cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Казахстански протести против земјишните реформи (2016)
Позадина
На 20 април, во Астана, граѓанскиот активист Галимбек Акулбеков одржале единствен пикет против продажбата на земјиште на странци, но тој набрзо бил приведен од полицијата. На 22 април, во Алмати, околу триесетина група граѓани повикале да се дозволи митингот и да се одржи на 21 мај.
Хронологија
На 24 април, во центарот на Атирау се одржал првиот масовен митинг против продажбата на земјиште на странци, каде што се собраа околу 700 до 4000 луѓе. Истиот ден, во Орал, на плоштадот Абаи, беше промовиран единствен пикет од Исатај Утепов, кој го држеше плакатот „Қытайға жер сатпа!!!“, што значи („Не продавај земја на Кина! ! !“ ).
На 27 април, во градовите Актобе и Семеј, со учество на стотици луѓе, се одржале собири против промените во кодот за земјиште на Казахстан и против плановите на властите за продажба на земјоделско земјиште.
На 28 април, неколку десетици луѓе се собраа во Актау на централниот плоштад, но полицијата не дозволи одржување на собирот, наведувајќи дека плоштадот е неопходен за подготовка за празникот на Единството на народот.
На 29 април, властите во Астана и Алмати не дозволија јавни личности да одржат прес-конференција „за прашањето за земјиштето“. Во Астана, хотелот во последен момент одбил да изнајми простории на активисти поради притисок од КНБ. Во Алмати полицијата успеала да ги приведе сите активисти пред настанот. Во Орал, полицијата го приведе активистот Баујрјан Алипкалиев, кој тој ден требаше да одржи единствен пикет.
На 4 мај на централниот плоштад Орал се одржал спонтан митинг со учество на неколку десетици луѓе. Како и во претходните протести во другите градови на Казахстан, демонстрантите се спротивставија на трансфер на земјоделско земјиште за долгорочна кирија на странци.
Казахстанската влада полека ја зголемувала својата репресија апсејќи ги инволвираните и заканувајќи се дека ќе употреби боева муниција против демонстрантите и ќе ги маче оние кои би можеле да бидат фатени по протестите. Казахстанската влада никогаш не го следеше тоа, но заканата од такво насилство било адекватна пречка за многу демонстранти. Протестите стивнале пред да завршат до 5 мај 2016 година.
Откако казахстанската влада се заканила со насилство врз демонстрантите, сите протести за ова прашање престанале. Казахстанската влада употребила стратегија различна од претходните насилни мерки. Тие употребија закана со насилство и затворање наместо големо физичко насилство врз демонстрантите. Во соопштението за печатот на владата се наведува дека властите ги користеле овие нови тактики со цел да избегнат предизвикување морален бес кај населението и да произведат поголема поддршка за каузата на демонстрантите.
На 5 мај, Назарбаев објавил мораториум на некои одредби од Кодексот на земјиштето. Разрешен е заменик-министерот за национална економија Каират Ускенбаев, сам Досаев поднесе оставка од функцијата, а министерот за земјоделство Асиљан Мамитбеков добил опомена, но следниот ден и тој поднесе оставка. Покрај тоа, Назарбаев нареди создавање на ново Министерство за информации и комуникации, кое ќе го следи информативниот простор и ќе ја развива информациската политика на државата.
На 21 мај биле планирани собири низ Казахстан. Властите ги отфрлиле дозволите за собири што требало да се одржат во градовите Алмати, Астана, Орал и Семеј. На овој ден, органите на прогонот привеле десетици активисти, како и новинари во повеќе градови во земјата. Обиди за одржување неодобрени собири се забележани во градовите Актобе, Атирау и Павлодар, каде се собрале мал број граѓани и по предупредувањето за незаконитоста на митингот, група луѓе послушно го напуштиле насипот на реката Иртиш, а организаторот Серикбај Алибаев е казнет со 50 МЦИ.
Реакции на властите
По митингот во Атирау на седницата на Народното собрание, Назарбаев ја изразил својата визија за прашањето за земјиштето и изјави дека е неопходно да се најдат и казнат сите поттикнувачи на дезинформации за ова прашање. Меѓутоа, подоцна на 5 мај, тој ги обвинил претставниците на релевантните министерства за недостиг на земјишни реформи.
Во некои казахстански градови, прославите на Денот на единството на народите беа откажани. Во Караганда, причината за одбивањето на поворките била поради временските услови на заменикот Аким, Нурлан Аубакиров. Во Темиртау, според заменик-шефот на градот, Галимжан Спабеков, било со цел да не се блокира јавниот превоз во градот по главните улици. Властите на Актау не ја наведоа причината за откажувањето.
На 29 април 2016 година, Назарбаев, по вежбите на специјалните сили („Сункар“ на Министерството за внатрешни работи, „Арлан“ на Одделот за внатрешни работи на градот Алмати, „Златниот орел“ на Националната гарда и други) во регионот Алмати, истакнал дека „Татковината ви довери прашање од особено значење - будно чувајте ги интересите на државата, бидете сигурен гарант за националната безбедност и внатрешната стабилност на Република Казахстан. За тоа не е потребна само висока обука, туку и посветеност, искрен патриотизам.“
Некои казахстански официјални лица и провладини медиуми сугерираат дека немирите биле предизвикани и финансирани од странски држави, иако не биле обезбедени докази.
Пред националните протести закажани за 21 мај, властите дозволиле во кој било град, а агенциите за спроведување на законот почнаа да апсат осомничени за организирање и поттикнување неовластени собири. Заклучно со 20 мај, повеќе од десет лица добија казни од 10 до 15 дена административен притвор поради кршење на законот за мирно собирање.
Во раните утрински часови на 20 мај, популарните социјални мрежи како VKontakte, Facebook, Twitter и инстант-месинџерите како WhatsApp, Viber, како и YouTube биле недостапни низ Казахстан. Ова го потврдиле жители на неколку региони во земјата. Инцидентот е поврзан со претстојните повици за митинзи на 21 мај. Меѓутоа, властите го негирале фактот за „блокирање“ и дека проблемите се предизвикани од „технички проблеми“.
Медиумско покривање
Поголемиот дел од казахстанските медиуми од почетокот на протестите не известувале за настаните, само по извесно време било дадена ретка информација која била дистрибуирана главно преку социјалните мрежи. Некои опозициски веб-страници исто така активно известувале за настаните, но тие генерално не биле достапни во Казахстан.
Според АзијаТера, во Узбекистан, на веб-страницата на рускиот сервис на Би-Би-Си, бил блокиран делот „Избор на уредникот“, каде е објавен напис за настаните во Казахстан.
На 29 април бил прикажан прилог на Првиот канал во кој беше наведено дека организаторите на протестите добивале парични награди од 50 до 150 долари од странски држави за секој што дошол на митингот. Две недели подоцна, се појави друга приказна за доказите за платените масовни протести. По емитувањето, социјалните мрежи веднаш реагираа, посочувајќи на слабата база на докази на сториите и пропагандниот карактер на програмите.
Наводи
<references group="" responsive="1"> https://nvdatabase.swarthmore.edu/content/kazakh-citizens-protests-against-land-bills-2016
Ханука
Ханука (חֲנוּכָּה), Празник на светлината или Празник на осветувањето — еврејски празник во чест на обновувањето на Ерусалим и повторното осветување на Вториот храм на почетокот на Макавејското востание против Селевкидското Царство во 2 век пр.н.е.
Позадина
Ханука е прослава за победата на Макавејците над грчко-асирската војска предводена од Антиох и осветување на Вториот храм кој бил осквернавен за време на нивната окупација. Чудото на Ханука се состои во тоа што маслените ламби на ханукијата гореле осум дена и ноќи, иако имало маслиново масло само за еден ден.
Празнување
Ханука е празник на светлината и трае осум дена и осум ноќи. За Ханука се користи посебен свеќник со осум свеќи познат под името ханукија или менора за Ханука. Свеќата што се наоѓа на издвоена позиција (повисоко или пониско од останатите) се користи како дополнителна свеќа за палење на другите свеќи и се нарекува шамаш. Палењето на свеќите е централен чин за Ханука; првата ноќ се пали првата свеќа од десната страна на ханукијата, а потоа секој нареден ден се пали по уште една. На овој начин, сите осум свеќи се запалени на осмиот ден и го симболизираат непрекинатото горење на маслото во Храмот по победата на Макавејците. За време на палењето на свеќите, се изговара текст кој почнува со зборовите анерот алалу (овие свеќи), во кој се набројуваат прописите за палење на ханука-свеќите и за начинот на однесување додека горат.
Религиозно гледано Ханука е мал празник, освен кога е Шабат, и важат забраните за работа. Славењето на Ханука тежнее да биде неформално и засновано на обичаи наместо на некои законитости. Трите широко прифатени обичаи се:
Хомоним
Хомоними се зборови кои имаат две или повеќе различни значења. Пример: зборот јазик, може да значи анатомски орган, или пак говорен и/или пишан систем за комуникација.
Кога имаме случај на збор за две различни но на некој начин поврзани значења тогаш велиме дека имаме полисеми.
Во англискиот јазик ги имаме и следниве случаи:
Или може да појасниме, хомоним значи исто име, хомофон значи исто звучи, хомограф значи исто се пишува, хетероним значи различно име, хетерофон значи различно звучи.
Некој збор којшто е хомоним може истовремено да биде и хомофон и хомограф.
Александар Смилков
Александар Смилков  (, –, ) — македонски вајар. .
Од 1960-те до 1990-те години ги направил сите актуелни скулптури за тоа време во Штип. Практично, цели три децении Смилков ги извајал сите споменици и спомен обележја во Штип и регионот.
Керчки Полуостров
Керчки Полуостров (Керченский полуостров, Keriç yarımadası, Керченський півострів) — полуостров во источниот дел на Крим, Русија. Се протега кон Таманскиот Полуостров во Краснодарскиот крај и потсетува на теснец помеѓу двете соседни мориња: Азовското и Црното Море. Поголемиот дел од полуостровот влегува во рамките на Ленинскиот реон.
Полуостровот е скоро целосно опкружен со вода и само на запад се поврзува со копното на Крим преку теснец кој е широк само 17 километри (од јужниот крај на Арбатскиот Провлак до градот Приморски, Феодосија). Јужниот брег на полуостровот се граничи со самото Црно Море и Феодосискиот Залив, додека на исток како природна граница е Керчкиот Проток, додека северните брегови се дел од брегот на Азовското Море, Казантипскиот Залив и Арбатскиот Залив. Северозападно од полуостровот се издвојува друг теснец познат како Арбатски Провлак, кој го раздвојува Сиваш од Азовското Море.
Најширок дел од полуостровот е помеѓу ’ртот Казантип и ’ртот Хауда, околу 52 километри. Должината на полуостровот е над 90 километри од западниот дел до ’ртот Фонар. Вкупната површина на полуостровот е само 2.830 км², што е само 10% од вкупната површина на Крим.
Софија Полгар
Софиjа Полгар ( Polgár Zsófia, ); – женски унгарски, израелски и канадски шахист, учител и уметник. Таа е поранешно шаховско чудо. Таа ги поседува титулите меѓународен мајстор и женски велемајстор на ФИДЕ и е средна сестра на велемајсторите Сузан и Јудит Полгар. Живее во Израел и работи како шаховски учител и уметник.
Животопис
Полгар е родена во еврејско семејство во Будимпешта. Таа и нејзините две сестри биле дел од образовен експеримент што го спровел нивниот татко Ласло Полгар, во обид да докаже дека децата можат да постигнат исклучителни достигнувања ако се обучуваат по специјалистички предмети од многу рана возраст - тезата на Ласло, која е дека „гениите се направени, не вродени". Тој и неговата сопруга Клара ги образувале своите три ќерки дома, со шахот како специјалност. Тие ги научиле своите ќерки и на меѓународниот јазик есперанто. На Светското првенство под 14 години завршила на второто место зад Жоел Лотје и била прогласена за светски шампион под 14 години.
Во 1989 година, на 14-годишна возраст, го шокирала шаховскиот свет на нејзиниот настап на турнирот во Рим, кој станал познат како „Пљачка на Рим“. Таа победила на турнирот, на кој учествувале неколку силни велемајстори, со резултат од 8½ од 9. Нејзиниот рејтинг според Њу ин чес (New in Chess) бил 2879, еден од најсилните настапи во историјата.
На Светското јуниорско првенство во 1994 година во Матињос, Бразил, Полгар завршила на второто место зад Хелги Гретарсон
На 7 февруари 1999 година Полгар се омажила за израелскиот велемајстор д-р Јона Кошашвили и се преселила во Израел. Тие имаат две деца, Алон и Јоав. Родителите на Полгар подоцна им се придружиле во Израел. Целото семејство потоа емигрирало во Торонто, Онтарио, Канада, но околу 2012 година Полгар се вратила во Израел и се населила во Тел Авив.
Своевремено, Полгар се рангирала како шести најсилен женски играч во светот. Таа одиграла една ФИДЕ-рејтинг игра во јули 2005 година. Пред тоа, нејзината последна игра со ФИДЕ била во септември 2003 година. Во еден момент го победила Виктор Корчној во партија брз шах. Корчној рекол дека „ова е првата и последната игра што ќе ја добие против него“.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Мало Црско
Местоположба
Црквата е е сместена во шумата помеѓу двете села, Големо и Мало Црско, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
Долњи Земон
Долњи Земон (словенечки: Dolnji Zemon) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Кољо Добровенски
Никола Котев или Дедо Кољо Добровенски (Добровени, 1844 — Скочивир, 8 февруари 1904) — македонски револуционер на МРО и мариовско-лерински војвода од село Добровени, Битолско. Кољо ја започнал својата револуционерна дејност како ајдутин, а подоцна влегол во редовите на МРО. Прво бил курир, а потоа и комита во четата на Марко Лерински.
Животопис
Христо Силјанов, бугарски и македонски хроничар од македонско етничко потекло, бил во неговата чета, а за Кољо тој напишал: "„...Дојде ред на бај Коле. Тој седеше до војводата и молчеше. Широко откриената, поцрнета од времето - риза му ги откриваше истакнатите обраснати гради. Опинците (црвули), прикрепени на боси нозе, и панталоните (беневреци) прошарани од крпенки го издаваа како краен бедник. За пушка тој минатата година си ја беше продал кравата. Му останало само едно магаре, со коешто продава дрва во градот. Марко го изгледа. Очите му застанаа кај неговите голи стапала, коишто скоро цели излегуваа од пронижаните црвули. И двајцата се засмеаја. Бај Коле посегна кон Марковата табаќера и завитка цигара.“"
По смртта на Марко Лерински, Кољо заедно со Ламбо Василев, Дине Кљусев и други комити се префрлаат во Костурско. Четата била предадена во Јурукот - маало во селото Крушоради, Леринско. Во битката со турскиот аскер во Крушоради од 28 септември 1902 година, Кољо Добровенски бил еден од малкутемина кои се спасуваат. За време на објавувањето на Илинденското востание, четата на Кољо била во Прилепско заедно со четата на Толе Паша. Бил учесник во борбите за ослободување на Невеска. Во село Паралово, четата на дедо Кољо водела борба со турските војски кај манастирот „Свети Ѓорѓи“. Кољо Добровенски имал два сина: Ѓорѓи и Најдо. Најдо бил убиен во Крушоради во септември 1902 г., заедно со Дине Кљусев. Дедо Кољо загинал во селото Скочивир, Битолско, на 8 (21) февруари 1904 година. Шестчлената чета на Кољо била предадена од гркомани. Во битката со Турците, загинале војводата и двајца комити, а меѓу спасените бил поголемиот син на војводата - Ѓорѓи. Еден месец потоа, тој ги убил браќата Домазетови од Скочивир, посочени како предавници на четата.
Фолклор
Во македонскиот фолклор и традиција, народната песна „А бре Кољо, мамин Кољо“ (Ој ти Кољо, мамин Кољо) често му е посветена, но многу поверојатно е дека таа е испеана за Никола Коев Николов, брат на ВМОРО-револуционерот Тане Николов.
Здравко Точко
Здравко Точко (Охрид, -, ) —  истакнат македонски фудбалер и фудбалски судија, своевремено и младински репрезентативец на Југославија.
Животопис
Точко е роден на 22 март 1943 година во Охрид. Кариерата ја започнал во ФК Охрид. Тој е поранешен младински репрезентативец на Југославија и поранешен фудбалер на Вардар, Победа Прилеп, Загреб од Загреб и Раднички од Ниш, член на претседателството на Фудбалскиот сојуз на Југославија, поранешен претседател на судискиот одбор при Фудбалскиот сојуз на Македонија и долгогодишен фудбалски судија во македонската лига и поранешната југословенска фудбалска лига. Починал во Скопје на 26 декември во Скопје.
Црква „Св. Атанасиј“ - Оризари
'''Св. Атанасиј Велики''' — православна црква во кочанското село Оризари. Му припаѓа на Кочанското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена некаде кон средината на XIX век и осветена на 24 април 1848 г. Подоцна е делумно разрушена од Турците и обновена во 1876 г. Иконите се изработени во 1875 година од зографот Исаија Макриев Фрчковски од Галичник и непознати автори. Храмот не е живописан.
Иконостасот е висок, со три реда икони, конструиран веројатно во 1875-76 г. Во царскиот ред се поставени десет икони (од југ кон север): Свети Ѓорѓи, Архангел Михаил, Свети Јован Крстител, Исус Христос Седржител, Богородица Елеуса, Свети Атанасиј Александриски, Свети Димитрија, Свети Харалампиј и Свети Никола. На иконите нема потпис на иконописецот, но годината 1850 е напишана на иконите на св. Харалампиј и св. Никола. Се претпоставува дека се изработени од Димитар Зограф од Самоков заради стилските особености. Горните два реда икони и царските двери се дело на Никола Михајлов од Крушево. Негово дело е и големиот надиконостасен крст со распетието. Автор на иконите на северната и јужната врата на иконостасот е Исаија Фрчковски, кој ги изработил во 1875-76 г. при обновувањето на црквата.
Алф Шелин
Биографија
Шелин бил добро воспоставен како филмски глумец кога повремено преземал улоги во телевизиски емисии. На пример, во 1965 година тој главно глумел како Полковник Сталаг Луфт Командант Макс Рихтер во дводелната епизода „ПАВА“ (епизоди 30 и 31) од Високо дванаесет часот. Тој, исто така, ги режирал епизодите од Колумбо во 1974 година Негативна реакција и ум над хаоси епизода од серијата Сара од 1976 година.
Шелин е роден во Лунд, Шведска, а починал во Лос Анџелес, Калифорнија, од срцев удар.
Список на државни водачи во 247 година
Ова е список на државни водачи во 47 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6669
NGC 6669 — астеризам во соѕвездието Херкул, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Грамади (Криви Дол)
Грамади — археолошко наоѓалиште во штипското село Криви Дол. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. На околу 200 до 300 м источно од селото, по површината на нивите, кои зафаќаат простор од 2-3 хектара, се среќаваат делови од керамички садови. Во средишниот дел има мал простор на кој се забележуваат темели од градби.
NGC 6669
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6669 е од видот *Grp.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 37 м 15 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 11' 47"".
Други поделби
Проучување на NGC 6669 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 160; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1582. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 284.
IC 77
IC 77 — галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 77 се споменува и како IC 1830, ESO 416-6, MCG -5-7-12, IRAS 02368-2739, UGCA 37, HARO 18, AM 0236-273.
Откривање
Објектот е откриен на 6 септември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 39 м 3,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -27° 26' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 137°.
Други поделби
Проучување на IC 77 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10041.
NGC 2045
NGC 2045 — ѕвезда во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2045 се споменува и како SAO 94827.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јануари 1832 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2045 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 6,5 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 45 м 1,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 12° 53' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 2045 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 181; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 723. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 415.
ОМУ „Ристо Јуруков“ - Кочани
Општинско основно музичко училиште во Кочани е основано на 9 април 1956 година со Решение на Народниот одбор на општина Кочани како Нижо музичко училиште. Од основањето до крајот на мај 2007 г. училиштето го носи името “Стеван Мокрањац“, за во јуни истата година, по повод 50-годишнината од основањето, да се преименува во “Ристо Јуруков“.
Историјат
Во 1969 година, училиштето ја менува локацијата и се сели во соседната зграда, поранешна Полициска станица, во попристојни услови за работа. Прифатеноста на идејата за стекнување музичка наобразба сè повеќе растела. Бројот на учениците од година во година се зголемувал: во наставната 1968/69 имало 132 ученика, 1970/71 - 160, 1977/78 - 249 ученици. Училиштето ги произвело и првите генерации свои ученици кои веднаш биде ангажирани како наставен кадар во него. Јавните часови, годишните концерти, настапите на учениците инструменталисти во различни пригоди овозможувале приближување на резултатите до јавноста.
Музичкото образование овозможило заживување на културната дејност во целиот град. Ристо Јуруков и културните дејци од Кочани, меѓу кои и Борис Стојчев - како режисер и актер, започнале да работат на подготовка на оперети. Јуруков со своите колеги бил одговорен за музичкиот дел. Учеството на учениците во хорот и оркестарот било масовно, а секоја премиера претставувала културен спектакл за Кочани.
Ристо Јуруков
Ристо Јуруков е роден во Кочани, на 5 јуни 1927 година. Мајка му, Сава Јурукова, потекнувала од Охрид. Татко му Стојан, по потекло од Штип бил крчмар и трговец кој по едно патување од Солун запрел во Кочани. Ристо бил второ дете на Стојан и Сава.
ОМУ „Ристо Јуруков“ - Кочани
Историјат
Во периодот од 1969 - 1990 година директор на Музичкото училиште е Љупчо Стојановски, наставник по виолина од неговото основање. Училиштето ја одржува љубовта на младите кон музиката и останува директен учесник во сите значајни културни случувања во Кочани. Учениците се враќаат со високи награди и признанија од натпреварите на републичко и сојузно ниво. Растот на вкупното музичкото живеење во Кочани се чувствува и во формирањето на ансамблите во Домот на културата “Бели мугри”. Заложбите за постојано нагорно чекорење на институцијата се забележуваат и во напорот училиштето да се смести во нови, современи простории погодни за музицирање. На 8 март 1983 година седиште на Музичкото училиште “Стеван Мокрањац” е западниот дел од комплексот “АСНОМ”.
Ристо Јуруков
Основно училиште завршил во Кочани, а средно - гимназија во Штип. Бил добар математичар, па како што било практика тоа време, по препорака на професорите заминал да учи Електротехнички факултет во Загреб, иако самиот не ја криел својата љубов кон музиката и желба за професионална ориентација. Додека ја студирал првата година на Електротехничкиот факултет во Загреб се дружел со Македонците од Загрепскиот конзерваториум, со чија поддршка (посебно на Кирил Македонски) успеал да се пренасочи на студиите по музика. Јуруков студирал заедно со првата генерација македонски музичари : Кирил Македонски, Тома Прошев, Трајко Прокопиев. Бил на отсекот обоа, но научил да свири и кларинет, труба, виолина и клавир.
ОМУ „Ристо Јуруков“ - Кочани
Историјат
Од 1990 година до 2010, директор на училиштето е Јованка Милојевиќ, дотогаш наставник по флејта. Од 2010 година и до денес актуелен директор на училиштето е Елизабета Ѓеорѓиева, професор по пијано.
Ристо Јуруков
Ристо Јуруков е основач на основното музичко училиште во Кочани, кое денес го носи неговото име.
ОМУ „Ристо Јуруков“ - Кочани
Училиштето денес
Во Музичкото училиште денес вкупно учат околу 160 ученици. Во подготвително одделение, како почетна година за музичкото образование секоја нова учебна година се запишуваат триесетина ученици. Во првото полугодие тие изучуваат теорија на музиката, а веќе во второто полугодие, по аудиција од страна на наставниот кадар и со почит кон желбата на ученикот за избор на инструмент, започнува инструменталната музичка наобразба во четирите постоечки оддели: пијано, виолина, флејта-хармоника и гитара. Меѓу децата кои редовно, на осум односно деветгодишна возраст го започнуваат музичкото образование има и три-четири години помали, кои според афинитетот кон музиката, а со особено залагање и внимание од наставниот кадар, започнуваат порано да навлегуваат во тајните на музичките инструменти.
Ристо Јуруков
Негови композиции за деца се влезени во содржините на учебници по Музика. Во Музичкото училиште останал до 1978 година, кога се вработил во Домот на културата “Бели мугри” од каде заминал во пензија. Се јавува во улога на диригент на неколку оперети “Загорски трендафил”, (мај 1958 г.), “Зајко кокорајко”(1960 г.), “На кривиот пат”, “Наталка Полтавка”, “Шумска приказна”, ”Бегалка”.
ОМУ „Ристо Јуруков“ - Кочани
Училиштето денес
Во 2006 г. беше осовременета училница за групна настава и јавна и културна дејност која се опреми со нова и квалитетна аудиовизуелна опрема.
Ристо Јуруков
Почина на 1 декември 1998 година во Кочани.
ОМУ „Ристо Јуруков“ - Кочани
Простор и инструментариум
Училиштето користи простор со површина од 640 м2 во Спомен - домот “АСНОМ” Кочани.
Инструментариум со кој располага:
Гудачки и дувачки инструменти кои не се во функција:
Други активности
Во 1998 година Музичкото училиште со група ентузијасти од Кочани стана носител и реализатор на Фестивалот на детска песна “Пинокио”. Негов уметнички директор беше Јованка Милојевиќ, а раководител на хорот Марија Лазарова. Во продукција на МТВ, на две аудиокасети снимена е 21 композиција. Следната година фестивалските активности Музичкото училиште ги сподели со Центарот за детско творештво “АСНОМ”. На вториот фестивал “Пинокио” беа изведени 14 композиции, исто како и на следниот фестивал во 2000 година. Најголем дел од интерпретаторите беа од Кочани, од Музичкото училиште. Тие отпеаја песни на познати македонски композитори, на текст на кочански автори.
Најпопуларната активност која стана белег за Музичкото училиште во Кочани и традиција за културното живеење во градот, несомнено е Новогодишниот концерт. Носители на активностите се вработените во училиштето кои со својот музички потенцијал сами ги изготвуваат аранжманите и раководат со вокалните и со инструменталниот ансамбл. Раководител на вокално-инструменталниот ансамбл и негов диригент е Марија Лазарова, а сите вработени во училиштето директно се вклучени во организацијата и реализацијата на концертот. Новогодишниот концерт три години по ред беше прогласуван за настан на годината на градската манифестација “Музичка сцена“.
Далем
Далем може да се однесува на следниве места во Германија:
Кула (Србија)
Кула е град и општина сместен во областа Западна Бачка во автономната покраина Војводина, Србија. Градот има население од 17.866 жители, додека општината има население од 43.101.
Име
На српски, градот е познат како Кула; на русински како Кула, на унгарски како Kúla, на хрватски како Kula, на германски како Kula или Wolfsburg и на турски како Kula.
Името Куле на турски и српски значи „кула“. Во 16-17 век на оваа локација постоела кула со османлиски воен гарнизон, па оттука и името на градот. Сепак, не може со сигурност да се каже дали Турците Османлии или локалните Срби го дале ова име на градот.
Историја
Во средината на 17 век, за време на османлиската управа, се споменуваат две населби со ова име - Горња Кула и Доња Кула. Овие населби биле дел од османлискиот санџак Сегедин и биле населени со етнички Срби. Од крајот на 17 век, регионот бил под управа на Хабсбуршката монархија и две населби биле споменати како Мала Кула и Велика Кула и биле ненаселени. Во 1714 година имало запис за една населба по име Кула која имала 14 куќи. Во 1733 година, населението на населбата броело 251 куќа, а неговите жители биле Срби. Унгарците почнале да се населуваат таму во 1740 година, а Германците во 1780-85 година.
До средината на 19 век, населбата била дел од округот Батш-Бодрог во рамките на Хабсбуршкото Кралство Унгарија. Во 1848-49 година бил дел од автономната српска Војводина, а од 1849-60 година била дел од Војводството Србија и Банат Темешвар, посебна хабсбуршка круна. По укинувањето на војводството во 1860 година, населбата повторно била вклучена во округот Батш-Бодрог. Во втората половина на 19 век и овде се населиле некои Русини.
По 1867 година, колонизацијата на Унгарците била засилена, а до почетокот на 20 век тие ги замениле Србите како најголема етничка група во Кула. Според пописот од 1910 година, населението на Кула било етнички мешано: од вкупното население од 9.119 имало 3.679 говорници на унгарски, 2.510 на српски, 2.425 говорници на германски и 456 говорници на русински.
По 1918 година, населбата била дел од Кралството на Србите, Хрватите и Словенците (подоцна преименувано во Кралство Југославија). Во 1918-1919 година, тој бил дел од регионот Банат, Бачка и Барања, а исто така (од 1918-22 година) дел од округот Нови Сад. Од 1922-1929, таа била дел од Бачката област, како и од 1929-41 дел од Дунавска бановина. За време на Втората светска војна, од 1941-1944 година, Кула била под окупација на Оската и била приврзана кон Унгарскиот Хорти.
Во 1944 година, советската Црвена армија и југословенските партизани ги протерале трупите на Оската од регионот и Кула била вклучена во автономната провинција Војводина во рамките на новата социјалистичка Југославија. Од 1945 година, Војводина е дел од Народна Република Србија во рамките на Југославија.
Според пописот од 1953 година, Унгарците биле најголемата етничка група во градот, додека последователните пописи забележале српска етничка плуралност. Германската заедница ја напуштила Кула на крајот на Втората светска војна, додека значителен број Србиски Црногорци од Црна Гора се населиле таму наместо Германци. По распадот на Југославија (1991-1992) и Србија и Црна Гора (2006), градот стана дел од независна Република Србија. Денес Србите се најголемата етничка група во градот.
Населени места
Општина Кула ги опфаќа градовите Кула и Црвенка, како и следните села:
Демографски податоци
Според последниот официјален попис направен во 2011 година, општина Кула има 43.101 жител.
NGC 264
NGC 264 — леќеста галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Кула (Србија)
Населби по етничко мнозинство
Населби со српско етничко мнозинство се: Липар, Нова Црвенка, Шивац и Црвенка. Населбата со русинско етничко мнозинство е Руски Крстур. Етнички мешани населби се: Кула (со релативно српско мнозинство) и Крушчиќ (со релативно црногорско мнозинство).
NGC 264
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 264 се споменува и како ESO 295-6, MCG -7-2-16.
Кула (Србија)
Етничките групи во градот Кула
Градот Кула има вкупно 17.866 жители, меѓу кои:
NGC 264
Откривање
Објектот е откриен на 30 август 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Кула (Србија)
Јазици во општина Кула
77% од жителите на општина Кула на пописот од 2002 година го прогласиле српскиот за мајчин јазик.
Економија
Кула е дом на истакнатиот српски производител на кондиторски производи Јафа Црвенка.
NGC 264
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 264 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 264 има привидни димензии од 1,1' х 0,3'.
Кула (Србија)
Економија
Следната табела дава преглед на вкупниот број на регистрирани лица вработени во правни субјекти по нивната основна дејност (од 2018 година):
NGC 264
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 48 м 20,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 38° 14' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 113°.
Други поделби
Проучување на NGC 264 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2831. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 351; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7532.
Кула (Србија)
Спорт
Во градот има фудбалски клуб по име Хајдук Кула.
Светско првенство во атлетика 2011 – скок со стап за жени
Скок со стап за жени на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу од 28 до 30 август.
Квалификации
Квалификации: Перформанс за квалификување 4.60 (Q) или најмалку 12 со најдобар перформанс (q) продолжуваат во финалето.
Список на археолошки наоѓалишта во Кавадаречко
Ова е список на археолошките наоѓалишта во Кавадаречко, односно на наоѓалиштата кои се наоѓаат на територијата на Општина Кавадарци и Општина Росоман. Подредени се по азбучен редослед на населените места во или кај кои се наоѓаат. Списокот веројатно не е целосен.
Белешки
† Историско село кое одамна е отпишано и не постои. Денес територијално е во атарот на с. Ваташа.
Јазик (орган)
Јазикот (латински: lingva) е подвижен мускулен орган, на кој разликуваме врв, тело и корен, преку кој е прицврстен за дното на усната празнина. Обложен е со слузокожа, која на горната страна содржи вкусни папили.
Вкусот, допирот и болката кај јазикот се осетуваат со помош на папилите (соодветни рецептори):
Јазикот, освен што учествува во ингестијата и мешањето на храната, е сетило за вкус и орган за артикулација на говорот. Јазикот е способен да разликува четири вкусови: солено, слатко, кисело и горчливо.
Наводи
Тіл
HAT-P-7
HAT-P-7 — ѕвезда од спектрален тип F на растојание од околу 1.100 светлосни години во соѕвездието Лебед. Со привидна величина од 10,5, не може да се види со човековото око, но може со телескопи при ведри ноќи.
Планетарен систем
Оваа ѕвезда има една позната планета, HAT-P-7b. Оваа ѕвезда и нејзиниот планетарен систем биле во првичното поле на набљудување на вселенското летало Кеплер.
Долња Битња
Долња Битња (словенечки: Dolnja Bitnja) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Глобус (магазин)
Глобус — поранешно неделно политичко списание in Macedonia. Currently the magazine operates with online edition.
Надворешни врски
Globus magazine webpage (2007-2017)
Чика Чуквумери
Почетокот на животот
Чуквумерие е роден на 30 декември, 1983 година, во Нигерија. Неговиот татко, Усче Чуквумерие, беше национален сенатор и Информативен Министер на Нигерија. Чика го започна своето основно образование во црквата Св. Јуда Приватно Училиште во Фестас Градот, Lagos и доби својата додипломсла диплома во машинството од Федералниот Универзитет за Технологија Овери (ФУТО) во Нигерија во 2005 година. Во текот на овој период тој се натпреваруваше во теквондо  на три Универзитетски Игри, одржани од страна на Нигериската Универзитетот Игри Асоцијација, победа бронза во 2000 и злато во 2002 и 2004 година. Тој првпат станал национален шампион во 2002 и ја зачува титулата до 2011, непоразен во девет години.
Меѓународна кариера
Чуквумерие прв предизвика внимание за време на 2003 година Сите Африка Игри кои се одржаа во Абуја, Нигерија. За време на квалификациите, тој и неговиот партнер  Фридеј Dirisu водеа тешка борба против Лаки Ојемудиа и Мајкл Обиора кој проследедо од победа која овозможи две места во нивната тежина категории. Тој освои бронзен медал во тешка категорија Машки категорија, заедно со Нгала Мунаји од Кенија.
Чуквумерие беше избран за 2004 Летната Олимпијада во Атина за Олимписките квалификации во Каиро, Египет,крајот на јануари 2004 година. Тој освој 2ро место на регионалните квалификации, зад  Абделкадер Зоури од Мароко.Тој заврши на 11-та позиција во машка +80 кг категорија откако не успеа да унапреди надвор од прелиминарната рунда. Тој беше поразен од Паскал Гентил од Франција, евентуално бронза медалист во настанот. И покрај тоа,и покрај тоа тој пак се смета за еден од најдобрите медалисти од 2008 Летната Олимпијада во Пекинг,заради неговиот напорен тренинг и добиено искуство од претходната Олимпијада. Неговиот татко имаше платено за него, како и неговиот пријател Иса Адаму кој бил теквондо практикант,за да биде трениран во САД и Европа и да се натпреварува на глобално ниво. Оваа финансиска поддршка не била достапна на повеќето Нигерски спортисти. Чуквумерие помина шест недели на обука во САД, иако Американската амбасада одби да даде виза на неговиот тренинг партнер Адаму.Сепак, тренираа заедно во Манчестер и работеа со тренерот Осита А. Греен. Тие исто така тренираа во Тајван и Германија.
Повреда која го кошташе Чуквумерие својата титулата во 2011 година Сите Африка Игри во Мапуто, Мозамбик, каде што освои сребро во тешка категорија за машка категорија. Тој се обнови од повредата,, но потоа доби две фрактури на својата нога, додека квалификациите за 2012 Летната Олимпијада. Во Лондон Игри учествуваше во машка +80кг дивизија, но ја загуби својата прва рунда против Робелис Деспагне од Куба, евентуално бронза медалист.
Личен живот
Во 2007 година Чуквумерие беше кандидат на Преживеан Африка: Панама и беше петти човек да биде прогласен за надвор. Во септември 2009 година тој се запишува на Универзитетот во Ливерпул за една година диплома програма во Работењето и Управувањето со Синџирот на Снабдување и дипломира во 2010 година, со Магистер на Науки диплома. За време на своето време таму тој беше активен во институцијата спортски култури и учествуваше во одбојка, кошарка, и теквондо. Во 2009 година Чуквумерие беше примен во Светската Теквондо Сала на Славните во Њу Џерси како "Извонредна Машки Африкански Олимписки Играч". Во октомври 2012 Нигерија домаќин на првиот Чика Чуквумерие Спортска Фондација за меѓународно теквондо првенство за понатамошна мисија за фондацијата на светска класа теквондо ентузијаисти од Западна Африка со борбата против "недостатокот на изложеност на светска класа турнири, кампови за обука, опрема и обука методологии".
Список на државни водачи во 1752 година
Ова е список на државни водачи во 752 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Долна Бежанија (Криви Дол)
Долна Бежанија — археолошко наоѓалиште во штипското село Криви Дол. Наоѓалиштето претставува населба од бронзеното време. На 1,5 км јужно од селото, во подножјето на Лозарски Рид има простор околу 1,200 м2 пресечен со суводолица, на кој се среќааваат делови од керамички садови и орудија од камен и коска.
Вињец (Острудски округ)
Виниес [ˈviɲets] (германски Winkenhagen) е село во административниот округ на општината Миломин, во рамките на округот Острода,Варминско-мазурско Војводство во северниот дел на Полска. Тоа се наоѓа на околу 6 километри (4 милји) јужно од Миломин, 16 (10 милји) северозападно од Острода, и 43 километри (27 милји) западно од регионален капитал Олштин.
Коловрт
Коловрт или коловрат го претставува Сонцето и е симбол на словенскиот бог Сварог. Тоа претставува сила, достоинство, сонце и оган. Тоа е симбол на секуларната како и на духовна сила. „Коло“ значи тркало, а „вр(а)т“ го означува вртењето на краците. Коловртот претставува бесконечен циклус на раѓање и смрт. Секоја страна на тркалото поединечно е циклус на животот во нашиот свет. Коловртот и свастиката (кукестиот крст) се исто, само разликата е што коловратот е симбол за словенската вера (родноверие), а свастика е за Сонцето (Дажбог или Сварог).
NGC 4074
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4074 се споменува и како MCG 4-29-11, CGCG 128-13, ARAK 347.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4074 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 4074 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 111°.
Други поделби
Проучување на NGC 4074 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38207. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Дебарско-реканска парохија
Во состав на оваа парохија се градот Дебар и селата: Баниште, Татар Елевци, Рајчица, Долно Косоврасти, Горно Косоврасти, Долно Мелничани, Горно Мелничани, Горенци, Пареши, Броштица, Осој, Гари, Лазарополе, Тресонче, Селце, Росоки, Јанче, Галичник, Требиште, Велебрдо, Битуше, Ростуше, Џепиште и Луково.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Питешт
Питешт (Pitești) — град во централниот дел на Романија и административен центар на округот Арџеш, во историскиот регион на Мунтенија, на автопатот А1 кој го поврзува градот со престолнината Букурешт. Областа зафаќа површина од 40.7 км2. Питешт е важен трговски и индустриски центар, во кој се наоѓаат два универзитети.
Според пописот на земјата од 2011 година, во градот живееле 155,383 лица, што го прави тринаесетти најнаселен град во Романија.
Историја
Најраните траги од живот во реонот на Питешт се од палеолитот. Од тој период биле откриени дакијски монети од 3 век п.н.е. Во 3 век била изградена тврдина за заштита на Дакија.
Првите пишани податоци за Питешт се од 1386 година.
Географија
Питешт се наоѓа на околу 120 километри западно од главниот град на земјата Букурешт. Градот се наоѓа во северниот дел на историската област Влашка, во западниот крај на нејзината подобласт Мунтенија. Поголемиот дел од градот се наоѓа на десниот западен брег на реката Арџеш.
Надморската височина на градот е околу 280 метри.
Лаос
Лаос или официјално Лаоска Народна Демократска Република е земја во југоисточна Азија. Лаос се граничи со Мјанмар и НР Кина на северозапад, со Виетнам на исток, со Камбоџа на југ и со Тајланд на запад. Историјата на Лаос датира уште од кралството Лан Санг или „Земјата на Милион Слонови“, кралство што опстојувало од 14 век до XVIII век.
После периодот кога Лаос бил француска колонија, во 1949 година оваа држава се изборила за независност. По кратко време се одвивала граѓанската војна кога комунистичкото движење Патат Лао дошло на власт во 1975 година.