cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Турје (Леринско)
Географија и местоположба
Селото Турје се наоѓа на југозападните падини на планината Вич на надморска височина од 1440 метри, на самиот врв Чаталака. Во својата книга Материјали по изучувањето на Македонија од 1896 година, Ѓорче Петров дава детален опис на местоположбата и околината на Турје кое го лоцира> на југоисток од Трсје на 1 ½ час на врвот на разделот – чатал кој се образува од Вич и Каменик на југозападната падина на Вич е сместено селото Турје (во Костурската каза и Костурската епархија). Поточно е ако се каже дека тоа е расположено на билото меѓу Вич и Каменик отколку во долината на тие два разграноци. Селаните не паметат ниту еден ден од годината без да има ветер на тоа место. На 2 мај кога го посетив тоа село, дрвјата уште беа покриени со снег. Влезот на селото беше покриен со снег дебел еден метар. Иако сонцето печеше силно, ние слободно одевме горе врз снегот. Од Лерин за Турје се оди по трсјанскиот пат. Околу Турје Вич е гол. Врвот Каменик е обраснат со млада букова шума. Реката е проста вадичка, но подолу од Турје со неа се присоединуваат други вадички од Вич и така се собира рекичка на којашто може да меле воденица со еден камен. Од Турје по реката на југ се излегува во Кономлади, Поздивишта и Жервени (македонско- муслиманско село) во Костурската каза. Колски пат нема и не може да се направи.
Историја
Селото Турје како дервенџиско село се среќава во турските пописни дефтери од век, односно од опширниот пописен дефтер број 16 за Леринската нахија од 1481 година каде е запишано дека вкупно имало 28 христијански македонски семејства кои произведувале пченица и јачмен за што селото остварувало свкупен приход од 1135 акчиња На основа на податоците од записите на Ѓорче Петров од 1896 година селото се состоело од 60 куќи со околу 400 души жители сите Македонци под духовенство на Егзархијата. Повеќето куќи биле покриени со плочи. Некогаш селото било понајугозапад и се викало Рудина. Селото Рудина било раселено од арамии пред 220 години (денес 340) и стоело 90 години пусто. После некојси Митре Калчук со помош на некои бегови успеал да собере 7 од разбеганите семејства и го основал сегашното село Турје. Зошто го нарекле Турје не се знае. Беговите ги натерале блиските села на новото село да му изградат црква којашто и во тоа време стоела таква недоправена каква што ја направиле тогаш на ангарија. Селото Турје многу настрадало за време на Граѓанската војна, во која покрај дадените жртви повеќе семејства и поединци биле принудени да побараат прибежиште во Македонија и во некои од источноевропските земји.
Потекло и значење на името
Според народното предание селото го добило името Турје поради принудното иселување од првобитната населба „со туркање“.
Стопанство
Почвата е црвеникава и нелеплива орница. Тука се раѓа многу малку ’рж, грав, овес и коноп. На крајот на XIX век, вишокот на производството на селото Турје се продавал за 12.000 грошеви. Исто така, во тоа време, жителите на ова село биле печалбари.
Иселеништво
До 1961 година во Македонија се иселиле 18 семејства, 15 семејства се иселиле во источноевропските земји, 44 семејства во Австралија и 8 семејства во Канада
NGC 7294
NGC 7294 — спирална галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7294 се споменува и како IC 5225, ESO 533-44, MCG -4-53-9, AM 2229-253.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7294 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7294 има привидни димензии од 2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 32 м 7,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -25° 23' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 47°.
Секирани
Секирани — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Битолското Поле, од десната страна на реката Шемница, оддалечено 15 километри северно од Битола.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Секирани живееле 160 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Секирани имало 120 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, селото Секирани брои 114 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 74 жители, од кои 72 Македонци и 2 лица без податоци.
Родови
Секирани е македонско село.
Родови во Секирани се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 199 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 100 гласачи.
Рамба (стрип)
Рамба е италијански еротски стрип, чиј протагонист по кој е именуван и насловот е хитлејди која се базира на истоимената порнографска актерка. Стрипот е мешавина од акциони, авантуристички и возрасни ситуации. Стрипот ги следи авантурите на Рамба, која е платеничка атентаторка која извршува разновидни убиства кои ја водат приказната. Секој потег е проследен со сексуална активност, со странци, нејзините работодавци, а често и со нејзините жртви.
1369 п.н.е.
1369 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1369. година пред новата ера, 369. од вториот милениум п.н.е., 69. од 14 век п.н.е. и последна од 1360-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4139 и 4140 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3381 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2391 и 2392 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 616 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1369 година се протега во 1267 и 1268, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1327 и 1328 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 826 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2051 и 2050 исламска година пред хиџра.
Национален ден на Катар
Националниот ден на Катар е национален помен на обединувањето на Катар во 1878 година. Празникот се слави секоја година на 18ти декември. Празникот е воспоставен со декрет од 21 јуни 2007 година, на тогашниот престолонаследник, шеикот Тамим бин Хамад Ал Тани.
Познат е и како Ден на основачот.
Славење
Празникот секоја година се слави на 18 декември. Бидејќи ова е државен празник, на поголемиот дел од населението им е даден слободен ден од училиште и од работа. Пред декретот на Емири во јуни 2007 година, Националниот ден на Катар се прославувал секоја година на 3 септември, денот на независноста на Катар.
Активности
Во текот на славењето на празничната недела, луѓето организирааат различни активности, меѓу кои спаѓаат:
Финалето на Светското првенство во ФИФА 2022 година е закажано да се одржи на 18 декември 2022 година.
Цел и значење
На 18 декември 1878 година, Џасим бин Мохамед Ал Тани, го наследил својот татко, Мохамед бин Тани како владетел на полуостровот Катар. Се смета дека тој бил заслужен за обединувањето на сите локални племиња, борејќи се против надворешните сили, како што се Британците. Тој, исто така, заработил значителен степен на автономија за племињата на полуостровот.
Празникот бил инструмент за развивање на чувството за национален идентитет кај локалното население и кај иселениците. Исто така, помага во стекнување на знаење и почит кон наследството на Катар.
Онлајн критика на катарската младина
Во земјата во 2009 година била генерирана значителна интернет контроверзија, откако одредена професорка, која присуствувала на парадата, ја објавила нејзината реакција на онлајн форум. Во темата со наслов „Срам за Катар на Националниот ден на Катар“, таа ги критикувала лудорите на катарската младина, која рутински се занимавала со активности како што се возење на две тркала и носење на шокантни маски за време на прославите. Оваа ситуација предизвикала национален дијалог за правата на општото население да ја критикуваат земјата. Дебатата постепено се зголемувала и станувала популарна, привлекувајќи стотици учесници од сите делови на заедницата.
Откажување за 2016 година
По крајот на декември 2016 година на битката кај Алепо во сириската граѓанска војна, Катарската влада на 18 декември објавила дека ќе ги откаже сите свечености во знак на солидарност со народот на градот Алепо.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Никола Игњатијевиќ
Никола Игњатијевиќ ( српски кирилица : Никола Игњатијевић; роден на 12 декември 1983 година) е српски фудбалер кој игра како лев бек, неодамна за клубот Рад.
Црвена звезда Белград
Никола потпиша со својот поранешен младински клуб во 2009 година. На 16 јули 2009 година тој го имаше своето европско деби против НК Рудар Велење. Црвена звезда победи со 1-0. На 15.08.2009 г. тој го имаше своето деби во Суперлигата за Црвена звезда против ФК Јагодина на Стадион ФК Јагодина со 3-0 победа. Тој му асистираше на Славко Перовиќ на 12 декември 2009 година, дури и на неговиот роденден, во победата од 5-2 против ФК Спартак Златибор. Тој го постигна својот прв гол за Црвена Звезда во победата од 1-0 против ФК Јагодина на 27 февруари 2010 година. Игнацијајевиќ погоди повторно за Црвена Звезда следната недела против ФК Рад со 2-1 на гостински терен. Тој го постигна победничкиот гол како минатата недела.
Заем на Политехника Тимишоара
На 17 јануари 2011 година, Игњатијевиќ беше позајмен во романскиот гигант ФК Политехника Тимишоара. Тој потпиша договор до летото со опција да го купи од Црвена Звезда на крајот од сезоната. Тој беше претставен на прес-конференција заедно со неговите нови соиграчи Сергеј Лепметс, Сорин Гионеа и Андреј Загреан и тој рече: „Дојдов во многу амбициозен клуб, многу добро организиран, желен за успех и во следните 6 месеци очекуваме да ја победиме Лига 1 “. На 16 јуни 2011 година неговиот договор истече и тој се врати во Црвена звезда во Белград откако остави добар впечаток во Лига 1.
Зорија
Во 2012 година, Црвена звезда беше во процес на обновување на целиот тим и Игнацијајевиќ премина во Зорја Луганск. Тој веднаш имаше влијание во тимот, постојано имајќи место во почетниот XI на Зорја.
Владо Мисајловски
Владо Мисајловски (роден на година) —  македонски политичар.
Животопис
Владо Мисајловски своето средно образование го завршил во Скопје, на СЕПУГС „Васил Антевски Дрен“. Завршил факултет за општествени науки – Дипломатија и меѓународна политика, дипломиран дипломат - политиколог на УКИМ. Пред да стане министер, Мисајловски бил вработен како помлад соработник во Кабинетот на претседателот на Собранието на Македонија.
Во периодот од 13 мај 2015 до 1 јуни 2017 ја извршувал функцијата Министер за транспорт и врски на Република Македонија.
Варда Фока Стариот
Варда фока (878 – 968) — познат византиски војсководец во првата половина на век, и татко на византискиот цар Никола II и куропалатот Лав Фока Младиот.
Во 941 година, тој бил владетел на темата Ерменија, на областа порано позната како Пафлагонија. Во оваа година руската морнарица под водство на Игор I ја нападнале Византија. Откако биле отерани од Цариград, русите се истовариле во Витинија и ја опустошиле. Варда ги држел напаѓачите на растојание за да спречи поголеми штети, сè додека не пристигнала византиската армија под водство на Јован Курку не ги протерала.
Во 945 година тој бил назначен за врховен водач на византиската армија на истокот од страна на царот Константин VII. Во ова својство немал некаков успех во борбите со арапите, од кои бил постојано поразувн под водство на Саиф ел-Даула, емирот на Алеп. Во 953 година, тој бил поразен и сериозно ранет од Саиф и по оследователните порази, топј бил заменет од неговиот син Никифор во 955/956 година.
Хидромантија
Језуитот М.А.Дел Рио (1551–1608) опишал неколку методи на хидромантија. Првиот метод го опишува прстенот што се создава откако водата ќе се промеша. Предвидувањето се заснова врз основа на тоа колку пати прстенот ќе ги допре рабовите на садот.
Вториот метод е со фрлање на три камчиња во мирна вода и набљудувањето на круговите кои се формираат.
323
323 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 323 година од новата ера, 323. од првиот милениум, 23. од IV век и четвртта од 320-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5831 и 5832 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5073 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4083 и 4084 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1076.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 323 година се протега во 2959 и 2960, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3019 и 3020 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 866. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 308 и 307 година пред хиџра.
NGC 4973
NGC 4973 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4973 се споменува и како IC 847, MCG 9-22-6, CGCG 270-49, CGCG 271-5, NPM1G +53.0149.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4973 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4973 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 5 м 32,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +53° 41' 8".
Други поделби
Проучување на NGC 4973 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45280. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3843. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 675.
Лицинија Евдоксија
Лицинија Евдоксија (422 - 462) била ќерка на византискиот цар Теодосиј II и Елија Евдоксија и сопруга на западноримскиот цар и Валентинијан III.
Таа била внука по таткова линија на царот Аркадиј и Елија Евдоксија, а по мајчина линија на Леонтиј, софист од Атина.
На 29 октомври 437 година во Цариград се омажила за западноримскиот цар Валентинијан III. Двајцата имале две ќерки, Евдоксија и Плацидија.
Во 439 година Евдоксија, со раѓањето на својата прва ќерка Евдоксија, ја добила титулата Августа.
По смртта на Валентинијан на 16 март 455 година Лицинија Евдоксија била натерана да се омажи за неговиот наследник Петрониј Максим.
Набргу потоа на 2 јуни 455 година вандали те на Гејзерик го нападнале Рим и ја киднапирале Лицинија Евдоксија и нејзините две ќерки во Африка. Во 462 година била ослободена и вратена во Цариград.
Ониромантија
Ониромантија (од грчки „оneiroi“) е форма на предвидување преку соништата, односно систем на толкување на сонот како претскажување за иднината.
Во Библијата
Interpretación de los sueños
1370 п.н.е.
1370 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1370. година пред новата ера, 370. од вториот милениум п.н.е., 70. од 14 век п.н.е. и прва од 1370-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4138 и 4139 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3380 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2390 и 2391 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 617 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1370 година се протега во 1266 и 1267, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1326 и 1327 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 827 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2052 и 2051 исламска година пред хиџра.
IC 1366
IC 1366 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1366 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 1366 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 15 м 2,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 30' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 1366 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
NGC 7295
NGC 7295 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Гуштер, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7295 се споменува и како NGC 7296, OCL 228.
Откривање
Објектот е откриен на 8 ноември 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7295 е од видот OCL. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 9,7 m. NGC 7295 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 28 м 2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +52° 17' 18"".
1724
1724 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1724 година од новата ера, 724. од вториот милениум, 24. од XVIII век и петта од 1720-тите.
NGC 7295
Надворешни врски
NGC 7295
1724
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7232 и 7233 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6474 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5484 и 5485 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2477.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1724 година се протега во 4360 и 4361, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4420 и 4421 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2267. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1136 и 1137 исламска година.
Константин Ангел
Константин Ангел (1122–1166) — византиски адмирал и паниперсебаст, на Филаделфија, водач на царската флота во Сицилија, кој се оженил со Теодора Комнина во 1122 година, најмладата ќерка на Алексиј I Комнин и Ирина Дукина. Според современикот Никит Хонијат, Константин бил храбар, вешт и згоден, но со нижо потекло. Тој бил син на Маноли Ангел Филаделфија и имал уште три браќа: Никола Ангел, Михаил Ангел и Јован Ангел, војсководец во Италија.
Група Маестро
Група МАЕСТРО е музички состав од Скопје, основан во 2012 година, кој настапува на сите видови свечености и прослави: свадби, крштевки, родендени, веридби, матурски и апсолвентски вечери, деловни прослави и сл. Група МАЕСТРО интепретира македонски народни и новокомпонирани песни и ора, балканска народна и популарна музика, светски популарни хитови, како и класична и евергрин музика и е една од ретките во Македонија кои можат да ги задоволат сите музички вкусови со богатиот и разновиден репертоар. Група МАЕСТРО е редовен учесник на фестивалите за новокомпонирана македонска фолк-музика: Фолк Фест Валандово, Цветници, Фолк Фест Роса, Охрид Фест и др. како и дел од концертите на најпознатите музички имиња.
Членови на овој музички состав се:
Запеј песна Македонко
Запеј песна Македонко — македонска народна песна. Песната е посветена на една Македонка која со песна требала да ги поздрави и сплоти сите Македонци низ целата Македонија, поделена во неколку држави. Песната исто така говори за тоа како на песната ќе и се придружат сите Македонци од разните краеви на Македонија.
Група Маестро
Настапуваат и имааат одлична соработка со:
Запеј песна Македонко
Текст
-Запеј песна Македонко,
ти испрати голем поздрав надалеку.
Група Маестро
Авторска музика и настапи на фестивали:
Запеј песна Македонко
Текст
Поздрави браќа, сестри на три страни
од Охрид, до Пирин, дур' до Солуна.
Твојта песна Македонко,
невидени браќа, сестри многу години
со тие граници разделени.
Запеј песна Македонко, да се зберат браќа, сестри Македонци,
сите ние да запејме, да се чуе
од Охрид до Пирин, дур до Солуна.
Едвард Црниот Принц
Едвард ( — ) — син на англискиот крал Едвард III и неговата сопруга Филипа де Авен.
Во текот на 1337 година се стекнал со титулата војвода од Корнвол, а во 1343 година бил објавен за принц од Велс. Тој учествувал заедно со неговиот татко во војната со Франција во 1346 година. Овде од страна на француските војници бил наречен црниот принц. Во 1355 година раководел со воените дејствија во Аквитанија, каде следната година го победил и го заробил англискиот крал Јован II
За гроф од Аквитанија бил прогласен во 1363 година, и заедно со својата сопруга го изградиле кралскиот дворец во Бордо. Во следните години ја продолжил војната со Франција, каде доживеал голем неуспех. Така, поради неговата здравствена состојба, тој ја напуштил Франција и своето место го дал на својот брат Јован.
Во 1376 година починал во Лондон.
Снегово
Снегово — раселено село во Општина Битола чиј атар се издига до сртот на Облаковска Планина, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа северно од градот Битола и се оди по земјен пат преку населбата Баир. Исто така, може да се стигне и преку село Крклино. Надморската висина изнесува 973 метри.
Историја
Во XIX век Снегово е мало албанско село во Битолската каза на Османлиското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Снегово живееле 45 жители, сите Албанци.
Селото е наполно иселено по 1953 година, кога броело 166 жители, сите Албанци.
Според пописот во 2002 селото е без жители. Истото е потврдено и на пописот во 2021 година.
Родови
Снегово било албанско село.
Родови во селото биле: Саитлалар (3 куќи), Мустафај (4 куќи), Арифи (4 куќи) и Салиалар (1 куќа) споменатите албански родови се намножиле од три доселени куќи, домаќините се викале Ариф, Мустафа и Ибраим, доселени од селото Ќилина во Колоња (јужна Албанија). Имаат роднини во Нижеполе (Баку), во родот Мустафај се знае следното родословие: Рамуш (жив на 76 г. во 1950-тите) Демир-Мусатафа, предокот кој се доселил.
Јазици на Питкерн
На Питкерн (т.е. Питкернските Острови) се употребуваат два јазика - англискиот и питкернскиот.
Питкернскиот е креолски јазик заснован на англискиот и на тахитскиот како што се зборувале во XVIII век. Денес го зборуваат околу 50 луѓе. Делумното англиско потекло на јазикот се должи на фактот што Питкерн бил населен од бунтовниците од бродот Баунти во XVIII век, кои биле придружувани од луѓе од Тахити.
Питкернскиот е во блиско сродство со норфолшкиот јазик (наречен „норфук“) кој се зборува на островот Норфолк, каде подоцна се доселиле некои потомци на бунтовниците.
Црква „Св. Илија“ - Калниште
Свети Илија — манастирска црква на Калнишкиот манастир во селото Калниште, во Општина Пробиштип.
Местоположба
Црквата се наоѓа над Горното Маало на селото Калниште. Самиот пристапен пат до нејзе е асфалтен.
Историја
Камен-темелник за црквата бил поставен на 15 мај 2005 година од страна на митрополитот Брегалнички г. Агатангел.
Кетрин Мекинон
Кетрин Алис Мекинон (Catharine MacKinnon; р. ) — американска радикална феминистка, научничка, адвокатка, учителка и активистка.
Идеи и активизам
Идеите на Мекинон можат да се поделат во три централни области на фокус - иако се преклопуваат и се во тек: сексуално малтретирање, порнографија, и меѓународна работа. Таа, исто така, има посветено внимание на социјалната и политичката теорија и методологија.
Порнографија
Мекинон, заедно со феминистка и активистка Андреја Дворкин, е активна во обидот да се променат правните третирања на порнографијата со усогласување на неа како форма на полова дискриминација и, во поново време, форма на трговија со луѓе. Таа (и Дворкин) ја дефинираат порнографијата како следново:
"Ние ја дефинираме порнографијата како графичкото сексуално експлицитно субординирање на жените преку слики и зборови, кои исто така вклучуваат: (i) жени претставени дехуманизирани како сексуални објекти; или (ii) жени прикажани како сексуални објекти кои уживаат понижување или болка; или (iii) жени прикажани како сексуални објекти кои доживуваат сексуално задоволство во силување, инцест или други сексуални напади; или (iv) жени прикажани како сексуални објекти врзани, или осакатени или со модрици или физички повреди; или (v) жени претставени со положби или позиции на телото со изглед на сексуална субмисивност, сервилност, или дисплеј; или (vi) женски делови - вклучувајќи но не ограничувајќи се на вагини, гради или задникот - се изложени така што жените се редуцирани на овие делови; или (vii ) жени претставени пенетрирани од предмети или животни; или (viii) жени претставени во сценарија на деградирање, понижување, повреда, тортура, прикажани како валкани или инфериорни, како крварат, со модрици, или повредени во контекст што ги прави овие услови сексуални."
Мекинон ја карактеризира порнографијата како особено графичко и насилно средство засубординирање на жените. Во Кон феминистичка теорија за државата, таа пишува: "Порнографијата, од феминистички поглед, е форма на присилен секс, практика на сексуална политика и институција на полова нееднаквост." Таа ја отсликува сексуалната експлоатација на жените како средство за прикажување на нивната инфериорност со прикажување на нив како сексуални објекти, работи или стока, која ги отчовечува. Таа тврди дека било кој приказ на жените како уживаат во понижување или болка треба да биде нелегално. Таа пишува: "Порнографијата придонесува каузалистично за ставовите и однесувањата за насилството и дискриминацијата кои ги дефинираат третманот и статусот на половина од населението". Мекинон исто така истакнува како порнографијата ги редуцира жените на нивните сексуални делови од телото (вагината, градите и задникот). Ова е централен дел од нејзиниот аргумент на дехуманизација, како жените едноставно се гледани како сексуални делови, односно предмети, нешта за сексуално уживање на мажите.
Антипорнографски прописи
Законите против вулгарност се начините на кои либералната држава се обиде да ја регулира порнографијата. Мекинон наведува дека либералната држава ја гледа вулгарноста како форма на изразување во рамките на Првиот амандман но Мекинон не се согласува со ова гледиште. Вулгарноста се занимава со моралноста "доброто и злото, доблести и пороци". Мекинон тврди дека феминизмот ја гледа порнографијата од политичка гледна точка, додека законот против вулгарност се фокусира на моралот. "Загриженоста на феминизмот за моќта и немоќта се политички, а не морални."
Во 1980 година, Линда Борман изјави дека нејзиниот поранешен сопруг Чак Трејнор ја удираше и силуваше, и насилно ја присилувал да учествува во порнографски филмови. Борман ја направи изјавата на прес-конференција со Мекинон, феминистичката адвокатка Андреја Дворкин, и членовите на Жените Против Порнографијата.
Мекинон и Дворкин, продолжиле да разговараат за судски спорови за граѓански права како можен пристап кон борбата против порнографијата. Мекинон им се спротивстави на традиционалните аргументи против порнографијата врз основа на идејата за моралот или сексуалната невиност, како и на употребата на традиционалните кривични закони против вулгарност за потиснување на порнографијата. Наместо да се осудува порнографијата поради непочитување на "стандардите на заедницата" на сексуална пристојност или скромност, тие ја карактеризираат порнографија како форма на полова дискриминација и се обиделе да им дадат на жените право да бараат отштета според законот за граѓански права. "Порнографијата, од феминистички поглед, е форма на присилен секс, практика на сексуална политика и институција на полова нееднаквост." Порнографијата ја промовира идејата за машката сексуалност како доминантна врз жените и ги комбинира доминацијата и субмисивноста во конструкцијата за мажите и жените во однос едни на други.
Мекинон, исто така напиша во 1985 година: "И како што мислите за претпоставката за согласност што ги следува жените во порнографијата, погледнете ја одблизу некое време кожата на колената, модринките, гребнатиинте... Многу од нив не се симулирани. Една релативно софткор порнографска “глумица“ рече: "Знаев дека позата е правилна кога боли." Навистина се чини важно за публиката настаните во порнографијата да бидат реални. Поради оваа причина, порнографијата станува мотив за убиството, како и во "snuff" филмовите во кои некои се мачени до смрт за да се направи порно филм. Тие постојат."
Меѓународна работа
Мекинон, исто така ги репрезентирала Босанските и Хрватските жени против Србите обвинети за геноцид во 1992 година. Таа беше ко-советник, која ја репрезентирала тужителката С. Кадиќ, во тужбата Кадиќ с. Караџиќ. Тужбата исто така доведе да се признаат присилната проституција и присилната импрегнација како правно вистински дела на геноцид. Според Мекинон, традиционалните пристапи кон човековите права притајуваат за злоупотребите специфични за жени (на пример, сексуално насилство), и за време на војна и мир.
Политичка теорија
Делата на Мекинон во голема мера се фокусираат на разликата помеѓу квалитетот на социјалните и економските услови за жените и во приватните и во јавните сфери на животот. Мекинон верува дека општеството не ги признава постоечките хиерархии присутни во него, кои ги субординирале жените особено за толку долго време што тие се сметани за природни." Машките форми на доминација врз жените се оствариле социјално и економски, дури пред силата на законот, без писмени државни акти, често во интимни контексти, како секојдневниот живот". Законот често има тешкотии судејќи ги нееднаквостите кон жените, или едноставно е немоќен да го стори тоа поради оваа дистинкција меѓу приватниот и јавниот живот. Голем дел од неправдата која ја доживуваат жените се јавува во интимните приватни поставувања како што Мекинон наведува погоре; законски, ова ги става во многу ранлива позиција. Според теориите на Мекинон, спротивно на еднаквоста не е разликата, но хиерархија како социјални конструкти. "Еднаквост на тој начин бара промовирање на еднаквоста во статус за историски подредените групи, расклопување на групната хиерархија."
Мекинон ја смета епистемологијата како теории на познавањето и политиката како теории на моќта. Таа објаснува, "Имајќи моќ значи, меѓу другото, дека кога некој вели, ’ова е вакво’, тоа е сметано за такво.... Немоќта значи дека кога некој ќе каже ’ова е вакво’ тоа не се смета за такво. Ова го прави артикулирањето тишина, сметајќи го присуството за отсуство, верувајќи дека оние на кои социјално им е одземен кредибилитет, критичко контекстуализирање на она што се смета за едноставен факт, неопходно за епистемологијата на политиката на немоќноста."
Мировна клаузула
Мировна клаузула - поим кој трговските преговарачи главно го нарекуваат Членот 13 од Договорот за земјоделство на Светската трговска организација. Членот 13 смета дека домашните мерки за поддршка и извозните субвенции на членка на СТО (Светска Трговна Организација) кои се законски според одредбите на Договорот за земјоделство не можат да бидат оспорувани од другите членки на СТО врз основа на тоа дека се незаконски според одредбите на друг договор на СТО.
Мировната клаузула истекла на 1 јануари 2004 година. Затоа, сега е можно земјите во развој и нациите кои ја фаворизираат слободна трговија со земјоделски стоки, како што е Кернската група, да го користат механизмот за решавање спорови на СТО со цел да ги оспорат, особено, извозните субвенции од Соединетите Држави и ЕУ за земјоделски производи.
Друга привремена мировна клаузула била донесена на конференцијата на СТО во Бали во декември 2013 година. Таа предвидувала дека ниту една земја нема да биде законски забранета од програмите за безбедност на храна за сопствениот народ дури и ако субвенцијата ги прекрши границите наведени во Договорот за земјоделство на СТО.
Пегниц
Мештаните го сметаат потокот Фихтеное за дел (горно течение) на Пегниц. Фихтеное пак, извира во шумата Линденхарт северно од градот Пегниц.
Реката е долга околу, или 102 км ако се вклучи Фихтеное.
Притоки
Сите притоки на Пегниц се потоци. Тие се следниве, по географски редослед:
Градови во поречието
Од изворот до устието, ова се градовите по течението на Пегниц:
Во Нирнберг и Фирт се направени напори релата да се уреди според нејзиното природно течение по старото корито.
324
324 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 324 година од новата ера, 324. од првиот милениум, 24. од IV век и петта од 320-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5832 и 5833 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5074 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4084 и 4085 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1077.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 324 година се протега во 2960 и 2961, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3020 и 3021 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 867. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 307 и 306 година пред хиџра.
Кастањачо
Кастањачо (локално познат и како балдино, ghirighio или патона) е обична торта со брашно од костен, обично се наоѓа во регионите Тоскана, Лигурија, Пиемонт, Емилија-Ромања, Венето во Италија и на францускиот остров Корзика.
Тоа е типично есенски десерт, направен од тесто од костен, вода, маслиново масло, борови ореви и суво грозје и истиот се пече. Локалните варијации може да вклучуваат други состојки, како рузмарин, кора од портокал, семки од анасон и друго сушено овошје. Постојат и варијации на дебелината на колачот, а специфичните имиња понекогаш се користат локално за да ги покажат таквите варијации. На пример, во Ливорно, кастањацио со дебелина од 3 сантиметри се нарекува „топоне“.
Кастањачо е типичен рурален десерт во областа Апенини, каде што костените порано биле основна храна на селските заедници. За време на економскиот раст по Втората светска војна ја изгубил улогата на главно слатко на овие простори, а сега се подготвува и продава најмногу како есенски деликатес.
1371 п.н.е.
1371 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1371. година пред новата ера, 371. од вториот милениум п.н.е., 71. од 14 век п.н.е. и втора од 1370-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4137 и 4138 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3379 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2389 и 2390 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 618 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1371 година се протега во 1265 и 1266, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1325 и 1326 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 828 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2053 и 2052 исламска година пред хиџра.
Македонско студенско друштво
Македонското студенско друштво - Дружба е асоцијација на македонските студенти и интелектуалци во Софија, Бугарија. Друштвото било формирано кон крајот на 1890 година од страна на македонските студенти во Софија. Негови по истакнати членови биле: Дамјан Груев, Петар Поп Арсов, Христо Поп Коцев, Димитар Мирчев, Никола Дејков и Никола Наумов. Посебна улога при формирањето на друштвото имал Коста Шахов. Асоцијацијата била конспиративна а нејзината дејност требало да се легализира преку издавање на едно списаније.
Распуштање
Во март 1891 година по убиството на бугарскиот министер за финансии Белчев, бугарските власти ги уапсиле Дамајан Груев и Никола Наумов и поради тоа друштвото решило да се самораспушти за да бидат избегнати предвремени жртви. Неколку месеци подоцна од оваа друштво ќе призлезе Лозарското движење
Горан Сугарески
Горан Сугарески (роден на година во ) —  македонски политичар.
Животопис
Сугарески дипломирал на Правниот факултет „Јустинијан Први“ при Универзитетот „Св. Кирил и Методиj“, каде станал и магистер по политички науки. Во периодот од 2000 до 2003 година бил советник во советот на Општина Прилеп, по што во таа општина до 2008 година работел како комунален инспектор.
Во периодот од 2008 до 2016 година бил пратеник во Собрание на Република Македонија. Во текот на пратеничкиот мандат, Сугарески бил член на парламентарната делегација за соработка со НАТО, на комисиите за прашања за избори и именувања, за одбрана и безбедност и на Законодавно-правната комисија, како и заменик-член на Комисијата за земјоделство, шумарство и водостопанство. Во периодот од 2013 до 2015 година бил заменик-координатор на пратеничката група на СДСМ, а потоа станал и координатор до 2016 година.
IC 1367
IC 1367 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1367 се споменува и како perhaps a *.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1367 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. IC 1367 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.