cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Уникод
Готови наспроти сложени знаци
Во Уникод 3.0 била обезбедени колекција од радикали (радикали на CJK помеѓу U+2E80 и U+2EFF, KangXi радикали од U+2F00 до U+2FDF и знаци за идеограмски опис од U+2FF0 до U+2FFB), но Уникод стандардот (чл декември 2 од Уникод 5.2) предупредува да не се користат секвенци од идеограмски описи како алтернативно претставување на претходно кодираните знаци:"Овој процес е различен од конвенционалното кодирање на идеограм. Нема канонски опис на некодираните идеограми; нема назначено семантика за опишување на идеограмите; нема еквивалентност дефинирана за опишаните идеограми. Концептуално, идеографските описи се послични на англиската фраза ' буквата ‘е‘ со акут акцент на неа' отколку на секвенцата од знаци <U+0065, U+0301>."
Лигатури
Многу системи на пишување, вклучувајќи ги Арапскиот и Деванагари, имаат посебни правописни правила, кои бараат одредени комбинации на форми на букви да бидат комбинирани во специјални лигатурни форми. Правилата за формирање на лигатура можат да бидат доста сложени, за кои се потребни посебни технологии за оформување на системите за пишување, како што се ACE (Arabic Calligraphic Engine  од ДекоТајп во 1980-тите и се користат за генерирање на сите Арапски примери во печатените изданија на Уникод стандардот), што станало доказ на концептот за OpenType (Адоб и Мајкрософт), Graphite (од СИЛ Интернешнл), или AAT (од Епл).
Инструкциите, се исто така, вградени во фонтовите, за да му кажат на оперативниот систем како правилно да ги прикаже различни знакни секвенци. Едноставно решение за поставување на комбинирачки ознаки или дијакритика е доделувањето на ознаки со нулта широчина и поставување на самиот хиероглиф во лево или во десно од левата страна (во зависност од насоката на системот на пишување за кој се наменети да се користат). Ознаката со која се ракува на овој начин ќе се појави над било кој знак кој му претходи на истиот, но нема да ја прилагоди својата позиција релативно во однос на широчината или висината на основниот хиероглиф; визуелно тоа може да биде непријатно и може да се преклопува со некои хиероглифи. Реално редење е невозможно, но може да биде апроксимирано во ограничени случаи (на пример, Тајландско комбинирање-на врвот на самогласките и тонските ознаки може да биде со различна височина за да започне со тоа). Општо земено, овој пристап е делотворен само кај фонтовите со фиксна широчина или чекор, но може да се користи и како алтернативен метод за рендерирање, кога многу посложените методи нема да ја постигнат целта.
Стнадардизирани подколекции
Стандардизирани се неколку подколекции на Уникод: Мајкрософт Виндоус од Виндоус НТ 4.0 поддржува WGL-4 со 656 знаци, за кој се смета дека ги поддржува сите современи европски јазици, со користење на латинични, грчки или кирилични системи на пишувања. Други стандардизирани Уникод подколекции ги вклучуваат повеќејазичните Европски подколекции:
Софтверот за рендерирање, кој не може да обработи Уникод знак, истиот соодветно често го прикажува како отворен правоаголник или како Уникод "заменски знак" (U+FFFD,), за да ја означи позицијата на непрепознатливиот знак. Некои системи се обиделе да обезбедат повеќе информации во врска со таквите знаци. Фонтот на Епл Last Resort ќе прикаже заменска хиероглифа, покажувајќи го опсегот на Уникод знакот, а фонтот на СИЛ Интернешнл Unicode Fallback ќе прикаже кутија, во која ќе се прикаже хексадецималната скаларна вредност на знакот.
Пребарување на кодна точка
Онлајн алатките за пронаоѓање на кодната точка за познат знак ги вклучуваат Уникод Пребарувањето (Unicode Lookup) од Џонатан Хедли и Шејпкечер (Shapecatcher) од Бенџамин Мајлд. Во Unicode Lookup, со притискање на еден се отвора копче за пребарување (на пр. "дропки"), и се прикажува листа од соодветни знаци со нивните кодни точки. Во Shapecatcher, кој се темели на контекстот Форма, со притискање на еден се исцртува знак во кутија и се прикажува листа од знаци кои го апроксимираат цртежот, со нивните кодни точки.
Оперативни системи
Уникод станал доминантен програм за внатрешна обработка и складирање на текст. Иако голем дел од текстот е сè уште зачуван во наследените кодирања, Уникод е користен речиси исклучително за создавање на нови системи за обработка на информации. Раните адаптери имале тенденција да го користат UCS-2 (два-бајта со фиксна-широчина, претходник на UTF-16), а подоцна се префрлиле на UTF-16 (моменталниот стандард со променлива широчина), бидејќи тоа бил најмалку нарушувачки начин за да се додаде поддршка за не-BMP знаци. Најпознат таков систем е Виндоус НТ (и неговите наследници, Виндоус 2000, Виндоус ИксПе, Виндоус Виста, Виндоус 7, Виндоус 8 и Виндоус 10), кои користат UTF-16 како единствено внатрешно кодирање на знаците. Јава и .НЕТ средините за кодирање на бајтови, macOS и KDE исто така го користат за внатрешно претставување. Уникод е достапен во Виндоус 95 преку Мајкрософт Лејер за Уникод, како и во неговите наследници, Виндоус 98 и Виндоус МЕ.
UTF-8 (првично развиен за Plan 9) станал главно кодирање за меморирање, во повеќето оперативни системи слични на Јуникс (иако други системи се исто така користени од некои библиотеки), бидејќи тој е релативно лесна замена за традиционалните проширени ASCII знакни колекции. UTF-8 е исто така најчесто Уникод кодирање, кое се користи во HTML-документите на World Wide Web.
Повеќејазични машини за рендерирање на текст кои користат Уникод, ги вклучуваат Uniscribe и DirectWrite за Мајкрософт Виндоус, ATSUI и Core Text за macOS, и Pango за GTK+ и работната околина GNOME.
Влезни методи
Бидејќи распоредот на тастатурата не може да има едноставни комбинации на копчиња за сите знаци, неколку оперативни системи нудат алтернативни методи за внесување, кои овозможуваат пристап до целата колекција.
ISO/IEC 14755, кој ги стандардизира методите за внесување на Уникод знаците од нивните кодни точки, дефинира неколку методи. Постои Основен метод, каде што почетната секвенца е проследена со хексадецимално претставување на кодната точка и завршната секвенца. Исто така, постои и дефиниран метод за внесување со избор од екран, каде што знаците се наведени во табела на екранот, како што случајот со Знак Мап програмот.
Е-пошта
Усвојувањето на Уникод во е-пошта било многу бавно. Некои текстови од Источна Азија сѐ уште се кодирани со кодирањата како ISO-2022, а некои уреди, како што се мобилните телефони, сè уште не можат правилно да се справат со Уникод податоците. Меѓутоа, поддршката се подобрува. Многу големи услужници за бесплатна пошта, како што се Yahoo, Google (Gmail) и Microsoft (Outlook.com) го поддржуваат.
Мрежа
Сите W3C препораки го користеле Уникод како свој знак за документите, бидејќи HTML 4.0. Пребарувачите го поддржувале Уникод, особено UTF-8, и тоа многу години. Требало да има проблеми со прикажувањето на екран, што првенствено произлегувало од прашања поврзани со фонтот; на пр. v 6 и постарите верзии на Мајкрософт Интернет Експлорерот не рендерирале многу кодни точки, освен ако не им било експлицитно кажано да користат фонт што ги содржи нив.
Иако правилата за синтакса можат да влијаат на редоследот на кој е дозволено знаците да се појавуваат, XML (вклучувајќи ги и XHTML) документите, по дефиниција, содржат знаци од повеќето Уникод кодни точки, со исклучок на:
HTML знаците се прикажуваат или директно како бајти, според кодирањето на документот, ако кодирањето ги поддржува нив, или корисниците пак можат нив да ги напишат како бројчени наводи на знаци, врз основа на Уникод кодната точка на знакот. На пример, наводите &#916, &amp;#1049;, &amp;#1511;, &amp;#1605;, &amp;#3671;, &amp;#12354;, &amp;#21494;, &amp;#33865;, и &amp;#47568; (или истите бројчени вредности изразени како хексадецимални, со &#x како претставка) би требало на сите пребарувачи да се прикажат како Δ, Й, ק ,م, ๗, あ, 叶, 葉, и 말.
Кога ги дефинирате URI-вите, на пример, како URLs или HTTP-барања, не-ASCII знаците мораат да бидат кодирани со знакот за процент.
Фонтови
Бесплатните фонтови и фонтовите за малопродажба, засновани на Уникод, се широко достапни, бидејќи TrueType и OpenType го поддржуваат Уникод. Овие фонт формати ги прикажуваат Уникод кодните точки како хиероглифи.
Постојат илјадници фонтови на пазарот, но помалку од дузина (12) фонтови - понекогаш опишани како "пан-Уникод" фонтови - се обидуваат да го поддржат мнозинството од колекцијата на Уникод знаци. Наместо тоа, фонтовите засновани на Уникод обично се фокусираат на поддршка само на основниот ASCII и специфичните системи за пишување или колекции од знаци или симболи. Овој пристап го оправдуваат неколку причини: апликациите и документите ретко треба да рендерираат знаци од повеќе од еден или два система за пишување; фонтовите имаат тенденција да бараат ресурси во компјутерските средини; а оперативните системи и апликации покажуваат зголемена интелигенција во однос на добивањето информации за знакот од посебни фонт податотеки, колку што е потребно, односно, замена на фонтот. Освен тоа, создавањето на доследна колекција од инструкции за рендерирање на десетици илјади хиероглифи претставува монументална задача; таквата инвестиција ја поминува точката, од која нивото на профит е помало од вредноста на инвестициите, за повеќето типови на букви.
Нова линија (Знак за крај на ред или текст и старт на нов)
Уникод делумно го адресира проблемот со новата линија, што се случува кога се обидува да чита текстуална податотека на различни платформи. Уникод дефинира голем број на знаки, кои соодветните апликации треба да ги препознаат како знаци кои означуваат крај на линија.
Во врска со новата линија, Уникод вовел U+2028 СЕПАРАТОР НА ЛИНИЈА и U+2029 СЕПАРАТОР НА ПАРАГРАФ. Тоа било обид да се обезбеди Уникод решение за кодирање на параграфи и линии семантички, потенцијално заменувајќи ги сите решенија на различните платформи. Притоа, Уникод обезбедува начин околу решенијата зависни од историската платформа. Сепак, малку или воопшто некои Уникод решенија ги прифатиле овие Уникод сепаратори за линија и параграф, како единствени канонски знаци за завршеток на линија. Сепак, заедничкиот пристап за решавање на ова прашање е преку нормализирањето на новите линии. Ова се постигнува со Cocoa текст системот во Mac OS X, како и со W3C XML и HTML препораките. Во овој пристап, секој можен знак за нова линија, е интерно трансформиран во заедничка нова линија (којашто всушност не е важна, бидејќи е внатрешна операција само за рендерирање). Со други зборови, текстуалниот систем може правилно да го третира знакот како нова линија, без оглед на вистинското кодирање на влезот.
Филозофска критика и критика на комплетност
Обединувањето на Хан (идентификација на формите во источноазиските јазици, која може да се третира како стилска варијација на истиот историски знак) станало еден од најконтроверзните аспекти на Уникод, и покрај присуството на мнозинството експерти од сите три региони во Идеографската Известувачка Група (IRG), која го советува конзорциумот и ИСО за дополнување на колкецијата и за обединувањето на Хан.
Иако колекцијата од помалку од 21.000 Хан знаци, во најраната верзија на Уникод, била во голема мера ограничена на знаци за обична современа употреба, Уникод сега вклучува повеќе од 87.000 Хан знаци, а работата за додавање на илјадници повеќе историски и дијалектички знаци, користени во Кина, Јапонија, Кореја, Тајван и Виетнам,продолжува.
Современата технологија за фонтови нуди средство за решавање на практичното прашање на потребата да се опише унифициран Хан знак, во смисол на колекцијата од алтернативни хиероглифски претставувања, во форма на Уникод варијации на секвенци. На пример, Напредните Типографски табели на OpenType дозволуваат да се избере едно од големиот број на алтернативни симболички претставувања при создавање на знакот во процесот на мапирање со хиероглифи. Во овој случај, информациите можат да бидат обезбедени во рамките на обичниот текст, за да се назначи која алтернативна формат на знакот да се избере.
Ако соодветните хиероглифи за два знака од истиот систем на пишување се разликуваат само според закосените букви (Италик), Уникод нив генерално ги обединува, како што може да се види од споредбата помеѓу рускиот (означен стандард) и српските знаци на десно, што значи дека разликите се прикажани преку технологијата за паметни фонтови или рачно менување на фонтови.
Мапирање на наследените колекции на знаци
Мора да биде обезбедено инјектирачко мапирање помеѓу знаците во постоечката наследена колекција на знаци на Уникод, за да се олесни претворањето во Уникод и да овозможи интероперабилност со наследениот софтвер. Недостатокот на доследност во различните мапирања помеѓу претходните јапонски кодирања, како што се Shift-JIS или EUC-JP и Уникод, довела до неусогласености во двонасочниот формат за претворање, особено мапирањето на знакот JIS X 0208 '~' (1-33, БРАНОВИДНА ЦРТИЧКА), кој во голема мера се користи во наследените податоци од базите на податоци, или на U+FF5E ~ ТИЛДА СО ЦЕЛОСНА ШИРОЧИНА (во Мајкрософт Виндоус) или U+301C ~ БРАНОВИДНА ЦРТИЧКА (други продавачи).
Индиски системи за пишување
Поддршката за тајландската азбука била критикувана поради нарачката на тајландски знаци. Самогласките เ, แ, โ, ใ, ไ, кои биле напишани налево од претходната согласка се во визуелен редослед наместо во фонетски редослед, за разлика од Уникод презентациите на другите индиски системи за пишување. Оваа компликација е поради тоа што Уникод го наследил Тајландски Индустриски Стандард 620, кој работел на ист начин, и бил начин на кој Тајландскиот секогаш бил напишан на тастатурата. Овој проблем при нарачувањето малку го закомпликувал процесот на споредување на Уникод, бидејќи барал пронаоѓање на табели за преуредување на тајландските знаци за споредување. Дури и ако Уникод прифатил кодирање во согласност со говорниот редослед, сè уште би било проблематично да се соберат зборовите во редоследот на речникот. На пример, зборот แสดง [sa dɛːŋ] "изврши" започнува со согласна група "สด" (со вродена самогласка за согласката "ส"), самогласката แ - во говорниот редослед треба да дојде веднаш по ด, но во речникот, зборот се споредува како што е напишан, со самогласка што следи по ส.
Комбинирање на знаци
Знаците со дијакритични ознаки, генерално можат да бидат претставени или како единечен претходно создаден знак или како разградена секвенца од основната буква, плус еден или повеќе ознаки без-растојание. На пример, ḗ (претходно создадена буква е со макрон и комбиниран акут на врвот) и ḗ (буквата е која е следена од комбиниран макрон на врвот и комбиниран акут на врвот) треба да бидат рендерирани идентично, и двете да се појават како e со макрон и акут акцент, но во пракса, нивните изгледи може да варираат, во зависност од тоа која машина за рендерирање и фонтови се користени за прикажување на знаците. Слично на тоа, крукчето под буквата, како што е тоа потребно при романизацијата на Индискиот, честопати ќе биде поставено погрешно. Уникод знаците кои го мапираат претходно создадениот хиероглиф можат да бидат користени во многу случаи, со што се избегнува проблемот, но каде што претходно создадениот знак не бил кодиран, проблемот често можел да се реши со користење на специјален Уникод фонт, како што е Charis SIL кој користи Graphite, OpenType или AAT технологиите за напредни функции на рендерирање.
Аномалии
Уникод стандардот има наметнато правила, со цел да се гарантира стабилност. Во зависност од строгоста на правилото, промената може да биде забранета или дозволена. На пример, "името" кое е дадено на кодната точка не може и нема да се промени. Но, својството "систем на пишување" е пофлексибилно, според сопствените правила на Уникод. Во верзијата 2.0 Уникод променил многу "имиња" на кодни точки од верзијата 1. Во истиот момент, Уникод изјавил дека од тогаш па натаму, назначеното име за кодната точка никогаш повеќе нема да се промени. Ова имплицира дека кога грешките се објавени, овие грешки не можат да бидат корегирани, дури и ако тие се тривијални (како што се случило во еден случај со пишувањето на BRAKCET за BRACKET во името на знакот). Во 2006 година првпат била објавен список на аномалии во имињата на знаците, а од април 2017 година имало 94 знаци со идентификувани проблеми, на пример:
Добреник
Добреник или Дробник — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Велебиште.
Космос-2051
Космос-2051 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 24 ноември 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3000 килограми. Космос-2051 бил воен извидувачки сателит за следење на флоти.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 417 км, а најмалото на 404.
Право на образование
Правото на образование е признато како човеково право во голем број меѓународни конвенции, вклучувајќи го и Меѓународниот пакт за економски, социјални и културни права со кој се признава правото на бесплатно, задолжително основно образование за сите, обврска за развој на средно образование достапно за сите, особено со прогресивно воведување на бесплатно средно образование, како и обврска за развој на правичен пристап до високото образование, идеално со прогресивно воведување на бесплатно високо образование. Денес, скоро 75 милиони деца ширум светот се спречени да одат на училиште секој ден. Заклучно со 2015 година, 164 држави биле страни на Пактот.
Правото на образование исто така вклучува одговорност за обезбедување основно образование за лица кои немаат завршено основно образование од ниво на училиште и колеџ. Покрај овие одредби за пристап до образованието, правото на образование ги опфаќа и обврските на учениците да избегнуваат дискриминација на сите нивоа на образовниот систем, да поставуваат минимални стандарди на образование и да го подобруваат квалитетот на образованието.
Меѓународна правна основа
Правото на образование се рефлектира во членот 26 од Универзалната декларација за човекови права, во кој се вели:
"„Секој има право на образование. Образованието е бесплатно, барем во основните фази. Основното образование е задолжително. Техничкото и стручното образование ќе бидат општо достапни, а високото образование ќе биде подеднакво достапно за сите врз основа на заслугите. Образованието треба да биде насочено кон целосен развој на човечката личност и кон зајакнување на почитувањето на човековите права и основните слободи. Тоа ќе промовира разбирање, толеранција и пријателство меѓу сите нации, расни или религиозни групи и ќе ги продолжи активностите на Обединетите нации за одржување на мирот. Родителите имаат претходно право да изберат вид на образование што ќе им се дава на нивните деца. “"Правото на образование е реафирмирано во Конвенцијата на УНЕСКО против дискриминацијата во образованието од 1960 година, Меѓународниот пакт за економски, социјални и културни права од 1966 година,  Конвенцијата од 1981 година за елиминација на сите форми на дискриминација врз жените, Конвенцијата за правата на детето од 1989 година, и Конвенцијата за правата на лицата со попреченост од 2006 година.
Во Африка, и Африканската повелба за човекови и народни права и Африканската повелба за правата и благосостојбата на детето во 1981 година го признаваат правото на образование.
Во Европа, членот 2 од првиот протокол од 20 март 1952 година кон Европската конвенција за човекови права вели дека правото на образование е признато како човеково право и се подразбира дека се утврдува право на образование. Според Меѓународниот пакт за економски, социјални и културни права, правото на образование вклучува право на бесплатно, задолжително основно образование за сите, обврска за развој на средно образование достапно за сите, особено со прогресивно воведување на бесплатно средно образование, како и обврска за развој на правичен пристап до високото образование, особено со прогресивно воведување на бесплатно високо образование. Правото на образование вклучува и одговорност за обезбедување основно образование за лица кои не го завршиле основното образование. Покрај овие одредби за пристап до образованието, правото на образование ја опфаќа и обврската да се елиминира дискриминацијата на сите нивоа на образовниот систем, да се постават минимални стандарди и да се подобри квалитетот. Европскиот суд за човекови права во Стразбур ја применил оваа норма на пример во белгискиот јазичен случај. Членот 10 од Европската социјална повелба го гарантира правото на стручно образование.
Според индискиот устав според 86-от амандман, акт 2002 година, се дава право на бесплатно и задолжително образование од 6 до 14 години.
Дефиниција
Образованието се состои од формални институционални упатства. Општо земено, меѓународните инструменти го користат терминот во оваа смисла и правото на образование, заштитено со меѓународните инструменти за човекови права, се однесува првенствено на образованието во тесна смисла. Конвенцијата на УНЕСКО против дискриминацијата во образованието од 1960 година го дефинира образованието во член 1 (2) како: „сите видови и нивоа на образование, (вклучувајќи ги и таквите) пристап до образование, стандардот и квалитетот на образованието и условите под кои се дава. "
Во поширока смисла, образованието може да ги опише „сите активности со кои човечката група пренесува на своите потомци тело на знаење и вештини и морален код што и овозможува на групата да опстане“. Во оваа смисла, образованието се однесува на пренесување на следната генерација на оние вештини потребни за извршување на задачи од секојдневниот живот и понатамошно пренесување на социјалните, културните, духовните и филозофските вредности на конкретната заедница. Поширокото значење на образованието е препознаено во член 1 (а) од Препораката на УНЕСКО од 1974 година во врска со образованието за меѓународно разбирање, соработка и мир и образование во врска со човековите права и основните слободи. "„целиот процес на социјален живот преку кој поединци и социјални групи учат да се развиваат свесно во рамките на, и за доброто, на националните и меѓународните заедници, на целата нивна лична способност, ставови, склоности и знаење“."Европскиот суд за човекови права го дефинира образованието во тесна смисла на зборот „учење или упатство. .. особено за пренесување на знаење и интелектуален развој“ и во поширока смисла како „целиот процес со кој, во секое општество, возрасните настојуваат да ги пренесат своите верувања, култура и други вредности на младите “.
Проценка на исполнетоста
Исполнувањето на правото на образование може да се процени користејќи ја рамката 4 како што тврди дека за образованието да има значајно право, тоа мора да биде достапно, прифатливо и прилагодливо. Рамката 4 е развиена од поранешниот специјален известувач на ООН за правото на образование, Катарина Томашевски, но не е нужно стандард што се користи во секој меѓународен инструмент за човекови права и оттаму не е општ водич за тоа како се третира правото на образование според националното закон. Рамката 4 предлага владите, како врвни носители на должноста, да мора да го почитуваат, штитат и исполнуваат правото на образование со тоа што ќе го овозможат образованието достапно, прифатливо и прилагодливо. Рамката, исто така, поставува должности на другите засегнати страни во образовниот процес: детето, кое како привилегиран субјект на правото на образование има должност да ги исполнува барањата за задолжително образование, родителите како „први воспитувачи“ и професионалните воспитувачи, имено наставниците.
Рамката 4 била разработена понатаму, како што следува:
Голем број меѓународни невладини организации и добротворни организации работат на остварување на правото на образование користејќи пристап за развој заснован на права.
Историски развој
Сепак, ниту Американската декларација за независност (1776) ниту Француската декларација за правата на човекот и граѓанинот (1789) не го заштитуваат правото на образование, бидејќи либералните концепти на човековите права во XIX век предвидувале родителите да ги задржат основните должности за обезбедување на образование на нивните деца. Обврска на државите била да обезбедат дека родителите ќе ја почитуваат оваа должност, а многу држави донеле закони што го прави присуството на училиште задолжително. Понатаму, беа донесени закони за детски труд за да се ограничи бројот на часови на ден, кога децата можат да бидат вработени, за да се осигура дека децата ќе одат на училиште. Државите исто така се вклучија во законското регулирање на наставните програми и воспоставија минимални образовни стандарди.
Во „За слободата“, Џон Стјуарт Мил напишал дека „образованието основано и контролирано од државата треба да постои само доколку постои, како едно од многуте експерименти што се натпреваруваат, спроведено со цел на пример и стимул за да се одржат другите одреден стандард на извонредност“. Либералните мислители од деветнаесеттиот век укажувале на опасностите од преголемото учество на државата во сферата на образованието, но се потпреле на државната интервенција за да се намали доминацијата на црквата и да се заштити правото на образование на децата од сопствените родители. Во втората половина на деветнаесеттиот век, образовните права биле вклучени во домашните предлог-закони. Уставот на Германското Царство во 1849 година, силно влијаело на следните европски устави и ги посветил членот 152 до 158 од својот предлог-закон за образование. Уставот го признавал образованието како функција на државата, независно од црквата. Забележително во тоа време, уставот го прокламирал правото на бесплатно образование за сиромашните, но уставот не барал од државата да формира образовни институции. Наместо тоа, уставот ги заштитил правата на граѓаните да основаат и да работат училишта и да обезбедуваат домашно образование. Уставот исто така предвидувал слобода на науката и наставата и го гарантирала правото на секој да избере струка и да учи за тоа.
Деветнаесеттиот век, исто така, забележал развој на социјалистичката теорија, според која основната задача на државата е да обезбеди економска и социјална благосостојба на заедницата преку владина интервенција и регулирање. Социјалистичката теорија признала дека поединците имаат побарувања за основни социјални услуги против државата и образованието се смета за едно од овие социјални права. Ова било во спротивност со либералната теорија во тоа време, која ги сметала недржавните актери како најголеми даватели на образование. Социјалистичките идеали биле вградени во Советскиот устав од 1936 година, кој бил првиот устав што го признал правото на образование со соодветна обврска на државата да обезбеди такво образование. Уставот гарантирал бесплатно и задолжително образование на сите нивоа, систем на државни стипендии и стручна обука во државните претпријатија. Последователно, правото на образование се одликувал силно во уставите на социјалистичките држави. Како политичка цел, правото на образование било прогласено во говорот на Ф.Д. Рузвелт во 1944 година за Вториот предлог-закон.
Улогата на образованието за поединците, општеството и државата
Главната улога на образованието во рамките на општеството и државата е да:
NGC 1140
NGC 1140 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1140 се споменува и како MCG -2-8-19, MK 1063, VV 482, IRAS 02521-1013.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1140 е од видот Sm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1140 има привидни димензии од 1,8' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 54 м 33,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 1' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 169°.
Други поделби
Проучување на NGC 1140 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10966. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5290. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1467.
Торомонски јазик
Торомонскиот (Toromona), познат и како торомонајски или торомоноански јазик — исчезнат јазик кој се зборвал во Боливија. Јазикот е дел до западната група на такански јазици. Во 1983 година биле објавено дека јазикот го зборуваат околу 200 жители, но од тогаш не се забележал активен зборувач на јазикот. Според уставот на Болвија, јазикот е еден од службените јазици во државата.
Аријанство
Аријанството (аријанизам или аријанска ерес) е учење кое на Првиот вселенски собор било прогласено за еретичко. Христолошката расправа започнала во Александрија помеѓу следбениците на презвитер Ариј (Аријанци) и следбениците на Свети Александар Александриски (хомоусијанци). Втората страна верувала и пропагирала дека Синот е едносуштен на Отецот, додека Аријанците тврделе дека Синот, иако е најсовршена божја креција е сапак она што е - а тоа е творба и ништо повеќе. Во оваа расправа се појавила и трета група (хомоиосијанци) кои се труделе да понудат компромис, тврдејќи дека Отецот и Синот се од слична материја, но не иста.
Поголемиот дел од дебатата се водела околу тоа дали Исус бил „роден“ или „создаден“ од Отецот, при што од лексиколошка и семантичка страна вистинска пречка претставувал самиот факт што различните групи доаѓале од различни говорни реони, при што старогрчкиот јазик имал далеку побогат речник од останатите јазици, и многу поразлични значења наследени од претхристијанските филозофи. На почетокот околу дваесетина епископи го поддржале Аријанското учење, но кога навлегле во детали, се оттргнале од него и се приклучиле на мнозинството.
Браунсбедра
Браунсбедра (Braunsbedra) — град во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа околу 11 километри југозападно од Мерзебург.
Аријанство
На крајта од соборот бил донесен Символот на верата со што Ариј и двата либиски епископи кои продолжиле да го поддржуваат биле екскомуницирани и прогонети во Илирик.
Браунсбедра
Бил создаден по 1945 со спојување на Браунсдорф и Бедра. Росбах, познат по Битка кај Росбах, е една од локалните заедници.
Аријанство
Во текот на неговата историја, Аријанството било примено од страна на неколку германски племиња. Први кои го примиле биле Визиготите, кои го примиле христијанството од Вулфила, кој пак од своја страна бил пријател со епископот Евсевиј Никомедиски.
Борбата против аријанството завршила во текот на 6 век, кога визиготскиот крал Рекаред I објавил дека ја прима Католичката вера.
Мали жени (филм од 2019)
„Мали жени“ (англиски: Little Women) — американски филм од 2019 година, режиран од Грета Гервиг (Greta Gerwig), која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Сурше Ронан (Saoirse Ronan), Ема Вотсон (Emma Watson), Флоренс Пју (Florence Pugh), Елиза Сканлен (Eliza Scanlen), Лора Дерн (Laura Dern), Тимоте Шаламе (Timothée Chalamet), Мерил Стрип (Meryl Streep), Трејси Летс (Tracy Letts), Боб Оденкирк (Bob Odenkirk), Џејмс Нортон (James Norton), Луис Гарел (Louis Garrel) и Крис Купер (Chris Cooper). Филмот е седмата адаптација на истоимениот роман на Луиз Меј Олкот од 1868 година. Критичарите се изразиле пофално за филмот, особено за сценариото, но исто така и режијата и изведбата на глумците. Филмот имал шест номинации за „Оскар“ (најдобар филм, најдобра главна глумица, најдобра споредна глумица, најдобро адаптирано сценарио, најдобра оригинална музика, и најдобра костимографија), а ја освоил наградата за најдобра костимографија. Исто така, бил номиниран за наградата БАФТА во пет категории, а победил во категоријата за најдобра костимографија. Најпосле, филмот бил номиниран и за „Златен глобус“ во две категории.
Единствена обединета македонска организација
Единствена обединета македонска организација (ЕОМО) (бугарски: Единна обединена македонска организация) е создадена во 1964 година за борба против денационализацијата и асимилацијата на Македонците во Пиринска Македонија и за остварување на нивните човекови и малцинствени права. Во неа влегувале петнаесетина души, претежно млади момчиња од село Мусомишта и градот Гоце Делчев. За претседател бил избран Христо Пелтеков. Неколку месеци по создавањето на организацијата таа е разоткриена од бугарската Државна безбедност (ДС) а нејзините членови уапсени, со што и престанала да постои.
Тешањска тврдина
Тешањската тврдина се наоѓа во градот Тешањ, Босна и Херцеговина. Основањето на оваа фортификација започнало уште пред Римјаните да го освојат регионот. Точните датуми се непознати за изградбата на тврдината. Таа подоцна била проширена од страна на Римјаните, Словените и Османлиите.главно служела за заштита на градот. Замокот е еден од најзначајните и најголемите во БиХ, со површина од околу 6,296 м2.
Духанас
Духанас — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград.
Серско-драмско-лагадинско-неврокопски дијалект
Серско-драмско-лагадинско-неврокопски дијалект (наречен и „Сер-Драма-Лагадин-Неврокопски дијалект“) ја опфаќа крајната југоисточна граница на македонскиот јазик. Се зборува во градовите Сер, Драма, Лагадина и Неврокоп и нивните околини. Тие се крајните македонски дијалекти кои ја опфаќаат територијата помеѓу долните текови на реките Места на исток и Струма на запад, и помеѓу денешната грчко-бугарска државна граница на север и бреговите на Егејското Море на југ. Во овие дијалекти влегуваат и дваесетина села од областа Чеч, источно од реката Места и селата западно од реката Струма во подножјето на Беласица.
Серски говори
Серскиот дијалект врз основа на главните дијалектни особености се дели на два говора: струмски и белички, наречени по реките Струма и Белица кои течат низ тие говорни подрачја.
Најважни особини на струмскиот говор од областа на фонетиката се:
Поважни морфолошки и синтаксички особини на струмскиот говор се:
Белички говор:
Како поважни морфолошки и синтаксички особености на беличкиот говор се:
2. Членска форма - о: столó, азмакó, равнáко...
4. Паралелна употреба на личните заменки за трето лице: он, она и тој // тојнака, т’а...
5. Заменска форма во акузатив за машки и среден род во еднина него го // нега га...
6. Кратки акузативни заменски форми за женски род во еднина: га // ја.
7. Систем од три показни заменки, за машки и женски род во еднина и множина: тоа, таа, т’аа, ноа, наа, н’аа, суј, саа, сеја...
9. Честичка ке, к’е за образување идно време.
10. Отсуство на прашалната честичка ли: ''Ти кажá? Имаш?''
Драмски говори
Најважни диференцијални црти на мрвашкиот, зилјаховскиот и чечкиот говор од областа на фонетиката се:
Од областа на морфологијата и синтаксата поважни диференцијални црти на мрвачкиот, зелјаховскиот и чечкиот говор се:
Лагадинско-богдански говори
Главни фонетски особини на сушко-височкиот говор се:
Поважни црти од областа на морфологијата на сушко-височкиот говор се:
Кобдар
Кобдар  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Евстахиј Антиохиски
Свети Евстахиј Антиохиски е христијански светец и Патријарх на Антиохија во текот на 4 век. Тој учествувал на Првиот вселенски собор во Никеја во 325 година, каде заземал позиција против аријанството. Заедно со останатите отци Евстатиј проповедал дека според Божествената суштина Исус Христос како Син Божји е рамен на Отецот и на Светиот Дух.
Починал во 345 година.
Еврејска невеста
Еврејска невеста (Het Joodse bruidje) ― слика од Рембрант, насликана околу 1665-1669 година.
Сликата го добила своето сегашно име на почетокот на 19 век, кога еден собирач на уметнички дела од Амстердам ја идентификувал темата како онаа на татко Евреин кој и подарил ѓердан на својата ќерка на денот на нејзината венчавка. Ова толкување повеќе не е прифатено, а идентитетот на двојката е неизвесен. Двосмисленоста е зголемена поради недостатокот на анегдотски контекст, оставајќи ја само средишната универзална тема, онаа на двојката кој е споен во љубовта. Шпекулативните предлози за идентитетот на двојката се движеле од синот на Рембрант, Титус и неговата невеста, или амстердамскиот поет Мигел де Бариос и неговата сопруга. Исто така, се разгледуваат неколку двојки од Стариот завет, вклучувајќи ги Авраам и Сара, Воз и Рут или Исак и Ревека, што е поддржано со цртеж на уметникот неколку години претходно.
Додека техничките докази предложубваат дека Рембрант првично замислувал поголема и поелаборирана композиција, поставувањето на неговиот потпис долниот лев агол покажува дека неговите сегашни димензии не се значително различни од оние во моментот на неговото завршување. Според животописецот на Рембрант, Кристофер Вајт, завршената композиција е „еден од најголемите изрази на нежното спојување на духовната и физичката љубов во историјата на сликарството“.
Сликата се наоѓа во постојаната збирка на Државниот музеј во Амстердам.
NGC 3059
NGC 3059 — спирална галаксија во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3059 се споменува и како ESO 37-7, IRAS 09496-7341.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3059 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3059 има привидни димензии од 3,6' х 3,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 50 м 8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 73° 55' 17". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на NGC 3059 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28298. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 465; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9221.
Ладно лето педесет и трето
„Ладно лето педесет и трето ...“ - советски филм во 1987 година. Во овој филм, Анатолиј Папанов ја играл својата последна улога во филм.
Во 1989 година му биле доделени државните награди на СССР и наградите „Ника“ како најдобар игран филм.
Заплет
Филмот се случува летото 1953 година, непосредно по апсењето на Лавренти Павлович Берија, неговото отстранување од Централниот комитет на ССПУ и објавувањето на таен циркулар од 2-та Главна управа на Министерството за внатрешни работи на СССР, кој наредил широко распространета конфискација на какви било уметнички слики на ЛП Берија, што се рефлектирало и во филмот. 27 март 1953 година, три недели по смртта на И. В. Сталин, Президиумот на Врховниот совет на СССР го усвоил Указот „За амнестија“. Десетици илјади криминалци се ослободени од логорите. Стапката на криминал во земјата нагло се зголемила.
Во оддалечено село на рускиот Север, двајца политички прогонети го елиминираат постоењето: интелигентниот Копалич и повлечената Лузга. Меѓу нив има конфликт поради фактот што Лузга одбивал да работи, а Копалич бил принуден да поднесе двојно оптоварување, и сеедно, мештаните му ја одзеле храната на Лузга. Полицаецот Манков, кој учествувал во преглед на криминалци, се враќа од градот.
Шест разбојници успеале да избегаат. Тие продираат низ трговското место и го фаќаат менаџерот Иван Зотов. Разбојниците се плашат да упаднат во куќата на Манков, вооружени со митралез ППШ и да решаваат да го намамат. Зотов ја прашува старицата што дошла по керозин да му каже на Манков да дојде кај него, тајно пишува на парче хартија барање за помош и го затвора во шишето со керозин со него. Сепак, старицата го исфрлила парчето хартија по патот, не сфаќајќи дека тоа е белешка.
Манков оди на трговското место; Нервите на криминалецот Шуруп не издржуваат и тој пука во полицаецот. Крвавејќи Манков трча кон неговата куќа, но паѓа на самиот праг, погоден од куршумот на друг разбојник, стариот Михалич. Криминалците го освојуваат селото и пристаништето, пукаат во кучињата и ги заклучуваат сите жители во магацинот на фабриката.
Хаск и Копалич биле принудени да ископаат гроб за полицаецот и конечно се запознаваат. Копалич се покажал како поранешен главен инженер Николај Павлович Старобогатов, осуден како „англиски шпион“ за контакти со странци и Лузга - капетан на полковната разузнавачка служба Сергеј Басаргин, осуден како „предавник на татковината“ за опкружувањето за помалку од еден ден за време на Големата патриотска војна, но тоа било доволно за да биде во заробеништво.
Пароброд со патници поминува покрај самото пристаниште. Разбојниците го оставаат Зотов на пристаништето со занемената глава на пристаништето и со немата готвачка Лидија. Никој не обрнувал внимание на повиците на немиот, а Зотов го поздравува паробродот преку мегафон и вели дека сè е во ред со нив.
Лидија ја ослободува својата мала ќерка Шура од скривницата, таа бега во тајгата, но разбојникот Витјок, избезумен од страст, ја стигнува и се обидува да ја силува. Проценувајќи ја ситуацијата, Басаргин му влегува во трага и го прободува Витка и го зема пиштолот. Шефот на бандата, Баронот, ги испраќа Михалич и Мука во шумата во потрага по нив. Басаргин се приближува до Михалич, кој води разговор со Старобогатов,во тајгата, криејќи се зад Копалич, му дозволува на Лузга да се приближи и одеднаш го застрела. Ранетиот Басаргин, преправајќи се дека е убиен, пука во Михалич, а потоа и во Муху, кој пристигнал на време.
Останатите тројца разбојници го напуштаат селото. Басаргин поставува заседа. Му наредува на Копалих да го одвлече вниманието на разбојниците со истрел од криење и категорично му забранува да се наведне. Куршумот на Копалич го погодил баронот, но Хук со рафал на ППШ Копалич, кој застанал со целата своја висина. Басаргин го убива Хук и го пука рафално Шуруп кој пловел далеку со бродот.
Менаџерот на трговското место и сопственикот на пристаништето го заклучуваат оружјето во сандак. Басаргин го обвинува Зотов за помагање на разбојниците и бара да го закопа Копалич на гробиштата како вистински граѓанин. Шефот на пристаништето го убедува Басаргин да им каже на властите како наводно им се спротивставил на разбојниците.
Во вечерните часови, кога жителите ги донеле телата на мртвите на ледник, се открило дека еден од разбојниците преживеал и заминал. Слушаат вознемирувачки извици на Лида: скриениот Барон го задавил Шура. Невооружениот Басаргин го престигнува и го дави разбојникот во езерото.
Мртвите биле погребани; Басаргин гледал како Зотов и шефот на пристаништето им зборуваат на милиционерите за инцидентот.
Сергеј шета низ преполната Москва, украсена во чест на празникот 7 ноември. Познатата последна сцена: на булеварот Покровски, Сергеј се сретнува со еден постар минувач со торба и ист куфер. Застануваат на сред булевар и запалуваат цигара. Сергеј оди понатаму по есенскиот булевар среде празничната врева.
Последна епизода: реприза на сцената од заседа со ликот на Папанов и неговиот глас. Гласот на Александар Прошкин зад сцената информира дека ова е последната рамка и последната улога на глумецот.
Улоги
Валери Приемихов
Јулијан Корб
Јулијан Корб (германски: Julian Korb, 21 март 1992) — германски фудбалер, десен бек на Хановер 96.
Клупска кариера
Во 2004 година, Корб се приклучил нао МСВ Дујсбург, во младинската академија, а две години потоа, во 2006 година Корб се приклучил кон младинската академија на Борусија Менхенгладбах. Тој потоа ги поминал следните пет години во академијата на Гладбах, пред да дебитира сениорски во јануари 2010 година, со вториот состав на Гладбах.
На 5 мај 2012 година, Корб го напраил своето прво во Бундеслигата со победата над Мајнц 05. На 6 декември 2012 година, тој го направил своето деби во УЕФА Европа лига, во победата од 3-0 во групната фаза над Фенербахче.
Во сезоната 2013/14, Корб го направил својот пробив во Бундеслигата. Тој имал 22 настапи во оваа сезона, помагајќи на Гладбах да се квалификува за групната фаза на УЕФА Лигата на шампионите. Тој, исто така, му помогнла на клубот да го стори тоа во следните две години.
Корб се приклучил на Хановер 96 летото 2017 година за надомест за трансфер од 3,00 милиони евра.
Меѓународна кариера
Корб има 10 настапи во Германија под 21 година. Тој претходно ги претставувал тимовите на Германија, У15, У17 и У19.
Космос-2052
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 30 ноември 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6600 килограми. Космос-2052 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 334 км, а најмалото на 174.