cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јавна точка на безжичен пристап
Историја
Локалните мрежи за јавен пристап прв ги предложил Хенрик Сједин на конференцијата NetWorld+Interop во Сан Франциско во август 1993 г. . Во 1994 неговиот соработник Стјуарт ја основал фирмата PLANCOM (т.е. Public LAN Communications, која подоцна прераснала во MobileStar, која пак станала единицата HotSpot на T-Moble USA) и фирмата Wayport во 1996.
Наплатните и бесплатните пристапни точки и понатаму се шират. Денес тие покриваат цели градови, но и оддалечени кампови и одморалишта.
Постојат многу разни деловни модели за јавни точки на безжичен пристап. Секој од нив треба да предвид сопственичките права и патентите на оние што ја осмислиле технологијата и инфраструктурата (моментално над 1.000 одобрени и во исчекување).
Употреба
Јавноста може да користи преносен сметач, Wi-Fi телефон или друг соодветен преносен уред за да пристапи на безжичната линија (обично Wi-Fi). Највеќето продадени уреди во текот на изминатите години имаат можност за поврзување. Тука се вбројуваат 150 милиони преносни сметачи, 14 милиони лични дигитални помагала (PDA) и други понови Wi-Fi уреди.
Местата што имаат широкопојасен интернет можат да понудат пристапна точка едноставно купувајќи пристапен уред, заедно со насочувач и да го поврзат уредот со интернет. Постојат многу уреди што ги имаат овие две можности заедно.
Места
Јавните точки на безжичен пристап честопати се среќаваат во ресторани, железнички станици, аеродроми, воени бази, библиотеки, хотели, болници, кафулиња, книжарници, бензински пумпи, трговски центри, супермаркети, кампови, телефонски говорници и други јавни места. Многу универзитети и училишта имаат безжични мрежи на нивните кампуси.
Бесплатни пристапни точки
Бесплатните јавни точки на безжичен пристап може да имаат:
Наплатни пристапни точки
Наплатните јавни точки на безжичен пристап може да имаат:
Наплатните точки почесто се среќаваат во поголемите аеродроми и деловните хотели. Највеќето обични хотели нудат бесплатен пристап, а ова станува сè поприсутно во помалите аеродроми и аердоромските соби за одмор.
Поголемите фирми што нудат пристапни точки денес нудат и роаминг-услуги. Со ваквите услуги, корисниците на наплатен услужник добиваат пристап до точките на други услужници со доплата врз основа на потрошени минути.
FON е европска фирма што им овозможува на корисниците да ја споделуваат врската на интернет и истата ја продава неискористената проточност на надворешни корисници. Со цел да не ги прекршува условите на услужување, FON има склучено договори со многу семрежни услужници.
Безбедност
Некои услужници нудат виртуелна приватна мрежа (ВПМ или VPN) како сигурносна можност. За жал ова решение е скапо за да се примени во големи размери. Исто така безбедноста не е потполна, бидејќи системот ја штити врската помеѓу сметачот и мрежата, но не и самата мрежа.
Постојат и бесплатни јавни точки на пристап поставени од крадци на идентитети со цел да извлекуваат податоци од корисниците. Крадците имаат пристап до адресата на терминалот и го надгледуваат сообраќајот. Вака се обидуват да откријат кориснички имиња, лозинки и други чувствителни информации.
Со цел да се добијат навистина безбедни пристапни точки, Сојузот за WiFi подготвува нов програм кој го шифрира сообраќајот со најновите безбедности мерки за WPA2. Програмот треба да започне со работа во првата половина на 2012 г.
Хасан Ахмед Алмреи
Хасан Ахмед Алмреи (роден во Сирија на 1 јануари 1974 година), сириски државјанин, пристигнал во Канада во 1999 година барајќи статус на бегалец. Оттогаш тој е притворен и обвинет за терористички врски и идеологија, поради неговата „репутација... за добивање лажни документи“ и неговата врска со Ибн ал-Каттаб по заедничкиот период за време на Граѓанската војна во Таџикистан. Тој „не го поддржувал Катаб финансиски или на друг начин“, но „се восхитуваше на Хатаб... имаше слики од Хатаб на својот компјутер; и ги посетуваше веб-страниците на чеченските екстремисти“.
Канадската безбедносна разузнавачка служба (CSIS), исто така, тврди дека Алмреј покажал „посветеност на Осама бин Ладен и неговите идеали борејќи се во Авганистан“, иако тој се борел против трупите поддржани од комунистите и ривалските сили во Авганистан помеѓу 1990-1994 година. додека Бин Ладен сè уште живеел во Судан. Тој тврди дека е „грубо стереотип“ да се сугерира дека секоја личност што се борела против Советите во Авганистан мора да го поддржи Осама бин Ладен. Тој тврди дека верува дека Ал Каеда е „спротивна на учењата на исламот“ и ги нарекува терористичка организација која учествува во неоправдано насилство. CSIS тврди дека неговата улога како војник и во Авганистан и во Таџикистан докажува дека тој сепак верува во „пиштоли и насилство“.
Откако беше изграден специјален затвор за петте долгогодишни затвореници кои беа чувани со безбедносни сертификати, четворица беа ослободени со кауција и домашен притвор, оставајќи го Алмреи како единствениот станар на затворот кој продолжи да работи по цена од 2,6 милиони долари годишно за да се смести Алмреј сам. Судијата на Федералниот суд на 2 јануари 2009 година му наредил да биде пуштен во домашен притвор. На 14 декември 2009 година, тој беше дополнително ослободен и повеќе не се сметаше за осомничен. Доказите против него се засноваа на совети на доушниците, прислушување и неговото признавање дека патувал во места како Авганистан и Пакистан. Случајот против него се заснова на застарени и несигурни знаења за Ал Каеда и други екстремистички исламски групи, и преполн со информации кои „може да се толкуваат само како неповолни за Алмреи без никаков сериозен обид да се вклучат информации за спротивното“.
Животот
Иако е роден во Сирија, семејството на Алмреи се преселило во Дамам, Саудиска Арабија кога тој имал 7 години, бидејќи неговиот вујко по татко му бил осуден на десет години затвор за неговата улога во Муслиманското братство - неговиот татко бил осуден на смрт <i id="mwNg">во отсуство</i> во Сирија, бидејќи тој работел како учител во Саудиска Арабија. Тој има осум браќа и сестри во Саудиска Арабија и една сестра која се преселила во Либан со нејзиниот сопруг. Тој го научил Куранот напамет додека бил млад.
Тој тврди дека бил самовработен од февруари 1990 година, кога завршил средно училиште, иако подоцна изјавил дека поминал неколку месеци работејќи канцелариска работа за добротворната Муслиманска африканска агенција по дипломирањето.
Подоцна објаснил дека отпатувал кон Авганистан, откако ги искористил контактите на неговиот татко во Муслиманското братство за да купи фалсификуван сириски пасош, за да присуствува на кампот во Џалалабад, управуван од Абдул Расул Сајаф, командант во Северната алијанса. Сепак, тој се заразил со маларија и останал во гостинската куќа наречена Баит ал-Ансар во Пешавар една година пред да присуствува во кампот на Сајаф, каде што тренирал на АК-47 со групата по име Итихад-и-Ислами. Тој направил три последователни патувања во Авганистан за да остане во камповите под водство на Сајаф, користејќи ги своите заштеди за финансирање на третото патување.
Во 1994 година ја напуштил компанијата на Сајаф и отпатувал за Кундуз за да го следи Ибн ал-Каттаб наместо тоа, и се сретнал со Набил ал-Мараб.
Алмреи тврдел дека отпатувал во Пакистан за да ги истражи деловните можности за продажба на мед и парфеми. Тој бил во Пакистан од ноември 1994 година до март 1995 година, а заминал во Јемен во март 1995 година. Тој, исто така, тврдел дека патувал двапати во Таџикистан во текот на годината, каде што ги извидувал советските позиции за Ибн ал-Каттаб, и иако бил подготвен да се бори во борба, тој тврдел дека служел главно како имам на групата и никогаш не бил вклучен во која било голема борба, иако видел неколку престрелки. Кога Хатаб продолжил да се бори во Првата чеченска војна, тој сè уште му телефонирал и испраќал факс на Алмреј со ажурирања за борбата.
Тој изјавил дека го затворил својот бизнис уште од 1996 година до крајот на јануари 1998 година, а оттогаш бил невработен.
Иако репортерката на Њујорк Тајмс, Џудит Милер, тврдела дека го користела својот бизнис со мед за да шверцува пари за милитантите, аналитичарите велат дека нема докази кои го поткрепуваат тоа и Алмреи покренала проблем со историјата на контроверзии на Милер. Откако била објавена нејзината приказна, тој тврдел дека продавал главно парфем и уд, но подоцна изјавил дека продавал главно мед, увезувајќи 500 килограми од Пакистан.
Тој неуспешно се обидел да емигрира во Канада со својот сириски пасош #3286630 на 19 април 1998 година, наведувајќи дека сакал да го посети Хишам Ал Таха во Ричмонд, Британска Колумбија. Тој подоцна тврдел дека никогаш не разговарал со Ал Таха и дека само го напишал своето име по совет на пријател кој му рекол дека тоа ќе му ги подобри шансите да биде примен за виза.
Тој отпатувал за Тајланд во август 1998 година, каде се сретнал со палестински шверцер на луѓе по име Галед со кого се спријателил со оглед на неговата сопствена репутација за набавка на лажни пасоши.
Во Канада
На 2 јануари 1999 година, тој полетал од Јордан до меѓународниот аеродром во Торонто Пирсон. При слетувањето тој тврдел дека користел фалсификуван пасош од Обединетите Арапски Емирати и дека го уништил. На аеродромот го презел неговиот „добар пријател“ Ахмед Ал Кајси, кого го сретнал додека бил во Авганистан.
Во септември 1999 година, Алмреи и уште пет други мажи биле во ограничен дел од аеродромот Пирсон, бидејќи „изгледало дека имаат пристапни картички и шифри“. Понудено било образложение дека овие шест мажи работеле на аеродромот на привремени работни места, а нивните ингеренции биле легитимни. Одржувал контакт и со тајландскиот шверцер. Присуствувајќи во Џами џамијата, Алмреи се сретнал со Ибрахим Ишак, кој се претставил како босански консултант за имиграција. Алмреи подоцна упатил две лица кои барале помош за добивање на возачки дозволи од Г-класа до Ишак, кој му платил за упатувањето.
За неколку месеци по пристигнувањето, тој станал близок пријател со Хасан Ахмед и му помогнал со неговиот овоштарник, каде што на почетокот имал проблеми да зборува со женските клиенти поради неговото религиозно воспитување; но подоцна почнал отворено да флертува со нив бидејќи неговиот религиозен став се релаксирал. Тој сугерирал дека е заинтересиран да најде идна сопруга. Ахмед подоцна ќе му регистрира мобилен телефон на Алмреи на негово име.
Алмреи тврдел дека бил контактиран од Ал-Мараб, од гостинската куќа Кундуз, додека вториот сè уште живеел во Соединетите Држави, и од него било побарано да му помогне да добие лажен пасош за 2.000 канадски долари. Тој вели дека откако Ал-Мараб се претставил како „Абу Аднан“, веднаш не препознал дека тоа е тој. За време на трансакцијата Алмреи го користел своето детско име „Абу ал-Харет“. Двајцата се запознале во продавницата за копирање во Торонто, сопственост на вујкото на Ал-Мараб, Ахмед Шехаб, каде подоцна биле пронајдени голем број истакнати фалсификувани лични карти - и Алмреи му го продал лажниот пасош. Алмреи вели дека подоцна му било побарано да му најде втор пасош, но одбил.
Откако Ал-Мараб бил уапсен во обид илегално да влезе во Соединетите држави криејќи се во приколка за трактор, Алмреи го посетил во затворот Торолд и собрал пари од колегите за да му позајми 2.500 канадски долари за кауција. Кралската канадска коњичка полиција ја истражувала набавката на лажниот пасош од Алмреи, но одлучила да не подигне обвинение.
Тој добил статус на бегалец во јуни 2000 година, наведувајќи дека се плаши од прогон во Сирија поради наводното членство на неговиот татко во Муслиманското братство. Во јануари 2000 година, Алмреи купил блискоисточен ресторан по име Eat-A-Pita за 22.000 канадски долари. Еден од неговите вработени, кој работел „под маса“ поради нејзините визни ограничувања, ја прашал Алмреј дали познава маж кои би можел да влезе во брак од интерес ако таа му понуди 4.000 канадски долари за да и дозволи да остане во земјата. Знаејќи дека на Исхак, кого го запознала една година порано во џамијата, му требаат пари, Алмреи го известил за предлогот, а парот склучил граѓански брак во градското собрание, како и формален исламски брак во џамијата. и Алмреј служел како сведок на двата брака. Алмреи, исто така, подготвил лажно упатно писмо од неговиот ресторан за да укаже дека Ишак е вработен, за да помогне во поддршката на неговиот случај за спонзорирање на неговата нова сопруга да стане Канаѓанка. На 13 септември 2000 година била претресена резиденцијата на Алмреи и бил откриен фалсификуваниот пасош. Ишак бил запрен во Детроит додека леташе назад во Канада на 14 јануари 2001 година и бил обвинет за носење снопови со лажна идентификација и машина за стегање. Ишак се вратил во Босна, повлекувајќи го спонзорството на поранешната касиерка на Алмреи. Чувствувајќи лична одговорност, Алмреи и ги вратил 4.000 канадски долари што Ишак ги зел од својот џеб во октомври 2001 година, кога дознал дека Ишак бил осуден за измама со потенцијални емигранти во Босна.
Пријателите зборувале за Алмреј дека има лоша финансиска смисла и честопати морал да позајмува пари. Во август 2000 година, Алмреи го продал ресторанот за 18.500 долари. Тој пријавил дека станал депресивен и дека бил невработен некое време, додека еден пријател не морал да патува во странство поради смртта на неговиот татко, и го прашал Алмреи дали ќе го води својот бизнис неколку месеци. Тој бил платен со половно комбе и го користел за да најде работа за испорака на ресторани низ градот, заработувајќи 800–1000 долари месечно. Мобилниот телефон му бил исклучен поради застарени плаќања, а понекогаш возел неосигурен затоа што не можел да си ги дозволи плаќањата.
Апсење
На 19 октомври 2001 година, Алмреи бел донесен во канцеларијата на неговиот адвокат на интервју за CSIS; каде што тој повторно ги повторил своите патувања и негирал дека некогаш бил во Судан, Авганистан, Таџикистан, Узбекистан, Азербејџан, Дагестан или Чеченија. Тој, исто така, се соочил со фактот дека фотографиите на Ибн Хатаб, Осама бин Ладен и Мохамед Ата биле пронајдени на неговиот компјутер, иако тој протестирал што агентите ги вадеа од контекст и едноставно биле фотографии од новински агенции како Би-Би-Си кои биле вклучени. во онлајн приказните што ги прочитал и биле зачувани во неговата веб-кеш. Сепак, тој бил уапсен со безбедносен сертификат, а следниот месец судијата Даниел Трембле-Ламер го нашол сертификатот „разумен“. На 10 ноември 2002 година тој отповика дел од својата изјава и рекол дека работел како имам во Авганистан, но се загрижени дека по терористичките напади вистината ќе биде инкриминирачка. Тој, исто така, рекол дека Ал Харамин добил задача да води училиште за девојки во Таџикистан.
Додека бил во Западниот притвор во Торонто, тој организирал два штрајк со глад - 39-дневен пост со кој успеал да обезбеди зимска облека и обувки во својата ќелија во текот на зимата и 73-дневен пост кој повикувал на еден час вежбање дневно. За време на првиот штрајк, чуварите во затворот понудиле да му подметнат неколку чевли спротивно на правилата, но тој одбил и рекол дека ќе почека додека судот не одлучи дека законски има право на нив.
Во 2003 година, Алмреи, кој доброволно се пријавил како чувар во затворот, бил сведок на напад на затворски чувар од затвореник и интервенирал, помагајќи да го извлече напаѓачот од полицаецот, а потоа притиснал на копчето за итни случаи за да ги повика другите чувари да помогнат. Последователно, тој носел стигма и побарал да му биде дозволено да остане во самица наместо да биде пуштен во општата затворска популација, бидејќи тврдел дека чуварите му биле „пријатели“.
Во 2005 година тој спомнал дека ја изгубил почитта кон својот пријател Ал Кајси, кој му останал пријател до денот на апсењето на Алмреи, и оттогаш не ги ни прашал заедничките пријатели како е, а уште повеќе го посетил во затвор. Тој го поминал поголемиот дел од своето време во затвор гледајќи го парламентарниот канал на CPAC и рекол дека не чува лутина кон Канада поради неговиот третман, бидејќи дошол од Саудиска Арабија и Сирија, кои имаат уште помалку човекови права.
Во април 2006 година, тој бил преместен во нова установа за притвор во институцијата Милхавен, специјално наменета за сместување на оние што се чуваат под безбедносни сертификати.
Апликации за ослободување
На неговото прво барање за ослободување со кауција, во јуни 2003 година, било предложено Алмреи, кој нема семејство во Канада, да може да живее со д-р Дијана Ралф и нејзиниот партнер Жан Хансон, кои потрошиле 38.000 канадски долари за реновирање на нивниот подрумски стан за да ги сместат Алмреи и понудил 10.000 канадски долари во готовина за износот на кауцијата. Како доказ дека Алмреј не бил екстремист, Ралф истакнал дека ја прифатил, еврејска лезбејка, за блиска пријателка и и рекол дека само Бог може да им суди на луѓето.
На второто барање за ослободување на Алмреи, во 2005 година, тој го привлекол вниманието на Александар Трудо, кој понудил да објави 5000 канадски долари откако се сретнал со него додека снимал документарен филм за прашањето на безбедносниот сертификат. Тој повторно барал да биде ослободен кај Ралф и Хансон кои доброволно се пријавиле да го тренираат да студира на Универзитетот во Торонто. Покрај тоа, неговиот близок пријател Хасан Ахмед понудил да плати 3000 канадски долари како кауција. Елизабет и Френсис Барнингем поднеле 10.000 канадски долари како и Френк Лојд Шолер, пензиониран активист за човекови права. Имамот Али Хинди понудил 28.000 канадски долари, Метју Баренц понудил 2.500 канадски долари, професорката Шерон Ајкен понуди 1.000 канадски долари и уште пет лица исто така донирале 100 канадски долари или помалку, вклучувајќи ја и пратеникот Алекса Мекдона.
На неговото трето барање за ослободување во 2007 година, Алмреј бил поддржан од двајца нови членови на парламентот кои понудиле да дејствуваат како гаранции и да платат кауција за него, Бил Сиксеј (10.000 канадски долари) и Ендру Телегди (500 канадски долари), додека Мекдона повторно ја повториле симболичната поддршка. (250 долари) и Трудо повторно понудијле 5.000 канадски долари, додека Ралф и Хансон ја зголемиле понудата за кауција на 60.000 канадски долари. Ерма Волф, исто така, понудила 3.000 канадски долари и ѝ предложила на Алмреи да живее во подрумскиот стан во близина на нејзината куќа. И Хинди, локалниот имам, собрал 15.000 канадски долари од локалната муслиманска заедница за да придонесе. На 5 октомври, судијата Лемие го отфрлил барањето, истакнувајќи дека предложените услови за кауција се „целосно несоодветни“.
Во пресудата на Каролин Лејден-Стивенсон со која се отфрла втората апликација, таа цитирала доверлив агент на CSIS именуван само како П.Г. дека сведочел за смртта на Ахмед Кадр во 2004 година, кога тој всушност починал во 2003 година. Тој, исто така, изјавил дека „не бил свесен“ за какви било затвореници во Гвантанамо или на друго место кои не „преземале терористички активности“ откако биле ослободени, иако 279 затвореници биле ослободени само од Гвантанамо, од кои меѓу 3- 30 беа обвинети дека презеле милитантни активности по нивното ослободување. Друг агент на CSIS идентификуван само како Ј.П., заменик-началник за контратероризам и контрапролиферација во регионалната канцеларија во Отава од 2005 година, сведочел против петициите за ослободување на Алмреи, Џабалах и Чаркауи. ЈП, исто така, сведочел дека гостинската куќа во Пешавар била „поврзана со Ал Каеда ... од 1984 година“, иако дури и најлибералните проценки сугерирале дека групата не постоела до 1988-1990 година.
Судијата на Федералниот суд Ричард Мозли на 2 јануари 2009 година наредил Алмреј да биде пуштен во домашен притвор, под строги услови за следење, вклучително и електронска ракавица за следење на нозете. Овој судија бил федерален помошник заменик-министер за правда кој помогнал во подготовката на канадските антитерористички закони по 11 септември, пред да биде назначен во 2003 година.
Ослободување
На 14 декември 2009 година, повеќе од осум години по неговото апсење, истиот судија кој му одредил куќен притвор го отфрли безбедносниот сертификат против него. Судијата заклучил дека доказите - и тајни и јавни - против него не се држат до лупа. Иако постоеле „разумни основи да се верува дека Хасан Алмреи бил опасност за безбедноста на Канада кога бил приведен во 2001 година“, тој заклучил дека „повеќе нема разумни основи да се верува дека тој е безбедносен ризик денес“. Во коментар ова било парафразирано: она што било разумно во 2001 година, бидејќи многу било непознато, веќе не било разумно во 2009 година.
Судот бил критичен кон CSIS и федералните министри за јавна безбедност и имиграција, кои потпишале нов сертификат во 2008 година против Алмреи и четворица други. Мозли рече дека CSIS и министрите „ги прекршиле своите должности со најголема добра волја и искреност кон судот со тоа што не ги прегледале темелно информациите што ги поседуваат, пред издавањето на сертификатот од февруари 2008 година“.
Претходно во 2009 година, друг судија фрлил безбедносен сертификат против Адил Чаркауи, откако Канадската безбедносна разузнавачка служба ги повлекла тајните докази, стравувајќи дека нивното откривање ќе ги загрози нејзините извори.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__
Географија на Република Српска
Република Српска е географски сместена во централниот дел на Балканскиот Полуостров. Областа на Република Српска е 24 641 квадратни километри. Лежи помеѓу 42 ° 33 'и 45 ° 16' северно и 16 ° 11 'и 19 ° 37' источно. Република Српска е на раскрсницата на два природно-географски и социо-економски региони - Панонскиот и Средоземниот регион, и нема пристап до морето.
Граници
Границите на Република Српска се меѓународно признати и ја разграничуваат републиката со соседните земји - Србија, Хрватска и Црна Гора, како и со другиот ентитет на Босна и Херцеговина - Федерацијата на БиХ. Должината на границите на РС е 2170 километри, од кои 1080 се однесуваат на границата со Федерацијата на БиХ. И тие и другите граници биле воспоставени без да се земат предвид етнички, историски и природно-географски фактори и биле утврдени врз основа на воено-политичката состојба во моментот на потпишувањето на Дејтонскиот договор.
Според пресметките, доколку територијата на РС изгледала како консолидиран круг, должината на нејзините граници би изнесувала 561 км.
Релјеф
Територијата на Република Српска се состои од две географски единици, источно и западно, кои се поврзани во округот Брчко. Западниот дел на Република Српска е дел од Босанска Краина, односно Бања Лука или Врбаска Краина, а од таму на исток кон Семберија, се наоѓаат Посавина, Требава и Озрен. Од планината Мајевица, со реките Сава и Дрина, се протега панонскиот обичен регион на Семберија. Од географското подрачје на Семберија кон југозапад во правец на Источно Сараево, се протегаат географските области на Бирач и Романија (регионот Сараево - Романија), односно планинските висорамнини: Власеница, Гласиначка висорамнина и Равна Романија. Од Семберија до југот на Република Српска во правец на Фоча се протега географската област Подриње преку која тече реката Дрина. Подрачјето на Горно Подриње се протега од Вишеград до Фоча, кое на запад се граничи со планината Трескавица, а на исток со Националниот парк Сутјеска. Јужно од планинскиот премин Чемерно на исток и Калиновиќ (Загорје) на запад, се протега географската област Источна Херцеговина.
Планини
Меѓу планините, најпозната е Јахорина, каде што во 1984 година се одржале 14-те Зимски олимписки игри. Не помалку позната е планината Маглиќ, која е највисоката планина на Република Српска и Босна и Херцеговина. со 2386 метри надморска височина. Во РС има и недопрени региони како Зелеагора, Лелија, Волујак, Трескавица, Романија, Влачиќ, Грмеча, Козара, Озрен и многу други планини, кои со своето шумско богатство привлекуваат сè поголемо внимание на алпинисти, рибари, туристи.
Реки
Најголеми реки во Република Српска се Сава и Дрина, кои припаѓаат на црноморскиот речен слив. Сите помали реки во Република Српска, освен оние во областа Источна Херцеговина, припаѓаат на сливот на реката Дрина и Сава. Сите води јужно од планинскиот премин Чемерно, во областа Источна Херцеговина припаѓаат на речниот слив на Јадранско Море. Покрај реките Дрина и Сава, поголемите реки во Република Српска се Врба, Босна и Требишница.
Езера
Езерата на Република Српска се природни ресурси на Република Српска и спаѓаат во надлежност на Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Српска. Езерата спаѓаат во категоријата на води и имаат статус за добар интерес на Република Српска, и како такви се под посебна заштита. Најголемото езеро во Република Српска и најголемото вештачко езеро на Балканскиот Полуостров е Билеќко Езеро.
Национални паркови
мини|десно|200п|Национален парк Сутјеска
Национални паркови на Република Српска се области со исклучителна природна, културна, историска и туристичка важност и се заштитени од државата. Во Српска, има три Национални паркови, Национален парк Козара, Национален парк Сутјеска и Национален парк Дрина.
Клима
Климатските зони се протегаат од Средоземното Море на југот на Херцеговина до континенталниот дел, што преовладува во северниот дел на републиката. Климата на територијата на Република Српска се должи на голем број природни фактори и модели на општата циркулација на воздушните маси во овој регион. На територијата на Република Српска има три климатски типа:
Јасмин Вагнер
Родена е во Хамбург како ќерка на германски отец и хрватска мајка. Таа почнала да настапува како мажоретка на тимот " Хамбург Сините Ангели", тим поврзуван со американскиот фудбалски тим Хамбург Сини Ѓаволи. Во 1995 година, кога имала само 15 години, ја започнала својата музичка кариера под името Blümchen. Таа станала најуспешна германска пејачка од 1990-тите. Јасмин исто така објавила повеќе синглови и албуми во другите германски земји, Скандинавија и Азија.
Литосфера
Литосфера — горната тврда карпеста обвивка на Земјата на длабочина од 10 метри до 120 километри. Наука за литосферата е литологија - наука за карпите и камењата.
Борис Елцин
Борис Николаевич Елцин (руски: Борѝс Никола̀евич Ѐльцин) — првиот претседател на Руската федерација.
Роден е на 1 февруари 1931 година во селото Бутка во близина на Свердловск, СССР. Во текот на 1955 година дипломирал по градежништво. Во текот на студентските си години, Елцин се занимавал со одбојка. Во 1961 година станал член на Комунистичката партија на СССР. Имал брз напредок низ партиската хиерархија за во 1975 година стане секретар во Свердловск, таен советски град, во кој има исклучиво воена индустрија. Михаил Горбачов во 1985 одлучил да го назначи за градоначалник на Москва, чија главна цел била да се справи со корупцијата во градот и партијата.
Реформаторската ревност на Елцин им пречела на многумина „стари комунисти“, кое довело до негов судир со Горбачов. Во 1988 година го напуштил Политбирото. И покрај прогонот тој останал популарен меѓу народот.
По распаѓањето на СССР Елцин го презел раководството со Руската федерација. Бил избран за претседател во два мандата. Во август 1991 година најтврдокорните комунисти се обиделе да изведат воен удар против Горбачов. Елцин успеал да го спречи тоа и да го врати Михаил на чело на државата. Во тие моменти маестрално го искористил обидот за пуч за јавно да ги дискредитира и Горбачов и заговорниците. По ова тој ја забранил Комунистичката партија, што до крајот на 1991 година, довело и до конечно распаѓање на Советскиот Сојуз. Од тој момент, Елцин станал претседател на самостојна Русија.
Две години подоцна, во 1993, рускиот парламент повторно се нашол под опсада, но овојпат тенковите излегле по наредба на Елцин. Опозиционите пратеници се противиле на повикот за нови избори, што гарантирано значело дека истите ќе ги исфрли од парламентот. По акцијата на војската, бунтовниците се предале.
Во 1994 година, руската војска се одидела да го смири бунтот во далечната јужна република Чеченија. Резултатот на војната бил десетици илјади убиени, целосно уништени градови и срамен пораз за моќната руска армија. И покрај моќната опозиција од комунистичката парија, Елцин на изборите во 1996 успеал да се воскресне и со енергична кампања повторно да ги добие претседателските избори. Ова беше времето кога Руската приватизација создала мал број на т.н руски олигарси, кои станале побогати и повлијателни и од самиот претседател.
Во ноември 1996 година, во централната московска болница, на Елцин му била извршена успешна операција за петократен бајпас. Два месеца подоцна бил повторно хоспитализиран како резултат на пневмонија. Лошата здравствена состојба значително ја намалило неговата контрола над власта, која сè повеќе била разграбувана од неговите блиски соработници. Откако во рок од 2 години разреши вкупно 4 премиери, во август 1999 година, за претседател на владата го назначил поранешниот шпион Владимир Путин. На 31 декември 1999 Елцин го прави својот најнеочекуван потег, објавувајќи дека се повлекува од претседателската позиција и на своето место го назначи дотогашниот премиер Владимир Путин, со кој потпишал указ кој гарантирал дека Елцин нема да биде судствено испитуван.
Починал на 76 години на 23 април 2007 година.
NGC 3918
NGC 3918 (Сина Планетарна Маглина или Јужњак) — планетарна маглина во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3918 се споменува и како PK 294+4.1, ESO 170-PN13, AM 1147-565, CS=10.8, Blue planetary.
Откривање
Телото е откриено на 3 април 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3918 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 8,4 m. NGC 3918 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,38'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3918 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 428; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8639. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Науката во 1518 година
1518 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Ќафир
Во исламот, ќафир (тур. kâfir од арап. كافر kāfir) означува „неверник“, т.е. личност која не е муслиман и не го следи исламот како религија.
Ангела Госов
Ангела Натали Госов (родена на 5 ноември 1974 година) е германски вокалист, најпознат како поранешен главен вокалист на шведскиот мелодиски метален бенд Arch Enemy. Нејзините други претходни бендови се Асмодина и Љубовница.
ФК Коринтијанс
Коринтијанс (Sport Club Corinthians Paulista) е бразилски фудбалски клуб од градот Сао Паоло. Клубот е основан на 1 септември 1893 година и се натпреварува во во бразилската Серија А лига. Со исклучок на една сезона (2008), тимот на Коринтианс ја има поминато цела историја во првата лига. Стандардните клупски дресови се со бело-црна боја.
Најголеми соперници на Коринтијанс му се Палмеирас, Сао Паоло и Сантос. Прекарот на клубот е Тимао.
Коринтијанс е исто така еден од најуспешните клубови во Бразил, 5 пати ја освоиле бразилската прва лига, 3 пати бразилскиот куп, 26 пати првенството на државата Сао Паоло. Во 2000 година Коринтијанс станал прв клуб победник на Светското клупско првенство.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Белотино
Свети Ѓорѓи — православен храм кој се наоѓа во Белотино, Општина Струмица. Црквата била градена во периодот помеѓу 1920 и 1930 година.
Мирослава Најдановски
Мирослава Најдановски (Зрењанин, 10 јануари 1988) е српска пливачка. Најдобра е во дисциплината слободен стил.
Учествувала на Олимписките игри во Атина во 2004 година како претставничка на Србија и Црна Гора како најмладиот член на олимписка репрезентација и учествувала во Пекинг во 2008 година како претставник Србија.
Камерон Вурф
Камерон Вурф (Cameron Wurf; р. ) — австралиски професионален триатлонец и друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата. Тој бил национален првак и бил олимписки веслач и ја претставувал Австралија на Летните олимписки игри 2004 во дисциплината лесни парни двојки за мажи под 23 години.
Веслање
Вурф е роден во Хобарт, Вурф учел во училиштето „Хатчинс“ во Хобарт, каде започнал со веслање. Го освоил државното првенство во 2001 година.
На 18 години, Вурф ја претставувал Австралија во дисциплината четворки без кормилар на Светското јуниорско првенство во веслање 2001 година во Дисбург, Германија, каде австралискиот екипаж завршил седми. Потоа на Светското првенство во 2003 година во Белград настапил во дисциплината лесни четворки без кормилар, каде го освоил златниот медал.
Од 2004 до 2006 година, Вурф бил избран да ја претставува Тасманија во лесна четворка без кормилар на купот Пенрит на меѓудржавната регата во рамки на Австралиското првенство во веслање. Сите три од тасманиските екипажи биле победоносни
На Летните олимписки игри 2004, Вурф настапил во дисциплината лесни парни двојки и завршил на шеснаесеттото место. Продолжил да ја претставува Австралија на највисоко ниво во веслање до 2006 година, кога настапил на светското првенство. На Светското првенство 2005 во Гифу настапил во дисциплината лесни парни двојки освојувајќи го дванаесеттото место, а на првенството во Итон Дорни во 2006 година настапил во двојки без кормилар, освојувајќи го четвртото место. Тоа бил последен репрезентативен настап во веслање за Вурф.
Велосипедизам
Вурф ја напуштил екипата на крајот на сезоната 2012, приклучувајќи се на екипата на почетокот на сезоната – и се приклучил на  за сезоната 2013.
Во февруари 2015 година, откако завршил трет на хронометарот на друмските првенства на Океанија во 2015 година, Вурф објавил дека ќе земе слободна година од професионалниот велосипедизам, објаснувајќи дека повеќе не се пронаоѓал во спортот.
Триатлон
Во периодот на слободна година, Вурф настапил во триатлон, завршувајќи деветти во генералниот пласман и ја освоил својата возрасна група (30-34) на неговото деби во ајронмен во Вислер во јули 2015 година.
Вурф го имал својот прв професионален триатлонски настап на првенствата на Азија и Пацифик во ајронмен во Кернс во јуни 2016 година. Во декември 2016 година објавил дека ќе настапува за во сезоната 2017, комбинирајќи го велосипедизмот со настапите во ајронмен. Меѓутоа, настапил само на националните друмски првенства за својата екипа.
Во 2022 година било објавено дека Вурф ќе го има својот прв настап во Супер триатлонската лига во Малибу. Таму завршил на 18. место, откако бил елиминиран во првата етапа, меѓутоа изразил интерес да се врати во лигата во иднина.
Враќање во велосипедизам
На 31 јануари 2020 година, Вурф потпишал со за да го пополни местото на неодамна пензионираниот Васил Кириенка.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
МРТ 5
МРТ 5 — канал на Македонската радио-телевизија. Започнал со емитување сигнал на 8 април 2020 година во 16 часот како специјализиран канал за детска програма на јавниот сервис.
Ескилстуна
Ескилструна — град и седиште на истоимената општина, во округот Седерманланд, во Шведска.
Во 2016, во градот живееле 102 157 лица. Ескилстуна има голема финска популација. Градот се наоѓа на реката Ескилстунаон, која ги спојува езерата Јелмарен и Меларен.
Елија Верина
Елија Верина (починала 484) била сопруга на византискиот цар Лав I и тешта на Зенон, кој бил оженет за нејзина ќерката Аријадна.
Руска петорка
Големата петорка, руската петорка бил назив за група на руски композитори од 19. век. Групата, чиј предводник бил Милиј Балакирев, оформена е во Санкт Петербург под силно влијание на Михаил Глинка.
Елија Верина
Потеклото на Елија Верина е непознато, иако се смета дека потекнува од Балканот. Првично, таа го поддржувала Зенон, додека младиот цар Лав II бил жив, но по неговата смрт во 474 таа се свртила против својот зет. Во заговорот на Верина против Зенон учествувале нејзиниот љубовник Патрикиј, нејзиниот брат Василиск, началникот Ил и Теодорик Страбон. Ова го принудило на Зенон да побегне од Цариград во 475 година. На негово место за кратко застанал Василевск, кој бил цар до 476 година, кога Верина се смирила со Зенон.
Ескилстуна
Историја
Историјата на градот датира од средниот век кога англискиот монах Свети Ескил во селото „Туна“ основал свое живеалиште и епархија на јужниот брег на езерото Меларен. Свети Ескил бил каменуван до смрт од пагани викинзи од соседниот град Стренгнес, 30 километри источно од Ескилстуна, обидувајќи се да ги претвори во христијани. Свети Ескил бил погребан во својата манастирска црква во Туна. Подоцна паганскиот град Стренгнес бил христијанизиран и ја добил привилегијата да стане епархија на јужното езеро Меларен. Подоцна „Ескил“ бил додаден на зборот „Туна“. Сепак, градот Ескистуна не добил општински привилегии поради блискоста до средновековниот град Торшхела. Манастирот на Свети Ескил бил целосно уништен од шведскиот крај Густав I во текот на протестантската реформација и бил заменет со кралскиот замок на династијата Ескилстуна.
Руска петорка
Целта на оваа група композитори била да се компонира музика со корени од рускиот фолклор, наместо да се потпираат на европската музичка традиција. Романтизмот силно влијаел во руската култура и национална свест, а негови најважни претставници во музиката впрочем беа овие петорка, во која освен Балакирев членови беа и: Роден е во Петроград, учел клавир, флејта и виолончело. Бил доктор по медицински науки, хемиска струка. Во 1862 се приклучува на кругот на Балакирев. Значајни се две негови симфонии, една недовршена опера ,, Кенз Игор ,, два гудачки квартети, клавирски квинтети.. Важи за втемелувач на руската симфонија.
Ескилстуна
Историја
Првите градски привилегии на градот му бие доделени во 1659 година, и во неговите граници биле вклучени Тунафорс и новосоздадениот град Карл Густав Стад („Karl Gustavs Stad“), сместен на западниот брег од реката. Карл Густав Стад бил изграден околу железните ковачници на мајстор ковачот Реинхолд Радемахер, во чест на кралот Карл V Густав. Карл Густав Стад бил слободен град од 1771 година, каде на произведувачите и занаетчиите им било дозволено да основаат работилници без да плаќаат данок. Градот бил споен со остатокот од Ескилстуна во 1979 година.
Градот се зголемил енормно во текот на индустриската револуција и станал еден од најважните индустриски градови во Шведска, добивајќи го прекарот „Stålstaden“ („град на челик“). Настрана од оружјето, градот исто така произведувал прибор за јадење, ножици, клучеви и алати. Во чест на челичната индустрија, лик на работник во челичарница е вклучен во грбот на градот. Ескилстуна понекогаш се нарекува Шведски Шефилд, споредена со Шефилд кој бил (многу поголем) индустриски град познат по квалитетот (и квантитетот) на произведениот челик.
Елија Верина
Потоа Елија Верина започнала да кова заговор против Ил, кој го открил заговорот и во согласност на Зенон ја затворил. Тоа довело до нов заговор, во дното на кој стоел другиот зет на Верина - Маркијан (внук на царот Маркијан), но тој бил поразен и испратен во прогонство.
Во 483 година Зенон инсистирал Ил да ја ослободи Верина, но во тоа време Ил бил против монофизитските симпатии на Зенон, па поради тоа тој стапил во сојуз со Верина и за цар го прогласил Леонтиј. Зенон успеал да ги порази, по кое Ил и Веринас побегнале во Исаврија каде таа починала во 484 година.
Карабулак (Казахстан)
Карабулак е град во покраината Алмати во југоисточен Казахстан. Градот е главен град на округот Ескелди.
Ескилстуна
Економија
Универзитетот Мелардален (Mälardalens högskola), основан во соработка со соседниот град Вестерос, има кампус во градот. Во градот исто така има золошка градина и забавен парк - Parken Zoo, кој е во сопственост на општината.
Болницата во градот е една од најголемите во регионот, вработувајќи околу 3000 лица.
Население
Ексилстуна е денес град со средна големина за шведски услови. Градот има околу 65.000 жители (податок од 2010 г.), а градското подрачје, т.е. истоимената општина има околу 98.000 жители (податок од 2012 г.). Последните децении бројот на жители во градот расте.
До средината на 20. век, Ескилстуна бил населуван главно од етнички Швеѓани. Меѓутоа, со порастот на преселбите во земјата, населението во градот станало мешано. Посебно се бројни Финците, кои сочинуваат 15% од градското население (најголем процент од сите општини во Шведска). Денес Ескилстуна е еден од космополитиските градови во Шведска.
Руска петорка
Композитор на оперски приказни, главен претставник на тој вид музика во Русија. Диригент, теоретичар кој е роден во Тихвин во аристократско семејство. Во 1861 се среќава со Балакирев и таа средба ќе има пресудно значење во неговата определба за музика. Напишал 15 опери. Симфонии: Шехерезада и Шпанско Капричо.
Најзначаен меѓу руската петорка. сотел на позиција на уметничкиот реализам. Роден е во 1839 во Карев. Бил подучуван музика од мајка му. Вокален композитор, чии инструментални дела имаат програмски карактер. Позната композиција му е клавирската ,, Слики од изложбата ,, која е повеќе позната во оркестрација на Морис Равел, исто така ,, Ноќи на голото брдо ,, која ќе има влијание врз Дебиси. Има најмало значење во руската петорка. И покрај тоа што напишал голем број дела, неговото творештво е неповратно минато. Оставил дванаесет опери и соло песни.
Членовите на петорката билe музички образовани и се спротивставувале на групата "Академичари".
Руска Школа: Во 1859 година во Петроград се основа руското музичко друштво, а следната година исто така и во Москва. Главна цел на ова друштво била организирање на концертна дејност која не зависела само од аристократските кругови. Најголема улога во работата на ова друштво имал Антон Рубинштајн. Најбрзо, под негово раководство се отвора петроградскиот конзерваториум во 1862. Четири години подоцна се отвора во Москва. Браќата Антон и Артур Рубинштајн ,се залагаат за создавање на руската музичка школа врз темели, единствено на изучување на западно европската музика. Од друга страна се појавуваат пет композитори, кои сметаат дека руската музика се развива користејќки ги сите музички руски наследства врз претходно потврдени и изучени музички законитости од западно европското музичко наследство.
578 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4930 и 4931 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4172 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3182 и 3183 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 175.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 578 година се протега во 2058 и 2059, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2118 и 2119 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 35 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1236 и 1235 исламска година пред хиџра.
Куден
Куден (Kuden) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Бетонски блок
Бетонски блок е вид на ѕидарски блок со четириаголна форма и стандардна величина што се користи во градежништвото. Најчесто се користи за ѕидање на внатрешни преградни ѕидови во подрумски простории, надворешни ѕидови за ограда како и за ѕидање на надворешни помошни објекти.
Состав
Бетонските блокови се прават од лиен бетон (на пр. Портланд цемент и агрегат). Како агрегат за правење на овие блокови служат порозни материјали: природен, топилнички или синтетизиран „пловечки камен“ (пловучар), дробена вулканска или топилничка згура, експандирана глина или шкрилец и др.
Големини и структура
За изведба на ѕидови од бетонски блокови се употребуваат префабрикувани шупливи или порозни блокови од различна големина. Бетонските блокови може да се произведуваат со шупливи центри (јадра) за да се намали тежината, да се подобри изолацијата или за да се направи меѓусебно поврзана празнина (шуплина) во која може да се истури бетон за да се зацврсти целиот ѕид откако ќе се изгради. Се произведуваат со разлилчни дебелина од 7 до 39 см. Можат да бидат со жлеб или без него.
Светски ден на бегалците
Светскиот ден на бегалците — меѓународен ден организиран секоја година на 20 јуни од страна на Обединетите нации. Тој е создаден да ги слави и да им оддаде чест на бегалците од целиот свет. Денот за првпат бил воспоставен на 20 јуни 2001 година, како признание на 50-годишнината од Конвенцијата за статусот на бегалците од 1951 година.
Настанот има за цел да ја препознае силата на бегалците кои избегале од конфликтот и прогонството во нивната земја со надеж дека ќе најдат засолниште и ќе живеат подобар живот. Светскиот ден на бегалците го гради концептот на разбирање за нивната мака што ја покажува нечија издржливост и храброст во обновата на својата иднина.
Денот е можност секој да ја доживее, разбере и слави богатата различност на заедниците на бегалците. Настаните како што се театар, танц, филмови и музика, имаат за цел да им овозможат на организациите на заедницата на бегалците, доброволните и законските организации, локалните совети и училиштата да бидат домаќини на настани во текот на неделата со цел да се почитува каузата.