cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Знаме на Европската Унија
Протокол
Знамето задолжително се користи при сите официјални говори на претседателот на Европскиот Парламент, како и при официјалните средби меѓу водачите на државите од ЕУ и оние што не се нејзини членки (обично националното знаме на државата-членка и знамето на Европската Унија се истакнуваат заедно). Иако вообичаено националното знаме има приоритет пред европското знаме во национален контекст, средбите помеѓу водачите на ЕУ понекогаш се разликуваат. На пример, на италијанските прописи за знамето изречно го заменуваат италијанското знаме со европското, давајќи му предост кога високи државни претставници од другите земји од ЕУ доаѓаат во посета - на пример, наместо италијанското, знамето на ЕУ ќе биде во средината во група од три знамиња.
Тесин (Росток)
Тесин (Tessin; службено наречен Тесин кај Росток) — град во округот Росток, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на реката Рекниц, 22 километри источно од Росток. Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Знаме на Европската Унија
Протокол
Некои земји-членки, исто така имаат свои правила во однос на употребата на европското знаме и нивното национално знаме. На пример, задолжителна негова употреба заедно со националното знаме на државни институции како полициски станици или згради на локална самоуправа. Вон службена употреба, знамето не може да се користи за цели што се некомпатибилни со европските вредности.
Во националната употреба, со националниот протокол националното знаме најчесто има приоритет пред европското знаме. Во случаи каде европското знаме се вее заедно со сите национални знамиња (на пример на состанок на Европскиот совет), националните знамиња се поставени по азбучен ред (според нивното име на главниот јазик на таа држава), со европското знаме на почеток или најдесно во редот.
Знамето посебно се истакнува на денот на знамето на ЕУ, познат и како Ден на Европа, кој се празнува секоја година на 9 мај. На Денот на Европа во 2008 година, за првпат европското знаме било истакнато и на германскиот Рајхстаг.
Воена и поморска употреба
Освен употребата на знамето од страна на владата и луѓето, исто така се употребува и во воени операции на ЕУ, но не се користи како симбол на трговските бродови. Во 2003 година, член на Европскиот парламент поднел предлог до Привремениот комитет на Европскиот парламент знамето да стане симбол и на трговските бродови. Предлогот бил одбиен од Парламентот во 2004 година и оттогаш европското знаме не се користи како европски симбол на трговците.
И покрај тоа што немаат европски симбол, инспекциските тимови за рибарство на ЕУ прикажуваат сино-жолти бродски знаменца. Тие се веат на инспекциските бродови во водите на ЕУ. Знамето е триаголно, поделено на 4 дела, од кои два сини и два жолти, и било усвоено според регулативата #1382/87 на ЕЕЗ на 20 мај 1978 година. Не постојат други варијанти или алтернативни знамиња кои се употребуваат од страна на ЕУ (за разлика од земји во кои има претседателски, поморски и воени варијанти).
Поширока употреба
Знамето било наменето да ја претставува Европа во поширока смисла. Советот на Европа ја претставува скоро цела Европа, со исклучок на три европски држави. Подоцна, во 2008 година, било употребено од страна на про-западните српски гласачи во пресрет на изборите.
Знамето, всушност, станало реклама за проевропеизам надвор од Унијата, на пример во Грузија, каде по доаѓањето на власт на Михаил Саакашвили, кој го користел за време на својата инаугурација, знамето се наоѓа на повеќето владини згради. Тој изјавил Европското знаме е исто така знаме на Грузија сè додека ја претставува нашата нација, култура, суштината на нашата историја и перспектива и нашата визија за иднината на Грузија.
Исто така се користи како про-демократски амблем во државите како Белорусија, каде се употребувало на протестните маршови, заедно со забранетото поранешно национално знаме и со знамињата на опозициските движења. Знамето се користело во 2007 година на Европскиот марш во Минск, кога протестантите се обединиле во знак на поддршка на демократијата и пристапот кон ЕУ.
Знамето се употребува и на спортски настани каде се претставува обединет тим на Европа. По завршувањето на Летните олимписки игри 2004, претседателот Романо Проди истакна дека вкупниот број на медали на ЕУ е далеку поголем од бројот на медали на било која држава и побара од спортистите од државите на ЕУ да го веат знамето на наредните игри заедно со нивното, како знак на солидарност (нешто што не се случи).
Знамето, или некои негови одлики, често се употребуваат како лого на организациите кои го истакнуваат пан-европскиот елемент, на пример Европската лобистичка група или транснационалните транспортни компании.
Претходни знамиња
Првата поголема организација која усвоила знаме била Европската заедница за јаглен и челик (ЕЗЈЧ), која се соедини со Европските заедници. Била формирана во 1952 година, а нејзиното знаме било откриено во 1958 година на Светскиот саем во Брисел. Знамето имало две ленти, сина на горниот дел, црна на долниот со шест златни ѕвезди (по 1973 година сребрени), по три на секоја лента. Сината лента била за челик, црната за јаглен, ѕвездите ги претставувале шестте земји-членки. Бројот на ѕвездите се зголемувал со зголемувањето на бројот на земјите-членки сè до 1986 година, кога бројот на членки бил фиксиран на 12. Кога во 2002 година истекол Договорот за ЕЗЈЧ, знамето било спуштено од Европската комисија во Брисел и заменето со Европското знаме.
Европскиот парламент исто така користел свое знаме од 1973 година, но никогаш не било официјално усвоено. Било ставено надвор од употреба со усвојувањето на знамето со дванаесет ѕвезди од страна на парламентот во 1983 година. Знамето ги имало истите бои, жолта и сина, но наместо дванаесет ѕвезди впишани биле буквите „ЕП“ и „ПЕ“ (иницијали на Европскиот парламент на тогашните 6 јазици на заедницата) опкружени со венец.
Создавање
Барањето на симбол на Советот на Европа започнал во 1950 година, кога бил основан комитет за да го разгледа прашањето за европско знаме. Имало бројни предлози, но се појавила јасна тема за ѕвезди и кругови. Грофот Ричард фон Куденхов-Калерги предложил да го усвојат знамето на Интернационалната паневропска унија, кое било сино со црвен крст во внатрешноста на портокалов круг, поставен на средината, кој и самиот тој скоро го усвоил за Европската парламентарна унија. Поради симболиката на крстот, овој предлог бил одбиен од страна на Турција (членка на Советот на Европа од 1949 година). Калерги тогаш предложил да се додаде полумесечина на дизајнот со крст, за да се надминат муслиманските замерки. Друго знаме на организација било знамето на Меѓународното европско движење, кое имало големо зелено „Е“ на бела позадина. Друг дизајн бил заснован на олимписките кругови, осум сребрени кругови на сина позадина. Бил одбиен поради сличноста на круговите со „бирач“, „синџир“ и „нули“. Голема жолта ѕвезда на сина позадина бил предлогот на Карл Рејмон. Сепак било одбиено поради сличноста со таканареченото „Знаме на Бурнет“, кое во 1830 тите било усвоено од Република Тексас и со знамето на Демократската Република Конго. Советодавното собрание го смалил својот избор на два дизајна. Едниот бил Салвадор де Мадариага, основачот на Колеџот на Европа, кој предложил соѕвездие од ѕвезди на сина позадина (поставени според главните градови, со една голема ѕвезда за Стразбур, седиштето на Советот). Го раширил знамето низ многу европски главни градови и добил поддршка од многу од нив. Второто било варијанта од ова, предложено од Арсен Хајц, кој работел во поштенските услуги на Советот и доставил голем број на дизајни. Неговиот дизајн кој бил прифатен од собранието, бил сличен на оној од Салвадор де Мадриага, но наместо соѕвездие, ѕвездите биле подредени во круг. Советодавното собрание го поддржало неговиот дизајн, сепак знамето кое било одбрано од собранието имало 15 ѕвезди, кои го означуваат бројот на земји во Советот на Европа. Советодавното собрание го одбрало ова знаме и му препорачало на Советот да го усвои.
Комитетот на министри (главното тело за донесување одлуки на Советот) се согласил со Собранието дека знамето треба да биде круг од ѕвезди, но бројот тринаесет бил извор на несогласувања. Бил избран бројот дванаесет и Пол Леви го изготвил истиот дизајн на новото знаме каков што е денес. На 25 октомври 1995 година, Парламентарното собрание на Советот на Европа го одобрило знамето. Било усвоено на 8 декември 1955 и било откриено во Шато де ла Мует (Château de la Muette) во Париз на 13 декември истата година.
Европски заедници
По Светскиот саем во Брисел знамето станало популарно и Советот на Европа имал влијание врз други европски организации за нивно усвојување на знамето, како знак на европско единство. Европскиот парламент ја презел иницијативата да бара од Европските заедници да го усвојат знамето. Набрзо после првите директни избори во 1979 година, нацрт-резолуција била изнесена во врска со ова прашање. Со неа било предложено знамето на заедницата да биде истото како на Советот на Европа и била усвоена од страна на Парламентот на 11 април 1983 година.
Самитот на Европскиот совет одржан во јуни 1984 година, во Фонтенбло, Франција, ја нагласил важноста за промовирање на Европски лик и идентитет на граѓаните и на светот. Следната година, на состанокот во Милано, на 28-29 јуни, Европскиот совет одобрил предлог од Комитетот на европскиот народ во корист на знамето и го усвоил. По одобрението од Советот на Европа, од 1986 година Заедниците започнале да го користат, а со тоа и за првпат на 29 мај, било издигнато на зградата Берлејмонт (седиштето на Европската комисија). Европската унија, која била основана со Мастришкиот договор во 1992 година, за да ја замени Европската заедница и да ги преземе нејзините функции, исто така го усвоила знамето. Оттогаш употребата на знамето е контролирана од Советот на Европа и Европската Унија.
Неодамнешни настани
Во предложениот Европски устав, знамето требало да добие формален статус. Бидејќи ратификацијата била неуспешна, водачите ги тргнале елементите слични на државните од замената на Лисабонскиот договор. Сепак, Европскиот парламент го поддржал вклучувањето на симболи и како одговор предложил во Парламентот многу почесто да се употребуваат симболите, како што е знамето. Џо Лајнен, европратеник, сугерирал дека Парламентот треба повторно биде авангарден. Подоцна, во септември 2008 година, Парламентарната комисија за уставни прашања предложила формална измена на правилата на институцијата за постапка, за да се подобри употребата на симболите. Конкретно, знамето ќе го има во сите соби за состаноци и на сите официјални настани. Предлогот бил усвоен на 8 октомври 2008 година со 503 гласови „за“ и 15 „воздржани“.
Дополнително, декларација за симболите од шеснаесетте земји-членки, вклучувајќи го и знамето, била вклучена во последниот акт од Лисабонскиот договор кој изјавува дека знамето, химната, мотото, валутата и Денот на Европа „за нив ќе продолжат да бидат симболи кои го изразуваат единство на луѓето во Европската унија и нивната верност кон неа“.
Во април 2004 година, за првпат знамето било веено во вселената од страна на Европската вселенска агенција, додека астронаутот Андре Куиперс бил на Меѓународната вселенска станица.
Баркод знаме
Во 2002 година, холандски архитект Рем Колас и неговата градежна фирма „Канцеларија за архитектура на метрополите“, дизајнирале ново знаме по барање на претседателот на комисијата Романо Проди, за да пронајде начин повторно да ја обележи Унијата на начин кој ја прикажува различноста и единството на Европа. На новиот предложен дизајн му бил даден прекар "баркод", бидејќи ги прикажувало боите на сите европски знамиња (од тогашните 15 држави) како вертикални ленти. Покрај споредбата со баркод, неблагопријатно било споредувано и со тапет, ТВ тест-картичка и текстил за обложување столови. За разлика од сегашното знаме, зголемувањето на бројот на земји-членки не се одразува врз ова знаме.
Официјално никогаш не било усвоено ниту од ЕУ, ниту од некоја организација, но сепак, било употребено како лого на Австриското претставништво на ЕУ во 2006 година. Било ажурирано со боите на уште десетте членки кои се приклучиле после предлогот и било дизајнирано од фирмата на Колас. Неговата цел била да ја претстави Европа како заеднички напор на различни нации, секоја задржувајќи си го својот единствен културен идентитет. Првично имало некои незадоволства, бидејќи лентите од знамето на Естонија биле прикажани неправилно.
Изведени дизајни
Знамето на Босна и Херцеговина нема толку голема поврзаност како знамето на Западната европска унија, но делумно било инспирирано од европскoтo влијание и аспирацијата на Босна и Херцеговина за влез во ЕУ. Ова знаме ја користи истата сина и жолта боја, како и ѕвездите, иако тие не се во ист број и боја, но имаат директно потекло од европското знаме.
Некои етикети се поврзуваат со европското знаме, како што се етикетата за органска храна на ЕУ која ги користи дванаесетте ѕвезди, но се прераспоредени во форма на лист на зелена позадина. Оригиналното лого на Европскиот радиодифузен сојуз ги има дванаесетте ѕвезди на сина позадина, додавајќи светлосни зрациза да ги поврзат државите.
Белешки
1) Во хералдиката зборот мулет означува ѕвезда со прави, еднакви зраци - кракови (додека ѕвезда со искривени зраци (кракови) се нарекува естоил).
Пагаруша
Пагаруша — село во Општина Студеничани, во областа Торбешија, во околината на градот Скопје. Во минатото селото било чисто македонско (христијани и муслимани).
Географија и местоположба
Пагаруша се наоѓа во областа Торбешија, во северозападниот дел на територијата на Општина Студеничани.
Историја
Во век, селото било дел од Скопската каза на Отоманското Царство.
Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 15 жители христијани (Македонци) и 380 жители муслимани (Македонци).
Население
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 227 жители, од кои 226 Турци и 1 Албанец.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 181 жител, од кои 9 Албанци, 147 Турци и 25 лица без податоци.
Родови
Пагаруша е торбешко село.
Според истражувањата од 1950 година. Родови во селото биле:
Иселеништво
Оџовци се иселиле од селото до 1950 година. Биле доселени од Долна Река. До 1950 година се иселиле од селото. Се населиле во Скопје (5 семејства) и во Турција (3 семејства). До 1950 година и голем број семејства од споменатите родови се иселиле од селото во Скопје (21 семејство) и во Турција (8 семејства). Други иселеници имало во Горно Лисиче, Долно Количани и во Љубош. Иселување од селото имало и после 1950 година.
Додекаедар
Додекаедар ( – тело со дванаесет површини) – еден од петте правилни полиедри. Омеѓен е со дванаесет меѓусебно еднакви површини, кои имаат облик на рамнострани петаголници и се така распоредени така што телото има триесет рабови и дваесет темиња.
Тесин
Тесин може да се однесува на следниве места:
Жад
Жад — поим кој се употребува за два различни полускапоцени камења, нефрит и жадеит. Бојата му е најчесто зелена, но може да биде и со синозелени нијанси и бела боја. Најценет е жадот со темнозелена нијанса, но во Кина е традиционално многу ценет и белиот жадеит. За Кинезите жадот е симбол за пет основни и најважни човечки особини: скромност, морална чистота, праведност, пристојност и храброст.
Во минатото жадот бил и симбол на моќта, така што предмети од жад во тоа време можеле да имаат само припадниците на владеачката класа. Исто така се употребувал и за изработка на орудија и оружје. Постои вариетет кој се нарекува серпентински жад или нов жад. Новиот жад се пронаоѓа во серпентинските карпи во вариетети од бои, од бела до црна со изразени зелени нијанси измеѓу.
Скапоцените камења и нивното влијание на човекот
Скапоцените и полускапоцените камења можат да влијаат на состојбата на човечкиот ум и тело. Ако се носат на телото или во близина на телото моќта на камењата влијаат на лечење или ублажување на психичките и физичките проблеми. Жадот се смета како амблем на совршеност и е симбол на кралската власт. Некогаш го нарекувале и 'камен на боговите'. Кога се носи како огрлица ги лечи пореметувањата со стомакот и бубрезите, а се држи и на самото оболено место како камен за лечење.
Скапоцените камења и хороскопските знаци
Се смета дека за секој хороскопски знак постои скапоцен камен кој му одговара. Така жадот е камен кој се препорачува за следниве хороскопски знаци: девица, вага и водолија.
Надворешни врски
perlenoire.mk
Програмски барања
Вовед
Софтверските барања се дел од софтверското инженерство што се занимава со описот, анализа, спецификација и валидација на барањата за софтверот. Спецификацијата на софтверските барања претставува почетна фаза во софтверскиот процес и претставува  комплетно опишување на однесувањето на системот што треба да се создаде. Во тие барања е вклучено и множество на кориснички случаи, коишто ја опишуваат интеракцијата што ќе ја имаат корисниците со софтверот.
Опис на барањата
Описот на барањата е процес во кои се извлекуваат, собираат барањата за системот од клиентите, односно од клиентот се дознаваат информации за тоа што сака неговиот систем да прави, кои функции да ги има, кои одлики и друго.
Во описот на барањата се користат различни техники со кои се овозможува од корисникот да бидат добиени сите потребни информации. Такви техники се: интервју, пополнување на прашалници, корисничко набљудување, работилници, бура на идеи, прототип и други.
Проблеми
Во 1992 година Кристел и Канг (Christel and Kang) ги идентификувале проблемите што можеле да настанатат при описот на барањата:
Анализа на барања
Анализата на софтверски барања опфаќа утврдување на барањата или условите кои треба да бидат исполнети, без разлика дали се работи за нов производ или производ кои ќе треба да биде изменет. Аналитичарот честопати доаѓа до конфликтни барања од страна на клиентите и неговата задача е успешно да ги разреши со нивна помош. Оваа фаза се прави на почеток на развојот на софтвер и е доста значајна за успешноста на проектот.
Спецификација на софтверските барања
Документот за спецификација на софтверските барања ги вклучува сите потребни барања за развојот на проектот. Тој треба да биде напишан на едноставен и на недвосмислен јазик и со минимални технички познавања, така што секој ќе може да го разбере. Во принцип спецификацијата на софтверските барања треба да ги има следните точки:
Според IEEE стандардите, оние коишто ја пишуваат спецификацијата на барања најмногу внимание треба да посветат на следните прашања:
Функционални барања - Што треба софтверот да прави, кои функции да ги извршува?
Надворешно однесување – Каква треба да биде интеракцијата помеѓу софтверот со корисниците, со хардверот, со друг помошен хардвер и со друг софтвер?
Перформанси – Какви можности треба да има системот, односно за колку време треба да изврши одредена задача, брзина, меморија и слично?
Атрибути - Какви критериуми за квалитет треба да поседува: портабилноста, коректност, доверливост, одржливост, размерливост и друго?
Ограничувања во дизајнот – Дали има дополнителни барања околу дизајнот, имлементација на јазик, ограниченост на ресурси и друго?
Валидација и верификација на барањата
Документот со барањата може да биде предмет на валидација и верификација, со цел да се утврди дека софтверскиот инженер ги разбрал барањата и се потврдува дека документот со барањата е според стандардите, разбирлив е и комплетен. Во оваа активност се откриваат грешките во барањата и се прават измени со цел тие да бидат поправени.
Наводи
Kravhantering
Јелена Розга
Јелена Розга ( во ) е хрватска пејачка која пее поп, фолк и електропоп музика. Родена е и израсната во Сплит каде уште како дете почнала да настапува како балерина. Се прославила како пејачка на хрватската група Магазин. Пеелa во групата од 1996 до 2005 година, а во 2006 година ја започнува својата соло кариера откако издала 5 студиски албуми со Магазин.
Солата кариера Розга ја започнала со албумот Oprosti mala кој доживеал голем комерцијален успех кој ја воспоставил како успешна соло пејачка. Албумот се искачил на врвот на табелата за хрватски албуми и на него се нашле неколку успешни синглови како што се „Gospe moja“ („Богородице моја“), „Oprosti mala“ („Прости малечка“) и „Ne zovi me Marija“ („Не ме нарекувај Марија“). На вториот студиски албум на Розга, Bižuterija (Бижутерија) издаден во 2011, се нашле истоимената песна која е воедно најголемиот соло хит на пејачката како и сингловите „Rodit ću ti 'ćer i sina“ („Ќе ти родам ќерка и син“) и „Ona ili ja“ („Таа или јас“). Во промоција на албумот, Розга ја започнала својата прва соло турнеја која траела од 2010 до 2012; со распродадениот концерт во Спаладиум арената, Розга станала првата хрватска пејачка која успеала да ги продаде сите карти.
Во 2012, Розга го издала својот прв Best of албум на кој се нашле нејзините хитови со Магазин како и тие од нејзината соло кариера. Moderna žena („Модерна жена“), третиот студиски албум на пејачката бил издаден во 2016 и на него се нашле некои од најголемите хитови на пејачката во нејзината кариера, вклучувајќи ги „Nirvana“ („Нирвана“), „Kraljica“ („Кралица“) и „Tsunami“ („Цунами“). Албумот бил третиот кој успеал да го достигне врвот на хрватската табела на албуми и добил златен сертификат од страна на хрватската музичка асоцијација. Воедно бил и најпродаваниот албум на годината во Хрватска.
Покрај нејзината пејачка кариера, Розга исто така кратко време работела како глумица. Денеска се смета за една од најпознатите пејачки во Хрватска, каде што има освоено златни сертификати за сите нејзини три албуми и голем број на награди, вклучувајќи ја и наградата Grand Prix на сплитскиот фестивал. Покрај познатоста во Хрватска, пејачката исто така има изградено успешна кариера во Македонија, Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина и Словенија.
Ран живот
Јелена Розга е родена на 23 август 1977 како ќерка на Марија Розга, кројачка во компанијата Југопластика и таткото Антонио Розга во Сплит, регион во Далмација, Хрватска. Розга е второ дете и има постара сестра чие име е Јулија. Како дете, Розга била многу хиперактивна и енергетична и честопати танцувала или настапувала во нејзиниот дом. Поради нејзината упорност да биде балерина, нејзините родители ја испратиле на часови по балет кога имала седум години и била ученик во прво одделение во основното училиште. Ѝ се придружила на групата КУД Мозаик кадешто била под водство на познатата хрватска кореографка Лепа Смоје. Како балерина, учествувала на неколку југословенски напревари. На 13-годишна возраст, Розга била поканета да учествува во оперската куќа Ла Скала во Милан. Нејзините родители не можеле да ѝ го дозволат тоа поради финансиски причини.
За време на своите тинејчерски години, Розга започнала да учи во средното училиште во Сплит и одлучила да ја развива својата страст кон танцот, па така се пријавила на аудициите за балетниот ансамбл во хрватскиот народен театар во Загреб. Веднаш била прифатена од комисијата која се воодушевила од нејзините танцувачки способности. Заедно со групата, започнала да настапува на различни продукции на театарските претстави Лебедово езеро, Заспаната убавица и Оревокршачка покрај другите. Розга подоцна открила дека часовите по балет кои ги следела како дете придонеле кон тоа таа да се оформи како жена, да се здобие со ред, посветеност и дисциплина во животот.
За време на интервју, Розга открила дека дури и како балерина во нејзиното детство, имала голема љубов кон пеењето и нејзиниот најголем сон бил да стане пејачка на хрватскиот поп состав Магазин, чиј главен вокал во тоа време, имено Љиљана Николовска, служела како извор на инспирација за неа. Розгаг исто така била огромен фан на бендот чии песни ги знаела напамет. Во 1992, Розга ја освоила првата награда на музички натпревар кадешто настапила со песната „Uvenut će ružmarin“ („Ќе овене рузмаринот“) на Магазин. Во 1994, зела учество на друг натпревар, Zvuci Jadrana (Звуците на Јадранот), кадешто ја добила наградата Zlatna Gospa за нејзиниот настап со песната „Ti si želja mog života“ („Ти си мојата животна желба“).
Приватен живот и активизам
Малку се знае за приватниот живот на Розга и нејзините љубовни врски. Розга често има изјавувано за време на интервјуа дека претпочита да не зборува за својот приватен живот и дека сака повеќе да се фокусира на музиката за време на интервјуата. Врската за која Розга најотворено зборувала била таа со Стјепан Хаусер, челистот на хрватскиот бенд 2Cellos. Двајцата се запознале во 2015 и наредната година се вериле. Во 2017, врската на верениците завршила по две години. Од 2006, Розга добила дијагноза на хипертироидизам што ѝ предизвикало кожни проблеми, прекумерна замореност и губиток на тежина. Розга добива дневна хормонска терапија на дневна база за нејзиниот проблем. Во 2018, на Розга ѝ била дијагностицирана тахикардија за која добива терапија со бета блокатори. Во 2020, Розга пријавила човек кој ја следел на полицијата, тужејќи го што ја следел од август 2019 до септември 2020. За време на интервјуа, Розга во неколку наврати изјавила дека никогаш не пие алкохол и ја чува кожата од сонцето.
За време на интервју со Т-портал во јануари 2017, за време на движењата против абортусот во Хрватска, Розга ги поддржала правата на жените на абортус, изјавувајќи дека тоа е личен избор. За време на истото интервју, таа исто така ја искажала својата поддршка за родовата еднаквост и за припадници на заедницата на ЛГБТ. Во 2013, Розга се појавила на концертот на Горан Бреговиќ во Сараево под насловот Saso Mange на кој биле собрани пари за музичкото образование на припадници на ромската заедница. Во април 2017, учествувала на настан во Загреб, насловен „Gelem, Gelem - World4Them“ за време на кој биле споделени резултатите на проектот насочен кон интеграцијја на малцинството на ромите во образовниот систем и на заштитата на нивните човекови права. На 21 март 2016, како дел на концерт посветен на светскиот ден на луѓето со Даунов Синдром, Розга учествувала на концерт во Загреб.
За време на нејзината кариера, Розга соработувала со неколку хрватски и интернационални модни и козметички брандови. Од 2015, станала амбасадор на францускиот козметички бренд Garnier во 9 држави во Источна Европа. Истата година, заедно со босанскиот фудбалер Емир Спахиќ, соработувала со кредитен договор на Sberbanke BH. Исто така служела и како промотер на италијанскиот моден бренд Liu Jo, хрватскиот моден бренд ELFS и автомобилскиот бренд SEAT Хрватска. Во 2020, Розга исто така соработувала со Макс Фактор во Хрватска, Словенија и Босна и Херцеговина.
Музичка кариера
Музичката кариера ја започнува во 1996, кога на Дора ја изведе песната Аха (Aha) и го освојува второто место. Во истата година Јелена станува пејачка на групата Магазин.
Антофала
Антофала е активен с тратовулкан  во Аргентина. Тој се наоѓа во провинција К атамарка, во округот Антофагаста де ла Сиера. Вулканот се наоѓа на североисточниот раб на Пуна де Атакама, висока пустинска висорамнина источно од пустината Атакама. Лежи само западно од Салар де Антофала, голема солена пустина од 140 километри. Урнатини од Инките можат да се најдат на врвот на вулканот, како доказ дека имало искачувања до вулканот уште во претколумбовскиот период.
Опис и местоположба
Со своите 6409 метри надморска височина, тој е третиот највисок активен вулкан во светот и шестиот највисок меѓу постоечките вулкани кои не се водат за исчезнати. Вулканот е моќен масив со три врвови наредени од запад кон исток на далечина од околу три километри. На западниот врв, повисок и изложен на влажните ветрови кои доаѓаат од Тихиот Океан постојано има снежна покривка. Овој врв се нарекува Навадо де Антофала и висок е 6 437 метри. Централниот врв се наоѓа на 6 329 метри а источниот е на 6 375 метри надморска височина.
Вулканот се издига долж Салар де Антофала, солена пустина која се протега на 163 километри во издолжен тесен процеп во правец југ-југозапад до север-североисток. Атмосферската вода на Антофала формирала голем конус во речиси совршен облик на ладало на работ на солената пустина.
Антофала е во центарот на една широка област покриена со високи вулкани. На североисток, на само десет километри се наоѓа Конито де Антофала на 5 583 метри надморска височина, чии стари лавини текови се протегаат во солената пустина. Во близина може да се види и конусот на вулканот Ла Агуада (5 780 метри) а на дванаесеттина километри југозападно се наоѓа активниот вулкан Кахерос (5 725 метри) кој е во хибернација. Во центарот на триаголникот формиран од вулканите Антофала, Ла Агуада и Кахерос, на помалку од осум километри од Антофала, се наоѓа конусот на Ботихуела, кој исто така е вулкан. На запад, на некои петнаесет километри оддалеченост, се наоѓа вулканот Лила (5 752 метри). Малку поодалечен, на околу дваесет и пет километри кон северозапад, се вулканите Охо де Антофала и Онас. Најпосле, во малку повеќе од 40 километри во правец запад-северозапад, се издигаат угасените вулкани Абра Гранде (5 391 метри) и Пахонал (5 143 метри).
Географија
Антофала се наоѓа во сува климатска област. Минималните врнежи главно во пределот на врвот предизвикале минимална глацијација на главниот врв на Антофала од Плиоценот-Плеистоценот. Остатокот од комплексот е добро зачуван со малку ерозија освен онаа од пролетните топења на мразот. Некои клисури содржат докази за поплави кои веројатно се поврзани со топење на ледниците на крајот на ледените доба. Денес снежната линија се наоѓа на надморска височина од 5.750 метри (18.860 стапки). Стар језуитски рудник наречени (Ag-Pb-Zn) лежи на источниот дел од вулканот.
Геологија
Вулканскиот комплекс е изграден од риолитски куполи, дебели пирокластични слоеви и слоевити дацитски-андезитски лавини текови. Лавините текови покриваат некои конусите а широките области на североисток се покриени со истечена лава. За време на плеистоценот, долината на Квебрада де лас Куевас била полна а падинските ридови покриени со игнимбрит од отворот на вулканот Бајо. Помеѓу Лила и Кахерос и Лагуна де лос Патос, кватернерните андезити и базалтовите андезити со афирични оливински состав формирале мали конуси и текови. Од отворот на Контито де лас Лагунитас избувнале андезити. Антофала се формирала во три фази. Во првата фаза, базалтните андезити формирале конуси како Антофала, Касиер и Ла Агуада. Исто така избувнале и дацитни лавини куполи (вулканот Лила), дацитни риолитни игнимбрити (10,9-9,6 миа), андезитни-дацитни лави (Агуас Бланка) и базалтно-андезитните лави. Во втората фаза (вулканот Кахеро), базалти и базалтни андезити избувнале од падинските отвори. Третата фаза ја продолжила оваа ефузивна активност, како и риолитните куполи како Ботихуела и Лас Куевас. Скориа и придружни лавини текови избувнале за време на плеистоцен на маргините на солената пустина.
Вулканот сè уште покажува активност преку неговите фумароли. Постојат извештаи за вулканска активност во 1901 и 1911.
Туризам
Антофала се наоѓа во речиси ненаселен предел со исклучок на малата локација Антофала, во која живеат четириесеттина жители. Ова е случај со целиот регион, кој несомнено е еден од најоддалечените и најизолираните региони на Аргентина. Затоа тука туризмот најчесто е вид на истражување.
NGC 7033
NGC 7033 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7033 се споменува и како MCG 2-54-2, CGCG 426-6, NPM1G +14.0507, KCPG 554A.
Откривање
Објектот е откриен на 17 септември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7033 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7033 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 9 м 36,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 7' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 23°.
Гробишта (Корошишта)
Гробишта или Чифлик — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Корошишта. Претставува населба и некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 500-800 м од селото, под местото на коешто се наоѓал каменолом. На падина обрасната со густи грмушки биле откриени 4 засводени гробници, во кои имало керамички садови и друг археолошки материјал. Во околните ниви, при обработувањето на земјата мештаните наидувале на темели од објекти. На површината се пронајдени многубројни фрагменти од керамички садови, питоси, покривни ќерамиди и градежен материјал. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Охрид.
Чавоглаве
Чавоглаве (Čavoglave) — село во Хрватска, во склоп на општината Ружиќ во Шибенско-книнската жупанија.
Според пописот од 2001, во Чавоглаве живеат 199 жители
Географија
Чавоглаве се наоѓа на надморска височина од 420 метри, помеѓу планините Свилаја и Мосеќ, покрај изворот на реката Чикола.
На југот од селото поминува регионалниот пат D56, во пределот помеѓу Дрниш и Муќ, а од другата страна на патот се наоѓа селото Кљаке.
Историја
За време на хрватската војна за независност селото се наоѓало на самото боиште, но никогаш не било окупирано. Голем број од населението учествувало во борбите против припадниците на Српска Краина, а селото станало познато по песната „Bojna Čavoglave“ („Војна за Чавоглаве“) од страна на пејачот и жител на селото Марко Перковиќ.
Секоја година на 5 август во селото се одржува еден од најпознатите хрватски фестивали „Прослава на денот на победата и благодарност на татковината кон жителите на Чавоглаве“ (Proslava Dana pobjede i domovinske zahvalnosti u Čavoglavama).
Ерменска азбука
Транслитерација
Според ISO 9985 (1996) азбуката се романизира на следниот начин:
IC 1058
IC 1058 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1058 се споменува и како UGC 2357, MCG 4-7-28, CGCG 484-23, KARA 120.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1058 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1058 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 53 м 7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 29' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Историските драми на Шекспир
Во „Првото фолио“ драмите на Вилијам Шекспир се групирани во три категории: комедија, трагедија и историска драма. Оваа категоризација е утврдена, иако некои критичари тврдат дека постои и четврта категорија, романса. Историските драми се оние што се засновани врз животот на англиските кралеви. Затоа попрецизно можат да се наречат „ англиски историски драми“, како не толку значајна титула. „Магбет“, драма која е заснована врз животот на еден шкотски крал, се категоризира како трагедија, а не како историска драма, како што е случајот со останатите драми во кои е отсликан животот на некоја историска личност како, на пример, Кориолан, Јулиј Цезар, Антонио и Клеопатра, и легендарниот крал Лир. Овие подоцнежни драми често се вклучуваат во современите студии за Шекспировиот став кон историјата.
Извори
„Кралот Лир“, според Денби, е Шекспировата најдобра историска алегорија. Постарото средновековно општество со својот сенилен крал прави грешка и е загрозено од новиот макијавелизам; тоа е регенерирано и спречено од визијата за нов поредок отелотворен од отфрлената кралска ќерка. Во периодот кога го создава Едмунд, Шекспир веќе не глуми дека халовскиот тип на макијавелист заслужува восхит; и во „Крал Лир“, тој го осудува општеството за кое сметаме дека е историски неминовно. Наспроти ова, тој се држи до идеалот на трансцендентната заедница и нè потсетува на „вистинските потреби“ на човештвото кои во пазарното општество доведуваат до насилство. Оваа „нова“ работа која Шекспир ја разоткрива е отелотворена во Корделија. Драмата што нуди алтернатива на феудалниот-макијавелистички антагонизам, алтернатива најавена во говорот на Франција (I.1.245-256), во молитвите на Лир и Глостер (III.4 28-36;. IV.1.61-66) и во ликот на Корделија. Таа во алегориска замисла е тројна: личност, етнички принципи и заедница. Додека да се создаде пристојно општество, наша цел е да го земеме за пример Едгар, макијавелист на трпение, храброст и зрелост. По „Кралот Лир“, Шекспировите погледи изгледаат како приватната добрина да е постојана само во пристојното општество.
Список на Шекспирови историски драми од Англија
Драмите се подредени според хронолошкиот редослед на случувањата. Кралот Џон е најраниот крал кој се наоѓа на листата, а Хенри VIII е најблиску до Шекспировото време. Листата не е подредена според составот на драмското дело. Заради поголема прегледност, оваа листа го изостава целосно или делумно насловот на драмата. Шекспировата шкотска историска драма „Магбет“, која се случува во средината на XI век за време на владеењето на Данкан I и Едвард Исповедник претходи на англиските истории.
Периодот на Војната на Розите
Војната / војните на Розите е израз што се употребува за да се опише граѓанската војна во Англија меѓу династиите Ланкастер и Јорк. Некои случувања за време на војната се претставени од Шекспир во неговите историски драми како што се Ричард II; Хенри IV, први дел; Хенри VI, втори дел; Хенри V; Хенри VI, први дел; Хенри VI, втори дел; Хенри VI, трети дел; и Ричард III. Во XX и XXI век има бројни изведби на драмите вклучувајќи:
Циклусот е снимен четири пати
Втората тетралогија е основа на филмот Ѕвонци на полноќ (позната и како Фалстаф) во режија и главна улога на Орсон Велс.
Список на римски историски драми од Шекспир
Драмите се подредени хронолошки. Оваа листа не се одразува на степенот на квалитет на драмите. Одредени делови од насловите се скратени.
Кориолан
Јулиј Цезар
Антониј и Клеопатра
Флинт (Мичиген)
Флинт (Flint) е град во американската држава Мичиген. Се наоѓа 106 км северзападно од Детроит. Во 2000 година, Флинт имаше 124 943 жители, што го прави петти град по број на жители во државата.
Седерманланд
Седерманланд (швед. ) — историска покраина (landskap) на југоисточното крајбрежје на Шведска. Се граничи со покраините Естерјетланд, Нерке, Вестманланд и Упланд, како и со езерото Меларен и Балтичкото Море.
Управа
Традиционалните покраини во Шведска немаат административна улога, туку претставуваат само културно-историски целини. Самиот округ Седерманланд опфаќа само дел од покраината, а најголемиот дел од жителите на покраината живеат во округот Стокхолм
Географија
Седерманланд е сместен помеѓу езерото Меларен на север и Балтичкото Море на југ и исток. На југот, границата со покраината Естерјетланд е покриена со шумата Колморден.
Земјиштето е рамно и претежно се состои од долови исполнети со вода, а повисоките места се пошумени. Највисока точка е Скугсбиос (124 м).
Во покраината има три крупни водни области. Западниот е езерото Јелмарен истекува во езерото Меларен. Втората област се протега на полуостровот Седертерн. Мала е по површина и нема поголеми езера: Борншен (6,5 км2), Урлонген (2,5 км2), Магелунген (2,9 км2). Третата водна област се наоѓа на југ кон шумата Колморден.
Население
Седерманланд брои 1 193 583 жители. Населението е распределено во три окрузи:
Со 146 жит/км2, Седерманланд е најгусто населена покраина во земјата. Голем дел од населението живее во и околу градот Стокхолм.
Историја
Седерманланд е мошне стар дел од Шведска. Населен е во раниот дел на каменото време, за што сведочат археолошките наоѓалишта. Во покраината постојат вкупно 96 000 наоди како гробишта, монети, ножеви итн. Новото камено време е застапено со значајни наоди, но има и доста предмети и рушевини од скандинавското брозено време. Наодите од пред нашата ера се поретки. V и VI век се застапени со голем број на златни предмети.
Наодите од викиншката ера останати се 300 рунски камења. Најстариот е каменот кај Скоенг, кој датира од доцниот VI век.
Првите записи за подрачјето се претежно легендарни преданија. Пред VII век се смета дека покраината била поделена на кнежевства. Ситуацијата се сменила во во ~640 г. кога Ингјалд Подмолниот ги заробил и запалил велможите.
Најстариот град (првиот таков статус) во Седерманланд е Седертелје (1000). Во 1187 таква повелба добил Нишепинг. Столхолм станал град во XIII век, а во XIV век правото го добиле и Стренгнес, Торшхела и Труса.
Околу 1100, Стренгнес станал седиште на епископијата со своја катедрала. Долги години градот бил едиствената епархија во покраината. Во 1942 е основана Стокхолмската епархија, на која ѝ припаднал дел од територијата на Стренгнеската епрахија.
Првиот запис што сведочи за Седерманланд како покраина датира од XIII век. Во 1266 покраината му припаднала на Магнус III, кој се преселил на поседот кај Нишепинг. Со тоа Нишепинг станал еден од најважните градови во Шведска.
Во 1523 во Стренгнес во е крунисан кралот Густав Васа, подоцна наречен „таткото на нацијата“. Денот 6 јуни подоцна станал државен празник - „Национален ден“ на Шведска. Синот Карл IX бил благонаклонет кон покраината, каде утврдувал замоци и ги развивал стопанските гранки.
Култура
Подрачјето на Седерманланд е населено уште од каменото време. Во руралните места изобилуваат средновековни цркви, рунски камења и стари гробишта.
Веројатно највелелепно здание во покраината е замокот Грипсхолм. Недалеку се наоѓаат Ингваровите камења со натписи што сведочат за подвизите на Ингвар Патешественикот и неговите походи против Персија (1036–1042).
Гробиштата Скугсширкогорден во јужниот дел на Стокхолм се прогласени за светско наследство на УНЕСКО.
Железничка станица Почајна
Железничката станица Почајна (украински: Почайна) е железничка станица која се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Била изградена во периодот од 1914 до 1915 година, и денеска претставува една од најстратешките места во градот. Денешното име го добила во 1930 година.
Киевска централна автобуска станица
Киевската централна автобуска станица е главната асвтобуска станица во Киев, Украина, и една од најголемите во овој регион.
Се наоѓа во Московскиот реон, во источниот дел од градот. Била изградена во периодот од 1957 до 1961 година, а како главен архитект бил Аврам Милецки.
Станицата поседува околу 500 автобуси со приближно 7.000 патници и со приближно 50 патни правци.
Окрузи во Франција
Во целина, сите 101 департмани во Франција се поделени на вкупно 332 окрузи (arrondissements).
Административниот центар (главниот град) на округот се нарекува потпрефектура. Ако округот содржи префектура (гл. град на департманот), тогаш тој град игра улога на префектура (на департманот) и потпрефектура (на округот).
Окрузите понатаму се делат на кантони и општини.
Градовите Париз, Лион и Марсеј се делат на „градски окрузи“, кои се разликуваат од окрузите кои се обработуваат во оваа статија.
Константин Плевнеш
Животопис
Плевнеш е роден на 4 мај 1982 во Скопје, во семејството на познатиот македонски драматург и дипломат Јордан Плевнеш. Од 1988 година, т.е. од својата 6-годишна возраст, живее во Париз, каде што го стекнал своето образование. Го завршил Европскиот колеџ „Пјер Алвизе“ и класичната гимназија „Роден“, каде што со одличен успех ја положил својата матура поврзана со аудиовизуелните и сценските уметности. Во 2000 година запишал филмски студии на Универзитетот Дени Дидро на Сорбона и по двегодишните студии, остварил два специјалистички престои во Брисел и Токио. Во периодот 2007/2008, на Универзитетот Бостон во САД, работел на мултимедијалниот, меѓународен проект „Малиот принц“. Во 2009 година одржал меѓународна работилница на светски познатата академија „FAMU“ во Прага, Чешка, каде што биле прикажани неговите документарни филмови “Планета Баир” и „Заборавените“, низ призмата на филмовите на Луис Буњуел, „Земја без леб“ и „Заборавените“. Во учебната 2010/2011 дипломирал филмска режија на ЕСРА Бретања, а во 2012 магистрирал на Универзитетот за аудиовизуелни уметности во Скопје со документарен филм посветен на уметничките тајни на естетиката на глумечката игра од антиката до денес, низ примерот на класата на професорот Владимир Милчин на Факултетот за драмски уметности во Скопје.
Окрузи во Франција
Управна улога
За управувањето со еден округ е задолжен потпрефект (sous-préfet) кој е помошник на префектот на матичниот департман.
Јелмарен
Јелмарен (швед. Hjälmaren) е езеро во Шведска, четврто по големина во земјата. Сместено е веднаш до езерото Меларен, и преку него истекува во Балтичкото Море, западно од градот Стокхолм. Со Стокхолм е поврзан со Јелмарскиот канал, долг 13 км.
Окрузи во Франција
Управна улога
За разлика од регионите, департманите и општините, окрузите немаат статус на правно лице. Покрај ова, раководителите (потпрефектите) не се поставуваат со избори, туку се назначуваат од преседателот на државата.
Јелмарен
Се граничи со покраините Седерманланд, Нерке и Вестманланд.
Окрузи во Франција
Статистика
Најголемиот врој департмани имаат 3-4 окрузи. Департманот Париз и Територијата Белфор имаат само еден, додека пак Мозел има девет.
Јелмарен
Езерото е долго 63 км, широко околу 20 кми зафаќа површина од 485 км2. Просечната длабочина изнесува 6 м. На западниот крај на езерото се наоѓа градот Еребру.
На езерското крајбрежје се одржуваат големи музички настани со познати светски групи.
Во 1436 на мал остров во езерото е убиен востаничкиот водач Енгелбрект Енгелбректсон. Во негова чест, островот е наречен Енгелбректсхолмен („Енгелбректов Остров“).
1049 п.н.е.
1049 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1049. година пред новата ера, 49. од вториот милениум п.н.е., 49. од 11 век п.н.е. и последна од 1040-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.