cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Калина (река)
Път
Реката извира на планината Штудер југоисточно над селото Ѓуреџик (Руждене). Тече на североисток и изегува во високата Ружденска Котлина, тече на исток и минува низ селото. Потоа навлегува во Ружденската Клисура меѓу Штудер на исток и Боздаг на запад. Ја прима левата притока Драгов Дол и свртува на југоисток. Потоа ја прима левата притока приток Мирино и свртува на југ. По ова следи лева притока Белен Дере (Врахорема ), левите Џавлар Дере, (Агриорема ) Арап Дере и Ѓулнаница и десната Сарп Гириз. Тука веќе го носи името Сушица или Куру Чај. Излегува од клисурата североисточно од селото Кобалишта, се насочува на југозапад, проаѓа источно од Кобалишта и се влева во реката Панега.
Дрогден
Дрогден ― канал низ Eресунд. Ровот се наоѓа на данската страна на Ересунд, помеѓу Салтхолм и Амагер. Патната и железничката врска меѓу Данска и Шведска поминува под каналот, односно во Ересундскиот мост-тунел. Максималната длабочина за минување на бродовите е 8 метри. Дрогден е многу трговец со луѓе, а околу 30 000 бродови годишно минуваат на талвеј.
Наводи
55.60222°N, 12.70972°W
Вера Нича - Пренда
Животопис
По завршувањето медицина (1953) и специјализација по педијатрија во Загреб (1958), работела во Детското одделение во Битола, до пензионирањето (3 февруари 1985). Во соработка со д-р Д. Вангелов, први во Македонија примениле ексангвино трансфузија во терапевтски цели. Во 1972 г. станала примариус, а во 1983 г. здравствен советник.
Анка Гиева
Анка Гиева ( во ) — македонска изведувачка на македонски народни песни.
Животопис
Гиева е позната како изведувач на македонски народни песни. Била професионално вработена во Македонскиот народен театар, а потоа во Државниот ансамбл за народни песни и игри „Танец“ во Скопје. Снимила голем број антологиски песни за потребите на Радио Скопје, меѓу кои и „Ајде слушај, слушај калеш бре Анѓо“, „Пилето ми пее рано на сабајле“, „Елено, ќерко, Елено“, „Крај Вардара седеше“, "Да сум бистра вода" и др.
Петер Шмејхел
Пeтер Болеслав Шмајхел МБЕ (роден на 18 ноември 1963 година) е дански поранешен професионален фудбалер кој настапувал како голман. За време на осум сезони во англискиот клуб Манчестер Јунајтед, тој бил капитен на клубот до победата во финалето на Лигата на шампионите на УЕФА во 1999 година за да ја комплетира тројната круна. Тој го освоил и УЕФА Евро 1992 година со својата родна земја Данска. Тој е татко на Каспер Шмејхел, голман на француска Ница.
Анастасија Димовска
Димовска Анастасија (, во ) — македонски хистолог и универзитетски професор.
Животопис
Основното и средното образование го завршила во Скопје. Во учебната 1948/49 г. се запишала на Филозофскиот факултет во Скопје (Група биологија). Во текот на студиите била демонстратор на Зоолошкиот завод. Во 1953 г. е избрана за асистент. Докторската дисертација ја одбранила во 1965 г. Во 1966 г. е избрана за доцент, во 1972 за вонреден професор, а во 1978 за редовен професор. Пензионирана е во 1988 г. Изведувала настава по предметите цитологија на животни и хистологија и ембриологија со анатомија на човекот. Престојувала во повеќе реномирани хистолошки лаборатории во земјава и во странство. Таа е еден од најеминетните хистолози кај нас и пошироко. Автор е на повеќе од 50 научни трудови.
Водсков
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Водсков ― село/гратче во близина на Олборг во јужниот дел на Вендсисел со население од 4.663 жители (1 јануари 2022 година) во парохијата Водсков, Општина Олборг. Местото се наоѓа во Северен Јитланд, 11 километри североисточно од Олборг.
Превоз
Од 1899 година Водсков имал железничка станица на Себибанен на железничката пруга Водсков-Остервра, но таа била затворена на 15 март 1950 година.
Во Водсков
Во Водсков има многу интересни места, вклучувајќи ја Водсковската црква и училиштето „Водсков“, кое е меѓу најголемите јавни училишта во Општина Олборг.
Северен Јитланд (историски регион)
Северен Јитланд (Nørrejylland) ― историски регион на територијата на денешна Данска, дефиниран како Јитланд северно од Конгео (со регионот јужно од Конгео наречен Јужен Јитланд (Sønderjylland)). Како и со другите историски региони во Данска, Северен Јитланд имал свое собрание во средниот век, со седиште во Виборг.
The Guess Who
Гес ху (The Guess Who) ― канадска рок-група од Винипег. Почетоците на групата биле во 1962 година кога го носела името Chad Allan and the Expressions, а нивната преработка на песната „Shakin' All Over“ во 1965 година станала меѓународен хит. Откако го промениле името во The Guess Who, под водство на пејачот/клавијатурист Бартон Камингс и гитаристот Ренди Бахман најголем успех доживеале во доцните 60-ти и раните 70-ти. Нивни најпознати песни се „American Woman“, „This Eyes“, и „No Time“.
За време на нивниот најуспешен период, The Guess Who издале единаесет студиски албуми, и сите тие се нашле на топ-листите во Канада и САД. Нивниот албум од 1970 година American Woman бил на прво место во Канада и девето место во САД, а пет други албуми биле во топ-10 во Канада. The Guess Who имале четиринаесет топ-40 песни во САД и преку од триесет во Канада.
The Guess Who официјално се распаднале во 1975 година, иако басистот Џим Кејл и/или тапанарот Гари Петерсон по 1977 година имале турнеи и снимале песни под името The Guess Who, често без другите првосоздадени членови од групата.
Историја
Потеклото на The Guess Who датира од 1958 година, кога пејачот/гитарист од Винипег, Чад Алан основал месна рок-група под името Allan and the Silvertones. По неколку промени во составот, групата се стабилизирала во 1962 година под името Chad Allan and the Reflections, во кој членувале Алан и клавијатуристот Боб Ешли, Ренди Бахман на гитара, Џим Кејл на бас и Гери Петерсон на тапани.
Групата ја објавила својата прва песна, "Tribute To Buddy Holly", под издавачот Canadian-American Records во 1962 година. Потоа потпишале со Quality Records и објавиле неколку песни во 1963-64 година, кои имале одредена регионална популарност околу Винипег, но не и во остатокот од Канада.
Во 1965 година, откако американска група наречена The Reflections објавила хит-сингл, групата го променила своето име во Chad Allan and the Expressions. Тие го објавиле гаражниот рок-албум Shakin' All Over во јануари 1965 година. Песна од тој албум, преработка на „Shakin' All Over“ од Johnny Kidd &amp; the Pirates, бил нивен прв голем хит, кој се искачил на прво место во Канада, 22-ро во САД, и 27-мо во Австралија. Нивната канадска издавачка куќа, Quality Records, го прикрила синглот и напишала дека песната е од Guess Who? (Погодете кој?) како рекламен трик за подгревање на претпоставките дека се работи за група од Британската инвазија што работи прикријно.
Откако Quality Records открила дека се работи за групата Chad Allan and the Expressions, диск-џокеите продолжиле да ја најавуваат групата како Guess Who?, и всушност ја принудиле групата да го прифати новото име. Тие го издале својот втор албум, Hey Ho (What You Do to Me!) кон крајот на 1965 година; како изведувач била наведена групата Chad Allan and the Expressions, но името "Guess Who?" било видно истакнато на корицата.
Албумот American Woman бил објавен во јануари 1970 година и станал голем светски хит. Тоа бил нивен прв албум на врвот на канадската топ-листа за албуми и нивен прв албум во топ-10 на американската топ-листа за албуми. Насловната песна (American Woman) стигнала до прво место во двете земји, и исто така била голем хит во Обединетото Кралство. Со ова The Guess Who станале прва канадска група која успеала нејзина песна да се најде на врвот на Billboard Hot 100. „No Time“ и „No Sugar Tonight/New Mother Nature“ исто така имале високи места на топ-листите за синглови во Канада и во САД.
Надворешни врски
__ИНДЕКС__
Хвилсагер
Хвилсагер ― село во Дјурсланд, сместено во парохијата Хвилсагер и Општина Сидјурс. Индискиот антрополог Г. Пракаш Реди извршил теренска работа во селото во 1989 година и ги објавил своите набљудувања во книгата Sådan er danskerne! En indisk antropologs perspektiv på det danske samfund, преведено на македонски како Данците се такви! Перспективи на еден индиски антрополог за данското општество и има своја англиска верзија.
Градски окрузи во Данска
Градски округ (дански: bydel ; буквално. „градски дел“) ― името што е користено за градски или општински окрузи во некои од поголемите општини во Данска. Поимот не е строго дефиниран, но обично е поголем од четврт или градски блок.
Окрузи во Копенхаген
Во Копенхаген има 10 градски окрузи, секој со месен градски совет (дански: lokaludvalg). Окрузите се Индре Би, Вестербро/Конгенс Енгхеув, Неребро, Естербро, Амагер Ест, Амагер Вест, Валби, Биспебјерг, Ванлесе и Бренсхеј-Хусум.
Вестербро и Конгенс Енгхеув имаат посебни месни совети, а Индре Би има и месен совет во Кристијансхавн, така што има 12 месни градски совети.
Области на Ахус
Окрузи внатре во вториот градски појас:
Катина Андреева
Андреева Катина (1928, во —, ) — македонска.
Животопис
Катина (Тина) Андреева - Цвета (1928 - 13. V 1949) е истакната припадничка на македонското народноослободително и комунистичко движење во Егејскиот дел на Македонија. Во 1947 година стапила во единиците на Демократската армија на Грција.
По завршувањето на курсот за подофицери, како воен командир учествува во повеќе од 90 битки во кои се истакнува со својата храброст. Двапати била одликувана со Орден за храброст и е прогласена за Херој на ДАГ. Во нејзина чест бригадното раководство го покренало издавањето на весникот „Цвета“.
Тина Андреева е родена во 1928 година во костурското село Мокрени, Егејскиот дел на Македонија. Таа беше ќерка на Кузман Андреев и правнука на костурскиот војвода на ВМРО Никола Андреев (Алај Беј). Пораснала во мрачните денови на Матексасовата диктатура. Тоа е време на големиот прогон на Македонците, кои под закана на грчкиот камшик не смееле да зборуваат на својот јазик, а родителите со сигнали комуницирале со своите деца.
Во позиција од која нема излез, „или си Грк или мртов“, на почетокот на 1940 година, бунтовната 11 годишна Тина закачува напишан протест на вратата на локалната власт. Како последица на овој чин биле уапсени и жестоко мачени 5-6 видни селани, меѓу кои и нејзиниот татко. Меѓутоа, другарка на Тина, која била сведок на настанот, ја проширила веста од куќа на куќа, по што таа била приведена од грчките жандарми. Иако тепана, таа не го признала делото.
Во текот на Втората светска војна, Тина Андреева станува член на Грчката антифашистичка младинска организација ЕПОН. Кон крајот на 1944 година, кога нацистичката окупација на Грција ги броеше последните денови, Тина го добива псевдонимот Цвета поради толкувањето на истоимениот лик во драмската претстава „Македонска крвава свадба“ од Војдан Чернодрински.
Во тој период селата беа ослободувани едноподруго, а Македонците и Грците заедно ја славеа слободата. Се приредуваа разни забави, прослави и приредби по македонските села. Тогаш членовите на ЕПОН за првпат ја изведоа претставата „Македонска крвава свадба“ во селото Емборе, Кајларско. Македонскиот народ дојден и од околните села, слушајќи го слободно својот мајчин јазик, со неверување и солзи во очите ја следел македонската драма. Најголем впечаток оставила Тина Андреева која го толкува ликот на Цвета. Истата слика се случувала и во другите села каде се прикажувала оваа драма, а за македонскиот народот оттогаш Тина станува позната под псевдонимот Цвета. Дури и нејзината баба почнала да ја вика Цвета.
Македонски народ бил среќен, а бабата на Цвета повторно ја закачила сликата на прадедото - војводата Никола Андреев. Меѓу населението се зборувало дека проблемите на македонскиот народ завршија. Но, неочекувано црните денови се вратија, а сликата на Никола како симбол на слободата на македонскиот народ повторно била скриена.
Во овој период раководството на антифашистичката борба во Грција, под влијание на владата на националното единство на Вулгарис, започнува со заткулисни акции за разоружување и расформирање на македонските баталјони. Набргу доаѓа и до отворен оружен судир меѓу единиците на Грчката народноослободителна армија (ЕЛАС) и Костурско-леринскиот баталјон, кој потоа се префрла територијата на Македонија. Ваквиот развој на настаните лошо се одразува врз македонскиот народ во Егејска дел на Македонија.
Монархофашистичките сили со поддршка на државните органи на владата на Грција, продолжуваат да спроведуваат терор над приврзениците на отпорот и нарочито над македонскиот народ. Во Мокрени повторно доаѓаат озогласените грчки терористи, а македонскиот народ пак почнал да оди со наведнати глави и со шепот го зборувал мајчиниот јазик. Меѓутоа, новата диктатура на монархофашистите, кои со пљачка, насилства, силувања и убиства сакаа да го истребат македонскиот народ од Егејскиот дел на Македонија, не го скршија неговиот слободарски дух. Напротив, македонскиот народ продолжи својот отпор.
Во летото 1945 година, Цвета поради членување и активности во Народноослободителниот младински сојуз (НОМС) и Нородноослободителе фронт (НОФ), била уапсена и ѕверски мачена, но поради недостиг на докази била ослободена. При повторен обид да биде уапсена, таа преминува во илегала. Со повеќе млади активисти заминува на слободната територија која се наоѓала на тешко пристапниот терен на планината Вичо.
Во почетокот на воените дејствија на планината Вич (Нередска Планината со врвот Вич), биле стационирани голем број војници на демократските сили. Поддржано од македонскиот народ од околните села, на планина Вичо било главното упориште на КПГ, ДАГ и НОФ. Тука биле одржани повеќе пленуми и советувања на КПГ.
Тина Андреева – Цвета на 6 септември 1946 година, станува борец на Демократска армија на Грција. Во почетокот на 1947 година, таа го посетувала курсот за подофицери во село Котелци на планината Грамос, а потоа како командир на вод учествувала во околу 90 борби на планината Вичо, на Грамос, кај Сињача, кај Коњица и на други места. Во овие борби Цвета покажува исклучителна храброст, одлучност и самопожртвување.
Во 1949 година, како претставник на XVIII бригада на ДАГ, Цвета била делегат и во претседателството на Првата конференција на Сегрчкиот сојуз на демократските жени, а потоа и на Вториот конгрес на Народноослободителниот фронт како претставник на партизанките од Вичо. Претседателката Рула Кукулу на Првата конференцијата на Сегрчкиот сојуз на демократските жени посебно ја истакнува храброста на Цвета. За својата храброст таа добива чин на подполковник и на двапати е одликувана со Орден за храброст и е прогласена за Херој на ДАГ.
Во 1949 година батаљонот на Цвета бил испратен да го заземе врвот Кулкатурје, над Црноглава Падина, на Неретската Планина, меѓу селата Нерет и Трсје, Леринско. Во нападот на стратегискиот врв Кулкатурје, Катина Андреева Цвета загина на 13 мај 1949 година. Во нејзина чест раководството на Осумнаесттата бригада на Демократската армија на Грција го покренало издавањето на весникот „Цвета“.
The Lightning Seeds
The Lightning Seeds (познати и како Lightning Seeds; македонска транскрипција: Лајтнинг Сидс) ― англиска рок група основана во Ливерпул во 1989 година од Ијан Бруди (вокал, гитара, продуцент), поранешен член на групите Big in Japan, Care и Original Mirrors. The Lightning Seeds прво бил студиски соло проект на Бруди, но по турнејата за албумот Jollification (1994) тие станале група. Групата имала комерцијален успех во текот на 1990-тите и е позната по нивната „Three Lions“, која станала официјална химна на Европското фудбалско првенство во 1996 година. Песната е снимена во соработка со Дејвид Бадиел и Френк Скинер, и се искачила на прво место на топ-листата во Обединетото Кралство во 1996 и 2018 година, а преработената верзија исто така била на прво место во 1998 година.
Транебјерг
Транебјерг ― гратче, сместено во средиштето на јужниот остров Самсе во Данска. Тој е најголемиот гратче на Самсе и исто така општинско седиште на Општина Самсе.
Транебјерг е старо гратче, со голема селска црква од 14 век и некогаш бил дом на Братингсборговиот замок, благороднички замок што изгорел во 1289 година. Од посовремените градби, гратчето е дом на една туристичка канцеларија и еден екомузеј. Во Екомузејот, обновените стари згради како активно старомодно мало стопанство, полска куќа, ковачница и мелница за житарици, меѓу другото, ја изложуваат врската помеѓу пејзажот, културата и жителите на Самсе низ вековите, што вклучува изложба на островите од минатото камено доба, проследено до околу 9.000 п.н.е.
Историја
Транебјерг првпат е споменуват во 1424 година како Транберг, но бил населен долго пред тоа. Транебјерг било место на Братингсборговиот замок, во 1100-1200-тите. Замокот бил запален од Стиг Андерсен Хвиде во 1289 година, а повторно бил откриен дури во 2008 година, каде што била откриена црквата на замокот.
Транебјершка црква
Транебјершката црква се наоѓа во Транебјерг и била изградена кон крајот на 1300-тите. Црквата има неколку прегради, што укажува на тоа дека црквата имала одбранбена улога во градот. Олтарниот дел е од 1615 година. Црквата поминала низ значајно возобновување помеѓу 1866 и 1869 година, каде што биле заменети и сите прозорци во црквата. Во црквата има две оргули, едната од 1954 година направена во Конгенс Лингби, другата од 1909 година и изграден во Хорсенс. Во црквата виси модел на брод од 1850 до 1851 година. Станува збор за модел на линискиот брод Кристијан VIII кој бил разнесен во 1849 година за време на Битката кај Екернферде. Моделот бил даруван во 1851 година од месниот трговец Јенс Питер Гилинг и неговата сопруга Гјертруд Гилинг. Камбанарискиот часовник на црквата е од средината на 1800-тите и е направен од А.Х. Фунх. Друг камбанариски часовник од 1500-тите или 1600-тите бил изграден во источен Јитланд, а подоцна бил даруван до Самсескиот музеј, откако претрпел силна 'рѓа. Во црквата има две ѕвона, едното од 1400 до 1425 година од Николаус Ескили, другото од 1654 година од Јерген Хансен.
Мишел Филипс
Мишел Филипс (родена Холи Мишел illилијам ; 4 јуни 1944) е американска пејачка, текстописец и глумица. Таа станала славна како вокал во музичкиот квартет „Мамас“ и „Папата“ во средината на 1960-тите. Филипс се здобила со критичко признание за нејзиниот глас, за кој магазинот „ Тајм “ го сметала за „најчисто сопрано во поп-музиката“. Подоцна воспоставила успешна кариера како глумица во филмот и телевизијата во 1970-тите. Филипс е последниот преживеан оригинален член на Мамас и Папата.
Родена во Лонг Бич, Калифорнија, раниот живот го поминала во Лос Анџелес и Мексико Сити, израсната од нејзиниот татко на вдовица. Додека работела како манекенка во Сан Франциско, таа се запознала и се омажила за Johnон Филипс во 1962 година, и продолжила да ја соигра вокалната група „Мамас“ и „Папасот“ во 1965 година. Бендот се зголемил на славата со нивните популарни синглови „ Калифорнија Дреамин “ и „ Крик Алеј “. Тие издале пет студиски албуми пред нивното распаѓање во 1970 година. Со Филипс таа родила ќерка, пејачката Чина Филипс.
По распадот на Мамас и Папас и нејзиниот развод од Johnон Филипс, таа се преселила во глума, појавувајќи се во придружен дел во „Последниот филм“ (1971), пред да биде уловена како Били Фречет во критички признатиот криминал биопик Дилингер (1973), за што била номинирана за награда Златен глобус. Таа се појави во бројни филмови во текот на 1970-тите години, вклучувајќи го Валентино (1977) на Кен Расел, играјќи Натача Рамбова и трилерот Крв линија (1979). Таа го издала својот единствен соло албум „ Жртва од романса “ во 1977 година.
Филипс стана главна глумечка екипа во серијата Knots Landing од 1987 до 1993 година, прикажувајќи ја Ен Метсон, мајка на Пејџ Метсон (портретиран од Николет Шеридан ). Потоа, таа имаше споредни улоги во комедијата Let It Ride (1989) и психолошки трилер Ножици (1991). Таа продолжи да се појавува во независни филмови по милениумот, со придружни делови во Janeејн Вајт е Sick and Twisted (2002) и Децата во Америка (2005), и ги повторуваше гостувачките улоги во телевизиската серија „ Тоа е животот“ (2001-2002) и 7-ми. Небото (2001–2004) Таа беше отворен критичар на администрацијата на Буш во средината на 2000-тите, а исто така се залагаше за легализација на рекреативниот канабис.
Елстед (Општина Орхус)
Елстед (Ølsted) ― мало село во Општина Орхус, во близина на источниот брег на регионот Среден Јитланд, Данска. Се наоѓа во рурална средина, 2 км јужно од градот Тригедоволно блиску што го делат заедничкиот совет на Триге-Елстед.
Елстед е 4 км источно од градот Сефтен, и 10 км северно од градот Орхус. Елстед се состои од голем број постари куќи и неколку фарми, иако неговата близина до Орхус привлекла некои патници работници, при што Заедничкиот совет Триге-Олстед забележал во 2020 година дека „во последните години се додадени повеќе одвоени куќи“.
Селото има своја црква. Учениците од Елстед, до 9-то одделение, посетуваат училиштето „Бакенгард“ (Bakkegårdsskolen) во Триге.
Местото има заедничка поштенска област (8380) со Триге и Сперинг.
Можеби имало велепоседничка куќа во селото во текот на 14 век, бидејќи Јенс Петер Трап, во неговиот главен Статистички-топографски опис на Кралството Данска (1904 година, трето издание, ако не и претходни изданија), го спомнува „Јоханес Педерсен од Елстед се споменува во 1356 година“.
Едгар Винтер
Едгар Холанд Винтер (англ. Edgar Holland Winter; роден на 28 декември 1946 г. во Бомонт, Тексас, САД) ― американски музичар. Тој е мултиинструменталист, свири на клавијатури, гитара, саксофон и перкусии; често свири на музички инструмент додека пее. Врв на неговата музичка кариера ја имал во 1970-тите со неговата група The Edgar Winter Group и нивните популарни песни „Frankenstein“ и „Free Ride“. Тој е брат на починатиот блуз пејач и гитарист Џони Винтер.
Гренсунд
Гренсунд (Grønsund) ― проток во Данска што го дели островот Фалстер од помалите острови Мен и Боге. Гренсунд е исто така име на месност на североисточниот брег на Фалстер од каде што порано сообраќале фериботите до Мен. Куќата на ферибот Гренсундската траектна станица е изградена во 1731 година и наведена во данскиот Регистар на заштитени градби и места во 1950 година.
Географија
Максималната длабочина на Гренсунд е прибл. 20 метри, а ширината е помеѓу 1 - 4 км. Каналот Сторстремен се наоѓа на запад, а Стеге Бугт лежи на север помеѓу Зеланд и Мен. Траект го поминува каналот во лето од Стубекебинг до островот Боге. Гренсунд има неколку плитки области, односно во близина на Боге и има силна и наизменична струја.
Животна средина
И потопената и крајбрежната вегетација е богата, а звукот е важна област за размножување на дивиот свет и рибите. Во областа се размножуваат многу крајбрежни птици, вклучително и корморани, црвеноклуни лебеди, диви гуски, патки ластовичарки, патки лажичарки, Somateria, Recurvirostra, неколку видови крајбрежни птици, како и галеби и Sterninae. Phocoenidae живее во областа.
Историја
Гренсунд на Фалстер веќе во средниот век бил користен како средиште за превоз со траект до Мен. Зградата позната како Борехусет била изградена на местото во 1705 година. Борехусет била заменета со Траектната станица „Гренсунд“ во 1731 година.
Изливање на нафта
На 29 март 2001 година, нафтениот танкер „Балтик кериер“ (Baltic Carrier) се судрил со товарниот брод „Терн“ во западниот дел на Балтичкото Море, во близина на поморската граница меѓу Германија и Данска. 2700 тони бункерска нафта истекла од товарните резервоари во морето, што влијаело на данскиот брег, особено на Гренсунд.
Шерил (пејачка)
Шерил Ен Тведи (родена на 30 јуни 1983 година) е англиска пејачка и телевизиска личност. Родена и израсната во Њукасл на Тајн, Шерил станала славна кон крајот на 2002 година, откако освоила место во Girls Aloud, група од девојчиња, создадена преку Popstars на ITV : The Rivals. Додека била во групата, таа започнала соло кариера во април 2009 година, а од тогаш до 2014 година има издадено четири студиски албуми - 3 Words (2009), Messy Little Raindrops (2010), A Million Lights (2012) и Only Human ( 2014). Колективно, албумите вклучија десет синглови, од кои пет - „ Борба за оваа Љубов“, „ Ветувај го ова “, „ Повикај го моето име “, „ Луда глупава Љубов " и „ Не ми е гајле “ - ја достигнаа првата позиција на Велика Британија Табела за синглови. Шерил е првата британска соло артистка која има пет синглови број еден во Велика Британија, а го има задржано рекордот за британскиот женски соло уметник со најмногу синглови број еден во Велика Британија, сè додека Џес Глин ја престигна во 2018 година.
Шерил стана судијка на верзијата во Велика Британија за „Х фактор“ во 2008 година. Таа се осврна на двајца од евентуалните победници на натпреварот ( Александра Бурк во серија пет и Jо Мек Елдерри во серија шест ), во 2011 даде оставка и се приклучи на панелот на американската верзија. Таа се врати да биде судијка на сезона 11 и сезона 12 од верзијата во Велика Британија.
Шерил стана препознаена и фотографирана стилска икона во, истонаречена како „fashionista“. Таа е фотографирана по насловните страни на британскиот Вог, Ел и Харперс Базар и познатата козметичка компанија „Л’Ореал“ од 2009 до 2018 година. Нејзината нето вредност се проценува на 20 милиони фунти во октомври 2014 година. Шерил беше во брак со англискиот фудбалер Ешли Кол од јули 2006 до септември 2010 година. Таа се омажи за Жан-Бернард Фернандес-Версини во јули 2014 година, а од него се разведе во октомври 2016 година. Од 2016 до 2018 година, таа беше во врска со пејачот на One Direction, Лиам Пејн, со кого има син роден во март 2017 година.
Раниот живот
Шерил Ен Твиди е родена во Њукасл на Тајн на 30 јуни 1983 година, и израснала во предградијата на Вокер и Хитон. Таа е четврто од петте деца на Jоан Калахан, и прво од нејзините две деца со Гари Тејди по пропаѓањето на нејзиниот брак со таткото на нејзините три други деца. Родителите на Шерил биле заедно повеќе од една деценија, но никогаш не стапиле во брак; тие се разделиле кога Шерил имала 11 години.
На седумгодишна возраст, Шерил се појавила во телевизискиот оглас за британски гас. Заинтересирана за танцување уште од рана возраст, таа започнала да танцува на 4-годишна возраст, и учествувала на краток курс за летување на Летната школа на Кралскиот балет на деветгодишна возраст. Таа повремено се појавуваше како танцувачки рецитали на различни телевизиски емисии во Велика Британија, како „ Гим 5“, во 1993 година.
2002-2009: Popstars: The Rivals and Girls Aloud
Шерил се претстави на аудиција за реалното телевизиско шоу Popstars: The Rivals во 2002 година, чија цел беше да создадат женски бенд и да се натпреваруваат за Божиќниот број еден на Табела за песни на Велика Британија. Таа ја испеа „ Дали некогаш “ во аудицијата, и беше една од дваесетте натпреварувачи (десет девојки и десет момчиња) избрани за финалисти од судиите Пит Ватерман, Луис Волш и Гери Халивел. Финалистите настапија во живо во саботните вечери, со по еден настап секој пол секоја недела, а секоја недела натпреварувачот што ги гласаше најмалите телефонски гласови беа елиминирани, сè додека не се појават конечните редови на групите од пет дела. Шерил беше во опасност од елиминација двапати, успеа да ги надмине Ема Браде и Аиме Кирсли во последователни настапни недели. На 30 ноември 2002 година, таа беше прва натпреварувачка која се квалификуваше за групата девојчиња, и им се придружија на Надин Којл, Сара Хардинг, Никола Робертс и Кимберли Волш да формираат Girls Aloud, по конечното јавно гласање. Дебитантскиот сингл на групата „ Звук на подземјето “ се искачи на првото место на табелата Синглови во Велика Британија, со што стана Божиќниот број еден во 2002 година, над момчето бенд One True Voice, „ Sacred Trust / After You Gone “. Девојките Aloud го држат рекордот за најкратко време помеѓу формирањето како бенд и постигнувањето на сингл број еден.
Гордана Ристеска
Гордана Ристеска (р. во ) — македонска новинарка.
Животопис
Завршила Филолошки факултет во Скопје. Од 1975 г. во „Нова Македонија": соработник и уредник на Културната рубрика и на Саботниот прилог, внатрешно и надворешно-политички коментатор, постојан дописник од Москва (1989-1993), прв македонски акредитиран дописник од Албанија (1996-1999). Уредник во весникот „Македонија денес" и во неделникот „Денес"(2001-2003).
Јасмина Филип-Чокревска
Јасмина Филип-Чокревска — македонски уметник.
Животопис
Јасмина Чокревска-Филип во доменот на историјата на уметноста е најпозната со проучувањето на т.н. книжни икони од XVIII и XIX век во Македонија. Меѓу малкуте зачувани примероци работени во техника на дрворез и бакрорез таа идентификува графички отисоци од работилниците на Света Гора, Цариград, Виена и Венеција со што осветлува значаен сегмент од македонската христијанска култура. За познавањето на црковната ликовна уметност од XIX век, Чокревска-Филип придонесува и со истражувањето на одредени иконографски теми, односно творештвото на македонските зографи, на пример, Радеви Мажовски од Лазарополе. Во рамките на нејзината тридецениска стручна и пожртвувана работа во Музеј на Македонија – Скопје, богатите колекции на средновековна камена пластика, оригинални фрагменти од ѕидното сликарство и копиите фрески добија комплетен музеолошки третман.
Дафне де Мориер
Дамата Дафне де Мориер, Лејди Браунинг, (13 мај 1907 година - 19 април 1989) била англиска авторка и драматург.
Загорка Расолкоска
Загорка Расолкоска (р. во ) — македонска историчарка на уметноста.
Животопис
Дипломирала во 1958 година на Филозофскиот факултет во Белград на групата историја на уметноста, по што се вработила во Археолошкиот музеј на Македонија во Скопје. До пензионирањето во 1995 година била основач и раководител на Одделот за уметност во Музејот на Македонија.
Како истражувач на средновековната уметност, била раководител на проектот „Ктиторскиот портрети и натписи во ѕидното сликарство во Македонија во XVI век“.
Авторка е на постојани музејски поставки и на повеќе изложби во земјата и во странство.
Бети Фридан
Бети Фридан (4 февруари 1921 - 4 февруари 2006) била американска феминистичка писателка и активистка. Таа била водечка фигура во женското движење во САД, а нејзината книга „Женска мистичност“ од 1963 година честопати се смета за предвесник на вториот бран на американскиот феминизам во 20 век. Во 1966 година, Фридан го основала и била избрана за прв претседател на Националната организација за жени (NOW), чија цел била да ги доведе жените „во главните текови на американското општество во целосно еднакво партнерство со мажите“
Наоми Скот
Наоми Грејс Скот (родена на 6 мај 1993 година) е англиска глумица и пејачка. Најпозната е по нејзината главна улога како принцеза Јасмин во адаптацијата во живо со акциите на Дизни на музичкиот фантастичен филм Аладин (2019), за што исто така придонесе и во неговата песна. Скот исто така се претстави во драма серија на научна фантастика Тера Нова (2011) и тинејџерскиот филм на Дизни канал Лимонада уста (2011), а глумеше како Кимберли Харт во суперхеројскиот филм Power Rangers (2017).
Раниот живот
Скот е роден во Хунслоу, Лондон. Нејзината мајка, Уша Џоши, е родена во Уганда, со потекло од индиски гуџарати и емигрирала во Обединетото Кралство уште во млада возраст. Таткото на Наоми, Кристофер, е Англичанец. Скот има и еден постар брат, Џошуа Скот. Двете нејзини родители се пастори во Бриџ Црквата, Вудфорд во Редбриџ, североисточен Лондон. Скот учествувал во мисионерска и теренска работа. Таа присуствуваше на Факултетот Даванант Фондација во Лостон, Есекс.
Кариера
Скот ја започна својата кариера во пеењето со младинскиот бенд на Bridge Church. Таа присуствуваше на школата Даванант Фондација и редовно настапуваше во училишни мјузикли и драмски продукции. Подоцна ја открила британската поп-пејачка Кели Брајан од групата девојчиња Eternal, која ја потпишала како клиент. Отиде да работи со британски текстописци и продуценти Ксеноманија. Во 2014 година, каналот на ЈуТјуб „Освежи“ објави две видеа на кои се прикажани како дел од нивната серија „Вчитај сесии“.
Нејзината прва главна глумечка улога беше Дизни Канал Велика Британија серија на животински каснувања. Во 2010 година, таа беше глумена како Мохини „Мо“ Бањаре во оригиналниот филм „ Дизни канал “ во 2011 година „ Лимонада уста“, нејзината прва улога во американска продукција. Истата година, таа беше уловена како Мади Шенон, во научно-фантастичната серија Тера Нова која премиерно се претстави во септември 2011 година на Фокс. Серијата не беше обновена веќе втора сезона. Во 2013 година, Скот се појави во спотот за песната " Ураганот ", од страна на нејзиниот Лимонада уста ко-ѕвезда Бриџит Медлер. Во август 2014 година, таа самостојно го објави своето деби на Невидливата дивизија за ЕП. Скот беше фрлен како Ријоко во Ридли Скот на Марсовецот. Таа ги снимаше нејзините сцени, но тие беа отстранети од последната серија. Скрин Интернационал ја избра Скот како една од нивните Ѕвезди на Утре во 2015 година. Во октомври 2015 година, таа беше уловена во ко-водечка улога како Кимберли Харт, Пинк ренџер, во Power Rangers (2017), филмската адаптација на ТВ сериите со исто име. Филмот беше објавен на 24 март 2017 година, и ја заработи Скот нејзината прва номинација за Наградата Избор за тинејџерски глумец. Филмот беше пречекан со мешани прегледи по објавувањето и беше разочарувачки во кино благајните, достигнувајќи 142 милиони долари ширум светот против буџет од 105 милиони американски долари.
Во јули 2018 година, беше потврдено дека Скот ќе глуми како еден од трите водечки ’Ангели’ во Елизабет Банкс во 2019 година - режиран рестартирање на филмот на Ангелите на Чарли.
Личен живот
Во јуни 2014 година, Скот се омажи за фудбалерот Џордан Спенс по три години гледање со. Тие првично се сретнале во црквата на родителите на Скот.
Синглови
Како главен уметник Како одличен уметник
Ќој Дере
Ќој Дере — река во Зихненско, Егејска Македонија, притока на Драматица.
Реката извира во северниот дел на планината Кушница, источно над Ќупќој, источно под врвот Бухари (1435 м) под името Борданос (Μπορδάνος). Тече во северозападен правец. Тука на една од многубројните притоки има два камени моста — Солинарудскиот и Светиилискиот. Излегува од планината кај селото Ќупќој и продолжува на северозапад под името Клицокос. Проаѓа источно од селото Анџишта и зазема речиси северен правец под името Ќој Дере. Како таква се влева во Драматица како нејзина лева притока, северно од селото Станица Анџишта.
Чинар Дере
Чинар Дере (Ασπρόχώμα, Аспрохома, до 1969 г. Τσινὰρ Ντερὲ, Цинар Дере ) — река на планината Урвил во Кавалско, Егејска Македонија.
Реката извира во средишниот дел на Урвил, јужно под врвот Мал Чал (1158 м) и северно од селото Олаџак под името Чај. Северно од урнатините на Алханли свртува на југозапад, ја прима големата десна притока Сулејман Дере (Заркадорема ) и повторно тече на југпод името Коџа. Проаѓа западно од Горен Чинар, излегува во рамницата и се влева во Егејското Море веднаш источно од селото Чапранди Чифлик.
Топоница (река)
Топоница или Топиница (Κρυονέρι, Крионери, старо Τεπονίτσας или Τοπίνιτσα ) — река вo Берско, Егејска Македонија.
Течение
Реката извира од планината Шапка северно под возвишението Дервени (472 м) и јужно под Сопот (413 м) северно од Радјани под името Урда. Тече во североисточнен правец. Јужно од Кастања ги прима левите притоки Скаља, Керамида и Доксорија и излегува од планината. Јужно од Долно Хани во истоимената месност Топоница ја прима левата притока Керамида која доаѓа од Колиндар. Југозападно од Либаново оди во регулиран канал, свртува на исток и се влева во старото корито на Бистрица во блатото Алмира, кое е во бистричката делта.
На 6 август 1969 г. реката е преименувана од Топоница/Урда во Крионери.
Притоки
→ лева, ← десна
Килен (езеро)
Килен ― езеро во Јитланд.
Гладсаксе (општина)
Gladsaxe Kommune е општина (Danish, kommune) во близина на Копенхаген во регионот Ховедстаден на островот Зеланд (Sjælland) во источна Данска. Општината зафаќа површина од 25 km2, и има вкупно население од 69.259 (2022). Нејзин градоначалник е Трине Грасе, член на Социјалдемократската („Socialdemokraterne“) политичка партија.
Биркелсе
Биркелсе ― село во островот Северен Јитланд, регион Северен Јитланд, Данска. Се наоѓа во Општина Јамербугт. Градот речиси пораснал заедно со блиското село Ријо.
Историја
Железничка станица била сместена во Биркелсе помеѓу 1897 и 1969 година. Таа била постојка на железничката пруга Фјеритслев-Нересундби.
Британи Марфи
Британка Ана Марфи-Монјак (родена Британија Ен Бертолоти ; 10 ноември 1977 година)  - 20 декември 2009 година) била американска глумица и пејачка. Роден во Атланта, Марфи се преселил во Лос Анџелес како тинејџер и водела кариера во глума. Нејзината пробивна улога била како Таи Фресиер во Клуеса (1995), проследена со поддршка на улоги во независни филмови како Автопат (1996) и Бонгатер (1998). Таа го направила своето деби на сцената во Бродвеј производство на Артур Милер е Поглед од мостот во 1997 година, пред да се појавува како Дејси Рандонво Девојка, прекината (1999) и како Лиза Свенсон во капка мртов згодна (1999).
Во 2000-тите, Марфи се појави во „ Не кажувај збор“ (2001) заедно со Мајкл Даглас, и заедно со Еминем во 8 милја (2002), за што таа доби критичко признание. Нејзините подоцнежни улоги ги вклучија Возењето автомобили со момчиња (2001), Спун (2002), Само оженет (2003), девојчињата во град (2003), Синот Сити (2005) и Среќната нога (2006). Марфи, исто така, изрази Луан Платтер на анимираната телевизиска серија Кинг на ридот (1997-2009). Нејзиниот последен филм, Нешто злобен, беше објавен во април 2014 година.
Во декември 2009 година, Марфи почина од пневмонија на 32-годишна возраст.
Раниот живот
Британката Ана Бертолоти е родена во Атланта, Georgiaорџија, на Шерон Кетлин Марфи и Анџело Josephозеф Бертолоти, кои се развеле кога имала две години. Марфи ја одгледала нејзината мајка во Едисон, Newу ерси. Бертолоти не бил назначен за нејзиниот татко на првиот потврда за смртта на Бретања. Пред да се запише во средното училиште Едисон, семејството се преселило во Лос Анџелес во 1991 година, така што Марфи би можела да продолжи со глумечка кариера.
Марфи изјавила дека нејзината мајка никогаш не се обидела да ја задуши нејзината креативност и дека нејзината мајка ја сметала за клучен фактор за нејзиниот подоцнежен успех: „Кога ја прашав мајка ми да се пресели во Калифорнија, таа продаде сè и се пресели тука за мене. Таа секогаш веруваше во мене. “ Мајката на Марфи е со ирско и источноевропско потекло, а нејзиниот татко е со италијанско потекло. Таа беше воспитана баптист, а подоцна стана и неознавачки христијанин. Имала двајца постари полубраќа и помлада полусестра.
Марфи присуствуваше на Верн Фаулер Школата за танц и театарска уметност во Колонија, Newу ерси, во 1982 година. Од четиригодишна возраст, таа тренираше да пее, танцува и глуми сè додека не се пресели во Калифорнија на тринаесет години. Марфи го направи своето деби на Бродвеј во 1997 година, како Кетрин, во заживување на погледот на Артур Милер од мостот наспроти глумците од ветеранот Ентони Ла Паглија и Алисон annени.
Најнапредната улога на Марфи беше во нејзиниот втор игран филм, тинејџерската комедија Клуеса (1995), во режија на Ејми Хекерлинг, која разви култ после тоа. Таа го следи ова со улоги во автопатот (1996), со Рис Витерспун и Кифер Сатерленд, и независната комедија Бонгутер (1998). Во 1999 година, таа имаше споредна улога во девојката на Jamesејмс Манголд , прекината како проблематичен психијатри, заедно со Винона Рајдер и Анџелина olоли ; и како стремеж за убавина кралица во Drop Dead Gorgeous. Таа, исто така, го изрази ликот Луан Платтер на анимираниот ситком „ Фокс “ Кинг на Хил за целокупната претстава од 1997 до 2009 година, а theозеф Грибл до петтата сезона. Таа беше номинирана за награда Ени за глас глумејќи во епизодата на кралот на ридот „ Movin 'On Up “.
Лилјана Андреева
Лилјана Андреева (моминско Николова; во  — македонска универзитетска професорка по хемија.
Ружа Паноска
Паноска Ружа (, во ) — македонска.
Животопис
Паноска Ружа е јазичар, методичар, професор (во пензија) на Катедрата за македонски јазик и јужнословенски јазици на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје (1954), а докторирала на Филолошкиот факултет во Скопје (1970) на тема „Јазикот на Владо Малески“. Била професор на Филозофскиот (Филолошкиот) факултет во Скопје по предметите методика на наставата по македонски јазик и морфологија на македонскиот јазик. Учествувала на разни меѓународни и домашни конгреси, симпозиуми и семинари. Била секретар на Меѓународниот семинар за македонски јазик, литература и култура, претседател на Советот на Семинарот, продекан на Филолошкиот факултет, член на Извршниот совет на Собранието на СРМ, претседател на Одборот за образование, наука и култура во Белград, долгогодишен член во редакцијата на сп. „Литературен збор“. Автор е на над 80 научни и стручни прилози, од кои 5 се монографски трудови. Проф. Паноска е еден од основоположниците на методиката на наставата по македонски јазик.
Марина Абрамовиќ
Марина Абрамовиќ (р. ) — српски изведувач, писател и уметнички режисер. Нејзината работа ја истражува уметноста на телото, уметноста на издржливост и феминистичката уметност, врската помеѓу изведувачот и публиката, границите на телото и можностите на умот. Бидејќи е активена повеќе од четири децении, Абрамовиќ се нарекува себеси како „баба на изведувачка уметност“. Таа воведе нов поим со што внесе учеството на набудувачите, фокусирајќи се на „соочување со болка, крв и физички граници на телото“. Абрамовиќ е родена во Белград, Србија, поранешна Југославија на 30 ноември 1946 година. На интервју, Абрамовиќ го опиша своето семејство како „црвена буржоазија“. Братот на нејзиниот дедо по мајчина линија бил српскиот патријарх Варнава. Двајцата нејзини родители, Даница Росиќ и Војин Абрамовиќ биле југословенски партизани за време на Втората светска војна. По војната, родителите на Абрамовиќ станаале „национални херои“ и им беа дадени позиции во повоената југословенска влада.
Животот во родителскиот дом, под строг надзор на нејзината мајка бил тежок. Кога Абрамовиќ била дете, нејзината мајка ја тепала затоа што „наводно се покажала“. Во интервјуто објавено во 1998 година, Абрамовиќ опиша како нејзината мајка презема целосна контрола со воен стил врз нејзиниот брат и самата Марина. Не ми беше дозволено да бидам излезена после 10 часот навечер додека не наполнив 29 години. Сите изведби во Југославија ги приредив пред 10 часот навечер затоа што тогаш морав да бидам дома.
Таа беше студентка на Академијата за ликовни уметности во Белград од 1965 до 1970 година. Постдипломските студии ги завршила на Академијата за ликовни уметности во Загреб, СР Хрватска во 1972 година. Потоа се врати во СР Србија и од 1973 до 1975 година предаваше на Академијата за ликовни уметности во Нови Сад, додека ги спроведуваше своите први соло настапи.
Подоцна Абрамовиќ стапи во брак со Неша Париповиќ помеѓу 1971 и 1976 година, во 1976 година, таа отиде во Амстердам за да изведе точка (подоцна тврдејќи на денот на нејзиниот роденден) и притоа одлучила да се пресели таму трајно.
Од 1990–1995 година Абрамовиќ била визитинг професор на Академијата des Beaux-Arts во Париз и на Берлинскиот универзитет за уметности. Од 1992-1996 година била визитинг професорот во Хохшчуле за Билденде Künste Хамбург, а од 1997-2004 година била професор по изведувачка уметност во Хохшчул за Билденде Künste Braunschweig.
Ритам 10, 1973 г.
На својот прв настап во Единбург во 1973 година, Абрамовиќ истражувала елементи на ритуал и гест. Користејќи дваесет ножеви и две ленти за снимање, уметницата ја одиграла руската игра, каде што ножеви се насочени меѓу распрснатите прсти на својата рака. Секогаш кога ќе се исече, ќе земе нов нож од редот со дваесет. Откако се пресекла дваесет пати, таа ја повтори лентата, ги слушаше звуците и се обидуваше да ги повтори истите движења, обидувајќи се да ги реплицира грешките, спојувајќи ги минатото и сегашноста. Нејзината цел била да ги истражи физичките и менталните ограничувања на телото - болката и звуците на прободувањето; двојните звуци од историјата и репликацијата. Со ова парче, Абрамовиќ започна да ја разгледува состојбата на свеста на изведувачот. „Откако ќе влезете во состојба на изведба, можете да го натерате вашето тело да прави работи што апсолутно никогаш не би можеле да ги направите“.
Ритам 5, 1974 г.
На оваа изведба Абрамовиќ се обиде да ја повтори енергијата на екстремни телесни болки, користејќи голема ѕвезда полеана со нафта, која ја запали уште на почетокот на претставата. Стоејќи надвор од ѕвездата, Абрамовиќ ги исече ноктите на рацете, ноктите на нозете и косата. Кога завршила, таа ги фрлала исечоците во пламенот, создавајќи рафал на светлина секој пат. Согорувањето на комунистичката петокрака ѕвезда претставуваше физичко и ментално прочистување, а истовремено се осврна и на политичките традиции од нејзиното минато. Во последниот чин на прочистување, Абрамовиќ скокна низ пламенот, покажувајќи се себеси во центарот на големата ѕвезда. Поради светлината и чадот предизвикани од пожарот, публиката која набудувала не сфатила дека уметницата изгубила свест од недостаток на кислород. Некои членови на публиката сфатија што се случило само кога пламените се приближувале до нејзиното тело и таа останала неподвижна. Лекар и неколку членови на публиката интервенираа и ја извадија од ѕвездата.
Абрамовиќ подоцна го коментираше ова искуство: „Бев многу лута затоа што увидов дека постои физичка граница. Кога ќе ја изгубите свеста, не можете да бидете присутни, не можете да настапите. “
Ритам 2, 1974 г.
По губењето на свеста за време на Ритам 5, Абрамовиќ го смисли дводелниот Ритам 2 за да вклучи состојба на несвесност во изведбата. Делото го изведе во Галеријата за современа уметност во Загреб, во 1974 година. Во Дел I, со времетраење од 50 минути, таа проголта лек што го опишува како „препишан на пациенти кои страдаат од кататонија, за да ги принуди да ги променат позициите на нивните тела“. Лековите предизвикале нејзините мускули да се контрахираат насилно и таа изгубила целосна контрола врз своето тело, додека останала свесна за тоа што се случува. После десет минути пауза, таа зеде втор лек „даден на шизофренични пациенти со насилно нарушување во однесувањето за да ги смири“. Претставата заврши по пет часа кога лековите го изгубиле своето дејство.
Духовно готвење, 1996 г.
Абрамовиќ исти така работеше со Јаков Самуел за да изготви готвач со „рецепти за афродизијак“, наречен Духовно готвење во 1996 г. Овие „рецепти“ требаше да бидат „евокативни упатства за постапки или за мисли“. На пример, еден од рецептите повикува на „13,000 грама љубомора“, додека друг вели „да се меша свежо мајчино млеко со свежо млеко од сперма“. Делото беше инспирирано од популарното верување дека духовите ги хранат нематеријалните работи како светлина, звук и емоции.
Уметникот е присутен : март-мај 2010 г.
Од 14 март до 31 мај 2010 година, Музејот за модерна уметност одржа голема ретроспектива и изведби на делото на Абрамовиќ, најголемата изложба на избедбена уметност во историјата на МОМА.
За време на одржувањето на изложбата, Абрамовиќ го изведе „Уметникот е присутен“, 736-часовно и 30-минутно статичко, тивка точка, во кое таа седеше неподвижна во атриумот на музејот додека гледачите беа поканети да земат учество и да седнат наспроти неа. Улај направи изненадувачки настап во почетната вечер на шоуто.