cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Америго Веспучи (мост)
Понте Америго Веспучи е мост над реката Арно во Фиренца, Италија и бил именуван по истражувачот Америго Веспучи кој бил роден во Фиренца. Ги спојува Лунгарно Америго Веспучи со Лунгарно Содерини. На исток се наоѓа Понте а ла Карајa.
Помеѓу 1952 и 1954 година бил одржан натпревар за изградба на нов мост, а бил избран планот на архитектите Џорџ Џузепе Гори, Енцо Гори и Ернесто Нели и на инженерот Рикардо Моранди. Планот предвидуваше три распони во тенок, рамен лак над два столба што го поддржуваат коловозот. Конечниот ефект дава впечаток на единечен, малку заоблен распон. Изградбата на мостот била завршена во 1957 година.
Мостот бил дизајниран да ги одразува блиските историски структури, но и да биде очигледно модерна структура.
Омар Хасан (уметник)
Омар Хасан (роден на 11 март 1987 година) е италијански современ уметник. Живее во Милано и работи во Милано и Лондон.
Биографија
Омар Хасан бил роден во 1987 година во Милано, Италија, од мајка Италијанка и татко Египќанец. Неговиот најдобар пријател, плоден графити уметник, го охрабрил 15-годишниот Омар да му се придружи во експериментирањето на ѕидовите на неговиот роден град. Хасан подоцна бил сведок како неговиот најдобар пријател паѓа во смрт во еден од тунелите во Милано.
Трагедијата се покажала како формативен настан за Хасан. Уметникот се чувствувал принуден да истражува различни патеки, експериментирајќи со значителен талент за бокс и бестрашни креативни ризици. Меѓутоа, по 10 години тренирање во рингот, Хасан бил принуден да ја напушти својата љубов кон боксот и мамката за натпреварувачки спорт кога била откриена дијагнозата на дијабетес - дисквалификувајќи го од професионалниот бокс врз основа на здравје и безбедност. Бидејќи не можел целосно да ја истражи оваа страст, Хасан се вратил на својата друга љубов; вложувајќи ја целата своја енергија во својата уметничка практика.
Откако му бил дијагностициран дијабетес тип 1, Хасан собрал пари за Diabetes UK преку продажба на парче перформанс што го создал на приватен поглед на неговата изложба „Breaking Through“.
Хасан соработувал со уметникот Хелидон Џиџа за да ја поддржи Фондацијата на Институтот за истражување на дијабетес (ДРИ) на уметнички настан во Мајами.
Хасан дипломирал на Академијата за ликовни уметности Брера во 2010 година, и по неколку групни и самостојни изложби, бил поканет од Виторио Сгарби ; куратор на италијанскиот павилјон, за изложба на 54-то Венециско биенале во 2011 година.
Техника
Во серија слики, Хасан изведувал сликарска техника инспирирана од неговата боксерска кариера. Ова вклучува потопување на неговите боксерски ракавици во боја и удирање на големо платно. Тој користел некои класични наводи во својата работа, како што е соблекувањето на сандалата, но исто така земал одредено влијание од исламската уметност. Дополнително, тој создавал скулптури и дезени од материјалите за сликање со спреј што ги користи. Неговата серија слики наречена Инјекции, се единечни точки во боја со текови на боја што излегуваат од јадрото. Тие се однесуваат на неговите дневни инсулин од дијабетичар.
Јавни работи
Хасан создал неколку јавни дела во Италија и во Обединетото Кралство. Тие вклучуваат Еден ѕид во Палацо дела регионе во Милано, Музејот Миле Милија во Бреша, Академијата за ликовни уметности Алдо Гали во Комо и Колор Кјуб во Брик Лејн во Лондон. Последното дело било создадено со преуредување на бетонски столб кој се наоѓа покрај линијата Источен Лондон. Сите тие го користат неговиот препознатлив мотив кој се наоѓа во серијата инјекции.
Самостојни изложби
2009 година - Гајџин, галерија Мусаши, Токио.
2011 година - HO2, Фабрика Еос, Милано.
2012 година - Џаб, Џаб! !, Colossi Arte Contemporanea, Бреша.
2014 година - L'essenziale è Invisibile agli Occhi, замок, Монтезегал.
2016 година - Пробивање низ Милано, MAC центар, Милано, Пробивање низ Њујорк, галерија UNIX, Њујорк Сити.
2017 година - Do ut Des, Abbazia della Misericordia, Венеција.
Избрани публикации
London Street Art, од Френк Steam156 Malt, 2013 година.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 2000 (жени)
Хокејот на трева на Летните олимписки игри 2000 година во женска категорија — официјален турнир на Олимписките игри во хокеј на трева. Турнирот се одржал во Сиднеј, Австралија. На турнирот учествувале вкупно 10 репрезентации.
Првото место го освоил Австралија, второто Аргентина и третото Холандија.
Група Б
Пласман во полуфинале
Последна фаза
Пласиран во полуфинале
Аренсбек
Аренсбек (Ahrensbök) — општина во округот Источен Холштајн, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 17 километри северозападно од Либек и 45 километри југоисточно од Кил.
Историја
Аренсбек бил основан по изградбата на капела во 1280 година. Првиот документиран доказ за населбата потекнува од 1328 година. Во 1348 година местото било опустошено од црната смрт.
Битка кај Граник
Битката кај реката Граник во мај 334 п.н.е. била првата голема победа на Александар Македонски против Персија (Ахеменидското Царство). Се одиграла во северозападна Мала Азија, близу наоѓалиштето на Троја. Тука Александар ги победил силите на персиските сатрапи на Мала Азија, вклучувајќи и голем број на грчки платеници.
Аренсбек
Историја
Сточен и коњски пазар бил основани во градот во 1791 година, кој бил заменет во 1832 година од редовен неделен пазар. На местото на поранешниот замок било изградено градското собрание во 1826 година. Во текот на Втората шлезвишка војна во 1864 година, Аренсбек кратко време бил под контрола на Австријците, а потоа на Прусите. ВО 1867 година бил основан окружен суд. Во истата година, по Австриско-пруската војна, округот Аренсбек бил доделен на Големото Војводство Олденбург како надомест за нивните наследнички тврдења на новата пруска територија Холштајн.
Битка кај Граник
Борци
Броевите прилично варираат зависно од изворот (Македонци од 18.000 до 43.000), (Персијци од 23.000 до 50.000).
Аренсбек
Историја
На 3 септември 1872 година, голем пожар уништил 22 куќи и 10 градби во Аренсбек. Во 1876 година, областа била поделена на два окрузи, урбан и рурален. Железничката линија од Аренсбек до Пениц била отворена во 1886 година.
Битка кај Граник
Место
Битката се одиграла на патот од Абид - Даскилиум (близу денешен Ергили, Турција), кај преминот на реката Граник (денешна Бига).
Аренсбек
Историја
Помеѓу 1912 и 1933 година, Аренсбек го имал статусот „град (2. класа)“. Во 1928 година било изградено приватно училиште, кое од 1950 година станало јавно. Во 1928 година, градот ја прославил 600-годишнината.
Битка кај Граник
Увертира
Александар тргнал во Азија во 334 п.н.е. по успешното обединување на грчките и македонските позиции по смртта на неговиот татко Филип II Македонски.
Аренсбек
Историја
Во 1933 година, Аренсбек го изгубил својот градски статус и станал општина со 19 села во рамките на неговите граници. Окружниот суд бил затворен.
Битка кај Граник
Увертира
Тој го преминал Хелеспонт од Сест до Абид и продолжил по патот за Даскилиум, кој бил престолнината на сатрапијата Фригија. Разните сатрапи на Персиското царство се обединиле и предложиле битка на брегот на реката Граник. Грчкиот платеник Мемнон од Родос предложил да се пали житото и другите стоки при повлекувањето пред Александар, но неговиот предлог бил одбиен.
Аренсбек
Историја
Во април 1945 година, еврејски затвореници од Фирстенгрубе, подкамп на Аушвиц, поминале низ Аренсбек. Постои споменик за жртвите. По Втората светска војна илјадници протерани лица и бегалци се населиле овде: населението се зголемило од 5.063 во 1939 година на 10.169 лица во 1950 година.
Битка кај Граник
Битката
Војската на Персијците и хеленските наемници хоплити од позициите на стрмниот десен брег и возвишенијата околу реката лесно го следеле движењето на македонската војска. Александар не го прифатил советот на војсководецот Парменион да се повлечат за да исчекаат поповолна ситуација и дава наредба да се нападне непријателот. Во жестоката битка Александар бил ранет.
Аренсбек
Историја
Во текот на административната реформа од 1970 година, Аренсбек заедно со поранешниот округ Ојтин станал дел од новиот округ Источен Холштајн.
Битка кај Граник
Битката
Според историчарот Аријан, Персијците ја поставиле коњаницата пред пешадијата и се составиле на (источниот) речен брег. Војската на Александар ги пресретнала на третиот ден марширање од Абид во мај. Не се знае дали Александар веднаш нападнал или ја преминал реката погоре и нападнал в мугри следниот ден (по предлогот на заменикот на Александар, Парменион).
Аренсбек
Историја
Од март 1985 година, локалната администрација е сместена во новото општинско собрание близу местото на поранешниот замок.
Битка кај Граник
Битката
Во секој случај, Персијците имале одреден број коњица во контакт со првите надојдени Грци, но Александар ги водел елитните коњички придружници во закрилен јуриш, додека македонските пешадиски придружници го сочинувале остатокот од столбот околу Персијците. Македонската линија била наредена со тешка фаланга по средината и коњица од обете страни.
Битката започнала со удар на лесната пешадија од македонската лева страна, страната на Парменион. Персијците ја имале прилично засилено таа страна и ударот бил одбиен, но тогаш Александар почнал да јуриша со своите коњички придружници во класичната клин-формација и го пробил персискиот центар. Персијците го возвратиле ударот со ескадрон од благородници на коњи. Во овој судир неколку важни персиски благородници биле убиени лично од Александар и неговите телохранители, иако Александар бил зашеметен од еден удар од секира зададен од персиски благородник. Пред да го зададе вториот и смртоносен удар, благородникот бил убиен од македонскиот офицер Клит Црниот. Александар набргу се освестил.
Аренсбек
Историја
Во 1988 година железничката линија била затворена.
Битка кај Граник
Битката
Потоа македонската коњица свртела лево и се впуштила на персиската коњица која во тоа време се борела со левата страна од македонската линија по генералниот напад. Тука се отворила дупка и македонската пешадија се впуштила низ неа за да ја нападне персиската пешадија од лош квалитет која се наоѓала зад линијата. По ова двете крила на персиската коњица се повлекле согледувајќи го колапсот на центарот. Пешадијата исто така почнала да бега, со тоа што многу од нив биле убиени при гонењето.
Вкупнот број на македонски жртви бил од 100 до 200. Персијците изгубиле илјадници војници, 2.000 биле заробени. Отприлика 1.000 коњаници и 3.000 пешадијци биле убиени, главно при бегањето. Заробените наемници Хелени Александар ги испраќал во Македонија на принудна работа, а 300 персиски воени опреми испраќа во Атина, како дар на божицата Атена во храмот на Акропол.
Последици
Битката кај реката Граник им покажала на Персијците дека македонската војска е сериозна сила. Непосредните ефекти од битката биле ослободувањето на грчките градови во Мала Азија и воспоставувањето на десантна територија за понатамошни битки против Персијците.
Даме
Даме може да се однесува на следниве места во Германија:
Даме може да се однесува на следниве водотеци:
Поврзано:
Панче Неделковски (Тодоров)
Панче Тодоров Неделковски (  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. По ослободувањето на Скопје стапил во веќе прославената Шеснаесеттата македонска ударна бригад а со која заминал за Косово. Таму учествувал во бројните борби за ликвидирањето на одметнатите балистички банди. Во близината на Белград со успех ја завршил воената настава и потем се вклучил со својата единица во борбите за пробив на Сремскиот фронт. Во нападот на 12 април 1945 година бил во првите борбени линии. Се пројавил со храброст при пробивот на германските укрепени позиции. Меѓутоа, во борбата за Будровци бил погоден од непријателски рафал. Загинал пред дефинитивното ослободување на Југославија.
Зимски олимписки игри 1994
XVII Зимски олимписки игри се одржале од 12 до 27 февруари 1994 година во Лилехамер, Норвешка. Остаанти кандидати за организација на игрите виле Енкориџ, двоецот Естерзунд/Оре и Софија.
Лого а играта била светлината аврора, која во периодот на одржување на игрите е карктеристична појава за северните области, во кои се наоѓа Лилехамер.
Со оглед на одличната организација, одличната атмосфера на борилиштата и гостопримливоста на организаторите, претседателот на МОК, Хуан Антонио Самаранч овие игри ги прогласил за најдобри Зимски олимписки игри дотогаш.
Игрите биле одржани само две години по последните Зимски олимписки игри. Оттогаш, Зимските олимписки игри се одржувале на секои две години по Летните олимписки игри, кои продолжиле да се одржуваат во престапните години.
Избор на град-домаќин
Во 1986 година, вбила донесена одлука од страна на МОК, според која Летнтие и ЗИмските олимписки игри нема да се одржуваат во иста година. Било одлучено за првпат тоа да се случи со организација на Зимските олимписки игри во 1994 година.
Вон конкуренција за организација на игрите, покрај Лилехамер биле уште шведскиот двоец Остерзунд/Оре, Енкориџ и Софија. Градот Лилехамер, организацијата на игрите ја добил, со победата со 6 гласа повеќе од кандидатурата на градовите Остерзунд и Оре во третиот и последен круг од гласањето.
Спортови
На игрите биле доделени медали во 61 дисциплина во 6 спортови.
Земји-учеснички
На игрите учествувале 1737 спортисти од 67 земји. За првпат на Зимските олимписки игри учествувале Американска Самоа, Белорусија, Босна и Херцеговина, Грузија, Ерменија, Израел, Казахстан, Киргистан, Молдвија, Русија, Словачка, Тринидад и Тобаго, Узбекистан, Украина и Чешка.
Игнаци Карпович
Игнаци Карпович (р. 1976 година, во Бјалисток, Полска) е полски писател, прозаист, литературен преведувач, добитник на Пасош на „Политика“ (2011) за неговиот роман Баладини и романси (Balladyny i romanse, 2010).
Животопис
Првите години од животот ги поминал во селото Случанка, а потоа со неговите родители се преселил во Бјалисток. Завршил Прва општа гимназија Адам Мицкевич во Бјалисток. Студирал шпански јазик и книжевност и африканистика во рамки на Меѓуфакултетските поединечни хуманистички студии на Универзитетот во Варшава.
Во 2006 година, издавачката куќа „Чарне“ го издала неговиот деби роман Niehalo, за кои тој беше номиниран за наградата Пасоши на Политика. Во 2007 година тој го објави неговиот втор роман - Чудо. Романот Гестови, во 2009 година беше финалист на Книжевната Награда „Нике“. Во октомври 2010 година во издание на Wydawnictwo Literackie излегува неговиот роман Баладини и романси, кој бил финалист за Книжевната Награда „Нике“ во 2011 година и му донело Пасош на Политика за 2010 година. Романот Ости бил финалист за Книжевната Награда „Нике“ во 2014 година, со кој ја освоил наградата во конкуренција на читателите, додека романот Соња бил финалист за Книжевната Награда „Нике“ за 2015 година.
Романот Соња е преведен на македонски јазик (превод од полски јазик: Филип Димевски) и објавен од Издавачката куќа „Бегемот “ од Скопје.
Образование во Македонија
Историја
Развојот на школството, просветата и народната култура во Македонија започнува во 30-те години на XIX век, а се засилува по Кримската војна, меѓутоа по 1870 година голем дел од училиштата се нашле во рацете на Бугарската егзархија, а истовремено дошло и до засилување странските пропаганди во Македонија со што процесот на просветата зазел поинаков правец.
Создавање на првите световни училишта
Во почетокот на XIX век во Македонија единствени центри на македонско-словенската писменост биле келијните училишта при црквите и манастирите каде се подготвувал свештенички кадар.
Меѓутоа со развојот на трговијата и занаетчиството се создала потреба, а и услови за создавање на училишта со световно образование кои би ги задоволиле потребите на македонското граѓанство. Меѓутоа отворањето на првите световни училишта на макеоднски народен јазик било попречено од неразвиеноста на македонското граѓанство и Цариградската патријаршија, односно грчката пропаганда во Македонија.
Патријаршијата во Македонија имала разгранет школски систем каде наставата се одвивала на грчки јазик и се ширела грчката култура.
Затоа процесот на создавање на македонски училишта започнал со борба за потиснување на грчкиот јазик и негово заменување со макеоднскиот народен јазик во грчките училишта. Голема улога во оваа борба имале макеоднските учители кој своето образование го стекнале во Грција и како грчки учители имале можност постепено да го истисната грчкиот јазик од наставата.
Во 30-те години на XIX век се започнало со отворањето на првите световни училишта при црковно - училишни општини во Македонија.
Првите вакви училишта биле во: Скопје (1835 или 1836), Велес (1837), Банско (1838), Штип и Неврокоп (1840), Прилеп (1843), Куманово и Тетово (1852). Во овие училишта покрај црковните предмети биле воведени и световни предмети, голема заслуга за развој на наставата во овие училишта имал Јордан Хаџи Константинов-Џинот.
Предучилишно образование
Образованието започнува од најмала возраст. Предучилишното образование на возраст од 3 до 6 години е од клучно значење за развојот на мозокот и учењето, особено развивање на интелектуална љубопитност, истрајност, социјални вештини и емотивна стабилност во детството и адолесцентските години. Овие вештини се подеднакво важни за успехот на децата во доживотното учење, социјалната интеграција, личниот развој и подоцна, при вработувањето. Предучилишното образование е незадолжително и се уредува со Законот за заштита на децата, а најголем дел од надлежностите ги има Министерството за труд и социјална политика. Бирото за развој на образованието ја потенцира потребата од донесување посебен закон за предучилишно образование, и целосно префрлање на надлежностите на Министерството за образование и наука, заради подигање на квалитетот и унапредување на функционалното поврзување со основното образование. Покрај трендот на зголемување на опфатот на деца со предучилишно образование, истиот е на незадоволително ниво и за деца на возраст од 36-59 месеци изнесува 36.8 %. Особено ниска опфатеност постои во руралните средини и во ромските населби, како и на децата со попреченост. Немањето просторни капацитети е една од основните причини за малата опфатеност. Бројот на деца по групи е вообичаено за два до трипати поголем од законски предвидениот, а уписот на децата е отежнат поради долгите листи на чекање.
Училишно образование
Во Македонија, основното и средното образование се задолжителни за сите деца. Посебни закони, Законот за основно образование и Законот за средно образование ги уредуваат воспитно–образовниот процес, дејноста, организацијата, функционирањето и управувањето на двете нивоа на образование. Законот за основно образование се заснова на правото на бесплатно и квалитетно образование на секое дете (член 3) и ги потенцира основните начела на основнотот образование, меѓу кои и најдобриот интерес на детето, еднаквост, достапност, пристапност и инклузивност, квалитет на образованието и меѓународна споредливост на знаењата на учениците итн. (член 4). Законот за средно образование утврдува дека средното образование (гимназиско и стручно) е задолжително за секој граѓанин, е бесплатно и под еднакви услов за сите (член 3). Покрај тоа што основното и средното образование е задолжително и бесплатно, 1.7 % од децата не се вклучени во основно, додека 8.4 % не се вклучени во средно образование. Пристапот до образование е особено предизвик за децата Роми, од кои 18.7 % не посетуваат основно, а 52.8 % не посетуваат средно образование. Се забележуваат одредени напори за зголемување на нивниот опфат, но постојат бројни системски пречки што го отежнуваат овој процес. Надвор од образовниот систем остануваат и учениците кои ги немаат примено потребните вакцини. Уставниот суд констатира дека условувањето на упис на детето во основно училиште со приложување на доказ за извршена вакцинација не претставува дискриминација. Народниот правобранител повеќепати им укажува на Владата за потребата да се изнајде решение кое нема да ги попречува овие деца во остварувањето на правото на образование, но проблемот не е надминат. Децата со ретки состојби/заболувања кои не се во можност да посетуваат редовна настава подолго време, не секогаш добиваат адекватна поддршка во училиштата. За време на пандемијата од КОВИД-19, учениците имале значајни проблеми во следењето во онлајн наставата. Не сите ученици биле во можност да следат онлајн настава (поради немањето технички уреди и интернет) и да добијат исто ниво на поддршка во својот дом. Потребните подготовки за учебната 2020/21 година не биле навремени. Ниту наставниот кадар ја добил потребната обука, ниту биле обезбедени технички уреди и интернет за учениците кои немале. При планирањето немало широка консултација на наставниците, родителите и учениците.
Цели на образованието
Пристапот до квалитетно образование е основно право на сите деца.
Законот за основно образование ги дефинира целите на основното образование (член 7) и меѓу нив: • обезбедување целосен опфат во воспитно-образовниот процес и одговарање на разновидните потреби на сите ученици преку обезбедување суштинско учество на сите ученици во него, • постигнување на националните стандарди за учениците во основно образование од подрачјата: јазична писменост, изучување други јазици, математика, природни науки и технологија, дигитална писменост, личен и социјален развој, демократска култура и граѓанство, претприемништво и финансиска писменост како и уметничко изразување, култура и мултикултура, • развивање самодоверба и свест кај ученикот за сопствената индивидуалност иодговорност за своите постапки, • воспитување за почитување на различностите, соработка, почитување на различноста, основните човекови слободи и права, • подготвување на ученикот за одговорен живот во слободно, граѓанско и демократско општество, • развивање на способности и вештини за истражување, експериментирање и решавање на проблеми, • стекнување општи и применливи знаења и вештини што се потребни во секојдневниот живот или за натамошно образование, • оспособување за натамошно образование и доживотно учење Резултатите од ПИСА тестирањата укажуваат дека способностите на учениците во читање, математика и природни науки се под меѓународниот просек. Образовниот систем недоволно ги развива критичкото мислење и научниот пристап во разгледување на информациите од страна на учениците. Учениците не ги перцeпираат наставните содржини како поврзани со секојдневниот живот и применливи, нивната мотивација е во најголем степен инструментална и учат заради оценките, а не за знаења. Во училиштата доминантно се користени традиционалните методи на настава, кадешто наставникот е пренесувач на знаењето, а учениците се пасивни приматели од кои најчесто се очекува репродукција на знаење.
Во истражувањето на Меѓаши, учениците истакнуваат дека доколку тие се во улога на директори на училиштата би воделе поголема грижа за хигиената, би се потрудиле да го подобрат односот на наставниците/професорите кон учениците, би направиле повеќе за менталното и физичкото здравје на децата, би го подобриле квалитетот на наставата, би ги направиле часовите поинтересни и би се потрудиле учениците да бидат повеќе вклучени во одлучувањето. Во Алтернатиовниот извештај за состојбата со прават на децата во Македонија – од перспектива на децата велат „Не е важно само да се има можност да се оди на училиште, туку и што се учи таму и атмосферата во него. Човек треба да има и физичко, и емоционално, и психолошкото здравје за да биде целосен. Училиштата се должни да нè едуцираат за секој од овие делови и очекуваме училиштата да ги негуваат нив. Исто така, училиштето треба да ги подготви децата за самостојност и независност, тие треба да бидат подготвени со решенија за проблемите од секојдневниот живот...“.
Изминатите образовни реформи вообичаено не се базирани на системски пристап и се одвиваа без консултација на главните чинители во образовниот систем (наставниот кадар, децата и родителите), поради што истите не ги постигнaa во целост предвидените цели.
Зѓислав Бекшињски
Зѓислав Бекшињски (Zdzisław Beksiński; – ) — полски сликар, фотограф и вајар, насочен во полето на дистописки надреализам. Цртежите и сликите на Бекшињски ги правел во „барокен“ и „готски“ стил како што ги нарекувал. Неговите дела биле создавани главно во два периоди. Првиот првиот генерално се смета дека содржи експресионистички бои, со силен стил на „утописки реализам“ и надреална архитектура, како сценарио од судниот ден. Вториот период содржи поапстрактен стил со делови на формализам.
Бекшињски бил избоден до смрт во неговиот стан во Варшава во февруари 2005 година од 19-годишен познаник од Воломин, откако неколкупати одбил да му позајми пари.
Животопис
Семејството на Бекшињски е поврзано со Санок од неколку поколенија.Прадедото на Зѓислав, Матеуш, прв се преселил во градот во четирисетите години. Во XIX век отворил котларско претпријатие кое било почеток на подоцнежната фабрика за вагони и автобуси Аутосан. Дедо му Владислав бил градски архитект и автор на многу проекти на згради и градски терени во Санок. Вкупно пет генерации на Бекшињски од втората половина на деветнаести век до крајот на седумдесеттите години на XX век живееле во куќата на улицата Јагелонска во Санок. Таткото на Зѓислав, Станислав (1887-1953), војник во армијата на Халер и деец во гимнастичкото друштво Сокол, бил инженер по геометрија, работел во одделот на градската управа за градежништво. Мајката на Зѓислав, Станиславa, родена Дворска (родена 1899, ќерка на Тадеуш, учителка, корепетитор, исто така, цртала илустрации и сликала акварел). Зѓислав Бекшињски бил нивно единствено дете. Негови кумови биле Франчишек Оравјец и Хелена Потоцка, родена Дворска. Сестра на неговата мајка била Марија, жена на Станислав Потоцки.
За време на втората светска војна, додека траела германската окупација, Зѓислав Бекшињски учел во саночката економска школа во Санок, истовремено се здобил со едукација во рамките на тајна настава. Во тоа време се учи да свири на фортепиано.Како резултат на експлозија која настанала во игра со воена граната изгубил дел од палецот и од показалец. Во 1947 година, завршил школа со профил математика-физика и положил матура во општата гимназија во Санок(во исто време, насликал матурско табло). Следно, започнал студии на одделот за архитектура на краковската политехника. За време на студиите, на 30 април 1951 година се оженил со Зофија Хелена Станкјевиќ (род. 1927, апсолвентка на романистика) во Динув, нејзиното родно место. На 31 мај 1952 се здобил со титула инженер архитект и магистер на технички науки. По завршување на студиите, во 1952 година добил наредба за работа и понатаму живеел во Краков, а подоцна во Жешув.
Во 1955 година, по неколкугодишна работа како надзорен инспектор во социјалистичките згради, заедно со жена му се вратил во Санок. Претходно бил градски советник во народниот совет на Санок: од 1953 до 1954 година влегува во состав на комисијата за уредување на населбите, а подоцна, во 1958 бил избран како советник. Од 1955 година членува во саночкиот одел на полското друштво на фотографија. На 26 ноември 1956 на свет дошло нивното единствено дете, Томаш. Од 1956 до почетокот на седумдесеттите години работел како стилист (во тој период пластичар) во оделот на главниот конструктор на фабриката Аутосан за автобуси во Санок, првенствено отворена од Матеуш Бекшињски, прадедото на уметникот. Таму создал прототипови на автобуси и минубуси како: СФВ 1-Санок, СФА-2, СФА-3, СФА-4 Алфа(1964) и СФА-21(меѓу другото, проектирал и автобуски каросерија на начин лакирање и графички знаци за фирми). Проектите создадени од него се одликувале, меѓу другото со иноваторски стил. Вообичаено, работел со пола работно време во фабрика за да би го користел останатото време за својата уметничка пасија(фабрика, скулптура, илустрации, сликарство). Во меѓувреме, во 1960 година одбил понуда за стипендија од музеј Гугенхајм во Њујорк. Учествувал во графичката секција во сојузот на полските ликовни уметници во областа на Варшава. Зѓислав Бекшињски ги доделувал своите дела
IC 923
IC 923 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 923 се споменува и како MCG 1-56-5, CGCG 403-8, 2ZW 157, NPM1G +08.0510.
Откривање
Објектот е откриен на 25 октомври 1891 година од страна на Рудолф Фердинанд Шпиталер.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 923 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 923 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 58 м 18 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 25' 26".
Други поделби
Проучување на IC 923 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67763.
Сос
Во готвење, сос е течен, крем, или полуцврста храна служена на, или се користи во подготовка на други јадења. Обично не се консумира само сос; тие додаваат вкус, влажност, и визуелна желба до друго јадење. Сос е француски збор и е преземен од латинскиот салса, што значи солени. Веројатно најстар запишан европски сос е „гарум“, рибениот сос користен од страна на Старите Грци; додека „дубанџианг“, кинескиот паста од соја и грав се споменува во Обредите на Жоу во 3 век пред нашата ера.
Сосови може да се користат за слатки или солени јадења. Тие можат да бидат подготвени и служени ладни како мајонез, подготвени студени, но служени млаки како песто, варени и служени топло како bechamel варени и служени ладно како сос од јаболко. Сосовите може да бидат свежо подготвени од готвачот, особено во рестораните, но денес многу сосови се продаваат пакувани и спакувани како сос од Вустершир сос, ХП сос, кечап со сос од соја или pewfilla. Сосови за салата се нарекуваат салатско облекување. Сосот направен со деградација на садот се вика тавен сос.
Црква Свети Петар во Окови
'''Св. Петар во окови' (италијански :Basilica di San Pietro in Vincoli'') е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Во оваа црква се наоѓаат дел од моштите на Свети Петар. Првата црква била изградена во периодот од 432 до 440 година. Црквата била реновирана во времето на Папа Адријан I, Папа Сикст IV, Папа Јулиј II. Во 1515 година, Микеланџело Буонароти пред влезот на црквата ја изработил познатата скулптура на Мојсеј.
Список на државни водачи во 832 година
Ова е список на државни водачи во 32 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Тоа е моето момче (филм од 2012 година)
Тоа е моето момче е американски филм (комедија) од 2012 година, во режија на Шон Андерс, по сценариото на Дејвид Каспе. Главните улоги и играат: Адам Сендлер, Енди Семберг и Лејтон Мистер. Филмот е во продукција на компанијата „Happy Madison“ на Сендлер и се снимал во Масачусетс, во околината на Бостон, Еверет, Пибоди, Лин, Броктон, Стоутон и Кејп Код. Филмот за првпат бил прикажан на 15 јуни 2012 година, а го дистрибуирала фирмата Columbia Pictures. Филмот добил претежно негативни критики од критичарите и доживеал финансиски неуспех, бидејќи не успеал да го врати својот буџет од 70 милиони долари.
Содржина
Дони дознава дека ѝ должи 43 000 долари на Американската владина агенција за плаќање на данок – „IRS“ (од анг. Internal Revenue Service) и ќе го казнат три години затвор доколку не ги врати парите до крајот на викендот. Тој се обложува на премногу дебелиот атлетичар Тоби Тјук дека ќе победи на претстојниот маратон, но сфаќа дека му треба друг план. Тој оди кај Рендал Морган, којшто продуцирал емисии за Дони, во краткиот период кога тој бил славен и Морган му нуди 50 000 долари доколку тој организира средба со Хан и госпоѓицата МекГерикл во затворот за жени. Дони пристига на островот Кејп Код и се обидува да го убеди Хан да учествува. Бидејќи Хан претходно им кажал на луѓето дека неговите родители починале, Дони го претставува како стар пријател. Дони се фали со своето херојско минато, па и покрај неговото екстремно грубо однесување, за кратко време им се допаѓа на другите гости, на сметка на угледот на Хан, до тој степен што кумот на Хан, неговиот колега Фил, му го предава кумството на Дони. Дони се обидува да го убеди Хан да дојде во затворот за жени да ја види госпоѓицата МекГерикл (не откривајќи му дека тоа е за телевизиската емисија на Морган), но Хан постојано се кара со Дони поради неговата незрелост сега и во неговото детство, па дури му кажува дека има дијабетес - тип 2, поради тоа што Дони му дозволувал да јаде сè што сакал кога бил дете. Подоцна, кога Дони слуша како Џејми му се дере на Хан, тој се обидува да се однесува татковски и го охрабрува да биде она што е. Тој го слуша неговиот совет и следниот ден на свадбената проба, се впушта во тепачка со Отецот МекНели. Тогаш, Дони мора да го спаси Хан и им кажува на неговите сватови дека тој се исплашил од црквата после експлозијата во којашто загинале неговите родители.
Дони им се придружува на пријателите на Хан на неговата ергенска вечер – релаксирачка посета во бања, без алкохол, којашто ја организирал Фил. Дони почнува да ги напаѓа сите во бањата (иако се претпоставува дека тој на крајот имал секс со вознемирената сопственичка, госпоѓицата Ревенсдејл), пред да ги убеди другите да одат во стриптиз-барот со него, каде што Хан се запознава со Бри, сите се опиле, се издрогирале и имале зарипнат глас. Дони ги испраќа сите гости дома, но Фил останува и добива фелацио од една повредена стриптизета со протеза на вратот. Потоа тој и Хан го среќаваат Ванила Ајс, којшто е поранешен пријател на Дони од времето кога бил славен. Еднаш Дони му се извинил на Ајс за тоа што спиел со неговата мајка (причината за долгото недоразбирање меѓу двајцата), тројцата пустошат цела вечер пред да се вратат во куќата на Стив, каде и Дони и Ајс имаат секс со мајка му на Стив, а пијаниот Хан има секс со кројачката кукла на која е ставена венчаницата на Џејми, а потоа повраќа врз неа. Во текот на ноќта, Дони и Хан се среќаваат. Хан му вели на Дони дека му дал подарок за тоа што ќе му биде кум и Хан се согласува да ја посети госпоѓицата МекГерикл во затворот, но бидејќи Дони знае дека средбата е телевизиска стапица му вели да не оди.
Следниот ден, Џејми го натерува Хан да го однесе фустанот на хемиско чистење и Хан одлучува сепак да ја посети мајка му. Дони брза да стигне до затворот за да ја спречи средбата, но стигнува предоцна. Рендал ги начекува во заседа Хан, Дони и госпоѓицата МекГерикл со екипа за снимање, а збеснатиот Хан си заминува. Тој одбива да ја потпише потврдата за прикажување на телевизија и го остава Дони без пари од овој потег. Дони се враќа во куќата на Стив за да си ги собере своите работи и случајно ја слушнува Џејми како зборува на телефон и од разговорот заклучува дека таа го изневерува Хан со Стив. Тој се обидува да му каже на Хан на пробната вечера, истата вечер, но Џејми кажува лаги за да ги прикрие своите траги. Дони е поразен и се враќа во стриптиз-клубот, каде неговиот пријател Кени го убедува да се врати и да побара од Џејми да му прости. Дони тргнува до хотелот каде што престојува Џејми и ја фаќа како има секс со Чад, нејзиниот сопствен брат, за којшто Дони дознава дека всушност е танчер, а се преправа дека е морнар. Џејми му ја дава сумата на пари што му треба на Дони во замена за неговото молчење.
Дони го отвора подарокот од Хан Соло каде што ја наоѓа кујнската ракавица, којашто Дони ја користел како кукла за куклен театар за да му го направи пријатно детството на Хан. Тој е трогнат од тоа колку Хан ја познава нивната поврзаност и сфаќа дека мора да ја спречи венчавката, и покрај неговата потреба од поткупот на Џејми. Тој и Ванила ја прекинуваат венчавката и Дони открива дека тој му е татко на Хан. Дони го кине чекот од Џејми и бара од неа да му ја шепне вистината на Хан, којашто новиот самоуверен Хан им ја кажува на сите присутни. Во претстојната тепачка, и Џејми и Чад се онесвестуваат, а Хан го прифаќа Дони. Следниот ден, во стриптиз-барот, Хан кажува дека се гледа со Бри. Тој му нуди на Дони пари за да му помогне да ги плати неплатените даноци, но тој одбива и му вели дека е време и тој да порасне и да ја прифати одговорноста. Дони се спрема да оди во затвор, со намера да си ја обнови својата врска со госпоѓицата МекГерикл во 2015 година, кога и двајцата ќе ги ослободат, кога одеднаш на телевизорот го гледаат Туби Тјук како успева да ги стигне останатите и да победи на маратонот и му донел на Дони 160 000 долари од поранешната опклада, повеќе од доволно за да не отиде во затвор.
Продукција
Најпрвин, филмот бил именуван „Те мразам тато“ (од анг. „I Hate You, Dad“). Потоа го преименувале во „Момчето на Дони“ (од анг. „Donny’s Boy“) и на крај продуцентите решиле да се вика „Тоа е моето момче“ (од анг. „That’s My Boy“).
Промоција
Рекламниот инсерт којшто е дозволен само за лица над 18 години беше објавен на 1 март 2012 година. А рекламниот инсерт којшто е дозволен за целата публика бил објавен подоцна на 5 март 2012 година. На 1 јуни 2012 година, целата глумечка екипа гостуваше во телевизијата „MTV“ во студиото на „City Walk“ за да дискутираат за филмот и нивните понатамошни поединечни проекти. Исто така, глумечката екипа учествуваше и во телевизиското шоу „Q&A“ со публиката. Филмот се промовираше и на „МТV“-филмските награди, каде што Адам Сендлер, Енди Семберг и Лејтон Мистер ја доделија наградата за „Најдобар бакнеж“. На сметката на корисникот „The Lonely Island“ на „Youtube“, Семберг го постави пародискиот рекламен инсерт, на 1 јуни 2012 година.
Финансии
Отворањето на филмот на 15 јуни 2012 година освои 4,6 милиони долари, а се очекуваше да заработи 13 милиони долари за целиот викенд кога дебитираше, па поради ова, тоа е најлошиот викенд за премиера на Сендлер, после оној на филмот „Владеј над мене“ (од анг. „Reign Over Me“) од којшто се заработи значително помал буџет. Целосната заработка од филмот за време на викендот кога премиерно се емитуваше е 13 453 714 долари и е рангиран на место број 4, под заработката од вториот викенд на филмовите „Мадагаскар 3: Најбараните во Европа“ (од анг. „Madagascar 3: Europe’s Most Wanted“) и „Прометеј“ (од анг. „Prometheus“) и викендот за премиера на „Рок за цела генерација“ (од анг. „Rock of Ages“). До 18 октомври, филмот имаше заработка од 36 931 089 долари од домашната и 56 717 974 долари од светската публика. Со ова филмот постигна огромен финансиски успех, но не успеа да го надомести својот буџет од 70 милиони долари.
Критики
Филмот „Тоа е моето момче“ прими многу негативни критики. „Rotten Tomatoes“ изјавува дека само 21% од 109 критики биле позитивни, со средна оценка 3,4/10. Според општото мислење за филмот може да се каже “ додека филмот претставува нов обид во жанрот на филмови за кои е потребен надзор од родител или старател, Сендлер го повторува своето понижување повлекувајќи го со себе и Енди Семберг “. „Megacritic“ го оценува со 30/100, посочувајќи само неповолни критики. Онлајн шоуто за критики „Half in the Bag“ вели дека филмот е „патетичен“ и продолжува да го критикува Сендлер како комичар спомнувајќи ја неговата неспособност да создаде филм којшто не се заснова врз детски шеги. Боб Фишбах од дневниот весник „Omaha World Herald“ гласаше за филмот со една од четири ѕвездички и вели дека овој филм е полош и од претходниот филм со лош квалитет на Сендлер, „Џек и Џил“. Ричард Ропер го оценува со оценка „F“ и вели дека тоа е „еден одвратен, невкусен, неподнослив, лош филм, а Алонсо Дјуралд остро го искритикува филмот и го нарече „вулгарен, прост, сексистички, женомразистички, второкласен, гаден, чувствителен и бесмислен, со повремени помпезности на расизам и затскриена хомофобија зафрлена на дното“. Филмот беше критикуван поради комичната интерпретација остварена преку секс со малолетно лице, педофилија и инцест.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Солун (XVI век)
Свети Ѓорѓи (Αγίου Γεωργίου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија, метох на светогорскиот манастир Григоријат.
Местоположба
Црквата се наоѓа недалеку на запад од Ротондата, на улица „Апостолос Павлос“.
Историја
Откако Османлиите завладеале со градот, тие го претвориле храмот „Св. Архангели“ (Ротонда) во џамија. „Св. Ѓорѓи“ е изградена во 1591 г. и во неа се пренесени сите свети работи и иконите од „Св. Архангели“. Првично била под управа на Солунската епархија и му припаѓала на мал манастир. Во 1700 г. преминала под манастирот Григоријат на Сета Гора, станувајќи негов метох. Во 1758 г. солунскиот митрополит Гаврил III го потврдил правото на сопственост на Григоријат врз „Св. Ѓорѓи“, но црквата постепено пропаднала поради негрижа. Во 1815 г е направена основна обнова. Денес црквата е наполно обновена градба без архитектонски забележителности.
Космос-645
Космос-645 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 април 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-645 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1483 км, а најмалото на 1369.
Вампирските дневници: Бесот
Вампирските дневници: Бесот (англиски оригинал: The Vampire Diaries: The Fury) е третиот дел од серијалот Вампирските дневници од американската авторка Л. Џ. Смит, за првпат објавен во 1991 година.
Приказната
Третата книга се занимава со прилагодувањето на Елена на нејзиниот вампиризам, како и со нејзинтата збунетост поради љубовта што ја чувствува кон двата брата. Стефан ја наоѓа Елена мртва, и верува дека силата што ја гонела бил Дејмон. Тие се борат, а во средината на борбата, Елена се разбудува и го напаѓа Стефан - затоа што Дејмон и дал на Елена повеќе од неговата крв во размената и во согласност со тоа таа Стефан го гледа како закана за нејзиниот создател. Тие ја прекинуваат борбата, Стефан е со скршено срце претпоставувајќи дека нејзиниот напад на него значи дека таа го сака Дејмон повеќе, а Дејмон се обидува да расчисти се, бидувајќи многу љубезен и рационален кон Елена.
Сè уште грижејќи се за Елена, без разлика дали го сака или не, Стефан го убедува Мет да ја нахради Елена со крв за да и помогне, оставајќи го Мет во шок поради тоа што таа станала, исто така од откритието дека Стефан речиси го убил Тајлер и неговите пријателчиња, оставајќи ја Керолајн неповредена. Дејмон ја остава Елена на таванот во куќата на професорот по историја во „Роберт Е. Ли“ поради нејзина безбедност, а таа се разбудува неколку денови подоцна на сопствената погребна церемонија. Откако ќе го прочита нејзиниот дневник, сеќавањата на Елена се враќаат јасно и таа е пресреќна и и олеснува кога Стефан и опростува. Но другата Моќ презема контрола над животните во Фелс Черч, доведувајќи многумина да се откажат од нивните миленичиа. Елена ги убедува браќата да работат заедно за да ја запрат оваа моќна сила.
Додека мораат да останат надвор од патот на новиот ловец на вампири во градот (новиот професор, Аларик Салцман), Стефан, Дејмон, Елена и нејзините пријатели го бараат изворот на темното присуство што го презема градот, а за кое тие се сомневаат дека стои зад смртта на Елена. Тие го наоѓаат одговорот во гробот на Хонорија Фел, и се открива дека е Кетрин, која всушност не умрела пред многу векови како што мислеле браќата. Наместо тоа, таа ја исценирала својата смрт, натерувајќи ја слугинката да донесе пепел од кујната, да ја расфрла по нејзиниот фустан, и да го стави прстенот lapis lazuli одозгора, додека таа направила уште еден, правејќи да изгледа како да се убила. Од тогаш, Стефан живеел со вината за нејзината смрт, додека Кетрин го поминала времето собирајќи бес. Таа одлучила да се одмазди, и е љубоморна на Елена за „крадење“ на љубовта на двајцата браќа. Кетрин открива дека таа е онаа која ја нападнала Вики и ја натерала Елена да излета од мостот. Сите се мачени брутално, а го завршува тоа турнувајќи ја Кетрин во светлината од гробницата, додека неуспешно се тргнува од светлината доволно брзо. Таа умира на крајот, велејќи дека сака и двајцата браќа да и ветат дека ќе се грижат за себеси, бидејќи Дејмон често е неразберен, и дека таа сака соперништвото помеѓу браќата да заврши, исто така кажувајќи му на Стефан дека го сакала и дека не сакала тоа да се случи, предизвикувајќи болка за него каква што предизвикала и Кетрин.
The Vampire Diaries (novel series) Дневники вампира
Лизимах
[[Податотека:Diadochen1.png|thumb|right|float|300px|
Други дијадоси
Други
ХНК Риека
ХНК Риека е хрватски фудбалски клуб од градот Риека. Тој е еден од најуспешните хрватски клубови по традицијата и значењето во хрватскиот фудбал.
Лизимах
]] Лизимах (~ 360 – 281 п.н.е.) — македонски офицер и „наследник“ (дијадох) на Александар Македонски, подоцна и крал (306 п.н.е.) на Тракија и Мала Азија.
ХНК Риека
Клубот е основан во 1906 како СК Олимпија. Досега Риека има освоено една титула шампион на Хрватска и 8 национални купа (2 Купа на Југославија и 6 Купа на Хрватска), и еден Балкански куп освоен 1978.