cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Устав на Македонија
Амандман XIX
На предлог на Владата на Република Македонија, во 2003 година е донесен Амандманот XIX. Со овој амандман се овозможува отстапување од неповредливоста на тајноста на писмата и сите други облици на комуникација, а не само на писмата како што е наведено во Уставот од 1991 година. Отстапувањето се врши врз основа на одлука на суд, под услови и постапка утврдени со закон, поради спречување или откривање на кривични дела, и поради заштита на интересите на безбедноста и одбраната на Република Македонија.
Амандмани XX-XXX
Во 2005 година усвоени се 11 амандмани (XX-XXX) кои се однесуваат на реформите на судскиот систем, односно на промената на организацијата на судскиот систем, изборот на судии и јавно обвинителство.
Амандман XXXI
Со амандманот XXXI се намали цензусот за избор на претседателот на Република Македонија. Па така, за претседател ќе биде избран оној кандидат кој ќе добие мнозинство гласови од избирачите кои гласале, доколку на избори излегле повеќе од четириесет проценти (40%) од вкупниот број избирачи во Републиката, наместо дотогашните 50%.
Амандман XXXII
Со Амандманот XXXII се дополни член 4, кој однесува на неможноста на одземање на државјанството на државјанин на Република Македонија, односно ниту да биде протеран од Република Македонија или предаден на друга држава. Со амандманот се допрецизираше дека тоа може да се случи само врз основа на ратификуван меѓународен договор, со одлука на суд.
Претходни устави
Уставниот развиток на Македонија од 1946 до 1991 може да се подели на три периоди:
Hardfaced
Hardfaced (се чита: Хардфејсд) — македонска металкор група, формирана во Охрид, 2004 година. Имаат настапувано на повеќе концерти и фестивали во Македонија и во странство. Тие биле победници на „Рок Фест 2006“ одржан во Скопје.
Тие досега имаат издадено три студиски албуми, со песни на англиски јазик.
Алфелд
Алфелд може да се однесува на следниве места:
Бугарски фудбалски сојуз
Бугарскиот фудбалски сојуз (Български футболен съюз, скратено БФС) е главна фудбалска организација во Бугарија. Ја организира фудбалската лига и државната репрезентација на Бугарија.
Седиштето на оваа органицазија се наоѓа во Софија, а основана е во 1923 година како фудбалски огранок на Бугарската национална спортска федерација која постоела сè до револуцијата во 1944. До 1933 главната фудбалска органицација во Бугарија се викала Централен Фудбалски Комитет. Потоа помеѓу 1948 и 1962 го носела називот Републичка секција за фудбал, Бугарска фудбалска асоцијација помеѓу 1962 и 1985. На 27 јуни 1985 организацијата го добила називот кој денес гоноси, Бугарска Фудбалска Унија.
NGC 1374
NGC 1374 — елиптична галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1374 се споменува и како ESO 358-23, MCG -6-8-29, AM 0333-352, FCC 147.
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1374 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1374 има привидни димензии од 2,7' х 2,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 35 м 16,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 13' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 124°.
Други поделби
Проучување на NGC 1374 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13267. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7027.
Зонемондштерне
Зонемондштерне (SonneMondSterne; скратено: SMS) — еден од најголемите музички фестивали на отворено посветен на елетронската музика во Европа. На фестивалот понекогаш настапуваат и изведувачи во мизчките правци рок и поп. Фестивалот се одржува секоја година, во вториот викенд во месец август, во Залбург-Еберсдорф, Тирингија.
Историја
Првото издание на фестивалот се одржало на две бини во 1997 година со околу 2.500 посетители. Во 2011 година, тридневниот фестивал го посетиле околу 35.000 луѓе. Од 2007 година, секое издание на фестивалот во името ја содржи додавката „X“ како ознака за римскиот број десет. Така, фестивалот во 2007 година се среќава како со називот „SMS.XI“, што всушност го претставува единаесетто издание. Јубилејното 20. издание на фестивалот во 2016 година било распродадено уште во февруари истата година, што не се случило никогаш претходно во историјата на фестивалот.
Штојден
Штојден е село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Тојчентал.
Намесништва во Шкотска
Намесништвата (англ. lieutenancy areas) се области на чие чело стојат лордови-намесници, кои се претставници на британскиот монарх во Шкотска. Тие се разликуваат од локалните управни области, обласните комитети и шерифствата, регистарските грофовии, поранешните региони и окрузи, поранешните грофовии и разни други административни единици.
Абердин, Данди, Единбург и Глазгов наместо тоа имаат лордови-провости кои воедно се екс официо лордови-намесници. Ова е едиствен случај на вакво право во Обединетото Кралство: сите други лордови-намесници ги назначува монархот, наместо по пат на политички избори.
Опфат на намесништвата
Секој лорд-намесник на една грофовија кој служел до 16 мај 1975 сега добил регион или дел од регион:
Антигва и Барбуда на Олимписките игри
Антигва и Барбуда првпат настапила на Олимписките игри во 1976 г. и оттогаш учествувала скоро на сите игри освен на Летните олимписки игри во 1980 година кога истите ги бојкотирала. Антигва и Барбуда нема освоено медал на Летните олимписки игри и никогаш не се натпреварувала во Зимските олимписки игри. Олимписката асоцијација на Антигва и Барбуда била формирана во 1966 година, по распадот на Вест-Инди Федерацијата во 1962 година, и призната во 1976 година.
Бокенем
Бокенем (Bockenem) — мал град во округот Хилдесхајм, сојузната покраина Долна Саксонија, Германија, основан во 1154 година. Градот се наоѓа на германскиот пат на фахверкот.
Местоположба
Бокенем се наоѓа на десет километри северозападно од подножјето на Харц.
Градски единици
Градот настанал на 1 март 1974 година кога кон него биле припоени некогашни општини. Денес, кон градот припаѓаат следниве места (во заградите нивниот број на жители според 1 јануари 2015 г.): Бениен (472), Борнум (1161), Билтум (136), Грос Илде (196), Хари (339), Јерце (175), Клајн Илде (61), Кенигсдалум (372), Малум (493), Нете (421), Ортсхаузен (236), Шлевеке (562), Штери (230), Упштет (217), Фолкерсхајм (853), Вердер (118) и Воленхаузен (86).
Соседни општини
Бокенем се граничи со Холе на север, со Зезен на југ, со Ламшпринге на запад, со Бад Залцдетфурт на северозапад, а на исток со Лутер на Баренберге.
Меѓународни односи
Бокенем е збратимен со следниве градови:
Ленгерих
Ленгерих може да се однесува на следниве места во Германија:
Ефикасна оцена
Во многу практични проблеми, можат да се добијат различни непристрасни оценки и поради тоа треба да се изнајде некој метод за нивно избирање. Во оваа ситуација природно е да се претпочита оценка чијшто распоред е најблиску концентриран околу параметарот на популацијата која се оценува. Вредностите на таквата оценка е помалку веројатно дека ќе се разликуваат, а некој фиксен износ, од параметарот кој се оценува во споредба со нивните конкуренти. Со користење на варијансата како мерка на концентрација, се воведува ефикасноста на оценката како критериум за претпочитање на една оценка во однос на друга оценка.
Оцената Θ ќе биде подобра ако нејзината варијанса е помала (кога таа е непристрасна оценка). Поради тоа изразот Е (Θ-Θ)2 т.е средната квадратна грешка (стандардна грешка) како оценка на параметарот, можеме да ја сметаме како мерка на ефикасноста на таа оцена. 1.Доколку таа вредност е поблиска до 0, дотолку оценката е поефикасна.
2.Релативната ефикасност на Θ1 во однос на Θ2 е количникот од нивните варијанси.
Избор од конкурентни и непристрасни оценки
(x1, x2,…, xn) нека е случаен примерок од нормално распоредена популација со средина μ и варијанса σ2. Дали треба да се користи аритметичката средина на примерокот или медијаната на примерокот за оценување на средината на популацијата?
Решение
Под претпоставка дека популацијата е нормално распоредена со многу голема големина на популацијата споредена со големината на примерокот, аритметичката средина на примерокот, е непристрасна оценка на средината на популацијата со варијанса:
Варијансата на медијаната на примерокот е 57% повиска од онаа на аритметичката средина на примерокот. Овде со цел медијаната на примерокот да има колку што е можно помала варијанса од аритметичката средина на примерокот, таа би можела да биде заснована на опсервации чиј број е поголем за 57%. Една предност на медијаната во однос на аритметичката средина е дека таа им дава помала тежина на екстремните опсервации. Потенцијалниот недостаток од користење на медијаната на примерокот како мерка на централлна локација се наоѓа во нејзината релативна ефикасност. Ја нагласуваме важноста од користење на графиконот на нормална веројатност за одредување дали постои доказ за ненормалност. Ако популацијата не е нормално распоредена, ариметичката средина на примерокот може да не биде најефикасната оцена на популацијата. Особено ако екстремните вредности во голема мерка влијаат на распоредот на популацијата, аритметичката средина на примерокот е помалку ефикасна од другите оценки (како што е медијаната).
Најефикасен оценувач
Општиот критериум за спроведување на оценувачи за ист непознат параметар Θ се темели врз споредбата за нивните средно квадратни грешки (MSE), односно нивните дисперзии доколки тие се непристрасни оценувачи. Подобриот оценувач се смета за поефикасен оценувач. Затоа, природно се наметнува задачата да се најде ( ако постои) најефикасен оценувач меѓу сите непристрасни оценувачи, односно уценувач со најмала дисперзија или барем да се одреди долната граница за вредностите на диспрезијата на сите можни непристрасни оценувачи на параметарот Θ. Постоењето на таков оценувач се разгледува при одредени услови на регуларност.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Мокриево
'''„Св. Пантелејмон“''' — христијански храм која се наоѓа во Мокриево, Општина Ново Село.
Годината на изградбата на црквата е напишана на самата фасада. Црквата била зографисана во 1874 година, од страна на Андон Петров од селото Гари, Дебарско.
Есел
Есел (Essel) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Општината Есел е составена од следниве единици:
Историја
Есел бил првпат споменат во 1251 година како Езеле (Esele). Надгледувањето на преминот преку Алер кај Есел и контролата на пловидбата на Алер била преземена од три грофа на Хадемсторф. Во век, нивното седиште било во Уленбург. Овој замок се наоѓал во долината на Алер, помеѓу Есел и Буххолц и бил уништен во 1394 година од војводите на Брауншвајг-Линебург.
Друг замок бил изграден во век, на чие место подоцна се подигнала велепоседничка куќа.
Буххолц (Алер)
Буххолц (Buchholz) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Низ општината поминува автопатот А7 и сојузниот пат Б214. На северниот дел тече реката Алер.
Општински единици
Кон општината Буххолц припаѓа и местото Марклендорф.
Хармонисти комичари
Хармонисти комичари биле меѓународно познат ансамбл составен само од мажи, кој настапувал помеѓу 1928 и 1934 година како една од најуспешните музички групи во Европа пред Втората светска војна. Групата се состоела од Хари Фромерман ( тенор бафо ), Аспарух "Ари" Лешникоф (прв тенор ), Ерих Колин (втор тенор ), Роман Чиковски ( баритон ), Роберт Биберти ( бас ) и Ервин Буц ( пијанист ).
J Balvin
Хозе Алваро Осорио Балвин (Ј Balvin) е колумбискиот пејач на Reggaeton. Тој во моментов се смета за еден од најважните од ваков вид.
Ленгерих (Емсланд)
Ленгерих (Lengerich) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри источно од градот Линген.
За да се разликува од Ленгерих (Вестфалија), местото во минатото било нарекувано „Ленгерих на Валаге“ или „Ленгерих во Хановер“.
Соседни општини
Ленгерих се граничи на север со градот Хазелине и општината Дорен, на исток со општините Хандруп и Ветруп, на југ со општините Андервене, Фререн и Туине, на запад со општините Ланген и Герстен.
Војводство Фиренца
Војводство Фиренца (италијански: Ducato di Firenze) — италијанско кнежевство чиј центар се наоѓал во градот Фиренца, Тоскана, Италија. Војводството било основано откако царот Карло V го вратил правото на управување на династијата Медичи над Фиренца. Во 1530 година папа Климент VII, и самиот Медичи, го именувал неговиот роднина Алесандро де Медичи како војвода од Фиренца, со кое настапило трансформирање на Република Фиренца во наследна монархија.
Во 1569 година папата го прогласил Козимо за Голем војвода на Тоскана. Медичи управувале со Големото Војводство Тоскана до 1737 година.
Лангенбоген
Лангенбоген — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општината Тојчентал.
Дисахарид
Дисахарид (или биоза) е олигосахарид, односно јаглехидрат изграден од две моносахаридни единици. Најважните дисахариди се состојат од две хексози и нивната заедничка формула е C12H22O11, молекулската тежина им е 342, 2, а процентниот состав на одделните хемиски елементи е: C - 42, 08%, H - 6, 48%, O - 51, 44%.
Се разликуваат два типа на дисахариди:
Номенклатура
Имињата на дисахаридите се образуваат така што името на моносахаридот, чијшто полуацетален хидроксил влегува во соединение, добива наставка "ид", а моносахаридот кој се сврзал со алкохолен хидроксил останува со непроменето име, на пример, малтозата е глукозидо - глукоза, а лактозата галактозидо - глукоза.
Некои дисахариди се наоѓаат слободни во природата (сахароза, лактоза, трехалоза), а други ги изградуваат полисахаридите (скроб, целулоза) или се составен дел на некој гликозид.
Војуша
Војуша понекогаш Вјоса (Αώος, Vjosë) — река во северозападна Грција и југозападна Албанија.
Вкупната должина на реката изнесува ,од кои првите се во Грција, а остатокот од  се во Албанија. Главни две притоки на Војуша се реките Дрино и Сушица, и двете во Албанија.
Променлива ѕвезда од типот на Алфа Лебед
Променлива ѕвезда од типот на Алфа Лебед — вид променлива ѕвезда со изразени нерадијални пулсирања, што значи дека неки делови од нејзината површина се собираат, а други истовремено се шират. Тие се суперџиновски ѕвезди од спектрален тип B или A. За пулсирањата својствени се сјајносни колебања од 0,1 величини, кои честопати делуваат неправилно поради биењето на разните периоди на пулсирање во траење од неколку дена до неколку недели.
Прототипната ѕвезда на оваа класа, наречена Денеб (α Лебед), exhibits колебања во сјајноста од +1,21 до +1,29 величини. Малозамавните брзи промени се одамна познати кај многу суперџинови од ран вид, но таквите ѕвезди се ставени во своја класа дури во IV на Општиот каталог на променливи ѕвезди, објавен во 1985 г. Многу сјајни сини променливи ѕвезди (ССП) имаат променливост од типот на Алфа Лебед во текот мирувачки (врели) фази, но во ваквите случаи се користи сопствена класификација.
Поголем број вакви ѕвезди (32) се откриени од Кристофел Валкенс и неговите коелги при проучување на податоците од „Хипаркос“ во 1998 г.
Пулсирање
Пулсирањата на променливите ѕвезди од типот на Алфа Лебед не се наполно изучени. Тие не се ограничени на тесен опсег на температури и сјајности како највеќето пулсирачки ѕвезди. Наместо тоа, највеќето сјајни ѕвезди од типот A и B, а веројатно и оние од типовите O и F, покажуват непредвидливи малоразмерни пулсирања. Радијалните пулсирања на неадијабатски чуден начин на колебање можат да се предвидат, но само за најсјајните суперџинови. Пулсирањата се моделирани и за помалку сјајни супериџинови, под претпоставка дека се нискомасени ѕвезди по црвената суперџиновска фаза, но највеќето променливи од типот на Алфа Лебед не ја имаат поминато таа фаза.
Пулсираања веројатно се предизвикани од капа-механизам, поттикнат од разликите во железонепробојноста, при што чудниот начин ги дава забележаните кратки периоди, како на радијални, така и на нерадијални пулсирања. Неадијабатските g-колебања може да дадат подолгопериодични разликувања, но овие не се забележани кај променливите од типот на Алфа Лебед.
Кевин Костнер
Кевин Костнер — американски глумец, продуцент и режисер. Роден е во Калифорнија, на 18 јануари 1955 г. Уште како мал покажувал интерес за филмската уметност, а по еден кастинг за локална нискобуџетна продукција започнала неговата глумечка кариера. Освоил два Оскари, и тоа за најдобра режија и најдобар филм со Танц со волковите. Покрај Оскарите, има добиено и неколку ЕМИ и БАФТА признанија. Освен наградениот филм, неговите попознати улоги се во остварувањата Силверадо, Недопирливите и Телохранителот. Ќе остане запаметен како глумец кој најчесто толкувал улоги на херои во епските вестерн филмови.
Младост и раните почетоци
Кевин бил најмалиот од тројцата синови на Шерон Рае и Вилијам Костнер. Таткото немал постојано работно место, па така целото семејство било приморано постојано да го менува местото на живеење. Инаку по професија неговиот татко бил електричар, а мајката работела во претпријатие за социјално осигурување. Како млад Кевин се занимавал со спорт, а освен тоа неговите родители плаќале часови по пијано. Пеел во црковниот хор, а на школувањето не му посветувал големо внимание. Средно училиште завршил во 1973 год, а универзитетска диплома добил во 1978 г.
Филмска кариера
Своето деби на филмското платно го имал во 1976 год, но неговиот настап не предизвикал поголемо медиумско внимание. Следниот настап му бил во Ноќна смена под режија на Рон Хауард, каде имал само улога на статист. Во периодот до 1985 г. добивал помали глумечки ролји, но по прикажувањето на филмот Силверадо, кариерата му тргнала по нагорна линија. Тој филм за него бил пробив на холивудската сцена, бидејќи потоа следеле понуди за настап во високобуџетните проекти како Недопирливите и Бул Дјурам, каде колеги му биле славните Сузан Сарадон, Енди Гарсија и Роберт де Ниро.
Филмот поради кој Костнер се здобил со култен статус е Танц со волковите. Тој истовремено бил и режисер и глумец во главната улога во ова остварување. Приказната во овој вестерн е адаптација на истоимената книга, каде главниот лик е воен поручник кој патува низ Америка како би ја пронашол загубената воена пошта. Филмот добил 12 номинации за Оскар во 1990 г. од кои освоил шест златни статуетки. Со времетраење од нешто повеќе од три часа, тоа е воедно и еден од најдолгите филмови носители на Оскар. И филмската критика и филмските љубители позитивно ги оцениле идејата и настапот на Костнер.
По таа вечер, на адресата на Костнер пристигнале понуди за снимање нови филмови со докажана глумечка екипа. Соработувал со Клинт Иствуд во филмот Совршен свет од 1993, а година претходно со Витни Хјустон настапил во Телохранителот. Од тој филм е добро познатата, безвременска балада „I Will Always Love You“. Можеби единствена дамка во неговата долгогодишна кариера биле петте награди „Златна малина“ за филмот Поштарот. Овој филм со пост-апокалиптична содржина не наишол на одобрување од филмските експерти, а доживеал и разочарувачки неуспех на кино-благајните. Наредните негови ангажмани биле само мали улоги во акционите холивудски блокбастери. Од нив позначајни се политичката драма 13 денови и класичниот вестерн Отворен видик. Неговата следна работна активнст е филмот Човек од челик, кој претставува најново продолжение од серијалот за Супермен.
Интересен е фактот што покрај за филмот, Костнер негувал љубов и кон музиката. Во 2007 г. го основал бендот Кевин Костнер & Урбаниот Запад, со кој претежно свиреле кантри музика. До денешен ден имаат издадено четири студиски албуми, а имаат одржано и неколку концерти по светските метрополи. Кевин е фронтменот на групата, и воедно нејзин главен текстописец, пејач и гитарист.
Приватен живот
Првата сопруга на Кевин била Синди Силва, со која тој се запознал за време на универзитетските студии. Со неа имал три деца: Ана, Лили и Џое. Спогодбено се развеле по 16 години брак. Во меѓувреме, Костнер имал кратка врска со Бриџет Руни, со која го добил синот Лијам. На 15 септември 2004 г. се оженил за американската супер-моделка со германско потекло, Кристина Баумгартнер. Свадбената церемонија се одржала на неговиот ранч во Колорадо, а по венчавката следела прошетка со кану по блиското езеро. Медениот месец го поминале во Шкотска, а од овој брак се родиле три деца: синовите Сајден и Хејнс, како и ќерката Грејс.
Од 1992 г. Кевин Костнер е голем поддржувач и финансиски лобист за Демократската Партија. Со сопствени парични средства ја поддржал кандидатура на Ал Гор за претседателските избори во 2000 год, кои тој ги загубил од Џорџ Буш. Запрашан дали самиот тој има намера активно да се вклучи во политиката, Костнер одговорил дека немал намера да си го расипува животот со активности од тој вид. На претседателските избори во 2008 г. својот глас го дал за Барак Обама.
Освен што давал финансиска помош за неговите политички фаворити, Кевин исто така учествувал и во многу хуманитарни и филантропски акции. Така, во 2011 г. волонтерски снимил две радио реклами по повод отворање на музејот во чест на жртвите од Првата светска војна. Музејот се наоѓа во сојузната држава Канзас. Бидејќи е голем обожавател на брзите автомобили, прифатил да биде водител во документарниот филм посветен на НАСКАР серијата.
Можеби не е толку забележливо, но добар дел од ликовите кои Костнер ги толкувал се поранешни професионални бејзбол играчи. Тоа доволно говори за неговата страст кон овој спорт. Честопати ги посетувал тренинзите на школскиот тим од универзитетот во Остин, кој е близу неговиот дом. Слободното време најчесто го поминува играјќи голф. Учествувал на многу аматерски турнири, а член е и на клубот Birnam Wood од Калифорнија. Инаку е голем обожавател на фудбалскиот клуб Арсенал од Лондон, и постојано ги следи нивните натпревари.
Вајунити
Вајунити, Вајонити или Војунити — јужнословенско племе кое го населило југозападниот дел на Балканскиот Полуостров, односно Македонија кон крајот на VI и почетокот на VII век. На почетокот го населувале горниот слив на реката Бистрица. Подоцна постепено се поместувале на источниот брег на Јонското Море, каде дошле во контакт со локалното грчко население. Центар на вајунитските населби до 800 година, биле Епир и јужна Албанија. Името Вајунити, според некои историчари, води потекло од нивниот бунтовен карактер. Долго ги задржале традиционалните словенски верувања. Главно занимање им било сточарството.
Во 614-616 година ги пустошеле јужните делови на Илирик и егејските острови, а под водство на кнезот Хацон го нападнале и Солун. Се смета дека првобитно ги населувале териториите западно од Солун, а подоцна се населиле во Епир, каде се зачувани голем број топоними од словенско потекло.
Иго Капет
Иго Капет (Hugues Capet), познат и како Хуго Капет, (роден околу 939 - починал на 24 октомври 996 во Париз) — прв крал на Франција од истоимената Капетинска династија, наследувајќи го на престолот кралот Луј V, кој бил од династијата Каролинзи.
Потекло, рани години и освојување на власта
Годината на раѓање на Иго Капет е непозната, но се претпоставува дека тоа е 938 или нешто подоцна (околу 940). Тој бил внук на францускиот крал Робер I и син на францускиот благородник Иго Велики, кој бил старател на кралот Лотар II. По смртта на Иго Велики, Иго Капет кој бил негов најстар син, го наследил неговиот имот, со што станал најголем благородник во Франција.
Кога кралот Лотар II се обидел да завладее повторно со Лорен, германскиот крал Отон II, стигнал до Париз. Но, Иго и останатите француски благородници го поддржале кралот, па Отон морал да се повлече.
Во периодот од 978 до 986 година, Иго Капет склучил сојузништво со Отон II, а по неговата смрт и со неговиот наследник Отон III. Отон II бил цар и на Светото Римско Царство и имал контрола над папата, а со тоа и во поставувањето на бискупи и надбискупи во Франција.
Со помош на бискупот на Ремс Адалберон, Иго започнал да доминира во Франција, на што не можел да се спротивстави ниту кралот Лотар II. По смртта на Лотар (986), крал на Франција станал неговиот син Луј V, кој починал само една година по неговиот татко (987), без да остави машки наследник.
Крунисувањето и владеењето
Нов крал требало да стане Карло, кој бил брат на кралот Лотар II, но тоа не го дозволил Иго, и со помош од ремскиот надбискуп се крунисал за крал на Франција, со што за вршило владеењето на Каролиншката династија во земјата. Крунисувањето на Иго Капет било на 3 јули 987, со што власта ја презела династијата Капет.
Владеењето на Иго Капет се одликувало со голема несигурност и промени. Тој можел слободно да се движи само по својот имот, но не и во цела Франција. Неколкупати бил заробуван и откупуван по многу висока цена.
Неговите закони важеле само на неговиот имот, бидејќи на останатата територија на франција важеле сосема други закони, при што не можел да влијае на нивна промена. Во тоа време, во Франција имало 150 различни парични единици, а се зборувало на повеќе јазици. Како основна задача на францускиот крал во тоа време се наметнало обединувањето на Франција. Борбата на кралот со благородниците, кои поседувале големи имоти била постојана. Иго Капет водел големи борби со вазалите, кои владееле на територијата меѓу реките Сена и Лоара.
Иго се чувствувал несигурен на престолот и стравувал од можна превласт сè додека не го ликвидирал Карло (братот на Лотар). Поради можна опасност биле прогонувани и наследниците на Карло.
Иго Капет починал на 24 октомври 996 и бил погребан во базиликата Сен-Дени. На престолот го наследил неговиот син Робер II.
Брак и наследство
Иго Капет се оженил со Аделаида Аквитанска, ќерка на Гијом III Аквитански. Нивните деца биле:
Бројот на останатите ќерки не е потврден.
Нов германски бран
Новиот германски бран — жанр на германска рок-музика од 80-тите години на 20 век, настанат од пост-панкот и новиот бран под влијание на електронската музика. Терминот првично бил употребен од страна на холандскиот диџеј Фриц Спитц на популарната радиостаница „Хилверсум 3“, која била доста популарна помеѓу германските слушатели.
Систем на линеарни равенки
Систем на линеарни равенки — множество на линеарни равенки од типот:
Стандарден проблем е да се утврди дали постои множество вредности за непознатите, кое ги задоволува сите равенки истовремено и да се најде такво множество доколку постои. Постоењето на решенија зависи од равенките, но и од достапните вредности (дали се работи за цели броеви, реални броеви, и сл.). Системот од горниот пример има единствено решение:
Системите на линеарни равенки спаѓаат меѓу најстарите математички проблеми и имаат многу примени, како што се обработката на дигитални сигнали, процени, предвидувања, како и линеарно програмирање и апроксимација на нелинеарни проблеми во бројчената анализа. Постојат многу начини да се реши систем на линеарни равенки. Меѓутоа, меѓу најефикасните се Гаусовата постапка и декомпозицијата на Чолески.
Воопштено, систем со m линеарни равенки и n непознати се запишува на следниов начин:
Ако секоја матрица се претстави со буква, ова станува: каде A е матрица m×n, x е вектор колона со n члена, а b е вектор колона со m члена. Гаус-Жордановата елиминација се применува на сите овие системи, дури и ако коефициентите се од некое произволно поле.
Ако полето е бесконечно (како во случајот на реалните или комплексните броеви), можна се само следните три случаи (само еден од нив ќе биде точен) за секој даден систем на линеарни равенки:
Систем со облик: се нарекува хомоген систем на линеарни равенки. Множеството на сите решенија се нарекува нула простор на матрицата A.
Во светло на многубројните горенаведени примени, развиени се неколку поефикасни алтернативи на Гаус-Жордановата елиминација за широк спектар на специјални случаи. Многу од овие подобрени алгоритми се со сложеност O(n2). Некои од највообичаените специјални случаи се:
Врбјани (Ростушко)
Врбјани — село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Горна Река, во околината на градот Дебар.
Географија и местоположба
Врбјани се наоѓа во областа Горна Река, во западниот дел на територијата на Општина Маврово и Ростуше, од десната страна на реката Радика, а под источните огранки на планината Кораб. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 1.360 метри. Од градот Гостивар, селото е оддалечено 38 километри.
Селото Врбјани од источната страна се граничи со реката Радика и селото Сенце, од јужната страна се граничи со селото Жировница, од западната страна со малата Врбјанска Планина, од која се гледа големата планина Кораб, и од северната страна со селата Тануше, Рибница, Нистрово и Волковија.
Селото е сместено на Меник, огранка на планината Кораб. Гледано од долината на Радика личи на птичјо гнездо. Селото е на граница со другите мијачки села.
Како месности во атарот на селото се сретнуваат следниве: Ливади Мечкарит, Орница е Рекас, Ливади Чолакут, Каловишта, Вори Асанит (стари гробишта) и Вори Латинит („латински гробишта). Во околината на селото се сретнуваат повеќе извори и пештери.
Селото има збиен тип и е поделено на три маала, Млика, Фучка и Квечај.
Историја
Селото било основано доста подоцна од останатите рекански села и се разликува од другите по говорот, бидејќи неговите жители се дојдени од областа Матија, во Албанија, пред околу 200 години.
Во век, Врбјани било село во Реканската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото зафаќа простор од. На него преовладуваат шумите на површина 596,8 хектари, обработливото земјиште зазема 389,6 хектари, додека на пасиштата отпаѓаат само 39,9 хектари.
Население
Во 1961 година селото броело 585 жители, од кои 501 биле Албанци, 67 Турци и 10 Македонци, додека во 1994 година бројот се зголемил на 611 жители, од кои 607 Албанци.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Врбјани живееле 625 жители, од кои 622 Албанци и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 187 жители, од кои 163 Албанци и 24 лица без податоци.
Родови
Во Врбјани отсекогаш живееле Албанци. Според записите на Томо Смилјаниќ - Брадина на почетокот на XX век во Врбјани живееле албански муслимански родови, кои се доселени областа Матија, во Албанија.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во рамките на новосоздадената Општина Маврово и Ростуше, која настанала со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната Општина Ростуша, која со измените во Законот за територијална поделба на Македонија била припоена со Општина Маврови Анови, со што двете општини ја создале новата Општина Маврово и Ростуше, во која денес се наоѓа селото.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар, додека во периодот по војната од 1957 до 1965 година се наоѓала во некогашната општина Маврово. Во рамките на општина Ростуша се наоѓало во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Жировница, во која покрај Врбјани се наоѓале и Болетин, Видуше и Жировница. Во периодот 1950-1952 година, селото било седиште на истоимената општина.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0476 според Државната изборна комисија, сместено во простории на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 569 гласачи.
NGC 1375
NGC 1375 — спирална галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1375 се споменува и како ESO 358-24, MCG -6-8-30, AM 0333-352, FCC 148.
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1375 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1375 има привидни димензии од 2,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 35 м 16,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 15' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 91°.
Ласло Мартон
Ласло Мартон (унгарски: Márton László), (1959, Будимпешта, Унгарија -) е современ унгарски писател (драматург и прозаист) и есеист.
Животопис
Ласло Мартон е роден во 1959 година во Будимпешта. Дипломирал унгарски јазик, германистика и социологија на универзитетот ЕЛТЕ во Будимпешта. Од 1983 година, работи како уредник во издавачката куќа "Хеликон".
Творештво
Мартон е автор на поголем број прозни дела, а некои од нив се преведени на повеќе европски јазици: германски, бугарски и словачки. Исто така, неговиот расказ "Урнатините на едно ненапишано поглавје" е објавен на македонски јазик во 2009 година како дел на антологијата на унгарскиот краток расказ "Сецирање на живо", во издание на издавачката куќа "Темплум".
Негови поважни дела се:
Признанија
Ласло Мартон е добитник на повеќе награди, како што се:
Ѓаваткол
Ѓаваткол или Ѓавато-кол — поранешно име на Цапарско Поле, мала висормнина по течението на река Шемница која e мала историско-географска област во југозападниот дел на Македонија, која се состои од три одделни мали котлини во источното подножје на планината Бигла.
Дорнштет
Дорнштет — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Тојчентал.
Ѓаваткол
Средната котлина се наѓа во средниот тек на реката Шемница денес во  најголем дел е  зафатен  од акумулација - Стрежевско Езеро. Најголемото село тука, порано било влашкото село Гопеш. Покрај него во котлина влегуваат Метимир, Свиниште кое сега е делумно потопено во водите на езерото Стрежево, но како сведок денес постои само црквата кај гробиштата на село Свиниште и селото  Стрежево кај кое денес е изградена браната на акумулацијата.
Северната долина е на реката Мраморица (Смилевска Река) односно горниот тек, кое потпаѓа под оваа област е само едно село - Смилево. Во почетокот на XX век Ѓаваткол е посебна нахија во Битолскиот округ за време на административната поделба на Отоманското Царство. Денес оваа област област е вклучена во Општина Битола на Македонија,  а само селото  Смилево е дел од општина Демир Хисар. Традиционално во оваа област е населена со мешано население — Македонци, Власи и нешто Албанци.
Голман
Во повеќе спортови постои голман (наречен и вратар) кој директно го брани голот од противниците за да не постигнат гол. Голмани постојат во спортовите: фудбал, хокеј на мраз, ракомет, ватерполо, хокеј на трева и сл.
Антон Подбевшек
Антон Подбевшек (, -, ) — словенечки поет.
Тој е основачот на словенечкиот поетски модернизам, кон дваесеттите години на дваесеттиот век. Извршил значајно влијание врз низа на истакнати словенечки поети.
Животопис
Подбевшек е роден во Грм Манор кај селото Кандија, денес дел од градот Ново Место. Таткото на Антон Подбевшек, работел во училиштето како чувар, а семејството живеело во манорирот до 1911 година.
За време на школските години, бил пријател со подоцнежниот истакнат сликар и графичар Божидар Јакац, авторот Фран Албрехт и композиторот Мариј Когој, кои живееле и студирале во Ново Место.
Подбевшек започнал да пишува поезија во средно училиште: првично  под влијание на естетскиот модернизам на Отон Жупанчич, но подоцна се инспирирал од авангардните движења, особено во Италија. Неговото прво дело било збирката поезија „Жолти букви“ што го напиша на 16-годишна возраст, возбирката се чувствувало влијанието на италијанскиот Футуризам. Во 1917 година, бил мобилизиран од австроунгарската армија и испратен на италијански фронт. Бил ранет, ги минал последните месеци од војната во воената болница во Толмецо во Фриули. По неговото враќање, тој повторно воспоставил контакт со своите уметници пријатели од Ново Место со цел да воспостави авангардна уметничка заедница заснована врз идејата за тотална уметност дело што би вклучувала синтеза од литература, музика и визуелни уметности. Во 1920 година, го организирал модернистичкиот уметнички настан познат како Новомесна Пролет,  заедно со композиторот Маријан Когој, поетот Миран Јарк и сликарот Божидар Јакац.
Го формирал и литературното списание „Три лебеди“, каде настојувал покрај модернизмот на поетската уметност да внесе и одреден ангажман за дневно - политичките збиднувања погледнати со еден критичен и аналитичен ракурс. Во 1925 година, тој ја објавил својата единствена збирка песни „Човек со бомби“.
Во подоцнежните години, покрај со повременото пишување на поезија, се занимавал и со превод, особено се истакнал со преводот на Волт Витман. Во средината на 1960-тите години, тој повторно станувал активен, внесувајќи го својот младешки авангарден сон кон движењето на новио словенечки авангардизам (особено групата ОХО и поезијата на Томаж Шаламун
Творештво
Подоцна преминал од релативно едноставните песни во подолги, графички химни во лирска проза. Темите на неговата поезија била:егзистенцијализмот - поединечен и социјален како и одредени асоцијации на романтичниот или неоромантичниот призвук.
Неговите песни се одликуваат со таканаречен титански лирски субјект, што произлегува од неоромантичното лирско субјективно изразување, во кои преовладува идејата за натчовекот кај Фридрих Ниче и пантеизмот на Волт Витмен. Покрај тоа, во многу песни присутни се силни експресионистички влијанија.
Неговото дело вистински е откриено и по сиината на уметничкиот израз и по влијанието што го извршило кон шеесеттите години на минатиот век
Како поет, спаѓал во оние творци, чии дела секогаш се откриваат најчесто по нивната смрт, во знак на неговото откривање како значаен и влијателен поет во 2006 година театарот од Ново Место го добива неговото име, основан како театар „Антон Подбешешек“ ,
NGC 5762
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5762 се споменува и како UGC 9535, MCG 2-38-14, CGCG 76-63.
Откривање
Објектот е откриен на 22 мај 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 48 м 42,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 27' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 5762 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52887. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 198; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 921. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1087.
Шпат Касапи
Шпат Касапи (албански: Shpat Kasapi; Тетово, 2 мај 1985) — македонски пејач. Тој е син на Ѓулумсер Касапи, политичарка на СДСМ и пратеник во Македонското Собрание.
Животопис
Во 2009 година, Касапи учествувал на албанскиот фестивал Festivali i Këngës 47, кој се одржува секоја година во Тирана, Албанија и каде се избира песна за Евровизија.
Киеран Ричардсон
Киеран Едвард Ричардсон (роден на 21 Октомври 1984) — англиски фудбалер моментално настапува за Кардиф Сити. Тој е играч од средниот ред по левата страна (лево крило), но во кариерата се покажал исклучително разновиден; има исто така, играно натпревари како лев бек, десно крило, во халфовата линија, а од неодамна и како поддршка за единствениот напаѓач.
Почетокот на кариерата
Ричардсон беше школуваан на приватните и неселективни Riverston Independent Day School во Лондон. Тој почна да игра фудбал во Парквуд основното училиште и неговиот талент беше многу очигледен на оваа млада возраст, тој беше капитен на неговиот школски тим и беше поканет да се тренира во Арсенал.
Но наместо тоа, тој потоа се преселил во Вест Хем Јунајтед, каде што ќе почне да тренира професионално. Сепак, пред тој да го направи своето деби за Лондончани, тој беше украден од Манчестер Јунајтед за кој потпиша во 2001 година.
Манчестер Јунајтед
Во текот на својата прва сезона во Манчестер Јунајтед, Ричардсон си го зазема своето место како редовен играч во академијата на Манчестер Јунајтед, односно во резервниот тим. Тој го доби дресот со број 42 во првиот тим, но не успеа да го направи своето деби за нив.
На почетокот на сезоната 2003-04, тој го доби дресот со број 23 во тимот. Ова наговестуваше дека може да биде вклучен во повеќе натпревари за првиот тим отколку во текот на претходната сезона. Сепак, во текот на оваа сезона не успеа да се наметне во првиот тим. Тој се појави само трипати, сите од нив во Лига купот и ФА Купот.
За време на сезоната 2004-05 сезона, тој започна да станува вклучен во првиот тим многу почесто. Тој веќе девет пати настапи и постигна еден гол во текот на првата половина од сезоната. Сепак во текот на јануари, Сер Алекс Фергусон реши да го даде на заем со цел да добие повеќе искуство играјќи редовно во првиот тим.
Ричардсон беше поврзан да се пресели во Норич Сити на позајмица, но Фергусон рече дека нема шанси да замине таму бидејќи сака да ја почитува желбата на играчот. Сепак, кога поранешниот капитен на Манчестер Јунајтед Брајан Робсон, менаџерот на Вест Бромвич Албион во тоа време, се распрашувал за давањето на заем на Ричардсон, договорот беше направен веднаш и покрај тоа што од тој момент па сè до почетокот на последното коло на сезоната тие беа на дното на табелата. Според Робсон, Ричардсон направил инстант влијание за да Вест Бромвич Албион се спаси од испаѓање. Тој беше редовен во првите единаесет на Вест Бромвич Албион и, игра во халфовата линија. Тој постигна три гола во 12 настапи како му помага на Вест Бромвич успешно да избегне испаѓање во последното коло од сезоната.
На почетокот на наредната сезоната во англискиот фудбал (2005-2006), Ричардсон одби уште една позајмица во Вест Бромвич Албион со желба да добие место во почетниот тим на Олд Трафорд. Тој по подолга пауза се појави во првите единаесет на Манчестер Јунајтед во септември 2005 година, кога тој се појави како природен лев бек,на местото на повредениот Габриел Хајнце. Тој наскоро се врати во средниот ред сепак, кога тој направи неколку добри натпревари. Во октомври, Ричардсон го прослави својот 21 роденден со потпишување на нов четиригодишен договор со Јунајтед. Тој продолжи да игра и накрајот од сезоната се појави 36 пати во сите натпреарувања и реализира шест гола.
Шансите следната сезона на Ричардсон да заигра во првиот тим беа ограничени, главно игра во Лига купот и ФА Купот. Сепак, Ричардсон го почувствува гневот на Сер Алекс Фергусон кога младинците кој тој ги пушта на терен губат срамно од нисколигашот Кру Александра во Лига купот. Фергусон јавно изјави дека Ричардсон и другите треба да бидат од корист за резервниот тим на Јунајтед. Тој постигна еден од головите за Јунајтед во ФА Куп полуфиналето во победата од 4-1 над Ватфорд, што ги одведе во финалето на новиот Вембли стадион. Ричардсон беше несакан од многу навивачи на тимот во и надвор од теренот за неговиот став и беше наречен "снобски Господ" од страна на Јунајтед fanzine Red Issue.
Сандерленд
На 16 јули 2007, Сандерленд му плати на Манчестер Јунајтед сума од £5.5 милиони. Ричардсон потпишува четиригодишен договор со "Црните Мачки" чии менаџер во тој момент е поранешниот капитен и легенда на Манчестер Јунајтед, Рој Кин.
На 23 август 2008 година, Ричардсон постигна погодок против Тотенхем во 56-тата минута, во 2-1 победата на Вајт Харт Лејн. Ричардсон изведе одличен слободен удар и ја погоди пречката на трипати во мечот со Фулам на 18 октомври, а подоцна уште еден гол од слободен удар не му беше признат откако судијата досуди дека Паскал Чимбонда извршил прекршок во живиот ѕидот. На 25 октомври 2008 година, Ричардсон го постигнал победоносниот гол во дербито на Тајн и Вер дербито (против Њукасл), од слободен удар. Ричардсон привлече интерес од Болтон Вондерерс во Јануарскиот трансферен прозорец 2009, но менаџерот Рики Сбраџа инсистираше на тоа дека тој не е за продажба.
Ричардсон го постигна својот прв гол во сезоната 2009-10 за израмнување против Вест Хем Јунајтед, кој заврши 2-2. Ричардсон е користен на неколку позиции во текот на сезоната, додека претежно игра во централниот дел на средниот ред, тој исто така игра и како лев бек - неговите добри настапи на оваа позиција беа големо изненадување, а тој призна дека Светското првенство го инспирирало за тоа и се надева на повик во репрезентацијата.