cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Покрвеник
Родови
Денешниве покрвенци се потомци на следниве постари семејства: Врчковци, Василевци, Гершановци, Гргалевци, Гераковци, Јоновци (Мавровци, Митревци, Ефтимовци, Чоловци и Андреевци), Кавазовци, Крстиновци, Љатовци, Петковци, Стојковци, Филиповци (доселени од селото Стипона), Трповци, Ќелепуровци, Фрчковци, Царевковци и Чачевци.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1949 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Ресен, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Ресен.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Ресен. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Ресен.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Царев Двор, во која покрај селото Покрвеник, се наоѓале и селата Волкодери, Горно Дупени, Дрмени, Евла, Коњско, Лавци, Лескоец, Отешево, Перово, Покрвеник, Прељубје, Стење, Стипино, Царев Двор и Шурленци. Во периодот 1950-1952 година, селото било седиште на некогашната Општина Покрвеник, во која влегувале селата Волкодери, Отешево, Покрвеник, Прељубје и Шурленци.
Иселеништво
До 1949 година се иселиле во Ресен (две семејства), Америка (четири семејства) и во Бугарија (едно семејство).
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 36 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 36''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Среден Ангелн
Среден Ангелн (Mittelangeln) — општинска заедница во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Затруп, дел од општината Мителангелн. Пред 1 јануари 2008 година, кога општината Зеруп се приклучила, општинската заедница се викала Затруп. Општинската заедница Среден Ангелн се состои од следниве општини:
Временско скусување на подвижни честички
Временско скусување на подвижни честички — предвидување на специјалната торија на релативноста со кое може да се измери експериментално животниот век на честичките. Според специјалната теорија на релативноста, чекорот на часовникот C, којшто се движи измеѓу два сихронизирани, лабораториски часовници A и B, е забавен од страна на чекорите на двата лабораториски часовници. Овој ефект е наречен временска дилатација. Бидејќи секој периодичен процес може да се смета за часовник, па така животот на нестабилните честички како мионите мораат да е засегнат, со што подвижните честички би требало да имаат подолг живот, за разлика од неподвижните. Најразлични експерименти всушност покажале дека оваа појава се случува во атмосферата или во забрзувачите на честички. Другите експерименти, поврзани со временската дилатација припаѓаат на Ајвс–Стилвеловиот опит мерејќи го релативистичкиот Доплеров ефект. Погледајте Тестови за специјалната теорија на релативноста.
Теорија
Забележувањето на мионите е предизвикана од судирите на космичките зраци во горниот слој на атмосферата,по што мионите ќе пристигнат на Земјата. Можноста мионите да прои пристигнат на Земјата зависи од нивниот полураспад, кој пак е определен од релативистички исправки на двете величини: a) средниот полураспад на мионите и b) должината меѓу горниот и долниот слој на атмосферата (на Земјината површина). Ова овозможува непосредна примена на контракцијата на должините на атмосферата, која е неподвижна во инерцијалниот систем S, и временската дилатација на мионите, коишто се во мирување во системот S'.
Временската дилатација и контракцијата на должини
Должината на атмосферата: Формулата за контракцијата е дадена со изразот, каде што L0 е сопствената должина на атмосферата, а L е скусената должина. Бидејќи атмосферата е во мирување во системот S, тогаш γ = 1, најзината сопствена должина L0 е измерена. Додека пак кога е во движење во S', имаме γ > 1 и може да се измери нејзината скусена должина L′.
Времетраењето на распаѓањето на мионите
Формулата за временското скусување е, каде што T0 е соодветно време на часовникот, движејќи се заедно со мионот, при што тие се совпаѓаат во временскиот интервал на распаѓање на мионот, во својата соодветна рамка. Додека мионот одмара во  S′, имаме γ=1 и неговото соодветно време се мери со T′0. Додека се движи во S, имаме γ>1, така што соодветното време е скусено во однос на времето Т. (Заради компарацијата, можеме да сметаме уште еден мион којшто одмара, наречен мион-S. Затоа, временскиот интервал на распаѓање во S е пократко, него ли кај мионот-S′, додека во S′ е подолго.)
Миниковскиев дијаграм
Мионот се јавува врз потеклото (а) по судир на зраците во горниот дел од атмосферата. Мионот се одмара во S', неговата worldline е ct'-оската. Горниот дел од атмосферата одмара во С, неговата worldline е КТ-оската. По оските на x и x, сите настани се присутни кои се соодветно истовремени во S и S'. Мионот и Земјата се сретнуваат во Д. Така што што Земјата одмара во С, а неговата worldline (идентичен со долниот дел на атмосферата) се извлекува паралелно на CT-оската, сè додека не се вкрсти со оските на X'и X.
Време: Интервалот помеѓу два настани присутни на  worldline на мионот е соодветниот часовник којшто се нарекува соодветно време, важно и непроменливо во специјален релативитет. Како потеклото на мионот во А и средбата со Земјата во D е на worldline на мионот, е само часовникот којшто се движи заедно со мионот и со тоа се одмара во S ', којшто може да го покажува навреме T'0 = АД. Поради неговата неваријабилност, во S тој се согласува дека овој часовник го покажува токму тоа време меѓу настаните, и поради тоа што е во движење тука, T'0 = АД е пократок од времето означено со Т, часовникот одмара во С. Ова може да се забележи на подолги интервали Т = ВД = АЕ паралелно на CT-оската.
Должина: Настан B, каде што worldline на Земјата ја пресекува х-оската, одговара во S на позицијата на Земјата, истовремено со појавата на мионот. Во C, каде што на Земјата worldline се вкрстува X'-оската, одговара во S' со позицијата на Земјата, како и со појавата на мионот. Должина L0 = AB во S е подолга од должината L '= АС во S'.
Експерименти
Доколку не постои временското скусување, тогаш мионите треба да се распаѓаат  во горните делови на атмосферата, но како последица од временското скусување, тие се присутни во значителна сума, како и во многу пониски височини. Споредувањето на овие износи овозможува одредување на средниот полураспад, како и на период на полураспад на мионите. N е бројот на мионите измерени во горниот дел од атмосферата, М е нивото на морето, а Z е времето на патување во рамките на остатокот од Земјата со која мионите напречно го изминуваат растојанието помеѓу овие региони, и T_0 е средината на соодветнот животен век на мионот:
Експериментот на Рози-Хал
Во 1940 на Echo Lake (3240 m) i Denver vo Colorado (1616 m), Bruno Rossi и D. B. Hall го измериле ралативниот временски интервал на распаѓање на  мионот (за кое што мислеле дека се mesons). Тие ги измериле мионите во атмосферата кои патувале над  0.99 c (c е биде брзината на светлината). Рози и Хал ги докажале формулите за релативниот momentum и временското скусување во квалитативна смисла. Знаејќи го моментумот и животниот век на мионот им овозможило да го пресметаат нивниот соодветен животен век – тие добиле ≈ 2.4 µs (модерните експерименти го усовршија до ≈ 2.2 µs).
Експериментот на Фринц-Смит
Франц  и Смит  покажала дека ова е во согласност со предвидувањата на специјален релативитет: Факторот на временското скусување на мионите на планината Вашингтон, кои патуваат со брзина од 0,995 C до 0,9954 в, е околу 10.2. Сопствената кинетичка енергија, а со тоа и нивната брзина е намалена додека не стигне до Кембриџ 0,9881 и 0,9897 ц  за време на интеракцијата со атмосферата,при што доаѓа и до намалување на факторот на дилатација на 6,8. Па така помеѓу почетокот (≈ 10.2) и целта (≈ 6.8) просечната вредност на факторот за временското скусување е , во договор со одмерен резултат во рамките на маргина на грешка (погледнете ги погоре формулите и сликата за пресметување кривите на распаѓање). Од тогаш, многу мерења на средниот век на muons во атмосферата и временското скусување се спроведени со додипломски експерименти.
Временското скусување и CPT симетрија
Многу попрецизни мерки за честичките се направени во particle accelerators употребувајќи миони и други типови на честички. Од другастрана временското скусување,исто така и CPT симетријата е потврдена споредувајќи ги животните векови на позитивните и негативните честички. Оваа симетрија бара чекорите на распад на честичките и нивните античестички да биде исти. Прекршувањето на KPT invariance исто така, ќе доведе до повреди на Lorentz invariance а со тоа и на специјална теорија на релативноста.
Парадокс на близнаци
Бејли и сор. (1977) го измериле животниот век на позитивните и негативните миони испратени околу јамка во рингот на складирање во CERN. Овој експеримент ги потврди временското скусувње и парадоксот на близнаци, т.е. хипотезата дека часовниците кои се пуштени за да се вратат во почетната положб,а се забавени во однос на часовникот што одмара. Други мерења на параоксот на близнаци вклучува гравитационото време на дилатација, како и, види на пример Хафел-Кеатинговиот експеримент и повторувањата.
Хипотеза за часовник
Хипотезата зачасовникот наведува дека степенот на забрзување не влијае на вредноста на времнското скусување. Во поголем дел од некогашните експерименти што ги споменавме погоре,за распаднатите честички кои се во инертнаа рамка. Сепак, според Бајли и сор. (1977) честичките имале предмет на попречно забрзување до ~1018 g. Со оглед на тоа дека резултатот бил ист, се покажа дека забрзувањето нема влијание на времеската дилатација. Дополнувајќи го Бајлиовиот експеримент, Рос и сор. (1980) измериле распаѓање  Sigma baryons, на честички кои биле предмет на надолжно забрзување помеѓу 0,5 и 5,0 × 1015 g. Повторно не биле измерени отстапки од вообичаената временска дилатација.
Аркарли
Аркарли е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Волче
Свети Архангел Михаил — главна селска црква во поречкото село Волче, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.
Црквата е сместена на крајот од селото, каде се наоѓаат и самите селски гробишта.
Пченкарно поле
Пченкарно поле (англ. The Cornfield) е слика во масло на платно од Џон Констабл. Завршена е во 1826 и за прв патизложена во Кралската академија истата година. Димензиите ѝ се 143 на 122 cm.
Самиот Констабл сликата ја нарекувал „Момче што пие“ (The Drinking Boy) и се смета дека на неа е прикажана патека која води од Источен Берголт кон Дедем (видете Дедемска Долина).
Носии од Пијанец
Во планинскиот предел Пијанец кој го опфаќа и рударскиот регион Саса, во женската носија, оформена со едноставни облеки во смирени темни тонови, врз кошулата која на градниот дел има огрље, се носи саја сосема поинаква по материјал, крој и украсување од истоимените облеки во пределите на Западна Македонија. Сајата во овој предел е долга црна горна облека, со долги ракави, која сосема ја покрива кошулата, а е направена од тенка волнена ткаенина, означена исто така со називот саја. Аплицираните гајтани и бикме на градите и ракавите ја украсуваат оваа облека од составот на женската носија. И во овој предел се носи црно волнено џубе, како празнична и невестинска облека. Се опашуваат со ткаен појас и скутина фута, фута - литарка. Во машката носија, врз платнената кошула се носи куса безракавна пругасто - шарена облека наречена џепалка и потури од волнена валана ткаенина, чии ногавици со капаци се украсени со гајтани. Околу половината се опашува впечатливо широк, ткаен појас. Шубарата од јагнешка кожа е покривка за главата на мажите од овој регион.
1660 во уметноста
1660 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Етапна трка
Во спортот, етапата е единица од трка, која е поделена на неколку дена поради должината на растојание кое треба да се покрие, како во повеќедневните настани. Обично, таквата трка се состои од „вообичаени“ етапи, но понекогаш етапите се одржуваат како поединечен хронометар или екипен хронометар. Долгите трки како Тур де Франс или Џиро д’Италија се познати по нивните етапи во секој ден, додека едриличарската трка VELUX 5 Oceans Race е поделена обично на четири етапи во траење од неколку недели на секоја етапа, каде натпреварувачите се тркаат ден и ноќ. Во велосипедизмот и другите настани, трка со етапи е позната како етапна трка.
Велосипедска етапна трка
На обична етапа во друмскиот велосипедизам, сите возачи почнуваат истовремено и ги делат патиштата. На возачите им е дозволено допирање и заштитување на едни од други. Возењето во заветрина е многу важна за тактиката на трката: сам возач има мали шанси за надминување на мала група на возачи, кои можат да имаат смени во напорната положба на чело на групата. Мнозинството на возачи создаваат една голема група, „кутија“ (на француски: peloton), со одредени групи во напад пред нив и повремени отпаѓања од самата група позади. На планинските етапи, групата е многукратно поделена, додека на рамните етапи тоа е поретко.
Кога група на возачи пристигнуваат на целта заедно, тие не се борат еден против друг за неколку секунди подобар резултат во нивните времиња. Постои правило дека доколку еден возач заврши во помалку од една секунда позади друг возач, тогаш тој го добива истото завршно време како првиот. Ова функционира преносно, па така кога групата завршува заедно секој возач во нејзе го добива времето на возачот на чело на групата, иако времетраењето на поминување на групата може да трае десетици секунди, па дури и неколку минути.
Возачите кои доживеале пад во рамките на последниот километар на етапата го добиваат завршното време на групата со која тие биле кога паднале, ако тоа е подобро отколку времето во кое тие завршиле. Ова спречува спринтерите да бидат казнети за инцидентите кои влијаат на нивниот резултат на целата етапа, иако падот се случил во последниот километар. Паднатиот спринтер во последниот километар нема да победи во спринтот, но ќе спречи да биде казнет и во генералниот пласман.
Етапи на рамен терен
Обичните етапи може да биде групирани како „спринтерски етапи“ или „планински етапи“. Возењето на релативно рамен терен ги прави бегствата на малите групи или поединците скоро невозможни, не постојат големи ридови кои ќе ја забават групата. Повеќе или помалку на овие етапи се случува групата етапата да ја заврши во целина. Некои екипи се организирани околу еден специјализиран спринтер и во последните километри на спринтерската етапа, овие екипи обезбедуваат место на чело на групата. Во последните неколку стотина метри, групата го доведува нивниот спринтер напред, возејќи многу силни, додека тој останува во заветрина. На само 200 метри пред целта, спринтерот излегува самиот околу последниот преостанат член на екипата. Брзините често достигнуваат до 72 км/на час. Спринтерските етапи ретко завршуваат со големи временски разлики помеѓу возачите, но кандидатите за генерален пласман често остануваат близу челото на групата со цел избегнување на падови.
Планински етапи
Од друга страна, пак, планинските етапи често предизвикуваат големи разлики во завршните времиња, особено кога самата етапа се завршува на врв од планина. Доколку етапа се завршува на подножјето на планината на која се искачувале, возачите имаат шанса да се спуштаат агресивно и да го достигнат оној кој ги победил на врвот. Поради ова, планинските етапи често се сметаат за одлучувачки фактор на повеќето трки и често се посетени од стотици илјади посетители.
Планините често предизвикуваат големи разлики во завршните времиња поради едноставните закони на физиката. Најпрвин, помалата брзина означува дека аеродиначната предност постигната од заветрината е многу помала. Понатаму, полесните возачи создаваат поголема сила по килограм отколку потешките возачи; така, спринтерите и универзалните возачи, кој се малку поголеми, страдаат на искачувањата и губат многу време - преку 40 минути на долгите етапи. Општо, овие возачи создаваат група познат како „автобус“ и возат со одмерено темпо до крајот. Нивна единствена цел е да ја поминат линијата во рамките на предвидената временска граница - обично времето на победникот на етапата плус 15% - или тие ќе бидат дисквалификувани од трката (преку одлука на организаторите; во ретки случаи водечкото бегство станува толку големо, што целата група паѓа далеку и доцни многу, па им се дозволува да останат во трката со цел да се избегне исклучување на целата група.
Полесните возачи се движат по падините со многу поголема брзина. Обично возачите за генералниот пласман се обидуваат да останат близу челото на групата и тие исто така се обидуваат да ги зачуваат нивните совозачи со нив. Овие совозачи се тука за одредување на нивното темпо - и доколку можат да ги отфрлат нивните соперници - и да им пружат морална поддршка. Вообичаено, водачот ќе нападне многу силно, кога преостануваат уште неколку километри, обидувајќи се да добие на време во однос на неговите соперници. Разлики од две или дури три минути можат да бидат постигнати во само неколку километри со силни напади.
Умерено-планински етапи
На поголемите етапни трки, некои етапи некогаш се означуваат како „умерено-планински“, „ридски“ или „просечни“ етапи. Овие етапи се потешки отколку рамните етапи, но не толку тешки како планинските. Тие често се поставени за бегства. Понекогаш, разликата помеѓу умерено-планински и планински ја одредуваат самите организатори и самата поделба може да биде контроверзна. Џиро д’Италија има углед на лош избор, па тешките етапи често се означени како умерено-планински.
Етапи за „бегства“
Последни, некои етапи секоја година се познати како „добри за бегства“ - кога еден или неколку возачи ја напаѓаат групата и победуваат на целта. Обично, овие етапи се некаде помеѓу рамни и планински. Етапите за бегства им даваат шанса на универзалните возачи да се впуштат во борбата за победа. Специјалистите за искачување сакаат да ја зачуваат нивната енергија за планините, а спринтерите не можат да го дадат својот максимум на ридовите.
Специјални правила
На повеќедневните големи настани, како Тур и Џиро, постои и натпреварување за најдобар спринтер. Спринтерите собираат бодови преку завршување на првите места на крајот на етапата и исто така преку мерните точки на етапата. Спринтерите исто така можат да добијат временски бонуси, со што добрите спринтери може да бидат први во генералниот пласман во текот на првите неколку етапи на повеќедневна трка.
Леопардов смок
Леопардов смок ( или Elaphe situla) — вид неотровна змија од фамилијата на смоковите (Colubridae) ендемска во Европа (вклучувајќи ја Македонија ), Мала Азија и на Кавказ.
Распространетост
Покрај Македонија, леопардовиот смок се среќава во Албанија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Грција, Италија, Малта, Србија, Турција, Украина, Хрватска, Црна Гора и можеби на Кипар.
Опис
По боја, леопардовиот смок е сив или драп со низа црвеникави или кафеави напречни дамки на грбот, кои се обрабени со црно. Од секоја страна има низа мали црни точки, наизменични со грбните дамки. На задниот дел од главата и тилот стои белег во облик на буквата Y, а од едното до другото око преку предмеѓуочните лушпи има црн срповиден белег и црн појас од задочните лушпи косо до аголот на устата. Стомакот е бел, со црнa шаховница, или речиси сосема црн. Грбните лушпи се мазни и распоредени во 25 или 27 реда. ВОзрасните единки достигнуваат до 90 см во должина, од кои 16 см отпаѓаат на опашката.
Живеалишта
Природно живее во честак, на пасишта, во насади и селски бавчи.
Ивањшевски Врх
Ивањшевски Врх (словенечки: Ivanjševski Vrh) — населба во Општина Горња Радгона во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
1661 во уметноста
1661 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Декстран
Декстранот е комплексен, разгранет глукан (полисахарид изграден од голем број на глукозни моносахаридни единици). Се употребува во медицината како антитромботик, за намалување на вискозноста на крвта, како плазма експандер при анемија. Декстранот за првпат бил откриен од Луј Пастер, како микробен производ во виното.
Клепа
Клепа — средновисока планина во средишниот дел на Македонија, на десниот брег на реката Вардар, јужно од градот Велес во средното Повардарие. Има меридијански правец на протегање, север-југ.
Географија
Највисок врв е врвот Клепа кој е на надморска височина од 1150 метри, кој претставува вулкански нек, а други повисоки врвови се Ветерско (1080 м) и Гезавица (921 м).
Оваа планина припаѓа на старите грамадни планини од родопскиот планински систем и спаѓа во релјефната целина Ниска Македонија (Повардарие).
Слабо е пошумена, и повеќе дрвја има на нејзината западна падина. Од растителниот свет најзастапени се листопадните дрвја како што се: тополата, јасика, орев, костен, дрен и нискостеблестите грмушки како зелениката и прнарите и тоа најчество во доловите низ кој течат помали потоци. Особено е богата со трева и умерена клима со средоземно морски влијанија од Егејското Море со благи зими и малку снег, поради што во нејзиното источно подножје во долината на Вардар постојат голем број на трла во кои презимуваат стадата со овци од западна Македонија. За растителноста на Клепа, Ѓорче Петров запишал дека, брестови, дабје и овошни дрвја, најмногу ореви и круши од разни видови, ги сочинуваат речиси единствените дрвја по таа пустиновидна ридеста област.
Во минатото, во древните времиња, античкиот град Стоби, се снабдувал со вода преку цевки и канали од изворите на планината и самиот врв Клепа.
Геолошки состав
Геолошкиот состав на планината Клепа е претставен со варовници помеѓу кои на места избиваат кристалести шкрилци. . Варовникот е по присутен во северните делови на планината Клепа, односно на крајните северни падини во долината на реката Бабуна, каде во клисурата Пешти има и повеќе пештери, додека на средишниот дел на планинското било и на двете падини е застапен шкрилецот, од кој се прават познатите плочи со кои се покриваат куќните покриви во овој крај и ширум Македонија. На одредени места на средишниот дел на планината Клепа на камењата се забележува посебната форма на процепи на наречени „шкарпи“.
Предание за настанокот на името Клепа
Во монографијата посветена на селата Горно Чичево и Подлес, авторот Страшо Ончевски - Шијаков ја забележал легендата за настанокот на името на планината Клепа. Според преданието планината го добила своето име по еден немил настан во 1605 година кога младенците Јаков, син на попот Аврам од селото Водоврати, заедно со својата сопруга враќајќи се од прослава на славата Пречиста во селото Крајници застанале во манастирот „Св. Константин и Елена“ во Скачинци да запалат свеќи, при што Јаков бил убиен од монасите, сопругата затворена, а стоката заклана. Кога дошле во манастирот тие биле повикани на кафе и ракија од игуменот Василиј, кому му дошла лошата помисла да ги убијат и ограбат. Повеќето монаси и игуменот во манастирот биле Грци по потекло. По изминати три дена, попот Аврам се загрижил за својот син и снаа, па иако сите се сомневале дека арамбашата Вета Џока им сторил нешто, сепак токму тој по посетата на куќата на попот Аврам, решил да спроведе истрага. Најпрвин го испрашал манастирскиот говедар и повеќе луѓе и разбрал дека трагата на младенците се губи кај манастирот. Испрашувајќи ги монасите, сите криеле, па дури решиле и да се заколнат во бога. На крај Вета Џока решил да почне да ги коле еден по еден, сè додека монахот Михаил не кажал што се случило.
По оваа случка, Вета Џока наредил да се запали манастирот бидејќи бил осквернавен, а сета манастирска стока била дадена на монахот Михаил и говедарот. Тие двајца отишле на врвот на планината и од камења соѕидале куќарка на која го закачиле манастирското клепало и почнале со него да удираат. Ударите на клепалото ги слушале селаните на сите околни села и си велеле што клепа горе во планината. Така оваа планина од зборот клепа го добила името Клепа, а дотогаш имала друго име. Слична легенда запишал и Апостол Поп-Јовановски, во која дејствието е исто, само што наместо Вета Џока како лик се појавува Булук-бег, а единствено жив останува говедарот кој го носи клепалото во својата колиба на врвот на планината.
Етнологија
Селата на двете падини на планината Клепа, оние на источната страна во составот на Општина Градско и оние села на западните падини кои се дел од Општина Чашка (поранешната Општина Извор), претставуваат засебна етногеографска целина наречена Клепа. Етногеографската област Клепа на запад се граничи со областа Азот, на исток на брегот со реката Вардар се граничи со областа Ќучук Кол, на југ со Тиквеш, а на север со Велешката котлина и градот Велес. Оваа област е позната по својата народна носија и народна архитектура на куќите и спаѓа во поширокиот Повардарски етногеографски регион.
За време на Отоманското Царство, селата околу планината Клепа биле организирани во истоимена територијално административна единица - нахија Клепа.
Капел на Ајсел
Градот има она што е веројатно најмалиот музеј во земјата, Dief en Duif huis ("Куќа на Крадци и Гулаби"). Сега историски музеј, служел како затвор за замокот на Капел и е се што сега останало од замокот од 16 век.
На спротивставени страни на автопатот А16 се два бизнис-паркови наречени Ривиум и Браинпарк. Компаниите со седиште во поголемиот Ривиум вклучуваат Rockwell Automation, Pfizer Nederland, Sodexho Nederland, Royal Dutch Shell, Van Orord и многу други.
Евровизија 2013
Евровизија 2013 бил 58. избор за песна на Евровизија. Настанот се одржа во град од победничката земја на Евровизија 2012, Шведска, а според досегашните тврдења тоа е градот Малме, бидејќи има одлична инфраструктура. Прелиминарни дати се предвидени за двете полуфиналиња на 14ти и 16ти мај 2013, а финалето е планирано на 18ти мај 2013. Нешто што најверојатно ќе биде карактеристично оваа година е тоа што шведскиот национален сервис одлучи да има само еден презентер на Евровизија во 2013 година, што не беше пракса изминатите неколку години. Вакво нешто последен пат беше изведено на Евровизија 1995 кога имаше само еден соло презентер. Графичкиот дизајн за 2013 година е препуштен во рацете на Gothenburg-based branding agency Happy F&B. Спонзори на Евровизија 2013 ќе биде телекомуникацискиот сервис „Телија Сонер“, како и неколку годишниот партнер „Schwarzkopf“.
Земји-учеснички
До 21 декември 2012, следните земји го потврдија нивното присуство:
Прва полуфинална вечер
Во првата полуфинална вечер право да гласаат ќе имаат и Италија, Шведска и Велика Британија, како членови на големата петорка.
Втора полуфинална вечер
Во втората полуфинална вечер гласаат и Германија, Франција и Шпанија, како членови на големта петорка.
Македонија
Според изборот на МРТВ како членка на Европската радиодифузна заедница, за претставници на Евровизија 2013 ги избра кралицата на ромската музика - Есма Реџепова и младиот Влатко Лозаноски. Песната која ќе ја претставува Македонијана изборот за песна на Евровизија е „Пред да се раздени“. Песната е во џипси-поп стил, испеана на македонски и на ромски јазик.
Малта
Претставничка на Малта за Евровизија 2013 е младата 17-годишна Доминик Азопаради. Младата Доминик по неколку обиди да стапне на сцената на Детскиот Евросонг, во 2013 ќе ја претставува својата земја како најмлад учесник на Евровизија.
Грузија
Грузиската национална телевизија GBP за свои претставници во Малме ги избра Ноди Татишвили и Софија Џеловани.
Украина
Во 2013 година во Малме свој претставник праќа и Украина. На својот национален избор победата ја однесе Злата Огневич, која ја доби шансата да ја претставува својата земја на Евровизија.
Албанија
Откако Албанија се приклучи кон евровизиското семејство во 2004 година го организира националниот избор за песна на Евровизија. Според нивниот обичај песната се избира во декември на фестивалот „Festivali i Këngës“, а во 2013 претствници на Албанија се: Адријан Лулѓурај и Бледар Сејко.
Црна Гора
Црногорците на Евровизија 2013 ќе го пратат хип-хоп дуото „Who See“.
Белгија
Јавниот национален сервис на Белгија ја донесе одлуката за својот претставник, а тоа е Роберто Белароса, но Белгијците имаа можност да изберат една од трите песни на фестивалот кои ги пееше Роберто. По пат на смс гласање и со помош на жирито одлучено е песната на Роберто да биде - „Love Kills“.
Белорусија
Белорусија беше првата земја која го избра својот претставник за Евровизија, со комбинација од 50/50 гласови по пат на смс и професионално жири, кои одлучија да ги претставува Алјона Ланскаја.
Чаршаф
Чаршаф може да се однесува на :
Евровизија 2013
Словенија
Словенечката национална телевизија RTVSLO донесе одлука нивен претставник на Евровизија 2013 да биде Хана Манцини.
Кипар
Државната телевизија на Кипар за своја претставничка заедно со повеќечлена комисија донесе одлука на изборот да ја прати својата млада пејачка Деспина Олимпиоу. Кипарската песна е на грчки јазик. Композитор на песната е Андреас Гиоргалис, а текстот на Зенон Зенгилис.
Сан Марино
Националнио т сервис на Сан Марино за своја претставничка повторно ја избра Валентина Монета со песната Crisalide, за која композитор е Ралф Сиегел, а текстот го потпишува Мауро Балестри.
1662 во уметноста
1662 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Наивна теорија на множествата
Во математиката, под наивна теорија на множествата се подразбира интуитивното изложување на множествата и појавите врзани за нив. Така на пример во наивната теорија е повеќе или помалку јасно што значи едно множество да е бесконечно, т.е. неговото постоење се потпира врз интуицијата. Од друга страна, во аксиоматскиот пристап на изучување на множествата, заради строгост на теоријата истото ова (постоењето на бесконечно множество) се гарантира со посебна аксиома.
Наивната теорија на множествата е онаа со која учениците се среќаваат во текот на образованието (основното и средното училиште). Аксиоматската теорија е потешка и посложена за изучување. Како и да е, наивната теорија е сосем доволна за прикажување на концептот на множество, дури и за самите математичари. Но, таа не е во состојба да објасни некои едноставни парадокси, како на пример Раселовиот парадокс, кои всушност и довеле до нејзина аксиоматизација.
1663 во уметноста
1663 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Зеруп
Зеруп (Sörup; Sørup) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на околу 23 километри североисточно од градот Шлезвиг и 17 километри југоисточно од Фленсбург.
Устав на НР Македонија (1946)
Првиот уставен период во Македонија започнува со донесувањето на Уставот на НР Македонија од 31 декември 1946 година, со кој Македонија се конституира под името Народна Република Македонија, во рамките на ФНРЈ. Овој уставен период се одликува со мошне динамични промени кои фактички ги менуваа и основните уставни институции. Во овој период се разликуваат две основни фази. Граничната линија помеѓу фазите е во 1953 година, односно донесувањето на Уставниот закон за општествено и политичко устројство и за органите на власта на Народна Република Македонија. На овој Уставен закон му претходело денесувањето на Основниот закон за управување на државните стопански претпријатија и повисоките стопански здруженија од страна на работните колективи, познат и како Закон за работничко самоуправување од 1950 година. Овој устав е од особено значење бидејќи со него се санкционира вољата и правото на самоопределување на Македонците за сопствена државност, и обединување со другите народи во тогашната ФНРЈ. Овој устав по дефиниција спаѓа во групата на реални устави.
Ачумски јазик
Ачуми или ходмони Јазикот на народот е јужен провинција Фарс и провинција Керман, источен дел провинција Бушер и насекаде провинција Хормозган; Тој е исто така мајчин јазик на околните неарапски луѓе Персискиот Залив;
Овој граматички јазик се разликува од модерната граматика персиски и има силна врска со Сасанидите средноперсиски јазик и Партите партиски јазик;
Шнаруп-Тумби
Шнаруп-Тумби (Schnarup-Thumby; Snarup-Tumby) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Бренски манастир
Бренски манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, на северозападните падини на планината Ниџе, во месноста Брен во близина на селото Градешница.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма, помошен објект и трпезарии.
Чешма
Манастирската чешма била изградена во 1919 година, а била обновена во 1990 година. На нејзино место се наоѓа извор којшто е познат по бистрата и лековита вода. Во врска со изворот се поврзани две верувања кај месното население. Според првото, водата од Брен не се носи дома. Според второто, со водата од изворот се снабдувала тврдината Пешта. Ова сознание го имале мештаните, но не и отоманските власти кои долго време не можеле да ја освојат тврдината, а тоа им успеало дури по откривањето на подземните канали преку кои тврдината се снабдувала со вода.
Црква „Свети Илија“
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Внатрешноста на црквата не е зографисана, со исклучок на иконостасот којшто наместо икони содржи фрески.
Настани
Во чест на благденот Илинден, на 1 и 2 август секоја година манастирот го посетуваат неколку илјади гости од целата област Мариово.
Попеја Сабина
Попеја Сабина, позната и како Попеја Сабина Помладата, а после 63 години како Попеја Сабина Август, била римска царица, односно сопруга на царот Нерон. Античките извори ја опишуваат како жена која красела невидена убавина, но во бескрупулозност благодаренеие на кој не зимала од никој за да дојде на власт.
Гесте
Местоположба
Гесте се наоѓа во Емсланд помеѓу Мепен на север и Линген на југ.
Попеја Сабина
Животопис
Повеќето од денешните историчари веруваат дека се родила во Помпеја, односно дека нејзиното семејство најверојатно било сопственик на Куќата Менандра. Таткото се викал Тит Олиј (? - 31), квестор во времето на царот Тибериј кој паднал во немилост заради пријателството со Сејанa. Мајката, денес позната како Попеја Сабина Постарата (? - 47) била погубена заради сплетки со царицата Месалина која лажно ја наклеветила за прељуба со бившиот конзул Валериј Азијатик. Такит тврди дека нејзината мајка била „преубава“ и „дарежлива“. Нејзиниот очув, Публиј Корнелиј Сципион Лентул, бил бивш конзул, а на почетокот на владеењето на Нерон бил сенатор.
Гесте
Соседни општини
На северозапад се граничи со општината Твист, на север со градот Мепен, на исток со градот Хазелине и општинската заедница Ленгерих. На југ се наоѓа градот Линген, како и општината Витмаршен во Грофовијата Бентхајм.
Попеја Сабина
Животопис
Попеја првпат се омажила како четиринаесетгодишно девејче. Маж ѝ бил Руфриј Криспин, командант на Претројанската гарда во првите години во владеењето на царот Клавдиј. Во 51 година на барање од Агрипина бил сменет и на негово место бил поставен Секст Афраниј Бур. Со Руфриј, Попеја имала син, исто така наречен Руфриј, кој се удавил како дете. Мажот подоцна бил погубен за време на владеењето на Нерон. Другиот маж на Попеја бил Марко Славија Отон, добар Неронов пријател. Околу годината 58 или 59 во неа се загледал Нерон па наредил Отон да оди во Лазитанија како гувернер. Попеја после се равела од Отон и станала љубовница на Нерон.
Гесте
Општински единици
Кон општината Гесте припаѓаат местата Гесте, Грос- и Клајн Хезепе, Остерброк, Брамхар, Фарло и Далум со населбата Гросер Занд.
Попеја Сабина
Животопис
Такит тврди дека запрво Попеја била главен поттикнувач да ја ликвидира својата мајка Агрипина, кон која современите историчари се скептични, сметајќи дека поводот на делото била самата царица-мајка да је управо Попеја била главни подстрекач да ликвидира своју мајку Агрипину, а према чему су модерни историчари скептични, и планирање на државен удар и доведување на Пубелиј Плавт на престолот. Три години подоцна, спрема наводите на Такит, запрво Попеја го наговорила Нерон да се разведе од својата сопруга Клаудија Октавија, па да ја прогоне и погуби. Кога тоа се случило во 62 година, Попеја веќе била трудна. Нерон Се венчал со неа, па на 21 јануари 63 година се родила ќерка по име Клаудија Август, но која починала четири месеци подоцна.
Национален парк Агтелек
Националниот парк Агтелек (Aggteleki Nemzeti Park) е национален парк во Северна Унгарија, во регионот Агтелек Карст. Најзначајни вредности на националниот парк се посебните површински формации и пештери во овој варовнички пејзаж.
Опис
Паркот се состои од 280 пештери со различни големини. Опфаќа вкупна површина од 198,92  км2 од кои 39.22   км² се под големена заштита. Најголемата сталактитска пештера во Европа се наоѓа во оваа област: пештерата Барадла (26 километри долга, од кои 8км е во Словачка, позната под името Домица ). Неколку пештери имаат други специјалности. На пример, Мировната пештера има санаториум кој помага во лекувањето на луѓето кои страдаат од астма.
Историја
Првата пишана документација за пештерите датира од 1549 година. Од 1920 година се користи како туристичка атракција. Самиот Национален парк Агттелек е основан во 1985 година.Паркот е дел од светското наследство на УНЕСКО од 1995 година, заедно со словачките карстни пештери.
Фауна
Животните присутни во националниот парк Агтелек се: Јастреб глувчар, источен царски орел, воден кос, црвен елен, Евроазиски рис, сив волк, дива свиња, цуцулеста сипка, жолтоглаво кралче, зимовка, лештарка, рибарче, сиво свраче, едрилец и други.
Јаргулица
Јаргулица — село во Општина Радовиш, во околината на градот Радовиш.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 818 жители, со што селото се вбројува во средни села во областа на Конче и Радовиш.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат се сретнува во историските документи како Аргурица во век (1519 г.). Се претпоставува дека доаѓа од личното име Јаргул, што веројатно е варијанта на Јорго или Георги или пак од личното име Аргул/Аргир со значење „сребро“.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југоисточниот дел на Радовишкото Поле, во јужниот дел на територијата на Општина Радовиш, чиј атар на мал дел се допира со подрачјето на Општина Василево. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 340 метри. Од градот Радовиш е оддалечено 17,5 километри.
Селото се наоѓа во јужното подножје на планината Готен, источно од општинскиот центар Радовиш.
До селото води асфалтен пат, кој се води како регионален пат 29471.
Историја
Според бројните археолошки наоѓалишта во близина на селото, може да се потврди дека во атарот на селото постоел живот уште во дамнина.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 18 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 1.018 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 521 хектар, а на пасиштата 142 хектари.
Во основа, селото има полјоделско-шумарска функција. Во селото работат продавници и услужни објекти.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Јаргулица живееле 356 жители, од кои 200 Турци и 156 Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Јаргулица имало 224 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според Димитар Гаџанов во 1916 година во Јаргулица живееле 351 жител, од кои 159 Турци и 192 Македонци.
Јаргулица е средно по големина село, коешто во 1961 година броело 627 жители, од кои 520 биле Македонци, а 97 жители Турци, додека во 1994 година бројот се зголемил на 811 жители, од кои 809 биле Македонци и двајца жители Турци.
Според пописот од 2002 година, во селото Јаргулица живееле 818 жители, од кои 816 Македонци и 2 Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 628 жители, од кои 567 Македонци и 61 лице без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Јаргулица:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Јаргулица во минатото било мешано македонско-турско село, но денес е целосно населено со македонско население.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1928 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Во век, Јаргулица било село во Радовишката каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Радовиш, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година со Општина Подареш. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Подареш.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Радовиш.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Подареш, во која покрај селото Јаргулица, се наоѓале и селата Дурутлија, Калуѓерица, Ново Село, Ораовица, Папавница, Подареш, Покрајчево, Саригон, Смиланци, Ќоселија и Худаверлија. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната Општина Подареш, во која влегувале селата Јаргулица, Подареш и Покрајчево.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1621 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 648 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 678 гласачи.
Култура и спорт
Во селото работи фудбалскиот клуб „Јака Радовиш“.
Брантсфилд Линкс
Брантсфилд Линкс (англ. Bruntsfield Links) е парк од 35 акри во Брантсфилд, Единбург, веднаш југозападно од Ливадите.
За разлика од Ливадите, кои некогаш биле лох, Брантсфилд Линкс бил отсекогаш сув. Ова е последниот остаток од Бург Мур, некогашен шумовит предел.
Зборот „линкс“ доаѓа од шкотскиот јазик и насекаде се користи за земјиштето на кое се игра голф.
Голф
Брантсфилд Линкс е веројатно меѓу првите голф терени во светот, во град каде денес има 21 терен за голф. Не е познато кога голфот за првпат се одиграл во Единбург, но првиот указ со кој се забранува негово играње е издаден во 1457.
Тука стои еден натпис подигнат од општината кој укажува на тоа дека е можно играта голф да била измислена и за првпат одиграна во Брантсфилд Линкс.
1664 во уметноста
1664 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Финале на Европското првенство во фудбал 2000
Финалето на Европското првенство 2000 бил фудбалски натпревар одигран на 2 јули 2000 година на Стадион Фејенорд во Ротердам, Холандија, со кој се одредил победникот на Европското првенство 2000. Франција го добила овој натпревар, совладувајќи ја Италија со 2-1 со постигнат златен гол во првото продолжение.
Италија прва дошла во водство со голот на Марко Делвекио во 55-тата минута и тие ја одржувале предноста до последната минута од судиското продолжение на второто полувреме, кога Силван Вилтор со еден низок удар кој минал под рацете на италијанскиот голман Франческо Толдо го изедначил резултатот и го испратил натпреварот во продолженија. Франција дошла до победата малку пред крајот на првото продолжение, кога Робер Пирес по еден одличен соло-продор ја уфрлил топката во шеснаесеттникот на противникот каде ја дочекал Давид Трезеге кој со еден полуволеј ја сместил во мрежата на Италија, постигнувајќи го златниот гол со кој Франција го освоила турнирот.
Детали
<section begin=Финале /><section end=Финале />
Правила на натпреварот
Артелвосток
Артелвосток е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Носии од Радовишки Шоплук
Женска носија
Кошулата на женската носија е украсена со везбени мотиви, под влијание на везовите од соседниот предел Радовишко Поле, така што и ова украсување во народот е означено како полско везмо. Горна облека е фустан од пругасто - шарена волнена ткаенина, составен од горен тесен, безракавен дел, и широк, со многу набори, долен дел. На половината се опашува ткаен волнен појас кемер и ткаена волнена декоративно орнаментирана скутина скутач. Во празничниот состав на носијата жените носат по два - три фустана еден врз друг, со што посебно се зголемува широчината на долниот дел, како и џубе од црна дебела волнена ткаенина, со украси од волнени и срмени гајтани, коешто во исто време е облека и за невести. Бројни украси од монистра ја дополнуваат празничната носија на жените од овој предел.
Машка носија
Машката носија што се носи на празници, покрај платнените гаќи и кошула, се дополнува со елек од пругасто - шарена волнена ткаенина, чакшири од темнокафена клашна, широк нојас, шарени волнени чорапи, што се нридржуваат со тесни ткаени појасчиња подвески и многу платнени домашно ткаени крпи. Празничен детал што влегува во составот и на младоженската носија се калчиње - клашнени ногавици, богато украсени со гајтани.
‎
Устав на СР Македонија (1974)
Овој втор уставен период, со кој Македонија станува Социјалистичка Република Македонија. Овој период и овој устав е карактеристичен бидејќи означува судир помеѓу етатизмот и самоуправувањето. Битно е дека уставот не е веќе само највисок законски акт, туку и еден вид Општествена повелба.
Чаршаф (постелнина)
Чаршаф (çarşaf) – покривка на постела, на јорган, - обично од памучно или ленено платно. Чаршафот за постела е правоаголникправоаголна ткаенина кој обично се користи за прекривање на душекот или наместо горна прекривка со навлака. Најчесто се прави од памук, лен или свила. Исто така се изработуваат во памучно-фланелска, полиестерско-памучна (50:50) комбинација. Чаршафите првенствено се користат од хигиенски причини, но и заради удобност и разубавување на изгледот на креветите. Традиционално биле бели, додека денес се користат и други бои. Бојата би требало да биде таква да може да прекрие евентуални дамки, а квалитетот на материјалот би требало да биде таков да може да издржи перење и чистење, да не избледи и да не доаѓа до деформација на обликот, собирање или ширење.
1665 во уметноста
1665 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 6222
NGC 6222 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Скорпија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6222 се споменува и како NGC 6216, OCL 989, ESO 277-SC14.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6222 е од видот II2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,1 m. NGC 6222 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4'.