cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Анихилација
Електрон–позитрон анихилација
Ако една или две наелектризирани честички носат поголем износ на кинетичката енергија, разни други честички може да се произведат. Понатаму, анихилацијата (или распаѓањето) на еден електрон-позитрон пар во еден фотон може да се случи во присуство на трета наелектризирана честичка на коjа вишокот на импулс може да се пренесе на виртуелниот фотон од електронот или позитронот. Инверзниот процес, производство на пар од единствен вистински фотон, е исто така можно во електромагнетно поле на трета честичка.
Протон-антиопротон анихилација
Кога еден протон во средба со својата античестичка(а и генерално, било кој вид на барион во средба со соодветниоит антибаирон), реакцијата не е толку едноставна како електрон-позитрон анихилација. За разлика од еден електрон, протонот е композитна честичка која се состои од три „валентни кваркови“ и еден огромен број на "си кваркови" врзани со глуони. Така што, кога еден протон ќе дојде во средба со антипротон, еден од неговите кваркови, обично составен од валентен кварк, може да анихилира со антикварк (коe ретко може да биде си кварк) за да се произведе глуон, по што глуонот заедно со останатите кваркови, антикваркови, и глуони ќе поминат низ сложен процес на преуредување (наречен хадронизација или фрагментација) во голем број на мезони, (најчесто пиони и каони), со што ќе подели вкупната енергија и импулс. Новосоздадените мезони се нестабилни, освен ако не се сретнат и влезат во интеракција со некои други материјали, тие ќе се распаднат во низа на реакции кои на крајот ќе произведат само гама-зраци, електрони, позитрони, и неутрина. Овој тип на реакција ќе се случи помеѓу било кој баирон(честичкa која се состои од три кваркови) и било кој антибаирон кој се состои од три антикваркови, кој еден од тие одговара на кварк од баиронот. (Оваа реакција е најверојатно ќе се случи, ако барем еден меѓу баиронот и анти-баиронот е доволно егзотичен за да не споделуваат исти составни кваркови вкусови.) Антипротоните можат и вршат анихилација со неутрони, а исто така антинеутроните може да се анихилираат со протони, како што е наведено подолу.
Реакциите во кои протон-антипротон анихилација произведуваат девет мезони се забележани, додека производството на тринаесет мезони е теоретски можно. Создадениот мезон ја напушта странате на анихилацијата на умерени фракции од брзината на светлината, и распаѓање, со било кој животен век е соодветно за нивниот тип на мезон.
Слични реакции ќе се случат кога антинуклеонска анихилација во повеќе сложено атомското јадро, ги сочувува крајно-добиентие мезони, кои се во силно заемнодејство, имаат значителна веројатност да бидат апсорбирани од еден од преостанатите "гледачи" нуклеон наместо да избега. Бидејќи апсорбира енергија може да биде ~2 GeV, во принцип може да ja надмине обврзувачката енергија дури и најтешкиот нуклеон. Така што, кога антипротон анихилира во внатрешноста на тежок нуклеон како што е умраниумот или плутониумот, може да се случи делумно или целосно нарушување на нуклеонот, испуштајќи голем број на брзи неутрони. Ваквите реакции овозможуваат активирање на значителен број на секундарницепни реакции во субкритична маса, и потенцијално може да биде корисно за погон на вселенски летала.
Хигсово производство
Во судири на две нуклеона со многу високи енергии, каварковите и глуоните се стремат да доминираат во стапката на интеракција, па ниту нуклеонот треба да биде анти-честичка за анихилација на кваркскипар или да се случи "соединување" на два глуона. Примери за такви процеси придонесуваат за производство на долгогодишниот Хигсов бозон. Хигсовиот е директно создаден со многу слаба анихилација на светлински (валентност) кваркови, но тешки t или b или произведени кваркови се достапни. Во 2012 година, ЦЕРН-овата лабораторија во Женева го објави откритието на Хигс во остатоците од протон-протон судирите на Големиот хадронски судирач(LHC). Најсилниот Хигсов принос е  фзија на два глуона(преку анихилација на тешки кваркски пар), додека два (анти)кваркови лесно произведуваат повеќе идентификувани настани Хигсово зрачење од произведениот виртуелен бозон или анихилација на два такви векторски бозона.
Пестришино
Пестришино (порано: Пестршино) — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на јужниот дел на територијата на Општина Пробиштип, а нејзиниот атар се допира со подрачјето на Општина Свети Николе. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 600 метри. Од градот Пробиштип, селото е оддалечено 19 километри.
Селото е поврзано преку земјен пат, кој се исклучува од регионалниот пат 1205 како асфалтен пат кој води до селото Трооло.
Историја
Во 2014 година, името на селото е официјално преименувано од Пестршино во Пестришино.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 7,7 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 409 хектари, на пасиштата отпаѓаат 311 хектари, додека шумско земјиште нема.
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделско-сточарска функција.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Петршино живееле 135 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Петршино имало 156 жители, од кои 144 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија и 12 Роми.
Селото е мало, во фаза на раселување, а е населено само со македонско население. Така, во 1961 година селото броело 152, а во 1994 година 21 жител.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2 жители, сите Македонци.
Родови
Пестришино е македонско село.
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Пестришино било село во Штипската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1549 според Државната изборна комисија, сместено во простории на приватна куќа.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 6 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 4 гласачи.
Црква „Св. Атанасиј“ - Модрич
Свети Атанасиј — црква во селото Модрич. Сместена е во крајниот северен дел од селото.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида во задниот дел. Црквата во целост е варосана во бела боја и е покриена со кров од ќерамиди.
Преданија
Според М. С. Филиповиќ, со црквата се поврзуваат повеќе преданија. Ако чуварот на црквата заборавел да го запали кандилото, тоа самото се палело. Во турско време, вратата на црквата секогаш била отворена, така што се случило некој сејмен да упадне и украде 300 гроша. Кога се обидел да излезе од црквата, вратата била затворена и се отворила откако парите ги вратил на местото од кое ги одзел. Потоа, се верува дека сејменот ги советувал своите да работат што сакаат, но во вакуф да не чепкаат. Постои и предание дека некои Турци, кои ги навредувале иконите во црквата, ослепеле. Во време на окупацијата на Македонија во Втората светска војна, по наредба на буагрските власти била отстранета плочата со грчки натпис, по што соседното маало настрадало од силна провала; кога плочата била повторно вратена, провалата на местото престанала.
Драхаузен
Драхаузен или Хохоза (Drachhausen, Hochoza) — општина во округот Шпре-Ниса, во Бранденбург, Германија. Хохоза е село во кое сè уште се зборува долнолужичкиот јазик. Еден од ретките говорители на овој јазик е и градоначалникот Фриц Војтов.
NGC 235B
NGC 235B — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 235B се споменува и како ESO 474-17, MCG -4-2-42, AM 0040-234.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 235B е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,4 m/лм2. NGC 235B има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 42 м 53,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 23° 32' 43".
Други поделби
Проучување на NGC 235B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2570. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 306; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6421. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1271.
Регионален пат 2233
Регионален пат 2233 (ознака: Р2233) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југ-север. Има вкупна должина од 29,4 километри и 2 делници. Патот започнува во градот Гостивар и се движи во подножјето на Сува Гора, завршувајќи во градот Тетово.
Лех Валенса
Лех Валенса (полски: Lech Wałęsa) (роден на 29 септември 1943 во Попово, Полска) — полски политичар и поранешен синдикалец и активист за човекови права. Тој е еден од основачите на Солидарност (полски: Solidarność), првиот независен синдикат во земјите од источниот блок. Добитник е на Нобеловата награда за мир во 1983 година, а беше претседател на Полска од 1990 до 1995.
NGC 4045A
NGC 4045A — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Лех Валенса
Животопис
Валенса е роден во Попово, Полска на 29 септември 1943 година, како син на столар. Завршил основно и средно стручно училиште, пред да се вработи во пристаништето во Гдањск како електротехничар во 1970 година. Во 1969 се оженил со Данута Голош, со која има осум деца. Неговиот син Јарослав Валенса е член на Сејм на Република Полска (долниот дом на полскиот парламент). Валенса е благочестив Католик, кој има изјавено дека верата секогаш му помагала, во времето на тешките моменти на организацијата „Солидарност.
NGC 4045A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4045A се споменува и како MCG 0-31-21, CGCG 13-45, ARAK 343.
Откривање
Објектот е откриен на 20 декември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4045A е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4045A има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 4045A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38033. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 280. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.
Список на државни водачи во 1782 година
Ова е список на државни водачи во 782 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
ПУ „Прпарими“ - Корито
Основно училиште „Прпарими“ (службено: Подрачно основно општинско училиште „Прпарими“ - Корито; скратено: ПООУ „Прпарими“) — подрачно основно училиште во гостиварското село Корито, составен дел на истоименото училиште од селото Чегране.
Местоположба
Училиштето се наоѓа на десна страна на влезот во селото.
Џени Хаселквист
Џени Матилда Елизабет Хаселквист(31 јули 1894 — 8 јуни 1978) — шведска примабалерина, филмска глумица и учителка по балет.
Биографија
Таа присуствувала на балетската школа на Шведската опера од 1906 година и настапувала со Кралскиот балет од 1910 година. Во 1913 година, Мишел Фокин ги забележал нејзините таленти и се осигурал дека ќе добие соло улоги во Ла Силфид и Клеопатра. Таа станала примабалерина во Кралскиот балет во 1915 година.
Во 1920 година, Хаселквист глумела во „Судијата на балетот на Ролф де Маре“ во Париз. Талентираната танчерка, имала талент за модерниот идиом. Сепак, таа го напуштила де Маре по само една сезона. Таа продолжила да игра главни улоги во многу шведски и некои германски неми филмови, меѓу кои Јохан (1921), Вем демер (1922), Пеколниот брод (1923), и Последици (1927). Таа, исто така, се појавила како танчерка во многу од водечките европски театри, вклучувајќи ги Колосеумот во Лондон, Театарот на Шанзелизе во Париз и Дојчевиот театар во Берлин.
Имала свое училиште во Стокхолм, а од средината на 1930-тите, предавала во балетското училиште во Стокхолмската опера. Таа починала на 8 јуни 1978 година во Таби, Шведска.
Контраендорфин
„Контраендорфин“ — роман на српскиот писател Светислав Басара од 2020 година. За него, Басара ја добил НИН-овата награда за роман на годината.
Содржина
Романот се состои од четири дела:
Осврт врз делото
Книжевната критика го оценила романот „Контраендорфин“ како „„несомнено најдобар и најубиствен во венецот на романите на Васара кој го отвора Почетокот на бунтот против дахиите и кој ги тематизира злоќудните и невралгичните точки во поновата српска историја, култура и политика“; како „врв на опусот на Басара за демонтирањето на српските митови. Детронизацијата на националните големини и бардови, од Андриќ до Ѓилас, разобличувањето на божемните историски и биографски контроверзи, кај него е секогаш во служба на исмејување на погубниот српски менталитет, идеолошките заноси и националната мегаломанија на неговите носители, чии самоуништувачки размери во книжевната форма ги воздигнал до гротеска и до убиствена, беспоштедна сатира.“ Притоа, делото, чии главни одлики се неисцрпниот хумор и хиперболата, се смета за своевидно продолжение на неговиот роман „Андриќевата скала на ужасот“.
Жолта гулапка
Жолта гулапка (латински Russula flavida) е член на големиот род Гулапка. Опишана во 1880 година од американскиот ботаничар и миколог Чарлс Кристофер Фрост и пронајдена во Северна Америка и делови од Азија.
Опис
Има светло жолта до портокалова жолта шапка и бели ливчиња. Нејзинота сува шапка и стебло се светло жолти, а маргината на шапката е само слабо наредена, ако воопшто е наредена. Ниту помодреното стебло, ниту исеченото месо не добиваат сивкаста боја, а вкусот е благ. Повеќето други светло жолти видови Гулапка се разликуваат по една или повеќе од овие одлики.
Шапката нараснува од 2 - 8 см најпрвин конвексна а со староста станува рамна или широко конвексна,често со централна вдлабнатина. Кожичката е сува, мазна, светложолта до портокалово жолта. Лесно се лупи од маргините до средината на шапката.
Ливчињата се прикачени до дршката, белата боја со староста станува кремаста или бледо жолтеникава.
Месото е бело и не ја менува бојата кога се сече или крши. Мирисот не е карактеристичен има благ вкус.
Отпечатокот од спори: бела до кремаста или бледо жолта боја.
Големина на спорите од 5-7 x 5,5-8,5 микрометар имаат елипсовидна или речиси тркалезна форма.
Галерија
Расте во симбиоза со даб от (повремено може да се забележи и кај иглолисни дрва); расте сама, расфрлана или здружена, од лето до есен; прилично е широко распространета источно од Карпестите Планини, но очигледно е почеста на југоисток.
Жолта гулапка може да се јаде и содржи пигмент русулафлавидин и поврзано соединение.
Варијанта, R. flavida var. dhakurianus, била опишана во 2005 година од Кумаон во индиските Хималаи.
Надворешни врски
Russula flavida in MycoBank.
Човечка комедија
„Човечка комедија“ (француски: La Comédie humaine) — заеднички наслов на низа романи на францускиот писател Оноре де Балзак (1799–1850) и приказни пишувани од 1815 до 1848 година. Вклучува 91 завршено дело и 46 незавршени дела. Иако останала недовршена „Човечката комедија“ е грандиозно дело. Во книжевноста е она што се египетските пирамиди во архитектурата.
За ликовите во Човечката комедија
Ежен де Растињак е најтипична негова личност, која се појавува во 28 дела. Авантуристичкиот дух, жедта за случки и слава, кои во средниот век наоѓале задоволување во разбојништвото и витешките походи, во епохата на големите градови нашле друг пат: го освојуваат светот под заштита на законот и обичаите. Растињак е таков освојувач. Неговата истрија е историја на воодушевувања купени по цена на понижувања, историја на материјални победи кои се платени со тешки компромиси. Тоа е епопеја на ефемерна среќа и морален пад, нова форма на старата приказна за Фауст, кој ја продава душата за среќа и богатство.
Растињак е потомок на осиромашено старо семејство. Доаѓа во Париз да учи право. Во собите за издавање на госпоѓа Вокер, судбината го доведува во врска со избеганиот затвореник Вотрен и стариот чудак, чичкото Горио. Неговото потекло му ја отвора вратата од салонот на виконтесата де Босеан, каде се собира парискиот крем, и Растињак станува центар во кој се сплетува спојот меѓу раскошниот дворец од рпедградието на Сен-Жермен и наместените соби во улицата Женевјева.
Жан-Жоашен Горио, фабрикант, тивок и повлечен има две ќерки, кои безумно ги сака. Им дал по осумстотини илјади франци за мираз, ги омажил за аристократи: едната станала грофица, другата баронеса. За себе задржал малку. Но аристократскиот живот под веселата надворешност кријат многу трагедии. Кочиите на грофицата и баронесата често запирале пред вратите на наместените соби на госпоѓа Вокер, и накитените ќерки на седиот Горио со солзи во очите ги барале од татко си остатоците од неговата заштеда. А старецот со солзи во очите им давал сè што имал, и сè посиромашно станувало неговото живеалиште, сè пожална неговата облека.
И ќерките му враќаат со оној ужаасен егоизам, со она немилосрдно несфаќање на човечката несреќа кое е можно само во париските кругови. Умрел како просјак, и го закопале двајца сиромашни студенти на свој трошок. Умирајќи, ги викал своите ќерки, викал како безумен, час ги проколнувал, час нежно молел за прошка, а на градите го притискал медаљонот во кој чувал прамени од нивната коса. Но, тие не дошле: биле зафатени со своите подготовки за на бал.
Балзак од ликот на Горио направил не само отфрлен родител, туку и симбол на татковска слепа љубов. Таа љубов е себична и до таа мера тиранска, што ја извитоперува целата негова личност. Стариот Гранде („Евгенија Гранде“) е скржавец, баронот Ило („Роднината Бети“) е развратник, и заедно со стариот Горио сите се робови на своја страст која ги согорува, но во исто време дава нешто маченичко во нивните ликови.
Лисјен е јунакот на „Изгубени светови“, убав и талентиран, кој доаѓа од провинција да си ја бара среќата во Париз. И неговата кариера започнува со понижувања. Тој се наоѓа пред истата дилема како и Растињак: да оди по бавниот чесен пат или по патот на брз успех со евтина популарност. Тој го избира вториот.
Неговиот брз успех и брз пад се условени од неговиот талент, но и недостиг на упорност. Балзак го претставил со живи бои моралниот пад на новинарот Лисјен.
Стариот Гранде е олицетворение на скржавост. Светот во кој владее Гранде е светот на банкари и газди. Тие се собираат во неговата куќа како волци околу плен, а пленот е неговата ќерка Евгенија, единствената наследничка на неговите милиони. Гранде без грешка предвидува потези кога е во прашање заработувачката. Сјајот на златото волшебно делува врз него.
Гранде и неговата ќерка живеат затворен живот: старата слугинка, слепо верна на својот господар, будно внимава на секое парче шеќер кое се става во чајот. Но, овој мирен живот наеднаш го потресува необичен случај: нивниот осиромашен роднина Шарл доаѓа кај нив, и со својата убавина и париска облека остава силен впечаток на Евгенија, која се вљубува во него. Евгенија му ги дава на Шарл своите пари, а тој заминува за Индија во потрага по среќата, заколнувајќи ѝ се на Евгенија на вечна љубов.
Стариот Гранде кога дознал за ова побеснел, и доаѓа до страшни сцени, а госпоѓата Гранде умира. Наскоро потоа умира и самиот Гранде, а Евгенија станува сопственик на дваесет милиони. Во меѓувреме, Шарл се збогатил и се оженил со некоја маркиза, а Евгенија која со години се надевала на неговото враќање, на крајот се мажи со некојси Кришо, без никаква љубов.
Последните моменти од животот на Гранде оставаат потресен впечаток. На смртната постела, речиси без свест, неговиот поглед живнува пред сребрениот крст на свештеникот, а последниот напор пред да го снема животот во него, бил несвесниот обид да го земе крстот од рацете на свештеникот.
Гола (Кукушко)
Гола  (Κορυφή, Корифи, до 1926 Γκόλα, Гола) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
NGC 2016
NGC 2016 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Гола (Кукушко)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 19 километри северно од градот Кукуш на планината Круша, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 281 метри.
Историја
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 120 Македонци и работело егзархиско училиште.
NGC 2016
Откривање
Објектот е откриен во декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Гола (Кукушко)
Историја
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Затоа, во пописот од 1913 година, селото било регистрирано со 84 жители. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Македонија или Бугарија, и на негово место било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд.
NGC 2016
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2016 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,6 m. NGC 2016 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 31 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 56' 30".
Други поделби
Проучување на NGC 2016 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
Гола (Кукушко)
Историја
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1926 година, селото било преименувано во Корифес.
Селото настрадало и во текот на Грчката граѓанска војна, поради кој конфликт македонското население побегнало во Струмица.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 188 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 336 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 173 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 179 жители, во 1971 година имало 173 жители, во 1981 година имало 141 жител, додека во 1991 година имало 123 жители. Денеска, населението на селото е 141 жител.
IC 49
IC 49 — галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 49 се споменува и како ESO 243-34, DRCG 40-19, IRAS 01059-4621.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 49 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 49 има привидни димензии од 2,5' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 8 м 10,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -46° 5' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 139°.
Други поделби
Проучување на IC 49 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4027.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Дренов
Дренов (Drehnow) — општина во округот Шпре-Ниса, во Бранденбург, Германија.
Валтер Хунгербилер
Валтер Хунгербилер (9 август 1930 година - 27 март 2012 година) ― швајцарски фудбалски судија.
Судиска кариера
Во 1969 година, Хунгербилер станал судија во Швајцарската Супер лига, највисокото фудбалско ниво во Швајцарија. Во 1972 година, тој бил назначен за судија на ФИФА.
Во 1976 година, Хунгербилер бил назначен за судија на Европското фудбалско првенство 1976, каде што го раководел натпреварот за трето место помеѓу Холандија и Југославија.
Хунгербилер се пензионирал од судењето во 1978 година.
Машка ракометна репрезентација на Словачка
Машка ракометна репрезентација на Словачка — државна репрезентација на Словачка која ја претставува земјата во овој спорт во машка конкуренција на меѓународните натпревари.
Резултати
Светско првенство во ракомет за мажи
Европско првенство во ракомет за мажи
Валонија
Валонија (француски: Wallonie, германски: Wallonien, холандски: Wallonië , валонски: Waloneye), официјално Валонска Област — област во Белгија  во кој се зборува француски јазик. Во Валонија живее околу 33% од населението на Белгија и зазема 55% од територијата на Белгија. Голем дел од Валонија, заедно со Брисел, ги регулира француската заедница на Белгија, главно за прашањата поврзани со културата и образованието. Другиот дел на Белгија е Фландрија.
Единаесетта кавадаречка македонска ударна бригада
Единаесетта кавадаречка македонска ударна бригада — бригада на НОБ во Македонија. Бригадата била формирана на 3 октомври 1944 година во околината на Кавадарци.
Базен метал
Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Примери за вакви метали се железото, никелот, оловото и цинкот. Бакарот се смета за базен метал бидејќи оксидира релативно лесно, иако не реагира со HCl. Најчесто се користи како замена за благороден метал.
Единаесетта кавадаречка македонска ударна бригада
Формирање
Бригадата била формирана на 3 октомври 1944 година. Поедноставното име на бригадата е Кавадаречка македонска ударна бригада, но била формирана со формацискиот број 11 Македонска народноослободителна бригада. Овој назив, или формациски број, бил преземен по укинувањето на 11 Кумановска македонска народноослободителна ударна бригада, која била споена со Третата македонска народноослободителна ударна бригада на 20 септември 1944. Во склопот на оваа бригада влегле борци и од 18 Дополнителна бригада од составот на 41 Македонската народноослободителна дивизија. Бригадата формациски влегувала со составот на 41 Македонска народноослободителна дивизија.
Базен метал
Во алхемијата, базен метал бил чест и евтин метал (за разлика од драгоцените метали како златото и среброто). Долговремена цел на алхемичарите била трансмутацијата на базните метали во драгоцени метали.
Единаесетта кавадаречка македонска ударна бригада
Дејствија
Кавадаречката ударна бригада влглавно водела акции и дејствија против германските окупациони сили во Повардарието, односно за време на повлекувањето на Германците од Егејска Македонија и Грција. Потегот на дејствија биле Прилеп-Градско и Градско-Кавадарци, а нејзините најзначајни борби од тој регион се борбите кај село Дреново и село Грбавец.
Базен метал
Во нумизматиката, вредноста на монетите се цени главно според содржината на драгоцени метали во нив. Повеќето модерни валути се фиат валути, дозволувајќи монетите да се прават од базен метал.
Единаесетта кавадаречка македонска ударна бригада
Дејствија
Покрај тоа, бригадата учествувала и во акциите за ослободување на Неготино, а на 29 октомври и акциите за ослободување на Прилеп. Нејзините главни задачи биле затворање на преминот Плетвар. Градско бил ослободен на 8 ноември 1944. Од 15 до 18 ноември 1944, бригадата учествувала и при ослободувањето на Кичево и Гостивар.
Во декември 1944 година се одвиле реорганизациските реформи и така 11 кавадаречка македонска народноослободителна ударна бригада, од Зајас се преселила во Охрид, и била припоена со 49 Македонска народноослободителна дивизија.
ПУ „Прпарими“ - Форино
Основно училиште „Прпарими“ (службено: Подрачно основно општинско училиште „Прпарими“ - Форино; скратено: ПООУ „Прпарими“) — подрачно основно училиште во гостиварското село Форино, составен дел на истоименото училиште од селото Чегране.
Местоположба
Училиштето се наоѓа на самата граница помеѓу двете села Чегране и Форино.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.
Вија Адријана
Вија Адријана (Via Adriana) — римски пат којшто бил изграден од страна на царот Адријан. Патот бил долг околу 800 км и се протегал од Антинопол на реката Нил до пристаништето Береника на Црвеното Море. Адријан го основал Антинопол во сеќавање на неговата наводна вљубена, младата Антиној, која се удавила во Нил. Вија Адријана бил завршен во 137 година. Остатоци од патот биле забележани од страна на Жил Кујат во 1910 и Џорџ Мареј во 1925 година, кои ја забележале местоположбата на неколку мали остатоци во јужниот дел на патот. Меѓутоа, некои остатоци (мансии) биле во северниот дел, а ниеден не бил во правец запад-исток помеѓу Антинопол и брегот. Многу од овие попатни стојалишта имале утврдени водни точки (хидреуми), коишто веројатно му го дале името на градот Хадрамаут на другата страна од Црвеното Море.
Лујза Песјак
Лујза Песјак или Луиза Песјакова (12 јуни 1828 - 31 март 1898) била словенечки писател, поет и преведувач. Таа била првата жена што напиша роман на словенечки јазик.
Животопис
Песјак е роден како Алојзија Кробат во Љубљана на 12 јуни 1828 година како ќерка на адвокатот Блаж Кробат. Таа се школувала во Институтот Фролих,од локални наставници, вклучително и Франце Прешерн.
Песјак се запознал асо Стритар, Грегоршиќ и Левстик со кои разменувала преписка.
Песјак поминала значително време во читање, одење во театар и опера, како и патувања и дружења.
Таа била една од раните романисти на Словенија, најпрво објавувалќи го расказот „Дневникот на Беата“ во 1887 година, како и пишувајќи поезија, драми и оперското либрето за Горењски славжек.
Долна Калифорнија
Долна Калифорнија е сојузна држава во Мексико. Зафаќа површина од 71,450 km2 и население од 3,337,543. Главен град е Мексикали.
Лујза Песјак
Животопис
Песјак во своите дела имала изразита патриотска порака. Нејзините дела биле објавувани во во Словенија и во Германија. Особено нејзините први дела беа пишувани на германски јазик, бидејќи во тоа време не се говорело словенечки.
Се омажила на 3 октомври 1848 година со претприемачот Симон Песјак. Тие имале пет ќерки Хелена, Луиз, Мери, Ајда и Ема. Иако семејството зборувало германски и француски, девојчињата добиле словенечко образование. Со воведувањето на уставот за добивање на граѓански и политички слободи во Австриската империја во 1860 година  Песјак научил асловенечки и започнала да пишува на својот мајчин јазик. Таа започна да го промовира словенечкиот и да преведувала особено поезија. Преведувала дела од германски, англиски, италијански, чешки и француски јазик. Нејзини дела биле објавени во во голем број списанија.
На Пејак и биле потребни десет години за да го објави својот роман во1887 година.
Објавени дела
Либрето од операта
Ролс-Ројс Фантом IV
Ролс-Ројс Фантом IV (Phantom IV) е најексклузивниот модел на Ролс-Ројс во историјата. Биле направени само 18 вакви автомобили, во периодот помеѓу 1949 и 1956 г, специјално само за кралски семејства и шефови на држави. Ова е и единствениот Ролс-Ројс со 8-цилиндричен построен мотор.
Првиот Фантом IV го поседувала принцезата Елизабета, подоцна кралица Елизабета II на Обединетото Кралство. Нарачката била отстапување од традицијата на набавка на Дајмлерови автомобили, која продолжила сè до набавката на т.н. Bentley State Limousine во 2002 г.
Првиот автомобил, кој станал државен автомобил со нејзиното доаѓање на престолот во 1952 и денес стои во Кралските Коњушници, а подоцна бил додаден и сличен модел со ландаулет каросерија.
Хајнерсбрик
Хајнерсбрик (Heinersbrück) — општина во округот Шпре-Ниса, во Бранденбург, Германија.
Список на државни водачи во 218 година
Ова е список на државни водачи во 18 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Фламанска Област
Фламанска Област или Фландриска Област (хол. Vlaans Gewest) е еден од трите официјални области во Белгија, заедно со Валонија и со подрачјето главниот град Брисел. Фландрија го зазема северниот дел на Белгија и има површина од или 44,29 % од територијата на Белгија.
Список на државни водачи во 218 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Трка околу Фландрија 2021
Трка околу Фландрија 2021 — 105. издание на велосипедската еднодневна трка Трка околу Фландрија, која се одржала на 4 април како дванаесетти настан во сезоната на Светската турнеја. Трката започнала во Антверпен и завршила во Ауденарде, Белгија, протегајќи се на 254,3 километри.
Екипи
Бидејќи Трката околу Фландрија е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи. Од нив, само, настапила со шест возачи отколку максимални седум возачи. Од вкупно1 174 возачи завршиле 113.
NGC 6643
NGC 6643 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6643 се споменува и како UGC 11218, MCG 12-17-21, CGCG 340-43, KARA 850, IRAS 18212+7432.
Откривање
Објектот е откриен на 1858 година од страна на Едвард Шенфелд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 19 м 45,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +74° 34' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 38°.
Други поделби
Проучување на NGC 6643 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61742. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 12; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4441. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1149.
Повраќање
Повраќањето или блуење (лат. vomitus, познато медицински со грчкиот термин емеза) претставува експулзија на содржината на желудникот преку устата. Најчесто повраќањето е претходено со гадење, потење и зголемена саливација, но може да се случи и сосема ненајавено. Контролирано е од посебен центар во мозокот, наречен центар за повраќање кој може да се надразни на повеќе начини. Најчесто, дразбата стигнува од гастроинтестиналниот тракт (уста, хранопровод, желудник и црева) кога било кој негов дел е премногу потечен, надразнет или иритиран. Нервни импулси, исто така, можат да пристигнат и од балансирачкиот механизам на внатршното уво. Центарот за повраќање тогаш испраќа импулси до абдоминалниот мускул задолжен за повраќањето. Мускулите на абдоменот тогаш се стегаат и дијафрагмата турка надолу. Овие контракции го притискаат абдоменот и го зголемуваат притисокот во него. Тогаш езофагниот сфинктер (мускулот помеѓу желудникот и езофагусот) се опушта со што дозволува на содржината на желудникот да излезе нагоре.
Диференцијална дијагноза
Повраќање проследено со иритација на гастроинтестиналниот тракт може да се јави како последица од неправилна исхрана, труење со храна, желудечна надразнетост предизвикана од хемикали, лекарства, преголемо количество алкохол, гастроинтестинални обструкции, различни инфективни заболувања. Се јавува и во периодот на бременост и тоа почнувајќи од 5-тата или 6-тата, па сè до речиси 12-тата недела од бременоста и тоа како последица од варирањето на хормоналните нивоа.
Dark & Long
„Dark & Long“ е песна од Underworld, првично издаден во 1994 во Велика Британија. Бил на 57. место на британските списоци на 25 јуни 1994 една недела. Песната првпат се појавила на Dubnobasswithmyheadman претходната година.
Песни
Сите песни се напишани, миксувани и продуцирани од Рик Смит, Харл Хајд и Дарен Емерсон, освен ако нема забелешка.
Фалун (рудник)
Историја
Нема писмени извештаи кои точно покажуваат кога започнале рударските операции во рудникот Фалун. Археолошките и геолошките студии покажуваат, со значителна неизвесност, дека рударските операции започнале некаде околу 1000 година. Ниту една значајна активност не била започната пред 850 година, но рудникот дефинитивно работел до 1080 година. Пронајдени се предмети од 10 век кои содржат бакар од рудникот. На почетокот, операциите биле од мал обем, при што локалните земјоделци собирале руда, ја топеле и го користеле металот за потребите на домаќинствата.
Околу времето на Магнус III, шведскиот крал од 1275 до 1290 година, започнала да се одвива попрофесионална операција. Благородниците и странските трговци од Либек ги презедле земјоделците. Трговците го транспортирале и продавале бакарот во Европа, но влијаеле и на операциите и ги развиле методите и технологијата што се користат за ископување. Првиот пишан документ за рудникот е од 1288 година; евидентира дека, во замена за имот, бискупот од Вестерос стекнал 12,5% учество во рудникот.
До средината на 14 век, рудникот прераснал во витален национален ресурс, а голем дел од приходите за шведската држава во наредните векови ќе бидат од рудникот. Тогашниот крал, Магнус IV, ја посетил областа лично и подготвил повелба за рударски операции, обезбедувајќи го финансискиот интерес на суверенот.
Методи
Главниот метод за екстракција на бакар беше загревање на карпата преку големи пожари, познати како подметнување пожар. Кога карпата ќе се олади, таа ќе стане кршлива и ќе пукне, што ќе овозможи да се носат рачни алатки како што се клинови и чекани за санки. Откако рудата беше транспортирана надвор од рудникот, таа беше печена за да се намали содржината на сулфур во отворените огништа. Густиот, отровен чад произведен ќе биде карактеристична одлика на областа Фалун со векови. По печењето, рудата се топела; чиј излез беше материјал богат со бакар. Циклусот на печење и топење се повторуваше неколку пати додека не се произведе суров бакар. Ова беше конечниот излез од рудникот; понатамошна рафинирање се случи во рафинериите за бакар на други места. Овој процес се користел без некоја поголема промена седум века, до крајот на 19 век. Многу е веројатно дека методите и технологијата за палење пожар и одводнување биле увезени од германските рудници, како на пример во планините Харц.
Бесплатни рудари
Организациската структура на рудникот Фалун создадена според повелбата од 1347 година беше напредна за своето време. Слободните рудари поседуваа акции во работењето, пропорционално на нивната сопственост на топилниците на бакар. Структурата беше претходник на модерните акционерски друштва, а Стора Енсо, модерниот наследник на старото рударско друштво, често се нарекува најстарото акционерско друштво кое сè уште функционира во светот.
Златна ера
Во 17 век, производствениот капацитет достигна врв. Во тоа време, излезот од рудникот се користел за финансирање на разни војни во Шведска за време на нејзината ера на голема моќ. Приватниот совет на Шведска го нарече рудникот како ризница и упориште на нацијата. Точката на максимално производство се случила во 1650 година, со произведени над 3.000 тони бакар.
Планината била минирана речиси половина милениум кон крајот на нејзината златна ера. Производството се интензивирало во претходните децении, а до 1687 година карпата била прекрстена со бројни шахти и пештерите не биле невообичаени. Голем напор се вложи за да се направат мапи на рудникот за навигација, но немаше севкупна организација ниту проценка за јачината на планината. Во летото 1687 година, од планината редовно се слушале големи татнеж. Во летната ноќ таа година, ѕидот на поделба помеѓу главните јами и темелите попуштил, а значителен дел од рудникот се урнал. Ова лесно можеше да стане голема катастрофа, да ги убие и зароби стотиците мажи кои работат во рудникот, да не се случеше на летната ноќ, еден од двата дена во годината во кои рударите не работеа, а другиот беше Божиќ.
Животот во рудникот
На крајот на денот се палеле огнови за да се загрее рудата и се оставало да гори во текот на ноќта. Следното утро пожарите ќе се изгаснат и рудата ќе се скрши. На овој начин, рударите би можеле да напредуваат околу 1 m месечно. Најплатените и највештите беа рударите кои работеа на пожарите и кршеа карпи. За транспорт на скршената руда се користеа рачни боцки, во релеи од околу 20 m со повеќе тимови кои работат на долги растојанија. Ова беше обично работата на новодојденците им беше доделена да се докажат. Работата беше напорна и рудниците многу жешки од постојаните пожари, а рударите беа добри муштерии на локалните објекти за пиење. Пијанството се сметало за сосема нормално за рударите.
Карл Линеус го посети рудникот и направи живописен опис на животот на рударите. Тој опишува дека рударите се качувале по рахнети скали со пот што се излева од нивните тела како „вода од бања“. Тој продолжи: „Рудникот Фалун е едно од големите чуда на Шведска, но ужасно како и самиот пекол“. Описот на Линеус за околината во која работеле рударите е следен: „Саѓи и темнина ги опкружуваа од сите страни. Камења, чакал, корозивни витриоли, капки, чад, испарувања, топлина, прашина, беа насекаде.“
Економско влијание
Шведска имаше виртуелен монопол на бакар кој го задржа во текот на 17 век. Единствената друга земја со споредливо производство на бакар беше Јапонија, но европскиот увоз од Јапонија беше незначителен. Во 1690 година, Ерик Оделиус, истакнат металург, бил испратен од кралот да го испита европскиот пазар на метал. Иако производството на бакар веќе почнало да опаѓа до моментот кога тој го направил својот извештај, нешто што Охелиус не го криеше, тој изјави: „За производството на бакар, Шведска отсекогаш била како мајка, и иако на многу места во и без Европа некои се вади бакар, не се смета за ништо покрај изобилството на шведски бакар“.
Според современите стандарди, сепак, излезот не беше голем. Врвот на производството едвај достигна 3.000 тони бакар годишно, паѓајќи на помалку од 2.000 тони до 1665 година; од 1710-1720 година изнесуваше едвај 1.000 тони годишно. Сегашното светско производство на бакар е 18,3 милиони тони годишно; Chuquicamata, модерен рудник за бакар во Чиле, одржува годишно производство кое надминува 500.000 тони со децении.
Модерна историја
Производството на бакар се намалило во текот на 18 век, а рударската компанија почнала да се диверзифицира. Ја надополнува екстракцијата на бакар со производство на железо и дрва. Производството на иконската црвена боја на фалу започна сериозно. Во 19 век, железото и шумските производи продолжија да растат во нивната важност. Во 1881 година во рудникот Фалун беше откриено злато, што резултираше со краткотрајна златна треска. На крајот би биле произведени вкупно 5 тони злато.