cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кармине Паријанте
Работата на Паријанте е специјализирана за улогата на стресот во патогенезата на менталните нарушувања и во одговорот на психотропните лекови. Тој многу се фокусирал на депресија и замор, особено во односите на перинаталниот период и кај оние кои страдаат и од медицински нарушувања.
Во 2012 година, тој бил прогласен за академски психијатар на годината од Кралскиот колеџ за психијатри.
Наводи
<references group="" responsive="1">
NGC 4789A
NGC 4789A — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4789A се споменува и како UGC 8024, MCG 5-30-120, DDO 154, CGCG 159-109, CGCG 160-4.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 5,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 8' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 4789A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43869. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Црква „Св. Ахил Лариски“ - Требиште
Свети Ахил Лариски — главна и единствена селска црква во долнореканското село Требиште и метох на Бигорскиот манастир. Таа е единствената црква во Македонија која е посветена на Свети Ахил Лариски.
Историја
Метохот во Требиште започнал да се создава околу 1820 година, кога манастирскиот игумен Арсениј Бигорски купил неколку ниви и други имоти во селото. Во 1835 година, на земјиштето во сопственост на манастирот биле изградени неколку објекти кои биле значајни за економијата на манастирот, а во 1840 година и самата црква. Заслуги за изградбата на храмот имаат поп Василиј и месното население. Во ктиторскиот натпис не се споменува името на игуменот Арсениј со оглед на тоа што тој починал во 1839 година, но затоа се споменува името на неговиот наследник Јоаким Бигорски.
Во декември 2022 година бил поставен времен покрив на црквата со цел да се спречи понатамошното оштетување на храмот од врнежи и влага. Со поддршка на игуменот г. Партениј, бил изготвен проект за конзервација и санација на црквата во соработка со Управата за заштита на културното наследство и во консултација со Националниот конзерваторски центар. Иако проектот бил поддржан од страна на Министерството за култура, најголем дел од средствата за проектот ги обезбедил Бигорскиот манастир.
Архитектура
Црквата претставува крстокуполен храм и се одликува со живописна фасада од делкан камен, впечатлива купола и висока камбанарија. Градбата е еднокорабна со осумаголна купола над наосот и мала галерија во нејзиниот западен дел. Градена е од камен, без употреба на тули и без керамопластично украсување. Куполата е изградена од добро обработени камени блокови и профилиран венец под покривните камени плочки. Според своите димензии, изгледот и неговото внатрешното уредување, храмот е сличен со црквата „Св. Ѓорѓи“ во Рајчица, црквата „Св. Ѓорѓи“ во Лазарополе, црквата „Св. Никола“ во Тресонче и црквата „Успение на Пресвета Богородица“ во Гари.
Фрескоживопис
Во куполата е насликан Христос Седржителот, Небесната литургија, слики на старозаветни пророци во барабанот на куполата и четирите евангелисти во пандантифите. Во поткуполниот простор се прикажани неколку сцени од циклусот на Големите празници, како и поединечни слики на апостоли, маченици и светите лекари. Во најдолните делови од наосот, на јужниот ѕид се живописани патронот на црквата Свети Ахил, придружен од неколку свети отци, а на северниот ѕид се насликани светите воини. Во олтарниот дел единствено е насликана проскомидијата со композицијата на Христовото оплакување.
Иконостас
Иконите во делот на деисисот и апостолите се дело на зографот Антониј Јовановиќ и веројатно биле изработени околу 1840 година. Со цел да бидат заштитени од зачестените кражби на икони, во 2013 година, вредните икони во црквата биле префрлени во Бигорскиот манастир,
Rated R
Rated R е четвртиот студиски албум на барбадоската Р&Б и поп пејачка Ријана, издаден на 20 ноември 2009. Првата песна од албумот е „Russian Roulette“, напишана е од страна на Не-Јо и самата Ријана. Песната била издадена на 20 октомври 2009. Албумот бил продаден во 181.442 примероци во првата седмица по неговото издавање во САД, што претставува најпродавана седмица на некој албум на Ријана. Ова е првиот албум на Ријана со предупредувачки наслов, а за кој е потребен родителски надзор. Сепак, во Велика Британија била издадена верзија без предупредуање за родителски надзор. Од своето издавање, албумот добил златно признание во Велика Британија, Австралија и Полска.
Црква „Св. Ахил Лариски“ - Требиште
Вредни предмети
Црквата располага и со богат фонд на книги, печатени во Киев, Москва, Белград и Цариград, како и литијно знаме кое било изработено во 1864 година со ликот на патронот Свети Ахил Лариски од едната страна и патронот на Бигорскиот манастир Свети Јован Крстител од другата. Знамето е правено по примерот на литијните знамиња на Михаил Анагност и Димитар Самарински, а најверојатно е дело на браќата Макриеви од Галичник.
Rated R
Позадина
Претходниот албум на Ријана Good Girl Gone Bad (2007) беше најголемиот комерцијален успех за самата пејачка и го достигна врвот во повеќе земји во свет. Албумот се состои од пет топ 10 американски хитови вклучувајќи го и меѓународниот успешен сингл „Umbrella“.
Во февруари 2009 Ријана беше на списокот на изведувачи на 51. Греми награди, но нејзиниот настап беше одложен. Таа беше натепана од страна на нејзиниот поранешен приватен партнер, Р&Б изведувачот Крис Браун кој беше притворен поради тоа и осуден. Фотографија од Ријана по овој немил настан излезе во сите списанија и на сите мрежни места преку TMZ.com. Подоцна во 2009 година, таа се врати на музичата сцена со песната „Run This Town“, која таа ја изведува со хип-хоп изведувачите Џеј-Зи и Кање Вест. Песната стана доста успешна на северноамериканскиот континент и во Европа. По оваа песна, таа продолжи со снимањето на нови песни, односно со создавањето на нејзиниот нов албум Rated R.
Концепт и снимање
На почетокот од 2009, Ријана се посвети на снимањето на нови песни за нејзиниот нов албум. Таа соработуваше со неколку автори и продуценти, како Чејс&Статус, Чак Хармони, Џастин Тимберлејк и Не-Јо. Во раната фаза на создавање на албумот, Ријана соработуваше со норвешкиот продуцентски и авторски тим Stargate. Во март 2009, таа ја започна и нејзината соработа со Адонис Шросфир, кој дал прогноза дека албумот ќе биде вистински успех.
Ријана сними дел од песните во летниот период, заедно со Чак Хармони и Не-Јо. Таа исто така зазеде улога и во пишувањето на песните заедно со Не-Јо. Тие работеле заедно на неколку песни, иако Не-Јо не знаел точно кои песни ќе бидат вклучени во албумот. Додека работеле заедно, тој почувствувал дека Ријана не е истата девојка со која што работел пред неколку години и сметал дека таа треба да биде малку поопуштена. За разлика од другите албуми во овој албум Ријана сакала „темни“ песни, кои имаат некое значење. Хермони изјавил дека тој „сака нејзе да ѝ посвети филм“, а не „песна од три минути“. Не-Јо и Хермони сметале дека пробната песна треба да биде нешто потемно, поостро и поморбидно. Откако Ријана ја слушнала песната воочила дека и мелодично и лирично ѝ се допаѓа. Таа му се јавила на Не-Јо по телефон за да му каже дека оваа песна е најдобра од сите останати од албумот.
Ријана продолжи со подготвувањето на албумот во соработка со продуцентското дуо Чејс&Статус. Имено, откако ја слушнала песната „Saxon“, која била компонирана од нивна страна, Ријана стапила во контакт со Чејс&Статус и им дала до знаење дека сака да работи со нив затоа што го сака чувството на тапаните и сака нешто слично за нејзиниот албум. Тие имале неколку сесии со Ријана и работеле неколку седмици заедно. Во октомрви 2009, Ријана ја започна соработката со Трики Стјуарт и The-Dream. Во интервју за MTV, таа исто така споменала и дека работи со нов композитор, познат под псевдонимот RJ. Иако Стјуарт изјавил дека е многу задоволен од единствената песна која ја сработиле со The-Dream за албумот на Ријана, The-Dream подоцна изјавил за MTV дека тој всушност направил две песни за албумот: „Hard“ и „Rockstar 101“. Слеш свирел на гитара во песната „Rockstar 101“, а Истер Дин помогнал во пишувањето на песната „Rude Boy“.
Омот
"„Ријана сака да создаде нешто малку поинакво кога станува збор за изгледот на албумот“."
Фон Унверт кој исто така има работено на омотите за албумите The Velvet Rope на Џенет Џексон (1997), Back to Basics на Кристина Агилера (2006) и Blackout (2007) на Бритни Спирс (2007), продолжил со својата изјава и рекол дека Ријана била заинтересирана за секој дел од омотот и била подготвена „да ги премине границите“. Омотот на албумот беше издаден на 27 октомври 2009 и на него е Ријана во црно-бела верзија. Црно-белата верзија и стилот на Ријана е споредуван со стилот на Грејс Џонс во 1980-тите.
Издавање и промоција
Албумот беше издаден на 23 ноември 2009, во Северна Америка и Велика Британија. На 15 октомври 2009, Ријана даде графичка изјава на нејзиното мрежно место, каде што пишуваше:
"'The Wait is Ova. Nov 23 09'."
Истата седмица, на страната се појави и часовник кој го пребројуваше издавањето на албумот. Првата песна од албумот беше издадена на 20 октомври 2009. На 29 ноември 2009, Ријана учествуваше како специјален гостин во британската емисијата The X Factor за да го промовира албумот.
Песни
„Russian Roulette“ - издавањето на првата песна беше како официјален сингл беше на 20 котмбри 2009 на светско ниво, 3 ноември 2009 во САД и на 23 ноември 2009 во Велика Британија. „Russian Roulette“ за првпат се појави на Billboard Hot 100 на 101. место, а подоцна стигна на 9. место, со што стана дванаесеттата песна на Ријана, која била меѓу првите 10 во нејзината кариера. Песната, исто така, зазеде место меѓу првите 10 и на 8 руги списоци, меѓу кои забележиетелно е првото место на норвешкиот список на песни.
„Hard“ - втората официјална песна од албумот беше издадена на 10 ноември 2009 во САД на радио станицата Urban and Rhythmic. Песната, во која свој дел има и Young Jeezy, беше испратена до Hot 97 од страна на Def Jam на 2 ноември 2009. Илустрацијата беше издадена на 10 ноември 2009. Песната го зазеде 12. место на Billboard Hot R&B/Hip-Hop, додека песната сè уште не беше официјално издадена.
„Wait Your Turn“ - оваа песна беше претставена на радио станиците во Европа на 7 ноември 2009, како промо сингл. Видеото за песната беше промовирано на 3 ноември 2009, на официјалното мрежно место на Ријана.
„Rude Boy“ ќе биде издадена како официјална втора песна од албумот во Велика Британија.
Турнеја
На 3 декември 2009, за MTV News, Ријана потврди дека влезниците за нејзината претстојна турнеја во 2010, ќе бидат пуштени во продажба до крајот на 2009. Помпово претставувањето на видео записот за песната „Hard“, за MTV, таа изјави:
"„Ќе одиме на турнеја на пролет и влезниците ќе бидат во препродажва во рок од неколку седмици. Тоа ќе биде светска турнеја, што значи дека ќе биде многу долго. Дефинитивно ќе бидеме во Вашиот град, па затоа очекувајте нè.“"
Комерцијален успех
Во САД, Rated R се појави, заземајќи го четвртото место на Billboard 200, со продажба од 181.000 примероци во првата седмица по издавањето, надминувајќи го успехот од продажбата во првата седмица на претходниот албум на Ријана, Good Girl Gone Bad, кој се продаде во 168.000 примероци. Како резултат на ова, албумот стана четвртиот најпродаван албум во земјата и еден од ретките, кој уште со своето појавување зазел висока позиција. На 29 ноември 2009, албумот се појави, заземајќи го шеснаесеттото место на UK Singles Chart, со што му беше доделено златно признание за само пет дена. Албумот го задеде чевртото место и на престижниот список, објавен од UK R&B. И покрај тоа што го зазеде петнаесеттото место во Австралија, албумот доби златно признание, уште во втората седмица по издавањето.
Критички успех
Откако беше издаден, албумот Rated R доби позитивни критики од повеќе музички критичари, кои беа оценети со вкупен резултат 78/100 од страна на Metacritic. . Новинарот на Entertainment Weekly Лих Гринблет му даде на албумот оценка Б и го нарече „суров, често неодреден портрет на уметникот кој всушност не е повеќе девојка воопшто“. Новинарот на Chicago Tribune Грег Кот го оцени албумот со 3½ од 4 ѕвезди и го нарече „силна и напредувачка уметност“. Џим Де Рогатис од Chicago Sun-Times, исто така се изјасни во корист на Ријана. Всушност тој позитивно ја критикуваше зрелоста која Ријана ја покажала со овој албум и го нарекол нејзиниот „најдобар, најслоевит и најголем напор“, давајќи му 3 од 4 ѕвезди. Алиб Мелон од NME му даде рејтинг 8/10 и го опиша како „почетнички цврст материјал во звук и однесување“. Новинарот од The Times Ед Потон сподели слично чувство и даде 4 од 5 ѕвезди, споделувајќи со јавноста дека според него ова е најдобриот снимен материјал кој Ријана досега го издала. И покрај тоа што за албумот нашиша дека е „албум со биографска поврзаност“, Tiny Mix Tapes на албумот му даде 3½ од 5 ѕвезди и го нарече „подобар од просечен поп албум“. Новинарот од Los Angeles Times Ен Пауерс ја пофали изведбата на Ријана и му даде на албумот 4 од 4 ѕвезди нарекувајќи го „комлексен и фасцинантен портрет на емоциноналниот процес на млада жена после издржано злоупотребување“. The Boston Globe на Сара Родман даде во суштина задоволувачка критика на албумот и го нарече „интересен сплет на неколку настани, вклучувајќи ја и еволуцијата на Ријана како изведувач и слевањето на таблоид културата и поп уметноста.
Девојка на плажа
Девојка на плажа (うみべの女の子) е тековна јапонска манга за млади возрасни напишана и илустрирана од Инио Асано. Првпат беше објавена во 2009 година во 58то издание на јапонското двомесечно списание Manga Erotics F. Првиот том од книгата беше издаден во 2011 година. Мангата опфаќа теми како што се љубов и секс помеѓу момче и девојче кои живеат во град на морскиот брег.
Приказна
Коуме Сато и Косуке Исобе се два тинејџера кои живеат во заспано крајбрежно гратче. Откако нејзиниот сакан ја искористува и отфрла, Коуме се одлучува да започне сексуална врска со Косуке без никакви чувства вклучени. Наскоро откриваат дека секс без обврски може да доведе до неочекувани компликации не само за нив току и за луѓето околу нив.
Анализа
Инио Асано има единствен уметнички пристап и стил на пишување. Познат е по своите реалистични приказни кои се занимаваат со секојдневни теми, но и психолошки хорор. Весникот Yomiuri Shimbun го опишува како еден од гласовите на својата генерација.
Јусуф Сабит
Животопис
Сабит е роден во гостиварска Долна Бањица во 1957 година. Тој е новинарски дописник од Гостивар на весникот „Бирлик“ и на телевизиски емисии на турски јазик на Македонската радио-телевизија. Трудовите му се објавувани во весникот „Бирлик“, во детските списанија „Севинч“, „Томурџук“ и во литературното списание „Сеслер“. Член е на ДПМ од 1986 година.
Х (кирилица)
Х (кирилица: ; глаголица: ) — 27 буква во македонската азбука но исто така се употребува и во скоро сите јазици што користат кирилична азбука. Буквата ја претставува звучната вредност /x/ во македонски јазик, руски јазик, и украински јазик но исто така ја претставува звучната вредност /h/ во српски јазик и бугарски јазик. Буквата потекнува од грчката буква хи. Исто така буквата се користи за транскрипција на арапската буква خ или Ḫāʼ.
Вирџинија
Вирџинија е сојузна држава во САД со главен град Ричмонд.
Науки за Земјата
Науки за Земјата е сеопфатен термин за науки поврзани со планетата Земја. Тоа е веројатно посебен случај во планетарна наука, знаејќи дека Земјата е единствената планета за која што е познато дека има живот. Постојат два пристапи кон науките за Земјата редукционистичкиот и холистички. Официјалната дисциплина на науките за Земјата може да вклучи и проучување на атмосферата, хидросферата, океаните и биосферата, како и цврста земја. Обично земјонаучниците (геонаучници) користат средтсва од физика, хемија, биологија, хронологија и математика да изградат квантитативно разбирање за тоа како работи Земјиниот систем, и како еволуирал до неговата сегашна состојба.
Полиња на проучување
Следните полиња на науката обично се категоризирани во рамките на геонауките: name="smith 5">
Внатрешноста на Земјата
Тектонските плочи, масиви, вулканите, и земјотресите се геолошки феномени tкои можат да се објаснат во рамките на  енергетски трансформации во Земјината кора.
Под Земјината кора лежи обвивката која се загрева со радиоактивно распаѓање на тешки елементи. Обвивката не е сосема солидна и се состои од магма која е во состојба на полупостојано  струење. Овој процес на струење предизвикува литосферските плочи да се движат, иако тоа е бавно. Резултатот на процесот е познат како тектонски плочи.
Тектонските плочи може да се сметаат за процес преку кој земјата повторно има површина. Преку процес наречен ширење на морското дно), создадена е нова кора од протокот на магма од под литосферата до површината, преку пукнатини, кадешто се лади и се стврднува. Преку процес наречен субдукција кога океанската кора се турка под земја- под остатокот од литосферата- каде доаѓа во контакт со магма и се топи- повторно соединувајќи се со обвивката од која оригинално потекнува.
Области на кората кадешто се создава новата кора се наречени дивергентни граници, оние кои се вратени назад на Земјата се конвергентни граници а оние кај кои плочите се лизгаат еден под друг, но не се создава ниту уништува нов литосферички материјал се наведени како трансформирани (или конзервативни) граници Земјотресите се резултат на движењето на литосферичките плочи, а тие обично се случуваат во близина на конвергентни граници кадешто делови од кората се присилени во земјата како дел од субдукција.
Вулканите се резултат главно од топењето на субдуциран материјал од кората на Земјата. Материјалот од кората што е присилен во астеносферата се топи, и дел од стопениот материјал станува доволно лесен за да се крене на површината и така се раѓаат вулканите.
Електромагнетно поле на Земјата
Електромагнет е магнет создаден од струја што тече околу меко железно јадро. Земјата има цврсто железно внатрешно јадро опкружено со полутечни материјали од надворешното јадро кои се движат во постојани струи околу внатрешното јадро; така што Земјата е  електромагнет. TОва е познато како динамо теорија на магнетизмот на Земјатa.
Атмосфера
Тропосферата, стратосферата, мезосферата, термосферата, и егзосферата се пет слоеви кои ја сочинуваат Земјината атмосфера. Во сите нив, атмосферата е составена од околу 78.0% азот, 20.9% кислород, и 0.92% аргон. 75% од гасовите во атмосферата се наоѓаат во тропосферата, во најдолниот слој. Останатиот еден процент од атмосферата(сè освеназот, кислород, и аргон) содржи мали количини на други гасови вклучувајќи и CO2 и водна пареа. Водните пареи и CO2 дозволуваат Земјината атмосфера да ја фати и држи сончевата енергија преку феномен наречен ефектот на стаклената градина. Ова овозможува површината на Земјата да биде доволно топла за да има вода во течна состојба и да поддржува живот.
Магнетното поле создадено од внатрешните движења на јадро ја произведува магнетосферата која што ја штити Земјината атмосфера од сончевиот ветар. Како што Земјата е стара4.5 милијарди години, до сега би ја изгубила својата атмосфера ако не постоеше заштитничката магнетосфера.
Методологија
Како и сите други научници, земјонаучниците го применуваат научниот метод. Тие создаваат хипотези по набљудување на настани и собирање податоци за природните појави, и тие ги тестираат хипотезите од таквите податоци.
Една современа идеја во науката за Земјата е униформизам. Униформизмот says that вели дека "античките геолошки одлики се толкуваат со разбирање активни процеси кои се лесно забележани". Едноставно кажано, ова значи дека геолошките процеси што се случуваат денес се случиле и во минатото -. Сегашноста е клучот за минатото. На пример, една планина не треба да се смета како да е создадена во еден момент, туку тоа може да се гледа како резултат на континуирана субдукција предизвикувајќи магма да расте и да се формираат континентални вулкански лакови.
Земјините сфери
Науката за Земјата генерално познава четири сфери, литосферата, хидросферата, атмосферата, и биосферата; овие одговараат на карпи, вода, воздух, и живот. Некои практичари вклучуваат, како дел од сферите на Земјата, крајосферата (што одговара на мраз) како посебен дел од хидросферата, како и педосферата (што одговара на почва) како активна и измешана сфера.
Мисисипи (појаснување)
Поимот Мисисипи може да се однесува на:
NGC 7104
NGC 7104 — елиптична галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7104 се споменува и како ESO 531-18, NPM1G -22.0351, AM 2137-225.
Откривање
Телото е откриено на 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7104 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 7104 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 40 м 3,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -22° 25' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 7104 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67137. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 346; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6374. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 194.
IC 1134
IC 1134 — галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1134 се споменува и како ESO 117-17, FAIR 19.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1134 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 1134 има привидни димензии од 1,1' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 58 м 40,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -59° 2' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Движење за ослободување и обединување на Македонија
Движење за ослободување и обединување на Македонија (ДООМ) — македонска организација во дијаспората основана од македонски иселеници во 1962 г. во Шведска. Составена е од македонски иселеници во Данска, Германија, Шведска, Австрија, Белгија, Франција, САД, Канада и Австралија.
Тоа претставувало македонско патриотско и национално движење и е основано како Ослободителен комитет на Македонија (ОКМ). На вонредниот Конгрес на Комитетот во Копенхаген, Данска (1971), била донесена одлука за издавање на официјален орган – весникот „Македонска нација“. На редовниот Конгрес во Бремен, Германија (1972) името е сменето во Движење за обединување на Македонија (ДОМ), а името Движење за ослободување и обединување на Македонија (ДООМ) го добива на Општиот Конгрес во Минхен, Германија (1974).
Според новата платформа, Движењето се залагало за поголема автономија на СР Македонија во склоп на СФР Југославија, признавање на националната посебност на Македонците во Пиринска и Беломорска Македонија, враќање на Македонците бегалци во Грција и автономија на Пиринска и Беломорска Македонија, како етапа кон обединувањето на целокупната етногеографска Македонија. На 5-от редовен конгрес (1984) името е променето во Народноослободителен фронт на Македонија, којшто кратко потоа се обединил со неколку други помали македонски емигрантски организации.
Мисури (појаснување)
Терминот Мисури може да се однесува на:
Торта дела нона
Торта дела нона (од италијански: бабина торта) е десерт типичен за регионот Тоскана во Италија. Тортата станала класика, понудувана на огромен број ресторани, особено во 80-тите и 90-тите години на 20 век.
Опис
Торта дела нона потекнува од Арецо, комуна во Тоскана. Тоа е слатка торта од пециво исполнета со крем, со вкус на ванила и покриена со борови ореви и слаткарски шеќер. Кремастиот фил е тониран со свежа кора од лимон. За печење на колачот може да се користи рамна тава за пита или повисока тава со пружина. Торта ди нона е достапна низ Италија и е многу популарна во Сардинија. Тортата обично се служи како последно јадење од класичниот италијански неделен оброк.
Историја
Поради неговата популарност во рестораните, се дебатира за потеклото на овој десерт. Според некои, вистинското потекло на овој десерт може да датира од регионот Арецо, додека други укажуваат на поново фирентинско потекло. Некои извори велат дека тортата е родена како облог на Гвидо Саморини, готвач и ресторан од Фиренца. Според највообичаената верзија, некои клиенти, уморни од неколкуте десерти што ги понудила кујната во ресторанот, му побарале изненадување за наредната недела. Саморини им презентирал Торта де ла нона „која беше толку пријатна по својот вкус и новитет“. Сепак, дел од Пелегрино Артуси фрла сомнеж во вистинитоста на приказната и навестува дека колачот веќе постоел многу години порано; писателите ја опишуваат тортата велејќи: „Десертот со борови ореви и крем сметам дека е убаво пециво, просечно печиво"
Една варијанта на овој десерт е торта дел ноно, со какао и бадеми наместо борови ореви. Други варијанти вклучуваат додавање цреши во внатрешноста на полнењето со крем.
Дамјан Симитчиев
Дамјан Симитчиев (Прилеп, 1873 - 1941) — македонски фармацевт.
Животопис
Симитчиев е роден во Прилеп во 1873 година. Фармација завршил во Лиеж, Белгија во 1898 година, како прв фармацевт во Прилеп. По 1900 отворил самостојна аптека. Покажал афинитет кон превентивната дејност и бактериологијата што ја изучувал во Лиеж до 1936 година. По враќањето во Прилеп го образовал населението и вовел задолжителна вакцинација на децата.
Црква „Св. Атанасиј - Кокошиње
Црквата е изградена во 1842 г. Претставува трикорабен бескуполен храм. Живописана е од истакнатите мајстори Димитар Андонов Папрадишки и Петар Николов од Велес. Насликани се сцени од Стариот завет. Има позлатени резбани царски двери.
П
П (кирилица: ; глаголица: ) — дваесеттата буква на македонската азбука. Буквата се користи во сите кирилични азбуки. Во старословенскиот јазик е позната како покој и ја претставува гласовната вредност /p/. Потекнува од грчката буква пи. Најчесто буквата се меша со буквата Л, бидејќи се слични но сепак буквата Л има лево закосена линија. Се романизира со буквата P.
Црква „Пресвета Богородица“ - Јанче
Пресвета Богородица — главна и единствена црква во долнореканското село Јанче. Црквата се наоѓа во јужниот дел од селото.
Историја
Во првата половина на 2014 година, непознати сторители влегле во црквата преку прозорец од задната страна и украле три поголеми и една помала икона со старост поголема од еден век.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида во задниот дел. Главната влезна врата е сместена на западната страна и над неа има ниша со ликот на Богородица и Исус, а до внатрешноста на храмот води и споредба врата сместена од северната страна. На ѕидовите од црквата има повеќе прозорци. Црквата е градена од камен и е покриена со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда, а во него се наоѓаат помошен објект и камбанаријата. Камбанаријата е со правоаголна основа и истата се состои од два дела. Во долниот дел е отворена од сите страни, додека во горниот има по една голема монофора на западната и источната, како и по една голема бифора на северната и јужната страна. Покриена е со пирамидален лимен кров. Од надворешната страна на оградата, непосредно од десната страна на портата има чешма со натпис на српски јазик.
Резонантен заднептунец
Резонантен задпентунец — заднептунско тело во орбитална резонанција со планетата Нептун. Орбиталните периоди на резонантните тела се прости целобројни односи со периодот на Нептун (на пр. 1:2, 2:3 итн). Резонантните заднептунци можат да бидат дел од населението во Кајперовиот Појас, или пак од подалечното население во Расеаниот Диск.
Распределеност
На дијаграмот е претставена рапсределбата на за познатите заднептунци. Резонантите заднептунци се обележани со црвено. Орбиталните резонанции со Нептун се претставени со исправени црти: 1:1 ја означува положбата на Нептуновата орбита и нејзините тројанци; 2:3 е орбитата на Плутон и плутината; а 1:2, 2:5 итн. се разните помали семејства. Односите 2:3 и 3:2 ја означуваат истата резонанција, и ова не прави забуна бидејќи заднептунците по дефиниција имаат подолги периоди од Нептун.
Потекло
Подробните аналитички и бројчени изучувања на Нептуновите резонанции покажале дека телата мора да имаат релативно уточнет опсег на енергии. Доколку големата полуоска на телото е вон овие тесни опсези, орбитата станува хаотична чии орбитални елементи се менуваат во голема мера. Со откривањето на заднептунците, утврдено е дека преку 10 % од нив се во резонанции 2:3, што е далеку од случајна распределба. Дене се смета дека телата се собрани од пошироки растојанија од широкозамавни резонанции при преселбата на Нептун. Долго пред откривањето на првиот заднептунец, направена е претпоставка дека содејството помеѓу џиновски планети и масивен диск од мали честички, преку пренос на моментот на импулсот, би го натерал Јупитер да се пресели навнатре и да ги присили Сатурм, Уран и особено Нептун да се преселат нанадвор. Во овој релативно краток период, Нептуновите резонанции би правеле „замави“ во просторот, зафаќајќи тела во резонанција кои првично имале разновидни околусончеви орбити.
Резонанција 1:1 (Нептунови тројанци, период ~164,8 години)
Откриени се неколку тела во орбити со големи полуоски слични на Нептуновата, близу Лагранжовите точки Сонце–Нептун. Овие Нептунови тројанци (наречени аналогно на (Јупитеровите) тројански астероиди) се во резонанција 1:1 со Нептун. Во февруари 2020 г. биле познати 28 вакви тела:
Само 4 тела се сместени близу Нептуновата Лагранжова точка и не е сосема сигурно кои се; останатите се во Нептуновото подрачје.
Покрај тоа, е таканаречен „скокачки тројанец“, кој тековно преоѓа од либрација околу  во либрација околу  преку подрачјето.
Резонанција 2:3 („плутина“, период ~247,94 години)
Резонанцијата 2:3 на 39,4 ае е далеку најзастапената категорија на резонантни тела. Во февруари 2020 г. тука спаѓале 383 потврдени и 99 можни тела (како на пр. ). Од овие 383 потврдени плутина, 338 имаат сигурно познати орбити со истовремено набљудување од Длабокиот еклиптички преглед. Телата во орбити со оваа резонанција се нарекуваат плутина по џуџестата планета Плутон — првото откриено тело од овој вид. Големи плутина се:
Резонанција 3:5 (период ~275 години)
Во февруари 2020 г. имало 47 потврдели тела во орбитална резонанција 3:5 со Нептун. Меѓу нив се:
Резонанција 4:7 (период ~290 години)
Друго население кружи околу Сонцето на 43,7 ае (меѓу класичните тела). Тие се прилично мали (со два исклучока, H>6) и највеќето од нив следат орбити блиски на еклиптиката. Во февруари 2020 г. се утврдени орбитите на 55 тела во резонанција 4:7. Телата со добро утврдени орбити се:
Резонанција 1:2 („тутина“, период ~330 години)
Оваа резонанција на 47,8 ае често се смета за раб на Кајперовиот Појас, и таквите тела понекогаш се нарекуваат „тутина“. Тутината имаат наклон помал од 15 степени и најчесто поумерени занесености, од 0,1 до 0,3. Непознат број на резонанти 2:1 веројатно не потекнува од планетезималниот диск зафатен во резонанцијата при преселбата на Нептун, туку биле зафатени откако веќе се расеале.
Во оваа резонанција се наоѓаат многу помалку тела отколку плутината. Џонстоновиот архив ја дава бројката 99, додека симулациите на Длабокиот еклиптички преглед потврдила 73 во февруари 2020 г. Долгорочното орбитално вклопување укажува дека резонанцијата 1:2 е понестабилна од 2:3; само 15 % од телата во резонанција 1:2 доживуваат старост од 4 милијарди години, споредено со 28 % од плутината. Оттука, можеби тутината првчно биле рамнобројни на плутината, но подоцна нивниот број значително опаднал.
Телата со дибро утврдени орбити (подредени по апсолутна величина) се следниве:
Резонанција 2:5 (период ~410 години)
Постојат 57 потврдени тела во резонанција 2:5 (февруари 2020).
Добро утврдени орбити на 55,4 ае имаат:
Резонанција 1:3 (период ~500 години)
Во февруари 2020 г. Џонстоновиот архив попишал 14 тела во резонанција 1:3. Дузина од нив се со утврдени орбити:
Дуализам
Рене Декарт. Влезовите ги пренесува сетилните органи до епифиза во мозокот и оттаму до нематеријалниот дух.]] Во филозофијата на умот, дуализам е збир од ставови во врска со односот помеѓу умот и материјата, кој започнува со тврдењето дека менталните феномени се, во некои аспекти, нефизички.
Резонантен заднептунец
Хаумеја
Се смета дека џуџестата планета Хаумеја е во повремена орбитална резонанција 7:12 со Нептун. Нејзиниот искачувачки јазол \Omega прецесира со период од околу 4,6 милиони години, и резонанцијата се нарушува двапати во текот на тој период и секојпат се враќа по сто илјади години. Марк Бује ја смета за нерезонантна.
Дуализам
Идеите за дуализмот ум / тело се презентирани во хебрејското писмо (претходно Битие 2:7), каде се вели дека Творецот го создал првиот човечки живот, психо-физичката врска на умот и телото – холистички дуализам. Дуализмот ум – тело, исто така, се гледа во делата на Заратустра. Платон и Аристотел се занимаваат со шпекулациите за постоењето на една невидлива душа која има вродени вештини на интелигенција и мудрост. Тие тврдеа, од различни причини, дека човечката "интелигенција" (Универзитет на ум или душа) не може да се изедначи, или да се објасни со нивното физичко тело.
Општо позната е верзијата на дуализмот која се припишува на Рене Декарт (1641 година), во која се смета дека умот е нефизичка супстанција. Декарт бил првиот кој јасно го идентификува умот со свест и самосвест за да се направи разлика од мозокот, што е седиштето на интелигенцијата. Значи, тоа беше прв формулиран проблем ум-тело во формата во која постоиме. Дуализмот не е во согласност со разни видови на монизмот, вклучувајќи ги и физикализмот и феноменализмот. Суштинскиот дуализам не е во согласност со сите форми на материјализмот, но својствениот дуализам може да се смета како форма на новиот материјализам и со тоа само би бил во спротивност со не-појава на материјализмот. Во написот се дискутира за различни форми на дуализмот и за аргументите кои беа направени за и против оваа теза.
Резонантен заднептунец
Начини на класификација
Имајќи предвид дека орбиталните елементи се познати со ограничена точност, неизвесностите може да доведат до погрешни заклучоци (дека една орбита е резонантна кога не е). Во поново време се разгледува не само тековната најодговарачка орбита, туку и две дополнителни орбити кои одговараат на неизвесностите од набљудувачките податоци. Поупростено, алгоритмот одредува дали телото сè уште би се сметало за резонантно ако неговата вистинска орбита се разликува од најодговарачката, како последица од грешки при набљудувањето. За трите орбити се прави бројчена интеграција за период од 10 милиони години. Ако сите три останат резонантни (т.е. аргументот на резонанцијата либрира), класификацијата како резонантно тело е утврдена со сигурност. Доколку ова е случај само со две, за телото се вели дека веројатно е во резонанција. Ако пак само една орбита остане таква, околината на резонанцијата се забележува како поттик за понатамошни набљудувања со намера да се подобрат податоците. Двете крајни вредности на големата полуоска употребени во алгоритмот треба да одговараат на неизвесностите во податоците при највеќе 3 стандардни отстапувања. Ваквиот вредносен опсег треба, со низа претпоставки, да ја намали веројатноста дека вистинската орбита е вон опсегот на помалку од 0,3 %. Овој начин е применлив за тела кои зафаќаат барем 3 противположби.
Дуализам
Од Неоплатонизам до Схоластика
Раното христијанство се чини дека се бореше за да дојде до условите со идентификацијата на единствена позиција во однос на прашањето за односот помеѓу телото и умот, како што се бореше да го дефинира односот помеѓу онтолошкиот статус на самиот Христос. Во раниот среден век, на консензус како да се појави она што сега се нарекува Неоплатонизам. Доктрината на неоплатонизмот била значително помалку изменета од генералните Платоновите идеи во врска со бесмртноста на душата и дезените на природата. Неоплатонистичките христијани ги идентификуваат моделите со души и веруваат дека душата е во суштината на секое човечко суштество, телото е само сенка или копија на вечниот феномен. Подоцнежните филозофи, по нео-Аристотеловите стапки, просветлени од Тома Аквински, дојдоа до тоа да се развие идејата дека Троичните паралелни форми на Троичнната доктрина на Таткото, Синот и Светиот Дух: формата, интелектот и душата се трите аспекти или делови самиот феномен. За Аквински, во душата (или интелектот) се наоѓа суштината на човекот, но некако слично на предлогот од Аристотел, тоа беше само преку одржување на настаните внатре во човечкото тело за да може да се каже дека личноста е личност. Додека душата (интелект, или форма) може да постои независно од телото, но таа сама по себе не е личност. Така, Аквински сугерираше дека наместо да се каже "Свети Петар моли се за нас," треба да се каже нешто од типот на "Душата на Свети Петар, моли се за нас", затоа што сето тоа што останува од Свети Петар, по неговата смрт, е душата. Сите работи кои се поврзани со телото, како што се личните сеќавања, заминуваат со прекинувањето на неговото физичко постоење. Постојат различни ставови за ова прашање во современото христијанство. Официјалната доктрина од Католичката црква вели дека Второто пришествие на Христос, телото се соединува со душата во воскресението и целиот човек (односно, душата и телото) потоа оди на небото или во пеколот. Така, постои некој вид на неразделност на душата, телото и умот, која сè уште многу потсетува на тврдењето на Аристотел изразено од страна на Тома Аквински. Мал број на ревизионистички протестантски теолози не го прифаќаат ова учење и инсистираат, наместо тоа, дека само нематеријалната душа (и умот или разумот) оди во рајот, напуштајќи го телото (и мозокот), засекогаш.
Декарт и Неговите ученици
Во неговите медитации за првата филозофија, Декарт тргна во мисија во која тој ги стави сите негови претходни верувања во дилема, за да се дознае она во што не можел да биде сигурен. На овој начин, тој открил дека би можеле да се сомневаме дали тој имал власт (тоа би значело дека тој сонуваше за неа, или тоа е илузија создадена од злобните демони), но тој не можеше да се сомнева дали тој имал ум. Тоа беше неговата прва загатка дека умот и телото се различни работи. Трудот, според Декарт, бил "некакво размислување" (лат. res cogitans) и нематеријална супстанција. Оваа "работа" е и суштината на самиот себе, што се сомнева, верува, се надева и мисли. Разликата меѓу умот и телото се тврдеше во медитацијата VI како што следува: Јас имам една јасна и посебна идеја за себе како мислечка, не- постоечка работа и јасна и различна идеја за тоа дека телото е постоечка и не-мислечка работа. Што и да можам да воочам кристално јасно, така и Бог може да создава. Така, Декарт тврди, дека умот, мислејќи нешто може да постои одделно од неговото постоечко тело. И затоа, умот е супстанција различна од телото, супстанција чија суштина е размислувањето. Главниот аргумент на она што често се нарекува картезијански дуализам, во чест на Декарт, е нематеријален ум и материјално тело, а онтолошки различни супстанции, кои каузално комуницираат. Тоа е една идеја која продолжува да гледа во функција на многу не-европска филозофија. Менталните настани предизвиуваат физички настани, и обратно. Сепак, ова доведува до значаен проблем за картезијанскиот дуализам: Како може да предизвика нематеријален ум нешто во материјалното тело, и обратно? Тоа често се нарекува "проблем-интеракционизам." Декарт се мачеше да излезе со можни одговори на овој проблем. Во своето писмо до Елизабет Бохемија, принцезата на Палатин, тој посочи дека животинскиот дух комуницира со телото преку шишарковидната жлезда, мала жлезда во средината на мозокот, помеѓу двете полутопки. Зборот "картезијански дуализам" е исто така често поврзуван со овој поконкретен поим на причинско-последична интеракцијата со шишарковидната жлезда. Меѓутоа, ова објаснување не е на задоволително ниво: Како еден нематеријален ум може да комуницира со физичката шишарковидна жлезда? Декарт, бидејќи беше тешко да се брани таква теорија, и некои од неговите ученици, како што се Арнолд Геулинкс и Николас Мејбренч, сугерираше друго објаснување: дека секоја интеракција помеѓу телото и умот има потреба од директна Божја интервенција. Според овие филозофи, соодветно, состојбата на умот и телото се единствената прилика за таква интервенција, но не и вистинската причина. Овие оказионалисти се држат до силната теза дека сите причинско-последичните односи се директно зависни од Бога, наместо да се држат до тоа дека сите причинско-последичните односи се природни, освен за тој меѓу умот и телото.
Видови на дуализмот на духот и телото
Онтолошкиот дуализам има двојна обврска за природата на постоењето, бидејќи се однесува на умот и материјата, и може да се подели во три различни видови: 1. Суштинскиот дуализам тврди дека умот и материјата се фундаментално различни видови на супстанции, 2. Својствениот дуализам сугерира дека онтолошката разлика лежи во разликите меѓу својствата на умот и материјата (како во емергентизмот), 3. Предикатниот дуализам тврди неможно сведување од ментални до физички предикати. Суштински дуализам Суштинскиот дуализам е еден вид дуализам најзастапуван од страна на Декарт, кој наведува дека постојат два основни видови на супстанции. Ментална и материјална. Според неговата филозофија, која е специјално наречена картезијански дуализам, менталната супстанција нема постоење во просторот, а материјалната не може да размислува. Суштинскиот дуализам е историски важен за она што довело до долго размислување за познатиот проблем ум-тело. Суштинскиот дуализам е филозофски став компатибилен со поголемиот дел од теологијата, која тврди дека бесмртните души окупираат независно "царство" на постоење што е различно од физичкиот свет. Дејвид Чалмерс неодамна разви една експериментална мисла инспириран од филмот "Матрица", во која суштинскиот дуализам може да биде вистина: Размислете за компјутерска симулација во која телата на суштества се контролирани од нивниот ум и мислите се строго надвор од симулација. Суштествата можат да прават што сакаат во светот на науката, но тие никогаш нема да биде во можност да дознаат каде се нивните умови, затоа што тие не постојат во нивната видлива вселена. Овој суштински дуализам се однесува на компјутерски симулации. Ова, се разбира, се разликува од компјутерска симулација во која мислиме дека сме дел од симулацијата. Во овој случај, суштинскиот монизам може да биде вистина.
Својствен дуализам
Својствениот дуализам тврди дека онтолошката разлика лежи во разликите меѓу својствата на умот и материјата и дека свеста онтолошки е неможно да се упрости за невробиологијата и физиката. Тој тврди дека кога материјата е во организација на соодветен начин (т.е. начинот на кој животот на човечките тела е организиран), менталните особини се појавуваат. Затоа, тоа е суб-гранка во новиот материјализам. Тоа што ставовите правилно спаѓаат под рубриката на својствениот дуализам е само по себе прашање на спор. Постојат различни верзии на својствениот дуализам, за кој некои тврдат дека е независна група.
Не-редуктивен физикализам
Не-редуктивниот физикализам е форма на својствениот дуализам, која тврди дека сите ментални состојби се каузално сведени на физички состојби. Еден аргумент за ова е направен во форма на аномален монизам, изразен од страна на Доналд Дејвидсон, каде тој тврди дека менталните настани се идентични со физичките настани и дека може да бидат строго регулирани со закон за причинско-последична врска. Друг аргумент за ова е изразен од страна на John Searle, кој е поборник за специфичниот облик на физикализам кој тој го нарекува биолошки натурализам. Неговиот став е дека, иако менталните состојби се онтолошки неможни да се сведат на физички состојби, тие предизвикуваат намалување. Тој призна дека на "многу луѓе", неговите ставови и оние на својствените дуалисти им изгледаат многу слично. Но, тој мисли дека споредбата е погрешна.
Епифеноменализам
Епифеноменализмот е форма на својствен дуализам, во која тој тврди дека една или повеќе ментални состојби немаат никакво влијание врз физичката состојба (и онтолошки и каузалистички неупростливо). Тој тврди дека додека материите предизвикуваат чувства, желби, идеи, итн, тие самите не предизвикуваат ништо повеќе од ментални феномени: тие се ќор-сокак. Тоа може да биде против интеракционизмот, од друга страна, каде менталните причини може да произведат материјални ефекти, и обратно.