cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Битка кај Зернест
Битка
Во битката што се водела во близина на овој град, здружената отоманска војска решително ја поразила обединетата хабсбуршко-трансилванска војска и го заробила Донат Хајслер. Трансилванскиот гроф Михаил Телеки бил убиен во акција.
По оваа победа, било свикано Собрание на кое Имрих Токоли бил избран за принц од Трансилванија. Сепак, тој можел да ја задржи својата позиција против војските на Хабсбург само со најголема тешкотија. Во 1691 година тој целосно се откажал од Трансилванија.
Ефект
Иако владеењето на Имрих Токоли било краткотрајно, владеењето ја принудило на Австрија да ги премести своите трупи од Србија за да ја врати Трансилванија, бидејќи од Трансилванија, Унгарија и царските линии за снабдување и комуникација можеле да бидат нападнати. Ова движење на војници им овозможило на Османлиите да ја турнат војската на Светата лига назад преку Дунав, па дури и да го вратат Банат. Како резултат на тоа, бил направен стабилен фронт на реката Дунав и на Карпатите.
NGC 3540
NGC 3540 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 11 март 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3540 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3540 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Вајна Капак
Хуајна Капак (кечуански: Wayna Qhapaq) бил единаесеттиот Сапа Инка на Империјата на Инките и шести владетел од династијата Ханан. Тој бил наследник на Тупак Инка Јупанки. Неговата жена и сестра била Која Кусиримај. Со неа немал машко дете, но тој имал над 50 деца со други жени, меѓу кои Нинан Кујочи, Хуаскар, Атахуалпа, Тупак Хуалпа, Манко Инка Јупанки, генералот Аток, Павлу Инка и Киспе Сиса. Скоро сите негови деца од овие наведениве, биле наследници или видни личности.
Тој ја проширил Империјата на денешни Чиле и Аргентина, и се борел за територии во Еквадор и Колумбија. Хуајна Капак умрел во 1527 година за време на битките во Кито. Заедно со него умрел и неговиот син Нинан Кујочи. Пред неговата смрт, тој ја поделил империјата на неговиот омилен син Атахуалпа и на неговиот лигитимен наследник Хуаскар. Оваа поделба значела и ослабување на Империјата и подоцна тотален колапс.
Битолска магаза
Битолска магаза — магаза во градот Битола. Објектот е прогласен за значајно културно наследство на Македонија.
Местоположба
Градбата се наоѓа на ќошот на улицата 27 Март бр. 3, веднаш до главната улица Широк сокак и плоштадот Магнолија.
Историја
Магазата е изградена во XIX век и една од многуте што постоеле во градот. Денеска е претворена во уметничка галерија.
NGC 1606
NGC 1606 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1606 се споменува и како MCG -1-12-22, NPM1G -05.0202.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јануари 1849 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1606 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1606 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 32 м 3,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 1' 55".
Други поделби
Проучување на NGC 1606 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15443. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 224; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4742. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 918.
Прва фудбалска лига на Чешка
Прва фудбалска лига на Чешка (или 1. лига) позната уште како Фортуна лига поради спонзорски причини, е најсилната фудбалска лига во Чешка. Како највисоко ниво на чешкиот фудбалски лигашки систем, во неа се натпреваруваат 18 клубови кои играат помеѓу себе по двапати, а по крајот од секоја сезона има корелација со Втората лига на Чешка преку системот на промоција и испаѓање.
Лигата е основана во 1993 година, по распаѓањето на Чехословачка. Од основањето па сè до сега, 35 екипи играле во Првата лига на Чешка. Најуспешен клуб е Спарта Прага со 12 титули, а актуелен шампион е екипата на Славија Прага, која го освои изданието во сезоната 2019-2020.
Шампиони
Од никнувањето на чешкото првенство до денес, забележлива е доминација на прашките екипи: Спарта Прага ја има освоено титулата 12 пати, а Славија Прага 6 пати. Останатите екипи кои не се од главниот град а ја освоиле шампионската титула барем еднаш досега се: Викторија Плзењ со 5 титули, Слован Либерец со 3 титули и Баник Острава со една.
Мијако (острови)
Мијако (宮古列島, мијако ретто:) — група острови во префектурата Окинава, Јапонија, источно од групата Јејама.
Миди (ветар)
Миди е тип на ветар кој е карактеристичен за средишниот дел на Франција. Спаѓа во фенската група на ветрови и дува од Централниот Масив према градот Лион. Доста е сув и топол Веома је сув и топао.
866 Фатме
866 Фатме — астероид од главниот астероиден појас кој е во орбита околу Сонцето. Астероидот е откриен од Макс Волф на 25 февруари 1917 година.
Јетон Келменди
Јетон Келменди (Jeton Kelmendi) е поет и публицист од Косово.
Животопис
Јетон Келменди е роден во Пеќ на Косово тогашна СФРЈ, во 1978 година. Тој Основно училиште и гимназија во родниот град, студирал на Универзитетот во Приштина. Тој бил ветеран на Ослободителната војска на Косово.
Кариера
Келменди е дописник на неколку албански и косовски медиуми, политички и културни проблеми. Поезијата на Келменди е преведена на неколку јазици и е вклучена во повеќе антологии. Тој е член на неколку меѓународни поетски клубови. Има голем придонес за културни списанија, особено на англиски јазик. Темите што доминираат во неговите творби се љубовта и брутална реалност на политичката ситуација, често задоена со чувство на разочарување за сегашната состојба на нештата.
Моментално се наоѓа во Брисел и е член на Асоцијацијата на професионални новинари на Европа.
Отворено тениско првенство на Франција
Отворено тениско првенство на Франција (Tournoi de Roland-Garros), познат и како Ролан Гарос, е голем тениски турнир кој се одржува во текот на две недели меѓу средината на мај и почетокот на јуни во Париз, Франција, на стадионот Ролан Гарос. Тој е втор во низата на Гренд Слем турнирите во годишниот тениски календар и најважниот тениски турнир на земјена подлога во светот. Обично се смета и за втор најзначаен тениски турнир воопшто, веднаш зад неофицијалното светско тениско првенство - Вимблдон, иако во однос на посетеноста и телевизиските преноси е водечки. Поради бавната подлога и мечевите од пет сета во машка конкуренција, без тај-брејк во последниот сет, Ролан Гарос се смета за физички најисцрпувачкиот тениски турнир во светот.
Еден двобој (расказ)
„Еден двобој“ (француски: Un duel) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан, првпат објавен на 14 август 1883 година.
Три метри над небото (филм, 2010)
Три метри над небото е шпански филм кој премиерно излезе на 3 декември 2010 година. Филмот е инспириран од постоечката новела Три метри над небото од италијанскиот автор Федерико Моча. Се работи за филмските ѕвезди Марио Касас и Марија Валверде. На самата премиера, филмот се претвори во шпански филм со најдобра премиера во 2010. и ја заврши годината како шпански филм со најголема заработувачка за истата година.
Заработка
Филмот беше шпанско производство со највисока заработувачка првата недела со 2.099.601 € и 323.515 гледачи. На 3 недели од објавувањето, успева да стане шпански филм со најголема заработувачка во Шпанија во 2010 година, победувајќи ги Очите на Јулија и Нека умрат грдите, со над еден милион гледачи. Филмот ја заврши годината со заработувачка од 8.464.994,39 € и со 1.331.895 гледачи.
Минуано
Минуано е тип на ветар кој дува во Јужна Америка. Се јавува над Бразил и Уругвај, ладен е и носи дожд. Настанува кога над Огнената Земја се формира антициклон.
Шеик (филм од 1921)
Шеик (англиски: The Sheik) - американски филм од 1921 година, во режија на Џорџ Мелфорд (George Melford). Главните улоги ги граат: Рудолф Валентино (Rudolph Valentino), Агнес Ајрес (Agnes Ayres), Волтер Лонг (Walter Long) и Адолф Менжу (Adolphe Menjou).
Синопсис
Филмот започнува со сцената во која во Сахара се одржува пазар на жени, а зделките ги набљудува шеикот Ахмед Бен Хасан (го игра Валентино). Во меѓувреме, во градот, Дајана Мајо, слободоумна и дива Англичанка (ја игра Ајрес) се подготвува да замине на туристичко разледување во пустината, предводена од арапски водич. Притоа, таа ја одбива понудата за брак, зашто сака да ја зачува својата независност. Во нејзиниот хотел пристигнува шеикот Ахмед, со цел да се забавува во казиното, каде им е дозволен пристап само на Арапите. Незадоволна од тоа што не ѝ дозволен пристап во казиното, таа се преоблекува во арапска танчерка и влегува внатре. Меѓутоа, шеикот Ахмед ја открива нејзината измама и таа е принудена да си замине. Следното утро, додека Дајана спие, во нејзината соба влегува шеикот, кој потоа пее под нејзиниот балкон. Потоа, таа заминува во пустината, но ја грабнува шеикот, кој сака да се ожени со неа. Кога шеикот ја најавува посетата на неговиот пријател, францускиот доктор и писател Раул Хубер, Дајана е очајна, зашто се срами од средбата со претставник на својата раса. Дајана е очајна и во една прилика, за време на прошетката низ пустината, таа се обидува да побегне, но паѓа од коњот, а во близина поминува караванот на разбојникот Омер. Сепак, во последен миг пристигнуав шеикот Ахмед и ја спасува. д-р Хубер бара од шеикот да ја врати Дајана во градот, зашто таа е несреќна во пустината и шеикот се согласува. Во меѓувреме, додека Дајана е на прошетка во пустината, неа ја грабнува разбојникот Омер и ја носи во својата тврдина. Шеикот дознава за нејзиното грабнување и собира војска, подготвувајќи се за напад на тврдината на Омер. Во меѓувреме, Омер се обидува да ја обљуби Дајана која дава отпор. Додека таа се бори со Омер, во тврдината навлегува војската на шеикот, кој го убива Омер, но во борбата е тешко повреден во главата. Додека Ахмед лежи во бесознание, д-р Хубер ѝ кажува на Дајана дека тој не е Арап, туку неговите родители биле Европејци; пред 25 години, тој бил спасен од тогашниот шеик, кој потоа го одгледал како свој син. Дајана се моли за здравјето на шеикот и тој се освестува.
Жртвување
Жртвувањето, “жртвопринесување“ е религиозен обреден елемент на принесување жртва на натприродните сили. Негова цел е да се смилостиват боженските или демонските битија, да се очува нивната наклоност или да се побара заштита. Воспоставување и одржување на постојана врска со натприродното, градење на партнерскиот однос во кој човекот се доближувал на натприродното е главниот мотив на жртвување. Принципот на жртвување во древните култури се сметал за највозвишената форма на поклонување и почитување на божественото, што условувало намалување на лутината на моќниот владетел, но и барање услуга, милост, добробит за одредена група на поборници (верници). Практикување на овој ритуал е заедничко за древните народи и култури, но трагите на принесување на жртвата се присутни и во современите опшества.
Видови на жртвите
Според верувањата на древните луѓе, натприродните сили најмногу ги ценеле човечките жртви. За обредното принесување жртва избирани се деца, девојки и млади луѓе, а неретко родителите ги жртвувале сопствените деца како посебен израз на почит кон божеството. Со раст на цивилизацискиот напредок жртвите станувале непријатели, робови, странци, а кај некои култури човечката жртва ја заменила жртвата на животните. Според основна поделба жртвите ги делиме на:
Жртвите се именувале со три термини: терба (треба), означува она што следува, тоа што мора,; онета, тоа што е ветено и жртва, првобитна молитва, веројатно молба кон бога за примање на жртвата.
Контекст (списание)
Context / Контекст е меѓународно списание на Институтот за македонска литература во Скопје.
Историјат
Context/Контекст е меѓународно научно списание за компаративна книжевност и интердисциплинарни културолошки истражувања. Во него се објавуваат рецензирани и типологизирани прилози на англиски и на македонски јазик. Списанието се објавува од 1995 година, а својот сегашен профил на меѓународно списание и со овој наслов го оформи во осмиот број во 2010 година (претходните седум броја беа печатени под насловот Книжевен контекст). На страниците на Context/Контекст се презентираат студии од домашни и странски автори посветени на проблемските подрачја на современите хуманистички дисциплини, со акцент врз нивното што посестрано испреплетување и комбинирање и мултиплицираното поврзување со социо-општествениот и културен контекст.
Контекст е меѓународно списание и објавува прилози на англиски и на македонски јазик. Сите текстови се рецензираат. Ракописите и редакциската преписка се упатуваат на следната адреса:
Институт за македонска литература ул."Григор Прличев" бр.5,п. фах 455 1000 Скопје Република Северна Македонија context@iml.edu.mk
Уредувачки одбор
Меѓународен уредувачки одбор на Context / Контекст:
главен и одговорен уредник, д-р Соња Стојменска-Елзесер (Македонија)
д-р Звонко Танески (Словачка)
д-р Маруша Пушник (Словенија)
д-р Златко Крамариќ (Хрватска)
м-р Ема Лакинска, секретар (Македонија)
Радмила Пашиќ
Радмила Пашиќ (с. Подгорци,, ) — македонски археолог.
Животопис
Пашиќ е родена на 27 ноември 1931 година во струшкото село Подгорци. Дипломирала археологија на Филозофскиот факултет во Белград во 1956, додека магистрирала во 1981 година. Од 1956 година работела во Народниот музеј во Охрид, а потоа како кустос во Музејот на Македонија од 1963 до 1996 година. Вршела археолошки истражувања на повеќе наоѓалишта: Демир Капија, Сува Река, Милци, Дедели, Марвинци, Сопот, Виница, Нерези, Студеничани.
Лукаш Теодорчик
Лукаш Теодорчик (роден на 3 јуни 1991 г.) — полски професионален фудбалер, напаѓач на Удинезе.
Репрезентативна кариера
Во 2010 година, Теодорчик бил именуван во составот на Полска до 20 години. На својот прв натпревар за Полска во оваа возрасна категорија, тој постигнал два гола во победата од 3–2 во пријателски натпревар над Швајцарија.
На 6 јуни 2011 година, тој дебитирал за составот на Полска до 21 година, влегувајќи од клупата на пријателскиот натпревар против Грција. На првиот квалификациски натпревар во оваа возрасна категорија, тој постигнал два гола за Полска во гостинската победа од 3–0 над Албанија.
Теодорчик дебитирал за сениорскиот тим на Полска на 2 февруари 2013 година на пријателскиот натпревар против Романија и постигнал два гола и една асистенција во победата на полскиот тим од 4–1. Својот прв гол во полскиот дрес во официјален натпревар, Теодорчик го постигнал против Сан Марино во натпревар кој Полска го добила со 5–0.
Седма египетска династија
Седмата египетска династија го означила почетокот на Првиот преоден период од почетокот на 22 век п.н.е., но постоењето на оваа династија е спорно. Единствениот историски извор за Седмата династија е делото Aegyptiaca на Манетон, историја на Египет напишана во 3 век п.н.е., каде што седмата династија се појавува во суштина како метафора за хаос. Бидејќи речиси ништо не е познато за оваа династија освен од записите на Манетон, египтолозите, како што се Јирген фон Бекерат и Тоби Вилкинсонсметаат дека се фиктивни. При повторното оценување на падот на Старото Кралство во 2015 година, египтологот Храхт Папазијан изјавил дека Седмата династија е реална и дека таа се состоела од кралеви кои обично ѝ се припишувале на Осмата династија.
Историски извори
Врз основа на сега изгубените списи на Африкан (околу 160-240 г.) и Евсевиј (околу 260-340 г.), кои пишувале врз основа на сега изгубеното дело на египетскиот свештеник Манетон (3 век п.н.е.), византискиот научник Георги Синкел (починал по 810 г.) различно го забележал периодот по Шестата династија - Седмата династија - 70 кралеви за 70 дена (Африкан) или 5 кралеви за 75 дена (Евсевиј). Според Манетон, овие кралеви владееле во Мемфис. Ова брзо наследување на кралевите долго време се толкувало како метафора за хаос, наместо да се смета за историска реалност.
Некои египтолози, како Папазијан (2015), веруваат дека ова толкување може да даде непотребно внимание на списите на Манетон и дека го искривува општото научно разбирање за крајот на Старото Кралство. Според Папазијан (2015), "преиспитувањето ... на постоењето на седмата династија, останува целосно оправдано", а некои од кралевите кои обично се смета дека се од средината на Осмата династија, треба да се вметнат во Седмата династија. Докажана од два дополнителни антички историски извори, како и археолошки докази, Осмата династија не е толку нејасна како Седмата. Како последица на тоа, некои египтолози ја комбинираат Седмата и Осмата династија во една единствена линија на кралеви, кои владееле веднаш по Шестата династија.
Список на владетели
Седмата династија обично се смета за измислена и затоа е целосно игнорирана од страна на современите научници или е во комбинација со Осмата династија. Египтологот Храхт Папазијан во 2015 година предложил дека голем број на владетели кои вообичаено се смета дека припаѓаат на средината од Осмата династија, идентификувани според кралскиот список од Абидос, треба да се припишат на седмата династија:
NGC 1607
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1607 се споменува и како MCG -1-12-23, IRAS 04295-0433.
Откривање
Објектот е откриен на 14 декември 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1607 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 1607 има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 32 м 3,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 4° 27' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 1607 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15442. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 224; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4742. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 918.
Фундаментализам
Фундаментализам — појава која обично има верска конотација и се однесува на непоколеблива поврзаност за збир на непомирливи убедувања. Сепак, денес зборот се користи за означување на тенденција кај одредени групи—претежно, иако не исклучиво, поврзани со религијата—која се одликува со значително строг литерализам во однос на одредени специфични Свети писма, догми или идеологии, и силно чувство за важноста на одржувањето на дистинкциите меѓу ингрупата и аутгрупата, што доведува до акцент на чистотата и желбата за враќање во некој претходен идеал од кој поддржувачите сметаат дека членовите заскитале. Одбивањето на разновидност на мислење во однос на овие воспоставени „фундаменти“ и нивното прифатено толкување во рамките на групата е често резултат на оваа тенденција.
Во зависност од контекстот, зборот фундаментализам може да има пејоративна наместо неутрална карактеризација, слично како што и политичките перспективи „десничарска“ или „левичарска“ можат за некои да имаат негативни конотации.
Христијански
Христијанскиот фундаментализам според Џорџ Марсден е дефиниран од строгото придржување кон одредени теолошки доктрини, како реакција против модернистата теологија. Терминот првично беше воведен од страна на неговите поддржувачи за да се опише она што тие го сметале за петте специфични класични теолошки верувања на христијанството, и кои се развиле при христијанското фундаменталистичко движење во протестантската заедница на САД во почетокот на 20-от век.Фундаментализмот како движење се појавило во САД, првично меѓу конзервативните презвитеријански теолози во Принстонските теолошки семинари во доцниот 19 век. Наскоро тој се проширил и меѓу баптиските конзервативци и другите деноминации. Движењето имало за цел да ги реафирмира клучните теолошки постулати и да ги одбрани од предизвиците на либералната теологија и поголемата критика.
Терминот "фундаментализам" има корени во Нијагарската библиска конференција (1878-1897), која ги дефинирала постулатите сметани за фундаментални за христијанската вера. Терминот беше префигуриран со Фундаментите, колекција на дванаесет книги објавени во 1910 година и финансирана од страна на браќата Милтон и Лиман Стјуарт, но тој бил воведен од Кертис Ли Лаус, уредник на Чуварот-Истражувач, кој предложил оние кои се борат за фундаментите на верата да се нарекуваат "фундаменталисти." Фундаментите доведе до фундаменталистички–модернистичката контроверзија која се појавила доцна во 19 век во некои протестантски деноминации во САД и продолжила низ 1920-тите. Првото формулирање на американските фундаменталистички верувања поттекнува од нијагарската библиска конференција и, во 1910 година, од Генералното собрание на пресвитеријанската црква, која ги дестилирала во она што стана познато како петте фундаменти:
До крајот на 1910-тите, теолошките конзервативци кои се залагале за петте фундаменти станале познати како "фундаменталисти". Тие го отфрлаат постоењето на заедништво со теолошки поврзаните верски традиции, како што е групирањето на христијанството, Исламот и Јудаизмот во едно абрахамско семејство на религии. Во контраст, евангелските групи, иако обично се согласуваат за теолошките "фундаменти" како што е искажано во Фундаментите, често учествуваат во настани со верските групи кои не се држат до основните доктрини.
Будистички
Будистичкиот фундаментализам има нападнато некои верски и етнички групи, како на пример тие во Мјанмар. Во Мјанмар имало повеќе тензии меѓу муслиманските малцинства и будистичкото мнозинство, особено во текот на бурмиските анти-муслимански немири во 2013, наводно поттикнати од ектремистички групи како што се движењето 969.
Постојат историски и современи примери за будистичкиот фундаментализам во секој од трите главни гранки на Будизмот: Теравада, Махајана и Ваџрајана. Во Јапонија, еден познат пример е практиката на шакубуку кај некои членови на ничиренската секта—метод на проселитизирање кој вклучува строго осудување на други секти како дефицитарни или зли. Исто така, некои членови на Новата кадампска традиција и Западното шугденско општество се контроверзно и жестоко сектеријански, осудувајќи го еклектичкиот пристап на Далај-ламата.
Хиндуистички
Научниците идентификуваат неколку политички активни Хинду движења, како дел од "хиндуистичкото фундаменталистичко семејство."
Исламски
Екстремизмот во Исламот датира од 7 век, за време на Кариџитите. Од нивната суштински политичка позиција, тие развиле екстремистички учења, по кои се разликувале од сунитските и шиитските муслимани. Карарктеристично за Кариџитите било нивното усвојување на радикален пристап кон Такфирот, при што тие ги прогласиле другите муслимани за неверници, и поради тоа ги сметале нив за достојни за смртта.
Религиозните конфликти меѓу сунитите и шиитите од 7 век создале отвор за радикалните идеолози, како Али Шариати (1933-77), да ја спојат социјалната револуција со исламски фундаментализам, за што најдобар пример претставува Иранската револуција во 1979 година. Исламскиот фундаментализам се има појавено во многу земји; вехабистичката верзија е промовирана и финансирана од Саудиска Арабија, Катар и Пакистан.
Иранската криза во 1979-80 означи голема пресвртница во користењето на терминот "фундаментализам". Медиумите, во обид да ја објаснат идеологијата на Ајатола Комејни и Иранската револуција за западната публика ги опишале како "фундаменталистичка верзија на Исламот" по пат на аналогија со христијанското фундаменталистичко движење во САД. Така е роден терминот исламски фундаменталист, кој бил во честа употреба во следните години.
Еврејски
Еврејскиот фундаментализам се однесува на милитантниот верски Ционизам, и на ашкенаските и сефардиските верзии на харедијскиот Јудаизам. Ијан С. Лустик го окарактеризирал еврејскиот фундаментализам како "ултра-националистичка, есчатолошки-заснована, иредентистичка идеологија."
Нерелигиски
Зборот "фундаменталист" се користи пејоративно за филозофии кои имаат претензија дека се единствен извор на објективна вистина, без оглед на тоа дали тие се сметаат за религија. На пример, велшкиот архиепископ го критикувал "атеистичкиот фундаменализам" општо  и рекол: "Секој вид на фундаментализам, било библиски, атеистички или исламски, е опасен". Тој исто така рече, "новиот фундаментализам во нашето време... води кон протерување и ексклузивност, екстремизам и поларизацијата, и кон тврдењето дека, бидејќи Бог е на наша страна, тој не е на ваша."
Во Новата Инквизиција Роберт Антон Вилсон ги нарекува членовите на скептичните организации како што е Комитетот за научно истражување на тврдењата за паранормалност фундаменталистички материјалисти, наведувајќи дека тие догматично отфрлаат каков било доказ кој се коси со материјализмот како халуцинација или измама.
Терминот "фундаментализам" понекогаш се применува за означување на контра-културна верност кон принцип или сет на принципи, како во пејоративниот термин "пазарен фундаментализам", што се користи за да се имплицира претерана верба во способноста на економските ставови и политики на laissez-faire или слободниот пазар да ги решат економските и социјалните проблеми. Според економистот Џон Кигин, стандардните одлики на "економска фундаменталистичка реторика" се "догматските" тврдења и тврдењето дека секој кој има спротивни ставови не е вистински економист. Пензионираниот професор на религиозни студии Родерик Хиндери наведува позитивни квалитети на политичкиот, економскиот или други форми на културен фундаментализам, вклучувајќи "виталност, ентузијазам, желба да се исполнат ветувањата со дејства и одбегнување на фацилен компромис", како и негативни аспекти, како што се психолошките ставови, повремено елитистички и песимистички перспективи, и во некои случаи, литерализам.
Атеистички
Во декември 2007 година, англиканскиот надбискуп Бери Морган го критикувал она што тој го нарекол "атеистички фундаментализам", тврдејќи дека истиот ја промовил идејата дека религијата нема супстанција и "дека верата нема никаква вредност и е суеверна глупост."
Критики
Социологот на религијата Текс Семпл тврди дека е погрешно да се зборува за муслимански, еврејски или христијански фундаменталист. Наместо тоа, фундаментализмот на фундаменталистот е неговата примарна грижа, над другите деноминационални или верски размислувања.
Влијателни критики на фундаментализмот вклучуваат книгите на Џејмс Бар за христијанскиот фундаментализам и анализите на исламскиот фундаментализам на Басам Тиби.
Политичкото користење на терминот "фундаментализам" е исто така критикувано. Терминот се користи од страна на политичките групи при напаѓање на нивните противници, користејќи ја флексибилноста на терминот во зависност од нивните политички интереси.
Студија на Универзитетот во Единбург открила дека во однос на шестте мерени димензии на религиозноста, "пониската интелигенција е најмногу поврзана со повисоко ниво на фундаментализам."
Контроверзија
Асошиетед Прес препорачува терминот да не се користи за група која не го користи поимот за себе. Многу научници имаат усвоено слична позиција. Други научници, сепак, го користат терминот во поширока дескриптивна смисла за различни групи во различни верски традиции, вклучувајќи ги и оние групи кои би одбиле да се класифицираат како фундаменталисти.
NGC 3541
NGC 3541 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3541 се споменува и како MCG -2-29-3.
Откривање
Објектот е откриен на 1880 година од страна на Ендрју Ејнсли Комон, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 36 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3541 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 15 m/лм2. NGC 3541 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Џаријан ел-Батна
Џаријан ел-Батна (جريان الباطنة) е поранешна општина во Катар. Постоела до 2004 година кога била поделена меѓу Рајан и Вакра. До 2004 година, таа на запад и југозапад излегувала на Персискиот Залив. Покрај тоа, на север се граничела со Џумалија, на североисток со Рајан и на исток со Вакра.
Население
Следната табела го прикажува населението во општината.
Елбасан (област)
Елбасан (Qarku i Elbasanit или мак. Коњух) — една од 12-рњ области во Албанија. Се состои од окрузите Елбасан, Грамеш, Либражд и округот Пеќин. Главниот град на областа Елбасан е градот Елбасан. Во областа Елбасан според попис од 2010 година живеат околу 343,115 жители.
Голем дел од источната граница на Елбасан се граничи со Република Македонија. Областа Елбасан во Албанија се граничи со следните области:
Јоска Јорданоски
Јоска Јорданоски – Сандански (село Леништа, Прилепско, 7 април 1921 - село Ореово, Битолско, 3 мај 1942) − македонски комунист, учесник во НОВ, првоборец.
Животопис
Во 1924 година неговото семејство се преселило во Прилеп. По завршувањето на основното образование, се вработил како продавач на зеленчук во продавницата на Методија Андонов - Ченто. Во дуќанот дошол во контакт со комунистичките идеи на прилепската младина. Се зачленил во фудбалскиот клуб „Граѓански“, а потоа играл фудбал и во маалскиот клуб „Шаторов Камен“. Во 1940 година се зачленил во Месниот комитет на СКОЈ. Истата година одлежал и 15 дена затвор, заедно со роднината Ченто. Истата година заедно со повеќе прилепчани е мобилизиран под изговор за воена вежба и е одведен во концентрациониот логор за изолација во Меѓуречје кај Ивањица.
По окупацијата на Македонија во Втората светска војна, Јоска Јорданоски-Сандански е еден од првите седум први прилепски партизани, кои на 12 септември 1941 година, во месноста Бидимаш на Селечка Планина, ја формирале првата партизанска чета, составена од борците: Илија Игески - Цветан, Трајко Бошкоски - Тарцан, Борка Велески - Левата, Лазо Филипоски - Лавски, Ѓорe Велкоски – Стрелката и Киро Крстески - Платник. На 17 октомври 1941 година учествувал во формирањето на Прилепскиот партизански одред „Гоце Делчев“.
Следната година, на 22 април 1942 година учествувал во формирањето на Битолскиот партизански одред „Пелистер“, но веќе на 3 мај одредот бил опколен од многубројна бугарска војска и полиција во близина на битолското село Орехово. Во повеќечасовната нерамна борба Јорданоски загинал погоден од непријателски куршум во главата. Бил закопан заедно со неговата соборка Елпида Караманди.
Чарлс Леклерк
Charles Marc Hervé Perceval Leclerc (French pronunciation: ​ ʃaʁl ləklɛʁ]; роден на 16 октомври 1997 година) е монегаски тркачки возач, кој моментално се трка во Формула 1 за Скудерија Ферари. Тој го освои шампионатот во серијата ГП3 во 2016 година и шампионатот на ФИА Формула 2 во 2017.
Леклерк го имал своето деби во Формула 1 во за Саубер, тим поврзан со Ферари, за кој бил дел од Академијата за возачи на Ферари. Со оглед на тоа што Саубер заврши последен минатата година, Леклер го предводил тимот за да ја подобри својата завршна позиција во шампионатот за конструктори до осмото место и бил повисоко рангиран од двајцата возачи на Саубер. Тој му се приклучи на Ферари следната сезона и стана вториот најмлад возач кој се квалификувал на пол-позицијата во Формула 1 на Големата награда на Бахреин во 2019 година. Сезоната 2019 година, исто така, го виде Леклерк да ја освои својата прва победа во кариерата во Белгија.Тој го освои трофејот ФИА Пол за повеќето пол-позиции во сезоната 2019, станувајќи најмладиот возач што го освоил, пред да го освои повторно во 2022 година. Леклерк заврши како вицешампион на Макс Верстапен во Светскиот шампионат за возачи во 2022 година.
Од 2022 Abu Dhabi Grand Prix, Леклерк има постигнато 5 победи на трките и 18 пол-позиции во Формула 1. Тој го постигна првиот грен слем во кариерата на Гран при на Австралија во 2022 година. Леклерк потпиша договор во Ферари до крајот на сезоната 2024 година.
Личен живот
Роден од таткото Хрви Леклерк и мајката Паскал, Леклер пораснал како средно дете помеѓу постариот брат Лорензо и помладиот брат Артур. Во текот на неговото детство и раната кариера, Леклер одржувал блиски односи со покојниот Ѕулс Бјанки, кој му бил кум. Неговиот татко, Хрви, исто така, се возел со автомобили, возејќи во Формула 3 во 1980-тите и 1990-тите. Хрви почина по долго боледување, на 54-годишна возраст, само четири дена пред Леклер да победи на трката во Формула 2 во Баку 2017 година.
Леклерк е тријазичен, течно зборува француски, италијански и англиски. Иако францускиот изговор на неговото име користи тивки завршни согласки, тој изјавил дека кога зборува англиски често го користи англискиот изговор. Тој рече дека „му се допаѓаат и двете“, и дека другите што користат било кој изговор е прифатливо за него. Леклер го опишал својот религиозен став како „[верување] во Бог, но [не некој] кој би се моли или оди во црква“.
2005–2013: Картинг
Леклер ја започна својата картинг кариера во 2005 година, освојувајќи го францускиот шампионат PACA во 2005, 2006 и 2008 година Во 2009 година тој стана француски кадетски шампион пред да се искачи во класата KF3 во 2010 година, каде што го освои Јуниорскиот куп во картинг Монако. Тој продолжи во класата KF3 за 2011 година, освојувајќи го Светскиот куп на CIK - FIA KF3, трофејот на академијата за картинг CIK-FIA и Мастерс за јуниорски картинг на ERDF. Во текот на годината, Леклерк стана член на компанијата All Road Management на Николас Тод.
2014–2016: Формула Рено, Формула три и ГП3
Во 2014 година, Леклер дипломирал на едносед, трки во Формула Рено 2.0 шампионатот Алпи за британскиот тим Фортек Моторспортс. Во текот на сезоната, тој земал седум позиции на подиумот, вклучително и двојна победа во Монца, за да заврши како вицешампион во шампионатот зад Ник де Врис од Коиранен ГП. Леклер, исто така, ја освои титулата во јуниорското првенство на последната трка од сезоната во Херез, завршувајќи пред младиот тинејџерски возач Матевос Исакјан.
Леклер, исто така, учествувал во делумна сезона на Еврокупот Формула Рено 2.0 со Фортек како гостин возач. На шест трки на кои учествувал тој завршил на подиумот три пати, заземајќи го второто место на Нирбургринг проследено со пар второпласирани на Хунгароринг. Леклерк дипломирал во Формула 3 во 2015 година, тркајќи на Европското првенство на ФИА Формула 3 со холандскиот тим Ван Амерсфорт Рејсинг. На отворањето на сезоната во Силверстон во Британија, Леклерк ја наследи пол-позицијата за втората и третата трка викендот, откако првобитниот играч на пол позицијата, Феликс Розенквист бил исклучен поради технички прекршок. Тој ја освои својата прва победа на третата трка, пред Антонио Џовинаци и Џејк Денис. Тој ја освои својата втора победа во следната рунда во Хокенхајм, победувајќи на третата трка, како и освојувајќи два дополнителни подиуми и три дебитантски победи во текот на настанот. Леклерк ја постигна својата трета победа на првата трка во Спа-Франкоршамп во Белгија, со која го презеде водството во шампионатот. Сепак, Леклер завршил четврти во поредокот на шампиони, најмногу поради оштетување на шасијата на неговиот автомобил по сударот со Ленс Строл во Зандворт.
Во декември 2015 година, Леклерк учествуваше на пост-сезонско тестирање со ART Grand Prix и Arden International. Во февруари 2016 година, Де Вриј потврдил дека Леклерк ќе се трка во ГП3 сезоната 2016 година. АРТ го потпиша Леклерк следната недела. Со тимот, тој забележа три победи и ја освои титулата во неговата прва година од серијата, и покрај тоа што излета надвор од траката на последната трка во сезоната во Абу Даби.
2017: Формула 2 шампионат на ФИА
Следната Недела по неговата победа во трката за титулата ГП3, Чарлс Леклерк дипломирал во Формула 2 серијата за сезоната 2017 со Према Рејсинг, заедно со колегата ГП3 тркач и јуниор на Ферари, Антонио Фуоко.
Тој го имал својот прв настап во Формула-1 во Бахреин, каде што ја зазел пол-позицијата за оваа трка, но завршил трет. Во спринтерската трка, неговиот тим Према избрал да направи пит-стоп на средината на трката, што е многу невообичаено во пократките спринтерски трки. Тој притискаше посилно на неговите средни гуми на Пирели, создавајќи предност од девет секунди пред да влезе во гаража (пит-стоп). Ова го спуштило на 14-то место, но Леклер претекнал 13 болиди и ја освоил победата претекнувајќи го Лука Џото во последниот круг. Откако ја зазеде пол-позицијата втор пат по ред, тој се борел со Џиото за повторно да победи на трката за игра во Каталуња, и покрај проблеми со радиото.
Леклер не освоил ниту еден бод на домашнота трка во Монако. Тој бил на пол-позиција, но се повлекол од водството на трката поради проблем со суспензија. Повлекувањето исто така значело дека тој ќе ја започне спринт трката како последен по редослед, и на оваа трка, тој се судрил со Норман Нато додека се обидувал да го достигне првото место во трката. На крајот резултирало со повлекување на двајцата возачи од трката. Тој го задржа водството во првенството и покрај лошиот викенд, кој го опиша како „огромно разочарувачки“.
Леклер го зазеде четвртиот последователен пол во Азербејџан, кој му го посвети на својот покоен татко, Хрви. Тој го претвори ова во уште една победа, иако трката беше означена со црвено знаме на пет круга пред крајот. Во спринтерската трка, тој стартувал од осмото место и рано паднал на десеттото место, но се изборил назад до шестото место. Повлекувањето на водачот на трката, неговиот ривал за титулата Оливер Роуланд и Де Ври, кој исто така беше пред Леклерк, значеше дека Леклерк се издигнал на четвртото место. Потоа ги поминал Николас Латифи и Џордан Кинг и почнал да се приближува до новиот лидер, Нато. Тој го поминал Нато, но добил казна од десет секунди поради неуспехот да забави за време на жолти знамиња, и затоа завршил втор.
Во Австрија ја освоил својата петта пол-позиција, а потоа ја освоил тркатаод пол-позиција и покрај тоа што бил под притисок на тимскиот колега Фуоко, а кон крајот и браната на Латифи. Тој се повлекол од спринт трка откако се судрил со Фуоко и се извртел надвор од патеката. Со освојувањето на пол по шести пат на следната трка, во Силверстоун во Британија, тој го постигнал рекордот за најмногу пол-позиции по ред, што го поставил Стофел Вандорн во 2014 и 2015 година, кога серијата била наречена GP2 Series. Тој победил на играната трка, дури и откако неговиот болид се запалил за време на трката, па дури и откако еден од неговите крилни ретровизори се откачил при крајот на трката.
Тој не почнал од пол-позицијата во Унгарија, и покрај тоа што ја освоил седмата последователна пол-позиција, бидејќи бил дисквалификуван поради технички прекршок. Покрај тоа што стартуваше од позади, тој бил на 12-та позиција уште на првата кривина. Користејќи алтернативната стратегија со која стартувал со средни пневматици, Леклерк останал позади Александар Албон, кој бил на истата стратегија, иако на крајот го поминал и завршил четврти..Тој, исто така, завршил четврти во спринт трката следниот ден, давајќи му предност од 50 поени во шампионатот пред Роуланд.
За белгиските рунди, Леклерк повторно ја освоил пол-позиција и победил на трката со убедлива разлика од 20 секунди, но неговата победа била дисквалификувана бидејќи една од неговите блокови за лизгање биле премногу истрошени. Откако требало да започне од 19-то место, Леклерк се вратил на петтото место и завршил 3,8 секунди зад победникот на трката Серџо Сет Камара. За италијанската трка, Леклерк се борел за водство; во последниот круг, но сепак, тој доживеал несреќа со возачот Де Вриј. Откако започнал од крајот на тркачкиот редослед за втора последователна спринт трка, Леклерк успеал да се избори за враќање до деветтата позиција, иако бил надвор од бодовите.
Со разлика од 57 поени во однос на Роуланд кој оди во претпоследната рунда во Херез, Леклерк ја освоил својата осма пол-позиција во сезоната, при што двата негови темпирани круга биле доволно добри за пол-позиција. Во трката во игра, Леклер доминирал во поголемиот дел од раниот период на меки гуми и можеше да достиигне подобро место со оваа алтернативната стратегија. Но, на седум круга до крајот, Нобухару Мацушита се судри со Сантино Феручи, што го извади безбедносното возило. Во моментот кога трката продолжила, Леклерк бил информиран преку тимското радио дека тоа е „последниот круг“ иако имало уште четири круга до крајот на оваа трка. Па откако силно пртискал, не му дал на противникот многу место. Гумите на Леклер биле во многу лоша состојба, тие биле премногу искористени. Со уште неколку круга до крајот, покрај тоа што неговите гуми биле „целосно истрошени“, Леклерк успеал да го спречи Роуланд за 0,23 секунди, и со оваа постапка тој успеал да го освои шампионатот на ФИА во Формула 2 во неговата прва сезона во Ф1 серија фидер.
Во освојувањето на шампионската титула, Леклерк станал најмладиот шампион во главната серија за поддршка на Формула 1 со 19 години и 356 дена, и првиот возач по Нико Хулкенберг во 2009 година кој успеал да ја освои шампионската титула во неговата прва сезона (само Нико Розберг и Луис Хамилтон претходно ја достигнале оваа титула) и е единствениот возач кој освоил шампионска титула со Далара ГП2/11 во нивната прва сезона.
За таканаречената спринт трка, Леклерк стартувал од осмото место, меѓутоа, поради агресивната на неговиот болид, тој и неговиот тимски колега, Антонио Фуоко, биле приморани да влезат во гаража (пит-стоп) во спринт трката. Сепак, поради агресивното темпо на Чарлс, тој се искачил низ теренот, но поради многу потрошените негови гуми, тој за жал изгубил три позиции во последниот круг и завршил на седмата позиција во спринт трката.
Во Абу Даби, последната трка на сезоната, Леклерк достигнал да се кавалификува на шестото место, неговата најниска позиција оваа цела сезона без казните. Покрај ова, сепак, тој успеал да заврши највисоко од другите тркачи во Абу Даби. На четвртото место (тој стигнал до третото до последната кривина од последниот круг каде што бил победен од страна на неговиот колега Антонио Фуоко). Меѓутоа, оваа позиција подоцна била променета на втора откако победникот на трката, Оливер Роуланд и Фуоко биле дисквалификувани поради не соодветно напумани предни гуми.
Тест возач
Во 2016 година, Леклерк се приклучил на Академијата за возачи на Ферари и се сметал како развојен возач за тимот на Хаас Ф1 и Скудерија Ферари. Како дел од неговата улога како развојен возач, Леклерк учествувал на првата тренинг сесија на британското и германското ГП возење за Хаас. Луѓето веруваале дека ако Леклерк го освоил шампионатот во серијата ГП3, тој ќе ги следи Даниил Квјат и Валтери Ботас директно од ГП3 во Хаас. Сепак, ова не било прифатено од страна на директорот на тимот на Хаас, Гинтер Штајнер, кој рекол дека Леклер ќе напредува во Формула 2 шампионатот на ФИА 2017 година.
Во 2017 година, тој учествувал на средсезонскиот тест во Хунгароринг по трката за ГН на Унгарија, возејќи го Ферари SF70H.Тој бил најбрз на првиот ден од тестот. Тој постгнал 98 круга во процесот и не учествувал на тестот на вториот ден. Кими Раиконен, исто така, го пофали Леклерк велејќи: „Не е лесно да се извози во различен автомобил од она што вообичаено го возите. Но, Леклерк покажа многу голем напредок и сигурно ќе направи големи работи во иднина.“
Саубер (2018)
За Светскиот шампионат во Формула 1 2018, Леклерк потпишал за Заубер Ф1 тимот како тркачки возач, заменувајќи го Паскал Верлајн и заедно со неговиот колега Маркус Ериксон. Чарлс Леклерк го означил првото појавување на монегаски Формула 1 возач по Оливие Берета во. [N 1] На Azerbaijan Grand Prix, со освоеното шесто место станал вториот возач од Монако кој освоил поени во Формула 1 по Луис Широн, кој достигнал да заврши трет на ГН на Монако во 1950 година. На неговата прва домашна трка во Формула 1, Леклерк доживеал дефект на сопирачките во последните кругови, и се удрил во задниот дел на Брендон Хартли и принудувајќи ги двата болида да се повлечат. Следеа три последователни трки со поени, пред пет трки без поени. Оваа трка вклучувала повлекувања на три болиди; неприцврстено тркало во Британија, оштетување на суспензијата по судирот со Серхио Перез во Унгарија и несреќа во Белгија предизвикана од страна на Нико Хулкенберг, кое било причина за Фернандо Алонсо да биде на врвот на болидот на Леклерк.
Сезона 2019 година
Скудерија Ферари го потпиша Леклер за сезоната, заменувајќи го светскиот шампион Кими Раиконен, кој го зазеде неговото место во Заубер (сега Алфа Ромео ). Иако првично беше најавено само за 2019 година, неколку дена подоцна, тогашниот директор на тимот на Ферари, Маурицио Аривабене, посочи дека договорот на Леклер ќе биде долг четири сезони, „барем до 2022 година“. Леклер го направи својот прв тест ден како официјален тркачки возач на Ферари во ноември 2018 година за време на тестот на крајот на сезоната.