cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Охридска архиепископија
Охридска патријаршија
Цар Самоил ја издигнува светиклиментовата црква на ниво на патријаршија, најверојатно во 996 година. За прв патријарх бил назначен Герман, чие патријаршко име е врежано во царската катедрала Свети Ахил на Голем Град. За меѓународно признавање на новото царство и патријаршијата, потребен било благослов од центрите на христијанството, тогаш Цариград или Рим. Цариград не ја признал Самоиловата држава, па затоа тоа го направил папата Григориј V во година која не е точно утврдена (најверојатно 997 или 999 година). Според бугарската историографија, Самоил ја зграбил круната од Рим. Но, бугарската историографија Рим го преведува со Византија, иако Рома значи Рим, а Византија се викала Ромeја.
По пропаста на средновековната македонска држава, Василиј II ја инкорпорира Македонија во Византиското Царство, ги срушил световните и духовните обележја на средновековната македонска држава за народот да не се сеќава на славните времиња и затоа Македонија ја нарекува тема Бугарија, заедно со Србија, Албанија, Црна Гора, Панонија, па сè до Срем. Охридската патријаршија не ја уништува, туку и го намалува рангот на Автокефална Охридска aрхиепископија и дијацезата и ја намалува само на териториите од византиската тема Бугарија. Така, Охридската aрхиепископија станува главна црковна организација на „цела тема Бугарија“, односно на Македонија, Албанија, Црна Гора и Србија. Од тогаш, охридскиот архиепископ се титулирал како архиепископ на цела византиска тема Бугарија, со епархии во Македонија, Албанија, Црна Гора и Србија.
XII и XIII век
Охридската архиепископија, како рамноправен член на православната заедница на црквите, главно се раководела од два ерархиски принципи: свештенослужителскиот (ординис) и свештеноуправниот (јурисдикционос). Првиот принцип претставувал основна догма за нејзината структура и живот и бил носител на црковната власт. Извршните треби биле полноважни, без оглед дали се изрвешени од достојни или недостојни свештенослужители. Обратно, функциите и решенијата на свештеноуправата можеле да трпат измени, во зависност од условите во кои се донесени.
1155
1155 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1155 година од новата ера, 155. од вториот милениум, 55. од XII век и шеста од 1150-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Охридска архиепископија
XII и XIII век
Од изложеното произлегува дека Охридската архиепископија во својата управна структура, во соодветност со останатите православни цркви, ги поседувала сите управни тела и органи кои активно функционирале и ги обавувале своите должности, а тоа сведочи дека била самостојна автокефална црква, со достоен авторитет и постојана соработка со останатите автокефални цркви.
1155
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6663 и 6664 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5905 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4915 и 4916 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1908.
Охридска архиепископија
XIII — XVII век и укинување
По обновувањето на Бугарското Царство во 1185 година, од Охридската архиепископија се издвоиле епископиите од Бугарија, формирајќи ја Трновската патријаршија. За време на владеењето на Добромир Хрс и кнежевството на Стрез од 1185 па сè до 1214 година, тие имале потполна поддршка од Охридската архиепископија. Во 1218 година покрај Трновската патријаршија, се издвоила и Рашката епископија, така што се формирала Српската архиепископија. Од 1230 до 1280 година Охридската архиепископија изгубила голем дел од својата територија, која подоцна повторно ги повратила. За време на овој период Охридската архиепископија ја зачувала својата автокефалност и угледност. Архиепископот Никола, во 1346 година, учествувал на прогласувањето на српскиот архиепискот за патријарх и крунисување на Душан за цар.
1155
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1155 година се протега во 3791 и 3792, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3851 и 3852 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1698. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 549 и 550 исламска година.
Охридска архиепископија
XIII — XVII век и укинување
Со паѓањето на Охрид и Македонија под Османлиска власт, Трновската и Пеќската патријаршија биле укинати, додека Охрдиската архиепископија продолжила да постои. Во тој период одиграла голема улога во зачувувањето на христијанството и била духовна поткрепа за македонскиот народ. Манастирите и црквите биле образовни центри, каде се негувала македонската писменост и култура, македонската варијанта на црковно словенскиот јазик од кој подоцна се развива македонскиот народен говор.
Со освојувањата на Османлиите на балканот, автокефалноста на Охридската архиепископија била нарушена. Таа постојано била потиснувана од страна на Цариградската патријаршија. Во XV век црквата Св. Софија во Охрид (тогашното седиште на Охридската архиепископија), била претворена во џамија. Архиепископското седиште било префрлено во Климентовиот манастир Св. Пантелејмон, но по нејзиното претворање во џамија, седиштето на Охридската архиепископија било преместено во Св. Богородица Перивлепта. Многу други цркви во Македонија била претворени во џамии во тој период.
Во следниот период односите сè повеќе се заострувале. Цариградската патријаршија постојано вршела притисок врз Охридската архиепископија настојувајќи да ја има целосната контрола над неа. Со поставувањето на Цариградски патријарх во Костурската, Струмичката и други македонски епархии, односите уште повеќе се заостриле. На охридскиот престол бил поставен прогрчки архиепископ. По неговото протерување на престолот дошол митрополитот Арсениј. Со разни интриги, Цариградската патријаршија извршила голем притисок врз Охридската архиепископија, па таа во 1767 годинна на 16 Јануари, била укината. Митрополитот Арсениј бил принуден да потпише „доброволна“ оставка.
Охридската архиепископија и Македонците
Поданиците на Охридската архиепископија ја сметале и чувствувале истата како Македонска и таа всушност го ширела македонското име. Под јурисдикција на Охридската архиепископија била и Пеќката патријаршија, која за секоја своја одлука и решение требала да добие амин од Охридската архиепископија, како постара и подостојна црква. До XVII век, во сите територии кои биле под јурисдикција на Охридската архиепископија и подредената на неа Пеќска црква, е присутно македонското име, а тие територии биле нарекувани од нивните жители македонски предели.
Првиот српско-црногорски печатар од почетокот на XVI век, Божидар Вуковиќ во сите свои книги се титулира дека е од Подгорица, во пределите македонски. Но, не само Божидар Вуковиќ, туку и многу писатели од Босна, Херцеговина, Србија, Далмација, во периодот по душановото царство, своите земји ги сметаат за делови на Македонија.
Во „Тримесникот“, печатан и напишан во Скадар, во XVI век од извесен г. Стефан, стои: „ја свршив оваа Божја книга во лето Христово 1563, месец декември, на К.Д., во пределите македонски, во родниот град Скадар...“.
И учените од шопскиот крај на денешна Бугарија, со центар во Софија, ја сметале својата татковина како дел од Македонија. Во XVI век се познати двајца учени шопи Јаков Крајков „от пределех македонских“ и Јаков „от Македоние“.
Јаков од Софија на својот „Псалтир“ кој го испечатил во XVI век, напишал за себе: „Аз Јаков от пределех македонских, од места зовом Софија, Крајков син... И аште кому која потреба, в’схоштет от светих книг, то вса сија сут принесена в места Скопје, у Кара Трифуна.“
Јаков од Ќустендил (денешна Бугарија) во 1566 г. во поговорот на печатен псалтир запишал: „Изидох от Македоние, отч’ства моего и в’нидих в западних странах близ Рим, в град Венетиа, и тамо обретох стари калапи Божидара... И аз убо, Јаков родом и от’чством бех иже в подкрили великие гори Осоговцеј, близ Коласискаго [Коласија е старото име на Ќустендил. — Забелешка на Скаловска.], от места нарицаема Камена Река“.
Бугарски ставови
Во Република Бугарија (и во некои небугарски извори) преовладува мислењето дека Охрдиската архиепископија е историска составница на Бугарската православна црква. Ваквите размислувања наоѓаат поткрепа во некои средновековни и денешни извори.
Бугарските историчари тврдат дека Охридската архиепископија е бугарска црква поради тоа што нејзината надлежност била за „цела Бугарија“; но, под „цела Бугарија“ се подразбирало целата воедно-административна област на Византија однисно, темата Бугарија, која не ја опфаќала денешна Бугарија туку Македонија и Србија. Диецезата на Охридската архиепископија се простирала во Бугарија само на територијата која ја населуваа словенските племиња Торлаци и Шопи до градот Видин, што претставува десет отсто од територијата на цела Бугарија. Тоа го потврдуваат и Хрисивулите на Василиј II, каде зборува за „бугарскиот народ“ и епархиите на „цела Бугарија“ која се простира од Срем, цела Србија, делови од БиХ и Албанија, Црна Гора, чистословенските област на северозападна Бугарија до Видин и најголемиот дел од Македонија. Оттаму многу јасно се гледа дека под цела Бугарија се подразбира само византиската тема Бугарија, а бугарскиот народ е наводно словенскиот народ од Србија, Македонија, Црна Гора и денешен Срем.
Надворешни врски
Archevêché d'Ohrid (Patriarcat de Serbie) __ИНДЕКС__
Гоце Арнаудов
Гоце Арнаудов (, -, ) — популарен македонски пејач на фолклорна музика.
Животопис
Гоце Арнаудов е роден во Струмица на 19 август 1954 година. Тој уште на десет годишна возраст почнал да свири на гитара и да пее во групата на неговиот татко. По завршувањето на средното образование ја формирал групата „Крик“, со која се претставувале низ цела поранешна Југославија. Гоце во Македонија се вратил во 1993 година и за кратко време ги освоил симпатиите и признанијата на својата публика и на музичката критика и каде и да учествувал предизвикувал еуфорија, а на сите фестивали ги освојувал првите места.
Во 1994 година на Фолк фест - Валандово со песната „Дали чекаш стара мајко“ ги освоил сите можни награди и веќе дваесет години е меѓу омилените песни во македонскиот фолклор. Гоце Арнаудов има напишано над 200 песни, учествувал на стотина фестивали, од кои на преку 60 има добиено прво место. Во рамките на пет години бил прогласуван за најпопуларната личност на Македонија. Учествата на фестивалот Фолк-фест Валандово му донеле 22 награди, а неговите песни многупати ги имаат добиено наградите на публиката и на телевизискиот аудиториум. Неколкупати станал сопственик на наградата за интерпретација на најголемиот пејач „Никола Бадев“ на фестивалот „Гоце Фест“.
Често во Европа, Америка и Австралија учествувал на добротворни концерти.
Во 2000 година, во својот роден град Струмица, Арнаудов направил концерт на стадионот и собрал 10 илјади публика, а раководството на областа му дала награда за пејач на деценијата и за почесен граѓанин.
Починал од рак, на 6 декември 2011 година во болницата во Франција каде што се лекувал.
Паулина Луиси
Преглед
Паулина Луиси е родена во Аргентина во 1875 година. Нејзината мајка, Марија Тереза, Јосефина Јаницки има полско потекло, а нејзиниот татко Ангел Луиси најверојатно имал италијанско потекло. Паулина Луиси добива диплома во 1899 година, а подоцна станува првата жена лекар и хирург што дипломира на Медицинскиот факултет на Универсидад де ла Република (Универзитет во Уругвај, 1908). Нејзината сестра, Клотилде Луиси, била првата Уругвајка која студира на Правниот факултет на Универзитетот во Република.
Таа не е само лекар, туку и наставник и примарен уредник на списанието Acción Femenina. Во текот на нејзината кариера таа има различни позиции и постигнува повеќе во споредба со секоја друга жена во нејзината земја.
Инспирации
Примарните фигури од кои се инспирирала и и пружале поддршка биле нејзините родители Ангел и Марија. Нејзината мајка Марија ја охрабрила својата ќерка да ги оствари своите соништа и покрај социјалната стигма која постоела за жените во тоа време. Нејзиниот татко, Ангел, просветен работник и социјалист, инспирира „неограничена желба за правда и слобода“ кај неа. Така, во текот на својот живот, Луиси декларирала како социјалист и нејзиното внимание главно било насочено кон тоа луѓето да практикуваат морално единство. Под ова мислела дека сите луѓе треба да бидат свесни за своите одговорности во едно општество. Во нејзиниот случај, главната цел на моралното единство е да се ограничи практикувањето проституција, да се провери ширењето на венерични болести, да се заштити иднината на човечката раса и да се издигне мајчинството од подрачјето на страста на онаа на потомството и старател на видовите.
Феминизам
Во 1917 година, Луиси објавила дефиниција за феминизмот во списанието Acción Femenina, во која се вели: „... демонстрирање дека жената е нешто повеќе од материјал создаден да му служи и да му се покорува на мажот како роб, дека таа е повеќе од машина за производство на деца дома; дека жените имаат чувства и интелект; дека нивната мисија е да го овековечат видот и тоа мора да се направи со повеќе од утробата и градите; мора да се направи со ум и срце подготвени да бидат мајка и воспитувачка ; дека таа мора да биде партнер на мажот и советник, а не негов роб “.
Достигнувања и учества
Луиси била првата жена од Латинска Америка што учествува во Лигата на нациите како претставник на владата на Уругвај. Таа дејствувала како Делегат на Владата на Уругвај во Комисијата за заштита на децата и младите и за борба против трговијата со жени и деца. Таа исто така била член на Техничката комисија и била одговорна за испитување на прашањето за трговија со жени. Покрај тоа нејзиното активно учество во Владата, таа била вклучена и во училницата.
Работела како наставник на Колеџот за обука на наставници за жени и како застапник за социјална хигиена поврзана со професијата наставник. Нејзините предавања и аргументи биле специјално дизајнирани да воведат профилакса како предмет во наставниот план за обука на наставниците. Контроверзен аспект на платформата за морална реформа на Луиси биле задолжителните програми за сексуално-здравствено образование во јавниот училиштен систем. Таа предложила овие програми прво да се воведат во основните училишта, а потоа да продолжат на средното ниво. Таа го дефинирала сексуалното образование како педагошка алатка за да се научи поединецот да ги подложува сексуалните нагони на волјата на упатен, совесен и одговорен интелект. Часовите по сексуално образование ќе ја нагласат потребата од моќ на волја и самодисциплина, редовно умерено физичко вежбање за согорување на сексуалната енергија и пожелноста да се избегнат сексуално стимулативни забави. Наспроти сексуалното образование, часовите по здравствено образование повеќе ќе се фокусираат на научните аспекти на репродукција на видовите, природната историја, анатомијата, личната хигиена и спречувањето на венерични болести. Поради овие сугестии, Луиси била наречен анархист и револуционер. Таа била обвинета и дека сака да ги научи студентите како да станат проститутки. Меѓутоа, во 1944 година, нејзините предлози за сексуално-здравствено образование биле конечно вметнати во уругвајскиот јавен училиштен систем.
Како секретарка на Аболиционистичкиот комитет на Ривер Плата, таа дала значителен придонес во реформата на одредбите за регулирање на проституцијата во Буенос Аирес. Таа не само што го организирала, туку и претседавала со Здружението на жени на Универзитетот. Во нејзините подоцнежни години, иако се повлекла од активниот живот, таа била свесна и внимавала на општествениот развој. На 65-годишна возраст Паулина почила во Монтевидео. Медицинскиот факултет од Монтевидео именувал еден од библиотечните павилјони на Факултетот според неа.
Сармусалар
Сармусалар или Сари Мисалар — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Ингер Јалакас
Родена на 15 декември 1951 година е шведската авторка и новинарка Ингер Маријана Елизабет Јалакас. Студирала математика и наука за Земјата на Универзитетот во Гетеборг 1975 – 76 и 1978 – 79 година студирала на Journalisthögskolan i Göteborg.
ОУ „Григор Прличев“ - Железара
Григор Прличев — основно училиште во Железара, општина Гази Баба. .
Викториска Плоча
Викториската Плоча ― мала тектонска плоча во Источна Африка. Од сите страни е ограничен со делови од активниот Источноафрикански Гребенски Систем. Во моментов се врти спротивно од стрелките на часовникот. Нејзините граници се блиску до оние на главно архичниот Танзаниски Кратон, со двата краци на системот на расцепот кои се шират по околните протерозојски појаси за смолкнување. На северозапад, запад и југозапад има граница со Нубиската Плоча, на североисток и исток со Сомалиската Плоча и на југоисток со Ровумската Плоча.
Тумба (Сараќино)
Тумба — археолошко наоѓалиште во тетовското село Сараќино. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа од десната страна на патот што води кон селото, кадее по површината на повеќе ниви се среќаваат фрагменти од керамички садови, куќен лепеж, орудија од камен и кремен.
Папа Јован IV
Јован IV (лат. Johannes PP. IV; ? - 12 октомври 642) — римски папа од 24 декември 640 до 12 октомври 642. Го осудил монотелитизмот како ерес. Тој ги ослободил Далмација и Истра од словенско ропство.
Македонија на Зимските олимписки игри 2010
Македонија учестуваше на Зимските олимписки игри 2010 во Ванкувер, Канада со тројца спортисти.
Мал свиркач
Мали свиркач или мала пескарка, е многу мала крајбрежна птица од семејството на мочварките , родот на пескарките (Calidris). Се размножува во арктичка Европа и Азија и е преселничка на долги растојанија, зимувајќи на југ во Африка и јужна Азија. Минува и во Македонија. Понекогаш заскитува во Северна Америка и во Австралија.
Опис
Тоа што е малечок, со убав темен клун и има побрзи движења, го разликува малиот свиркач од останатите крајбрежни птици.
Должината на телото му е 13 см, а има распон на крилјата 35 см. Перјето му се разликува сезонски и возрасно. Вон сезоната на парење, во есенско-зимскиот период, возрасните птици одозгора се сивокафеави, а одоздола бели; а во сезоната на парење одозгора перјето им е црвенокафеаво со забележително бело V на грбот. Младенчињата личат на возрасните како во сезоната на парење. Кај сите возрасти нозете се црни. Се огласуваат со пит или чит.
Гнездото на малиот свиркач е исто како на другите водни птици, мала „гребнатинка“ на земјата, опкружена со малку вегетација. Несат 3-5 јајца. Овие птици се полигамни, па и мажјакот и женката може да инкубираат посебни легла.
Се хранат со мали безрбетници кои ги собираат од калта.
Зимно време се здружува во големи јата, формирајќи ги и со други крајбрежни птици, особено со обичниот свиркач во крајбрежните блата или во мочуриштата.
Статус
Бројот на птици од овој вид зависи од популацијата на лемингот (мал глодач), кој е основна храна на грабливките од арктичките предели. Ако годината е сиромашна со овие глодачи, грабливките се хранат со малиот свиркач. На овие птици се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
Вудларкова Плоча
Вудларкова Плоча ― мала тектонска плоча која се наоѓа во источната половина на островот Нова Гвинеја. Се спушта под Каролинската Плоча долж нејзината северна граница, додека Маочката Плоча конвергира на запад, Австралиската Плоча конвергира на југ, а на исток недефинирана зона на притискање која може да биде преобразувачки расед што ја означува границата со соседната Соломонска Морска Плоча. Таа, исто така, допира со Јужнобизмарковата Плоча на североисток.
Еманда (езеро)
Езерото Еманда (Еманда или Эманджа, Эмандьа) е слатководно езеро во областа Томпонски, Република Саха (Јакутија), Русија. Езерото се наоѓа во пуста област која не е постојано населена и има малку посетители. Во нејзините води има слатководен бакалар, штука и липен.
Географија
Езерото лежи на 678 метри над просечното морско ниво во сливот на реката Дербеке, дел од сливот на Јана. Сместено е источно од реката. Езерото Еманда е најголемото езеро на платото Јана.
Реката Сеен, десна притока на Дербеке, извира од езерото.
Мојот живот досега
Мојот живот досега (англиски: My Life So Far) е американско-британски филм од 1999 година, во режија на Хју Хадсон. Главните улоги ги толкуваат: Колин Фирт, Розмари Харис, Мери Елизабет Мастрантонио и Роберт Норман.
Содржина
Гама Мекинтош (ја игра Харис) е женската глава на матријархалното семејство кое се населува во Хервуд Хаус, замок во планините во Шкотска. Освен Гама, во нејзината куќа живеат и ќерката Мојра (ја игра Мастрантонио) и нејзиниот сопруг Едвард (го игра Фирт), ексцентричен пронаоѓач, кој сака да експериментира со автомобили и авиони. Мојра и Едвард имаат две деца, синот Фрејзер (го игра Норман) и ќерката Елспет. Еден ден, во замокот пристигнува братот на Мојра со својата свршеничка, која со својата убавина и префинетост ќе го маѓепсаат Едвард и ќе разбудат нови чувства кај младиот Фрејзер.
Трамвајска линија бр. 2 (Шчеќин)
Шчеќинска трамвајска линија 2 (Двожец Њебушево - Туркусова) е една од 12 трамвајски линии за јавен градски превоз во Шчеќин, град на Полска. Поврзува „Њебушево“ и „Здроје“.
Mаршрут
Двожец Њебушево - Асника - Коллонтаја - Визволениа - Плац Родлa - Визволениа - Плац Жолњежа Полскиего - Њеподлеглосќи - Брама Портова - Вишињскиего - Енергетикув - Гдањска - Ескадрова - Хангарова - Јасминова
Поврзано
Linie tramwajowe w Szczecinie
Папа Теодор I
Теодор I (лат. Theodorus PP. I; ? - 14 мај 649) — римски папа од 24 ноември 642 до 14 мај 649. Се родил во Палестина. Постојано се борел против ереста на монотелитистите. Се допишувал со византискиот цар, па се откажал да признае дека цариградскиот патријарх Павле е попставен незаконски. Погребан е во Рим.
Садовишта
Садовишта или Сдовишта — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Бон
Бон (германски: Bonn) — град во Германија (19-ти по големина), во сојузната држава Северна Рајна-Вестфалија, кој се наоѓа на околу 20 km јужно од Келн, на реката Рајна на север од Зибенгебирге. Бон беше главен град на Западна Германија од 1949 до 1990. Од 1288 до 1803, пак, тој беше резиденција на келнските архиепископи. Во 1969 година, независните градови Бад Годесберг и Беуел, како и неколку села, беа вклучени во Бон, со што градот двојно се зголеми. Бад Годесберг и Беуел постанаа области (Stadtbezirke) на Бон со одредена независност и население од околу 70.000 жители.
NGC 5246
NGC 5246 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5246 се споменува и како UGC 8612, MCG 1-35-17, CGCG 45-50, IRAS 13349+0421.
Откривање
Објектот е откриен на 30 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5246 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5246 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 37 м 29,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 6' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 5246 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48128. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 241; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 310. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 90.
NGC 7677
NGC 7677 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7677 се споменува и како UGC 12610, MCG 4-55-15, MK 326, IRAS 23256+2315, KCPG 584B, KUG 2325+232, VV 619, CGCG 476-43.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7677 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 7677 има привидни димензии од 1,6' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 28 м 6,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 31' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 7677 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71517. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2250. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 843.
Космос-1363
Космос-1363 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 мај 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1363 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1504 км, а најмалото на 1474.
Виџеј и јас (филм од 2013)
Виџеј и јас (англиски: Vijay and I) е американски филм од 2013 година, во режија на Сем Гарбарски. Главните улоги ги толкуваат: Мориц Блајбтрој, Патриша Аркет, Дени Пуди, Кетрин Мисал и Мајкл Империоли.
Содржина
Стариот актер Вил (го игра Блајбтрој) случајно го прогласуваат за мртов по една сообраќајна несреќа. Тој одлучува да присуствува на својот погреб, облечен како Сик, претставувајќи се под името Виџеј Синг. Таму, неговата жена покажува интерес за него, не знаејќи го неговиот вистински идентитет. Тој се зближува со својата жена при што дознава непријатни вистини за себе, а се соочува и со еден посебен проблем.
Климештани
Климештани — село во Општина Дебрца, во областа Дебрца, во околината на градот Охрид.
Географија и местоположба
Селото Климештани се наоѓа во областа Дебрца, во подножјето на Караорман.
Историја
Во XIX век селото било дел од Охридската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Климештани живееле 80 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Климештани имало 80 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Климештани живеат 57 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 37 жители, од кои 35 Македонци и 2 лица без податоци.
Родови
Климештани е македонско православно село, селото не е многу старо, настанато е околу 1840 година.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ од крајот на 1940тите, родови во селото:
Според истражувањата од 1977 година, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1348 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 44 гласачи.
Иселеништво
Постари иселеници од селото има во Северна Америка (1 семејство) од 1923 година, и во Романија (2 семејства) од 1904 година.
Иселеништвото продолжило помасовно после 1960 година и има иселеници во Охрид и Австралија.
NGC 666
NGC 666 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 666 се споменува и како UGC 1236, MCG 6-5-2, CGCG 521-79, ARAK 56, 6ZW 26.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 666 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 666 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 46 м 6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 34° 22' 29". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 666 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6483. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2302. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
Џул на мол
Џул на мол (симбол: J/mol или Џ/мол; научно: J·mol−1) — изведена SI-единица за енергија по количество материјал. Енергијата се изразува во џули, а материјалот во молови. На пример, Гибсовата слободна енергија се изразува во џули на мол.
Бидејќи 1 мол = 6,02214×1023 честички (атоми, молекули, јони итн.), 1 џул на молќе биде 1 џул поделен со 6,02214×1023 честички, т.е. 1,66054×10−24 џули по честичка. Вакви мошне мали количества енергија често се изразуваат со помали единици како што е електронволтот (eV).
Физичките величини кои се изразуваат во J/mol обично се однесуваат на количеството на енергија кое се предава при фазни премини или хемиски реакции. Делењето со бројот на молови ја олеснува споредбата на процеси со различни количества материјал, како и меѓу слични процеси чии материјали се разнородни. Смислата на ваквата количина секогаш зависи од контекстот, а кај хемиските реакции, зависи и од (понекогаш произволната) дефиниција за „мол“ во дадениот процес.
Поради големиот опсег на величини, овие количества речиси секогаш се изразуваат во килоџули на мол (kJ/mol. кЏ/мол, науч. kJ·mol−1) наместо во џули на мол. На пример, топлината при соединување и испарување се изразува во десетици, врските во стотици, а енергиите на јонизација во илјадници килоџули на мол.
1 kJ/mol е еднаков на 0,239 kcal/mol или 1,04×10−2 eV по честичка. При собна температура (25 °C или 298,15 K) 1 kJ/mol е еднаков на 0,4034 k_B T (Болцмановата константа по температурата).
IC 1822
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1822 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. IC 1822 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 38 м 20,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 43' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на IC 1822 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1397945.
Метродора
Метродора (околу 200-400 г. н.е.) била грчки лекар и автор на најстариот медицински текст за кој се знае дека е напишан од жена, За болестите и лековите за жените (Περὶ τῶν Γυναικείων παθῶν τῆς μἠτρας). Нејзиниот медицински трактат опфаќа многу области на медицината, вклучувајќи гинекологија, но не и акушерство. Многу медицински писатели во Стара Грција и Рим ја користеле оваа книга. Исто така, книгата била преведувана и објавувана во средовековна Европа. Ништо не е познато за Метродора освен нејзиното име. Сепак, познато е дека неколку жени лекари постоеле во античкиот грчко-римски свет, и таа генерално се смета за првата жена која пишувала во полето на медицината.
За болестите и лековите на жените
За болестите и лековите на жените преживува во два тома, и содржи 63 поглавја. Пристапот на Метродора бил под силно влијание на работата на Хипократ и Хипократскиот корпус, како и повеќето лекари од нејзината ера, таа ги споделувала теориите на Хипократ во врска во хистеријата. Метродора пишувала за контроверзни теми, вклучувајќи симптомтологија и етиологија ; на пример воспаление на матката. Таа дала свој уникатен придонес за унапредување на разбирање на медицинската теоријата и етиологијата.
Иако женските лекари биле активни во гинекологијата и акушерството во Стара Грција и Рим, ретко се случувало жените лекари да се занимаваат со други области на медицината. Породувањето и акушерството во антиката биле сметани за прифатливи области на медицинска пракса за жени кои биле во можност да се здобијат со медицинска обука како лекари, во најголем дел поради античката традиција на акушерство. Метродора пишува за многу области на медицината во „ За болестите и лековите на жени“, вклучително и за сите аспекти на гинекологијата, но таа не се занимава со акушерството. Хируршката интервенција обично не се практикувала во Стара Грција или Рим, затоа таа не е опфатена во нејзиниот трактат. Ова е во спротивност со пишувањето на друга жена-лекар, лекарот Аспасија, кое опфаќа гинеколошка хирургија, вклучително и абортус. Голем број на лекари, како што се Аатиумс и Соран, се повикуваат на делото на Аспасија. Метродора не се занимавала со акушерство, таа била фокусирана на патологијата, истиот пристап го користат машките лекари под влијание на Хипократ. Таа се разликувала од многу други машки писатели на медицина од нејзината ера бидејќи ги анализирала и се повикувала директно на пишувањата на Хипократ, наместо да се користи со секундарни извори.
Влијание
Првите преводи на латински на нејзиното дело „За болестите и лековите на жените“ се појавиле во периодот помеѓу 3 и 5 век. Најстариот познат ракопис од делото на Метродора се наоѓа во Фиренца, Италија. На трудот на Метродора се повикувале други писатели-лекари, а исто така нејзиното дело се објавувало и во извадоци.
Научните текстови од Стара Грција и Рим биле дел од темелот на западните истражувања за време на средниот век во Европа. Делото на Метродора циркулирало и во овој период.
Метродора очигледно била многу искусна во клиничката пракса. Нејзините дела спомнуваат дигитални прегледи, т.е. со рака и прегледи со употреба на спекулум. Делата на Метродора покажуваат и детално познавање на физиологијата. Нејзиното творештво, исто така, ја вклучува и првата позната алфабетизирана медицинска енциклопедија, користејќи азбучни заглавија за полесно упатување, иако таа постои во нецелосен ракопис што завршува со епсилон.
Бенхамин Рохас
Бенјамин Рохас (шпански: Benjamín Rojas) (роден 16 април, 1985) е познат аргентински глумец. Тој е најмал во неговото семејство од тројца браќа и една сестра. Заедно со неговите родители (Росалина и Почи) неговото детство и адолесценција ги поминал во родниот град Ла Плата. Тој како мал не ни сонувал дека ќе стане глумец, сè додека неговиот вујко не испратил негова слика на аудиција за улога во една серија на Крис Морена Груп. Вели дека доколку не бил глумец, ќе бил архитект.
Фудбалска репрезентација на Швајцарија
Фудбалската репрезентација на Швајцарија ја претставува Швајцарија на меѓународните фудбалски натпреварувања и е под контрола на Фудбалската Асоцијација на Швајцарија.
Бенхамин Рохас
Својата кариера ја започнува на 10 годишна возраст во детската сапуница "Chiquititas" (Дечиња) во улогата на Јаго, дете од џунглата. Подоцна ја добива улогата на Баутиста Арсе во истата серија. Тогаш всушност ја наоѓа својата прва девојка, Камила Бордонаба. Потоа во 2002 и 2003 глуми во серијата „Млади бунтовници“ (Rebelde Way) кога и го достигнува својот најголем успех. Истата година (2002) станува член на мега-популарната група Erreway. Во 2004 го снимаат филмскиот продолжеток на "Rebelde Way"- "Erreway 4 caminos". (Еревеј 4 чекори). Во 2004 глуми во серијата "Floricienta" (Флорелашка) која достигнува огромен успех со своите 2 сезони (2004 и 2005). Во 2006 повторно се оформува Erreway, но без Луисана и тие прават концерти низ Шпанија. Истата година глуми во „Alma Pirata“ (Пиратска душа) заедно со Луисана, а во 2008 го снима филмот La Leyenda (Легендата) , приказна за автомобилизам. Во 2009 добива понуда од Крис Морена ( продуцентката со која ги има работено речиси сите проекти) да работи на серија со каналот Дизни, која ќе биде на англиски јазик. тој поминува 1 месец во Њујорк да го усоврши јазикот, и потоа ја снима мегапопуларната Jake and Blake која се прикажува низ целиот свет на каналот Дизни. По 2 години пауза, во 2011 ја снима серијата "Cuando me sonreis" (Кога ќе ми се насмееш) заедно со Факундо Арана , Хулиета Диаз и Маријана Еспосито. Исто така глуми и во мини серијата Atrapados. Во 2012 глуми во театарската претстава "Huicio husto" (Чесно судење). Во 2013 ја снима серијата "Mis amigos de siempre" (Моите стари пријатели), заедно со Фелипе Коломбо и добива главна улога во театарската претстава "Al final del acroiris" (На крајот на виножитото) - приказна за животот на Џуди Гарланд. Негова девојка речиси 4 години беше глумицата и моделот Марија Дел Серо.
Фудбалска репрезентација на Швајцарија
Швајцарија досега 11 пати учествувала на Светско првенство, а најдобар резултат и се трите настапи во четвртфиналето, во 1934, 1938 и 1954. Тие биле домаќини на првенството во 1954, каде во четвртфиналето загубиле од Австрија, со неверојатни 7–5, што останува во историјата до денес како натпревар со најмногу постигнати голови на Светско првенство. На Светското првенство 2006, Швајцарија поставила рекорд на Светските првенства како првата репрезентација која била елиминирана од турнирот без да прими ниту еден гол, испаѓајќи од Украина по изведување на пенали во осминафиналето; без да постигнат ниту еден гол од пенал, со што исто така станале првата нација што го сторила тоа. Тие исто така не примиле гол ниту во првиот натпревар на Светското првенство 2010 против Шпанија, по што мрежата на Швајцарија била затресена дури во натпреварот со Чиле кога Марк Гонсалес во 75-тата минута го постигнал единствениот гол во натпреварот и му донел победа на претставникот од Јужна Америка; со ова Швајцарците поставиле рекорд за најмногу минути без примен гол на завршницата на Светските првенства.
Швајцарија заедно со Австрија биле организатори на Европското првенство 2008, каде Швајцарците го имале своето трето учество, но како и во првите две учества не успеале да ја минат групната фаза. Сепак тоа за првпат им успеало на Европското првенство 2016, кога Швајцарија завршила како втора во групата зад домаќинот Франција, но биле елиминирани веќе во осминафиналето од Полска по изведувањето на пенали.
Генерално земено, најдобриот резултатat на швајцарската репрезентација на официјално фудбалско натпреварување е сребрениот медал освоен во 1924, на Летните олимписки игри 1924 на кои во финалето тие биле поразени од Уругвај со 3–0.
Моментален состав
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Играчи со најмногу настапи
Последна промена 13 септември 2018.
Играчи со најмногу постигнати голови
Последна промена 13 септември 2018.
Космос-1364
Космос-1364 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 мај 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1364 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1523 км, а најмалото на 1474.
Дејан Зукиќ
Дејан Зукиќ (7 мај 2001) е српски фудбалер кој игра за Војводина. Обично игра како офанзивен играч за врска.
Војводина
Со потекло од Бачки Јарак, Зукиќ дошол преку младинската академија на Војводина. На турнирот „Макс спорт куп“ во 2014 година, Зукиќ се промовирал како најдобар стрелец во својата генерација.
Зукиќ се приклучил на првиот тим летото 2017 година на 16-годишна возраст, како најмлад член на сениорскиот тим, потпишувајќи договор за стипендија до летото 2019 година претходно. Тој исто така бил избран меѓу 13 играчи родени 2001 година, кои се лиценцирани за сезоната 2017-18 во српската Суперлига. Тој го забележал својот прв пат во протоколот за сениорски меч, останувајќи на клупата како неискористена замена на третиот натпревар против ОФК Бачка.
На 19 март 2019 година Зукиќ го потпишал својот прв професионален договор, тригодишен договор со Војводина.
Само 11 дена подоцна, Зукиќ дебитирал за првиот тим, на местото на Дамјан Гојков во 88. минута, а само една минута подоцна изнуди пенал, во победата од 3:1 на гостувањето кај Динамо Врање.
Репрезентативна кариера
Зукиќ бил повикан во репрезентативните селекции од 14-годишна возраст. Подоцна тој бил повикан и во српската репрезентација до 15 години во 2015 година. Зукиќ го направил своето деби за фудбалската репрезентација на Србија до 16 години во натпревар против Белорусија на 2 април 2017 година. Играјќи за тимот, Зукиќ забележал 6 настапи и постигнал 2 гола, во натпреварите против Бугарија и Естонија.
ОУ „Видое Подгорец“ - Колешино
Видое Подгорец — основно училиште во Колешино, Општина Ново Село.
Училиштето започнало со настава во 1951 година, и тоа под името ЦОУ „Григор Прличев“. Сегашната училишна зграда била изградена во 1969 година. Училиштето било реконструирано во април 2006 година, со донација на Норвешка и владата на Р. Македонија. Во јуни 2006 година се вградило и парно греење со средства од Министерството за образование и Секторот за евроинтеграции при Владата на Р. Македонија. Во јули 2006 година, училиштето го променило името во Видое Подгорец, во чест на големиот македонски писател, роден во Колешино.
Крвен сад
Крвни садови — органите на крвотокот. Низ нив постојано кружи крвта (за разлика од лимфните садови каде што кружи лимфата). Постојат неколку видови на крвни садови:
Физиологија
Крвоносниот систем претставува затворен систем низ кој крвта тече постојано, пред се, благодарение на разликата на притисоци што се јавува во текот на работата на срцето. Така се знае дека од почетниот дел на најголемата артерија - аортата, па натаму крвниот притисок постепено се намалува за на почетокот на најмалите вени тој да е многу мал, а на крајот на најголемите венски крвни садови тој е блиску до нулата. Протокот на крвта низ крвните садови зависи од основните закони на хидродинамиката.
Особини
Еластичноста на крвните садови, особено на артериите, произлегува од нивната градба, а таа овозможува постојано протечување на крвта низ крвните садови. Со прекинувањето на дејството на срцето, аортата ќе прекине да се шири, но срцето се затвора и нејзиниот почетен дел е раширен во однос на следниот. Потоа тој се празни па се шири следниот дел на аортата и продолжува тоа во истиот начин по должината на целата аорта и другите крвни садови.
Средниот слој на артериите е составен од мазни мускилни клетки, а тоа им овозможува на крвните садови да се контрахираат, односно да го менуваат својот пречник со контракција или олабавување на мускулните влакна. Намалувањето на пречникот се нарекува вазоконстрикција, а проширувањето - вазодилатација. Ваквите активности ги регулира возомоторниот центар што е сместен во продолжениот мозок.
Здравите и неоштетени крвни садови можат да издржат многу големи притисоци. Така, артериите можат да издржат притисок и од 7 атмосфери, вените и поголеми притисоци, а капиларите од 40 до 60 mm Hg.
Црвена верверица
Црвена верверица или обична верверица — еден од видовите на верверици. Тоа е животно кое живее на дрва, сештојад, глодач кој е раширен по Евроазија, вклучувајќи ја Македонија.
Опис
Црвената верверица има типична должина на главата и телото од 19-23 см, и на опашката 15-20 см, тежина од 250/340 гр. Не е полово диморфна, т.е. мажјаците и женките се со иста големина. Се смета дека долгата опашка им помага да ја одржуваат рамнотежата и правецот при скокање и качување по дрвата, а и се покриваат со неа за да се загрејат додека спијат. Крзното варира според годишните времиња и географски, од црно до црвено. Долната страна им е секогаш посветла до бела. Крзното го менуваат двапати годишно, од потенко летно во подебело зимско и со подолги влакна на ушите.