cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Али Хаменеи
На 4 јуни 1989, веќе еден ден по смртта на основоположникот на исламската република Големиот Ајатолах Рухолла Мусави Хомеини избран е за висок раководител на Иран, односно Ајатолах.
Сиричинско-раотинска парохија
Сиричинско-раотинска парохија — македонска православна парохија, дел од Тетовското архијерејско намесништво на Тетовско-гостиварската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата има седиште во црквата „Св. Петка“ во селото Сиричино и ги опфаќа селата Сиричино, Туденце, Копанце, Раотинце, Јанчиште, Подбреѓе и Јегуновце. .
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Џек Бауер (велосипедист)
Џек Бауер (Jack Bauer; р. ) — новозеландски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Во јануари 2010 година, Бауер станал национален друмски првак, додека возел за. Во ноември 2011, Бауер објавил дека потпишал со професионалната екипа за сезоните 2012 и 2013 по чекорите на неговиот сонародник, Џулијан Дин. Останал со екипата и трета сезона во 2014 и четврта сезона во 2015 година. На петнаесеттата етапа на Тур де Франс 2014, Бауер се одвоил со Мартин Елмигер и возеле сами 222 километри, но биле достигнати од групата на само неколку метри пред целта.
Бауер пораснал во мал град наречен Пара Пара, недалеку од Такака на Јужниот Остров од Нов Зеланд. Првично започнал како возач на мотори (крос-кантри), Бауер се префрлил на друмскиот велосипедизам во 2007. Неговата кариера оттогаш се движи нагоре, особено во 2009, кога освоил бројни друмски трки.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Вилегодски реон
Вилегодски реон е реон во Архангелската област, Русија.
NGC 3236
NGC 3236 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Скалеста пирамида
Изградбата на скалести прамиди е дел од неколку древни култури. Овие пирамиди и од неколку слоја или скали, направени од камен. Разните пирамиди произлегле независно една од друга бидејќи немало врски помеѓу цивилизациите кои ги граделе.
NGC 3236
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3236 се споменува и како MCG 10-15-81, CGCG 290-40, NPM1G +61.0079.
Скалеста пирамида
Стар Египет
Првите египетски пирамиди биле скалести пирамиди. За време на Третата династија (XXVII век п.н.е.), архитектот Имхотеп ја изградил првата пирамида во египет, наречена Џосерова пирамида, со тоа што градел шест последователно помали мастаби (постар облик на гробница) една врз друга. Подоцнежните фараони, меѓу кои Сехемхет и Хаба, изградиле слични градби.
Балени
Острови Балени (-66.91667°N, 163.75°W)се серија на ненаселени острови во Јужниот Океан кои се протегаат од 66°15' до 67°35'S и 162°30' до 165°00'E. Групата се протега околу 160 km во правец северозапад-југоисток. Островите се силно заледени и со вулканско потекло. Ледниците се проектираат од нивните падини во морето. Островите се формирани од т.н. Балени жариште.
NGC 3236
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1832 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3236 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 3236 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 26 м 48,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 61° 16' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Други поделби
Проучување на NGC 3236 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30711. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 24; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4144. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 962.
Балени
Островите се претендирани од Нов Зеланд како дел од Зависноста на Рос (види Територијални претензии на Антарктикот).
Острови и карпи од север кон југ
Површината на островите изнесува вкупно 400 km2, а највисоката точка е измерена како 1705 m или приближно 1500 m (неискачениот Brown Peak на Островот Старџ).
Снимени човечки посети на островите
Англиските лов на фоки капетани Џон Балени и Томас Фримен првпат ја видоа групата во 1839 година. Балени ја именуваше островската група по себе и поединечните острови по лондонските трговци чија финансиска поддршка ја овозможи експедицијата. Фримен беше првиот човек што слета на некој од островите на 9 февруари 1839 година, и ова беше првото човечко паѓање јужно од Антарктичкиот круг.
Ловците ги виделе островите во 1853 година, но не слетале.
Во февруари 2015 година островите беа посетени три дена од Нов Зеланд-Австралија Антарктик екосистеми Патување под покровителство на Нов Зеланд Национален институт за истражување на вода и атмосфера на бродот РВ Тангароа, со цел да се проучат екосистемите на морскиот живот на островите, особено во однос на грбавиот кит.Оваа работа ја следеше работата направена на претходната посета во 2010 година.
На 3 февруари 2017 година, персоналот од Швајцарскиот поларен институт Експедиција за обиколување на Антарктикот ги посети островите и изврши значителна фотографска и видео анкетна работа која имаше за цел да придонесе за првото прецизно мапирање на главните острови. Најголемиот дел од работата беше извршена со хеликоптер, иако најмалку едно паѓање на островите исто така беше направено од овој експедиција, користејќи Зодијак чамци на надувување.
Геологија
Во архипелагот, Бакл, Старџ и Јанг Острови се примери на стратовулкан.
Силните земјотреси многу блиску до островите се ретки, но потреси со умерена јачина навистина се случуваат над Пацифик-Антарктик Риџ, Маквари Трипл Јункшн и Пацифик Рам помеѓу островите Балени и Островот Маквари. Други земјотреси се случуваат во близина на Југоисточни индијски гребен и Зона на фрактура на Балени, вклучително и земјотрес со јачина од 8,1 степени во 1998 година што погоди нешто повеќе од 700 km западно-северозападно од островите
Потопени одлики
Неколку подводни одлики лежат блиску до островите Балени:
Скалеста пирамида
Стар Египет
Меѓутоа веќе за време на Четвртата династија почнале да се градат правилни пирамиди. Првата пирамида со рамни страни (во Мејдум), најпрвин била скалеста пирамида на фараонот Хуни. Подоцнежните паметници на Снофру, Свитканата пирамида и Црвената пирамида кај Дашур, биле првите правилни пирамиди изградени од нула, и со оваа иновација скалестите пирамиди престанале да постојат во Египет.
Предколумбовска Америка
Најпродуктивни градители на скалести пирамиди биле предколумбовските цивилизации. Рушевините од скалестите пирамиди ги наоѓаме ширум мајанските градови на Јукатан, како и кај ацтечката, толтечката и инка архитектурата. Во многу случаи биле градени последователни нивоа врз постоечки градби, и со тоа пирамидите се ширеле на цикличка база. Ова важи за Големата Чолулска пирамида и Големата Теночтитланска пирамида.
Бистрица на Сутла
Бистрица на Сутла (словенечки: Bistrica ob Sotli) — населба во Општина Бистрица на Сутла во источна Словенија. Населбата е центар на општината Бистрица на Сутла. Населбата се наоѓа на десниот брег на реката Сутла. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Трасенхајде
Трасенхајде (Trassenheide) — општина и приморско одморалиште во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на островот Узедом во Балтичкото Море.
Историја
Прво документирано спомнување на Трасенхајде било во 1786, најпрвин како овчји трла; тие биле направено со цел да се заштитат грлата овди од ненадејните поплави на морето. До 1840 имал 138 жители. Во 1908, колонијата била именувана „Трасенхајде“. Тогаш започнал да се развива туризмот. Во 1928, Трасенхајде станал посебна општина. Во август 1943 бил тешко бомбардиран поради блискиот истражувачки центар на Луфтвафе во Пенеминде.
Серхио Рамос
Серхио Рамос (роден на во Камас, Шпанија) — шпански фудбалски репрезентативец, кој моменталноно настапува за Реал Мадрид.
Кариера
Серхио Рамос фудбал започнал да тренира во екипата на Севиља. Ги поминал сите млади селекции а потоа играл и за Б екипата. За првиот тим дебитирал на 1 февруари 2004 година во натпреварот во Примера против Депортиво ла Коруња. Неговиот тим тогаш бил поразен со 1 : 0, а тој во игра влегол како резерва во второто полувреме. Во наредната сезона одиграл 31 натпревар во првенството во дресот на Севиља и бил стрелец на два гола, против Реал Сосиедад (2 : 1) и Реал Мадрид (2 : 2).
Неглиже
До 1920-тите, неглижето почнало да го имитира женскиот сатенски еднослоен вечерен фустан од тој период. Поимот „неглиже“ бил користел на керамичките фигурини на Royal Doulton во 1927 година, прикажувајќи ги жените кои носат нешто што изгледа како едноделно парче свила или вискоза до колена, исечено со чипка. Иако стилот на вечерни фустани на ноќна облека направи потези кон современиот неглижески стил - проѕирни боди, скратена тантела, машнички, пример во 1941 година со фотографија  на Рита Хејворт  во <i id="mwMQ">Life</i>. Дури по Втората светска војна, ноќната облека била променета од првенствено корисна во првенствено чувствителна, па дури и еротска; неглиже силно се појавила како облик на долна облека.
Серхио Рамос
Кариера
Во текот на летото 2005. тогаш деветнаесетгодишниот Рамос преминал во Реал Мадрид за обесштетување од 27 милиони евра. Првиот гол во дресот на Реал го постигнал 6 декември 2005 година против Олимпијакос. Неговиот тим од тогаш е поразен со 3 : 2 во натпреварот во групната фаза на Лигата на шампионите. Својот двестоти настап за Реал Мадрид го забележал на 21 февруари 2010 против Виљареал.
Неглиже
Современите неглижеа често се многу полабави и изработени од проѕирни и дијафанозни ткаенини и исечени со чипка или друг фин материјал и машни. Често се користени повеќе слоеви ткаенина. Затоа, современото неглиже можеби повеќе им должи на женските убави јакни или наметки за кревети и маркетните шипки отколку на ноќницата. Се прошириле на масовниот пазар, придобивајќи го воведувањето на евтини синтетички ткаенини како најлон и неговите пофини наследници. Од 1940-тите до 1970-тите, трендот бил неглижеите да станат пократки по должина (на пр. бебешката кукла од 1970-тите). Неглижеата направени од 1940-тите до 1970-тите сега се собирачкистарински предмети.
NGC 5633
NGC 5633 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5633 се споменува и како UGC 9271, MCG 8-26-34, CGCG 247-30, KARA 631, 1ZW 89, IRAS 14255+4622.
Неглиже
Во Обединетото Кралство во 2004 година, неглижеата сочинувале само четири проценти од продажбата на женска ноќна облека, а женските пижами доминирале од средината на 1980-тите. Сепак, продажбата на неглиже во Обединетото Кралство се вели дека е најбрзо растечкиот сектор на пазарот од 1998 година.
NGC 5633
Откривање
Објектот е откриен на 11 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5633 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5633 има привидни димензии од 2,1' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 27 м 28,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +46° 8' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 5633 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51620. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3472. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1368.
Серхио Рамос
Репрезентација
За репрезентација на Шпанија дебитирал 26 март 2005 година во пријателскиот натпревар против Кина (3 : 0) одиграна во Саламанка. На своето деби имал само 18 години и 361 ден, со што станал најмладиот играч во историјата на шпанската репрезентација. Подоцна тој негов рекорд бил соборен од Сеск Фабрегас. Првите два гола за репрезентацијата ги постигнал во натпреварот против Сан Марино (6 : 0) во рамките на квалификациите за Светското првенство фудбал 2006.
Се нашол на списокот на избрани играчи за Светското првенство 2006. На Европско првенство во фудбал 2008. Рамос ги провел во игра сите 90 минути на секој натпревар, освен одиграниот против Грција (2 : 1) во групната фаза. Шпанија го освоила првенството со победа над Германија (1 : 0) во финалето. Во текот на славењето кое било после натпреварот, Рамос ја носел маицата во чест на неговиот загинат пријател и соиграч од Севиља, Антонио Пуерта.
Со репрезентацијата го освоил и третото место на Купот на конфедерации 2009. На Светското првенство 2010 бил стартер на сите натпревари, а Шпанија го освоила ова првенство со победа над Холандија (1 : 0) во финалето.
Космос-2320
Космос-2320 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 29 септември 1995 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 7000 килограми. Космос-2320 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 287 км, а најмалото на 238.
Пуста Река
Пуста Река — село во Општина Крушево, во околината на градот Крушево.
Географија и местоположба
Ова високо село се наоѓа во крајниот северозападен дел на територијата на Општина Крушево, чиј атар се допира со подрачјето на општините Кичево, Демир Хисар и Пласница. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 940 метри. Од градот Крушево е оддалечено 11 километри. Низ самото село води регионалниот пат 2337.
Пуста Река е планинско село, сместено северозападно од градот Крушево. Се наоѓа на близу 1000 метри надморска височина, опколено со средновисоки планини, дел од планината Баба Сач и има многу убави терени со борови, букови и дабови шуми. Надморската височина и околните шуми го прават селото да има многу пријатна клима и во лето температурите не се многу високи. Низ селото тече мала рекичка која во лето пресушува, а повисок водостој има само во рана пролет кога се топи снегот од планините.
Соседни села на Пуста Река се: Преглово и Пласница од север, Цер од запад, Горно Дивјаци од исток, и Долно Дивјаци и Зашле од југ.
Историја
За настанокот на селото Пуста Река нема поточни податоци кога е настанато, но се знае како е настанато. Тоа настанало од тројца браќа кои биле по потекло од селото Вранештица (Кичевско).
За името на селото се смета дека е настанато поради тоа што селото било запалено и до темел изгорено трипати. Еднаш тоа било запалено за време на турското владеење а двапати било изгорено за време на Втората светска војна. Во Пуста Река за време и на турското ропство, а и за време на Втората светска војна била развиена свеста за слободна Македонија и бил развиен отпорот и кон двете ропства при што се појавувале помали „дружини“ кои се бореле против непријателот, а селото било познато како село јатак на ајдуци.
Познати се неколку народни херои кои во текот на Втората светска војна ги дале своите животи и во нивна чест во селото се подигнати неколку споменици. Значајно е да се спомене дека во близина на селото во месноста Грујова нива е создаден првиот Крушевски баталјон.
Може да се спомене дека како и во сите села од Западна Македонија така и од ова село има доста печалбари кои се заминати во европските и прекуокеанските земји.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 11,3 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 672 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 238 хектари, а на пасиштата 195 хектари.
Во основа, селото има полјоделско-шумарска функција. Во минатото, во селото работеле фабрички погон „Илинденка“, земјоделска задруга и услужни објекти. Во селото на времето работел и хотел.
Во турско време работел рудник за злато во близина на селото.
Населението нема поволни услови да се занимава со земјоделство и поради тоа произведува многу малку, колку за свои потреби. Само две куќи во селото одгледуваат овци, додека пак останатите одгледуваат говеда, коњи и друго.
Во пролетниот период жителите на ова село собираат шумски плодови, мовови и печурки кои ги продаваат за да обезбедат средства за издршка. Тие, исто така се занимаваат со лов на диви животни, бидејќи селото изобилува со преубави планински терени. Има поволни услови за одгледување на пчели и за развој на пчеларството.
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, селото Пуста Река имало 470 жители, сите Македонци. Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) од 1905 година, во Пуста Река имало 400 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото преминало од средно во мало село, населено со македонско население. Во 1961 година, селото имало 415 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 173 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Пуста Река живееле 134 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 53 жители, од кои 46 Македонци и 7 лица без податоци.
Родови
Пуста Река е македонско село.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1951 година родови во селото:
Иселеништво
Селото има околу 80 куќи од кои повеќето се празни, бидејќи голем број на жители заминале во градовите Прилеп, Битола, Кичево, Скопје, како и во европските и прекуокеанските земји поради непостоење на основни услови за нормален живот.
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1951 година: Славковци во Врбоец (едно семејство); Јовковци во Романија (три семејства); Коруновци во Крушево (едно семејство); Биљановци во Јабука во Војводина, Србија (едно семејство) и во САД (едно семејство); Јанковци во САД (едно семејство); Јаневци во Пласница кај Кичево (како домазет од 1950 година); Вијачовци во: Јабука во Војводина, Србија (едно семејство); Божиновци во Јабука во Војводина, Србија (едно семејство) и Чоктуровци во Романија (две семејства).
Самоуправа и политика
Во XIX век, Пуста Река било христијанско село во рамките на Битолската каза (нахија Демир Хисар), на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Крушево, која била една од ретките општини во Македонија која не била изменета при територијалната поделба во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на тогашната Општина Крушево.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крушево.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1204 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на старото основно училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 67 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 64 гласачи.
Српска напредна партија
Српската напредна партија (Српска напредна странка), скратено СНС — популистичка политичка партија во Србија која е владејачка партија од 2012 година.
Идеолошки, СНС била формирана како умерено одвојување од СРС, и најчесто била опишана како голем шатор и популистичка политичка партија. Тие се залагаат за пристапување на Србија во Европската Унија, а истовремено одржувајќи ја рамнотежата со источните и западните сили.
Тие се водечката партија во актуелната владина коалиција која вклучува левичарски и десноориентирани политички партии кои ја поддржуваат политиката на Вучиќ. Од јули 2021 година, партијата има 167 места во Националното собрание, додека владејачката коалиција има 180 од 250 места.
Формирање
Судирот меѓу Томислав Николиќ и Воислав Шешељ излегол на виделина по изјавата на Николиќ дека радикалите во Националното собрание ќе го поддржат Процесот за стабилизација и асоцијација со Европската Унија, што наишло на отпор од Шешељ и неговите тврдокорни поддржувачи.
На 11 септември 2008 година, Николиќ објавил дека пратеничката група „Напред, Србија“ ќе се трансформира во политичка партија. Се шириле гласини за приклучување на Александар Вучиќ во новооснованата партија, што истиот ден потврдил и самиот Николиќ. Еден ден подоцна, Централната патриотска управа на СРС го разрешил Николиќ и неговите 18 поддржувачи од партијата поради противењето на Шешељ на политиките на парламентарната група на Николиќ што полека почнало да ја распаѓа СРС. Тогашниот генерален секретар Вучиќ тој ден не учествувал на гласањето. Игор Мировиќ официјално ја напуштил СРС по завршувањето на гласањето, изразувајќи ја својата поддршка за Николиќ. Истиот ден, Шешељ и Драган Тодоровиќ ги избркале приврзаниците на Николиќ, но побарале да добијат 18 места назад. Поради ваквата состојба биле спорни пратеничките места на СНС и СРС. Основачки членови на пратеничката група „Напред, Србија“ биле тогашниот потпретседател на Народното собрание Божидар Делиќ, Јоргованка Табаковиќ и девет други членови. На 13 септември 2008 година, Вучиќ ја напуштил СРС и почнал да работи со Николиќ на формирање на нивната политичка партија. Николиќ најавил дека новооснованата партија ќе биде партија од модерната десница која ќе води кампања за пристапување на Србија во Европската Унија (ЕУ) и ќе ги балансира односите со Русија. На 16 септември било објавено дека основачкото собрание ќе се одржи на 21 октомври истата година. Николиќ и другите високи функционери почнале да водат кампања и да ја промовираат својата наскоро основана политичка партија, која најмногу го привлекла вниманието од поранешните членови на СРС. На 24 септември 2008 година, високите функционери на Николиќ потврдиле дека партијата ќе го носи името Српска напредна партија.
На почетокот на октомври, на Маја Гојковиќ ѝ било одбиено учеството во основањето на СНС и поради тоа ја формирала Народната партија. Николиќ потврдил и дека разговарал со тогашниот претседател на Демократската партија на Србија Воислав Коштуница и Велимир Илиќ за формирање патриотска коалиција, но набргу потоа и двајцата го одбиле неговиот предлог. На 10 октомври 2008 година, Српската напредна партија била регистрирана како политичка партија. Пратеничката група продолжила да расте до 21 пратеници. Основачкото собрание на Српската напредна партија било одржано на 21 октомври 2008 година, на кое било претставено претседателство со 20 членови со Николиќ како претседател на партијата и Вучиќ како заменик претседател.
2008–2012: Рани години и активизам
На почетокот на ноември 2008 година, СНС повикала на предвремени парламентарни избори кои требало да се одржат до октомври 2009 година Овој предлог подоцна бил поддржан од Чедомир Јовановиќ, лидер на Либерално-демократската партија. Александар Вучиќ кон крајот на ноември изјавил дека Српската напредна партија ќе остане во опозиција.
На почетокот на март 2009 година било објавено дека на Српската напредна партија и се одземени 580 советнички места во локалните општински собранија. Во мај 2009 година тие се спротивставиле на промената на Уставот, која ја опишале како несериозна. Во јуни 2009 година, биле одржани избори во градот Земун, за кој било познато дека е упориште на Српската радикална партија, но СНС успеала да освои 34% од гласовите на народот на изборите, додека СРС освоила само 10%. СНС водела кампања против „Законот за информации“ помеѓу јули и октомври 2009 година, кој тие го опишале како антидемократски. Во октомври тие воделе кампања за оставка на тогашниот премиер Мирко Цветковиќ. На почетокот на декември 2009 година, во Вождовац се одржале избори на кои учествувала СНС. Тие на крајот освоиле 37,05 отсто од гласовите на народот и 26 места во локалното собрание. Набргу по изборите формирале влада со коалицијата ДСС – НС. Во Костолац освоиле 12 отсто од гласовите на народот. Тие ја критикувале тогашната владејачка Демократска партија за корупција и попречување на патот на Србија кон Европската Унија.
До средината на февруари 2010 година партијата објавила дека собрала над 500.000 потписи за одржување на нови парламентарни избори. На почетокот на март СНС ладека владата ја вовлекува земјата во длабока криза. Набргу потоа најавила дека ќе одржат антивладини демонстрации во Белград. Неколку дена потоа било објавено дека собрале над милион потписи. Демократската партија дала соопштение кон крајот на септември 2010 година, тврдејќи дека СНС е опасна како партија за Србија. На почетокот на ноември 2010 година, Вучиќ дал изјава во која тврдел дека СНС станала најголемата партија во земјата за само две години. Кон крајот на декември најавиле дека ќе протестираат поради влошувањето на политичката состојба во Србија. Состојбата се огласила и од партијата Нова Србија, која изјавила дека и тие ќе учествуваат на протестите. Владата одговорила со покана на партиските лидери на дијалог, но понудата за дијалог била одбиена од СНС.
Во јануари 2011 година, СНС предала 304.580 потписи кои биле собрани од партијата за промена на уставот. На почетокот на февруари започнале масовните протести на чело со СНС, и на 5 февруари тие изјавиле дека ќе продолжат со протестите доколку владата не распише предвремени избори. Протестите продолжиле до март, а во април антивладините протести почнале да се шират и во другите градови во Србија. За време на нивните протести, Томислав Николиќ дал изјава дека очекува изборите да се одржат до почетокот на декември 2011 година. Во октомври 2011 година високи партиски функционери ја окупирале зградата на ТВ Коперникус. На почетокот на ноември 2011 година, СНС ја објавила својата прва партиска програма.
2012–2014: Избори и прва влада
За време на протестите во 2011 година, редовни домаќини покрај Српската напредна партија биле и партиите Нова Србија, Движење на српските сили и Движењето на социјалистите. Сепак, и СНС првично сакала да учествува сама на изборите. Протестите одиграле голема улога во зголемувањето на популарноста на СНС, и поради тоа многу анкети покажале дека Николиќ во тоа време бил во водство. Кон крајот на јануари 2012 година, претседателството на партијата Нова Србија потврдило дека изборите на коалицијата СНС–НС–ПСС–ПС ќе ги предводи Николиќ на следните избори. Среде претходниот притисок, Борис Тадиќ одлучил да распише избори кои требало да се одржат на 6 мај 2012 година, и една недела подоцна официјално била формирана коалицијата предводена од Српската напредна партија, под името „Да ја поттикнеме Србија„. СНС во април објавила дека Томислав Николиќ е нивниот кандидат за претседател, а Јоргованка Табаковиќ ќе биде нивниот кандидат за премиерската функција. Непосредно пред изборите, било објавено дека СНС официјално има 340.000 членови.
Парламентарни избори
За време на парламентарните избори СНС ја обвинила Демократската партија за измама со гласови. На прес-конференцијата што се одржала на 6 мај, заменик претседателот Александар Вучиќ изјавил дека победиле на изборите и дека освоиле 24,4 отсто од гласовите. На крајот, коалицијата добила 24,05 отсто од гласовите на народот и 73 места во парламентот, додека Српската напредна партија добила 55 места.
Претседателски избори
Претседателските избори се одржале на 6 мај, а подоцна повторно на 20 мај. Првиот втор круг се одржал на истиот ден со парламентарните избори, но бидејќи немало кандидат кој го освоил мнозинството, тие завршиле со свикување втор круг на 20 мај, меѓу актуелниот претседател Борис Тадиќ и кандидатот на Српската напредна партија Томислав Николиќ. На 20 мај, Николиќ го победил Тадиќ откако освоил 1.552.063 гласови во вториот круг од изборите.
Промена на лидерството
По претседателските избори, Николиќ се повлекол од функцијата претседател на партијата и поднел оставка. Заменик-претседателот Александар Вучиќ ја извршувал функцијата ВД претседател на партијата до изборот на наследникот. Вучиќ на крајот бил единствениот кој се кандидирал за партиско раководство и бил избран на 29 септември 2012 година, а за заменик претседател на партијата била избрана Јоргованка Табаковиќ. Подоцна во декември истата година, Народната партија предводена од поранешната градоначалничка на Нови Сад, Маја Гојковиќ, се споила во Српската напредна партија.
Прва влада на СНС-СПС
Владата била официјално формирана на 27 јули 2012 година по мнозинството гласови во Националното собрание и била составена од коалицијата предводена од СНС, коалицијата СПС - ПУПС - ЈС и Обединетите региони на Србија. Николиќ го именувал претседателот на Социјалистичката партија на Србија (СПС) за свој премиер, додека заменик-претседателот на СНС, Александар Вучиќ, бил назначен за прв потпретседател на Владата на Србија. Еден од главните приоритети што оваа влада ги ветила било интеграцијата на Србија во Европската Унија, нормализирање на односите со самопрогласената Република Косово, борбата против криминалот и корупцијата и економските реформи. Во реалноста, немало економски реформи во овој период и владата продолжила да го практикува неолибералниот економски систем, кој бил спроведен од владата на Демократската партија во 2008 година. Првично, владата имала 17 министерства и 19 членови на министерствата. Во септември 2013 година, владата била реконструирана откако Обединетите региони на Србија преминале во опозиција, а владата потоа додала уште едно министерство и уште тројца членови. Оваа влада на траела речиси две години. На почетокот на 2014 година, СНС и СПС објавиле дека владата и парламентот ќе бидат распуштени поради „недоволен политички легитимитет“. На 29 јануари, претседателот Николиќ формално го распуштил парламентот и следните парламентарни избори биле распишани за 16 март.
Иако премиерот Ивица Дачиќ ја имал власта како шеф на владата, многу аналитичари опишуваат дека Вучиќ имал најголемо влијание во владата бидејќи бил шеф на најголемата партија во владината коалиција.
Парламентарни и белградски избори
Парламентарните избори се одржале на 16 март, на кои Српската напредна партија учествувала под нејзината голема шаторска коалиција што ја формирале уште во 2011 година. Овој пат, коалицијата била преименувана во „Иднина во која веруваме“ (Будућност у коју верујемо) и две нови партии се приклучиле на коалицијата, Социјалдемократската партија на Србија (СДПС) предводена од Расим Љајиќ и Српското движење за обнова (СПО) предводена од Вук Драшковиќ. Вучиќ добил поголема поддршка во овој период, особено по затворањето на милијардерот олигарх Мирослав Мишковиќ. Коалицијата „Иднината во која веруваме“ завршила со убедливо освојување на мнозинството од местата, освојувајќи 48,35 отсто од гласовите и 158 места во Националното собрание, додека само СНС освоила 126 места, што ја означило првта изборна убедлива победа по изборите од 2000 година. Откако освоила мнозинство гласови, Вучиќ најавил дека ќе преговара со лидерите на другите партии и Социјалистичката партија на Србија, која на крајот била единствената што ја прифатила понудата да се приклучи на нивната влада.
Истиот ден во Белград се одржаа избори за избор на нов градоначалник. Изборите требало да се одржат кон крајот на 2013 година, откако Драган Ѓилас го загубил барањето за недоверба во градското собрание, но Привремениот совет на чело со Синиша Мали на крајот владеел до изборите. Коалицијата предводена од СНС победила на изборите со 43,62 отсто од гласовите и 63 места во Градското собрание. Мали официјално станал градоначалник и ја имал таа функција до 2018 година
Втора влада
Втората влада предводена од СНС била формирана на 27 април 2014 година по освојување мнозинство гласови во Народното собрание и била составена од коалицијата предводена од СНС и коалицијата СПС - ПУПС - ЈС. Вучиќ бил избран за премиер, а владата била стабилна во најголем дел од времето. Новата влада предводена од СНС усвоила нови закони кои биле потребни за идното членство во ЕУ и се обидела да спроведе нов договор за нормализирање на врските со Косово. Нивните приоритети привремено се смениле кога катастрофалните поплави ја погодиле земјата и ја туркале економијата подлабоко во рецесија. Во 2015 година, Србија била именувана како полуконсолидирана демократија и сè уште била опишана под категоријата демократска. Планот на Владата бил да привлече странски инвеститори и да го подобри својот бизнис и опкружување, но тие ужасно не успеале да ги завршат големите приватизации што ги ветил СНС. Владата завршила со иницирање на контроверзниот проект наречен Белград на вода во 2014 година по договор со приватна инвестициска и развојна компанија наречена „Игл Хилс“. Инвестицијата е насочена кон создавање на нови луксузни градски згради и трговски центри. Проектот привлекол внимание откако многу организации го обвиниле развојот на перење пари и корупција, недостаток на добри урбанисти, архитекти и економисти,    и уривање на многу куќи и згради а во 2016 година се случило дури и убиство, организирано од непознати личности кои никогаш не биле пронајдени. По овие контроверзи беа организирани протести на чело со организацијата „ Не го дваме Белград“. Владата побарала јавна поддршка за мерките за штедење и за аранжман со Меѓународниот монетарен фонд. На почетокот на јануари 2016 година, Вучиќ повикал на предвремени избори бидејќи изјавил дека „на Србија и требаат уште четири години стабилност за да влезе во Европската Унија“, а во март парламентот бил официјално распуштен.
Парламентарни избори 2016
Парламентарните избори се одржале на 24 април, првично закажани за март 2018 година додека Вучиќ не повикал на предвремени избори на почетокот на јануари 2016 година. СНС повторно учествувал под нејзината голема шаторска коалиција која постоела од 2011 година, овој пат под името „Србија победува“ Ним им се придружиле и Партијата на обединетите пензионери на Србија (ПУПС) предводена од Милан Кркобабиќ и Српската народна партија (СНП) предводена од Ненад Поповиќ. Коалицијата на крајот освоила 48,25% од гласовите и 131 место во Народното собрание, додека само СНС освоила 93 места, но овој пат тие на крајот освоиле повеќе гласови отколку на последните парламентарни избори. Вучиќ најавил дека владата ќе биде формирана во јуни но поради „надворешен притисок“ владата била формирана на почетокот на август, 109 дена по одржувањето на изборите. Социјалистичката партија на Србија останала како член на владата, а овојпат им се придружила и Алијансата на Војводинските Унгарци. Невладините организации и сите опозициски партии, освен Српската радикална партија, ја обвиниле владејачката партија за изборна кражба и манипулација со гласови што Српската напредна партија постојано ги негирала во текот на изборите.
Трета влада
Третата влада предводена од СНС била формирана на 11 август 2016 година по мнозинство гласови во Народното собрание и била составена од коалицијата „Србија победува“ предводена од СНС и коалицијата СПС - ПУПС - ЈС, кои се на власт од 2012 година. Вучиќ останал премиер, а новата влада имала 16 министерства. Во овој период, Вучиќ ја концентрирал моќта за себе и Србија исто така доживеала недостаток на независни медиуми и преминување кон авторитаризам и поради тоа била опишана како делумно слободна. Владата предводена од СНС продолжила да покажува нетолеранција кон критиките од опозициските партии, независните медиуми и обичните граѓани и независните владини тела како што е Народниот правобранител.
На 30 мај Вучиќ поднел оставка од премиерската функција по претседателските избори на кои победил, а Ивица Дачиќ ја презел функцијата која ја извршувал до 29 јуни.
Почетна и современа
Српската напредна партија никогаш немала јасна слика за својата идеологија, и поради тоа нашироко била опишана како партија која ги опфаќа сите. Сепак, Српската напредна партија првично започнала како претставник на умереното крило на Српската радикална партија (СРС) кој ги критикувала радикалните иредентистички и националистички ставови на Шешељ и тогашната владејачка Демократска партија, која тие ја обвиниле за корупција. Откако дошле на власт, тие користат популистичка реторика.
Сепак, Српската напредна партија е исто така опишана како конзервативна, национално-конзервативна, и десничарска популистичка. Владеењето на Вучиќ, вклучително и неговото раководство на Српската напредна партија, некои академици го опишале како прагматично и опортунистичко.
Економските позиции на Српската напредна партија се ориентирани кон неолиберализмот. Тие го усвоиле својот неолиберален став пред изборите во 2012 година, и откако дошле на власт, го вовеле и во пракса.
Политички партии во Србија
СНС е обвинета дека има сателитски партии, меѓу кои се членовите на владејачката коалиција предводена од СНС, бројни малцински партии, екстремно десничарски партии како Српската радикална партија, Српската десница, Српската партија „Заветници“, Движењето Левијатан, и други партии како Либерално-демократската партија, ПОКС, Демократска партија на Србија, Србија 21, Граѓански демократски форум, Партијата на модерна Србија и Лигата на социјалдемократите на Војводина.
Европска Унија
Српската напредна партија го поддржува пристапувањето на Србија во Европската Унија и одржува соработка со владејачките партии на земјите кои се дел од Европската Унија, како што е Христијанско-демократската унија во Германија, Фидес во Унгарија, и Партијата на слободата на Австрија. На 24 април 2013 година, претставниците на СНС во Парламентарното собрание на Советот на Европа се приклучиле на Европската народна партија како придружна членка. Сепак, Вучиќ е обвинет за зголемен евроскептицизам.
САД
Српската напредна партија во својата програма навела дека се залага за одржување блиски односи со САД. Во 2012 година, нејзините водачи се состанале со Руди Џулијани во Белград за да разговараат за странските консултации. Тие ги задржале добрите односи со американските претседатели откако дошле на власт.
Кина
Српската напредна партија задржува силни односи со владејачката Кинеска комунистичка партија, вклучувајќи го и нејзиниот лидер Кси Џинпинг. Од 2012 година, кога СНС ја презела власта, тие меѓусебно потпишале повеќе партиски договори. СНС, исто така, неколкупати им се обраќала на Кси Џинпинг и на другите високи партиски лидери како „браќа“ и „спасители“ на Србија.
Русија
Српската напредна партија одржува блиски односи со Русија и нејзиниот претседател Владимир Путин, вклучувајќи ја и владејачката партија Единствена Русија од нивното формирање. Тие потпишале договори за партиска соработка во 2011, 2016 и 2019 година за подобрување на односите меѓу Србија и Русија и стратешките партнерства во интерес на двете нации.
Соседство
Виктор Орбан и Фидес имаат топли односи со Александар Вучиќ и неговата Српска напредна партија, а министерот за надворешни работи на Унгарија водел кампања за Вучиќ за српските претседателски избори во 2017 година. Компании блиски до владата на Орбан добиле јавни договори со српската влада. И српската влада е обвинета дека има сличен пристап кон унгарската влада кон медиумите. Алијансата на војводинските Унгарци (ВМСЗ) има врски со Фидес и е членка на ЕПП, и ја поддржува владата предводена од СНС од 2014 година.
Некои ја опишале Српската напредна партија дека одржува блиска соработка со Мило Ѓукановиќ и Демократската партија на социјалистите на Црна Гора, додека Вучиќ и други официјални лица го негирале ова тврдење.
Слично на Фидес во Унгарија, СНС одржува силни врски со партиите од српската дијаспора во соседните земји. Новата српска демократија, Движењето за промени и Демократската народна партија кои биле дел од коалицијата „За иднината на Црна Гора“, биле означени дека се наоѓаат на „списокот на Вучиќ“ за време на црногорските парламентарни избори во 2020 година, а биле присутни најголемиот број конституенти на новата коалиција. на неколку состаноци во Белград во текот на 2019 и 2020 година, организирани од Вучиќ, на кои се собрале „лидерите на српските заедници“ во соседните земји на Србија.
Српската листа во Косово задржува блиски врски со владата на Србија и претседателот Александар Вучиќ и Српската напредна партија во Македонија учествувала заедно со ВМРО-ДПМНЕ на парламентарните избори во Македонија во 2020 година. Под водство на ВМРО-ДПМНЕ и Никола Груевски, надворешната политика на Македонија се свртела кон проруска, просрпска и антизападна ориентација.
Српската радикална партија на Република Српска (СРС РС) првично претставувала босанско крило на СРС, но партијата се оградила од српската СРС и оттогаш се здружила со СНС. Во април 2019 година, СРС де факто се споила со Партијата за демократски напредок (ПДП), која како и СНС е членка на ЕПП. Српска има и своја „Српска напредна партија“ која се споила во 2018 година со Српската радикална партија „9-ти јануари“, порадикална поделба на СРС РС и слично именуваната Српска напредна партија на Република Српска.
Организација
Партиските тела на Српската напредна партија се собранието, главниот одбор, претседателот, заменик-претседателот, потпретседателите на главниот одбор, претседателството, извршниот одбор, статутарната комисија, надзорниот одбор и изборите. седиште.
Главниот одбор е највисокото тело за одлучување помеѓу двете седници на Собранието. Главниот одбор го сочинуваат членови по функции и 300 избрани членови. Членови по функција се претседател, заменик претседател, потпретседатели на главниот одбор, членови на претседателството, членови на извршниот одбор, претседатели на совет, претседател на статутарната комисија, претседател на надзорен одбор, претседател на службата за информирање, меѓународен секретар, претседатели и комесари на градските и општинските одбори, членови на парламентот и градоначалници.
Претседателот ја претставува и раководи партијата. Заменик претседателот го заменува претседателот во случај на негова спреченост или отсуство. Потпретседателите на главниот одбор му помагаат на претседателот во извршувањето на функциите на главниот одбор.
Наводи за криминал и корупција
СНС била нашироко обвинета за врски со криминал и корупција, за ерозија на владеењето на правото во Србија и за одење кон авторитаризам.
Годишниот извештај на „Нации во транзит“ на Фридом Хаус од почетокот на 2020 година објавил дека поради демократското назадување, Србија повеќе не е демократија (како што била класифицирана од 2003 година) и станала хибриден режим, во „сивата зона“ меѓу „демократиите и чисти автократии“. Во извештајот се наведуваат „години на зголемено заробување на државата, злоупотреба на моќта“ од српскиот претседател Александар Вучиќ: „Иако сегашната влада предводена од СНС дојде на власт во 2012 година, ветувајќи дека ќе се бори против распространетата корупција во Србија, се чини дека проблемот се влоши, а не се подобри во годините потоа“.
Заменик-директорката на институтот V-DEM на Универзитетот во Гетеборг, Ана Лирман, изјавила дека „индексите на либералната демократија“ се драстично влошени во Србија, од 0,53 во 2009 година на 0,25 во 2019 година, рангирајќи ја на 139-то место од 179 испитани земји. Овој резултат ја означила Србија како „изборна автократија“, „главно поради владината медиумска цензура“, но и „намален простор за работа на граѓанските општества и академските институции“ и „грижата за квалитетот на изборниот систем“.
Различни медиумски организации во сопственост на луѓе блиски до партијата се продадени на државниот Телеком за десет пати повисоки цени од нивната проценета вредност, со што практично се префрлаат јавни пари во рацете на неколку поединци и се ставаат под владина контрола. Еден од најзначајните примери е купувањето на корпорацијата Коперникус, која била продадена за 195,5 милиони евра, многукратно повисока од онаа што ја проценуваат експертите за нејзината вредност. Други примери вклучуваат Радијус Вектор, кој бил продаден за 108 милиони евра; Wireless Media, продаден за 38 милиони евра; и разни аквизиции на помали провајдери на кабелска телевизија и интернет (како што се Авком Белград, Радијус Вектор, Маско, Белград БПП Инг и Грочка).
Споменатите аквизиции ја влошиле финансиската состојба на Телеком и ја навеле компанијата да издаде обврзници во вредност од 23,5 милијарди динари за рефинансирање на долговите. Српскиот совет за борба против корупцијата сепак молчи. Во 2017 година, Вучиќ ја означил N1, главната независна медиумска организација во Србија,како „Луксембуршка телевизија со американски капитал“ и „телевизија контролирана од ЦИА“.
Белградски брег
Градежниот мегапроект „Белград на вода “ во центарот на Белград привлекол дополнителни контроверзии во средината на септември 2018 година, кога двајца работници паднале од 22-от кат на зграда во изградба. Според извештајот на Equal Times, „мажите кои работеле нелегално биле испратени од нивните шефови и работодавци, бидејќи немале соодветна документација“.
Пет дена подоцна, Вучиќ изјавил дека „во Соединетите Американски Држави на секои десет секунди умира мијач на прозорци“. Тој се извинил за изјавата откако било откриено дека тврдењето доаѓа од веб-страницата за сатирични вести The Onion.