cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3679
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3679 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3679 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 3679 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34844. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 281; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4929. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1018.
Мал Суводол
Мал Соходол — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Кастриот.
Области во Киргистан
Киргистан е поделен на седум области. Главниот град Бишкек е административно независен град, а воедно и административен центар на покраината Чујската област. Таков статус има и градот Ош. Секоја област е поделена на реони под раководство на управници назначени од владата. Постои и групирање на селата во заедници од неколку до дваесетина села со свој градоначалник и совет.
Областите се следниве:
Божиќна приказна
„Божиќна песна“ (англиски: A Christmas Carol) — роман на англискиот писател Чарлс Дикенс. Книгата зборува за Ебенезер Скруџ, скржав старец кога ќе го посети духот на неговиот поранешен деловен партнер Џејкоб Марли, како и за духовите од минатото, сегашноста и Божиќ кој допрва доаѓа. По нивните посети, Скруџ станува пољубезен и поблаг човек. Со оваа книга Чарлс Дикенс достигнал голема популарност, а врз основа на неа се снимени анимирано и играни филмови.
Бад Бланкенбург
Во 1840 година, во Бад Бланкенбург првпат се појавил концептот на детска градинка развиен од Фридрих Фребел.
Местоположба
Бад Бланкенбург се наоѓа во југоисточниот дел на покраината Тирингија во градскиот триаголник Зале, кому му припаѓаат градовите Залфелд и Рудолштат. Бад Бланкенбург се наоѓа на северниот раб од Тириншките Шкрилни Планини, каде се влива реката Рине во Шварца, чија долина претставува туристичка област.
Соседни општини
Соседни општини на градот се Бехштет, градот Кенигзе, градот Рудолштат, градот Залфелд и општината Шварцбург.
Историја
Во век, Бад Бланкенбург бил дел од малото кнежевство Шварцбург-Рудолштат.
Градски совет
Градскиот совет на градот Бад Бланкенбург се состои од 20 членови. Според последните општински избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
Збратимени градови
Бад Бланкенбург е збратимен со следниве градови:
Виљафранка де лос Барос
Виљафранка де лос Барос — општина во покраината Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Има население од 13.329 жители на површина од 104 км2.
201 п.н.е.
201 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 201. година пред новата ера, 201. од првиот милениум п.н.е., 1. од 3 век п.н.е. и втора од 200-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5307 и 5308 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4549 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3559 и 3560 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 552.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 201 година се протега во 2435 и 2436, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2495 и 2496 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 342. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 847 и 846 исламска година пред хиџра.
Темниот витез
Темниот витез (The Dark Knight) е филм за суперхерој, воедно и криминалистички трилер со ко-сценарио и во режија на Кристофер Нолан. Заснован на ликот на DC Comics Бетмен, филмот е дел од Нолановиот филмски серијал Бетмен и продолжение на филмот Бетмен почнува од 2005. Кристијан Бејл ја репризира главната улога. Филмот ги следи Брус Вејн/Бетмен (Бејл), јавниот обвинител Харви Дент/Две Лица (Арон Екхарт), помошникот јавен обвинител Рејчел Дос (Меги Џиленхол) и полицискиот комесар Џејмс Гордон (Гери Олдмен) во нивните напори да ја спречат новорастечката закана на криминалец кој се нарекува „Џокер“ (Хит Леџер).
Дебито на ликот Џокер во стрип од 1940 и серијалот стрипови од 1996, Долгата Ноќ на вештерките кој раскажува за потеклото на Две-Лица послужиле како инспирација на Нолан. Темниот витез првично бил сниман во Чикаго, како и во неколку други локации во САД, Обединетото Кралство и Хонгконг. Нолан користел IMAX камера за снимање некои секвенци, вклучувајќи го и првото појавување на Џокер во филмот. На 22 јануари 2008, по завршување на снимањето на Темниот витез, Хит Леџер умира од комбинација на токсини од препишани лекови што доведе до напнато внимание од страна на печатот и објавување на филмот во јавноста. Warner Bros. отпрвин создале вирална рекламна кампања за Темниот Витез развивајќи промотивни мрежни места и трејлери кои се сосредоточуваат токму на сцени со Леџер како Џокер, но по смртта на Леџер, студиото решава да ја рефокусира својата промотивна кампања.
Филмот беше објавен на 16 јули 2008 во Австралија, на 18 јули 2008 во Северна Америка, а на 24 јули 2008 во Обединетото Кралство. Пред дебито на амерканските кино благајни, рекорден број на билети беа однапред купени за премиерата на Темниот витез. Беше примен со позитивни критики веднаш по прикажувањето и стана вториот филм што воопшто има заработено над 500 милиони долари во кино благајните на Северна Америка, меѓувреме поставувајќи уште неколку други рекорди. Филмот исто така е и шестиот филм со најголема заработувачка низ целиот свет, а четврт од петте филмови кои имаат освоено повеќе од една милијарда долари низ целиот свет. Филмот се здобива со неколку номинации, од кои две за Оскар, за најдобра звучна монтажа и најдобар глумец во споредна улога за изведбата на Леџер.
Глумечка екипа
За да се подготви за улогата, цел месец Леџер живеел сам во хотелска соба, формулирајќи го држењето, гласот и карактерот на ликот и водејќи дневник, во кој ги запишувал мислите и чувстватa на Џокер. Иако отпрвин тешко, Леџер некако успеал да изнајде глас различен од оној на Џек Николсон во филмот Бетмен од 1989 на Тим Бартон. Му биле дадени и Batman: The Killing Joke и Arkham Asylum: A Serious House on Serious Earth, кои „навистина се обидов да ги прочитам и да ги оставам.“ Леџер ги цитираше Пеколен часовник и Сид Вишос како „рана појдовна точка за Кристијан [Бејл] и мене. Но многу брзо одлетавме од таа точка во сосем друг свет.“ „Има од сè по малку во него. Но, ништо толку доследно,“ изјавува Леџер и надополнува, „Сè уште има неколку изненадувања за него.“ На Леџер му било дозволено да ги снима и воопшто режира видеата кои Џокер ги праќа како предупредувања. Секое снимање кое го направил се разликувало од претходното. Нолан бил доволно воодушевен од првото видео, поради што одлучил да не присуствува кога Леџер го снимал видеото со киднапираниот новинар (Ентони Мајкл Хол).
На 22 јануари 2008, откако завршил со снимањето на Темниот витез, Леџер умира од предозирање од препишани лекови, доведувајќи до напнато внимание од страна на печатот и признанија во спомен на Леџер. „Беше премногу емотивно, откако почина, што морав да се враќам и да го гледам секој ден [за време на монтажата],“ се сеќава Нолан. „Но во суштина, се чувствувам многу среќно што имам нешто волку продуктивно за работа, што имам изведба со која тој толку многу се гордееше и што ми веруваше да завршам.“ Сите сцени со Леџер се прикажани какви што ги завршил за време на снимањето; за време на монтажата, Нолан не додал никакви „дигитални ефекти“ за да на кој било начин ја промени изведбата на Леџер. Нолан го посветува филмот во спомен на Леџер.
Екхарт бил „заинтересиран во преобразбата на добар лик во лош“ и имал играно корумпирани ликови во Црната Далија, Благодариме за пушењето и Во друштво на луѓе. Иако Две-Лица е злобен негативец во стриповите, Нолан се одлучил да го прикаже како растроен вигилант, со цел да ја нагласи неговата улога како соперник на Бетмен. Екхарт објаснува, „[Тој] е сè уште искрен кон себе. Тој е борец против криминалот, тој не убива добри луѓе. Не е лош тип, барем не целосно.“ За Дент, Екахрт постојано мислел на семејството Кенеди, особено Роберт Ф. Кенеди, кој беше бил „идеалистичен, полн со завист и се придружи на мафијата“. Неговата коса била направена постилски и посветла за да изгледа по допадливо и енергично. Нолан му нагласил на Екхарт да не го прикаже Две-Лица како „шегобиец со откачени звуци или трикови.“
Црква „Св. Димитриј“ - Будимирци
Свети Димитриј – манастирска црква на Трновскиот манастир, Македонија.
Историја
Во внатрешноста на црквата се наоѓа фотографија на Стојанка Ајдерова, која била иницијатор за изградба на црквата.
Архитектура
Градбата на црквата е мала еднокорабна со четириаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна, а непосредно над влезната врата има вдлабнат крст. Над крстот има ниша во којашто се наоѓаат две помали икони во лоша состојба, од кои на едната е насликан Свети Димитриј како јава коњ, а на другата е прикажана Богородица со Исус. Црквата е еднокорабна. Внатрешноста на црквата не е зографисана, но изобилува со бројни икони и слики закачени по ѕидовите. Иконостасот содржи два реда со икони над ѓаконовите порти и царските двери.
Камбанаријата на црквата е со квадратна основа и се состои од два дела. Долниот дел има нешто поголема основа и на неговата јужна страна е сместен влезот. Горниот дел е подолг и во висина на ѕвоното има по една отворена монофора на секоја страна.
Кафеана „?“
? кафеана е најстарата, сè уште оперативна традиционална таверна (кафеана) во Белград, Србија. Сместена на улица Краља Петра бр. 6, зградата е стара речиси 200 години. Еден од најпознатите знаменитости на градот, "?" нуди традиционална балканска кујна со пуштена староградска музика.
19ти век
Зградата во која се наоѓа кафеаната е изградена во 1823 година. Изграден е од дипломатот и трговец Наум Ичко (син на Петар Ичко), по налог и со средства обезбедени од српскиот кнез Милош Обреновиќ I. Ичко беше син на Петар Ичко, познат дипломат. Дизајнирана е од неименуван грчки архитект и била изградена од градителите од Грција, за што се сеќава на натписот на ѕидот над зачуваната стара маса од овој период. Подоцна принцот Милош му ја доделил на својот личен лекар Тома Костиќ познат како Еќим Тома за неговите напори за време на Второто српско востание. Сфаќајќи ја својата поволна локација, Еќим Тома набрзо го претвори имотот во угостителска установа која стана позната низ градот како Томина кафеана. Во почетокот на 1830-тите, кафаната ја посетувал познатиот српски лингвист и јазичен реформатор Вук Караџиќ.
Го добила и името „Српска кафана“ и во 1878 година, името било променето во Код пастира („Овчарска“). Денешното необично име го доби во 1892 година, за време на спорот со властите на Српската православна црква околу намерата на новиот сопственик Иван Павловиќ да го промени своето име во Код Саборне црква (Крај црквата Саборна), за што црковните власти жестоко протестираа, не сакајќи да го гледајќи ја катедралата наведена како дел од името на кафана. Така, како привремено решение, сопственикот на таверната ставил прашалник на вратата, а набрзо тоа станало и официјалното име на местото. Извесен период, поради почит кон блиската црква, пушењето било забрането во кафаната, но тоа не траело.
20-ти век
Во периодот по Втората светска војна, бистрото сè уште било во сопственост на Иван Павловиќ, но комунистичките југословенски власти го национализираа имотот во 1959 година, на крајот ставајќи го под управа на државната компанија УТП Варош Капија во 1962 година. Некаде во текот на следните триесет години, тој беше прогласен за место на наследство и му беше дадена заштита на знаменитости од страна на Канцеларијата за знаменитости на градот Белград.
"?" бил додаден на списокот на Културно наследство на Србија од страна на Србија во 1981 година.
21ви век
Разговорот за реприватизација на претходно национализираниот имот првпат започна во 2003 година. Потоа тендерската аукција на УТП Варош Капија, која ја администрирала кафаната „? била закажана за 25 ноември 2004 година. Почетната вредност на имотот беше одредена на 2.500 евра за метар квадратен. На крајот, тендерот бил поништен бидејќи зградата во која се наоѓа ресторанот е заштитена од државата од 1946 година и како таква не може да стане приватна сопственост.
Во мај 2017 година, српското Министерство за финансии ја потврди одлуката на претходната агенција за реституција да ја додели сопственоста на „? на потомците на Иван Павловиќ, сопственик на имотот од 1892 година до 1959 година кога имотот бил национализиран. Еден од потомците рече дека не планираат да ја менуваат намената на зградата, но дека не може да гарантира дека некој од нив ќе одлучи поинаку. Компанијата Варош Капија исто така соопшти дека неколку познати личности и уметници сакале да им ја одземат кафаната, или тврдејќи дека се потомци на првичните сопственици или сакале да го купат местото. Компанијата поднесе жалба со барање за поништување на одлуката, тврдејќи дека законски ги платила просториите, делумно на државата, а делумно на потомците. Во јули 2019 година Управниот суд ја отфрлил жалбата, со што одлуката за враќање на претходните сопственици стана конечна. Првично, сопствениците одбија да откријат што ќе се случи со местото.
Надворешен
Куќата била изградена на балкански начин од „грчките градители“. Изграден е на „бондрук“ начин, со асиметрично изграден внатрешен простор и два заливни прозорци на главната фасада. Има подрум, приземје и кат. Распоредот на просториите останал непроменет и покрај одредени подоцнежни преградни работи во приземјето.
Наводи
44.82017°N, 20.45549°W
Гавраница
Гавраница — река во Југозападна Македонија.
Течение
Реката извира на планината Бигла. Во нејзиниот горен тек, таа поминува низ селото Лева Река, североисточно од градот Ресен, по што се спушта кон Преспанската Котлина, каде што се разводнува.
Хидрографија
Сливното подрачје на реката зафаќа вкупна површина од 10,38 км2.
Шупливец (Витолиште)
Шупливец — археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува населба од римското време.
а 250 м јужно од селското училиште има блага тераса што се спушта кон природниот пат за селото, на која се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули, питоси, имбрекси и друг градежен материјал.
Лицов (Риген)
Лицов (Lietzow) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 6048
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6048 се споменува и како UGC 10124, MCG 12-15-38, CGCG 338-32.
Откривање
Објектот е откриен на 6 мај 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6048 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 6048 има привидни димензии од 2,2' х 1,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 6048 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56484. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 28; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4415. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 756.
Казино Монте Карло
Казино Монте Карло — коцкарски и забавен комплекс кој се наоѓа во Монте Карло, Монако. Во него се вклучени казиното, Големиот театар Монте Карло и Балет Монте Карло.
Казиното Монте Карло е во сопственост и управувано од страна на Société des bains de mer de Monaco, државна компанија во која владата на Монако и кралското семејство имаат главен интерес. Компанијата исто така ги поседува најважните хотели, спортски клубови, кетеринг службите и ноќните клубови низ Монако.
Историја
Идејата за отворање на казино во Монако и припаѓа на принцеза Марија Каролина Жилберт де Ламец, сопруга на кнезот Флорестан I. Приходите од предложениот ризик требало да ја спаси куќата на Грималди од банкрот. Постојаните финансиски проблеми на владејачката фамилија, посебно дошле до израз по загубата на даночните приходи од отцепените градови, Ментон и Рокебруне, кои прогласиле независност од Монако во 1848 година и одбиле да плаќаат даноци на маслото од маслинки и овошјето наложени од страна на Грималди.
Во 1854 година, Шарл, синот на Флорестан и идниот кнез на Монако, вработил француска екипа составена од писателот Албер Оберт и деловникот Наполеон Ланглоис за да создадат развоен план и да напишат проспект како да соберат 4 милиони франци, кои биле потребни за изградба на спа-центар за лечење од различни болести, коцкарско казино по примерот на казиното „Bad Homburg“ и вили во англиски стил. Со дозвола за концесија од 30 години, за управување со спа-центрите и коцкарските маси, Ауберт и Ланглоис го отвориле првото казино во 1856 година во вилата Белеву. Со намера ова да биде само привремена локација, зградата била модерна вила во Ла Кондамин. Во наредните години, казиното било преместувано неколкупати сè додека не завршило во областа наречена Ле Спелуг.
Во 1850-тите години, Монако изгледал како место кое немало шанси да успее како летувалиште. Недостатокот од патишта кои се потребни за да го поврзат Монако со Ница и остатокот од Европа, недостатокот од удобни сместувања за посетителите, како и неуспехот на концесионерите да го промовираат новото летувалиште довело до резултат на многу помалку постетители отколку што се предвидувало. Немоќни да го зголемат капиталот кој бил потребен за управување со компанијата, губејќи го претпријатието, Ауберт и Ланглоис ги предале своите управувачки права на Frossard de Lilbonne, кој за возврат ги дал на Пјер Август Давал во 1857 година. Иако казиното во 1959 почнало да создава профит, Давал не бил заинтересиран во почетокот за таа работа. Исто како и неговите предци, тој бил некомпетентен и со недостаток на способност да го донесе коцкарското претпријатие на скалата на успех предвидена од страна на кнегињата Каролина. Фрустрирана, таа го пратила нејзиниот секретар М. Ено во Германија, со надеж да го придобие Франсоа Бланк, француски претприемач и управител на казиното Bad Homburg. Бланк ја одбил понудата. Требало многу време и убедување од страна на кнегињата Каролина за да го убеди Бланк да се пресели во Монако. Кнегињата дури и ја замолила мадам Бланк, со која се спријателила за време на нејзината прва посета на Bad Homburg, со предлог дека умерената клима на Монако би била добра за лошото здравје на мадам Бланк.
Конечно, во 1863 година, Бланк се согласил да го презеде бизнисот на казиното. За управување на новиот потфат, била основана компанијата Société des Bains de Mer et du Cercle des Étrangers со капитал од 15 милиони франци. Меѓу истакнатите инвеститори биле Шарл Бонавентуре Франциск Турет, епископот на Монако и кардиналот Печи, идниот папа Лав XIII. Бланк станал единствениот мнозински акционер во компанијата и добил 50-годишна концесија, која траела до 1913 година. Блан ги искористил своите врски за брзо зголемување на потребниот капитал и започнал масивна градба. Новата зграда на казиното, чија изградба започнала во 1858 година била завршена во 1863 година. На инсистирање од страна на Бланк, областа Ле Спелуг, каде коцкарскиот комплекс бил сместен, бил преименуван за да звучи поатрактивно за посетителите на казиното. Неколку предлози биле разгледани, а името Монте Карло било избрано во чест на кнезот Карл.
Во 1910 година, зградата на казиното била проширена со театар, Сал Гарние, кој бил погоден за организирање на опери и балет. До неодамна, казиното Монте Карло претставувало примарен извор на приход за фамилијата Грималди и економијата на Монако.
Објектите на казиното
Казиното има објекти за да се играат различни игри кои вклучуваат: -Различни видови на рулет, - Stud покер, - Блек Џек, - Trente et Quarante, -Craps, - Baccarat, - Видео покер, - Слот машини.
Критична вредност (статистика)
Статистика
Во статистиката, критичната вредност е вредноста што одговара на даденото значајно ниво. Оваа исклучувачка вредност ја одредува границата меѓу оние примероци што резултираат во тест статистиката што води кон отфрлање на нултата хипотеза и оние кои водат до одлука да не ја отфрлаат нултата хипотеза. Ако пресметаната вредност од тест статистиката е помала од критичната вредност, тогаш се одбива нултата хипотеза и се прифаќа алтернативната хипотеза.
Критична вредност
Критична вредност на Z(F) е слика на критичната точка: zcv=fc(zcr) zcr=0 добиваме zcv=c. Параметарот на c е критичната вредност на fc(z)
Како да се најде критичната вредност
Критичните вредности се користат во тестовите на статистичка значајност. Алфа нивото е максималната веројатност каде што се одбива нултата хипотеза, ако нултата хипотеза е точна (со други зборови, ја контролираме можноста за Тип 1 грешки до одредено ниво). Да речеме дека имате алфа ниво на 0,05 за овој пример. Чекор 1: Одземете алфа од 1. 1-0,05 = 0,95 Чекор 2: Поделете со 2 (затоа што станува збор за двонасочен тест) 0,95 / 2 = 0,475 Чекор 3: Погледнете ја вашата z-табела и лоцирајте ја бројката 0,475 некаде во средината на табелата. Најбрз начин да го направите ова е да користите онлајн Z-табела. Чекор 4:. Во овој пример, ќе требаше да ја најдеме вредноста 0,4750. Барајте лево во редовите, ќе го видите бројот 1,9, потоа погледнете на врвот од колоната 0,06. Спојте ги заедно. Ќе се добие вредност од 1,96. Тоа е критичната вредност. Совет: Критична вредност се појавува двапати во табелата z бидејќи станува збор за двонасочен тест, па не заборавајте да додадете плус или минус! Во нашиот пример ќе добиете ± 1,96.
Што е критична вредност на z?
Манастир Ковиље
Манастирот Ковиље е посветен на архангел Гаврил, и е манастир на Српската православна црква, кој се наоѓа во селото Ковиље, во општина Ивањица, во југозападна Србија и припаѓа на Жичата епархија. Се наоѓа помеѓу планините Голија и Јавор, во долината на реката Ношница. Манастирот има две цркви, едната делумно изградена во пештера и посветена на архангелот Гаврил, другата, подоцна додадена, посветена на Свети Никола.
Критична вредност (статистика)
Како да се најде критичната вредност
Критичната вредност на z е термин поврзан со областа под стандардната нормална крива. Критичната вредност може да ви каже која веројатност ќе ја има некоја одредена променлива.
Горенаведениот графикон покажува критична вредност од 1,28. Графиконот има два дела: Централниот регион: Z-вредност која одговара на стандардното отстапување од средната вредност. Z= 1,28 укажува на тоа дека веројатноста на една нормална променлива се случува во областа меѓу -1,28 и 1,28. Ако се погледне во z-табелата за 1,28, ќе најдете дека оваа област е 0,3997. Ова е регион на десно од средната вредност, па кога ќе се удвои тоа се добива централниот регион: 0,3997 * 2 = 0,7994 или околу 80 проценти.
Крајни делови: Областа на крајните делови е 1 минус централниот регион. Во овој пример, 1-0,8 = 0,20, или околу 20 проценти. Крајните делови/региони понекогаш се пресметуваат ако сакате да знаете колку променливи ќе бидат помалку или повеќе од одреден износ. Критичните Z-вредности(Z values) понекогаш се означува со Z.A( од англиски), каде алфа е областа на едниот крај.
Манастир Ковиље
Манастирот е основан во 12 век. Првата писмена референца за него е од 1606 година. Обновен е во 1644 година од архиепископот Гаврило (Рашковиќ). Записите од 1733 година го спомнуваат како образовна институција.
Критична вредност (статистика)
Кога се користат критичните вредности на Z?
Z-вредност се користи кога распределбата на примерокот е нормална, или блиску до нормалните. Z-оценките се користат кога стандардното отстапување на населението е позната или кога имате поголем примерок. Додека z-резултатот, исто така, може да се користи за да се пресмета веројатноста на непознатите стандардни отстапувања и мали примероци, многу статистичари сакаат да ја користат T- статистиката да се пресметаат овие веројатности.
Манастир Ковиље
Игумен на манастирот е младиот српски православен јеромонах Амвросие. Таму живеел сам со своите припитомени животни од два волци, лисица, орел, змија, гавран, зајак и був. Српско-американската заедница на Либертивил му подари мотоцикл и погон на 4 тркала на манастирот. Животот на манастирот е документиран во српскиот документарен филм „Монах и вук“.
Критична вредност (статистика)
Кога се користат критичните вредности на Z?
Други начини на употреба на z-резултати Секоја статистика има веројатност, и секоја пресметана веројатност на примерок има маргина на грешка. Критична вредност на z, исто така, може да се користи за пресметување на маргина на грешка.
Манастир Ковиље
Архитектура
Манастирот се состои од два храма: првиот е посветен на архангел Гаврил, а другиот, кој подоцна бил изграден, е посветен на Свети Никола. Од фреските од XIII век, кои се сочувани само во фрагменти, сè уште се добро сочувани ликовите на светците.
Критична вредност (статистика)
Кога се користат критичните вредности на Z?
Маргина на грешка = критична вредност * Стандардно отстапување на статистиката Маргина на грешка = критична вредност * Стандардна грешка на статистиката
Манастир Ковиље
Реставрација
Во текот на 1644 година, манастирот го посетил Рашкиот митрополит Гаврило (Рашковиќ), кој го нашол крајно запуштен, во тешка состојба. Потоа го обновил и престојувал во него извесно време, а во 1651 година го обдарил манастирот со оковано и украсено Свето Евангелие за литургиските потреби на возобновената црква Свети Никола и го ослободил манастирското земјиште кое било вратено во манастир.
Од записите од 1733 година, во манастирот живеел духовник Филип, кој ги поучувал оние што сакале да станат свештеници. Од сето ова, манастирот бил високо рангиран како значајно место како во духовниот, така и во националниот и политичкиот живот на луѓето од овој крај. Едно од најстарите училишта во Србија било отворено овде во 1867 година. Имаше и училиште за идните свештеници. Од 1813 година, манастирот извршувал активна функција на редовно парохиско училиште.
Манастирот бил обновен во 2005 година, а манастирската трпезарија е изградена во текот на 2007-2009 година.
Воспаление на средното уво
Појавата на AOM е поврзана со детската анатомија и имунолошката функција. Причинителот може да биде вирус или бактерија. Ризик-фактори се изложеност на чад од цигари, употреба на цуцли-лажалки. Почесто се јавува кај домородните народи и кај лицата со Даунов синдром. OME често се јавува после AOM и може да биде поврзан со вирусна горнореспираторна инфекција, раздразнувачи како чад, или алергија. Преглед на ушното тапанче е важен за поставување на точна дијагноза.
Голем број на мерки го намалуваат ризикот за развој на воспалението на средното уво меѓу кои вакцинација за пнеумокок и инфлуенца, доење, и избегнување на чад од цигари. Важна е употребата на лекови за болка кај AOM. Такви се парацетамол (ацетаминофен), ибупрофен, капки за уши кои содржат бензокаин, или опиоиди. Кај AOM, антибиотиците може да го забрзаат лекувањето, но може да резултираат со несакани ефекти. Антибиотиците често се препорачуваат кај посериозни случаи или кај деца помали од две години. Кај оние кај кои состојбата не е сериозна, антибиотици се препорачуваат доколку после два или три дена нема подобрување на состојбата. Првичен антибиотик од избор вообичаено е амоксицилинот.
На светско ниво AOM годишно добива 11% од вкупното население (околу 325 до 710 милиони случаи). Половина од случаите се кај деца помали од пет години и почесто се јавува кај машките. Пред десеттата година околу 80% од децата имаат ОМЕ во одреден период. Воспалениети на средното уво резултирало со 3,200 смртни случаи во 2015 – во споредба со 4,900 смртни случаи во 1990.
Карлос Фуентес
Карлос Фуентес (шпански: Carlos Fuentes, 1928 - 2012) бил мексикански писател, дипломат и универзитетски професор.
Творештво
Карлос Фуентес се смета за еден од најголемите современи латиноамерикански писатели, а неговите дела се преведени на 24 јазици. Неговите најважни романи се:
Харлем
Харлем (хол.јаз. ) е главен град на провинцијата Северна Холандија во Холандија. Градот има 155.758 жители (податок од 2014 г.).
Харлем се наоѓа на реката Шпарне, околу 20 километари западно од Амстердам во близина на крајбрежните дини на Северното Море.
Историја
Харлем бил седиште на Холандските грофови во средниот век.
Витезите од Харлем во 1219 г. се упатиле во Петтата крстоносна војна под водство на грофот Вилем I. Оттука потекнува крстот на градскиот грб и знамето. Витезите од Харлем истата година го заземале градот Дамијет во Египет.
Грофот Вилем II му ги дал градските привилегии на Харлем во 1245г.
Во средниот век Харлем бил познат по изработка на текстил, бродоградба и производство на пиво. Во тоа време бил втор град по големина во Холандија (после Дордрехт).
Градот бил под шпанска опсада во 16. век кога населението тешко настрадало. Војводата Фернандо од Толедо је зазел градската тврдина 1573 г. Тогаш настанал пожар во кој изгорела една третина од градот. Шпанците го напуштиле Харлем 1577, а протестантите и католиците добиле еднакви права. Поради тоа, градот станал привлачен за многу избеглици од Франција и Фландрија кои значително придонеле за стапанскиот развој. Постојат податоци дека во 1621г. повеќе од половина пд населението било родум од Фландрија.
Холанѓанецот Петрус Стивенсант во 1658 г. го основал Нов Харлем (Nieuw Haarlem) на источното крајбрежје на Северна Америке, на острвот Менхетн. Денас тоа претставува еден од квартовите на Њујорк (види: Харлем (Њујорк)).
Харлемската школа на сликарството
Во Харлем се родени и живееле многу познати сликари од Златното време на Холандија (17. век). Нивното сликарство се нарекува Харлемска школа на сликарството.
Население
Спрема проценките од 2014г. во Харлем живеле 155.758. жители.
NGC 3680
NGC 3680 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кентаур, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3680 се споменува и како OCL 823, ESO 265-SC32.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3680 е од видот I2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,6 m. NGC 3680 има само една позната привидна димензија, која изнесува 7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3680 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 400; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7751. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Вељуса
Географија и местоположба
Селото Вељуса се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија. Поточно, тоа се наоѓа во северозападниот дел на Општина Струмица. Ова населено место во Струмичката Котлина сместено во подножјето на планината Еленица, односно на допирот на подножјето со рамничарскиот дел на Струмичкото Поле веднаш по долот на реката Водочница кој претставува преслап меѓу планините Еленица односно Плавуш и Смрдеш. Од најблискиот град Струмица е оддалечена 11 километри. Вељуса претставува развиен рурален центар со свој урбанистички план и со добра инфраструктурна уреденост и поврзаност, како асфалтирана патна мрежа, водовод, електрична мрежа, телекомуникациски врски. Населбата е ридска на надморската височина од 330 до 360 метри. Има голем атар кој се издигнува на југоисточната падина на планината Смрдеш, каде се допира со просторот на Општина Василево. Површината на атарот на Вељуса изнесува 29,6 км2 на кој преовладуваат шумите на површина од 1615,5 ха. обработливото земјиште зазема 909,6 ха, а на пасиштата 101,9 ха.
Селото се граничи со Водоча, Белотино, Рич, Седларци, Ангелци, Варварица, Горни Липовиќ.
Историја
Селото Вељуса има многу долга и богата историска традиција уште од најраните древни времиња, а особено со изградбата на познатиот Вељушки манастир посветен на Пресвета Богородица Елеуса (Милостива) во раниот среден век во 1080 година (XI век) од каде селото го добило и своето денешно име. Постоењето на овој голем, значаени и знаменит манастир, влијаело Вељуса да се развива и опстојува како многу голема и значајна населба со бројно население и разни значајни установи. Доказ за ова, за големината и значењето на Вељуса во минатото, се записите за селото запишано како Велуша во турските пописни дефтери од XVI век, односно од 1570 година кога тоа припаѓало во рамки на Струмичката нахија во Ќустендилскиот санџак, при што тоа се делело на 6 маала од кои 5 маала биле христијански и ги носеле следните имиња: Тоде Пејо (49 семејства), Пејо Ковач (56 семејства), Димитри Продан (56 семејства), Киро Петко (70 семејства) и Киро Михо (70 семејства), а во едно маало живееле и 9 муслимански семејства. Во ова време во селото Вељуса, живееле вкупно 310 семејства од кои 301 биле македонски христијански семејства и 9 муслимански, со 157 неженети и 19 водвоици кои произведувале 115 товари пченица, 126 товари мешано жито, градинарски култури, зелка, праз, свила, уров, овошје, цреши, ореви, бадеми, грозје и вино, се чувале и свињи и пчели во улишта и кошници. Во тоа време во Вељуса имало 12 воденици, грнчарски фурни во кои се печеле глинените садови изработени од грнчарите во селото, а имало и бочвари кои правеле буриња и корита и се плетеле кошници. За сето ова селото Вељуса остварувало годишен приход од 35 430 акчиња, на што плаќало најголем износ на данок во цело Струмичко.
Потекло и значење на името
Порано селото се викало Палеокастро, но откако била изградена црквата, посветена на Богородица Елеуса (Милостива), селаните кога доаѓале накај црквата викале: Одиме во Елеуса… Велеуса. Станува збор за народно предание, кое се смета и за најверодостојно. Манастирскиот комплекс во селото датира од 1080 година. Најстарите спомени пишувани за селото Вељуса потекнуваат од втората половина на XI век: 1080 година монахот Мануил, подоцна струмички епископ, во селото Вељуса подигнал манастир „Св. Богородица- Елеуса“. Во првиот историски споменик запишано е дека овој манастирски храм е посветен на св. Богородица- Елеуса. Тоа е грчки збор што во превод значи „милостива“. Вториот историски спомен потекнува од првата половина на XIV век; 1346 година, манастирот во Вељуса, српскиот цар Душан му ги потврдил правата на сопствеост на манастирот Ивер на Атос. Тогаш манастирот ја изгубил својата самостојност. Во турските пописни дефтери од 1570 година селото е запишано како Велуша.
Стопанство
Според составот на атарот селото Вељуса има поледелско-шумарска функција. Претежно занимање на населението е земјоделство. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 829 ха. Најразвиени земјоделски гранки со кои се занмиваат жителите на Вељуса, како и во останатите села во поширокиот Струмички крај, се градинарството и поледелството. Од градинарските култури особено многу речиси во секое домаќинство и семејство се одгледува црвена пиперка - ајварка односно сортата куртовска капија на отворено, како и црвен и зелен пипер од сортите бабури, феферони, гамби под пластеници. Други земјоделски култури кои многу се одгледуваат во Вељуса се: бостан односно лубеници и дињи, тутун, патлиџан (домат - френки), зелка (пролетна и есенска), краставици (обични и корнишони), кромид, праз, лук. Вељуса е едно од најголемите производители на тутун меѓу струмичките села. Доста е застапено и лозаро-овоштарството преку бројните лозја и овоштарници на ридовите во непосредната околина. Голем дел од земјоделските производи како пиперките, лубениците, дињите, доматите покрај на домашните пазари и преработувачката прехранбена индустрија се извезуваат и во странство каде завршуваат и се пласираат на пазарите во земјите од поширокиот регион на југоисточна Европа. Во Вељуса има земјоделска задруга, а активно работат и 15 правни лица - претпријатија и фирми од земјоделството. Во селото има и неколку продавници и трговски услужни дуќани и ресторани, а дел од населението се занимава и со други дејности како автопревоз. На падините над селото во ридско-планинскиот предел на планините Еленица и Смрдеш во правец на вештачкото Водоча често има бесправна и дива сеча на дабова шума за огревно дрво.
Население
Според бројот на населението, Вељуса е голема населба, но со опаѓање на бројот на жителите. Сепак, по малиот пад на бројот на жители, во последните два пописи Вељуса бележи стабилизирање на бројноста на своето население, што се должи на доста поволните услови за живот во местото. Во 1961 година селото броело 1825 жители од кои 1718 биле Македонци и 102 биле Турци, а во 1994 година бројот се намалил на 1577 жители, македонско население. Во однос на изјаснувањето по вероисповед, 1523 жители се изјасниле како православни и 29 како останати (методисти).
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.552 жители, од кои 1.548 Македонци и 4 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 890 жители, од кои 802 Македонци и 88 лица без податоци.
Родови
Селото Вељуса денес во целост е населено со Македонци од христијанска во најголем дел православна (98,13 %), а во помал и методистичка протестантска (1,87 %) вероиспвед, додека во подалечното минато во селото живееле и Турци кои постепено целосно се иселиле. Македонски родови и семејства кои живеат во Вељуса се: Гркљанови, Ристоманови, Михајлови, Сапунџивци, Маротци, Стојменови, Ѓорѓиеви, Дончеви, Гогови, Пандеви, Милковски.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 1761 и 1762 според Државната изборна комисија, сместени во Месна заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.270 гласачи.
На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.241 гласач.
Флојд Ландис
Флојд Ландис (Floyd Landis; р. ) — поранешен американски професионалeн велосипедист, кој бил активен во периодот од 1999 до 2010 година. Пред тоа, Ландис возел планински велосипедизам и бил во 1993 година национален шампион за возачи до 23 години. Најголемиот успех во кариерата го остварил во 2006 година кога го освоил Тур Де Франс, но му ја одзеле победата после позитивен допинг-тест и победата е препишана на Оскар Переир.
Детство и аматерска кариера
Флојд е второ дете на Пола и Арлене Ландис, пораснал во Фармерсвил, Пенсилванија. Лендис во почетокот велосипедот го користел само кога одел со другар му на риболов, а наскоро почнал да ужива во возењето и одлучил да учествува во локална трка, на која се појавил во долниот дел на тренерки бидејќи неговата религијата не му дозволубала да облече шорц. Лендис победил во таа трка и продолжил да се натпреварува на локалните трки.
На неговиот татко не му се допаѓало што син му се занимава со велосипедизам и се обидувал да го обесхрабри давајќи му додатни обврски, така Лендис немал време да тренира преку ден и се извлекувал преку ноќ да тренира. Неговиот татко ја примил дојавата дека син му се извлекувал преку ноќта, а бидејќи не ја ценил неговата страст за велосипедизам, мислел дека користи дрога или алкохол. Честопати го следел, да се осигура дека нема да падне во некоја неволја. Неговиот татко подоцна станал еден од најголемите негови навивачи.
Кариерата ја започнал во Моунтајн бајк, 1993 година го освоил државното првенство во Моунтајн бајк за јуниори. На 20 години се преселил во Јужна Калифорнија.
Професионална кариера
Лендис прејде во друмски бициклизам и ја почна професионалната кариера, во 1999 година во тимот Меркур. Во првата сезона остварил една победа и освоил трето место на трка Тур Авенир. 2000 година освоил трка во Француска Пуату—Шаренте. Во текот на првите две години, бил доста приметен и Ленс Армстронг го однел со себе, во тимот Ју Ес Постал и го изабрал да вози со него на три Тур Де Франс по ред, од 2002 до 2004 година Армстронг ги освоил сите три. Лендис во прва сезона освојил етапа на трето Тирено—Адриатико и друго место на Критеријуму Дофине Либере. Новата победа ја чекал до 2004 година кога ја освоил трката во Португал, Волта Алгарве, со една етапна победа. На Тур Де Франс 2004 година Ландис бил прв помошник на Армстронг, во текот на етапата 17, благодарение на Лендис, некои од Армстронговите соперници се откажале при последниот успон, а за Лендис веќе пишувале како нов водач на тимот. Сепак, на крајот на сезоната, поминал во тимот Фонак.
2005 година завршил трет на Турнир на Грузула и деветти на Тур Де Франс, што му бил најдобар дотогашни резултат.
2006 година Лендис го освоил Тур Грузија, Калифорнија и Париз-Ница, после што станал водач во УЦИ рангирање. На Тур Де Франс возел со болки поради повреда, кој го опишал како ужасен „коска се трие од коска“. И покрај болките Лендис го освоил Тур Де Франс и победата ја нарекол „тријумф на упорност“, поради јаките болки кои ги трпел. На 27 септември 2006 година објавил дека колкот успешно му е заменет со метален.
Допинг
На 27 јули 2006 година тимот Фонак објавил дека Лендис бил позитивен на допинг тест, имал високо ниво на тстостерон при етапата 17. Ландис го отфрлил тоа, истакнувајќи дека се надева на негативниот резултат на Б примерок. Но и тој бил позитивен, и Ландис бил отуштен од тимот Фонак. Со почетокот на август, свецката антидопинг агенција го прогласила Лендис крив за допинг, а светската бициклистичка федерациа УЦИ му ја одземала победата на Тур Де Франс, и таа му припаднала на друго пласираниот Оскар Переиру. 20 септември 2007 година Лендис е прогласен крив за допинг пред званичниот комитет и суспендиран е на две години, ретко активно до 1 јануари 2007 година. Лендис на таа одлика се жалел на судот за спортска арбиража, и сослушувањето трајало од 19 до 24 март 2008 година, во Њујорк. Пресудата е донесена на 30 јуни 2008 година, каде е само потврдено дека е крив и суспензијата останала на сила.
Враќање на велосипедизмот
После истекот на суспензијата, 2009 година, се вратил на возењето во малиот тим Максис, со кој учествувал на трката Калифорнија и го завршил на 23 место. Го напуштил тимот на крајот на сезоната, истакнувајќи дека сака да вози поголеми трки во Европа. На почетокот на 2010 година, прешол во Бахат тим, но откако што признал дека користел допинг и ги обвинил поголемиот број американски возачи, тимот Бахат почнал да се растура. Лендис во јули 2010 година, возел класик во тимот Орегон, како самостоен возач.
Во наредните неколку месеци не успеал да пронајде тим во кој ќе вози, и ја завршил кариерата во јануари 2011 година.
Приватен живот
Во 2016 година ја отворил фабриката Канабис во Колорадо.
Добој
Добој (босански, српски, хрватски: Doboj) — град и општина во северна Босна и Херцеговина. Градот се наоѓа на реката Босна во ентитетот Република Српска. Добој е еден од најстарите градови во Босна и Херцеговина и еден од најзначајните урбани центри во северна Босна и Херцеговина.
Кралот Лав
Кралот Лав (англиски: The Lion King) — американски долгометражен цртан-филм, снимен во 1994 година, од Волт Дизни Фичр Енимејшн. Филмот за првпат е прикажан во кино салите во САД, на 15 јуни 1994 година, од страна на Walt Disney Pictures. Тој се наоѓа на 32-то место на листата најдобрите цртани класици на Волт Дизни. Приказната на филмот се одвива во кралството на антропоморфираните лавови во Африка и е инспирирана од приказните за Јосиф и Мојсеј од „Библијата”, „Епот за Сундијата” и од „Хамлет” на Вилијам Шекспир.
Филмот беше со најголема заработувачка до прикажувањето на филмот „Барајќи го Немо” (компјутерски-цртан филм на Дизни/Пиксар од 2003 година). „Кралот Лав” е шестиот цртан филм со најдобра заработувачка и останува да биде најдобриот рачно нацртан филм во историјата. Филмот и припаѓа на Дизниевата ренесансна ера, која ги опфаќа филмовите снимени од периодот на доцните 1980-ти години, па сè до крајот на 1990-те години, кога се снимени најуспешните цртани филмови на Дизни.
„Кралот Лав” е 2D филм со најголема заработувачка во САД и има добиено голем број позитивни критики и пофалби за неговата музика и приказна. За време на неговото издавање, филмот доби заработувачка од 783 милион долари на светско ниво, што го прави филмот најуспешен таа година. Моментално е на 32-то место на цртани филмови со најголема заработувачка.
Како делумно музички филм, „Кралот Лав” доби две филмски награди на Академијата на САД, за неговите музички достигнувања. Тој исто така доби награда Златен Глобус за најдобар филм од жанрот, мјузикл или комедија. Песните на филмот се напишани од композиторот и пејач Елтон Џон и од текстописецот Тим Рајс. Дизни подоцна продуцираше два поврзани филмови: продолжение, „Кралот Лав II: Гордоста на Симба” (1998) и претходник на филмот, „Кралот Лав 1½” (2004).