cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Национален парк Бундала
Закани и зачувување
Семето на Opuntia кактуси (наречен Kathu potak на синхалски) се шири од страна на макаки мајмуните, а можеби и други животни и птици, кои јадат овошје. Исто така се шири од луѓе кои го сечат кактусот, но ги оставаат исечоците, кои потоа повторно никнуваат. Досега не се спроведени мерки за биолошка контрола со молецот Cactoblastis cactorum. Рачно отстранување на кактусите ќе биде невозможно бидејќи областа каде што се шират е огромна.
Проектите за зачувување кои биле започнати вклучуваат проект за зачувување на желки и програма за искоренување на инвазивни вонземски растенија насочена кон отстранување на Prosopis juliflora и Opuntia dillenii. Предложените мерки за конзервација се ре-обележување на границата на паркот и ја прошируваат границата за да се вклучи северната пустелија, да се населат семејства што живеат во паркот, програма за контрола на ширењето на инвазивни вонземски растенија, да се создадат структури за наводнување за да се запре протокот на вода за наводнување и управување со пасење на добиток.
Мрежна томографија
Мрежна томографија е проучување на внатрешните одлики на Компјутерската мрежа и користење на информации добиени од крајната точка на податоци. Зборот томографија се користи за поврзување на поле кон други процеси кои ги вклучуваат внатрешните одлики од објект набљудуван однадвор, како што се прави во магнетна резонанца или позитрон томографија (иако поимот томографија строго се однесува на сликање со делење на парчиња).Поле е неодамнешниот развој во електротехниката и информатиката, основана во 1996 година. Мрежната томографија се залага дека е можно да ја означува патеката на податоци земени преку Интернет со испитување на информации од "раб јазли" на компјутери каде што податоците потекнуваат и се побаруваат. Полето е корисно за инженери кои се обидуваат да развијат поефикасни компјутерски мрежи. Податоци добиени од мрежните томографски студии може да се користат за зголемување на квалитетот на услугата преку ограничување на врската пакет загуба и зголемување на рутирачката оптимизација.
Неодамнешни развивања
Постојат многу објавени трудови и алатки во областа на мрежни томографии, кои имаат за цел да го следат здравјето на разни линкови во мрежа во реално време.Овие можат да бидат класифицирани во загуба и задоцнета томографија. ,
Одложена томографија
Областа на одложена томографија привлече внимание во последно време. Таа има за цел да се најде одложен линк со користење на крај-до-крај сонди испратени од разни точки. Ова потенцијално може да помогне да се изолираат врски со големи редици доцнења предизвикани од задушување.
Повеќе апликации
Во мрежната томографија, исто така е вклучена и мрежната топологија која користи крај-до-крај сонди. Откривањето на топологијата е пласирано помеѓу точноста и трошокот. Акцентот во мрежната томографија е да се претстави прецизна слика за мрежа со минимални трошоци. За споредба, другите откритија на мрежните топологии е користење на SNMP или анализатор на патеки со цел за поголема прецизност и со помали трошоци. Други примери за апликации од мрежна томографија вклучуваат наоѓање на линкови кои се заеднички за повеќе патеки.
Ени Чифлик (Драмско)
Ени Чифлик (Νέα Σεβάστεια, Неа Севастија) — село во Општина Драма во Драмскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 39 километри југозападно од градот Драма, на надморска височина од 41 метар.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 150 Турци и 150 жители Македонци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година, селото не е евидентирано.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Неа Севастија.
Демографија
Во 1928 година во селото биле населени 64 грчки бегалски семејства со вкупно 230 луѓе. . Така, според пописот од 1928 година во селото живееле 309 лица, додека во 1940 година селото броело 520 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 615 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 645 жител, во 1971 година имало 429 жители, во 1981 година имало 490 жители, додека во 1991 година имало 469 жители. Денеска, населението на селото е 518 жители според пописот од 2011 година.
Шчеќин
Шчеќин (Szczecin, Stettin; Sztetëno) — главен град на Западнопоморското во Полска. Наоѓајќи се на Балтичкото Море, Шчеќин е седми по ред град во полска и најголем пристаништен град. Во Јуни 2009, населението изнесувало 406,427.
NGC 7389
NGC 7389 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7389 се споменува и како MCG 2-58-19, CGCG 430-18, NPM1G +11.0553.
Откривање
Објектот е откриен на 27 ноември 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7389 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 7389 има привидни димензии од 1,4' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 50 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 34' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 144°.
Други поделби
Проучување на NGC 7389 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69836. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1156. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 800.
Црква „Св. Богородица“ - Пчиња
'''Св. Богородица''' — православна манастирска црква во кумановското село Пчиња, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кумановско-кратовското архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
Храмот е изграден во 1868 - 1869 г. Престолните икони се дело на велешкиот зограф Коста Крстев.
246
246 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 246 година од новата ера, 246. од првиот милениум, 46. од III век и седма од 240-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 246 година се протега во 2882 и 2883, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2942 и 2943 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 789. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 388 и 387 година пред хиџра.
IC 1481
IC 1481 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1481 се споменува и како NPM1G +13.0273.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1481 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 1481 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 26 м 26,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 55' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 1481 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1418899.
Глумец
Глумец (ж. род глумица) или актер (ж. род актерка) — личност што изведува драмска продукција, работи на филм, телевизија, театар или радио. Старогрчкиот збор за глумец e „хипокрит“, што значи изведувач. Во оваа смисла глумец е личност што изведува односно претставува драмски карактер.
Првите записи за глумците се од 534 година п.н.е., кога старогрчкиот изведувач Теспис излегол на сцена во театарот на Дионис и станал познат по тоа што бил првиот човек што изговорил зборови на измислен лик од драма. Сè до средниот век, глумците не биле луѓе со висок статус во општеството, често поврзувани со пропаѓање и неморален животен стил. Ситуацијата е драматично променета во XIX и XX век кога глумецството станало чесно и почитувано занимање. За времето на средновековието само мажите можеле да бидат глумци, бидејќи се сметало за невкусно жена да настапува на сцена.
Терминологија
После 1660 година во Англија, кога жените за првпат почнаа да се појавуваат на сцената, термините актер или актерка беа првично користени за замена на женските изведувчи, но подоцна, под влијание на француската actrice-актерка стана најчесто користен термин за жените во театарот и филмот. Етимологијата е едноставна деривација од актер со ка додадено. Заедно со професијата, повторно деонесувањето на првичниот термин зопочнува од 2000-2010, повоениот период кога придонесот на жните во културниот живот беше ре-еволвиран. Глумица останува најкористен термин во големите глумечки награди дадени на жените изведувачи.
Латгалски јазик
Латгалскиот јазик може да има две значења и тоа:
Примери од јазикот
Tik skrytuļam ruodīs: iz vītys jis grīžās,
A brauciejam breinums, kai tuoli ceļš aizvess,
Tai vuorpsteite cīši pret sprāduoju paušās,
Jei naatteik - vacei gi dzejis gols zvaigznes.
Pruots naguorbej ramu, juos lepneibu grūžoj,
Vys jamās pa sovam ļauds pasauli puormeit,
Bet nak jau sevkuram vīns kuorsynoj myužu
I ramaņu jumtus līk īguodu kuormim.
Na vysim tai sadar kai kuošam ar speini,
Sirds narymst i nabeidz par sātmalim tiemiet,
A pruots rauga skaitejs pa rokstaudža zeimem,
2062
2062 (Римски бројки) ќе биде година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2062 година од новата ера, 62. од третиот милениум, 62. од XXI век и трета од 2060-тите.
Латгалски јазик
Примери од јазикот
(Поема од Армандс Куцењш )
2062
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7570 и 7571 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6812 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5822 и 5823 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2815.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2062 година се протега во 4698 и 4699, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4758 и 4759 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2605. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1484 и 1485 исламска година.
1602
1602 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1602 година од новата ера, 602. од вториот милениум, 2. од XVII век и трета од 1600-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7110 и 7111 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6352 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5362 и 5363 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2355.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1602 година се протега во 4238 и 4239, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4298 и 4299 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2145. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1010 и 1011 исламска година.
Евдокија Комнина (ќерка на Јован II Комнин)
Евдокија Комнина  (родена 1119) била византиска принцеза од династијата на Комнините.
Евдокија била мажена за Теодор Ватациј, за што сведочи хрониката на Јован Кинама. Евдокија и Теодор Ватациј имале барем едно дете - син на име Андроник, за што сведочи зачуван печат со натпис "''Андроник Комнин, син на Евдокија", датиран кон 1163 година.
Леонардо ди Каприо
Леонардо ди Каприо (англиски: Leonardo DiCaprio) (роден на ) е американски глумец и филмски режисер. Добитник е на повеќе награди, меѓу кои и „Оскар“ за главна машка улога во „The Revenant“, „Златен глобус“ за најдобар глумец, за неговиот настап во „Авијатичар“.
Животопис
Леонардо ди Каприо е роден во Лос Анџелес, како единствено дете на Џорд ди Каприо и Ирмалин Иденбиркин. Тој бил крстен според Леонардо да Винчи. . Неговите родители се разведиле кога тој бил на возраст од една година.
Во декември 2014 година, магазинот „Пипл“ објавил дека Леонардо ди Каприо ја прекинал едногодишната врска со германската манекенка Тони Гарн. Тие започнале да се гледаат во мај 2013 година, но никогаш не се појавиле заедно на црвениот тепих.
Филмографија
Својата кариера како глумец ја започнал уште како дете, учествувајќи и снимајќи на голем број телевизиски реклами и неколку серии. Својот прв поголем успех го доживеал во филмот „Што го јаде Гилберт Грејп (What's Eating Gilbert Grape)“ во 1993 година, во кој глумел заедно со Џони Деп. Уште тогаш бил забележан од страна на големите филмски продуценти, по што бил номиниран за наградата „Оскар“. Својот подем Леонардо го доживеал со учеството во филмот Титаник во 1997 година, за кој ја добил наградата „Златен глобус“.
247
247 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 247 година од новата ера, 247. од првиот милениум, 47. од III век и осма од 240-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5755 и 5756 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4997 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4007 и 4008 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1000.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 247 година се протега во 2883 и 2884, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2943 и 2944 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 790. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 387 и 386 година пред хиџра.
Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 5 (Струмица)
'''Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 5''' — дуќан во Старата чаршија во градот Струмица. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Палеоархеј
Палеоархејот, исто така наречен палеоархаик или палеоархејска ера (порано познат како млад археј), ― геолошка ера во рамките на архејскиот еон. Тој се протега на временски период од пред 3600 до 3200 милиони години, ерата е дефинирана хронометриски и се поинакви на одредено ниво на карпестиот дел на Земјата. Името потекнува од старогрчкиот збор палеос (древен). Најстариот утврден животен облик на фосилизирани бактерии во микробиолошки слоеви, 3480 милиони години, пронајдени во формацијата Дресер во Западна Австралија, е од оваа ера. Во овој период бил создаден првиот суперконтинент Валбара.
За време на оваа ера, голем астероид, околу 37 до 58 километри широк, се судрил со Земјата во областа на Јужна Африка пред околу 3,26 милијарди години, создавајќи одлики познати како Барбертонски Зеленокамен појас.
Рут Нојдек
Рут Клозиус-Нојдек (5 јули 1920 година - 29 јули 1948 година) била надзорник на Шуцштафел (СС) во комплексот на нацистичкиот концентрационен логор од декември 1944 до март 1945 година. Таа била погубена за воени злосторства.
Раниот живот
Рут Клозиус е родена во Бреслау, Германија (сега Вроцлав, Полска). Подоцна се омажила и била позната како Рут Нојдек или Рут Клозиус-Нојдек.
Работа во кампот
Во логорот Равенсбрик, таа била позната како една од најнемилосрдните жени чувари. Поранешната француска затвореничка Женевјев де Гол-Антониоз по војната коментирала дека видела дека Нојдек му го „пресекол вратот на затвореникот со остриот раб на неговата лопата“. Во декември 1944 година таа била унапредена во ранг Оберауфсечерин и се преселила во комплексот за истребување Укермарк по патот од Равенсбрук. Таму учествувала во изборот и погубувањата на над 5.000 жени и деца. Нојдек или нејзиниот колега од СС Ауфсехеринен ги малтретирале затворениците. Во март 1945 година. Нојдек станала шеф на логорот Барт.
Фаќање и извршување
На крајот на април 1945 година таа побегнала од логорот, но подоцна била заробена и затворена додека британската армија ги истражувала обвиненијата против неа. Во април 1948 година, таа била обвинета на третото судење во Равенсбрик, заедно со други жени од Шуцштафел (СС). Од 28-годишната поранешна супервизорка на СС ги признала обвиненијата за убиство и малтретирање против неа.
Брајковци
Брајковци — село во Општина Валандово, во областа Бојмија, во околината на градот Валандово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Бојмија, во средишниот дел на плодното поле на територијата на Општина Валандово. Од градот Валандово селото е оддалечено 6 километри. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 110 метри.
Атарот зафаќа површина од 6 км2. На него обработливото земјиште зазема површина од 252,6 хектари, на шумите отпаѓаат 262,3 хектари, а на пасиштата 39,5 хектари.
Историја
Во век, Брајковци било македонско село во рамките на Дојранска каза на Отоманското Царство.
Селото било срамнето со земја при Валандовскиот земјотрес во 1931 година.
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделска функција. Од земјоделските култури најмногу се одгледува пченица, бостан, тутун, киви, обични и јапонски јаболки и др. Во селото работат и две продавници.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Брајковци имало 180 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Брајковци имало 240 жители.
Селото е средно по големина, со зголемување на бројот на населението. Така, во 1961 година селото броело 366 жители, а во 1994 година бројот се зголемил на 424 жители, од кои 403 се Македонци, а 21 жител Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Брајковци имало 437 жители, од кои 413 Македонци и 24 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 384 жители, од кои 360 Македонци, 3 Турци, 14 Срби, 2 останати и 5 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Валандово, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Валандово.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Марвинци, во која влегувале селата Балинци, Брајковци, Грчиште и Марвинци.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Валандовска градска општина, во која покрај селото Брајковци се наоѓале градот Валандово и селата Балинци, Грчиште, Марвинци, Пирава, Раброво и Честово.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Валандово.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 292 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 342 гласачи.
Енергетика во Србија
Енергетиката во Србија — опфаќа производството, потрошувачка и увозот на енергетика и електрична енергија во Србија. Енергетскиот сектор е еден од најголемите и најважните сектори во економијата на земјата. Србија е нето-извозник на електрична енергија и увозник на клучни горива (како што се нафтата и гасот). Србија има изобилство на јаглен и значителни резерви на нафта и гас. Српските резерви со 5,5 милијарди тони јаглен лигнит се 5-тиот најголеми во светот (втор во Европа, по Германија). Јагленот се наоѓа во две големи депозити: Колубара (4 милијарди тони резерви) и Костолац (1,5 милијарди тони). И покрај тоа што се мали во светски рамки, српските ресурси за нафта и гас (77,4 милиони тони еквивалент на нафта и 48,1 милијарди кубни метри, соодветно) имаат одредено регионално значење бидејќи се најголеми во регионот на поранешна Југославија, како и на Балканот (со исклучок на Романија). Речиси 90% од откриените нафта и гас се наоѓаат во Банат, а тие нафтени и гасни полиња се по големина меѓу најголемите во Панонскиот басен, но се просечни на европско ниво.
Историја
На 6 октомври 1893 година, првата српска централа, која се наоѓа во урбаната населба Дорќол во Белград, започнала со производство на електрична енергија.
Во 1900 година започнала да работи првата наизменична струја на хидроелектраната „Под градом“ во Ужице на реката Ѓетиња. Првиот наизменичен далекувод од хидроелектраната Вучје до Лесковац, со должина од 17 километри, започнал да работи три години подоцна. Во 1909 година започнале да се градат хидроцентралите Гамзиград во Зајечар и Света Петка во Ниш. Две години подоцна започнала да работи хидроелектраната на реката Моравица во Ивањица.
Во Белград, електраната „Снага и светлост“ била изградена во 1933 година, како една од најголемите на Балканот во тоа време.
Во 1945 година било воспоставено Електрично претпријатие на Србија. Во периодот од 1947 до 1950 година, во хидроелектраната Соколовица и во постројките за јаглен Мали Костолац и Велики Костолац, биле изградени првите електроцентрали во Србија по Втората светска војна. Во 1952 година започнал со работа рудникот за јаглен Колубара. Во периодот од 1960 до 1967 година, во фаза на изградба биле хидроцентралите Бистрица, Кокин Брод и Попеќ.
Во периодот од 1942 до 1943 година, Србија го спроведе првиот потенцијал за истражување на нафтено поле. Првата дупка била направена во 1947 година во Банат (Велика Грајда), а во 1949 година била основана компанијата Нафтагас. Србија Џердап 2.
Во 1965 година било основано Здружено електрично претпријатие Србија. Енергетската централа на јаглен Бајина Башта започнала со производство на струја една година подоцна. Двете најголеми електрани во Србија, хидроелектраната ХЕЦ Ѓердап I на реката Дунав и ТЕЦ јаглен, започнале со работа во 1970 година. Дванаесет години подоцна, била изградена пумпа за складирање во Бајина Башта, а во 1990 година била пуштена во употреба електроцентралата Пирот.
Електрична енергија
Главен производител на електрична енергија во Србија е Електропривреда Србија. Компанијата има инсталиран капацитет од 7.662 MW и генерира 38.9 TWh електрична енергија годишно. Неговата инсталирана моќност во термоелектраната со лигнит е 4.390 MW, комбинираните топлински и електрични централи на гас и течни горива изнесуваат 336 MW, а хидроелектраните се 2.936 MW. ЕПС е, исто така, најголем производител на лигнит во Србија, кој работи во Колубара и Костолац, што произведува околу 37 милиони тони годишно. Исто така, 20 MW се генерира од силата на ветерот, главно преку капацитетите на MK Fintel Wind.
Со цел да се зголеми ефикасноста на секторот преку дејствување на пазарните механизми во производството и снабдувањето со електрична енергија, српската влада вовела конкуренција во секторот на електрична енергија со донесување на Законот за енергетика во 2004 година. Сите потрошувачи на електрична енергија се тарифни купувачи, кои се, според законот, обезбедени од продавачот на електрична енергија одговорен за снабдување на тарифни потрошувачи во Електростопанство на Србија по регулирани цени. Во исто време купувачите кои ги исполнуваат критериумите според Законот добиваат можност да станат квалификуван купувач и на тој начин да добијат можност да купат електрична енергија на отворен пазар. Во првата фаза, пазарот на електрична енергија бил отворен за сите потенцијални клиенти со годишна потрошувачка на електрична енергија над 25 GWh. Од 1 јануари 2007 година, Советот на Агенцијата за енергетика на Република Србија донел одлука дека правото на стекнување статус на квалификуван клиент е достапно за сите корисници на електрична енергија со годишна потрошувачка поголема од 3 GWh.
Нафта и природен гас
Нафтена индустрија на Србија е единствената компанија во Србија која се занимава со истражување и производство на сурова нафта и гас, како и со производство на геотермална енергија. Компанијата располага со сета неопходна опрема за изведба на цела низа комплексни активности како што се геофизички истражувања, контрола на производството на сурова нафта, гас и геотермална енергија. Поголемиот дел од нафтените полиња на НИС се наоѓаат на територијата на Србија, во регионот на Банат, но возводно има деловни операции и во Србија и во странство. Во 2011 година НИС почнал да го проширува бизнисот во југоисточна Европа: во Босна и Херцеговина, Романија и Унгарија.
Компанијата поседува и работи со рафинериите за нафта во Панчево (годишен капацитет 4,8 милиони тони сурова нафта) и Нови Сад (годишен капацитет 2,6 милиони тони сурова нафта) и рафинерија за природен гас во Елемир. Комплексот за рафинирање на НИС произведува цела палета на нафтени производи - од моторен бензин и дизел-гориво до механички масла за јадење и суровина за петрохемиската индустрија, мазут, итн.
Јавното претпријатие за гас Србија-гас управува со системот за транспорт на природен гас кој опфаќа 3.177 километри и регионалните гасоводи и 450 метрички кубни метри подземно складиште за гас во Банатски Двор.
Рафинирани нафтени производи - производство: 60.220 барели дневно (9.574 m3 / d)
Производство на нафта: 23.160 барели дневно (3.682 m3 / d)
Потрошувачка на нафта: 81.540 барели дневно (12.964 m3 / d) (2011)
Резерви на нафта: 77,5 милиони барели (12,32 × 106 м3) (1 јануари 2006 година)
Природен гас - производство: 557 милиони кубни метри (2012)
Обновлива енергија
Инсталираниот капацитет на хидроенергијата изнесува 2.835 MW, а енергијата на ветерот е 20 MW (во процес на проширување за производство на вкупно 320 MW ). Србија, исто така, користи геотермална и сончева енергија, во моментов 27% од српската електрична енергија доаѓа од хидроцентралите, додека 4% доаѓа од други обновливи извори.
248
248 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 248 година од новата ера, 248. од првиот милениум, 48. од III век и деветта од 240-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5756 и 5757 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4998 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4008 и 4009 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1001.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 248 година се протега во 2884 и 2885, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2944 и 2945 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 791. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 386 и 384 година пред хиџра.
Вермонт
Вермонт (State of Vermont) — сојузна држава во североисточниот дел на САД. Главен град е Монтпилиер.
Вермонт се наоѓа во областа Нова Англија, на северозападната страна на САД. По големината на површината Вермонт по ред е 43 држава во Америка со 24 000 км². Населението во Вермонт според пописот во 2010 година изнасува 630 337 жители и е втората најмала земја во САД, поголема е само од Вајоминг. Ова е единствената држава на Америка која не се граничи со Атлантскиот Океан. Езерото Чамплеин ја зафаќа половината од западната граница на Вермонт, кој ја дели границата со Њујорк. На југ Вермонт се граничи со Масачусетс, на исток со Њу Хемшир, на запад со Њујорк и на север со Канадската провинција Квебек. Вермонт е населен од две поголеми Американски племиња (алгонкинско племе кое зборувало на јазикот Абенаки и племето Ироквис), поголемиот дел од територијата на денешен Вермонт била освоена од Франција во раниот колонијален период. Многу години, блиските колонии, особено Њу Хемшир и Њујорк, ја имаа контролата врз територијата (тогаш викана Њу Хемшир Грантс). Доселениците кои живееја на таа територија се изборија и создадоа една независна држава – Република Вермонт. Таа беше создадена во 1777 година за време на Револуционерната војна и постоеше четиринаесет години. Вермонт е една од седумнаесетте Американски држави (заедно со Тексас, Хаваи, Република Калифорнија и секоја од Тринаесетте колонии) која имаше монархистичка влада. Во 1791 година Вермонт им се придружи на Соединетите Американски Држави како четиринаеста земја, прва која беше надвор од Тринаесетте колонии. Таа не го поддржуваше ропството додека беше независна и по влегувањето во Унијата стана првата земја која го направила тоа. Вермонт е најголем производител на јаворов слад во Америка. Главен град на државата е Монтплие, кој со 7 885 население е најненаселениот главен град во Америка. Најмногу населен град е Барлингтон, чијашто населеност изнесува 211 261 жител. Барлингтон се наоѓа во срцето на Округот Читенден чиешто население изнесува 160 000 жители според пописот во 2010 година.
Географија
Вермонт се наоѓа во регионот на Нова Англија, источниот дел на Америка и зафаќа 24 900 км2, со што е и 45 по ред по должина. Копното зафаќа 24 000 км2 а водата 950 км2 и со тоа Вермонт е 43 по ред за најголема површина на копното и 47ми за површината на водата. Заедно со водата и копното Вермонт е поголем од Ел Салвадор а е помал од Хаити. Вермонт е најмалата земја која е опколена со копно. Географскиот центар на Вермонт е Вашингтон, 5 км источно од Роксбури.
Потеклото на името Вермонт не е познато со сигурност но најверојатно доаѓа од францускиот les Vert Monts што во превод значи „Зелените Планини“. Томас Јонг почнал да го употребува тоа има во 1777 година. Некои власт велат дека планините се наречени зелени бидејќи тие беа повеќе покриени со шума за разлика од Белите Планини во Њу Хемшир и Адирондакс во Њујорк. Веригата на Зелените Планини формира таканаречен „’рбет“ од север кон југ, преку целата земја и го зафаќа најголемиот дел од државата, и во центарот има блага свиеност кон запад. На југозападниот дел на државата се наоѓаат Таконските Планини; Границките Планини се на североисточната страна. На северозапад, близу до езерото Чамплен, е богатата долина Чамплен. На југ од долината се наоѓа езерото Бомосин. Вермонт има 14 држави. Само две од нив Лемил и Вашингтон целосно се опколени со територија на Вермонт. Неколку планини имаат шумски појас со деликатен целогодишен алпинистички екосистем, вклучувајќи ги планините Маунт Менсфилд, највисоката планина во државата, Килингтон Пик, втората највисока планина, Камелс Хамп, третата највисока и Маунт Абрахам со петтиот највисок врв. Околу 77 проценти од земјата е покриена со шума а остатокот е покриен со пасишта, висорамнини, езера, вештачки езера и мочуришта.
Некои области на Вермонт како што се Мраш – Билингс Рокфелер Национално Историски Парк (во Вусток) и Апалациската Национална Живописна Трага се дел од Националниот Парк на Вермонт.
Најголеми градови
Иако овие населби се доволно големи за да бидат сметани за градови тие не се инкорпорирани како такви. Население во големите населби од пописот во 2010година:Есекс - 19 687 жители, Колчестер - 17 067 жители, Бенингтон - 15 764, Брателборо - 12 046, Милтон - 10 352, Хартфорд - 9 952, Спрингфилд - 9 373, Вилинстон - 8 698, Мидлбури - 8 496, Бари - 7 924, Св. Џонсбури - 7 603, Шелбурн - 7 144 жители.
Клима
Вермонт има влажна континентална килма, со топли, влажни лета и ладни зими кои навистина се многу студени. Вермонт ја има Кепеновата климатска класа која е слична со онаа на Минск, Стокхолм и Фарго.
Геологија
Постојат пет физиографски подрачја во Вермонт. Категоризирани според геолошките и физичките атрибути тие пет подрачја се: Североисточните Високи земји, Зелените планини, Таконик Планините, Чамплеин Низините и Вермонт Пиедмонт. Пред околу 500 милиони години Вермонт бил дел од Лаурентиа и бил сместен во тропите. Централната и јужната верига на Зелените Планини ги вклучува најстарите карпи во Вермонт, настанати пред околу милијарда години за време на првото настанување на планините (или орогеника). Подоцна, пред околу 400 милјарди години, вториот период на настанување на планините ги создадоа врвовите на Зелените Планини кои беа со 14 600 – 6 100 м надморска височина, три или четири пати ниваната моментална височина е споредувана со Хималаите. Геолошките притисоци што ги создадоа тие врвови останаа познати како Чамплаин Притисоци, движејќи се од север до југ, на исток од планините (сега источно крајбрежје на езерото Чамплаин). Како резултат на тектонското формирање, делот од Вермонт кој се наоѓа источно од Зелените Планини е составен од карпи кои настанале во Силурианскиот и Девонијанскиот период. Западен Вермонт е настанат претежно од постариот материјал Пред-Камбријан и Камбријан. Некои згради кои се изградени во Германија, Хонгконг и Абу Даби најпрво се конструирани од гранитот кој го има во Вермонт. Постојат осум различни бои на гранит кои ги има во Вермонт вклучувајќи ги: Бер сива, Светкаво бела. Галактички сина, Нежно розова, Американско црна, Гарденија бела, Лаурентијан розова и Станстед сива.
Остатоците од Чези настанокот можат да бидат видени на островот Ла Мот. Тој беше еден од првите тропски гребени. Тоа е страната на каменот варовник Фик Квари, кој се состои од антички морски фосили како што се стоматопороидите. Тие фосили датираат уште од пред 200 милијарди години. Се верувало дека во некоја точка Вермонт бил поврзан со Африка и дека фосилите и карпите пронајдени на бреговите на Африка и Америка се понатамошен доказ на теоријата на Пангиа.
Во минатите четири века, Вермонт искусил неколку змејотреси чијшто епицентар ретко се наоѓал на територијата на Вермонт а најјакиот од нив бил во 1952 година со јачина од 6.0 степени според Рихтеровата магнитудна скала.
Природознание
Вермонт претежно е составен од мешани шуми. Поголемиот дел од државата, особено Зелените Планини, се покриени со зимзелени дрвја и со северно тврдо дрво. Западната граница со Њујорк и областа околу езерото Чамплеин лежи во Источните Големи Езера на низинска шума. Југозападниот агол на државата и делови од реката Конектикат се покриени со североисточна крајбрежна шума од мешан даб. Државата содржи 41 вид на гуштери и водоземни животни, 89 видови на риба, од кои 12 не се домашни туку се донесени од странство, 193 видови на птици, 58 видови на цицачи, повеќе од 15 000 видови на инсекти и 2 000 високо растежни растенија, плус габички, алги и 75 различни видови на природни заедници.
Во средината на 19 век, дивите гуски беа исфрлени од земјата со лов и со уништување на живеалиштата. Шеснаесет гуски беа повторно започнати да се одгледуваат во 1969 година и имаа пораст од 45 000 во 2009 година.
Од 1970 година, намалувањето на фармите резултираше со намалена животна средина и намален број на птици вклучувајќи ги и Американскиот вудкок, кафеавиот трашер и други.
Синдромот бел-нос убил речиси две третини од сите лилјаци кои се наоѓале во државата од 2008 до 2010 година.
Многу од реките на Вермонт, вклучувајќи ја и реката Винускај, се со регулирани корита со цел да се избегнат поплави.
КОЛОНИЈАЛЕН
За прв европеец кој го видел Вермонт се смета дека бил Жак Картие во 1535 година. На 30 јули 1609 година францускиот истражувач Самуел де Чамплин го присвоил Вермонт како дел од Нова Франција и во 1666 година ја издигнал тврдината Ламоткоја била прва Европска населба во Вермонт. Во 1638 година, “насилен” земјотрес бил почувствуван во Нова Англија, со центар во долината на св. Лоренс.Ова бил прв сеизмички настан забележан во Вермонт. Во 1690 година, група на Холанско – Британски доселеници од Албани воспоставиле населба и место за тргување на местото Оџак, 13км западно од денешниот Адисон. Првата постојана Британска населба била формирана во 1724 година со конструкцијата на тврдинатаДамерзаштитувајќи ги блиските населби на Дамерстони Брателборо. Од 1731 – 1734 година, Французите ја направиле тврдината Св.Фредерик koj им дал на Французите контрола на граничниот регион на Нова Франција/Вермонт во езерото Чамплин. Со појавата на Француско – Индиската војна во 1754 година, Французите започнале изградба на тврдината Карилон денешен Тикондерога, Њујорк во 1755 година. Британците не успеале да ја заземат тврдината Св. Фредерик или тврдината Карилон помеѓу 1755 и 1758 година. Во 1759 година, комбинирана војска од 12000 Британски регуларни и провинциски трупи под водство на господин Џефери Амхерст, го освоиле Карилон по што французите ја напуштиле тврдината Св. Фредерик. Амхерс тогаш ја направил тврдината Круна одма до остатоците од тврдината Св.Фредерик, обезбедувајќи ја британската контрола на ова место. По загубата на Франција во Француско – Индиската војна, Договорот во Париз во 1763 година на британците им дал контрола на земјиштето. Колонијалната населба била ограничена со освојувањето на земјиштето источно од Апалачии Вермонт бил поделен речиси на половина со една крива линија која се протегала од тврдината Вилијам Хенриво езерото Џорџдијагонално североисточно до езеротоМемфремагог. Крајот на војната донел нови доселеници во Вермонт. На крајот, Масачусетс, Њу Хемпшир и Њујорк, сите ја освоиле/придобиле оваа предна област. На 20 март 1764 година, кралот Џорџ III ја воспоставил границата меѓу Њу Хемпшир и Њујорк по западниот брег на реката Конектикат, северна од Масачусетс, и на југ од 45 степени северно ширина. Кога Њујорк не ги прифатил имињата на земјиштето познати како Нов Хемпшир доделувања (градови создадени со доделување на земјиште продадено од Нов Хемпшир, гувернерот Бенинг Вентборт), незадоволните колонисти се организирале во опозиција, што довело до создавање на независност на Вермонт во 15 јануари 1777 година. Во 1770 година, Итан Ален, неговите браќа Ира и Леви и Сет Ворнер регрутирале неформална милиција, позната како Зелени планински Момци, да ги штитат интересот на оригиналните Њу Хемпшир доселеници против новите доселеници од Њујорк.
Независност и државност
На 15 јануари 1777 година, претставници на Нов Хемпшир прогласиле независност на Вермонт. За првите шест месеци од своето постоење, се нарекувал Република Нова Конектикат. На 2 јуни 1777 година, втора конвенција од72 делегати се сретнале за да го усвојат името "Вермонт". Ова се случило по совет од пријателски настроениот Пенисилван кој им пишал на нив како да постигнат прием во новата независна САД како 14 држава. На 4 јули, Уставот на Вермонт бил избран во таверната Виндзор, бил усвоен од страна на делегатите на 8 јули. Уставот бил меѓу првите пишани устави во Северна Америка и бил неспорно првиот кој ја укинал институцијата ропство, обезбедил право на глас на секој возрасен маж и барал поддршка на јавни училишта. Бил на сила од 1777 до 1791 година. Ропството било повторно забрането со државен закон на 25 ноември 1858 година.
Државноста и предвоениот период
= Вермонт во 1827 година =
Вермонт продолжил да се управува самостојно како суверен ентитет сместен во источниот дел од градот Виндзор цели четиринаесет години. Независната држава Вермонт издава свио монети од 1785 до 1788 година и обезбедува поштенски сервис насекаде низ државата.Томас Читенден бил гувернер од 1778-1789 година и во 1790-1791 година. Државата била должна да ги реши конфликтните сопственички спорови со Њујорчани.Во 1791 година, Вермонт се приклучил на државната заедница како четиринаеста држава и првата која влегла во унијата по тринаесетте изворни колонии. Од средината на1850 година па нагоре се забалежуваат промени кај Вермонтчани и тоа од луѓе кои главно го фаворизираат ропственото задржување, до далеку посериозна опозиција кон институцијата ропство, создавајќи ги Радикалните Републиканци и аболиционистот(противникот на ропството) Тадеус Стивенс. Додека партијата на Виг слабеела и се појавила републиканската партија, Вермонт цврсто настојувал на поддршка на неговите кандидати. Во 1860 година Вермонт гласал за претседателот Абрахам Линколн, давајќи му најголем удел во победата од било која друга држава.
Граѓанска војна
Вермонт во Американската граѓанска војна За време на американската граѓанска војна, Вермонт испратил повеќе од 34.000 мажи на располагање во САД. Речиси 2.500 т.е. 15 проценти биле убиени или смртно ранети во акција или умреле од болести, повисок процент од било која друга држава. Најсеверната земјена акција на војната, Сент Олбанс, се одржала во Вермонт.