Експедиција_на_„Јужен_Крст“
Опрема и тим
И покрај критиките што следеле, Борхгревинк бил одличен организатор и внимателно пристапил кон опремата на експедицијата. За експедицијата, Борхгревинк го купил Полукс, дрвена едрилица. Тој претставувал китолов брод изграден во бродоградилиштето на водечкиот норвешки бродоградител - Колин Арчер, дизајнер на Фрам. Бродот веднаш бил преименуван во Јужен Крст. Пред да плови, бродот бил опремен со помошен парен мотор, имал зафатнина од 520 тони и носивост од 276 тони, неговата должина достигнала 146 стапки (45 м). Целата работа била завршена во Норвешка. Маркам, за да го изнервира својот конкурент и да го попречи неговото заминување, дури и ја довел во прашање пловидбата на Јужен Крст, и покрај фактот што бродот ги издржал сите тестови во водите на Антарктикот. Екипажот на бродот на се состоел од 19 Норвежани под команда на капетанот Бернард Јенсен. Јенсен бил искусен арктички навигатор и учествувал со Борхгревинк и Бул во патувањето на Антарктикот од 1894-1895 година. За презимување, Борхгревинк избрал 10 луѓе, од кои пет биле Норвежани, двајца Британци и еден Австралиец со белгиско потекло (Луј Бернаки). Англичанец бил Вилијам Колбек (1871-1930), поручник на Кралската морнарица. За да учествува во експедицијата, тој зел курс по магнетизам во опсерваторијата Кју. Во 1902 година Колбек ќе ја презел командата на помошниот брод „Морнинг“, испратен од Маркам да му помогне на Скот на Антарктикот. Главен зоолог на експедицијата бил Норвежанецот Николај Хансон, дипломиран на Универзитетот во Кристијанија, негов помошник бил вториот Англичанец во тимот, Хју Блеквел Еванс, кој дотогаш успеал да учествува на патувањето во Кергелен. Доктор на експедицијата бил Норвежанецот Харлуф Кловстад, кој претходно служел во душевна болница во Берген. Зимувачката група ги вклучувала и: китоловецот Антон Фугнер, готвачотот Кулбане Елефсен и двајца дресери на кучиња - Пер Савио и Оле Муст. Тие биле Сами по националност, Борхгревинк ги нарекол на норвешки начин „Финци“, тие биле и најмладите луѓе во експедицијата - соодветно, 21 и 20 години. Борхгревинк зборувал многу високо за издржливоста, храброста и интелигенцијата на Савио, кој исто така бил одличен скијач. Просечната возраст на членовите на тимот била 27 години. Д-р Кловстад редовно спроведувал физички студии на луѓе и дошол до заклучок дека Британците се супериорни по висина и сила во однос на Норвежаните, но Самиите биле најдобро прилагодени на студот и се одликувале со најголема психолошка стабилност. Опремата на експедицијата била многу разновидна. За презимување, оделата се шиеле од кожи од елени според моделот на Ескими те, а за поблаги временски услови облека од камила Јегер. Особено внимание било посветено на чевлите - внатре имало тешки чизми обложени со овча кожа, како и чизми со фланелна постава. Еванс особено ги ценел норвешките поларни чизми направени од сурова кожа, таканаречените „комаги“. Храната била многу разновидна, вклучувајќи многу видови производи за замрзнување, како и конзервирана храна. Р. Пристли, кој ја посетил базата Борхгревинк во 1911 година, особено ги пофалил чоколадите со сок од лимон, дизајнирани да ја гасат жедта при патувањата со санки. Имало и еден тон путер и еден тон мармалад, 5850 конзервирано свинско и говедско месо (по 2653 кг), 1300 лименки швајцарско кондензирано млеко, па дури и шампањ земени за разни прослави.