cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
К’линешт
К’линешт (Călineşti) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 10.527 жители. Во местото е роден романскиот фудбалер Адријан Муту.
Швабштет
Швабштет (Schwabstedt; Svavsted, севернофризиски: Swåbstääist) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Манастириште (Вапила)
Манастириште — археолошко наоѓалиште во охридското село Вапила. Наоѓалиштето претставува средновековна црква. На 2,5 км северозападно од селото, на падините од планинскиот предел Широк Камен се гледаат остатоци од разурната црква.
Катеаска
Катеаска (Căteasca) — општина во округ Арџеш во јужна Романија. Се состои од седум села.
УС Салернитана 1919
УС Салернитана 1919, познат и само како Салернитана — италијански фудбалски клуб од Салерно, Кампанија.
Клубот е основан на 19 јуни 1919 година од конзорциум предводен од Матео Скијавоне,  но во текот на својата историја, клубот трипати бил реоснован: во 1927 при што по воспоставувањето на новото партнерство клубот го добил сегашниот идентитет со дресови во гранатна боја, во 2005 и 2011 година од финансиски причини. Сегашниот клуб, всушност, бил основан како Салерно Калчо во 2011 година, но продолжил со обележјата на Салернитана почнувајќи од 2012 година. На 19 јуни 2019 година, клубот прославил точно 100 години од својата фудбалска историја.
Космос-1883
Космос-1883 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
УС Салернитана 1919
Салернитана се вратила во Серија А во 2021 година, по пауза од 23 сезони, откако завршиле на второто место во Серија Б со што добиле директна промоција. Претходно, клубот бил член на најсилната италијанска фудбалска лига само уште во два наврати во сезоната 1947-1948 и сезоната 1998-1999, но и во двата случаи испаднале од лигата уште во првата сезона по промоцијата.
Космос-1883
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 16 септември 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-1883 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
УС Салернитана 1919
Својте домашни натпревари клубот ги игра на стадионот Ареки, кој има капацитет од 26,000 седечки места.
Космос-1883
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9150 км, а најмалото на 9109.
Николај Голицин
Принц Николај Димитриевич Голицин (Никола́й Дми́триевич Голи́цын; 12 април 1850 – 2 јули 1925) — руски благородник и последен премиер на Руската Империја. Неговиот мандат траел од 9 јануари 1917 (27 декември 1916 според јулијанскиот календар) 1916 до 12 март 1917 (27 февруари според јулијанскиот календар).
Фреден (појаснување)
Фреден може да се однесува на следниве места:
Мерцедес Бенц Г-класа
Г-класата на Мерцедес-Бенц (германски: Mercedes Benz G-Klasse), понекогаш наречен Г-возило (G-Wagen, Geländewagen), е луксузен автомобил со погон на сите четири тркала, произведен од Магна Штајр во Австрија и продадени од Мерцедес-Бенц.
Особености
Г-Ваген се одликува со својот бокси стил и конструкцијата. Тој користи три диференцијали со целосно заклучување, едно од ретките возила што имаат таква функција.
И покрај воведувањето на наменетата замена, универзалниот SUV Мерцедес Бенз ГЛ-Класа во 2006 година, Г-класата сè уште е во производство и е едно од најдолгите произведени возила во историјата на Дајмлер, со распон од 35 години.
Г-класата била развиена како воено возило од предлог на шахот од Иран (во тоа време значаен акционер на Мерцедес) до Мерцедес и ја понудил како цивилна верзија во 1979 година. Првата војска во светот која ја користеше беше Аргентинската армија со почеток во 1981 година со воениот модел 461.
Јаков Проархиј
Јаков Проархиј бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1263 до 1280 година. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
За неговото дело е малку познато, но е споменет од страна на цариградскиот патријарх Јоан XI и Никифор Влемид. Поради ова, тој се смета дека бил близок соработник на Римокатоличката црква. По завршувањето на неговата служба во Охрид, тој заминал за Атон.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ново Село
Свети Архангел Михаил — главна селска црква во близина на демирхисарското село Ново Село. Црквата се наоѓа на неколку стотина метри северозападно од селото, на возвишение коешто ѝ овозможува доминантна местоположба.
На околу 100 метри над црквата се наоѓа археолошкото наоѓалиште Над Црквата, каде се откриени темели на средновековна црква, ѕидана со камен и варов малтер.
Хелмут Ран
Хелмут Ран (германски: Helmut Rahn, 16 август 1929 - 14 август 2003), познат како „Шефот“ (Der Boss), бил германски фудбалер кој играл напад. Тој станал легенда при постигнување на победничкиот гол во финалната игра на Светското првенство во ФИФА во 1954 ( Западна Германија 3 - Унгарија 2).
Кариера
Ран ја започнал својата кариера со Алтенесен во 1912 година, каде што играл од 1938 до 1946 година. Потоа отишол во Оелде 1919 и имал вкупен резултат од 52 гола за тој тим. Во сезоната 1950-51, тој играл за ФК Катернберг.
Во Бундеслигата 1963 почнал да игра за ФК Дујсбург. Тој ја завршил својата кариера во 1965 година поради проблеми со коленото и заедно со Ханс Шафер бил еден од последните членови на освојувањето на Светското првенство во 1954 година. Неговата позиција беше онаа на надворешно десно.
Ран играл на 40 меѓунардно натпревари и постигна вкупно 21 погодок.
Тој беше познат како „Der Boss“ или на македонски „Шефот“, поради неговото водство на теренот.
Подоцнежен живот
Откако се пензионира од фудбалот, Ран започнал сопствена продавница за автомобили во Есен-Алтензеен, по улицата Алтенсесенер. Тој бил познат по неговата добра смисла за хумор и неговата радост и способност да разговара со другите.
Тој починал два дена пред неговиот 74-ти роденден, во Есен.
Семејство
Ран во 1953 година се оженил за Герти Селер, а двајцата имале два сина, Уве (роден 1954) и Клаус Ран. Ран, наводно, е роднина на дедото на Кевин-Пренс Боатенг од фудбалската репрезентација во Гана.
Кристијан Абијати
Кристијан Абијати (италијански: Christian Abbiati) — поранешен италијански голман кој поголемиот дел од својата кариера ја поминал во екипата на ФК Милан.
Во 2005 година бил даден на позајмица во ФК Џенова. По една година тој се вратил во клубот, каде по ова бил отстапен на ФК Јувентус, ФК Торино и ФК Атлетико Мадрид. Од 2008 година повторно станал играч на Милан.
Мато Гросо ду Сул
Мато Гросо ду Сул (португалски: Mato Grosso do Sul) — една од државите во Бразил. Се наоѓа во средниот западен дел на Бразил на границата со Боливија и Парагвај. Зафаќа површина од 357 124 км2 и население од 2,2 милиони. Главен град на оваа држава е Кампо Гранде. Државата е формирана во 1979 година кога се отцепи од поголемата Мато Гросо и стана самостоен субјект. И оттаму го добива и денешното име, со оглед на тоа дека се наоѓаше во јужниот дел на Мато Гросо.
Главни индустриски гранки се полјоделството, услужните дејности, дрвната индустријата итн. Главниот извозен производ е сојата, потоа дрвото, месото и памукот. Португалскиот е главен и службен јазик, а во училиштата се изучува и англиски и шпански.
Двејн Вејд
Двејн Вејд (Dwyane Wade) (роден  во Чикаго, Илиноис) — поранешен  американски кошаркар кој настапувал за тимовите на Мајами Хит,Чикаго Булс и Кливлед Кавалиерс во НБА. Тој студираше на колеџот „Маркет“ (Marquette). Тој играл во НБА од 2003-та, кога беше одбран со 5. пик на драфтот. Во 2006 ја освои титулата, играјќи во финалето против Далас Маверикс предводени од Дирк Новицки. Вејд беше најкорисен играч на финалето. Тој редовно настапувал за Американската кошаркарска репрезентација. Во 2012 година ја освои втората титула заедно со Леброн Џејмс и Крис Бош соборувајќи ги Кевин Дурант и Оклахома Сити Тандер во финалето.
Фреден (Лајне)
Фреден (Freden (Leine); службено наречена Фреден (Лајне)) — село и слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Лајне, околу 25 километри јужно од Хилдесхајм.
Од 1 ноември 2016 година, поранешните општини Ефероде, Ландвер и Винценбург се дел од општината Фреден. Сите тие биле дел од поранешната истоимена општинска заедница.
Географија
Фреден се наоѓа југоисточно од Алфелд и северозападно од Бад Гандерсхајм помеѓу Зелтер и Заквалд на реката Лајне.
Саранск
Саранск (Сара́нск; Саранош; Саран ош) — град во централна Европска Русија и главен град на Република Мордовија. Се наоѓа на реката Волга околу 630 km источно од Москва. Вкупното население е преку 300.000 жители. Населението на градот претставува 34,3% од вкупното населени на републиката (2002). Преку 85% од населението се руси.
Збратимени градови
Саранск е збратимен со:
ПУ „Славко Лумбарковски“ - Рапеш
Основно училиште „Славко Лумбарковски“ (официјално: Подрачно основно училиште „Славко Лумбарковски“ - Рапеш; скратено: ПОУ „Славко Лумбарковски“) — подрачно основно училиште во селото Рапеш, составен дел на истоименото училиште во селото Новаци.
Училиштето е именувано по македонскиот народен борец Славко Лумбарковски.
Местоположба
Училиштето се наоѓа во средишниот дел од селото, непосредно од десната страна на патот кој води од Маково.
Објект
Објектот на училиштето бил изграден во 1937 година и зафаќа површина од 120 м2.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик. Наставата се изведува во една смена.
Космос-1884
Космос-1884 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 16 септември 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-1884 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9150 км, а најмалото на 9109.
Харковска Област
Харковска Област (украински: Харківська область, руски: Харьковськая область; исто така се нарекува и Харковшчина - украински: Харківщина) е област (покраина) во источниот дел на Украина. Административен центар на областа е градот Харков.
Географија
Харковската Област има вкупна површина од 31.415 км2. На запад се граничи со Полтавската Област, на север со Сумската Област и Русија, на југ со Днепропетровската и Донечката Област, а на исток со Луганската Област. Во областа има 1508 села и 17 градови. Најдолга река во областа е Сиверски Донец, а други значајни реки се и Уди и Оскил.
Демографија
Според пописот на населението во 2001 година, најголемиот дел од населението во Харковската Област го сочинуваат Украинците (70,7%), а остатокот го сочинуваат Руси (25,6%), Евреи, Белоруси, Ерменци и други.
Јуџин Хуц
Јуџин Хуц (роден како Евген Олександрович Николаев-Симонов, роден на 6 септември 1972 година) е пејач, композитор, диск џокеј и глумец роден во Украина, најзабележителен како фронтмен на Џипси панк бендот Гогољ Бордело.
Ран живот
Хуц е роден во Бојарка. Неговиот татко бил Русин, по професија месар, а мајка му била Украинка која што имала половина од ромското потекло од Сервитка. Неговиот татко, исто така, свирел гитара во еден од првите рок бендови во Украина, Меридијан. Кога Јуџин имал 14 години, тој и неговиот татко ја направиле својата прва гитара од иверица, педали за дисторзија од радио делови и сет тапани од големи метални конзерви за риби, обложени со слоеви шкотска лента. Хуц го научил англискиот јазик преку неговите музички „ментори“, бидејќи, како што изјавил, „рускиот рок отсекогаш имаше текстови коишто беа врвни и понапредни од оригиналниот западен рокенрол, мислам. Се разбира, западниот рок е многу посилен кога станува збор за изведбата и продукцијата, но руските текстописци беа шампиони во пишувањето текстови. Така природно, избрав ментори што ме научија како да раскажувам приказна, како Џони Кеш или Ник Кејв или Леонард Коен или Шејн МекГован од The Pogues. Научив англиски преку моите ментори. Чувствувам дека тие се мои чичковци во таа смисла.“
Транзицијата на Хуц во американски пејач била долго патување низ Полска, Унгарија, Австрија и Италија. Потомците на Ромите наречени Серво Роми (племе познато по своите ковачи, трговци со коњи и музичари), Хуц и неговото семејство, го напуштиле родниот град откако слушнале за распаѓањето на Чернобил. Поминале седум години пешачејќи низ источноевропските бегалски кампови, пред да се населат во САД. Додека живееле во Киев, родителите на Хуц го криеле своето ромско потекло. Хуц бил запознаен со своите корени за време нивната бегалска голгота. Го посетиле селото од коешто потекнува неговото семејство и неговите роднини го запознале со есенцијалната храна и музиката на нивната култура.
Ромското/украинското потекло на Хуц ја дава неговата централна инспирација, влијаејќи на неговиот животен стил и музиката на неговиот бенд Гогољ Бордело. Поврзаноста на Хуц со неговите културни корени, сепак, не е без контроверзии и тој се смета за поларизирачка фигура меѓу меѓународните активисти за правата на Ромите, токму поради стереотипните прикази на ромската култура.
Хуц пристигнал во американската сојузна држава Вермонт во 1992 година како политички бегалец преку програма за преселување, заедно со неговата мајка, татко и братучедот Јосеф.
Гогољ Бордело
Хуц ја започнал својата музичка кариера во Украина со бендот Уксусник (Капаче за оцет). Додека бил во Вермонт, Хут го формирал панк бендот The Fags. Подоцна се преселил во Њујорк и го зел германското моминско презиме на мајка му, Хуц. Во Њујорк, тој се запознал со идните членови на Гогољ Бордело, вклучувајќи ги виолинистот Сергеј Рјабцев, хармоникашот Јуриј Лемешев, гитаристот Орен Каплан, тапанарот Елиот Фергусон и танчерите Пем Рацин и Елизабет Сан. Тој најпрво го нарекол бендот „Hutz and the Bela Bartoks“, но го променил откако сфатил дека „никој во САД не знае кој е, по ѓаволите, Бела Барток.“ Во 1999 година, Гогољ Бордело го издале своето деби во целосна должина на Voi-La Intruder, продуцирано од Ник Кејв и тапанарот на Bad Seeds, Џим Склавунос. Во септември 2002 година, бендот го издал својот втор албум Multi Kontra Culti vs. Иронија. Во 2005 година, бендот го издал EP East Infection, по што подоцна истата година било дебито на SideOneDummy Gypsy Punks: Underdog World Strike, снимен од Стив Албини. Следната понуда на Гогољ Бордело, Супер Таранта! (во продукција на Виктор Ван Вугт) станало едно од нивните најприфатени изданија од страна на критичарите со музичкиот критичар Роберт Кристгау кој го нарекол Гогољ Бордело „највизионерскиот бенд на светот“. Нивниот следен албум, Trans-Continental Hustle, бил издаден на 27 април 2010 година, а ЛП на 11 мај 2010 година. Шестиот студиски албум на бендот, Pura Vida Conspiracy, бил објавен во 2013 година, следен од нивниот седми, Seekers and Finders, во 2017 година.
Емисиите во живо на Гогољ Бордело и сценското присуство на Хуц им овозможиле пристигнување покани за места како што се Музејот Витни во Њујорк, Тејт Модерн во Лондон и Биеналето во Венеција во Италија. Гогољ Бордело има свирено на настани како што се Riot Fest, Coachella Valley Music and Arts Festival, Bonnaroo, Lollapalooza, Glastonbury, Roskilde Festival, Reading, Virgin Mobile Fest, Leeds, Bumbershoot, Austin City Limits Music Festival, Byron Bay Bluesfest и A Campingflight to Lowlands Paradise.
Други проекти
Во Њујорк, Hütz се прославил како диџеј со стил најдобро претставен на неговиот експериментален спореден проект JUF (Jüdisch-Ukrainische Freundschaft) и поновата инкарнација, MITITIKA. Има настапувано и снимено со триото Колпаков.
Хуц го имал своето филмско деби во 2005 година Се е осветлено, играјќи го ликот Алекс. Покрај неговата филмска улога, Хуц напишал и извел (како дел од Гогољ Бордело) дел од музиката за саундтракот на филмот. Неколку членови на Гогољ Бордело имале кратко појавување во различни улоги во филмот.
Хуц е тема на документарниот филм од 2006 година, The Pied Piper of Hützovina. Во режија на Павла Флејшер, филмот го прикажува годишното патување на Хуц низ Украина и Источна Европа, истражувајќи ги неговите музички и културни корени.
Хуц го играл главниот лик во Валканица и мудрост, филм од 2008 година којшто го одбележа режисерското деби на Мадона. Филмот беше премиерно прикажан на Берлинскиот меѓународен филмски фестивал на 13 февруари 2008 година.
Хуц го напишал воведот за едицијата Тарас Булба на Subculture Books, објавена во декември 2008 година.
Хуц работел со Les Claypool на различни проекти, вклучувајќи го и неговиот настап на албумот на Claypool Of Fungi and Foe (на песната „Bite Out of Life").
Тој се наоѓа на насловната страница на мајското издание на украинското Vogue, од 2013 година, заедно со естонскиот модел Кетлин Аас.
Влијание
Во филмот Wristcutters: A Love Story од 2006 година, ликот на Јуџин (го игра Шеа Вигам) е заснован на Хуц. Неколку од песните на Хуц се вклучени во филмот. Хуц бил инспирација и за ликот Евгени (го игра Оскар Исак) во филмот на Мадона НИЕ
На саемот за машка облека на Гучи во јануари 2008 година во Милано, Хуц бил наведен како клучна инспирација за колекцијата.
Личен живот
Во октомври 2008 година, Хуц изјавил за LA Weekly дека се преселил во Рио де Жанеиро, Бразил. Во ноември 2009 година, за Página/12 изјавил дека се преселил во Сао Паоло.
Јордан Костадинов
Јордан Костадинов Иванов (роден на  година во Белица, Бугарија - починал на  во Сандански, Бугарија) — македонски национален деец од Пиринскиот дел на Македонија, борец за националните права на Македонците под Бугарија.
Јордан Костадинов е роден на 9 ноември 1932 година во селото Белица, Мелничко. Мајка му е родена во селото Врапча, а татко му во селото Оштава.
Како македонски национален активист бил двапати затворан од бугарската власт, секогаш со задолжителен престој во најтешки затворски услови: без доволно храна и вода, во темна и студена ќелија. Првиот пат во 1974 година заедно со Кирил Панчев како членови на Независната македонска организација „Илинден“ на 3 години затвор. 1982 година Јордан Костадинов бил повторно осуден на две години затвор и 5 години без право да живее во Благоевград.
Во 1990 е еден од основачите на ОМО Илинден и е избран за претседател на организацијата. Починал на во Сандански.
Рогле
Рогле — село во Општина Желино, во околината на градот Тетово. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 566 жители.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Долни Полог. Мерово лежи на горното течение на Суводолица, на северните падини на Сува Гора. Селото е во близина на селото Ново Село.
Историја
Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало население од 135 муслимани (Албанци). Рускиот публицист Афанасиј Селишчев во 1929 година забележал дека селото било дел од Општина Групчин и имало 42 куќи со 263 жители Албанци.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 566 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 532 жители, од кои 492 Албанци и 40 лица без податоци.
Родови
Рогле е албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2099 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Сузана Спасовска
Сузана Спасовска — македонска музичка ѕвезда која од 80-тите години на XX век ја негува македонската песна и има снимено над 21 самостојни аудио и dvd изданија, многу видео записи со врвен квалитет, музички антологии, самостојни концерти и фестивали. Нарекувана е „Сузе Национале“, „златното грло“, „славејот македонски“. Позната е по своите уникатни настапи и кореографии.
Животопис
Спасовска е родена во Скопје на 24 август 1964 година. Уште од дете настапувала во голем број хорски ансамбли и пејачки групи. Подоцна постигнала извонредна пејачка кариера, изведувајќи неколку стотини народни и авторски фолк песни.
Дискографија
Сузана Спасовска гостувалa речиси низ целиот свет: САД, Канада, Европа, Австралија, а имала и настапи на врвни светски сцени, како: Ватрослав Лисински - Загреб, Цанкарјев дом - Љубљана, Брукс центар - Мелбурн, Опера хаус - Сиднеј и др. Почнувајќи од 1986 до 2019 година, таа има издадено повеќе од 15 албуми, меѓу кои и две двд изданија, почнувајќи од:
Спасовска истовремено работела како директорка во нејзината матична продукција ’’С Национале’’, основана во 2010 година. Досега ги има реализирано концертите: 10 години од смртта на Васка Илиева, насловен како ’’Земјо Македонска’’ во 2011 година; ’’Македонско име нема да загине’’ во 2011 година; Концертот во чест на Секула Пупиновски во 2012 година; Етно фест ’’Три Круши ’’ во 2010, 2011 и 2012 година; снимен еден циклус на музичката емисија ’’Здравоживо домаќини’’. Таа била и директорка е на Лешочкиот фестивал неколку години по ред.
Од почетокот на својата кариера, таа има забележани дуети снимени со повеќе пејачи, почнувајќи од Мишко Талески (  Верувај во овој живот ,  Навек векуваш Македонијо  ,  Прочка  ,  Вечнаја памјат владико Кирил  и др.), Наум Петрески (  Животот е многу убав  , Пеј, бистро пеј  ,  Невено, Невенке  ,  Цветините очи черешови  ,  Лино, моме Лино  ), со Ефто Пупиновски (  Ќе се женат другари  ), со Миле Кузмановски (  Што спечаливме  , „Ацано млада невесто“), со Спасен Силјановски (  Мерак песна '' ), гр. Свадбари (  Свадбарска  ), Борис Чоревски (  Печалбарска балада ,  Столетна  ), Дарко Нечовски (  Бог го има секој клуч  ), Новица Василевски и Група Биоритам (  Назад, назад, Калино моме  , "Девојко мори убава"), "Група Академци“ (“Петка, глава“), Оливер Додев (“Имала мајка рани две“), како и уметникот од Бугарија- Васко Лазаров (  Балканска вистина (снимена и на бугарски јазик-Балканска истина) , Терзиче младо, Еден е животот,Пусти да се тие граници ), вклучувајќи ги и дуетските цедиња со Цане Петров ( Бакрдан), Гоце Џуклески (Тоа сме ние), Зоран Џорлев (Виолина и глас ), Балканска истина (дуетско цд со Васко Лазаров за бугарски пазар), Антологиско цд, заедно со Д. Георгиевси, Виолета Томовска, Наум Петрески, Нино Величковски.
Во организација на „Роса продукција“, на 4 март 2016 година, Спасовска одржала голем јубилеен концерт по повод 30 години од нејзината музичка кариера. Музичка група на концертот беше Група Академци.
ЈУБИЛЕЕН КОНЦЕРТ-30 ГОДИНИ НА СЦЕНАТА
Сузе национале, епитет кој како што вели, и' е чест што го носи, ја делеше сцената со своите пријатели и колеги и ги испеа сите свои најголеми хитови. Имаше многу аплаузи, солзи, емоции, награди и други бројни изненадувања.
Елегантна, во три гламурозни творби, Сузана Спасовска на сцената на МОБ, ја остави во спомените онаа сценски екстравагантна Сузе, од која како што знае да каже, учела и Леди Гага. Емоциите насобрани поради јубилејот, полната сала, семејството и пријателите во публиката... не предизвикаа да и' затрепери гласот на погрешно место, туку само создаде нов квалитет во нејзината изведба.
Концерт на Спасовска започна со нејзините песни, кои беа хитови од нејзината рана фаза, крајот на осумдесеттите и деведесеттите години: „Здравоживо домаќини, Кога љуби мома млада, Зошто лажеш зошто мамиш, Марко-Марко, Стара мајко,Личен Дејан“ и др. Вистинската моќ на „голиот“ глас на славеничката, во придружба на само еден инструмент, гитара, првпат се покажа во вториот дел од концертот, со песната „Стојане, сто те убиле“. Потоа, со секоја песна само се потврдуваше впечатокот и се надградуваше концертното доживување.Нејзиниот ѕвонлив, силен, пробивен, но истовремено нежен глас, се вивна во невидени височини, но допре и до најдлабоките катчиња на душите на сите во салата. Таа во придружба на виолината на Зоран Џорлев продолжи со „Параходот ми пристигна“ од дуетското цд „Глас и виолина“, „Јано севдалино“, „Судбо моја“ и дуетот со машката пејачка група од „Танец“ на песната „Назад Калино моме“. Како гости на концерот се појавија хармоникашите и композитори Тодор Трајчевски, со заедничка изведба на „Ти верував до крај“, со Гоце Џуклески, “Пеј, играј со мене“, како и Милан Зафков со песната “Засвири една наша Милане“. Големо изненадување за публиката во овој блок беше изведбата на „Т'га за југ“, што го заокружи блокот за заедничкото цд со Зоран Џорлев, а потоа и оперската арија од Пучини и народната кинеска песна, на која се придружи нејзиниот професор по кинески јазик. Публиката со големи оваа ја придружуваше и заедничката изведба на „Македонско девојче.“
Во третиот дел од концерт, кој Сузе го најави како дел за провеселување, беа изведени композиции кои низ годините беа хитови, а некои од нив се се“ уште. Има ли некој кој не се сеќава на песните во периодот од 1998 до 2003 г.? Како такви беа испеани: „Гордо Македонијо, Песно развесели ме, Супер пар, Робинка, Навек Векуваш Македонијо со Мишко Талески... Но големо изненадување за публиката беше сплетот од безвременските песни како „Бомба, Ај со среќа денот“, за да финалето на концертот се случи со безвременкиот хит „Џингрлака џикицак“, неизбежен елемент за весела атмосфера насекаде. По сплетот од весели рефрени, кога Сузе на нозе ја крена цела сала, концертот заврши со песната на легендарната Васка Илиева, која токму Сузе Национале ја прогласи за своја наследничка - „Земјо Македонска“, заедно со сите кои беа дел од овој јубилеј.
Едноставно, од сите аспекти си ја потврди „титулата“ - Национале. По вториот дел од концертот ѝ беа доделени неколку награди и признанија од целиот свет, но се закити и со најголемата награда, „Македонски сенатор“, која ја додели македонското друштво од Австралија. Пред сите присутн доделувачот на наградата рече дека нашинците ја очекуваат на летната турнеја во Австралија, каде што ќе продолжи да го слави јубилејот. Народот потврди дека Сузе мора да прави концерт секоја година, без да прескокнува. Заслужено.
NGC 2917
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2917 се споменува и како UGC 5098, MCG 0-25-2, CGCG 7-3.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2917 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 2917 има привидни димензии од 1,3' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 34 м 27 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 2° 30' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 169°.
Други поделби
Проучување на NGC 2917 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27207. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 233; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4897. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1318.
Фана Кочовска-Цветковиќ
Фана Кочовска - Цветковиќ (село Лавци, Битолско, 27 јули 1927 – Скопје, 17 април 2004) била македонски комунист, првоборец и народен херој. Носител е на Партизанска споменица 1941. Била најмлад прогласен народен херој на Југославија.
Со неполни 14 години станала младинска активистка. Во 1942 година била партизанка во Битолскиот партизански одред „Гоце Делчев“ и младински раководител во Баталјонот „Стив Наумов“. Учествувала во Февруарскиот поход.
По Ослободувањето вршела високи општествени и државни функции.
Животопис
Таа е родена на 27 јули 1927 година во селото Лавци во близина на Битола, во сиромашно семејство на македонски емигранти. Таа немала ниту три години кога нејзиниот татко отишол на печалба во Америка. Дури и во детството, таа морала да ѝ помага на мајка си во вршење на тешка работа на поле, за да се обезбеди нивното опстоење, бидејќи печалбарската плата не била ни сигурна ни константа.
Учество во НОБ
По окупацијата на Југославија во април 1941 година, во селото Лавци имало силна партиска организација, под чие покровителство работела како активен член на СКОЈ. Бугарскиот фашистички окупатор успел да фати еден член на СКОЈ, кој лошо се однесувал пред полицијата, ги пофалил работата на организацијата и нејзините членки. Фана била во можност да избега од фашистичката полиција, која дошла во селото за да ја пронајде, влегле во нејзината куќа и ги малтретирале нејзината мајка и баба.
Фана продолжила да работи нелегално. Набргу потоа, таа заминала во партизанскиот одред "Гоце Делчев", а немала ни полни петнаесет години. Во пролетта на 1944 година, Фана била дел од група од седум војници, кои требало да го запрат производството во рудникот за олово во Пробиштип. Задачата била да ги нападнат бункерите одржувани од страна на германски и бугарски фашисти. Задачата била реализирана, но Фана била повредена. Другарите едвај се спасиле од непријателот. Седиштето на бригадата одлучило да ја остави да биде лекувана во селото. Фана одбила да остане во селото, и продолжила да се бори со бригадата.
Таа се истакнала за време на Битката кај селото Лавци во 1943 година, кога биле убиени командантот Тошо Ангеловски Даскалот, младиот напаѓач Панде Хајзе и неколку други. Се скриле во околината на селото Лавци, околу еден месец и половина со група партизани, Фана четири дена останала сама, опкружена од страна на бугарските патроли, кои и дење и ноќе ги барале, знаејќи дека партизаните се во близина. Фана била учесник на Февруарскиот поход во 1944 година, од Кожуф до Козјак. Тогаш таа била водач на младинскиот баталјон „Стив Наумов“.
За народен херој била прогласена на 29 ноември 1953 година.
По војната
Веднаш по ослободувањето вршела високи општествени и државни функции. Била член на Окружниот комитет на народната младина во Битола, член на Бирото на Централниот комитет на Народната младина на Македонија, претседател на Секцијата на жените во Македонија, како и член на оваа секција за Југославија. Потоа била претседател на комисијата за општествен надзор на Социјалистичка Република Македонија. Била избрана за член во Главниот одбор на Претседателството на Македонија, член на Конференцијата на Сојузот на комунистите, и на десеттиот конгрес за член на Централниот комитет на Сојузот на комунистите.
Таа почина на 17 април 2004 година во Скопје.
Арлии
Арлии (Arlije) се местна подргупа на Ромите, кои воглавно живеат во Македонија. Тие сочинуваат мнозинство во Општина Шуто Оризари, Скопје.
Општо
Тие, за време на Отоманската Империја, биле донесени од Анадолија и се населиле во тогашната покраина Румелија. Арлиите припаѓаат на муслиманскиот ромски народ. Постојат различни подгрупи на Арлие, именувани по нивните традиционални занимања,, l кои живеат во Македонија, Косово и јужна Србија. Покрај македонскиот и албанскиот, тие зборуваат и на арлискиот дијалект на балканскиот ромски. Зборот Арлије (еднина Арли) е изведен од турскиот збор јерли (што значи „роден“ или „населен“), како и името Ерлидес (грчки: Ερλίδες, еднина Ерли) од слична група што живее во Грција. Најголемата населба Арлије е во Шуто Оризари во Македонија.
Бредли Вигинс
Сер Бредли Марк Вигинс СВЕ (Bradley Wiggins; р. во ) — британски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата. Вигинс ја започнал кариерата со велодромскиот велосипедизам, но потоа се префрлил на друмскиот велосипедизам, станувајќи еден од неколкуте велосипедисти, кои постигнале успеси во обете дисциплини. Победил на Тур де Франс 2012, станувајќи првиот британски победник од нејзиниот почеток во 1903 година.
Кариерата на Вигинс започнала со велодромски велосипедизам, каде се специјализирал во дисциплините за поединечна потера и медисон и постепено се префрлал на друмскиот велосипедизам. Тој освоил шест титули на велосипедските светски првенства, најпрвин во 2003, а последниот пат во 2008; три во поединечна потера, два во екипна потера и еден во медисон. Вигинс освоил бронзен медал на Летните олимписки игри 2000, дополнителни три на Летните олимписки игри 2004, две златни медали на Летните олимписки игри 2008 и едно злато на Летните олимписки игри 2012. Вигинс се вратил на велодромскиот велосипедизам на Комонвелтските игри 2014 и објавил дека сака да настапи како велодромски велосипедист на Летните олимписки игри 2016.
По Олимпијадата во 2008 година, Вигинс земал пауза од велодромскиот, за да се посвети повеќе на друмскиот велосипедизам. Првично гледан како специјалист за хронометри и универзален возач, Вигинс ги покажал своите способности во етапните трки, кога стигнал до четвртото место на Тур де Франс 2009; подоцна го добил третото место откако резултатите на Ленс Армстронг биле избришани во 2012 година. Во 2010 година бил вклучен како водач на новиот и победил на воведната етапа на Џиро д’Италија. Негова прва поголема етапна победа на Вигинс била на Критериум ду Дофине 2011. Вигинс завршил трет на Вуелта а Еспања 2011. Десет дена подоцна, Вигинс го освоил сребрениот медал на хронометарот на Светското друмско првенство во Копенхаген, Данска. Во 2012, Вигинс покажал одлична форма со победите на Париз-Ница 2012, Тур де Романди 2012 и ја одбранил неговата титула на Критериум ду Дофине, пред да победи на Тур де Франс и да го освои златниот медал на хронометарот на Летните олимписки игри 2012. По неговиот успех во 2012 година, Вигинс добил неколку признанија и награда; наградата Златен велосипед за најдобар возач на годината, наградата спортист на годината од страна на ББС и бил прогласен за витез во 2013 година. Во 2014 година, го освоил златниот медал на хронометарот на Светското друмско првенство 2014.
Вигинс е единствениот велосипедист, кој успеал да го освои Тур де Франс и да добие олимписки златен медал во истата година и единствен возач, кој победил на Гранд Тур и има олимписки златен медал во велодромски велосипедизам. Вигинс освоил седум олимписки медали, вклучувајќи четири златни, најмногу од сите британски олимпијци и трет по бројот на златни медали, зад Крис Хој и Стив Редгрејв.
Ран живот
Вигинс е роден во 1980 во Гент, Белгија, каде живеел неговиот австралиски татко, Гери Вигинс, професионален велосипедист. Кога неговите родители се разделиле во 1982, се преселил во Лондон со неговата мајка и останале кај неговите баба и дедо. Вигинс имал лоша врска со неговиот татко Гери, кој правел мали напори за да го види малиот Бредли во текот на неговото детство во Обединетото Кралство. Тие се сретнале кратко пред Летната олимпијада 2000 во Сиднеј. Меѓутоа, обајцата се разишле кога Бредли се разочарал од проблемите на татко му со алкохолот и дрогата. Тие не се сретнале повторно - Гери Вигинс умрел во 2008 на 55 години во Аберден, Нов Јужен Велс.
Мајката на Вигинс Линда, била секретарка во училиште во Северен Лондон, кое Бредли го посетувал. Тој имал помлад полубрат Рајан. Тој започнал да вози на Велодромот Херн Хил во јужен Лондон на возраст од 12 години и го претставувал лондонскиот округ Кемден на Лондонските младински игри како младинец. Во 2010, бил примен во холот на славните на Лондонските младински игри.
Рани години
Во 1997, Вигинс го направил својот голем пробив, освојувајќи ја титулата светски јуниорски првак во поединечен пласман во Куба на возраст од 17. На Комонвелтските игри 1998 во Куала Лумпур го освоил сребрениот медал во екипен пласман, натпреварувајќи се за Англија. На 20 години, Вигинс го освоил бронзениот медал за Британија во екипен пласман на Летните олимписки игри 2000 во Сиднеј. Во 2001, потпишал за британската професионална друмска екипа Линда Мекартни Рејсинг Тим, пред да се распушти на почетокот на 2001. Тој му се придружил на во 2002, за потоа да се пресели во  во 2004. Во текот на 2003, Вигинс бил подучуван од Крис Бордмен; бил гледан како негов наследник. На Летните олимписки игри 2004 во Атина, Вигинс станал првиот британски спортист во последните 40 години, кој успеал да освои три медали на едни Игри, последниот бил Мери Ранд на Летната олимпијада во 1964 во Токио. Тој освоил злато во поединечна потера, сребро во екипна и бронза во медисон со неговиот партнер Роб Хејлс.
На Вигинс му била доделена титулата OBE во 2005 за заслугите во спортот. На почетокот на 2005, изразил желба да учествува во друмскиот велосипедизам. Тој се приклучил на во 2006 и возел по првпат на Тур де Франс.
2007
Повторно се вратил на велодромите за трката Манчестер од Светскиот куп UCI и светските првенства во 2007, победувајќи во поединечен и екипен пласман. Во друмскиот велосипедизам, пак, го освоил прологот на Критериум ду Дофине Либере 2007. Тој возел за Кофидис на Тур де Франс 2007 и завршил четврти на прологот во Лондон. Ја освоил наградата за борбеност на шестата етапа по долгото соло бегство, на 40-годишнината од смртта на британскиот возач Том Симпсон на Тур де Франс 1967 и роденденот на неговата жена Кетрин. Кофидис се откажал, откако Кристијан Морени бил позитивен на допинг тестот и Вигинс и неговите колеги биле одведени од Тур со полиција. Во случајот со Морени и позитивниот тест на водачот на трката Александар Винокуров, Вигинс прозборел против допингуваните на Тур, и го фрлил неговиот дрес на Кофидис, изјавувајќи дека никогаш повторно нема да вози за таа екипа.
2008
Во 2008 потпишал со, екипата подоцна позната како. На Светското велодромско првенство во Манчестер, тој освоил три златни медали: поединечен пласман, екипен пласман и медисон.
На Летните олимписки игри 2008 повторно го освоил поединечниот пласман, прв возач кој успеал да го одбрани насловот на Олимпијадата. На 17 август бил член од олимпискиот тим за екипен пласман, кој го поставил новиот светски рекорд со 3:55:202, победувајќи ја Русија во меѓусебната борба. Следниот ден, екипата го освоила златото со светски рекорд од 3:53:314, победувајќи ја Данска за 6,7 секунди. Вигинс заедно со Марк Кевендиш во дисциплината медисон завршил на деветтото место.
Во октомври 2008 ја објавил неговата автобиографија, Во потрага по славата и се приклучил на екипата за сезоната 2009.
На 14 декември 2008, Вигинс бил деветти на изборот од ББС за спортисти на годината со 5.633 гласови. На 31 декември Вигинс бил назначен за Командант на Редот на Британската Империја (CBE).
2009
Вигинс го освоил националното британско хронометарско првенство во септември 2009.
Во октомври 2009 го освоил Хералд Сан Тур, откако му помогнале колегите на трката. Тој водел по освојувањето на хронометарот на етапата 5 со 14 секунди предност пред колегата Свен Тафт.
Вигинс потпишал договор за Гармин-Слипстрим во 2010, но по многу шпекулации во декември 2009 било објавено дека заминува оттаму и дека се придружува на, потпишувајќи четиригодишен договор со новата британска екипа.
2010
Вигинс ја започнал 2010 како екипен водач по првпат. Тој бил дел од составот, која го освоил екипниот хронометар на етапата 1 на Трката околу Катар. На 10 мај тој ја освоил својата прва голема победа во годината, на воведниот хронометар на Џиро д’Италиа, со што го презел и водството во генералниот пласман и розовата маичка. Тоа било неговата прва победа на Гранд Тур. Ја загубил маичката на етапата 2 од Кедел Еванс, откако следел пад пред крајот на етапата. Загубил уште време низ понатамошните етапи на Џиро, но го повратил загубеното на етапата 11, на која завршил четврти. Но неговото темпо опаднало кон крајот на трката и загубил доста време на последните етапи со што на крајот завршил 40. место.
Вигинс влегол на Тур де Франс со високи очекувања по неговото 4. место претходната година. Меѓутоа, неговиот Тур започнал разочарувачки, кога завршил дури на 77. место на воведниот пролог, откако раната почетна позиција го изложила на лоши услови. Вигинс завршил осми на етапата 3, бидејќи на калдрмата отпаднале многу фаворити. Меѓутоа, на етапата 8 (првата планинска завршница на Тур), Вигинс успеал да дојде само до 19. место, со што загубил 1 минута и 45 секунди од етапниот победник Енди Шлек. Вигинс загубил уште повеќе време следниот ден, на етапата 9, кога дошол 30. (губејќи 4 минути и 55 секунди од главните конкуренти), што ги уништило шансите за влез во првите 10. На крај завршил на 24. позиција, 39 минути и 7 секунди зад победникот Енди Шлек и 7 места зад неговиот колега Томас Лефквист. Подоцна, Контадор бил пронајден виновен за користење допинг и титулата победникот на Тур де Франс 2010 прешла во рацете на второпласираниот Енди Шлек.
Вигинс останал британски национален хронометарски првак.
2011
Вигинс повторно бил водач на екипата на Скај во 2011. Тој се определил да не настапи на Џиро д’Италиа 2011 и да настапува наместо тоа на пократки трки и класици, пред да замине на висински тренинзи да ги подобри неговите вештини за искачување за Тур де Франс. Вигинс завршил 3. во крајниот пласман на Париз-Ница 2011 откако завршил втор на етапата 6. Во март завршил втор на хронометарот на етапата 3 на Критериум Интернационал 2011.
Вигинс победил на хронометар на етапата 4 на Трката околу Баварија и ја завршил трката на 14. место во крајниот пласман (и помагајќи му на колегата Герајнт Томас да победи на трката), пред да се упати на висинските тренинзи за подготовка на Тур де Франс. Го преземал водството во генералниот пласман на Критериум ду Дофине 2011 откако завршил втор на хронометарот на етапата 3. На последните три планински етапи Вигинс успеал да го задржи водството пред второпласираниот Кедел Еванс и да победи во Дофине, негова најголема победа во друмскиот велосипедизам. На 26 јуни, Вигинс го освоил британското национално друмско првенство, негова последна трка пред Тур де Франс. На 8 јули, го напуштил Тур де франс на етапата 7 поради скршена клучна коска.
Откако се опоравил од неговите повреди било потврдено од Тим Скај, дека Вигинс ќе вози на Вуелта а Еспања 2011 по првпат, како и на светските хронометарски првенства. Вигинс исто така потврдил дека ќе вози на Тур де Франс 2012, и покрај тоа што Олимпијадата во Лондон е набрзо и Вуелта/хронометарските првенства биле гледани како подготовка за 2012.
Вигинс имал тежок почеток на Вуелта, бидејќи Скај задоцниле 42 секунди по воведниот екипен хронометар. Меѓутоа, силната прва недела го довела Вигинс назад во игра, стигнувајќи до 19. место во генералниот пласман по етапата 8. На етапата 9, Вигинс и колегата Крис Фрум нападнале на последното искачување и завршиле 4. и 5. соодветно и оствариле подобро време од Хоаким Родригес, Микеле Скарпони и другите соперници. Етапата ги довела обата возача високо во пласманот и Вигинс се очекувало да го преземе водството на хронометарот следниот ден. Меѓутоа, Фрум направил целосно изненадување, завршувајќи втор на етапата, преземајќи ја црвената маичка за себе, додека Вигинс останал на третото место. Вигинс ја преземал водечката маичка по денот за одмор. Откако загубил неколку секунди од Винченцо Нибали следните денови, на етапата 14 Вигинс и Фрум оствариле подобри времиња од повеќето од нивните соперници, додека Нибали загубил една минута. Вигинс го загубил водството на Вуелта од Хуан Хосе Кобо на етапата 15, каде завршил 5. на искачувањето во Англиру. По етапата Вигинс завршил 3. во генералниот пласман, додека Фрум бил втор. Вигинс завршил на крај на трето место, неговиот прв подиум на Гранд Тур.
Во септември, Вигинс завршил втор зад Тони Мартин на хронометарот на Светското првенство и го зел сребрениот медал. Четири дена подоцна, Вигинс бил дел од екипата на Велика Британија, која го поставила Марк Кевендиш за победа на друмската трка.
2012
Во 2012, фокусот на Вигинс останал на друмскиот велосипедизам. Поединечната потера повеќе не била олимписка дисциплина и во декември 2011, тренерот Род Елингворт изјавил за The Guardian, „Шансите за него за екипната потера се сега многу мали“. Ја започнал неговата сезона 2012 со трето место на Волта ао Алгарве 2012, вклучувајќи ја победата на завршниот хронометар на трката, победувајќи го светскиот првак Тони Мартин за помалку од една секунда. Исто така, Вигинс му помогнал на колегата Ричи Порт да ја освои трката во целост. Во март, Вигинс завршил втор зад возачот на Густав Ларсон на воведниот хронометар на Париз-Ница 2012, и покрај тоа што го поставил своето време во влажни услови. Следниот ден го преземал водството на трката, откако бил дел од бегството со 30 возачи и главната групата се поделила во повеќе групи. Ја одржал предноста до крајот на трката, победувајќи на последната етапа, хронометар на Кол д’Ез, и покрај големиот предизвик од холандскиот возач Ливе Вестра, од екипата. Започнувајќи ја последната етапа од 9,6 километри со предност од шест секунди, Вигинс го надминал времето на Вестра за две секунди, со што ја освоил трката со осум секунди предност, станувајќи првиот британски возач, кој ја освоил трката по Том Симпсон во 1967. Неговата последна етапна победа била доволна да му го донесе и бодовниот пласман, завршувајќи пред Алехандро Валверде.
Семеен живот
Се оженил со неговата сопруга Катерина во Манчестер, во ноември 2004 и има две деца, Бен и Изабела. Семејството живее во Еклстон, во близина на велодромот во Манчестер, седиште на British Cycling и Team Sky. Вигинс е поддржувач на фудбалскиот клуб Ливерпул и рагби клубот Виган Вориорс.
Вигинс течно говори француски поради неговите учество во француските велосипедски екипи, и живеел во Франција неколку години. Вигинс е добро познат мод, и поседува збирка на класични скутери и гитари од 1960-тите и 1970-тите. Во април 2012 било објавено дека Вигинс ќе соработува со Фред Пери „на развој на автентична облека за велосипедистите“.
Распоред на генералните пласман на Гранд Тур
СО = се откажал
Вл’дешт
Вл’дешт (Vlădeşti) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 3.172 жители.
Оревокршачка (кујнски прибор)
Оревокршачка — кујнски прибор што се користи за кршење ореви, и поопшто сушени јаткасти плодови, како што се бадеми, лешници, итн.
Принцип на работа
Работата на оревокршачката главно користи три физички начела:
Иако оваа алатка, или подобро кажано, кујнски инструмент, кој се користи и на трпеза, има релативно ограничена употреба, има широк спектар на изработки кои се разликуваат не само по физичките начела што се користат, туку и по употребените материјали и по фигуративната орнаментика.