cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Коле Ангеловски
Биографски податоци
Добитник е на многу награди како глумец, режисер, истакнат културен работник, драматург, преведувач и др. Ангеловски е добитник и на Највисоката Македонска награда во Културата “Наградата за животно дело 11. Октомври”. Оваа награда се доделува на културни и други работници од Македонија кои имаат постигнато врвни резултати во својата дејност. Од 1967 година работи во Драмскиот Театар во Скопје. Има напишано неколку драми, филмови и ТВ скрипти. Има режирано над 80 претстави, од кои повеќето се наградени на различни фестивали. Тој има играно над 20 театарски и 40 филмски улоги. Има преведено над триесет драми на Македонски. Ангеловски има над 500 часа разна телевизиска програма, главно улоги.
На филмската сцена, како глумец, дебитирла уште како студент во 1962 година, во југословенскиот филм Саша на режисерот Раденко Остоиќ и ја добил дебитантската награда на Филмскиот фестивал во Пула (1963), а 1965 година на истиот фестивал и наградата најдобар млад глумец, за улогата во филмот “Да се дојде и да се остане” на режисерот Бранко Бауер.
Ангеловски има режирано два играни филма. За својот режисерски првенец “Татко” (“Колнати сме Ирина” – 1973) ја добил престижната Награда “Кокањ Ракоњац” на филмскиот фестивал во Пула. Автор е и на втората филмска комедија во македонската кинематографија по “Мирно лето” на Д. Османли, “Викенд на мртовци”, за којшто ја добива Наградата “Златна рипка” за режија, на Фестивалот на филмска комедија во Голубац, Република Србија. На истиот фестивал добива и Трета награда од публиката.
Животопис
Филмската дејност на Коле Ангеловски е импозантна. Така, во 1966 година во филмот „До победата и по неа” игра споредна улога. Една година подоцна, во 1967, ја игра и главната улога во „Македонска крвава свадба”. Истата година тој е сценарист во филмот „Патека”. Во 1969 година игра споредна улога во филмот „Време без војна”. Во 1971 година игра главна улога во филмовите „Жед” и „Македонски дел од пеколот”. Во 1973 година тој е режисер и сценарист во филмот „Татко (Колнати сме, Ирина)”. Во 1979 година тој го режира филмот „Додека водата тивко шумоли”. Игра главни улоги во филмовите: „Оловна бригада” (1980), „Црвениот коњ” (1981), „Јужна патека” (1982), „Нели ти реков” (1984). Во 1988 година тој е режисер на филмот „Викенд на мртовци”.
Писател
Коле Ангеловски ја има напишано следнава филмографија:
Кампидољо
Кампидољо е познат плоштад во Рим дизајниран од Микеланџело Буонароти. Плоштадот го формираат раскошни мермерни приодни скалила и три згради од кои спротивните имаат симетрични фасади. Во централната зграда на плоштадот се наоѓа градската куќа на Рим, кајшто сѐ уште се вршат венчавки. Останатите згради се седиште на Капитолските музеи, кои содржат некои од најубавите и највредните уметнички дела од антиката и ренесансата.
Вир (река)
Вливот на Вир е канализиран и го формира пристаништето Изињи-сир-Мер.
Се вели дека поетите од долината Вир (Vau de Vire) го вовеле водвиљот.
Места долж реката:
Хидрологија и квалитетот на водата
Општо земено, кафеавите води на Вир се умерено алкални, според тестирањето од Лумина Тех нивниот pH е 8,31. (Хоган, 2006) Водите на реката се релативно заматени, со мерење со диск Секи од 12 сантиметри.
Историско значење
На крајот на 10 век, териториите на Кралството Бретања биле проширени до Вир од нивниот крал Алан I.
Лутон
Лутон е град кој што се наоѓа во Обединетото Кралство во Англија. Според проценките од 2007 година, градот имал 197.492 жители.
Стевча Михаиловиќ
Стевча Михаиловиќ (Јагодина јануари 1804 – 19 септември 1888 година Белград), бил српски политичар и премиер.
Лутон
Популација
Според проценките во градот живееле 197.492 луѓе во 2008 година.
Стевча Михаиловиќ
Биографија
За време на Милош Обреновиќ бил цариник, а за време на првото владеење на окружниот Михајло Обреновиќ III. Во 1842 година, кога Тома Вучиќ Перишиќ се побунил во корист на Уставот, војската се обидува да му помогне на принцот, но безуспешно. За време на кнезот Александар Караѓорѓевиќ, Михаиловиќ се занимавал со трговија во Јагодина.
За време на собранието на Денот на Свети Андреј во 1858 година, Михаиловиќ бил водач на фракцијата Обреновиќ и ја предводел делегацијата која барала абдицирање на принцот Александар Караѓорѓевиќ. По враќањето на Милош во 1858 година, тој станал претседател на Советот, додека под Михаило се пензионирал.
Во 1875 година, а од 1876 до 1878 година, Михаиловиќ станал премиер. Оваа втора влада на Михајловиќ ја водеше земјата за време на Српско-турските војни (1876-1878), а исто така доведе до територијална експанзија и независност на Србија на Конгресот во Берлин.
Стеван Книќанин
Стеван Петровиќ, КЦМТ, познат како Стеван Книќанин (Стеван Книќанин, Стеван од Книќ ; 15 февруари 1807 - 14 мај 1855) бил српски војвода (командант) на српските доброволни одреди во српска Војводина за време на револуцијата од 1848 година.
Животот
Стеван Петровиќ е роден на 15 февруари 1807 година во Книќ кај Крагуевац (оттука и неговиот прекар), за време на Српската револуција, регионот во тоа време бил дел од санџакот Смедерево на Отоманската империја (денес Србија). За време на владеењето на кнезот Милош Обреновиќ, политичката кариера на Книќанин започнала како комесар на општина Јасеница во 1835 година, а во 1839 година како комесар на областа Смедерево, но на крајот се приклучил на опозицијата како конституционалист и поддржувач на противничкиот принц Александар Караѓорѓеви од династијата Караѓорѓевиќ. Бидејќи ги поддржувал уставобранителите, бил протеран од Кнежевството Србија во 1840–1841 година. Се вратил во 1842 година, откако Александар Караѓорѓевиќ стапил на тронот на 14 септември, откако бил избран за принц на Србија на Народното собрание во Врачар.
Револуција во 1848 година
За време на револуцијата во 1848 година, Унгарците бараа национални права и автономија во рамките на Австриската империја. Меѓутоа, тие не ги признавале националните права на другите националности кои живееле во Хабсбуршкото Кралство Унгарија во тоа време.
Како дел од револуциите од 1848 година, Србите под Австроунгарија го бараа она што го имаа во претходниот век; признавање на српскиот јазик како официјален јазик, еднаквост на православната црква како и со католиците и годишни собири на црковните собори. Тие се сретнаа во Сремски Карловци и Нови Сад. Неколку илјади Срби се состанаа на Мајскиот собор во Сремски Карловци на 1 мај 1848 година Делегатите го избраа истакнатиот австриско-српски генерал Стеван Шупљикац за војвода, цивилен и воен командант (војвода). За патријарх на Србите е избран Јосиф Рајачиќ. Србите побараа национална единица составена од Банат, Бачка, Барања и дел од Срем, колективно познат како Војводина. Ова беше целосно спротивно на визиите на унгарските власти.
Во јуни и јули голем бран доброволци од Кнежевството влезе во Војводина. Книќанин пристигна на 25 јули. Меѓу другите пристигнаа: братот и внукот на Хајдук Вељко, членот на советот Милутин Петровиќ, мајорот Станојло Петровиќ, капетанот Сава Петровиќ и војводата прота Ненадовиќ.
Од август 1848 година, Книќанин бил командант на српските доброволни одреди во српска Војводина, во која единица се борел и Голуб Бабиќ. Големината на неговата војска надминала 8.000 или 10.000 луѓе. Неговото воено знаење било изразено во повеќе прилики, особено во битките кај Панчево и Вршац за време на револуцијата од 1848 година во тогашното Австриско Царство.
По неговото враќање во Србија во мај 1849 година, Книќанин ја добил титулата војвода од Александар Караѓорѓевиќ, а во тоа време таа му била доделена само на Тома Вучиќ Перишиќ. Тој беше „ Витез на Марија Тереза “, највисокиот ред на австриската армија.
Подоцнежните години и смртта
Како последица на мозочен удар во 1854 година, тој починал на 14 мај 1855 година, во Белград.
Наследство
Во 1850 година, Луис Кошут напишал: „Болд Кничанин направи чуда на храброст на Долниот Дунав“.
По него е именувано селото Книќанин во српската покраина Војводина.
286 п.н.е.
286 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 286. година пред новата ера, 286. од првиот милениум п.н.е., 86. од 3 век п.н.е. и седма од 280-тите п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 286 година се протега во 2350 и 2351, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2410 и 2411 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 257. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 935 и 934 исламска година пред хиџра.
Србиница
Србиница ౼ река која се наоѓа западно од селата Подлес и Градско, а чие течение се протега на планината Клепа. Реката Србиница е една од реките што ја создаваат Крушевичка Река.
Делчевско-каменичка епархија
Делчевско-каменичката епархија — една од 15-те епархии на Македонската православна црква. Формирана е со одлука на синодот во 2023 година и за нејзино седиште е избран градот Делчево, како дел од процесот за интеграција на Православната Охридска Архиепископија. За архијереј е избран епископот Марко Делчевско-каменички, поранешен епископ на ПОА. Ова архијерејско намесништво ги опфаќа градовите Делчево и Македонска Каменица, заедно со селата во Пијанец.
До 2023 година епархијата била дел од Брегалничката епархија како архијерејско намесништво.
Парохии
Намесништвото е поделено на неколку парохии:
Ил-де Франс
Ил-де Франс (Île-de-France) — регион во Франција во кој се наоѓаат 8 департмана. Во регионот се наоѓа градот Париз. Ил де Франс е регион со најголем број на жители во франција.
Ана Свен-Ларсон
Ана Свен-Ларсон (18 јуни 1991) е шведска скијачка во алпско скијање од светскиот куп специјализирана за дисциплината слалом. Таа за прв пат настапила во Светскиот куп во слалом во Куршевел во декември 2010 година и се пласирала на 26то место, а нејзиниот прв подиум и бил на домашен снег во скијачкиот центар Оре во март 2014 година.
Свен-Ларсон се натпреварувала за Шведска на две Зимски олимписки игри и четири Светски првенства. Таа освоила сребрен медал во дисциплината слалом на Светското првенство 2019, а била петта во дисциплината слалом во 2018 на Зимските олимписки игри во Пјонгјанг.
Драндовица (Косово Дабје)
Драндовица  — археолошко наоѓалиште во околината на местото Косово Дабје кај градот Делчево. Наоѓалиштето претставува црква од старохристијанско време.
Рустенфелде
Рустенфелде (Rustenfelde) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Англиска црква (Амстердам)
Англиската црква (холандски : Engelse Hervormde Kerk) е црква која се наоѓа во Амстердам, Холандија и е во склопот на Шкотската црква. Оваа црква е една од најстарите во градот.
Нови Врх
Нови Врх (словенечки: Novi Vrh) — населба во Општина Апаче во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Гент-Вевелгем 2020
Гент-Вевелгем 2020 — 82. издание на велосипедската еднодневна трка Гент-Вевелгем, која се одржала на 11 октомври 2020 година како осумнаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Како еден од пролетните класици, Гент-Вевелгем првично бил закажан да се одржи на 29 март 2020 година, но бил откажан поради пандемијата на КОВИД-19 во Белгија. Трката била повторно закажана за 11 октомври 2020 година како дел од обновениот календар, и била единствена белгиска трка која се одржала во тој дел од сезоната.
Рута
Организаторите на трката побарале гледачите да ја следат трката од дома и не ги објавиле деталите на рутата на јавноста пред самиот почеток на трката. Бидејќи делови од трката поминувале низ Франција, истите морале да бидат отстранети поради влошувањето на пандемијата во Франција. Почетните времиња биле исто така прилагодени за да се избегнат со оние на Џиро д’Италија. По првпат, машката трка започнала пред женската трка.
Екипи
Бидејќи Гент-Вевелгем е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, заокружувајќи ја главната група од 25 екипи. Иако повеќето екипи настапиле со максималните седум возачи,, и  настапиле со само шест, додека  настапиле со само пет. Само 95 од вкупно 170 возачи ја завршиле трката.
Jeremy (песна од Pearl Jam)
„Jeremy“ — песна од американска рок група Pearl Jam. Стиховите на песната се напишани од вокалистот Еди Ведер а музиката на басистот Џеф Амент. „Jeremy“ била издадена во 1992 година како трет сингл од деби албумот на Pearl Jam, Ten (1991). Песната била инспирирација на Ведер кога во еден весник прочитал за еден средношколец кој се застрелал пред својот клас во училиште на 8 јануари 1991 година. Песната достигнала петто место на топ листите на Hot Mainstream Rock Tracks. Таа првично не била прикажана на редовната табела за синглови на Билборд Хот 100, бидејќи во тоа време не била објавена како комерцијален сингл во САД.
Песната добила големи критики за неговото музичко видео, кое е во режија на Марк Пелингтон, објавено во 1992 година. Оригиналното музичко видео било режирано и продуцирано од Крис Цуфаро. По здобиената популарност, МТВ подоцна го забранила музичкото видео и ја објавила верзијата во режија на Пелингтон. Во 1993 година, видеото добило четири награди од МТВ Видео Музички Награди, вклучувајќи ја и наградата за најдобар спот на годината.
Конакот на кнезот Милош во Топчидер
Историја
Изграден е по наредба на кнезот Милош Обреновиќ како централна зграда на репрезентативниот дворец во Топчидер. Изграден е од познатите градители Јања Михаиловиќ и Никола Ѓорѓевиќ под надзор на главниот градител на кнезот, Хаџи-Никола Живковиќ. Конакот бил двор на владетелот на Кнежевството Србија, место каде се случувале значајни општествено-политички настани. Во него заседаваше Кнезовото собрание и беа донесени важни одлуки за иднината и независноста на Србија. Неговата изградба претставуваше еден од неопходните облици на пројавување на штотуку стекнатата автономија во извршувањето и развојот на општествениот живот и јавните функции во Србија, во однос на претходното османлиско владеење. Таму кнезот Милош Обреновиќ ги поминал последните денови за време на неговото второ владеење во 1859-1860 година.
Пред ова здание се наоѓа еден од најстарите и најубавите чинари во Европа, заштитен како природна реткост (стар повеќе од 160 години). Според еден извор, тој била засаден по наредба на кнезот Милош во пролетта 1832 година. во вар што се користел при изградбата на конакот.
Тони Џа
Тони Џа е тајландски глумец роден на 5 февруари 1976 година во провинцијата Сурин во Тајланд. Правото име му е Фаном Јирум. Експерт е за тајландски бокс, теквондо и гимнастика. Како глумец дебитирал во 2003 година со филмот „Онг-Бак“.
Конакот на кнезот Милош во Топчидер
Историја
Во однос на стилот и архитектурата, тој припаѓа на преодна форма од изразито балканска градителска традиција кон постепено прифаќање на елементите на средноевропската архитектура. Влијанието на балканско-ориенталната традиција се рефлектира во централниот распоред на внатрешните простории како и во богатите сликани украси на таванот, ѕидовите и нишите, додека европските влијанија се забележуваат во класично осмислениот портал, во поедини архитектонски детали како и во поставувањето на објектот во слободен парковски простор. Зградата се состои од приземје и кат, кои се поделени во голема сала во средината, со седум соби распоредени наоколу и четири помошни простории меѓу нив, кои се нарекувале оџаклија. Холовите на првиот кат и приземјето се проширени со диванхан. Во приземјето се наоѓала канцеларијата на Кнезот, стражарските простории и трпезаријата, додека првиот кат имал резиденцијална функција. Исто така, на првиот кат биле собите од приватниот апартман на кнезот. Се состоел од парадна соба со складиште, трпезарија и место за богослужба, односно спална соба со ниша за икони и кандило. Зачуваната декорација се наоѓа на таванот на холот, парадната соба, светилиштето на кнезот Милош и диванханата. Диванханата, која имала и функција на простор за публика, била украсена со големо внимание.
Тука во 1935 година. бил отворен шумарскиот и ловечкиот музеј на кралот Александар.
За време на прославата на 150-годишнината од Првото српско востание (1954), во Конак бил отворен Музејот на Првото српско востание со тема посветена на целиот период на ослободителните борби против Турците (од 1804 до вториот Хатишериф во 1839 г.). Експонатите на Музејот послужиле како почетна точка за формирање на Историскиот музеј на Србија во 1963 година.
Во 2013 година, по повод 198-ма годишнина од Второто српско востание, отворена е нова постојана поставка.
Во рамки на историските околности, конакот на кнезот Милош го носи печатот на своето време, преодна состојба од долгорочна подреденост кон стекнување на независност, што се рефлектира во мешавината на применети стилови и начини на градба.
Во непосредна близина на конакот се наоѓаат Топчидерската црква на Светите апостоли Петар и Павле и Црковниот конак во Топчидер.
Шахтебих
Шахтебих (Schachtebich) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
NGC 3734
NGC 3734 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3734 се споменува и како MCG -2-30-6, NPM1G -13.0333.
Откривање
Објектот е откриен на 19 април 1794 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3734 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 3734 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 19°.
Други поделби
Проучување на NGC 3734 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35773. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 282; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5516. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1562.
287 п.н.е.
287 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 287. година пред новата ера, 287. од првиот милениум п.н.е., 87. од 3 век п.н.е. и осма од 280-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5221 и 5222 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4463 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3473 и 3474 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 466.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 287 година се протега во 2349 и 2350, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2409 и 2410 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 256. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 936 и 935 исламска година пред хиџра.
Могила (Косово Дабје)
Могила - Дервен  — археолошко наоѓалиште во околината на местото Косово Дабје кај градот Делчево. Наоѓалиштето претставува могила од римско време.
На десниот брег на Брегалница, на местото на кое стариот пат Делчево - Кочани навлегува во клисурата на Брегалница, десно од селскиот пат што води кон селото Косово Дабје е зачувана могила со пречник од 30 м во основата и височина до 6 м.
Мурска Собота
Мурска Собота (словенечки: Murska Sobota; германски: Olsnitz; унгарски: Muraszombat) — град во североисточна Словенија и седиште на Градската општина Мурска Собота. Градот се наоѓа на реката Мура во областа Прекмурје. Мурска Сабота е регионален главен град на Помурскиот статистички регион.
Етимологија
Официјално, градот е познат како Мурска Собота, иако неформално обично се нарекува Собота (словенечки: Sobota) од неговите жители, а Мурска (Murska) од луѓето од другите делови на Словенија.
Населбата првпат била потврдена во писмени документи во 1297 година како Белмура (Belmura) (и како Муразомбата (Murazombatha) во 1348 година и Муразумбота (Murazumbota) во 1366 година). Традиционалното германско име на градот е Олсниц (германски: Olsnitz), кое потекнува од старото словенечко име Олшница. Современото словенечко име е превод на унгарското име Муразомбат (Muraszombat), кое било официјалното име на градот до 1919 година. На унгарски, szombat значи „сабота“, што се однесува на практиката на градот да одржува саеми и панаѓури секоја недела на тој ден. На македонски името на градот би било Мурска Сабота.
Црква Де Криџберг
Црквата Де Криџберг (холандски : De Krijtberg) е црква која се наоѓа во Амстердам, Холандија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во 1883 година и е посветена на Франсиско Ксавер.
Мурска Собота
Историја
Мурска Собота бил окружен (унгарски: járás) град на округот Вас во Кралството Унгарија до 1918 година. Заедно со поголемиот дел од Прекмурје, бил анектиран од Унгарија за време на Втората светска војна, од 1941 до 1944 година. Помеѓу 1944 и 1945 година бил под Нацистичка германска окупација, а советските трупи го зазедоа во мај 1945 година.
Мурска Собота порано беше најсеверниот град во Југославија, а низ историјата се префрлаше преку границите меѓу Словенија, Југославија и Унгарија. Унгарците сè уште претставуваат малцинство од 3.000 лица. Во 1919 година овде била прогласена Република Прекмурје и градот бил прогласен за главен град на новата држава. Во 1991 година, за време на Десетдневната војна меѓу Словенија и Југословенската федерална армија, Мурска Собота беше бомбардирана од воздух, без жртви или видливи штети. Денес, тој е мирен град со економија базирана на регионална администрација, лесна индустрија, трговија и бањски туризам. Во април 2006 година, градот стана седиште на новосоздадената Римокатоличка епархија Мурска Собота, која е суфраган на надбискупијата Марибор.
Клима
Годишните врнежи во Мурска Собота се меѓу најниските во Словенија. Се одликува со нестабилност на врнежите, чести се силни суши.
Бах (митологија)
Бах или Бахус (лат. Bacchus или Bacchae) — бог на виното во римската митологија. Во старогрчката митологији му одговара Дионис, т.е. Бах претставува негов римски пандан. Со оглед дека тој е Дионисов пандан и тој како и Дионис е син на Јупитер и ќерката на Кадмо Семела.
Митологија
Бах бил римски бог на виното и земјоделските култура. Го симболизирале виновата лоза и бршленот. Негови придружници (во старогрчката митологија) се сатири и менади. Менадите се познати и под името бахатници; тие биле негове помамни, палави придружнички. Долги години лутал по светот одејќи до најоддалечените предели на светот учејќи ги луѓето да одгледуваат винова лоза.
Името Бах или Бахус потекнува од зборот bacca што значи бобинка, како бобинките (зрнатаЃ грозје. Често е поистоветуван со старото италско божество Либер.
Бахус е син на Јупитер (Зевс) и Семела, која била излажана од страна на Јунона (Хера) која ја наговорила да побара да го види Јупитер во полн сјај. Наивна, тоа и го побарала, па изгорела од пламенот и светлината на Јупитеровото божествен облик, бидејќи била само смртница. За да го спаси бебето од умирање во телото на мајката, Јупитер го зашил детето во својот бут и го носел девет месеци. Како дете, Бахус бил подучаван од страна на Силен, учителот на богот на виното.
Баханалии
Бахусовиот (Дионисовиот) празник се славел на 16 и 17 март (или 15 и 16 март), и бил прославуван со фестивалот Баханали, кој се одликувал со пијанчење и водење оргии, а кои заради својот сексуален карактер биле забранети од страна на сенатот во 186 година пр.н.е. Овој празник го нарекувале и „Дионизии“ според грчкиот бог на виното - Дионис.
Рафаел Надал
Рафаел "Рафа" Надал Парера ; роден на 3 јуни 1986) е шпански професионален тенисер моментално рангиран на 2. место на АТП листата. Тој е познат како најдобриот играч на земјена подлога во историјата    и поради тоа е именуван како "Крал на Земјината подлога."      Покрај земјата, тој е подеднакво добар и на останатите подлоги, и поради тоа се смета за еден од најдобрите сестрани играчи во историјата на тенисот,        и според многумина – вклучувајќи го и поранешниот Светски бр. 1. Андре Агаси – најдобар тенисер на сите времиња.
Надал има освоено 17 Гренд слем титули, олимписко злато во поединечна конкуренција, рекордни 27 титули од АТП Мастерс 1000 серијата  и рекордни 15 титули од АТП 500 серијата. Тој исто така бил дел од победничкиот шпански дејвис куп тим во 2004, 2008, 2009 и 2011. Во 2010, тој станал седмиот тенисер во историјата и најмладиот од четворицата во Опен ерата кој ги освоил сите четири Гренд слем турнири. Тој е вториот тенисер, по Андре Агаси, кој успеал да стигне до златен слем во кариерата. Во 2011, Надал ја добил наградата светски спортист на годината.
Надал и Матс Виландер се единствените двајца играчи во историјата кои освоиле барем две Гренд слем титули на три подлоги - тврда, земја и трева. Со освојувањето на Отвореното првенство на Франција 2014, Надал станал единствениот тенисер кој на еден Гренд слем турнир успеал да освои девет титули и првиот кој десет години по ред освоил барем една титула, со што го соборил рекордот од осум години на Бјорн Борг, Пит Сампрас, и Роџер Федерер. Исто така тој се израмнил со бројот на освоени Гренд слем титули со Пит Сампрас на второто место зад Роџер Федерер кој има освоено 20 титули. Тој го држи рекордот и за најмногу освоени титули на еден турнир, осум на Мастерсот во Монте Карло.
Детство и почетоци
Рафаел Надал е роден во Манакор, Балеарските Острови, Шпанија, како дете на Себастијан Надал, стопанственик кој поседува компанија за осигурување, компанија за стакло и прозорци и раководи свој ресторан. Неговата мајка, Ана Марија Парера е домаќинка. Тој има помлада сестра која се вика Марија Изабел. Неговиот чичко, Мигел Анхел Надал, е пензиониран поранешен фудбалер, кој играл за Мајорка, Барселона, и за сениорскиот тим на Шпанија. Надал е навивач на Реал Мадрид и на Мајорка. Во светот на тенисот, Рафаел бил внесен на тригодишна возраст од страна на неговиот друг чичко, Тони Надал, поранешен професионален тенисер, кој го забележал неговиот талент.
На осумгодишна возраст, Надал го освоил регионалното тениско првенство до 12 години а истовремено играл и фудбал. Неговиот чичко кој го тренирал интензивно, го охрабрил Надал да игра со левата рака поради предност на тенискиот терен, откако забележал дека Надал форхенд ударите ги игра со две раце. Тони сметал дека неговиот бекхенд удар ќе има корист од неговата силна десна рака. Тој игра со левата рака, а пишува со десната.
Две години подоцна, тениската федерација на Шпанија инсистирала Надал да ја напушти Мајорка и да се пресели во Барселона каде би можел повеќе да тренира и да напредува. Семејството на Надал ја одбило оваа понуда, поради тоа што мислеле дека тоа ќе го назадува образованието на Надал, и поради тоа што Тони Надал изјавил: "Не мислам дека треба да отидеш во Америка, или на друго место за да станеш добар спортист. Тоа можеш да го сториш и од дома." Одлуката да остане дома значела дека Надал ќе добива помалку финаниски средства од федерацијата, па така таткото Себастијан морал да ги покрива сите трошоци. Во мај 2001, во егзибиционен натпревар на земја, Надал го победил поранешниот Гренд слем шампион, Пет Кеш.
Надал станал професионалец на 15 годишна возраст, а како јуниор настапил на само два ИТФ турнири, од кои едниот бил Вимблдон во јуниорска конкуренција на кој успеал да стигне до полуфиналето.
Со само 17 години, тој го победил Роџер Федерер на нивниот прв меѓусебен натпревар и станал најмладиот тенисер кој стигнал до третото коло на Вимблдон по Борис Бекер. На 19 годишна возраст, Надал сензационално го освоил Отвореното првенство на Франција, уште на својот прв настап во Париз. Тој успешно ја одбранил титулата и во наредните четири години. Во 2003, тој ја добил АТП наградата за најдобар млад играч. Уште во почетокот на својата кариера, Надал станал познат по својата навика да ги гризе титулите кои ги освоил.
2002–2004
Во април 2002, на возраст од 15 години и 10 месеци, рангиран на 762. место на АТП листата, Надал ја забележал својата прва победа на АТП натпревар, победувајќи го Рамон Делгадо, со што станал само деветтиот играч во Опен ерата кој тоа го сторил пред шеснаесеттата година. Следната година, Надал освоил два челинџер турнири и годината ја завршил во најдобрите 50. На својот прв настап на Вимблдон во 2003, Надал станал најмладиот играч кој стигнал до третото коло на турнирот по Борис Бекер во 1984.
Во 2004, Надал стигнал до третото коло на Отвореното првенство на Австралија каде во три сета бил поразен од Лејтон Хјуит. Интересно, доколку победел, тој во второто коло за противник ќе го имал Роџер Федерер. Подоцна во годината, Надал го одиграл својот прв натпревар против Светскиот бр. 1 Роџер Федерер на Мастерсот во Мајами, и победил во два сета, а потоа во следното коло бил поразен од Фернандо Гонзалез. Тој бил еден од шесте играчи кои го победиле Федерер во годината (заедно со Тим Хенман, Алберт Коста, Густаво Куертен, Доминик Хрбати, и Томаш Бердих). Тој го пропуштил поголемиот дел од сезоната на земја, вклучувајќи го и Отвореното првенство на Франција, поради напукнување на зглобот на левата нога.
Надал, на 18 години и 6 месеци, станал најмладиот играч кој забележал победа во финалето на Дејвис Купот за победничката држава. Со победата над Светскиот бр. 2 Енди Родик, тој помогнал Шпанија да ја освои титулата во Дејвис Купот во 2004 со вкупна победа од 3–2 над тимот на САД. Тој ја завршил годината рангиран на 51. место на АТП листата.
2005: Прва Гренд слем титула
На Отвореното првенство на Австралија, Надал како и минатата година бил поразен од Лејтон Хјуит кој овојпат стигнал до финалето. Два месеци подоцна, Надал стигнал до финалето на Мастерсот во Мајами, но и покрај тоа што бил на само два бода од победа во три сета, тој на крајот во пет сета загубил од Роџер Федерер. Овие два настапи биле клучни за пробивот на Надал.
Тој бил доминантен во пролетната сезона на Земјина подлога и остварил 24 победи по ред, со што го соборил рекордот на Андре Агаси во победи по ред од страна на тинејџер. Надал го освоил турнирот во Барселона и го победил Гуљелмо Корија во финалињата на Мастерс турнирите во Монте Карло и Рим. Со овие победи, тој се искачил на 5. место на АТП листата и станал еден од најголемите фаворити на престојното Отворено првенство на Франција. На неговиот 19. роденден, во полуфиналето на Отвореното првенство на Франција, Надал го победил Федерер и го обезбедил своето прво Гренд слем финале во кариерата. Тој бил еден од четирите играчи кои успеале да го победат Федерер годината (останатите се Марат Сафин, Ришар Гаске, и Давид Налбандијан). Два дена подоцна, тој го победил Маријано Пуерта во финалето, и станал вториот играч по Матс Виландер кој триумфирал уште на првиот настап. Тој исто така станал првиот тинејџер кој освоил Гренд слем титула по Пит Сампрас кој тоа го сторил на Отвореното првенство на САД во 1990 на 19 години. Со освојувањето на својата прва Гренд слем титула, тој се искачил на 3. место на АТП листата.
Три дена по неговата победа во Париз, неговата серија од 24 победи по ред била прекината на турнирот во Хале на тревна подлога, каде тој бил поразен од германецот Александар Васке. На Вимблдон, тој уште во второто коло бил поразен од Жил Милер.
Веднаш по Вимблдон, Надал го освоил турнирот во Баштад победувајќи го во финалето Томаш Бердих. Следната недела, Надал повторно освоил титула, остварувајќи победа над Гастон Гаудио во финалето на Отвореното првенство на Штутгарт. Тој ја зголемил својата победничка низа на 16 натпревари и ја освоил титулата на следниот турнир на кој настапил, на Роџерс Купот во Монтреал, каде во финалето бил подобар од Андре Агаси. Со освоените три титули, тој се искачил на 2. место на АТП листата.
Надал не успеал да дојде и до четвртата титула по ред, и на следниот турнир, на Мастерсот во Синсинати загубил уште во првото коло од Томаш Бердих. На Отвореното првенство на САД, Надал бил втор носител, но бил изненаден во третото коло од Џејмс Блејк во четири сета.
Во септември, Надал бил подобар од Корија во финалето на Отвореното првенство на Кина и победил на двата свои натпревари во Девис Купот против Италија. Следниот месец, тој стигнал до четвртата АТП Мастерс титула во годината, победувајќи го Иван Љубичиќ во финалето на Мастерсот во Мадрид. Тој го повредил стапалото на ногата и бил приморан да се откаже од последниот турнир во сезоната, Тенискиот Мастерс Куп.
Надал исто како Федерер освоил единаесет титули од кои четири на Мастерс турнирите во годината. Надал го соборил претходниот тинејџерски рекорд на Матс Виландер од девет титули во 1983. Осум тиули тој освоил на земја, а останатите три на тврда подлога. Во сезоната тој имал вкупно 79 победи, две помалку од Федерер. Тој ја освоил наградата „Golden Bagel“ за најмногу добиени сетови без изгубен гем, вкупно единаесет. Исто така, тој станал најдобро пласираниот шпански тенисер на крајот на една сезона и ја добил АТП наградата за играч со најголем напредок.
2006: Втора титула на Ролан Гарос и финале на Вимблдон
На европската земја, Надал ги освоил сите четири турнири на кои настапил, победувајќи на вкупно 24 натпревари по ред. Тој го победил Федерер во финалето на Мастерсот во Монте Карло во четири сета. Следната недела, тој забележал победа над Томи Робредо во финалето на Отвореното првенство на Барселона. По една недела пауза, Надал го освоил Мастерсот во Рим, победувајќи го Федерер во пет сета, во натпревар во кој спасил две меч топки. Со оваа титула, тој се изедначил со тинејџерскиот рекорд на Бјорн Борг од 16 освоени титули. Надал го соборил 29 години стариот рекорд на Гуљелмо Вилас од 53 победи по ред на земја со победата во првото коло на Отвореното првенство на Франција. Надал повторно стигнал до финалето во Париз но овојпат за противник го имал Роџер Федерер. Надал успеал да ја освои својата втора Гренд слем титула на Отвореното првенство на Франција и станал првиот играч кој го победил Федерер во финале на Гренд слем.
Надал го повредил рамото во четвртфиналниот натпревар против Лејтон Хјуит на турнирот во Квинс, Лондон на трева. Тој не можел да продолжи во натпреварот, и со тоа ја завршил победничката низа која траела 26 натпревари. Надал бил втор носител на Вимблдон, но бил на само два бода од пораз од квалификантот Роберт Кендрик во второто коло пред да се врати во натпреварот и да победи во пет сета. Во третото коло, Надал бил подобар од Андре Агаси, за кој овој Вимблдон бил последен во неговата кариера. Во следните три натпревари Надал забележал максимални победи во три сета и се пласирал во финалето, во кое за противник го имал трикратниот победник на Вимблдон, Роџер Федерер. Тој бил првиот шпанец кој заиграл во финалето на Вимблдон по Мануел Сантана во 1966, но сепак бил поразен од Федерер, кој успеал да ја освои четвртата последователна титула на Вимблдон.
Следен турнир за Надал бил Роџерс Купот, каде во третото коло бил поразен од Томаш Бердих. Потоа тој играл на Мастерсот во Синсинати, но во два тај брејк сета бил поразен од Хуан Карлос Фереро во четвртфиналето. Надал бил назначен за втор носител на Отвореното првенство на САД, но бил елиминиран во четвртфиналето од Михаил Јужни.
До крајот на годината Надал одиграл уште три турнири. Јоаким Јохансон, рангиран на 690. место на АТП листата, го изненадил Надал, победувајќи го во второто коло на Отвореното првенство на Стокхолм. Следната недела, на Мастерсот во Мадрид, Надал во четвртфиналето бил поразен од Томаш Бердих. Последен турнир за Надал во сезоната бил Тенискиот Мастерс Куп. Тој групната фаза ја започнал со поразот од Џејмс Блејк, но потоа нанижал две победи над Томи Робредо и Николај Давиденко и се пласирал во полуфиналето, во кое загубил од Федерер.
2007: Трета титула на Ролан Гарос и финале на Вимблдон
Надал ја започнал годината играјќи на шест турнири на тврда подлога. На своите први два турнири, тој бил поразен во полуфиналето и првото коло редоследно, а потоа на Отвореното првенство на Австралија во четвртфиналето бил поразен од финалистот Фернандо Гонзалез. На турнирот во Дубаи, тој во четвртфиналето бил запрен од Михаил Јужни, но една недела подоцна успеал да ја освои титулата на Мастерсот во Индијан Велс победувајќи го Новак Ѓоковиќ во финалето. На последниот турнир на тврда подлога, на Мастерсот во Мајами, Надал не успеал вторпат во две недели да триумфира над Ѓоќовиќ, и бил поразен од него во два сета.
Како и вообичаено, Надал бил многу посупешен на европските турнири на земја. Тој ги освоил титулите на Мастерсот во Монте Карло, Отвореното првенство на Барселона и на Мастерсот во Рим, пред да биде поразен од Роџер Федерер во финалето на Мастерсот во Хамбург. Овој пораз ја завршил рекордната победничка серија на Надал од 81 победа по ред на земја. Надал трети пат во кариерата успеал да ја освои Гренд слем титулата на Отвореното првенство на Франција, повторно победувајќи го Федерер во финалето
Во меѓувреме, Надал го победил Федерер во егзибиционен натпревар во Мајорка, каде половина терен бил трева а половина земја.
Надал заиграл на терените на Квинс Клуб Првенствоот и овојпат успеал да стигне до четвртфиналето, во кое загубил од Николас Мау. Надал повторно бил назначен за втор носител на Вимблдон, и откако во третото и четвртото коло преживеал натпревари во пет сета, стигнал до финалето во кое и вторпат по ред бил поразен од Федерер, но овојпат во пет сета.
Во јули, Надал ја освоил титулата на турнирот во Штутгарт, која била последна за него во годината. Тој играл три важни турнири за време на северноамериканската летна турнеја на тврда подлога. Тој бил полуфиналист на Роџерс Купот во Монтреал а потоа го загубил својот прв натпревар на Мастерсот во Синсинати од Хуан Монако. Тој бил назначен за втор носител и на Отвореното првенство на САД, но во четвртото коло бил поразен од Давид Ферер.
По пауза од еден месец, Надал се вратил на терените и заиграл на Мастерс турнирите во Мадрид и Париз. И на двата турнири, најпрво во четвртфиналето во Мадрид, а потоа и во финалето во Париз, Надал бил поразен од Давид Налбандијан. На крајот на годината, на Тенискиот Мастерс Куп во Шангај, во групната фаза Надал ги добил натпреварите против Ришар Гаске и Новак Ѓоковиќ и се пласирал во полуфиналето, во кое како и во минатата година бил совладан од Федерер.
За време на втората половина од годината, Надал пател од повреда на коленото здобиена во финалето на Вимблдон. На крајот на годината се појавиле гласини дека се е тоа последица на недоволно залечената повреда на стапалото здобиена во 2005. Претставникот на Надал за јавноста ова го негирал, а и самиот Надал приказната ја нарекол "тотална лага".
2008: Титули на Ролан Гарос и Вимблдон и олимписко злато
Надал ја започнал годината играјќи во Индија, каде бил поразен од Михаил Јужни во финалето на Отвореното првенство на Ченај. На Отвореното првенство на Австралија, тој стигнал до полуфиналето за првпат во својата кариера, но таму бил поразен од Жо-Вилфрид Цонга. До полуфинале тој успеал да стигне и на Мастерсот во Индијан Велс, но овојпат бил поразен од Новак Ѓоковиќ кој бил во одлична форма откако претходно успеал да ја освои својата прва Гренд слем титула, на Отвореното првенство на Австралија. Две недели подоцна, на Мастерсот во Мајами, Надал заиграл подобро и стигнал до финалето, во кое во два сета загубил од Николај Давиденко.
Сезоната на земјена подлога Надал ја одиграл одлично освојувајќи четири титули и победувајќи го Роџер Федерер во три финалиња. Тој во два сета го победил Федерер на Мастерсот во Монте Карло со што успеал по четврти последователен пат да ја освои титулата. Една недела подоцна, тој стигнал по четврти последователен пат и до титулата на турнирот во Барселона победувајќи го Давид Ферер во финалето. Надал за првпат во кариерата успеал да ја освои титулата на Мастерсот во Хамбург победувајќи го Федерер во три сета. Одличните резултати тој ги продолжил освојувајќи го Отвореното првенство на Франција, со што станал петтиот тенисер во Опен ерата кој освоил Гренд слем без да изгуби ниту еден сет. Тој третпат последователно го победил Федерер во финалето, но ова бил еден од нивните наједнострани натпревари, бидејќи Федерер добил само четири гема и за првпат по 1999 година загубил сет со 6–0. Ова била четврта последователна титула на Надал во Париз, изедначувајќи го рекордот на Бјорн Борг. Надал и Федерер се сретнале во финалето на Вимблдон трета последователна година во натпревар кој бил однапред предвиден. Надал влегол во финалето со серија од 23 натпревари без пораз, вклучувајќи ја и првата титула во кариерата на трева на турнирот Квинс во Лондон одигран пред Вимблдон. Од друга страна, Федерер влегол во финалето без да загуби сет, а пред Вимблдон успеал да дојде и до петтата рекордна титула на турнирот во Хале. За разлика од нивните две претходни финалиња, овојпат Федерер не бил изразит фаворит, и според аналитичарите Надал имал големи шанси во двобојот. Тие го одиграле најдолгиот финален натпревар во историјата на Вимблдон во поглед на времето, и поради прекините поради дожд, Надал го освоил петтиот одлучувачки сет со 9–7 во речиси мрак. Натпреварот беше нашироко пофален како најдобро Вимблдон финале на сите времиња, а според многу тениски критичари и како најдобар тениски натпревар на сите времиња.
Со освојувањето на првата титула на Вимблдон, Надал станал третиот тенисер во Опен ерата кој ги освоил Отвореното првенство на Франција и Вимблдон во иста година, по Род Лејвер во 1969, и Борг во 1978–80, како и вториот шпанец кој го освоил Вимблдон. Тој исто така ја завршил рекордната серија на Федерер од пет последователни титули на Вимблдон и 65 последователни победи на трева.
По Вимблдон, Надал ја продолжил својата победничка серија на рекордни во кариерата 32 натпревари. Тој ја освоил својата втора титула на Роџерс Купот во Торонто, а потоа стигнал и до полуфиналето на Мастерсот во Синсинати, во кое загубил од Новак Ѓоковиќ. Поради слабите резултати на Федерер на овие два турнири, Надал конечно станал светски Бр. 1 на 18 август, завршувајќи ја серијата на Федерер од четири и пол години на врвот на АТП листата.
На Летните олимписки игри во Пекинг, Надал забележал победи над Новак Ѓоковиќ во полуфиналето и над Фернандо Гонзалез во финалето освојувајќи го своето прво олимписко злато. Тој станал првиот тенисер рангиран во првите пет кој успеал да освои златен олимписки медал.
На Отвореното првенство на САД, Надал за првпат бил прв носител на Гренд слем турнир. Тој не изгубил сет во првите три кола, победувајќи квалификанти во првото и второто коло и Виктор Троицки во третото коло. Потоа во четвртото коло и во четвртфиналето тој загубил по еден сет од американците Сем Квери и Марди Фиш за во полуфиналето да биде поразен од Енди Мари. Две недели подоцна, во полуфиналето на Дејвис купот, Надал остварил победи над Сем Квери и Енди Родик со што Шпанија го елиминирала тимот на САД и се пласирала во финалето.
На Мастерсот во Мадрид, Надал стигнал до полуфиналето во кое загубил од Жил Симон. Сепак, со овој резултат тој го обезбедил првото место на АТП списокот на крајот на годината и станал првиот шпанец на кој тоа му успеало. На 24 октомври во театарот Кампоамор во Овиедо, Шпанија, Надал бил одликуван со наградата на Принцот на Астурија во категоријата спорт, како признание за неговите успеси во тенисот. На последниот турнир во годината, на Мастерсот во Париз, Надал стигнал до четвртфиналето каде за противник го имал Николај Давиденко. Надал го загубил првиот сет со 6–1, а потоа го предал натпреварот поради повреда на коленото. Следната недела, Надал го откажал учеството од завршниот Тениски Мастерс куп во Шангај, наведувајќи поради воспаление на тетивата на коленото. На 10 ноември, тој го откажал учеството и од финалето на Дејвис купот против Аргентина, поради тоа што неговото колено не било сè уште заздравено.