cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Реге
Рагамафин
Рагамафин, обично скратено како рага, е под-жанр на реге музиката што е тесно поврзана со денсхол и даб музиката. Поимот „рагамафин“ е намерна правописна грешка на терминот ragamuffin, а терминот raggamuffin музика ја опишува музиката на јамајската „гето-младина“. Инструменталниот дел главно се состои од електронска музика. Семплирањето често има многу значајна улога. Како што рага музиката созреа, зголемен број на денсхол музичари почнаа да присвојуваат соодветни стилистички елементи од хип-хоп музиката, додека рага музиката пак, влијаеше врз сè повеќе и повеќе хип-хоп артисти. Рага музиката сега главно се користи како синоним за денсхол реге или за опишување на денсхол музиката со диџеј четинг, попрво отколку диџејување или пеење врз ритамот.
Регетон
Главна статија: регетон
Регетон е еден вид на урбана музика, која најпрво станува популарна кај младите во Латинска Америка во почетокот на1990-тите години. Претходникот на Регетон музиката потекнува од Панама како реге на шпански. По постепено изложување на оваа музика во Порторико, на крајот еволуираше во регетон. Тоа ги помеша Западно-индиското реге и денсхол со латино американски жанрови како бомба, плена, салса, меренг, латино поп, кумбиа и бачата, како и хип-хоп, современ Р&Б и електронска музика. Современи регетон ритми ја следат структурата на Dem Bow Riddim, ритам создаден од јамајските продуценти Steely & Clevie во доцните 80-ти и раните 90-ти.
Реге фузија
Главна статија: Реге фузија
Реге фузија е мешавина на реге или денсхол музика со елементи на други жанрови, како хип-хоп, Р&Б, џез, рок, драм енд бејс, панк или полка. Иако музичарите ја мешаа реге музиката со други жанрови уште од раните 1970-ти, овој термин не беше скован сè до доцните 1990-ти.
Реге музика надвор од Јамајка
Реге музиката се прошири во многу земји ширум светот, често користејќи локални инструменти и спојување со други жанрови.
Америка
„Reggae en Español“ се рашири од Јужно Американските Кариби од Венецуела и Гвајана со остатокот од Јужна Америка. Нема други никакви специфични одлики, освен што се пее на шпански јазик, обично од страна на музичари од Латинско Американско потекло. Самба реге музиката потекнува од Бразил, како мешавина на Самба со јамајската реге музика.
Европа
Карипската музика во Велика Британија, вклучувајќи ја и реге музиката, е популарна од крајот на 1960-тите, и се разви во неколку поджанрови и споеви. Од почетокот на 1990-тите години, се појавија неколку италијански реге бендови, меѓу кои и Sud Sound System, Pitura Freska, Almamegretta и B.R. Stylers и европските пејачи како Alborosie (Италија), Charly B (Франција), Gentalmen (Германија), ја добиваа својата инспирација директно од Јамајка. Во Шведска, Uppsala Reggae Festival привлекува посетителите од цела Северна Европа, и се истакнуваат шведски реге бендови како што се Rootvälta и Svenska Akademien. Првите домашни Полски реге бендови почнаа да се појавуваат во 1980 година. Германскиот реге артист Gentalmen стана популарен со својот нов албум Confidence во 2004 година. Summerjam, најголемиот Европски реге фестивал, се одржува во Келн, Германија. Rototom Sunsplash, што се одржуваше во Италија, Осопо, до 2009 година, сега се одржува во Беникасим, Шпанија. Овој голем фестивал секоја година собира и до 150.000 посетители.
Африка
Реге музиката во Нигерија се разви во 1970-тите години. Во 2008 година во Етиопија, се појавија Dub Collosus, и добија широко одобрување. Во Мали, Askia Modibo го спои регето со музиката во Мали, и од страна на Last FM е опишан како "најзначајниот африкански реге музичар кој се појавува на меѓународно ниво во последните пет години". Во Малави, Black Missionaries издаваат пет албуми. Во Брегот на Слоновата Коска, Tiken Jah Fakoly го спојува регето со традиционалната музика. Алфа Блонди, од Брегот на Слоновата Коска, пее реге со религиозни текстови. Во Јужна Африка, реге музиката одигра обединувачка улога меѓу културните групи во Кејптаун. За време на годините на апартхејдот, музиката спои луѓе од сите демографски групи. Лаки Дјуб, сними 25 албуми, спојувајќи го регето со музичкиот стил Mbaqabga. Кампот Marcus Garvey Rasta во Филипи многумина го сметаат за реге и Растафари центар на Кејптаун. Многу реге бендови свират редовно во општинските центри како Zolani центарот во Нианга.
Азија и Тихиот Океан
На Филипините, неколку бендови свират реге и Денсхол музика во стил верен на тој во Јамајка. Нивната музика се нарекува Пиноу реге. Реге во Јапонија се појавува во почетокот на 1980-тите години. Реге музиката, исто така станува се поприсутна и во Тајланд. Настрана од реге музиката и Растафари влијанието, присутни се повеќе на тајландските острови и плажи, вистинската реге суб-култура пушти корења во Тајландските градови и населби. Многу Таи артисти, како Job 2 Do, ги задржуваат живи традицијата и идеалите на реге музиката во Тајланд. До крајот на 1980-тите, локалната музичка сцена на Хаваите е доминирана од Jawaiian, локална форма на реге музиката.
Австралија
Реге музиката во Австралија потекнува од 1980-тите години. Реге музиката во Нов Зеланд се соочи со многу бендови кои произлегуваат од 2000 година, честопати мешајќи фузија со електроника. Дезерт Реге е развоен современ стил со можно потекло од централна Австралија. Стиховите најчесто се пеат на Австралиски Домородски јазици.
Раудерфен
Раудерфен (Rhauderfehn) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општинското подрачје во насока север-југ е многу поголемо отколку во насока исток-запад. Најголемо растојание во насока север-југ изнесува 20,5 километри, додека во насока исток-запад изнесува 7 километри.
Соседни општини
Раудерфен на северозапад се граничи со еден мал дел со окружниот град Лер. На север се граничи со општината Детерн (општинска заедница Јиме). Источно од Раудерфен се наоѓа општината Остраудерфен (сите во округот Лер). На југ се граничи со општините Бокхорст и Зурволд во општинската заедница Нордхимлинг, на југозапад се граничи со градот Папенбург. Овие три општини припаѓаат на округот Емсланд. Западно од Раудерфен се наоѓа општината Вестоверлединген во округот Лер.
Општински единици
Општината се состои од десет единици. Тоа се следниве:
Лангхолт со административната поделба во 1973 година бил поделен на општините Раудерфен и Остраудерфен.
Сончоглед (галаксија)
Сончоглед (Месје 63, M63 или NGC 5055) — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Месје 63 и NGC 5055 се споменува и како Messier 64, UGC 8334, MCG 7-27-54, CGCG 217-23, Sunflower Galaxy.
Откривање
Телото е откриено на 14 јуни 1779 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, галаксијата Сончоглед е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,6, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,3, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/ламин2. галаксијата Сончоглед има привидни димензии од 12,6' х 7,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 15 м 49 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +42° 1' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на галаксијата Сончоглед е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46153. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3024. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 133.
1434
1434 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1434 година од новата ера, 434. од вториот милениум, 34. од XV век и петта од 1430-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6942 и 6943 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6184 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5194 и 5195 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2187.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1434 година се протега во 4070 и 4071, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4130 и 4131 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1977. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 837 и 838 исламска година.
43
43 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 43 година од новата ера, 43. од првиот милениум, 43. од I век и четвртта од 40-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5551 и 5552 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4793 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3803 и 3804 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 796.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 43 година се протега во 2679 и 2680, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2739 и 2740 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 586. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 597 и 596 година пред хиџра.
Починале
40er
Синхрона орбита
Синхрона орбита или усогласена орбита — орбита во која орбиталниот период на телото кое кружи (обично сателит) е еднаков на просечниот вртежен период на телото околу кое се кружи (обично планета), а исто имаат иста насока на вртење и кружење.
Поедноставено значење
Синхрона орбита е орбита во која едно тело (на пример, вештачки сателит или месечина) обиколува друго примарно тело (планета) за исто време кое му е потребно на примарното тело да направи едно свртување околу својата оска.
Номенклатура
Има многу специјализирани термини за синхрони орбити во зависност од телото околу кое се кружи. Синхроната орбита околу Земјата која е кружна и лежи во екваторската рамнина се нарекува геостационарна орбита. Во поопшт случај, кога орбитата е наклонета кон екваторот на Земјата или не е кружна, се нарекува геосинхрона орбита. Соодветните термини за синхрони орбити околу Марс се ареостационарни и ареосинхрони орбити.
Формула
За стационарна синхрона орбита:
Орбиталната брзина (брзината со која се движи сателитот низ вселената) се пресметува со множење на аголната брзина на сателитот со орбиталниот полупречник.
Примери
Астрономски пример е најголемата месечина на Плутон - Харон. Многу почесто, синхроните орбити се користат од вештачки сателити кои се користат за комуникација, како што се геостационарните сателити.
Природните сателити, кои можат да имаат синхрона орбита само преку синхроно вртење со нивното родителско тело, тоа секогаш е поврзано со синхроното вртење на сателитот. Ова е затоа што помалото тело побрзо достигнува синхроно вртење, и додека да постигне синхрона орбита, веќе долго време има заклучена синхроно вртење.
Фумарна киселина
Фумарна киселина е органско соединение.
Македонски глас
Македонски глас е наслов на неколку македонски весници:
ПУ „Ванчо Китанов“ - Умлена
Училиштето е именувано по народниот борец Ванчо Китанов.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Умлена.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Потсдам
Потсдам (Potsdam; Podstupim) — главен град на германската сојузна покраина Бранденбург и дел од метрополитенската област Берлин/Бранденбург. Се наоѓа на реката Хафел, 24 километри југозападно од Берлин.
Потсдам имал свои моменти на национална и светска слава. Во Германија го има статусот што го има Виндзор во Велика Британија: бил резиденција на пруските кралеви и германските цареви до 1918. Околу градот постојат низи на меѓусебно поврзани езера и уникатни културни знаменитости, како парковите и дворците на Сансуси, најголемото светско културно наследство во Германија. Потсдамската конференција, главната повоена конференција по Втората светска војна помеѓу победничките држави, била одржана во друга палата во областа, Сесилинхоф.
Бабелсберг, во југоисточниот дел на Потсдам, било главно филмско студио пред војната и уживало одреден успех како главен центар на европскиот филм пред падот на Берлинскиот ѕид. Студиото Бабелсберг е најстарото опсежно филмско студио во светот.
Потсдам се развивал како научен центар во Германија од 19 век. Денес, постојат три јавни универзитети и повеќе од 30 истражувачки институти во градот.
Потекло на името
Името „Потсдам“ првично гласело „Позтупими“. Главна теорија е дека потекнала од старо западнословенскиот збор кој означува „под дабовите“, односно од терминот „pod dubmi/dubimi“.
Географија
Областа била создадена од низа големи морени останати од последното ледено доба. Денес, градот има 75% зелени површини и само една четвртина урбана област. Постојат околу 20 езера и реки во и околу Потсдам, како Хафел, Грибницско Езеро, Темплинско Езеро, Тифско Езеро, Јунгфернско Езеро, Канал Телтов, Хајлигско Езеро и Сакровско Езеро. Највисоката точка во градот е на 114 метри надморска височина и наречена Клајнер Равенсберг (Kleiner Ravensberg).
Потсдам е поделен на седум историски градски окрузи и девет нови единици (Ortsteile), кои му се приклучиле на градот во 2003. Изгледот на градските окрузи се прилично различни. Историските градби главно се наоѓаат во окрузите во северниот дел и во центарот, додека новите градби главно се изградени во јужниот дел на градот.
Историја
Областа околу Потсдам била населена уште од бронзено доба и била дела од Магна Германија опишано од Такит. По преселувањата, Словените се доселиле и Потсдам бил веројатно основан по 7 век како населба на Хавелјаните. Првпат бил споменат во документ од 993 како Позтупими, кога царот Отон III ја доделил територијата на Опатијата Кведлинбург, тогаш водена од неговата тетка Матилда. До 1317 бил споменуван како мал град. Здобил градски права во 1345. Во 1573 сè уште бил мал град со околу 2.000 жители. Потсдам го загубил скоро половина од населението во Триесетгодишната војна (1618–1648).
Постојан посед на Хоенцолерн од 1415, Потсдам станал познат, кога во 1660 бил избран како ловечка резиденција на Фридрих Вилхелм I, изборен кнез на Бранденбург-Прусија, јадро на тогашната држава која подоцна станала како Кралство Прусија. Исто така во градот се наоѓале касарни на Прусија.
По Потсдамскиот едикт во 1685, Потсдам станал средиште на европската имиграција. Неговата верска слобода ги привлекла луѓето од Франција (хугеноти), Русија, Холандија и Бохемија. Едиктот го забрзал порастот на населението и економската обнова.
Подоцна, градот станал резиденција на кралското семејство на Прусија. Величествените градби на кралските резиденции биле главно изградени во текот на владеењето на Фридрих Велики. Една од тие е Сансуси (француски: „без грижи“, од Георг Венцеслаус фон Кнобелсдорф, 1744), позната по нејзините формални градини и внатрешноста во рококо. Други кралски резиденции се Новиот дворец и Оранжерискиот дворец.
Во 1815 при создавањето на покраината Бранденбург, Потсдам станал покраински главен град до 1918, меѓутоа помеѓу 1827 и 1843 и по 1918 бил надминат и наследен од Берлин како покраински главен град. Покраината се состоела од два административни округа именувани по нивните главни градови Потсдам и Франкфурт на Одра.
Административен округ Потсдам
Помеѓу 1815 и 1945, градот Потсдам служел како главен град на административниот округ Потсдам (Regierungsbezirk). Административниот округ се состоел од поранешните окрузи Укермарк, Марк Пригниц и голем дел од Курмарк. Бил сместен помеѓу Мекленбург и Померанија на север и Саксонија на југ и на запад бил (Берлин, кој бил урбан округ и енклава во рамките на округот помеѓу 1815 и 1822, потоа припоен како урбан округ во округот и повторно откинат од Потсдам во 1875, станувајќи посебна единица на 1 април 1881). На северозапад, округот се граничел со реките Елба и Хафел, а на североисток со Одра. Југоисточната граница била со соседниот административен округ Франкфурт на Одра. Околу половина милион жители живееле во целиот округ, кој покривал област од околу 20.700 км², поделен на тринаесет рурални окрузи, делумно именувани по нивните административни седишта:
Градовите во округот биле мали, меѓутоа со индустрализацијата и преселувањето на работната сила, некои од нив достигнале степен на урбани окрузи. Поважни градови биле Бранденбург на Хафел, Кепеник, Потсдам, Пренцлау, Шпандау и Рупин. До 1875, исто така, Берлин бил град во рамките на округот. По неговото одвојување, голем број негови предградија надвор од неговите граници станале градови, дел од нив станале урбани окрузи во округот Шарлотенбург, Лихтенберг, Риксдорф (по 1912 Нојкелн) и Шенеберг (сите овие, како и Кепеник и Шпандау, биле припоени во Берлин во 1920). Урбани окрузи биле (годините го означуваат достигнувањето на степенот на урбан округ или излегувањето од округот Потсдам, соодветно):
Потсдам во 20 век
Берлин бил службен главен град на Прусија и подоцна на Германското Царство, но судот останал во Потсдам, каде живееле многу владини службеници. Во 1914, царот Вилхелм II ја потпишал објавата за војна во Новиот дворец. Градот го загубил својот статус на втор главен град во 1918, кога царот абдицирал на крајот на Првата светска војна.
На почетокот на Третиот Рајх во 1933 се случило церемонијално ракување помеѓу претседателот Паул фон Хинденбург и новиот канцелар Адолф Хитлер. Ракувањето се случило на 21 март 1933 во Гарнизонската црква во Потсдам и подоцна било наречено „Денот на Потсдам“. Ова го симболизира сојузот на војската (Reichswehr) и нацизмот. Потсдам бил тешко оштетен при бомбардирањето во текот на Втората светска војна.
Дворецот Сесилинхоф бил местото на Потсдамската конференција, која се одржувала од 17 јули до 2 август 1945, на која победничките сојузнички водачи (Хари Труман; Винстон Черчил и неговиот наследник, Клемент Атли и Јосиф Сталин) се сретнале да ја одлучат иднината на Германија и повоена Европа. Конференцијата завршила со Потсдамскиот договор и Потсдамската декларација.
Владата на Источна Германија (службено позната како Германска Демократска Република (германски: Deutsche Demokratische Republik, DDR)) се обидела да ги отстрани симболите на прускиот милитаризам. Многу историски градби, некои од нив тешко оштетени во војната, биле урнати.
Кога во 1946, остатокот на покраината Бранденбург западно од линијата Одра-Ниса била создадена како покраина Бранденбург, Потсдам станал нејзин главен град. Во 1952, ГДР ги распуштила своите сојузни покраини и ги заменила со помали нови окрузи. Потсдам станал главен град на новиот истоимен округ до 1990.
Потсдам, југозападно од Берлин, се наоѓал надвор од Западен Берлин и бил одвоен од него по изградбата на Берлинскиот ѕид. Ѕидот со Западен Берлин не само што го изолирал Потсдам од Западен Берлин, туку и двојно го зголемил времето за патување кон Источен Берлин. Мостот Глинике преку Хафел го поврзувал градот со Западен Берлин и бил средиште на некои размени на шпиони во текот на Студената војна.
По повторното обединување на Германија, Потсдам станал главен град на новосоздадената покраина Бранденбург. Постоеле многу идеи и биле вложени многу напори за обнова на првобитниот изглед на градот, најмногу со Градскиот замок и Гарнизонската црква.
Администрација
Потсдам имал градоначалник (Bürgermeister) и градски совет од 15 век. Од 1809, градскиот совет бил избиран со градоначалник (Oberbürgermeister) на негово чело. Во текот на Третиот Рајх градоначалникот бил избиран од НСДАП, а градскиот совет бил укинат; повторно бил воспоставен во претходната форма по Втората светска војна, но слободни избори не биле одржани до повторното обединување на Германија.
Денес, градскиот совет е главната административна власт во градот. Помеѓу 1990 и 1999, претседавачот на градскиот совет бил познат како „градски претседател“, но денес називот е „претседавач на градскиот совет“. Градоначалникот се избира на директни избори.
Ландтаг Бранденбург, парламентот на сојузната покраина Бранденбург се наоѓа во Потсдам. Се планира да се пресели во Градскиот замок по неговото завршување.
Збратимени градови
Потсдам е збратимен со следниве градови:
Образование и истражување
Во 1991 била основана Високата школа како втор универзитет во градот, на кој студираат околу 2.400 студенти.
Исто така постои и Висока школа за филм и телевизија (Hochschule für Film und Fernsehen „Konrad Wolf“ HFF), основана во 1954 во Бабелсберг, познат центар на германската филмска индустрија, со повеќе од 600 студенти.
Главни знаменитости
Најпозната знаменитост на Потсдам е Паркот Сансуси, 2 километри западно од центарот на градот. Во 1744 кралот Фридрих Велики ја наредил изградбата на својата резиденција тука, каде можел да живее sans souci („без грижи“ на француски, кој бил говорен од страна на благородниците). Паркот поседува ботаничка градина и многу други прекрасни градби:
Три порти од првобитните градски ѕидини се останати и денес. Најстарата е Ловечката порта (Jägertor), изградена во 1733. Науенската порта била изградена во 1755 близу историскиот холандски кварт. Китнестата Бранденбуршката порта (изградена во 1770, немојте да ја помешате со Бранденбуршката порта во Берлин) се наоѓа на плоштадот Луизен на западниот влез во стариот град.
Стариот плоштад (Alter Markt) — историски центар на градот. Три века била местото на кое се наоѓал Градскиот замок (Stadtschloß), кралски дворец изграден во 1662. Под водство на Фридрих Велики, дворецот станал зимска резиденција на пруските кралеви. Дворецот бил сериозно оштетен при бомбардирањето во 1945 и уништен во 1961 од комунистичките власти. Во 2002, Портата Фортуна (Fortunaportal) била повторно изградена на нејзиното историско место, што било првиот чекор кон обновата на дворецот.
На Стариот плоштад, денес преовладува куполата на Црквата Св. Никола (Nikolaikirche), изградена во 1837 во класичен стил. Била последното дел на Карл Фридрих Шинкел, кој ја проектирал зградата, но не доживеал да го види нејзиното завршување. Била завршена од неговите ученици Фридрих Август Штилер и Лудвиг Перзиус. На источната страна на плоштадот се наоѓа Старото градско собрание (Altes Rathaus), изградено во 1755 од холандскиот архитект Јан Буман (1706–1776). Има карактеристична кружна кула, крунисана со позлатен Атлас, кој го носи светот на своите рамена.
Северно од Стариот плоштат е овалната Француска црква (Französische Kirche), изградена во 1750-тите од Буман за хугенотската заедница.
Друга знаменитост на Потсдам е Холандскиот кварт (Holländisches Viertel), збирка на куќи кои се посебни во Европа, околу 150 куќи изградени од црвени тули во холандски стил. Биле изградени помеѓу 1734 и 1742 под водство на Јан Буман, кои се користеле од холандски мајстори и занаетчии, кои биле повикани да се населат тука од Фридрих Вилхелм I. Денес, областа е еден од најпосетуваните делови на Потсдам.
Северно од центарот на градот е руската колонија Александровка, мала енклава на руска архитектура (вклучувајќи православна капела) изградена во 1825 за група на руски имигранти. Од 1999, колонијата е дел од светското културно наследство на УНЕСКО.
Источно од колонијата Александровка има голем парк, Нова градина (Neuer Garten), кој бил уреден во 1786 во англиски стил. Местото содржи два дворци; еден од нив, Сесилинхоф, е местото каде се одржала Потсдамската конференција во јули и август 1945. Мермерниот дворец (Marmorpalais) бил изграден во 1789 во класицистички стил. Во близина е Биосфера Потсдам, тропска ботаничка градина.
Постојат многу паркови во Потсдам, најголем дел од нив вклучени во светското културно наследство на УНЕСКО. Некои од нив се:
Потсдам исто така има меморијален центар за поранешниот затвор на КГБ.
Дајнштет
Местоположба
Дајнштет се наоѓа североисточниот дел на округот Ротенбург. Низ северниот дел на општината и Малштет тече реката Бефер.
Општинси единици
Покрај главното место Дајнштет, во општината влегуваат местата Малштет, Шти, Рор, Ле, Хастенбек и Физо.
Соседни општини
Општината на северозапад се граничи со градот Бремерферде, на североисток со Фарфен, на југоисток со Андерлинген, а на југозапад со Зелзинген.
Космос-1009
Космос-1009 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 19 мај 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 108,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1383 км, а најмалото на 964.
Каваклиево
Каваклиево (Кавакли, Горно Каваклиево или Вардар Кавакли; Άγιος Αθανάσιος, Агиос Атанасиос; до 1927 г. Καβακλή, Кавакли ) — гратче во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Илиџиево на Солунскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 4.967 жители (2011). Сè до крајот на Балканските војни селото било населено исклучиво со Македонци.
Географија
Селото се наоѓа во областа Вардарија на Солунското Поле на 24 км северозападно од Солун. Сместено е близу левиот брег на реката Вардар.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Каваклиево било големо македонско чифлигарско село во Солунската каза. Атарот му зафќал околу 2.600 хетари. Ѝ припаѓал на муката на јагленарите, а негов сопственик бил крупниот еврејски земјопоседник Малах. Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович во „Очерк путешествия по Европейской Турции“ го опишал Кавакли како македонско село.
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Горно Каваклиово имало 115 Македонци христијани.
На почетокот XX век чифликот станал сопственост на турски земјопоседник, кој го дал под наем за седум години на еврејскиот стопанственик Саул Модијано. Во пописот на Хилми-паша од 1905 г. во селото се водат 75 православни Македонци (таму наречени „Грци“) и 20 муслимани (Ромите).
Целото население на Каваклиево било под врховенството на Цариградската патријаршија. По податоци на ехзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Каваклиево (Gorno-Kavaklievo) ималло 144 Македонци под патријаршијата и во селото работело грчко училиште.
Во 1906 г. просветниот работник Димитриос Сарос дал извештај за напредокот на погрчувањето, во кој стои дека Кавакли Горно (Καβακλί Κάτω) е словенојазично (македонојазично) село во Полјанската епископија со 76 жители (40 мажи и 36 жени) со грчка свест, и во селото работело двополово основно грчко училиште со 16 ученици и 1 учител.
Потпаѓање под Грција
Во Втората балканска војна во 1913 г. Каваклиево е запалено од грчката војска, која очигледно не верувала на половината од жителите кои изјавувале дека наводно се чувствувале „грчки“, па сето население пребегало преку граница.
Истата 1913 г. година селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. На пописот таа година е заведено дека сите македонски мештани го напуштиле,. Земјиштето станало сопственост на солунски Евреин, а малобројното население впрочем се состоело од 10 семејства Роми муслимани кои го обработувале неговиот имот. Неколку години подоцна државата го откупила чифликот и, согласно на Лозанскиот договор го иселила населението во Турција како муслиманско. Почнувајќи од октомври 1922, па сè до 1924 г. година во Каваклиево се доведени околу 600 грчки семејства од 25 села во Источна Тракија (првите од Кермени) и 7 од Смирненско во Мала Азија. Кон атарот од се придодадени уште  одземени од атарот на соседното Текелиево.
Во 1927 г. селото е преименувано во Агиос Атанасиос (во прев. „Свети Атанас“). Во 1928 г. Каваклиево е попишано како село со 467 семејства од вкупно 1.952 жители, сите грчки дојденци.
Стопанство
Каваклиево има многу плодно земјиште кое целосно се наводнува и дава високи приноси. Се произведуваат големи количества памук, жито и бостан, а развиено е и краварството.
Древномакедонски гробници
На подрачјето на Каваклиево е пронајдена стара древномакедонска населба изградена крај крстопат кој во антиката ги поврзувал источна Македонија, Халкидик и Солунскиот Залив со централна и западна Македонија. Тука се ископините на повеќе древномакедонски гробници значајни за археологијата. Некои од нив се источно од Каваклиево, во една голема тумба.
Во соседната мала гробница пронајден е сребрен ковчег украсен со два мали диска на кои има испакнати осумкраки ѕвезди, сето во пурпурно-златен плашт. Најдени се и коски од жена со златен прстен и неколку керамички предмети. Во средиштето на тумулот е поединечна старомакедонска погребна одаја од крајот на IV век п.н.е. до дорска фасада, украсена со митски мршојадци со златни крила. Влезот на гробницата го красат две момчиња со долги наметки, прикажани како стојат и стражарат пред гробницата. Од особен интерес е фризот над влезот, кој е висок само 35 см. Релјефот е живописан со разни бои и прикажува македонска гозба: луѓе со венци прилегнати во удобни легла покриени со шарени постилки. Насликани се како се гоштеваат на богата трпеза, придружени од свирач на лира и жлебови во кои стојат две женски фигури. На истата сцена има и група од следбеници како јаваат на коњ и одат пешки; сето ова е придружено од македонски хоплити, што се гледа од нивната облека, капите и оружјето.
Степенување
Експонентот е позитивен цел број
Дефиниција:   каде што n е позитивен цел број Ако n=1, тогаш b¹ = b, т.е. b на први степен е b.
Ако n=2, тогаш b² = b·b, т.е. b на втори степен или b на квадрат е b по b.
Ако n=3, тогаш b³ = b·b·b, т.е. b на 3-ти степен е b по b по b.
...
Примери:
Пример: f(x)=x² е полином (од втор степен).
Пример: g(x)=2x е експоненцијална функција (со основа 2).
Експонентот е цел број
Дефиниција:    каде што b≠0 и n е цел број (позитивен, нула или негативен). Примери:
Основни формули за експоненти
Примери
Експонентот е рационален број (дропка)
Дефиниција: x = n√ b, т.е. n-ти корен на реален број b е број x таков што xn = b.
Ако основата b е позитивен реален број и n е позитивен цел број, тогаш има точно едно реално решение, т.е. точно едно решение на равенката xn = b кое е реален број. Ова решение се вика главниот n-ти корен на b. Тоа се означува со n√ b, каде што √   е симбол за коренување. Друго означување е со т.н. рационални експоненти, имено:
Нека b е позитивен реален број, m нека е цел број, а n нека е позитивен цел број: Означување:   и. Внимавање треба кога основата b не е позитивен реален број при рационални (и реални) експоненти. Меѓутоа, дигитрони и компјутерски апликации различно реагираат на експоненцијални изрази со негативна основа.
Експонентот е позитивен реален број
Доколку основата b е позитивен реален број, а бидејќи секој ирационален број х може да се приближува со рационален број r, степенување со експонент х, т.е. bх може да се дефинира преку непрекинатост со
Експоненти и функции
За кратко пишување, позитивен целоброен експонент кај логаритамски и тригонометриски функции означуваат степенување. Имено и на пример: Означување: Означување: Забележуваме дека при користење на повеќето компјутерски апликации и програми, овие кратенки не функционираат.
Од друга страна, кај општа функција f(x), позитивен целоброен експонент обично означува повторна композиција на функцијата, т.е. f³(x)=f(f(f(x))), а со експонентот (-1) се означува инверзна функција на f.
Меѓутоа, нема конзистента дефиниција за експонент (-1) кај тригонометриски функции. На пример,
Степенување со дигитрони
Примери со обичен научен дигитрон: (види ја и анимацијата)
Степенување во програмирање
Означување на експонентот како горен индекс xy е погодно за ракопис, но не е погодно за машинско пишување, особено во програмски јазици каде што сите карактери се на едно ниво (нема горен или долен индекс).
Многу програмски јазици немаат вградена синтакса за степенување, но имаат функции во нивните библиотеки.
Внимание: Во Bash, C, C++, C#, Java, JavaScript, Perl, PHP, Python и Ruby, Pascal, OCaml, каретата ^ означува друго, а не степенување. Треба да се води сметка за синтаксата на соодветниот јазик.
Ефикасно степенување
Наједноставниот метод за пресметување на bn изискува n − 1 множења, но може и поефикасно како на пример: За пресметување на 2100, користиме 100 = 64 + 32 + 4. Пресметувајќи редоследно: Оваа низа на чекори бара само 8 множења наместо 100-1=99 (има две множења во последниот чекор).
Општо кажано, бројот на множења потребни за пресметување на bn може да се редуцира на Θ(log n) користејќи квадратно степенување. Денес нема ефикасен алгоритам за пресметување на минималната низа, но има повеќе ефикасни евристички алгоритми за степенување.
<!--
Историја на означувањето
The term power was used by the Greek mathematician Euclid for the square of a line. Archimedes discovered and proved the law of exponents, 10a 10b = 10a+b, necessary to manipulate powers of 10. In the 9th century, the Persian mathematician Muhammad ibn Mūsā al-Khwārizmī used the terms mal for a square and kab for a cube, which later Islamic mathematicians represented in mathematical notation as m and k, respectively, by the 15th century, as seen in the work of Abū al-Hasan ibn Alī al-Qalasādī.
Nicolas Chuquet used a form of exponential notation in the 15th century, which was later used by Henricus Grammateus and Michael Stifel in the 16th century. Samuel Jeake introduced the term indices in 1696. In the 16th century Robert Recorde used the terms square, cube, zenzizenzic (fourth power), sursolid (fifth), zenzicube (sixth), second sursolid (seventh), and zenzizenzizenzic (eighth). Biquadrate has been used to refer to the fourth power as well.
Some mathematicians (e.g., Isaac Newton) used exponents only for powers greater than two, preferring to represent squares as repeated multiplication. Thus they would write polynomials, for example, as ax + bxx + cx3 + d.
Another historical synonym, involution, is now rare and should not be confused with its more common meaning. -->
Надворешни врски
<!--
Imaginary exponents with base e
The geometric interpretation of the operations on complex numbers and the definition of the exponential function is the clue to understanding eix for real x. Consider the right triangle (0, 1, 1 + ix/n). For big values of n the triangle is almost a circular sector with a small central angle equal to x/n radians. The triangles (0, (1 + ix/n)k, (1 + ix/n)k+1) are mutually similar for all values of k. So for large values of n the limiting point of (1 + ix/n)n is the point on the unit circle whose angle from the positive real axis is x radians. The polar coordinates of this point are (r, θ) = (1, x), and the cartesian coordinates are (cos x, sin x). So eix = cos x + isin x, and this is Euler's formula, connecting algebra to trigonometry by means of complex numbers.
The solutions to the equation ez = 1 are the integer multiples of 2πi:
More generally, if ev = w, then every solution to ez = w can be obtained by adding an integer multiple of 2πi to v:
Thus the complex exponential function is a periodic function with period 2πi.
Trigonometric functions
Historically, cosine and sine were defined geometrically before the invention of complex numbers. The above formula reduces the complicated formulas for trigonometric functions of a sum into the simple exponentiation formula
Using exponentiation with complex exponents may reduce problems in trigonometry to algebra.
Complex exponents with base e
The power can be computed as ex · eiy. The real factor ex is the absolute value of z and the complex factor eiy identifies the direction of z.
Complex exponents with positive real bases
If b is a positive real number, and z is any complex number, the power bz is defined as ez·ln(b), where x = ln(b) is the unique real solution to the equation ex = b. So the same method working for real exponents also works for complex exponents.
For example:
The identity is not generally valid for complex powers. A simple counterexample is given by:
The identity is, however, valid when z is a real number, and also when u is an integer.
Powers of complex numbers
Integer powers of nonzero complex numbers are defined by repeated multiplication or division as above. If i is the imaginary unit and n is an integer, then in equals 1, i, −1, or −i, according to whether the integer n is congruent to 0, 1, 2, or 3 modulo 4. Because of this, the powers of i are useful for expressing sequences of period 4.
Complex powers of positive reals are defined via ex as in section Complex powers of positive real numbers above. These are continuous functions.
Trying to extend these functions to the general case of noninteger powers of complex numbers that are not positive reals leads to difficulties. Either we define discontinuous functions or multivalued functions. Neither of these options is entirely satisfactory.
Complex powers and logarithms are more naturally handled as single valued functions on a Riemann surface. Single valued versions are defined by choosing a sheet. The value has a discontinuity along a branch cut. Choosing one out of many solutions as the principal value leaves us with functions that are not continuous, and the usual rules for manipulating powers can lead us astray.
Any nonrational power of a complex number has an infinite number of possible values because of the multi-valued nature of the complex logarithm (see below). The principal value is a single value chosen from these by a rule which, amongst its other properties, ensures powers of complex numbers with a positive real part and zero imaginary part give the same value as for the corresponding real numbers.
Exponentiating a real number to a complex power is formally a different operation from that for the corresponding complex number. However in the common case of a positive real number the principal value is the same.
The powers of negative real numbers are not always defined and are discontinuous even where defined. In fact, they are only defined when the exponent is a rational number with the denominator being an odd integer. When dealing with complex numbers the complex number operation is normally used instead.
Complex exponents with complex bases
For complex numbers w and z with w ≠ 0, the notation wz is ambiguous in the same sense that log w is.
To obtain a value of wz, first choose a logarithm of w; call it log w. Such a choice may be the principal value Log w (the default, if no other specification is given), or perhaps a value given by some other branch of log w fixed in advance. Then, using the complex exponential function one defines
because this agrees with the earlier definition in the case where w is a positive real number and the (real) principal value of log w is used.
If z is an integer, then the value of wz is independent of the choice of log w, and it agrees with the earlier definition of exponentation with an integer exponent.
If z is a rational number m/n in lowest terms with z > 0, then the infinitely many choices of log w yield only n different values for wz; these values are the n complex solutions s to the equation sn = wm.
If z is an irrational number, then the infinitely many choices of log w lead to infinitely many distinct values for wz.
The computation of complex powers is facilitated by converting the base w to polar form, as described in detail below.
A similar construction is employed in quaternions.
Complex roots of unity
A complex number w such that wn = 1 for a positive integer n is an  nth root of unity. Geometrically, the nth roots of unity lie on the unit circle of the complex plane at the vertices of a regular n-gon with one vertex on the real number 1.
If wn = 1 but wk ≠ 1 for all natural numbers k such that 0 < k < n, then w is called a primitive nth root of unity.  The negative unit −1 is the only primitive square root of unity. The imaginary unit i is one of the two primitive 4-th roots of unity; the other one is −i.
The other nth roots of unity are given by
for 2 ≤ k ≤ n.
Roots of arbitrary complex numbers
Although there are infinitely many possible values for a general complex logarithm, there are only a finite number of values for the power wq in the important special case where q = 1/n and n is a positive integer. These are the nth roots of w; they are solutions of the equation zn = w. As with real roots, a second root is also called a square root and a third root is also called a cube root.
It is conventional in mathematics to define w1/n as the principal value of the root. If w is a positive real number, it is also conventional to select a positive real number as the principal value of the root w1/n. For general complex numbers, the nth root with the smallest argument is often selected as the principal value of the nth root operation, as with principal values of roots of unity.
The set of nth roots of a complex number w is obtained by multiplying the principal value w1/n by each of the nth roots of unity. For example, the fourth roots of 16 are 2, −2, 2i, and −2i, because the principal value of the fourth root of 16 is 2 and the fourth roots of unity are 1, −1, i, and −i.
Computing complex powers
It is often easier to compute complex powers by writing the number to be exponentiated in polar form. Every complex number z can be written in the polar form
where r is a nonnegative real number and θ is the (real) argument of z. The polar form has a simple geometric interpretation: if a complex number u + iv is thought of as representing a point (u, v) in the complex plane using Cartesian coordinates, then (r, θ) is the same point in polar coordinates. That is, r is the "radius" r2 = u2 + v2 and θ is the "angle" θ = atan2(v, u). The polar angle θ is ambiguous since any integer multiple of 2π could be added to θ without changing the location of the point. Each choice of θ gives in general a different possible value of the power. A branch cut can be used to choose a specific value. The principal value (the most common branch cut), corresponds to θ chosen in the interval (−π, π]. For complex numbers with a positive real part and zero imaginary part using the principal value gives the same result as using the corresponding real number.
In order to compute the complex power wz, write w in polar form:
Then
and thus
If z is decomposed as c + di, then the formula for wz can be written more explicitly as