cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дарил Јанмат
Њукасл Јунајтед
На 17 јули 2014 година, Јанмат потпишал шестгодишен договор со премиерлигашот Њукасл Јунајтед за непозната сума. Јанмат ги одиграл сите 90 минути на своето деби за Њукасл во поразот од 2–0 од Манчестер Сити. Првиот гол за Њукасл тој го постигнал во ремито од 3–3 против Кристал Палас на 30 август. Вториот гол за клубот тој го постигнал против второлигашот Нортемптон Таун, во победата од 4–1 во Лига купот. Јанмат исто така постигнал гол за Њукасл во поразот од 2–1 од Вотфорд.
Сливица
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било дел на тогашната Општина Бач, во која покрај селото Сливица, се наоѓале и селата Бач, Брод, Велесело, Гермијан, Гнилеш, Добровени, Живојно, Полог, Скочивир и Совиќ. Во периодот 1950-1952, селото се наоѓало во некогашната Општина Брод, во која влегувале селата Брод, Добровени, Полог, Скочивир и Сливица.
Дарил Јанмат
Вотфорд
На 24 август 2016 година, по испаѓањето на Њукасл Јунајтед од Премиер лигата, Јанмат потпишал за Вотфорд за сума од 7.5 милиони фунти.
Сливица
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0174 според Државната изборна комисија, сместено во простории на продавница во селото Скочивир. Во избирачкото место се опфатени населените места: Сливица, Полог и Скочивир.
Дарил Јанмат
Репрезентативна кариера
Првиот натпревар за Холандија тој го одиграл на 7 септември 2012 година, одигрувајќи ги сите 90 минути во домашната победа од 2–0 над Турција во квалификациите за Светското првенство 2014. На 31 мај 2014 година, тој бил вклучен во конечниот список од 23 играчи од тренерот Луј ван Гал за Светското првенство во Бразил. Јанмат бил во составот на Холандија на првиот натпревар на првенството, и бил асистент на гол во големата победа од 5–1 над бранителот на титулата, селекцијата на Шпанија. Во натпреварот за трето место против домаќинот Бразил, Јанмат влегол во игра од клупата за резервни играчи заменувајќи го Дели Блинд и бил асистент на голот на Џорџино Вајналдум кој ги поставил конечните 3–0 за Холандија.
Сливица
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 36 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 30 гласачи.
Специјална антитерористичка единица „Тигар“
Историја на САЕ Тигар
На 13 март 1981 година за првпат во Министерството за внатрешни работи беше формирана во рамките на тогашниот републички секретаријат за внатрешни работи на СР Македонија Единицата за специјални задачи под името „Тигар“.
Нејзина примарна цел при формирањето била посебни задачи од типот, обезбедување на јавни личности, справување со кризи, специјални задачи за кои не била подготвена тогашната милиција, а подоцна за антитероризам, специјални задачи од типот диверзантски акции, инфилтрирање позади линијата на непријателот, обезбедување на терен, подготовка на терен за воени дејствија на останати воени државни структури, приведување и апсење на криминалци или личности барани од законот, нуркање, извлекување на давеници, затрупани во лавини, експлозиви, и кучиња трагачи, обезбедување на лица од витално значење. Во поново време единицата беше надградена со воена метода за решавање на воени конфликти надвор од урбана средина.
Нејзиното борбено крштевање се случи во 2001 година во војната во Република Македонија. Од тој момент па сè до денес се надградува единицата на секое поле. До денешен ден единицата е вброена во топ 10 Специјални полициски единици. Рангирана е како трета единица во делот на снајперизам во светски рамки.
Воен конфликт во Македонија, 2001
Во воениот конфликт во Македонија 2001 година, Тигрите, заедно со Волците се вклучени во скоро сите воени операции. Делото на Волците се покажа токму во тие операции. Нејзини најуспешни акции се:
Единицата даде 12 припадници од своите редови, и исто така имаше над 30 повредени во воениот конфликт во Р. Македонија во 2001 година.
Операција „Планинска бура“
На 7 ноември 2007, во шарпланинското село Бродец беше спроведена полициската операција „Планинска бура“, со цел отстранување и разбивање на албанските терористичко-екстремистички криминални групи дојдени од Косово, на подрачјето на Тетовскиот регион. Без загуба на ниту еден припадник на полициските сили на МВР, акцијата беше успешна и заеднички извршена со Единица за брзо распоредување (ЕБР), а терористичката група неутрализирана.
Преименување на единицата
На 13 март 2021, покрај 40 годишниот јубилеј од формирањето на единицата, Единица за специјални задачи (ЕСЗ) беше преименувана во Специјална антитерористичка единица (САЕ).
Задачи
САЕ Тигар е организирана како посебна единица во Бирото за јавна безбедност со намена за:
Обука
Обуката и самата поставеност во единицата е по теркот на најпознатите светски полициски специјални единици, а како дополнително се имплементирани и елементи од Американските морнарички Фоки, Американските Ренџери и Делта одред, како и елементи од Руската Спецназ и британска САС.
Оружје и возила
Следните оружја ги користи САЕ Тигар:
Транспорт и оклопни возила:
Заклетва
{| cellpadding=6
1758 во музиката
1758 година во музиката содржи некои значајни настани.
Лак на набљудување
Лак на набљудување (или лачна должина) — поим во набљудувачката астрономија кој го означува временскиот период (во денови или години) помеѓу првото и најновото набљудување на едно небесно тело кое ја исцртува неговата патека. Највеќе се приемнува во откривањето и следењето на астероиди и комети.
Лакот одредува колку точно е позната орбитата на едно тело. Доколку е мошне краток, лакот опишува многу објекти во најразлични орбити и оддалеченост од набљудувачот. Во некои случаи, ова е недоволно за да се утврди дали објектот кружи во орбита околу Земјата или далеку во астероидниот појас. Со лак на набљудување од еден ден, се сметало дека е заднептунска џуџеста планета, но сега е познато дек асе работи за астероид од главниот појас со големина од 1 км. Со лак од три дена, се сметал за марсопресекувачки астероид и опасен по Земјата, но подоцна е увидено дека тој се наоѓа гланвиот појас.
Кога едно тело има лак помал од 30 дена, неговото повторно пронаоѓање е изводливо до една година подоцна; во спротивно, станува случај на изгубена мала планета.
Ексерски камења
Ексерски Камења или Екстетерштајн (германски: Externsteine <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ɛkstɐnʃtaɪnə]) е карактеристична каменлива, карпеста <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">форма на песочни камења сместена во шумата Тевтобург, во близина на градот Хорн-Бад Меинберг во областа Липпе во германската држава Северна Рајна-Вестфалија. Формирањето е врвот кој се состои од неколку високи, тесни колони од карпи кои нагло се креваат од околните шумски ридови.
Во народната традиција, враќајќи се на една идеја предложена на Херман Хамелман во 1564, Ексерските камења се идентификуваат како свето место на паганските саксонци, а локацијата на Ирминсул идол, наводно, била уништена од Карло Велики ; сепак нема археолошки докази што би ја потврдиле употребата на месноста во текот на релевантниот период.
Камењата биле користени како место за пустиножителство во средниот век, и барем во средниот век биле место на христијанска капела.Останува контроверзно дали локацијата веќе била користена за христијанско обожавање во 8-ми до почетокот на 10 век.
Геологија
Ексерските камења се наоѓаат на североисточниот дел на Тевтобуршката шума. Тие се природно излевање на песочник во регион кој инаку во голема мера е лишен од карпи. Формирањето се протега неколку стотици метри. Таа започнува во шумата со некои карпи кои најчесто се покриени со почва. Се завршува во серија од 13 високо видливи и претежно исправени столбови. За научни цели, овие се нумерирани I-XIII од северозапад кон југоисток, со најинтересните камења IV. Најголемата е карпа I (поделена на Ia и Ib), исто така позната како Grottenfels поради неговата пештера. Следниот, II, е исто така познат како Turmfels (кула) и се крева 37.5 m над околината. Рок III се нарекува Треппенфелс (скали). Големиот јаз ги одделува карпите III и IV. Последното е исто така познато како Wackelsteinfelsen поради лабава болдер (сега фиксирана на место) на врвот.
1757 во музиката
1757 година во музиката содржи некои значајни настани.
Актеон
Актеон или Актајон (старогрчки: Ἀκταίων) — ловец во старогрчката и во римската митологија. Тој ја видел гола божицата Артемида (Дијана) додека се капела. Поради тоа, божицата го претворила во елен кого го растргнале неговите ловечки кучиња. Според друга верзија, него го убила божицата, зашто се фалел дека е подобар ловец од неа. Актеон бил чест мотив на грчките вази и скулптури.
Истанбул (покраина)
Истанбул  (турски: Istanbul) — покраина во северозападна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Истанбул. Покраината има 11 622 257 жители (2006) и површина од 5 196 км2. Разделена е на 32 окрузи.
Трново (Нова Горица)
Трново (словенечки: Trnovo) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Ема Екштајн
Ема Екштајн  (1865–1924) била австриски психхоаналитичар.
Таа била „еден од најважните пациенти на Сигмунд Фројд и, за краток временски период околу 1897 година, самата станала психоаналитичар“.
Таа е опишана како „ прва жена псиоаналитичара“, која станала „и колешка и пациент“ за Фројд.
Како аналитичар, работела главно во областа на сексуалната и социјалната хигиена исто така, истражувала како „соништата, тие „паразитски растенија“, го нападнале животот на младите девојки“.
Ернест Џонс ја споредил со такви фигури како Лу Андреас-Саломе и Џоан Ривиер како „тип на жена, од поинтелектуална и можеби помажествена актерска екипа... дел во неговиот живот, додаток на неговите машки пријатели, иако со пофини калибар.
Живот
Ема Екштајн била родена во Виена на 28 јануари 1865 година во добро познато буржоаско семејство, со блиски врски со Фројд: „еден од нејзините браќа бел Густав Екштајн (1875–1916), социјалдемократ и соработник на Карл Кауцки, водачот на Социјалистичката партија и една од нејзините сестри Тереза ​​Шлезингер, социјалист, била една од првите жени-пратенички. „ Другиот брат, Фридрих, се појавува (анонимно) во „Цивилизацијата и нејзините незадоволства“ на Фројд како „мој пријател, чија ненаситна желба за знаење го навела да ги направи најнеобичните експерименти“, вклучувајќи ги и „практиките на Јога...Тој во нив гледа физиолошка основа, како да се каже, за голем дел од мудроста на мистицизмот“.
Самата Ема била активна во виенското женско движење, „соработувајќи со Documents of Women и Neues Frauenleben.
Меѓутоа, по операцијата во 1910 година, „Ема останала парализирана и останала делумно инвалид додека не умрела на 30 јули 1924 година од церебрална хеморагија“. .
Анализа
Кога имала 27 години, таа отишла кај Фројд, барајќи третман за нејасни симптоми, вклучувајќи стомачни заболувања и мала депресија поврзана со менструација. Фројд дијагностицирал дека Екштајн страда од хистерија и верувал дека таа мастурбира прекумерно; мастурбацијата во тие денови се сметаала за опасна за ментално здравје. Нејзиниот „третман траеел околу три години - еден од најдолготрајните и најдеталните од првите случаи на Фројд“.
Во нејзината анализа, Ема Екштајн „го снабдувала Фројд со материјалот што ќе му овозможи да ја теоретизира хистеричната симптомологија... го научила Фројд за „ничија земја помеѓу фантазијата и меморијата, резонирајќи со садистички чинови и фантазии од поранешната историска епоха“. Нејзината „желна соработка во нејзината анализа му даде на Фројд многу скапоцен материјал...придонесе за значителни промени и фундаментални нови елементи во неговите теории: теоријата на желбите на психозата и сонот; transferential реконструкција на нејзините рани задоволства...фантастични сцени од нејзиниот внатрешен живот."
Особено, теоријата на Фројд за одложеното дејство им должи многу на „збратимените сцени на Ема Екштајн во продавниците...“ Сега овој случај е типичен за репресија во хистеријата. Ние секогаш откриваме дека сеќавањето е потиснато што стана траума само преку одложено дејство.
Операција
Фројд во тоа време бил под влијание на неговиот пријател и соработник Вилхелм Флајс, специјалист за уво, нос и грло. Флајс, кого Фројд го ​​нарекол „Кеплер на биологијата“, развил теории денес кои се сметаат за псевдонаучни, вклучувајќи го и верувањето дека сексуалните проблеми се поврзани со носот со наводна назогенитална врска. Флајс лекувал „назална рефлексна невроза“ со каутеризација на внатрешноста на носот под локална анестезија. Флајс претпоставуваше дека ако привремената каутеризација е корисна, операцијата ќе даде потрајни резултати. Почнал да ги оперира носот на пациентите на кои им го дијагностицирал ова нарушување, вклучувајќи ги Екштајн и Фројд.
Неговата операција се покажа како катастрофална, што резултираше со обилно, повторливо назално крварење; Флајс оставил половина метар газа во носната празнина на Екштајн, чие последователно отстранување ја оставило трајно обезличена. Иако бил свесен за вината на Флајс, Фројд во ужас побегнал од операцијата за поправка, тој можел само деликатно да ја запознае природата на неговата катастрофална улога во својата кореспонденција со Флајс и во следните писма тактично молчел по тоа прашање или пак се вратил на Тема за заштеда на лице за хистеријата на Екштајн. Фројд на крајот ја потврди својата целосна доверба во компетентноста на Флајс, правејќи го Екштајн одговорен за катастрофата заклучувајќи дека нејзините постоперативни хеморагии биле „крварење на желбите“, предизвикани од нејзиниот хистеричен копнеж за наклонетоста на другите.
Вината за епизодата е идентификувана како придонесува за сонот за инјекцијата на Ирма во Толкувањето на соништата: „Макс Шур веднаш го сфати значењето на епизодата за Сонот на „Ирма“...во неговиот труд за примерот на сонот.“
Теорија на заведување
Екштајн се поврзува и со Фројдовата теорија на заведување.
Во 1897 година, Фројд ги наведува нејзините аналитички наоди на Флајс како поддршка за неговата „т.н. теорија на заведување, тврдењето дека сите неврози се последици од сексуалната злоупотреба на детето од возрасен, обично татко“. Фројд напишал дека „Екштајн намерно ја третирал својата пациентка на таков начин што не ѝ дава ни најмала навестување за тоа што ќе произлезе од несвесното и во процесот добиено од неа...идентичните сцени со таткото“.
Бенекенштајн
Бенекенштајн (Benneckenstein) — град во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Оберхарц на Брокен. Бенекенштајн е во источниот дел на Харц, 14 километри југоисточно од Браунлаге и 24 километри јужно од Вернигероде.
Ема Екштајн
Теорија на заведување
Џефри Масон во неговиот напад врз Фројд напуштањето на теоријата на заведување прави голем дел од улогата на Екштајн, поврзувајќи го Фројдовото „напуштање“ на нејзината позиција во однос на операцијата со неговото „напуштање“ на нејзиниот доказ за татковската етиологија на неврозата. : за „идејата - за која дури и Масон признава дека е луда - дека...сите невротични пациенти биле сексуално злоупотребувани“.
Сепак, додека малкумина (од Шур) би се спротивставиле дека во однос на неуспешната операција „Затајноста на Фројд е очигледна...Фројд сакал да го заштити Флајс од очигледното обвинение за невнимателна, речиси фатална неправилност“, во исто време има многу да се сугерира дека "што се однесува до теоријата на заведување, Екштајн е црвена харинга...не е порелевантна од другите пациенти на Фројд. Фактот што Масон толку многу вниманието врз неа...е затоа што Ема Екштајн за него е жена која Фројд и Флајс ја малтретирале. Така таа е прототипната психоаналитичка жртва...оваа симболична функција".
Индекси
Индекси бил босански и поранешен југословенски рок бенд популарен во Југославија. Формиран е во 1962 година во Сараево, Босна и Херцеговина и се распуштил во 2001 година кога починал пејачот Даворин Поповиќ. Некои од нивните најзначајни песни се „Свијет у коме живим“ и „Негдје у крају, „У затишју“ со стихови на Желимир Алтарац Чичак, „Плима“, „Све ове године“, „Сањам“ и „Бацила је све низ ријеку“, која подоцна била првеземена од многу други екс-југословенски групи, особено Црвена јабука.
Индекси биле формирани во 1962 година, а нивното име е изведено од „Индекс“, кој претставувал дневник на учениците. Тие започнале со правење инструментални корици на популарни хитови, но во 1967 година започнале со компонирање. Тие биле познати како „Пионери на психоделична карпа“ и биле инспирирани од многу бендови како „ Битлси“, „ Да “ и „Погодете кој“.
Змејски Пештери
Змејските Пештери (современ каталонски правопис: , Ковез дел Драк; Cuevas del Drach, Куевас дел Драк) ― четири одлични пештери кои се наоѓаат на островот Мајорка, Балеарските Острови, Шпанија, се протегајќи се на длабочина од 25 м и достигнуваат приближно 4 км во должина. Тие се наоѓаат во општината Манакор, во близина на месноста Порто Кристо. Првпат биле споменати во писмо од 1338 година. Четирите пештери, наречени Црна Пештера, Бела Пештера, Пештера на Луис Салвадор и Пештера на Французите, се поврзани едни со други.
Пештерите биле создавени со внесување на вода преку влезот од Средоземното Море, а некои истражувачи сметаат дека создавањето може да датира од Миоценот. Постои подземно езеро сместено во пештерите наречено Мартелово Езеро, што е околу 115 м во должина и 30 м во ширина, а нејзината длабочина варира помеѓу четири и дванаесет метри. Името го добилe по францускиот истражувач и научник Едуар-Алфред Мартел, сметан за основач на спелеологијата, кој бил поканет да ја истражува пештерата во 1896 година. Додека германскиот истражувач на пештери, М. Ф. Вил, ја мапирал Белата и Црната Ппештера во 1880 година, Мартел пронашол уште две пештери, како и подземното езеро.
Пештерите се отворени за јавноста и една од главните знаменитости во Мајорка. Посетата завршува со класичен концерт изведен од четворица музичари на чамец.
Крамерхоф
Крамерхоф (Kramerhof) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
4 век п.н.е.
4 век п.н.е. — век кој започнал на 1 јануари 400 г. п.н.е., а завршил на 31 декември 301 г. п.н.е. Овој век се смета за дел од класичната антика.
Векот бил одбележан со издигнувањето на класичната грчка цивилизација во сите нејзини аспекти. До 400 г. п.н.е. грчката филозофија, уметност, литература и архитектура била широко распространета благодарение на бројните независни грчки колонии во земјите на источното Средоземје.
Веројатно најважните политички настани во овој период се освојувањата на Александар III Македонски, кои предизвикале колапс на некогашната моќна и застрашувачка Персиска империја и ширење на грчката култура далеку на исток. Александар Македонски сонувал за сојуз на истокот и западот, но кога завршил неговиот краток живот, неговата огромна империја била втурната во граѓанска војна, бидејќи генералите кои ја наследиле почнале да исцртуваат мапи на нивни посебни кралства. Така започнал Хеленистичкиот период, кој бил карактеризиран со апсолутистички пристап кон владеењето, при што грчките кралеви се окитувале со кралски одбележја и воспоставиле наследна сукцесија. Бидејќи одреден степен на демократија сè уште се одржал во некои од преостанатите независни грчки градови, многу историчари го гледаат овој период како крај на класичната Грција.
Во Индија, Мауријска империја била основана во 322 г. п.н.е. од страна на династијата Нанда и брзо ја проширила својата моќ кон централна и западна Индија, искористувајќи ги несогласувањата на локалните сили, по заминувањето на армиите на Александар Македонски.
Кина во 4 век п.н.е. влегла во период на постојана војна позната како Периодот на завојуваните држави. Овој периодот го одбележува брзиот подем на големите држави (како на пр. Чу) во однос на помалите, благодарение на технолошкиот напредок. Иако овој период историчарите обично го карактеризираат како премногу насилен во споредба со Периодот на пролет и есен, сепак имало подем во некои културни и општествени подрачја со ширењето на различни секти на конфуцијанството и таоизмот.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__
Чунот на Данте (Мане)
Чунот на Данте – слика до францускиот сликар Едуар Мане, создадена во периодот од 1854 до 1858 година споре „Чунот на Данте“ од Ежен Делакроа. Денес се наоѓа во Музејот на убави уметности во Лион.
Сликата опишува настани од осмото пеење од Пеколот на Данте Алигиери, во кое Данте е придружуван преку реката Стикс од неговиот водич, класичниот поет Вергилиј. Во заднината гори Градот на мртвите.
Втората верзија со истата тема, насликана околу 1853 година, се чува во музејот Метрополитен во Њујорк.
Петар Алексеевич Лавров
Петар Алексеевич Лавров (Јарослављ, Русија, 6 [18] септември 1856 – Ленинград, 24 ноември 1929) – руски славист, кирило-методиевист, палеограф и историчар на старата словенска писменост и литература.
Го завршил Историско-филолошкиот факултет на Московскиот универзитет (1879). Кандидатска дисертација одбранил за српските народни песни од косовскиот циклус, магистерска за црногорскиот поет П. П. Његош и неговото литературно дело (1887), а докторска за звуковите и формалните особености на бугарскиот јазик (1893). Бил професор на Московскиот, Варшавскиот, Новоросискиот (Одескиот) и С.-Петербуршкиот универзитет. Избран за дописен (1902) и редовен член (1923) на РАН, а доп. член е и на Српската (1906), Чешката (1907) и Југословенската академија на науките (1911). Учесник во „Македонската експедиција” на РАН (1900), кога се запознава и со својот иден студент Крсте Петков Мисирков. Ги воведува првите универзитетски предавања за македонските говори (1900/01) и го поттикнува Мисирков да собира народни песни и да направи опис на својот крај на родниот говор, па станува и негов ментор за дипломската работа „К вопросу о народности и причины популярности Македонскаго Короля Марка” и препорачувач за неговите постдипломски студии на Катедрата за словенска филологија
Јозгат (покраина)
Јозгат (турски: Yozgat) — покраина во централна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Јозгат. Покраината има 727 394 жители (2006) и површина од 14 123  км2. Разделена е на 14 окрузи.
Алфа (биологија)
Кај социјалните животни, алфа е поединец во заедница со највисокиот ранг. Кога еден мажјак и една женка ја исполнуваат оваа улога, тие се нарекуваат алфа пар. Другите животни во истата општествена група покажуваат почит или други симболички знаци на почитување кон алфата или алфите.
Алфите можат да го постигнат нивниот статус преку супериорна физичка спремност и/или преку социјални напори и градење сојузи во рамките на групата.
Позицијата на алфа, исто така, се менува кај некои животни, обично преку физичка пресметка помеѓу доминантно и потчинето животно.
Грмотрн
Грмотрн (науч. Ononis spinosa) е растение од фамилијата Бобови (Fabaceae), наречено и зајчетрн или зајачки трн. Се среќава низ голем дел од Европа но мошне ретко во северните краишта како Шкотска.
Во Македонија, грмотрнот традиционално се употребува поради неговите лековити својства.
Никола Гелевски
Никола Гелевски, познат и под псевдонимот Пандалф Вулкански (1964, Скопје) — македонски уредник, писател, поет, преведувач и колумнист.
Гелевски е директор и главен уредник на книгоиздателството Темплум (од 1990, од првите самиздатски изданија), со над 500 објавени изданија (од 1993) во десетина едиции: Магма (околу 140 книги), Лифт (17), 20/21 Век (околу 40), Катапулт (околу 30), Градот (околу 30), Во 5 кај вртелешките! (околу 20), Старо купувам (6), Триста ветрила! (15), Квир сквер (7), Модерна Македонија (6), Друга приказна (околу 20), итн.
- главен уредник на списанието за стрип Лифт (12 објавени броеви од 1995 до 2000);
- основач на наградата за најдобар дебитантски прозен ракопис Новите! (2006-);
- основач и главен уредник на порталот Окно (2009-);
- основач и главен уредник на Новогодишниот Темплум фестивал (2010-);
- основач и главен уредник на регионалниот книжевен фестивал Друга приказна (2016-)
Творештво
Гелевски е автор на следниве објавени книги (прозните и поетските книги под псевдонимот Пандалф Вулкански):
Призрак против Сенка (постмодернизам за деца; проза, 1993);
Светулки и мракови (прилог за една критика на медиумите; 2002);
Контрапункт (принципи за една поинаква политика, 2004);
Архитортура и гробализација (текстови за градот, 2010);
Никола Груевски - 250 хаику (2011);
Скопски приказни од 2014 (кратки прози, 2011);
Текстилна поема (сликовница, со Ѓорѓе Јовановиќ, 2018);
Девет преобразби во чудната шума (песни, 2021);
Џинџуџе во земјата на афионите (Темплум, 2022) во која се објавени три негови кратки раскази Под псевдонимот Пандалф Вулкански).
Панда во дрон (стрип-сликовница, со Ристо Аврамовски, 2022);
Пргавиот зајак (сликовница, со Будимка Поповска, 2023).
Колумнист
Во периодот од 2009 година, па навака, Никола Гелевски работи и како колумнист во следните медиуми: „Форум" (1999-2001), „Утрински весник" (2001-2009), „Глобус" (2009-2011) и „Окно“ (2009-).
Aнтологии
Постмодернизам (1993), Руб Голдберг - Инвенции (1993), Азбучник на најнеобичните антички митови (1994), Ден во Скопје (24 скопски раскази, со Лидија Капушевска-Дракулевска, 2002), Приказни за смртта и љубовта (мала антологија на светскиот расказ, 2004), The Onion (сатирични текстови, 2004), Галерија на откачената страна - Гери Ларсон (карикатури, во две книги, 2005), Крадат град! (текстови за СК014 од 14 автори, 2010), Неред и гротеска (текстови за СК014 од 13 автори, 2010), Птици врз кои ноќта и денот се делат - Блаже Конески (стоте песни, 2014), Коренот на стеблото ја надминува мерата на нивните разуми - Славко Јаневски (избор од поезијата, 2014), ''„Како така? Зошто така?“ Сè да знае светов сакал!“ - Славко Јаневски (песните за деца, 2014), Што е груевизам (зборник текстови, 25 автор/к/и, 2015), Суфиски приказни (2017), Десетте најдобри раскази на светот (2019), Лавиринт - Влада Урошевиќ (избор од поезијата, 2019), Концерт за мирис и оркестар - Лилјана Дирјан (избор од творештвото, 2020),  Велалучка колиба, под Водно - Огнен Чемерски (2017), Дванаесет македонски фотограф/к/и (со Драги Неделчевски, 2019), Свирачиња/Кома - Сто насловни страници на „Окно“ (2019), Гајле Cinema - Тања Аждаја (2019), Попреченост (текстови за инвалидните тела, 2021), Феминистички народни песни (сликовница, 2022), Македонскиот афоризам (во Маргина 94, 2022), Џинџуџе во земјата на афионите'', со Владимир Мартиновски, 2022)...
Преводи
Плас и Плес - Вилхелм Буш (1993), Ѓаволов речник - Емброуз Бирс (1993), Марфиев закон - Артур Блох (1993), Соништа и денови - Немања Митровиќ (1994), Утопистика - Имануел Волерстин (со Кирил Цветков, 2002), Тајната интеграција - Томас Пинчон (раскази, со Жарко Јордановски, 2004), Посета на музејот - Владимир Набоков (раскази, со други преведувач/к/и, 2004), Ишмаил - Владимир Арсениевиќ (2005), Гласовите на времето - Џејмс Г. Балард (2007), Хансеновите деца - Огнен Спахиќ (2010), Глувци и мачки наопачки - Луко Паљетак (песни, 2015), Седам на сонце... - Лидија Дејвис (2017), Суфиски приказни (со Александра Бубевска, 2017), Чудесни апарати (Гвидо Тартаља, 2019), Јануари во жирафа - Дејан Алексиќ (2020), Цакум-пакум одело - Силвија Плат (2020), Your love is king - Еспи Томичиќ (2021), Попреченост (текстови за инвалидните тела, со други преведувач/к/и, 2021), Весело броење - Самуил Маршак (2022), повеќе десетици текстови за списанието Маргина (1994-), повеќе десетици преводи (поезија, проза, теорија, уметност...) за списанието Маргина (1994-) и порталот Окно (2009-)...
Реализирани проекти
Лабрис (стрип на околу 900 страници, заедно со Александар Станковски, 1992-1996; околу 400 страници се објавени во 12 броеви на списанието Лифт, 1995-2000);
Сурогати (450 картички во чест на Марко Цепенков; заедно со 25 уметници, 2006);
Ширење на маргините (со здружението Контрапункт, 2002-2005);
Слевање на маргините (со здружението Контрапункт, 2006-2009; главна цел на двата проекта: „промоција и ширење на принципите на децентрализација, демократизација и демонополизација /3Д/ на полето на културата и културната политика")
Награди
Добитник на наградата „Борјан Таневски" за 2007 (за „најпроминентен колумнист на годината")
Проблемите на филозофијата
„Проблемите на филозофијата“ (англ. The Problems of Philosophy, изд. 1912) од англискиот филозоф Бертранд Расел претставува негов обид за создавање на кус и пристапен водич кон проблемите во филозофијата. Задржувајќи се на проблемите кои смета дека ќе поттикнат позитивна и контруктивна дискусија, Расел дава особен нагласок на сознанието за сметка на метафизиката.
Расел го води читателот низ неговата идеја за одвојување на „познание со запознавање и познание со опис“ (1910). Потоа тој ги изнесува најважните теории на Платон, Аристотел, Рене Декарт, Дејвид Хјум, Џон Лок, Имануел Кант, Г.В.Ф. Хегел и други, и со тоа на општото и на стручното читателство му поставува основа за филозофска истрага.
Книгата се состои од 15 глави:
Арион
Арион (грчки: Ἀρίων) — старогрчки поет од 7 век п.н.е. Тој живеел кај тиранинот Перијандер во Коринт. Според историчарот Херодот, додека се враќал од Италија, Арион го грабнале пирати кои го ограбиле и сакале да го убијат. Пред да умре, тој ги замолил да им отсвири нешто, но тогаш скокнал во морето каде го дочекал еден делфин и на својот грб го однел на островот Тенара.
Статистичка механика
Со неа може да се објасни термодинамичкото однесување на големи системи. Оваа гранка на статистичката механика која се занимава и ја надополнува класичната термодинамика е позната како статистичка термодинамика или рамнотежна статистичка механика.
Статистичката механика опишува како макроскопските величини (на пр. температурата и притисокот) произлегуваат од микроскопските параметри кои флуктуираат околу одреден просек. Таа ги поврзува термодинамичките величини (на пр. топлински капацитет) со микроскопското однесување. Класичната термодинамика, пак, единствено ги мери и табулира тие величини.
Освен системи кои се во рамнотежа, статистичката механика ги проучува и тие кои се надвор од оваа состојба, преку својата гранка нерамнотежна статистичка механика (или уште позната како статистичка динамика). Статистичката динамика микроскопски ја моделира брзината на неповратните процеси, која е водена од нерамнотежа во некоја величина. Примери за такви процеси се хемиските реакции или текот на честички и топлина. Флуктационо-дисипативната теорема е основата која ја добиваме при примена на нерамнотежната статистичка механика при проучување на најпростите нерамнотежни ситуации со постојан проток во систем со многу честички.
NGC 1683
NGC 1683 — спирална галаксија во соѕвездието Орион, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1683 се споменува и како NPM1G -03.0218.
Откривање
Објектот е откриен во јануари 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1683 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 1683 има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 52 м 17,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 1' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Други поделби
Проучување на NGC 1683 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16209. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 224; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4740. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1519.
1755 во музиката
1755 година во музиката содржи некои значајни настани.
Апостол Петар
Свети Петар, исто така познат и како Апостол Петар — еден од првите Евреи кои станале ученици - апостоли на Исус Христос и новата вера. Неговиот живот е опишан во Новиот завет.
Живот
Апостол Петар е роден во Витсаида, северно од Галилејското Езеро, во семејство на рибарот Јона. Првото име му било Симон. Името Петар (Petrus, од грчкиот збор πετρος - скала, карпа) му го дал Исус Христос. Со тоа Исус сакал да каже дека својата црква ќе ја изгради врз верата на Петар што била цврста како камен. Петар бил оженет и заедно со својот брат Андреј, првиот Исусов апостол, работел како рибар. Андреј бил оној кој го повикал Петар да се приклучи да го следи Исус. Пред сите други, тој е посочен како водач (или карпа) на Христијанството од страна на Господ - улога што нашироко му била признаена во раноцрковниот период.
Петар бил еден од најомилените апостоли на Исус Христос. Кога дошле во Гетсиманската градина да го уапсат Исус Христос римјаните, тој жестоко се спротивставил на тоа. Но, подоцна и трипати се откажал од делото на Христос, за кое подоцна се покајал. Како верен Христов ученик Петар бил со својот учител во многу прилики во кои не биле другите апостоли како на пример Преображението, при воскреснувањето на Јаировата ќерка и сл. Петар предложил да биде избран нов апостол на местото од Јуда кој по предавството се обесил.
Затоа што бил голем поборник на Христовата вера Петар бил трн во очите на еврејските свештеници, кои чекале погодна прилика да се пресметаат со него. Еднаш на стари денови Петар дошол во Рим.Тогаш таму владеел Нерон, голем безбожнок и тиранин, противник на христијанството, а христијаните ги фрлал во арените со лавови. Тој и апостол Петар го осудил на смрт, но кога сакале да го погубат со распнување Петар ги замолил да не го прават тоа зошто не е достоен да умре како својот учител Исус Христос туку да го распнат со главата надолу. Егзекуторите така и направиле и на 12 јули во 61 година светиот апостол Петар во големи страдања го завршил животот. Во близината на Рим, истиот ден исечен од противниците на христијанството е и апостолот Павле. Затоа светата Христијанска црква споменот на овие двајца апостоли го слави во ист ден.
Апостол Петар го ширел и проповедал христијанството во различни држави, а најпрвин во Палестина и Мала Азија, Илирија и Италија пред да стане римски папа од 43 до 68 година. Во 42 година, Петар бил уапсен од страна на Ирод Агрипа I во Ерусалим, каде по само неколку денови успеал да побегне во Антиохија, денешна Сирија. По неговата триесетта година заминал за Рим. Тогаш на чело на империјата владеел Нерон, голем безбожнок и тиранин, противник на христијанството, а христијаните ги фрлал во арените со лавови.
Апокрифот “Петровите Писма“ кажуваат дека Свети Петар бил распнат на крст поставен наопаку, бидејќи никој не заслужувал да умре на истиот начин како што умрел Исус Христос. Според друга легенда, Свети Петар пробал да побегне од Рим, а по патот го сретнал самиот Исус Христос, на кој го прашал: “Каде ќе одиш, Господару?“, а на тоа Исус му одговорил: “Одам во Рим за повторно да ме распнат“. На тоа самиот Петар се предомислил и веднаш се вратил во Рим прифакајќи да стане маченик.
Шиитските муслимани веруваат дека тој е вистинскиот наследник на Исус Христос (за нив, пророк).
Хаплодиплоидија
Хаплодиплоидијата е појава која се среќава кај многу ципокрилци (пчели, мравки и оси), некои видови на крлежи, тврдокрилци (бубачки од под кората на дрвјата) и ротифери. Се однесува на одредување на полот кај наведените организми. Кај нив, полот се одредува според бројот на сетовите хромозоми кои единката ги добива. Потомството добиено со спојување на јајце-клетка и сперматозоид е женско, додека неоплоденото јајце се развива во машка единка. Ова значи дека машките поседуваат половина од бројот на хромозоми кај женките и се хаплоидни. Овој хаплодиплоиден полово-одредувачки систем има неколку невообичаени последици: главна меѓу нив е што машката единка нема татко и не може да има синови, но тој има дедо и може да има внуци. За хаплодиплоидијата се смета дека го отворила патот за еволуцијата на еусоцијалноста кај ципокрилците и кај некои други таксони, иако ова е предмет на расправа.
Механизми
Предложени се неколку модели за генетските механизми на хаплодиплоидното одредување на полот. Моделот кој најчесто се споменува е моделот на комплементарни алели. Според овој модел, ако единката е хетерозиготна за одреден локус, тогаш таа се развива во женка, додека хемизиготните и хомозиготните единки се развиваат во машки. Со други зборови, диплоидното потомство се развива од оплодени јајца, и обично се женки, а хаплоидното потомство се развива во машки од неоплодени јајца. Диплоидните машки би биле неплодни, бидејќи нивните клетки не би подлегле на мејоза за да образуваат сперма. Затоа спермата би била диплоидна, што значи дека нивното потомство би било триплоидно. Бидејќи мајките и синовите кај ципокрилците имаат исти гени, тие би можеле да се особено осетливи на блискосродствено размножување (инбридинг): инбридингот го редуцира бројот на различни полови алели присутни во дадена популација, па на ова се должи зголемувањето на честотата на диплоидните машки единки.
По спарувањето, плодните женки-ципокрилци ја складираат спермата во внатрешно мевче наречено сперматека. Спарената женка го контролира испуштањето на складираната сперма од овој орган: ако таа ја испушти спермата како што едно јајце поминува низ јајцеводот, тогаш јајцето се оплодува. Социјалните пчели, оси и мравки можат да го изменат односот на половите во рамките на колониите за да ја максимализираат сродноста меѓу членовите, како и за да создадат работна сила соодветна на околните услови на животната средина.
Одредување на полот кај медоносните пчели
Кај медоносните пчели, трутовите (мажјаците) целосно се добиени од матицата, нивната мајка. Диплоидната матица има 32 хромозоми, а хаплоидните трутови 16. Трутовите даваат спермални клетки кои го содржат нивниот целосен геном, така што спермалните клетки се сите генетски идентични, освен при мутации. Генетскиот состав на женските работнички е половина добиено од мајката, половина од таткото, но генетскиот состав на мажјаците е целосно добиен од мајката. Според ова, ако матицата се спари со само еден трут, било која од нејзините ќерки ќе сподели, во просек, 3/4 од нивните гени. Геномот на диплоидната матица се рекомбинира за нејзините ќерки, но хаплоидниот геном на таткото се наследува кај неговите ќерки таков каков што е.
Покрај тоа што работничките можат да несат неоплодени јајца од кои се развиваат нивни синови, хаплодиплоидниот полово-одредувачки систем ја зголемува адаптивната вредност на единката како резултат на индиректната селекција. Бидејќи работничката е повеќе сродна со ќерките на матицата (нејзините сестри) отколку со нејзиното сопствено потомство, потпомогнувањето на потомството на матицата во борбата за опстанок го потпомага ширењето на истите гени кои работничката ги поседува далеку поефикасно отколку директното размножување. Групите од пчели-работнички живеат кратко време и постојано се заменуваат со следната група, така што оваа роднинска селекција е веројатно стратегија за осигурување на правилното функционирање на кошницата. Но, поради тоа што матиците обично се спаруваат со десетици трутови или повеќе, не сите работнички се потполно сестри. Како резултат на одделното складирање на спермата на трутовите, одредена група или расплод може да биде посродствена за разлика од одредена група или расплод снесен подоцна.
Коефициент на сродност при хаплодиплоидијата
Коефициентот на сродност се користи за да се пресмета силата на роднинската селекција (со помош на Хамилтоновото правило). Хипотезата за хаплодиплоидија гласи дека невообичаениот 3/4 коефициент на сродност меѓу потполно хаплодиплоидните сестри е одговорен за честотата на еволуцијата на еусоцијалното однесување кај ципокрилците.
Коефициентот на сродност кај хаплодиплоидните организми е даден во табелата.
Единица за брзо распоредување
Единица за брзо распоредување или скратено ЕБР е единица која се води под Министерството за внатрешни работи. Единицата е во рангот на жандармериските единици кои постојат во Европските земји.
ЕБР е формирана на 23 август 2001 година и спаѓа под надлежност на МВР. Сместена е во касарната Ѓорче Петров. Во Операцијата Планинска бура во Бродец главни извршители беа ЕБР, кои имаа и задача да докажат и покажат дека ќе бидат успешни за таков тип на операции. Операцијата Планинска бура беше успешна и заеднички извршена операција од ЕБР и ЕСЗ Тигар.
Историја
ЕБР е формирана во 2003 година, односно по трансформацијата на „лавовите“.
Првото име на единицата беше Специјална единица за брзо распоредување или скратено СЕБР.
Задачи
Нивни задачи се:
Оружје
Поседуваат повеќе видови на оружје:
Статуа на Роланд во Бремен
Бременскиот Роланд, статуа на Роланд подигната во 1404 година на плоштадот пред градската општина е обележје на Бремен. Од 1973 година, статуата на Роланд е заштитен споменик и во 2004 година заедно со градскиот совет е прогласен за светско наследство на УНЕСКО.
Фигурата е висока 5,47 метри и стои на подиум висок 60 сантиметри. Одзади е потпрен со столб крунисан со готски украсен балдахин. Така, споменикот достигнува вкупна висина од 10,21 метри и со тоа е највисоката самостојна статуа на германскиот среден век.
Важност
Статуата го прикажува познатиот јунак од песните и еповите (Епот за Роланд) воен командант и наводен внук на Карло Велики. Значи, Роланд стои на плоштадот како претставник на кралот, ги објавува и ги гарантира пазарните права и слободи што наводно му биле доделени на градот.
Роланд се одликува со оклопот и со посебен начин на витешки живот. Подигнатиот меч на статуата е повеќе симбол на градски судија отколку на припадник на витешкиот род, бидејќи му недостасува ножница што би била прикачена на појасот. Штитот со грбот на двоглавиот орел на империјата е знак на правото на Бремен на слобода што долго му било оспорувано.
Историја
Претходникот на Роланд бил направен од дрво и во ноќта од 28 кон 29 мај 1366 година бил превртен и запален од војници на надбискупот Алберт. И тој како и подоцнежната статуа го носел кралскиот грб и се претпоставува дека како и другите стари статуи на Роланд бил поставен меѓу 1340 и 50 година. Во 1404 година, пред изградбата на градската општина, Советот на Бремен го поставил новиот камен Роланд.
Во Бремен се раскажува дека градот ќе остане слободен и независен сè додека Роланд стои и ги чува.
Универзитет Бајкент
Универзитетот Бајкент (турски: Beykent Üniversitesi) е приватен универзитет кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Наставата на универзитетот се одржува на англиски јазик, а студираат околу 7.500 студенти.
Универзитетот Бајкент бил основан во 1997 година. На овој универзитет се изучува градежништво, архитектура, ликовна уметност, наука, економија, странски јазици, општествени науки. Универзитетот нуди обука и за постдипломски студии. Освен тоа, тој има склучено договор со некои европски универзитети за размена на студенти.
Будимка Поповска
Творештво
Поповска е авторка на следниве дела: „Врата“ (графичка поезија, 1994), „Полигони“ (раскази, 2007), „Друга визура“ (есеи, 2008), „Невидливи вежби“ (поезија во проза, 2011), „Куќа на Марс“ (поезија, 2019), „Ботичелиев каталог“ (есеи и фотографии, 2019). Во 2021 година, „Полигони“ и „Невидливи вежби“ биле објавени на хрватски јазик. Како членка на групата „Абау а ку“, во 1991 година, во МКЦ ја поставила групната изложба „Млечен пат“, а во истиот изложбен простор, во 2019 година ја одржала самостојната изложба „Фантомима“. Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
1754 во музиката
1754 година во музиката содржи некои значајни настани.
Прец (Штралзунд)
Прец (Preetz) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Чепован
Чепован (словенечки: Čepovan) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Душан Тадиќ
Душан Тадиќ (Душан Тадић; р. ) — српски професионален фудбалер кој настапува за Фенербахче, како и за репрезентацијата на Србија.Тој примарно игра на левата страна од средината на теренот.
Тој ја поминал својата младост во клубот од родниот град АИК Бачка Топола и ФК Војводина, кој на крајот играл во Лигата на УЕФА Европа со вториот. По две сезони поминати со ФК Гронинген тој се приклучи на Твенте во 2012 година, каде што со добрите игри заработил преселба во англискиот Саутемптон.
Тадиќ има над 40 настапи за Србија, откако го имал своето меѓународно деби во 2008 година и ја претставувал својата земја на Летните олимписки игри 2008 година на машкиот турнир во фудбал.
Нотација за перкусии
Ударните инструменти за ударни инструменти генерално се групирани во две категории: со определена тонска висина и неопределена тонска висина. Нотацијата за ударните со неопределена тонска висина не е стандардизирана и често вклучува клуч.
Чинелите обично се означуваат со нота која има "x" глава, тапаните со нормални глави, елипсовидни ноти и додатните перкусии со алтернативни нотни глави. Нотацијата за ударалки со неопределена висина на конвенционално петолиние некогаш вообичаено го користеле бас-клуч, но сега обично се претпочита неутралниот клуч (или "перкусион-клуч"), кој се состои од две паралелни вертикални линии. Вообичаено е да се обележува секој инструмент и техника прв пат кога се воведуваат, или да се додаде фуснота за објаснување, за да се разјасни ова. Понекогаш неконвенционални стапови се користат за да се разјасни нотацијата, на пример, петолиние со 2, 3 или 4 линии може да се користи кога секоја линија се однесува на различен инструмент, како што се дрвена риба или том тапани или може да се користи единечна линија за инструмент што нема определена висина, како што е дајре.
Клуч или легенда
На секоја линија и простор на петолинието им е доделен различен дел или „глас“ од комплетот тапани и тие честопати се поставуваат на почетокот на некое музичко дело во она што е познато како клуч или легенда или повремено се именуваат кога се појавуваат во делото.