cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дијалектологија
Историја
Проучувањето на дијалектите започнало некаде во втората половина на XX век. Прв проучувач на дијалектите бил Георг Венкер (гер.Georg Wenker), кој во 1876 започнал да испраќа еден вид на поштенски прашалници низ разни населени места во северна Германија. Овие писма всушност содржеле една неколку реченици напишани на литературен германски јазик, и место за да се транскриптираат истите на разните наречја т.е. дијалекти. Во наредниот век, дијалектологијата се развила и станала огромна гранка на лингвистиката.
Серамско Море
Seram Sea (Laut Seram) — едно од неколкуте помали мориња помеѓу расеаните острови на Индонезија. Претставува дел од Тихиот Океан и зафаќа површина од околу. Сместено е меѓу островите Буру и Серам (Молучки Острови). Овие острови со векови биле мошне прометни во морепловството и привлечни за освојувачите како природно одгледувалиште на зачини и мирудии како морско оревче, каранфилче и бибер. Во морето живеат и неколку видови тропски главочи и разни други риби. Како и останатите помали индонезиски мориња, Серамското Море е карпесто и се одликува со голема тектонска активност.
Опфат
На југоисток. A line from Каруфа, Нова Гвинеја, до југоисточниот крај на островот Ади, а оттаму до ’ртот Боранг, the Northern point of островот Нухујут [ Кај Бесар ] (-5.28333°N, 133.15°W).
На југозапад и југ. Од северниот крај на островот Нухујут (Крот Кај) низ архипелазите Ватубела и Горонг до југоисточниот крај на Серам, долж неговиот северен брег до ’ртот Тандурубесар, северозападниот крај, а оттаму линија до ’ртот Батурухан, северниот крај на Буру [ Буру ], па долж брегот до ’ртот Палпету, северозападниот крај на островот.
На запад. Линија на ’ртот Палпету до ’ртот Вака, јужниот крај на островот Санана, преку овој остров до неговиот северен крај, а оттаму низ Манголскиот Проток до јужниот брег на Манголе (Сула) на [-1.93333°N, 125.91667°W].
Куп на Македонија во ракомет 2022 (жени)
Купот на Македонија 2022 — 29. издание на ракометниот куп на Македонија во женска конкуренција. Завршниот турнир се одржал од 14 до 15 мај 2022 година во Спортската сала Јасмин во Кавадарци во организација на Ракометната федерација на Македонија.
Во финалето Металург бил подобар од Ѓорче Петров, освојувајќи ја својата петта титула, прва по 2013 година.
Четвртфинале
Извлекувањето на групите било извршено на 1 март 2022 година.
Група А
Полуфиналe
Финалe
Група Б
Полуфиналe
Финалe
Група В
Полуфиналe
Финалe
Група Г
Полуфиналe
Екипата на Деспина била слободна и директно пласирана во финалето од четвртфиналната група Г.
Финалe
NGC 1089
NGC 1089 — елиптична галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1089 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1089 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 46 м 10 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 4' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 1089 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10481. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5863. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Антиохија
Антиохија (полн назив: Антиохија на Оронт; грчки: Αντιόχεια η επί Δάφνη, Αντιόχεια ή επί Ορόντου или Αντιόχεια η Μεγάλη; латински: Antiochia ad Orontem; арапски: انتاكيّة; турски: Antakya) е древен град кој се наоѓа на Блискиот Исток, 30 километри од морето на левата страна од реката Оронт.
Градот бил основан во 300 п.н.е. од Селевк I Никатор со името Антиохија. Овој град бил престолнина на Селевкидското царство до 64 п.н.е., кога бил преземен од страна на Римјаните и станал центар на провинцијата Сирија. Во рамките на Римското Царство тој е третиот по големина град по Рим и Александрија. Антиохија е важен центар на христијанството, седиште на една од првите четири патријаршии. Значењето на градот се намалило кога бил разрушен од страна на египетскиот султан Баибарс I.
Христијанство
Познато е дека во Антиохија прво се христијанизирале паганите.
Во „Дела на светите апостоли“ (11,25-26), за присуството на Апостол Павле и Апостол Варнава во Антиохија, пишува: „Во Антиохија, учениците, и тоа за првпат, беа наречени христијани“.
Во времето кога христијанската црква била прогласена како државна во Римското Царство, Антиохиската станала една од петте рани епископии познат како Пентархија.
Во времето на Крстоносните војни, градот станал седиште на Кнежевство Антиохија. Опсадата на градот траела во периодот од 21 октомври 1097 до 3 јуни 1098 година. Кнежевството опстојувало до 1268 година.
Кадино
Кадино — село во Општина Илинден, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Кадино се наоѓа во непосредна близина на Скопје, поточно на 12 км од потесното градско подрачје, а го зафаќа источниот дел на Скопската Котлина, на тромеѓата Скопје-Куманово-Велес. Административно, според територијалната поделба спаѓа под општина Илинден.
Има многу добра сообраќајна поврзаност, бидејќи преку нејзината територија минуваат делниците М-1, М-3 и М-4 од меѓународните автопати и тоа: коридорот 10 (Е-75) север-југ и коридорот 8 (Е-65) исток-запад; железничката линија Белград-Скопје-Атина и меѓународниот аеродром „Скопје“.
Историја
Во и на почетокот на  век Кадино било село во Скопската каза на Отоманското Царство.
Голем број на луѓе се доселиле од Кривопаланечко во селото Кадино во педесеттите години на XX век.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 2.090 жители, од кои 1.845 Македонци, 11 Албанци, 13 Турци, 11 Роми, 140 Срби и 70 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.340 жители, од кои 2.088 Македонци, 29 Албанци, 8 Роми, 81 Србин, 15 останати и 119 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Кадино е мешано село.
Според истражувањата од 1953 година, родови во селото се.
Македонски
Српски
Влашки
Култура и спорт
Кадино има добро развиен спорт. Најзастапен е фудбалот со екипата ФК Кадино.
Марек Кожмињски
Клупска кариера
Во својата кариера играл за екипите на Гутник Краков, Удинезе (Италија), Бреша (Италија), Анкона (Италија), ПАОК (Грција) и Гурник Забже.
Репрезентативна кариера
За полската репрезентација одиграл 46 натпревари и бил дел од селекцијата кој настапила на Светското првенство 2002.
NGC 3011
NGC 3011 — леќеста галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3011 се споменува и како UGC 5259, MCG 5-23-38, MK 409, KUG 0946+324, CGCG 152-69, NPM1G +32.0219.
Откривање
Објектот е откриен на 21 април 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Други поделби
Проучување на NGC 3011 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28259. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 104; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2502. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1396.
Затворена предна заоблена самогласка
Затворената предна заоблена самогласка (или висока предна заоблена самогласка) е вид на самогласен глас во некои јазици. Симболот во меѓународната фонетска азбука (МФА) му е ⟨⟩, а во X-SAMPA гласот се бележи со <tt>y</tt>. Во многу јазици самогласката се пишува како ⟨ü⟩ (на пр. германски, турски) или ⟨y⟩, но и како ⟨u⟩ (француски и некои други романски јазици); ⟨iu⟩/⟨yu⟩ (во романизацијата на разни азиски јазици); ⟨ű⟩ (во унгарскиот за долгата варијанта; кратката е ⟨ü⟩ како и во другите азбуки); ⟨уь⟩ (во кириличните азбуки како чеченската); или со ⟨ㅟ⟩ (во корејското писмо хангул).
Кај највеќето јазици, оваа заоблена самогласка се изговара со стиснати усни („надворешнонуснено“ или „егзолабилајно“). Меѓутоа, постојат неколку случаи каде усните се издадени („внатреуснено“ или „ендолабијално“).
Затворена предна издадена самогласка
Неколку јазици, како скандинавските, имаат издадени предни самогласки. Од нив, шведскиот дури и прави разлика помеѓу двата вида на заоблување кај предните самогласки (see речиси затворена речиси предна заоблена самогласка.
МФА нема надредни знаци за разликување на издадено од стиснато заоблување, па затоа тука издадените предни самогласки се произволно обележани со стариот знак за лабијализација ⟨⟩. Друго можно претставување е со ⟨⟩ или ⟨⟩ (затворена предна самогласка изменета со ендолабијализација), но ова може погрешно да се сфати како дифтонг.
Откривање на плагијати
Откривање на плагијати е процес на наоѓање на случаи на плагијат во рамките на некој труд или документ. Широката употреба на компјутери и доаѓањето на интернетот многу ја олеснуваат можноста на плагијаризам на работата на другите. Повеќето случаи на плагијат се наоѓаат во академиите, каде што документите се обично есеи или извештаи. Сепак, плагијати може да се најдат во речиси секое поле, вклучувајќи ги и научните трудови, уметничките дизајни и изворниот код.
Откривање на плагијат може да биде рачно или со помош на компјутер. Рачното откривање бара значителни напори и одлична меморија и е непрактично во случаи кога мора да се споредат премногу документи или оригиналните документи не се достапни за споредба. Со помош на компјутерското откривање се овозможува огромни збирки на документи да се споредат со едни со други, за што поуспешно и многу поверојатно откривање на плагијати.
Откривање на плагијати со помош на компјутер
Детекција на плагијат со помош на компјутер е пребарување на информации и е поддржана од страна на специјализирани системи кои се нарекуваат системи за откривање на плагијати.
Откривање на плагијати на текст-документи
Системи за откривање на текст-плагијати имплементираат еден од двата генерички пристапи за откривање, од кои едниот е надворешен, a другиот е суштински. Надворешните системи споредуваат еден сомнителен документ со референтна колекција која е збир на документи за кои се претпоставува дека се оригинални.
Врз основа на избран документен модел и претходно дефинирани критериуми за сличност, задачата на откривање плагијат е да се добијат сите документи кои содржат текст кој е сличен до одреден степен со текстот во сомнителниот документ.
Програмите за откривање плагијати не се способни за сигурно идентификување на плагијати без човечко расудување. Сличностите се откриваат со помош на претходни модели на документи и може да бидат лажно позитивни. .
Детектирачки методи
Сликата подолу претставува класификација на предложените методи за откривање на плагијат со помош на компјутер од техничка гледна точка. Техниките се одликуваат според типот на сличност на оценување на кои се однесуваат. Глобалните проценки за сличност користат одлики земени од поголеми делови од текстот или документот како целина за одредување на сличност, додека локалните методи се ограничени на текст сегменти како влез.
Земање на отпечатоци моментално најмногу се применува кога ставува збор за пристап со помош на компјутер за детекција на плагијат. Постапката води до добивање на документи со избирање на множество на повеќе подзборови (n-грам) од нив. Множествата претставуваат отпечатоци од прсти и нивните елементи се нарекуваат детали. .
Сомнителниот документ се проверува дали е плагијат преку компјутерска обработка на отпечатоците и со помош на претходно пресметан индекс на отпечатоци за сите документи во референтната колекција. Деталите со оние на другите документи покажуваат заеднички текст сегменти и предложуваат можни плагијати.
Општо земено, само подмножество на детали се споредува со цел да се забрза процесот и да се овозможи проверка кога станува збор за голема колекција на документи, како што е на пример интернетот. Проверка на документи за преклопување на текст претставува проблем на класично поврзување на зборови познат и во другите области на информатиката. Предложени се бројни пристапи за успешно справување со оваа задача, од кои некои се прилагодени за надворешни детектори за плагијаризам. Проверка на сомнителен документ со оваа опција бара пресметка и чување на ефикасно споредливи репрезентации за сите документи во референтната колекција, со која се споредуваат парови на стрингови. Општо земено, моделите за наставниот документ, како на пример наставни дрва или наставни вектори, се присопосбени за оваа задача во контекст на компјутерско отркивање на плагијаризам. Сепак, поврзувањето на подстрингови останува скап метод, што го прави не-прифатливо решение за проверка на колекции со голем број на документи.
Анализа на куп на зборови претставува усвојување на пребарување на векторски простор, што е традиционален концепт на отркивање на плагијаризам, во доменот на компјутерско отркивање. Документите се претставени како еден или повеќе вектори, на пример, за различни делови на документот, кои се користат за интелгиентни пресметки за сличност на парови. Овие може да биде врз основа на традиционалната мерка за косинус сличност или други софистицирани функции за сличност.
Откривање на плагијати засновано на цитати со помош на компјутерски пристап е метод дизајниран за употреба кај академските документи, бидејќи не се потпира на самиот текст, туку на цитатите и референтните информации. Ги идентификува сличните модели во цитат секвенците на две академски работи. Ваквите модели претставуваат поднизи кои исклучиво содржат цитати од двата документи кои се споредуваат. .
Стилометрија опфаќа статистички методи за квантифицирање на авторски уникатен стил на пишување и се користи главно за авторство. Со создавање и споредување со стилометриски модели за различни сегменти од текстот, може да се откријат пасуси кои се стилски различни од другите, па оттука и потенцијално да се детектира плагијат.
Системи за откривање на плагијати кај текст-документи
Генералниот дизајн на системи за откривање на академски плагијат насочен за текст документи вклучува голем број на фактори:
Повеќето големи системи за откривање на плагијати користат големи, внатрешни бази на податоци (во прилог на други ресурси) кои се прошируваат со секој дополнителен документ поднесен за анализа. Сепак, ова се смета од страна на некои како евентуална повреда на авторските права на студентите.
Следниве системи се веб-засновани, со исклучок на ситемот CopyTracker, со затворен код. Следнава листа е неисцрпна:
Откривање на перформанси
Компаративна евалуација на системи за откривање на плагијати укажува на тоа дека нивните перформанси зависат од видот на плагијатите    што треба да се откријат (види слика). Освен анализа на цитати, сите откривачки пристапи се потпираат на текстуална сличност. Затоа е симптоматично дека откривање на точноста се намалува кога се опфатени повеќе случаи на плагијати.
Буквалните копии, таканаречени copy & paste плагијат, или скромно маскирани случаи на плагијат може да се откријат со висока точност со помош на сегашните надворешни пристапи ако изворот е достапен на софтверот. Особено процедурите за поврзување на зборови може да постигнат добри перформанси, бидејќи тие најчесто користат модели на документи без загуба, како на пример наставни дрва. Анализата на системи кои користат отпечатоци или куп од зборови во откривањето на копии зависи од загуба на информации направени од страна на документниот модел кој го користи. Со примена на селекциски стратегии тие се подобро оспособени за откривање на умерена форми на маскирани плагијати во споредба со процедури за појавување на поднизи.
Откривањето на плагијат засновано на цитати е способно за идентификување на посилни парафрази и преводи со повисоки стапки на успех во споредба со другите откривачки пристапи, благодарение на фактот дека е независен од текстуалните одлики. Но, анализата зависи од достапноста на цитат информации се ограничува на академски текстови. Останува инфериорен во однос на текст-заснованите пристапи во откривање на плагијат кај пократки пасуси, кои се типични во случаи на копија.
Откривање на плагијати на изворен код
Плагијатите кај компјутерските кодови се исто така честа појава и потребни се различни алатки од оние кои се користат во текстуални документи. Притоа, значајни истражувања се посветуваат на академски плагијати на изворен код.
Посебен аспект на плагијати на изворен код е дека не постои збирно место на есеи, како што може да се најде кај традиционалните плагијати. Бидејќи во повеќето програмски задачи се очекува студентите да пишуваат програми со многу специфични барања, многу е тешко да се најдат постоечки програми кои ги исполнат барањата. Бидејќи интегрирање на надворешен код е често потешко од пишување од нула, студентите избираат повеќето плагијати да ги направат од своите врсници.
Според Рој и Корди, алгоритмите за откривање на сличност на изворен код можат да се класифицираат врз основа на
Претходната класификација е развиена за рефакторирање код, а не за детекција на академски плагијат (важна цел на рефакторирањето е да се избегне удвоен код, познат во литературата како клониран код). Горенаведените пристапи се ефикасни за различни нивоа на сличност; ниско ниво сличност се однесува на идентичен текст, додека високо ниво на сличност може да се однесува на слични спецификации. Во академска средина, кога сите ученици се очекува да ги искодираат истите спецификации, се очекува функционално еквивалентен код (со високо ниво на сличност), а само ниско ниво сличност се смета како доказ на мамење.
Системи за откривање на плагијати на изворен код
Програмите MOSS и JPlag може да се користaт бесплатно, но и двете бараат регистрација и софтверот останува комерцијален. Персоналните системи се нормални десктоп апликации, како и повеќето од нив се и бесплатни и објавени како софтвер со отворен код.
Елалтитан
Елалтитан — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на провинцијата Чубут, јужна Аргентина. Содржи единствен вид, Elaltitan lilloi.
Етимологија
Елалтитанот првпат бил опишан и именуван од Филип Д. Манион и Алехандро Отеро во 2012 година, а типскиот вид е Elaltitan lilloi. Генеричкото име е изведено од Елал (се изговара како „ее-лал“) - бог на народот Техуелче од провинцијата Чубут и титан, џин во старогрчката митологија. Специфичното име, лилои, го одликува Мигел Лило, за неговиот придонес и наследство во природните науки во Тукуман.
Откривање
Елалтитанот е познат само од една единка, претставена од поврзан делумен посткраниален скелет. Холотипот ги вклучува и PVL 4628 и MACN-CH 217 се состои од три градни пршлени, два пршлени на опашката, лева плешка, левата надлактица, лева палечна коска, и двете лакотни коски, десна препонска коска, проксимално половина на десната бедрена коска, дел од левата голема писка, дел од малата писка. Елалтитан е првиот скелет на титаносаурус што зачувал поврзан калканеум. Иако целиот материјал првично бил сместен во Колекција на Палеонтологија на Вертебрадос де ла Фондацион Институто Мигел Лило во Тукуман, Аргентина и бил придружен како PVL 4628 година, дорзалните пршлени и целосниот каудален пршлен потоа биле преместени во музе во Буенос Аирес, каде што биле приклучени како MACN-CH 217.
Опис
Холотипот на Елалтитанот првично му се припишувал на Антарктосаурус од Бонапарта и Гаспарини (1979), а подоцна привремено се однесувал на Аргиросаурус од Хаиме Пауел (1986, 2003). Филип Д. Манион и Алехандро Отеро (2012), кои го именувале родот, го дијагностицирале Елалтитан со единствена комбинација на карактери, како и со една автопоморфија. Автопоморфијата (уникатна одлика) е присуство на дорзовентрално висок нервен лак ограничен на предната половина од центарот (со исклучок на кондиларната топка) во предните - повеќето каудални пршлени. Наведени се и други потенцијално невообичаени одлики. Овие особини се разликуваат од сите други, вклучувајќи Антарктосаурус и Аргиросаурус, како и други сауроподи од долниот дел на Формација Бахо Бареал, како Друсиласаура и Епактосаурус.
Амбасадор
Амбасадор
Амбасадорот е дипломат од највисок ранг кој ја претставува неговата земја. Тие обично се акредитирани во странски независни држави или влади или во меѓународна организација, да служат како официјални претставници за нивната земја.
Државите понекогаш поставуваат многу почитувани личности како Специјални емисари на кои им се доделени специфични одговорности и тие работат за да ја советуваат и да ú помагаат на нивната влада во одредена област.
Во секојдневната употреба се однесува на претставниците на владата од највисок ранг коишто се сместени во главен град во странство. Земјата – домаќин својствено му дозволува на Амбасадорот контрола врз одредена територија наречена амбасада, на чијашто територија, персонал па дури и возилата најчесто им е овозможен дипломатски имунитет во земјата – домаќин.
Од историска гледна точка службениците кои ја претставувале нивната држава во странство биле наречени министри, но овој термин исто така се однесувал на дипломати од втор ранг. Конгресот на Виена од 1815 г. го конкретизирал системот за дипломатскиот ранг според меѓународното право:
Амбасадори се министри од највисок ранг со ополномоштена власт да ги претставуваат нивните шефови на државите. Во модерната употреба, повеќето Амбасадори во странските назначувања како Амбасадори го носат целосниот назив Вонреден и ополномоштен Амбасадор. „Обичните“ Амбасадори и неополномоштениот статус ретко се употребуваат, иако може да се сретнат во одредени околности.
Специјални емисари
Специјален емисар е дипломат од највисок ранг и министер кој е ополномоштен да ја претставува својата држава. Но за разлика од локалниот Амбасадор (кој обично е ограничен на една држава ) и/или амбасада, специјалниот емисар е задолжен да раководи со неколку обично соседни земји, региони или понекогаш со соседите на меѓународни организаци како што се Обединетите Нации/ Европската Унија. Во некои случаи на специјалниот емисар може специјално да му биде доделена функција да ја советува и да ú помага на државата или владата за одредени прашања. Од историска гледна точка, Претседателот или Премиерот назначувале специјални дипломатски претставници како специјален емисар за посебни задачи, главно во странство но понекогаш и во границите на државата.
Помеѓу Европските власти, Вонредниот и ополномоштениот Амбасадор (на француски – ambassadeur extraordinaire et plenipotentiaire или на германски – auβerordentlicher und bevollmächtigter Botschafter) од историска гледна точка се сметал за личен претставник на независна држава и обичајот упорно настојувал повеќе Амбасадорите да се испраќаат до шефот на државата отколку до владата на пр., Амбасадори во и од Велика Британија се именувани од Кралскиот Суд на Св. Џејмс (Royal Court St. James – се мисли на палатата Св. Џејмс).
Бидејќи 17 членки на Комонвелтот на нациите имаат или имале заеднички шеф на државата, тие не разменуваат Амбасадори туку наместо тоа имаат Високи Комесари кои повеќе ја претставуваат владата отколку шефот на државата. Во дипломатска употреба, Високиот Комесар го има еднаквиот ранг и функција со Амбасадорот.
После Амбасадорот се ранговите – Дипломатски претставник, Министер резидент (којшто живее таму каде што работи) и Вршител на должност. Тие ја претставуваат нивната влада повеќе отколку нивните шефови на државите. За дополнителни детали види дипломатски ранг.
Официјалната форма на обраќање на Амбасадор најчесто е формата што се употребува за обраќање на шефот на државата : „(Ваша/Негова/Нејзина) Ексцеленција“ следена со име и/или државата која се претставува. Во многу земји, често се употребуваат помалку формални варијанти, како што се „Амбасадор“ следена со име, или името следено со „Амбасадор на...“. Во САД, „Г-дин Амбасадор“ може да се употреби.
Во некои земји, поранешен Амбасадор може да биде нарекуван и да му се обраќаат со Амбасадор за време на неговиот/нејзиниот живот (во САД, „Г-дин Амбасадор“ или може да се чујат еднакви термини за жени). Во други земји, Амбасадор е титула која му се додава на личноста само со почит кон одредена функција, и не може да се употребува по заминувањето од функцијата. Некои земји не го користат терминот додека Амбасадорот е во земјата на потекло, бидејќи личноста не е Амбасадор таму; на пр. канадскиот амбасадор додека е во Канада најчесто не му се обраќаат со Амбасадор, иако може да се смета како „Канадски Амбасадор во ...“, тоа е во врска со одредена работна функција; на нив никогаш не им се обраќаат или ги нарекуваат Амбасадори после заминувањето од функцијата или пензионирањето.
NGC 1090
NGC 1090 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1090 се споменува и како UGC 2247, MCG 0-8-11, CGCG 389-11, IRAS 02440-0027.
Откривање
Објектот е откриен на 9 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1090 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 1090 има привидни димензии од 3,9' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 46 м 34 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 14' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на NGC 1090 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10507. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4699. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1453.
Список на ѕвезди во соѕвездието Волк
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Волк, надолно подредени сјајноста.
Санкт Мориц
Санкт Мориц или Сент Мориц (Sankt Moritz,, San Maurizio, Saint-Moritz) е алпски туристички центар во Енгадин во Швајцарија, на надморска височина од околу 1800 метри. Се наоѓа во швајцарскиот кантон Граубинден.
Сент Мориц лежи на јужните падини од Албулските Алпи со поглед на пространата глацијарната долина на Горен Енгадин и истоименото езеро: Сент Мориц. Тој беше домаќин на Зимските олимписки игри во 1928 и 1948 година.
Историја
Сент Мориц за првпат се споменува околу 1137–39 година како ад санктум Маурициум (латински: ad sanctum Mauricium). Селото името го добило името по Свети Маврициј, ранохристијански светец од јужен Египет кој бил мачен во 3 век во Римска Швајцарија додека служел како водач на Тебанската легија.
Спорт
Сент Мориц било зимско одморалиште уште во 19 век. Студентите од Оксфорд и Кембриџ оделе таму и се натпреварувале меѓу себе. Сент Мориц беше град-домаќин на Зимските олимписки игри во 1928 и 1948 година, и е еден од трите градови кои двапати биле домаќини, заедно со Инсбрук, Австрија и Лејк Плесид во САД. Санкт Мориц бил домаќин на Светското првенство во алпско скијање ФИС во 1934, 1974, 2003 и 2017 година.
Освен тоа, Сент Мориц бил домаќин на Светското првенство во боб и скелетон санкање рекордни 21 пат. Од 1985 година, тој е домаќин на Сноу Поло Сент Мориц, турнир на кој учествуваат многу од најдобрите тимови на светот и се игра на посебно обележан терен на замрзнатото езеро.
Сент Мориц е исклучително популарен во летните месеци како место за висински подготовки за спортски тркачи, најчесто велосипедисти, тркачи на долги патеки и тркачи во брзо одење. Популарен е поради надморската висина, временските услови, атлетската патека од светска класа и многуте други патеки и патчиња во околината.
Ѓаковица
Ѓаковица (албански: Gjakova / Gjakovë) — град и седиште на општината Ѓаковица во Југозападно Косово, во непосредна близина на границата со Албанија. Сместен е во најнискиот дел на Метохиската Котлина, опкружен со долините Бел Дрим, Рибника, Крене, Мируше, а над градот се надвисуваат врвовите Проклетие, Паштрик, Коритник.
Историја
Градот го доби името по валможата-вазал Вук Бранковиќ - Јаков, кој овде имал свој имот. Сочувана е неговата паричка со натпис „Иаков“. Ѓаковица како населба од градски тип се формирала во Среден век. Неговата географска положба е многу погодна за подоцнежниот напредок на занаетчиство и трговија. Во опширниот турски попис од 1485 година Ѓаковица се споменува како село со 67 домаќинстава и селски поп. Сите лични имиња во тој попис се српски, освен две кои се од албанско потекло.
Ѓаковица, многу страдаше од српската и црногорската војска за време на Првата балканска војна. Њујорк Тајмс објави во 1912 година, повикувајќи се на Австроунгарски извори, дека висат луѓе обесени на бесилка од двете страни на патот, и дека патот кон Ѓаковица стана "улица за бесење". Во регионот на Ѓаковица, на црногорската воена полиција го формирала т.н. Кралски жандармериски кор, познат како krilaši, кои сториле голема злоупотреба и насилство врз нехристијанското население.
Градот бил тешко погоден од војната во Косово, и претрпе големо физичко уништување и големи човечки загуби и кршење на човековите права. Југословенските единици беа стационирани во близина на градот во две касарни поради ризик од напад од страна на Ослободителната војска на Косово (ОВК), од другата страна на границата, во Албанија. Во еден инцидент, авиони на НАТО поради погрешна проценка, нападнале конвој со албански бегалци.
Активностите на теренот имаа разурнувачки ефекти врз градот. Според МКТЈ, ОБСЕ и меѓународните организации за човекови права, околу 75% од населението беше протерано од српската полиција и паравоените сили, како и југословенските сили, додека голем број цивили беа убиени во процесот. Големи површини на градот биле уништени, главно преку подметнување пожар и грабежи, но исто така, во текот на локализирани борби меѓу владините безбедносни сили и на членовите на ОВК. Акциите на владините сили во Ѓаковица формираше најголем дел од обвинението на тогашниот претседател Слободан Милошевиќ на ОН за воени злосторства. Во 2011 година, неколку десетици трупови беа идентификувани и вратени на нивните семејства, иако нивниот број е релативно мал во споредба со бројките на оние кои сè уште недостасуваат.
Население
Според пописот од 2011 година, населението изнесува 94.556, од кое урбано 40.827 и рурално 53.729; 47.226 мажи и 47.330 жени. Етничката структура е следна: Верскиот состав е 77.299 муслимани, 16.296 римокатолици, 22 православни, 142 други, и 129 без религија.
Според проценките на ОБСЕ, пред војната на Косово во 1999 година, општината има население од околу 145.000, од кои 93% се Албанци и 7% немнозинските заедници, вклучувајќи околу 3.000 Срби, кои во најголем дел живеат во градот.
Стопанство
Ѓаковица изгради економија заснована на фармерство и земјоделство, трговија и некои видови на производствени работилници, кои главно произведуваат за потребите на градот. По Втората светска војна, Ѓаковица има изградено економија заснована на индустријата и земјоделството, но исто така и во услужниот сектор. Денес, овие последователни промени во општествата во транзиција се придружени со промени во економската структура на градот. Затоа, Ѓаковица има и економска структура која се заснова врз два столба: во приватниот деловен сектор и социјалниот бизнис сектор, кој во моментов се приватизирани. Приватниот бизнис сектор е во проширување и главните показатели го квалификуваат како главна компонента на економијата во Ѓаковица.
Според официјални извори идентификувани во Министерството за трговија и индустрија, до крајот на 2005 година имало околу 3.200 регистрирани фирми кои вршат активности во различни области на Ѓаковица, како претпријатија за производство, градежништво, услуги, трговија, угостителство, занает, транспорт, информатичка технологија итн. Социјалната економија во 1989 година пресмета 45 компании во кои се вработени 18.640 работници. Во нестопанските дејности (образование, здравство, култура, владини институции, банки и слично) се вработени 4.000 работници. Покрај тоа, исто така се развила и приватната економија - каде што во 2010 година беа регистрирани околу 920 вработени во деловните субјекти. Економијата на општина Ѓаковица претрпе посебно за време на економски санкции и масовно насилство направено од страна на српските сили за време на војната. Ситуацијата дополнително се влоѓи за време на интервенцијата на НАТО како резултат на деструктивни дејствија на повеќекратни воени и полициски сили, кои стоеја и работеа во економските претпријатија. Ова значи дека во текот на нивното повлекување, овие српските сили ограбија и уништија најголем дел од средствата, инвентарот, транспортот, машините, итн. Загубите во социјалната економија како резултат на војната беа околу 190 милиони германски марки, а во приватната економија околу 100 милиони германски марки.
Легура
Легурите се смеси од два или повеќе метали. Притоа, легурите може да бидат составени од смеса на метал и метал, како и од метал и неметал. Затоа легурите се нарекуваат уште и цврсти раствори.
Легурите се двокомпонентни или повеќекомпонентни системи на метали кои првенствено имаат метален карактер и физички својства слични на металите. Тие се поделени во две главни групи: цврсти раствори и интерметални соединенија.
Кусторф
Кусторф (Kuhstorf) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Кристина Еплгејт
Кристина Еплгејт (родена на 25 ноември 1971 година) е американска актерка. Како дете актерка, таа се здобила со признание за глумењето како Кели Банди во ситкомот на Лисица Венчана...со деца (1987–1997). Еплгејт воспостави успешна филмска и телевизиска кариера во нејзините возрасни години, освојувајќи ја наградата Еми Прајмтајм од седум номинации, како и номинации за четири награди Златен глобус и награда Тони.
Еплгејт глуми во главната улога на ситкомот на NBC Џеси (1998–2000), што и донесе номинација за наградата Златен глобус. Таа ја доби наградата Еми Прајм Тајм за нејзината гостинска улога во ситкомот на NBC Пријатели (2002–2003). За нејзината улога во оживувањето на Бродвеј на латка добротворна организација (2005), таа заработи номинација за наградата Тони за најдобра актерка во мјузикл. Таа продолжи да глуми во ситкомот на ABC Саманта Кој? (2007–2009), за што доби две номинации за наградата „Примејт Еми“ и „Златен глобус“ ; ситкомот на NBC Буден цела ноќ (2011–2012); и мрачната трагикомедија на Нетфликс Мртва за мене(2019–2022), која и донесе три номинации за Прајмтајм Еми Награди и номинација за награда Златен глобус.
Еплгејт, исто така, имаше големи улоги во неколку филмови, вклучително и „Не кажувај на мама мртвата бејбиситерка“ (1991), „Големиот хит“ (1998), „Најслаткото нешто“ (2002), „Гранд кражба Парсонс“ (2003 година), „Симер: Легендата за Рон“ Бургундија (2004), Помината сала (2011), Водителот 2: Легендата Продолжува (2013), Одмор (2015), Лоши Мајки (2016) и Подлога за несреќа (2017).
Раниот и семеен живот
Еплгејт е родена во Холивуд, Лос Анџелес, Калифорнија. Нејзиниот татко, Роберт Вилијам „Боб“ Еплгејт, бил продуцент и извршен директор на издавачка куќа;  нејзината мајка, Ненси Приди, е пејачка и актерка.Нејзините родители се разделиле набргу по нејзиното раѓање.Таа има два полубраќа и сестри, Алиса и Кајл, од вториот брак на нејзиниот татко. По нејзиниот развод, мајката на Еплгејт имаше врска со музичарот Стивен Стилс..Како дете, Еплгејт тренирала како танчерка во различни стилови, вклучувајќи џез и балет.
1972–1986: Рани проекти
Еплгејт била гостин во сериите Татко Марфи (1981), Чарлс во одговорен (1984–1985) и Сребрени лажици (1986).Во 1986 година, таа ја освои улогата на Робин Кенеди, ќерка на полицаец, во полициската драмска серија Срцето на градот (1986–1987).За нејзината изведба, таа доби награда за млад уметник ..Таа гостуваше во неколку телевизиски серии, вклучувајќи ги „Се е простено“, „Сепак дабар “, „Неверојатни приказни “ и „Семејни врски“.
1987–2001: Пробив и оженет... со деца
Од 1987 до 1997 година, Еплгејт ја глумеше зашеметената, сексуално промискуитетна ќерка, Кели Банди, на првиот ситком на Фокс, Венчана...со деца. Додека работеше на серијата, Еплгејт била видена во „Танц до зора“ (1988) и „Улици“ (1990), во кои еден тинејџер зависник од дрога е прогонуван од психотичен полицаец..Таа гостуваше во 21 Џамп стрит (1988) и Врвот на купот (1991) и била домаќин на Сабота навечер во живо (1993) и луда телевизија (1996). Ликот на Сју Елен Крандел во црната комедија „Не кажувај ѝ на мама мртвата бејбиситерка“ (1991) била првата главна улога на Еплгејт во мејнстрим филм, глумејќи бунтовен тинејџер кој е принуден да се грижи за браќата и сестрите откако нивната летна бејбиситерка ќе почине. Таа имаше улоги во филмови како Вибрации (1995), Преку Месечината (1995), Дивиот Бил (1995), Марс Напади на Тим Бартон ! (1996) и Никаде на Грег Араки (1997). Во 1996 година, таа учествуваше на аудиција за улогата на Роуз во блокбастерскиот хит на Џејмс Камерон, Титаник, но загуби од Кејт Винслет. Кога Венчана... со деца бил откажан во 1997 година, продуцентите објавија спиноф со центар на Кели Банди, но Еплгејт одби.
Еплгејт била една од основачите на Пусикет долс, кој дебитираше во Вајпер Соба на Џони Деп на Сансет стрип во 1995 година. Таа се вклучи во групата кога се преселиле во театарот Рокси во 2002 година
Во 1998 година, Еплгејт почна да ја прикажува насловната улога во ситкомот на NBC Џеси, кој доби одлични критики.Таа ја освои наградата Избор на народот за омилен женски изведувач во нова телевизиска серија и наградата ТВ водич за омилена ѕвезда од нова серија и била номинирана за награда Златен глобус за најдобра актерка во комедија. Серијата била откажана во 2000 година.
Еплгејт ја играше двојната улога на благородничка од 12-тиот век, принцезата Розалинд, и нејзината потомка од 21-от век, Џулија Малфете, во комедијата за патување низ времето Само во посета (2001). Таа била принцезата Гвендолин и Кејт во филмот Принцот шармантен (2001). Откако ја играше најдобрата пријателка на Камерон Дијаз, Кортни Рокклиф, во „Најслаткото нешто“ (2002), таа се појави во „ Херои “ (2002), романтичната авионска комедија „Поглед од врвот “ (2003), филмот со вистински криминал „ Земјата на чудата“ ( 2003) заснован на убиствата во земјата на чудата и биографскиот филм на Грам Парсонс Grand Theft Parsons (2003). Во 2004 година, таа глуми со Бен Афлек во празничната комедија „Преживеан Божиќ“ и со Мет Дилон во „Вработен на месецот“. Таа била извршен продуцент на Утеши, мизерни (2001). Еплгејт гостуваше во „Пријатели“ во деветтата (2002) и десеттата (2003) сезони во епизодите со наслов „ Она со другата сестра на Рејчел “ и „ Она каде што сестрата на Рејчел бебиси “ како Ејми Грин, Рејчел Грин (Џенифер Анистон) сестра. Таа ја освои наградата Еми Прајмтајм од две номинации за извонредна гостинска актерка во хумористична серија за нејзината изведба во „Она со другата сестра на Рејчел“.
Еплгејт доби признание за нејзиното портретирање на водителката Вероника Корнингстон во комичните филмови од 2004 година Водителот: Легендата за Рон Бургундија и Разбуди се, Рон Бургундија: Изгубениот филм, алтернативен филм кој содржи алтернативни снимки и избришани сцени и елементи на приказната.
Еплгејт настапуваше на сцената во The Axeman's Jazz, Никој не заминува со празни раце,Прелетот и Џон Касаветес во Третиот ден (кого глуми Џена Роуландс ). Во 2004 година, таа дебитираше на Бродвеј како Добротворна надеж за вљубените во оживување на мјузиклот Слатка добротворна организација од 1966 година. Кон крајот на април 2005 година, таа учествуваше на годишниот натпревар за Велигденска хауба на Бродвеј Грижи, при што еден волшебник ја преполовил во нивната илузија за пилање Очигледно невозможно.Слатка добротворна организација ја заврши својата серија на Бродвеј на 31 декември 2005 година. Еплгејт ја освои Светската театарска награда во 2005 година и била номинирана за наградата Тони во 2005 година за најдобра актерка во мјузикл за нејзината улога во мјузиклот.
Додека се појавуваше во Слатка добротворна организација,Еплгејт го скрши стапалото и било најавено дека мјузиклот ќе се затвори за време на прегледите.Таа ги убедила продуцентите да ја повлечат својата одлука. Поради повредата морала да носи специјални чевли за да спречи нова несреќа.Во едно интервју во 2013 година, таа рече дека поради тоа што се случило „всушност повеќе не може да танцува.И тоа е тажно за мене бидејќи секогаш сакав да се вратам. Но, веројатно нема да можам.“ Таа танцува секогаш кога и се укаже прилика, но не може да игра во напорни улоги.
Во 2006 година, Еплгејт се појави во музичкото видео на Џесика Симпсон за „ Јавна работа “ со Ева Лонгорија, Рајан Сикрест и Кристина Милијан.Таа глуми во комедијата на ABC Саманта Кој? од 15 октомври 2007 година, до неговото откажување на 18 мај 2009 година; финалето се емитуваше на 23 јули 2009 година. Во серијата заедно глумеа Жан Смарт, Џенифер Еспосито и Мелиса Мекарти и се фокусираше на 30-годишна девојка која, по сообраќајна несреќа, развива амнезија и мора повторно да го открие својот живот, нејзините врски и себеси. Таа доби две номинации за наградата Еми Прајмтајм за извонредна главна женска улога во хумористична серија и две номинации за наградата Златен глобус за најдобра актерка - телевизиска серија мјузикл или комедија. Набргу по објавувањето на откажувањето, таа започнала кампања за враќање на шоуто во продукција, која не успеала. Таа била на врвот на листата на Најубави луѓе во 2009 година Таа се појави со нејзиниот брат Венчан со деца Дејвид Фаустино во една епизода од хумористичната серија на Фаустино Стар винг.
2010–сега: Dead to Me и дополнително признание
Еплгејт го изрази гласот на Кетрин Мачката во продолжението на тридимензионалното животно што зборува Мачки и кучиња: Одмаздата на Кити Галоре (2010)..Таа рече дека нејзината мајка сака таа да биде вклучена во филмот. Пред „Мачки и кучиња 2“, таа го изрази гласот на Бретања, една од Чипетите, во „Алвин и вервериците: шкрипењето“ (2009), „Алвин и верверите: скршена чипса“ (2011) и „Алвин и вервериците: чипот на патот“ (2015).
Еплгејт глумеше во ситкомот на NBC Буден цела ноќ со Маја Рудолф и Вил Арнет, кој дебитираше на 14 септември 2011 година На 8 февруари 2013 година, таа ја напушти серијата по нејзината пауза во втората сезона, што доведе до планирана промена на форматот. Серијата на крајот била откажана.
На 31 јули 2013 година, Еплгејт била прикажана во втората епизода од четвртата сезона на оживеаната американска верзија на серијата TLC Кој мислиш дека си? .Епизодата се фокусираше на обидот Еплгејт да најде информации за нејзината баба, Лавина Еплгејт Волтон, која отсуствувала поголемиот дел од животот на таткото на Еплгејт и починала кога тој бил млад..Еплгејт дознал дека Волтон починал во 1955 година од туберкулоза и цироза поврзана со алкохол.
Во 2013 година, Еплгејт ја повтори улогата на Вероника Корнингстон во филмот за продолжение на комедијата „Aнхорман 2: Легендата продолжува“. Филмот доби позитивни критики од критичарите и бил успех на бокс офисот. Во 2014 година, таа имаше главна гласовна улога како Мери Бет во анимираниот музички фантастичен филм Книгата на животот. Во 2015 година, таа глумеше со Ед Хелмс во продолжението на Национален Лампун „Одмор“, петтата целосна филмска епизода од комедијата за патување.Тие ги глумеа Расти Гризволд и неговата сопруга Деби, кои со нивните два сина патуваат во Воли Ворлд, исто како што тоа го правеше Расти со своите родители во оригиналниот филм од 1983 година, Одморот на националниот Лампун. Филмот бил слабо оценет, но бил успех на бокс офисот. Во 2016 година, таа глуми како Гвендолин Џејмс во комедијата Лоши Мајки со Мила Кунис, Кристен Бел и Кетрин Хан. Филмот заработи мешани критики од критичарите и бил успех на бокс офисот. Таа ја повтори својата улога за камео појавување во продолжението од ноември 2017 година Божиќ на лошите мајки.
Во јули 2018 година, Еплгејт глумеше заедно со Линда Карделини во мрачната хумористична серија на Нетфликс Мртов за мене и извршен продуцент на серијата со Вил Ферел, Адам Мекеј и Џесика Елбаум. Серијата доби признание од критиката. Еплгејт доби две номинации за Прајмтајм Еми награда за извонредна главна женска улога во хумористична серија за нејзината изведба во сезоните еден и вториот и номинации за награда Златен глобус, наградата на еснафот на актерите на екранот и TCA награди.