cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тим Бартон
1990-тите
Во 1994 година, Бартон и честиот негов ко-продуцент Денис Ди Нови ја продуцираат фантастичната комедија од1994 година наречена Слуга на брод, во кој улога има комичарот Крис Елиоти и е режирана и напишана од Адам Ресник. Првично, Бартон е тој кој требал да го режира филмот, откако го видел Елиот како глуми во Најди си живот, но му ја доделува режисерската одговорност на Ресник бидејќи веќе еднаш му била понудена за филмот Ед Вуд. Филмот е речиси целосно негиран од критичарите, што дури Крис Елиот во 1995г. ја добива и наградата Златна малина за Најлоша нова ѕвезда. Филмот исто така добива рејтинг на 45% "расипаност" на фестивалот Rotten Tomatoes.
Ед Вуд
Неговиот следен филм, Ед Вуд (1994г.), е на многу пониско ниво, опишувајќи го животот на Ед Вуд, режисер понекогаш нарекуван "најлошиот режисер на сите времиња ". Главната улога ја има повторно Џони Деп, а филмот е мешавина од ниско буџетни научно-фантастични и хорор филмови од детството Бартон и се справува со неговиот комичен протагонист и неговиот разновиден состав на соработници со изненадувачка нежност и чувствителност. Поради караниците за време на снимањето на Кошмарот пред Божиќ, Дани Елфмен одбива да го адаптира Ед Вуд и задачата ја добива Хауард Шор. И покрај комерцијален неуспех во времето на објавувањето, Ед Вуд е добро примен од страна на критичарите. Мартин Ландау доби Оскар во категоријата "Најдобра споредна машка улога" за неговата изведба на Бела Лугоси.Џин Сискел еднаш изјави дека двата филма, Ед Вуд и Граѓанинот Кејн, се филмови кои мора задолжително да се изгледаат.
Бетмен засекогаш
И покрај неговата намера и овој пат да добие право да раководи со Бетмен, Ворнер Брадерс го сметале Бетмен се враќа за премногу мрачен и опасен за деца. За да ја привлечат младата публика, одлучуваат третиот филм да го води, Џоел Шумахер,режисер на филмови како што е Клиентот, додека Бартон ја добива шансата само да го продуцира филмот во соработка со Питер Мекгрегор-Скот. По оваа промена и промените направени од страна на новиот директор, Мајкл Китон поднесе оставка од главната улога, а неговата улога ја добива Вал Килмер. Снимањето започнува кон крајот на 1994 година, а вклучени се и нови глумци како: Томи Ли Џонс, Никол Кидман, Крис О'Донел и Џим Кери. Единствени глумци кои ја продолжија соработка се Пет Хингл и Мајкл Гоф. Филмот кој е мешавина од мрак што ја карактеризира хрониката и од бои и неонски знаци кои ги предложи Шумахер, е огромен успех за благајните со заработка од 336 милиони долари и покрај контроверзноста помеѓу ликовите и содржината. Дури и како продуцент и како близок пријател со режисерот, Бартон не се согласува со одлуките донесени од страна на Шумахер, особено во снимањето на одредени сцени, кои се отстранети од финалната верзија, а подоцна додадени во ДВД издание од 2005 година како избришани сцени. Продукцијата на Ворнер Брадерс побара оние сцени да се избришат и да не се дава истиот тон како и на неговиот претходник Бетмен се враќа. Шумахер е повторно ангажиран да го води и другото продолжение на филмот, неславниот Бетмен и Робин, во кое Бартон од непознати причини не учествува.
Џејмс и џиновската праска
Во 1996 година, Бартон и Селик повторно се соединија за музичка фантазија Џејмс и џиновската праска, заснован според книгата на Роалд Дал. Во филмот меѓу другите глумат и Ричард Дрејфус, Сузан Сарандон, Дејвид Тјулис, Симон Келоу и Џејн Ливс. Бартон овде се јавува како продуцент, Селик како режисер. Филмот е пофален од критичарите и е номиниран за Оскар за "Најдобра музика", "Најдобар автентичен мјузикал" или "Комедија" (од Ренди Њуман).
Марс напаѓа!
Елфман и Бартон повторно се здружуваат за филмот Марс напаѓа! (1996г.). Го направиле врз основа на популарната научно-фантастична серија, а филмот е хибрид помеѓу научната фантастика од 1950-тите години и катасрофалните филмови на сите ѕвезди од 1970-тите години. Случајноста го претвори во една ненамерна пародија на блокбастерот, Денот на независноста, направен во тоа време и издаден пет месеци порано. Иако улогите во филмот ги имаат големи ѕвезди како: Џек Николсон, Пирс Броснан, Мајкл Џ. Фокс, Сара Џесика Паркер, Натали Портман, Лукас Хас, Глен Клоус, Мартин Шорт, Род Стајгер и Џек Блек, филмот доби разновидни критики од страна на американските критичари и е игнориран од страна на американската публика, но е поуспешен на другите места.
Заспаната долина
Филмот Заспаната долина, издаден кон крајот на 1999 година, се одликува со натприродно опкружување и уште една ексцентрична изведба на Џони Деп како Ишабод Крејн, детектив со голем интерес за форензичка наука, како замена на учителот од оригиналната приказна Вашингтон Ирвинг. Со овој филм, Бартон им оддава почит на хорор филмови на англиски компанија Хамер филмс. Кристофер Ли, еден од ѕвездите на Хамер, добива мала улога во филмот. Како и обично во филмовите на Бартон, споредни улоги добија меѓу другите и Мајкл Гуг, Џефри Џонс и Кристофер Волкен, а улогата на Катрина ван Тасел и ја доделува на Кристина Ричи. Претежно е добро примен од страна на критичарите и со посебно споменатиот готски резултат на Елфман, филмот доби Оскар за Најдобра режија, како и две награди од БАФТА (Британската академија за филмски и телевизиски уметности) и тоа за: Најдобра костимографија и Најдобро изработена продукција. Филмот Заспаната долина ги наполни благајните и претставува пресвртна точка за Бартон. Заедно со промените во неговиот личен живот (разделбата со глумицата Лиза Мари), Бартон радикално го променува и стилот на неговиот следен проект, оставајќи ги прогонувачките шуми и шарените изгнаници зад себе и се насочува кон режирање на филмот Планета на мајмуните за кој Бартон мора повеќепати да објасни дека "не е римејк" на претходниот филм.
Од 2000г. до 2010г.
Планета на мајмуните
Филмот Планета на мајмуните има голем комерцијален успех и заработи 68 милиони долари уште самиот викенд на отворањето. Филмот доби разновидни критики и се смета за инфериорен за разлика од првата адаптација на романот. Една од критиките се состои во тоа дека филмот отишол во поублажена форма за разлика од мрачната, церебрална и нихилистичка атмосфера во филмот од 1986год. Филмот е значително отстапување од вообичаениот стил на Бартон и затоа подоцна настана дилема околу тоа дали филмот е навистина на Бартон, или тој е само "најмен пиштол", кој треба да работи како што ќе му побараат. Бартон, наводно, се карал со студиото во текот на снимањето на филмот, а еднаш толку многу се налутил што наеднаш го напуштил снимањето за тој ден. Исто така има и многу извештаи за промени во последната минута на филмот. Филмот оствари голем комерцијален успех и нема јасен завршеток така што јасно е посочена можноста за продолжение, но ни студиото, ни Бартон не даваат индикации за правење на друг филм за мајмуните (кој подоцна станува Востанието на мајмуните). Крајот е поблизок до оној на романот. За време на снимањето на филмот, Бартон се запознава со глумицата Хелена Бонам Картер, која долго подоцна добива улоги во неговите филмови.
Голема риба
Чарли и фабриката за чоколадо
Чарли и фабриката за чоколадо(2005г.) е адаптација на книгата од Роалд Дал. Главната улога повторно ја има Џони Деп како Вили Вонка, потоа Фреди Хајмот како Чарли Бакет и Хелена Бонам Картер, како г-ѓа Бакет. Филмот доби пореален пристап кон изворниот материјал отколку адаптацијата од 1971год. Вили Вонка и фабриката за чоколадо, и покрај тоа што во одредени сцени е земена поголема слобода, како што е додадената караницата помеѓу Вонка и неговиот татко (кој го глуми Кристофер Ли). Чарли и фабриката за чоколадо подоцна е номиниран за Оскар за најдобра костимографија. Филмот само во САД заработи повеќе од 207 милиони долари.
Мртвата невеста
Филмот Мртвата невеста(2005г.) е првиот филм на Бартон како режисер направен во целосна должина снимен стоп-анимација, каде главни улоги кои ги позајмија гласовите се Џони Деп како ликот на Виктор и Хелена Бонам Картер (специјално за која беше замислен проектот) како Емили. Во овој филм, Бартон повторно има можност да ги користи познатите негови знаци и стилови, како што е сложената интеракција помеѓу светлината и мракот и заробеноста помеѓу две непомирливи света.
Свини Тод: Демонскиот бербер од Флит улицата
Продукцијата на Дрим Воркс/Ворнер Брадерс е објавена на 21 декември 2007 година. Филмот на Бартон Свини Тод ја освои наградата од Националниот совет за филмска критика за Најдобар режисер и е номиниран за "Златен глобус" за најдобар режисер и освои Оскар за најдобро остварување во режија. Хелена Бонам Картер ја доби британската филмска награда на Evening Standard за нејзиниот портрет на г-ѓа Ловет, како и номинација за Златен глобус. Филмот е неодолива мешавина од јасен масакр и песни во стилот на Бродвеј. Џони Деп е номиниран за Оскар за најдобар глумец за улогата на Свини Тод. Деп го освои Златниот глобус за "Најдобар глумец во мјузикл/комедија", како и наградата за "Најдобар криминалец" како Тод во 2008 година во МТВ наградите.
9
Во 2005 година, режисерот Шејн Екер го издава краткиот филм 9, приказна за една чувствителна кукла која живее во пост-апокалиптичен свет и се обидува да ги запре машините за да не ги уништат останатите нејзини осум другарки кукли. Филмот доби повеќе награди и е номиниран за Оскар за "Најдобар краткометражен анимиран филм". Откако го изгледаде краткиот филм, Бартон и Тимур Бекмамбетов, режисер на Wanted, покажа интерес за режирање на долгометражна адаптација на филмот. Филмот е во режија на Акер, напишан од Акер (приказната) и Памела Петлер (сценарио, соавтор на Мртвата невеста), а во него меѓу другите глумат Елајџа Вуд, Џон К. Рајли, Џенифер Конели и Кристофер Пламер. Ова е првиот анимиран филм на Бартон со исклучок на неговите филмови снимени стоп-анимација.
Од 2010г. па натаму
Алиса во земјата на чудата
Во верзијата на Бартон, дејството се случува 13 години по оригиналната приказна на Луис Керол. Миа Васиковска, 19-годишна девојка која глуми во сериите на HBO во In Treatment и Defiance, се најде во улога на Алиса. Оригиналниот датум за почеток на дејствието е мај 2008. Филмот од 1 септември - октомври 14 се снима на две локации, Торпоинт и Плимут, а дејствието повторно се одвива во Викторијанската ера. Сцените во тоа време, се снимени во Antony House (куќа од 18 век) во Торпоинт. На почетокот на август се избрани 250 и локалните статисти. Другата продукциска работа се одржува во Лондон. Филмот првично треба да биде издаден во 2009 година, но се одложува за 5 март 2010. Џони Деп го игра Лудиот Шапкар, Мет Лукас, ѕвезда на Малата Британија, ги игра двајцата и Тралала и Трулала, Хелена Бонам Картер ја игра Црвената Кралица, Стивен Фрај е Чешарската Мачка, Ен Хатавеј е Белата кралица, Алан Рикман е гасеницата Абсолем, Мајкл Шин е Белиот Зајак и Криспин Гловер е Џандарот во срце. Тим Бартон во 2009год. се појави на конгресот за стрипови во Сан Диего, Калифорнија, за да ги промовира и двата филма, 9 и Алиса во земјата на чудата. Кога го запрашале за процесот на правење на филмовите, тој го спомнал својот "имагинарен пријател" кој му помогнал, поттикнувајќи го Џони Деп да излезе на сцената на аплаузот на публиката.
Мрачни сенки
Мрачни сенки е следниот филм на Тим Бартон каде уште еднаш Џони Деп ја има главната улога. Овој филм е режиран врз основа на оригиналната сапунска опера Мрачни сенки. Други членови кои се најавени како дел од глумецската екипа се Мишел Фајфер, Ева Грин, Џеки Ерл Хејли, Бела Хиткот, Томас Мекдонел, Гуливер Мекграт и Клои Грејс Морец. Снимањето треба да започне во април 2011 година, а филмот ќе биде објавен во 2012 година. Дани Елфман ќе ја прави адаптацијата, како и музиката за филмот, а Колин Атвуд ќе биде костимограф.
"Тим Бартон" во Музејот на современата уметност Од 22 ноември 2009 година до 26 април 2010, Бартон имаше ретроспектива во Музејот на современата уметност во Њујорк со повеќе од 700 "цртежи, уметнички слики, фотографии,табли со приказни, рамки со подвижни слики, марионети, макети, костими и филмски ефемерид, вклучувајќи и многу од лична колекција на Бартон. Шоуто вклучува и аматерски и студентски филмови, музички спотови, реклами и дигитални слајдови, како и комплетен сет на долгометражни и краткометражни филмови.
"Тим Бартон" на Австралискиот центар за подвижна слика (ACMI) Од Музејот на современата уметностизложбата на "Тим Бартон" ќе патува директно на Австралискиот центар за подвижна слика во Мелбурн. Почнува од 24 јуни и трае до 10 октомври 2010год. Изложбата во австралискиот центар за подвижна слика ќе вклучи дополнителни материјали од филмот Алиса во земјата на чудата, кој е објавен во март 2010год.
Идни проекти Бартон планира да направи римејк на неговиот краткометражен филм од1984год. Франкенвини како долгометражен филм стоп-анимација, порачан од Волт Дизни Пикчрс. Филмот треба да биде готов на 5 октомври 2012 година. Тој исто така треба да направи филмска адаптација според телевизиската серија Мрачни сенки. Џони Деп ќе биде ко-продуктор на филмот, а воедно ќе го глуми Варнава Колинс, додека пак Сет Грахам-Смит во моментов го пишува сценариото. Сепак, се очекува снимањето на филмот Мрачни сенки да се оддолжи, поради обврските на Деп и Бартон во други проекти. За време на конгресот за стрипови 2009 година, Бартон потврди дека Мрачни сенки ќе биде неговиот следен филм. На 19 јануари 2010 година, најавено е дека по Мрачни сенки, следниот проект на Бартон ќе биде адаптација на Заспаната убавица во еден помрачен стил, а ќе бидат вклучени делови од оригиналната приказна како што е главниот негативец - Лошата вила. Во интервјуто за Фанданго објавено на 23 февруари 2010год., сепак, тој негираше дека ќе го режира претстојниот филм за Заспаната убавица. Сепак, на 23 ноември 2010 година, во интервју за МТВ, Бартон потврди дека тој навистина пишува сценариото за Лошата вила. Бартон, исто така, изјави дека постои можност тој да биде ко-продуцент на новиот филм Абрахам Линколн, вампирот ловец на Тимур Бекмамбетов, со кој заедно го продуцираа филмот 9. Филмот Абрахам Линколн, вампирот ловец ќе биде направен врз основа на романот од Сет Грахам-Смит, автор на Гордост и предрасуди и зомби. Исто така, се смета дека Бартон ќе режира 3-D адаптација на филмот Фамилијата Адамс во стоп-анимација анимација, а тоа беше потврдено и од Кристофер Меледандри. На 19 јули 2010 година, тој беше најавен како директор на претстојната филмска адаптација на Монструпокалипса.
Личен живот
Бартон беше две години во брак со Лена Гисек, глумица родена во Германија, која ја остави за да биде со моделот и глумица Лиса Мари, која глумеше во филмови кои тој ги направи за време на нивната врска од 1992год. до 2001год., посебно во Ед Вуд и Марс напаѓа!. Откако ја напушти, Бартон се впушти во романтична врска со Хелена Бонам Картер, која ја сретна за време на снимањето на филмот Планета на мајмуните. Лиса Мари за ова му врати кога во 2005 година организираше аукцијата на лични предмети на Бартон што тој ги оставил кај неа кога се иселил, само за да го вознемири. Бартон и Бонам Картер имаат две деца: Били Реј, роден 4 октомври 2003 година и Нел, роден 15 декември 2007год. Неговиот близок пријател Џони Деп е кум на синот на Бартон. Во Бартон на Бартон, Деп го напиша воведот велејќи: "Што можам да кажам за него? Тој ми е брат, пријател, татко ми на мојот крштеник. Тој е единствна и храбра душа, некој за кој би одел до крајот на земјата и за кој знам и сум сигурен, дека тој ќе го стори истото за мене. " Бартон беше претседател на жирито на 63-годишниот Канскиот филмски фестивал, кој се одржа од 12 Мај до 24 мај 2010 година во Кан, Франција. На 15 март 2010 година, Бартон ги доби ознаките од Chevalier of Arts and Letters од министерот за култура, Фредерик Митеран.
Белау (Холштајн)
Белау (Belau) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Марија Зисова-Падикова
Марија Зисова-Падикова — македонски поетеса.
Книжевно творештво
Марија Зисова-Падикова е автор на поетските книги :
Јаловец
Јаловец (Jalovec) — планина на Јулиските Алпи во Словенија. Со 2.645 метри надморска височина, ова е седми врв по височина во Словенија. Планината е сместена помеѓу алпските долини Тамар, Лошка Коритница и Трента. Окружена е со Мангарт на запад, Травник и Мојстровка на исток, и Понце на север.
Фатих Терим
Фатих Терим (Fatih Terim) ( во Адана, Турција), е фудбалски тренер и поранешен фудбалер на Галатасарај. Има тренирано неколку клубови од Турција и Италија, како и сениорската репрезентација на Турција и репрезентацијата на Турција до 21 година.
Интернационалната федерација за фудбалска историја и статистика (International Federation of Football History & Statistics (IFFHS)) ги вбројува помеѓу надобрите 8 фудбалски тренети на светот, а наградата ја примил во 2001 година. Евроспорт го прогласил за најдобар тренер на Европското првенство во фудбал 2008 година,, а УЕФА го прогласува за тренер на годината. World soccer magazine во 2008 година го вбројува во 7-те најдобри тренери на светот. .
Во Турција и Италија е познат под прекарот Император.
Играчка кариера
Професионалната кариера ја започнува во Адана Демиспор. Поради финансиски проблеми во кои се наоѓал е единствениот играч кој бил тајно платен од страна на клубот, а веќе после 3 години постанува и капитен. Во 1974 преминува во Галатасарај каде што останува 11 години и игра во одбрана на позиција централен одбранбен играч. Со Галатасарај трипати го освојува Купот на Турција (1972, 1982 и 1985) и еднаш Суперкупот на Турција (1982).
Раните години
По завршувањето на играчката кариера бил повикан во стручниот штаб на Галатасарај од страна на Јуп Дервал. После тоа оди во Анкарагјуџа каде што останува 18 месеци, а подоцна и една година во Гезтепе како тренер. во 1990 година добива покана од Зеп Пјонтек да се приклучи на стручниот штаб на репрезентацијата на Турција, а подоцна е тренер на репрезентацијата на Турција до 21 година. Во 1993 доаѓа на местото тренер на сениорската репрезентација со која се пласира на Европското првенство во фудбал 1996 што за Турција е прв настап на едно европско првенство. Галатасарај го враќа во својот штаб како тренер во 1996 година, и 4 пати последователно ја освојува Суперлигата на Турција и Куп на УЕФА 2000 година, што го прави најуспешен тренер во историјата на клубот.
Список на резервати во Македонија
Ова e список на резервати во Македонија. Резерватите се дел од заштитените подрачја на Македонија. Некои од нив се прогласени со посебен закон донесен во Собранието на РМ, а некои со одлуки на Националниот институт за заштита на спомениците на културата. Резерватите се поделени на: строги природни резервати; посебни резервати; ботанички, ихтиолошки и орнитолошки резервати.
Ватлинген (општинска заедница)
Ватлинген (Wathlingen) — општинска заедница во округот Целе, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Ватлинген.
Општинската заедница Ватлинген се состои од следниве општини:
Северозападни семитски јазици
Северозападните семитски јазици се дел од семејството на семитските јазици. Овие јазици во моментот ги зборуваат околу 8 000 000 луѓе. Главни три групи на овие јазици се:
NGC 2673
NGC 2673 — елиптична галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2673 се споменува и како UGC 4620, MCG 3-23-11, CGCG 90-19, KCPG 175B, Arp 167, NPM1G +19.0193.
Откривање
Објектот е откриен на 19 декември 1849 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 49 м 24,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 19° 4' 29".
Други поделби
Проучување на NGC 2673 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24792. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 142; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1396. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 62.
Мечување на Летните олимписки игри 2012
Доколку го освои првото место во поединечен флорет во женска конкуренција, Италијанката Валентина Вецали има прилика да стане четврт натпреварувач во историјата со освоени поединечни златни медали на четири последователни олимпијади.
На двете табели (една во машка и една во женска конкуренција) се прикажани десетте дисциплини. Со „(п)“ се обележани поединечните, а со „(е)“ се означени екипните натпревари:
Квалификации
Квалификациите претежно се водат по рангирањето на FIE на 2 април 2012, со дополнителни поединечни места според 4 зонски квалификациски турнири.
Ланзароте
Ланзароте — шпански остров, најсеверниот и најисточниот дел од автономните Канарски Острови во Атлантскиот Океан. Сместено е на приближно 125 километри (78 милји) од северниот брег на Африка и 1,000 километри (621 милји) од Пиринејскиот Полуостров. Покривајќи 845,94 квадратни километри (326,62 милји квадратни), Ланзароте е четвртиот по големина од островите во архипелагот. Со 152.289 жители на почетокот на 2019 година, тој е третиот најнаселен канарски остров, по Тенерифе и Гран Канарија. Сместен централно-западно на островот е Националниот парк Тиманфаја, една од неговите главни атракции. Островот беше прогласен за резерват на биосфера од УНЕСКО во 1993 година. Главен град на островот е Арецифе, кој лежи на источното крајбрежје. Тој е помалиот главен остров во провинцијата Лас Палмас.
Првото запишано име на островот, дадено од картографот од италијанско-мајорка Анџелино Дулцерт, беше Инсула де Ланзартус Мароцелус, по Џеновскиот навигатор Ланчелото Малочело, од каде е изведено и современото име. Името на островот на мајчин јазик Гванче беше Титерогака или Титеројагака, што може да значи „окер“ (што се однесува на преовладувачката боја на островот).
Географија
Ланзароте се наоѓа на 11 километри (7 милји) североисточно од Фуертевентура и нешто повеќе од 1 километар (0.62 милји) од Ла Грациоза. Димензиите на островот се 60 километри (37 милји) од север кон југ и 25 километри (16 милји) од запад кон исток. Крајбрежјето на Лазароте е долго 213 километри (132 милји), од кои 10 километри (6 милји) се песок, 16,5 (10 милји) километри се плажа, а остатокот е карпест. Неговиот пејзаж вклучува планински масиви Фамара (671 метар или 2.201 стапки) на север и Ајачес (608 метри или 1,9995 ст) на југ. Јужно од масивот Фамара се наоѓа пустината Ел Џејбл, која ги одделува Фамара и Монтањас дел Фуего. Највисокиот врв е Пењас дел Чаче, кој се издига на 670 метри (2,200 стапки) надморска височина. „Тунелот на Атлантида“, најголемиот подводен вулкански тунел во светот, е дел од лава тунелот Куева де лос Вердес.
Геологија
Ланзароте е најсеверниот и најисточниот остров на Канарските острови и има вулканско потекло. Настанат е преку огнени ерупции и има зацврстени потоци на лава, како и екстравагантни карпести формации. Островот се појави пред околу 15 милиони години како производ на жариштето на Канари. Островот, заедно со другите, се појавил по распадот на африканските и американските континентални плочи. Најголемите забележани ерупции се случиле во периодот од 1730 до 1736 година во областа што сега е назначен Национален парк Тиманфаја.
Растенија
На островот има петстотини различни видови растенија, од кои 17 видови се ендемски. Овие растенија се прилагодиле на релативниот недостаток на вода на ист начин како и сукулентите. Тие вклучуваат Канарска палма (Phoenix canariensis), која се наоѓа во областите на северот, Канарски бор (Pinus canariensis), папрати и диви маслинови дрвја (Olea europaea). Дрвјата Лаурисилва, кои некогаш ги покриваа највисоките делови на Риско де Фамара, денес ретко се среќаваат. По зимските врнежи, растителноста доаѓа до разнобоен цут помеѓу февруари и март.
Лозјата на Ла Герија, вински регион Ланзароте ДО, се заштитено подрачје. Единечни винови лози се засадени во јами со ширина од 4-5 метри (13-16 ст) и 2-3 метри (6 ст 7 инчи-9 ст 10 инчи) длабоки, со мали камени sидови околу секоја јама. Оваа земјоделска техника е дизајнирана да собира врнежи од дожд и роса преку ноќ и да ги заштитува растенијата од ветрови.
Габи
Постојат 180 различни видови на габи кои формираат лишаи. Овие преживуваат во соодветните области како карпести површини и промовираат атмосферски влијанија.
Животни
Освен домородните лилјаци и цицачите кои ги придружувале луѓето на островот (вклучувајќи го и дромедарот, кој се користел за земјоделство и сега е туристичка атракција), на Ланзароте има малку видови 'рбетници. Овие вклучуваат птици (како соколи) и влекачи. Неколку интересни ендемски животни се гуштерот Галотија и слепите ракови Munidopsis polumorpha, пронајдени во лагуната Јамеос дел Агуа, формирана од вулканска ерупција. На островот се наоѓа и едно од двете преживеани популации на загрозениот Канарски египетски мршојадец.
Природни симболи
Официјални природни симболи поврзани со Ланзароте се Munidopsis polymorpha (слеп рак) и Euphorbia balsamifera (Табаиба дулче).
Демографија и администрација
Ланзароте е дел од провинцијата Лас Палмас и е поделен на седум општини:
Воздух
Главната влезна точка на островот е аеродромот Цезар Манрике-Ланзароте, кој, во 2018 година, управувал со патници. Во 2019 година беше преименувано во името на локалниот уметник Сезар Манрике, во чест на наследството што го оставил на островот и се совпадна со стогодишнината од неговото раѓање. Аеродромот има две терминални згради за патници, Т1 и Т2, при што Т2 се користи исклучиво за меѓуостровски летови од и од другите Канарски острови. Овие меѓуостровски летови ги вршат регионалните авиокомпании Бинтер Канариас и Канарфлај. Аеродромот Ланзароте се наоѓа на околу 5 километри (3,1 милји) југозападно од главниот град на островот, Арецифе, со кој е поврзан со патот ЛЗ-2.
Море
Поголемиот дел од стоката пристигнува по море преку пристаништето Арицифе, Порто де лос Мармолес. Ова пристаниште го користат и бродови за крстарење.
Понатаму, има редовни фериботски линии што ги поврзуваат пристаништето Арцифе со Лас Палмас де Гран Канарија, Санта Крус де Тенерифе и Кадис.
Фери бродовите до соседниот остров Фуертевентура заминуваат од Плаја Бланка, најјужниот град на островот.
Двете главни компании кои ги користат овие услуги се Фред Олсен Експрес и Навиера Армас.
Траектите до островот Ла Грациоза заминуваат од Ерзола, најсеверниот град на Ланзароте.
Пат
Патот LZ-1 го поврзува главниот град Арецифе со најсеверниот град Орцола. Патот LZ-2 го0 поврзува Арецифе со најјужниот град Плаја Бланка. LZ-3 е автопат кој делува како обиколница околу Арецифе, поврзувајќи го Порто де лос Мармолес од северната страна на градот со LZ-2 од јужната страна. Овие три патишта ја формираат централната патна оска на островот од која другите патишта се поврзуваат со останатите градови на островот, населени места и точки на интерес.
Јавниот превоз на островот е обезбеден од Arrecife Bus, кој работи под името Меѓуградски автобус Ланзароте. Компанијата управува со 30 автобуски линии што ги поврзуваат поголемите и помалите населби на островот, како и со аеродромот и вклучува внатрешни автобуски услуги во градовите Плаја Бланка, Сан Бартоломе и Тиас. Повеќето линии започнуваат или завршуваат во главниот град Арецифе. Јавниот автобуски превоз во рамките на градот Арецифе е обезбеден од локалниот совет и се состои од пет линии, вклучително и една до соседниот град Плаја Хонда.
Историја
Се верува дека Ланзароте бил првиот Канарски остров кој бил населен. Феникијците можеби ги посетиле или се населиле таму, иако не преживеале никакви материјални докази. Првиот познат запис доаѓа од римскиот автор Плиниј Постариот во енциклопедијата „Натурилис Хисторија“ во експедиција на Канарските острови. Имињата на островите (тогаш наречени Insulae Fortunatae или "Среќни острови“) биле запишани како Јунонија (Фуертевентура), Канарија (Гран Канарија), Нингуарија (Тенерифе), Junунонија Мајор (Ла Палма), Плувијалија (Ел Хиеро) и Капрарија (Ла Гомера). Ланзароте и Фуертевентура, двата најисточни Канарски острови, биле споменати само како архипелаг на „виолетовите острови“.  Римскиот поет Лукан и грчкиот астроном и географ Птоломеј ги дале дадоа своите прецизни локации. Тоа било населено од страна на Majoс племето од Гуанчес.  По падот на Западното Римско Царство, интеракцијата со Канарските Острови не е заведена пред 999 година, кога Арапите пристигнале на островот, кој го нарекле ал-Џезир ал-Калида (меѓу другите имиња). Во 1336 година, брод пристигнал од Лисабон под водство на Џеневскиот навигатор Ланселото Малочело, кој го користел алијасот „Ланзароте да Фрамква“. Подоцна била изградена тврдина во областа Монтана де Гванапај во близина на денешното Тегуизе. Кастилјанските ропски експедиции во 1385 и 1393 година заплениле стотици Гваначи и ги продале во Шпанија, иницирајќи трговија со робови на островите. Францускиот истражувач Џан де Бетенкур пристигнал во 1402 година, на чело на приватна експедиција под закрила на Кастиља. Бетенкур најпрво го посети јужниот дел на Ланзароте кај Плејас де Папагајо, а Французите го совладале островот за неколку месеци. На островот немало планини и клисури за да служат како скривалишта за преостанатото население во Гуанче, и толку многу Гуанчи се однесени како робови, за кои се вели дека останале само 300 мажи од Гванче.
На јужниот крај од општината Јаиза, првата европска населба на Канарските острови се појавила во 1402 година во областа позната како Ел Рубикон, каде започнало освојувањето на Архипелагот. На ова место е изградена катедралата Свети Марсијал од Лимож. Катедралата била уништена од англиски пирати во 16 век. Епархија била преместена во 1483 година во Лас Палмас де Гран Канарија (Римокатоличка епархија во Канарија). Во 1404 година, Кастиљанците (со поддршка на кралот на Кастиља) дошле и се бореле со локалните Гуанче, кои биле дополнително десеткувани. Островите Фуертевентура и Ел Хиеро подоцна биле слично освоени. Во 1477 година, одлуката на кралскиот совет на Кастиља го потврдила грантот на Ланзароте и Фуертевентура, со помалите острови Феро и Гомера на кастилијанските благородници Ерера, кои го држеле својот фонд до крајот на 18 век. Во 1585 година, османлискиот адмирал Мурат Реис привремено го зазел Ланзароте. Во 17 век, пиратите го нападнале островот и зеле 1.000 жители на ропство во Куева де Лос Верде. Ланзароте и Фуертевентура би биле главните извозници на пченица и житни култури на централните острови на архипелагот во текот на 16, 17 и 18 век; Тенерифе и Гран Канарија. Иако оваа трговија скоро никогаш не била обратна за жителите на Ланзароте и Фуертевентура (поради фактот што земјопоседници на овие острови профитирале од оваа активност), создавајќи периоди на глад, па населението на овие острови морало да патува во Тенерифе и Гран Канарија. Островот Тенерифе е најголем фокус на привлечност за жителите на Ланзароте и Фуертевентура, па оттука и чувството на унија што отсекогаш постоело во популарната сфера со Тенерифе.
Од 1730 до 1736 година, островот бил погоден од серија вулкански ерупции, произведувајќи 32 нови вулкани во опсег од 18 километри (11 милји). Свештеникот на Јаиза, Дон Андрес Лоренцо Курбело, детално ја документирал ерупцијата до 1731 година. Лава зафатила четвртина од површината на островот, вклучително и најплодната почва и 11 села. 100 помали вулкани се наоѓале во областа наречена Монтањас дел Фуего, „Огнени планини“. Во 1768 година, сушата влијаела на уништениот остров, а зимските дождови не паѓаа. Голем дел од населението било принуден да емигрира во Куба и Америка, вклучително и група која формирала значаен прилог на шпанските доселеници во Тексас кај Сан Антонио де Бексар во 1731 година. Друга вулканска ерупција се случила во рамките на опсегот на Тијагва во 1824 година, што било помалку насилно од најголемата ерупција помеѓу 1730 и 1736 година.
Во 1927 година, Ланзароте и Фуертевентура станаа дел од покраината Лас Палмас. Неколку археолошки експедиции откриле праисториска населба во археолошкото наоѓалиште на Ел Бебедеро во селото Тегуиса. Во една од тие експедиции, од тим од Универзитетот во Лас Палмас де Гран Канарија и тим од Универзитетот во Сарагоса, дошле околу 100 римски грнчари, девет парчиња метал и едно парче стакло. Артефактите се пронајдени во слоеви датирани помеѓу 1 и 4 век. Тие покажуваат дека Римјаните тргувале со Канарците, иако нема докази за населби.
Островот има статус на заштитен резерват на УНЕСКО за биосфера. Според извештајот на Фајненшл тајмс, овој статус бил загрозен од скандал со локална корупција. Од мај 2009 година, полицијата го уапси поранешниот претседател на Ланзароте, поранешниот градоначалник на Арецифе и повеќе од 20 политичари и стопанственци во врска со недозволени градежни дозволи долж крајбрежјето на Ланзароте. УНЕСКО се закани дека ќе му го одземе статусот на резервите на биосфера на Ланзароте, „доколку развојот не ги почитува локалните потреби и влијае на околината“. Претседателот на Кабилдо од Ланзароте негираше „каква било закана за статусот на УНЕСКО на Ланзароте“.
Фестивали
Најоснованиот фестивал на островот се одржува секоја година на 15 септември во селото Манча Бланка, во чест на Богородица на Долорс (Вирген де лос Долорес), исто така наречена „Богородица на вулканите“ (покровител на Ланзароте ) Во овој аџилак учествуваат луѓе од целиот остров, претежно облечени во традиционална носија.
Менталист
Менталист е американска драмска телевизиска серија која траела од 23.09.2008 година, до 18 февруари 2015 година, емитувајќи 151 епизода во текот на седум сезони, на Си-Би-Ес. Создадено од Бруно Хелер, кој бил и нејзин извршен продуцент, шоуто го следи поранешниот „јасновидец“ Патрик Џејн (Сајмон Бејкер), кој е консултант на Калифорниското биро за истраги (КБИ) и неговиот шеф, постар агент, Тереза Лизбон (Робин Туни), користејќи ги високо развиените вештини за набудување што претходно ги користел за да ги „чита“ умовите на луѓето.
Постои руско-украински римејк „Менталист" во 2018 година под истиот наслов снимен на руски јазик.
Синопсис
Серијата го следи Патрик Џејн, независен консултант на Калифорниското биро за истраги (КБИ) со седиште во Сакраменто, Калифорнија. Иако не е офицер на законот, тој ги користи своите вештини од неговата поранешна кариера како успешен, но сепак несомнено измамник, јасновидец, за да му помогне на тимот агенти на КБИ за решавање убиства. Вистинската причина за вмешаноста на Џејн во спроведувањето на законот е пронаоѓање на серискиот убиец познат како Ред Џон, кој бил одговорен за бруталното убиство на неговата сопруга, Анџела Раскин Џејн и неговата ќерка Шарлот Ана Џејн.
Пред убиствата, Џејн имал профитабилна кариера како измамник, успешно се претставувал како видовит медиум и уживал статус на славна личност. Пет години пред настаните во пилот епизодата на шоуто, тој се појавил на телевизија да тврди дека неговите паранормални способности и помогнале на полицијата да профилира сериски убиец по име Ред Џон. Ред Џон, лут од омалажувањето, ги убива сопругата на Џејн и неговата ќерка како одмазда.
Неговите соработници на КБИ се колегите Вејн Ригсби, Грејс Ван Пелт, Кимбал Чо и нивната шефица Тереза Лисабон. Различни режисери и цивили кои се повторуваат се среќаваат додека се снимало шоуто, вклучувајќи ги: Брет Стајлс, Гејл Бертрам, Кристина Фрај, Медлин Хајтауер, Џеј Џеј Ларош и Валтер Машбурн.
Како што напредувало шоуто, фокусот се префрлил од општите случаи во сезоните една до три, само за фаќање на Ред Џон, во текот на сезоните четири до шест. На средината на шестата сезона, случајот Ред Џон е решен, ФБИ се вмешува во затворање на КБИ, а шоуто усвојува нов правец во следните две сезони, заедно со неколку нови ликови. Шоуто сè уште се фокусира на решавање на случаи, заедно со емотивни епизоди.
Продукција
Откако го развил за ХБО, Хелер бил заинтересиран да направи нешто поразлично и сакал да се докаже. Си-Би-Ес барал емисија што ќе работи како придружник на НЦИС, а Хелер го поздравил предизвикот за развој на популарна емисија во рамките на ограничувањата на мрежната телевизија во главниот термин и го прилагодил својот концепт да одговара. Хелер го опишува ликот како комбинација од тип Шерлок Холмс и уличен јасновидец, делот детектив им помага на луѓето, а делот измамник им продава лаги на луѓето. Сакајќи ликот да има и физичка и духовна елеганција, Хелер замислил некој како Кери Грант за улогата.
Шоуто често поставувало епизоди засновани врз измислени локации со имиња како Селинџер Мил и Ранчо Роса. Како и поголемиот дел од американските телевизиски емисии, „Менталист“ главно се снимал во зоната на студиото во округот Лос Анџелес, но повремено снимал неколку сцени на локација во Сакраменто. Структурата користена за претставување на седиштето на КБИ во Сакраменто е задниот дел на Пико-куќата во центарот на Лос Анџелес. На 15 октомври 2008 година, Си-Би-Ес ја нарачал првата сезона на „Менталист“ и шоуто последователно се обновувало на годишно ниво од 2010 година, како на домашниот пазар, така и во странство.
Во ноември 2013 година, за Аманда Ригети (Ван Пелт) и Овеин Јеоман (Ригсби) било потврдено дека ќе заминат по завршувањето на шестата сезона.
На 10 мај 2014 година, Си-Би-Ес ја обнови серијата за седмата сезона со 13 епизоди, чија премиера била на 30 ноември 2014 година, а подоцна ја објавиле како последна
Во седмата сезона, за епизодата „Сладолед од цвет од портокал“, сцените сместени во Бејрут биле снимени во Лос Анџелес и дополнети со хонорарни снимки од Бејрут од Мајкл Тимни.
Дистрибуција
ТНТ започнале да ја прикажуваат „Менталист“ есента 2011 година. Во периодот помеѓу крајот на Лате Шоу со Дејвид Летерман и Лејт Шоу со Стивен Колберт летото 2015 година, Менталист била емитувана во приквечерните часови на Си-Би-Ес, како дел од привремената постава на доцно-вечерните прикажувања. Шоуто се емитувало и на телевизиската мрежа Си-Ти-Ви во Канада.
Жан Жене
Жан Жене ( — ) — француски писател, драматург, поет, есеист, и политички активист. За време на младоста имал проблеми со законот, но подоцна се префрлил на книжевноста, а најпознати дела му се романот Дневникот на крадецот и драмите Балконот, Слугинките, и Екраните.
Животопис
Мајката на Жене била гувернанта која го чувала седум месеци по раѓањето, а потоа го дала на посвојување. Пораснал во провинцискиот град Алињи ан Морван, во централна Франција. Семејството кое го посвоило се занимавало со дрводелска дејност, и било многу грижливо спрема него. По смртта на маќеата, Жене бил даден на постар брачен пар, со кој останал две години. Во еден случај кога му довериле пари, тој ги потрошил на панаѓур. Имал и други судири со законот, а на 15 годишна возраст бил осуден на три години затвор поради учество во хомосексуален чин. Кога бил пуштен, тој станал џепџија и се занимавал со проституција по евроспките градови, случки раскажани во романот Дневникот на крадецот.
Во Париз се вратил 1937, но неколкупати бил апсен поради ситни кражби, фалсификување документи, насилство, и други прекршоци. Во затвор ја напишал првата поема Осуден на смрт, чие печатење сам го платил. Во Париз се запознал со Жан Кокто, кој одушевен од творбите на Жене, ги искористил своите врски за да му помогне да ги отпечати. Во 1949 Жене избегнал доживотен затвор откако Кокто и други уметници како Жан-Пол Сартр и Пабло Пикасо го замолиле францускиот претседател да го помилува Жене, по што Жене веќе никогаш не го прекршил законот. По смртта на акробатката Абдала Бентага, кон која бил емотивно приврзан, паднал во депресија и имал обид за самоубиство.
Евандро Гебел
Евандро Гебел (роден на 23.08.1986), познат како Евандро, е бразилски професионален фудбалер, кој игра како офанзивен играч од средината. Тој има и српско државјанство.
Во текот на седум сезони, тој одигра Сери А вкупно 144 натпревари и 12 погодоци, претставувајќи шест клуба. Професионално се натпреваруваше и во Србија, Португалија и Англија.
Атлетико Паранаенсе
Роден во Блуменау, Санта Катарина, Евандро го имаше своето професионално деби за Клуб Атлетико Паранаенсе против Клуб Малутром, во победата од 3: 1 за Кампеонато Параназе на 10 февруари 2005 година. Тој го постигна својот прв гол на 1 јуни, помагајќи во победата над ФК Сантос со 3-2 во Копа Либертадорес ; неговиот татко, Осмар, исто така бил фудбалер.
За време на неговиот петгодишен мандат на Арената да Баиксада, Евандро исто така беше позајмен на Гојаш Еспорте Клуб, Сосиедаде Еспортива Палмеирас и Клуб Атлетико Минеиро. На 25.05.2010 година, сè уште во сопственост на Атлетико, тој потпиша заедно со соиграчот Ренан Оливеира со Еспорте Клубе Виторија, во замена за Нето Берола.
Црвена Звезда
На 1 декември 2010 година, Евандро се приклучи на српскиот клуб Црвена звезда Белград со договор на три и пол години. Со цел да се намали бројот на странци во одредот, за него беше побаран српски пасош, а следниот јули српската влада го одобри потегот и тој официјално стана државјанин на земјата.
Хал Сити
На 13 јануари 2017 година, Евандро потпиша договор од 2 и пол години со Хал Сити. Следниот ден го имаше своето деби во Премиер лигата, заменувајќи го Роберт Снодграс во последните 14 минути од домашната победа против Бурнмут со 3-1. Тој го постигна својот прв гол за својот нов тим на 29 јануари, но во поразот од 1: 4 на гостувањето кај Фулам во четвртото коло од ФА купот.
На крајот на сезоната 2018–19, Евандро го напушти стадионот КЦОМ.
Аспарагинска киселина
Аспарагинската киселина е α-аминокиселина со хемиска формула HO2CCH(NH2)CH2CO2H. Карбоксилатниот анјон (конјугирана база) на аспарагинската киселина е познат како аспартат. L-изомерот на аспартатот е еден од 20 белковинообразувачки аминокиселини, односно градбени делови на белковините. Кодоните на оваа аминокиселина се GAU и GAC.
Евандро Гебел
Сантос
На 1 јули 2019 година, Евандро се врати во Бразил по скоро девет години и се согласи на едногодишен договор во Сантос. Тој дебитираше за клубот на 4 август, заменувајќи го Фелипе Џонатан во домашениот терен со 6-1 против протиничкиот тим Гојаш.
Аспарагинска киселина
Аспарагинската, заедно со глутаминската киселина, се класифицираат како кисели аминокиселини со pKa од 4,0.
Евандро Гебел
Сантос
Евандро го постигна својот прв погодок на 1 декември 2019 година,во второто полувреме од домашниот пораз од Асоцијачо Шапекоенсе де Футебол со 2: 0 Следниот на 9 јуни, откако под водството на новиот менаџер Jesезуалдо Фереира, беше објавено дека неговиот договор нема да биде обновен.
Аспарагинска киселина
Улога во биосинтезата на другите аминокиселини
Аспарагинската киселина е неесенцијална кај цицачите и се произведува од оксалацетат по пат на трансаминација. Кај растенијата и микроорганизмите, аспарагинската киселина е претходник за синтеза на неколку аминокиселини, вклучувајќи четири есенцијални: метионин, треонин, изолеуцин и лизин. Претворањето на аспарагинската киселина во овие аминокиселини започнува со нејзина редукција до соодветниот семиалдехиден облик, односно HO2CCH(NH2)CH2CHO. Аспарагинот се добива од аспарагинската киселина преку трансаминација:
Евандро Гебел
Меѓународна кариера
Евандро беше дел од репрезентацијата на Бразил до 20 години на Светското првенство за млади ФИФА во 2005 година, што се одржа во Холандија, придонесувајќи со шест настапи без погодок за евентуално третото пласирање на нацијата.
Аспарагинска киселина
Улога во биосинтезата на другите аминокиселини
(каде GC(O)NH2 и GC(O)OH се глутамин и глутаминска киселина, соодветно)
Евандро Гебел
Почести
Атлетико Паранаенсе
Аспарагинска киселина
Други биохемиски улоги
Аспартатот е исто така метаболит во циклусот на уреата и учествува во глуконеогенезата. Тој пренесува редуцирачки еквиваленти во малатно-аспартатниот пренесувач, кој ја поттикнува меѓупретворбата на аспартатот и оксалацетатот (кој е оксидираниот, т.е. дехидрогениран дериват на јаболковата киселина, т.е. малат). Аспарагинската киселина дава еден азотен атом при биосинтезата на инозитолот, претходникот на пуринските бази.
Евандро Гебел
Почести
Црвена звезда Белград
Аспарагинска киселина
Невротрансмитер
Аспартатот ги стимулира NMDA рецепторите (рецептори за N-метил-D-аспарагинска киселина, што е хемиското име на глутаминската киселина). Тој е ексцитаторен невротрансмитер во мозокот и претставува ексцитотоксин.
Евандро Гебел
Почести
Бразил U20
Поединечно
Космос-1027
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 јули 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 920 килограми. Космос-1027 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 998 км, а најмалото на 960.
Малечката Фадета
Малечката Фадета (на француски: La Petite Fadette) е роман од 1849 година, од француската писателка Жорж Санд. Санд ја напишала книгата во текот на 1840-тите, но првото издание на некој странски јазик било дури во 1900 г. Во 2004 г. оваа приказна е екранизирана во форма на детска ТВ серија.
Кратка содржина
Приказна за браќата близнаци Силвине и Ландри кои од самото раѓање се поврзани еден со друг. Иако ги советувале да ги разделуваат почесто, тие биле постојано заедно. Кога наполниле четиринаесет години, Ландри заминува да работи во соседството, кај пријателот на својот татко Кајо, а Силвине постојано тагува и се разболува. Незадоволен од ладниот однос на својот брат тој бега од својот дом кон блиската река.
Фадета заминува од селото, а по неколку месеци се враќа бидејќи баба ѝ умрела. Баба ѝ ѝ остава големо наследство и родителите му дозволуваат на Ландри да се венча со неа. За сето тоа време Силвине страда, но конечно ќе се помири откако Фадета ќе го крене на нозе и тој заминува во војска.
Нуно Гомеш
Нуно Мигел Соареш Переира Рибеиро познат како Нуно Гомеш, (роден на 5 јули 1976, во Амаранте), е поранешен португалски фудбалер, кој играл на позицијата напаѓач. Тој во моментов работи како асистент во меѓународниот сектор во екипата на Бенфика.
Неговиот прекар Гомеш го добил во младоста, по португалскиот напаѓач, Фернандо Гомеш.
Клупска кариера
Нуно Гомеш го направил своето професионално деби со Боавишта во сезоната 1994-95. Во сезоната 1996-97, тој постигнал 15 гола во лигата: а благодарение на голот во финалето на Купот на Португалија при победата над Бенфика, заработил трансфер во Бенфика, најтрофејниот португалски клуб. После 101 натпревар и 60 гола со орлите од Лисабон, но и неговите настапи за репрезентацијата на Евро 2000 драстично се зголемила неговата вредност на трансфер-пазарот.
Во летото 2000 година Нуно Гомеш го завршил својот трансфер во италијанската Фјорентина, кои платиле 17 милиони евра за тогаш дваесет и четири годишниот напаѓач. Веќе во првата сезона со виола го освоил италијанскиот куп и загубил во Суперкупот на Италија освоен од Рома, пред клубот да банкротира, принудувајќи го Нуно Гомеш, стрелецот на 20 гола за двете последни сезони (14 во лигата), да се врати во Португалија.