cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Покраини во Доминиканската Република
Доминиканската Република е поделена на 31 покраина (provincias) согласно уставот на државата, а главиот град Санто Доминго е сместен во свој Национален округ (Distrito Nacional). Покраините потоа се делат на општини (municipios).
Покраини
Ова е табела на покраините и нивните административни центри. Податоците се водат по пописот од 2012 г.
NGC 6418
NGC 6418 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Стапка на мутација
Во генетиката, стапката на мутација е мерка за степенот со кој се појавуваат различни видови на мутации за одредено време. Стапките на мутација обично се дадени за специфична класа на мутација, на пример, точкести мутации, мали или големи вметнувања или бришења. Стапката на супституции може понатаму да се подподели во спектар на мутација, кој го опишува влијанието или генетскиот контекст на стапката на мутација.
NGC 6418
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6418 се споменува и како MCG 10-25-74, CGCG 300-54, KAZ 149.
Откривање
Објектот е откриен на 4 мај 1885 година од страна на Едвард Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 38 м 9,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +58° 42' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 168°.
Други поделби
Проучување на NGC 6418 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60610. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 53; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3901. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1102.
Херлен
Херлен (Heerlen, Heële) — град и општина во југоисточниот дел на Холандија. Се наоѓа во покраината Лимбург.
Херлен е дел од агломерацијата Паркстад Лимбург, која вклучува околу 220.000 жители.
По римското основање на градот и слабиот средновековен период, Херлен станал средиште на рударската индустрија во Холандија кон крајот на век. Во век, архитектот Фриц Пец одиграл главна улога во обликувањето на градот, како што изгледа денес. Негова најпозната градба е т.н. „Стаклена палата“ (Glaspaleis), вброена како една од најважните архитектонски градби во светот на век.
Во градот се наоѓа едно од двете седишта на Централната статистичка служба, државниот завод за статистика на Холандија (другото е во Хаг).
Предановци
Предановци (словенечки: Predanovci) — населба во Општина Пуцонци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Анџело, љубов моја
Анџело, љубов моја е американски драмски филм од 1983 година во режија на Роберт Дувал, во кој игра Анџело Еванс. Сценариото е за ромите од Њујорк сити. Беше прикажан надвор од конкуренција на Канскиот филмски фестивал во 1983 година.
Продукција
Роберт Дувал прв пат го видел главниот глумец Анџело во 1977 година кога имал 8 години, како се расправа со постара жена на Колумбо авенија која „звучела како љубовна расправија“. Сценариото за Анџело, љубов моја го напиша г-дин Дувал, а дел од дијалогот беше импровизиран од страна на ромските глумци, кои повеќето од нив се глумат себеси.
Покрај Анџело, игра неговиот постар брат Мајкл, неговата мајка гатачка, неговата сестра Деби, неговата девојка Патриша (Катерина Рибрака) и неговиот татко Тони Еванс, кој се појавува во неколку сцени.
Прием
„Анџело е еден вид идеализиран збир од вкупно сите деца израснати на улица во Њујорк, без оглед на нивната етничка припадност. Тој е физички мал, но има голема, остро дефинирана личност што ни оддава впечаток на дете кое ја поседува интелегенцијата и искуството на еден маж измамник во своите 20-тите години. Потоа, како што продолжува филмот, гледаме како само во рок од неколку секунди, емоциите на Анџело од тотална самоувереност и истрајност нагло преминуваат во детски плач и се враќаат пак назад. Ова, исто така, може да е самодел од измамата на Анџело, но исто така истовремено делува неочекувано трогателно и смешно. Анџело, меѓу другото, се плаши од духови “.
„Варајети“ објави дека г-дин Дувал потрошил пет години и повеќе од еден милион долари на филмот и дека многумина од глумечката екипа, вклучувајќи го и Анџело, не знаеле да читаат англиски.
Документирани беа комерцијалните проекции од Сан Франциско, Њујорк и Лос Анџелес, и презентирани на кабелската телевизија Синемакс во 1985 година.
Класичен мајански јазик
Класичниот мајански јазик — најстариот историски забележан мајански јазик. Тој е главниот јазик на кој се напишани голем број на мајански натписи со мајанско писмо.
Односи
Класичниот мајански јазик е директен потомок на прамајански јазик и претходник на трите мајански групи на јазици: чолански, јукатански и хуастекански. Овие јазици денес имаат свои говорители во Мексико, Гватемала, Ел Салвадор, Белиз и Хондурас.
Тереза Елфорс
Антоанета Тереза Елфорс (родена Оберг; 30 ноември 1823-16 април 1905) била шведска сценска глумица и театарски режисер. Таа била управен директор на патувачката театарска дружина „Елфорс“ помеѓу 1869 и 1888 година.
Биографија
Тереза Елфорс е родена во Стокхолм, ќерка на сопственикот на фабриката Андерс Оберг и Марија Елизабет Канстром. Таа била студентка на училиштето на Кралскиот шведски балет од 1837 година и на Кралската академија за драмска обука од 1839 година.
Кариера
Била активна во Кралскиот драмски театар во 1837-42 година. Помеѓу 1842 и 1846 година, таа била активна во Нов театар. Во 1847 година се омажила за глумецот Ларс Ерик Елфорс (1817-1869), директор на неговата неодамна формирана театарска дружина. Потоа настапила под името Тереза Елфорс. Таа била глумица во патувачката театарска дружина Елфорс и од 1886-88 година била нејзина директорка. Таа го презела раководството на театарската дружина за време на болеста на нејзиниот сопруг и формално по неговата смрт во 1869 година.
Како глумица, Тереза Елфорс започнала со улоги на генијалци и хероина, но продолжи со улоги на карактери во модерните нордиски и странски драми на новото реалистичко движење. Според една критичарка: „Нејзините изведби се одликуват со духовност, фини детали, жива виталност“, и како признание за нејзината способност, ѝ била доделена тазе „Елиза Хвасер од селата“, по реномираниот глумица на Кралскиот драмски театар, која во тоа време важела за најголема глумица во Шведска.
Тереза Елфорс уживала голема почит во текот на нејзината кариера, особено во нејзиниот капацитет како режисер:
Како директор, таа се фокусирала на нордиските претстави, како што е Шведската драми од ФА Dahlgren, В. Аксел Анреп, Емили Лундберг, но, исто така, Лоренц Диетрихсон, Бјорнстјерне Бјорнсон и Ибзен. Нејзиниот најголем финансиски успех беше, сепак, „Околу светот во осумдесет дена“ од Жил Верн, а таа исто така поставувала помалку сериозни оперети, бидејќи „За време на големите денови на компанијата Елфорс во 1870-тите и 1880-тите, вкусот за оперети бил толку голем што таков економски и практичен директор како г-ѓа Е. едвај можел да го игнорира“.
Нејзината компанија настапила со успех во Ѓургардстеатрн во Ѓургарден во Стокхолм, и била на турнеја во Финска во 1869,1870,1874,1877 и 1878 година.
Во 1888 година, таа го трансформирала раководството во сценски режисер и театарски менаџер Август Линдберг (1846–1916), по што театарската дружина го променила своето име во театарска дружина Линдеберг. Таа продолжила да настапува во компанијата Линдеберг до 1893 година. Помеѓу 1890 и 1893 година, компанијата Линдеберг работела во Стора Театрн во Гетеборг. Кога компанијата Линдеберг била распуштена во 1893 година, таа се пензионирала со нејзиниот син Јулиус Ерик Енгелбрект Елфорс (1847-1925) во Стокхолм каде што починала во 1905 година.
Коџаџик
Коџаџик — село во Општина Центар Жупа, во областа Жупа, во околината на градот Дебар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на територијата на Општина Центар Жупа. Припаѓа на областа Дебарска Жупа, сместено на југозападната падина на планината Стогово. Селото е планинско, чии куќи се издигаат на надморска височина од 1.000 до 1.170 метри. Од градот Дебар, селото е оддалечено 19 километри.
Низ селото поминува регионалниот пат 2249.
Историја
Подрачјето на Коџаџик е населено уште од железното време, за што сведочат повеќе наоѓалишта во неговата околина.
Во близина на денешното село се одвивала опсадата на Светиград во 1449 година, кога отоманските сили го поразиле Скендербег.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 12,6 км2, при што преовладуваат пасиштата со површина од 741 хектар, на шумите отпаѓаат 213 хектари, а на обработливото земјиште само 28 хектари.
Селото, во основа, има главно сточарска функција. Во селото работат услужни објекти.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 500 домаќинства со 218 жители христијани (Македонци) и 865 жители муслимани (Турци).
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Коџаџик живееле 1.250 жители, сите Турци.
Иако селото е мало, има позитивен популациски биланс. Така, во 1961 година имало 110 жители, а во 1994 година 207 жители, турско население.
Според пописот од 2002 година, селото Коџаџик броело 275 жители, сите Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 146 жители, од кои 141 Турчин и 5 лица без податоци.
Родови
Коџаџик е турско село.
Според истражувањата од 1954 година, родови во селото се:
Иселеништво
Од старото македонско население кое некогаш живеело во селото има иселеници во некои дебарски села.
Од турското население има иселеници во скоро сите муслимански села во Дебарско. Потоа во Струшко (Делогожди, Корошишта), Преспа (Ресен, Дрмени). Потоа турски иселеници има во Гостивар, Охрид, Скопје и Кичево. А највеќе во Турција преку 160 семејства иселени до 1954 година, и тоа во Адапазар (најголемиот број, каде се иселени 80 семејства), Ѓеракој крај Бурса(каде се иселиле околу 50 семејства), Истанбул, Измир, Одрин, Малгара, Бурса, Муратлија крај Одрин и други.
Иселувањата на турското население од Коџаџик во Турција продолжило и после 1954 година.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Коџаџик било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Центар Жупа, која била една од ретките општини, кои не биле променети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Центар Жупа.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Коџаџик, во која влегувале селата Брештани, Долгаш, Евла, Елевци, Кочишта, Коџаџик, Новак, Осолница и Праленик. Во периодот 1950-1952 година селото исто така седиште на некогашната општина Коџаџик, која била составена од селата Брештани, Коџаџик, Кочишта, Новак, Осолница и Праленик.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 223 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 235 гласачи.
Златен Компас
Златен Компас (англиски: The Golden Compass) е драма – фантазија филм од 2007 год. Филмот е заснован на романот Северни Светла, кој е првиот роман од триологија Нејзините темни материјали, на писателот Филип Пулман. Филмот ја имаше својата премиера на големото платно на 7 декември 2007 во САД во продукција на New Line Cinema. Проектот беше прикажан во февруари 2002 год, следејќи го успехот и на другите адаптации на епски фантазии. Продукцијата одвои за филмот, буџет од 180,000,000 долари.
Јован III Схоластик
Јован III Цариградски или Јован III Схоластик — 32-и Цариградски патријарх од 12 април 565 година сè до неговата смрт во 577 година. Тој исто така се смета за светец во Источната православна црква.
Чешка
Чешка Република (ЧР; чешки: Česká republika, ČR) или скратено Чешка (чешки: Česko) или многу ретко Чехија — земја без излез на море, која се наоѓа во Средна Европа. Републиката граничи со Полска на север, Германија на северозапад и запад, Австрија на југ и Словачка на исток. Прага (чешки: Praha), е голема туристичка атракција, главен град на Чешка и нејзин најнаселен град. Чешка се состои од три историски области: Чешка (Čechy, наречена и „Бохемија“), Моравија (Morava) и Шлеска (Slezsko), ова тројство е присутно и на државниот грб. Членка е на НАТО, а од 1 мај 2004 и на Европската Унија.
Јован III Схоластик
Живот
Роден е во Сирим, во близина на Антиохија. Во тој период во Антиохија имало позната школа за правници, каде тој се запишал и со тоа си направил услуга. Школата била потисната во 533 година од страна на царот Јустинијан I. На Јован му било наредено па така тој станал секретар и пратеник за неговата црква. На овој начин тој дошол во контакт со дворот во Цариград. Кога Јустинијан, при крајот на својот живот, се обидел да ја поткрене сектата на афтародокетите до степен на правоверство, и бил решен да го отстрани Евтихиј поради неговото противење, на негово место доаѓа Јован, способниот правник-свештеник од Антиохија, кој истовремено бил познат што во голема мера ги надополнил каноните.
Чешка
Откако Чехословачка се распадна во 1992 година, Министерството за надворешни работи на Чешка го предложи англиското име Чехија во 1993 година, додека Чешката влада го одобри ваквиот предлог дури во 2016 година.
Јован III Схоластик
Живот
Во неговите заслуги се вбројува и методската класификација на канонските закони, како Збирка на канонски закони. Надоврзувајќи се на постарите завршени постари обврски кои ги споменува во воведот, го напуштил историскиот план за давање на декрети за секој собор подредено и ги подредил по филозовски начела, според нивната важност. Постсарите записи имале шеесет поглавја, но тој ги свел на педесет.
Чешка
Праисторија
Територијата на денешна Чешка била населувана уште од најстари времиња. Според археолошките истражувања, на овие простори постоел живот уште пред 28.000 години п.н.е. Во 3 век п.н.е. Чешка била населена до келти, а од 1 век германските племиња.
Јован III Схоластик
Живот
На каноните од соборите во Никеја, Анкира, Нова Цезарија, Гангра, Антиохија, Ефес и Цариград, веќе ја прифатиле и влегле во составот на источната црква, Јован додал 89 „апостолски канони,“ дваесет и едно членовиот собор на Сардика, и 68-те канонски писма на Васил. Пишувјќи му на Фотиј, Никола I цитира дел од каноните во кои ги вклучува и каноните од Сардика, кои може само да се од Јован Правникот. Кога Јован пристигнал во Цариград, тој го уредил Номоканонот, дополненине на неговата поранешна работа,со дополнување споредба на империјалните записи за граѓанските закони (особено делата на Јустинијан) во секое поглавје. Балсамон го цитира ова без да го наведе авторот, во неговите забелешки од првиот канон од шестиот вселенски собор. Во запис во Париската библиотека Номокоанонот му се придодава како дело на Теодорит Кирски, но во сите други стои дека е дело на Јован. Теодорит Кирски не би ги внел и „апостолските канони“ и оние од Сардика, а и стилот не е ист како неговиот. Во 1661 година овие две дела биле изадени на почетокот од том ii. на Bibliotheca Canonica од Јустел, во Париз. Фотиј (Cod. lxxv.)ја споменува сопствената катахиза, во која го воспоставува учењето за светото тројство, во кое запишал дека истото е напишано во 568 година, за време на владеењето на Јустин II, и дека подоцна е критикувано од страна на Филопон. Фабрициус смета дека Збирката и Номоканонот доследно се дела на Јован Правникот.
Чешка
Населување на словените
Во текот на 5 век и 6 век, на територијата на денешна Чешка се населиле словенските племиња. Во предсловенското населување, на оваа територија постоело кнежевството Нитра, кое заедно со Моравија ја сочинувале т.н. Велика Моравија. Таа држава во текот на 9 век го достигнал својот Златен век, во времето на Ростислав I. Во почетокот на 10 век за првпат била создадена чешката држава. Во 12 век Чешка станала кралство во составот на Светото Римско Царство.
Јован III Схоластик
Живот
Многу малку се знае за неговата епископска кариера. Седум месеци по неговото назначување царот Јустинијан починал. Новиот цар, Јустин II, бил крунисан од патријархот на 14 ноември 565 година.
Чешка
Среден век
Важни периоди од историјата на Чешка се националното ослободително движење и антикатоличкото движење во првата половина на 15 век. Во 1526 година, Чешка била вклучена во составот на Хабсбуршката империја, како автономна област. Чешка во 1867 година била вклучена во составот на Австроунгарија, а по распаѓањето на Австроунгарија во 1918 година се соединила со Словачка образувајќи ја Чехословачка.
Чехословачка
На почетокот на 1939 година, Нацистичка Германија ја окупирала Чешка, создавајќи ги Чешка и Моравија. На 9 мај 1945 година, Црвената армија ја окупирала Чешка, и по војната повторно е создадена Чехословачка.
Јован III Схоластик
Живот
Тој го помогнал компромисот меѓу халкедонците и нехалкедонците во 567 година, и привремено ги обединил двете секти во 571 година.
Чешка
1918–1939
Чехословачка е создадена во октомври 1918 година, т.е. по завршувањето на Првата светска војна, на територијата на Австроунгарија. Денес, таа територија ги опфаќа Чешка и Словачка, како и Закарпатската област во Украина. Чехословачка била една од најразвиените земји во Европа поради фактот што во времето на Австроунгарија на нејзина територија се наоѓале најразвиените индустриски области и со тоа таа имала добра економија. Од своето создавање до Втората светска војна, Чехословачка била демократска земја.
Еден од најголемите проблеми во државата бил етнички проблем. Втората и третата по големина етничка група, Германците односно Словаците, не биле задоволни од политичката доминација на Чесите. Покрај тоа, многу од етничките Германци и Унгарци во Чехословачка не ја признавале новата држава.
Јован III Схоластик
Наводи
Johann Albert Fabricius, xi. 101, xii. 146, 193, 201, 209; Evagrius Scholasticus H. E. iv. 38, v. 13, Patrologia Graeca lxxxvi. pt. 2; Theophanes the Confessor Chronogr. 204, etc., Patr. Gk. cviii.; Nicephorus Callistus Xanthopoulos iii. 455, Patr. Gk. cxlvii.; Victor Tunun. Patrologia Latina lxviii. 937; Caesar Baronius, ad. ann. 564, xiv. xxix.; 565, xvii.; 578, 5; Patr. Constant. in Acta Sanctorum Aug. i. p. * 67.
Чешка
1939–1945
За време на Втората светска војна, Чехословачка паднала во рацете на нацистичка Германија. По Минхенската конференција во 1938 година, војските на Хитлер ги окупирале пограничните етнички германски области во Бохемија и Моравија, Унгарија добила територии населени со Унгарци во Јужна Словачка, а останатите територии на Словачка и Закарпатската област добиле статус на автономија. Чехословачка престанала да постои во март 1939 година, кога Хитлер го окупирал остатокот од Чешка, а Словачка била принудена да прогласи независност.
Авела
Авела — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија.
Чешка
1939–1945
За време на војната, Бохемија и Моравија биле протекторат на Германија, а новата словачка држава била сојузник на нацистичка Германија. Словачките војски се бореле против Русите до 1944 година кога се свртеле против властите. Ова востание е задушено по неколку месеци од Германија.
1945–1990
По завршувањето на Втората светска војна, Чехословачка е обновена, сите Германци се протерани од земјата, а Закарпатската област е окупирана и подоцна припоена кон СССР. Во 1948 година Чехословачката комунистичка партија ја презема власта по парламентарни избори, а земјата паѓа под влијание на СССР. Во религиозна смисла, атеизмот бил официјален во државата. Во 1969 година Чехословачка е трансформирана во федерација составена од Чешката Социјалистичка Република и Словачката Социјалистичка Република.
1990–1992
Во 1989 година во Чехословачка повторно бил  воспоставена демократијата. Со паѓањето на комунизмот, во државата повторно се појавил предлог за промена на името на државата во Чехословачка република. Во април 1990 година овој предлог бил отфрлен од страна на словачките политичари, бидејќи според нив тоа име недоволно ја изразувала застапеноста на словаците во федерацијата. Подоцна се стигнало до компромис државата да се вика Чешка и Словачка федеративна република. Но во 1992 година, парламентот на федерацијата решил таа да биде разделена на два дела од 1 јануари 1993 година на Чешка и Словачка, каква е и до ден денес.
Географија и клима
Чешка е земја која се наоѓа во Средна Европа. Таа нема излез на море. Земјата граничи со Полска на север, Германија на северозапад и запад, Австрија на Југ, и Словачка на исток. Климата во Чешка е умерено континентална, со топли лета и студени зими. На повисоките места во Чешка, на планините, климата е планинска. Поголемиот дел од дождовните врнежи паѓаат во летниот период. Така, најдождовен е месецот јули, а најсувиот е февруари. Највисока температура која некогаш била измерена во Чешка е +40,2 °C, а најниската е -42,2 °C.
Административна поделба
Административната поделба на Чешка е остварена преку три нивоа на поделба и тоа:
Религија
Чешка, заедно со Естонија, е една од најмалку религиозните популации во цела Европа. Според пописот од 2001 година, 59% од земјата се агностици, атеисти или нерелигиозни, 26,8% се Римокатолици и 2.5% се протестанти.
Чешка како тема во уметноста и во популарната култура
Чешка се јавува како инспирација или тема во разни гранки на уметноста и во популарната култура, како на пример:
Heat (парфем)
Heat е првиот женски парфем создаден од Бијонсе Ноулс со издавачката куќа Givaudan Claude Dir and Olivier Gillotin одобрен од страна на Бијонсе Ноулс. Слоганот на парфемот е „Фати ја треската.“ (Catch the fever)
Информации
Парфемот е издаден во САД во февруари 2010. Heat е создаден од Бијонсе Ноулс и содржи мириси на црвена ванила, орхидеја, магнолија, нероли и румена праска. „Наречен е Heat, па ние сакавме додатоците да бидат запотени и росни,“ рекла таа. „Моите најсекси моменти се кога излегувам од кадата или тушот и сум чиста, па сакам да го вклучам тоа во моите парфеми.“ Ноулс го извлекла парфемот од поминатите турнеи. „Многу од моите настапи вклучуваа оган, па си помисливме ‘Heat.’ Исто така црвената е една од моите омилени бои, како и златната,“ и поради тоа двете бои се наоѓаат на рамката на шишенцето. „Па потоа кога почнавме да го правиме шишенцето изгледаше како да е запалено. Јас сакам стари шишенца — мојата мајка имаше колекција од нив додека јас растев. Сакав нешто со уникатно модерно чувство. Дури и со мојата гардероба, секогаш пробувам да најдам работи кои имаат нешто малку постаромодно, но сè уште класично. Почувствував дека шишето имаше по малку од двете.“
„Сè од дизајнот на шишето за името и идеите за реклами - тоа сум јас. Кога ќе се заложам за нешто, го правам тоа 100 проценти!“
Промоција
ТВ рекламата за Heat била режирана од Џејк Нава, кој ги снимиле видеата на Ноулс за песните „Single Ladies (Put a Ring on It)“, „If I Were a Boy“, „Beautiful Liar“, „Baby Boy“ и „Crazy In Love“. Рекламата ја покажува Бијонсе облечена во црвен сатенски фустан која се поти во собата, додека нејзината преработка на „Fever“ свири во позадината. Печатената реклама, снимена од страна на Мајкл Томпсон, ја опишува сензационата Ноулс во истиот фустан носен во ТВ-кампањата.
Ограничен EP албум
Ограничен EP албум наречен Heat бил издаден за промоција на парфемот. Промоцијата на парфемот во САД била заедно со бесплатен торба, додека ограничено издание од EP албумот е користено за промоција во сите продавници во Обединетото Кралство. Издание со компактен диск од EP-от е вклучен со секо купено шишенце од Heat од 50 ml. ВО 2003, Ноулс ја преработила песната од Литл Вили Џон, „Fever“ за саундтракот на The Fighting Temptations. Ноулс подоцна повторно ја снимила песната за рекламата за парфемот и за албумот Heat. EP-от исто така содржи ремиксови ис песните кои Ноулс претходно ги снимила; Karmatronic направил ремикс на „At Last“ и „Satellites“, Catalyst направил ремикс на „Broken-Hearted Girl“ и Lost Daze направил ремикс на „Smash Into You“. Ремиксот на Catalyst на „Broken-Hearted Girl“ бил претходно во ремикс албумот на Ноулс од 2009 наречен Above and Beyoncé – Video Collection & Dance Mixes. Додека го промовирал Heat, британскаат малопродажна продавница Debenhams изјавила дека се состои од пет најдобри хитови на Ноулс. „Fever“ бил издаден како промоционален сингл на 8 февруари 2010 со што бил овозможен за дигитално спуштање.
Личности
Кредитите преземи од ЦД-то за Heat:
Прием
Неколку дена по издавањето на парфемот, тој станал број-едеn мирис во Америка. Парфемот ја освоил Наградата за Животен Стил на норвепките козметички награди. Жирито рекли: „Дамата зад него е визионер, трендовски глобална икона, модел кој докажува дека сè е возможно. Нејзиниот стил претставува мешавина од секси и шик елеганција. Сега самата суштина на нејзиниот самоуверен стил е инспириран од една волшебен мирис кој ослободува моќен оган од неговата внатрешност.“
Производи
Heat изданијата на Ноулс вклучуваат парфеми во различни големини —
Heat Ултиматен Еликсир
Во август 2010 било изјавено дека Ноулс повторно ќе го издава нејзиниот прв парфем како ултиметен еликсир користејќи мириси кои ќе прикажат поприватна страна на забавувач. Парфемот е издаден во септември 2010. Темата на парфемот е да се понуди поинтензивна и посензуална верзија на оригиналниот Heat.
Производи
Миристо е издаден во парфем од 50 милилитри ($59).
Кеонг Сим
Кеонг Сим (Keong Sim или 심경, р. година во Виетнам) е корејско-американски глумец. Познат е по улогата на Д-р Сунг Парк во медицинската драма „Понеделнички утра“ на американската телевизија ТНТ и по улогата на Пастор Вејн во серијата „Мртов за мене“ на Нетфликс.
Сопствена Шведска
Сопствена Шведска (Egentliga Sverige) е термин кој се користи за разликување на оние територии кои биле целосно интегрирани во Кралството Шведска, наспроти поседите и државите во унија со Шведска.
Поточно, ова значи дека од приближно 1155-1156 година до Договорот од Фредрикшам во 1809 година, Шведска го вклучила најголемиот дел од денешна Финска како целосно интегриран дел од царството. По 1809 година, сепак, терминот се користел за да се разликува западниот дел од поранешната источна половина на царството, т.е. Шведска од Финска.
Сканија, Халанд, Блекинге и Бохуслен, поранешни делови на Данска и Норвешка, потпаднале под шведската круна со Роксилдскиот мировен договор во 1658 година, но дури во 1719 година тие биле целосно интегрирани и станале дел од Шведска.
Цирков
Цирков (Zirkow) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на островот Риген во Балтичкото Море.
Географија
Цирков се наоѓа во биосферниот резерват Југоисточен Риген помеѓу малиот град Путбус и балтичкото одморалиште Бинц. На североисток се граничи со Шмахтерското Езеро близу Бинц.
Општински единици
Во рамките на општината Цирков се наоѓаат следниве села: Алт Зилиц, Далквиц, Нистелиц, Пантов, Шмахт, Зерамс и Фирвиц.
Историја
Селото Цирков било првпат споменато во 1495. Името на местото доаѓа од словенскиот збор сираков, кој означува „место на сирак“.
Јазирци
Јазирци — историско село, сместено високо на планинскиот масив на Скопска Црна Гора. Селото Јазирци се наоѓало на планината Скопска Црна Гора северно и над селата Раштак, Љуботен и Љубанци. Денес низ месноста тече Јазирска Река, а атарот е поделен меѓу Радишани и Љуботен во денешна Општина Бутел.
Историја
Во пишаните историски документи за селото Јазирци се среќава запис во турските пописни дефтери од XV век, односно од опширниот пописен дефтер бр. 12 за Скопскиот вилает од 1452/53 година, каде за селото Јазирце е запишано дека во него живееле со 34 христијански македонски семејства кои произведувале пченица, јачмен, овес, ’рж, просо, граор, бостан, лен, овошје, одгледувале лозја, чувале свињи и пчели и работела една воденица и овошен расадник за што се остварувал севкупен обрт од приходи и давачки од 5473 акчиња. Подоцна во XIV век во пописните дефтери од 1544 година Јазирци имало 65 македонски христијански семејства, а во 1568 година биле регистрирани 71 христијански семејства
Цирков
Историја
До 1326, областа била дел од Кнежевството Риген, а потоа на Војводството Померанија.
Јазирци
Историја
Иако низ историјата селото било македонско, во поновиот период во него се населиле Албанци на кои тоа им станало главно упориште од каде вршеле многу грабежи и насилства над остантите села, особено на Раштак, заради што самото село Јазирци било уништено во 1912 г. за време на Балканските војни.
Цирков
Историја
До Вестфалскиот мир во 1648 Риген, а со тоа и Цирков, биле под шведска власт. Во 1815, селото заедно со Западна Померанија, потпаднале под пруската Покраина Померанија.
Јазирци
Историја
Кон крајот на XIX век селото ѝ припаѓало на Скопската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) кон 1900 г. во селото веќе живееле 145 Арнаути муслимани.
Иако веќе било уништено, на етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува Јазирце (Jazirce) како албанско село. Истото го потврдува и Афанасиј Селишчев во 1929 г.
Цирков
Историја
Во 1818, Цирков станал дел од округот Риген и останал таму сè до 2011, освен малиот период од 1952 до 1955 кога бил дел од округот Путбус. Во 2011 станал дел од новосоздадениот округ Западна Померанија-Риген.
Мисија во Источен Тимор на Обединетите нации
Мисија во Источен Тимор на Обединетите нации (UNAMET) била основана со Резолуцијата 1246 на Советот за безбедност на 11 јуни 1999 година за периодот до 31 август 1999 година. Со Резолуцијата 1257 од 3 август УНАМЕТ била продолжена на 30 септември 1999 година.
Мандат
Во Мисијата било предвидено да се организира и спроведе популарна консултација врз основа на директно, тајно и универзално гласање, за да се утврди дали народот од Источен Тимор ја прифаќа предложената уставна рамка што предвидува посебна автономија за Источен Тимор во рамките на унитарна Република Индонезија или да го отфрли предлогот за посебна автономија за Источен Тимор, што доведува до одвојување на Источен Тимор од Индонезија, во согласност со Генералниот договор и да му овозможи на Генералниот секретар да ја изврши својата одговорност според став 3 од Договорот за безбедност.
Персонал
Меѓународен персонал:
Тековно распоредување, 210 лица (целосно распоредување, 242 лица)
Цивилна полиција:
Тековно распоредување, 271 лице (целосно распоредено)
Помош од: Аргентина, Австралија, Австрија, Бангладеш, Бразил, Канада, Египет, Гана, Ирска, Италија, Јапонија, Јордан, Малезија, Мозамбик, Непал, Нов Зеланд, Пакистан, Филипини, Португалија, Република Кореја, Руска Федерација, Сенегал, Шпанија, Шведска, Тајланд, Велика Британија, Уругвај, САД, Зимбабве.
Воени офицери за врска:
Тековно распоредување, 50 лица (целосно распоредени)
Помош од: Австралија, Австрија, Бангладеш, Бразил, Данска, Ирска, Малезија, Нов Зеланд, Португалија, Руска Федерација, Тајланд, Велика Британија, САД, Уругвај.
Волонтери на ООН:
Тековно распоредување, 422 лица (целосно распоредување, 425 лица, вклучувајќи окружни изборни службеници, помошен персонал и медицинска единица)
Помош од 67 земји.
Локален персонал:
Моментална бројка, 668 лица основен персонал (401 лице ангажирани за 20 дневен период на регистрација на гласачите и дополнителни 3,600 биле ангажирани за пет дена пред и по гласањето - 5 локални вработени на секое избирачко место)
Јово Никушев
Јово Никушев (Скопје, -, ) — македонски фудбалер, еден од најпознатите и најуспешните фудбалски имиња во историјата на Македонија.
Животопис
Никушев е роден на 17 јануари 1931 во Скопје. Уште како дете ја засакал фудбалската топка и како пионер започнал да игра во ФК Македонија, клубот кој по соединувањето со ФК Победа Скопје прераснал во најголемиот клуб во Македонија. По неколку години преминал во ФК Пролетер каде со своите другари постигнале забележителни резултати. Настапите на Јово ги  забележале скопските тренери, па така добил покана да премине во тогаш  најпопуларниот скопски клуб  ФК Металец. Во Металец настапувал заедно со Миле Миланов, Јовица Јовановски, Коки Милошевски, Џинка Цинциевски, Диме Арсовски, Ѓуро Ефтимов, Томислав Димовски – Бучки, Петко Стојковски, Круме Андреевски и други познати фудбалски имиња во Македонија. Со Металец настапувал во втората сојузна лига на поранешна Југославија. Јово уште како фудбалер со 26 години бил назначен и за тренер на екипата,  а имал и голем број  настапи истовремено и како тренер и како играч. На тој начин, Јово ја започнал тренерската кариера. Ако како играч бил одличен, како тренер станува едно од најголемите тренерски имиња во поранешна Југославија и репрезентацијата на Македонија. Бил тренер на ФК Работнички  во тогашната силна втора сојузна лига на поранешна Југославија.
Освен како клупски тренер, тој бил долгогодишен селектор на аматерската репрезентација на Македонија за време на поранешна Југославија. По осамостојувањето на Македонија Никушев од првото раководство бил поставен за прв селектор на младата репрезентација на Македонија. Како селектор тој го постигнал резултатот  што до денес (2019)  не е надминат. Најпрво ги победил младите репрезентации на Бугарија и Естонија со 7:0, а една од најсилните млади селекции на Европа, репрезентацијата на Данска со 5:2. починал во Скопје на 18 август 2017 година.
Спортот во Франција
Спортот во Франција игра важна улога во француското општество, што се рефлектира во неговата популарност меѓу францускиот народ и спортска историја на нацијата. Различни видови спортови се популарни за играње и гледање во Франција,  но најпопуларени  се велосипедизмот и фудбалот. Покрај тоа, ракометот е еден од најуспешните екипни спортови, со вкупно осум победи на светските првенства, четири олимписки титули и четири пати европски шампион.
Кошарка
Кошаркарската репрезентација на Франција има добри резултати на меѓународните натпреварувања во изминатите години, при што сениорскиот тим ја освои својата прва титула во Евробаскет во 2013 година. Тимот беше вицешампион на Летните олимписки игри 1948, Евробаскет 1949, Летни олимписки игри 2000, Евробаскет 2011 и Летни олимписки игри 2020 година. Франција исто така има добиено медали на Светското првенство на ФИБА во 2014 и 2019 година.
Вбројувајќи ја и сезоната 2015–16 година, 22 француски државјани играле во НБА во САД и Канада досега.
Националните професионални натпревари за мажи се надгледувани од Националната кошаркарска лига. Постојат две лиги: Про А (прва лига) и Про Б (втора). АСВЕЛ Лион-Вилрбан е најуспешниот тим во историјата на француската прва лига со 17 титули од 1949 до 2009 година. Лимож ЦСП е единствениот француски тим во 1993 година ја освоил Евролигата.
Француската женска кошаркарска репрезентација двапати беше европски шампион ( 2001 и 2009 година ), а исто така го освои сребрениот медал на Летните олимписки игри 2012 година.
Женските национални професионални натпревари се надгледувани од страна на Француската федерација за кошарка, а првата лига е Лига за женска кошарка. Клубот Клермон Универзите е најуспешниот тим во историјата на француската прва лига со 13 титули од 1968 до 1981 година. CJM Bourges ( 1997, 1998 и 2001 ) и US Valenciennes ( 2002 и 2004 ) ја освоија Евролигата за жени.
Покрај редовната кошарка, кошарката 3х3 станува сè попопуларна во Франција.
Велосипедизам
Француските велосипедисти се повеќекратните победници на Гранд Тур, Лусиен Пети-Бретон, Андре Ледук, Антонин Мањ, Луисон Бобе, Жак Анкетил (заедно со историскиот конкурент Рејмонд Пулидор, кој беше миленик на публиката), Роже Пингеон, Бернар Тевен, Бернар Хино и Лоран Фињон и повеќекратните победници Морис Гарин, Лусиен Лесна, Хиполит Окутурие, Октава Лапизе, Густав Гариго, Анри Пелисие, Шарл Крупеланд, Жан Форестие. Во женскиот велосипедизам, Жани Лонго е една од најуспешните натпреварувачки на сите времиња, која трипати го освои Тур де Франс Феминин, девет златни медали во друмски трки и победник на Светското друмско првенство на UCI з освои и златото на друмската трка во Олимпијадата во 1996 година.
Фудбал
Фудбалот (фудбалот) е најпопуларниот спорт во Франција, со 1.993.270 лиценцирани играчи во лигите. Спортот е увезен од Англија на крајот на 19 век, под името асоцијациски фудбал. Во раните денови, спортот доби следбеници главно во областа Париз и северниот дел на земјата - Норд-Па-де-Кале и Нормандија беа првите тимови што беа создадени надвор од Париз. Во јужна Франција, фудбалскиот натпреварувач, рагби-фудбалот, беше повеќе фаворизиран во тоа време. Основана во 1919 година од конкурентски организации, Фудбалската федерација на Франција се состои од 18.000 тимови. Франција е исто така една од десетте репрезентации што го освоиле Европското првенство на УЕФА (1984 и 2000 година). Тие, исто така, завршија како второпласирани кога беа домаќини на турнирот во 2016 година. Франција исто така беше олимписки шампион во 1984 година и победник на Светскиот куп на ФИФА во 1998 и 2018 година, домаќин на турнирот во 1998 година. Тие завршија како вицешампиони на Светското првенство во 2006 година.
Лига 1 е француска професионална лига за здруженија на фудбалски клубови. Тоа е основно фудбалско натпреварување во земјата и служи како врвна поделба на системот на француската фудбалска лига. Се прави натпревар од 20 клубови, кој функционира на систем на промоција и испаѓање во Лига 2. Најуспешен клуб во историјата на француската прва лига е АС Сент Етјен со 10 шампионски титули (последен во 1981 година), следен од Олимпик од Марсеј и Пари Сен Жермен со по 9 титули и ФК Нант со 8 титули. Од 2020 година, актуелен шампион е Пари Сен Жермен.
Купот на Франс е најдоброто натпреварување со нок-аут куп во францускиот фудбал. Купот на Лигата е второто големо куп натпреварување во Франција. Трофејот на шампионите се игра секој јули како еднократен натпревар помеѓу победниците на Купот на Франција и шампионите во Лига 1.
Само еден француски клуб, Олимпик од Марсеј, ја има освоено Лигата на шампионите на УЕФА, во 1993 година. Стад де Ремс (1956, 1959), Сент Етиен (1976), АС Монако (2004) и Пари Сен Жермен (2020) се второпласирани.
СЦ Бастија (1978), ФК Жирондинс од Бордо (1996) и Олимпик од Марсеј (1999, 2004, 2018) исто така беа второпласирани во Лигата на Европа на УЕФА.
Главното меѓународно достигнување на женската фудбалска репрезентација на Франција беше четвртото место на Светскиот куп на ФИФА за жени 2011 година. Тие исто така беа домаќини на Светскиот куп на ФИФА за жени во 2019 година.
Женските национални професионални натпревари се надгледувани од Француската фудбалска федерација. Првата лига е Championnat de France de football feminin. Олимпик Лион е најуспешниот тим во историјата на француската прва лига со 23 национални титули, вклучувајќи и постојана серија од четиринаесет титули во лигата (2007 до денес). Во женската Лига на шампиони на УЕФА, ОЛ освои рекордни седум титули    (2011, 2012, 2016, 2017, 2018, 2019 и 2020 година) и двапати беа второпласирани (2010 и 2013 година).
Ракомет
Во Франција заклучно со 2019 година имало 492.101 лиценцирани ракометари.
Француската машка ракометна репрезентација е првата ракометна репрезентација која ги имала сите три титули двапати (женската репрезентација на Данска исто така ги имала сите три во 1997 година), и единствената репрезентација во својот спорт која има шест светски титули и вкупно единаесет медали. на Светското првенство во ракомет за мажи. Со вкупно пет медали, вклучувајќи три златни во 2008, 2012 и 2021 година, Франција е и најуспешната ракометна репрезентација на Летните олимписки игри. Франција е и трипати европски шампион во 2006, 2010 и 2014 година.
Националните професионални натпревари за мажи се надгледувани од Националната ракометна лига, а највисоката дивизија е LNH дивизија 1. Ракометниот Монпеље е најуспешниот тим во историјата на француската прва лига со 14 титули од 1995 до 2012 година. Со 8 титули помеѓу 2013 и 2021 година, Ракометниот Пари Сен Жермен е актуелен врвен клуб. Сепак, Монпеље е единствениот француски тим што ја освоил Лигата на шампионите на ЕХФ, во 2003 и во 2018 година.
Главен национален професионален натпревар за жени е LFH Division 1 Féminine. Ракометот Мец е најуспешниот тим во историјата на француската прва лига со 23 титули од 1989 до 2019 година. Еден француски тим, Ракометниот Брест Бретања, стигна до финалето на ЕХФ Лигата на шампионите за жени, во 2021 година.
Хокеј на мраз
Хокејот на мраз е прилично популарен спорт во Франција, особено во регионот Рона-Алпи и во градовите Руан, Амјен и Тур. Управното тело е FFHG која го администрира државното првенство, Лига Магнус (основано во 1907 година). Репрезентацијата моментално е рангирана во првите 20 на Светското рангирање на IIHF. Во последниве години, бројни француски хокејари играа во НХЛ, премиерното натпреварување во хокеј на мраз на планетата со седиште во Соединетите Држави и Канада, вклучувајќи го победникот на Купот Стенли, Кристобал Хует и напаѓачот на Ванкувер Канакс, Антоан Русел.
Џудо
Џудото е четвртиот најпопуларен спорт во Франција. Теди Рајнер, 10 пати светски шампион и 3 пати олимписки шампион, е еден од најуспешните џудисти.
Мотоспорт
Мотоспортот е многу популарен во Франција, особено авто-трките и трките со мотоцикли.
Формула 1 има силна врска и долга историја во Франција, имајќи корени во моторните трки за Гранд При наградата на Европа, која го следи нејзиното раѓање до Француското ГП во 1906 година. Многу француски патеки се користени од основањето на првенството во Формула 1: Reims-Gueux (1950-1966), Rouen-Les-Essarts (1952-1958), Circuit Charade (1965-1972), Bugatti Circuit (1967), Circuit Пол Рикар (1971-), Дижон-Преноа (1974-1984) и Circuit de Nevers Magny-Cours (1991-2008). Франција е дом на светските шампиони на конструктори во Формула 1, Матра (1969 година) и Рено ( 2005 и 2006 година ), и светскиот шампион во возачи во Формула 1, Ален Прост (1985, 1986, 1989 и 1993 година). Најновиот француски победник на трката во Формула 1 е Естебан Окон, кој победи на ГН на Унгарија во 2021 година додека се тркаше за Алпине. Франција е дом на најмногу шампиони во историјата на Формула 2 со Жан-Пјер Белтоаз (1968), Џони Сервоз-Гавин (1969), Жан-Пјер Жариер (1973), Патрик Депајлер (1974), Жак Лафит (1975), Жан -Pierre Jabouille (1976) и René Arnoux (1977). Француските конструктори исто така беа успешни со Матра освојувањето на првенствата во 1967, 1968 и 1969, Автомобили Мартини во 1975 и 1977 година и Рено во 1976 и 1977. Франција произведе пет шампиони во меѓународното првенство во Формула 3000, наследник на европската Ф2 серија: Жан Алези (1989), Ерик Комас (1990), Оливие Панис (1993), Жан-Кристоф Булион (1994) и Себастиен Бурде (1989), изедначувајќи се со Италија како најуспешна нација во формулата. Ромен Грожан ја освои ГП2 серијата Азија во 2008 и 2011 година и главната ГП2 серија во 2011 година, додека Пјер Гасли ја освои титулата ГП2 во последната сезона на серијата во 2016 година. Туристичките трки со автомобили, иако помалку популарни во Франција од Формула 1, имаат силни следбеници, особено со четирикратниот шампион на возачи од светското првенство во туринг, Иван Мулер ( 2008, 2010, 2011 и 2013 година ). Во спортските трки со автомобили, Франција е дом на 24 часа Ле Ман, најстарата трка со спортски автомобили во светот во трки на издржливост, која се одржува секоја година од 1923 година. Исто така, францускиот автомобилски тим Hexis Racing е актуелен светски тимски шампион на FIA GT1.
Релито е многу популарно во Франција, при што таму се одржуваат два рели натпревари од Светското првенство во рели: Тур де Корс (1973–2008) и Рели д’Алзас (2010-денес).
Француските возачи и производители беа многу успешни во Светското првенство во рели, особено од 2000 година, освојувајќи 14 првенства во секое натпреварување. Шампионите ги вклучуваат Дидие Ауриол ( 1994 ), Себастиен Леб ( 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 и 2012 година, рекорд на сите времиња) за возачите и Alpine ( 1973 ), Peugeot ( 1985, 1986, 2000, 2001 и 2002 година ), и Citroën ( 2003, 2004, 2005, 2008, 2009, 2010,2011,2012) за производителите.
Франција одржува годишно првенство на трки на мраз на крајот на секоја година, наречен трофеј Андрос.
Други видови на трки со автомобили (трки со берзански автомобили, трки со спортски автомобили, трки со влечење итн.) се повеќе фаворизирани.
Франција е домаќин на Француското мотоциклиско Гран При кое моментално се одржува во Ле Ман.
Едрење
Професионалното едрење во Франција е фокусирано на трките со океански трки со една рака/кратка, а врв на оваа гранка на спортот е трката низ светот е Ванде Глоуб која започнува на секои 4 години од францускиот Атлантик.
Скијање
Скијањето е популарен спорт во Франција, најдобрите места за скијање се во планинските области на југ, центар и исток од земјата каде што се наоѓаат повеќето француски скијачки центри.