cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Норико Х. Араи
'''Норико Х. Араи''' (јапонски: 新 井 紀 子, р. 1962 година) е јапонска истражувачка по математичка логика и вештачка интелигенција, позната по нејзината работа на проектот за развој на роботи, кои можат да ги положат влезните испити за Токискиот универзитет. Таа е професор во одделот за информации и општествено истражување на Националниот институт за информатика.
Катедрала Сан Руфино
Катедралата во Асизи, e позната и како катедрала Сан Руфино, е главното место за католичкото проповедање во градот Асизи. Оваа катедрала претставува мајка црква на епархијата Асизи-Ночера Умбра-Гвалдо Тадино.
Норико Х. Араи
Образование и кариера
Араи е родена во Токио. Дипломирала право на Универзитетот во Хитоцубаши, а потоа, во 1985 година, добила диплома по математика magna cum laude на Универзитетот во Илиноис во Урбана-Шампејн. Нејзиниот докторат е од Токискиот институт за технологија.
Катедрала Сан Руфино
Црквата е изградена на истоимениот плоштад, првично како тераса создадена во римско време, можеби (но нема документирани докази) тоа бил форумот на римскиот град Асизи.
Историја
Средновековните историчари укажувале на ова место како на место на римски храм посветен на Бона Матер. Сан Пјер Дамијани напишал дека на оваа локација имало базилика со остатоците од стариот град Сан Руфино од 412 година. Исто така напишал дека епископот Угоне (11 век) бил во отворено несогласување со населението затоа што сакал да ги пренесе чествувањата во тогашната катедрала Санта Марија Маџоре. Сепак на крајот победила одлуката на граѓаните на Асизи.
Норико Х. Араи
Образование и кариера
Таа се приклучила на Националниот институт за информатика во 2001 година.
Катедрала Сан Руфино
Историја
Во феудалниот град црквата Сан Руфино била потпора на „цитаделата на каноните“, а основата на сегашната црква веројатно потекнува некаде од осмиот век. За прв пат е обновена во поголема форми од самиот Угоне, кој на крајот во 1036 година на црквата и ја доделил титулата на катедрала. Во 1140 година започнала нова реконструкција врз основа на проект на архитектот Џовани од Губио, која траела неколку децении. Во 1210 година општината, која го користела дворот на црквата за состаноци, се надевала на брзо завршување на реконструкцијата. Често пати се појавувале несогласувања проследени со физички пресметки помеѓу населението од различни фракции поради долгото реконструирање и нецелосната градба. Во 1228 година главниот олтар бил осветен од страна на папата Григориј IX, а во 1253 година целата завршена црква била осветена од страна на папата Инокентиј IV. Во 1571 година внатрешноста на катедралата била реструктуирана според дизајнот на Галеацо Алеси, добивајќи ја нејзината сегашна форма.
Норико Х. Араи
Придонеси
Проектот на Араи, Тодаи Робот, има за цел да изгради робот, кој може да ги положи влезните испити за Универзитетот во Токио (попознат како Тодаи) до 2021 година. Араи станала директор на проектот во 2011 година. Во 2017 на TED Talk, таа објавила дека нејзиниот систем би можел да постигне резултат подобар од 80% од апликантите на универзитетот; сепак, но ова сè уште не бил преоден резултат. Араи го гледа успехот на проектот како доказ дека образованието на човекот треба да се концентрира повеќе на решавање на проблемите и креативноста, а помалку на техниката на учење заснована на повторување.
Катедрала Сан Руфино
Фасада
Фасадата е едно од најзначајните дела на таканаречениот „умбриски“ романски стил и може да се спореди со современите примери од градот Сполето, како што се катедралите Дуомо и Сан Пјетро.
Долниот бенд води потекло од 12 век, заедно со трите порти опкружени со извајани лавови и грифини. Централната порта особено има богата орнаментика, особено во делот на повеќекратниот прстен украсен со релјефи на гранки, спирали, алегориски фигури и монструозни животни. Во делот на лунетата Христос е сместен и устоличен во клипеус, помеѓу сонцето, месечината, доилката Мадона и Сан Руфино. На десната порта постои лунета со две птици кои пијат од извор (симбол на христијанските души кои пијат од божествената благодат), додека на левата врата има поставено два лава поставени околу една вазна.
Норико Х. Араи
Придонеси
Араи е, исто така, основачка на Researchmap, „најголемата друштвена мрежа за истражувачи во Јапонија“. Таа била една од 15. врвни истражувачи на вештачка интелигенција, поканети од францускиот претседател Емануел Макрон, за да во март 2018 година му се придружат, при објавувањето на големата нова француска иницијатива за истражување на вештачката интелигенција.
Катедрала Сан Руфино
Фасада
Над портите се протега хоризонтална лента со фигури на животни и дополнителни полици со човечки и зооморфни глави, а над неа постои галерија на која се забележуваат четири животни.
Централното подрачје го заземаат три елаборирани розови прозорци, околу кои постојат полици со одредени високи релјефи, а околу централниот предел се поставени се Симболите на евангелистите. Подолу се сместени три теламони. Областа на фасадата води потекло од крајот на 13 век. Таа е составена од триаголен фронтон крунис со готски лак во внатрешноста, каде најверојатно требало да се вметне слика или одреден мозаик. Лево од фасадата се издигнува величествената романска камбанарија, која е од времето на создавањето на градбата од страна на Угоне. Камбанаријата е украсена со двојни прозори.
Внатрешноста на катедралата
Внатрешноста на базиликата е поделена на три кораби кои се разделени со столбови. Сегашниот изглед потекнува од времето на обновувањето во 1571 година од страна на Галеацо Алеси.Единствено над сводовите можат да се видат траги од претходната црква, вклучувајќи ги и остатоците од претходната купола.
По реставрацијата страничните олтари биле отстранети. Изведбата на левиот ѕид открила делови од претходниот ѕид од римскиот период. Во сегашниот период, во внатрешноста на катедралата постојат десет помали маси наизменично поставени со статуи од пророци. Статуите се изработени од Агостино Силва од периодот 1672 година.
Свртени кон контрафасадата во близина на централната порта се двете мермерни статуи кои ги претставуваат Свети Франциск од Џовани Дупре (1882) од левата страна и Санта Кјара од Амалија Дупре (1888) од десната страна.
Десен коридор
Олтар на Сан Франческо, Олтар на Богородица на тагите,
Порта на капелата Светата тајна, Олтар на Сан Џузепе, Крстилница (2 фотографии).
Лев коридор
Изгледот на:Олтарот на Санта Марија дела Консолазионе, олтарот на Сант'Емидио, олтарот на безгрешното зачнување, олтарот на пресветото распетие и олтарот на Сан Гаетано од Тиен
Трансепт
Олтарот на Сан Руфино д'Арс, Високиот олтар и Олтарот на Сан Витале
Апсида
Под масата на олтарот наспроти популумот, остатоците од Сан Руфино од Асизи се чуваат во саркофаг. Претходно тие биле сместени во врежан римски саркофаг, кој сè уште е видлив во делот на криптата. Последниот изглед е добиен со модификациите направени на претходната градба од времето на епископот Угоне од XI век и одговара на презвитериумот на античката претходно постоечка базилика, видлива во темелите со реставрации извршени по земјотресот во 1997 година. До него се пристапува преку скали, во непосредна близина на крстилницата, преку делот од новиот Епархиски музеј.
Капелата на Мадона дел Пјанто се наоѓа во непосредна близина. Во неа се наоѓа дрвената копија на Пиета од петнаесеттиот век во полихромна теракота изработена од непознат германски скулптор. Оригиналната скулптура, која според верувањето на традицијата од 1494 година била видена како плаче, била украдена во 1982 година.
Капелата на Светата тајна
Фреските во апсидата и на сводот се изработени-едната од страна на Џакомо Џорџети, а втората која е Алегоријата на верата е изработена од страна на Џовани Антонио Греколини (XVIII век). Во лунетот на контрафасадата на капелата постои платно со „Тајната вечера“ изработено од Емануел од Комо. Оргулите пак кои се наоѓаат кај хорската мансарда од позлатено и врежано дрво се од 1602 година.
Оргули
Во катедралата има три оргули:
Сакристија
Во сакристијата, до која може да се пристапи од десната страна на апсидата, се сместени некои уметнички дела како што се: Безгрешното зачнување и Сан Филипо Нери, Платното на Сан Франческо кој го благословува Асизи изработени од страна на Чезаре Сермеи - таму постојат и други дела изработени од истиот автор. Во сакристијата постојат и дела на Џироламо Маринели, Џакомо Џорџети, Мартин Нолер и Балдасаре Орсини. Од оваа просторија, една мала врата од левата страна води кон подземниот ораториум наречен Сан Франческо. Тоа е местото каде што светецот се одмарал пред да започне да проповеда.
Крипта
Криптата на Сан Руфино претставува просторија поделена на три кораби и во неа се зачувани фрагментарни фрески од 11 век со симболи на евангелистите и еден римски саркофаг од 3 век н.е. Во минатото во него се наоѓало телото на Сан Руфино.
Епархиски музеј
Во непосредна близина на катедралата се наоѓа познатиот епархискиот музеј.
Архивско поглавје
Во непосредна близина на музејот се наоѓа Капитуларскиот архив, полн со илуминирани ракописи и документи кои потекнуваат уште од 963 година.
833 п.н.е.
833 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 833. година пред новата ера, 833. од првиот милениум п.н.е., 33. од 9 век п.н.е. и четвртта од 830-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4675 и 4676 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3917 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2927 и 2928 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 80 пред основањето на Рим.
IC 596
IC 596 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 596 се споменува и како MCG -1-5-37.
Откривање
Објектот е откриен на 23 октомври 1889 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 596 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 596 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 49 м 8,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -3° 54' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 596 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6666.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Педесетнички календар
Педесетнички календар (од зборот πεντηκοντάς пентеконтас) ― земјоделски календарски систем за кој се смета дека е од аморетско потекло во кој годината е поделена на седум периоди од педесет дена (вкупно 350 дена), со годишен додаток од петнаесет или шеснаесет дена. Идентификуван и реконструиран од Џулиус и Хилдегард Леви во 1940-тите, употребата на календарот датира од најмалку 3 милениум пр.н.е. во западна Месопотамија и околните области. Добро користен во денешно време, неговите облици се пронајдени во несторијанството и меѓу Фелахините на современа Палестина.
Преглед
На акадски, педесетничкиот календар бил познат како хамсатум и периодот од петнаесет дена на крајот на годината бил познат кај Вавилонците како шапатум.
Секој педесетдневен период се состоел од седум недели од седум дена и седум саботи, со дополнителен педесетти ден, познат како ацерет.
Широко користен од различните канански племиња во Палестина, се сметало дека календарот го користеле и Израелците сè до службеното усвојување на новиот вид на сончев календарски систем од Соломон.
Литургискиот календар на Есените во Кумран бил педесетнички календар, обележан со празници на последниот ден од секој педесетдневен период, како што се празникот на новото вино, Празникот на маслото и Празникот на новата пченица.
Филон експлицитно ги поврзал „неспоредливите доблести“ на пентеконтадниот календар со Питагоровата теорема, понатаму опишувајќи го бројот педесет како „совршен израз на правоаголен триаголник, врховен принцип на производство во светот и „најсвет“ од броевите“.
Тауфик Канаан (1882–1964) ја опишал употребата на таков календар меѓу Палестинците во јужна Палестина, како и неговиот современик Густаф Далман, кој напишал за практиките на муслиманските земјоделци кои користеле христијански ознаки за педесеттиот ден, „кои пак се преклопуваат далеку постари земјоделски практики: гледање грозје, цедење грозје, сеење итн.“
Јулиус Моргенштерн тврдел дека календарот на Книгата на јубилеите има античко потекло како малку изменето опстанок на педесетничкиот календар.
Рене Магрит
Рене Франсоа Гисле Магрит ( - ) бил надреалистички уметник, роден во, Белгија.
Творештво
Сликите на Магрит постигнуваат високи цени на аукциите. Така, сликата „Надмоќноста на светлината“ (The dominion of light) била продадена за речиси 12,7 милиони долари на аукцијата одржана во „Кристи“, а потоа во 2014 година, аукциската куќа „Сотби“ успеала да постигне цена од 12,9 милиони долари за сликата „Прекрасен свет“ (Le beau monde). Во февруари 2017 година, „Кристи“ ја понудила за продажба сликата „Чувствителна струна“ (La corde sensible), очекувајќи цена од 14 милиони фунти (околу 17,5 милиони долари). Сликата потекнува од 1960 година, а на неа е прикажан планински пејзаж со кристална чаша за шампањ, во која се наоѓа пена од облаци. Сликарот ѝ ја подарил сликата на сопругата, а од 1990 година, таа се наоѓа во приватна збирка. Со големина од 114 на 146 сантиметри, таа е една од најголемите слики на Магрит.
Бриц-Хорин-Одерберг
Бриц-Хорин-Одерберг (Britz-Chorin-Oderberg) — општинска заедница во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Бриц. Била создадена на 1 јануари 2009 со спојување на поранешните општински заедници Бриц-Хорин и Одерберг.
Општинската заедница Бриц-Хорин-Одерберг се состои од следниве општини:
NGC 6911
NGC 6911 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6911 се споменува и како UGC 11540, MCG 11-24-6, CGCG 324-7, CGCG 325-1, IRAS 20191+6634.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јуни 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6911 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 15 m/лм2. NGC 6911 има привидни димензии од 1,7' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 19 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +66° 43' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Список на државни водачи во 580 година
Ова е список на државни водачи во 80 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Дарон Гибсон
Дарон Томас Даниел Гибсон (роден на 25 октомври 1987) — ирски фудбалер кој игра во средниот ред за екипата на Сандерленд и репрезентацијата на Република Ирска. Тој исто така играл за Манчестер Јунајтед од каде бил позајмуван во белгискиот Антверпен и Вулверхемптон Вондерерс. Во Сандерленд тој преминал од Евертон.
Во 2007 година, Гибсон, кој е роден во Дери, Северна Ирска, беше во центарот на спорот меѓу ФАИ и ИФА, пред тој самиот да се одлучи да игра за Република Ирска наместо за Северна Ирска. Случајот бил прифатен од ФИФА ​​и било разговарано во Собранието на Северна Ирска. Спорот конечно беше решен во 2010 година, кога Гибсон добил пасош на Република Ирска, според кој луѓето родени во Северна Ирска, имаат право да одберат за кого ќе играат било за Република или Северна Ирска.
Манчестер Јунајтед
Поранешниот ученик на Колеџот Свети Колумб, Гибсон играл фудбал како јуниор во Дери лигата, а потоа тренира во младинските категории на Институт, пред да му се приклучи на Манчестер Јунајтед во 2004 година. Тој го направи своето деби за првиот тим на Јунајтед на 26 октомври 2005 година во Лига купот против Барнет, кога влезе како замена за Ли Мартин. Во текот на сезоната 2005-06 тој играше стандардно за резервите на Манчестер Јунајтед, помагајќи им да освојат тројна круна. Тој направи 19 настапи, постигнувајќи два гола. Во мај 2006 година, тој ја освои престижната Џими Марфи награда како младински играч на Јунајтед на годината со што добил шанса редовно да игра за сениорска екипа за време на пред-сезонските, летни, подготвителни натпревари, заедно уште со Донг Фангжуо, Џони Еванс, Фреизер Кембел и Дани Симпсон.
Периоди на заем во Антверпен и Вулверхемптон
Гибсон беше еден од неколкуте играчи на Јунајтед кои отидоа на заем во сезоната 2006-07 во Антверпен. Во октомври 2007 година, тој беше позајмен повторно, овој пат во Вулверхемптон, каде што помина поголемиот дел од сезоната 2007–08 во англискиот фудбал. Тој постигнал еден погодок за волците и тоа против Барнли.
Враќање во Манчестер Јунајтед и пробив во првиот тим
Гибсон го направи своето деби во Премиер Лигата на 15 ноември 2008 година, кога се појавува како замена во второто полувреме против Стоук Сити, тоа беше десетина дена пред да го направи своето деби во Лигата на Шампионите кога исто така влезе од клупата за резерви на местото на Дарен Флечер. Тогаш Јунајтед играше против Виљареал во гости, а натпреварот заврши 0-0 на 25 ноември 2008 година. Во декември 2008 година, тој патуваше со тимот на Јунајтед на Светското клупско првенство во Јапонија, каде што, и покрај тоа што не настапи ниту една минута, тој доби победнички медал. На 4 јануари 2009 година, Гибсон го постигна својот прв гол за клубот, третиот за Јунајтед во победа над Саутемптон со 3-0 во третиот круг од ФА Купот. На 1 март 2009 година, Гибсон беше стартер во почетните 11 играјќи во центарот на средниот ред заедно со Пол Сколс против екипата на Тотенхем во меч од Лига купот на Вембли стадионот. Тој ги одигра сите 90 минути пред да биде заменет од страна на Рајан Гигс пред почетокот на продолженијата каде Манчестер Јунајтед победи, н по изведување на пенали со 4-1. На 24 мај, тој го постигна својот прв премиерлигашки гол за Манчестер Јунајтед во последниот натпревар од сезоната против Хал Сити со прекрасен удар надвор од шеснаесетникот од косо. Гибсон беше награден со продолжување на неговиот договор со Јунајтед за уште три години, врзувајќи се за клубот барем до 2012 година.
Гибсон беше еден од неколкуте млади играчи на Манчестер Јунајтед кои беа на удар кога тие ја прекинаа рекордната серијата од четири години без пораз на домашен терен во Европа, губејќи со 1-0 од Бешикташ на Олд Трафорд. На 1 декември 2009 година, шест дена по поразот во Лигата на Шампионите, Гибсон одговори на критиките на најдобар можен начин постигнувајќи ги двата гола за Јунајтед во победата со 2-0 против Тотенхем за да го испрати својот тим во полуфиналето на Лига купот. Гибсон доби место во почетните 11 во многу важниот натпревар на Манчестер во реваншот од Лигата на Шампионите во четврт-финалет против Баерн Минхен и постигна убав погодок со удар од далечина по само три минути игра, негов прв гол во УЕФА натпреварувањата, но и покрај победата од 3-2, тие испаднаа поради гол помалку во гости со вкупен резултат 4-4.
Следната сезона 2010-11 Гибсон го постигна својот прв гол отворајќи го резултатот во 5-2 победата на Јунајтед над Сканторп Јунајтед во Лига купот. Во февруари 2011 година, селекторот на репрезентацијата на Гибсон, Џовани Трапатони, му рекол дека тој мора да го напушти Манчестер Јунајтед доколку сака да ја унапреди својата кариера или со други зборови да пронајде клуб во којшто ќе биде стандарден и ќе има поголема минутажа. Сандерленд беше првиот тим кој се согласи на исплаќање на бараниот надомест во текот на летото 2011 година, но Гибсон не можел да ги усогласи личните услови со нив. Тој останува во Манчестер Јунајтед по завршувањето на преодниот рок, меѓутоа откако направи само направи два настапи за клубот во текот на есенскиот дел од сезоната 2011-2012 му беше јасно дека ќе мора да го напушти тимот. И покрај тоа што во Јунајтед во тој период од сезоната имаше голем број на играчи од средниот ред кој беа повредени, тој одлучи да го напушти клубот во јануари 2012 година и да ги покаќе својте квалитети на друго место, во дресот на Евертон.
HD 190467
V1362 Лебед — променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед со привидна величина од 7,68.
Дарон Гибсон
Евертон
На 13 јануари 2012 година, Гибсон потпиша за Евертон за необјавена сума. Тој стана четвртиот екс-фудбалер на Јунајтед кој потпишал за Евертон во ерата на Дејвид Мојес, по Фил Невил, Тим Хауард и Луј Саа. Гибсон дебитира само еден ден подоцна, кога тој го започна мечот што заврши 1-1 против Астон Вила. Подоцна тој месец, Гибсон го постигна својот прв гол за карамелите и единствен во мечот со кој Евертон ги победи водачите во лигата Манчестер Сити со 1-0. Гибсон одигра 11 натпревари во лигата во текот на својата прва сезона со клубот и не заврши на губитничката страна ниту еднаш. Ако и неговото време во Манчестер Јунајтед се земе предвид оваа бројка се зголемува до 28 последователни лигашки натпревари без пораз што е фантастично остварување за репрезентативецот на Република Ирска. Крајот на оваа серија дојде сепак, во натпреварот од третиот натпревар на Евертон во сезоната 2012–13 сезона, кога Гибсон беше стратер но не можеше да го спречи поразот на неговиот тим со 2-0 на гости од ВБА, иако играта неговата игра беше на ниво, Гибсон при резултат 0-0 беше заменет во првото полувреме поради повреда.
Сандерленд
На 30 јануари 2017 година, Сандерленд потпишал со Гибсон и со Брајан Овиедо, кој бил негов соиграч во Евертон. Гибсон потпишал 18-месечен договор.
Требенче
Требенче (словенечки: Trebenče) — населба во Општина Церкно во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Космос-399
Космос-399 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 3 март 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-399 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 317 км, а најмалото на 197.
Нели ти реков (филм)
Нели ти реков  e македонски игран филм по сценарио на Русомир Богдановски, а во режија на Стево Црвенковски. Монтажер бил Ќемал Османли, а музиката ја компонирал Љупчо Константинов.
Премиерата била одржана во 1984 година.
Кратка содржина
По пропаста на Илинденското востание, повеќе разбиени чети продолжуваат да и даваат отпор на турската власт. Опасноста што им се заканува од турските потери е многу помала отколку онаа од врховистичките чети, кои потпомогнати од издајниците, без борба, ги убиваат македонските борци за слобода. Александар Турунџе доаѓа во селото во кое треба да се најде со својат дружина. Молкот во селото го предупредува на претпазливост. И навистина, во куќата во која треба да се најде со своите, ги наоѓа само убиените во ненадеен напад комити. Во исто време, војводата Ѓорѓија и неговата чета се прогонувани од Селим-ага. Комитите успеваат да се извлечат од обрачот на потерата. При повлекувањето низ шумата, тие ги наоѓаат мртвите тела на војводата Геро и неговата дружина, кои се убиени од про-бугарскиот врховистички предавник Грушир, кому сите комити му веруваат, не знаејќи дека тој работи за целите на врховистите. Четата на војводата Ѓорѓи се дели на две групи за да може полесно да го најдат Турунџе. Разговорот помеѓу комитите Јован и Марко, кои решаваат да одат во селото Шарлаганци, го прислушкува еден селанец и тој ги предава на турскиот аскер. При нападот, тие гинат заедно. Другата група се сретнува со војводата Турунџе, кој веќе нема своја чета. Нивниот јатак во селото Мршино им кажува дека е собрана триилјадна војска за да го фати Турунџе. Претпазливоста им наложува на комитите и на обајцата војводи да бидат во постојано движење. Така, минувајки низ шумата, тие ја слушаат песната, која на Селим-ага му ја пее еден негов војник. Тоа е песната која народот ја испеал за војводата Ѓорѓија и Селим-ага. Турските војници не го очекуваат нападот. Во борбата загинува Селим-ага. По овој судир со Турците, постојано во движење, Турунџе и останатите се сретнуваат со последните двајца комити од четата на Методија Патчев, кој заедно со свои седуммина комити одбрале херојски крај, не сакајќи да бидат заробени од аскерот. Една ноќ, комитите бараат засолниште кај Митре Гинков и тој ги задржува во својата куќа. Додека Турунџе и домаќинот Гинков играат табла, домаќинката ги предава на турските војници. Куќата ја опколува аскер. Во магливата ноќ секој од комитите одделно се обидува да се пробие од обрачот. Турунџе е фатен. Врзан го носат во селото. Народот го гледа прочуениот јунак, продаден за 150 жолтици. Војводата Ѓорѓија останува сам со уште двајца свои комити. Тој се враќа во татковиот дом. Еден од селаните му носи порака од Расим-бег, кој порачал дека утредента ќе дојде да го фати војводата. Ѓорѓија и неговите комити пораката ја примаат наполно мирно. Тие се изморени од бегање. Херојската смрт на овие тројца, кои тргнуваат во пресрет на пушките, останува во сеќавањето на народот.
Степа
Степа (од степь) — екорегион во облик на пространа рамнина без дрва, обрасната со треви и растенија што поднесуваат суша. Преријата (особено нискотревната и мешаната) е исто така пример за степа. Ваквите предели можат да бидат полупустински, или прекриени со треви, грмушки или обете, зависно од годишното време и географската ширина. Климата во степите е пресува за да има шуми, но сепак недоволно сува за да бидат пустини. Степската почва е црница.
Подрачјата со степи се одликуваат со полупустинска и континентална клима. Лете се јавуваат врели температури како, а зиме се спуштаат до. Постои и голема разлика помеѓу денот и ноќта — во монголските висорамнини денската температура може да изнесува, а ноќната да падне под нулата.
Степите на средни географски ширини се одликуваат со врели лета и студени зими, и просечни годишни врнежи од 250–500 мм. Дали едно подрачје има степска клима не зависи само од количеството на врнежи, туку и од потенцијалната евапотранспирација.
Два вида на степи
Two types of steppe can be recorded:
Необични видови степи се грмушестата и планинската.
Студена степа
Најголемото степско подрачје на светот, наречено „Големата Европазиска Степа“ е сместено во Источна Европа и Средна Азија, протегајќи се од Украина на запад, преку Русија, Казахстан, Туркменистан и Узбекистан до венците Алтај, Копет Даг и Тјеншан.
Степата преовладува во внатрешните делови на Анадолија во Турција (особено Средна и Источна, но и делови од Југоисточна Анадолија) како и големи делови од Ерменија и Иран.
Друг пример за степски предели во источна Европа се оние во унгарскиот дел Панонската Низина Голема степска површина (прерија) се среќава во среднишниот дел на САД и западна Канада. Нискотревната прерија во најзападниот дел на Големата Низина. Друг пример за северноамерикански степи се пустелиите во јужна Британска Колумбија и Вашингтон.
Во Јужна Америка, студената степа се среќава во Патагонија и високите предели во јужниот дел на Андите.
Во Океанија среќаваме само една, релативно мала степа на Јужниот Остров на Нов Зеланд.
Суптропска степа
Во Европа, некои средоземни подрачја имаат прилично степска вегетација. Вакви се Сицилија, јужна Португалија, округот Јужна Атина во Грција, средишниот дел на источна Шпанија, особено југоисточното крајбрежје (околу Мурсија), и други места во Шпанија без доволно врнежи поради дождовната сенка како што е Сарагоса.
Во Азија, суптропската степа се среќва во полупустинските предели како краевите на пустината Тар на индискиот потконтинент.
Во Австралија, суптропската степа образува појас околу најсувите пустини и околу венецот Масгрејв.
Во Северна Америка, ваквите живеалишта претставуваат преод од средоземните кон пустинските предели. Такви се подрачјата на Рено во Невада, внатрешниот дел на Калифорнија и голем дел од Западен Тексас и соседните подрачја во Мексико.
Евгениј Кујвашев
Евгениј Владмирович Кујвашев (руски: Евгений Владимирович Куйвашев; 16 март 1971), е руски државник, кој во моментов е гувернер на Свердловска област од 29 мај 2012 година. Тој бил вршител на должноста гувернер од 14 мај 2012 година до 29 мај, и повторно во 17 април до 18 септември 2017 година.
Кујвашев претходно бил 3-ти ополномоштен претставник на Уралскиот федерален округ од 2011 до 2012 година.
Животопис
Евгениј Кујвашев е роден на 16 март 1971 година во селото Луговској, во областа Ханти-Мансијск, во автономниот округ Ханти-Мансијск, од Тјуменската област.
Од 1989 до 1991 година Кујвашев служел воена служба на Советската армија.
Од 1991 до 1993 година студирал на Медицинскиот факултет во Тоболск, именуван по Володја Солдатов, специјализиран за „стоматолог-ортодонт“.
Трудова активност
По завршувањето на средното училиште, тој извесно време работел како механичар во „Сургутремстрој“.
Откако служел војска во 1991 година, работел кратко време како методолог за физичко образование на Одделот за технолошки транспорт во Сургут.
Откако го стекнал своето образование, работел во селото Поиковски во областа Нефтејуганск во автономниот округ Ханти-Мансијск, прво како забен техничар, а потоа како заменик-шеф на филијалата на Унијата на ветерани од Авганистан за комерцијални прашања, возач на мешалка за бетон, инсталатер на голема надморска височина и правен советник.
Административна работа
Во 1997 година, Кујавашев се преселил во управата на селото Поиковски, каде работел најпрво како асистент на поглаварот Едуард Худаинатов, потоа како негов заменик, а откако Худаинатов се преселил на работа во претседателската управа во 2000 година, го зазел неговото место.
Во 1999 година, тој отишол во Московскиот воен институт на Федералната гранична служба на Русија со диплома по правник, на курс за преписка.
Паралелно со неговата работа во администрацијата, Кујвашев предавал теорија на држава и право, општинско право на гранката Поиковски на Државниот универзитет во Тјумен.
Од 2004 до 2005 година бил заменик-шеф на одделот за извршители во Москва.
На 30 ноември 2005 година, Кујвашев бил анонимно одобрен од замениците на градската дума наТоболск од шефот на администрацијата во Тоболск.
На 14 јуни 2007 година, Кујвашев се пријавил на конкурс за пополнување на функцијата шеф на администрацијата во Тјумен по оставката на поранешниот градоначалник Сергеј Сметањјук и на 5 јули 2007 година бил избран на оваа позиција од градската дума на Тјумен.
Во 2010 година, тој започнал професионална обука на Државниот универзитет во Тјумен во рамките на програмата „Државна и општинска администрација“.
Многу медиуми исто така известувале дека во 2002 година Кујвашев дипломирал на Универзитетот Јејл со диплома за менаџмент. Во исто време, самиот Кујвашев во медиумите ги коментирал информациите за неговите студии на Универзитетот Јеил на следниов начин: „Јас не студирав на Јејл - само слушав предавања таму. Не учев, немам диплома “.
На 29 јануари 2011 година, Кујвашев бил заменик-ополномоштен претставник на Уралски федералниот округ. Од 6 септември 2011 до 14 мај 2012 година, Кујвашев бил унапреден во ополномоштен претставник Уралскиот федерален округ.
Од 14 септември 2011 до 14 мај 2012 година, тој бил член на Советот за безбедност на Русија.
Гувернер на регионот Свердловск
На 14 мај 2012 година, Кујвашев стана вршител на должноста гувернер на Свердловската област.
На 24 мај 2012 година, рускиот претседател Владимир Путин ја достави до Законодавно собрание на Свердловска област кандидатурата на Евгениј Кујвашев за да го овласти гувернерот на Свердловска област. Кандидатурата беше поддржана со мнозинство гласови од членовите на парламентите на Законодавно собрание на Свердловска област, а на 29 мај 2012 година Кујвашев официјално ја презеде функцијата регионален гувернер.
Од 28 јули 2012 година до 22 февруари 2013 година и од 10 ноември 2015 година до 6 април 2016 година, тој бил член на Президиумот на Државниот совет на Русија.
Во 2012 година, на предлог на Кујвашев, тој испратил до Администрацијата на претседателот на Русија, работна група во Министерството за здравство за да се разгледа прашањето за задолжително лиценцирање на активностите на сите организации вклучени во рехабилитација на наркомани. . Според него, ваквото лиценцирање е прашање на безбедноста на граѓаните. Во тоа време, во негово име во регионот, бил создаден државен центар за рехабилитација "Урал без дрога". Указот за неговото создавање бил потпишан на 3 јули 2012 година.
На 18 септември 2016 година, Кујвашев учествувал на изборите за Законодавно собрание на Свердловска област, на чело на списокот на партијата „Единствена Русија“. По изборите, тој се откажал од мандатот за заменик, без да започне да дејствува како заменик.
На крајот на 2016 година, познатиот филмски режисер Никита Михалков го критикувал центарот Елцин, кој бил отворен во ноември 2015 година, со финансиска поддршка од властите на Свердловска област. Кујвашев рекол дека е горд што учествувал во создавањето на центарот Елцин и рече дека е подготвен лично да го води Михалков на неговата турнеја.
Кујвашев на крајот на март 2017 година нашол предности во одлуката на федералниот министер Денис Мантуров за пренесување на меѓународната изложба на оружје „Русија Армс Експо“ од Нижни Тагил во паркот Патриот во Московска област.
Според гувернерот, овој настан „ќе стане поттик за спроведување на нови иницијативи за напредување на Урал“. Поинакво мислење има поранешниот гувернер на Свердловска област, Едуард Росел (по чија иницијатива е основана оваа изложба во 1999 година), кој побара да се одржи „Изложбата за оружје на Русија“ во Нижни Тагил и му се обрати на Кујвашев за изложбата.
Во април 2017 година, Кујавашев ја поддржал потребата за реформа на јавниот транспорт во Екатеринбург (особено, да се елиминираат „дупликатите“ рути) во согласност со одлуката на градскиот управител на Екатеринбург, Александар Јакоб, која била донесена во април истата година.
На 17 април 2017 година, Кујвашев поднел оставка по сопствено барање. Истиот ден, со указ на Претседателот на Русија, тој бил назначен за вршител на должноста гувернер на регионот Свердловск „сè додека лицето не биде избрано за гувернер на Свердловската област“. Тој победи на изборите на 10 септември 2017 година со 62,16% од гласовите.
На 8 декември 2018 година, врз основа на одлуката донесена од делегатите на XVIII конгрес на партијата Единствена Русија, Кујвашев бил претставен пред Врховниот совет на партијата.
Критика
Во печатот се појавиле информации за неформалната врска на Кујвашев со енергетските стопанственци Артјом Биков и Алексеј Бобров, кои биле наречени негови спонзори. Сепак, самиот Кујвашев ја негирал оваа поврзаност: „Не сум виновен што тие имаат имот во сите региони каде што работев. Каде и да започнете да работите, Биков и Бобров се веќе таму “. .
Аксана Панова, поранешна главна уредничка на Урал Интернет агенцијата Ура.ру, која била обвинета едновремено во голем број кривични случаи, го нарече Кујвашев „клиент“ на нејзиното обвинителство.
Znak.com во 2013 година забележа дека Кујвашев, и покрај кратењата на регионалниот буџет и економските тешкотии, го зголемил финансирањето за „ПР“: во 2013 година од буџетот беа издвоени 1,136 милијарди рубли за медиумите (од кои 0,5 милијарди беа за незавршена телевизиска кула во Екатеринбург), додека во 2012 година беа потрошени само 368 милиони рубли за овие цели. Изданието беше критикувано и од фактот дека значителен дел од трошоците за медиуми од регионалниот буџет не се транспарентни. Во октомври 2013 година, пратениците од опозицијата ги критикуваа властите на Свердловска област за фактот дека најголемиот дел од медиумските трошоци од буџетот на регионот Свердловск одат во „Регионалниот весник“ и телевизискиот канал ОТВ. Приватните медиуми исто така добиваат некои. На пример, по налог на Кујвашев, 20 милиони рубли беа пренесени во проектот Малина.
Благосостојба
Во 2011 година, приходот на Кујвашев, кој работел како ополномоштен на Претседателот, изнесува 3,7 милиони рубли, приходот на неговата, Наталија, со 3,1 милиони рубли.
Според Вјачеслав Целишчев, специјалист во еден од салоните за часовници во Екатеринбург, Кујвашев го има швајцарскиот часовник на марката Jaeger Le Coultre Master Control, кој чинеше 700 илјади рубли во 2012 година.
На крајот на 2016 година, додека работел во владата на Свердловска област, Кујвашев заработи 3.333.627,89 рубли. Од 31 декември 2016 година, тој поседувал стан од 144 кв.м. во Екатеринбург и 1/3 удел во стан од 131,7 кв.м. во Тјуменска област, издание на џет-ски VX700 и приколка MZSA од 2006 година. Податоците за приходот на брачниот другар за овој период се разликуваат: мрежната страница на гувернерот на Свердловска област укажува на износ од 9.967.789,03 рубли, додека информациите објавени од Изборната комисија на регионот Свердловск за време на изборот на гувернер укажуваат на износ од 2.920.271,03 рубли, извор на приход беа ДОО "Лелија", ИЕ Кујувашева НС, АД "ЦВМИР" СИБЕРИЈА "".
Откако стана гувернер на Свердловската област, Кујвашев купи стан во Екатеринбург вреден околу 13,5-16,5 милиони рубли.
Семејство
Наталија (родена 1974 година) е претприемач. Таа е директор и косопственик на Лелија ДОО, која е сопственик на ланецот елитни продавници за вино Три чаши сместени во Тјумен и Тоболск.
Семејството Кујвашев има 2 деца, со ќерката Јелизавета (родена 1997 година) и синот Дмитриј.
Хобија
Кујвашев е љубител на спортот, оди на биатлон и хокеј, учествува во натпревари на сите везди. Страствен навивач: тој е навивач на хокеарската екипа „Автомобилист“ и фудбалскиот клуб „Урал“.
Во музиката тој претпочита руски рок, кој е запознаен со ветераните на рок клубот Свердловск, е пријател со Александар Пантикин.
Тој е добар и во сликарството.
832 п.н.е.
832 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 832. година пред новата ера, 832. од првиот милениум п.н.е., 32. од 9 век п.н.е. и трета од 830-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4676 и 4677 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3918 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2928 и 2929 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 79 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 832 година се протега во 1804 и 1805, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1864 и 1865 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 289 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1498 и 1497 исламска година пред хиџра.
Список на државни водачи во 1419 година
Ова е список на државни водачи во 419 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Денови на кочанскиот ориз
Денови на кочанскиот ориз е културна манифестација што се одржува секоја година во првата половина на септември и е посветена на оризот - симболот на кочанскиот крај. Организатор е Локалната самоуправа на Општина Кочани, а за првпат таа се одржала во 1992 година, кога со одлука на тогашното Собрание на Општина Кочани бил формиран првиот Одбор за организација.
Самата манифестација е замислена како спој на традицијата и современиот уметнички израз и приказ на патот на оризот од нивата до трпезата. Со неа се прави обид да се сочува традицијата во оризопроизводството. Составен дел од манифестацијата е и изборот на жетварска убавица.
Жетвата на рака, со срп, е обичај со кој се навраќаме на традицијата во одгледувањето на оризот во нашиот крај. Духовното и материјалното културно наследство се пренесува преку песната, орото, народните обичаи, традиционалната кујна, старовремските предмети и алатките за обработка на ориз.
Идејните рамки на програмските активности се во фолклорот и традицијата, а оризот - кочанското бело злато е лајт-мотив на манифестацијата. Во културните содржини на манифестацијата се настојува на автентичен начин да се пронајде народното, изворното и да се спои со современата естетика.
Манифестацијата Денови на кочанскиот ориз со својот меѓународен предзнак е повод за нови пријателства, преку гостувањата на официјални општински, стопански и културни делегации во времето на собирањето на родот од кочaнските полиња. Целта на целата организација е да потсети на далеку познатиот квалитет на кочанскиот ориз и да се даде поддршка во неговиот пласман во и надвор од границите на Република Македонија.
Таутенхајн
Соседни општини
Соседни општини се Бад Клостерлаусниц, градот Ајзенберг, Зилбиц и Вајсенборн во округот Зале-Холцланд, како и градот Бад Кестриц и Крафтсдорф во округот Грајц.
Панаѓуриште
Панаѓуриште (Панагюрище) е град во Пазарџишката област, јужна Бугарија, сместен во мала долина во планината Средна Гора. Се наоѓа на 91 km источно од Софија, 43 km северно од Пазарџик. Градот е седиште на истоимената Општина Панаѓуриште. Панаѓуриште е важен индустриски и економски центар. Според пописот од 2021, во градот живееле 15,275 жители.
Филип Дик
Филип Киндред Дик ( - ), често ословуван и со својата кратеница ПКД, или по својот писателски псевдоним Ричард Филипс, бил американски писател на научна фантастика кој битно го променил тој жанр на книжевност. Иако за својот живот уживал почитување од своите врсници, како на пример од Станислав Лем, Дик не бил познат на широката публика до после својата смрт, по која неколку популарни филмски адаптации на неговите дела доживеале голема гледаност. Денес, неговите дела се меѓу најпопуларните на жанрот на научна фантастика и имаат остварено општа прифатеност од широка публика како и од литерарната критика.