cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Оцетна киселина
Медицинска употреба
Оцетната киселина е ефикасен антисептик кога се користи како 1% раствор, со широк спектар на дејство против стрептококи, стафилококи, псеудомонас, ентерококи и други. Може да се користи за лекување на инфекции на кожата предизвикани од соеви на псеудомонас отпорни на типични антибиотици.
Латинска граматика
Детерминативи и лични заменки
Подробни информации и деклинациони табели на Латинска деклинација.
Оцетна киселина
Медицинска употреба
Додека разредената оцетна киселина се користи во јонофорезата, ниту еден висококвалитетен доказ не го поддржува овој третман за болеста на ротаторната манжетна.
Латинска граматика
Детерминативи и лични заменки
Латинскиот нема неодреден член или одреден член, иако постојат демонстративи, како hic, haec, hoc (машки, женски и среден за ова) и ille, illa, illud (за она). Како и во македонскиот, овие исто така може да служат како заменки. There are also посвојни придавки и заменки, основни и редни броеви, квантификатори, прашанки, итн.
Оцетна киселина
Медицинска употреба
Како третман за надворешен отитис, тој е на списокот на есенцијални лекови на Светската здравствена организација.
Латинска граматика
Детерминативи и лични заменки
Постојат и лични заменки, за секое од трите лица, во еднина и множина. Како и во македонскиот, само заменките од трето лице разликуваат род (is, ea, id: тој, таа, тоа).
Оцетна киселина
Храна
Оцетната киселина има 349 kcal (1.460 kJ) на 100 е. Оцетот обично не содржи помалку од 4% оцетна киселина по маса. Законските ограничувања за содржината на оцетна киселина варираат во зависност од јурисдикцијата. Оцетот се користи директно како зачини, и во кисела зеленчук и друга храна. Табеларниот оцет има тенденција да биде повеќе разреден (4% до 8% оцетна киселина), додека комерцијалната кисела храна користи раствори кои се поконцентрирани. Процентот на оцетна киселина што се користи ширум светот како оцет не е толку голем како комерцијалната употреба, но е далеку најстарата и најпознатата примена.
Латинска граматика
Придавки
Во латинскиот, мора да се сложат со именките кои ги опишуваат по мадеж, број и род. Заради ова, придавките мора да се деклинираат. Придаките од прва и втора деклинација се деклинираат исто како именки од прва и втора деклинација. Освен ако зборот е во поезија, придавките се ставаат пред именките кои ги опишуваат. Како и во македонскиот, придавките постојат во, позитивна, споредбена и суперлативна форма. Позитивните и суперлативните се деклинираат според парадигмата за прва и втора деклинација, но споредбените се деклинираат според парадигмата за трета деклинација. При користење во реченица, споредбената придавка (подобар, побрз, поубав) може да се стави во аблатив или со додавање на 'quam'  (лат. од).
Оцетна киселина
Органска хемија
Оцетната киселина се подложува на типични хемиски реакции на карбоксилна киселина. По обработката со стандардна основа, се претвора во метален ацетат и вода. Со силни бази (на пример, органолитиумски реагенси), може двојно да се депротонира за да се даде. Намалување на оцетна киселина дава етанол. OH групата е главното место на реакција, како што е илустрирано со конверзија на оцетна киселина во ацетил хлорид. Други деривати на супституција вклучуваат оцетен анхидрид; овој анхидрид се произведува со губење на вода од две молекули на оцетна киселина. Естерите на оцетната киселина може исто така да се формираат преку естерификација на Фишер, а може да се формираат и амиди. Кога се загрева над 440 C, оцетната киселина се распаѓа за да произведе јаглерод диоксид и метан, или да произведе кетен и вода:
Латинска граматика
Придавки
regular adjectives
Оцетна киселина
Реакции со неоргански соединенија
Оцетната киселина е благо корозивна на метали, вклучувајќи железо, магнезиум и цинк, формирајќи водороден гас и соли наречени ацетати:
Латинска граматика
Прилози
Подробни информации и деклинациони табели на Латинска деклинација.
Оцетна киселина
Реакции со неоргански соединенија
Бидејќи алуминиумот формира пасивирачки филм отпорен на киселина од алуминиум оксид, алуминиумските резервоари се користат за транспорт на оцетна киселина. Металните ацетати, исто така, може да се подготват од оцетна киселина и соодветна база, како во популарната реакција „сода бикарбона + оцет“ што испушта натриум ацетат:
Латинска граматика
Прилози
Прилозите ги менуваат глаголите, придавките, и други прилози со тоа што назначуваат време, место или начин. Латинските прилози не се деклинираат. Се формираат со менување на наставката на придавката. Како придавките, прилозите имаат позитивна, споредбена и суперлативна форма.
Оцетна киселина
Реакции со неоргански соединенија
Реакција на боја за соли на оцетна киселина е раствор на железо(III) хлорид, што резултира со длабоко црвена боја која исчезнува по закиселувањето. Почувствителен тест користи лантан нитрат со јод и амонијак за да даде син раствор. Ацетатите кога се загреваат со арсен триоксид формираат какодил оксид, кој може да се открие со неговите непријатни пареи.
Латинска граматика
Прилози
Позитивната форма на прилогот се прави од придавките од прва и втора деклинација, во кое длкото -e ја заменува наставката. Наместо придавката clarus, -a, -um, (светол, светла, светло), прилогот е clare, што значи светло (начин).
Оцетна киселина
Други деривати
Органски или неоргански соли се произведуваат од оцетна киселина. Некои комерцијално значајни деривати:
Латинска граматика
Прилози
Споредбената форма на прилогот, која се прави од придавките од трета деклинација, е сосема едноставна. Таа е потполно иста како среден род номинатив еднина од споредбената придавка и речиси секогаш завршува со -ius. Наместо придавката clarior, што значи посветол, прилогот clarius, што значи посветло.
Оцетна киселина
Други деривати
Халогенираните оцетни киселини се произведуваат од оцетна киселина. Некои комерцијално значајни деривати:
Латинска граматика
Прилози
Суперлативната форма е исто така сосема проста. Има иста основа како суперлативната придавка и секогаш завршува со долго -e. Наместо придавката clarissimus, што значи најсветол, прилогот е clarissime, што значи најсветло.
Оцетна киселина
Други деривати
Количините на оцетна киселина што се користат во овие други апликации заедно сочинуваат уште 5-10% од употребата на оцетна киселина ширум светот.
Латинска граматика
Збороред
Латинскиот има мошне флексибилен збороред заради флексивната синтакса. Обичната проза била во обликот Подмет, Индиректен предмет, Директен предмет, Прилошки зборови или Изрази, Глагол. Другите додатни, иако зависни глаголи, се ставаат пред главниот глагол, како на пример инфинитиви. Прилозите и партиципите обично следеле веднаш по именките, освен ако се придавки за убавина, големина, количество, добрина или вистина, во кој случај ѝ претходат на именката која ја опишуваат. Односните реченици се ставале по претходникот кој го опишуваат. Иако оваа шема во класичниот латински ја гледаме најчесто, таа варирала; важно е да се присетиме дека нема наоди за зборовниот ред во народниот говор (видете Народен латински јазик).
Во поезијата пак, зборовниот ред често се менувал заради метарот, кој се водел по самогласното количество (кратки наспроти долги самогласки и дифтонзи) и согласни групи, а не по рима и нагласок. Треба да се спомене дека поетите во римскиот свет главно твореле за увото, а не за окото; го прикажувале своето дело рецитирајќи пред публика. Така варијациите во зборовниот ред често служела реторичка, како и метричка цел. На пример, во Вергилиевата Буколика, тој вели: Omnia vincit amor, et nos cedamus amori!: Љубовта победува сѐ, да ѝ се препуштиме на љубовта!. Зборовите omnia (сѐ), amor (љубов) и amori (љубење) се истакнати со нивната необична позиција во изразите. Метарот е дактилски хексаметар, во кој Вергилиј ја составил Енеидата, римскиот национален еп.
Наставката на честото римско име Marcus се разликува во секој од следниве примери заради граматичката употреба во таа реченица. Редот на следниве реченици е совршено точен на латински и несомнено е јасен:
Оцетна киселина
Историја
Во 16-тиот век, германскиот алхемичар Андреас Либавиус го опишал производството на ацетон од сува дестилација на олово ацетат, кетонска декарбоксилација. Присуството на вода во оцетот има толку големо влијание врз својствата на оцетната киселина што со векови хемичарите верувале дека глацијалната оцетна киселина и киселината што се наоѓа во оцетот се две различни супстанции. Францускиот хемичар Пјер Адет докажал дека се идентични.
Во 1845 година германскиот хемичар Херман Колбе за прв пат синтетизирал оцетна киселина од неоргански соединенија. Оваа реакциона низа се состоела од хлорирање на јаглерод дисулфид во јаглерод тетрахлорид, проследено со пиролиза во тетрахлоретилен и водено хлорирање во трихлороцетна киселина, и завршила со електролитичка редукција до оцетна киселина.
Латинска граматика
Аблативен апсолут
Во латинската граматика, аблативниот апсолут (лат. ablativus absolutus) е именски израз ставен во аблатив. Поточно се состои од именка или заменка и некој партицип (во случај на sum [„сум“] - нулта морфема. Ова назначува време, услов или прилики на даденото дејствие во главната реченица. Ова ја заменува нужната употреба на зависни реченици во македонскиот. Различноста на оваа конструкција им дава потешкотии на учениците; меѓутоа за добар пишан латински оваа конструкција мора да се совлада, и таа ја прави латинската проза прилично концизна.
Оцетна киселина
Историја
До 1910 година, најголемиот дел од глацијалната оцетна киселина се добивала од пиролигниот алкохол, производ од дестилација на дрво. Оцетната киселина била изолирана со третман со млеко од вар, а добиениот калциум ацетат потоа бил закиселуван со сулфурна киселина за да се врати оцетната киселина. Во тоа време, Германија произведувала 10.000 тони глацијална оцетна киселина, од која околу 30% се користела за производство на индиго боја.
Латинска граматика
Аблативен апсолут
Најблискиот превод на конструкцијата би бил: со ИМЕНКА ПАРТИЦИП.
Оцетна киселина
Меѓуѕвездена средина
Меѓуѕвездената оцетна киселина била откриена во 1996 година од тим предводен од Дејвид Мерингер користејќи ја поранешната низа на Здружението Беркли-Илиноис-Мериленд во радио опсерваторијата Хет Крик и поранешната милиметарска низа лоцирана во радио опсерваторијата на долината Овенс. Најпрвин бил откриен во северниот молекуларен облак Sagittarius B2 (познат и како Sgr B2 Large Molecule Heimat). Оцетната киселина ја има разликата по тоа што е првата молекула откриена во меѓуѕвездената средина користејќи исклучиво радио интерферометри; во сите претходни молекуларни откритија на ISM направени во режимите на бранова должина од милиметар и сантиметар, радио телескопите со една чинија биле барем делумно одговорни за детекцијата.
Здравствени ефекти и безбедност
Концентрираната оцетна киселина е корозивна за кожата. Овие изгореници или плускавци може да се појават дури неколку часа по изложувањето.
Латинска граматика
Аблативен апсолут
Urbe capta, Aeneas fugit
Оцетна киселина
Здравствени ефекти и безбедност
Долготрајното вдишување (осум часа) на пареа на оцетна киселина со 10 ppm може да предизвика одредена иритација на очите, носот и грлото; на 100 ppm може да дојде до изразена иритација на белите дробови и можно оштетување на белите дробови, очите и кожата. Концентрациите на пареа од 1.000 ppm предизвикуваат изразена иритација на очите, носот и горниот респираторен тракт и не може да се толерира. Овие предвидувања биле засновани на експерименти со животни и индустриска изложеност.
Латинска граматика
Аблативен апсолут
Ovidio exule, Musae planguntur.
Шахот во 2015 година
Настани во шахот во 2015 година:
Латинска граматика
Аблативен апсолут
Аблативниот апсолут го назначува времето или околностите на настанот.
vivo Caesare...
Оцетна киселина
Здравствени ефекти и безбедност
Опасноста од растворите на оцетна киселина зависат од концентрацијата. Следната табела ја наведува ЕУ класификацијата на растворите на оцетна киселина: Концентрираната оцетна киселина може да се запали само тешко при стандардна температура и притисок, но станува запалив ризик на температури поголеми од 39 C и може да формира експлозивни мешавини со воздухот на повисоки температури (граници на експлозивност: 5,4–16%).
Латинска граматика
Аблативен апсолут
Назначува и причини за нештата, како:
Domino absente, fur fenestram penetravit.
Може да се користи и за опис:
Passis palmis, pacem petiverunt.
Понекогаш инфинитив или реченица се јавува во аблативната апсолутната аблативна конструкција, особено кај Ливиј и подоцнежни автори:
audito eum fugisse...
Наводи
Latin
NGC 7509
NGC 7509 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Седес
Географија и местоположба
Градот се наоѓа во северозападниот дел на Халкидичкиот Полуостров, 5 км југоисточно от Солун. Западниот дел на градот излегува на Солунскиот Залив. Лежи на надморска височина од 65 м.
NGC 7509
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7509 се споменува и како MCG 2-59-6, CGCG 431-13, NPM1G +14.0571.
Седес
Османлиско време
Кон крајот на XIX век Седес бил чифлиг во Солунската каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г., Седице (Seditze) имало 35 домаќинства со вкупно 160 жители Македонци.
Гола Чука (појаснување)
Гола Чука е име на неколку чуки во Македонија:
Седес
Османлиско време
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Седес имал 200 жители, сите Македонци христијани. Секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) наведува дека во 1905 г. в Седес (Sedés) имало 135 жители од грчка народност, што е погрешно.
NGC 7509
Откривање
Објектот е откриен на 8 август 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Седес
Османлиско време
Според грчкиот просветар Димитриос Сарос во 1906 г. Седес (Σέδες) било словенојазично (македонојазично) село во Касандриската митрополија на патријаршијата со 65 жители. Во него работела грчката пропаганда со едно основно училиште со 4 ученици и 1 учител.
Припојување кон Грција и доселување на Грци
Со Букурешкиот договор во 1913 г. Седес е припоен кон грчката држава, кога имал 191 жител. Потоа следувало постепено населување на грчки доселеници од Бугарија и Турција. Првите доселеници (60 семејства) се доведени уште во 1914 г. од Мандрица и Источна Тракија (Турио, Ќупли, Фенер и Цариград). Во 1924-25 г. пристигнале 73 семејства од Станимачко (претежно од Горен Воден), а во 1926 г. се доведени 64 семејства од Понд, 27 семејства от западна Мала Азија, 20 од Тракија и 4 од Кавказот. Со тоа, во 1930 г. населението се зголемило на 526 жители и населбата добила прилично мешан карактер, при што Македонците станале малцинство во сопственото село. По 1920 г. дошле и неколку семејства Власи и Каракачани.
NGC 7509
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 12 м 21,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 36' 35"".
Седес
Припојување кон Грција и доселување на Грци
Во 1926 г. Седес е преименуван во Терми. Во 1928 г. селото е заведено како мешана населба со вкупно 1.156 жители, од кои дури 763 (181 семејства) биле дојденци.
NGC 7509
Други поделби
Проучување на NGC 7509 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70679. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1167. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.
Седес
Доградби и припојување
По Граѓанската војна 2 км југоисток од старата населба почнала да се гради нова наслелба, која го добила старото име Седес (старата претходно била преименувана во Терми). Во неа е преместено дел од населението на старта населба, така што во 1961 г. се заведени 1.034 жители, а во 1971 г. нивниот број опаднал на 828. Ова се должи на созавањето на населбата 21 април (Икости Проти Априлиу), наречена во чест државниот удар на воената хунта, која добила статус на посебно место, со 493 жители. Почнувајќи од пописот во 1981 г. двете населби почнале да се бројат заедно. По соборувањето на хунтата, местото е припоено кон (новосоздадениот) Седес/Седес, па така во 1981 г. населбата 21 април, стариот и новиот Седес се бројат заедно.
Самоуправа и политика
Градот припаѓа на општинската единица Седес со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Седес, во округот Солун. Воедно, градот е дел од општинскиот оддел Седес, каде спаѓа и селото Кајачали.
Стопанство
Основно занимање на населението е земјоделството. Главни производи се житото, грозјето и тутунот.
NGC 5100/2
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5100/2 се споменува и како NGC 5106-1, UGC 8389, MCG 2-34-9, IRAS 13184+0914, NPM1G +09.0311, CGCG 72-50.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5100/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5100/2 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 20 м 59,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 58' 39".
Хенри Ноел Брејлсфорд
Хенри Ноел Брејлсфорд (, -, ) – виден британски лабуристички новинар, публицист, писател, универзитетски професор и стручњак за Балканот.
Животопис
По завршувањето на високото образование во Глазгов, извесно време предава на Колеџот на Кралицата Маргарита во Глазгов, но ја напушта универзитетската кариера и станува новинар и политички коментатор. Како доброволец во Филхеленската легија се бори во Грчко-турската војна (1897) што му дава мотив за единствениот роман „Метлата на богот на војната“ (1898). Од 1899 година доаѓа во Лондон како новинар на весникот „Морнинг водач“, станува водечки коментатор на весникот „Дејли њус“ и соработник на „Стар“ и „Нејшн“. По Илинденското востание, како секретар на Помошниот комитет на Балканскиот комитет во Лондон, застанува на чело на петмесечната англиска хуманитарна мисија во Битолскиот Вилает во Македонија (1903–1904). Врз основа на собраните факти и сознанија од теренот, покрај извештајот во весникот „Манчестер гардијан“ (25. Ⅳ 1904), ја објавува во Лондон и документираната обемна публикација „Македонија, нејзините народи и нејзината иднина“ (1906). Како експерт за Балканот, вклучен е во четворицата членови на Истражниот поткомитет на Меѓународната комисија на Карнегиевата фондација за истражување на причините и последиците од Балканските војни (1912–1913) и автор на трите (од седумте) поглавја на публикуваниот Извештај на Карнегиевата балканска комисија (1914). Учествува и во анкетата на Редакцијата на виенската „Балканска федерација“ (1925–1929) на европските интелектуалци за осуда на поделбата и состојбите во Македонија. Во 1950 година бил двомесечен гостин на македонската влада и по враќањето ја запозна англиската и меѓународната јавност со вистината за културно-националниот развиток на македонскиот народ во НРМ во рамките на ФНРЈ.
Сидеродромофобија
Со терминот сидеродромофобија (грчки σίδηρος - sideros, "железо", δρόμος - dromos, "пат" и φόβος - phobos, "страв") се означува една посебна психофобична состојба на страв од патување со воз.
Оваа фобија може да предизвика напади на паника и обично се поврзува со анксиозни пречки слични на оние карактеристични за клаустрофобијата, како што се тресење, чувство на недостиг од воздух и тахикардија.
Стево Црвенковски
Стево Црвенковски ( во -  во ) — македонски режисер, политичар и Министер за надворешни работи на Република Македонија во периодот од 1993 до 1996 година.
Црвенковски дипломирал на Академијата за драма, филм, радио и телевизија во Белград во 1973 година. Работел и твори како филмски автор во „Вардар филм“.
Во 2002 година бил избран за потпретседател на Владата на Република Македонија. Најзначајната негова активност во оваа сфера е раководењето со македонската дипломатија, во критичните моменти на меѓународното признавање и афирмацијата на новата македонска држава, меѓу 1993 до 1996 година. По ова работел и како советник на тогашниот претседател Киро Глигоров.
Во 1997 година станал амбасадор на Република Македонија во Лондон.
УЕФА Лига на шампиони 2006/07
— 15. сезона на најсилното натпреварување на европските фудбалски клубови под името УЕФА Лига на шампиони и 52. сезона од основањето на натпреварувањето.
Натпреварувањето започнало со одигрувањето на првото квалификациско коло кое започнало на 11 јули 2006 година, а завршило со одигрување на финале на 23 мај 2007 година одржано на Олимпискиот стадион Спиридон Луис во Атина, Грција. Во финалето екипата на Милан издвоила победа над Ливерпул со резултат 2:1 со тоа освојувајќи ја својата седма титула во најсилното европско фудбалско натпреварување.
Квалификации
Прво квалификациско коло: (24 претставници)
Второ квалификациско коло: (28 претставници)
Групна фаза: (32 екипи)
Прво квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 11 и 12 јули, а реванш натпреварите на 18 и 19 јули 2006 година.
Трето квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 8 и 9 август, а реванш натпреварите на 22 и 23 август 2006 година.
Натпреварување по групи
Ждрепката за натпреварувањето по групи се одржала на 24 август 2006 година во Монако. Натпреварувањето во групната фаза траело од 12 септември до 24 август 2006 година.
Првите две екипи од секоја група се пласирале во осминафиналето, додека третопласираните екипи го продолжиле својот настап во шеснаесетфиналето во УЕФА Купот. Според параграфот 4.05 во УЕФА правилникот за таа сезона, доколку две или повеќе екипи имаат ист број на бодови по завршувањето на групната фаза, нивниот редослед се одредува според следните правила:
Осминафинале
Ждрепката за осминафиналето се одржала на 15 декември 2006 година во Нион, Швајцарија. Првите натпревари биле одиграни на 20 и 21 февруари, а реванш натпреварите на 6 и 7 март 2007 година.
Четвртфинале
Ждрепката за четвртфиналето и полуфиналето се одржала на 9 март 2007 година во Атина, Грција. Првите натпревари биле одиграни на 3 и 4 април, а реванш натпреварите на 10 и 11 април 2007 година.
Полуфинале
Првите натпревари биле одиграни на 24 и 25 април, а реванш натпреварите на 1 и 2 мај 2007 година.
Системот HACCP
НАССР системот претставува алатка со која операторите во прехранбената дејност може да вршат контрола на опасностите кои можат да се појават во храната.НАССР системот е заоснован на седум принципи со кои на ефикасен начин се осигурува потполна здравствена безбедност на прехранбените производи во сите сегменти на призводство и преработка.Предностите на примената на HACCP системот се во тоа што се редуцираат болестите од храна, ги обезбедуваат граѓаните со здравствено безбедни и прехранбени производи, овозможуваат исполнување на законските регулативи и поефикасено инспекциско надгледување, поефективна работа на прехранбените произведители, ја зголемува конкурентноста на светскиот пазар, овозможува ефикасно воведување на нови технологии и производи и го зголемува профитот.
НАССР принципи
7-те НАССР Принципи, дефинирани од Комисијата на Цодеџ Алиментариус се:
Надворешни врски
http://sezahrana.tumblr.com/post/26208675944
http://iqs.com.mk/HACCP.html
Довје
Довје (Dovje) — село во Општина Крањска Гора во историскиот регион Горењска во Словенија, сместено на јужните падини на Караванки на надморска височина од 703 м. Има богата историја и рурална традиција и е познато како едно од најсончевите села во Словенија. Неговата местоположба е идеална за земјоделство и ова е главнoто занимање на жителите многу векови. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Име
Довје бил потврден во историските извори во 1029 година како Ленгинвуелт, во 1065 година како Ленгинвелт и во 1318 година како Лангенуелт. Словенското име се заснова на превод на германското име (буквално, „долго поле“), веројатно преку развој на дијалект од * долг (полје) „долго поле“, што се однесува на конфигурацијата на територијата на селото.
Културно наследство
Селото има зачувано голем број елементи карактеристични за алпската архитектура. Најинтересните од нив се заоблените влезни врати на старите куќи. Погледот кон Јулијските Алпи од селото ги направило гробиштата покрај црквата Свети Михаил, соодветно последно место за одмор за многу планинари кои ги загубиле своите животи на планината Триглав и околните планини.
Значајни луѓе
Познати луѓе кои се родени или живееле во Довје се:
Гарбиње Мугуруса
Гарбиње Мугуруса Бланко (Garbiñe Muguruza Blanco, р., ) — венецуелско-шпанска професионална тенисерка која ја претставува Шпанија на тениските натпревари. На 23 мај 2016 година, според ВТА, рангирана е на 4 место во поединечна и 29 место во парови.
Мугуруса е победничка на Ролан Гарос 2016 во поединечна конкуренција. Освоила еден ВТА туринир, а била и финалистка на Вимблдон 2015.
Животопис
Мугуруса е родена во Каракас, Венецуела во 1993 година од татко Баск, Хозе Антонио Мугуруса, и мајка Венецуелка, Скарлет Бланко. Има двајца браќа. Има двојно државјанство, шпанско и венецуелско. Почнала да игра тенис на тригодишна возраст и после преселбата во Шпанија во 1999 година, тренира во тениската академија Бругера, близу Барселона.
Ограѓе (Ногаевци)
Ограѓе — археолошко наоѓалиште во велешкото село Ногаевци. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. На југоисточната периферија на селото, на низок срт со правец исток-запад, кој завршува над реката Вардар, на површина од 1,5 хектар се среќаваат фрагменти од керамички садови, градежен материјал и питоси. Биле најдени и повеќе бронзени монети.
Описна статистика - Сурови и групирани податоци
Г. Сурови и групирани податоци
Еден од главните одлуки при организирање на податоци е: Дали и како да се групираат податоците?
Групирање е деликатна работа и е непосредно поврзано со целта на собирањето на податоците како и со нивниот тип (види ја наредната глава). Целта на групирање на податоци е за полесно да се гледат одликите (т.е. мерките) на податоците.
Како општ принцип: Ако има повеќе од 10 податоци, истите веројатно  треба да се групираат на некој начин.
Сурови податоци Дефиниција: Податоци кои не се групирани се викаат сурови податоци. Секој суров податок е исход на еден член од популацијата.
Податоци се групираат во<strong style="color:#990099"> категории заедно со нивните честоти f.
Владимир (појаснување)
Терминот Владимир може да се однесува на:
Описна статистика - Сурови и групирани податоци
<ul> <li>Категории можат да бидат <strong style="color:#0000FF">класи или интервали според типот на податоците. </li> <li> Честота <strong style="color:#008080"> f е бројот на податоци кои припаѓаат во соодветната категорија. </li> <li> Релативна честота <em style="color:#008080">f/ N е процент, односно честота <strong style="color:#008080"> f поделена со големината на податоците <strong style="color:#000066">N  , па помножено со 100%. </li> </ul> Групирани податоци Дефиниција: Податоци организирани во честотна табела се викаат групирани податоци. Сурови бројни податоци можат, но не морат да се групираат. Сите други типови на податоци се групираат! Негрупирани податоци Сурови податоци кои не планираме да ги групираме ќе ги викаме негрупирани подадоци. (Негрупирани податоци секогаш се броеви!)
Графичко претставување на негурпирани и групирани податоци
На сосема различен начин се претставуваат негрупирани и групирани податоци!
<ul> <li> Негрупирани податоци, графички се претставуваат во рамнина и тоа: <ul> <li>по х-оската е  „бројот на податокот“, а </li><li> по у-оската   е вредноста на соодветниот  <strong style="color:#008000">суров податок. </li></ul></li><li>Од друга страна, за <strong style="color:#990099">групирани податоци , <ul> <li>по <strong style="color:#990099">х-оската се <strong style="color:#990099">категориите (класи или интервали), а   </li><li>по <strong style="color:#008080">у-оската се соодветните  <strong style="color:#008080"> честоти (или релативни честоти).</li> </ul> </li> </ul>
Пример Г-1: Резултатите од еден испит на 8 студенти се дадени во следнава табела. Истите да се претставуваат со соодветен дијаграм.
Слика 7: Точкест дијаграм на негрупирани податоци заедно со просек
Од друга страна:
Пример Г-2: Резултатите од испит од 100 студенти се зададени во следнава табела. Да се групираат податоците на различни начини.
Решение: Има 100 податоци. Сега е подобро да се групираат за да бидат прегледни. Но, како? Во Табели 13 се прикажани три начини на групирање. Во трите, категориите се последователни интервали. Со буквата f се означува честотата на интервалот, односно колку од податоците припаѓаат во интервалот1. Забележи дека во првото и второто групирање, интервалите се исти. Меѓутоа, Excel прави „десно“ групирање, т.е. десната граница влегува во интервалот, а Геогебра прави „лево“ групирање, т.е. левата граница влегува во интервалот. Ова се вика „договор за границите“ (endpoint convention) и е многу важно унапред да се кажи кој договор за групирање ќе се користи! Потаму, да забележиме дека во т.н. стебло-и-лист дијаграм се користи „лево“ групирање. Во третото групирањето, интервалите не се со истата должина, односно интервалите се формирани според (нашите лично одредување на) бодовите потребни за соодветни оценки. За формирање на интервали за групирање детално ќе дискутираме во поглавјето за хистограми.
Графичко претставување на бројни податоци групирани во последователни интервали (како што се дадени тука) се прави со т.н. хистограми (види ја и сооветна глава подолу за повеќе детали). Средната табела ќе ја претставиме со два типови на хистограми, односно апсолутна и релативна.
Двата хистограми ги прикажуваат истите податоци (од Табела 13б), но на различен начин со различна цел.
Пример Г-3: Собрани се следните 40 податоци (види Табела 14). Да се групираат податоците во интервали со должина d =5.
Упаство за одредување на интервали со должина <strong style="color:#996600">d користејќи најмал/најголем податок: <ul><li>Најде го податокот со најмалата вредност во табелата: <strong style="color:#990099">mn <ul><li>Таа е левата граница на првиот интервал.</li></ul></li> <li>Најде го податокот со најголемата вредност во табелата: <strong style="color:#009999">mx <ul><li>Кога  последниот интервал ја „покрива“ оваа вредност, тоа е тоа.</li></ul></li> <li>Формирај последователни интервали: [<strong style="color:#990099">mn ,mn+d), [mn+d,mn+2d), …, [mn+(n-1)d, <strong style="color:#990099">mn + <strong style="color:#000099">n <strong style="color:#996600">d ] <ul><li>Во македонија левата граница e затворена, а секогаш најпрвата и најпоследната се затворени.</li> <li>Кога десниот крај <strong style="color:#990099">mn + <strong style="color:#000099">n <strong style="color:#996600">d ≥ <strong style="color:#009999">mx тоа е последниот интервал.</li> </ul></li> <li>Најди ги соодветните честоти, т.е. изброј ги податоците кои припаѓаат во секој интервал и провери дека се собираат до големината на податоците <font color="#000066">N. </li> </ul>
Одредување на интервалите во примерот: <em style="color:#996600">d=5. Најмалата вредност е <strong style="color:#990099">mn=20 ; најголемата е <strong style="color:#009999">mx=44.
Правиме последователни интервали со должина <em style="color:#996600">d сè додека не го покриваме послениот податок.
Интервалите се: [<strong style="color:#990099">20 ,25),[25,30),[30,35),[35,40),[40,45]
Честотна табела е зададена во Табела 15, a табелата со релативните честоти во Табела 16. (Табела 16 е проширување на Табела1 15.)
1 За жал се користи буквата <em style="color:teal">f за честота и за математичка функција. (Честота може да се вика и <em style="color:teal">апсолутна честота за да се разликува од релативна честота.)
Спасинска Чука
Спасинска Чука — чука во Македонија со координати 42° 19' 20" СГШ, и 22° 14' 14" ИГД.
Замок Лубча
Замокот Лубча (Любчанскі замак ) бил резиденцијален замок на семејството Раџивил на левиот брег на реката Неман кај Лубча во близина на Наварадак Белорусија.
Замокот го започнал својот живот во 1581 година како утврдена резиденција на Јан Кишка, моќен калвинистички магнат. Имало дрвени ѕидови, една камена кула и бил опкружен со ровови од три страни, а четвртата страна бил заштитен од реката.
Лубча подоцна преминал во сопственост на Јануш Раџивил, Големиот Хетман од Литванија, кој го проширил замокот додавајќи три камени кули. Во 1655 година бил заземен и уништен од бунтовните Козаци под водство на Иван Золотаренко.
Само барбиканот и уште една кула останале да стојат по упадот на Козаците. Напуштениот имот неколку пати ги менувал сопствениците, останувајќи незакупен до средината на 19 век, кога на теренот била изградена палата на готската преродба.
Имотот Лубча претрпел голема штета за време на двете светски војни. Палатата била сведена на школка во 1914 година и била преуредена во училишна зграда од страна на Советите во 1947 година. Во почетокот на 21 век, некои од ѕидовите на замокот биле повторно изградени од тим волонтери.
Референци преку Интернет
53.75203°N, 26.06882°W
Номинатив
Номинативот (лат. nominativus) е падеж кој во суштина го означува вршителот на дејствитето во реченицата - подметот. Номинативната форма на имињата е основната, појдовна форма во однос на која се разгледуваат другите падежни форми (доколку такви има) од деклинацијата на еден јазик.
Во македонскиот јазик формите на најголем дел од имињата се всушност добиени од старите номинативни форми на прасловенскиот јазик.
IC 1611
IC 1611 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1611 се споменува и како MCG 2-31-74, CGCG 69-117, VCC 178.
Цизар (амт)
Цизар (Ziesar) — општинска заедница во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Цизар.
IC 1611
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Цизар (амт)
Општинската заедница Цизар се состои од следниве општини:
IC 1611
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1611 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1611 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 16 м 9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 41' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на IC 1611 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39282.
1362
1362 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1362 година од новата ера, 362. од вториот милениум, 62. од XIV век и трета од 1360-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6870 и 6871 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6112 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5122 и 5123 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2115.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1362 година се протега во 3998 и 3999, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4058 и 4059 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1905. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 763 и 764 исламска година.
Шахот во 2016 година
Настани во шахот во 2016 година:
Шамбор (Лоар и Шер)
Шамбор (фр. Chambord) — општина во департманот Лоар и Шер во средна Франција. Месното население брои 150 жители (2007).
Местото е познато по дворецот Шамбор, еден од најпрепознатливите дворци во светот заради карактеристичната француска ренесансна архитектура.
Салваторе Шарино
Салваторе Шарино (итал. Salvatore Sciarrino; р. Палермо, Сицилија на ) е италијански композитор на современа класична музика.
Животопис
Шарино започнува да компонира на 12 години без некое соодветно образование. Иако учел привремено композиција кај Антонио Титоне и Тури Белфиоре, тој се смета себеси за самоук. По завршувањето на универзитетските студии во Палермо, Шарино се сели во Рим во 1969 каде го посетува курсот за електронска музика воден од Франко Еванџелисти на Академијата Санта-Сесилија (Осмонд-Смит 2001).
Во 1977 Шарино се сели од Рим во Милано каде и предава на Конзерваториумот сè до 1982. Од 1983 па до денес живее во Умбрија. Во меѓувреме предава повремено во Болоња и Фиренца, како и во Чита ди Кастело.
Музички стил
Предизвикувајќи големо внимание уште од неговиот период како студент на Еванџелисти, Шарино почнува да развива свој стил во 1970-ти години од XX век. Станува препознатлив по уникатното изолирано користење на звукот и тишината. Во неговото композиторско созревање, Шарино сè повеќе се идентификува со идеите на неговиот сонародник Лујџи Ноно, кој се стреми кон потребата за постојано истражување кон новото. Токму последниот творечки период на Ноно има исклучително влијание врз делата на Шарино.
"Постои само една работа каде немањето сласт за звукот има смисла, а тоа е интензитетот на тишината. Тензијата и мислите на личноста која слуша да бидат чуени од личноста која свири."
Јошеска Чука
Јошеска Чука — чука во Македонија со координати 42° 16' 2" СГШ, и 22° 19' 19" ИГД.
Салваторе Шарино
Музички стил
Во Трета Соната за пијано од 1987, Шарино ја воведува својата «прозорска форма», каде енергијата и густината на структурата се добиени од повеќеслојното упаѓање на паралелни димензии.
Музиката на Шарино припаѓа на авангардата. Препознатливото користење на изолирани звуци, проширени инструментални техники, честите тишини е присутно во неговите дела и до денес.
Имајќи интерес во визуелната уметност уште во неговиот детски период од пет до десет години, Шарино тоа искуство го пренасочува во неговите сценски дела. Оперските дела прикажуваат огромен интерес на Шарино во античките и модерните митови во присуство на голема доза на надреалност.
Оперите како Лоенгрин (Lohengrin) од 1982-84, Персеј и Андромеда (Perseo e Andromeda) од 1990 се примери на навраќање кон наративниот континуитет кој Шарино сè почесто го користи, преку употребата на вокални гестови и употреба на електроника во живо со цел да добие вештачка мимика на природата.
Неколку дела
Асперн (Aspern) (1977), сценско дело по Хенри Џејмс и фрагменти од Да Понте Ванитас (Vanitas) (1981), сценско дело во 1 став Смрт во Венеција (Morte a Venezia) (1991), сценско дело засновано на музика на Ј.С. Бах Бесконечно црно (Nero infinito) (1998), сценско дело Инвенцијата на проѕирноста (L’invenzione della trasparenza) (1993), оркестарско дело со солист Обратен простор (Lo spazio inverso) (1985), камерно дело за флејта, кларинет, челеста, виолина, виолончело Анаморфози (Anamorfosi) (1980), за пијано Варијациja во искривен простор (Variazione su uno spazio ricurvo) (1990), за пијано Изгубен во еден град на вода (Perduto in una città d’acque) (1991) за пијано Хермес (Hermes) (1984) за флејта Збогум, куќи на ветерот (Addio case del vento) (1993) за флејта Noms des airs (1994) за каков било звук и електроника во живо
Космос-1065
Космос-1065 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 22 декември 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Нешателско Езеро
Нешателско Езеро (Lac de Neuchâtel, Neuenburgersee) — езеро во западниот дел на Швајцарија во францускиот говорен регион. Ова езеро со својот поголем дел се наоѓа во швајцарскиот кантон Нешател, а со помалиот дел се наоѓа во кантоните Во, Фрибур, Берн.
Со површина од 218,3 км2, ова езеро во целина се наоѓа во Швајцарија и поради тоа е најголемо. Поголеми швајцарски езера од Нешателското се Женевското Езеро кое со дел се наоѓа во Франција и Боденското Езеро (дел во Германија и Австрија). Езерото е долго 38,3 км, а најголемата ширина изнесува 8,2 км. Се наоѓа на надморска височина од 429 м, а максималната длабочина на езерото изнесува 152 м.
Во езерото се влеваат реките: Орбе, Арнон, Ареус, Сејон, канал де ла Сауж, Ментуе
Борис Сарафов
Борис Сарафов (12 јули 1872 — 28 ноември 1907) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, водач на Македонскиот комитет и Македонската револуционерна организација, учесник во Илинденското востание и член на Главниот штаб во Битолскиот револуционерен округ, една од контроверзните личности во македонското ослободително дело.
По завршувањето на основното образование во родното село и на Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, се запишува во Военото училиште во Софија заедно со Гоце Делчев, и учествува во социјалистичка група. По завршувањето на училиштето (1893) е испратен на офицерска служба во Белогратчик и потоа во Софија (1894). Преку неговиот солунски учител Трајко Китанчев, влегува во македонското движење при што собира и обучува чета, а во т.н. Мелничко востание го напаѓа градот Мелник. Подоцна се запишува како вонреден студент на Генералштабната воена академија во Санкт Петербург (септември 1895), но по четири месеци се враќа во Софија.
По смртта на Китанчев доаѓа до расцеп во Врховниот македонски комитет. Со поддршка на Ѓорче Петров и Гоце Делчев, на Шестиот конгрес на македонската емиграција во Софија, Сарафов  е избран за претседател на Македонскиот комитет. Со својот авантуристички дух и патриотски ентузијазам, тој развива широка внатрешна и надворешна активност, што не е во согласност со политиката на кнезот Фердинанд. Заедно со сите членови на Врховниот комитет тој е уапсен, а потоа е ослободен од судот.
Често патува низ Европа и во Русија. Со негова поддршка се издаваат весниците на Симеон Радев во Женева (L’Effort) и во Париз (Le Mouvement Macédonien), го помагал Македонскиот клуб од Белград, а потоа и Македонското научно-литературно другарство во Санкт Петербург. Целиот европски печат ја пренесува неговата изјава (1902): Ние Македонците не сме Срби, не сме Бугари, ами просто Македонци. Оваа изјава подоцна станува насловно мото на сите изданија на македонската колонија во Санкт Петербург. Сарафов ги помага и солунските гемиџии.
На Осмиот конгрес на македонската емиграција во Софија на чело на Врховниот комитет се поставени Бугарите Стојан Михајловски и генералот Иван Цончев. Потоа се заострува борбата помеѓу врховистите и централистите и тогаш настанува струјата на сарафистите.
Сарафов користел повеќе псевдонимите или бил именуван со разни имиња: Александар Иванович, Бегот, Богдан Петров, Борис Иванов, Владимир Николаев, Керим-паша, Крум, Крумски, Мајстор, Ојнак, Принцот, Торос и др. .
Потекло
"Потеклото и семејната средина се фундаментален елемент во биографијата на една личност. Тие го обусловуваат неговиот живот во неговата најрана фаза, а оставаат траги во целокупната негова натамошна дејност..."
- Христо Андонов-Полјански
Либјахово
"Роден сум во 1872 г., на 12 јуни во с. Либјахово, Неврокопско. Татко ми, Петар Сарафов е родум од с. Гајтаниново, а мајка ми Сирма - од Либјахово.. "
- Борис Сарафов
Селото Либјахово (денес Илинден) се наоѓа во планински регион, во северните падини на планината Стргач, 18 километри југоисточно од градот Неврокоп (денес Гоце Делчев). Во 19 век, Либјахово било големо село со мнозинско македонско христијанско население и припаѓало на Неврокопската каза, во состав на Серскиот санџак. Во 1828-1831 година, во селото е изградена црквата Успение Богородичино. Според една статистика од 1878 година, во 1873 година селото имало 253 куќи со 850 жители, додека според Стефан Верковиќ, селото имало 245 куќи.