cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Countdown (песна на Бијонсе Ноулс)
Следејќи го протекувањето на 4 на интернет, три недели пред официјалниот датум на издавање на албумот, „Countdown“ добила тешка ротација на радијата што имало влијание на нејзиното искачување на седумдесет и петтото место на табелата во САД, Хот Р&Б/Хип-Хоп Песни. Ноулс ја кажала концепцијата на „Countdown“, изјавувајќи дека користела жанрови од 1990-тите и 1970-тите и нејзините искуства со турнеите, патувањата, гледањето на рок бендовите и присуствувањето на фестивали. Критичарите го пофалиле бметнувањето на песната во албумот од кои повеќето забележале дека тоа бил неопходен избор, за целиот албум да не доминита со балади. Критичарите дополнително ја споредиле песната со другите песни издадени од Ноулс, вклучувајќи ги „Check on It“ (2005), „Get Me Bodied“ (2007) и „Video Phone“.
Позадина
„Countdown“ е напишана од The-Dream, Ши Тејлор, Ноулс, Естер Дин, Кајнон Ламб, Џули Фрост, Мајкл Бивинс, Натан Морис, Ванја Морис, а продуцирана од Ноулс, Тејлор и Лемб. Мајкл Бивинс, Натан Морис и Ванја Морис се кредитирани во песната поради примероците во кои има одбројување, а се преземени од „Uhh Ahh“, песна изведена од Boyz II Men.
На 11 мај 2011, Ноулс имала слушачка забава за албумот во Њујорк на коишто им прикажала четири песни од албумот, меѓу кои била и „Countdown“. Во прегледот на песната Ноулс коментирала, „[Џеј-Зи] ја сакаше. Мислам дека ја расчленувапе и размислуваше што може тој како рапер да направи за неа.“ На 7 јуни 2011, „Party“ и „Countdown“ биле испратени на интернет. По тоа следеле прекини од легалниот тим на Ноулс, кои ги натерале повеќето страници да ги тркнат линковите за спуштање на песните.
Успех на табелите
Неделата на 2 јули 2011, „Countdown“ се искачила на седумдесет и петтото место на табелата Хот Р&Б/Хип-Хоп Песни на Билборд.
Кредити и личности
Извор:
Струмичко Поле
Струмичко Поле — рамница сместена во југоисточниот дел на Македонија. Таа е дел од Струмичко-радовишката Котлина и е најниското поле во котлината. Полето е оградено со планините Еленица на запад, Беласица на југ и Огражден на исток. На низината се протегаат општините Босилово, Василево, Ново Село и Струмица. Центар на рамницата е градот Струмица. Полето е мошне плодно и богато и дава високи приноси на раноградинарски култури благодарение на изградените системи за наводнување.
Манастиречка парохија
Манастиречка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Бродското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Богородица“ во селото Горни Манастирец.
Оваа сегашна парохија е составена од шест поранешни парохии, коишто згаснале поради отселувањето на населението од овие села (миграција село-град во 1970-тите години). Поранешни парохии кои денес се во состав на манастиречката парохија: Локвичка парохија, Томиноселска парохија, Ковачка парохија, Бенечка парохија и Требовска парохија. Парохиски свештеник e Боге Богески.
Парохијата ги опфаќа селата: Белица, Бенче, Битово, Близанско, Брезница, Брест, Вир, Волче, Горни Манастирец, Горно Ботушје, Горно Крушје, Долни Манастирец, Долно Ботушје, Долно Крушје, Звечан, Здуње, Зркле, Инче, Калуѓерец, Ковач, Ковче, Косово, Локвица, Лупште, Могилец, Модриште, Рамне, Растеш, Самоков, Слатина, Сушица, Тажево, Томино Село, Тополница, Требовље и Црешнево.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Суперсаурус
Суперсаурус (што значи „супер гуштер“) — род на диподоциден сауроподски диносаурус, кој живеел во Северна Америка за време на доцниот период на Јура. Типскиот вид, S. vivianae, првпат го открил Вивијан Џонс во средната формација Морисон од Колорадо во 1972 година. Остатоците од фосилите потекнуваат од пред околу 153 милиони години. Потенцијален втор вид, S. lourinhanensis, е познат од Португалија и е датиран во слично време.
Опис
Суперсаурусот е меѓу најголемите диносауруси познати по добри остатоци, веројатно достигнувајќи 33-34 метри во должина и тежина од 31.8-36.3 метрички тони (35.1-40.0 кратки тони).
Првите опишани примероци на Суперсаурус биле поединечни коски што сугерирале на голем диплодоцид. Голем вратен пршлен BYU 9024 од истиот каменолом подоцна му бил доделен на Суперсаурус. Овој пршлен има 1.380 милиметри и е познат како најдолг. Сепак, неодамна, овој огромен пршлен е преквалификуван како пршлен на Баросаурус, од Мајк Тејлор и Мет Ведел.
Доделувањето на поцелосниот примерок, WDC DMJ-021, на Суперсаурус сугерира дека во повеќето аспекти тој бил многу сличен во анатомијата со Апатосаурус, но бил помалку цврсто изграден со особено издолжените вратни пршлени, што резултирало да биде еден од најдолгите познати вратови на сауроподот.
Историја
Оригиналните остатоци од фосили на Суперсаурусот биле откриени во каменоломот Драј Меса во 1972 година. Од ова откритие биле добиени само неколку коски: главно, раменски појас, седална коска и пршлен на опашката. Палеонтологот Џејмс А. Јенсен го опишал Суперсаурусот тој го означил скапулокоракоид BYU 9025 (првично етикетиран како BYU 5500) како примерок од типот. Овој рамен појас е околу 2.4 метри во висина. Примерокот го добил името „Суперсаурус“ неформално уште во 1973 година но не бил официјално опишан и именуван дури повеќе од една деценија подоцна, во 1985 година.
Истражувачот на Сауроподи, Џек Мекинтош, своевремено сметал дека материјалот BYU Supersaurus може да претставува голем вид на Баросаурус, но подоцна сметал дека добил докази дека Суперсаурусот е валиден род. Многу поцелосен примерок WDC DMJ-021, бил пронајден во округот Конверс, Вајоминг во 1986 година од Брендон Флир и Барт Леско кој бил пријавен кај луѓето што го поседувале земјиштето во тоа време. Откритието подоцна го добил името „Џимбо“ во 1996 година според семејството кое го купило земјиштето, и видот бил опишан и доделен како Суперсаурус во 2007 година. Примерокот претставува приближно 30% од скелетот. Неговите коски се чуваат во центарот за диносауруси во Вајоминг. Направена е споредба на WDC DMJ-021 и други примероци претходно доделени на Суперсаурус со цел да се помогне да се одлучи кој материјал од каменоломот Драј Меса припаѓа на родот. Тоа посочило дека серија на пршлени на опашката и улна може да припаѓаат на некоја друг диплодоцид.
Суперсаурус е присутен во стратиграфската зона 5 на Морисон, која датира од периодот на титон.
Искра Гешоска
Искра Гешоска — македонска теоретичарка на уметност, директор и програмски уредник на КРИК - Фестивал за критичка култура и Контрапункт.
Суперсаурус
Ултрасаурос
Јенсен, кој го опишал оригиналниот примерок на Суперсаурус, истовремено пријавил откривање на уште еден гигантски сауропод, кој подоцна ќе го добие името „Ултрасаурус“ макинтоши (подоцна преименуван во Ultrasauros macintoshi). За овој примерок (примерокот користен за дефинирање на нов вид ) на Ултрасаурос (грбен пршлен, означен како BYU 9044), подоцна било откриено дека потекнува од Суперсаурус. Всушност, тој веројатно припаѓал на оригиналниот примерок на Суперсаурус, кој бил откриен во истиот каменолом во 1972 година. Затоа, Ултрасауросот станал помлад објективен синоним на Суперсаурус, кој бил именуван прв и со тоа го задржува приоритетот, а името Ултрасаурос било напуштено.
Другите коски кои биле пронајдени на истата локација и за кои првично се сметало дека припаѓаат на Ултрасаурос, како раменски појас ( скапулокоракоид, BYU 9462), всушност му припаѓале на Брахиосаурус, веројатно голем примерок на Brachiosaurus altithorax. Коските на Брахиосаурус укажуваат на голем, но не и рекорден поединец, малку поголем од „Brachiosaurus" brancai ( Giraffatitan brancai ) во планинскиот Музеј за природна историја . Поголемите примероци на Брахиосаурус се познати од формација Тендагуру во Танзанија, во источна Африка . Првично, се верувало дека овие коски на Суперсаурус и Брахиосаурус претставуваат единствен диносаурус за кој се проценува дека достигнува околу 25 до 30 метри во должина, 8 метри височина на рамото, 15 метри вкупна висина и тежина од можеби 70 метрички тони. Во тоа време, масовните проценки се движеле до 180 тони, што го сместил во истата категорија со синиот кит и подеднакво проблематичниот <i id="mwrQ">Брухаткајосаурус</i>.
Именувањето на химеричниот Ултрасаурос има слично комплицирана историја. Ултрасаурусот (со последното „у“) бил оригинален избор и бил широко користен од медиумите по откритието во 1979 година. Сепак, името на новиот вид мора да биде објавено со опис за да стане официјално. Пред Џим Јенсен да го објави своето откритие во 1985 година, друг палеонтолог, Ким Ханг Мук, го користеч името Ултрасаурус</i> во публикација од 1983 година за да опише како што верувал дека е огромен диносаурус во Јужна Кореја. Ова бил поинаков, многу помал диносаурус од откритието на Јенсен, но Ким сметал дека претставува слично огромно животно. Додека логиката на именување била неточна, Ултрасаурусот од откритието на Ким ги исполнил барањата за именување и бил сметан за легитимен, доколку е сомнителен род. Така, бидејќи Јенсен не го објавил сопствениот наод „Ултрасаурус“ сè до 1985 година, употребата на Ким го задржала официјалниот приоритет на името, а Јенсен бил принуден да избере ново име (во техничка смисла, неговиот оригинален избор бил „преокупиран“ од сауроподот на Ким). Во 1991 година, на негов предлог, Џорџ Олшевски променил една буква и го преименувал сауроподот на Јенсен во Ултрасаурос, со последно „о“ наместо „у“.
Кога подоцна било откриено дека новото име се однесува на коски од два одделни, и веќе познати видови, името Ултрасаурос станало помлад синоним за Суперсаурус. Бидејќи коските од Брахиосаурусот биле користени само како секундарна референца за новиот вид, Ултрасаурос не е помлад синоним за Брахиосаурус. Бидејќи Суперсаурусот бил именуван нешто порано, името Ултрасаурос било отфрлено во корист на Суперсаурус.
Дополнителни синоними
Друг диплодоциден диносаурус пронајден во близина на оригиналниот каменолом, познат од 'рбетниот столб (примерок од типот дорзален пршлен BYU 5750), бил наречен Dystylosaurus edwini и сега исто така се смета дека е примерок од Supersaurus vivianae. Оттука, Дистилосаурус станал и помлад синоним за Суперсаурус.
Класификација
Повеќето студии за диплодоцидни врски откриле дека содржи две примарни подгрупи: Диплодоцина (кои ги содржат тие диплодоциди поблиску поврзани со Дилподокус отколку со Апатосаурус ) и Апатосаурини (диплодоциди поблиску до Апатосаурус отколку со Диплодокус). Првично, се сметало дека Суперсаурус е во роднинска врска со диплодоцидот Баросауру со долг врат, а со тоа и член на потсемејството Дилодоцина, со доделувањето на поцелосниот WDC DMJ-021, повеќето подоцнежни студии покажале дека Суперсаурусот е близок роднина на познатиот Апатосаурус во групата Апатосаурини. Сепак, некои подоцнежни студии ставаат сомнеж во оваа парадигма. Една сеопфатна студија за диплоодоидни врски, објавена од Витлок во 2011 година, открила дека самиот Апатосаурус лежи во основата на семејното стебло диплодоциди, а другите „апатосаурини“, вклучително и Суперсаурусот, се постепено поблиски поврзани со Диплодокусот (правејќи ги диплодоцини). Во 2015 година, филогенетска студија на ниво на примерок на диплодоциди открила дека Dinheirosaurus lourinhanensis е групирана со Суперсаурус. Студијата сметала дека треба да биде нов вид на Суперсаурус, во нова комбинација S. lourinhanensis.
UTC+2
UTC+02 е назнака за часовен појас во отстапување од +02 часа од од UTC. Ова време се користи во следниве места:
Средноевропско летно време
Časové pásmo
NGC 4722
NGC 4722 — леќеста галаксија во соѕвездието Гавран, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4722 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4722 има привидни димензии од 1,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 51 м 32,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 19' 48"". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 4722 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43560. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5541. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
NGC 7032
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7032 се споменува и како ESO 74-26, IRAS 21109-6829.
Откривање
Објектот е откриен на 20 јули 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7032 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7032 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 15 м 22,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -68° 17' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 7032 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66427. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 458; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9322. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Бучимско Езеро
Бучимско Езеро — вештачко езеро во близина на селото Бучим по коешто и го добило името. Создадено е на водотек којшто се влева во Тополничка Река од нејзината десна страна.
Местоположба
Езерото се наоѓа во непосредна близина на рудникот „Бучим“ од неговата западна страна.
Намена
Во езерото се испумпуваат подземните и атмосферските води коишто се слеваат во зоната на рудниот коп. Преливот од езерото во минатото преку суводолица се слевал во Тополничка Река.
1052 п.н.е.
1052 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1052. година пред новата ера, 52. од вториот милениум п.н.е., 52. од 11 век п.н.е. и трета од 1050-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4456 и 4457 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3698 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2708 и 2709 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 299 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1052 година се протега во 1584 и 1585, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1644 и 1645 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 509 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1724 и 1723 исламска година пред хиџра.
Филарет Шал
Филарет Ефемон Шал (Philarète Euphemon Chasles), (,  -, ) – француски писател и новинар, автор на бројни книжевни студии, особено за литературата на англиски јазик, за која многу придонел да се запознае во Франција во XIX век.
Животопис
Син на пратеникот Пјер жак Шал и братучед на математичарот Мишел Шал, дел од своето детство поминува во национален воен лицеј каде е воспитуван со култот на Наполеон.
Но неговиот татко премногу се компромитирал со Империјата, па семејството извесно време оди во егзил во Англија. Филатер таму работи различни работи, а една од нив е печатар. Тој ја открива британската култура која му станува страст.
По враќањето во Франција во 1818 година, издава литературни критики во различни ревии, меѓу кои во „Ревија на два света“ и „Британска ревија“.
Филарет Шал е татко на филологот Емил Шал.
Клиника
Клиника е медицинска установа која покрај својата основна намена, лекување на болни и хоспитализација, се користи за изведба на образовен процес, за потребите на студентите на медицина.
Геске
Геске, позната и како Хоргеске (починала по 1597 година) била централна фигура на судењето на вештерки во Стокхолм. Нејзиното судење припаѓало на првото од судењата за вештерки во Шведска, во кои биле спомнати Сатанскиот Сабат во Блокула, пактот на Ѓаволите и Ѓаволскиот знак.
Геске била жителка во Стокхолм. Таа, наводно, била од данско потекло, и нејзиниот прекар Horgeske произлегува од шведскиот зборот "Hora" ("курва") или "Хор" ("блуд"), што значи дека таа е сексуална работничка. Во септември 1597 година, Геске била обвинета за магии заедно со друга жена по име Брита Акесдотер.
Геске била обвинета дека лишила голем број луѓе од „моќта и храброста“ со употреба на магија. Вдовица и нејзиниот син ја обвиниле дека ги уценувала да и дадат „златен прстен, пари и парче злато“, но сепак продолжила да ги малтретира. Нејзината соучесничка Брита била обвинета дека им нанела болест на членовите на едно домаќинство со тоа што во таа куќа ставила волшебни предмети, во склад со магичен путер и канџа од петел. И двете ги негирале обвиненијата.
За време на судењето, една жена по име Карин дала сведоштво во кое ги посочила и Геске и Брита како виновни. Карин тврдела дека и самата е вештерка, која неодамна имала сексуални односи со Сатаната, како и многу други жени во главниот град. Таа објаснила дека Геске и Брита биле меѓу тие жени, дека неодамна ги видела како учествуваат во црниот Сабат на Сатаната во Блокула, каде што ја видела Брита како има секс со Ѓаволот. Карин тврдела дека Геске има белег на Сатана во нејзиниот нос, и дека доколку судот изврши физички преглед на Брита, ќе најде белег на Сатаната и на неа. По сведочењето на Карин, судењето на вештерки против Геске растело сè додека не биле вмешани шест жени. Наводно, жените изработувале волшебни предмети од коски и други делови од луѓе и животни за да им наштетат на своите соседи преку магија „и многу други такви зла, кои биле скриени под подот на нејзината куќа“.
Сепак, судењето никогаш не прераснало во масовно судење на вештерки. Судот останал скептичен за сведочењето на Карин: „таа не е од најдобриот вид; таа исто така беше од видот што јава до Блокула и не помина долго откако таа имаше телесно знаење за Ѓаволот. Но, таа беше предупредена да ја признае вистината и да не изнесува лаги.“ Судот не го сфатил сериозно сведочењето на Карин и избрал да го отфрли. Геске последен пат се споменува во затвор. Не е познато дали таа или Брита биле обвинети дополнително, но веројатно не биле. Случајот се случил во период од шведската историја кој означувал промена во погледот на магијата. За време на средниот век, магијата се сметала за релативно безопасно суеверие во Шведска и се гонела само ако предизвика нечија смрт. Инаку, казната нормално била камшикување или слично. Доцниот 16-ти век означил промена, бидејќи волшебството требало да се поврзе со Сатаната и жестоко да се гони без оглед на употребата, а во 1590-тите се случила првата серија судења на вештерки во Шведска во кои договорите со сатаната и посетите на Блокула станаа вообичаени. Судењата за шведски вештерки, сепак, сè уште биле водени во согласност со старите, толерантни закони, а казните биле вообичаено благи. Процесот против Геске им припаднал на овие.
Дури со реформскиот закон за вештерки од 1608 година, судењата за вештерки во Шведска се воделе на начин како на континентот, кога сите магиски практики биле поврзани со Ѓаволот и резултирале со погубувања без оглед на тоа како била користена магијата.
Зелпин
Зелпин (Selpin) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Список на главни градови во Австралија
Австралија има осум главни градови, кои функционираат на поддржавно ниво. Канбера е главен град, но само на целата држава. Мелбурн бил главен град на државата од обединувањето на Австралија во 1901, па сè до 1927, кога владата се преселила во новосоздадениот град Канбера.
Герамидница (Корошишта)
Герамидница — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Корошишта. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на граничниот предел кон селото Џепин, западно од џамијата во Џепин. На простор од околу 100 × 50 м се пронајдени фрагменти од керамички садови, питоси, покривни ќерамиди и многу градежен материјал.
IC 1056
IC 1056 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1056 се споменува и како NGC 1111.
Откривање
Објектот е откриен на 7 јануари 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1056 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1056 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 48 м 39,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 15' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на IC 1056 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1426583.
Џиниев коефициент
Џиниевиот коефициент е процентуална репрезентација на коефициентот, т.е. коефициентот помножен со 100: така во Данска коефициентот би изнесувал 23,2%, а во Намибија 70,7%. Понекогаш знакот за процент се изоставува при прикажувањето на Џиниевиот коефициент, затоа е важно да се знае дека тој може да се движи од 0 до 100, за разлика од коефициентот кој се движи од 0 до 1.
Коефициентот Џини вообичаено се користи и како мерка за дискриминаторската моќ на системите за управување со кредитниот ризик.
Телков
Телков (Thelkow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Азбука (информатика)
Во информатиката, азбука претставува конечно множество на знаци и броеви. Најчестата азбука во употреба е {0,1}, бинарната азбука. Конечна ниска е конечна низа знаци од една азбука; на пример, бинарната ниска е ниска изведена од азбуката {0,1}. Конечна низа знаци може да се состави исто така и од елементите на азбуката.
Со дадена азбука \Sigma, пишуваме \Sigma^* за да го означиме множеството од сите коенчни низи ширум азбуката \Sigma. Тука, {}^* го означува операторот Клиниева ѕвездичка. Пишуваме (или понекогаш, \Sigma^\N или ) за да го означи множеството од сите бесконечни низи ширум азбуката \Sigma.
На пример, ако ја користиме бинарната азбука {0,1}, низите (ε, 0, 1, 00, 01, 10, 11, 000, итн.) би биле во Клиниевата затвореност на азбуката (каде ε означува празна ниска)
Азбуките се од големо значење кај формалните јазици, автоматите и полуавтоматите. Во најголемиот број случаи, за да дефинираме на инстанци кај автоматите, како детерминистичките конечни автомати, мораме да назначиме азбука од која се градат влезните ниски за автоматизација.
1051 п.н.е.
1051 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1051. година пред новата ера, 51. од вториот милениум п.н.е., 51. од 11 век п.н.е. и втора од 1050-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4457 и 4458 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3699 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2709 и 2710 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 298 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1051 година се протега во 1585 и 1586, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1645 и 1646 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 508 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1723 и 1722 исламска година пред хиџра.
Главина (Корошишта)
Главина — археолошко наоѓалиште во струшкото село Корошишта. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа во рамките на селското училиште, каде што при копањето на темелите биле откриени ѕидови од црква, а во непосредна близина и гробови градени од камени плочи.
Луси Греј (активист)
Луси Греј (Lucy Gray; р. декември 2006 година) — активист за климатски промени од Нов Зеланд.
Плоштад Сињорија
Плоштад дела Сињорија е плоштад во форма на буквата W пред Палацо Векио во Фиренца, Италија. Името го добила по палатата дела Сињорија. Тоа е главната точка на потеклото и историјата на Република Фиренца и сè уште ја одржува својата репутација како политички фокус на градот. Тоа е место за состаноци во Фиренца, како и на бројните туристи, лоцирано во близина на Палацо Векио и палата дела Дуомо и портата кон галеријата Уфици.
Луси Греј (активист)
Биографија
Луси Греј е ученичка во училиштето Ао Тавити во Крајстчерч и претходно била во средното училиште Кашмир. Таа е национален претседавач со активностите за климатските услови на School Strike 4, вклучувајќи маршеви за приклучување на учениците од училиштата. Три се случиле во 2019 година, на 15 март (кој бил напуштен од безбедносни причини поради престрелките во џамијата Крајстчерч ), 24 мај, и повторно на 27 септември. Четвртиот протест во затворен простор се одржал во мај 2020 година, додека Нов Зеланд бил во карантин поради пандемијата СОВИД-19.
Плоштад Сињорија
Згради
Импресивната палата Векио од 14 век сè уште е преминентна со својата кула. Плоштадот е исто така заеднички со Лоџа дела Сињорија, галеријата Уфици, Палатата на Трибунале дела Мерцанзија (1359) (сега Биро за земјоделство) и палатата Угучиони (1550 година, со фасада која му се припишува на Рафаел, кој сепак починал триесет години пред нејзината изградба). Пред палатата Векио се наоѓа палатата на Асикурациони Генерали (1871 година, изградена во ренесансен стил).
Луси Греј (активист)
Биографија
Во мај 2019 година, Греј се состанала со премиерката Џасинда Ардерн за да разговара за плановите на владата за управување со кризата со климатските промени. Таа зборувала на Националниот ден на млади лидери во 2019 година, 2019 фестивал за иднината, и на TEDx Youth@Christchurch. На почетокот на 2020 година, таа била читател на 1.5 Degrees Live! настан. Таа ќе биде главен говорник на онлајн Самитот за цели за одржлив развој Аотеароа Нов Зеланд за 2020-2021 година.
Плоштад Сињорија
Палата Векио
Палата Векио („Стара палата“) е градското собрание на градот. Оваа масивна, романескна тврдина-палата е меѓу најимпресивните градски сали во Тоскана. Со поглед на плоштадот со неговата копија на статуата на Давид на Микеланџело, како и галеријата на статуи во соседната Лоџа деи Ланци, тоа е едно од најзначајните приватни места во Италија и е домаќин на културни места и настани и музеи.
Луси Греј (активист)
Биографија
Греј ја именува Грета Тунберг, шведска активистка за климатски промени, како еден од нејзините модели и инспирации. Таа е авторка на „Rise up“, химна на протестите за климатските промени.
Плоштад Сињорија
Палата Векио
Првично наречена Палата дела Сињорија, по Сињорија од Фиренца, владејачкото тело на Република Фиренца, добила и неколку други имиња, во согласност со различната употреба на палата за време на нејзината долга историја. Зградата го добила своето сегашно име кога резиденцијата на војводата Медичи била преместена преку Арно во Плоштад Пити.
Лоџа деи Ланци
Лоџа деи Ланци се состои од широки сводови отворени кон улицата, широки три заливи и длабоки еден залив. Сводовите се потпираат на групирани столбови со коринтски капители. Широките сводови толку многу им се допаднале на Фиренца, што Микеланџело дури предложил тие да се продолжат насекаде околу Плоштад дела Сињорија. Живописната конструкција на Логиа е во остар контраст со тешката архитектура на Плоштад Векио. Тоа е ефикасна галерија на скулптури на отворено на античка и ренесансна уметност, вклучувајќи ги и лавовите Медичи.
Трибунале дела Мерканција
Трибунал за стока е зграда каде што во минатото адвокатите суделе во судски процеси помеѓу трговците. Тука се наоѓал тремот насликан од Тадео Гади, Антонио дел Полаиуоло и Сандро Ботичели, кој денес се чува во галеријата Уфици.
Плоштад Угучиони
Изградена за Џовани Угучиони од 1550 година, неговиот дизајн на различни начини им се припишува на Рафаел, Микеланџело, Бартоломео Аманати или Рафаело да Монтелупо.
Плоштад Деле Асикуразиони Генерали
Плоштад Деле Асикуразиони Генерали е дизајниран во нео-ренесансен стил во 1871 година и е една од ретките наменски изградени комерцијални згради во центарот на градот. На приземјето на оваа палата се наоѓа историското кафуле Ривоар.
Други палати
Други палати се Плоштад деи Буонагуиси и Плоштад дел'Арте деи Меркатанти.
Статуи
На овој плоштад кружат различни импозантни статуи, вклучувајќи:
Плоштадот веќе бил централен плоштад во првобитниот римски град Флоренција, опкружен со театар, римски бањи и работилница за боење текстил. Подоцна имало црква Сан Ромоло, чардак и огромна базилика од 5 век. Ова го покажале археолошките богатства пронајдени под плоштадот кога бил поплочен во 1980-тите. Пронајдени се дури и остатоци од младо камено време. Плоштадот почнал да се обликува од 1268 година наваму, кога куќите на Гибелини биле срушени од победничките Гелфи. Плоштадот долго време останал неуреден, полн со дупки. Во 1385 година за прв пат е поплочен. Во 1497 година Џироламо Савонарола и неговите следбеници го извеле на овој плоштад познатиот оган на суетите, горејќи во голем куп книги, маси за игри, убави фустани и дела на поети. Пред фонтаната на Нептун, тркалезна мермерна плоча го означува точното место каде Џироламо Савонарола бил обесен и запален на 23 мај 1498 година.
NGC 4723
NGC 4723 — спирална галаксија во соѕвездието Гавран, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4723 се споменува и како MCG -2-33-26.
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4723 е од видот Sm. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 4723 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 51 м 3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 14' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Куркума
Куркума — зелјесто повеќегодишни растение од семејството ѓумбирите (Zingiberaceae). Потекнува од Индискиот Потконтинент и Југоисточна Азија, и расте на температури помеѓу 20 and(-) и бара значителна сума на годишни врнежи за да напредува. Растенијата се собираат еднаш годишно за нивните ризоми и пропагира од некои од тие ризоми и за следната сезона.
Кога не се користи свежо, ризомите се варат во вода  околу 30-45 минути, а потоа се сушат во топли печки, по што тие се мелат во длабока-портокалово-жолта боја во прав  и најчесто се користат како боја и ароматични агенти во многу Азиските кујни, особено за кари, како и за боење. Куркумата во прав има топол, горчлив, црн пипер-како вкус и сенф-како арома.
Иако долго време се користи во Ајурведовата медицина за лекување на разни болести, таа има и малку висок-квалитет на клинички докази за употреба на куркумата или неговите главни составни, curcumin, како терапија.
IC 1057
IC 1057 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1057 се споменува и како * 12m 20" s.
Откривање
Објектот е откриен на 7 јануари 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1057 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 1057 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 49 м 4,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 26' 34".
Други поделби
Проучување на IC 1057 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1431167.
Надворешни врски
IC 1057
Светски ден на веганците
Светскиот ден на веганците е настан кој се прославува секоја година на 1 ноември од страна на веганците низ целиот свет. Денот е воспоставен во 1994 година од страна на Луис Валис, претседател на Заедницата на веганците од Обединетото Кралство.
Во 2010 година се прославила 66-годишнина од моментот на воведување на терминот веганец, а со тоа и вербалната потврда на концептот на веганство и Заедницата на веганците.
Список на настани по повод Светскиот ден на веганците
Овој список е список на настани по повод прославата на Светскиот ден на веганците, на меѓународно ниво. На списокот се наоѓаат само дел од настаните по повод овој ден.
Иван Ларионов
Иван Петрович Ларионов ( во –  во ) — руски композитор, книжевник и фолклорист. Во 1860 ја искомпонирал прочуената песна „Калинка“, која често, но погрешно се смета за руска народна песна.
Иван Ларионов се родил во благородничко семејство во Перм на 23 јануари 1830 г. Учел музика во Москва. Подоцна учел воено училиште и учествувал во ученичкиот хор, каде бил мошне успешен пејач, па така станал и диригент на тој хор. Потоа служел како офицер во пешадиски полк, и за тоа време искомпонирал неколку романси.
Починал од рак на желудник на 22 април 1889 г.
Саму Кастилјехо
Саму Кастилјехо (роден на во, Шпанија) — шпански фудбалер кој натстапува во ФК Валенсија.
Кастилјехо има настапувано за Фудбалската репрезентација на Шпанија до 16, 17 и 21 година.
Клупска кариера
Роден во Малага, Андалузија, Кастилјехо дипломирал во младата школа на Малага. На 16 години дебитирал за ФК Малага Б. На 29 август 2014 година, Кастилјехо го имал своето официјално деби со првиот тим, влегувајќи на теренот во 57 минута при поразот на Малага од ФК Валенсија со резултат од 3:0. Тој го постигнал својот прв професионален гол на 2 февруари во победата над ФК Валенсија од 2:0 на домашен терен.
На 14 август 2018 година, Кастилјехо потпишал со ФК Милан како позајмен играч на една година, со можност за негово купување во износ од 15 милиони евра, а Карлос Бака бил вклучен во трансферот.
На 12 јули 2022 година, Кастилјехо потпишал тригодишен договор со Валенсија.
Знаме на Европската Унија
Знамето на Европската Унија или само Знаме на Европа е знаме и амблем на Европската Унија (ЕУ) и Советот на Европа (СЕ). Знамето се состои од еден круг со 12 златни (жолти) ѕвезди петокраки на сина позадина. Сината боја го претставува запад, бројот на ѕвездите го претставува заедништвото, а нивната позиција во круг го претставува единството.
Знамето е дизајнирано од страна на Арсен Хајц и Пол Леви во 1955 година како симбол на Советот на Европа, а Советот пак повикал тоа да биде усвоено и од другите европски организации. Во 1985 година Европската Унија, која тогаш се викала Европска економска заедница (ЕЕЗ), по иницијатива на Европскиот Парламент го прифатила како свое знаме, а пред тоа немало никакво знаме во употреба.
Иако е знаме на две одделни организации, тоа многу почесто се поврзува со Европската Унија, отколку со Советот на Европа. Знамето вообичаено се користи за да ја претставува Европа на спортските настани и е про-демократско обележје надвор од Европската Унија. Тоа делумно било инспирација и за создавање други знамиња, како што се оние на другите европски организации или на држави во кои Европската Унија била вклучена подолг период, како на пример Босна и Херцеговина и Косово.
Изглед
Знамето има правоаголна форма со пропорции 2:3 и неговата ширина е еден и пол пати поголема од неговата висина. Дванаесетте златни (или жолти) ѕвезди се наредени во круг чиј полупречник е една третина од висината и тие се поставени на сина позадина. Сите ѕвезди се исправени петокраки и се распоредени на еднакво растојание според позициите на часовите кај часовникот.
Во хералдичкиот опис даден од страна на ЕУ пишува:
Советот на Европа за знамето го дава следниот опис:
Исто како што дванаесетте знаци на зодијакот ја претставуваат целата вселена, дванаесетте златни ѕвезди ги претставуваат сите народи во Европа - вклучувајќи ги и оние кои сè уште официјално не се дел од Европската Унија.
Бои
Основната боја на знамето е темносина, односно рефлективна сина боја, мешавина на синозелена и магента. Златните ѕвезди се во жолта боја. Боите се определени во согласност со системот на бои Пантон (Pantone).
Пред да биде усвоен сегашниот дизајн, биле предложени голем број на дизајни. Одбиените предлози се зачувани во архивата на Советот на Европа. Еден од предлозите бил дизајн со бели ѕвезди на светлосина површина, како знак на мирот и интернационализмот на Обединетите Нации. Официјално мрежно место ги прикажува сината и златната боја како оригинални бои на грофот Рихард Николаус фон Куденхов-Калерги, кој во 1923 година предложил Паневропска Унија и бил активен поддржувач на Заедницата уште во нејзините почетоци.
Бројот на ѕвезди
Иако 12 е точниот број на ѕвезди, понекогаш на знамињата или амблемите можат да се забележат 15 (поради одбиениот предлог) или 25 (поради нечиите предлози по проширувањето на 25 земји-членки во 2004).
Библиско толкување
Еден интересен аспект во врска со знамето е неговото поврзување со дванаесетте ѕвезди во ореолот на Богородица што можат да се видат во сакралната уметност на католичката црква. Дизајнерот на знамето, Арсен Хајц, признал дека во Книгата на Откровението (каде што ореолот со дванаесет ѕвезди на Кралицата на Небото за првпат бил споменат) помогнал во неговата инспирација. Дел од текстот Откровение, 12:1 ја објаснува симболиката: "Потоа на небото се покажа еден голем знак: жена облечена со Сонцето. Под нејзините нозе беше Месечината, а на главата имаше венец со дванаесет ѕвезди" (венецот од ѕвезди може да се толкува како "Круна на Бесмртноста"). Забележано е дека денот кога знамето било усвоено, 8 декември 1955 година, се поклопувал со католичкиот Празник на безгрешно зачетие на Пресвета Богородица, празник утврден во 1854 г. од страна на папата Пиј IX.
1050 п.н.е.
1050 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1050. година пред новата ера, 50. од вториот милениум п.н.е., 50. од 11 век п.н.е. и прва од 1050-тите п.н.е.
Знаме на Европската Унија
Библиско толкување
Се развил мит околу Пол Леви, Белгиец со еврејско потекло, кој ветил дека ако ја преживее војната ќе стане христијанин. Преживеал и станал католик. Кога бил основан Советот на Европа, Леви станал шеф на Одделот за култура. Во 1952 година, кога се дискутирало околу идејата за европското знаме, Леви го поддржал знамето на Паневропското движење. Сепак, крстот како елемент во неговиот дизајн, бил отфрлен од социјалистите и Турците како премногу христијански.
1050 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Знаме на Европската Унија
Библиско толкување
Еден ден Леви поминал покрај статуа на Дева Марија со ореол од ѕвезди и бил одушевен од начинот на кој ѕвездите, осветлени од Сонцето, сјаат наспроти синилото на небото. Подоцна Леви го посетил Грофот Бенвенути, венецијански христијански демократ, а потоа и генералниот секретар на Советот на Европа, и рекол дека тој предлага дванаесет златни ѕвезди на сина основа како мотив за знамето на Европа. Сепак, идејата за дизајн на знамето ја дал Арсен Хајц а не Леви, и Леви подоцна изјавил дека откако знамето било избрано тој бил информиран за поврзаноста со Книгата на Откровението. Официјалните власти на Европската унија ja отфрлиле библиската интерпретација како мит.
1050 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4458 и 4459 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3700 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2710 и 2711 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 297 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1050 година се протега во 1586 и 1587, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1646 и 1647 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 507 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1722 и 1721 исламска година пред хиџра.
Знаме на Европската Унија
Библиско толкување
И покрај формалното отфрлање на библиското толкување, на 21 октомври 1956 година Советот на Европа го претставил градот Стразбур, своето официјално седиште, со витражот од прозорецот во Катедралата во Стразбур изработен од страна на парискиот уметник Макс Ингранд. Тој ја покажува Богородица под круг од 12-те ѕвезди на темносина земја. Ваквото претставување на Богородица било инспирирано од знамето на Congrégation Mariale des Hommes при катедралата, а дванаесет ѕвезди се наоѓале на статуата кон која оваа конгрегација (Собор) искажувала почит (дванаесет, исто така, бил и бројот на членови на Советот на конгрегацијата).
Советот на Европа
Знамето било дизајнирано од страна на Советот на Европа, и како таков тој ги поседува авторските права за знамето. Меѓутоа, Советот се согласил Европските организации да можат да го користат знамето, а неговата употреба била промовирана и од страна на други регионални организации. Советот на Европа сега ја дели одговорноста со Европската Комисија за да се обезбеди при употребата да се почитува достоинството на знамето, при што тие преземаат мерки за спречување на злоупотребата.
Европската Унија
Знамето ја симболизира ЕУ како целина, но исто така тоа е единствениот амблем на Европската комисија, извршното тело на ЕУ. Меѓутоа, сите други органи и агенции, со исклучок на Европската агенција за реконструкција, имаат свои амблеми, иако често тие се инспирирани од дизајнот и боите на Знамето на Европа.
Како дел од користењето во ЕУ, знамето се појавува на возачките дозволи и регистерските таблички на возилата што се издадени во Унијата, како и на евро банкнотите. Евро монетите, исто така, ги прикажуваат дванаесетте ѕвезди од знамето и на аверсот и на реверсот, а знамето понекогаш се користи и за означување на валутата или на еврозоната (оние држави кои го користат еврото).