cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мет Гриверс
Метју Гриверс (роден на 26 март 1985) е американски пливач кој се натпреварува во дисциплините грбно и краул. На големите меѓународни натпреварувања вклучувајќи ги Летните олимписки игри, Светските првенства и Универзијадите, тој има освоено вкупно шеснаесет медали, од кои седум златни, шест сребрени, и три бронзени. На Летните олимписки игри 2008, Гриверс освоил златен медал како член на американските штафетни тимови на 4×100 м краул и 4×100 м мешано, и сребрен медал на 100 м грбно. Четири години подоцна на Летните олимписки игри 2012 тој го освоил златниот медал на 100м грбно.
Личен живот
Двајцата родители на Гриверс се од Холандија. Гриверс размислувал да плива за Холандија па дури и зборувал за тоа со холандската пливачка легенда Питер ван ден Хогебанд. На крајот, тој решил да настапува за Соединетите Американски Држави.
Пливачка кариера
На Летните олимписки игри 2008 во Пекинг, Гриверс освоил два златни медали со пливањето во преелиминациите во штафетните трки на 4x100 м краул и 4x100 м мешано (пливајќи го грбниот стил) откако подоцна американските штафетни тимови победиле во финалните натпревари од дисциплините. Гриверс исто така освоил и поединечен сребрен медал на 100 м грбно со време од 53.11 секунди, 0.57 секунди зад победникот, светскиот рекордер Арон Пирсол.
На Светското првенство 2009, Гриверс бил дел од американскиот штафетен тим на 4x100 м краул кој го освоил златото пред Русија и Франција. Гриверс исто така освоил и златен медал на 4x100 м мешано за неговиот придонес во преелиминациите.
Летни олимписки игри 2012
На изборното натпреварување на САД за Летните олимписки игри 2010,, квалификациското натпреварување за игрите во Лондон, Гриверс станал член на американскиот олимписки тим со првото место на 100 м грбно и со третото место на 100 м краул. Во финалето на 100 м грбно, Гриверс победил со време од 52.08 секунди, кое претставувало второ најбрзо отстварување на сите времиња и само позади светскиот рекорд на Арон Пирсол од 51.94 секунди. На 100 м краул, Гриверс се пласирал на третото место со време од 48.55, кое му обезбедило место во американскиот штафетен тим на 4x100 м краул. Тој исто така пливал и на 50 м краул, каде што завршил шести во финалето со време од 22.09.
Бизентал
Бизентал (Biesenthal) — град во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа 31 километар североисточно од Берлин.
Не жалам за својата младост (филм)
Синопсис
Дејствието на филмот, кое се одвива во Јапонија во 1930-тите години, е инспирирано од вистински настани („инцидентот Такигава“) и вистински личности (Хоцуми Озаки). За љубовта на ќерката (ја игра Хара) на еден левичарски професор (го игра Окочи) се борат двајца негови студенти - едан режимски ориентиран, а другиот не жали да го даде и својот живот во борбата против милитаристичката влада.
Куќа на ул. „Илинденска“ бр. 100 (Крушево)
'''Куќата на ул. „Илинденска“ бр. 100''' ― староградска куќа во Крушево, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Список на ѕвезди во соѕвездието Касиопеја
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Касиопеја, надолно подредени според сјајноста.
Брајдин
Брајдин (Breydin) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија.
Космос-447
Космос-447 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 октомври 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-447 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1514 км, а најмалото на 1412.
IC 575
IC 575 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 12 декември 1893 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 575 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 575 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 14 м 31,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +0° 47' 30".
Други поделби
Проучување на IC 575 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1175571.
Симфониски оркестар на ФМУ
Симфониски оркестар на ФМУ - Скопје е оркестар што го сочинуваат студенти на додипломските и постдипломските студии на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Оркестарот има образовна функција, но одржува и самостојни концерти.
Концертна дејност
Симфонискиот оркестар на ФМУ одржал голем број концерти на кои се претставил со познати симфонсики дела на странски и македонски автори. Во неколку наврати, оркестарот ја сочинувал основата на Меѓународниот симфониски оркестар на ФМУ, а со него диригирале познати светски диригенти, како: Михаел Луиг, Тим Чашел и Патрик Штруб од Германија, Вилијам Ребер од САД и Александар Ведерников од Бољшој театарот во Русија. Во 2001 година, во рамките на фестивалот „Охридско лето“, оркестарот настапил заедно со Македонската филхармонија, под диригентската палка на Леонид Николаев од Русија. Следната година, за првпат, Симфонискиот оркестар на ФМУ настапил самостојно на „Охридско лето“ под диригентската палка на Станко Шепиќ од Србија. Во 2006 година, на прославата на четириесетгодишниот јубилеј на ФМУ, оркестарот настапил заедно со Симон Трпчески, а со концертот диригирал Саша Николовски - Ѓумар. Десет години подоцна, на прославата на педесетгодишниот јубилеј на ФМУ, со оркестарот диригирале Саша Николовски - Ѓумар и Сашо Татарчевски при што премиерно биле изведени неколку дела меѓу кои и „Твојот пат“ на Живоин Глишиќ, компонирано специјално за тој настан. Исто така, секоја година, на 24 мај, Симфонискиот оркестар на ФМУ учествува во музичката програма при прославата на празникот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
NGC 6892
NGC 6892 — систем од четири ѕвезди во соѕвездието Стрела, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јули 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 16 м 57,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 1' 12"".
Микротубула
Микротубулите (од грчки micros - мал, tubulus - цевче) се цевковидни органели изградени од 13 надолжни редови од глобуларната белковина наречен тубулин, чиишто молекули се димери составени од α и β белковина. Микротубулите се наоѓаат во сите клетки, бидејќи го градат клеточниот скелет кој ја одржува формата на клетката. Тие на светлински микроскоп се видливи само во сноп, додека на електронски микроскоп се гледаат и поединечно. Микротубуларниот лумен има пречник од 25 nm.
Микротубулите настануваат спонтано, односно со полимеризација на тубулинските димери, кои, инаку се присутни во цитоплазмата.
Покрај во цитоскелетот, микротубулите учествуваат и во најразлични движења на клеточните органели. На пример, тие ги придвижуваат хромозомите при кариокинезата, потоа играат улога во движењето на трепките и камшичињата, како и во движењето на различни органели што можат да го менуваат местото (митохондрии и сл.).
Куќа на ул. „Илинденска“ бр. 101 (Крушево)
'''Куќата на ул. „Илинденска“ бр. 101''' ― староградска куќа во Крушево, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Марке (Германија)
Марке (Marke) — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Рагун-Јесниц.
Хајгенс (месечева планина)
Хајгенс (Mons Huygens) — најависока самостојна планина на Месечината. Висока е околу 5.500 м и сместена во венецот Апенини.
Треба да се напомене дека врвот на оваа планина не е највисоката точка на Месечината. Највисокото место е Месечевиот Врв (Selenean Summit) кај кратерот Енгељгарт, кој е речиси двојно повисок, но не е самостојна планина.
Домашен канаринец
Домашен канаринец (Serinus canaria forma domestica) е припитомен облик од дивиот канаринец, мала птица што пее во семејството finch потекнува од Макаронезиските Острови (Азори, Мадеира и Канарски Острови).
Канаринците се одгледуваат во заробеништво (во кафез) во 17 век. Нив ги донеле шпански морнари во Европа. Оваа птица  била многу скапа, и модерна што се однесува за одгледунањето во шпанските и британските монархии. Монасите ги одгледувале мажјаците (поради пеењето), поради тоа дошло до смалување на бројот на птиците, а со тоа и цената на птиците  била повисока. На крајот Италијанците населиле женки и биле во  состојба да ги размножаваат. Што довело до популаризација и правење  многу нови раси, кои данеска се одгледуваат низ цела  Европа.
Слично се случило и во Англија. Прво птиците биле само во сопственост на богатите, ама на крајот  почнале и граѓаните да ги одгледуваат, и канаринците станале многу  популарни. Многу раси настанале со селектирање, и се многе  популарни  и денес.
Потекло на поимот
Птиците го добиле име по шпанските  канартски остров , нивното  име  произлегува од зборот Latin Insula Canaria (еден од поголемите острови, Гран Канарија), што значи "острво на кучињата",поради "големи раси кучиња, со долеми димензии".
Видови
Канаринците се поделении во три групи: Дивите канаринци се жолто-зелени, домашните канаринци се одгледуваат селективно со широк спектар на бои, како што е жолта, портокалова, сива, црна, бела и црвена. (Црвената боја е воведена и кај питомите канаринаци со мешање со црвен Шишкин, тип на Јужно-американска зеба.)
Смешна дама
„Смешна дама“ (англиски: Funny Lady) – филм на режисерот Херберт Рос (Herbert Ross) од 1975 година. Автори на сценариото се Џеј Пресон Ален (Jay Presson Allen) и Арнолд Шулман (Arnold Schulman), засновано врз расказот на Шулман. Главните улоги ги играат: Барбра Страјсенд (Barbra Streisand), Џејмс Кан (James Caan), Омар Шариф (Omar Sharif), Роди Мекдауел (Roddy McDowall) и Бен Верин (Ben Vereen). Филмот е продолжение на „Смешна девјка“ од 1968 година и претставува измислен приказ на продолжението на животот и кариерата на Фани Брајс и на нејзиниот брак со продуцентот Били Роуз. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во неколку категории, и тоа: најдобра фотографија, најдобра костимографија и најдобра филмска музика (за оригинална песна). Исто така, филмот имал неколку номинации за наградата „Златен глобус“: за најдобар игран филм (комедија или мјузикл), за најдобар глумец (Кан), за најдобра оригинална музика (Џон Кендер и Фред Еб), за најдобра оригинална песна (Кендер и Еб)(Кендер), за најдобра глумица (Страјсенд) и најдобар дебитант (Верин).
Синопсис
Фани Брајс (ја игра Страјсенд) е голема ѕвезда на Бродвеј, која запаѓа во криза за време на Големата депресија. По бурната романса, таа се мажи за Били Роуз (го игра Кан), а потоа двајцата одлучуваат да започнат деловна соработка. Наспроти тешкиот почеток, Фани постигнува голем успех, но наеднаш славата станува голем товар за нејзиниот брак, особено откако Били дознава дека Фани сѐ уште гледа со симпатија на нејзиниот поранешен маж Ник (го игра Шариф)...
NGC 6893
NGC 6893 — спирална галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6893 се споменува и како ESO 234-6, FAIR 537, AM 2017-482, IRAS 20172-4824.
Откривање
Објектот е откриен на 7 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6893 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6893 има привидни димензии од 2,6' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 20 м 49,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 14' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 6893 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64507. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 411; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8409. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Маринвердер (Бранденбург)
Маринвердер (Marienwerder) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија.
Долни Леоник (Лопатица)
Долни Леоник — археолошко наоѓалиште во битолското село Лопатица. Претставува црква од среден век. Се наоѓа на околу 1 км југозападно од селото, каде има грамада од градежен камен. Според преданијата, на ова место имало манастир со црква „Св. Пантелеј“.
Чардак
Чардак — просторија карактеристична за традиционалната македонска куќа која претставува повеќенаменски полуотворен простор кој ги соединува останатите простории во куќата.
Употреба
Чардакот служи за седење во текот на денот, обавување на разни домашни работи, одмарање, одржување на веселби и како комуникациски содржини на куќата во вертикален правец (со останатите нивоа) и хоризонтален правец (на истото ниво со останатите простории. Чардакот најмногу се користел во летниот период, кога има најмногу домашни работи и кога воглавно се одржуваат сите семејни веселби.
Положба во однос на организацијата на станот
Положбата на чардакот е на највисокото ниво со останатите претставителни одаи, со поволна ориентација и прегледност кон околината. Чардакот има централна положба во однос на останатата содржина на просториите на истото ниво. Неговата форма и функција се одредуваат во зависност од останатите простории (одаја) на катот. Преку чардакот се остварува комуникација со останатите нивоа и со надворешниот простор. Врската на чардакот со дворното место е овозможена преку скалите на тремот и во приземјето.
Форма
Формата на чардакот е променлива во зависност од конструктивно функционалната шема на основата на објектот. Најчесто применувана форма е правоаголна (издолжена) или со неправилна форма:
Опрема
Во однос на опремата, постојат неколку видови на чардак:
Конструкција
Конструкцијата на надворешните ѕидови на чардакот во повеќето случаи е бондручна, поради можноста за формирање на прозорци кои се вклопуваат во конструктивниот систем. Од надворешната страна, фасадната обработка најчесто е изведена со вертикално поставени штици, што воедно и ја означуваат положбата на чардакот на фасадата, во однос на преостанатиот дел на куќата. Втора форма на надворешната обработка се состои од премаз од кал и слама или камен ѕид.
Површината на подот секогаш се формира со распоред на штици по должината или ширината на просторијата, во зависност од (носечката конструкција) правецот на главните греди на подната конструкција.
Гласовен систем на македонскиот јазик
Гласовниот систем на македонскиот јазик, или фонетски систем на македонскиот јазик, е составен од сите гласови во стандардниот македонски јазик. Тој е предмет на проучување на фонетиката и фонологијата. Во македонскиот гласовен систем има 31 глас кои соодетствуваат на 31 буква од македонската азбука и гласот што се слуша како затемнето а. Овој глас често се бележи со апостроф во некои сопствени именки (на пр. В’чков, К’чев, К’шање). Во стандардниот јазик тој глас се бележи со а, а во текстовите кои прикажуваат македонски дијалекти се појавува како знакот ă.
Гласовите во македонскиот јазик се поделени на самогласки и согласки. Гласот означен со буквата р во одредени случаи претставува самогласка. Самогласките се делат на самогласки од преден (е, и) и заден ред (а, о, у) според придвижувањето на јазикот напред и назад; или на високи (и, у), средни (е, о) и ниски (а) самогласки според степенот на подигнување на јазикот. Согласките во македонскиот јазик се делат на звучни (б, д, г, ѕ, џ, ѓ, в, з, ж), безвучни (п, т, к, ц, ч, ќ, ф, с, ш, х) и сонатни (р, л, љ, м, н, њ, ј). Сонатните согласки, или уште познати како сонати, имаат поголема звучност од останатите согласки.
Историски, македонскиот гласовен систем бил многу посложен од денешниот. Прасловенскиот јазик имал 11 самогласки. Во текот на 10-11 век, на македонската јазична територија се губат редуцираните самогласки на крајот на зборот (слаба позиција) или се заменуваат до други самогласки во средината на зборовите (силна позиција). Ъ|Големиот ер (ъ) постанува о, а Ь|малиот ер (ь) се заменува со е. Во втората фаза од развојот, во текот на 12-13 век, од македонската варијанта на црковнословенскиот јазик се губи носниот изговор на самогласките и изговорно се спојуваат средното и и предното и. Конечно во третата фаза од развојот, македонскиот говорен јазик од 15-16 век го губи широкиот изговор на јатот. Во текот на развојот на македонскиот јазик, се изгубиле меките согласки кои постоеле во старословенскиот јазик.
Justify (The Rasmus)
Песната е спора и емоционално потемна под влијание на Depeche Mode. Оваа е многу мелодична. Првата демо снимка била направена во Лос Анџелес во студиата на Џејмс Мајкл и Desmond Child во јануари 2007. Во живо за првпат била изведена на 26 август 2008, како акустична верзија на Radio SAW од Германија.
IC 576
IC 576 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 576 се споменува и како NPM1G +02.0052.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 576 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 576 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 18 м 39,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 33' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на IC 576 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1230543.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Прибилци
Прибилци — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северниот дел на територијата на Општина Демир Хисар, од левата страна на патот Демир Хисар-Крушево. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 670 метри. Од градот Демир Хисар е оддалечено 4,5 километри.
Атарот на селото зафаќа простор од 10,5 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 459 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 230, а на пасиштата 178 хектари.
Историја
Во XIX век, Прибилци се наоѓало во Демирхисарската нахија на Битолската каза на Отоманското Царство.
Ова село е познато и опеано во многу македонски народни песни поради големата бунтовност и македонско родољубие на неговото население. За неговото име се верува дека е добиено поради што во селото се прибирале македонски ајдути и комити од турските потери, меѓутоа селото е основано и пред османскиот период. За време на Илинденското востание близу селото се одиграла помала битка меѓу македонските комити и турскиот аскер (за време на почетокот на востанието), а турскиот аскер кога поминувал покрај селото одејќи кон Крушево не ги пронашло комитите кои се скриле во селото.
Населението било активно и за времето на НОБ, за што сведочи споменикот во селото.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Прибилци имало 450 жители, сите Арнаути муслимани,. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Прибилци имало 480 жители, Турци муслимани.
Според Димитар Гаџанов во 1916 г. в Прибилци живееле 404 Турци, што е веројатно поточно од горенаведените два извора, но нивниот број не може да бил толку висок, а камо ли мнозински.
Прибилци е населено со македонско население. Во 1961 година, селото имало 436, а во 1994 година бројот се намалил на 287 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 266 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 153 жители, од кои 142 Македонци и 11 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Демир Хисар, во која покрај селото Прибилци, се наоѓале и селата Бараково, Белче, Вардино, Граиште, Единаковци, Журче, Кутретино, Мургашево, Ново Село, Лесково, Ракитница, Растојца, Сладуево, Слепче, Стругово и Суви Дол. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната Општина Прибилци, во која влегувале селата Журче, Прибилци и Спадуево.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 631 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 170 гласачи.
Куќа на ул. „Питу Гули“ бр. 1 (Крушево)
'''Куќата на ул. „Питу Гули“ бр. 1''' ― староградска куќа во Крушево, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Мешан хор „Драган Шуплевски“
Мешаниот хор „Драган Шуплевски“ е хор што го сочинуваат студенти на додипломските и постдипломските студии на Факултетот за музичка уметност во Скопје, а името го добил во 2002 година во чест на неговиот долгогодишен раководител и диригент. Хорот има образовна функција, но одржува и самостојни концерти, а негов раководител еСашо Татарчевски.
Концертна дејност
Хорот одржал голем број самостојни концерти во Скопје, но и на повеќе фестивали, како: „Охридско лето“, „Мајски оперски вечери“, „Интерфест“, „Нишки хорски свечености“ и „ТЕХО“. Репертоарот на хорот опфаќа композиции од ренесансата до дела на современи композитори, и тоа а-капела и вокално-инструментални композиции. Од концертите на хорот се направени неколку радио и телевизиски снимки, а Факултетот за музичка уметност издал и ЦД-а од два концерта на духовна музика, под диригенство на Сашо Татарчевски. Хорот учествувал на повеќе меѓународни хорски фестивали (во Варшава, Римини, Краков, Балчик, Вроцлав, Тур и Варна) каде освоил повеќе награди. Исто така, секоја година, на 24 мај, хорот учествува во музичката програма при прославата на празникот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
NGC 6894
NGC 6894 — планетарна маглина во соѕвездието Лебед, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6894 се споменува и како PK 69-2.1, CS=15.8.
Откривање
Телото е откриено на 17 јули 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6894 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m. NGC 6894 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,92'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 16 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 33' 57"".
Други поделби
Проучување на NGC 6894 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 119; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2672. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 332.
Генерален регулациски план на Скопје (1914)
Конкурсниот труд на српскиот архитект Димитрија Т. Леко за генерален регулационен план е првиот познат плански документ за Скопје. Поради отпочнување на првата светска војна и смртта на авторот тој не ја доживува својата реализација покрај своите квалитети. Од истиот денес е достапен само еден графички прилог со траси на предвидените трамвајски линии и повеќе посредни извори како натписи во книги и коментари и описи во наредните урбанистички планови. Покрај тоа што не е реализиран, истиот има извршено огромно влијание во просторниот развој на градот, како и урбанистички скици според кои се гради градот до донесување на регулационен план во 1929.
Општествено политички услови
Овој плански документ е конкурсен труд, распишан од ново воспоставеното министерство за градежништво на Кралството Србија после завршувањето на Балканските војни и поделбата на територијата на некогашната Отоманско Царство на тлото на балканот. Скопје со поголемиот дел на Вардарска Македонија е вклучено во рамки на Србија и како и за другите градови веднаш се пристапува кон конкурси за изработка на урбанистичките планови. Имајќи ги предвид изработените планови за другите градови во тој период јасно се гледа настојувањето на власта да се раскрсти со ориенталните градови и да им се даде европски лик и на помалите градови и градчиња.
Легислативна рамка
Планот е изработен во период кога сè уште не се изготвени специфични закони кои би ја третирале урбанистичката проблематика. Единствен закон кој постои и според кој се регулира урбанистичкото планирање е "Уредба по струци граҺевискоју ослобоҺеним и присаједињеним областима Крањевине Србије".
Авторски израз
Самото образование на арх. Димитрија Т. Леко (1863-1914) има големо значење од аспект на успоените планерски парадигми и авторскиот израз. Тој своето образование го стекнува во Цирих, Ахен и Минхен и му припаѓа на таканаречената втора и трета фаза на академизмот во српската архитектура. Оттаму и користењето на градоградителскиот израз и повеќе акцентирање на архитектонскиот пристап во обликување на градот. Самото негово образование влијае на користењето на средноевропскиот модел на град и усвојување на идеите на Камило Зите за уметничко обликување во градот што се препознава преку начинот на создавање на јавните градски простори, плоштади, паркови, споменични обележја и сл. Во планот се препознава и влијанието на ринг по примерот на Виена од 1958-1967 иљко не сосема доследно спроведено.
Затекната состојба на градот во смисла на изградена физичка структура
За време на изработката на планот, после Балканските војни, Скопје е град со 47.384 за да во наредниот период поради иселување на турското население да се намали на 40.660 во 1921. Градот е распространет на левата страна на Вардар со типично ориентална урбана морфологија, нерегуларни улици, густо изградени урбани блокови со слепи приоди, чаршија и неколку поголеми комплекси со јавни објекти како џамии, анови, амами, безистени и сл.
Концептуално решение
Овој конкурсен план значајно се издвојува од дотогашните регулациони планови во Србија, како по својата содржина така и по начинот на решавање на основните урбанистички проблеми. Главните квалитети на планот се гледаат во богатата содржина на јавни објекти кои воглавно се групирани во поголеми и помали јавни центри. Првенствено се значајни планираните големи комплекси и тоа на север "Големиот изложбен парк" до кој води поширока алеа, и "Малиот изложбен парк" за почесни изложби, важни за планираниот стопански развој и околината. Потоа, давање на големо значење на тврдината Кале, која поради својата доминантна позиција над градот се предвидува за изградба на нов "акрополис" со огормен плоштад со трапезен облик. На југ од градот е предвиден Технички комплекс кој ја користи падината од планината Водно и е позициониран театрално со поширока алеа која води кон него од градот преку железничка пруга и водениот канал, формирајќи една од ново-предвидените оски на градот. На десниот брег на Вардар на исток арх. Леко проектира голем спортски центар со стадион до кој се развива речно пристаниште за водени спортови.
Брегот на реката Вардар во планот на арх. Леко добива значајна улога во градското ткаење со проектирани нови кејови и речно острово со два објекти за разонода. Покрај регулација на реката проектирана е и регулација на водениот канал кој ги собира водите од Водно. Во планот се истакнуваат и неколку плоштади и зелени површини но тие авторот ги третира послободно, без да инсистира на нивна класична композиција, јасни граници и симетрични објекти. Обликот на плоштадите е најчесто диктиран од потрбата за непречено, најчесто кружно вртење на трамвајите. Покрај веќе споменатиот плоштад на тврдината, позначаен е плоштадот на десниот брег формиран од повеќе објекти како Стопанско-трговски музеј, Трговска академија, објекти на Пошта и Телеграф и сл. Во овој дел на градот предвидена е и нова Железничка станица и правоаголен плоштад пред неа со три улици кои поаѓаат кон север, една кон Камениот мост, втора во чело на станицата кон Основно училиште и трета кон претходно споменатиот кружен плоштад. На левиот брег проектиран е плоштад во чело на тогашната ул. Београдска, кој претставува главна оска уште од претходно помеѓу Кале и ридот Гази Баба, со изразито управно-административни намени како Управа на градот Скопје, Окружно начелство, Палата на правдата и Музеј во објектот на Куршумли-ан. Источно и западна од овој плоштад се наоѓаат два помали плоштади со изразено образовни намени, основно училиште и гимназија.
Од отворените градски површини уште во планот на арх. Леко се среќаваат поголеми и помали зелени површини распространети низ целиот град како и места за детски игралишта, секаде каде имало услови да се добие слободна површина со проширување на некои раскрсници. Поголеми зелени површини се среќаваат кај изложните паркови, Техничкиот факултет, Градскиот парк, до денешниот градски плоштад и во продолжение на воспоставената оска кон запад, покрај железничката пруга, по водениот канал на југ и сл. Како големи парковски површини во планот се уредении ридовите Гази-баба и Градиште каде се поставени и споменици.
Позначаен авторски белег во планот е воспоставувањето на целосно нова улична мрежа и вградувањето на концептот на рингови-венци, иако Скопје освен тврдината немала градски ѕидови. Површините од левата и десната страна од камениот мост се обиколени со булевар или Венец на Цар Душан кој под Калето поминува низ тунел. Венецот поврзува два главни плоштади. Во јужниот дел ширењето на градското ткиво е радијално по концентричните кругови кои продолжуваат да се шират околу центарот. На север делумно се следи затекнатата урбана матрица со значајни исправувања на улиците подолжно во правец кон север. Во северниот дел на станбените улици дадени им се делумни проширувања со предни дворови. Од сообраќајното решение еден од најзначајните елементи се новите планирани мостови, со тоа што порај веќе постоечките два колско/пешачки и еден железнички се додадени нови пет колско/пешачки зголемувајќи ја поврзаноста на двата дела на градот.
Реализација
Планираната реконструкција на градот и трансформацијата од ориентален во европски град во годините после Првата светска војна се одвива преку изготвување на нови плански документи и реконструкција на делови и централното градско ткиво, бидејќи е изгубен планот од арх. Леко. Ваквите плански документации се работат врз основа на планот на Леко но со пошематизиран приказ во служба на ефикасност во поделбата на градежното земјиште и обезбедување на брза изградба.
Најголемиот број на објекти после 1922 се изградени во подрачјето на десниот брег каде земјиштето е купено од приватни претприемачи и каде се формираат нови градски населби Буњаковец, Идадија и Дебар маало. Во Буњаковец извршена е регулација со оформување на поголеми парцели на кои се градат градски вили, додека на територијата на Дебар маало земјиштето се дели на помали парцели на кои се градат живеалишта за бегалците од Дебарскиот крај кои се вклучуваат во изградба на елитните населби. Во југозападниот дел од градот се градат станбени комплекси за потребите на вработените во Железницата. Вакви живеалишта се градат и за други групации на работници на други локации со што се исполнува социјалната програма за обезбедување работнички населби.
Поголема градежна активност е забележана и околу површините кај Камениот мост, плоштадот Краљ Петар и улицата што го поврзува истиот со железничката. Изградбата се однесува на објекти од јавни функции и тоа хотели, кафеани, фото-студија но и градски палати на побогат слој на граѓани кој е во формирање и подем во овој период. И на другите улици кои одат кон плоштадот е забележана иста појава со што полека се формира нов градски центар на десната страна на градот. Ова уште повеќе се потенцира со изградбата на Офицерскиот дом и Народниот театар.
Градските активности во однос на уличната мрежа во овој период се однесуваат на постоечките улици делумно пробивање на булеварите и проширување на плоштадите на двете страни од р.Вардар како и поплочувањето и уредувањето на улиците со опрема со што се оформува градскиот лик. Овој период е карактеризиран со слаба активност на левата страна.
Наводи
Влијанието на урбанистичките планови на дисконтинуираната просторна транзиција на градот Скопје во дваесеттиот век - М-р Дивна Пенчиќ, Скопје, 2011
839 п.н.е.
839 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 839. година пред новата ера, 839. од првиот милениум п.н.е., 39. од 9 век п.н.е. и последна од 830-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4669 и 4670 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3911 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2921 и 2922 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 86 пред основањето на Рим.
ФК Металург (појаснување)
ФК Металург е име на фудбалски клуб, со коешто се именувани следниве клубови:
Мелхов
Мелхов (Melchow) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија.
Дијапедеза
Дијапедеза е способност на леукоцитите да ги напуштат капиларите кога во организмот има антигени.
Обител
Основа за името Битола
Словенскиот назив за градот Битола, потекнува од зборот „обител“ кој за време на средниот век се користел за заедница на монаси, односно манастир. Името го добил по многуте манастири што се наоѓале во градот и во околината, а некои постојат и денес. Со текот на времето, гласот „О“ бил исфрлен во изговорот на зборот „Обител“, и името на градот станал Битола.
Куќа на ул. „Питу Гули“ бр. 29 (Крушево)
'''Куќата на ул. „Питу Гули“ бр. 29''' ― староградска куќа во Крушево, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Пресечки манастир
Пресечки манастир — манастир во источниот дел на Македонија, на планината Осогово, во селото Пресека.
Историја
Манастирот била изграден во текот на 1870-тите години. Во 2011 година, манастирот започнал да се обновува со средства прибрани од приватни претпријатија и верници, а притоа бил реконструиран кровот на манастирската црква, поправен бил конакот, а уредена била и околината.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, параклис, конак, трпезарија и летниковец.
Црква „Свети Харалампиј“
Црквата е изгадена во карпа. Таа има правоаголна основа со осумаголна купола и мала апсида на источната страна.
Параклис
Параклисот е сместен над манастирската црква, а од неговата страна има летниковец. Изграден е од бетонски тули и однадвор е варосан. Во неговата внатрешност има чешма, висечка полица со предмети и три слики, од коишто на едната е прикажана Богородица со Исус, на втората е претставена Тајната вечера, а на третата Исус.
Санктпетербуршки државен универзитет
Основан е во 1724 година со декрет на Петар Велики, и универзитетот од самиот почеток имал силен фокус на основните истражувања во науката, инженерството и хуманистичките науки.
Универзитетот е составен од 24 специјализирани факултети (оддели) и институти, Академска гимназија, Медицински колеџ, Колеџ за физичка култура и спорт и економија и технологија. Универзитетот има два основни кампуса: еден на островот Василиевски и другиот во Петерхоф.
За време на советскиот период, тој бил познат како Ленинградски државен универзитет (Ленинградский государственный университет). Во 1948 година бил преименуван по Андреј Жданов и официјално бил наречен Државен ленинградски универзитет, „А.А. Жданов“ и награден со Орден на Ленин и Орден на црвеното знаме на трудот“. А. Жданов бил отстранет во 1989 година, а Ленинград бил официјално преименуван Санкт Петербург во 1992 година, сепак украсувањето со ордените се задржало и одреден период потоа.
Углед и меѓународно рангирање
Санктпетербуршкиот државен универзитет е втор најдобар универзитет со повеќе факултети во Русија по државниот универзитет во Москва. На меѓународните рангирања, универзитетот бил рангиран на 240-то место во 2013/2014 година, според рангирањето на QS, бил рангиран на 351-400-та позиција и со тоа ги надминал останатите универзитети во Русија, со исклучок на Московскиот државен универзитет.
Универзитетот има репутација дека ја образовал мнозинството од руската политичка елита, вклучително и претседателите Владимир Путин и Димитриј Медведев. Двајцата студирале право на овој универзитет.
Универзитетот е најстариот универзитет во Русија, основан во 1724 година од Петар Велики, кој претходел на основањето на Државниот универзитет во Москва во 1755 година.
Санктпетербуршкиoт универзитет е вклучен во сите рејтинзи и списоци на најдобрите универзитети во светот и е еден од лидерите во сите индикатори во Русија.
Стипендии
Над 30 стипендии и над 400 добитници. Вкупната сума на стипендии е до 15.000 рубли.
Студентите и студентите аспирантури на СПБУ можат да добијат стипендии доделени од фондот за донации на Универзитетот за поддршка на образованието и истражувањето. Универзитетот исто така има заеднички програми за стипендии со деловниот сектор и приватните фондови.
Спорт
Секоја година, над 5.000 студенти учествуваат на спортските натпревари во СПБУ. 300 студенти се членови на 19 тимови на СПБУ во 15 спортови.
15 студенти на СПБУ се членови на руските репрезентации.
СПБУ соработува со Рагби унијата од Санкт Петербург, Сојузот на хокеари на трева на Руската Федерација, Качувачкиот сојуз на Санкт Петербург и веслачкиот центар.
Здравје / рекреација
Секое лето, околу 400 студенти можат да одат во одморалиштето Хоризонт во близина на Црното Море.
Одморалиштето е отворено за студентите во текот на целата година.
Во текот на академската година, над 1.500 студенти се вклучени во викенд патувања кои се фокусираат на различни теми во регионот на Ленинград.
Значајни студенти
Санктпетербуршкиот државен универзитет создал голем број добитници на Нобелова награда. Рускиот револуционер и основач на Советскиот Сојуз, Владимир Ленин завршил висока школа на овој универзитет. Премиерите Петар Столипин и Димитриј Медведев од Русија, претседателот и поранешен премиер на Русија Владимир Путин и претседателката на Литванија Далија Грибаускаит исто така стекнале дел од своето образование на овој универзитет, како и математичарот Михаил Громов.
Ридниц
Ридниц (Rüdnitz) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија.
Куќа на ул. „Благој Целев“ бр. 28 (Крушево)
'''Куќата на ул. „Благој Целев“ бр. 28''' ― староградска куќа во Крушево, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
IC 577
IC 577 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Мелерн
Мелерн (Möllern) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јули 2009 е дел од општината Ланиц-Хасел-Тал.
IC 577
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 20 м 5,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +32° 43' 2"".
Други поделби
Проучување на IC 577 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Таугвиц
Таугвиц (Taugwitz) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јули 2009 е дел од општината Ланиц-Хасел-Тал.
Костур
Костурот или скелетот (од грчки skeletos = суво тело, мумија) е дел од телото што во анатомијата и биологијата претставува потпорна структура на организмот. Има два вида на скелет: егзоскелет, надворешната цврста обвивка на организмот и ендоскелет кој ја формира потпорната структура во телото. Во фигуративна смисла скелет може да биде и технологија која слуши како потпора на структура како градба.
Егзоскелет
Главна статија: Егзоскелет
Некои животни како членконогите, особено инсектите и лушпарите, имаат егзоскелети. Егзоскелетите се надворешни, типични за многу безрбетници, тие ги заштитуваат меките ткива и органите. Егзоскелетите може да подлежат на периодични менувања со растот на животното. Егзоскелетот може да биде направен од различни материјали вклучувајќи хитин (кај членконоги), соединенија на калциум (кај корали, мекотели) или силикати (кај диатомеи и радиолари). Егзоскелетот на инсектите не служи само како заштита туку и како површина за која мускулите се закачени, како непробојна заштита од сушење и како орган за интеракција со околината. Надворешниот скелет е прилично тежок во однос на обемот на животното, затоасе среќава само кај мали животни и организми. Егзоскелетот може да се сретне кај големите водни животни поради притисокот на водата. Јужната школка-џин чија школка е 4 метри и тежи околу 250 кг. е екстремно голема морска школка во Тихиот Океан.
Ендоскелет
Главна статија: Ендоскелет
Ендоскелетот е внатрешна структура за поддршка на животното, составен е од минерализирано ткиво и е типичен за многу ’рбетници. Се разликуваат по сложеност, од едноставно функционирање исклучиво за потпора (како кај сунѓерите) до место за прикачување на мускулите и механизам за пренесување на мускулната сила. Првобитниот ендоскелет се изведува од мезодермалното ткиво. Таквиот скелет се среќава кај иглокожите и хордовите животни.
Сунѓери
Скелетот на сунѓерите е направен од микроскопски варовнички или силициумови спикули. 90% од сите видови сунѓери припаѓаат на демоспонгијата. Нивните „ скелети “ се направени од спикули од протенски влакна спонгин, минералот силика или двете. Таму каде што се присутни спикули на силика сунѓерите имаат поинаков облик од оние инаку слични стаклени сунѓери.
Иглокожи
Скелетот на иглокожите, кои меѓу другите видови ја вклучуваат и морската ѕвезда, е составен од калцит и мала количина на магнезиум оксид. Се наоѓа под епидермот, во мезодермот меѓу заедници на ќелии на склероцит. Оваа структура е порозна и затоа е воедно и цврста и лесна. Сраснува во мали варовнички осикли (коскени плочи) кои можат да растат во сите правци и со тоа можат да заменат загубен дел од телото. Поврзани со зглобови, поединечните скелетни делови може да се придвижуват со мускулите.
Хордати
Кај луѓето, и кај повеќето ’рбетници, главен дел од скелетот е коската. Друг важен дел е 'рскавицата. Кај цицачите таа се наоѓа главно кај зглобовите. Кај други животни, како на пример кај 'рскавичните риби, вклучувајќи ги и ајкулите, скелетот е целосно составен од 'рскавица. Коските покрај што се потпора на телото служат и како скадиште за калциум и фосфат на клеточно ниво.
Риби
Скелетот на рибите е или направен од 'рскавица ('рскавична риба) или од коски (коскена риба). Главната одлика на рибата, перките, се направени од коски и само перката на опашката е е директно поврзана со ’рбетот додека останатите се поддржани од мускулите. Ребрата се поврзани со ’рбетот.
Птици
Скелетот на птиците е приспособен на лет. Тој е исклучително лесен, но доволно силен за да го исдржи стресот на полетување, летање и слетување. Клучната адаптација е спојувањето на коските во едно единствено вкосчување, пигостил. Затоа птиците обично имаат помалку коски од други копнени ’рбетници. Птиците исто така немаат заби и вилица, тие еволуирале клун кој е многу полесен. Клуновите на младите птици се нарекуваат јајце-заб кој го олеснува излегувањето на птицата од амнионското јајце.
Морски Цицачи
За да се олесни движењето во вода задните нозе на морските цицачи или се изгубиле во целост, како кај китовите, или сраснале во една перка како кај фоките.