cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Свита (музика)
Свитите во романтизмот
Во романтизмот дошло до процут во компонирањето свити. Биле компонирани со музика од опери, сценска музика или балет, како свитата „Сон на летната ноќ“ на Феликс Менделсон. Свитите веќе немале танцови ставови како во барокот, туку програмски наслови (во свитата „Сон на летната ноќ“ има ставови: Шерзо, Ноктурно и Свадбен марш). Со свити се прославиле Жорж Бизе (две свити „Кармен“ и две свити „Арлежанка“), Петар Илич Чајковски („Лебедово езеро“, „Заспаната убавица“ и „Оревокршачка“), Едвард Григ (две свити „Пјер Гинт“), Модест Петрович Мусоргски („Слики од изложбата“), Николај Римски Корсаков („Шехерезада“) и Камиј Сен-Санс („Карневал на животните“).
Виулица
Виулица или снежна бура — метеоролошка појава предизвикана од јака зимска депресија. Притоа снегот се издига над земјата носен од ветерот, така што има намалување на видливоста. Снежните бури се вообичаени во текот на зимата во подрачјата на умерените ширини, а во поларните региони тие се секојдневие, особено во внатрешноста на Антарктикот, каде ветровите дуваат со брзина поголема од 200 км на час.
Маргарита (војвотка од Брабант)
Маргарита ( — ) била ќерка на англискиот крал Едвард I и неговата сопруга Елеонора. Таа е родена во Виндзор, како десетто дете на Едвард.
Во 1290 година се омажила за Џон II, во истата година кога нејзината мајка починала. Од овој брак се родил Џон III, војвода од Брабант.
Вензин
Вензин (Wensin) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Сан Антонио Спарс
Сан Антонио Спарс (San Antonio Spurs) е професионален кошаркарски тим со седиште во градот Сан Антонио, Тексас. Тие се членови на Југозападната дивизија од Западната Конференција во НБА. Клубот бил основан во Далас, но во 1973 година се преселил во Сан Антонио, а од 1976 настапува во НБА лигата.
Оваа организација има освоено пет шампионски пехари, со што е четвртата најуспешна франшиза на сите времиња во американската професионална кошарка. Во нивното повеќедецениско учество во елитната кошаркарска лига, само четири пати се немаат пласирано во плеј-оф завршницата. Тие ја држат најдолгата низа на последователни плејоф учества (16), како и најдолгата низа на сезони со преку 50 победи во регуларниот дел (14).
Тимот од клупата го предводи Грег Попович. Спарс имаат долга играчка традиција, но можеби најпознато дуо во нивната историја е центарскиот двоец Дејвид Робинсон и Тим Данкан, познат и како „кулите Близначки“. По пензионирањето на Робинсон, на сцена стапила „големата тројка“ сочинета од Данкан, Тони Паркер и Ману Џинобили. Овие тројца играчи биле носечкиот столб на екипата во изминатата деценија, во која четири пати играле во големото финале.
Низ текот на годините, Спарс израснале во силни конкуренти на Лос Анџелес Лејкерс и Далас Маверикс за доминација на Западот. Во новиот милениум, само овие три екипи ја претставувале Западната Конференција во Битката за шампионскиот прстен.
Нумерологија
Нумерологија е еден од многуте системи, верувања и традиции во мистичните или езотериски релации меѓу броевите и физичките предмети или живите суштества.
Нумерологијата и предвидувањата преку броевите биле популарни меѓу првите математичари, а посебно Питагора верувал во нумерологијата, но денес не се смета за дел од науката. Одвојувањето на нумерологијата од науката е слично како она на астрологијата од астрономијата, и на алхемијата од хемијата.
Денес, нумерологијата се поврзува со окултизмот. Терминот исто така може да се однесува на оние кои се суеверни во врска со броевите или нивните комбинации, иако не практикуваат традиционална нумерологија.
Долна Црква (Пуста Река)
Долна Црква — археолошко наоѓалиште во крушевското село Пуста Река. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на 500 м јужно од селото,каде се гледаат урнатини од стара црква и околу неа гробови градени од камени плочи.
Антропозофија
Антропозофија е духовна филозофија која се заснива врз учењата на Рудолф Штајнер (25 February 1861 – 30 March 1925) која претпоставува постоење на објективен спиритуален свет достапен за директно доживување преку внатрешниот развој, поточно преку начин на размислување независен од сетилниот систем. Се однесува на истражување на духовниот свет.
IC 1336
IC 1336 — галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1336 се споменува и како ESO 436-17.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1336 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. IC 1336 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 25 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 38' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на IC 1336 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30586.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Куќа на ул. „Климент Охридски“ бр. 5 (Битола)
'''Куќа на ул. „Климент Охридски“ бр. 5 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 49 во Битола.
Нако Станишев
Нако Станишев (, –, ) — македонски деец, застапник за еманципацијата од Цариградската патријаршија, истакнат претставник на Кукушката унија. Долгогодишен претседател на Кукушката црковно-училишна општина. Бил во врска со Димитар Миладинов и со епископот Партенија Зографски. Подоцна ја напуштил унијата.
Фудбал на Летните олимписки игри 2008 (мажи)
Фудбалот на Летните олимписки игри 2008 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри во машка конкуренција. Турнирот се одржал во Пекинг, Кина. На турнирот учествувале вкупно 16 репрезентации.
Првото место го освоила репрезентацијата на Аргентина, второто Нигерија, и третото Бразил.
Космос-866
Космос-866 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 11 ноември 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-866 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 315 км, а најмалото на 176.
Малабо
Малабо е главниот град на африканската држава Екваторска Гвинеја. Малабо не е најголем град во државата и се наоѓа на северниот брег на островот Биоко. . Во минатите 10 години, населението на Малабо значително се зголемило и денес има околу 100.000 жители.
Пондерирана аритметичка средина
Пондерирана аритметичка средина – мерка слична на обичната аритметичка средина (најчестиот вид на просек), освен што наместо секој од податоците да придонесува еднакво на финалната средна вредност, некои од податоците придонесуваат повеќе од другите. Поимот пондерирана средна вредност игра улога во статистиката, а во поопшт облик постои и во повеќе други области на математиката.
Основен пример
Во две училишни одделенија, едното (А) со 20 ученици, другото (Б) со 30 ученици, учениците ги оствариле следниве бодови на тестот:
Обичната средина на одделението А е 80, а на одделението Б е 90 бода. Обичната средина од 80 и 90 е 85, средната вредност од просеците на двете одделенија. Ова не ја зема предвид разликата во бројот на ученици во одделенијата (20 во А и 30 во Б). Значи вредност 85 не ја покажува средната вредност на бројот на бодови на учениците (во двете одделнија). Просечниот број на бодови може да се добие со пресметување на средна вредност на бодовите од сите ученици, без разлика од одделението (збир на сите бодови и поделено со бројот на ученици):
Ова, исто така може да се добие со пондерирање на одделенијата со бројот на ученици во секое одделение:
На овој начин, со пондерираната средина можно е да се најде средниот број на бодови по ученик во случај кога се познати само средните вредности на одделенијата и бројот на ученици во секое одделение.
Фан Ноли
Фан Ноли беше побаран да ја води Јунската револуција во 1924. Тој тогаш служеше како премиер сè додека неговата револуционерна влада не беше срушена од Ахмет Зогу. Беше протеран во Европа и од таму замина за Америка засекогаш во 1930 год и поднесе барање за Американското државјанство и се согласи да ја заврши неговата политичка кариера.Оцтатокот од животот го поина како академик, религиозен водач и писател.
Фан Ноли е почитуван во Албаниа како шампион на книжевноста, хисторијата, теологијата, дипломацијата, новинарството, музиката и националното единство. Тој играше значителна улога во зацврстувањето на Албанскиот јаз. како национален јазик на Албаниа со бројни преводи не ремек делата на светската книжевност.
Животопис
Ноли беше роден во Албанската заедница на Ибрик Тепе, источна Тракија како Теофанус Стилианос Мавроматис. Како млад Ноли се расшета по Средоземјето живејќи во Атина (Грција), Александрија (Египет), и Одеса (Русија) работејќи како глумец и преведувач. Тој зборувал на 13 јазици.
Низ неговите контакти со движењето на албанските иселеници, тој стана силен поддржувач на националното движењеи замина за Бостон во 1906 со цел да ја мобилизира Албанската емигрантска заедница. Во тоа време во Бостон некои албански христијани беа дел од Грцката Православна црква и беа против националната цел. Кога еден грцки православен свештеник одбиваше да спроведе погребни ритуали за Кристаќ Дишница - член на албанската заедница од Hudson, Масачусетс, поради неговите национални активности, Ноли и една група на албански националисти во New England ја создадоа Албанската Православна Црква.
Ноли првиот човек на црквата беше назнацен за свештеник во 1908 од страна на рускиот православен епископ во Америка.
Се врати во Европа да ја поддржува независноста на Албанците, каде што за првпат дојде во Албаниа во 1913. Тој се врати во Америка за време на Првата светска војна, служејќи како водач на организацијата Ватра кое и го направи водач на Албанската диаспора. Неговите дипломатски напори во Америка и Женева доведоа Ноли да ја добие поддршката на Претседателот на Америка Wilson за независна Албаниа и во 1920 ја доби поканата за членство во Друштвото на Народите. Иако Албаниа веќе ја имаше декларирано својата независноство 1912, членството во Друштвото на Народите доведе до нови меѓународни признавања - a до тогаш не реализирани.
Во 1921 Ноли влегол на Албанскиот парламент како член на партијата либерална Ватра-водечката либерална партија во земјата.Тој служеше кратко како министер за надворешни работи во министерството на Джафер Упи.
Во 1923 бил просветен за епископ на новата промовирана аутокефална Албанска православна црква. Ова беше период на судири во земјата помеѓу либералите претставени од Ватра и конзервативците предводени од премиерот Ахмет Зогу. После неуспешен обид за атентат против Зогу, конзервативците им се одмаздија убивајќи го исто така популарниот либерален политичар Авни Рустеми. Говорот на Ноли на погребот на Рустеми беше толку влијателен штоподдржувачите на либералната партија се соединиа и го натераа Зогу да побегне во Југославија (Март 1924). Зогу беше кратко наследен од неговиот очув Шефќет Верлаци, и од либералниот политичар Илиаз Вриони, Ноли беше прогласен за премиер и владител на 17 јули 1924.
И покрај неговите напори за реформи во земјата, програма од дваесет точки на Ноли беше не популарна и неговата влада беше срушена ноќта на Бадник од група која беше лојална на Зогу.Две недели потоа Зогу се врати во Албаниа а Ноли избега во Италија затоа што ќе беше казнет со смрт.
Тој пак се врати во САД во 1932 и формираше републиканска опозиција на Зогу-кој веќе бил прогласен за Крал Зог I.В о годините што доаѓаа Ноли продолжи со образувањето,студирајќи а потоа и предаваше Бизантинска музика и продолжи со развојот и промоцијата на аутокефалната Албанска православна црква на кое тој даде голем придонес за да се основува. Додека беше во бегство имаше информации за Зогу кој избега од Албаниа пред италијанската инвазија во 1939, но Ноли немаше можност да направи еден цврст анти-шовинински и анти-комунистички фронт.
После војната,Ноли воспостави врски со комунистичката влада на Енвер Хоdzа кој дојде на власт во 1944.Ноли имаше неуспешни обиди да ја повика американската влада да го признае режимот на Хоdzа,но забраната на религијата во времето на Хоdzа го оддалечи Ноли од контактите со тамошната православна хиераркија.Антиклерикалниот режим којшто го вметнуваше Енвер Хоdzа во Албаниа- го разбуди национализмот кај Ноли и епископот им го привлече вниманието на Федералното биро за истражување. Бостонската канцеларија на ФБИ го држеше епископот под истрага повеќе од една деценија без конечна одлука.
На крајот од неговиот живот Ноли се повлече во Fort Lauderdale, Флорида, каде што и умре во 1965.
Гранките на албанската православна црква со кои управувал Ноли на крај станаа албанската архидиоцеза на американската православна црква.
Ликот на Фан Ноли го има во албанската хартија од вредност од 100 лек пуштени во употреба во 1996.
NGC 4953/1
NGC 4953/1 — леќеста галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4953/1 се споменува и како ESO 382-8, MCG -6-29-9, VV 671, AM 1303-371, DCL 492.
Откривање
Објектот е откриен на 26 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4953/1 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4953/1 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 6 м 10,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -37° 35' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 46°.
Други поделби
Проучување на NGC 4953/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45349. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7773. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
1335 п.н.е.
1335 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1335. година пред новата ера, 335. од вториот милениум п.н.е., 35. од 14 век п.н.е. и шеста од 1330-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4173 и 4174 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3415 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2425 и 2426 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 582 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1335 година се протега во 1301 и 1302, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1361 и 1362 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 792 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2016 и 2015 исламска година пред хиџра.
1747
1747 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1747 година од новата ера, 747. од вториот милениум, 47. од XVIII век и осма од 1740-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7255 и 7256 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6497 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5507 и 5508 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2500.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1747 година се протега во 4383 и 4384, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4443 и 4444 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2290. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1159 и 1160 исламска година.
497
497 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 497 година од новата ера, 497. од првиот милениум, 97. од V век и осма од 490-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6005 и 6006 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5247 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4257 и 4258 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1250.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 497 година се протега во 3133 и 3134, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3193 и 3194 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1040. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 129 и 128 година пред хиџра.
Алфхилд Агрел
Алфхилд Терезија Агрел (14 јануари 1849 година во Херносанд, Онгерманланд – 8 ноември 1923 година во Флен) била шведска писателка и драматург. Таа е позната по нејзините дела за сексуалната еднаквост наспроти современиот сексуален двоен стандард и како таква е учесник на познатиот Sedlighetsdebatten.
Живот
Таа е родена од Ерик Јохан Мартин и Каролина Маргарета Адолфсон, кои работеле како слаткари. Од 1868 до 1895 година била мажена за стокхолмерскиот трговец А. Агрел. Таа била ангажирана во современото женско движење и во Sedlighetsdebatten, и припаѓала на неколкуте радикални жени кои јавно го носеле реформскиот фустан на Шведската асоцијација за реформи во облекувањето.
Таа привремено ги користела псевдонимите Thyra, Lovisa Petterqvist и Stig Stigson, но набрзо почнала да го користи своето име, што било невообичаено за една жена; други познати женски шведски драматурзи на векот, како што се сестрите Луиз и Жанет Гранберг, и двете користеле машки псевдоними. Темата на која се концентрирала, сексуалните двојни стандарди, била многу шокантна за нејзиното време.
Алфхилд Агрел била важна придонесувачка за каузата за родова еднаквост во однос на сексуалноста; во својата работа, таа се справувала со прашањата и последиците од сексуалната неправда, сексуалните двојни стандарди како што е фактот дека жената е подложена на презир кога го прави истото како маж во сексуални прашања, прашањата за „лоша репутација “, прашањата за вината се ставаат на жената, а не на мажот кога ќе се роди дете вонбрачно, и на тешкотиите кога ќе се заљуби жена од народот и маж од повисоките класи и последиците од таквиот однос.
Но, таа била песимистка во поглед на надежта дека мажите и жените некогаш ќе достигнат сексуална еднаквост и се сомневала дека жената може да најде такво нешто во бракот, каде што според законот била многу ограничена и препуштена на каприците на нејзиниот сопруг.
Копа Америка 2011
Јужноамериканско првенство во фудбал 2011, попознато како Копа Америка 2011 или Копа Америка Аргентина 2011 — 43-тото издание на Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Аргентина од 1 јули до 24 јули 2011. Жрепката за турнирот се одржала во Ла Плата на 11 ноември 2010.
Уругвај го освои турнирот после победата над Парагвај со 3–0 во финалето, освојувајќи ја рекордната 15-та титула на Копа Америка и прва после 1995. Со тоа Уругвај, добил право да го претставува КОНМЕБОЛ на ФИФА Купот на конфедерации, кој се одржал во Бразил. Перу завршил трет после победата над Венецуела со 4–1 во натпреварот за третото место.
Учесници
И Јапонија и Мексико беа поканети за да се придружат на турнирот од КОМНЕБОЛ. После предлогот на УЕФА државните репрезентации да се натпреваруваат само во натпревања организирани од нивната конфедерација, беше известено на 23 ноември 2009 дека двете држави нема да можат да земат учество во Копа Америка 2011. Сепак на 31 март 2010, КОНКАКАФ потврди дека на Мексико ќе му биде дозволено да го испрати својот У-23 тим за Олимпијадата во 2012, заедно со 5 други постари играчи.
Учеството на Јапонија се доведе во прашање после Земјотрес во Сендај 2011, но Јапонската Фудбалска Федерација потврди на 16 март дека ќе учествува. Но сепак, ЈФА се откажа од турнирот на 4 април 2011, наведувајќи го како проблем доигрувањето на Јапонската Лига. После средбата со Аргентинската Фудбалска Федерација, ЈФА одлучи да се држи до нивната одлука најмалку до 15 април. ЈФА на 14 април изјави дека тие ќе учествуваат, но главно со играчи од Европските тимови. ЈФА се откажа од турнирот на 16 мај, наведувајќи ги потешкотиите со Европските тимови за пуштање на Јапонските играчи како проблем Следниот ден, КОМНЕБОЛ достави формална покана до ФУдбалскиот сојуз на Костарика поканувајќи ја Костарика како замена. Костарика ја прифати поканата подоцна истиот ден.
Стадиони
Вкупно осум градови ќе бидат домаќини на турнирот. Отворачкиот натпревар ќе се одржи на Стадион Суидад де Ла Плата, а финалето ќе се одигра на Стадион Антонио Веспучио Либерти.
Жрепка
Жрепката за натпреварувањето се одржа на 11 ноември 2010 во 17:00 (UTC−03:00) во Театар Аргентино де Ла Плата во Ла Плата, и беше пренесувана во Аргентина од Канал Сиете. На 10 октомври 2010, Извршното Биро на КОМНЕБОЛ одлучи да ги распореди тимовите во шешири за жрепката.
<references group="D" />
Судии
Листата од 24 судии и два екстра судии одбрана за овој турнир беше соопштена на 6 јуни 2011 од Судиската Комисија на КОНМЕБОЛ. Од секоја од земјите-учеснички беа одбрани по двајца судии:
Серхио Пецота Раул Ороско Салвио Фагундез Енрике Осес
Вилмар Ролдан Карлос Вера Карлос Амариља Виктор Хуго Ривера
Роберто Силвера Хуан Сото Валтер Куесада Франциско Чакон
Екстра асистенти: Диего Бонфа, Хернана Маидана
<references group="O" />
Прва фаза
Во првата рунда или групната фаза дванаесетте тимови ќе бидат поделени во три групи од четири тима. Во секој група се играат шест натпревари, каде секој тим игра еден натпревар против другите тимови од истата група. Тимовите добиваат три бода за победа, еден за нерешено и ниту еден за пораз. Тимовите кои завршиле први, втори и двата најдобро пласирани трети тимови се квалификуваат во четвртфиналето.
Тимовите се рангирани според следниве критериуми:
Сите времиња се локални, Аргентинско Време (UTC−03:00).
Финални фази
За разлика од претходните турнири, 30 минути продолженија ќе се играат доколку некој натпревар заврши нерешено во регуларното време. (претходно мечот ќе одеже директно на пенали).
Спонзори
Глобален платински покровител: Глобален Златен Спонзор: Глобален СребренСпонзор: Официјален Снабдувач: Добротворен партнер: Локален Снабдувач: Вдомување:
Медиа покриеност
Беше објавено дека YouTube ќе го пренесува турнирот низ 50 држави низ светот.
Официјална песна
"Creo en América" од аргентинскиот пејач Диего Торес е официјалната песна за турнирот. Торес ја изведе песната за време на воведната церемонија. Втора официјална песна е "Ready 2 Go" од Мартин Солвеиг.
Universal Republic
Universal Republic e издавачка куќа, од Universal Music Group.
Оганесон
Оганесон — супертежок хемиски елемент со атомски број 118. Првпат е добиен по вештачки пат во 2002 г. од мешана руско-американска екипа Обединетиот институт за јадрени истражувања (ОИЈИ) во Дубна, Русија. Во декември 2015 г. е признаен за еден од четирите нови елементи од стручњаците на Меѓународниот сојуз за чиста и применета хемија (IUPAC) и Меѓународниот сојуз за чиста и применета физика (IUPAP). Елементот формално го добил називот на 28 ноември 2016 г. Наречен е по истакнатиот руски јадрен физичар Јуриј Оганесјан, кој имал водечка улога во откривањето на најтешките елементи во периодниот систем. Ова е еден од само два елемента наречени по живи луѓе (другиот е сиборгиумот).
Оганесонот има најголем атомски број и најголема атомска маса од сите познати елементи. Радиоактивниот атом на оганесонот е многу нестабилен, дотолку што од 2005 г. наваму се утврдени само четири атоми на изотопот 294Og. Иако ова овозможува многу малку опитно иследување на неговите својства и можни соединенија, теоретските пресметки доведуваат до многу предвидувања, а некои од нив се изненадувачки. На пример, иако оганесонот е елемент од групата 18 (првиот вештачки член на таа група), можно е тој да не е благороден гас, за разлика од сите останати припадници на групата. Порано се сметало дека оганесонот е гас при стандардни услови, но денес се претпоставува дека се работи за елемент во цврста состојба поради релативистичките ефекти. Во периодниот систем на елементите, оганесонот му припаѓа на p-блокот и е последниот елемент во VII периода.
Рани шпекулации
Данскиот физичар Нилс Бор бил првиот кој сериозно ја разгледал можноста за елемент со атомски број 118, забележувајќи дека во 1922 година таков елемент ќе го заземе своето место во периодниот систем под радонот како седмиот благороден гас. По ова, Аристид фон Гросе напишал статија во 1965 година, предвидувајќи ги веројатните својства на елементот 118. Ова беа извонредно рани предвидувања, со оглед на тоа дека сè уште не беше познато како вештачки да се произведе елемент во 1922 година и дека постоењето на стабилноста сè уште не е теоризирана во 1965 година. По 80 години од предвидување на Бор, оганесон беше успешно синтетизиран, иако неговите хемиски својства не беа истражени за да се утврди дали тоа се однесува како потешкиот изотоп на радонот.
Непотврдени откритија
На крајот од 1998 година, полскиот физичар Роберт Смоланчук ги објавил пресметките за соединување на атомските јадра кон синтезата на супертешките атомите, вклучувајќи го и оганесон. Неговите пресметки сугерираа дека би можело да се добие оганесон со спојување на оловото со криптон под внимателно контролирани услови, и дека веројатноста за соединување (пресек) на таа реакција би била близу до реакцијата на олово-хром, која создала елемент 106, сиборгиум. Овие контрадикторни предвидувања дека попречните пресеци за реакции со олово или бизмут ќе се намалат експоненцијално со зголемувањето на атомскиот број на добиените елементи.
Во 1999 година, научниците од Националната лабораторија Лоренс Беркли ги искористија овие предвидувања и го најавија откривањето на ливермориум и оганесон, во еден труд објавен во Physical Review Letters, и многу брзо откако резултатите биле пријавени во науката. Истражувачите објавија дека реакцијата била успешна
.
Следната година тие објавија повлекување откако истражувачите во други лаборатории не успеаја да ги дуплираат резултатите и лабораторијата Беркли не можеше да ги дуплира. Во јуни 2002 година, директорот на лабораторијата објави дека првичното тврдење за откривањето на овие два елементи било врз основа на податоците измислени од главниот автор Виктор Нинов. Поновите експериментални резултати и теоретски предвидувања го потврдија експоненционалното намалување на пресеците со олово и бизмут додека атомскиот број на добиениот нуклид се зголемува.
Извештаи за откривањето
Првото вистинско распаѓање на атомите на оганесон беше забележано во 2002 година на Заедничкиот институт за јадрено истражување (JINR) во Дубна, Русија, од страна на заеднички тим на руски и американски научници. На чело со Јури Оганесијан, руски јадрен физичар од ерменска етничка група, тимот ги вклучи американските научници од Националната лабораторија Лоренс Ливермор, Калифорнија. Откритието не беше објавено веднаш, бидејќи енергијата на распаѓање на 294 Og одговараше на онаа од 212mPo, што е честа нечистотија произведена во реакциите на соединување со цел да се произведат суперхемиски елементи, а со тоа и објавувањето беше одложено сè до последниот потврден експеримент од 2005 чија цел е производство на повеќе атоми на оганесон. На 9 октомври 2006 година, истражувачите објавија дека индиректно откриле вкупно три (можеби четири) јадра на оганесон-294 (еден или два во 2002 година и уште две во 2005 година) произведени преку судири на калифорниум- 249 атоми и калциум-48 јони.
.
Во 2011 година, IUPAC ги оценуваше резултатите од 2006 година на соработката Дубна- Ливерморе и заклучи: "Трите настани пријавени за изотопот Z = 118 имаат многу добра внатрешна редундантност, но без прицврстување на познати јадра не ги задоволуваат критериумите за откривање".
Поради веројатноста за многу мала соединување (пресек на соединување е ~ 0.3-0.6 pb или (3-6) × 10-41 m2), експериментот траеше четири месеци и вклучуваше доза на зраци од 2,5 × 1019 јони на калциум кои мораа да бидат истрелани во калифорниумот за да го произведат првиот снимен настан за кој се верува дека е синтеза на оганесон. Сепак, истражувачите беа многу сигурни дека резултатите не беа лажно позитивни, бидејќи шансата дека откритоците беа случајни беше проценета на помалку од еден дел во 100000.
Во експериментите, беше забележана алфа-распаѓање на три атоми на оганесон. Предложенo е и четврто распаѓање со нспоредно спонтано цепење. Се пресметува полуживот од 0,89 мс:
Идентификацијата на 294Og е верификувана со создавање на посебни јадра ќерки 290Lv директно со бомбардирање на 245Cm со јони на 48Ca,
и распадот на 290Lv е ист со 294Og. Јадрото ќерка на 290Lv е многу не стабилно со време на распад од 14 милисекунди во 286Fi, со што може да се појави спонтано цепење или алфа-распад во 282Cn, со што ќе претрпи спонтано цепење. Времето на полураспад на 294Og беше предвидено ms.
Потврдување
Еден атом на потешкиот изотоп 295Og може да се види во експериментот од 2011 година во GSI Helmholtz Центарот за тешки јонски истражувања во Дармштат, Германија, насочен кон синтеза на 120-от елемент во реакцијата, но несигурноста во податоците значеше дека набљудуваниот синџир не може да биде дефинитивно доделен на и : податоците покажуваат подолг полуживот од 295 Og од 181 милисекунди од оној на 294 Og, што е 0,7 милисекунди.
Во декември 2015 година, заедничката работа на Меѓународниот сојуз за чиста и применета хемија (IUPAC) и Меѓународниот сојуз за чиста и применета физика (IUPAP) го препознаа откритието на елементот и го доделија како приоритенто во соработката на Дубна-Ливермор. Ова беше поради двете потврди за својствата на претходникот на 294Og, 286Fl во 2009 и 2010 година во Националната лабораторија Лоренс Беркли, како и набљудување на друг доследен синџир на распаѓање на 294Og од страна на групата Дубна во 2012 година. Целта на тој експеримент била синтеза на 294Тs преку реакцијата 249Bk (48Ca, 3n), но краткиот полуживот на 249Bk резултирал со значително количество на целта која се распаднала до 249Cf, што резултирало со синтеза на оганесон наместо тенесин.
Од 1 октомври 2015 до 6 април 2016 година, тимот на Дубна изврши сличен експеримент со 48Ca проектили насочени кон мешан изотоп на калифорниум, кој содржи 249Cf, 250Cf и 251Cf, со цел производство на потешки изотопи на огансесон 295Og и 296Og. Се користеа два зрака енергија од 252 MeV и 258 MeV. Само еден атом бил забележан на послабиот зрак, чиј синџир на распаѓање потсетувал на претходно познатиот 294Og (завршува со спонтано цепење од 286Fl), а никаков атом не бил забележан кај појакиот зрак. Експериментот потоа беше прекинат, бидејќи лепилото од секторските рамки ја покриваше целта и ги блокираше остатоците од испарувањето да одат кон детекторите. Тимот на Дубна планира да го повтори овој експеримент во 2017 година.
Именување
Со помош на Менделеевата номенклатура за неименувани и неоткриени елементи, оганесон е познат и како ека-радон (до 1960-тите како екаеманација, еманацијата е старото име за радон). Во 1979 година, IUPAC го назначи систематското име уноноктиум за неоткриениот елемент со соодветен симбол на Uuo, и препорачал тој да се користи сè додека не се потврди откривањето на елементот. Иако широко се користеше во хемиската заедница на сите нивоа, од училниците за хемија до напредните учебници, препораките беа претежно игнорирани меѓу научниците од областа, која го нарече "елемент 118", со симбол на E118, (118) или едноставно 118.
Пред повлекувањето во 2001 година, истражувачите од Беркли имале намера да го наречат елементот гихорисиум (Gh), по Алберт Џирсо (водечки член на истражувачкиот тим).
Руските откривачо ја објавија својата синтеза во 2006 година. Според препораките на IUPAC, откривачите на нов елемент имаат право да сугерираат име. Во 2007 година, раководителот на рускиот институт изјави дека тимот размислува за две имиња за новиот елемент: флаториум, во чест на Георгиј Флоров, основачот на истражувачката лабораторија во Дубна; и московиум, како признание на Московската област каде што се наоѓа Дубна. Тој, исто така, изјави дека иако елементот беше откриен со американска соработка, која го обезбеди калифорниумот, елементот со право треба да биде именуван во чест на Русија, бидејќи ФИООМ Лабораторијата за јадрени реакции во ОИНР беше единствениот објект во светот кој можеше да се постигне овој резултат. Овие имиња подоцна беа предложени за елементот 114 (флеровиум) и елемент 116 (московиум). Меѓутоа, конечниот назив предложен за елементот 116, беше лавермориум, а името московиум подоцна беше предложено и прифатено за елемент 115.
Традиционално, имињата на сите благородни гасови завршуваат со "-он", со исклучок на хелиум, за кој не е познато дека е благороден гас кога е откриен. Според упатствата на IUPAC коишто биле валидни во моментот на откривањето било потребно сите нови елементи да завршуваат на "-иум", дури и ако се покаже дека тие се халогени (традиционално завршувајќи "-ине") или благородни гасови (традиционално завршувајќи "-он").Привременото име му беше уноноктиум, но по новата IUPAC препорака објавена во 2016 година препорача да се користи "-он" за нови елементи од групата 18, без оглед на тоа дали излегуваат дека имаат хемиски својства на благороден гас.
Во јуни 2016 година IUPAC објави дека откривачите планирале да го дадат името оганесон (симбол: Ог), во чест на рускиот јадрен физичар Јури Оганесијан, пионер во истражувањето на супертешките елементи во период од шеесет години, неговиот тим и неговите предложени техники директно доведоа до синтеза на елементите од 106 до 118. Името стана официјално на 28 ноември 2016 година. Оганесијан подоцна го коментираше именувањето:
За мене, тоа е чест. Откривањето на елементот 118 беше од научници на Заедничкиот институт за јадрени истражувања во Русија и во Националната                                             лабораторија Лоренс Ливермор во САД, а тоа беа моите колеги кои го предложија името оганесон. Моите деца и внуци со децении живеат во САД, но мојата ќерка ми напиша дека таа не спиела ноќта кога слушнала, бидејќи плачела.
-Јури Оганесијан
Церемонијата на именување на московиум, тенезин и оганесон се одржа на 2 март 2017 година во Руската академија на науките во Москва.
Јадрена стабилност и изотопи
Стабилноста на јадрата брзо се намалува со зголемувањето на атомскиот број по кириумот, елемент 96, чиј полуживот е четири пати поголем од оној на секој следен елемент. Сите изотопи со атомски број над 101 се подложени на радиоактивно распаѓање со полуживот помал од 30 часа. Ниту еден елемент со атомски број над 82 (по олово) нема стабилен изотоп. Ова е поради постојано зголемување на кулоновското одбивање на протоните, така што силната јадрена сила не може да го држи јадрото заедно против спонтаното цепење. Пресметките покажуваат дека во отсуство на други стабилизирачки фактори, елементите со повеќе од 104 протони не треба да постојат. Сепак, истражувачите во 60-тите години наведоа дека затворените јадрени гранати со околу 114 протони и 184 неутрони треба да се спротивставуваат на оваа нестабилност, создавајќи "остров на стабилност", каде што нуклидите би можеле да имаат полуживот кој достига илјадници или милиони години. Додека научниците сѐ уште не го достигнале островот, самото постоење на суперхемиски елементи (вклучувајќи го и оганесон) потврдува дека овој стабилизирачки ефект е реален, и генерално познатите супертешки нуклиди стануваат експоненцијално подолговечни додека се приближуваат кон предвидената локација на островот. Оганесон е радиоактивен и има полуживот кој се чини дека е помал од милисекунда. Сепак, ова е уште подолго од некои предвидени вредности.
Пресметките со користење на квантурно-тунелирачки модел предвидуваат постоење на неколку изотопи на оганесон богати со неутрони со полуживот на алфа-распадот блиску до 1 ms.
Теоретски пресметки направени за полуживотот на други изотопи покажаа дека некои би можеле да бидат малку постабилни од синтетизираниот изотоп 294Og, најверојатно 293Og, 295Og, 296Og, 297Og, 298Og, 300Og и 302Og.Од нив, 297Og би можел да обезбеди најдобри шанси за добивање на подолготрајни јадра, и на тој начин би можел да стане фокус на идната работа со овој елемент. Некои изотопи со многу повеќе неутрони, како што се некои сместени околу 313Og, исто така, би можеле да обезбедат подолготрајни јадра. Бидејќи овие потешки изотопи во голема мера ги олеснуваат идните хемиски проучувања на оганесон, поради нивниот очекуван подолг полуживот, тимот на Дубна планира да спроведе експеримент низ втората половина на 2017 година со потешка цел со мешавина на изотопи 249Cf, 250Cf и 251Cf со 48Ca проектили, насочени кон синтеза на новите изотопи 295Og и 296Og; повторување на оваа реакција во 2020 година во ОИНР се планира да произведе 297 Оg. Производството на 293Og и неговата ќерка 289Lv во оваа реакција е исто така можно. Изотопите 295Og и 296Og, исто така, можат да бидат произведени во соединување на 248Cm со проектили од 50Ti, реакција планирана во ОИНР и во Рикен во 2017-2018 година.
Атомски и физички својства
Оганесон е член на групата 18, елементи со нулта валентност. Членовите на оваа група се обично инертни за најчести хемиски реакции (на пример, согорување), бидејќи надворешната валентна школка е целосно полна со осум електрони. Ова создава стабилна, минимална енергетска конфигурација во која надворешните електрони се цврсто врзани. Се смета дека слично, оганесон има затворена надворешна валентна школка во која неговите валентни електрони се наредени во конфигурација 7s^27p^6.
Следствено, некои очекуваат оганесон да имаат слични физички и хемиски својства на другите членови на својата група, најтесно наликувајќи на благородниот гас над него во периодниот систем, радон. Следејќи го периодниот систем, се очекува огансесон да биде малку повеќе реактивен од радон. Сепак, теоретски пресметки покажаа дека тој би можело да биде значително пореактивен. Покрај тоа што е многу повеќе реактивен од радон, оганесон може да биде уште пореактивен од елементите флевориум и копернициум, кои се потешки хомолози на повеќе хемиски активни елементи олово и жива, соодветно. Причината за евентуално подобрување на хемиската активност на оганесон во однос на радон е енергетска дестабилизација и радијално проширување на последниот окупиран 7p-подслој.Попрецизно, значителни спин-орбитални интеракции помеѓу 7p електроните и инертните 7s електрони ефикасно доведува до втората валентна школка и затворање на флевориумот, и значително намалување на стабилизирањето на затворената обвивка на оганесон. Исто така, беше пресметано дека oganesson, за разлика од другите благородни гасови, го врзува електронот со ослободување на енергија, или со други зборови, тој покажува позитивен електронски афинитет, поради релативистички стабилизираното ниво на енергија на 8s и дестабилизираниот, додека коперниум и флеровиум се претпоставува дека немаat електронски афинитет. Сепак, квантните електродинамички исправки се покажаа како доста значајни во намалувањето на овој афинитет со намалување на врзувањето во анјон na Оg за 9%, со што се потврдува важноста на овие исправки во суперхемиски елементи.
Оганесон се очекува да има екстремно широка поларизација, што е речиси двојно повеќе од радон. Со екстраполаризација од другите благородни гасови, се очекува оганесон да има точка на топење од приближно 320 К и точка на вриење помеѓу 320 и 380 К. Ова е многу различно од претходно проценетите вредности на 263 К или 247 К. Дури и со оглед на големите несигурности во пресметките, се чини дека е малку веројатно дека оганесон би бил гас под стандардни услови, и бидејќи течниот опсег на другите гасови е многу тесен, помеѓу 2 и 9 келвини, овој елемент треба да биде цврст во стандардни услови. Ако оганесон сепак формира гас под стандардни услови, тоа ќе биде една од најгустите гасовити супстанции во стандардни услови, дури и ако е едноатомски како и другите благородни гасови.
Поради огромната поларизација, се очекува огансесон да има аномално ниска енергија на јонизација (слична на онаа на оловото која е 70% од онаа на радон и значително помала од онаа на флевориум) и стандардна кондензирана фаза. Дури и структурата на јадрото и електронскиот облак на оганесон е силно погоден од релативистичките ефекти: се очекува дека валентните електрони и електронски подслоеви во оганесон се „-smeared out--“, за разлика од оние со помалку релативистички ефекти како радон и ксенон.Сличен ефект за нуклеоните, особено неутроните, започнува во јадрото на 302Og, со 164 протони и 308 неутрони.
Предвидени соединенија
Единствениот потврден изотоп на оганесон, 294Og, има премногу краток полуживот кој е експериментално хемиски испитуван. Затоа, уште не се синтетизираат никакви соединенија на оганесон. Сепак, пресметките за теоретските соединенија се извршени од 1964 година. Се очекува дека ако енергијата на јонизација на елементот е доволно висока, ќе биде тешко да се оксидира и затоа најчестата оксидациона состојба би била 0 (како за благородни гасови), сепак, ова не изгледа така.
Пресметките на двоатомската молекула на покажала поврзувачка интеракција приближно еднаква на онаа пресметана за, и енергијата на дисоцијација од 6 kJ / mol, приближно 4 пати поголема од онаа на. Беше пресметано дека должината на врската е пократка отколку во со 0,16 Å. Од друга страна, соединението покажува енергетска дисоцијација (со други зборови протонски афинитет на оганесон), помал од оној на.