cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Александрув Кујавски
Историја
Градот бил основан во 1862 година како погранична железничка станица на патот Кутно-Торуњ. Статус на град добил во 1879 година. До 1879 година градот се викал Тројанов, во периодот од 1879-1919 Александров Погранични, во периодот од 1939-1943 - Александрув.
Економија
Градот е седиште на металната индустрија, Освен тоа добро е развиена и полиграфската, прехранбената и дрвната индустрија.
Обичен шакал
Обичен шакал (Canis aureus), наречен и златен шакал — мал шакал кој живее на територијата на Република Македонија, а е со потекло од северна и централна Африка и јужна Азија. Живее од 7 до 9 години во дивина, но може да живее до 16 во заробеништво.
Изглед
Обичниот шакал има златесто-жолто крзно со бел белег на вратот, но бојата може да се разликува со годините, регионот и годишното време како во зима кога тоа темнее. Должина на телото: 70-85 см, висина: 40 см. Тежи од 8 до 10 кг. Мажјаците се поголеми од женките.
Животна средина
Обичниот шакал живее на Балканот, до Тајланд и Шри Ланка, Мароко до Египет и северна Танзанија. Претпочитаат суви отворени предели со треви и дрва.
Однесување
Обичниот шакал живе во мали семејни единици кои се состојат од мајка, татко и извесен број на млади кои имаат за задача да бидат „помагачи“. „Помагачите“ живеат со родителите една година по достигнувањето на полова зрелост за да помагаат со грижата за новите млади. Се парат доживотно. Тие заедно ловат, бранат територија, делат храна и раѓаат млади.
Размножување
Мајката е бремена 9 недели, по што раѓа шест до девет млади. При раѓање тежат 200-250 г. За време на бременоста, мажјакот лови и носи храна за женката.
Принсипе
Принсипе (португалски: Ilha do Príncipe, „остров на принцот“ ) е најсеверниот и помал главен остров во државата Сао Томе и Принсипе. Островот има вкупна површина од 136 км2 и население од околу 5000 жители. Островот е од вулканско потекло и истиот е опколен од уште неколку помали острови, како што се Бом Бом, Каросо, Тињоса Гранде и Тињоса Пекена. Централните и северните делови на островот биле плантажи, основани за време на португалскиот колонијален период. На плантажите се одгледувало какао и шеќер и со тоа островот станал еден од најголемите производители на какао.
Населени места
Принсипе има само еден град, Санто Антонио и еден аеродром. Покрај градот, на островот има и одреден број села, меѓу кои Бела Виста, Бомбом, Футуро, Невес Фереира, Пасиенсија, Понта Фонте, Рибеира Изе, Санто Антонио де Урека и Вила Роса.
Демографија
Покрај официјалниот португалски јазик, на островот се зборуваат и принсипенскиот јазик и фороанскиот јазик. Островот има околу 5 000 жители.
Светски фонд за природа
Светски фонд за природа (крат. WWF; англ. World Wide Fund for Nature), со поранешно име Светски фонд за дива природа (World Wildlife Fund) — меѓународна невладина организација што се занимава со заштита, научно истражување и обнова на животната околина. Ова е најголемата независна организација од ваков тип во светот, со преку 5 милиони поддржувачи ширум светот и активности во повеќе од 100 земји со вкупно 1.300 проекти за запазување на животната средина. WWF е фондација која се финансира 57% од средства дарувани од физички лица и организации, 17% од владини извори (како Светската банка, DFID, USAID) и 11% од претпријатија.
Групата има за задача „да го запре и поправи уништувањето на животната околина“. Активностите де насочени кон три биоми што го опфаќаат најголемиот дел од биоразновидноста во светот: шумите, слатководните екосистеми и океаните и бреговите. Меѓу другото, организацијата се занимава со загрозени видови, загадување и климатските промени.
Историја
Фондот е основан по иницијатива на хотелиерот Виктор Столан доставена до биологот Џулијан Хаксли, откако ги прочитал неговите написи за животните во Африка во часописот The Observer и решил предложи започнување на организација што ќе ги спасува животните. Организацијата е снована на 29 април 1961 г. под името „Светски фонд за дива природа“ (World Wildlife Fund), а првата канцеларија е отворена на 11 септември истата година во Морж, Швајцарија. Важна улога во создавањето на фондот одиграл и претприемачот Годфри А. Рокфелер, кој го составил првиот кадар. Со основањето, потпишан е документот „Моршки манифест“ каде се пропишани согледувањата и намерите на органзацијата. По некое време, кон организацијата е припоено и Американското здружение за заштита на природата (American Conservation Association).
WWF има ограноци во голем број земји низ светот. Во почетокот, дејноста се состоела од прибирање на средства и нивно доделување на невладини организации согласно најдобрите научни сознанија на располагање и со првична задршка на заштитата на загрозени видови. Со стекнувањето на сè повеќе ресурси, организацијата ја проширила дејноста на други полиња како запазувањето на биоразновидноста, одржлива употреба на природните реурси, намалувањето на загадувањето и климатските промени. Воедно фондот почнал со свои проекти за заштита и запазување, сопствени кампањи и постратешки приод кон целите.
Во 1986, организацијата го менува името во „Светски фонд за природа“ (World Wide Fund for Nature) како посоодветно на нејзиниот делокруг, но заджувајќи ја кратенката WWF. Старото име и понатаму важи во САД и Канада.
Во 1990-тите, WWF ја дополнува својата задача да: „ја запре деградацијата на природната околина и да изгради иднина во која луѓето ќе живеат во склад со природата“ со следново:
Научниците на WWF востановиле 238 екорегиони кои ги претставуваат биолошки најзначајните копнени, слатководни и морски живеалишта, утврдени со иновативна анализа на биоразновидноста. На почетокот на 2000-тите, организацијата се задржувала на дел од нив, во подрачјето на заштитата на шумските, слатководните и морските живеалиштата, заштитата на загрозените видови, климатските промени и исфрлање на најтоксичните хемикалии.
Во 1996, организацијата добила општ советодавен статус од УНЕСКО.
Пандата како симбол
Маскота на организацијата е џиновската панда, земена за пример за загрозен вид, а инспирирана од пандата Чи Чи - единствената џиновска панда во западниот свет во тоа време.
Пристап кон проблематиката
Според тековниот приод кон остварувањето на целите, организацијата се задржува на повраток на бројноста на 36 видови од важност за нивниот екосистем или луѓето (како слонови, туни, китови, делфини и морски свињи) и еколошкиот отпечаток во 6 подрачја (јаглеродни гасови, прехранбени култури, пасишта, риболовот, шумарството и водите).
Организацијата работи и на ред глобални проблеми што предизвикуваат губиток на биоразновидноста и неодржливото искористување на природните ресурси. Во второспоменатото спаѓаат финансово-деловните навики, законските рамки и потрошувачките навики на населението. Локалните ограноци се посветуваат и на проблемите од државно или регионално значење.
За остварување на зацртаните цели, фондот работи со голем број на организации од невладиниот сектор, влади, стопанственици, инвеститорски банки, научници, рибната индустрија, земјоделците и месните заедници. Воедно организира и јавни кампањи со намера да влијае врз одлуките на разни групи и да ја подигне свеста кај луѓето за потребата од правилен пристап кон животната околина.
Подбуковје кај Ваче
Подбуковје кај Ваче (словенечки: Podbukovje pri Vačah) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Дуќан на ул. „Херој Карпош“ бр. 15 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Херој Карпош“ бр. 15''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Толе Би (округ)
Толе Би е округ во Казахстан во покраината Јужен Казахстан. Центар е градот Ленгер.
Принсипе (појаснување)
Принсипе е остров во Сао Томе и Принсипе. Поимот може да означува и:
Кате и Нели ти реков
Кате и Нели ти реков е македонска фолк група. Таа ги испеа најголемите хитови, меѓу кои најпознат е “Запри дожду”, а има учества и на најпознатите фестивали во Република Македонија, од кои највпечатливи се настапите на Валандово.
Надворешни врски
Профил на Кате и група „Нели ти реков“ на ВБУ Музички Регистар
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2014 - спуст за мажи
Спустот за мажи на Зимските олимписки игри 2014 бил одржан во скијачкиот центар Роза Хутор близу Краснаја Полјана, Русија, на 9 февруари во 11:15 MSK. Патеката на трката била подолго отколку просечната, со 3,495 км, со вертикален пад од 1.075 метри.
Бранител на титулата бил Дидје Дефаго од Швајцарија. Аксел Лунд Свиндал, сребрениот медалист во 2010 и бронзениот медалист Боде Милер исто така учествувале, каде Милер постигнал најдобро време на тренингот. Ниеден од медалистите во 2010 не се искачил повторно на подиумот.
Матијас Мајер од Австрија го освоил златниот медал, додека Кристоф Инерхофер од Италија бил втор, а Кјетил Јансруд од Норвешка ја освоил бронзата. Мајер имал просечна брзина од 99,675 км/на час.
Шипковица (Радовишко)
Потекло и значење на името
Името на селото првпат се сретнува во историските документи како Шипковице во век (1347-50 г.). Неговото значење доаѓа од шипка, што може да означува шипкова река и/или шума.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во крајниот северен дел на територијата на Општина Радовиш, на југозападната падина на планината Плачковица, каде што се допира со подрачјето на општините Виница и Карбинци. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 1.200 метри. Селото се наоѓа северно од градот Радовиш, од кој е оддалечен 15 километри.
До селото води земјен пат од две страни: од селото Козбунар со исклучување на регионалниот пат 2431, или пак од крајот на асфалтираниот дел на регионалниот пат во околината на хотелот „Бел Камен“.
Историја
Според бројните археолошки наоѓалишта во близина на селото, може да се потврди дека во атарот на селото постоел живот уште во дамнина.
Стопанство
Атарот на селото е голем и зафаќа простор од 21,3 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 1.923 хектари, на пасиштата отпаѓаат 114 хектари, а на обработливото земјиште 90 хектари.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Шипковица живееле 85 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Шипковица имало 176 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е мало, населено со македонско население и е во фаза на раселување. Така, во 1961 година селото имало 190 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на само 20 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2 жители, сите Македонци.
Самоуправа и политика
Во век, Шипковица било село во Радовишката каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Радовиш, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Радовиш.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Радовиш.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Радовишка градска општина, во која покрај селото Шипковица, се наоѓале градот Радовиш и селата Аликоч, Козбунар, Коџалија, Парналија, Раклин и Супурге. Во периодот 1950-1952, селото претставувало дел од некогашната Општина Козбунар, каде влегувале селата Козбунар и Шипковица.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1607 според Државната изборна комисија, сместено во простории на приватен објект.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 3 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 3 гласачи.
Алексеј Остапенко
Алексеј Остапенко (руски: Алексей Александрович Остапенко, роден на ) — руски одбојкар.
Тој е роден во.
Учествувал за Репрезентацијата на Русија на Летните олимписки игри во 2008 година каде освоил бронзен медал.
Втора фудбалска лига на Македонија 1999/2000
Втората фудбалска лига на Македонија 1999/2000 - 8. издание на Втората фудбалска лига на Македонија. Сезоната започнала во август 1999 и завршила во мај 2000. Поради промената на структурата на лигата за сезоната 2000/01, 19 екипи отпаднале од лигата. Во оваа сезона прваци биле Беласица и Шкендија ХБ.
Табела
Извор: MacedonianFootball.com
Бараж за опстанок
Шкендија го освоила натпреварот и опстанале во Втората лига, додека Тиверија отпаднала во Третата лига.
Месна Индустрија го освоила натпреварот и била унапредена во Втората лига.
Младост ГТ го освоила натпреварот и била унапредена во Втората лига.
11 Октомври го освоил натпреварот и бил унапреден во Втората лига.
Фрaнц Ајзенхут
Животопис
Франц Ајзенхут е роден во Нова Паланка, во војводството на Србија и Банат од Темшевар, Австриска Империја (денес Бачка Паланка , провинција Војводина , Србија ) во едно германско семејство. Неговиот татко, Георг Ајзенхут бил од Паланка, а неговата мајка Терезија Сомер била од Букин (денес Младеновo,Србија).
Неговиот татко се надевал дека Франц ќе стане трговец, но унгарскиот сликар Телепи Кароли го открил неговиот талент за сликање. Влијателни граѓани на Паланка во тоа време, предводени од адвокатот Карл Мезе и фармацевтот Карло Харликовиќ, собрале пари за неговите студии. Студирал во Унгарското кралско училиште за цртање во Будимпешта од 1875 до 1877 година. Потоа, тој станал студент на Кралската академија за ликовни уметности во Минхен. Тој студирал таму до 1883 во клас со Ѓула Бенцур, унгарски сликар.
По завршувањето на Академијата за првпат отишол на Ориентот, во посета на Кавказ. Следната година, ја одржал својата прва изложба во Будимпешта. Ориентот стана негов главен извор на инспирација, а ориенталистичките слики ќе станат негови најпознати дела. Во 1883 и 1884 година повторно отишол на Кавказ, во посета на Тбилиси и Баку. Во 1886 и 1887, тој отпатувал од Неапол во Тунис и Алжир. Неговиот прв голем успех била сликата „Исцелување преку Куранот во Бејрут" од 1886 година. Многу од неговите слики биле репродуцирани од дрвени работилници ширум Европа, бидејќи, како што тврдел неговиот пријател Лика Кароли, „неговите слики покажаа автентичен Ориент“. Лика Кароли, исто така, даде детален опис на студиото на Ајзенхут во Минхен, кој се наоѓаше на Моцартштраз 13/4.  Уште една позната слика направена во тоа време беше смртта на Ѓул Баба, за што тој освоил златен медал на изложбата во Будимпешта.  Потоа, имал изложби во Минхен , Париз и Мадрид .  Во 1894 година тој ја насликал внатрешноста на Њујоршката палата во Будимпешта.
Најпознатото дело на Франц Ајзенхут е сликата „Битката кај Зента“, направена во 1896 за Унгарската милениумска изложба, прославувајќи 1000 години од унгарската населба на Панонската низина. Сликата била нарачана од страна на округот BACS-Bodrog и сè уште е изложена во градското собрание во Сомбор, поради тоа што Сомбор било главно седиште во тоа време. Оваа слика, со димензии 7х4 метри, е најголема слика со масло на Балканот денес.
Во 1897 година се вратил во Паланка, каде што се оженил со Адријана Рајхл, ќерка на Фридрих Рајхл, сопственик на фабрика за цемент во Ној-Паланка и брат на познатиот архитект од Апатин,  Франц Рајхл. Во 1898 година имале ќерка, која наскоро потоа починала на пат кон Самарканд, кога семејството се враќало од Емиратот Бухара. Ајзенхут бил поканет лично од емирот Абд ал-Ахад Кан. Во 1901 година е родена нивната втора ќерка Џудит, а во 1903 година неговиот единствен син, Франц Георг, кој подоцна бил основач на индустријата за преработка на кожа Меркур во Бачка Паланка. Сепак, Франц сериозно се разболел додека бил во Минхен и починал на 2 јуни 1903 година. Бил погребан на гробиштата Остифрид во Минхен. Една улица во Паланка била прогласена за „Ајзенхутгаз“ по него.
Игла
Игла — алатка за шиење. Може да се шие рачно или со помош на машина. Иглата има мало дупче низ кој се провлекува конец, потоа иглата ја протнувате низ ткаенината и така започнува процесот на шиење. Освен иглата постојат и други видови на алат за приспојување на ткаенината, а тие се спојница, шпенагла, безопасна и игла за кравата.
Историја
Првата форма на шиење најверојатно била потребата да се спојат две парчиња кожа со употреба на боцки и остри камења наместо иги, со конец од животинско или растително потекло.
Занимливости
Зборот потекнува од прасловенскиот збор „jьgъla“. Во секој дом може да се најде оваа многу мала алатка наречена игла.
Иглата не е само мал корисен алат, туку со неа се создадени многу интересни поговорки како што се:
NGC 6176
NGC 6176 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6176 се споменува и како NGC 6170, MCG 10-23-76, CGCG 298-38, NPM1G +59.0187.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6176 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6176 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 27 м 36,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +59° 33' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 6176 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58188. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 51; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3884. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1101.
NGC 3829
NGC 3829 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3829 се споменува и како UGC 6690, MCG 9-19-164, CGCG 268-74, KUG 1140+529, IRAS 11407+5259.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3829 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 3829 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 3829 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36439. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3832. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Ким Браун(музичар)
Живот и кариера
Браун е роден во Бирмингем, Англија, но живеел голем дел од својот живот во Финска од 1964 година, каде што направил кариера во рок музиката. Од 1966 до 1970 година живеел во Италија. Во подоцнежните години, тој свирел со музичари како Хасе Вали и Маркус Раивио. The Renegades снимиле четири албуми во Финска. Албумот за почит, Моменти со Ким Браун (2005), бил направен откако Браун го загубил гласот во операција за рак.
Ким Браун починал од рак на хранопроводот во Хелсинки, Финска, на возраст од 66 години, на 11 октомври 2011 година.
Ренегадите
Албумите снимени во Финска.
Банкарите на Бога (филм)
Опис
Ферара се враќа со нов филм за политичката историја на Италија од Осумдесеттите години, испреплетена со личности како банкари, кардинали и претприемачи, и ја раскажува приказната за Роберто Калви, претседател на Банка Амброзијана од 1975 г., уапсен во 1981 г. за пропаст на банката, осуден на 4 години затвор и 15 милијарди казна, пребеган во странство и најден обесен на 18 јуни во 1982 г., под мост во Лондон.
Откако собрал исцрпни податоци не само за Калви туку и за Банка Амброзијана, за Ватиканската банка, за Опус Деи и за Масонството, Ферара тргнува низ заплетканите патеки на еден случај кој италијанското правосудство сѐ уште успеало да го расветли и во чии мрежи останал, иако сосема малку, заплеткан и Ватикан. Филм кој содржи од сѐ по малку: П2, атентатот на Папата итн. На екранот дефилираат личности како Андреоти, Кракси, банкарот Микеле Сидона и случајот Калви се расплинува, или поточно се усложнува, меѓу тајните агенти како Франческо Пациенца и сомнителните претприемачи како Флавио Карбони, додека одговорните на Ватиканската банка, Паул Марцинкус и неговата десна рака Менини си обезбедуваат спас преку игра со потписи и моќ. Како што беше и со „Случајот Моро“ така и овде Ферара спроведува истражувања преку својот филм и донесува сопствени заклучоци.
Окрог (Литија)
Окрог (словенечки: Okrog) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Дуќан на ул. „Херој Карпош“ бр. 17 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Херој Карпош“ бр. 17''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Кримски ирис
Кримски ирис (Iris lutescens) — ризоматозно цветно растение од родот Ирис. Потекнува од Североисточна Шпанија, Јужна Франција и Италија. Се наоѓа на карпести или песочни ридови или во шуми.
Ова растение се одгледува како украсно растение во умерените региони. Во Обединетото Кралство ја добило наградата на Кралското хортикултурно здружение за градинарски заслуги.
Созак (округ)
Созак е округ во Казахстан во покраината Јужен Казахстан. Центар е градот Шолакорган.
467 п.н.е.
467 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 467. година пред новата ера, 467. од првиот милениум п.н.е., 67. од 5 век п.н.е. и осма од 460-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5041 и 5042 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4283 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3293 и 3294 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 286.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 467 година се протега во 2169 и 2170, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2229 и 2230 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 76. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1121 и 1120 исламска година пред хиџра.
Мет Камерон
Метју „Мет“ Дејвид Камерон (роден на во Сан Диего) — американски музичар и тапанар, член на американскиот рок-бенд Pearl Jam.
Својата кариера ја започнал членувајќи во Bam Bam и Skin Yard, но за првпат се здобил со слава како тапанар за Soundgarden, во која се приклучил во 1986 година, и останал до 1997 година. Во 1998 година, Камерон бил поканет да учествува во турнејата на Pearl Jam. Тој наскоро станал постојан член и оттогаш останал во бендот. Во 2010 година, Soundgarden се обединил за турнеја и објавил нов албум, King Animal, на 13 ноември 2012 година.
Мет Камерон бил примен во Салата на славата на рокенролот на 7 април 2017 година.
Паго Паго
Паго Паго (Pago Pago, ) — главен град на Американска Самоа, со население од 11.500 жители (2000). Главни стопански гранки се туризмот, угостителството и конзервирањето на туна. Поврзан е со другите земји со Меѓународниот аеродром Паго Паго.
Историја
Од 1878 до 1951 г., на местото на Паго Паго се наоѓала тогашната военоморнаричка станица „Тутуила“ која служела за дотур на гориво и поправка на бродовите на американската воена морнарица.
Во јануари 1942 г. пристаништето било нападнато од јапонска подморница.
На 29 септември 2009 г. се случил земјотрес кај Самоа и Американска Самоа, кој предизвикал цунами што го погодил Паго Паго и околните места. Бранот причинил умерени до посериозни штети на селата, објектите и возилата и непознат број на човечки жртви.
Географија
Местото се наоѓа на островот Тутуила и впрочем претставува агломерација од поголем број на села долж источниот дел од брегот. Во Фагатого е сместено законодавството и судот, а Утулеи е седиште на извршната власт.
Клима
Паго Паго има клима од типот на тропска дождовна шума (Кепен: Af).
Образование
Во градот има една јавна библиотека, која го носи името „Фелети Барстоу“.
Занимливости
На периферијата на Паго Паго е сместен ресторан и ноќевалиште „Сади Томпсон“, прогласено за историско место на САД.
Зевкиј и Пархасиј
Зевкиј и Пархасиј — сликари од Ефес во V век п.н.е.. Зевкиј бил дворски уметик во македонската престолнина Пела, повикан од кралот Архелај I. Двајцата се спомнуваат во книгата „Природознание“ на Плиниј Постариот во контекст на натпреварот кои двајцата го одржиле за да одредат кој од нив е подобар уметник (како и за титулата „Најдобар уметник на светот“). Кога Зевкиј ја тргнал завесата од неговата слика со гроздови, тие изгледале толку примамливо, што птици долетале од небото за да ги колват. Потоа тој го замолил Пархасиј да го направи истото со неговата завеса. Кога се открило дека всушност самата завеса била сликата на Пархасиј, Зевкиј морал да признае пораз, бидејќи додека неговото дело ги измамило очите на птиците, Пархасиј ги измамил очите на еден уметник.
Најважните дела на Зевкиј се: Хелен, Устоличениот Зевс и Малиот Херкул дави змија. Сликал и собрание на боговите, Ерос крунисан со рози, а ги сликал и Алкмен, Менелај (атлетичар), Пан, окованиот Марсиј и др.
Смрт
Се вели дека Зевкс насликал некоја старица, која потем му се видела толку смешна, што се изнасмеал до смрт. По смртта, неговите дела биле однесени во Рим и Византија, но подоцна исчезнале за времето на Павзаниј и до денес ниедно не е пронајдено.
Александерплац
Александерплац — долг градски јавен  плоштад и транспортен центар во централнaта Мите област во Берлин, во близина на Фернсехтурн Берлин. Луѓето од Берлин често го нарекуваат едноставно   'Алекс'  , и се однесува на поголема населба која се протега од  Молштрасе , во североисточниот дел на  Спандауер Штрасе  и Рте Ратхаус во југозападниот.
Рана историја
Првично пазарот на добиток бил надвор од ѕидините на градот, и тој бил именуван во чест на посетата на Руски царот  Александар I во Берлин на 25 октомври 1805 година по наредба на кралот Фридрих Вилхелм III од Прусија. Плоштадот се стекнал со значајна улога во доцниот XIX век, со изградба на Берлинската станица и на блиската пазарна сала, проследена со отворање на стоковна куќа од Херман Тиетц во 1904 година, со што стана голем трговски центар. На Берлин У-Бахн станицата денес постои У2 линија отворена на 1 јули 1913 година.
Нејзините најславни денови биле во 1920 година, кога заедно со Постдамер плац биле во срцето на Берлин, со познат ноќен живот, при што била инспиративна 1929 година за да се напише роман  Берлин Александарплац од страна на Алфред Доблин, како и два филма на таа основа, Пиел Јутзи во 1931 година и Рајнер Вернер Фасбиндер 's 15½ час. Градските власти започнале со преуредување на зголемување на сообраќајните текови поставувањето на кружниот тек, во придружба на два објекти по должината на Штадбахн вијадукт,  Алекснадерхаус  и  Беролинахаус  заврши во 1932 година според плановите дизајнирани од страна на Питер Беренс.
Источна Германија
Александерплац е предмет на обнова неколкупати во својата историја, неодамна за време на 1960-тите години, кога се претворил во пешачка зона и како дел од Источна Германија повторен развој на центарот на градот. Тој е опкружен со неколку значајни структури вклучувајќи го и Фернсехтурн Берлин (ТВ кула), втората највисока градба во Европската унија.
Алекс , исто така, располага со Парк ин Берлин и Светскиот часовник, постојано вртење на инсталација која го покажува времето низ целиот свет, и Херман Хенселман "Хаус Дес Лехресес ''. Во текот на Мирната револуција од 1989 година, Александарплац на 4 ноември беше најголемото седиште за демонстрации во историјата на Источна Германија.
После германското обединување
Уште од повторното обединување на Германија, Александерплац претрпел постепен процес на промена со реновирање на многу од околните згради. И покрај реконструкцијата на Берлинската трамвајска линија, таа го има задржано својот социјалистички карактер, вклучувајќи и многу - графити од "Фонтаната за пријателство меѓу народите" (  Брунен дер Волкерфреундештад ), популарното место.
Александар Волков (одбојкар)
Александар Волков  (руски: Александр Александрович Волков, роден на ) — руски одбојкар.
Тој е роден во.
Александерплац
После германското обединување
Многу историски градби се наоѓаат во близина на Александерплац. Традиционалното седиште на градските власти, Црвеното Градско собрание ", се наоѓа во близина, како што беше  поранешната источногерманска зграда на парламентот, каде што уривањето  започна во февруари 2006 година и е завршено. Реконструкцијата на барокнот градски замок, Берлин  во близина на Александарплац е  планирано да се заврши за неколку години
Александар Волков (одбојкар)
Со Руската одбојкарска репрезентација освоил бронза на игрите во Пекинг и злато на игрите во Лондон.
Дескати
Дескати (Δεσκάτη) — гратче во Гребенско и административен центар на истоимената општина Дескати во денешната област Западна Македонија, Грција. Според пописот од 2001 г. населението брои 3.508 жители.
Географија
Гратчето е сместено, меѓу планините Хасија и Камбуница, на недалеку од границата помеѓу Македонија и Тесалија. Во физичкогеографска смисла може да се смета за дел од Тесалија, бидејќи принадлежи на сливот на тесалиските реки Титарис и Пенеј. Се наоѓа 60 км источно од градот Гребен.
Историја
Името „Дескати“ потекнува од влашкиот поим „дисикаре“ што значи разделување, распарчување поради тоа што во доцниот среден век местото се состоело од разни селски маала, кои со време се обединувале под ова заедничко име.
Во турско време
Од 1393 до 1423 г. подрачјето на Дескати постепено паѓа под османлиска власт.
По припојувањето на Тесалија кон Кралството Грција во 1881 г. Дескати останува под власта на осмалиите во рамките на Еласонската каза. ОД 1882 до 1896 г. гратчето било центар на Дескатската епархија.
Според грчка атинска статистика од 1910 г. во Дискати (Δισκάτη) живет 3.113 православни Грци.
Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 г. местото го заземаат грчки единици, а по Втората балканска војна во 1913 г. Дескати влегува во состав на Грција.
Стопанство
Главна стопанска гранка во Дескати е земјоделството, и тоа одгледувањето на пченица и тутун и сточарството. Општината Дескати во целина има 6.179 хектари обработливо земјиште, 24.363 овци и кози и околу 1.000 говеда. Во помала мера е застапено железарството, обработката на мермер, дрводелството и производството на градежни материјали.
Знаменитости
Славата на Дескати е Источен Петок (првиот петок по Велигден). На 21 мај свечено се одбележува празникот на црквата „Св. Константин и Елена“.
NGC 1746
NGC 1746 — астеризам во соѕвездието Бик, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Личен живот
Личен живот е текот на животот на еден поединец, особено во поглед на сумираните лични одлуки кои придонесуваат за оформување на личниот идентитет. Тој е чест поим во рамката на модерното постоење - иако повеќе во попросперитетните делови од светот како Западна Европа и Северна Америка. Во овие области, постои социoлошка бранша чија намена е да работи во интерес на тоа луѓето да го подобрат нивниот личен живот со помош на психолошки терапии и животни насочувања.
NGC 1746
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1746 се споменува и како OCL 452, no cluster.
Личен живот
Историја
Во минатото, пред модерната технологија значително да го ублажи проблемот на економска оскудност во индустријализираните земји, повеќето луѓе трошеле голем дел од своето време обидувајќи се да ги задоволат своите основни потреби за преживување, вклучувајќи вода, храна и покрив над глава. Вештините за преживување биле неопходни заради себеси и заедницата ; требало да се бере родот и да се одржуваат засолништата. Во една заедница, приватноста била на многу ниско ниво додека луѓето се идентификувале врз основа на нивната општествена улога. Работата повеќе била доделувана од потреба отколку што тоа било прашање на личен избор.
NGC 1746
Откривање
Објектот е откриен на 9 ноември 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1746 е од видот *Grp. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,1 m. NGC 1746 има само една позната привидна димензија, која изнесува 40'.
Личен живот
Историја
Англискиот филозоф, Џон Лок (анг. John Locke ), е еден од првите кои разговараат за концептот на личните права. Во 17 век, тој ги промовира природните права на единката, на живот, слобода и сопственост, и ја вбројува потрагата по среќа како една од личните цели.
NGC 1746
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 3 м 50 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 23° 46' 12".
Личен живот
Социологија
Поимот личен живот, како што е сфатен денес, делумно е дело на модерното западно општество. Особено во САД, приватноста е високо вреднувана. Од колонијалниот период, се забележува индивидуализмот и тежнеењето кон самодефинирање на Aмериканците. Всушност, Декларацијата за независност на САД и Уставот јасно ги подигнуваат потрагата по среќа и очекувањата во врска со приватноста на ниво на права. Во модерните времиња, многу луѓе, на својот личен живот, гледаат засебно од нивната работа. Работата се разликува од рекреацијата ; или сте на работа или не сте а транзицијата е ненадејна. Вработените имаат одреден број на часови кои се обврзани да ги одработат а работење за време на паузите е реткост. Ова може да се поврзе со тековна специјализација на работните места и барање за зголемена продуктивност, на работа и дома. Честата фраза "Работи квалитетно, забавувај се квалитетно" го илустрира начинот на размислување. Сепак, постои растечки тренд на холистичен и минимизирачки стил на живеење, како строго разграничување на работата и забавата, за да се оствари правото на баланс меѓу работата и приватниот живот.
Исто така, концептот на личниот живот сè почесто се поврзува со стилот на облекување на единките, храната која ја конзумираат, нивното училишно и натамошно образование како и нивното хоби, слободните активности и културните интереси. Во развиениот свет, секојдневниот живот на единката е исто така под зголемено влијание на употребата на електронски апарати како телевизори, компјутери и Интернетот, мобилните телефони и дигиталните камери.
NGC 1746
Други поделби
Проучување на NGC 1746 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 134; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1845. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1461.
Личен живот
Социологија
Други фактори кои влјаат на личниот живот се здравјето на единката, личните врски, домашни миленичиња како и нејзиниот дом и личниот имот.
Слободни активности
Начинот на кој единките го користат своето слободно време, исто така игра важна улога. Општо, слободните активности може да се категоризираат како пасивни, во случаите кои не инволвираат некој особен напор, или активни, кога е потребна значителна физичка и ментална енергија. Пасивни слободни активности се гледање телевизија, слушање музика, следење на спортски настани или одење во кино. Единката едноставно се релаксира без некој посебен напор.
Активните слободни активности можат да бидат повеќе или помалку интензивни, од пешачење, џогирање и возење велосипед до спортови како тенис или фудбал. Играње шах или зафаќање со творечко пишување, исто така може да се сметаат за активни слободни активности бидејќи бараат пристојна количина на ментален напор.
Истражување за користењето на слободното време во САД, засновано на податоци од 2007 година, открива дека дневната употреба на слободно време од страна на единки над 15 години просечно изнесува околу 4,9 часа. Од нив, повеќе од половина (2,6 часа) се трошат на гледање на телевизија, додека само 19 минути се користат за активно учество во спортови и вежби.
Приватност
Приватноста е позната по наметнувањето на два различни концепта ; имено, информативна и одлучувачка приватност. Првата се однесува на остварување на правото од почит кон најинтимните детали од личниот живот на единката и е многу поприфатена доктрина отколку втората, која се однесува на ослободување од прекумерена регулација и контрола.
Наводи
حياة شخصية ব্যক্তিগত জীবন Alltag Arki Vie quotidienne חיים אישיים 日常生活 Asmeninis gyvenimas Dagelijks leven Życie osobiste Cotidiano Личная жизнь Každodenný život தனிமனித வாழ்வு Особисте життя Đời sống cá nhân 生活
Жанета Гелевска - Велјаноска
Жанета Гелевска - Велјаноска позната како Жани е познат македонски и британски сликар.
Животопис
Гелевска Велјаноска е родена во Куманово во 1966 година. Во 1989 година дипломирала на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, отсек сликарство, во класата на проф. Ана Темкова. Станала член на друштвото на ликовни уметници на Македонија (ДЛУМ) од 1989 година и од истата година добила статус на слободен уметник. Во 1999 година била поканета да изложува во престижниот салон Blains Fine Art Gallery in Mayfair во Лондон, каде и останала да живее и твори. Таа учествувала на голем број групни изложби, уметнички проекти и ликовни колонии и реализира дваесеттина самостојни изложби во Македонија, Англија (Лондон), Франција, Шпанија, Германија, Хрватска итн. Добитник е на три награди: 1990 г. – „Најдобар млад автор”, Награда на млад борец; 1994 г. – „Петар Мазев”, III Зимски салон; 1995 г. - Награда на пубиката „Сликарство мал формат”, КИЦ
КК Алба Берлин
КК Алба Берлин (исто така познат како Берлин Албатрос) е познат германски професионален кошаркарски клуб со седиште во Берлин, Германија. Моментално се натпреварува во најсилната германска кошаркарска лига, Бундеслигата. Клубот е основан во 1991 година и денес е најголем германски кошаркарски клуб според бројот на членови.
Со освоени осум титули германски шампион, девет купа, три суперкупа и Купот на Радивој Корач во 1995 година, АЛБА Берлин се смета за најуспешен германски кошаркарски тим, и во земјата и во странство. Во 2014 година, клубот бил исто така првиот германски кошаркарски тим кој победил екипа од НБА, совладувајќи ги тогашните шампиони Сан Антонио Спарс.
Алба Берлин својте домашни натпревари ги игра во Мерцедес-Бенц Арената. Со просечна посетеност од повеќе од 10.000 навивачи по натпревар во една сезона, клубот е исто така еден од најпопуларните кошаркарски клубови во Европа. Во 2013 година Алба бил прикажана во документарната серија "Кошаркарски престолнини" на ESPN.
1991-2000: Основање и освојувањето на првите национални титули
Алба Берлин е основана во 1991 година заменувајќи го БГ Шарлотенбург, кошаркарски клуб од западен Берлин кој бил основан во 1989 година. Во 1991 година, кога глобалната компанија за рециклирање, Алба АГ, се согласила да биде значаен кошаркарски спонзор, клубот БГ Шарлотенбург го променил своето име во Алба Берлин.
Кратко потоа, под водство на тренерот Фарук Куленовиќ, Алба Берлин станала финалист на германското првенство. Во 1993 година, српскиот тренер Светислав Пешиќ ја презел функцијата во Алба, а клубот заработил успеси кои ниту еден друг германски кошаркарски тим претходно не ги постигнал. Освојувањето на Купот на Радивој Корач во 1995 година била првата меѓународна титула која ја освоил некој германски клуб во кошарка.
Во 1996 година, кратко време по преместувањето на клубот од Зомерминхал во Макс Шмелинг Хале, Алба Берлин конечно успеала да го победи неколку години последователниот шампион Бајер Леверкузен и ја освоиле својата долгоочекувана прв шампионска титула во германско првенство.
2000-2008: Професионализација и национален успех
Под водство на тренерот Емир Мутапчиќ екипата освоила три германски првенства и два германски купа, но на европско ниво клубот не можел да направи значителен напредок. Како реакција на периодот без титули, екипата била во голема мера реконструирана за секоја нова сезона. Во 2004 и 2005 година, Алба не успеала да стигне дури ни до финалето на плејофот во државното првенство, испаѓајќи во полуфиналната серија. Организационо, клубот ја создал новата позиција на тимски менаџер, кој била окупирана од Хенинг Харниш. Понатаму, професионалниот дел од клубот бил трансформиран во GmbH на 1 септември 2005 година.
Во сезоната 2005-2006, под водство на новиот тренер Хенрик Редл, Алба Берлин освоила уште еден Куп на Германија. Како победник во регуларниот дел од сезоната, тимот стигнал до финалето на плејофот, во кое загубиле од РајнЕнерги Келн. Тренер на Келн во тоа финале бил Саша Обрадовиќ, кој како играч и помогнал на Алба да го освои Купот на Радивој Корач во 1995 година. Следната сезона, 2006-2007, Алба Берлин повторно била победник на регуларниот дел од сезоната, но тие биле елиминирани уште во четвртфиналето на плајофот од Артланд Драгонс. Овој настан довел до отпуштање на Редл и потпишување на нов тренер Лука Павичевиќ, по што следело уште едно поголемо преуредување на тимот. По проблемите со повреди во подготовките и текот на сезоната сезоната 2007-2008, (вклучувајќи ја и загубата на Горан Јеретин за целата сезона и Александар Рашиќ за плејофот) во јануари 2008 година берлинскиот клуб ја искористил несолвентноста на Келн Најнтинајнерс и ги ангажирал нивните главни играчи Имануел МекЕлрој и Александар Наџфеји. Предводени од Џулиус Џенкинс, МВП-то на Бундеслигата, тимот бил супериорен во однос на сите други противници во плејофот и го освоил првенството повторно по петгодишна пауза.
Во сезоната 2003-2004, Алба Берлин ја избори својата последна квалификација за учество во највисокото европско натпреварување, Евролигата. Од сезоната 2004-2005 до 2007-2008, екипата била во можност да се натпреварува "само" во УЛЕБ купот, второто највисоко европско натпреварување.
2008-2016: Тековна ера
Со преселба во новоизградената сала О2 World Berlin која има капацитет од 14.500 места, тогашниот актуелен шампион Алба Берлин отворил ново поглавје во историјата на клубот. Тој бил првиот германски тим во историјата, кој во просек имал повеќе од 7.000 навивачи на натпревар. Така, менаџерот на Алба, Марко Балди и претседателот на надзорниот одбор, Аксел Швајцер, одлучиле да го направат следниот чекор кон постојано присуство во меѓународните натпреварувања и соодветни презентациски опции. Групата Аншуц, сопственик на О2 World Berlin, и Алба Берлин се согласиле на 15-годишен договор до 2023 година, со можност за уште 10 години.
Како германски шампион, Алба учествувала во Евролигата. Таму, екипата стигнала до топ 16 фазата, каде што не можеле да се носат со европските елитни клубови како Барселона, Реал Мадрид и Макаби Тел Авив. Во домашните натпреварувања клубот успеал да го освои својот шести трофеј во Купот на Германија со победа во финалето над Телеком Баскетс Бон со убедливи 69-44. Во германското првенство Алба завршила на првото место во регуларниот дел од сезоната со 26 победи и 8 порази, но во плејофот не успеале да ја одбранат титулата откако биле запрени од истиот противник Телеком Баскетс Бон во полуфиналната серија со 3-2 во победи.
На 8 октомври 2014, Алба Берлин ги совладала тогашните НБА шампиони Сан Антонио Спарс, со 94-93, откако Џејмс Меклин погодил со звукот на сирената.
Во сезоната 2014-2015, Алба се вратила во Евролигата и стигнала повторно до Топ 16 фазата. Во Бундеслигата, тимот имал уште една разочарувачка сезона: завршувајќи на второ место во регуларниот дел, но бил елиминиран во полуфиналето на плејофот. Во сезоната 2015-2016, Алба имала една од најлошите сезони во историјата, завршувајќи само на 6-тото место во регуларната сезона. Во плејофот, биле елиминирани уште на самиот старт во четвртфиналето, со максимални 3-0 во победи од Скајлајнерс Франкфурт.
Титули
Вкупно титули: 20