cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пополжани (Леринско)
Во Отоманското Царство
Во 1903 г. жителите на селото зеле учество во Илинденското востание. Грците го сметале за непријателско и на повеќе наврати го напаѓале. На почетокот од XX век многу жители на Пополжани се иселиле во САД. Според Боривое Милоевиќ, пред Балканските војни селото броело 120 македонски куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 887 жители. Во 1920 г. во Пополжани се попишани 750 жители. Во 1926 г. властите го преименувале во Папајанис. Според пописот од 1928 г. во селото живееле 930 лица. Во 1940 г. селото се накачило на 1.334 лица поради големиот природен прираст, и покрај иселувањата во прекуокеанските земји, Вардарска Македонија, Бугарија и во градот Лерин.
Во меѓувоениот период населението било под силно иследување на грчката државна безбедност и обележано како село со претежно антигрчки или нејасен став. Селото не пострадало во Граѓанската војна, но сепак извесен број семејства се иселиле во Р. Македонија.
По периодите по војната е забележано иселување на 200 лица во прекуокеанските земји. Ова особено зело замав во 1960-тите. Друг бран на иселување се јавил во 1990-тите и понатаму, каде поворно е забележан значаен пад на бројот на жители.
Според истражување од 1993 г. Пополжани е чисто „словенојазично“ село во кое македонскиот јазик е зачуван на средно ниво.
Верски објекти
Во селото се наоѓаат следниве верски објекти:
Стопанство
Главни производи на Пополжани се житото и сточарските преработки.
NGC 4945A
NGC 4945A — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4945A се споменува и како ESO 219-28.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4945A е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 4945A има привидни димензии од 2,5' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 6 м 33,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -49° 41' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на NGC 4945A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45380. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8254. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Блунк
Блунк (Blunk) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Светлана Гајинов Ного
Кратка биографија и дело
Светлана Гајинов Ного е родена на 10 февруари 1960 година во Кулпин. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Нови Сад, насока југословенска книжевност и општа литература. На постдипломски студии се запишала во 1987 година на Филолошкиот факултет во Белград. Пишувала поезија и сликала. Објавени збирки поезија;
Живеела во Бачки Петровац, а работела во основното училиште во Кулпин, каде од 1993 година била директорка на училиштето два мандата. Активно била вклучена во работата на Српската православна црква и во црковните студии на училиште.
Покрај тоа, таа активно се занимавала со сликарство и имала многу групни изложби и неколку самостојни изложби во апстрактна техника, како и склопови.
Таа починала по тешко боледување на 19 мај 2017 година и била погребана на гробиштата во Кулпин.
Франческо Касата
Франческо Касата (роден на 16 јули 1997) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на Сасуоло.
Дела Ферера
Дела Ферера бил италијански производител на мотоцикли активен од 1909 до 1948 година. Мотоциклите со четири вентили произведени од компанијата победиле на настаните во Трофео Туристико Национале, во Кремона и на други места. Компанијата изградила прототип за велосипедски автомобил во 1924 година. Единствениот модел бил Сајклкар и бил произведен само во 1924 година. Четирицилиндричен двотактен мотор со зафатнина од 707 цм го обезбедувал погонот. Возилото имало менувач со четири брзини и сопирачки на четири тркала. Максималната брзина поврзана со дизајнот била дадена како 80 km/h. Официне Меканика Џузепе Мелди го презела моделот во 1927 година како основа за сопствените возила.
Од 1909 година, Дела Ферера градел многу цврст мотоцикл за кој можел да обезбедат 100.000 KM гаранција. До Првата светска војна, Дела Ферера бил еден од главните производители на мотоцикли во Италија. Мотоциклите се изработувале рачно, што било почесто во тоа време. Затоа, бројот на изградени мотоцикли бил мал. Најголем дел од деловите ги изработиле браќата Дела Ферера, освен гумите и деловите на палењето, вклучувајќи ги и карбураторите.
Општествено препознавање
Општествено препознавање, или препознавање на заедницата, ― признание од страна на заедница или општествена група за значајно достигнување. Често е проследено со награди и прослави, како што се годишните Награди за признавање на заедницата во Финикс, Аризона и поврзаниот појадок. Сржта на тоа е да се сврти вниманието на придонесите дадени за општествата.
Признавањето од страна на членовите на општеството, без разлика дали станува збор за подредени, врсници или претпоставени, исто така е дел од теоријата на мотивација. Наградата на поединецот создава јамка за позитивна повратна информација, поттикнувајќи ги нив и другите кои се вдахнати од нивните дела и од позитивното засилување на заедницата, да продолжат да придонесуваат или да се приклучат за да ги надградат таквите напори.
Мултикултурализам и христијанство
Мултикултурализмот и христијанството имаат долга историска поврзаност. Христијанството настанало како секта на јудаизмот на Блискиот Исток, бидејќи Исус, основачот и средишната фигура на христијанството, живеел и ја извршувал својата служба на Блискиот Исток. Апостол Павле, Евреин по народност кој е роден и живеел на Блискиот Исток, има толку важност за христијанството што некои го нарекуваат „Втор основач“ на религијата. Најголемо влијание врз христијанството по Павле, Августин Хипонски, црковен отец, доктор на црквата и истакнат теолог, имал Северноафриканецот. Под влијание на Павле, христијанството набргу се раширило меѓу не-Евреите (Гентили) од Римската Империја.
Времето на Големите откритија
За време на ерата на откритијата, Римокатоличката црква воспоставила голем број христијански мисии во Америка и други колонии со цел да го шири христијанството во Новиот свет и да ги преобрати домородните народи. Во исто време, мисионери како Франсиско Хавиер, како и други Језуити, Августинци, Францисканци и Доминиканци се преселиле во Азија и на Далечниот Исток. Португалците испратиле мисии во Африка. Додека некои од овие мисии биле поврзани со империјализмот и угнетувањето, други (особено језуитската мисија на Матео Ричи во Кина) биле релативно мирни и насочени на интеграција наместо на културниот империјализам.
Најпознатата колонизација од страна на протестантите во Новиот свет била онаа на англиските пуританци во Северна Америка. За разлика од шпанските или француските, англиските колонисти вложиле изненадувачки мал напор да ги евангелизираат домородните народи. Пуританците, или Аџиите, ја напуштиле Англија за да можат да живеат во област со пуританизам воспоставен како ексклузивна граѓанска религија.
Светското христијанство во денешно време
Христијанството е религија отворена за целото човештво која брои еден од секои три луѓе на земјата меѓу своите членови. Христијанскиот свет опфаќа поголема површина од онаа на која било друга религиозна територија. Во однос на населението и географијата, христијанството е најголемата религија во светот. Како такво, христијанството содржи голема разновидност, и има следбеници од широк опсег на народности, националности и култури. И Европејците и американските белци се малцинства кои се намалуваат во Црквата.
Надвор од Европа и Северна Америка
На крајот на милениумот, 60% од две милијарди христијани во светот живееле во Африка, Латинска Америка или Азија, а до 2025 година, таа демографија ќе се префрли на околу 67% од трите милијарди христијани во светот. Подемот на христијанството на јужната хемисфера, особено Северна Африка и Латинска Америка, кон крајот на 20-от и почетокот на 21-от век е „пркнато движење“ што создава нови облици на христијанска теологија и богослужба, и ја променило културната и географската насочна точка на Црквата подалеку од Западот. Истакнувањето на христијанството на јужната хемисфера донело со себе културна и интелектуална разновидност на светското христијанство и придонело за такви идеи како што е теологијата за ослободување.
Саве Силјановски
Саве Доксев Силјановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од печалбарско семејство. Основно училиште завршил во родното меото, а потоа заминал на печалба во Грција, каде работел ѝ татко му. По капитулацијата на бивша Југославија живеел и работел во Скопје, а по извесно време неговото семејство се преселило во Кадино Село, Скопско, каде исклучиво се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Македонија стапил во XV македонски корпус, со кој заминал за Срем. Во состав на неговите единици учествувал во ослободувањето на уште неослободените краишта на Југославија. Претходно ја завршил воено-стручната настава. Бил учесник во големиот пробив што го извршила Првата југословенска армија низ утврдените германско-усташки позиции на Сремскиот фронт. Загинал во април 1945 година во наредните големи борби на тој терен. Бил закопан на местото каде што загинал.
481
481 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 481 година од новата ера, 481. од првиот милениум, 81. од V век и втора од 480-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5989 и 5990 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5231 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4241 и 4242 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1234.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 481 година се протега во 3117 и 3118, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3177 и 3178 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1024. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 145 и 144 година пред хиџра.
Бахами
Бахами или Бахамски Острови (The Bahamas); официјално: Државна Заедница Бахами (Commonwealth of the Bahamas) — островска држава во Средна/Северна Америка која е составена од 29 острови, 661 песочни мали острови и 2.387 мали, воглавно карпести, острови. Бахамите се наоѓаат во Атлантскиот Океан, северно од Куба и Хиспаниола, северозападно од островите Туркс и Кајкос и југоисточно од САД. Вкупната површина на Бахамите е 13.939 км2 со вкупно население од околу 330.000 жители. Главен град на државата е Насау. Географски, Бахамските Острови се дел од истиот ланец острови со Куба, Хиспаниола и останатите Карипски Острови.
Првично, Бахамите биле население од Лукајци, етничка група дел од групата на таински народи. Во 1492 година, Бахамите станале првата копнена точка на која пристигнал Кристофер Колумбо. Со доаѓањето на Шпанците во Карипското Море, Бахамите не станале нивен протекторат, но староседелското население било префрлено на Хиспаниола како робови. Така, островите останале напуштени од 1513 до 1648, кога пристигнале британските колонизатори од Бермуда и се населиле на островот Елеутера.
1323 п.н.е.
1323 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1323. година пред новата ера, 323. од вториот милениум п.н.е., 23. од 14 век п.н.е. и четвртта од 1320-тите п.н.е.
Бахами
Во 1718 година, Бахамите станале британска кралска колонија, кога претходно биле поразени пиратите и пиратското движење на островите. По Американската војна за независност, илјадници британски приврзаници и поробени Африканци се населиле на Бахамите и основале економија која се засновала на плантажи. Во 1807 година во Британската Империја било укинато ропството и голем број Африканци биле ослободени со што се населиле на Бахамите за време на 19 век. Тоа резултирало со бројното африканско население на островите.
1323 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Бахами
Потекло на поимот
Денес, не е познато потеклото на името Бахама. Сепак, за потеклото постојат две теории. Според првата, името потекнува од шпанските зборови „baja mar“ што значи „плитко море“, додека според втората, името потекнува од лукајскиот назив за островот Гранд Бахама „ba-ha-ma“, што во превод значи „голема горна средна земја“.
1323 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4185 и 4186 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3427 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2437 и 2438 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 570 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1323 година се протега во 1313 и 1314, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1373 и 1374 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 780 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2004 и 2003 исламска година пред хиџра.
Бахами
Историја
Таинците луѓето се населиле во ненаселениот дел од јужните Бахами од Хиспаниола и Куба околу 11 век п.н.е. Овие луѓе подоцна биле познати како Лукајци. Се проценува дека ги имало нешто повеќе од 30.000 во времето кога Колумбо пристигнал на островот во 1492. Првото пристигнување на Кристофер Колумбо било на остров наречен Сан Салвадор (познат на Лукајците како Гванахани), што е општо прифатен и денес како островот Сан Салвадор југоисточно во Бахамите. Една алтернативна теорија смета дека Колумбо пристигнал на југоисток на Островчето Самана според пресметките направени во 1986 од писателот и уредник Џозеф Џаџ од „Нешнл Џиографик“ (National Geographic) основани врз бродскиот дневник на Колумбо. Доказите што ја поддржуваат оваа теорија се неубедителни. При пристигнувањето на островот, Колумбо го остварил првиот контакт со Лукајците и разменил стоки со нив.
Шпанците кои го следеле Колумбо го раселиле населението од островот. Најголемиот дел од населението било однесено во ропство. Лукајците насекаде низ Бахамите биле избришани поради изложеноста на болести за кои тие немале имунитет. Големите сипаници на кои биле изложени Таинците по пристигнувањто на Колумбо избришале половина од населениото од Бахамите.
Се претпоставува дека островите не биле населени од Европејци сè до средината на 17 век. Меѓутоа, скорешни истражувања покажуваат дека постоеле обиди да се населат островите со групи на луѓе од Шпанија, Франција и Британија како и од други Америндијанци. Во 1648 година, авантуристите од Елеутера мигрирале од Бермудите. Овие Англиски пуританци ја создале првата перманентна Европска населба на островот којашто тие ја нарекле Еутера – името доаѓа од грчкиот збор за слобода. Тие подоцна се населиле во Њу Провиденс.
Во 1670 Кралот Чарлс II ги доделил островите на Земјопоседниците од Каролина на кои им биле издавале островите од кралот со права за трговија, даноци, поставување на гувернери и водење на земјата. Во 1684 Шпанскиот пират Хуан де Алкон извршил грабеж на главниот град Чарлстаун и во 1703 заедничка франко-шпанска експедиција накратко го окупирала главниот град за време на Војната за шпанската круна.
18 век
За време на владеењето на земјопоседниците, Бахамите станале рај за пиратите вклучувајќи го и озогласениот Блекбиард (Blackbeard/Црнобрад). За да се воведе уредно раководство, Бахамите биле претворени во Британска кралска колонија во 1718 под царското раководење на Вуд Роџерс кој по тешка борба, успеал да го потисне пиратството. Во 1720 ја водел локалната полиција да го одбие Шпанскиот напад.
За време на Американската војна за независност, островите биле мета на Американските морнарски силе под командата на полковникот Езекиал Хопкинс. Главниот град Насау на островот Њу Провиденс бил окупиран од Американската морнарица за две недели.
Во 1782 година, по Британскиот пораз во Јорктаун, Шпанската флота се појавила на брегот на Насау, кој се предал без борба.
По Американската независност, околу 7,300 Лојалисти и нивните робови се преселиле на Бахамите од Њујорк, Флорида и Каролина. Овие Лојалисти создале плантажи на неколку острови и станале политичка сила во главниот град. Оттогаш малото население било составено од најмногу Африканци.
Британците ја укинале трговијата со робови во 1807 што довело до присилно населување на Бахамските острови од илјадници Африканци ослободени од бродовите со робови од Кралската морнарица. Ропството конечно било укинато во Британската Империја на 1 август 1834 година.
20 век
Модерниот политички развој започнал по Втората светска војна. Првите политички партии биле формирани во педесеттите години и Бритаците ги направиле овие острови внатрешно независни од 1964, со Роланд Симонет од Обединетата Бахамска Партија како прв прв министер.
Во 1867 година, Линден Пиндлинг од Прогресивната Либерална Партија станал првиот црнец Прв министер во колонијата и во 1968 титулата била сменето во премиер. Во 1973 Бахамите станале целосно независни, но го задржале членството во Комонвелтот на нациите. Сер Мило Батлер бил назначен за првиот црнец генерален гувернер (претставник на монархот) кратко по независноста.
Основана врз двата столбови-туризмот и крајбрежниот буџет, Бахамската економија почнала да просперира од 50те. Сепак постојат значителни предизвици во областите како што се образованието, здравствената нега, меѓународната трговија со дрога и илегалната имиграција од Хаити.
Географија и клима
Бахамите се островска група составена од 29 поголеми острови, 661 песочни мали острови и 2.387 мали, воглавно карпести, острови. Бахамите се наоѓаат во Атлантскиот Океан, северно од Куба и Хиспаниола (Хаити и Доминиканската Република), северозападно од островите Туркс и Кајкос и југоисточно од САД. Вкупната површина на Бахамите е 13.939 км2 со вкупно население од околу 330.000 жители. Најблиски острови до САД се Бимини, кои се познати како портата на Бахами. Најисточен остров од Гранд Бахама е Абако, додека најјугоисточен е островот Инагва. Најголем остров на Бахамите е островот Андрос. Покрај Андрос, останати населени острови се Елеутера, Кет, Лонг Ајленд, Сан Салвадор, Крукед, Ексума и Мајагвана. Главниот град на државата, Насау, се наоѓа на островот Њу Провиденс. Сите бахамски острови се ниски и рамни, со висини не повисоки од 15 до 20 метри. Највисока точка на Бахамите е Алвернија со висина од 63 метри и се наоѓа на островот Кет.
Климата на Бахамите е суптропска и тропска и воглавно зависи од Голфската струја, која има влијание особено во зимскиот период. Исто така, струјата има значителен удел на климата во летниот, есенскиот и пролетниот период кога има појави на урагани. До денес нема запис и нема пријавено многу ладни температури и најмногу може температурата да падне до 2 или 3 степени. Во јануари 1977 година бил забележан пад на снег помешан со дожд, кога температурата била од 4 до 5 степени.
Управа и политика
Бахамите се суверена независна нација. ПТрадиционално, политички и правно се во блиска соработка со Обединетото Кралство. Државата е парламентарна демократија во која опстојуваат, меѓу останатите, две големи партии: Слободно Национално Движење и Прогресивна Либерална Партија. Бахамите се членка на Комонвелтот на Нациите и поради тоа на чело, формално, е кралот Чарлс III, што автоматски државата ја прави и уставна монархија. Како претставник на кралицата во државата е генералниот гувернер. Сегашен генерален гувернер на Бахамите е Артур Фулкс.
Туризмот дава половина од работните места, но бројот на посетителите се намалил значително од почетокот на опаѓањето на светската економија во последната четвртина од 2008. Банкарските и меѓународните финансиски служби се спогодиле па Бахамите се едни од 34 тајни јурисдикции кои ќе бидат предмет на Одлуката за запирање на злоупотребата на даночната оаза донесени од Американскиот Конгрес.
Во Бахамите постои двопартиски систем којшто е доминиран од централно-левата Прогресивна Либерална Партија и од централно-десната Слободно Национално Движење. Многу помали партии не можеле да победат на парламентарни избори. Овие партии се Демократското движење на Бахамите, Коалицијата за демократски реформи и Бахамската националистичка партија. Уставните права ги вклучуваат слободата на говор, печатење, обожавање и здружување. Ако Бахамите географски не се наоѓаат во Карибите, тие се член на Карипската заедница. Судската власт е независка од законодавната и извршната. Правните науки се врз основа на Англискиот закон.
Премиерот е шеф на владата на Бахами и најчесто е водач на владеачката партија во земјата. Извршната власт е во рацете на неговиот кабинет на министри, кои пак ги назначува самиот премиер, со поддршка од Собранието. Сегашен премиер на Бахамите е Хјуберт Ингрем. Судскиот систем во државата е независен.
Адиминистративна поделба
Окрузите на Бахамите овозможуваат систем на локално раководење освен Њу Провиденс, чиишто работи се водени директно од централната власт. Во 1996, Парламентот на Бахамите го усвоил Актот за локална самоуправа со цел да се олесни воведувањето на Семејни островски управништва — окрузи на локална самоуправа, советници за локална самоуправа и Локални комитети за различните заедници на островите. Целта на овој акт е да им се овозможи на одбраните водачи да ги водат и надгледуваат работите во нивните окрузи без мешање на централната власт. Се вкупно, има 32 окрузи, во кои избори се спроведуваат на секои 3 години. Исто така постојат 110 Советници и 281 член на Градскиот комитет соодветно на различните окрузи.
Секој Советник или член на Градскиот комитет е одговорен за вистинската употреба на јавните фондови и одржувањето и развојот на нивниот изборен округ.
Покрај Њу Провиденс, останатите окрузи се:
Националното знаме
Боите на знамето на Бахамите ја симболизираат претставата и аспирациите на луѓето од Бахамите; дизајнот ги рефлектира аспектите на природната околина (сонце, песок и море) и економскиот и социјален развој. Знамето е црн рамностран триаголник кај шипката, поставен на хоризонтална позадина составена од две бои на три еднакви ленти од синозелена боја, златна и синозелена.
Ова е симболиката на знамето: Црната, јака боја, ја претставува енергијата и силата на обединтетите луѓе, триаголникот што покажува кон телото на знамето ја претставува решителноста на Бахамците да ги развијат и поседуваат богатите ресурси од сонце и море симболизирани со златно и бојата на аквамаринот (синозелена) соодветно. Што се однесува на претставувањето на луѓето со црна боја на кожата, некои бели Бахамци се шегувале дека тие се претставени со конецот што „ги држи сите заедно“.
Грбот на Бахамите
На врвот на штитот има куќарка од морски полжав што го претставува разновидниот морски свет во ланецот острови. Куќарката лежи на шлем. Под ова е вистинскиот штит, главниот симбол на брод што ја претставува Света Марија на Кристофер Колумбо, покажана како плови под сонцето. На дното, под штитот има знаме на кое е испишано националното мото: "'Forward, Upward, Onward Together.' („Напред, исправено, сите заедно“)"
Национален цвет
Yellow elder е избран за националниот цвет на Бахамите, бидејќи потекнува од таму и цвета преку целата година.
Изборот на овој цвет од многу други бил направен со комбинираното популарно гласање на членовите на сите четири градинарски клубови од Њу Провиденс во 1970те – Насау градинарскиот клуб, Карвер градинарскиот клуб, Меѓународниот градинарски клуб и YWCA градинарскиот клуб.
Тие знаеле дека другите цветови што растат таму како на пример бугенвилејата, хибискусот и др, се веќе одбрани за национални цветови на други земји. Но овој цвет не бил избран од други земји (иако сега е национален цвет на Девствените Острови).
Стопанство
Бахамите се една од најпросперитетните држави во Карипското Море. Државата својата економија ја базира на туризмот. Туризмот како индустриска гранка зазема 60 проценти од БДП, но исто така туризмот обезбедува приходи за околу половина од работоспособното население. Од туристичкиот сектор, како најпопуларни активности се крстарењата со брод. Покрај туризмот, на второ место се финансиските услиги, кои заземаат околу 15 проценти од БДП на Бахамите.
Владата на Бахамите охрабрува и инвестира во привлекувањето на странски капитал и инвестиции во земјата, додека истовремено се одвиваат банкарски и финансиски реформи. Економијата на Бахамите има доста конкурентен режим на даноци. Своите приходи, државата ги обезбедува преку странските тарифирања, претплатите за лиценци, но во земјата нема данок на приход, ДДВ или данок на добивка. Според БДП по глава на жител, Бахамите се трета најбогата држава во Америка, веднаш зад САД и Канада, како и најбогата во Средна и Јужна Америка и најбогата држава во светот каде бројно е африканско население.
Европејци
Европските Бахамци или Бахамците со европско потекло. Повеќето се наследници на Британските Пуританци и Американските Лојалисти кои пристигнале во 1694 и 1783 соодветно. Тие ја претставуваат најголемата малцинска група во Бахамите со 12% од населението.
Мал дел од Европските Бахамци се наследници на Грчките работници кои дошле да помогнат да се развие индустријата со сунѓери во 1900та (но тие се застапени само со 1%). Поради нивните големи разлики со мнозинството од населението тие успеале да ја зачуваат својата култура.
Население: 309,156 (Јули 2009)
Годишна структура: 0-14 години:25,9% (машки 40.085; женски 38.959) 15-64 години: 67,2% (машки 102,154; женски 105, 482) 65 години и повеќе (машки: 8,772; женски: 12,704)
Растечка стапка на населението: 0.925% (2010)
Стапка на раѓање: 17,81 раѓања/1000 население (2010) Стапка на смртност: 9,35 смртни случаи/1000 население (јули 2010)
Нето стапка на миграција: -2,13 мигранти/1000 население (2010)
Стапка на смртност кај доенчињата: 23.21 смртни случаи/1000 население (2010)
Очекувано траење на животот при раѓање: вкупно население: 69,87 години. Жени: 73,49 години (2002) Мажи: 66,32 години.
Стапка на плодност: 2,0 деца/жена (2010)
Националност: Бахамци
Етнички групи: Афро-Бахамци 85%, Европски Бахамци 12%, Шпанци 3%, Азијци/Индо-Карибски 3%.
Религии: Баптисти: 35,4%, англиканци: 15,1%, Римски Католици 13,5%, Пентекостални 8,1%, Црква на Бог 4,8%, Методисти 4,2% други Христијани 15,2%, други Протестанти 12%, без религија или непозната 3%, други 2%. Во категоријата „други“ ги вклучува Евреите, Муслиманите, Хиндусите и практикантите на Обеа.
Јазици: Англиски (официјален), бахамски дијалект
Писменост (над 15 години): вкупното население: 98,2% машки: 98,5% женски 98% (1995)
Култура
Во помалку развиени острови, занаетчиството се состои од кошарство направено од палмини листови. Овој материјал, често нарекуван слама, е сплетен како капи и торби коишто се популарни туристички предмети. Другата употреба им е за т.н Вуду кукли, иако таквите кукли се резултат на имагинацијата на Американците а не се засновани на историски факти.
Иако не е практикувана од нативните Бахамци, форма на фолклорна магија обеа со западноафрикански корени ја практикуваат во некои од Фемили Островите поради Хаитската миграција. Оваа практика е нелегална и во Бахамите е казнива со закон. Џункану е традиционална Африканска улична парада со музика, танц и уметност што се одржува во Насау секој ден по Божиќ и Нова Година. Џункану исто така се употребува за да се празнуваат други празници и настани како Денот на еманципацијата.
Регата се важни социјални настани во многу колонии. Тие траат еден или повеќе денови на кои се плови со старомодни работнички бродови, а исто така има и крајбрежен фестивал.
1761
1761 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1761 година од новата ера, 761. од вториот милениум, 61. од XVIII век и втора од 1760-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7269 и 7270 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6511 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5521 и 5522 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2514.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1761 година се протега во 4397 и 4398, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4457 и 4458 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2304. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1174 и 1175 исламска година.
Училиштен штрајк за климатските промени
Училиштниот штрајк за климата (Skolstrejk för klimatet), познат и како Петоци за иднината, Младите за клима, Климатскиот штрајк или Младински штрајк за климата — меѓународно движење на учениците од училиштата кои си одат од часовите во петок за да учествуваат во демонстрации за да бараат акција од политичките водачи да преземат активности за да ги спречат климатските промени и индустријата за фосилни горива да премине во обновлива енергија.
Публицитетот и распространетото организирање започна откако шведската ученичка Грета Тунберг организирала протест во август 2018 година пред шведскиот Риксдаг (парламент), држејќи знак на кој пишуваше „“ (" Училиштен штрајк за климата ").
Глобалниот штрајк на 15 март 2019 година собрал повеќе од еден милион штрајкувачи. Околу 2200 штрајкови биле организирани во 125 земји. На 24 мај 2019 година се случил вториот глобален штрајк, на кој 1600 настани од 150 земји привлекле стотици илјади демонстранти. Настаните биле темпирани да се совпаднат со изборите за Европски парламент во 2019 година.
Глобалната недела за иднината во 2019 година била серија од 4500 штрајкови низ над 150 земји, фокусирани околу петок 20 септември и петок 27 септември. Најверојатно најголемите климатски штрајкови во светската историја, на 20 септември собрале приближно 4 милиони демонстранти, од кои голем број ученици, меѓу кои и 1,4 милиони луѓе штрајкувале во Германија. На 27 септември, околу 2 милиони луѓе учествувале на демонстрации низ целиот свет, вклучувајќи и над 1 милион демонстранти во Италија и неколку стотици илјади демонстранти во Канада.
Стадион Страндвален
Локација: Хелевик, Шведска.
Капацитет: 7.000 гледачи.
Димензии: должина 105 метри и ширина 68 метри.
Свечено отворање: 1953 година.
Реконструкција: 2002 година.
Корисник: Фудбалски клуб Мјелби.
Ракетоплан
Ракетите се користеле едноставно да му помогнат на главниот погон во форма на ракетно потпомогнато полетување. Не сите ракетоплани имаат конвенционално полетување како „нормален“ воздухоплов. Некои видови биле лансирани од друго летало, додека други видови полетувале вертикално – носот во воздух, а опашката на земја.
Поради употреба на тешко гориво и разни практични тешкотии во функционирањето на ракетите, поголемиот дел ракетоплани биле изградени за експериментална употреба како ловци-пресретнувачи и семирски летала.
Семрежен стрип
Семрежен стрип или (наречен и веб-стрип, од анг. webcomic) — стрип кој е достапен на семрежјето, најчесто без да има и печатено издание. Оние стрипови кои имаат печатено издание најчесто одржуваат и архива на семрежјето, од комерцијални или уметнички причини. Благодарение на лесниот пристап до публиката, семрежните стрипови ги има во најразлични форми, од традиционалните новински стрипови во ремени (каиши), преку графички новели, до сосем нови форми во кои е искомбинирани мултимедијални содржини и интерактивност.
Овие стрипови се слични на печатените стрипови во самиздат по тоа што скоро секој може да создаде свој стрип и да го објави на семрежјето. Во моментов постојат околу 70.000 семрежни стрипови. Квалитетот на повеќето од нив е невоедначен и на аматерско ниво, со спорадично ажурирање, но некои од нив имаат постигнато комерцијален успех, широка популарност публиката или углед кај критиката.
Ветроелектрана Фаулер Риџ
Ветроелектрана Фаулер Риџ — ветроелектрана во округот Бентон, Индијана, во близина на градот Фаулер, на околу 48 км северозападно од Лафајет и 140 км северозападно од Индијанаполис. Фаулер Риџ првично биле развиен во 2005 и 2006 од Орион енерџи, ЛЛЦ (Оукленд, Калифорнија) и Вижен енерџи ЛЛЦ (Синсинати, OХ) и подоцна продаден во 2007 на BP Доминион ресорсис. Проектот бил реализиран на почетокот на 2008 година во две фази и има номинална моќност од 600 MW.
Фаулер Риџ биле втората ветроелектрана во Индијана, прва била добра земја I со моќност од 130,5 MW (исто така во Бентон и исто така биле развиена од Орион енерџи, ЛЛЦ (Оукленд, Калифорнија) и Вижен енерџи, ЛЛЦ (Синсинати, OH )). Ветроелектраната во округот Бентон била пуштена во погон во 2008 година. Некои од ветерните турбини се видливи од главниот автопат низ округот US 52. Тие се видливи и долж US 41 во областа Босвел. Други ветроелектрани развиени од Орион и Вижен се Ветроелектраната Камп Гроув и Ветроелектраната во Бентон.
Втора фаза
Втората фаза се состои од 133 GE ветерни турбини од 1,5 MW со вкупен капацитет од 200 MW. Изградбата започнала на почетокот на 2009, а втората фаза влегла во производство на почетокот на 2010 година.
IC 1326
IC 1326 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1326 се споменува и како MCG 5-23-35, CGCG 152-65, NPM1G +27.0247, KCPG 213B.
Откривање
Објектот е откриен на 22 април 1897 година од страна на Стефан Жавел.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 45 м 12,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 15' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 119°.
Други поделби
Проучување на IC 1326 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27940.
Надворешни врски
IC 1326
Токелајски јазик
Токелајски јазик (изворно: Tokelau) — австронезиски јазик од тихоокеанските острови.
Говорници
Јазикот го говорат околу 1.700 жители на атолите кои го сочинуваат Токелау, но и од малкумината жители на осровот Свејнс кој ѝ припаѓа на соседната Американска Самоа. Токелајскиот спаѓа во семејството на самојски јазици, подргупа на полинезиските јазици. Тој е службен јазик на Токелау заедно со англискиот. Посвен населението на Токелау, јазикот го зборуваат и околу 2.900 токелајски иселеници во Нов Зеланд. Овој јазик моментално се учи приватно, како и во неколку училишта во Брентвуд во Есекс, Англија.
Јазикот има ISO 639-3 код „tkl“.
Сличности со други јазици
Токелајскиот јазик е сличен на тувалскиот, главниот јазик на соседната територија Тувалу, и користи самоанска литература. Има големи сличности и со јазикот ниуафооу, зборуван во Тонга.
Се пишува со латиница, но само со 15 букви: a, e, i, o, u, f, g, k, l, m, n, p, h, t, v. Писмото се состои од 5 самогласки: a, e, i, o, u; и 10 согласки: f, g, k, l, m, n, p, h, t, v.
Управникот за образование на Токелау Лоимата Иупати работи на превод на Библијата на токелајски јазик.
Владимир Дошеновиќ
Владимир Дошеновиќ ( Земун, 28.11.1979 ). ) е српски уметник, апстрактен сликар.
Биографија
Роден е во Земун, 1979 година. Завршил основно училиште „Младост“ во Нова Пазова. Завршил гимназија дизајн во Белград. Се запишал на студии за либерални уметности во Минстер, Германија во 2005 година каде што магистрирал во 2012 година и ја добил титулата мајстор, во класата на професор Хенк Фис. Живее и работи во Нова Пазова, Србија. Главно се занимава со сликарство. Тој најмногу користи масло на платно со впечатлив и препознатлив спектар на бои. Освен со сликарство, се занимава и со видео арт, инсталации, музичка продукција и реставрација на мебел. Зад себе има десетици изложби, групни и самостојни, во странство и во Србија. Една од неговите уметнички инсталации е дел од постојаната изложба на Музејот за лов на Алма во Шведска.
Клајнер Грасброк
Историја
Се верува дека гусарот Клаус Штертебекер бил обезглавен на островот Грасброк во 1400 или 1401.
Во текот на Втората светска војна пристаништето Хамбург, а со тоа и Клајнер Грасброк биле цели на воздушните напади во т.н. Операција Гомора. Од средината на јули 1944 до октомври 1945, подкампот Десауер Уфер на концентрациониот камп Нојенгаме постоел во квартот.
Ноќта од 16 февруари до 17 февруари 1962, островот бил целосно поплавен и сериозно оштетен од поплавите на Северното Море.
Географија
Во 2006, според статистичкото биро на Хамбург и Шлезвиг-Холштајн, кварто Клајнер Грасброк имал вкупна површина од 4,5 км2. Клајнер Грасброк се граничи на север со квартот Хафен Сити. На исток е квартот Федел, а на запад квартот Штајнвердер. На југ е квартот Вилхелмсбург.
Демографија
Во 2006, Клајнер Грасброк имал 1.219 жители. Густината на населеност била 274 жители на км2. 12,7% од населението биле деца под 18 години,а 8% имале 65 години или повеќе. 55,9% биле странци. 137 лица биле пријавени како невработени. Во 1999, имало 694 домаќинства од кои 21,3% имале деца под 18 години, кои живееле со нив и 47,7% од сите домаќинства се составени од индивидуалци. Просечната големина на домаќинството била 1,95.
Во 2006, имало 334 кривични дела (274 дела на 1.000 луѓе).
Економија
Делови на пристаништето во Хамбург се наоѓаат во квартот Клајнер Грасброк.
Инфраструктура
Во квартот нема училишта, ниту лекари, ниту пак аптеки.
Сообраќај
Според секторот за моторни возила (Kraftfahrt-Bundesamt), во квартот биле регистрирани 113 приватни возила (93 возила на 1000 лица).
Кристина Линдберг
Брит Кристина Маринет Линдберг (родена на 6 декември 1950 година) е шведска новинарка позната меѓународно по нејзината работа како глумица и гламур модел во доцните 1960-ти и раните 1970-ти.
Биографија
Линдберг пораснала во работнички дом во Анедал, Гетеборг, заедно со нејзината сестра и тројцата браќа. На училиште учела латински и планирала да ги продолжи студиите по археологија.
Кариера за моделирање
За време на средношколските години (имала околу 18 години) почнала да позира гола за машки списанија, како што се FIB aktuellt и Lektyr, откако привлекла одредено внимание позирајќи во костими за капење за весници. Таа подоцна се појавила во машки списанија како што се Пентхаус (Велика Британија), Плејбој (САД), Луи (Франција) и Мејфер (Велика Британија). Таа била миленик во Пентхаус во изданието на Пентхаус од јуни 1970 година.
Филмска кариера
Линдберг се појавила или глумела во 23 играни филмови, од кои повеќето се еротика, експлоатација или меки слики. Нејзиниот прв филм бил американска продукција ( Слугинката во Шведска ), снимен во Шведска со шведска глумечка екипа. Таа ја добила својата втора улога во комедијата Rötmånad на Јан Халдоф, која била објавена во 1970 година. Филмот го гледале преку 250.000 Швеѓани и станал комерцијален успех. Нејзиниот трет филм, Exponerad, бил објавен со многу возбуда на фестивалот во Кан во 1971 година и ја претворил во меѓународна славна личност.
Следувала долга низа филмови за експлоатација, од кои многу биле снимени во Германија и Јапонија. Како дел од маркетинг кампањата за Exponerad, таа исто така отишла на промотивна турнеја во Јапонија, што подоцна резултирало со покана да се појави во јапонски филмови за експлоатација. Во Јапонија таа играла главна споредна улога во класиката на розовиот филм на Норифуми Сузуки Секс и бес. Во 1972 година таа ја глумела Медлин во контроверзниот филм на Бо А. Вибениус „Трилер-ен грим“. Режисерот Квентин Тарантино го изразил своето восхитување и за филмот и за изведбата на Линдберг, а Медлин подоцна послужила како инспирација за ликот на Дерил Хана во филмовите на Тарантино „ Убиј го Бил“.
На Линдберг не и се допаднало тоа што голите слики станувале сè поексплицитни и за време на снимањето на филмот „ Флоси “ на Жерар Дамијано (АКА Натали - да не се меша со истоимениот филм од 1974 година, кој бил режиран од Мек Алберг и со Мари Форса во главната улога. ) во Западна Германија - таа го напуштила сетот и се вратила дома во Шведска. Дамијано (кој го режирал и злогласниот Длабоко грло ) ја убедил Линдберг да си замине бидејќи знаел дека тоа ќе биде хардкор филм. Германскиот продуцент неколку години се обидувал да ја врати назад во обид да го заврши филмот. Според Видеоозе (бр. 8, 1996), Дамијано снимил околу 1.000 метри филм. Производството престанало и никогаш не продолжило.
По долго отсуство од глумата, таа се појавила во хорор филмот од 2018 година Сварт Циркел, кој го режирал Адријан Гарсија Боглијано.
Пост филмска кариера
Во нејзиниот вовед за книгата на Даниел Екерот Swedish Sensationsfilms: A Clandestine History of Sex, Thrillers and Kicker Cinema, Кристина Линдберг објаснува дека откако ги оставила филмовите за експлоатација зад себе, била зафатена со бројни други проекти. Во 1972 година го запознала идниот свршеник Бо Селберг, а подоцна почнала да работи за неговото списание за авијација Флајгревин. Кога Селберг починал во 2004 година, Линдберг ја презела сопственоста и позицијата како главен уредник на списанието - кое е најголемото воздухопловно списание во Скандинавија. Таа, исто така, направила инструктивно видео за тоа како да се берат и подготвуваат печурки, Кристинас Свампскола, и е многу страсна за зачувување на шведскиот волк. Таа се обидела да влезе во театарското училиште Сценсколан во 1975 година, откако земала приватни часови од Олегард Велтон, но не успеала откако поминала два од три теста. Таа продолжила да позира и да пишува за машки списанија додека студирала новинарство на Попиус, и на крајот се етаблирала како новинарка.
Филмографија
Забелешка: Филмовите се наведени по редослед на продукција, врз основа на дневникот на Линдберг.
NGC 4946
NGC 4946 — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4946 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4946 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.