најдоски и други.
Првиот свој натпревар, фудбалската репрезентација на Македонија го одиграла на 13 октомври 1993 година, во Крањ, против репрезентацијата на Словенија која ја победила со резултат 4:1. Притоа, Македонија настапила со следниов состав: Зоран Мицевски, Кире Грозданов (од 63. минута, Неџмедин Мемеди), Зоран Јовановски, Драган Канатларовски, Илија Најдоски, Чеде Јаневски, Зоран Бошковски (од 86. минута, Ванчо Мицевски), Љупчо Марковски, Дарко Панчев, Бобан Бабунски (од 12. минута, Горан Георгиевски, а од 73. минута, Саше Милошевски) и Тони Мицевски. Селектор на репрезентацијата бил Андон Дончевски. Уште во третата минута, Зоран Бошковски - Чоко го постигнал првиот гол во историјата на македонската репрезентација, во 37. минута Дарко Панчев зголемил на 2:0, а три минути подоцна, Словенија намалила на 1:2, со голот на Пате. Потоа, во 48. минута, Чеде Јаневски зголемил на 3:1, а конечниот резултат го постигнал Драган Канатларовски, во 51 минута.
Во 1994 година, Македонија станала членка на ФИФА, на УЕФА и на Балканската Фудбалска Федерација. Националната репрезентација со официјални активности започнала во 1994 година, во квалификациите за ЕП 1996, кога Македонија била во групата со: Ерменија, Белгија, Кипар, Данска и Шпанија. Оттогаш наваму, Македонија учествува во сите натпревари на УЕФА и ФИФА.
Стадион
Националната арена Филип II Македонски во Скопје е стадионот на кој македонската фудбалска репрезентација ги игра натпреварите на домашен терен. Поранешното име на стадионот е "Градски стадион". Стадионот е изграден во 1947 годинаа, денешнната форма започнал да ја добива во 1978 година, кога започнала изградба на јужната трибина, која била завршена за две години. Во 2009 година, завршила реконструкцијата на северната трибина. На 12 август 2009 година, по повод 100-годишнината од фудбалот во Македонија, пред 30.000 гледачи, фудбалската репрезентација на Македонија одиграла пријателски натпревар на реновираниот стадион, против тогашниот европски шампион Шпанија. Натпреварот завршил со пораз на Македонија од 2:3, иако македонската репрезентација на полувремето водела со 2-0, со двата гола на Горан Пандев. На 24 април 2011 година, во употреба биле пуштени источната и западната трибина, со што комплетно завршила првата фаза од реконструкцијата. Максималниот капацитет на стадионот изнесува 36.400 гледачи.
1994 година
На 17 мај 1994 година, репрезентацијата на Македонија за прв пат се нашла на рангирањето на ФИФА и тоа на 147. место, со само 3 одиграни натпревари. Потоа, на декемвриската ранг-листа, Македонија се искачи на ФИФА ранг листа и се нашла на 90 место со 15 бода.
1995 година
Во декемвриската ранг - листа репрезентацијата на Македонија се нашла на рангирањето на ФИФА и тоа на 94. место со 22 бода, што е за 4 места послабо од 1994 година.
1996 година
Во декемвриската ранг - листа репрезентацијата на Македонија се нашла на рангирањето на ФИФА и тоа на 86. место со 29 бода, што е за 4 места подобар пласман од 1995 година.
1997 година
Во декемвриската ранг - листа репрезентацијата на Македонија се нашла на рангирањето на ФИФА и тоа на 86. место со 29 бода, што е за 4 места подобар пласман од 1995 година.
2014 година
По завршувањето на квалификациите за СП во Бразил, репрезентацијата на Македонија паднала за 11 места на ранг-списокот на ФИФА, објавена во октомври 2013 година, заземајќи го 86. место со 430 бодови.
Истовремено, на првото рангирање на фудбалските репрезентации за 2014 година, спроведено од страна на ФИФА, македонската фудбалска репрезентација го зазела 84. место, со вкупно 425 бодови.
Во март 2014 година, фудбалската репрезентација на Македонија се искачила на 82. место на ранг-списокот на ФИФА, со вкупно 421 бод, што претставувало подобрување за едно место во споредба со претходното рангирање.
На ранг-списокот на ФИФА од август 2014 година, Македонија била на 76. место, со 407 бодови, со што паднала за две места во споредба со рангирањето од јули.
На ранг-списокот на ФИФА, објавен на 18 септември 2014 година, репрезентацијата на Македонија забележала пад од дури 36 места. Притоа, на ова рангирање, Македонија го зазела 112. место во светот, со 286 бодови. Тоа претставувало најголем пад на списокот на ФИФА во историјата на македонската репрезентација. Истовремено, тоа било најлошото рангирање на репрезентацијата од 1994 година, кога била пласирана на 117. место.
Еден месец подоцна, во рангирањето на ФИФА, објавено во октомври 2014 година, Македонија повторно се вратила меѓу првите 100 репрезентации во светот. Имено, по победата над Луксембург од 3:2 и поразот од Украина од 0:1 во рамките на квалификациите за ЕП 2016, Македонија собрала 340 бода и напредувала за 13 места на ранг-листата, пласирајќи се на 99. место.
Во ноември 2014, по поразот на домашен терен од Словачка, македонската репрезентација паднала за четири места на ранг-списокот на ФИФА, заземајќи го 103. место, со 324 бодови. На тој начин, за вторпат по 1994 година, Македонија завршила на трицифрено место во рангирањето на ФИФА, откако на крајот од 2011 година го зазела 103. место.
Најпосле, во последното рангирање на ФИФА за 2014 година, објавено на 18 декември, македонската репрезентација напредувала за три места во споредба со претходниот месец и го зазела 100. место, со 324 бода.
2015 година
Во февруари 2015 година, репрезентацијата на Македонија се нашла на 104. место на списокот на ФИФА, со освоени 320 бодови. Потоа, на мартовската ранг-листа, Македонија паднала за четири места и се нашла на 108. место со 308 бода, при што влегла во групата на десетте најслаби европски репрезентации. Во јуни 2015 година, Македонија направила скок од пет места и се нашла на 100. место на ранг-списокот на ФИФА, со 321 бод. На ранг-списокот на ФИФА од август 2015 година, со освоени 311 бода, репрезентацијата на Македонија била пласирана на 103. место во светот.
2016 година
Во рангирањето на ФИФА во ноември 2016 година, македонската репрезентација назадувала за седум места, заземајќи го 162. место, со 138 бода. Од појавувањето на меѓународната фудбалска сцена, тоа бил најлошиот пласман на македонската репрезентација.
Настапи на квалификации за светски првенства
Како дел од Кралството Југославија и СФРЈ, Македонија учествувала на следниве светски првенства во фудбал:
Откако Македонија е самостојна држава, македонската фудбалска репрезентација сè уште се нема квалификуванo на завршницата на некое светско првенство во фудбал:
Квалификации за СП во фудбал 1998
Група 8
Tабела
Квалификации за СП во фудбал 2002
Група 4
Tабела
Квалификации за СП во фудбал 2006
Група 1
Tабела
Квалификации за СП во фудбал 2010
Група 9
Tабела
Квалификации за СП во фудбал 2014
Квалификациските натпревари за пласман на светското првенство во Бразил 2014 година, Македонија ги завршила на последното место, што претставува најслаб пласман на квалификациските циклуси за европските и светските првенства во историјата на репрезентацијата. Притоа, од вкупно 10 одиграни натпревари, таа остварила две победи (против Велс во Скопје 2:1 и против Србија во Скопје 1:0), еднаш играла нерешено, а претрпила дури седум порази. Во рамките на квалификацискиот циклус, репрезентацијата постигнала 7 голови, а примила 16. На две средби пред крајот на квалификациите, селекторот Чеде Јаневски ненадејно се повлекол од својата функција и бил заменет со Зоран Стратев. По завршувањето на квалификациите, репрезентацијата паднала за 11 места на ранг-списокот на ФИФА, заземајќи го 86. место со 430 бодови.
На последниот натпревар, одигран во Јагодина, Македонија била поразена од Србија дури со 5:1, што предизвикало расправии помеѓу играчите и негодување на македонската спорстка јавност. Уште за време на натпреварот, на теренот започнале расправии помеѓу голманот Томе Пачовски и напаѓачот Агим Ибраими, кои продолжиле на полувремето во соблекувалната, кога играчите се навредувале и расправале, а Ибраими го соблекол дресот и барал да биде заменет. Како потврда за нарушените односи, по натпреварот, капитенот Николче Новески изјавил: „Ова веќе не личи на ништо“; напаѓачот Дарко Тасевски на својот фејсбук-профил напишал „Приватна репрезентација“; селекторот Стратев изјавил дека „...од овој избор на играчи, некои не заслужуваат да го облечат државниот дрес“; а Горан Пандев, во интервјуто за „Македонски спорт“ порачал: „Не можам повеќе да молчам и да гледам како тонеме. Ова што се случува со репрезентацијата е една голема срамота... Како резултат на сето ова се повлекувам од понатамошните настапи во дресот со државниот грб...“. Покрај Пандев, како последица на нарушените односи, и неколку играчи најавиле дека повеќе нема да настапуваат за репрезентацијата.
По неуспехот на квалификациите за СП во Бразил, на 12 декември 2013 година бил ангажиран нов селектор на репрезентацијата - Бошко Ѓуровски, кој потпишал двегодишен договор, со примена од 1 јануари 2014 година.
Група А
Tабела
Настапи на европски првенства
Како дел од СФРЈ, Македонија била застапена на следниве европски првенства во фудбал:
Како и на светските првенства, откако е самостојна држава, Македонија се нема квалификувано на завршницата на некое европско првенство во фудбал:
Квалификации за ЕП во фудбал 1996 Англија
Група 2
Табела
Квалификации за ЕП во фудбал 2000 Холандија и Белгија
Група 2
Табела
Квалификации за ЕП во фудбал 2004 Португалија
Група 7
Табела
{|
Квалификации за ЕП во фудбал 2008 Австрија и Швајцарија
Група Е
Табела
{|
Квалификации за ЕП во фудбал 2012 Полска и Украина
Група Б
Табела
{|
Квалификации за ЕП во фудбал 2016 Франција
Во квалификациите за ЕП 2016, Македонија била во групата „Ц“, заедно со Шпанија, Украина, Словачка, Белорусија и Луксембург. Претходно, во извлекувањето на учесниците во квалификациите, Македонија била сместена во петтиот барабан.
На првиот квалификационен натпревар, одигран во Валенсија на 8 септември 2014 година, Македонија претрпела убедлив пораз од Шпанија со 5:1.
Во второто квалификациско коло, одиграно на 9 октомври 2014 година во Скопје, репрезентацијата на Македонија ја забележала првата победа во групата, одигрувајќи 3:2 против Луксембург. Притоа, прва во водство дошла Македонија, со голот на Александар Трајковски во 20. минута. Потоа, Стефано Бенси и Давид Турпел го довеле во водство тимот на Луксембург, така што на полувремето резултатот бил 1:2. Во вториот дел, во 66. минута, Адис Јаховиќ го изедначил резултатот со гол од пенал и најпосле, во последната минута на судиското продолжение, Бесарт Абдурахими дал гол за победа на Македонија.
На 12 октомври 2014 година, во третото квалификациско коло, Македонија ѝ гостувала на Украина во Лавов. Притоа, Македонија загубила со 0:1, а единствениот гол го дал Сидорчук во 45. минута. На почетокот од второто полувреме, Јармоленко промашил пенал за Украина.
Во четвртото коло, одиграно на домашен терен, Македонија изгубила од репрезентацијата на Словачка со 0:2 при што двата гола биле постигнати во првото полувреме: најпрвин погодил Јурај Кучка во 25. минута, а вториот гол го дал Адам Немец 38. минута.
На 27 март 2015 година, во Скопје, македонската репрезентација ја дочекала репрезентацијата на Белорусија. Натпреварот се одиграл пред само 5.000 гледачи, а главен судија бил Ентони Тејлор. Репрезентацијата на Македонија настапила во следниов состав: Пачовски, Ристевски, Шиков, Марковски, Георгиевски, Положани (во 30. минута бил заменет со Барди), Хасани, Трајковски, Ибраими, Абдурахими (во 75. минута го заменил Блажевски), Велкоски (во 63. минута бил заменет со Тодоровски). Веќе во 9. минута, Македонија повела со голот на Трајковски, но подоцна, гостите успеале да направат целосен пресврт: во 44. Калачев го изедначил резултатот, а во 82. минута, Корниленко го постигнал победничкиот гол за гостите. Така, на крајот, Македонија загубила со 1:2.
На 14 јуни 2015 година, македонската репрезентација ѝ гостувала на репрезентацијата на Словачка. Натпреварот се одиграл пред само 10.675 гледачи и тоа бил првиот настап на репрезентацијата под водство на новиот селектор Љубинко Друловиќ. Репрезентацијата на Македонија настапила во следниов состав: Пачовски, Тодоровски, Димитровски, Мојсов, Трајковски (во 56. минута го заменил Ивановски), Муарем (во 82. минута го заменил Велковски), Ибраими (во 89. минута бил заменет со Абдурахими), Хасани, Трајчевски, Адеми, и Жута. Веќе во 8. минута, Словачка повела со голот на Салата, во 39. минута, Хамшик го постигнал вториот гол за домаќините, а во 69. минута, Адеми го постигнал единствениот гол за Македонија. Така, на крајот, Македонија загубила со 1:2.
На 5 септември 2015 година, македонската репрезентација изгубила на гостински терен од репрезентацијата на Луксембург, со резултат 0:1. Натпреварот се одиграл пред 1.675 гледачи, а главен судија бил Ли Еванс од Велс. Победничкиот гол за Луксембург го постигнал Себастијан Тил во 92. минута, а претходно, во 84. минута Абдурахими не успеал да го реализира досудениот пенал за Македонија. На овој натпревар, Македонија играла во следниов состав: Пачовски (голман), Мојсов (од 37. минута, Ристевски), Шиков, Трајковски (од 74. минута, Илијоски), Ибраими (од 80. минута, Ашковски), Ристовски, Глигоров, Петровиќ, Жута, Абдурахими и Ивановски.
Неколку дена подоцна, на 9 септември, во Скопје, репрезентацијата на Македонија играла против Шпанија и претрпела пораз од 0:1 (0:1), а победничкиот гол за шпанската репрезентација го постигнал голманот Томе Пачовски, кој во осмата минута, по едне центаршут на Хуан Мата, си постигнал автогол. Македонската репрезентација настапила во следниот состав: Пачовски (голман), Брдаровски, Ристевски, Шиков, Жута, Петровиќ, Глигоров, Ашковски (од 76. минута, Барди), Хасани, Радески (од 85. минута, Ибраими) и Ивановски (од 68. минута, Трајковски).
Во последниот натрпевар од квалификациите, на 12 октомври 2015 година, во Борисов, пред само 2.000 гледачи, репрезентацијата на Македонија одиграла нерешено (0:0) со репрезентацијата на Белорусија. Македонија играла во следниов состав: Митов (голман), Нилсон, Брдаровски (од 73. минута, Абдурахими), Шиков, Мојсов, Жута, Ристовски, Петровиќ, Стјепановиќ (од 81. минута, Алими), Ибраими (од 86. минута, Несторовски), Трајковски и Тричковски. На тој начин, репрезентацијата на Македонија се пласирала на последното место во својата квалификациска група, со само четири освоени бодови.
2014
На 5 март 2014 година, на стадионот „Филип Втори“ во Скопје, Македонската фудбалска репрезентација одиграла пријателски натрпевар против репрезентацијата на Летонија. Тоа бил првиот настап на Македонија под водството на селекторот Бошко Ѓуровски. Пред само 2 000 гледачи, Македонија извојувала победа од 2:1, со головите на Јован Костовски и Агим Ибраими од пенал, додека Даниел Георгиевски постигнал автогол. На мечот судела судиската тројка од Албанија, предводена од главниот судија Лоренс Јемини. На овој натпревар бил промовиран новиот капитен на репрезентацијата, голманот Томе Пачовски. Притоа, од повиканите 20 фудбалери, на теренот настапиле дури 17, вклучувајќи ги и дебитантите Крсте Велковски и Кире Ристевски. Боите на Македонија ги бранеле следниве фудбалери: Пачовски, Георгиевски, Попов, Шиков (заменет со Ристевски), Мојсов, Тричковски (заменет со Велковски), Демири (заменет со Спировски), Стјепановиќ (заменет со Муарем), Костовски (заменет со Б. Ибраими), А. Ибраими, Хасани (заменет со Ивановски).
На 26 мај 2014 година, на „Куфштејн Арената“ во Куфштејн, Австрија, Македонската фудбалска репрезентација одиграла пријателски натрпевар против репрезентацијата на Камерун. Натпреварот завршил со пораз на Македонија од 0:2 (0:0), а стрелци на головите за Камерун биле Вебо во 52 минута и Чупо-Мотинг во 84 минута. Македонската репрезентација го започнала натпреварот во следниов состав: Пачовски, Грнчаров, Попов, Тодоровски, Ристевски, Абдурахими, Спировски, Бабунски, Ибраими, Тричковски и Трајковски, а капитенската лента ја носел Бобан Грнчаров. Натпреварот го судел Роберт Шоргенхофер, помошни судии биле Винсауер и Штаундингер, додека четврти судија бил Лехнер, сите од Австрија.
Четири дена подоцна, на 30 мај 2014, со почеток во 19,00 часот, во Риети, Италија, македонската репрезентација одиграла уште еден пријателски натпревар, овојпат против селекцијата на Катар, при што натпреварот завршил нерешено, со резултат 0:0.
На 30 март 2015 година, на речиси празниот стадион во Скопје, Македонија одиграла пријателски натпревар против репрезентацијата на Австралија. Притоа, натпреварот завршил нерешено 0:0, во целосно мирна и неинтересна игра, во која речиси не биле создадени никакви прилики за гол.
Моментален состав
Ова е списокот на играчи повикани за натпреварите против Хрватска на 12 октомври и Србија на 16 октомври во квалификациите за Светското првенство во Бразил 2014.
''Настапи и голови од 19 ноември 2018.
Играчи со најмногу настапи
Последна промена 22 мај 2020.
Играчи со најмногу постигнати голови
Последна промена 22 мај 2020.
Табела на сите репрезентации со кои играла Македонија
Преглед на резултатите од сите натпревари на македонската Фудбалска репрезентација со други репрезентации.
Човекови права во Македонија
Македонија ги има ратификувано речиси сите главни договори за човекови права на меѓународно и на европско ниво.
Уставните и законските права на граѓаните кога им се повредени од органите на државната управа и од други органи и организации што имаат јавни овластувања ги штити народниот правобранител.
Македонија е потписник на Европската конвенција за човекови права.
Од друга страна и Уставот ги гарантира следниве права:
Носии од Радовишко Поле и Струмичко Поле
Женската носија од рамничарскиот предел Радовишко Поле, која со незначителни разлики се јавува и во соседното Струмичко Поле, е лесна, главно од платнени облеки - кошула и саја, украсени со везбени мотиви, врз кои на половината се опашува волнен појас и ткаен прегач, од кој како најубав се издвојува с’нце прегач.
Во машката носија, освен кошулата и гаќите од дебело платно, се носи карактеристично широко набрано, платнено долниште фустан и елече од пругасто шарена волнена ткаенина, а покривката за глава е ткаена декоративно орнаментирана крпа. Во составот на празничната носија на младите мажи влегуваат калчини - ногавици од бел шајак со аплицирани украсни црни гајтани. Носијата наменета за младоженците наречена зетоска е најдекоративна и најбогато украсена, а поодделните облеки од нејзиниот состав носат назив бовчалски зашто се добиваат како дар од невестата.
Оваа лесна носија составена од повеќе бели платнени облеки со декоративни везбени мотиви во женската или богати дипли во машката носија, делува едноставно на складна со впечатливоста на елегантната усогласеност на белите платнени облеки, со дискретната разнобојност на украсувањето и оформувањето на поделните облеки во составот на носијата. ‎
Архитектонско цртање
Архитектонско цртање или цртежите на архитектот — техничко цртање на градба или проект за градба што спаѓа во дефиницијата за архитектура. Архитектонските цртежи се користат од страна на архитектот и другите за голем број цели: да се развие идеја на дизајнот во еден кохерентен предлог, да се соопшти идејата и концептот, да се убеди клиентот на основаноста на дизајнот, да му овозможи на изведувачот на градбата да ја конструира правилно, како запис за завршена работа или како запис за градба која веќе постои.
Архитектонските цртежи се направени според збир на конвекции кои вклучуваат одредени изгледи (план на кат, оддел и слично), големина на листот, единици за мерење и размери, анотација и унакрсно референцирање. Вообичаено цртежите се направени со мастило на хартија или сличен материјал и сите копии се прават исклучиво рачно. Дваесеттиот век го замени цртањето на паус хартија, така што механичките копии ќе се избегнат ефикасно.
Развојот на компјутерите игра голема улога во методите кои се користат за дизајнирање и создавање технички цртежи, правејќи го мануелното цртање речиси надминатои отворајќи им нови можности на формите користејќи органски облици и комплексна геометрија. Денес поголемиот дел од цртежите се создадени со КАД Софтвер
Големина и размер
Големината на цртежте се одразува на материјалите кои се достапни и големината која е погодна за транспорт - свиткани или во ролна, поставени на маса или закачени на ѕидот. Процесот на скицирање може да наметне ограничување во големината што е реално употреблива. Големините се утврдени според доследен систем на големината на хартијата во согласност со локалната практика. Најчесто најголемата димензија на хартијата што се користи во модерната архитектонска пракса е ИСО А0 (841 мм × 1,189 мм или 33.1 инчи × 46.8 инчи) или во САД Арх Е (762 мм × 1,067 мм или 30 инчи × 42 инчи) или Голема E димензија(915 мм × 1,220 мм или 36 инчи × 48 инчи).
Архитектонските цртежи се цртаат во размер, што овозможува релативните димензии да се точно претставени. Размерот се одбира со цел целата зграда да ја собере на одбраната димензија на листот и да се покаже потребната количина на детали. Во размер 1:100 во метарска вредност, ѕидовите обично се претставени со едноставни контури што одговараат на целокупната дебелина. Во поголем размер како на пример 1:20 во метарска вредност се претставени слоевите кои се составени од различни материјали коишто ја сочинуваат конструкцијата на ѕидовите. Конструктивните детали се прикажани во поголемите размери, а понекогаш и реалната големина (размер 1:1)
Скиците во размер овозможуваат димензиите да бидат „прочитани“ од цртежот,односно да се измерат директно. Кралскиот (империјалниот) систем на мерење (инчи и стапки) е подеднакво разбирлив и лесно се чита со помош на обичен линијар. На цртеж во размер од една осмина инч на една стапка, деловите од една осмина на линијарот можат да се прочитаат како една стапка. Архитектите често користат размерник со различни размери означени на секој крај. Третиот метод, кој се користи од страна на градежници во проценката, е да се измери директно од цртежот и да се помножи со размерот.
Димензиите можат да бидат измерени од цртежот направен на стабилен медиум како што е паус хартијата. Сите процеси на репродукција се соочуваат со мали проблеми, особено сега со најразличните методи на копирање секој цртеж може да биде прекопиран, или можат да бидат направени копии на многу различни начини. Како резултат на тоа димензиите треба да бидат напишани (разбирливо) на цртежот. Демантот „Не отстапувајте од димензиите“ често е испишан на архитектските цртежи, за да ги заштитат од грешките коишто настануваат со копирањето на цртежите.
План на кат
План на катот е најосновиот архитектонски дијаграм гледиште од горе кој ја прикажува распоредот на простории во градбата на ист начин како мапа, но ни го покажува распоредот само на еден одреден кат од градбата. Технички тоа е хоризонтален пресек низ градбата (конвенционално на четири стапки/еден метар и дваесет сантиметри над нивото на подот). Прикажани се ѕидовите, прозорците,
Длабочина
Длабочина — мерка за вертикалното растојание под хоризонталната рамнина. Висината е сличен поим, но над хоризонталната рамнина. Се мери по вертикалната оска од почетната до саканата точка.
Длабочината има многу значења. Во технологијата постои длабочината на дупка во однос на хоризонталната површина. Во геологијата, длабочината на јамата се мери во однос на површината на Земјата. Длабочината на морето ја одредува мерката на вертикалното растојание од површината на морето до морското дно. Може да се измери и длабочината на садот или шупливите елементи (на пр. чаша, базен, буре, бунар итн.). На човечкото тело, постои, на пример, поимот длабочина на раната (површинска или длабока рана).
Во уметноста како што се книжевноста или филмот, постои поимот длабочина или плиткост на уметничкото дело, што зборува за квалитет и вредност. Длабочина на бојата е поим што ја означува стварноста на прикажување во боја во дигиталната фотографија. Во економијата, длабочината на производната програма се однесува на бројот на производи во одредена производна линија. Длабочина на сиромаштијата е поим што се однесува на оддалеченоста од границата на сиромаштијата. Длабочината на финансискиот пазар е бројот и финансискиот потенцијал на купувачите и продавачите кои влегуваат на пазарот со намера да тргуваат со финансиски средства и инструменти, доколку нивната цена падне или порасне во однос на сегашната.
Ајас Мехмед-паша
Ајас Мехмед-паша бил османлиски државник. Тој по националност е албанец. Роден е во 1483 година во денешна Албанија. Во периодот од 1536 до 1539 година бил Голем везир на Османлиското Царство, на која функција дошол по погубубањето на Паргали Ибрахим-паша. Неговиот татко бил од Скадар.
Пецо Видимче
Пецо Видимче (, -,  ) — македонски сликар.
Животопис
Починал на 12 ноември 2010 година во Скопје.
1646 во уметноста
1646 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Отоманска музика
Османлиска музика ( Osmanlı müziği) била развиена во Истанбул и другите поголеми османлиски градови како и градовите низ палатите и суфиските домови на Отоманската Империја. Пред се претставува вокална музика, османлиската музика традиционално ја придружува соло-пејачката со мал инструментален ансамбл. Во поново време, инструментите може да вклучуваат турски танбур (лахта), неј (крајно разнесена флејта од трска), класично кеменче, кеман (Западна виолина), канун (зитер), или други инструменти. Понекогаш опишана како монофонична музика, разновидноста на украси и варијации во ансамблот го бара поточениот хетерофоничен израз.
Преглед
Османлиската музика имала голем и разновиден систем на режими или скали познати како маками и други правила на композиција. Досега се користени повеќе од 600 маками. Од нив, најмалку 119 маками се формално дефинирани, но денес само околу 20 маками се широко користени. Во суфиското учење, секој макам претставува и пренесува одредена психолошка и духовна состојба. Понекогаш, во одредени маками, Османлиите користеле различни инструментални и вокални музички парчиња со цел да излечат одредени медицински и психолошки состојби.
За транскрипција на класична музика биле користени голем број на нотациони системи, од кои најдоминантна била нотацијата Хампарсум во употреба сè до постепеното воведување на западната нотација. Иако нетурскиот придонес кон османлиската музика бил маргинализиран уште од распадот на Отоманското Царство, системот за нотација Хампарсум бил измислен од страна на еден османлиски Ерменец по име Хампарсум Лимончијан. Хампарсум станал основа на османлиската класична теорија на макам и исто така се користела од Ерменската апостолска црква.
Турската класична музика се учи во конзерваториуми и социјални клубови, од кои најпочитуван е истанбулскиот Ескудар Мусики Чемиети.
Специфичен редослед на класични турски музички форми станува фасил, инструментално увертирање ( пешрев ), инструментален постлујд ( саз семаи ), и помеѓу нив, главниот дел од вокалните композиции што започнува со интерпункционирање на инструментални импровизации ( <i id="mwNg">таксим</i> ) Комплетен фасален концерт би вклучил четири различни инструментални форми и три вокални форми, вклучувајќи лесна класична песна, сарка. Строго класичниот фасал останува во истиот макам во текот на целиот, од воведниот таксим до крајот, што обично е танцова мелодија или ојон хаваси (oyun havası). Сепак, пократките композиции на шарки, претходници на модерните песни, се дел од оваа традиција, многу од нив се исклучително стари, датираат од 14 век; многумина се понови, а особено популарен е текстописецот Хаџи Ариф Бег од крајот на 19 век. Танрикарор тврди дека согледуваните разлики помеѓу традиционалните музички жанрови произлегуваат од културниот судир помеѓу Истокот и Западот што се појави за време на ерата на Танзимат (1839-1908).
Музички Инструменти
Традиционални инструменти во Османлиската класична музика денес вклучуваат танбура (лејта со долг врат), неј (флејта која се дува од крајот), кеменче (поклонета виолина), утот (лејта со краток врат), канунот (извлечена зира), виолина, и во Мевлевиски музика, kudüm барабан. Постарите инструменти кои сè уште се користат вклучуваат лавта.
Форми
Османлиската класична музика опфаќа многу вокални и инструментални форми, меѓу кои спаѓаат формите наречени фасил. А ФАСИЛ обично вклучува многу инструментални и / или вокални движења, вклучувајќи импровизација (таксим), увертирањер (peşrev), песна (şarkı), состав (beste), и кар, меѓу другите.
Жанрови
Османлиската музика има различни жанрови, вклучително и духовната, импровизирана („газел“, „касиде“, „дурак“ итн.) И фасална музика.
Композитори и изведувачи
Други познати поборници на овој жанр се Деде Ефенди, принцот Кантемир, Баба Хампарсум, Кемани Татјос Ефенди, Султан Селим III и Султан Сулејман Величествениот. Најпопуларниот модерен турски класичен пејач е Мунир Нуретин Селчук, кој беше првиот што ја воспостави позицијата на главен пејач. Меѓу другите изведувачи се Бекир Сидки Сезгин, Алаедин Јавашаца, Музејен Сенар, Емел Сајн и Зекаи Тунка.
Други композитори
NGC 6219
NGC 6219 — леќеста галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6219 се споменува и како MCG 2-43-1, CGCG 81-4.
Откривање
Објектот е откриен на 10 јуни 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6219 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6219 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 46 м 22,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 2' 18"".
Други поделби
Проучување на NGC 6219 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58944. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 201; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 962. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 251.
Трета охридска парохија
Трета охридска парохија — православна парохија, дел од Охридското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохиски свештеник е Љупчо Симиџиоски (сос. 2016). Парохијата опфаќа дел од Охрид и населбата Свети Стефан.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Гајевњики-Колоња
Гајевњики-Колоња е село во административната област Здуњска Вола, во регионот Здуњска Вола во Лоѓското Војводство во централна Полска. Тоа се наоѓа околу 4 км од Здуњска Вола и на 38 км од Лоѓ. Ова села е во близина на селото Гајевњики. Од 1975 до 1998 година, ова село било дел од Шерачкото Војводство. Вкупното население на селото изнесува 160 жители. .
Црква „Св. Атанасиј“ - Градешница
Свети Атанасиј – црква во селото Градешница. Се среќава и како манастирска црква.
Местоположба
Црквата се наоѓа на неколку километри северно од селото, на ридот Атанасица којшто ѝ дава доминантна положба во однос на селото.
Историја
Црквата била изградена во 1980-тите години и долги години била во лоша состојба. Во периодот 2011-2012 била препокриена и ставена во заштита на Општина Новаци.