cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Муромски јазик
Муромскиот јазик бил дел од групата на угрофински јазици што го зборувале Муромците во муромскиот регион во Русија. Многу малку се знае за овој јазик но се претпоставува дека бил сличен со мордвинските јазици- мокшански јазик и ерзјански јазик. Исчезнал во средновековието и најверојатно биле асимилирани од Словените.
Жозеф Кесел
Жозеф Кесел (француски: Joseph Kessel, роден на во  - починал на  во ) — француски новинар и писател. Тој бил член на Француската академија и Голем офицер на Легијата на честа.
Биографија
Жозеф Кесел е роден во Вила Клара, Аргентина, бидејќи неговиот татко бил лекар кој постојано патувал. Од 1905 до 1908 година, Жозеф живеел во првите години од неговото детство во Оренбург, Русија, пред семејството да се пресели во Франција во 1908 година. Тој студирал во Ница и во Париз, и учествувал во Првата светска војна како пилот. Тој исто така бил пилот за време на Втората светска војна.
Кесел напишал неколку романи и книги кои подоцна биле претставени во кино, особено Belle de Jour (од страна на Луис Буњуел во 1967 година). Заедно со својот внук Морис Дрион, Кесел го напишал во 1943 година текстот на „Песната на партизаните“, која се претворила во химна на францускатиот отпор во времето на Втората светска војна. Со одлука на Министерството за култура на Франција од 2006 година ракописот е прогласен за историски споменик. Жозеф Кесел во 1962 година станал член на Француската академија. Починал на 23 јули 1979 година во Аверн, Франција и бил погребан во Париз. Тој е погребан во гробиштата Монпарнас во Париз.
Наградата „Жозеф Кесел“ е престижна награда која се доделува за француски јазик и литература.
Фатих Акин
Фатих Акин (Fatih Akın; роден на 25 август 1973 во Хамбург) — германски филмски режисер, сценарист и продуцент.
За својот четврти долгометражен филм „Со глава низ ѕид“ со Бирол Унел и Сибел Кекили во главните улоги, Акин бил награден со Златна мечка во 2004 година, Германска филмската награда и Европска филмската награда. Во 2018 година, неговиот игран филм „Од никаде“ бил награден со Златен глобус.
Бил Медли
Бил Медли (англ: Bill Medley; целосно име: Вилијам Томас Медли анг: William Thomas Medley; роден на 19 септември 1940 во Санта Ана, Калифорнија, САД) е американски пејач и текстописец, најпознат како дел од дуетот The Righteous Brothers. Познат е по неговиот бас-баритон глас, применет во неговите песни како на пример во „You've Lost That Lovin' Feelin'“. Медли продуцирал многу песни за дуото, како „Unchained Melody“ и „(You're My) Soul and Inspiration“.
Медли бил успешен и како соло пејач, а неговиот дует со Џенифер Ворнс „(I've Had) The Time of My Life“ се искачил на прво место на топ листите, бил продаден во преку милион примероци и освоил многу награди.
Ран живот
Медли е роден на 19 септември 1940 година во Санта Ана, Калифорнија. Завршил средно училиште во Санта Ана во 1958 година. Бил воспитан како традиционален презвитеријанец, пеел во црковниот хор, а неговите родители имале свинг бенд. Се заинтересирал за R&B музика со слушање на радио станици ориентирани кон црната публика. Навел дека во почетните години бил под влијание на Литл Ричард, а подоцна на Реј Чарлс, Боби „Блу“ Бленд и ББ Кинг.
The Righteous Brothers
Медли, преку Бери Рилера се запознал со Боби Хетфилд. Во 1962 година тие формирале нова група, но го задржале името The Paramours, а во групата го вклучиле и саксофонистот Џон Вимбер. Тие го издале синглот „There She Goes (She's Walking Away)“ во декември 1962 година преку независната издавачка куќа Moonglow. Сепак, бендот немал успех и набрзо се распаднал, а Хетфилд и Медли од 1963 година почнале да настапуваат како дуо.
Медли и Хетфилд дуото го прекрстиле во The Righteous Brothers, а нивниот прв сингл бил „Little Latin Lupe Lu“ напишан од Медли. Медли, истовремено пробал да се пробие како соло пејач, го објавил синглот „Gotta Tell You How I Feel“, кој не се нашол на топ листите.
Во 1964 година, The Righteous Brothers заедно со други групи учествувале во The Cow Palace во Сан Франциско, каде присуствувал и Фил Спектор. Спектор бил импресиониран од дуото и договорил да снимаат за неговата издавачка куќа Philles Records.
Во 1965 година го имаа својот прв хит бр. 1, You've Lost That Lovin' Feelin', продуциран од Спектор. Според Broadcast Music, Inc., „You've Lost That Lovin' Feelin'“ е најслушана песна во историјата на американското радио.
Со Philles Records снимиле и други песни како „Unchained Melody“.
1237
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Бил Медли
The Righteous Brothers
Потпишале со Haven Records, ја снимиле „Rock and Roll Heaven“, кој станала хит. Во 1976 година, Медли, по смртта на неговата прва сопруга одлучил да се повлече од музиката одредено време. Повторно се обединил со Хетфилд во 1981 година за специјалната 30-годишнина на American Bandstand. Иако Медли во 1980-тите бил насочен претежно кон неговата соло кариера, дуото продолжило да се појавува заедно.
Семејно богатство
Семејно богатство е српска телевизиска серија во продукција на РТС и Комуна. Во режија на Александар Ѓорѓевиќ и Михаило Вукобратовиќ. Сценариото го напишале Синиша и Љиљана Павиќ. Композитор на музиката е Корнелије Ковач.
Бил Медли
The Righteous Brothers
По возобновената популарност во 1990-тите поради тоа што „Unchained Melody“ била во саунтракот во филмот Ghost, тие како дуо често патувале на турнеи, сѐ до смртта на Хетфилд во ноември 2003 година. The Righteous Brothers биле примени во Куќата на славните од рокенролот во март 2003 година од страна на Били Џоел.
Соло кариера
Медли имал релативно успешна соло кариера. Во 1968 година, Медли ја снимил „I Can't Make It Alone“, но песната немала успех. Следните песни, „Brown Eyed Woman“ и „Peace, Brother, Peace“ имале подобар успех на Топ 40 поп хитови. Во 1969 година го освоил второто место на фестивалот Festival Internacional da Canção (FIC) во Рио де Жанеиро со песната „Evie“ од Џими Веб. Медли на Греми наградите во 1969 година ја извел „Hey Jude“, а потоа потпишал со A&M Records. Една негова песна, „Freedom and Fear“ била номинирана за Греми во 1972 година.
Во 1987 година, неговиот дует со Џенифер Ворнс, „(I've Had) The Time of My Life“, бил вклучен во саундтракот на Dirty Dancing, а песната се искачила на прво место на Billboard Hot 100. За песната Медли и Ворнс во 1988 година освоиле Греми награда за најдобра поп изведба на дуо или група со вокал и Оскар за најдобра оригинална песна за композиторите.
Негови други позначајни песни се „Most of All You“ од филмот Major League; „Friday Night's a Great Night for Football“ од филмот „Последниот извидник“; и тематската песна за ситкомот Зголемена болка. Медли направил видео запис за песна искористена во филмот Рамбо III.
Семејно богатство
Серијата е снимена и премиерно е прикажувана во периодот од 1998 година  до 2002 година и има 62 епизоди.
По мотиви од серијата е снимен филмот „Тајната на семејното богатство“ како и неколку новогодишни реклами.
Космос-1260
Космос-1260 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
1237
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6745 и 6746 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5987 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4997 и 4998 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1990.
Пожаревац
Пожаревац — град во централноисточниот дел на Република Србија, седиште на Браничевскиот округ. Според пописот од 2002 година, тука живеат 41,736 жители, додека во поширокото градско подрачје има 74,902.
Протеза
Видови
Протеза се гради и дизајнира според изгледот и потребите на корисникот. Постојат протези и за градите, кои можат да се и само за брадавици. Постојат протетски пениси за да се помогне при еректилна дисфункција
Екстремитетни протези
Протези за раце се користат на различни ампутации на: рамо, лакт, дланка, или само прсти.
Протези за нозе се користат за ампутации на: цела нога, натколено, потколено, за стапало или само за прст. Но сепак главните две категории се надколенова и подколенова протеза.
Надколеновите протези се вештачки нозе кои ја заменуваат ногата што недостасува од над коленото. Луѓето со ваква ампутација (и протеза) имаат проблеми повторно да се движат нормално, и мораат повеќе енергија да трошат за да одат. Ова создава компликации во движењето, затоа што немаат колено. Во поновите и подобрените дизајни, има многу делови кои помагаат на корисникот да има подобра контрола.
Подколеновите протези се вештачки нозе кои заменуват дел од ногата под коленото. Тие што имаат ваква ампутација (и протеза) честопати им е полесно повторно да се движат нормално, главно затоа што сè уште имаат колено, кое им овозможува полесно да се движат.
Беневенто (покраина)
Покраината Беневенто (Provincia di Benevento) — покраина во регионот Кампанија, Италија. Главен град е Беневенто.
Зафаќа површина од 2.071 км2, а населението брои 289.455 жители (2005). Опфаќа 78 општини.
Границите на покраината во голема мера се совпаѓаат со територијата на Кнежевството Беневенто во XI век.
Александар Радојичиќ
Александар Радојичиќ (роден на година во ) — српски глумец. Стана познат по улогата на Микица Арсенијевиќ „Балерина" во филмот Монтевидео, Бог те видео!. Член е на театарот Бошко Буха во Белград. Има ќерка која се вика Аја.
’Ржаново (Кавадаречко)
’Ржаново — раселено село во Општина Кавадарци, во областа Мариово, во околината на градот Кавадарци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во високиот јужен дел од Општина Кавадарци, а чиј атар се издига високо и се допира со државната гранична линија со Грција. Селото е планинско, на надморска височина од 990 метри.
За селото не била водена посебна катастарска евиденција.
Во атарот на селото на самиот пат Мрежичко-Мајден се наоѓала голема рударска населба со бараки, од која денес се останати само остатоци, како и ’Ржановскиот манастир.
Историја
Во век, ’Ржаново било дел од нахија Рожден во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Во рамките на атарот на селото се наоѓа истоимениот рудник, од кој до 2013 година се ископувала руда за потребите на комбинатот „Фени“ од Кавадарци.
Население
Селото е мало и во фаза на наполно раселување. Тоа во 1971 година броело 20 жители, а во 1994 година само двајца жители.
Според пописот од 2002 година, во селото ’Ржаново немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Конопиште.
Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Конопиште.
Избирачко место
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 45 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 43 гласачи.
NGC 5178
NGC 5178 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5178 се споменува и како UGC 8478, MCG 2-34-22, CGCG 72-93.
Откривање
Телото е откриено на 11 мај 1883 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5178 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5178 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 29 м 29,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 37' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 5178 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47358. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 195; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 895. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1420.
1192 Призма
1192 Призма со привремена ознака 1931 FE — астероид во Главниот астероиден појас откриен на 17 март 1931 година, од страна на Фридрих Карл Арнолд Швасман при Бергедорфшката опсерваторија во Хамбург, Германија.
Астероидот е наречен по Бергедорфшкиот спектрален каталог.
IC 1737
IC 1737 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1737 се споменува и како NPM1G +23.0292, KUG 1224+237.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1737 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1737 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 26 м 51,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 29' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на IC 1737 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 89605.
Љубомир Чивлачки
Љубомир Тодоров Чивлачки (? во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште во селото, а подоцна обработувал земја и чувал добиток. Во Шеснаесеттата македонска ударна бригада стапил меѓу првите. Бил учесник во сите битки против балистичките банди во Скопска Црна Гора, како и против германските моторизирани единици во Качаничката Клисура, а потоа пак против балистите на Косово. Заедно со Бригадата заминал на Срем, каде учествувал во завршните операции против непријателот, за ослободување на неослободените делови на Југославија. На 12 април 1945 година во битката против Германците, храбро загинал за ослободување на Банова Јаруга. Бил закопан на борбената позиција.
Горно Косоврасти
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во североисточниот дел на територијата на Општина Дебар, на јужните падини на планината Дешат, а чиј атар се допира со подрачјето на Општина Маврово и Ростуше. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 1.040 метри. Од градот Дебар, селото е оддалечено 13 километри. Се наоѓа над реката Радика од нејзината десна страна.
До селото води локален асфалтен пат, кој се двои од регионалниот пат 1202 кај соседното село Долно Косоврасти.
Горно Косоврасти е опкружено со густа дабова, тополова и јасикова шума, како и со голем број на други листопадни дрвја, а поради самиот состав на почвата кој е карстен и варовнички, селото и околината изобилуваат со водени извори со свежа и со минерална вода, на која се изградени познатите Дебарски бањи, односно бањата Косоврасти.
Етнографски селото Горно Косоврасти заедно со Долно Косоврасти, се наоѓаат на самата граница помеѓу областите Долна Река од Реканскиот Крај, односно мијачкиот етнографски предел и Дебарско, односно областа наречена Дебарско Поле, брсјачкиот етнографски предел, но сепак во Горно Косоврасти преовладуваат јазично-говорните, културно-фолклорните и обичајно-традициските одлики на дебарскиот крај и брсјачкиот предел со одредени мијачки примеси.
Поради ваквата местоположба во пишаните извори како книги и научни трудови често селото Горно Косоврасти е вбројувано како село во едниот или другиот од овие два краеви, па така Бранислав Русиќ во својот труд насловен „Поле Дебарско“ од 1954 година, не го смета за село во овој крај туку за село кое припаѓа на Мијаците од Река, додека пак Тома Смиљаниќ-Брадина во своето дело „Мијаци, Горна Река и Мавровско Поле“ се оградува дека Горно Косоврасти припаѓа на Мијаците, а во областа Голема Река ги вброил соседните Долно Косоврасти, Горно Мелничани и Долно Мелничани.
Во книгата „Рајчица и Рајчка парохија - крајот на XIX и првата половина на XX век“ од авторите Петко и Методија Јовчевски, издадена во 2000 година, се смета дека селото Горно Косоврасти припаѓа на областа Поле Дебарско, односно неговите жители се „полјани“, што се поткрепува врз основа на местоположбата на селото, наречјето-говорот, облеката (рувото, носијата) особено на жените - Македонки што ја носеле во полето, како и преку црковната документација од крајот на XIX и почетокот на XX век, за склопувањето на брачни врски преку мажење на невести и женење на момчиња во Дебар, Рајчица и другите села во Рајчката парохија, што воопшто не било или било многу редок случај со селата на Мијаците и во Река.
Историја
Подрачјето на Горно Косоврасти е населено уште од доцната антика, за што сведочи наоѓалиштето Кале во неговата околина.
Остатоци од старини и население од дамнешни историски периоди се присутни во атарот на селото, кое се одликува со прилично поволна и безбедна местоположба за живеење. Така, според археолошката карта на Дебар во атарот на Горно Косоврасти, се забележани остатоци од гробови од доцниот средновековен период во месноста Коачево, која била село чиешто население се занимавало со ковачки занает, во месноста Селиште-Манастир се забележани грамади од камења и гробови од типот цисти од средниот век, во месноста Кошево која се смета за вакавско место се забележани остатоци од помало црквиче, додека во месноста На Црков се забележани камени покривни плочи од гробови.
Еден од најстарите записи за Горно Косоврасти потекнува од XV век, односно од опширниот пописен дефтер бр. 508 од 1467 година за тогашниот Вилает Река, каде селото е запишано како Корна Костовраст, а во него живееле 6 македонски христијански семејства кои произведувале пченица, јачмен, ’рж, овес, ореви, лен, мед и чувале овци за што остварувале приход од 450 акчиња.
Подоцна во XVI век, во 1519 година, кога е запишано како Јокари Косоврат сумарно се покажани 36 македонски христијански семејства, а во 1583 година поединечно се запишани 13 христијански и 1 муслиманско семејство, кое е исламизирано.
Во 1920 година во Горно Косоврасти живееле 8 домаќинства со вкупно 42 жители, православни Македонци, кои по 1946 година целосно се иселиле од селото. Во периодот по Втората светска војна и за времето на иселувањето на православните Македонци од дебарските села, жителите муслимани од Горно Косоврасти започнале масовно да ги купуваат нивните имоти, така што најголемиот дел од земјишниот и недвижен имот во соседното блиско село Рајчица бил купен и преминал во сопственост на жители на Горно Косоврасти, кои и покрај тоа не покажале голем интерес за трајно населување и живот во тоа село.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 7,5 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 374,1 хектар, на пасиштата отпаѓаат 198,9 хектари, а на обработливото земјиште 86,2 хектари.
Во основа, може да се каже дека селото нема некоја развиена аграрна функција. Во селото работат продавници и угостителски објекти.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 90 домаќинства со 122 жители муслимани (Македонци) и 92 христијанци (Македонци).
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Горно Косоврасти живееле 180 жители, сите Македонци христијани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Косоврасти имало 320 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото имало позитивен популациски биланс. Во 1961 година селото броело 413 жители, од кои 283 се изјасниле како Турци, 96 како Македонци, а 33 жители Албанци, додека во 1994 година бројот двојно се зголемил, односно на 867 жители, од кои 700 биле Македонци, а 113 Турци.
Сепак, Горно Косоврасти бележи пад на своето население од 867 жители во 1994 година, на 818 жители во 2002 година, пред сè поради големата емиграција во Италија. Етничкиот состав на Горно Косоврасти е следниов: 578 Македонци, 222 Турци и 18 останати.
Целосното муслиманското население на селото се Македонци-муслимани, но поради политичко-религиски причини се пишале како Турци. Во тој однос, треба да се напомене дека селото е населено исклучиво со Македонци, бидејќи жителите попишани како Турци се всушност Македонци-муслимани како и сите останати жители на селото. Доказ за тоа е наглата промена во изјаснувањето на жителите како Македонци и Турци. Така, во 1994 за Македонци се изјасниле 700 жители, а за Турци 113, додека за само 8 години во 2002 како Македонци се изјасниле 578, а како Турци 222 лица. Историски гледано, селото никогаш немало етнички Турци.
Според мајчин јазик, населението се изјаснило:
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 653 жители, од кои 172 Македонци, 16 Албанци, 324 Турци, 116 останати и 25 лица без податоци.
Родови
Селото Горно Косоврасти отсекогаш, па до денес е населено исклучиво со родови на Македонци, муслимани и христијани.
Родови во Горно Косоврасти биле:
Иселеништво
Како традиционално печалбарски крај од Горно Косоврасти се забележани многу иселеници во минатото, а иселеничко-печалбарскиот бран трае сè до денешни дни. Во минатото населението, посебно православното, се иселувало во градовите Дебар и Скопје, како и во соседните држави Србија и Бугарија, а во денешно време најмногу иселеници има во Дебар и селото Рајчица (во помала мера и привремено), а особено многу и во Италија.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Горно Косоврасти било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Дебар, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Дебар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Косоврасти, во која влегувале селата Горно Косоврасти, Горно Мелничани, Долно Косоврасти, Долно Мелничани, Могорче, Осој и Скудриње. Во периодот 1950-1952 година селото било дел од некогашната Општина Долно Косоврасти, во која влегувале селата Горно Косоврасти, Долно Косоврасти, Горно Мелничани, Долно Мелничани, Могорче и Осој.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0556 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 717 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 742 гласачи.
Зачетник (молекуларна биологија)
Зачетник или прајмер (од анг. primer) — секој краток фрагмент од нуклеинска киселина кој служи како почетна точка при репликацијата на ДНК. Зачетниците се потребни бидејќи ДНК-полимеразата, ензим кој ја катализира репликацијата, мора да го започне своето дејство на постоечки фрагмент од ДНК. Полимеразата ја започнува репликацијата од 3‘-крајот од зачетникот, и ја копира спротивната низа.
При повеќето случаи на природна репликација на ДНК, зачетникот за ДНК синтеза и репликација е краток фрагмент на РНК (кој може да се создаде de novo). Оваа РНК се создава од страна на примазата, а подоцна се отстранува и се заменува со ДНК со помош на поправна полимераза.
За многу од лабораториските техники на биохемијата и молекуларната биологија кои вклучуваат ДНК-полимераза, како што е процесот на секвенционирање на ДНК и полимеразната верижна реакција (ПВР, PCR), потребни се ДНК-зачетници. Овие зачетници се најчесто кратки, хемиски синтетизирани олигонуклеотиди, со должина од околу дваесет бази. Тие се хибридизираат до целна ДНК која подоцна се копира од страна на полимеразата.
In vivo или природен механизам на дејство
Неводечката низа е ДНК-низата која стои спротивно од водечката низа во репликациската виљушка, одејќи од 3' кон 5' крајот. Бидејќи ДНК-полимераза III не може да врши синтеза во насока 3'→5', неводечката низа се синтетизира во кратки сегменти познати како Оказаки фрагменти. Долж неводечката низа, примазата гради РНК-зачетници на кратки растојанија. По ова, ДНК-полимеразите се во можност да ги искористат слободните 3' OH групи на РНК-зачетниците за да извршат синтеза на ДНК во насока 5'→3'.
Потоа РНК фрагментите се отстрануваат од ДНК-полимераза I кај прокариотите или ДНК-полимераза δ кај еукариотите, по што се додаваат нови деоксирибонуклеотиди за да ги пополнат празнините каде била присутна РНК. ДНК-лигазата ги поврзува деоксирибонуклеотидите, со што ја завршува синтезата на неводечката низа.
Планктомицети
Планктомицетите (Planctomycetes) се колено на водни бактерии кои живеат во морски, слатки и мешани води. Се размножуваат со пупење. По форма се овоидни (јајцевидни), на дел од клеточното тело имаат тенок цилиндричен продолжеток кој на својот врв има прицврстувач кој помага меѓусебно да се прилепат за време на пупењето.
Структура
Долго време бактерии кои припаѓаат на оваа група се сметаше дека немаат пептидогликан (муреин) во клеточниот ѕид, кој е важен хетерополимер присутен во повеќето бактериски клеточни ѕидови и служи како заштитна компонента. Наместо тоа се претпоставуваше дека нивните клеточни ѕидови се изградени од гликобелковина која е богата со глутамат. Сепак, неодамна, беа пронајдени претставниците од сите три таксони во рамките на Planctomycetes кои поседуваат пептидогликан во клеточниот ѕид.
Планктомицетите имаат карактеристична морфологија со внатреклеточно мембрански-оградени простори кои се нарекуваат: paryphoplasm (простор во кој нема рибозоми), pirellulosome (простор во кој има рибозоми) и nucleoid (простор кој содржи кондензирана нуклеинската киселина одвоен со двојна мембрана). Се до скорешното откривање на Poribacteria, планктомицетите беа единствените познати бактерии со внатрешно-клеточни мембрански прегради. Тридимензионална електронско томографска реконструкција на претставителниот вид, Gemmata obscuriglobus, има дадено разни интерпретации за опсервацијата на внатрешно-клеточните простори. Студија од 2013 година, најде дека појавата на внатрешните прегради се должи на густо инвагинирана, но континуирана единечна мембрана, заклучувајќи дека се присутни само два клеточни простори типични за Грам-негативните бактерии - цитоплазма и периплазма. Како и да е, вишокот на мембрана тројно ја зголемува површината на клетката во однос на нејзиниот волумен, што можеби е поврзано со способноста на родот Gemmata да биосинтетизира стероли. Меѓутоа понова студија од 2014 година со употреба на слични методи го поддржува претходниот став дека мембрански-оградените внатрешни простори се од затворен тип.
Молекуларни обележја
Иако Planctomycetes се познати по своите необични клеточни одлики, нивната специфичност во однос на сите други бактерии дополнително е поддржана од два CSIs (анг. conserved signature indels). Овие CSIs ја одвојуваат оваа група од соседните колена во рамките на PVC суперколеното.
Еден CSI го споделуваат сите членови на PVC групата, вклучувајќи ги и Planctomycetes. Planctomycetes, исто така, поседуваат CSP (анг. conserved signature protein), за кој е откриено дека врши важна функција која ексклузивно е присутна кај членовите на PVC групата.
Животен циклус
Животниот циклус на многу планктомицети е наизменична смена меѓу сесилни и подвижни форми. Неподвижните сесилни клетки пупат и формираат клетки со камшиче кои пливаат, за по некое време да се закачат и поминат во сесилна форма која повторно ја отпочнува репродукцијата.
Филогенија
Филогенијата се заснова на проектот Проектот "Животно дрво на сите видови" (анг. The All-Species Living Tree Project).
Таксономија
Моментално прифатената таксономија е врз основа на Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN) и Националниот центар за биотехнолошки информации (анг. National Center for Biotechnology Information - NCBI).
Забелешки:
♠ Видовите се наоѓаат во NCBI, но не се наведени во LSPN.
♪ Прокариоти кои не се изолирани од чисти култури или не се достапни, бидејќи не можат да се одгледуваат во култура или не можат да се одржат во култура.
Квота
Квота (од quota) — договорно определен износ, или удел во количина места, позиции или ресурси кој треба да биде исполнет или обезбеден. Може да се однесува на конкретна група, вообичаено под одредени правила или критериуми, со цел да се надмине постоечката нееднаквост.
Во социологијата ова обично се однесува на позиции на одлучување или за пристап на образовни можности или вработување.
Папа Дамас
Имало двајца папи со името Дамас:
Блер Тргот
Блер Себастијан Тргот (роден на 22 мај 1994 година) — англиски професионален фудбалер кој игра за Вест Хем Јунајтед како крило.
Репрезентативна кариера
Тој ја има претставувано репрезентацијата на Англија во категоријата под 16 години, под 17 години и под 18 години, а во моментов е член на репрезентацијата под 19 години.
Никола Ракочевиќ
Никола Ракочевиќ (Крагујевац, 27 јуни 1983) е српски театарски, телевизиски и филмски глумец. Првото појавување пред камерите му беше во краткометражниот филм, Добро позната работа, додека своите забележани улоги ги достигнува во филмовите Шејтанов војник  и Шишање.
Роберт Престон
Роберт Престон Месерви (8 јуни 1918 - 21 март 1987 година) бил американски сценски и филмски глумец и пејач на Бродвеј, најпознат по неговата соработка со композиторката Мередит Вилсон и потекнува од улогата на професорот Харолд Хил во музикалот Мјузик Мен од 1957 година и филмската адаптација од 1962 година; филмот му ја донесе првата од двете номинации за наградата Златен глобус. Престон соработуваше двапати со режисерот Блејк Едвардс, прво во СОБ (1981) и повторно во Виктор/Викториа (1982). За портретирањето на Керол „Тоди“ Тод во вториот, тој беше номиниран за Оскар за најдобра споредна машка улога на 55-тото доделување на Оскарите.
Раниот живот
Престон е роден како Роберт Престон Месерви во Њутн, Масачусетс, син на Рут Л. (1895-1973) и Френк Весли Месерви (1899-1996), работник во облека и службеник за наплата за Американ Експрес. Откако го посетувал средното училиште Абрахам Линколн во Лос Анџелес, студирал глума.
Воена служба
По нападот на Перл Харбор и влегувањето на Соединетите Држави во Втората светска војна, тој се приклучил на воздухопловните сили на Армијата на Соединетите Американски Држави и служел како разузнавач. Работата на Месерви била да добива разузнавачки извештаи од штабот на 9. воздухопловни сили и да ги брифира екипажите на бомбардери за тоа што да очекуваат при извршувањето на нивните мисии.
Кариера
Во средно училиште, Престон се интересирал за музика и се појавувал во опери. Тој се појави во продукција на акционерско друштво на <i id="mwQw">Јулиј Цезар</i> и во Пасадена продукција на „Идиотско задоволство“ . На адвокатот на Paramount Pictures му се допаднала неговата работа и го регрутирал во студиото. Лос Анџелес Тајмс објави дека мајката на Престон била вработена во Дека Рекордс.
Кога почнал да се појавува во филмови, студиото му наредило на Месервеј да престане да го користи неговото вистинско презиме. Како Роберт Престон, името по кое беше познат по целата своја професионална кариера, тој се појавил во многу холивудски филмови. Тој играл детектив од ЛАПД во ноар „ Дис Ган фор Хајр“ (1942). Иако Престон глумел во многу филмови, тој никогаш не станал голема ѕвезда.
Личен живот и смрт
Во март 1987 година, на 68-годишна возраст, Престон починал од рак на белите дробови. Тој бил кремиран, а неговата пепел беше расфрлана на море.
Црква „Св. Никола“ - Омотско
Свети Никола Летен (Αγίου Νικολάου) — црква во селото Омотско, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена врз постариот храм „Св. Архангели“. Според натписот над влезот, изградена е во 1657 г.
Бачка тврдина
Бачка тврдина — тврдина во градот Бач, Војводина, Србија. Изградена е во времето на унгарскиот крал Карло I Роберт (1338-1342). Во тогашно врерме, тврдината имала осум кули, ходници, кујна, бунар итн. кое означува дека градот во тоа време бил голем центар. По Мохачката битка, градот паднал под власта на Османлиите. Опишана е од Евлија Челебија. Во периодот од 1703-11 г., градот заедно со тврдината биле на неколкупати палени и рушени.
Папа Анастасиј
Имало 4 папи со името Анастасиј:
Исто така имало и антипапа со ова име:
Душан Чивлачки
Душан Танасков Чивлачки ( во —  некаде во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште, па се занимавал со земјоделство и чување добиток. Во септември 1944 година стапил во редовите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, учествувајќи во сите нејзини борби против балистите и германците на падините на Скопска Црна Гора. Бил учесник и во акциите за ликвидирање на балистичките банди на Косово. Во составот на Шеснаесеттата македонска ударна бригада учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во една од тие борби против германците, храбро загинал некаде во Војводина. Бил закопан на самото место на загинувањето, но точно не се знае каде.
NGC 599
NGC 599 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 599 се споменува и како MCG -2-5-5, MK 1000.
Откривање
Телото е откриено на 27 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 599 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 599 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 32 м 53,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 11' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Космос-1261
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 1 април 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1250 килограми. Космос-1261 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Хермиона Гренџер
Хермиона Џин Гренџер (Hermione Jean Granger) е измислен лик и една од тројцата протагонисти (останатите двајца се Хари Потер и Рон Визли) во серијалот романи Хари Потер на Џ. К. Роулинг. За првпат се појавува во првиот роман, Хари Потер и Каменот на мудроста, како нова ученичка на пат кон Хогвортс. Како што напредува серијалот, таа развива цврсто пријателство со Хари Потер и честопати ја користи својата остроумност, својот брз разум и енциклопедиско знаење за да му помогне. Роулинг има изјавено дека Хермиона ја потсетува на самата себе како помлада, со нејзината несигурност и страв од неуспех.
Во македонскиот превод на првите пет книги, како и повеќето ликови, така и кај овој презимето е променето да одговара на поглавните особини на ликот. Преведувачот, „за да го доближи романот до нашата читателска публика, одредени имиња транскрибира, давајќи им македонски значења, со забелешка за малата недоследност при преводот, бидејќи се налетува на нелогични македонско - англиски комбинации“ објаснето во весникот Вест. Во овој случај, Хермиона Гренџер е променета во Хермиона Желбогорска. Во преводот на шестиот дел кој е преземан од друга издавачка куќа името е оставено во оригинал.
Прва книга
Хермиона првпат се појавува во Каменот на мудроста кога ги запознава идните соучесници Хари и Рон на Хогвортс Експрес. Таа постојано ги нервира со своето знаење, поради што на почетокот Хари и Рон ја сметаат за арогантна, особено откако го прекорува Рон за тоа како ја изговорил магијата за левитација. И на двајцата таа не им се допаѓа, но тоа се променува кога и двајцата ризикуваат да бидат казнети и решаваат да ја спасат од трол. Во знак на благодарност таа ја презема вината кога надлежните откриваат за спасувањето. Оваа случка го означува почетокот на нивното пријателство. Добрата логика на Хермиона подоцна му овозможува на триото да решат загатка неопходна за повраќање на каменот на мудроста, а и помага во поразувањето на растението ѓаволска стапица.
Колберг (филм)
Колберг — германски историски филм од 1945 година во режија на Веит Харлан. Еден од последните филмови на Третиот рајх, бил наменет како нацистичко пропагандно дело кое имало цел да ја зајакне волјата на германското население да се спротивстави на сојузниците.
Хермиона Гренџер
Прва книга
Роулинг на своето мрежно место вели дека се спротивставувала на барањата на нејзиниот уредник да ја отстрани сцената со тролот. „Хермиона е толку здодевна во раниот дел на Каменот на мудроста поради што јас навистина почувствував дека е потребно нешто (бувално) огромно да ја зближи со Хари и Рон“"
Колберг (филм)
Филмот е заснован на автобиографијата на Јоахим Неттелбек, градоначалникот на Колберг во Померанија, како и на драмата извлечена од книгата на Пол Хејзе. Таа ја раскажува приказната за одбраната на окружниот град Колберг во окружната тврдина од француските војници помеѓу април и јули 1807 година, за време на Наполеоновите војни. Во реалноста, одбраната на градот, предводена од тогашниот потполковник Август фон Гнајзенау, се одржала додека војната не завршила со Договорот од Тилзит. Во филмот, Французите на крајот ја напуштаат опсадата.
Хермиона Гренџер
Втора до четврта книга
Во Хари Потер и Одајата на тајните, ликот на Хермиона е се поотворен на читателите. Таа почнува да го симпатизира новиот и згоден професор по одбрана од мрачните вештини, Гилдерој Локхарт. За време на утринско соочување помеѓу грифиндорскиот и слитеринтскиот квидички тим, Драко Малфој ја нарекува Калливокрвка. Двата настани придонесуваат во развојот на ликот, со тоа што Хермиона учи да се справи со сите предрасуди што ги имаат волшебници кон луѓето од неволшебничко семејство и согледува дека не е секогаш во право откако се открива вистинскиот идентитет на професорот Локхарт. Кога т.н. наследник на Слитерин повторно ја отвора одајата на тајните, Хермиона решава да приготви полисоковна напивка, која би му овозможила на триото да заземат лик на ученици од Слитерин, а со тоа да му се приближат на Малфој и да ги расчистат нивните сомнежи. Сепак, таа не им се придружува на Хари и Рон во истрагата бидејќи по грешка се претвора во мачка наместо во Милсент Балстрод, ученичка од Слитерин со која Хермиона е во пар на секцијата по двобој; таа завршува во болница поради грешната трансформација. Хермиона е скаменета од басилискот откако успешно го идентификува истиот; иако лежи онеспособена во болничкото крило, нејзината информација е клучна за Хари и Рон во нивната успешна мисија да ја разрешат мистеријата на одајата на тајните. Хермиона се отскаменува откако Хари го убива басилискот, но е разурната кога дознава дека завршните тестови се откажани од страна на училиштето.
Надворешни книги
Figuren der Harry-Potter-Romane
Даут-пашин амам
Даут-пашин амам — стар амам и денешна ликовна галерија во Скопје, на почетокот од Старата скопска чаршија, во непосредна близина на црквата „Св. Димитрија“. Градбата била изградена на крајот на XV век, како завештание на Даут-паша, во чијашто чест и го добила името. Постојат сознанија дека амамот никогаш не бил пуштен во употреба како амам, а како поткрепа за тоа се наведуваат две легенди. Денес, амамот се употребува како ликовна галерија и во него е сместено седиштето на Националната галерија на Македонија. Регистриран е како паметник на културата на Република Македонија.
Историја
Амамот е изграден во периодот од 1489 до 1497 година, како завештание на тогашниот везир на Румелија, Даут-паша, но имињата на неговите архитекти сè уште се непознати. Објектот тешко настрадал во пожарот од 1689 година и бил препуштин на постепено пропаѓање. Бил обновен во 1948, кога е пренаменет во ликовна галерија. Оштетувања претрпел и со земјотресот во 1963, но набргу бил реновиран и оттогаш повторно работи како уметничка галерија. Денес, тој е единствената преостаната градба на некогашната „исламска тројка“, која уште ја сочинувале џамијата Ибни Пајко и Караван-сарајот.
Легенди
Според сознанијата, Даут-пашиниот амам никогаш не бил пуштен во употреба како амам, за што постојат две легенди. Според едната, за затоплување на амамот биле потребни големи кличества на огревни дрва, кои не можеле да се обезбедат поради тоа што шумата на планината Водно била речиси уништена, па недостигот на огревно дрво го оневозможил пуштањето во употреба на објектот. Втората легенда е врзана за ќерката на Даут-паша, која пред пуштањето во употреба го посетила амамот и била касната од змија-отровница и потоа починала. Тогаш, Даут-паша наредил анот да биде затворен и никогаш повеќе да не се користи.
Колби Вилијамс
Колби Вилијамс (роден на 26 јануари 1995 година) е канадски професионален голман во хокеј на мраз кој моментално игра со Адмирал Владивосток од Континенталната хокеарска лига (КХЛ). Тој бил избран на 173. генерален драфт од Вашингтон Капиталс во шестото коло на влезниот драфт во НХЛ 2015 година и претходно играл во Американската хокеарска лига (АХЛ) за Херши Берс и Белвил сенатори.
Конвенција
Конвенција е обврзувачки договор меѓу државите. Конвенцијата е посилна од декларација бидејќи Конвенцијата е правно обврзувачка за владите кои ја потпишале. Кога Генералното собрание на ОН ќе усвои Конвенција, тогаш тоа значи дека е создадена меѓународна норма и стандард. Државите можат да ја ратификуваат Конвенцијата и да се придржуваат до нормите пропишани во неа. Донесено е на Генералното собрание на ОН во 1989 година. Конвенцијата за детски права е признаена од 187 држави во светот.
Колби Вилијамс
Јуниор
Откако играл мал хокеј во машката У18 ААА хокеј лига во Саскачеван (SMAAAHL), Вилијамс бил драфтуван на 64-то место во генералниот пласман од Реџина Патс од Западната хокеарска лига (WHL) во 2010 WHL Bantam Draft.
На 18 јануари 2011 година, Вилијамс го направил своето деби во WHL во поразот со 4–3 против Мус Вориорс. На 13 октомври 2012 година, тој ги постигнал своите први WHL поени со две асистенции во победата од 4–3 против Еверет Силвертипс, играјќи 59 натпревари со 19 асистенции во неговата дебитантска WHL сезона. Тој ги постигна своите први два гола во ВХЛ во поразот со продолженија од 5–4 против Келоуна Рокетс на 14 декември 2013 година, на крајот одиграл 66 натпревари со девет гола и 23 асистенции во неговата втора сезона. Во сезоната 2014–15 WHL, тој ги подобрил претходните бројки, со 11 гола и 30 асистенции во 64 одиграни натпревари. Пред неговата последна сезона во WHL, тој бил именуван за капитен на Патс како прераснат играч, но тој го пропуштил поголемиот дел од сезоната поради повреда на зглобот, завршувајќи со пет гола и седум асистенции во 19 настапи.
Професионален
Капиталс потпишал двегодишен договор со Вилијамс на 2 март 2017 година. Во сезоната 2017-18 AHL, тој одиграл 69 натпревари со три гола и 14 асистенции за Медведите. Во сезоната 2018-19 AHL, тој одиграл 36 натпревари со десет асистенции. Капиталс повторно потпишал договор со Вилијамс за едногодишно продолжување на двонасочниот договор на 13 јули 2019 година, каде што тој настапил на 31 натпревар со шест асистенции за Херши Берс во сезоната 2019-20 AHL.
На 8 јануари 2021 година, сенаторите од Белвил потпишал едногодишен договор за АХЛ на Вилијамс.
Како слободен агент од сенаторите, Вилијамс го потпишал својот прв договор во странство откако се согласил на едногодишен договор со рускиот клуб, адмирал Владивосток од КХЛ, на 20 јули 2022 година
Личен живот
Вилијамс е делумен сопственик на хокејски консултантски бизнис со седиште во Реџина.
Источносибирска тајга
Источносибирската тајга — екорегион во биомот на тајгата и бореалните шуми, е многу голем биогеографски регион во источна Русија.
Поставеност
Овој огромен екорегион се наоѓа во срцето на Сибир и се протега на над 20° географска ширина и 50° географска должина (52° до 72° С и 80° до 130° И). Климата во источно-сибирската тајга е субарктичка (тропска листопадна и иглолисна) и е со високи одлики на континентална клима, со екстреми од 40 °C до -62 °C. Зимите се долги и многу студени, но суви, со малку снежни врнежи поради ефектите на сибирскиот антициклон. Летата се кратки, но може да бидат и прилично топли во северната локација.
Врнежите се мали и се движат од 200 до 60 милиметри, а притоа се намалуваат од исток кон запад. Топографијата на овој екорегион е разновидна, составена од широки, рамни низини и области на карстна топографија. За разлика од соседната западносибирска тајга, има видлива отсутност на големи мочуришта и водни живеалишта. Некои дрвја исто така годишно ги менуваат своите лисја, што е одлика на листопадните шуми.
Флора
Растителноста се состои главно од огромни, густи шуми на гмелинов ариш (Larix gmelinii), со сибирски ариш ( Larix sibirica ) и хибриди помеѓу гмелиновиот и сибирскиот ариш (Larix x czekanowskii) кои се појавуваат движејќи се кон запад. Грмушките од брусница (Vaccinium oxycoccus) и боровинка (Vaccinium myrtillus) доминираат во растителноста под дрвјата.