cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бензен
Вдишување
Вдишениот бензен првенствено се исфрла непроменет преку издишување. Во студија со луѓе, 16,4 до 41,6 % од задржаниот бензен бил елиминиран преку белите дробови во рок од пет до седум часа по два до три часа изложеност на 47 до 110 ppm и само 0,07 до 0,2 % од преостанатиот бензен бил излачен непроменет во урината. По изложување на 63 до 405 mg/m3 бензен во период од 1 до 5 часа, 51 до 87 % се излачувале во урината како фенол во период од 23 до 50 часа. Во друга човечка студија, 30 % од апсорбираниот кожен бензен, кој примарно се метаболизира во црниот дроб, се излачува како фенол во урината.
Изложеност од безалкохолни пијалоци
Под специфични услови и во присуство на други хемикалии бензоевата киселина (конзерванс) и аскорбинската киселина (витамин Ц) можат да комуницираат за да произведат бензен. Во март 2006 година, официјалната агенција за стандарди за храна во Обединетото Кралство спроведе истражување на 150 марки на безалкохолни пијалоци. Откри дека четири содржеле нивоа на бензен над границите на Светската здравствена организација. Засегнатите серии беа отстранети од продажба. Слични проблеми беа пријавени од ФДА во Соединетите Држави.
Контаминација на водоснабдувањето
Во 2005 година, водоснабдувањето на градот Харбин во Кина со население од речиси девет милиони луѓе, беше прекинато поради големата изложеност на бензен. Бензенот истече во реката Сонгхуа, која го снабдува градот со вода за пиење, по експлозијата во фабриката на кинеската национална нафтена корпорација (CNPC) во градот Џилин на 13 ноември 2005 година.
Кога пластичните водоводни цевки се изложени на висока топлина, водата може да биде контаминирана со бензен.
Геноцид
Нацистите користеле бензен администриран преку инјектирање како еден од многуте методи за убивање.
Мудир
Мудур или мудир е турска цивилна титула што се употребувала за управителот на нахиите.
Кајмакам
Кајмакам — турска цивилна титула што се употребувала за управителот на казите. Кајмакамот имал ранг на бег, што е еднакво на полковник во војската.
Репрезентативна демократија
Претставничката демократија е форма на државно управување заосновано врз принципот за избор на политичари, кои го претставуваат народот и е во спротивност со авторитаритаризмот и директната демократија. Претставничката демократија, која ги нагласува слободите на поединецот, се нарекува либерална демократија. Кога не постојат слободи на поединецот се дефинира како псевдо демократија. Почитувањето на поединечните слободи не е задолжително при Претставничката демократија.
Извори
Посредна демократија
Òṣèlúaráìlú àṣojú
Политичка економија
Терминот полтичка економија, до крајот на 19ти и почетокот на 20 век се однесува на економија(economics) во денешната смисла за зборот. Денес политичка економија има значење со кое се искажува политичкото влијание врз економијата. Но, во францускиот јазик поимот политчка економија се задржал и до денес, и денес го има значењето на економија.
Политичката економија може да биде дефинирана како општествена наука која главно се занимава со врските помеѓу една економија и политика во една држава или регион.
Космос-301
Космос-301 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 24 септември 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-301 бил надгледувачки сателит.
Добра долина
„Добра долина“ - македонски телевизиски филм од 1973 година. Го режирал Стево Црвенковски кој го напишал и сценариото.
Улоги
Останати улоги ▼
Базен (филм од 1969)
Базен (француски: La Piscine) - француско-италијански филм од 1969 година, во режија на Жак Дере (Jacques Deray), кој е и автор на сценариото, заедно со Жан-Клод Кариер (Jean-Claude Carrière). Главните улоги ги играат: Ален Делон, Џејн Биркин, Роми Шнајдер, Морис Роне и Пол Кроше.
Синoпсис
Маријана (ја игра Шнајдер) и Жан-Пол (го игра Делон) го минуваат одморот во една вила на Азурниот брег. Нив ги посетува музичкиот продуцент Хари Лание (го игра Роне), кој е близок пријател на Жан-Пол, а во минатото бил љубовник на Маријана. Хари го придружува и неговата убава ќерка Пенелопа (ја игра Биркин) која со својата младост и убавина веднаш го привлекува Жан-Пол. Утредента, Хари носи голема група пријатели и организира забава во вилата. За време на забавата, Хари и Маријана воспоставуваат блиски односи, а Жан-Пол се зближува со Пенелопа. Подоцна, користејќи го отсуството на Маријана и Хари, кои одат да пазарат во блискиот град, Жан-Пол и Пенелопа одат заедно на плажа. Вечерта, Маријана и Пенелопа заспиваат, а пијаниот Хари започнува остра кавга со Жан-Клод. Притоа, Хари случајно паѓа во базенот и бара помош од Жан-Клод, кој не му дозволува да излезе надвор, а потоа го потопува и Хари умира. Тогаш, Жан-Клод го соблекува и му облекува нова облека. По погребот на Хари, Жан-Клод отворено ѝ кажува на Маријана дека сака да ја прекине врската со неа поради Пенелопа. Но, тогаш, во вилата доѓа полицискиот инспектор Левек (го игра Кроше), кој се сомнева дека смртта на Хари не е случајна, туку дека се работи за убиство. Исплашениот Жан-Клод ѝ признава на Маријана дека тој е убиецот, но таа не го предава, па така полицијата го затвора случајот. Потоа, Маријана ја испраќа Пенелопа на аеродромот, а таа и Жан-Клод се подготвуваат посебно да ја напуштат вилата. Сепак, на крајот од филмот, тие се повторно заедно.
Гаскарник (Сарај)
Гаскарник — археолошко наоѓалиште во Сарај, Општина Босилово.
Претставува населба од доцноантичко време. На 300 м јужно од селото се откопани три питоса.
Мусака
Мусака — традиционално македонско јадење од отоманско потекло.
Деспотизам
Деспотизам (грчки: δεσποτία - неограничена власт, од δεσπότης - глава на семејство, господар) е форма на државно управување - автократско или олигархично, во која сите нишки на моќта се наоѓаат во рацете на еден поединец и неколкумина. Деспотијата е држава со деспотско управување. За првпат терминот е воведен од страна на Аристотел, во дело Политика, дека власта на деспотот е слична со власта на господарот над робовите.
HD 205314
HD 205314 (BD + 49 3553, SAO 51019, HR 8246) — ѕвезда со привидна величина од 5.75, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:32:56,6 и деклинација +49°58′40″
Овошен колач
Историја
Овошниот колач набрзо се прошил во цела Европа. Рецепти биле прифатени во други држави преку годините, во однос на состојките што ги имале како и во црквата ја забраниле употребата на путер. Папата Инокенти VIII (1432–1492) конечно ја одобрил употребата на путер, со пишана дозвола во 1490 година, давајќи дозвола да се користи млеко и путер во штолен.
Во 16 век шеќерот бил донесен од Американските колонии (со пронаоѓањето на шеќерот и дознавањето дека со него можат да се направи конзервирано овошје, и ова овошниот колач станува достапен и популарен).
783 п.н.е.
783 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 783. година пред новата ера, 783. од првиот милениум п.н.е., 83. од 8 век п.н.е. и четвртта од 780-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4725 и 4726 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3967 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2977 и 2978 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 30 пред основањето на Рим.
Осредек кај Тршка Гора
Осредек кај Тршка Гора (словенечки: Osredek pri Trški Gori) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Седум светски чуда на античкиот свет
Седумте чуда
Во листа според хронолошкиот ред на нивната изградба, седумте чуда се:
Киров Рид (Седларци)
Киров Рид  — археолошко наоѓалиште во Седларци, Општина Василево.
Претставува населба од доцноантичко време. На 500 м источно од селото, на левата страна од патот Седларци-Ангелци, во нивата на П. Лазаров се откриени два големи питоса и се среќава голем број фрагменти од керамички садови и покривни ќерамиди. Во наоѓалиштето има и остатоци од топена железна руда.
Дела 3
Дела 3 — третата глава на Делата на светите апостоли во Новиот завет. Книгата што ја содржи оваа глава е анонимна, но ранохристијанска традиција потврдува дека Лука ја составил оваа книга, како и Евангелието според Лука. Оваа глава ги запишува настаните на исцелување на инвалидно лице од апостолите Св. Петар и Св. Јован Богослов.
Текст
Оригиналниот текст е напишан на коине и е поделен на 26 стихови.
Некои рани ракописи што содржат текст од оваа глава се:
Исцелување на сакатиот (3:1–10)
Овој дел дава еден детален пример за претходната белешка на Лука дека апостолите имаат моќ да прават чуда“
Петар му се обраќа на народот (3:11–26)
Овие стихови го запишуваат вториот говор на Петар (по Дела 2 ), кој се однесува на истите две прашања како и неговото прво: „Што значи ова?“ (2:12) и „Што да правиме?“ (2:37).
782 п.н.е.
782 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 782. година пред новата ера, 782. од првиот милениум п.н.е., 82. од 8 век п.н.е. и трета од 780-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4726 и 4727 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3968 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2978 и 2979 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 29 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 782 година се протега во 1854 и 1855, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1914 и 1915 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 239 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1446 и 1445 исламска година пред хиџра.
Востание на Ивајло
Востание на Ивајло (бугарски: Въстание на Ивайло) — побуна на бугарскиот селанец Ивајло против неспособното владеење на царот Константин Асен и бугарските благородници. Револтот бил поттикнат главно од неуспехот на централните власти да се соочат со монголската закана во североисточна Бугарија. Монголите со години ги ограбувале и ја пустошиле бугарската популација, особено во регионот на Добруџа. Слабоста на државните институции била резултат на процесот на забрзување на феудализацијата на Бугарското Царство.
Водачот на востанието Ивајло, кој бил свињар според современите византиски хроничари, се покажал како успешен. Во првите месеци од бунтот тој ги поразил монголските и царските војски, и лично го убил Константин Асен во битка. Подоцна, тој направил триумфален влез во главниот град Трново, се оженил за Марија, вдовицата на царот, и ги принудил благородниците да го признаат како Цар на Бугарија.
HD 205349
HD 205349 (BD + 45 3584, SAO 51027, HR 8248) — ѕвезда со привидна величина од 6.25, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:33:17,9 и деклинација +45°51′15″
Востание на Ивајло
Византискиот цар Михаил VIII Палеолог се обидел да ја искористи оваа ситуација во негова корист и интервенирал во Бугарија. Тој го испратил Иван Асен III, син на поранешниот цар Мицо Асен, за да го освои бугарскиот престол на чело на голема византиска војска. Истовремено, Михаил VIII Палеолог ги поттикнал монголските сили да нападнат од север, принудувајќи го на Ивајло да се бори на два фронта. Ивајло бил поразен од монголските сили и бил ставен под опсада во важната тврдина Драстар. Во негово отсуство, благородниците во Трново ги отвориле портите на Иван Асен III. Сепак, Ивајло успеал да ја скрши опсадата, а Иван Асен III побегнал во Византија. Михаил VIII Палеолог испратил две големи армии но и дветере армии биле поразени на Стара Планина.
Во меѓувреме, благородништвото во главниот град го прогласил Георги I Тертер за нов цар. Опкружен со непријатели и со намалена поддршка поради постојаните војни, Ивајло побегнал кај монголскиот воен водач Ногај Кан да побара помош, но на крајот бил убиен.
Политичка состојба на Бугарија
По смртта на Иван Асен II (р. 1218-1241), големото Бугарско Царство започнало да опаѓа како резултат на неуспешните наследници и на внатрешните борби меѓу благородништвото. На север, земјата се соочила со константни монголски инвазии по 1240-тите години. Иако Иван Асен II ги поразил монголските сили непосредно пред неговата смрт, регентите на Калиман I Асен (р. 1241-1246) се согласиле да им оддадат почит на Монголците за да се избегне уништување. Монголската инвазија довела до колапс на лабаво одржаната конфедерација на Куманија во западниот дел од Евроазиската степа и основата на монголската Златна Орда. Ова имало долгорочни политички и стратешки последици за Бугарија - Куманите биле бугарски сојузници и честопати ја снабдувале бугарската војска со помошна коњаница, додека Златната Орда се покажала како непријателски ентитет. На југ, Бугарија изгубила големи делови од Тракија и Македонија од Никејското Царство, кое побегнало од првичните монголски напади. Земјите на северозапад, вклучувајќи ги Белград, Браничево и Северен Банат, биле освоени од Кралство Унгарија.
Во 1256 година во Бугарија започнала граѓанска војна помеѓу Мицо Асен (р. 1256-1257), роднина на Иван Асен II, кој имал седиште во југоисточна Бугарија и болјарот од Скопје Константин Асен (р. 1257-1277) кој бил прогласен за цар од страна на благородништвото во Трново. Истовремено, унгарскиот благородник со руско кралско потекло Ростислав Михајлович се утврдил во Видин како друг барател на титулата цар на Бугарија и бил признаен како таков од страна на Кралство Унгарија. До 1261 година Константин Асен излегол како победник, но неговото 20-годишно владеење не донело стабилност во Бугарија. Видин останал одвоен од централните власти во Трново, Монголците редовно спроведувале кампањи во североисточна Бугарија, ограбувајќи ги селата и парализирајќи ја економијата. Истата година, Михаил VIII Палеолог (р. 1259-1282) го освоил Цариград и ја обновил Византија како главен противник на Бугарија на југ. Во 1260-тите, Константин Асен си ја скршил ногата во ловечки инцидент и останал парализиран од половината надолу. Поради ова, неговата контрола врз управувањето се намалила и тој паднал под влијание на неговата втора сопруга Ирина Ласкарина Асенина, која постојано била вмешана во интриги со своите роднини во византискиот суд. Подоцна, тој ги препуштил државните работи на својата трета сопруга, Марија Палеологина Кантакузина.
Внатрешна состојба и подем на Ивајло
Внатрешниот политички развој и феудализација на Бугарија во 13 век резултирало со растечки број на слуги, како и зголемување на моќта на благородништвото. Ова, од своја страна, довело до аспирации за поголема самоуправа меѓу највлијателните благородници. Многу од нив формирале полунезависни федерации кои номинално го признавале царот во Трново и значително го намалиле капацитетот на централните власти за справување со надворешните закани. Во втората половина на 13 век, селанството ги изгубило личните привилегии во корист на секуларните и религиозните феудалци, што пак го намалило приходот и можностите на селаните, и ги влошило нивните животи. Паралелно, неспособноста на Константин Асен да ги прекине константните монголски напади во североисточниот дел на земјата ги разурнало столбовите на државните институции во Добруџа и придонело за избувнувањето на востанието и неговиот брз успех. Монголските напади биле на чело со Ногај Кан, кој бил помоќен од легитимниот владетел на Златната Орда, Менгу-Тимур (р. 1266-1280) и владеел над степите на модерната Молдавија и Украина.
Првични победи
Побуната пропаднала пролетта или летото на 1277 година во североисточна Бугарија, каде што уништувањето на Монголците било најсилно. Во летото 1277 година Ивајло се соочил и ја победил монголската единица. Друга победа следела наскоро и до есента сите монголски сили биле протерани од бугарска територија. Со постигнуваoето на ова, неговата популарност и репутација брзо се зголемиле. Меѓу неговите следбеници биле сè поголем број благородници кои биле незадоволни од интригите на царицата Марија. Ивајло бил признаен како цар од народот, а многу региони биле под негова контрола.
Тек на востанието
На крајот на 1277 Константин Асен конечно презеел мерки за да се соочи со бунтовниците. Тој собрал мала војска и напредувал бавно бидејќи морал да патува со кола поради неговата повреда. Ивајло ја нападнал и ја поразил оваа сила, убивајќи многу блиски соработници на царот, додека останатиот дел од армијата им се придружил на бунтовниците. Ивајло лично го убил Константин Асен, тврдејќи дека царот не сторил ништо за да ја задржи својата чест во битката. По триумфот, Ивајло почнал да ги освојува заштитените градови во земјата, кои се предале и го признале како цар еден по еден. До пролетта 1278 година само главниот град Трново останал под контрола на царицата Марија.
Византиска интервенција и признавање на Ивајло
Во меѓувреме, византискиот цар Михаил VIII Палеолог го напуштил Цариград и заминал за Адријанопол, сместен близу до византиско-бугарската граница, со цел да ги следи настаните и да ја искористи ситуацијата во Бугарија во негова корист. Убиваето на Константин Асен дошло како шок за Византијците. Првично, Михаил VIII сметал да ја ожени својата ќерка со Ивајло, но на крајот одлучил дека би било поповолно да се инсталира сопствени заштитници. Негов кандидат бил Иван, син на поранешниот цар Мицо Асен, кој побарал азил во Византија и поседувал имоти во Мала Азија. Иван веднаш се оженил со ќерката на Михаил VIII, Ирина, ветил верност кон Михаил VIII и бил прогласен за цар на Бугарија како Иван Асен III. Византијците испратиле подароци на бугарските благородници за да ги поттикнат да го поддржат Иван Асен III, а пратениците биле испратени во Трново за да го организираат неговото признавање и предавање на царицата Марија. Во меѓувреме, Иван Асен III марширал на север на чело на византиската војска, додека Ивајло ја опседнал престолнината Трново. .
Соочени со двајца противници, Марија првично се обидела да преговара со Михаил VIII наследникот односно за нејзиниот син Михаил Асен, но византискиот цар инсистирал на безусловно предавање. За изненадување на Византијците, Марија потоа влегла во преговори со Ивајло и му ја понудил својата рака и бугарската круна под услов да ги гарантира правата на Михаил Асен како негов единствен наследник. Современиот хроничар Георги Пахимер ја обвинил Марија за „игнорирање на моралната обврска кон нејзиниот покоен сопруг“, но всушност нејзината одлука била водена од нејзината омраза кон нејзиниот вујко Михаил VIII, кого го сметала за еретик. Отпрвин, Ивајло не сакал да го прифати предлогот, но на крајот прифатил „поради мирот и да се избегне крвопролевање во граѓанската војна“. . Сепак, Ивајло јасно ставил до знаење дека тој е оној што дава помилување, а не оној што го прима
Во пролетта 1278 година Ивајло влегол во Търново триумфално, се омажил за Марија и бил прогласен за цар на Бугарија. Сепак, бидејќи тој бил неискусен во државните работи, Ивајло не успеал да го консолидира својот авторитет над благородништвото во главниот град, кои биле загрижени за нивното влијание и често се расправале со Марија. Тој сѐ уште морал да се справи со огромните предизвици - византиските власти испратиле многу војници под команда на Михаил Глабас во поддршка на Иван Асен III и ги поттикнале монголите да нападнат од север, за да се отвори војна на два фронта. Сепак Ивајло енергично ги подготвил своите сили за да им се спротивстави на противниците и успеал да добие поддршка кај многубројните благородници.
Војни со Византија и Монголија
Ивајло го напуштил Трново во летото 1278 година, марширајќи кон север и ги поразил Монголците, по реката Дунав. Ситуацијата на југ била повеќе сериозна. Византијците започнале напад на широкиот фронт по Балканските Планини од Шипченскиот премин до Црно Море. Тие не успеале да ги преминат планините додека бранителите се држеле додека не биле поразени монголските сили по кое можело да биде испратено засилување. И покрај огромните напори и бројната супериорност, Византијците направиле многу придобивки по многу висока цена. На пример, тврдината Ктенија била освоена по многу напади, а тврдините на Кран и Маглиж паднале со големи жртви за напаѓачите. Бугарскиот командант Стан паднал храбро за време на одбраната на Стара Загора и многу други соработници на Ивајло се истакнале во војната - Момчил, Куман, Дамјан, Канчо. Сите борби лично предводени од Ивајло биле успешни. Тој учествувал во битките кај Студена и Пиргица и до есента 1278 година Бугарите се стекнале со превласт, принудувајќи ги Византијците да ја напуштат кампањата. Византискиот морал бил многу низок. Георги Пахимер напишал дека „паѓањето во раце на Ивајло за еден војник е еквивалентно со смртта“
. КОга јужниот дел го ставил под контрола, Ивајло морал да се соочи со вториот монголски напад на север. Овој пат Бугарите се соочиле со елитните сили на Ногај Кан. Монголците биле на број повеќе, а Ивајло бил опколен во важниот град Драстар на јужниот брег на Дунав, каде што издржал тримесечна опсада. Додека најголемиот дел од бунтовничката војска била ангажиран на север, Михаил VIII Палеолог започнал преговори со благородниците на Трново и ги убедил локалните достоинственици да го признаат Иван Асен III за цар. Во почетокот на 1279 година, византиската војска на чело со Михаил Глабас се симнала во близина на Варна и тргнала кон главниот град, поддржана од монголска единица со команда на Касим бег. Елитата на Трново ги раширила гласините дека Ивајло загинал во борбата против монголските сили и ги отворила портите на Византијците и нивниот штитеник. Иван Асен III бил прогласен за цар, а Кира-Марија Асенина, која во тоа време родила дете од Ивајло, била протерана во Цариград. За да ја консолидира поддршката на благородништвото, новиот монарх ја оженил својата сестра Кира Марија со Георги I Тертер, еден од најмоќните и влијателни феудалци во Бугарија, чии имоти биле центрирани во Червен. Касим бег останал незадоволен и сметал дека подемот на Георги се должи токму на него, поради кое го напуштил Иван Асен III и се придружил на силите на Ивајло.
Во меѓувреме продолжиле борбите меѓу бунтовниците и византијците. Иако бугарските сили биле разделени на две по византиското приземјување во Варна, тешки судири избиле во источните Балкански Планини, особено околу преминот Котел и Варбица. Бугарските позиции таму биле опкружени и од север и од југ. Византијците морале да ги опседнат и да ги освојуваат тврдините една по една, што чинело време и жртви. Многу упоришта останале тешко за освојување.
Во пролетта 1279 година, Ивајло успеал да ја пробие монголската блокада во Дрестер по кое го опколил Трново. Овој напредок го изненадило на Иван Асен III и неговите поддржувачи. Михаил VIII презел мерки за да го заштити својот штитеник и во летото 1279 испратил армија од 10.000 војници под команда на протовестијариј Мурин. И покрај тоа што биле побројни, во битката што следела кај тврдината Девина, Бугарите постигнале целосна победа. Дел од Византијците загинале во Битката заедно со нивниот командант, останатите биле заробени и убиени по наредба на Ивајло. Еден месец подоцна, Византијците испратиле уште една војска од 5.000 војници, предводена од протовестијариј Априн. Ивајло по долги борби ги поразил Византијците и лично го убил Априн.
Крај на бунтот и смртта на Ивајло
Со поразените Византијци, авторитетот на Иван Асен III бил намален. Тој и неговата сопруга Ирина тајно побегнале од Трново. Михаил VIII бил разгневен од кукавичкиот потег. Во Трново, благородништвото одбило да ги отвори портите на Ивајло и наместо тоа го избрал за цар Георги Тетер, кој имал катастрофален ефект врз бунтовниците. И покрај воените успеси, ниту монголската закана не била целосно решена, ниту Ивајло бил повеќе способен да ја обезбеди поддршката на бугарските благородници и да ја обедини земјата против огромните сили на монголците и на византијците. Како резултат на тоа, следбениците на Ивајло, разочарани од бескрајните војни без изгледи за мир, започнале да ја напуштаат својата кауза. Со намалена поддршка, во 1280 г. Ивајло го преминал Дунав со неколку лојални соработници, вклучувајќи го и Касим, за да побара помош од Ногај Кан.
Првично, Ивајло бил добро примен од Ногај Кан. Кога веста за неговото доаѓање пристигнала до Цариград, Михаил VIII го испратил Иван Асен III со богати подароци кај монголеските сили. Ногај Кан изразил интерес за ова прашање и неколку месеци водел ветувачка помош за двата претенденти. На крајот, византиското влијание преовладувало бидејќи водачот на Монголците бил оженет со нелегитимната ќерка на Михаил VIII, Ефросина. За време на еден празник, во кој Ивајло и Иван Асен III седеле од двете страни на Ногај Кан, тој се свртел кон Ивајло со зборовите: „Тој е непријател на мојот татко, царот [Михаил VIII] и не заслужува да живее“ и наредил негово убиство. Ивајло, заедно со Касим бег биле убиени на самото место. Иван Асен III останал среќен но се повлекол во своите замоци во Мала Азија каде што починал во 1303 година.
Космос-302
Космос-302 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 октомври 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-302 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 318 км, а најмалото на 196.
Русикска чешма (Смолари)
Русикска чешма  — археолошко наоѓалиште во Смолари, Општина Ново Село.
Претставува населба од доцноантичко време. На 2 км северозападно од селото, на поголем простор се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.
Митрофан II Цариградски
Митрофан II Цариградски — епископ Кизички во Мала Азија кога бил повикан да се вклучи во делегацијата бна епископи кои ќе присуствуваат на Фиренскиот собор. Тој бил назначен од царот Јован VIII Во мај 1440 година како наследник на Јосиф II по неговата смрт подоцна во Фиренца. Царот бил желен да ја обезбеди помошта од папата Евген IV за да се справи со турската агресија, па тој го присилил патријархот и сите останати епископи да се потчинат на авторитетот на папата. Само еден епископ не се покорил: Марко Евгеник, митрополит Ефески, и без неговиот потпис документот за унија меѓу истокот и западот. За неговата покорност кон унијатството, го добил прекарот Митрофанос (мајко убиец), сменет од граѓанско востание тој побегнал во папскиот дворец во Рим.
Митрофан II починал во Цариград на 1 август 1443 година.
NGC 4413
NGC 4413 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4413 се споменува и како NGC 4407, UGC 7538, MCG 2-32-49, IRAS 12239+1253, VCC 912, CGCG 70-76.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4413 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4413 има привидни димензии од 2,3' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 4413 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40705. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Рамзи Мекдоналд
Џејмс Рамзи Мекдоналд (James Ramsay MacDonald; 12 октомври 1866 г.9 ноември 1937) ― британски политичар и прв премиер на Обединетото Кралство од редовите на Лабуристичката партија. Бил премиер девет месеци во 1924 година и повторно од 1929 до 1931 година. Од 1931 до 1935 година, бил на чело на Националната влада со мнозинство членови од Конзервативната партија и поддржана од само неколку лабуристи. Како резултат на тоа, Мекдоналд бил исклучен од Лабуристичката партија.
Рамзи Мекдоналд, заедно со Кир Харди и Артур Хендерсон, бил еден од тројцата главни основачи на Лабуристичката партија во 1900 година. Пред 1914 година бил претседател на Лабуристичките пратеници, а во 1922 година станал лидер на Лабуристичката партија. За време на Втората лабуристичка влада (1929–1931) беснеела Големата депресија. Тој ја формирал Националната влада за да ги скрати трошоците со цел да го одбрани златниот стандард, и во 1931 свикал општи избори на кои побарал „докторски мандат“ за да закрепне економијата.
Живот
Мекдоналд бил вонбрачно дете. Роден е во Лосимут, Шкотска. Во Лосимут, Рамзи Мекдоналд завршил основно, а потоа и средно училиште. Во средното училиште кратко работел како учител. Во 1885 година, се преселил во Бристол каде што станал член на Социјалдемократска федерација (СДФ). На почетокот од 1886 година се преселил во Лондон. На 13 ноември 1887 година, Мекдоналд на плоштадот Трафалгар бил очевидец на Крвавата недела, по што се појавил во печатена брошура.
Мекдоналд се интересирал за шкотската политика, а првиот предлог-закон за ирско домашно правило од Гладстон го инспирирало формирањето на шкотско здружение за домашно правило во Единбург. Извесно време го поддржувал домашното владеење на Шкотска, но наишол на мала поддршка кај Шкотите од Лондон. Во 1886-1887 година, Мекдоналд студирал ботаника, земјоделство, математика и физика во Биркбек (денес Биркбек, Лондонски универзитет), но непосредно пред испитите, морал да се откаже од своето образование поради влошеното здравје.
Политичка активност
Во 1892, Мекдоналд станал секретар на трговецот со чај Томас Лоу, кој наскоро бил избран во Долниот дом како член на Либералната партија. Мекдоналд набрзо го напуштил Лоу и се приклучил на Лабуристичкото изборно здружение.
Во 1893 година, Кир Харди ја формирал Независната лабуристичка партија (ИЛП) која прераснала масовно движење. Во мај 1894 година Мекдоналд аплицирал за членство и бил прифатен. На 17 јули 1894 година станал кандидат на ИЛП за едно од местата во Саутемптон   но бил тешко поразен на изборите во 1895 година. Мекдоналд повторно се кандидирал за Парламентот во 1900 година за едно од двете места во Лестер; загубил и бил обвинет дека го поделил гласачкото тело на либералите за да му овозможи победа на кандидатот од конзервативците. Истата година станал секретар на Претставничкиот комитет на работниците (Labour Representation Committee -LRC), претходник на Лабуристичката партија. Во 1906 година, Претставничкиот комитет на работниците по спојувањето со Независната лабуристичка партија го променил своето име во „ Лабуристичка партија“. Истата година, Мекдоналд бил избран за пратеник во претставничкиот дом,  и станал еден од водачите на парламентарната група на лабористите во домот.
Лидер на партијата
Во 1911 година, Мекдоналд станал формален претседател на Лабуристичката партија, но не се задржал долго на таа функција.
На 5 август 1914 година, непосредно по избувнувањето на Првата светска војна и еден ден по влегувањето на Британија во војната, пацифистот Мекдоналд претседателското место му го отстапил на Артур Хендерсон. И покрај неговото противење на војната, Мекдоналд во декември 1914 година го посетил Западниот фронт.
На исклучително успешните избори за лабуристите во 1922 година (бројот на добиени гласови речиси се удвоил, а бројот на мандати во Долниот дом бил скоро тројно повеќе), Мекдоналд бил избран за пратеник како претставник на една од индустриските области на Велс.
Страници на животот
Страници на Животот е романтична бразилска теленовела. Серијата е снимена во Бразил и Амстердам, Холандија, во текот на 2006 и 2007 година, со 203 епизоди за бразилското население, а 130 за меѓународниот пазар. Серијата имаше огромен успех во Бразил, а голема причина беше тоа што оваа серија се емитуваше во ударниот термин. Првата епизода достигнала гледаност до 48% а последната епизода ја гледале 53% од населението.
Рамзи Мекдоналд
Лидер на партијата
Истата година, Мекдоналд повторно станал лидер на Лабуристичката партија и ги водел на предвремените избори во 1923 година. На нив партијата дополнително ја зацврстила својата позиција и за прв пат во историјата добила можност да формира влада. На 22 јануари 1924, Мекдоналд станал првиот британски премиер од редовите на Лабуристичката партија.
Страници на животот
Синопсис
Студентката Нанда ја запознава Оливија во Амстердам, и стануваат големи пријателки. Оливија е на меден месец заедно со својот сопруг, Силвио. Оливија и Нанда делат интереси за уметноста, бидејќи и самата Оливија е сопственичка на една галерија. Во едно од своите сретнувања, Нанда и открива на Оливија како е трудна од страна на својот љубен Лео, но он сакал да се посвети на својата иднина и и рекло дека немал намера да ја издржува неа ниту децата. Нанда одлучува да се врати во Бразил, оставајќи го Лео и се враќа во Бразил тропајќи на вратата на нејзината мајка, која ја одбива неа и децата кои ги носи. Изнервирана, Нанда излегува од куќата и е прегазена на улица, и веднаш е префрлена во болница каде работи докторката Хелена. Нанда носи близнаци, но девојката не успева да преживее и умире, но пред тоа Хелена успева да го спаси бебето. Но, едно од бебињата, девојчето има Даунов синдром, и е избркана од страната на зловната Марта, мајката на Нанда, која одлучува да го земе момчето и да го одгледува до крајот на животот. Докторката Хелена одлучува да го посвои девојчето, малата Клара. Хелена е жена која изгубила многу работи во животот, и девојчето станува причина за нејзиниот живот. Но, таа ја крие тајната од дедото на близнаците, Алекс, како неговата внука е жива, плашејќи се дека малата Клара ќе падне во рацете на Марта. Двајца мажи, нејзиниот сопруг Грег и бившиот дечко од младите денови, инфектологот Диого се борат за нејзината љубов. Но, на Хелена на патот и застанува Оливија, која знаела за бременоста на својата пријателка Нанда, и која сега е во врска со Лео, после многу години кога се вратила во Бразил и била разведена од Силвио. Лео дознава дека има син, но не ни помислува дека ќерката на Хелена е негова. Набргу, и самата Хелена, ќе мора повторно да организира средба со Марта. Освен приказната со Хечена, и други животни приказни се наоѓаат во оваа теленовела. Ана е анорексична жена која ја присилува нејзината ќерка Жизел да започне балетска кариера и да симне килограми. Фотографката Изабел се бори против чувствата кои ги чувствува спрема, исто така колегата фотограф, Ренато, кој е во брак. Тереса е една нежна и драга жена која живее во брак со Нестор, со кој не дели исти интереси. Ова се страните на животот... страните на една приказна за која луѓето не знаат крај...
Рамзи Мекдоналд
Лидер на партијата
На изборите во 1923 година, конзервативците го изгубија своето мнозинство, а кога изгубија гласање за доверба во Домот во јануари 1924 година, кралот Џорџ V го повика Мекдоналд да формира малцинска лабуристичка влада, со премолчена поддршка на либералите под Асквит од аголните клупи. На 22 јануари 1924 година, тој ја презеде функцијата како прв лабуристички премиер, првиот од работничкото потекло и еден од ретките без универзитетско образование.
Страници на животот
Карактеризација
Рехина Дуарте Хелена Хелена е медицинска сестра и живее во стан на Леблон, удебоен но не луксузен. Не се смета за мајка, бидејќи единствената ќерка и умрела на пораѓај. Кога серијата започнува таа има кризи во бракот со Грегорио (Грег). Со неа живеат нејзината работничка Лидија, и синот на бившата слугинка, Салвадор. Селма е нејзината најдобра пријателка. Во болницата каде што работи, има љубовна врска со Диого, маж со кој била уште на колеџ.
Рамзи Мекдоналд
Прва влада (јануари 1924 - октомври 1924)
Мекдоналд никогаш не бил на функција, но покажал енергија, извршна способност и политичка остроумност. Мекдоналд за себе го зел и ресорот министер за надворешни работи, бидејќи сметал дека една од неговите најважни задачи додека е премиер е да се справи со последиците од Првата светска војна во Европа. Под водство на Мекдоналд, конечно била воспоставена процедурата за исплата на репарации од страна на Германија на земјите победнички.
Страници на животот
Карактеризација
Лидија Кабрал Марта Мајка на Нанда и Серхио, и жена на Алекс. Марта е жена со тешко срце. Таа е себична и секогаш ја гледа негативната страна на работите. После испраќањето на нејзината ќерка на универзитет во Амстердам, таа станува се позлобна. Кога ќе открие дека нејзината ќерка е бремена, ќе направи се само да не се роди детето кое го очекува таа, се разбира тоа е детето со Даунов синдром.
Рамзи Мекдоналд
Прва влада (јануари 1924 - октомври 1924)
Друг голем триумф за Мекдоналд била конференцијата одржана во Лондон во јули и август 1924 година за спроведување на Досовиот план. Мекдоналд, го прифатил гледиштето на економистот Џон Мејнард Кејнс дека е невозможно да се исплатат германските репарации вршел притисок врз францускиот премиер Едуард Хериот да направи отстапки за сметка на Германија, меѓу кои и евакуацијата на Рур.
Страници на животот
Карактеризација
Тарцисио Меира Тиде Аристидес Мартинс де Андраде, или едноставно Тиде, наполнува 70 години, на почетокот на серијата. Наследил земја и говеда од неговиот татко, кој бил фармер во внатрешноста на Сао Паоло. После смртта на неговиот татко тој заминал во селското училиште и таму ја запознал учителката Лалиња, неколку години помлада од него. Се венчале и имаат шест деца: Кармен, Леандро, Елиса, Марсија, Оливија и Хорхе, и секогаш сакал да биде близу неговата фамилија.
Фернанда Васконселос Нанда Нанда е ќерка на Марта и Алекс, која студира историја на дизајн во Амстердам. Се заљубува во Лео, исто така студент, но тој е на крај со испитите. Тој е млад, интелегентен и романтичен, и кој исто така студира во главниот град во Холандија, со пари кои му ги праќа неговата фамилија. Дознава дека е бремена, и очекува да биде прифатена од нејзиното момче, но Лео се спротивставува на новоста, велејќи и да одбира помеѓу него и бебето кое го очекува. Таа го одбира бебето, а тој заминува и ја остава сама. Таа се спријателува со Оливија и си разменуваат тел. броеви. Двете се враќаат во Рио, но се случува трагичен настан. Нанда раѓа близнаци, но девојчето има Даунов синдром.
Рамзи Мекдоналд
Прва влада (јануари 1924 - октомври 1924)
Во областа на внатрешната политика, важно достигнување на Лабуристичката партија било донесувањето на закон за поттикнување на локалните власти да градат станови за нискоквалификувани работници, по што состојбата со домувањето во ОК била подобрена.
Страници на животот
Карактеризација
Ана Паула Аросио Оливија Оливија е прекрасна девојка со весел дух. На почетокот на приказната таа се венчава за Силвио, на имотот на нејзините родители Тиде и Лалиња. Таа е уметник, и подготвува Училиште за уметност. Во текот на медениот месец во Амстердам, се запознава со Нанда, и се спријателуваат. А по враќањето, таа останува бремена.
Рамзи Мекдоналд
Прва влада (јануари 1924 - октомври 1924)
Владата на Мекдоналд била принудена да поднесе оставка по обвинувањата дека лабуристите ги спонзорираат радикалните левичари. Мекдоналд го распуштил на парламентот следниот ден и биле закажани нови избори.
На 25 октомври (4 дена пред изборите), во печатот се појавило Писмото на Зиновиев,претседателот на Комунистичката интернационала, (кое повеќето историчари го сметаат за фалсификат), кое содржело повик за субверзивни акции во армијата и морнарицата. Писмото бил значаен фактор за намалувањето на бројот на мандати на лабуристите во Парламентот од 191 на 151 на предвремените избори на 29 октомври и формирањето на конзервативната влада на Стенли Болдвин.
Страници на животот
Карактеризација
Наталија до Вале Кармен Кармен е најпроблематичниот член во фамилијата, но исто така и една од најубавите. Таа е мажена за Бира, но не чувствува многу љубов кон него. Таа одржува тајна врска со Грег, работникот на нејзиниот татко, но прави се никој да не ја открие. Таа е во конфликт со нејзината ќерка Марина, со која имала неколку судири. Сака да живее покрај опасни ситуации, и поради тоа е голема авантуристка.
Рамзи Мекдоналд
Прва влада (јануари 1924 - октомври 1924)
Главното достигнување на првата влада на Мекдоналд било тоа што ги уверила Британците дека Лабуристичката партија не се залага за радикални промени, туку е подготвена да дејствува за општо добро. Во исто време, поради недоволната поддршка од народот и недоволниот број пратеници во Долниот дом, лаборитите не биле во можност да спроведат многу од своите ветувања - особено, не била спроведена широка национализација и програма за јавни работи.
Страници на животот
Карактеризација
Хосе Мајер Грег Грегорио, или како што сите го нарекуваат Грег, живее заедно четири години со неговата жена Хелена. На почетокот тие имале успешна врска но после неколку години се станало пеколно. Грег од една страна има љубовна врска со Кармен, ќерката на Тиде, неговиот газда, а и Хелена имала тајна врска со нејзиниот колега Диого, по што некое време тие двајцата биле разделени.
Рамзи Мекдоналд
Втора влада (1929-1931)
На парламентарните избори во 1929 година, лабуристите освоиле мнозинство од мандатите, а Мекдоналд повторно станал премиер. Мекдоналд не успеал да го укине законот од 1927 година за забрана на штрајкови и да воведе 7-часовен работен ден за рударите. Ветувањата за изградба на станови за работниците биле само делумно исполнети, малку бил проширен кругот на лица кои примаат бенефиции, а малку бил и покачен и износот на тие бенефиции. Мекдоналд се обидел да го спречи растот на национално-ослободителното движење во Индија преку свикување конференции на тркалезна маса во Лондон во 1930-1932 година, на кои било разговарано за нова уставна структура за Индија. Во исто време, во однос на доминионите, владата на Мекдоналд мораше да направи сериозни отстапки, кои нашле израз во усвојувањето на Статутот од Вестминстер од 1931 година. Во меѓународните односи, продолжил да води политика на одржување на мирот, особено со склучувањето Лондонскиот договор за ограничување и намалување на поморското вооружување (април 1930 г.), како и (според овој договор) посебен договор меѓу Велика Британија, САД и Јапонија за ограничување на поморското вооружување.
Во 1931 година, поради сериозни финансиски тешкотии предизвикани од Големата депресија со кои лабуристичката влада не можела да се справи, Мекдоналд, заедно со неколку лабуристи, ја напуштил партијата и во август со конзервативците и со дел од либералите ја формирал т.н. Националната влада. Мекдоналд и неговите приврзаници биле исклучени од Лабуристичката партија и на парламентарните избори во октомври 1931 година се кандидирале како претставници на Националната организација на трудот која самите ја основале, и освоиле 13 места. Конзервативците извојувале убедлива победа, освојувајќи 473 од 616 места. Мекдоналд останал премиер до 1935 година, иако неговата позиција ослабела и вистинската моќ преминала кај лидерот на конзервативците Стенли Болдвин, кој во тоа време бил лорд претседател на Советот. Во јуни 1935 година, Болдвин официјално станал премиер, а Мекдоналд ја презел функцијата Лорд Претседател на Советот (на која останал до мај 1937 година), а синот на Мекдоналд, Малколм, станал колонијален секретар.
Мекдоналд починал на пат за Јужна Америка на 9 ноември 1937 година, на 71-годишна возраст.
Семејство
Во 1896 година Мекдоналд се оженил со Маргарет Гладстон. Имале 6 деца. Неговата сопруга починала во 1911 година. Синот Малком станал познат политичар.
Македонски црковно-училишни општини
Македонските црковно - училишни општини се формирале уште во почетокот на османлиската власт, а нивната дејност може да се следи од почетокот на XIX век. Нивна задача била да се грижат за црковно-училишниот живот. По основањето, црковно - училишни општини биле под јурисдикција на Цариградската патријаршија и како такви биле центар за ширење на грчката култура и јазик. Но во среднината на XIX век македонското граѓанство ја започнало антифанариотската борба, во текот на овие борби голем дел од црковно - училишните општини во Македонија се откажале од Патријаршијата и почнале да се приклонуваат кон Бугарската егзархија. Меѓутоа Македонците бегајќи од погрчувањето наишле на егзархиска стапица која била поставена врз словенска основа но со тенденција да бугаризира и затоа во втората половина на XIX век Македонците започнале борба против Егзархијата, борба која своја кулминација ја достигнува со појавата на Македонската револуционерна организација. Црковно - училишните општини биле од особено значајни за развојот на културата и просвета на македонскиот народ, а долго време биле единствени институции во кои се зачувал и закрепнал националниот дух на Македонците. Црковно-училишните општини егзистирале со до поделбата на Македонија, по што биле укинати и во зависност од поделбата бил воведен воспитно-образовниот сиситем на некоја од балканските држави.
Создавање на македонските општини
Во текот на владеењето на султанот Махмуд II се создале услови за развој на градовите на целата територија на Отоманското Царство, вклучетелно и во Македонија.