cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дејан Недев
Успеси
Во септември 1985 година во Скопје започнал да тренира карате во Работнички под водство на неговиот тренер и татко Венцислав Недев. Како пионер од 1986 до 1991 година успешно се натпреварувал на републичките првенства во Македонија како и на државните првенства на СФРЈ каде неколкупати по ред станал републички и државен шампион во кати. Првиот мајсторски црн појас (1.дан) го положил во 1990 година на летниот карате семинар во Приморско, Бугарија пред Проф. д-р. Илија Јорга, а две години подоцна во 1992 година во Скопје положил за црн појас (2.дан) исто така пред Проф. д-р. Илија Јорга.
Од 1992 година е активен државен репрезентативец на Македонија во традиционално карате и има учествувано на преку 100 меѓународни балкански, средоземни, европски и светски првенства, купови и семинари со врвни светски напреварувачи и карате инструктори. Во 1993 година во Торино, Италија за прв пат настапил на Европското првенство за сениори и како кадет го стекнал правото за настап во сениорската карате репрезентација. По тој повод Дејан Недев и Македонската репрезентација била примена од страна на Претседателот на РМ, Киро Глигоров и Премиерот Бранко Црвенковски. Потоа следувале повеќе настапи на официјалните светски и европски првенства и купови во сениорска, јуниорска и кадетска конкуренција каде има освоено над 150 медали и тоа во следните градови и држави: Пасау - Германија, Миделтон - Англија, Тревизо - Италија, Сао Пауло - Бразил, Букурешт - Романија, Каорле -Италија, Варшава - Полска, Лоѓ - Полска, Атина – Грција, Каиро – Египет, Болоња - Италија, Киев - Украина, Истанбул – Турција, Порто - Португалија, Москва - Русија, Белград - СЦГ, Вилнус - Литванија, Скопје - Македонија, Давос - Швајцарија, Лимасол – Кипар, Прага – Чешка,  Ла Велета - Малта, Копар -Словенија, Куритиба - Бразил, Ерусалим, Израел и др.
Во ноември 1995 година на ЕП за јуниори и кадети во Скопје го постигнал својот прв позначаен резултат каде за прв пат станал европски шампион во дисциплината фукуго во кадетска конкуренција. Во јули 1995 година за прв пат учествувал на ИТКФ светскиот карате семинар во Сан Диего, Калифорнија каде успешно положил за црн појас (3.дан) пред Сенсеи Хидетака Нишијама, Претседател на ИТКФ со што станал и најмладиот каратист на светот со такво високо звање. Во 1997 година на ЕП во Будва и 1998 година на ЕП во Скопје освоил неколку златни и сребрени медали и повторно станал шампион на Европа во јуниорска конкуренција. На СП за сениори во 1998 година во Варшава, Полска за прв пат во историјата освоил прв бронзен медал за Македонија во сениорска конкуренција. На Балканското првенство во 1999 година во Атина, Грција освоил 3 златни и 2 сребрени медали. Во декември 1999 година од страна на МТКФ бил прогласен за каратист на векот во Македонија. Во 2000 година на СП во Болоња, Италија заедно со екипата освоил бронзен медал во борби екипно и енбу. Во 2001 година на ЕП во Порто, Португалија успешно ја завршил својата јуниорска натпреварувачка кариера освојувајќи 1 златен, 1 сребрен и 2 бронзени медали. Од 2002 година продолжил да се натпреварува само во сениорска конкуренција па така на ЕП за сениори во Москва, Русија освоил сребрен медал. Истата 2002 година на СП во Белград заедно со екипата во борби екипно за прв пат го освоил сребрениот медал со што Македонија станала светски вице шампион. Во јули 2002 година учествувал на ИТКФ светскиот карате семинар во Сан Диего, Калифорнија каде успешно положил за црн појас (4. дан) пред Сенсеи Хидетака Нишијама, Претседател на ИТКФ. Две години подоцна во 2004 година на ЕП во Скопје освоил два сребрени медали во дисциплините фукуго и борби екипно. Следната 2005 година на ЕП во Ла Валета, Малта освоил трето место и бронзен медал во фукуго. На СП во Саскатун, Канада во 2006 година во поединечна конкуренција во дисциплината фукуго освоил сребрен медал со што за прв пат станал светски вице шампион во поединечна конкренција.
На ЕП во Ерусалим, Израел во ноември 2011 година го постига најголемиот резултат во кариерата освојувајќи златен медал во борби поединечно со што за прв пат стана Европски шампион во сениорска конкуренција. Овој резултат му го донело и Националното спортско признание – (спортска пензија) кое официјално му било доделено од Владата на РМ и Агенцијата за Млади и Спорт на РМ на 20 април 2012 година во Скопје. На истото ЕП во Ерусалим, Израел освоил и сребрен медал во борби екипно со што Македонската репрезентација станала европски вице шампион. На 26 мај 2012 година во Плок, Полска учествувал на Европскиот куп на 8 најдобри каратисти на Европа каде го освоил третото место. На 6 и 7 октомври 2012 година заедно со македонската репрезентација земал учество на Светското првенство за сениори кој од 5 до 7 октомври 2012 година се одржало во Лоѓ, Полска каде освоил две четврти места и тоа во дисциплините кумите и фукуго.
Награди и признанија
Дејан Недев е добитник и на голем број домашни награди и признанија како што се:
Dolerus madidus
Dolerus madidus е вид на растителна оса од родот Dolerus.
Опис
Ларвите достигнуваат должина до 25 мм. Нивната глава е жолта, без темни дамки над очите. Телото дорзално темнокафеаво, од долната страна светложолтеникаво. Се среќаваат во текот на јуни на растенија од родот на Juncus.
Возрасните единки достигнуваат должина од 9-11 мм.
Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е цела Европа.
Хабел
Халиг Хабел (Hallig Habel; Habel; севернофризиски: Haabel) — најмал халиг во германското Ваденско Море и птичји резерват. Управуван е од општината Греде на соседниот остров. Површината на Хабел изнесува 7,4 хектари, со 655 метри во должина и 100 метри во ширина.
На островот постои вештачки подигнат рид наречен Нордерварфт со куќа во која е сместена орнитолошката опсерваторија во текот на летото. Вториот рид на јужниот брег, Зидерварфт бил напуштен во век и подоцна уништен од морето.
Хабел се наоѓа во првата заштитна зона на Националниот парк Ваденско Море. На јавноста не ѝ дозволен пристап до островот. Островот е поседуван од сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн и е под концесија на друштвото Јордзанд, непрофитна организацијата за животна средина со седиште во Аренсбург. Хабел служи како место за одмор и за парење на многу морски птици.
Савињски статистички регион
Савињскиот статистички регион (Словенечки: Savinjska regija) — еден од 12-те статистички региони на Словенија. Најголемо културно и економско средиште на овој статистички регион е градот Цеље. Наречен е по реката Савиња која тече низ него.
Според податоците од 2011 година овде живееле 253.845 жители.
Список на општини
Во Савскиот статистички регион има 29 обични и две градски општини:
NGC 2884
NGC 2884 — леќеста галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2884 се споменува и како MCG -2-24-22, IRAS 09239-1120.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2884 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2884 има привидни димензии од 2,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 26 м 24,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 11° 33' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 174°.
Други поделби
Проучување на NGC 2884 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26773. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 278; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5467. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1016.
Вендреша е Малит
Вемдреша е Малит — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Поличани и во општината Вендреша.
Кајон
Кајон (англиски: Cayon) е мало гратче (село) на островот Свети Кристофер во Свети Кристофер и Невис. Кајон е главен административен центар на парохијата Сент Мери Кајон. Гратчето има околу 805 жители според проценките за 2010.
Маркови Кули (Прилеп)
Маркови Кули е наоѓалиште во централниот дел на Македонија, во непосредна близина на градот Прилеп. На 10 април 2006 година, наоѓалиштетоо е прогласено за Споменик на природата. Составен е од бројни денудациони форми коишто претставуваат извонредна скулптура на релјефот. Оваа феноменална појава на богатство на облици, се должи, пред се, на геолошкиот состав на теренот u(кој е изграден од метаморфни карпи-гнајсеви кои се пробиени од помладите гранити-гранодиорити), климата, релјефот и растителната покривка. Според современите геохронолошки испитувања, гранитите интрудирале пред околу 300 милиони години во постарите гнајсеви, чија старост е проценета на околу 700 милиони години. Просторот на Маркови Кули, во целина, го сочинуваат поголем број импозантни грамади поврзани во две паралелни низи со правец на протегање север-северозапад, југ-југоисток, чија надморска висина постепено се зголемува од југ кон север. Двете низи грамади во северниот дел се сврзани со највисоките врвови: Златоврв (1422 м) и Липа (1392 м). Низ целиот овој масив се истакнуваат најразновидни форми во вид на врвови и остенци, столбови и запци, печурки, плочи, топки, пештерски и котлести длабнатини. Природните структури на карпите, потекнуваат од времето на консолидација на магмата која ладејќи се, лачела свероидни и паралелопипедни блокови. Низ четиридецениските археолошки истражувања, откриени се остатоци коишто укажуваат на постоење на раноантичка населба - Керамија. Во римскиот период, оваа мала селска населба се проширила во југозападното подрачје, за што сведочат пронајдените мермерни украси од една ранохристијанска базилика. Обѕидието на овој терен потекнува од XIII до XIV век и се наоѓа во добра состојба. Ѕидовите се со широчина од околу еден метар, изградени од послаб варовен малтер и се потпираат на големите варовни карпи. Акрополата била поделена на помали простории со внатрешни преградни ѕидови. Тука се наоѓал и дворецот на кралот Волкашин и Марко. Сложената основа на влезниот портал говори за повеќе доградувања и реконструкции на просторот. Според некои историски наоди, оваа тврдина, до втората половина на XIII век, па и подоцна, ја бранеле само 40 војници. Населбата била сместена јужно од акрополата, расположена на околу 3,6 хектари. На нејзиниот северен ѕид стои двојна порта, како и голема стражарска куќа, поставена помеѓу влезовите. На јужниот ѕид стојат добро сочувани три кули. Најдолниот појас на обѕидието се состои од низа куси ѕидови влечени во искрќена линија. Во западниот дел се наоѓаат гробови всечени во карпа. Во XIV век, овој дел служел како привремено прибежиште на околните жители од турската наезда. По смртта на кралот Марко, во 1395 година, оваа населба била заземена од турската стража, поради што животот во неа згаснал во целост. Жителите на некогашната населба свое засолниште побарале во блиската околија. Така, во подножјето на Маркови Кули, се развила населба со разретчена структура, поделена во неколку маала во кои секое имало своја црква. Оваа нова населба од XIV век го добила името Варош, име под кое и ден денес таа постои.
Местоположба и граници
источната граница на наоѓалиштето Маркови Кули започнува од месноста Г. Чаир. Оттука границата се протега во североисточен правец по источните падини на грамадата Кукул (980 м), покрај асфалтниот пат којшто води спрема Прилепското Езеро. Кај езерото границата го менува правецот и се искачува по источните падини на грамадата Главица (1.033 м), потоа води по југозападните падини на месноста Ридон и по источните делови на грамадата Единак(1.303 м) и избива кај месноста Самарница. Оттука границата се спушта по источните падини на грамадата Сурун (1.077 M) и завршува на патот што ги поврзува селата Дупјачани и Небрегово. западната граница започнува кај селото Забрчани и се протега на југ, па на југозапад спрема селото Мало Мраморани, при што води по западните падини на возвишението Негреа (988 м). Оттука границата се протега на југоисток и води по јужните падини на ридот Негреа, потоа по југозападните падини на возвишението Заградски Стени (976 м), по западните падини на Зеленик (983 м) и Маркови Кули (945 м) и завршува на јужните падини на грамадата Маркови Кули над месноста Варош. северната граница започнува од патот што ги поврзува селата Дупјачани и Небрегово, околу 500 метра источно од с. Небрегово. Оттука таа води на запад по патот за с. Дупјачани и на околу еден километар пред селото свртува на југ и води спрема месноста Орлов Камен. Оттука границата свртува малку на север, потоа остро свртува кон југоисток и се протега по југозападните падини на грамадата Сурун сè до Горно Село. Оттука границата го менува правецот и води на запад по северните падини на грамадата Златоврв (1.422 м) сè до месноста Вирила. Оттука границата се протега на северозапад и води по источните падини на ридот Негреа за да заврши кај селото Забрчани. јужната граница започнува кај месноста Варош и се протега на североисток по источните падини на грамадите Маркови Кули и Заленик заобиколувајќи ја рамнината Средно Поле, за да продолжи да води по западните падини на грамадата Кукул и завршува кај месноста Г. Чаир, на јужните падини на грамадата Кукул.
Културни програми
Исто така Марковите кули се и голема инспирациа многу режисери кои барале соодветна локациа за своите дела. Па така на Маркови кули се снимани и следнве филмови: -“Пред дождот” - режиран од Милчо Манчевски. -“Збогум на 20 век” - режиран од Дарко Митревски и Александар Поповски. -“Прашина” - режиран од Милчо Манчевски и многу други филмови.
Слонот
Исто така на наоѓалиштето на Марковите Кули се наоѓа и Слонот ( што на некои им личел и на штрк) кој е составен од две природно споени карпи. Слонот е висок 8 метри и од него Прилеп се гледа како на дланка. Постојат и повеќе верувања дека Слонот се користел и во религиозни обреди на предците, а показатели за тоа се окилните гробови и видливите остатоци од фрескоживописот кој е сериозно оштетен. Марковите кули и населбата Варош со 77 цркви, заедно со природните раритети, се недоволно покажани природни дарови и артефакти со погодност зо туристичко одредиште.
Госел
Госел (Gossel) — село и поранешна општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од општината Гератал.
Битолско архијерејско намесништво
Битолското архијерејско намесништво — едно од четирите архијерејски намесништва на Преспанско-пелагониска епархија на МПЦ-ОА. Соборната црква на Битолското архијерејско намесништво е црквата „Свети Димитриј“ во Битола. Намесништвото се состои од 28 парохии и преку 200 цркви.
Госел
Местоположба
Госел се наоѓа на истоименото плато на височина од 500 метри. Во северниот дел се наоѓа долината Јонас.
Битолско архијерејско намесништво
Намесништвото е соствено од следните парохии:
Госел
Соседни места
Госел се граничи со следниве места, почнувајќи од север: Амт Ваксенбург, Арнштат, Плауе, Либенштајн, Кравинкел и Велфис.
Алутички јазик
Етнонимите на сугпиак-алутичкиот се дилема. „алеутски“, „алутички“, „сугпијак“, „руски“, „тихоокеанско ескимски“, „унегкумит“ и „чугачко ескимски“ се меѓу термините што се користат за идентификување на оваа група на домородци кои живеат на Долниот Кенаи Полуостров Алјаска.
Околу 400 од алутичкото население, од вкупно 3,000, лица сè уште го зборуваат алутичкиот јазик. Алутичките заедници во моментов се во процес на ревитализација на нивниот јазик. Во 2010 година средното училиште во Кодијак одговорило на барањата на учениците и се согласило да го предава алутичкиот јазик. На кодијачкиот дијалект го зборувале само околу 50 лица, сите постари, а дијалектот имал опасност да се изгуби во целост. Почнувајќи од 2014 година, Универзитето Алјаска Пацифик во Енкориџ нуди часови со помош на т.н. техника „Каде се вашите клучеви?“
Согласки
Согласките може да биде двојни и да имаат геминирани звуци (на пример, к.к.; [kː]). A / χʷ / звукот понекогаш се случува, и се пишувани како ур, или се јавува како звукот на слоговен завршеток rw; /ʁʷ/, и се јавува како алофон на / ʁʷ / по согласки како / q /. [w] е алофон на / ɣʷ /, кога е во слог-финале и на друго место. Повеќе согласки / ~ ~ r, lʲ, rʲ / може да се најдат само во позајмени зборови.
Самогласки
Сите самогласки, освен за / ə /, се сметаат како цели самогласки, се одликуваат со самогласна должина. / ə / не се издолжува, ниту се појавува во самогласни збирови, но може да има тенденција да се отгласи како / ə̥ / до другите согласки.
Црква „Св. Јосиф“ - Бистренци
Црквата е сместена меѓу последните куќи на селото, стигнувајќи по земјен крак од главниот пат.
Историја
Црквата била изградена во 1935 година од страна на доселените Словенци од приморскиот дел на Словенија во селото Бистренци. Црквата била возобновена во 2011 година.
Вениште
Вениште — село во источна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Слово.
Хатштет (амт)
Хатштет (Hattstedt) — поранешна општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште било во Хатштет. Во јануари 2008 година била споена со општинските заедници Фридрихштат (освен истоимениот град), Нордштранд и Трене за да ја создадат општинската заедница Северно Море-Трене.
Општинската заедница Хатштет се состоела од следниве општини:
Dolerus anticus
Dolerus anticus — вид на растителна оса од родот Dolerus.
Опис
Главата црна, градите црвени, мезоплеурите и страничните делови на мезонотумот делумно црни, скутелумот црн. Абдоменот жолтоцрвеникав, првиот сегмент црн. Кај мажјакот антените покуси од абдоменот. Главата и градите црни. Абдоменот црн, средните сегменти црвени.
Ларвите се непознати. Возрасните форми се среќаваат во текот на мај и јуни.
Возрасните единки достигнуваат должина 8 — 11 мм.
Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е цела Европа. Во Македонија видот се среќава во селото Ореовец (Македонски Брод).
Стадион Ахмад бин Али
Стадион Ахмад бин Али  познат како стадион Ал Рајан — повеќенаменски стадион во Ал Рајан, Катар. Моментално најмногу се користи за фудбалски натпревари и е стадион на спортскиот клуб Ал Рајан и спортскиот клуб Ал Харитијат. Стадионот е именуван по Ахмад бин Али Ал Тани, емирот на Катар од 1960 до 1972 година. Поранешниот стадион, изграден во 2003 година, имал капацитет од 21.282 седишта и бил срушен во 2015 година Новиот стадион Ал Рајан има капацитет од 50.000 седишта.
Изградба за Светското првенство Катар
Стадионот Ахмад бин Али е еден од осумте стадиони кои се пренаменети за Светското првенство во фудбал во Катар во 2022 година.
Поранешниот стадион Ахмад бин Али бил срушен во 2015 година за на тоа место да се изгради новиот стадион Ал Рајан. 90 отсто од урнатините ќе бидат повторно искористени или за новиот стадион или за други јавни уметнички проекти.
Изградбата на новиот стадион започнала на почетокот на 2016 година, од страна на Ал Балаг и Ларсен &amp; Тубро. Како дел од реновирањето била направена огромна „медиумска фасада“ со мембрана која ќе делува како екран за проекции, вести, реклами, спортски вести, тековни информации за турнирите и натпревари. Исто така, стадионот бил проширен за капацитетот да достигне 40.740 седишта.
Свеченото отворање на стадионот било на 18 декември 2020 година, на Националниот ден на Катар, и точно две години пред земјата да биде домаќин на финалето на Светското првенство во фудбал во 2022 година. На овој стадион се одиграле и дел од натпреварите за Светското клупско првенство на ФИФА во 2020 година.
Дополнително, тука се одиграле и четири натпревари од Арапскиот куп 2021 година.
Светско првенство во фудбал 2022 година
Стадионот Ахмад бин Али ќе биде домаќин на седум натпревари на Светското првенство во фудбал во 2022 година.
Роман Лоб
Роман Лоб (роден на 2 јули 1990) е германски снимател. Во јануари и февруари 2012 година, Лоб бил натпреварувач во германската ТВ-шоу Unser Star за Баку, продуциран од германските радиодифузни станици Pro7 и Das Erste. Тој е исто така водечки пејач на бендот Rooftop Kingdom, алтернативен рок бенд со потекло во Нојштат (Wied). Тој е исто така основачки член на бендот " Metalcore ", Days of and.
2007-11: Рани почетоци
Во 2007 година, Лоб учествувал во четвртата серија на Германскиот <i id="mwFQ">идолски</i> формат Deutschland sucht den Superstar, но морал да се повлече поради инфекција со гласниот мозок. Тој веќе напредувал во полето на првите 20 натпреварувачи.
Во 2008 година, Рим учествувал на натпреварот за да ја претставува Германија на Евровизискиот натпревар 2008 во Белград, како дел од момчето Г12П - Германија 12 бода. Песната "Кога момците доаѓаат" не била избрана да се натпреварува во националниот финален натпревар.
2012-денес: Евровизија 2012
На 16 февруари 2012 година, тој го освои шоуто Unser Star за Баку и ја претставувал Германија на Евровизија2012. Тој освои осминато место со 110 бода во натпреварот.
Личен живот
Заедно со неговата сестра Лоб израснал во Рот, област на Нојштат (Вид). По завршувањето на средното образование, обучувал како индустриски механичар во снабдувач со авто делови во Troisdorf до јануари 2011 година. Лоб сака да го помине своето слободно време во аикидо и спуст. Поради неговата љубов кон музиката, тој има микрофонска тетоважа на градите.
Еда Магнасон
Еда Карин Хјартардотир Магнасон (родена на 22 август 1984 година) е шведска писателка на песни, музичарка и филмска глумица со исландско потекло. Има издадено три албуми, „Еда Магнасон“ (2010), !Добра“ (2011) и „Жена патува сама“ (2014). Таа има издадено и саундтрак албум, Моника З - Музика од филм“ (2013). Дебитирала како глумица во филмот „Валц за Моника“, играјќи ја главната улога на Моника Цетерлунд.
Ран живот
Магнасон пораснала во мало село во близина на Истад, Шведска, но нејзиниот татко, како што сугерира нејзиното име, е од Исланд. Едно од седум деца, таа започнала да компонира свои дела на пијано уште во раното детство, сонувајќи да стане класичен концертен пијанист.
Кога имала 16 години, таа започнала да пишува поп-музика заснована на електронската песна со англиски текст што ја направила во демо снимки. Некои од овие песни биле користени на саундтракот на шведскиот филм „Хот дог“ од 2002 година.
Во 2004 година, студирала музичка композиција во Готланд, а потоа се вратила во Малме со цел да земе активно учество во тамошната музичка сцена.
Таа развила уникатно личен, еклектичен музички стил, кој бил опишан како „непречена мешавина од џез, поп, народна песна и класична музика“, со вокален стил кој потсетува на Бјерк или Кејт Буш.
Соло албуми
Таа го издаде својот истоимен деби-албум „Еда Магнасон“ во јануари 2010 година со етикетата „Каприс рекордс“. Во продукција на Јонас Андре и Еда Магнасон, тој беше снимен во Ниброкајен, место за класична музика во Стокхолм, со пијано и вокал од Магнасон. Таа ја напиша целата музика и ги направи сите илустрации за брошурата на ЦД-то.
„Еда Магнасон“ беше еден од најдобрите албуми за 2010 година според Ингрид Штремдал, музички критичар во националниот шведски весник Свенска Дагбладет:"„Стилско и необично топење на џез, фолк, поп. Еда Магнасон се појавува како музичка личност со голем раст, интуитивна, интелигентна и поетска. Стихови, композиција, вокал, свирење на пијано, аранжман - сè е на високо уметничко ниво“."Магнасон го издаде својот втор албум „Добра“ во март 2011 година, со етикетата „Адријан рекордингс“. Во продукција на Кристофефер Лундквист и Еда Магнасон, снимен е во сопственото студио на Лундквист, студиото Aerosol Grey Machine со Магнасон на пијано и синтисајзер. Како и пишување, пеење и изведување на целата музика, Магнасон ја дизајнирала корицата и самата ги направила сите илустрации на ЦД-брошури. Втората трака, Блонди, излезе како сингл во мај 2011 година, заедно со надреалистичко музичко видео во режија на Јенс Јансон.
Во 2013 година, Магнасон потпиша договори и со Ворнер мјузик и со Сони/АТВ музичко издаваштво, а во ноември 2014 година го издадоа нејзиниот трет албум „Жена патува сама“, кој го продуцираше заедно со Јохан Линдстром.
Сите три албуми добија признанија од критичарите во Шведска.
Соработка
Помеѓу 2005 и 2010 година, Еда Магнасон соработуваше со пистелот на песни, уметник за говорни зборови и филмски глумец Емил Јенсен, честопати учествувајќи во неговите настапи и снимки.
Во февруари 2012 година, „Наксос рекордс“ го издаде „Стив Рајх: Електрична контрапункт“, компилациски албум од Матс Бергстром и пријателите, кој го слави влијанието на Стив Рајх врз современата музика. Магнасон ја извршува својата почит кон Стив Рајх, композиција наречена „Толку многу слоеви на бои стануваат длабоко пурпурно срце“.
Во мај 2012 година, „Адријан рекордингс“ го издадоа „Јона“од Магнасон, произведени од „Familjen“, заедно со три ремикси: ремикс на оригиналната верзија Простори на Магнасон, ремикс верзија на Простори од страна на Нива, и Нивовата ремикс верзијата од Јуст Конке. Ова беше инспирирано од детската игра кинески шепотења. Објавен е и комплет од четири музички спотови во режија на Нисе Акман.
Филмска кариера
Магнасон ја игра главната улога на Моника Цетерлунд, легендарната шведска џез- пејачка, во филмот „Валцер за Моника“, кој беше објавен во септември 2013 година. Ова беше прва глумечка улога на Магнасон, и таа го споредува искуството со настап како музичар. Филмот ја следи раната кариера на Цетерлунд, преселувајќи се од малиот град Шведска во џез-клубовите на Њујорк и Стокхолм, триејќи рамена со познати личности како Ела Фицџералд и Мајлс Дејвис. Во режија на Пер Флај, со филмско сценарио на Питер Биро, Сверир Гуднасон и Кјел Бергквист играа споредни улоги.
Филмот беше опишан во шведските медиуми како непосреден критички успех и успех во јавноста. Во 2013 година го видоа над 500 000 гледачи на филмови, што го прави најпопуларниот филм на годината во Шведска. Продаден е во 23 земји во светот и бројни авиокомпании. Беше номиниран за единаесет Гулдбаге награди, и освои четири.
Самата Магнасон го пее целиот репертоар на песните на Зетерлунд на филмската саундтрак. Албум за саундтрак, „Моника З - музика од филм“, во продукција и аранжман на Питер Нордал, беше издаден од „Универзална музика“. До декември 2013 година беа продадени над 20.000 плочи, со што се претвори во албум „Шведски злато“.
Магнасон беше потпишана од Агенцијата за таленти Парадигма, со седиште во Беверли Хилс, во февруари 2014 година.
Музички театар
Во 2013 година, Магнасон дебитираше на сцената на музичкиот театар, настапувајќи како солист со хорот и оркестарот од операта во Малме со „Чувството на одење“, танц и музичка продукција на Сканес Данстеатер во Опера и музички театар во Малме. Ова е визионерско дело на британскиот кореограф Бен Рајт, засновано врз албумот „Go“ од Јонси, исландскиот поп-уметник и главен пејач во Сигур Рос.
Награди и награди
Магнасон беше наградена со Наградата за култура Истад во 2003 година, и беше назначена за амбасадор на џез-фестивалот „Истад Шведска“ во 2013 година.
Во 2013 година, Магнасон доби Шпелманен, шведска награда за култура утврдена од вечерниот весник „Експресен“, претходно доделена на уметници како АББА (1982), Ана Софи фон Отер (1997) и Георг Ридел (2003).
Таа доби Гулдбаге награда во категоријата Најдобра глумица во главна улога од Шведскиот филмски институт за улогата во улогата на Моника Цетерлунд.
Во декември 2013 година беше објавено дека таа е избрана за една од десетте млади европски глумци за да ја добие Берлинскиот филмски фестивал во 2014 година.  Избрани од краток список на 24 номинирани земји-членки на Европа, ѕвездите беа претставени пред светските медиуми и влијателните експерти за филмска индустрија на Берлинскиот меѓународен филмски фестивал 2014 година.
Македонски Телеком
Македонски Телеком АД (скратливо АД Македонски телекомуникации) е најголемо трговско друштво за телекомуникации во Македонија, со седиште во Скопје. Друштвото, основано на 1 јануари 1997 година, претставува дел од Групацијата „Маѓар Телеком“ која е целосно консолидирана подружница на меѓународната групација „Дојче Телеком“ (Deutsche Telekom Group). „Македонски Телеком“ нуди широк опсег на телекомуникациски услуги и услуги од забавен карактер, како што се мобилни и фиксни телефонски услуги, опсег на услуги за интернет пристап вклучувајќи широкопојасен интернет (ADSL), IPTV производи и управува со националната телефонска мрежа. „Македонски Телеком“ е едно од најуспешните и најголемите трговски друштва во Македонија.
Формирање на Македонски телекомуникации
АД Македонски телекомуникации е компанија во државна сопственост, основана на 1 јануари 1997 година, и профункционира како компанија независна од Поштата. Претходникот на компанијата кој обезбедувал телекомуникациски, поштенски, банкарски и други услуги во Република Македонија под називот „ПТТ Македонија“ се поделил на два нови правни субјекти: АД „Македонски телекомуникации“ и АД „Македонски пошти“. Ова резултирало со одделување на поштенските операции од оние за телекомуникации и телеграфија, како и со одделување на релевантните средства и обврски. Во март 1998 година, компанијата се регистрирала како акционерско друштво во јавна сопственост со цел да се подготви за приватизацијата.
Приватизација
Приватизацијата се случи на 15 јануари 2001 година, кога Владата на Република Македонија и конзорциум предводен од унгарскиот давател на телекомуникациски услуги, Матав, потпишаа договор за аквизиција на акциите на Македонски телекомуникации при што Матав влезе во акционерската книга на Македонски телекомуникации како сопственик на 51 % од акциите со што стана доминантниот сопственик на компанијата. Од октомври 2008 година, македонската влада сè уште држи директен удел во акциите на компанијата. Од 1 јуни 2001 година, давателот на услуги за мобилна телефонија T- Mobile (поранешен Мобимак) почна да функционира како посебен правен субјект (ќерка компанија).
Ребрендирање
Од 1 мај 2008 година, АД „Македонски Телекомуникации“ и официјално се дел од групацијата „Дојче Телеком“, со ново име T-home Македонија. Од овој датум, компанијата работи како правен субјект под името „Македонски Телеком“, акционерско друштво за електронски комуникации – Скопје или под скратениот назив, Македонски Телеком АД – Скопје. Со имплементацијата на „Т“ брендот, што ги покривало двата посебни избришани бренда T-Home и T- Mobile, „Македонски Телеком“ го презел корпоративниот идентитет и дизајн на групацијата „Дојче Телеком“. Под брендот „Телеком“ пласираше на пазарот серија нови производи и услуги, помеѓу коите и атрактивните Double Play и Triple Play понуди.
Консолидација и избришење на „T-Mobile“ и „T-Home“
„Македонски Телеком“, „T-Home Македонија“ и „T-Mobile Македонија“ од 1 јули 2015 година официјално се споиле во едно трговско друштво. Одлуката била донесена на собранието на акционерите, одржано на 17 јуни, со прифаќање на Спогодбата за присоединување. Фирмите „T-Mobile Македонија“ и „T-Home Македонија“ од 1 јули 2015 година престанале да постојат како правни лица, а сите вработени, како и целокупниот имот и обврски биле преземени од „Македонски Телеком“. Од овој датум, мобилните и фиксните оператори работат како правен субјект под името „Македонски Телеком“, акционерско друштво за електронски комуникации – Скопје или под скратениот назив, Македонски Телеком АД – Скопје. На 3 септември 2015 година, „Македонски Телеком“ најавил дека трговско друштво ги избришало двата продуктни бренда „Т-Home“ и „T-Mobile“ и вовело еден бренд - „Телеком“ под чија капа трговското друштво продолжило да го нуди целото свое портфолио на услуги наменети за приватни и деловни корисници, кој продолжило да го применувало сите комуникациски услуги за дома и во движење: мобилните и фиксните интегрирани услуги, решенијата за деловни корисници, па дури и Cloud-решенијата.
Работење и услуги
„Македонски Телеком“ е оператор на мобилни и фиксни линии на македонскиот пазар, работи и како давател на интернет услуги и како давател на интегрирани телекомуникациски и телевизиски услуги. Со понуда на комуникациски услуги и забавна содржина се осигуруваат приходите во иднина, компанијата ја подобрува и конкурентноста во Македонија, како и порастот на мобилните и широкопојасните услуги на национално ниво. Компанијата нуди портфолио на услуги што се засноваат на Интернет-протокол, услуги за комуникација на податоци, продажба и изнајмување на опрема и услуги за системска интеграција.
Мобилна телефонија
Telekom.mk е првиот GSM мобилен оператор во Македонија. Компанијата е активна од септември 1996 година, под тогашниот назив МобиМак пред да биде купена од Дојче Телеком. Во 2006 година, „МобиМак“ станал дел од Т-Mobile а во 2015 година го променил називот во Telekom.mk, синхронизирајќи ја работата со останатите фирми ќерки на „Дојче Телеком“. Мрежата на „Телеком“ покрива речиси 100% од населението и преку речиси 100% од територијата на Македонија. Компанијата прва ги претставила GPRS. EDGE, 3G и 4G LTE мрежите на македонскиот пазар.
Фиксна телефонија
Компанијата обезбедува услуги на фиксна телефонија претежно преку VoIP и нуди различни тарифни планови. Во првиот квартал на 2017 година, со 214.000 корисници, „Македонски Телеком“ имал пазарно учество од 59,1% во областа на фиксната телефонија во Македонија.
IPTV
IPTV услугата на „Македонски Телеком“ започнала со работа на 1 ноември 2008 под брендот MaxTV како прва понуда за дигитална телевизија во Македонија. MaxTV нуди +150 тв канали и интерактивни услуги преку IPTV платформата. „MaxTV“ се употребува во близу 100.000 домаќинства.
Портали
Првиот портал, дизајниран од страна на МТнет (поранешниот давател на интернет услуги на Македонски Телеком), беше пуштен во употреба на 7 декември 1999 година. Во тоа време, тоа била комбинација на портфолиото на веб производи на МТнет и општ портал за Интернет содржина. Тоа бил првиот портал од таков вид, и нудеше скоро дневно ажурирани новости и информации на интернет корисниците во Македонија.
ИДИВИДИ (www.idividi.com.mk), бил пуштен во употреба во февруари 2004 година за воведување нови видови на содржини и додавање функционалности поврзани со издавање на содржини и интеракција со посетителите. Темите вклучуваат: вести од светот и од земјата, деловни информации, спорт, стил, забава, здравје, технологија. До 2008 година, ИДИВИДИ имал просечно 35 илјади посетители и имал највисок број од 60 илјади посетители во еден ден. ИДИВИДИ објавува 200 нови написи во ден. Порталот ги нуди и следните услуги: Речник за десет различни јазици; Лични огласи; Електронски честитки; услуги за Online chatting; Форум заедница; Преземање на софтвер од различни категории; Online образовни курсеви (едукација); Услуги за дневни информации; Вести од дневните весници и електронските медиуми (ИДИВИДИ медиуми); 24 часа камери во живо.
Под доменот на ИДИВИДИ постојат неколку други портали: Мултимедијален портал (Мултибокс); Портал за содржина генериран од корисниците (Мое Видео); Портал за заедницата за online игри (МаксАрена).
Со воведувањето на IPTV производите во ноември 2008 година, се воведе и MaxTV порталот (www.maxtv.mk).
Организација и менаџмент
На 1 мај 2017 година, за главен извршен директор на „Македонски Телеком“ бил назначен Андреас Елснер. Во јули 2018 година, за главен извршен директор бил назначен Никола Љушев.
Општествена одговорност
Македонскиот Телеком е основач на Фондацијата „Телеком за Македонија“ чиј претседател е Никола Љушев. Во 2019 година, оваа фондација воспоставила партнерство со УНИЦЕФ кое се однесува на две иницијатици за помош на децата и младинците со попреченост во развојот.
Награди и признанија
Во 2016 година, на Светскиот конгрес за информатичка технологија, одржан во Бразилија, „Македонски Телеком“ добил награда од Светската алијанса за информатичка технологија и услуги (WITSA) за проектот „Паметен град“ (Smart City), во категоријата „Решение за одржлив раст“.
Вобенбил
Вобенбил (Wobbenbüll; Vobbenbøl; севернофризиски: Wååbel) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Фејат Сејдич
Фејат Сејдиќ (Бојник, 20 јануари 1941 - Бојник, 22 август 2017) бил српски музичар, трубач со ромско потекло, често признат како најдобар трубач од Балканот. Потекнува од музичко семејство, а на труба почнал да свири уште од мали нозе, на 10-годишна возраст. Неговиот оркестар Фејат Сејдиќ беше најуспешниот оркестар на Драгачевскиот фестивал во Гуча, каде што го добил прекарот Мајстор на Гуча и Крал на трубата.
Иако чесо настапувал и соработувал низ светот свирејќи со многу светски ѕвезди и познати личности, како Џипси Кингс и Горан Бреговиќ, тој никогаш не научил да чита ноти.
Биографија
Фејат е роден во музичко семејство, во Бојник, на 20 јануари 1941 година. Неговиот татко Кадрија Сејдиќ (1955) и дедо Рустем Сејдиќ (роден 1892) биле исто така трубачи. Фејат имал двајца постари браќа. Неговиот дедо Рустем бил трубач на српската војска во Првата светска војна.
Таткото на Фејат Кадрија не го учел да свири на труба, бидејќи имал само една, а морал да си свири со неа за да го прехрани семејството. Фејат првпат се обидел да свири на труба кога имал само 3 години. Го слушал татко му и учел на слух, и вежбал додека татко му не дојде дома. Иако бил уште дете, како возрасен можел да свири до десетгодишна возраст, а кога татко му го забележал тоа, го внесол во својот бенд. Кога наполнил 14 години, татко му починал, а Фејат основал свој бенд. Професионално почнал да свири труба во 1960 година. Починал по долго боледување, на 22 август 2017 година. Погребан е на селските гробишта во родниот Драговац, во Бојник. Бил оженет со Стан Сејдиќ (1949–2007), со кој имал три деца.
Музичка кариера
За прв пат свирел на фестивалот Драгачево во Гуча во 1969 година. Во текот на кариерата 22 пати настапувал во парламентот, но само еднаш не добил ниту награда, па од таму го добил прекарот Лорд Гуца за сите времиња и Крал на трубата.
Настапувал со групата Џипси Кингс на нивната европска турнеја, а со Горан Бреговиќ снимил музика за филмот Дом за бесење, 1989 година. Фејат имал соработка и со српскиот режисер Живојин Павловиќ за филмот Здивот на телото. Снимал музика заедно со Влатко Стефановски. Соработувал со голем број познати музичари како Светлана Ражнатовиќ, Снежана Бабиќ Снеки, Предраг Живковиќ Тозовац и многу други.
Неговата дискографија се состои од околу 60 синглови, lp изданија и ЦД-а. Во 1988 година ја снимил песната Балада, адаптација на класичната духовна музика. Таа песна била една од песните изведени на неговиот погреб.
Откако престанал да свири, доживеал мозочен удар во 2001 година, кој делумно му ја парализирал десната рака, па повеќе не можел да свири на труба. Неговиот син Зоран кратко време бил трубач, а оркестарот бил распуштен во 2002 година поради лошо управување. Неколку години подоцна, внукот на Фејат и синот на Зоран Небојша Сејдиќ (1981) го презеде и повторно го формираше оркестарот, нарекувајќи го „Фејат Сејдиќ“.
Награди
Меѓу неговите награди на Драгачевскиот конгрес во Гуча, тој добил шест награди, „Најдобар оркестар“ (1976, 1983, 1985, 1987, 1991 и 1994 година), една награда „Најдобра труба“ (1981 година) и една награда „Стара труба“ (1982) Седмата највисока награда „Најдобар оркестар“ му била доделена на неговиот оркестар во 2004 година, која потоа ја презел неговиот внук Небојша. Добитник е на многу други награди, домашни и странски. Во 1987 година, Претседателството на СФРЈ му додели Орден на трудот со сребрен венец. Добитник е и на „Посебно признание за уметнички придонес во националната култура на Србија“, а во 2013 г. добил „национална пензија“.
Филмови
Тој, исто така, се појави во филмот како шеф на трубачите во седум епизоди од серијата Семејно богатство (1998 - 2001 година), една епизода од серијата Среќни луѓе (1996) и во филмот Тажно адио (2000).
Либенштајн
Либенштајн (Liebenstein) — село и поранешна општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од општината Гератал.
Местоположба
Либенштајн се наоѓа во долината на Вилде Гера помеѓу Плауе и Грефенрода. Во Либенштајн се влева Гисел во Вилде Гера.
Соседни места
Либенштајн се граничи со следниве места, почнувајќи од север: Госел – Плауе – Ангелрода – Гешвенда – Грефенрода – Франкенхајн – Кравинкел.
Ваду Моцилор
Ваду Моцилор (Vadu Moţilor, Goldenau) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 1.558 жители.
Република Пиза
Подем
За време на средниот век, градот бил многу важен трговски и поморски центар и контролирал значителен дел од средоземната трговска мрежа преку својата флота и морнарица. Пиза своето влијание го проширила своето влијание до Реџо Калабрија во јужниот дел на Италија во 1005 година. Пиза била во постојан конфликт со Сарацените, чија цел била воспоставување постојана контрола на Медитеранот. Во сојуз со Република Џенова, Сардинија била освоена во 1016 година. Оваа победа на Пиза и овозможило превласт во Тиренско Море. Кога Пизанците потоа ја протерале Џенова од Сардинија, започнал нов конфликт и соперништво меѓу двете поморски републики. Помеѓу 1030 и 1035 година Пиза продолжила успешно да го поразува својот соперник во неколку градови во Емиратство Сицилија. Во 1051-1052 била освоена Корзика, предизвикувајќи големо незадоволство од Џенова. Во 1063 година, Пиза сакала преку воен поход заедно со норманските сили да учествува во освојувањето на Сицилија, но Норманите ги одбиле па нападот против Палермо не успеал.
Во 1060 година Пиза ја направила својата прва битка против Џенова и победата на Пиза помогнала таа да ја консолидира својата позиција во Средоземното Море. Папата Григориј VII ја признал републиката во 1077 година. Во 1088 година Пиза учествувала во Махдиската кампања кога градот Махдија бил освоен. Во 1092 година помогнала на Алфонсо VI во неговите војни против муслиманите во Валенсија. Во 1092 година папа Урбан II ја дал на Пиза Корзика и Сардинија, а во исто време епархијата на Пиза била покачена во ранг на митрополитска архиепископија.
Крстонисни војни
Нејзината флота составена од 120 бродови учествувала во Првата крстоносна војна и нејзините војници учествувале и во заземањето на Ерусалим во 1099 година. Крстоносците на Пиза биле предводени од нивниот архиепископ, Дагоберт, идниниот латински патријарх на Ерусалим.
Пиза и другите републики ја искористиле предноста на крстоносната војна да воспостават трговски места и колонии во источните крајбрежни региони на Сирија, Либан и Палестина. Пиза исто така основала свои колонии во Антиохија, Акра, Јафа, Триполи, Тир и Латакија. Пиза имала и свој територијален имот во Ерусалим и во Кесарија, Александрија и Цариград, каде византискиот цар Алексиј I Комнин им доделил посебни трговски права. Во сите овие градови Пиза имала даночни привилегии. Во 12 век населбата каде живееле во Цариград се зголемила на 1.000 лица. За неколку години на овој век Пиза била најголемиот трговски и воен сојузник на Византија, надминувајќи ја Република Венеција.
Курзив
Курзив, италичен вид или италик (italic type) – во типографијата е вид на десно закосени букви кои изгледаат скоро како да се пишувани на рака, кој служи за истакнување на поедини зборови, наводи или други стилски цели.
Историја
Курзивот како писмо настанал во почетокот на 16 век во Италија, букворежачот Франческо Грифо да Болонга го изработил курзивниот фонт „антиква“ за Алдо Манзури кој во 1501 година со тој фонт го печател Вергилиј.
Употреба
Насловите во книгите обично се пишуваат со поголем фонт, или со големи букви (или и двете), или кога книгата има некои делови, наслови, поглавја и поднаслови, често на помош доаѓа курзивот. Покрај наведените случаи, понекогаш со курзив се пишуваат и наводи (цитати), а понекогаш и предговорите на книгите. Доколку во текстот од која било причина треба да се наведат зборови од странски јазици, тие најчесто се пишуваат во заграда и со курзив.
ФК Грасхопер
Грасхопер Цирих е швајцарски фудбалски клуб од градот Цирих.
Клубот е основан од англискиот студент Том Е. Грифин на 1 септември 1886 и претставува најстар фудбалски клуб во Швајцарија. Со 27 наслови државен шампион и 19 освоени купови, Грасхопер е најуспешен швајцарски клуб. Покрај тоа, двапати го освојувал и Интертото купот.
Бои и амблеми
Официјалните бои на клубот се бела и сина.
Титули
1897-98, 1889-00, 1900-01, 1904-05, 1920-21, 1926-27, 1927-28, 1930-31, 1936-37, 1938-39, 1941–42, 1942–43, 1944–45, 1951–52, 1955–56, 1970–71, 1977–78, 1981–82, 1982–83, 1983–84, 1989–90, 1990–91, 1994–95, 1995–96, 1997–98, 2000–01, 2002–03. 1925–26, 1926–27, 1931–32, 1933–34, 1936–37, 1937–38, 1939–40, 1940–41, 1941–42, 1942–43, 1945–46, 1951–52, 1955–56, 1982–83, 1987–88, 1988–89, 1989–90, 1993–94, 2012–13. 1927-1928, 1930-1931, 1932-1933, 1948-1949, 1952-1953, 1957-1958, 1962-1963, 1977-1978, 1992-1993, 1994-1995, 1998-1999, 2001-2002, 2003-2004. 1973, 1975. 1989. 2006, 2008.
Маркос Алонсо Мендоса
Технички одлики
Лев бек со одлична телесна градба и физички предизпозиции. Тој може да игра како лев бек во одбрана со четири играчи или како лево бек/крило во среден ред со пет играчи. На почеток на 2014 година бил поствен да игра како централен одбранбен играч во формација со три одбранбени играчи.
Животопис
Тој е син на поранешниот фудбалер Маркос Алонсо Пења и внук на Маркитос.
Мајур (Шабац)
Мајур е село во Србија.Тоа е сместено во општината Шабац, во областа Мачва. Во селото има српско етничко мнозинство, според пописот од 2002 во селото има 6.854 жители.
Вержежа
Вержежа — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Поличани и во општината Ќенд’р.
Џамија (Бистренци)
Џамија (Бистренци) — главна и единствена џамија во селото Бистренци, во Општина Демир Капија, Македонија.
Местоположба
Џамијата се наоѓа во некогашното Вардарско Маало, во близина на сретселото. Во нејзина близина во минатото се наоѓала кула.
Степски поштар
Степски поштар (Colias erate) е пеперуга од семејството на пеперуги Белци. Пеперугата ја има и во Македонија.
Распространетост
Пеперугата ја има во југоисточна Европа, Мала Азија па сè до Јапонија. Јужно се протега до Сомалија и Етиопија. Овој вид бил за првпат опишан од Евегнус Јохан Хрстоф Еспер во 1805 година.
Опис
Пеперугата има распон на крилја од 23 до 26 мм. Возрасните единки летаат од мај до септември, во две генерации. Ларвите се хранат со растенијата:Medicago sativa, Medicago, Trifolium, Onobrychis и Melilotus.
Пеперугата е изразито жолта, со темни дамки на крилјата, во близина на надворешниот раб. Има прусуство на темни вени на крилјата. Женките немаат толку изразени дамки.
Урат оксидаза
Урат-оксидаза или уриказа — ензим кој не е присутен кај луѓето. Овој ензим ја катализира оксидацијата на уричната киселина до 5-хидроксиизоурат: