cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шварцбах (Бранденбург)
Шварцбах (Schwarzbach) — општина во округот Горен Шпревалд-Лужица, во јужен Бранденбург, Германија.
Список на државни водачи во 540 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Берта Касерес
Берта Изабел Касерес Флорес (Berta Isabel Cáceres Flores; р. — ) — активистка за заштита на животната средина од Хондурас, домородна водачка, и соосновачка и координаторка на Советот на народни и домородни организации на Хондурас (COPINH). Таа ја освоила наградата Голдман за животна средина во 2015 година, за „локална кампања која успешно го притисна најголемиот светски градител на брани да се повлече од браната Агуа Зарка“ во Рио Гуалкарке.
Таа била убиена во нејзиниот дом од вооружени натрапници, по повеќегодишни закани по нејзиниот живот. Поранешен војник од единиците на специјалните сили на Хондурас, обучени во САД, тврдел дека името на Касерес било на нивната црна листа неколку месеци пред нејзиниот атентат. Од февруари 2017 година, три од осумте уапсени лица биле поврзани со елитни воени трупи обучени од САД: двајца биле обучени во Форт Бенинг, Џорџија, САД, поранешната школа на Америка (SOA), преименувана во WHINSEC, поврзана со илјадници убиства и кршење на човековите права во Латинска Америка од страна на нејзините дипломци. Во ноември 2017 година, тим од меѓународни правни експерти објави извештај во кој откри „намерна небрежност од финансиските институции“. На пример, Централноамериканската банка за економска интеграција (CABEI), Холандската Развојна Финансиска Институција (FMO) и Finnfund воделе стратегија со акционери, извршни директори, менаџери и вработени во DESA, приватни компании за обезбедување кои работат за DESA, јавни службеници и Државните безбедносни агенции „да ја контролираат, неутрализираат и елиминираат секоја опозиција“.
Дванаесет бранители на на земјата биле убиени во Хондурас во 2014 година, според истражувањето на Global Witness, што ја прави најопасната земја во светот, во однос на нејзината големина, за активистите кои ги штитат шумите и реките. Убиството на Берта Касерес било проследено со убиство на уште двајца активисти во истиот месец.
Во јули 2021, Дејвид Кастиљо, менаџер на DESA, бил прогласен за виновен како интелектуален автор на нејзиното убиство.
Почетокот на животот
Касарес е родена како дел од народот Ленка во Ла Есперанца, Хондурас, доминантната домородна група во југозападниот дел на Хондурас. Касарес израснала во 1970-тите за време на немири и насилство во Средна Америка. Нејзината мајка Аустра Берта Флорес Лопез била пример за хуманитарност: таа била акушерка и социјален активист која ги примала и се грижела за бегалците од Ел Салвадор. Аустра Флорес била избрана и служела како градоначалничка со два мандати во нивниот роден град Ла Есперанца, како дел од Конгресот, и како гувернерка на Одделот за Интибука.
Откако посетувала локални училишта, Касерес студирала образование на универзитет и дипломирала со квалификација за настава. Таа се спријателила со Исмаел Морено, директор на Radio Progreso &amp; ERIC-SJ.
Активизам
Во 1993 година, како студентска активистка, Касерес го коосновала Советот на народни и домородни организации на Хондурас (COPINH), организација за поддршка на правата на домородните луѓе во Хондурас. Таа водела кампањи за широк спектар на прашања, вклучително и протестирање за нелегалната сеча, сопствениците на плантажи и присуството на американски воени бази на земјиштето на Ленка. Таа го поддржувала феминизмот, ЛГБТ правата, како и пошироките социјални и домородни прашања.
Во 2006 година, група домородни луѓе од Ленка од Рио Бланко побарале од Касерес да го истражи неодамнешното пристигнување на градежна опрема во нивната област. Касерес соодветно истражувала и ја информирала заедницата дека проект за заедничко вложување помеѓу кинеската компанија Sinohydro, Меѓународната финансиска корпорација на Светската банка и компанијата од Хондурас Desarrollos Energéticos, SA (исто така позната како DESA, види Empresa Nacional de Energía Eléctrica ) има планови за изградба серија од четири хидроелектрични брани на реката Гуалкарке.
Компаниите го прекршиле меѓународното право со тоа што не се консултирале со месното население за проектот. Ленка народот бил загрижен дека браните ќе го загрозат нивниот пристап до вода, храна и суровини за лекови, и затоа ќе го загрозат нивниот традиционален начин на живот. Касерес работела заедно со заедницата за да организира протестна кампања. Таа организирала правни дејствија и состаноци во заедницата против проектот и го однела случајот до Меѓуамериканската комисија за човекови права.
Од 2013 година, Касерес ги предводела COPINH и локалната заедница во едногодишен протест на градилиштето за да ги спречи компаниите да пристапат до земјиштето. Службениците за безбедност редовно ги отстранувале демонстрантите од местото. На 15 јули 2013 година, војската на Хондурас отворила оган врз демонстрантите, убивајќи еден член на COPINH и ранувајќи уште тројца. Заедницата пријавила редовни закани и малтретирање од вработените во компанијата, чуварите и војската. Во мај 2014 година, членовите на COPINH биле нападнати во два одвоени инциденти кои резултирале со двајца мртви и тројца тешко повредени.
Кон крајот на 2013 година, и Синохидро и Меѓународната финансиска корпорација се повлекле од проектот поради протестите на COPINH. Сепак, Desarrollos Energéticos (DESA) продолжиле со преместување на градилиштето на друга локација за да се избегне блокадата. Други локални бизнис лидери го поддржале проектот. Официјалните лица поднеле кривична пријава против Касерес и двајца други домородни водачи за „узурпација, принуда и континуирана штета“ против DESA за нивните улоги во протестот, за кој се тврди дека ги поттикнал другите да предизвикаат штета на компанијата. Како одговор на обвиненијата, Амнести интернешенал изјави дека, доколку активистите бидат затворени, Амнести интернешенел ќе ги смета за затвореници на совеста. Десетици регионални и меѓународни организации ја повикале владата на Хондурас да престане да ја криминализира одбраната на човековите права и да ги истражи заканите против бранителите на човековите права.
На 20 февруари 2016 година, повеќе од 100 демонстранти беа приведени од обезбедувањето додека протестираа, а заканите кон нивната организација почнаа да се зголемуваат.
Касерес ја издвои Хилари Клинтон за нејзината вмешаност во легитимирањето на државниот удар во Хондурас во 2009 година:"„Враќањето на претседателот Мел Зелаја стана второстепено прашање. Во Хондурас требаше да има избори. И еве, таа, Клинтон, препозна дека не дозволија враќање на Мел Зелаја на претседателската функција. Требаше да има избори. И меѓународната заедница - официјални лица, владата, големото мнозинство - го прифати ова, иако предупредувавме дека ова ќе биде многу опасно и дека ќе дозволи варварство, не само во Хондурас туку и во остатокот од континентот. И ние бевме сведоци на ова.“"Клинтон тврдеше дека нејзиниот метод на справување со ситуацијата е подобар за народот на Хондурас.
Закани и грижи за човековите права
Во 2013 година, Касерес изјави за Ал Џезира :"Армијата има список за атентат со 18 барани борци за човекови права со моето име на врвот. Сакам да живеам, има многу работи кои сè уште сакам да ги правам на овој свет, но никогаш ниту еднаш не размислував да се откажам од борбата за нашата територија, за достоинствен живот, бидејќи нашата борба е легитимна. Се грижам многу, но на крајот, во оваа земја каде што има целосна неказнивост, јас сум ранлива... Кога ќе сакаат да ме убијат, ќе го направат тоа."За време на кампањата против браната, Касерес и другите организатори честопати биле заплашувани од војската; во една прилика биле запрени и извршен бил претрес на нивното возило додека патувале кон Рио Бланко. Касерес тврдела дека при овој претрес, во возилото бил поставен пиштол; организаторите потоа биле уапсени под обвинение за оружје и задржани во текот на ноќта во затвор. Судот ја ставил Касерес под превентивни мерки, принудувајќи ја да се најавува на судот секоја недела и спречувајќи ја да ја напушти земјата. Мерките биле во сила сè до пропаѓањето на случајот во февруари 2014 година.
Судските записи од 2014 година, објавени во мај 2016 година, покажале дека „владата и DESA постојано се обидуваа да ги оцрнат Касерес и нејзините колеги како насилни анархисти кои настојуваат да го тероризираат населението преку нивните протести, [...] узурпација, принуда и континуирана штета, па дури и обиди за го поткопуваат демократскиот поредок“.
Еден од омилените изрази на Берта бил „Тие се плашат од нас затоа што ние не се плашиме од нив“, според Густаво Кастро Сото.
Салумерија
Салумерија е производител на храна и продавница за малопродажба која произведува салуми и други прехранбени производи. Некои продаваат само храна, која не ја произведуваат на лице место, а некои имаат ресторан со услуга за седење. Салумерија потекнува од Италија и датира од средниот век.
Преглед
Салумерија е снабдувач на храна и продавница за малопродажба која произведува и продава салуми, кои се месни производи од италијанско потекло кои вклучуваат колбаси и друга храна, претежно од свинско месо. Некои салумерии произведуваат некои производи на база на говедско месо, како бресаола, производ со солено говедско месо, и набавуваат други прехранбени производи како тестенини, сирење, конзервирана храна, аншоа, солена бакалар, вина, леб и варено месо. Некои модерни салумери продаваат само салуми и слични производи, но не ги произведуваат во просториите. Некои салумерии имаат ресторани за седење, како што е Сорисо Италијанска Салумериа во Квинс, Њујорк. Салумерија Билезе е другасалумерија во Њујорк која е добро позната и е основана во 1925 година.
Историја
Салумеријата потекнува од Италија и датира од средниот век. Историски гледано, салумериите во Болоња, Италија не произведувале сопствено месо. Тие избирале месо и други производи како тестенини, маслинки и сирења од локалните добавувачи. Овие добавувачи работеле во еснафски систем што го создале синорите во Болоња, владетелите на градот, во систем кој датира од средниот век. Добавувачите за производи од салумерија вклучувале салароли, кои ја контролирале индустријата за сол, го солеле свинското месо, кое потоа го испраќале до лардаиоли, еснаф кој го продавал свинското месо. Лардаиоли, исто така, произведувале сапун и свеќи од свинското сало кое го добивале. Овој еснафски систем бил елиминиран од Наполеон Бонапарт кон крајот на 19 век.
Џозеф Далтон Хукер
Сер Џозеф Далтон Хукер (Sir Joseph Dalton Hooker; - ) — британски ботаничар и истражувач.
Хукер како момче учествувал во експедицијата на Џејмс Кларк Рос со која било потврдено постоењето на Антарктикот. Во текот на патувањето открил многу нови видови растенија на островите во Јужниот Океан и стекнал углед на врвен ботаничар. По експедицијата на Хималаите тој објавил значајно дело за рододендроните, а во 1865 година го наследил својот татко на местото управник на Кралската градина во Кју (Лондон). Тој станал најдобар пријател на Чарлс Дарвин и огнено ја поддржувал неговата теорија за еволуцијата.
Грамаѓе (Крстоар)
Грамаѓе — археолошко наоѓалиште во битолското село Крстоар. Претставува населба од среден век. Се наоѓа на границата на атарите меѓу селата Крстоар и Бистрица, каде при обработувањето на земјата се откриени остатоци од темели на куќи градени од камен и кал. По површината се среќаваат фрагменти од питоси, керамички садови и градежен материјал.
Саскачеван
Саскачеван (англиски и француски: Saskatchewan) — покраина во Канада. Заедно со Алберта влегува во саставот на Конфедерацијата во 1905. година.
Клод Моне
Моне на почетокот сликал фигурални слики (пејзажи со 2-3 фигури), а потоа и вистински пејзажи. Некои мотиви ги пресликувал повеќепати, како на пример фасадите на Руенската катедрала.
Импресија, изгрејсонце (француски: Impression, soleil levant) е слика од уметникот Клод Моне, по која е наречено и самото движење „импресионизам“.
Сликата е потпишана со година 1872, но веројатно е насликана во 1873. На неа е прикажано пристаништето во Хавр, Франција, по пат на мошне лабави потези кои го наведуваат наместо да го отцртуваат делото. Моне подоцна го објаснил насловот: „Ми беше побарано да ставам наслов за во каталогот; Не можев баш да го наречам ова погед на Хавр. Затоа реков: 'Стави Импресија.'“
Се изложувала до 1874 за време на првата независна изложба на импресионистите (кои тогаш не се нарекувале така). Критичарот Луј Лерој, под впечаток на името на сликата, напишал статија во весникот Ле Шаривари со наслов „Изложбата на импресионистите“, и така ненамерно му дал име на ова уметничко движење. Лерој таму напишал: Импресија — Сигурен бев. Баш си велев дека, штом бев импресиониран, делото мора да содржи некаква импресија … и каква слобода, каква леснотија на изработка! Тапет во ембрионска фаза е попотполн отколку овој морски пејзаж.
IC 502
IC 502 — галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 502 се споменува и како ESO 404-36, MCG -6-48-25, IRAS 22072-3620.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 10 м 10 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -36° 5' 20"". Положбениот агол на објектот е во износ од 22°.
Други поделби
Проучување на IC 502 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68198.
Користена литература
Hemisphere""; also, Karachentseva, V.E., ""A Catalog of Isolated Galaxies."" Astrofiz. Issled. Izv. Spetz. Astrofiz., 7, 3, 1972, and 8, 3, 1973. (0,4) (Catalogs)
V1351 Лебед
V1351 Лебед (BD+55 2245, HD 186532, SAO 31906, HR 7509) — ѕвезда во соѕвездието Лебед, со привидна величина од 6,48, при ректасцензија 19:42:04,1 и деклинација +55°27′48″.
Список на државни водачи во 1459 година
Ова е список на државни водачи во 459 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
NGC 6848
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6848 се споменува и како ESO 185-52, AM 1958-561, IRAS 19588-5613.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6848 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6848 има привидни димензии од 2,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 2 м 46,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -56° 5' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 157°.
Други поделби
Проучување на NGC 6848 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64023. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 436; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8780. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Лае (атол)
Лае (маршалски: Lae ) е корален атол во Тихиот Океан составен од 20 мали островчиња. Атолот е дел од Раличките Острови во Маршалските Острови и претставува една од општините во државата. Атолот има вкупна површина од 1.5 км2 и лагуна од 17.7 км2. Атолот се наоѓа на околу 47 км источно од Уџае. Според податоците од 1998 година на атолот живееле 319 жители. Надморската височина на атолот е 3 метри.
Историја
Во 1884 година Лае бил под германска контрола. По Првата светска војна атолот бил под јапонска контрола, а по Втората светска војна под американска. Во 1986 година атолот станал дел од независни Маршалски Острови.
888 п.н.е.
888 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 888. година пред новата ера, 888. од првиот милениум п.н.е., 88. од 9 век п.н.е. и деветта од 880-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4620 и 4621 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3862 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2872 и 2873 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 135 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 888 година се протега во 1748 и 1749, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1808 и 1809 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 345 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1555 и 1554 исламска година пред хиџра.
Мирои Орници
Мирои Орници — археолошко наоѓалиште во битолското село Крстоар. Претставува базилика од старохристијанско време. Се наоѓа на околу 300 м северозападно од Крстоарскиот манастир, каде војската при копање на ровови во 1954 година открила објект со мозаичен под. Објектот бил ѕидан од камен и варов малтер. Денес по површината на просторот има фрагменти од покривни ќерамиди, тули и друг градежен материјал, а зачуван е и еден довратник од мермер. Според исказите на жителите, одовде потекнува камената пластика (делови од мермерен саркофаг, мермерен столб и др.) што се наоѓа кај манастирот.
Галерија на икони (Охрид)
Галеријата на икони во Охрид се наоѓа во музејскиот комплекс на црквата Света Богородица Перивлепта во Охрид. Збирката опфаќа повеќе икони, но околу 30-тина од нив се оценети како врвни уметнички дела, кои се создавани во еден подолг период од XI до XIX век. Охридските икони се со непроценлива вредност и поради тоа се изложувани на неколку големи светски изложби.
Најзначајни експонати
Најстари зачувани се иконите со претставите на „Свети Василиј Велики и Свети Никола“ и „Свети Четириесет маченици“. Првата икона во цел раст ги претставува двајцата архијереи. Се цени дека иконата е насликана во првата половина на XI век, додека пак втората нешто подоцна. Она што е карактеристично за двете икони е ликовното решение кое се совпаѓа со живописот од катедралната црква Света Софија.
Во XIII век се изработени доста значајни икони преку кои може поцелосно да се согледа трендот на творештвото во византиската уметност (како фрескописот, така и иконописот). Од ова време е иконата со допојасната претстава на Исус Христос, на која стои годината на сликањето 1262/63 година. На позадината на иконата е напишано името на дарителот - мошне значајниот охридски архиепископ Константин Кавасила. Иконата покажува дека неа ја работел солиден зограф кој имал можност да ги следи трендовите на сликарството од големите сликарски центри какви што биле Цариград и Солун.
Од XIV век се двојните икони „Богородица Психосострија“ (Душеспасителка) од едната и „Благовештението“ од другата страна и „Исус Христос Психосостис“ со „Распетието Христово“. Овие икони најверојатно му се подарени на охридскиот архиепископ Григориј од страна на византискиот цар Андроник II. Делата се изработени од цариградски мајстори кои биле на врвот на византиската уметност и на сликарството во средниот век. Приближно од овој период е и храмовата икона на црквата Света Богородица Перивлепта. Таа е дело на цариградски сликар кој Богородица ја насликал допојасно со малиот Христос во нејзината лева рака. Подоцна, околу 1365 година, на задната страна е насликано делото „Воведението на Богородица“, кое зборува за исти сликар кој работел на фрескописот на припратата од црквата Света Богородица Перивлепта.
Сликарите Михаил и Ефтихиј кои во 1295 година ја живописале црквата Света Богородица Перивлепта не работеле на големите престолни икони. Единствено од поголемо форматните икони на овие двајца сликари им се припишува „Евангелист Матеј“, кој е насликан во цел раст, свртен полулево, со дебела книга во рацете. На творештвото на овие сликари им се припишуваат и малоформатните икони: „Неверството Томино“, „Слегување во пеколот“, „Раѓањето Христово“, „Крштевањето Христово“ и „Воведението на Богородица“. Се смета дека овие икони ѝ припаѓаат на една серија од дванаесет празнични икони кои Махаил и Ефтихиј ги насликале во XIV век.
Под влијание на западното сликарство се создадени делата „Богородица со Христос“ и „Свети Никола", по порачка на охридскиот архиепископ Никола.
Освен во живописот во охридските цркви и во иконописот се поддржува култот на словенските просветители Светите Климент и Наум. Во црквата Света Богородица Перивлепта е пронајдена двојна литиска икона со претставите на Свети Климент на едната и Свети Наум на другата страна, во допојасни претстави. Иконата влегува во доменот на т.н. "чудотворни " бидејќи месното население верувало дека заштитникот на градот може да ги одбрани во судбоносните настани со кои се соочувал Охрид. Се претпоставува дека автор на иконата е Јован Теоријан, кој кон крајот на XIV век работел живопис и иконопис во охридските цркви.
Познато дело на Дичо Крстев - Зографот од XIX век е иконата посветана на Света Богородица со Христос, наречена Пантохора, од црквата Свети Јован Богослов-Канео, а истиот сликар долго време работел за потребите на црквите во Охридскиот крај.
Виталиј Гинзбург
Виталиј Гинзбург — член на Кралското друштво (Вита́лий Ла́заревич Ги́нзбург, – ) — советски и руски теориски физичар, астрофизичар, добитник на Нобелова награда за физика, член на Советската и Руската академија на науките и еден од татковците на советската водородна бомба. Тој бил наследникот на Игор Там како раководител на одделот за теориска физика при Лебедевиот физички институт на Руската академија на науките, и истакнат атеист.
Животопис
Тој се родил во еврејско семејство во Москава во 1916 година,како син на инженерот Лазар Јефимович Гинзбург и и докторкта Августа Фелгенауер, и дипшломирал на Московскиот државен универзитет во 1938 година. Ја одбранил својата кандидатска дисертација во 1940 година, и докторската дисертација во 1942 година. Во 1944 година, станал член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз. Меѓу неговите успеси се делумно феноменолоишката теорија за суперпроводливост, како и Гинзбург-Ландаовата теорија, развиена заедно со Лав Ландау во 1950 година теоријата за електромагнетни бранови движењето на плазмата (на пример, во јоносферата), како и теорија за потеклото на космичкото зрачење. Тој е исто така познат меѓу биолозите како дел од групата на научници кои помогнале да се отстрани политички поврзаниот против менделов агроном Трофим Лисенко, со што се овозможил современо продирање на генетската наука во СССР.
Во 1937 година, Гинзбург се оженил со Олга Замша.
Во 1946 година се оженил со неговата втора жена, Нина Гинзбург (моминско Јермакова), која минала повеќе од една година во притвор со фалсификувани обвиненија дека планирала да изврши атентат на советскиот водач Јозеф Сталин.
Гинзбург бил главен уредник на научното списание Uspekhi Fizicheskikh Nauk. Тој исто така раководел со академскиот оддел за физилки и астрофизички проблеми, оддел основан од Гинзбург при Московскиот институт за физика и технологија во 1968 година.
Гинзбург се идентификувал како секуларен евреин, и по падот на комунизмот во поранешниот Советски Сојуз, бил мошне активен во еврејскиот живот, особено во Русија, каде служел во одборот на директори на Рускиот еврејски конгрес. Тој е исто така познат и по борбата против антисемитизмот и ја поддржувал израелската држава.
Во 2000-ите Гинзбург бил и политички активен, поддржувајќи ја руската либерална опозиција и движењето за човекови права. Ги бранел Игор Сутјагин и Валентин Данилов за обвинијата за шпионажа. На 2 април 2009, во интервју на Радио слобода Гинзбург објавил дека ФБС е институција штетна за Русија и повторното ширење на авторитаризмот како повраток кон сталинизам.
Гинзбург работел во Лебедевиот физички институт при Советската и Руската академија на науките во Москва од 1940 година. Руската академија на науките е важна институцијакаде повеќето добитници на Нобелова награда за физика ги извршиле и извршуваат нивните студии или истражувачки работи.
Смрт
Ирина Пресњакова, портпарол на Руската академија на науките, објави дек Гринзбург починал во Москва на 8 ноември 2009 година од срцев напад. Тој страдал од слабо здравје неколку години, и три години пред неговата смрт изјавил „Воопшто, јас им завидувам на верниците. Јас имам 90 години, и ме преовладува болести. За верниците, е многу полесно да се справат со истите и со останатите животни потешкотии. Но, што може да се стори? Јас не верувам во воскресение по смртта.“
Премиерот на Русија Владимир Путин изразил сочувство на семејството велејќи „Се збогуваме со една неверојатна личност чиј неверојатен талент, исклучително силен карактер и цврстината на убедувањата прдизвикуваа почит меѓу неговите колеги“. Претседателот на Русија Димитриј Медведев, во неговот писмо за сочувство, го опишал Гинзбург „врвен физичар на нашето време чии откритија имаа големо влијание на развојот на националната и светската наука.“
Гинзбург бил погребан на 11 ноември на Новодевичјите гробишта во Москва, местото за почивка на многу познати политичари, писатели и научници од Русија.
IC 503
IC 503 — галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1900 година од страна на Џозеф Лант.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 503 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 503 има привидни димензии од 1,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 12 м 29,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 13' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 26°.
Други поделби
Проучување на IC 503 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68284.
NGC 4473
NGC 4473 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4473 се споменува и како UGC 7631, MCG 2-32-93, CGCG 70-125, VCC 1231, Markarian chain.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4473 е од видот E5. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4473 има привидни димензии од 4,5' х 2,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 94°.
Други поделби
Проучување на NGC 4473 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41228. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Велушина
Успение на Пресвета Богородица (позната и како Света Богородица) — средновековна црква во битолското село Велушина.
Оваа монументална катедрала кај месното население е позната како Стара црква и е подигната близу до стариот пат помеѓу ранохристијанската епископија Хераклеја Линкестис и Костур. Црквата претставува ненаметлив споменик, најмногу познат по својата забележлива старост и внатрешниот живопис, кој носи знаци на уметници и градители од различни периоди.
Местоположба
Црквата е сместена на југоисточната страна на селото, во близина на римскиот пат Вија Егнација.
Историја
Црквата претставува еден од најстарите и најзначајните храмови во потпелистерскиот регион.
Од пишани архивски документи се дознава дека црквата е обновувана во век, односно во 1727 година.
Константинова базилика
Прва градба на местото претставува т.н. Константинова базилика, која потекнува од времето на царот Теодосиј II (408-450), а христијанската заедница во тој период гради христијански храмови во правоаголна базиликална форма. Во 1988 година биле спроведени археолошки ископувања, кои откриле мало еднобродно светилиште со скромни димензии, со апсида на источната страна и два бочни брода. Според планот на основата, оваа базилика имала елементи од наос со апсида, два бочни брода и нартекс, план кој е ист кај другите ранохристијански базилики. Најстарата црква во Велушина била изградена од големи камени блокови, јужните и северните ѕидови добро се сочувани со 1,80 метри височина и 0,75 метри ширина, додека апсидниот ѕид е со половина метар дебелина. Чесната трпеза е изработена од камена плоча поставена над римска стела, каде што е изравирано името Димитар. Воедно, базиликата во Велушина е примерок за ранохристијански тип на базилика во близина на епископското седиште Хераклеја.
Во внатрешноста, базиликата е скромна и едноставна градба со мермерна олтарна преграда со правоаголна форма, а над неа бил издигнат мермерен цибориум од кој е сочуван фрагмент. На оштетениот фрагмент е зачувана претстава на Добриот Пастир на левата страна, веројатно направен по донесувањето на Миланскиот едикт во 313 година.
Фрескоживопис
Во црквата има изведено фрескоживопис во повеќе фази од различни временски периоди. Најстарите фрески се верува дека потекнуваат од / век.
Живописот во наосот и во средишниот дел на црквата, како и оној од источниот ѕид на нартексот (западниот дел на црквата), повторно бил насликан во 1836 година. Доказот се истото се наоѓа во записот на годината на северниот ѕид. Според стилот и времето на изработка на ова сликарство, се заклучува дека станува збор за дело на Јован Зограф, кој во тоа време живеел во селото Трново и во период од неколку години насликал повеќе цркви во областа.
Иконостас
Од век потекнуваат неколку насликани сочувани икони во црквата.
По изведбата на живописот од Јован Зограф, во црквата работел зографот Димитар Анастасов од селото Магарево, кој ги изработил иконите на певницата во 1879 година и дел од иконите на иконостасот во црквата.
V1584 Лебед
V1584 Лебед (BD+46 2910, HD 193722, SAO 49482, HR 7786) — ѕвезда во соѕвездието Лебед, со привидна величина од 6,5, при ректасцензија 20:19:56,1 и деклинација +46°50′15″.
Список на државни водачи во 541 година
Ова е список на државни водачи во 41 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ладно оружје
Оружје за блиска борба
Главна статија: Список на оружје за блиска борба.
V1619 Лебед
V1619 Лебед (BD+38 4621, HD 207857, SAO 71767, HR 8349) — ѕвезда во соѕвездието Лебед, со привидна величина од 6,17, при ректасцензија 21:51:04,9 и деклинација +39°32′12″.
887 п.н.е.
887 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 887. година пред новата ера, 887. од првиот милениум п.н.е., 87. од 9 век п.н.е. и осма од 880-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4621 и 4622 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3863 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2873 и 2874 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 134 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 887 година се протега во 1749 и 1750, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1809 и 1810 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 344 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1554 и 1553 исламска година пред хиџра.
Список на државни водачи во 1458 година
Ова е список на државни водачи во 458 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2012 — до 75 кг за жени
Натпреварувањето во кревање тегови во категорија до 53 кг во женска конкуренција на Летните олимписки игри 2012 се одржа на 3 август во Ексел Центарот во Лондон.
Формат на натпреварување
Секоја дисциплина во овој спорт се состои од два дела.
Во првиот дел тегот се крева во еден потег од земјата до над глава, а во другиот дел, најчесто со поголеми тежини, тегот се крева до над колена со еден потег при што кревачот најчесто се спушта на колена да би си олеснил себеси, а потоа повторно крева на рамења, повторно спуштајќи се кон земјата и практично го крева тегот со помош на нозете, и на крајот во вис, повторно со помош на нозете.
Секој натпреварувач има по три обиди во двата начини на кревање.
Распоред
Сите саатници се по Британско летно време (UTC+1)
Рекорди
Пред натпреварувањето светските и олимписките рекорди беа:
Охридско архијерејско намесништво
Охридско архијерејско намесништво — архијерејско намесништво во Македонската православна црква - Охридска архиепископија едно од петте намесништва во Дебарско-кичевската епархија. Ова архијерејско намесништво го опфаќа градот Охрид, заедно со селата во Дебрца. На чело на Охридското архијерејско намесништво се наоѓа протојереј-ставрофор Ефтим Бетински (сост. 2016).
Парохии
Намесништвото е поделено на осумнаесет парохии:
IC 504
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 504 се споменува и како ESO 288-46, A 2207-46, IRAS 22078-4619.
Откривање
Објектот е откриен во 1900 година од страна на Џозеф Лант.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 504 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 504 има привидни димензии од 3,1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 10 м 56,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -46° 4' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 158°.
Други поделби
Проучување на IC 504 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68223.
Малампа
Малампа — една од шестте покраини во Вануату. Покраината се наоѓа во средишниот дел на земјата и е составена од поголем број помали острови и три главни острови: Малакула, Амбрим и Пама. Меѓу помалите острови во покраината се Урипив, Норсуп, Рано, Вала, Ачин, Вао, Лопеви и Маскелиновите Острови. Името на покраината потекниува од првите букви од островите Малакула, Амбрим и Пама.
Население
Покраината има население од 36.722 жители според пописот од 2009 година. Вкупната површина на покраината изнесува 2.779к км², а главен град е Лакаторо.
Оружје за блиска борба
Оружје за блиска борба е оружје кое не се користи за фрлање — т.е. корисникот и неговиот противник при борба се во контакт со него. Како такво во ова оружје не спаѓаат неподвижни оружја како изненадувачки мини и горечки направи, туку се носат од самите борци. Оружјето за блиска борба е вид на ладно оружје.
Оружјето за блиска борба се дели на две основни групи — остро оружје, како на пр. мечот, копјето, секирата и ножот, и тапо оружје, како палката и боздоганот.
Острите оружја работат на принцип на зголемен притисок врз што помала површина, со острица или зашилен врв, со цел на прободување на телето на противникот и негово ранување. Бидејќи острото оружје е превидено за контакт со кожа, тоа значително ја губи својата ефикасност кога е во контакт со оклоп.
Тапото оружје се служи со својата маса и ударната сила на корисникот за зададе повреди од типот на скршени коски, внатрешно крварење или потрес. Низ историјата биле измислени оружја како боздоганот и чукалото (млатот) за борба против тврдо оклопени борци како витезите, кои нанесуваат повреди преку тврд оклоп, но се ефективни и низ свитлив оклоп, како верижен оклоп. Меѓутоа тапите оружја се обично потешки од острите, бидејќи за нанесување на повеќе штета е потребна поголема тежина, особено преку оклоп. Поради ова тапите оружја се обично потешки за ракување.
Споредете: Дометно оружје.
Поврзано
Arma bianca Arma branca Orožje za boj z bližine
886 п.н.е.
886 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 886. година пред новата ера, 886. од првиот милениум п.н.е., 86. од 9 век п.н.е. и седма од 880-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4622 и 4623 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3864 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2874 и 2875 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 133 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 886 година се протега во 1750 и 1751, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1810 и 1811 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 343 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1553 и 1552 исламска година пред хиџра.
Харисон Форд
Харисон Форд (англиски: Harrison Ford) (13 јули 1942, Чикаго, САД) - американски глумец, најпознат по улогата на Хан Соло во филмовите „Војни на ѕвездите“ (Star Wars) и улогата на Индијана Џонс во истоимената серија филмови.
Животопис
Форд е роден во Чикаго, САД. Татко му, Кристофер Форд, имал ирско-германско потекло, а мајка му, Доре Ниделман, била Еврејка. Матурирал на Maine East High School во Парк Риџ (Park Ridge), а подоцна студирла глума на Ripon College. Во 1964 година се венчал со Мери Маркарт и со неа се преселил во Лос Анџелес. Бракот со неа траел до 1979 година, а со неа Форд има два сина (Бенџамин и Вилард. Од 1983 до 2001 година, Форд бил во брак со Мелисом Матерсон, со која има син и ќерка (Малком Карсвел и Џорџија). Најпосле, во 2010 година, Форд стапил во брак со глумицата Калистом Флокхарт.
Филмска кариера
Својата прва голема улога Форд ја остварил во 1973 година, во филмот „Американски графити“. По оваа улога, тој глумел во уште неколку помали филмови, а подоцна добил улоги во неколку големи филмски хитови, како што се: „Војна на ѕвездите — епизода IV: Нова надеж“, „Војна на ѕвездите — епизода V: Империјата возвраќа“, „Грабнувачите на изгубениот ковчег“, „Индијана Џонс и храмот на пропаста“, „Индијана Џонс и последната крстоносна војна“, „Патриотски игри“, „Непосредна опасност“, „Ангел со две лица“, „Избезумен“ (Frantic), итн. Во 1985 година бил номиниран за наградата „Оскар“ за улогата во филмот „Сведок“.
Пјер-Емил Хојбјерг
Пјер-Емил Хојбјерг (роден на 5 август 1992, во Копенхаген) — дански фудбалер, играч од средниот ред на Тотенхем Хотспар и на данската репрезентација.
NGC 4474
NGC 4474 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 4474 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41241. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Либ
Либ (маршалски: Ellep ) е остров во Тихиот Океан. Островот е дел од Раличките Острови во Маршалските Острови. Островот има 0.93 километри квадратн и надморска височина од 3 метри. Островот сочинува една од општините во државата и според податоците од 1998 година има население од 115 жители.
Гутеборн
Гутеборн (Guteborn) — општина во округот Горен Шпревалд-Лужица, во јужен Бранденбург, Германија.