cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шведска маса
Шведската маса денес
Шведската маса е вообичаена во хотелите (за појадок), некои ресторани, на коктели и приеми. Кај нас се користи на свадби и други прослави каде на тој начин се овозможува на секој да консумира онолку колку што сака, при што сервирањето е далеку побрзо и поедноставно, бидејќи е без посредство на келнер.
Во Србија постои една варијанта која е наречена „Златиборска маса“ каде се сервираат типично српски специјалитети како што се пршута, јагнешко и прасечко, кајмак, грав, проја и сл.
Спремање на шведска маса
Кога се врши пресметка на потребната храна која се очекува дека ќе биде доволна, тогаш се пресметува 350 грама храна по човек. Во зависност од сложеноста, бројот на јадењата постои следната поделба на шведската маса: едноставна која брои шест јадења (три ладни и три топли), средна која бори десет (пет ладни и пет топли) и сложена односно банкетски која брои повеќе од десет јадења во понудата. Исто така можат да бидат мрсни, посни, вегетаријански и слатки и овошни. Поставувањето на масата може да биде покрај ѕидот во просторијата или во средината каде што гостите можат да се вртат во круг околу неа. Масата покрај ѕид се користи во случаи кога се очекува после послужувањето на гостите таа да не им смета или во друг случај кога бројот на гостите е поголем. Обликот на масата не е пресуден, но се смета дека најдобар е доколку е четвртест. На самиот почеток на масата се чиниите и приборот. Како што гостите ќе пристапат кон масата храната треба да биде подредена по следниов редослед: салата, предјадења, главни јадења, сосови, колачи, овошје и на крајот печиво. На масата освен храна може да има и кошница со овошје или неутрално цвеќе. Исто така е обичај пијалаците да бидат поставени на друга маса.
Султанат на жените
Султанат на жените (турски: Kadınlar saltanatı) — период на извонредно политичко влијание што го вршеле сопругите и мајките на султаните од Отоманското Царство.
Овој феномен се случил приближно помеѓу 1533 до 1656 година, почнувајќи од времето на владеењето на Сулејман Величествениот, со неговиот брак со Хурем султан (исто така позната како Рокселана) .Овие султании биле или сопруги на султанот, наречени хасеки султанки, или мајки на султанот, познати како валиде султани. Многу од овие жени биле по потекло робови, како што се очекувало од султанатот, бидејќи традиционалните брачни улоги се сметале за преголем ризик за султанот, од кој се очекувало да нема лични верности надвор од неговата титула. Во тоа време, титулите хасеки султан и валиде имале политичка и општествена моќ, што им овозможило да влијаат на секојдневното водење на царството, како и да бараат изградба на згради и филантропски дела, како што е џамијата Валиде Султан.
Историски преседани
Периодот познат како Султанат на жените се одликува како посебенн дел од историјата на Отоманското Царство. Селџуците, како претходници на Отоманското Царство, честопати имале благороднички жени кои играле активна улога во јавната политика и работи.
Меѓутоа, во текот на 14 век, влијанието на жените во владата почнало значително да се намалува. Ова било доба на отоманската експанзија каде што повеќето султани избирале да „ја водат државата од коњ“, управувајќи преку нивните советници, везири и верски водачи додека армијата освојувала нови земји. Покрај тоа, според отоманската политика од 15 век, сите млади принцови и нивните мајки биле испраќани во провинциите во во Анадолија каде управувале. Всушност, ова ги држело сите жени кои се поврзани со повисоките нивоа на власта далеку од кое било место каде што би можеле да имаат значајна моќ. Дополнително, практиката на братоубиство - во која еден султан во подем ќе ги погуби сите негови браќа за да го обезбеди својот престол - ги направило мајките и жените на принцовите уште позависни од нивните мажи.
Рани години
Работите се промениле со почетокот на 16 век и со совпаѓањето на два значајни настани: крајот на отоманската експанзија и појавата на царскиот харем во самата палата. За време на владеењето на Сулејман Величествениот, станало јасно дека царството ги достигнало своите надворешни граници, со граници кои се протегале илјадници милји во речиси секоја насока. Султанот едноставно повеќе не можел да си дозволи да оди на продолжени воени кампањи, особено по неуспехот на опсадата на Виена.
Дополнително, владеењето на Сулејман славно го означило појавувањето на царскиот харем во палатата и политичката сфера, бидејќи тој станал првиот султан кој бил официјално оженет со жена подоцна позната како Хурем султан. Пред султанатот на жените, султанот не се оженувал, туку имал харем од наложници кои му создавале наследници, при што секоја наложница раѓала само по еден син и го следела нејзиниот син во провинциите што им биле доделени да ги водат наместо да останат во Цариград.
Првата хасеки била сопругата на Сулејман Величествениот, Рокселана, која подоцна станала позната како Хурем султан по нејзиното прифаќање на исламот. По грешка се претпоставувало дека Хурем има руско потекло, најверојатно поради погрешен превод на нејзиното име. Така, европските посетители ја третирале како Русинка; сепак, нејзиното потекло било Рутинско (Кралство Полска). Името со кое Турците ја нарекувале, Хурем, значело „Насмеана“ или „Радосна“, сведоштво за нејзиниот карактер. Научниците не се сигурни за датумот на нејзиното пристигнување во царскиот харем. Нема податоци во записот за наложници, но документите за раѓањето на нејзиниот прв син го потврдуваат нејзиното присуство во 1521 година. Нејзиното значење е утврдено со нејзиниот брак со Сулејман по смртта на неговата мајка, станувајќи прва сопруга на еден султан по повеќе од двесте години. Бидејќи технички сите наложници биле робови, Хурем била првата наложница која била ослободена од ропството. Потоа за неа била создадена нова титула Хасеки султан (султанова сопруга), која продолжила да им се припишува на подоцнежните сопруги на султаните. Таа првенствено се занимавала со филантропија, особено во изградба на заеднички простори каде што субјектите би можеле да поминуваат време. Најистакнат бил комплексот Хасеки султан во Истанбул, вклучувајќи женски медицински центар, училиште, џамија и кујна за исхрана на сиромашните, кој бил изграден во 1530-тите. Починала во 1558 година во Цариград, по смртта на нејзините најстари и најмлади синови. Речиси петстотини години по нејзината смрт, лажното тврдење за руско наследство било отстрането од гробот на Хурем во јануари 2019 година.
Политичко значење
До средината на 17 век, владееле шест султани, од кои неколку биле деца кога дошле на престолот. Поради тоа, валиде султан владеела практично без противење, и за време на владеењето на нивните синови. Сепак, таквата радикална важност не била лесно прифатена од сите. Дури и со директна врска со султанот, валиде султанките често се соочувале со противење од везирите, како и од јавното мислење. Онаму каде што нивните машки претходници ја освојувале наклонетоста на јавноста преку воени освојувања и харизма, жените лидери морале да се потпрат на царските церемонии и изградбата на споменици и јавни работи. Овие јавни дела, познати како хајрат или дела на побожност, често биле изградени екстравагантно во името на султанката, како што било традиција за царските исламски жени .
Свадбите биле исто така честа причина за славење и можност за царските жени да промовираат милосрдие додека го прикажуваат своето богатство и моќ. Додека ќерката на Мурат III требало да се омажи за истакнат адмирал, таа на сите гледачи им ги поделила новопарените монети.
Смртта на царската сопруга или мајка на султанот би можело да биде уште поекстравагантна. Во еден пример, смртта на Хурем Султан донела толпи ожалостени на улиците, вклучувајќи го и самиот султан, кој традиционално требало да се изолира во палатата за време на погребот на член на семејството. Уште еднаш, за време на церемонијата, на присутните им биле поделени парички и храна, за да се оддаде почит на дарежливата и грижлива природа на султаната.
И на крајот, најдолготрајните достигнувања на многу сопруги и мајки на султани биле нивните големи проекти за јавни работи. Често изградени како џамии, училишта или споменици, изградбата и одржувањето на овие проекти обезбедувале клучна економска циркулација во време инаку обележано со економска стагнација и корупција, а дополнително оставајќи моќен и долготраен симбол на моќта и добронамерноста на султанатот. Додека создавањето на јавни работи отсекогаш било обврска на султанатот, султанките како мајката и сопругата на Сулејман преземале проекти кои биле поголеми и пораскошни од која било друга жена пред нив, а исто така и од повеќето мажи.
Реакции
Иако ова било време на невидена моќ за царските жени, тие не биле без значително противење. Сепак, многумина биле подиректни кон странските амбасадори и емисари. Во три наврати бил прикажан степенот на влијанието на Валиде. Првиот пат било во 1582 година кога еден голем везир ја тужел четата на Валиде султанот во советот и отворено го изразил својот гнев; вториот пат во 1599 година кога Шејх ул-исламот се пожалил на вмешаноста на валиде во владините работи, особено во назначувањата и отпуштањата; и третиот пат во 1640 година, кога еден венецијански амбасадор се обидел да испрати писмо до валиде преку големиот везир. Везирот одбил да го пренесе писмото, тврдејќи дека таа не е ништо повеќе од робинка и дека нема сопствена моќ. И всушност, многу странски амбасадори во тоа време известиле во нивните земји дека ако некој сака да прави бизнис со Отоманското Царство, треба да оди кај мајката на султанот пред кој било друг.
Меѓународниот совет на институти за раководно консултантство
Меѓународниот совет на институти за раководно консултантство (International Council of Management Consulting Institutes или ICMCI) постои од 1987 година и е глобално професионално тело за менаџмент консултанти. Постои за: ICMCI покажа дека домашните, компетентни и професионални, менаџмент консултанти додаваат капацитет и способност во една економија. Други, пак, покажаа дека во просек постигнатите придобивки од менаџмент консултантски ангажмани се најмалку трипати поголеми од надоместокот што консултантите го наплатуваат. Истражувањата покажуваат дека: Развиените економии имаат тенденција да имаат еден менаџмент консултант на околу илјада од вкупното население, додека пак, економиите во развој имаат по еден менаџмент консултант на секои две илјади. Врз основа на ова, постојат од 2,5 до 3 милиони луѓе во светот кои себеси се сметаат за менаџмент консултанти. Институтите, Членки на ICMCI, ги претставуваат земјите од сите континенти, и вклучуваат помеѓу 85% и 90% од вкупно сите менаџмент консултанти во светот.
Организација на ICMCI
Покрај доверителите, Комитетите може да вклучат и поединечни менаџмент консултанти, членови на Институтите (претходно одобрени од тој Институт).
Сите доверители кои се во ИК мораат да бидат Сертифицирани Менаџмент Консултанти (англиски: Certified Management Consultants или CMC) и за време на изборите да бидат доверители од Институт кој е Полноправен Член на ICMCI. Нивниот ангажман е волонтерски и придонесуваат, во просек, еден до три дена неделно работа за организацијата. Во 2013 година, организацијата назначи Извршен Директор.
На мрежната страница (www.icmci.org) има подетални информации и контакти од доверителите од Извршниот Комитет, Извршниот Директор и Секретаријатот.
Сертифициран Менаџмент Консултант
Професионалните купувачи на менаџмент консултантсво во светот наведуваат дека клучните барања на менаџмент консултантството се во растечки ред на приоритет: Знаење (на менаџментот, функцијата, секторот, општата економија, процесите и бизнис професиите), Вештини (аналитички и интер-персонални), Компетентност (способноста да ја менаџираат задача во тесна комуникација со клиентот), и Доверба (чување на организациските тајни, доверливост, интегритетот). Поголемите купувачи се свесни дека Магистратурата по Бизнис Администрација обезбедува докази за знаењето и аналитички вештини и, во зависност од курсот, пример некои курсеви за консултантски услуги и краток период на релевантно работно искуство.
ICMCI ги сфати овие барања и разви квалификации за Сертифициран Менаџмент Консултант. Овој сертификат примарно се доделува со процена заснована на компетенции придружена со Стандардна рамка на компетенции дефинирана од страна на ICMCI (види: http://www.icmci.org/?page=6972393 ) која како предуслов користи докази за поседување на соодветно знаење и најмалку три години успешна работна пракса. Се испитуваат студии на случај и се презема проценка на компетентноста. Сите носителите на квалификацијата се бара да бидат членови на нивните национални ICMCI Членки и на тој начин се посветени на кодексот на професионално однесување, најмалку толку рестриктивни колку што се дефинирани со ICMCI стандард (види: www.icmci.com ): оние кои не ги исполнуваат стандардите се предмет на дисциплинска постапка која може да резултира со отстранување на CMC ознаката. Сертифициран Менаџмент Консултант е еквивалент (земајќи ги предвид културните разлики) во сите земји и беше прва бизнис професионална квалификација во светот.
Историја
Во мај 1987 година, триесет и два менаџмент консултанти од десет земји се состанаа за да ги истражат основи на професионалните институти кои биле познати по сертификација на поединечни менаџмент консултанти. На крајот на дводневниот состанок делегатите предложија формирање на Меѓународниот Совет на Институти за Менаџмент Консалтанти со цел подобрување на сертифицирањето на менаџмент консултантите во целиот свет. Институти за менаџмент консултантсво од седум земји ја формираа основата на новиот Совет.
Во 1989 година организациската структура на Советот, вклучувајќи ги и барањата за членство и процесот за апликација веќе беа поставени. Членство се зголеми на десет Институти со четири апликации во тек. Триесетте делегати од единаесет земји, кои присуствуваа на оваа сесија ги ратификуваа критериумите за структура и членство, се согласија да го формираат ICMCI како швајцарско здружение и го одобрија ICMCI Кодексот за професионално однесување. Овој ICMCI Кодекс стана првиот, а можеби и сè уште еднинствениот, меѓународен кодекс на однесување за секоја професија.
Во 1993 година беше усвоен стратешкиот план на ICMCI од страна на членовите. Одликите кои овој план ги вклучуваше беа: Меѓународни Стандарди, поддршка и придржување од Институтите членки, зголемено меѓународно признавање со поддршка (од меѓународни знчајни фактори и Институти членки) за сертификација на компетентни менаџмент консултанти на СМС (Certified Management Consultant) титула со потекло од канадскиот член кој беше воодушевен да овозможи ICMCI да ја користи титулата во целиот свет.
Од 1999 до 2003 стандардите за компетитивните СМС квалификации континуирано се развиваа и се услогласуваа. Се разви и програма за обезбедување на квалитет со цел осигурување дека сите носители на СМС се со еквивалентен стандард: првата бизнис квалификација која го постигна ова. СМС е светски еталон за компетенција, објективност, независност и професионалност во менаџмент консултантството. Во јули 2001 година, ICMCI доби Специјален Консултативен Статус од страна на Економскиот и Социјален Совет на Обединетите Нации (англиски: United Nation’s Economic and Social Council или ECOSOC). Оттогаш, ICMCI, обезбедува научни трудови засновани на истражување за поддршка на целите на Обединетите Нации или на нејзините членки.
Од 2007 година, ICMCI го прошири работењето со меѓународнитела и организации вклучувајчи го ISO (Меѓународната организација за стандардизација ), CEN (Центраот за европски норми), EBRD  (Европската Банка за обнова и развој ), IAF (Меѓународниот форум за каредитација) и  ILO (Меѓунраодната органзиација на трудот)
Во 2011 година ICMCI започна координирана серија на иницијативи кои доведоа до назначувањето на ICMCI Академски соработници, првото доделување на титулата "СМС фирма".
CMC ФИРМА
"CMC фирма" е меѓународна акредитација на Менаџмент Консалтинг фирми управувани од страна на ICMCI и поддржана од страна на сите Институти членки на ICMCI. ICMCI управува со глобалниот директориум на СМС фирмите, кој е објавен на нивната мрежната страница. Концептот е заснован на акредитација на фирми преку признавање на нејзините високи стандарди на извонредност со фокус на етички практики, стандарди на однесување како и практики за менаџмент консултантство.
Поконкретно, за една фирма да добие статус на СМС фирма, таа мора да биде евалуирана со цел проверка на кодовите на етика и стандарди на однесување кои мора да бидат слични на оние од ICMCI. Како додаток на ова, фирмата мора да демонстрира дека нејзините менаџмент консултанти дејствуваат во својата област следејќи слични структури на знаење како оние од кои е составена основата на професијата Сертифициран Менаџмент Консултант. Еден од начините за да се утврди ова е со преглед на внатрешната програма за развој, следењето на кариерите, како и јасно покажувајќи дека голем број на поискусните менаџмент консултанти или се веќе СМС или работат кон постигнување на таа цел.
Аспект 1 – Код на однесување – СМС фирмите мора да следат код на однесување кое е еквивалентен или подобар од ICMCI кодот кој веќе го користат повеќе од 46 земји низ светот. Доказите за овие барања можат да вклучуваат:
- Обука во компанијата и комуникации – Авторски дела на компанијата (код на однесување и слично) – Повратна информација од клиентите – Конфирмација од локални Институти – Признанија од други консултативни тела – Повратни информации од консултанти – Информации од јавен карактер (интернет, вести и слични)
Аспект 2 – Процес на професионално развивање
СМС фирмите мора да вработуваат, обучуваат и ги насочуваат своите консултанти за да ги исполнат стандардите на професионална компетентност кои се еквивалентни или подобри од тие на ICMCI моделот за компетентност.
Доказите за овие барања можат да вклучуваат: - Правила на вработување – Модел на компетентност на фирма за менаџмент консултантство – Програми за обучување на консултанти – Процеси за планирање и оценување на личен развој – Квалификација на консултанти (СМС и сл.) – Време и ресурси за обучување – Повратна информација од клиенти – Извештаи и презентации од консултации
Аспект 3 – Учесник во Професионалната околина – СМС фирмата мора да учествува активно во менаџмент консалтинг професијата во сите земји каде што работи. Доказите за овие барања можат да вклучуваат:
- Соработка со трговски/индустриски организации и професионални тела – Издавање на професионални статии, осврти, блогови – Јавно говорење и конференции – Предавање на менаџмент консалтинг во Бизнис училишта, Универзитети и слично – Искусен кадар со официјални улоги во локалните Институти – Финансиска поддршка за професионални активности – Обука и менторство на консултанти во други фирми. Придобивките кои ги добива СМС фирмата со вклучување во глобалниот директориум на СМС фирми е предност за секоја акредитирана менаџмент консалтинг фирма, благодарение на глобалното признание на сопствениот стандард за извонредност постигнат со специјален фокус на етичките начини на работа и стандардите на однесување, внатрешните процеси, како и, практиките на менаџмент консултантството.
Овој услов ја поставува секоја СМС Фирма во овој глобален клуб на консултантски фирми на уникатна позиција на глобално ниво. Со постигнување на акредитација за СМС Фирма, консултантската фирма станува член на одбран глобален директориум на консултантски фирми кои се наоѓаат на пет континенти, со различни бизнис култури и професионални однесувања, но со исти стандарди на извонредност, оценети и акредитирани од независни организации, односно глобалниот Институт кој го поврзува Националниот Институт за менаџмент консултантство на интернационално ниво. Најдобрата средина за да се најдат партнери и да се дизајнираат меѓународни мрежи со цел да се менаџираат интернационални проекти и успешно учество во глобализираниот свет.
Позадина
Проектот за акредитација на СМС Фирми беше започнат како пилот проект на ICMCI во 2013 со акредитација на првата СМС Фирма, Hejun Consulting Co. Ltd сместена во Пекинг (Кина). Благодарение на официјалните признанија добиени во Јоханесбург во септември 2013 за време на конгресот на ICMCI, акредитацијата на СМС Фирми започна како формална глобална практика на ICMCI од октомври 2013.
Академски соработници на ICMCI
Ознаката Академски соработник на ICMCI е наменета да биде ознака за дистинкција, која вклучува академици од целиот свет кои придонесоа кон проучување и учење на менаџмент консултантство. Таа се доделува од страна на ICMCI на соодветно квалификувани поединци врз основа на препорака на локалниот Институт за Менаџмент Консултантство (ИМК). Кандидатите мора да поседуваат позиција во академски призната институција, посебно на јавно акредитиран универзитет и мора да бидат ангажирани во истражување и/или настава во внатрешните или надворешните полиња на менаџмент консалтинг најмалку пет години. Предности на локалните ИМК: Привлекување и ангажирање на нова група на чинители која би додала вредни нови перспективи и увид во рамките на нивната менаџмент консалтинг заедница, заедно со очекување дека соработникот ќе покаже видливи интереси и вклучување во менаџмент консалтинг професијата. Со зголемување на членството преку потенцијален развој на менаџмент консалтинг струите во рамките на магистерски или други универзитетски бизнис програми преку кои би можело да се додели СМС акредитација со соодветна демонстрација на знаење (know what) и компетентност (know how). Прагматичен придонес кон дебатите во рамките на ИМК на академски прашања, вклучувајќи ги и годишните конференции каде што соработниците и другите сродни академици, може да ги профилираат нивните истражувања и настава на најдобрите практики.
Предности на Академскиот соработник: Подобрен академски и професионален профил кој произлегува од назначувањето заедно со меѓународно признание. Покани за учество на меѓународни конференции и центари за средби со можност за излагање на применети истражувања и публикации. Поддршка за соодветни меѓународни истражувачки проекти во полето на менаџмент консалтинг, во смисла на обезбедување на контакти од индустријата и основни истражувачки извештаи, заедно со поддршка за финансирање на апликациите. Поддршка за големи студентски проекти преку запознавање со СМС клиенти или директно со СМС консултанти. Првиот круг на номинации беше реализиран во 2013 година со 16 академици од целиот свет на кои им беше доделена ознаката Академски Соработник. Поставена е цел за 100 Академски соработници.
Членство
Членство во ICMCI е достапно само за Здруженија или Институти за Менаџмент Консултантство кои ги задоволуваат барањата наведени подолу. Поединечните консултанти се поканети да го контактираат нивниот национален Институтот. Ако нема ICMCI членка во нивната земја, тие треба да го контактираат [reference to GIMC] Постојат два типа на членство: Привремени Членови и Полноправни Членови. Полноправни Членови се оние на кои им биле проценети процесите на квалитетот и можат да доделуваат СМС (види дел 2 погоре) и во зависност од нивната големина, да назначат број на доверители до ICMCI - всушност до директорите на ICMCI. Сите членови треба да ги исполнуваат следните услови: Во ретки случаи (поврзани со јазик, историја) може да постои повеќе од еден Член во една земја (како што е признато во ОН).
Интернационални програми
5.1 ОН НВО статус Имајќи го НВО статусот со ECOSOC од 2001 година, ICMCI е активен на два начина. Еден од нив е реактивено снабдување со совети и мислења на прашањата кои се испитуваат од страна на ECOSOC и сродни тела. Претходните примери биле за придобивките од домашните компетентни менаџмент консултанти во проектите за развој и во подобрувањето на економијата преку зголемување на способноста и капацитетот на економијата. Уште еден напор беше да се поддржи предлогот за употреба на нови технологии во земјите во развој: советите дека за да биде успешно воведувањето на дополнителна технологија, не само што мора технологијата да биде соодветна, туку и аспектите на луѓето (во секоја смисла на зборот) и имплементацијата на процесот да бидат, исто така, соодветни со потребите, со цел инвестицијата во технологијата да се исплати.
5.2 Академски соработници на ICMCI Ознаката за Академски соработник на ICMCI е знак на особеност која ги признава академиците од целиот свет кои придонесоа за студија и учење на менаџмент консултантството. Таа се доделува од страна на ICMCI на соодветно квалификувани поединци врз основа на препорака од локалниот Институт за Менаџмент Консалтантство.
5.3 CMC Фирма ICMCI награди меѓународна акредитација на Менаџмент Консалтинг фирми наречен "СМС Фирма". Акредитацијата признава фирма за нејзините високи стандарди на извонредност со специфичен фокус на етички практики, стандарди на однесување заедно со способноста да се практикува менаџмент консалтинг според највисоките стандарди. ICMCI управува со глобален директориум на СМС фирми, објавен на официјалното мрежно место.
5.4 Акредитирани курсеви на ICMCI ICMCI има шема преку која националните членови може да акредитираат курс за менаџмент консултантство што е во согласност со стандардите на ICMCI. Ова му дава на курсот меѓународно признание.
5.5 Соработка со други тела ICMCI е набљудувач на Меѓународниот Форум за Акредитација (англиски: International Accreditation Forum или IAF) и е задоволство да се биде во можност да се придонесе кон Комитетите и работните групи со оглед на ревидираниот ISO17024 стандард и квалификациите на ISO 17024 асесоари. Искуство како меѓународено тело кое одржува еквивалентен стандард за квалификација низ различни континенти и култури е од корист на нормално една земја врз телата за акредитација во IAF.
ICMCI поведе иницијатива да се развие ЕУ тип на стандардизирана услуга за менаџмент консултантство преку Центар за европски норми (англиски: Centre for European Norms или CEN) и го спонзорирана напорот за да се произведе EN 16.114 во 2011 година, со Италијанското тело за стандардизација (The Italian Standards Body или UNI) како Секретаријат за комитетот за проектот. ICMCI се задоволни повторно да работотат со UNI за да го поддржат новиот комитет за проекти кој го истражува производство на аналогни стандард за ISO. ICMCI е горд што е тесно поврзан со ЕБОР (Европската Банка за Обнова и Развој) во развојот на употребата на професионални услуги во спојување на економиите во транзиција во Средна и Источна Европа, Средна Азија и Северна Африка. Во некои земји, постоечките ICMCI Членови се составен дел на напорот, додека пак во други земји во напорот се вклучени посебно формирани нови професионални тела.
Ауди A6
Audi A6 е извршен автомобил направен од германскиот производител на автомобилите Audi. Сега во својата петта генерација, наследникот на Audi 100 се произведува во Некарсулм, Германија, и е достапен во конфигурации во салоните и лимузините, а вториот се продава од Audi како Avant. Внатрешното броење на Audi го третира A6 како продолжение на лозата Audi 100, при што почетниот A6 е означен како член на серијата C4, проследен со C5, C6, C7 и C8. Поврзаното Audi A7 во суштина е Sportback ( liftback ) верзија на сериите C7 и C8 сериите A6, но се продава под свој посебен идентитет и ознака за модел.
Сите генерации на A6 понудија или со погон на предните тркала или со погон на четири тркала базиран на Торсен, а Audi го продава како нивен систем quattro. А6 исто така се користи како основа за моделите Allroad на компанијата од 1999 година."Постојат и бензински и дизел верзии на А6. Широкиот опсег на достапни мотори имаат излезна моќност во опсег од 150 до 333 коњски сили (110 до 245kW) . Станува збор за линиски четирицилиндрични турбо мотори и помоќни 3-литарски единици во V6 конфигурација со механички компресор."
C4 ( Тип 4А, 1994–1997)
Новите мотори за А6 беа 1,8-литарски 20V -линиски четирицилиндрични, 2,0-литарски 8V -линиски четирицилиндрични, 2,6-литарски 12V V6 и 2,8-литарски 30V V6 бензински мотори, со 2,3-литарски линиски пет мотори падна на повеќето пазари. За дизел моторите, вграден четири 1.9 турбополнач директно вбризгување (TDI) и линија пет (R5) 2.5 TDI ( 103 kW ) беа достапни.
До 1997 година, A6 доаѓаше со неколку различни мотори, два од нив турбодизел, а повеќето од нив беа достапни со постојаниот систем за погон на четири тркала quattro базиран на Torsen на Audi. А6 беше достапен со салон и Avant каросерија.
C4 мотори
Дизајнот C4 беше достапен со следните мотори:
Audi S6 PLUS
По воведувањето на серијата C4 A6, Audi направи мали ревизии на она што претходно беше познато како Audi S4, преименувајќи го во Audi S6 ; името S4 на крајот ќе биде повторно искористено за сосема поинаков модел изведен од помалиот Audi A4 на платформата на Volkswagen Group B на Audi. Бидејќи ова беше првиот S6 модел од Audi, тој најчесто се нарекува Ur-S6, изведен од германскиот аугментатив, „ Ur sprünglich“ (што значи: оригинал). Беше достапен и како салон/седан ( тип 4A5) и како „Avant“ ( тип 4A9) ( имот/вагон ) за европските и американските клиенти, но само како салон во Канада, Азија и Австралија.
Од неговото лансирање кон крајот на 1994 година, Audi S6 беше придвижуван од 2226 cc бензински мотор со пет цилиндри со турбополнач (префикс на кодот на делови: 034, идентификациски код: AAN) со електронска единица за контрола на моторот (ECU) на Bosch Motronic, што произведува моќност на мотивот од 169 kW при 5.900 вртежи во минута и 326 Nm на околу 1.950 вртежи во минута, на безоловен бензин со висок октански „Super Plus“ 98RON. Овој мотор му даде на S6 максималната брзина од 235 km/h, и дозволи да забрза од 0 до 100 km/h во 6,7 секунди; со 160 km/h се постигнува во 17.5 секунди. Возилото беше достапно со стандарден шест-брзински мануелен менувач (пет-брзински само во Северна Америка) и динамичен Torsen T-1 Quattro постојан систем со погон на четири тркала на Audi.
Audi направи 4,2-литарски V8 мотор со високи перформанси (префикс на кодот на делови: 077, идентификациски код: AEC) со Bosch KE-Motronic ECU достапен како опција во оригиналните европски S4, и донесе одлука да продолжи да го прави тоа со S6, правејќи 213 kW верзија на 4.2 достапна како опционална надградба во однос на 2.2-литарскиот линиски петцилиндричен турбо. За разлика од верзијата со пет цилиндри со турбополнач, S6 со V8 се испорачува стандардно со четиристепен автоматски менувач, но го задржа Quattro погонот на четири тркала. Како опција беше достапен и шестстепен мануелен менувач. Како лебедова песна на платформата C4, уште помоќниот и многу ограничено производство на Audi S6 Plus беше накратко достапен за европските клиенти. S6 Plus, развиен од целосната подружница на Audi со високи перформанси, quattro GmbH, беше достапен за продажба само во текот на моделот 1997 година (производство од јуни 1996 до октомври 1997 година). Произведени се вкупно 952 автомобили; 855 Avants и 97 салони.
Се напојуваше со друга верзија на 4,2-литарски V8 мотор со 32 вентили (четири вентили по цилиндар) (префикс на кодот на делови: 077, идентификациски код: AHK, подоцна ќе се види во Audi S8 како AKH). Одделот за перформанси на Audi ги преработи клучните делови на моторот, зголемувајќи ја максималната моќност на 240 kW. Беше достапен само со ревидиран шестбрзински мануелен менувач (префикс на кодот на делови: 01E, идентификациски код: DGU) ( однос на менувачот – 1.: 3.500, 2.: 1.889, 3.: 1.320, 4.: 1.034, 5.: 5.: 0. 0,730), со конечен однос на возење од 4,111.
Беа направени дополнителни ревизии на суспензијата, сопирачките и тркалата. Предните сопирачки дискови беа зголемени на 323 mm во пречник за 30 mm дебели. Стандардните тркала беа 8Jx17 „Avus“ алуминиумски тркала од лиена легура, со опционално алуминиумско тркало 7Jx16 за употреба со зимски гуми.
Во февруари 1997 година, беше објавено воведувањето на новиот A6 ( Typ 4B ), заснован на нова дизајнерска автомобилска платформа - платформата на Volkswagen Group C5, со нова палета на мотори и се појави во март 1997 година на Саемот за автомобили во Женева. Овој А6 се продаваше во истите категории како BMW Серија 5 и Mercedes-Benz E-Class. Редизајнираната каросерија имаше коефициент на отпор од 0,28.
Во 2000 и 2001 година, „C5“ A6 беше на листата Десет најдобри на списанието Car and Driver. Овој А6 беше достапен со 30-вентилски 2,4- и 2,8-литарски V6 мотори, со бројни други конфигурации на мотори достапни на глобално ниво. Како алтернатива на рачниот менувач, беше достапен и пет-брзински типтроник автоматски менувач.
Во 2002 година, А6 доби фејслифт, со ревидиран дизајн на предните светла и решетки, изложени врвови на издувните гасови и мали промени на додатоците на каросеријата и светла боја на опашката од црвена до килибарна во северноамериканските модели. Беа претставени и нови мотори. Моторот од 1,8 литри е избришан и заменет со 2,0-литарски погон со 96 киловати (131 КС; 129 кочна коњска моќ). 1,9-литарскиот турбополнач директно вбризгување (TDI) беше прилагоден за да произведе максимална моќност од 96 киловати (131 коњски сили; 129 кочни коњски сили) и 310 њутнови метри вртежен момент и беше поврзан со шестстепен мануелен менувач. 2,4-литарскиот V6 го доби името BDV 30 вентили и доби дополнителни 5 КС и подобро балансирање, а 2,8-литарскиот V6 мотор беше заменет со 3,0-литарски мотор со 162 киловати (220 коњски сили; 217 кочни коњски сили). 2,7-литарскиот турбополнач беше ревидиран, што резултираше со 184 киловати (250 коњски сили; 247 кочни коњски сили) и 330 њутнови метри, контролиран со стандарден quattro систем. Дизелот V6 исто така беше малку изменет што резултираше со 120 киловати (163 коњски сили; 161 кочни коњски сили) (по втората модификација) и 350 њутнови метри. Воведен е и нов помоќен V6 дизел со 132 киловати (179 коњски сили; 177 кочни коњски сили) и 370 њутнови метри. 4,2-литарскиот V8 мотор кој пристигна во 2001 година остана непроменет.
Нов беше и мултитроничниот постојано променлив менувач, достапен во повеќето модели со погон на предните тркала. Сите модели, освен 2,0-литарскиот бензинец и 1,9-литарскиот TDI, беа достапни со заштитниот знак на Audi системот за погон на четири тркала, Quattro. Верзијата на Avant со погон на четири тркала, со зголемено растојание од подлогата и малку изменет стил, беше продадена како Audi allroad quattro, првиот кросовер SUV на Audi.
Втората генерација А6 беше на листата Десет најдобри на списанието Car and Driver за 2000 и 2001 година. Ажурираниот А6 од 2005 година ја освои наградата за Светски автомобил на годината за 2005 година. Дополнително, фејслифтираната трета генерација на A6 3.0T освои две „компари“ за автомобили и возачи кои го спротивставија на другите седани како BMW Серија 5, Mercedes-Benz E-Class, Jaguar XF и Infiniti M.
S6 и RS 6
Ауди С6 беше варијанта со голема моќност на А6, со модифицирана верзија на 4,2-литарскиот V8 мотор кој произведува 250 киловати (340 коњски сили; 335 кочни коњски сили) и 420 њутнови метри. Беше достапен како седан и Avant иако верзијата Avant беше единствената продадена во Северна Америка.
Верзијата со долго меѓуоскино растојание на A6 C5 беше достапна во Кина за прв пат, што го прави овој модел првиот германски седан lwb продаден во земјата.
Серијата C5 A6 Avant на Audi ја формираше основата за полу-теренски модел во 1999 година, означен како „Audi allroad Quattro“. Во споредба со обичниот A6, allroad имаше напреден систем за воздушно потпирање, што овозможува зголемено растојание од земјата; гуми за сите терени со поголем пречник и разгорени браници и браници со мат финиш, давајќи му посебен изглед и поголема севкупна флексибилност на различен терен. Висината на возењето на allroad исто така беше зголемена со разделувачи на подрамката од 25 mm; и вкупната вкочанетост на рамката се зголеми со армирани завари на држачите на подрамката и A, B и C столбовите, а подната тава се произведува со 20% подебел челик. Како што сугерира името „allroad Quattro“, системот за постојан погон на четири тркала quattro базиран на Torsen на Audi беше стандардна опрема за сите верзии.
Стандардниот прилагодлив систем за воздушно потпирање може да го подигне автомобилот доволно високо за да обезбеди 208 mm на растојание од земја; режим со низок опсег (опција со рачен менувач), отсутен кај другите возила опремени со Quattro, може да се избере со притискање на копче. Кога се користат заедно, двата системи овозможија на allroad да заврши официјален тест-курс на Land Rover, досега тој е единствениот SUV базиран на автомобили што е докажано способен да го стори тоа при тестирањето. Спротивно на тоа, воздушната суспензија може да го спушти возилото на само 142 mm над нивото на патот и истовремено зајакнете ги стапките на пружините и амортизерите за да се обезбеди спортско искуство во возењето, слично како она на конвенционалниот A6 со спортската суспензија.
2,7-литарски битурбо V6 бензинец на Audi со 250 метрички коњски сили (184 kW; 247 коњски сили) и 350 њутнови метри од максималниот вртежен момент беше достапен првично, заедно со 2,5-литарскиот TDI дизел агрегат со 132 киловати (170 коњски сили) и 370 нутнови метри вртежен момент. Варијанта на корпоративниот 4,2-литарски V8 бензински мотор, беше достапна во 2003 година и помалку моќен TDI (163 кочни коњски сили) следеше во 2004 година.
Audi го прекина производството на allroad во јули 2005 година. Иако моделот продолжи да биде достапен за продажба во текот на 2006 година во Европа, немаше моделска 2006 година за Северна Америка.
Со враќањето на ознаката „allroad“ во Северна Америка, во форма на A4 allroad Quattro од 2013 година, C5-Platform allroad Quattro почна да го носи името „Ur-allroad“. „ Ур- “ се користи во германскиот јазик, како префикс за да означи „древен“ или „ран предок“ (на пр. прабаба е Urgroßmutter), и неформално се користи од љубителите на автомобили ширум светот за да се однесуваат на оригиналот Audi Quattro што се произведуваше од 1980 до 1991 година („Ur-Quattro“). Употребата на терминот потоа беше проширена на оригиналните модели S4 и S6 за да се разликуваат од подоцнежните модели со истото име, а од неодамна и на C5 allroad моделите („Ur-allroad“).
Дедеагачки Санџак
Историја
Санџакот бил создаден во 1878 година од територијата на санџаците на Галиполе и Одрин, како и на островот Самотракија, кој до тогаш припаѓал на Архипелашкиот Пашалак. Главниот град бил првично во Диметока, но бил преместен во Дедеагач во 1884 година. Диметока подоцна била вратена кон Одринскиот Санџак. .
Санџакот се состоел од три кази, кои понатаму биле поделени на неколку нахии :
Од нив, Дедеагач и поголемиот дел од казаните Софулу денес се наоѓаат во Грција, додека казата Енез со делови од казата Софулу источно од реката Марица во Турција.
Санџакот преживеал сè додека не бил окупиран од страна на бугарските трупи во Првата балканска војна (1912-1913), по што делот западно од Марица станал бугарски (по 1919 година, грчки), додека источниот останал под турска контрола (освен за периодот 1919-1922 година, кога бил под сојузничка и грчка контрола).
Галац
Галац (Galați) — град во југоисточниот дел на Романија и административен центар на округот Галац, во историскиот регион на Молдавија. Областа зафаќа површина од 246.4 км2.
Според пописот на земјата од 2011 година, во градот живееле 249,432 лица, што го прави осмиот најнаселен град во Романија.
Историја
Во регионот на Галати или Галац биле пронајдени траги на живот уште од времето на неолитот, за што сведочат пронајдените остатоци од керамика, откриени на различни места во реонот. Во 5 век п.н.е. била основана населба од Дакијците. Во 2 век населбата била освоена од страна на Римјаните кои изградиле тврдина околу населбата. Со мали прекини за време на варварските инвазии, населбата била населена постојано од 7 век.
Првото писмено споменување на Галати е во документ издаден од молдавскиот војвода Стефан II во 1445 година. По заземањето на Килија од Османилите во 1484 година, Галац останало единственото пристаниште на Молдавија и неговото значење рапидно пораснало. Во следните векови градот бил важен трговски центар со значителна еврејска популација.
Во 1710 година, за време на Прутската војна, градот бил ограбен од силите на Крим, додека во 1789 година, во Руско-турската војна, од силите на Руското Царство, предводени од генерал Михаил Каменски. Сепак, градот ја задржал својата важност како клучно молдавско пристаниште и главна транзитна точка за молдавскиот извоз на жито. Градот бил седиште на Дунавската комисија по основањето во 1856 година и во текот на речиси целиот 19 век. Во следните децении во Галац биле откриени конзулати на главните европски сили, а кон крајот на 19 век започнала индустријализација на градот.
Во 1907 година во селата околу Галац избувнало востание, во чие гаснење учествувал и идниот генерал Јон Антонеску. За време на Балканската војна во 1912 година 2 лица од Галац се вклучиле како доброволци во Македонско-одринските доброволни чети. Во 1930 година населението на градот достигнало 100 илјади луѓе.
Непосредно по нападот на Германија врз Советскиот Сојуз на 22 јуни 1941 година, градот бил окупиран од Црвената армија. Во 60-тите години бил изграден голем металуршки комбинат.
Географија
Галац се наоѓа во југоисточниот дел на Романија. Нејговите координати се 45°27' северна географска должина и 28°02' источна географска ширина. Зафаќа површина од 246,4 квадратни километри. Градот се наоѓа во јужниот дел на регионот Молдавија, на западниот брег на реката Дунав, на раскрсницата на реката Сирет (запад) и реката Прут (исток), во близина на езерото Братес.
Градот е оддалечен 80 километри од Црно Море. Најблискиот град е Браила, 15 километри на југ. Градот е изграден на три геолошки тераси. Првиот лежи под „Долината на градот“, со надморска височина од 5 до 7 метри. Другите два имаат надморска височина од 20-25 метри (местото на стариот дел на градот, сега центарот на градот) и 40 метри (на местото на денешниот град). Дунав е втора најдолга река во Европа, со 2.850 километри, со просечен проток на 6.199 кубни метри во секунда во делот градот. Реката Сирет, најголемата притока на дунав во Романија, се влева во реката Дунав, како и реката Прут.
Клима
Галац има континентална клима со четири различни годишни времиња. Летата се многу топли со температури понекогаш и до 35 °C, додека зимите се студени и суви со температури во текот на ноќта понекогаш под -10 °C. Просечните месечни врнежи се движат од околу 28 до 68,6 мм во месец јуни.
Паркови
Galaţi јавни градини
Стопанство
Галац ја има најголемата фабрика за железо и челик во Романија, ArcelorMittal Galați, која била во државна сопственост до 2001 година е сè уште често се нарекува „Sidex“, негјзиното старо име.
Најголемото бродоградилиште во Романија се наоѓа во Галац.
Образование
Училиштето бр. 24 е најстарото училиште во округот, основано во 1832 година. Универзитетот Галати бил основан во 1974 година и се состои од 11 факултети и 3 колеџи. Универзитетот Данубиус е приватна институција со одделенија по правни, економски и социјални студии.
Сообраќај
Во градот се наоѓа Железничката станица Галати, која го поврзува градот со Букурешт, Констанца, Брашов и Јаш.
Јавниот транспорт е обезбеден од страна на автобуси, трамваи и тролејбуси управувани од страна TRANSURB, и минибуси управувани од страна на голем број на приватни компании.
Елизабет Борн
Елизабет Борн (Élisabeth Borne), - француска политичарка кој ја извршува функцијата премиер на Франција од мај 2022 година.
Градежен инженер, владин функционер и менаџер на државни претпријатија во транспортниот и градежниот сектор, Борн претходно била министер за транспорт (2017–2019) и министер за екологија (2019–2020). Потоа била министерка за труд, вработување и интеграција во владата на Кастекс од 2020 до 2022 година. На 16 мај 2022 година, претседателот Емануел Макрон ја назначил за следен премиер на Франција, по оставката на Кастекс како што е традиција по претседателските избори во Франција. Борн е втора жена на оваа позиција по Едит Кресон, која била премиерка од 1991 до 1992 година. Членка е на партијата на Макрон Ренесанса и на централно-левичарската партија Територии на напредок.
Детство и образование
Борн е родена во Париз на 18 април 1961 година. Нејзината мајка, Маргерит Лесен, била фармацевт. Нејзиниот татко, Жозеф Борнштајн, син на Зелиг Борнштајн од Луков (поранешна руска Полска), бил еврејски бегалец без државјанство, кој е роден во Белгија, потоа, на почетокот на Втората светска војна побегнал во Франција; бил активен во Отпорот и бил депортиран, но го преживеал концентрациониот логор Аушвиц и маршот на смртта. Бил натурализиран како Французин во 1950 година и го променил презимето во „Борн“. Нејзините родители по војната воделе фармацевтска лабораторија. Заради смртта на татко ѝ кога имала 11 години го добила „Ученик на нацијата“, образовна придобивка која државата им ги доделувала на малолетници кои имале родител повреден или убиен за време на војна, терористички напад или додека давале одредени јавни услуги.
Борн учела во средното училиште во Лицеј Жансон-де-Саји во Париз. Подоцна, влегла во École Polytechnique (Политехничка школа, класа од 1981 година). Во 1986 година, ја добила својат инженерска диплома во градежништвото од École nationale des ponts et chaussées (Национална школа за инженерство на патишта и мостови) и една година подоцна магистер по бизнис администрација (MBA) од Колеџот на инженерите.
Светско првенство во кошарка 1950
Светското првенство во кошарка во 1950 година било одржано во Аргентина во периодот од 22 октомври до 3 ноември.
BD+40° 4210
BD+40° 4210 — жешка сјајна џиновска ѕвезда сместена во соѕвездието Лебед. Станува збор за ѕвезда од здружението Лебед OB2 и кандидат за променлива сјајна сина ѕвезда.