Индија
Стопанство
Според Меѓународниот монетарен фонд, номиналниот БДП на Индија застанал на 1,3 трилиони американски долари, што ја прави единаесетта по големина економија во светот, а соодветствува со доход по жител од 1.000 американски долари. Ако се земе предвид партитетот на куповинска способност, економијата на Индија е четвртата по големина во светот со 3,6 трилиони американски долари. Земјата е рангирана на 142 место во номиналниот БДП по глава на жител и 128 место во БДП по глава на жител во партиетот на куповинска способност. Просечната стапка на годишениот пораст на БДП е 5,8% за изминатите две децении, со што Индија е една од најбрзо растечките економии во светот. Пред 1991 година, како последица на протекционистички и социјалистички инспирирани политики на индиската влада, индиската економија била во голема мера затворена за надворешниот свет и страдала од големата државна интервенција и регулација. По акутната криза на платниот биланс, нацијата либерализирала својата економија и оттогаш се насочила кон една слободна пазарна економија. Од тогаш, акцентот паѓа на користењето на надворешна трговија и инвестиции како интегрален дел на економијата на Индија. Во моментов, економскиот систем на Индија е портретиран како капиталистички модел со прилив на приватни претпријатија. Индија е втора по големина светска работна сила, со 467.000.000 луѓе. Во однос на производството, во земјоделскиот сектор учествува 28% од БДП. Услугата и индустрискиот сектор соодветно сочинуваат 54% и 18%. Главните земјоделски производи вклучуваат ориз, пченица, растително масло, памук, јута, чај, шеќерна трска, компири. Главни индустрии се текстилната индустрија, телекомуникациите, хемикалиите, преработката на храна, челик, транспортна опрема, цемент, рударството, нафтена индустрија, машини и софтвер. Надворешна трговија на Индија достигнала релативно умерен удел од 24% од БДП во 2006 година, за разлика од 6% во 1985 година. Во 2008 година, Индија имала 1,68% дел од светската трговија. Во 2009 година, била петнаесеттиот најголемиот увозник во светот и осумнаесеттиот најголем извозник. Големиот извоз вклучувал и нафта, текстилна стока, скапоцени камења и накит, софтвер, инженерска стока, хемикалии, и изработки од кожа. Голем дел од увозот се суровата нафта, машини, скапоцени камења, вештачки ѓубрива, хемикалии. Во текот на изминатата деценија, во Индија платата по час (саатнина) била зголемена повеќе од двојно. Според извештајот од 2007 на Глобалниот Институт Меккинсли од 1985 година, објавил дека со големиот економски развој на Индија 431 милион индијци веќе не спаѓаат во категоријата на сиромашни и од 2030 година, средната класа во Индија населението ќе се зголеми на повеќе од 580 милиони луѓе. Во 2009 година, во извештајот за глобалната конкурентност Индија е рангирана 16 на софистицираниот финансиски пазар, 24-та во банкарскиот сектор, 27-ма во бизнис софистицираноста и 30-та во областа на иновациите; понапредна од неколку напредни економии. Седум од врвните петнаесет компании за технолошко надворешно изведување се стационирани во Индија и земјата се гледа како втора најповолно одредиште за надворешно изведување, веднаш по САД. Потрошувачкиот пазар на Индија во моментов, во светски рамки според големината се наоѓа на тринаесеттото место и се очекува да стане петти по големина потрошувачки пазар до 2030 година. Индија има најбрзо растечка телекомуникациската индустрија, додавајќи ги околу 10-те милиони претплатници во текот на периодот од 2008-09. Земјата е втората најбрзорастечка светска автомобилската индустрија, со зголемување на продажбата на домашниот пазар за 26% во текот на периодот од 2009-10 и зголемување на извозот за 36% во текот на периодот од 2008-09.