cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гликомер
Најчести причини за неточни мерења
Мала капка крв или силно истиснување на капката крв може да биде причина за неправилност во мерењето. Во случај примерокот од крвта да е премногу мал, или неправилно исцеден, гликомерот ќе пријави грешка и нема да го изврши мерењето.
Секој обид да се добие поголема капка крв со силно стискање доведува до распаѓање на ткивните клетки и ослободување на течност од овие клетки (тромб) заедно со капиларната крв. Бидејќи концентрацијата на шеќер во клетките се разликува од онаа во крвта, тоа доведува до неточни резултати од мерењето.
За да не се добие погрешен резултат, доколку боцкањето не било доволно длабоко и се добила премала капка крв, постапката треба да се повтори.
Полимиксини
Полимиксините се група полипептидни антибиотици кои првпат биле изолирани од соеви на Bacillus polymyxa во 1947 година. Полимиксините се сметаат за резервни антибиотици.
Цефалоспорини
Цефалоспорините (од kephale κέφαλη за „глава“ и sporos σπόρος за „спора“) формираат група антибиотици со широк спектар на дејство и, како и пеницилинот, припаѓаат на β-лактамските антибиотици. Тие имаат бактерицидно дејство со инхибиција на синтезата на клеточниот ѕид во бактериите што се делат.
Класификација и спектар на дејство
Не постои меѓународно обврзувачка класификација на цефалоспорини. Може да се направи класификација според спектарот на дејство според генерации или групи, како и според видот на апликацијата ( парентерално или перорално ).
Сите цефалоспорини кои моментално се достапни на пазарот не се ефикасни против ентерококите бидејќи имаат примарен отпор (т.н. „ентерококна дупка“).
Класификација по групи
Поделбата често се заснова на генерации. Бидејќи „замената“ на постарите цефалоспорини со понови супстанции не се случи во сите случаи, терминот група овде се користи за класификација.
„Класичните“ или цефалоспорините од првата група се одликуваат со добра активност против стафилококи, исто така и против произведувачите на β-лактамаза (види подолу). Нивната ефикасност против грам -негативни патогени е ограничена. Покрај цефалоспорините од првата генерација, постојат голем број варијанти познати како цефалоспорини од втора и трета генерација.
Предноста на втората група е подобра отпорност кон β-лактамаза, ензим што некои бактерии, особено грам-негативните бактерии можат да го користат за да се заштитат од β-лактамските антибиотици.
Третата група има поширок спектар на активност, односно опфаќа и други бактерии. Цефалоспорините од оваа група се генерално добро ефикасно и кон Грам-позитивни и кон Грам-негативни бактерии, но сепак нешто послабо кон стафилоките. Третата група цефалоспорини не е ефикасна против Pseudomonas aureginosa.
Цефалоспорините од четвртата група се исто така ефикасни против Pseudomonas aeruginosa.
Кеплеров вносен каталог
Кеплеров вносен каталог (Kepler Input Catalog или KIC) — јавно достапна база на податоцина приближно 13,2 милиони целни ѕвезди на набљудување на Кеплеровата програма за спектрална класификација (SCP) и вселенскиот телескоп „Кеплер“.
Преглед
Целите за спектрална анализа на потфатот се анализирани од проектот 2MASS, како и Слоунските филтри како griz. Кеплеровиот каталог сам по себе не е доволен за пронаоѓање на целите бидејќи само една третина од него е видлива за вселенската опсерваторија. Целосниот каталог опфаќа ѕведи со величини до 21, што дава 13,2 милиони цели, но Кеплеровите сетилници можат да забележат само 6,5 до 4,5 милиони од нив.
Пример за ставка во каталогот е. По извесно време ѕвездата покажала сигнал на премин, и со тоа е прогласена за занимливо Кеплерово тело со ознаката KOI-730.
Не сите ѕвезди во Кеплеровиот вносен каталог со планети (потврдени со премин) добиваат ознака на занимливост. Ова се должи на тоа што сигналот од преминот понекогаш го утврдуваат други екипи кои не се дел од овој потфат. Таков пример е Кеплер-78b.
Необичната светлинска крива на KIC 8462852 (озн. TYC 3162-665-1 и 2MASS J20061546+4427248) поттикнала шекулации за присуството на Дајсонова сфера поставена од некоја вонземска цивлизација.
Цефалоспорини
Класификација по групи
Цефалоспорините од четвртата и петтата генерација се сметаат за резервни антибиотици.
Парентерална и перорална терапија
Цефалоспорините, исто така, може да се поделат според тоа дали се администрираат парентерално или се погодни за перорална терапија. Исто така, постојат цефалоспорини кои се одобрени само за ветеринарна медицина (на пр. цефалониум ).
Цефалоспорини од првата група (или класични цефалоспорини)
Овие основни цефалоспорини имаат најголема активност против стафилококи во споредба со другите. Тие покажуваат слаба активност против грам-негативни бактерии и се нестабилни за многу β-лактамази на грам-негативнтеи бактерии.
Цефалоспорини од втора група
Овие преодни цефалоспорини се доволни ефикасни, но сепак со послабо дејство против грам-позитивни бактерии. Од друга страна пак, тие покажуваат подобрен ефект против грам-негативните бактерии. Тие се стабилни на пеницилинази од стафилококи и имаат ограничена стабилност на β-лактамази од грам-негативни бактерии.
Цефалоспорини од четврта група
Овие цефалоспорини исто така се означени како цефалоспорини со широк спектар. Цефтолозанот покажува висока активност против Pseudomonas aeruginosa и, кога се комбинира со тазобактам (цефтозолан/тазобактам), исто така ги опфаќа и патогените кои формираат бета-лактамази со широк спектар. ESBL.
Цефалоспорини од 5-та група
И овие цефалоспорини се нарекуваат цефалоспорини со широк спектар на дејство. Цефтаролин не е активен против Pseudomonas aeruginosa. Двата антибиотици од оваа група, цефтаролин и цефтабипрол, покажуваат ефикасност против MRSA како против и други грам-позитивни и грам-негативни патогени.
Инхибиторна концентрација
Минималната инхибиторна концентрација (MIC) против микроорганизмите е најниската концентрација на антибиотикот во која растот на микробниот патоген е само инхибиран во одреден временски период. Во микробиолошкото тестирање на новите β-лактамски антибиотици, обично се спроведува MIC тест со голем број главно свежо изолирани бактерии во споредба со новата супстанција во споредба со постарите супстанции.
1915
1915 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1915 година од новата ера, 915. од вториот милениум, 15. од XX век и шеста од 1910-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7423 и 7424 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6665 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5675 и 5676 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2668.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1915 година се протега во 4551 и 4552, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4611 и 4612 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2458. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1333 и 1334 исламска година.
Мерано
Мерано ( UK : / m ə r ɑː n oʊ /, US : / m eɪ - /, Italian:  или Меран ( German: ) е град и општина во Јужен Тирол, северна Италија. Општо земено, најдобро позната по своите спа центри, и се наоѓа во рамките на котлина, опкружен со планини на височина до 3335 m над морското ниво, на влезот на долината Пасиер  и Виншгау.
1914
1914 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1914 година од новата ера, 914. од вториот милениум, 14. од XX век и петта од 1910-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1914 година се протега во 4550 и 4551, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4610 и 4611 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2457. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1332 и 1333 исламска година.
ГНК Динамо Загреб
Граѓански фудбалски клуб Динамо Загреб (скратено: ГНК Динамо Загреб или само Динамо Загреб) е хрватски фудбалски клуб од градот Загреб. Моментално се натпреварува во Првата фудбалска лига на Хрватска, и од нејзиното основање во 1992 година досега, никогаш не испаднал. Динамо е клуб со најмногу навивачи во Хрватска, а од основањето на Република Хрватска како самостојна независна држава е најтрофеен клуб во државата, со 20 национални титули шампион, 15 освоени купа и 6 суперкупа. Тие се исто така единствената хрватска екипа која успеала да освои некој европски трофеј, Купот на велесаемските градови 1966-1967.
Динамо е наследник на фудбалскиот клуб 1. ХШК Граѓански Загреб основан на 26 април 1911 година. Откако комунистичката власт во 1945 година со декрет ги укинала популарните загрепски фудбалски клубови како Граѓански, ХАШК и Конкордија поради играње во фудбалското првенство за време на НДХ, бил основан фудбалскиот клуб Динамо на 9 јуни 1945 година, како фудбалска секција на Спортскиот клуб Динамо, која од 1949 година започнува да делува како самостојна фудбалска екипа. Од фудбалскиот клуб Граѓански, Динамо ја презел темносината боја на дресови, поголемиот дел од играчите и навивачите како и прекарот пургери, а исто така и грбот на клубот е направен по урнек на грбот на фудбалскиот клуб Граѓански.
Промените на името на клубот во ХАШК Граѓански и Кроација Загреб не биле добро прифатени во воените деведесетти години на 20 век, а денешното име било усвоено на седница на собранието на клубот на 12 август 2011 година, кога името Ногометни клуб Динамо Загреб било променето во Граѓански ногометни клуб Динамо Загреб со цел да се нагласи поврзаност со Граѓански.
Своите домашни натпревари Динамо ги игра на стадионот Максимир, кој има капацитет од нешто повеќе од 35.000 гледачи. Најголем соперник им е Хајдук Сплит со кого играат вјечно дерби, кое се смета за едно од најзначајните фудбалски дербија во светот. Динамо Загреб е исто така познат по своите верни и фанатични навивачи познати под името Bad Blue Boys.
Историја
Клубот ја продолжил традицијата на Првиот хрватски градски спортски клуб (Граѓански) формиран во април 1911 година. Во текот на 34 годишното постоење Граѓански шест пати ја освоил титулата шампион на Кралството Југославија и НДХ (1923, 1926, 1928, 1937, 1940 и 1943). Под тоа име клубот настапувал сè до мај 1945 година, а потоа клубот бил распуштен по одлука на комунистичките власти, а сите богати архиви биле вандалски уништени. На местото на Граѓански било втемелено Фискултурното друштво Динамо, а пет години подоцна нивниот фудбалски клуб се осамостоил. Така, новиот клуб Динамо од Граѓански го наследил поголемиот дел од неговата традиција (грб и боја).
Во просториите на Електра, на 9 јуни 1945 година бил основан Динамо. Своето име клубот го добил по урнек на рускиот Динамо Москва. Тогашниот загрепски спортски комесар Ивица Медариќ, кој претходно играл за ХАШК, а потоа и за Граѓански, го предложил името Динамо кое било прифатенио поради блиските односи со СССР. .
По основањето на клубот му се приклучиле сите најдобри и најпопуларни играчи на Граѓански: Урх, Велфл, Кокотовиќ, Лешник, Цимерманчиќ, Плеше, Антолковиќ, Белошевиќ, Јазбиншек, Рајс, и неговите јуниори: Бучар, Ферковиќ, Мартинец, Кукец, Гереш, Чонч и Режек како и тренерот Мартон Букови. Од ХАШК на клубот му се приклучиле Чајковски, Кацијан, Лојен, Перичиќ. Од нив само Чајковски останал долго на Максимир - цели единаесет години. Динамо од Граѓански ја наследил сината боја на дресови и статусот најпопуларен загрепски фудбалски клуб, како и прекарот пургери, навивачката база, а од 1969 година и грбот бил многу сличен на оној на Граѓански.
Во перидот после Втората светска војна Динамо бил главен претставник на загрепскиот фудбал и еден од четирите најуспешни клубови во поранешната СФРЈ заедно со сплитски Хајдук и белградските клубови Црвена Ѕвезда и Партизан кој поради доминацијата во југословенскиот фудбал го добиле називот голема четворка. Динамо освоил четири југословенски првенства во 1948, 1954, 1958, и 1982 и седум купови во 1951, 1960, 1963, 1965, 1969, 1980 и 1983.
Бои
Боите на Динамо Загреб се темносина и бела и во две бои најчесто била изработена опремата со која настапувале играчите на овој клуб. Традиционалниот дрес е во темносина боја, а во иста боја се и шорцевите. Резервниот дрес низ историјата бил најчесто во бела боја, а во 2007 година новиот прозиводител на спортска опрема Диадора за првпат во историјата на Динамо презентирала дрес во портокалова боја за гостинските натпревари.
Амблеми
Сметајќи ги и оние на фудбалскиот клуб Граѓански, досега во клупската историја клубот променил неколку амблеми.
Денешниот амблем на Динамо е во округол облик, поделен со коса црта на две еднакви половини. На десната страна, на сина подлога, се наоѓа мала буква d во бела боја со златни рабови. На левата страна се наоѓа хрватскиот историски грб. Овој грб во употреба е од 1969 година, кога го заменил стариот грб во облик на штит, а инспирација му бил грбот на Граѓански.
Стадион
Своите домашни натпревари Динамо Загреб ги игра на стадионот Максимир, кој е воедно и најголемиот фудбалски стадион во главниот град на Хрватска Загреб. Името го добил по градскиот кварт Максимир сместен во североисточниот дел на Загреб, во кој се наоѓа стадионот. Игралиштето официјално било отворено на 5 мај 1912 година и на него најпрво играла екипата на ХАШК, а од 1948 година на користење го добил Динамо. Претходно, Динамо настапувал на Стадионот Котурашка, на кој своите натпревари ги играл и Граѓански Загреб. По доселувањето на Максимир, клубот на игралиштето наскоро подигнал зграда, насипи за стоење и мала трибина во западниот дел. Својот прв натпревар на Максимир, Динамо го одиграл на 19 септември 1948 година против белградски Партизан, славејќи победа со 2-1, пред 40.000 гледачи.
Денешниот стадион започнал со изградба во 1952 година, а проектанти биле архитектите Владимир Турина, Еуген Ерлих и Фрањо Нидхарт. Во првиот дел од изградбата во 1954 година довршени биле атлетската патека и западната трибина. Северната трибина била подигната во 1955 година, а во третиот дел изградени биле западниот влез, благајната, тоалетите и жичената ограда. Во четвртата етапа на градењето во 1961 година била изградена и источната трибина, која воедно ја покрива и западната трибина на помошното игралиште Хитрец-Кацијан. Градбата на јужната трибина започнала во 1964, а завршила во 1969 година. Во 1972 година управата на клубот се преселила на стадионот.
Првото големо реновирање на стадионот започнало во 1998 година, кога срушени биле северната трибина и западното, источното и јужното стојалиште, а доградена била западната трибина и изградена нова северна трибина, со што бил нарушен првичниот изглед на стадионот. Сепак, поради нереалните планови и недостаток на средства, работите не биле завршени, така што стадионот бил користен недовршен во 2000-тите години.
Последното големо реновирање било извршено во летото 2011 година кога стадионот бил подвргнат на темелно реновирање. Биле заменети сите столчиња, поставен е нов терен со дренажа и греење како и нови клупи за резервните играчи. Исто така биле уредени ложата за новинари, ВИП ложата и местата за инвалиди, атлетската патека била офарбана во сина боја, како и ѕидовите под трибините. Старите столчиња (5.000 такви) биле донирани на фудбалскиот клуб НК ГОШК Габела.
Навивачи
Иако Динамо низ историјата го следелe голем број на навивачи, првата организирана група се појавила дури во 1980-тите години. Неколкумина најверни и најстраствени навивачи на Сините, по примерот на странските групи, ја основале навивачката група Bad Blue Boys. Името на групата било инспирано од еден многу популарен филм од тоа време Bad Boys со Шон Пен во главна улога.
Bad Blue Boys од своето основање на 17 март 1986 година, на натпреварот против Хајдук во Сплит, го бодрат Динамо во голем број, како на домашните, така и на гостинските натпревари. Со текот на годините, и покрај бројните инциденти, станале заштитен знак на клубот поради својата верност и фанатично навивање. На домашните натпревари најчесто се сместени на северната трибина на Максимир.
Како маскота на групата е земен булдог, а химна на групата е песната Динамо ја волим (превод: Динамо јас го сакам). Тие издале фанзин посветен на клубот (Ајмо плави), а во декември 2006 година бил издаден и фанзинот Динамо сјевер како службено гласило на задругата навивачи на Динамо. Покрај тоа тие издаваат и видеоматеријали, а имаат и своја мрежна страница.
Титули
- натпреварувањата до 1945 година ги освоила екипата на Граѓански
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 – фрлање кладиво за мажи
Фрлање кладиво за мажи на Летните олимписки игри 2004 — дисциплина која се одржала во периодот од 20 август до 22 август 2004 година на Олимпискиот стадион во Атина, Грција.
Пред почетокот на натпреварувањето имало три фаворити за освојување медали: Иван Тихон од Белорусија, светски првак од Париз во 2003 година, Адријан Ануш од Унгарија, европски првак од Минхен во 2002 година и Јапонецот Коџи Мурофуши, бронзен медал од 2003 година Светско првенство во Париз, кој го имаше третото најдолго фрлање во 2003 година - 84,86 м. Во финалето, Ануш водел од самиот почеток, со 80,53 м во првиот круг и 82,32 м во уште два круга. Во третиот круг го подобри растојанието на 83,19 метри и го постигнал најдобриот резултат на натпреварувањето.
Мурофуши бил втор со најдобро фрлање од 82,91 метри во последниот круг, и го освоил сребрениот медал. Ануш ги поминал тестовите за контрола на допинг пред и по натпреварот, но по дисквалификацијата на шампионот во фрлање диск, Роберт Фазекас, со кого Ануш го имал истиот тренер, тој бил повикан на уште еден тест. Повторената анализа открила дека тој користел забранети супстанции, па затоа бил дисквалификуван, а златниот медал му припаднал на Мурофуши.
На натпреварот биле пријавени 35 натпреварувачи од 25 земји. Натпреварувачите биле поделени во две квалификациски групи: група А со 18 и група Б со 17 натпреварувачи.
Квалификации
За пласман помеѓу 12 најдобри, нормата изнесувала 78 метри. Зададената норма била исполнета од 4 натпреварувачи (КВ), а осум од нив во финалето влегле според својот постигнат резултат (кв).
Финале
Легенда: СР = Светски рекорд, ОР = Олимписки рекорд, ЕР = Европски рекорд, ОКР = Океаниски рекорд, СРС = Светски рекорд (најдобро време за сезоната), ЛРС = Рекорд во сезоната (најдобро лично време за езоната), НР = НАционален рекорд, ЛР = Личен рекорд
1913
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7421 и 7422 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6663 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5673 и 5674 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2666.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1913 година се протега во 4549 и 4550, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4609 и 4610 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2456. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1331 и 1332 исламска година.
Стивенс–Џонсонов синдром
Најчести причинители се одредени лекови како ламотригин, карбамазепин, алопуринол, сулфонамидни антибиотици и невирапин. Други причинители се инфекции со Mycoplasma pneumoniae и цитомегаловирус или причинителот може да остане непознат. Ризик-факторите вклучуваат ХИВ/СИДА и системски лупус еритематозус.
Штефан Раб
Штефан Конрад Раб (Stefan Konrad Raab) (роден на 20 октомври 1966) е Германски забавувач, комичар, музичар и поранешен водител на телевизија. Раб ја започна
својата телевизиска кариера како домаќин на комедијата „Вивазија“ во 1993 година. Тој стана добро познат во 1994 година, откако состави хит сингл, кој го измами тренерот на националниот фудбал, Берти Вогтс. Од 1999 до 2015 година, тој беше домаќин на синоќешната шоу на комедија ТВ Тотал и исто така создаде голем број други телевизиски емисии, како што се Beat the Raab и Bundesvision Song Song Contest. Во раните 2010-ти, Раб се сметаше за најмоќната германска телевизиска програма. Раб е толку познат по неговата повторлива улога како продуцент, писател и изведувач на германски записи на Евровизија на почетокот од 1998 година. Тој беше starвезда на националното претселективно шоу Беше утврден победничкиот влез на Германија на натпреварот 2010 година во Осло.
1912
1912 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1912 година од новата ера, 912. од вториот милениум, 12. од XX век и трета од 1910-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7420 и 7421 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6662 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5672 и 5673 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2665.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1912 година се протега во 4548 и 4549, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4608 и 4609 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2455. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1330 и 1331 исламска година.
Давид Бен-Гурион
Давид Бен-Гурион (Плонск, 16 октомври 1886 година - Израел, 1 декември 1973 година) — израелски државник и прв премиер и министер за одбрана на Израел (1948 -1953 година и 1955 - 1963 година), кој го посветил својот живот на основањето на израелската држава во Палестина и подоцна ја добил титулата татко на татковината.
Животопис
Бен-Гурион е роден во Плонск во Руската Империја (денес дел од Полска ) на 16 октомври 1886 година како син на активен ционист. Тој се школувал во еврејско училиште кое било основано од страна на неговиот татко. Кога имал 14 години, тој станал член на ционистичката младина и водич на групата млади Евреи наречена Езра, чии членови меѓусебно зборувале само на хебрејски јазик. На 18 години станал учител во варшавско еврејско училиште, и се приклучил на социјалистичка ционистичка група работници на Зион. Ја напуштил Полска во 1906 година, а во 1908 година се вработил на фарма во еврејска населба во Палестина која се наоѓала во област под турска контрола. Тука тој станал еден од иницијаторите на земјоделската работничка комуна и помогнал во пронаоѓањето на еврејската група за самоодбрана Хасхомер.
Во 1910 година тој се откажал од својата фарма и започнал да го уредува весникот на Циоистичкиот работник „ Единство“ на хебрејски јазик. До тоа време тој веќе го сменил презимето во Бен-Гурион, што на хебрејски значи син на млад лав. На почетокот на Првата светска војна, Турците го протерале од Палестина, заедно со Јицак Бен Звиј (подоцна втор претседател на Израел), а во 1915 година Гурион пристигнал во Њујорк во име на социјалистичките ционисти. Во Њујорк се оженил со Пол Монбес. Во 1917 година ја објавил Декларацијата Балфор во Велика Британија, која ги оживувала ционистичките надежи за поддршка за народниот дом за Евреите во Палестина. Бен-Гурион помогнал во организирањето на Еврејската легија во рамките на британските трупи, на кои тој самиот се придружил во Канада во пролетта 1918 година. Но, додека легијата легнала кон Палестина, војната завршила и Британците ја зазеле власта во Палестина. Во 1922 година мандатот на британците за администрација на Палестина станала официјална. Само една година порано (1921 година) станал генерален секретар на Хистадрут, конфедерација на еврејски работници. Цело време тој бил претставник на Хистадрут во Светската ционистичка организација и Еврејската агенција.
Во 1930 година тој ја основал Мапаи, ционистичка работничка партија и до 1935 година тој станал претседател на Извршниот комитет на Еврејската агенција за Палестина, официјален орган на еврејската света земја. Девет години подоцна ( 1939 година ), Велика Британија направила голема промена во своите про-еврејски политики и ја ограничила имиграциската квота на Евреите во Палестина. Во 1944 година тој станал претседател на ционистичката светска организација. И за време на Втората светска војна, Бен-Гурион ја продолжил својата борба соработувајќи со Британците, но водел политичка и воена борба против нив помеѓу 1947 и 1948 година. На крајот дошол до својата посакувана цел, Република Израел била прогласена на 14 мај 1948 година, а тој бил прогласен за премиер на новосоздадената држава (тој подоцна станал министер за одбрана). Тој, исто така, успеал да ги раздели еврејските нелегални вооружени групи во обединета армија која ги победила арапските инвазивни сили и го освоила полуостровот Синај кој припаѓал на Египет. Петнаесет години (освен периодот 1953 - 1955 ), тој ја водел својата земја промовирајќи имиграција, образование и развој на пустински области. Наспроти силното спротивставување на опозицијата, Бен Гурион го поддржал воспоставувањето врски со Западна Германија.
Во 1963 година тој поднел оставка за да учел и да пишувал, како што рекол; но и затоа што ја изгубил поддршката во својата партија. Тој бил наследен како премиер и министер за одбрана од страна на Леви Аскол. Иако поднел оставка, тој останал пратеник во Кнесета (израелски парламент) до неговото пензионирање во 1970 година. Во овој период, политичкото соперништво се развило меѓу него и Ешкол. Во јуни 1965 година Бен-Гурион ја основал партијата РАФИ (Список на израелски работници). На следните избори РАФИ освоил десет места во Кнесета. Во 1968 година РАФИ се приклучил на партијата МАПАИ, која сега ја предводел Ахдут Ха'авода, а формирана била и нова партија - Израелската работничка партија. Но, Бен Гурион основал нова партија - Харешима Хамамлахтит (Државен список), која освоила четири места во Кнесета на изборите во 1969 година. Следната година, Бен-Гурион се пензионирал и во последните десет години од животот живеел во кибубот „Сде Бокер“ во областа Негев. Починал на 1 декември 1973 година.
Даптомицин
Даптомицин е антибиотик и прв претставник на групата циклични липопептиди на пазарот. Даптомицин во моментов е најмоќниот бактерициден антибиотик на пазарот. Лекот главно се користи за инфекции на кожата и меките ткива со грам-позитивни проблематични микроби ( на пр. <i id="mwCQ">Staphylococcus aureus</i> отпорен на метицилин, скратено MRSA).
Структура
Даптомицин е цикличен липопептид. Се состои од аминокиселински прстен и страничен синџир на деканоил.
Механизам на дејство
Даптомицин има бактерицидно дејство. Липопептидот се инкорпорира во клеточната мембрана на грам-позитивни бактерии на начин зависен од калциум. Ова доведува до формирање на мембрански пори, преку кои главно излегуваат јони на калиум. Ова создава деполаризација на мембранскиот потенцијал. Понатаму, според експерименталните наоди, бактериската ДНК, РНК и синтезата на белковините е нарушена, што предизвикува бактерицидно дејство.
Важно и интересно е што инкорпорирањето на порите се одвива исклучиво во мембраната а не во клеточниот ѕид. Ова ја спречува лизата на клетките. Затоа, даптомицин е бактерициден антибиотик без лиза на клетките.
Во студија од 2016 година, научниците од универзитетите во Бон и Амстердам, Универзитетот Рур во Бохум, Универзитетот во Њукасл и германскиот центар за истражување на инфекции (DZIF) покажаа дека даптомицин ја инхибира синтезата на бактерискиот клеточен ѕид.
Фармакокинетика
Лекот мора да се администрира интравенски, бидејќи не се апсорбира доволно ентерално. Супстанцијата може да се администрира како 30-минутна инфузија или како 2-минутна инјекција. Доаѓа во форма на прашок и треба да се администрира еднаш дневно во тек на 7-14 дена (видете го упатството во пакувањето за дозата). Преминувањето на крвно-мозочните и плацентарните бариери е само во мала мера. Екскрецијата главно се одвива непроменета во бубрезите, така што кај пациенти со бубрежна инсуфициенција потребно е да се продолжи интервалот на дозирање ( клиренс < 30 ml/min).
Постои фармакокинетика зависна од концентрацијата.
Нема значајни интеракции со оксидазите со мешана функција на црниот дроб ( цитохром P450 оксидази, CYPs).
Примена
Даптомицин е активен само против грам-позитивни бактерии. Во случај на сомнеж дека станува збор за мешани инфекции со грам-негативни и/или одредени анаеробни бактерии, даптомицин треба да се користи само заедно со соодветни антибиотици. Одобрени индикации се:
Евалуацијата на неинтервенционалните студии CORE и EUCORE (CUBICIN Outcome Registry) обезбедува податоци за терапија на десен и левостран ендокардитис, бактериемија поврзана со катетер и за терапија на остеомиелитис.
Даптомицин не е погоден за терапија на пневмонија бидејќи се инактивира од страна на алвеоларениот сурфактант.
Постојна
Постојна (словенечки: Postojna; Adelsberg; Postumia) — град во Општина Постојна, 35 километри од Трст, во југозападна Словенија. Градот е центар на општината Постојна. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Даптомицин
Примена
Достапни се податоци за третман на деца со даптомицин. Даптомицин е одобрен за третман на инфекции кај деца на возраст од 1 до 17 години.
Постојна
Историја
Познато е дека областа била населена уште од палеолитската ера поради откривањето на пештерска населба во близина на градот Постојна наречена карпесто засолниште Бетал (словенечки: Betalov spodmol). Градот лежи на реката Пивка. Во пишаните извори населбата првпат се споменува во 13 век, а во 1432 година станала околија. За град е прогласен во 1909 година.
Даптомицин
Несакани дејства
Повремено се јавуваат запек, гадење, реакции на местото на инјектирање и главоболка (секоја од околу 5% од третираните).
Постојна
Историја
Од доцниот среден век, тој бил дел од Војводството Крањска, а со тоа и дел од Хабсбуршката Монархија. Помеѓу 1918 и 1943 година беше под италијанска власт, (номинално до 1947 година) и беше дел од провинцијата Трст, под италијанското име Постумија.
Даптомицин
Несакани дејства
Во многу ретки случаи, за време на терапијата се јавува зголемување на CPK ( креатин фосфокиназа ), кое може да се толерира до 5 пати. Понатамошното зголемување укажува на оштетување на скелетните мускули. За време на тестирањето на супстанцијата во доза двапати дневно, покачени нивоа на CPK беа измерени кај неколку пациенти, а во изолирани случаи се појави рабдомиолиза (распуштање на скелетните мускули ). Покачување на CPK се забележува многу ретко со еднаш дневно дозирање. За време на терапијата со даптомицин се препорачува редовно следење (еднаш неделно) на CPK. Дополнително, CPK треба да се следи повнимателно доколку се администрираат други лекови кои исто така се поврзани со зголемување на CPK во исто време (на пр., инхибитори на HMG-CoA редуктаза, статини).
Постојна
Цркви
Парохиската црква во градот е посветена на Свети Стефан и припаѓа на Коперската епархија. Во градското подрачје на Постојна, на оваа парохија припаѓаат и црквата посветена на пророкот Даниел во селото Залог и параклисот посветен на Свети Лазар на градските гробишта.
Знаменитости
Една од главните туристички атракции на Словенија, Постојнска Јама, се наоѓа во близина на градот.
Чешањето на седмата година (филм)
Чешањето на седмата година (англиски: The Seven Year Itch) - американски филм од 1955 година, во режија на Били Вајлдер, кој автор и на сценариото, заедно со Џорџ Акселрод (според неговата истоимена драма). Главните улоги ги играат: Мерилин Монро и Том Јуел. Филмот освоил еден „Златен глобус“ (Јулер во категоријата најдобар глумец во комедија или мјузикл).
Дудица
Дудица — врв во средишниот дел на главниот срт на протегање на планината Кожуф, во Република Македонија на самата граница помеѓу Македонија и Грција. Неговата височина изнесува 2.132 метри.
Искачување
До врвот Дудица може да се пристапи од две страни и тоа од: кавадаречко – од селото Конопиште и одморалиштето Михајлово сместено во густата недопрена шума одејќи кон југ до изворишните подрачја на Жарница и Стара Река искачувајќи го и врвот Пулевец (1669 м.) искачувајќи се на сртот од каде може да се оди сè до Дудица, и од гевгелиско – од излетничката населба Смрдлива Вода и ски-центарот „Кожуф“ од каде искачувајќи се на највисокиот кожуфски врв Зеленбрег и одејќи само по сртот на Кожуф минувајќи го и врвот Порта и долот на Капетанова Чешма се искачува на Дудица. Искачувањата од двете страни изискуваат долго времетрање, но самата околина и природа нудат одлични можности и за кампување со шатори.
Предание за настанокот на името
За името на врвот Дудица и околните Мирчева Пресека – Стара Мирчевица и Дебранец постои народно предание за настан кој се случил околу 1770-1775 година кога братот Мирче и сестрата Дуда кои биле големи сточари со илјадни стада биле нападнати од Арнаути – „Дебрани“. Во една пресека биле колибите и трлата на Мирче, а преку другиот рид наблизу се наоѓала тајфата на сестра му  Дуда . И таа имала силно стадо неброено. Се арно им било. Како што бил редот во планињето се раѓале, живееле и таму умирале. Така од бога, си мислеле Мирчевци, е обречено. Ама една година невидена соспија беше ги согорело. Уште во зорнината над дваесетина дебарски Арнаути го бастисале стадото и колибите на Дуда. Настасале како навеишта, ги истргнале сабјите-колаклии и нагнале да колат и грабат стока. Дуда сама не можела да им се спротивстави. Се подкачила од високите чукари и до што ја држело грло, извикала: “Мирчее, братеее !...Арамии... Помагај ни!“. Мирче слушнал и скипел од лутина. До што имал човек во тајфата, се на нога се дигнало и се наоружало. Ги извадиле пушките евѕалии од буките, ножевите, срповите и соровите, и се што им се вдало в раката земале и удриле на запустикуќниците. Започнала борба на живот и смрт. Свиштеле куршуми на сите страни, се давеле гуша за гуша, со рацете грклани си ваделе еден на друг, се боделе и касапеле со камите со тешките остри балтии замавнувале, небаре дрва трупале; `рвјачеле пцетата, го давеле душманот; виштеле, ѕипале атиците и далосано бегале се слушнале пискотници до небеси. Арно ама арамилокот на Арнаутите им бил занает, стада и стада пленеле, бачои и бачои испустеле и народ поклале. И дури една група арамии се борела, другата успеала да го преполови стадото и да го затера. Мирче видел дека арамиите еден по еден се извлекувале од јанганот со се стадо. Многу од неговите ги убиле и исклале. Не се помирил натрапниците да избегаат со се стока. Им наредил на жените : “Кинете петлиците, уронете ги ѓерданите да ги наполниме пушките!“ Брзо работеле. Помагале и децата. Ставале барут во цевките, пикале крпи и со праќе набивале. Дваесетина мажи, дрчни и силни, со пците грабанале да трчаат низ ормањето за да ги пречекаат арамиите и им го откинат стадото. Трчале со таква сила како сто нозе да имале и како да по две срца носеле. Додека очи гледале и додека душа колкала, не ги оставиле арамиите мирно да го тераат стадото. На една преслапка јурнале на нив. Зајачале пушките пците ги нас`снале да ги дават. Неколцина Арнаути покосени се струполиле на земји. Другите се исплашиле, стадото го оставиле и се димлосале во џенем. Стоката забасале по ормањето. Неколку дена ја прибирале. Големо изгиниште беше го снашло Мирче и сестра му Дуда. Живеел се на стреж. Во секој миг можело да дојдат пак, оти така лесно не ќе се смадреле. Пред да стегне цибрењето и да клапнат снеговите на пресеките и ридиштата, рудините и долините, Мирче со преполовена тајфа и со стадото го напуштил засекогаш Кожуф. Настурил во испустилиштето на с. Чемерско. Аранаутите навистина се вратиле, во бес ги исклале чемерчани и куќите им ги опожариле, жив човек не останал. Според името на сестра му Дуда, бил наречен и врвот Дудица.
Витамер
Витамините се јавуваат во различни сродни облици познати како витамери. Витамерот на одреден витамин е едно од неколкуте поврзани соединенија што ги извршува функциите на споменатиот витамин и ги спречува симптомите на недостаток на споменатиот витамин.
Збир на витамери со поврзана биолошка активност се групирани заедно со општо име, или генерички опишувач, што се однесува на слични соединенија со иста функција на витамин. На пример, витаминот А е генерички опишувач за класата на витамери на витамин А кои вклучуваат ретинол, ретинална, ретиноична киселина и провитамински каротеноиди, како што е бета-каротин, меѓу другите.
Својства
Витамерите често имаат суптилно различни својства од нивната примарна или најчест облик. Овие разлики вклучуваат изобилство во вообичаената исхрана, биорасположивост, токсичност, физиолошки активности и метаболизам. Некои витамини се поврзани со различни придобивки за здравјето во споредба со другите облици на истиот витамин.
Фолната киселина, витаминот Б9 кој најчесто е додаван во збогатената храна и додатоците во исхраната, е 1,7 пати повеќе биодостапна од витамерите на витаминот Б9 кои се наоѓаат во минимално обработената храна. Разликите во варењето и впивањето се причина за забележливите разлики во биорасположивоста помеѓу витамерите на витаминот Б9. Облиците на витамин Б9 кои се појавуваат во минимално обработената храна, понекогаш наречена „фолати на храната“, бараат варење со ензимска хидролиза пред впивањето, додека фолната киселина не.
Некои витамини имаат токсични ефекти кога се консумирани во прекумерни количини, а одредени витамини имаат поголем потенцијал за токсичност во споредба со другите форми на истиот витамин. На пример, хипервитаминоза А е синдром на токсичност предизвикан од прекумерна потрошувачка на ретиноидни витамери на витамин А како што се ретинол, ретинална и ретиноична киселина. Спротивно на тоа, провитаминот А каротеноидите како што е бета-каротинот не се поврзани со овие токсични ефекти.
Никотинската киселина и никотинамидот се два витамери на витаминот Б 3 кои покажуваат разлики во метаболизмот. Големи, фармацевтски дози на никотинска киселина се користат под медицински надзор како третман за хиперхолестеролемија. Високите дози на никотинска киселина се исто така поврзани со потенцијал за негативни ефекти, најчесто реакција на црвенило на ниацин што се одликува со црвенило или црвенило на кожата, чувство на топлина, чешање и пецкање. Никотинамидниот витамер на витаминот Б3 не го покажува истиот терапевтски ефект за третман на хиперхолестеролемија, но исто така не предизвикува реакција на црвенило на нијацин и не е поврзан со истите негативни ефекти како никотинската киселина.
Храна и додатоци во исхраната
Како дел од целокупната диета, минимално обработената храна обезбедува голем број на различни природни витамери. Ова често е во спротивност со збогатената храна и додатоците во исхраната кои воглавно обезбедуваат витамини како еден витамер. витамин Е, витамин Б6 и витамин Б9 се три примери.
Витамин Е
Природните витамери на витаминот Е се токофероли (α-, β-, γ- и δ-) и токотриеноли (α-, β-, γ- и δ-). Многу растителна храна ги обезбедуваат сите осум природни витамини на витамин Е во различни количини од различни извори. Токоферолите се позастапени во најчесто консумираната храна во однос на токотриенолите. Засилената храна и додатоците во исхраната претежно содржат витамин Е како α-токоферол соли, најчесто како токоферил ацетат или витамин Е ацетат.
Различните природни витамери на витаминот Е не се меѓусебно претворени во телото и имаат различни метаболички ефекти. Ново примените витамини на витамин Е се пренесуваат до црниот дроб. Црниот дроб препознава и преференцијално повторно лачи α-токоферол во циркулацијата, што го прави најзастапениот витамин Е во крвта. Додека токотриенолите се присутни во пониски концентрации, тие имаат посилни антиоксидансни својства од α-токоферолот и можат да имаат метаболички влијанија при ниски концентрации. Нормалните серумски концентрации на α-токоферол кај возрасни се движат од 5 до 20 μg/mL.
Витамин Б6
Постојат најмалку шест природни витамери на витамин Б6, вклучувајќи пиридоксин, пиридоксал и пиридоксамин, како и 5'-фосфат дериват од секој. Сите шест природни витамини на витамин Б6 се наоѓаат во храната.
Пиридоксин, заедно со неговиот фосфорилиран облик, пиридоксин-5'-фосфат, првенствено се наоѓаат во храната од растителна основа. Пиридоксинот е најстабилниот витамер на витаминот Б6. Пиридоксин глукозидот е поврзан витамер кој исто така се наоѓа во некои растителни храни. Пиридоксал-5'-фосфат и пиридоксамин-5'-фосфат се витамери кои претежно се наоѓаат во храната од животинско потекло.
Зајакната храна и додатоците во исхраната најчесто обезбедуваат витамин Б6 како пиридоксин хидрохлорид.
Витамин Б9 (фолат)
Постојат многу природни витамери на витамин Б9, т.е. фолати, кои се наоѓаат во минимално обработената храна. Понекогаш се нарекувани„фолати од храна“, овие витамери се одликуваат како птероилполиглутамати и содржат меѓу една и шест дополнителни молекули на глутамат во споредба со фолната киселина. Фолната киселина, хемиски опишана како птероилмоноглутаминска киселина, е уште еден витамер на витаминот Б9. Иако ретко се наоѓа во минимално обработена храна, тој е првостепен облик на витамин Б9 додаден во збогатена храна и многу додатоци во исхраната.
Фолната киселина и фолатите од храната се примаат и метаболизираат по различни патишта. По варењето, фолатите од храната се претвораат во тенкото црево во 5-метелтетрахидрофолна киселина, биолошки активен витамер на витаминот Б9. Фолната киселина се прима и се пренесува во крвотокот до црниот дроб, каде што се претвора во тетрахидрофолат, втор биолошки активен витамер, преку дихидрофолат редуктаза. Црниот дроб има ограничен капацитет да ја метаболизира фолната киселина во тетрахидрофолат. Секоја фолна киселина која не се претвора во тетрахидрофолат во црниот дроб останува во крвта додека не се метаболизира во црниот дроб или се излачува преку бубрезите. Фолната киселина која останува во крвотокот се смета за неметаболизирана фолна киселина. Од воведувањето на задолжителното збогатување со фолна киселина во Соединатите Држави, повеќето луѓе имаат променлива количина на неметаболизирана фолна киселина која циркулира во нивната крв.
1910
1910 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1910 година од новата ера, 910. од вториот милениум, 10. од XX век и прва од 1910-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.