cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
365
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5873 и 5874 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5115 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4125 и 4126 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1118.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 365 година се протега во 3001 и 3002, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3061 и 3062 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 908. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 265 и 264 година пред хиџра.
Вила Фоскари
Вила Фоскари (Villa Foscari) —ремек-дело на италијанскиот архитект Андреја Паладио, повеќе познато како La Malcontenta. Вилата го добила прекарот заради жената на сопственикот која била заклучена во една од собите зошто не си ги извршувала сопружничките должности.
Вилата е на прекрасна локација покрај каналот Брента. Била порачана од Николо и Лујџи Фоскари, членови на венецијанското семејство од кое излегле многу дуждови. Куќата е изградена помеѓу 1550 и 1560 и стои врз масивен пиедестал, карактеристичен за вилите на Паладио.
1426 п.н.е.
1426 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1426. година пред новата ера, 426. од вториот милениум п.н.е., 26. од 15 век п.н.е. и седма од 1420-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4082 и 4083 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3324 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2334 и 2335 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 673 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1426 година се протега во 1210 и 1211, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1270 и 1271 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 883 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2110 и 2109 исламска година пред хиџра.
Елизабет Рајт (вајар)
Елизабет Рајт (родена 1964 година, Лондон ) е англиска вајарка и уметник за инсталација.
Уметнички дела
Рајт изложила на Биеналето во Венеција во 1995 година.
Две нејзини дела, скулптура на велосипед наречена BSA Tour of Britain Racer Enlarged to 135% (1996/7) и отпечаток со наслов Снежни топки (2000) се во колекцијата на галеријата Тејт.
Стивен Пиенар
Стивен Џером Пиенар (роден во Јоханесбург, 17 март 1982) е поранешн јужноафрикански фудбалер,. Неговиот прекар бил "шило", кој го добил по италијанскиот напаѓач Салваторе Скилачи.
Пиенар играл на позицијата офанзивен играч од средниот ред или крило. Во својата кариера настапувал за Ајакс Кејптаун, Ајакс, Борусија Дортмунд, Евертон, Тотенхем, и Бидвест Витс.
За јужноафриканската репрезентација одиграл 62 натпревари и постигнал 3 гола.
Ајакс Кејптаун
Пиенар е роден во Јоханесбург, Гаутенг. Тој ја започнал својата професионална кариера во редовите на Ајакс Кејптаун, некои 1400 км оддалеченост од неговиот дом во Јоханесбург. Тој го привлекол вниманието на Ајакс КТ додека играл за училиштето School of Excellence и бил запрашан дали сака да се приклучи на нивната младинската школа.
Во Ајакс Кејптаун, Пиенар работел со холандскиот тренер Лео ван Веен за кого вели: "Јас имав среќа да ме тренира холандски тренер, кој многу ми помогна да се усовршам... Нему му се допадна начинот на кој јас играв, но во исто време тој го промени мојот менталитет. Ме научи како да се подготвувам за натпреварите, и не само за играта на теренот туку и како да ја подигнам публиката, но пред се, како да играм за тимот".
Ајакс
На возраст од 18 години, тој бил купен од страна на холандскиот Ајакс од Амстердам во јануари 2001 година, но на своето деби во Ередивиси чекал до 24 февруари 2002 година - во победата со 1-0 над НАК Бреда. Тој станал клучен играч на тимот кој ја освоил холандската лига во 2002 и 2004 година. Пиенар блескал како еден од најдобрите играчи на Ајакс и се носел рамо до рамо со ѕвезди како што биле Златан Ибрахимовиќ, Максвел, Кристијан Киву, Мидо, Најџел де Јонг, Рафаел ван дер Варт, Весли Снајдер и идните тимски соиграчи од Евертон Џон Хеитинга и Енди ван дер Мејде.
Евертон
Пиенар му приклучил на Евертон на заем за сезоната 2007-2008, а подоцна потпишал тригодишен договор од Борусија за унапред договорена сума од 2.000.000 £ по плаќањето на почетна сума за заемот од 350,000 £ во април 2008 година. Пиенар го направил своето деби за Евертон во победата од 2-1 дома над Виган Атлетик на 11 август 2007 година, заменувајќи го од клупата Леон Осман во 73-тата минута. Пиенар го постигнал својот прв гол за Евертон во победата дома со 2-0 над Мидлсбро на 30 септември.
И покрај тоа што пропуштил единаесет натпревари поради повреда, Пиенар бил избран за играч на годината на Евертон за сезоната 2009-2010.
Тотенхем
Во јануари 2011 година, два тима биле сериозно заинтересирани да го купат Пиенар од Евертон, Челси и Тотенхем, пред јужноафриканецот да одлучи да им се приклучи на Спарс за сума од 3.000.000 £ на ​​четиригодишен договор. Тој го направил своето деби за Тотенхем на гостувањето кај Њукасл Јунајтед во натпревар што завршил нерешено 1-1. Во август 2011 година, Пиенар заработил повреда на препоните, која го оддалечила од терените за шест недели. Својот прв гол за Тотенхем тој го постигнал во победата со 4-0 над Шамрок Роверс во натпревар од Лигата на Европа одигран на 15 декември.
Враќање во Евертон
Во последните часови од јануарскиот преоден рок 2012 година, Пиенар го комплетирал своето враќање назад на Гудисон Парк на договор за шестмесечен заем. Тој го направи своето повторно деби за Евертон во ремито 1-1 на гостувањето кај Виган Атлетик, а веќе следната недела тој го постигнал својот прв гол за време на неговата позајмица откако му донел водство на неговиот тим против Челси. Подоцна Денис Страквалурси го постигнал вториот гол за Евертон заверувајќи ја големата победа на карамелите од 2-0. Пиенар ја завршил сезоната со погодок против Њукасл Јунајтед, а потоа тој ја навел својата желба да остане во Евертон откако ќе му истече позајмицата. И покрај тоа што одигра само 14 натпревари, Пиенар ја завршил сезоната со 6 асистенции, повеќе од било кој играч на Евертон во кампањата. На ова тој додал, четири гола, со што го израмни неговиот најдобар резултат по ефикасност во лигата од сезоната 2009-2010 кога исто така постигнал 4 гола, но пак тогаш одиграл 30 натпревари што е двојно повеќе.
Во јули 2012 година, потпишал постојан договор со Евертон, откако клубот му платил на Тотенхем 4.500.000 £. На 25 август 2012 година, го отворил резултатот во победата со 3-1 над Астон Вила на гости, негов прв гол за Евертон откако по вторпат потпишал со клубот перманентен договор. На 9 декември го постигнал 1000-тиот гол на Евертон во Премиер лигата, во победата со 2-1 над неговиот поранешен клуб Тотенхем.
Својот последен гол во дресот на Евертон го постигнал на 19 октомври 2013, во победата на домашен терен со 2-1 над Хал Сити. Во последните две сезони на Гудисон Парк, Пиенар одиграл само 17 натпревари (во сите натпреварувања) како резултат на многубројните различни повреди кој го измачувале.
Вкупно во својата кариера за Евертон одиграл 229 натпревари и постигнал 26 гола.
Сандерленд
На 19 август 2016, Пиенар потпишал едногодишен договор со Сандерленд приклучувајќи му се на својот некогашен менаџер Дејвид Мојес. Тој одиграл 17 натпревари без постигнат гол за црните мачки, а откако клубот испаднал од Премиер лигата неговиот договор не бил продолжен.
Репрезентативна кариера
Пиенар го направи своето деби за сениорската репрезенрација на Јужна Африка во победата со 2-0 против Турција во 2002 година и оттогаш собрал 62 настапи и постигнал три гола. Тој учествувал на Светските првенства во 2002 и 2010.
Диференцијална равенка
Во чистата математика, диференцијалните равенки се изучувани од различни гледишта, најчесто се изнаоѓаат нивните решенија, збирот на функции кои важат за равенката. Само наједноставните диференцијални равенки се решливи со експлицитни равенки, сепак, некои својства на решенијата на дадена диференцијална равенка можат да се определат без да се определи нивниот точен облик.
Во равенка за која не е можно да се добие решение, решението може да се добие приближно бројчено со употреба на сметачи. Теоријата на динамички системи осврнува на квалитативната анализа на системите опишани со диференцијалните равенки, додека пак многуте бројчени методи кои се развиени за определување на решенијата имаат определена точност.
Историја
Диференцијалните равенки првпат се појавуваат со осмислувањето на инфинитизималното сметање од страна на Њутн и Лајбниц. Во второто поглавје на неговото дело од 1671 година "Methodus fluxionum et Serierum Infinitarum", Исак Њутн набројува три вида на диференцијални равенки:
тој ги разрешува овие примери со употреба на бесконечни низи и го дискутира нееднаквоста на решенијата.
Јакоб Бернули ја создал Бернулиевата диференцијална равенка во 1695 година. Станува збор за обична диференцијална равенка со облик
за која следната година Лајбниц изнашол решенија со нејзино упростување.
Историски, проблемот на жица која вибрира како кај музичките инструменти биле изучувани од страна на Жан ле Рон Даламбер, Леонард Ојлер, Даниел Бернули и Жозеф-Луј Лагранж. Во 1746 година, Даламбер ја открива еднодимензионалната бранова равенка, а по десетина години Ојлер ја открива тридимензионалната бранова равенка.
Ојлер-Лагранжовата равенка била развиена во 1750-ите од страна на Ојлер и Лагранж и се надоврзувала на нивните изучувања на тавтохроните криви. Станува збор за определување на крива на која честичка со маса ќе се движи до определена точка за определено време, независно од почетната точка.
Лагранж го разрешил оој проблем во 1755 година и му го испратил решението на Ојлер. Двајцата го доразвиле Лагранжовиот метод и го примениле во механиката, што довело до создавањето на Лагранжовата механика.
Фурје ја објавил својата работа за топлинскиот пренос во делото Théorie analytique de la chaleur (Аналитичка теорија на топлината), во која тој своето мислење го заснова на Њутновиот закон за ладење, имено, дека преносот на топлината меѓу двете соседни молекули е пропорционален со крајно малата разлика на нивните температури. Во оваа книга го има и Фуриевиот предлог за неговата топлинска равенка за спроводна дифузија на топлината. Оваа парцијална диференцијална равенка сега се изучува од секој студент на математичка физика.
Пример
Пример за моделирање на вистинит проблем користејќи ги диференцијалните равенки е определување на брзината на топка која паѓа низ воздухот, земајќи ги предвид само гравитацијата и отпорот на воздухот. Забрзувањето на топката кон површината е забрзувањето поради гравитацијата минус забрзувањето од отпорот на воздухот. Гравитацијата се смета за константа, а пак отпорот на воздухот може да се моделира како пропорционално зависен од брзината на топката. Ова значи дека забрзувањето на топката, кое е извод на брзината, зависи од брзината ( брзината зависи од времето). Определувањето на брзината како функција од времето вклучува разрешување на диференцијална равенка и потврдување на нејзината точност.
Видови
Диференцијалните равенки можат да се поделат на неколку видови. Покрај опишувањето на својствата на самата равенка, овие класи на диференцијални равенки можат да помогнат во изборот за пристап кон решение. Обично користените разлики вклучуваат дали равенката е: обична/парцијална, линиска/нелиниска и хомогена/нехомогена. Овој список не е исцрпен, постојат многу својства и подкласи на диференцијални равенки кои можат да бидат многу корисни определени случаи.
Обични диференцијални равенки
Обична диференцијална равенка е равенка која содржи функција со една независна променлива и нејзините изводи. Поимот „обична“ како спротивност на поимот парцијална диференцијална равенка, која може да има повеќе од една независна променлива.
Линиските диференцијални равенки, кои имаат решенија кои можат да се собираат или множат со коефициенти, се добро дефинирани и разбрани, и се добиваат точно определени решенија. За споредба, ОДР кои имаат недостиг на собирни решенија се нелиниски, и нивното разрешување е доста посложено, бидејќи многу ретко можат да се определат како елементарни функции во затворен облик: наместо ова, точните и аналитичките решенија на ОДР се во низа или интегрален облик. Графичките и бројчени методи, пресметани рачно или пак комјутерски, можат да ги добијат приближните решенија за ОДР и да дадат корисна информација, и се задоволителни кога немаме точни, аналитички решенија.
Парцијални диференцијални равенки
Парцијална диференцијална равенка (ПДР) е диференцијална равенка која содржи непозната повеќепроменлива функција и нивните парцијални изводи. (ова е во спротивност со обичната диференцијална равенка, каде функцијата има една единствена променлива и единечен извод.) ПДР се користат за да се опишат проблемите кои вклучуваат функции со неколку променливи, и се разрешени во затворен облик, или се користат да се создаде важен компјутерски модел.
ПДР можат да се употребат за да се опишат бројни појави како што се: звук, топлина, електростатика, електродинамика, динамика на флуиди, еластичност или квантна механика. Овие навидум различни физички појави можат да се прикажат со ПДР на сличен начин. Како што обичните диференцијални равенки честопати ги моделираат еднодимензионалните динамички системи, парцијалните диференцијални равенки четопати ги моделираат повеќедимензионалните системи. ПДР се воопштени во стохастичките парцијални диференцијални равенки.
Линиски диференцијални равенки
Диференцијалната равенка е линиска ако непознатата функција и нејзините изводи имаат степен 1 (производите на непознатата функција и нејзините изводи не се дозволени) и во спротивно се нелиниски. Карактеристичното својство на линиските равенки е дека нивните решенија образуваат афинов потпростор од соодветен ункциски простор, кој доведува до поразвиена теорија за линиските диференцијални равенки.
Хомогени линиски диференцијални равенки се подкласи на линиски диференцијални равенки за кои просторот на решенија е линиски потпростор т.е. збирот на секој збир на решенија или рупи на решенија е исто така решение. Коефициентите на непознатите функции и нејзините изводи кај линиската диференцијална равенка се дозволени да бидат познати функции од независна променлива или променливи, ако овие коефициенти се постојани тогаш станува збор за линиска диференцијална равенка со константни коефициенти.
Нелиниски диференцијални равенки
Нелиниски диференцијални равенки се добиваат кога производите на непознатата функција и нејзините изводи се дозволени и нивниот степен е > 1. Постојат многу малку методи за точно разрешување на нелиниските диференцијални равенки, тие кои се познати вообичаено се зависни од симетриите на равенката. Нелиниските диференцијални равенки може да имаат сложено однесувае во подолги временски периоди, карактеристични за хаосот. Дури и основниоте прашања за постоењето, уникатноста и постојаноста на решенијата за нелиниските диференцијални равенки, и добропоставеноста на проблемот со почетната и граничната вредност на нелиниските ПДР се сложени проблеми и нивното разрешување во специјални случаи се смета за значаен напредок на математичката теорија (сл. Навие–Стоксова суштественост и глаткост). Сепак, ако диференцијалните равенки се точен приказ на значаен физички процес, тогаш може да се очекува истиот да има решение.
Линиските диференцијални равенки честопати се појавуваат како приближности на нелиниските равенки. Овие приближности се само важечки под одредени услови. На пример, равенката на хармонискиот осцилатор е приближност за нелиниската равенка за нишало која ажи за мали осцилации (Погледајте подолу).
Степени на равенки
Диференцијалните равенки се опишани според нивниот степен, определен од условот на највисоките изводи. Равенката која има само први изводи е диференцијална равенка од прв степен, равенка која го содржи вториот извод се диференцијални равенки од втор степен итн. Диференцијалните равенки кои ги опишуваат природните појави скоро секогаш имаат прв или втор степен на извод, но постојат некои исклучоци како што е равенката на тенок филм која е диференцијална равенка на четврти степен.
Примери
Во првата група на примери, нека u биде непознатата функција за x, а пак c и ω познати константи. Да се има предвид дека и обичните и парцијалните диференцијални равенки се класифицирани како линиски и нелиниски.
Во следната група на примери, непознатата функција u зависи од две променливи x и t или x и y.
Постоење на решенија
Решавањето на диференцијалните равенки не е исто како и решавањето на алгебарските равенки. Не само што нивните решенија се честопати нејасни, но дали и тие се единствени или пак постојат се значајни теми од интерес.
За проблемте со почетна вредност од прв ред, Пеановата теорема дава еден збир на услови според кои постои решение. За една дадена точка (a,b) во xy-рамнината, се дефинира некоја правоаголна област Z, така што и (a,b) е внатрешноста на Z. Доколку пак имаме диференцијална равенка  и условот дека y=b кога x=a, тогаш имаме решение на овој проблем ако g(x,y) и  се продолжение на Z. Ова решение постои во определен интервал со својот центар во a. Решението можеби не е единствено. (Погледајте Обична диференцијална равенка за други резултати.)
Сепак, ова помага со проблеми од прв ред со почетна вредност. Да претпоставиме дека ние имаме проблем со линиска почетна вредност од n-ти степен:
така што
За секое ненулто f_{n}(x), ако и g се непрекинати за некој интервал кој содржи x_{0}, y е единствено и истото постои.
NGC 7328
NGC 7328 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7328 се споменува и како UGC 12118, MCG 2-57-7, CGCG 429-15, IRAS 22349+1016, KARA 976, KUG 2234+102.
Откривање
Објектот е откриен на 12 октомври 1825 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7328 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7328 има привидни димензии од 2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 37 м 29,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 31' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 88°.
Други поделби
Проучување на NGC 7328 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69349. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 212; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1154. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 875.
366
366 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 366 година од новата ера, 366. од првиот милениум, 66. од IV век и седма од 360-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5874 и 5875 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5116 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4126 и 4127 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1119.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 366 година се протега во 3002 и 3003, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3062 и 3063 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 909. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 264 и 263 година пред хиџра.
1683
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7191 и 7192 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6433 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5443 и 5444 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2436.
IC 1417
IC 1417 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1417 се споменува и како NPM1G +13.0268.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1417 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. IC 1417 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 19 м 57,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 25' 47"".
Други поделби
Проучување на IC 1417 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1430824.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Халина Севрук
Рани години
Севрук е родена на 18 мај 1929 година во Самарканд, Узбекистан. Како резултат на присилната емиграција, нејзините родители биле во Самарканд почнувајќи од 1920 година. Нејзиниот татко, Силвестр Мартинович Севрук, бил архитект и потекнувал од полско семејство. Нејзината мајка Ирина Дмитривна (роденото Хрихорович-Барска) била Украинка и била во роднинска врска со познатиот архитект Иван Хрихорович-Барски. Годината по раѓањето на Халина Севрук, семејството се преселило во Харков, најголемиот град во североисточниот регион на Украина. Тие повторно се преселиле во 1944 година, населувајќи се во градот Киев.
Кариера
Севрук ја започнала својата уметничка обука со учење сликарство кај уметникот Хрихори Свитлицки. Таа подоцна со задоволство се присетила на овие години и истакнала дека искуството ја обликувало нејзината посветеност да биде „вистински уметник“.
Од 1947 до 1949 година, Севрук посетувала уметничко училиште Шевченко, сместено во Киев, каде студирала со Јуриј Кјанченко. Во 1952 година, таа започнала да го посетува Државниот уметнички институт во Киев, дипломирајќи во 1959 година. Подоцна забележала дека наставата што ја добила од факултетот на Институтот за уметност, во кој биле вклучени реномирани уметници како Виктор Пузирков, не се совпаѓаат со нејзините лични уметнички аспирации.
Во 1960-тите, таа работела како декоратор на згради за Уметничкиот фонд. Таа развила чувство за инкорпорирање на елементи од украинската уметност, историја, јазик и литература во нејзината уметност. Таа се приклучила на Клубот на креативна младина во Киев, основан од Лес Танјук, каде што нашла истомисленици кои ги поддржуваат нејзините идеи. Во 1963 година, таа ја завршила „Песната на шумата“, првото од неколкуте мозаични парчиња што ќе ги направила. Друг мозаик, насловен „Лили“, бил изложен во 1964 година. Истата година, таа се занимавала и со керамика, потрага по која ќе бидат произведени некои од нејзините попознати дела. Таа создала монументални керамички уметнички дела за инсталација во институции, како што се хотелот Chorne More во Одеса и санаториумот Khmilnyk.
Севрук започнала да илустрира со мастило, почнувајќи од доцните 1960-ти. Нејзините илустрации се појавиле во неколку книги поезија, вклучително и преведена поетска книга од Федерико Гарсија Лорка. Во 1968 година, таа го потпишала Писмото на 139, писмо од интелектуалци кои се спротивставуваат на пресвртот на политиките на десталинизација и прогонот на некои колеги уметници. Како одговор, таа била избркана од Сојузот на уметници на Украина. Двајца колеги уметници, Ала Хорска и Лиуда Семикина, исто така биле избркани. Девет други уметници кои го потпишале писмото подоцна „признале“ и на тој начин избегнале казна. Студиото на Севрук било затворено и многу години била спречена да изложува; нејзините дела не биле добредојдени во музеите, галериите или изложбените сали. Севрук била вратен во Унијата повеќе од 20 години подоцна, во 1989 година.
Личен живот и смрт
Севрук починала на 13 февруари 2022 година, на 92-годишна возраст.
Награди и признанија
Таа била наградена со уметничка награда Андреј Шептицки во 1994 година. Наградата е именувана во чест на поранешен митрополит на Грчката католичка црква, кој бил љубител на уметноста.
Стојаково
Стојаково — село во Општина Богданци, во областа Бојмија, во околината на градот Богданци.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Бојмија, во јужниот дел на Гевгелиско-валандовската Котлина, на територијата на Општина Богданци, чиј атар на тесен дел се допира со државната граница со Грција. Всушност, селото лежи на левата страна на реката Вардар, недалеку од автопатот Скопје-Гевгелија, а на самиот локален пат кон Богданци. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 60 метри. Од градот Гевгелија е оддалечено 8 километри.
Атарот е голем и зафаќа површина од 27,4 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 1.731 хектар, на пасиштата отпаѓаат 644 хектари, а на шумите 141 хектар.
Историја
Територијата на која лежи Стојаково била населена уште од античко време, а за тоа сведочат многубројните археолошки наоди пронајдени во негова близина.
Првобитната локација на Стојаково се наоѓала крај месноста Шипков Дол, во близина на денешната населба. Старото име на оваа населба е Трнова. Но, пред неколку векови со пустошењето на болеста чума, жителите на ова место биле принудени да ги напуштат своите родни огништа и да побараат ново место на кое ќе подигнат нова населба. Местото на кое се населиле е всушност денешната територија на која се наоѓа Стојаково.
Името Стојаково било дадено подоцна од причини што оваа населба се наоѓала на главниот пат, кој поврзувал важни региони (пат користен уште од антиката, Белград - Солун), па така тука во ановите останувале и отспивале голем број на трговци кои биле на пат. Првобитно бил нарекуван Стојакот (место каде што се останува, се стои, за подоцна да биде именувано како Стојаково, име кое и ден денес се користи).
Во век, Стојаково било христијанско село во рамките на Гевгелиската каза на Отоманското Царство.
Селото било тешко оштетено при Валандовскиот земјотрес во 1931 година.
Стопанство
Селото има полјоделско-сточарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Стојаково имало 1.520 жители, од кои 1.350 Македонци, 80 Турци и 90 Роми. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Стојаково имало 1.724 жители.
Стојаково е големо село, коешто во 1961 година имало 1.933 жители, од кои 1.815 биле Македонци, а 101 Србин. Во 1994 година, бројот се зголемил на 2.041 жител, од кои 2.010 жители Македонци, а 23 жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Стојаково имало 1.931 жител, од кои 1.890 Македонци, 36 Срби, 1 Влав и 4 останати.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Богданци, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Богданци.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Стојаково, во која влегувале селата Селемли и Стојаково.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Богданци, во која покрај селото Стојаково се наоѓале градот Богданци и селата Богородица, Ѓавато и Селемли.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Богданци.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 368 и 369 според Државната изборна комисија, сместени во основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.379 гласачи.
Штрковски гнезда
Во 2016 година енормно се зголемил бројот на штркови кои прават свои гнезда во селото. Поради ова жителите на Стојаково планираат покренување на иницијативи овие птици преселници да станат нивен заштитен знак, да се крстат семејствата штркови и да се собираат информации за нив - од каде доаѓаат, колку време престојуваат, колку принови имале и слично.
Во селото освен на секој електричен столб и бандера, гнезда на штрковите има и на објекти. Поради нив Стојаково е посетувано од луѓе кои доаѓаат да ги фотографираат штрковите од близу. Местната заедница планира за таквата цел да се подигнат и две посматрачници.
Култура и спорт
Во селото постојат повеќе спортски друштва, како:
Референдум за независност на Црна Гора (2006)
Референдумот за независност на Црна Гора — референдум кој се одржал на 21 мај 2006 година. Тој бил одобрен од 55,5% од гласачите, што го постигнала потребниот цензус од 55%. До 23 мај, прелиминарните резултати од референдумот биле признаени од страна на сите пет постојани членки на Советот за безбедност на Обединетите нации, што укажува на широко распространето меѓународно признавање да Црна Гора стане формално независна. На 31 мај, референдумската комисија официјално ги потврдила резултатите од референдумот, потврдувајќи дека 55,5% од населението на црногорските гласачи гласале за независност. Бидејќи гласачите се соочиле со контроверзниот праг од 55 отсто одобрени од Европската унија, референдумот бил вклучен во декларацијата за независност за време на специјалната парламентарна седница на 31 мај. Собранието на Република Црна Гора во саботата на 3 јуни изгласила официјална декларација за независност.
Како одговор на соопштението, Владата на Србија се прогласила за правен и политички наследник на Србија и Црна Гора, и соопштила дека владата и парламентот на самата Србија наскоро ќе го усвои новиот устав. Европската Унија, САД, Народна Република Кина и Руската Федерација ги изразиле своите намери да ги почитуваат резултатите од референдумот.
Уставна позадина
Процесот на отцепување бил регулиран со Уставната повелба на Србија и Црна Гора, усвоена на 4 февруари 2003 година од страна на двата совети на Сојузното собрание на Сојузна Република Југославија, во согласност со Белградскиот договор од 2002 година меѓу владите на двете конститутивни републики на потоа Сојузна Република Југославија, Црна Гора и Србија. Член 60 од уставот барал да помине минимум три години по ратификацијата пред една од земјите-членки да прогласи независност. Истиот член го навел референдумот како неопходен за овој потег. Сепак, овој устав им овозможил на земјите-членки да ги дефинираат своите сопствени референдумски закони.
Исто така, се наведува дека земјата-членка која се оддели, ќе ги загуби правата за политички и правен континуитет на федерацијата. Ова значи дека отцепената држава (во овој случај Република Црна Гора) морала да аплицира за членство во сите главни меѓународни институции, како што се Обединетите нации и да биде признаена од страна на меѓународната заедница, и дека Република Србија станува целосен наследник на државната заедница. Ниту една држава не се спротивставила на признавањето на новоформираната држава пред референдумот. Ако Србија прогласила независност наместо Црна Гора, Црна Гора би била правоследничка држава.
Пред референдумот
Според Уставот на Црна Гора, државниот статус не може да се промени без референдум предложен од Претседателот во Парламентот. Претседателот Филип Вујановиќ, според тоа, доставил таков предлог-закон и истиот бил едногласно усвоен од црногорскиот парламент на 2 март 2006 година.
По референдумот
Референдумот го задолжил Парламентот, кој го вовел референдумот, да го почитува неговиот исход и дека мора да ги објави официјалните резултати во рок од 15 дена по денот на гласањето и да постапува по нив во рок од 60 дена.
Распуштањето на Парламентот било потребно по усвојувањето на кој било закон со кој се предлагаа уставни измени во статусот на државата, а новиот парламент требало да се свика во рок од 90 дена. За да се донесат таквите промени, новиот парламент требало да го поддржи законот со двотретинско мнозинство.
Новата независна држава Србија, која станала наследничка држава на државната заедница на Србија и Црна Гора, истовремено фаворизирајќи лабава федерација, јавно изјавила дека ќе го почитува исходот од референдумот и нема да се меша во црногорскиот суверенитет.
Референдумски контроверзии
Постоеле значителни контроверзии околу избирачкото право и потребниот цензус за постигнување на независноста. Црногорската влада, која ја поддржала независноста, првично се залагала за едноставно мнозинство, но опозицијата инсистирала на одреден праг под кој референдумот, ако победи опцијата „да“, ќе беше неуспешен.
Претставникот на Европската унија, Мирослав Лајчак, предложил независност ако 55% гласаат за независност со 50% одѕив на гласовите, изјава која предизвикала протести од силите за независност. Советот на Европската унија едногласно се согласил со предлогот на Лајчак, а владата на Ѓукановиќ конечно се повлекла од својата позиција. Сепак, премиерот на Црна Гора, Мило Ѓукановиќ, ветил дека ќе прогласи независност ако гласовите поминат 50%. Од друга страна, тој исто така најавил дека ако помалку од 50% гласале за опција за независност, тој ќе поднесе оставка од сите политички позиции. Првичното мислење на Мило Ѓукановиќ и ДПС-СДП било дека 40% од гласовите во корист на државност е доволен процент за прогласување независност, но ова предизвикало сериозен меѓународен напад пред независниците да предложиат 50%.
Друго контроверзно прашање бил законот за референдум, кој се засновал на уставот на Србија и Црна Гора, во кој се наведува дека Црногорците што живеат во Србија, регистрирани да гласаат во Србија, треба да им биде забрането да гласаат на референдумот, бидејќи тоа ќе им даде два гласа во сојузната држава и ќе ги направи супериорни во однос на другите граѓани. Исто така, цензусот на договорот помеѓу двата блока за 55% бил донекаде критикуван како надминување на традиционалната практика на барање на две третини, како што се практикувало во сите поранешни југословенски земји претходно (вклучувајќи го и претходниот референдум во Црна Гора).
Неправилности за време на кампањата
На 24 март 2006 година бил емитуван деветминутен видео клип во кој се прикажани двајца локални активисти на Демократската партија на социјалистите од Црна Гора од Зета, Ранко Вучиниќ и Иван Ивановиќ, заедно со поранешниот припадник на тајната полиција, Василије Мијовиќ, обидувајќи се да подмитуваат граѓанин, Машан Бушковиќ, да гласа за независност на претстојниот референдум. Во видео клипот тие се гледаат и се слуша убедување да Бушковиќ гласа за независност, и тие ветуваат дека ќе му ја исплатат сметката од 1.500 евра за возврат.
Кога видеото станало јавно, двата активисти на ДПС тврделе дека биле жртви на манипулација. Мијовиќ ги негирал овие тврдења дека видеото е автентично. Портпаролот на ДПС, Предраг Секулиќ, тврди дека видеото е монтажа и евтина политичка пропаганда. Машан Бушковиќ, цел на наводниот обид за поткуп, пак, рекол дека видеото е автентично и дека ги прикажува настаните токму онака како што се случило.
Во 2007 година, Јован Маркуш, со помош на унионистички партии, објавил документ од 1.290 страници наречен Бела книга, во која се забележани неправилности од референдумот.
Избирачко мислење
Анкетите во текот на кампањата биле различни, при што најголем дел од анкетите покажувале дека силите за независност водат, но не го надминуваат прагот од 55 отсто. Само во подоцнежните недели анкетите започнале да покажуваат дека прагот ќе биде усвоен.
Резултати
Двете организации кои правеле анкети пред референдумот, црногорската ЦДТ и српската ЦеСИД, имаале различни проценки за резултатите од референдумот. Првичните проекции на ЦеСИД давле значајна предност на оние кои ќе одговорат со „да", но како што вечерта напредуваа, тие ја сменија својата проекција и ја намалија предноста на опцијата „Да“. Ова предизвикало сериозна конфузија меѓу јавноста и некои новинари повикале да не се земаат предвид анкетите спроведени на ЦеСИД. По објавувањето на резултатите од ЦеСИД, илјадници луѓе започнале да слават на улиците на секој поголем град . Сепак, по објавувањето на податоците од ЦДТ, јавноста почна да сфаќа колку е близок резултатот.
ЦДТ изјавила дека резултатите биле премногу блиски за да ги прогласат. Ова подоцна било потврдено со официјалните резултати, бидејќи само околу 2.000 гласови биле над потребниот цензус (гласови од околу 2 или 3 избирачки места). Тие ја повикале јавноста да остане смирена и да даде време на референдумската комисија за да ја заврши својата работа.
Црногорскиот премиер Мило Ѓукановиќ за првпат го одложил својот настап во јавноста, откако дознал дека е близок резултатот. Тој конечно се појавил на црногорската телевизија околу 1:40 часот и изјавил дека откако се избројани 99,85% од гласовите, процентот на гласови за независност бил 55,5%, а останатите гласови (6,236) не можеле да го променат исходот од референдумот.
Од друга страна, де-факто водачот на унионистичкиот блок Предраг Булатовиќ на прес-конференцијата околу 00:15 часот изјавил дека „неговите извори“ го информирале дека 54% гласале за „Да“, бројка под цензусот од 55%. Предраг Булатовиќ претходно објавил дека ќе поднесе оставка како водач на опозицијата ако референдумот го освојат оние што ја фаворизираат независноста.
Франтишек Липка, претседател на референдумската комисија или претседател на Изборната комисија во понеделникот објавил дека прелиминарните резултати биле 55,4 отсто во корист на независноста. Премиерот на Република Црна Гора, Мило Ѓукановиќ, одржал прес конференција подоцна истиот ден. Прес конференцијата се одржала во 14:30 часот, во Конгресната сала на Владата на Република Црна Гора.
Бидејќи околу 19.000 гласовите сè уште биле оспорени, Изборната комисија го одложила објавувањето на конечните резултати. Опозицијата побарала целосно пребројување на гласовите, но тоа било одбиено од страна на Комисијата и европските набљудувачи, кои изјавиле дека се задоволни и дека се сигурни дека гласањето било слободно и фер.
Рњезултатите на гласовите била следната: мнозинството (околу 60% - до околу 70%) биле против независност во регионите што граничат со Србија и Босна и Херцеговина. Највисок процент на оние кои гласале „Не“ било во општината Плужине, со мнозинство српски гласачи, со 75,70%. Во автентичните црногорски региони (поранешно Кнежевство Црна Гора), за независност имало големо мнозинство (околу 50-60%), како во Општина Цетиње, традиционален центар на стара Црна Гора, со огромен процент во корист на независноста (над 86,38% ). Во крајбрежните региони, Општина Херцег Нови, која има српско мнозинство, гласале 61,34% против независноста, средниот јужен регион (Тиват, Котор, Будва и Бар) биле за независност, а на југ, Општина Улцињ, етничките Албанци гласале за независност (88,50%). Регионите што граничат со Албанија и Косово, главно со бошњачко, етничко муслиманско и албанско население, во голема мера биле за независност (78,92% во Плав, 91,33% во Рожае). Општините во Црна Гора кои гласале за Унијата беа Андријевица, Беране, Колашин, Мојковац, Плужине, Плевља, Херцег Нови, Савник и Жабљак. Општините кои гласале за независност биле Бар, Бијело Поље, Будва, Цетиње, Даниловград, Котор, Никшиќ, Плав, Подгорица, Рожае, Тиват и Улцињ.
Саша Богдановиќ
Саша Богдановиќ (роден на во Постојна, Словенија) — актуелен градоначалник на Општина Центар, граѓански активист, претседател на општинската организација на СДСМ- Центар и поранешен директор на ЈП Паркинзи на Општина Центар.
Личен развој
Богдановиќ во 2001 година станал член на политичката партија СДСМ, а во 2003 година активно се вклучил во сите активности од општествена одговорност. Во 2004 година завршил средно медицинско училиште и дипломирал политички науки на Правниот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“.
Професионална кариера
Во 2009 година се вработил во фабриката за изолациони материјали „Кумал -СК“, каде што после една година бил поставен како раководител на комерција, сè до мај 2013 година, кога бил именуван за в.д. директор на јавното претпријатие ЈП Паркинзи на Општина Центар.
Богдановиќ во 2014 ја добил функцијата Претседател на Општинската Организација на СДСМ во Центар.
Тој е првиот директор на ЈП ПОЦ кој ги ослободил жителите на Општина Центар од плаќање за паркинг и притоа ги вратил сите долгови кои биле затекнати во претпријатието со неговото доаѓање на функција. Како директор вовел многу новитети и поволности, како гостинска М-карта со зголемен број на часови за гости, Новинарска мобилна карта, Бизнис карта , Карта за спортисти и тренери и бесплатен паркинг за хибридни возила. Со претходно добиена согласност од Советот на Општина Центар, од 2013 година финансиски го помогнал КК Работнички.
Богдановиќ се залага за правата на сите граѓани и преку многубројни хуманитарни акции кои ги организирал заедно со своите пријатели и соработници. Во мај 2017 година, за првпат на територија на Општина Центар, ја започнал кампањата за стерилизација на бездомни животни „Центар на 4 нозе“.