cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ијан Флеминг
Наследство
Серијата филмови за Бонд од страна на Еон Продукцијата, која започнала во 1962 година со филмот Д-р Но, продолжила да емитува и по смртта на Ијан Флеминг. Заедно со два филма кои не биле произведени од продукцијата Еон, имало вкупно дваесет и пет филмови од кои последниот бил со наслов Нема време за умирање, објавен во месец септември 2021 година. Еон Продукцијата заработила над 6,2 милијарди долари емитувајќи ги филмовите ширум светот. Со овие бројки Продукцијата со сериите од филмовите за Бонд била на врвот со најголема заработка.
Влијанието на Џејмс Бонд во кино индустријата со филмовите и во литературата со книгите била очигледна. Врз основа на Бонд се изработени и сериите на Остин Пауерс, Продолжи да шпионираш и главниот лик во делото Џејсон Борн. Во 2011 година, Ијан Флеминг станал првиот англиски писател, кој пишувал на англиски јазик, да добие меѓународен аеродром именуван по него. Имено тоа е Меѓународниот аеродром Ијан Флеминг, кој се наоѓа во близината на Оракабеса на Јамајка. Тој аеродром бил официјално отворен на 12 јануари 2011 година од страна на јамајканскиот премиер Брус Голдинг и внуката на Ијан Флеминг, Луси. Во библиотеката Лили на Универзитетот во Индијана се наоѓа колекција на ракописи и први изданија на Ијан Флеминг, како и неговата лична библиотека со ретки книги.
Долно Клештино
Географија и местоположба
Селото се наоѓа крај Стара Река, 7 км северно од Лерин и 21 км јужно од Битола, во пазувите на планината Баба, на надморска височина од 620 м.
Османлиско време
Селото првпат се споменува во турски тефтер од 1468 г. под името Клештино со 97 домаќинства. Во 1481 г., по само 13 години, селото нараснало на дури 213 домаќинства. Според тефтерите, населението одгледувало лозје, ореви, кромид, лук, зелка, грав, лен, свињи и свилена буба.
Селската црква „Рождество на Пресвета Богородица“ е изградена во 1835 г. Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович го опишал селото (Клештина) како македонско. Во 1861 г. австрискиот дипломат Јохан Георг фон Хан на етничката карта на долината на Вардар до обележал селото како македонско. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Долно Клештени (Dolno-klechténi) било село во Леринската каза со 180 домаќинства и вкупно 550 жители Македонци.
Припојување кон Грција
Со Граѓанската војна и прогоните на грчките власти по неа се случило големо иселување на македонското население во Р. Македонија и источноевропските, а во 1960-тите дошол втор бран на големи иселувања во прекуокеанските земји. И покрај овие иселувања, бројниот сооднос на Македонците во однос на грчките доселеници останува 3 спрема 1.
Според истражувањето направено во 1993 г. Долно Клештино е населба од мешан (мештанско-бегалски) карактер. Во него се вели дека македонскиот јазик во селото е зачуван на средно ниво, а понтискиот грчки на ниско.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Долно Клештино со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Лерин, во округот Лерин. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Долно Клештино, каде тоа е единствено населено место.
Стопанство
Населението на Долно Клештино се занимава со земјоделство, овоштарство и сточарство.
Галилееви преобразби
Во физиката, Галилеевите преобразби се користат за преобразба меѓу координатите на двете референтни рамки што се разликуваат само по постојани односни движења во рамките на конструкциите на Њутн физиката, и се формира ' ' ' Галилеева група '. Тоа е група движења на Галилеев релативитет акција на четири димензии на просторот и времето, формирање на ' Галилеев геометрија ' ''. Ова е пасивна преобразба гледна точка. Равенките подолу, иако очигледно, се важи само при брзини многу помалку од брзината на светлината. Во специјален релативитет Галилеевите преобразби се заменуваат со Поенкаре преобразба овие спротивно на тоа, група контракција во класична граница C  → ∞ на Поенкаре трансформации приноси Галилеевите трансформации.
Галилео ги формулираал овие концепти во неговиот опис на униформа движење Темата беше мотивирана од Галилео 's опис на движење на топката се тркалаа по една рампата, со што тој мери бројчена вредност за забрзување на гравитација во близина на површината на земјата.
Транслација
Иако преобразбите се именувани за Галилео, тоа е апсолутен простор и време како замислен од страна на Исак Њутн, кој обезбедува нивниот домен на дефиниција. Во суштина, Галилеевите преобразби отелотворуваат интуитивен идејата за собирање и одземање на брзините, како вектори.
Оваа претпоставка е напуштена во Поенкаре преобразба. Овие релативистички преобразби се применуваат за сите брзина, додека Галилеец преобразба може да се смета за ниско брзина на приближување кон трансформација Поенкаре а.
Нотацијата подолу опишува односот под Галилеец преобразба меѓу координатите ( x, Y ,  z ,  т ) и ( x  ',' 'Y' ,  z  ',' 'т' ) на еден произволен настан, како што се мери во две координатни системи S и S ", во униформа релативно движење (брзина против ) во нивните заеднички x и x 'насоки, со просторни нивното потекло се совпаѓа во времето ' 'т  =  т '' '= 0:
Имајте на ум дека на последната равенка изразува претпоставката за универзалното време, независно од релативно движење на различни набљудувачи.
На јазикот на линеарна алгебра, оваа трансформација се смета за мапирање смолкнување, и е опишан со матрица постапувајќи по вектор. Со движење паралелно на x - оската, трансформацијата делува на само две компоненти: Иако матрица репрезентации не се неопходни за трансформација Галилеец, тие ги обезбедуваат средства за директна споредба со методи на трансформација во специјален релативитет.
Галилеевите преобразби
Галилеецот симетрии може да биде уникатно напишани како Состав на ротација, на преводот и униформа движење на време-просторот. x да го претставиме тридимензионално, а пак t еднодимензионално.А општата точка во време-просторот е дадена од страна на подредениот пар (x, t).А непроменливо движење, со брзина на  ' V, е дадена со каде v во R'3. A translation is given by каде a во R3 и b во R. Ротацијата е прикажана со каде G : R3 → R3 е ортогонална трансформација. како лажна група, Галилеевите трансформации имаат 10 димензии. .
Галилеева група
Две Галилеевите преобразби компонира за да формираат трета Галилеец трансформација. Множество на сите Галилеевите преобразби SGal (3) на простор форми на група со состав како операција на групата. Групата, понекогаш е претставена како матрица група со време-просторот настани (t, x, 1) како вектори каде t е вистинит а x е R3 позиција во простор.Матрицата SGal(3) се смета: каде s е вистинит а v, x, y се во R3 а R е вртежна матрица. Составот на трансформации потоа се остварува преку матрица множење. SGal (3) има име подгрупи. Нека m претставува трансфомациона матрица со параметри v, R, s, y: Параметрите s, v, R, y зафакаат десет димензии.Откако трансформациите зависат постојано од s, v, R, y, SGal(3) е продолжувачка група, односно тополошка група.Структурата на SGal (3) може да биде разбрана од страна на реконструкција од подгрупи.полудиректниот продукт комбинација (A \rtimes B) од групи е портребно.
Потекло во групата контракции
Тука, ние само ќе погледне за Лие алгебра на Галилеева група ; тогаш тоа е лесно да се прошири на резултатите од Лие група.
Релевантната Лие алгебра е траеја од страна на
и
Lij
(an антисиментрички тензор),предмет во комутациони односи,каде H е генератор на временските транслаии (Hamiltonian), Pi е генератор од транслаии (моментен оператор), Ci е генератор од Галилееви зголемувања, и Lij генератор на ротации (нерегуларен моментен оператор). Оваа Лие Алгебра се смета за класичен лимит за алгебрата од Poincaré group, со лимит
. Технички, Галилеевата група е наречена контракциона група од Poincaré group: преименувајки ги генераторите како
ϵimn Ji ↦ Lmn ; Pi ↦ Pi ; P0 ↦ H/c ; Ki ↦ cCi
е брзината на светлината, или било која функција на истите разлики како
c → ∞
,
PiPi
Централно продолжување на Галилеева група
H′, P′i, C′i, L′ij, M
, како
M
комутатив со сите (т.н Лие во центар), и
База „Мачу Пикчу“
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Научна база „Мачу Пикчу“ — перуански поларен научно-истражувачки објект на Антарктикот, основан да спроведува антарктичко истражување за геологија, климатологија и биологија. Поконкретно, неговата цел е да го проучи геолошкото минато на континентот, потенцијалните морски ресурси, јачината на ветерот, загадувањето на воздухот и адаптацијата на животните во замрзната средина. Базата е именувана по локалитетот за светско наследство Мачу Пикчу.
Географија
Сместена на 62°С, базата Мачу Пикчу е една од најсеверните населби на Антарктикот. Таа, заедно со базата „Артигас“, базата „Карлини“, станицата Арктовски и Вила Лас Естрељас, ги формира единствените човечки населби на Островот на Кралот Џорџ, на заливот на Адмиралитетот.
Истражувачка база и експедиции
Базата Мачу Пикчу спроведува годишни научни експедиции на Антарктикот. Базата спроведува различни научни проекти како што се истражување на крилот и неговиот потенцијал како алтернативен извор на храна за луѓето, како и геолошки, биолошки, хидрографски и геофизички истражувања, според одредбите на Антарктичкиот договор. Базата работи со радар кој ги мери горните атмосферски ветрови и обезбедува податоци за влошувањето на озонската обвивка.
Бидејќи Антарктикот е континент со вредно стратешко, еколошки и економско значење, Перу има интерес да го задржи својот статус на немилитаризирана зона на мир без јадрено оружје и да ја зачува својата животна средина, која е важна за перуанската клима. Неговите ладни води, потеклото на Хумболтовата струја, се од суштинско значење за морските и крајбрежните екосистеми на Перу.
Од 1988 година, одржувањето, снабдувањето и транспортот на персоналот за базата се врши од страна на научно-истражувачкиот брод на Институтот, БИЦ Хумболт. Меѓутоа, во 2017 година, перуанската влада го заменила тој брод со својот нов истражувачки брод од поларна класа 7 БАП Караско.
Перуански претензии
Во 1976 година, Географското друштво на Лима побарало право на сектор на Антарктикот помеѓу меридијаните 81°20' западно (што одговара на Пунта Парињас) и 75 °40' западно (што одговара на Јужна плажа Ринконада). Оваа иницијатива довела до декларација на перуанското уставно собрание на 3 мај 1979 година:Сепак, барањето не е официјално признаено како едно од територијалните барања на Антарктикот.
Во 1981 година, директорот на ,Перуанскиот институт за антарктички студии Луис Вилчез Лара, дал изјава за печатот изразувајќи го својот став дека Перу има право на антарктичкиот сектор од 600.000 km2 помеѓу меридијаните 84° и 90° западно и до јужниот пол.
На 10 април 1981 година, Перу се приклучил на Антарктичкиот договор како членка приврзаник, со глас при донесувањето на сите одлуки поврзани со јужната област. Меѓутоа, при согласувањето со Договорот, Перу ги задржал своите права на територија и влијание врз климата на Антарктикот, екологијата и морската биологија, покрај континуитетот на геологијата и историските врски. Во 1989 година кога била основана базата Мачу Пикчу, таа се здобила со статус на советодавен член во рамките на Антарктичкиот договор.
Регулаторни органи
Перуанската влада создала Национална комисија за прашања на Антарктикот (CONAAN) во јули 1983 година како техничко тело составено од различни агенции. Таа се занимава со:
На 20 ноември 2002 година CONAAN бил реконституиран како Перуански антарктички институт (INANPE), децентрализирана агенција инкорпорирана според домашното право и има научна, техничка, функционална, економска и административна автономија, организирана под Министерството за надворешни работи. Ги има истите задачи како CONAAN, а на врвот ги координира сите перуански активности на Антарктикот.
Лешок
Лешок — село во Општина Теарце, во околината на градот Тетово. Познато е по Лешочкиот манастир.
Географија и местоположба
Лешок се наоѓа на 560 метри надморска височина во Долни Полог (тетовскиот дел на котлината Полог). Од Тетово, селото Лешок е оддалечено 9 километри во северен правец.
Историја
Лешок се споменува на почетокот на средниот век како градска населба под името Леген Град. За него сведочат археолошките остатоци, од кои најпознато е Лешочкото Кале.
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од нахијата Калканделен (Nahiye-I Kalkandelen) и имало 200 семејства, 11 неженети и 22 вдовици, сите христијани.
Селото е споменува во османлиските даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Калканделен од 1626 - 1627 година и е забележано како село Лешка со 89 домаќинства.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лешок живееле 540 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лешок имало 488 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година во Лешок имало 97 куќи и 580 жители, сите Македонци.
Според пописот од 2002 година, селото брои 440 жители, од кои 435 Македонци, 1 Србин и 4 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 696 жители, од кои 381 Македонец, 280 Албанци, 2 Роми, 1 Србин, 11 останати и 21 лице без податоци.
Родови
Лешок е македонско село.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:
Општествени установи
Во селото се наоѓа и лекувалиштето од ТБЦ.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2009 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Варвара.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 391 гласач.
Културни и природни знаменитости
Во разни документи се споменува дека во Лешок со околината имало дури 44 цркви. Денес во Лешок има три активни цркви и една капела-параклис (Св. Атанасиј од XIV век, Св. Атанасиј од XX век, Св. Богородица од XIX век и капелата-параклис Св. Кирил и Методиј од XX век сместена во конакот, како и остатоци од пет цркви и параклиси од средниот век (Св. Никола, Св. Врач, Св. Петка, Св. Марена и Св. Илија).
Личности
Личности родени во Лешок: Личности починати во Лешок:
Култура и спорт
Во селото постојат клубовите ФК Оникс и ОК Лешок, кој настапува во Првата македонска одбојкарска лига.
Иселеништво
Родовите Џарловци, Дабовци и Главиновци целосно изумреле и се иселиле од селото.
Бленем
Бленем (англ. Blenheim) може да се однесува на:
Папагајо
Папагајо е тип на ветар кој дува во Средна Америка. Ова е доста ладен, северен ветар во Мексико и сличен е на ветрите норте и нордер во САД.
Смртта на Херкулес
Смртта на Херкулес ― слика од 1634 година на Франсиско де Зурбаран, сега во Музејот дел Прадо во Мадрид. Припаднала на низа слики за животот на Херкулес за во Салата на кралствата во Дворецот Добар Одмор.
Пуебла де ла Калсада
Пуебла де ла Калсада — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура, Шпанија.
Сем Бурџес
Сем Бурџес (14 декември 1988) е професионален рагбист и репрезентативец на Англија кој во моментов игра за Бат (рагби јунион). Пред преминот на рагби јунион, Бурџес на високо ниво игра и други верзии на рагби - рагби 13 (рагби лига).
Араско Поле
Араско Поле или Фуша-Араз (Fushë-Arrëz) — град во Албанија. Населението на градот изнесува 4.117. Се наоѓа во северниот дел на државата во округот Пука.
868 Лова
868 Лова — астероид од главниот астероиден појас кој е во орбита околу Сонцето. Астероидот е откриен од Макс Волф на 26 април 1917 година.
Пердика I
Пердика I — крал на Македонија кој владеел од 700 п.н.е. до 678 п.н.е.. Пердика е познат како прв крал кој ги обединил поголемиот дел од македонските племиња.
Според легендата раскажана од Херодот, Пердика заедно со своите браќа, Аероп и Гаван, работеле кај некој крал од Горна Македонија. Секој ден за ручек жената на кралот месела леб. Лебот кој бил наменет за Пердика секогаш бил најголем. Кралот мислел дека Пердика има нешто со неговата жена. Кога требало да им плати за тоа што го сработиле тој ги повикал во својата одаја. Во неа имало само еден прозорец низ кој влегувала сончевата светлина. Кралот им дал една торба и им рекол да соберат од светлината колку што сакаат. Тогаш Пердика го извадил својот меч и со мечот направил еден круг на земјата каде што паѓал зракот. Од таа земја ставил во торбата и му кажал на кралот дека тој ќе направи свое кралство големо колку сонцето.
Така Пердика направил свое кралство, ги обединил македонските пемиња и го поразил кралот кај кого работел.
Св. Димитрија (Крњево)
'''Св. Димитрија''' — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Крњево. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. Спроти селото, на десниот брег на реката Бошава се наоѓаат камени плочи од гробни конструкции - тип циста.
Пуленат
Пуленат е тип на ветар на Јадранот. Дува од запад, а најчесто е многу редок. Може да достигне олујна сила и тогаш прави проблеми на море морето. Во периодот кога дува маестралот, може да се погоди да во сумрак прејде во пуленат и да дува од запад.
14П/Волф
14P/Волф е периодична комета во Сончевиот Систем.
Макс Волф (Хајделберг, Германија) открил комета на 17 септември 1884 година.
Меѓународен стадион Халифа
Меѓународен стадион Халифа (арапски: ملعب خليفة الدولي, транскрипција: Истад Калифа ад-Давлиј) — фудбалски во Доха, Катар, наменет да се користи за натпревари на Светско првенство во фудбал на ФИФА 2022, кое започнало на 20 ноември 2022 година. Стадионот го носи името на Калифа бин Хамад Ал Тани, поранешниот емир на Катар. На овој стадион се одржало финалето на Азискиот куп на АФЦ 2011.
Стадионот се наоѓа на околу 5 километри западно од Доха.
Историја
Стадионот бил отворен во 1976 година. Во 1992 година, стадионот бил домаќин на сите 15 натпревари на 11-тиот Заливски куп, кој Катар го освоил за прв пат. Тој бил реновиран и проширен во 2005 година, пред Азиските игри во 2006 година, за да го зголеми својот капацитет од првично 20.000 на 40.000 седишта. Покривот ја покрива западната страна на стадионот. На источната страна има голем лак, кој се користел како платформа за лансирање на огномет за време на церемонијата на отворањето на Азиските игри во 2006 година.
Пред реновирањето во 2005 година, стадионот најчесто се користел за фудбалски натпревари, но е опремен и за многу други спортови. Од 1997 година, стадионот е домаќин на годишната дијамантска лига во Доха (претходно позната по други имиња) натпреварување во атлетика. Тој е домашниот стадион на фудбалската репрезентација на Катар. Стадионот бил домаќин на 6 натпревари на Панарапските игри во 2011: сите натпревари на репрезентацијата на Катар во групната фаза, како и четвртфиналето, полуфиналето и финалето на турнирот.
По уште едно обновување, стадионот повторно бил отворен во мај 2017 година. Стадионот бил домаќин на Светското атлетско првенство во 2019 година во септември и октомври истата година.
На 17 декември 2019 година, на стадионот се одиграле два натпревари на Светското клупско првенство на ФИФА 2019: натпреварот за петтото место и полуфиналето помеѓу шампионите на КОНМЕБОЛ Либертадорес и победникот од натпреварот 3. На крајот бил домаќин на финалето, во кое Ливерпул го победил Фламенго со 1–0 и станал светски шампион. По одлуката да биде домаќин на Светското фудбалско првенство во 2022 година во Катар во 2022 година, било планирано да се зголеми капацитетот на стадионот на 68.000, но тој план подоцна отпаднал.
Универзитет Бахчешехир
Универзитетот Бакчешехир (турски: Bahçeşehir Üniversitesi) е приватна образовна институција која се наоѓа во Истанбул, Турција. Универзитетот бил основан во 1998 година. Истата година бил потпишан и договор за соработка со Државниот универзитет во Сан Диего во Калифорнија, САД.
Универзитетот поседува два кампуси кои се наоѓаат во Бешикташ и Меџидијеќој. Бешикташкиот кампус вклучува факултет за инженирство, уметност и наука, право, менаџмент, архитектура, природни науки и социјални науки, додека пак на меџидијеќојскиот се изучуваат странските јазици, пред сè англискиот.
Сретенска црква (Киев)
Сретенска црква (украински: Стрітенська церква) - поранешен православен манастир кој се наоѓал во Киев, Украина. Црквата била изградена во 1853 година, а била разрушена во 1930 година.
Првото споменување на црквата датира од времето на Киевска Рус. Во 1037 година, синот на Владимир Велики, Јарослав Мудриот го проширил овој дел од градот и изградил ѕидини покрај западната порта. Во тоа време најверојатно била изградена и првата црква. Оваа е една од ретките цркви која опстојувала секогаш на местото каде се наоѓала, односно на нејзините стари темели.
Во текот на својата историја, црквата била на неколкупати реновирена. Новата црква била изградена во 1752 година. Оваа црква постоела до средината на 19 век, кога во 1853 година била срушена дрвената црква, и била изградена нова црква од камен. Изградбата на црквата завршила во 1861 година, и истата година, на 21 октомври црквата била осветена. Заедно со црквата била изградена и камбанарија, во неовизантиски стил.
Точниот датум на рушењето на црквата не е познато, но се знае дека бил или во 1930 или во следната 1931 година. Како причина за рушењето на храмот била наведена реконструкцијата и новиот урбанистички план на областа. Денеска постои иницијатива за повторна изградба на црквата.
Пурго
Пурго е тип на ветар кој дува на подручјето на Сибир. Ова е ладен ветер од правецот североисток и најчесто носи снежно време.
Жарко Лаушевиќ
Животопис
Лаушевиќ дипломирал глума на Факултетот за драмски уметности во Белград. Бил член на Југословенско драмско позориште каде што има остварено улоги во голем број на претстави. На филм дебитирал во 1984 во филмот „Прогон“, а истата година остварува значајни улоги во филмовите „Савамала“ и „Директен пренос“. Голема популарност добива со улогата на Шиља во телевизиската серија „Сиви дом“. После тоа играл улоги во повеќе од 20 филмски и телевизиски серии помеѓу кои се: „Шмекер“, „Свечена обврска“, „Се случи на денешен ден“, „Офицерот со роза“, „Браќа по мајка“, „Битка на Косово“, „Оригинален фалсификат“, „Кажи зошто ме остави“, „Нож“.
Награди и признанија
Во 2014 година, режисерката Бранка Бешевиќ Гајиќ го снимила документарнот филм „Лауш“, посветен на Жарко Лаушевиќ.
Пуебла де ла Реина
Пуебла де ла Реина — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Света Агата (Зурбаран)
Света Агата ― слика од 1630–1633 година на Франсиско де Зурбаран, купена од француското гратче Монпеље во 1852 година за 1540 франци, а сега е во градскиот Фабров музеј.
Црква „Св. Никола“ - Белчишта
Свети Никола — главна селска црква на селото Белчишта, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта. Се наоѓа североисточно од селото на падините на ридот. Била обновена во 1977 година.
Престолните икони во црквата се насликани од Серафим Зограф и Аврам Дичов, син на Дичо Зограф.
Историја
Била изградена во текот на век, од кога потекнува и нејзиниот иконостас. Била обновена во 1977 година.
S1909/A2840
S1909/A2840 е законот што бил донесен од страна на законодавната власт на Њу Џерси во декември 2003 година, а потпишан во законот од страна на гувернерот Џејмс Мекгриви на 4 јануари 2004 година, кој дозволи човечко клонирање за потребите на развој и борбата на одгледување човечки матични клетки. Поточно, тоа го легализира процесот на клонирање на човечки ембрион и спроведување на клон во матката, под услов да се користи за медицински истражувања. Законот бил поднесен од страна на сенаторите Ричард Коди и Буоно и собранието на членовите на Нил Коен, Мимс Хакет и Џоан Кигли. Денот на влегувањето во сила на овој закон ќе им овозможи на истражувачите да се најде третман за болки и смртоносни болести.
Пуебла дел Маестре
Пуебла дел Маестре — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Лубушко Војводство
Лубушко Војводство (województwo lubuskie) — војводство во западна Полска.
Создадено е на 1 јануари 1999 г. од дотогашните војводства Гожувско и Желоногурско, согласно управната реформа усвоена претходната година. Наречено е по историската област Лубушка Земја (Land Lebus), иако делови од војводството припаѓаат на историските области Шлеска, Големополска и Лужица. Сè до 1945 г. територијата била во состав на германската управна област Нојмарк во рамките на пруската покраина Бранденбург.
Управата е разделена во два града — Гожув Вјелкополски и Желона Гура. Во Гожув е седиштето на војводата (управникот), додека пак во Желона Гура е војводското собрание и извршните органи на чело со маршалот.
Војводството е прилично низинско, со бројни езера и шуми. Во јужниот дел, околу Желона Гура е застапено лозарството.
Се граничи со следниве војводства: Западнопоморското на север, Големополското на исток, Долношлеското на југ, и Германија (покраините Бранденбург и Саксонија) на запад.
Историја
Областа е придодадена кон полската држава со освојувањата на првиот водач на Полјаците, кнезот Мјешко I, а подоцна и со успесите на првиот полски крал Болеслав I Храбриот, кој го освоил лубушкиот дел од Лужица. Дел од таа историска област се протегала по западниот брег на реката Одра, каде е основан градот Лубуш, подоцна од Германците наречен Лебус.
Во 1226 г. Лебус потпаднал под непосредна власт на Светото Римско Царство, но околу 1250 г. му припаднало на благородничкото семејство Аскани — владетели на Маркгрофовијата Бранденбург. Воочи и за време на Втората светска војна, ова бил првиот дел од Полска заземен од Германија со нејзиниот „Пробив на исток“ за повраток на германските краишта.
Во 1945 г. Црвената армија ја освоила источна Германија и стапила кон прекројување на границите. Источниот дел од областа на Лубуш (Лебус) е припоена кон Полска, како дел од пропагандно наречените „Повратени земји“. Германското населението кое ги преживеало етничките чистки и не пребегало западно од Одра, било веднаш протерано и заменето со Полјаци од средна и поранешна источна Полска.
Градови и гратчиња
Војводството има 42 градски населени места, тука наведени по број на жители според состојбата во 2006 година :
Управна поделба
Големополското Војводство е поделено на 14 окрузи, од кои 2 се градски, а 12 се земски. Тие пак се поделени на вкупно 83 општини.
Ен Лабастил
Животопис
Ен Лабастил доктирирала на универзитетот Корнел во 1969 година. Започнала да работи како дописен писател во неколку списанија, вклучувајќи ги Sierra Club и National Geographic. Во 1970 година станала лиценциран туристички водич за тури во природа со рекреациски сктивности. Своите убедувања ги остварувала преку организирање на работилници и предавања во пустина, со оваа дејност се занимавала повеќе од 40 години. Била член на неколку асоцијации за очувување на природата, посебно на планините, како планините Адирондак.
Таа на своите патувања низ целиот свет работела со непрофитни организации за да може да изучува и ублажува деструктивни влијанија на кисели дождови и загадување на езерата и дивината.
Ен Лабастил е автор на повеќе од десет книги, на повеќе од 150 статии и повеќе од 25 научни трудови. Во периодот од 1974 - 2009 година била наградувана за својата прионерска работа, меѓу наградите ги издвојуваме: World Wildlife Fund, Explorers Cluba, Gold Medal from the Society of Woman Geographers, Honoree of the National Women's History Month, Women Taking the Lead to Save Our Planet, Honorary Doctor of Letters from Ripon College, Wisconsin. Инспирирана од книгата Валден или живот во шума, таа купила земја на работ на планинското езеро во Адирандак, каде што во 1964 година соградила своја еколошка колиба.
Нејзиното најпопуларно дело Woodswoman - Жена на шумата, е всупност четоритомно издание за нејзиниот живот во кое се опишани 40 години од нејзиниот живот и посветеност за заштита на природата.
Антим II Цариградски
Антим II Цариградски — Вселенски патријарх во период од неколку месеци во 1623 година.
Живот
Антим е роден во Цариград во благородничко и богато семејство. Пред а да биде избран за Цариградски патријарх тој бил митрополит во Одрин.
Неговото кусо начелствување не се смета за прдолжение на судирот меѓу оние кои го поддржувал прокалвинистичкиот патријарх Кирил I, кој бил поддржан пак од холандскиот и англискиот амбасадори, и противниците кои пак биле поддржани од францускиот, австрискиот и венецискиот амбасадори во Цариград. Вторите биле поуспешни и го убедиле Големиот везир да го расчини Кирил на 12 април 1623 година и на негово место да го назначи слепиот и стар Григориј IV. Митрополитите и епископите не биле задоволни со изборот на Григориј IV, кој бил неканонски избран од Светиот синод. Па така на 18 јуни 1623 година Светиот синод го расчинил Григориј IV и официјално го избрале Антим II за патријарх.
Антим II, иако бил политички поддржуван од католичките власти, останал силен и добар православен христијанин. Тој испратил митрополити на Родос, каде Кирил бил привремено протеран, за да го убедат да се повлече на Света Гора, но без успех. Напротив, Кирил, благодарение на поддршката на калвинистичкиот холандски амбасадор се вратил во Цариград и донел лажен документ за кредит од 20.000 грошана име на патријаршијата. Антим не можел да обезбеди толкава сума на пари и бил приморан д се повлече на 22 септември 1623 година.Последователно Кирил повторно начелствувал по третпат.
Архитектура на Косово
Архитектурата на Косово датира уште од неолитот и го вклучува периодот на бакарно, бронзено, железно, Стар Рим и Среден век. Има влијание од присуството на различни цивилизации и религии кои се доказ на денешните остатоци. Локачните градители комбинираа најразлични материјали и техники за да разбијат свои сопствени прекрасни ремек-дела.
Антим II Цариградски
Живот
По повлекувањето, Антим се вратил на Света Гора каде починал во 1628 година.
Архитектура на Косово
Манастирите и црквите од 14 век го претставуваат византиското источно православно културно наследство. Културното наследство од Отоманското Царство вклучува џамии и амами од 15, 16 и 17 век. Другите историски архитектурни структури ги вклучуваат традиционалните косовски "кули" од XVIII и XIX век. Потоа, голем број на мостови, градски центри и тврдини. Додека некои градби не се сметаат за многу важни поединечно, земени заедно се од исклучителна историска важност. Во текот на косовската војна во 1999 година, многу од овие градби биле уништени или оштетени. Во Метохија, најмалку 500 кули беа нападнати, најголениот дел уништени или оштетени.
Во текот на деведесеттите и потоа, илјадници дивоградби беа изградени во Косово. Реџеп Луци, од урбаното планирање на Приштина кој започна иницијатива за решавање на овој проблем, беше убиен во септември 2000 година..
Самум
Самум е тип на ветар кој дува во пустините во Арабија и Северна Африка. Ова е сув, доста силен и врел ветар и најчесто со себе носи големи количини на песок и песочна прашина.
Чарлс Гудјир
Чарлс Гудјир (Charles Goodyear; Њу Хејвен, 29 декември 1800 — Њујорк, 1 јули 1860) бил пронаоѓач на вулканизираните гуми. Умрел во големи долгови во Конектикат. Ниту тој ниту било кој друг од неговото семејство никогаш не бил поврзан со компанијата Goodyear Tire and Rubber Company, која го добила неговото име.
Гудјир добил патент за вулканизација 15 јуни 1844 година.
Пуебла дел Приор
Пуебла дел Приор — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Баба Деспина
Баба Деспина е првиот филмски кадар сниман од браќата Јанаки и Милтон Манаки.
Во еден кадар од горен ракурс е снимена во Авдела, бабата на Јанаки и на Милтон Манаки, Деспина, како преде. Снимката е со времетраење од 1 минута. Филмот е снимен во стандард техника, без звук, во црно бела техника и на 35мм филм.
Пекиншки организационен комитет
На 28 јануари, ПОК зема контрола над водената коцка.
Голема ќелава пуфка
Голема ќелава пуфка е јадлива сунѓереста габа. Се наоѓа на ливади, полиња и листопадни шуми кон крајот на летото и почетокот на есента. Ја има во Европа и Северна Америка, а ја има и во Македонија. Обично, растат од 10 до 70 cm во пречник, но може да достигне големина и до 150 cm во пречник и тежина до 20 кг.
NGC 3544
NGC 3544 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3544 се споменува и како NGC 3571, ESO 570-11, MCG -3-29-1.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3544 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3544 има привидни димензии од 3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 94°.
Други поделби
Проучување на NGC 3544 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34028. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 326; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6080. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1558.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Блиндхајм
Блиндхајм (герм. Blindheim, а на англ. Blenheim) — општина во округот Дилинген, Баварија во Германија, и се состои од неколку села. Населението брои околу 1,700 жители. За административни цели Блиндхајм соработува со блискиот град Хехштет.
Впишана кружница
Впишана кружница — во рамнинската геометрија, впишана кружница е кругжница што ги има сите страни на даден многуаголник за тангенти. Кругот ограничен со оваа кружница се нарекува впишан круг.
Блиндхајм
На 13 август, 1704 се случила Битката кај Блиндхајм близу ова село, и била од решавачко значење за Војната за шпанското наследство.
Впишана кружница
Постоење на впишана кружница
Кружница може да впишеме само во некои многуаголници. Таквите многуаголници се нарекуваат тангентни многуаголници.
Ако двата краци на даден агол се тангенти на круг, тогаш центарот на кругот лежи на симетралата на аголот. Ова ни овозможува да конструираме впишана кружница, како и критериум за тоа кога воопшто постои впишана кружница. Нека е даден многуаголник:
Во најновите учебници по математика, полупречникот на впишана кружница секогаш се означува со r, а полупречникот на опишана кружница со R (во постарите учебници, полупречникот на впишана кружница бил ρ, а полупречникот на опишана кружница бил r ).
Некои многуаголници за кои сигурно можеме да впишеме кружница:
Впишана кружница во триаголник
Триаголникот има особеност дека симетралите на внатрешните агли секогаш се сечат во иста точка, така што секогаш можеме да впишеме кружница во триаголник. За полупречникот на впишаната кружница важи следната поврзаност со плоштината (p) на триаголникот:
Во овој случај, s е половина од обемот на триаголникот (исто како кај Хероновата формула ):
Впишана кружница во квадрат
Кружница може да се впише само кај некои четириаголници - нив ги нарекуваме тангентни четириаголници.
Полупречникот на впишаната кружница има слична врска со плоштината (p) како и за триаголникот:
Тибет
Тибет (, ; 藏区, ; Tövd) — подрачје во Средна Азија, дом на тибетскиот народ. Се наоѓа на просечна надморска висина од 4.900 м и често е нарекуван„Кров на светот“. Најголемиот дел од историскиот регион Тибет денес се наоѓа во составот на Народна Република Кина.
Под поимот Тибет се подразбира големо подрачје под влијание на тибетската култура и се состои од традиционалните покраини Амдо, Кам и У-Цанг (Дбус-Гцанг). Во составот на Народна Република Кина постои автономен регион Тибет, покраини која ги опфаѓа само У-Цанг и западниот регион Кам. Источниот дел на регионот Кам и регионот Амдо се наоѓаат во составот на кинеските покраини Ќингхај, Гансу, Јинан и Сечуан.
Знамето на Тибет
Моменталната верзија на тибетското знаме ја претставил XIII далај-лама во 1912. Во минатото Тибет бил независна држава и поради тоа некои го оспоруваат правото на властите на НР Кина на тој простор. Во периодот кога Тибет бил во составот на Монголското и Кинеското царство успеал да сочува одреден степен на самостојност.
Во 1951 година Тибет бил окупиран од страна на НР Кина. Владата на Тибет предводена од XIV далај-ламa во 1959 била присилена да ја напушти татковината и вспоставила влада во егзил во Дармсала во северна Индија. Владата во егзил бара независност на Тибет, повикувајќи се на историското право и постоење на древната тибетска држава. Таа продолжила да го користи знамето, чие прикажување влаадата на Кина го има забрането за да ги одврати тежнеењата за независност.
Питер Брук
Детството и младоста
Брук е родена во областа Тернам Грин во Чисик во [Лондон], како втор син на Симон Брук и неговата сопруга Ајда (Јансен), литвански еврејски имигранти од Латвија.
Кариера
Брук го режираше „Доктор Фауст“, неговата прва продукција, во 1943 година во Театар] Театар во Торч, Лондон, а потоа ја обнови „Пеколната машина“ во театарот Сантиклер во 1945 година. Во 1947 година отиде во Стратфорд на Авон како помошник режисер  Ромео и Јулија  и  Трудот на Љубовта е изгубен . Од 1947 до 1950 година бил директор за продукција во Кралската опера во Лондон. Неговата работа таму вклучува многу контроверзна продукција на '' Саломе 'Ричард Штраус со сценографија Салвадор Дали, и успешна режија Опери на Пучини Боемска користејќи сетови датирани од 1899 година. Следеше зголемување на бројот на неговите сценски и филмски дела како продуцент и режисер. „Темна месечина“, од Хауард Ричардсон (1948-49), во Амбасадорскиот театар во Лондон, беше рана продукција на која тие многу се восхитуваа. Во 1970 година, Брук го основа Меѓународниот центар за театарски истражувања со Мишелин Розен, мултинационална компанија актер, танчерка, музичари и други, кои патуваа многу во 1970-тите години во раните 1970-ти. и Африка. Тој е сместен во Париз во театарот „Буфс ду Норд“ од 1974 година. Тој објави во 2008 година дека ќе поднесе оставка како уметнички директор на театарот „Буфс ду Норд“, почнувајќи од таа година со тригодишно предавање на Оливие Манте и Оливие Пубел.
Махабхарата
Мртвиот клас  (1975) и ден денес е најпознатиот од неговите театарски остварувања од 1970 -тите. ТВ-филм на продукцијата е снимен во 1977 година, во режија на Анджеј Вајда. Во таа претстава, самиот Кантор ја играше улогата на наставник кој во клас со  мртви ликови. Тој започнал да експериментира со спојување на манекенки и глумци во живо во 1950 -тите.
Неговите подоцнежни дела од 1980 -тите бле многу лични рефлексии. Како и во „Мртвиот клас“, тој понекогаш се претставуваше на сцената. Во 1990 -тите, неговите дела станаа добро познати во Соединетите Американски Држави поради презентациите во Елен Стјуарт Експериментален театарски клуб Ла Мама.
Тиерно Бокар
Во 2005 година, Брук го режираше „Тиерно Бокар“, базиран на мистицизмот во исламот на Империјата Мали, животот на човекот по име „Тиерно Бокар“. Претставата беше адаптирана за сцената од Мари-Елен Естиен од книгата на Амаду Хампати Ба (преведена на англиски како „Духот на толеранцијата: Инспиративниот живот на Тиерно Бокар“). Книгата и драмата детално го опишуваат животот и пораката на Бокар на верската толеранција. Универзитетот во Колумбија одржа 44 поврзани настани, предавања и работилници на кои присуствуваа над 3.200 луѓе во текот на прикажувањето на „Тиерно Бокара“. Панел дискусиите се фокусираа на Религиозна толеранција и Муслимански Традиции во Западна Африка.
Питер Брук е еден од најголемите и најважни театарски режисери на дваесеттиот и дваесетипрвиот век.
Личен живот
Во 1951 година, Брук се ожени со глумицата Наташа Пери. Имаат две деца: Ирина, глумица и режисер и Симон, режисер. Пери почина од мозочен удар во јули 2015 година, на 84-годишна возраст.
Качаци
Качаци (kaçak) — поим што се користи за албанските бандити кои биле активни кон крајот на 19 и почетокот на 20 век во северна Албанија, Црна Гора, Косово и Македонија, а подоцна и како термин за милициите на албанските револуционерни организации против Кралството Србија (1910– 18) Кралство Југославија (1918–24), наречено „Качачко движење“.
Етимологија
Зборот е изведен од турскиот збор kaçmak за „одметник“.
1920–24 Качачко движење
Комитетот за национална одбрана на Косово (Komiteti për Mbrojten Kombëtare e Kosovës) е создаден во Скадар, под Хасан Приштина, во 1918 година. Комитетот организациски и финансиски ги подржувал качаците во областите населени со Албанци на Југославија, во Косово и Скопје (поранешен Косовски Вилает). Качаци дејствувале и околу Охрид и Битола. На 6 мај 1919 година Комитетот повика на општо востание во Косово и во другите области населени со Албанци во Југославија. Качаците биле популарни меѓу Албанците, а локалната поддршка за нив се зголемила во 1920-тите кога Хасан Приштина стана пратеник во албанскиот парламент, Хоџе Кадриу стана министер за правда, а Бајрам Цури стана министер за војна (1921). Сите тројца биле косовски Албанци. За тоа време, косовските Албанци под команда на Азем Галица започнале вооружена борба, позната и како „Качачко движење“, бунт од големи размери во Дреница во кој учествувале околу 10.000 луѓе под Галица. Востанието било задушено од југословенската војска. Вооружените конфликти меѓу југословенската војска и качаците се случиле во годините 1920 и 1921 година, 1923 година, со заживување во 1924 година. Едно од достигнувањата било создавањето на „неутрална зона“ околу Јуник која ќе послужи за загрозување на границата и обезбедување муниција и друга логистичка поддршка за качаците.
Наследство
Тие се широко прикажани во албанскиот фолклор. Албанските колаборационисти во Југославија за време на Втората светска војна биле познати и како Качаци.
Арнсдорф
Арнсдорф (Arnsdorf) — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија.
Станбен објект на ул. „Широк сокак“ бр. 67 (Битола)
'''Станбен објект на ул. „Широк сокак“ бр. 67 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 129 во Битола.
Црква „Св. Никола“ - Едренеџик
Свети Никола (Άγιος Νικόλαος) — црква во селото Едренеџик, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1884 г. на местото на постар полувкопан храм. На плоча која стои над вратата на нартексот се спомнуваат годината на изградба, владиката Герман Драмски и архитектот Дукас Лазаролитис. Средствата за изградба на храмот се собрани од верниците во тој крај. Градбата претставува трикорабна базилика од камен со нартекс и женска црква. На почетокот на XX век на аглите на нартексот се доградени две камбанарии.
Ктиторскиот натпис над западниот влез гласи:
Лесковик
Лесковик (албански: Leskovik) — град во Албанија. Населението на градот изнесува 5.117. Се наоѓа во јужниот дел на државата во округот Колоња.
Милка Шопова
Милка Шопова (1924 година, Дебар - 2012) — македонски научник, била редовен професор на Природно математичкиот факултет на катедра за биологија, подоцна Биолошкиот факултет во Скопје.
Животопис
Милка Шопова докторирала во 1961 година во Скопје. Нејзиниот истражувачки потенцијал ја однел на специјализација во институтот John Innes Hartvord Herts во Англија, кај прочуениот научник и предавач, цитогенетичарот Дарлингтон. Своето знаење по цитогенетиката го поткрепува со студискиот престој на Институт за генетика при Универзитетит во Бирмингем.
Шопова има објавено над 130 научни трудови, воглавно од областа на цитогенетика, мутагенеза и анатомија на растенијата. Нејзините тридови освен во домашните (СФРЈ), биле објавувани и во меѓународни, престижни списанија и други публикации. Оставила длабока трага со своите залагања и тридови за развој на Институтот за биологија при Биолошкиот факултет во Скопје.
Држела предавања од областа на цитогенетиката на Универзитетот во Мериленд, во Соединети Американски Држави, и на Универзитетот во Краков, во Полска.
Авиоимпекс
Авиоимпекс — поранешна македонска авиокомпанија со седиште во Скопје.
Историја
Компанијата била формирана како „Интеримпекс-Авиоимпекс“ во септември 1992 година. Авиокомпанијата го сменила името во Авиоимпекс на 2 ноември 1999. Во септември 2002 година Агенцијата за цивилно воздухопловство ја одзела лиценцата за работа на Авиоимпекс поради финансиски потешкотии.
Одредишта
Компанијата организирала летови од Скопје и Охрид, но со главен осврт со летови кон Швајцарија (Цирих).
Флота
Флотата на Авиоимпекс ја сочинувале 11 авиони:
Инцидент
На 20 ноември 1993, Јаковлев Јак-42 (Лет 110) на Авиоимпекс се срушил во билизна на охридскиот аеродром. Авионот се враќал за Скопје од Женева, но бил пренасочен да слета на аеродромот во Охрид поради лошите временски услови на скопскиот аеродром.
При доближување до аеродромот, авионот се удрил во рид во атарот на селото Тројани во непостредна близина до аеродромот. Осумчлениот екипаж и 108 патници го загубиле својот живот. Летот првично го преживеал еден патник кој подоцна подлегнал на повредите на 1 декември.
Шехриски јазик
Шехриски јазик, или познат како џибалски (jibbali на омански арапски значи „планински“) е семитски јазик, дел од групата на јужноарапски јазици. Јазикот го зборуваат мал број население во крајбрежјето на Оман, поточно во регионот од Салала во гувернаријата Дофар во југозападен Оман.
Преглед
Шехрискиот јазик е поделен на три дијалектни подгрупи: западношехриски, централношехриски и источношехриски. Шехријците општо гледано живеат во еден вид полуномадски живот, каде одгледувањето крави и камили е доминантна економска активност. Дијалектите немаат поголеми разлики меѓу себе и општо гледано се многу слични.