cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Линдзи Лохан
2010-денес
Акциониот филм Мачете (Machete) на Роберт Родригес беше пуштен во кината на 3 Септември 2010. Лохан ги сними своите сцени во август и Септември 2009 година. Таа ја игра Ејприл, разгалената ќерка на еден богат стопанственик. Нејзиниот лик се дрогира, се разголува и се облекува како калуѓерка вооружена со митралез. Весникот Вашингтон Пост го опиша нејзиниот лик како „погрда верзија од самата таа – или барем како што таа е прикажана во жолтиот печат.“ Мрежното место Премиер кажа дека таа била „ужасна“, додека пак списанието Варајети (Variety) ја опиша нејзината работа како „најдобра во последно време.“ Ерк Д. Снајдер од мрежната страница Филм изјави дека сите три главни глумици во филмот имале „засмејувачко лоши изведби“, но исто така се запраша дали Родригес „им кажал така да глумат.“ Поради нејзините правни ангажмани, како и оние поврзани со рехабилитацијата, Лохан не присуствуваше на промоцијата на филмот во Лос Анџелес.
По извештаите на медиумите, Лохан потврди преку Твитер дека паднала на тестот за дрога. Таа рече дека „била подготвена да се соочи со последиците.“ По рочиштето на 24 Септември, каде што судијата нареди прелиминарно отповикување на нејзината условна казна, кауцијата ѝ беше одбиена, а таа повторно беше испратена во затвор. Подоцна истиот ден, откако нејзиниот адвокат поднесе жалба, друг судија ѝ одобрил кауција, со образложение дека таа само направила прекршоци. Лохан беше ослободена од затвор по плаќање 300 илјади долари кауција. Ѝ беше наредено да носи бразлетна за набљудување на алкохол и да „стои подалеку од места каде што истиот се продава.“ Неколку дена подоцна, таа доброволно се пријавила во Бети Форд болничкиот центар за третирање на зависници од дрога и алкохол. На рочиштето на 22 Октомври, судијата ѝ нареди да остане во центарот за рехабилитација до 3 Јануари 2011. Наредното судско рочиште е закажано за 25 Февруари 2011 година.
Емсланд (регион)
Емсланд (герм. Emsland) — регион по течението на реката Емс во западниот дел на Долна Саксонија и северот на Северна Рајна-Вестфалија во Германија. Поделен е на два дела: „Хановерски“ и „Вестфалски“ Емсланд.
Тресеница
Тресеница – македонско оро од Мариово.
Тресеницата е типично женско оро со ритмични грациозни чекори и лелеаво движење на телото. На почетокот танчарките ги држат рацете кренати, потоа ги држат на колковите и на крајот танчарките се држат за раце. Ритамот на орото е 2/4 и постојат 4 изведби на ова оро.
ОУ „Дитурија“ - Липково
ОУ „Дитурија“ — основно училиште во селото Липково, Општина Липково. .
Ново Село
Ново Село може да се однесува на повеќе населени места:
Петерсберг
Петерсберг може да се однесува на следниве места во Германија:
Сволвер
Сволвер (Svolvær) е административен центар на општината Воган во округот Нурлан, Северна Норвешка. Зафаќа површина од 2,17 км². Населението на општината изнесува 9.200, додека пак во градот живеат 4.185 жители.
Италијанска книжевност
Во периодот на развојот на народниот (или познат како вулгарен) латински јазик низ вековите (VI до XIII век), италијанската книжевност во Италија е пишувана и понатаму на латински литературен јазик. Дури во XIII век се појавуваат првите песни и проза на локалните дијалекти (умбриски, сицилијански, болоњски и тоскански). Првите поетски школи се со различен карактер: во Умбрија се негува религиозната лирика, на Сицилија трубадурско-лирската поезија, а во Болоња делата со научен карактер, а во Тоскана имаме варијанта на сицилијанската трубадурска лирика со поголема литературна вредност.
Dolce stil nuovo (сладок нов стил) во ХIV век
Тосканската школа на dolce stil nuovo („сладок нов стил“), чиј претставник е Гвиничели, присобрала многу поети меѓу кои и Данте Алигиери. Во ХIV век, благодарејќи на значајните дела на Данте во епската поезија („Божествена комедија“), Франческо Петрарка во лирската поезија („Канцониерот“) и Џовани Бокачо во прозата („Декамерон“), тосканскиот дијалект постанува единствениот италијански литературен јазик. Петрарка отвора нов век во италијанската култура и литература, додека Данте е сè уште врзан за средниот век и цивилизацијата на комуните. Со своите латински дела и култот кон антиката, Петрарка е всушност голем хуманист. Во својот култ кон антиката, хуманистите потполно го занемаруваат народниот италијански јазик и своите дела ги пишуваат на латински.
XV век
Во XV век оживува италијанскиот како литературен јазик, а особено во Фиренца. Фиренца по вторпат станува колевка на италијанската култура, откаде преминува во останатите краеви на Италија. Како во сите уметности, така и во литературата, ова е времето на преродбата (ренесанса) со цела низа на писатели на проза и сите видови на поезија. Притоа се истакнуваат Лоренцо деи Медичи, Полицијано, Пулчи, Бојардо и Санацаро.
XVI век
Во овој век се манифестира полната зрелост на италијанската мисла и свест, богата со продукција на значајни дела во литературата и уметноста. Овој век може да се нарече и национален, бидејќи во литературното и уметничкото создавање учествуваат освен Тоскана, и други краеви на Италија. Овој век го претставуваат четири големи писатели: Николо Макијавели, кој со својот „Владетелот“ тежнее да создаде идеална држава; Лодовико Ариосто во делото „Бесниот Орландо“ дава најсјаен романтичен еп; Гвичардини, познат историчар, укажува на тоа како треба да се сфаќаат, поврзуваат и прикажуваат историските настани; Торквато Тасо со својата книга „Ослободениот Ерусалим“ го дава на италијанската литература првиот херојски еп. Лириката се продолжува по стапките на Петрарка, а меѓу неговите следбеници се истакнуваат Бембо и Киабрера (петраркисти). Цветаат сите литературни родови - новела, комедија, трагедија, критика итн. Се истакнуваат и А. Беолко-Руцанте, Вазари, Челини, Аретино, М. Бандело и други. Кон крајот на XVI век, со смртта на Тасо, се завршува периодот на живата литература и започнува период на исцрпување и стагнција.
XVII век или време на маринизмот
Барокниот XVII век одговара на периодот на економската, политичката и духовната пропаст на Италија, како и на црковната реакција (контрареформизам). Претставник на ова време е Марини. По него, целиот овој период се нарекува и време на маринизмот или сечентизмот. Тој е најдобар пример за величествениот, звучен јазик и музикалноста која останува на површината или е само убава облека без човечка содржина. Големите духови како Галилео Галилеј, Томазо Кампанела и Џордано Бруно не можат да го дадат својот печат на целиот епос. За да се разбие сечентизмот, кон крајот на XVII век е основана и академија на книжевниците "Аркадија", која ја промашила својата цел.
XVIII век
Во првата половина на XVIII век се развива нова мисла и култура (Ѓанбатиста Вико), која го подготвува италијанското тло за големиот пресврт во втората половина на векот, кога во Италија се чувствува делувањето на новата филозофија и просветителството. Се појавуваат голем број на мислители и писатели, меѓу кои најзначајни се Метастазио, кој ја усовршил мелодрамата, Карло Голдони, реформатор на италијанската комедија и Парини, лирски и сатирички поет, еден од претходниците на романтизмот во Италија во XIX век.
XIX век
Во првите децении на овој век се продолжува со делото на обнова, започнато на крајот на претходниот век. Се формираат две школи: класична и романтична. Тие, иако нееднакви по форма го имаат истиот патриотски идеал: борбата за независност и ослободување на татковината. Главни претставници на класичната школа се Монти и Фосколо. Цел на романтичната школа била да ја доближи литературата на народот. Нејзин поборник бил Алесандро Манѕони, кој бил еден од највредните умови на своето време и дал големи дела во прозата и поезијата (религиозна лирика, историски драми, историски романи). Најголемиот лирски поет на тоа време е Џакомо Леопарди, кој се угледал на класичните примери, поет на болката и очајот (песимист).
Фашизмот и книжевноста
Во есејот „Фашизмот и книжевноста“, италијанскиот писател Еуџенио Монтале вели дека фашизмот не оставил никаква позитивна трага, никакво дело што би било вредно да се истакне, а многу работи се обидел да направи или да уништи. Фашизмот не дозволувал преголема слобода во изразувањето на судовите и чувствата. Писателите морале да бидат на линијата трасирана најпрвин од Пресбирото, а потоа од министерството за пропаганда кое подоцна прераснало во министерство за народна култура. Фашизмот сакал да изгради конструктивна, римска, империјална книжевност што би го овековечила времето на Мусолини. На пример, единствената жена која била избрана во италијанската академија во весникот „Кориере дела Сера“ нашироко ги опишувала убавите раце на Мусолини. Уште во 1925 година, писателот Џентиле го упатил својот проглас за мобилизација на фашистичките писатели, но тој имал слаб одзив, додека манифестот со кој му одговорил Кроче го потпишале голем број писатели и интелектуалци. Фашистите не успеале да пронајдат или создадат големи книжевни имиња кои би ја оствариле таа задача, иако некои познати писатели кокетирале со фашизмот. На пример, веќе остарениот Данунцио живеел во Гароне како еден вид заробеник, примајќи висока апанажа и одвреме-навреме пишувал по некоја беседа и по некое ораторско дело. Кон фашистите се приклонил и водачот на футуристите, Маринети. Пирандело, исто така, му пристапил на фашизмот (иако подоцна се повлекол) и за тоа бил награден со членство во Кралската италијанска академија. За време на фашистичкиот режим, на писателите воопшто не им било дозволено да реагираат на современоста, да ја критикуваат и да ги исмејуваат нејзините пороци. Затоа, тоа било време на интимни прозаисти, фини есеисти и факирски поети во кои немало искреност, туку биле само далечно ехо на некои туѓи искуства.
Современа италијанска литература
Современата италијанска литература е во знакот на живото создавање и експериментирање, од неореализмот до современите авангардни струи. Помеѓу многуте писатели, вреди да се споменат Саба, Унгарети, Монтале, Квазимодо и раскажувачите Моравија, Павезе, Виторини, Алваро, Леви, Јовине, Пратолини, Томази ди Лампедуза, Гада и најновите Гада, Пазолини и други.
Салобрал
Салобрал — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Европско првенство во ракомет за жени 2000
Европското првенство во ракомет за жени 2000 се одржа во Романија од 8 до 17 декември. Првенството го освои репрезентацијата на Унгарија по победата над Украина со резултат 32 - 30 во продолжението во финалниот натпревар.
Домаќини
Натпреварите од групата A заземаа место во градот Рамницу Валсеа, додека пак натпреварите од групата Б како и финалето беа одиграни во главниот град на Романија, Букурешт.
Чешме Маале (археолошко наоѓалиште)
Чешме Маале — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Чешме Маале. Наоѓалиштето претставува средновековен сакрален објект и некропола. На границата на атарите на напуштените села Чешме Маале и Козбунар, северно од селото Калаузлија се наоѓаат грамади од камен и расфрлени грубо обработени плочи од средновековна некропола и сакрален објект.
Хорасан
Хорасан (перс. -خراسان) или Хурасан во антиката нарекувана Tраксијана е поранешна покраина во Иран.
Таа на 29 септември, 2004 г е поделен подели на три покраини:
Најголеми етнички групи се Персијци, Курди, Турци и Арапи.
Населението во покраината изнесува околу 7.000.000
NGC 3366
NGC 3366 — спирална галаксија во соѕвездието Едро, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3366 се споменува и како IC 2592, ESO 264-7, MCG -7-22-24, IRAS 10329-4325, SAO 222170 (6.2) 1.5' n.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3366 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 3366 има привидни димензии од 1,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Други поделби
Проучување на NGC 3366 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31335. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7722. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
NGC 5841
NGC 5841 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5841 се споменува и како NGC 5848, MCG 0-39-1, CGCG 21-1.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5841 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5841 има привидни димензии од 1,1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 6 м 34,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 0' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 5841 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53941. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 243; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 338. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1613.
NGC 1472
NGC 1472 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1472 се споменува и како NPM1G -08.0152.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1472 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1472 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 53 м 47,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 34' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на NGC 1472 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14050. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 267; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5304. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1480.
Кајманските Острови на Олимписките игри
Кајманските Острови првпат настапиле на Олимписките игри во 1976 година и оттогаш учествувале на сите игри освен на Летните олимписки игри во 1980 година кога истите ги бојкотирале.
Националниот олимписки комитет на Кајманските Острови бил основан во 1973 година и бил признаен во 1976 година.
Гегард
Гегард (Գեղարդ) — манастир кој се наоѓа во покраината Котајк во Ерменија. Манастирот официјално од 2000 година била вклучена во списокот на УНЕСКО.
Манастирот бил основан во IV век од Грегорија. Основите на параклисот биле изградени во 1215 година. Манастирот во почетокот го носел името Ајриванк, кој во превод значи “манастир на пештерата“. Денешното име, Герхардаванк во превод значи “манастир на копјето“, а името му доаѓа од копјето со кое бил повреден Исус Христос при распнувањето на крст. Истото копје било доведено во Ерменија од страна на апостол Јуда Тадеус, заедно со уште многу друѓи реликви.
Гробишта (Шаинташ)
Гробишта — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Шаинташ. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. На 1 км северозападно од селото се наоѓаат аморфни плочи од некропола.
Салвадиос
Салвадиос — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Дворишка Река
Дворишка Река (позната и како Дворска Река или Циронска Река; во горниот тек нарекувана: Преведена/Преведенска Река) — река во Македонија, сместена во северниот дел на планината Огражден, јужно од градот Берово, помеѓу Огражден и Малешевските Планини. Реката претставува вододелница на реката Брегалница и Струмица.
Алесандро Скарлати
Алесандро Скарлати ( - ) е италијански барокен композитор. Работел како капелмајстор во Рим и Неапол. Автор е на 115 опери од типот на италијанската „опера серија“ (сериозна опера), составени од последователно нижење на лирски арии и речитативи. Попознати дела: „Розуара“, „Пир и Деметриј“, „Митрадат Евпатор“ и др. Ја утврдува триделната арија да капо, го установува типот на италијанската оперска увертира, којашто се состои од три дела: брз, бавен, брз. Автор е на околу 700 кантати, 200 меси, 20 оратории и други музички творби. Татко е на двајца други композитори, Доменико Скарлати и Пјетро Филипо Скарлати.
Дворишка Река
Поминува низ селото Двориште, од каде и го добила своето име. На крајот се влева во реката Лебница.
Зафаќа сливно подрачје од 95 км2.
Поксдорф
Поксдорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Бен Бернанке
'''Бен С. Бернанке' (англиски: Ben S. Bernanke'') – американски економист и добитник на Нобеловата награда за економија (2022).
Образование и кариера
Бернанке дипломирал на Универзитетот Харвард, во 1975 година, а во 1979 година докторирал на Масачусетскиот институт за технологија (М.И.Т.). Од 1979 до 1983 година работел како доцент на Stanford Graduate School of Business, а потоа, во периодот 1983-1985 година, продолжил да работи како вонреден професор. Од 1985 до 2002 година бил редовен професор на Универзитетот Принстон. Во 2002 година, Бернанке ја напуштил академската работа и станал член на Одборот на Фердералните резерви (Federal Reserve Board), а на таа функција работел до 2005 година. Во периодот 2005-2006 година бил претседавач на Советот на економските советници (Council of Economic Advisers) на претседателот на САД, а потоа, во периодот 2006-2014 година бил претседател на ФЕД.
Поважни публикации
Бернанке објавил повеќе трудови во престижните економски списанија, како:
Награди и признанија
Бернанке извршувал низа престижни функции, како:
Ванчо Николески (награда)
„Ванчо Николески“ — награда што ја доделува Друштвото на писателите на Македонија, а се доделува за најдобра книга за деца објавена во Македонија во претходната година.
Перманганска киселина
Подготовка и структура
Перманганската киселина најчесто се подготвува со реакција на разредена сулфурна киселина со раствор од бариум перманганат, а нерастворливиот нуспроизвод на бариум сулфат се отстранува со филтрирање:
Употребената сулфурна киселина мора да биде разредена; од реакциите на перманганатите при што со концентрирана сулфурна киселина се добива анхидрид, манган хептоксид.
Перманганската киселина е исто така подготвена преку реакција на флуоросилициумска киселина со калиум перманганат, преку електролиза и преку хидролиза на манган хептоксид, иако последниот пат често резултира со експлозии.
Кристалната перманганска киселина е подготвена на ниски температури како дихидрат, HMnO 4 · 2H 2 O.
Иако неговата структура не е потврдена спектроскопски или кристалографски, се претпоставува дека HMnO 4 има тетраедрална структура слична на онаа за перхлорна киселина.
Реакции
Растворите на перманганската киселина се нестабилни и постепено се распаѓаат на манган диоксид, кислород и вода, при што првично формираниот манган диоксид го катализира понатамошното распаѓање. Распаѓањето се забрзува со топлина, светлина и со киселини. Концентрираните раствори се распаѓаат побрзо отколку што се разредуваат.
Електрична струја
Електрична струја претставува ток (движење) на електричен полнеж. Во системот SI, единица мерка за електрична струја е амперот (A), кој е еднаков на тек од еден кулон електрицитет во секунда.
Дефиниција
Количество на електрична струја (мерено во ампери) низ некоја површина (нпр. пресек на бакарен спроводник) е дефинирано како количество на електричен полнеж (мерено во кулони) кој поминува низ таа површина во единица време. Ако Q е количество на полнеж кој поминува низ површина во единица време t, тогаш просечна струја I изнесува:
Доколку времето t оставиме да тежнее кон 0, тогаш ја добиваме моменталната струја i(t):
Бидејќи ампер, како единица мерка за електрична струја е основна единица во SI, кулонот е изведен од дефиницијата за ампер. Да претпоставиме дека имаме спроводник со пресек A- даден во метри квадратни ,должина l - даден во метри m и специфичен електричен отпор на материјалот од кој е изработен спроводникот ρ- изразена во ом метри - Ωm. Неговиот отпор ќе биде :
Сан Бартоломе де Бејар
Сан Бартоломе де Бехар — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Мезарл’к (Штурово)
Мезарл’к — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Штурово. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. На 250 метри западно од селото се наоѓа некропола со гробови од типот циста и со насоченост исток-запад.
ПУ „Славко Лумбарковски“ - Добромири
Училиштето е именувано по македонскиот народен борец Славко Лумбарковски.
Местоположба
Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото.
Објект
Објектот на училиштето бил изграден во 1947 година и зафаќа површина од 114 м2.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик. Наставата се изведува во една смена.
Кормило
Кормило, крма  или дујмен  — уред на брод, чамец, подморница или авион што се користи за одредување и одржување на насоката или за управување во насока лево-десно. Кормилото се состои од струк, глава, лист и петица на кормилото.
Делови за кормило
Струк на кормилото е горниот, зајакнат дел од кормилото кој на самиот врв има стеснување на кое се закачува рудата на кормилото или зајакнување во кое се вовлекува рудата. Кај поголемите бродови и подморници, струкот се повлекува во внатрешноста на бродот каде што е поврзан со уредот за ротација на кормилото. Слично е и за авионите.
Глава на кормилото е самиот врв на струкот на кормилото, кој обично се зајакнува кај чамците за да се спречи абење и оштетување.
Лист на кормилото е дел од кормилото што го насочува бродот, односно низ кој тече водната маса за време на патувањето. Изработен е од дрво или железо. Дрвените кормила се направени од повеќе делови, а металот од едно парче.
Петица на кормилото е долниот дел од кормилото кој е зајакнат за да се спречи пукање и оштетување на кормилото.
Vampire: The Masquerade – Bloodlines
Vampire: The Masquerade – Bloodlines акциона рпг игра од 2004 година играна во Светот на темнината од Белиот волк; изработена од Troika Games и објавена од Activision за Microsoft Windows. Заснована на White Wolf Publishing's рпг Vampire: The Masquerade, Bloodlines го следи ново создадениот вампир кој ја бара вистината за историскиот артефакт кој го носи крајот за сите вампири. Bloodlines дава можност да бираш од повеќе кланови на вампири секој со посебна моќ, да бираш каква моќ ќе имаат, зборовни одлики и да се движиш низ играта со насилни или не насилни методи.
Играта е претставено од прва- и трета персона перспектива. Нуди отворен свет структура, дозволувајќи му на играчот да заврши споредни мисии покрај основната приказна, преку движење низ постоечките места како: Santa Monica, Hollywood, downtown Los Angeles and Chinatown. Изработката на Bloodlines's започна во 2001 и и беа потребни три години. Процесот беше турбулентен; 32та члена од тимот кои работеа на играта се бореа за да ја заршат и ја објавиа во незарвшена состојба на 16 ноември 2004.
Bloodlines продаде помалку од 8 000 копии при нејзиното прво пуштање во продажба, што се сметаше за лош перформанс. Ги подели критичарите во тоа време; иако ги пофалијаa текстот, гласновната глума, изборот и влијанието кое го имала низ светот, ги критикуваа техничките мани. Тоа беше последната изработна на Тројка игри, пред нејзиното пропаѓање во раната 2005. Оваа игра е една и единствена во начинот на играње и зборување, затоа со години обожавателите на играта донираат пари за да се поправат грешките за да може и денес да се игра.
Gameplay
Bloodlines е role-playing gameпретставена од прва- or трета персона перспектива. Пред да започне играта, играчот создава машки или женски вампир карактер преку селектирање одреден клан на вампир и конфигурирање бодови во три области—атрибути, способности и дисциплина (вампирска моќ)—или преку одговарање на прашања кои бираат карактер за играчот. Играчот бира еден од седумте клана на вампири: Моќните Бруха, Тореадор, Лудите Малкавиан, Аристократските Вентру, деформираните Носферату, оние кои ја носта крваната магија Тремир, или оние кои личат на животни Гангрелж.
Борбата со огнени оружја е во прва персона, и со бодовите потрошени на оружја се одлучува колку време е потребно за да ја погодиш целта и колку јако. Борбата со раце е во трета персона, со пристап до оружја како катана и чекани, или пиштоли, стрели и пламенофрлачи за борба со огнени оружја. Доколку играчот му се прикраде на некој непријател, може веднаш да го убие. Играчот може да избегне напади. Можат да користат и stealth во мисии за да поминат не приметено на некои места од луѓе или камери, исто неприметно да отворат врати и да хакираат компјутери.
Секој клан има свои дисциплини, кои можат да се користат во борба и да отворат пристап кон други. Иако некои моќи ги имаат повеќе кланови, некои нема 3 исти дисциплини. Оние вампири кои се водат со силата можат да се најачаат и да станат по брзи и опасни или да повикаат души кои ќе им помагаат; други можат ментално да манипулираат со луѓето или да станат невидливи на некое време, а други можат да ја варат крвта на непријателот од далеку. Некои дисциплини, како Ауспех (кое ја зголемува перцепцијата и ја покажува аурата на објекти и луѓе) и Блад баф (кое привремено ја зголемува силата, стамината и отворањето врати) се чести за сите вампири. Повеќе способности можат да бидат активни во исто време. Крвта е е најчесто користена во Bloodlines, користена за да се активираат дисциплини и способности. Се троши со секое користење, и може да се наполни со пиење од глувци, одење во банки за крв или пиење крв преку луѓе. Играчот исто така може да пие крв од непријатели во борба. Пиење долго време од човек може да го убие и играчот да изгуби бодови во човештвото.
Играчот е казнет доколку користи некои вампирски способности пред луѓето, му се одзима бодови од маскерад. Доколку изгубиш 5 бода ќе навлечеш убијци на вампири и ќе ја изгубиш играта. Но можеш да направиш бодови преку вршење мисии. Играчот исто така има бодови во човештвото. Доколку изгубиш многу човештво може да побудалиш и да ја изгубиш играта. Некои места, како Елисиум забрануваат користење на способности, дисциплини и оружја. Играчите можат да си земат женски гул, Хедер, како костумизиран слуга кој им дава крв, подароци и пари.
Место
Vampire: The Masquerade – Bloodlines Се одвива во четири места во 21 век, Лос Анџелес: Санта Моника, Даунтаун, Холивуд и Кинескиот кварт. Сместено во Светот на темнината, играта објавува свет во кој вампири, врколаци и демони ја градат човечката историја. Вампирите се обврзани со код да не го издадат нивното постоење. (Забранувајќи го користењето на вампирските способности пред луѓето) и да се избегне непотребносто убивање. (да се зачува последната човечност на вампирите). Вампирите се поделени на седум клана Камарила, вампирската влада. Торедор се најблиску до човештвото, со страст за културата; Вентру се багородни, моќни водачи; Бруха се идеалисти кои владеат во борба; Малкавианс се проколнати со лудило. Гангрел се самци, личат на животни, не доверливите Тремере користат крвна магија, и чудовиштата Носферату се осудени на живот во сенка за да ги избегнат луѓето. Анархистите се идеалистички вампири кои се противат на пилитичката струкутра на Камарила, верувајќи дека моќта треба да биде во рацете на сите вампири. клановите се соединети во нивната верба во Камарила и се борат против Сабат: Вампири кои го прифатиле чудовиштето во себе.
Главниот карактер во играта е вампир кој нема име и кој е се преобразува на почетокот на играта, Тој станува вработен на Себастиан Ла Крос (глас од Енди Милер), принцот на вампирите од Лос Анџелес. Карактерот патува низ светот и стапува во контакт со други суштества како што се Бертам Таг, Џек и ментално не стабилните Воерман сестри, Џанет и Териз. Кинескиот кварт е контролиран од Куеј Џин, Азиски вампир воден од Минг Зао, на кој не им е потребна крв и се сметаат подобри од другите вампири.
Заплет
Играта започнува со карактерот на играчот, човек без име, како е убиен и повторно вратен како вампир. Поради овој недозволен чин и играчот и оној кој го направил карактерот вампир, се донесени пред Камарила. Господарот е убиен од наредба на Ла Крос а карактерот и бега на таа судбина преку интервенција на Анархистите, Најнс Родригес и вработените на принцот.
Ла Крос го праќа чграчот во Санта Моника за да му помогне на неговиот гул, Меркурио, да уништи една куќа на Сабат. После успешно завршена мисија, играчот патува до Лос Анџелес, сретнувајќи се посебно со Најнс, Ла Крос и Џек. Ла Крос му дава мисија на играчот да истражува еден брод Elizabeth Dane, и да најде информации за ковчег од Анкара за кој се збори дека го носи телото на Антедилувиан, еден од најстарите и најмоќните вампири, чие доаѓање ја означува Апокалипсата, крајот, Gehenna. Играчот одкрива дека ковчекот бил отворен од внатрешна страна.
Зголеменото дејство од Сабат се поврзува со исчезнувањето на главата на Малкавианс, Алистар Граут. Во вилата на Граут, играчот го здогледува Најнс како си оди д вилата и подоцна таму ги наоѓа остатоците на Граут заедно со убиецот Гранфелд Бах кој одрекува каква било поврзаност со убиството на Граут. Дознавајќи за присуството на Најнс во вилата, Ла Крос дава наредба да се убие Најнс. Играчот е испратен во музејот за природна историја да го земе ковчегот, но дознава дека бил украден. Џек подоцна му кажува на играчот дека Ла Крос го сака ковчегот за да ја испие крвта од вампирот внатре и да ја добие неговата моќ.
Верувајќи дека Гери, главата на Носферату е одговорен за кражбата на ковчегот, играчот е пратен во Холивуд да го најде; Откако е пронајден тој открива дека ковчегот е украден од кланот Гиовани. Играчот се искрадува во Гиовани вилатаи го пронаоѓа ковчегот чуван од Куеј Џин, кои тврдат дека нивниот водач Минг Зао има формирано пакт со Ла Крос. Заклучениот ковчек е вратен кај Ла Крос и Бекет историски вампир му кажува на играчот дека единствениот човек кој може да го отвори ковчегот е киднапиран од Гранфелд за да го намами Ла Крос. Играчот го убива Гранфелд и дознава дека и клучот е исто така украден.
Тие се враќаат кај Ла Крос, дознавајќи дека Сабат пробале да го украдат ковчегот за да го уништат и да спречат Гена и да го убијат водачот на Сабат за да ги спречат неговите следбеници. Играчот е пресретнат од Минг Зао, која му нуди да склучат пакт и му кажува дека она го има клучот, дека Ла Крос го убил Граут за да не ја издаде неговата тајна и дека она се преправила во Најнс во вилата за да го намести. Негирајќи ги тврдењата на Минг Зао, Ла крос го спречува убивањето на Најнс и го тера играчот да ги собере Анархистите за да се одмаздат за смртта на Граут. Играчот го пронаоѓа Најнс како се крие во шумата и пробувајќи да избегаат Најнс е ранет од волк, играчот бега со Џек кој му кажува дека Ла Крос дал наредба да го убијат играчот за соработката со Минг Зао.
Крајот се менува, во зависност од тоа со кога, ако воопшто со некого, играчот соработува. Ако играчот го поддржи Ла Крос или Минг Зао, секој од нив го праќа играчот да го убие другиот. Ла Крос го отвора ковчегот и се убива себеси и играчот од подметнати експлозиви во ковчегот, Минг Зао го предава играчот и наредува да биде врзан за ковчегот и фрлен во море. Соработувајќи со Анархистите или со никого, го носи играчот да ја убие Минг Зао а потоа и Ла Крос кој е убиен откако ќе го отвори ковчегот. Доколку играчот го отвори ковчегот, тој умира во експлозијата. Ако играчот е Тремере, тој ја убива Минг Зао, Ла крос е заменет од водачот на Тремере Максимилиан Страус и ковчегот е скриен. Секој крај завршува со Џек кој гледа од далеку со мумијата и такси возачот кој го вози играчот низ мапата кој вика "Крвта на Кејн ја контролира нашата судбина... До гледање, вампиру".
Изработка
Изработката на Vampire: The Masquerade – Bloodlines започна во Troika Games во November 2001. Изработувачите сакаа да направат игра во прва персона рпг игра мислејќи дека идејата е стабилна. Тројка му ја претстави идејата на објавувачот Activision; Активижн сугерираше користење на Vampire: The Masquerade лиценцата користена една година претходно во Nihilistic Software's Vampire: The Masquerade – Redemption, која имала достигнато голем успех за да може да има изработка на продолжение. Наместо да направат продолжение на Редемшн, тимот за изработка го истражи имотот на белиот волк вклучувајќи ја играта и нејзините правила. Тројка беше мало студио, со пет програмери и 32 вработени (Вклучувајќи го главниот писател Брајан Митсода, кој се приклучи во тимот година дена откако изработката беше започната). Иако некои прелиминарни левели и дизјан беа завршени, поголемиот дел од работата беше заборавен или преправен.
Тројка сакаше да направи 3д игра но не беше сигурна дали да создаде нов мотор или да користи веќе постоечки и дали да користи прва или трета персона. Во тоа време Source Моторот беше во изработка од страна на Valve Corporation. Вработениот во Валв Скот Линч им пристапи на Тројка со понуда да го користат новиот мотор на Валв, и тие се првиот тим кој го користи. Тројка ги одбра сурс за нивните анимации бидејќи сакаше играчот да разговара со карактерите лице во лице. Бидејќи моторот беше во изработка со Bloodlines и играта на Валв Half-Life 2, Тројка работеше со непознати кодови и алати, терајќи ги да напишат самите кодови за да го комплетираат недовршениот мотор. Тројка изработи систем за да создаде карактеристична, променлива илуминација за ноќниот сетинг, партикуларен систем за вампрските дисциплини и систем за движењето на облеката. Изворот го немаше artificial intelligence (AI) кодот, и кодот на Тројка работеше лошо со Сурс моторот.
Активижн ја претстави играта во мај 2003, но, тој Октомври, Валв искуси нарушување на безбедноста во која хакери го украдоа сурс моторот за Half-Life 2. Нарушувањето бараше нови безбедносни осигурувања за моторот, оддолжувајќи го излегувањето на двете игри; објавувањето на Bloodlines беше оддолжено сè до раната 2005. Сè до May 2004, Тројка и Активижн тврдеа дека играта ќе има компонента за да играат повеќе луѓе од еднаш, тим на вампири против тим на убијци на вампири, со способноста да се најачуваат карактери секоја рунда. Тимот беше оставен без продуцент од Активижен скоро една година пред Давид Милш бил надлежен за проектот. Без продуцент надлежен за играта, Милш ја најде изработката на играта не целосна о многу технички проблеми, како и проблеми со кодови за верзијата со повеќе играчи. Идејата за повеќе играчи го оддолжуваше времето на изработка и идејата била заборавена.
Поради проблемот со моторот, дизајнерите откриа дека играта ги потроши нивните ресурси. Bloodlines има повеќе видови на гаејмплеј, со разни анимации АИ за стелф и меле борба и капацитет за прва и трета персона. Споредено со веќе постоечките први персона игри, со 20 анимирани модели на карактери, Bloodlines иам околу 150 карактери со 3,000 анимации, како и главни непријатели со нивен уникатен стил на движење. Дизајнерите не го пресметаа добро времето за изработка на играта и поправка на системите. Сето ова требаше да биде одобрено од White Wolf и Activision.
После три години во изработка, играта напредуваше бавно и не се знаеше кога ќе биде завршена. Activision постави повеќе крајни рокови за изработката на играта за да се осигура дека таа ќе биде завршена на време но евентуално таа ги потроши сите пари. во 2003, Activision интервенираше, наредувајќи играта да биде спремна во рок од неколку месеци, и дури и дале повеќе пари на Тројка за да се заврши работата на The Temple of Elemental Evil за Atari, ослободувајќи го тимот за да може да ја заврши Bloodlines.
Крма (појаснување)
Крма може да биде:
На Ридот (Штурово)
На Ридот — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Штурово. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. На ридот над селото се наоѓаат гробови - тип циста, со насоченост исток-запад.
Глигорие Гоговски
Глигорие Гоговски ( во —  во ) — македонски стопанственик и политичар. Бил последниот претседател на Извршниот совет на Собранието на СРМ во периодот 1986 - 1991. Во 1989 година бил кандидат за член на Претседателството на СФРЈ од Социјалистичка Република Македонија.
Во 1968 година дипломирал на Електро-машинскиот факултет во Скопје, а магистрирал на Универзитетот во Загреб. Бил генерален директор на волнарскиот комбинат „Тетекс“ од Тетово.
Бил член на СКМ од 1968 година.
Дело (словенечки дневен весник)
Дело  е национален дневен весник во Словенија. Повеќе од 60 години, „Дело“ е вклучен во активното кокреирање на словенечкиот јавен простор. Опфаќа политика, економија, спорт, култура и општествени настани.
Историја
Дело првпат беше објавен на 1 мај 1959 година кога весниците  Људска правда ("Народно право"), кој излегуваше од 1934 година, и " Словенски порочевалец" („Словенечкиот репортер“), основан во 1938 година, и двата весници на Комунистичката партија на Словенија се споија.
Профил
Дело  е објавено во формат на широк лист од медиумската куќа Дело која исто така поседува весник  Slovenske novice . Нуди содржина во печатена форма, како и на веб, мобилни и таблет платформи. Објавува мешавина од различни медиуми, како што се таблоидот Slovenske novice, двомесечниот културен весник  Прегледи  и разни додатоци.
„Дело“ објавува седум регионални изданија до 2008 година и оттогаш има објавено само едно национално издание.
Тираж
Тиражот на „Дело“ бил 90.000 примероци во 2003 година.
Додатоци
Делото ги има следните додатоци:
„Дело“ објавува специјално неделно издание „Недело“ (буквално „безработење“ или „неработење“; „Недело“ е игра на зборови бидејќи „Неделја“ е словенечки за „недела“), во помал и врзан (захефтана) формат.
Delo  го објавува  The New York Times International Weekly  во петок од 2009 година. Овој додаток на осум страници опфаќа статии на англиски јазик од  The New Јорк Тајмс .
Дигитални платформи
„Дело“ ја објавува својата содржина на својата веб-страница www.delo.si, на мобилна платформа, на iPad и на андроид.
Според месечната метрика на посети на веб-локации, MOSS, веб-страницата на весникот беше 17-та најпосетувана веб-страница (од 107 измерени) во Словенија во мај 2012 година.
NGC 3367
NGC 3367 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3367 се споменува и како UGC 5880, MCG 2-28-5, CGCG 66-11, IRAS 10439+1400.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Други поделби
Проучување на NGC 3367 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32178. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 852. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Савек
Свети Ѓорѓи (Ἁγίου Γεωργίου) — црква во селото Савек, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во североисточниот дел на селото. Според едни податоци, изградена е во XVI век, а според други во XVIII век. Храмот изгорел во 1918 г. за време на Првата светска војна и подоцна е обновен според првобитниот изглед.
Градбата претставува трикорабна базилика со полукружна апсида на исток. Внатре има три колонади што ја делат на три кораба, од кои средниот е поширок. Внатрешноста е речиси наполно живописана, што е извршено во 1930 г. На северниот ѕид доминира фреската на Страшниот суд. Некои од иконите се дело на сликарско-вајарскиот уметник Ѓорѓи Златанов (Јоргос Златанис) од Савек, а истиот извршил и реставрација на постарите. Негови се и фреските над двата надворешни влеза на црковниот двор.
Од северната страна на храмот и близу него во 1882 г. е изградена камбанаријата. На нејзиниот северозападен ѕид има камена плоча на која стои датумот 21 мај 1882. Камбанаријата е дело на мајстори оД серското село Горно Броди. Има убави керамопластични украси.
Според месната легенда, на местото каде подоцна е подигнат храмот заспал еден бег, на кого му се сонило дека некој го мачи. Ужаснатиот бег се разбудил и им го раскажал сонот на селаните, кои му кажале дека тоа сигурно бил некој светец. Го однеле во црквата „Св. Никола“ и му го покажале Свети Ѓорѓи. Бегот станал христијанин, го примил инето Никола и ја изградил црквата.
На почетокот на XX век црквата била предмет на спор и физичко насилство помеѓу оние кои ја признавале Бугарската егзархија и нивните соселани на страната на Цариградската патријаршија. Патријаршистите успеале да наложат во црквата да се служи само на грчки, но егзархистите не се задоволиле со малата црква „Св. Никола“ над селото, туку изградиле друга црква во Савек.
NGC 5842
NGC 5842 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5842 се споменува и како MCG 4-36-3, CGCG 135-5.
Откривање
Објектот е откриен на 11 мај 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5842 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 5842 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 4 м 52,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 4' 13"".
Други поделби
Проучување на NGC 5842 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53831. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 153; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1491. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 87.
Класик Лондон-Сари 2017
Класик Лондон-Сари 2017 (позната и како: Класик РајдЛондон-Сари 2017) — 6. издание на велосипедската еднодневна трка Класик Лондон-Сари, која се одржала на 30 јули како дваесет и осми настан во сезоната на Светската турнеја. Првпат била вклучена во календарот на Светската турнеја.
Трката била освоена во спринтерска завршница од Норвежанецот Александер Кристоф од.
Екипи
Како нов настан на Светската турнеја, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Поради тоа, четиринаесет од осумнаесетте екипи настапиле на трката. Дополнително, осум професионални континентални екипи се натпреварувале, со што главната била составена од 22 екипи.
Окрузи во Уганда
Секој округ потоа се дели на околии (counties) и општини (municipalities), а околиите пак, се делат на подоколии (sub-counties). На чело на округот стои претседател на локалниот совет.
Надворешни врски
Административно деление на Уганда Organización territorial de Uganda Suddivisioni dell'Uganda Ünnerafdelen vun Uganda Bestuurlijke indeling van Oeganda Podział administracyjny Ugandy Административное деление Уганды
NGC 1473
NGC 1473 — галаксија во соѕвездието Мала Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1473 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1473 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 47 м 26,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 13' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.