cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вак’в
Стопанство
Во селото најзастапено е полјоделството. Обработливото земјиште зафаќа 156,5 хектари, пасиштата зафаќаат 148,4 хектари, додека само 1,1 хектари се шуми.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Вак'в живееле 60 жители, сите Македонци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Вак'в имало 56 Македонци, патријаршисти.
Вак'в е мало село и во 1961 година бројот на жители изнесувал 259. Во 1994 година бројот се намалил на 122 жители - 121 Македонец и 1 Србин. Половата дистрибуција била 60 мажи и 62 жени. Во селото имало 40 домаќинства, 42 станови и 38 земјоделски стопанства.
Во 2002 година во селото живееле 108 жители, сите Македонци.
Родови
Вак'в е македонско село.
Според истражувањата од 1953 година, родови во селото се:
Џејмс Браун
Џејмс Јозеф Браун (3 мај 1933 – 25 декември 2006 година) е американски пејач, текстописец, танчер, музичар, продуцент и водач на бендот. Предвесник на фанк музиката и голема фигура на популарната музика од 20 век и танц, тој често е нарекуван како "Кум на Душата". Во кариерата која траела 50 години, тој бил под влијание на неколку музички жанрови.
Споменик на г.г. Доситеј (Скопје)
Доситеј претставува бронзена скулптура на првиот Архиепископ на возобновената Македонска православна црква, г.г. Доситеј. Споменикот се наоѓа на платото пред соборниот храм „Св. Климент Охридски“ во Скопје и е подигнат по повод 40 години од возобнувањето на Македонската православна црква. Споменикот свечено бил откриен на 8 декември 2007 година, веднаш по утринската литургија на која учествувале сите владици на МПЦ. Споменикот е дело на академикот Томе Серафимовски, а бил донација на тогашниот скопски градоначалник Трифун Костовски.
Даланзадгад, Омногови
Даланзадгад (Даланзадгад) е област и главниот град на покраината Омногови во Монголија. Во 2020 година, неговото население било 27525
Наводи
Даланзадгад
Dalanzadgad
Рундале (општина)
Рундале (Rundāles novads) е општина во Летонија. Општината е составена во 2009 година.
Нобујуки Коџима
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 1998.
Ертугрул Гунај
Ертугрул Гунај (роден на во Орду, Турција) е турски политичар и актуелен министер за култура и туризам.
Ертугрул Гунаје член на парламентот кој доаѓа од партијата на правдата и развојот.
1924 во книжевноста
1924 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Гурван тес, Омногови
Гурван тес (Гурван тэс) е област во Монголија во покраината Омногови. Во 2009 година, неговото население било 4,034.
Стадион Локомотив (Пловдив)
Стадионот бил изграден во 1982 година. Во 2010, 2013, 2016, 2019, 2021 година бил реновиран. Стадионот има сместивост од 10,000 гледачи.
NGC 5651
NGC 5651 — ѕвезда во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 мај 1853 година од страна на Џорџ Филипс Бонд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5651 е од видот *.
Други поделби
Проучување на NGC 5651 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 242; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4984. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1440.
NGC 3250C
NGC 3250C — спирална галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3250C се споменува и како ESO 317-28, MCG -7-22-8, IRAS 10255-3944.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3250C е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3250C има привидни димензии од 1,1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 27 м 42,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 40° 0' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 56°.
Други поделби
Проучување на NGC 3250C е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30774. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7713.
Гамарус охриденсис
Гамарус охриденсис (Gammarus ochridensis) се ендемичен вид на ракчињата во Охридско Езеро.
Мажјаци
Должината на телото на мажјакот, од примероците, достигнува до 18 мм. Грбната површина на последниот мезозомсегмент му е мазна, а таа, на сите три метазомсегменти опремени со неколку боцки, измешани се со неколку слоеви, секоја е како онаа во Г.станкокарамани. Има слабо покачени урозоми, уросомити 1-3 со по еден дорсомедијан и 2 дорзолатерални групи на елементи (елементите се составени од 2-3 боцки придружени со по 1-3 слоеви). Гамарус охриденсис има латерални цефалични подземни лобуси, очи малку рениформни, долги или малку подолги од пречникот на педалот од антената 1. Антена 1 зафаќа 3/5 од телото, густо сетозирана.
Сегменти на папункула 1-3 постепеностануваат пократки од сегментот 1 кон сегментот 3, носат групи на множества на вентралната маргина: прв сегмент на педагол кој носи 3-4 групи на сет, сегмент 2 кој носи 5-6 и сегмент 3 што носи 4-5 грутки на матри на вентралната маргина. Главните флагели се сегментирани до 26, носат долги множества во проксималниот дел (сетовите се 2,5 пати подолги од пречникот на сегментите) и кратки сета во крајниот дел (сетовите се долги или пократки од пречникот на сегментите).
Деловите од устата се нормални. Мандибуларна палпа: прв сегмент со едно седиште, вториот сегмент со 6-8 множества проксимално и 6-9 множества во дисталниот дел. Третиот сегмент со 32-38 D-множества, 5-6 Е-множества, три групи од B-множества и една група од А-множество.
Кокса 1 со слабо конкавна предна маргина, кокса 2-4 нормална.
Гнатноподите 1-2 умерено сетозираат, носејќи ги сите прави множества.
Гнатопод 1: пириформ во сегмент 6, со 3-5 групи на множества и 2-3 пара шутни боцки на задната маргина. Дланка со една средна и три аголни боцки на надворешната површина и со две подаголни боцки на внатрешната површина. Дактил умерено тенок, носејќи едно, повремено и две множества на грбните сета.
Гнатопод 2: сегмент 6 скоро онолкав колку што е оној на гнатопод 1, со 8-10 групи множества на задната маргина. Дланка слабо конкавна, со една средна и три аголни боцки на надворешната површина и со две под аголни боцки на внатрешната површина, дактил како оној на гнатопод 1.
Пероподите, 3-4 слабо сетозираат, слични едни на други по филозофија. Задна маргина на нивниот сегмент 4 e со шест групи на множества, подолг или пократок од пречникот на сегментите; сегмент 5 на задната маргина со 3-4 групи кратки множества мешани со боцки; задна маргина на сегментот 6 со 4-6 пара кратки боцки придружени со една кратка сета; дактил -кратко и витко.
Преподите 5-7 умерено долги, нивните сегменти на двете страни се со групи на вртења, без или со по 1-2 кратки комплети. Сегмент 2 е без поставувања на дистопостериорниот дел од внатрешната површина. Дактил- кратко и витко.
Плеоподи со по две мрежнички. Епимер 1-2 умерено зашилен, епимера три умерено или шилест зашиен. Дистална маргина на епимер 2-3, обезбедена со 2-3 боцки, обично без седишта.
Уроподи 1-2 нормални. Уропод 3 умерено долг, слабо поставен. Внатрешен рамус достигнувајќи 2/5 - 1/2 од првиот сегмент на надворешниот рамус, носејќи плумозни множества мешани со боцки на обете маргини. Надворешнo рамо со кратки плумозни седи на внатрешната маргина и со едноставни множества мешани со единечни боцки на надворешната маргина.
Телсон краток, малку поширок од долг. Секој лобус со 2 дистални боцки измешани со 2-3 кратки сета, a грбната површина е мазна.
Женки
Гатопод 1: Дланката од сегментот 6 е со два аголни и неколку маргинални ’рбети, како и две подаголни боцки; средниот палмарен ’рбет овде е отсутен.
Гатопод 2: Дланка со две аголни и две подкожни боцки, а средниот палмарен ’рбет е отсутен.
Перподите 3-4 ѝ се со неверојатно подолги множества отколку кај мажите. Задна маргина на сегментот 4 од пероподот 3 со 4-5 групи на сет подолг е од пречникот на сегментот; оној на пероподот 4 е со множества скоро онолку колку што е пречникот на сегментот.
Варијабилност
Бројот на групи на множества на антената 1 е променлив, како и арматурата на грбната површина на сите три метазомсегменти. Калцеолите се присутни и последниот мезозогмент е мазен, според сите пронајдени примероци. Должината на множествата на антените 1-2 е прилично променлива, но секогаш во границата на видовите.
Забелешки и афинитети
Врз основа на оскудни филозофија на телото, Гамарус охриденсис припаѓа на групата Gammarus balcanicus. Гамарус охриденсис се одликува по грбната арматура на сите три метасегменти кои се состојат од неколку боцки и секии. Сличен изглед на метасегментите има G.accolae, а ги опишал Г.Караман во 1973 година, но се разликуваат по тоа што има повеќе поставена антена 2 со лого на калцеола кај машките единки и со помалку зашилена епимера 3.
Екологија
Гамарус охриденсис живее во крајбрежната езерска вода; се најдоа со G.lychnidensis само во еден примерок.
Воден
Воден (грчки: Έδεσσα, Едеса; до 1923: Βοδενά, Водена) — град во Егејска Македонија, северозападно од Солун, или поточно во округот Постол. Населението брои 18.229 жители (2011). Преку железничка пруга Воден е поврзан со Лерин и Битола кон запад, додека пак со Солун кон југоисток. Во непосредна близина на градот се наоѓаат неколку природни езера и водопади на реката Вода (Воденка), кои се значнителна знаменитост — Парк на водопадите. Воедно, поради неговата околина се претпоставува дека го добил името Воден. Исто така и низ самиот град течат голем број на поточиња. Градот е седиште на Општина Воден.
Демографија
Кон крајот на XIX век, Воден е град со мешано македонско и турско население. Христијанското население било разделено меѓу Бугарската егзархија и Цариградската патријаршија. По податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев, во 1905 година во Воден имало 3.600 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и 6.280 Македонци под Цариградската патријаршија (гркомани), 30 Власи и 270 Роми. Во градот функционирале три школи на бугарски јазик (две основни и едно прогимназијално) и три грчки (две основни и едно прогимназнијално).
Македонците во Воден и Воденско
Во градот и неговата околина денес живеат голем број на Македонци и се смета дека се доминантно население, македонскиот јазик сѐ уште се зборува во меѓусебната комуникација во повеќе воденски села и во самиот град Воден, а преку репортажа на весникот „Време“ Македонците од Воден и Воденско јавно ги искажале своите маки за изумирањето на македонскиот јазик меѓу младите и за зачувувањето на македонските традиции во воденските села.. Македонската организација и политичка партија Виножито планирала да отвори македонски културен центар во градот, но тоа било спречено од грчките власти кои не го признаваат македонското малцинство во Егејска Македонија. Партијата Виножито својата прва седница на Централниот совет ја одржала токму во Воден на 26 јануари 1997.
Историја
Градот Воден и неговата околина имаат богата историја уште од античко време. Градот уште од самото основање припаѓал на античкото македонско кралство, а во околината на денешниот град Воден се наоѓала и македонската престолнита Ајга. Во времето на Отоманското Царство, Воден и Воденско развиле многу богат македонски културен, национален и економски живот. Покрај панаѓурите кои се организирале, градот бил и попатна станица на некогаш најпрометната релација Солун - Битола. Во голем број се легендите, преданијата и фолклорот од воденскиот крај кој е неизоставен дел од македонскиот фолклор. Етничкиот состав на Воден и Воденско масовно се менува по поделбата на Македонија, а поголеми размери добива со насилните иселувања и протерувања на Македонците за време на Граѓанската војна во Грција (1945-1949).
Денес старите градски куќи се запазени само во населбата Варош.
Надворешни односи на Иран
По стапувањео на власт на претседателот Махмуд Ахмадинеџад на власт во Иран, надворешната политика значително се влошува, пред сè со САД.
Иран и Ирак
После воениот удар на САД на Ирак, Иран одбива да го признае новите ирачки власти.
Иран и Европа
Претеќжно умерени односи.
Иран и Кина
Иран — трет по големина кинески доставувач на нафта (до 18% од кинескиот увоз на хафта).
Иран и Русија
претежно испорака на оружје од Русија за Иран, размена на атомска технологија (како на пр. централата во градот Бушер).
Иран и САД
После Исламската револуција 1979 година,САД немаат никакви односи со Иран.
1923 во книжевноста
1923 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Космос-2349
Космос-2349 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Младен Србиновски
Професионални ангажмани
Високото образование го стекнал на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј”, на катедрата по социологија. Сепак, и покрај тоа што е дипломиран социолог, неговото професионално дејствување досега било насочено повеќе кон новинарството и пишувањето книги. Така, тој работел во Македонската Телевизија како новинар во редакцијата за наука, сè до 2000 година, кога станува директор на Народната и универзитетска библиотека „Св Климент Охридски”. На ова работно место тој не се задржува долго, па така веќе во 2001 година почнува да работи како помошник на генералниот директор на Македонската Телевизија, Љупчо Јакимоски. Функцијата на помошник на генералниот директор на МТВ ја врши до 2002 година, а во периодот што следи повторно се враќа во новинарските води, но овојпат тоа е во секторот а истражување и развој на Македонската Телевизија.
Космос-2349
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 17 февруари 1998 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Младен Србиновски
Творештво
Периодот до 2001 година се покажува како многу успешен и плоден за Младен Србиновски, не само на професионално поле, туку и за неговото творештво.
Космос-2349
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 271 км, а најмалото на 210.
Младен Србиновски
Творештво
Тој пишува и издава повеќе новели, од кои ги издвојува Година со тринаесет месеци и Чувар на виножитата. Освен овие новели, тој ги има напишано и книгите есеи Македонските Авгиеви штали и Обеди Ништожност, како и повеќе драмски текстови, меѓу кои Марко Крале, Итар Пејо и Македонски Фауст. Претставата Македонски Фауст, според текстот на Србиновски, а во режија на Сашо Миленковски, ја имаше својата премиера во јули 1999 година на Самуиловата тврдина во Охрид, како дел од манифестацијата Охридско лето. Во „Македонски фауст“ настапија глумци од разни театри, како Бранко Ѓорчев, Јелена Жугиќ, Владе Талевски, Митко Апостоловски, Николина Кујача, Нино Леви, Дејан Лилиќ, Александар Микиќ и др. Костимите беа дело на Александар Ношпал, а музиката на Венко Серафимов.
Потоа следуваат романот Грабнувањето на мртвиот Дизни и најновото дело на Србиновски насловено Приказни од Долна Земја. Овој роман кој излезе од печат во 2005 година е инспириран од историските и животни вистини за (не)возможниот соживот меѓу Албанците и Македонците. Неговиот роман „Шашма“ излезе во 2010 година и ја разработува македонската шашма од 1913 година до сегашните денови. Него критиката го споредува со Орхан Памук и со Иво Андриќ. Издан е во 2011 г. и во Бугариjа и промоциран во Националната библиотека "Свети Кирил и Методи" - Софиjа. На 20 јуни 2012 година, благоевградскиот универзитет Св. Неофит Рилски го прогласи Младен Србиновски за свој почесен доктор. Група познати бугарски интелектуалци во ноември 2014 година направија Иницијативен одбор за да го кандидираат Младен Србиновски за Нобелова награда за литература.
Политички ставови
Со името на Младен Србиновски, освен пофалбите и признанијата за неговите дела, се врзуваат и бројни контроверзии. Овие се должат на неговите ставови во врска со идентитетот на Македонците. Имено, тој вели дека македонската нација е вештачки создадена и дека се состои од однародени Бугари. И покрај добро развиениот стил на пишување и одличниот литературен израз, Србиновски пред македонската јавност е познат по тоа што во неговите дела преовладуваат силни изрази на нихилизам и национален дефетизам, чија заедничка одлика е сомнежот во квалитетот на јазикот и на сопствениот народ. Во многу негови публикувани текстови тој во историски контекст ја проблематизира автентичноста на денешната национална идеологија во Република Македонија.
Тој исто така се активира и во политичките води, како близок пријател на поранешните владејачки гарнитури на ВМРО-ДПМНЕ. Со години наназад, тој соработува со неговите истомисленици, Димитар Димитров, Миле Неделкоски, Милош Линдро и др. во пласирање на тезата за непостоењето на македонскиот литературен јазик и во деградирањето на македонскиот јазичар Блаже Конески како српски агент и како творец на вештачки јазик.
Овие негови ставови и размислувања, кои често се одликуваат како про-бугарски, се највидливи во книгата Обеди Ништожност, каде преку единаесет елаборирани есеи, тој ги изнесува неговите гледишта за историјата и сегашноста на Македонија. Токму во есејот насловен како Вилает на врховизми тој зборува за процесот на отцепување на Македонија и нејзиниот народ од нејзината ‘матична’ држава Бугарија.
Свен Улрајх
Свен Улрајх (германски: Sven Ulreich, 3 август 1988 во Шорндорф) — германски фудбалски голман. По вкупно 17 години во ВФБ Штутгарт, сега тој е во договор со ФК Баерн Минхен од 2015 година.
Младство
Улрајх започнал на пет години во ФК Лихтенвалд во истоимената општина во областа Еслинген, играјќи фудбал. За ФК Шорнбах, окружен клуб во неговото родно место, тој дошол во 1998 година во одделот за млади на ФК Штутгарт.
Во 2005, тој го освоил со тимот германското првенство за млади. Во сезоната 2005/06, тешката повреда на рамото понекогаш го загрозувало продолжувањето на неговата кариера. Откако играл 22 од 23 натпревари за младинската екипа, тој го имал своето деби на 3 март 2007 година за вториот тим во Регионалната јужна лига против СВ Вен Висбаден.
ФК Штутгарт
По добриот настап во регионалниот тим, Улрајх се преселил во јануари 2008 година во Штутгарт. Неговото деби на Бундеслигата било на 9 февруари 2008 година. Во следната сезона тој играл 36 од 38 натпревари исклучиво за вториот тим во новосоздадената трета лига. Тој бил трет голман во првиот тим зад Јенс Леман и Александар Штолц. Во сезоната 2009/10 играл осум натпревари во лигата.
Баерн Минхен
За сезоната 2015/16, тој бил обврзан од ФК Баерн Минхен, каде што добил договор со датум до 30 јуни 2018. Тој бил на самиот почеток наменет како замена за голманот Мануел Ноер. Неговото натпреварувачко деби за Баерн Минхен, Улрајх го одиграл на 9 август 2015 година со победа од 3:1.
Сергеј Шојгу
Сергеј Шојгу (Серге́й Кужуге́тович Шойгу́, роден на во Тува) е руски политичар и моментален министер за вонредни ситуации.
Биатлон
Биатлон — термин со кој се означува спорт кој е комбиниран од две комбинирани дисциплини. Меѓутоа со Биатлон најчесто се означува зимски спорт кој е комбинација од cross-coutry – скијачко трчање и стрелање со пушка. Постои и летна варијанта на Биатлон која комбинира стрелање со трчање како и комбинација од возење ролери и стрелање.
Биатлонот е најпопуларен во земјата-татковина Норвешка, но и во Германија и Русија во која се проценува дека во клупското натпреварување учествуваат дури и околу милион биатлонци.
Кратка историја
Под името “војничка патрола” комбинацијата од скијачко трчање и стрелање е за првпат натпреварувачки воведена на Зимските олимписки игри во 1924, а потоа како демонстративен спорт на игрите 1928, 1936 и 1948, не добивајќи статус на олимписки спорт бидејќи постоеле несогласување околу правилата. Во средината на 1950-тите, биатлонот се ширел како натпреварувачки спорт во Шведска и Русија и започнал да добива на популарност помеѓу гледачите. Благодарение на стекнатата популарност е вратен на Олимписките игри и стана еден од престижните спортови, посебно во дисциплината штафета.
Првото светско првенство во биатлон е одржано во 1958 во Австрија, а во 1960 е внесен како постојан спорт на Зимските олимписки игри. На ЗОИ 1992 во Албертвил, по првпат се натпреваруваа и жени.
На натпреварувањета од 1958 до 1965, користена е мунициа од високо полнење (7,62 мм – Нато), а од 1978 полнењето се стандардизирано со .22 LR. Муницијата се носи поставена на ремен околу појасот на натпреварувачот. Натпреварувањето се состои од трчање на 20км, поединечно со четири стрелања на мети оддалечени од 100 м, 150 м, 200 м и 250 м. Од 1966 година растојанието до метите е намалено до 150 м, а воведена е и дисциплина штафета. Следна промена била намалувањето на оддалеченоста на 50 м – 1978 година, а механички мети се воведени во 1980 година на ЗОИ во Лејк Плесид. Најнови, електронски мети (по изглед исти на механичките) се користат денес на важните натпреварувања како Светски куп, Светско првенство и ЗОИ. Метите кои се компјутерски надгледувани со сензори се поповолни не само затоа што се потребни помал број на судии, туку и за потребите на ТВ преносите.
Основни познавања
Накратко, биатлонското натпреварување се состои од трчање на скии кое е испрекинато со стрелање во 2 или 4 наврати, пола од лежечка положба, а пола од стоечка положба. Зависно од резултатите од стрелањето, натпреварувачите се соочуваат со казнени секунди или пак мораат да трчаат казнен круг, за секоја промашена мета. Како и во секоја трка, за победа е потребна најбрзо време. Секое стрелање има 5 мети кои е потребно да се погодат, а за секоја промашена мета зависно од дисциплината може да донесе: Се мерат и времињата на поминувања низ стазата, како и после стрелање. Во дисциплината спринт, тоа е исклучително важно, бидејќи натпреварувачите не тргнуваат во исто време, туку на растојание од 30 секунди.
Скијачко трчање
Биатлонот дозволува трчање со било која техника, што значи дека во правилата се користи слободен стил, кој е најбрз. Не е дозволена друга опрема освен скии и стапови. Минималната должина на скиите е висината на натпреварувачот, намалена за 4 см.
Стрелање
Натпреварувачите, постојано на рамената носат пушка тешка 3.5 kg. Пушката е од мал калибар и користи муниција .22 LR и рачно се репетира. Оддалеченоста од метата е 50 м, или 164 стапки. Кога се стрела од лежечка положба, метата е со пречник од 45 мм, a кога се стрела од стоечки став, метата е со пречник од 115 мм.
Поединечно натпреварување
Трката, долга 20 км (15 км за жени) е најстара дисциплина. Се стрела 4 пати наизменично од лежеча и стоечка положба. Секое промашување носи дополнително време, обично 1 минута, кое се додава на времето на трчање. Натпреварувачите ја започнуваат трката во растојание од 30 секунди.
Спринт
Спринтот е 10км долг за мажите, а 7,5км долг за жените. Се стрела 2 пати најпрво од лежечка положба, а после од и стоечка, вкупно 10 мети. Секое промашување нози казнен круг од 150м. И во оваа дисциплина натпреварувачите трката ја започнуваат во различни временски растојанија.
Потера
Во потерата, натпреварувачите започнуваат по пласманот од претходната трка, во временско растојание по растојанието од првата трка, заокружено на цела секунда. Потоа натпреварувачите тргнуваат со временски заостаток позади претходниот за онолку колку што каснел на целта во претходната трка. Претходна трка на потерата е обично спринтот. Победник е оној кој прв ќе стигне на целта. Должината на стазата е 12,5км за мажи, а 10км за жени. Се стрела 4 пати, од кои првите две стрелања се од лежечка, а останатите 2 од стоечка положба. За секое промашување се трчаат дополнителни 150м во казнениот круг. За да нема гужва на стазата и на стрелањето, по правилата на светскиот куп, учествуваат 60-те најдобри од претходната трка. Местото на стрелање е по редослед на стигнување до метата.
Масовен старт
Масовен старт, значи сите натпреварувачи да тргнат истовремено. Стазата е дола 15км (12.5 км за жени), има четири стрелања (2 со 2). Прво се стрела на мета со почетниот број на натпреварувачот, а останатите стрелања се по редоследод на пристигнување на метата. Како и во спринтот, казнениот круг е по 150м за секоја промашена мета. По правилата на Светскиот куп, учествуваат само 30 натпреварувачи (напола од потерата, бидејќи овде сите тргнуваат истовремено).
Штафета
Секој тим се состои од 4 натпреварувачи, од кој секој трча по 7,5км (мажи) или 6км (жени), со две стрелања (едно во лежечка позиција и едно во стоечка позиција). За секое стрелање (5 мети), натпреварувачот има по 8 куршуми, од кои 5 се во шаржерот, а преостанатите 3 (доколку бидат потребни), мораат рачно да се наполнат. Доколку и после 8 испукани куршуми, има непогодени мети, се трча казнен круг од 150 метри за секоја промашена мета. Првите натпреварувачи од сите тимови тргнуваат истовремено, а секој следен, зависи од тоа по кој редослед неговиот претходник од тимот ќе стигне на местото на предавање на штафетата. Предавањето се врши со добир, на било кое место на телото, во зоната на предавање долга 50 метри. Предавањето го надгледуваат посебни судии. Првото стрелање на првиот натпреварувач е на мета која одговара на почетниот број, а другото стрелање на првиот и сите стрелања на останатите натпреваручи на тимот, се одвиваат на мети по редослед на стигање на стрелање.
Мешовита штафета
Ова е најмлада дисциплина на биатлонот, ги има истите правила како и штафетата, но состав на тимовите на мешаната штафета е двајца мажи и двајца жени. Прво трчаат жените, а потоа мажите. Секој трча по 6км, а правилата на стрелање се исти.
Места на натпревари
Во Светскиот куп и во првенството, трките се одржуваат, по традиција на исти места. Втора причина е и нивото на опременост која ја имаат тие места, што се однесува на функционалноста на стрелиштата.
Други варијанти на биатлон
Две вообичаени варијанти се летен биатлон, каде скијањето е заменето со трчање и стреличарски биатлон или скијачко стреличарство, каде пушката е заменета со лак и стрела. Исто така, постои и натпреварување на ролери, на маунтин бајк и биатлон со ориентационо трчање. Примитивниот биатлон користи чевли за снег.
Рујиена (општина)
Рујиена (Rūjienas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Замок Екенес
Сопственост
Замокот отсекогаш бил, замок во приватна сопственост. Неговата сопственост може да се проследи сè до Сванте Стуре (1517-1567) кој живеел за време на владеењето на кралот Ерик XIV, владетел на Шведска од 1560-1568 година. Кога кралот Ерик XIV бил на престолот, тој започнал да ја добива наклоноста на влијателните луѓе во шведската аристократија. Една од неговите стратегии кон таа цел била да им додели титула „гроф“ на тројца најмоќни шведски благородници, потег без преседан во шведската историја. Еден од добитниците на титулата бил и Сванте Стуре. Една од првите работи што Сванте Стуре ги направил за да го покаже својот новооткриен статус било изградба на камена куќа во 1592 година на местото на замокот Екенес.
Пер Густафсон Банер (1588-1644) го обновил замокот во ренесансен стил помеѓу 1630 и 1644 година. Тој бил син на Кристина Стуре, ќерка на Сванте Штуре. Замокот бил во постојана сопственост на неговото семејство сè до 1880.
Некаде во раните 1880-ти, грофот Филип О.Л. Клингспор (1845-1924) го стекнал замокот и неговата околина. Тоа означило нова ера во историјата на замокот. Замокот од цитадела станал центар на земјоделски и шумарски бизниси.
Моменталните сопственици на замокот сега се семејството Бергенгрен, кои претходно биле во бизнисот со текстилно производство; тие го купиле Екенс во 1939 година. Кога го земале замокот, тој одамна бил напуштен и неискористен. Тој со околината, има вкупно 490 хектари, а земјиштето било многу повредно. Токму оваа комбинација на богата почва и обилни шуми ги мотивирало Бергенгренците да го купат замокот.
Втора светска војна
Посетителите се добредојдени преку целата година, меѓутоа, самиот замок е отворен само во текот на летото. Турнир за туркање и средновековен фестивал се одржува во замокот во мај/јуни секоја година од 1993 година.
Паул Хиндемит
Животопис
Студирал во Франкфурт на Мајна. Работел како композитор, солист и камерен виртуоз на виолина и виоли, диригент и педагог. Тој бил еден од пионерите на модерната европска музика и помина низ фази на експресионизмот кон неокласицизмот и необароккизмот. Тој составувал оркестарски дела, балети и е пример за многуте германски композитори, "Школа за Хиндемит".
Енипеј
Енипеј (Ενιπέας) или Мавролонгос (Μαυρόλογγος) — река во Катеринско, Егејска Македонија.
Реката е извира под врвот Кастро на Олимп (2.817 м) и тече најопшто во источен правец. По спуштањето од планината навлегува во Пиериската Низина и проаѓа северно од Литохоро. Тече на североисток и се влева во Егејското Море како регулиран канал северно од Грица.
Поважна природна знаменитост на реката е Енипејската Клисура со Енипејскиот Водопад.
1922 во книжевноста
1922 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Денес над Македонија
Денес над Македонија — државна химна на Македонија. Автор на текстот е Владо Малески, а автор на музиката Тодор Скаловски. Напишана е во 1941 година. По завршувањето на Втората светска војна е усвоена како химна на СР Македонија во рамките на поранешна Југославија, а по осамостојувањето на Република Македонија, на 11 август 1992 година со закон е прогласена и за химна на независна Македонија.
Со текот на времето текстот на химната претрпел разни промени, при што денес се познати три нејзини верзии — денешната верзија, првичната химна и првата официјална изведена химна која се разликува од првата во само еден ред. Во однос на првичниот текст од 1941 година се изоставени имињата на Никола Карев и Димитар Влахов, а е додадено името на Даме Груев.
Историја на химната
мини|лево|Спомен плоча во [[Струга со натпис:
„Во ноќта спроти Новата 1942 година
струшката младина организирана од
КПЈ и СКОЈ во градот Струга
првпат ја испеа песната
„Денес над Македонија се раѓа
ново сонце на слободата.“
Од таа ноќ песната се носеше од
уста на уста низ цела окупирана
но непокорена Македонија.
Граѓаните на град Струга“]] Химната на Македонија е напишана од македонскиот автор Владо Малески, во 1941 г. а за првпат се изведува на пречекот на новата 1942 година во Струга во куќата на Сотир Шута. Химната била изведена за првпат таа вечер каде присуствувале активисти на ослободителното движење на Македонија од Струга и струшкиот регион.
За овој настан Малески ќе рече:
Меѓу присутните активисти на народно-ослободителното движење на Македонија бил и блискиот пријател на Малески, Никола Кочоски кој за песната изјавил:
Денес сè уште нема официјално објаснение за промените што ги претрпела химната. Имено, првиот текст на химната изведена во Струга во 1941 година имала малку поразличен текст од денешниот особено во имињата на македонските револуционери и еден подолу ред. Така од првичните „... Гоце Делчев, Питу Гули, Карев, Влахов, Сандански“, денес во химната се спомнуваат „... Гоце Делчев, Питу Гули, Даме Груев, Сандански“. Нема објаснение ни за заменетиот ред од страна на Кочо Рацин „Од гроб станаа славните ѕидари...“ со „Одново сега знаме се веје...“ до која доаѓа при првото објавување на оваа песна во „Македонските народно-ослободителни песни“ во јуни 1943 година.
Во „Македонските народно-ослободителни песни“ се спомнуваат имињата на Делчев, Груев, Гули, Сандански и Влахов, односно е избришано името на Никола Карев, а е додадено името на Даме Груев.
Нотниот запис е утврден од Тодро Скаловски 1944 година. Иако „Денес над Македонија се раѓа“ се изведуваше како химна речиси на секоја свеченост низ Македонија, нејзиниот пат до официјализација како химна на СР Македонија беше долг. За првпат химна се споменува во Уставот на СРМ од 25.11.1974 г. Член 10, вели „Социјалистичка Република Македонија има химна“, но не дава други детали која е таа химна. Конечно, со уставните амандмани од 14.4.1989, со амандманот XXIV, се заменува членот 10 од Уставот на СРМ. Текстот: „Химна на Социјалистичка Република Македонија е ‘Денес над Македонија’. Со што таа добива официјална позиција, но не е даден официјален текст.
Со уставот од 1991 година, химна на Република Македонија не беше усвоена туку тоа требаше да се стори со закон во рок од 6 месеци. За предлози за химна и за грб и знаме се објави јавен конкурс на кој пристигнаа 36 предлози за химна. Трите најдбори предлози беа „Химна“ од Таки Хрисик, „Денес над Македонија“ верзијата на Тодор Скаловски и „Да ни бидеш вечна“ од Александар Џамбазов. Сепак набргу во процесот за избор на симболи, остана „Денес над Македонија“ како единствен предлог. Химната е изгласана на 11.8.1992 година.
Единствениот амандман од Кирил Ковачевски, бараше третата строфа да гласи: „Гоце Делчев, Питу Гули, Карев, Груев, Сандански“, но беше одбиен со образложение дека текстот е авторски и веќе обнароден и не може да се менува. Химната беше изгласана со 88 гласови „за“. Пратениците од коалицијата ПДП-НДП го бојкотираше гласањето.
Ноти
(Стиснете за поголемо)
Стадион Христо Ботев (Пловдив)
Стадион Христо Ботев  — стадион кој се наоѓа во Пловдив, Бугарија. На овој стадион своите домашни натпревари ги игра ФК Ботев.
Монолаурин
Монолаурин, исто така познат како глицерол монолаурат (GML), глицерил лаурат или 1-лауроил-глицерол, е моноглицерид. Тој е моно-естер на глицеролот и лауринската киселина. Неговата хемиска формула е C15H30O4.
Фармакологија
Монолауринот има антибактериско и антивирусно дејство во ин витро услови,     меѓутоа неговото клинично значење не е утврдено.
Салацгрива (општина)
Салацгрива (Salacgrīvas novads) е општина во Летонија. Општината е создадна во 2009 година.
Ѓорѓи Попстефанов
Ѓорѓи Попстефанов (р. во ) — македонски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за американската екипа Метра/Сајклс 54 Сајклинг Тим.
Во 2010 година станал македонски друмски првак. Во 2016 година повторно го освоил националното друмско првенство.
Учествувал на Светското друмско првенство 2014 и 2015 година, настапувајќи за репрезентација на Македонија.
Личен живот
Ѓорѓи со своето семејство се преселил од Македонија во САД на двегодишна возраст. Средното училиште го завршил во Вест Оринџ, Њу Џерси во 2005 година, додека дипломирал на универзитетот „Џорџ Вашингтон“ на насоката меѓународни односи во 2009 година, каде бил член на веслачкиот клуб. Станал првиот стипендист за меѓународна политика и дипломатија на организацијата Обединета македонска дијаспора од 2008 до 2009 година и асистент за странски односи во рамките на кабинетот на Претседателот на Македонија во 2010 година. До мај 2013 година ги завршил магистерските студии по меѓународно право на правната школа на Универзитетот Сетон Хол.
Кариера
Првото зачленување во некој клуб му било во текот на 2010 година. Истата година настапил и на својот прв официјален натпревар, на трката Куманово-Кратово-Куманово.
Во 2010 година, Ѓорѓи за првпат станал национален друмски првак. Истиот овој успех го повторил и во 2016 година.
Два Бреста
Два Бреста е стара тетовска населба. Името го добила по двата бреста кои доминираа во центарот на населбата. За жал двата бреста пред две децении се исушија поради болест и беа исечени. На нивно место се посадени брези. Во центарот на населбата се наоѓа споменикот на Илија Антевски - Смок. Се наоѓа под калето односно на ридот Балтепе и се простира од населбата Колтук и Јајчарово маало сè до населбата Поток и Чапчаково сокаче. Во оваа населба живее исклучиво македонско население.
Чеси
Чесите се европски народ од западнословенската група на народи и јазици. Мнозинството од Чесите се населени во Чешка, но има и значителни малцинства во Словачка, Австрија, Русија, САД, Аргентина, Канада и Германија.
Етничките Чеси се нарекувале Бохемијци до почетокот на 20ти век, според поранешното име на нивната земја, Бохемија, кое пак потекнува од името на келтското племе Боји. За време на големата преселба, западнословенските племиња се населиле во областа, „асимилирајќи го преостанатото келтско и германско население“, и формирало кнежевство во 9ти век, кое првично било дел од Велика Моравија, а подоцна Кралство Бохемија, претходници на денешната современа република.
Историја
Чесите се потомци од старите словенски племиња, со значителни келтски и германски мешања. Словенските племиња ги населувале егионите околу Бохемија, Моравија и Шлеска од 6 век. Според еден популарен мит, Чесите потекнуваат од некој Татко Чех којшто бил населен на планината Рип. Во 880 година, Прашкиот замок бил изграден од Боривој I, кнезот на Бохемија и градот Прага бил воедно тогаш основан. Вратислав втори на Бохемија беше првиот чешки крал во 1085 година.
Втората половина на 13 век беше петиод на огромна скала на германска имиграција во Чешките земји. Бројот на чеси кои имале најмалку германско потомство најверојано беше стотици илјади. Хабсбуршката монархија се концентрираше повеќе на нивната моќ на религиозна војна против протестантитге. Додека беа овие религиозни војни, чесите револтирале против Хабсбуршката морхија од 1546 па сè до 1547 година но беа победени од витезот на Саксонија. Војните помеѓу католиците и протестантите конечно завршиле во 1555 година со легализацијата на протестанската вера која во мал број постои и ден денес.
Чешките патриотски автори се обидуваа да го наречат следниот период, од 1620 до 1648 година па сè до касниот осумнаесетти век, темно доба. Овој период е карактезиран со опустошување од страна на надворешните трупи, Германизација, и економско и политичко влошување. Се смета дека популацијата на Чешките земји се намалила до третина поради 30 годишната војна и изгонувањето на протестантите. Во текот на 20 век, Чикаго беше трет најголем град со Чеси во светот после Прага и Виена.
Зорица Брунцлик
Зорица Брунцлик (родена на 29 јуни 1955 година) — српска пејачка. Позната по својата силно розова коса, таа е една од најуспешните српски фолк-пејачки.
Животопис
Зорица Брунцлик е родена на 29 јуни 1955 година во Белград, Југославија од мајка Србинка и татко со чешко-грчко потекло. Нејзините родители се развеле кога таа била уште дете. Израснала меѓу Смедерево и Пожаревац. Според Брунцлик, нејзината мајка, која претежно ја одгледувала неа и нејзините тројца браќа, финансиски се борела за да живее од една плата.
Брунцлик дипломирала на Економскиот факултет на Универзитетот во Ниш.
Кариера
Во 1969 година, Брунцлик беше запознаен со пеењето од фолк пејачот Бора Спужиќ Квака. По неколку години настап како работен пејач, со помош на текстописецот Новица Урошевиќ таа го издаде својот прв сингл „Не дај да нас расаве“ во 1974 година под PGP-RTB. Две години подоцна, Брунцлик го издаде својот деби студиски албум. Со текот на годините, таа колективно издаде 27 албуми. Со вкупно продадени 15 милиони плочи, таа е препознаена како една од комерцијално најуспешните српски фолк пејачки на сите времиња. Некои од нејзините познати песни се: „А тебе нема“ (1982), „Авлије, авлије“ (1991), „Када би ме капитали“, „Што се мала уобрази“ (1995), „Откопчано јелече“, Тамо где си ти“ (1998) и „Не дам ова мало душе“ (2002). Дополнително, Брунцлик има добиено бројни признанија, вклучувајќи ја и наградата Национален музички уметник на Србија од Сојузот на музички уметници на Србија (СЕМУС) во мај 2021 година
На 11 ноември 2014 година, Брунцлик прославила четириесет години од својата кариера со солистички концерт во Белградската Арена, насловен Sve je ljubav (Сè е љубов). Во живо гостувале повеќе од триесет регионални музичари, меѓу кои: Лепа Брена, Цеца, Драгана Мирковиќ, Весна Змијанац, Саша Матиќ, Аца Лукас, Жељко Јоксимовиќ, Синан Сакиќ, Ана Бекута и Ацо Пејовиќ. На 28 јуни 2022 година, одржала концерт во центарот Ташмајдан за да прослави близу педесет години работа. Снимката од концертот се емитувала на Радиотелевизија на Србија на 1 јануари следната година.
Личен живот
Брунцлик била мажена четири пати. Од 1985 година била во брак со српскиот хармоникаш и музички директор Мирољуб Аранѓеловиќ Кемиш. Брунцлик има три ќерки и еден син.
Наводно, таа била блиска лична пријателка со српскиот политичар и сопруга на Слободан Милошевиќ, Мирјана Марковиќ и била член на Југословенската левица. Брунцлик изјавила дека таа и нејзиното семејство се соочиле со непријатности од демонстрантите неколку дена по соборувањето на Слободан Милошевиќ на 5 октомври 2000 година. Таа јавно го поддржала Александар Вучиќ.
Крик (пиво)
Крик Ламбик е стил на белгиско пиво, направено со ферментирање на ламбик со кисели Морело цреши.Традиционално за " "Schaarbeekse krieken" "се користи реткиот вид на белгиска морело цреша од областа околу Брисел. Црешите од типот Схарбек, бидејќи многу потешко се наоѓале, некои пивари ги замениле овие (делумно или целосно) со други сорти на кисели, понекогаш увезени цреши.
Потекло на поимот
Името е изведено од фламанскиот збор за овој вид на цреша (крик).
Пиво
Традиционално, крик пивото се произведува од пиварници во и околу Брисел со користење ламбичко пиво на кое се додаваат цреши и меурчиња. Ламбик е кисело и суво белгиско пиво, ферментирано спонтано со сув квасец, за кој се вели дека е матично пиво од Брисел; Присуството на цреши (или малини) претходи на речиси универзална употреба на хмељ како вкус во пивото. Традиционалниот крик направен е од ламбичко базно пиво кисело и суво. Црешите се оставаат во период од неколку месеци, предизвикувајќи референција на дополнителниот шеќер. Обично нема да остане шеќер, така што ќе има вкус на овошје без сладост. Подоцна престои уште еден процес на созревање откако ќе се отстранат црешите.
Фрамбуаз е роднинско, помалку традиционално белгиско пиво, ферментирано со малини, наместо со вишни. Крик е исто така поврзан со Хеузе, кој не е овошно пиво, но исто така се заснова на референцирано ламбичко пиво. Некои пивари, како што се Лифманс, прават "крик" пива врз основа на орудието на пивото, наместо на ламб.
1921 во книжевноста
1921 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Космос-2350
Космос-2350 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 29 април 1998 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на геостационарна орбита. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 1436.21 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 2.2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 5803 км, а најмалото на 5775.
NGC 3250D
NGC 3250D — леќеста галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3250D се споменува и како ESO 317-31, MCG -7-22-11.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3250D е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 3250D има привидни димензии од 2,1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 27 м 57,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 39° 48' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 29°.
Други поделби
Проучување на NGC 3250D е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30792. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7713.
Сенат на Берлин
Сенатот на Берлин — главен огран на извршната власт во Берлин. Тоа го прави градоначалникот и максимум осум сенатори, од кои двајца се заменици-градоначалници.
До 1945 година. Највисокото извршно тело на Берлин било наречено магистратура предводена од градоначалникот. Името "Берлинскиот сенат" се појавил по изборните избори за претставничкото тело на градот ( 1946 ). По поделбата на градот во Западен Берлин и Источен Берлин, името останало само во Западен Берлин. Во Источен Берлин, до 1977 година, се појавил "Магистратот на Големиот Берлин" и на него стоеше "градоначалникот на Берлин". По Берлин станал главен град на Источна Германија, магистратурата беше преименувана во "Магистратот на Берлин". По обединувањето на Германија на 3 октомври 1990 година и до изборите на 2 декември 1990 година во Берлин функционираше "двојна влада" - Сенатот во Западен Берлин и судијата на Источен Берлин - наречен "Маги-Сенат".
Јужна патека (филм)
Јужна патека — македонски филм од 1982 година, во режија на Стево Црвенковски, кој е и автор на сценариото, заедно со Гојко Шкариќ. Главните улоги ги толкуваат: Коле Ангеловски, Неда Арнериќ, Петар Арсовски, Александар Берчек, Маја Оџаклиевска и Милица Стојанова.