cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бескорисна убавина (расказ)
Резиме
„Бескорисна убавина“ е приказна за грофицата де Маскаре и нејзиниот сопруг, грофот де Маскаре. За време на нивниот единаесетгодишен брак, тие имале седум деца, а грофицата останала „глува“ на бесмисленото ласкање од нејзиниот сопруг. Грофицата се чувствува како нејзиниот сопруг да ја сака само затоа што тврди дека има право на нејзината младост и нејзиниот живот, над нејзината способност да има деца. Но, грофицата крие мрачна тајна: едно од седумте деца не е негово. Таа ја признава својата недискреција пред олтарот на една црква и го остава грофот во црквата враќајки се дома. Во текот на приказната, грофот сака да знае кое дете не е негово, но грофицата одбива да каже - таа ја користи тензијата меѓу нив двајца за да ја нагласи апсурдноста на убавината додека има едно дете по друго. На крајот, грофицата ја менува својата исповед и открива дека тоа го кажала за да се спречи да стане фабрика за бебиња.
Шарлот Агел
Шарлот Агел (родена на 7 септември 1959 година) е американска авторка со шведско потекло за млади возрасни и деца која моментално живее во Мејн. Нејзиниот втор роман, Shift, бил прикажан на насловната страница на Брунсвик Тајмс рекорд во октомври 2008 година. Освен што работи на романи и книги за деца, Шарлот Агел предава и во Мејн.
Агел исто така пишувала и илустрирала сликовници за мали деца.
Ран живот
На единаесетгодишна возраст, семејството на Агел се преселило од Канада назад во Шведска (каде што останале накратко), а потоа во Хонгконг. Дипломирала од лутеранско мисионерско училиште; Меѓународно училиште во Хонгконг ; за која таа кажала дека е поврзана со слободоумна вселенска црква.
Како компромис со нејзината мајка, Агел се пријавила на колеџот Боудоин во Бранзвик, за рано прифаќање. Наместо да го напушти училиштето за да оди на тура со пешачење со својот дечко, таа го напуштила Хонгконг и пристигнала во Мејн во 1977 година. Таа веднаш почувствувала чувство за дома и оттогаш живее во државата. Сеќавајќи се на нејзината детска приказна, таа се прашува дали „би се напишала во државата“.
Агел дипломирала на колеџот Боудин во 1981 година, каде студирала уметност и се стекнала со диплома за уметности во образованието. Подоцна се здобила со сертификат за настава од Универзитетот во Јужна Мејн и магистрирала образование на Факултетот за образование на Харвард во 1986 година.
Агел станала натурализиран државјанин на САД во 1990-тите.
Агел предавала повеќејазично и мултикултурно образование во средното училиште Портланд, Портланд, МЕ и живеела во неколку градови во Мејн пред да се пресели во Бранзвик со нејзиниот сопруг Питер Џ. Симонс, администратор за уметност и мајстор градинар. Таа и Питер имаат две деца, Ана и Џон.
Заедно со нејзината работа како писателка и илустраторка, Агел е учителка во јазично-уметничката програма за надарени и талентирани во средното училиште Харисон во Јармут. Таа вели дека го нашла своето „племе“ меѓу средношколците. Таа, исто така, има спроведено работилници за млади и возрасни на различни книжевни настани низ државата, вклучувајќи го и Планинското училиште за занаетчиство Хајстак во островот Елен. Таа исто така била член на Алијансата на писатели и издавачи на Мејн.
Литературни дела
Dancing Feet (1994) е римувана приказна за функцијата на стапалата, рацете, носот, нозете и устата. Текстот е усогласен со илустрации со акварел кои прикажуваат сличности и разлики на луѓе од широк спектар на етничко потекло и го одразуваат интересот на Агел за мултикултурното образование. Еден рецензент сметал дека цртежите се движат од „сугестивно едноставни до претерано цртани“. Сепак, други рецензенти сметале дека книгата е пријатна за читање и добар избор за приказна на час. Се препорачува за возраст од 3-7 години.
До островот (1999) и Горе планината (2000) и двете имаги содржат приказните на ворица пријатели: Змеј, Мачка, Кокошка и Зајак кои поминуваат време заедно истражувајќи ја својата околина. Во До островот, препорачан за возраст од 3-5 години, четворицата пријатели патуваат на блискиот остров за пикник. Приказната е опишана од Дона Голд од Portland Press Herald како „ниту глупава, ниту свечена“, со текст погоден за почетници читатели и илустрации кои, преку употреба на живописни бои, прикажуваат среќно време поминато со пријателите.
Во Горе на Планината, четворицата тргнаа на дождлив ден да се искачат на планина. Авантурата, наводно, е „премногу блага за децата на горниот крај од целната публика“ (четворицата во основа одат до врвот на планината и назад), но рецензентите се согласуваат со едноставните рими и илустрациите, пренесени во мастило, акварел и пастели, се погодни за млади слушатели. Препорачана возраст од 2-5 години.
Добредојдовте дома или некаде како тоа (2003), дебитантскиот роман на Агел, е полуавтобиографска приказна раскажана преку искуствата на 13-годишната Аги Винг. Аги и нејзиниот брат, Торн, се соочуваат со учење да се справат со животот во Лудвиг, Мејн, откако таму ги оставила нивната мајка, писателка на романси, која заминува да истражува во Нијагарините водопади. Двете деца многу се селеле и сега мора да научат да живеат со нивниот 91-годишен дедо. Темите во книгата вклучуваат напуштање, храброст, заедница, семејство и откритија на домот. Елса Гескус, во Childhood Education, ја опишува книгата како приказна за полнолетство и Барбара Ауербах известува во School Library Journal, книгата има „силни и победнички ликови; одлично темпо; и мрзлив, носталгичен амбиент“. Добредојдовте дома или некаде слично е споредено со „ Сезоната на конзервирање “ на Поли Хорват. Се препорачува за возраст од 12 и повеќе.
Дистописката книга на Агел, Shift (2008), добива очигледно помрачен тон од нејзините претходни книги, напишана како последица на нападите врз Светскиот трговски центар и Пентагон кои се случи во САД на 11 септември 2001 година. Агел почувствува чувство на бес поради одговорот на американската влада на тие настани. „Дали ова навистина мојата земја го бомбардираше својот пат кон мирот? Прислушување на своите граѓани за да ги заштитат нивните слободи?“, напиша таа во интервјуто за издавачите Macmillan, „Како некој што избрал американско државјанство намерно, како возрасна, почувствував такво чувство на предавство. Мојата земја беше киднапирана од режим кој поттикнува страв: нашиот. Целата работа имаше надреален квалитет во врска со тоа.“
Агел го канализира својот гнев во романот, истражувајќи теми како што се личната слобода, владината контрола, одвојувањето на црквата и државата, религијата, науката и еволуцијата, и идентитетот, како што ги доживеал 15-годишниот протагонист, Адријан Хавок кој, со неговата сестра Шрик, мора некако да направи смисла од светот кој е надвор од нормалата. Светот низ кој патуваат во Shift е делумно постнуклеарните Обединети христијански држави контролирани од агенти на Homestate, со сличности со 1984 ( Џорџ Орвел ), The Stand ( Стивен Кинг ) и The Road ( Кормак ). МекКарти ).
Во март 2011 година, Shift била адаптирана на сцената од Ал Милер и изведена како дел од Театарскиот проект (продукција на млада компанија), во Бранзвик, МЕ.
Агеловата „Случајните авантури на Индија Мекалистер“ (2010) се фокусираат на секојдневниот живот на едно девојче од четврто одделение, Индија Мекалистер, кое расте во мал град во Мејн. Темите на книгата вклучуваат посвојување, пријателства, рак на дојка, хомосексуалност и развод кои се испреплетени во текот на книга како обични појави во животот на младата девојка. Текстот е придружен со линиски цртежи на Индија (Агел). Еден рецензент ја критикувал книгата како премногу комплицирана, оставајќи ги нерешени повеќето прашања со кои се соочува Индија во книгата. Препорачана за деца на возраст од 8-11 години, Случајната авантура на Индија Мекалистер била именувана меѓу првите десет книги GLBTQ за млади читатели од Проектот Виножито од 2011 година на Американската библиотечна асоцијација.
Ана Сатерленд Бисел
Ана Сатерленд Бисел (1846–1934) била канадско-американска бизнисменка која била првата жена извршен директор во Соединетите држави како извршен член на одборот на корпорацијата Бисел, позната по своите чистачи и правосмукалки за теписи.
Ран живот
На 2 декември 1846 година, Бисел била роден во Реката Џон, Нова Шкотска. Таткото на Бисел бил Вилијам Сатерленд (1811-1907), поморски капетан. Мајката на Бисел била Елеонор (моминско Патнам) Сатерленд (1817-1853).
На рана возраст, нејзиното семејство се преселило во Де Пере, Висконсин, каде што се населиле.
Кариера
Откако Бисел се омажила со Мелвил Р. Бисел на 19 години, тие станале заеднички партнер во нивниот бизнис со садови и порцелан. Веб-страницата Bissell Sweeper раскажува дека г-ѓа. Бисел му се пожалила на својот сопруг за струготини што се собирале во нивните теписи и тешко се отстранувале, па тој направил големи подобрувања на новиот изум наречен чистач на теписи. Кога сопругот на Бисел го измислил чистачот на теписи Бисел во 1876 година, Бисел станала продавач и патувала од град до град и го продавала чистачот. Бисел била продавач број еден.
Извршен директор
По смртта на нејзиниот сопруг во 1889 година и со едно дете и пет внуци, Бисел го презела бизнисот и станала главен извршен директор на компанијата Бисел.
Bissell воспоставила нови упатства за трговски марки и патенти и ги префрли Bissell чистачите за теписи на меѓународниот пазар. До 1899 година таа ја создала најголемата организација од ваков вид во светот.
Во 1919 година, Бисел станала и претседател на компанијата Бисел. Како претседател на корпорацијата и претседател на одборот, Бисел вовела прогресивни работни политики, вклучително и работнички компензации и пензиски планови долго пред овие практики да бидат широко распространети во индустријата.
За неа се зборувало дека „учела бизнис како што другите жени од нејзиното време учеле француски“. Таа држела чекор со растечката комплексност на индустријализмот и го знаела секој аспект на производството на Бисел.
Филантроп
Бисел била член на Литературниот клуб на дами, доживотен член на Градскиот клуб на жените и активен член на Зонта. Таа служела во одборот на Спомен домот Кларк и со години била единствената жена член на Националната асоцијација за мажи за хардвер.
Бисел била дарежлив филантроп. Таа била првата жена повереник на Методистичката епископска црква и била активно вклучена во Бисел Хаус, програма за рекреација и обука за Гранд Рапидс, млади од Мичиген и жени имигранти. Таа, исто така, служела во одборот на она што требало да стане Дом за деца Блоџет.
Личен живот
Сопругот на Бисел бил Мелвил Рубен Бисел. Имале пет деца, Ана Дотел Бисел (р. 1868), Лили Меј Бисел (р. 1871), Мелвил Рубен Бисел (р. 1882), Харви Бисел (1885) и Ирвинг Џој Бисел (р. 1888). Во 1889 година, сопругот на Бисел починал од пневмонија.
На 8 ноември 1934 година, Бисел починала во Гранд Рапидс, Мичиген. Бисел е погребана на гробиштата Оукхил во Гранд Рапидс, Мичиген.
Наследство
Во јули 2016 година била откриена статуа на Бисел висока 2,1 метри; се наоѓа надвор од Големата галерија DeVos Place во Гранд Рапидс, Мичиген. Бронзената статуа со „Ана Бисел (1846-1934)“ е дизајнирана од Ен Хирш. Финансиран е од семејството Питер Секија.
Домот на Бисел, познат како Куќата Бисел во Гранд Рапидс, Мичиген, повеќе не постои, меѓутоа, неговата локација сега е окупирана од придружната станица на телевизијата NBC WOOD-TV.
Кирилица
Кирилица — писмо кое се користи за различни азбуки низ Евроазија (посебно во Источна Европа, Кавказ, Средна Азија и Северна Азија). Таа е заснована на старата кирилица развиена во крајот на IX век од н.е. во Преславската книжевна школа за време на Првото Бугарско Царство. Таа е основата на азбуките кои се користат за разни јазици, особено оние од православно словенско потекло и несловенски јазици кои биле под влијание на рускиот јазик. Во 2011 околу 252 милиони луѓе во Евроазија ја користеле како официјална азбука на нивните национални јазици, со што пола од нив се во Русија. Со влегувањето на Бугарија во Европската Унија на 1 јануари 2007 година, кирилицата стана третото официјално писмо на Европската Унија, по латиничното писмо и грчкото писмо.
Кирилицата е изведена од грчкото унцијално писмо потпомогнато од буквите од постарата глаголичка азбука, вклучувајќи и некои лигатури. Овие дополнителни букви биле користени за старословенските звуци кои не постоеле на грчки. Писмото е именувано во чест на браќата Свети Кирил и Методиј кои ја создале глаголицата. Современите научници веруваат дека кирилицата била развиена и формализирана од првите ученици на Кирил и Методиј.
На почетокот на 18 век, кирилицата користена во Русија во голема мера била реформирана од страна на Петар Велики по неговото враќање од неговата Голема амбасада во Западна Европа. Новата форма на писмото беше послична на латиницата, неколку архаични букви биле отстранети и неколку букви биле лично создадени од страна на Петар Велики (како што е Я која беше инспирирана од латиничната R). Типографската култура на Западна Европа исто така беше усвоена.
Букви
Кирилицата се проширила низ источнословенските и некои од јужнословенските територии и се користела за пишување на локалните јазици како што е старорускиот. Нејзината адаптација од локалните јазици произвела голем број на кирилични азбуки. Буквите исто така имале бројчени вредности кои не биле засновани на кириличниот азбучен ред, туку биле наследени од грчките претходници на буквите. Старата кирилица тешко се претставувала на компјутерите. Многу од формите на буквите се разликувале од тие на современата кирилица, се разликувале во голема мера во разните ракописи и се менувале со текот на времето. Неколку фонтови вклучуваат соодветни глифи за создавање на азбуката.
Стандардниот Unicode 5.1 објавен на 4 април 2008 година, во голема мера ја подобри поддршката на компјутерите во однос на Старата кирилица и современиот црковнословенски јазик. Во Microsoft Windows, фонтот на корисничкиот интерфејс на Segoe UI има целосна поддршка за архаичните кирилични букви дури од Windows 8.
Облицина буквите и типографија
Текот на развојот на кириличната типографија преминал директно од средновековната фаза при крајот на барокот, без ренесансна фаза како во Западна Европа. Доцносредновековните кирилични букви (кои сѐ уште постојат на многу иконски натписи денес) имале карактеристична тенденција да бидат многу издолжени и тесни, вообичаено со споен начин на пишување.
Петар Велики, цар на Русија, ја направил задолжителна употребата на латинизираните форми на писмото во почетокот на XVIII век. Со текот на времето, овие форми биле во голема мера прифатени и во другите јазици кои го користиле писмото. На тој начин, за разлика од поголемиот дел од модерните грчки фонтови кои ги задржале принципите на дизајн на малите букви (како што се поставувањето на серифи, правилата за дебелината на буквите, иако грчките големи букви ги користат принципите на дизајн на латиницата), современите кирилични фонтови се во голема мера исти со тие на модерните латинични фонтови во рамките на исто фонтско семејство. Создавањето на некои од кириличните сметачки фонтови според латиничните исто така придонесе за нагледна латинизација на кирилицата. Големите и малите букви на кириличните облици немаат големи разлики како во латиничната типографија.
]]
Кирилични азбуки
Меѓу другите, кирилицата е стандардно писмо за пишување на следниве јазици: Кириличното писмо исто така се користи за јазиците на Алјаска, словенска Европа (освен за западните Словени и некои јужни Словени), Кавказ, Сибир и рускиот Далечен Исток.
Првата азбука изведена од кирилицата била Абур која се користи за Коми. Други кирилилни азбуки се молдоцовската азбука за комскиот јазик и разни азбуки на кавказките јазици.
Македонска кирилица
Македонската кирилична азбука била составена во 1945 година по налог на АСНОМ. Има 31 буква и е најслична со српската кирилична азбука со исклучок на буквите Ѕ, Ќ и Ѓ. Македонската кирилица ги содржи следниве букви (гласови):
Име
Бидејќи писмото било измислено и популаризирано од страна на следбениците на Св. Кирил и Методиј, името ја означува почитта кон нив наместо нивно авторство. Името "Кирилица" често ги збунува луѓето кои не се запознаени со историјата на писмото бидејќи тоа не се идентификува со земјата на потекло (за разлика од "грчка азбука"). Некои ја нарекуваат "руска азбука" бидејќи руската е најпопуларната и највлијателната азбука заснована на писмото.
На македонски, бугарски, руски и српски кириличното писмо е исто така познато како азбука, збор добиен од старите имиња на првите две букви од повеќето кирилични азбуки (исто како што терминот алфабет потекнува од првите две грчки букви, алфа и бета).
Историја
Кирилицата беше создадена во Првото Бугарско Царство. Првата варијанта, Старата кирилица, беше создадена во Преславската книжевна школа. Таа била изведена од грчкото унцијално писмо, дополнето со лигатури и согласки од постарата глаголичка азбука за звуците кои не постоеле во грчкиот јазик. Според традицијата кирилицата и глаголицата биле формализирани или од страна на Свети Кирил и Методиј кои го шириле христијанството меѓу јужните Словени, или од страна на нивните ученици. Пол Куберлеј смета дека иако Кирил ја има кодифицирано и проширено глаголицита, неговите учениците биле тие кои ја создале кирилицата од грчки букви во 890-тите како посоодветно писмо за црковните книги. Подоцна кирилицата се проширила меѓу другите словенски народи, како и меѓу несловенските Власи и Молдавци.
Кирилицата и глаголицата се користеле за црквнословенскиот јазик, особено за старословенската варијанта. Оттука, изразите како што се "И е десеттата кирилична буква" обично се однесуваат на редоследот на црквнословенската азбука; не секое кирилично писмо ја користи секоја буква која постои во писмото.
Кирилицата ја замени глаголицата во 12 век. Литературата произведена на старословенски јазик наскоро се прошири на север и стана language franca на Балканот и Источна Европа. Азбуката што се користи за современиот црковнословенски јазик во православните и источно-католичките обичаи сѐ уште изгледа како Старата кирилица. Сепак, во текот на милениумот по создавањето, кирилицата се адаптирала на промените во говорниот јазик, развила регионални варијации за да одговара на одликите на националните јазици и беше подложна на академски реформи и политички декрети. Еден познат пример за таквите јазични реформи може да му се припише на Вук Стефановиќ Караџиќ кој од српската кирилица отстранил одредени графеми кои веќе не биле застапени во говорниот јазик и вовел графеми специфични за српскиот (односно Љ Њ Ђ Ћ Џ Ј), дистанцирајќи ја од црквнословенската азбука во употреба пред реформата. Денес, многу јазици на Балканот, Источна Европа и северниот дел на Евроазија користат кирилични азбуки.
Латиница
Жуангското писмо, користено меѓу 1950-тите и 1980-тите години во делови од Народна Република Кина, користело мешавина од латинични, фонетски, нумерично-засновани и кирилични букви. Нелатиничните букви вклучувајќи ја и кирилица биле отстранети од азбуката во 1982 година и се замениле со латинични букви кои изгледале слично на буквите кои ги замениле.
Романизација
Постојат различни системи за романизацијата на кириличниот текст, вклучувајќи транслитерација на кириличниот правопис во латинични букви и транскрипција во однос на изговорот.
Стандардни системи на транслитерација на кирилицата во латиница се: Поврзано: Транслитерација на белорускиот, бугарскиот и македонскиот.
Кирилизација
Претставувањето на другите системи на пишување со кирилични букви се нарекува кирилизација.
Самоубиства (расказ)
„Самоубиства“ (изворен наслов: „Suicides“) ― расказ на францускиот писател Ги де Мопасан. Првично бil објавен на 29 август 1880 година во францускиот весник Le Gaulois. На 17 април 1883 година, расказот бил објавен во Gil Blas под псевдонимот Уништувач (Maufrigneuse), и од други три периодични изданија, пред да биде повторно објавена во збирката раскази „Сестрите Рондоли“ (Les Sœurs Rondoli) во 1884 година.
Заплет
Нараторот наоѓа писмо од човек кој се самоубил службено „без причина“. Овој човек од педесет и седум години го опишува својот живот: триесет години досада, постојано повторувани гестови и осаменост. Страдајќи од болки во стомакот, тој не може да јаде многу „она што сепак е најголема среќа“. Таа вечер започнува со постојано одложувана задача, да складира на своето канцелариска кореспонденција и спомени од целиот живот. Поттикнат до солзи од сите овие стари раскази што ми паѓаат на ум, тој изгледа преплашено „страшната и осамена старост и претстојните немоќи“. Тој си пука во глава.
Љубов и мода
„Љубов и мода“ (српски: Љубав и мода) — филм на режисерот Љубомир Радичевиќ од 1960 година. Главните улоги ги играат: Беба Лончар, Мија Алексиќ, Миодраг Петровиќ Чкаља, Милош Жутиќ, Миќа Татиќ, Властимир Ѓуза Стојиљковиќ. Филмот ја прославил Беба Лончар која набргу заминала во странство, а исто така, во филмот се појавуваат и Иво Робиќ, Габи Новак и Арсен Дедиќ. Музиката од филмот стекнала култен статус, особено песната „Девојко мала“ која ја исполнува Стојиљковиќ.
Џанкарло Алесандрели
Клупска кариера
Израснат во младинските категории на, тој влегол во сениорскиот тим како трет голман и во исто време со Примавера тимот го освоил првенството во сезоната 1971-1972.
За да му дадат искуство, клубот од Торино првично го позајмил на, клуб во кој бранел редовно, забележувајќи 25 натпревари, а своето деби во Серија А го имал на 24 септември 1972 година за време на натпреварот Наполи-Тернана (1-0). Потоа бил позајмен и во во Серија Б, а во сезоната 1974-1975 се преселил во  во истата лига каде дури и не бил стартер собирајќи само 3 настапи како резерва на Маурицио Мемо.
Пред почетокот на сезоната 1975-1976, Јувентус го повикал да ја преземе улогата на Масимо Пилони како резерва на главниот голман Дино Ѕоф. Алесандрели играл во некои натпревари од Купот на Италија како и во реваншот од првото коло на Купот на шампионите 1977-1978 против Омонија.
Следната година, Алесандрели бил продаден на Аталанта, во Серија Б, каде што одноново добил можност да игра во поголем континуитет. По една сезона во Рондинела, во Серија Ц1, тој ја завршил својата кариера по сезоната 1983-1984 враќајќи се во главната лига, како резерва за Џовани Гали во Фјорентина.
Јувентус
Младински натпреварувања
Сениорски натпреварувања
Велика Стојкова-Серафимовска
Биографија
Велика Стојкова-Серафимовска (р. )— македонска пратеничка во Собранието на Македонијаод страна на ВМРО-ДПМНЕ во пратеничкиот состав 2020-2024. Своите активности како пратеничка таа ги извршува како член во повеќе комисии и тоа: комисија за култура, комисија за локална самоуправа, комисија за образование, наука и спорт и други активности.
Животопис
Дипломирала на Универзитетот „Св.Кирил и Методиј“ во Скопје како фолклорист. Таа е доктор по фолклористика на тема: “Македонската вокална музичка традиција во процесот на општествената транзиција” при Институт за фолклор „Марко Цепенков“ -Скопје. Магистарски студии завршила по Етномузикологија на Факултетот за Музичка Уметност во Белград,Србија.
Член е на ВМРО-ДПМНЕ.
Слободна трговија
Слободна трговија е непречен проток на производи и услуги помеѓу земјите. Тоа е и име кое се припишува на економските политики и групите што поддржуваат зголемување на таквата трговија.
Релативните трошоци и користи од слободната трговија се предмет на дебата помеѓу академици, економисти, влади и групи.
Бабин Камен (Али Коч)
Бабин Камен — некропола од железното време кај селото Али Коч во општина Радовиш. На 500 м јужно од селото се издига тумул кој е оштетен и со орањето речиси израмнет со нивото на околниот простор.
Каратарла (Али Коч)
Каратарла — средновековна населба кај селото Али Коч во општина Радовиш. Се наоѓа на 1,5 км југозападно од селото, на една голема површина на која се среќаваат фрагменти од керамички садови, градежен материјал, а биле откопани и уништени два питоса.
Емилија Александрова
Биографија
Емилија Александрова  (р. во )— македонска поранешна пратеничка во Собранието на Македонија како независен пратеник во пратеничкиот состав 2016-2020. Таа како пратеничка учествувала во повеќе комисии и тоа: комисија за одбрана и безбедност, комисија за надворешна политика, била и член на клубот на пратенички.
Животопис
Дипломирала на Факултетот за безбедност, Универзитетот „Св.Климент и Наум Охридски“. Таа од поранешната пратеничка во ВМРО-ДПМНЕ, подоцна станала независен пратеник во македонското Собрание и како таква станала регионален началник за АНБ на Берово и Делчево. Таа била независен пратеник.
Христофор (митологија)
Христофор – средновековен христијански Полифем или Херкул. Според легендата, тој бил висок четири метри. Христофор се јавува како чест мотив во сликарството.
Чаирлар (Али Коч)
Чаирлар — населба од доцноантичкото време кај селото Али Коч во општина Радовиш. Во нивата на Зубер Јашар, што се наоѓа на 2 км североисточно од селото, се среќаваат фрагменти од керамички садови и питоси, а има и грамади градежен камен.
Чатал Таш (Али Коч)
Чатал Таш — некропола од железното време кај селото Али Коч во општина Радовиш. На 2 км јужно од селото, на левата страна од патот се наоѓа тумул кој е делумно оштетен со градежните работи на патот.
Каматен фјучерс
Каматен фјучерс (англиски: Interest rate futures) — фјучерс договор кој гласи на финансиски инструмент со каматна стапка.
Јулија Цимафејева
Јулија Цимафејева (Юлія Пятроўна Цімафеева; родена 12 јануари 1982 во село Спјарижа, Гомелска Област) е белоруска поетеса и преведувач.
Биографија
Дипломирала на Факултетот за англиски јазик на Минскиот државен лингвистички универзитет, присуствувала на работилницата за превод. Член на Сојузот на белоруски писатели и Белорускиот ПЕН центар. Еден од организаторите и кураторите на Школата за млади писатели при Сојузот на белоруски писатели. Ја водеше телевизиската програма за култура „Ремарка“ на ТВ Белсат.
Живее во Минск. Сопругата на писателот Алгерд Бахаревич.
Космос-2044
Космос-2044,(Бион-9 и Биокосмос-9) — еден од преку 2.400-те советски вештачки сателит лансиран како дел од програмата Космос.
Сателитот имал намена за биолошки истражувања. Заедно учествувале 9 земји и европската вселенска агенција (ЕСА). Направени се вкупно 80 експерименти, меѓу кои се и испитување на мачнината при летање, репродукцијата, регенерацијата, имунологијата, и реадаптацијата при нормална гравитација. Експериментите биле изведени на глодачи, дождовници, риби, овошни мушички, мравки, црви, клетки и семиња. Исто така како патници биле вклучени и два мајмуни макаки-резус.
Капсулата за слетување се вратила на земјата после 14 дена, но некои од организмите погинале поради грешка на контролата на температурата во кабината.
Василка Стојчевска
Василка Стојчевска (родена 1968 г. ) — македонска атлетичарка, скокачка во трискок.
Космос-2229
Космос-2229, (Бион-10 и Биокосмос-10) — еден од преку 2400-на советски вештачки сателит лансиран како дел од програмата Космос.
Хиполит (Син на Тезеј)
Хиполит – син на античкиот јунак Тезеј. Кога ја одбил својата маќеа Федра која му се додворувала, таа го обвинила кај татко му дека сакал да ја заведе. Погинал при возењето со кола, кога исплашените коњи паднале во провалија. Овој мотив, познат како Потифаров мотив, е доста чест во светската книжевност.
Олександра Матвијчук
Олександра Матвијчук (Олександра Матвійчук; родена 8 октомври 1983 година, во Бојарка, Киевска Област) — Украински бранител на човекови права, лауреат на наградите Васил Стус и „Бранител на демократијата“.
Раководител на организацијата Центар за граѓански слободи, која ја доби Нобеловата награда за мир во 2022 година. Работи на прашањето за човековите права во Украина и во регионот на ОБСЕ.
Непромисленост (расказ)
„Непромисленост“ (француски: „Imprudence“) ― расказ на францускиот автор Ги де Мопасан, објавен во 1885 година.
Историја
Потпишан под името „Maufrigneuse“ (Уништувач), „Непромисленост“ е расказ напишан од Ги де Мопасан. За прв пат бил објавен во весникот „Gil Blas“ на 15 септември 1885 година, пред да биде репризиран во збирката „Господин родител“ (Monsieur Parent).
Приказна
На Анриет и Пол им здосадува еден на друг по нивниот брак. Анриет го замолува Пол да ја однесе во кабаре каде што можат да имаат состанок...
Хермоген
Хермоген – римски пејач и композитор од времето на Октавијан Август. Во своите дела повеќепати го споменува Хорациј.
Апел од Кос
Апел од Кос – славен грчки сликар по потекло од Колофон. Тој живеел во дворецот на Александар Македонски.
Зевксис
Зевксис (464 п.н.е. – 398 п.н.е.) – славен грчки сликар, познат како голем мајстор во изразувањето на светлината и на сенките.
Воденичарски Пат (Бучим)
Воденичарски Пат — тумул од железното време кај селото Бучим во општина Радовиш. Јужно од селото, на границата меѓу атарите на селата Бучим и Дамјан се наоѓа тумул кој е прилично оштетен, со пречник во основата од околу 10 м и височина од 1 м.
Бунарџик (Бучим)
Бунарџик — средновековна населба кај селото Бучим во општина Радовиш. На 1 км југоисточно од селото се среќаваат фрагменти од населбинска керамика и градежен материјал.
Тумбарка (Бучим)
Тумбарка — тумул од железното време кај селото Бучим во општина Радовиш. На околу 100 м југоисточно од селото се наоѓа тумул висок 1,5 м.
Падарница (Бучим)
Падарница — тумул од железното време кај селото Бучим во општина Радовиш. На 1 км југоисточно од селото, од левата страна на патот за наоѓалиштето Воденичарски Пат има тумул кој е делумно оштетен, со пречник во основата од околу 3 м и височина од 1,5 м.
Кукленица (Радовиш)
Турски Гробишта или Теќето — археолошко наоѓалиште во градот Радовиш. Наоѓалиштето претставува населба  од среден век. На југоисточната периферија на градот, во нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Букурешт
Етимилогија
Името Букур има неодредено потекло, традицијата го поврзува основањето на Букурешт со името Букур, кој бил, според различни легенди, принц,одметник, рибар, овчар, или ловец. На Романски, коренот на зборот Букур, значи радост, милост. Официјалното име на градот во целина е Општина Букурешт (на Романски Municipiul București). Жителите на Букурешт се нарекуваат Букурештани (на романски bucureștean).
Историја
Во почетокот на 17 век, бил запален од Отоманците и на кратко бил запоставен од принцовите. Букурешт бил подоцна обновен, и продолжил да расте, како во големина, така и во просперитет. Центарот се наоѓал во околината на улицата ,,Uliţa Маre”, која од 1579 година е позната како Липсцан(Lipscani). Пред 18 век, Букурешт станал најважниот трговски центар на Влашка и станува постојана локација на Влашкиот двор, по 1698 година ( со започнувањето на владеењето на Константин Бранковеану).
Општи информации
Букурешт е позициониран помеѓу бреговите на Дамбовица (Dâmbovița), која се влева во Арџеш (Argeș), и е притока на Дунав. Неколку езера,од коишто најважните се: Херастрау (Herăstrău), Флореаска(Floreasca), Теи (Tei) и Колентина (Colentina), се простираат во градот заедно со реката Колентина, притока на Дамбовица. Во средина на престолнината, дополнително има и мало вештачко езеро – Чижмиџиу(Cișmigiu)- кое е опколено со истоимените градини. Овие градини имаат долга историја и биле посетувани од познати поети и писатели. Отворени во 1847година, градините се темелат на плановите на германскиот архитект Карл Ф.В. Мејер, и во денешно време се главниот рекреативен објект во градскиот центар. Покрај Чижмиџиу, Букурешт има повеќе големи паркови и градини, вклучувајќи го паркот Херастрау и Ботаничката Градина. Херастрау е голем јавен парк, сместен во северниот дел од градот, во близина на езерото Херестрау, и Селскиот Музеј, додека пак Ботаничаката Градина во Букурешт, е најголемата во Романија и содржи преку 10.000 видови растенија, повеќето егзотични, а во текот на историјата претставуваше и рекреативен парк на кралската фамилија. Букурешт се наоѓа во јужно-источниот дел на Романската рамнина, во регионот кој порано бил покриен од шумата Влашиеи(Vlăsiei), која, откако била покосена, се создало место за обработлива почва. Како и многу други градови, Букурешт се смета дека е основан помеѓу седум рида, слично како седумте рида на Рим. Седумте рида на Букурешт се : Михаи Вода, Деалул Митрополијеј, Раду Вода, Котрочени, Спиреи, Вакарешт и Св. Џорџе Ноу. Градот зафаќа површина од 226 км2, висината варира од 55,8метри (кај мостот на Дамбовица во јужно-источен Букурешт) и 91,5 метри (кај црквата во Милитари). Градот има релативно кружен облик, каде што центарот е ситуиран проближно на раскрсницата помеѓу северно-јужната и источно-западната оска на Универзитетскиот Плоштад. Камен-темелникот е поставен јужно од Универзитетскиот Плоштад пред новата црква на Свети Ѓорѓија, која се наоѓа на истоимениот плоштад. Полупречникот на Букурешт од Универизтетскиот Плоштад до маргините на градот во сите насоки, варира од 10 до 12 километри. Сè до неодамна, регионите кои го опколуваат Букурешт беа претежно рурални, но по 1989 година, нови предградија започнаа да се градат околу Букурешт, во околната општината Илфов (Ilfov). Подоцнежна урбана консолидација, е планирана да се одржи во 2006година, кога ќе се формира централното букурешко подрачје кое ќе содржи повеќе општини како и градот Илфов.
Клима
Букурешт има влажна континентална клима, поради неговата позиција во однос на Романската рамнина, зимите се ветровити, иако некои од ветровите се задржани од страна на околните ридови. Зимските температури често паѓаат под 0 степени,а понекогаш стигнуваат и до -20степени. Во лето, просечната температура е 23 степени (средната вредност на температурите за јули и август), без оглед на фактот дека температурите често достигаат и 35 до 40 степени во средината на летото, во градскиот центар. Иако средниот износ на врнежи и влажност за време на летото се ниски, има повремени бури. За време на пролетта и есента, просечните дневни температури варираат помеѓу 17 и 22 степени, а врнежливоста во овој период има тенденција да биде поголема од летниот, со почести но поблаги врнежливи периоди.
Правен систем
Букурешкиот правен систем е сличен со тој на ромаснките покраини. Секоја од шестте единици има свој локален Суд од Прва Инстанца(judecătorie). Додека жалбите на судските пресуди и посериозните случаи се носат на букурешкиот Трибунал кој е градскиот Основен Суд. Букурешкиот Апелационен Суд донесува одлуки после подигнатите жалби на одлуките донесени од судовите во Букурешт и во петте околни покраини (Телеорман, Јаломица, Џурџу,Калараш и Илфов). Букурешт е исто така престолнина на романскиот Врховен Суд, Касациониот Суд и Уставниот Суд на Романија. Букурешт има своја општинска полиција, букурешката Полиција која е одговорна за справување со криминалот во целиот град и е поделена на неколку специјални дивизии. Седиштето на букурешката Полиција е на булеварот Штефан Чел Маре во градскиот центар и има голем број на полициски станици распространети низ целиот град. Од 2004година, па навака, Собранието на секоја единица под своја администрација има и општински полициски сили (Poliția Comunitară) кои се занимаваат со локалните општински проблеми. Букурешт исто така е престолнина на Генералниот Инспекторат на Жандармеријата и Националната Полиција.
Криминал
Стапката на криминал во Букурешт е прилично ниска во споредба со другите Европски престолнини. Криминалот опадна за 51% помеѓу 2000 и 2004 година. Стапката на криминал е релативно ниска, со 11 убиства и 983 други прекршоци во 2007година. Иако неодамна имаше голем број на решени случаи во однос на организирани криминални банди (Каматару кланот), организираниот криминал генерално нема некое големо влијание на јавниот живот. Како и да е ситниот криминал е чест, особено во форма на џепарење, кое најчесто се одвива во градската транспортна мрежа. Измами од доверба, беа честа глетка во 1990те години, најмногу во однос на туристите, но честотата на овие измами опадна во последните години. Нивото на криминал е повисоко во јужните делови на градот, особено во Ферентари, кој е посиромашен дел од градот. Иако присуството на деца питачи беше проблем во Букурешт во 90-тите години, нивниот број значително опадна во последните години и во денешно време тој е под просекот на другите европски престолнини. Документарецот ,,Children underground” го опишува живтот на децата питачи од 2001. Истото важи и за питачи и бездомници кои најголем дел се од ромско потекло. Како и да е, сè уште има 10.000 деца по улиците на градот, кои се впуштаат во ситен криминал и питање. Постоеа шпекулации дека децата се регрутирани од мрежа на професионални криминалци од романското подземје. Од 2000 година навака, во Букурешт има зголемен број на нелегални трки со коли, кои се случуваат најчесто во вечерните часови и во индустриските региони на градот.
Кучиња скитници
Кога градскиот Плоштад беше изграден, околу 40.000 фамилии и 3.000 домашни миленици беа преселени од своите домови. Поголемиот број од овие кучиња станаа скитници. Непланското размножување донесе до популација од 250.00 кучиња скитници во 2001. Градоначалникот Трајан Басеску (Traian Băsescu )имаше план да изврши евтаназија на кучињата скитници, но интернационална жалба која беше поведена од глумицата Брижид Бардо, резултираше со замена на друг вид на Програма.
Страв (расказ)
Мопасан, исто така, напишал втора слична приказна, исто така наречена „Страв“ („La Peur“) во 1884 година за Фигаро, со дејство во воз.
Доверба (расказ)
„Доверба“ (француски: „La Confidence“) ― расказ на францускиот автор Ги де Мопасан, објавен во 1885 година.
Букурешт
Животен квалитет
Како што е наведено во интернационалната анкета на Мерсер (Mercer), за животетен квалитет околу светот, Букурешт се наоѓаше на 94то место во 2001година, а подоцна падна на 108то место во 2009година. Виена, во 2009година, е на првото место.
Доверба (расказ)
Историја
За прв пат бил објавена во периодичното списание Gil Blas на 20 август 1885 година, пред да биде репризирана во збирката „Господин родител“ („Monsieur Parent“).
Букурешт
Стопанство
Букурешт е центарот на романската економија и индустрија, придонесувајќи со 14,6% од државниот бруто-домашен производ и со една четвртина од индустриското производство, додека е населено со само 9% од вкупното население на земјата. Околу една третина од националниот данок се плаќа од страна на букурешките државјани и компании. Во 2007 година, судејќи според куповната моќ, Букурешт имаше бруто-домашен производ пер капита од 20.057 евра или 92,2% од просекот на Европската Унија и двојно повеќе од пресекот на Романија. Силниот економски развој ја ревитализираше инфраструктурата и доведе до развој на многу облакодери од резиденцијален и економски карактер. Во септември 2005 година, Букурешт имаше стапка на невработеност од 2,6% ,која е значително помала од националното ниво кое изнесува 5,7%.
Букурешката економија се врти околу индустријата и услугите. Услугите особено го зголемија значењето во последните 10 години. Седиштето на 186.000 фирми, вклучувајќи ги речиси сите големи романски комапании, се сместено во Букурешт. Значаен извор на порастот од 2000година беше забрзаниот развој во недвижнините и градежништвото. Букурешт исто така, главниот романски центар за информациски и комуникациски технологии, е седиште на повеќе софтвер комапнии кои ги нудат своите услуги во Романија и странство. Најголемата берза во Романија, букурешката берза, која беше соединета во декември 2005 година, со електронската Rasdaq, игра голема улога во економијата на градот.
Постојат голем број на меѓународни синџири на супермаркети, како Керфур(Carrefour), Кора(Cora), и Метро(Metro). Во моментов, градот доживува бум во продажбата на мало, со голем број на супер и хипер маркети изградени секоја година. Неколку од најголемите и најмодерните шопинг центри во Букурешт се АФИ Палас Котрочени, Сан Плаза, Банеаса Шопинг Сити, Букурешкиот Мол, Плаза Романија, Градскиот Мол, Жоли Вил Галерија, Либерти Сентер и Шопинг Центар Униреа. Исто така има голем број на традиционални маркети, како тој кај Обор, зафаќа дузина блокови и голем број на продавници кои не се дел од пазарот и го доведуваат овој пазарен дистрикт, до скоро двојна големина од оригиналната.
Јавен транспорт
Сеопфатниот систем на јавен транспорт во Букурешт е најголемиот во Романија и еден од најголемите во Европа. Се состои од букурешкото метро, како и надземниот транспортен систем воден од РАТБ (STB-Societatea de Transport București), кои се состои од автобуси, трамваи,тролејбуси и железница. Исто така, постои и приватен минибус систем. Почнувајќи од 2007 година, има лимит од 10.000 такси лиценци кој е намален од 25.000 во 1990-тите години.
Железница
Букурешт е стожерот на националната романска железница, водена од Каиле Ферате Романе, главната железничка станица е Гара де Норд(Gara de Nord), која овозможува врски помеѓу сите големи градови во Романија,како и други интернационални одредишта.
Градот, исто така, има пет други железнички станици кои се предводени од КФР, најзначајна е Басараб (во близина на северната станица), Обор, Банеаса, и Прогресу, кои во моментот се интегрираат во железнички систем кои ќе му служи на Букурешт и на околниот Лифов. Седум главни линии се шират надовр од Букурешт.
Авиотранспорт
Букурешт има два интернационални аеродроми.
Патишта
Букурешт е исто така главниот крстопат на националната романска мрежа на патишта. Неколку од најпрометните патишта и автопатишта, го поврзуваат Букурешт со сите други романски поголеми градови,како и со соседните земји Унгарија, Бугарија и Украина. Автопатотот А1 до Питешт, и А2 Сун Моторвеј до регионот Добруџа и Констанца, започнуваат од Букурешт. Планираните А3 и А5 автопати ќе започнуваат од Волунтари, област во северните маргини на Букурешт.
Инфраструктура
Вода Иако се наоѓа на бреговите на река, Букурешт никогаш не функционирал како град-пристаниште,додека пак други романски градови,како Констанца и Галаци, служеа како главни пристаништа на земјата. Како и да е, букурешкиот канал на Дунав,кој е 73километри долг, е во изградба и е завршен околу 60%. Кога ќе се заврши,каналот ќе претставува врска со Дунав и преку каналот Дунав-Црно Море, ќе може да се стигне до Црното Море. Овој коридор се смета дека ќе биде значаен компонент во транспортната инфраструктура и ќе го зголеми морскиот сообраќај во голема мера.
Културата во Романија
Букурешт има диверзитет на културна сцена,каде што културниот живот се одразува на повеќе сегменти, вклучувајќи визуелна уметност,перформанси и ноќен живот. За разлика од другите делови од Романија,како што е брегот на Црното Море или Трансилванија, букурешката културна сцена е еклектична без дефиниран стил и употребува разни елементи од романската и интернационалната култура. Букурешт има мешавина на елементи од традиционални романски градби,до градби кои се инспирирани од француските архитекти. Поради ова француско влијание, Букурешт се нарекуваше порано ,,Мал Париз” или ,,Париз на Истокот”.
Знаменитости
Букурешт има голем број на знаменитости и споменици. Најзначајната е Палатата на Парламентот изградена во 1980-тите години за време на вледеењето на комунистичкиот диктатор Николае Чаушеску. Најголемото здание во Европа,како и второто најголемо здание од овој вид во светот, е дом на романскиот Парламент,како и на Националниот Музеј на Современа Уметност. Градбата исто така е дом на еден од најголемите центри за спогодби во светот.
Романскиот Атенеум, се смета дека е симбол на романската култура и од 2007година, е ставен на списокот на конзервирани Европски споменици на културата.
Други културни зданија се: Националниот Музеј на Уметност, Природнонаучниот Музеј, Музејот на Романскиот Селанец, Националниот Историски Музеј и Воениот Музеј.
Визуелни Уметности
Градот вдомува голем број на музеи ,кои ја вклучуваат класичната и модерната романска уметност, како и повеќе интернационални дела. Националниот Музеј на Уметностите е можеби еден од најпознатите музеи на Букурешт. Сместен е во поранешната кралска Палата и содржи огромна колекција на средновековна и модерна романска уметност,вклучувајќи дела од вајарот Константи Бранкуши ,како и значајна интернационална колекција собирана од поранешната романска кралска фамилија. Други помали музеи содржат поспецифични колекции. Замбашијан Музејот кој се наоѓа во стариот дом на арменско-романскиот колекционер на уметнички дела, Крикор Х.Замбашија, и содржи голем број на дела од романски артисти,како и од интернационали артисти како: Пол Чезане, Јужин Де ла Кроа, Хенри Матиз, Камил Пизаро и Пабло Пикасо. Музејот Џорџе Татареску, содржи портрети од романските револуционери во егзил, како што се: Џорџе Магеру, Штефан Голеску, Николае Балческу, и алегорична композиција на револуционерни и патриотски теми (преродбата на Романија-1849година, основната унификација-1857година). Музејот Теодор Палади е ситуиран во една од најстарите куќи на трговци во Букурешт и вклучува голем број на дела од романскиот сликар Теодор Палади, како и голем број на европски и ориентален мебел. Музејот на збирки на уметности, содржи голем број на дела од колекционери како: Крикор Замбашија и Теодор Палади. Без оглед на големиот број на галерии за класична уметност и музеи во градот, постои сцена на модерна уметност која станува се попроминентна во последните години. Националниот Музеј на Модерна Уметност кој е ситуиран во едно крило од Палатата на Парламентот, беше отворен во 2004година, и содржи опширна колекција на романска и интернационална модерна уметност. Горенаведениот музеј е исто дом на Калиндеру Медиа Лаб,која се занимава со мултимедија и експериментална уметност. Има и голем број на помали,приватни галерии наоколу. Палатата на Националната Банка на Романија ја вдомува националната нумизматична колекција. Изложбите вклучуваат банкноти, монети, документи,фотографии,мапи, златни и сребрени шипки, златни монети, премази и модли. Зградата беше изградена помеѓу 1884 и 1890година. Ризницата содржи голем број на мермерни декорации.
Перформанси
Перформансите се едни од главните културни елементи во Букурешт и градот вдомува бројни установи и институции кои се светски признати. Најпознатиот оркестар е Националниот Радио орекстар на Романија. Една од најзначајните градби е неокласистичкиот романски Атенуем кој бил основан во 1852година, и е дом на голем број касични музички концерти, фестивалот на Џорџе Енеску(George Enescu) и Џорџе Енеску Филхармонијата. Букурешт е исто така дома на романската Национала Опера и Театарот И.Т Карагиеле. Уште еден познат театар во Букурешт е држаниот Еврејски Театар, кој доби на значење во последните години бидејќи таму игра светски познатата романско-еврејска глумица Маја Моргенштер. Исто така има и голем број на помали театри кои одржуваат претстави од специфични жанрови како што се: Театарот на Комедијата, Театарот Нотара,Театарот Буландра, Театарот Одеон и Константин Танасе.