cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Малме
Клима
Климата на овој простор е претежно океанска и умерена. Релативно е блага во споредба со климата на другите локации кои се наоѓаат и појјужно од Малме благодарејќи на топлата Голфска струја. Летните денови во Малме имаат 16 сончеви часови, а најкраткиот зимски ден има само 8 часа. Летата се умерени и се случува периодично температурата да достигне и над 25°С. Најтопол месец е јули со висока температура и тоа од 21°С и просечна ниска температура до 13°С. Зимите се умерено студени и најладен месец е јануари и февруари со просечна висока температура од 2°С, а просечна ниска од -3°С. Снег има од декември до март, но кога снегот падне бргу се растопи.
Врнежите годишно изнесуваат 603мм и просечно 169 дождливи денови.
Историја
Во XII век постоела населба која се наоѓала на подрачјето на денешниот четврти Тријангелн. Во XII век започнала изградбата на градот на брегот на Ересунд, чиј иницијатор најверојатно бил тогашниот дански надбискуп. Богатиот риболовен терен придонел за брз развој на Малме кој по значење го поминал до тогаш културното средиште на Сканија, градот Лунд. Најстарите сочувани записи за статусот на градот датираат од 1353 г. Во овој век изградени се и најстарите денес сочувани градби на Малме, комплекс од згради Тунелн и Црква Св. Петар.
Во XV век Малме спаѓал во најаголемите градови во Данска со своите 5.000 жители. Станал најважен трговски град на Ересунд и градот Ханзата, под заштита на Ерик Померански. Изграден е поголем број тврдини од кои денес е сочуван само дворецот Мамехус кој е изграден во 1434 г. Својот денешен изглед дворецот го добил во XI век, кој претставува златно време на економскиот развој на Малме. Тогаш до Малме пристигнале и лутеранските учења и населението е преобратено во протестантство (1527-1529).
Економијата на градот стагнирала во XII век поради данско-шведските војни. Во 1658 г. Малме припаднал на Шведска со Росколдскиот мировен договор. Данци во неколку наврати се обидувале да го вратат Малме по своја власт, на пример во јуни 1677 г. кога данската војска со 16.000 луѓе се обидела да го освои градот, но без успех. Наскоро градот го погодува и црната смрт, односно чума, и Малме во 1728 г. има дури 1.500 жители.
Потоа Малме почнува да се опоравува и до 1800 г., бројот на населението пораснал на 38.054 жители. Кон крајот на XIII век изградена е и првото пристаниште во Малме што придонело до развој на градот. Иницијатор на тоа бил Франс Суел.
Во XIX век изградена е железница (1850-1870) која ја условила индустријализацијата на градот. Малме од тогаш станал традиционално работнички град. Во 1870 г., Малме го надминал Норчепиг и станал трет град по големина во Шведска. Во 1900 г. има само 60.000 жители, во 1915 г. имал 100.000 жители, во 1952 - 200.000 жители, и во 1971 ја надминал бројката од 265.000 жители. Од 1990 до 1995 г. Малме изгубил 25.000 работни места.
Од тогаш економијата полека се подобрува, но Малме останува град со прилично висок број на невработени лица и град на социјална поделба и сегрегација. Богатите населени места претежно се наоѓаат во западните делови на градот, а сиромашните во источниот дел. Во 1990 г. бројот на население пораснал, помеѓу другото поради приливот на избеглици од војната на погодената Југославија. Во 1995 г., започнала изградба на Ересундскиот мост чија градба траела до 2 јули 2000 г., кога мостот е свечено отворен. Истовремено е изградено и целото ново градско населено место под име Вестра Хамен (западно пристаниште). Во 2005 г. започната е градбата на Сититунел, подземниот тунел за железнички сообраќај кој ја подобрил комуникацијата со Копенхаген.
Демографија
Градот Малме кон крајот на јуни 2008 г. имал 282.904 жители, а поширокото градско подрачје на Малме и уште 11 општини има вкупно 628.388 жители. Се проценува дека градот до 2013 г. ќе има 301.600 жители.
Малме е мултикултурен град во кој живеат припадници на 166 национални групи кои зборуваат околу 100 јазици. Дури 35,9% од населението(не вклучувајќи го поширокото подрачје на градот) со потекло од ругите држави, а кај децата до 17 години тој број изнесувал 42,8% во 2006 г.
Во Малме живеат и најголемите групи на Роми во Шведска која брои 8.000 лица од 2007 г.
Во 2005 г. само две општини во Шведска имаат поголем процент лица кои се родени во странството, Хапаранд и Батширк.
Движење на бројот на населението
Движењето на бројот на населението на преминот помеѓу XIX век и XX век: 1990: 223.683 1995: 234.599 2000: 248.520 2005: 258.020
Сегрегација
Малме е еден од најподелените градови во Европа што се однесува на етничката структура. Странците претежно живеат во североисточниот и јужниот дел на градот. Градската област со најголема стапка на странци е Русенгорд, каде 25% од населението го сочинуваат муслимани и постои страв дека тие ќе станат ниска класа.
Политика
Малме е традиционално работнички град и на чело на градската власт била Социјалдемократската партија од 1919 сè до 1985 г. Од 1995 градоначалник на Малме е Илмар Репалу од истата партија.
Собранието на општина Малме има 61 пратеник кои се бираат на изборите на секои четири години. Од 1919 Социјалдемократската партија само двапати не формирала мнозинство во собранието, 1985–1988. и 1991–1994 г., кога мнозинство била коалицијата на десницата.
Збратимени градови
Следниве градови се збратимени со Малме:
Турска војна за независност
Турската војна за независност (турски: İstiklal Harbi, буквално значи "војната за независност" или Kurtuluş Savaşı, буквално значи "Ослободителната војна," 19 мај 1919 - 24 јули 1923 година) претставувала војна која се водела од страна на турските националисти против сојузниците од Првата светска војна кои по крајот на војната и поразот на Османлиското Царство ја окупирале земјата. .
Турското национално движење во Анадолија формирало Големо национално собрание на чело со Мустафа Кемал Ататурк. По завршувањето на турско-ерменската, турско-француската и турско-грчката војна во 1923 година бил потпишан Лозанскиот договор каде на 29 октомври 1923 година била прогласена Република Турција.
Андреја Де Карло
Андреја Де Карло (Andrea De Carlo) роден на во Милано) е италијански писател.
Животопис
Роден е и пораснат во Милано, но не го сака градот: неговата „омраза“ за главниот ломбардски град е добро опишана во неговите романи. Неговиот татко е познатиот архитект Џанкарло Де Карло кому му должи многу, бидејќи уште како мал го запознал со творештвото на Итало Калвино, Елио Виторини и со други имиња на интелектуалци од Милано.
Турска војна за независност
Тек
Мустафа Кемал побарал национални избори за да се воспостави нов турски парламент, кој ќе има свое седиште во Анкара. На 12 февруари 1920 последниот отомански парламент се собрал во главниот град. Парламентот се распуштил од страна на британските сили, откако бил прогласен за Misak-i Milli („Национален пакт“). На 10 август 1920 година, Големиот везир Дамат Ферид Паша го потпишал Договорот од Севр. Со тој договор се завршиле плановите за поделба на Отоманското Царство, вклучувајќи го и региони турските родољупци ги сметале за важни делови. Мустафа Кемал инсистирал на целосна независност и заштитата на интересите на мнозинството на Турците на турската почва. Тој го убедил Собранието да ја собе национална армија. Армијата се соочила со окупација на сојузничките сили и се борела на три фронта: француско-турскиот, грчко-турскиот и турско-ерменскиот фронт. По серијата битки за време на грчко-турската војна, грчката армија стигнала до реката Сакарја, само осумдесет километри западно од Собранието. На 5 август 1921 година, Мустафа Кемал бил промовиран како командант на силите од страна на Собранието. Во август 1922, Кемал започнал со силни напади врз грчките војници и турските сили ја повратија контролата на Измир на 9 септември 1922 година. На 10 септември 1922, Мустафа Кемал испратил телеграма до Лигата на народи каде вели Анкара Владата нема да биде одговорна за масакрите извршени за време на војната за независност.
Конференцијата во Лозана започнала на 21 ноември 1922 година. Турски претставник Исмет Инени одбил секаков предлог што би бил компромис за турскиот суверенитет, главните прашања во врска со контролата на турски финансии, Босфорот, правдата и слично. На 24 јули 1923 година бил потпишан Договорот од Лозана. Крајниот исход на војната за независност било прогласувањето на Република Турција на 29 октомври 1923 година. Со ова, офоцијално престанала да постои Османлиското Царство.
Андреја Де Карло
Животопис
Патува многу: заминува за САД, живеејќи најпрвин во Бостон а потоа и во Њујорк и во Санта Барбара (каде предава италијански јазик).
Подоцна се преселува во Австралија аналогно на етапите опишани во неговиот роман Два од Два (итал. Due di Due): Сиднеј, Мелбурн, Квинсленд. По извесен периодо повторно се враќа во Италија, но овојпат во село, во околината на Урбино. Во 1981 год. издавачката куќа Еинауди конечно го издава неговиот роман „Воз од шлаг“ (итал.Treno di panna), кој веќе бил напишан на англиски јазик и насловен како „Cream Train“. Итало Калвино го пишува воведот за романот.
Библиографија
Неговите книги се издадени од Бомпиани, Еинауди и Мондадори и биле преведени во 21 различна земја.
Езенс
Езенс (Esens) — мал град во округот Витмунд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Историски градот како најважно средишно место припаѓал на областа Харлингерланд, која припаднала на Грофовијата Источна Фризија од 1600 година. Од 1885 година, Езенс е дел на округот Витмунд, кој бил создаден од Амт Витмунд и Амт Езенс, како и самиот град Езенс.
Местото Бензерзил е покраинско здравствено одморалиште и поседува пристаниште. Со ферибот од Бензерзил може да се стигне до островот Лангеог.
Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Местоположба
Градот Езенс се наоѓа на северниот раб од олденбуршко-источнофризискиот гест, оддалечен околу четири километри од долносаксонското Ваденско Море. Околината се состои од мали села, како и имоти. Окружниот град Витмунд е оддалечен околу 16 километри, додека градот Аурих околу 26 километри.
Водотеци
Единствен значаен водотек во градското подрачје е Бензер Тиф, што е истек, а не вистински водотек.
Соседни општини
Градот Езенс на североисток се граничи со општината Нојхарлингерзил, на југоисток со општината Штедесдорф, на југозапад со општината Морвег и на запад со општината Холтгаст.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 20 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 7.001 и 8.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
Фирстенберг-Фирстенберг
Фирстенберг-Фирстенберг (Fürstenberg-Fürstenberg) — збирен термин кој се однесува на оние територии кои биле владеени од династијата Фирстенберг во Швапскиот округ во подоцнежните етапи на Светото Римско Царство. Кнежевството постоела како слободна царска територија откога Херман Егон бил издигнат како кнез во 1664 година до медијатизацијата на областа во 1806 година.
Езенс
Градски совет
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Фирстенберг-Фирстенберг
Кнежевството се состоела од две историски земји во јужниот дел на Баден-Виртемберг, Германија. Обете грофовии биле именувани по земјата Фирстенберг и замокот со истото име. Првата грофовија била создадена со поделба на Грофовијата Фирстенберг во 1408 година. По смртта на својот единствен гроф, Хајнрих VIII, била поделена помеѓу Фирстенберг-Бар и Фирстенберг-Гајзинген. Втората грофовија настанала со поделба на Фирстенберг-Штилинген во 1704 година. Била издигната во кнежевство во 1716 година и била повторно поделена помеѓу себеси и Фирстенберг-Пирглиц во 1762 година по смртта на кнезот Јозеф Вилхелм Ернст. Кога кнезот Карл Јоахим, последниот од кнезговите на Фирстенберг-Фирстенберг, умрел во 1804 хофинс, грофовијата била наследена од кнезовите на Фирстенберг-Пирглиц.
Езенс
Градоначалник
Од 1 јуни 2015 година, градоначалничка на Езенс е Карин Емкен (SPD).
Фирстенберг-Фирстенберг
Кнезови (1716–1804)
Со исчезнувањето на оваа гранка од династијата во 1804 година, титулите и поседите припаднале на кнезовите на Фирстенберг-Пирглиц.
Струмица (река)
Струмица, Струмешница или Стара Река — река која се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија и потоа со своето корито навлегува во Република Бугарија каде се влева како десна притока на реката Струма.
Должината на реката е 114 км, од кои 81 на територијата на Република Македонија и 33 на територијата на Република Бугарија. Оваа река претставува и најголемата притока на Струма.
Течение
Струмица е десна притока на реката Струма, и има должината од 114 км, од кои 81 км од нејзиното течение се во Македонија, а 33 во Бугарија. Вкупната површина на сливот изнесува 1465 км2, со просечен пад од 18‰. Реката ги одводнува јужните падини на планините Плачковица и Огражден, североисточните падини на планината Смрдеш и северните делови на планината Беласица, како и Радовишкото и Струмичкото поле и југозападниот дел на Петричко-санданската котлина.
Река Струмица извира под името „Стара Река“ на планината Плачковица, на надморска височина од 1346 м. До градот Радовиш тече на југ по длабока долина, потоа кај градот излегува од планината, свртува југоисточно и влегува во Радовишкото поле, а потоа на околу 10 км - кај Струмичкото поле постепенно свртува на исток држејќи ја оваа насока сè до нејзиниот влив. По граничниот премин Ново Село навлегува во бугарска територија откако тече во широка и плитка долина со многу меандри. Минува на околу 2 км северно од градот Петрич и се влева од десно во реката Струма, на 93 м надморска височина, на 2 км североисточно од селото Митино. Речиси по целиот тек во Струмичкото поле во Македонија и Петричкото поле во Бугарија коритото и е коригирано со насипи за заштита на вода.
Границите на сливното подрачје се следните:
По течението на реката таа минува низ 12 населени места, од кои во Македонија – 9 населени места, 1 град и 8 села, а во Бугарија – 3 села.
Македонија
Бугарија
Притоки
Притоки: → лева притока, ← десна притока
IC 1918
IC 1918 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Струмица (река)
Притоки
Во Македонија:
IC 1918
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1918 се споменува и како NPM1G +39.0301.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Струмица (река)
Притоки
Во Бугарија
IC 1918
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1918 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 1918 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 47 м 36,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 2' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Струмица (река)
Риби во реката
Во реката живеат следниве видови риби: лин, кефал, мрена, скобар, штука и други.
IC 1918
Други поделби
Проучување на IC 1918 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2142309.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
NGC 5365B
NGC 5365B — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5365B се споменува и како ESO 271-9, MCG -7-29-3, IRAS 13555-4343.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5365B е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 5365B има привидни димензии од 1,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 58 м 39,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -43° 57' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 5365B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49750. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 403; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7802. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Светско првенство во фудбал 2022 - група Б
Англија - Иран
<section begin=Б1 /><section end=Б1 />
САД - Велс
<section begin=Б2 /><section end=Б2 />
Велс - Иран
<section begin=Б3 /><section end=Б3 />
Англија - САД
<section begin=Б4 /><section end=Б4 />
Велс - Англија
<section begin=Б5 /><section end=Б5 />
Иран - САД
<section begin=Б6 /><section end=Б6 />
Александар Котевски
Александар Котевски (1980, Битола) — македонски виолончелист.
Животопис
Александар Котевски го започнал музичкото образование на 14-годишна возраст, кога се запишал во средното музичко училиште во Битола, а само шест месеци подоцна ја освоил втората награда на државниот натпревар. Во 1996 година, на државниот натпревар по камерна музика ја освоил третата награда. Образованието го продолжил на Факултетот за музичка уметност, каде студирал во класата на проф. Дучка Тасеска, а дипломирал и магистрирал во класата на проф. Живко Фирфов. Во текот на школувањето, тој посетувал повеќе курсеви кај: Кирил Родин, Кирил Кравцов, Евгениј Ксаверјев, Џенифер В. Кларк и Кетрин Мекинтош од Кралската академија во Лондон, Александар Рудин и Давид Грегоријан.
Творештво
Талевски настапувал како солист со повеќе оркестри, и тоа: Камерниот оркестар на Факултетот за музичка уметност (на „Есенските музички свечености 2001“), Македонската филхармонија (2002), Дубровачкиот симфониски оркестар (2005) и Мостарскиот симфониски оркестар (2006). Покрај тоа, како член на повеќе симфониски оркестри настапувал во повеќе земји, како: Хрватска, Германија, Австрија, Италија, Србија, Бугарија, Албанија, Индонезија итн. Покрај тоа, тој е член на неколку ансамбли: „Македонскиот кларинет квинтет“, „Дуо виолончела Котевски — Пејиќ“, „Трио ВАМ“ (заедно со Марија Ѓошевска и Владимир Кстов).
Liliidae
Liliidae во системот Тахтајан
Системот Тахтајан го третира ова како една од шесте подкласи во класата Liliopsida.Оваа подкласа се состои од:
Liliidae во Cronquist систем
Системот Cronquist го третира ова како една од петте подкласи во класата Liliopsida (= монокотиледони ), и се состои од:
Liliidae во системите Далгрен и Торн
Во системот Далгрен и системот на Торн (1992) ова е важно име: оваа подкласа ги опфаќа монокотиледоните (во APG II ова се монокоти ).
Торн (1992)
(во верзијата на системот како што е прикажано од Reveal)
Liliidae во системот APG II
Системите APG и APG II не користат формални ботанички имиња над рангот на редот, а имињата како Liliopsida и Liliidae немаат место во овие системи.
NGC 780
NGC 780 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 780 се споменува и како UGC 1488, MCG 5-5-41, CGCG 503-72, 5ZW 164, NPM1G +27.0080.
Откривање
Објектот е откриен на 26 октомври 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 780 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 780 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 0 м 35,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 28° 13' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 176°.
Јужночешки крај
Јужночешкиот крај (Jihočeský kraj), или Јужна Бохемија, крај во Чешка, кој е сместен во најјужниот дел на историската област Чешка, и на мал дел во југозападна Моравија. Се граничи со П’лзењскиот, Средночешкиот, Височинскиот крај и Јужна Моравија. На југ се граничи со Австрија и Германија. До 30 мај 2001 регионот се викал Будјејовички крај или Чешкобудјејовички крај  според неговиот административен центар Ческе Будјејовице.
Бели (вулкан)
Бели е базалтички штитест вулкан кој се наоѓа во центарот на Камчатка. Вулканот се наоѓа во северниот опсег на Средини.
Космос-1553
Космос-1553 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 мај 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1553 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1007 км, а најмалото на 962.
Еми Рапе
Еми Каролина Рапе ( - ) била шведска медицинска сестра и директор на медицинско училиште. Таа била пионер и основач на шведското образование за медицински сестри. Таа била прва обучена професионална медицинска сестра и прва директорка на првото образование за медицински сестри во нејзината земја.
Животопис
Рапе е родена кај земјопоседникот Барон Адолф Фредрик Рапе и Улрика Катарина Вилхелмина Хамарсјилд. Таа се здобила со строго образование каде што чувството на должност и разумната економија се сметале за важни, и како невенчана благородна жена, таа останала под надзор на своето семејство до триесет години. Таа рано се интересирала за медицината и професијата медицинска сестра. Таа, наводно, била инспирирана од нејзината тетка Елизабет „Елизе“ Рапе.
Во 1866 година, новиот воспоставен шведски Црвен крст посакал да основа училиште за медицински сестри во Шведска и бил во потрага по образована директорка на чело на институцијата. Софи Адлерспар направила договор со Флоренс Најтингел, дека лицето избрано за задачата треба да се образува од страна на Најтингел во Лондон, а потоа да се објави како соодветен кандидат во нејзиното издание Tidskrift för hemmet. Рапе ја сметале за соодветен кандидат за воспоставување соодветно училиште за образование на професионални медицински сестри во Шведска. Таа била испратен како студент во училиштето на Флоренс Најтингел Флоренс Најтингејл Факултетот за медицински сестри и акушерство во Болницата св.Томас во Лондон (сега дел од Кралскиот колеџ во Лондон ) во 1866 година. Лично била подучувана од Флоренс Најтингел, која била задоволна од неа како студентка. Рапе го сподели својот став за професијата медицинска сестра како повик.
Еми Рапе се вратила во Шведска во 1867 година и студирала во болницата „Sahlgrenska sjukhuset“ во Гетеборг и на други клиники во Стокхолм. Во 1867-1877 година, таа била главна медицинска сестра на новоформираната хируршка клиника во академската болница Упсала и директор на медицинското училиште таму, кое било нововоспоставено од страна на Црвениот крст. Ова биле првите секуларни курсеви за обука на медицински сестри во Шведска: единственото формално образование што било претходно достапно за медицинските сестри била ѓаконската институција отворена од Марија Цедершилд во 1851 година.
Еми Рапе била одликувана со „Кралскиот медал“ во 1877 година и Кворум на Илис во 1895 година.
Наследство
Патот на Улерокер во Упсала го носи името по неа: „Emmy Rappes väg“ (улица Еми Рапе ).
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Кучевиште
Воведение на Пресвета Богородица (многу позната и како Свети Спас) — главна селска црква во скопското село Кучевиште. Прогласена е за споменик на културата на Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село и може да се каже дека преовладува во просторот, особено во стариот дел на селото.
Историја
Црквата всушност претставува збир на повеќе градби. Првобитната црква потекнува од 1348 година, а подоцна била доградена припрата и затворен трем, кој некое време служел и како училиште.
Архитектура
Црквата, во основа, има облик на впишан крст во правоаголен простор, со висока купола над средишниот простор. Куполата се крепи на четири столба. Поседува апсида од надворешната страна во петоаголен облик. Градбата на црквата била ѕидана со делкан камен, тули и малтер. При ѕидањето, фасадите биле украсени со керамопластична декорација. Кон западната фасада, црквата подоцна добила припрата, која имала приземје и кат. Приземниот простор на припратата бил засводен со три полукружни свода, а катот над приземјето имал облик на еднокорабен засводен простор. Припратата потсетува на црквите-гробници, во кои биле закопувани ктиторите.
Подоцна, на западната страна од самата припрата и на јужната страна на црквата бил изграден широк трем.
Фрескоживопис
Живописот во олтарот и наосот бил изработен до 1331 година. Набргу потоа, во западниот дел од храмот била подигната припратата, која била живописана во периодот 1332-1337 година. Црквата е целосно живописана, освен припратата од јужната страна. Во текот на век, живописот бил пресликан, но тој живопис бил отстранет во текот на 1960-тите години со конзерваторска постапка.
Фрескоживописот е делот на двајца непознати зографи, кои несомнено биле мошне талентирани. Според други извори се работи за зографот Григориј.
Од најстариот живопис во црквата, може да се издвојат композициите „Оплакувањето на Христа“, „Богородица со Исус Христос“ и други.
Во 1337 година била насликана припратата. На северниот и јужниот ѕид, непознатиот сликар ги насликал портретите на ктиторите: војводата Дејан и неговата жена Владислава, сестра на жупанот Радослав, застанати покрај портретот на цар Душан и царицата Елена, а на северниот ѕид се насликани и нивните деца, Јован и Димитар. На јужниот влез во наосот зачуван е ктиторскиот натпис, каде што се испишани имињата на Благоверната Марена, Радослав и Владислава (идната жена на војводата Дејан). Околу 1348 година царот Душан ја приложил заедно со селото, кај црквата Свети Архангели кај Призрен.
Во век биле насликани поединечни фигури и композиции на јужната фасада на црквата, а во  век непознат зограф го насликал житието на Свети Ѓорѓи во самата припрата.
Капела „Св. Никола“
Црквата поседува капела посветена на Свети Никола, која се наоѓа на катот од припратата. Таа била повторно живописана во 1501 година.
Иконостас
Во 1845 година, Дичо Зограф заедно со своите соработници работел на обновување на иконите од иконостасот, кои за жал изгореле во пожарот од 1983 година.
За потребите на иконостасот ги изработил иконите „Раѓање Христово“, „Крштевање Христово“, „Влегување во Ерусалим“ и иконата со претставата на „Св. Петар“ од иконите со апостолите, а за кои без сомнение може да се тврди дека се дела на Дичо Зограф. Тие денес се чуваат во жртвеникот на олтарниот простор од црквата.
Дела на Дичо Зограф, 1845 г.
Име
Бидејќи самата црква уште одамна започнала да го слави Спасовден, црквата меѓу народот го добила и името Свети Спас. Уште во 1519 година бил споменат собор за Спасовден.
Горна Равна
Горна Равна — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Стоболка
Стоболка или европска стоболка (науч. Spermophilus citellus) — вид животно од семејството на вервериците. Заедно со дамчестата стоболка (Spermophilus suslicus) се единствени претставници на родот Стоболки (Spermophilus) во Европа.
Опис
Стоболката расте до должина од 20 см и тежи помеѓу 200 и 400 грама. Таа е дневно животно и живее во колонии од поединечни дувла на пасишта и тревнати косини. Денски излегува за да храни, и тоа претежно со семиња, фиданки, корења и наземни безрбетници. Секоја колонија има стоболка што чува стража и им дава звучен сигнал на останатите кога наодаѓа некоја опасност.
Стоболката спие зимски сон помеѓу есента и месец март, зависно од климата. За презимувањето се подготвува со таложење на кафеава маст во подоцнежниот дел на летото.
Распределба
Стоболката е присутна ширум источна европа, од јужна Украина до Мала Азија, Австрија, Чешка, Романија, Бугарија, Република Македонија, Егејска Македонија и на север до Полска.
Во Република Македонија
Во Република Македонија е застапен подвидот македонска стоболка (Spermophillus citellus karamani) која е строго заштитена со целосна забрана за лов. Препариран примерок на стоболка е изложен во Природонаучниот музеј на Македонија во Скопје. Се смета дека името го добила поради нејзините разновидни лековити својства во народната медицина (фиг. дека лечи „сто болести“).
970
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6478 и 6479 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5720 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4730 и 4731 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1723.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 970 година се протега во 3606 и 3607, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3666 и 3667 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1513. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 359 и 360 исламска година.
Кристина од Данска (кралица на Шведска)
Кристина од Данска ( Kirstine Björnsdatter , Kristina Björnsdotter   ;  1120/25 –  1160/70), била кралица на Шведска како сопруга на кралот Ерик „IX“ (р. 1156–1160), и мајка на шведскиот крал Кануте I.
Живот
Според сагата Книтлинга, Кристина била ќерка на Бјорн Харалдсен Ајронсајд, син на данскиот принц Харалд Кесја, и неговата сопруга, шведската принцеза Катарина Ингесдотер, ќерка на шведскиот крал Инге I. Пресметано е дека е родена не порано од в. 1122 година, што одговара на приближниот датум на раѓање на нејзиниот иден сопруг Ерик (околу 1120-25). Таа останала без татко во 1134 година, кога нејзиниот татко, принцот Бјорн, бил убиен по наредба на неговиот вујко, кралот Ерик II од Данска. Нејзиниот единствен преживеан близок роднина, братот на Бјорн, Олуф Харалдсен, побарал помош во Шведска и успеал да се постави како крал во Скане во 1140–1143 година.
Речиси во исто време Кристина се омажила во Шведска со човек со некралско потекло, Ерик Џедвардсон, подоцна познат како Ерик Светиот. Веројатно дошол од провинцијата Вестергетланд која граничи со Данска. Бидејќи нивниот син Канут бил свршен до 1160 година, бракот на Кристина и Ерик веројатно се случил во раните 1140-ти. Бракот му дал на Ерик средства да бара шведски престол; Куќата на Стенкил, на која Кристина припаѓала од страната на нејзината мајка, исчезнала во машка линија во 1120-тите. Новиот крал Сверкер I немал кралски предци. Според подоцнежната традиција, Ерик земал кралски титули во 1150 година. Шест години подоцна, тој станал крал по атентатот на Сверкер, а Кристина станала кралица на Шведска. Нејзиното кралско владеење веројатно траело четири години, од 1156 до 1160 година.
Кралицата
Кралицата Кристина станала позната по нејзиниот конфликт со опатија Варнем, Вестерјетланд. Таа била во расправија со монасите за сопственоста на земјиштето на кое бил основан манастирот, бидејќи го сметала за наследство по нејзината роднина, госпоѓата Сигрид. Се тврди дека ги малтретирала монасите: една хроника ја обвинува дека испраќала жени во манастирот да танцуваат голи пред монасите. Ова ги принудило монасите да ја напуштат земјата и да побараат засолниште во Данска, каде што ја основале опатија Витскол (1158), конфликт поради кој папата размислувал да ја екскомуницира. По ова, сепак, Кристина и Ерик станале сè подобро наклонети кон монасите од Варнем, кои можеле да се вратат и да го реорганизираат монашкиот живот.
Подоцнежниот живот
Нема експлицитно спомнување на кралицата Кристина по настаните во в. 1158 година. Ако сè уште била жива, таа останала вдовица при убиството на кралот пред катедралата во Упсала во 1160 година. Нејзиниот син и неговите следбеници можеби побегнале со Кристина, со крунисаната глава на нејзиниот сопруг во нивна сопственост. Можеби следните години ги поминала во Данска каде владеел нејзиниот роднина Валдемар Велики.
Во 1167 година, нејзиниот син бил прогласен за крал како Канут I. Тој го промовирал почитувањето на Ерик како светец. Се претпоставува дека кралицата Давагер Кристина починала на почетокот на владеењето на Кануте, околу 1170 година, но ниту датумот на нејзиното раѓање или смрт не е всушност познат.
Арабиска Пустина
Арабиската Пустина се протега од Јемен, Персискиот Залив и Оман на Јордан и Ирак. Ги опфаќа поголемиот дел на Арапскиот Полуостров со површина од 2.330.000 квадратни километри (900,000 mi²).
Климата е исклучително сува, со температури осцилирачки од екстремна топлина на сезонски студена ноќ. Овoј екорегион има малку од биолошката разновидност, иако тука успеваат неколку ендемски растенија.
Категории род и број на глаголите во македонскиот јазик
Глаголи се зборови што означуваат дејство или состојба и се поврзани со лицето кое го врши дејството. Глаголот е најсложената структура во македонскиот јазик. Глаголите во македонскиот јазик имаат повеќе граматички категории меѓу кои се: род и број.
Арабиска Пустина
Многу видови, како што се шарени хиени, чакал или јазовец кои претходно живееле во оваа област, исчезнале поради лов и уништување на живеалиштата. Некои видови се заштитени.
Категории род и број на глаголите во македонскиот јазик
Граматичка категорија род
Глаголите во македонскиот јазик немаат род. Само неличните глаголски форми имаат род. И тоа:
Граматичка категорија број
Граматичката катерогија број го означува бројот на учесниците во говорењето. Разликуваме форми на глаголи во два броја: еднина и множина.
Арабиска Пустина
Во Арабиската Ппустина се наоѓаат големи резерви на нафта и плин.
NGC 7787
NGC 7787 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7787 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 7787 има привидни димензии од 1,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 56 м 7,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +0° 32' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 104°.
Други поделби
Проучување на NGC 7787 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72930. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 215; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 587. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 431.
Молфзе
Молфзе (Molfsee) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се состои од три населени места: Молфзе, Рамзе и Шулензе. Се наоѓа на реката Ајдер, граничејќи се со покраинскиот главен град Кил.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Молфско Езеро.
Молфзе е позната по нејзиниот огромен музеј на отворено наречен „Отворен музеј Шлезвиг-Холштајн“ (Schleswig-Holsteinisches Freilichtmuseum), кој бил отворен во 1965 година. Преку 70 регионални историски градби можат да се посетат. Постојат атракции како железница и занаетчии. Во текот на годината постојат специјални пазари.
Фудбалски куп на Македонија 2008-2009
Фудбалски куп на Македонија 2008-2009 било 17. издание на Купот на Македонија.
Во оваа сезона шампион бил Работнички и си обезбедил место во втората квалификациска рунда во Европа Лигата 2009-2010.
Шеснаестинафинале
Извлекувањето на двојките се одржало на 21 јуни 2008 во Скопје. Натпреварите се одиграле на 17 септември 2008.
Осминафинале
Извлекувањето на двојките се одржало на 22 септември 2008 во Скопје. Првите натпревари се одиграле на 22 октомври, додека вторите на 29 и 30 октомври 2008.
Четвртфинале
Извлекувањето на двојките се одржало на 6 ноември 2008 во Скопје. Првите натпревари се одиграле на 26 ноември, додека вторите на 7 и 10 декември 2008.
Полуфинале
Извлекувањето на двојките се одржало на 25 декември 2008 во Скопје. Првите натпревари се одиграле на 8 април, додека вторите на 6 мај 2009.
Екипа победник
Работнички '''2. титула'''
Црква „Св. Никола“ - Кореница
Свети Никола — главна селска црква во прилепското село Кореница, Македонија.
Црквата се наоѓа на самиот влез во селото Кореница. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
Местоположба
Црквата е сместена јужно од селото Кореница.
Историја
Изградена е врз темелите на постара црква и осветена е во 1859 година од митрополитот Венедикт Византиски. Според други извори, црквата била подигната во 1921 година, а претходно на тоа место имало рушевини од стар храм.
Архитектура
Претставува еднокорабна, полукружно засводена градба со полукружна апсида на источната страна, разчленета на пет слепи ниши.
Иконостас
Главна знаменитост во црквата се царските двери од средината XVI век, дело на истакната ликовна работилница која делувала на територијата на Охридската архиепископијата. Други дела на истата работилница се царските двери на „Пресв. Богородица Перивлептос“ во Охрид (денес во Националниот историски музеј во Софија), дверите од „Големи Свети Врачи“ (денес на иконостасот на „Пресв. Богородица Перивлептос“, дверите од неутврдена црква во Охрид (денес во Народниот музеј во Белград), дверите во „Св. Пантелејмон“ во Горно Нерези, дверите од „Св. Ѓорѓи“ во Горна Влашка Маала во Охрид и дверите од „Св. Никола“ во Присовјани.
Близнец
Близнец е стратовулкан и се наоѓа во централна Камчатка. Вулканот се наоѓа на сртот на централниот опсег Средини југозападно од вулканот Кебенеј.
Ричард II
Ричард II ( - ) бил син на Едвард Црниот Принц и Јована Кентска. Ричард е роден во Бордо и станал наследник на својот татко откако поголемиот брат починал во својата рана возраст. Во 1399 година бил отстранет од престолот, а во 1400 починал.
Рани години
Бидејќи Ричард е роден на Богојавление и бидејќи тројца кралеви присуствувале на неговото раѓање, за него постои легенда според која и покрај тоа што бил втор син, се сметало дека му претстојат големи дела. Тој станал наследник на англискиот престол и бил прогласен за принц на Велс, кога неговиот татко, Црниот принц, починал од болест во 1376 година. Следната година, неговиот дедо Едвард III, исто така починал и Ричард станал владетел на 10 години.
Младиот крал бил воспитуван од сер Симон Барли. Од јуни 1377 до јануари 1380 година Велика Британија била управувана од страна на совети. Иако не бил член на ниту еден од советите, Јован, чичко на Ричард, морал да донесува управувачки одлуки кои биле од особена важност, особено во однос на надворешната политика. Во тоа време избувнало Селанското востание од 1381. Младиот крал морал лично да преговара со Вот Тајлер и другите водачи на востанието. Тој им ветил дека ќе ги помилува сите востаници од бунтот, но тоа ветување не било испочитувано. Така, сите востаници биле заробени и убиени. И покрај тоа, денес се смета дека Ричард не бил благонаклонет кон барањата на бунтовниците и останува нејасно дали ги испланирал сите овие дела или бил принуден од страна на англиските благородници. Како и да било, како резултат на ова, востаниците се распрснале по улиците на Лондон кон своите домови и со тоа се ставило крај на немирите.
Со растењето на младиот крал, сепак, кај него се забележила неспособност да преговара и да прави компромиси - значителни вештини за водење на успешна политика и дипломатија во 14 век. Недостатокот од овие квалитети на крајот довело до неговото детронирање во 1399 година.
Кризата од 1387-1388
Постепено преземајќи го во свои раце управувањето, Ричард II успеал да изолира голем број на истакнати благородници, како Том де Бошамп, Ричард Фицалан и Томас Вудсток. Подоцна, овие благородници придонеле во голема мера за неговото детонирање. Откако го испратил во прогонство легитимниот совет, Ричард II создал нов совет кој бил составен од страна на неговите најголеми приврзаници, како Роберт де Вер и Мишел де ла Пол. Се смета дека кралот имал хомосексуални врски со Роберт де Вер.
Во 1386 година, англискиот парламентпобарал од Ричард II да ги замени поставените од него советници. Тој тоа го одбил, по кое му било наложено дека бидејќи е малолетен, на негово место да управува советот. Ричард II наредил да биде уапсен Графот Аредел. Но малата армија на Ричард, предводена од Роберт де Вер, не успеала да се спречи со противничките сили. Ричард II бил затворен во Лондонската кула. Тој се согласил да го свика парламентот и да се решат барањата на лордовите. Така, во 1388 година голем број на советници биле отстранети од својата должност, а осумина биле осудени за државно предавство и убиени или пак испратени во прогонство. Ричард II бил принуден да ги прифати новите советници и привремено му била одземена власта.
По кризата
Во следните години Ричард II започнал да ги следи стапките на бароните, бидејќи увидел дека тие се опасни дури и за неговиот престол. Откако се вратил на власт во 1389 и дал ветување за подобар развој и подобро управување, Ричард навистина започнал да ги подобрува односите со своите поданици. Во 1390 се одржал турнир по повод неговото полнолетство. Витезите на младиот крал, "Елените", како симбол имале грб кој содржил бел елен. Благодарение на него, Вестминстерската палата добила нов таван. Ричард II бил голем покровител на уметноста, архитектурата и литературата. Но, сепак голем дел од благородниците во Ричард го гледале неспособниот Едвард II, недостоен наследник на Плантагенетската династија.
Смрт
Во 1397 година Ричард затворил тројца од лордовите под изговор дека организирале заговор. Графот Аредел бил погубен, Ворик бил протеран, а Глостер починал.
Ричард II немал деца и наследник на престолот требало да биде Роџер Мортимер, а по неговата смрт во 1398, наследник станал неговиот седумгодишен син Едмонд Мортимер. Ричард сепак бил загрижен за синот на својот чичко Јован - Хенри Болингбрук, кого го испратил во 10-годишно прогонство во 1399 година.
Ричард II отишол во Ирска за да го задуши востанието кое избувнало од страна на неколку келтски владетели. Ова било искористено од страна на Хенри Болингбрук, оневозможувајќи му да влезе во Лондон. Во 1399 година, од страна на парламентот, Хенри Болингбрук бил прогласен за крал на Англија, под името Хенри IV. Ричард не добил поддршка од страна на населението, па така бил заробен и однесен во затвор. Тој бил убиен во 1400 година, станувајќи првата жртва на т.н. Војна на розите.
Викторија Бенедиктсон
Викторија Бенедиктсон ( во Дом - ) — шведска писателка. Родена е како Викторија Марија Брузелиус во Дом, село во провинцијата Сканија. Таа пишувала под псевдонимот Ернст Алгрен.
Животопис
Бенедиктсон пораснала на фарма во Шведска. На 21 година се омажила за 49-годишен вдовец од Херби. Таа, заедно со Аугуст Стриндберг, се смета за еден од најголемите поборници на шведскиот реалистички стил на пишување. Во нејзините романи таа ја опишувала нееднаквоста во бракот и често во нејзините дела дебатирала за проблемите поврзани со правата на жените. Современите критичари ја сметаат за рана феминистка; порано фокусот бил ставен на нејзината љубовна врска со Георг Брандес.
Таа извршила самоубиство во соба во хотелот Леополд на Ховедвагтсгаде - во близина на Конгенс Ниторв во Копенхаген.
Партенопска Република
Партенопска Република (италијански: Repubblica Partenopea, француски: République Parthénopéenne) или Неполитанска Република (италијански: Repubblica Napoletana) — краткотрајна, полуавтономна република сместена во Кралството Неапол и поддржана од Првата Француска Република. Републиката се појавила за време на Француските револуционерни војни откако кралот Фердинанд IV побегнал пред да се спотистави на француските трупи. Републиката постоела од 21 јануари до 13 јуни 1799 година, пропаѓајќи кога Фердинанд се вратил за да ја врати монархиската власт и насилно да ги покори републиканските активности.