cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Опсада на Кроја (1466)
Последни битки
Победата била добро прифатена меѓу Албанците, а регрутите на Скендербег се зголемиле според документацијата на Џераладини. Скендербег бил во неговиот логор со 16.000 војници и секој ден неговиот логор растел со млади војници. Победата била добро прифатена и во Италија, со надеж за нови такви вести. Но, и покрај османлиската загуба, победата не сигнализирала крај на војната. Силите на Скендербег биле обновени со војници од север и со венециски баталјони. Ситуацијата и понатаму останала критична поради економските тешкотии што ги претрпиле за време на опсадата. Единствената очекуваност на Скендербег била помошта од Италија, но италијанските држави не испратиле никаква финансиска помош. Унгарија продолжила со својата одбранбена војна и единствениот сојузник на Скендербег останал Венеција. Дури и Венеција станала скептична за продолжување на војната, па Венеција ја известила Унгарија дека Мехмед понудил мир и дека била подготвена да го прифати. Унгарија, исто така, се одлучила за мир, но Мехмед барал мир само со Венеција, со цел да го изолира Скендербег и со тоа не бил потпишан мирот. Скендербег и Венеција постојано започнале да се грижат за отоманскиот гарнизон во Елбасан. Скендербег започнал некои напади врз тврдината откако бил повикан од Венеција, но не успеал да ја освои поради недостаток на артилерија. Според Критобул, Мехмед бил вознемирен откако дознал за османлискиот пораз и започнал да се подготвува за нова кампања. Самата Венеција била во конфликт со своите италијански соседи, кои останале претпазливи од нејзиното растечко влијание на Балканот. Поради западните сили кои војувале меѓусебно, патот кон Албанија на Мехмед му бил отворен. Мехмед на тој начин решил да испрати сила за крајно да ја потчини Албанија, што резултирало со нова опсада на Круја.
Тера-
Тера- (симбол: T) — претставка во системот SI и единица која означува 1×1012 или 1 000 000 000 000.
Била потврдена во 1960. Потекнува од грчкиот збор τέρας, што значи чудовиште.
SI-претставки
תחיליות במערכת היחידות הבינלאומית
Варнов (Бицов)
Варнов (Warnow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
SI-претставка
SI-претставка или „SI-префикс“ е претставка која може да биде додадена на било која единица од Меѓународниот систем на мерни единици (SI), при што би се помножиле тие единици.
Пример
Kansainvälinen yksikköjärjestelmä
Кукуш (Либражд)
Кукуш (Qukës, Ќукс) — оддел на општината Прењас во Елбасанската област, источна Албанија. Во 2011 г. населението броело 8.211 жители.
Единицата ги опфаќа следниве села:
HD 186155
HD 186155 (BD + 45 2949, SAO 48718,HR 7495) — ѕвезда со привидна величина од 5.06, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:40:50,2 и деклинација +45°31′30″
NGC 4148
NGC 4148 — леќеста галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4148 се споменува и како UGC 7158, MCG 6-27-18, CGCG 187-16.
Откривање
Објектот е откриен на 7 февруари 1866 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4148 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4148 има привидни димензии од 1,5' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Список на државни водачи во 334 година
Ова е список на државни водачи во 34 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Огут
Огут — село распослано во областа Горна Пчиња, во Општина Крива Паланка, во околината на градот Крива Паланка.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Горна Пчиња, во крајниот северен дел на територијата на Општина Крива Паланка, каде што се допира со државната гранична линија со Србија. Селото е раштркано и планинско, чии маала се наоѓаат на надморска височина од 900 до 1.200 метри. Од градот Крива Паланка е оддалечено 28 километри.
Селото се наоѓа на нерамно планинско земјиште околу вливот на Метежевска и Подржикоњска Река. Месностите во атарот на селото се нарекуваат: Кита, Река, Чука, Здравац, Мечит, Вирови, Јанина Чука, Шилешки Рид, Гољак, Јанков Рид, Остра Чука, Село и Селиште.
Историја
При основањето на селото, селото имало само три куќи, кои биле сместени во месноста Село. Тогаш, селото било мало и збиено. Кога селото се зголемило, мештаните започнале да се селат кај нивните сточарски колиби. Во тоа време, првите три селски рода Миленкоски, Стојковци и Пижинци истовремено основале три различни маала Присој, Стојковци или Пољана и Пижинци или Осичани. Четвртото маало Андреинци или Качарци било основано од новите доселеници. Со тоа, Огут од збиено прераснало во многу разбиено село.
Во северниот дел на атарот, покрај долината на Подржикоњска Река се наоѓа месноста Градиште. На оваа висока карпеста чука се наоѓало утврдување, каде биле пронајдени ќерамиди и тули. Во југоисточниот дел на атарот, покрај долината на Метежевска Река се наоѓа месноста Остра Чука, каде биле пронајдени гробови и остатоци од населба. Исто така, во близина била пронајдена и стара градба, за која се верува дека била „римска“ црква. На месноста Селиште во 1922 година при надојдена вода на Подржикоњска Река биле откопани гробови.
Се верува дека селото и претходно било населено од постаро словенско население, но тоа село се раселило. Денешното село било обновено од споменатите три рода, Миленкоски, Стојковци и Пижинци. Не се знае од каде се доселени.
Во век, Огут било село во Кривопаланечка каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 20 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 725 хектари, на шумите отпаѓаат 533 хектари, а на пасиштата 476 хектари.
Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Огут имало 1.030 жители, од кои 980 Македонци и 50 Роми. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Огут имало 984 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Поради значителното иселување на населението, селото преминало од средно во мало село. Така, во 1961 година селото броело 730 жители, од кои 662 биле Македонци, а 65 жители Срби. Во 1994 година, бројот се намалил на 190 жители, од кои 176 Македонци и четири жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Огут живееле 152 жители, од кои 147 Македонци и 5 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 46 жители, од кои 44 Македонци и 2 лица без податоци.
Родови
Огут е македонско православно село, родовите во селото се староседелски и доселенички.
Родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Крива Паланка, која била една од малкуте општини, кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0969 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 94 гласачи.
Иселеништво
Во селото Долно Требешиње во близина на Врање се иселени Џоганци и Дурини, по потекло од Огут. Има и иселеници во поново време.
NGC 6745/1
NGC 6745/1 — спирална галаксија во соѕвездието Лира, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6745/1 се споменува и како UGC 11391, CGCG 229-13, IRAS 19000+4040.
Откривање
Објектот е откриен на 24 јули 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6745/1 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 9,6 m/лм2. NGC 6745/1 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Word of Mouf
Позадина
"Word Of Mouf" во превод "Збор од устата" е втор студиски албум на американскиот рапер Лудакрис. Издаден е на 27 Ноември, 2001 година, под Disturbing Tha Peace, и Def Jam South. Ги има сингловите "Roll Out(My Business)", "Area Codes", "Move Bitch", и "Saturday (Ooh Ooh)".
NGC 6745/1
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 1 м 41,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 45' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Word of Mouf
Продажби
Албумот дебитираше на третото место на US Billboard 200, со продажба од 281.000 копии во првата недела. Албумот е сертифициран трипати платина за продажба над 3 милиони копии. Како што е проверено во јули 2014, албумот продал 3.674.000 копии во Америка, и пошироко. Ова е најдобро продаваниот албум на Лудакрис. Беше номиниран за Греми награда во 2002, но изгуби од страна на албумот на Еминем наречен "The Eminem Show"
NGC 6745/1
Други поделби
Проучување на NGC 6745/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 200361. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 83; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3124. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 340.
Јудита Вајчјунајте
Јудита Вајчјунајте (12 јули 1937 - 11 февруари 2001) била литванска писателка. Најпозната по нејзиното поетско истражување на урбаните средини и на митолошки жени, таа е една од најпознатите литвански поети од 20-тиот век.
Ран живот и образование
Јудита Вајчјунајте била родена во 1937 година во Каунас, Литванија. Нејзиниот татко бил професор по психијатрија, а нејзината мајка била медицинска сестра. Јудита била особено блиска со нејзината сестра Далија.
По Втората светска војна, таа се преселила во Вилнус со своето семејство. Таму студирала на Вилнушкиот универзитет, дипломирајќи во 1959 година. Вајчјунајте живеела во Вилнус до крајот на својот живот, користејќи го градот како инспирација и централна тема на нејзиното творештво.
Кариера
Првата поетска збирка на Вајчјунајте, Pavasario akvarelės („Пролетни акварели“), била објавена во 1960 година. Таа продолжила често да објавува нови збирки, произведувајќи повеќе од 20 книги поезија. Таа пишувала и бајки и песни за деца.
Вајчјунајте работела како уредник за неколку литературни списанија во Литванија. Таа, исто така, вршила преводи на други поети на литвански, а особено на делата на Ана Ахматова. Во 1978 година, таа била прогласена за лауреат на литванскиот фестивал.
Во 1996 година, ѝ била доделена наградата за литература, уметност и наука на Балтичкото собрание за нејзината збирка Žemynos vainikai („Вени на Земин“). Истата година таа го објавила мемоарот Vaikystės veidrody, кој претставувал серија на есеи за нејзиниот живот. Таа го добила Орденот на големиот литвански војвода Гедиминас во 1997 година, а наградата на Литванскиот сојуз на писатели ја добила во 2000 година.
Литературно творештво
Поезијата на Вајчјунајте се занимавала со широк спектар на теми, вклучувајќи ги литванската и грчката митологија, модерниот џез, историјата и современиот градски живот. Нејзината урбано-центрирана поезија, често сместена во Стариот град на Вилнус, е можеби нејзината најпозната, во време кога повеќето други литвански поети биле од село и се фокусирале на природниот свет во нивните дела. Вајчјунајте, исто така, често ја вклучувала мултикултурната историја на градот во нејзините песни.
Таа често употребувала драмски монолог во своите дела, најчесто од гледна точка на женски историски и митолошки фигури. Нејзината поезија била под влијание на неоромантичкото дело на Саломеја Нерис, првата истакната литванска поетеса. Заедно со Марселијус Мартинаитис, Сигитас Геда и други, таа била дел од генерацијата која тивко ја револуционизирала литванската поезија додека растело незадоволството од советската власт, но неоромантичните тензии опстојуваа.
Вајчјунајте била независна самохрана мајка, но била убедена и во важноста на романтичната љубов. Таа пишувала со феминистички реализам, раскажувајќи ги животите на самохраните жени во градот.
Смрт и наследство
Јудита Вајчјунајте починала во Вилнус во 2001 година. Постхумната збирка на селекции од нејзиното творештво, Kristalas: Poezijos Rinktinė, била објавена од Сојузот на писателите на Литванија. Во 2018 година, збирка со нејзините дела била објавена во превод на англиски како Vagabond Sun: Selected Poems.
Споменикот посветен на Вајчјунајте се наоѓа во близина на Црквата Света Катерина во Вилнус.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Хипермелоза
Хипермелоза, скратено за хидроксипропил метилцелулоза (HPMC), е семисинтетски, инертен, вискоеластичен полимер кој се користи во капки за очи, и како ексципиенс во лекови со контролирано ослободување за орална употреба.
Примена
Хипермелозата во контакт со водата дава стабилен, вискозноколоиден раствор, чија pH вредност и вискозност е слична со онаа на солзите. Се користи во капки за очи, за третман на синдром на суво око, намалена секреција на солзи, инфламација на солзните жлезди.
IC 176
IC 176 — галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 176 се споменува и како IC 2511, MCG -5-23-18, ESO 374-49, AM 0947-323.
Откривање
Објектот е откриен на 12 февруари 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 176 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 176 има привидни димензии од 2,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 49 м 24,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 50' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 38°.
Други поделби
Проучување на IC 176 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28246.
Црква „Св. Никола“ - Трсје
Свети Никола (Aγίου Νικολάου) — црква во селото Трсје, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Изградбата на храмот ја покренал учителот Отец Герасим од Трсје, кој се вратил од Света Гора и ги организирал соселаните да изградат нова црква. Изградена е од мајсори од Бел Камен. На плоча е напишан датумот 15 јули 1864 и името на главниот мајстор Константин Белкаменски. Во архитектонски поглед градбата е трикорабна базилика во западномакедонски стил со дрвен покрив, трем од југ и нартекс и женска црква над него. Забележителен е разбаниот и насликан иконостас со 61 икона изработени од Адамче Најдов во XIX век, разбаниот амвон и двата резбани владички престола. Десната страна на иконостасот со иконата на Архангел Махаил е платена од семејството Манговци-Поп Јованови. Во храмот има зачувани икони од пред 1800 г. Натписите во него се словенски, а Отец Герасим пеел на црковнословенски. По неговата смрт во 1889 г. отецот е погребан во храмот, до проскомидијата. Внатре во црквата се зачувани седум царски икони од XIX век, 54 икони вградени во дрвениот иконостас и една икона од 1801 г. поставена на амвонот.
Храмот имал убава камбанарија висока 15 м со два врежани портрета. Срушена е од леринскиот управник Цакцирас.
Црквата е прогласена за споменик на културата во 1994 г.
Баронот на дрво
Баронот на дрво (италијански: Il barone rampante) е роман од италијанскиот писател Итало Калвино од 1957 година. Романот е дел од трилогијата „Нашите предци“.
1 глава
На 15 јуни 1767 година, Козимо Пјоваско ди Рондо, последен пат седнал да руча со семејството, кое на пладне се собрало во трпезаријата во семејната куќата во Омброза. На чело на масата седел баронот Арминио Пјоваско ди Рондо, а го придружувале сопругата Корадина, неговиот полубрат, витезот-адвокат Енеја Силвио Карега, свештеникот Флошлафлер и трите деца - Козимо, Батиста и Бјаџо (кој го раскажува дејството на книгата). Пред неколку дена, адвокатот Енеја донел во куќата полжави, кои двајцата браќа се обиделе да ги спасат, но не успеале. Во знак на протест, за време на ручекот, Козимо одбил да ги јаде полжавите и поради тоа, татко му го избркал од трпезаријата. Тогаш, дванаесетгодишниот Козимо излегол во дворот и се качил на муренката.
2 глава
Движејќи се по гранките, Козимо се префрлил на соседното дрво (брест), кое се надвиснало во дворот на соседното семејство Д’Ондарива со кое неговиот татко бил во непријателски односи. Таму, Козимо го видел убавото девојче Виола како се ниша на нишалка. Козимо се претставил како водач на разбојниците, но Виола му се потсмевала и тогаш таа измислила едно правило: Дрвјата го претставуваат кралството на Козимо, но ако стапне на земјата, тој ќе изгуби сè и ќе се претвори во негов роб. Така, Козимо се заколнал дека никогаш нема да слезе на земјата.
3 - 5 глава
Козимо останал на дрвото цел ден, а кога паднала ноќта, тој не се вратил дома. Утредента, тој почнал да се движи по дрвата и заминал надвор од семејниот двор. Кога стигнал во еден овоштарник, таму ги видел децата-разбојници, кои краделе овошје и им се придружил, па дури им помогнал да избегаат од сопствениците на овоштарниците, кои ги опколиле разбојниците со намера да им се одмаздат за бројните кражби. Тогаш, тој дознал дека на децата-разбојници им помага едно девојче на бел коњ, кое ја викале Синфороза, а таа била Виола.
6 - 9 глава
Постепено, Козимо се навикнал на живото на дрвјата и одел сè подалеку во шумата. Таму, еден ден, видел дива мачка која го нападнала, но тој успеал да ја убие. Со нејзината кожа дошол во дворот на Виола и видел дека таа се подготвува да отпатува некаде. Потоа, Козимо си направил куќа на едно дрво, па иако и понатаму не разговарал со својот татко, тој го продолжил школувањето така што опатот Фошлафлер се качувал на дрво за да му држи часови. Гласот за Козимо се прочул насекаде низ околината, а тој се спријателил со сиромашните луѓе кои живееле во шумата, пренесувајќи ги нивните пораки од едно до друго место.
10 - 12 глава
Еден ден, Козимо си нашол куче од сортата јазовичар, кого го нарекол Отимо Масимо и кој оттогаш бил неговиот најдобар пријател. Исто така, Козимо се спријателил со неговиот стрико, витезот-адвокат со кого подготвувале разни проекти за наводнување. Еднаш, во шумата, Козимо го сретнал познатиот разбојник Џан деј Бруги со кого се спријателил и редовно му набавувал книги. Имено, Бруги станал толку зависен од книгите што целосно го запоставил крадењето и Козимо морал да му носи сè повеќе книги. Дури и кога Бруги бил заробен од полицијата и осуден на смрт со бесење, Козимо му ја читал книгата којашто Бруги не успеал да ја дочита.
13 - 15 глава
Дружејќи се со Бруги, Козимо читал многу книги и започнал да се допишува со најголемите умови во Европа. Исто така, тој почнал да им помага на земјоделците, така што тие го засакале и многу го почитувале. Заедно со нив, Козимо успеал да направи систем за заштита од пожарите, кои биле чести во шумата. Еден ден, Козимо открил дека стрико му соработува со Берберите-гусари. Козимо им помогнал на жителите на селото да се спасат од гусарите, а по борбата, неговиот стрико избегал со гусарите, повторувајќи го името Заира. Кога стигнал кај нив, гусарите му ја пресекле главата, а Козимо ја скрил вистината за предавството на стрико му и на селаните им раскажал дека тој загинал во борбата со гусарите.
16 - 18 глава
По смртта на витезот-адвокат, татко му на Козимо станал малодушен, се разболел и најпосле умрел, а Козимо, како негов најстар син, станал Баронот ди Рондо. Истовремено, веќе пораснат, Козимо почнал да чувствува желба за љубов. Еден ден, тој разбрал дека во местото Оливабаса има луѓе кои, исто како него, живеат на дрвјата. Се работело за шпански благородници кои му се спротивставиле на кралот Карлос III, по што тој ги протерал. Радосен, тој им се придружил, па дури си нашол и девојка, убавата Урсула, која му била ќерка на водачот на прогонетите Шпанци. Кога кралот им дозволил да се вратат во Шпанија, тие го поканиле да им се придружи, но Козимо не сакал да слезе на земјата и ја одбил поканата.
19-23 глава
Козимо станал славен низ Европа, каде бил познат како „дивиот човек“. Еден ден, умрела мајка му, а во нејзините последни мигови, Козимо бил постојано крај неа. Пресвртот во животот на Козимо настапил кога во Омброза се вратила Виола, како вдовица на еден стар војвода. Козимо И кажал дека го одржал ветувањето и дека никогаш не стапнал на земјата, цело врме чекајќи ја да се врати. Меѓу нив започнала страсна љубовна врска, повремено прекинувана од патувањата на Виола во Париз. Истовремено, Козимо бил љубоморен на неа, така што постојано се расправале меѓу себе. Еднаш, сосема ненајавено, Виола ја напуштила Омброза и никогаш не се вратила. Најпрвин, таа заминала во Франција, а оттаму во Лондон, каде се омажила за некој лорд со кого заминала во Калкута. По нејзиното заминување, Козимо полудел и целосно се променил.
24 - 30 глава
Козимо ја изгубил волјата за живот и почнал да пишува луди книги за некоја измислена земја во која луѓето ќе живеат заедно со птиците. Истовремено, тој им се придружил на масоните. Подоцна, за време на Француската револуција, Козимо ги организирал жителите на Омброза во борбата против благородништвото, а потоа ѝ помагал на Француската армија во војната против Австроунгарија. Еднаш, дури остварил средба со Наполеон Бонапарт. Постепено, Козимо остарел. Кога наполнил 65 години се разболел, но никако не сакал да слезе на земјата. Еден ден, жителите на Омброза викнале свештеник за да го причести пред смртта, но токму тогаш над дрвото на кое живеел прелетал балон. Козимо се фатил за јажето кое висело од балонот и, кога тој бил над морето, се пуштил, исчезнувајќи. Така, Козимо го одржал ветувањето и никогаш до крајот на животот не слегол на земјата. На семејниот гроб поставиле плоча на која пишувало: „Козимо Пјоваско ди Рондо - Живееше на дрво - Секогаш ја сакаше земјата - Се вознесе на небото“.
Список на државни водачи во 1665 година
Ова е список на државни водачи во 665 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Гратче (езеро)
Гратче или Кочанско Езеро (месно познато како Браната) — вештачко езеро сместено во подножјето на Осоговските Планини, на местото на некогашното село Долно Гратче, оддалечено околу 6 км северно од Кочани. Езерото има издолжен облик во правец север-југ и е со вкупна површина од 0,19 км2.
Езерото било изградено на местото на коешто Мала и Велика Река ја образуваат Кочанска Река во 1959 година, со цел водоснабдување на градот Кочани и во помала мера за наводнување на Кочанското Поле.
Географија
Гратче било создадено на местото на коешто Мала и Велика Река ја образуваат Кочанска Река, каде што во минатото се наоѓало селото Горно Гратче, на надморска височина од 467 м. Езерото е долго 1,2 км, а широко е 0,2 км и има должина на бреговата линија од околу 3,5 км. Неговата површина изнесува 0,19 км2, а најголемата длабочина е 29 м.
Брана и капацитет
Браната е изградена на Кочанска Река во 1959 година и претстсавува армиранобетонска брана со височина од 29 м, должина на круната од 145 м, ширина на мостот од 0,8 м и ширина на основата од 6 м. Со атмосферските врнежи, езерото годишно во просек добива вода од околу 383.000 м3. Браната има целокупна зафатнина од околу 2.250.000 м3, а водата се користи за наводнување и индустриски цели. На мостот на браната е поставена спомен-плоча во чест на изградбата на браната.
Македонска асоцијација на издавачи
Македонската асоцијација на издавачи (МАИ) — здружение во Македонија. МАИ е независно, непрофитно и доброволно здружение, кое организирано работи на стручно оспособување и усовршување на своето членство. Здружението постои од 2016 година и оттогаш наваму е фокусирано на активности што придонесуваат за унапредување на работењето на издавачката дејност.
Здружението е постојано активно во делот на организација на саемски и продажни активности, како и на настани за промоција и поттикнување на читачката култура во Македонија. Исто така, МАИ три години ја има претставувано македонската книжевност на најголемиот саем за литература во светот, Саемот на книгата во Франкфурт.
Членки
Во здружението членуваат издавачи кои доброволно пристапуваат во него, го имаат прифатено неговиот статут и работат со заеднички цели и интереси во областа на унапредување на издаваштвото, производството на книги, нивна дистрибуција и продажба.
Здружението денес брои 13 членки: „Три“, „Арс ламина“, „Полица“, „Култура“, „Антолог“, „Сакам книги“, „Бата прес“, „Ѓурѓа“, „Топер“, „Едука мак“, „Мартина“, „Паблишер“ и „Феникс“.
Од статутот
Најважните цели и задачи на здружението, истакнати во Статутот на МАИ, како и на веб-страницата на здружението, се следниве:
•	Поттикнување на соработка помеѓу издавачите и книжарите.
•	Промовирање и заштита на професионалните интереси на издавачите во односите со државните органи и организации при донесување на законски и подзаконски акти кои се однесуваат на издавачката и книжарската дејност.
•	Унапредување на условите и начинот на продажба на книгите.
•	Грижа за спроведување на целата законска регулатива поврзана со издавачката и книжарската дејност.
•	Организација на саемски манифестации, изложби и комерцијални презентации во земјата и странство.
•	Промовирање на кодекс на однесување помеѓу издавачите и книжарите во смисла на коректна меѓусебна соработка.
•	Промовирање на солидарност помеѓу членовите на здружението.
•	Развивање и унапредување на меѓусебните односи помеѓу членовите на здружението и останатите учесници во производството и пласманот на книги, пред сè фабриките за хартија, печатниците и трговските и книжарските друштва.
•	Информирање на издавачите и книжарите во Македонија и странство.
•	Унапредување и афирмација на издаваштвото и книжарството во Македонија.
•	Грижа за изедначување на условите на пазарот за сите учесници во него.
•	Подобрување на книжарската мрежа во државата и грижа за нејзино снабдување и пласман на домашна и странска литература.
•	Организација на семинари и едукација на кадри за работа во книжарството и друго.
Раководство на МАИ
Во моментов, претседател на Македонската асоцијација на издавачите е Бојан Саздов, главен уредник на издавачкиот центар „Три“, заменик-претседател е Јове Тодоровски, директор на издавачката куќа „Полица“, а секретар на МАИ и лице за односи со јавноста е Наташа Атанасова.
Вегета
Вегета е универзален додаток (зачин) за јадења од хрватската компанија Подравка. Претставува единствена комбинација на неколку врсти зачина и седум врсти на сушен зеленчук. Се користи за подобрување на вкусон на сите врсти солени јадења.
Вегета е создадена од страна на научникот Злата Барт, во 1959 година, заедно со неговиот тим на експерти. По педесет години постоење, се извезува во повеќе од четириесет земји во светот и се смета за еден од најпознатите хрватски производи, како и еден од најголемите брендови на прехранбената индустрија во Централна, Источна и Југоисточна Европа
Настанок и развој
Историјата на Вегета започнала во 1958 година во Подравка. Злата Барт и тим технолози од Подравка создадоа уникатен рецепт, кој останува непроменет од 1959 година. Имајќи предвид дека во тоа време во стручни списанија имаше недостаток на витамин Б во исхраната, рецептот содржеше рибофлавин, што Вегета ѝ ја дава препознатлива жолта боја.
Вегета првобитно се викаше "Вегета 40". Според инженерот Иван Глец, името "Вегета 40" го предложи Иван Живко, раководител на тогашното претставување на Подравка во Загреб. Постојат неколку објаснувања за точното потекло на името Вегета, но секој од нив се однесува на скратеното име на англискиот збор vegetables, што значи зеленчук.
Оригиналното сино пакување со слика на готвачот доживеа редизајн во 1964 година, кога картонската кутија беше заменета со алуминиумска торба со црвено-бело срце на Подравка и сликата на готвачот, а од 1966 година, Вегета е спакувана во конзерва од една девојка во традиционален јапонски костим.
До 1971 година се користело името Vegeta 40, но се променило во Vegeta, и тоа останало.
Во 1972 година пакувањето "Вегета" повторно доби сина боја, која заедно со имиџот на готвачот, беше ажурирана. Поумерено пакување, со елемент од зеленчук, беше воведено во 1994 година, а тоа беше уште еден редизајн во 2015 година.
Состав
Во оригиналниот рецепт Вегета Класик влегува кујнска сол, сушен зеленчук 15,5% (моркови, компири, кромид, целер, лист од магдонос), арома засилувачи (мононатриев глумат, динатриум инозитат), шеќер, зачини, боја (рибофлавин).
Денес, покрај Вегета Класик, во асортиманот на производите на Подравка на пазарот, Вегета може да се најде и со пилешко, течен маринада Вегета и коцка Вегета.
NGC 2131
NGC 2131 — галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
HD 186307
HD 186307 (BD + 39 3878, SAO 48737,HR 7499) — ѕвезда со привидна величина од 6.23, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:41:57,5 и деклинација +40°15′14″
NGC 2131
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2131 се споменува и како ESO 488-50.
Откривање
Објектот е откриен на 20 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2131 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2131 има привидни димензии од 1,1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 58 м 47,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 26° 39' 11". Положбениот агол на објектот е во износ од 118°.
Други поделби
Проучување на NGC 2131 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 18172. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 316; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6499. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 655.
Рене Декарт
Рене Декарт (фр. René Descartes,, – , ), исто така познат и како Картезиус, работел како филозоф, физичар и математичар. Тој е подеднакво важен со неговите круцијални дела и во филозофијата и во математиката. Со измислувањето на координатниот систем, тој ја поставил основата за модерната геометрија (аналитичка геометрија), од која подоцна ќе се развие диференцијалното и интегралното сметање.
Неговите дела претставуваат основа на модерната филозофија и раскин со схоластиката, а во математиката темел на аналитичката геометрија. Најзначајни дела му се „Принципи на филозофијата“, „Расправа за методите“,„Медитации“ и „Геометрија“.
Декарт, понекогаш нарекуван основач на модерната филозофија и татко на модерната математика, се вбројува меѓу најзначајните и највлијателните мислители во западната историја. Тој ги инспирирал и неговите современици како и следните генерации на филозофи.
Неговата најпозната реченица е cogito ergo sum, што значи: „Мислам, значи постојам“.
Декарт и физика (проучување на светот)
Во своите книги Правила за насока на умот (1628) и Дискурс за методот (1637) Декарт пишувал за научниот метод што се занимава со научен пристап, размислување, метод што тој го измислил. Тој исто така пишувал за формите (геометрија), светлината (оптика) и времето (метеорологија). Потоа измислил начин за опишување на форми кои сега се нарекува Декартов координатен систем и теорија за тоа што сега се нарекува виножито. Физиката на Декарт била важна за подоцнежниот познат мислител, Исак Њутн, кој рекол за него, како и Џејмс Хук: „Ако видов понатаму, тоа беше затоа што стоев на рамениците на гиганти!“
Декарт и филозофија (проучување на апстрактни идеи)
Во својата книга Размислувања за првата филозофија (1641) Декарт го користел својот научен метод за да разгледа филозофски прашања. Тој се спротивставил на скептицизмот (ставот дека светот не е реален и дека не постои). Открил дека тој и самиот мора да бил вистински (постои), затоа што чувствувал дека размислува; и ако размислувал, тогаш тој мора да бил вистински. Ова е затоа што ако тој не бил вистински, тогаш како би го имал ова чувство за кое размислувал. Тој го скратил ова гледиште, велејќи на латински: „Cogito ergo sum“, што значи: „Мислам, зnaчи постојам“.
Тој исто така сметал дека може да покаже дека Бог постои, на ист начин како што чувствувал дека размислува. Декарт рекол дека Бог е ист како бесконечност и дека тој јасно може да ја види бесконечноста затоа што може да мисли на секој поголем предмет, но не и на најголемиот предмет. Декарт рекол дека ако Бог постои, тогаш мора да постои и светот, бидејќи Бог бил добар и не дозволувал да мислиме дека светот е реален (постои) ако не бил реален.
Конечно, Декарт помислил дека бидејќи знаел дека размислува, но знаел и сè друго за себе (на пример дека има две раце и две нозе) затоа што знаел дека Бог постои, тогаш тој морал да биде составен од две работи: ум што мисли и тело кое е независно од размислување, сепак тие се обединети заедно. Ова се нарекува „картезијански дуализам“.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__ __ВРСКАНОВПОДНАСЛОВ__
NGC 4149
NGC 4149 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4149 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 4149 има привидни димензии од 1,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 87°.
Други поделби
Проучување на NGC 4149 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38741. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3840. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Инанли (Кукушко)
Инанли  (Ακροποταμιά, Акропотамија, до 1926 Ινανλή, Инанли) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 10 километри југоисточно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 297 метри.
Историја
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година, во селото биле евидентирани 135 жители, додека во 1920 година 107 жители Турци. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека од селото се иселиле муслиманските жители. Во 1926 година, селото било преименувано во Акропотамија.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 115 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 240 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 312 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 403 жители, во 1971 година имало 286 жители, во 1981 година имало 299 жители, додека во 1991 година имало 211 жители. Денеска, населението на селото е 105 жители според пописот од 2001 година.
IC 177
IC 177 — галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 177 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 177 има привидни димензии од 3' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 50 м 0,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 53' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 61°.
Други поделби
Проучување на IC 177 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28290.
NGC 340
NGC 340 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 340 се споменува и како NGC 341A, MCG -2-3-63, MK 968, VV 361, Arp 59, IRAS 00582-0927.
Откривање
Објектот е откриен на 21 октомври 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 340 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 340 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 0 м 45,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 11' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Период на осцилирање
Хармониска осцилација
Хармоничната осцилација е осцилација во која големината која ослицила се менува според синусен закон (или косинус). Осцилациите што се среќаваат во природата и технологијата често се слични по карактер на хармониските, така што процесите може да се претстават со помош на моделот на хармониски осцилации. Кај хармониската осцилација, периодот на осцилација ( T ) се пресметува според формулата:
Исто така, периодот на осцилација е еднаков на реципрочната вредност на честотата (фреквенцијата) (бројот на осцилации во една секунда) :
при што \nu е линеарна фреквенција изразена во херци (Hz)
Кружно движење
Кога материјалната точка се движи по кружница со рамномерна аголна брзина, количината S што осцилира може да се претстави со функцијата:
при што:
Бидејќи синусната функција ги менува вредностите од 1 до -1, вредностите на количината S се движат од S0 до -S0, и секоја од нив ќе се повтори по период на осцилација T, кога фазата на осцилацијата е поместена за 2\pi:
Еластична пружина
Во случај на тело што е обесено на апсолутно еластична пружина, хармониската осцилација се јавува под дејство на еластична сила долж една оска. Периодот на осцилација во тој случај зависи од особините на пружината и од масата на телото што е обесено на неа :
при што:
Формулата важи само за еластични осцилации во границите во кои се исполнува Хуковиот закон, односно кога масата на пружината е мала во споредба со масата на телото.
Математичко нишало
Во случај на математичко нишало, т.е. материјална точка, која се движи во гравитационото поле на Земјата на константно растојание од потпорната точка, за мали амплитуди важи формулата :
при што:
Зеветал
Зеветал (Seevetal) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината се наоѓа околу 20 километри јужно од Хамбург и 15 километри западно од окружниот град Винзен (Луе).
Седиштето на општината се наоѓа во селото Хитфелд. Нејзиното име доаѓа од реката Зеве.
Зеветал е најнаселената општина во Германија без градско право и најнаселена општина во округот Харбург.
Географија и сообраќај
Зеветал се наоѓа непосредно јужно од градот Хамбург, околу 20 километри од неговото средиште, источно од Харбуршките Планини. Местата Буленхаузен и Овер се наоѓаат на јужниот брег на Елба.
Местата Машен (А39), Хитфелд (А1), Флештет и Рамелсло (А7) се поврзани со автопатски излези. Во местото Хорст се наоѓа јазолот „Хорстер Драјек“ со спојување на А7 и А1, додека во местото Машен се спојуваат А1 и А39.
Зеветал се наоѓа во зоната на Хамбуршкото сообраќајно претпријатие (HVV) и поседува три железнички станици: Хитфелд, Мекелфелд и Машен. Во Машен се наоѓа ранжирна станица од 1977 година, што претставува најголема товарна станица во Европа.
Историја
Зеветал била создадена на 1 јули 1972 година со спојување на поранешните 19 независни општини. Поранешните општински делови образуваат шест единици:
Неколку од овие села имаат богата историја: постоењето на Рамелсло е првпат забележано во 845 година, Машен бил споменат во документи во 1294 година, а Хитфелд ја одбележал својата 700-годишнина во јуни 2007 година. Црквата „Св. Маврициј“ во Хитфелд потекнува од век.
Население
Жители во општината Зеветал од 2011 година.
Избори
Зеветал припаѓа на покраинскиот округ 51 Зеветал и на сојузниот округ 36 Харбург.
Поранешни градоначалници и општински директори
Општината Зеветал е основана во 1972 година. До 1997 година била раководена од градоначалник и од општински директор. Од 1997 година обете функции биле споени во една.
Поранешни градоначалници:
Општински директори:
Градоначалници:
Градоначалник
На 6 октомври 2013 година била избрана Мартина Ерцен (CDU) за градоначалничка на општината Зеветал.
Општински совет
Советот на општината Зеветал е составен од 41 член, од кои 40 се избрани непосредно на избори, а последен член е градоначалникот.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
{|
NGC 6745/2
NGC 6745/2 — спирална галаксија во соѕвездието Лира, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6745/2 се споменува и како UGC 11391, CGCG 229-13, IRAS 19000+4040, v peculiar.
Откривање
Објектот е откриен на 24 јули 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6745/2 е од видот Sm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6745/2 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 6745/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62691. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 83; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3124. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 340.