cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Жените во Втората светска војна
Цивилни скали за плати
Иако многу жени вршеле работи што мажите претходно ги правеле за време на војната, сепак постоеле разлики во платите меѓу двата пола. Платата на жените била значително помала од платата на мажите. Просечна жена во производството заработувала 31 УСД неделно, додека просечна машка заработка била 55 УСД неделно. Еднаква плата ретко се постигнувала бидејќи работодавците сакале да ги избегнат трошоците за работна сила. Квалификуваната работа често се распаѓала на помали задачи и била обележана квалификувана или полуквалификувана, а потоа се плаќало според платите на жените. Жените за кои било оценето дека вршат „машка работа“ биле платени повеќе од жените за кои се сметало дека работат „женска работа“, а дефиницијата на работодавците варирала на регионално ниво. Жените примале поблиски плати до нивните машки колеги; сепак, и покрај изразените намери на владата, жените продолжиле да добиваат помалку плата од мажите за еквивалентна работа и биле раздвоени во однос на описот на работата, статусот и часовите што ги давале. Во 1940 година, Ернест Бевин ги убедил инженерските работодавци и синдикатите да им дадат на жените еднаква плата со мажите, бидејќи тие ги преземале истите задачи што претходно ги имале мажите; ова станало Договор за продолжено вработување на жени. Општо земено, зголемувањето на платите зависело од индустријата; индустриите во кои доминирале жените пред војната, како што се текстилот и облеката, не виделе промени во платите. Сепак, јазот меѓу заработката на мажите и жените се намалил за 20-24% во металите, инженерството и правењето возила и за 10-13% во хемикалиите, кои сите ги сметале за важни за воените напори. Прекувремените часови, исто така, се разликувале,за жени би добиле 2-3 часа, а мажите 9-10 неделно. Часовите на жените сè уште биле регулирани поради нивните согледувани одговорности да се грижат за своето семејство и домаќинство.
Тиквеш (винарија)
Историја
По завршетокот на војната, новите власти започнале со национализација на приватната сопственост. Со цел да го окрупни производството на грозје, вино и ракија, државата формирала претпријатие во кое влегле сите национализирани имоти, лозови насади и винските подруми на познатите лозарски семејства: Велкови, Аџилазови, В’чкови, Грозданови, Данови и други. Александар Велков доброволно ги предал клучевите од винарската визба со едно барање: новите сопственици да обезбедат вработување на неговите синови, бидејќи тие имаат знаење и искуство во производство на вино, што му било одобрено. Ова државно винско претпријатие го добило името „Тиквеш“. Потоа започнала и изградбата на современа винарска визба со многукратно зголемен капацитет, опремена за производство на 200.000 литри вино.
Жените во Втората светска војна
Висок профил
Британците им дале висок престиж на своите женски единици кои затоа избегнале  голем дел од вулгарните коментари. Двете ќерки на премиерот Черчил биле во униформа. Во февруари 1945 година, принцезата Елизабета се приклучила на помошната територијална служба на жените како почесен член во  вториот субалтерниот со број на услуги на 230.873. Таа била возач во Втората единица Сублтерн во  Виндзор.
Тиквеш (винарија)
Историја
Винаријата го снабдувала целиот пазар во Југославија со наливно вино.
Жените во Втората светска војна
Југославијаа
Југославија беше распуштена за време на војната, но единиците на отпорот биле активни. Комунистичкото југословенско движење за национално ослободување имало околу 6.000.000 цивилни приврзаници; нејзините два милиони жени го формиралеАнтифашистичкиот фронт на жените (AФЖ), во кој револуционерот коегзистираше со традиционалното. AФЖ управувало со училиштата, болництеи и локалните самоуправи. Околу 100 000 жени служеле со 600 000 мажи во Титовата југословенска националноослободителна армија. Ја истакнале својата посветеност на правата на жените и родовата еднаквост и ги искористиле сликите на традиционалните фолклорни хероини за привлекување и легитимирање на партизанка. По војната, жените биле предадени на традиционални родови улоги, но Југославија е единствена бидејќи нејзините историчари посветуваа големо внимание на женските улоги во отпорот, сè додека земјата не се распадна во 90-тите години на минатиот век. Потоа, споменот на женските војници згаснува.
Тиквеш (винарија)
Историја
Во 1956 била формирана винската архива на „Тиквеш“, како хроничар за одличните берби. Во оваа специјална просторија во винскиот подрум во Кавадарци се чуваат илјадници шишиња. Винската архива е создадена на иницијатива на Јосип Броз Тито кој по посетата на „Тиквеш“ бил убеден дека винарницата треба да чува стари вина од најдобрите берби, по примерот на најпознатите светски производители.
Жените во Втората светска војна
Финска
Финските жени учествувале во одбраната како : медицински сестри, сигнализација за воздушен напад, рационирање и хоспитализација на ранетите. Нивната организација се викала Лота Свард, именувана по песната, каде доброволно жени учествувале во помошната работа на вооружените сили за да им помогнат на оние што се бореле на фронтот. Лота Свард била една од најголемите, ако не и најголемата, доброволна група во Втората светска војна. Тие не пукале со пиштоли, тоа било правило во Лота Свард.
Тиквеш (винарија)
Историја
Во 50-тите и 60-тите години на XX век „Тиквеш“ поминал низ бројни организациски и интеграциски процеси. Со припојување на неколку помали земјоделски стопанства, во 1968, создаден е агрокомбинатот „Тиквеш“. Винскиот подрум кој се наоѓа во негов состав станува најголемата винарска визба во Југоисточна Европа.
Жените во Втората светска војна
Германија
Повеќето германски девојки биле членови на Лигата на германски девојки (БДМ). БДМ им помогале на воените напори на многу начини.
Тиквеш (винарија)
Историја
Во 1973 година винаријата на пазарот за првпат го промовирала познатото вино Т’га за југ. Виното е направено во чест на Струшките вечери на поезијата - токму при една од посетите на поетите на винарницата, тие предложиле виното направено во нивна чест да се вика токму „Т’га за југ“, според истоимената поема на познатиот македонски поет Константин Миладинов. Виното станало популарно во целиот регион.
Во 80-тите години на 20 век винаријата доживува огромен подем. Капацитетот се зголемувал речиси секоја година, сė додека не достигнал 55 милиони литри. Во тоа време „Тиквеш“ произведувал речиси половина од сето вино во Југославија. Во тој поглед, карактеристична е 1984 година, кога заради одлуката да се откупи целокупниот род на грозје од тиквешкиот регион, винарницата морала да го користи и градскиот базен во Кавадарци за привремено складирање на грозјето. Во овој период, „Тиквеш“ значително го зголемила своето производствено портфолио. Лансирана е новата серија вина „Александрија“ која веднаш наидува на добар прием кај потрошувачите.
По осамостојувањето на Република Македонија, започнува и долготраен процес на приватизација на компанијата. Винаријата е приватизирана во 1995 година. Во 2003 година, инвестициската група „М6“ ја купува винарската визба „Тиквеш“ и започнува со реализација на обемен инвестициски циклус за целосна модернизација на винарницата. Особено внимание се посветува на унапредување на процесот на производство во целина, од одгледувањето на грозјето, бербата, па сè до добивањето на финалниот производ. Целокупната развојна стратегија се насочува кон зголемување на квалитетот на виното. Почнува да се инвестира во проширување на производственото портфолио со воведување на нови серии вина како Special Selection и Александрија куве, а дотогаш добро познатите и широко прифатени вина на ВВ „Тиквеш“ стануваат дел од серијата „Класик“.
Жените во Втората светска војна
Германија
Третиот рајх имал многу улоги за жените. СС- Хелферинен се сметал за дел од СС доколку имаат поминато обука во СС Рајхшуле, но сите други работнички се сметале за договор со ССС и избрани главно од нацистичките логори. 3.700 жени помошници ( Ауфсехерин ) служеле за СС во логорите, од кои мнозинството биле во Равенсбрук.
Жените служеле и во помошни единици во морнарицата ( Кригшелферинен ), воздухопловните сили ( Луфтнахрихтенхелферинен ) и армијата ( Нахрихтенхелферин ). За време на војната, повеќе од 500 000 жени биле доброволни униформирани помошници во германските вооружени сили (Вермахт). Приближно ист број служеле во цивилна воздушна одбрана, 400.000 волонтирале како медицински сестри и многу повеќе ги замениле воените економии во воената економија. Во „Луфтвафе“ тие служеле во помошни улоги помагајќи да се управуваат со противавионските системи што ги собориле сојузничките бомбардери на германскиот домашен фронт. До 1945 г., германските жени држеле 85% од записите како службеници, сметководители, толкувачи, лабораториски работници и административни работници, заедно со половина од службените лица и помладите административни места во седиштата на високо ниво.
Германија имала многу големи и добро организирани медицински сестри, со четири главни организации, една за католици, една за протестанти, секуларниот ДРК (Црвен крст) и „Кафените медицински сестри“, за посветени нацистички жени. Воените медицински сестри примарно ги водела ДРК, која била под делумна нацистичка контрола. Медицинските услуги на првата линија биле обезбедени од машки медицински лица и доктори. Медицинските сестри на Црвениот крст служеле широко во рамките на воените медицински услуги, екипирајќи ги болниците кои биле близу до фронтовите и биле изложени на ризик од бомбашки напади. Дваесетина од нив биле наградени со Железен крст за херојство под оган. Спротивно на тоа, кратката историографија на Медицински сестри во нацистичка Германија од Бронвин Ребека Мекфарланд-Ике (1999) се фокусира на дилемите на германските медицински сестри кои биле принудени да гледаат  додека биле  убивани  нивните немоќни  пациенти.
Италијанска социјална република
Италијанската социјална република Мусолини, марионетска држава на нацистичка Германија, им давала на своите жени улоги како „машини за раѓање“ и како неборбени во паравоени единици и полициски формации (Женска помошна служба). Командант бил бригадниот генерал Пиера Гатески Фондели.
Јапонија
Јапонките обично бе биле вклучени во помошни единици, тие биле вклучени во некои случаи, како што се цивилниот отпор во Окинава кон американската инвазија, тие извршиле многу неформални услуги. На Окинава, студентите и факултетот на средното женско училиште Даичи и женското училиште Шихан биле мобилизирани како единица за нега од страна на јапонската армија.
Тиквеш (винарија)
Историја
Во рамките на одбележувањето на 130-годишнината, во 2015 година, ВВ „Тиквеш“ отворила дигитален музеј посветен на уметноста на создавањето врвно вино во Македонија. Фотографиите и информациите кои го сочинуваат дигиталниот музеј се достапни на интернет-адресата на Тиквеш.
Жените во Втората светска војна
Јапонија
Воени медицински сестри учествувале во медицински експерименти.
Тиквеш (винарија)
Историја
Во ноември 2018 година, ВВ „Тиквеш“ се проширила и на меѓународниот пазар преку преземање на француската винарија „Château de Gourdon“ формирајќи ја заедничката бренд-платформа „Tikveš Châteaux & Domaines“.
Жените во Втората светска војна
Жени за утеха
Жените за утеха биле жени и девојчиња принудени на сексуално ропство од страна на Царската јапонска армија пред и за време на Втората светска војна. Името „жени за утеха“ е превод на јапонскиот еуфемизам ianfu (慰安婦) и сличен корејски термин wianbu. Јанфу е еуфемизам за shōfu (娼婦) чие значење е „проститутка (и)“.
Тиквеш (винарија)
Организација и менаџмент
Мнозински сопственик на „Тиквеш“ е фирмата „М-6 еден“, која е сопственост на Светозар Јаневски, кој истовремено е претседател на управниот одбор на „Тиквеш“. Функцијата генерален директор на ВВ „Тиквеш“ ја извршувале: Игор Илиевски, Радош Вукиќевиќ, итн. Светозар Јаневски е претседател на управниот одбор на „Тиквеш“.
Жените во Втората светска војна
Жени за утеха
Проценките варираат за тоа колку жени биле вклучени, со бројки од 20 000 до дури 360 000 до 410 000, во кинески извори; точните бројки сè уште се истражуваат и дебатираат. Многу од жените биле од окупираните земји, вклучувајќи ги Кореја, Кина и Филипини иако жени од Бурма, Тајланд, Виетнам, Малезија, Тајван (тогаш јапонска зависност ), Индонезија (тогаш Холандски Источни Инди ), Исток Тимор (тогаш португалски Тимор ), и други јапонски окупирани територии биле користени за воени „станици за удобност“. Станиците се наоѓаа во Јапонија, Кина, Филипини, Индонезија, потоа Малаја, Тајланд, Бурма, Нова Гвинеја, Хонгконг, Макао и Француска Индокина. Вклучени се и помал број жени со европско потекло од Холандија и Австралија.
Тиквеш (винарија)
Организација и менаџмент
Во 2015 и во 2016 година, винарската визба „Тиквеш“ била прогласена за наградата „Најкомпанија на годината“ која ја доделуваат Регионалната канцеларија за Југоисточна и Средна Европа на Европското здружение на менаџери и списанието „Еуроменаџер“. Истовремено, генералниот директор на „Тиквеш“ Игор Илиевски бил избран за „Најменаџер на годината“ за 2016 година.
Жените во Втората светска војна
Жени за утеха
Според сведоштва, млади жени од земји во јапонска контрола биле киднапирани од нивните домови. Во многу случаи, жените биле примамувани со ветувања за работа во фабрики или ресторани; откако биле регрутирани, жените биле затворени во комфорни куќи во странски земји.
Тиквеш (винарија)
Финансиски резултати
Во 2016 година, вкупните приходи на ВВ „Тиквеш“ пораснале за 112,8 милиони денари (9%) во споредба со 2015 година, што биле резултат на порастот на продажбата на вино во Македонија за 12% и порастот на извозот на вино за 6%. Оттука, бруто-добивката на „Тиквеш“ пораснала за 27%, а во комбинација со намалувањето на оперативните расходи за 6%, тоа довело до пораст на оперативната добивка за 32%.
Жените во Втората светска војна
Романија
Романките играле улога во Кралското романско воено воздухопловство. Инспирирани од финската Лота Свард, Министерството за воздухоплвство поставило специјализирана единица за амбуланта за авиони, наречена 108-ма ескадрила за лесен транспорт Медевац, попозната како Бела ескадрила ( Ескадрила Алби ), во која имало најмногу пилоти и во кои биле Маријана Дрогеску, Надија Русо, Вирџинија Томас и Марина Штирбеи. Единицата била активна помеѓу 1940-1943 година, учествувала во кампањите во Одеса и Сталинград и се прославила за време на војната како единствена единица од ваков вид во светот. Романките исто така служеле како пилоти во други единици за транспорт и врски за време на војната. Капетанот Ирина Бурнаја, на пример, командувала со ескадрилата Бесарабија помеѓу 1942-1944 година.
Тиквеш (винарија)
Вино
Во декември 2014 година, британскиот автор Џејми Гуд, во списанието „Сандеј експрес“, во конкуренција на 14 вина, го оценил виното на Тиквеш, „вранец мерло“ од 2012 година на одличното четврто место. Истовремено, во својата колиумна во „Њујорк тајмс“, американскиот вински критичар Ерик Асимов дал високи оцени на виното „вранец спешл селекшн“ од 2011 година, вбројувајќи го на списокот на избрани вина за свечената вечера по повод Денот на благодарноста.
Жените во Втората светска војна
Романија
По војната и комунистичката преземање на власта во Романија, службата на Белата ескадрила била во голема мера игнорирана и нејзините поранешни припадници згаснале. Сепак, од романската револуција, имало нов бран на признавање на женските авијатичари, како што било направено со промоцијата на Маријана Дрогеску во ранг на командант ( командир ) во 2013 година.
Тиквеш (винарија)
Ракија
Низ многувековната традиција Винаријата Тиквеш грижливо одгледува винова лоза. Со љубов се двои од виното и се создава идеална основа за добивање на прочуената тиквешка лозова ракија. Секогаш е ценета и секаде барана, доволно долго чувана и негувана во специјални услови, при што се препорачува како најпрочуен македонски аперитив.
Награди и признанија
Во април 2014 година, жолтата лозова ракија на „Тиквеш“, со ознаката „VS (Very Special)“, била наградена со златен медал за виок квалитет на меѓународниот натпревар на вина и жестоки пијалаци „Винарија 2014“, одржан во Пловдив, во конкуренција на 400 пијалаци на 51 производител. Оваа ракија, со јачина од 45 степени, се произведува на природен начин, од гроздов дестилат кој стареел повеќе од пет години, чуван во дабови буриња.
Во 2014 година, Винарската визба „Тиквеш“ добила уште едно признание, освојувајќи ја наградата „За нов квалитет во туризмот 2014“, која ја доделува списанието за туризам „Туристичка призма“ од Нови Сад, а за придонесот во промоцијата на Македонија како туристичко одредиште за уживање во виното. Исто така, на светското винско натпреварување во Германија, виното „пино ноар“ од 2013 година било прогласено за најдобро црвено вино во Македонија за 2015 година. Пролетта 2016 година, ВВ „Тиквеш“ освоила три златни и два сребрени медали на 18. Меѓународен вински натпревар „Mundus Vini“ во Германија, и тоа за: „домен лепово шардоне 2015“, „каберне франк спешл селекшн 2015“ и „домен лепово гранд куве 2013“ (златни медали), како и „темјаника спешл селекшн 2015“ и „александрија куве розе 2015“ (сребрени медали).
Во 2016 година, во специјализираното списание „Wine advocate“, најпознатиот светски вински критичар Роберт Паркер објавил оценки за неколку вина на „Тиквеш“, опишувајќи ги како „многу добри“ и „извонредни“. Претходно, во 2010 година тој го оценил виното „Бела вода“ од бербата во 2010 година со 94 бода. На саемот „China Wine and Spirits“, одржан во 2016 година, со златни медали биле наградени црвеното вино „Барово“ од бербата во 2013 година и белото вино „Александрија куве“ од бербата во 2015 година, додека црвеното вино „Александрија куве“ од бербата во 2014 година добило сребрен медал.
Пролетта 2017 година, Винарската визба „Тиквеш“ освоила вкупно 25 медали и признанија на три светски вински натпревари, одржани во Лондон и во Брисел. Притоа, нејзините вина биле наградени со еден златен, девет сребрени и 12 бронзени медали, а три вина добиле специјални признанија за нивниот квалитет. Така, виното вранец „special selection“ од бербата 2015 освоило златен медал на лондонскиот вински натпревар International Wine Challenge, црвеното вино „Барово“ 2015 и „Гренаш бланк“ 2016 биле наградени со сребрени медали, а пет други вина освоиле бронзени медали.
Во 2017 година, вината на „Тиквеш“ биле наградени и на најголемиот меѓународен вински натпревар во Канада Selections Mondiales de vins Canada, на којшто вината „Вранец спешл селекшн“, „Домен Лепово гранд куве“ од бербата во 2013 година и „Барово (црвено)“ од бербата во 2015 година биле наградени со златен медал. Исто така, на регионалниот вински натпревар во Софија (Balkans International Wine Competition 2017), четири вина на „Тиквеш“ биле наградени со сребрени медали: „Вранец спешл селекшн“ и „Александрија куве црвено“ од бербата во 2015 година, како и „Каберне Франк спешл селекшн“ и „Темјаника спешл селекшн“ од бербата во 2016 година. Покрај нив, виното „Домен Лепово шардоне“ од бербата во 2016 година било наградено со бронзен медал. Исто така, претставниците на International Wine Challenge му го доделиле признанието „Трофеј за најдобро црвено вино од Македонија“ на виното „Вранец спешл селекшн“ од бербата во 2015 година. Со тоа, „Тиквеш“ станала првата винарија од Македонија и од Југоисточна Европа што го добила ова признание. Истата година, на австрискиот вински фестивал Austria Wine Challenge - Vienna 2017, златен медал освоило белото вино „Гренаш бланк спешл селекшн“ од бербата во 2016 година, а сребрени медали освоиле црвеното вино „Александрија куве“ од бербата во 2015 година и белото вино „Темјаника класик“ од бербата во 2016 година. Истовремено, на најголемиот азиски вински натпревар, Decanter Asia Wine Awards 2017, две црвени вина („Барово“ и „Алексндрија куве“ од бербата во 2015 година) освоиле сребрени медали, додека бронзен медал освоило „Домен Лепово гранд куве“ од бербата во 2015 година. заклучно со овие манифестации, вината на „Тиквеш“ освоиле 60 медали во 2017 година. Малку подоцна, вината на „Тиквеш“ биле наградени и на саемот „China Wine and Spirits 2017“, каде белото вино „Бела вода“ од бербата во 2016 година било наградено со двоен златен медал, додека црвеното вино „Бела вода“ од бербата во 2015 година освоило златен медал.
И во 2018 година, „Тиквеш“ продолжил да освојува меѓународни награди за своите вина. Така, вината „Domaine Lepovo Chardonnay“ и „Chardonnay Special Selection“ од бербата во 2017 година биле наградени со сребрени медали на 25. издание на специјализираниот натпревар за вина „Chardonnay du monde“ во Франција. Исто така, на натпреварот „Concurs Mondial de Bruxelles“, одржан во Брисел, виното „Т'га за југ“ од бербата во 2016 година било наградено со златен медал, додека пет вина на „Тиквеш“ биле наградени со сребрени медали, и тоа: „Александрија куве (црвено)“, „Вранец Спешл селекшн“, „Темјаника Спешл селекшн“, „Барово (бело)“ и „Домен лепово гранд куве“. Речиси истовремено, на натпреварот „Les Citadelles du Vin“, одржан во Бордо, црвеното вино „Домен Лепово гранд куве“ од бербата во 2015 година било наградено со златен медал, додека виното „Вранец спешл селекшн“ од бербата во 2016 година освоило сребрен медал. На тој начин, само во првата половина од 2018 година, вината на „Тиквеш“ освоиле вкупно 50 медали и признанија на престижните светси вински натпревари. На винскиот саем „China Wine and Spirits 2018“ винарската визба „Тиквеш“ освоила шест медали, и тоа: црвеното вино „Вранец спешл селекшн“ од бербата од 2016 година ја освоило највисоката награда (двоен златен медал), а црвените вина „Т'га за југ“ (од бербата од 2016 година), „Барово“ (од бербата од 2015 година) и „Александрија куве“ (од бербата од 2016 година) биле наградени со златни медали. Освен тоа, виното „Шардоне домаин Лепово“ (од бербата од 2016 година) било наградено со сребрен медал, а белото вино „Александрија куве“ (од бербата од 2017 година) освоило бронзен медал.
Во 2019 година, девет вина на „Тиквеш“ добиле високи оцени од винскиот критичар Џеб Данак (Jeb Dunnuck) од кои шест вина добиле над 90 бода. Меѓу наградените биле следниве вина од тиквешкиот регион: црвеното вино „Барово 2016“, белото вино „Барово 2018“, црвеното вино „Бела вода 2016“, белото вино „Бела вода 2018“, „Домеин Лепово гранд куве 2016“ и „Домеин Лепово шардоне 2018“. Другите три оценети вина биле од француската винарија „Château de Gourdon“ која ВВ „Тиквеш“ ја презела во 2018 година. Покрај овие признанија, во 2019 година, „Тиквеш“ ја добил акредитацијата за организирање обуки која ја доделува престижната Лондонска школа за вино и жестоки пијалаци - „Вајн анд спиритс еџукејшн траст“ (Wine and spirits Education Trust).
Надворешни врски
Службена страница на Тиквеш #Тиквеш музеј на виното
IC 982
IC 982 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 982 се споменува и како ESO 29-SC28, in SMC.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 59 м 59,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -72° 22' 15"".
Други поделби
Проучување на IC 982 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Потрошувачки вишок
Потрошувачки вишок — поим во математичката економија којшто ја претставува разликата меѓу најголемата цена којашто потрошувачите се подготвени да ја платат и фактичката цена којашто ја плаќаат. Ако потрошувачите се подготвени да платат повеќе од побаруваната цена на пазарот, тогаш тие имаат поголема корисност од набавениот производ отколку што инаку би платиле. Пример за добро со висок потрошувачки вишок е водата за пиење. Притоа, корисноста од првите литри вода за пиење е многу висока бидејќи спречува смрт, така што потрошувачкиот вишок за нив би бил поголем.
Најголемиот износ којшто потрошувачите се подготвени да го платат за одредено количество на добро е збир од најголемата цена којашто тие би ја платиле за првата единица, најголемата цена којашто тие би ја платиле за втората единица итн. Карактеристично е тоа што овие цени имаат тенденција на опаѓање и се претставени преку поединечната крива на побарувачката. При дадена цена, потрошувачот го набавува количеството за коешто вишокот е најголем, каде што потрошувачкиот вишок е збир од вишокот којшто потрошувачите се подготвени да го платат над пазарната цена за сите единици. Потрошувачкиот вишок има најголема вредност при последната единица за којашто потрошувачите би платиле повисока цена од пазарната. Агрегатниот потрошувачки вишок се пресметува како збир од потрошувачкиот вишок на сите поединечни потрошувачи.
Пресметка
Потрошувачкиот вишок (поединечен или агрегатен) е прикажан преку површината ограничена со кривата на побарувачката (поединечна или агрегатна) и хоризонталната линија што ја претставува тековната цена (во случај на агрегатен потрошувачки вишок, тоа е рамнотежната цена на пазарот). Ако кривата на побарувачката има линеарен облик, тогаш потрошувачкиот вишок всушност има облик на триаголник чијашто плоштина може да се пресмета со помош на формулата:
каде Pmkt е рамнотежната цена на пазарот, Qmkt е побаруваното количество при рамнотежната цена и Pmax е цената при којашто побаруваното количество би изнесувало 0, односно точката на пресек на кривата на побарувачката со ценовната оска. Но, обично кривите на функциите на понудата и побарувачката имаат посложен облик и немаат линеарен облик, па површината на потрошувачкиот вишок не претставува триаголник. Во овој случај, истата може да се пресмета со примена на интегрално сметање. На тој начин, потрошувачкиот вишок претставува одреден интеграл од функцијата на побарувачката во однос на цената, чиишто граници се движат од пазарната цена до најголемата цена, т.е. пресекот на кривата на функцијата на побарувачката со ценовната оска:
Оттука, зголемувањето на рамнотежната цена и намалувањето на побаруваното количество при рамниотежната цена предизвикува намалување на потрошувачкиот вишок; намалувањето, пак, на рамнотежната цена и зголемувањето на побаруваното количество при рамнотежната цена предизвикува зголемување на потрошувачкиот вишок.
Распределба на корисноста при пад на цената
Под претпоставка дека кривата на побарувачката има инверзен облик, зголемувањето на понудата предизвикува намалување на цената и со тоа потрошувачкиот вишок се зголемува. Ваквата промена е корисна за две групи на лица. Првата ја сочинуваат потрошувачите кои веќе биле подготвени да ја платат повисоката цена и сега е потребно да платат пониска цена. Тоа може да ги поттикне да набават поголемо количество од доброто на пазарот и со тоа да го зголемат својот потрошувачки вишок. Во втората група се наоѓаат оние потрошувачи кои не биле подготвени да ја платат повисоката цена, но се подготвени да ја платат намалената цена и на тој начин имаат потрошувачки вишок.
Ако претпоставиме дека кривите на понудата и побарувачката имаат линеарен облик, за почетната вредност на понудата S0, потрошувачки вишок е триаголникот што се протега од линијата на почетната цена P0 до кривата на побарувачката. Доколку понудата се зголеми од нејзината почетна вредност S0 до некоја нова вредност S1, потрошувачкиот вишок се зголемува и го претставува триаголникот што се протега над линијата на ценовното ниво P1 и под кривата на побарувачката. Промената во потрошувачкиот вишок е разликата во површината на двата триаголника и тоа е потрошувачката благосостојба од зголемувањето на понудата.
Некои луѓе биле подготвени да ја платат повисоката цена P0. Кога цената се намалува, нивната корисност е површината на правоаголникот образуван меѓу ценовните нивоа P0 и P1, како и ценовната оска и замиселаната линија на количеството Q0. Втората група на корисници се оние кои набавуваат повеќе и новите потрошувачи кои би ја платиле новата пониска цена P1, но не и повисоката цена P0. Нивниот потрошувачки вишок е триаголникот ограничен со замислената линија на количеството Q0, кривата на побарувачката и замислената линија на ценовното ниво P1.
Правило на една половина
Правилото на една половина врши проценка на промената во потрошувачкиот вишок за мали промени на понудата при непроменетост на кривата на побарувачката. Треба да се забележи дека во случај кога кривата на побарувачката е линеарна, потрошувачкиот вишок е површината на триаголникот ограничена со ценовната оска, замислената хоризонтална линија на пазарната цена и линеарната крива на побарувачката. Оттука, промената во потрошувачкиот вишок е површината на трапезоидот чијашто висина е еднаква на промената во цената и чијашто средна линија има должина еднаква на просечното количество пресметано со побаруваното количество пред и по промената. Формулата за пресметка на оваа промена гласи:
Птоломеј I Сотер
Птоломеј I Сотер (Сотер = спасител, 367 — 283 п.н.е.) — македонски генерал во војската на Александар Македонски, кој после војната на дијадосите станал владетел на Египет (323 п.н.е. — 283 п.н.е.) и основач на Птоломејското Кралство и Птоломејската династија. За фараон на Египет се прогласил во 305-304 п.н.е.
Бил син на Арсенија од Македонија, а денес не се знае кој му бил таткото. Една од претпоставките е дека бил нелегитимен син на Филип II Македонски.
Лудвиг Анценгрубер
Лудвиг Анценгрубер, псевдоним Лудвиг Грубер (* 29. ноември 1839 во Алсворштадт во Виена ; † 10.  декември 1889 во Виена) беше австриски писател. Тој се смета за значаен драмски автор на австриската фолк игра во традицијата на Јохан Нестрој и Фердинанд Рајмунд.
Младост
Таткото на Лудвиг напишал песни и драми во стилот на Фридрих Шилер, но без успех. Беше изведена само драмата Бертолд Шварц. Лудвиг е роден во Дреилферхаус. Кога Јохан Анценгрубер почина во 1844 година, Лудвиг имал само пет години. Мајката му ја дала на синот својата мала библиотека на таткото, во која, пред сè, делата на Вилијам Шекспир и Шилер особено го импресионирале Лудвиг. Неговата мајка, која стана сè повеќе и повеќе доминантна личност во животот, се бореше да излезе на крај со нејзината мала пензија од 166 гулдени и 40 крузерчиња. Кога бабата на Лудвиг почина во 1854 година и ја поддржа нејзината ќерка и внук со своите заштеди, нејзината животна и животна ситуација стана уште понесигурна.
Глумец, новинар и писател
По тешка тифусна болест, Лудвиг Анзенгрубер одлучи да стане глумец на возраст од 19 години. Во следните десет години тој се преселил со својата мајка во различни пешачки групи како дополнителен и помошен глумец преку Австрија, Хрватска и Унгарија, но никогаш не го направил својот пробив. Една од причините може да е неговиот силен дијалект, кој никогаш не можел да се намали.
Anzengruber се занимаваа со Барух Спиноза и Лудвиг Фојербах и се приближуваше до атеистички ставови.
Од 1866 година повторно живеел во Виена. Имал мали ангажмани во локалниот Harmonietheater и во Varietétheater во Hietzing ; Тој, исто така, се појави како народен пејач. Во тоа време, неколку драми и неколку помали приказни, но немаше успех. Anzengruber почна да работи како обичен писател, u.  а. за виенските списанија Wanderer и Kikeriki. 1869 Anzengruber зеде пост поради екстремен недостаток на пари како писател во kk Полициската дирекција во Виена и ги запали раните драматични обиди.
Слободен писател
Под псевдонимот Лудвиг Грубер тој успеал во 1870 година да направи пробив со претставата Дер Пфарнер фон Кирхфелд, која беше премиерна во Театарот ан дер Виен и го прослави преку ноќ. Хајнрих Лаубе, директор на Бургтејтер , напиша ентузијастички преглед, Питер Розегер барал пријателство со Анжензебрубер. Авторот, кој стана успешен преку ноќ, поднесе оставка од пониската државна служба и оттогаш живееше како слободен писател.
Следниот филм на Анценгрубер е " The Perjury Maker" (1871) и " Die Kreuzelschreiber" (1872), кој му овозможи на Анценгрубер да го комбинира тековното време со традиционалната комедија на народниот театар, исто така беа многу успешни. Неговите драми беа изведувани низ цела Европа. 1873 Анценгрубер се оженил со волја на неговата мајка, единствената 16-годишна Аделин Липка (1857-1914). Брзо дојде да се повтори брачната криза, причините беа високи долгови на двојката и многу близок однос на Анценгрубер со неговата мајка, која почина во 1875 година, две години по бракот на синот. Во 1889 година двајцата се разделија.
Во 1874 година, премиерата на "Der G'wissenswurm" беше најчестата комедија на Анценгрубер во Германија. Во истата година, премиерата на општествено критичната трагедија на “раката и срцето“, која беше напишана на јазик на високо ниво за да настапи во Бургтејтер, но со неуспех. Трагедија “Четвртата заповед“ беше дури и отфрлена во 1877 година во Виена. Само по сензационалниот успех на претставата во Берлин во 1890 година, во Виена се одржаа нови продукции.
Намалување на успехот
Од 1879 година, по финансиски тешкотии донесоа намален успех на неговите драми. Затоа, тој се сврте кон прозата и продолжи со новинарската активност. Тој стана член на разни познати весници и списанија во наредните години. Од април 1882 до мај 1885 Анценгрубер го предводел уредувањето на визискиот лист “Die Heimat“, од мај 1884 година бил уредник на Фигаро, а од август 1888 година го презел уредувањето на виенскиот гласник. Во септември 1888 година тој добил постојан состанок како драматург за германската Волкстеатерска Вена. Анценгрубер е еден од основачите на здружението "Deutsches Volks-Theatre in Vienna", како и производителот на мебел Франц Тонет и архитекти Херман Хелмер и Фердинанд Фелнер. Ова здружение ја основа германската Волкстеатерска Вена, која е основана на 14 век. Септември 1889 година со Анценгрубер на местото на кое беше отворена Ер.
На крајот на ноември 1889 година, единствениот 50-годишен драмски писател се разболе со антракс. По четиринаесет дена умрел од труење со крв. Беше погребан во гробот на чест на централните гробишта во Виена. Во Виена - Маргарет (5.   Округ) е Anzengrubergasse именуван по него, во Виена Penzing (14.    Округ) на Anzengruberstraße, како и во Хамбург Wilstorf и Берлин Neukölln, во Линц, во Пасау и во Erlangen-Dechsendorf.
фабрика
Работата на Anzengruber може да се припише на заминување реализам. Тој создаде селски свет кој ја сочувал својата природна непосредност, завршувајќи ја австриската народна песна во традицијата на Јохан Нестрој и Фердинанд Рајмунд. Како и неговиот удел, натпреварувачот Нестрој Фридрих Кајзер, Анзенгрубер, исто така, се обидел да напише сериозни, весели народни парчиња со сентиментални и социјално критични елементи во исто време.
NGC 4647
NGC 4647 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Лудвиг Анценгрубер
фабрика
Во својот ден, Анзенгрубер бил високо ценет од Теодор Фонтан, Ото Брах или Фридрих Енгелс. Кога Ödön von Horváth напиша нови критични народни дела, работата на Anzengruber падна во позадина. Денес, работата на Анзенгруб е почестена како демократска алтернатива на Хајмалитетертур на неговото време. Ото Брах го нарече Anzengruber гневен морален судија, смртен затвореник кој предвидел дека немањето старо Виена и брутализацијата на Нов Виена со подеднакво острата вистина и кои остануваат вечно непријателски на сите театарски варови на сите орли помислија.
NGC 4647
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4647 се споменува и како UGC 7896, MCG 2-33-1, CGCG 71-15, IRAS 12410+1151, VCC 1972, VV 206, Arp 116, KCPG 353A.
Лудвиг Анценгрубер
фабрика
Австриското работничко движење го виде Анзенгрубер поради социо-критичката тенденција на неговите драми како еден од најважните народни поети покрај Питер Розегер и Мари фон Ебнер-Ешенбах. По неговата смрт, Виктор Адлер напиша во Arbeiterzeitung во некролог:
NGC 4647
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4647 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4647 има привидни димензии од 2,9' х 2,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 43 м 32,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 34' 58"". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 4647 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42816. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 878. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 41.
Перзистентна клоака
Перзистентна клоака (Persistent cloaca) (MKB  Q 43.7 -Преваленца (распространетост) : 1/25000) е симптом на сложено аноректално вродено нарушување, во кое ректумот, вагината и уринарниот тракт се среќаваат и се спојуваат, создавајќи клоака, единствен заеднички канал.
Знаци и симптоми
Клоаките се појавуваат во широк спектар на варијации кај жени родени со малформации. Единствениот отвор, наречен заеднички канал, може да се појави со различна должина од 1 до 10 см. Должината на заедничкиот канал може да се користи за да се проценат резултатите од прогнозата и техничките предизвици за време на хируршката поправка. Заеднички канал помал од 3 см. во должина обично има добри мускули на сфинктерот и добро развиена сакрум.
Клоаката е структура од која, за време на ембрионалниот развој, се развиваат органите на уринарниот и репродуктивниот систем. Перзистентната клоака е редок недостаток при раѓање, кој е присутен само кај жените. Се јавува за време на феталниот развој кога ректумот, вагината и уринарниот тракт не се одвојуваат. Како резултат на тоа, доаѓа до спојување на крајниот дел од уринарниот, дигестивниот и гениталниот тракт во еден канал. Перзистентната клоака се јавува кај околу едно на  25 000 новороденчиња.
Причина за појава
Точната причина за постојаната клоака е непозната. Постојат теории за генетска склоност, но и делувањето на факторите на животната средина за време на бременоста (ефектите од лекови, зрачење, токсини), но ниту една теорија не е конечно докажана.
Дијагноза
Дијагноза на жена со клоака треба да се разликува кај жена родена со непростоен анус и гениталии со мал изглед. Дијагнозата може да се постави клинички. Неуспехот да се идентификува клоака како присутен кај новороденче може да биде опасен, бидејќи повеќе од 90% имаат поврзани уролошки проблеми. Целта за третман на жена родена со клоака е да се постигне контрола на дебелото црево, уринарна контрола и сексуална функција, што вклучува менструација, сексуален однос и евентуално бременост. Клоака веројатно се јавува кај 1 од 20000 живородени деца.
Во некои случаи, Перзистентната клоака може да се дијагностицира пред да се роди бебето, односно пренатално. Знаци на абнормален развој на уринарниот тракт, гениталните органи и ректумот, можат да се забележат на пренаталниот ултразвук, а исто така може да се забележи и појава на течност во вагината. Сепак, дијагнозата најчесто се поставува при раѓање на детето кога е јасно и воочливо дека има само еден наместо три различни отвори (вагина, ректум и уретра). Овој отвор обично се наоѓа таму каде што во нормални услови се наоѓа уретрата. За да се утврди точната состојба се прави ултразвук на малата карлица, рендген на малата карлица и на лумбалниот дел на ‘рбетот бидејќи често пати се појавуваат и аномалии на зглобовите на ‘рбетот.
Ендоскопските прегледи (цистоскопија, вагиноскопија) се многу важни за да се одреди должината на заедничкиот канал. КТ (компјутерска томографија) и НМР (јадрена магнетна резонанца) најчесто се прават како дел од предоперативна подготовка.
Оваа мала формација претставува најпредизвикувачка аномалија во детската хирургија бидејќи мора да се воспостави контрола на празнењето на мочниот меур, дебелото црево и нормална сексуална функција. Хируршкиот третман мора да обезбеди посебен канал за празнење на уринарните, дигестивните и гениталните органи. Третманот на постојана клоака е исклучително во доменот на педијатриски хирург. Често пати, потребна е поголема операција за да се постигне задоволителен ефект. Целите на третманот се да се воспостави уринарна контрола, да се испразнат цревата и да се воспостават нормални сексуални функции. Прогнозата по третманот зависи од сложеноста пред операцијата. Околу 70 % од пациентите воспоставуваат нормална контрола врз празнењето на цревата.
Клиничка слика
На местото каде што се отвора уретрата, има само еден отвор кој претставува излезен канал на поврзаниот краен дел од вагината, уринарниот тракт и крајниот дел на дебелото црево. Должината на овој канал може да биде од 1 до 10 см. Надворешните гениталии се помали од вообичаеното. Најголемата опасност кај овој редок недостаток е појава на инфекции опасни по живот. Можат да се појават и други состојби, вклучувајќи цисти на мочниот меур или бубрег, хернија, спина-бифида, вродени срцеви заболувања, атрезија (вроден недостаток, затворање на отворот или лумен на тубуларни органи) на хранопроводот и дванаесетопалачното црево, абнормалности на 'рбетот.
Clapton (албум од 1973)
Clapton е компилационен албум од Ерик Клептон издаден во 1973. Албумот ги содржи раните трудови на Клептон од неговата соло кариера. Ова е вториот компилационен албум на Клептон кој „Polydor Records“ го преработиле - првиот е Eric Clapton at His Best, издаден кон крајот на 1972.
Иако продаван и во други земји, Clapton бил фокусиран на празарот во Северна Америка.
Албумот содржи песни од епонимниот албум на Клептон од 1970 и од студискиот албум со неговиот бенд „Derek and the Dominos“, „Layla and Other Assorted Love Songs“ (1970).
Острово (Србија)
Острово е село во општина Велико Градиште, Србија. Тоа е полуостров, порано речен остров. Според пописот кој што се одржал во 2002 година, селото брои 300 жители.
Наводи
44.76611°N, 21.44917°W
Митрофан III Цариградски
Живот
Митрофан се родил во 1520 како син на бугарски трговец во селото Аја Параскеви (сега дел од Истанбул), од каде го добил прекарот „Византиј“ („од Византион“). Неговото оригинално име се среќава како Мануил или Ѓорѓи.
Во 1546 тој бил назначен за митрополит на Кајсери од страна на неговиот личен пријател Дионисиј II, кој го испратил Митрофан во Венеција, главно поради собирање на финансиски средства, но Митрофан исто така заминал и во Рим и се запознал со папата. Во 1548 овие новости предизвикале голема загриженост кај дел од грчкото население во Цариград, проследени со немири и обид за убиство на Дионисиј, кого го сметале за виновен како и Митрофан. Дионисиј бил на работ на симнување од престолот, но никакви мерки не биле преземени против него бидејќи тој ја имал поддршката од султанот Сулејман Величествениот. Митрофан бил депозициониран од неговиот епископски престол, но во 1551 му било простено и заминал да живее во манастирот „Света Троица“ на островот Халки, за кој се грижел и ја прошилил библиотеката.
Тој првпат бил избран за патријарх во јануари или февруари 1565 поддржан од богатиот и влијателен Михаел Кантакузин Шејтаноглу. Тој владеел седум години и се обидел да ги подобри финансиите на патријаршијата преку патување во Молдавија. Тој бил слободоумен писмен човек и добро настроен спрема Западот, спрема католиците и протестантите.
Тој бил симнат од престолот на 4 мај 1572 кога Михаел Кантакузин ја пренел својата поддршка на младиот и брилијантен Еремија II. По неговото депозиционирање, за да му се дадат финансиски приходи, тој бил назначен за епископ на Лариса и Хиос и се вратил да живее во „Манастирот Света Троица“ на островот Халки, во близина на главниот град.
Остеодерм
Остеодермите се коскени наслаги кои формираат жабрена покривка, плочки или други структури со седиште во дермисот. Остеодермите се вбројуваат во многу групи на преживеани и изумрени влекачи и водоземци, вклучувајќи ги и гуштерите, крокодилите, жабите, темноспондилите (изумрени водоземци), различни групи на диносауруси (особено анкилосауруси и стегосауруси), фитосаурус, аетосаурус, плакодонти и хупесучијаните (морски влекачи со можни иктиосаурусни афинитети).
Остеодермите на современите крокодили се силно васкуларизирани, и можат да функционираат и како оклоп и како разменувач на топлина, овозможувајќи им на овие големи влекачи брзо да ја покачат или намалат температурата. Друга функција е да се неутрализира ацидозата, предизвикана од подолго време потопување под вода и што доведува до акумулација на јаглерод диоксид во крвта. Калциумот и магнезиумот во дермалната коска ќе ослободат алкални јони во крвотокот, дејствувајќи како пуфер против закиселување на телесните течности.
Марија Овсијанкина
Личен живот
Овсијанкина е родена во Чита, Руската империја, во 1898 година. Нејзиното семејство и го дале прекарот Марика. Нејзиниот татко ја основал првата руско-азиска банка и бил сопственик на рудник за јаглен. По Руската револуција, таа емигрирала во Берлин поради политичките пресврти во нејзината држава. Во тоа време исто така било вообичаено богатите родители да ги испраќаат своите деца во странство да студираат. Овсијанкина студирала измислени ликови во фикциски приказни според нивниот карактер и сакала да ја проучува оваа тема повеќе на универзитет. Поради тоа што не била достапна таква програма, таа студирала психологија на личноста на Психолошкиот институт на Универзитетот во Берлин. Додека студирала на универзитетот, Овсијанкина била подучена од Курт Левин. Нејзините соученици биле сега познатите психолози Тамара Дембо, Гита Биренбаум и Блума Зејгарник. Докторирала на Универзитетот во Гисен во 1928 година, со тоа што нејзината теза фокусирала на тоа како луѓето постапуваат кога ќе бидат прекинати во завршувањето на одредена задача, овој феномен подоцна беше наречен Овсијанкина ефектот.