cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Драгољуб Боцинов
ЈНА (1954–1991)
Во 1966 година бил преместен во Сплит, СР Хрватска. Во 1968 година ја завршил Командно-штабната академија во Дивуље. Од 1968 до 1969 година бил командант на противподморнички брод. Во 1969 година бил унапреден во чин капетан на корвета, т.е. мајор. Од 1969 до 1971 година бил командант на дивизион на патролни бродови.
Во 1971 година повторно бил преместен во Белград, каде што во 1973 година ја завршил Школата за национална одбрана. Во 1973 година бил унапреден во чин капетан на фрегата, т.е. потполковник и бил одликуван со Орден за воени заслуги со голема ѕвезда.
Истата 1973 година бил преместен во Шибеник, СР Хрватска, каде што бил референт во отсекот за оперативно-наставни работи на командата на воениот поморски сектор Шибеник. Потоа бил началник на истиот отсек. Во 1976 година бил назначен за началник на штаб во командата на воениот поморски сектор Шибеник. Во 1977 година бил унапреден во чин капетан на боен брод, т.е. полковник и бил одликуван со Орден на Народната армија со златна ѕвезда.
Во 1978 година бил преместен во Кумбор, СР Црна Гора. Од 1978 до 1981 година бил командант на воениот поморски сектор Бока Которска. Во 1979 година бил одликуван со Орден на трудот со златен венец.
Во 1981 година повторно бил преместен во Шибеник и до 1983 година бил командант на воениот поморски сектор Шибеник.
Минато-идно време во македонскиот јазик
Минатото-идно време — едно од сложените глаголски форми на македонскиот јазик. Ова време е конкретно по тоа што со него се искажува идно дејство, но од минат глаголски вид и идното дејство не се искажува во сегашноста. Ова време се формира со честичката ќе со кое се искажува идноста на времето и минато определено несвршено време на глаголот со кое се искажува минатиот глаголски вид.
Драгољуб Боцинов
ЈНА (1954–1991)
Во 1983 година бил унапреден во чин контраадмирал, т.е. генерал-мајор и бил преместен во Сплит. Од 1983 до 1986 година бил помошник на командантот за заднина на воената поморска област Сплит. Во 1984 година бил одликуван со Орден на братството и единството со сребрен венец. Од 1986 до 1988 година бил командант на флотата на Југословенската воена морнарица во воената поморска база Лора во Сплит. Во 1988 година бил именуван за началник на Центарот за високи воени школи на Југословенската воена морнарица во воената поморска база Лора во Сплит.
Минато-идно време во македонскиот јазик
Образување
Минатото-идно време се образува со ставање на честичката ќе пред глаголот. Глаголот кој следи по честичката е во минато определено време, кој пак може да биде од свршен и несвршен вид, односно минато определено свршено и минато определено несвршено време.
Драгољуб Боцинов
Распад на СФР Југославија
Распадот на СФР Југославија и следствено дезинтеграцијата на Југословенската народна армија го затекнале во базата Лора во Сплит. Во 1991 година се подготвувало бомбардирање на цели во градот Сплит. Боцинов се спротивставил на планираното, и во првите часови на 2 октомври бил уапсен од југословенските власти, кои упаднале во неговиот дом во Сплит, и бил префрлен во истражен воен затвор во Белград, каде што поминал девет месеци во ќелија. Тој бил осуден на 18 месеци затвор, со можност да си ја брани слободата. Ја искористил можноста и успеал да побегне од Белград, и во 1992 година се вратил во Македонија.
АРМ (1992–1996)
По враќањето во Македонија влегол во новоформираната Армија на Република Македонија и бил назначен за заменик на началникот на Генералштабот на Армијата за кадровски прашања и школски систем, бавејќи се со образование на кадарот. Во 1993 година бил произведен во чин генерал-полковник.
На 3 март 1993 година бил именуван за началник на Генералштабот на Армијата на Република Македонија. Боцинов бил вториот началник на Генералштабот на Армијата, наследувајќи го генерал-мајор Митре Арсовски.
Минато-идно време во македонскиот јазик
Образување
Промената на глаголи од свршен вид изгледа вака:
Драгољуб Боцинов
АРМ (1992–1996)
Боцинов бил началник на ГШ на АРМ до 22 јануари 1996 година, кога бил наследен од генерал Трајче Крстевски. Истата година се пензионирал.
Минато-идно време во македонскиот јазик
Образување
Одречните форми на минатото-идно време се образуваат со партикулата не (не ќе викав) или со глаголот нема во форма за трето лице еднина во минато определено несвршено време и да-конструкција (немаше да викам, немаше да викаме).
Употреба
Минатото-идно време се користи за изразување на идност која не следува по моментот на зборувањето (сегашноста), туку по некој друг минат момент. Со други зборови, во моментот на соопштувањето на времето тоа е минато, а е идно во однос на друго минато дејство, бидејќи следува по него.
Ова време има слични значења со идното време. Неговото присуство посебно е забележливо во условните реченици за искажување нереален услов (пр: Да знаев, ќе кажев.) и во речениците во кои се набројуваат повторливи, последователни дејства што се случувале во минатото (пр: Ќе земев сол, ќе турев во солта малку вода...)
Состен Могенара
Животопис
Како победник на германското првенство 2008, таа се појавила на почетокот на сезоната 2009 со победата во Лајпциг на германското Сениорско првенство во скок со своите 6,54 метри. Во 2010 година, таа скокнала на митингот во Карлсруе на 6,75 метри и се квалификувала за Светското првенство 2008 во Доха (Катар).
Во 2011 година Германија освоила бронзен медал на Европското јуниорско првенство во Острава и го подобрила својот личен рекорд со 6,74 метри.
Личен рекорд од 6,88 достигнала во Везел 2012 година Истата година учествувала на Европското првенство во Хелсинки. каде што завршува четврта. Потоа отишла на Летната олимпијада во Лондон.
На 2 август 2013 година, за првпат во кариерата, го преминала 7 метарскиот меч со скок од 7,4 метри, што во Германија не се случило уште од времето на Источна Германија. Во август 2013 година, на Светското првенство во Москва беше 12 со 6,42 метри.
На првенството во Германија, Могенар ги имала следните резултати:
Повеќе од игра
„Повеќе од игра“ (српски: Више од игре) – југословенски филм од 1976 година, во режија на Здравко Шотра, снимен по истоимената ТВ-серија.. Главните улоги ги толкуваат: Петар Божовиќ, Никола Симиќ, Љиљана Драгутиновиќ и Павле Вуисиќ.
Синопсис
Дејствието се одвива во Градина, измислено место во Србија во периодот од 1931. до 1941. година при што е прикажано влијанието на неколку значајни настани: економската криза од 1931 година, препородот и судирот со фашизмот во 11937 година и почетокот на народноослободителната војна во 1941 година. За сето тоа време се одвива ривалството меѓу двата фудбалски клуба — „Граѓански“ и „Раднички“ во кое фудбалската игра е само повод за другите работи.
Долно Порој
Долно Порој (Κάτω Πορόια, Като Пороја) — село во Валовишко, Егејска Македонија, денес во општината Синтика на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 424 жители (2011).
Географија и местоположба
Сместено е на јужното подножје на планината Беласица, околу 3 километри западно од Горно Порој на надморска височина од 200 метри.
Историја
Селото во минатото било мешана населба во која според К`нчов живееле 750 Македонци и 1.600 Турци, во 1913 година е евидентирано со 1.279, а во 1920 година со 1.057 жители.Селото настрадало како во Балканските така и во Првата светска војна.Поголем број на македонски семејства и поединци за време на Втората балканска војна и непосредно по Првата светска војна пребегнале во Бугарија.Во 1924 година сите преостанати Турци, како и 56 Македонци се иселени во Турција, по сила на Лозанската конвенција.На местото од иселените Турци и пребегнатите Македонци грчките власти сместиле 200 бегалски семејства со вкупно 773 жители.Така селото повторно станала мешана населба која со 1928 година е евидентирано со 986 жители, во 1940 година има 1.265, а во 1941 година според бугарската статистика има 1.074 жители.Во 1951 се попишани 1.006, во 1961 година 864 ,во 1971 година 778, во 1981 година 689, во 1991 година 787,а во 2001 година има 627 жители.Намалувањето на бројот на жители се должи на големата миграција во градските центри.
Стопанство
Иако е ридско-планинско, селото е мошне богато, со развиено земјоделство и сточарство, за кои постојат погодни услови поради пространите пасишта во подножјето на Беласица.
Демографија
Селото до 1924 година е мешано со Македонци и Турци, по иселувањето на на Турците и дел од Македонците селото е мешано со повеќе Грци и помалку Македонци.
Општествени установи
Во селото е сместено пошта кој го опслужува месното и околното население, поштински суд, како и полициската поткоманда со неколку истурени полициски станици во околните села.
Прове
Прове или Провен (француски: Provins) ― комуна (општина) во департманот Сена и Марна во регионот Ил де Франс во северосредишна Франција.
Прове, гратче на средновековни саеми, станало светско наследство на УНЕСКО во 2001 година.
Администрација
Со 11.844 жители (2017), Прове не е најголемата паланка во округот Прове, но е седиштето (потпрефектура). Најголемиот град е Монтеро-Фолт-Јон (20,206 жители).
Округот има 176 општини и 188.637 жители (2017). Кантонот Прове има 81 општина и 57.947 жители.
Историја
Постојат знаци на човечка окупација во областа уште во времето на старото камено време.
Средновековно време
Како доказ за зголемената важност, до 9 век, Прове ковал своја монета, провенски дениер (denier provinois), а Карло Велики ги испратил своите missi dominici (дворски инспектори) во градот. Под заштита на грофовите од Шампањ, бил домаќин на еден од најголемите шампањски панаѓури, земјоделски и трговски панаѓур клучен за средновековната економија. Кралот Филип IV го посетил Прове неколку пати кон крајот на 13 век, уништувајќи го градот со строги даноци што го завршиле неговиот период на процут и ги натерал жителите да побегнат. Градот бил опколен многу пати и често била менуван во 14-16 век.
Во еден од најпознатите настани во провеската историја, неодамна крунисаниот крал Шарл VII присуствувал на мисата во црквата „Св. Киријак“, заедно со неговиот кралски двор и светицата Јованка Орлеанка на 3 август 1429.
Современо време
Германците го зазеле градот во 1870 година за време на Француско-пруската војна, и едвај се избориле во 1914 година за време на Првата светска војна.
Значајни луѓе
Прове е родно место на:
Провинс е родното живеалиште на:
Градови близнаци
Прове е збратимен со:
1912 во архитектурата
1912 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Дебар Маало
Дебар Маало претставува скопска населба во состав на Општина Центар, од десната страна на реката Вардар. Дебар Маало се граничи со Центар, Тафталиџе I, Карпош I, Зоолошката градина и Градскиот парк.
Историја
Маалото настанало од прогонети Македонци од делови на Западна Македонија кои со сила биле раселени и своето ново место на живеење го нарекле според името на етнографскиот предел од каде што дошле.
Местото каде што било сместено ова маало било едно од поновите предградија на Скопје. Пред тоа, на ова место постоеле градини и ниви. Првите куќи биле подигнати во 1920 година од страната на Браќата Петар и Андреја Митровиќ и од Јован Поповиќ. Тие потекнувале од Голо Брдо, Дебарско, регион што по 1918 година припаднал на соседна Албанија. Спомнатите дебарчани во 1919 година се населиле во Скопје, каде што купиле плацеви и изградиле куќи на просторот на некогашното Дебар маало. Овој простор сè уште не се сметал за градски, туку спаѓал во атарот на селото Долно Водно. Во 30-тите години на XX век, по економската криза, во Дебар маало почнале да се доселуваат и жители од стариот дел на Скопје. Напуштањето на старите реони во Скопје било резултат на тешкиот економски живот. За продадениот имот во стариот град или како што го нарекувале Старо Скопје, можело да се купи нов плац на периферијата за градење куќа и да се подмират долговите на фамилијата и слично.
Од Железничката колонија и Учителската школа, сè до 1920 година, Дебар маало било одделено со празен простор што го населувале доселениците. Дебармаалците биле прочуени ѕидари. Овој занает се пренесувал од генерација на генерација. Ретко некој член од ѕидарска фамилија се занимавал со друг занает. Жените во Дебар маало, освен вршењето на сите женски домашни работи, се занимавале со везење и на тој начин заработувале пари.
Дебар маало главно било населено со сиромашно население, но во него имало и „многу куќи на кат”, односно куќи на побогати семејства. Куќите во ова маало биле градени од тврд материјал и плитар, но со оглед дека биле градени според економските можности на секој доселеник, честопати биле дивоградби и без план. Внатрешното уредување на дебармаалските куќи било полуградско, а во некои фамилии се спиело на под. Имале мебел кој со себе го донеле од старото место на живеење. Мебелот се состоел од кревети, ормани, маси, столови, отомани и слично.
Животот во Дебар Маало бил мирен. Самите дебармаалчани биле способни и вредни, а тоа особено се однесувало на Мијаците. Меѓусебните односи биле добри, но сепак со некоја одвоеност. Мијаците се дружеле со Мијаци, скопјани со скопјани, односно меѓу нив имало повеќе разбирање отколку со жителите доселени од другите краишта.
Во Дебар Маало имало неколку дуќани од кои се снабдувало населението. Наброените дуќани, млекари, фурни и слично, служеле за задоволување на секојдневните потреби на дабармаалците, додека со сите други производи се снабдувале од градските пазари и дуќани во чаршијата и во градот. Со ваков начин на живот, жителите од ова маало постепено се вклопувале во градскиот живот.
Денес Дебар Маало претставува високоурбанизирана населба. Поради фактот што се наоѓа во строгиот центар на јадрото на градот, населбата има доста високи цени на недвижнините. Дебар Маало е познато по боемскиот живот и денес тука се наоѓаат голем број на ресторани.
Космос-2240
Космос-2240 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 2 април 1993 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6600 килограми. Космос-2240 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 353 км, а најмалото на 189.
Тенис на Летните олимписки игри 2016 - мажи поединечно
Бранителот на титулата од претходната Олимпијада, Енди Мари, го освоил златниот медал повторно откако во финалето го совладал Хуан Мартин Дел Порто со 7-5 4-6 6-2 7-5, станувајќи така единствениот тенисер било во машка или женска конкуренција кој освоил два златни олимписки медали во поединечна конкуренција.
Во натпреварот за бронзен медал Кеи Нишикори бил подобар од Рафаел Надал со 6-2 6-7 6-3.
NGC 1243
NGC 1243 — двојна ѕвезда во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јануари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1243 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 11 м 25,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 56' 43".
Други поделби
Проучување на NGC 1243 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5294. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 917.
NGC 5590
NGC 5590 — леќеста галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5590 се споменува и како NGC 5580, UGC 9200, MCG 6-32-6, CGCG 192-6.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 21 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 12' 18"".
Други поделби
Проучување на NGC 5590 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51312. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
NGC 3186/1
NGC 3186/1 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3186/1 се споменува и како MCG 1-26-28, CGCG 36-74, NPM1G +07.0216.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3186/1 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 3186/1 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 15 м 53,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 6° 57' 52".
Други поделби
Проучување на NGC 3186/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29963. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 189; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 251. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1359.
Растенија
Од еколошки поглед, растенијата се примарни произведувачи на органска материја (по пат на фотосинтеза) во сите копнени и помал дел од водните екосистеми, со што претставуваат основна храна за сите останати живи организми во дадениот екосистем. Тие го започнуваат движењето на енергијата во екосистемот преку метаболитичките процеси на организмите, со што ја намалуваат ентропијата.
Еволуција на растенијата
Се мисли дека растенијата еволуирале од веќе спомнатите зелени алги, меѓутоа не се знае точно кои. Така, различни групи на зелени алги се спомнуваат дека се предок на растенијата, но, најчесто се спомнуваат харофитите. Кладистичките студии го поддржуваат вклучувањето на харофитите (па и колеохеталите) како сестрински таксон на васкуларните растенија. Тие тоа го појаснуваат со тоа што пред околу 500 и 400 милиони години некои алги (кои живееле во океаните) транзитирале на копното, станувајќи растенија со развивање на серија од адаптации кои им помагале да преживеат надвор од водата. Стеблените, т.е. васкуларни (воздушни) растенија се појавиле пред околу 350 милиони години,со што по неколку години (пред 300 милиони години) се појавуваат и првите шуми.
Една од можните филогенетски шеми (филогенетско дрво) на растенијата е онаа дадена од Кенрик и Крејн во 1997 година. Prasinophyceae може да е парафилетска основна група на сите зелени растенија.
Животен циклус на растенијата
Во својот животен циклус, растенијата имаат т.н. смена на генерациите: диплоидно,споропродуцирачко растение (спорофит), кое е алтернативно со хаплоидното гаметопродуцирачко растение (гаметофит). Кај растенијата митозата се случува во спорите, кои се производ од мејозата, а стануваат плодни во гаметофитната генерација (фаза). Големината на гаметофитот достигнува од три клетки (во поленот) до неколку милиони (кај нижите растенија, како мововите). Смената на генерациите се случува кај растенијата каде по спорофитот следи гаметофитот. Спорофитната фаза произведува спори со мејоза во спорангиум. Гаметофитната фаза произведува гамети со митоза во антеридиум и/или архегониум. Во царството на растенијата, доминантноста на фазите варира. Кај неваскуларните растенија и мововите, доминантен е гаметофитот. Васкуларните растенија покажуваат прогресија на зголемена доминантност на спорофитот, и тоа од папратите и нивните сродници, па сè до скриеносемените растенија.
Хомоспорија и хетероспорија
Постојат некои разлики во животните циклуси на растенијата. Така, има растенија кои продуцираат бисексуален гаметофит. Тој потекнува од т.н. изоспори (грчки:iso-исто) што се со иста големина. Оваа појава се нарекува изоспорија или хомоспорија (грчки:homo-исто). Кај растенијата, пак, кои произведуваат одделни (хетеросексуални) машки и женски гаметофити, тие им потекнуваат од спори со различни големини (хетероспори, од грчки:hetero-различно). Машкиот гаметофит продуцира сперма, која е асоцирана со микроспори. Женскиот гаметофит е асоциран со мегаспори. Оваа појава, хетероспорија, ботаничарите ја сметаат за значаен чекор кон развитокот на семето.
Еколошки поделби
Освен автотрофни, мал број на растителни видови се хетеротрофни организми. Такви се на пример паразитските растенија (на пример, Cuscuta) кои се зависни за храна од други (домаќински) живи организми (најчесто зелени растенија). Освен паразитите, хетеротрофни се и сапрофитските растенија кои се исхрануваат со мртва органска материја.
Во зависност од животната средина, растенијата може да бидат водни (акватични), копнени (терестрични) и епифити (со своите корења се прикачени за други растенија, а не на почва). Според побарувачката за вода, растенијата се делат на ксерофити (живеат на суви места), мезофити (имаат средна потреба за вода) и хидрофити (живеат во воденикави или влажни места, имаат голема потреба за вода).
Животниот век кај растенијата е различен. Така, имаме:
Растителниот хабитус може да биде:
Растенијата како мотив во книжевноста
.
1911 во архитектурата
1911 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Гаркалне (општина)
Гаркалне (Garkalnes novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2007 година.
Ново Крушево
Ново Крушево — село во Егејска Македонија, Република Грција. Создадено е од жителите на поранешните села Горно и Долно Крушево.
1910 во архитектурата
1910 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Савоја
Савоја ( Savoie, Savoia  ) е регион на Франција. Опфаќа приближно територија на западните Алпи помеѓу Женевското Езеро на север и Дофена на југ.
Официјално е поставена 1003 година од Рудолф III од Бургундија, династијата Савој станала династија со најдолго владеење во Европа. Таа управувала со округот Савој до 1416 година, а потоа во војводството на Савој од 1416 до 1714 година.
Територијата на Савој била споена со Франција во 1792 година за време на Првата Француска Република, пред да биде вратена во Кралството Пиемонт-Сардинија во 1815 година. Савој, заедно со округот Ница, конечно бил споен од Франција на референдум за време на Второто француско царство, како дел од политичкиот договор (договорот од Торино ) помеѓу францускиот император Наполеон III и кралот на Сардинија, Виторио Емануел Втори, кој го започнал процесот на италијанското обединување. Династијата на Виторио Емануел, династијата на Савој, ги задржала своите територии во Пиемонт и Лигурија и станала владејачка династија на Кралството Италија. Во модерната Франција, Савој е дел од регионот Оверген-Рона-Алпи. По нејзината анексија кон Франција во 1860 година, територијата на Савој беше административно поделена на два одделни оддели, Савои и Хаут-Савои.
Традиционалниот главен град останува Шамбери (Цимбери), на реките Лејс и Албане, домаќин на замокот на Домот на Савој и сенатот Савојард. Државата вклучуваше шест окрузи:
Во последниве години, поттикнато од малото сепаратистичко движење Савојард, многу внимание беше насочено кон сомневање на валидноста на анекцијата од 1860 година. На пример, Лига Савоисиене го отфрла Договорот од Торино и последователниот плебисцит како ништовен, тврдејќи дека плебисцитот не ги исполнува стандардите за слободно и фер гласање. Денес, историчарите генерално признаваат дека плебисцитот од 1860 година имал нерегуларности, но потврдуваат и дека инструментот за анексија бил Договорот од Торино, а не плебисцит, чија главна цел била да демонстрира поволно јавно мислење во Савој за анексија по потпишувањето на договорот. Во интервјуто за весникот „Ле Дауфине Либере“, Силваин Милбах, историчар на Универзитетот во Савој, гласањето го квалификува како Наполеон, но исто така тврди дека потполно слободно и фер гласање не би го сменило драматично резултатот, бидејќи мнозинството на Савојјарите посака да стане Французин. Ова е денес официјалниот став на Генералниот совет на Савоја.
Нервен пат
Нервен пат е патот кој го минува нервниот импулс низ нервниот систем. Според тоа има аферентни и еферентни нервни патишта.
1909 во архитектурата
1909 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Полабље-слив Лабе
Полабље е регион во речниот слив на на Лабе, во областа на денешна Чешка и Германија. Во средниот век германската Полабље била населена во Поља Словенците.
126 Веледа
126 Веледа — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 5 ноември 1872 година од страна на Пол и Проспер Ажнри
Грб на Украинската Советска Социјалистичка Република
Грбот на Украинската Советска Социјалистичка Република бил усвоен на 14 март 1919 година, од страна на владата на тогашната Украинска ССР.
САП арена
САП Арена е повеќенаменска арена во Манхајм, Германија. Првенствено се користи за хокеј на мраз и ракомет, и е домашна арена на клубот за хокеј на Адлер Манхајм и ракометниот клуб Рајн-Некар Левен. Инаугуриран во 2005 година, арената има капацитет од 15.000 луѓе. Повеќе од сто концерти и конгресни настани се одржуваат во арената на годишно ниво. САП Арената е една од најголемите во Германија и една од најпознатите хај-тек во Европа. Арената е именувана по спонзорот САП.
Грб на Украинската Советска Социјалистичка Република
Опис
Грбот се заснова на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјоделството пољопривреде (пченица), а во позадината се наоѓа изгрејсонце, симболизирајќи ја иднината на украинската нација. На грбот се наоѓа и црвена звезда и срп и чекан, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР „Пролетери од сите земји, обединете се!“ напишан на украински (Пролетарі всіх країн, єднайтеся!) и руски јаазик. На дното на грбот се наоѓа натписот „Українська РСР“.
САП арена
Трамвајската линија (број 6) ја поврзува арената со центарот на градот Манхајм и новоизградената патна врска со автопатот B 38a ја поврзува со автопатот A 656, што доведува до замена на A656 / A 6, што го поврзува источниот Манхајм со Хајделберг (A656), а север-југ до Франкфурт, Карлсруе и Штутгарт (А6), како и малку север на А6 до Кајзерлаутерн (западнограничен).
Пешак (слуга)
Пешакот е машки куќен слуга кој игра улога на келнер во домаќинството. Некогаш ваквите слуги биле доста чести, додека денес се многу поретки, поради фактот што денес ретко кој може да си дозволи голем број на слуги.
Грб на Украинската Советска Социјалистичка Република
Опис
Грбот бил на сила сè до 1992, кога бил заменет со денешниот грб на Украина.
Пешак (слуга)
Името пешак доаѓа од нивната некогашна задача да трчаат позади или по страната на кочијата на некој аристократ и затоа тие биле избирани по нивнте физички способности.
Првиот пешак е пешакот со највисок ранг и игра улога на заменик на батлерот и го заменува самиот батлер кога истиот е болен или не е пресутен.
Во поголеми домаќинства пешаците се и специјалисти за сребрени прибори и други предмети, но исто така извржуваат и други задачи како служење на оброци, отворање и затворање на врати, носење на потешки предмети и поместување на мебел при чистењето на куќата. Пешакот исто така може да биде и личен слуга за мажи, особено кога има гости.
Шарлота Фролих
Шарлота Фролих (28 ноември 1698 – 21 јули 1770) била шведска писателка, историчарка, агроном и поетеса. Таа понекогаш го користела псевдонимот Лота Тривен. Објавувала песни, приказни и дела за политички и научни теми. Таа била првата жена што ја објавила Кралската шведска академија на науките.
Биографија
Шарлота Фролих била ќерка на генералниот советник на кралот, грофот Карл Густаф Фролих и Беата Кристина Кронстром, и внука по татко на религиозната визионерка и авторка Ева Маргарета Фролих. Во 1735 година, таа се омажила за грофот Јохан Функ, гувернер на државата Упланд. Фролих го опишала своето детство како многу строго, лишено од секаков луксуз и посветено на лутеранството и напорната работа, и изјавила дека е образована за историја, читање, пишување, домашни работи и религија. Таа се спротивставувала на бракот долги години бидејќи сакала да се посвети на земјоделството, но продолжи да го прави тоа по бракот во 1735 година; и пред и по нејзиниот брак, таа била сопственик на имотот Överbo, кој имал висока печка каде што правела свинско железо.
Во 1741-42 година, таа станала првата од нејзиниот пол што ја објавила Кралската шведска академија на науките со три книги за земјоделски науки кои ги прикажуваат нејзините сопствени искуства и сугерираат различни пронајдоци во земјоделството. Единствената друга жена што ја објавила Академијата на науките за време на добата на слободата била Ева Екеблад. Во 1759 година, таа објавила историска книга, со што стана првата жена историчар на нејзината земја. Во 1768 година, таа станала една од двете Швеѓанки, заедно со Франсоаза Маргерит Јанисон, која учествувала во политичката дебата за економските политики на државата, која се објавувала без псевдоним за време на добата на слободата. Таа исто така била поетеса позната по нејзините погребни песни.
Гробиња (општина)
Гробиња (Grobiņas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Идно прекажано време во македонскиот јазик
Идно прекажано време — едно од покарактеристичните особености на македонскиот глаголски систем. Идното прекажано време се користи за прекажување на одредено идно дејство. Ова време се образува со честичката ќе и минато неопределенио време на глаголот.
Образување
Идното прекажано време се образува со употреба на честичката ќе и соодветната форма на глаголот од минато неопределено време.
Од промената на глаголите се гледа дека во третото лице еднина и множина се испушта помошниот глагол и дека се зема несвршената л-форма кај оние глаголи што имаат две л-форми.
Одречните форми се образуваат на два начина: со честичката не (не ќе сум одел) или со глаголот нема во л-форма од среден род и да конструкција (немало да одам, немало да одиме итн.)
Употреба
Со идното прекажано време се искажуваат значењата што ги има идното и минатото-идно време, само во вид на прекажување.
Формите на идното и минатото идно време се користат за директно кажување на засведочени дејства, а формите на идното прекажано време за незасведочени, па според тоа и прекажани дејства. Со идното прекажано време често се искажува личен став кон она што се кажува.
Ловочувар
Ловочувар е лице кое е одговорно за одржување на бројот на дивечот (особено птиците) во дадена област од селскиот крај или нечиј личен имот за задоволување на потребите во лов.
Грб на Узбечката Советска Социјалистичка Република
Грбот на Узбечката Советска Социјалистичка Република бил усвоен на 14 февруари 1937 година, од страна на владата на тогашната Узбечка ССР.
Космос-2241
Космос-2241 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 6 април 1993 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1900 килограми. Космос-2241 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 717,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9690 км, а најмалото на 663.
1908 во архитектурата
1908 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Гамелан
Гамелан е музички ансамбл од Индонезија, типичен за островите Бали и Јава којшто содржи инструменти како металофон, ксилофон, тапани, гонг, бамбусова флејта, гудачки инструменти и жичени инструменти, а понекогаш може да содржи и вокали.
Терминот се однесува повеќе на типот на ансамбл, отколку на самите изведувачи. Зборот доаѓа од "гамелс" на јазикот од Јава, што значи "удар", додека "ан" претставува придавка за множина.
NGC 1244
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1244 се споменува и како ESO 82-8, AM 0305-665, IRAS 03058-6657.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1244 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 1244 има привидни димензии од 1,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 6 м 31 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 46' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 2°.
Други поделби
Проучување на NGC 1244 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11659. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 443; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8866.
Вилијам Блејк во народната култура
Како додаток на неговото влијание врз писателите и уметниците, улогата на Вилијам Блејк како поет-сликар-приврзаник кон сексуалната слобода и фантазијата од него имаат создадено единствена фигура во целокупната историја на литературата со уникатно влијание врз развитокот на модерната поп-култура. Многу повеќе од било кој друг каноничен писател, неговите песни се прифатени и адаптирани врз музика од разни музичари, од типот на U2, Ван Морисон, Џа Вобл, Tangerine Dream, Брус Дикинсон и Улвер. Исто така и фолк музичарите се имаат инспирирано од неговите дела, а фигури од типот на Боб Дилан, Аласдер Греј и Ален Гинзберг го вбројуваат Блејк меѓу своите идоли. Жанрот графичка новела своите корени ги наоѓа во Блејковите гравури-песни и пророчки книги.
Литература
Илустрираните книги на Блејк биле доста имитирани во почетокот на XX век, а со појавата на радикалните култури и алтернативни уметности, и Блејковите пророчки книги стануваат особено значајни. Олдос Хаксли ќе ја преземе идејата за постоење на Врати на Перцепцијата во својата истоимена книга од 1954 година, во која го разработува проширувањето на човечките видици како резултат на користење на дрога. Авторот на Хрониките на Нарнија, К. С. Луис се инспирира од Блејковата Венчавка на Рајот и Пеколот во предговорот на својата книга Големиот Развод во која го опишува Блејк како "голем гениј". В. Б. Јејтс ќе биде уредувач на една збирка поезија на Блејк и ќе се смета себеси за наследник на неговата поетска визија.
Блејковата слика Големиот Црвен Змеј и Жената облечена во Сонце (1806-1809) како и поемата Претчувства за Невиноста имаат голема улога во формирањето на романот Црвениот Змеј на Томас Харис од 1981 година каде убиецот Френсис Долархајд е опседнат со оваа слика. Долархајд живее со убедување дека треба да се претвори во суштество налик на змејот прикажан на сликата.
Блејк и неговата жена Кејт се важни елементи во градбата на научно-фантастичниот роман на Реј Фарадеј Нелсон Напредокот на Блејк (1975). Сликата на главниот град на Англија прикажана во Блејковиот Ерусалим ќе го инспирира создавањето на психогеографскиот Лондон преку делата на романописецот Јан Синклер како и на Блејковиот биограф Петер Ајкројд и поетот Ајдан Дан.
Контроверзната книга на Салман Ружди - Сатанските стихови (1988) содржи една кратка сцена кадешто личностите разговараат за Венчавката на Рајот и Пеколот.
Блејк е цитиран од Филип Палман како едно од трите влијанија врз создавањето на Неговите мрачни материјали, покрај Хајнрих фон Клајст и Џон Милтон. Палман ќе рече дека неговата намера била да изврши инверзија на борбата меѓу рајот и пеколот кај Милтон со помош на познатиот Блејков коментар дека Милтон "е од страната на Ѓаволот без и да го знае тоа." Уште и ќе додаде дека "тој е од страната на Ѓаволот и дека добро го знае тоа."
Романот Погледни на Ед Беманд (2006) користи низа алузии на Мувата и Тигарот и опишува идеи кои многу наликуваат на Блејк. Блејковиот град Бејула е присутен во романот Страста на Новите Ноќи (1977) на Ангела Картер и тоа како подземно место за собирање на женска религиозна секта. Блејк е лик и во романот на Трејси Шевалие Горејќи светло (2007), кој го обработува животот на едно семејство што живее веднаш до Блејк, додека тој работи на Песните на искуството.
Стрипови и графички книги
Блејк е особено популарна и значајна личност во стрип заедницата. Алан Мур цитира дела на Блејк во О за Омраза (1982-85) и Чувари (1986-7). Вилијам Блејк останува важен дел од творештвото на Алан Мур и во неговиот подоцнежен период и се забележува како лик и во Од Пеколот (1991-98) и во Патување на ангелите (2001). Во Од Пеколот, Блејк се појавува во вид на мистичен и окултен антоним на Вилијам Гал во текот на неговата мисија да ги убие проститутките на Вајчепел во Лондон. Грант Морисон, Р. Крамб и Џ.М. Дематеис го имаат цитирано Блејк како еден од оние кои најмногу влијаеле врз нив. Дизајнерот Вилијам Блејк Еверет пак тврди дека е негов потомок  Јуризен на Блејк се појавува во едно рано издание на Морисоновите Непобедливи. Јуризен исто така е застапен и во окултниот суперхерој-стрип Спон на Тод Мекфарлан. Покрај овие поочигледни и пографички примери, Блејк, исто така, често е и спонтано цитиран во стриповите. Во Калвин и Хобс, Калвин рецитира неколку стихови од песната "Тигарот" на Блејк, додека го набљудува заспаниот Хобс (кој и е тигар), радосно повторувајќи го воведниот стих од песната "Тигру, Тигру, ти што гориш светло, јако...".
Телевизија
Во епизодата "Потполна фронтална голотија" (осма епизода од првата сезона) на Летечкиот Циркус на Монти Пајтон емитувана во 1969 година, Блејковата песна "Ерусалим" мора да биде изрецитирана за да се натера еден продавач да ја тргне ќесата од глава. Исто така, оваа поема спорадично се користи и во четвртата епизода од оваа сезона и тоа од страна на Ерик Ајдл кој постојано го користи зборот заби (teeth) место нозе (feet). Кога ќе стигне до стихот "Зелените англиски планини..." се префрла на "Рустикалниот монолог", кој пак е прекинат од полковникот. Во скечот "Цајкани на Спасението/Црковна полиција", откако овие специфични специјални сили ќе уапсат некого тие мораат и да "го утврдат апсењето со химна", по што продолжуваат со пеење на Ерусалим. Оваа позната Блејкова поема, Пајтоновците ја користат и во многу други епизоди, а истата се појавува и во Прилично непотполната и доста лошо илустрирана песнарка на Монти Пајтон под името "Ерусалим".
Филмови
Во својот филм Улици на злото (1973), Мартин Скорсезе користи стихови од песната Тигарот кога еден малечок тигар ќе ги натера Харви Кајтел и Роберт Де Ниро да се качат на еден кауч, на тој начин повлекувајќи паралела меѓу истрајноста и невиноста на градот.
Варијација на стихови од Блејковата "Америка: Пророштво" се појавува и во научно-фантастичниот класик на Ридли Скот Блејд Ранер (1982) а истите ги рецитира андроидот Рој Бати (Ратгер Хауер). Ова се толкува како начин да се поврзе Бати со Блејковиот митски регенеративен херој Орк.
Блејковото творештво постојано се јавува и во филмот на Питер Кар Опасниот живот на децата од олтарот (2002). Во комедијата од 2006 година Ноќи во Таладега: Баладата за Рики Боби, Жан Жирар цитира една од Блејковите Поговорки од Пеколот, велејќи "исечениот црв му простува на ралото".
Филмските верзии на романот Црвениот змеј - Ловец на луѓе и Црвениот змеј ја вклучуваат и познатата слика на Вилијам. Во првиот филм, ликот игран од Том Нунан, има тетоважа на своите гради која го прикажува змејот како лебди над девојката. Во вториот филм пак, ликот (игран од Ралф Фајнс) има една стилизирана верзија на змејот истетовирана врз неговиот грб.
Музика
Песни од Блејк се поставени врз музика од многу композитори, меѓу кои и Ралф Вон Вилијамс и Бенџамин Бритен. Сепак, најпознатата музичка верзија на Блејкова песна е химната на Хаберт Пери - Ерусалим, која е всушност патриотска песна од времето на Првата светска војна.
Со појавата на модерната популарна музика од 1950-тите и 60-тите Блејк станува херој на контра-културата. Песните на Дилан редовно се споредувани со оние на Блејк. Дилан исто така ќе соработува и со Ален Гинзберг при што ќе бидат снимени две Блејкови песни. Самиот Гинзберг има изведено и исвирено низа Блејкови песни, тврдејќи дека мелодијата за истите му била соопштена од духот на Вилијам Блејк. Тој ќе верува дека во 1948 година во неговиот апартман во Харлем имал аудитивна халуцинација на Блејк кој ги читал своите песни "Ах, Сончогледу", "Болната Ружа" и "Изгубеното девојче" (подоцна овој настан ќе биде запаметен како Гинзберговата "Блејкова визија").
Фагс исто така ќе исвират неколку песни на Блејк, а и ќе ја искомпонираат "Почит кон Вилијам и Катерина Блејк", песна во која тие ја прославуаат нивната сексуална слобода. Atomic Rooster ќе ја искористат сликата на Блејк "Навуходоносор" како опаковка на својот албум од 1970 година Смртта чекори зад тебе.
Низа мејнстрим рок и поп групи исто така ќе бидат инспириани од Блејк. Албумот на U2 - Joshua Tree - првобитно бил замислен да започне со песната "Прекрасен Дух" во која Боно го рецитира Воведот кон Песните на невиноста следен од мрачен инструментален призвук; песната сепак нема да се појави во конечната верзија на Joshua Tree, но седумнаесет години подоцна ќе ја има во Комплетните U2. Дениел Амос ја вклучуваат песната Вилијам Блејк на нивниот албум Vox Humana од 1984 година. Соло албумот на Брус Дикинсон Хемиска свадба делумно се темели врз Блејковите песни. Всушност, многу песни на албумот, како на пример Книгата за Тел, имаат исти наслови како и Блејковите.
Претставниците на хеви метал музиката доста ги истражуваат Блејковите Пророчки книги. Il Trono dei Ricordi издаваат еден цел албум инспириран од Блејк, кој користи пасажи од Книгата за Јурајзен и Визии на Ќерките на Албион. Улвер го издаваат Мотиви според Венчавката на Рајот и Пеколот на Вилијам Блејк (1998) кој користи обемни извадоци од неговите книги.
Композиторот Вилијам Болком мелодички ја обработува целата Песни на невиноста и искуството во 1984 година, но само одредени снимки од овој проект се јавуваат во 2006 година. На два одделни албуми, композиторот, диригиент и музичар Дејвид Екслроуд врши музичка интерпретација на Песните на невиноста и Песните на искуството.
Рецептор
Рецептор или сетилна ќелија е делот од невронот кој прв стапува во контакт со нервниот стимул. Рецепторите можат да бидат слободни нервни завршетоци, специјализирани нервни клетки за прием на точно определени дразби (краусеови телца, пачиниеви телца итн.) или групирани со други ткива, формирајќи притоа сетилни органи (уво, око итн.). Во зависност од видот на стимулацијата, рецепторите може да бидат хеморецептори, механорецептори, терморецептори, фоторецептори и електрорецептори.механорецептоатите и фоторецоаптоарите се групирани во групи на клетки (група на ткива и органи) каде што сетилните влакна се групираат нерв (група на нервни влакна)кои ги пренесуваат дразбите до мозокот.
Бела Кун
Бела Кун, унгарски револуционер. Роден е во 1886 г., погубен во 1939 г. Тој бил основач на комунистичката партија на Унгарија.
После февруарската револуција во Русија, револуционерното движење опфатило и некои други земји.
Суртсејски избув
Суртсејски избув — вид вулкански избув што настанува во плитките подрачја на морињата и езерата. Ваквиот избув е именуван по островот Суртсеј, јужно од Исланд.
1907 во архитектурата
1907 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Европол
Основањето на Европол било договорено во 1992 година на Мастришкиот договор, официјално познат како Договорот на Европската унија (ДЕУ), кој стапил во сила во ноември 1993 година. Агенцијата започнала ограничени операции на 3 јануари 1994 година, како Одделение за дрога на Европол. Во 1998 година Конвенцијата за Европол била ратификувана од сите земји-членки и стапила во сила во октомври. Европол започнал со своите активности на 1 јули 1999 година.
Европол ги распределува своите ресурси (625 вработени, од овие, околу 120 офицери за врска на Европол ) од своето седиште во Хаг. Големината на Европол е во согласност со фактот дека се во постојана врска со стотици различни организации за безбедност, од кои секоја има поединци или групи, здружени за помагање во активностите на Европол.