cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сајмон Јејтс (велосипедист)
2019
Јејтс се вратил на Џиро д’Италија каде целел на генералниот пласман. Настапил на трката, јавно изјавувајќи дека се смета за „број еден фаворит“ за генералниот пласман. Започнал со одлична форма на воведната етапа, поединечен хронометар во Болоња, каде завршил зад победникот Примож Роглич. Надежите на Јејтс за победа завршиле по катастрофалниот резултат на хронометар на деветтата етапа, кога загубил повеќе од 3 минути, паѓајќи на 24. место во генералниот пласман. Загубил уште време на етапата 13. И покрај второто место на етапата 19, завршил осми во генералниот пласман, опишувајќи го како срцепарателно.
На Тур де Франс возел како поддршка на неговиот брат. Сепак му било дозволено бегство и ја освоил етапат 12 во тричлен спринт против Билбао и Милбергер. За жал, надежите на Адам за генералниот пласман исчезнале кога изгубил време на поединечниот хронометар и искачувањето до Турмале. Ова значело дека Сајмон бил ослободен од функцијата „работник“ и екипата се насочила на етапни победи, и тој освоил уште една планинска етапа по соло-напад на етапата 15, со што неговата екипа имала три победи на трката пред вториот ден за одмор.
2020
Во септември 2020 година, Јејтс ја освоил Тирено-Адријатико поразувајќи го Герајнт Томас и станувајќи прв британски победник на трката. Следниот месец, Јејтс возел на Џиро д’Италија. Меѓутоа, морал да ја напушти трката пред почетокот на осмата етапа, откако добил позитивен тест за КОВИД-19.
2021
Во април 2021 година, Јејтс ја освоил првата трка во сезоната со победа на Трката на Алпите. Завршил 58 секунди пред Шпанецот Пељо Билбао и Русинот Александар Власов, завршувајќи трет.
На Џиро д’Италија, Јејтс ја освоил етапата 19 која завршила на Алпе ди Мера, поразувајќи го крајниот победник Еган Бернал за 28 секунди. На крајот завршил трет во Милано.
Допинг
Во април 2016 година било објавено дека Јејтс бил позитивен на забранетата супстанца тербуталин во тест на трката Париз-Ница претходниот месец, каде завршил седми. Во изјава, ја презела целата одговорност за резултатот на тестот, велејќи дека докторот на екипата пропуштил да побара изземање на употребениот инхалатор за астма за Јејтс, што довел до позитивниот тест. Подоцна, UCI издал изјава во која навел дека Јејтс нема да биде привремено суспендиран поради тестот.
На 17 јуни, UCI одлучил да издаде четиримесечна забрана за „ненамерен допинг“, почнувајќи од 12 март (датумот на позитивниот тест), што го спречило Јејтс да учествува на Тур де Франс 2016.
Распоред на резултатите на класиците
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
Бистрица Миркуловска
Бистрица Миркуловска — македонски поет, македонист, раскажувач, писател за деца и преведувач.
Животопис
Миркуловска е родена на година во Скопје. Завршила Филозофски факултет на Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје и постдипломски студии од областа на македонистиката. Работела како професор на Филолошкиот факултет во Скопје. Била лектор по македонски јазик и литература на Масариковиот универзитет во Брно, Чешка. Член на ДПМ од 1971 година. Автор е на книгите: Цвеќенца (поезија за деца, 1960), Градинче (раскази за деца, 1962), Првачиња (поезија за деца, 1972), Празнични виделини (поезија за деца, 1979), Виножито (раскази, 1979), Сите деца мили (поезија, за деца, 1982), Ѕвездена (бајки, 1986), Виделина (бајка, 1989), Клучарчиња (роман за деца и млади, 1992), Прекршен лет (поезија, 1996), "Kdyz kvetly kastany" (Кога цутеа костени) (поезија, Брно, 1997). Добитник е на „Потокарова повелба“ на поранешниот Сојуз на книжевните преведувачи на Југославија за преводи од словенечки на македонски јазик.
Рудава
Рудава ― река во западна Словачка, регионот Захорjе. Тaа е лева притока на реката Морава. Дел од оваа река тече низ воениот округ Захорие. Тaа е 47,3 км долга и нејзината големина на сливот е 418 км2.
Етимологија
Името доаѓа од словенскиот збор „руда“ - црвена почва или црвен поток. Во 1592 година, била спомената како Rudauua.
Болган
Болган (Болган) е село во Украина, Пешчански реон, Виничка област, граничен премин на украинско-молдавската (приднестровската) граница.
Офуда
Офуда (御札 или お 札, почесна форма на фуда „ливче [од хартија], картичка, плоча“) во јапонската религија се однесува на неколку видови на талисмани од јапонските Шинто и Будистички храмови и светилишта. Овие талисмани се направена од разни материјали како што се хартија, дрво, ткаенина или метал. Хартијата од офуда може да се нарече и, додека оние направени од дрво можат да се наречат.
Историја
Конкретно, офуда се однесува кон следните предмети:
Практиката на создавање гофу потекнува од учењето Онмјоодоо - кое прифатило елементи од Даоизмот - и будизмот. Навистина, ваквите офуда и омамори биле под силно влијание на Даоистичкото лингфу. Подоцна, слични талисмани, исто така, се произведувале во Шинто светилиштата. Трите светилишта на Кумано во Уакајама префектурата се особено познати по своите талисман од хартија, Кумано Гооуфу (熊野牛王符 „Талисман на Воловиот Кумано крал“), познат и како Гооухооин (牛王宝印), кои биле испечатени од едната страна со сложени дизајни од стилизирани врани. За време на средновековниот период, овие и слични гофу произведени од други светилишта често биле користени при давање заклетва и изготвување на договори, а условите на заклетвата или договорот биле напишани на задната страна на листот.
Инаку, оние шинсатсу кои се наоѓаат во повеќето Шинто светилишта се во согласност со талисманот издаден од Големите светилишта во Исе (Исе Џингуу) наречен Џингуу Таима (神宮大麻). Овие талисмани првично биле стапчиња за прочистување (祓串 хараегуши) кои патувачките проповедници на светилиштата од Исе (御師 оши или онши) им ги делеле на приврзаниците низ целата земја како знак и гаранција дека молитвите биле извршени во нивно име. Овие стапчиња, наречени Охараи Таима (御祓大麻), биле содржани или во пакети со свиткана хартија - што во овој случај тие се нарекуваат кенхараи (剣祓, исто така наречени и кенбараи), поради обликот на кутијата што личи на острица од меч (剣 кен) - или во кутии наречени охараибако (御祓箱). Широката распространета дистрибуција на Охараи Таима првпат започнала во Муромачи периодот, и го достигнала својот врв во Едо периодот: документ што датира од 1777 година (Ан'еи 6) покажува дека 89-90% од сите домаќинства во земјата во тоа време поседувале Исе талисмани.
Во 1871 година, царски декрет ги укинал оши и го дозволил производството и дистрибуцијата на амајлиите, сега преименувани во Џингуу Таима, од административните канцеларии на светилиштето. Во ова време, талисманот се претворил во денешната форма: дрвена плочка која содржи парче кедрово дрво познато како гјошин (御真, „свето јадро“) завиткано во хартија на која е отпечатено името на светилиштето (天照皇大神宮, Теншоо Коотаи Џингуу) и запечатено со печатите на светилиштето (皇大神宮御璽 Коотаи Џингу Гјоџи) и високиот свештеник (大神宮司之印 Даиџингууџи но Ин). Во 1900 година, новиот оддел, Канбешо (神部署 „Одделение за свештеници“), ги презел должностите за производство и дистрибуција. Дистрибуцијата на Џингуу Таима евентуално била делегирана на Националното здружение на Шинто свештеници (全国神職会, Зенкоку Шиншокукаи) во 1927 година и, конечно, на нејзиниот наследник, Здружението на Шинто светилишта, по Втората светска војна. Здружението во денешно време продолжува да ги шири Џингуу Таима кон здружените светилишта низ цела Јапонија, каде што се ставени на располагање заедно со сопствените амајлии на светилиштата.
Варијанти и употреба
Офуда талисманите - шинсатсу и гофу - постојат во различни форми. Некои од нив се ливчиња или листови хартија, а други како Џингуу Таима се тенки правоаголни плочки (角祓, какубараи/какухараи) затворени во обвивки слични на плико (што понатаму можат да биде покриени со проѕирна хартија за завиткување), додека други се дрвени таблети (кифуда) што можат да бидат помали или поголеми од обичниот шинсатсу. Некои светилишта дистрибуираат кенхараи, кој се состои од парче дрво преклопено во парче хартија. Како што е забележано погоре, Охараи Таима издадена од Исде светилиштата пред Меиџи периодот обично била во кенхараи форма; додека сортата какухараи е моментално пошироко распространета, ūинго Таима од типот кенхараи сè уште се дистрибуираат во храмот Исе.
Офуда и омамори се достапни во текот на целата година во многу светилишта и храмови, особено во поголемите со постојан персонал. Бидејќи овие предмети се свети, тие технички не се „купуваат“, туку се „добиваат“ (授かる сазукари, 受ける укеру), а парите платени во замена за нив се сметаат за донација или подарок (料穂料 хатсухорјоо, буквално „прв овошен надомест“). Човек може да добие и дрвен талисман наречен китоофуда (祈祷札) откако ќе се извршат формалните молитви или ритуали (祈祷 китоо) во името на побарателот во овие места за богослужба.
Шинсатсу, како што се Џингуу Таима, се чуваат во домашните олтари (камидана) или на посебни полици (офудате); ако едно домаќинство не ги поседува, тие можат да бидат поставени исправени во чист и уреден простор над нивото на очите или закачени на ѕид. Во куќите во кои има шинсатсу и камидана, овие талисмани се поставуваат кон истокот (каде што сонцето изгрева), на југ (главниот правец на сонцето), или југоисток.
"Здружението на Шинто светилиштата препорачува едно домаќинство да поседува најмалку три вида шинсатсу:
Во камидана олтар во стил со три врати (三社造 санша-зукури), Џингуу Таима се положува во средината, офуда од локалниот храм (уџигами) се положува од левата страна (на десно од набљудувачот) и офуда од омилениот храм на обожувачот на десна страна (на лево од набљудувачот). Алтернативно, во камидана олтар во стил со една врата (一社造 исша-зукури), трите талисмани се положуваат една врз друга, со Џингуу Таима најнапред. Човек може да поседува повеќе шинсатсу; тие се поставуваат на двете страни или зад споменатите три. Се препорачува редовно (по можност дневно) молење пред шинсатсу или камидана и подароци како ориз, сол, вода и/или саке кон ками (со дополнителни прехранбени производи што се нудат во посебни прилики). Начинот на обожување е сличен на оној што се изведува во светилиштата: два поклона, два плескања со дланките и последен поклон, со тоа што една молитва (норито), исто така претходена од два поклона - може да се изговори пред ова.
Другите офуда се сместени во други делови од куќата. На пример, офуда на патроните богови на огништето - Санбоо-Кооџин во будизмот, Камадо-Михашира-но-Ками („Трите богови на огништето“: Кагутсучи, Окитсухико и Окитсухиме) во Шинто религијата - се сместуваат во кујната. Во тоалетите, може да биде поставен талисман на будистичкото гневно божество Учусма (Усусама Мјооу), за кого се верува дека го прочистува нечистиот. Заштитно гофу, како што е Тсуно Даиши (角大師, „Рогаст Велик Господар“, претстава на Тендаи монахот, Рјооген, во форма на они) се поставуваат на вратите или влезовите.
Јапонската духовност и дава огромна важност на чистината и чистотата (常若, токоуака, бук. „вечна младост“), особено со работите поврзани со божественото. Од оваа причина се охрабруваат периодичните (обично годишни) заменувања на офуда и омамори талисманите. Вообичаено е да се добие нова офуда најрано пред крајот на годината или за време на сезоната на Новата Година, иако (исто како и со омамори) може да се купи и во други периоди од годината. Идеално, старите офуда и омамори треба да бидат вратени во храмот или светилиштето од каде што биле предадени како форма на благодарност, но повеќето Шинто светилишта во пракса ги прифаќаат талисманите од другите светилишта (будистичките офуда сепак не се прифатени во многу светилишта и обратно). Старите офуда и омамори се горат во церемонија позната како Сагичоо (左義長) или Дондојаки (どんど焼き, изговорено и како Донтојаки или Тондојаки), што се одржува за време на Малата нова година (14 или 15 јануари), крајот на сезоната на јапонската нова година.
Мексикански Залив
Мексикански Залив — водна површина речиси целосно опкружена со копно и со област на континентален подводен гребен, која е богата со јаглеводород и широка од 40 до 320 км. Со континенталниот подводен гребен се граничи крајбрежната зона на мангрови мочуришта, мочуриштата на приливот, плажи, лагуни и широки утоки. Струјата со топла вода влегува во Заливот од соседното Карписко Море преку каналот Јукатан на југоисток. Од него водата излегува низ протокот Флорида во Атлантскиот Океан на исток и ја создава Голфската Струја. Мексиканскиот Залив е центар на голема риболовна индустрија која се заснова на ракчињата, но и на црвената риба Lutjanus campechanus. Во последно време претераното растењт на планктонот ја загорзува индустријата во северните делови на Заливот, бидејќи доаѓа до намалување на нивото на кислород во водата. Се смета дека причина е големото истекување на нитратни ѓубрива од копното.
NGC 2826
NGC 2826 — леќеста галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2826 се споменува и како UGC 4939, MCG 6-21-11, CGCG 181-18.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 19 м 24,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 37' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 143°.
Други поделби
Проучување на NGC 2826 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26346. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2496. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 952.
Каменица (Прилеп)
Каменица — археолошко наоѓалиште во градот Прилеп. Претставува населба од бакарно време. На околу 2 км североисточно од последните куќи на градот и на околу 500 м северно од патот Прилеп-Велес преку Бабуна, на блага падина што се спушта од Кукул, по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, камени орудија и дислоциран куќен лепеж.
Хенрик Ибзен
Животопис
Животниот пат на Ибзен е комплексен и вклучува разни места, земји и занимања, како и различни животни околности низ кои поминал. Ибзен потекнува од малото место Скиен во кое живеел сиромашен живот. Уште во раната младост, Ибзен останал без татко му, поради што семејството западнало во тешка сиромаштија, поради што тој морал да го прекине школувањето и да се вработи како аптекарски помошник. Во детството и во младоста претрпел два-три големи потреси кои предизвикале да се повлече во себе и да се предаде на читањето книги. Наспроти тоа, во подоцнежната возраст Ибзен читал малку и неговите познаници сведочат дека во неговата работна соба (преполна со скапи слики) речиси и да немало книги.
Во 1850 година, Ибзен се запишал на Универзитетот во Кристијанија, а истата година била изведена неговата прва драма „Каталина“, која не постигнала никаков успех. Сепак, Ибзен воопшто не се обесхрабрил, туку започнал да издава едно списание, а потоа заминал во Берген, каде што продолжил да пишува и да режира. Подоцна, тој бил именуван за уметнички директор на театарот во Кристијанија. Огорчен поради тоа што Норвешка не ѝ помогнала на Данска, која во тоа време била нападната од Прусија, Ибзен ја напуштил татковината и во странство поминал 27 години. Притоа, најпрвин заминал во Рим, а потоа живеел во Дрезден и во Минхен. Во летото 1874 година, по десетгодишна пауза, Ибзен за првпат ја посетил татковината. По долгогодишно боледување, Ибзен умрел во 1906 година, а на неговиот погреб го испратила поворка долга три километри.
Творештво
Во почетниот период од творештвото Ибзен пишувал драми инспирирани од норвешките легенди, исполнети со национален романтичен занос. Во својата триесет и четврта година, Ибзен ја напишал драмата во стихови „Комедија на љубовта“ во која за првпат директно ги анализирал општествените процеси на своето време. Како последица на тоа, норвешката буржоазија реагирала остро: во една прилика, кога ја побарал паричната помош што во тоа време им се доделувала на младите писатели, еден член на комисијата, инаку професор на Универзитетот во Кристијанија, изјавил дека Ибзен не заслужува помош, туку ќотек. Сепак, подоцна му била доделена помош, а една негова историска драма постигнала успех. По напуштањето на Норвешка, за време на престојот во Рим, Ибзен ги напишал драмските поеми „Бранд“ и „Пер Гинт“, но по преселбата во Германија започнал да пишува реалистични драми во кои обработувал разни општествени проблеми. Кога во 1874 година повторно ја посетил Норвешка, Ибзен слушнал за една афера поврзана со норвешките бродоградилишта и тоа го инспирирало да ја напише драмата „Столбови на општеството“, завршена во Германија, во 1877 година. Со оваа драма Ибзен станал славен: само во февруари 1888 година, дури пет берлински театри истовремено ја прикажувале драмата! Подоцна, тој ги напишал драмите „Нора“ и „Привиденија“ со кои предизвикал бурни дискусии (првата) и огорчени реакции и цензура (втората), но затоа пак, неговите драми биле топло примени во натуралистичките театри во Париз, Берлин и Лондон. Понатаму следеле драмите „Дива патка“, „Ромерсхолм“, „Жени од морето“ и „Хеда Габлер“, сите напишани во Германија. Последните четири драми („Градежникот Солнес“, „Малиот Ејолф“, „Јон Габриел Боркман“ и „Кога ние мртвите ќе се разбудиме“) ги напишал по враќањето во Норвешка.
Значење и влијание
Уште додека бил жив, творештвото на Ибзен предизвикувало различни коментари: за едни, тој бил предмет на најостри напади, додека за други бил ненадминлив гениј; едни гледале во него проповедник на неморалот, а за други бил првокласен моралист; едни го обвинувале за анархизам и социјализам, а според други тој бил ничеовско-аристократски противник на демократијата; за едни бил непријател на христијанството, а за други пример за нов христијанин, итн. Притоа се случувале разлики во толкувањето и кај неговите најблиски лични познаници, кои со него имале можност да разговараат или да се допишуваат
Во 1956 година, по повод педесетгодишнината од смртта на Ибзен, ширум светот биле објавени бројни есеи, статии и студии во кои било истакнато дека тој претставува една од најзначајните појави во развојот на светската драма. Сепак, постоеле различни толкувања на значењето на неговото творештво: според едни, Ибзен бил гигант на своето време и извршил големо влијание врз повеќе драмски писатели, но тој повеќе ја нема истата вредност за денешниот читател; други истакнувале дека тој е основач на современата драма, а неговото денешно значење повеќе е литерарно-теориско отколку практично-сценско; според трети, Ибзен и понатаму е едно од најголемите имиња на светската драма, така што тој сè уште е актуелен и модерен. Според Јован Дучиќ, Ибзен е централна личноста на современиот духовен театар, а заедно со Шекспир и Софокле, тој е еден од трите големи имиња на светската драма. Во неговите дела, човекот води борба со самиот себе и поради тоа Ибзен е нов и претставува најголема фигура на општествениот и духовниот театар на своето време.
За ликовите во неговото творештво
Ниче ја дал теоретската основа на погледите на современата „госпоѓа“, ја открил психата на аристократскиот дух, а Ибзен во живи ликови ја претставил трагедијата на тој дух. Јунакот на Ибзен е секогаш и секаде истиот: Бранд, Боркман, Солнес и Стокман, сите тие се ученици на Заратустра. Тие го усвоиле основниот принцип на неговото учење за тоа дека остварувањето на својата сопствена личност е единствената цел во животот на човекот, која го води кон исполнување на највозвишените мисии на човештвото, кон подобрување и оплеменување на човечкиот род. Таа идеја им давала гигантска сила и лавовска волја. Таа им помогнала во омразата од народот да ја гледаат најголемата награда, во патилата - возвишено блаженство, во смртта - круна на своето дело. Таа ги научила да бидат сурови кон човекот во име на љубовта кон човештвото. Тие луѓе се глуви за она што е околу нив, бидејќи фанатично веруваат дека живеат за нешто што е далеку од нив.
Еден осамен и несфатен јунак се појавува пред нас од сите драми на Ибзен. Ибзен покажал современ натчовек во разни ситуации, кој е доследен секаде само на самиот себе и самиот ги создава своите морални вредности.
Жената кај Ибзен е робинка, често извонредно убава, храбра, и по умот и по духот посилна од својот господар, но сепак е робинка. И покрај разновидните женски ликови кај Ибзен, кај него нема јунакиња која си поставила цел пред себе, а да не е во врска со некој маж. Поетскиот лик на Нора би изгубил од својот шарм ако нејзините ум и лукавство се надвор од волјата и желбите на мажот. Мажите може да се градители, проповедници, научници, но жените се само поддршка или одмор за мажите. Така зборувал Заратустра, а Ибзен само ги олицетворил тие идеи за жената.
Мохамед Диаме
Мохамед Диаме исто така познат како Момо Диаме (роден на 14 јуни 1987) — сенегалски фудбалер, играч од средниот ред на англискиот клуб Њукасл Јунајтед и на сенегалската репрезентација.
Иако е роден во Франција, Диаме избрал на репрезентативно ниво да ја претставува сенегалската репрезентација.
Почетоци
Роден во Кретил, Диаме ја започнал својата професионална кариера во 2003 година со екипата на Ланс, но тој го напуштил клубот четири години подоцна, откако се соочувал со здравствени проблеми. По целосното закрепнување, тој потпишал за шпанскиот нисколигаш Линарес во 2007 година, а следната година се преселил во Рајо Валјекано, помагајќи му на клубот од Мадрид да стигне до средината на табелата во Сегунда дивисион, откако избориле промоција сезона пред тоа. Во текот на неговото време во Рајо било објавено дека екипите од Примера Дивисион, гигантите Реал Мадрид и Барселона биле заинтересирани за ангажирање на Диаме во својте редови, како и Премиер лигашот Арсенал.
Виган Атлетик
Во август 2009 година, Диаме го комплетирал својот трансфер во Премиер лигата откако потпишал за екипата на Виган Атлетик, за кого клубот исплатил 3.800.000 евра на екипата на Рајо, во договор во кој исто така, бил вклучен одбранбениот играч на Латикс Антонио Амаја, кој заминал во спротивен правец од Диаме. Трансферот претходно привремено бил ставен на чекање, по наводните проблеми со срцето кој му биле пронајдени. Диаме го направил своето деби на истиот ден кога го завршил неговиот трансфер, во поразот со 5-0 на неговиот нов тим од Манчестер Јунајтед. Тој го постигна својот прв гол за Виган против Сандерленд на 6 февруари 2010 година. По крајот на сезоната 2011-2012 тој беше ослободен од Виган и станал слободен играч во летото.
Вест Хем Јунајтед
На 20 јуни 2012 тој потпишал три-годишен договор со Вест Хем Јунајтед. По доаѓањето во клубот одбрал да го носи дресот со број 21., кој претходно го носел неговиот сонародник Папа Буба Диоп. Диаме го направил своето деби за Вест Хем на 18 август 2012 година во победата со 1-0 над Астон Вила. Својот прв гол за чеканите го постигнал во поразот со 3-1 од Арсенал на 6 октомври 2012 година. Вкупно за клубот одиграл 79 натпревари и постигнал 7 гола.
Хал Сити
На 1 септември 2014, Диаме потпишал три-годишен договор со Хал Сити. Две недели подоцна, го направил своето деби за клубот на Кеј-Си стадионот, постигнувајќи еден од головитепротив својот поранешен клуб Вест Хем Јунајтед во ремито 2-2.
На 28 мај 2016, Диаме го постигнал единствениот гол со кој Хал го совладал Шефилд Венздеј со 1-0 во финалето на плејофот на Чемпионшип лигата и успеал да избори промоција во Премиер лигата веднаш откако испаднале во претходната сезона.
Њукасл Јунајтед
На 3 август 2016, потпишал три-годишен договор со Њукасл Јунајтед.
Репрезентативна кариера
На 22 март 2011 година, Диаме бил повикан да игра за селекцијата на Сенегал, за која имал квалификации бидејќи неговиот татко е роден во Дакар Диаме го направил своето репрезентативно деби подоцна во месецот.
Во јули 2012 година, Диаме беше најавен како еден од трите играчи кој ја надминуваат старосната границата за настап на ЛОИ 2012 во Сенегалскиот тим. Диаме играше во сите четири натпревари (три во групната фаза и во четвртфиналето) на својата репрезентација, но Сенегал испадна во четвртфиналето каде беа поразени од Мексико со 4-2 по продолженија.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 24 октомври 2016.
Хоендорф
Хоендорф (Hohendorf) — село и поранешна општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се состои од следниве единици Шалензе, Прицир, Хоендорф и Царниц. Од 1 јануари 2012 е дел од градот Волгаст.
Дине
Дине (Düne; Dynen, севернофризиски: de Halem) — еден од двата острова во архипелагот Хелголанд, во Северното Море, Германија.
Географија
Малиот остров Дине е дел од сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн. Се наоѓа на 1 километар источно од главниот остров Хелголанд, Дине е дел од природниот парк Хелголандско карпесто подножје (Helgoländer Felssockel).
Историја
До век, Дине бил поврзан со Хелголанд. На Нова година во 1721 година голема олујна бура го одделила островот од Хелголанд. Потоа, островот го нарекле Дине. Во 1935 година, големината на островот била 40 хектари. Во 1940 година, нацистите ја зголемиле големината на островот на 40 хектари. Ова зголемување била за воена употреба. Бил изграден аеродром, кој сè уште се користи. Хелголандскиот аеродром има две писти, од кои подолгата е 500 метри. Вештачки зголемениот остров сè уште изнесува 40 хектари.
Моглица (Голо Брдо)
Моглица или Муглица (Moglicë) — село во општината Либражд на Елбасанската област, источна Албанија.
Географија
Селото понекогаш се вклучува во областа Голо Брдо. Сместено е во горното поречие на Окштунска Река, западно од Себишта и југозападно од Големо Окштун.
Историја
Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Стеблево.
Хакан Шукур
Хакан Шукур (роден на 1 септември, 1971) — поранешен турски фудбалер со албанско потекло кој играл како напаѓач. Тој го поминал поголемиот дел од неговата професионална кариера во екипата на Галатасарај, во чии дрес бил трипати најдобар стрелец во турското првенство, бранејќи ги боите на клубот во три различни периоди во кој освоил вкупно 14 големи наслови.
Шукур ја претставувал репрезентацијата на Турција вкупно 112 пати, постигнувајќи 51 гол, што го прави најдобар стрелец на нацијата и 19-ти во светот. Како еден од најплодните напаѓачи на модерната ера, тој постигнал 383 гола во текот на неговата клубпка кариера, како и најбрзиот гол некогаш постигнат на Светските првенства, во натпреварот за бронзата 2002. Тој се повлекол од фудбалот во 2008 година, постигнувајќи само еден погодок во едноцифрен број на настапи за неговиот главен тим. Тој го добил прекарот на "Булот на Босфор", заради неговата способност во играта со глава.
Росица (река)
Реката го има својот извор на средишна Стара Планина помеѓу преминот Шипка на исток и врвот Ботев на запад и тече кон север до Севлиево, по што постепено се врти исток-североисток сè додека не се влее во Јантра. Има брана на реката околу 10-15 км по Севлиево, браната „Александар Стамболиски“.
Важна притока е Видима, која се влева во Росица кај Севлиево. Други притоки вклучуваат Негојчевица, Кравенишка Река, Бјала Река и Багарештица од лево, како и Малобухалштица, Зелениковец и Маришница од десно.
Марија Куле
Куле студирала на Театерогсколан и Малме 1985–88 и после тоа има работено и работи во Малме, Стокхолм и Градскиот театар во Хелсингборг. Во 2005 година доби Гулдбаге за улогата Ана во филмот „Четири нијанси на Кафено“ во 2004 година. Во 2011 година таа го доби културпот на Хелсингборг Дагбладс.
Рилево
Рилево — село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.
Историја
Северозападно од Рилево на планинскиот масив на Даутица е возвишението наречено Кале. Меѓу народот се зборува дека во таа тврдина живеел „некојси Караџа“, заради што понекогаш се нарекува и Караџово Кале. До тврдината е месноста Караџова Ливада, а во полето под селото е потегот наречен Караџови Ниви или Караџово. Југоисточно од селото на 2 километри во полето е месноста Мера, која сега е утрина за напасување добиток. Таму постојат гробови со стари плочи и стар бунар. Тоа укажува на некоја стара населба. Местото Калуѓери е „над село“. Мештаните веруваат дека таму некогаш имало манастир со калуѓери. Порано се гледале и рушевини од манастирот. На тоа место се гледаат стари брестови крај кои има чешма. Рилево се смета за старо село. Некогаш во него „тепала чумата“ заради што умирале многу од неговите жители. Денес, „чумини гробишта“ има на повеќе места (Вичина Плоча и други делови на атарот над селото). Дел од денешното население на Рилево потекнува од некогашните седум селски семејства, а другиот дел потекнува од доселеници. Селото има стара црква посветена на Свети Атанасиј. Селаните велат дека таа црква е изградена „пред битката на Косово“ (1389). Дека црквата е доста стара, потврдува фактот дека таа била живописана од некој мајстор зограф Јован од Костур во 1627 година. Селската слава е Спасовден. Порано селото славело Свети Атанасиј, но се вели дека таа слава се напуштила поради сиромаштија. Пред крајот на турското владеење во Рилево биле основани два мали чифлизи на муслимани од Дебар кои за полјаци имале „Албанци арамии“ кои пак најмногу ги присилувале селаните да станат чифчии. Еден од тие чифлизи селаните го купиле во 1910, а другиот во 1912 година. За време турско, жителите на Рилево имале доста своја земја, а по 1912 година, со пари заработени на печалба во Америка, некои селани купиле доста земја и во атарот на селото Сливје. Бројот на домаќинства во селото во текот на XX век изнесувал: 83 во 1921 г., 106 во 1948 г., 137 во 1961 г., 141 во 1971 г. Во 1954 година Рилево имало вкупно 129 домаќинства.
Стопанство
Според составот на атарот Рилево има мешовита полјоделско-сточарска функција. Населението се занимава најмногу со земјоделство и сточарство. Од полјоделството најзастапено е одгледувањето на тутун и житни растенија како пченица, пченка и јачмен. Во помали размери се одгледуваат и други земјоделски и градинарски култури како грав, компир, кромид, пиперки (зелени и црвени), патлиџани (домат), тикви, кои претежно се произведуваат за задоволување на домашните потреби, но дел се продаваат и на пазарите во Прилеп или Македонски Брод. Од сточарството најзастапено е одгледувањето на кози, потоа крупниот добиток како крави, телиња и волови и во помала мерка овци, од чие млеко се прави сирење или се откупува од млекарниците. Во неколкуте новоизградени куќи е застапено и живинарството односно одгледувањето на домашни птици како кокошки, петли, гуски и шатки. Извонредно богатата падина на Даутица со густа дабова шума се користи и за сечење на огревно дрво кое се користи во селото или се продава во околните села и Прилеп.
Население
Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Рилево било село со 37 домаќинства и 153 жители Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Рилево живееле 444 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Рилево имало 336 Македонци, патријаршисти.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 69 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 48 жители, од кои 46 Македонци, 1 Албанец и 1 лице без податоци.
Родови
Отсекогаш па сѐ до денес Рилево е целосно населено со православни Македонци. Жителите на Рилево се поделени во старинци и доселеници од кои во 1954 година првите броеле 82, а вторите 47 домаќинства. Староседелските македонски родови кои потекнуваат од некогашните седум селски куќи се:  Бачевци, Паликуќовци, Ѓорѓиовци, Брајановци, Ропановци, Мечкаровци, Топковци, Комаревци, Мирчевци, Китановци, Пардиовци, Ќуќуровци и Кашовци. Слават Петковден. Селаните велат дека „Петковденци“ се старинци. Доселени македонски родови се: Домазетовци (слават Петковден) доселени се од Сенокос. Кензовци (слават Митровден) стари доселеници кои не го знаат местото на потеклото. Рековци (слават Свети Атанасиј) дошле од Селце кај Крушево, а подалечното потекло им е „од Корчанско“. Дурибеговци (слават Петковден) по потекло се од Крушје во Порече каде имаат роднини. Ѓордевци, Неделковци, Тикваровци и Масларовци местото на својата старина не го знаат. Првите два родови слават Свети Никола, а другите Митровден.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Долнени од 1955 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Костинци.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на истоимената општина.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1486 од изборната единица 5 според Државната изборна комисија, сместено во приватна куќа.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 33 гласачи.
Иселеништво
Се знае за овие иселеници од Рилево: Михајловци и Ропановци живеат во Сливје. Нешковци живеат во Врбоец. Дишковци живеат во селото Карамани кај Битола. Две семејства од родот Домазетовци отишле во Прилеп. Во 50/60-тите години на XX век селото почнува да се иселува, голем број од луѓето заминуваат во Прилеп, Ѓорче Петров и Припор (Кисела Вода) во Скопје, но исто така заминуваат во странство. Така денес голем број на рилевци живеат во Австралија, пред сè во Мелбурн, но ги има и во другите градови. Исто така се имаат иселено и во Белград, во населбите Баново Брдо и Жарково.
Питер Јакаб
Потекло и кариера:
Претседателот Јобик и член на унгарските парламенти. Дипломирал на Универзитетот во Мисколц во 2004 година. Од 2009 до 2010 година, тој беше наставник по историја во Средното училиште Цигани и Мала стручно училиште Кали во Мисколц. Тој секогаш зборуваше отворено за своето еврејско потекло. Неговиот прадедо починал во Аушвиц. Неговата баба се претвори во христијанство во 1925 година и израсна 11 деца во Месутур. На парламентарните избори во 2018 година тој беше избран за пратеник. Од февруари до јуни 2019 година тој беше заменик-водач на парламентарната група „Јобик“. Од јуни 2019 година тој е водач на парламентарната група „Јобик“.
Герда де Сус
Герда де Сус (Gârda de Sus, Felsőgirda, Obergierd) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 1.865 жители. Главното село во комуната е сместено 30 km северозападно од градот Кемпена. Во него се наоѓа дрвена црква, изградена во 1792 година.
NGC 947
NGC 947 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 947 се споменува и како ESO 545-21, MCG -3-7-22, IRAS 02262-1915.
Откривање
Телото е откриено на 10 ноември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 947 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 947 има привидни димензии од 2,1' х 1,1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 28 м 33,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 19° 2' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 947 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9420. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 310; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5862. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 440.
Периг Кеменер
Периг Кеменер (Perrig Quéméneur; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Сончев календар
Сончев календар календар со чија помош се означува годишното време или пак привидната положба на Сонцето во однос на ѕвездите. грегоријанскиот календар, широко прифатен стандард во светот, е пример за сончев календар. Друг поважен вид на календар е месечевиот календар, чии месеци соодветствуваат на циклусите на фазите на Месечината. Месеците на грегоријанскиот календар не се совпаѓаат со циклусите од месечевите мени.
Примери
Меѓу најстарите сочеви календари се: јулијанскиот календар и коптскиот календар. И двата календари имаат година со траење од 365 дена, што е продолжена на 366 денови еднаш на секои четири години, без исклучок, така да тие имаат просечна година од 365,25 дена. Како што сончевите календари станувале се поточни, ти се развиле во два вида.
Тропски сончеви календари
Ако положбата на Земјата во својата орбита околу Сонцето е пресметана во однос на рамноденицата, точката низ која орбитата преминува низ небесниот екватор, тогаш датумите точно ги означуваат годишните времиња, односно тие се синхронизирани со деклинацијата на Сонцето.Овој вид на календар е наречен тропски сончев календар.
Времетраењето на средната календарска година на овој вид на календар приближно претставува одреден облик на тропската година, обично или просечна тропска година или рамноденична година.
Следниве календари се тропски сончеви календари:
Гореспомнатите календари имаа година од 365 дена, што повремено се продолжува со додавање на дополнителен ден за да се образува престапна година, методот е наречен „ престапност“, а вметнатиот ден се нарекува „престапен“.
Иранскиот календар секогаш ја започнува годината при рамноденица и пресстапните денови се така додадени, така што следната година би започнала при пролетната рамноденица. Моментот на стапување на пролетната рамноденица на северната полутопка е одреденво Техеран „со помош на астрономски пресметки од дигурно потекло“. °
Ѕвездени сончеви календари
Ако положбата на Земјата (Погледајте погоре) се пресметува од неподвижните ѕвезди, тогаш датумите го означуваат соѕвездието од зодијакот близу кое може да биде Сонцето. Календарот од овој вид се нарекува ѕвезден сончев календар.
Средната календарска година на овој вид на календар е приближна на ѕвездената година.
Индиските календари налик на хиндуистичкиот календар, тамилскиот календар, бенгалскиот календар (неизменет) и малајалскиот календар се ѕвездени сончеви календари. Тајландскиот сончев календар, кога се засновал на хиндуистичкиот календар, исто така бил ѕвезден календар. Тие се добиени врз основа на привидното движење на Сонцето преку дванаесетте хороскопски знаци наместо употребата на тропското движење на Земјата.
Несончеви календари
Исламскиот календар, е месечев календар и има година, чиј почеток се менува низ годишните времиња, што го прави  да биде несончев календар. Мајанскиот календар цолкин, кој е заснован на циклус од 260 дена, нема година, што исто така го прави несончев календар. Исто така, секој календар заснован само на орбиталниот период на Венера не е сончев календар.
Список на сончеви календари
На следниов список се тековни, историски и предложени сончеви календари:
Тетраедар
Тетраедарот е полиедар составен од четири триаголни страни, од кои три се среќаваат во секое теме. Има шест рабови и четири темиња. Тетраедарот е единствениот испакнат (конексен) полиедар што има четири страни.
Ова тело претставува тридимензионален случај на поопштиот концепт на симплексот.
Тетраедарот е вид на пирамида, која е полиедар со рамна многуаголна основа и триаголни страни што ја поврзуваат во заедничка точка. Кај тетраедарот, основата е триаголна (било која од четирите страни), па затоа се нарекува и „триаголна пирамида“.
Како и сите испакнати полиедри, тетраедарот може да се превитка од еден лист хартија. Има две мрежи.
За секој тетраедар постои сфера на чија површина лежат неговите темиња (опишана сфера).
Посебни случаи
Правилен тетраедар е оној каде сите четири страни се рамнострани триаголници, и претставува едно од Платонските тела (правилни полиедри). Рамнокрак тетраедар (дисфеноид) е тетраедар каде сите четири страни се триаголници што се сечат во една точка. Кај триправоаголниот тетраедар, трите страни во темето имаат прави агли. Ако сите три пара на спротивни рабови се правоаголни, тогаш ова ќе биде ортоцентарски тетраедар. Кога истото важи само за еден пар, тоа се нарекува полуортоцентричен тетраедар.
Формули за правилен тетраедар
Следниве Декартови координати ги дефинираат четирите темиња на тетраедарот со раб со должина 2, и а сосредоточен во координатниот почеток:
За правилен тетраедар со раб a:
Треба да се напомене дека, во однос на основната рамнина, коефициентот на правата (косината) на страната е двапати поголема од онаа на работ, што одговара на фактот дека хоризонталното растојание од основата до темето долж работ е двојно поголемо од она долж медијаната на страната. Со други зборови, ако C е тежиштето на основата, растојанието од C до темето на основата е двапати поголемо од растојанието од C до средишната точка на раб на основата. Ова се должи на тоа дека медијаните на еден триаголник се сечат во неговото тежиште, и дека оваа точка ги дели на две отсечки, од кои едната е двапати подолга од другата.
Глен Гордон Керон
Глен Гордон Керон (англиски: Glenn Gordon Caron) (роден во 1954) е американски телевизиски писател режисер и продуцент. Живее во Оушнсајд, Њујорк.
Неговите најпознати проекти се Moonlighting (Случајни партнери, емитувана е и на хрватската Нова тв.) и Медиум.
Пол Гоген
Пол Гоген (, - ) бил француски сликар. Тој се инспирирал од егзотичниот свет на островите Тахити и Фати - Ива. Формите на неговите слики се мирни и монументални, проткаени со еротика. Влијаел врз развојот на експресионизмот и на формирањето на фовизмот, а се занимавал и со скулптура. Умрел на Маркишките Острови во 1903 година,.
Стив Неш
Стивен Џон Неш (роден на ) — канадски професионален НБА играч кој игра позиција плејмејкер во Лос Анџелес Лејкерс. Претходно настапувал за екипата на Феникс Санс, во чиј дрес има освоено две признанија „Најкорисен играч на НБА“.
Даут Реџепи
Даут Реџепи - Лека (албански: Daut Rexhepi; Порој,, ) — македонски политичар и поранешен член на ОНА. Реџепи завршил факултет по историја. .
Завршил воена обука во кампови во Албанија. На 21 јануари 2001 година учествувал во напад на полициска станица во Теарце, со браќата Раим и Изаир Самии од селото Шемшово, Мухарем Велиу и Семи Хебиби од Тетово. Во текот на конфликтот во Македонија бил командант на ОНА во 112 регионална бригада во Тетовско. Во едно интервју од 25 октомври 2001 година, на новинарско прашање дали е одговорен за киднапирање, убивање и масакрирање на цивили, тој одговорил:„ Извинете, но мене ми е забрането да зборувам,... Не смеам да зборувам. Треба да разберете дека има некој што и нам ни забранува да зборуваме. Но, не очекувајте да ви кажам кој е тој“.
На 24 јули 2001 година бил ставен на македонската црна список на граѓани
Од страна на ДПА на 10 јули 2002 бил промовиран за потпреседател на партијата, каде станал пратеник. Денеска, тој е независен пратеник во македонското собрание.
Продан (Голо Брдо)
Продан (Prodan) — село во општината Либражд на Елбасанската област, источна Албанија.
Географија
Селото понекогаш се вклучува во областа Голо Брдо. Лежи во планински предел, на извесно растојание јужно од Мало Окштун, во долината на Проданска Река која на север се среќава со реката Врба и заедно се влеваат во Окштунска Река. Над спротивната падина се издига возвишението Пилог (1,135 м).
Историја
Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Стеблево.
Арно.мк
Арно.мк - македонски портал за наука, уметност, култура, екологија и образование основан од Бранко Прља и Владимир Карер. Воедно е и платформа за граѓански иницијативи, особено од областа на екологијата, и во соработка со Капка како и издавач на повеќе едукативни книги. Постои од 2019 година.
Мисија
Како мисија на порталот е наведено: „Нашата идеја е да се стремиме кон „доброто“ како принцип. Сите теми и текстови објавени на овој портал имаат мисија да ги подобрат работите во нашето општество, да известат за добрите трендови во светот и ако понекогаш зборуваме за лошите појави тоа го правиме со цел да влијаеме на позитивно разрешување на истите (пр. екологија).“
Еколошки иницијативи
Арно.мк е одговорен за повеќе еколошки иницијативи на друштвени медиуми меѓу кои:
Едукативни содржини
Арно.мк, во соработка со Капка, е автор и на други проекти како:
Преку платформата Арно.мк се издадени повеќе книги како:
За тимот
Директор и главен уредник на порталот е Бранко Прља, заменик на главниот уредник и веб-мастер е Владимир Карер. Други членови на редакцијата се Снежана Василевска, Тимурленк Чековиќ и Билјана Николовска-Прља.
Алисон Дубоа
Алисон Дубоа (родена на 24 јануари 1972) е писателка и новинарка којашто тврди дека има психички способности да комуницира со мртвите. Според Алисон, таа ги користи своите способности да помага во решавањето на некои злосторства.
Продан (појаснување)
Продан може да се однесува на:
Вил и Грејс
Вил и Грејс е популарна и наградувана американска серија, прикажувана од 1998 до 2006. Главни ликови се Вил Труман, адвокат, хомосексуалец, и неговата најдобра другарка Грејс Адлер, еврејка која има сопствена фирма за дизајн, потоа Карен Вокер, богат сноб и Џек Мекфарленд, женствен хомосексуалец кој се бори со својата глумачка кариера. Серијата е сместена во Њујорк.
Премиерата на серијата беше на NBC‏‎, на 21 септември 1998, и нејзината популарност сè повеќе растеше. Меѓутоа, по завршувањето на Пријатели на истата телевизија, а воедно и шестата сезона на Вил и Грејс, гледаноста постепено опаѓапше.
Последната епизода беше емитувана на 18 мај 2006, по која беше прикажана едночасовна ретроспектива. Последната епизода беше гледана од 18,1 милион гледачи.
NGC 2827
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2827 се споменува и како IC 2460, MCG 6-21-9, CGCG 181-15.
Вил и Грејс
Вил и Грејс беше снимана пред публика во живо (барем поголемиот дел сцени и епизоди) во Stage 17 во CBS Studio Center.
NGC 2827
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2827 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 2827 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.