cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Капелн (Олденбург)
Историја
Во 1159 година, Капелн се одвоил од соседното место Емштек, основајќи сопствена парохија. Името потекнува од зборот „капела“. Старата црква (подигната во 1150 г.) била срушена во 1900 година за да направи место за моменталната црква „Св. Петар и Павле“.
Од 1914 до 1965 година, Капелн бил поврзан со Клопенбург и Фехта.
Гладијатор (саундтрак)
Гладијатор  (Gladiator) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 25 април 2000 година. Лиза Џерард се појавила како вокалист во неколку песни.
Албумот победил на фестивалот Златен глобус за најдобра оригинална музика, додека бил номиниран за Оскар за најдобра оригинална музика и Филмска награда на БАФТА.
Успех
Саундтракот за филмот од страна на критичарите (како популарните интернет сајтови Filmtracks, Moviewave и Scorereviews) добил позитивни оценки, како и од страна на феновите (370 Amazon.com со рејтинг од 4,5). Филмот дури ја пристигнал и популарноста на саундтракот од Џемјс Хорнер за филмот Титаник.
Дополнителна музика
На 27 февруари 2001 година, скоро една година по издавањето на првиот саундтрак, Decca Records го објавил Gladiator: More Music From the Motion Picture. Овој албум содржи дополнителни 18 парчиња од филмот (вклучувајќи ремикс на Now We Are Free). Многу песни, исто така, кои се користиле во дијалогот од филмот исто така се нашле на албумот.
Влијание
Музиката од филмот доживеала големо влијание кај неколку композитори, кои ги вклучиле во своите композиции елементните стилови на Џиван Гаспаријан и женскиот вокал. Хари Грегсон-Вилијамс голем дел од својот албум за филмот на Ридли Скот, Небесно Царство како инспирација го имал од албумот на Гладијатор.
Во јуни 2006 година, агенти претставници на композиторот Густав Холст (1874-1934) поднеле тужба против Цимер, тврдејќи дека музиката е плагијат, или најточно композицијата „The Battle“ и „Barbarian Horde“ биле плагијат на „Mars, the Bringer of War“. Филмските критичари исто така истакнале дека биле користени делови од операта Зигфрид на Рихард Вагнер, во „The Might of Rome“ и „Am I Not Merciful?“
Во 2003 година, Лучано Павароти, ја издал песната „Il gladiatore“ од неговиот албум Ti Adoro. Исто така верзија на оваа композиција била изведена од страна на Андреја Бочели во финалето на Лигата на шампиони во Рим, каде Барселона го победи Манчестер Јунајтед.
Стрмец (Идрија)
Стрмец (словенечки: Strmec) — населба во Општина Идрија во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Четирирога антилопа
Четирирога антилопа (Tetracerus quadricornis) е мала антилопа што живее во Индија и Непал.
Мажјакот на четирирогата антилопа има два пара рогови, што претставува единствен случај кај шупливорогите преживари. Предните рогови, долги од од 3 до 4 см се за половина пократки од задните. Малку се занае за навиките на оваа плашлива и брза антилопа. Таа пасе трева, шавар и други растенија на шумските ритчиња, а тоа главно во близина на вода. Испушта тивки свирежи или лае кога предупредува на опасност. Кафеава е и има темна пруга на предната страна од секоја нога, а муцката и ушите и се црни.
NGC 6988
NGC 6988 — спирална галаксија во соѕвездието Делфин, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6988 се споменува и како CGCG 425-20, NPM1G +10.0499.
Откривање
Објектот е откриен на 15 август 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6988 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 6988 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 55 м 48,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 30' 30"".
Други поделби
Проучување на NGC 6988 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65732. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 209; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1094. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 558.
Пикасо (ТВ-филм)
„Пикасо“ — македонски телевизиски филм од 1987 година во боја. Го режирал Аљоша Симјановски, кој го напишал и сценариото.
Хомоцистинурија
Хомоцистинурија е наследно нарушување на метаболизмот на аминокиселината метионин. Најчест облик на хомоцистинурија е недостиг на ензимот цистатионин бета синтаза, а може да биде предизвикана и од недостиг на ензимот метилтетрахидрофолат редуктаза или од пореметување на метаболизмот на фолната киселина и витаминот Б12. Овој дефект доведува до мултисистемско нарушување на сврзното ткиво, мускулите, централниот нервен систем и кардиоваскуларниот систем. Хомоцистинуријата е ретка болест, со просечна стапка од 0,1 до 1 заболен на 100.000 жители. Оваа болест се наследува така што двата родители се носители на оштетениот ген, но тие немаат симптоми на болеста, а шансите детето да ја добие болеста се еден спрема четири. Хомоцистинурија е група на наследни автосомно рецесивни болести која води до абнормално наталожување на хомоцистеинот и неговите метаболити во крвта и урината. Генетските пореметувања резултираат со абнормалности во ензимите кои се инволвирани во одредени процеси на хомоцистеинот. Пореметувањето во еден од тие процеси е поради дефицит на цистатионин б-синтаза која со својот ко-фактор витамин Б6 (пиридоксин) го претвора хомоцистеинот во цистатионин.
Клиничка слика
Ова нарушување има различни штетни ефекти на многу органи и органски системи Недијагностицираните и/или нетретираните паценти имаат многу лош исход со тешки, сериозни нарушувања. Додека нарушувањата на ензимите се присутни при раѓање, симптомите и знаците можат да се развијат подоцна во неонатлана возраст, период на детство дури и кај возрасни. Можат да се јават остеопороза, васкуларни нарушувања, марфаноиден фенотип, пореметувања на очите, когнитивен застој, други невролошки пореметувања. Фактот дека повеќето од симптомите и знаците се неспецифични, може да доведе до касно доцно дијагностицирање. Клиничките знаци на пореметување на реметилацијате се главно невролошки и/или психијатриски и обично се развиваат во првите недели или месеци од животот, загрозувајќи го понатамошното опстанување на пациентот. Кога да се посомневаме за Хомоцистинурија:
Рана идентификација и навремен третман се клучни за да се обезбеди најдобар можен исход. Ако има сомнеж за хомоцистеинурија, пациентот треба веднаш да биде испратен во центар за терцијарна нега каде има соодветни стручни лица со познавање на метаболните пореметувања.
Третман
Хомоцистинурија е состојба која се лекува. Раното дијагностицирање, третман и диетална рестрикција се од голема веројатност дека ќе ја забават прогресијата на хомоцистинуријата како и исчезнување на некои од одликите т.е симптомите. Целта на терапијата е да се редуцира акумулацијата на хомоцистеинот и, за нарушувањето на реметилацијата, да се прескокне тој дефект на реметилација и со тоа да се одржат нормални концентрации на метионин и фолати.
Џакомо Казанова
Џакомо Џироламо Казанова (италијански: Giacomo Girolamo Casanova, 2 април 1725 - 4 јуни 1798) - италијански авантурист, војник, шпион, дипломат и писател. Запаметен е како принц на италијанските авантуристи и како човек што името Казанова го направил синоним за слобода Неговата автобиографија, „Приказната за мојот живот“ (Histoire de ma vie), се смета за еден од најавтентичните извори за обичаите и нормите на општествениот живот во Европа во XVIII век.
Пелинце
Пелинце — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Козјачија, во северниот дел на територијата на Општина Старо Нагоричане, во горното сливно подрачје на реката Пчиња, а чиј атар се допира со државната гранична линија со Србија. Селото е раштркано и има ридски карактер, чии маала се издигаат на надморска височина од 370 до 550 метри. Од градот Куманово селото е оддалечено 33 километри.
Пелинце е релативно големо село, кое се наоѓа во долината на реката Пчиња, како и на околните ридови. Околни села се: Враготурце, Карловце и Алгуња.
Атарот е голем и зафаќа површина од 26,3 км2. На него обработливото земјиште зазема површина од 626 хектари, на пасиштата отпаѓаат 312 хектари, а на шумите 523 хектари.
Пелинце е село од многу разбиен тип. Маалата на селото се распослани лево и десно од реката Пчиња. Лева од реката се: Балчинци (7 к.), Кимчинци (4 к.), Крагујци (3 к.), Китинци (5 к.), Пинџурци (4 к.), Калаверци (4 к.), Јужарци (4 к.), Киринци (2 к.), Блаќанци (4 к.), Џидинци (2 к.) и Црни Влајковци (4 к.). Десно од реката се: Орманци (4 к.), Колчаци (7 к.), Габранци (4 к), Бели Влајковци (7 к.) Миљинци (3 к.), Пашинци (1 к.), Костинци (4 к.), Златинци (4 к.) и Мишинци (11 к.).
Историја
Пелинце спаѓа во старите села во Кумановската област. Во него живеат родови кои не се доселени, а на неговиот атар се пронајдени разни урнатини од старо време.
Во оваа населба, која во литературата е позната и како Пеленија, постоела црква „Св. Никола“, којашто била изградена во век, а во  век веќе била во урнатини.
До втората половина на век, преку Пелинце водел стариот патен правец Солун-Штип-Врање-Белград, поради што во селото постоеле анови.
Во XIX век, Пелинце било христијанско село во рамките на Кумановската каза на Отоманското Царство.
До 1912 година, селото било подложно на напади од страна на Арбанаси од околните села. Најчесто им краделе стока, волови и коњи.
Стопанство
Селото има мешовита земјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Пелинце имало 470 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Пелинце имало 452 жители.
Поради иселување на населението, селото преминало од средно по големина во мало. Тоа, во 1961 година броело 671 жител, од кои 628 биле Македонци, а 43 жители Срби. Во 1994 година, бројот се намалил на 221 жител, од кои 177 Македонци, а 36 Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Пелинце имало 191 жител, од кои 184 Македонци и 7 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 143 жители, од кои 127 Македонци, 1 Албанец, 3 Срби и 12 лица без податоци.
Родови
Денешни родови се: Мишинци (11 к.), Златанци (4 к.), Габранци (4 к.), Костинци (4 к.) и Пашинци (1 к.), слават Свети Никола, а нивните маала се десно од реката Пчиња; Китинци (5 к.), Пинџурци (4 к.) и Крагујци (3 к.), слават Свети Архангел Михаил, а нивните маала се лево од реката; Кимчинци (4 к.) и Јужарци (4 к.), слават Свети Никола, а нивните маала се лево од Пчиња; Бели Влајковци (7 к.) и Црни Влајковци (4 к.), слават Свети Никола.
Родови чии потекло се знае: Орманци (4 к.), слават Свети Архангел, доселени од кумановското село Бајловце, го знаат следното родословие: Тодос (жив на 79 г. во 1971 година) Милош-Марко-Стамен-Ѓорге, основачот на родот кој се доселил; Колчаци (7 к.), слават Петковден, доселени од Старо Нагоричане; Миљинци (3 к.), слават Свети Ѓорѓи (есенски), доселени од Коинце; Блаќанци (4 к.), слават Свети Архангел, доселени од испустеното село Блаце, близу Бајловце; Киринци (2 к.), слават Свети Архангел, доселени од Старо Нагоричане и Калаверци (4 к.), слават Свети Никола, доселени од соседното српско село Узово.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Старо Нагоричане, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Старо Нагоричане.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Пелинце, во која влегувале селата Враготурце и Пелинце.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Жегљане, во која покрај селото Пелинце се наоѓале и селата Враготурце, Врачевце, Драгоманце, Жегљане, Карловце, Коинце, Кокино, Малотино, М’гленце, Пузајка и Степанце.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Старо Нагоричане.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Куманово.
Иселеништво
Најмногу иселеници од Пелинце се наоѓаат во Куманово (15 к.), Глогањ кај Панчево (15 к.), Скопје (10 к.), Кленак кај Шабац (7 к.), Пожаревац (3-4 к.) и други.
Загрепска искачница
Загрепска искачница (Zagrebačka uspinjača) — искачница во градот Загреб управувана од Загрепски електричен трамвај (ЗЕТ), сместена на улицата Томиќ, поврзувајќи ги улиците Илица (Долен град) со Штросмајеровото шеталиште на север (Горен град).
Нејзината пруга изнесува 66 метри и со тоа е една од најкратките искачници во светот. Искачницата била изградена во 1890 година и била во употреба од 23 април 1893 година. Првично имала парни мотори, кои биле заменети со електрични во 1934 година. Со цел да се зачува нејзиниот првобитен изглед, градбата и повеќето технички делови, добила правна заштита со прогласувањето на споменик на културата.
Технички одлики
Има две кабини со по 28 патници секоја (16 седишта и 12 места за стоење). Кабините се долги 5,640 метри и тежат 5,05 тони, кога се празни. Секоја кабина пренесува до 2.240 килограми. Електричниот мотор е во северната (горна) станица. Има трафостаница од 28,5 киловати, работи на 400 волти еднонасочна струја, со 720 вртежи во минута. Искачницата се движи по пруга од 1200 мм, а нејзината должина е само 66 метри, додека висинската разлика изнесува 30,5 метри, што значи наклон од 52%. Ова ја прави една од најкратките, а истовремено и една од најстрмните искачници во светот. Вози со 1,5 м/с и му треба 55 секунди да го помине растојанието.
Камаштли
Камаштли е ацтечки бог на ловот, војната, вербата и огнот.
Список на државни водачи во 1336 година
Ова е список на државни водачи во 336 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
60. јужен напоредник
60. јужен напоредник ― напоредник што е 60 степени јужно од Земјината екваторска рамнина. Ниту една земја не лежи на напоредникот односно тој не поминува ништо друго освен океаните. Најблиското копно е група карпи северно од островот Коронејшн (Крунисување) (Мелсонови Карпи или Гувернерски Острови) на Јужните Оркниски Острови, кои се на околу 54 километри јужно од напоредникот, и островот Туле и Куковиот Остров на Јужните Сендвички Острови, кои обете се околу 57 км северно од напоредникот (со Куковиот Остров малку поблиску).
Напоредникот ја означува северната граница на Јужниот Океан (иако некои организации и земји, особено Австралија, имаат други дефиниции) и на Антарктичкиот договор. Ја означува и јужната граница на зоната без нуклеарно оружје во Јужен Пацифик и зоната без нуклеарно оружје во Латинска Америка.
На оваа географска ширина Сонцето е видливо 18 часа, 52 минути за време на декемвриската долгодневница и 5 часа и 52 минути за време на јунската краткодневница. На 21 декември Сонцето е на 53,83 степени на небото и 6,17 степени на 21 јуни.
Географските широчини јужно од овој напоредник често се нарекувани „Врискачки 60-ки“ поради преовладувачките западни ветрови со голема брзина кои можат да створат големи бранови над 15 м и максимална брзина на ветер над 145 км/ч.
Максималната надморска височина на Сонцето е > 15,00º во април и > 8,00º во мај.
Најниската географска широчина каде што може да се забележат белите ноќи е приближно на овој напоредник.
Места
Почнувајќи од главниот меридијан и упатувајќи се кон исток, 60° јужен напоредник минува низ:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Океан ! scope="col" | Забелешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Нулти меридијан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | границата на Атлантскиот и Индискиот Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | границата на Индискиот и Тихиот Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | границата на Тихиот и Атлантскиот Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Минувајќи блиску до јужната граница на морето Скоша и Јужните Оркниски Острови, 🇬🇸 (🇦🇷 има претензии)
Исказ (математика)
Примери:
Отворен исказ
Отворен исказ или исказна функција е реченица со променлива која станува исказ кога за променливата ќе се замени конкретна вредност од некое множество. Оваа дефиниција може да се обопшти за повеќе променливи.
Примери:
Отворени искази се користат во многу дисциплини. На пример:
Искази и теореми
Исказите во теориската математика обично се нарекуваат теореми (пропозиции или тврдења) и треба да се докаже нивната логичка вредност, т.е. дали се вистинити или невистинити (види теорема).
Пример: Нека a и b се должините на катетите, а c е должината на хипотенузата на еден правоаголен триаголник. Тогаш a2+b2=c2 е исказ, т.н. Питагорова теорема која може да се докаже дека е вистинита.
=Булова алгебра за искази= За работење со искази се користи т.н. Булова алгебра и Буловите логички симболи.
Логички споредби
Искази можат да бидат едноставни споредби на броеви, т.е. реченици со еднаквост, нееднаквост, поголемо, поголемо или еднакво, помало или помало или еднакво. Како што е типично во математичко образование - објаснуваме со (чисти) искази, но во живот споредби најчесто се прават со отворени искази (искази со променливи). Ова претставува проблем само кај споредба за еднаквост каде што даваме додатно објаснување.
Забелешка: Честопати, логичка споредба за еднаквост специјално се означува, т.е. не се користи само знакот за еднаквост! Во другите логички споредби непосредно се користи соодветниот споредбен оператор, т.е. едноставно во исказ или во отворен исказ се користи знакот за поголемо, поголемо или еднакво, помало, помало или еднакво или нееднакво. Тоа е бидејќи е релативно јасно - дури и кога се отворени искази - дека овие реченици се споредбени искази и дека се бара нивна логичка (Булова) вредност.
За да се разликува доделувањето од споредувањето честопати во текстови се користи знакот <span style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif">≟, т.е. знак за еднаквост со прашалник над него, а во програмирање се користи знакот <span style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif">== , т.е. два знаци за еднаквост.
Логички оператори
Бидејќи искази се реченици кои имаат логичка или Булова вредност, т.е. секој исказ е или вистинит или невистинит, може да се користат Булови оператори, односно логички оператори со нив. Секој од овие оператори има свој математички симбол и соодветна табела на вредности.
Негација
Негација е унарен оператор на исказ.
Нека р е исказ. (Унарен значи дека треба само еден исказ.) Неформално, логичката вредност на ¬p е обратната вредност од логичката вредност на p. Пример: Нека p=(5>4). Тогаш p=⊤, а логичката вредност на ¬p=⊥. Накратко се пиши ¬(5>4)=⊥.
Логички „и“
Логички „и“ е логичка конјункција и е бинарен оператор на искази.
Нека p и q се искази. (Бинарен значи дека треба два искази.) Неформално, исказот p⋀q е вистинит само ако и p е вистинит и q е вистинит, т.е. двата искази се вистинити. Пример: Нека p=(5>4) и q=(5-1≠4) Тогаш p=⊤, а q=⊥. Следува (p⋀q)=⊥.
Логичко „или“
Логичкото „или“ е бинарен оператор за искази познат уште како логичка дисјункција.
Нека p и q се искази. (Бинарен значи дека спојува два исказа.) Неформално, исказот p⋁q е вистинит ако или p е вистинит или q е вистинит или и двата исказа се вистинити. Пример: Нека p=(5>4) и q=(5-1≠4) Тогаш p=⊤, а q=⊥. Следува (p⋁q)=⊤.
Формална логика
За комплетност, објаснуваме уште два бинарни оператори на искази кои се користат само во формална логика, а во кои се користи терминологија која има различно значење во обичната математика. За да не дојде до заблуда, најпрво се објаснува обичното значење на терминологијата.
Импликација: Во обична математика, најчесто се користи зборот „имплицира“ како зврзувачки збор. На пример, А имплицира B го има значењето „Ако условот А е исполнет, тогаш условот В е исполнет.“ Пишуваме
Пример: Ако a>b тогаш a≥b, односно:
Меѓутоа, во формална логика импликација се дефинира како оператор меѓу два искази со следната табела на вредности.
Еквиваленција: Во математиката, најчесто се користи изразот „е еквивалентно со“ како зврзувачки израз. На пример: А е еквиваленто со B го има значењето „Условот А е исполнет ако и само ако условот В е исполнет.“ Пишуваме
Пример: a>b ако и само ако b≤a
Пример: Еден четириаголник е квадрат ако и само ако неговите дијагоналите се складни и се сечат под прав агол.''
Меѓутоа, во формална логика еквиваленција се дефинира како оператор меѓу два искази со следната табела на вредности.
Науката и технологијата во Унгарија
Науката и технологија во Унгарија — еден од најразвиените сектори во земјата. Унгарија потрошила 1,4% од својот бруто-домашен производ (БДП) за цивилни истражувања и развој во 2015 година, што е 25-ти најголем сооднос во светот. Унгарија е рангирана на 32-рото место меѓу најиновативните земји според Индексот на иновации на Блумберг, и е пред Хонгконг, Исланд или Малта. Индексот на глобални иновации ја става Унгарија на 33-то место во земјите од светот во 2016 година. Во 2014 година, Унгарија имала 2.651 редовен еквивалентен истражувач на милион жители, и оваа бројка постојано се зголемувала од 2,131 во 2010 година и истата може да биде споредена со онаа од САД каде има 3.984 или Германија каде има 4.380. Унгарската високотехнолошка индустрија има корист од квалификуваната работна сила во земјата и од силното присуство на странски високотехнолошки фирми и истражувачки центри. Унгарија, исто така, има една од највисоките стапки на поднесени патенти.
Клучниот глумец за истражување и развој во Унгарија е Националната канцеларија за истражување, развој и иновации, која е национална стратешка и финансиска агенција за научни истражувања, развој и иновации, главен извор на совети за политиката на унгарската влада и примарната агенција за финансирање. Неговата улога е да се развие политика и да се обезбеди дека Унгарија соодветно ќе инвестира во истражување, развој и иновации преку финансирање на одлични истражувања и поддршка на иновациите за зголемување на конкурентноста и за подготовка на стратегијата на Унгарската влада за управување со ризици, со цел да се справи со Националниот фонд за истражување, развој и иновации и Унгарската влада и Унгарската заедница во меѓународните организации.
Унгарската академија на науките и нејзината истражувачка мрежа е уште еден клучен играч во науката и технологија на земјата и е најважното и престижното научено општество на Унгарија, со главните одговорности за ширење на научни наоди, поддршка на истражувања и развој и што ја претставува унгарската наука во земјата и во светот.
Стојна Вангеловска
Стојна Вангеловска ― југословенска/македонска поранешна кошаркарка и економист. Таа освоила сребрен медал на Летните олимписки игри во 1988 Сеул како член на Кошаркарската репрезентација на СФРЈ. Таа има настапувано за: Студент, Партизан, Јежице, Панатинаикос и Тиквеш Флорида како играч, и ги има предводено Младинец, Профитнес, Студент, Кимико и Женската кошаркарска репрезентација на Македонија како тренер. Таа е единствената Македонка носител на летен олимписки медал.
Образование
Завршила на Економски факултет во Сараево и Вишата тренерска школа во Белград.
Играчка клупска кариера
Таа играла за Студент од Скопје, белградски Партизан, Јежица од Љубљана, Панатинаикос и кавадаречки Тиквеш Флорида. Со Тиквеш освоила повеќе првенствени и куп титули.
Играчка репрезентативна кариера
За кадетска и младинската репрезентација на Југославија, Вангеловска одиграла 50 службени натпревари.
Таа била член на југословенската репрезентација од периодот 1980-1990, одигрувајќи 250 натпревари, и пет години била нејзин капитен.
Таа освоила девет медали на Балканските првенства, три медали на Европски првенства, три на светските, два медали на Универзијадите, и еден медал на Олимписките игри.
Признанија
.
Малта
Малта (Malta) е мала и густо населена островска држава која ја сочинува архипелаг во средината на Средоземното Море. Трите најголеми и населени острови се: Малта, Гоцо и Комино, додека помалите како Филфа, Коминото и др. се ненаселени. Иако Малта геофизички е дел на Северна Африка (лежи на африканската континентална плоча, на југ од Сицилија, источно од Тунис и северно од Либија) ова земја геополитички се наоѓа во Јужна Европа. Малтешкиот е единствениот семитски јазик од афроазиската група на јазици кој се говори во една европска држава. Малта е членка на Комонвелтот, а од 1 мај 2004 г. членува и во Европската Унија. Како таква најмала по површина и број на население во таа организација.
Историја
По периодот на византиското владеење (4 до 9 век) и веројатно вреќа од страна на вандалите [39], островите биле нападнати од Агхалаби во 870 г. н.е. Судбината на населението по арапската инвазија е нејасна, но се чини дека островите можеби биле целосно депопулирани и најверојатно биле повторно населени на почетокот на вториот милениум од страна на доселеници од арапска власт, Сицилија, која зборувала на сикуло-арапски. [40] Муслиманското владеење било прекинато од страна на нормандите кои го освоиле островот во 1091 година. Островите биле целосно рекривизирани до 1249 година. [41] Островите биле дел од Кралството Сицилија до 1530 година, и на кратко биле контролирани од страна на Капетанската куќа Анжу. Во 1530 година Чарлс I од Шпанија ги дал малтеските острови на Орден на витези од болницата на Свети Јован Ерусалим во вечен закуп.
Административна поделба
Малта е поделена на 68 општини, наречени „месни совети“ (kunsilli lokali). Општините се единствената административна единица во земјата. Шесте окрузи и трите региони служат само за статистички цели.
Стопанство
Малта е класифицирана како напредна економија заедно со 32 други земји од страна на Меѓународниот Монетарен Фонд (ММФ). До 1800 Малта зависела од производството на памук, тутун и изградба на бродови.
Сообраќај
Главно превозно средство во државата е автобусот, кое е прилично евтино превозно средство. Најголем број од автобусите тргнуваат од централниот терминал во Валета. Автобусите возат на островот уште од 1905 година, па денес таму претставуваат туристичка атракција. Но сепак денес традиционалните автобуси се заменуваат со модерни. Во минатото автобусите биле обоени според рутата која ја возеле, после што биле обоени сите во зелена боја. Денес сите автобуси се обоени во жолта боја, со портокалова или пак со црвена црта.
Денес низ Малта се возат околу 500 автобуси, од кои поголемиот дел се во сопственост на самите возачи. Автобусите возат спрема единствен распоред кој е одреден од државните институции. Статистички гледано, со малтешките автобуси се превезуваат 31 милион патници годишно. Половина од автобусите возат за јавниот превоз, додека другата половина служат за приватен и училиштен превоз.
Христијанство
Црквата во Малта е опишана во книгата на Апостолските дела, според која таа била основана од страна на Свети Апостол Павле и Свети Публиј, како нејзин прв епископ. Се верува дека Свети Павле престојувал на островот во 60 г., по што оттаму заминал за Рим. Денеска постојат неколку катакомби кои го потврдуваат ранохристијанскиот карактер на Малта. Според преданијата, римскиот управник на Малта, Публиј, во времето на Свети Павле, станал првиот епископ на Малта по неговото преобратување во христијанство.
Додека малтешките острови биле под власта на витешкиот ред Болничари (XV - крај на XVIII век), Големиот мајстор имал статус на управител на католичката црква, и уживал посебни односи со папата. Со текот на годините, моќта и власта на витешкиот ред се намалила, за на крај да заврши со доаѓањето на Наполеон Бонапарт на островот (1798), на патот кон неговиот поход на Египет.
Во 1814 година, Малта станала дел од Британската Империја во согласност со Парискиот договор. Британското владеење траело вкупно 150 години, до 1964 г. кога Малта стекнала независност. Британска власт на островот ги донела првите протестантски односно англикански мисионери, но римокатолицизмот и понатаму останал доминантен како традиционална вероисповед во историјата на земјата.
Други религии
Во земјата опстојуваат и други верски организации, како протестанти, Јеховини сведоци, баптисти, муслимани итн.
Благоја Георгиевски
Благоја Георгиевски - Буштур ( во -  во ) — македонски кошаркар и југословенски репрезентативец.
Во негова чест, Купот на Македонија во кошарка го носи неговото име.
Клупска младинска кариера
Пред да стане кошаркар, Буштур бил активен играч во пинг понг. Во 1965 година, Благоја одлучил да се појави на еден тренинг на Работнички, но тогаш тој бил избркан поради непочитување на куќниот ред. Следниот ден, Георгиевски повторно дошол на тренинг каде овојпат тренерите му дозволиле да ги покаже своите кошаркарски способности и тогаш го увиделе неговиот потенцијал.
Клупска сениорска кариера
Во 1967 година, Георгиевски бил вклучен во сениорската екипа на Работнички. Првите минути Благоја ги добил кога имал 18 години против Борац од Чачак во Првата југословенска кошаркарска лига. На 29 декември 1969 година, тренерот Лазар Лечиќ го ставил Георгиевски на теренот во продолжението на натпреварот против силниот Олимпија од Љубљана. Во тие последни пет минути од натпреварот, Благоја постигнал девет бода и резултатот завршил 101-96 за Работнички. По овој натпревар, Буштур си обезбедил место во почетната петорка на Работнички.
Со Работнички во сезоната 1975/76, Благоја стигнал до полуфиналето на Купот на победниците на куповите. Во тоа тоа полуфинале, за време на гостувањето кај Чинцано Олимпија Милано, Георгиевски заедно со соиграчот Драган Радосављевиќ добиле труење од храна, резултирајќи со висок пораз на Работнички поради отсуството на Георгиевски - Буштур и слабиот играчки учинок на заболениот Радосављевиќ.
Во прошталниот натпревар во дресот на Работнички, одигран во Градски Парк на 12 мај 1984 година пред околу 2,500 гледачи, самиот Георгиевски организирал и ја довел ветеранската југословенската репрезентација да се натпреварува против скопскиот клуб и Буштур. Репрезентацијата била сочинета од Ќосиќ, Плеќаш, Далипагиќ, Делибашиќ, Вараиќ, Јеловац, Чермак, Андоновски и многу други. На чело на селекцијата бил Јанко Луковски. За Работнички освен Буштур настапиле: Сотировски, Настев, Митев, Серафимовски, Радоњиќ, Стојковиќ, Зрно, Давитков, Јаневски, Шишковски, Самарџиски. На 13 минути и 13 секунди, бидејќи бројот 13 Георгиевски највеќе го носел, имало мал прекин за самиот Буштур да се збогува со пријателите, публиката, ТВ аудиториумот и од активната кошарка. Најефикасни на тој натпревар кај репрезентативците ветерани биле Варајиќ со 31 и Јеловац со 27 бода, додека кај Работнички се истакнале Стојковиќ со 26 бода и Серафимовски со 18 бода. На мечот од професионалното судење се збогувале и судиите Анастасовски и Поповски.
Младинска репрезентативна кариера
Георгиевски - Буштур бил член на младинската југословенска репрезентација. Со таа репрезентација предводена од Лазар Лечиќ, Благоја ја освоил Балканијадата во Риека во 1970 година. Потоа за време на младинското европско првенство одржано во Атина, Буштур со Југославија го освоил четвртото место на Континентот. Тој бил учесник на Универзитетските игри 1970 во Торино.
Сениорска репрезентативна кариера
На Средоземните игри 1971, Георгиевски заедно со Југословенската кошаркарска репрезентација го освоил златото. На Европското првенство во 1971 година, кое било одржано во Западна Германија, Георгиевски со Југославија освоил сребрен медал. Тој со Југославија учествувал на Олимписките игри во Минхен 1972. Тогаш тој со репрезентацијата го освоил петтото место. На Балканските игри во 1972 (Сараево) и 1974 година (Солун), станал првак со југословенскиот состав. На Средоземните игри 1975, тој повторно станал првак. Георгиевски бил учесник на Летните олимписки игри 1976 кои биле одржани во Монтреал, како член на Југословенската кошаркарска репрезентација, тој освоил сребрен медал.
За југословенската репрезентација, Буштур одиграл 124 натпревари и постигнал 388 бода.
Клупска кариера
Тој бил тренер на МЗТ Аеродром.
Репрезентативна кариера
Благоја Георгиевски бил селектор на македонската репрезентација.
Останата кариера
Како функционер, Георгиевски бил член на Управниот Одбор и на Собранието на МОК, претседател на Олимпискиот Совет при МОК, потпретседател на МОК. Тој бил носител на македонското знаме на Олимписките игри во Атина 2004. Исто така, тој бил претседател на стручниот совет на МКФ. Георгиевски бил амбасадор на Специјалните олимписки игри.
Смрт
На 29 јануари 2020 година и околу 23:00 часот, во населбата Кисела Вода, Благоја Георгиевски починал кога при управување на своето возило, изгубил контрола над возењето и излетал од коловозната лента каде што удрил во бетонска жардињера на булеварот Србија. Тој починал на местото на несреќата. Поради неговата смрт, Работнички го повлекол бројот 13 од употреба на клупските дресови.
IC 688
IC 688 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 688 се споменува и како MCG 1-25-10, CGCG 35-27.
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1894 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 688 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 688 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 40 м 43,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 57' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 3°.
Други поделби
Проучување на IC 688 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27622.
Пузајка
Пузајка (се сретнува и под формата Пузаљка) — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Козјачија, во средишниот дел на територијата на Општина Старо Нагоричане, од десната страна на реката Пчиња. Селото има ридски карактер, чии маала се издигаат на надморска височина од 360 до 400 метри. Од градот Куманово селото е оддалечено 27 километри.
Селото има мошне мал атар, од само 1,7 км2. На него обработливото земјиште зафаќа површина од 99 хектари.
Пузајка има збиен тип. Како маала на селото се споменуваат Дршљанско, Киринско, Пирајско Маало и други.
Историја
На 500 метри западно од селото („под село“) се наоѓа месноста Црквиште, на која некогаш постоела црква и гробишта. Остатоци од храмот и гробовите може да се забележат. Се претпоставува дека тоа припаѓало на некоја постара населба, која се наоѓала на денешното село Пузајка.
Денешното село Пузајка е млада населба, основана околу 1860 година од страна на три домаќинства од соседното село Драгоманце.
Во век, Пузајка било христијанско село во рамките на Кумановската каза на Отоманското Царство.
До крајот на турското владеење, Пузајка претставувало одвоено маало на Драгоманце.
Стопанство
Поради распореденоста на атарот, селото главно се занимава со полјоделство.
Покрај полјоделството, во селото уште од неговото основање било застапено сточарството.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Пузајка имало 136 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Пузајка имало 120 жители.
Населбата е мала, којашто во 1961 година имала 134 жители, од кои 108 биле Македонци, а 26 Срби. Во 1994 година, бројот се намалил на 63 жители, од кои 50 биле Македонци и 13 жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Пузајка имало 54 жители, од кои 48 Македонци и 6 Срби.
Родови
Според истражувањата од 1972 година, родови во селото биле:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Старо Нагоричане, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Старо Нагоричане.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Драгоманце, во која влегувале селата Драгоманце, Добрача, Коинце, Пузајка и Стрновац.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Жегљане, во која покрај селото Пузајка се наоѓале и селата Враготурце, Врачевце, Драгоманце, Жегљане, Карловце, Коинце, Кокино, Малотино, М’гленце, Пелинце и Степанце.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Старо Нагоричане.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Куманово.
Иселеништво
Родот Пузаљчани (6 к.) се иселил во кумановското село Сушево. После војната иселувањата биле кон градовите Куманово, Скопје и Белград.
Ранерс
Ранерс е значаен град во Данска, поточно во средишниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на покрајната Средна Данска, каде со околните населени места претставува општина, Општина Ранерс. Денес Ранерс има околу 60.000 жители во градот и околу 95.000 во околното градско подрачје.
Природни услови
Ранерс се наоѓа во средишниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, Ранерс е оддалечен само 330 километри северозападно.
Релјеф Градот Ранерс се наоѓа во средишниот дел на данскито остров Јитланд. Градското подрачје е типично за данските услови. Надморската височина на средиштето на градто се движи помеѓу 0 до 55 метри.
Клима Климата во Ранерс е типично умерено-континентална под силно влијание на Антарктикот и топлата Голфска Струја.
Води Ранерс се формирал како единствено речно пристаниште во Данска, во долниот дел на течението на реката Гуден, која се влева во Северно Море. Реката градот го дели на северен и јужен дел.
Историја
Подрачјето Ранерс било населено уште во времето на праисторијата. Населбата е формирана во 12. век, а градските права ги добила во 1350 година. И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.
населени
Денес Ранерс има околу 60.000 жители во градските граници и околу 95.000 со околните населени места.
Етнички состав
Населението на Ранерс до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.
Вечниот мир (филм)
Вечниот мир  (An Everlasting Piece) — американски комедија/драма филм од 2000 година во режија на Бари Левинсон и во продукција на Марк Џонсон, а во главна улога на Бари Меквој.
Саундтрак
Музиката за филмот ја направил Ханс Цимер.
Пожари над Тетово
Пожари над Тетово — книга на полскиот новинар и фоторепортер Ришард Билски во која е претставен збир од репортажи на авторот во периодот од 15 март 2001 година до 6 август 2002 година, објавувани во полскиот дневен весник Жечпосполита, а со содржина поврзана со воениот конфликт од 2001.
Петар I Караѓорѓевиќ
Петар I Караѓорѓевиќ (Белград, 11 јули 1844 година - Белград, 16 август 1921 година) бил крал на Србија, од 1903 до 1918 година и крал на Србите, Хрватите и Словените (т.е. Кралството СХС) од 1918 до 1921 година.
Петар Караѓорѓевиќ бил Караѓорѓевиот внук и трет син на Персида и кнезот Александар Караѓорѓевиќ, кој бил присилен да абдицира после Светоандрејското собрание. Петар со семејството живеел во странство. Се борел во француската војска во Француско-пруската војна. Се придружил како доброволец под псевдонимот Петар Мркоњиќ во босанско-херцеговачкото востание.
Се оженил во 1883 година со црногорската принцеза Зорка, ќерката на кнезот Никола. Со неа имал пет деца, вклучувајќи го и наследникот Александар. После смртта на татко му во 1885 година, Петар станал глава на династијата Караѓорѓевиќ. По Мајскиот преврат и убиството на кралот Александар Обреновиќ во 1903 година, избран е за крал на Србија. Како крал се залагал за уставното уредување на земјата и бил познат по својата либерална политика.
Кралот Петар бил врховен командант на српската војска во Балканските војни. Поради старост на 24 јуни 1914 година, ги префрлил кралските овластувања на неговиот син, престолонаследникот Александар. Во Првата светска војна се повлекувал со војската преку Албанија. Бидејќи бил крал на Србија во периодот на големите српски војни успеси, во српскиот народ останал запамтен како кралот Петар Ослободител (исто така познат и како Стариот крал).
Со основањето на Кралството на Срби, Хрвати и Словени (кралството СХС) на 1 декември 1918 година тој станал крал на кралството, и останал сè до својата смрт на 16 август 1921 година.
Младост
Роден е како петто дете на принцот (кнезот) Александар и принцезата Персида (од семејството Ненадовиќ), на 29 јуни/11 јули 1844 година. Неговиот прв воспитувач бил Чех, д-р Вилем Габлер, во текот од 1852 до 1854 година. Основно училиште и гимназија завршил во Белград, а понатамошното школување го завршил во Швајцарија во заводот Венел-Оливија во Женева. По завршеното школување во септември 1961 година, младиот кнез Петар се запишува на парискиот Колеџ Сен-Барб, а во 1962 година во познатата Воена Академија Сен-Сир. Неа ја завршува во 1864 година. Во Париз се занимавал со фотографирање и сликарство, и го усовршувал своето воено и политичко образование. Тоа му ја отворило идејата за политички либерализам, парламентаризам и демократија. На почетокот на 1868 година, кнезот Петар во Виена го отпечатил својот превод на книгата од англискиот политичар и филозоф Џон Струјарт Мил, со свој предговор, кој подоцна ќе стане негова политичка програма.
Политички живот
После убиството на кнезот Михаило во мај 1868 година, политичките кругови кои биле блиски на династијата Обреновиќ се приклучиле во новиот српски Устав и одредбата со која на семејството Караѓорѓевиќ му се одзема целиот имот.
Петар, во 1870 година, се придружил на Легијата на странци во француската војска и со неа учествувал во бројни борби, и затоа е награден со споменик за војна од 1870. Во 1875 година работел на организирањето и активното учество во босанско-херцеговачкото востание под псевдоним Петар Мркоњиќ. После неуспешната Тополска одбрана во 1877 година, водел жива политичка активност.
Во текот на 1897 година, кнезот Петар заминал во Русија, и бил примен кај царот Никола II. Три години подоцна пробал да се договори со кралот Александар Обреновиќ за признавањето за кнежевната титула и враќањето на одземениот имот, но без успех. Кнезот Петар уште повеќе ја зајакнал својата политичка активност за враќањето во Србија. Во 1901 година, настојувал на тоа да влези во поблиски односи со Австроунгарија, нудејќи и ја неговата политичка програма.
Крал на Србија
Во ноќта помеѓу 28 и 19 мај 1903 година, официри на заговорниците го убиле кралот Александар и кралицата Драга. Војската ивршила државен удар, и го прогласила кнежевиќ Петар Караѓорѓевиќ за крал на Србија, што со својот избор го потврдило Народното Собрание на 2 јуни/15 јуни. После 45 години потомството на Караѓорѓевиќ повторно доаѓа на чело на српската држава, со што почнува нов период во неговиот развој. Крунисан е на 21 септември 1904 година.
Од самиот почеток на своето владеење, кралот Петар I се соочил со сериозни препреки. Земјата била растргната со внатрешна политичка борба, а Австроунгарија, веднаш ненаклонета на новиот српски крал, станала набрзо отворен непријател на Србија, особено по кризата предизвикана од анексијата на Босна и Херцеговина во 1908 година.
Балканските војни
Поради постојаните и тешки напори во Балканските војни, здравствената состојба на кралот Петар I се влошила.