cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сојуз на писателите на Југославија
По последниот Конгрес во 1985 година во Нови Сад, здружението станало едно од првите федерални институции кои доживеале парализирачки претреси што довело до негово ефективно и никогаш формално објавено распуштање во 1990 година. Кризата се продлабочила веќе во 1986 година кога републичкиот огранок на Србија го предложил Миодраг Булатовиќ за нов претседател на ротирачкото претседателство на здружението, на кое тогаш требаше да биде избран српски кандидат. Овој кандидат бил одбиен од словенечкиот, косовскиот, црногорскиот и хрватскиот огранок чии делегати тврделе дека кандидатот бил непријателски настроен кон другите југословенски народи.
Историја
Во 1956 година, здружението го испратило Петар Губерина како претставник на југословенски набљудувач на Конгресот на црните писатели и уметници во Париз, кој присуствувал и на вториот конгрес во Рим во 1959 година.
Во 1958 година, Здружението го предложило југословенскиот автор Иво Андриќ за свој прв кандидат за Нобеловата награда за литература, која ќе ја добие во 1961 година.
Здружението во 1966 година ги прекинало сите формални односи со Сојузот на писателите на Бугарија, откако бугарските партнери одбиле да го потпишат документот на македонски јазик. Односите не биле повторно воспоставени до крајот на постоењето на Здружението бидејќи југословенската страна инсистирала сите договори да бидат потпишани на бугарски и на македонски јазик.
Брезово Брдо
Брезово Брдо (словенечки: Brezovo Brdo) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Врхпоље (Хрпеље-Козина)
Врхпоље (словенечки: Vrhpolje) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Брезовица (Хрпеље-Козина)
Брезовица (словенечки: Brezovica) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Градишче кај Материја
Градишче кај Материја (словенечки: Gradišče pri Materiji) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Голац
Голац (словенечки: Golac) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Марковшчина
Марковшчина (словенечки: Markovščina) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Михеле
Михеле (словенечки: Mihele) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Материја (село)
Материја (словенечки: Materija) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Насирец
Насирец (словенечки: Nasirec) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Мрше
Мрше (словенечки: Mrše) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Ковчице
Ковчице (словенечки: Kovčice) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Светско првенство во ракомет за мажи 1967
Светско првенство во ракомет за мажи 1967 — 6-то Светско првенство во ракомет за мажи кое се одржало во Шведска во периодот од 12 јануари до 20 јануари 1967 година. На турнирот вкупно учествувале 16 репрезентации.
Златниот медал го освоила репрезентацијата на Чехословачка, победувајќи ја Данска во финалето, додека бронзениот медал го освоила Романија.
Прва фаза
GROUP A
Група B
Група C
Група D
5.-8.место
Извор: Меѓународна ракометна федерација
Јаворје (Хрпеље-Козина)
Јаворје (словенечки: Javorje) — населба во Општина Хрпеље-Козина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Светско првенство во ракомет за мажи 1970
Светско првенство во ракомет за мажи 1970 — 7-то Светско првенство во ракомет за мажи кое се одржало во Франција. На турнирот вкупно учествувале 16 репрезентации.
Златниот медал го освоила репрезентацијата на Романија, победувајќи ја Источна Германија во финалето, додека бронзениот медал го освоила Југославија.
Ако се родат некакви чувства : зборник за љубовта на Гоце и Јанка (роман)
Ако се родат некакви чувства : зборник за љубовта на Гоце и Јанка — роман на македонскиот писател Блаже Миневски објавена во 2023 година од издавачката куќа Матица македонска во тираж од 1000 примероци.
За книгата
Ова најново дело на познатиот писател го отвора прашањето за тоа дали може да се биде среќен без чувства, трансформирајќи ја дилемата „да се биде или не“ во максимата „да се чувствува или да се умре“. Големата љубовна одисеја на Гоце и Јанка почнала кога таа имала дваесет и две а тој дваесет и осум години, и траела речиси три години, до крајот на неговиот живот. Планирал да се ожени со неа веднаш по Илинденското востание, но не успеал да го преживее предавството. Неколку месеци пред убиството во Баница му оставил аманет на својот пријател Герџиков, ако тој загине, Јанка да се омажи за него, но само ако се родат некакви чувства. Дали се родиле такви чувства?, прашува издавачот. Во својот осврт за романот д-р Марина Мијаковска подвлекува дека „Ако се родат некакви чувства“ е ремек-дело на македонската книжевност, фасцинантна метафикција со автентична структура и раскажувачка постапка.
-Врз фонот на историските факти како предлошка, преку љубовта на Гоце Делчев и Јанка Каневче, Миневски создава приказна во чиј центар се чувствата. Пајажината на нарацијата се плете меѓу фактографијата и фикцијата, колективното и индивидуалното, историјата и стварноста, минатото и сегашноста. Пред нас е книга што секој човек со вистински чувства мора да ја прочита и да ја има во својата колекција на врвни дела, вели Мијаковска.
– Романот на Блаже Миневски за љубовната одисеја на Гоце Делчев и неговата љубена Јанка Каневче од Охрид има значење на тектонски удар во историјата на македонската проза. Тоа е дело за невозможната љубов во време кога „Македонија е спрострена како пациент на болничка маса“, пишува Јордан Плевнеш во својот есеј за романот. .
Претчувствувајќи го сопствениот крај, истакнува Плевнеш, Гоце одлучува да му каже на својот најверен пријател Михаил Герџиков: Ако се родат некакви чувства, вие со Јанка изградете љубовно гнездо, бидејќи јас сум пред венчавање со Македонија во бескрајните предели на Подземната република.
-Евангелистот Јован Богослов вели дека Бог е Љубов и Македонија е Љубов, ако не биде прифатена како Љубов, Балканот никогаш нема да биде цивилизација. Приказната за љубовта на Гоце и Јанка, подвлекува Плевнеш, е астероид од типот „Амор“ со кој возвишената љубов ќе остане вечно во планетарниот систем и ќе потсетува на таа единствена и неповторлива одисеја.
Содржина
Романот „Ако се родат некакви чувства“ од Блаже Миневски е чудесна и комплексна историографска метафикција за тоа што е љубовта и кои се најприсутните чувства кај човекот. Магистрална тема на приказната е историјата на чувствата, дефинирање на емоциите како процес на радост, гнев, бес, тагата, чувство на вина и отфрленост, опсесивна љубов, срам, копнеж итн. Станува збор за повеќеслоен роман-река со комплексна структура и наративна постапка, ремек-дело што жанровски може да се дефинира како историографска метафикција. Врз фонот на историските факти како предлошка, Миневски преку љубовта меѓу Гоце Делчев и Јанка Каневче, создава фикционална приказна во чиј центар е палетата на човековите чувства низ историјата на човештвото. Писателот истовремено е вистински и имплицитен автор, а пајажината на приказната се распостила во светот меѓу фактографијата и фикцијата, колективното и индивуалното, историјата и стварноста, минатото и сегашноста. Преку призмата на трите женски ликови: Бадема како хигиеничарката на историјата, Мамаја или Маја како колекционерката на историјата и Фила како анулирана историја, авторот создава исклучителен роман за сублимираните емоции и чувства во човештвото. Историјата ја создавале мажите, а жените биле исчистени од историјата. Женската отсутност во историјата Блаже Миневски ја деконструира преку правење приказна пренесена од три женски лика со кои постигнува комплетна вистинитост. Писателот пишува, а Бадема чисти и паралелно интервенира во историјата на напишаниот контекст. Писателот е и сезнаечки лик, наратор, но и лик на фељтонист што собира податоци за Гоце преку информантот Мамаја. Преку Бадема, Маја и Фила се создава тројна структура на роман-триаголник. Еден пишува, друг ја чисти историјата, а третиот зборува за вистината. Триаголникот е парергон и може да се чита спротивно на неговиот симбол за рамнотежа. Приказната-триаголник покажува три агли на гледање, три влезови во куќата што не постои и не е единствен дом. Се покажуваат нескладноста во животот и векот, односно дека субјективни се и вистината и историјата.
Романот започнува со историскиот факт дека седум и пол децении по враќањето на моштите на Гоце во Mакедонија се бара да се отвори саркофагот, да се видат коските, да се види дали има своерачен потпис на скулпторот и дали во саркофагот е сликата на Јанка. И тука, меѓу парчињата со историски факти, изникнува новинарот како сезнаечки наратор што сака да ја оправда фикцијата во „вистината“, соопштувајќи дека на една конференција во Охрид на средба со правнуката на Герџиков именувана како Мамаја или Маја договара прибирање на архивска граѓа за Делчев и Јанка. Гоце почнал да се гледа со Јанка кога таа имала дваесет и две години, а Гоце имал дваесет и шест. Гоце на Герџиков Михаил му рекол: „Ако се родат некакви чувства меѓу тебе и Јанка, бидете благословени.“ Пет години по убиството на Гоце, Герџиков се жени со Јанка и го исполнува аманетот. Дали една љубов може да замени друга љубов? Во таа насока имаме тројна миза на бим, приказна во приказна, жанр во жанр, структура во структура. Аналогна на приказната на Гоце и Јанка е приказната за љубовта на Никола Карев и Коца Тасева-Хаџова. Коските на Карев фрлени под Македониумот и бришењето на Карев од химната е метафора за самоунишувањето и братоубиството на Македонецот. Љубовта на Гоце и Јанка е аналогна и на љубовта на Гарибалди]] и Анита. Во тој круг историјата се запомнува преку љубовта. Делото има кружна, мозаична и структура на игра. Иманентната хронологија на приказната се составува преку трите еднакви агли на женските ликови и би била следната:
Мамаја е лик на психоаналитичарка преку која на чувствата им се дава медицинско објаснување. На крајот на романот се наоѓаат прилози со фотографии и факсимили кои новинарот ги собрал како реален факт. Фељтонот почнува со разделбата на Гоце и Јанка, а токму тоа ги зголемува чувствата да прераснат во роман-река, но и идеја за филмско сценарио „Вива Гоце, Вива Гарибалди“. Секој дел од фељтонот е изделен со наслов што е затемнет, и така тој е изделен од останатите гласови и дејствија на ликовите. Има раскршена структура, монтажа на парчиња текст преку повеќе наративни точки и фокализатори. На тој начин хрониката за една љубов прераснува во роман, а романот на крај преминува во зборник од чувства, факти, распрсната вистина. Љубовта може да се докаже; историјата не може да се утврди. Во романот има електронски писма, вистински писма кои се фотокопии, вистински глас на Гоце и Јанка, глас на фељтонот и глас на писателот на фељтонот. Читателот е на крстопат меѓу фељтонот и романот за Гоце. Маја праќа писма од љубовта на познатите писатели, и на платформа од пациентите бара да ги подвлечат чувствата. Има дел во кој на платформата на Маја се опишани големите љубови на светските познати писатели класици како: Флобер, Есенин, Мајаковски, Достоевски, Елијар, Лермонтов, Кафка итн. Во минатото љубовта се изразувала со пишување писма, а денес со електронски пораки. Низ сето тоа пајакот во постанарската соба плете мрежа како што новинарот плете фељтон за љубовта. Пајаците се присутни фокализатори и сведоци на приказните за чувствата. Токму големите писатели кои живееле во 19 и почетокот на 20 век, односно нивните љубовни приказни, се сврзивното ткиво и клучот на романот. Посебно е интересна метафикционалната сцена кога Јанка патувајќи во воз кон санаториумот Бергхов го среќава Јан Касторп од романот Волшебниот брег на Томас Ман. Ренгенските слики на Ханс и коските од саркофагот се испреплетуваат. Ова е само една сцена на цитатно поврзување со романите и авторите од минатите времиња. Течењето на Вардар е течење на приказните и историјата и фикцијата што се слеваат како притоки. Тука се поврзуваат парчињата од пајажината. Прстенот како замислено крукче фрлен во Вардар е метафора за прстенот што Гоце не ѝ го дал на Јанка, односно како симбол за неисполнетата љубов.
Вториот женски лик, Бадема, која според речникот на симболи ја претставува чистотата, скриената вистина и бесмртноста, постојано ги чисти вратите, прозорците и ходникот како „историска куќа“ врамена во времето. Таа е чистачка на историјата. Го следи новинарот како го пишува на фељтон а истовремено е и коректор на вистината и историските факти. Таа е санитарниот закон на моќта на посилните кои ги бришат фактите, историјата, вистината. Бадема е фиктивен лик, алтер-его на нараторот, коректор на потсвеста на тој што е фељтонист, но и на историската предлошка. Таа е толкувачка на соништа, имагинарен глас како од соновите, затоа фактички и ги толкува и разбира значењата.
Фила Кадир е стара неколку векови. Таа е фокализатор што постои само во јазикот на Бадема. Таа е сосетка што не се гледа но слуша како отсутен лик, односно во приказната учествува само преку гласот на Бадема. Едниот глас е повремено во другиот, а другиот во првиот како подмножество од гласови. Токму Фила Кадир е составувачка на зборникот. Книгата завршува со пишаната порака на Фила со која изразува „благодарност за Марија Атламан Герџикова за видливата и невидливата помош во врска со љубовта на Гоце и Јанка“. На тој начин се затвора кругот со првата средба со неа во Охрид.
Миневски романот го подготвувал и пишувал полни дваесет години. „Во тој период истражував во архиви, собирав документи, разговарав со потомци на Јанка Каневче, вереницата или, поточно, љубовницата на Гоце, документарно и авторски ги реконструирав нивните средби, интимните чувства, нивните планови, копнежи и соништа. Во романот како прилог се објавуваат ексклузивни, интимни записи, непознати документи, писма на Јанка до Гоце, факсимили од нејзиниот дневник, досега необјавени фотографии од потомците на Јанка од бракот со Михаил Герџиков“, додава тој.лагодарноста е скриен анаграмот како крајна игра на судбината: „Јанка те сака“. Најдобрите романи се романите за љубовта, оти само љубовта се памти. Според Фила: „љубовта се раѓа во срамот, а умира во стравот; сите се раѓаат со љубов, никој со омраза; чувствата се нешто стабилно, вкоренето. .
Светско првенство во ракомет за мажи 1974
Светско првенство во ракомет за мажи 19740 — 8-то Светско првенство во ракомет за мажи кое се одржало во Источна Германија. На турнирот вкупно учествувале 16 репрезентации.
Златниот медал го освоила репрезентацијата на Романија, победувајќи ја Источна Германија во финалето, додека бронзениот медал го освоила Југославија.
Табела
Извор: Меѓународна ракометарска федерација
Григориј Чудотворец
Григориј Чудотворец (Γρηγόριος ὁ Θαυματουργός; – ) или Григориј Неокесариски — христијански богослов и епископ од III век, светец во православието и католицизмот. Се чествува на 17 ноември по стар стил (30 ноември по нов)
Житие
Роден е околу 213 г. во богато паганско семејство во Неокесарија (денешен Никсар), тогашната престолнина на Понт во Мала Азија. Малку се знае за неговите дела како свештено лице, а опстанатите теолошки дела се нецелосни. Оваа оскудност го прави Григориј помалку таинствен поради големата титула „чудотворец“ и отсуството на сознанија за неговиот животот. Сепак, животите на разни епископи во III век се толку добро посведочени што неговиот живот и дело може да се реконструира прилично добро од кажувањата на други.
Роден е со името Теодор. На возраст од 14 години бил воведен во христијанството, по смртта на татко му. Заедно со брат му Атенодор по совет на личен учител, стапиле во Правната школа во Бејрут, тогаш едно од петте славни академии на елинистичкиот свет. Во овој период неговиот зет бил назначен за правен советник на римскиот упревник на Палестина; браќата ја придружувале нивната сестра на патот до Цезарија во Палестина. Кога стасале во градот, тие дознале дека таму живеел Ориген, раководителот на Александриската богословска школа. Од љубопитност ги посетувале неговите предавања и разговарале со него. Наскоро двајцата заборавиле на Бејрут и римското право, и му се оддале на овој учител кој ги убедил да станат христијани.
Во неговото пофално слово за Ориген, Григориј опишува дека Ориген ги преобраќал луѓето со убедителност и емотивни изблици на верска убеденост, а не со голо расудување. Григориј најпрвин почнал да изучува филозофија, а потоа и теологија. Секогаш бил наклонет кон филозофијата и сакал да докаже дека христијанската вера е единствената вистинска и добра филозофија. Се обучувал кај Ориген седум години (231 до 238 или 239), изострувајќи ја умствената и морална дисциплина.
Пред да замине од Палестина, Григориј јавно и во присуство на Ориген одржал проштален говор во кој му благодарел на учителот. Овој говор кажува многу за реториката во тоа време и постапувањето на христијаните кон нивните учители и начин на обука. Ориген во таа прилика ги поттикнал учениците да ги користат ризницата на Грците во служба на христијанската филозофија, како што Евреите ги користеле златните садови на Египќаните за да ја украсат Светињата на светињите.
Грибориј се вратил во Понт со намера да биде правник. Ова не се остварило бидејќи тој набргу бил назначен за епископ на родната Неокесарија од страна на Федим, епископ на Амасија и митрополит на Понт. Овој факт добро го илустрира развојот на хиерархијата во првобитната црква; тамошната христијанска заедница се состоела само од седумнаесет лица, но сепак тие добиле епископ. Старите канонски документи наведуваат дека дури и заедници од десет луѓе можеле да добијат владика. Григориј бил ракоположен за владика на возраст од 40 години и управувал со епархијата тринаесет години.
Историско сведоштво за житието
Изворите за животот, учењњето и делата на Григориј Чудотворец се подложни на критика. Покрај поединостите што ги дава самиот Григориј, има четири други извори на информации, изведени од усни преданија; разликите помеѓу нив го наметнуваат заклучукот дека не може сите да се преземени од еден пишан извор. Тие се:
Црпејќи од семејните преданија и сознанијата во соседството, раскажувањето на Григориј Ниски е поисториско отколку другите верзиии на животот на Григориј Чудотворец. До времето на Руфин (ок. 400) изворната приказна била побркана; сириското предание напати е збунително и противречно. Дури и житието на Григориј Ниски има легендарен елемент, иако фактите се добиени од неговата баба, св. Макрина Постарата, ученичка на самиот Григориј Чудотворец. Вели дека пред да стане владика, Григориј се повлекол од Неакесарија во самотност, каде се појавувалале Богородица и апостол Јован; понатаму преданието вели дека Јован му го издиктирал символот или формулата на христијанската вера, иако во градот постоел примерок од овој симбол напишан до самиот Јован кога била составувана биографијата. Самиот символ е важен за историјата на христијанската доктрина.
Григориј Ниски опширно ги опишува чудата за кои епископот станал познат како Чудотворец. Јасно е дека неговото влијание мора да било значајно, а чудотворната моќ несомнена. Се очекува дека Григориј Чудотворец учествувал во Првиот антиохиски собор против Павле Самосатски; веројатно учествувал и во вториот, одржан повторно против истиот кривоверен владика, имајќи на ум дека на соборот има потпис „Теодор“, кое е роденото име на Григориј. За да привлече посетители на празниците посветени на мачениците, Григориј приредувал световни разоноди кои би им се допаднале на паганите, навикнати на верски церемонии на кои свеченостите биле придружени со задоволства и забава.
Пофално слово
Во ова дело (xiii) Григориј ни кажува дека под туторство на Ориген прочитал многу филозофи од сите правци освен атеизмот. Од нив научил често да настојува на Божјето единство; неопходноста на овој пристап ја согледал до неговото долго искуство со пагани и недоучени христијани. Траги од ова настојување се среќаваат и во „Слово до Теопомп“ во врска со минливоста и неминливоста на Бог; по сè изгледа дека тоа е дело на Григориј, иако по општата устроеност потсетува на Методиј.
Ваква одлика е својствена и на изгубениот „Дијалог со Елијан“, за кој дознаваме преку Василиј Велики, кој често сведочи за правоверноста на Григориј (Ep. xxviii, 1, 2; cciv, 2; ccvii, 4) и го брани против савелијанците, кои се повикувале на него, особено споменатиот „Дијалог со Елијан“ (цитирајќи го „дека Отецот и Синот се две во ум, но едно во суштина“). Василиј одговара дека Григориј водел спор со паган, и ги користи зборовите „поборно, а не догматски“; во тој случај тој исправно натојувал на божественото единство. Додал дека мора да се даде образложение на зборовите „создаден, створен“ кога ќе се изречат за Синот, што се однесува на воплотениот Христос. Згора на сето тоа, тврди дека текстот бил изменет од друго лице.
Канонски посланија
„Канонски посланија“ (Ἐπιστολὴ κανονική) е скапоцено дело за историчарите и канонистите како соказ за устројството на кесариската црква и другите цркви во Понт под влијането на Григориј во времето кога налетот на Готите ја влошил веќе неповолната состојба на христијание под државно угнетување. Дознаваме дека Григориј на примил епископската служба со голема совест и должност кон народот. Делото исто така дава одговор на прашањето зошто еден толку надарен мислител како Григориј нема оставено поголем број дела.
Изјаснување на верата
„Изјаснување на верата“ (Ἔκθεσις τῆς πίστεως) е своевиден теолошки документ во кој Григориј го обработува Тројството. Напишано е некаде помеѓу 260 и 270 г. Ова исповедање на верата е разработка на основите поставени од Ориген. Заклучкот не дава просто за сомнеж: „Така, во Тројството нема ништо создадено или починето, ни придодадено, како пред тоа да не било, а потоа произлезено; ниту пак Отецот некогаш бил без Синот, ни Синот без Духот, туку неминовно и неменливо вечно Тројство.“ Ваквата формула е забележителен напредок на Оригеновите теории: во неа јасно се гледа разликувањето на личностите на Тројството, нагласувајќи ја вечноста, рамноправноста, бесмртноста и совршенството не само на Отецот, туку и на Синот и на Светиот Дух.
Послание до Филагриј
„Послание до Филагриј“ е познато во неговата сириска верзија. Се занимава со едносуштественоста на Синот. Му се припишува и на Григориј Богослов (Ep. ccxliii; порано Orat. xiv); Тилемон и бенедиктинците го отфрлаат авторството бидејќи во посланието нема траги од аријанскиот спор. Дрезеке сепак ги посочува многубројните ставови и изрази во оваа расправа кои потсетуваат на делата на Григориј Богослов.
Други припишани дела
Некои ракописи на Григориј Чудотворец му го припишуваат делото „Прераскажување на Проповедникот“ (Μετάφρασις εις τον Εκκλησιαστήν του Σολομώντος); други му го припишуваат на Григориј Богослов; Јероним Стридонски (За знаменитите мажи, гл. 65, and Егз. на пропов., iv) смета дека авторот е Григориј Чудотворец.
Се смета дека ја напишал и краткото „Слово за душата“ упатено кон извесен Тацијан, in favour of which may be cited the testimony of Никола Метонски (probably from Прокопиј Гаски).
Грчките, сириските и ерменските катени содржат одломки исправно припишани на Григориј.
Тропар
За св. Григориј Чудотворец се пее овој тропар:
Меки вештини
Меки вештини, исто така познати како општи вештини или основни вештини — вештини применливи за сите професии. Тие вклучуваат критичко размислување, решавање проблеми, јавно говорење, професионално пишување, тимска работа, дигитална писменост, лидерство, професионален став, работна етика, управување со кариерата и интеркултурна флуентност. Ова е во спротивност со тврдите вештини, кои се специфични за поединечни професии.
Зборот „вештина“ ја нагласува практичната функција. Поимот сам по себе има широко значење и опишува одредена способност за завршување на задачи кои се движат од полесни како учење како да се шутне топка до потешки како учење да се биде креативен. Во овој специфичен пример, зборот „вештина“ треба да се толкува како способност да се совладаат тешко контролираните дејства.
Историја
Поимот „меки вештини“ бил воведен од Армијата на САД кон крајот на 1960-тите. Се однесува на која било вештина која не користи машини. Војската сфатила дека многу важни активности се вклучени во оваа категорија, и навистина, социјалните вештини неопходни за водење на групи, поттикнување на војниците и да се победи во војни биле опфатени со вештини кои сè уште не ги каталогизирале или целосно ги проучиле. Од 1959 година, Армијата на САД инвестирала значителна количина на ресурси во технолошки развој на процедури за обука. Во 1968 година, американската армија официјално вовела доктрина за обука позната како „Системско инженерство на обука“ опфатена во документот CON Reg 35 -100-1.
Витмор ја навел дефиницијата CON Reg 350-100-1: „вештини поврзани со работата кои вклучуваат активности кои првенствено ги засегаат луѓето и хартијата, на пр., проверка на трупите, надзор на канцеларискиот персонал, спроведување на студии, подготовка на извештаи за одржување, подготовка на извештаи за ефикасност, проектирање структури на мостови.“
Во 1972 година, во прирачник за обука на американската армија започнала формалната употреба на поимот „меки вештини“. На Конференцијата за меки вештини на CONARC во 1972 година, д-р Витмор презентирал извештај со цел да открие како се разбира поимот „меки вештини“ во различни училишта на CONARC. По создавањето и обработката на прашалникот, стручњаците формулирале нова предлог-дефиниција: „Меките вештини се важни вештини поврзани со работата кои вклучуваат мала или никаква интеракција со машините и чија примена на работното место е прилично обопштена“.
Бојница
Географија
Селото се наоѓа на 35 километри западно од регионалниот центар Видин и 250 километри северозападно од главниот град Софија, во непосредна близина на српската граница.
Меки вештини
Историја
Психологот Николас Хемфри изјавил дека социјалната интелигенција, наместо квалитативната интелигенција, ги дефинира луѓето. Многу индустрии денес им даваат важност на меките вештини на своите вработени. Некои компании на своите вработени сега им нудат професионална обука за меки вештини.
Бојница
Историја
Кон крајот на 18 и почетокот на 19 век во селото се населиле доселеници од Тетевенско и до ден денес дијалектот во едно од неговите маала е под силно влијание на централнобалканскиот говор, спротивно на околниот преоден и северозападен говор. Црквата „Света Троица“ во селото, која датира од 1871 година, е живописана од дебарски мајстори.
Меки вештини
Концепт
Меките вештини се лични одлики кои на лицето му овозможуваат ефективно да комуницира. Овие вештини може да вклучуваат социјални благонаклонетости, комуникациски способности, јазични вештини, лични навики, когнитивна или емоционална емпатија, управување со времето, тимска работа и лидерски особини. Дефиниција заснована на преглед на литература ги објаснува меките вештини како чадор-поим за вештини под три клучни функционални елементи: вештини на луѓе, социјални вештини и одлики за лична кариера.
Бојница
Историја
На почетокот на Балканската војна, две лица од Бојница доброволно се пријавиле во Македонско-одринското ополчение.
Меки вештини
Концепт
Важноста на меките вештини лежи во фактот што тие не се ограничени на одредена област. Овие мисловни диспозиции се состојат од група на способности кои можат да се користат во секој аспект од животот на луѓето, без потреба да се сообразуваат врз основа на ситуацијата. Нивната еластичност им помага на „луѓето да се прилагодат и да се однесуваат позитивно за да можат ефикасно да се справат со предизвиците на нивниот професионален и секојдневен живот“. Меките вештини ги прават луѓето флексибилни во свет кој постојано се менува.
Интересот за меките вештини се зголемил со текот на годините. Колку повеќе истражувања се спроведуваат, толку повеќе луѓето ја разбираат битноста на овој концепт. Огромниот број на фондациски претпријатија и светски организации кои инвестираат во обука и развој на оваа област го покажува овој интерес. Европската комисија ја започнала програмата Агенда за нови вештини и работни места во 2012 година со цел да ги обучи и им го објасни на младите возрасни овој нов збир на вештини.
Бојница
Историја
За време на колективизацијата, во селото било формирано Трудово кооперативно земјоделско стопанство „Георги Димитров“, која била именувана во чест на комунистичкиот диктатор Георги Димитров. Во летото на 1950 година, 151 лица направиле неуспешни обиди да го напуштат. Тодор Филипов, водачот на најпознатата горјанска група во Кулско, бил родум од Бојница. За време на масовниот егзодус на политички несигурни лица од Видинско на 3 август истата година, покуќнината на иселените од селото била однесена во клубот на Бугарската комунистичка партија, по што била ограбена. Во тоа време и по Кулските настани во наредната година, 44 семејства (163 лица) од селото биле насилно иселени од страна на комунистичкиот режим. Овде се случи најмасовното бегство од комунистичка Бугарија, кое ги шокираше локалните претставници на режимот - за една ноќ 122 лица, цели семејства со својот добиток, коли и имот, преминале во Југославија.
Меки вештини
Концепт
Во 21 век, меките вештини се главен диференцијал, неопходен услов за вработување и успех во животот. Добитникот на Нобеловата награда економист Џејмс Хекман тврди дека „меките вештини предвидуваат успех во животот, дека тие случајно го произведуваат тој успех и дека програмите што ги подобруваат меките вештини имаат важно место во ефективното портфолио на јавни политики“. Значењето што работодавците ѝ го даваат на темата се покажува со фактот дека меките вештини сега се исто толку важни како и просекот при школувањето (некогаш се сметал за најважен фактор во донесувањето одлуки) при вработување на нов работник.
Високото барање и широко распространетата конфузија за значењето и обуката на меките вештини претставуваат два елементи кои можат да го објаснат недостатокот на меки вештини на пазарот на труд. Работодавците се борат да најдат лидери и работници способни да бидат во чекор со развојот на пазарот на труд. Проблемот не е ограничен само на младите кои бараат работа, туку и на тековните вработени. Истражувањето од 2019 година од страна на Друштвото за управување со човечки ресурси покажало дека три четвртини од работодавачите имаат тешкотии да најдат дипломирани студенти со меки вештини што им се потребни на нивните претпријатија.
Наспроти тврдите вештини
„Тврдите вештини вклучуваат техничка или административна компетентност“. Меките вештини обично се користат за „да се однесуваат на „емоционалната страна“ на човечките суштества во спротивност со компонентата на коефициентот на интелигенција поврзана со тврдите вештини“. Тврдите и меките вештини обично се дефинираат како слични концепти или дополнувања. Овој факт покажува како овие два различни вида способности се строго поврзани.
Тврдите вештини биле единствените вештини неопходни за вработување во кариерата и биле вообичаено мерливи и можело да се квантифицираат врз основа на образованието, работното искуство или преку интервју. Успехот на работа се чинело дека е поврзан само со техничката способност за завршување на задачите. Поради оваа причина, работодавачот и претпријатијата порано вработувале нови луѓе само врз основа на нивните објективни компетенции. Ова појаснува зошто во денешно време луѓето со добри меки вештини се толку помалубројни од работниците со добри тврди вештини.
Трендот се променил во последните години, делумно поради повеќе деловни дејности кои усвојуваат хибридна работна средина. Тврдите вештини сè уште претставуваат основен аспект, но меките вештини им се изедначија по важност. Според лидерскиот професор Робер Лавасер, повеќето од истражувачите што ги интервјуирал во оваа област „ги оцениле меките вештини повисоко од техничките вештини“. Студиите на Истражувачкиот институт Стенфорд и Фондацијата Карнеги Мелон меѓу извршните директори на Форчун 500 (Fortune 500) ја потврдуваат оваа идеја, утврдувајќи дека 75% од долгорочниот успех на работа произлегува од меките вештини и само 25% од техничките вештини (Sinha, 2008). Друга студија покажала дека 80% од достигнувањата во кариерата се одредени од меките вештини, а само 20% од тврдите вештини.
Во секторите за вработување кои бележат брз раст, работодавците изјавиле дека новодипломираните вработени имаат јаз во вештините. Овој јаз во вештините се наоѓа помеѓу меките и тврдите вештини, овие новодипломирани вработени ги поседуваат потребните и очекувани тврди вештини, но немаат меки вештини.
Мерење
Студиите на ОЕЦД во 2015 година сугерираат дека меките вештини може значајно да се мерат во рамките на културните и јазичните граници. Таквите мерки вклучуваат комбинација на методи кои вклучуваат самопријавена личност, анкети за однесувањето и објективни психолошки проценки. Овие мерења може да се подобрат со собирање податоци од повеќе извори низ контекстите на учење како што се училишната средина, семејниот контекст и пошироката заедница и триангулација на податоците (ОЕЦД, 2015).
Тоа е затоа што анкетите можат да бидат предмет на пристрасност и имањето повеќе извори како што се јас, наставникот, врсниците и родителското известување може да обезбеди единствени перспективи за вештините на ученикот, како и заклучоци за латентна личност (Џон и Де Фрујт, 2014). Дополнително, закотвување вињети е уште еден метод што може да се примени за да се намалат предрасудите и да се зголеми квалитетот на податоците, како и да се подобри меѓукултурната споредливост на проценките на меките вештини (Кинг, Мареј, Саломон и Тандон, 2003; Килонен и Бертлинг, 2014 ).
Образование
Поради нивната зголемена важност, потребата да се предаваат меки вештини стана главна грижа за образовните кадри и работодавачите ширум светот. Бидејќи меките вештини се слабо дефинирани, нивното учење е поголем предизвик, во споредба со класичните вештини. Поради оваа причина, првиот чекор се состои од разбирање како да се проценат, така што образовните кадри да можат да го следат напредокот на учениците.
Што се однесува до наставата, оценувањето на меките вештини е потешко од техничките вештини. „Квизовите или испитите не можат точно да ги мерат меѓучовечките и лидерските вештини“. Групните проекти се чини дека се добар начин за развивање меки вештини, но нивното оценување сепак претставува тешка задача. Истражувачите сметаат дека оценувањето од колегите е добар компромис помеѓу работата во групи и објективната (пр)оценка. Истражувањата спроведени на оваа тема покажале и позитивни и негативни резултати. Студијата спроведена од професорот Џанг од Јужниот универзитет Џорџија, иако со малку учесници, „е почетен чекор во создавање и потврдување на скала за оценување од врсници“.
„Развојот на меките вештини е многу потежок од развојот на тврдите вештини бидејќи бара активна интеракција со другите на постојана основа и подготвеност да се прифатат повратни информации за однесувањето“. Додека тврдите вештини може да се научат со учење од книга или од индивидуален тренинг, за меките вештини потребна е комбинација од околина и други луѓе за да се совладаат. Поради оваа причина, учењето не зависи само од личноста, туку е под влијание на различни чинители кои го прават образованието потешко и непредвидливо.
Успехот на обуката, дефиниран како „степенот до кој наученото во обуката се применува на работното место и ги подобрува перформансите поврзани со работата“, е уште една причина зошто образованието за меки вештини е тешко. „Претходните истражувања и анегдотските докази нагласиле дека обуката за меки вештини е значително помала веројатно да се пренесе од обука на работа отколку обуката за тврди вештини“. Ова ги принудува претпријатијата и организациите да инвестираат повеќе пари и време во обуката, а не сите се подготвени да го направат тоа.
Извештајот на ОЕЦД „Иднината на образованието и вештините 2030“ објавен во 2019 година ја истакнал зголемената важност на меките вештини во образованието поради трендовите како што се глобализацијата и брзиот напредок во технологијата и вештачката интелигенција, кои бараат промени на пазарот на трудот и вештините бараат идните работници за да успеат. Се вели дека „за да останат конкурентни, работниците ќе треба постојано да стекнуваат нови вештини, што бара флексибилност, позитивен став кон доживотното учење и љубопитност“.
Било спроведено истражување за трансферот на меки вештини и знаења преку облици како што се игра (DeKorver, Choi and Town, 2017 ) и учење засновано на проекти (Lee and Tsai, 2004 ). Друг клучен наод од литературата е дека за да се максимираат придобивките од меките вештини на долг рок, тие треба да се сосредоточат на малите деца, особено на возраст од 1 до 9 години. Добитниците на Нобеловата награда Хекман и Кауц (2012 ) дале доказ за тоа во нивната анализа на програмата Пери за предучилишни меки вештини, каде што откриле како цртите на личноста може да се променат на начини кои даваат корисни животни резултати. Програмата вклучувала настава за социјални вештини на 3 и 4-годишни деца од црнечки семејства со ниски примања со почетни резултати на коефициентот на интелигенција под 85 на возраст од 3 години. Во четиригодишната висококвалитетна програма за предучилишна едукација која го нагласи активното учење, учествувале 128 деца. Децата биле вклучени во активности создадени да ги развијат нивните вештини за одлучување и решавање проблеми и кои биле планирани, извршени и прегледани од самите деца со поддршка од возрасните. Наставниците, исто така, вршеле неделни посети од 1,5 час во домот на секој ученик за да ја вклучат мајката во образовниот процес и да помогнат во спроведувањето на наставната програма за предучилишна возраст дома.
Оваа лонгитудинална студија била проценувана со користење на случајно контролирани испитувања (RCT, randomized controlled trials). Откриено е дека групата која ја поминала програмата за предучилишна возраст во споредба со контролната група која не учествувала имала значително повеќе позитивни животни резултати од нивните врсници до 40-годишна возраст. Ова вклучувало дека 60% од програмската група заработувала повеќе годишно (над 20.000 американски долари) во споредба со 40% од непрограмската група. Дополнително, 77% од програмската група завршиле средно образование, додека само 60% од непрограмската група. Други животни исходи вклучувале програмски учесници во училиштата биле со помала веројатност да бидат уапсени, поседувале сопствен дом и автомобил и имале помалку тинејџерски бремености (Хекман и Кауц, 2012 ). Резултатите од други студии биле конзистентни со наодите од Програмата за предучилишна возраст на Пери, како што биле податоците од проектот STAR (Сооднос на достигнувања на учениците/наставниците) спроведен од Кругер и Витмор (2001 ) и Проект ПАТС (Промовирање на алтернативни стратегии за размислување) кои подучувале самоконтрола, емоционална свест и вештини за социјален проблем наменети за деца од основно училиште (Bierman et al., 2010 ). Двете студии покажале дека спроведувањето на образованието за меки вештини на мали групи деца на млада возраст довело до значително повисоки плати во раната зрелост во споредба со нивните врсници и други животни успеси (Dee and West, 2011; Durlak et al., 2011 ).
Метакогниција
Истиот извештај на ОЕЦД ја истакнал важноста на метакогнитивните вештини за доживотното учење. Метакогницијата значи размислување за сопственото размислување. Поконкретно, тоа се однесува на процесите што се користат за да се процени нечие разбирање. Тоа вклучува критичко размислување, размислување и свесност за себе како мислител и ученик (Чик, 2013). Со зголемената автоматизација, чисто когнитивните или професионалните вештини повеќе не се доволни за да се движите низ овој свет на VUCA (нестабилен, несигурен, сложен и двосмислен) (Yeo, 2019, OECD 2015. )
Вработување
Според извештајот Преглед на вештините (Skills Outlook) на ОЕЦД за 2019 година, доживотното учење или метакогницијата стануваат се попотребни за вработување и за справување со идната средина со зголемена неизвесност. Во извештајот се наведува, „луѓето веројатно ќе бидат способни да се справат со несигурноста подобро од вештачката интелигенција“, бидејќи вештачката интелигенција може ефикасно да заврши одредени задачи, но не може лесно да се програмира да ја земе предвид несигурноста и неочекуваната сложеност што се среќава во работата со луѓе или за луѓето корисници. Поинаку кажано, меките вештини се многу тешки за кодирање. Спротивно на тоа, луѓето можат полесно да одговорат на несигурноста, нестабилноста, сложеноста и двосмисленоста, преку тоа што ќе бидат прилагодливи ученици и ќе бидат способни лесно да ги усвојат, развиваат и отфрлаат нивните верувања и нивното разбирање за светот, кога ќе им се даде нов контекст (ОЕЦД, 2019 ). Сепак, луѓето понекогаш не успеваат да се прилагодат продуктивно, а на машините, во многу случаи, целосно им недостасуваат тие капацитети (Laukkonen, Biddell and Gallagher, 2018 ).
Критика
Додека „меките вештини“ сè повеќе се изучуваат во образовните програми ширум светот, некои научници ја покажале неконзистентната употреба на поимот, како и начините на кои тој се користи за да се контролираат, а не да се зајакнат вработените. Дебора Камерон, на пример, покажува дека зголемената сосредоточеност на „комуникациските“ вештини меѓу давателите на услуги во Обединетото Кралство ги ограничила облиците на изразување на работниците и довело до униформни кодови за разговор. Кори Алан покажува дека државните програми за интеграција за новите имигранти во Канада го користат фокусот на меките вештини, така што поединците ги прифаќаат меѓучовечките културни норми на канадското општество. Во Кина, Министерството за образование се обидело да го промовира самоизразувањето и комуникациските вештини на учениците на сметка на учењето водено од испити, но сепак тешкотијата во мерењето на овие способности, и уште повеќе фактот дека овие способности полесно се идентификуваат меѓу урбаната елита наместо да е демократски пристапна, скратиле голем дел од овие напори. Како што покажува Гил Хизи, наместо да се третираат како објективно признати способности неопходни за пазарот на труд, луѓето во Кина кои негуваат меки вештини се сметаат себеси за поиндивидуалистички и космополитски за разлика од барањата на нивната локална култура.
Мец Хандбал
Мец Хандбал е француски ракометен клуб, од градот Мец, Мозел.
Клубот е основан во 1965 година, и главно е познат по женскиот тим, кој доминира во францускиот женски ракомет од 90-тите години, со 23 титули во француското првенство. Клубот се преселил во врвот на националната хиерархија со првата титула во сезоната 1989-1990. Кон крајот на 1990-тите и раните 2000-ти години, клубот имал големо соперништво со Бесансон, вториот најголем француски женски ракометен клуб од овој период, кој успеал да им одземе неколку титули. Низ годините дресот на Мец го носеле голем број на славни ракометарки кој играле и за француската репрезентација како: Изабел Вендлинг, Лејла Лежен, Нина Канто, Амандин Лејно, Алисон Пино, Беатрис Едвиж и други.
Машката секција всушност претставувала посебен клуб, РК СМЕК, кој бил затворен, а потоа интегриран во овој клуб Мец Хандбал во 2009 година.
Женски сектор
Состав за сезоната 2019-2020
Светско првенство во ракомет за мажи 1978
Светско првенство во ракомет за мажи 1978 — 9-то Светско првенство во ракомет за мажи кое се одржало во Данска. На турнирот вкупно учествувале 16 репрезентации.
Златниот медал го освоила репрезентацијата на Западна Германија, победувајќи ја СССР во финалето, додека бронзениот медал го освоила Источна Германија.
Табела
Извор: Меѓународна ракометна федерација
Арсениј IV Јовановиќ Шакабента
Арсениј IV Јовановиќ Шакабента (Арсеније IV Јовановић Шакабента; 1698 – 18 јануари 1748) бил архиепископ пеќски и патријарх српски од 1725 до 1737, а потоа и поглавар на српската православна црква во Хабсбуршката монархија од 1737 до неговата смрт во 1748.
Елегија за тебе (филм)
Елегија за тебе македонски филм од 2007 година во режија на Васил Зафирчев.
Димово
Димово (Димово) — гратче во Северозапдна Бугарија, административен центар на општината Димово во Видинската Област. Има население од околу 1.083 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот се наоѓа во западниот дел на Дунавската Рамнина, на 34 километри јужно од регионалниот центар Видин. Димово е сместено покрај реката Арчар, во мала вдлабнатина опкружена со осум долини, на чиј долен крај во Арчар се влева реката Белштица (мештаните ја нарекуваат и Белска Река).
Историја
Димово е една од младите населби во Северозападна Бугарија, која настанала во втората половина на 19 век. По освојувањето на Кавказ од страна на Руската Империја во 1862-1864 година, черкеското мухамеданско население беше масовно раселено во Отоманската Империја. Како резултат на оваа политика биле формирани три черкески колонии во Белоградчичката каза - Ѓурѓица (денешното село Ѓургич, Белашница (денешна Горна Бела) и Османие - денешно Димово. Тогаш броела околу 300 черкески семејства, чии куќи биле лоцирани од двете страни на реката Арчар, меѓу бугарските населби Бела, Костичовци и Макреш.