cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Турска кујна
Безалкохолни пијалаци
Салепот е друг пијалак омилен во зимските денови (се сервира топол со цимет). Салепот е направен од корените на диви орхидеи кој исто така во Турција може да се употребува и како сладолед. Ова беше популарен пијалак во западна Европа пред да дојде кафето од Африка.
Шербет е традиционален сладок пијалак во Турција направен од шипинки, корнелиевски цреши, роза и зачини. Во класичната турска кујна хошафот или компотот се пијат со јадењата од месо и пилавот.
Други безалкохолни пијалаци:
NGC 1596
NGC 1596 — леќеста галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1596 се споменува и како ESO 157-31, AM 0426-550.
Откривање
Објектот е откриен на 5 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1596 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 1596 има привидни димензии од 3,7' х 0,9'.
Паломас (Бадахос)
Паломас — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
NGC 1596
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 27 м 38 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 55° 1' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 1596 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15153. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 420; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8512.
Прва македонска кошаркарска лига
Првата Македонска Кошаркарска Лига позната и како Прва Лига Мажи е кошаркарско натпреварување од највисок ранг во Македонија.
Историја
Пред македонската независност во 1991, македонските кошаркарски екипи се натпреварувале во Првата југословенска лига, Првата Б југословенска лига, Втората југословенска лига, организирани од Кошаркарската Федерација на Југославија, како и во Македонската републичка лига која била организирана од Кошаркарскиот Сојуз на Македонија.
Формат
Во сезоната 2019/20, во Првата лига (првиот дел) настапуваат десет кошаркарски екипи. Првите шест екипи обезбедуваат пласман во Супер лигата. Последните четири екипи од првиот дел играат плеј-аут. Последно пласираната екипа отпаѓа од натпреварувањето за следната сезона. Претпоследно пласираната екипа од плеј-аутот игра бараж со второпласираната од Втората лига за опстанок/унапредување за следната сезона. Првите четири екипи од Супер лигата обезбедуваат пласман во разигрувањето. Полуфиналето и финалето се игра до три победи без можност на предност.
Најкорисни играчи на финалето, сезоната и тренери освојувачи
Извор: eurobasket.com
478 Тергесте
478 Тергесте — астероид што кружи околу Сонцето. Му припаѓа на главниот појас, што значи дека неговата орбита се наоѓа помеѓу орбитите на Марс и Јупитер.
Тересте е старо име на градот Трст. Наречен е во чест на градот бидејќи неговиот откривач Лујџи Карнера, многу години бил директор на Трстјанската опсерваторија.
Национален парк Аораки/Кукова Планина
Националниот парк Аораки/Кукова Планина (англ. Aoraki/Mount Cook National Park) се наоѓа на Јужниот Остров на Нов Зеланд близу местото Твизел. Во рамките на самиот парк се наоѓа и селото Маунт Кук. Областа е прогласена за национален парк во октомври 1953 и е сочинета од резервати основани уште од 1887 со цел да се заштити значајната локална вегетација и предели.
Географија
Паркот зафаќа околу 700 км2. Ледниците зафаќаат 40% од паркот, од кои најпознат е Тасмановиот Ледник на падините на Кукова Планина.
Сите 20 врвови во земјата повисоки од 3.000 м се наоѓаат во овој парк, освен Маунт Аспајринг. Тука спаѓа и највисоката планина во Нов Зеланд, Аораки/Кукова Планина, со 3.753 м. Други позначајни врвови се Тасманова Планина, Хиксова Планина, Сефтонова Планина и планината Ели де Бомон. Планините на Јужните Алпи се млади, со помалку од десет милиони години, и сè уште се во фаза на издигање. Регионот на националниот парк во целина се издига по 5 mm годишно.
Паркот е дел и од јужновестлендското место Те Вахипоунаму прогласено за светско природно наследство како место од извонредна природна вредност.
Флора и фауна
Најголемиот дел од паркот се наоѓа над шумската граница, што значи дека растителниот свет се состои главно од алпски растенија како планинското лутиче, (ranunculus lyalli), најголемото лутиче во светот, големи планински маргаритки и дива копјеста трева (aciphylla colensoi) наречена и „Шпанец“ (Spaniard). Од птиците, во овие предели живее кеата, која претставува единствениот планински папагал и добро камуфлираното ливадарче. Од доведениот ловен дивеч најзастапени се дивокозата, хималајскиот тар и еленот.
Рекреација
Паркот е популарен за планинарење, скијање, лов и алпинизам. Со активностите во паркот раководи Службата за заштита на природата.
NGC 5976
NGC 5976 — леќеста галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5976 се споменува и како MCG 10-22-25, CGCG 297-22.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5976 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5976 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 36 м 47,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +59° 23' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 119°.
Други поделби
Проучување на NGC 5976 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55609. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 51; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3875. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1413.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Кол Спрауз
Кол Мичел Спрауз — американски глумец. Тој е брат близнак на Дилан Спрауз и е познат по улогата на Коди Мартин во серијалот „Угодниот живот на Зак и Коди“ и неговиот спиноф Угоден живот на палуба. Во 2017 година, Спрауз започнал да глуми како Џагхед Џонс во телевизиската серија на CW Ривердејл.
Ран живот и образование
Кол Мичел Спрауз е роден во Арецо, Италија, од американски родители Метју Спрауз и Мелани Рајт, додека тие предавале англиски јазик во училиште во Тоскана. Кол е роден 15 минути по неговиот постар брат близнак Дилан Спрауз. Кол го добил името по џез-пејачот и пијанист Нат Кинг Кол. Четири месеци по неговото раѓање, семејството се преселило во родниот крај на нивните родители Лонг Бич, Калифорнија.
Кариера
Кол и неговиот брат, Дилан, започнале да глумат на возраст од осум месеци, по предлогот на нивната баба, Џонин Бут Рајт, која била учителка по драма и глумица. Голем дел од раната кариера на Спрауз била споделена со неговиот брат - некои од нивните најрани улоги беа споделени улоги како едно бебе или дете во реклами, телевизиски емисии и филмови. Поради законите за детски труд во Калифорнија со ограничување на времето во кое може да се снимаат децата во текот на денот, ставање близнаци во единствена улога им овозможува повеќе време за еден лик да биде снимен. Некои значајни улоги што ги сподели со својот брат ги вклучуваат ликовите на Патрик Кели во ситкомот „ Грејс под оган“ од 1993 до 1998 година, Јулијан во филмот во 1999 година, Голем тато и младиот Пистачио Дисгајзи во 2002 година „Master of Disguise“. Во 2001 година, Кол започна да се појавува во епизоди на телевизиските ситкоми на NBC, Пријатели, како син на Рос Гелер, Бен. Оваа улога беше негова прва улога во која тој не се појави со својот брат. Бидејќи тој и неговиот брат стареат, тие започнаа да заземаат повеќе улоги како посебни ликови, но честопати сè уште работеа на истите проекти. Првата нивна улога како посебни ликови во истата продукција беше како децата во скицата на МАДтв. Спрауз го портретираше Коди Мартин во оригиналната серија на Дизни Канал во 2005 година, „The suite life of Zack and Cody" заедно со неговиот брат. Тој ја повтори улогата во спин-оф на шоуто во 2008 година, „ The Suite Life on Deck“ и во филм заснован на серијата.
На 9 февруари 2016 година, Спрауз почна да глуми како Џагхед Џонс во тинејџерската драма на CW, Ривердејл, заснована врз ликовите на Archie Comics. Серијата започна на 26 јануари 2017 година.
Во 2019 година, Спрауз глуми во Five Feet Apart, романтична драма која беше објавена во март и настапи добро во театрите. Тој игра пациент со цистична фиброза, кој се заљбува во девојка (која ја игра Хејли Лу Ричардсон ) со истата болест. Тоа беше негова втора главна улога во голем театарски филм, 20 години по неговиот прв, Големиот тато.
Спрауз ќе продуцира и ќе глуми во осум епизодниот поткаст Borrasca, кој треба да го издадат во април 2020 година.
Личен живот
Спрауз започнал да посетува универзитет во Њујорк во 2011 година, откако одложи една година. Првично заинтересиран да студира филмска и телевизиска продукција, тој реши да се запише наместо тоа во Галатин школа за индивидуализирана студија, следејќи ги хуманитарните науки и особено археологијата. Дипломирал заедно со својот брат во мај 2015 година. Спрауз работеше кратко во областа на археологијата, учествувајќи во ископувања и изведувајќи лабораториска работа. Специјализирал географски информациски системи и сателитски слики. За време на студиите, тој изведувал летни ископувања и во Европа и во Азија. Додека бил вклучен во својата додипломска работа, тој открил маска на Дионис на копање во Бугарија.
Спрауз има огромен интерес за фотографирање. Во 2011 година, тој започнал мрежно место за лична фотографија и зеде часови во Њујорк. Меѓу другото, тој имал задачи за главните модни списанија, вклучувајќи Teen Vogue, L'Uomo Vogue, The Sunday Times Style и W Magazine.
Џамија Чинили
Џамија Чинили (Çinili Camii) или џамија Махпејке́р Косем Валиде́ Султа́н Mahpeyker Kösem Valide Sultan Camii — џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција.
Местоположба
Џамијата се наоѓа на азиската страна на градот Истанбул, во населбата Усќудар.
Историја
Џамијата била реновирена во 1938 и 1965 година.
Бачка Топола
Бачка Топола (српски: Бачка Топола/Bačka Topola, унгарски: Topolya) — град и општина во округот Северна Бачка во Војводина, Србија. На север општината се граничи со општината Суботица, на североисток со општината Сента, на исток со општината Ада, на југоисток со општината Бечеј, на југ со општината Мали Идош, на југозапад со општината Кула, а на запад со општината Сомбор. Општината се состои од 23 населени места и има население од 38,179 жители, додека самиот град Бачка Топола има 16,154 жители. Националната структура на населението е следна: Унгарци - 59%, Срби - 30%, Црногорци - 1,4%, Русини - 0,8%, Словаци - 0,5%, останати - 8,3%
Низ општината проаѓа железничката пруга и автопатот Белград - Суботица - Будимпешта, како и сообраќајнците кои ги поврзуваат Сента, Сомбор, Бечеј и Бајмок, Бачка Паланка и Хоргош.
Капела на Александар III (Киев)
Капелата на Александар III  (украински: Каплиця на честь порятунку Олександра III ) е поранешен верски објект кој се наоѓал во Киев, Украина.
Капелата била изграден во 1891 година и посветен на рускиот цар Александар III. За главен проект бил избран Владимир Николаев. Објектот бил срушен во 1930-тите години од страна на болшевиците, а на нејзино место бил изграден споменик на Иван Петрович Котларевски.
На 17 октомври 1888 година, возот во кој се наоѓал рускиот цар враќал од Крим доживеал железничка несреќа, но царот не бил повреден. Во негова чест била изградена капелата, на денешната улица Меленкова.
Капелекерк
Капелекерк  (француски : Église de la Chapelle) ) е црква која се наоѓа во Брисел, Белгија. Била изградена во 1134 година. Дел од цкрката бил разрушен во 1695 година, а истата за последен пат била реновирана во 1989 година.
946 Поезија
946 Поезија — темидски астероид од главниот астероиден појас кој е во орбита околу Сонцето. Астероидот е откриен од Макс Волф на 11 февруари 1921 година.
Живко Панев
Живко Панев (француски: Jivko Panev) е универзитетски професор, православен свештеник и француски новинар со македонско потекло.
Животопис
Роден е 1961 година во Струмица, Македонија. Во 1987 година дипломира на Правниот факултет при Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје. Веднаш потоа заминува за Париз, каде што запишува додипломски студии и во 1993 година дипломира на Православниот богословски факлтет „Св. Сергеј“ во Париз. Во 1994 година магистрира на Институтот за старогрчки јазик и литература при унверзитетот Сорбона. Во 2002 година се стекнува со MBA-диплома по „Менаџмент на човечки ресурси“ на Високата школа за бизнис во Париз. Во 2010 се здобива со универзитетска диплома gratianus (ниво на докторат) од областа на канонското право и правото на односите меѓу државата и религиите при Факултетот Жан Моне во Париз.
Кариера
Од 1999 година се вработува на Православниот богословски факлтет „Св. Сергеј“ во Париз, каде што, најпрво како асистент, а од 2007 година како доцент, држи предавања по предметите: Канонско право, Историја на помесните цркви, Агиологија и Методологија. Во 1994 година е ракоположен за православен свештеник, а во 2010 година е унапреден во првосвештеничко достоинство (протоереј). Од 1999 година станува парохиски свештеник на „Богородица Державнаја“ во Шавил на Архиепископијата на православните руски цркви во Западна Европа. Во јануари 2005 година заедно со Кристоф Левалоа ја создал мрежната страница „Orthodoxie“, на којшто е главен уредник и којашто, според францускиот весник „La Croix“, е „еден од најцитираните информативни извори за православната актуелност (редовно посетувана од новинари, универзитетски професори, дипломати и одговорни црковни лица, како православни, така и римокатолици)“. Повеќепати има предавано на Високата школа за новинарство во Лил. Од 2010 година, тој е директор на едицијата „Orthodoxie“ во француската издавачка куќа „Éditions du Cerf“.
Хипергеометриска распределба
Под моделот на распределба се подразбира функционалната врска помеѓу вредностите на случајната променлива и соодветните веројатности, дефинирана со определен тип функција.
Постојат два модели на распределби :
Најпознати модели на прекинати распределби се:
Хипергеометриска распределба се користи во случај кога сакаме да примениме примерок без повторување кој содржи 5% или повеќе елементи на конечната маса.
Примена
Формулата за веројатносните распределби на хипергеометриската случајна променлива X се конституира врз основа на правилата на комбинаториката.Хипергеометриската распределба може да се утврди според следната формула:
каде: N- големина на масата, n- големина на примерокот (без повторување), x- број, односно успеси во примерокот, n-x - број на неуспеси во примерокот, N1 - број на успеси во масата, N2 - број на неуспеси во масата и min (N,x1) - на минимумот од n и N1
Хипергеометриската распределба, како и биномната распределба, е прекината и претставува цело семејство на распределби. Секој член на оваа фамилија е детерминиран со три параметри: N, N1 и n. Заради поедноставување на формулата P=N1/N (учество на успесите во масата), аритметичката средина (Mx= E(X)) и стандардното отстапување на хипергеометриската распределба, ќе се пресметаат врз основа на следниве формули:
Хипергеометриската распределба, како и биномната, имаат иста аритметичка средина, но стандардното отстапување на хипергеометриската распределба е различно, бидејќи се множи со изразот √((N-n)/(N-1)), кој патем се нарекува поправен фактор за конечна маса.. Отстапувањата на двете распределби нема да се разликуваат доколку поправниот фактор е близу до единица, т.е ако примерокот има мал број елементи на популацијата. Планирањето на експериментот на изборот на примерокот е подобро да се изведува со биномната распределба, бидејќи пресметувањето на хипергеометриската распределба е покомплицирано. Поради тоа, експериментот мора да се однесува на бесконечна популација или пак треба да се земе примерок со повторување или бројот на елементите да биде помал од 5% од големината на популацијата.
Примери
1° Доколку во еден магацини за резервни делови има n елементи, од кои М исправни и N-M неисправни.Треба на случаен начин да избереме n елементи од магацинот.Ако изборот на резервни делови се врши со враќање на елементите пред следното извлекување,тогаш случајната променлива X која го означува бројот на неисправни елементи помеѓу n избраните има биномна распределба. Меѓутоа, ако резервни делови не се враќаат во кутијата во која се избираат,тогаш составот на елементите во магацинот се менува пред секој нов избор, што значи се резултира со избор на независни настани. Потребно е да се пронајде распределба на случајна променлива X која означува број на неисправни делови меѓу n неизбрани без враќање,каде што n≤N. Претпоставката е дека секоја n комбинација на елементи во магацинот има еднаква веројатност да биде избрана. Бројот на сите можни избори на n елементи во магацинот со N елементи е еднаква на (N/n) Пожелни се оние исходи кои содржат x ispravni и n-x неисправни. Термините на случајната променлива X се нарекуваат Хипергеометриска распределба. Бидејќи x не може да биде поголемо од n или M,тогаш мора да важи правилото x≤ min { n,M }. Исто така мора да биде x≥0 i N- M≥n-x, каде што се добива x≥ max {M+n-N } Доколку x се наоѓа во границата max {O,M+n-N}≤x≤ min {n,M} Ако N е големо, а n мало законот за хипергеометриска распределба (X=x) има тенденција кон биномната распределба и во тој случај не постои речиси никаква разлика ако се избере мал број на елементи со или без враќање од целокупниот број на елементи.
2° Доколку имаме еден производствен процес во кој за 60 минути се произведуваат 100 дискови за определен сметач. Заради намалување на производствените трошоци процесот го следиме врз основа на примерок од 10 елементи.Да претпоставиме дека во тие 60 минути 8 произведени дискови биле исправни.Колку изнесува веројатноста дека примерокот од 10 елементи ќе содржи точно 2 неисправни и 8 неисправни дискови? Оваа веројатност можеме да ја добиеме преку користење на хипергеометриската распределба, бидејќи масата е конечна,а големината на примерокот спрема големината на масата изнесува (10/100)=0,1 или 100%.Следува решение на задачата :
Наводи
1. Ристески Славе, Тевдовски Драган (2010): „Статистика за бизнис и економија“, четврто издание, Скопје: Економски факултет - Скопје.
2. http://www.scribd.com/doc/94814154/Modeli-prekidnih-rasporeda
3. Paul Newbold (2007): „Statistics for business and economics“.
4. Statistical quality control; 1999; Johannes Ledolter & Claude W. Burrill
Сал Ага
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 13 километри југоисточно од градот Сер и на 12 километри југозападно од Довишта, на надморска височина од 14 метри.
Отоманско Царство
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 60 Македонци и 50 цигани. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 40 македонски гркомани, 12 Власи и 252 цигани.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година селото било евидентирано како напуштена населба, додека на пописот од 1920 година во селото биле евидентирани 58 жители.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1930 година, селото било преименувано во Моновриси.
Демографија
Во 1928 година селото броело 300 жители, додека во 1940 година селото броело 418 жители. Селото според пописот од 1951 година броело 550 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 472 жители, во 1971 година имало 523 жители, во 1981 година имало 523 жители, додека во 1991 година имало 573 жители. Денеска, населението на селото е 566 жители според пописот од 2011 година.
Еразмо Охридски
'''Св. Еразмо Охридски (или Лихнидски''') — христијански маченик од крајот на III и почетокот на IV век по потекло од Антиохија кој извесно време претстојувал во Лихнид (Охрид), Македонија. Неговиот култ ги поминал локалните граници на Македонија и се проширил не само во другите места на Балканот туку и пошироко во Европа. Денес, Св. Еразмо подеднакво е почитуван од Римокатоличката и Православната црква.
За животот на Еразмо и неговиот престој во Лихнид дознаваме од двете негови житија сочувани во повеќе верзии во кои е опишана неговата мисионерска дејност и маченичка смрт во времето на Диоклетијан и Галериј. За престојот и мисионерската дејност на Еразмо во градот Лихнид и неговата околина, освен пишани извори постојат и многубројни народни преданија настанати неколку века по неговата маченичка смрт. На него е посветна познатата средновековна црква „Св. Еразмо“ во Охрид.
Овие изворни податоци соопштуваат дека Еразмо, кој бил епископ во градот Антиохија, стравувајќи за својата безбедност побегнал во Либанските гори каде живеел седум години. Но, римските власти успеале да го фатат и да го затворат под обвинение дека е христијанин. Според преданието, непосредно пред да биде извршена смртната казна, Еразмо бил спасен од ангел кој го упатил да замине, според едни извори во Сидугридум, според други во Охрид, според трети во Лоукридос, а според приложното житие во Москополскиот зборник во градот Лихнид. И покрај контрадикторноста на изворните податоци во врска со местата каде што престојувал Еразмо по неговото заминување од Антиохија, врз основа на археолошките податоци пронајдени при ископувањата на наоѓалиштата во Охрид и Охридско, како и врз основа на раширеното народно предание и култ кон светецот, речиси без исклучок се смета дека античкиот Лихнид бил градот каде што Еразмо еден подолг период ја извршувал својата мисионерска дејност.
Тој таму се задржал повеќе години работејќи како мисионер, вршејќи разни чуда меѓу месното население од кои најкарактеристично е воскреснувањето на синот на видниот Лихнидиец Анастас и покрстувањето на 40.000 нови верници. Неоспорна е големата улога и влијание што го одиграл култот на Св. Еразмо во ширењето и зацврстувањето на христијанството на овие простори.
Дознавајќи за големиот успех што го постигнал во неговата мисионерска работа, царот Галериј им наредил на локалните власти веднаш да го затворат Еразмо, а потоа лично го сослушал и наредил да биде однесен во градот Соурмитана. Но и таму Еразмо продолжил со својата дејност при што успеал да преобрати 30.000 нови верници пред да биде повторно затворен и мачен. Според легендата, повторно од затворот го спасил ангел, по што Еразмо според житието сочувано во Москополскиот зборник заминал во градот Фримос во Кампанија и оттаму во Хермелеја каде што и умрел, а пак во сите други житија сочувани во латинските извори се кажува дека од Соурмитана преку Драч или о стровот Крк, Еразмо заминал за Италија каде по седум дена од неговото пристигање починал во градот Формија каде што и бил погребан. Во IX век градот Формија настрадал од Сарацените при што моштите на светецот биле пренесени во соседниот град Гаета.
Знаме на Алјаска
Знамето на Алјаска е државно знаме на Алјаска, кое се состои од осум златни ѕвезди, формирајќи ја Големата кола и Северницата, на темносино поле. Големата кола е астеризам во соѕвездието Голема мечка што симболизира мечка, домородно животно за Алјаска. Како што е прикажано на знамето, нејзините ѕвезди можат да се користат како водич од почетниците за да ја лоцираат Северница и да утврдат вистински север, што значително варира од магнетен север.
Дизајнот бил создаден од Бени Бенсон од Сивард и избран од приближно 700 записи во натпревар од 1927 година. Во 2001 година, било спроведено истражување од страна на Северноамериканската вексилолошка асоцијација, каде што знамето на Алјаска било избрано на петтото место по квалитет во дизајнот, од вкупно 72-те рангирани канадски провинциски, американски држави и американски територијални знамиња. Само подобар резултат оствариле знамињата на Ново Мексико, Тексас, Квебек и Мериленд.
Текла Ресвол
Текла Сузана Рагнхилд Ресвол (22 мај 1871 - 14 јуни 1948) била норвешка ботаничарка и едукатор. Таа била пионер во норвешкото образование за природна историја и зачувување на природата заедно со нејзината сестра Хана Решвол-Холмсен.
Животопис
Ресвол е родена во Вого во Оплан, Норвешка. Таа била ќерка на Ханс Ресвол (1823–1908) и Џули Мартин Дејхман (1831–1902). Работела како медицинска сестра во дом од повисока класа во Стокхолм пред да започне студии за природна историја на Кралскиот универзитет Фредерик (сега Универзитет во Осло) во Кристијанија 1894 година. Таа станала многу вешта под професорот по ботаника, Аксел Блит. По дипломирањето во 1899 година, таа заминала во Копенхаген каде што работела во ботаничката лабораторија на Универзитетот во Копенхаген под раководство на професорот Евген Верминг. Во 1900 година, таа се вратила на Универзитетот во Осло. Таа била направена вонреден професор на Универзитетската ботаничка градина во 1902 година.
Партско Царство
Партско Царство, или Арсакидско Царство - античка држава на Блискиот Исток што постоела од средината на 3 век пр.н.е. до почетокот на 3 век на новата ера. Поникнало во областа Партија, која го опфаќала североисточниот дел на денешен Иран, а на својот врв, покрај целиот Иран, ги опфаќало и териториите на денешните држави: Ирак, Ерменија, Грузија, источна Турција, источна Сирија, Туркменистан, Авганистан, Таџикистан, Пакистан, Кувајт, крајбрежниот дел на Саудиска Арабија во Персискиот Залив, Бахреин, Катар и Обединетите Арапски Емирати.
Текла Ресвол
Животопис
Текла Ресвол направила посета на Јава и ботаничката градина во Бујтензорг во периодот 1923-24 година. Студирала фабрични дрвја во флората Јаван. Открила дека имаат пупки во хибернација и го протолкувала како непотребна одлика - рудимент од нивното умерено потекло. Таа останака во Ботаничката лабораторија до нејзиното пензионирање во 1936 година. Нејзините часови по ботаника оставиле огромна трага врз норвешките студентски генерациите. Таа исто така напишала учебник за ботаника за ученици од средните училишта.
Партско Царство
Со Партија владеела династијата Арсакиди (средновековен персиски: اشکانیان ), која го обединила и управувала со Иранското Плато, откако ги победила Селевкидите, од крајот на 3 век пр.н.е., и повремено ја контролирала Месопотамија помеѓу 150 пр.н.е. и 224 година од новата ера. Арсакидите биле третата династија на античкиот Иран по Медијската и Ахеменидската династија. Партија (најмногу поради воведување на тешка коњаница) била најголемиот непријател на Римското Царство на исток и ја ограничила римската експанзија по Кападокија (источна Анадолија).
Текла Ресвол
Личен живот
Заедно со нејзината академска кариера, Текла Ресвол учествувала во движењето за еднаквост на жените во Норвешка. Таа била шеф на „Клуб на студентки“ во Норвешка и служела во одборот на движењето право на глас на жените (Kvinnestemmeretsforeningen).
Партско Царство
Кога скитско-парните номади (Асирците ги нарекувале Ашкузи) се населиле во Партија и изградиле малку независно кралство, тоа се издигнало под кралот Митридат I Партски (171-138 пр.н е.) Подоцна, на врвот на својата моќ, партското влијание достигнало до Убар во Арабија, центарот на трговските патишта со темјан.
Текла Ресвол
Личен живот
Таа била мажена за рударскиот инженер Андреас Холмсен (1869-1955) чиј брат Гунар Холмсен (1880–1976) бил оженет со нејзината сестра Хана. Таа била третата жена што стана член на Норвешката академија на науката и писмата. Починала во 1948 година во Осло.
Партско Царство
Релативно малку се знае за Партите во споредба со Римското Царство или Ахменидското Кралство, со оглед на тоа што преживеала малку од нивната литература. Затоа, многу за историјата на Партите сознаваме од странски извори, монети и натписи. Дури и името со кое тие се нарекувале е контроверзно поради недостаток на домашни извори. Неколку грчки автори, чии фрагменти се зачувани, вклучувајќи ги Аполод од Артемида и Исидор од Каракас, пишувале под партско владеење. Нивната моќ се засновала на комбинација на герилска борба на коњанички номадски племиња и организациски вештини доволни за изградба и управување со огромно царство - иако никогаш не ја достигнало силата на персиските царства кои му претходеле и се јавиле по него. Вазалските кралства сочинувале голем дел од нивната територија, а грчките градови уживале одредена автономија.
Партија како сатрапија
Партија првично ја означувала територијата југоисточно од Каспиското Море. Била сатрапија на Ахеменидското Царство, која била освоена од Александар Македонски околу 330 пр.н.е. После смртта на Александар, управувањето на на Партија му била доверена на Никанор на Вавилонската поделба во 323 година пр.н.е. На Трипарадаската поделба во 320 пр.н е. Партија му била дадена на Филип. Него го наследил Питон. После 311 година пр.н.е. Партија станала дел од Селевкидското Царство и со него владееле разни сатрапи под власта на селевкидскиот крал. Андрагор (? -238. стр. н д. ) бил последниот селевкидски сатрап на Партија, под селевкидските владетели Антиох I Сотер и Антиох II Теос. Андагор се обидел да се бори за независност во време кога Селевкидското Царство била вовлечено во војна со Птоломејскиот Египет. Како знак на отпор, исковал парички на кои бил неговиот лик со дијадема на главата и неговото име. Андрагон бил сосед, современик и веројатно сојузник на Диодот I во Бактрија, кој отприлика во исто време се борел и против Селевкидите за независност, создавајќи го Грчко-бактриското Кралство.
Партско Царство
Племето Парти, номадски народ со иранско потекло, коe првично зборувалo источноирански јазик, а подоцна станалo познато под името Парти, дошло на Иранското Плато од Средна Азија. Тие биле врвни коњаници, познати по „партскиот истрел“: свртувајќи се назад во полн галоп за да испратат стрела директно зад нив. Околу 238 година пр.н.е. нивниот крал Арсак го соборил Андрагор и ја воспоставил независноста на својата династија од Селевкидското Царство во оддалечените делови на северен Иран, каде што денес се наоѓа Туркменистан.
Потомците на Арсак владееле сè додека Антиох III не ја нападнал Партија во 209 година пр.н.е., го освоил главниот град Хекатомил и продолжил напред кон Хирканија. Партскиот крал Арсак II, наводно, успешно молел за мир, а Партија го признала владеењето на селевкидската власт. Антиох III толку добро ја обезбедил Партија што продолжил понатаму источно кон Бактрија, каде три години се борел против грчко-бактрискиот крал Евтидемос I, а потоа продолжил кон Индија.
До 2 век пр.н.е. Партите не успевале да профитираат од континуираното слабеење на Селевкидското Царство, а потоа постепено ги зазеле сите нејзини територии источно од Сирија. Кога Партите го зазеле Херат, движењето на трговијата долж Патот на свилата било прекинато и посталександриското хеленистичко грчко-бактриско кралство било осудено на пропаст.
Селевкидските монарси се обиделе да ја задржат партската експанзија; Антиох IV ги поминал своите последни години борејќи се со иранските држави кои се формирале. По неговата смрт 164 година. пр.н.е., Партити го искористиле династичките превирања и дошле до уште поголеми придобивки.
До 129 година пр.н.е. Партија ги контролирала земјите сè до Тигар и го воспоставила своето зимско утврдување на неговиот брег кај Ктесифон, низводно од денешен Багдад. Тогаш Ктесифон било мало предградие од другата страна на реката Селевкија, најхеленистичкиот град во западна Азија. Зависна од богатството и трговијата обезбедени од Селеукија, партската армија ги ограничила своите упади, дозволувајќи му на градот да ја задржи својата независност. За време на најголемата жештина на месопотамиското лето, партската војска се повлекла во античките персиски престолнини Суза и Екбатан (денешен Хамадан).
Почнувајќи од околу 130 година пр. н.е., Партите претрпеле неколку упади на скитски номади, во кои биле убиени кралевите Фрат II и Артабан I. Скитите повторно ја нападнале Партија околу 90 година пр.н.е, и го поставиле кралот Санатрук на партскиот престол.
Односот на големите империјални сили кон Илинденското востание
Една од основните цели на Македонската револуционерна организација била преку вооружена борба да се дојде до ослободување на македонскиот народ. За таа цел Внатрешната организација низ долготраен процес го подготвувала македонскиот народ. Тоа бил процес во кој Организацијата преку подигање на идејната и политичката свест го подготвувала народот да биде подготвен за вооружено востание. Само со масовно сенародно учество на населението, Организацијата гледала фактор за успех на востанието. Само така, востанието можело да биде самостојно и независно од надворешните мешања, но истовремено тоа бил единствен начин да го привлече вниманието и симпатиите на меѓународното мислење во полза на македонскиот народ.
Ваквите цели на Организацијата не им одговарале на балканските држави кои имале посебни апетити кон Македонија. Тие повеќе сакале да остане истата состојба, отколку таа да се измени во полза на македонскиот народ. Затоа Бугарија се трудела со сите сили да предизвика предвремено востание, во кое неподготвениот народ не би имал никакви шанси за успех. Слична е состојбата и со големите империјални сили, кои се залагаат да остане непроменета состојбата на Балканот.
Иако недоволно подготвено Илинденското востание во 1903 година со својата жестина ќе ги изненади сите. Тоа претставувало непријатно изненадување не само за Османлиската власт, туку за сите мали и големи држави кои имале свои интереси во Македонија и на Балканот. Востанието на Македонците кое претело да го наруши воспоставениот баланс на Балканот, покрај Бугарите, Србите и Грците, посебно предизвикало загриженост кај Австроунгарија и Русија. Не помала загриженост покажале и други заинтересирани страни, како Англија, Франција, Германија и Италија, но тие се држеле на страна, очекувајќи ја иницијатаивата за смирување на состојбата во Македонија да потекне од двете најзаинтересирани големи сили, Русија и Австроунгарија.
Германија со цел да ги заштити своите интереси во Отоманското Царство, внимателно ја следи реакцијата на двете големи империјални сили, како најзаинтересирани за балканските земји. Двете земји тргнувајќи од сопствените интереси за да се запази целовитоста на турската држава и целосно да се врати состојбата под нејзина контрола, додека траеле востаничките акции во Македонија, пристапиле кон меѓусебни договарања за преземање на заеднички иницијативи за подобрување на положбата на населението во Македонија.
Од белешки на германскиот државен канцелар Бернгард Фон Билов, од 20 септември 1903 година, кои се однесуваат на посетата на германскиот кајзер на Виена на 18 и 19 септември 1903 година и неговите средби со австроунгарскиот цар Франц Јосиф, а исто така и иа разговорите со грофот Голуховски, австроунгарскиот министер за надворешни работи, можат да се видат кои биле ставовите по прашањето на Македонија. Во овие белешки на грофот фон Билов направени во Виена стои:
„За време на посетата на Неговото Величество Царот на Виена најдов можност повторно и подробно да поразговарам за внатрешната и надворешната состојба во Хабсбуршката монархија со Неговото Величество царот Франц Јосиф, царскиот и кралски министер за надворешни работи (гроф Голуховски н.з.), и со двајцата премиери. За ситуацијата на Балканот грофот Голуховски ми рече дека би морале да се разликуваат термините „пожелно" и „достапно". Најпожелно би било да им се остави на Турците да владеат во Македонија онака како што сакаат. Потчинувањето на овој систем би довело до такви состојби во Македонија што ќе предизвикаат возбуда на јавното мислење во Русија и ќе ја принудат петроградската влада да дејствува заштитнички над населението. Сè додека руската политика е мирна, Австрија ќе мора така да ја организира својата политика за да може да учествува и руската влада. Тој, грофот Голуховски, се држи цврсто за две точки:
1. Да се направи се’ што.е можно за да се спречи избувнувањето на судирот помеѓу Бугарија и Турција;
Со голема решителност грофот се изјасни дека нема да се впушта во поделбата на Балканскиот Полуостров помеѓу Австроунгарија и Русија. Една ваква поделба од самиот почеток за Австроунгарија би била загуба, а освен тоа, таквата поделба без сомневање би значела почеток на австро-руска војна. Тој никојпат не би дозволил формирање на голема Србија или голема Црна Гора, како што не доаѓа предвид Цариград да и припадне на Русија или кога помеѓу Јадран и Дунав би се формирала голема словенска држава, Австрија не ќе може повеќе да биде владеана. Центрифугалните словенски елементи би ја разделиле Австрија. Пред Австрија да дозволи една од овие евентуалности, таа побрзо ќе се реши да употреби меч. Прашањето на Дарданелите е европско прашање, тоа може да се реши само со заземање на сите сили. Грофот Голуховски постојано се враќаше на тоа дека ќе се труди колку што е можно да го задржи статус-квото, а источното прашање може подоцна да го реши на етапи. Неговиот иден идеал е очигледно турското владеење да го замени со автономна држава, и по можност голема Грција, голема Романија, голема Бугарија, слаба Србија, мала Црна Гора и на крајот да формира самостојна Албанија. Но, пред сè тој сака на секој начин што е можно подолго одржување на постојното. Не се изјаснува што би сторила Австроунгарија во случај Русија да ја нападне Турција. Но се изјасни дека нема да стори грешка и заедно со Русија да навлезе во Македонија, како на времето Австрија во Шлезвиг-Холштајн во 1864 година, како што нема да се впушта во ниеден кондоминиум.
Царот Франц Јосиф се изјасни за состојбата на Балканот и односите на Австрија со Русија и Италија на сличен начин како и неговиот министер, само со голема воздржаност...“ (Документи за борбата на македонскиот народ за самостојна и независна држава, том I, стр,415-416, док. 286; Die Grossr Politik., Вапd 118, Ѕ. 360 - 362.)
Како резултат на разговорите меѓу владетелите на Русија и Австроунгарија, цар Никола II и императорот Франц Јосиф, завршени во почетокот на октомври 1903 година во малото штаерско место Мирцштег, биле изработени во историјата познатите „Мирцштешки реформи".
Со овие реформи, кои се темелеле врз предлогот на англиската влада, се предвидувало: при главниот инспектор Хилми-паша да се постават двајца цивилни агенти од кои еден од Австроунгарија и еден од Русија, а требало да бидат надлежни за примена на реформата во македонските вилаети од страна на турската администрација. Потоа реорганизација на турската жандармерија во Македонија, при што требало да се именува еден странски генерал, под чија команда ќе се аташирале определен број европски офицери. Исто така се предвидувало реформирање на администрацијата, судството, развивање на месната самоуправа итн. Иако турската влада се согласила на предложените реформи, таа однапред била решена да ги саботира нивното воведување.
NGC 3530
NGC 3530 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3530 се споменува и како UGC 6188, MCG 10-16-64, CGCG 291-30, ARAK 278.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 99°.
Други поделби
Проучување на NGC 3530 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33766. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 46; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3827. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 673.
Џамија „Мустафа Челеби“
Џамија „Мустафа Челеби“ — стара османлиска џамија во градот Струга. Му припаѓа на Струшкото муфтиство на ИВЗ и прогласена е за значајно културно наследство на Македонија.
Историја
Џамијата е сместена источно од градскиот плоштад и реката Црн Дрим. Се наоѓа на на улицата „Вардарска“, непосредно до амамот „Мустафа Челеби“. Градена е од крајот на XVI до почетокот на XVII век. Градбата била обновена во 1985 – 1986 година. и понатаму реконструирана во 2010-тите.
Архитектонски опис
Храмот претставува еднопросторна куполна градба со димензии од 7,25 × 7,40 м. Куполата лежи на осумстран плиток барабан, а преодот кон него е остварен со помош на тромпи. Осветлен е со прозорски окна сместени на североисточната, југоисточната и северозападната страна во два реда — во долниот има по два прозорци, а во горнииот под еден. Прозорците од југозападната страна са затворени од турбето кое е прилепено до ѕидот однадвор. Прозорците од долниот ред биле во камени рамки, засводени со натпрозорски ниши и завршуваат со прекршен лак и затворени со мушарабии. Тие елементи се отстранети при интервенцијата во 1985 – 1986 г. Куполата изворно била покриена со олово, подоцна заменето со лим.
Минарето се наоѓа од западната страна на џамијата. Од осумаголниот постамент преминува во многуаголно тело, на което при врвот се наоѓа шерефето. Оградата на шерефето е метална и под неа има профилиран украс од вертикално поставени тули во три реда.
Внатрешност
Внатрешноста се одликува со сите елементи својствени на класичниот период период на османлиските џамии. Михработ, кој е сместен во профилирана правоаголна рамка, е во облик на полукружна ниша која на врвот завршува со сотно поставени тули во пет реда. Десно од него има дрвен минбер со прост облик и скромни украси. По целата ширина на северозападниот ѕид е сместен махвилот — галеријата од која се влегува во минарето. Во 1985 – 1986 година тремот пред грамот е претворен двокатен и сега е во една целина со молитвениот простор. Новиот трем е со керамиден покрив на четири води. Целата внатрешност е декорирана со украси при обновата во 1980-тите.
Турбе и двор
До југозападниот ѕид по целата ширина е сместено турбе со осум гроба на шеици (богослови) од алветскиот ред, кој бил сместен во блиското бекташко Теќе „Халвети Хасан Баба“. Во влезот на турбето е гробот на Рифат-ефенди, а во другата просторија се гробовете на Хасан ибн Фејзулах, Кадри-ефенди, Ариф-ефенди, Феруш Ханим, Ќемал-ефенди, Саадет Ханим и Сакине Ханим. Турбето има покрив на три води со ќерамиди. Веријатно изградено е на почетокот на XVIII век.
Во дворот на џамијата има голем број надгробни плочи.
За Иван Будалчето
За Иван Будалчето — руски анимиран филм снимен во студиото „Пилот“ во 2004 година од режисерот Михаил Алдашин. Премиерата се одржала во февруари 2005 година на ОРФАЦ во Суздал.
Цртаниот филм е дел од серијата „Планина на скапоцени камења“ и се заснова на народната приказна од Јарослав, адаптирано од Максим Горки. Патем, сличен заговор има и во унгарскиот фолклор, а епизодата со принцезата е репродуцирана во приказната за Х. К. Андерсен „Будалчето Ханс“ На почетокот на филмот - екран со прскање со пластелин „Живееме во Русија - Јарослав“.
Заплет
Врз основа на руската народна приказна (г. Јарослав ) изменета од Максим Горки. Сличен заговор има и во унгарскиот фолклор.
Некогаш живееле тројца браќа, двајцата постари биле паметни, а третиот бил Иван Будалчето. Што и да направел, сè било погрешно. Наскоро, браќата немале што да јадат и го испратиле Иван да ја продаде старата коза, која тој ја научил да танцува. Штом Иван ја напуштил куќата и отишол низ шумата во градот, од незнаење ја продал козата на елката за 200 рубли и со задоцнување се вратил дома. Браќата го искарале будалата и го испратиле назад да донесе или повеќе пари или да ја врати козата. Иван се вратил кај дрвото и побарал пари. Одеднаш гром удрил во дрвото и 200 рубли монети испаднале од шуплината (бидејќи разбојниците ги криеле украдените пари во ова дрво).
Браќата ги поделиле парите - зеле сè за себе, а Иван добил петка. Со таа петденарка, браќата го испратиле будалата во градот да работи.
Иван бил ангажиран како работник за мајстор. Сопствениците заминале, но го оставиле Иван многу малку да направи: да го нахрани нивното куче, да погледне надвор од вратата и да не ги брои враните. Како резултат на тоа, Иван, разбрал сè на свој начин, не се справил со работата: се занел со броење на враните и кучето избегало од дома. Сеќавајќи се дека треба да погледне надвор од вратата, Иван ја извадил од шарките и, ставајќи ја на грб вратата, оди да го бара кучето. Откако стигнал во шумата, Иван ја спасил мачката од јамата, таа му помогнала да го најде кучето. Враќајќи сè на своето место, Иван се прашувал зошто господарот му рекол повеќе да не работи кај него.
И токму тогаш генералот поминал и го објавил царскиот декрет: кој ќе ја насмее ќерката Ирина, која плаче цело време, тој ќе се ожени со неа и ќе добие и половина од кралството. Иван веднаш отишол во палатата за да ја насмее принцезата, но неговите браќа, кои исто така дошле таму, го избркале. Тажниот Иван се сретнал со својот стар пријател, мечката Миша и со неговата коза. Иван започнал да ја бакнува и гушка козата, додека принцезата истрчала на балконот. Секако, се покажало дека Иван ја насмеал принцезата, дури и без да ја погледне во очи ...
Иван добил половина кралство и се оженил со принцезата. И имало голема забава!