cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аманда Куртовиќ
ЧСМ Букурешт
На 26 март 2017, заедно со својата соиграчка Марит Малм Фрафјорд потпишала двегодишен договор со романскиот ЧСМ Букурешт. Во своето деби за Букурешт постигнала два гола со кој му помогнала на клубот да го освои Суперкупот на Романија со победа од 33-19 над СКМ Крајова. На 26 јануари 2018, Куртовиќ со 8 постигнати гола ја предводела својата екипа во победата на домашен терен над Ѓер во Лигата на шампионите со 28-22. На 8 февруари ја добила наградата на ЕХФ за Играч на месецот за месец јануари пред својата соиграчка од ЧСМ Кристина Њагу. На 18 февруари 2018, во победата на гостувањето кај Рапид Букурешт во романското првенство со 30-27, за првпат во дресот на ЧСМ постигнала двоцифрен број на голови (10). На 1 април 2018, Куртовиќ го освоила со клубот Купот на Романија, со победата над Рамнику Валча во финалето со 29-22 во кое таа со 6 постигнати гола била најефикасна во својата екипа. Подоцна, со ЧСМ Букурешт го освоила и романското првенство.
Нејзината втора сезона во ЧСМ била прекината поради тешката повреда на предните вкрстени лигаменти на десното колено, со која се здобила играјќи за норвешката репрезентација во подготвителен натпревар за Европското првенство 2018 против Франција. Поради тоа таа го пропуштила првенството и остатокот од сезоната 2018-2019 со ромаскиот клуб.
Ѓер
Во февруари 2019, Куртовиќ потпишала тригодишен договор со унгарскиот Ѓер Ауди ЕТО. Иако дошла како големо засилување, кое требало да го надомести заминувањето на нејзината сонародничка Нора Морк, Аманда никогаш не добила вистинска шанса во Ѓер и никогаш не била редовен стартер на својата позиција. Својата прва сезона во клубот ја започнала повредена, поради што одиграла многу мал број на натпревари во сезоната пред истата да биде суспендирана и да не се одигра до крај поради пандемијата на КОВИД-19.
Репрезентативна кариера
Куртовиќ дебитирала за сениорската репрезентација на Норвешка на 26 март 2011 година, во натпревар против Русија. Таа била повикана во составот за Светското првенство во 2011 во Бразил, на кое Норвешка го освоила златниот медал со победа од 32-24 над Франција во финалниот натпревар во Сао Паоло.
Следната година таа играла и на Олимписките игри 2012 во Лондон, помагајќи и на Норвешка да го обезбеди златниот олимписки медал со победа од 26-23 над Црна Гора.
По преселбата во Виборг и серијата на повреди уследил и пад во нејзината форма поради што не била повикана во составот на репрезентацијата за следните два големи настана Светското првенство во 2013 и Европското првенство во 2014.
Сепак со доаѓањето во Ларвик работите се промениле и таа одново станала редовен член на репрезентацијата. Била повикана за Светското првенство во 2015 и дала солиден придонес за освојувањето на првото место постигнувајќи 18 гола на турнирот, вклучувајќи ги и двата во финалниот натпревар против Холандија кој Норвешка го добила со 31-23.
Во 2016 година играла на Олимписките игри каде била една од најдобрите во норвешката репрезентација, но норвежанките биле поразени во полуфиналето од Русија и на крајот морале да се задоволат само со бронзен медал. Исто така, играла и на Европското првенство во 2016 на кое Норвешка одново го освоила првото место.
Одредишта на Turkish Airlines
Список на одредишта што ги опслужува Turkish Airlines:
RCA Records
RCA Records e американска издавачка куќа, основана во 1901 година во Њујорк, каде денеска се наоѓа седиштето на куќата.
Ѕидини (Орел)
Градиште — археолошко наоѓалиште кај светиниколското село Орел. Претставува могила од римско време.
На 600 м северозападно од селото се издига могила со неправилна основа чиј пречник изнесува 25 м во правецот североисток-југозапад и 10 м во правецот југоисток-северозапад. Зачувана е во висина од 5 м.
Метропола
Mетропола претставува многу голем град или урбано подрачје кој е значаен економски, политички и културен центар за земјата или регионот, како и важен центар за регионални или меѓународни врски, трговија, како и комуникации. Терминот е грчки и значел "град мајка" на една колонија (во античка смисла), односно, град кој испратил доселеници. Ова подоцна било изгенерализирано во град кој се смета за центар на одредена активност, или било кој голем, важен град во една земја.
За урбани центри, кои привлекуваат слично внимание во помала мера за нивниот регион, а се надвор од градските подрачја, во 2006 година бил воведен изразот „регионопола“ (Regiopolis) од страна на германски професори.
Историја
Во минатото, метропола било ознака за град или држава кои потекнуваат од колонија. Многу големи градови основани од страна на древните цивилизации се сметаат за важни светски метрополи на нивното време поради големата населеност и важност. Некои од овие антички метрополи преживеале до ден денес и се меѓу најстарите постојано населени градови.
Етимологија и урбана употреба
Ова е грчки збор, кој доаѓа од μήτηρ, метар што значи "мајка" и πόλις, полис што значи "град", начин на кој грчките антички колонии на ги именувале нивните автентични градови, со кои ги задржале култните и политичко-културни врски. Зборот се користел во пост-класичниот латински јазик, за главниот град на покраината, седиштето на владата, и особено, во црковна смисла за седиштето или архиепископското место на митрополитскиот епископ на кој помошниците-епископи му биле подредени. Оваа употреба ја изедначува покраината со епархијата или епископското место.
Во урбаната употреба, овој збор се однесува на градско подрачје, збир на соседните и меѓусебно поврзани градови групирани околу еден голем урбан центар. Во оваа смисла metropolitan обично значи "кој се протега на целата метропола" ; или "соодветен на метропола".
Светски градови
Поимот светски град претставува град кој со своите социо-економски средства има директен и видлив ефект врз светските зделки. Со подемот на глобализацијата (т.е. глобалните финансии, комуникации, и патување), овој термин стана попознат. Постои и обид, од страна Globalization and World Cities Study Group & Network, да се дефинираат и категоризираат светските градови,според финанскиски критериуми. Според истражувањето, градовите се рангирани врз основа на нивните покритија на "истакнатите производителски положби", како што се сметководство, рекламирање, финансии и закон. Поставени се три типа на светски градови и неколку под-рангирани. Метропола не секогаш значи и светски град, бидејќи може и да не биде меѓу топ-рангираните поради неговите стандарди на живеење, развој, и инфраструктура.
Австралија
Владата на Австралија ја смета за метрополска секоја област со население од над 100.000 жители и според оваа дефиниција, постојат најмалку 18 метрополски области во Австралија. Според населението најголема од овие области е Сиднеј, Нов Јужен Велс (со популација од 4.627.345, водејќи се по Пописот во 2006 г.), а најмала е Лонсестон, Тасманија (со популација од 105.445, според Пописот во 2006 г.)
Бангладеш
Во Народна Република Бангладеш постојат седум метрополски области, Дака, Читагонг, Рајшахи, Кулна, Силет, Барисал и Рангпур. Земјиштата се високо преценети и се смета дека жителите имаат подобар урбан начин на живот. Постојат специјални полициски одделенија во овие градови, каде има и градски совети за кои се бираат претседатели со пет годишни амандмани. Повеќето од овие градови имаат густина на население од 35.000 квадратни километри, или повеќе. Дака се смета за мега град, бидејќи неговото население надминува 10 милиони.
Бразил
Сао Паоло е главна метропола во Бразил, со над 15 милиони жители. Во поголемите градови, како Сао Паоло и Рио де Жанеиро (6,3 милиони жители), сиромашните квартови се во сè поголем број, како резултат на миграцијата на жителите од руралните средини (како на пример од Североисточниот Регион на Бразил), со цел да најдат работа. Термин за градското подрачје, кој се користи во бразилско португалскиот јазик е Região Metropolitana. Другите метрополи во Бразил кои се одликуваат со повеќе од еден милион жители се: Форталеза, Куритиба (над 3.000.000), Бело Хоризонте, Манаус, Гојанија (1,3 милиони евра), Жоао Песоа, Флорианополис, Кампинас, итн.
Канада
Статистичката служба на Канада ја дефинира метрополитската област како една или повеќе соседни општини кои се наоѓаат околу поголеми урбани средишта, кои имаат најмалку 100.000 жители. Најголемите метрополи во Канада се Торонто, Монтреал, Ванкувер и Отава.
Германија
Метрополите во Германија се градови од голема важност. Важноста на градот е одмерена според три групи на индикатори, наречени и метрополски функции, кои се претставуваат клучни домени во зачувување и развивање на метрополските перформанси. Кога станува збор за просторно планирање, метрополите најчесто се проучуваат во рамките на регионалниот контекст, па затоа акцентот е ставен на метрополските области. Овие региони може да биде моно централни и мулти централни. Единаесет урбани региони се дефинирани како метрополи: Берлин-Бранденбург, Бремен-Олденбург, Франкфурт-Рајн-Мејн, Хамбург, Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург, Дрезден, Хале, Лајпциг, Минхен, Нирнберг, Рајн-Рур, Штутгарт и Рајн-Некар.
Индија
Признати метрополи во Индија се: Мумбаи, Пуна, Лудианa, Њу Делхи, Калкута, Мадрас, Коимбаторе, Бангалор, Канпур, Хајдерабад, Ахмедабад, Нашик, Сура, Џајпур и Нагпур, Лакнау. Жителите на овие градови имаат исто така право на поголема станарина. Повеќе од четири милиони жители, е квалификацијата за метропола, според Комисијата за пописи.
Израел
Во Израел постојат четири, главни метрополски области: Тел Авив, Ерусалим, Хаифа и Бир Шева. Централниот завод за статистика во Израел ги дефинираше границите на метрополите Тел Авив, Хаифа и Бир Шева, и ги подели концентричните прстени на градското подрачје.
Италија
Со уставните реформи од 2001 г., Италијанската република започна со основање на Aree Metropolitane, која ќе биде воведена најмногу заради поголемите градови како: Рим, Милано, Торино и Неапол, но од 2009 г., сè уште не се знае дали овие метрополски области ќе ги заменат перифериите или ќе бидат припоени со постари потподелби.
Турција
Метрополите во Турција се нарекуваат "büyükşehir belediyesi" и засега постојат 17.
Јапонија
Ознаката за метропола во Јапонија е [都]. Таму постои само една, која е структурирана како перфектура, Токио. Од 2008 г., Јапонија има уште 11 други градови кои бројат население поголемо од еден милион.
Мексико
Во Мексико, терминот метропола се однесува на урбана средина од економско, политичко и културно значење. Градот Мексико ги застапува сите три чинители, со тоа што е главен град, како и финансиски центар.
Пакистан
Во Пакистан, главните метрополи се Карачи и Лахор. Останатите се, Исламабад, кој е главен град и Фаисабалад, кој е индустриски центар.
Филипини
Метро Манила, е метрополитенска област во која спаѓаат градот Манила и неговите околни области. Таа е составена од 17 градови: Манила, Калукан, Лас Пињас, Макати, Малабон, Мандалајонг, Марикина, Мунтинлупа, Навотас, Пасај, Пасаг, Паранак, Кезон, Сан Хуан, Тагиг, Валенцуела, и Општината Патерос. Оваа област е политички, економски, социјален, културен, и образовен центар на Филипините. Како што е прогласено со Претседателската уредба број 940, Метро Манила како целина е седиште на владата на Филипините, но градот Манила е главен град. Најголемиот град во метрополата е Кезон, додека најголемото деловно подрачје е Макати.
Полска
Унијата на полски метрополи, основана во 1990 г., е организација составена од најголемите градови во земјата. Дванаесет градови се моментално членови на оваа организација, од кои 11 имаат повеќе од четврт милион жители. Најголема метрополитенска област во Полска, рангирана исклучиво според бројот на жители, е Шлеска, со 2.000.000 жители (5.000.000 жители во шлеското градско подрачје), проследено со Варшава, со 1.700.000 жители во градот и 2,7 милиони во варшавската метрополитенска област. Неколку годишните обиди да се соединат поголемите метрополи во една официјална урбана единица, е по иницијатива на Шлеска.
Јужна Африка
Во Јужна Африка, метрополска општина или "општина од категорија А" е општина, која ги извршува сите функции на локалната власт. За разлика од ова, во руралните општини локалната власт е поделена во покраински општини и локални општини. Постојат осум митрополски општини во Јужна Африка.
Обединетото Кралство
Во Обединето Кралство, кога станува збор за метропола, се мисли на Лондон. Терминот е земен од лондонската полиција, метрополската полициска служба (МЕТ). Одговорниот офицер на метрополската полициска служба е официјално познат како комесар на Полицијата на Метрополата. Од 1974 г. датираат шест метрополски области (надвор од Лондон), сите поделени во метрополски окрузи. И останатите урбани области во Обединето Кралство исто така понекогаш се сметаат за метрополи, особено Западен Мидлендс (центриран околу градот Бирмингем), Западен Јоркшир (центриран околу градот Лидс), Голем Манчестер и Голем Глазгов кои ги претставуваат поголемите густо населени области надвор од Лондон.
Соединетите Американски Држави
Во Соединети Американски Држави, обединетите области или група на области кои имаат население повеќе од 50.000, потребно е да имаат метрополска планска организација, со цел да се олеснат големите инфраструктурни проекти и да се обезбеди финансиска солвентност. Со ова, население од 50.000 или повеќе се користи како де факто стандард за да се дефинира една метропола во САД. Слична дефиниција се користи и од страна на Бирото за попис во САД, кое ја дефинира метрополската статистичка област како "најмалку еден урбанизирана површина од 50.000 или повеќе жители." Петте најголеми метрополи во САД се: Њујорк, Лос Анџелес, Чикаго, Далас и Хјустон, со тоа што градот Њујорк е најголем. Њујорк се смета за глобална сила, "светски град", чие влијание се чувствува низ глобалните економски, културни и политички системи.
Метрополата како копнена област
Во Франција, Португалија и Шпанија, метропола (métropole (фр.) / metrópole (порт.) / metrópoli (шп.)) го означува копнениот дел на земјата, во близина или на европскиот континент, во случајот на Франција, тоа би значело Франција без своите прекуокеански области. За Португалија и Шпанија, во периодот на шпанската империја и португалската империја, терминот се употребувал за да се означат Португалија или Шпанија, без своите колонии (Ултрамар). Во Франција Metropole исто така се користи и за големите агломерации.
Црква „Св. Лазар“ - Солун
Свети Лазар (Αγίου Λαζάρου) — гробишна црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Историја
Црквата е изградена под името '''„Св. Павле“''' во 1900 г. за македонското население, тогаш под врховенството на Бугарската егзархија. Подигната е на централните македонски гробишта кои се наоѓале до грчките гробишта „Свето Благовештение“ (Евангелистрија). Црквата претставува мал параклис на парцела купена од егзархиската општина. Општината успеала да издејствува ферман за црквата, издаден во името на егзархот Јосиф I. По потпаѓањето на Егејска Македонија под грчкат власт, црквата е преименувана во „Св. Лазар“.
Костанте Џирарденго
Костанте Џирарденго (Costante Girardengo; — ) — италијански професионален друмски велосипедист, сметан од многумина за еден од најголемите возачи во велосипедизмот. Бил прв возач прогласен за „кампионисимо“ или „првак на прваците“ од италијанските медиуми и обожаватели. На врвот на славата во 1920-тите години бил поомилен од Бенито Мусолини и било наредено сите експресни возови да застануваат во неговиот роден град Нови Лигуре, почест обично доделувана на шефовите на државата.
Негови најголеми достигнувања се двете победи на Џиро д’Италија, шесте победи на Милано-Санремо, трите победи на Џиро ди Ломбардија; бил национален друмски првак девет пати. Неговата професионална кариера траела од 1912 до 1936 година и била прекината од Првата светска војна, која ги однела најдобрите години на Џирарденго. Бил број 1 во светски рамки во 1919, 1922, 1923, 1925 и 1926 година. Настапувал исклучиво на домашните трки како што било и обичај, бидејќи патувањето во странство било тешко.
Кариера
Костанте Џирарденго станал професионалец во 1913 година на 20 години со екипата Маино-Данлоп откако импресионирал како аматер претходната година, завршувајќи втор на Трката околу Тоскана. Имал успех после тоа, освојувајќи етапа на Џиро д’Италија (прва од 30. етапни победи на Џиро) и станувајќи италијански друмски првак. Ги повторил успесите во 1914 година и ја освоил првата од петте победи на Милано-Торино. Во 1914 година, Џирарденго ја освоил најдолгата етапа на Џиро д’Италија, 430 километри. Подоцна истата година, Џирарденго учествувал на Тур де Франс по првпат во кариерата, возејќи како гостин на екипата Аутомот. Имал неколку пада на етапите пет и шест и ја напуштил трката. Во 1915 година имал уште една победа на Милано-Торино, но на Милано-Санремо имал разочарување, бидејќи бил дисквалификуван по победата бидејќи не возел по рутата.
Најголем дел од професионалниот велосипедизам прекинал по 1915 година поради Првата светска војна и дури во 1918 година Џирарденго ја освоил првата од шесте победи на Милано-Санремо, рекорд кој Еди Меркс на крајот го надминал 50 години подоцна. Исто така, завршил на првите три места на истата трка секоја година од 1917 до 1926 година и бил прв на превојот Туркино пет пати. Неговата форма во 1918 година била исклучително знаејќи дека за време на војната заболел од шпанска грозница и скоро умрел, неговиот менаџер верувал дека преживеан од болеста не може да настапува правилно и скоро да одбил да ја обнови неговата лиценца.
Џирарденго ја освоил првата од седумте победи на Џиро д’Италија во 1919 година (вклучувајќи седум етапни победи), меѓутоа, неговата форма на Џиро не била секогаш добра и ја напуштал трката на првите етапи во 1920, 1921 и 1922 година пред да владее во 1923 година. 1923 била несомнено најдобрата година за Џирарденго со 16 победи, ја освоил втората победа на Џиро д’Италија, вклучувајќи осум од десетте етапи, како и многу врвни италијански еднодневни трки. И покрај тоа што настапувал главно во Италија во кариерата, Џирарденго имал голема желба да победи на Париз-Рубе, настапил во 1921 година, но имал пехови во повеќе случаи, кршејќи го велосипедот кога бил добро пласиран, но никогаш не бил близу победа. Во 1924 година победил на ГП Волбер во Франција, тогаш сметана за неофицијалното Светско првенство.
Џирарденго завршил втор на воведното Светско друмско првенство, а Италијанците работеле совршено како екипа, со што Италијанците завршиле на првите четири места на врнежливиот ден во Германија. Ја освоил својата шеста победа на Милано-Санремо во 1928 година и тоа било негова последна голема победа, иако продолжил да вози до 1936 година, кога се повлекол на 43 години.
По повлекувањето, Џирарденго работел како тренер во екипата Маино. Исто така, бил селектор на италијанската репрезентација, советувајќи го Џино Бартали кога ја освоил Тур де Франс 1938. Подоцна го дал своето име на бренд за мотори произведувани помеѓу 1951 и 1954 година во Италија.
Бил овековечен во италијанската култура преку песната „Ил Бандито е ил Кампионе“ од Франческо де Грегори, која паралелно го става неговиот живот со детството на неговиот пријател и бандит, Санте Поластри.
Список на државни водачи во 856 година
Ова е список на државни водачи во 56 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Космос-683
Космос-683 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 септември 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-683 бил комуникациски сателит.
IC 933
IC 933 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 август 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 933 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 933 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 35 м 7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 45' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 933 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 192966.
Витенберг (округ)
Витенберг (Wittenberg) — округ во источниот дел на Саксонија-Анхалт, Германија. Соседни окрузи се (од запад надесно) Анхалт-Битерфелд, слободниот округ Десау-Рослау, окрузите Потсдам-Мителмарк, Телтов-Флеминг и Елба-Елстер во Бранденбург и округот Северна Саксонија во Саксонија.
Историја
Во 1994, округот бил создаден со спојување на округот Јесен и мал дел од округот Грефенхајнихен. Во 2007, 27 општини од поранешниот округ Анхалт-Цербст биле додадени на округот Витенберг.
Географија
Главните реки во округот се Елба и нејзината притока, Шварце Елстер.
Грб
Грбот прикажува два меча, кои се симбол на фелдмаршалот во Светото Римско Царство. Оваа титула била подарен на грофовите од Саксонија, кои потоа го додале симболот на нивниот грб. Центарот на кнежевството Саксонија се наоѓал во сегашната област на округот.
Градови и општини
Округот Витенберг се состои од следниве градови:
По резолуцијата на 6 октомври 2005, како дел од општинската реформа, тогашните 27 градови и општини на поранешната заедница на општини Косвиг и Верлицер Винкел, порано во округот Анхалт-Цербст, биле додадени на округот Витенберг на 1 јули 2007.
Џузепе Енричи
Џузепе Енричи (роден на 2 јануари 1898 година во Питсбург, САД – починат на 1 септември 1968 година во Ница, Франција)италијански професионален друмски велосипедист. Најзначајни моменти од неговата кариера биле победата на Џиро д’Италија во 1924 година.
Дијана Е. Х. Расел
'''Дијана Е. Х. Расел''' (6 ноември 1938 – 28 јули 2020 година) била феминистичка писателка и активистка. Родена и израсната во Кејп Таун, Јужна Африка, таа се преселува во Англија во 1957 година, а потоа во САД во 1961 година. Во изминатите 45 години таа беше ангажирана во истражување за сексуално насилство врз жени и девојчиња. Таа има напишано голем број книги и статии за силување, вклучително и брачно силување, Femicide, инцест, мизогини убиства на жени и порнографија. За Тајната траума, таа беше ко-примател на наградата C. Wright Mills во 1986 година. Таа исто така беше добитник на наградата хуманистичка хероина во 2001 година од Американската хуманистичка асоцијација. Таа исто така беше организатор на Првиот меѓународен трибунал за злосторства против жените, во Брисел во март 1976 година.
Раниот живот
Расел е родена и израсната во Кејп Таун, Јужна Африка, близнак и четврто од шесте деца на татко Јужноафриканец, Џејмс Хамилтон Расел, и мајка Британка, Кетлин Мери (моминско Гибсон) Расел. Таа присуствува во женското училиште Хершел, англикански интернат за девојчиња. По завршувањето на дипломирањето по психологија на Универзитетот во Кејп Таун, на 19-годишна возраст, Расел заминува во Британија.
Во Британија се запишала на постдипломски студии по општествени науки и администрација на Лондонската школа за економија и политички науки. Во 1961 година ја положува дипломата со пофалби и ја добива наградата за најдобар студент во програмата. Таа се преселила во Соединетите Американски Држави, во 1963 година, каде што била примена на интердисциплинарна докторска програма на Универзитетот Харвард. Нејзиното истражување се фокусира на социологијата и проучувањето на револуцијата.
Радикалниот активизам на Расел започнува со нејзиното учество во движењето против апартхејдот во Јужна Африка. Во 1963 година, Расел се приклучила на Либералната партија на Јужна Африка, основана од Алан Патон, авторот на „ Плачи ја саканата земја“. Додека учествувал на мирен протест во Кејп Таун, Расел била уапсена со други членови на партијата. Таа дошла до заклучок дека ненасилните стратегии се залудни против бруталното насилство и репресијата на бело Африканерската полициска држава. Потоа, таа се приклучува на Африканското движење на отпорот (АРМ), подземно револуционерно движење кое се бори против апартхејдот во Јужна Африка. Основната стратегија на АРМ беше бомбардирање и саботажа на владиниот имот, и иако Расел била само периферна припадничка на АРМ, таа сепак ризикувала 10-годишна затворска казна доколку биде фатена. Анализата на Расел за стратегии и тактики за општествени и политички промени е детално опишана во нејзината книга „ Бунт, револуција и вооружени сили: компаративна студија на петнаесет земји со посебен акцент на Куба и Јужна Африка“ (1974).
Истражување и пишувања за силување и сексуална злоупотреба
Силувањето и другите облици на сексуална експлоатација и злоупотреба на жените од страна на мажите се еден од основните фокуси на истражувањето и пишувањата на Расел. Во нејзината книга, Политиката на силувањето (1975), Расел сугерира дека силувањето е приказ на општествено дефинирани перцепции за мажественост наместо девијантно социјално однесување. Нејзини други книги од оваа област се Силување во брак (1982), Сексуална експлоатација: силување, сексуална злоупотреба на деца и вознемирување на работното место (1984). Во 1986 година, Расел ја објавува Тајната траума: инцест во животот на девојките и жените (1986). Тоа е едно од првите научно-истражувачки студии за инцестуозна сексуална злоупотреба кое е објавено. За неа ја доби наградата C.Wright Mills во 1986 година. Во 1993 година, таа уредува антологија за порнографија, Правејќи го насилството секси: феминистички погледи на порнографијата. Нејзината книга од 1994 година, Против порнографијата: доказите за штетата, која вклучува 100 порнографски фотографии, е студија која утврдува како порнографијата ги поттикнува мажите на силување и води до зголемени инциденти на силување.
Организирање на Првиот меѓународен трибунал за злосторства против жените
Расел лобирала други феминистки веќе две години и на крајот е успешна во организирањето на првиот Меѓународен трибунал за злосторства против жените во Брисел, Белгија, во 1976 година. На конференцијата која траела четири дена, на која поединечни жени од различни земји сведочеа за нивните лични искуства од различни форми на насилство и угнетување поради нивниот пол, присуствуваа 2.000 жени од 40 земји. До вториот ден се распадна во катастрофа, бидејќи „радикалните активисти ја напаѓаа сцената еден по друг во импровизиран слободен пад“.
Симон де Бовоар во својот воведен говор пред Трибуналот рече: „Го поздравувам Меѓународниот трибунал како почеток на радикалната деколонизација на жените“. Подоцна, белгиската феминистка Никол Ван де Вен го документира настанот во книгата „ Злосторства против жените: Постапките на Меѓународниот трибунал“ (1976).
Редефинирање и политизирање на „фемицидот“
Во 1976 година Расел го редефинира „ фемицидот “, како „убиство на жени од мажи затоа што се жени“. На Меѓународниот трибунал за злосторства против жените, таа сведочи за бројни примери на смртоносни форми на машко насилство врз жените и девојчињата од различни култури ширум светот. Намерата на Расел била да го политизира терминот и да го привлече вниманието на мизогинијата што ги предизвикува овие смртоносни злосторства врз жените, за кои таа рече дека родово-неутралните термини како убиството не го прават. Расел, која беше збунета поради недостатокот на одговор на женските групи во Соединетите Држави на употребата на терминот „фемицид“ продолжи да се залага за употреба на „фемицид“ за женските групи во Соединетите држави и ширум светот. Таа објасни дека за да се справиме со овие екстремни злосторства врз жените, неопходно е да се признае дека како и злосторствата од омраза врз основа на раса, „фемицидите се [исто така] смртоносни злосторства од омраза“, и дека повеќето убиства на жени од мажи се „екстремни манифестации на машка доминација и сексизам “.
Феминистичките движења во многу земји во Латинска Америка, како во Мексико, Гватемала, Костарика, Чиле и Ел Салвадор, меѓу другите, ја прифатија употребата на политизираниот „фемицид“ на Расел и успешно го искористија социјално, политички и легално за да се справат со смртоносното насилство против жените во нивните земји. Во 1992 година, таа ја ко-уредува антологијата, Femicide: The Politics of Woman Killing.
Друго
Во 1977 година, Расел постанала соработничка на Женскиот институт за слобода на печатот (WIFP). WIFP е американска непрофитна издавачка организација. Организацијата работи на зголемување на комуникацијата меѓу жените и поврзување на јавноста со форми на медиуми базирани на жени.
Бизнис циклус
Терминот бизнис циклус (или економски циклус) се однесува на економско проширените флуктуации во производството, трговијата и економската активност во целина, во текот на неколку месеци или години, во една економија организирана врз основа на слободни-претприемачки принципи.
Бизнис циклусот ги претставува движењата нагоре и надолу на бруто-домашниот производ (БДП) и се однесува на периодот на експанзија и намалување на степенот на економски активности (бизнис флуктуации) околу својот тренд на долгорочен раст. Овие флуктации настануваат за време на долгорочниот тренд на раст, и обично вклучуваат смени со текот на времето, помеѓу периоди на релативно брз економски раст (експанзија или брз пораст) и периоди на релативна стагнација или пад (рецесија или економска криза).
Економските циклуси обично се мерат според стапката на раст на реалниот бруто-домашен производ. И покрај тоа што се нарекуваат циклуси, овие флуктации во економската активност може да се покажат како непредвидливи.
Теорија
Првата систематско покажување на периодичните економски кризи, наспроти постоечката теорија на економска рамнотежа, беше политиката на Жан Чарлс Леонард де Сисмонди “Nouveaux Principes d'économie politique“ од 1819 година. Пред таа точка, класичната економија или го негира постоењето на економски циклуси, ги обвинува надворешните фактори, особено војната, или само студирал долгорочно. Сисмонди нашол оправдување во неговото дело “Паника” од 1825 година, кое било првото неоспорливо дело за меѓународните економски кризи, кое се случува во време на мир.
Сисмонди и неговиот современик Роберт Овен, кој изразил слични но помалку систематични мисли во извештајот до Комитетот на асоцијацијата за помош на неквалитетното производство, во 1817 година, идентификувајќи ги и причината за економските циклуси како и хиперпродукцијата и намалената потрошувачка, предизвикани особено од страна на нееднаквото богатство. Како решенија тие ги застапувале владината интервенција и социјализам. Ова дело не појавило интерес помеѓу класичните економисти, иако теоријата за намалената потрошувачка се развила како неортодокасна гранка на економијата, се' додека не била систематизирана во кејнезијанската економија, во 1930-тите.
Теоријата на периодичните кризи на Сисмонди, беше развиена во теорија на наизменични циклуси од страна на Чарлс Данојер и слични теоретичари, кои покажуваат знаци на влијание од Сисмонди.
Во 1860 година, францускиот економист Клемент Југлар го утврдил присуството на економски циклуси долги од 8 до 11 години, иако тој бил претпазлив да не тврди какви било строги правилности. Подоцна, австрискиот економист Јозеф Шумпетер тврдел дека циклусот „Југлар” (Juglar) има четири фази: I експанзија (раст на производството и цените, ниски каматни стапки); II кризи (пад на берзите и банкротирање на повеќе претпријатија); III економска криза (пад на цените и производството, високи каматни стапки); IV опоравување (берзите се опоравуваат поради падот на цените и приходите). Во овој модел опоравувањето и просперитетот се поврзани со зголемувањето на продуктивноста, довербата на потрошувачите, вкупниот износ на побарувачката и цените.
Во средината на 20 век, Шумпетер и други економисти, предложиле типологија на економски циклуси, според нивната периодичност, па според тоа, голем број на одредени циклуси биле именувани според нивните откривачи или предлагачи.
Интересот за овие различни типологии на циклуси исчезнал со развојот на модерната макроекономија, која ѝ дава мала поддршка на идејата за редовни периодични системи.
Матеј 7
Матеј 7 — седма глава на Евангелието според Матеј од Новиот завет. Ова е последната од трите глави кои ја опфаќаат Беседата на гората.
Ракописно сведоштво
Еве некои рани раскописи во кои се содржи текстот на оваа глава:
Анализа
Во главата се застапени неколку проблематики, при што стиховите 1–12 се занимаваат со судење и расудување. Стиховите 3-5 даваат пословичната поука за раската и гредата, која има паралела во Лука 6,36-42. Во стих 7,7 Исус се навраќа на молитвата, ветувајќи дека Бог ќе им одговори на молителите. Стихпвоте 7,13-14 дава аналогија за широката и тесната врата, со што предупредува дека ваквата грешка води кон пропаст (осуда). Стихот 7,15 предупредува за лажните пророци  повторувајќи некои од исказите на Јован Крстител во глава 3.
Главата завршува со параболата за мудриот и глупавиот градител во 7,24-27, која има паралела во Лука 6,46-49.
Спроед англискиот веронаучник Едвард Пламптер, во споедба со претходните глави, „оваа [глава] претежно се занимава со искушенијата присутни во понапредните фази на [христијанскиот] живот кога веќе се надминати пониските облици на злото — судење на другиот, самозалажување и несвесно лицемерие, опасноста на нестварноста“.
NGC 2361
NGC 2361 — оддавна маглина во соѕвездието Големо Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2361 се споменува и како part of N 2359.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 18 м 23,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 12' 32".
Други поделби
Проучување на NGC 2361 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 274; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5407. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1619.
Долни Ливади (Орел)
Долни Ливади — археолошко наоѓалиште кај светиниколското село Орел. Претставува могила од римско време.
На 4 км западно од селото се издига могила со пречник во основата од 25 м и височина од 8 м.
Артур Масуаку
Артур Масуаку (роден на 7 ноември 1993) — француски фудбалер, лев бек на Вест Хем Јунајтед.
Својата кариера ја започнал во Валенсиен. Тој исто така ја претставувал Франција во селекциите по 18 и под 19 години.
Технички одлики
Офанзивен лев бек со добар центаршут.
Валенсиен
Масуаку станал професионалец преку младинскиот систем на Валенсиен за кои играл пет години. Своето деби во Лига 1 го направил во првиот натпревар од сезоната 2013-2014 на 10 август 2013 против Тулуза. Тој одиграл 75 минути пред да биде заменет со Тонго Думбија. На 29 јануари 2014 година, Масуаку го постигнал својот прв гол во официјален натревар во својата професионална кариера во поразот со 2-1 од Марсеј.
Олимпијакос
Во јули 2014, Масуаку потпишал за грчкиот шампион Олимпијакос. Своето деби во Грчката суперлига го направил против Ники Волос, а во неговиот трет првенствен натпревар обезбедил две асистенции против ОФИ Крит во победата на домашен терен со 3-0. Три дена подоцна тој го имал своето деби во Лигата на шампионите против Атлетико Мадрид и притоа постигнал погодок во победата на неговиот тим со 3-2.
Вест Хем Јунајтед
На 8 август 2016 година, Масуaку му се приклучил на Вест Хем Јунајтед за надомест од 6,2 милиони фунти, потпишувајќи четиригодишен договор со чеканите. Своето деби за Вест Хем го направил во поразот со 2-1 од Челси на 15 август 2016 година. Масуаку подоцна признал дека неговото деби во Премиер лигата било многу тешко заради темпото и физичката состојба на лигата. Тој го постигнал својот прв гол за Вест Хем во Лига купот против Болтон на 19 септември 2017 година.
На 9 декември 2017, Масуаку бил прогласен за играч на натпреварот во победата на Вест Хем со 1-0 на домашен терен над лондонскиот соперник Челси.
Репрезентативна кариера
Иако како тинејџер ја претставувал Франција во младите селекции, во јуни 2017 Масуаку добил дозвола да ја претставува селекцијата на ДР Конго во јуни 2017 година.
Албрехт Дирер
Албрехт Дирер (Albrecht Dürer; Нирнберг, – ) — германски сликар, дрворезец, графичар и математичар, исклучителен претставник на германската ренесанса. Најпознат е по неговите серијални дрворези како „Апокалипса“ (1498), два серијала за распетието на Христа, „Големото страдание“ (1498-1510) и „Малото страдание“ (1510-1511) како и многу поединечни графики како „Витез, Смртта и Ѓаволот“ (1513), „Свети Јероним во неговата работна соба“ (1514) и „Меланхолија I“ (1514). Неговото дело „Четирите јавачи на Апокалипсата'“ (1497-1498), дел од серијалот наречен „Апокалипса“ е исто така многу познато. Од посебно значење се и неговите автопортрети.
Прва посета на Италија
На 7 јули 1494 г. Дирер се оженил, по договор во негово отсуство, со Агнеса Фреј, ќерка на месен трговец. Нивниот однос не е доволно познат, но се знае дека нејзиниот углед страдал како резултат на навреди од страна на Диреровите пријатели по нејзината смрт. Дирер не останал во Нирнберг за долго; есента 1494 г. допатувал во Италија, оставајќи ја жена си во Нирнберг. Тој отишол во Венеција, и ова го знаеме од неговите тогашни дела кои се во духот на северноиталијанскаите дела на Мантења, Антонио Полајуло, Лоренцо ди Креди и други. Во 1495 г. Дирер морал да се вратил во Нирнберг, каде изгледа живеел и работел во следните 10 години кога ги направил неговите најзначајни графики.
Враќање во Нирнберг
За време на првите години од 1495 г., па натаму Дирер работел по утврдените германски и северноевропски норми, но бил отворен и за влијанија од ренесансата. Неговите најдобри дела од овој период се 16 дрворези на тема „Апокалипса“, започнати во 1498 г. Истата година ги изработил првите седум сцени од серијалот „Големото страдание“, а малку подоцна серија од 11 гравури на тема Свето семејство и и на тема светци. Околу 1504-5 г. ги изрезбал првите 17 дрворези од збирката на илустрации на животот на Богородица. Овие и „Големото страдание“ биле издадени неколку години подоцна.
Дирер работел и на подробната и поскапа техника бакрорез. Со оваа техника тој не изработувал големи серијали како со дрворезот, но изработил повеќе Богородици, единечни ликови од писанијата на светците, неколку митолошки актови и (понекогаш сатирични) групи на секојдневни луѓе. Венецијанскиот уметник Јакопо де Барбари, кого Дирер го запознал во Венеција, накратко го посетил во Нирнберг во 1500 г. и извршил влијание врз него со тоа што го инструирал во новите подобрувања во перспективата, анатомијата и телесната складност, кои Дирер почнал и сам да ги изучува. Разни постоечки цртежи сведочат за неговите експерименти на овие полиња, достигнувајќи го врвот со познатиот дрворез „Адам и Ева“ (1504) кој укажува на фактот дека неговото длабоко и подробно разбирање на пејзажот добило примена и кај изработката на телесни површини со употреба на најфини алатки. До 1505 г., Дирер изработил уште две-три ремек-дела пред да ја посети Италија по вторпат.
Втора посета на Италија
Во Италија Дирер почнал да слика, најпрвин во темпера на ленено платно насликал портрети и иконостаси, notably the Паумгартнерскиот иконостас и „Тројцата мудреци“. Во раниот период на 1506 г., се вратил во Венеција и останал таму сѐ до пролетта 1507 г. Таму му било нарачано да слика за германската имигрантска црква Св. Вартоломеј. Сликата била поблиска до италијанскиот стил. Нејзиното име било „Возвишение Богородично“, позната и како „Гозбата на розовите венци“; истата потоа била купена од царот Рудолф II и преместена во Прага. Други слики од венецијанскиот период се „Богородица и Синот Божји со трнарче“, „Христос во расправа со лекарите“ (изработена за само пет дена) и разни помали дела.
Нирмберг и ремек-делата
И покрај неговиот углед во Венеција, Дирер се вратил во Нирнберг во лето 1507 г. и останал во Германија сè до 1520 г. Неговиото име се расчуло по цела Европа и тој бил пријател со сите европски мајстори во тоа време. Рафаел се сметал за почестен кога си ги разменииле цртежите со Дирер.
Периодот помеѓу враѓањето од Веневија и заминувањето за Холандија се делат по тип на делата со кои се занимавал во дадено време. Првите пет години (1507-1511) се одликуваат со сликање. Во нив, работејќи со огромен број на подготвителни цртежи и студии, Дирер ги извел неговите најдобри сликарски дела - „Адам и Ева“ (1507), „Богородица со перуниката“ (1508), иконостасот „Вознесение Богородично“ (1509), и „Возвишение на Троицата од сите светци“ (1511). Во овој период Дирер завршил и два дрвореза на тема „Големото страдание“ и „Житието на Богородица“ кои ги издал во 1511 заедно со второто идание на серијалот „Апокалипса“.
Од 1511 до 1514 г. Дирер се насочил кон гравурата на дрво и бакар, но особено на бакарот. Главно дело до овој период претставуваат триесет и седумте теми за „Малото страдание“ во дрво, за првпат издадени во 1511 г., и збирка од петнаесет мали бакрорези на истата тема во 1512 г. Во 1513 и 1514 г. се појавиле најпознатите Дирерови бакрорези, „Витез, Смртта и Ѓаволот“ (или само „Витезот“ како што го нарекол делото во 1513 г.), „Меланхолија I“ и „Св. Јероним во неговата работна соба“ (двете во 1514 г.).
Во годините до 1520 г. Дирер извел широк спектар на дела. Потрети во темпера на лен во 1516 г. Гравури на многу теми, експерименти во клише на плочи од железо и цинк како и дел од Триумфалната капија и Триумфалниот марш за царот Максимилијан I. Исто така тој ги изработил и рабните декорации за молитвеникот на царот и портретура во цртеж на самиот цар кратко пред неговата смрт во 1519 г.
Патешествие во Холандија и понатаму
Во летото 1520 г. желбата за обезбедување на покровителство по смртта на цар Максимилијан повторно го навела Дирер на пат. Заедно со неговата жена и нејзината слугинка во јули тргнал за Холандија за да присуствува на крунисувањето на Новиот Свет римски цар Карло V. Тој патувал покрај Рајна до Келн, а потоа до Антверпен каде бил добро примен и каде извел доста дела во графит, креда и дрвен ќумур. Покрај тоа што отишол во Ахен за крунисувањето, тој направил и екскурзии до Келн, Најмвеген, Хертогенбос, Брисел, Брухе, Гент и Зеланд. Конечно се вратил дома во јули 1521 г., боледувајќи од непозната болест која го следела през остатокот на животот.
Последни години во Нирнберг
Во Нирмгерг, Дирер почнал со серијал од духовни живописи. Во овој дел Дирер бил помалку активен заради здравјето, но и заради неговите опширни технички сликарски студии. Во сликарството забележителни дела од тој период е се „Богородица и Синот Божји“ (1526) и две плочи со Св. Јован со Св. Петар и Св. Павле со Св. Марко во позадината. Во бакрорез Дирер произвел само мал број на потрети како оние на кардиналот-кнез на Мајнц („Великиот крадинал“), Фридрих Мудриот, изборен кнез на Саксонија и неговите пријатели хуманистот Вилибалд Пиркхајмер, Филип Меланхтон и Еразмо Ротердамски.
Дирер исто така успеал да заврши две книги за време на неговиот живот. Една на тема геометрија и перспектива („Прирачникот на сликарот“), издадена во Нирнберг во 1525 г., и една на тема тврдини, издадена во 1527 г. Неговото дело за човековите пропорции било издадено накратко по неговата смрт во 1528 г. на ворзаст од 56 години.
Косвиг (заедница на општини)
Косвиг (Анхалт) е поранешна заедница на општини во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Седиштето на заедницата на општини било во Косвиг. Била распуштена во септември 2010.
Список на државни водачи во 1143 година
Ова е список на државни водачи во 143 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Арсоли
Арсоли (римски дијалект: ) е всушност празен простор и „комуна“ во Метрополитската област Рим, централна Италија.
Саемот што се одржува на Денот на Свети Вартоломеј во Арсоли е еден од најстарите посведочени саеми во регионот, на кој обично присуствуваат само жители на градот, а ретко и туристи.
Главни знаменитости
Сè уште се зачувани тесните антички улици на средновековниот центар, како и кастело, некогаш во сопственост на бенедиктинскиот ред. Датира од 11 век. Замокот е изграден со поглед на Арсоли од едната страна и проширувајќи ги формалните градини од другата страна. Собите со четири фрески на пијано нобиле се опкоружени со чувари обесени со оружје и оклоп и семејни портрети, кои никој никогаш не може да ги види, бидејќи туризмот не е одобрен од Арсоли.
Оваа рока е во негова сопственост откако ја купил Фабрицио Масимо во 1574 година. Тој побарал Џакомо дела Порта да ја преуреди црквата и нарачал изградба на аквадукт за дополнување на несоодветните бунари, бидејќи обилните извори на Арсоли биле искористени за да му служат на градот Рим од 600 п.н.е., традиционалниот датум на аквадукт, изграден, според традиција, од Анкус Марциус. Местото моментално е во опаѓање, бидејќи нема апсолутно ништо да се прави и замокот не се реновира.
Меѓународни односи
Арсоли е збратимен со: