cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марсел Пруст
Библиографија
Пруст е автор на монументалното дело „Во потрага по изгубеното време“ (À la recherche du temps perdu), составено од следниве романи:
Ливоишта
Ливоишта — село во Општина Охрид, во околината на градот Охрид.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во Охридското Поле, во северниот дел на територијата на Општина Охрид. Селото е ридско, на надморска височина од 730 метри. Од самиот град Охрид е оддалечено 12 километри.
Ливоишта е сместено на стариот пат Дебар-Требениште-Битола, кој сега е напуштен. Околни села се: Вапила, Горно Лакочереј, Сирула и други. Мештаните со вода за пиење се снабдувале со бунари, бидејќи нема извори во самиот атар.
Селото е од збиен тип и е поделено на маала наречени по главните родови, како Танкоски, Трифуноски, Гиноски, Анѓелески и други.
Историја
Ливоишта претставува старо село. Сепак, нема историски податоци за тоа кога е основано. Најверојатно неговото население е повеќепати менувано, бидејќи во селото нема староседелски родови.
Остатоци од старини има на месностите Старо Село и Црквиште, кои се наоѓаат северозападно од селото. На Старо Село се откопани неколку гробови од страна на мештанин. Други старини има на месноста Алистрата, каде се наоѓала беговска кула. И на месноста Попов Дол во нивите биле откопувани темели на куќи, како и земјени ќупови.
Во век, Ливоишта било село во Охридската каза на Отоманското Царство.
Во селото постоеле турски чифлици, чии сопственици живееле биле Турци од Охрид.
Стариот пат Дебар-Битола се користел до 1938 година, а трговците престојувале во ханот во селото.
Во текот на Втората светска војна, границата помеѓу бугарските и албанските окупаторски сили се наоѓала помеѓу селата Ливоишта и Вапила, поради што мештаните неколкупати на кратко се преместувале во Вапила.
Стопанство
Атарот зафаќа површина од 7,8 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 385 хектари, на обработливото земјиште отпаѓа 351 хектар, а на пасиштата само 10 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Селото поседува почва за култури како пченица и винова лоза. Сточарството не доживеало никогаш развој, поради пошумувањето.
Население
Во книгата „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото имало 35 домаќинства и 86 жители.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ливоишта живееле 40 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Ливоишта имало 40 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Ливоишта е мало село, кое што во 1961 година броело 289 жители, а во 1994 година 196 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Ливоишта живееле 178 жители, сите Македонци.
Родови
Ливоишта е чисто православно македонско село. Сите родови потекнуваат од доселеници.
Родови во Ливоишта се: Танковци и Симоновци (10 к.), доселени се од соседното село Вапила, каде им се род Климовци; Трифуновци (8 к.), доселени се од селото Лин (денес во Албанија), прво се населиле во Оровник, па овде. Го знаат следното родословие: Крсте (жив на 52 г. во 1980 година) Живко-Трајан-Трифун, основачот на родот; Гиновци (8 к.), доселени се од селото Сирула; Анѓелевци (7 к.), доселени се од селото Вапила, таму им се род Шандаковци; Анѓелевци (5 к.), доселени се од селото Куратица; Крстановци (8 к.), доселени се од селото Сирула; Лазаревци (5 к.), доселени се однекаде; Ристевци (7 к.), доселени се од селото Плаќе после Првата светска војна и Трпевци или Гиновци (8 к.), доселени се од селото Сирула после Втората светска војна.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Охрид, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1996 до 2004 година, селото се наоѓало во рамките на некогашната рурална Општина Косел.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Охрид.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Косел, во која покрај селото Ливоишта, се наоѓале и селата Вапила, Горно Лакочереј, Долно Лакочереј, Завој, Куратица, Опеница, Орман, Плаќе, Расино, Речица, Свиништа, Сирула и Косел. Во периодот 1950-1952, исто така, постоела општината Косел, во која влегувале селата Вапила, Косел, Ливоишта, Расино и Сирула.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1338 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месната заедница. Во избирачкото место е опфатено и селото Сирула.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 150 гласачи.
1610 во музиката
1610 година во музиката содржи некои значајни настани.
Ајда Матон
Ајда Елизабет Матон (1863–1940), била шведска вајарка.
Биографија
Матон е родена на 24 февруари 1863 година во Јевле. Студирала на Кралскиот технолошки институт во Стокхолм. Потоа отпатувала во Париз за да го продолжи своето образование. Таму таа присуствувала на Академијата Колароси и Академијата Јулијан.
Во 1888 година таа правела изложби во парискиот салон. Таа продолжила да ги носи своите дела на изложби во Европа; во 1896 година во Салонот на Француските уметници во Париз, во 1987 година на Уметничката изложба во Стокхолм, во 1900 година на Експозицијата Универзела и во 1901 година на Уметничката изложба во Гефле.
Таа исто така ги изложувала своите дела во Палатата на ликовните уметности на светската колумбиска изложба во 1893 година во Чикаго, Илиноис.
Во 1914 година, со избувнувањето на Првата светска војна, Матон се вратила во Шведска. Таа се повторно тргнала накај Париз по војната, а потоа се вратила дома во Јевле во 1932 година.
Матон починала на 7 јули 1940 година во Јевле. Нејзиниот извајан портрет на жена е во колекцијата на Националниот музеј во Стокхолм.
Фудбалска репрезентација на Норвешка
Фудбалската репрезентација на Норвешка е фудбалска репрезентација на Норвешка и е контролиран од страна на Норвешката фудбалска асоцијација, управен орган во норвешкиот фудбал. Домашен терен на Норвешка е стадионот Улевал во Осло и нивен моментален сечектор е Егил Олсен. На последната ранг список на ФИФА, Норвешка се наоѓа на 27-то место на најдобрите репрезентацијаови во светот.
Норвешка учествувала трипати на Светските првенства (во 1938, 1994 и 1998), и еднаш на Европско првенство (во 2000). Најголем успех на овие турнири им е осминафиналето на Светското првенство 1998 во Франција.
Историја
Резултатите на Норвешка во меѓународниот фудбал обично биле послаби од оние на нивните скандинавски соседи Шведска и Данска, но тие имале на златна доба во доцните 1930-тите. Олимписки тим достигнал до третото место на Олимпијадата во 1936-тата, по победата над домаќините Германија во почетокот на турнирот. Норвешка, исто така, се квалификувала за Светското првенство 1938, каде што загубила со 2-1 по продолженија од подоцнежниот шампион репрезентацијата на Италија. Ова испаднало да биде последното појавување на Норвешка на завршницата на Светските првенства во 56 години.
Во повоените години, па вклучувајќи ги и 1980-тите, Норвешка обично била сметана како еден од послабите државни репрезентации во Европа. Тие никогаш не се квалификувале за Светско или Европско првенство во овој период, и обично завршувале во близина на дното на квалификациската група. Сепак, Норвешка имала репутација на тим кој повремено може да направи некој шок-резултат, како на пример: победата со 3-0 над актуелниот европски првак Југославија во 1965 година, победата со 1-0 над Франција во 1968 година, и победата со 2-1 против Англија во 1981 година, што ја предизвикала познатата проповед на радио коментаторот Бјерге Лилелиен: "Вашите момчиња се победниците од пеколот".
Норвежаните го имале својот најуспешен период од 1990 до 1998 година под водството на легендарниот тренер Егил Олсен. Заедно со зголемениот квалитет на норвешки играчи, на Олсен му бил даден целосен кредит за преземање на репрезентацијата на Норвешка и од анонимен тој го претворил во страшен противник, почитуван низ целиот свет. Својот врв го достигнале во средината на 90-тите години кога тимот бил рангиран дури на второ место на ранг-списокот на ФИФА. Олсен ја започнал својата тренерска кариера на клупата на Норвешка со победа од 6-1 дома над Камерун на 31 октомври 1990 година и завршил со неа на 27 јуни 1998 година, откако со пораз од 0-1 биле елиминирани од Италија во осминафиналето на Светското првенство 1998 во Франција.
На Светското првенство 1994 во САД, Норвешка испаднала уште во групната фаза по победата против Мексико, поразот од Италија и ремито со Република Ирска. На СП во Франција 1998, Норвешка била елиминирана од страна на Италија во осминафиналето по завршувањето на второто место во својата група, откако изиграле нерешено со Мароко и Шкотска и го победиле Бразил со 2-1.
Најдобриот натпревар на Норвешка во историјата е веројатно победата со 2-1 над Бразил на 23 јуни 1998 година (натпревар, пред кој Бразил веќе беа победници во групата). Иако губеле со 1-0 на седум минути, пред крајот Норвежаните со головите на Торе Андре Фло и Кјетил Рекдал од пенал, направиле целосен пресврт и славеле со 2-1. Норвешка е всушност единствениот тим во светот кој играл против Бразил и никогаш не загубил. Во својте четири натпревари на сите времиња против Бразил, Норвешка имаат две победи, и двапати натпреварите завршувале нерешено.
Почести повикувања
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Хајделбершки универзитет
Универзитетот Рупрехт Карл во Хајделберг е универзитет за јавно истражување, кој се наоѓа во Хајделберг, Баден-Виртемберг во Германија. Основан е во 1386, и е најстариот универзитет во Германија, а бил четвртиот универзитет основан во Светото Римско Царство. Хајделберг како образовна институција постои од 1899 година, денес се состои од дванаесет факултети и нуди програми на додипломски, постдипломски и постдокторски нивоа на околу 100 дисциплини. Тоа е германски високорангиран универзитет, како и основач на Лигата на европските истражувачки универзитети и групата Коимбра.
Руперт I, го основa универзитетот во време кога Хајделберг бил главен град на областа Пфалц. Поради тоа тој се користи како центар за теолошки и правни експерти од целата Римското Царство. Бројот на запишаните студенти опаѓа со триесетгодишната војна и универзитетот не ја надминува финансиската и интелектуалната криза до почетокот на 19 век. Постепено институцијата повторно станува центар на независни мислители и се развива во упориште на хуманизмот и центар на демократската мисла. Во тоа време Хајделберг служи и како модел на училиште за американските универзитети.
Како и да е, универзитетот изгуби многу од своите професори и беше означен како националсоцијалистички универзитет во периодот од 1933 до 1945. По Втората светска војна беа преземени интензивни активности за денацификација на универзитетот и Хајделберг служи како едно од главните места за одржување на студентските протести на левицата во Германија во 1970.
Меѓународни студенти од околу 130 земји претставуваат повеќе од 20 проценти од вкупниот број на студенти. Хајделберг има два кампуса на две различни локации, едната е Стариот град, а другата Нојнхајмерфелд кој е надвор од градот. Универзитетот бележи единаесет домашни и странски студенти кои завршиле во Хајделберг, а оствариле кариера на претседатели на држави и претседатели на влади,.
Основање
Големиот раскол беше иницирана со изборот на двата папи истата година по смртта на Папата Грегориј XI. Едниот папа- кој го бира Франција, престојуваше во Авињон, а другиот во Рим (избран од италијанските кардинали). Германските световни и духовни водачи изразија своја поддршка за наследникот во Рим, што имаше далекосежни последици како за германските студенти, така и за професорите во Париз- тие останаа без стипендии и мораа да си заминат.
На 19 октомври 1386 година беше одржано првото предавања, што значи дека Хајделберг е најстариот универзитет во Германија. За прв ректор беше избран Марсилиус фон Инген. За мотото на универзитетот тој ги избра зборовите semper apertus, што значи „Книгата за учење е секогаш отворена “.
За тоа колку бргу растеше универзитетот зборува и бројката од 185 студенти во 1390-тата година кои беа вклучени во наставата.
Развој
Од 1414 до 1418, професорите по теологија и право земаа учество на Вселенскиот собор во Констанца, во улога на советници на Луј III кој учествуваше на соборот како претставник на императорот и главен судија во царството. Како позитивно влијание на ова Универзитетот и професорите се здобија со добра репутација.
Под влијание на Марсилиус универзитетот првично подучуваше номинализам или via moderna./ Во 1412, и реализмот и учењето на John Wycliffe беа забранети на универзитетот, но подоцна околу 1454 беше одлучено дека и реализмот via antique треба да се учат, и на тој начин беа вклучени двата паралелни начини (ambae viae).
Преминот од схоластичка кон хуманистичка култура беше спроведен од канцеларот и владиката Јохан фон Далберг кон крајот на 15 век. Хуманизмот беше претставен на Универзитетот во Хајделберг посебно од основачот на старата Германска хуманистичка школа Рудолф Агрикола, Конрад Келтес, Јакоб Вимпфелинг, Јохан Рохлин. Силвиус Пиколомини беше советник на Универзитетот во својство на ректор на Вормс.
,,. Во 1553, папата Јулиј II го санкционираше доделувањето на црковните бенефиции за секуларните професори. Аргументите, несогласувањето Мартин Лутер во Хајделберг во април 1518 оствари долготраен ефект и неговите приврзаници, магистри и научници наскоро станаа водечки реформатори во југозападна Германија.Со вклучување на покраината Пфалц во реформаторство, Ото Хенри, Палатински, го претвори Универзитетот во калвинистичка институција. Во 1563, Катехизис на Хајделберг е создаден од соработката на универзитетската верска школа.
Како што поминуваше 16 век, доцниот хуманизам застана зад калвинизмот како предоминантна школа на мислата и личностите како се Паул Шеде, Јан Грутер, Мартин Опиц и Мтхаус Мериан кои предаваа на Универзитетот. Тој привлече ученици ширум континентот и се разви во културен и академски центар. Со почетокот на 30-годишната војна во 1618 година интелектуално и фискално универзитетот почна да опаѓа. Во 1622 година, тогаш позната библиотека Палатина беше украдена од универзитетската катедрала и однесена во Рим. Пропаднаа напорите за реконструкција од страна на кралот Луј IV, кој го уништи Хајделберг речиси целосно во 1693 година. Како последица на доцната реформација Универзитетот го губи протестантскиот карактер, a се канализира патот на језуитите. Во 1735, Стариот универзитет беше изграден на универзитетскиот плоштад, подоцна познат како Domus Vilhelmina. Преку напорите на језуитите отворено е подготвителното богословско училиште Seminarium s Carolum Borromӕum, чии ученици беа исто така регистрирани како студенти на Универзитетот. По укинувањето на Исусовиот ред, повеќето од училиштата поминаа во рацете на француската заедница на Лазаристите во 1773 година. Од тогаш ситуацијата се влошува, а Универзитет и натаму го губи престижот сè до владеењето на последниот Чарлс Теодор Платински кој ги основал катедрите за сите факултети, ги формирал наулните институти како што е Изборната академија на науките и го префрлил училиштето за политичка економија од местото Кајзерслојтерн во Хајделберг, каде што беше приклучен кон Универзитетот како факултетот за политичка економија. Исто така, тој ја основа и опсерваторијата во соседниот град Манхајм, каде што језуитот Кристијан Маер беше директор. Во врска со комеморацијата по повод 400- годишнина на Универзитетот, ревидиран е статутот, за што беа ангажирани неколку професори, а кој беше и изгласан. Финансиското работење на универзитетот беше ставено во ред. тоа е период во кој бројот на запишаните студенти варираше меѓу 300 и 400 и во јубиларната година 133 нови беа запишани. Како последица на потресите предизвикани со Француската револуција, а посебно поради договорот за мир меѓу Бонапарта и Кобенцел од Луневил 1801 година, Универзитетот го губи правото на својот имот од левата страна на реката Рајна, така што се очекуваше негов комплетен распад.
19-тиот и почетокот на 20 век
Овој пад не беше запрен сè до 1803 година. Ова година Универзитетот е повторно востановен како државна институција Карл Фридрих, според големиот војвода од Баден на кого му беше доделен имотот на покраината Палетинате на десната страна на реката Рајна.Оттогаш, Универзитетот го носи неговото име заедно со името на Руперт I. Карл Фридрих го подели Универзитетот на пет факултети и себеси се стави на чело како ректор, што го прават и неговите наследници. Во текот на оваа декада доаѓа до израз романтизмот во Хајделберг преку Клеменс Брентано, Ахим фон Арним, Лудвиг Тик, Јозеф Герец и Јозеф фон Ајхендорф и таму продолжува средновековното оживување на германската поезија, проза и уметност.
Германското студентско здружение, првенствено беше патриотска, а потоа политичка организација и имаше големо влијание. По конечното умирање на романтизмот, Хајделбер станува центар на либерализмот и на движењето во полза на германското национално единство. Историчарите Фридрих Кристофер Шлосер и Георг Готфред беа водачи на нацијата во нивната политичка историја. Училишта на модерната медицина и природните науки, посебно астрономијата беа модели во однос на формирањето и екипирањето, а Универзитетот Хајделбер особено беше забележлив и влијателен со своите правни студии. Универзитетот како целина беше модел за трансформација на американските колеџи на либералните уметности и на истражувачките универзитети, а посебно за тогаш формираниот универзитет на Џон Хопкинс. Професорите од Хајделберг беа важни поддржувачи на Формарц револуцијата и многу од нив беа членови на првиот демократски избран Германски парламент т.н. Франкфуртски парламент од 1848 година. Во текот на 19 век Универзитетот стана место на мошне либерални и отворени идеи, посебно негувани од Макс Вебер, Ернст Троелч и круг на колеги околу нив. Во таканаречената Вајмарска Република, Универзитетот беше наширокот признат како центар на демократски мисли поттикнати од професорите како Карл Јасперс, Густав Радбрух, Мартин Дибелиус и Алфред Вебер.За жал, постоеја и мрачни сили кои работеа во рамките на Универзитетот, како националсоцијалистичкиот физичар Филип Ленард, кој е во тоа време на чело на Институтот за физика. По убиството на Валтер Ратенау тој одби да го симне националното знаме на половина копје, со што ја покажа својата провокација кон комунистички ориентираните студенти.
Националсоцијалистички период и Федералната Република
Со појавувањето на Третиот рајх во 1933, Универзитетот ги поддржа нацистите како и сите други германски универзитетот во тоа време. Универзитетот се откажува од услугите на голем број од вработените и од студентите и тоа поради политички и расистички причини. Многу поддржувачи на дисидентите мораа да емигрираат и затоа многу еврејски и комунистички ориентирани професори кои не ја напуштија Германија беа депортирани.
На 17 мај 1933 членовите на Универзитетот и студентите земаа учество во палењето на книгите и Хајделберг беше конечно непопуларен и познат како националсоцијалистички универзитет. Пораката на влезот на новиот универзитет е сменета од „Духот на живот“ во „Германскиот дух“ и многу од професорите му оддадоа должна почит на новото лого. Универзитетот беше вклучен во нацистичката евгеника со принудна стерилизација која беше спроведувана на женските клиники и на клиниката за психијатрија, а тогаш раководена од Карл Шнајдер, кој беше вклучен во позната акција Т4 (како што беше наречена програмата за евтаназија). По завршувањето на Втората светска војна Универзитетот презема интензивни активности за сопствена денацизификација. Со оглед на тоа што Хајделбер беше спасен од уништување за време на војната, неговата реконструкција беше завршена многу бргу. Со формирањето на Collegium Academicum, на Универзитетот, Хајделберг стана дом на првиот и досега единствениот студентски дом со сопствена студентска самоуправа. Новиот статут ги обврзува новите студенти да го “Живеат духот на вистината, правдата и хуманоста“.
Во текот на 1960- тите и 1970-тите години, Универзитетот доживува огромна експанзија. Овојпат, се развива во една од главните сцени на лево ориентираните студентски протести во Германија. Во 1975 година масивни полициски сили го апсат целиот студентски парламент. Кратко потоа, во зградата на Collegium Academicum, прогресивниот колеџ на Универзитетот упаднаа околу 700 полицајци и ја затворија зградата за постојана работа .Од тие причини на периферијата на градот во областа Нојнхајмерфелд никна нов кампус за медицина и природните науки.
Денеска околу 28,000 студенти се вклучени во образовниот процес на Универзитетот во Хајделберг. Има 4,196 ангажирани со полно работно време и 476 универзитетски професори. Во рамките на иницијативата на Федералното министерство за образование и наука и со помош на германска научна фондација, 2007 година институцијата добива звање „Извонреден универзитет“- што значи дека е високо рангиран. Иницијативата е спроведена со цел за зајакнување на германскиот универзитетски систем, со поставување на мала мрежа на исклучително добро финансирани универзитети, од кои се очекува да создаваатт силни меѓународни влијанија.
Кампус
Хајделберг е град со околу 140 илјади жители. Сместен е во регионот Рајна, Некар.
Кампусот Бергхајм
Кампусот Бергхајм е сместен во поранешнката клиника Рудолф Крел (наречена според Рудолф фон Крел) во едно од предградијата на Хајделберг- Бергхајм. Од март 2009 година тој ги вдоми институтите за економија, политички науки и социологија (при што заеднички се сместени факултетите за економија и социјална политика)а кои претходно беа ситуирани во кампусот на Стариот град. Кампусот Бергхајм нуди еден амфитеатар за предавања, неколку простории за семинари, најмодерна универзитетска библиотека и кафетерија.
Библиотеки
Униерзитетската библиотека е главна библиотека на Универзитетот и е се состои, заедно со децентрализираните библиотеки од факултетите и институтите претставува интегрален систем на библиотеки кој се состои од околу 6.7 милиони книги и печатени изданија. Во Германија ова е најмногу користената библиотека и моментално е рангирана на прво место на најдобрите библиотеки во Германија. Акциите на библиотеката ги надминаа еден милион во 1934.Денеска таа има околу 3.2 милиони книги, околу 500,000 други медиуми како микрофилмови и видео ленти, како и 10,732 периодични научни изданија.Згора на тоа, библиотеката поседува и повеќе од 6,600 ракописи од кои се најпознати Codex Manesse, 1,800 incunabula, 110,500 автобиографии,како и колекции на стари мапи, слики и фотографии. Останатите 83 децентрализирани библиотеки на факултетите и институтите поседуваат уште 3.5 милиони печатени книги. Во 2005, дури 34,500 активни корисници на Универзитетската библиотека имаа пристап до 1.4 милиони книги годишно. Снабдувањето со книгите покрај конвенционалните методи, користи и бројни електронски сервиси. Околу 3000 комерцијални научни списанија се достап ни преку сервисот e-journal. Денешната Универзитетска библиотека влече корени од времето кога првиот ректор Марсилиус фон Инген ги купил документите во 1388 а кои беа складирани во светата црква, која тогаш била катедрала за потребите на Универзитетот. Од 1978 научната област од универзитетската библиотека ги опслужува институтите за природни науки и за медицина во Новиот кампус.
Установи во странство
Универзитетот од Хајделберг го формираше центарот за Латинска Америка во Сантјаго, Чиле во 2001 година. Центарот има задача да организира курсеви за обука во однос на менаџирањето и маркетингот кои се одржуваат самостојно од Универзитетот во Хајделберг или во соработка со папскиот католичкиот универзитет на Чиле и на Универзитетот на Чиле. Универзитетот има договори за соработка и со двата универзитета. Центарот има обврски за програмите за постдипломски студии и воедно ги координира активностите на Универзитетот во Латинска Америка, и обезбедува платформа за научна соработка. Универзитетот се претставува и преку канцеларијата во Њујорк. Неговите главни задачи вклучуваат промоција на постоечката соработка, градење на нови мрежи, создавање заеднички студиски програми и одржување и ширење на академските контакти со американските универзитети.
Управување
Ректоратот е извршното тело на Универзитетот предводено од ректорот Берхард Ајтел. Ректоратот се состои од советникот Марина Фрост, која е водач на централната администрација и одговорна за буџетот на Универзитетот и за тројцата проректори одговорни за меѓународни односи, настава и комуникации, за истражување и конкретната структура.
Сенатот е всушност "законодавната власт" на универзитетот. Ректорот и на членовите на Ректоратот се сенатори по службена должност ex officio, како што се и деканите на факултетите, како и медицинските и управување со директорите на Универзитетската болница, како и офицер задолжен за еднакви можности на универзитетот. Други 20 сенатори се избираат на секои четири години, според следните квоти:осум универзитетски професори, четири кандидати од академскиот кадар; четири делегати од студентската организација, и четворица вработени од администрација на Универзитетот.
Советот на Универзитетот е советодавно тело на гореспоменатите лица и во неа спаѓаат, меѓу другите, поранешниот израелски амбасадор во Германија Ави Примор, како и извршни директори од германските индустрии.
Факултети
По структурните реформи во 2003, Универзитетот во Хајделберг се состои од 12 факултети кои пак од своја страна содржат неколку дисциплини, сектори и институти. По воведувањето на Болоња процесот повеќе од факултетите нудат можности за дипломски, магистерски и докторски студии. Кои компарираат на новите европски стандарди за образование. Забележителни исклучоци се програмите за додипломски студии по право, медицина, стоматологија и фармација, од кои студентите дипломираат сè уште со полагање на државниот испит, како и испитување за мастер во членката на Баден-Виртемберг
Партнерство
Универзитетот има бројни партнери, како национално така и интернационално. Посебно, одржува долгорочна соработка во областа на истражувањето и образованието со следниве независни истражувачки институти како во Хајделберг, така и надвор од него.
Наставна статистика
Универзитетот вработува повеќе од 15,000 академски кадар, повеќето од нив се физичари ангажирани на Универзитетската болница. Почнувајќи од 2008 година, факултетот опфаќа 4.196 стручњаци со полно работно време, со исклучок на визитинг професори, како и дипломираните истражувачите и асистентите. Од нив, дури 673 факултетски членови беа од странство. Универзитетот Хајделбер привлече повеќе од 500 интернационални научници, како визитинг професори секоја академска година. Универзитетот вклучува вкупно 26,741студенти од кои, меѓународни се 5,118. Дополнително има уште 1,467 меѓународни студенти со студентска размена. Од нив 23,636 студенти завршуваат научни степени 4,114 од нив се меѓународни студенти и 919се со размена. 3,105 завршуваат докторски студии од кои 1,004 се меѓународни and 15 се студенти со размена. Универзитетот додели 994 докторски дипломи.
Рангирање
Во 2010 година U.S. News / QS World University Rankings го рангираше Хајделберг на 1 место во Германија, на 14 во Европа и на 51 место во светот, со што се искачи за шест позиции повисоко во однос на претходната година.
Организација и должина на студирањето
Академската година се дели на два семестар. Зимскиот семестар почнува од 1 октомври и трае до 31 март, а летниот од 1 април до 30 септември. Наставата се одржува од средина на октомври до средина на февруари и од средина на април до средина на јули. Студентите можат да ги започнат студиите, како во летниот така и во зимскиот семестар.
Сепак, има неколку предмети кои студентите можат да ги започнат единствено во зимскиот семестар. Стандардно време за завршување на додипломските студии се принципиелно 6 семестари, а натамошните четири семестари за консекутивните Мастер студии. Нормално време за докторски студии се 6 семестари. Вкупниот период за додипломски студии е поделен на два дела. Период на базични студии кој трае најмалку 4 семестари, и на крајот студентот мора да полага формален испит, потоа период на напредни студии, кој трае најмалку два семестра, период по кој студентот мора да полага завршен испит.
110 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5398 и 5399 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4640 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3650 и 3651 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 643.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 110 година се протега во 2526 и 2527, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2586 и 2587 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 433. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 754 и 752 исламска година пред хиџра.
Led Zeppelin (албум)
Иако критичарите не му дадоа добри оценки, албумот помина одлично на комерцијален план а со тек на време ставовите се сменија и го заслужи статусот на еден од најдобрите албуми на сите времиња. Списанието Ролинг Стоун го рангираше на 29тото место на својата список на 500те најдобри албуми на сите времиња. Во 2004 година албумот беше примен во Греми салата на славните.
Позадина
По распаѓањето на англиската група Јардбрдс во август 1968 година, гитаристот Џими Пејџ остана со легалните права за името на групата и потпишани договори за одржување на неколку концерти на Скандинавскиот Полуостров. За да ги исполни овие обврски тој ги регрутира басистот Џон Пол Џонс, пејачот Роберт Плент и тапанарот Џон Бонам. Заедно, тие одржуваат турнеја во Скандинавија под името Њу Јардбрдс изведувајќи некои од песните како Communication Breakdown, I Can’t Quit You Baby, You Shook Me, Babe I’m Gonna Leave You и How Many More Times кои ќе се појават во албумот. Во октомври 1968 година, еден месец по враќањето во Англија, Џими Пејџ го смени името на групата во Лед Зепелин и заедно со останатите почна да го снима албумот во Олимпик Студиос во Лондон.
Снимање
Џими Пејџ изјавил дека на групата и биле потребни само 36 часа распределени во неколку недели за целосно да го снимат нивниот прв албум, додавајќи дека го знаел тоа од сметката која била наплатена од студиото. Една од причините за кратката сесија е фактот што песните од албумот биле добро извежбани и аранжирани на нивнјата турнеја во Скандинавија во септември 1968 година. Според изјавата на Пејџ, аранжманите биле подготвувани на турнејата, знаел точно каков звук барал и на крајот сето тоа многу брзо се совпаднало.
Пејџ исто така додал дека немале вишок пари да трошат на повеќе време во студиото бидејќи тој и менаџерот на групата Питер Грент самите целосно платиле за сесиите во студиото. Во друго интервју, Пејџ тврди дека тоа го направиле за да си осигураат уметничка слобода, односно никој да не се меша во нивното снимање на албумот. “Сакав контролата да биде во наши раце бидејќи знаев точно што сакам да направам со момците. Всушност, сам го финансирав снимањето на албумот пред да отидам во издавачката куќа... Не бевме ние онаа типична приказна на музичка група која позајмила пари за да сними албум – се појавивме во Атлантик со завршени касети во рака... Нивната реакција беше многу добра, мислам, потпишаа со нас, нели? “
Групата ги снимила песните за 1782 фунти, што со исклучокот на Abbey Road, албумот на Битлси, за кој им биле потребни само 12 часа да го снимат, ретко кој толку економично го искористил студиското време за снимање. На крајот албумот собра повеќе од 3 и пол милиони фунти или безмалку 2000 пати повеќе од инвестираното. За сесиите Пејџ свирел на Fender Telecaster гитара исцртана со психоделични графити која му била подарок од Џеф Бек, како враќање на услугата што го препорачал како замена на Ерик Клептон како главен гитарист за Јардбрдс во 1965 година. Тој свирел на Телекастер гитарата со Supro засилувач. Подоцна тој користи други видови на гитари, но најчесто Gibson Les Paul.
Продукција
Џими Пејџ го продуцираше албумот, додека Глин Џонс, кој пред тоа работел со Битлси, Ролинг Стоунс и Ху се погрижи за звукот. “Првиот албум е всушност албум во живо, навистина, и намерно го направивме на тој начин. Има наснимки, но оригиналните траки се во живо“. Наводно, Пејџ користел природен собен амбиент за да го подобри звукот на музиката, покажувајќи некои од методите со коишто снимал претходно. До доцните 60-ти гоидни, музичките продуценти ги ставале микрофоните блиску до тапаните и засилувачите. За Лед Зепелин 1, Џими Пејџ покрај овие микрофони ставил уште еден микрофон неколку метри подалеку (некогаш дури до 6 метри подалеку) и потоа ја снимал рамнотежата од двата звука. Со примената на методот “поголема далечина = поголема длабочина“, Пејџ стана еден од првите музички продуценти што снимил амбиентален звук: далечината што ја поминува една нота од едниот до другиот крај на собата.
Уште една особина која се истакнува од албумот е мешањето на гласот на пејачот Роберт Плент. Во интервју за Гитар Ворлд Пејџ изјавува: “Гласот на Плент беше толку моќен што се мешаше во другите траки, но интересно е тоа што мешањето изгледа како да е намерно направено“. На песната You Shook Me, Пејџ го искористил методот 'обратно ехо', каде ехото се слуша прво, а потоа главниот звук. Тоа го направил со вртење на касетата на другата страна, снимање на ехото на друга касета и враќање на касетата на првата страна за ехото да претходи на оригиналниот звук.
Во тоа време тој бил еден од првите албуми што бил пуштен во продажба само во стерео издание, бидејќи тогаш албумите биле продавани во моно и стерео издание.
Опаковка
Џими Пејџ ја одбрал сликата на насловната на албумот, а на неа може да се види цепелинот Хинденберг како гори во пламен. Нормално, сликата е поврзана со потеклото на името на групата. Според разговор меѓу Пејџ, Џеф Бек, Кит Мун и Џон Ентвисл за фомирање нова музичка група, Кит Мун предложил “ќе ни тргне (ќе полетаат) како оловен балон“ и Ентвисл на тоа наводно одговорил “оловен цепелин!(Лед Зепелин на англиски)“.
Харди се присетува дека им предложил да стават слика инспирирана од некој знак за стар клуб во Сан Франциско, тоа било слика од цепелин во облик на тулумба кој летал во облаците. На Пејџ не му се допаѓала идејата но сепак сликата била искористена како лого на задниот дел од опаковката на првите два албуми и на неколку постери. Во текот на првите неколку недели на продажба во Велика Британија, на опаковката од албумот ги имало името на бендот и логото на издавачката куќа Атлантик во тиркизна (синозелена) боја. Подоцна беше искористена портокаловата боја, а оние стари опаковки со тиркизна боја станаа колекционерско издание.
Албумот привлече огромно внимание кога на турнејата во Копенхаген во февруари 1970 година, една од роднините на изумителот на цепелинот, Ева фон Цепелин, се заканила дека ќе го откаже нивниот концерт и групата морала привремено да го смени името во “the Nobs“, инспирирано од презимето на нивниот европски промотер Клод Нобс.
Според Грег Кот кој пишува за списанието Ролинг Стоун сликата со цепелинот во пламења одлично ја отсликува музиката во албумот: секс, катастрофа и експлозии.
Компонирање
Песни како Good Times Bad Times,Dazed And Confused и Communication Breakdown претставија еден тежок звук кој не бил карактеристичен во доцните 60-ти години. Во песната Black Mountain Side, Пејџ користи таканаречена западна гитара со челични жици, како и комбинација на акустични и електрични пристапи на нивана верзија на Babe I’m Gonna Leave You.
Dazed and Confused, инспирирана од истоимената песна на Џејк Хоумс од 1967 година, се смета за главна песна на албумот. Опаѓачката бас линија на Џонс, тешкото тропање на Бонам и изобличените ноти и солоата кои доаѓаат од гитарата на Пејџ се главните карактерстики на ова ремек-дело. При свирењето на гитарата, на оваа песна Пејџ користи виолинско гудало по предлогот на Дејвид Мекалум Сениор кој бил присутен при снимањето на албумот. Истиот метод го применил и при свирењето на Good Times Bad Times, на која има и болеро риф и импровизирана промена на ритам.
Џеф Бек веќе ја снимил You Shook Me на неговиот прв албум и го обвинил Пејџ за кражба на неговата идеја. Пејџ исто така ја свирел и аранжирал Beck’s Bolero и истата музика од болерото ја искористил во How MAny More Times за неговиот албум. Ова секако придонело за несогласувања меѓу музичарите. На албумот може да се види дека пејачот Плент добива заслуга за свирење бас на некои песни. “Значи, како што е напишано на опаковката на Лед Зепелин 1, јас сум пејач, свирам усна хармоника и повремено бас. Многу повремено, мислам дека беше само еднаш по 1968 година. Многу е смешно што сето тоа е воопшто споменато на албумот. Сигурен сум дека не му се допаднало на Џоунси (се смее). Ама претпоставувам дека секогаш кога заебал работа може да каже дека тоа сум бил јас“.
Критики
Албумот беше изрекламиран како “Led Zeppelin – The Only Way To Fly“. На почетокот доби лоши критики и според списанието Ролинг Стоун: “Албумот не нуди ништо повеќе од она што Џеф Бек Груп не го понуди пред три месеци и ако сакаат да ја заменат супер групата Крим ќе треба да си најдат нов продуцент, уредник и нов материјал достоен за нивните таленти“. Според Ролинг Стоун, пејачот Плент бил премногу опседнат со неговиот изглед, нешто како Род Стјуарт, но ни приближно толку возбудлив.
Џон Пол Џонс се сеќава: “Новинарите беа ужасни тогаш. Од некоја причина никој не сакаше да не знае. Одиме во Америка и ги читаме критиките од списанието Ролинг Стоун, и за нив ние бевме уште една преценета група. Не ни се веруваше. Толку бевме наивни што мислевме дека сме изработиле добар албум и дека се ни оди од рака и одеднаш целиот овој отров не опкружи. Не сфаќавме што сме им направиле за да не третираат така. Потоа многу се пазевме од новинарите, ние ги избегнувавме и тие не избегнуваа. Причината поради која бевме познати како група која прави одлични концерти е бидејќи одржавме многу од истите и така се прошири зборот, а не заради новинарите“.
Неколку години подоцна Камерон Кроу изјавил дека тоа било време на супер-групи и Лед Зепелин имаа тешка задача ја докажат нивната автентичност.
Покрај сите тие негативни критики, во Британија списанието Мелоди Мејкер даде одлични критики за албумот преку Крис Велч кој за нив напиша: “Џими Пејџ Триумфира – Лед Зепелин 1 е одличен! Нивниот материјал не е целосно составен од предвидливи блуз рифови, а кога ги свират истите звучат силно за разлика од другите таканаречени британски блуз групи“. Албумот беше многу успешен комерцијално. Атлантик Рекордс прво испратиле неколку копии на главните радио станици и критичари, а потоа на 12 јануари 1969 албумот беше официјално пуштен во продажба во Америка како најава за нивната концертна турнеја во Северна Америка. Албумот влезе во Билборд топ 10 листата два месеци по издавањето и остана таму цели 73 недели, додека на британските топ листи остана дури 79 недели. До 1975 година албумот заработи 7 милиони долари.
Денешен статус
Сега албумот е насекаде признаен како еден од најдобрите на сите времиња и оние кои беа скептични, како списанието Ролинг Стоун во 2006 го сменија мислењето: “Албумот беше уникатен. Аранжманите беа подобро составени од оние на Крим или Џими Хендрикс, а звукот не беше премногу тежок како на Ајрон Батерфлаj или претеран како на Ванила Фаџ“. Најблиските споредби би дошле до ЕмсиФајф или Стуџес, обата од Мичиген, но ниту еден од нив не ги имаше сјајот или мајсторијата од Лед Зепелин 1 исто како што Лед Зепелин 1 не ја имаше онаа политичко-социјална тематика на таквите значајни бендови. Она што го имаа беше потенцијалот за огромна публика.
Според Луис:
“И после толку време еден од најдобрите албуми на сите времиња сè уште не го изгуби својот квалитет. Нагонот и страста во нивните изведби се тие што и даваат безвременски шарм на оваа група. Деветте песни нудат увид во досега недостигнато дело кое е моќно, но сепак деликатно.И да не го заборавиме фактот дека со овој албум Пејџ всушност го воспоставува рифот како главен дел при создавањето песни“.
Во 2003 Виејџ 1 го прогласи Лед Зепелин 1 за 44ти најдобар албум на сите времиња, додека Ролинг Стоун го стави на 29то место на нивната список на 500 најдобри албуми на сите времиња. Според многумина албумот се смета за значаен пресврт во еволуцијата на хард рокот и хеви металот.
Признанија и награди
* denotes an unordered list
Список на песни
How Many More Times содржи делови од The Hunter која ја напишале Букер T. Џонс, Стив Кропер, Дак Дан, Ал Џексон Џуниор и Карл Велс во 1967 а ја популаризирал Алберт Кинг.
Некои верзии на касетните изданија на албумот имаа измешан редослед на песните. На таквите верзии Your Time Is Gonna Come е на почетокот на првата страна, а How Many More Times е последна на првата страна. Втората страна на касетата почнува со Good Times Bad Times а завршува со Dazed and Confused.
Сертификати за продажба
Забелешка: (*) Ремиксувано издание
Црква „Св. Недела“ - ’Ржаново
Света Недела — главна селска црква во селото ’Ржаново.
Сместена е на пониска надморска височина отколку селото.
Милисекунда
Милисекундата (од мили- и секунда; скрат. мс или ms) претставува илјадити дел (1/1000) од секундата. Една милисекунда во однос на една секунда е сразмерна на секундата во однос на времетраење од 16,67 минути.
10 милисекунди (стоти дел од секундата) се нарекуваат стотинка или сантисекунда.
Наводи
Sekunde
Фартари
Фартари или Тартај — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Зал Дарде
1609 во музиката
1609 година во музиката содржи некои значајни настани.
Негован (појаснување)
Негован може да се однесува едно од следниве места:
Печатење
Печатење е пренос на текст или слики, обично со мастило на подлога за печатење (најчесто хартија) со користење на печатарска машина.
Историја на печатење
Во историјата е запишано дека древните Египќани пронашле  материјал со име папирус на којшто можело да се пишува. Папирус бил изработен со лепење и спојување на исушени стебла од растението папирус. За евидентирање и чување на симболите на папирус се користело мастило од сипа, а како држала за пренос се користеле шупливи стебла од бамбус или перо. Подоцна хартијата била откриена од страна на  Кинезите, и таа се усовршувала натаму во годините.
Пораките долго време се пишувале рачно на хартија или на животинска кожа. Рачно пишување  било премногу бавно, особено ако требало да се прави повеќе од една копија. И книгите се пишувале рачно на хартија, така што тие, биле вистинска реткост на располагање на мал број на луѓе. Многу години луѓето биле во потрага по начин за да создаваат порака во форма од која ќе можете да направите повеќе копии, без да имаат повеќе време за пишување секогаш кога тие имале потреба.
Килски Фјорд
Килски Фјорд (Kieler Förde; Kielerfjorden) — приближно 17 километри долг фјорд на Балтичкото Море на источниот брег на Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се создал од движење на ледник во текот на последното ледено доба, се наоѓа помеѓу полуостровите Денишер Волд и Вагрија. Како и други тесни заливи налик на фјорд, геолошки не претставува фјорд. Се протега од Херн во центарот на градот Кил до Килскиот Залив.
Источниот крај на Килскиот Канал се наоѓа во Килскиот Фјорд. На неговата најтесна точка, Фридрихсортер Енге („Friedrichsorter Enge“), фјордот е широк само еден километар. Швентине се влева во Килскиот Фјорд во близина на Кил-Дитриксдорф.
Места
Места долж Килскиот Фјорд:
Западен брег
Од север кон југ:
Источен брег
Од југ кон север:
Борислав Кирков
Борислав Павлов Кирков ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. На 12 септември стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во секојдневните борби против силните балистички сили на разни позиции на Скопска Црна Гора. Во октомври 1944 година во една борба против балистите, кај Чучерскиот Рид, бил погоден и загинал на самото место. Неговите посмртни останки биле пренесени и закопани во гробиштата во родното село Љубанци.
Мили-
Мили- (симбол: м или m) е претставка од метричкиот систем што означува илјадити дел од нешто (фактор 10−3). Претставката е усвоена во 1795 г. и потекнува од латинскиот поим mille, со значење „илјада“.
Нускова
Нускова (словенечки: Nuskova) — населба во Општина Рогашовци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Папа Климент II
Климент II (лат. Clemens PP. II; 1005 - 9 октомври 1047) — римски папа од 25 декември 1046 до 9 октомври 1047. Станал папа по желба на Хенрих III. По 9 месеци, ненадејно починал. Тој е единствениот папа којшто е погребан северно од Алпите.