cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Till the World Ends
Позадина
Во интервју со Spin на 11 февруари 2011, Кеша изјавила дека помогнала во пишување на песна заедно со Д-р Лук и Макс Мартин наречена „Till the World Ends“ за Femme Fatale. Таа објаснила дека песната била инспирирана од „мојата замисла како [Спирс] и која било друга женска музичарка одржува турнеи низ светот“, дополнувајќи дека „кога ќе излезете [sic] надвор и имате чудесна, магична ноќ и не сакате да одите на спиење и сакате да трае до крајот на светот.“ На 2 март 2011, омотот на синглот на кој Спирс седи на кауч во џемпер и потпетици, бил испратен до Deezer.com. Ова било проследено со краток дел од 30 секунди на песната кој се појавил на Amazon.de. „Till the World Ends“ протекла на интернет на 3 март 2011 што ја натерало Спирс да напише на нејзиниот профил на Твитер, „Изгледа дека мачката е надвор од чантата...“ Таа формално го прикажала синглот на On Air with Ryan Seacrest, на 4 март 2011, во 10:00 Источна часовен појас (15:00 Координирано универзално време). „Till the World Ends“ бил овозможен на iTunes истиот ден, неколку дена пред оригиналниот датум. По прикажувањето, Кеша зборувала со MTV Вестите изјавувајќи „Јас се сметам себеси за текстописец пред и после сè, па затоа ми беше чест за пишувам за една од најголемите икони во поп-музиката.“ За време на интервју со Сикрест, Спирс ја опишала „Till the World Ends“ како „забавна. Ја сакам. Има добра енергија. [...] Јас сум личност за песни со добра ритам и мислам дека ги сакам песните за добро расположение, а ако некоја песна ме орасположува тогаш е добра за мене.“
Родни Стаки
Колеџ кариера
На 11 јануари 2009, дресот со број 3. кој го носел Родни бил повлечен од употреба.
Детроит Пистонс (2007-2014)
Во 2007 тој бил избран од страна на Детроит Пистонс како 15-ти пик во првиот круг на драфтот. За време на летната лига Стаки експлодирал. Просечно бележел по 32.1 бод, 5.5 скока и 9.1 асистенција. Родни ја имал таа несреќа да ја скрши левата рака во последниот натпревар од подготовките за новата сезона, што го чинело пауза од НБА паркетите околу 8 недели. Сепак, по успешната рехабилитација од повредата Стаки го направил своето деби во НБА лигата на 21 декември 2007 против Мемфис Гризлис, уфрлувајќи 11 бода за 6 минути поминати на паркетот. Во неговата руки сезона тој имал просек од 7.6 бода, 2.3 скока и 2.8 асистенции играјќи по 19 минути по натпревар во просек: сепак треба да се нагласи дека тој започнал како стартер само во два од 57 натпревари во колку играл во регуларниот дел од сезоната. Тој, исто така, одиграл важна улога и во плеј-офот и имал по 8.2 бода по натпревар, помагајќи му на Детроит да стигнат до конференциското финале, каде биле поразени од Бостон Селтикс со 4-2.
На крајот од сезоната 2007-08 Стаки бил избран во All-Rookie екипата.
Следната сезона Стаки станал редовен стартер во првата петорка на Пистонс, заземајќи го местото на главен плејмејкер на тимот по заминувањето на Чонси Билапс од клубот. На 23 декември 2008, во натпревар против Чикаго Булс, Стаки постигнал 40 бода што е негов личен рекорд за најмногу постигнати бодови на еден натпревар. Тој имал 13.4 бода по натпревар во регуларниот дел од сезоната, а 15 во плеј-офот. Стаки исто така настапил на ол-стар викендот 2009, играјќи за Софмор тимот кој ги победил дебитантите со 122-116, а тој имал 12 бода, 3 скока и 9 асистенции.
Сезоната 2009-10 била најдобра за Стаки во неговата НБА кариера, во многу статистички показатели како: најмногу започнати натпревари како стартер (67), најмногу бодови по натпревар (16.6), најмногу остварени скокови по натпревар (3.8), најмногу украдени топки по натпревар (1.4).
На 23 март 2011, во поразот 94-100 од Мајами Хит, Стаки извел фантастично забивање преку центарот на Хит Крис Бош.
Индијана Пејсерс (2014-2017)
На 28 март 2017, поради повреда на левата тетива Стаки бил изваден од акција околу 4 до 6 недели. Следниот ден тој бил отпуштен од Индијана.
Општи податоци
Статистика од 11 јануари 2013
Турски птичји јазик
Турски птичји јазик (kuş dili) – верзија на турскиот јазик кој се комуницира со свиркања и мелодии со висок тоналитет. Првично го користеле турските земјоделци за комуникација на големи растојанија, а денес е сведен на 10.000 говорители, а постои ризик од негово истребување бидејќи мобилните телефони ја заменуваат неговата намена. Јазикот се применува во Кушкој, село во северниот дел на Понтиските Планини во Турција, кое од 1997 година организира годишен Фестивал на јазикот, културата и уметноста на птиците. УНЕСКО го вклучил птичјиот јазик на птиците во својот список за нематеријално културно наследство во 2017 година. . Прелиминарна студија спроведена во Кушкој заклучила дека свиркачките јазици се обработуваат во двете полутопки на мозокот, комбинирајќи ја нормалната обработка на јазикот на мозокот во една полутопка и музиката во другата. Други земји со свиркачки јазици ги вклучуваат Канарските Острови, Грција, Мексико и Мозамбик. .
Список на соѕвездија
Низ историјата, секој народ имал свои соѕвездија, митологија. На овој список асе наведени 88-те соѕзведија што ги признава современата астрономија, кои поточно не се ѕвездени шеми, туку всушност подрачја на небесната сфера).
Основоположници на денешните меѓународни називи на северните соѕвездија се Вавилонците и Старите Грци (според записите на Птоломеј). Исцртувајќи го јужното небо, европските и американските астрономи предлагале имиња новите соѕвездија како и други називи што би ги пополниле празнините помеѓу старите. Не сите предлози биле прифатени, но до решение се дошло во 1922 г. кога Меѓународниот астрономски сојуз (IAU) усвоила современ список од 88 соѕвездија. По ова, белгискиот астроном Ежен Жозеф Делпорт на секое соѕвездие му исцртал точни граници, така што секоја една точка на небото припаѓа на само едно соѕвездие.
На табелава е дадено македонското име на секое соѕвездие, проследено од латинското, неговиот генитивен облик, кратенките во меѓународна употреба, на која полутопка припаѓа соѕвездието, координати за полна видливост и најсјајната ѕвезда од секое соѕвездие.
Ознаки за полутопките: Ј = јужна, С = северна, СЈ и ЈС = соѕвездието има средиште некаде во небесниот екватор, Сј и Јс = соѕвездието има само мал дел во полутопката означена со мала буква.
Поранешни соѕвездија
Дел од некогашните соѕвездија денес не се признаени од Меѓународниот астрономски сојуз, но може да се сретнат во постари ѕвездени карти и други прирачни материјали. Најпознат ваков пример е соѕвездието Бродот Арго (Argo Navis), едно од 48-те Птоломееви соѕвездија.
Астеризми
Во минатото, покрај соѕвездијата постоеле и други ѕвездени шеми кои се нарекуваат „астеризми“. Примери за астеризми се Голема Кола и Северниот Крст.
Некои стари астеризми како Береникина Коса, Змија и делови од Бродот Арго денес се признаени како соѕвездија.
Фландриски класици
Фландриски класици — службена соработка помеѓу организаторите на класичните велосипедски трки одржувани во Фландрија. Била отпочната во 2010 година и се состои од шест трки, од кои Трката околу Фландрија, еден од петте монументи во велосипедските класици, се смета за најважна. Сепак, важни класици како Е3 Харелбеке и Курне-Брисел-Курне не се вклучени.
Мисија
Мисијата на фландриските класици е да се обезбеди местото на фламанските класици во меѓународниот велосипедски календар. Со оваа организација го подобруваат статусот на помалите фламански трки. Соработката веќе успеала да постигне подобар датум за три од трките: Гент-Вевелгем ќе се одржува во недела помеѓу Милано-Санремо и Трката околу Фландрија; Схелдепрејс ќе се одржува помеѓу Трката околу Фландрија и Париз-Рубе, а Брабантсе Пејл ќе се одржува пред арденските класици, каде влегуваат Амстел Голд Рејс, Флеш Валон и Лиеж-Бастон-Лиеж.
Шамар, Селенге
Шамар (Шаамар) е област во Монголија во покраината Селенге.
Диференцијација (социологија)
Диференцијација е термин во теорија на системи (се наоѓа во социологија.) Од гледна точка на оваа теорија, главната функција на модерното општество е зголемување на процесот на системска диференцијација како начин на справување со комплексноста на животната средина. Ова е постигнато преку создавањето на подсистеми, во обид да ги копирате во рамките на системот на разликата меѓу него и животната средина. Диференцијацијата како процес е средство за зголемување на комплексноста на системот, бидејќи секој подсистем може да го направат различните врски со други подсистеми. Тоа овозможува повеќе варијации во рамките на системот со цел да се одговори на варијација во животната средина. Зголемена варијација олеснета од страна на диференцијација не само што им овозможува подобри одговори за животната средина, но исто така, овозможува побрза еволуција (или можеби социокултурна еволуција), која е дефинирана социолошки како процес на селекција од варијација, за повеќе диференцијација (а со тоа и варијации) која е достапна, толку подобро за избор. (Ritzer 2007:95-96)
1873 во книжевноста
1873 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Неустон
Неустон (од грчки neustos - пливање) — име за група на водни организми кои како своја животна средина го користат површинскиот напон кој владее на површината од водните екосистеми. Тој образува еден вид на површинска дамка. Овие организми се среќаваат на помирните места во стоечките води (најчесто езерата), каде нема големо бранување на водата.
Типичните претставници на оваа зона се најчесто со мали димензии, но може да бидат и покрупни, како на пример ларвата на весларот (Dytiscus) и полжавот Lymnaea. Во оваа зона може да се најде и камшикарот Chromulina. Во периодот кога го населува неустонот, тој со камшичето се прицврстува за површинската дамка и избива на површината, каде и останува. Доколку се развие во поголем број, на водата и дава златнометален сјај. Исто така, и некои планктонски алги можат повремено да ја населат оваа зона. Euglena neustonica, на пример, може да создаде зелени превлаки по површината. Од животинските видови во оваа зона може да се сретнат некои инсекти (Hydrometra), кои се движат по површината, а под површината, во хипонеустонот, се среќаваат ларвите на комарците заедно со барскиот полжав.
Африканско првенство во кошарка 2007
Африканско првенство во кошарка 2007 — 25-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое се одржало во Ангола од 15 август - 25 август 2007 година. На ова првенство учество зеле 12 репрезентации.
Победник на турнирот била Кошаркарската репрезентација на Ангола.
Орљак (Мегленско)
Историја
Орљак се распаднал поради напади на разбојници и селаните постепено барале прибежиште на повисоко, и така го основале селото Тушин. Според преданието, Тушин е основан од некојси Туши од Орлљак.
Глигор Поповски
Глигор Поповски (Будинарци, Беровско, 1 април 1928 - Скопје, 14 мај 2007) - македонски писател за деца, поет, раскажувач, романописец и преведувач.
Животопис
Глигор Поповски е роден на 1 април 1928 година, во малешевското село Будинарци. Се школувал во родното село, во Берово и во Струмица, а во Скопје завршил учителска школа. Во 1949 година се вработил во редакцијата на „Пионерски весник“, најпрвин како илустратор, а потоа како соработник. До пензионирањето во 1988 година работел во „Детска радост“ при НИП „Нова Македонија“ како уредник на неколку детски списанија („Титов пионер“, „Развигор“, „Другарче“ и „Росица“), а потоа неколку години бил главен уредник на издавачката дејност.
Книжевно творештво
Својата прва книга „Сказна за Вилен“ Поповски ја објавил во 1953 година. Потоа, Поповски напишал над 30 книги за деца, неколку сликовници, две телевизиски серии за деца, неколку телевизиски игри за деца и повеќе радио-драми за деца. Исто така, има преведено десетина книги за деца од руски и српски јазик, а неговите дела се преведени на албански, турски, српски, хрватски, словенечки и украински јазик.
Позначајни дела на Поповски се:
Награди
Поповски е добитник на повеќе награди: „Младо покољење“ (за книгата „Билјана“); „Партизански курир“ (за своето целокупно творештво на тема на НОБ); „13 Ноември“ (за книгата „Најтемната ноќ“); статуетата „Курирче“ (за севкупната дејност); како и две награди на „РТВ-Скопје“ и СВП за најдобра книга за деца („Што има зад тополите“ и „Испит“).
Фудбалски клуб
Фудбалски клуб (ФК) е колективното име дадено на број на играчи кои играат заедно во фудбалски натпревар, било во американски фудбал, асоцијациски фудбал, австралиски фудбал, гелски фудбал, рагби лигата, рагбу унијата, или друга верзија на фудбал.
Често користена алтернатива на фразата „фудбалски клуб“, зборот тим може да се однесува на инкорпорираниот клуб кој може да има неколку поединечни тимови во различни дивизии или лиги.
Коста Паница
Костадин (Коста) Атанасов Паница (1857-1890) бил армиски офицер и мајор во бугарската армија. Учесник во бунтови и востанија против отоманската власт во Бугарија и Србија, организатор на македонското иселеништво во Бугарија, доброволец во Српско-турската војна (1876-1878 г.), Руско-турската војна (1877-1878) и Српско-бугарската војна (1885).
Коста Паница е роден во Трново, северна Бугарија, во 1857 г. Потеклото му е од трновското село Дебелец. Кон 1690 година неговите предци живееле во Дебелец, а околу средината на 18 век, се преселиле во Трново. Неговиот татко Атанас Николов (1802-1872) е роден во Трново. Атанас бил трговец и имал два бракови. Неговата прва жена Мариола умрела млада и од неа останале 4 деца. Од неговиот втор брак со сосетката му Венета се родиле Коста и уште две деца. Таткото Атанас не употребувал прекарот на неговиот дедо, хаџи Георги Димитров - "Паница" како презиме, но некои од неговите деца го прифатиле подоцна името Паница. Меѓу нив бил и Коста.
Историчарот од Оксфордскиот универзитет Ричард Џ. Кремптон, во своите трудови вели дека Мајор Паница исто така имал и македонско потекло. И Исаија Мажовски, современик на Мајор Паница, во своите Спомени го вбројува Паница меѓу македонските офицери, што исто така укажува на неговото делумно македонско потекло.
Учествува во Априлското востание (1876). По неуспехот на востанието пребегнува во Романија и Украина. Го посетува Военото училиште во Одесса (1875-1876). Доброволец е во Српско-турската војна во одредот на генерал-мајор Черњаев. На 21 октомври 1876 г. пристапува во Руската армија, во VI-а дружина на III-а Ополченска бригада. Борбите се кај Стара Загора и превалецот Шипка. Награден е за храброст и унапреден во повисок чин - подпоручник. Во 1878 г. Паница, заедно со Љубен Каравелов, Марко Балабанов, Рајчо Николов, Георги и Никола Живкови и други зема учество во работата на комитетот „Единство", чијашто цел е да се помагаат бугарските бегалци од Тракија и Македонците бегалци.
3а време на Македонското Кресненско-Разлошко Востание (1878-1879), Коста Паница е задолжен за собирање пари, купување оружје и прибирање доброволци. По задушувањето на востанието во мај 1879 г. Паница е на служба во воената милиција во Источна Румелија, па заминува во Санкт Петербург, каде во меѓувреме ја завршува Санктпетербуршката Воена академија. Во мај 1884 г. се враќа во Кнежевството Бугарија, во Русе, каде следи унапредувањето во чин на Капетан.
На 27 декември истата година, Паница повторно се јавува како основач и организатор на здружение на Македонци иселеници, наречено „Александар Македонски“ во Русе.
3а време на Српско-бугарската војна (1885) командува со Смолчанскиот партизански одред, во којшто влегуваат стотици доброволци от Македонија. По војната, во 1886 станува претседател на Македонскиот револуционен комитет „Искра“. Кратко потоа влегува и во високата, државна политика на Бугарија. 3а време на превратот против кнез Александар I Батенберг (9 август 1886 г.) и по повлекувањето на кнезот, игра значајна ролја во државната политиката, претседател е на Воениот суд. Откако кнез Фердинанд I доаѓа на бугарскиот престол, Паница го смета за узурпатор. Коста Паница влегува во конфликт и со својот соработник, и многу често истомисленик Стефан Стамболов, поради македонското прашање.
3а време на Српско-бугарската војна, одредот на Мајор Паница наречен „Македонски арамии“ е составен дел од Бугарската армија, со надеж дека бугарската држава и армија ќе помогне Македонија да се ослободи од турскиот јарем. Тогаш, но и по војната, намерите на Паница, и пред сè на неговите потчинети, како и на сите родољубиви Македонци, биле искрени и благородни. Од друга страна пак, приоритет на бугарскиот премиер Стефан Стамболов му биле личните амбиции и кариерата, којашто меѓу другото, ја градел неретко и злоупотребувајќи го македонското прашање. Во една прилика, во врска со ослободувањето на Македонија тој изјавил:
Тука се случува и кулминацијата во кавгата и непријателството меѓу некогашните блиски пријатели Стамболов и Паница, коешто можеби било делумно и лично, и траело неколку години. На 21 јануари 1890 година, мајор Коста Паница е обвинет за заговор за убиство на кнезот Фердинанд и премиерот Стамболов. Осуден е како главен организатор. Погубен е на 16 јуни 1890.
„Македонските арамии“ решаваат да се одмаздат. Во 1891 г. Михаил Ставрев се поврзува со Крсто Ножаров, и со браќата Наум, Никола и Димитар (Денчо) Туфекчиеви и учествува во обидот за убиството на Стамболов, при што по грешка е убиен министерот за финансии Христо Белчев. На 3 јули 1895 година во Софија, при нов атентат, повторно организиран од Наум Туфекчиев, заедно со неколкумина други македонски националисти, Стамболов конечно е убиен. Ставрев е физичкиот убиец.
Тодор Паница, “Санданист” и македонски национален деец, е внук на мајор Коста Паница.
Миша Бартон
Миша Бартон (Mischa Barton) е англиска глумица и модел.
Родена е во Велика Британија, а пораснала во Њујорк. И покрај успешната филмска кариера уште од детските години, најпозната е како Мариса Купер од популарната серија на ФОКС, Округот Оринџ. Во 90те ја нарекле најдобра детска глумица, а денес редовно е на врвот на скалата за најдобро облечени во Холивуд.
Моментално (од јануари 2007) е во врска со Роџер Родригес, кој му асистираше на режисерот на Округот Оринџ на снимањето, а за тоа време таа одеше со Киск Адлер.
Космос-2365
Космос-2365 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 18 август 1999 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 338 км, а најмалото на 184.
Зоран Стојановски
Зоран Милутинов Стојановски (Томино Село, Македонски Брод, ) — македонски психолог и универзитетски професор.
Животопис
Стојановски е роден во Томино Село, Поречко на 28 октомври 1937 година. Образование завршил во Долни Манастирец, а учителска школа во Скопје. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Белград во 1965, а магистрирал во Центарот за мултидисциплинарни студии во Белград во 1975 година. Докторирал на Филозофскиот факултет во Скопје во 1986 година. Работел како психолог во Заводот за вработување во Куманово и како советник во Републичкиот завод за унапредување на воспитанието и образованието. За асистент на Филозофскиот факултет е избран во 1971, а редовен професор е од 1992 година. Изведувал настава по предметот педагошка психологија на Филозофскиот и на Педагошкиот факултет во Скопје и на Факултетот за учители и воспитувачи во Битола. Бил раководител на Институтот за психологија, продекан на Филозофскиот факултет и проректор за настава и наука на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Библиографија
Објавил повеќе од осумдесет научни и стручни трудови од областа на психологијата на образованието и училишната психологија.
Мала чучурлига
Малата чучурлига (Calandrella brachydactyla) е мала врапчевидна птица. Се размножува во јужна Европа, северозападна Африка, и низ умерениот појас на Азија од Турција и јужна Русија сè до Монголија. Оваа птица понекогаш ја мешаат со дебелоклуната чучурлига. За време на преселбата тие формираат големи јата кои летаат синхронизирано, а понекогаш формираат и помали јата.
Малата чучурлига ја има и во Македонија.
Опис
Чучурлигите формираат поголема група. Оваа мала бледа чучурлига, е помала од другите чучурлиги. Има темни сивкасти линии горе, и бели долу, и има цврст шилест клун кој е розовкаст со сив завршеток. Малата чучурлига има бледа веѓа, темна шарки на двете страни од вратот и темна опашка. Некои птици во западниот регион имаат црвенкасто-кафеава круна. Половите се слични. Некои подвидови како longipennis се побледи од dukhunensis кој, исто така, има пократок клун. Во зима тие летаат во големи и компактни јата кои летаат синхроизирано. Потребно е многу внимание за да се разликува оваа чучурлига од другите слични на неа како чучурлигата Calandrella и  Calandrella rufescens.
Малата чучурлига се размножува во Европа (Иберија, Франција, Италија, Балканскиот Полуостров и Романија) а зимува во Африка. Подвидот hungarica се размножува во јужните делови на Европа додека rubiginosa се размножува во северозападна Африка. Подвидовите hermonensis (понекогаш вклучувајќи го и woltersi) се размножуваат во Турција, Сирија и Египет. Подвидот artemisiana некои ја сметаат за иста со longipennis ) се размножува во Мала Азија а зимува во југозападна Азија. Подвидот longipennis се размножува во Украина, Монголија и Манџурија, а зимува во Јужна Азија, во посувиот дел од северозападна Индија, додека dukhunensis се размножува на Тибетската Висорамнина, а зимува најчесто во полуостровскиот дел на Индија.
Песната им варира помеѓу суво црцорење и поразлична, имитирачка песна. Јатата во утринските часови често летаат заедно до нивните омилени места за да се напојат. Навечер јатата се собираат во купче во мали вдлабнатини во дрвата.
Распространетост и живеалиште
Сите, освен некои од појужните популации се преселници, преселувајќи се во зимите јужно до јужниот крај на Сахара и Индија. Овие видови доста често лутаат до северна и западна Европа на пролет и есен. Оваа популацијата се размножува во зима во Ибериска Пенсилванија, јужно од Сахара во Африка. Одат таму бидејкќи ја претпочитаат жетвата која расте таму и сувите пасишта со кратки грмушки додека сличната чучурлига calandrella rufescens ги претпочита посувите делови.
Малите чучурлиги посетуваат делови од Јужна Азија во големи јата за време на зимата и понекогаш се привлечени од областите со кратка трева покрај аеродромите и многу често се изложуваат на опасност од воздухопловството.
.ro
Надворешни врски
Toppdomän
1872 во книжевноста
1872 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Црн овен
„Црн овен“ — стихозбирка на македонскиот поет Блаже Конески, првично објавена во 1993 година од издавачката куќа Култура.
Содржина
Стхозбирката содржи вкупно 38 песни (34 авторски песни на Конески и 4 преводи на туѓи песни), поделени во два циклуса:
Изданија
По повод стогодишнината од раѓањето на Конески, во 2021 година, збирката „Црква“ била објавена од издавачката куќа Арс Ламина - публикации во рамки на едицијата „Македонски книжевни класици“. Книгата, со обем од 80 страници и со димензии од 21 сантиметар, е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-267-444-5. Покрај песните, книгата содржи и поговор со наслов „За силниот збор на Блаже Конески, макар на непризнаен јазик“, напишан од Зоран Анчевски, како и белешка за авторот. Книгата е испечатена во печатницата Бранко Гапо — графичко производство во Скопје, во тираж од 1000 примероци. Дизајнот на корицата е дело на Pointer Creative Agency.
За делото
Во својот поговор кон „Црн овен“, Зоран Анчевски истајнува дека и во оваа збирка се присутни трите особености на поезијата на Конески: приврзаноста кон традицијата, привидната едноставност на поетскиот исказ и трагизмот во односот кон светот и животот. Според Анчевски, збирката е интересна од повеќе аспекти. Така, книгата има посебна дводелна структура: првиот дел вклучува песни кои мотивски се надоврзуваат на претходните збирки на Конески и се одликуваат со лична, исповедна обоеност. На овој дел му претходи објаснување на симболот на црниот овен, засновано врз народната традиција. Со овој симбол, авторот пророчки ја предвидува својата скорешна смрт. Вториот дел на книгата е неочекуван и необичен, зашто не содржи авторски песни, туку преводи на туѓи творби од источната духовна традиција. Следната особина на делото е неговата епистоларност, зашто повеќето песни се напишани во вид на обраќање кон предците, внуците, врсниците, современиците итн. Тие можат да се наречат „заветни песни“ во кои поетот ги искажува неговите чувства во однос на скорешниот крај на животот и (не)исполнетоста на неговата мисија на овој свет. Истовремено, во неколку ефектни песни, тој го искажува восхитот од убавината на македонските пејзажи, флората и фауната, разните занаети итн. Понатаму, збирката е пример на виртуозната умешност на Конески за преточување на сликите, сензациите и чувствата во најразлични поетски форми. На пример, во песните „Прибежиште“ и „Мртва природа“ тој го употребува сонетот, и тоа со интерсна, иновативна варијанта заснована врз италијанскиот модел: abab / cdcd / efe / fef, наместо воспоставената петрарканска шема: abba / abba / cdc dcd. Исто така, тој често ги употребува кусите римувани октоиси и катрени во кои лаконски ги искажува своите пораки и пророштва при што користи куси ефектни, паралелни и вкрстени рими (во стилот на Блејк) кои се лексички прости, но длабокоумни и со едноставната непосредност на народните поговорки. Неговото сорвшено познавање на поетските форми и варијации е прикажано во вториот дел на збирката во кој се наоѓаат преводите на туѓите песни. Другите негови песни се напишани со слободен стих.
Шенеберг
Шенеберг е населба во Берлин. До 2001 година Шенеберг бил посебен округ додека не се обединила со Темпелхоф, со што ја формирала новиот округ Темпелхоф-Шенеберг.
Цаганур, Селенге
Цаганнур (Цагааннуур) е област во Монголија во покраината Селенге.
Голам Хосеин Нозари
Голам Хосеин Нозари бил поранешен министер во владата на Иран. На чело бил на Министерството за нафта.
Црква „Св. Недела и Св. Петка“ - Абланица
Поради забрзаното урбанизирање на овој предел и формирањето на населбата Абланица, во 2003 година се дошло до идеја за градење на црква. Кога локацијата била одредена, беровски „Алкалоид”, купил плац од 1 декар, од приватно лице и веќе во 2004 година биле удрени темелите на објектот. Храмот се градел 4 години, но со сите инфраструктурни и хортикултурни уредувања, гбиле потребни уште две години за да се освети објектот.Во изградбата на црквата биле вклучени 300 дарители. Црквата ја зографисал Ванчо Чаушовски. Црквата е осветена на 10 октомври 2010 година од струмичкиот митрополит г. Наум.
Поречко
Поимот Поречко се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во областа Порече, односно околината на градот Македонски Брод,  т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива  понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување  на локалните власти во Општина Македонски Брод,  според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Поречко, но некогаш и не.
.rs
.rs е главен Интернет домен за Србија. Со доменот управува Регистарот за национални интернет домени на Србија.
Надворешни врски
Toppdomän
Бенц (Узедом)
Бенц (Benz; Benice ) — општина на островот Узедом во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Областа на општината била населена уште од камено доба, додека првото споменување на селото потекнува од 1229 и низ годините, неколкупати ја променило сопственост, вклучувајќи ги Шведска и Прусија.
Било познато место за посетители, поради нејзината сликовита местоположба помеѓу ридови и езера, сликовитата ветерница, старата црква Св. Петар и гробови на познати луѓе, како германскиот сликар Ото Нимајер-Холштајн. Ветерницата, Ерхолердермиле, која била во употреба до втората половина на век е отворена за јавноста. Делови од црквите потекнуваат од век.
Низа на слики и графики од Лионел Фејнингер го носат името Бенц. Создал многу графики и слики на места во Бенц. Прошетката низ градот ги води посетителите на тие места. Патеката е обележана со плочи во земјата, дозволувајќи и самоводење. Фејнингер продолжил да го употребува местото за работа до неговата смрт, и покрај тоа што се вратил да живее во САД.
Александар Авдеев
Александар Авдеев (руски: Александр Алексеевич Авдеев; роден на ) е руски дипломат и Министер за култура на Русија, на која функција се наоѓа од мај 2008 година. Во периодот од 2002 до 2007 година бил амбасадор на Русија во Франција.
Викентиј (српски патријарх)
Викентиј Српски или Витомир Проданов ( во Бачко Петрово Село - во ) бил српски патријарх во периодот од 1950 до 1958 година.
Александар Авдеев
Авдеев е роден во Кременчук, во Украинска ССР. Дипломирал на Московскиот државен институт за меѓународни односи во 1968 година. Во периодот до 1971 година работел како помошник на генералниот секретар на СССР во конзулатот во Алжир. Во 1973/74 работел во Министерството за надворешни работи, а до 1985 бил најпрвин втор а подоцна прв секретар на советската амбасада во Франција. Во 1991/92 бил заменик министер за надворешни работи на СССР, а истата функција но во рамките на Руската Федерација ја извршувал и во периодот од 1996 до 1998 година. Во периодот од 1992-1996 бил амбасадор на земјата во Бугарија. Зборува француски, италијански, англиски и бугарски јазик.
Викентиј (српски патријарх)
Роден како Витомир Проданов, во 1917 година се замонашил а во 1921 заминал во манастир во Карловачката митрополија. Во 1929 година се запишал на филозофскиот факултетот во Белград. Во 1932 година бил избран за марчански епископ, во 1939 година за Злетовско-струмички а во 1940 година станал и администратор на Охридско-битолската епархија.
Валутен своп
Валутен своп (англиски: currency swap) претставува договор меѓу две страни за размена на паричните приливи, изразени во две валути. Притоа, размената на паричните приливи се изведува преку финансиски посредник, а оваа улога вообичаено им припаѓа на големите меѓународни банки.
Викентиј (српски патријарх)
Со започнувањето на Втората светска војна во 1941 година бугарските фашисти го протерале од Штип. По крајот на војната тој не се вратил во Македонија бидејќи била формирана Македонската православна црква. Во периодот од 1947 до 1951 година бил администратор на Сремската епархија.
Валутен своп
Валутниот своп е деривативен финансиски инструмент со кој денес се добива една валута во замена за друга, а во некое одредено време во иднина се врши обратна трансакција и се враќа оној износ на девизи којшто бил добиен на почетокот. Најчесто се користи кога едната страна во трансакцијата има недостиг од една валута, а има вишок од некоја друга. Потребно е да се прави разлика меѓу валутниот своп и ликвидносните свопови на централните банки. Инаку, најголем дел од трансакциите отпаѓа на банките и другите финансиски институции, но валутните свопови ги употребуваат и големите мултинационални компании. Валутните свопови претставуваат најтргуван инструмент на глобалниот девизен пазар, со учество од 45% во вкупниот промет. Основна предност на валутните свопови е тоа што не се стандардизирани, така што можат да се приспособат на посебните потреби на поединечните клиенти на банките. Оттука, валутниот своп се наметнал како примамлив инструмент за заштита од девизниот ризик.
Историски развој
Валутните свопови биле за првпат измислени во 1970-тите во Велика Британија, со цел да ги надминат валутните контроли. Во тоа време, британските претпријатија требале да плаќаат премии за да позајмуваат средства во американски долари. За да се избегне ова, биле воспоставени повратни спогодби со американските компании кои сакале да позајмуваат во фунти. Оттогаш, ваквите ограничувања станале реткост, но заштедите од заемите преку повратни трансакции сè уште се изводливи поради компаративна предност.
Викентиј (српски патријарх)
Во 1950 година бил избран за патријарх на Српската православна црква и на оваа функција се задржал до неговата смрт до 1958 година.
1871 во книжевноста
1871 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Валутен своп
Историски развој
Своповите со меѓувалутна каматна стапка биле воведени од страна на Светската банка во 1981 година за да може да се обезбедат швајцарски франци и германски марки по пат на размена на готовински текови со ИБМ. Оваа зделка била со посредство на Саломон брадерс (Salomon Brothers) со номинален износ од 210 милиони долари и рок на доставување од повеќе од 10 години.
За време на финансиската криза од 2008 година, трансакциите со валутни свопови биле применувани од страна на Федералните резерви на САД за воведување на ликвидносни свопови. Со нив, Федералните резерви на САД и централната банка на некоја развиена економија се спогодуваат да разменат домашни валути по тековниот девизен курс на најразвиените пазари и се спогодуваат за повратната трансакција по истиот девизен курс на некој датум во иднина. Целта на ликвидносните свопови во овој случај била да се обезбеди ликвидност на американскиот долар на прекуокеанските пезари. Иако, според својата структура, валутните и ликвидносните свопови се идентични, валутните свопови се комерцијални трансакции водени од стекнувањето со компаративна предност, додека ликвидносните свопови на Федералните резерви на САД се итни доларски заеми за прекуокеанските пазари и сè уште е непознато дали со нив ќе се стекнат некои користи за американскиот долар на долг рок.
Кина има склучено договори за повеќегодишни валутни свопови изразени во женминби со Аргентина, Белорусија, Индонезија, Исланд, Јужна Кореја, Малезија, Узбекистан и Хонгконг, коишто имаат слични функции како и ликвидносните свопови.
Цели
Валутните свопови имаат две основни цели:
Девизен своп
Валутните свопи може да се јават во различни форми, во зависност од целта што сакаат да ја остварат учесниците во трансакцијата. Така, вообичаено, валутниот своп се јавува како комбинација на трансакција со сегашна и трансакција со идна испорака, при што со втората трансакција се поништува првата. На пример, своп-договорот може да вклучи продажба на девизи по тековниот курс, со истовремено склучување купување девизи по курсот за идна испорака. Овој вид е познат како девизен своп (FX swap) и претставува најчеста форма на валутни свопови. Така, во април 2010 година, просечната дневна трговија со девизните свопови изнесувала 1 765 милијарди долари.
Пример за девизен своп
Да претпоставиме дека еден извозник остварил девизен прилив од 300 000 долари, при што во моментов тој нема потреба од девизите, меѓутоа знае дека тие ќе му бидат потребни по 90 дена за набавка на материјали од странство. Во тој случај, извозникот би можел денес да ги продаде девизите по тековниот курс, а по 90 дена, пак да купи долари по тогашниот девизен курс. Се разбира, ако постапи вака, претпријатието се изложува на валутниот ризик, бидејќи по 90 дена вредноста на доларот може да се зголеми, така што тоа ќе треба да ги купи девизите по повисок курс. Затоа, претпријатието може да склучи своп-договор со некоја банка каде што денес ќе ги продаде доларите по тековниот девизен курс и истовремено ќе ги купи доларите по курсот за идна испорака, со рок од 90 дена. Како што може да се забележи, оваа форма на валутен своп е многу слична со договорите за повторен откуп (репо-трансакциите).
Валутен своп
Своп-договорот може да се јави и како размена на основниот долг и каматата, изразени во две валути. Всушност, овде станува збор за комбинација на една трансакција со сегашна испорака со неколку периодични трансакции со идна испорака, при што цело време се употребува почетниот девизен курс. Со овој своп се врши претворање на долгот од една во друга валута и него го користат претпријатија што имаат долгови во една валута, а остваруваат парични приливи во друга валута. Исто така, како мотив за примена на овој вид своп-трансакции се јавуваат компаративните предности на претпријатијата при задолжувањето на различни пазари. Овој вид е познат како валутен своп (currency swap) и претставува помалку тргувана форма на валутни свопови. Така, во април 2010 година, просечната дневна трговија со валутните свопови изнесувала 43 милијарди долари, што е незначително во споредба со девинзите свопови.
Пример за валутен своп
Да претпоставиме дека едно американско претпријатие има потреба од 20 милиони евра, со цел да изгради фабрика во Холандија. Во исто време, некое германско претпријатие планира да изгради фабрика во САД, за чие финансирање му се потребни 28 милиони долари. Очигледно, за да ги обезбедат еврата и доларите потребни за остварување на инвестициите, двете претпријатија би требало да се задолжат во странска валута. Меѓутоа, може да се случи овие претпријатија да не се толку познати кај странските инвеститори, така што задолжувањето во странство би било можно само со повисоки каматни стапки во споредба со задолжувањето на домашниот пазар.
Затоа, двете претпријатија можат да се задолжат на домашниот пазар и со посредство на некоја банка да склучат своп-договор за размена на основниот долг и каматните плаќања во текот на определен временски период (на пример, пет години). Според тоа, американското претпријатие ќе издаде петгодишни обврзници во вредност од 28 милиони долари, со каматна стапка од 8%, додека германското претпријатие ќе земе кредит во износ од 20 милиони евра, со каматна стапка од 6% и со рок на отплата од пет години. Притоа, на почетокот се врши размена на основниот долг во однос којшто приближно одговара на девизниот курс што важи во моментот на склучувањето на своп-договорот. Така, двете претпријатија ќе извршат размена на долг од 20 милиони евра за долг од 28 милиони долари, што е приближно еднакво на тековниот курс на еврото во однос на доларот, којшто изнесува 1,3987 долари за едно евро. Тоа значи дека на почетокот на своп-трансакцијата, американското претпријатие ќе прими 20 милиони евра од германското претпријатие, коешто во замена ќе добие 28 милиони долари. На тој начин, иако секое претпријатие се задолжило на домашниот пазар, со помош на своп-договорот, успеало да го претвори заемот во странска валута. Понатаму, за време на траењето на договорот, секое претпријатие му ја плаќа каматата на спротивниот учесник во трансакцијата, т.е. американското претпријатие плаќа 6% камата на износот од 20 милиони евра, а германското претпријатие плаќа 8% камата, пресметана на 28 милиони долари. Најпосле, на крајот од своп-трансакцијата, повторно се врши размена на основниот долг, врз основа на почетниот девизен курс. Со други зборови, американското претпријатие му плаќа 20 милиони евра на германското претпријатие, коешто нему му префрла 28 милиони долари.
1870 во книжевноста
1870 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Синхронизациски мрежи
Синхронизациски мрежи, исто така, често познати и како "мрежи на комбинација динамички системи". И двете од овие мрежи се однесуваат на поврзување на осцилатори, каде осцилаторите се јазли кои емитираат сигнал со нешто редовна (можеби променлива) честота, и исто така се во состојба да примат сигнал.
Особено интересна е фаза на транзиција, каде што целата мрежа (или многу голем процент) на осцилатори започнува да пулсира на иста честота, позната како синхронизација.
Синхронизација на мрежа, тогаш станува подлога преку синхронизација на овие осцилаторски патувања.
Бидејќи не постои централна власт за организирање јазли, ова е еден вид на само организирање на систем.
Ѕидањето на Раваница
Ѕидањето на Раваница (српски: Зидање Раванице) е српска епска, јуначка песна.
Содржина
Во Крушевац, кнезот Лазар ги повикува на гозба сите српски господа. Неговата сопруга Милица го прекорува поради тоа што сите претходни српски владетели изградиле цркви и манастири, а само тој не изградил ништо. Тогаш, кнезот Лазар објавува дека ќе го гради манастирот Раваница при што темелите ќе бидат од олово, црквата од сребро, злато, бисери и скапоцен камен. Сите благородници му честитаат, само Милош Обилиќ не вели ништо. Откако го прозива кнезот, Милош зема збор велејќи дека наскоро ќе дојде време кога Турците ќе го освојат царството и ќе ги урнат и ќе ги ограбат сите цркви и манастири. Оттука, тој го советува кнезот Лазар да ја изгради Раваница од камен, зашто само така таа ќе остане за вечни времиња.
За песната
Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од старецот Рашко кој бил родум од Колашин, Херцеговина, а на почетокот на Првото српско востание пребегал во Србија и се населил во селото Сабанти во близината на Крагуевац.
Експедиција на „Нимрод“
Експедицијата на „Нимрод“ од 1907-1909 година, позната како Британска експедиција на Антарктикот — првата од трите успешни експедиции на Антарктикот предводени од Ернест Шеклтон. Нејзината главна цел, меѓу низата географски и научни цели, била да се стигне до Јужниот Пол. Оваа цел не била постигната, но јужниот марш на експедицијата достигнала најдалечна јужна ширина од 88° 23' S, само 180.6 километри од полот. Ова било убедливо најдолгото јужно поларно патување до тој датум и рекордна конвергенција на двата пола. Посебна група предводена од велшкиот австралиски професор по геологија Еџворт Дејвид стигнала до проценетата локација на Јужниот магнетен пол, а експедицијата го постигнала и првото искачување на планината Еребус, вториот највисок вулкан на Антарктикот.
Експедицијата немала владина или институционална поддршка и се потпирала на приватни заеми и индивидуални придонеси. Била опкружена со финансиски проблеми и нејзините подготовки биле избрзани. Нејзиниот брод, Нимрод бил помалку од половина од големината на експедицискиот брод Дискавери на Роберт Фалкон Скот од 1901–1904 година, а екипажот на Шеклтон немал соодветно искуство. Контроверзноста произлегла од одлуката на Шеклтон да ја заснова експедицијата во заливот Мекмердо, блиску до старото седиште на Скот, спротивно на ветувањето на Скот дека нема да го стори тоа. Сепак, иако профилот на експедицијата првично бил многу понизок од профилот на Скот пред шест години, неговите достигнувања привлекле широк интерес и го направиле Шеклтон национален херој. Научниот тим, во кој бил вклучен и идниот водач на Австралазиската антарктичка експедиција Даглас Мосон, извршила обемна геолошка, зоолошка и метеоролошка работа. Транспортните аранжмани на Шеклтон, базирани на манџуриски пониња, моторно влечење и кучиња со санки, претставувале иновации кои, и покрај ограничениот успех, подоцна биле копирани од Скот за неговата несреќна експедиција Тера Нова.
По враќањето, Шеклтон го надминал првичниот скептицизам на Кралското географско друштво(КГД) за неговите достигнувања и добил многу јавни почести, вклучително и витез од кралот Едвард VII. Тој заработил мала финансиска добивка од експедицијата и на крајот зависел од владиниот грант за покривање на неговите обврски. За три години, неговиот најјужен рекорд бил надминат, бидејќи прво Амундсен, а потоа и Скот стигнале до Јужниот пол. Во својот момент на триумф, Амундсен сепак забележал: „Името на Сер Ернест Шеклтон секогаш ќе биде запишано во аналите на истражувањето на Антарктикот со огнени букви“.
Потекло
Ернест Шеклтон бил помлад офицер на првата експедицијата на „Дискавери“ на Роберт Фалкон Скот на бродот „Дискавери“. Тој бил испратен дома со помошниот брод „Морнинг“ во 1903 година по физички колапс за време на главното јужно патување на експедицијата. Пресудата на Скот била дека тој „не треба да ризикува дополнителни тешкотии во неговата сегашна здравствена состојба“. Шеклтон го почувствувал овој физички неуспех како лична стигма, и при неговото враќање во Англија бил решен да се докаже себеси, според зборовите на втората команда на Дискавери, Алберт Армитаж, како „подобар човек од Скот“. Тој сепак ја одбил можноста за брзо враќање на Антарктикот како главен офицер на вториот хуманитарен брод на Дискавери, Тера Нова, откако и помогнал да ја среди; тој, исто така, помогнал да се опреми Уругвај, бродот што се подготвувал за помош на експедицијата на Ото Норденшелд, заглавена во Веделовото Море. Во текот на следните неколку години, додека негувал периодични надежи за продолжување на кариерата на Антарктикот, Шеклтон се насочил кон други опции. Во 1906 година работел за индустрискиот магнат Сер Вилијам Бердмор како службеник за односи со јавноста.
Според неговиот биограф Роланд Хантфорд, наводите за физичкиот дефект на Шеклтон направени во Патување на откритието на Скот, објавено во 1905 година, повторно ги отвориле раните на гордоста на Шеклтон. Станало лична мисија тој да се врати на Антарктикот и да го надмине Скот. Шеклтон почнал да бара потенцијални поддржувачи за своја експедиција; неговите првични планови се појавувиле во необјавен документ од почетокот на 1906 година. Тие вклучувале проценка на трошоците од 17.000 фунти (ажурирана вредност 1,910,000 фунти) за целата експедиција. Тој го добил своето прво ветување за финансиска поддршка кога во почетокот на 1907 година неговиот работодавец, Бирдмор, понудил гаранција за заем од 7.000 фунти (ажурирана вредност 790,000 фунти). Имајќи го ова во рака, Шеклтон се чувствувал доволно уверен за да ги објави своите намери на Кралското географско друштво на 12 февруари 1907 година. Една од причините за чувството на итност на Шеклтон било сознанието дека полскиот истражувач Хенрик Арктовски планирал експедиција, која била најавена во друштвото истиот ден како и Шеклтон. Во тој случај, плановите на Арктовски биле мртви.
Првични планови
Оригиналниот необјавен план на Шеклтон предвидувал да се смести во старото седиште на Дискавери експедиција во Мекмердо. Оттаму тој предложил да започне обиди за достигнување на географскиот Јужен Пол и Јужниот магнетен пол. Би следеле други патувања, а би имало континуирана програма за научна работа. Овој ран план, исто така, ги открил предложените методи на транспорт на Шеклтон, кои вклучувале комбинација од кучиња, пониња и специјално дизајнирано моторно возило.
Ниту понињата, ниту моторното влечење не биле користени на Антарктикот претходно, иако понињата биле користени од Фредерик Џорџ Џексон за време на експедицијата на Арктикот Џексон-Хармсворт од 1894-1897 година. И покрај збунетите извештаи на Џексон за моќта на неговите пониња, и спротивно на конкретните совети од Фритјоф Нансен, познатиот норвешки поларен патник, Шеклтон одлучил дека ќе земе 15 пониња, подоцна намалени на 10. До моментот кога ги објавил своите планови во февруари 1907 година Шеклтон ја ревидирал неговата проценка на трошоците на пореални 30.000 фунти (ажурирана вредност 3,380,000 фунти). Сепак, одговорот на Кралското географско друштво на предлозите на Шеклтон бил одбиен; Шеклтон подоцна дознал дека Друштвото во тоа време било свесно за желбата на Скот да води нова експедиција и дека Друштвото сака да го резервира своето целосно одобрение за Скот.