cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Емелин Панкхерст
Откако нејзиниот сопруг починал во 1898 година, Панхерст ја основала Женската социјална и политичка унија (WSPU-Women's Social and Political Union), организација посветена на „дела, а не зборови“. Групата стана озлогласена кога нејзините членови почнале да кршат прозорци и ги нападнале полицајците. Панхерст, нејзините ќерки и други активисти на унијата биле осудени на повторени затворски казни, каде што организирале штрајкови со глад за да обезбедат подобри услови. Како што најстарата ќерка на Панкхерст, Кристабел го презла контролта на унијата, антагонизмот меѓу групата и владата растела. На крајот палењето станало вообичаена тактика меѓу членовите, а други модерни организации зборувале против семејството Панкхерст. Во 1913 година, неколку истакнати поединци го напуштија WSPU, меѓу нив и ќерките на Панкхерст, Адела и Силвија. Семејниот расколоп никогаш не закрепнал.
Со доаѓањето на Првата светска војна, Емелин и Кристабел повикаа на итен прекин на милитантниот активизам за право на глас во поддршка на ставот на британската влада против „германската опасност“. Тие ги повикале жените да го помогнат индустриското производство и ги охрабриле младите мажи да се борат. Во 1918 година, жените над 30 години добиле право на глас и унијата повеќе не била забранета.
Панкхерст ја трансформираше машинеријата на унијата во Женска партија, посветена на промовирање на еднаквоста на жените во јавниот живот. Во нејзините подоцнежни години таа се занимава со „ болшевичката закана“ и – незадоволни од политичките алтернативи – се приклучи на Конзервативната партија. Таа починала во 1928 година, 17 дена пред жените да добијат еднакви права на глас и беше одбележана две години подоцна со статуа во лондонската Викторија Тауер Гарденс.
Вавилонска астрологија
Во Месопотамија, односно во Вавилон, како и во Асирија, астрологијата зазема значајно место во тогашната официјална религија.
Историја
Месопотамија, земјата на долината Тигар-Еуфрат, денешен Ирак, долго е сметана од историчарите за „колевка“ на цивилизацијата. Месопотамската цивилизација се појавува околу 4 век п.н.е., со основањето на првиот град-држава. За време на Вавилонското Царство, доаѓа до соединување на тогашните градови-држави. Тоа време веќе се користи астрологијата, како прв организиран систем. Пронајдени се натални карти и поделба на системи на куќите стари четири илјади години.
Планетарни божества
Обожувањето на планетарните божества добива своја форма после 2000 г. п.н.е., со обожавањето на:
Овие имиња се менувани во различни времиња, и до нас доаѓаат во различни форми. На пример, Нинурта понекогаш е Ниниб. Интересно е да се забележи дека пред 2000 г. п.н.е. семитските Акадијци, кои дошле од север на Месопотамија, Месечината и Венера ги сметале за машки, а Сонцето за женски принцип.
Вавилонците биле првите кои деновите од седмицата ги нарекле според планетите. Нивната шема на давање имиња на деновите и денес се користи во некои јазици:
Текстови
Она што го знаеме за астрологијата и науката од тоа време доаѓа до нас од пронајдените текстови. Знаеме дека математиката во тоа време била на ниво на онаа од 17 век во Европа. Било потребно да се комбинира интересот за астрономијата со постоечките божества и математиката, и да се добие најраната астрологија, а тоа се случило околу 2 милениум п.н.е. Најраниот познат астролошки текст што го имаме денес е од околу 1600 г. п.н.е. Текстот е наречен „Венеријански таблици на Амисадука“ (Venus Tablet of Amisaduqa), напишан за време на владеењето на кралот Амисадука на Вавилон, меѓу 1646 и 1626 година п.н.е.
Во месец 9, 15-ти ден, Венера исезна на запад. Три дена ја немаше, а потоа на 18-от ден, стана видлива на исток. Спрингс ќе се отвори, Адад ќе го донесе неговиот дожд, а Еа неговите поплави. Пораки на помирување ќе бидат испратени од крал до крал.
Пронајдени се преписи на овие таблици надвор од границите на тогашното Вавилонско царство, на пример во источна Турција (датирани од пред 1360 година п.н.е.), што е знак за ширење на астрологијата. Брзо после 6 век п.н.е. Грците почнале да учат астрономија, па доаѓа до постепен процес на мешање на знаењето и културите. На пример, се знае дека Питагора се школувал во Вавилон некаде меѓу 569 и 510 година п.н.е., а можно е неговиот пример да го следеле и други Грци од тоа време.
Библиотеката на Асурбанипал го содржи и првиот познат ѕвезден каталог „Мул Апин“ (околу 687 п.н.е.), запис на вавилонските обиди да се нацрта небото. Најпознатиот астролог од тоа време бил профетот Даниел, кој му служел на вавилонскиот цар Набукодоносор, а потоа и на персискиот освојувач Сирус, околу 570-530 г. п.н.е.
Мешање на знаењето
Огромно напредување се случува во астрологијата во 432 п.н.е. со првата употреба на зодијачките знаци, и првиот поединечен хороскоп од 409 п.н.е. Важно е да се напомене дека поради збунувачките историски докази, не сите историчари се согласуваат со овие прецизни датуми. После инвазијата на Александар Македонски (331 п.н.е.), разликата меѓу хеленската и месопотамската култура станува нејасна. Една од последиците на овие нејасности е што не може секогаш со сигурност да се каже кои напредоци се на Грците, а кои на Вавилонците.
Сепак, се знае дека вавилонскиот систем за времето (12 часовен ден, што подоцна е заменето со 24 часовниот ден на Египќаните) станал распространет, а денес сè уште е задржана поделбата на часот на 60 минути и минутите на 60 секунди. Вавилонците го прошириле овој систем во концепт на големи астролошки епохи, односно „голема година“ од 432.000 години (60х60х60х2). Ваквиот концепт на големи светски периоди лежи во основата на верувањето во настапувањето на „ерата на Водолија“.
Најраните познати планетарни ефемериди датираат од околу 308 п.н.е., додека првата позната употреба на зодијачките степени датира од 263 п.н.е. Последниот хороскоп напишан со клинесто писмо е од 68 п.н.е., а првиот познат грчки хороскоп е од 61 п.н.е., иако се смета дека Грците правеле хороскопи и пред ова време. Оваа натална карта всушност, не била на раѓање, туку на настани - крунисувањето на месопотамскиот грчки владетел Антиохус I од Комагена. Антиохус имал натална карта изрезбарена на карпа на врвот на Нимруд Дагх, што без сомневање било знак до боговите или кој и да требало да ја гледа, дека неговото владеење било одредено да биде славно.
Првата забележана натална карта со употреба на подзнак датира од 4 година п.н.е..
Изборен колегиум (САД)
Изборен колегиум на САД (United States Electoral College) — процес создаден според членот II од Уставот на САД во посредничкиот систем на функционирање на американските претседателски избори. Жителите на САД гласаат во секоја од сојузните држави на општи избори со цел избирање на одреден број на избирачи (electors, македонски: избирачи) кои во принцип треба (но не мора) да гласаат за партијата на кандидатот за претседател и потпретедател. Најчесто како кандидати за избирачи се бираат членови или лојални поддржувачи на политичката партија.
Според XII амандман од Уставот на САД, избирачот има право да даде еден глас за кандидатот за претседател и потпретседател. Во секоја сојузна држава и федералниот округ Колумбија, избирачите се бираат секои четири години во четврток по првиот понеделник од ноември, а потоа се состануваат со цел да ги достават гласачките ливчиња на првиот понеделник по втората среда во декември. Кандидатите кои добиваат апсолутно мнозинство од изборните гласви во сојузните држави се избрани за претседател и потпретседател на САД кога гласовите од изборниот колегиум се верификувани од страна на Конгресот во јануари.
Сите сојузни држави освен Мејн и Небраска ги бираат своите избирачи по принципот „победникот освојува сѐ“ од 1880-те. Според принципот „победникот освојува сѐ“, избирачите од сојузната држава се распределуваат на кандидатот кој освоил најмногу гласови во таа сојузна држава. Мејн и Небраска го користат таканаречениот „метод на конгресен дистрикт“, каде што се бира по еден избирач од секој конгресен дистрикт преку народно гласање и доделува дополнителни два избирачи преку системот на народно гласање на целата територија на сојузната држава. Иако ниеден избирач не е обврзан според закон да гласа за партијата за која што е избран да гласа, има повеќе случаи кога избирачот гласал за друга партија, не за онаа за која што е избран. Тоа се таканаречени „неверни избирачи“ (faithless elector).
27 фустани
Филмот бил прикажан 10 јануари 2008 во Австралија. Прикажан е во САД на 18 јануари 2008 и во Велика Британија и Ирска на 27 март 2008.
Синопсис
Џејн Николс (Кетрин Хајгл) била деверуша на дваесет и седум свадби. Една вечер таа учествува на две свадби како деверуша скоро истовремено. На едната свадба во обид да го фати бидермаерот, луѓето ја буткаат на земја и таа се онесвестува.
Згоден маж и помага да се освести и и се претставува како Кевин (Џејмс Марсден). И помага да влезе во таксито и ја носи до дома. За време на возењето со таксито тие се караат за свадби. Џејн си оди дома но не забележува дека си го заборавила нејзиниот организатор. Кевин го зема и почнува да го проучува. Џејн почнува да го мрази Кевин бидејќи тој и се претставува како човек кој мрази веселби а поготово свадби. Излегува дека Кевин всушност не е тоа што се претставува тој ја пишува рубриката за свадби и свршувачки за Њујорк џернал, под уметничкото име Малком Дојл, што случајно излегува дека тоа е единствената рубрика која Џејн со задоволство ја чита и си го замислува мажот од своите соништа да биде чувствителен како писателот на рубриката. Како и да е, тој се обидува да ја остави рубриката за свадби и да почне да пишува „реални“ вести и истражителни делови. Откако го виде планерот на Џејн, тој решава да пишува за „доживотната деверуша“ за да ја подобри кариерата.
Следниот ден, Кевин и праќа цвеќиња на работа, но таа не знае од кого се. Нејзината најдобра пријателка и соработничка, Кејси (Џуди Грир), потврдува дека Џејн е на свршувачката на нивната откачена и затворена рецепциониска, Џина, таа вечер. Се открива дека Џејн е заљубена во нејзиниот шеф, Џорџ (Едвард Брнс) и дека тој е единствениот од местото каде работи Џејн што не е запознаен со нејзините чувства. Помладата сестра на Џејн, Тес (Малин Акермен), доаѓа да ја посети од нејзината работа како модел во Милано. Џејн ја поканува на забавата. Тес најпрвин сака да оди на пијалак со пријателите, но подоцна решава да оди на забавата. На забавата, Џорџ ја прашува Џејн дали тоа што го оставил на нејзината маса е во ред, дали нивниот нов вид на врска е во ред со нив. Џејн помислува дека тој ги испратил цвеќињата и нејзината пријателка Кејси ја охрабрува да му каже што чувствува. Како што оди Џејн по подот накај Џорџ, Тес пристигнува на забавата. Тес и Џорџ се воодушевени од самите себе на прв поглед и Џејн полудува. Џејн ги запознава и открива дека тој и оставил алишта за перење на масата. Кевин се појавува и и го враќа организаторот. Таа открива дека тој го испишал своето име и број насекаде во организаторот, се налутува и му се јавува. По една ноќ танцувајќи со Џорџ, Тес се враќа дома кај Џејн во утрото, сè уште облечена по старо. Брзо по ова, Тес и Џорџ почнуваат да излегуваат. Тес дознава од Џејн дека Џорџ е вегетаријанец, сака животни и надворешни спортови. Иако Тес не сака ниту една од овие работи, се преправа дека ги сака овие работи за да тој ја засака. По кратко време што прави да ја боли Џејн толку колку што ја задоволува Тес тие се свршуваат. Г-дин Николс, таткото на Џејн и Тес, и го дава невестинскиот фустан на мајка им да го носи, иако треба Џејн да го носи. Џејн почнува да ја планира свадбата од соништата на сестра и со човекот кој таа го сака, Џејн дознава дека Тес ја резервирала куќата на брод што Џејн отсекогаш ја сакал за нејзината свадба и дека свадбата е за само три недели.
Некој доаѓа да ги интервјуира Тес и Џорџ за рубриката за свадби и Кевин е откриен како „Малком Дојл“. Џејн е шокирана. Тес му кажува дека Џејн е негов најголем обожавател и дека му ги сече сите статии и ги лепи насекаде од што ги сака. Џејн мисли дека Кевин е циник и мрази свадби и кога дознава што тој пишува, таа е шокирана од неговите чувствителни статии.
Кевин ја тера Џејн да ги облече сите фустани во нејзиниот плакар и ја слика Џејн носејќи ги. Подоцна тој пишува напис за тоа, и го испраќа кај неговата шефица. Таа пак, се согласува статијата да стои на насловната страница, но Кевин бара да се одложи тоа за следната недела.
Во меѓувреме, додека купува работи за свадбата, Џејн не сакајќи открива дека извор на цинизмот на Кевин е тоа што жена му го оставила за да се омажи со пријател од факултет. За да се извини за откривањето, Џејн решава да одбере грди работи за свадбата.
Џејн и Џорџ се сретнуваат да разговараат за храната на свадбата. Кевин влегува во просторијата во истиот момент и сфаќа дека Џејн е вљубена во Џорџ. Тој се обидува да замине незабележан, но тие го забележуваат. Тој сѐ уште е љубоморен, мо инсистира да му помогне за нешто на Џорџ за да може Џорџ да биде со неговото семејство пред свадбата. Додека е во кола со Џејн, Кевин ја принудува да признае за нејзините чувства кон Џорџ. Џејн одрекува, излудува и почнува да вози пребрзо по голема бура, што прави да колата закочи и се заглави во кал. Двајцата одат во најблискиот бар да најдат телефон и бидејќи таму нема никаков телефон, тие пијат неколку пијалаци заедно.
Кевин и Џејн разговараат и почнуваат сфаќаат дека имаат едно нешто заедничко: Нивниот омилен дел од свадбите. Тие двајцата сакаат да гледаат во младоженецот кога невестата влегува во салата, и тогаш можат да го видат изразот на неговото лице. Двајцата се опиваат и завршуваат како играат на маса на песната „Bennie and the Jets“. Откако се враќаат во колата, Кевин и признава на Џејн дека тој има плачено на една свадба за која тврдел дека ја има заборавено и потоа се бакнуваат. Работите се згустуваат и во колата тие имаа секс.
Следното утро Џејн кажува дека таа „никогаш не го направила тоа до сега“ и нештата стануваат многу незгодни. Тие одат на појадок. Таму, Џејн го здогледува написот во весникот за неа бидејќи шефицата на Кевин решила да го објави каков што е, само исполнет со сите слики. Џејн е посрамотена и лута и го напушта Кевин. Кевин и се налутува на шефицата, но е потсетен дека изборот да се објави не бил негов. Тес полудува кога гледа дека и таа е спомената во статијата како одвратна и лоша невеста нешто како Годзила, но во сета таа збрка, решава да и „прости“ на Џејн за статијата. Џејн ги прифаќа работите такви какви што се и простува (во себе) на сестра и сè додека не забележи дека Тес го искинала целиот фустан на мајка и и направила нешто друго а деловите ги зачувала. Џејн полудува во продавницата за фустани, уценувајќи ја Тес дека ако таа не му каже на Џорџ која е и што е, Џејн ќе му каже.
Неплатена работа
Неплатена работна сила се дефинира како труд што не прима никакви директни надоместоци. Ова е форма на „непазарна работа“ што може да спаѓа во една од двете категории: (1) неплатена работа што е ставена во границите на производството на Системот на национални сметки (СНА), како што е бруто-домашниот производ (БДП) и (2) неплатена работа што е надвор од границата на производството (работа без СНС), како што е домашната работна сила што се јавува во домаќинствата за нивна потрошувачка. Неплатената работна сила е видлива во многу форми и не е ограничена на активности во домаќинството. Други видови на неплатени работни активности вклучуваат волонтирање како форма на добротворна активност и стажирање како форма на неплатено вработување.
Според анкетите за употреба на времето, собрани од Одделот за статистика на Обединетите нации (УНСД), жените се главните преземачи на неплатена работа на глобално ниво. Оваа нерамномерна поделба на неплатена работа во домаќинствата има импликации врз вклучувањето на жените и во јавната и во приватната сфера. Една вообичаена форма на неплатена работа е неплатена домашна работа. Товарот на овој вид на неплатена работа генерално паѓа на жените во домаќинството. Придонесувањето толку многу време за неплатена домашна работа има големи ефекти врз жените и нивното учество на пазарот на трудот, што како последица ги погодува децата, општеството и државата.
Неплатена работа за нега
„Неплатена работа за нега“ обично содржи секојдневни активности, како што се готвење, миење, чистење, купување за сопствено домаќинство, како и грижа за деца, стари лица, болни и хендикепирани лица. Терминот „работа без плата“ првенствено се дефинира како грижа за членовите на семејството, но важно е да се напомене дека постојат и други видови на неплатена работа на СНС кои се однесуваат на „продуктивни активности“, кои вклучуваат видови на труд како што се „одгледување храна за сопствени потрошувачка и собирање вода и гориво“.
Репродуктивен труд
Додека неплатената работа за нега не е целосно биолошка, репродуктивниот труд (делумно) е. Дебра Сац верува дека репродуктивниот труд е „посебен вид на труд што не треба да се третира според пазарните норми“. Тој вклучува раѓање деца и воспитување / згрижување на деца и други членови на семејството. Родителството е дело што можат да го извршат само оние кои поседуваат женски репродуктивни органи, што го прави тоа биолошко женска работа. Омажени жени, самохрани мајки или други женски членови на семејството (како што се постари браќа и сестри, тетки итн.) се очекува да бидат основните глумци на овој неплатен репродуктивен труд во нивните лични животи, покрај економската потреба за влез во продуктивната платена работна сила. Воспитувањето на децата спаѓа и во репродуктивен и во труд за нега, па затоа, по доењето, секој член на домаќинството може да ја преземе работата.
Историја
Улогата на жените и мажите во нивните домаќинства е длабоко вкоренета во родовите норми и културните вредности кои со текот на времето биле засилени со колонизацијата и империјализмот. На пример, како што се гледа во истражувањето на Патриша Гримшоу на Хаваи: „''Мисионерите од Нова Англија ги преземаа улогите на империјалисти и колонијалисти проповедајќи им ги своите христијански вредности на мајчиното население во Хаваи, кои, пред да пристигнат мисионерките, практикуваа полигамија (дозволен статус на висока класа) и не се мачеа со домашни задачи како пеглање на пример. Христијанките, особено, сметаа дека е нивна одговорност да ги научат домашните жени за поимите за женственост, кои се состојат од останување во домот за да се грижат за семејството и да останат покорни на своите сопрузи. Историски гледано, позицијата на жената во домот се сметаше како предуслов да се биде „добра“ сопруга и мајка''. “ Меѓутоа, од 60-тите години на минатиот век, ширењето на глобализацијата довело до нови можности на жените да учествуваат во работата на пазарот што ја оспорува претпоставката дека нивната примарна улога на возрасните е како старател на семејството и домот.
Ширењето на глобализацијата создало повеќе можности за жените да влезат во платено вработување, но не ги ослободило од времето поминато на неплатена работна сила. Додека учествуваат на пазарот на трудот, жените кои обезбедуваат платено вработување го преземаат она што е познато како „двоен товар“ на трудот. Да се ​​најде оптимален биланс на рамнотежа на платен и неплатен труд или биланс на работен живот, е постојана борба за жените кои се обидуваат да создадат кариера за себе додека воспитуваат деца или се грижат за постари членови на семејството. Жените треба постојано да одлучуваат како да одвојат време и финансиски средства, што влијае на нивната способност да развиваат сопствени можности. За возврат, оваа одлука влијае на релативниот животен стандард на нивното семејство, мерено според статистичките податоци за сметководство на националниот доход.
Поради општествените норми и очекувања, товарот на неплатена работа првенствено паѓа на женскиот член на домаќинството. Дури и ако машкиот член од домаќинството е на располагање да изврши работна сила по враќањето дома од својата платена работа, почесто се гледа дека жените го преземаат најголемиот дел од работната сила по враќањето дома.
Традиционалниот поглед на семејството вклучува жена со неплатена домашна работна сила што го поддржува домаќинството; сепак, под трендовите на двојки со заработка и постепено стареење на населението, комерцијализацијата на домашните работи и домашната грижа станала неизбежна. Направени се аргументи дека вредноста на неплатената домашна работна сила секогаш мора да се земе предвид за да се спречи експлоатација на неплатени работници, и затоа треба да се гледа како легитимно вработување. Исто така, постојат аргументи дека треба да се обезбеди „додаток за старател“ на неплатените домашни работници за да се заштити вредноста на трудот на нивната работа.
Без оглед на употребената методологија, различни студии покажале дека поделбата на трудот во домаќинството резултира со непропорционален товар на сопругите во домаќинствата во брачни парови. Додека тоа е случај, исто така се покажало и дека разликата меѓу мажите и жените во брачни домаќинства се намалува до одреден степен. На пример, за време на големата рецесија во 2000-тите, мажите со ниски примања ги зголемиле своите придонеси кон нивните домаќинства со завршување на повеќе часови неплатена домашна работа.
„Женски квалитет“ на неплатена работа за нега
На глобално ниво, очекувањето жените да бидат главните даватели на труд за „неплатена грижа“ е социјално конструирано и спроведено според родовите норми. Дури и кога жените се вработени со полно работно време надвор од куќата, тие можат да извршат поголем дел од домашните работи и активности за згрижување деца. Како резултат на глобализацијата, се очекувало дека жените сè повеќе ќе зафаќаат работа и во платениот и во неплатениот сектор, придонесувајќи за семејниот приход, додека сè уште се главните даватели на неплатена работна сила. Оваа нееднаквост ја нагласува родовата поделба на трудот и како таа се променила со поместувањето на глобализацијата во моделите на вработување. Понатаму, тој осветлува како социјално изградените родови норми создале систем што ги охрабрува жените да продолжат да го носат „двојниот товар“ на услугите за нега. Структурата на „двоен товар“ придонело неверојатно во економската ранливост на жените, бидејќи жените во финансиски кризи се со поголема веројатност да бидат сиромашни, невработени, здравствено лоши и необразовани. Womenените често страдаат повеќе за време на финансиски кризи, бидејќи имаат тенденција да бидат почесто обесправени од мажите.
Дефиниција
Двоен товар, или двоен ден, е феномен каде жената има платено работно место на пазарот на трудот, а потоа мора да дојде дома и да работи цел ден на неплатена домашна работа во домот. Поради општествените норми и очекувања, товарот на неплатена работа првенствено паѓа на жената во домаќинството, дури и ако таа и нејзиниот сопруг работат исти часови на пазарот на трудот.
Ефект врз жените
Балансирање на платени и неплатени работни обврски претставува оданочување на жените. Извештаите за зголемено ниво на стрес не се невообичаени. Всушност, жените пријавуваат повисоки нивоа на симптоми поврзани со депресија и анксиозност, вклучувајќи ниско задоволство од животот и субјективна благосостојба. Бидејќи жените го зголемуваат платеното работно време, тие не постигнуваат соодветно намалување на неплатеното работно време. Ниту, пак, мажите го зголемуваат својот удел на неплатена работа со иста стапка како што жените го зголемиле својот удел во платена работа. Извештајот за човечки развој од 2015 година известува дека, во 63 земји, 31 процент од времето на жените го поминуваат во неплатена работа, во споредба со мажите кои посветуваат само 10 проценти од своето време на неплатена работа. Двојниот товар се засилува кога жените се подложени на сиромаштија и живеат во заедници кои немаат основна инфраструктура. Во областите кои немаат лесен пристап до храна и вода, должностите во домаќинството се уште повеќе време.
Податоци
Најчесто користениот метод за мерење на неплатена домашна работна сила е преку собирање анкети. Овие истражувања се обидуваат да проценат колку време е потрошено за давање на различни услуги, како што е времето поминато во работната сила наспроти времето поминато на неплатена домашна работа, како што е готвењето. Сара Гамаџ спровела анкети за користење на времето во Гватемала за да се измери времето поминато во неплатена домашна работа во домаќинствата и помеѓу членовите на семејството. Во оваа студија, Гамаџ открила дека жените завршувале приближно 70% од целата неплатена домашна работа во домаќинството. Слично на тоа, Деби Будленгер спровела истражувања за употреба на време низ шест земји и открила дека жените во секоја земја вршат најголем дел од неплатената домашна работа секој ден. Резултатите од нејзините наоди се сумирани во табелата подолу:
Во различно истражување за употреба на времето, Лиангшу Чи и Сјао-јуан Донг откриле дека во Кина мажите завршуваат во просек 58 минути неплатена работа на ден во споредба со 139 минути неплатена работа на ден што ја завршуваат жените. .
Податоците за временската низа собрани од Одделот за статистика на Обединетите нации од 2000 до 2015 година директно го поддржуваат тврдењето дека жените преземаат повеќе од половина од домашната работна сила во домаќинствата низ целиот свет. Најголемото несовпаѓање помеѓу женското и машкото користење на времето е во земјите во развој. Податоците биле собрани преку 24-часовен дневник, во просек биле над седум дена во 80 земји. Во првите десет се наоѓаат три скандинавски земји (по редослед од најмала разлика во употребата на времето до најголема): Шведска, Норвешка, Данска, Холандија и Финска. Од сите земји вклучени во збирот на податоци, Шведска имала најмало несовпаѓање помеѓу женското и машкото време со употреба од 3,33 часа од целиот ден.
Испитувајќи го само учеството на мажите во домашна работа во домаќинствата, најновите податоци што се достапни за Малави покажуваат дека количината на домашна работа што ја прават мажите дневно е приближно 1,25 часа, а тоа е исто толку време што мажите од Камбоџа го поминале на трудот во домаќинството во 2004 година. Државите со слабо учество на мажите во поделбата на трудот во домаќинствата ги вклучуваат Пакистан (мажи: 1,81; 18,06 часа несовпаѓање), Мали (мажи: 2,50; 17,92 часа несовпаѓање), Јапонија (мажи: 2,92; 12,01 несовпаѓање) и Палестина (мажи: 3,06; 16,11 часа несовпаѓање). [19]
Од друга страна, минималниот број часови што жените ги поминуваат во просек окупирани од домашни задачи е 8,68 часа неделно во Малави. Во САД, најновите достапни податоци од 2014 година покажуваат дека жените преземаат 14,58 часа неделно од труд во домаќинството. Трендот во поделбата на домашната работна сила во домаќинствата во земји кои имаат повеќе од една година на податоци покажуваат дека, за 14 од вкупно 35 земји и во опсег од 0,99 до 12,99 часа, просечно се намалува процентот на неплатена работна сила кај жените.
Пол и неплатена работа: родова поделба
Социјално конструираните родови улоги се пропишани како идеално или правилно однесување за специфични категории на мажи и жени. Општествата имаат социјално конструирани улоги на жени затоа што жените се првенствено финансиски зависни од мажите, како што е дефинирано преку „сексуален договор“, со што се сметаат за „приватна одговорност на одделни мажи“. Оваа конструкција резултирала во припитомување на жените бидејќи нивниот примарен пристап до економска поддршка бил преку бракот со маж. Оваа родова поделба ги направила женските потреби и права невидливи, што им овозможува на мажите „да продолжат да доминираат врз жените и да ги дефинираат како зависни“ и ја крие потребната зависност помеѓу мажите и жените. Ова игнорирана „двојна зависност“ го истакнува фактот дека мажите зависат од „домашниот и репродуктивниот труд“ на жените, исто како што жените се зависни од приходите на мажите.
Ефекти
Непропорционалната поделба на неплатена работа во домаќинството, што паѓа врз жените, негативно влијае на нивната способност да се движат низ животот надвор од нивните домови. Нивното преземање на неплатена работна сила е пречка за влез во секторот за платено вработување или во случај на оние жени кои влегуваат во платена работна сила, сепак тие остануваат со „двојно оптоварување“ на трудот.
Политички решенија
Динамички политички решенија кои ја нагласуваат вредноста на неплатените придонеси за работна сила на макро ниво и ја прераспределуваат неплатената работна сила во домаќинствата се од суштинско значење за родовата еднаквост. Следниот дел ги опишува потенцијалните решенија за политиките што се изнесени од други академици.
Потребно собирање податоци на национално и државно ниво. Квалитетот и достапноста на податоците на микро и макро ниво е област што треба да се подобри со цел да се проучи како политиките влијаат на поделбата на трудот во домаќинствата и за пресметување на вредноста на неплатената работна сила. Организациите, како што е Одделот за статистика на Обединетите нации, собираат квантитативни податоци за бројот на часови што жените и мажите ги поминуваат на платено, неплатено и вкупно работно време. Собирањето на повеќе квалитативни податоци би било дополнително корисно за да се утврди како да се пресмета вредноста неплатена работна сила, особено за методот на цена за замена на пазарот.
Инвестиции во јавната инфраструктура. Политиките насочени кон канализирање на јавните средства кон инвестициски проекти кои создаваат поефикасна пристапност до ресурсите се од суштинско значење за намалување на товарот на неплатена работна сила, особено во земјите во развој. Како што е забележано од Кулвал и ван де Вале (2013), жените во руралните и земјите во развој поминуваат значително време собирајќи вода. Во нивната студија која ги разгледува земјите од Блискиот Исток, Северна Африка, Потсахарска Африка и Југоисточна Азија, тие откриле дека кога пристапот до вода се зголемил како резултат на инвестиции во инфраструктурата, жените не влегле во повеќе платена работа, туку целокупното време потрошено на неплатена работа се намалило.
Субвенционирани услуги за деца, стари лица и грижа. Не треба да се занемари улогата на државата во обезбедувањето квалитетни достапни услуги за нега. Бидејќи бесплатната грижа за децата ќе биде неефикасна при создавање приход за работниците, услугите треба да бидат субвенционирани за да се осигури дека работниците се компензираат за нивниот труд и дека семејствата можат да си дозволат да ги користат нивните услуги.
Субвенционирана енергија (не зависна од фосилни горива). За да се намали количината на време поминато при собирање на гориво за енергетски побарувања во домаќинствата, централните влади и државите треба да ги спонзорираат обновливите извори на енергија со цел да се намали количината на време што жените го поминуваат за да земаат дрва. Покрај тоа, алтернатива е инвестирање во производство на биогас што е подобра алтернатива на стандардните форми на гориво во домаќинството со оглед на тоа што истото не загадува.
Политики за пријателско семејство на работното место. Скратените недели на работа, флексибилното платено отсуство и можноста за работа од дома се можни решенија што ќе ја олеснат прераспределбата на неплатената работна сила во домаќинствата. . Во написот на Ненси Фрејзер, „После семејната плата: Родов рамноправност и социјална држава“ од 1994 година, таа сугерира дека во две партнерски домаќинства намалената работна недела е најефикасното средство за обезбедување на родова еднаквост. Во исто време, од суштинско значење е творците на политиките да бидат свесни за динамиката на домаќинствата кои не се ограничени на домаќинства со заработка од двојни приходи за да се осигурат дека самохраните родители нема да останат економски поранливи.
Абисална зона
Абисалната зона или абисопелагичната зона — слој од пелагичната зона на океанот. „Абис“ потекнува од грчкиот збор, што значи без дно. На длабочини од 4,000 до 6,000 метри, оваа зона останува во вечна темнина. Зафаќа 83% од вкупната површина на океанот и 60% од површината на Земјата. Абисалната зона има температури околу 2 до 3 степени низ големото мнозинство од неговата маса. Поради тоа што нема светлина, нема растенија кои произведуваат кислород, кој првенствено доаѓа од мразот што одамна се стопил од поларните региони. Водата долж морското дно на оваа зона всушност е лишена од кислород, што резултира со смртна стапица за организмите кои не можат брзо да се вратат во водата збогатена со кислород погоре. Овој регион, исто така, содржи многу поголема концентрација на хранливи соли, како што се азот, фосфор и силициум диоксид, поради големата количина на мртов органски материјал што се спушта од горенаведените океански зони и се распаѓа. Притисокот на водата може да достигне и до 76 мегапаскали.
Областа под абисалната зона е ретко населената хадалска зона. Зоната погоре е батијалната зона.
Ровови
Длабоките ровови или пукнатини што се спуштаат илјадници метри под океанското дно (на пример, средноокеанските ровови како што е Маријанскиот ров во Тихиот Океан) се речиси неистражени. Претходно, само батискафот Trieste, подморницата со далечински управувач Kaikō и Nereus можеле да се спуштат до овие длабочини. Сепак, од 25 март 2012 година, едно возило, Deepsea Challenger можело да навлезе до длабочина од 10.898,4 метри (35.756 стапки).
Екосистем
Без производители, камен-темелникот на повеќето екосистеми, се формира уникатен екосистем. Наместо да се потпираат на производителите за да ја формираат основата на прехранбената пирамида, организмите кои живеат во оваа зона мора да се хранат со мртвите органски остатоци што паѓаат од океанските слоеви горе. Биомасата на зоната всушност се зголемува во близина на морското дно во споредба со областите погоре бидејќи најголемиот дел од материјалот што се распаѓа и разградувачите лежат на морското дно.
Морското дно на абисалната зона се состои или е наталожен од различни материјали во зависност од длабочината на морското дно. Ако морското дно е околу 4000 m под нивото на морето, морското дно обично се состои од варовнички лушпи од фораминифера зоопланктон и фитопланктон. На длабочини поголеми од 4000 m под нивото на морето, на морското дно му недостасуваат овие школки, бидејќи тие се раствораат штом ќе достигнат длабочина поголема од 4000 m. Ова зад себе остава морско дно кое се состои главно од кафеава глина од мртвиот зоопланктон и фитопланктон. Во некои области од оваа зона, организмите се способни да се одржуваат од производите на хидротермалните отвори. Некои бактериски видови ги користат отворите за да создадат и користат хемиска енергија за производство на храна. На пример, многу од овие организми го претвораат водород сулфидот во сулфат за да произведат хемиска енергија. Тие ја користат таа енергија за да ги синтетизираат соединенијата на база на јаглерод што ги користат како храна. Овие организми потоа се плен од други организми, што значи дека бактериите исто така можат да го заземат местото на растенијата како дел од основата за овој екосистем.
Биолошки адаптации
Организмите кои живеат на оваа длабочина морало да еволуираат за да ги надминат предизвиците што ги обезбедува зоната. Рибите и без'рбетниците морале да еволуираат за да го издржат чистиот студ и интензивен притисок што се наоѓа на ова ниво. Тие, исто така, морале не само да најдат начини да ловат и да преживеат во постојан мрак, туку и да напредуваат во екосистем кој има помалку кислород и биомаса, извори на енергија или плен, отколку во горните зони. За да преживеат во регион со толку малку ресурси и ниски температури, многу риби и други организми разввиле многу побавен метаболизам и барале многу помалку кислород од оние во горните зони. Многу животни исто така се движат многу бавно за да заштедат енергија. Нивните стапки на репродукција се исто така многу бавни, за да се намали конкуренцијата и да се зачува енергијата. Животните овде обично имаат флексибилен стомак и уста, така што кога ќе се најдат малку прехранбени производи, тие можат да консумираат што е можно повеќе. Други предизвици со кои се соочува животот во оваа зона се притисокот и темнината предизвикани од длабочината на зоната. Многу организми кои живеат во оваа зона еволуирале за да ги минимизираат внатрешните воздушни простори, како што се рибниот меур за пливање. Оваа адаптација помага да се заштитат од екстремниот притисок, кој може да достигне околу 75 MPa (11.000 psi). Отсуството на светлина, исто така, предизвикало многу различни адаптации, како што се големи очи или способност да произведуваат сопствена светлина. Големите очи ќе овозможат откривање и користење на која било достапна светлина, без разлика колку е мала. Друга адаптација на очите е дека многу организми на длабоко море еволуирале очи кои се исклучително чувствителни на сина светлина. Тоа е затоа што додека сончевата светлина сјае во океанот, водата ја апсорбира црвената светлина, додека сината светлина, со својата кратка бранова должина, продолжува да се движи надолу кон длабочините на водата. Ова значи дека во длабокиот океан, ако остане некоја светлина, тогаш тоа е најверојатно сина светлина, така што на животните кои сакаат да ја искористат таа светлина ќе им требаат специјализирани очи кои ќе ја користат. Многу организми користат други специјализирани органи или методи за насетување на нивната околина, некои во врска со специјализирани очи. Способноста да се направи сопствена светлина се нарекува биолуминисценција. Рибите и организмите кои живеат во зоната ја развиле оваа способност не само да произведуваат светлина за видот, туку и да намамат плен или партнер и да ја прикријат својата силуета. Научниците веруваат дека над 90% од животот во зоната користат некаква форма на биолуминисценција. Многу животни кои се биолуминисцентни произведуваат сина светлина, бидејќи таа се движи подалеку под вода од другите бои на светлина, како што било објаснето претходно. Поради овој недостаток на светлина, не се потребни сложени дизајни и светли бои. Повеќето видови риби еволуирале да бидат проѕирни, црвени или црни, така што подобро се вклопуваат во темнината и не трошат енергија на развивање и одржување светли или сложени дизајни.
Животни
Абисалната зона е изненадувачки составена од многу различни видови на организми, вклучувајќи микроорганизми, ракови, мекотели (двокраки, полжави и главонози), различни класи на риби, а можеби и некои животни кои допрва треба да се откријат. Повеќето од видовите риби во оваа зона се одликуваат како подморски или бентопелагични риби. Демерзалните риби се поим што се однесува на риби чие живеалиште е многу блиску до (обично помалку од пет метри) или на морското дно. Повеќето видови риби се вклопуваат во таа класификација бидејќи морското дно ги содржи повеќето хранливи материи во зоната на бездна, така што најсложената мрежа за храна или најголемата биомаса би била во овој регион на зоната.
За бентосни организми во зоната на бездната, видовите би требало да имаат еволуирано морфолошки особини што би можеле да ги задржат надвор од водата со осиромашување на кислород над морското дно или начин да се извлече кислород од водата над, но исто така, да му овозможат на животното пристап до морското дно и хранливите материи сместени таму. Исто така, постојат животни кои го поминуваат своето време во горниот дел од зоната на бездната, па дури и понекогаш поминуваат време во зоната директно над батијалната зона. Иако постојат голем број на различни видови риби кои претставуваат многу различни групи и класи, како што се Зракоперки, нема познати членови од класата ’рскавични риби, животни како ајкули, кои ја прават зоната нивно основно или постојано живеалиште. Не е познато дали ова се должи на ограничените ресурси, достапноста на енергија или други физиолошки ограничувања. Повеќето видови ’рскавични риби одат длабоко колку батијалната зона.
Животна средина
Како и со остатокот од природниот свет климатските промени имаат негативни ефекти. Поради длабочината на зоната, зголемените глобални температури не влијаат на неа толку брзо или драстично како остатокот од светот, но зоната сè уште е погодена од закиселување на океаните. Заедно со климатските промени и закиселувањето на океаните, во оваа зона се присутни и загадувачи, како што е пластиката. Пластиката е особено лоша за оваа она поради фактот што овие организми еволуирале за да јадат или се обидуваат да јадат сè што се движи или се чини дека е ѓубре, што резултира со тоа што повеќето организми консумираат пластика наместо хранливи материи. И закиселувањето на океаните и загадувањето ја намалуваат веќе малата биомаса што се наоѓа во зоната на бездната. Друг проблем предизвикан од луѓето е прекумерниот риболов. И покрај тоа што ниту еден риболов не може да лови организми никаде во близина на зоната, тие сè уште предизвикуваат штета. Абисалната зона зависи од мртвите организми од горните зони кои тонат до морското дно, бидејќи нивниот екосистем нема производители поради недостаток на сончева светлина. Како што рибите и другите животни се отстрануваат од океанот, честотата и количината на мртвиот материјал што стигнува до зоната се намалува. Иден проблем за зоната би можеле да бидат операциите за ископување длабоко море. Разговорите и планирањето за оваа индустрија се веќе во тек. Ова може да биде катастрофално за овој исклучително кревок екосистем бидејќи еколошките опасности од ископувањето на минерали во длабоко море се многу. Рударството може да го зголеми количеството на загадување не само во оваа зона, туку и во океанот како целина, и физички да ги уништи живеалиштата и морското дно. Оваа индустрија претставува закана за абисалната зона и за останатите жители на океанот.
Бертран де Бланшфор
Бертран де Бланшфор од Бланкфор бил шестиот Голем мајстор на витешкиот ред, темплари. На оваа функција дошол во 1156 година и останал сè до неговата смрт во 1169. Тој е познат како голем реформатор на редот.
Личен живот
Бертран де Бланшфор се родил околу 1109 година, иако точната дата сè уште е непозната. Според некрографите од Ремс, тој умрел на 2 јануари 1169. Тој бил најмало дете од семејството на лордот Годфреј де Бланшфор од Гијана. Тој уште од млад бил војнички воиспитуван, а како Голем мајстор ги нагласил реформите и преговорите во редот. Тоа многу помогнало да се создаде сликата за темпларите како заштитници, а не како сурови луѓе.
Воените белешки
Првата посериозна акција на Бертранд била со кралот Балдуин III со кого се борел против Нур ад-Дин. Меѓутоа, тој бил заробен по поразот на кралот Балдуин кај Бањас во 1157 година. Поразот предизвикал Бланшфор да биде фатен во заседа откако тој ги отпуштил франкските војници по завршувањето на битката. Во затвор тој поминал 3 години, а потоа бил ослободен по склучувањето примирје меѓу византискиот императот Мануил I Комнин и Нур ед-Дин.
Бертранд му се придружил на кралот Арналик I за време на неговата експедиција во Египет во 1163.Експедицијата завршила без успех, поради малиот број на Христијани коишто земале учество. Бертранд не учествувал во втората експедиција во 1168 година, бидејќи загубите биле очекувани.
Реформи
Бертран де Бланшфор поднел петиција до папата за употреба на зборовите „Мајстор со благонаклоност на Бога“, којашто ја изградила позицијата на темпларите во црквата, заштита којашто Рим ја гарнтирал. Неговите реформи коишто се однесувале за внатрешната состојба во редот се уште позначајни. Тој апишал прописи со коишто се одредила структурата во редот на темпларите и секој витез, темплар си ја знаел својата улога. Тој исто така издал документ за водство со кој се оневозможувало новиот Голем мајстор да може да одлучува за организацијата на редот. Тој работел на создавање на преговарачки улоги во кои редот нема никаква вредност. По неуспехот во експедицијата во Египет, темпларите помогнале да се склучи примирјето.
Список на државни водачи во 1112 година
Ова е список на државни водачи во 112 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Космос-746
Космос-746 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 јуни 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-746 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 318 км, а најмалото на 169.
Грофовија Тирол
Грофовија Тирол — држава на Светото Римско Царство основано во околу 1140 година. Првично под јурисдикција на суверенитетот на грофовите од Тирол, таа била наследена од графовите на Гориција во 1253 година и конечно паднала под австриската Хабсбуршка династија во 1363 година. Во 1804 земјата била обединета со секуларизираните кнежевства-епископии од Трент и Бриксен, станала кралска земја на Австриското Царство во 1804 година и од 1867 година станала дел од Австроунгарија.
Санкање на Зимските олимписки игри 2010 - двојки
Натпреварите во двојки во санкање на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 17 февруари на патеката во Вислер. Со почеток во 17:00 по месно време (UTC-8) се одржа првата трка, а во 19:30 втората.
Косово и Метохија
Косово и Метохија или само Косово (Kosova, Kosovë; Косово / Косово и Метохија, Kosovo / Kosovo i Metohija ) е област на Балканскиот Полуостров, која според уставот на Србија се нарекува Автономна Покраина Косово и Метохија (Аутономна Покрајина Косово и Метохија, Autonomna Pokrajina Kosovo i Metohija) во рамките на Србија, која е под привремена управа на ООН и чиишто органи и некои членки ја имаат признаено како Република Косово. Косово нема излез на море и на север и исток се наоѓа Централна Србија, на југ Македонија и запад Албанија и Црна Гора. Главен град, а воедно и најголем, е Приштина.
Санкање на Зимските олимписки игри 2010 - двојки
Златото го освоија Андреас и Волфганг Лингер од Австрија.
Грофовија Тирол
Денес територијата на Грофовија Тирол е поделена помеѓу италијанскиот автономен регион Трентино-Јужен Тирол и Австрија. Двата дела денес се поврзуваат повторно во еврорегионот Тирол-Јужен Тирол-Трентино.
Косово и Метохија
Косовскиот спор и војната од 1999 година
Косово е предмет на тековен територијален спор меѓу српската влада и албанското мнозинско население во покраината. Статусот на Косово е во фаза на преговори. Според резолуцијата на ОН 1244, Косово сѐ уште е дел од Србија, иако по НАТО-бомбардирањето на СР Југославија од 1999 година е управувано од Обединетите Нации како меѓународен протекторат и со воена заштита на КФОР силите на НАТО. Конечниот статус на покраината сè уште е предмет на спор.