cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Царска вода
Особини и својства
Царската вода е силен оксидирачки растворувач, т.е. мешавина од киселини во кои се раствораат златото, платината и паладиумот. Се состои од еден зафатнински дел од концентрирана азотна киселина (HNO3) и три дела од концентрирана хлороводородна киселина (HCl). Поради своето многу силно оксидирачко дејство, се користи за растворање на благородни метали (освен среброто, со кое твори нерастворлив хлорид). Се користи за издвојување на метали на злато, сребро и платина од анодната тиња што останува по електролитичкото рафинирање на никел и бакар.
Нејзината реакција со златото е претставена со следната хемиска равенка:
Со растворање на злато во царска вода, се создаваат тетрахлороаурат (III) јони, што се изразува со равенката:
Пица на плажа
Пицата на плажа е стил на пица популарен во крајбрежните заедници на Нова Англија северно од Бостон, особено во североисточниот дел на Масачусетс и крајбрежниот Њу Хемпшир. Има тенка кора и е правоаголна, обично се готви на плех за печење. Кората се прелива со убав сладок сос од домати. Се става и чедар сирење и традиционално, може да вклучува и парчиња проволоне сирење.
Историја
Пицата на плажа е измислена во 1944 година во пекарницата Триполи во Лоренс, Масачусетс, воден град покрај реката Меримак во долината Меримак, приближно дваесет милји на западно од Атлантскиот Океан. Беше популаризиран за време на туристички најславни на Бич Салисбери, Масачусетс во средината до крајот на дваесеттиот век.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Вратислав I
Вратислав I (Vratislav I.; c. 888 - 13 февруари 921 година), член на династијата Пшемисловци, бил бохемиски војвода од 915 година до неговата смрт.
Икс-мен
Икс-мен (англиски: X-Men) — тим на измислени суперхерои што се појавуваат во Американските стрипови објавени од страна на Марвел. Создадени од писателот Стен Ли и уметникот/ко-писател Џек Кирби, ликовите првпат се појавуваат во X-Men #1 (септември 1963). Тие се меѓу најпрепознатливите стрипови на Марвел, се појавуваат во бројни книги, телевизиски емисии, филмови и видео игри.
Вратислав I
Живот
Тој бил син на војводата Боживој I Бохемиски од неговата сопруга Људмила и помладиот брат на војводата Спитихњев I. Околу 906, тој се оженил Драхомира, на хевелска принцеза, да се воспостават блиски врски со полапските Словени. Вратислав имал најмалку два сина, Венцеслав и Болеслав, и двајцата го наследиле како бохемиски војводи. Некои историчари веруваат дека Стрезислава, сопруга на бохемискиот благородник Славник, основач на династијата Славниковци, била и ќерка на Вратислав.
Икс-мен
Икс-мен се група на мутанти, вид на луѓе коишто се родени со натприродни моќи. Икс-мен се борат за мир и еднаквост меѓу нормалните луѓе и мутантите. Тие се предводени од Чарлес Ексевиер, исто така познат и како Професор Икс, моќен телепат којшто може да контролира и чита умови. Нивниот главен непријател е Магнето, моќен мутант којшто може да контролира магнетички полиња. Професор Икс и Магнето имаат различни мислења и филозофии за врската меѓу луѓето и мутантите. Додека Професорот Ек се бори за  мир и разбирање меѓу мутнтите и луѓето, Магнето ги гледа луѓето како закана и верува дека треба со агресја да се справат со нив.
Вратислав I
Живот
По смртта на неговиот постар брат Спитихњев во 915 година, Вратислав станал војвода во време кога бохемиските земји околу замокот Прага веќе се дистанцирале од политичката и културната сфера на Велика Моравија и паднаа под влијанието на Источна Франкија, особено за време на владеењето на војводата Арнолф Баварски. Тогашниот „Аналес Фулденс“ известува дека веќе во 900 година, баварските сили го нападнале принцот Мојмир Втори Моравски во сојуз со Бохемците. Од друга страна, војводата Вратислав им понудил на унгарските напаѓачи бесплатен премин и ја поддржал нивната кампања во 915 година против саксонскиот војвода Хенри Птичар.
За Вратислав е заслужен основањето на базиликата Свети Ѓорѓи на Прашкиот замок и исто така со основањето на шелезискиот град Вроцлав (Вратиславија). Тој загинал во битка против Унгарците, можеби во 919 година, иако почесто се претпоставува 921 година.
Зарев Манастир
Зарев Манастир — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Белче. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа на 2 км североисточно од селото, во непосредната близина на месноста Светец и на тешко пристапно место. По површината се гледаат остатоци од објект.
Андреја Барцаљи
Андреја Барцаљи (Andrea Barzagli; р. 8 мај 1981 во Фјезоле) — италијански поранешен фудбалер, играч од одбраната.
Рани години
Во сезоната 1998-1999 Барцаљи го направил својот прв професионален настап во дресот на полупрофесионалната екипа Рондинела Калчо од Фиренца, пред да се пресели во Серија Б во дресот на Пистоезе во сезоната 2000-01 со ко-сопственост меѓу двата клуба. Една година подоцна тој вратил во Рондинела во Серија Ц2. Тој потоа потпишал за Асколи во сезоната 2001-02 (како позајмен од Пјаченца, од Серија А во 2001-2003) и им помогнал да изборат промоција во Серија Б. Тој останал во Асколи за уште една година без понатамошен успех. Во јули 2003 година бил продаден од страна на Пјаченца во Кјево Верона, каде го направил своето деби во Серија А на возраст од 22 години на 31 август 2003, во натпреварот Бреша-Кјево 1-1. Следната сезона потпишал за Палермо, каде станал и капитен по заминувањето на Еугенио Корини, откако тој контроверзно ја напуштил екипата од Сицилија во летото 2007.
Волфсбург
Во 2008 година, Барцаљи бил во преговори со најголемиот клуб од неговата родна област, Фјорентина, и се очекувало да потпише договор со нив. На изненадување на сите договорот пропаднал, па наместо во Фиренца, Барцаљи ја продолжи својата кариера во Германија, приклучувајќи му се на Волфсбург во Бундеслигата заедно со својот сонародник и тимски колега од Палермо, Кристијан Ѕакардо. По комплетирањето на трансферот одбрал да настапува со дресот број 43. Под водство на Феликс Магат, Волфсбург имал одлична екипа во сезоната 2008-2009, што се потврдило со освојувањето на Бундеслигата, за првпат во клупската историја. Иако многумина сметале дека напаѓачите биле тие кој му ја донеле титулата на клубот откако Графите и Џеко постигнале 28 односно, 26 голови и биле на водечките две места на списокот на стрелците, Барцаљи ги одиграл сите минути и бил вистински столб во одбраната. Следната сезона клубот го напуштиле многу играчи, но Барцаљи останал и го постигнал својот прв погодок во Бундеслигата против Хофенхајм на 4 април 2010, во победата со 4-0. Во зимскиот преоден рок, на јануари 2011, Барцаљи одлучил да се врати во Италија, откако Волфсбург ја прифатиле понудата на Јувентус од фиксни 300.000 € со можност за доплата од уште 300.000 €.
Јувентус
На 26 јануари 2011 година, Барцаљи го завршил својот трансфер во Јувентус. Своето деби за својот нова екипа го имаше на 5-ти фебуруари 2011, кога ги одигра сите 90 минути во пар со Леонардо Бонучи на стоперските позиции на гостувањето кај Каљари. Јувентус го доби тој меч со 3-1. Од тој натпревар Барцаљи речиси беше постојано во почетните единаесет на Лујџи Дел Нери. Но, сепак првата сезона во екипата помина разочарувачки како за него така и за целата екипа, Јувентус заврши дури на седмото место и неуспеа да избори ниту настап во евро-турнирите.
Следната сезона со доаѓањето на Антонио Конте на тренерската функција, во текот на летото било најавено дека Јувентус ќе игра во 4-4-2 формација, со Џорџо Кјелини и Леонардо Бонучи како стопери и дека нема да има место за Барцаљи. Но наместо тоа, Конте ја променил формацијата во 3-5-2, вклучувајќи го и Барцаљи во почетната постава заедно со претходно споменатите двајца играчи. Тој станал важна алка во екипата и бил еден од најкористените играчи на клубот, појавувајќи се на 35 од 38 натпревари во лигата од кој во 34 како стартер и пропуштил само 3 поради повреда. Добрите перформанси во текот на сезоната кулминирале со неговото враќање во репрезентацијата. На неколку кола пред крајот на сезоната 2011-2012 станал шампион на Италија со Јувентус, освојувајќи го своето прво скудето во кариерата. Во последното коло кога шампионот веќе бил познат, Барцаљи го постигнал својот прв гол за Јувентус во последните минути од натпреварот против Аталанта, погодувајќи од пенал за водство од 3-1 што се испоставило и како конечен резултат на натпреварот. Тој исто така бил избран и во Тимот на годината во Серија А.
Првиот настап во сезоната 2012-2013, Барцаљи го имал на 11 август во Пекинг, кога со својот тим го освојува Суперкупот на Италија, откако Јувентус по продолженија го совладал Наполи со 4-2. На 28 април 2013 година, во градското дерби против Торино добиено со 2-0, го одбележил својот 100-ти настап за Јувентус. На 5 мај, пристигнува освојувањето - на три кола пред крајот - на второто скудето по ред, благодарение на победата со 1-0 против Палермо. Ја завршил сезоната со најмногу настапи досега, вкупно 48, исто колку и Леонардо Бонучи, од кои 34 во Серија А, четири во италијанскиот куп, 9 во Лигата на шампионите и еден во Суперкупот на Италија.
Сезоната што следела ја отворил на 18 август 2013 година со освојувањето на неговиот втор Суперкуп на Италија, по победата на Јувентус со убедливи 4-0 над Лацио на Стадионот Олимпико во Рим. На 4 мај 2014 година ја освојува својата трета последователна титула во Серија А.
На 1 јули 2014 година, Светското првенство во Бразил го завршил прерано, и заминал за Финска каде бил подложен на операција за делумно отстранување на аголот на петата на десната нога, со прогноза дека ќе може да се врати на теренот за три месеци. Тој се вртил во акција во февруари 2015 година играјќи во пријателски натпревар за Примавера тимот. Својот прв настап во првенството го имал на 9 март 2015 година во победа против Сасуоло, влегувајќи од клупата за резерви. Веќе во следниот натпревар играл како стартер во победата против Палермо со 1-0. На 2 мај 2015 го освојува своето четврто последователно скудето со Јувентус, после победата на бјанконерите над Сампдорија во Џенова со 1-0. На 20 истиот месец за првпат во кариерата го освојува Купот на Италија, после победата во финалето во Рим над Лацио со 2-1 по продолженија. И за сам крај на сезоната 2014-2015, Барцаљи го одиграл како стартер целиот натпревар против Барселона во финалето на Лигата на шампионите во Берлин, во кои каталонците победиле со 3-1.
Сезоната 2015-2016 ја започнал освојувајќи го својот трет Суперкуп на Италија со победа над Лацио во Пекинг со 2-0. На 6 март 2016, го постигнал својот втор гол во дресот на Јувентус - прв од игра - во победата над Аталанта со 2-0 во Бергамо.
Едвард Олби
Вниманието во јавноста го привлекол со својата прва драма Животинска приказна (The Zoo Story, 1958). Напишана во традицијата на францускиот Театар на апсурд, драмата премиерно е изведена во Берлин во 1959, како двојна претстава со бекетовата едночинка Последната лента на Крап. Веќе следната година Животинска приказна е поставена во Гринич Вилиџ, при што е една од претставите кои ја основале алтернативната драмска сцена во Њујорк, која ќе стане позната под името Оф Бродвеј (Off Broadway). Опсесивна тема во драмите на Олби е мрачната позадина на американскиот сон, со посебен фокус на мотивот на самозалажување и на идејата дека меѓусебното уништување ги зацврстува меѓучовечките односи. Ова е најочигледно во неговата најпозната драма Кој се плаши од Вирџинија Вулф? (Who's Afraid of Virginia Woolf? - 1962). Во центарот на овој драмски заплет е средовечен брачен пар. Универзитетскиот професор Џорџ и Марта која е ќерка на декан, понесени од алкохолот започнуваат вербална игра на меѓусебно ибвинување и злоставување, вовлекувајќи ги и своите гости во играта. Темната слика на брак на академски граѓани и употребата на пцовки во дијалозите предизвикале големо внимание и кај публиката и кај театарската критика. За овој текст ја добива наградата Тони за најдобра драма, но од друга страна жири комисијата му ја скратила Пулицеровата награда. Драмата е екранизирана во 1966 година во режија на Мајк Николс со Елизабет Тејлор и Ричард Бартон во главните улоги.
Во Македонија Кој се плаши од Вирџинија Вулф?, премиерно беше одиграна на сцената на МНТ на 16 март 2012 година во режија на Синиша Евтимов и Весна Петрушевска и Сенко Велинов во улогите на Марта и Џорџ.
И покрај комерцијалниот успех и успехот кај критиката со Кој се плаши од Вирџинија Вулф? Олби не сакал да се претвори во сопствена имитација ниту да го поддржува вкусот на публиката, туку продолжува да експериментира со формите и содржината во рамките на театарската уметност. Во неговата понатамошна кариера посебно се издвојуваат: драмите Деликатна рамнотежа (A Delicate Balance, 1966), мрачна драма за богата фамилија, во која членовите го изразуваат сопственото незадоволство во вербален конфликт, за што ја добива првата Пулицерова награда; потоа Крајбрежје (Seascape, 1974) црн хумор составен од злокобни медитации за Моногамија, еволуција и смртта, кои се водат во разговор на крајбрежје на океанот помеѓу брачен пар и пар антропоморфни гуштери (втора Пулицерова награда); Три високи жени (Three Tall Women, 1991) длабоко интимна драма заснована на односот на Олби со неговата мајка, односно жената која го има посвоено (трета Пулицерова награда) и драмата Коза или Која е Силвија? (The Goat, or Who Is Sylvia? 2002) симболична драма за маж кој се заљубува во коза (втора Тони награда за  најдобра драма). Олби е познат и како писател на драмски адаптации на романи Појадок кај Тифани од Труман Капоте, Лолита на Владимир Набоков и приказните Балада за тажното кафе Карсон Макалерс. Во интервју за магазинот Тајм своето творештво го опишал со зборовите: ''Сите мои драми се за луѓе кои ја изгубиле контролата над својот живот, кои е предале млади, кои доаѓаат до крајот на својот живот жалејќи за работите кои не ги направиле... Сметам дека поголемиот дел од луѓето премногу време трошат живеејќи како никогаш да нема да умрат. Функцијата на драмската уметност во интервју за Гардијан во 2004 година ја окарактеризирал на следниот начин: Сите драми, ако се барем малку добри, се напишани да го поправат човештвото. Тоа е работата на писателот - да држи огледало пред луѓето. ''
Тони Михајловски своето режисерско деби го имал со Брачна игра премиерно изведена на  8 мај 2016 на сцената на МНТ со Игор Џамбазов и Весна Петрушевска во улогите на Џек и Џилијан.
Коза или која е Силвија во Македонија премиерно е изведена на 3 јули 2008 година од страна на Драмски театар Скопје во режија на Дино Мустафиќ. Мето Јовановски за улогата во оваа претстава ја има добиено наградата за најдобро глумечко остварување на фестивалот Ристо Шишков во 20018 година.
Животопис
Роден е 1928 година во Вашингтон, за само после две недели биде посвоен во државата Њујорк од страна на Рид Олби, богат сопственик на ланец водвили, и неговата сопруга Френсис. Едвард заминува од дома пред својата дваесетта година за подоцна да изјави „тие не беа добри како родители, а и јас не бев добар како син“. Бил проблематичен ученик кој двапати бил бркан од училиштата во кои учел, а вториот пат затоа што бегал од часови и одбивал да оди во црква. Сепак, во понатаму во животот се посветил на промовирање на академскиот театар. Често држел предавања на универзитетите и бил почесен професор на Универзитет Хјустон од 1989 до 2003 година.
Последните децении од својот живот ги живее на Менхетен во стан полн со африкански скулптури и дела од модернистички сликари како Василиј Кандински, Едуар Вијар и Милтон Евери. 35 години живеел во врска со вајарот Џонатан Томас, кој починал од рак во 2005 година.
Олби починал на
Список на државни водачи во 1286 година
Ова е список на државни водачи во 286 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1960
Хокејот на трева на Летните олимписки игри 1960 — официјален турнир на Олимписките игри во хокеј на трева. Турнирот се одржал во Рим, Италија. На турнирот учествувале вкупно 16 репрезентации.
Првото место го освоил Пакистан, второто Индија и третото Шпанија.
Голема источна криза
Големата источна криза започнала на османлиските територии на Балканскиот Полуостров 1875, со избивање на бунтови и војни кои резултирале со мешање на меѓународните сили, и завршила со Берлинскиот договор во јули 1878 година.
Историја
Состојбата на османската администрација на Балканот се влошувала за време на XIX век кога централната власт постепено губела контрола во провинциите. Реформите кои ги наметнувале европските сили довеле до подобрување на условите за живот на христијанското население, што во исто време тоа довело до незадоволства на значаен дел од муслиманското население. Босна и Херцеговина претрпела најмалку две побуни од страна на месното муслиманско население. Австрија после превирањата во првата половина од векот барала да се рехабилитира нејзина долгогодишна политичка експанзије на сметка на Османлиското Царство. Во меѓувреме, де јуре автономните и de facto независните кнежевства Србија и Црна Гора, исто така настојуваат да ги прошири своите територии на сметка на регионот во деловите што се населени со нивните сонародници. Националистичките и иредентистичките чувста биле многу јаки и охрабрени од страна на Руската Империја.
На ден 24 август 1854,за време на Кримската војна, Османлиското Царство ги зело своите први странски заеми. Царството влегло во кредити, делумно за финансирање и градење на железниците и телеграфонските линии, а делот за финансирање на дефицитот помеѓу приходите и големите расходи во царскиот двор, како што е градење на нова палата на Босфор во Истанбул. Османска морнарица во 1875 година, имала 21 бојни бродови и 173 воени бродови и други видови, који ја формирале третата најголема поморска флота на светот, по флототе на британската и француската морнарица. Сите овие расходи создале голем притисок на османската благајна. Во меѓувреме, тешката суша во Анадолија 1873 и поплавата во 1874 предизвикале глад и предизвикале незадоволство во царството. Поради што дошло д недостаток на земјоделските производи, што је натерало владата под притисок да го отплати кредитот во октомври 1875, и предизвикало зголемување на даноците во сите нејзини покраини, вклучувајќи го и Балканот.
Хронологија
Војни и конфликти: Договори:
Последици
Востанијата и војните биле катастрофални за османската економија. Во време кога Третата Француска Република била окупирана од Тунис во 1881 година, со образложение дека туниските војници ја преминале границата во колонијата Алжир, која исто така припаѓала на Отоманското Царство сè до 1830 година. Година дена подоцна, 1882, Британска Империја го окупирала османскиот Египет, со изговор за раскинувањето на воената помош на Османлиите и за запирање на востанието на Ураби. Османската влада порано ги дала под закуп Кипар на Велика Британији во 1878, во замена за британската поддршка на Берлинскиот конгрес истата година. Со добивањето на Кипар и Египед, Британија добила важно упориште на исток на Медитеранот и контрола врз Суецкиот Канал; додека Франција ги зголемила своите поседи на западниот средоземен брег во Северна Африка со додавањето на Тунис во својата империја, како француска протектората.
Австроунгарските воени гарнизони во 1878 година биле стационари во Босанскиот вилает и Новопазарскиот санџак. Искористувајќи го хаотичното окружение кое настанало по младотурската револуција во 1908, Бугарија е прогласена за независна држава на 5 октомври 1908 година. Другиот ден, Австроунгарија еднострано ја анектирала Босна 6 октомври 1908, но ги повлекле своите војни сили од Нови Пазар во надеж дека ќе постигнат компромис со османската влада и дека ќе избегнат војна (Османлиското Царство го изгубило Новопазарскиот санџак во Балканските војни 1912-1913)
Просек
Највообичаениот метод е аритметичката средина. Има многу други видови на просек, како медијана (скоро секогаш се употребува за да се опишат цените и приходите). Пресекот се пресметува со комбинација на величините поврзани со множеството и за да се пресмета бројот кој е просек во тоа множество.
Аритметичка средина
Ако се дадени n броеви, секој број обележан како ai, каде, аритметичката средина е збир од ai'-те поделен со n или
Аритметичката средина, често поедноставно се нарекува средина, ако два броја како 2 и 8 се дадени со претставување на вредноста 2 + 8 = A + A. Вредноста на А е (2 + 8)/2 = 5. Промената на редот 2 и 8 во 8 и 2 не ја менува вредноста добиена за А. Средината 5 не е помала од минимумот 2, и не е поголема од максимумот 8. Ако го зголемиме бројот на елементи на списокот и сакаме да најдеме средна вредност, на пр. аритметичка средина од 2, 8 и 11 се наоѓа со решавање на равенката 2 + 8 + 11 = A + A + A. Каде A = (2 + 8 + 11)/3 = 7.
Повторно, промената на местата на трите елементи во списокот не предизвикува промени во резултатот: A = (8 + 11 + 2)/3 = 7 и дека 7 е меѓу 2 и 11. Овој метод на собирање лесно се применува и важи за списоци и со повеќе елементи. И покрај тоа, средната вредност на списокот од цели броеви не е секогаш цел број. „Просечното семејство има 1,7 деца„ води кон тоа да се заклучи дека „просечниот број на деца во семејството е 1,7“.
Геометриска средина
Геометриската средина од n броеви се добива со нивно множење и потоа наоѓање на n-ти корен. Со алгебарски термини, геометриската средина од е дефинирана како
Геометриската средина може да се смета како антилогаритам на аритметичката средина на логаритмите на броевите.
На пр. геометрсика средина од 2 и 8 е.
Хармониска средина
Хармониската средина на множеството броеви се дефинира како реципрочна вредност на аритметичката средина на вредностите на a_i:
На пример, ако брзината со која од точката A се стигнува до точката B била 60 км/ч и брзината со која се враќа од точката B до точката A била 40 км/ч, тогаш просечната брзина изнесува.
Нееднаквост на AM, GM и HM
Нееднаквоста која ги опфаќа аритметичката, геометриската и хармониската средина за кое било множество на позитивни броеви е:
Лесно е да се запамети дека ништо не значат буквите A, G и H во нееднаквоста, ако не се знае што означуваат. Видете нееднаквост на аритметичката и геометриската средина.
Медијана и модус
Медијана е средниот број од група на броеви, кои се распоредени редоследно. (ако има парен број на броеви, тогаш за медијана се аритметичката средина од двата средни броја.)
За да се најде медијаната, потребно е да е најде бројот на елементите, и тогаш да се отстранува по еден број од лево и од десно наизменично, сѐ додека не се дојде до последниот број од лево. Ако остане еден број од лево, тогаш неговата вредност е медијана, а ако останат два тогаш медијаната претставува аритметичка средина на овие два броја. Овој метод во списокот на броеви 1, 7, 3, 13 може да се прочита и како 1, 3, 7, 13. Тогаш 1 и 13 се отстрануваат, по што остануваат само 3 и 7. Бидејќи остануваат само два елементи во списокот, медијаната е нивната аритметичка средина (3 + 7)/2 = 5.
Бројот којшто најмногу пати се појавува во списокот на броеви се нарекува модус. Модусот во списокот на броеви 1, 2, 2, 3, 3, 3, 4 е бројот 3. Модусот не е секогаш дефиниран, така што да има една вредност. Списокот на броеви 1, 2, 2, 3, 3, 5 има два модуси: 2 и 3. Модусот може да се вклучи во главниот метод на дефинирање на просекот со земање на списокот и преместување на секој член, зависно од неговата вредност, почнувајќи од најмалиот. Тогаш, овој списокот е изедначен со дадениот, само што неговите членови се распоредени, почнувајќи од најмалиот. Сега, кога тие се еднакви, тогаш е очигледно да се забележи честота на секој број и да се утврди модусот. Модусот може да се употребува и ако има многу членови во списокот и ако честотата на броевите праволиниски се зголемува (на пр. ако во група од 1.000 луѓе, 30 се со маса 61 кг, 32 тежат 62 кг, 29 тежат 63 кг и ако останатите луѓе се со помала честота за некоја маса, тогаш 62 кг е модус).
Годишно враќање
Овој метод може да се воопшти во примерите во кои сите периоди не се со траење од една година. Годишното враќање е варијација од геометриска средина, која обезбедува интензивна примена на годишното враќање, во согласност со списокот на враќања. На пример, за период од половина година за која враќањето е −23% и период за две и пол години, за кои враќањето е +13%. Годишното враќање за комбинираниот период е единично годишно враќање, R, кое е решение на следнава равенка: (1 − 0,23)0,5 × (1 + 0,13)2,5 = (1 + R)0,5+2,5, што дава вредност на годишното враќање R еднаква на 0,0600 или 6,00%.
Видови
Таблицата на математички симболи ги објаснува симболите користени подолу.
Решенија на варијациските проблеми
Некои пресметувања на средната тенденција може да се одликуваат како решавање на варијациски проблем, познати и како анализа на варијации, имено минимизациска варијација од средината. Тоа е дадената вредност на статистичка дисперзија, која ја мери средната тенденција на минимизираната варијација: како варијацијата од средината која е еднаква на сите минимуми меѓу сите избори за средината. Духовито речено, „дисперзијата ѝ претходи на локацијата“. Во значењето на L^p просторот, односите се:
Стандардното отстапување за средината е помало од стандардното отстапување за некоја друга точка; единственоста на оваа одлика на средината и средниот опсег следува од конвексната оптимизација, како што L^2 и L^\infty се конвексни функции. Се забележува дека медијаната овде е главен уникат и всушност секоја точка меѓу две средни точки на дискретната распределба го минимизира просечното апсолутно отстапување.
Слично, модусот ја минимизира квалитативната варијација.
Мешовити видови
Други пософистицирани просеци се: трисредина, тримедијана и нормализираната средина. Овие обично се порепрезентативни до целата група на податоци.
Еден може да создаде сопствен просек со примена на Колмогоровата средина:
каде f е секоја инверзна функција. Хармоничната средина е пример на употребата наf(x) = 1/x и геометриската средина е друга, со примена на f(x) = log x. Друг пример, експоненцијалната средина е средина со примена на функцијата f(x) = ex и во самата природа се склони вредностите кон најголемата. И покрај тоа, овој метод на експоненцијална средина не е доволен за да се одредат сите средини. Подобар метод за одредување на средината, y, земајќи некоја функција од списокот g(x1, x2, ..., xn), која е симетрична со пермутацијата од членовите во списокот и се изедначува со истата функција со вредност на просечната, распоредувајќи го секој член од списокот: g(x1, x2, ..., xn) = g(y, y, ..., y). Оваа најважна дефиниција има значајна примена во одредувањето на сите просеци од елементите во списокот: Функцијата g(x1, x2, ..., xn) =x1+x2+ ...+ xn ја дава аритметичката средина. Функцијата g(x1, x2, ..., xn) =x1·x2· ...· xn ја дава геометриската средина. Функцијата g(x1, x2, ..., xn) =x1−1+x2−1+ ...+ xn−1 ја дава хармоничната средина
Во базата на податоци
Концептот на просечната вредност може да биде претставен како база на податоци, односно голема низа, во рамките на која целта е да се најде вредноста која е на некој начин подеднакво поврзана со секој податок. Базата може да биде распоредена во време, како и збогатениот систем на податоци од којшто се сака да се отстрани збиеноста или просторот, а како во пиксели на сликата од која се сака да се извлече примена. Лесно разбирлива и применувана примена на просечната вредност до базата е едноставниот движечки просек во кој се пресметува аритметичка средина од најсвежите N податоци во базата. За да се напредува една позиција во базата, се додава 1/N пати новиот податок и се одзема 1/N податокот N вратен во базата.
Потекло на поимот
Оригиналното значење на зборот просек е „долготрајна опасност на море“: истиот збор е пронајден во арапскиот јазик како awar, во италијанскиот avaria и во францускиот avarie. Според тоа пресметувач на просек е лице коешто проценува загуба којашто може да се осигура.
Поморскиот ризик е или делумен просек, кој настанува само за сопственикот на ризичниот имот, или хаварија, кога сопственикот може да потврди пропорционални придонеси од сите учесници во поморскиот ризик. Видот на пресметката користена во пресметувањето на хаваријата го зголемува толкувањето на терминот „просек“ како „аритметичка средина“.
932 п.н.е.
932 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 932. година пред новата ера, 932. од првиот милениум п.н.е., 32. од 10 век п.н.е. и трета од 930-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4576 и 4577 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3818 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2828 и 2829 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 179 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 932 година се протега во 1704 и 1705, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1764 и 1765 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 389 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1601 и 1600 исламска година пред хиџра.
Арнаут Маало (Битола)
Арнаут Маало — маало во Општина Битола, во градот Битола. Во ова маало доминира турска архитектура со интересни силно обоени куќи и тесни уличиња. Името потекнува од зборот Арнаути којшто е друг назив за Албанците. Интересно е да се напомене дека жителите на Арнаут Маало во Битола беа по потекло од едно или две албанојазични христијански села во близина на Горица (денешна Корча), во Албанија.
Маалото се наоѓа во централното градско подрачје на градот Битола. Го опфаќа паркот „Стив Наумов“, основното училиште „Стив Наумов“ и следниве улици:
Македонски Црногорци
Македонските Црногорци се уставно признато малцинство во Македонија. Според пописот од 2002ра година на територијата на Македонија живеат околу 2,003 Црногорци или околу 0.1% од вкупното население во државата. Од социјална гледна точка, во 2006 Црногорците формираа своја заедница, додека од културна секоја година Црногорците го прославуваат 21ви Мај - Денот на независноста на Црна Гора. Целта на оваа заедница е приближување на црногорските традиции воедно и застапување на интересите на Црногорците и нивното пријателство со македонскиот народ. Прв претседател на ова здружение е Мирољуб Орландиќ, додека потпретседатели се Медо Балиќ и Милорад Милановиќ.
Историја
Црногорците се доселени на територијата на Република Македонија. Првите населувања на Црногорците од Црна Гора се забележуваат за време на Турското ропство.
Најмногу Црногорци има во Скопје, Битола, Охрид и Куманово.
По вероисповед, Македонските Црногорци се православни христијани.
Зграда на Радио Охрид
Зграда на Радио Охрид — стара куќа во градот Охрид, прогласена за културно наследство на Македонија. Позната е како објектот во кој работело Радио Охрид од 1980, па сè до неговото затворање во 2016 г.
Архитектура
Градбата е ссместена на чаршиската улица „Свети Климент Охридски“ бр. 4, близу плоштадот „Крушевска Република“ со Стариот чинар. Изградена е на почетокот на XX век од непознати мајстори во неокласичен стил. Се состои од приземје, кат и мансарда. Прозорците се поделени на полиња. Во средината на централната источна фасада, на катот има крактеристичен балкон со парапет од ковано железо, потпрен на конструктивни и украсни вути направени од истиот материјал. По целата висина на приземјето има пиластри, на катот има украси околу прозорците и над балконските врати, кои се централно поставени. На аглите на катот има скромни пиластри без капители. Над приземјето и катот на источната фасада има украсни профилирани хоризонтални венци, додека пак на јужната нема венец над приземјето. На мансардата има баџи со скромно украсени триаголни тимпанони.
Изградена е масивно со носечки ѕидови од полна тула, а меѓукатната и покривната конструкција се дрвени. Првобитно на приземјето имало дуќани, а катот и мансардата биле станбени. Од запад има посебен влез за станбениот дел.
Арношт Лустиг
Арношт Лустиг (Arnošt Lustig; 21 декември1926 – 26 февруари 2011) — чешки писател. .
Животопис
Роден бил семејство на еврејски трговец.
Откако изучил 7 оделенија, бил принуден да го напушти училиштето, бидејќи според нацистичките закони, на Евреите им било забрането да учат на училиште и универзитет.
Во Дахау: локомотивата била уништена од бомба, по грешка фрлена од американски бомбардер.
Лустиг се вратил во Прага, учествувал во мајското антинацистичко востание. Неговата мајка и сестра се спасиле од Маутхаузен.
По војната, студирал новинарство на Универзитет Чарлс, а потоа работел во Прашкото радио. Тој го критикувал комунистичкиот режим. Во 1967, кога Чехословачка по Шестдневна војна ги прекина дипломатските односи со Израел (Лустиг во тоа време беше дописник таму), тој се откажа од Комунистичка партија.
По Прашка пролет, во 1968 тој ја напуштил земјата, живел во Југославија, во 1970 се пресели во САД.
По Кадифена револуција 1989 живеел на релација времето Прага и Вашингтон, каде предаваше на Американскиот универзитет.
По пензионирањето во 2003 година, тој се насели во Прага.
Творештво
Сè што напиша Лустиг е поврзано со темата холокауст и неговото лично со заробеништвото логорот, како и смртта на најблиските. Во исто време, херои на неговата проза најчесто се млади жени, деца и стари луѓе.
703
703 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 703 година од новата ера, 703. од првиот милениум, 3. од VIII век и четврта од 700-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6211 и 6212 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5453 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4463 и 4464 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1456.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 703 година се протега во 3339 и 3340, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3399 и 3400 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1246. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 83 и 84 исламска година.
Ичиро Сузуки
Ичиро Сузуки (роден на ) (铃木 一 朗, すずき いちろう) е јапонски безбол-играч кој одигра на Сиетл Mariners. Е јапонски играч кој има постигнато поголем успех во Лигата на големи Бејзбол. Познат во САД како "Тивок Самурај"(The Silent Самураи). Го држи рекордот за најголем број на успеси за време на неговата сезона во MLB (262).
Черти Камен
Черти Камен — археолошко наоѓалиште во преспанското село Отешево. Претставува голема варовничка карпа помеѓу патот Отешево-Царина и Преспанското Езеро, која во минатото претставувала мал остров, употребувана до ден денес како пештерна црква. Врз основа на името (Од старословенски *čьrtъ, основен превод: „ѓавол“, „демон“, „зол дух“ ), постоечките запишани преданија, кои според месните жители карпата ја поставиле „ѓаволите“ со цел да го запрат протокот на вода од Преспанското Езеро под Галичица и со тоа да ја поплават Преспанската Котлина, меѓутоа биле спречени од Св. Ѓорѓи, и „преживеаната“ сакрализација, постои можност дека се работи за локација на старо, паганословенско светилиште.
Зад Корија (Белче)
Зад Корија — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Белче. Претставува населба од средниот век. Се наоѓа на 600 м западно од селото, каде на површина од околу 2 хектара се среќаваат фрагменти од керамички садови, покривни ќерамиди, тули и друг градежен материјал. Овде е најден питос кој на венецот на устата има втиснати 5 крста. Наоѓалиштето лежи на приватен имот, во двор на месен жител.
Петар Манговски
Петар Манговски (с. Велушина, Битолско, 19 август 1909 - Скопје, 2002) — македонски универзитетски професор, правник, член на АСНОМ.
Гимназија завршил во Битола, а Правен факултет во Белград. Докторирал на Правниот факултет во Белград, на тема „Правните аспекти на Арапската лига“. По основањето на Правниот факултет во Скопје, избран за доцент на предметот Меѓународно јавно право (1953), потоа за вонреден (1959) и за редовен професор (1962).
Објавил поголем број научни трудови: автор на првиот учебник по предметот меѓународно јавно право на македонски јазик.
Трајан Ѓорѓиовски
Трајан Ѓорѓиовски (?-1944) - е роден во село Пустец, Мала Преспа. Македонски партизан во Народноослободителната борба за време на Втората светска војна, кој го загубил животот во борбите против бугарскиот окупатор за ослободување на Македонија во село Положани, Валандовско.
Космос-467
Космос-467 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 декември 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-467 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 450 км, а најмалото на 262.
IC 763
IC 763 — галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 763 се споменува и како UGC 8643, MCG 9-22-90, CGCG 271-55.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1888 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 39 м 22,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +51° 3' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на IC 763 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48286.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Кафе мока
Кафе мока, исто така наречена мокачино, е топол пијалок со вкус на чоколадо кој е на кафе лате најчесто се служи во чаша наместо во шолја. Други најчесто користени правописи се мокачино и исто така мокачино. Името потекнува од градот Мока, Јемен, кој бил еден од центрите на раната трговија со кафе. Како лате, името најчесто се скратува на само мока.
Одлики
Како кафе лате, кафе мока се базира на еспресо и топло млеко, но со додаден вкус на чоколадо и засладувач, обично во форма на какао во прав и шеќер. Многу сорти наместо тоа користат чоколаден сируп, а некои може да содржат темно или млечно чоколадо.
Кафе мока, исто така може да се нарече топло чоколадо со додадено еспресо или како капучиното. Кафените мока обично ја содржат препознатливата млечна пена на врвот; како што е вообичаено со топлото чоколадо, тие понекогаш се служат со шлаг. Тие обично се преливаат со цимет во прав, шеќер или какао во прав, а одозгора може да се додадат и бел слез за вкус и декорација. Варијанта е бела caffè мока, направена со бело чоколадо наместо млеко или темно. Постојат и варијанти на пијалок кои ги мешаат двата сирупа; оваа смеса се нарекува со неколку имиња, вклучувајќи црно-бела мока, мермерна мока, кафеава мока, смокинг мока и зебра мока.
Друга варијанта е мокачино кое е шут за еспресо (двојно) или со комбинација на парен млеко и какао во прав или чоколадно млеко. И мокацино и caffè мока може да имаат чоколаден сируп, шлаг и додадени додатоци како што се цимет, морско оревче или чоколадни посипи.
Трета варијанта на caffè мока е да користите база на кафе наместо еспресо. Комбинацијата потоа би била кафе, млеко на пареа и додадена чоколада. Ова е исто како шолја кафе помешано со топло чоколадо. Содржината на кофеин во оваа варијација тогаш би била еквивалентна на вклучениот избор на кафе.
Содржината на кофеин е приближно 12.7 милиграми, што е 152 милиграми за 350 мл стакло.
Структура на револуцинерните окрузи - МРО
Структурата на револуцинерните окрузи на Македонската револуционерна организација се формирала во еден подолг период со дирекно учество на некој од наистакнатите македонски револуционери.
Првите револуционерни кружоци
Во месеците јули и август 1894 година Даме Груев презел една поголема обиколка низ Македонија при која биле формирани првите комитети и организацијоната мрежа. Во јули 1894 година во Кавадарци бил формиран првиот комитет во Македонија од страна на Даме Груев. Потоа Груев ги посетил: Штип, Прилеп, Битола, Ресен, Охрид и Струга.
При оваа обиколка биле формирани комитети во Прилеп, Битола, Охрид и Струга, а битолскиот бил одреден за окружен.
Поради недостаток на извори не се знае точно како била реализирана оваа одлука, но факт е дека по советувањето како револуционерни центри егзистираат Солун, Битола и Штип.
Во летото 1895 година по барање на Даме Груев, Христо Поп Коцев го формирал комитетот во Одрин.
Солунски конгрес
Во 1896 година во Солун се одржал првиот конгрес на Македонската револуционерна организација и тогаш е формирана организациската физиономија. Било решено:
Меѓутоа во пракса егзистирале 6 округа: Солунски, Битолски, Скопски, Струмички, Серски и Одрински.
Велешко-Тиквешкиот не заживеал.
Штипскиот воопшто не егзистирал, а од предвидениот Струмичко - Џумајски настанале два округа Струмички и Серски.
Слепче
Слепче може да се однесува на следниве села во Македонија:
Едвин Канка Ќудиќ
Едвин Канка Ќудиќ ( во Брчко) е босански активист за човекови права, мајстор на боречки вештини, новинар и политиколог, кој е најдобро познат како водач на УДИК во Сараево.
Животопис
Едвин Канка Ќудиќ дипломирал новинарство на Универзитетот во Сараево.
Во моментов е координатор на УДИК. Како координатор на УДИК, тој објавува и презентира на широката јавност документи за воените злосторства во Босна и Херцеговина, но исто така работи со мапирање на спомен обележјата на жртвите од последната војна во Босна и Херцеговина, Црна Гора, Хрватска и во Србија.
Тој често беше предмет на закани од националистите на сите етнички групи во Босна и Херцеговина. Во 2014, 2015 и 2017 година беше физички нападнат неколкупати во Сараево од националистички хулигани. Полицијата во Босна и Херцеговина не ги пронајде напаѓачите.
Признанија
2014. и 2018. во биографски речник "Кој е кој во БиХ" е ставен на листата од најзначајни луѓе во Босна и Херцеговина денес, кои преку својата работа и постапки придонесуваат за подобра БиХ и кои прават оваа земја да биде посреќно место за живеење.
Вајсвасер
Вајсвасер (Weißwasser, Běła Woda) — град во историската област Горна Лужица, во источниот дел на сојузната покраина Саксонија, Германија.
Вајсвасер е третиот најголем град во округот Герлиц, веднаш зад Герлиц и Цитау. Градската знаменитост е неговата водокула.
Историја
Вајсвасер бил спомнат првпат на 8 јуни 1552; името на градот значи „бела вода“. Станал дел од пруска Шлеска во 1815. Во и  век, Вајсвасер бил европскиот центар за производство на стакло. Станал дел од пруската покраината Долна Шлеска во 1919.