cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Даглас Коста
Јувентус
На 12 јули 2017, Коста му се приклучил на италијанскиот шампион Јувентус, со формула на заем до крајот на сезоната 2017–2018, за сума од 6 милиони евра. Јувентус има можност да потпише перманентен договор со Коста до 1 јули 2018, за додатни 40 милиони евра (плус €1M во бонуси). Дебитирал за Јувентус на 13 август во поразот со 3-2 од Лацио во Суперкупот на Италија, а своето деби во Серија А го направил во првото коло од сезоната во победата со 3-0 на домашен терен над Каљари, влегувајќи од клупата за резерви на местото на Хуан Квадрадо во 74-тата минута. На 14 октомври Коста го постигнал својот прв гол во дресот на Јувентус во поразот со 2-1 на домашен терен од Лацио. Својот втор гол го постигнал во победата со 2-0 над градските соперници во осминафиналето на Купот на Италија. Дваесеттина дена подоцна, тој го постигнал одлучувачкиот погодок во победата со 1-0 над во првенството. На 9 мај 2018, Даглас Коста го започнал како стартер финалето на Купот на Италија против и го постигнал вториот гол за Јувентус во убедливата победа со 4-0, освојувајќи го својот прв трофеј со бјанконерите. Неколку дена подоцна со клубот го освоил и своето прво скудето.
По завршувањето на успешната прва сезона во Торино, тој бил откупен од Јувентус за 40 милиона евра. Неговата втора сезона во клубот ја започнал како важен пион во шаховската табла на тренерот Масимилијано Алегри, но во домашниот натпревар од првенството против (завршил 2-1 за Јувентус) одигран на 16 септември 2018, тој го плукнал противничкиот играч Федерико Ди Франческо, во екот на продолженото несогласување меѓу двајцата: оваа неспортска постапка го чинела Коста директен црвен картон и суспензија од 4 кола неиграње. Дури и по враќањето, бразилецот не бил на нивото од претходната сезона, исто така поради бројни проблеми со повреди и лошото поведение надвор од терените, постигнувајќи само еден гол во сезоната во која тој сепак освоил уште две титули со Јувентус Суперкупот на Италија и второто скудето.
Следната сезона, исто така, се покажала како проблематична за Коста поради бројните физички проблеми. Во второто коло од првенството тој имал три асистенции во победата со 4-3 на домашен тререн над, но набргу потоа новите физички проблеми го извадиле од акција на одредено време. По враќањето по повредата, тој го постигнал победничкиот гол во последните минути од натпреварот во Лигата на шампиони против Локомотив Москва на 6 ноември 2019 година, по една прекрасна акција. Таа победа на бјанконерите, сега водени од Маурицио Сари, им овозможилa пласман во нокаут фазата на две кола до крајот на фазата по групи. Поради неговите чести физички проблеми, во вториот дел од првенството Сари најчесто го користел Коста како замена, сакајќи помалку да биде изморен и да биде здрав подолго време. На едно тешко првенство, особено од неспортски причини, драматично обележан со паузата во календарот заради пандемијата од КОВИД-19 што ги приморало фудбалерите да го завршат првенството во текот на летните месеци, бразилецот сепак дал свој придонес за освојување на новото скудето, трето за него, постигнувајќи прекрасен гол негов единствен гол за сезоната во Серија А, во победата со 3-1 на гостувањето кај на 30 јуни 2020.
Враќање во Бајерн Минхен
На 5 октомври 2020, во последниот ден од летниот трансферен прозорец, Коста се вратил во на заем до крајот на сезоната.
Репрезентативна кариера
Во ноември 2014, Коста бил повикан во бразилската репрезентација за првпат од тренерот Дунга, по што го направил своето репрезентативно деби против Турција во Истанбул.
Во мај 2015 година, Коста бил вклучен во 23 члениот состав на Бразил за Копа Америка 2015. Во првиот натпревар на репрезентацијата против Перу, тој влегол како замена за Диего Тардели и го постигнал победничкиот гол во судиското продолжение, негов прв за "Селекао". Во четвртфиналето против Парагвај во Консепсион, тој го заменил поранешниот тимски колега од Шахтар Вилијан во последните 30 минути од ремито 1-1, а потоа бил еден од двајцата фудбалери на Бразил кој промашиле од удар од белата точка во пенал-рулетот по кој кариоките биле елиминирани со 3-4. На 17 ноември, Коста го постигнал својот втор гол за Бразил во победата со 3-0 против Перу во квалификациите за Светското првенство 2018.
Во мај 2018, Даглас Коста бил повикан од селекторот Тите на списокот од 23 играчи за Светското првенство 2018 во Русија. Своето деби на турнирот го имал на 22 јуни во Санкт Петербург, кога во вториот натпревар од групата Бразил ја победил Костарика со 2-0; Коста асистирал за вториот гол на кароките што го постигнал Нејмар. Подоцна, до крајот на турнирот тој бил вклучен само во уште еден натпревар, поразот со 1-2 од Белгија во четвртфиналето што значел елиминација за бразилците.
Девојките Гилмор
Девојките Гилмор (Gilmore girls) е американска телевизиска серија создадена од Ејми Шерман – Паладино, со Лорен Грем и Алексис Бледел во главните улоги. Серијата оригинално се емитуваше на каналот Ворнер Брос од 5 октомври 2000 година до 15 мај 2007, комплетирајќи седум сезони.
Даглас Коста
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 7 март 2017.
Девојките Гилмор
Девојките Гилмор е приказна за самохраната мајка Лорелај Гилмор и нејзината ќерка Рори, кои живеат во фиктивниот град Старс Холоу во Конектикат. Во серијата се обработуваат семејни и пријателски теми, како и генерациски јаз и социјални класи. Дијалозите во серијата имаат многу брзо темпо. Во нив често се спомнуваат детали од поп-културата, политиката и високата класа, кои најдобро се манифестираат со тешкиот однос на Лорелај и нејзините родители, кои се од висока класа.
Основен суд Гостивар
Основен суд Гостивар — суд со основна надлежност сместен во градот Гостивар и го опфаќа подрачјето на општините Гостивар, Врапчиште и Маврово и Ростуше. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судот во Гостивар, а до 2020 година бил надлежен и за судовите во Кичево и Дебар.
Судот во Гостивар ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Гостивар одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
Историја
Основниот суд во Гостивар, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.
Согласно 2020 година, претседател на судот е судијата Ељеса Алији. Останати судии биле Бетим Илази, Ваиде Арслани, Весна Попоска, Виолета Нофитоска, Даут Рустеми, Драгослава Веселинова, Емине Мурати, Иљаз Исмаили, Јагода Богданоска, Јетмир Хамзаи, Ќирко Михајлоски, Магдалена Мишоска, Мерита Алиу, Мирослав Петроски, Павле Рафајлоски, Реџеп Асани, Теодора Евтимовска Бојковска, Феми Арслани.
Внатрешна организација
Работата на Основниот суд во Гостивар е поделен на два судски оддели Кривичен и Граѓански оддел.
Сахалин
Сахалин (Сахалин, ) е најголемиот руски остров, кој се наоѓа во северниот дел на Тихиот Океан. На северот од Сахалин се наоѓа Охотско Море, а на југ Јапонско Море. Островот административно претставува дел од Сахалинската област.
Антон Дрекслер
Антон Дрекслер (герм. Anton Drexler; - ) бил германски нацистички политички водач од дваесеттите години на XX век.
Животопис
Роден во Минхен, Дрекслер работел како механичар во берлинската железница од 1902. Се приклучил на Татковинската партија за време на Првата светска војна. Бил поет и член на народните агитатори, кој, заедно со новинарот Карл Харер, ја основал Германската работничка партија (ДАП) во Минхен со Готфрид Федер и Дитрих Екарт во 1919 година.
На партиски собир во септември 1919, во Минхен, говорел Готфрид Федер. Кога завршил со говорот, некој од публиката, непознат за историјата, предложил Баварија да се одвои од Прусија и заедно со Австрија да формира посебна нација. Адолф Хитлер се кренал од публиката за да возврати. Потоа Дрекслер му пришол и му подал книгичка насловена „Моето политичко будење“. Според Хитлеровите записи во „Мојата борба“ (Mein Kampf), во книгичката пишувало многу од неговите погледи. Подоцна истиот ден примил поштенска картичка на којашто пишувало дека бил примен за член во тогашната Германска работничка партија. По некое размислување, одлучил да прифати.
По наредба на Адолф Хитлер, Дрекслер го сменил името на партијата во Националсоцијалистичка германска работничка партија (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP; НСДАП) во почетокот 1920 година.
Во 1921, Хитлер, чии организациски и говорнички способности биле без конкуренција, бргу станал единствениот неприкосновен водач на партијата. Летото таа година отпатувал до Берлин за да организира собир на германските националисти од северна Германија. Додека бил на пат, другите членови од партискиот комитет, водени од Дрекслер, одлучиле да го обвинат Хитлер за барање моќ само за себе без обѕир за другите. Хитлер интервенирал и го натерал Дрекслер да се откаже од неговата позиција на еден партиски состанок. Потоа бил преместен на чисто симболичката позиција почесен претседател, и ја напуштил партијата во 1923.
Влатко Грозданоски
Влатко Грозданоски (роден на 30 јануари 1983 во Скопје) — македонски поранешен фудбалер во периодот 1999 до 2017 година. Тој бил член на македонската фудбалска репрезентација.
Клупска кариера
Влатко својата кариера ја започнал во 1999 година играјќи за Цементарница од Скопје. Неговиот прв натпревар за Цементарница во Првата македонска лига го одиграл на 25 март 2000 година кога имал само 17 години. За Цементарница играл во финалето на Купот на Македонија 2001/02 против Победа од Прилеп. Тој бил во екипата на Цементарница 55 до декември 2002, а потоа потпишал за Вардар каде останал 1,5 година. Со Вардар го освоил првенството на Македонија во сезоната 2002/03. За сезоната 2001/02 ја добил Наградата за најдобар млад играч во Македонската прва лига. Во август 2004 потпишал двегодишен договор со најтрофејниот кипарски фудбалски клуб Омонија од Никозија. Со кипарскиот клуб Омонија го освоил Купот на Кипар и Суперкупот во 2005 годна. Влатко бил награден за најдобар млад странски играч во Кипарската прва дивизија за сезоната 2006/07. Во Омонија, Влатко се задржал 3,5 години во кои на 71 натпревар постигнал 9 голови. Во јануари 2008 година, потпишал двегодишен договор за фудбалскиот клуб Војводина. Во првите 6 месеци имал добар настап со постигнување на 6 гола во 13 натпревари. Во Војводина се задржуал 2 години. Во јануари 2010 година потпишал 1,5 годишен договор со кипарскиот фудбалски клуб АЕЛ Лимасол. За АЕЛ дебитирал на 1 март 2010 година на натпреварот против Неа Саламина. Во сезоната 2010/11, тој бил играч на ирански Дамаш Иранијан. Во сезоната 2011/12 се вратил во македонското фудбалско првенство и потпишал едногодишен договор со Вардар со кого ја освоил Првата лига. Во 2012 година, Грозданоски потпишал договор со кинескиот клуб Лјаонинг. Во јануари 2013 година, Грозданоски потпишал за ирански Персеполис.
Репрезентација
За репрезентацијата заиграл уште од 18 години. Тоа било против Оман на 30 декември 2001 година. Првиот гол го дал против Турција во квалификациониот натпревар за Европското првенство 2004 на 12 октомври 2002. Потоа постигнал уште еден гол против Турција во уште еден квалификациски натпревар за истото Европско првенство 2004 на 11 јуни 2003 година, против Естонија во пријателски натпревар на 11 јуни 2004 година и против Луксембург на 20 август 2008 година. Неговиот последен репрезентативен натпревар бил во октомври 2011 година за време на Квалификациите за Европското првенство 2012 против Словачка. Вкупно за репрезентацијата има одиграно 50 натпревари и има постигнато 4 гола.
Хајгендорф
Местоположба
Хајгендорф се наоѓа околу пет километри од градот Артерн на реката Хелме.
Јакуб Колас
Јакуб Колас (Яку́б Ко́лас, 3 ноември 1882 – 13 август 1956) или познат по родното име Канстанцин Мицкевич Михајлович, бил белоруски поет и писател. Тој бил Народен поет на Белоруската ССР (1926), и член (1928) и потпретседател  (од 1929) на Белоруската академија на науки.
Творештво
Неговите дела се познати по симпатијата која тој ја искажува кон белоруските селани. Тој ги издал збирките „Песни на неволјите“ (1908) и „Синови на жалоста“, поемите „Нова земја“ и „Симон музичарот“ (1925), како и раскази и драми. Тој бил награден со Државната награда на СССР во 1946 и 1949.
Мамутчево
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во североисточниот дел на територијата на Општина Велес, во сливното подрачје на реката Отовица, а нејзиниот атар се допира со областа Овче Поле. Од градот Велес селото е оддалечено околу 10 километри. Населбата е рамничарска, на надморска височина од 400 метри. Атарот зафаќа простор од 10 км2. На него обработливото земјиште зазема површина од 401 ха, на пасиштатата отпаѓаат 526 ха, па затоа селото има полјоделско-сточарска функција.
Население
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Мамутчово било село со 45 домаќинства со 117 жители муслимани, а додека според статистиката на Васил К’нчов од 1900 година Махмудчилар е населено со 430 жители, сите Турци.
На етничката карта од 1927 година на Леонард Шулце Јена селото именувано како Махмутчилар (Mahmutčilar) е обележано како турско село.
Подоцна турското население на Мамутчево се иселува и според пописот од 2002 година имало 331 жител, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 234 жители, од кои 218 Македонци, 1 Албанец и 15 лица без податоци.
Родови
По истражувањата од 1929 година, родови во селото биле:
Турски:
Српски
Србите биле доселени како колонисти, а кои најверојатно биле иселени од селото од бугарските власти за време на Втората светска војна.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2191 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Иселеништво
Иселеници Турци од селото има во Турција, каде до 1929 година се иселиле 20 семејства во Одрин, Измир, Бруса, Ерзим Ерзерум. Иселеништвото продолжило со најсилен бран во 50тите од 20 век, па така денес нема Турци во селото.
Памела Метсон
Памела Ен Матсон (родена 1953 година) е американски научник и професор. Од 2002 - 2017 година била декан на Факултетот за универзитети во Земјата, енергетиката и животната средина на Универзитетот Стенфорд. Таа претходно работела и во НАСА и на University of California Berkeley. Таа е професор по студии по животна средина од Ричард и Rhoda Goldman и виш соработник на Институтот за животна средина во Woods. Матсон е добитник на престижната стипендија MacArthur позната и како „генијски грант“ и се смета за „пионер во областа на науката за животната средина“. Таа била назначена за „Ајнштајн професор“ на Кинеската академија на науките во 2011 година. Таа добила почесен докторат од Универзитетот Мекгил во 2017 година. Таа е мажена за колегата научник Peter Vitousek.
Ран живот и образование
Pamela Matson пораснала во Хадсон, Wisconsin. Студирала биологија на University of Wisconsin-Eau Claire. По дипломирањето, Matson започнала кариера која се фокусирала на еколошки прашања. Таа ги завршила своите магистерски студии на Факултетот за јавни и еколошки работи на Универзитетот во Индијана, докторатот по еколошка шума од Државниот универзитет во Орегон и направила постдокторски истражувања на Универзитетот во Северна Каролина.
Работа
Првата работа на Matson била во NASA Ames Research Center каде што ја проучувала атмосферата над дождовната шума во Амазон со акцент на начинот на кој уништувањето на шумите и загадувањето влијае на животната средина. По нејзиното време со НАСА, Matson се приклучила на Програмата за управување со политика за наука во животната средина на Универзитетот во Калифорнија, Беркли, каде што соработувала во обидот да се промовира заедница на академици заинтересирани за еколошки прашања. Matson на крајот станала декан на Школата за Земјини науки на Stanford. Таму започнала тркалезна маса за одржливост за да ги собере луѓето заедно да разговараат за еколошки прашања. Матсон била избрана за соработник во MacArthur, а во 1997 година била избрана за соработник на Американското здружение за унапредување на науката. Во 2002 година била именувана за соработник на универзитетот Burton и Deedee McMurtry во додипломско образование на Стенфорд. „Лабораторијата за истражување на науката за одржливост Матсон“ во Стенфорд го носи името по неа.
Космос-2413
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 26 декември 2004 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Анатолиј Сердјуков
Анатолиј Сердјуков (Анатолий Эдуардович Сердюкóв; р. 8 јануари 1962) — руски политичар и Министер за одбрана на Русија од 15 февруари 2007 до 6 ноември 2012 г. Тој е познат по големите реформи во војската на Русија.
Камењански Водопади
Камењански Водопади ― низа на водопади на шарпланинската Камењанска Река, над селото Камењане.
Особености
Поконкретно, станува збор за девет поголеми (високи од 3 до 12,5-13 м) и бројни помали водопади кои скалесто се редат еден над друг, во должина од 1,5 км. Осумте водопади на Камењанска Река се различни според височината и широчината. Највисокиот водопад е седмиот, кој изнесува околу 12,5 м.
Водопадите имаат тектонско (раседно) потекло, со оглед на тоа што се протегаат покрај доминантниот расед кој ја одделува Шар Планина од Полошко Поле. Освен раседната предиспозиција, водопадите имаат и ерозивен карактер, со оглед на различната отпорност на мезозојските шкрилци и дијабази кои овде наизменично се сменуваат. Така, реката побрзо ги еродирала шкрилците во однос на дијабазите, создавајќи скокови т.е. водопади.
Село (Индонезија)
Селото (desa) е најситната единица на државната администрација на Индонезија. Тоа би можело да биде едно село или келурахан (kelurahan). Селото е предводено од локален шеф (kepala desa), кој се избира со народно гласање. Келураханот е предводен од лурах (lurah). Селото е неадминистративно поделено во локалните заедници кои управуваат со одреден број на домаќинства. Во Ачех, административниот поим село се нарекuва гампонг (gampong).
Орлов Камен (Лезово)
Орлов Камен — археолошко наоѓалиште кај пробиштипското село Лезово. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичко време. На една пространа тераса на десниот брег на реката Белошица, оддалечена 2,5 км западно од селото, се забележуваат остатоци од кршен камен, покривни ќерамиди, питоси и фрагменти од керамички садови.
Религија во Јужна Кореја
Религијата во Јужна Кореја се одликува со фактот што според резултатите од пописот од 2015 година, повеќе од половина од населението во Јужна Кореја (56,9%) се изјасниле дека не се поврзани со ниту една религиозна организација. Корејскиот шаманизам (познат и како Синдо) е главна религијата на Корејците. Според истражувањето за 2012 година, само 15% од населението се изјаснило дека не се религиозни во смисла на атеизнот. Од луѓето кои се поврзани со религиозна организација, повеќето се христијани и будисти. Според пописот од 2015 година, 27,6% од населението биле христијани (19,7% се идентификувале како протестанти, 7,9% како римокатолици), а 15,5% биле будисти. Други религии се исламот (130.000 муслимани, главно работници, мигранти од Пакистан и Бангладеш, меѓу кои има и околу 35.000 корејски муслимани ), домашна секта на Вон-будизам, конфуцијанство и други. Слободата на религијата е загарантирана со уставот и нема државна религија. Севкупно, помеѓу пописите во 2005 и 2015 година има мало опаѓање на христијанството (до 29% на 27,6%), остар пад на будизмот (од 22,8% на 15,5%) и пораст на неповрзаното население (од 47,2% до 56,9%).
Христијанството е најголемата организирана религија во Јужна Кореја, кое опфаќа повеќе од половина од сите јужнокорејски приврзаници на религиозни организации. Денес во Јужна Кореја има околу 13,5 милиони христијани. Околу две третини од нив припаѓаат на протестантските цркви, а остатокот на Римокатоличката црква. . Бројот на протестанти бил во стагнација во текот на 1990-тите и 2000-тите, но се зголемил на највисоко ниво во текот на 2010 година. Римокатолиците значително се зголемиле помеѓу 1980-тите и 2000-тите, но се намалиле во текот на 2010-те. Христијанството, за разлика од другите источноазиски земји, открило плодна почва за ширење во Кореја во XVIII век, а до крајот на XVIII век убедило голем дел од населението, бидејќи монархијата го поддржувала и ја отворила земјата на раширениот прозелитизам како дел на проектот за Вестернизација. Слабоста на корејскиот шаманизам, кој, за разлика од јапонскиот шинтоизам и кинескиот религиозен систем, никогаш не се развил во национална религија со висок статус, во комбинација со осиромашената состојба на корејскиот будизам, оставило слободна рака на христијанските цркви. Сличноста на христијанството со мајчинските религии претставувало друг фактор кој придонел за нејзиниот успех на полуостровот. Јапонската колонизација во првата половина на XX век дополнително ја зацврстило идентификацијата на христијанството со корејскиот национализам, бидејќи Јапонците се обиделе да го воспостават на полуостровот јапонскиот шинтоизам.
Меѓу христијанските деноминации, презвитеријанството е најголемо. Околу девет милиони луѓе припаѓаат на една од стотиците презвитеријански цркви; Најголемите се Презвитеријанска црква ХапДонг, Презвитеријанска црква Тонгахап, Презвитеријанска црква Кошин. Јужна Кореја, исто така, е втора по големина нација која испраќа мисии, по САД.
Бјорн Дели
Бјорн Ерланд Дели (Bjørn Erlend Dæhlie; роден на ) е поранешен норвешки натпреварувач во нордиско скијање. Тој има освоено осум олимписки титули и девет титули светски шампион. Вкупно има освоено 29 медали на олимписки игри и светски првенства. Тоа го прави најуспешен скијач на сите времиња. Сите медали ги освоил во период од 1991 до 1999 година.
Бјорн Дели е роден во Елверум. Тој беше доминантен крос-кантри скијач во 1990-тите. Неговите осум олимписки титули се рекорд за натпреварувач на Зимските олимписки игри, како што се неговите 12 олимписки медали (исто така освоил 4 сребрени медали) кои ги освоил на три олимпијади (Албервил, Лилехамер, и Нагано). Како дополнување на неговиот олимписки рекорд, тој има голем успех и на светските првенства (17 медали, од кои 9 златни), особено во 1997 година кога ги има освоено медали во сите пет дисциплини. Ако не беше неговата повреда на крајот од кариерата, Дели ќе имаше можност да ја зголеми својата колекција медали. И покрај неговото рано заминување од спортот, Дели генерално се смета за најголем крос-кантри скијач на сите времиња.
Дели го должи голем дел од својот успех во спортот на останатите активности кои ги практикувал во животот. Ловот, риболовот, планинарење, кајак, фудбал и се разбира скијање биле дел од животот на овој човек од многу мала возраст. За време на своето детство Дели сакал да биде фудбалер, но по одбивањето од тренерот се испробал во нордиското скијање. Иако Дели не покажал веднаш успех како тркач јуниор, тој се подобрувал секоја година, и по неколку години на тренинг се квалификувал за ФИС светското првенство.
Покрај тоа што е водечка спортска личност, Дели е културна икона во Норвешка. Дели е често вклучен во рекламните кампањи, создаде бренд на ски опрема, и дури и бил водител на телевизиско шоу наречено Gutta på tur.
Тој ги измислил врзувачите Salomon Nordic System Pilot Bindings.
И покрај фактот дека тој никогаш не победил на трка на Холменколен Скијачкиот фестивал (Holmenkollen ski festival), Дели е награден со медал во 1997 година (заедно со Бјарте Енген Вик и Стефанија Белмондо.
Frame relay
Frame relay претставува посредник кој се користи за широкоподрачно омрежување (WAN). Според тоа, Frame relay се одликува со ефикасна техника за пренос на податоци која овозможува брзо и евтино испраќање на дигитални информации во форма на рамки до една или повеќе одредишта од една или повеќе крајни точки. Мрежните услужници го имплементираат Frame relay најчесто за глас и податоци, како техника за енкапсулација помеѓу LAN мрежите во рамките на WAN мрежата. Секој краен корисник добива приватна линија до Frame relay јазелот. Frame relay претставува WAN протокол кој функционира на физичко и податочно ниво на OSI референтниот модел. Всушност на почетокот Frame relay бил дизајниран за потребите на Integrated Services Digital Network (ISDN) интерфејсите. Во денешно време Frame relay се користи во повеќе мрежни интерфејси.
Frame relay е packet-switch технологија. Packet-switch мрежите овозможуваат динамичко споделување на мрежниот ресурс и расположливиот пропусен опсег. Поефикасен и пофлексибилен пренос се постигнува со пакети со различна големина и потоа овие пакети се пренесуваат низ мрежите додека да стигнат до саканото одредиште. Покрај тоа, со помош на техниките за статистичко мултиплексирање се контролира мрежниот пристап во packet-switch мрежата. Статистичкото мултиплексирање овозможува поефикасна и пофлексибилна употреба на пропусната моќ. Како резултат на: Multi Protocol Label Switching (MPLS), VPN (виртуелни приватни мрежи) и дедицирани широкопојасни сервиси, употребата на frame relay протоколот е веќе застарена. Сепак, овој протокол располага со голем број на предности како што се: ниска цена, отворена архитектура, голема надежност, размерливост, флесксибилност и интероперабилност со ATM. Според тоа најевтин тип на "always-on" врска претставува 64-килобитна Frame-relay линија. Дизајнерите на WAN мрежи имаат голема флексибилност кога користат frame-relay во WAN омрежувањето.
Стандардизација на Frame relay
Првичните цели за стандардизацијата на Frame relay се претставени од Комитетот за Интернационална Телефонија и Телеграфија (CCITT) во 1994 г. За време на доцните 1980-ти frame relay не доживеал голем развиток. Сето тоа било поради недостатокот на интероперабилност и целосна стандардизација. Всушност Frame relay претставувал само дел од ISBN спецификацијата. Најголем развиток во историјата на Frame relay се појавил во 1990 г. Во тој период четири компании заеднички соработувале и се фокусирале на технолошкиот развој на Frame relay. Тоа биле следните компании: Cisco, Digital Equipment Corporation (DEC), Northern Telecom и StrataCom. Оваа заедница го продолжила развитокот на веќе дефинираниот протокол во рамките на CCITT. При тоа, протоколот бил проширен со дополнителни способности за комплексни меѓумрежни околини. Овие проширувања на Frame relay заеднички се наречени Local Management Interface (LMI). Откако спецификацијата на Frame relay била развиена и објавена истата наишла на огромна поддршка. При тоа ANSI и CCITT извршиле стандардизација на нивните верзии од оригиналните LMI спецификации и истите се користат почесто од оригиналните верзии. На меѓународно ниво Frame relay бил стандардизиран од International Telecommunication Union—Telecommunications Standards Section (ITU-T). Во САД frame relay претставува American National Standards Institute (ANSI) стандард.
Frame relay форум
Frame relay форумот е непрофитна организација со намера да ги промовира прифаќањето и имплементацијата на Frame relay кој е заснован на национални меѓународни стандари. Афирмиран во 1991 г., овој форум денес има повеќе од 300 членови – компании ширум светот. Форумот ја развива и докажува Implementation Agreements (IAs) за да ја осигура интероперабилноста на frame relay. Преку работата на форумот се комплетирани неколку имплементациони аргументи. Со работа на овие аргументи и стандарди се зголемуваат и прошируваат апликациите за frame relay.
Причини за појавување на Frame relay мрежи
Уште од почетокот со појавата на Frame relay тој бил прифатен широко од корисниците, бидејќи истиот бил развиен како резултат на потребата за поголема брзина и поголеми перформанси во преносот на податоци. Покрај тоа Frame relay понудилмногу евтина цена за корисниците во споредба со тоа што го нудел. Едноставно може да се каже дека Frame relay претставувал вистинска технологија во вистинско време. Постојат повеќе причини кои го наметнале развитокот на Frame relay:
Во денешно време брзото складирање и повраток на сликите во интерактивни апликации може да се спореди со пренесување на цели екрани со текст во 1970-тите и 1980-тите. Корисниците на графичките апликации кои биле приспособени на брзиот пренос на информациите во LANовите го очекувале истиот ефект во WAN мрежите. Токму поради ова се појавила потреба за зголемување на брзината. Со зголемување на барањата во омрежувањето се менуваат потребите за пресметувачка моќ. Намалувањето на цената на обработувачката моќ резултирала во зголемување на бројот на интелигентни PCија, моќни работни станици и опслужувачи поврзани во LAN мрежа. Овие нови уреди за крајнте корисници нуделе можности за дополнителни пресметки од типот на исправка и детекција на грешки. На овој начин се наметнала потребата за интелигентни уреди на крајните корисници. Покрај можноста за корегирање и детектирање на грешки Frame relay нудел поголема пропусна моќ за разлика од некои други решенија за поврзување како што е X.25. Со тек на времето со зголемувањето на бројот на LAN мрежи се појавила потребата за омрежување на истите во WAN мрежи, што резултирало во порас на јавните frame relay сервиси. Некои кориснице се обиделе да го решат овој проблем со поврзување на LAN мостови или насочувачи со дедицирани линии. Ова решение функционирало само за едноставни мрежи, па со зголемување на комплексноста на мрежите се појавувале голем број на проблеми. Овие прблеми се однесувале на високи цени за пренос, ниска надежност, ограничено управување со мрежата и дополнителни неповолности. Со оглед на тоа, подобро решение во омрежувањето на LANовите било претставено со поврзувани мостови и насочувачи во WAN backbone (’рбетна мрежа). Ова решение овозможило постигнување на повисоки перформанси и поголема надежност. Frame relay технологијата нуди голем број на поволности за WAN мрежите. Најпрво, истиот е поефикасен WAN протокол од IP, бидејќи користи 5 бајти за overhead за разлика од оние 20 за IP. Исто така Frame relay овозможува многу лесно препраќање на пакетите, за разлика од IP каде насочувањето воведува дополнително доцнење и користи поголема пропусна моќ на мрежата. Со преминувањето на јавната телекомуникациска инфраструктура од аналогна во дигитална се појавило зголемување на пропусната моќ, а се намалила ратата на грешка. Способностите за исправка на грешки кај X.25 и SNA коишто биле развиени за аналогни сигнали, веќе не биле корисни со развитокот на дигиталните WAN мрежи.
Frame relay технологија
Frame Relay ги комбинира особините за статистичко мултиплексирање и port sharing од X.25. Истиот располага со одлики за висока брзина и мали доцнења при пренос. Frame Relay е дефиниран како сервис со “пакетен режим”. Истиот ги организира пакетите во поединечни адресни единици (рамки) за разлика од TDM каде информацијата се сместува во диксни временски слотови. За разлика од X.25, Frame Relay го елиминира целосната обработка на ниво 3. Само мал дел на функции од ниво 2 се искористени. Една таква функција е проверката на валидност. Голем број на функции кои се извршуваат на погорните нивоа како што се: секвентни броеви, ротација на прозорец, ACK (пакети за потврда) не се дуплицираат во Frame relay мрежата. Всушност ова укажува на фактот дека овој протокол не се грижи за исправка на грешки. Едноставно кога frame relay мрежата ќе открие грешка во рамката, истата ја отфрла. Крајните точки во Frame relay мрежата се одговорни за детекција и ретрансмисија на отфрлените рамки. Отстранувањето на овие функции од Frame relay значително го зголемува пропусниот опсег ( број на рамки обработувани во секунда за дадена хардверска цена ) и ја намалува потребата за обработка на рамките. Од истите причини доцнењето во frame relay е помало од она на X.25, но е поголемо од доцнењето на TDM каде што не се врши обработка. Frame Relay нуди можности за зголемување на перформансите и намалување на цените за пренос за голем број на мрежни апликации. За таа цел потребно е да бидат исполнети следните два услови:
Во табела 1 се прикажани одликите кои ги нудат неколку WAN технологии.
Табела 1. Споредба на TDM Circuit Switching, X.25, Packet Switching и Frame Relay
Преглед на Frame relay мрежи
DTE опремата претствува терминалска опрема во дадена мрежа и најчесто може да биде корисничка. Во оваа категорија на уреди спаѓаат: Лични сметачи, опслужувачи, насочувачи и мостови. DCE претставуваат уреди за омрежување. Тие вршат пренос - препраќање на податочните рамки во WAN мрежата. Frame relay мрежата е одговорна за пренос на рамки до соодветното одредиште. Вообичаено Frame relay мрежата се нарекува мрежен облак, бидејќи истата не претставува физичка врска од една до друга крајна точка. Во рамките на мрежата се дефинираат логички патеки. Овие логички патеки се нарекуваат виртуелни кола. Во тој случај пропусниот опсег доделува на патеката за време на преносот на податоци. Виртуелните кола подоцна ќе бидат подетално објаснети.
Виртуелни кола во Frame relay
Frame relay овозможува конекциско – ориентирана комуникација на податочното ниво. Ова значи дека постои однапред дефинирана комуникација помеѓу секој пар на уреди. На оваа врска и се доделува конекциски идентификатор. Овој сервис е имплементиран со користење на Frame relay виртуелни кола, коешто претставува врска помеѓу два DTE уреди низ Frame Relay packet-switched мрежа. Според тоа, Frame relay технологијата се заснова на концептот на користење на виртуелни кола (VC). VC претставува двонасочна софтверски дефинирана податочна патека помеѓу два DTE уреди, која заменува приватна линија во мрежата. Оваа патека се идентификува со data-link конекциски идентификатор (DLCI). Голем број на виртуелни кола може да се мултиплексираат во едно физичко коло за пренос низ мрежата. Оваа особина овозможува да се намали комлексноста на мрежната опрема која е потребна за поврзување на повеќе DTE уреди. Виртуелното коло може да поминува низ неопределен број на DCE уреди сместени во Frame Relay packet-switched мрежата. Во денешно време постојат два типа на вакви frame relay поврзувања:
Switched виртуелни кола
Switched виртуелните кола (SVC) претставуваат привремени врски и за истите се вели дека функционираат на принцип call-by-call. Воспоставување на повик е соодветно со телефонски повик. Корисникот ја специфицира крајното одредиште исто како што се специфицира телефонскиот број при телефонски разговор. Имплементацијата на SVC во мрежата е покомплексна од користењето на PVC и воедно е независна од крајните корисници. Комуникацијата во рамките на SVC е дадена со следните четири состојби:
Frame Relay заглавје и Data-Link идентификатор на врска (DLCI)
Frame Relay насловот содржи 10 битен број којшто е наречен податочен (data link) конекциски идентификатор (DLCI). Тој служи за идентификација на Frame Relay виртуелните кола. Вредностите на DLCI најчесто се добиваат од Frame Relay сервис услужник (на пр. телефонска компанија). DLCI има логичко значење за Frame Relay, што значи дека неговите вредности се единствени во LAN мрежата, но тоа не мора да важи за Frame Relay WAN мрежата. На два различни DTE уреди може да им се додели иста вредност за DLCI во рамките на Frame Relay WAN мрежата. DLCI има локално значење и соодветствува на дадено одредиште. Во случај на LAN-WAN омрежување, DLCI ја одредува портата на која дестинацискиот LAN е поврзан. Рутирачките табели на свичовите во Frame Relay мрежата ги рутираат рамките до соодветното одредиште. Корисничките уреди најчесто се претставени како LAN насочувачи. Тие исто така може да бидат LAN мостови, домаќини или каков било друг уред со frame relay интерфејс. DLCI овозможува податоците кои доаѓаат во frame relay свичот да бидат испратени во мрежа. Тоа се овозможува на следниот начин:
Kaj Frame Relay постои правило кое вели дека доколку имa проблеми со рамката истата треба да се уништи. Постојат две причини кои укажуваат зошто frame relay рамките треба да бидат уништени:
Прашањето се состои во тоа: Како може мрежата да уништува рамки без да го наруши интегритетот во комуникацијата. Одговорот се состои во тоа дека постои интелигенција на крајните уреди (PCија, работни станици и џостови). Овие крајни уреди овозможуваат детекција и обновување на изгубените податоци во мрежата. Овој концепт на користење на интелигентни протоколи од повисоко ниво за создавање на backbone мрежа, не претставува нова идеја. Интернетот се заснова на оваа идеја со што истиот овозможува надежна комуникација во мрежата.
Frame relay наспроти X.25
Frame relay врши обработка на податоците на многу поедноставен начин во однос на некои други протоколи, како што е X.25. на следната слика е прикажана едноставноста на Frame relay во споредба со X.25. Можноста за обнова во X.25 го прави обработката на податоците покомплицирано. Како што можеше да се види на слика 8, Frame relay технологијата ја поедноставува обработката со тоа што се заснова на endpoint уредите коишто го компензираат губитокот на рамките. Прашањето е како може протокол од повисоко ниво да се справи со уништувањето на рамки. Истиот содржи информација за секвентните броеви на различните рамки кои се испраќаат и примаат. Ack-рамки се праќаат за да им се укаже на испраќачките краеви кои броеви на рамки биле успешно примени. Доколку недостасува некој секвентен број, примачкиот крај ќе побара препраќање по одреден "time-out" период. Во овој случај, двата крајни уреда утврдуваат дека сите рамки се примени без грешка. Оваа функција се појавува на ниво 4 (транспортно ниво) во TCP/IP. X.25 мрежите ја вршат оваа функција на нивоата 2 и 3, па крајните точки не мора да ја дуплицираат функцијата на 4-тото ниво. Повисоките нивоа овозможуваат надежна обнова од уништувањето на рамки, па затоа крај-крај обновата е многу скапа. Уништување на една рамка ќе предизвика препраќање на сите (unacknowledged)непотврдени рамки. Ваквата обнова зазема повеќе циклуси и меморија на крајните компјутери и користи дополнителна пропусна моќ која е потребна за ретрансмисија на повеќе рамки. Најлошо од се е тоа што се предизвикуваат големи доцнења во однос на timeout-от(времето кое е потрошено рамката да пристигне пред да се декларира како уништена) и времето кое е потребно за препраќање. И покрај тоа што може да се обноват уништените рамки, огромен фактор во преоптовареноста на мрежата е способноста на мрежата да го минимизира губитокот на рамки. Две основни причини за уништување на рамките се грешки во битовите(bit error) и големо оптоварување во сообраќајот(congestion).
Уништување на рамки во случај на грешка во битови
Кога ќе се појави грешка во рамка, најчесто поради некој шум на линијата се детектира кај примачот со користење на Frame Check Sequence - FCS (секвентен број). За разлика од X.25, frame relay јазелот кој ќе ја детектира грешката не бара од испраќачот да ја поправи грешката и да ја препрати истата. Јазелот едноставно ја отфрла рамката и продолжува да обработува нови рамки. Ова се должи на интелигенцијата во крајните PCијата или работните станици коишто овозможуваат препознавање на грешки и препраќање на рамки. Ефектот на мрежата ќе биде многу лош доколку линиите се со шум и генерираат голем број на грешки. Сепак, повеќето backbone линии се засноваат на фибероптика, па се добиваат екстремно мали рати на грешка. Како резултат на тоа се намалува бројот на грешки, а и бројот на потребни обновувања. Ова значително ја подобрува ефикасноста во мрежата. Според ова, frame relay е многу корисен кога се користат дигитални линии со мала рата на грешка, а додека пак X.25 се користи кога има потреба од високи перформанси на линии со високи рати на грешки.
Уништување на рамки во случај на големо оптоварување во сообраќајот
Оптоварувањето во сообраќајот се јавува заради две причини. Најпрво, јазелот во мрежата добива повеќе рамки отколку што може да обработува. Ова се нарекува оптоварување кај примачот. Второ, јазелот во мрежата треба да испраќа повеќе рамки низ дадена линија во однос на брзината која ја дозволува линијата. Ова се нарекува оптоварување на линијата. Во двата случаи, мемориските бафери(привремена меморија за доаѓачките рамки кои чекаат да бидат обработувани или излезните рамки кои треба да бидат испратени) се пополнети и јазелот ќе мора да уништува рамки сè додека баферот е полн. Бидејќи LAN сообраќајот е екстремно bursty, можноста за појава на оптоварување е многу голема сè додека корисникот не ги преконфигурира линиите и свичовите притоа се претплати на мрежните трошоци. Како резултат на тоа, многу е важно тоа што frame relay мрежата има одлични особини за управување со оптоварувањето. Со минимизирање на појавата на загушување.
Сигнализирачки механизми во Frame relay
Кога бил конструиран frame relay тој се засновал на многу голема едноставност, оставајќи им на протоколите на погорните нивоа на крајните уреди да се грижат за другите проблеми. Покрај тоа, имплементацијата на frame relay мора да опфати три сигнализирачки механизми:
Овој механизам додава комплексност на frame relay, сепак нивната употреба е опционална. Тоа значи дека не е неопходно да се имплементираат овие особини. Без сигналирачките механизми, frame relay посредникот сепак ќе овозможи тек на податоци. Сигналирачките механизми овозможуваат подобрени: пропусна моќ во мрежата, време на одговор на корисниците и ефикасност на линијата.
Механизми за сигнализација на големото оптоварување во сообраќајот(congestion)
Овој механизам, како и другите сигналирачки механизми е опционален, но има голем ефект врз перформансите во мрежата. Сообраќајот кој навлегува во мрежата се нарекува "offered load". Како што ова оптоварување се зголемува, линеарно се зголемува пропусната моќ во мрежата. Почетокот на оптоварувањето е претставен со точката А, кога мрежата не може да се справи со доаѓачкиот сообраќај, па започнува контролата на тек. Доколку влезниот сообраќај продолжи да се зголемува оптоварувањето ја достигнува точката B, каде што настанува намалување на пропусната моќ како резултат на бројот на ретрансмисии. Ова овозможува дадена рамка да биде испратена повеќепати во мрежата, сè додека вистински не се препрати. Во состојба на оптоварување на сообраќајот целосната пропусна моќ во мрежата се намалува и како резултат на тоа потребно е да корисничките уреди да го редуцираат сообраќајот. За таа цел, развиени се неколку механизми кои ги известуваат корисничките уреди за појавата на оптоварување, за да може да се изврши намалување на "offered load" т.е доаѓачкиот сообраќај. Мрежата треба да биде во можност да детектира кога настанува почетното оптоварување(точка А), за да гиизвести крајните уреди за загушувањето во сообраќајот, а не да чека да ја достигне точката В во случајов. ANSI спецификациите се многу јасни во однос на механизмите кои се користат за одредување на загушувањето во сообраќајот. Постојат два типа на механизми за минимизирање и детектирање на загушување, како и овозможување на контрола на тек. Тоа се следните два механизма:
Овие меанизми користат специјални битови кои се содржат во заглавјето на рамката. Локацијата на овие специфични битови - FECN, BECN и DE е во рамките на заглавјето на рамката.
Битови за експлицитно известување на загушување во сообраќајот - ECN (Explicit Congestion Notification)
Frame relay имплементира два механизма за експлицитно известување на загушувањето во сообраќајот. Тоа се следните два механизми:
FECN и BECN се контролираат со еден бит кој е составен дел од заглавјето на рамката. Исто така во насловот на рамката постои DE битот кој се користи за идентификување на помалку важниот сообраќај кој може да се отфрли за време на преоптоварувањето во сообраќајот. FECN битот е дел од адресното поле во насловот на рамката. FECN механизмот се иницира кога DTE уредот којшто испраќа рамки во мрежата. Доколку мрежата е оптоварена, DCE уредите (свичовите) ја поставуваат вредноста на FECN битот во рамката на 1. Кога рамките ќе пристигнат до дестинацискиот DTE уред, адресното поле (со поставен FECN бит) укажува дека рамкката наишла на загушување во сообраќајот додека патувала од изворот до одредиштето. BECN битот е дел од адресното поле во насловот на рамката. DCE уредите ја поставуваат вредноста на BECN битот на 1 во рамките кои патуваат во спротивна насока од рамките на кои FECN битот им е поставен. На овој начин се информира DTE уредот кој ќе ја прими рамката, дека патеката минува низ некои делови од мрежата каде постои загушување. ECN битовите се многу важни во справувањето со загушувањето на сообраќајот. FECN и BECN битовите ја менуваат својата вредност доколку во мрежата има загушување. Во зависност од искористените протоколи и способностите на CPE уредите и свичовите, понекогаш е покорисно да се извести изворот на сообраќајот дека постои загушување, со што ќе може изворот да успори додека да се намали оптоварувањето. Ова укажува на фактот дека изворот е способен да одговори на примените предупредувања за загушување. Ова се нарекува Backward Congestion notification. FECN и BECN битовите може да се обработуваат истовремено за повеќе DLCIија (идентификатори на врска) како резултат на загушувањето на дадена линија или јазел, известувајќи повеќе извори и одредишта. ECN битовите се многу важни во контролата на загушувањето во мрежите.
Имплицитно известување за загушувањето (Implicit Congestion Notification)
Некои протоколи на повисоките нивоа во крајните уреди како што е TCP имаат имплицитна форма на детектирање на загушувањето. Овие протоколи може да заклучат дека се појавило загушување со тоа што е зголемено доцнењето (времето кое е потрбно да се прими рамката) или на пр. рамката се изгубила. Засновањето на одликите на мрежниот сообраќај во одредувањето на мрежното оптоварување се нарекува имплицитно известување за загушувањето. Протоколите од повисоко ниво се развиени за мрежи каде што капацитетот е неодреден. Ваквите протоколи ја ограничуваат ратата со која ги испраќаат рамките во мрежата со што се овозможува само одреден број на рамки(прозорец) да се испратат пред да се примат ack-потврдни пакети. Во случај да се појави оптоварување во сообраќајот, ќе се намали големината на прозорецот и со тоа ќе се намали загушуањето. Со намалување на загушувањето, големината на прозорецот расте. ANSI стандардите укажуваат дека експлицитното и имплицитното загушување на сообраќајот се комплементарни и треба да се користат за да се добијат подобри резултати.