cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Обршанска парохија
Обршанска парохија — македонска православна парохија, дел од Прилепското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата е со седиште во црквата „Св. Никола“ во Обршани и ги опфаќа селата Обршани, Пашино Рувци и Бела Црква. Парохиски свештеник е Ереј Дејан Соколески.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Фабио Јакобсен
Во август 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2019.
Неколку метри пред целта на првата етапа на Трката околу Полска 2020 доживеал тежок пад откако Дилан Груневеген скршнал од својата линија на движење, присилувајќи го Јакобсен во заштитните огради. Докторот на трката првично изјавил дека Јакобсен доживеал неколку тешки повреди, вклучувајќи сериозна повреда на мозокот и оштетувања на горните дишни патишта, скршена вилица и големо губење на крв и бил во животно-загрозувачка состојба. На 7 август 2020 година, организаторите на трката објавиле дека Јакобсен е надвор од вештачката кома и дека е во „добра состојба“.
Пусто Лозје (Долна Бањица)
Пусто Лозје — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Долна Бањица. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа на околу 500 м југозападно од селото, веднаш над стариот пат за Кичево, во приватна нива, каде во 1963 година, при изведувањето на земјоделските работи биле откриени гробови од камени плочи со насоченост исток-запад.
Ламбринос Вранас
Ламбринос Вранас (Λαμπρινός Βρανάς) е андартски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Вранас е роден во Каликратис на островот Крит. На 13 јули 1903 година ја минал грчко-турската граница и влегол во Македонија со чета која била екипирана од страна на Георгиос Цондос. Во оваа чета покрај Вранас влегле: Георгиос Перос, Евтимиос Каудис, Георгиос Диконимос, Георгиос Сејменис, Горгиос Зауридис, Георгиос Стратинакис, Енатратиос Бонатос, Маноусос Катунатос и Николаос Лукакис.
Оваа чета со помошта на грчкиот костурски митрополит Германос Каравангелис почнала да дејствува во Костурско и Леринско. По избувнувањето на Илинденското востание оваа андартска чета имала судир кај Клисура со чета на Македонската револуционерна организација, а подоцна учествувала во палењето на Косинец. Потоа сите Критјани со исклучок на загинатиот Георгиос Сејменис се повлекле од Македонија, но следната 1904 година повторно се вратиле.
Космос-1698
Космос-1698 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Лига за демократија
Лигата за демократија — поранешна македонска политичка партија.
Ламбринос Вранас
Животопис
Ламбринос Вранас учствува во борбата кај Статица во која на 13 октомври 1904 година бил убиен Павлос Мелас. На 17 мај 1905 година на патот за Мариово четата на Вранас била сочекана од турски аскер. Андартите сакале да се предадат но дошло до борба во која Вранас и речиси сета негова чета биле убиени, со исклучок на Антонис Цитурас кој ранет успеал да се засолни.
Лига за демократија
Историја и учество на избори
Основачкото собрание на партијата се одржало на 8 јануари 1990 година. Пратијата претставувала една од првите политички партии во Република Македонија. Лигата за демократија за првпат учествувала на првите парламентарните избори во Македонија, за време на постоењето на Југославија во 1990 година, каде што освоила 13.097 гласови во првиот круг (1,2% од вкупниот број на гласови), односно 2.707 гласови (0,3% проценти од вкупниот број на гласови) во вториот круг. Партијата не учествувала на наредните парламентарни избори. На парламентарните избори во 1998 година, партијата учествувала на изборите во некои подрачја во коалиција составена од ВМРО-ДПМНЕ и Демократска алтернатива на мнозинската листа каде што освоила 3.615 гласови (0,3% од вкупниот број на гласови) во првиот, односно 4.695 гласови (0,6%) во вториот круг.
Космос-1698
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 октомври 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1698 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Лига за демократија
Историја и учество на избори
На парламентарните избори во 2002 година партијата ја предводела коалицијата составена од Демократски сојуз на Србите во Македонија, Партија на Власите од Македонија, Демократска Муслиманска партија, Партија за демократско движење на Египќаните во Македонија и Странка на демократска акција на Македонија.
Космос-1698
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9727 км, а најмалото на 627.
Лига за демократија
Историја и учество на избори
Парламентарните избори во 2006 година биле последниот изборен циклус на кој учествувала Лигата за демократија. На овие избори партијата освоила 2.663 гласови, односно 0,2% од вкупниот број на гласови.
Партијата во своето учество на парламентарните избори не успеала да освои пратеничко место.
Снофру
Должина на владеењето
Кралскиот список од Торино прикажува 24 годишно владеење на Снофру, и денес се смета дека е малку, и дека Снофру владеел со Египет најмалку 27 години.
Според Каменот од Палермо, Снофру владеел најмалку 28 години. Бидејќи постојат многу периоди во владеењето на Снофру, овој фараон, најверојатно, владеел повеќе од 30 години за да успее да изгради три пирамиди во своето долго владеење, но не 48 години.
Семејство
Снофру бил првиот крал на четвртата династија на древниот Египет, кој според Манетон владеел 24 години (2613-2589 п.н.е.). Извор од Средното Кралство, го поддржува фактот дека фараонот Хуни бил претходник на Снофру. Во него се вели дека „неговото величество кралот на Горниот и Долнио Египет, Хуни, дошол до местото за лежење (т.е. умрел), а неговото величество кралот на Горниот и Долниот Египет, Снофру, бил прогласен за корисен владетел во целата оваа земја. . .“ Од овој текст дознаваме дека подоцнежните генерации го сметале за „корисен“ владетел. Оваа идеја може да произлезе од етимологијата на името на кралот. Не е сигурно дали Хуни бил таткото на Снофру; сепак, Каменот од Каиро означува дека неговата мајка можеби била жена по име Мересанкх.
Хетеферес I била главната жена на Снофру и мајката на Хуфу, градителот на Големата пирамида на платото Гиза.
Градежни проекти
Најпознатите споменици од владеењето на Снофру се трите пирамиди за кои се смета дека ги изградил тој во Дахшур: Свиткана пирамида, Црвена пирамида и Медум (пирамидата во Медум). За време на владеењето на Снофру, имало голема еволуција во монументалните пирамидални структури, што ќе доведе до Големата пирамида на Хуфу, која се смета за врв на величественоста и раскошот на Старото Кралство, и за еден од седумте светски чуда на антички свет.
Првата од големите градби на Снофру е пирамидата во Медум. Постои одредена дебата меѓу научниците за тоа дали Снофру е градителот на оваа пирамида, а многумина го сметаат фараонот Хуни за нејзин градител. Сепак, пирамидата е извонреден пример за напредокот на технологијата и за идеологијата околу погребното место на владетелот. Свитканата пирамида, исто така позната како ромбоидна или преплавена пирамида, потврдува уште поголем пораст на архитектонските иновации. Како што сугерира името, аголот на наклонот се менува од 55° до околу 43° во горните нивоа на пирамидата. Многу е веројатно дека пирамидата првично не била дизајнирана да биде изградена на овој начин, но била изменета за време на градењето поради нестабилните слоеви на почвата. Како средство за стабилизирање на структурата, горните слоеви биле поставени хоризонтално, со што се напуштил концептот на слојната пирамида. Исто така, постојат два влеза, еден од север и еден од запад. Подземните комори се многу поголеми и се разликуваат од ѕидовите и таваните на коридорите со покомплексни дијагонални портикулисни системи. Со зголемувањето на иновациите во градежните проекти на Снофру, се очекува неговата последна пирамида, Црвена пирамида, да покаже најголема сложеност и промена во архитектурата. На прв поглед, се чини дека изградбата на Црвената пирамида навидум е поедноставна од претходната. Египтологот Џ.П. Лепре е убеден дека постојат тајни комори кои чекаат да бидат откриени во рамките на камената градба. Бидејќи останките на кралот Снофру сè уште не се пронајдени, можно е неговиот саркофаг и мумијата да лежат скриени во неговата мистериозна последната пирамида. Дали оваа претпоставка е вистинита или не, е оставена на современите археолози за да се утврди.
За да можел Снофру да преземе такви масовни градежни проекти, тој морал да обезбеди работна рака и материјали. Освојувањата на Снофруво Либија и Нубија служеле за две цели: првата цел била да се добие работна сила, а втората цел била да се добие пристап до суровините и специјалните производи што биле достапни во овие земји. Ова се споменува во Каменот од Палермо. Според овој натпис, Снофру можел да зароби голем број луѓе од други нации, да ги направи затвореници и потоа да ги присили да бидат работна сила. За време на неговите освојувања во Нубија и Либија, тој, исто така, го заробил добитокот заради одржување на неговата масовна работна сила. Ваквите упади мора да биле неверојатно катастрофални за населението на тие држави, и се претпоставува дека походите во Нубија можеле да придонесат за ширење на културата на А-групата во тој регион.
Воените напори на Снофру во древна Либија довеле до заробување на 11.000 затвореници и 13.100 глави на добиток. Освен обемниот увоз на кедар (најверојатно од Либан), постојат докази за активност во рудниците за тиркиз на Синајскиот Полуостров. Исто така, имало големи проекти во каменоломите за да се обезбеди каменот што му бил потребен за неговите пирамиди.
Бродот од кедрово дрво на Снофру „Пофалба на двете земји“ е првиот познат пример на брод кој имал име.
Стеван Ацевски - Стевче
Стеван Ацевски - Стевче — македонски филмски работник.
Од 1965 година работи за продукцијата на „Вардар филм“. Во осумдесеттите години работи за продукцијата на „Авала филм“ - Белград, како продакшн-менаџер во копродукциите со италијански и американски партнери. Истовремено соработува и со играната (драмска) програма на Телевизија Скопје („Табакерата“ - директор на филм).
По осамостојувањето на Македонија до денес, Ацевски повторно работи во „Вардар филм“, при што во еден период, 1998/99, е в.д. директор, а моментално е во пензија.
Петре Арсовски
Петар Арсовски (р. во Мокрени, ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Животопис
Петар Арсовски дипломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје. Бил првата генерација димломирани глумци заедно со Ѓорѓи Колозов, Мајда Тушар, Гоце Влахов, Снежана Киселичка, Кирил Псалтиров и Соња Каранџуловска.
Првата улога Петре Арсовски ја остварува во 1968 година во претставата „Венецијански близнаци“ во улога Првиот полицаец, чија премиера била одржана на 12 декември 1968 година. Во текот на својата театарска кариера, учествувал во глумење на 52 ликови на сцената на МНТ, како и 15 ликови на други сцени од други театри.
За првпат на филм се појавил во играниот филм „Македонскиот дел од пеколот“ во 1971 година. Во 1974 година се вработил во Македонскиот народен театар каде се пензионирал во 2009 година. И покрај пензионирањето, Арсовски продолжил со играњето во претстави и филмови.
Во 2018 година по повод 50 години од својата глумечка кариера, Арсовски направил изложба во фоајето на Македонскиот народен театар. Добитник е на повеќе награди и признанија.
Петре Арсовски е еден од предавниците, кодоши на Ристо Шишков
Живее и работи во Скопје.
Космос-1699
Космос-1699 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 301 км, а најмалото на 160.
Барутница (Кочани)
Барутница  — археолошко наоѓалиште во градот Кочани.
Претставува населба од римско време.
Светско првенство во фудбал 2010 - група Ф
Натпреварите во Ф групата на Светското првенство во фудбал ќе се одржат од 14 јуни до 24 јуни. Учсници во оваа група се актуелниот светски шампион Италија, Парагвај, Нов Зеланд и Словачка.
На последната Ранг список на ФИФА, Италија се наоѓа на 4 место, Парагвај на 29 место, Нов Зеланд на 80 место и Словачка на 31 место.
Гај Симондс
Гај Гранвил Симондс (23 април 1903 - 15 мај 1974) — висок офицер на канадската армија кој служел за време на Втората светска војна. Потврден од многу воени историчари и високи команданти, меѓу нив и Сер Макс Хестингс и фелдмаршалот Сер Бернард Монтгомери, како еден од најдобрите канадски генерали во војната, Сајмондс, откако ги служел првите неколку години од војната главно како штабен офицер, командувал со 1-вата канадска пешадиска дивизија со големи успеси во Сицилија и Италија од јули 1943 до јануари 1944 година, а подоцна и II канадски корпус за време на битката кај Нормандија од јуни-август 1944 година и во текот на последователната кампања во Западна Европа од 1944 година, кон крајот на која тој привремено командувал со Првата канадска армија за време на битката кај Шелд, сè до победата на Денот на Европа во мај 1945 година. Историчарот Џ. Л. Гранатштајн го наведува следново за Симондс: „Ниту еден канадски командант не се издигнал повисоко и побрзо во Втората светска војна и ниту еден немал толку успешно сработени акции. Сајмондс го должел својот успех целосно на неговите сопствени способности и напори - и оние на луѓето кои служеле под него.“
По завршувањето на војната, тој заминал на Кралскиот колеџ за одбрана во Лондон, првично како студент, а подоцна како инструктор, пред да се врати во Канада за да командува со колеџот за национална одбрана, Канада. Во 1951 година, на само 48-годишна возраст, тој бил назначен за началник на Генералштабот, началник на канадската армија, функција што ја вршел четири години, вклучително и за време на Корејската војна, пред да се пензионира во 1955 година.
Рани години и семејство
Гај е роден во Иксворт, во близина на Бури Св. Едмундс, Сафолк, Англија на 24 април 1903 година.
Сајмондс потекнувал од воено семејство: неговиот прадедо бил во армијата на Чесната Источноиндиска компанија, неговиот дедо бил генерал-мајор во Британската индиска армија, а неговиот татко офицер во Кралскиот артилериски полк на британската армија. Семејството Симондс било во роднинска врска со Ајвор Макс и Лорд Милнер. Од неговата мајчинска страна, неговиот дедо Вилијам Истон бил богат одгледувач на коњи од Вирџинија, кој се преселил во Англија, изнајмувајќи ја опатија Иксворт. Елеонор „Нели“ Истон, неговата мајка, била една од петте ќерки, од кои четири се омажиле за армиски офицери.
Неговиот татко Сесил, мајор, поднел оставка од британската армија во есента 1911 година (кога Гај имал 8 години) и го преселил своето семејство во Британска Колумбија, работејќи како геодет за железници. Повторно приклучувајќи се на армијата на почетокот на Првата светска војна, Сесил бил ранет во 1918 година, а демобилизиран во 1919 година со чин полковник. Семејството ја поминало војната во изнајмена куќа во Викторија. Мајката на Гај продавала семејни работи за да врзе крај со крај. Гај морал да го напушти училиштето две години на четиринаесет години за да помогне во издржувањето на семејството.
Симондс имал три браќа и сестри, Сисели, Питер и Ерик. Ерик станал тест пилот, но загинал во воздушна несреќа кај Феликсстоу во јули 1937 година. Сисели за време на војната работела како секретарка во Адмиралитетот. Таа и нејзината ќерка биле убиени од напад со В-1 (летечка бомба) во јуни 1944 година, за време на Втората светска војна.
Образование и рана воена кариера
Сајмондс посетувал колеџ во Викторија, а потоа колеџот Ешбери во Отава, почнувајќи од 1919 година. Трпезаријата на колеџот го носи неговото име.
Тој се приклучил на канадската армија и бил назначен во 1926 година како втор поручник во Кралската Канадска коњска артилерија, служејќи прво со Б батерија во Кингстон, а потоа со Ц батерија во Винипег. Во септември 1932 година (само неколку недели по неговата венчавка) со чин капетан, тој присуствувал на штабен курс во Англија. Во Англија го придружувала сопругата, а таму се родило и неговото прво дете. Се вратил во Кингстон во 1934 година. Генерал-мајорот Лорд Горт бил командант во тоа време, иако тој набрзо бил заменет од генерал-мајор Сер Роналд Адам, додека инструкторите вклучувале потполковници како потполковникот Вилијам Слим. Тој работел исклучително напорно и уживал во времето таму, а неговите претпоставени го сметале за извонреден студент.
Унапреден во мајор, тој се вратил на Кралскиот воен колеџ на Канада како вонреден професор по артилерија, а подоцна и како инструктор по тактика. Командант на колеџот во тоа време бил бригадникот Хари Крерар, кој ќе одигра значајна улога во идната воена кариера на Сајмондс.
Обединетото Кралство 1939-1943
Во 1939 година тој станал ГСО II (армиски персонал) на 1-та канадска пешадиска дивизија, тогаш командувана од генерал-мајор Ендрју Мекнатон и бил испратен во Обединетото Кралство во декември, три месеци по избувнувањето на Втората светска војна. На 20 јули 1940 година, откако бил унапреден во потполковник, тој продолжил да биде командант на 1. теренски полк на Кралската канадска артилерија.
Во ноември 1940 година бил назначен за командант на канадскиот курс за помлад армиски персонал (интензивна 14-неделна програма која компресира една година од курсот Камберли), наменета да го пополни недостигот од обучени офицери. Потоа станал ГСО I со 2-та канадска пешадиска дивизија под водство на Виктор Одлум, ветеран од Втората Бурска војна и од Првата светска војна во неговите шеесетти години, кој навистина бил премногу стар за да командува во овој понов конфликт. И покрај ова, Одлум почнал да му се восхитува на помладиот човек, информирајќи го Мекнатон за „прекрасната работа“ на Сајмондс и дека тој никогаш немал офицер во неговиот персонал кој ги извршувал сите задачи толку добро.
Во јули и август 1942 година, Сајмондс бил вклучен во планирањето на неуспешен напад инспириран од Черчил на Норвешка, со кодно име „Јупитер“, со што го избегнал дебаклот во нападот на Диепе.
Во јануари 1943 година, Сајмондс станал началник на штабот на Првата канадска армија, повторно служејќи под Мекнатон, при што бригадникот Хауард Греам ја презел командата на Првата бригада. Армијата имала слаби резултати на вежбата Спартан (март 1943). Сајмондс предложил Мекнатон да ги одвои своите „политички“ функции (ЦМХК) од „борбениот“ штаб (Прва канадска армија). Мекнатон се налутил и за 48 часа Сајмондс бил приврзан за британската осма армија, под Монтгомери, која се борела во Тунис.
Сицилија 1943
На 20 април 1943 година (три дена пред неговиот четириесетти роденден) Симондс бил унапреден во генерал-мајор и назначен за генерален офицер командант (ГОК) на Втората канадска пешадиска дивизија, тој напредувал од мајор во генерал-мајор во три и пол години – побрзо од кој било друг офицер во канадската армија. Еден висок офицер го опишал Симондс на полковникот Џејмс Ралстон, министерот за одбрана, како „најистакнат офицер, но не и лидер од типот што ќе ја обезбеди посветеноста на неговите следбеници“, иако тој „има несомнени способности и ќе се бори против своите дивизии и ќе направи малку грешки.“ Новата дивизија на Симондс претрпела екстремно тешки загуби претходната година во Дипе под нејзиниот претходен командант, генерал-мајор Џон Хамилтон Робертс, и сè уште се опоравувала од загубите.
Меѓутоа, само девет дена подоцна, тој ненадејно бил префрлен во 1-та канадска пешадиска дивизија како нејзина ГОЦ, заменувајќи го генерал-мајор Салмон, кој бил убиен во авионска несреќа претходно истиот ден над Девоншир додека ја планирал операцијата Хаски, кодно име за сојузничката инвазија на Сицилија. Британскиот контраадмирал Филип Мек, потполковникот Чак Финлеј и уште неколку членови на персоналот на Салмон биле меѓу жртвите.
Тој ја водеше 1-та канадска дивизија преку инвазијата на Сицилија, која започнала на 10 јули 1943 година. Дивизијата била ставена под команда на британскиот ХХХ корпус, служејќи заедно со ветеранската 51-ва (Хајленд) пешадиска дивизија, командувана од генерал-полковник Оливер Лиз. ХХХ корпус бил дел од британската осма армија, под команда на генералот Сер Бернард Монтгомери. На возраст од само 40 години, тој бил најмладиот канадски офицер кој во тоа време водел дивизија во акција. Тој се нашол во битка за прв пат на 16 јули 1943 година по речиси 17 години служба во канадската армија.
Секогаш поддржувач на Симондс, Монтгомери бил импресиониран од начинот на кој младиот човек командувал со 1-та дивизија во текот на краткиот, но горчлив поход на Сицилија, означувајќи го како човек предодреден за повисока команда. Канадскиот историчар Дезмонд Мортон напишал дека Симондс му се докажал на Монтгомери на Сицилија како „...способен теренски командант. Ниту еден друг Канаѓанец никогаш не би ги исполнил стандардите на Монти“. Во Агира и Регалбуто, Симондс победил во „скапите, тешки битки“ над Вермахтот кој го користел планинскиот терен на Сицилија во своја полза.
Италија 1943-1944
Кампањата во Сицилија била завршена до средината на август и, по краток одмор, на 3 септември 1943 година Симондс и првата канадска дивизија, кои сега служеле заедно со британската 5-та пешадиска дивизија како дел од британскиот XIII корпус, командуван од генерал-полковник Мајлс Демпси (за кого Симондс имал високо мислење), се истовариле на копното на Италија во операцијата Бејтаун, дел од сојузничката инвазија на Италија.
Заболувајќи се на 22 септември, тој бил сменет како командант на 1-та канадска дивизија од бригадникот Кристофер Вокс, поранешен командант на Втората канадска пешадиска бригада. Потоа, тој го заменил генерал-мајор Чарлс Стајн како ГОЦ на неодамна пристигнатата 5-та канадска (оклопна) дивизија кога пристигнала на Италијанскиот фронт во ноември 1943 година.
Единствената битка на Сајмондс во командата на 5-та дивизија била таканаречената „Ариели шоу“, офанзива започната на 17 јануари 1944 година против силните точки на германската 1-ва падобранска дивизија југоисточно од реката Ариели во централна Италија. Откако била поразена од 1-та канадска дивизија во битката кај Ортона во декември 1943 година, првата падобранска дивизија се повлекла назад кон реката Ричио северно од Ортона. Канаѓаните отвориле тежок артилериски оган прво на левото крило на 1-та падобранска дивизија за да му овозможат на полкот од Перт да напредува, а потоа на десното крило за да им овозможат на Кејп Бретон Хајлендерс да напредуваат. Бидејќи 1-та падобранска дивизија била добро утврдена, тешкиот канадски артилериски оган ги немал посакуваните резултати и нападите на полкот Перт и Кејп Бретон Хајлендерс достигнале околу 200 јарди од нивните цели пред да бидат запрени.
Сајмондс бил бесен кога дознал дека, за да се заштеди за превоз, неговата нова дивизија ќе мора да користи стара опрема од ветеранската 7-ма британска оклопна дивизија (позната во западната пустина како Пустинските стаорци). Крерар ја одбил идејата да користи 3.350 сосема нови возила од штабот на I корпус за опремување на 5-та канадска оклопна дивизија. Дивизијата немало да биде целосно опремена до крајот на јануари 1944 година.
Западна Европа 1944-1945
Во јануари 1944 година тој бил повикан во Обединетото Кралство и откако бил унапреден во генерал-полковник на 6 јануари, бил назначен за генерален офицер за командување на II канадски корпус, кој продолжил да учествува во битката за Нормандија и последователниот напредок низ Франција. На возраст од само четириесет години, Сајмондс бил наводно најмладиот командант на корпус во Британската империја. Сајмондс направил бројни кадровски промени: Главниот инженер, главниот медицински офицер и командантот на Кралската артилерија биле отпуштени, а Ф. Ф. Вортингтон бил сменет како командант на 4-та канадска (оклопна) дивизија. Талентираните офицери како Џорџ Кичинг, Брус Метјус и Џефри Волш биле донесени од Сајмондс од Италија во II корпус. Во неговите упатства до неговите офицери во февруари 1944 година, Симондс забележал дека Вермахтот секогаш ги водел своите одбранбени битки на ист начин; имено, тенка серија на пунктови, зад кои имало низа силно држени ископани позиции и ровови кои можеле да дејствуваат со митралез и минофрлачки оган. Симондс понатаму истакнал дека Вермахтот секогаш ќе изведува агресивни контра-напади пред напад на сојузниците, наведувајќи:"...успехот на офанзивната битка зависи од поразот на германските контра-напади, со доволен број на наши резерви да започнеме нова фаза на напад, штом непријателската сила ќе се потроши. Поразот на овие контра-напади мора да биде дел од оригиналниот план за напад кој мора да вклучува аранжмани за артилериска поддршка и напредни потези на оружје за поддршка на пешадијата, вклучително и тенкови." Бидејќи Сајмондс бил обучен како „топчија“, како артилериците биле познати во канадската армија, артилеријата одиграла значајна улога во неговото планирање за офанзиви со дивизиите кои напаѓале по тесни точки бидејќи дивизиската артилерија била способна да поддржува само една бригада во исто време. Сајмондс, според негово признание, бил лош и не можел да ги толерира оние што ги сметал за будали. Сајмондс секогаш зборувал со силен англиски акцент и неговата личност никогаш не инспирирала наклонетост кај луѓето под негова команда кои го сметале за „ладен Англичанец“. Еден канадски бригадир напишал дека Сајмондс „не бил човек што може да се сака. Меѓутоа, во моето срце знаев дека повеќе би сакал да служам под него отколку под љубезен, но помалку возбудлив командант; првиот има многу поголема веројатност да победи во битките. Сајмондс имал долгогодишна караница со својот колега британски имигрант Чарлс Фулкс, враќајќи се на нивните денови како студенти на Колеџот Стаф, каде што Сајмондс добил поголемо признание од Фулкс. И Фулкс и Сајмондс биле амбициозни луѓе со силни немилосрдни ленти, а заедно со генерал-полковник Хари Крерар, биле најодговорните за командните одлуки на Канаѓаните во кампањата во Нормандија. Односите меѓу Симондс и Крерар биле многу лоши бидејќи Крерар се обидел да го разреши Симондс како командант на 5-та канадска дивизија во декември 1943 година. Сепак, Сајмондс бил миленик на Бернард Монтгомери, кој го гледал Симондс како најталентираниот канадски генерал во целата војна, а Монтгомери ги блокирал обидите на Крерар да го врати Симондс назад во Канада.
Откако ќе се активира II корпус, Симондс ќе режира четири големи напади за време на битката кај Нормандија за пет недели: Операции Атлантик (канадскиот дел од операцијата Гудвуд), Пролет, Тотализирање и Трактабл. По операцијата „Пролет“, Симондс се обидел да го отпушти Фулкс како командант на 2-та канадска дивизија, пишувајќи дека Фулкс „не ги покажал вистинските квалитети да командува со 2-та дивизија“, но бил блокиран од Крерар, кој го задржал Фулкс. За Тотализа (почеток на 7 август 1944 година), која вклучувала ноќен напад, биле измислени бројни помагала за навигација, заедно со силна поддршка од бомбардери. Откако научил од грешките на операцијата „Пролет“, Сајмондс го осмислил „Кенгур“, ран оклопен транспортер претворен од неоперативни оклопни возила „дефрокирани свештеници“. Гранатштајн го карактеризирал планот како „брилијантен“, со тоа што не го земал предвид неискуството на трупите. Двајцата команданти на оклопните дивизии задолжени да го водат нападот, Џорџ Кичинг и Станислав Мачек се спротивставиле на плановите на Симондс за напад со „тупаница“ на тесните фронтови, бидејќи им дозволувало на Германците да ги концентрираат своите сили за контранапад, но Симондс тврдел дека планираниот тежок бомбашки напад од американските бомбардери ќе ги дезорганизира Германците доволно за да се овозможи пробив.
За време на операцијата Тотализа, американските бомбардери кои требало да ги погодат германските линии, ја бомбардирале канадската артилеријата и областите на II канадски корпус, лошо дезорганизирајќи ја офанзивата. Додека офанзивата била исфрлена од шините од американскиот „пријателски оган“, агресивниот Мајер ја искористил паузата за да го запре напредокот и на 1-та полска оклопна дивизија во Сент Ајњан и на 4-та канадска оклопна дивизија во Ланганери. Планот на Симондс за Тотализа барал канадска тешка и средна артилерија да ги поддржи канадските и полските тенкови додека тие напредувале, но случајното американско бомбардирање на канадската артилерија му ја одзела очекуваната огнена поддршка на сојузничките оклопи. Сајмондс, знаејќи за слабоста на тенковите Шерман, кои биле и недоволно оклопни и недоволно оружени, планирал неговата артилерија да ги нокаутира Тигрите и Пантерите на Мајер и очекувал Германците веднаш да нападнат со својот оклоп. Следниот ден, Симондс ги испратил силите Вортингтон, составени од борбена група на полкот Британска Колумбија и полкот Алгонкин, кои тргнале во погрешен пресврт и биле уништени од Мејер кој ги испратил своите тенкови Тигар и Пантер против Шерманите.
Во септември 1944 година, Сајмондс привремено ја презел одговорноста за Првата канадска армија од генерал-полковник Хари Крерар, кој се опоравувал од напад на дизентерија, и го предводел ослободувањето на устието на реката Шелд. Кога Крерар ја продолжил командата со Првата армија, Симондс ја продолжил командата со II канадски корпус за ослободување на северозападниот дел на Европа.
Пензионирање и подоцнежни години
По пензионирањето од канадската армија, тој работел за осигурителната компанија Халифакс и за Торонто Брик и Асошиејтс. Тој бил активен со Кралското здружение за спасување на животот на Канада, Апелот Гурка, Канадскиот корпус на комесари и бил претседател на Националниот балет на Канада.
Тој ја критикувал владата дека бара поблиски врски со Соединетите држави, и се спротивставил на потпирањето на јадреното оружје, заговарајќи силни конвенционални сили. Симондс предложил употреба на воздушно снабдување за да се намали ранливоста на армиските дивизиски синџири за снабдување. Скептичен кон застапниците на воздушната моќ, тој предвидел зголемена употреба на проектили. Тој верувал во „интеграција“ на одбранбените штабови, но се спротивставил на „обединувањето“ на вооружените сили на Хелиер. Во исто време, Сајмондс се спротивставил на плановите на Хелиер да ја „канадизира“ војската со тоа што ќе ги укине традиционалните британски униформи и чиновите на сите три служби и ќе наметне униформа и чинови во американски стил на обединетите канадски сили, предупредувајќи дека овој напад на традициите на канадската војска би го повредила моралот.
Сајмондс бил почесен полковник на Кралскиот полк на Канада во времето на 100-годишнината од полкот во октомври 1962 година. Нему му била понудена почесна диплома од Кралскиот воен колеџ на Канада што тој ја одбил, бидејќи се спротивставил на програмата за дипломи, плашејќи се дека долгиот мандат на цивилни инструктори несоодветно ќе влијае на наставната програма. На 29 октомври 1971 година тој бил прогласен за придружник на Редот на Канада.
Дијагностициран со рак на белите дробови, тој починал во Торонто на 15 мај 1974 година. Тој бил погребан на гробиштата Маунт Плесант во Торонто по богослужбата во црквата Грејс-на-Хил.
Инфлациски данок
Инфлациски данок (англиски: inflation tax) — економска категорија која означува пренос на реални добра (стоки и услуги) од луѓето и фирмите кон државата, под дејство на инфлацијата. Инфлацискиот данок се јавува како последица на инфлаторното финансирање на буџетот, т.е. кога државата ги покрива јавните расходи преку печатење пари.
Кога државата не може да го финансира буџетот од редовните извори (даноците), таа може едноставно да испечати пари за да ги купи потребните добра и услуги. Бидејќи државата е првиот корисник на парите, а цените се зголемуваат дури по одреден период, таа ги употребува парите со несмалена куповна моќ. Подоцна, како последица на печатењето пари, доаѓа до пораст на цените, така што се намалува вредноста на парите. Заради намалената куповна моќ на парите, луѓето и фирмите можат да купат помалку производи, т.е. се намалува нивната потрошувачка, за сметка на зголемена потрошувачка на државата. Според тоа, инфлацијата делува како еден вид данок, бидејќи предизвикува прелевање на реални добра (производи и услуги) во полза на државата.
Пресметка на инфлацискиот данок
Карактеристично за инфлацискиот данок е тоа дека ги погаѓа сите што држат одредено количество пари. Значи, како даночна база на инфлацискиот данок се јавува реалната парична маса, додека стапката на инфлација ја претставува даночната стапка. Оттука, вкупниот инфлациски данок се добива како производ на даночната база и даночната стапка: каде што: ITt е инфлацискиот данок во одреден временски период, М е паричната маса, Р е општото ниво на цените, а dP/dt е промената на цените во определен временски период (инфлацијата).
Како што се гледа, инфлацискиот данок е поголем доколку расте стапката на инфлација, но под услов реалното количество пари да остане исто. Меѓутоа, паралелно со порастот на инфлацијата, опаѓа реалната побарувачка на пари, а со тоа се намалува и даночната база, со што државата губи дел од инфлацискиот данок. Оттука, вкупниот приход собран од инфлацискиот данок во одреден период зависи од износот на испечатените пари и намалувањето на вредноста на постојните пари:
каде што: првиот дел од равенството ја претставува реалната вредност на новоиспечатените пари, а вториот дел - губењето на вредноста на постојната парична маса.
Црквиште (Долна Бањица)
Црквиште — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Долна Бањица. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа во непосредната близина на селската црква „Св. Петар и Павле“, во вакафско место, каде се гледаат камени плочи и крстови од бигор како остатоци од помала некропола.
Пангеја
Пангеја (грч. Πᾶνγαία - сите земји, од грч. πᾶν — се и грч. Γαῖα — Земја) е назив за суперконтинентот кој настанал во времето на палеозоикот и мезозоикот, пред процесот на тектонски плочи не го раздвоил Лауразиј на Северната Земјина полутопка и Гондвана на Јужната Земјина полутопка. Тие два новонастанати континенти ги раздвоил океанот Тетида, а тие и понатаму се делеле на денешните континенти. Името го дал Алфред Вегенер, промотер на идејата за поместување на континентите од 1915 година. Водената маса која го опкружувала Пангеја се нарекувала Панталаса (од грч. θάλασσα — море).
Суад Енѓулу
Животопис
Суад е роден во Скопје, 1950 година. Завршил средно училиште. Работел како новинар во „Бирлик“. Сега живее, работи и твори во Турција. Член на ДПМ од 1975 година. Автор е на книгите: "Sozgen" (Збороаголник, 1972), "Kumrovets. Li cocugum anisina" (Во спомен на едно дете од Кумровец, 1981), "Sevi yorgunu" (Од љубовта уморен, 1983). Во Косово на турски јазик ја објавил книгата "Bir Sevimle, bir devrim ustune" (За една Севим и за една револуција, 1980). Студирал француски јазик и книжевност на педагошката академија „Климент Охридски“ во Скопје. Суад преведува од македонски, хрватски, српски, босански јазик на турски и од турски на македонски јазик. Многу години работи во организирањето на големиот Македонско-турски речник.
Елмар Рејндерс
Елмар Рејндерс (Elmar Reinders; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Боинг 767
Боинг 767 (англиски: Boeing 767) е патнички широкотрупен млазен авион со среден до голем долет. 767 собира од 181-375 патници и има долет од 9.400 - 12.200км, зависно од верзијата.
Боинг 737
Боинг 737 (англиски: Boeing 737) е патнички млазен авион со краток до среден долет. Оригинално бил развиен како пократка варијанта и со помала потрошувачка од 707 и 727. Се произведува веќе 40 години во повеќе верзии, од најстарата „100“ до најновата денес - „900“. Со вкупно над 8.000 нарачани и над 5.800 испорачани авиони, ова е воопшто најпроизведуваниот патнички авион и се вели дека во секој миг во светот летаат над 1.250 737-ки.
737 собира од 118-215 патници и има долет од 3.500-5.900км, зависно од верзијата.
Боинг 737 Classic
Боинг 737 Класик е името дадено на серијата 737-300/400/500 по воведувањето на серијата -600/700/800/900 од семејството Боинг 737. [41] Произведени од 1984 до 2000 година, беа испорачани вкупно 1.988 Classic.
Боинг 737-300
Боинг сакаше да го зголеми капацитетот и опсегот, инкорпорирајќи подобрувања за надградба на авионите до модерни спецификации, истовремено задржувајќи ја заедништвото со претходните 737 варијанти.
Боинг 737-400
737-400 беше лансиран во 1985 година за да ја пополни празнината помеѓу 737-300 и 757-200.
Боинг 737-500
737-500 беше презентиран како модерна и директна замена на 737-200. Лансиран е во 1987 година со Саутвест ерлајнс, и за првпат лета на 30 јуни 1989 година. 737-500 верзијата ги вклучи подобрувањата на серијата 737 Classic, овозможувајќи подолги правци со помалку патници да бидат поекономични отколку со 737-300.
Боинг 737 NG
Boeing 737 Next Generation, скратено како 737 Next Gen или 737NG, е името што им се дава на главните модели 737-600/700/800/900 серии и проширениот опсег -700ER/900ER варијанти на семејството Боинг 737. Се произведува од 1996 година и е воведен во 1997 година,
Боинг 737-600
737-600, најмалиот модел на NextGen генерацијата, беше лансиран со САС во март 1995 година, со првиот авион испорачан во септември 1998 година. Вкупно се произведени 69 авиони, а последниот е доставен на WestJet во 2006 година. 737-600 го замени 737-500 и е сличен на Ербас А318.
Боинг 737-700
737-700, првата варијанта на NextGen генерацијата, беше лансирана во ноември 1993 година со нарачка од 63 авиони. Може да се сметат 126 патници во две класа или 149 патници во распоред на една класа. Клиентот за лансирање Southwest Airlines ја презеде првата испорака во декември 1997 година. 737-700 го замени 737-300 и се натпреварува со Ербас А319.
Боинг 737-800
Боингот 737-800 беше испружена верзија на моделот 737-700, лансиран на 5 септември 1994 година. Во 737-800 има 162 патнички места во две класи или 189 патници во распоред со висока густина, во една класа. Хапаг-Лојд Флуг (сега TUIfly) го доби првиот во април 1998 година. 737-800 директно ги замени 737-400 и старите 727-200 кај американските авиокомпании. Исто така, ја пополни празнината што ја остави одлуката на Боинг да ги прекине авионите МД-80 и МД-90, по спојувањето на Боинг со Мекдонел Даглас. 737-800 е најкористениот авион со тесни тела и се натпреварува со Ербас А320.
Боинг 737-900
737-900 беше лансиран во 1997 година. Го задржува MTOW, капацитетот за гориво, опсегот на тргување со товар и конфигурацијата за излез од -800, ограничувајќи го капацитетот на седиштето на приближно 177 во две класи и 189 во висока густина, распоред на една класа. Клиентот за лансирање Алјаска ерлајнс ја доби испораката на 15 мај 2001 година.
737-900ER (Extended Range) е најновата и најголемата варијанта на генерацијата 737NG. Дополнителен пар излезни врати и рамна преграда за заден притисок го зголемија својот капацитет за седење на 180 патници во двокласна и до 220 патници во конфигурација од една класа. -900ER беше воведен за да ги задоволи опсегот и капацитетот на патници на прекинатите 757-200 и директно да се натпреварува со Ербас А321.
Боинг 737 MAX
Боинг 737 MAX е името дадено на главната серија MAX 737-7/8/9/10 и варијантата MAX 200 со висока густина од семејството Боинг 737. Се нуди во четири главни варијанти, обично нуди 138 до 230 седишта и опсег од 5.954 до 7.084 км. 737 MAX 7, MAX 8 (вклучувајќи ги и погустите, MAX 200 со 200 седишта) и MAX 9 ги заменуваат соодветно 737-700, -800 и -900. Понатаму истегнатиот 737 MAX 10 исто така е додаден во серијата. Главниот развој беше да се преработи моторот CFM LEAP-1B
Боро Чаушев
Боро Чаушев ( - ) — македонски партизан, комунист и генерал-мајор на милицијата на НР Македонија.
Животопис
Пред војната бил работиник во железница. Станал член на КПЈ во 1940 година, а во војната се вклучил во 1941 година, како партизан во партизанскиот одред „Добри Даскалов“. Во војната бил политички комесар на Народноослободителниот баталјон „Страшо Пинџур“, кој делувал во рамките на Втората македонска ударна бригада. Од 17 до 30 септември бил политички комесар на Четиринаесеттата македонска ударна бригада, а подоцна бил и дивизиски политички комесар на педесеттата и четириесет и осмата дивизија.
Од 1950 година бил командант на милицијата на НР Македонија, секретар за внатрешни работи на Македонија, член на републичкиот Извршен совет, а извршувал и други функции.
Бил избран за републички и сојузен пратеник. Исто така бил и командант на Главниот штаб за народна одбрана на Социјалистичка Република Македонија.
Одликуван бил со Орден на братството и единството со златен венец, Орден на заслуги за народот со златна ѕвезда.
Панотија
Панотија е хипотетички суперконтинент кој постоел како пан-африкански ороген пред 600 милиони години до крајот на прекамбриум пред околу 540 милиони години. Исто така познат е и под името суперконтинент Вендијан. Панотија првпат е опишан од Ијан В. Д. Делзијел (Ian W. D. Dalziel) во 1997 година.
Јаорец
Јаорец — пештера која се наоѓа во котлината Дебрца, југоисточно од селото Велмеј. Вкупната должина на пештерата изнесува 76 м. Таа е речиси без пештерски украси, a во хидрографски поглед потполно сува пештера. Во пештерата Јаорец вршени се систематски палеонтолошки истражувања, при што во нејзините плеистоцени (Wurm) пластови се пронајдени остатоци од пештерска мечка.
Во пештерата се најдени и прастари остатоци од човечко живеалиште (погл. Пештера Јаорец (Велмеј)).
Долнени
Долнени — село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп. Селото е седиште на истоимената општина.
Историја
Во XIX век, селото било дел од Прилепската каза на Отоманското Царство. Во 1912 година, во селото биле затекнати шест турски чифлизи во сопственост на: Мустафа-ефендија, Усеин-ефенди, Асан-ага, Гусак, Мемет Алија и Абдула; како и еден христијански на Аџи-Поповски. Во Првата балканска војна, 7 лица од селото се вклучиле во Македонско-одринските доброволни чети.
Стопанство
Селото има полјоделска функција. Во рамки на селскиот атар, обработливото земјиште праовладува на површина од 1.198,4 ха, пасиштата зафаќаат површина од 174,2 ха, а на шуми отпаѓаат 2,8 ха.
Население
Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Долнени било село со 72 домаќинства и 350 жители Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долнени имало 650 жители Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година Долнени било село со 480 жители Македонци.
Долнени било најголемо село, но со намалување на бројот на населението. Така, во 1961 година броело 858 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 424 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Долнени живеат 375 жители, од кои 374 Македонци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 300 жители, од кои 287 Македонци, 1 Албанец, 1 останат и 11 лица без податоци.
Родови
Родови во селото се:
Општествени установи
Во селото работи основното училиште „Пецо Даскалот“, каде што се изведува настава до деветто одделение. Освен тоа, во селотом има амбуланта, пошта, дом на културата, земјоделска задруга, ветеринарна станица, продавница и угостителски објекти.
Самоуправа и политика
Селото е седиште на истоимената општина од 1952 година.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 275 гласачи.
Култура
Селото е опеано во народната песна „Отидов в село Долнени“ во изведба на оркестарот на Стевче Стојковски. Песната е во продолжение:
Отидов в село Долнени, де, там најдов сено косено, де, там најдов сено косено, де, и на сено велам, говорам, де.
На сено велам, говорам, де, вени се сено косено, де, вени се сено косено, де, како што се вене млад јунак, де.
Како што се вене млад јунак, де, за девојче селанче, де, за девојче селанче, де, со везено коланче, де.
Море, што ќе биде селанче, де, нека биде граѓанче, де, нека биде граѓанче, де, со шарено фустанче, де.
Културни и природни знаменитости
Секоја година во селото Долнени во месноста Рудина се одржува фестивалот на народни иструменти, ора и игри, посветен на светски познатиот гајдаџија Пеце Атанасовски кој бил од ова село.
Мимоза
Мимозата (лат. Acacia dealbata) - вид растение од родот акација (Acacia), на кој припаѓаат 40 родови со околу 1.500 видови тропски и суптропски дрва со еднократни или двократно перасто составени лисја.
Потекло
Во светот постојат повеќе од 300 различни видови мимози, кои имаат потекло од Австралија. А во Херцег Нови и Бока Которска се одгледуваат околу 20 вида.
Врсти
Познати видови на мимози се:
Особености
Бразилскиот вид срамежлива мимоза (Mimosa pudica) се одликува со чувствителност на лисјата на допир. Лисјата на овој вид покажуваат земјотресни појави — прво се преклопуваат листовите, а потоа со надразнувањето се пренесува на матичните и целиот криловиден лист се поклопува како овенат.
Примена
Се одгледува како декоративно дрво, но се користи во индустријата за мебел. Компонентите одвоени се од сите делови на билката кои се користат во фармацијата, козметичката индустрија и медицината. Семето и младите фиданки се користат во азиската кујна за подготовка на разни супи, омлети... Американците сакаат да консумираат ликер направен од лисјата на акација. Тврдото и долготрајно дрво на акација се користело во минатото за рачна изработка на бродови, денес главно се користи за изработка на подови, мебел, играчки, накит.
Занимливости
Се смета дека, првите мимози стигнале во Франција во текот на 18. век и прво се саделе покрај вилите на богатите луѓе кои зимата ја поминувале во Франција. Првата Acacia dealbata е увезена во 1884 година од Австралија во Франција и била посадена во паркот на еден замок во Кан.
Мимозата е симбол на жените, слобода, чувствителноста. Во Италија, Русија, Франција и други држави овој цвет се врзува за Меѓународниот ден на жената, 8 март, кога на жените им се подарува букет од овој жолт цвет. Ова означува почитување, носи среќа во работата и љубовта. Во пораката на ова цвеќе овој цвет значи порака на верна љубов.
Манифестација
Една од најзначајните манифестации на балканските простори „Празникот на мимозите“. Основана е во 1969 година, а од 1991 година е член на зружението Карневалски градови во Европа (FEEC). Овој фестивал главно се одржува во февруари. „Празникот на мимозата“ е манифестација во слава на цвеќето — цвет на мимозите. Во кругот на фестивалите се одвива во голем број туристички, забавни, културни, спортски и други разни програми.