cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Леб и сол (музичка група)
1993 и 1995 година
Во периодот што следува, концертите ќе станат сè поретки, а страничните ангажманите на секој поединечно, сè почести. На групата ѝ преостанува уште само малку време на заедничка работа, во која ќе се вбројат неколку настапи со кои само ќе ја надополи својата биографија, но и егото на своите членови. Еден од тие настапи е секако и концертот на 22.4.1993, кога Leb I Sol свири во легендарниот амстердамски клуб „Paradiso“. Во 1995 година, „Third Ear Music“ објавува двоен албум насловен како  Anthology . Во декември истата година, Leb I Sol ја реализира својата последна промотивна турнеја низ Хрватска: 7 последователни концерти, од кои 2 во салата „Lisinski“ во Загреб, а останатите во Пула, Ријека и во Сплит. Последниот концерт пред официјалното распаѓање го има на 13.12.1995 во уште еден легендарен простор, во клубот „Mylos“ во Солун. Долги 10 години од овој настап, секој од нив ќе гради повеќе или помалку успешна соло кариера, секој поединечно создавајќи десетици нови музички дела, но без никаква соработка помеѓу нив.
Приказната за Leb I Sol ќе биде ставена во фолдерот историја сè до „понудата што не се одбива“, а која групата ќе ја добие од „Avalon Produkcija“.
2006 година
Триесет години од формирањето, во мај 2006 година, Leb I Sol ќе се реоформи и ќе најави серија повратнички концерти низ Македонија, како и на просторите на некогашна Југославија, во поставата што според многумина најдобро функционирала: Влатко, Бодан, Гаро и Кокан. Во септември истата година, во студиото „Тра Ла Ла“ е снимена новата песна на Leb I Sol, прва по 15 години, Raspukala Šar Planina. По еден месец, „Avalon Produkcija“ објавува двојно цеде, а паралелно и дивиди-издание, со материјал снимен во живо од јулскоавгустовските концерти во античките локалитети, на 1 јули во Хераклеа во Битола и на 2 август во Античкиот театар во Охрид. Албумот ја содржи и спомнатата студиска песна. По објавата и дистрибуцијата на двете изданија 30 th Annyversary Tour – Live In Macedonia, во ноември – декември ќе следува турнеја од 15-ина концерти низ неколку поголеми центри во поранешна Југославија, со завршни два последователни концерта на 9 и на 10 декември 2006 година во „Метрополис арена“ на Скопскиот саем, први во Скопје по безмалку 15-годишна пауза. Според однапред направениот договор, овие концерти претпоставувале дефинитивно затворање на приказната за реоформувањето на групата.
2007 година
Во мај 2007 година, Бодан, Кокан и Гаро се на мислење дека приказната вреди да се продолжи. Фантастичните реакции од регионот што во континуитет ќе пристигнуваат неколку месеци, дополнително ќе ја потхранат таа идеја. Но, Влатко нема да прифати. Истиот месец тој објавува дека обврските кон продукцијата, спонзорите и кон публиката се исполнети и дека треба да се стави точка на понатамошната парцијална употреба на името Leb I Sol. Останатите сепак ќе продолжат понатаму. Во септември, остатокот од групата ќе ја промовира замената за Влатко, Димитар Божиков (екс Меморија). Кратко по започнатите подготовки и по промотивниот концерт во Скопје, на 8 Септември по повод Денот на независноста, од проектот ќе излезе и Гаро. Негова замена ќе биде српскиот тапанар Срѓан Дункиќ. Во период од два месеци, декември – јануари, во новосадското студио „Hammer“ се снимени 9 теми за албумот I Taka Nataka. Како автори на музиката, подеднакво со по четири песни, ќе партиципираат и Бодан и Кокан. Деветтата тема е традиционалната Si zaljubiv edno mome, која ќе ја отпее Дадо Топиќ („Time“). Во создавањето на албумот учествува и синот на Кокан, Милан Димушевски, како вокал во темата што го отвара албумот, Leb I igri. Комплетната листа на гости е малку подолга од спомнатите двајца, и во неа се вклучени: Светлана Палада и глумецот Сергеј Трифуновиќ како вокали, Александар Бузаџиќ на ефекти и на лупови, Слободан Тркуља на кларинет, и Миле Николиќ и Срѓан Драговиќ на тамбури.
2008 година
Албумот, во 2008 година, ќе го објави матичната издавачка куќа на Leb I Sol од почетоците на групата, сега „PGP RTS“ од Белград. Иако бледо прифатен на просторите од поранешна Југославија, групата ќе опстои свирејќи го овој материјал цели 8 години. Промените во групата што дополнително ќе се случуваат се на тапанарското столче, на кое извесен период ќе седи и Михаил Парушев. Во овој период групата ќе засвири и на простори каде што Leb I Sol никогаш нема засвирено, во Канада и во Австралија. Сепак, без нов снимен материјал, било повеќе од извесно дека кога-тогаш работите ќе дојдат до својот крај. Конечно, Кокан ќе иницира, а членовите на групата ќе прифатат да се разидат во придружба на симфониски оркестар.
2016 година
Така, на 20, 21 и на 22 декември 2016 година, Leb I Sol свират три проштални концерта во Македонската опера и балет, придружувани од симфонискиот оркестар. Веќе утредента, по 41 година од формирањето, Бодан и Кокан ќе потврдат дека фајлот Leb I Sol е повторно затворен. Засекогаш или до некоја следна прилика, никој со сигурност не може да тврди.
Тиквешко востание
Тиквешко востание — прв организиран масовен народен вооружен отпор против српската власт којашто ја окупирала Вардарска Македонија по повлекувањето на турските сили по Првата балканска војна. Востанието започнало на 19 јуни 1913 година, во Тиквешијата и траело седум дена. Тиквешкото востание е самостојно дело на тиквешкото население, спонтано организирано и раководено од месните дејци, револуционери и војводи на Организацијата, а потпомогнато од четите на ВМРО.
Причини за востанието
Востанието е предизвикано од насилствата вршени од српските окупаторски власти врз населението при напорите за асимилација и посрбување. Српските власти упатуваат јавна закана до населението дека секој оној којшто ќе се спротивстави на новата власт ќе биде погубен.
По окупацијата се протерани сите дотогашни бугарски учители и егзархиски свештеници, а како замена се доведени учители и попови од Србија. Во црквите и училиштата е воведен српскиот јазик. Теророт на власта се засилува, а со тоа и револтот на населението од ден во ден расте сè повеќе, не само кај првенците, туку и кај обичните жители. На востанието му претходат неколку настани коишто особено го зголемуваат револтот. Имено, едно момче, по име Александар Видов, е убиено само поради тоа што изјавува дека не се чувствува како Србин. Една млада невеста од Ваташа, веднаш по нејзината свадба е силувана од страна на српскиот поручник Милан Крековиќ. Била убиена и цела турска фамилија од педесетина члена, меѓу кои и деца.
Тек на востанието
Со поддршка на ВМРО е свикано собрание со делегати од речиси сите места во Тиквешијата. На собранието едногласно е решено да се крене востание и е создаден востанички штаб, составен од видни војводи од тој крај коишто учествувале и во Илинденското востание, меѓу коишто биле: Дончо Лазаров, Михаил Шкартов, Коце Сеизов, Диме Пинџуров, Тодор Камчев и други. Бројот на востаниците изнесува околу 1.000, од коишто 200 луѓе се обични граѓани коишто земаат пушка в рака, а останатите се комити од четите на ВМОРО.
Востанието започнало на 19 јуни 1913 година, и покрај Неготино и Кавадарци, ослободени се и педесетина села во областа Тиквеш. Четите на Дончо Лазаров и Михаил Шкартов ги напаѓаат и ги протеруваат српските војски од Неготино. Српските власти испраќаат свои чети од околните села кон Неготино, но сите тие се разбиени. Востаниците продолжуваат понатаму и успеваат да ги протераат српските чиновници и писари од општинската зграда во Кавадарци и симнувајќи го српското знаме, го поставуваат тиквешкото револуционерно знаме. На 20 јуни е одржано и свечено собрание на коешто е избрана и градска управа составена од 12 видни кавадарчани, а слободата траела само 7 дена.
Задушување на востанието
После седум дена Србите испраќаат голема војска предводена од Василие Трбиќ, како и од Јован Бабунски и Јован Долгач. На помош на српската војска иде и башибозук на Јаја Ага со 250 вооружени души. Тиквешките востаници, заедно со четите на војводите Христо Чернопеев и на Петар Чаулев се оставени сами да се соочат со српската војска, но не успеваат во своите напори. Во востанието загинале околу 1.000 тиквешани од коишто на 500-тина имињата со сигурност им се знаат меѓу кои голем број мажи, жени, деца и старци биле убиени, заклани и живи изгорени.
150 кавадарчани се врзани на колје во центарот на градот и се оставени да висат 30 часа под пеколното сонце, а после тоа заедно со уште 50 други кавадарчани се одведени во месноста Полјаната и стрелани. Запалени биле над илјада куќи, а околу 2.700 луѓе биле затворени. Војската вршела страшен терор и во реонот околу Криволак - колеле луѓе, а во фурни ги гореле децата.
CS
CS, Cs или cs може да се однесува на:
Балтаи
Балтаи е фестивал на жителите на Мордвин особено во Татарстан. Името на празникот значи „празник на медот“. Овој фестивал се одржува во првата недела по Витсундеј и значи почеток на времето за косење. Главните традиции се украсување на мечка со лисја од бреза и кружен танц.
Хергисдорф
Хергисдорф (Hergisdorf) — општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Келцки говор
Келцки говор (сандомјежиски говор, швјентокшиски говор) - збир на говори на полскиот јазик, малополскиот дијалект е карактеристичен за жителите на сандомјежиската територија. Од овој збир може да се изделат говорите, говорот:
Плакир
Плакир или Грижула - пасторала на хрватскиот писател Марин Држиќ. Делото е напишано во проза испреплетена со стихови кои веројатно се пееле.
Осврт кон делото
Она што ја издвојува оваа пасторала од другите слични дела на Држиќ е тоа што се одликува со поголем квалитет и што, покрај фантастичните сцени, во неа се појавуваат и слики и ликови од реалниот живот. На пример, една од слугинките во драмата вели: „За мене нема полош спомен од лошиот живот... Околу мојата несреќна глава игра чизмата...“ Оваа пасторала е забележана во историјата на европската книжевност: за неа познатиот историчар Крајзенах рекол дека таа е претходник на Шекспировото дело „Сон на летната ноќ“.
Пламенофрлач
Пламенофрлач — механичка запалива направа дизајнирана да исфрла долг контролиран сноп од оган. За првпат била користена во Првата светска војна, а во широка употреба влегува за време на Втората светска војна.
Нинхаген (Саксонија-Анхалт)
Нинхаген (Nienhagen) — село и поранешна општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Шванебек.
Ратко Дуев
Ратко Дуев  Велес, 1970, 26 јули— македонски класичен филолог, редовен професор на Институтот за класични студии на Филозофскиот факултет во Скопје. .
Животопис
д-р Ратко Дуев, редовен професор, роден е на 26 јули 1970 година во Велес.
Дипломирал (1998) и магистрирал (2003) на Филозофскиот факултет во Скопје.
Од 1999 до 2001 г. работи како асистент–истражувач во МАНУ во Центарот за ареална лингвистика, каде продолжува да работи до денес како надворешен соработник. Во 2000 г. е избран за помлад асистент при Институтот за класични студии на Филозофскиот факултет во Скопје, а во 2004 г. е избран за асистент. На 18. VI 2010 г. ја одбранува својата докторска дисертација „Ѕевс и Дионис. Судир и синкретизам на небесни и хтонски култови во најраниот хеленски период“. Во 2010 г. е избран за доцент, а во 2015 г. за вонреден професор.
Од 2020 г. е редовен професор при Институтот за класични студии на Филозофскиот факултет во Скопје. Од 2013 г. е уредник на меѓународното научно списание Жива Антика од Скопје.
Како главен технички координатор и член на факултетската комисија ги водел уписите на новите студенти од 2008 до 2016 г. Од 2012 до 2017 г. бил главен и одговорен координатор за организирање на „Отворен ден“ на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј. Учествувал во повеќе меѓународни и домашни проекти водени од МАНУ и Министерството за култура. Одржал предавања на универзитети во Италија, Франција, Србија, Хрватска и БИХ. Извршувал повеќе функции како раководител на Институтот за класични студии и продекан за финансии на Филозофскиот факултет во Скопје. Денес ја извршува функцијата декан на Филозофскиот факултет во Скопје (2017-2021 г, 2021-2024 г.).
Редактор и уредник е на над 800 изданија на Филозофскиот факултет, МАНУ, проектите „Антологија на светската поезија“, „Светско книжевно наследство“, „Ѕвезди на светската книжевност“. Во пет мандати од 2012 до 2016 г бил претседател на Комисијата за издавачка дејност на Министерството за култура. Во периодот од 2015 до 2016 претседавал и со Националната комисија за учебници на МОН.
Бил и член на Одборот за доделување на државната награда „Св. Климент Охридски“ (2012–2013) и државната награда „11 Октомври “ (2014–2015). ,.
Книги
•Музиката во микенскиот свет и Хомер, Силсoнс: Скопје 2009.
•Ѕевс и Дионис: раѓање на античките верувања и култови, Силсонс: Скопје 2010.
•Ilievski, P., Mitevski, V., Duev, R. (ed.), Ad perpetuam memoriam Michaelis D. Petruševski, Živa Antika Monographs No 10, Skopje 2012.
•Р. Дуев (ed.), Востанијата во Македонија, Филозофски факултет 2015.
•Р. Дуев (ed.) Антологија на светската поезија, том 1., XX век пр. н.е. – IV век н.е.: од Енума Елиш до Авсониј, Арс Ламина 2015.
•Музичките инструменти во Стариот завет, Скопје 2019.
Преводи
• И. Џепароски (приредил), Убавина и уметност: од Платон до Кроче, зборник по естетика (превод на Плотин, св. Августин и св. Тома Акавински: Р. Дуев стр. 71–124), Магор, Скопје 2005.
Статии
• “Psykhē and thymos” (disc.), Жива Антика 50, 2000, стр. 166–167.
• “*tu-qa-no? – tympanon”, Жива Антика 52, 2002, 137–141.
•„За микенската лира“, Годишен зборник на филозофскиот факултет во Скопје 56, 2003, 341–362.
•„Музиката кај Хомер“, Годишен зборник на филозофскиот факултет во Скопје 57, 2004.
•„Псалтирот на псалмописецот Давид,“ Годишен зборник на филозофскиот факултет во Скопје 58, 2005, 231–241.
•„Библиографија на академик Петар Хр. Илиевски,“ Жива Антика 55, 2005, 23–44.
•„За транскрипцијата на старогрчките антропоними и топоними на македонски јазик,“ Зборник на научни трудови од научниот собир Јазичната политика и статусот на македонскиот јазик (одржан на 30-31 март 2005), Јазикот наш денешен кн. 13: едиција во чест на Благоја Корубин, ИМЈ: Скопје 2006, 141–162. [со Саракински, В.]
•„Homer and the South-Slavic Epic Singers,“ Годишен зборник на филозофскиот факултет во Скопје 59, 2006, 343–352.
•„Епски пејачи во Микенскиот свет?“, Folia Archaeologica Balkanica I, In Honorem Verae Bitrakova Grozdanova, Skopje 2006, 75–84.
•„Hermaphroditus: the Other Face of Hermes?“, Sobria ebrietas: у спомен на Мирона Флашара, Зборник Филозофског факултета, серија А: Историјске науке, књига XX, Београд 2006, 47–58.
•„Organon – по трагите на еден назив на непознат музички инструмент во Светото Писмо,“ Класика – Балканистика – Палеославистика: материјали од научниот собир по повод одбележувањето на 85-годишнината од раѓањето и 60 години научна работа на академикот Петар Хр. Илиевски, МАНУ, Скопје 2007, 139–147.
• “Zeus and Dionysus in the Light of Linear B Records”, Colloquium Romanum, Atti del XII colloquio internazionale di Micenologia, Roma, 20-25 febbraio 2006, voll. I–II. Pasiphae 1–2, Pisa: Roma 2008, 223–230.
• “On the Origin of Gusla in the Balkans”, The Balkan as a Musical Crossroad, SOKOM: Skopje 2008, 207–215.
•„Одисеевата претстава за светот“, Мираж 22, 2009.
•„Митот за Европа – во потрага по изгубениот идентитет“, Зборник на трудови од Меѓународна научна конференција [[Македонија и соседите (по повод јубилејот 60 години Институт за историја (8–9 декември 2006 г. Скопје), Филозофски факултет – Скопје 2010, 300–307.
•„Одисеевата претстава за светот“, во В. Томовска, В. Мартиновски (прир.), Одисеи за Одисеја (Зборник на трудови од научна работилница одржана на 1 јуни 2009 г. Филолошки факултет, Скопје), 2010, 73–83.
• “Gusla: the origin and beyond”, Živa Antika 61, Skopje 2011, 49–59.
• “di-wi-ja and e-ra in the Linear B texts”, in Pierre Carlier (ed.), Études mycéniennes 2010, Actes du XIIIe colloque international sur les textes égéens, Sèvres, Paris, Nanterre, 20-23 septembre 2010, Biblioteca di Pasiphae 10, Pisa-Roma 2012.
• “Некои размислувања за мик. Pa-si-te-o-i ’на сите богови‘”, in P. Ilevski, V. Mitevski, R. Duev, Ad perpetuam memoriam Michaelis D. Petruševski, Živa Antika Monographs No 10, Skopje 2012, 79–86.
•„Тајната книга (Распитот Јованов)“, Епоха Св. Климент Охридски. Македонскиот јазик и македонската книжевност од епохата на Св. Климент до епохата на Блаже Конески: прилози за истражувањето на историјата на културата на почвата на Македонија, Книга 28, МАНУ 2016, 1271-1277.
• “Written evidence for the Minoan god from Dicte”, Živa Antika 67, Skopje 2017, 21–30.
• “Migrants et réfugiés dans le monde Mycenéen? Les sources écrites”, Živa Antika 68, Skopje 2018, 25–38. [со Саракински, В.]
• “Some Thoughts on Indo-European Supreme God”, Živa Antika 69, Skopje 2019.
• “The Family of Zeus in Early Greek Poetry and Myths”, Classica Cracoviensia 22, 2019.
•„Платоновиот мит за пештерата: над алегорија“ (“Plato’s Myth оf the Cave: Looking Beyond the Allegory”), Прилози – Одделение за лингвистика и литературна наука. Contributions. Section of Linguistics and Literary Sciences XLVI, 1-2, MANU, 2019 г.
• “Organon – tracing the name of an unknown musical instrument in the Bible”, Živa Antika 69, Skopje 2019.
Партизански гробишта (Битола)
Партизанските гробишта во Битола — дел од Буковските Гробишта кои се наоѓат во близина на црквата Свети Петар и Павле формирани во 1956 година од страна на Сојузот на Борци - Битола. На гробиштата биле пренесени посмртните останки на загинатите борци во НОБ.
Список на погребани партизани
На гробиштата се погребани повеќе од 50 учесници на НОБ:
Аврам Пападопулос
Аврам Пападопулос (грчки: Αβραάμ Παπαδόπουλος) (роден на  во ) — грчки фудбалер, кој моментално настапува за екипата на ФК Олимпијакос. Тој игра на позиција одбрана.
Теразие (расказ)
„Теразие“ (српски: Теразије) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
Моргенрете-Раутенкранц
Моргенрете-Раутенкранц (Morgenröthe-Rautenkranz) — село и поранешна општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија. Од 1 октомври 2009 година е дел од општината Мулденхамер.
Аргулички манастир „Св. Петка“
'''Аргулички манастир „Св. Петка“''' — манастир во средишна Македонија, во близина на селото Аргулица.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква и помошни објекти.
Црква „Св. Петка“
Во рамки на манастирот влегува црквата „Св. Петка“, која е доста мала и сместена веднаш до самиот пат.
Објект на ул. „Гоце Делчев“ бр. 3 (Штип)
'''Објект на ул. „Гоце Делчев“ бр. 3''' ― куќа во Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Чинеја
Чинеја било името поврзано со одавањето почит која им ја плаќале кралевите од Неапол како вазали на папите. Почит првпат бил одаден од норманскиот крал од Неапол во 1059 година. Чинеја ја достигнала својата најголема големина од околу 1550 до 1776 година, при што биле подигнати големи привремени објекти за време на прославата низ целиот Рим во чест на папата. Самата кинеска церемонија била воспоставена под Чарлс I од Неапол и папата Климент IV и траела во церемонијална форма до 1776 година, а како парична обврска до 1855 година.
Церемонијата вклучувала подарок на бел коњ, елегантно дотеран и носел до крајот на 1700-тите еквивалент на 7.000 дукати во сребро. Презентацијата се одржувала секоја година на 29 јуни, на празникот на светите Петар и Павле, и била проследена со детални свечености во Рим. Самиот коњ продефилирал во базиликата Свети Петар. Презентацијата секогаш ја правел некој неаполски благородник, вклучително со текот на годините, членовите на семејствата Колона, Сансеверино или Карафа. Се смета дека терминот чинеја потекнува од францускиот збор за коњ Хакни: (haquennée).
Во 1776 година, под изговор на возбуденост на толпата за време на церемонијата, кралот Фердинанд IV од Неапол и неговиот министер за надворешни работи, Бернардо Танучи, како и филозофот Доменико Карачиоло, се обиделе да ја елиминираат почитта, но на крајот за време на церемонијата и придружната санкција на кралското владеење биле елиминирани, едноставниот паричен данок продолжил. Во 1855 година, за време на папството на Пие IX, со надеж дека целосно ќе ја укине традицијата, Фердинанд II од Двете Сицилија платил 10.000 скуди за Колоната на безгрешното зачнување во Пјаца ди Спања, Рим.
Ашеберг (Холштајн)
Ашеберг (Ascheberg) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општината од 1 јануари 2014 година претставува слободна единица и излегла од општинската заедница Големо Пленско Езеро и од тогаш нејзините административни работи ги врши градот Плен.
Ашеберг се наоѓа на северозападниот брег на Големото Пленско Езеро, во природниот парк Холштајнска Швајцарија.
Ашеберг
Ашеберг (Ascheberg) може да се однесува на следниве места во Германија:
Имитација (уметност)
Имитација е доктрина на уметничко творештво според која творечкиот процес треба да се заснова на блиска имитација на ремек-делата на претходните автори. Овој концепт првпат бил формулиран од Дионисиј од Халикарнасес во 1 век п.н.е. како imitatio и оттогаш доминирал речиси две илјади години во западната историја на уметностите и класицизмот. Платон ја сметал имитацијата како општ принцип на уметноста, бидејќи самата уметност ја гледал како имитација на животот. Оваа теорија била популарна и добро прифатена во текот на класичниот период. За време на периодот на ренесансата, имитацијата се сметала за средство употребено за да се стекне личен стил; на ова алудираат уметниците од таа ера како Кенино Ченини, Петрарка и Пјер Паоло Вержерио. Во 18 век, романтизмот се спротивставил на овој концепт со создавањето на институцијата романтична оригиналност. Во 20 век, модернистичките и постмодернистичките движења за возврат ја отфрлиле романтичната идеја за креативност и ја зајакниле практиката на имитирање, копирање, плагијат, препишување, присвојување и така натаму како централно уметничко средство.
Белешки
<references group="" responsive="1">
Цезиум
Цезиум — хемиски елемент со симбол  Cs и атомски број   55. Тоа е мек, сребрено-златен алкален метал со точка на топење од 28,5 °C, што го прави еден од само петте елементарни метали кои се течни на или блиску до собна температура. Цезиумот има физички и хемиски својства слични на оние на рубидиумот и калиумот. Тој е најреактивен од сите метали, и е пирофорен и реагира со вода дури и на -116 °C. Станува збор за најмалку електронегативни елементи, со вредност од 0,79 на Паулиновата скала. Има само еден стабилен изотоп, цезиум-133. Цезиумот во главно се добиваод полуцит, додека радиоизотопите, особено цезиум-137, се производ на јадреното цепење и се екстрахираат од отпадот создаден од јадрените реактори.
Германскиот хемичар Роберт Бунсен и физичарот Густав Кирхоф го откриле цезиумот во 1860 година користејќи го новоразвиениот метод на пламена спектроскопија. Почетно цезиумот имал мала примена како „гетер“ во вакуум цевките и во фотоелектричните ќелии. Во 1967 година, надоврзувајќи се на Ајнштајновиот доказ за тоа дека брзината на светлината е најстарата константна димензија во универзумот, Меѓународниот систем на единици користел два специфични бранови од емисиониот спектар на цезиум-133 за до дефинирање на секундата и метарот. Од тогаш, цезиумот на широко е употребуван во  атомските часовници  со висока прецизност.
Од 1990-тите, најголемата примена е како цезиум формат за подмачкување при бушење, но има голем број примени во производството на електрична енергија, електрониката и хемијата. Радиоактивниот изотоп цезиум-137 има полуживот од околу 30 години и се користи во медицината, индустриските мерачи и хидрологијата. Нерадиоактивните соединенија на цезиум се слаботоксични, но знаејќи дека цезиумот експлозивно реагира при контакт со вода значи дека цезиумот се смета за опасен материјал, а радиоизотопите претставуваат значајна здравствена и еколошка опасност во животната средина.
Физички својства
Цезиумот е најмекиот елемент (има цврстина од 0,2 Mohs). Тој е многу пластичен, блед метал, кој се затемнува во присуство на кислород. Кога е во присуство на минерални масла (каде што најдобро се чува за време на транспортот), го губи својот метален сјај и добива послаб, сив изглед. Неговата точка на топење изнесува 28,5 °C, што го прави еден од ретките елементарни метали кои се течни  на собна температура. Живата е единствениот елементарен метал со позната точка на топење пониска од онаа на цезиумот. Покрај тоа, металот има и прилично ниска точка на вриење, 641 °C, што е најниската температура од сите метали освен онаа на живата. Неговите соединенија горат со сина или виолетова боја. Цезимот формира легури со други алкални метали, злато и жива ( амалгами ). На температури под 650 °C, не легира со кобалт, железо, молибден, никел, платина, тантал или волфрам. Тој формира добро дефинирани интерметални соединенија со антимон, галиум, индиум и ториум, кои се фоточувствителни. Се меша со сите други алкални метали (освен литиум); легирање со моларна дистрибуција на 41% цезиум, 47% калиум и 12% натриум има најниска точка на топење на која било позната метална легура, на −78 °C. Се изучуваат неколку амалгами:    е црна со пурпурен метален сјај, додека CsHg е со златна боја, исто така, со метален сјај.
Златната боја на цезиум доаѓа од намалената честота на светлина потребна за да ги возбуди електроните на алкалните метали, како што се движиме надолу по групата. Од литиумот до рубидиумот оваа честота е во ултравиолетовиот спектар, но за цезиумот навлегува во сино-виолетовиот крај на спектарот; со други зборови, плазмоничната честота на алкалните метали се намалува од литиумот до цезиумот. Така цезиумот ја пренесува и делумно ја впива виолетовата светлина, додека други бои (со помала честота) се одбиваат; па оттука е и неговата жолтеникава боја.
Хемиски својства
Цезиум е високо реактивен и многу пирофорен. Се запалува спонтано во воздух и реагира експлозивно со вода дури и при ниска температура, повеќето од другите алкални метали ( првата група на периодниот систем ). Реагира со замрзната вода на температура од −116 °C. Поради оваа висока реактивност, цезиум металот е класифициран како опасен материјал. Се складира и се испраќа во суви, заситени јаглеводороди соединенија како што се минералните масла. Со него се ракува само под инертен гас, како што е аргонот. Сепак, експлозијата со цезиумот во вода често е помалку моќна од експлозија на натриумот во вода со слична количина на натриум. Ова е затоа што цезиумот веднаш експлодира при контакт со водата, оставајќи му малку време да се акумулира водородот. Цезиумот може да се чува во вакуумско-запечатени боросиликатни стаклени ампули. Во количини поголеми од околу 100 грами (3.5oz ) цезиум се испорачува во херметички затворени контејнери од не'рѓосувачки челик.
Хемијата на цезиумот е слична на онаа на другите алкални метали, особено на рубидиумот, елемент над цезиумот во периодниот систем. Како што се очекува за секој алкален метал, единствената честа оксидациона состојба е +1. Некои мали разлики произлегуваат од фактот дека има повисока атомска маса и е поелектропозитивен од другите (нерадиоактивни) алкални метали. Цезиум е најелектропозитивниот хемиски елемент. Цезиумовиот јон е исто така поголем и помалку „тежок“ од оние на полесните алкални метали.
Соединенија
Повеќето цезиумски соединенија го содржат елементот како катјон  , кој јонично се врзува за широк спектар на анјони .Забележлив исклучок е алкалидот на анјонот    ), и други  неколку субоксиди (види дел за оксиди подолу).
Солите на Cs + се обично безбојни освен ако самите анјони се обоени. Многу од едноставните соли се хигроскопски, но помалку одговараат на полесни алкални метали. Фосфат, ацетат, карбонат, халиди, оксид, нитрати и сулфатни соли кои се растворливи во вода. Двојните соли често се помалку растворливи, а ниската растворливост на цезиум алуминиум сулфат се експлоатира во рафинирањето на Cs од рудите. Двојната сол со антимон (како што е    ), бизмут, кадмиум, бакар, железо и олово исто така се слабо растворливи.
Цезиум хидроксидот (CsOH) е хигроскопски и силно базичен. Тоа брзо оксидира на површината на полупроводници како што е силициумот. CsOH претходно се смета од страна на хемичарите како "најсилна база", што ја рефлектира релативно слабата атракција помеѓу големиот Cs + јон и OH - ; таа е навистина најсилната база на арениус, но голем број на соединенија кои не се раствораат во вода, како што е n- бутиллитиум и натриум амид, се поосновни.
Стехиометриска мешавина на цезиум и злато ќе реагира за да се формира жолт цезиум аурид (Cs + Au - ) при загревање. Ауридниот анјон овде се однесува како псевдохалоген. Соединението реагира експлозивно со вода, давајќи цезиум хидроксид, метално злато и водороден гас; во течен амонијак може да  реагира преку цезиум-специфична јонска размена на смола за да се добие тетраметиламониум аурид. Аналогното платинско соединение, црвениот цезиум платинид (Cs 2 Pt), го содржи платинскиот јон кој се однесува како псевдохалкоген.
Како и сите метални катјони, Cs + формира комплекси со Луисови бази во растворот. Поради својата големина, Cs + обично прифаќа координатни броеви поголеми од 6, број типичен за помалите алкални метали. Оваа разлика е очигледна во 8-координатниот CsCl. Овој висок координатен број и мекост (тенденција да се формираат ковалентни врски) се особини искористени при одвојување на Cs + од други катјони за отстранување на јадренот отпад, каде што 137 Cs + мора да се оддели од поголеми количини на нерадиоактивни K +.
Халиди
Цезиум флуорид (CsF) е хигроскопска бела цврста материја која е широко употребувана во органофлуорната хемија како извор на флуоридни анјони. Цезиум флуоридот има халитна структура, што значи дека Cs + и F - образуваат коцкест кристален систем сличен на оној на Na + и Cl - во натриум хлоридот. Имено, цезиумот и флуорот имаат најниски и највисоки електронегативности, меѓу сите познати елементи.
Цезиум хлоридот (CsCl) кристализира во едноставниот коцкест кристален систем. Исто така, наречена "структура на цезиум хлорид", овој структурен мотив е составен од примитивна коцкеста решетка со двоатомска основа, секоја со осумкратна координација ; атомите на хлоридите се сместени во јазлите на решетката во рабовите на коцката, додека атомите на цезиум лежат во дупките во центарот на коцките. Оваа структура се дели со CsBr и CSI, и многу други состојки кои не содржат Cs. Спротивно на тоа, повеќето други алкални халогени имаат структура на натриум хлорид (NaCl). Структурата на CsCl е најпосакувана бидејќи Cs + има јонски полупречник од 174 pm и 181 pm.
Оксиди
За разлика од другите алкални метали, цезимот создава бројни бинарни соединенија со кислородот. Кога цезиумот гори во воздух се добива, супероксидот. "Нормалниот" цезиум оксид создава жолто-портокалови шестаголни кристали, и е единствениот оксид од анти- <span about="#mwt135" class="chemf nowrap" data-cx="[{&quot;adapted&quot;:true,&quot;partial&quot;:false,&quot;targetExists&quot;:true}]" data-mw="{&quot;parts&quot;:[{&quot;template&quot;:{&quot;target&quot;:{&quot;wt&quot;:&quot;Chem&quot;,&quot;href&quot;:&quot;./Шаблон:Chem&quot;},&quot;params&quot;:{&quot;1&quot;:{&quot;wt&quot;:&quot;CdCl&quot;},&quot;2&quot;:{&quot;wt&quot;:&quot;2&quot;}},&quot;i&quot;:0}}]}" data-ve-no-generated-contents="true" id="mw_g" typeof="mw:Transclusion"><span style="display:inline-block;margin-bottom:-0.3em;vertical-align:-0.4em;line-height:1em;font-size:80%;text-align:left"><sub style="font-size:inherit;line-height:inherit;vertical-align:baseline">2        тип. Испарува на 250 °C    и се разградува на цезиум и на пероксидот  на температура над 400 °C. Дополнително се забележани супероксидот и озонидот,  и неколку светло обоени субоксиди. Тие вклучуваат , ,   (темно-зелена ), CsO,  , како и. Вториот може да се загрее во вакуум за да се создаде. Постојат и бинарните соединенија со сулфур, селен и телур.
Изотопи
Цезиумот има 39 познати изотопи, кои се движат со масаен број (т.е. број на нуклеони во јадрото) од 112 до 151. Неколку од нив се синтетизираат од полесни елементи со бавниот процес на зафаќање на неутрони ( S-процес ) во старите ѕвезди и со R-процесот во експлозиите на суперновите. Единствениот стабилен цезиумов изотоп е 133 Cs, со 78 неутрони. И покрај тоа што има голем јадрен спин 7⁄2 +), изучувањата со јадрената магнетна резонанса го користат овој изотоп на резонантна честота на 11,7 MHz . Радиоактивниот 135 Cs има многу долг полуживот од околу 2,3 милиони години, најдолго од сите радиоактивни изотопи на цезиум. 137 Cs и 134 Cs имаат полуживот од 30 и две години, соодветно. 137 Cs се распаѓа на краткотрајниот 137m Ba со бета распаѓање, а потоа и во нерадиоактивен бариум, додека 134 Cs се трансформира директно во 134 Ba . Изотопите со маса од 129, 131, 132 и 136, имаат полуживот помеѓу еден ден и две недели, додека повеќето други изотопи имаат полуживот од неколку секунди до делови  од секундата. Постојат најмалку 21 метастабилен јадрен изомер . Освен 134m Cs (со полуживот помал од 3 часа), сите се многу нестабилни и се распаѓаат со полуживоти од неколку минути или помалку.
Изотопот 135 Cs е еден од долготрајните производи на цепење на урани умот добиен во јадрените реактори. Сепак, овој принос на цепното производство е намален кај повеќето реактори, бидејќи претходникот, 135 Xe, е потентен неутронски отров и често се трансмутира во стабилен 136 Xe пред да може да се распадне на 135 Cs.
Бета распаѓањето од 137 Cs до 137 m Ba е преку силна емисија на гама-зрачење. 137 Cs и 90 Sr се главните среднотрајни производи на јадреното цепење и главни извори на радиоактивност од потрошено јадрено гориво неколку години по ладење, и може да трае неколку стотини години. Овие два изотопи се најголем извор на резидуална радиоактивност во областа на Чернобилската катастрофа. Поради ниската стапка на зафаќање, отстранувањето на 137 Cs преку зафаќање на неутроните не е изводливо и единственото тековно решение е да му дозволи да се распаѓа со текот на времето.
Речиси целиот цезиум произведен од јадрено цепење произлегува од бета распаѓањето на првично побогатите неутронски цепни производи, минувајќи низ разни изотопи на јод и ксенон. Бидејќи јодот и ксенонот се испарливи и можат да дифузираат преку јадрено гориво или воздухот, радиоактивниот цезиум честопати се создава далеку од првобитното место на цепењето. Со тестирањето на јадреното оружје во 1950-тите до 1980-тите, 137 Cs беше пуштен во атмосферата и се врати на површината на земјата како компонента на. Тој претставува ознака за движењето на почвата и седиментот од тој период.
Џер
Џер бил третиот фараон од Првата египетска династија. Тој бил син на фараонот Хор-Аха, и внук на Нармер. Негов наследник бил неговиот син Џет, а имал и ќерка, Мернејт. Според Манетон, тој владеел 57 години, но Тоби Вилкинсон укажува дека неговото владеење било пократко. Бил погребан во Абид, а потоа неговиот гроб се сметал за гроб на Озирис, богот на подземниот свет.
Кастри (четврт)
Кастри — еден од 11-те четврти во островската држава Света Луција. Според пописот од 2002 година, четвртот имал население од 64.957 жители. Според тоа, четвртот има благ но постојан раст на населението во последните 10 години. Во четвртот се наоѓа главниот град на Света Луција, Кастри.
Општо
Кастри е град и пристаниште. Кастри е главен културен, трговски и политички центар на островот. Во градот има поголем број трговски објекти. Градот и четвртот се познати туристочки места и може да се посетат повеќе историски објекти, како што е Катедралата, плоштадот Дерек Волкот и Брдото на Добрата среќа. Во четвртот се наоѓаат и најпознатите хотели во државата.
Друштвено означување
Друштвено означување (Social bookmarking) е метод со којшто интернет корисниците складираат, организираат, пребаруваат, и управуваат ознаки (bookmarks) на мрежни места на интернет со помош на мета податоци, типично во формата на тагови (tags) коишто колективно и/или колаборативно стануваат фолксономи. Фолксономијата е уште наречена и социјално тагирање “процес со којшто многу корисници додаваат мета податоци на содржината која што ја делат, во форма на клучни зборови”.  Во системот на социјално означување, корисниците ги зачувуваат врските до мрежните места коишто тие сакаат да ги запомнат и/или да ги споделат. Овие ознаки обично се јавни, и можат да бидат зачувани приватно, споделени само со одредени луѓе или групи, споделени само во одредени внатрешни мрежи, или друга комбинација на јавни и приватни домени. Луѓeто на коишто им е дозволен пристап обично можат да ги видат овие ознаки по хронолошки ред, по категорија или тагови или преку пребарувачка платформа.
Поголемиот број на сервиси за социјално означување ги охрабруваат своите корисници, да ги организираат нивните ознаки со неформални тагови наместо традиционалниот систем на нивно складирање во папки во самата пребарувачка платформа, иако некои од услугите имаат категории/папки или комбинација на папки и тагови. Тие исто така овозможуваат преглед на одбележувачите (bookmarks) поврзани со избраниот таг, и вклучуваат информации за бројот на корисници коишто ги имаат означено истите. Некои сервиси за социјално означување исто така извлекуваат заклучоци од врските на самите тагови за да создаваат групи на ознаки (tags или bookmarks).
Мнгоу од сервисите за друштвено вмрежување обезбедуваат веб новости (web feeds) за нивната список на ознаки, вклучувајќи листа организирана според тагови. Ова овозможува претплатниците да бидат свесни за постоењето на нови ознаки во моментот кога тие се зачувани, споделени и тагирани од други корисници.
Со самото созревање на овие сервиси и пораст на нивната популарност, тие додадоа нови екстра опции како што се рејтинзи и коментари на самите ознаки, можност за внесување и изнесување на ознаки од пребарувачите, препраќање на ознаките преку електронска пошта, веб забележување и групи или други опции на друштвени мрежи.
Наводи
1. Golder, Scott; Huberman, Bernardo A. (2006),"Usage Patterns of Collaborative Tagging Systems", Journal of Information Science 32 (2): 198-208 Преземено, 18-03-2009
Харцфорланд-Хуи
Харцфорланд-Хуи била заедница на општини во округот Халберштат, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа помеѓу Вернигероде и Халберштат. Седиштето на заедницата на општини било во Штребек. Била распуштена на 1 јануари 2010.
Заедницата на општини Харцфорланд-Хуи се состои од следниве општини:
Западноарамејски јазици
Западните арамејски јазици се јазици кои спаѓаат во групата на семитски јазици и во подгрупата на армејски јазици. Овие јазици претежно се зборуваат во Либан во античките времиња.
Елена Загорскаја
Елена Јосифовна Загорскаја (руски: Елена Иосифовна Загорская; 10 јуни 1943 година) е советска и руска пејачка. Почесен уметник на РСФСР (1973).
Клостермансфелд
Клостермансфелд (Klostermansfeld) — општина во округот Мансфелд-Зидхарц, Саксонија-Анхалт, Германија.
Никос Спиропулос
Никос Спиропулос (грчки: Νίκος Σπυρόπουλος) (роден на  во ) — грчки фудбалер, кој моментално настапува за екипата на ФК Панатинаикос. Тој игра на позиција одбрана.
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Љубојно
Воведение на Пресвета Богородица (или Св. Богородица Пречиста) — црква во преспанското село Љубојно. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е сместена во источниот дел на селото. Низ годините врз неа се извршени многу промени. Претставува мала еднокорабна градба со полукружна апсида на исток и влез од запад. На југозападниот агол има немалтерисан камен на кој е издлабена годината 1852. Дел од иконите на иконостасот исто така говорат дека во средината на ХІХ век се направени големи измени во храмот. Другиот дел од иконите се од периодот од 1929 до 1937 година. На источниот ѕид на олтарниот простор е зачуван живопис, кој според стилските особености се датира во XVII век. Внимание заслужуваат композициите „Богородица со Христос“ во калотата на апсидата и „Вознесение Христово“ во горните партии.
Подобрено водоснабдување
Подобрен извор на вода (или подобрено снабдување со вода ) е израз што се користи за категоризирање на одредени типови или нивоа на водоснабдување. Дефиниран е како вид извор на вода кој, по својата конструкција или преку активна интервенција, веројатно ќе биде заштитен од контаминација однадвор, особено од контаминација со фекална материја.
Терминот беше измислен од Заедничката програма за мониторинг (ЗПМ) за водоснабдување и канализација на УНИЦЕФ и СЗО во 2002 година за да помогне во следење на напредокот кон целта број 7 од милениумските развојни цели (МРЦ). Спротивното на „подобрениот извор на вода“ во дефинициите на ЗМП е наречен „неодобрен извор на вода“.
Истите термини се користат за следење на напредокот кон Цели за одржлив развој (Цел 6.1, Индикатор 6.1.1) од 2015 година наваму. Тука, тие се компонента на дефиницијата за "безбедно управувана услуга за вода за пиење".
За време на периодот на ЦОР (2015 до 2030 година)
Индикаторот 6.1.1 од ЦОР 6 е „Пропорција на население кое користи безбедно управувани услуги за вода за пиење“. Терминот „безбедно управувани услуги за вода за пиење“ се дефинира како: „Вода за пиење од подобрен извор на вода што се наоѓа во простории, достапна кога е потребно и ослободена од фекална и приоритетна хемиска контаминација“.
Во 2017 година, ЦОР дефинираше нов термин: „основна услуга за вода“. Ова се дефинира како вода за пиење што доаѓа од подобрен извор и под услов времето за собирање да не биде повеќе од 30 минути. Пониско ниво на услуга сега се нарекува „ограничена услуга за вода“ што е исто како и основната услуга, но времето за собирање е подолго од 30 минути.
Нивоата на услуги се дефинирани како (од најниски до највисоки): Површинска вода, неподобрена, ограничена, основна, безбедно управувана.
За време на ЦРГ (2000 до 2015 година)
За да се овозможи меѓународна споредливост на проценките за следење на Милениумските развојни цели (МРЦ), Светската здравствена организација/Заедничката програма за следење на УНИЦЕФ (ЗМП) за водоснабдување и канализација ги дефинира „подобрените“ извори на вода за пиење како што следува:
Извори на вода што не се сметаат за „подобрени“ се:
Чарлс Волкот
Чарлс Дулитл Волкот (1850 - 1927) — американски палентолог.
Волкот ископал приближно 70,000 фосили од средниот камбриум во Барџес Шејл на канадските Карпести Планини. Тоа место денес со закон е заштитено светско културно наследство. Зачуваниот мек дел од тие фосили ни дава можност да го претставиме живиот свет во морето во тоа време. Волкот станал директор на Геолошкиот преглед на САД, а потоа и секретар на Институтот Смитсонијан во Вашингтон, главниот град на САД.
Бесдорф
Бесдорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Бесдорф (Плен)
Бесдорф (Bösdorf) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Кон општината припаѓаат следниве единици: Аугстфелде, Бернсдорф, Бесдорф, Додау, Клајнмајнсдорф, Нидерклевец, Оберклевец, Пфингстберг, Рулебен, Зандкатен, Штајнбуш и Валдсхаген. Од 1 јануари 2014 година, општината станала слободна и излегла од општинската заедница Големо Пленско Езеро и од тогаш нејзините административни работи ги врши градот Плен.
Папа Понтијан
свети Понтијан бил папа од 21 јули 230 до 28 септември 235.
За Понтијан е познато малку повеќе, отколку за неговите претходници, поради изгубената папска хроника, која била на разполагање на создавачот на Catalogus Liberianus на епископите на Рим, направен во текот на 4 век.
Неговият празник бил на 19 ноември, но сега е на 13 август, споредувајќи го како антипапата Иполит.
NGC 2781
NGC 2781 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 8 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2781 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2781 има привидни димензии од 3' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 11 м 27,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 14° 49' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 79°.
Други поделби
Проучување на NGC 2781 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25907. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 277; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5457. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1016.
Папа Урбан I
Папа Урбан I ( Urbanus I  ) бил епископ во Рим од 222 до 23 мај 230 година. Роден е во Рим и го наследиl папата Каликст I, кој бил мачен. Претходно со векови се веруваше дека и Урбан I бил мачен. Сепак, неодамнешните историски откритија сега ги наведуваат научниците да веруваат дека тој починал од природна смрт.
Понтификат
Голем дел од животот на Урбан е обвиткан со мистерија, што доведува до многу митови и заблуди. И покрај недостатокот на извори, тој е првиот папа чие владеење може дефинитивно да се датира. Постојат два истакнати извори за понтификатот на Урбан: историјата на Евсевиј за раната црква и исто така натпис во Кометериумот Калисти во кој се именувал Папата. Урбан се искачил на папството во 222 година, година на убиството на императорот Елагабал, и служеше за време на владеењето на Александар Северус. Се верува дека Понтификатот на Урбан се случил во мирно време за христијаните во Империјата, бидејќи Север не го промовирал прогонот на христијанството.
Се верува дека расколникот Хиполит сè уште го водел соперничкото христијанско собрание во Рим и дека тој го објавил Филозофумената, напад врз претходникот на Урбан, Каликст Први. Урбан се вели дека ја одржувал непријателската политика на Каликстус кога се занимавал со расколничката партија.
Поради релативните слободи што христијанската заедница имала за време на владеењето на Север, црквата во Рим растела, што довело до верување дека Урбан бил вешт преобраќач. Папскиот декрет во врска со донациите на верниците на Миса му се припишува на папата Урбан:"Подароците на верните кои му се принесуваат на Господ можат да се користат само за црковни цели, за општо добро на христијанската заедница и за сиромашните; зашто тие се осветени дарови на верните, жртва за откуп на грешниците и наследство на сиромашните."