cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јаворина
Течение
Реката извира во северниот дел на планината Кожуф. Нејзиното течение продолжува низ Демиркаписката Клисура, западно од раселеното село Градец. Се влева во реката Вардар од нејзината десна страна.
Добрљево
Добрљево (словенечки: Dobrljevo) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Науката во 1789 година
1789 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Чојбалсан (град)
Чојбалсан (мон: Чойбалсан) е четвртиот најголем град во Монголија. Името на градот до 1941 година бил Бајан Тумен, а потоа бил преименуван според комунистичкиот водач Хорлогин Чојбалсан. Чојбалсан е главен град на Дорнод Провинција. Се наоѓа на реката Херлен на 281 м надморска висина.
Филмски фестивал
Филмски фестивал — организирано и широко прикажување на филмови во еден или повеќе кинотеатри или киносали сместени на една одредена местоположба. Филмовите можат да бидат нови и во зависност од строежот на самиот фестивал, тој може да вклучува филмови од меѓународни продукции како и филмови од домашната киноиндустрија. Понекогаш фестивалите се насочуваат кон одредени режисери или жанрови (на пример film noir) или кон содржинатаa на филмот (на пример филмски фестивали на кои се прикажуваат филмови со хомосексуални содржини). Голем број од филмски фестивали прикажуваат само кратки филмови, секој со однапред одредена максимална должина. Вообичаено филмските фестивали се настани што се случуваат еднаш годишно.
Историја
Првиот поголем филмски фестивал е одржан во Венеција во 1932 година. Меѓу поголемите и најстарите филмски фестивали во светот се вбројуваат: Филмски фестивалот во Локарно (1946), Меѓународниот филмски фестивал во Карлови Вари (1946) , Меѓународниот филмски фестивал во Единбург (1947), Канскиот филмски фестивал (1947) и Берлинскиот филмски фестивал (1951).
Плаќање на влезница
Повеќето од филмските фестивали бараат од киностудијата да платат влезница за да можат да ги прикажуваат  своите филмови. Ова е вообичаено за поголемите филмски фестивали како што се: Канскиот Филмски фестивал, Меѓународниот филмски фестивал во Торонто, филмски фестивал „Санденс”, „Саут бај саутвест” но и за помалите ,,бутик`` фестивали како што се Меѓународниот Филмски фестивал во Мајами и Британскиот урбан Филмски фестивал во Лондон. Сепак, не мора да се плаќаат влезници на сите Филмски фестивали. Н а пример Филмски фестивалот во Ротардам не наплаќа влезница за доставените филмови. Исто така постојат и помали Филмски фестивали во САД, како што се Филмски фестивалот „Стони Брук” во Лонг Ајленд, Њујорк или „Сицилијанскиот Филмски фестивал” во Мајами, Флорида кои не наплаќаат влезници , меѓутоа на овие фестивали  прифаќањето на филмови е поограничено и тие не мораат да привлекуваат големи имиња во својата публика како што тоа го прават филските фестивали „Санденс” и „Телуррајд”. Некои Филмски фестивали како на пример Филмски фестивалот во Портланд  бара плаќање на влезници но тоа не важи за режисерите од еден одреден регион, како што се режисерите од северозападните соединети држави.
Науката во 1788 година
1788 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Филмски фестивал
Значајни и истакнати фестивали
Филмскиот фестивал „Картагена” основан во 1960 година од страна на Виктор Њето е најстариот Филмски фестивал во Латинска Америка. Нјважните филмски фестивали во Латинска Америка се „Фестивал де грамадо” во Грамадо, Бразил и „Филмски фестивал Гвадалахара” во Гвадалахара , Мексико кои за првпат беа одржани во 1973 година за доделување на награди на латиноамериканските филмови. Започнувајќи од 1975 година во шпански град Хуелва се одржува Ибероамериканскиот филмски фестивал „Хуелва”. Најголемиот конкурентен филмски фестивал во Мексико од областа на млади таленти е филмски фестивалот „Ехпресион де корто” што се одржува секоја година во текот на последната недела од јули во двата колонијални града, Сан Мигел де Аљенде и Гванахуато. Помеѓу земјите во кој шпанскиот јазик е службен јазик се вбројуваат и филмски фестивалите како што се Доминиканскиот меѓународниот филмски фестивал, кој се одржува еднаш годишно во Пуерто Плата, Доминиканската Република и Валдивскиот филмски фестивал, кој се одржува еднаш годишно во градот Валдивија, Чиле. Меѓународниот филмски фестивал за анимирани филмови „Анси” основан е во 1960 година и посветен е исклучиво на анимираните филмови. Други попознати филмски фестивали од ваков вид се филмски фестивал на анимирани филмови во Загреб (1972), филмски фестивал во Отава(1976), филмски фестивал во Хирошима(1975) , КРОК (1989) и Анима Мунди (1992). Исто така постојат различни регионални фестивали во различни држави.
Досие К (филм)
Досие-К — македонски филм од 2007 година во режија на Драган Велјановски. Главните улоги ги играат: Шенка Колозова, Ванчо Петрушевски, Кире Печијаревски и Дејан Лилиќ.
Bei The Fish
Bei The Fish — македонска поп-рок група.
Историја
Членови на групата се: Огнен Анастасовски - бас, гитара, вокал, клавијатури; Валентина Миновска - вокал, клавијатури, ударни инструменти; Ненад Тонкин - тастатури, програмирање; Владимир Настевски - електронски тапани (во живо). Бендот потекнува од тинејџерскиот сон Бензона, но се префрли на нешто сосема друго. Bei The Fish е создадена од Огнен Анастасовски, дипломиран уметник на контрабас, кој целиот свој живот го посвети на создавање звуци. Музичката структура ја менува рамката, но Огнен, со Ненад и Валентина се секогаш во срцето на бендот. Тапанарот (Владимир) се приклучи во 2009 година, со супа нова енергија и свежина. Музичкиот израз на групата претставува уникатно спојување на акустични инструменти, електроника и современи македонски и средоземни зачини, со волшебна природа на поп-музиката. Бендот ужива во континуиран тек на изданија и емисии во живо и е еден од најпопуларните и најценетите акти во Македонија.
Македонски претседателски избори (1999)
Претседателските избори во 1999 година беа втори по ред претседателски избори во независна Република Македонија. Дотогашниот претседател Киро Глигоров не се кандидира на овие избори, а победник беше Борис Трајковски, кандидат на ВМРО-ДПМНЕ.
Резултати од Првиот круг
Првиот круг на гласањето се одржа на 14 ноември 1999 година. По преброените гласови, во вториот круг се пласираа Тито Петковски со освоени 509.933 гласови и Борис Трајковски со освоени 449.026 гласови.
Резултати од Вториот круг
Вториот круг на гласање се одржа на 5 декември 1999 година. Изборниот ден ќе биде запаметен со многу нерегуларности и огромен број на излезени гласачи помеѓу албанското население. Во вториот круг победи Борис Трајковски со 582.808 гласови, а Тито Петковски имаше 513.614 гласови, или 52.40% наспроти 46.18%. СДСМ не ги призна изборните резултати и го бојкотираше Претседателот Трајковски сè до доаѓањето на власт на Парламентарните избори во 2002 година.
Останати статистики
Бројот на запишани избирачи во 1999 година бил: 1.610.340 од нив на гласање излегле 1.112.153 гласачи. По преброените гласачки ливчиња Државната Изборна Комисија констатираше дека има 16.281 неважечки гласачки ливчиња или 1,46% од вкупниот број на ливчиња.
Лазарополска Река
Лазарополска Река — река во Западна Македонија и притока на Мала Река.
Потекло на поимот
Лазарополска Река своето име го добила по селото Лазарополе низ коешто поминува.
Течение
Реката извира на планината Бистра. По своето течение, реката поминува низ селото Лазарополе. Се влева во Мала Река.
Од CABARET до OZ
Од CABARET до OZ е книга од македонскиот блогер Рибаро, издадена во едицијата „Блог-записи“. Едицијата е составена од 14 книги на независни автори - блогери на издавачката куќа „Аквариус пет“.
Вистинско име на авторот е Јане Ѓорѓиоски, стопанственик во транзиција, кој живее и работи во Прилеп. Видено низ постмодернистичка призма, книгава може да ја сметаме за структурно разграден роман или новела, а интензитетот на приказните се зголемува прогресивно низ целата книга.
''„Од карши нас, на највидната маса во кафаната, седеше еден пицикато дотеран млад господин со лептир машна, шешир и бастун. Нè погледна, се насмеа под мустаќ и со очите го повика меанџијата. Меанџијата почека да ја напушти господинот меаната, и ни се обрати:
- Од денес оваа маса секогаш ќе биде резервирана за вас.
Останавме подзинати, а меанџијата ни го разбра прашањето: - Господинот што пред малку замина се погрижи за сè.
- Кој е човеков?
- Тој се вика Петре Прличко, и е глумец.
... Има луѓе, помислив.“''
Паликашти
Паликашти — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Велебиште.
Горуша (општина)
Населени места
Општината Горуша е создадена на 1 јануари 2011 г. по законот „Каликратис“ со спојување на пет стари административни единици: општините Сачишта (Сјатиста), Лапчишта (Неаполи), Цотил (Цотили), Сињак (Аскио) и општинската целина Жупан (Пендалофос).
Општинска единица Жупан
Општинската единица Жупан со седиште во Жупан (Пендалофос) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места во југоисточниот дел на планината Горуша (Војо):
Општинска единица Лапчишта
Општинската единица Лапчишта со седиште во истоимениот град Лапчишта опфаќа 26 села од историско-географската област Населица:
Општинска единица Сињак
Општинската единица Сињак со седиште во Враништа (Калонери) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места на западните падини на планината Сињак:
Општинска единица Цотил
Општинската единица Цотил со седиште во Цотил (Цотили) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места во областа Населица:
Поранешни села
На територијата на општината се наоѓаат и следниве поранешни села: Бања (Агија Параскеви) Водорина (Неја Спарти), Домовишта (Парохтио), Јанково (Месопотамос).
Сретен Перовиќ
Сретен Перовиќ, поет, раскажувач, книжевен критичар, литературен историчар, театролог, драмски писател, автологичар,, публицист и енциклопедуст, роден е на 15 февруари1932 година, во Горна Горица кај Подгорица, Црна Гора.
Библиографија
По враќањето во Црна Гора работел како професор по книжевност во титоградското Средно техничко училиште 1956-1961 година; истовремено бил и главен уредник на списанието Сусрети 1957 - 1962 година. Во титоградското издавачко-печатарско претпријатие „Графички завод“, од 1963 година бил уредник на повеќе едиции и одговорен уредник на едицијата „Луча” – антологиска библиотека на црногорската книжевност, во која во 80-тина томови се објавени најзначајните дела на класичната и на современата црногорска книжевност.
Од 1975 до 1981 година, Сретен Перовиќ бил одговорен уредник и директор на Издавачката дејност НПО Побједа, а потоа главен уредник, заменик директор 1981-[[1983) и директор [[1983-1991 година на Лексикографскиот завод на Црна Гора и главен уредник за областа култура во проектот Енциклопедија на Црна Гора. Бил главен уредник на Црногорската енциклопедија на Дукљанската академија на науките и уметностите.
Ќупче (Ерџелија)
Купче или Буниште — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Ерџелија. Наоѓалиштето претставува населба од неолитското време. На 1,5 км југозападно од селото, во нивите на еден жител, кои лежат на мала височинка - тумба, се среќаваат делови од рачно изработени садови и орудија од камен и кремен, кои типолошки се исти со оние во последниот доцнонеолитски слој во Барутница, во Амзабегово. Спорадично се среќаваат и делови од керамички садови од доцноантичкото време. Жителот што ги пронашол откопал два питоси кои ги чува дома.
Сретен Перовиќ
Библиографија
Повеќе од три децении Перовиќ е постојан театарски критичар на „Сусрети“ и „Побједа“, а во тоа време интензивно се за­нимава и со преведување, главно на македонската поезија.
Во седумдесеттите и осумдесеттите години на минатиот век, Перовиќ, како истакнат театарски и книжевен критичар, бил претседател на жирито за документарна програма на ЈУ-ТВ фестивалот во Порторож, како и член или претседател на жирито на Фестивалот на мали и експериментални сцени (МЕС) во Сараево и Стерииното позорје во Нови Сад.
Перовиќ објавил неколку десетини свои книги, од кои 15 збирки лирска поезија. Неговата поезија е преведена на триесеттина јазици и претставена во бројни домашни и странски антологии. За своето книжевно творештво, Перовиќ е добитник на бројни награди, како и на најзначајните национални и високи меѓународни приз­нанија. Повеќе од пет децении Перовиќ преведува македонска поезија. За успесите во преведувањето на најзначајните македонски поети на српско-хрватски и на црногорски јазик (дваесеттина книги), добил значајни признанија: тој е првиот добитник на наградата Злат­но перо, којашто во 1972 година му ja додели интернационалното жири на Меѓународната средба на преведувачите во Тетово, за пре­вод и препев на 5.000 стихови од Славко Јаневски во книгата Лукави Пејо Каинавелијски; звањето Понесен член на Друштвото на писа­телите на Македонија 2002; добитник на Почесното Рициново признание на 40-тите Рацинови средби во Велес, 2003; и високата меѓународна награда Книжевно жезло 2004.
Градоначалникот на Скопје му го предаде симболичниот клуч на Градот и го прогласи за Почесен граѓанин – поет на Скопје, во 2004 година. На собирот на Меѓународната организација Македонски духовни конаци, во 2006, во Струга, врачено му е високото признание „Духовен воин“.
Науката во 1787 година
1787 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Сретен Перовиќ
Библиографија
Како долгогодишен претседател на Црногорскиот ПЕН центар, на домашен и на меѓународен план бил многу активен во одбраната на правата и интересите на Црна Гора, на црногорската култура и на обновената (Екуменска) Црногорска црква.
Сретен Перовиќ е еден од најсвестраните и најплодните автори во Црна Гора.
Дела
Поетски книги
Сретен Перовиќ е автор на околу 80 дела меѓу кои:
Драми
Кротика
Ogledi i eseji, Nikšić, 1990;
Исто така приредил повеќе антплогии, историски прирачници, рабтел на енцикопедии и студии.
Человеко (Мачево)
Человеко — могила од римското време. На 1 километар северно од селото и во непосредната близина на наоѓалиштето Воднико има могила со пречник во основата од 15 метри и височина од 4 метри.
Здравко Киранџиски
'''Здравко С. Киранџиски''' ( во ―  во ) ― македонски партизан и учесник во НОВ.
Животопис
Роден е во сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство.
По ослободувањето на Скопје стапил во 16 македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите за ликвидирање на преостанатите балистички банди. Потоа со 15 македонски корпус, заминал за Срем. Бил учесник во големиот пробив на германските позиции кај Шид - Товарник и во победата кај Славонска Пожега. Во тие борби тој храбро загинал. Бил закопан во Славонска Пожега, на позицијата каде штo загинал.
Вине (Загорје на Сава)
Вине (словенечки: Vine) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
161 п.н.е.
161 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 161. година пред новата ера, 161. од првиот милениум п.н.е., 61. од 2 век п.н.е. и втора од 160-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5347 и 5348 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4589 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3599 и 3600 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 592.
Науката во 1786 година
1786 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Георги Голев
Георги Голев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Георги Голев е роден во 1869 година во село Банско, кое тогаш е во Отоманското Царство. Потекнува од големиот род Голеви, негов внук е Борис Голев. Учи во класно училиште при Никола Попфилипов и во 1894 година завршува педагошка курс во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Заедно со Гоце Делчев и Радон Тодев е учител во Банско, а од 1896 година по заминувањето на Делчев е главен учител. Влегува во револуционерен комитет основан од Гоце Делчев. Прогонуван е од страна на властите и се населува во Софија. Учествува во подготовката на Илинденското востание. За време на востанието е војвода на чета од 50 души. По востанието отвора книжарница во своето родно село. По ослободувањето на Банско е претседател на Либералната партија (радослависти) и како нејзин кандидат во 1914 година е избран за народен претставник од Разлог во XVII Бугарско Народно собрание.
Паламан
Паламан — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Слово.
Не е сѐ како што изгледа
Не е сè како што изгледа е книга од македонската блогерка Кими, издадена во едицијата „Блог-записи“. Едицијата е составена од 14 книги на независни автори - блогери на издавачката куќа „Аквариус пет“.
Регистарски тон
Регистарски тон или регистарска тона (рт) - една од мерните единици што во морепловството ја означува зафатнината на сите затворени простори и е еднаков на 2,8316846592 м3. Оваа единица е изведена од англосаксонските единици каде 1 рт = 100 стапки3 = 2,8316846592 м3.
Порано, се разликувале два вида регистарски тони:
6to4
6во4 е интернет механизам за миграција од IPv4 во IPv6, систем кој дозволува IPv6 пакети да се пренесат преку IPv4 мрежа (генерално IPv4 Интернет) без потреба од тоа да се конфигурира експлицитни тунели. Специјални пренесувачки опслужувачи се исто така во место кое дозволува 6во4 мрежи да комуницираат со родната IPv6 мрежа.
6во4 може да се кориси од поединечен домаќин, или локална IPv6 мрежа. Кога се употребува од домаќин, мора да има глобална IPv4 адреса поврзана, и домаќинот е одговорен за енкапсулација на излезни IPv6 пакети и декапсулација на пристигачки IPv6 пакети. Ако хостот е конфигуриран да проследи пакети до други клиенти, често локална мрежа, тогаш тоа е насочувач.
Повеќето IPv6 мрежи користат автоматска конфигурација ,која ги побарува последните 64 бита за домаќинот. Првите 64 вита се за IPv6 претставката. Првите 16 бита од претставката се секогаш 2002, наредните 32 се за IPv4 адресата, и последните 16 бита од претставката се достапни за адресирање повеќе IPv6 подмрежи позади истиот 6во4 насочувач. Бидејќи IPv6 домаќините кои користат ауто-конфигурација веќе го имаат одредено уникатниот 64 битен домаќински дел од нивните адреси, тие мораат едноставно да чекаат за насочувачка реклама која укажува дека првите 64 бита од претставката да имаат комплетни IPv6 адреси. 6во4 насочувач ќе знае да прати енкапсулиран пакет директно преку IPv4 ако првите 16 бита се 2002, користејќи ги следните 32 бита за одредиште, или поинаку да ги прати пакетите до познат релеј опслужувач, кој има пристап до родната IPv6.
6во4 не олеснува внатрешни операции помеѓу само IPv4 домаќини и само IPv6 домаќини. 6во4 е едноставен транспарентен механизам употребен како транспортен слој помеѓу IPv6 јазли.
Поради високиот степен на лошо конфигурирани домаќини и забележани слаби перформанси, совет за тоа како 6во4 треба да се користи беше објавен во август 2011 година.
Како 6во4 работи
6во4 овозможува три функции:
Алокација на адресен блок
За секоја глобална IPv4 адреса која е доделена на домаќин, 48битен 6во4 IPv6 претставка може да биде создаден за употреба од домаќинот (и ако е применлива мрежата позади тоа) со поставување на IPv4 адресата во <tt>2002::/16</tt>.
На пример глобалната IPv4 адреса 192.0.2.4 има соодветна 6во4 претставка <tt>2002:c000:0204::/48</tt>. Ова ѝ дава на претставката должина од 64 бита, што остава простор за 16 битна подмрежно поле и 64 битна домаќински адреси внатре во подмрежите.
Било која IPv6 адреса која почнува со претставката <tt>2002::/16</tt> (со други зборови било која адреса со првите два октета од 2002 хексадецимално) е позната како 6во4 адреса, за разлика од родната IPv6 адреса која не користи транзициски технологии.
Енкапсулација и пренос
6во4 вградува IPv6 пакет во товарниот дел на IPv4 пакет со протокол тип 41. Да се прати IPv6 пакет преку IPv4 мрежа до 6во4 десинациска адреса, IPv4 заглавје со протокол тип 41 е доделено на почетокот на IPv6 пакетот. Дестинациската IPv4 адреса за заглавјето на доделениот пакет е изведена од дестинациската IPv6 адреса од внатрешниот пакет (кој е во формат на 6во4 адреса), со извлеќување 32 бита веднаш следејќи ја претставката на IPv6 дестинациската адреса <tt>2002::/16</tt>. Изворната IPv4 адреса која е доделена на почетокот на заглавјето на пакетот е IPv4 адресата на домаќинот или насочувачот кој праќа пакет преку IPv4. Добиениот IPv4 пакет се рутира до неговата IPv4 дестинациска адреса како секој друг IPv4 пакет.
Насочување помеѓу 6во4 и IPv6
Да се дозволи на домаќини и мрежи 6во4 адреси за размена на сообраќај со домаќини кои користат родни IPv6 адреси, направени се релеј насочувачи. Релеј насочувач се поврзува со IPv4 мрежа и IPv6 мрежа.На 6во4 пакети кои пристигнуваат преку IPv4 интерфејс ќе им биде насочен товарот до IPv6 мрежа, додека пристигнувачки пакети до IPv6 интерфејсот со дестинациски адресна претставка <tt>2002::/16</tt> ќе бидат енкапсулирани и проследени преку IPv4 мрежа.
Има разлика помеѓу релеј насочувач и граничен насочувач. 6во4 граничен насочувач е IPv6 насочувач кој поддржува 6во4 псевдо интерфејс. Тоа е нормален граничен насочувач помеѓу IPv6 мрежно место и широка IPv4 мрежна област, каде IPv6 мрежни места користат <tt>2002::/16</tt> поврзани со IPv4 адреси користени подоцна. На другата страна релеј насочувач е 6во4 насочувач конфигуриран за поддржува транзитно насочување помеѓу 6во4 адреси и чисти родни IPv6 адреси.
Да му се дозволи на 6во4 домаќин да комуницира со родната IPv6 на интернет, тој мора да има IPv6 стандардна излезна порта поставена на 6во4 адреса која ја содржи IPv4 адресата на 6во4 релеј насочувач. Да се избегне потребата на корисници да ја поставуваат излезната порта мануелно, адреса од 192.88.99.1 е доделена за цел на праќање пакети до 6во4 релеј насочувач. Забележете дека кога е заврзана во 6во4 со подмрежното поле и полето за домаќини поставени на нула оваа IPv4 адреса (192.88.91.1) се претвора во IPv6 адреса <tt>2002:c058:6301::</tt>. За да се осигура БГП насочувачка пропагација, кратка 192.88.99.0/24 претставка е доделена за рути насочени кон 6во4 релеј насочувачи кои ја користат оваа anycast IP-адреса. Давателите кои се сакаат да придонесат 6во4 сервис на нивните клиенти или јазли, треба да рекламираат anycast претставка како останатите IP претставки, и да ја насочат претставката до нивните 6во4 релеј.
За 6во4 домаќин да имаа брза и сигурна врска со домаќин природно користејќи го IPv6 интернетот, и 6во4 домаќинот и родниот IPv6 домаќин мораат да имаат рута до брз, веродостоен и правилно конфигуриран релеј опслужувач. ИСП на 6во4 домаќинот може да осигура за излезни пакети да идат до таков релеј, но тие нема да имаат контрола над релејот користен за рекација од родниот IPv6 домаќин. Варијанта наречена IPv6 rapid deployment ги користи истите основни принципи како и 6во4, но користи релеј опериран од 6rd корисник на ISP за сообраќај во две насоки. За да се постигне ова, адресен блок алоциран од корисничкиот ISP е користен наместо <tt>2002::/16</tt>.
Обратна ДНС делегација
Кога мрежно место кое користи 6во4 има фиксна глобална IPv4 адреса, неговиот 6во4 IPv6 претставка е исто така фиксен. Возможно е да се побара обратна ДНС делегација за поединечни 6во4 48 битни префиски внатре во  DNS zone од Number Resource Organization  [1] .Овој процес е целосно автоматски.
Безбедносни аспекти
Според RFC 3964 ,6во4 насочувачи и релеј треба да осигураат дека:
Науката во 1785 година
1785 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Македонија во 2016 година
Фудбал
* Квалификации за светско првенство во фудбал (2018)
* Квалификации за европското првенство во фудбал до 21 години (2017)
Папа Никола IV
Никола IV (лат. Nicolaus PP. IV; 30 септември 1227 - 4 април 1292) — римски папа од 22 февруари 1288 до 4 април 1292. Тој бил првиот францисканец којшто седнал на папската столица.
Лаштет
Лаштет (Lahstedt) — поранешна општина во округот Пајне, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓала околу 11 километри јужно од Пајне и 20 километри западно од Брауншвајг.
Лаштет била создадена во 1971 година со спојување на пет села: Аденштет, Гаденштет, Грос Лаферде, Минштет и Оберг. Лаштет било вештачко име, односно не било име на некое од селата. Од 1 јануари 2015 година овие села се дел од општината Илзеде.
Аеродром Ајндховен
Аеродромот во Ајндховен  е аеродром сместен 7,6 километри западно од Ајндховен во покраината Северен Брабант, Холандија. Според бројот на опслужени патници, тој е втор по големина аеродром во Холандија, со 6,2 милиони патници во 2018 година (далеку зад Шипхол, кој опслужува повеќе од 70 милиони патници). Аеродромот е користен за цивилниот и воениот сообраќај.
Вајпеш (Лапчишта)
Вајпеш или Вајпис (Χειμερινό, Химерино, до 1927 г.: Βάιπες, Вајпес ) — село во Егејска Македонија, Република Грција.
NGC 6024
NGC 6024 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6024 се споменува и како MCG 11-19-26, CGCG 319-32.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6024 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6024 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 53 м 7,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +64° 55' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на NGC 6024 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56294. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 28; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4185. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1410.
Видрга
Видрга (словенечки: Vidrga) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Калемар (албум)
„Калемар“ - албум на македонската група „Баклава“ од 2008 година, издание на „SJF Records“.
Песни
Албумот содржи 14 песни (13 и бонус):
Информации за албумот
Автори на сите песни се Елена Христова и Дејан Сибиновски, освен: „Твојте очи Лено“, „Јаворе“ и „Ој девочје“ (народни), „Ѕвезда спуштена“ (Владимир Мартиновски), „Псалм“ и „Чекор“ (Христова/Мартиновски), и „Севда“ (Сибиновски/Христова/народна). Албумот е продуциран и аранжиран од „Баклава“, а извршен продуцент бил Оливер Белопета. На снимањето на албумот учествувале и следниве музичари: Дејан Теодосиевски (виолончело), Ерхан Шукри (виолина), Александар Стаматов (тамбура) и гудачкиот квартет „Quartet“. Албумот е снимен и измиксиран во студиото „Кларион“ во Скопје, во јуни 2008 година, а снимател бил Дејан Ангелевски, со исклучок на „Ој девојче“ која била снимена во студиото „Профундус“ во декември 2004 година од страна на снимателот Филип Јаневски. Дизајнот на албумот е дело на „Работилница“, а фотографиите ги направиле Сашо Целески и Маја Аргакијева. Албумот бил снимен со поддршка на Министерството за финансии на Република Македонија.
Науката во 1784 година
1784 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Милан Кметов
Милан Филипов Кметов ( во ―  во ) ― македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Основно училиште завршил во селото. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во првите есенски денови на 1944 година стапи во 16 македонска ударна бригада, со која учествувал во многу борби против балистите кои се обидувале да навлезат во неговото село, за да го ограбат. Борбата против балистичките банди ја продолжил и по ослободувањето на Скопје, особено во правец на Качаничката Клисура, а потоа на Косово. Во една од тие борби кон крајот на 1944 година, храбро загинал во околината на Липљан, каде бил и закопан од соборците.
162 п.н.е.
162 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 162. година пред новата ера, 162. од првиот милениум п.н.е., 62. од 2 век п.н.е. и трета од 160-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5346 и 5347 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4588 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3598 и 3599 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 591.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 162 година се протега во 2474 и 2475, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2534 и 2535 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 381. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 807 и 806 исламска година пред хиџра.
П’рпаримај
П’рпаримај — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Богово.
Баклава (музичка група)
Баклава — македонска музичка група која изведува современа етно-музика.
Состав
Групата ја сочинуваат:
Дискографија
„Баклава“ ги објавила следниве албуми:
NGC 3651/2
NGC 3651/2 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3651/2 се споменува и како UGC 6388, MCG 4-27-28, CGCG 126-42, HCG 51F.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3651/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 3651/2 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 3651/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34899. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 146; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1981. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1353.
Римски Бунар (Стањевци)
Римски Бунар — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Стањевци. Наоѓалиштето претставува некропола од доцната антика. Јужно од селото, од левата страна на патот Свети Николе - Куманово се среќаваат камени плочи од гробни конструкции.
Науката во 1783 година
1783 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Флоренс Најтингел
Флоренс Најтингел (Florence Nightingale; - ) — позната англиска медицинска сестра, социјален реформатор, писател и статистичар.
Во својата работа како предводник на денешната професија медицинска сестра се истакнала за време на Кримската војна, каде што се грижела за ранетите војници. Поради неа оваа професија доби висок углед и Најтингел стана икона во викторијанското општество. Била нарекувана „Госпоѓата со ламбата“, поради нејзината навика ноќе да ги проверува ранетите војници.
Најтингел ја поставила основата на денешната професија медицинска сестра со основањето на нејзиното училиште за медицински сестри во болницата Сент Томас во Лондон, првото световно училиште за медицински сестри во светот. Заклетвата на Најтингел, наречена така во нејзина чест, ја положувале новите медицински сестри. Меѓународниот ден на медицинските сестри се слави во светот секоја година на нејзиниот роденден. Нејзините социјални реформи вклучуваат подобрување на здравството за сите делови од британското општество, помагање на земјите од вториот и третиот свет, како и проширување на прифатливите форми на учество на жените во работната сила.
Рани години
Флоренс Најтингел е родена во богато, висококласно британско семејство со добри врски, во Вила Коломбаја, близу Порта Романа    во Фиренца, Италија, и била крстена по градот на нејзиното раѓање. Постарата сестра на Флоренс, Франсис Партенопи, исто така била крстена по градот во кој се родила, Партенополис, грчко населено место коешто сега е дел од градот Неапол.
Нејзини родители биле Вилијам Едвард Најтингел (1794-1874) и Франсис (Фени) Најтингел Смит (1789-1880). Мајката на Вилијам, Мери Еванс, била внука на Питер Најтингел. Според негови услови Вилијам го наследил неговиот имот Лиа Хурст во Дарбишир, и го попримил името и грбот Најтингел. Татко на Фени бил аболиционистот Вилијам Смит.
Инспирирана од еден момент што ѝ случил во февруари 1837 г., којшто таа го нарекува „повикот од Господа“, во 1844 г., додека била во Ембли Парк, и покрај големата лутина и негодување од страна на нејзините мајка и сестра, Флоренс ја донела одлуката да започне со работата како медицинска сестра. Таа се бунтувала против улогата на жена која што ја очекувала со оглед на нејзиниот статус, а тоа значело да стане сопруга и мајка. Најтингеил работела напорно за да се образува и да стане медицинска сестра, и покрај спротивставувањето на нејзиното семејство и ограничувачкиот социјален код за богатите млади англиски жени. Ричард Монктон Милнес, политичар и поет, ја побарал нејзината рака, но таа го одбила, убедена дека бракот ќе ѝ смета на нејзината дарба да го следи повикот и да работи како медицинска сестра.
Во 1847 г., во Рим, таа го запознала Сидни Херберт, брилијантен политичар кој бил Секретар за време на војната (1845-1846), а истата позиција ја имал и за време на Кримската војна. Станале блиски, доживотни пријатели. Херберт и неговата жена ѝ помагале на Најтингел за време на нејзината работа како медицинска сестра во Крим, а подоцна таа станала клучен советник во неговата политичка кариера. Некои ја обвиниле дека била причината поради којашто се забрзала неговата смрт предизвикана од нефритис во 1861 г. поради притисокот којшто таа му го наметнала со програмата за реформи.
Многу подоцна Најтингел имала блиски врски со Бенџамин Џовет, кој сакал да се ожени со неа.
Најтингел продолжила со нејзините патувања (сега со Чарлс и Селина Брејсбриџ) дури до Грција и Египет. Нејзините записи за Египет се особен доказ за нејзиното учење, книжевни вештини и филозофија за животот. Во јануари 1850 г., пловејќи по Нил дури до Абу Симбел, таа напишала: „Мислам дека досега не сум видела нешто што влијаело на мене повеќе од ова.“ И мислејќи на замокот, напишала: „Возвишен во највисокиот стил на интелектуална убавина, интелегенција без напор, без страдање...ниту една црта не е правилна, но целиот ефект на духовната величественост е поекспресивен отколку што јас некогаш можев да замислам. Тоа дава слика која не се опишува ни со илјадници зборови, која обединува во едно, едногласно, истовремено чувство на ентузијазам или емоција, која би го совладала и најјакиот човек.“
Кога била во Теба, таа напишала дека е „повикана од Господа“. Недела подоцна, близу Каиро, во нејзиниот дневник напишала ( извадок од нејзините многу долги писма, коишто нејзината постара сестра сакала да ги издаде по нејзиното враќање): „Господ ме повика утрово и ме замоли да правам добрина во негово име“. Подоцна, во 1850 г., таа ја посетила религиозната заедница Лутеран во Кајзерверт, Германија, каде што ги набљудувала Пастор Теодор Флиднер и ѓакониците кои работеле за болните и сиромашните. Ова искуство таа го сметала како пресвртна точка во нејзиниот живот, и своите наоди анонимно ги издала во 1851 г. во „Институцијата на Кајзерверт, за практичната обука на ѓакониците, и сл.“, коешто било нејзино прво издадено дело. Во институтот се здобила и со четири месеци медицинска обука, којашто била основа за нејзината подоцнежна кариера.
На 22 август 1853 г., Најтингел добила работно место надзорник на Институтот за грижа на болните благороднички во Апер Харли Стрит, во Лондон, и на тоа место била до октомври 1854 г. Нејзиниот татко ѝ давал годишен приход од 500 фунти (денес околу 25.000 фунти/50.000 долари), и тоа ѝ дозволувало да живее удобно и да продолжи со својата кариера.
Кантабриски Планини
Кантабриски Планини (Cordillera Cantábrica, Cordelera Cantábrica) — планински венец во Шпанија кои се протегаат на северот на Шпанија во должина од 300 км, од западниот крај на Пиринеите до Галицискиот Масив во Галиција, долж брегот на Кантабриското Море. Источниот крај преоѓа во Ибериските Планини.
Флоренс Најтингел
Кримска војна
Најпознатиот придонес на Флоренс Најтингел се случил за време на Кримската војна. Извештаите коишто доаѓале во Британија за ужасната состојба на ранетите станале нејзин главен фокус. На 21 октомври 1854 г., таа и персонал од 38 жени, доброволни медицински сестри обучени од неа, вклучувајќи ја и нејзината тетка Маи Смит, биле испратени (со дозвола од Сидни Херберт) кај Отоманското Царство, околу 295 наутички милји (546 километри) преку Црното Море од Балаклава во Крим, каде што се наоѓал главниот британски камп.
Во почетокот на ноември 1854 г., Најтингел приситигнала во касарната Селимије во Скутари (денес Усќудар во Истанбул). Таму, таа и нејзините медицински сестри виделе дека медицинскиот персонал лошо се грижел за ранети војници поради преголемата работа, а и поради незаинтересираноста на службените лица. Имало мали залихи на лекови, хигиената била запуштена, а чести имало и масовни инфекции, од кои голем дел биле смртоносни. Немало никаква опрема за приготвување на храна за пациентите.
Кантабриски Планини
Планините се познати по бројните планинарски и искачувачки патеки, како и по скијалиштата „Алто Кампо“, „Валгранде-Пахарес“ и „Мансанеда“.
Флоренс Најтингел
Кримска војна
На почетокот на 20 век, се тврдело дека Најтингел, со подобрување на хигиената, како од нејзина страна, така и со помош од Санитарната комисија, ја намалила стапката на смртност од 42% на 2%. На пример, тоа се тврдело во првото издание на Речникот за национална биографија во 1911 г., но не и во второто издание во 2001 г. Сепак, стапката на смртност не исчезнала, напротив почнала да се зголемува. Бројот на смртност таму бил најголем од сите болници во регионот. За време на нејзината прва зима во Скутари, таму умреле 4.077 војници. Десет пати повеќе војници умреле од болести како што се пегав тифус, стомачен тифус, колера и дизентерија, отколу од повреди кои ги добиле за време на битките. Условите во привремената болница на касарната биле многу опасни за пациентите поради пренатрупаноста, неисправните одводни канали на болницата и недостатокот од вентилација. Во март 1885 г., речиси шест месеци по пристигнувањето на Флоренс Најтингел, Британската влада морала да испрати Санитарна комисија во Скутари, којашто работела на чистење на одводните канали и подобрување на вентилацијата. Стапката на смртност нагло се намалила. За време на војната, Најтингел не мислела дека хигиената е најдоминантната причина за смртност. Таа никогаш не си припишала заслуга за тоа што помогнала да се намали стапката на смртност.
Кантабриски Планини
Венецот има неколку заштитени подрачја како Националниот парк Пикос де Еуропа, еден од неколкуте месни паркови опфатени од Светската мрежа на биосферни резервати на УНЕСКО и мрежата Натура 2000 на ЕУ, како и посебните заштитени подрачја за запазување на птичјиот свет.
Флоренс Најтингел
Кримска војна
Најтингел и понатаму верувала дека стапката на смртност била поради сиромашната исхрана и малите залихи, како и поради преумореноста на војниците. Така било сè додека не се вратила во Британија, каде што почнала да собира докази за да ги изложи пред Кралската комисија за здравје на Армијата, со цел да се потврди нејзиното верување дека најголем број од војниците во болницата умираат поради бедните услови за живеење. Ова искуство влијаело на нејзината подоцнежна кариера кога се залагала дека хигиенските услови за живеење се од најголема важност. Како последица на тоа, таа ја намалила смртноста во армијата за време на мир и го свртила вниманието кон хигиената во болниците.
Кантабриски Планини
Географија
Кантабриските Планини се протегаат во правец исток-запад, речиси напоредно на морето, сè до превојот Лејтариегос. а на југ меѓу Леон и Галиција. Западната граница ја образува долината на реката Мињо, долното течение на нејзината притока Сил и реката Кабрера, нејзина мала притока. Југозападната граница на венецот навлегува во Португалија.
Флоренс Најтингел
Госпоѓата со ламбата
За време на Кримската војна, Флоренс Најтингел го добила прекарот „Госпоѓата со ламбата“, којшто потекнува од една фраза од вест во весникот Тајмс (The Times):
Кантабриски Планини
Географија
Од особен интерес е сложената разгранетост на планините. Се забележуваат два главни венца, од кои продолжуваат помали сртови и планински образби. Едниот дел го следи морскиот брег, додека другиот е повисок и ја образува северната граница на големата висорамнина на Кастиља и Леон и понекогаш се смета за продолжеток на Пиринеите. Некои делови се мошне стрмни и изгледаат како да се издигаат право од морето.
Јужниот дел поблаго се спушта кон висорамнината на Кастиља, и тука извираат неколку поголеми реки како Ебро и течат во јужен и западен правец. Гледајќи го во целина со сите негови разгранови, кантабрискиот венц достигнува ширина од 97 км на исток до 185 км на запад. Венецот има многу врвови повисоки од 1.800 м, а највисокиот дел се издига од средишните сртови на границата меѓу Леон, Астурија, Паленсија и Кантабрија. Тука е сместен највисоките врвови како Торе де Середо (2.648 м), Пења Вјеха (2.648 м), Пења Приета (2.531 м) и Еспигвете (2.407 м). Од десниот брег на реката Села, во состав на Пикос де Еуропа се издига безимен врв на висина од 2.452 м, а поназапад се сместени слично високите Манподрес, Пења Убиња, Пења Рубија и Куиња. Меѓу забележителностите на ланецот се разните парамери, кои се изолирани висорамнини обиколени со високи планини и стрмни карпи.
Флоренс Најтингел
Госпоѓата со ламбата
„Без никакво преувеличување, таа е „ангел-помошник“ во болниците, и додека нејзината витка става тивко и нежно се движи низ секој ходник, секое несреќно пријателско лице омекнува од милосрдноста на нејзиниот изглед. Кога сите медицински лица се повлекуваат за време на ноќта, а тишината и темнината се сместуваат над километрите со очајно болни, таа сама ги надгледува нив, со мала ламба во нејзината рака, правејќи ги нејзините обиколки на војниците.“ Подоцна, Xенри Водсворт Лонгфелоу со неговата песна „Св.Филомена“ од 1857 г. ја популаризирал оваа фраза:
„Во таа куќа на бедата, видов госпоѓа со ламба како поминува низ треперливиот мрак, и лета од соба во соба.“
Кантабриски Планини
Географија
Катабриските Планини исцртуваат јасна граница помеѓу т.н. „зелена Шпанија“ на север и сувата Централна Висорамнина јужно. Северните падини имаат обилни циклонски дождови од Бискајскиот Залив, додека пак јужните се во дождовна сенка.
Флоренс Најтингел
Подоцнежна кариера
На 29 ноември 1855 г., додека била во Крим, на јавен собир ѝ било доделено признание на Најтингел за нејзината работа за време на војната. Тој настан придонел за основање на Фондот на Најтингел за обука на медицински сестри. Имало голем број на дарежливи донации. Сидни Херберт служел како почесен секретар на фондот, а Војводата од Кембриџ бил претседавач. Најтингел се смета и за предводник на концептот медицински туризам. Тоа се тврди врз основа на писмата од 1856 г., коишто таа ги напишала за лековитите бањи на Отоманското Царство, во коишто детално ги опишала здравствените услови, физичкиот приказ, информациите за храната, и другите детали коишто биле од витално значење за пациентите упатувани таму (каде што лекувањето било значително поевтино отколку во Швајцарија). Се претпоставува дека пациентите со помалку финансиски средства ги упатувала таму на лекување по подостапни цени.
До 1859 г. Најтингел имала на располагање 45.000 фунти од Фондот, со коишто на 9 јули 1860 г. го основала Училиштето за обука во болницата Св.Томас (сега се вика Училиштето на Флоренс Најтингел за медицински сестри и акушерство и е дел од универзитетот Кингс Колеџ Лондон). Првите медицински сестри обучени од Најтингел започнале да работат на 16 мај 1865 г. во Болницата и дом за сиромаси во Ливерпул. Исто така, таа водела кампања и основала фондови за Болницата Ројал Бакингамшир во Ајлсбери, блиску до нејзиниот семеен дом.
Кантабриски Планини
Растителен и животински свет
Венецот е дом на многу растителни видови, но и важни животински подвидови како кантабриската мечка (Ursus arctos pyrenaicus) и кантабрискиот тетреб (T. urogallus cantabricus), иберискиот волк (Canis lupus signatus) и кантабриската дивокоза (Rupicapra pyrenaica parva). Некои од нив се загрозени.