cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кибермалтретирање
Изгубени приходи, закани, клевета
Големите компании спроведуваат студии за да се измери загуба на приходи преку малициозни лажни работи. Cyberstalkers бараат да ја оштетат заработувачката на нивнита жртва, вработувањето репутацијата или безбедноста. Од 2008 година Високиот суд утврди дека, општо земено, навреда е кога изјава е направена усно без оправдување. Клеветнички изјави се оние кои се снимени со одреден степен на трајност. Ова би вклучувало изјави дадени по електронска пошта или на онлајн огласни табли.
Возрасните и работните места
Cyberstalkers користиат постови, форуми, весници и други онлајн средства за да ја претстави жртвата во лажна или непријатна светлина. Прашањето за одговорноста за малтретирање и убиство на ликот се особено  истакнати и подлежат на законодавната заштита откако оригиналните автори на навредлив материјал се почесто  не се само анонимни, но и недостапни. Сепак, злоупотребата би требало постојано да се става на внимание во компанијата на вработените.
Признавање на возраснте и "cyberbullying" тактиката на работното место
Заедничките тактики користени од cyberstalkers служат за да ги рушат културните вредности на прбарувачите или енциклопедиите, да ги загрозат приходите на жртвите, работата, репутацијата,или безбедноста. Разни компании обезбедуваат случаии на сајбер-следење ( вклучувајќи возрасни) следеејќи ја матрицата на повторени акции против целта. Додека мотивите се разликуваат, без разлика дали е романтична, бизнис конфликт на интереси, или лични недопаѓања, целта е најчесто некој живот кој следачот го гледа или чувствува дека некои елементи недостигаат  во неговиот живот.
Производи засновани на веб или услуги шпекулирани против cyberstalkers во вознемирувањето или клевета на нивните животи. Изворот на клевета се чини дека доаѓа од четири типа на семрежни информации за добаувачите: Блогови, индустриските форуми или одбори, и комерцијалните мрежни места. Студии откриваат дека додека некои мотиви се лични недопаѓања, често постоии директна економска мотивација од страна на cyberstalker, вклучувајќи ги и конфликтите на интереси, и истрагата  откри  дека одговорна страна е партнер или снабдувач на еден конкурент, или самата конкуренција.
Чрновишта
Чрновишта (дијалектно: Чрновишча; Μαυρόκαμπος, Маврокамбос; до 1927 г. Τσερνόλιστα, Цернолиста или Τσερνόβιστα, Церновиста ) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Костур од истоимениот округ на Западна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 17 километри северозападно од градот Костур и Костурското Езеро во историско-географската област Корешта во јужните делови на Нередска Планина и на 10 километри североисточно од Габреш. Селото се наоѓа на надморска височина од 860 метри.
Историја
Во XV век во Кономлади биле евидентирани 44 глави на домаќинства.
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Чрновишта се состоело од 40 семејства со 114 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Чрновишта имало 260 жители Македонци.
Поради активното учество на месното население во Илинденското востание, селото настрадало од страна на османлиските војски. Според писмото на водачите на востанието во Костурско, Васил Чекаларов, Лазар Поптрајков, Пандо Кљашев, Манол Розов и Михаил Розов, кое било испратено до сите странски конзулати во Битола на 30 август 1903 година, од 50 куќи останале само 5 неопожарени, додека биле убиени Дјамо Марков (45 г.), Ламбро Цилев (20), Мара Дерондовска (65).
Селото било под влијание на Бугарската егзархија и Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 368 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и работело едно училиште. Според Георги Константинов Бистрицки селото пред Балканската војна имало 45 македонски семејства.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 207 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 325 жители. Во 1927 година, селото било преименувано во Маврокамбос, или во превод Црно поле.
Во текот на Втората светска војна, селото било окупирано од страна на германските окупатори, по кое било предадено на бугарските сили.
Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем број на жители на селото биле принудени да ги напуштат своите домови, и тие главно заминале во Македонија или во социјалистичките земји од Источна Европа. Дваесетина деца од селото биле протерани како деца бегалци.
По крајот на војната започнала масовна емиграција од селото кон Австралија, САД и Канада. Поради ова, бројот на населението започнал да се намалува.
Демографија
Во 1928 година селото броело 328 жители. .
Селото во пописот од 1951 година броело 199 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 181 жител, во 1971 година имало 139 жители, во 1981 година имало 119 жители, додека во 1991 година имало 76 жители. Денеска, населението на селото е 9 жители според пописот од 2001 година.
Стави лајк на сопствениот живот
Стави лајк на сопствениот живот - збирка поезија на македонската поетеса Ана Бунтеска, објавена од издавачката куќа „Матица македонска“ во 2015 година.
Опис на книгата
Збирката содржи вкупно 96 песни. Лектурата ја направил Здраво Ќорвезировски, а електронската реализација е дело на Методија Николовски. Книгата, со обем од 200 страници и со димензии од 21 сантиметар, не е каталогизацирана, а ја има меѓународната ознака ISBN 978-608-10-0453-3.
Црква Сант Еусебио
Црквата Сант Еусебио  (италијански :Chiesa di Sant'Eusebio) — црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во 474 година и реновирана во 1238 година.
Рендгениум
Рендгениум, понекогаш рентгениум (симб. Rg) — преоден метал. До 1 август 2004 година бил познат под името унуниум (Uuu), кога официјално е потврдено новото име. Рендгениумот а наречен по германскиот физичар Вилхелм Конрад Рентген.
Видеоконференција
Видеоконференција или видеотелеконференција е множество од интерактивни телекомуникациски технологии кои овозможуваат луѓето на две или повеќе различни локации да комуницираат преку симултан двонасочен аудио и видео пренос. Позната е и како визуелна колаборација, и е наменета за соработка меѓу групи.
Како колаборативни системи видеоконференциите се класифицираат во системите кои овозможуваат соработка меѓу луѓе, додека според парадигмата место-време се вројуваат во систмите со различно но предвидливо место за корисниците и исто време.
Видеоконференциските системи овозможуваат:
Пример за ваков систем е Polycom Video Conferencing.
Бане Андреев
Бане Андреев - Ронката (, -,  ) — македонски комунист, учесник во НОБ и повоен министер во сојузната влада. Репресиран е за време на Информбирото. Носител е на Партизанска споменица 1941.
Помеѓу двете светски војни
Бане Андреев завршил основно училиште и гимназија во Велес. Во 1922 година станува член на СКОЈ, а во 1923 година на КПЈ. Во 1924 година станува член на Месниот комитет на КПЈ за Велес и на Покраинскиот комитет на СКОЈ за Македонија. Учествува како делегат на Покраинската конференција на СКОЈ за Македонија, а во 1926 година е избран за член на ЦК на СКОЈ. Во август 1926 година е уапсен, но во април 1927 година, по осум-месечен притвор, е ослободен.
Во 1939 година Кочо Рацин нему му ја посветува песната „Татунчо“ од стихозбирката „Бели мугри“, преку посветата пред песната „На Бана“.
НОБ
Југословенското комунистичко раководство е незадоволно од своите неуспеси во Македонија и неможноста да ги изолира македонските комунисти од Бугарија. На 16 јануари Тито изпраќа писмо до македонските комунисти во кое кажува:
Поради сите овие случувања во ПК на КПЈ за Македонија, во Македонија се испратени инструктори од Србија и Црна Гора. Така, прв пристигнува инструкторот на ЦК на КПЈ Добривое Радославлевиќ, а во текот на февруари 1943 и Светозар Вукмановиќ-Темпо – делегат на ЦК на КПЈ.
Од јуни 1943 година Бане Андреев бил избран за член на Централниот Комитет на новоформираната Комунистичка партија на Македонија. Централниот Комитет на КПМ е во состав: Лазар Колишевски (не присуствувал на своето избирање) – полит. секретар, Мара Нацева – орг. секретар, членови: Цветко Узуновски, Кузман Јосифовски Питу, Страхил Гигов и Бане Андреев.
Во април 1943 година Бане Андреев е уапсен од бугарската полиција во Битола и до ноември истата година е интерниран во Северна Бугарија (село Шијаково). Во 1944 година е избран за член на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ, а подоцна и за потпретседател на АСНОМ. Тој има и свое обраќање на денот на Заседанието на АСНОМ. Во рефератот кој е колективен труд на Иницијативниот одбор и на членови на ЦК КПМ и Главниот штаб на НОВ и ПОМ, меѓу друго се вели:
Меѓу другото во истиот реферат вели:
По ослободувањето
По ослободувањето, во март 1945 година е назначен за министер за рударство во Привремената влада на Демократска федеративна Југославија. На изборите за Уставотворното собрание во ноември 1945 година е избран за пратеник. По формирањето на првата Влада на ФНРЈ, повторно е избран за министер за рударство.
На Петтиот конгрес на КПЈ во јули 1948 година е избран за кандидат за член на ЦК КПЈ, а на Првиот конгрес на КПМ во декември истата година е избран за член на Централниот комитет.
Ги ревидира своите ставови во однос на судирот со СССР и подоцна повторно е примен во СКЈ. Се вработува во Институтот за економски истражувања на Србија, каде работи повлечено од државно-политичките збиднувања до своето пензионирање во 1965 година. Починал во Скопје во 1980 година.
ПФА Тим на годината
Тим на годината според здружението на фудбалските професионалци (англиски: Professional Footballers' Association Team of the Year), попозната како ПФА Тим на годината е годишна фудбалска награда која се доделува во англискиот фудбал почнувајќи од сезоната 1973-1974. Наградата вклучува избор на најдобрите единаесет играчи во Премиер лигата за изминатата сезона, во обид да се создаде идеален состав од најдобрите играчи за сезоната.
Освен во Премиер лигата, оваа награда се доделува и во пониските англиски дивизии Чемпионшип, Лига 1 и Лига 2.
Сите тимови на годината досега
Подолу во списокот се прикажани изданијата од формирањето на Премиер лигата во сезоната 1992-1993.
Џовани Пјерлуиџи де Палестрина
(3 февруари 1525 или 2 февруари 1526 – 2 февруари 1594) бил еден од најголемите уметници на 16 век. Најверојатно е роден во местото Палестрина, во близина на Рим. Како мал пеел во детскиот хор, а потоа својата пејачка кариера ја продолжил во базиликата 2Голема Богородица“. По кратко време, кое го поминал во Палестрина како оргулист и капелмајстор, тогаш почнал и да компонира. Во 1551 година, се вратил во Рим, каде што работел до крајот на животот во разни цркви и капели како пејач или диригент. Кога станал диригент на хорот во базиликата „Голема Богородица“ (1561) се случило најзначајното „спасување на полифонијата“. Кога ги слушнале овие композиции со јасно разбирлив текст, членовите на Тридентанскиот Конзул, биле воодушевени и решиле да не го забранат изведувањето на полифоните дела во црквата.
Компонирал исклучиво вокални полифони акапела дела со големо изразување на мистериозни расположенија и длабоки чувства, потресно прикажувајќи болка. Од фламанските композитори ја презел нивната полифонија и одлично ја совладал композиторската техника, постигнувајќи силно влијание во единството на контрапунктското и хармонското размислување.
Најизразити и најдлабоки примери на миси припаѓаат на неговото творештво. Нив ги обележал со спиритуалност. Неговите миси се различни по начинот на обработка на музичката материја како и составот за кои се компонирани (обично 4,5, или 6 гласови, а понекогаш и 8). Палестрина ги опфатил сите типови миси кои се јавиле во фламанската музика.
За неговиот начин на пишување, типични се мисите со полифоно-хомофон контраст.
Во овие две миси потемата „Вооружен човек“, со cantus firmus во продолжени нотни вредности, ја достигнал уметничката мајсторија, инвенција и ритмичка разновидност. Пишувал и мотети кои по карактер се лирски и носталгични, за 5, 6 и 8 гласови, кои изразуваат возбуда и евоцираат тага.
Форма на мотет имаат и 29 дела по Соломоновиот текст „Песна над песните“, сфатена во смисла на мистична форма на љубовта. Тие заземаат значајно место помеѓу духовната и световната музика, по карактер се лирски, свечени или поетични. Компонирани се за петгласен хор со претходно избран текст кој оформува мисловна целина.
Јукатан
Јукатан (Yucatán) — полуостров на југоистокот на Мексико кој го дели Карипското Море од Мексиканскиот Залив со северниот брег на Јукатанскиот Проток. Полуостровот е сместен источно од теснецот Тевантепек кој ја двои Средна од Северна Америка.
На полуостровот се сместени сојузните држави Јукатан, Кампече, и Кинтана Ро во Мексико, северниот дел од Белиз и департманот Петен на северот на Гватемала.
Потекло на името
Потеклото на името на полуостровот е недоволно јасно. Во своите преписки со светиот римски цар Карло V, Ернан Кортес вели дека името настанало од недоразбирање — дека кога првите шпански истражувачи прашале како се вика областа кајшто се наоѓаат, мештаните им одговориле со јукатан, што на јукатански мајански значи „не разбирам.“ Други пак, сметаат дека потекнува од ацтечкиот поим Јокатлан, што значи „богато место“,
Население
Полуостровот опфаќа значаен дел од низински краишта на Маите (иако мајанската култура се протегала и јужно полуостровот Јукатан, во денешна Гватемала, Хондурас и високите предели на Чијапас) и затоа има многу археолошки наоѓалишта. Попознати се Чичен Ица, Тулум и Ушмал. Голем дел од населението се состои од домородни Маи и местици. Мајанските јазици нашироко се говорат на полуостровот.
Стопанство
Во минатото, стопанството на полуостровот се засновало претежно на сточарство, добивање дрвена граѓа, смоларење (чикле) и одгледување на влакнодајното растение хенкен. Почнувајќи од 1970-тите, вештачките материјали ги замениле смолата и хенкенот, па стопанството се насочило кон туризмот, особено во сојузната држава Кинтана Ро. Така, Канкун во североисточниот дел од полуостровот прераснал од рибарско село во развиен град. Источниот брег помеѓу Канкун и Тулум има многу развиен туризам и се нарекува „Мајанска Ривиера. Други познати туристички места се Плаја дел Кармен, еколошките паркови Шкарет и Шел-ха и мајанските рушевини во Тулум и Коба.
Геологија
Полуостровот е впрочем изложениот дел од поголемата Јукатанска Плоча која се состои од карбонатни и растворливи карпи од претежно варовничи карактер, со доломит и евапорити на разни длабочини. Целиот полуостров се сосои од рамни карстни предели. Во северниот дел често се среќаваат вртачи наречени „сеноти“.
Според Алварезовата хипотеза, масовното изумирање на диносаурусите на преодот од кредата кон палеогенот, („граница К–Т“) се должи на удар од астероид некаде на поширокото карипско подрачје пред околу 66 милиони години. Кратерот од овој удар, наречен Чиксулуб, е со средиште во морето околу Јукатан, но опфаќа и дел од копното.
Вода
Поради крајно карстниот карактер на целиот полуостров, северната половина нема никакви реки. Онаму кајшто има езера и мочуришта, водата не е погодна за пиење. Поради крајбрежната полоба, целиот полуостров седи врз огромен издан, каде слатка вода од дождовница плива врз слој солена вода од брегот. Подземната вода е достапна преку илјадниците вртачи наречени сеноти кои од памтивек ги снабдувале Маите со вода.
Растителност
На Јукатан преовладуваат ниски и високи дождовни шуми. Пограничниот дел помеѓу северна Гватемала (Петен), Мексико (Кампече и Кинтана Ро) и западен Белиз и денес е прекриен со најголемите непрекинати тропски дождовни шуми во Средна Америка, иако истите во голема мера страдаат од обесшумување.
Клима
Како и остатокот од Карибите, полуостровот е сместен во атлантскиот урагански појас и е мошне изложен на големи бури од исток поради нискиот терен. Невремето може да дојде во било кој дел од годината, со обилни дождови и силни ветришта, но не трае долго. Просечните месечни врнежи се движат од 7% од деновите во април до 25% од деновите во октомври. Како разладувач се јавуваат послабите ветрови. Влажностста на воздухот е висока, особено во пределите со дождовни шуми.
Знаме на НАТО
Знамето на НАТО има морнаричко сина основа (Пантон 280) со бел амблем кој всушност ги претставува стрелките на компасот со четирите бели линии кои излегуваат од него. Знамето е одобрено на 14 октомври, 1953 година.
Enterprise 2.0
Enterprise 2.0 или Enterprise social software, се дефинира како користење на социјални софтверски платформи во рамки на компаниите или меѓу компаниите и нивните партнери или клиенти, го опфаќа користењето на социјалниот софтвер во рамки на компаниите, односно во деловен и комерцијален контекст. Компаниите ги прилагодуваат класичните софтвери кои ги користат и интерните мрежи за да ја подобрат својата комуникација.
Association for Information and Image Management (AIIM) Enterprise 2.0 го дефинира како систем од веб-засновани технологии кои овозможуваат брза и агилна колаборација, делење на информации и интеграција во рамки на компаниите.
Список на држави по население
Ова е список на земји по население. Оваа листа вклучува независни држави и и населени зависни држави засновани според стандардите на ISO 3166-1. Исто така, во процентуална големина, е дадена и попалацијата на секоја земја во однос на светската популација која засега изнесува 6,872,195,424.
Црква Санта Балбина
Црквата Санта Балбина (италијански :Basilica di Santa Balbina all'Aventino) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во 4 век. Посветена е на Свети Балбина.
Копернициум
Копернинциум (Cn) — преоден метал од XII група на периодниот систем на елементите. Меѓународниот сојуз за чиста и применета хемија (IUPAC) на 19 февруари 2010 г., во чест на астрономот Никола Коперник на елементот му го дале официјално името копернициум, кој претходно се нарекувал унунбиум (Uub).
Унгарска ватерполо федерација
Унгарската ватерполо федерација ( Magyar Vízilabda Szövetség) е водечко тело на ватерполо во Унгарија. Таа е основана во 1989 година.
Унгарската федерација за ватерполо е членка на Европската ватерполо лига (ЛЕН) и ФИНА. Седиштето е во Будимпешта.
Организирани турнири
Светско првенство
Европско првенство
Натпревари
Унгарската Ватероло Федерација е одговорна за организирање на следните натпревари:
NGC 1970
NGC 1970 — расеано ѕвездено јато со оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1970 се споменува и како ESO 56-SC127, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1970 е од видот EN+OCL. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 8 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 26 м 52,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 50' 12".
Други поделби
Проучување на NGC 1970 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9163.
NGC 6392
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6392 се споменува и како ESO 70-12, IRAS 17379-6945.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6392 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 6392 има привидни димензии од 1,3' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 43 м 30,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -69° 47' 4"".
Други поделби
Проучување на NGC 6392 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60753. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 455; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9293. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Арапски коњ
Арапски коњ ( arap. , DMG Ḩişān'Arabi) трка со коњот роден на Арапскиот Полуостров. Со карактеристична форма на глава и висока поставена опашка, арапскиот коњ е една од најпрепознатливите раси на коњи во светот. За арапскиот коњ се пронајдени археолошки докази на Блискиот Исток, кои се постари од пред 4.500 години. Нивната скелетна структура потсетува на модерен арапски коњ. Низ историјата, арапските коњи се ширеле низ светот преку војна и трговија, а се користеле за подобрување на другите раси со додавање брзина, софистицираност, издржливост и силни коски. Денес, арапските крвни линии се наоѓаат во речиси секој модерен тркачки коњ.
Кокоричи
Кокоричи (словенечки: Kokoriči) — населба во Општина Крижевци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Тврдина Дос Реиш Магос
Тврдина Дос Реиш Магос (на португалски: Forte dos Reis Magos или Fortaleza dos Reis Magos, со значење: Тврдина на тројцата мудреци) — тврдина која се наоѓа во градот Натал во бразилската сојузна држава Северно Рио Гранде.
Тврдината била првиот камен-темелник на градот Натал. Основана е на 25 декември 1599 година, на десната страна од реката Потенги (денес во близина на мостот на Њутн Наваро). Тврдината го добила своето име врз основа на датумот на почетокот на изградбата, на 6 јануари 1598 година, во Католичкиот календар на денот Богојавление - Водици.
Симеон Гордиот
Симеон Ивановиќ Горди (на руски Симеон Иванович Гордый) бил кнез на Московското Кнежевство и голем кнез на Владимирско-суздаљското Кнежевство од 1340 до 1353. Тој е првиот син и наследник на Иван Калита. Бил оженет со Марија, ќерка на големиот кнез Александар Тверски.
Симеон Гордиот ја централизирал власта и го засилил своето влијание врз кнезовите во идната Русија. За разлика од мирољубивата политика на својот татко искажана преку органичување на својата територија од проширувње, Симеон веднаш откако дошол на власт започнал војна против Новгород. Бидејќи бил сојузник со Златната орда, Симеон ја централизирал својата власт и го зголемил влијанието си меѓу останатите руски кнезови. По десет години го нападнал Смоленск. Овој напад не му се допаднал на Литванското војводство, гледајќи во Москва идна голема опасност. Во 1341 водел војна со градот Торжок, по која дополнително ја засилил власта си во Новгород.
Починал во 1353 година во времето на Црната смрт заедно со своите два сина. Тој е погребан во Архангелската катедрала во Московски кремљ.
Њутн (месечев кратер)
Њутн (Newton) — месечев кратер, еден од најбогатите хемиски објекти во Сончевиот Систем. Се состои од:
Сулфурот го има во најмала количина, натриумот нешто повеќе, а останатите материи се најраспространети во кратерот Њутн.
Инка мост од јаже
Инка мостовите од јаже биле наједноставните мостови кои се граделе преку кањоните за да се овозможи полесна комуникација во Тавантинсују. Овие мостови биле доста практични, бидејќи Инките не користеле транспортни возила од било кој вид за транспорт, туку тој се одвивал пеш или со животни. Овие мостови биле важни во патниот систем на Инките и се добар пример за иновациите кои ги користеле. Овие мостови доста често ги користеле часките, курири кои носеле пораки од едно место до друго во рамките на Империјата.
Конструкција
Градењето на мостовите започнувало со поставување на два камења на двете страни на кањонот со големи кабли од плетена трева кои ги поврзувале камењата. На двата кабли се додавале уште два поради цврстина на мостот. Долните кабли држеле гранки кои служеле како под на мостот. Мостот добивал црвстина дури и да издржи јавач на коњ. Поради цврстината, мостовите биле и тешки и во средината се навалувале и биле не толку отпорни на ветер, односно се нишале.
Мостовите често се одржувале и подобрувале, така што месните жители ги заменувале каблите секоја година. Тие тоа го работеле како дел од мита обврските.
Галерија
<GALLERY> Image:IRB-1-OldBridgeSags-keshwa3h.jpg|Стар мост. Image:IRB-9-NewBridgeComplete-keshwa-2.jpg|Поглед кон мост. Image:IRB-2-BuildersGather-KC603-pol.jpg|Мештани се собрани околу новосоздаден мост. Image:IRB-3-LayingOutRopeStrands-KC603-2.jpg|Пофготовка на мост. Image:IRB-4-StrandsAcrossGorge-IRBKC603-1.jpg|Ставање на кабли. Image:IRB-5-LashingSides-KC603-4.jpg|Поставување на вторите кабли. Image:IRB-6-BringingDeckMat-KC603-8.jpg|Мост. Image:IRB-8-NewBridgeSideView-KC603-11.jpg|Целосносоздаден мост. Image:IRB-7-MUDDY2.jpg|Мост во врнежлива сезона. </GALLERY>
Меѓународна година на микрокредит
Цели
Економскиот и социјален совет на Обединетите нации ја прогласиле 2005 година за меѓународна година на микрокредитирање во кој се повикувале на градење на инклузивни финансиски сектори и зајакнување на моќниот, но честопати неискористен, претприемачки дух што постоел во заедниците низ целиот свет.
Постоеле пет цели поврзани со „Годината“, а тоа биле:
Санде Цветаноски
Животопис
Бидејќи немал можност да се школува, бил принуден да работи како шивач. Со формирањето на Првата партиска организација во Кичево во есента 1941 година, Санде станал нејзин член. Неговата активност продолжила ѝ во пролетта 1942 година кога бил уапсен од италијанско-албанските власти. По долги сослушувања и малтретирања, бил однесен во Тиранскиот затвор каде бил осуден на три години затвор. По капитулацијата на фашистичка Италија, заедно со своите другари, се вратил во Кичево и продолжил со својата партиска активност. Сè до формирањето на Првата македонско-косовска бригада бил во Групата баталјони, а од 11 ноември 1943 година во бригадата. Со бригадата учествувал во познатиот Февруарски поход во Егејска Македонија. По борбата кај Богомила, се нашол во отцепената група со Тихомир Шарески која се упатила за Копачка и Дебарца. Истоштен и измачен од тешките борби, останал смрзнат на 15 февруари, 1944 година кај Богомилските Колиби.
Нихониум
Нихониум (Nh) — метал од групата IIIА добиен по вештачки пат, и не се среќава во природата.
Историја
На 1 февруари 2004 г. екипа руски научници од институтот за атоми и американскиот научник од Ливерморската национална лабораторија добиле четири атоми на московиум, кои по распаѓањето сочиниле еден атом на нихониум. Нивното откривање барало официјална потврда. Така, на 28 септември 2004 г., тим од јапонски научници го поновил експериментот со успех. Јапонците за име на овој елемент го предложиле името „јапониум“, но на крајот, на 28 ноември 2016 г. е усвоено името „нихониум“, според изворното јапонско име на Јапонија — Нихон. .
Меѓународна година за одбележување на борбата против ропството и неговото укинување
Генералното собрание на Обединетите нации ја прогласило 2004 година за Меѓународна година за одбележување на борбата против ропството и неговото укинување (го поздравило фактот дека УНЕСКО претходно ја прогласила за таква).
Резолуцијата на Генералното собрание во целост (од која оваа декларација бил единствен став) била изгласана против Израел, Палау и САД, а Австралија и Канада биле воздржани.
Меѓународните години на Обединетите нации, почнувајќи од Светската година на бегалци во 1959/1960 година, биле назначени со цел да го насочат светското внимание кон важни прашања. Прогласувањето на меѓународна година за одбележување на борбата против ропството и неговото укинување ја одбележало дваесетгодишнината од прогласувањето на првата црна држава Хаити, како и обединувањето на народите во Африка, Америка, Карибите и Европа.
Меѓу иницијативите што ја одбележале комеморативната година била и виртуелната изложба, Да не заборавиме: Триумфот над ропството, создаден од Центарот за истражување на Шомбург во црната култура и Јавната библиотека во Њујорк.
Друг напор што бил започнат во текот на годината била програма за истражување и информации, Заборавени робови. Програмата била спроведена од Француската група за морска археологија (ГРАН) со поддршка на УНЕСКО. Била инспирирана од руинирањето на робовиот брод „Утил“ крај бреговите на островот Тромелин во Индискиот Океан во 1761 година и била наменета да биде дел од информативната кампања за подигање на свеста и за историјата на ропството и за современите форми на ропство.
NGC 8
NGC 8 — двојна ѕвезда во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1865 година од страна на Ото Вилхелм фон Струве, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 8 м 45,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 23° 50' 19".
Други поделби
Проучување на NGC 8 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 125; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1729. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 205.
Надворешни врски
Liste der NGC-Objekte von 1 bis 500
Стањевци
Стањевци — село во областа Овче Поле, во Општина Свети Николе, во близина на градот Свети Николе.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во областа Овче Поле, во северозападниот дел на територијата на Општина Свети Николе, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Куманово. Селото е рамнинско, на надморска височина од 400 метри. Од градот Свети Николе е оддалечено 12 километри.
Селото се наоѓа на работ од котлината помеѓу селата Алакинци на југозапад, Павлешенци на север и Мездра на југоисток. Водата за пиење ја добивало од чешми и од бунари. Во самото село постоела Селска чешма, а чешмата Дражевица се наоѓала западно од селото. Имало и трета чешма Азмак, која била уништена од ерозија на земјиштето. Сместено е во североисточните падини на Градиштанска Планина.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Велетин, Кукуле, Орљак, Будевица, Црвеница, Кушандев Рид, Била, Викало, Кобилица, Кошари, Вртешки, Поглед, Оштра Чукарка, Мала и Голема Кукуноса, Стоилов Рид, Новков Камен, Шумак, Ливади, Ѓерен, Бунаришта, Трпеза, Под Црвеница, Бузалаци, Говедаров Рид, Селиште, Црквиште, Грамади и Арамиска Карпа.
Селото има збиен тип. Поделена е на два дела, кои меѓусебно се одвоени од долина. Помалиот и постар дел се наоѓа на левиот брег од долината и е наречен Рајатско Маало, додека на делот на десниот брег е наречен Чифчиско Маало. Во долината поминува реката Периш, а во самото село се наоѓаат ридовите Мала и Голема Кукуноса. На врвот на Голема Кукуноса има дрвена конструкција со клепало.
Стањевци е поврзано со асфалтен пат до регионалниот пат Свети Николе-Куманово.
Историја
Северно од селото на оддалеченост од околу 1000 метри се наоѓа месноста Селиште, каде денес се наоѓаат ниви во кои се сретнуваат остатоци од куќи. Таму се верува дека се наоѓало старото село Стањевци. Таму се наоѓа старата црква „Св. Елена“ и селските гробишта.
Општото верување е дека селото Стањевци на Селиште еднаш пропаднало поради турските арамии. Арамии имало по околните шуми, поради што и една месноста се нарекува Арамиска Карпа. Арамиите често го напаѓале селото. За одбрана на селото, селаните убиле неколку од нив. Но, поради тоа тие морале да го напуштат местото, па така едни отишле во Велес, други во Штип, трети во Скопје, а предците на родот Златановци заминале во овчеполското село Мустафино. Златановци по само една година се вратиле повторно во Стањевци и го основале новото село на нова местоположба. По основањето на селото, Златановци почнале да повикуваат доселеници.
По основањето на селото бил основан и чифлиг од некој кратовски бег. На чифлигот биле населувани други македонски семејства.
Стопанство
До крајот на отоманската власт, во селото имало еден чифлиг, а своја земја имале само мештаните од родот Златановци. По Втората светска војна, дел од неговиот атар бил заземен од државното претпријатие во Мездра.
Население
Стањевци во 1961 година имало 475 жители, од кои 392 биле Македонци, а 83 жители Срби. Во 1994 година селото броело само 82 жители, исклучиво населено со македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Стањевци живееле 61 жител, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 47 жители, од кои 44 Македонци и 3 лица без податоци.
Родови
Стањевци е македонско село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1957/58 година родови во селото се:
Иселеништво
Не се знае што станало со македонскиот род Баба-Димини. Биле доселени од некое село кај Велес. Потоа постари иселеници има во Макреш (Грмодолци) и Винце (Пашини).
После Втората светска војна населението се иселувало во градовите Свети Николе, Куманово, Велес и Скопје.
Самоуправа и политика
Во век, Стањевци било село во Кумановската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Свети Николе, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Свети Николе.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Свети Николе. Селото припаѓало на некогашната општина Орашац во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Павлешенци, во која покрај селото Стањевци, се наоѓале и селата Габреш, Градиште, Горно Ѓуѓанци, Долно Ѓуѓанци, Кокошиње, Кутли Бег, Кучкарево, К’шање, Павлешенци, Пезово и Строиманци. Селото припаѓало на некогашната Општина Долно Ѓуѓанци во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Горно Ѓуѓанци, Долно Ѓуѓанци, Кокошиње, Павлешенци, Строиманци и Стрњевец (како што веројатно било запишано).
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1692 според Државната изборна комисија, сместено во приватен објект.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 37 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 34 гласачи.
836 Јола
836 Јола — астероид во орбита околу Сонцето.
Сан Бернандино
Сан Бернардино (San Bernardino) е град во американската сојузна држава Калифорнија. Според пописот од 2010 година во градот живееле 209,924 жители.
Иван Живковиќ
Биографија
Дипломирал на ФДУ - Катедрата за филмска и ТВ режија во 1998 година, а магистрирал на Американскиот филмски институт во Лос Анџелес во 2001 година.
Добил повеќе од 30 меѓународни награди и номинација за студентски Оскар со својот краток игран филм Далечински управувач-магистерски труд.
Во 2007 година го режирал својот дебитантски филм Хадерсфилд, заснован на романот на Угљеша Шајтинац. За телевизиските станици ги режираше ТВ сериите Миле против транзициите, Театар во домот, Вера и завера, Корени , според романот на Добрица Ќосиќ и Вујко нови хоризонти.
Учествувал во 1-та сезона како корежисер, а заедно со Мирослав Лекиќ како главен режисер работи на 2-ра, 3-та и 4-та сезона од популарната ТВ серија Убијците на мојот татко, 1-ва и 2-та сезона на шпионскиот трилер Државен службеник, како и 9-та епизода од 1-ва сезона и 4-та епизода од 2-ра сезона на серијата Сенки над Балканот.
Живковиќ моментално се подготвува за реализација на новиот игран филм Хештег Бруцоши.
Кључаровци кај Љутомер
Кључаровци кај Љутомер (словенечки: Ključarovci pri Ljutomeru) — населба во Општина Крижевци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Црква на Светиот Крст во Ерусалим (Рим)
Црквата на Светиот Крст во Ерусалим (италијански :Basilica di Santa Croce in Gerusalemme) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во 325 година во времето на Константин I Велики и реновирана во 1144-1145 година, во времето на Папа Луциј II и во 16 век во времето на Папа Бенедик XIV.
Орландо ди Ласо
Орландо ди Ласо (Orlando di Lasso, Roland de Lassus, Orlandus Lassus; - ) — валонски композитор чија музика допира до најгорното место на франкофламанскиот стил, кој доминирал во европската музика за време на ренесансата.
Го придружувал Фердинанд до Италија, каде што останал десет години. Од 1553 до 1554 година, бил главен во папската базилика „Св. Јован Латерански“, во Рим. Следејќи го иселеничкиот бран од Антверпен (1555-1556) тој се придружил кон дворската црква на војводата Алберт V од Баварија во Минхен каде што со исклучок на неколку патувања останал до крајот на својот живот. Во 1570 година, царот Максимилијан II го направил благородник, а кога Ласо посветил своја збирка на папата Григориј XIII (1574), ја добил титулата витез.
Втора фудбалска лига на Македонија 2012/2013
Втората фудбалска лига на Македонија 2012/2013 - 21. издание на Втората фудбалска лига на Македонија. Сезоната започнала на 11 август 2012, а завршила на 28 мај 2013. Во оваа сезона првак била Македонија Ѓорче Петров 1932.
Орландо ди Ласо
Од неговите повеќе од 2000 композиции, повеќето се појавиле во јавноста помеѓу 1555 година (кога неговата прва книга со мадригали - италјански хорски делови е издадена во Венеција) и 1604 година, кога посмртната збирка од 516 латински религиозни хорски песни (мотети) „Magnum Opus Musicum“, била објавена од неговите синови.
Втора фудбалска лига на Македонија 2012/2013
Резултати
Извор:soccerway.com
Орландо ди Ласо
Некои дела стојат како белези на неговата кариера:
Изложбен центар „Матка“
Изложбен центар на „Матка“ — технолошки музеј, прв од таков вид на територијата на Македонија. Се наоѓа под браната „Св. Андреја“ во близина на селото Матка, Скопско.
Опис
Музејот се наоѓа во старата хидроцентрала на Матка проектирана од страна на Миладин Пеќинар во периодот 1935-1938 година. Во 2016 година објектот бил реновиран и пренаменет во изложбен простор, кој бил отворен на 10 мај 2017 година.
Темите кои ги опфаќаат експонатите се:
Мост Октавио Фријас де Оливеира
Мост Октавио Фријас де Оливеира е висечки мост во Сао Паоло, Бразил над реката Пињеирос, отворен во мај 2008 година. Мостот е 138 метри висок, и го поврзува маргиналниот Пињериос со Jornalista Роберто Марињо авенија во јужниот дел на градот. Тој е именувана по Октавио Фриас де Оливеира.
Детали
Мостот е невообичаен поради неговата форма, која е слична на "Х", премин на кулата. "X" е на ширина 76 метри и широк 35,4 метри на врвот.
Бугарски лев
Име
Валутата е наречена по стариот збор за лав, користена во бугарскиот јазик во 19 век (левъ). Името на помалите монети, стотинки, потекнуваат од називот за бројот 100.
Антикоагуланс
Антикоагуланси или противзгрутчувачи — средства кои се користат за спречување на згрутчување на крвта. Дејствуваат врз плазматската коагулација, т.е. факторите на коагулација во крвната плазма.
Се разликуваат директни антикоагуланси, кои директно ги инхибираат факторите на коагулација, од индиректни антикоагуланси, кои дејствуваат на ниво на спречување на синтезата на факторите на коагулацијата или пак им е потребен кофактор за да ја спречат коагулацијата. Типични претставници на директните антикоагуланси се хирудин и активните супстанции познати и како директни орални антикоагуланси, скратено ДОАК, уште наречени и нови орални антикоагуланси, или скратено НОАК, како што се апиксабан, дабигатран, едоксабан и ривароксабан. Класични претставници на индиректните антикоагуланси се антагонистите на витамин К, фенпрокумон, аценокумарол или варфарин, како и хепарините.
Треба да се прави разграничување помеѓу антикоагуланси и инхибитори на тромбоцитната агрегација. Додека антикоагулансите ја инхибираат плазматската коагулација (секундарна хемостаза), инхибиторите на тромбоцитната агрегација ја попречуваат функцијата на тромбоцитите да агрегираат, т.е. ја запираат примарната хемостаза. Претставници на инхибиторите на тромбоцитната агрегација се ацетилсалицилна киселина (АСА), клопидогрел, прасугрел и тикагрелор.
Терминот разредувач на крв е погрешен и за антикоагулансите и за инхибиторите на агрегација на тромбоцити, бидејќи овие средства не ја разредуваат крвта во смисол намалување на вискозноста на крвта, туку овие средства дејствуваат на намалување на способноста на крвта за згрутчување. Вистинското разредување на крвта е хемодилуција, метод за насочено намалување на хематокритот, на пр. со инфузија на течности. Разредувањето на крвта во вистинска смисла на зборот се нарекува хемодилуција, метод за намалување на хематокритот на крвта, на пример преку инфузија на течности.
Причини за антикоагулација
Антикоагулансите се неопходни кај болести или состојби во кои постои тенденција за згрутчување на крвта (формирање на тромби). Со давањето на антикоагуланси, може да се избегне тромбоза или емболија во артериите или вените. Втората причина за терапијата со антикоагуланси е лекување на постоечка тромбоза или емболија.
Профилакса (превентивно спречување)
Антикоагулансите често се користат за спречување на тромбоза или белодробна емболија пред, за време и по операции и во случаи кога пациентот подолго време лежи во кревет. Исто така, често е неопходно да се инхибира коагулацијата на крвта при катетарски интервенции на срцето, како и при земање примероци на крв за афереза ​​на матични клетки, понатаму кога крвта се изнесува надвор од човечкото тело во системи од цевки (дијализа, срцево-белодробна машина) или цевки за транспорт на крв.
Терапија
Најчеста причина за терапевтска антикоагулација е невалвуларна атријална фибрилација на срцето (треперење на преткомората на срцето од некоја причина која не е срцевиот залисток). При оваа срцева аритмија (нарушување на срцевиот ритам) постои зголемен ризик од мозочен удар и емболија, што може да се намали кај многу пациенти преку антикоагулантна терапија. Втората најчеста причина е тромбозата (обично во вените на нозете). Овде, антикоагулацијата во акутната фаза е наменета да спречи понатамошно проширување на тромбозата и како и повторно појавување на тромбоза. Додека на повеќето пациенти им е потребен третман само неколку месеци по тромбозата, во некои изолирани случаи (на пример повторувачка тромбоза или вродени нарушувања на крварење како отпорност кон активирана белковина Це, т.е. АПЦ-резистенција), може да биде потребна доживотна антикоагулација. На пациентите по операција на срцеви залисток секогаш им е потребна антикоагулација, често само неколку недели или месеци во случај на биолошки залистоци, но обично доживотно во случај на вештачки залистоци.
Антикоагулација и ризик за крварење
Главниот ризик од употребата на антикоагулантните лекови е ризикот за крварење. Пациентите кои постојано земаат антикоагуланси крварат подолго. Тие се склони кон модринки и имаат поголем ризик од крварење од урогениталниот или гастроинтестиналниот тракт. Особено се стравува од мозочно крварење. Крварењето за време на антикоагулантната терапија често се јавува по траума, но и спонтано. Колку е поинтензивен антикоагулантниот ефект (висока доза на антикоагуланс или комбинација од неколку антикоагуланси), толку е поголем е ризикот од крварење. Постојат и фактори на пациентот кои го зголемуваат ризикот од крварење.
Според податоците од данскиот регистар, инциденцата на крварење за кое е потребна хоспитализација (болничко згрижување) при новопочната антитромботична терапија кај пациенти со пост-миокарден инфаркт е 4,6% во текот на 1,3 години. Ризикот варира кај различните антитромботици или нивните комбинации:
Крварење при терапија со антикоагуланси за кои е потребно болничко згрижување: Ако се додадат уште и крварењата за кои не е потребно болничко згрижување, тогаш околу еден од пет луѓе кои примаат орални антикоагуланси доживуваат компликации на крварење секоја година. Во студијата наречена RE-LY, во која антагонистот на витамин К, варфарин, беше спореден со две различни дози на инхибиторот на тромбин, дабигатран, во индикација за атријална фибрилација, се утврдиле годишни стапки на крварење (големи и мали крварења) од 13,6% (при доза за дабигатран од 2 x 110 mg), 16,4% (при доза за дабигатран од 2 x 150 mg) и 18,1% (за варфарин). Во однос на веројатноста за крварење, постои јасна врска помеѓу употребената доза и, во случај на антагонисти на витамин К, квалитетот на прилагодувањето на INR.