cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аделаида
Историја
Пред доселувањето на Британците, територијата на денешниот град Аделаида била населена со абориџински племиња Каурни (се изговара Гарнер или Гауна). До 1852 година, вкупниот број на населението Абориџини е сведено на само 650 во овој регион, а оваа бројка и понатаму продолжува да се намалува.
Јужна Австралија е официјално прогласена за нова британска покрајна на 28 декември 1836 година. Основниот план е направен тогаш многу млад англиски полковник Вилијам Лајт кого тука го довела туберкулозата поради малата влажност на воздухот. Планот е направен по војничките идеали од тоа време па денешните пространи зелени зеони и коридори всушност се планирани како воени зони и канали за одбрана. Со игра на случајност Аделаида станал главен град на Јужна Австралија наместо Порт Линколн кој во тоа време имал многу предности.
Стопанство
Аделаида е познат како центар на уметнички, кулинарски и винарски вештини. Поради големиот број на црковни градби, Аделаида уште го нарекуваат и „град на црквите“ (агл. The City of Churches). Од индустријата важно е производството на автомобили, винаррско-прехранбената индустрија, воената индустрија (градење подморници за морнарицата), електронската индустрија и туризмот.
Население
Според пописот на населението од 2006 година, во урбаните области на Аделаида живееле 1,105,839 жители, правејќи го Аделаида петти најголем град во Австралија. Во периодот меѓу 2002 година и 2003 година бројот на населението се покачил за 0,6%, додека просечниот пораст на национално ниво изнесува 1,2%. Околу 70,3% од населението на Јужна Австралија живее во урбаните области на Адеалида со што Јужна Австралија е една од најцентрализираните држави во Австралија. Населението на Аделаида живее во 341,227 куќи, 54,826 полуодвоени куќи (идентични куќи одвоени само со еден ѕид, наредени во ред по должината на улицата, популарни во англосаксонските држави) и во 49,327 станови.
Жителите со поголеми приноси се концентрирани во крајбрежните предградија (Брајтон и Гленелг), источни предградија (Ватл Парк, Кинсиннгтон Гарденс, Сент Питерс, Лединди и Колеџ Парк) и во внатрешните југоисточни предградија (Вотерфол Гали и Анли). Скоро петтина (17,9%) од населението има некој вид на високо образование. Бројот на населението на Аделаида со високи комуникациски способности (трговџи, менаџери итн.) паднал од 62,1% според пописот од 1991 година на 52,4% според пописот од 2001 година.
Половина од населението се изјаснува како христијани, при што најмногу се католици (22,1%), ангиканци (14%), припадници на Обединетите цркви на Австралија (8,4%) и православци (3,8%). Приближно 24% од населението се изјаснило дека не припаѓа на ниту една вера, што е повеќе од националниот просек кој изнесува 18,7%.
Во целост, населението на Аделаида старее побргу од некои други главни градови на Австралија. Нешто над 26,7% од населението е постаро од 55 ггодини, што е повеќе од националниот просек кој изнесува 24,3%. Во Аделаида живеат најмногу деца (испод 15 години) - вкупно 17,8% од населението (националниот просек е 19,8%).
Жителите на Аделаида родени надвор од Австралија сочинуваат 23,7% од вкупниот број на население. Најголем сооднос на овие жители во однос на останатите е во северозападните предградија како што се Вудвил и Атол Парк и предградијата во близина на главниот работен центар (англ. Central Business District, CBD). Пет најголеми групации родени надвор од Австралија потекнуваат од Англија (7,3%), грчки (2,2%), виетнамски (1,2%), мандарински (0,8%) и кантонски (0,7%).
Клима
Климата е изразито сува со долги врели лета и многу благи зими, скоро без температури под нула. Недостатокот на водата во последните години достугнува драматични размери и има сè поголемо негативно влијание на онака многу уредени и одржувани зелени површини. Следи табела со просечни климатски мерења од 1977 година до денес::
Алсодукс
Алсодукс  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Гребен на спасените
Гребен на спасените (англиски: Hacksaw Ridge) — воен филм од 2016 година за искуствата од втората светска војна на Дезмонд Дос, американски медицински работник, припадник на Црквата на Адвентистите од седмиот ден, кој одбивал да носи или да користи оружје од било кој вид. Дос станал првиот приговарач на совеста на кој му бил доделен највисокиот воен орден на САД, медалот на честа, за неговата служба во текот на Битката за Окинава.
Филмот е во режија на Мел Гибсон по сценарио на Ендру Најт и Роберт Шенкан, заснован на документарниот филм за Дос, кој сега го толкува Ендру Гарфилд, додека во споредните улоги се појавуваат Сем Вортингтон, Лук Брејси, Тереза Палмер, Хуго Вивинг, Рејчел Грифитс и Винс Вон. Филмот бил издаден во САД на 4 ноември 2016 година, добил позитивни критики и остварил заработка од 175 милинои долари во светски рамки. Гребен на спасените бил вброен во најдобрите десет филмови на годината од американскиот филмски институт и добил бројни награди и номинации, вклучувајќи шест номинации за Оскар на 89. доделување на наградите, и тоа номинации за најдобар филм, најдобар режисер и најдобар глумец за Гарфилд. Филмот добил два Оскари, и тоа за најдобро миксање на звук и најдобра монтажа. Филмот исто така добил номинации за Златен глобус во категориите најдобар драма филм, најдобар режисер и најдобар глумец и добил дванаесет номинации за наградите на австралиската академија за филмски и телевизиски уметности, освојувајќи ги поголемиот дел, и тоа за најдобар филм, најдобар режисер, најдобро оригинално сценарио, најдобар глумец за Гарфилд и најдобар спореден глумец за Вивинг.
Содржина
Во пролетта 1945 година, американските воени сили се соочиле со најважната и најопасна борба на Тихиот Океан, меѓутоа еден војник се истакнал како поинаков. Тоа бил Дезмонд Дос (Ендру Гарфилд) кој одбил да користи оружје и да убива луѓе и во војската служел како ненаоружан медицински работник и така го спасил животот на многумина без да испука ниту еден куршум. Со тоа тој станал првиот американец кој поради неговата служба го добил орденот медал на честа.
Музика
Придружната музика во филмот била создадена од Руперт Грегсон-Вилијамс и била снимена во Abbey Road Studios во Лондон, со оркестар од седумдесет музичари и хор од триесет и шест членови.
Заработка
До 19 февруари 2017 година, Гребен на спасените остварил заработка од 66,9 милиони долари во САД и Канада и 108,1 милиони долари во другите територии за вкупна заработка од 175 милиони долари во светски рамки, наспроти буџетот од $40 милиони долари.
Филмот започнал да се прикажува заедно со филмовите Доктор Стрејнџ и Тролови и се очекувало да заработи околу 12 милиони долари од 2,886 кина. Филмот заработил 5,2 милиони долари на првиот ден на прикажување и 15,2 милиони долари во првиот викенд, завршувајќи на третото место по големината на заработка. Дебито на филмот било на исто ниво со последниот режиран филм на Гибсон, Апокалипто од 2006 година, кој имал слична заработка од 15 милиони долари. Во вториот викенд на прикажување, филмот заработил 10,8 милиони долари (пад од само 29.1%), завршувајќи на петтото место по големината на заработка.
Гребен на спасените отворил успешно во Кина, заработувајќи преку 16 милиони долари во првите четири дена на прикажување.
Фелдштајн (општинска заедница)
Фелдштајн (Feldstein) — општинска заедница во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во градот Темар.
Општинската заедница Фелдштајн се состои од следниве општини:
Равно (Босна и Херцеговина)
Равно (босански, српски, хрватски: Ravno) — село и седиште на својата општина во Јужна Босна и Херцеговина. Таа се наоѓа во ентитетот на Федерацијата на Босна и Херцеговина. Равно беше посебна област до 1963 година, кога стана дел од општината Требиње. Во 1994 година, границата се промени и Равно повторно стана општина. Меѓутоа, овој пат, дел од границата на општината Требиње беа додадени како дел од Равно. Кога Раво наследил дел од поранешната општина Требиње, тој имал површина од 447 км2 (173 sq mi). Овие додадени погранични подрачја се движеа под насловот Траувијски маршеви (Требињска Краина) и најчесто биле населени од Срби.
Елизур-Вајдманов тестер на бомби
Елизур-Вајдманов тестер на бомби е мисловен експеримент во квантна механика, кој користи мерења без интеракции за да провери дали бомбата е функционална без да мора да се активира. Ова мислење беше зачнато во 1993 година од страна Avshalom Elitzur и Лев Vaidman. Од нивното објавување, експериментите од реалниот свет потврдија дека нивниот теоретски метод работи како што е предвиден.
Тестерот за бомби ги искористува двете одлики на елементарните честички, како што се фотони или електрони: нелокалност и корпускуларно-бранов дуализам. Со поставување на честичката во квантна суперпозиција, можно е експериментот да потврди дали бомбата работи без да се активира нејзината детонација, иако има уште 50% шанси бомбата да се активира во обидот.
Позадина
Тестот за бомба е мерење без интеракција. Идејата за добивање информации за објект без интеракција со него не е нова. На пример, има две кутии, од кои едната содржи нешто, а другата не содржи ништо. Ако отворите една кутија и не видите ништо, знаете дека другата содржи нешто, без никогаш да ја отворите.
Овој експеримент влече корени од експериментот со двојни процепи и други покомплексни концепти што го инспирирале, вклучувајќи ја и мачката на Шредингер и експериментот на Вилер за одложен избор. Однесувањето на елементарните честички е многу различно од она што го доживуваме во нашиот макроскопски свет. Нивното забележано однесување може да биде однесување на бран или честичка (види бранов дуализам), а нивното однесување слично на бран подразбира она што се нарекува „ суперпозиција “. Во оваа состојба, некои својства на честичката, на пример, нејзината локација, не се дефинитивни. Додека сте во суперпозиција, сите и сите можности се подеднакво реални. Значи, ако е возможно честичката да постои на повеќе од една локација, во одредени сетила кои се експериментално корисни, таа постои во сите нив истовремено. Бранот на честичката може подоцна да се „ сруши “ со набљудување, во кое време е дефинитивна нејзината локација (или друго измерено својство) во моментот на набљудување. Потоа може да се присоберат информации не само за реалната состојба на честичката, туку и за другите состојби или локации во кои таа „постоела“ пред колапсот. Ова присобирање информации е можно дури и ако честичката никогаш не била фактички во некоја од конкретните состојби или локации што се од интерес.
Како работи
Размислете за колекција на бомби чувствителни на светло, од кои некои од нив се неуспешни (тапи бомби). Кога нивните активирачи откриваат каква било светлина, дури и единствен фотон, светлината се апсорбира и бомбата експлодира. Предизвикувачите на неуспешните бомби  немаат сензор, па затоа фотонот не може да се апсорбира. Така, тапата бомба нема да го открие фотонот и нема да се активира. Дали е можно да се утврдат кои бомби се функционални, а кои се тапи, без да се активираат сите неексплодирани?
Дел 2: Бомбата
По долната патека е поставена бомба осетлива на светлина. Ако бомбата е добра, кога ќе пристигне фотон, таа ќе експлодира и двата ќе бидат уништени. Ако е тапа, фотонот ќе помине непроменет (види слика 4). За да разбереме како работи овој експеримент, важно е да се знае дека бомбата е еден вид набљудувач и дека оваа средба е еден вид набљудување. Според тоа, бомбата набљудувач може да ја сруши суперпозицијата на фотонот, во кој фотонот се движи по горната и долната патека. Кога ќе стигне до живата бомба или детекторите, како и да е, може да била само на едниот или на другиот. Но, како радиоактивниот материјал во кутијата со познатата мачка на Шредингер, при неговата средба со полусребреното огледало на почетокот на експериментот, фотонот, парадоксно, комуницира и не комуницира со бомбата. Според авторите, бомбата експлодира и не експлодира. Сепак ова е само во случај на жива бомба. Во секој настан, откако ќе го забележат детекторите, тој поминал само една од патеките.
Дел 3: Второто полусребрено огледало
Кога се судираат два брана, процесот со кој тие влијаат едни на други се нарекува интерференција. Тие можат или да се зајакнат едни со други со „конструктивна интерференција“, или да се ослабат едни со други со „деструктивна интерференција“. Ова е точно дали бранот е во вода, или e единствен фотон во суперпозиција. Значи, иако има само еден фотон во експериментот, поради неговата средба со полусребреното огледало, тој делува како два. Кога „тоа“ или „тие“ се рефлектираат од обичните ретровизори, тоа ќе се интерферира со себе како да се работи за два различни фотони. Но, тоа е точно само ако бомбата е тапа. Живата бомба ќе го апсорбира фотонот кога ќе експлодира и нема да има можност фотонот да интерферира со самиот себе.
Кога ќе стигне до второто полусребрено огледало, ако фотонот во експериментот се однесува како честичка (со други зборови, ако не е во суперпозиција), тогаш има 50-50 шанси да помине низ или да се рефлектира и да бидат откриени од едниот или другиот детектор. Но, тоа е можно само ако бомбата е во живо. Ако бомбата го „набљудувала“ фотонот, таа го активирала и уништила фотонот на долната патека, затоа фотонот што го зазема горниот пат ќе биде детектиран, или кај детекторот Ц или кај детекторот Д.
Дел 4: Детектори Ц и Д.
Детекторот Д е клучот за да се потврди дека бомбата е жива.
Двата детектори и второто полусребрено огледало се прецизно порамнети едни со други. Детекторот Ц е поставен да ја открие честичката ако бомбата е тапа и честичката ги минала двате патеки во својата суперпозиција, а потоа конструктивно интерферирала сама со себе. Детекторот Д е поставен да открива фотон само во случај на деструктивна интерференција - невозможност (види слика 6). Со други зборови, ако фотонот е во суперпозиција во моментот кога ќе пристигне во второто полусребрено огледало, тој секогаш ќе пристигне кај детекторот Ц, а никогаш кај детекторот Д.
Ако бомбата е жива, има 50/50 шанси фотонот да го заземе горниот пат. Ако „фактички“ го стори тоа, тогаш „контра фактички“ тргна по долната патека (види слика 7). Тој контра-фактички настан го уништил тој фотон и го оставил само фотонот на горната патека да пристигне до второто полусребрено огледало. Во кој момент, повторно, ќе има 50/50 шанса да помине низ него или да се рефлектира од него, и, последователно, ќе биде откриен на кој било од двата детектори со иста веројатност. Ова е она што овозможува експериментот да потврди дека бомбата е жива, без всушност да ја експлодира.
Резултати
Со жива бомба, може да има три можни исходи:
Овие одговараат на следниве услови на тестирање на бомбата:
(Забелешка: Дијаграмот и објаснувањето на Слика 7, за жал, ги менува позициите на детекторите C и D во однос на дијаграмот на горниот дел од страницата. Објаснувањето во овој дел се однесува на почетниот дијаграм на горниот дел од оваа страница. )
Со овој процес може да се идентификуваат 25% од живите бомби без да бидат активирани, 50% ќе бидат активирани, а 25% остануваат неизвесни. Со повторување на процесот со неизвесните, односот на идентификувани не-детонирани живи бомби се приближува до 33% од почетната популација на бомби. види подолу за изменет експеримент што може да ги идентификува живите бомби со стапка на принос што се приближува до 100%.
Толкувања
Авторите наведуваат дека можноста да се добијат информации за функционалноста на бомбата без никогаш да се „допре“ се чини дека е парадокс. Тоа, тврдат тие, се заснова на претпоставката дека има само единствен „вистински“ резултат. Но, според повеќе-световното толкување, секоја можна состојба на суперпозиција на честичката е реална. Затоа, авторите тврдат дека честичката навистина е во интеракција со бомбата и таа експлодира, само не во нашиот „свет“.
Жан Брикмонт понуди интерпретација Елизур-Вајдмановиот тестер за бомби во услови на Бохемиската механика. Исто така, се тврди дека тестот за бомба може да биде конструиран во рамките на Спекенс моделот на играчки, што сугерира дека тоа е помалку драматична илустрација на некласичност од другите квантни појави, како што е кршењето на нееднаквостите на Бел.
Експерименти
Во 1994 година, Антон Зејлингер, Пол Квјат, Харалд Вајнфуртер и Томас Херцог изведоа еквивалент на горенаведениот експеримент, докажувајќи дека мерењата без интеракција се навистина можни.
Во 1996 година, Квјат и др. смислил метод, користејќи низа уреди за поларизација, што ефикасно ја зголемува стапката на принос на ниво произволно близу до едно. Клучната идеја е да се подели дел од фотонскиот зрак во голем број зраци со многу мала амплитуда и да се рефлектираат сите од огледалото, рекомбинирајќи гипотоа со оригиналниот зрак  Исто така, може да се тврди дека оваа ревидирана конструкција е едноставно еквивалентна на резонантна празнина и резултатот изгледа многу помалку шокантно  на овој јазик; види Ватанабе и Инуе (2000).
Во 2016 година, Карстен Робенс, Волфганг Алт, Клајв Емари, Дитер Мескеде и Андреа Алберти демонстрираа дека Елизур-Вајдмановиот експеримент за тестирање бомби може да се препрочитува во ригорозен тест на макро-реалистичкиот светоглед заснован на кршење на Легет - Гарг нееднаквоста со употреба на идеални негативни мерења. Во нивниот експеримент тие го изведуваат тестот за бомба со еден атом заробен во синтетизирачка-поларизирана оптичка решетка. Оваа оптичка решетка овозможува мерења без интеракција со заплеткување на вртењето и положбата на атомите.
Приказна за мајсторот и ученикот
Приказна за мајсторот и ученикот (српски: Прича о мајстору и ученику) - расказ на српскиот писател Данило Киш, дел од збирката раскази „Енциклопедија на мртвите“ од 1983 година. Првобитно, расказот бил објавен во еден од летните броеви на списанието Књижевне речи, во 1976 година.
Содржина
Дејството на расказот се случува кон крајот на 19 век, во Прага, каде учениот Бен Хаас собрал мала група ученици на кои им ја проповедал својата философија за спротивноста меѓу поезијата и моралот. Во 1892 година, Бен Хаас (наречен Мајсторот) го сретнал момчето Јешуа Крохал, кој почнал да пишува книга, инспириран од неговата философија. Мајсторот се обидел да го наведе момчето на правиот пат и се нафатил да ја прочита и поправи неговата книга. При една нивна подоцнежна средба, Јешуа признал дека бил во заблуда, но Мајсторот го охрабрил да продолжи да пишува. Јешуа отишол во една евтина кафеана, ја довршил својата книга и ја запалил првата верзија со исправките од страна на Мајсторот. Во 1894 година, Јешуа ја објавил книгата, по што станал голем противник на учењето на Мајсторот.
Осврт кон расказот
Во пост-скриптумот кон збирката, Киш објаснува дека со текот на времето расказот сè повеќе го губела алегориското значење и нејзиното тежиште се преместувало на реалистички, па дури и документаристички план.
NGC 1111
NGC 1111 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1111 се споменува и како IC 1850.
Откривање
Објектот е откриен на 2 декември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1111 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 1111 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 48 м 39,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 13° 15' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 1111 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1426583. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 175; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 646. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 16.
Донева афера
Доневата афера е првата крупна провала со која се соочила Македонската револуционерна организација и прва афера која произлегла од нејзината дејност. Името го добила по Дончо Штипјанчето.
Причини
Уште пред Солунскиот конгрес од 1896 година година, Македонската револуционерна организација започнала засилено да се воружува, а Битолскиот окружен комитет започнал со набавка на оружје и муниција, а првенствено бомби. Ѓорче Петров истакнува:
Развој
На 7 април 1896 година дошло до првата афера која била предизвикана дирекно од самата Организација. Тој ден на влезот на Битола, кај црквата св. Недела, колџиите од Режијата за тутун во товарот со ориз на Дончо Штипјанчето пронашле 10 празни бомби, 150 набои за револвер и малку барут. На 9 април, Даме испратил писмо до Андреј Љапчев во кое напишал:
Битолскиот комитет презел голем број на превентивни мерки. Била донесена одука доколку Доне понал да издава тајни, да се ликвидира во затворот преку луѓе на Организацијата, Пере Тошев и Ѓорче Петров се засолниле, Атанас Лозанчев и Григор Попев кој во моментот на избувнвањето на аферата се наоѓале во Прилеп, го продолжиле својот престој во градот. Била воспоставена комуникација и кординација со Петар Поп Арсов, претседател на Прилепскиот комитет. Навремено бил предупреден Гоце Делчев, а дирекниот испраќач, Коце Ефремов се засолнил во Бугарија. На крај била предупредена и даскалосана жената на Доне.
Делчев веста за избувнувањето на аферата ја разбрал во Виница на пат за Ќустендил. Тој решил да се врати во Штип. Таму бил повикан од кајмакамот, но во отсуство на какви било конкретни докази бил ослободен. Подоцна Делчев бил затворен во скопскиот затвор Куршумли ан, но бил ослободен повторно поради недостатот на докази и му било препорачано да доаѓа повеќе во Штип.
Епилог
Поради цврстината на Доне и навремените мерки од страна на Организацијата, не дошло до сериозни последици по макеоднското револуционерно движење. Сепак аферата го свртила вниманиетоо кон Делчев и власта разбрала дека во Штип и Битола постои заговор. Меѓутоа аферата им дала куражна сите. Доне станал синоним за истрајност на македонското население. Ѓорче Петров истакнува:
Неговата цврстината била опеан од Пејо Јаворов со кого имале и лично познанство, како и од Димитар Талев кој црпел сведоштва од жена му Катерина, херојството на Дончо е воспеано и од битолчани во позната револуционерна песна Ми товарил калеш Дончо:
Апсолутна моќ (филм)
Апсолутна моќ (англиски: Absolute Power) е американски филм од 1997 година, во режија на Клинт Иствуд. Главните улоги ги толкуваат: Клинт Иствуд, Џин Хекман, Ед Харис, Џуди Дејвис, Лора Лини, Е. Г. Маршал, Мелора Хардин и Алисон Иствуд. Во филмот Иствуд ја одглумил една од своите најдобри улоги во 1990-тите, а истовремено ги потврдил своите продуцентски и режисерски вештини. Иако обработува политичка тема, во заднината на дејството се појавува силна човечка димензија која на заплетот му дава убедливост и интригантност. Посебен квалитет се одличните дијалози, напишани од Вилијам Голдман, а во епизодната улога се истакнува Ед Харис во улогата на детективот Френк, кој ја води истрагата за убиството. Иако филмот е заснован врз книгата на Дејвид Балдачи, тој не е буквална екранизација, туку претставува заокружено уметничко дело.
Содржина
Професионалниот крадец Лутер Витни (го игра Иствуд) е голем љубител на сликарството и секое утро го посетува градскиот музеј. Тој планира да ја ограби празната вила на стариот милионер Волтер Саливан (го игра Маршал), кој е оженет со многу помлада жена, Кристи (ја игра Хардин). Лутер успешно влегува во просторијата со сефот, но наеднаш во спалната соба влегуваат неочекувани гости. Тој се крие во гардеробата и станува сведок на тајната љубовна средба меѓу Кристи и претседателот на САД, Алан Ричмонд (го игра Хекман) чија љубовна игра се претвора во остра садистичка борба. Во еден миг, Кристи го напаѓа претседателот со нож, но ја убива обезбедувањето на претседателот. Во собата доаѓа Глорија Расел (ја игра Дејвис), шефицата на кабинетот на претседателот, која ја мести сцената на начин да изгледа дека станува збор за грабеж и убиство. Меѓутоа, Лутер е сведок на целата таа сцена при што тој го зема ножот на кој се наоѓаат траги од крвта на претседателот. Тајната служба настојува да го фати крадецот, но тој вешто ги избегнува сите замки. Кога тајните агенти ќе се обидат да ја убијат ќерката на Лутер, Кејт (ја игра Лини), тој најпрвин убива еден член на обезбедувањето на претседателот, а потоа му го дава крунскиот доказ на г-н Саливан, кој го посетува претседателот. По таа средба, медиумите соопштуваат дека претседателот извршил самоубиство.
Битие
Суштество - (грч. τὸ ὄν; лат. ens), она што е (id quod est): ствар, предмет, актуалност, поединечно и конкретно суштество кое ја конституира стварноста. Основното значење на поимот е "да се биде нешто", односно суштество е сè она на што на кој било начин може да му се припише дека е, она што го има битието како својственост. Суштеството е најуниверзалниот поим и темелниот објект на метафизиката, не е можно да се дефинира по родот и специфичната разлика. Поимот суштество како такво (ens ut sic) е еден и аналоген, изрекува крајна апстракција и кажува само дека нешто е, значи му се противи на ништото (нулата), и ги опфаќа реалните и умствените суштества (ens rationis). Реалните суштества можат да бидат стварни и можни; стварните можат да бидат самостојни (супстанциите) и несамостојни (акциденциите); самостојните (супстанциите) можат да бидат независни (Бог) и зависни (створенијата). Мисленото суштество (ens rationis) пак, може да биде со темел во стварноста (на пр. просторот) или без темел во стварноста (на пр. ништожеството). Апсолутниот темел на суштествувањето е реалното, стварното, самостојното и независното, и како такво оригиналното битие, темелот на сите останати видови суштества. Прашањата за суштеството ги проучува метафизиката (онтологијата).
Космос-1999
Космос-1999 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1416 км, а најмалото на 1385.
Липен
Липен (Liepen) — село и поранешна општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 1 јануари 2014 е дел од општината Нецов-Липен.
Бесното куче и Глорија
Бесното куче и Глорија (англиски: Mad Dog and Glory) е американски филм од 1993 година, во режија на Џон Мек Нотон. Главните улоги ги толкуваат: Роберт Де Ниро, Ума Турман и Бил Мари.
Содржина
Вејн Доби (го игра де Ниро) е срамежлив полициски фотограф кој очајнички сака да стане уметник. Еднаш, тој спречува грабеж и му го спасува животот на мафијашкиот шеф Френк Мило (го игра Мари), која пак ака да стане комичар. Во знак на благодарност, Мило сака да стане пријател со Доби и му ја доделува девојката „Глори“ (ја игра Турман). Така, Доби се наоѓа во незгодна состојба, зашто не сака да биде виден во друштво со мафијашкиот шеф, а истовремено не знае како да се справи со „Глори“.
Алштет (Тирингија)
Алштет (Ahlstädt) — општина во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Алштет се наоѓа во Природниот парк Тириншка Шума, околу 8 километри јужно од градот Зул.
Последната желба (книга)
Последната желба (Ostatnie życzenie) е прва (по својата измислена хронологија; објавена втора на оригинален полски јазик) од двете збирки раскази (другата е Меч на судбината) која и претходи на главната Сага за Вештерот, напишана од полскиот писател за фантазија Анджеј Сапковски. Првото полско издание било објавено во 1993 година а првото англиско издание за првпат било објавено во 2007 година. Книгата е преведена и на неколку други јазици.
Збирката содржи шест раскази испреплетени со продолжена рамковна приказна: Гералт од Ривија, откако се повредил во битка, почива во храм. За тоа време, тој има ретроспективи на неодамнешните настани во неговиот живот, при што секоја ретроспектива формира расказ.
„“
Głos rozsądku - рамковна приказна
Во религиозниот Храм на Мелител во Еландер, ранетиот Гералт е разбуден од неговата дремка од Иола, немата слугинка на Мелител. Двајцата водат љубов, и заспиваат заедно, со тоа што Гералт сонува за неговата борба со стрига, моќното чудовиште кое го ранило, во Визим („Вештерот“).
Во утринските часови, свештеничката Ненеке ги буди и инсистира Гералт да учествува во транс со Иола, што ќе им ја покаже иднината на Гералт. Гералт одбива („Зрно на вистината“).
Пристигнуваат двајца витези од редот на белата роза, грофот Фалвик и Сер Таилс. Тие имаат наредба од кнезот на Еландер да го набркаат Гералт надвор од градот. Гералт ветува дека ќе замине за три дена. Навреден, Таилс го предизвикува Гералт на двобој, а витезите ветуваат дека ќе се вратат („Помалото зло“). Подоцна Гералт и раскажува на Иола за својата историја како вештер и за судбината ("Прашање за цена").
Наскоро пристигнува Јаскер (познат на англиски како Данделајн; во буквален превод Лутиче), поет и пријател на Гералт. Тие разговараат за тоа како професијата на вештер ја губи профитабилноста во модерните времиња („Работ на светот“). После тоа, Гералт разговара со Ненеке за Јенефер, посакувајќи да и ’даде дел од својата исплата од поразот на стригата. Тој раскажува како ја запознал Јенефер на барање на Ненеке („Последната желба“).
Конечно, Гералт и Јаскер го напуштат храмот, но се запрени од Фалвик и Таилс и дружина војници. Тие се придружени со Денис Кранмер, џуџето капетан на кнезовата гарда. Витезите го ставаат Гералт во непобедлива ситуација, во која тој мора да го прифати претходниот предизвик на Таилс, но да не му наштети на Таилс, инаку ќе биде убиен. Гералт прифаќа, но избегнува казна предизвикувајќи Таилс да се повреди. Денис ја прифаќа дупката во договорот и дозволува Гералт да си замине, искрено надевајќи се дека во иднина повторно ќе го сретне Гералт.
Пред да замине Гералт, случајно ја допира раката на Иола, поттикнувајќи транс. Гералт, Иола и Ненеке гледаат крвав и насилен привид од иднината на Гералт. Гералт го отфрла привидот, тврдејќи дека го видел тоа порано и се збогува со Ненеке.
Трново
Трново e чест топоним во јужнословенските јазици и може да се однесува на следниве места:
Последната желба (книга)
"Вештерот"
Wiedźmin
Гералт се среќава со кралот на Темерија, Фолтест, за да ја излечи ќерката на кралот, родена од инцест со неговата покојна сестра, од проклетството што ја претворило во монструозна стрига, која сега го тероризира градот, за вредна награда. Фолест инсистира на тоа дека Гералт да не ја повреди неговата ќерка претворена во стрига, но наскоро му дозволува на Гералт да ја убие стригата ако Гералт одлучи дека стригата не може да биде излечена назад во нејзината човечка форма.
Гералт ја поминува ноќта во старата палата во која е сместена стригата. Господарот Острит, големец од Новиград, пристигнува и се обидува да го поткупи Гералт да избега. Острит сака да ја искористи ситуацијата со стригата како доказ за неможноста на Фолстест да владее, убедувајќи ги жителите да го поддржат владеењето на Новиград врз Темерија наместо Фолстест. Гералт одбива и го нокаутира Острит за да го искористи како мамка за стригата.
"Зрно вистина"
Ziarno prawdy
Додека патувал низ шума, Гералт наидува на човечки трупови со чудни рани. Еден труп има сина роза закачена на фустанот.
Следејќи го патот од каде што поминале мртвите, вештерот пристигнува во навидум напуштена вила. Пред да влезе во просториите, тој забележува жена во шумската линија како го гледа. Таа бега откако Гералт ја забележува.
Гералт се приближува кон куќата и нејзиниот сопственик, голем ѕвер налик на мечка по име Нивелен, се обидува да го исплаши но без успех. Нивелен му дозволува на Гералт да влезе во куќата, која натприродно ја почитува секоја команда на Нивелен. Нивелен дискутира како, во еден момент, тој бил човек што силувал свештеничка на верски храм, која го проколнала да биде ѕвер сè додека не се исполнат одредени услови, но Нивелен не може да се сети какви биле тие услови. Враќајќи се во вилата, неговиот семеен дом, тој се обидел да ги забавува ќерките на трговците за да се излекува од неговата клетва, но ништо од тоа не помогнало.
Пред да замине, Гералт го предупредува Нивелен дека неговата најнова врска, наречена Верена, всушност може да биде чудовиште. Нивелен инсистира на тоа дека тој и Верена се навистина вљубени и сега се двоуми да го скрши проклетството. Гералт забележува дека неговиот коњ чудно се однесува, но го занемарува и заминува.
По патот, Гералт сфаќа зошто неговиот коњ се однесувал чудно и се враќа во вилата. Тој е пречекан од Верена, која Гералт ја идентификува како брукса, чудовиште налик на вампир со телепатски способности. Се води борба. Бруксата го совладува Гералт, но Нивелен се приклучува во борбата и го набива чудовиштето на колец. Бруксата телепатски ја исповеда нејзината љубов кон Нивелен непосредно пред Гералт конечно да ја убие. Исповедта го крши проклетството на Нивелен и тој се враќа во нормала.
Сериозен човек (филм)
Сериозен човек (A Serious Man) е американски драма – филм од 2009 год. Премиерата во САД беше одржана на 2 октомври. Филмот доживеа голем број на позитивни реакции како од публиката така и од критичарите.
Последната желба (книга)
„“
Mniejsze zło
Сериозен човек (филм)
Синопсис
Новиот филм на браќата Коен е сместен во 1967 година, а приказната започнува кога Лари Гопник, професор по физика на еден мирен универзитет, дознава дека неговата сопруга Џудит го напушта поради еден од неговите колеги, Си Аблиман бидејќи смета дека тој многу повеќе и одговара од слабиот Лари. Невработениот брат на Лари, Артур, спие на каучот во дневната, син му Дени има проблем со дисциплината во новото училиште, а ќерка Сара му краде секој ден пари од паричникот за да заштеди за толку посакуваната операција на носот. И додека неговата сопруга и нејзиниот љубовник го уредуваат својот нов дом, а братот му станува сè поголем товар, се појавува анонимно напишано на машина, за да ги саботира шансите на Лари за напредок работа. Во исто време една студентка се обидува да го поткупи за да добие преодна оцена на испитот и му се заканува дека ќе го тужи за навреда. Додека се обидува да воспостави рамнотежа во својот живот, Лари бара совет од три различни места. Со мешавината на црн хумор и лични теми, браќата Коен го направија својот најзрел, а можеби и најдобар филм досега, филм за кој допрва ќе се зборува.
Последната желба (книга)
„“
Во очи на пазарниот фестивал, Гералт јава во градот Блавикен влечејќи труп на чудовиште. Тој го бара Калдемејн, старешина во градот, да се обиде да добие награда за убиството на чудовиштето. Калдемајн одбива, но еден од неговите чувари споменува дека градскиот волшебникот може да го вредни.
Гонг Јоо
Гонг Џи-чеол (роден на 10 јули 1979 година), попознат по неговото уметничко име Гонг Јо, е јужнокорејски глумец. Најпознат е по улогите во телевизиските драми „ Кафе принц“ (2007), „ Гардијан: осамениот и големиот Бог“ (2016–2017), и „ Кавида игра“ (2021), како и филмовите „ Замолчени“ (2011), „ Воз до Бусан“ ( 2016) и Ерата на сенките (2016).
Последната желба (книга)
„“
Тие се упатуваат кон кулата на волшебникот, кој не е заинтересиран за трупот, но сепак сака да го запознае Гералт. Гералт влегува во кулата и открива дека волшебникот е Стрегобор, маѓесник што го запознал претходно. Стрегобор објаснува зошто се крие и зошто посакал да се сретне со Гералт: една млада, наводно проклета жена сака да го убие, а Стрегобор сака заштита од Гералт. Гералт одбива во неверување и си заминува.
Во меѓувреме, опишаниот убиец, по име Ренфри, влегла во Блавикен заедно со нејзинината група на платеници. Гералт ја запознава неа во локална таверна, а таа им објаснува на Гералт и Калдемејн дека носи писмо од крал дека таа е под негова заштита, што го потврдува и Калдемејн. Таа ноќ, кога Гералт се повлекува во својата таванска соба во домот на Калдемејн, тој ја пронаоѓа Ренфри. Ренфри објаснува дека Стрегобор претходно се обидел да ја убие без причина освен поради суеверие, и го охрабрува вештерот да го убие Стрегобор наместо неа. Гералт, повторно, одбива и ја моли Ренфри да му прости на Стрегобор за да докаже дека суеверието е погрешно. Ренфри одбива, но имплицира дека ќе го напушти градот мирно пред да ја мине ноќта со Гералт.
Гонг Јоо
Лоза
Во 2017 година, беше откриено дека Гонг Јо бил потомок на кинескиот филозоф Конфуциј и бил дел од 79 -та генерација меѓу потомците на Конфуциј, потекнува од кланот Гокбу Гонг.
Последната желба (книга)
„“
Утрото, на денот на пазарниот фестивал, Гералт сфаќа дека Ренфри излажала, и дека не го напуштила градот, туку всушност ќе ги масакрира луѓето во Блавикен за да го привлече Стрегобор од неговата кула. Гералт ита кон пазарот и ги пронаоѓа платениците на Ренфри. Иако тие не покажуваат првични знаци за предизвикување штета на пазарот, Гералт го напаѓа и бргу го убива секој платеник. Кога пристигнува Ренфри, Гералт ја победува и неа.
Гонг Јоо
2001–2004: почетоци
Гонг Јо дипломирал на Универзитетот Кјунг Хи со диплома за театар. Во 2000 година, ја започна својата кариера во шоу -бизнисот како видео - џокеј на Мнет и дебитираше како глумец во ТВ серијата Школа 4 во 2001 година. Потоа, Гонг одигра голем број споредни улоги во драми и филмови, а исто така беше домаќин на музичката програма Музички камп во 2004 година.
Последната желба (книга)
""
Kwestia ceny
Гонг Јоо
2005–2007: Кафе принц и пробив
Во 2005 година, тој ја доби својата прва главна улога во SBS 's Hello My Teacher наспроти Гонг Хјо-џин. Потоа следеше романтичната мелодрама Еден убав ден во 2006 година.
Последната желба (книга)
""
Приказната започнува со тоа што Гералт е целосно избричен, измиен и убаво облечен од слугите и управителот замокот на кралското семејство во Цинтра. Принцезата престолонаследничка на Цинтра, Павета, наполнила 15 години и како што е обичајот, се појавиле десетина претенденти за нејзината рака.
Гонг Јоо
2008–2015: воено запишување и враќање
На 14 јануари 2008 година, Гонг Јо се пријавил за задолжителна услуга, која завршила на 8 декември 2009 година. Тој направи 8 месеци активна служба на фронтот во Чеорвон и беше префрлен во Агенцијата за одбранбени медиуми, каде што служеше во одделот за односи со јавноста и беше домаќин како диџеј за армиската радио станица. Тој беше отпуштен во декември 2009 година.
Последната желба (книга)
""
Гералт, кој е официјално поканет на забавата како почесниот Лорд Равикс од Форхорн, седи веднаш до Кралицата Каланте, и сè уште не му е кажана причината за неговата покана. За врема на вечерата, има долг разговар со кралицата за тоа како таа ги гледа вештерите, што мисли за нивната професија, и дали таа го поканила него со вистински причини.
Гонг Јоо
2008–2015: воено запишување и враќање
Тој се врати во романтичната комедија Finding Mr. Destiny, која беше среден бокс офис хит во Кореја. Потоа, тој иницираше и продолжи со продукција на театарска адаптација на романот на Гонг Џи-млад „ Распрснувачот“, честитка за подарок од неговиот постар за неговата промоција за време на регрутирањето. Овој филм беше меѓународно објавен под наслов Замолчени. По објавувањето на 22 септември 2011 година, филмот предизвика гнев во јавноста. Ова доведе до повторно отворање на истрагите за инцидентите на кои се темели романот и филмот. Јавното барање за законодавна реформа стигна до Националното собрание, каде што ревидираниот предлог -закон за таргетирање на сексуални злосторства врз малолетници и инвалиди, наречен Бил Догани по корејскиот наслов на филмот, беше успешно усвоен кон крајот на октомври 2011 година.
Гонг Јо потоа глумеше спроти Ли Мин-џунг во романтичната-комедија серија „ Биг“, напишана од сестрите Хонг. Иако драмата првично беше добро прифатена, подоцна беше жестоко критикувана за нејзиниот крај. Во 2013 година, тој се врати на големото платно по двегодишна пауза во филмот „Осомничениот“. Тој играше елитен севернокорејски шпион кој се отфрла откако беше предаден од неговата земја. Во ноември 2013 година, Гонг Јо беше назначен за специјален претставник на Детскиот фонд на Обединетите нации (УНИЦЕФ) во Кореја, во врска со прославата на 24 -та година од усвојувањето на Конвенцијата за правата на детето (КПД). По неговото назначување, тој посети земји низ целиот свет за да ја подигне свеста за состојбата на децата во неразвиените земји.
Последната желба (книга)
""
Одеднаш еден непоканет гостин влегува во собата: витез кој носи шлем и чие лице не може да биде видено, кој се претставува себеси како Урчен ("Ежот") од Ерленвалд. Со дозвола да збори од кралицата, тој кажува дека тој дошол за да ја земе ветената награда за спасувањто на животот на кралот Рогнер; со Изненадниот закон, принцезата Павета му припаѓа на него од денот на нејзиното раѓање.
Гонг Јоо
2008–2015: воено запишување и враќање
На 7 јули 2014 година, Гонг Јо беше именуван како амбасадор на Националната даночна служба (НТС), заедно со глумицата Ха Jiи-вон. Двојката беше моделирана за промотивни постери и учествуваше во улични кампањи кои поттикнуваат искрено плаќање данок за поддршка на НТС.
2016 - денес: воскреснување на кариерата
Гонг Јо доживеа нов врв во својата кариера со последователни хитови во 2016 година. Неговиот прв филм во 2016 година беше мелодрамата „Маж и жена“ заедно со глумицата critеон До-јеон со критика. Потоа глуми во огромно успешниот зомби блокбастер Воз до Бусан кој надмина 11 милиони приеми во Јужна Кореја. Потоа глуми во друг хит на екраните The Age of Shadows кој за две недели надмина 6 милиони приеми.
Антас
Антас  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Последната желба (книга)
""
Иако кралицата Каланте признава дека тој што тоа го кажува е вистина, таа ја нема намерата да ја даде својата ќерка на туѓинец. Гостите на вечерата ја расправаат легитимноста на урченовите барања, и еден витез посочува дека кралствата се изградени на кралски ветувања. Гералт посочува дека за Изненадниот закон да биде наменет Павета би морала да се согласи со урченовите барања кон неа. Токму тогаш ѕвоното отчукнува на полноќ и Каланте го присилува Урчен да го извади неговиот шлем. На сечиј шок урченовиот изглед е оној на ѕвер, со крзно, со животински мустаќи, и муцка налик на планинска мачка. Другите додворувачи во просторијата, вклучувајќи го Крак ен Крејт, со расправа му се нафрлува на Урчен. Но кога Кралицата ја прашува принцезата Павета дали се согласува на урченовите барања и дали поскаува да замине со витезот, таа одговара да. Кралицата се онесвестува во нејзината столица и избива тепачка со чуварите и витезите кои го напаѓаат Урчен. Гералт и Еист Тесеч, стрикото на Крак ен Крејт кој тајно ја љуби кралицата Каланте, го бранат Урчен безоглед на неговиот ѕверски лик.
Моќта која Гералт и друидот Маусек веќе чувствувале веќе некое време, експлодира од принцезата Павета како што таа го гледа нејзиниот љубовник нападнат. Како што гостите се борат, испадот на принцезата расте опасно моќен, загрозувајќи го самиот замок. Кога на Павета и е одземено вниманието од Кукдкудак, Гералт ја разбива магијата и ја враќа Павета во разумна состојба. Тогаш, како што Павета му се приближува на Урчен, неговиот изглед се преобликува пак во човек, и тој одговара на името „Дуни“. Дуни и Павета објаснуваат дека тие се гледаат повеќе од една година и дека тие се вљубени. Откако е смирена, Каланте сега се согласува на нивниот престојан брак. Еист Тесеч на крај го прифаќа барањето да се ожени со кралицата Каланте. Заблагодарувајќи му се на Гералт што претходно му го спасил животот, Дуни му нуди се што ќе побара. Гералт, исто така се повикува на Изненадниот закон, бара за „тоа што веќе го има а не го знае“. Кога Павета открива дека е бремена од Дуни, Гералт бара нивното дете да биде одгледано како вештер.
Гонг Јоо
2016 - денес: воскреснување на кариерата
Во 2021 година, Гонг Јо глуми во акциониот трилер на Ли Јонг-ју , Сео Бок, заедно со Парк Бо-гума. Гонг игра поранешен разузнавачки агент кој е фатен во потерата да го фати првиот човечки клон за да ја открие тајната на вечниот живот. Од 2021 година, Јо сега го дели своето време помеѓу Сеул и Лос Анџелес.
Антас
Демографија
Source: INE (Spain)
Последната желба (книга)
"Работ на светот"
Kraniec świata
Приказната почнува со Гералт и Јаскер како запираат во Горна Посада да бараат работа. Откако губат добар дел на време обидувајќи се да дознаат дали воопшто има некаква работа што би била платена, вештерот заклучува дека приказните на мештаните се ништо повеќе од суеверие и утврдува дека нема вистинска работа за вештер. Парот решава да продолжи, упатувајќи се кон "работ на познатиот свет".
Како што се доближуваат до Долна Посада, Јаскер забележува коњска кола која навидум се обидува да ги престигне. Нетли, земјоделец мештанин, ги стигнува, кажувајќи дека таму навистина има работа за вештер и дека и тој помислил дека народот во Горна Посада зборел бесмислици. Тој предложува тие да продолжат на нивниот пат и разговара за нешта во релативна удобност.
Откако влегле во селото, мештанскиот старешина, Дун, кажува за "ѓаол" чии бељи станале проблем, но под ниедни околности суштевството не треба да биде убиено. И покрај јаскеровите тврдења дека нема ѓаволи, Гералт прифаќа да провери и да види што може да направи.
На полињата, сред коноп и хмељ, Гералт и Јаскер го пронаоѓаат "ѓаолот". Јаскер и ѓаволот кој бека разменуваат неколку зборови кои само придонесуваат за вториот да се испровоцира; тој нишани и започнува да фрла железни топки кон вештерот и неговиот пријател со добра прецизност, и тие бегаат.
Назад во селото, Гералт се соочува со Дун и Нетли, и се запознава со старата мудрица на заедницата и Лил. После неколку разговори, древна книга е донесена пред нив, и старицата чита посочени записи од неа. Вака, вештерот и поетот научуваат дека ѓаволот е, всушност, силван. Селаните се обиделе да ги искористат предлозите во книгата за да го соборат ѕверот, предлози што очигледно го направиле добро вооружан со железни топки. Стсрицата и Лил заминуваат, земајќи ја книгата со нив; Гералт разговара со луѓето уште малку.