cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лукијан Мушицки
Животопис
Основно училиште учел во Темерин, гимназија во Нови Сад и во Сегед, а право и филозофија во Пешта. По завршените студии станал администратор на митрополитската канцеларија во Сремски Карловци, наставник по богословија и, бидејќи се замонашил, архимандрит на манастирот Шишатовац. Од 1828 година до смртта бил владика на карловачкото владичанство со седиште во Плашки. Во тоа време, во Воената краина постоеле училишта на германски јазик, а тој ги отворил првите училишта на српски јазик во Плашки, Шкаре, Зрмања и Мутилиќ. Како епископ Горно-карловачки, Мушицки го основал Богословското училиште, во кое и самиот предавал наука. Од тоа училиште, Мушицки „испратил меѓу народот млади свештеници, утврдени во православието и свесни Срби“. Починал во Карловац, на 18 март 1837 година.
Дејност
Мушицки бил еден од најобразованите писатели на своето време. Покрај грчкиог и латинскиот, тој знаел неколку европски јазици и ги познавал скоро сите поголеми поети од античкото и новото време. Негови омилени поети се: Фридрих Готлиб Клопшток, познат германски поети, авторот на „Месијаде“, Давид  „псалмопеец“  (српски јазик  „псалмопјевац“) и особено Хорације, чија  поетика (Ars poetica) ја знаел напамет. Тој од Хорациј ги зема метричките форми, пофалбената и свечен речитост и прв меѓу Србите почнува да ствара уметничкапоезија во духот и рувото на псевдокласичната европска поезија. Тој самиот зборувал дека  ја имитира „Флаката“ и го смета за голем успех тоа што може на српски јазик да пее со латински метрички обрасци.
Многу учен и образован книжевник, Мушицки се обидува архаичниот старословенски јазик, кој немал книжевна традиција, да го прилагоди кон псевдокласичната дисциплина на формата, во време кога таа дисциплина преживеала како и самиот јазик. Тој се обидел независно од народната песа да створи нови ритмички форми и дал неколку виртуозни обрасци, но неговиот обид пропаднал поради отсуство на талент и поради архаичниот јазик.
Живеејќи во времтое на вуковата реформа на јазикот и правописот, Мушицки се занимавал и со прашањето на јазикот. Тој за буквата ј и ја внесува во српската азбука буквата ѓ (српски јазикђ), се изјаснува за народниот јазик, но како црковен  човек тој е и за рускословенски:
Тој смета дека рускословенскиот јазик треба да остане језик на црквата и науката, а народниот за народот и популарната книжевност.
Творештво
Мушицки напишал четири книги лирски песни со родољубива, морална и дидактичка содржина. Тие претставуваат учено стихотворение на многу учен и добронамерен родољуб и црковен човек, стихотворството лишено од правиот поетски занос и убавина. Тој пее за карактерот, народољубието, благонаравијата и добродјетелството и им дава морални поуки на младите. Негови програмски песни „Гласот на народољубецот“ (српски: „Глас народољупца“) и „Гласот на  шишатовската харфа“  (српски: „Глас харфе шишатовачке“) биле особено познати во негвото време. Неговата поезија била ценета поради силното и искрено родољубие и претставува интересен обид за уметничка версификација по углед на латинските метрички облици и воедно како карактеристичен образец на студена и вкочанета „објективна лирика“. Тој одржувал пријателска врска со Михаило Витковиќ, српски поет од Пешта кому му посветил и една ода.
Киселица (Злетовска Река)
Киселица — река во Македонија. Минува низ селото Стрмош пред да се влее во Злетовска Река.
Слобода на печатот
Слобода на печатот или слобода на медиумите е слободата на комуникација и изразување преку разни електронски медиуми и печатени материјали. Додека таквата слобода во голем дел налага отсуство на вмешување на други лица, неговото зачувување може да се бара преку уставна или легална заштита.
Со почитување на владините информации, секоја влада може да разликува кои материјали се јавни, а кои се заштитени од објавување во јавност преку класификација на информациите како чувствителни, класифицирани или тајни, или пак на друг начин се заштитени од објавување, поради релевантноста на информациите за заштита на национаните интереси. Многу влади пак исто така изнесуваат на виделина закони или информации за законодавството, кои се користат за да се дефинира опфатот на националните интереси.
Универзалната декларација за човекови права гласи: „Секој има право на слобода на мислење и изразување. Ова право вклучува слобода да се задржи мислењето без некој да се вмеша и да се даваат информации и идеи преку кој било медиум без оглед на тоа каде се наоѓа".
Оваа филозофија обично е придружена со закон кој обезбедува повеќе степени на слобода, слобода на научни истражувања (познато како научна слобода), на објавување, на печат, а статиите за тоа колку длабоко овие закони се вкоренети во правниот систем на државата може да одат до таму колку што дозволува нејзиниот устав. Концептот на слобода на говор и оној за слобода на печат, често е опфатен со истиот закон, давајќи му ист третман на усното и писменото изразување.
Статусот на слободата на печат ширум светот
-	,,Репортери без граници" ги земаат предвид и бројот на новинари кои биле убиени,протерани или малтретирани ,постоењето на државни ТВ или радио монополи, како и постоењето на цензура и самоцензура во медиумите, севкупната независност на медиумите како и проблемите со кои може да се соочат странските репортери.
-	Комитетот за заштита на новинари (КЗН) користи алатки од новинарството за да им помогне на новинарите преку следење на проблемите поврзани со слобода на печатот преку независни истражувања, мисии за пронаоѓање факти, контакти од прва рака со луѓе на терен, вклучувајќИ локални новинари од разни земји. КЗН за важни случаи, споделува информации со други организации за слобода на печатот низ цел свет преку глобалната мрежа за електронска пошта, Меѓународна размена за слободата на изразување. КЗН исто така ги следи и смртните случаи и апсењата на новинарите. Персоналот на КЗН за време на секој случај работи според строги критериуми. Истражувачите засебно истражуваат и ги проверуваат околностите во врска со секој смртен случај или апсење.
-	,,Фридом хаус" ,исто така, ги проучува поопштите политички и економски средини на секоја нација, со цел да утврди дали постојат односи на зависност кои во пракаса го ограничуваат нивото на слобода на печатот која теоретски постои. Значи концептот на независност на печатот е тесно поврзан со концептот на слобода на печатот.
Индекс на слобода на печатот во светски рамки
Секоја година, Репортери без граници (РБГ), прави рангирање на земјите во однос на слободата на печатот која ја има кај нив. Списокот на индекс на слобода на новинарите во светски рамки се заснова на одговори на анкети пратени на новинари кои се членови на партнерски организации на РБГ, како и специјалисти од поврзани области, правници и активисти за човекови права. Во анкетата се поставуваат прашања за дирекни напади на новинари и медиуми како и за други индиректни извори на притисок врз слободниот печат, како на пример невладини организации. РБГ е внимателен да напомене дека индексот се занимава само со слободата на печатот,а не го мери квалитетот на новинарите. Во периодот од 2011-2012 земји со најголема слобода на печатот беа Финска и Норвешка, а по нив следеа Естонија, Холандија, Австрија, Исланд и Луксембург. Земја со најмала слобода на печатот беше Еритреја, а по неа следеа Северна Кореја, Туркменистан, Сирија, Иран и Кина.
Слобода на печатот
Слобода на печатот е годишен извештај на Фридом Хаус, невладина организација со седиште во САД, која го мери нивото на слобода и уредувачка независност која ја уживаат новинарите во сите држави и позначајни спорни територии ширум светот. Нивото на слобода се мери на скала од 1 (најслободна) до 100 (најмалку слободна). Во зависност од основата, државите се класифицираат како „слободни", „делумно слободни", „неслободни".
Во 2009, Исланд, Норвешка, Финска, Данска и Шведска се наоѓаа на врвот на листата, додека Северна Кореја, Туркменистан, Мјанмар (Бурма), Либија и Еритреја се наоѓаа на дното на листата.
Недемократски држави
Според Репортери без граници, повеќе од една третина од луѓето во светот живеат во земји во кои нема слобода на печатот. Овие луѓе претежно живеат во земји каде нема демократски систем или каде има сериозни недостатоци во демократскиот процес. Слободата на печатот е проблем за повеќето недемократски владини системи откако, во модерната ера, строгата контрола на пристапот до информации е од клучно значење за постоењето на повеќето недемократски влади и нивните системи за контрола и безбедносен апарат. За таа цел, повеќето недемократски општества вработуваат организации за водење на државните вести, кои ќе промовираат пропаганда која е од клучно значење за одржување на постоечката политичка моќ и потиснување (најчесто многу брутално, со помош на полиција, војска или разознавачки служби) на секој значаен обид од страна на медиумите или некој самостоен новинар да ја преиспита одобрената „владина гарнитура“ за спорните прашања. Во ваквите земји, новинарите кои работат на работ на она што се смета за прифатливо многу често стануваат мета на значително заплашување од страна на државни агенти. Тоа може да бидат едноставни закани за нивните професионални кариери (заплашување, ставање на црна листа) па сè до смртни закани, киднапирање, тортура и убиство. Репортери без граници објави дека во 2003, 42 новинари ги загубија своите животи извршувајќи ја својата професија и дека во истата година, најмалку 130 новинари завршија во затвор, како резултат на нивните професионални активности. Во 2005 63 новинари и 5 медиумски помошници беа убиени ширум светот.
-	Случајот Лира Бајсетова во Казахстан	Во Неапол, Еритреја и Кина, новинарите може да завршат со години во затвор само ако употребат погрешен збор или фотографија.-	Случајот Георги Р. Гонгаже во Украина Според Индексот на слободен печат, во 2007год. од 169 земји Иран беше рангиран на 166 место. Само три други земји, Еритреја, Северна Кореја и Туркменистан, имаа повеќе рестрикции на слободата на медиумите отколку Иран. Владата на Али Каменеи и Врховниот совет за национална безбедност, во 2007год. ставија во затвор 50 новинари и речиси ја елиминираа слободата на печатот. Репортери без граници (РБГ), Иран го нарече ,,најголем затвор за новинари на Блискиот Исток".
Региони затворени за странски новинари
-	Чеченија, Русија -	Огаден, Етиопија -	Јаму и Кашмир, Индија -	Вазиристан, Пакистан -	Агадез, Нигер -	Северна Кореја -	Сирија
Република Полска-Литванија
Законите за слобода на печатот најпрво беа усвоени во Полско-Литванската заедница во 1539.
Англија
Големата револуција која се случи во Англија во 1688 воспостави парламентарен суверенитет над круната, а над се револуцијата за права. Човекот кој најмногу придонесе за западната либерална теорија беше Џон Лок. Лок се расправаше дека во два владини договори индивидуалци поставиле некои од неговите права кои се присутни во природата, под старателство на суверенитетот (владата) во замена на заштита на одредени природни поединечни права. Општествениот договор е склучен од страна на луѓето.
До 1694год., Англија имаше сложен систем на лиценцирање. Ниедна публикација не беше дозволена ако не е придружена од лиценца доделена од владата. Педесет години претходно, за време на граѓанската војна, Џон Милтон го напиша неговиот памфлет ,,Ареофагитика". Во ова дело Милтон говореше силно против оваа форма на владина цензура И направи пародија од неа пишувајќи ,, должници и деликвенти можат да одат во странство без чувар, но ненавредливи книги не смеат да се мешаат без видлив затворски чувар во насловот". Иако во тоа време тоа направи многу малку против праксата на лиценцирање, подоцна тоа ќе се смета за значајна пресвртница, како една од најпознатите елоквентни одбрани на слободата на печатот. Централниот аргумент на Милтон беше дека индивидуалецот е способен да користи причина и да разликува исправно од погрешно, и добро од лошо. Со цел да биде во можност да го оствари ова рационално право, лицето мора да има неограничен пристап до идеите на своите блиски преку слободна и отворена средба. Од делата на Милтон се разви концептот за отворен пазар на идеи, идејата дека кога луѓето се расправаат едни со други добрите аргументи ќе надвладеат. Една форма на говор која во голема мера беше ограничена во Англија беше подмолната клевета, а законите беа така осмислени што критикувањето на владата се сметаше за криминал. Според Англискиот суд на Свездената комора, Кралот беше над јавната критика и беа забранети изјави кои ја критикуваат владата. Вистината не е одбрана за подмолна клевета, бидејќи целта беше да се спречи и казни секаква осуда на власта. Џон Стјуард Мил му пријде на проблемот на власта наспроти проблемот на практичниот 19 век во врска со слободата на гледна точка: Секој поединец има право да го изрази своето мислење сè додека тоа не им штети на други поединци. Добро општество е она во кое најголем број на луѓе уживаат во најголемата количина на среќа која е возможна. Применувајќи ги овие генерални принципи на слобода на изразување, Мил тврди дека ако не го искажеме своето мислење можно е да ја премолчиме вистината. Поради тоа, поединечната слобода на изразување е од суштинско значење за благосостојбата на општеството.
Примената на генералните принципи на слобода на Мил се изразени во неговата книга ,,На слободата": ,, Ако целото човештво минус еден, го имаат истото мислење, а еден, само еден човек има спротивно мислење, човештвото нема да биде повеќе оправдано ако го замолчи тој еден човек, отколку што би бил оправдан тој ако има моќ да го замолчи општеството".
Индија
Во индискиот устав, сè додека не се спомне зборот печат, обезбедува ,, право на слобода на говор и изразување" (член 19(1)а). Сепак, ова право е предмет на ограничување во подклаузулата (2), при што оваа слобода може да биде ограничена заради ,, суверенитетот и интегритетот на Индија, безбедноста на државата, пријателски односи со странски држави, јавниот ред, зачувавање на пристојноста, зачувување на моралот, во случај на презир, судот, клевета или поттикнување на кривично дело". Закони како Официјалниот таен акт и Законот за спречување на терористички активности (Пота), се користат за да се ограничи слободата на печатот. Под Пота некое лице може да биде притворено и до шест месеци затоа што било во контакт со терорист или терористичка група. Пота беше укинат во 2006год. но Официјалниот таен акт кој беше направен во 1923год. продолжува да постои. За време на првите 500години независност, контролата на медиумите од страна на државата беше најголема пречка за слободата на печатот. Индира Ганди во 1975год. ја кажа славната изјава дека,, сите радија во Индија се владин орган и ќе останат владин орган…". Со почетокот на либерализацијата во 1990-тите, започна и приватната контрола на медиумите, што доведе до зголемување на независноста и поголема контрола на власта.
Шведска-Финска
Првиот закон за слобода на печатот во светот бил воведен во Шведска-Финска во 1766 главно поради класичниот либерален член на парламентот Андрес Шидениус. Прифатена и подложена на судско гонење била само опозицијата на кралот и шведската црква. Законот во голема мера беше укинат по државниот удар на кралот Густав во 1772, кој се врати на власт по соборувањето на неговиот син, Густав IV од Шведска во 1809, законот беше целосно признаен поради укинување на привилегијата на кралот да ги откажува лиценците во 1840-тите.
Данска-Норвешка
Помеѓу 4 септември 1770 и 7 октомври 1771, кралството на Шведска-Норвешка имаше повеќе неограничена слобода на печатот од која било земја во Европа. Овој настан се случи за време на режимот на Јохан Фридрих Штрензе, чиј прв закон беше да се укинат сите стари закони за цензура. Сепак, поради големиот број на анонимни објавени памфлети кои биле критични и често клеветнички кон режимот на Штрензе, една година подоцна на 7 октомври 1771 тој повторно донел некои ограничувања во однос на слободата на печатот.
Последици на новите технологии
Многу од традиционалните средства за доставување на информации, со зголемување на темпото на модерниот технолошки напредок, полека се заменуваат. Речиси секој конвенционален начин на медиумите и на ширење на информации има модерна копија,која нуди голем број на потенцијални предности за новинарите кои сакаат да ја одржат и подобрат својата слобода на говор. Неколку едноставни примери за такви феномени се: -	Сателитска телевизија наспроти земна телевизија: Додека со земната телевизија релативно лесно може да се управува и манипулира, сателитската телевизија е многу тешко да се контролира бидејќи новинарската содржина може лесно да се емитува и од друга надлежност која е надвор од контрола на одредени влади. Пример за ова на Блискиот Исток е сателитскиот радиодифузер Ал Џезира. Овој медиумски канал на арапски јазик, работи надвор од Катар, чија влада е релативно либерална во споредба со многу од нејзините соседни држави. Како таква, со своите ставови и содржини често е проблематична за голем број од владите во регионот и пошироко. Меѓутоа, поради зголемената достапност и минимизација на сателитската технологија (на пример садови и приемници) за повеќето држави едноставно не е изводливо да го контролираат пристапот до каналот. -	Издаваштвото на интернет (на пример блогирањето) наспроти традиционалното издаваштво : Традиционалните списанија и весници зависат од физичките ресурси (на пример канцеларии, преси за печатење) и лесно може да станат мета и да бидат принудени на затворање. Системите за издаваштво на интернет може да работат со користење на евтина опрема која ја има насекаде и може да работи од која било глобалана надлежност. За да се добие контрола врз публикациите на интернет, многу држави и организации користат прецизност и прецизни софтвери. -	Глас преку интернет-протокол(ГПИП) наспроти конвенционалната телефонија: Иако конвенционалните телефонски системи лесно се прислушуваат и се евидентираат, модерната ГПИП технологија за ниска цена може да обезбеди силна криптографија за да се избегне надзор. Како ГПИП и слични технологии стануваат се пораспространети голема е веројатноста да се направи ефикасно следење на новинарите (и нивните контакти и активности) што претставува тешка задача за владите.
Во глобала владите одговараат на предизвиците поставени од новите медиумски технологии со развивање на свои многу софистицирани технологии (забележлив пример се обидите на Кина да наметне контрола преку државниот добавувач на интернет услги кој го контролира пристапот до интернет), но се чини дек ова станува се потешка задача, бидејќи новинарите постојано наоѓаат нови начини да ја искористат технологијата и да останат еден чекор понапред од побавните владини институции кои се обидуваат да ги цензурираат.
Во мај 2012год., американскиот претседател Барак Обама потпиша еден закон со цел да се промовира слободата на печатот во светот,како двопартиска мерка инспирирана од убиството во Пакистан на Даниел Перл, новинар на Вол Стрит Џурнал, набргу по нападите на 11 септември во 2001година. Законот, наречен Закон за слобода на печатот на Даниел Перл, бара државниот оддел на Обединетите Нации да ја прошири својата контрола над ограничувањето на вестите во медиумите и заплашувањето, како дел од својот годишен преглед на човековите права во секоја земја.
Џемаил ага и Иванчо војвода
Џемаил ага и Иванчо војвода — македонска епска народна песна.
Содржина
Џемаил ага доаѓа во мариовското село Рожден каде јаде, пие, се весели и ги љуби девојките, а жените и децата плачат поради неговото однесување. Тогаш се појавува војводата Иванчо со неговите придружници Гого и Бешо. Џемаил набрзина бега од селото, а од страв го заборава оружјето. Меѓутоа, Иванчо го убива агата, а потоа го соблекува и му ја сече главата.
Бен Гурион (аеродром)
Меѓународниот аеродром Бен Гурион (хебрејски: נמל התעופה בן גוריון, Nemal HaTe'ūfa Бен Гурион, арапски: مطار بن غوريون الدولي Matar Бин Ghūrīūn ал-Duwaliyy) (IATA: Посети, ICAO: LLBG), исто така и неговиот хебрејски акроним Natbag (хебрејски: נתב"ג), е најголемиот и најзафатениот меѓународен аеродром во Израел, со 13 милиони патници во 2011 година и е оценет како најдобар аеродром на Блискиот Исток, и втор најдобр во светот со 5. -15.000.000 патници годишно од страна на ИАТА. Аеродромот се наоѓа на периферијата на Лод, на 15 километри (9 милји) југоисточно од Тел Авив. Тоа е еден од двата комерцијални аеродроми во метрополитенска област Тел Авив, (другиот е АУРЕ Дов аеродром, кој се користи главно за домашни летови). Бен Гурион е управуван од страна на Израелскиот аеродромски орган, корпорација во државна сопственост која управува со сите јавни аеродроми и гранични премини во Израел. Бен Гурион служи како база на Ел Ал, Israir ерлајнс, а Arkia Израел ерлајнс. Терминалот 3 се користи за меѓународни летови и Терминалот 1 за домашните летови. На аеродромот има три писти. Бен Гурион се смета за еден од повеќето безбедни аеродроми во светот, со безбедносни сили, кои вклучуваат полицајци и војници. Аеродромските чувари работат како во униформа и цивил, а сè со цел да се задржи на високо ниво на будност и откривање на сите можни закани. Аеродромот бил цел на неколку терористички напади.
NGC 6420
NGC 6420 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6420 се споменува и како MCG 11-21-13, CGCG 321-25.
Откривање
Објектот е откриен на 17 август 1883 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6420 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6420 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 36 м 16,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +68° 3' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на NGC 6420 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60553. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4428. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 550.
Биоелектричен потенцијал
Биоелектричен потенцијал
Биоелектричниот потенцијал е резултат од различна концентрација на позитивните и негативните јони од двете страни на клеточната мембрана. Поточно, течноста во внатрешноста на клетката (меѓуклеточната течност- цитоплазма) како и онаа надвор од неа (вонклеточна течност) претставува електролитен раствор што содржи позитивни и негативни јони. Во општ случај, без влијание на надворешното електрично поле, непосредноод внатрешната страна на клеточната мембрана се натрупува вишок негативни јони, а позитивните јони се натрупуваат на надворешната страна на мембраната.на тој начин во близина на мембраната доаѓа до формирање на двоен електричен слој. По своите електрични својства клетката и нејзината околина може да се прикажат како кондензатор. Цитоплазмата и течноста што ја опколува, кои имаат висока спроводливост, се двете електроди, а клеточната мембрана со својата мала спроводливост ја има улогата на диелектрик кој ги разделува електродите.
Биоелектричен потенцијал на мирување
Биоелектичните потенцијали што се појавуваат во некој орган или клетка без нивно побудување се наречени биоелектрични потенцијали на мирување. Нивната појава се должи на нееднаквата концентрација на позитивните и негативните јони предизвикана од циркулацијата на течноста во која тие се наоѓаат. При метаболитичките процеси, тие посебно се прераспределуваат поради различната способност на дифундирање низ клеточната мембрана. На тој начин во близина на мембраната се формира двоен електричен слој кој условува појава на одредена разлика во електричните потенцијали (мембрански потенцијал). Големината на мембранскиот потенцијал може да се мери. Тоа се прави со помош на специјални микро-електрода со која се пробива клеточната мембрана и се внесува во нејзината внатрешност а другата електрода се поставува во течноста на меѓуклеточниот простор. Биоелектричните потенцијали секогаш немаат иста големина. Промената на биолектричните потенцијали со текот на времето укажува на физиолошката состојба на испитуваниот орган, ткиво или клетка. За определување на вредностите на биопотенцијалите и следењето на нивните промени се користат специјални електронски апарати снабдени со засилувачи со чел да се зголемат малите големини на биопотенцијалите. Така добиените вредности се прикажуваат табеларно или графички. Внатреклеточната и вонклеточната течност имаат различен состав. Вонклеточната течност содржи голема концентрација на натриумови јони, а мала концентрација на калиумови јони. Кај внатреклеточната течност состојбата е обратна. Ваквата нерамномерна распределба на натриумови јони е резултат од дејството на таканаречената натриум-калиумова пумпа.внатреклеточната и вонклеточната течност се електролити во кои се наоѓаатод 150 до 160 mmol/l позитивни и негативни јони. По пат на пасивен и активен транспорт тие поминуваат низ мембраната на клетката, а како последица од тоа е појавата на таканаречен мембрански потенцијал.
Нернстов потенцијал
Пропусливоста на мембраната на клетката за калиумовите јони е голема, а таа не е пропуслива за анјоните кои се наоѓаат во клетката бидејќи тие имаат поголеми димензии. На тој начин калиумовите јони дифундираат од клетката према надвор. Поради ова надворешната страна од мембраната се електризира позитивно, а внатрешната негативно и како последица на тоа се јавува разлика во електричните потенцијали познат како Нернстов потенцијал. За да се најде вкупниот потенцијал предвид треба да се земат повеќе фактори и тоа: Најважна улога во создавањето на мембранскиот потенцијал има дифузијата на натриумовите и калиумовите јони. При нормална состојба пропусливоста на клетките на калиумовите јони е за 100 пати поголема од пропусливоста за натриумовите јони. Затоа главна улога во создавањето на мембранскиот потенцијал во мирување има дифузија на калиумовите јони.
Дејствен потенцијал
Побудувањето на клетките може да се оствари на повеќе начини: Кај побудените клетки се менуваат електричните својства на клеточната мембрана. За време помало од 1 милисекунда (ms), надворешната страна на клеточната мембрана станува негативна во однос на внатрешната (спротивен потенцијал). Промената на мембранскиот потенцијал при побудување на клетките се нарекува дејствен потенцијал. Ваквата прераспределба на електричните полнежи трае сè додека трае и побудената состојба на клетките, после која, повторно се воспоставува мембрански потенцијал на мирување. Појавата на дејствениот потенцијал започнува со тоа што се зголемува пропусливоста на мемраната на јоните на натриумот.
Деполаризација
Деполаризација е процес кај кој користејќи ја зголемената пропусливост јоните на натриумот во голем број навлегуваат во клетката поради што нејзината внатрешна страна позитивно се поларизира.
Причини за промени на пропусливоста на мембраната
Причините за брзи промени во пропусливоста на мембраните и ден денес не се познати. Врз основа на фактот дека присуството на калциумот ја смалува пропусливоста за јоните на натриумот поставена е следната хипотеза: Дифузија на јоните на натриумот се остварува по пат на негово врзување со некој рептор-преносител. За истиот рецептор се врзува и калциумот. При зголемена концентрација на калциумот вонклеточно, рецепторот е преокупиран со калциумот, па затоа дифузијата на натриумот е намалена. Во време на побудувањето на мембраната почетната количина на натриум што влегува во клетката го истиснува калциумот од рецепторот па поради тоа се зголемува пропусливоста на натриумот.за време на реполаризацијата, создадениот спротивен потенцијал го спречува влегувањето на натриумот во клетката, калциумот повеќе се врзува за рецепторот, а последицата е намалена пропусливост за натриумот.
Иван Јовановиќ (фудбалски тренер)
Иван Јовановиќ (роден на 8 јули 1962 година) е српски професионален поранешен фудбалер и фудбалски тренер. Моментално Јовановиќ е актуелен тренер на грчкиот суперлигашки клуб Панатинаикос.
Професионална кариера
Јовановиќ настапувал за ФК Рад во југословенската прва лига во сезоните 1987–88 и 1988–89. Следната сезона, преминал во грчкиот тим Ираклис, каде што настапувал до крајот на кариерата. За време на неговиот престој во Ираклис, Јовановиќ се развил во еден од најквалитетните странски играчи кои некогаш играле за тој клуб.
Грција
Иван Јовановиќ ја започнал својата тренерска кариера во 2001 година во грчкиот тим Ники Волу. Подоцна работел за екипите на Ираклис и Паначаики.
АПОЕЛ
Во текот на неговата тренерска кариера во клубот на АПОЕЛ освоил 9 трофеи, од кои 4 првенства, 1 куп и 4 Суперкупа. Јовановиќ, му помогнал на составот АПОЕЛ да се квалификува за групната фаза на Лигата на шампионите на УЕФА во 2009 година и тоа за прв во нивната историја. Две години подоцна, тој го повторил своето достигнување и не само што му помогнал на составот на АПОЕЛ да се квалификува во групната фаза од Лигата на шампионите на УЕФА 2011-12, туку успеал и да се квалификува во четврт-финалето. Клубот бил на врвот во својата група. Потоа го елиминирале клубот на Олимпик од Лион во осмина-финалето на пенали. АПОЕЛ бил елиминиран од составот на Реал од Мадрид во четврт-финалето. Јовановиќ важел за најуспешниот тренер во историјата на составот на АПОЕЛ.
За време на седумгодишниот период во клубот на АПОЕЛ, шест пати бил награден со наградата „Тренер на сезоната“ од страна на Кипарскиот фудбалски сојуз. Во 2011 година бил награден и со наградата „ Српски тренер на годината“ од Фудбалскиот сојуз на Србија.
На 30 април 2013 година, АПОЕЛ објавил дека Иван Јовановиќ решил да замине на крајот на сезоната 2012–13. Во клубот успешно работел последователно 5 години и половина (а вкупно седум години).
Ал Наср
На 29 октомври 2016 година, клубот на Ал Наср го отпуштил Јовановиќ од техничкиот штаб на првиот фудбалски тим, откако не успеал да ги прилагоди претходните технички грешки.
На 19 јануари 2018 година, екипата на Ал Наср повторно го назначила Јовановиќ, овојпат како замена за тренерот Чезаре Прандели.
На 2 декември 2018 година, Јовановиќ бил отпуштен по втор пат по незадоволителниот почеток на сезоната 2018-19 во ОАЕ Про-лигата.
Панатинаикос
На 17 јуни 2021 година, било објавено дека Јовановиќ е назначен за главен тренер на составот на Панатинаикос со договор од една година. Во својот прв натпревар како тренер во Суперлигата за популарните зелени постигнал победа, против составот на Аполон од Смирнис со резултат од 4.0.
Тренерска статистика
Од 19 јануари 2022 година
Меѓународна година на мирот
Меѓународната година на мирот била признаена во 1986 година од Обединетите нации. Првпат била предложена за време на конференцијата на ООН во ноември 1981 година од страна на Економскиот и социјален совет на Обединетите нации, со датум поврзан со четириесетгодишнината од основањето на ООН.
Поддршка на Црвениот крст
За време на својата дваесет и петта конференција, во 1986 година, Црвениот крст ја признал меѓународната година на мирот. Во својата 27ма резолуција од таа конференција, Црвениот крст ја истакнал својата цел „да го спречи и ублажи човечкото страдање, да го заштити животот и здравјето и да промовира траен мир и меѓународна соработка“.
Поддршка на верата на Бахачи
Во јануари 1985 година, Универзалниот дом на правдата, главната институција на Бахаџиската вера, испратила писмо од сите национални собранија, со надлежности во стотици земји за оваа религија, за да ги специфицира целите на заедницата за Меѓународната година на мирот. Овие цели вклучиле спонзорирани активности за темата мир, кој бил приоритет на религијата: да се привлечело вниманието на луѓето на релевантни теми поврзани со мирот, кампања за рекламирање што ги поттикнувала овие цели, објавување нова литература и веќе постојни сериски публикации на оваа тема., Радиостаниците Бахачи да посветеле програмирање на тоа, Здружението за Бахаџи студии да посветувале научни активности за тоа, поттикнување на уметници и музичари во нивниот придонес и дека требало да ги поканат колегите на работа. Од своето основање, Бахаџиската вера се вклучила во социо-економскиот развој, почнувајќи со давање поголема слобода на жените, објавувајќи го унапредувањето на женското образование како приоритетна грижа честопати во некои практични изрази, како што се создавање училишта и клиники.
Одделот за статистика на Бахаџи го објавил следното резиме на реализираните проекти:
Кинеска поддршка
Песната „Tomorrow Will Be Better“ првпат била создадена за годината на мирот. Музички концерти се одржале во Пекинг и Хонгконг.
Логото
Логото на Меѓународната година на мирот се две раце кои ослободуваат бел гулаб со ловорова круна, слична на амблемот на ООН. Ова лого се појавувало на различни поштенски марки и како и на рекламната табла за време на Светскиот куп на ФИФА во Колумбија, 1986 година.
Ватерполо на Летните олимписки игри 1996
Ватерполото на Летните олимписки игри 1996 — официјален ватерполски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Атланта, САД. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил Шпанија, второто Хрватска и третото Италија.
Дејвид Јејтс
Дејвид Јејтс (David Yates) (роден 1963) — англиски филмски и телевизиски режисер, добитник на БАФТА и Еми награди. Тој е најдобро познат по неговата недамнешна работа на Хари Потер филмовите.
Тодор и земски сејмени
Содржина
Сејмените ја носат главата на убиениот Тодор и ја повикуваат мајка му за да го препознае. Притоа, сејмените ѝ ја опишуваат борбата со Тодор: додека го фатиле, тој убил 50 сејмени, а потоа уште 100 додека го врзале, вклучувајќи го и водачот на сејмените; тогаш, Тодор ја проколнал мајка си зашто не му го дала оружјето.
Лешки
Лешки или Лашки — село во Општина Кочани, во областа Осоговија, во околината на градот Кочани.
Географија и местоположба
Лешки се наоѓа во средишниот планински дел од територијата на Општина Кочани. Селото е планинско и е расположено на надморска височина од 900 м. Земјата над селото е покриена со дабова шума, додека пониско од селото се простираат ниви. Подалеку од селото се наоѓаат изворите: Езеро, Млака и Букле. Селскиот атар зафаќа површина од 8 км2. Од Кочани е оддалечено 13 км. Лешки е поврзано со добра патна инфраструктура со Кочани преку патниот правец Кочани-Пониква.
Границата на селскиот атар поминува низ месностите: Раковик, Јанково Нивче, Мутоска Нива, Суви Дол, Таралиска Воденица, Мала Река, Слива, Пашаџиковско Пералиште, Крушка, Ливадски Рид, Габер, Вртен Камен, Белин Дол, Мазови Ливади, Белуток, Крсто, Котлина и Овнарник. Месностите внатре во селскиот атар се познати како: Тарано Поле, Гробишта, Гарван, Дрнопско, Парлан, Капиње, Пецова Нива, Орниче (под шума), Мртви Трап, Папрадница, Ливади, Елин Врв (под шума), Бурушница и Ердулица. Селото е од збиен тип и се состои од три маала: Долно, Горно и Трново. Маалото Трново е основано на почетокот на 20 век од страна на деленици.
Историја
При изградбата на училишниот објект, работниците кои ги копале темелите наишле на стари гробови во кои биле погребани жителите кои на тоа место живееле пред основањето на денешното село. Денешното село го основале предци на македонски родови, а тоа изгледа било на крајот на XVIII век. Најнапред се населиле предците на родот Наковци, а по нив следувало доселувањето на другите родови.
Жителите најнапред биле рајати. Но, настанала сиромаштија и не можеле да ги платат давачките. Нив ги платил некој спахија од Призрен, по што го зазел местото. На тоа селаните се спротивставиле, но биле приведени во Ќустендил и во затвор се согласиле да бидат чифчии. Сопственикот на атарот изградил чифликсајбиска кула на местото на куќата на Спиро Атанасов. Спахијата низ годините го застапувале субаши, сочинети од месното население. Тие од сопствениците им собирале дел од жетвата, а од пролет житото го продавале во Кочани. Сопственикот на чифлигот секоја година доаѓал во селото по неколку дена за да собере пари од субашите.
Во Првата балканска војна, 3 лица од селото биле доброволци во Македонско-одринските доброволни чети.
Стопанство
Селото има полјоделско-шумарска функција. Во рамките на неговиот атар, шумите зафаќаат површина од 447 ха, на пасишта отпаѓаат 180 ха, а на обработливо земјиште 166 ха.
Население
Според скопскиот митрополит Фирмилијан, во 1902 година во Лешки имало 16 куќи во подаништво на Цариградската патријаршија.
По податоците на егзарсхискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Лешки имало 144 Македонци патријаршисти.
Во таен извештај на бугарскиот конзулат во Скопје е наведено дека целото село со 21 куќа во 1904 година било во подаништво на Цариградската патријаршија, а по Младотурската револуција во 1908 година било под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Лешки живеат 29 жители, сите Македонци.
Родови
Лешки е македонско село.
Родови во селото: Наковци (4 к.) и Цековци (2 к.) кои се најстари родови во селото и се доселеници; Цинцари (8 к.) кои се доселеници. Иако се викаат Цинцари, не се од влашко потекло, туку од некој дедо Мицо; Костадиновци (4 к.) и Ѓуровци (2 к.) кои порано биле еден род и се доселени од соседното село Пашаџиково; Чортановци (5 к.) кои исто така се доселени од Пашаџиково; Трајчовци (3 к.) кои се досени се од раселеното село Десовица коешто се наоѓало помеѓу селата Нивичани и Бања; Ефтимовци (3 к.) кои се доселени од селото Спанчево; Белевци (6 к.), Цветковци (5 к.), Божиновци (2 к.), Димчовци (1 к.) и Даниловци (1 к.) кои се доселени, но непознато од каде.
Иселеништво
Во врска со иселениците од селото, познато е дека од крајот на Втората светска војна во Кочани живеат претставници од родовите: Ѓуровци (4 к.), Ефтимови (3 к.), Белевци (2 к.), Тајчевци (2 к.), Цинцари (2 к.) и Цветковци (1 к.). Нивната земја ја обработувале други селани под наем. Други иселеници се преселиле во кочанските села, па така во Бели заминале Дедо Цекови (3 к. и Лешки (2 к.); во Мородвис заминале Петрушеви (2 к.); и во Долни Подлог се иселиле Баба Марини (1 к.). Од родот Ефтимови (1 к.) има иселеници во селото Радање, близу Штип.
Општествени установи
Во селото има основно училиште во коешто повеќе не се одржува настава. Објектот на училиштето бил изграден во 1952 година. Според кажувањата на мештаните, кај објектот на училиштето некогаш постоела црква.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кочани од 1955 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Нивичани.
Во XIX век, Лешки било дел од Кочанската каза на Отоманското Царство.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 869 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште. Со ова избирачко место се опфатени и селата Пашаџиково и Црвена Нива.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 16 гласачи.
Бизача
Бизача — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија.
Бабе
Бабе (Baabe) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на островот Риген во Балтичкото Море. Општината претставува административно седиште на општинската заедница Менхгут-Границ.
Лешки
Редовни настани
Во текот на годината, во Лешки има три собори: Духовден, Илинден и Митровден.
Црквиште (Кесендре)
Црквиште — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Кесендре. Претставува населба и некропола од доцноантичко време.
На 1,5 км североисточно од селото, во непосредната близина на изворот се среќаваат фрагменти од керамички садови и грамади од градежен материјал. Во западниот дел на наоѓалиштето се откриени камени плочи од гробни конструкции од типот на циста.
Ера на лалињата
Ерата на лалињата (21 јули 1718 - 28 септември 1730) е период од историјата на Османлиското Царство кој започнал по потпишувањето на договорот од Пожаревац до востанието на Патрона Халил.
Овој период бил релативно мирен за империјата која претежно започнала да се ориентира кон Европа. Во текот на овој период, на чело со Ахмед III и неговиот зет и голем везир Невшехирли Дамат Ибрахим Паша, империјата се обратила кон практикување на нови политики и програми кои довеле до основање на првата печатена османлиска преса и преведување на голем број на дела, како и до промовирање на трговијата и индустријата. Големиот везир главно се занимавал со подобрување на трговските односи и комерцијалните приходи на земјата, кое требало да придонесе до враќање на населението во градовите.
Периодот е наречен според бескрајниот број на лалиња кои биле одгледувани. Лалињата можеле да се најдат дури и во продавници за текстил. Во текот на овој период, уметноста, културата и архитектурата биле во подем. Архитектурата паднала под влијание на барокот од Европа. Класичен пример за ова е фонтаната на Ахмед III пред Топкапи-сарај која се состои од класични исламски елементи во европски барок стил. Империјата за првпат испратила свои амбасадори во Европа, во Истанбул била основана противпожарна единица.
Мочоански јазик
Мочоанскиот е јазик кој припаѓа на фамилијата на мајански јазици. Јазикот се зборува во Мексико во сојузната држава Чијапас. Јазикот е пред умирање, има околу 150 говорници.
Парк Мементо
Паркот Мементо е музеј под отворено небо во Будимпешта, посветен на монументалните статуи од комунистичкиот период на Унгарија (1949–1989). Има статуи на Ленин, Маркс и Енгелс, како и на неколку од унгарските комунистички водачи. Паркот го дизајнирал унгарскиот архитект Акош Елеод, кој бил победник на конкурсот објавен од Собранието на градот Будимпешта во 1991 година. Според него: „Овој парк е за диктатурата. Ама истовремено, бидејќи за него смее да се зборува, да се опишува, да се гради, овој парк е за демократијата. После сè, само демократијата може да даде можности да размислуваме слободно за диктатурата.“
Историја
По падот на комунистичкиот режим во Унгарија во 1989 година, многу од комунистичките статуи и споменици биле веднаш отстранети. Тие ја оформија основата за сегашната збирка во паркот на статуи. Паркот бил отворен како јавен музеј на отворено на 29 јуни 1993 година, на втората годишница од повлекувањето на советските трупи од унгарска територија.
Архимандрит Нектариј
Животопис
Архимандритот Нектариј е роден во село Селце, Прилепско во 1960 година. Крстеното име му било Мендо Најдоски. Завршил Богословија и Богословски факултет во Скопје.
Бил замонашен на 16 декември 1982 година во манастирот „Св. Илија“ – Чардак, а од 1981 до 1985 година престојувал и во манастирот „Св. Петка“ во Цапари. Од 1985 до 1987 година бил главен воспитувач во Македонската православна богословија во Драчево и професор од 1987 до 1990 година. Во 1990 година станал првиот монах во манастирот „Св. Наум Охридски“ во Охрид и негов прв игумен. Во 1993 станал архијереј на МПЦ нехиротонисан (според негова волја).
Значајни се неговите преводи на богослужби од црковнословенски јазик.
Куилапа-Барбарена
Куилапа-Барбарена - вулканско поле со пепелни конуси во Гватемала со приближно 70 конуси. Полето се наоѓа над пресекот на месниот расед Халпатагва со миоценската калдера Санта Роса де Лима. Најмладите конуси датираат од последната фаза на активност на Текуамбуро и можеби се од холоценско време, но без потврдени докази.
Тополи (циклус на Моне)
Јавен приказ
Во 2015 година, Националната галерија во Лондон изложила пет слики од циклусот, заедно во една соба, за време на траењето на изложбата посветена на Пол Диран-Руел. Ова било ретка појава и се верувало дека е можеби првпат овие пет слики да бидат изложени заедно откако се насликани.
Сликите беа прикажани и во Музејот на уметност во Филаделфија кога изложбата патувала од Лондон до Филаделфија.
Филип Еландер
Филип Виктор Еландер (роден на 22 април 1993 во Малме) — шведски фудбалер, играч од одбраната на Ренџерс и на Шведската репрезентација.
Малме
Освојувањето на титулата во Алсвенскан 2013 се покажала како сезона на пробивот за Еландер во која тој одиграл 18 натпревари за клубот. Тој исто така бил повреден во раната фаза од сезоната и бил заменет на стартот од Ерик Јохансон, но подоцна го вратил своето место во тимот во вториот дел од сезоната. Следната сезона 2014 Еландер играл редовно во текот на целата кампања, во која клубот ја одбранил титулата во лигата и се квалификувал за групната фаза од Лигата на шампионите 2014-2015. Тој, исто така, го постигна својот прв првенствен гол за Малме на 23 август 2014 во победата со 3-0 против Норчепинг. Со својте одлични игри во лигата Еландер бил номиниран за наградата Алсвенскан дефанзивец на годината. Тој исто така бил номиниран за шведски дефанзивец на годината во Fotbollsgalan.
Болоња
На 31 август 2016 година, Еландер и се приклучил на Болоња на заем до крајот на сезоната, со обврска да потпише перманентен договор на крајот на сезоната. Како дел од договорот, Николо Керубин се преселил во Верона. Во првата сезона во дресот на Болоња одиграл само 11 натпревари и постигнал еден гол во ремито 1-1 против на Олимпико.
На 12 јуни 2017 година, Елендер потпишал договор со Болоња на конечна основа. За време на сезоната 2017-2018, Еландер нашол повеќе простор за игра под водството на тренерот Роберто Донадони, играјќи 29 натпревари без постигнат гол. Сепак, тој морал да ја заврши истата сезона предвреме, уште на почетокот на април 2018 година поради повреда. Вкупно за рособлу одиграл 63 натпревари и постигнал 1 гол.
Ренџерс
На 13 јули 2019, Еландер бил објавен како ново засилување на шкотскиот Ренџерс во трансфер вреден 3.5 милиони фунти. Своето деби го направил во натпревар од Шкотскиот Лига куп против Ист Фајф, постигнувајќи и гол во победата на Ренџерс со 3-0.
Тантал пентоксид
Тантал пентоксид, исто така познат како тантал(V) оксид, е неорганско соединение со хемиска формула. Тоа е бела цврста материја која е нерастворлива во сите растворувачи, но е нападната од силни бази и флуороводородна киселина. е инертен материјал со висок индекс на рефракција и ниска апсорпција (т.е. безбоен), што го прави корисен за облоги. Исто така, широко се користи во производството на кондензатори, поради неговата висока диелектрична константа.