cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Биогориво
Биогас
Биогасот, односно мешавината од гасови во која во најголем дел е присутен метан, може да се добие од која било биомаса. Биомаса е секоја органска супстанца формирана од растенија и животни. Од сите обновливи извори на енергија, најголемиот придонес се очекува во блиска иднина од биомасата. Секоја година се создаваат околу 2.000 милијарди тони сува биомаса на Земјата. Од тоа околу 1,2% се користи за храна, 1% за хартија и 1% за гориво. Остатокот, околу 96%, скапува или ги зголемува обновливите извори. Обновливите извори на енергија како што се биогасот, биодизелот, биобензин, може да се произведат од биомаса, а сувата маса може да се мели на мали парчиња - пелети, кои можат да се изгорат во автоматски печки за производство топлина и електрична енергија.
Биогорива од втора генерација
Биогорива од втората генерација се биогорива добиени од одржливи суровини. Одржливоста на суровините се дефинира со достапноста на суровините, влијанието врз емисијата на стакленички гасови и влијанието врз биоразновидноста и употребата на обработливо земјиште. Многу сè уште се во развој, на пр. целулозен етанол, биохидроген, биометанол, итн. Во производството на целулозен етанол, се користат култури што не можат да се користат во исхраната, целулозата - дрвенестиот дел од растенијата. Има доволно вакви суровини и често има проблем со складирање на таков отпад (струготини, кора од цитрус). Како и да е, производството е техничко барање - во лабораторија има обид да се изврши природен процес на ензимско распаѓање на целулозата во едноставни шеќери што би ферментирале во биоетанол. Во 2009 година, научниците откриле нови габи чие дејство го катализира распаѓањето во шеќери на високи температури. Процесите на високи температури, како и микроорганизмите што можат да ги издржат овие температури, се предмет на тековно истражување. Неодамнешното откривање на габата „Gliocladium roseum“ овозможило производство на таканаречен „мико-дизел“ од целулоза. Овој организам поседува единствена способност да ја претвори целулозата во јаглехидрати со пократки должини што обично се наоѓаат во дизел-горива. Исто така, се работи на рекомбинирање на гените на таквите организми за да се зголеми можноста за природно производство на биогорива. Научниците од Нов Зеланд развиле технологија со употреба на јаглерод моноксид од челик за производство на суровина за ферментација на етанол. Во Минесота, развиен е систем на микробиолошки култури кои произведуваат јаглеводороди од вода, јаглерод диоксид и со помош на Сончева светлина.
Трета генерација на биогорива
Биогоривата од третата генерација се биогорива произведени од алги. Врз основа на лабораториски тестови, алгите можат да произведат до триесет пати повеќе енергија по хектар земја отколку житарките како сојата. Со повисоките цени на фосилни горива, постои голем интерес за одгледување алги. Една од најголемите предности на ова биогориво е тоа што е биоразградливо, така што е релативно безопасно за околината доколку се случи несреќа. Министерството за енергетика на Соединетите Држави проценува дека во иднина, горивото од алги ќе ги замени сите нафтени горива во Соединетите Држави.
Проблеми во производството и употребата
Постојат различни социјални, економски, еколошки и технички проблеми и проблеми во производството и употребата на биогорива. Некои од нив се: влијанието врз цените на нафтата и нафтените деривати, дебатата „храна vs. гориво“, потенцијал за намалување на сиромаштијата, емисии на СО2, одржлив развој во производството на биогориво, уништување на шумите и ерозија на почвата, намалување биоразновидноста, влијание врз изворите на вода за пиење и влијание врз енергетската ефикасност и рамнотежа. Меѓународниот панел за ресурси заклучил во извештајот за биогорива дека не сите биогорива се однесуваат исто и немаат исто влијание врз климата, безбедноста на снабдувањето со енергија и екосистемите и дека влијанијата врз општеството и животната средина треба да се следат во текот на целиот живот. Биогоривата прават многу за некои земјоделци, но малку за животната средина. Пченката, доколку се одгледува во монокултура, бара големи количини на хербициди и азотни ѓубрива и може да предизвика поголемо намалување на квалитетот на почвата отколку другите култури. Производството на етанол од пченка троши скоро онолку фосилни горива колку што заменува етанолот. Еколозите исто така стравуваат дека зголемувањето на цените на земјоделските култури може да ги охрабри земјоделците да започнат со експлоатација на земјиштето во моментов оставено за заштита и зачувување на дивиот свет, вклучително и она што се користи за производство на храна. Во јули 2007 година, Комисијата на ООН предупредила дека употребата на земјиштето и резервите на храна и вода не смеат да бидат загрозени од производството на биогориво. Биоразновидноста и разновидниот економски раст не смеат да бидат загрозени, што претставува посебна закана за неразвиените земји. Ако некој сака да осигури дека придобивките од биогоривата не се на штета на производството на храна, единствениот начин е да се оддели и да се обезбеди производство на храна. Иако пченката и шеќерната трска се традиционални извори на етанол, таа може да се произведе од растителни стебла, лисја или струготини - суровините што најчесто се фрлаат. Визионерите за биогориво претпочитаат повеќегодишни треви со длабоки корени кои врзуваат јаглерод во почвата, обезбедуваат живеалиште за дивиот свет, спречуваат ерозија на почвата и обезбедуваат изобилство на биогорива.
Претседателски избори во САД (1792)
Претседателски избори во САД, 1792 — втори претседателски избори во САД. Траеле од 2 ноември до 5 декември 1792. Дотогашниот претседател на САД Џорџ Вашингтон бил по вторпат бил едногласно избран од страна на избирачкиот колегиум. Исто како и на претходните први избори, Вашингтон немал конкуренција. Правилата на избирачкиот колегиум во тоа време го овластувале секој избирач да даде по два гласа без да има разлика дали гласот е даден за кандидат за претседател или потпретседател. Оној кој добил најголем број на избирачки гласови станал претседател, а оној кој втор по ред освоил најмногу гласови - потпретседател. Дотогашниот потпретседател Џон Адамс добил 77 гласови и исто така бил реизбран (Вашингтон добил 132 избирачки гласови, или по еден од секој избирач).
Кандидати
Во 1792 година претседателските избори сè уште биле спроведувани според првичмиот метод воспоставен во американскиот устав. Според овој метод, секој избирач имал право на два гласа, кандидатот кој освојува најголем број на гласови (при мнозинска победа) станува претседател, додека вториот по ред кандидат според избирачки гласови станал потпретседател. XII амандман на САД го заменил овој систем, обврзувајќи ги избирачите да дадат по еден глас за кандидатот за претседател и уште еден за кандидатот за потпретседател, но овој амандман не стапил на сила сè до 1804. Поради ова, потешко е да се опише врската помеѓу кандидатите во овие избори со современа терминологија.
Вашингтон според историчарите се кандидирал без конкуренција. Тој уживал поддршка од двете спротивставени политички групи и добил по еден глас од секој избирач. Изборот за потпретседател бил многу поделен. Новата Федералистичка партија застанала зад дотогашниот потпретседател Џон Адамс, додека пак Демократско-републиканската партија ја поддржала кандидатурата на гувернерот на Њујорк, Џорџ Клинтон. Поради тоа што малкумина сметале дека Вашингтон нема да го добие најголемиот број на гласови, Адамс и Клинтон активно се натпреварувале за функцијата потпретедател иако според тогашниот закон тие всушност се кандидирале за претседател исто како и Вашингтон.
Народно гласање
Извор: U.S. President National Vote. Our Campaigns. (February 11, 2006). Извор (за народно гласање): A New Nation Votes: American Election Returns 1787-1825''
(a) Само 6 од 15 сојузни држави избрале избирачи според каква било форма на народно гласање. (c) Оние сојузни држави кои не избрале избирачи на народното гласање имале разни ограничувања на правото на глас поради имотната состојба.
Избирачки гласови
Извор: „Electoral College Box Scores 1789–1996“
Плоштад „Свети Петар“
Плоштадот Свети Петар (италијански: Piazza di San Pietro) се наоѓа непосредно пред базиликата Свети Петар во Ватикан, Рим, Италија.
Плоштадот бил изграден во периодот од 1656-1667 година од страна на архитектот Бернини во стил на барок. На локацијата на плоштадот низ историјата се наоѓал циркусот на Нерон. Во времето кога започнала изградбата на новиот плоштад, од антиката останал само обелискот кој датира од 13 век п.н.е. во времето на Стар Египет, и истиот во Рим бил донесен во 37 година, во времето на императорот Калигула. Обелискот е висок 25,5 метри висок, а доколку се смета и крстот кој бил поставен на врвот, неговата висина изнесува 40 метри. Тој е втор најголем обелиск кој е зачуван во денешно време. Се смета дека на ова место бил распнат апостол Свети Петар. Освен обелискот, на плоштадот се наоѓа и фонтана која била изградена во 1613 година.
Список на државни водачи во 1100 година
Ова е список на државни водачи во 100 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Космос-771
Космос-771 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 218 км, а најмалото на 215.
Горанчо Котески
Горанчо Котески (р. 18 август 1965) е македонски воен генерал, деветти началник на Генералштабот на АРМ (2011-2015).
Животопис
Котески е роден во Прилеп на 18 август 1965 година. Средно воено училиште завршил во Сараево, а воена академија во Белград и во Сараево. Дипломирал на престижниот воен колеџ на НАТО во Рим, а бил и воен аташе во Германија. Котески ја извршуваше и функцијата аѓутант на претседателот Ѓорге Иванов, како и советник за воени прашања, а во март годинава беше назначен за командант на Здружената оперативна команда (ЗОК) на АРМ. Во армиските кругови позитивно се гледа на назначувањето на Котески, кој важи за пронатовски и прореформски настроен генерал.
Генерал Горанчо Котески, со указ на Претседателот и врховен командант на вооружените сили, Ѓорге Иванов е именуван за Началник на Генералштабот на Армијата на Република Македонија за 16 август 2011. Генерал-мајор Методија Величковски доаѓа на местото на досегашниот началник на генералштабот на АРМ, Котески, за 18 август 2015.
Токепала
Токепала се археолошки наоѓалишта или пештери кои се наоѓаат 154 километри оддалеченост од градот Такна во Перу на надморска височина од 2.700 метри надморска височина. Пештерите се 10 метри длабоки, 5 метри широди и 3 метри високи. Во нив се наоѓаат прастари цртежи, кои прикажуваат лов.
One More Car, One More Rider
Од албумот, исто така, постои и ДВД верзија. На овој диск е вклучена песната „Will It Go Round In Circles“, испеана од Били Престон, која ја нема на компакт дискот.
Прв диск
Акустика: Електрика:
Ајрај
Ајрај (англиски и палауански: Airai) е една од шестнаесетте сојузни држави на Палау. Главен град на сојузната држава е Нгеткиб, а најголемо населено место е гратчето Ајрај со околу 920 жители (2005), што е второ најголемо во Палау, веднаш зад Корор.
Географија
Ајрај се наоѓа на јужниот брег на главниот остров на Палау - Бабелдаоб. Ајрај е втора најнаселена држава во Палау, веднаш после Корор. Според податоците од 2004 година, сојузната држава имала население од 2700 жители. Во рамките на сојузната држава се наоѓа главниот Меѓународен аеродром Роман Тметучл. Оваа сојузна држава е поврзана со островот Корор со Мостот Корор-Бабелдаоб.
Јужно, источно и западно сојузната држава излегува на море, северно граничи со сојузната држава Нгатпанг, севроисточно граничи со сојузната држава Нгчесар а севрозападно со сојузната држава Ајмелик.
Острови
Во рамките на сојузната држава се наоѓаат следниве острови:
Околу брегот има и уште неколку мали карпести островчиња кои се прекриеми со шума. Сепак, сите овие островчиња се многу мали.
Образование
Образовните активности и институции во Ајрај се надлежност на Министерството за образование на Палау. Основното училиште Ајрај функционира од септември 1945 година. Првично, ова училиште ја користела зградата на Одделот за комуникации на Јапонија. Своето средно образование учениците го продолжуваат во единственото државно средно училиште во Корор.
Враништа
Враништа (познато и како Враниште) — село во областа Дримкол, во Општина Струга, на патот помеѓу градовите Струга и Дебар.
Тиела
Тиела е јадење од италијанската кујна што се подготвува со компир, ориз, кромид и школки како основни состојки. Може да се користат и дополнителни состојки. Постојат варијации на ова јадење, а некои од нив можат да се подготват со други видови морска храна. Кружниот земјен сад во кој традиционално се готви тиела го носи истото име, „тиела“. Тиела е дел од кујната на Апулија во јужна Италија. Може да се најде и на крајбрежните области на Калабрија.
Враништа
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Дримкол, во јужниот дел на територијата на Општина Струга, недалеку северно од градот Струга, на оддалеченост од околу четири километри. Селото е рамничарско, на надморска височина од 700 метри. Дел од селото се наоѓа на самиот регионален пат Струга-Дебар. Поради близината на селото до градот Струга, ова големо село припаѓа на рурбалната зона на градот.
Тиела
Во Гаета, Лацио, Италија, тиела е специјалитет од регионот кој се подготвува како џебен сендвич, со користење морска храна, како октопод, кој е полнет во торта. Некои други италијански јадења, исто така познати како „тиела“ вклучуваат касерола и чорба.
Враништа
Географија и местоположба
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Горна црква, Света Врача, Кралеј загони, Калдрма, Горни и Долни лозја, Мустафов (или Мустоф) гроб, Арифов гроб, Коритниче, Орлово седело, Под лаг, Пикфа Ливада, Ќерамидница, Дабче, Шумски ливади, Бошков кладенец, Бранејнца, Под бранејнца, Софтој загони, Таљо речиште, Кај тополата, Јасенче, Танасија, Врчков трн, Дренче, Мали пат, Света Петка, Манастирски ореј, Костенче, Горна Тумба, Под пат, Црковни ливади, Mали дрим, Чулчеј загони, Бостаниште и Куциница.
Селото е од збиен тип и порано се разликувале маалата како: Затуроска, Ќосеска, Ническа, Делиоска, Мацеска итн. Поради зголеменото население денес овие маала и не се спомнуваат, освен кај постарите жители.
Тиела
Состојки и подготовка
Примарни состојки кои се користат во ова јадење се компир, ориз, кромид и школки. Дополнителни состојки кои се користат при неговата подготовка може да бидат домат, артичок, тиквички, лук, бело вино, целер, магдонос, лебни трошки и сирење, како што е Пекорино. Обично се пече во рерна и е опишано како слично по изглед на паеља. Некои верзии ја испуштаат употребата на ориз. Школките „традиционално се служат на половина школка“ и може да се варат на пареа пред да се додадат во садот за печење.
Враништа
Историја
За време на Римјаните по зборувањата на извесен Г. Милески во поранешниот струшки крај се спомнува населението Патрас, а одејќи на исток по патот постоела станица наречена Понс Сервили. Истиот автор мисли дека Патрас бил град сместен на атарот на денешното село Радолишта и дека станицата се наоѓала кај денешно Враништа. Од податоците од средниот век денешна Струга се нарекувала Вранишка Струга. Во народот постои едно предание дека Враништа некогаш имало повеќе население т.е. „личело на град“. Жителите на тој град годишно приредувале и по 70 свадби. Во Враништа постоел и значаен манастир и неколку цркви. Денешна Струга, која се наоѓала јужно од Враништа, тогаш не била значајна населба бидејќи се состоела од само неколку рибарски колиби. Меѓутоа подоцна, за време на владеењето на Турците, Враништа поради некоја непозната причина пропаднала. Според легендата се смета дека населението изумрело од чума, а бидејќи немало кој да ги закопа телата на изумрените ги колвеле враните (од тука е дојдено и името Враништа-врани).
Тиела
Состојки и подготовка
Тиела е опишана како „срдечно јадење“, типично за регионалното готвење во Апулија. Таму може да се користи свеж зеленчук од овој регион за подготовка на тиела. Апулиската тиела обично вклучува значителна количина компири. Тиела исто така е опишана како касерола.
NGC 4626
NGC 4626 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Тиела
Состојки и подготовка
Јадењето може да се готви во глазура на теракота или земјена керамичка тркалезна чинија која се нарекува и „тиела“. Современите препарати може да се готват во метални тави.
Враништа
Историја
Во век, Враништа било село во рамките на Струшката нахија во Охридската каза на Отоманското Царство.
NGC 4626
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4626 се споменува и како MCG -1-32-40, IRAS 12398-0646.
Санта Марија а Вико
Санта Марија а Вико — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Враништа
Историја
Земјата околу селото е доста плодна и затоа за време на владеењето на Турците тука постоеле чифлизи. Сопственик на најголемиот чифлиг кон крајот на XIX век и почетокот на XX век бил Абдул Алим-паша. Живеел некаде длабоко во Турција (веројатно во Солун). Него на чифлигот го застапувале тројца Албанци од околината на Дебар. За приликите на чифлигот записи можат да се најдат во делото на А. Крстиќ - „Јове наполичар“, каде се наведува како Беќир-пашин чифлиг. Помал чифлиг во Враништа имале браќата Саит и Бари Ќура, Албанци од соседното село Велешта. Пред крајот на владеењето на Турците тие биле населени со своите семејства во Враништа, а куќите им биле покрај денешната селска црква. После 1912 година тие морале да се вратат во Велешта. После ослободувањето од Турците чифлизите постепено преминале во посед на селаните Македонци. Мал дел купиле од чифлигот на Саит и Бари Ќура, додека останатиот го добиле после аграрната реформа од 1946 година.
На атарот околу селото постојат две наоѓалишта Мустафов и Арифов гроб. На овие места во турско време се погребувале телата на убиените Албанци од околните села, кои ги убивале во меѓусебна крвна освета.
Тиела
Варијации
Апулските верзии на јадењето може да користат ориз и компир, заедно со бело вино за да ги варат школките на пареа, пекорино сирење, лебни трошки и магдонос.
Враништа
Стопанство
Атарот не е многу голем и зафаќа простор од 5,8 км2, кој речиси целосно му припаѓа на обработливото земјиште.
Арман де Перигор
Арман де Перигор или Херман де Пјер-Грос (1178- 1247) бил потомок на грофовите од Перижорд и бил Голем мајстор на витешкиот ред Темплари од 1232 до 1244 година.
Враништа
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Арман де Перигор
Тој бил мајстор на италијанските покраини Апулија и Сицилија, од 1205 до 1232 година. Во 1232, тој бил избран за Голем мајстор на витешкиот ред Темплари. Тој организирал напади на Кана, Сафита и Сефорија, како и на муслиманските позиции околу Галилеевото Езеро. Сите овие акции биле неуспешни и ја намалиле делотворноста на темпларите.
Тиела
Варијации
Некои верзии може да се подготват и со други видови морска храна, како што се сардини.
Враништа
Население
Според податоците од 1873 година, Вранишча имало 95 домаќинства и 246 жители мажи, 16 муслимани и 130 Македонци.
Арман де Перигор
Во 1236, на границата помеѓу Сирија и Цилиција, 120 витези со неколку стрелци и туркополи биле фатени во заседа во близина на градот Дарбсак (Тербезек). Во првата фаза од битката, темпларите успеале да го освојат градот иако наишле на силен отпор, но кога пристигнале дополнителните сили од Алеп, темпларите биле масакрирани. Помалку од 20 од нив успеале да се спасат и да се вратат во замокот Баграс, на околу 15 km оддалеченост.
Тиела
Други видови
Италијанските јадења, исто така познати како тиела, вклучуваат касерола од компири од Абрузан и модар патлиџан и апулиска чорба по име Тиела ди Агнело која се подготвува со јагнешко месо, компир и кромид. И двете јадења можат да се готват и во земјена чинија тиела. Тиела ди Агнело обично се подготвува со ставање на сите сурови состојки во садот со тиела во слоеви, што резултира со тоа горниот слој да биде крцкав, додека долниот слој е мек и има течности што се таложат.
Враништа
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Враништа имало 532 жители. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Враништа имало 600 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Арман де Перигор
Во септември 1239, Арман допатувал во Арка. Таму, тој склучил примирје со султанот од Дамаск, паралелно со склучувањето примирје на болничарите со султанот од Египет. Во 1244 година, султанот од Дамаск се заблагодарил што темпларите помогнале да се спречи продорот на Кварцемијаните од Мала Азија. Во октомври 1244, Темпларите, Болничарите и Тевтонските витези, заедно со султанот од Дамаск се соочиле со султанот од Египет и неговите сојузници, Корезмијанците во Битката кај Ла Форбје. Христијанско-муслиманската коалиција била поразена со повеќе од 30.000 загинати. Некои темплари и болничари успеале да ја сочуваат тврдината Аскалон во христијански раце. Арман де Перигор бил убиен во битката, или пак бил заробен и останал жив до 1247 година.
Враништа
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Враништа живееле 1.517 жители, од кои 1.506 Македонци, 4 Срби, 4 Власи и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.563 жители, од кои 1.471 Македонец, 8 Албанци, 3 Власи, 3 Срби, 2 останати и 76 лица без податоци.
Родови
Во Враништа живее македонско население. Сите семејства се доселени. Едни се доселени од турско време (151 к.), додека има доселеници и по Втората светска војна (27 к.).
Понови доселеници од 1974-1977 година има од Нерези, Модрич, Јабланица, Луково, Пискупштина итн. кои во Враништа имаат нови куќи со малку куќно место.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Струга, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Струга.
NGC 4626
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4626 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4626 има привидни димензии од 1,4' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 25,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -7° 2' 41"". Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.
Други поделби
Проучување на NGC 4626 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42680. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4955. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1066.
Враништа
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Струга. Селото припаѓало на некогашната општина Струга во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 селото било дел од тогашната општина Струга.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Велешта, во која покрај селото Враништа, се наоѓале и селата Велешта, Горно Татеши, Добовјани, Долна Белица, Долно Татеши, Ташмаруништа и Тоска. Во периодот 1950-1952 година, селото било седиште на некогашната општина Враниште, во која влегувале селата Враниште (Враништа), Долна Белица и Ложани.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места место бр. 1869 и 1870 според Државната изборна комисија, сите сместени во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.333 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.300 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во јуни 2014 година, во комплексот на црквата „Св. Никола“, со поддршка на Министерството за култура, музејот „Доктор Никола Незлобински“ од Струга и црковниот одбор од селото Враништа била отворена музејската поставка со вредни археолошки предмети и средновековни артефакти (кремени, камени и керамички предмети од неолитот, антиката и средниот век).
Средновековни цркви
На првото место кое се наоѓа северно од селото се наоѓаат остатоци од манастир. Храмот бил посветен на „Пречистa“ т.е. Света Богородица Вранишка. Храмот е изграден во XI век. Дебелите ѕидови на овој храм се изградени од камен бигор кој е носен од селото Вишни кое се наоѓа на планината Јабланица. По овие остатоци се гледа дека тоа бил голем и доста познат манастир. Денешните жители оваа знаменитост ја нарекуваат „кралска црква“. Жителите на Враништа таму се собираат на Духовден, Крстовден и Пречиста. Тука, сега се наоѓаат селските гробишта.
Местото Света Врача се наоѓа североисточно од селото. На тоа место за време на Првата светска војна е изградена црквичка и таму жителите ја посетуваат за време на нејзината слава. Местото Свети Аранѓел лежи западно од селото и таму постои исто така црквичка со неколку икони.
Постојат уште две карактеристични наоѓалишта: Света Петка и Танасија. Првото се наоѓа кај селското училиште. Таму постои мала црквичка изградена по Втората светска војна, која денес повторно е изградена. На тоа место постоеле и два суви бреста кои никој не смеел да ги исече, но поради старост паднале и двата. Во местото Танасија, југозападно од селото, постои исто така мала црквичка.
Во средината на селото се наоѓа црквата Свети Никола Талалеј. За неа е објавено дека е обновена во 1804 година, а самото градење го финансирал некој Абаз-паша. На денот на црковната слава во исто време е и селска слава и тука се одржува „ордија“ (панаѓур). На тој ден доаѓаат гости од соседните села и од градот. Домаќините на гостите роднини им приредуваат ручек во своите домови, додека за останатите гости се дава ручек кај самата црква. За таа пригода се коли теле.
Култура и спорт
Селото е седиште на ФК Враништа, кој во минатато го носел и името ФК Македонија Враништа, а под тоа име, во сезона 2001/02 настапувал во Втората македонска фудбалска лига. Во овој клуб, својата кариера ја започнал познатиот македонски фудбалер Игор Митрески.
Иселеништво
Населението во Враништа до крајот на Втората светска војна не се иселувало, меѓутоа после војната дошло до иселување главно на помладите генерации и тоа во Струга, како и надвор од државата (поради печалба). Едно порано иселено семејство од Враништа се Шмаговци кои се иселиле во селото Вапила, Охридско.
Космос-772
Космос-772 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 29 септември 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
NGC 2400
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2400 се споменува и како OCL 588.
Откривање
Објектот е откриен на 8 март 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2400 е од видот II3p. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m. NGC 2400 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 29 м 24,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 58' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 2400 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 274; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4817. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1491.
Халид бин Абдулазиз
Халид бин Абдулазиз ел- Сауд (خالد بن عبد العزيز آل سعود, Khālid ibn ‘Abd al ‘Azīz Āl Su‘ūd; 13 февруари 1913 – 13 јуни 1982) — крал на Саудиска Арабија од 1975 до 1982 г. и четврти владетел на земјата. Периодот на неговото владеење сее одликува со стопански развој на земјата поради зголемените приходи од нафтата и значајните настани на Блискиот Исток.
Список на државни водачи во 900 година
Ова е список на државни водачи во 00 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Вилијам (принц од Велс)
Вилијам (Вилијам Артур Филип Луис, роден на 21 јуни 1982 година) — принц од Велс и престолонаследник, најстариот син на британскиот крал Чарлс III и неговата поранешна сопруга Дијана.
Животопис
Принцот Вилијам е роден во болницата „Св. Марија“ во Лондон на 21 јуни 1982 година. Тој беше крстен во Музичката соба во Бакигемската палата на 4 август 1982 година (на 82-от роденден на неговата баба од татко му, кралицата Елизабета т.е мајката кралица) од тогашниот надбискуп Роберт Рунс. Кумови на Вилијам беа поранешниот крал Константин II од Грција (неговиот братучед од татко му), принцезата Александра (неговата братучеда од татко му), војвотката од Вестминстер леди Сузан Хусеј, Ромсеј (неговиот братучед од татко му) и г-дин Лоренс ван дер Пост. Тој беше наречен по принцот Вилијам од Глостер, 7 години постариот братучед на татко му и личен херој, којшто починал во 1972 година во авионска несреќа, поради прегревање на моторот.
Како машки внук и наследник на Суверена и син на принцот од Велс, титулата на Вилијам е "Неговото Кралско Височество 'Принцот Вилијам од Велс, иако тој беше наречен "Вомбат (австралиски торбар) "од страна на неговите родители или "Вилс "( име измислено од страна на печатот со кој тој сè уште е познат во јавноста). Беше објавено дека, на возраст од седум, принцот и рекол на мајка си дека посакува да биде полицаец кога ќе биде постар, така што ќе биде во можност да ја заштити мајка си; и на тоа неговиот брат одговорил: "О, не, не можеш. Ти мора да бидеш крал". Првото појавување на Вилијам во јавноста беше на 1 март 1991 година (на Свети Давид), за време на официјалната посета на неговите родители во Кардиф. По пристигнувањето со авион, принцот бил однесен во катедралата Ландаф, каде што се потпишал во книгата за посетители, на тој начин покажал дека е левак. На 3 јуни 1991 година, Вилијам беше примен во кралската болница Беркшир откако бил случајно погоден во челото од страна на колега во голф-клубот. Принцот не ја изгуби свеста, но страдаше од фрактура на черепот и беше опериран во болницата Great Ormond Street, што резултираше со постојана лузна. Во интервју во 2009 година, тој ја нарекол оваа лузна "Хари Потер лузна ". Тој соопштил дека: "Јас ја нареков (лузна), затоа што таа свети понекогаш и некои луѓе го забележуваат тоа, но понекогаш не ја ни забележуваат воопшто.
Дијана сакаше нејзините два сина Вилијам и Хари да имаат поголем спектар на искуство од претходните кралски деца. Дијана ги одведе Вилијам и неговиот брат Хари во Дизни и МекДоналдс. Во замена за тие да ги посетат клиниките за СИДА и засолништата на бездомниците. Таа исто така им купи типични тинејџерски работи, како што се видео игрите. Дијана, принцезата од Велс, која што тогаш беше разведена од принцот од Велс почина во сообраќајна несреќа во 1997 година. Вилијам заедно со неговиот брат и татко останаа во замокот Балморал таа ноќ, и принцот од Велс почека сè до наредното утро за да им каже на синовите за смртта на мајка им. На погребот на мајка им, Вилијам беше придружен од неговиот татко, брат, дедо му (од страна на татко му) и вујко му (од страна на мајка му) одеше позади погребалната поворка од палатата Кенсингтон до Вестминистерската опатија.
Образование
Вилијам се образуваше во независни училишта, почнувајќи од детската градинка Џејн Мајнорс и пред-подготвителното училиште Ветхерби, и двете училишта во Лондон. После ова, тој одеше во училиштето Лудгроф близу Вокинхам и во летниот период земаше приватни часови од Рори Стујарт. Во Лудгроф тој учевствуваше во фудбал, но исто така и во пливање, кошарка, пукање во гулаби и крос-кантри трчање. Вилијам се подготви за приемниот испит на Итон колеџот и беше примен. Таму тој студираше географија, биологија и историја на уметност на А-ниво, постигнувајќи оценка 5 по географија, 3 по биологија и 4 по историја на уметноста. Во Етон тој продолжи да игра фудбал како капитен на домашниот тим и започна и со ватер поло. Одлуката да се испрати Вилијам во Етон беше против семејната традиција наместо во Гордонстоун (дедо му на Вилијам, татко му, двајцата чичковци и двајцата братучеди одеа во Гордонстоун), меѓутоа Принцот  одеше по стапките на семејството Спенсер, бидејќи татко и и брат и на Дијана се школувале во Етон. Беше договорено помеѓу Кралското семејство и таблоидите дека ќе му биде дозволено на Вилијам да студира без упад на папараците во замена за редовно ажурирање на живот на принцот. Тогашниот претседател на прес комисија за жалби Џон Вакехам, изјави во договорот: “ Принцот Вилијам не е институција, ниту ѕвезда од сапуница, ниту фудбалски херој. Тој е момче, во следните неколку години, можеби во најважниот и понекогаш најболниот дел од неговиот живот, тој ќе порасне и ќе стане маж.”
По завршувањето на неговите студии во Етон, Принцот зеде слободна година, поминувајќи дел од неа тренирајќи во Британската армија во Белиз, работеше во јужниот дел на Чиле. Како дел од интернационалната програма во градот Тортел, Принцот живееше со други млади наставници, делејќи ѓи и заедничките домаќински задолженија, вклучувајќи го и чистењето на тоалетот, и исто така волунтираше како гостин презентер во локалната радио станица.
До 2001 година, Вилијам се врати во Обединетото Кралство и се запиша под името Вилијам Велс во Универзитетот Свети Ендрујс. Новостите за ова предизвикаа зголемување на бројот на апликации во Свети Ендрујс, најмногу од млади девојки коишто чекаа можност за да го запознаат Принцот. Големото внимание не го одврати, напротив, и тој се запиша на часовите по историја на уметност, подоцна го смени неговиот главен предмет во географија, и сакаше да добие шкотска диплома на уметностите за втора класа почести во географијата-најдобар степен за наследникот на престолот на Велика Британија и Комонвелтот царствата. Додека беше на факултет, Принцот Вилијам исто така ја претставуваше шкотската универзитетска ватер поло екипа на натпреварот во Селтик во 2004 година. Тој беше познат како “ Стив ” од другите студенти за да ги избегне новинарите и за да не го откријат неговиот идентитет.
Кралски должности и кариера
Вилијам почна да ги придружува неговите родители на официјалните посети уште како мал. Неговата прва кралска турнеја во странство беше со неговите родители во Австралија и Нов Зеланд во 1983 година, одлука донесена од Принцезата од Велс која што се сметаше дека е несоодветна, не само што Вилијам беше многу мал, туку и што двајцата првиот и вториот од линијата за наследување на престолот ќе патуваат заедно. Како и да е, тој беше придружуван или од двата родитела или од неговиот татко на последователните престои, и по дипломирањето на универзитетот, започна сам да се обврзува.
Воена обука и назначувања
Откако одлучи да има воена кариера, во октомври 2005 година Вилијам присуствуваше четири дена во Regular Commissions Board на Westbury во Вилтшир, каде што тој беше подложен за да ја судат неговата способност за да стане офицер. Тој ја помина селекцијата, Вилијам отиде до Кралската воена академија Sandhurst во јануари 2006 година. Успешно завршувајќи го 	курсот, Вилијам дипломира на Sandhurst на 15 декември 2006 година, на дипломирањето присуствуваа кралицата и принцот од Велс, заедно со други членови на кралското семејство, и Вилијам официјално го доби својот статус на поручник на полноќ. Принцот, го прифати презимето Велс бидејќи со векови беше Кралска традиција врз основа на неговата титула, принцот од Велс. Неговиот помлад брат беше во Блуз енд Ројалс како командант во извидувачката единица, и таму тој помина четири месеци обука во Бовингтон кампот, Дорсет.
Кралски должности
На 21 годишна возраст, принцот Вилијам беше назначен за советник на државата, и ја започна својата кралска должност кога кралицата беше во странство за да присуствува на владината седница за шефови на Комонвелтот во 2003 година, во Нигерија. За својот 21 роденден, Вилијам исто така го придружуваше татко му на кралската турнеја во Велс, каде што го посетија Anglesey Food Fair и отворија центар за бездомници во Њупорт. До јули 2005 година, тој беше сам на својата прва турнеја во странство, патуваше во Нов Зеланд, во име на неговата баба во нејзината улога како Кралица на Нов Зеланд, во чест на учествувачите во Втората светска војна. За 30-годишнината од добротворноста на неговиот татко, The Prince’s Trust, Вилијам и неговиот брат беа интервјуирани заедно за првпат од Ant & Dec. Во јули 2007 година, принцот Вилијам го придржуваше братучед му од неговата баба Војводата од Кент, кој е претседател на Извидничката асоцијација во Велика Британија, на отворањето на 21-от извиднички Собор, на славењето на  стогодишнината од основањето на Извидничкото движење. Беше речено во 2007 година во биографијата на Тина Браун за Дијана, принцезата од Велс, дека Принцот Вилијам, како и неговиот татко, изрази желба да стане генерал-гувернер на Австралија, иако исполнувањето на идејата се смета за сомнително од страна на тогашниот премиер на Австралија Џон Хауард, кој рече: "Ние веќе подолго време ја имавме прифатено идејата дека лицето кое ќе ја заземе таа функција треба да биде австралиски државјанин".
Менинг лично го придружуваше во јануари 2010 година каде што тој замина на турнеја за Окленд и Велингтон по барање на кралицата, Вилијам ја отвори новата зграда на Врховниот суд на Нов Зеланд и беше поздравен од шефот Маори. Во март 2011 година, Вилијам го посети градот Крајстчерч, во Нов Зеланд, по неодамнешниот земјотрес, и таму се обрати на комеморацијата во паркот Хегли, во име на неговата баба. По заминувањето од Нов Зеланд, Вилијам отпатува во Австралија, каде што тој ги посети областите погодени од поплави во државите на Квинсленд и Викторија. Откако двапати ги придружуваше неговите родители во Канада, Принцот, со неговата сопруга, патуваше низ земјата и ја посети САД во јуни и јули 2011 година, присуствувајќи на прославата на Канада. На 2 ноември, принцот и принцезата го посетија УНИЦЕФ, центарот за набавка на храна за прегладнети африкански деца во Копенхаген, Данска. Во септември 2012 година, Вилијам и Катерина се упатиле во Сингапур, Малезија, Тувалу и Соломонските Острови како дел од Кралската јубилејна прослава.
На 22 јули 2013 г. принцот Вилијам и принцезата Катерина го добиле своето прво дете — Џорџ, а на 2 мај 2015 г. и второто — Шарлота. На 23 април 2018 г. е роден и вториот син — Луис.
Лични интереси
Според примерите на неговите родители, Вилијам презеде интерес во различни каузи од релативно рана возраст. Покојната принцеза од Велс работеше за помош и превенција од ХИВ / СИДА, а Принцот од Велс Велс работеше со природната средина и градските непогодности. Тој, исто така, покажа желба за сиромашните во Африка, понекогаш работеше со неговиот добротворец на брат му, Сентебал.
Хуманитарни и еколошки причини
Вилијам стана свесен за ХИВ / СИДА во средината на 1990-тите години, кога неговата мајка почна да ги носи двајцата да ги посетуваат засолништата и клиниките за оние кои страдаат од оваа болест. Во јануари 2005 година, принцот Вилијам и неговиот брат волунтираа во Британскиот Црвен крст за да пакуваат итни резерви за земјите коишто биле погодени во цунамито во 2004 година. Подоцна, во септември, Вилијам го додели неговата покровителство на Сеntrepoint, добротворна организација која им помага на бездомниците. Во текот на периодот кога неговата мајка била покровител на Сеntrepoint, тој ја придружуваше неа на посетите. Вилијам исто така работел во единицата на децата во Кралската болница Marsden за два дена работно искуство во 2005 година, како и помагање во медицинските истражувања, угостителството, и фондот за сектори. Истата година, тој помина две недели во Северен Велс со планински спасувачки тим. Во мај 2007 година, Вилијам стана покровител на двете организации (неговата мајка, исто така, претходно била покровител на Кралската болница Marsden) и тој стана дел од Mountain Rescue Англија и Велс, со цел, според неговите зборови, " несебична и храбра работа на нашите планински спасувачки организации".
Принцот, исто така, стана покровител на Tusk Trust во декември 2005 година, добротворна организација која работи за дивиот свет и иницирање на развој на заедницата, вклучувајќи обезбедување на образование во Африка. Вилијам стана поврзан со организацијата откако беше сведок на неговата работа кога беше во Африка. Велејќи: "рурална Африка го поддржува образованието, одговорноста и учеството во локалната заедница ". Во 2010 година, Принцот стана покровител на 100 Women in Hedge Funds. Во март 2011 година, Вилијам и Катерина отворија фонд од страна на Фондацијата на принцот Вилијам и принцот Хари за да им овозможи на добронамерниците коишто сакаат да им дадаат свадбен подарок на нив да донираат пари за добротворни цели. Фондот за подарок поддржува 26 добротворни организации од изборот на двојката, инкорпорирање на вооружените сили, деца, стари лица, уметност, спорт и конзервација. Овие причини се блиску до нивните срца и се одразуваат на искуства, страсти и вредностите на нивните животи досега.
Спортови
Вилијам игра поло за добротворни цели и е обожавател на фудбалот, поддржувајќи го фудбалскиот клуб Астон Вила. Во мај 2006 година, тој стана претседател на фудбалската асоцијација во Англија и заменик покровител на рагби унијата во Велш во февруари 2007 година (поддржувајќи ја Кралицата како покровител на ВРУ). Истата година, одлуката на ВРУ да именува нова лига за тест натпреварот помеѓу Велс и Јужна Африка, лигата на Принцот Вилијам предизвика контроверзии, со некои верувања дека би било поубаво името на трофејот да биде наречен по Реј Гравел.
Во 2006 година, Принцот, заедно со други службеници од Сандхурст, учествуваа во трчањето на една милја за поддршка на добротворната организација Sport Relief, како што тој сторил во 2004 година со тим од Кларенс куќата. Во мај 2007 година, Вилијам стана покровител на пливачката асоцијација во англиските училишта. Принцот и неговиот брат се и мотоциклисти, принцот е сопственик на Ducati 1198 S Corse.
Врската со Кетрин Миделтон
Принцот Вилијам за време на неговите студенстски години уживаше во студентскиот живот, за себе тој изјави: “ Јас не сум луд по забавите, без оглед на тоа што другите луѓе мислат.” Како и неговиот татко пред него, така и приватниот живот на Вилијам стана топ тема во таблоидите, посебно неговата врска со Кетрин Миделтон (денес принцезата Катерина), која што беше една од цимерките во универзитетот на Вилијам и со која што Вилијам започна да се забавува во 2003 година. Кејт присуствуваше на парадата во Сандхерст, забележувајќи го како голем настан што таа беше гостинка на Вилијам. Врската помеѓу Принцот Вилијам и Кејт беше следена толку блиску што букмејкерите се обложија на можноста за кралска венчавка и малопродажниот синџир Woolworths произведуваше сувенири со ознаки за сличностите на парот. Вниманието од медиумите стана толку напнато што Вилијам мораше посебно да побара од папараците да се оддалечат од Миделтон и него. Во март 2007 година, Миделтон се пожали од медиумско малтретирање од Дејли Мирор. Во април 2007 година беше објавено дека двојката се разделила, но во јуни Миделтон присуствуваше како гостин на Принцот Вилијам на забавата во воените бараки Лулворт, и во јули и на концертот за Дијана којшто беше организиран од Вилијам и Хари. Во август, таа отиде на одмор со Вилијам на островот Дес Рочес во Сеучхелс, и во октомври таа се придружи на Принцот Чарлс и Принцот Хари во забавата со пукање во Балморал. Во јуни 2008 година, заедно со кралското семејство, Миделтон присуствуваше на назначувањето на Вилијам. Вилијам формално ја претстави Миделтон во јавниот свет на 24 февруари 2011 година кога таа и Вилијам присуствуваа на церемонијата наречена Спасување во Трердур, Северен Велс.
Свршувачка и венчавка
На 16 ноември 2010 година беше објавено од куќата Кларенс дека Вилијам и Кејт ќе се венчаат. Свршувачкиот прстен на Миделтон беше 12 карати истиот свршувачки прстен на Дијана, Принцезата од Велс. Кларенс куќата, резиденцијата на Чарлс и неговите синови Вилијам и Хари, истиот ден изјави дека двојката се свршила во Кенија во октомври, како што Принцот Вилијам потврди во телевизиско интервју емитувано од Лондон.
Венчавката се одржа на 29 април во Вестминистерската опатија во Лондон. Тој ден беше празник и за банките во Обединетото Кралство. Вкупно глобална публика за венчавката од 300 милиони до 2 милијарди луѓе, 24.5 милиони го следеја настанот во живо во Обединетото Кралство. Неколку часа пред венчавката, беше објавено дека Вилијам е назначен за Војвода од Кембриџ, како што е вообичаено за кнезовите по повод нивните свадби. Сепак, таквата титула не е официјална сè до 26 мај 2011 година кога писмата за таа цел не се потпишани и евидентирани во Crown Office.
== Потомство --