cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Државен совет на Кина
Организација
Секој вицепремиер е задолжен за извесни области од управата, а секој државен советник има функции определени од премиерот. Генералниот секретар стои на чело на Општата служба која е задолжена за секодневните работи на советот. Овој генерален секретар има релативно мали овластувања, далеку од моќта на Генералниот секретар на КПК.
Секое министерство е задолжено за еден сектор. Комисиите имаат повисок ранг од министерствата и се задолжени за планирање, осмислување и надгледување на соодветните активности на разните управни органи. Службите се занимаваат со работите од постојана тековност. Бироата и управите имаат понизок статус од министерствата.
Покрај министерствата (вкупно 25), постојат и 38 владини организации во непосредна надлежност и кои одговараат на самиот Државен совет. Раководителите на овие организации присуствуваат на пленарните седници, но не редовно.
Државниот совет формално одговара на Националното народно собрание и неговиот (ННС) Постојан комитет (ПК) при извршувањето на најразлични управни функции на државно и локално ниво, и номинално дејствува со овластување од ННС. Познат е барем еден случај кога ННС има одбиено иницијатива на Државниот совет, како и неколку случаи каде советот има повлечено или темелно изменето предлози поради отпор во ННС.
Советот и Комунистичката партија на Кина се мошне преплетени. Со ретки исклучоци, државните советници се високорангирани членови на КПК и како такви, тие имаат големо влијание и во партиската, и во државната политика. Овој систем се разликува од оној на СССР, каде партијата владеела со државниот апарат.
Кон крајот на 1980-тите постоеле обиди за раздвојување на партијата и државата, каде партијата би носела одлуки, а Државниот совет би ги извршувал. Во рок од неколку години ваквите иницијативи биле напуштени.
Како главен управен орган на владата, главна функција на советот е да ја создава управната политика, да издава решенија и налози и да врши надзор врз спроведувањето на истите. Покрај ова, советот прави нацрти што ги поднесува на ННС и постојаниот комитет, ги изготвува државните планови и буџетот и ги доставува на ННС за разгледување и гласање. Во Државниот совет се доставуваат и разгледуваат идеите и иницијативите од сите подрачја и степени на управата, со особен нагласок на економско осовременување.
Државниот совет е надлежен а Министерството за одбрана, но не и Народноослободителната армија, врз која е надлежен Централниот воен комитет.
Лутеин
Лутеинот е ксантофил и е еден од 600-те каротеноиди во природата. Лутеинот се синтетизира само во растенијата и како и другите ксантофили го има во големи количества во листениот зеленчук, како спанаќот, кељот и жолтите моркови.
Ретината кај луѓето акумулира лутеин и зеаксантин.
Стар Чифлик
Стар Чифлик (Παλαιό Τσιφλίκι) — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Костур во областа Западна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало околу 2 км од северниот брег на Костурското Езеро, јужно од селото Сетома.
Во Отоманското Царство
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900, во селото Стар Чифлик имало 60 жители, сите Македонци.
По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Стар Чифлик имало 144 Македонци под патријаршијата.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 8 жители.
Во 1920 г. селото е запишано со 7 жители. Поради малобројноста на жителите, во натамошните пописи како населба не се споменува.
Културни и природни знаменитости
Цркви
Драган Илиевски
Животопис
Илиевски е роден во Куманово на година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Работи во библиотеката „Тане Георгиевски“ во Куманово. Член на ДПМ од 1998 година. Автор е на книгите раскази: Потковица и апокалипса (1992), Креда (1995), Двојна вратоврска (2000).
Вера Дрејк
„Вера Дрејк“ (англиски: Vera Drake) — британско-француски филм од 2004 година, во режија на Мајк Ли (Mike Leigh), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Имелда Стонтон (Imelda Staunton), Ричард Греам (Richard Graham), Алeекс Кели (Alex Kelly), Даниел Мејс (Daniel Mays) и Еди Марсан (Eddie Marsan). Филмот постигнал голем успех кај критиката освоил многу награди, особено Стонтон за главната улога и Ли (за сценариото и режијата). На пример, филмот бил прогласен за најдобар британски филм во 2005 година, а Ли го освоил и „Златниот лав“ на Венецијанскиот филмски фестивал, каде Стонтон ја добила наградата „Волпи“. Исто така, двајцата биле номинирани и за „Оскар“ во категориите: главна женска улога, оригинално сценарио и режија. Како занимливост треба да се спомене тоа што филмот бил одбиен на Канскиот филмски фестивал.
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Лондон, во 1950-тите. Вера Дрејк (ја игра Стонтон) е неуморна, вредна жена со голема животна енергија, која се бори со животните тешкотии, заморот и сиромаштијата, но сите работи ги извршува со ведрина и оптимизам. Веќе 27 години живее во среќен брак со Џорџ (го игра Греам) со кого ги има синот Сид (го игра Мејс) и немажената ќерка Етел (ја игра Кели). Вера е активна по цел ден при што ги посетува болните соседи и немоќната мајка, работи како слугинка во богатите куќи, а се грижи и за својот дом. Иако уморна од напорната работа, пред да заспие, таа стигнува да поразговара со сопругот за денот кој изминал. Меѓутоа, покрај секојдневниет обврски, таа извршува уште една активност - тајно спроведува абортуси со намера да им помогне на несреќните девојки при што тоа го прави без никаков паричен надомест. Меѓутоа, во една прилика, по извршениот абортус, една девојка завршува во болницата со сериозни здравствени проблеми. Тогаш, полицијата дознава за Вера и доаѓа да ја уапси токму во моментот кога нејзиното семејство е собрано да ја прослави свршувачката на Етел. Сопругот и децата се шокирани од веста дека Вера се занимавала со таква активност. Сепак, додека полицијата ја испрашува Вера, во полициската станица доаѓа Џорџ за да ја поддржи.
Гроскорбета
Гроскорбета (Großkorbetha) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 септември 2010 е дел од градот Вајсенфелс.
Нецов-Липен
Нецов-Липен (Neetzow-Liepen) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Била создадена на 1 јануари 2014 со спојување на поранешните општини Нецов и Липен.
Дајана Бутулија
Дијана Бутулија (родена на 23 февруари 1986 година) во Кикинда е српски кошаркар. Игра како плејмејкер и е стандарден репрезентативец на Србија.
Помлади категории
Со кошарка почнала да игра на девет години. Потоа до својата 14-та година била во женската кошаркарска клупска гимназија во Кикинда. Во тие селекции таа освоила неколку први места на првенствата на Војводина, а била на врвот и на првенствата на Југославија. Потоа се преселила во помладите категории на Вождовац за да помине една година во Кикинда.
Сениорска кариера
Своите први сениорски натпревари ги забележала во белградскиот клуб Ушче, каде тренер и била Марина Маљковиќ. Таа повеќепати истакнала дека Марина имала најголемо влијание врз нејзината кошаркарска кариера. Потоа, во 2007 година, таа потпишала за Вршачки Хемофарм. Со Хемофарм освоиле две национални титули (2007/08 и 2008/09) и два купа (2007/08 и 2008/09). Потоа потпишала за Партизан со кој освоиле четири национални титули (2009/10, 2010/11, 2011/12 и 2012/13), два купа (2010/11 и 2012/13 ) и две јадрански лиги (2011/ 12) и 2012/13). Во сезоната 2013/14. со Нортленд ја освоиле и Шведската национална лига.
Репрезентација
Била член на помладите репрезентативци со кои ја носи и титулата светски вицешампион.
Таа е стандардна репрезентативка на Србија и досега има настапувано на Европското првенство во 2013 година (четврто место), како и на Светското првенство во 2014 година (четвртфинале). Таа го постигна најголемиот успех досега со освојувањето на златниот медал на Европското првенство во 2015 година, одиграно во Унгарија и Романија. Победата против Франција во финалето во Будимпешта - 76:68 (15:22, 18:10, 20:17, 23:19) го освои не само првиот медал за Србија како независна држава, туку и првото злато во целата историја на нашата женска кошарка. Воедно, обезбеден е директен пласман на Олимписките игри во Рио 2016 година, каде што освоиле бронзен медал. Тие освоиле и бронзен медал на Европското првенство во кошарка за жени 2019 година. Со репрезентацијата на Србија освоиле и златен медал на ЕП 2021 година одржани во Франција и Шпанија.
Александар Беркман
Александар Беркман (21 ноември 1870 – 28 јуни 1936) е анархист познат по својот активизам и записи. Тој е еден од најзначајните претставници на анархистичкото движење во почетоците на XX-от век.
Беркман е роден во во Руското царство, а имигрирал во САД во 1888 година. Живеел во Њујорк каде што се вклучил во анархистичкото движење. Тој бил љубовник и доживотен пријател на Ема Голдман.
Енона (митологија)
Енона (старогрчки: Οἰνώνη = „жена на виното“) — лик од старогрчката митологија, ќерка на речниот бог Кебрен, првата сопруга на Парис и сестра на Астеропа (сопругата на Пријамовиот син Есак). Таа била нимфа и пророчка.
Милош Биковиќ
Милош Биковиќ (Белград, 13 јануари 1988) е српски филмски, телевизиски и театарски глумец.
Животопис
Милош Биковиќ има 17 години постар брат Михаил, игуман во манастирот Јовања. Кога бил многу млад родителите му се развеле, а татко му се преселил за Германија. Завршил во Четрнаеста белградска гимназија, зборува српски јазик, англиски јазик и руски јазик. Посетувал училиште по глума и зборување „ДАДОВ“. Дипломирал на Факултет за драмски уметности во Белград во класата на Драган Петровиќ заедно со Нина Јанковиќ, Јелисавета Орашанин, Тамара Драгичевиќ, Ања Алач. Асистент е на Факултетот за драмски уметности (ФДУ).
Филм и телевизија
Милош Биковиќ својата прва улога со која остварил малку поголема популарност ја остварил со телевизиската серија Стигаат долари (2004 — 2005), каде го играл ликот на Небојша, улогата му донела голема популарност. Поголема популарност стекнал со играње во серијата Бела лаѓа (2006 — 2011), а најголема популарност достигнал со главната улога во филмот на Драган Бјелогрлиќ, Монтевидео, Бог те видео. Уште една улога добива во филмот/серијата 'Кад Кога љубовта доцни/Самец во брак', каде глуми заедно со својата тогашна девојка, Бранкица Себастијановиќ. Се прославил и во руската кинематорафија, во филмот Сончаница од режисерот Никита Михалков.
Театар
Глумел во неколку претстави меѓу кои: „Збогум СФРЈ" во Ателјето 212 ; „Дамата со камелии" во Народниот театар (на Србија) исто така глумел и во „Син ми побавно оди" и „Кога тиквите цветаа" во неговиот матичен театар, Белградскиот драмски театар.
Театарски претстави
Збогом СФРЈ - Атеље 212
Мој син мало спорије хода - Белградскиот драмски театар
Дама са камелијама - Народниот театар во Белград
Кад су цветале тикве - Белградскиот драмски театар
Приватен Живот
Милош Биковиќ има делумно македонско потекло. Неговиот дедо е роден во Берово во источна Македонија.
Хихирику
Хихирику — радио емисија во режија на Миле Грозданоски. Автор и сценарио Иван Карадак.
Радулево
Радулево или Родулево (често Радолиово; Ροδoλίβος, Родоливос) — село и поранешна општина во Серскиот во Егејска Македонија. Со реформите на локалната управа во 2011 г, местото влегло под општината Ениќој (Амфиполи) и игра улога на нејзин административен центар. Оддалечено е 30 км од градот Драма. Населението брои 3.284 жители (2011). Сместено е на подножјето на планината Кушница.
Олга Милосавлева
Олга Милосавлева (Тетово, - Скопје, ) — македонска балерина, кореограф и педагог.
Животопис
Милосавлева е родена во Тетово на 14 септември 1935 година. Завршила Средно балетско училиште во Скопје, во класата на Ѓ. Македонски и Н. Кирсанова. Ѝ припаѓа на првата балетска генерација во современа Македонија. Била член на Балетот при МНТ (1949-1976). Имала изразит танцов темперамент, сценски шарм и смисла за драматуршко оформување на улогата. Со кореографија почнала да се занимава од 1958 година. Таа е една од најплодните македонски кореографи. Најмногу работела врз домашното музичко-балетско творештво со национален, современ и модерен израз.
Калефелд
Калефелд (Kalefeld) — општина во округот Нортхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на околу 10 километри северно од Нортхајм. Општината е составена од селата Дегероде, Еболдсхаузен, Ехте, Калефелд, Олденроде, Олдерсхаузен, Зебексен, Вестерхоф, Вирсхаузен и Вилерсхаузен.
Иван Гагалев
Иван Гагалев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Гагалев е роден во градот Прилеп. По професија е учител. Влегол во Македонската револуционерна организација уште во 1895 година. Станал касиер на Прилепскиот околиски револуционерен комитет.
Реин Тарамае
Реин Тарамае (Rein Taaramäe; р. во ) — естонски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Кариера
Тарамае станал професионалец во 2008 година со, откако возел за тимот како практикант на крајот од 2007 година и победил на етапа на Трката околу Ардените рано во сезоната. Во 2008 година освоил две етапи на ГП Португал и етапа на Тур де л'Авенир. На Летните олимписки игри 2008, Тарамае ги завршил друмската трка и хронометарот.
Во 2009 година завршил трет на Тур де Романди и осми на Тур де Свис. Тарамае ги освоил националните друмски и хронометарски првенства во 2009 година. Тој го освоил и Тур де л’Ен откако победил на последната етапа на Кол ди Гран Коломбје. Во 2010 година завршил седми на Париз-Ница и трет на Волта а Каталуња.
Во 2011 година, Реин завршил 11. во генералниот пласман на Тур де Франс. На етапата 14 на Вуелта а Еспања 2011 Тарамае и другиот член на бегството Давид де ла Фуенте биле последните двајца возачи од бегството со 17 возачи, но на 2 километри пред Де ла Фуенте отпаднал со цел да му помогне на колегата Хуан Хосе Кобо при искачување, со што му дозволил Тарамае сам да дојде до неговата прва етапна победа на некоја голема трка. На крајот се повлекол пред трката да заврши во Мадрид.
Во август 2014 година, генералниот менаџер на, Александар Винокуров, објавил дека Тарамае потпишал едногодишен договор со екипата за сезоната 2015.
Сезоната 2015 започнала добро за Реин со победа на Вуелта Сиклиста а Мурсија. Надежите биле високи, особено со настапот на големите трки, како Тур де Франс. На Тур де Франс 2015, Тарамае требало да му помага на Винченцо Нибали во планините. На крајот, Тарамае бил приморан да ја напушти единаесеттата етапа поради болест. По разочарувачкиот Тур, Тарамае победил на Вуелта а Бургос и Арктичката трка на Норвешка во август. Истовремено се појавиле гласини дека Тарамае ја напушта Астана и на крајот на август, Тарамае потпишал едногодишен договор со.
Бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016. Ја освоил дваесеттата етапа на трката, станувајќи првиот Естонец кој освоил етапа на Џиро. По краток одмор во Естонија, Тарамае ја освоил Трката околу Словенија, заедно со победа на втората етапа.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Затселиште (Оризари)
Затселиште — археолошко наоѓалиште во кочанската населба Оризари.
Претставува населба од железно и римско време.
Се наоѓа на мала височинка на која, на северниот крај, лежи наоѓалиштето Селиште. Според културната и хронолошката истородност на материјалот веројатно се работи за остатоци од иста населба.
Душица Илин
Душица Илин (Тетово, ) — македонски поет и новинар.
Животопис
Душица Илин е родена во Тетово на 12 март 1944 година. Се школувала во Битола, Тетово, Скопје и Белград. Книжевните и новинарските студии ги усовршува во Белград каде што живее и работи како дописник на  македонските електронски и пишани медиуми од Србија и Црна Гора. Член е на ДПМ од 1972 година. Автор е на поетските книги: Фреска на срцето (1971), Сизифина (1976), Ветер во кафез (1981), Толкување на стравот (1989) Златен венец - Антологија на струшките вечери на поезијата, (Белград), Второ дополнето издание (Нови Сад и Скопје), Трето дополнето издание (Белград), Спорен лет (Скопје), Пек (Скопје), Ноќен Пек (Белград), Бела линија (Скопје,2006).
Песните на Душица Илин се објавени во Полска, САД, Турција, Романија и во други земји. Застапена е во повеќе антологии на македонската и југословенската поезија. Нејзин сопруг е писателот Виктор Шеќеровски.
Рјахово
Рjaхово — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Ферганоцефал
Откривање и именување
Типскиот вид, Ferganocephale adenticulatum, за првпат бил опишан од Аверијанов, Мартин и Бакиров во 2005 година и се заснова само на забите од провинцијата Фергана, Киргистан, кои датираат од Каловијан. Холотипот е ZIN PH 34/42, возрасен неизбран заб. Типскиот вид е Ferganocephale adenticulatum. Името на родот го комбинира името на локацијата што се најде со грчкиот кефал, „глава“, повикување на претпоставените афинитети на пахицефалосаурија.
Земерда
Земерда (Sömmerda) — град во сојузната покраина Тирингија, во Германија, кој претставува и административно седиште на истоимениот округ.
Местоположба
Земерда се наоѓа во Тириншката Котлина, на средниот тек на реката Унштрут.
Соседни општини
Земерда се граничи со следниве општини (почнувајќи од север, надесно): Грифштет, Бихел, Ецлебен, Ан дер Шмике, Келеда, Гроснојхаузен, Клајннојхаузен, Фогелсберг, Шпретау, Шлосфипах, Гросрудештет, Вернингсхаузен, Вундерслебен и Вајсензе.
Градски единици
1 површината на Лојбиген ја содржи и на Штетен
Историја
Земерда бил првпат споменат во официјалните документи во 876 н.е.. Веројатно станал град околу 1350 година, но не постојат докази за овој настан. Една градска порта од 1395 година и шест кули од старите градски ѕидини се зачувани и денес.
Во текот на Триесетгодишната војна (1618–1648), Земерда бил во срцето на воените борби и војниците од двете страни го ограбувале градот, поради што се преполовило населението.
Во 1840 година, Јохан Николаус фон Драјсе го пронашол пиштолот со игла и била основана фабрика за оружје во градот. Во 1919 година, компанијата Рајнметал (Rheinmetall) ја презела фабриката, подоцна наречена Рајнметал-Борзиг и отпрвин произведувала автомобилски делови. Првично имала мал успех со производството на карбуратори, потоа во 1925 година амбициозниот нов менаџер, инженерот Фриц Фауди ја преземал и развил нов вид на зглоб, кој станал исклучително популарен. Системот Рајнметал-Фауди бил добро познато име и фабриката во Земерда била најголем производител во Германија.
Во септември 1944 година, Рајнметал-Борсиг станала надворешен камп на концентрациониот камп Бухенвалд. Околу 1.294 женски затворенички биле присилени на принудна работа во кампот, на возраст помеѓу 16 и 60 години, повеќето Евреи од Унгарија. Жените помагале при изработката на делови на оружјето и воените возила кои се користеле во војната; две нови работилници биле изградена тука во 1944 и 1945. СС го евакуирале кампот на почетокот на април 1945 година, испраќајќи ги затворениците и надгледувачите на посмртен марш, кој завршил близу П’лзењ, Чехословачка.
Денес, на специјални гробишта во Земерда се наоѓаат гробовите и споменици на затворениците во кампот, присилените работници и воените заробеници.
На 11 април 1945 година пристигнале Американците и ја затекнала напуштената фабрика, која сепак не била оштетена од бомбардирањето. Неколку денови подоцна, Тирингија била окупирана од Русите, кои продолжиле со производство во фабриката, вработувајќи помеѓу 1.000 и 1.500 работници. Производството се вратило на автомобилски делови до 1950-тите години, кога повторно се започнало со производство на оружје. Подоцна, Рајнметал-Борсиг станала денешната компанија Рајнметал ДеТек АГ (Rheinmetall DeTec AG).
По Втората светска војна, градот се нашол на територија на новосоздадената Источна Германија, а фабриката станала општествена, но го користела истото име и лого.
Градски совет
Градскиот совет на Земерда е составен од 24 членови, а според последните општински избори на 26 мај 2019 година распределбата на местата е следна:
Градоначалник
Градоначалник на Земерда е Ралф Хауболт од 2012 година (Die Linke).
Грб
Грбот на градот е штит со две поделени полиња хоризонтално; горната половина има црн орел со црвен јазик и е свртен на десно, додека долната половина е црвена со сребрено тркало.
Меѓународни односи
Земерда е збратимен со:
NGC 914
NGC 914 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 914 се споменува и како UGC 1887, MCG 7-6-17, CGCG 539-23, IRAS 02229+4155.
Откривање
Телото е откриено на 30 ноември 1878 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 26 м 5,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 42° 8' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на NGC 914 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9253. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2839. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Хаџилар
Свети Ѓорѓи (Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Хаџилар, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во северниот крај на селото. Изградена е на почетокот на XIX век. Претставува базилика типична за своето време.
Во 1986 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Институт за лечење и рехабилитација „Нишка бања“
Институтот за лечење и рехабилитација „Нишка Бања“, Ниш е здравствена, научно-наставна и истражувачка установа Медицински факултет универзитет во Ниш, која се занимава со лечење и рехабилитација на пациенти заболени од кардиоваскуларни и ревматски болести, со седиште во банско-климатско лекувалиште Нишка Бања оддалечено 10 км од Ниш.
Име на Институтот
Банското и климатското лекувалиште „Нишка бања“, Природното лекувалиште „Нишка бања“, Заводот за превенција, лекување и рехабилитација на ревматски и срцеви заболени, Институтот „Нишка Бања“, Институтот за превенција, лекување и рехабилитација на ревматски и кардиоваскуларни болести „Нишка Бања“, Институтот за лекување и рехабилитација „Нишка Бања“, Ниш.
Историјат
Нишка Бања е природно лекувалиште, познато уште од времето на Римското Царство, заради; Топлата вода во Нишка Бања, први ја користеле римјаните во почетокот на 4. век, кога во нејзините  благодети уживал римскиот цар Константин Велики, основополжник на Константинопол и зачетник на христијанството на овие простори. Римјаните со специјално излиени оловни цевки спроведувале топла вода од Нишка Бања до царевата резиденција Медијана, оддалечена околу 5 км од бањата кон Ниш.
Бројните членови на српска династија уживале во благодетите од Нишката Бања почнувајќи од Стефан Немања, големиот српски жупан и родоначелник на династијата Немањиќ, кој во  Ниш го дочекал ,во јули 1189. царот Фридрих Барбаросо и „тешко е за верување дека Стефан Немања својот славен гостин не го повел до топлите извори на блиската бања, да се окрепи после долгиот пат“.
Под османлијската власт, Нишкиот округ бил силно врзан за династијата Обреновиќ, која во 1878. го ослободила Нишкиот округ од Турците и го припојила кон Србија, така да од тоа време „стариот господар“ -Милан Обреновиќ и „младиот крал“ Александар Обреновиќ (така ги нарекувале во народ), често ја посетувале Нишката Бања. Кон крајот на дваесеттите и почетокот на  триесеттите годин, кралот Александар втори Караѓорѓевиќ бил редовен гостин на  Нишката Бања и за време на  престојот во неа одседнал во вилата „Јела“.
Тридесетите години од 20. век, започнува ново доба во развојот на  Нишката Бања и банскиот туризам во неа. Во тие години таа станува познато банско-климатско лекувалиште во Кралевина Југославија, со сите одлики на тогашните европски бањи. И додека Србија сè уште се опоравува од војните, тогашните кралеви и богати луѓе во Нишката Бања додонесуваат сјај, луксуз и европски начин на живот. Наглиот развој на Нишката Бања, како банско лечилиште, почнува од 1923. кога грижата за бањата ја презема државата. Министерството за здравје Кралевина Југославија 1926. Срескиот санитарен референт др Ѓоко Михајловиќ,го именува за прв бански лекар. Како др Михајловиќ би го усовршил знаењето од балнео-физикалната медицина и лекување на внатрешните  болести (со примена на  банских фактори), Управата на  Нишка Бања   1928.го упатува  на медицинско усовршување (специјализација) во Чехословачка. Набрзо богатите трговци и првите српски индустријалци подигнуваат раскошни вили околу „на широкто плато под Коритњак, најпрвин подигнатото монументално здание на бања, од кое и денес се шират опуштачки мириси на топла вода и пелоид. Два хотели и училиште, уредениот парк пред бањата, а од 1932. трамвајската врска со Ниш, потполно го измениле изгледот на до тогаш малата туристичка населба во Србија. Кон средината на 1935. саградено е нова бања (денес познато како „Старо купатило“) кое значително ги зголемило банските капацитети за лекување на гостите. Така од 1935. до 1940., во Нишката Бања се лекувало годишно повеќе од 5.000 пациенти, а 1938., која била рекордна и 6.265. Во почетокот на Втората светска војна Нишката Бања располагала со 510 легла во хотелите и вилите и 530 легла во приватниот смештај, ''„кои ги опслужувале еден постојан и четири сезонски лекари“.. По завршетокот на Втората светска војна банското лечилиште  располагало со четири хотели и две вили, во кои било 570 легла и 800 легла во приватното сместување, што  заради се поголем број пациенти станувало недоволно.
Од 1954. до 1956. во Нишката бања просечно, годишно престојувале 17.088 пацијенти, што Нишката Бања по број на посетители во тогашната ФНР Југославији ја  сврстувало на второ место веднаш зад Врњачка Бања. Во текот на 1963. Нишката Бања добива статус на бања, а во јануари 1966. »Банско и климатско лекувалиште „Нишка бања“«, преименувано е во »Природно лекувалиште „Нишка бања“«, со основна намена да лекува и рехабилитира ревматски и срцеви заболувања. За прв директор е именуван др Драгослав Коковиќ.
Заводот прераснува во »Институт за превенција, лекување и рехабилитација на ревматски и кардиоваскуларни заболени« 1979., а заради значајот за здравството на  Србија, 1993. владата на Република Србија станува основач на Институтот. Во декември 2006., отворен е реновиран хидро блок во стационарот „Зеленгора“, со нов базен и подвижно дно, што го олеснило користењето на  термоминералната вода кај тешко покретните болни.
Во април 2007., во стационарот „Радон“, отворен е велнес центарот „Сенсе“ со сите потребни содржини по пример на модерните европски центри, што уште повеќе ја осовременило и заокружило понудата на  Институтот „Нишка Бања“.
Активности
Институтот за лекување и рехабилитација „Нишка Бања“, Ниш е современа здравствена и научно-истражувачка установа од областа на ревматологија и кардиологија, специјализирана рехабилитација, физикална медицина и ортопедија.
Институтот ја има најсовремената опрема за неинвазивна дијагностика, лекување и рехабилитација на ревматски и кардиоваскуларни заболени, а  и современа опрема за оперативно лекување во доменот на ортопедска хирургија. Постоечките природни фактори (климата, радиоактивната вода, пелоидот и гасот) му даваат на Институтот посебна одлика.
Здравствената активност во Институтот се одвива преку болнички одделениа: ревматолошко, кардиолошко, општа рехабилитација, ортопедско, одделение за специјализирана рехабилитација и амбулантно-поликлинички служби.
Стационарот „Терме“ се состои се од три вили меѓусебно поврзани со топла врска, со капацитет 100 легла во еднокреветни, двокреветни, трокреветни соби и апартмани. Во состав на стационарот е и ресторан, кафе ресторан, летна бавча и базен со термоминерална вода.
Превенција и лекување
Основната активност на Институтот е превенција, лекување и рехабилитација на ревматски и кардиоваскуларних заболувања во кои спаѓаат:
Наставна активност и научноистражувачка работа
Со основањето на Медицинскиот факултет при Универзитетот во Ниш, Институтот добива посебно значење како образовна институција за школување на доктори и медицински сестри во областа на кардиологија, интерна медицина, ревматологија, ортопедија и физијатрија. Повеќе од 50 доктори од овој институт активно се занимаваат со научноистражувачка работа пред сè од областна на ревматологија,кардиологија, балнеотерапија итн., за што говорат бројните стручни трудови, докторски и магистерски дисертации.
Велнес
Велнес центарот во својот простор ги нуди следните содржини: џакузи базен, сауна, вибросауна (сауна во облик на капсула која може да ја користити само еден корисник), целутрон (апарат кој врши електро-стимулација на опуштените мускули) итд.
Клиника за ревматологија
Клиниката за ревматологија е основана 1982 и својата работа ја остварува низ :
Клиника за кардиоваскуларни болести
Клиниката за кардиоваскуларни болести е формирана 1995. и има кадровски и материјални можности за комплетна неинвазивна дијагностика на кардиоваскуларните заболени. Оваа клиника ја организира својата работа низ;
Служба за ортопедијa
Службатa за ортопедијa e основана 1971. и во неа хируршки се лекуваат вродените и стечените деформитети на коскено-зглобниот систем. Во рамки на оваа служба работат;
Посебно внимание хирурзите на оваа служба му придаваат на лекувањето на ревматизмот и спортските повредами.Единицата за терапија на болка, која се занимава со лекување на средно силна акутна и хронична доброќудна болка, во својата работа комбинира медикаментозна терапија и локална и спроводна анестезија со балнео-физикални процедури.
Клиника за рехабилитација
Низ Одделението за специјализирана рехабилитација на ревматички и кардиоваскуларни заболени проаѓа најголем број на пациенти од Институтот (со коронарна болест, после хируршки интервенции на срце, со артеријска хипертензија, болести на периферни крвни садови).Со рехабилитацијата се обфатени и заболени од воспалителни, аутоимуни, метаболички, дегенеративни и ревматски болести.
Специјализираната рехабилитација на кардиоваскуларните и ревматските заболени во Институтот се одвива, по истите принципи, во следните одделенија за специјализирана рехабилитација која се наоѓа во стационарте „Радон“ и „Терме“:
Посебно внимание на ова одделение се обрнува со примена на дозиран, контролиран физички тренинг во лекувањето и рехабилитацијата на срцевите болни. Терапијата се комбинира со истовремена примена на природните балнеолошки фактори на Нишката Бања со современа терапија на лекови. Во рамки на клиниката постои и Кабинет за дијететика.
Кадровска структура
Капацитите во стационарниот, амбулантнополиклиничкиот дел од Институтот и кабинетите ги опслужуваат;
Николај Игнатјев
Гроф Николај Павлович Игнатјев (Граф Никола́й Па́влович Игна́тьев; 29 јануари 1832 – 3 јули 1908), бил руски државник и дипломат, познат по неговиот агресивен експанзионизам во поддршка на рускиот империјализам. Во справувањето со Кина тој и обезбедил голема територија на Русија со мултилатералниот договор од Пекинг во 1860 година. Како руски амбасадор во Османлиската империја од 1864 до 1877, тој делувал на раздвижување на сесловенското чувство и национализам против Османлиите, и имал одреден удел во Априлското востание од 1876 во Бугарија. Тој ја охрабрувал својата влада да ѝ прогласи војна на Турција во 1877, и по одлучната руска победа го преговарал Санстефанскиот договор во 1878. Со тоа значително се зајакнало руското влијание на Балканот. Сепак Велика Британија и Австроунгарија се спротивставиле на договорот и подоцна тој бил ревидиран.
Рајхартсвербен
Рајхартсвербен (Reichardtswerben) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 септември 2010 е дел од градот Вајсенфелс.
Црква „Св. Петка“ - Побожје
Историја
Историските податоци навестуваат дека црквата постоела од средниот век. Се претпоставува дека била подигната во втората половина век.
Фрескоживопис
Сепак, во црквата се сретнуваат фрагменти од живописи од различни периоди. Така, на крајот од нишата, под фреската со ликот на Свети Никола, се наоѓаат фрагменти (од уста и нос), насликани со интензивна боја и со изразит графицизам карактеристичен за втората половина на век. Друг живопис наоѓаме и на јужната фасада, кој потекнува од век.
Живописот во наосот бил насликан во две фази. Карактеристично за овој живопис е тоа што сликарот насликал толку светители колку што имал дарители и покрај секој светител е забележано, кој го дарил тој лик и потекнува од втората половина на век. Две или три децении од почетокот на живописувањето на наосот бил ангажиран еден друг сликар, кој го довршил живописот на горните зони од ѕидовите и сводот со средствата на сите селани, како што се истакнува на натписот од 1500 година. На сводот на црквата е сликан Исус Христос од Вознесението, Пантократор и една иконографска реткост - Емануил со крилја. Живописот во црквата Св. Петка, според стилските одлики ги следи решенијата на времето во кое настанал.
Фрескоживописот бил конзервиран во текот на 2016 година со конзерваторски зафати направени од Националниот конзерваторски центар на Македонија, поддржани со финансиски средства од страна на Министерството за култура на Македонија.
Иконостас
Црквата поседува иконостас од век, кој бил со еден ред икони и царски двери. Денес, истиот тој иконостас е вклопен во иконостасот изработен околу 1880 година.
Чука (Костурско)
Чука (грч. Αρχάγγελος — до 1955 година, Τσούκα) — поранешно село во Егејска Македонија, Околија Костур.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во општината Нестрам, 23 км западно од Костур во источното подножје на границата помеѓу Грција и Албанија.
Во Отоманско Царство
Во отоманските даночни регистри од средината на 15 век, селото Чука е споменато со 29 глави на семејства и тројца неженети: Папа Никола, Свето, Богдан, Јорг, Никола, Рајко, Стајко, Станимир, Алекса, Никола, Мавријад, Дабижив, Михо, Јано, Бано, Лазори, Никола, Тодор, Јорг, Јорг, Стамат, Михо, Богдан, Папа Герг, Михо, Стајо, Герг, Димо и Јорг. Вкупниот приход за државата од селото е 2.090 акчиња. Според статистиката на Васил Иванов К’нчов од 1900 година („Македонија. Етнографија и статистика“) во Чука има 154 жители христијани.
Во почетокот на XX век целото население на Чука е под владеењето на Цариградската патријаршија, но по Илинденското востание во почетокот на 1904 година минува под владеењето на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („Македонија и нејзиното христијанско население“) во 1905 година во Чука има 160 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Грчка статистика од 1905 година не ја одразува промената и го претставува селото Чука (Τσούκα) како грчко село со 150 жители.
Според Георги Константинов Бистрицки, Чука пред Прва балканска војна во 1912 година има 30 македонски куќи и 1 грчка, а според Георги Христов, 30 македонски и 1 влашка.
Во Грција
Пред војната селото е окупирано од страна на грчки монархисти и по Втората балканска војна останува во рамките на Грција. За време на Граѓанската војна селото е тешко оштетено и насилно напуштено од жителите, а 59 деца се извадени од комунистичките единици надвор од земјата како деца-бегалци. Во 1955 година ненаселеното село е преименувано во Архангелос (Αρχάγγελος).
Културни и природни знаменитости
Крај селото е обновениот манастир „Свети Архангели“ од XIII век
Иселеништво
Селото е насилно напуштено во 1949 година. Речиси сите живи поранешни жители се преселиле во Република Македонија и Австралија.
Френелова леќа
Френеловата леќа е вид на компактна леќа првично развиена од страна на францускиот физичар Огистен-Жан Френел, за светилници.
Дизајнот овозможува создавање на леќи со голем отвор и кратко фокусно растојание, без маса и волумен на материјал, кој би бил потребен за создавање на леќа со конвенционален дизајн. Френеловата леќа може да се направи многу потенка во споредба со конвенционалните леќи, а во некои случаи дури и во форма на рамна плоча. Френеловата леќа може да фати повеќе коса светлина од изворот на светлината, со што се овозможува светлината од светилникот опремен со една леќа биде видлив и на поголеми растојанија.
Опис
Френеловата леќа ја намалува количината на потребен материјал во споредба со конвенционалната леќа, со делење на леќата во збир од концентрични прстенести делови. Идеалната Френелова леќа би требала да има бесконечен број делови. Во секоја секција, вкупната дебелина е намалена, во споредба со еквивалентната едноставна леќа. Ова делотворно ја дели континуираната површина на стандардната леќа во збир од површини со иста кривина, со постепен дисконитинуитет помеѓу нив.
Кај некои леќи, заоблените површини се заменети со рамни површини, со различен агол во секоја секција. Таквата леќа може да се смета како низа од призми поставени во кружна форма, со пострмни (поостри) призми на рабовите и рамни или малку конвексни во центарот. Во првите (и најголемите) Френелови леќи всушност секоја секција била посебна призма. Подоцна биле произведени Френелови леќи „од едно-парче“, кои се користеле кај автомобилските предни светла, сопирачките, за паркирање и кај леќите за трепкачите, и така натаму. Во модерните времиња, компјутерски контролираната опрема за глодање (ЦНЦ) може да се користи за производство на покомплексни леќи. Дизајнот на Френеловата леќа овозможува значително намалување на дебелината (а со тоа и на масата и волуменот на материјал), за сметка на намалување на квалитетот на сликата на леќата, поради што прецизните апликации за слики, како што се фотографиите, обично сè уште ги користат поголемите конвенционални леќи.
Френеловите леќи обично се направени од стакло или пластика; нивната големина варира од големи (старите историски светилници, со големина на метри) до средни (помагала за читање на книги, OHP графичките проектори) до мали (TLR / SLR екрани на апаратите, микрооптика). Во многу случаи тие се многу тенки и рамни, речиси флексибилни, со дебелина во опсег од 1 до 5 милиметри (0,04 до 0,2 инчи).
Модерните Френелови леќи обично се состојат од сите елементи за прекршување. Меѓутоа, многу од светилниците имаат елементи и за прекршување и рефлектирање, како што е прикажано на фотографиите и дијаграмот. А тоа е, надворешните елементи се секции од рефлектори додека внатрешните елементи се секции од леќи за прекршување. Вкупната внатрешна рефлексија често била користена за да се избегне губењето на светлината во одразот од сребреното огледало.
Големини на леќите во светилниците
Френел произведувал шест големини на леќи за светилници, поделени во четири реда, според нивната големина и фокусно растојание. Во модерната употреба тие се класифицираат како од први до шести ред. Средната големина помеѓу третиот и четвртиот ред била додадена подоцна, исто како и големините над првиот ред и под шестиот ред.
Леќата од првиот ред имала фокусно растојание од 920 мм (36 инчи) и максимален пречник од 2590 мм (8,5 стапки). Целиот склоп е околу 3,7 метри (12 стапки) висок и 1,8 м (6 стапки) широк. Најмалата (шести-ред) имала фокусно растојание од 150 мм (5,9 инчи) и оптички пречник од 433 мм (17 инчи).
Најголемите Френелови леќи се нарекуваат хипер-радијални Френелови леќи. Една таква леќа била при рака, кога било одлучено да се изгради и опреми Светлосната точка Макапуу на Хаваите. Наместо да порачаат нова леќа, таму се користела огромната оптичка конструкција, висока 3.7 метри (12 стапки) со повеќе од илјада призми.
Типови
Постојат два главни типови на леќи: кои создаваат слика и кои не создаваат слика. Френеловите леќи кои создаваат слика користат сегменти со искривени попречни пресеци и создаваат остри слики, додека леќите кои не создаваат слика имаат сегменти со рамни попречни пресеци, и не создаваат остри слики. Како што се зголемува бројот на сегменти, двата типа на леќи стануваат послични една на друга. Во апстрактен случај на бесконечен број на сегменти разликата помеѓу закривените и рамните сегменти исчезнува.
Создавање на слика
Френеловите леќи се користат како едноставни рачни лупи. Исто така, тие се користат за исправка на неколку визуелни нарушувања, вклучувајќи го и нарушувањето на окуларната подвижност, како што е страбизмот. Френеловите леќи се користеле за зголемување на вузуелната големина на CRT дисплеите кај џебните телевизори, особено кај Синклер ТВ80. Исто така, тие се користат и кај семафорите.
Френеловите леќи се користат кај европските камиони каде возачот се наоѓа на левата страна кога тие влегуваат во Обединетото кралство и Република Ирска (и обратно, кај ирските и британските камиони каде возачот се наоѓа на десната страна, кога тие влегуваат на евроското копно), за да се надминат слепите точки кој се создаваат кај возачот кој го управува камионот, додека тој седи на погрешната страна во кабината во однос на страната на патот на која се наоѓа возилото. Тие се закачени на прозорецот од страната на патникот.
Повеќефокусните Френелови леќи исто така се користат и како дел од апаратите за идентификација на ретината, каде што обезбедуваат повеќе слики во и надвор од фокусот, за целната фиксација во внатрешноста на апаратот. За речиси сите корисници, најмалку една од сликите ќе биде во фокусот, со што се овозможува правилно дотерување на окото.
Френеловите леќи исто така биле користени и во областа на популарната забава. Британскиот рок-музичар Питер Гебриел ги користел во неговите рани соло настапи во живо, за да ја зголеми големината на главата, во однос на остатокот од телото, заради драматични и комични ефекти. Во филмот на Тери Гилијем „Бразил“ пластични Френелови екрани се појавуваат наводно како зголемувачи на малите CRT монитори користени во канцелариите на Министерството за информации. Меѓутоа, тие повремено се појавуваат помеѓу глумците и камерите, искривувајќи го размерот и композицијата на сцената со хумористичен ефект. Филмот на Пиксар „Вол-и“ вклучува френелови леќи во сцените каде протагонистот го гледа мјузиклот Хелоу Доли!, зголемен на Ајпод.
Фотографија
Канон и Никон ги користеле Френеловите леќи за да ја намалат големината на телефото објективите. Фотографските леќи кои ги вклучуваат Френеловите елементи можат да бидат многу пократки од дизајнот на сличните конвенционални леќи. Никон нивната технологија ја нарекува Фаза Френел.
Полароид SX-70 камерата користела Френелов рефлектор како дел од нејзиниот систем за гледање.
Камерите за гледање и големи формати можат да користат Френелови леќи во комбинација со мат стаклата, за да ја зголемат перцептивната осветленост на сликата проектирана од леќата на мат стаклото, помагајќи во прилагодувањето на фокусот и композицијата.
Осветлување
Висококвалитетни стаклени Френелови леќи биле користени во светилниците, каде што истите биле сметани за врв во уметноста во доцниот 19-ти и во средината на 20 век; повеќето од нив се сега повлечени од употреба. Системите на светилниците со Френелови леќи вообичаено вклучувале дополнителни прстенести призматични елементи, наредени во фасетирани куполи над и под централниот рамнински Френел, со цел да се фати целата светлина која се емитувала од изворот на светлина. Патот на светлината низ овие елементи може да вклучува внатрешна рефлексија, наместо едноставна рефракција во рамниот Френелов елемент. Овие леќи им донеле многу практични користи на дизајнерите, градителите и корисниците на светилниците и на нивното осветлување. Помеѓу другите работи, помалите леќи можеле да се вклопат во многу покомпактни простори. Поголемиот светлосен пренос на поголеми растојанија и разновидни обрасци, ја направиле можна триангулацијата на позицијата.
Можеби најраспространетата употреба на Френеловите леќи, засега, се случила кај автомобилските предни светла (фарови), каде што тие можат да го обликуваат приближно паралелниот зрак од параболичниот рефлектор, за да се исполнат барањата за средни и долги светла, најчесто заедно во истата единица на предното светло (како што е европскиот дизајн H4). Поради трошоците, тежината и ударната отпорност, поновите возила се разделиле од стаклените Френелови леќи, користејќи повеќеслојни рефлектори со обични поликарбонатни леќи. Сепак, Френеловите леќи продолжиле широко да се користат кај автомобилските задни светла, маркерите и резервните светла.