cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
617
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 617 година се протега во 3253 и 3254, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3313 и 3314 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1160. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 5 и 4 година пред хиџра.
Џексон (Калифорнија)
Џексон (Jackson ) е град во американската држава Калифорнија. Според пописот од 2010 година, живееле 4.651 жител.
Демографија
Според пописот во 2010 година, во градот живееле 4.651 жител, што е за 662 (16,6%) повеќе од 2000 година.
Срби во Џексон
Томо Скалица е првиот познат Србин кој се вклучи во потрагата по злато 11 недели во овој регион во 1852 година. На ова место е црквата Свети Сава од 1894 година, најстариот српски храм во Америка и околу него српски гробишта. Имигрантите претежно биле од Бока, Херцеговина и Црна Гора. Тие главно биле вклучени во рударството. Србите сè уште ја наследуваат традицијата денес да го слават Божиќ со пукање пушки, што е дозвола на локалните власти. Доселените Срби побараа финансиска помош од црногорскиот принц Никола Петровиќ за изградба на храмот, но само знамето дојде од него. Се чува во парохискиот дом веднаш до црквата, а сè до новиот фрескопис на црквата, знамето се наоѓаше во храмот. Исто така, постои Светосавски камп за српски православни деца во Џексон, каде што три недели во лето се собираат дружења, со богата содржина.
Мотивација
Мотивација — чинител кој го поттикнува, насочува и одржува однесувањето на луѓето. Мотивацијата се однесува на динамичниот дел од личноста и се разликува од поимите како чувства и личност. Мотивацијата е желба или волја да се направи некоја работа. Мотивираната личност може да си постави долготрајна цел: да стане истакнат писател или да има краткотрајна цел: да научи како се спелува еден збор. Поимот личност се однесува на помалку или повеќе трајна црта на поединецот (срамежлив, осетлив, чесен). Спротивно да мотивацијата, чувство се однесува на привремена состојба која не е инстантно поврзана со однесувањето (лутина, радост, тага).
Што се однесува до менаџментот мотивацијата има важна улога за менаџерот кој настојува да ги задоволи желбите и нагоните на своите соработници така што нивното однесување би било пожелно и прифатливо за организацијата.
Теорија за нагоните
Постојат повеќе теории за нагоните. Една од нив е Теорија за редукција на нагонот.
Оваа теорија се заснова на биолошките потреби како на пример глад. Како што времето поминува ние огладнуваме и силата на нагонот се зголемува. Откако ќе ја задоволиме потребата за јадење, силата на нагонот се намалува. Оваа теорија се повикува на теоријата на Фројд и идејата на негативен фидбек како што е термостатот.
Сепак оваа теорија има некој недостатоци и е отворена за дебатирање. Прво не објаснува како секундарното поткрепување ја редуцира силата на нагонот. Второ оваа теорија не објаснува како гладен човек додека спрема храна не јаде од истата додека не заврши со подготовка на храната. Теоријата на редукција на нагонот сугерира дека човекот ќе јаде за време на подготовка на храната и нема да ја игнорира потребата за храна. И последната забелешка се однесува на тоа дека не може да се измери нагонот и оттука не може да тврдиме дека истиот постои (Barker 2004.
Мотиватори
Мотиватори се чинители кои ја поттикнуваат личноста на дејствување и влијаат на однесувањето на поединецот. Мотиватори се награди или пак пофални зборови кои ја зголемуваат желбата за задоволување на одредена желба.
Награда и инсентив
Наградата следува после појавата на одредено однесување, за поткинување на позитивното однесување и исто така со намера истото да се повтори.
Дефиницијата на награда не смее да се замени со дефиницијата на поттикнување, која вклучува умерен раст на зачестеноста на посакувано однесување кое следи по додавањето на нешто ново во средината. Има два вида на мотиватори: внатрешни и надворешни. Надворешна поткрепа е: пари, пофалби итн., а внатрешни се: лично задоволство од постигнатиот успех, достигнување, подвиг итн. Може овие два вида на мотиватори да се комбинираат сè со цел да се добие повисоко ниво на мотивација. Некои автори прават разлика меѓу два вида на внатрешна мотивација: мотивација основана на лично задоволство и мотивација заснована на обврска. Обврска се дефинира како она што личноста мисли дека треба да го направи.
Внатрешна мотивација
Внатрешна мотивација е евидентна кога луѓето правам нешто водени од сопствена желба без никаква поткрепа од надвор. Хобито е типичен пример за тоа.
Внатрешната мотивација е интензивно проучувана од педагошката психологија од 1970 година и  многу студија потврдија дека истата е поврзана со високо постигнување и задоволство од студентите.
Не постои една единствена и општо прифатена теорија која го појаснува потеклото на внатрешната мотивација. Многу објаснувања се комбинација од Теоријата на атрибуција на Bernard Weiner, работата на Бандура поврзана со себе-ефикасноста и други студии поврзани со локусот на контрола и ориентацијата кон цели. Студентите се водат од внатрешна мотивација ако:
Се забележува дека не се спомнува награда за постигнувањето односно однесувањето затоа што, наградата е надворешен чинител за мотивација.
Во некои заедници и организации, луѓето дејствуваат од алтруистички причини вклучувајќи создавање за општо добро, морална обврска кон групата, менторска работа и др. Овој модел (начин) на мотивација сè уште се проучува и еволуира.
Надворешна мотивација
Традиционално, надворешната мотивација се поврзува со мотивирање на вработените:
Со трансформација на економијата од фабрички ленти до услужна дејност (индустрија), значењето на внатрешната мотивација се зголемува:
Telic and Para telic модел на мотивација
Психологот Мајкл Аптер збори за два вида на модели на мотивација: „telic“ (што потекнува од грчкиот збор telos или цел) и „paratelic“. Во првиот модел личноста е мотивирана од посебна (специфична цел) како што е заработка на средства откако една работа е завршена. Paratelic мотивацијата се однесува кога личноста е мотивирана од активноста сама по себе, а не од некоја специфична.
Казна/Казнување
Се користи како метод со кој се очекува дадено однесување да се елиминира и да не се применува. Се очекува откако на личноста ќе и биде одземено или ќе и биде наметнато нешто.
Агресија
Најчесто агресијата се користи во цивилната служба за да се одржи јавниот ред и мир.
Секундарни Цели
Биолошките потреби генерираат повеќе силни чувства и на тој начин многу посилна мотивација отколку секундарните цели. Ова е опишано во„ Хиерархијата на потреби“ на Абрахам Маслов. Дистинкција може да се направи меѓу директна и индиректна мотивација. Во директната мотивација, акцијата ја задоволува потребата, а во индиректната акцијата ја задоволува целта (која се наоѓа среде), која води до задоволување на потребата. На работа, парите се типичен пример за индиректна мотивација додека, задоволството од работата и пријатната социјална средина се пример за директна мотивација. Како и да е ова води кон заклучок индиректната мотивација (да се купи скапа облека, да се јаде ексклузивна храна) може да биде посилна отколку директната мотивација која потекнува од пријатната работа (социјална)средина.
Само-контрола
Самоконтролата се сфаќа како дел од емотивната интелигенција; Личноста може да има висока интелигенција (гледано конвенционално, мерено со скала за интелигенција), но немотивирана да изврши некоја конкретна задача. Victor Vroom, во неговата теорија објаснува како луѓето одлучуваат кога да користат себе-контрола за да постигнат одредена цел.
Нагоните и копнежот се јавуваат како недостаток или потреба која го активира нашето однесување кое служи како цел или инцентив. Се смета дека базичните потреби потекнуваат од поединецот додека надворешен стимул за поттикнување на (ваквото) однесување може и да не е потребен. Основните нагони може да се поттикнат од недостатоци како гладот, кој ја мотивира личноста да бара храна; додека желбата за одобрување и пофалба, кога се задоволуваат посуптилни нагони, ја мотивираат личноста да се однесува на начин кој ги задоволува останатите.
За да ни биде појасно, која е разликата помеѓу самоконтролата и мотивирањето на надворешно поткрепување, може да наведеме примери каде животните добиваат храна кога ќе го изведат очекуваното однесување (пример дресирањето на кучиња или делфини.
Теоријата на Маслов
Многу е зборувано и пишувано за „хиерархијата на потреби“ на психологот Абрахам Маслов
Неговата теорија говори за:
Потребите за кој зборува Маслов се:
Се смета дека базичните потреби потекнуваат од поединец додека надворешен стимул за поттикнување на (ваквото) однесување може и да не е потребен. Основните нагони може да се поттикнат од недостатоци како гладот, кој ја мотивира личноста да бара храна; додека желбата за одобрување и пофалба, кога се задоволуваат посуптилни нагони, ја мотивираат личноста да се однесува на начин кој ги задоволува останатите.
Херцбергова двочинителска теорија
Фредерик Херцберг во неговата теорија пишува за одредени чинители, кој го поттикнуваат работното задоволство, додека други не го поттикнуваат, но нивното отсуство може да демотивира.
Тој прави разлика меѓу:
ERG теорија на Алдерфер
Clayton Alderfer, ја развива теоријата на Маслов и ја создава ЕРГ теорија (Егзистенција, Припаѓање, Развој). Биолошките потреби и сигурност (од хиреархијата на Маслов) тој си сместува во категорија како егзистенцијални. Љубов и самопочит во категоријата на припаѓање. Во категоријата на развој спаѓа потребата за самоактуелизација.
Когнитивна дисонанца
Автор на оваа идеја е Leon Festinger, и говори за состојва во која поединецот е во колфликт како резултат на различни спознанија (когниции). На пример личноста се преиспитува пред да купи некој производ дали некоја мината одлука е подобра отколку сегашната.
Друг пример е кога има верувањети на личноста е во конфликт со однесувањето. Кога личноста верува дека пушењето е штето по здравјето, а пуши цигари.
Теорија на самоопределбата
Теоријата на самоопределбата e развиена од Едвард Деси и Ричард Рајан и се фокусира на внатрешната мотивација, која е главан поттикнувач на внатрешната мотивација. Како и теоријата на Маслов и оваа теорија препоставува природна тенденција на личноста да се развива. За раслика од другите теории оваа теорија смета дека стимулацијата од средината е суштинска. Главни чинители кои не поттикнуваат се: независна, автономна личност, фидек и приврзаност.
Теорија за мотивација за постигнување
Дејвид Мекклиланд вели дека личноста генерално е мотивирана од три чинители:
Теоријата се води од идејата дека поединецот понекогаш има јасно дефинирана цел или состојба. Најчесто достигнувањето на целта е награда сама по себе. Контролата (достигнувањето) на целта зависи од близината, комплексноста, специфичноста. Идеална цел би била сегашна состојба во која времето помеѓу иницирањето на однесувањето и достигнувањето на целта е кратко. Ова објаснува зошто некој деца се повеќе мотивирани да учат како да возат велосипед отколку да учат алгебра. Целта треба да биде реална и разумна. Не премногу лесна и не премногу тешка. Исто така луѓето сакаат да знаат (претчувствуваат) дека постои голема веројатност да ја достигнат целта.
NGC 4538
NGC 4538 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4538 се споменува и како MCG 1-32-105, CGCG 42-161, ARAK 378, VCC 1576, IRAS 12320+0336.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4538 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4538 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 34 м 40,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 19' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 81°.
Други поделби
Проучување на NGC 4538 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41850. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 292. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Црква Свети Петар и Павле (Познањ)
Црквата Свети Петар и Павле (Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła) или „Познањска катедрала“ катедрала во Познањ, Полска. Таа е една од најстарите цркви и катедрали во земјата. Во оваа катедрала бил крстен Мешко I од Полска. Таа била изградена во текот на 10 век и е посветена на Свети Петар како прв покровител на христијанството и како прва катедрала во земјата.
Во текот на својата историја таа била на неколкупати обновувана и оштетувана. Така, за првпат таа била обновена во стил на романиката, делови кои се наоѓаат на нејзината долна страна. Во текот на 14 век и 15 век била обновена во готска архитектура. По пожарот на објектот во 1622 година, таа била обновена во стил на барок. По пожарот во 1772 година, таа повторно била обновена, овој пат во неокласицизам. Во 1821 година, кон нејзиното име, освен апостол Петар било додадено и Свети Павле, под покровителство на папа Пиј VII. Во времето на Втора светска војна таа повторно била опожарена, за време на ослободувањето на градот од Германците. Така, во 1956 година, во стил на барок, катедралата повторно била обновена, изглед каков што е и денес.
СТР2
СТР2 (или Строго Тврди Рими) е рап група составена од Страјк и Блажеј. Тие се исто така членови на Легијата. СТР2 се појавија на рап сцената во 2001 година, и во тој период од нивното излегување работеа на нивниот албум Не Заборавај кој беше издаден во јули 2007 година.
Струја и Блажеј се имаат покажано во многу правци од хип-хоп културата, посебно Струја како текстопицес, ди-џеј и цртач на графити. По излегувањето на албумот, тие беа многу брзо и добро прифатени од публиката. Имаат гостувано на албумите на Џака Накот, Исток-Запад, потоа песни на компилацијата Шурикен итн. Како дел од Легијата, се појавуваат на албумот Лош ден за империјата. Песните се снимани во студиото на Таз, кај Аго, кај Марко – Зад Аголот и во поново време кај ди-џеј Гоце од Саф.
Магдалена Стоилковска
Магдалена Стоилковска (р. ) — македонска тенисерка.
Таа има највисока ВТА ранг-листа во кариерата од 1046 во сингл, постигната на 19 март 2018 година и 925 во двојки, поставена на 21 септември 2015 година.
Етран (река)
Етран е шведска река. Реката е долга околу 240 километри, и нејзиниот извор е во Гулеред, Вестерјетланд, на висина од 332 метри надморска височина. Реката има устие во Фалкенберг, Халанд, каде што реката излева во Категат.
Сливот на реката има должинска површина од 3.343 км², од кои повеќето километри од сливот минуваат низ шуми. Реката е добро позната како добро место за риболов. Таа е релативно незагадена.
Античка македонска војска
Македонската војска од античко време се смета за една од највеличенствените воени сили на античкиот свет. Нивната беспрекорност најпрвин ја покажале под водство на кралот Филип II Македонски, а потоа и под водство на неговиот син Александар III Македонски.
Етран (река)
Патот е користен илјадници години, Редвеген, ја следел реката. На нејзиниот слив, се случиле неколку битки за средновековната ера.
Античка македонска војска
Воените иновации во оружјата и тактиките осмислени од кралот Филип II биле главните фактори за величината и успесите на македонската империја. Војувањето Филип го претворил во начин на живот за многу Македонци, кои дотогаш ја гледале војската како хонорарна работа која се работи вон земјоделската сезона. Со тоа што војската ја направил да биде вистинска работа со полно работно време, Филип можел редовно да ги вежба војниците, градејќи единство и кохезија. Ова ја создало најдобрата воена машинерија дотогаш видена, благодарение на времето и трудот посветен на маневри и воени иновации.
Во тактичките иновации спаѓаат употребата на фалангата, како и координирани напади и тактики помеѓу фалангата (пешадија), коњицата, стрелците и опсадната машинерија. Едно од нивните оружја била сарисата, која ѝ давала многу офанзивни и дефанзивни предности на македонската војска.
Етран (река)
Пат, притоки и дренажен слив
Најголемата притока е Хагвадсан. Други главни притоки се Асман (Лилон), која се приклучува на реката во близина на црквата Орсос и Калвон (Лилон), која се приклучува на реката во близина на црквата Остра Фролунда.
Античка македонска војска
Коњица
Тешката коњаница се состоела од коњички придружници кои биле благородници и тесалска коњица. Коњичките придружници ги сочинувале осум ескадрони со по 200 коњаника, освен Кралскиот ексадрон кој имал 300. Биле опремени со ланцети (ксистони) со должина од 3.6 - 4.2 м и тежок оклоп. Коњите исто така биле делумно оклопени. Јавачите не носеле штитови. Орагизацијата на тесалската коњица била слична на онаа кај придружниците, со тоа што тие имале пократки копја и се бореле во послободни формации.
Етран (река)
Пат, притоки и дренажен слив
Најголемите езера во сливот се следниве Осунден (33,9 км²), Феген (24,2), Семшон (9,2), Лонерн (7,7) и Калвен (6,6). Вкупно има околу 200 км² езера во сливот. Во просек изнесувал 37,2 м³/с во периодот од 1909-1967 година. Максималниот проток бил 275 м³/с, додека минималниот проток бил околу 5-7 м³/с.
Античка македонска војска
Коњица
Од лесната коњица, единиците т.н. „трчачи“ ги заштитувале крилјата на војската за време на битка и оделе во извиднички мисии. Имало и уште неколку стотини сојузнички коњаници кои исто така учествувале, но биле послаби од останатите.
Фаланга
Фалангата била пешадиска формација осмислена од Филип II Македонски и употребувана од неговиот син Александар III Македонски за освојување на персиската империја и другите војски. Фалангата останала проминентна единица на бојното поле за време на целиот Хеленски период, иако за тоа време војните се претвориле во одолговлечени опсадни и поморски битки исто толку колку и битки на поле, сѐ додека на крај не биле заменети со римските легии.
Филип II поминал голем дел од младоста како заложник во Теба, каде учел кај познатиот генерал Епаминонд чии реформи биле основа за филиповите реформи на фалангата. Членовите на фалангата биле професионални војници, и биле едни од првите трупи во историјата кои биле орагинизарно вежбани, давајќи им ја споспбноста да изведуваат комлицирани маневри многу подобри од оние на непријателите. Тие се бореле во густи квадратни формации со просечна длабочина од осум војника. Водачот стоел на чело на секој ред, а помошникот-водач во средината на редот, така што задните редови можеле да се разместуваат по страните во случај да треба повеќе фронтални војници.
Другите единици — престрелниците, разните гаѓачи, резервите од сојузнички хоплити, стрелците, и артилеријата — исто така биле употребувани во битка. Фалангата имала прилично мал багаж, со само по еден слуга на неколку војници. Ова ѝ дало на фалангата голема брзина на марширање која никој не можел да ја надмине— во некои случаи противниците му се предавале на Александар заради неспремност бидеќи не можеле да предвидат дека неговата војска ќе пристигне толку рано. Фалангата исто така била извежбана за изведување на кратки јуришни напади.
Војските во раниот хеленски период биле опремени и се бореле на сличен начин по урнек на македонската војска. Меѓутоа при крајот на периодот, офицерите почнале да претпочитат напади само со фаланга и го исфрлиле комбинираното војување од употреба. Во тој случај фалангите морале да јуришшат кон непријателот како хоплитите пред нив. Ова ја направило формацијата прилично ранлива — иако била речиси непобедлива при напад врз неа, фалангите, како и другата пешадија се прилично подложни на заобиколување или да се рашират при брз марш по нерамен терен. Сѐ додека сите се користеле со иве тактики, пропустите не биле очигледни. Но со доаѓањето на римските легии истите биле поразени во секоја покрупна битка, од кои најпознатата е Битката кај Пидна, во која римјаните можеле слободно да навлегуваат во процепите низ редовите и да ја заобиколат непријателската војска на многу места.
Поврзано
Phalange (Antiquité) Falange (militare)
Човекот со железната маска (филм од 1998 година)
Филмот „Човекот со железната маска“ е историски, епски филм, од 1998 година, во режија, продукција и сценарио на Рендал Валас. Улогите во филмот се земени од серијата на романи од Александар Дима наречени „Авантурите на Дартањан“ (од анг. „D’Artagnan Romances“) и се заснова врз некои содржински елементи од книгата „Виконт де Бражелон“ (од анг. „The Vicomte de Bragelonne). Во оваа верзија на филмот се забележуваат и неколку сличности со верзијата од 1939 година. Филмот се фокусира на старите мускетари Атос, Портос, Арамис и Дартањан, а воедно и на владеењето на францускиот крал Луј XIV. Всушност, овој филм е обид за да се разјасни мистеријата за човекот со железната маска, чијашто содржина е многу слична со онаа на филмот од 1939 година. И покрај тоа што поголемиот дел од критиките за овој филм се негативни и бил оценет со 33% на „Rotten Tomatoes“, филмот постигнал голем финансиски успех поради зголемената популарност на Леонардо Ди Каприо непосредно по филмот „Титаник“.
Содржина
Франција е под власта на милитаристичкиот крал Луј XIV, којшто ја банкротира државата со неговите непопуларни војни. Кога прегладнетите селани ќе почнат да бунтуваат за храна, тој ќе му нареди на својот главен советник Пјер да им даде расипана храна – а подоцна ќе нареди да го погубат поради ова и сите оние коишто предизвикувале немири, починале. Во меѓувреме, кралот ужива во хедонистички луксуз и заведува многу жени. Легендарните тројца мускетари се повлекле од своите позиции: Арамис е сега свештеник на Језуитите, Портос е чест посетител во париските јавни куќи, а пак Атос има син по име Раул, којшто веднаш по своето враќање од војната го потпишал барањето да им се придружи на мускетарите, исто како неговиот татко којшто некогаш служел со гордост и чест. Во меѓувреме, Атос му го дава прстенот којшто припаѓал на неговата жена и му вели дека единствена жена којашто ќе биде заслужна да го носи е онаа којашто ќе ја сака Раул. Среќничката е Кристина Белфор, на којшто планира да ѝ предложи брак. За време на еден фестивал, двајцата заљубени биле благословени од стариот Дартањан, којшто сè уште му служел на кралот како Капетан на мускетарите и којшто вложува големи напори да си го одржи телото во иста форма. Дартањан им посакува среќа на Раул и Кристин и во моментот кога Раул сака да ѝ предложи брак, кралот ја здогледува Кристин. Тој наредува Раул да се врати во војната, каде што ќе биде убиен од германските топови додека ги предводи големите војски во еден заеднички напад. Веста за смртта на неговиот син стига до Атос, којшто гневен оди во палатата на кралот за да се одмазди. Тој ги повредува двајцата мускетари, пред Дартањан да го победи во палатата. Ова го изложи пријателството помеѓу Атос и Дартањан на голем притисок и сега Атос го гледа Дартањан како предавник којшто застанал на страната на убиецот на неговиот син.
Веднаш по смртта на Раул, Луј ја повикува Кристин во палатата кадешто спие со неа, за таа да му се заблагодари за медицинската помош којашто докторите им ја дале на нејзините мајка и сестра. Кога Луј наредил да се убие тајниот предводник на Језуитите, Арамис прави заговор за уривање на кралот со помош на неговите стари пријатели бидејќи тајниот предводник не е никој друг туку тој. Само Атос и Портос се сложуваат за овој план, а Дартањан одбива да ја предаде својата заклетва на чест и верност. Тројцата поранешни мускетари скришум влегуваат во еден затвор на остров и го договараат бегството на мистериозниот затвореник, човекот со железната маска. Тие го заменуваат со мртовец со иста железна маска, го преправаат како да е измачен од чумата и го горат, па така чуварите нема да знаат кој е под железната маска. Тие го носат младиот човек во една безбедна куќа во периферијата и му ја тргаат маската. Под неа се наоѓа Филип, идентичниот близнак на кралот Луј. Но Филип е идентичен со Луј само на физички изглед, бидејќи за разлика од него, тој е чувствителен и љубезен. Арамис дознава дека Филип бил испратен од неговиот татко Луј XIII за да ја спаси Франција од династичкото војување. Подоцна, кога Луј го открил постоењето на Филип, бил многу суеверeн за да го убие својот сопствен брат, па затоа тој нашол начин за да го скрие неговото постоење, а тоа е железната маска. Во времето кога Арамис служел како мускетар и ја носел црната униформа, тој бил оној којшто го однел Филип во затвор. Тоа е еднинственото нешто на коешто Филип се сеќава и постапка којашто оттогаш го прогонува Арамис.
Потоа, Дартањан се стаписува кога дознава дека Филип му е брат на Луј и го моли да му го поштеди животот. Луј веднаш одбива, а Филип лаже дека повеќе се плаши од железната маска отколку од самата смрт и моли да го погубат но да не го враќаат во затвор. Луј наредува да го однесат во Бастиља и уште еднаш да му ја стават железната маска. Како последица на овие случувања, Кристин ја наоѓаат како се фрлила од прозорецот на нејзината соба.
Атос, Портос и Арамис ги чистат своите стари мускетарски униформи и со помош на Дартањан упаѓаат во затворот во Бастиља и бегаат со Филип. Меѓутоа, Луј подготвил заседа. За среќа, тесниот ходник и почитта на чуварите за Дартањан, којшто е нивен капетан, ги спречуваат да ги поразат четворицата мускетари и да забележат дека сè повеќе, иако петтемина на крајот завршиле пред врата со решетки на крајот од ходникот, без излез. Филип е решен да ги спаси своите пријатели и затоа предлага да се предаде за нивните животи. На големо изненадување, Дартањан открива, дека тој бил татко на близнаците, бидејќи имал афера со кралицата Ана и дека тоа што му служел на Луј било од татковска љубов, а не од верност. Дартањан додава дека ја почувствувал гордоста како татко кога за првпат дознал дека Филип е негов син. Четворицата мускетари и Филип за последен пат ги напаѓаат првите борбени редови на Луј. Нивната „извонредна смелост“ ги вкочанува војниците. Ова го разлутило Луј и го приморало постојано да дава наредби за пукање. Тој успева да земе една од мускетите на војниците, пука и ги напаѓа и останатите, а повеќето од луѓето ги затвориле очите или го тргнале погледот настрана. Кога чадот се расчистил, се видело дека петтемина се сè уште живи, а сите истрели освен оние коишто нанеле плитки рани, се промашок. Разбеснетиот Луј го напаѓа Филип и се обидува да го удри. Дартањан се испречува помеѓу нив и останува смртоносно ранет. Филип го соборува Луј и почнува да се бори со него, но Дартањан со својот последен здив го потсеќа Филип дека Луј е негов брат. Филип го прегрнува својот татко за прв и последен пат бидејќи умира и кажува дека Дартањан бил оној кој цело време ја носел маската. Десната рака на Дартањан, поручникот Андре е бесен од Луј за тоа што го убил Дартањан и откако дознал дека Филип му е брат и носи кралска крв им наредува на своите луѓе да ја затворат вратата и им се заколнува на тајност. Кога упаѓа другиот батаљон, тројцата мускетари и поручникот Андре им ја замениле облеката на Луј и Филип и му ја ставиле железната маска на Луј. Филип ги претставува Атос, Портос и Арамис како свој кралски совет и најверни пријатели. Заземајќи ја улогата на крал, Филип им наредил на чуварите да го однесат Луј и да го затворат. Мускетарите му оддаваат почит и се поклонуваат пред него,почестувајќи го како нивен вистински крал.
Филип, Атос, Портос, Арамис и кралицата Ана присуствуваат на погребот на Дартањан каде што тројцата мускетари се конечно обединети. После погребот, Филип бара од Атос да го сака како син, тој прифаќа и му ја бакнува раката на Филип. Потоа, тројцата мускетари се повекуваат како горди, славни мускетари под шлемот на поручникот Андре како нов предводник, додека елитната група го пее нивниот воен повик „Сите за еден, еден за сите“. Луј (на којшто Филип му прости бидејќи му е брат) сега живее во селска куќа, каде често го посетува неговата мајка. Потоа, Филип ја реформира Франција (под името на Луј XIV), давајќи им на луѓето храна, благосостојба и мир. Тој се смета за најдобриот владетел на Франција.
NGC 2314
NGC 2314 — елиптична галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2314 се споменува и како UGC 3677, MCG 13-6-3, CGCG 348-32.
Откривање
Објектот е откриен на 1 август 1883 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2314 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2314 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 10 м 31,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 75° 19' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 2314 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20305. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 7; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4526. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1295.
Космос-601
Космос-601 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 октомври 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-601 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1404 км, а најмалото на 197.
Backtrackin'
Backtrackin' е компилационен албум од Ерик Клептон. Издаден е во мај 1984, од „Starblend“.
Фин Вулфхард
Ран живот
Вулфхард е роден во Ванкувер во Канада, во фамилија со француско, германско и еврејско потекло.
Кариера
Вулфхард ја започнал својата кариера преку Креиглист. Во 2016, Вулфхард станал познат поради улогата на Мајк Вилер во познатата серија „Чудни Работи“. Тој иако бил болен сепак аудицирал со видео кога видел дека имало слободно место.
Toj го игра Ричи Тезиер во филмската адптација на ИТ од Стивен Кингс, кој бил објавен на 8 септември 2017. Кастингот на Вулфхард во двете серии биле случајност. Откако Енди Мушиетти се приклучил кон него, Вулфхард морал да ја повтори аудицијата за улога на Ричи и повторно ја добил.
Музика
Освен глумење Вулфхард исто така е и музичар. Тој е главниот пејач и гитарист во бендот Калпурниа.
Палатинуш (езеро)
Палатинуш (Palatinus-tó) — езеро во Унгарија во жупанијата Комаром-Естергом, покрај градот Естергом.
Локација
Езерото е едно од најчистите во Унгарија, со вода се снабдува од своите длабински извори, а вишокот заминува преку канал кој го спојува со потокот Кењермезеи.
Историја
Веќе во 1953 година било основано здружение на риболовци, кое водело грижа за порибување на езерото.
Северната страна на езерото, со уредени плажи, служи за капење, додека јужната страна ја користат риболовците.
Просечната температура на езерото во лето е 19 °C.
Хари Хилман
Хари Ливингстон Хилман помладиот (8 септември 1881 – 9 август 1945) — американски атлетичар, специјалист за трки на средни патеки и трки со пречки, освојувач на три златни олимписки медали на Летните олимписки игри 1904 одржани во Сент Луис.
До првите големи титули, Хилман стигнал во 1902 година, освојувајќи ги првенствата во јуниорска и сениорска конкуренција на 220 јарди со пречки. Тоа му успеало и следната година, со што бил именуван во олимписката репрезентација. Хилман бил двапати член на олимписката делегација на САД, на Летните олимписки игри во 1904 во Сент Луис и 1908 во Лондон.
618
618 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 618 година од новата ера, 618. од првиот милениум, 18. од VII век и деветта од 610-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Хари Хилман
На игрите во 1904 во Сент Луис, Хилман учествувал во три дисциплини, трката на 400 метри, трката на 200 метри и трката на 400 метри со пречки. Тој успеал да ги освои златните медали во сите три трки, со што станал само еден од тројцата трикратни победници на игрите. Во сите три трки тој поставил нови олимписки рекорди, но рекордот на трката на 400 метри со пречки не му бил признат бидејќи висината на пречките била за петнаесет сантиметри пониска од пропишаната.
618
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6126 и 6127 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5368 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4378 и 4379 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1371.
Хари Хилман
Хилман учествувал на Олимписките меѓуигри во 1906 одржани во Атина. Тој се натпреварувал само на трката на 400 метри, но поради повреда која ја добил за време на патувањето со брод, завршил на петтото место.
На Летните олимписки игри 1908, Хилман го освоил сребрениот медал на трката на 400 метри со пречки, истрчувајќи време од 55.3 секунди, три стотинки зад сонародникот Чарлс Бејкон кој поставил светски рекорд.
Антагонист
Антагонист (грчки: ανταγωνιστής — антагонистес, „противник, конкурент, соперник“  ) — лик, група од ликови или институција кои создаваат работи спротивни од тие на протагонистот поради кои протагонистот наоѓа начин да ги запре. Со други зборови, 'човек или група луѓе кои му се спротивставуваат на главниот лик или главните ликови.' Во класичниот стил на приказна каде дејството е борба помеѓу херој и злобник, тогаш двајцата може да бидат проценети како протагонист и антагонист, соодветно. Наспроти народното верување, антагонистот не е секогаш злобник, туку едноставно оној кој му се спортиставува на протагонистот. Писателите имаат направено и посложени ситуации. Во некои случаии, приказната е раскажувана од гледна точка на злобникот и затоа секој херој кој се обидува да го запре злобникот е всушност антагонистот во приказната. Таквиот вид на антагонисти најчесто се полицајците или други официјални лица што работат во полицијата. Понекогаш, протагонистите и антагонистите можат да се сооединат, зависејќи од тоа кои цели се сметаат за нивни основни.
Во филмот K-19: The Widowmaker, американски филм за екипажот на една подморница на СССР за време на една студена војна, екипажот, непријателите на САД, се сметаат за протагонисти, создавајќи некој вид парадокс — бидејќи многу често американската филмска индустрија е насочена да секогаш САД се луѓето што се борат за „доброто“ и „правдата“, во спротивно од Русија (особено поранешниот Советски Сојуз), кои се секогаш антагонистите и тие кои имаат манијачки и/или злонамерни намери (пример: доминација во светот).
IC 899
IC 899 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 899 се споменува и како NPM1G -13.0511.
Откривање
Објектот е откриен на 6 август 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 899 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 899 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 1 м 50,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 15' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Користена литература
Sternwarte zu Heidelberg, several papers, 1916-40. (0,4) and Associations, 2nd edition. Budapest: Akademiai Kiado, 1970. (5,0) (Catalogs)
Список на државни водачи во 811 година
Ова е список на државни водачи во 11 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Ајба
Ајба (словенечки: Ajba) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Анемична галаксија
Анемична галаксија — тип на спирална галаксија којашто се одликува со низок контраст меѓу спиралните краци и дискот.
Потекло на името
Поимот бил воведен во 1976 година од страна на канадскиот астроном Сидни ван дер Берг за да се класифицираат галаксиите коишто претставуваат преоден облик меѓу ѕвездообразните спирални галаксии богати со гас и неактивните леќести галаксии сиромашни со гас.
Одлики
Анемичните галаксии не само што имаат спирални краци со низок контраст, туку исто така содржат мало количество и густина на неутрален водород (суров материјал потребен за ѕвездена образба), поцрвени бои отколку обичните спирални галаксии, помалку H II-подрачја и со тоа помала ѕвездообразна активност.
Првично се верувало дека количеството на водород било слично со она на обичните спирални галаксии, но последователните проучувања покажале дека голем дел од нив имаат недостиг на молекуларен гас.
Анемичните галаксии не треба да се мешаат со црвенкастите галаксии кои имаат ниска ѕвезденообразна активност, но содржат нормални количества неутрален гас, како што е примерот со галаксијата Андромеда.
Развој
Со оглед на тоа што најголем дел од галаксиите од овој тип се присутни во големите галактички јата, се појавила теза дека тоа може да биде една од причините поради којашто обичните спирални галаксии се претвораат во анемични. Проучувањата на спиралните галаксии во галактичкото јато Девица покажале не само колку нивниот неутрален гас и ѕвезденообразна активност се ограничени во рамки на нивните оптички дискови, што не е случај со изолираните спирални галаксии, туку исто така и колку ѕвезденообразната активност во нив е пониска од онаа кај спиралните галаксии надвор од јатата. Ова значи дека процесите коишто се случуваат во галактичките јата, како што се заемодејствијата со внатрејатовото средство и/или заемодејствијата со други соседни галаксии, се одговорни за потеклото на анемичните галаксии, ослободувајќи ги обичните спирални галаксии од нивниот гас и зголемувајќи ја во некои случаи нивната ѕвездообразна активност за на крај да се ограничи ваквата активност поради исцрпувањето и необновувањето на нивниот гас. Според тоа, спиралните галаксии можеби стануваат анемични со исцрпување на снабдувањето со гас преку ѕвезденообразната активност.
Најверојатниот развој на анемичните галаксии е губење на преостанатиот гас и ѕвезденообразна активност, со што стануваат слични на леќестите галаксии. Оттука, веројатно е дека најголем дел од леќестите галаксии во јатата се всушност поранешни спирални галаксии.
Пасивни спирални галаксии
Пасивните спирални галаксии, познати и како „пасивни спирали“, се вид на спирални галаксии коишто се наоѓаат во големите галактички јата при високи црвени поместувања коишто претставуваат спирални структури, но со мала или без ѕвезденообразна активност, која во некои случаи е прикриена од вселенска прашина и сосредоточена во највнатрешните подрачја. Овие галаксии честопати имаат малку или немаат масивни ѕвезди (>20 сончеви маси).
Според сметачките симулации, пасивните спирални ѕвезди се системи на пат да станат леќести галаксии, имајќи предвид дека го изгубиле количеството на водород коешто се претпоставува дека е присутно во галактичките ореоли и коешто ги снабдува со нов гас за можат да образуваат ѕвезди.
И покрај тоа што барем некои својства на овие галаксии се исти како оние на анемичните галаксии, нивната врска е нејасна: тие би можеле да претставуваат понапреден степен во развојот на спиралните во леѓести галаксии отколку што се анемичните, а пасивните спирални и анемичните галаксии можеби се ист тип на објекти коишто се разликуваат во тоа што првите се многу подалечни од вторите.
Примери
NGC 4921 во јатото Вероникина Коса и Месје 90 во јатото Девица се пример на анемични галаксии. Меѓутоа, најголем дел од спиралните галаксии од последното јато имаат повеќе или помалку недостиг на гас.
Холистер (Калифорнија)
Холистер ( Hollister ) е град во американската држава Калифорнија. Според пописот од 2010 година, имало 34.928 жители.
Демографија
Според пописот во 2010 година, градот имал население од 34.928, што е 515 (1,5%) повеќе од 2000 година.
Галактичка плима
Галактичка плима — плимна сила којашто ја искусуваат објекти коишто се под влијание на гравитациското поле на некоја галаксија, како на пример Млечен Пат. Подрачја од особен интерес во врска со галактичката плима вклучуваат галактички судири, прекини на џуџести или придружни галаксии и плимниот ефект на Млечен Пат врз Ортовиот Облак во Сончевиот Систем.
Космос-602
Космос-602 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 октомври 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-602 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 309 км, а најмалото на 169.
Николај Давиденко
Николај Владимирович Давиденко (Никола́й Влади́мирович Давыде́нко) — поранешен руски професионален тенисер. Негово највисоко место на АТП листата било 3. место кое го постигнал во ноември 2006. Давиденко четири пати играл полуфинале на Гренд слем турнирите: двапати на Отвореното првенство на Франција и двапати на Отвореното првенство на САД, и трипати бил поразен од Роџер Федерер.
Негов најголем успех во кариерата е победата на АТП завршниот Мастерс во 2009. Во кариерата тој освоил вкупно 21 АТП титула, од кои 3 на Мастерс 1000 турнирите. Во средината на октомври 2014, Давиденко се повлекол од тенисот. Давиденко е познат како единствениот играч кој има позитивен резултат против Рафаел Надал на најмалку 10 натпревари, со резултат од 6 победи и 5 порази против шпанецот.
Личен живот
Давиденко е роден на 2 јуни 1981 година во Северодоњецк, Украина, како син на Владимир и Татјана. Тој започнал да игра тенис на 7 годишна возраст а на 11 годишна возраст ги напуштил своите родители во Украина и заминал да живее со својот постар брат Едуард во Волгоград, Русија, верувајќи дека во Русија ќе има поголеми шанса да стане професионален тенисер. Давиденко добил руско државјанство во 1999 година, и од тогаш игра за Русија.
Неговите навивачи го нарекувале „Коља“, што е руски прекар за Николај. Исто така го нарекувале и „Човек од железо“, поради тоа што играл на повеќе турнири во годината од било кој друг тенисер, исто како и неговиот сонародник и поранешен првопласиран играч на АТП листата, Евгениј Кафелников. Тој исто така бил нарекуван „Машина“, поради неговиот агресивен, доследен стил на игра.
Давиденко се оженил со својата девојка Ирина на 25 ноември 2006 во Москва. Тие имаат една ќерка, Екатерина.
Почетоци
Давиденко започнал да игра тенис на седум годишна возраст со неговиот постар брат Едуард кој бил тениски тренер. Додека бил јуниор, тој и неговиот брат се преселиле во Залмтал, Германија за повеќе да напредува и да учествува на повеќе турнири.
Тој станал професионалец во 1999 година. Во 2000, тој главно играл на фјучерс турнири, на кои освоил една титула и играл уште три финалиња. Давиденко својот прв АТП настап го имал во Амстердам, каде стигнал до полуфиналето. Подоцна во август, тој ја освоил својата прва челинџер титула во Менхенгладбах.