cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Навигација
Навигација или пловство — наука и вештина на водење на бродовите, авионите и други објекти од една на друга точка на Земјата по воден и воздушен пат, како и на вселенските летала низ вселената.
Основни задачи на навигацијата се одредување на курсот, оддалеченоста помеѓу две места и одредување на местоположбата на бродот (авионот, вселенскиот брод) заради проверка на поминатиот пат. Средствата и начините за решавање на тие задачи зависат од степенот на развитокот на науката и техниката, па заради тоа развитокот на навигацијата е тесно поврзан со достигнувањата од областа на астрономијата, математиката, хидрографијата и техниката.
Стар век
За развитокот на навигацијата во стариот век малку се знае. Најстар начин на навигација е пловењето дење во видливоста од (на) копното. Од навигациска опрема се употребувал единствено рачниот длабинометар. Пловењето ноќе и ориентацијата според ѕвездите ја опишува Хомер во Одисејата.
Грците го мереле поминатиот пат и оддалеченоста во стадиуми (околу М); околу брегот се ориентирале со помош на забележливи природни и вештачки објекти на копното (светилници, храмови), а на отворено море по небесните тела и ветерот. Редовното појавување на монсуните на Индискиот Океан го навела грчкиот морепловец Хипал да плови со ветер од Арабија право до Индија.
NGC 2649
NGC 2649 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Навигација
Среден век
Научните методи на навигација во Западна Европа ги пренеле Арапите, во чии училишта во Шпанија во XII век се учела и примена на астрономијата во навигацијата. Во втората половина од XII век е конструиран астролабот и помошниот инструмент ноктурнал, со којшто можело да се одреди ѕвезденото време и положбата на Северницата, а со тоа и географската ширина на морето.
NGC 2649
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2649 се споменува и како UGC 4555, MCG 6-19-18, CGCG 179-22, IRAS 08409+3453, KARA 281, KUG 0840+348.
Навигација
Среден век
Широка примена на бродскиот компас и поморските карти, напредокот во бродоградбата во XIV век, придонеле до повеќе сигурност во одредувањето на местоположбата на бродот покрај брегот, а со помош на астролабот и на отворено море.
NGC 2649
Откривање
Објектот е откриен на 5 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Навигација
Среден век
Највешти навигатори во тоа време биле морнарите од италијанските приморски градови, посебно од Венеција и Џенова, а на север морнарите на Ханза. Венецијанците употребувале посебни табели наречени мартологио, слични на табелите за собирање на курсеви, со кои се пресметувала приближната местоположба на бродот на отворено море (собрана местоположба) по едрењето од позната појдовна точка. Поминатиот пат во поединечни курсеви се пресметувал со помош на песочен часовник и брзината на бродот, проценета од око.
NGC 2649
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2649 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2649 има привидни димензии од 1,5' х 1,4'.
Навигација
Среден век
Во почетокот на XV век Португалија станала центар за развитокот на навигацијата. На тоа најмногу придонел Хенрик Морепловецот којшто го систематизирал целокупното тогашно знаење за навигацијата. Околу 1483 година во Португалија е формирана посебна комисија за навигација, која ја составила табелата на деклинација на Сонцето, за пресметување на географската ширина со помош на висината на Сонцето во меридијани, и го подобрила астролабот.
NGC 2649
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 44 м 8,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 34° 43' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 2649 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24531. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 102; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2487. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1342.
Id Tech 2
id Tech 2 (се чита: ид тек), претходно познат како погонот (од) Quake II, е погон за видеоигри изработен од id Software за нивните игри, главно за Quake II. Од неговото излегување, id Tech 2 е користен и во неколку други игри под лиценца.
Џон Кармак го објави изворниот код на 22 декември, 2001 година, под условите на ГНУ-овата општа јавна лиценца.
Погонот прво бил употребен за играта Half-Life во 1997 година, но Valve ја повлекле Half-Life и потоа употребиле многу изменета верзија од погонот од Quake за Half-Life издаден во 1998 година под името GoldSrc.
Алатир
Алатир (Ала́тырь, Улатăр) — главен град на Чувашија, Русија, е се наоѓа на реката Сура. Според пописот од 2002 градот има 43.161 жители, исто колку и во 1968 кога имал 43.000. Градот е еденод најстарите во Чувашија и е основан во 1552 година. Градски статус добил во 1780.
Џејмс ван Ален
Џејмс ван Ален ( - ) бил американски физичар.
Ван Ален во педесеттите години на 20 век пронаоѓал и конструирал инструменти за американските сателити. Во 1958 г. инструментот на Ван Ален, што се наоѓал на првиот американски сателит „Експлорер 1“, околу Земјата открил два големи појаси на зрачење во облик на тркало, во кои остануваат наелектризираните честички. Појасите го добиле името според Ван Ален.
Катендорф (Саксонија-Анхалт)
Катендорф (Kathendorf) — село и поранешна општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Ебисфелде-Веферлинген.
Дон Џовани
Дон Џовани се смета за едно од врвните достигнувања на Моцарт и една од најдобрите опери на сите времиња.
Компознирање и премиера
Операта била нарачана по успехот на Моцарт за време на неговата турнеја во Прага во јануари и февруари 1787 година.
Либретото од Лоренцо Да Понте е засновано на либретото од Џовани Бертати за операта Дон Џовани Тенорио, која била премиерно изведена во Венеција на почетокот од 1787 година.
Дон Џовани требало премиерно да биде прикажан на 14 октомври 1787 година за време на посетата на надвојвотката Марија Тереза од Австрија. Бидејќи композицијата не била довршена, наместо неа била изведена операта Свадбата на Фигаро. Моцарт го завршил компонирањето на операта на 28 октомври, еден ден пред нејзината премиера.
Операта била премиерно изведена на 29 октомври 1787 г. во Прага под нејзиниот целосен наслов Il dissoluto punito ossia il Don Giovanni – Dramma giocoso in due atti (Развратникот казнет, или Дон Џовани, драма џикозо во два чина). Делото било прифатено со воодушевување.
Оркестарски состав
Инструментацијата е:
Содржина
Дон Џовани е млад, арогантен и сексуално промискуитетен благородник, кој ги злоупотребува и навредува сите останати сè додека не наиде на нешто што тој не може да го убие, претепа, избегне или надмудри.
Чин 1
Има скандал во домот на Комендаторе: таа ноќ непознато маскирано лице влегува во одаите на неговата ќерка Дона Ана. Комендаторе кој се обидува да ја заштити нејзината чест е убиен. Непознатата личност е Дон Џовани, бесрамен развратник кој се крие под маската на благороден господар. Свршеникот на Ана, Дон Отавио брза да му помогне на Комендаторе, но тој пристигнува предоцна. Дона Ана и Дон Отавио ветуваат дека ќе ја одмаздат неговата смрт.
На плоштадот: Дон Џовани и неговиот слуга Лепорело слушаат песна на мистериозна непозната жена, чие лице е скриено под превез. Таа пее за тоа како нејзиниото либе ја оставило. Се испоставува дека мистериозната жена е Дона Елвира, која претходно Дон Џовани ја завел, ја побарал за жена и побегнал три дена подоцна. Откако Дон Џовани ќе ја препознае му наредува на Лепорело да ѝ ја каже вистината за него, а тој побегнува. Лепорело ѝ кажува на Дона Елвира дека Дон Џовани не е достоен за нејзините чувства кон него. Тој е неверен кон сите; успеал да заведе 640 жени и девојки во Италија, 231 во Германија, 100 во Франција, 91 во Турција, и 1003 во Шпанија. Елвира се колне дека ќе му се одмазди
Отворено поле: на сцената влегува брачна поворка со Мазето и Зерлина како зет и невеста, а Дон Џовани и Лепорело пристигнуваат веднаш по нив. Дон Џовани веднаш се заљубува во Зерлина и за да го отстрани љубоморниот Мазето му нуди му да организира свадбена прослава во неговиот замок. Дон Џовани и Зерлина наскоро се сами и тој веднаш почнува да ја заведува.
Пристигнува Дона Елвира и го прекинува во заведувањето („ “ – „Бегајте од предавникот!). Таа заминува со Зерлина. Влегуваат Дон Отавио и Дона Ана, кои подготвуваат одмазда за сѐ уште непознатиот убиец на таткото на Дона Ана. Дона Ана, незнаејќи дека зборува со убиецот го замолува за помош на Дон Џовани. Пред да може да одговори, се враќа Дона Елвира и им кажува на Дона Ана и на Дон Отавио дека Дон Џовани е заводник со лажно срце. Додека Дон Џовани заминува, Дона Ана одеднаш го препознава како убиец на нејзиниот татко и му ја раскажува на Дон Отавио приказната за неговиот упад, тврдејќи дека на почетокот била измамена затоа што очекувала ноќна посета од самиот Дон Отавио.
Лепорело го известува Дон Џовани дека сите гости од селската свадба се во куќата на Дон Џовани и дека Мазето не бил веќе љубоморен, ама кога Зерлина стигнала заедно со Дона Елвира, направила сцена и расипала сѐ. Сепак, Дон Џовани не е загрижен и му вели на Лепорело да организира забава и да ја покани секоја девојка што ќе ја најде. Потоа се упатуваат кон палатата на Дон Џовани. Дона Ана, Дона Елвира и Дон Отавио го следат Дон Џовани до неговиот замок.
Балската сала на Дон Џовани: Многу луѓе со маски, селани и селанки. Додека веселбата продолжува, Лепорело сака да му го одвлече вниманието на Мазето и почнува да танцува со него, а Дон Џовани ја води Зерлина вон сцената во приватна соба и се обидува да ја нападне. Кога Зерлина повикува за помош, Дон Џовани го влече Лепорело на сцената и го обвинува него дека ја нападнал Зерлина и му се заканува дека ќе го убие. Но, другите не му веруваат. Дон Отавио вади пиштол и го вперува во Дон Џовани, по што тројцата гости ги вадат маските и му кажуваат дека знаат сè. И покрај тоа што сите го осудуваат и е загрозен од сите страни, Дон Џовани останува смирен и успева да побегне – за момент.
NGC 5040/2
NGC 5040/2 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Дон Џовани
Чин 2
Лепорело повеќе не сака да му служи на Дон Џовани, но тој му нуди пари за да се смират. Дон Џовани веќе бара нови авантури. Тој сака да ја заведе слугинката на Дона Елвира и верува дека ќе му биде полесно ако пред нејзе излезе облечен во сиромашна облека. Дон Џовани му наредува на Лепорело да размени наметката и капата со него. Дона Елвира излегува на прозорецот. Дон Џовани се крие и го испраќа Лепорело облечен во наметката и капата на Дон Џовани. Скриен Дон Џовани пее дека се кае, и дека сака да се врати кај неа, а во спротивно ќе се самоубие. Во тие моменти Лепорело го глуми Дон Џовани и се обидува да не се насмее. Дона Елвира слегува на улица. Лепорело, продолжувајќи да го глуми Дон Џовани ја занимава Елвира, а Дон Џовани ѝ пее серенада на Елвирината слугинка со својата мандолина.
NGC 5040/2
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5040/2 се споменува и како MCG 9-22-31, CGCG 271-24.
Дон Џовани
Чин 2
Пред да заврши Дон Џовани, се појавува Мазето со свои пријатели, и го Дон Џовани за да го убијат. Дон Џовани преоблечен како Лепорело (чија облека сè уште ја носи) се придружува на групата, и вели дека го мрази Дон Џовани. Откако со лукавство ги тера пријателите на Мазето да си заминат, Дон Џовани му го одзема оружјето на Мазето, го тепа и бега смеејќи се. Пристигнува Зерлина и го теши помодрениот и натепан Мазето.
NGC 5040/2
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5040/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5040/2 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 13 м 32,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +51° 15' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 66°.
Дон Џовани
Чин 2
Во виенската верзија на операта, Зерлина тргнува по Лепорело и го фаќа. Под закана со жилет го врзува за столче. Зерлина оди да ги најде Мазето и другите; Лепорело повторно бега пред да се врати. Оваа сцена денес ретко се изведува. Исто така, во виенската верзија, Дона Елвира сè уште е бесна на Дон Џовани затоа што ја изневерил, но и жали за него. Гробишта со статуа на Комендаторе: Дон Џовани талка низ гробиштата. Доаѓа Лепорело и му кажува на Дон Џовани дека побегнал од опасност, а Дон Џовани се смее на авантурите на Лепорело. Го прекинува гласот на статуата со предупредување до Дон Џовани дека неговата смеа ќе ја снема до следното изгрејсонце. Лепорело го чита натписот на статуата: „Еве ме како ја чекам одмаздата против никаквецот што ме уби“ („Dell'empio che mi trasse al passo estremo qui presento la vendta“). Слугата е исплашен, но Дон Џовани со презир му наредува да ја покани статуата на вечера. Лепорело се обидува да ја покани статуата на вечера, но е премногу исплашен за да ги доврши речениците. Дон Џовани самиот ја кани статуата на вечера. На негово големо изненадување, статуата кимнува со главата и потврдно одговара.
NGC 5040/2
Други поделби
Проучување на NGC 5040/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45945. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3462. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 675.
Дон Џовани
Чин 2
Собата на Дона Ана: Дон Отавио ја притиска Дона Ана да се омажи за него, но таа мисли дека тоа пребрзо по смртта на татко ѝ. Во одаите на Дон Џовани: Дон Џовани ужива во оброкот сервиран од Лепорело и забавата додека оркестарот свири музика од популарни (во тоа време) опери од крајот на 18 век. Влегува Дона Елвира, и за последен пат го моли Дон Џовани да се вразуми и да се врати на праведниот живот. Тој ја исмева. Повредена и лута, Дона Елвира се откажува и заминува. Вон сцената, таа вреска од ужас. Дон Џовани му наредува на Лепорело да види што ја вознемирило. И Лепорело вика и со трчање се враќа во собата. Со пелтечење кажува дека статуата си го одржала ветувањето и се појавила на ручекот. На вратата се слуша тропање. Лепорело, парализиран од страв, не може да одговори, па Дон Џовани сам го отвора, и се појавува статуата на Комендаторе. Статуата му нуди последна шанса да се покае додека смртта го стасува, но Дон Џовани категорично одбива. Статуата исчезнува и Дон Џовани плаче од болка и ужас опкружен со хор од демони, кои го носат во пеколот. Лепорело, гледајќи од под масата, исто така плаче од страв.
Пристигнуваат Дона Ана, Дон Отавио, Дона Елвира, Зерлина и Мазето, и го бараат никаквецот. Го наоѓаат само Лепорело како се крие под масата, потресен од натприродниот ужас. Тој ги уверува дека никој никогаш повеќе нема да го види Дон Џовани. Останатите ликови ги кажуваат своите планови за иднината: Дона Ана и Дон Отавио ќе се венчаат по една година на жалост на Дона Ана; Дона Елвира ќе се повлече од друштвениот живот до крајот на својот живот; Зерлина и Мазето конечно ќе одат дома на вечера; а Лепорело ќе оди во ан за да најде подобар господар.
Групата го кажува наравоучението на операта – „Вака завршува злосторникот: смртта на грешникот секогаш е одраз на неговиот живот“ ( Questo è il fin di chi fa mal, e de' perfidi la morte alla vita è semper ugual ).
Наводи и извори
Наводи
<references group="б" /> Извори
Алатир (појаснување)
Алатир може да се однесува на:
Шин (буква)
Шин е име на дваесет и првата буква од семитските абџади („азбуки“), односни буквата се користи во арамејски, арапски, сириски, хебрејски и феникиски. Буквата означува глас „ш“ (/ʃ/) или „с“ (/s/).
Оваа буква е основа за создавање на грчката буква сигма (Σ), од која произлегле латинската S и кириличната и глаголската Ш.
Арапски
Во арапскиот јазик буквата е 21 според позиција во оригиналниот абџад. Буквата во јазикот го претставува гласот „ш“ или фонетски изразено. Денес буквата е 15 по ред во абџадот и се пишува ش. Гласот „С“ во арапскиот се пишува користејќи ја буквата шин, но без точки س‎	 и се вика„син“.
Арамејски
Во арамејскиот буквата „ш“ е добро востановена, додека за буквата „с“ нема јасни докази. Буквата се пишувала како.
Хебрејски
Буквата има две форми: ако над буквата има точка на левата страна тогаш таа е „син“ односно буквата „с“, а ако има точка на десната страна тогаш е „шин“ односно „ш“.
Одредишта на British Airways
Одредишта на British Airways:
Мери Расел Вокер
Мери Вокер (1846 – 20 ноември 1938) била шкотски учителка која била основач на првиот шкотски колеџ за обука на наставници (St George's Training College) и раководител на првото шкотско дневно училиште, средното училиште за девојчиња Сент Џорџ. девојките да положат приемни испити на факултет.
Животот
Во 1882 година се преселила во Лондон за да посетува обука за наставници на Колеџот за обука Марија Греј. Таа била на врвот на својата година и се вработила на колеџот како предавач (главно) по психологија. Таа работела таму до 1885 година, кога нејзината експертиза била повикана назад во Единбург. Таа била вклучена со други како Сара Меир во формирањето на Колеџот за обука Сент Џорџ кој ќе ги обучува првите жени наставнички во средно училиште во Шкотска. Мери била поставена на чело на колеџот и кога било формирано средното женско училиште Сент Џорџ во 1888 година, таа станала и негов шеф. Првите педесет студенти започнале во октомври 1988 година да користат зграда во улицата Мелвил. Училиштето било првото шкотско дневно училиште за девојчиња кое ги учеле учениците сè до нивото на влез на универзитет. Девојките од Сент Џорџ биле меѓу првите дипломирани жени на Универзитетот во Единбург.
Вокер починала во Единбург во 1938 година.
Катерина Висконти
Катерина Висконти ( - ) била член на италијанското аристократско семејство Висконти кое управувало со Милано во периодот од 1277 до 1447 година.
Таа била втора сопруга на нејзиниот прв братучед Џан Галеацо Висконти, првиот Војвода на Милано и мајка на неговиот следбеник Џан Марија Висконти и Филипо Марија Висконти. Нејзината внука била Бјанка Марија Висконти која станала војвотка во 1447 година
Таа исто така била и регент на Миланското војводство во периодот од 1402 до 1404 година, во времето кога нејзиниот син сѐ уште бил малолетен. Поради сомневање за наводно предавство нејзиниот син ја затворил во замокот во Монца каде се претпоставува дека била отруена во 1404 година.
Тријер
Тријер (француски: Truyère) ― река во југозападна Франција, десна притока на Ло. Нејзиниот извор се наоѓа во југозападниот Централен Масив, северно од Манд. Тече воглавно западно преку следните департмани и градови:
Реката Тријер се влева во Лот во Антрејг на Тријер. Нејзините главни притоки се Бес во близина на Албарет ле Комтал, Гул во близина на Сен Иполит и Селв во близина на Кампурие.
Тријер напојува неколку резервоари, како Лак де Грандвал и Лак де Бараж де Саран, за снабдување со хидроелектрична енергија.
Гарабискиот вијадукт, изграден од Густав Ајфел, се протега на Тријер во близина на Рујн-ан-Маржерид.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Никола Макеларски-Бецко
Никола Макеларски-Бецко (, -, ) — македонски комунист, првоборец, сообраќаен инженер.
Животопис
Макеларски основно училиште завршил во родниот град, а потоа вечерен Градежен техникум во Скопје (1938). Како ученик во Скопје пишувал песни на македонски јазик, од кои полицијата му одзела околу 100 песни. Бил синдикален активист во УРС-овите синдикати во Белград, Сремска Митровица и Ниш. По отслужувањето на воениот рок, поради комунистичка дејност, бил уапсен и испратен во затворот во Ниш, каде што бил заедно со Јордан Николов-Орце. Додека бил на робија, во весникот „Наша реч“ му била објавена песната „Апсана“ (22.04.1939). Априлската војна го затекнала во Нишкиот затвор, по што бил префрлен во германски логор на Црвениот крст, од каде што избегал на 12 февруари 1942 и се вклучил како борец на Нишкиот НОПО, потоа во Врањскиот НОПО, како заменик-политички комесар на Мишарскиот НОПО и политички комесар на Озренскиот НОПО. Подоцна се префрлил во Скопскиот НОПО (во есента 1943) и како искусен командант на одред заминал во Поречието да основа нов партизански одред. Учествувал во разбивањето на четничките сили во Поречието, бил назначен за политички комесар на Дебарскиот НО младински баталјон (1943) и учествувал во пробивот на Сремскиот фронт како командант на Првиот баталјон на Ⅺ (македонски) корпус на НОВЈ, по што останал во служба на Генералштабот на НОВЈ во Белград. По ослободувањето завршил Воена академија (градежна насока) во Ленинград (СССР, 1946–1951) и како инженер за истражување на железничките линии и јазли се активирал во Советската армија (до 1964). По враќањето во Македонија работел во Проектантското биро на Железничкото транспортно претпријатие. Носител е на Партизанска споменица 1941.
Уна (филм)
„Уна“ — југословенски филм од 1984 година. Филмот го режирал Милош Радивојевиќ, а сценариото го напишал Небојша Пајкиќ според истоимениот роман на Момо Капор.
Дејство
Филмот „Уна“ е приказна за љубовната врска меѓу студентката Уна Војводиќ (ја игра Савиќ) и професорот Мишел Бабиќ (го игра Шербеџија), кој е постар 24 години од неа.
Едно романтично интервју, наменето за читателите на студентскиот весник, го менува животот на студентката Уна и еден угледен професор. Таа е убава и интелигентна, но недорасната за комплицираните врски во кои западнала, а професорот е човек чии предавања за масовните медиуми најмногу се слушаат на факултетот, но неговите тези не наидуваат на одобрување во бирократските кругови на универзитетот. Продеканот на факултетот (го игра Краљ) успева да ја вклучи Уна во играта со професорот. Така, едно безопасно интервју се претвора во досие на животните, филозофските и идеолошките ставови на контроверзниот професор, а потоа во злонамерен извештај за неговиот живот, однесување, делување и движење...
Пети Бојд
Патриција Ени „Пети“ Бојд (родена на 17 март 1944) е англиски модел, фотограф и автор. Нејзината модна кариера ја започнала во 1962 и работела во Лондон, Њујорк и Париз за Мери Квант и други. Била фотографирана од Дејвид Бејли и Теренс Донован. Исто така, се има појавено на насловната на магазинот „Vogue“.
IC 1538
IC 1538 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1538 се споменува и како NPM1G +13.0274.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1538 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. IC 1538 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 31 м 29,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 10' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на IC 1538 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1424467.
Благоја Чоревски
Благоја Чоревски (Велес, ) — македонски глумец и режисер, општественик и државник. Тој е син на доајенот на македонското глумиште Трајко Чоревски и глумицата Ратка Чоревска. Неговиот брат Борис Чоревски е познат битолски глумец.
Животопис
Чоревски е роден во Велес на 9 септември 1947 година. Завршил Театарска академија во Софија во 1971 година. Член на Драмскиот театар од 1971 година. Бил директор на Драмскиот театар од 1983 до 1998 година, заменик-министер за култура во Владата на Македонија 1998 до 2001, како претставник на ДА и претседател на Советот на град Скопје, каде бил разрешен на 21 јануари 2008. Бил член и висок функционер во Демократската алтернатива, за подоцна да премине во Демократскиот сојуз.
Филмографија
Настапувал во неформални театарски проекти, на естрадата, на филм и на ТВ.
Награди
Чоревски е добитник е на голем број на награди, како во поранешен СФРЈ, така и во Македонија:
Претседателски избори во САД (1816)
Претходните четири години во американската политика биле доминирани од страна на ефектите од Англо-американската војна. И покрај тоа што војната не завршила со победа, мирот постигнат во 1815 бил задоволителен за американскиот народ, а демократските-републиканци ја добиле заслугата за завршувањето на војната. Федералистите биле дискредитирани поради нивното спротивставување на војната како и сецесионистичка реторика од Нова Англија отелотворени од страна на Хартфордската конвенција од 1814-1815. Претседателот Медисон успеал да преземе некои мерки кои биле поздравени од страна на федералистите, како на пример воведувањето на национална банка како и протекционистички тарифи. Ова им овозможило мал простор за маневрирање на федералистите, па затоа изборите резултирале во убедлива победа на демократските републиканци.
Одбиле да се кандидираат
Монро бил фаворит на поранешниот претседател Џеферсон како и на претседателот во заминување Медисон. Сепак, Монро се соочил со силна конкуренција од страна на секретарот за војна, Вилијам Х. Крафорд од Џорџија. Иако имало големо нерасположение особено во Њујорк, поради тоа што било време да се стави крај на претседателите по потекло од Вирџинија или таканаречената „Династија од Вирџинија“. Но, долгата историја на Монро, како во САД така и на надворешен план го направила најсоодветен кандидат кој би го заменил Медисон. Крафорд никогаш формално не се прогласил себеси за кандидат поради тоа што тој верувал дека имал мали шанси против Монро и стравувал дека поради трката тој би можел да загуби функција во новиот кабинет. Сепак, поддржувачите на Крафорд претставувале голем предизвик.
Во март 1816, демократско-републиканскиот конгресмен на јавното гласање го номинирал Монро за претседател, а гувернерот на Њујорк, Даниел Д. Томпкинс за потпретседател. Монро го поразил Крафорд со 65 наспроти 54 гласови.
Номинација на Федералистичката партија
Федералистички кандидати
Федералистите на јавното гласање не се ни обиделе да прогласат формална номинација, иако голем број на федералисти го поддржувале сенаторот од Њујорк Руфус Кинг кој претходно бил двапати поразен како федералистички кандидат за потпретседател. Поранешниот сенатор Џон Игер Хауард од Мериленд бил федералистички кандидат за потпретседател.
Резултати
Извор (народно гласање): A New Nation Votes: American Election Returns 1787-1825''
(a) Само 10 од 19 сојузни држави избрале избирачи преку народно гласање. (b) Оние сојузни држави кои не избрале избирачи преку народно гласање имале ограничувања на правото на глас поради условите за имот. (c) Еден избирач од Делавер и тројца од Мериленд не гласале.
Конкурентност
Во рамките на информатичката наука, поимот конкурентност претставува својство на систем кај кој два или повеќе алгоритми се извршуваат паралелно и потенцијално имаат меѓусебна интеракција. Конкурентните системи претставуваат инхерентно дистрибуиран системи. Алгоритмите може да бидат извршени во рамките на еден сметач кој содржи мултиобработувачско јадро или истото може да се извршува на повеќе сметачи, во кој случај станува збор за дистрибуиран компјутерски систем. Голем број на математички модели се развиени за да се опишат интаракциите на конкурентните системи. Најпознат модел е моделот на петри мрежи, додека постојат и други како process calculi, Parallel Random Access Machine и Actor model.
== Организација на конкурентни системи == Поради фактот дека текот на извршувањето на алгоритмите кај конкурентните системи е недетерминистички, за да се поедностави анализата на конкурентните системи, како и анализата на алгоритмите кои работат на овие системи, создадени се модели на конкурентни системи во зависност од податоците и операциите кои системот ги извршува. Разликуваме неколку видови и тоа:
SIMD
"Single instruction multiple data" или Една инструкција за повеќе податоци е модел на конкурентност кај кој системот извршува само една инструкција во дадено време, додека инструкцијата се извршува на низа од податоци. Пример за ваков систем е мултиплицирањето на вектори кај SSD обработувачите. Вередностите на векторот се спакувани во континуирана мемориска локација, додека обработувачот извршува само една инструкција која се пропагира низ сите ќелии во кои се сместени податоците од векторот.
MIMD
"Multiple instructions multiple data" овие системи се најсложени конкурентни системи. Системот овозможува секој од сегментите да извршува резлични операции врз различни податоци. Пример за ваков систем претставува кластер од сметачи кои поддржуваат дистривуиран податотека систем. Секој од јазлите во кластерот, во исто време, извршува различна операција (читање или пишување) врз различни податоци (различни податотеки). Поради сложеноста на овие системи, кај нив најчесто можат да се јават следниве проблеми: "користење стари податоци", "заклучување на ресурси", "блокирање".
Проблеми поврзани со конкурентноста
Поради тоа што процесите во рамките на конкурентниот систем имаат меѓусебна интеракција, бројот на возможни патеки на извршување е значајно голем, што како резултат може да доведе до тоа однесувањето на системот да биде недетерминистичко, т.е. да не може да се предвиди крајниот резултат врз основа на зададените влезни параметри. Конкурентното користење на споделени ресурси може да довде до блокирање (dead-lock) и до појава на феноменот наречен "изгладнување".
Користење на стари податоци
Користењето на стари податоци претставува проблем на конкурентност кој настанува кога кај алгоритмот постои временска разлика помеѓу моментот кога податоците се прочитани и моментот кога податоците се употребени. За полесно да го илустрираме проблемот, да го земеме за пример следниов сегмент на код: За системот да може да ја изврши втората линија од кодот, системот треба повторно да ја прочита вредноста на  од мемориската локација во која е сместена променливата. Очекувано е дека по извршувањето на втората линија,  ќе ја има вредноста на , па така линијата 3 ќе биде вистинита и системот ќе испечати "Нема проблем со стари податоци". Ова е точно кај неконкурентните системи, додека кај конкурентните системи, постои можност друг алгоритам кој се извршува едновремено на системот да ја има променето вредноста на, па така при извршувањето на линијата 3, изразот   ќе биде невистински и алгоритмот ќе испише "Настана проблем со стари податоци". Надминувањето на овие проблеми најчесто се врши со заклучување на ресурсите за да не дојде до промена додека алгоритмот работи на нивна промена.
Заклучување на ресурси
Заклучувањето на ресурси се врши заради синхронизација на алгоритмите кои работат на конкурентниот систем. Најчест проблем кои се јавува при ваквото заклучување е проблемот на отклучување на ресурсот, имено, доколку поради несоодветно кодирање или поради непредвидена грешка, алгоритмот кој го има заклучено ресурсот не е во состојба да го отклучи ресурсот, сите останати алгоритми кои работат на системот ќе чекаат бесконечно ресурсот да стане достапен.
Блокирање
Блокирањето е проблем кој е последица на заклучувањето на ресурсите во конкурентен систем. Доколку во системот имаме повеќе учесници (алгоритми) кои користат повеќе од еден заеднички ресурс, иако редоследот на залкучување и отклучување на ресурсот за секој од дадените алгоритми е детерминистички, вкупниот редослед по кој ресурсите ќе се заклучуваат или отклучуваат во системот стануве многу комплексен и тежнее да биде недетерминистичен. Последица на ваквата недетерминираност е веројатноста да еден алгоритам, кој користи два ресурси, успее да ги зајкучи првиот ресурс и да чека на заклучување на вториот ресурс (поради тоа што вториот ресурс сè уште е во употреба). Доколку алгоритмот кој го има заклучено вториот ресурс, зависи од првиот ресурс (и чека тој да стане достапен за да го заклучи), настанува блокирање на системот. Првиот алгоритам нема да може да заврши и да го ослободи првиот ресурс пред вториот ресурс да стане достапе, и обратно, вториот алгоритам нема да може да заврши пред првиот ресурс да стане достапен. Двата алгоритми ќе се чекаат меѓусебно бесконечно долго. Најпознат пример за илустрација на блокадата е примерот за филозовската вечера. Овој пример отсликува навидум едноставен систем заснован на едноставни правила (филозофот или чека на стапчињата или јади), кој поради ефектите на конкурентноста, може да влезе во состојба на блокада. Наједноставен начин на надминување на блокадата во системите е да се воведе квазистохастички временски интервал на чекање на ресурсот да стане достапен по што алгоритмот би се откажал, би ги ослободил сите заклучени ресурси и би чекал квазистохастички временски интервал за да проба повторно да се обиде да ги заклучи сите ресурси и да ја заврши зададената работа.
Редослед на промена на податоците
Редоследот на кој податоците се променети, иако навидум личи на тривијално прашање гледано од аспект на краен резултат, може да има последици врз системот. Да земеме за пример две банкарски трансакции, едната е +1000 денари а другата е -800 денари. Доколку двете се аплицираат на една сметка (која има почетна состојба 0), како краен резултат ќе дадат +200 денари. Но, ако земеме дека прво била направена трансакцијата од -800 денари, тогаш сметката влегла во негативно салдо и истата е предмет на пресметка на затезна камата, доколку ако прво била направена трансакцијата од +1000 денари, сметката била предмет на пресметка на позитивна камата. Икао ова сè уште делува тривијално, кога системот ќе се пондерира врз интербанкарски трансакции, проблемот на редоследот на трансакции достигнува милионски суми. При дизајнирање на конкурентни системи треба да се води сметка за ефектот кој редоследот на трансакции го има врз финалната состојба на системот. Наједноставен трик за обезбедување на правилен редослед е употребата на растечки број со кој се маркира секоја трансакција. Системот може да го заклучи редоследот на трансакции според растечкиот број на трансакцијата. Ова може да се модифицира кај дистрибуираните системи со употреба на временски маркер, т.е. секоја трансакција се маркира со времето во кое трансакцијата настанала.
=== Неконвергентна состојба. === За еден ситем велиме дека е конвергентен доколку системот, без разлика на бројот и видот на меѓусостојби, секогаш завршува во една иста состојба. Пример од областа на физиката е системот со една пружина на која е обесен еден тег. Кога системот е смирен (тегот е во нултата точка), гравитацијата која делува не тегот е поништена од силата на пружината. Доколку тегот се помести од нултата точка системот почнува да оцилира. Осцилациите се пригушени, па по извесно време системот повторно ќе ја воспостави балансот помеѓу гравитацијата и силата на пружината, т.е. осцилациите на системот ќе конвергираат во нултата точка. Друг пример за балансиран систем е системот за книговодство. Без разлика на бројот на промени во системот, крајното салдо во главната книга е секогаш 0 или системот е балансиран. Во реалниот свет, системот за книговодство работи во услови на дистрибуирана аквизиција на податоци и интегрирано пренесување на податоци (од други системи кон системот за книговодство). Во ваква конкурентна ситуација, посои голема веројатност да настане случајна или намерна грешка во податоците и системот за книговодство да престане да биде балансиран, т.е. крајното салдо во главната книга да е различно од 0. Ова го нарекуваме неконвергентна состојба на системот. За да се надмине овој проблем, системот дозволува вметнување на корекциона трансакција која по извршувањето ќе го врати системот во балансирана состојба. При дизајнирање на конкурентни системи мора да се предивди начин со кој состемот ќе може да се врати во балансирана состојба, т.е. потребно е да се предвидат неконвергентните состојби кои системот може да ги заземе и за сите нив да се обезбеди метод со кој системот ќе се врати во балансирана состојба. Треба да се напомене дека предвидувањето на начините на кој системот може да заземе неконвергентна состојба и нивно анулирање, икао нетреба да биде занемарено, е помалку продуктивно поради тоа што постојат условно неограничен број на начини на кој системот може да заземе неконвергентна состојба, додкеа постојат релативно мал број на неконвергентни состојби кои системот може да ги заземе.
Поврзано
Петри Мрежи Паралелно програмирање
Надворешни поврзувања
Програмски јазик Ерланг
22
22 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 22 година од новата ера, 22. од првиот милениум, 22. од I век и трета од 20-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5530 и 5531 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4772 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3782 и 3783 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 775.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 22 година се протега во 2658 и 2659, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2718 и 2719 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 565. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 618 и 617 година пред хиџра.
Харон (месечина)
Харон е најголемата месечина на џуџестата планета Плутон. Го открил Џејмс Кристи на 22 јуни 1978 година.
Хомер Византиски
Тој бил син на граматичарот Андромак Филолог и Меро, и имал напишано околу 45 трагедии, како еден од седумте големи трагичари во Александриската плејада. Сите негови дела денеска се изгубени.
Во градот Византион имал поставено статуа.
Боксерско востание
Боксерско востание, Боксерски бунт, или Јихетуанско движење било антистранско, антиколонијално и антихристијанско востание во Кина во периодот од 1899 до 1901 година. Востанието било подигнато кон крајот на владеењето на династијата Ќинг, од страна на Обединетите милиции во Праведност (Јихеќуан), познати како Боксери бидејќи многу од членовите практикувале кинески боречки вештини, кои во тоа време биле нарекувани со едно име како кинески бокс. По кинеско-јапонската војна од 1895 година, селаните во Северна Кина се плашеле од проширување на странските сфери на влијание и негодувале на новите привилегии на христијанските мисионери. Во 1898 година, во Северна Кина имало неколку природни катастрофи, како излевање на Жолтата Река и суши. Боксерите за овие катастрофи сметале дека е виновно странското и христијанското влијание. Во 1899 година, боксерите започнале со насилства низ Шандонг и Северната Кинеската Рамнина, го уништувале имотот на странците, и ги напаѓале или убивале христијанските мисионери или кинеските христијани. Настаните кулминирале во јуни 1900 година, кога боксерските борци, убедени дека странското оружје не им може ништо, се упатиле кон Пекинг под слоганот „Поддржете ја власта на Ќинг и истребете ги странците“. Дипломати, мисионери, војници и некои кинески христијани се засолниле во дипломатскиот кварт каде што биле под држени под опсада 55 дена од Кинеската царска армија и Боксерите.
Алијанса од осум нации составен од американски, австроунгарски, британски, француски, германски, италијански, јапонски и руски трупи дошол во Кина за да ја прекине опсадата и за да ги спаси цивилите од таму. Царицата Довагер Циси, која на почетокот се колебала, ги поддржала боксерите и на 21 јуни издала царски декрет со кој им објавила војна на окупаторите. Кинеските функционери биле поделени на оние кои ги поддржуваат боксерите и оние кои се залагаат за помирување, предводени од принцот Ќинг. Врховниот командант на кинеските сили, манџурискиот генерал Ронглу (Џанглу), подоцна тврдел дека дејствувал за да ги заштити странците. Официјалните лица во јужните провинции го игнорирале царскиот декрет за борба против странците.
Сојузот од осум нации, откако на почетокот се повлекол од нападите на царската кинеска војска и боксерската милиција, донел во Кина 20.000 вооружени војници, ја поразил Царската армија во Тијанџин и на 14 август стигнал до Пекинг, ослободувајќи ги цивилите кои биле под опсада. Потоа, го ограбиле главниот град и околните села, и патем вршеле брзи погубувања на оние за кои се сомневале дека се боксери со цел да им се одмаздат. На 7 септември 1901 бил донесен Боксерскиот протокол кој предвидувал погубување на владините функционери кои ги поддржувале боксерите, одредби за стационирање на странски трупи во Пекинг и да плати 450 милиони тахили сребро (приближно 10 милијарди долари по цена на среброто во 2018 година и повеќе од годишниот даночен приход на владата) како обесштетување на осумте вклучени нации во текот на следните 39 години. Боксерската револуција дополнително ја ослабнала контролата на династијата Ќинг врз Кина и затоа династијата се обидела да направи големи реформи.
Причини за конфликт и немири
Ниту „политиката на самозајакнување“, која се спроведувала по аналогија на јапонските реформи Меиџи, не ѝ помогнале на Кина да се заштити од европската колонизација.
По поразот на династијата Ќинг во Првата опиумска војна на Кина ѝ бил наметнат првиот нееднаков договор. Од средината на 19 до почетокот на 20 век, Кина потпишала околу 13 нееднакви договори со Јапонија, САД и европските земји. Како резултат на тоа, државата изгубила многу пристаништа, била изолирана во надворешната политика, а во земјата имало наплив на мисионери, кои не секогаш со должна почит ја третирале месната култура и верските традиции. Навлегувањето на странците во северните региони од Кина (во провинциите Жили, Шандонг и Манџурија) било доста болно за месното население, а промените во економската и социјалната состојба биле пресериозни. Со изградбата на железницата, воведувањето на поштенски и телеграфски комуникации и зголемувањето на увозот на трговски стоки, многу кинески работници кои дотогаш работеле во традиционалните начини на транспорт и врски (возачи на чамци, амали, носачи, гласници, чувари и други услуги) останале без работа. Изградбата на Кинеската источна железница и Јужноманџурска железница се заканувала дека ќе остави без приход илјадници луѓе вработени во транспортот со колички. Трасите на поставените патишта ги уништиле нивите, биле уништени куќи и гробишта. Навлегувањето на европските, јапонските и американските стоки на кинескиот пазар го забрзало пропаѓањето на занаетчиството.
Сите овие фактори во раните 1890-ти го предизвикале тешкиот живот на селанството во северните провинции, а природните катастрофи (сушите се повторувале неколку години по ред, и заедно со епидемиите на колера, биле толкувани како последици од појавата на „странски ѓаволи“ или „бели ѓаволи “) дополнително ги дотолчиле.
Владата на царството, предводена од царицата Циси, одбила да спроведе либерални реформи, а тоа било уште еден предуслов за народното востание против „европеизацијата“ на Кина.
Рецлинген (Саксонија-Анхалт)
Рецлинген (Rätzlingen) — село и поранешна општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Ебисфелде-Веферлинген.
Фермињано
Фермињано (итал. Fermignano) е гратче и општина во покраината Пезаро и Урбино (регион Марке), Италија, 70 км западно од Анкона и околу 35 км југозападно од Пезаро.
Ова е родно место на прочуениот ренесансен архитект Донато Браманте (1444-1514).
Историја
Фермињано како населено место датира уште од 200 п.н.е., а името веројатно потекнува од некоја личност по име Фирмидио. Во месноста имало прометен мост преку реката Метауро, и се смета дека мостот бил почетна точка на растот на овој град.
Демографија
Фермињано има. Населението низ историјата бележи пораст. Еве табела на која е прикажан порастот на населението во периодот од 1851 до 2001 г.
Алесандро Матри
Алесандро Матри (италијански: Alessandro Matri; роден во Сант'Анџело Лодиџиано на 19 август 1984) — италијански фудбалер, напаѓач на Сасуоло во италијанската Серија А.
Технички одлики
Напаѓач кој сака да се движи во длабочината на полето и се издвојува со квалитетот на офанзивни потези и идеален тајминг на вметнување. Опремен е со дух на жртвување, а исто така тој е вешт и во извршувањето на пресинг на противничката половина.
Почетоци
Матри својата кариера ја започнал во екипата на Фанфула, но бидејќи бил многу талентиран уште како тинејџер бил доведен во екипата на Милан. Поради политиката која владеела во тој момент во клубот од Милано (повеќе се сметало на постари и поискусни фудбалери) тој одиграл само еден првенствен натпревар за "росонерите" и тоа во сезоната 2002-03. Било тоа на 24 мај 2003 во поразот со 4-2 од Пјаченца, а Матри го започнал натпреварот како стартер и играл до 71-вата минута кога бил заменет од Робето Бортолото. По завршувањето на таа сезона, тој бил позајмуван на клубови од подолните лиги во Италија како Прато и Лумецане и на крајот во Римини во Серија Б.