cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Крстоарски манастир
Конаци
За време на Првата светска војна во манастирот биле сместени трупи од војската на Антантата.
Чешма
Во непосредна близина на црквата, на северна страна, се наоѓа чешма.
Лухмановскаja (Московско метро)
Лухмановскаja (руски: Лухмановская) — станица на московското метро во Косино-Ухтомски, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Некрасовскаја, помеѓу станиците Улица Дмитриевского и Некрасовка.
Косино (Московско метро)
Косино (руски: Косино) — станица на московското метро во Вихино-Жулебино, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Некрасовскаја, помеѓу станиците Југо-Восточнаја и Улица Дмитриевского.
Московска обиколница
Московска обиколница (руски: Московская кольцевая автомобильная дорога) или МКАД — обиколница што се протега претежно на градската граница на Москва со должина од 108,9 км 35 излези (вклучувајќи десет клучки). Завршена е во 1962 година. Ограничувањето на брзината е 100 км/ч.
Данило Брестовац
Данило Брестовац ( Данило Брестовац ) (роден на 3 февруари 1975 година) е поранешен македонски ракометар кој од неодамна ја тренира македонската ракометна репрезентација.
Некрасовка (Московско метро)
Некрасовка (руски: Некрасовка) — станица на московското метро во Некрасовка, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Некрасовскаја и служи како нејзин источен крај.
Улица Дмитриевского (Московско метро)
Улица Дмитриевского (руски: Улица Дмитриевского) — станица на московското метро во Косино-Ухтомски, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Некрасовскаја, помеѓу станиците Косино и Лухмановскаja.
Иранско-американски конфронтации од 2019 година
Воена криза во Персискиот Залив, може да се сретне и називот Иранско-американски конфронтации — засилување на воените тензии меѓу Иран и Соединетите Американски Држави во регионот на Персискиот Залив, кои започнале во мај 2019 година и продолжиле во 2020 година.
Иранско-американските тензии зазеле свој замав откако новата американска администрација на Доналд Трамп се повлекла од Иранскиот јадрен договор во 2018 година. Ситуацијата се вжештила со распоредувањето на дополнителни американски трупи во Персискиот Залив на 5 мај 2019 година. Со убиството на иранскиот генерал Касем Сулејмани на 8 јануари 2020 година ситуацијата ескалирала на повисоко ниво.
Позадина
Во мај 2018 година САД се повлекле од Иранскиот јадрен договор, воспоставувајќи ги старите санцкии против Иран. Претседателот Доналд Трамп го оценил договорот како едностран. Нафтената индустрија на Иран се намалила на рекордно ниво како резултат на санкциите. Поради ова високо поставени службеници на Иран ги обвиниле САД дека водат хибридна војна против нивната земја.
Тензијата меѓу двете земји се вжештила по година дена кога во мај 2019 година САД распоредиле дополнително воено присуство во регионот на Персискиот Залив поради разузнавачки информации дека Иран и нејзините сојузници планираат да го загрозат присуството на американските вооружени сили и трговијата на нафта во Ормускиот Проток.
На 7 мај државниот секретар на САД Мајк Помпео ја откажал својата средба со германската канцеларка Ангела Меркел и отпатувал на изненадна посета во Багдад, Ирак за да укаже на поддршка од САД за ирачките власти во новосоздадената криза со Иран. Наредниот ден иранскиот претседател Хасан Рохани соопштил дека неговата земја ќе го намали своето залагање за јадрениот договор од 2015 година и поставил рок од 60 дена за останатите потписници да го спасат договорот.
Времеплов
Во месец јуни Иранската револуционерна гарда соборила надзорен дрон на американските воздухопловни сили над Ормускиот Проток поради тоа што наводно го нарушил воздушниот простор на Иран. Со ова уште повеќе се влошила кризата, а американскиот претседател Доналд Трамп во последен момент ја повлекол својата одлука за воен напад на Иран на 20 јуни како одмазда за дронот кој истиот ден бил паднат.
Ирански нафтен танкер Grace 1 бил запленет на 4 јули од Обединетото Кралство во Гибралтарскиот Проток бидејќи превезувал нафта во Сирија прекршувајќи санкции од Европската Унија. На 20 јули припадници на Иранската револуционерна гарда го заплениле британскиот танкер Stena Impero. Настанот предизвикал дипломатска криза и помеѓу Иран и Обединетото Кралство. Сепак, и двата танкери подоцна биле ослободени.
Како резултат на нападите на нафтените танкери во септември под водство на САД е формирана Меѓународна коалиција за поморска безбеднст (International Maritime Security Construct), тело кое треба да донесе безбедност за трговијата на нафта во Персискиот и Оманскиот Залив. Во ова тело на САД им се приклучиле Австралија, Обединетото Кралство, Саудиска Арабија, Бахреин, Обединетите Арапски Емирати и Албанија.
Во екот на кризата, ситуацијата уште повеќе се влошила во внатрешноста на Иран кога во средината на ноември 2019 година започнале низа граѓански протести во повеќе градови во Иран поради зголемувањето на цената на горивото, но и како незадоволство од државните власти и врховниот водач на земјата Али Хаменеи. Протестите ескалирале во смртоносни со над 1,000 убиени.
Настаните ескалирале на крајот на 2019 и почетокот на 2020 година, почнувајќи со ракетен напад на воздухопловна воена база во територијата на Ирак, сместена во близина на градот Киркук, каде се сместени ирачки и американски војници. Во нападот на базата од 27 декември загинал еден цивил кој работел по договор за вооружените сили на САД, а четворица припадници на американските и двајца на ирачките сили биле повредени. САД за одговорна за нападот ја осудиле паравоената група Катаиб Хезболах, дел од т.н. Сили на народната мобилизација. Како резултат на нападот на воената база, на 29 декември САД извршила воздушни напади на пет локации на Катаиб Хезболах, наводно убивајќи најмалку 25 нејзини припадници и нанесувајќи физички повреди на повеќе од 50.
По погребот на загинатите припадници на групата Катаиб Хезболах, присутната толпа се упатила кон амбасадата на САД во Багдад и ја нападнала зградата, веејќи знамиња на групата, извикувајќи „Смрт за Америка, смрт за Израел“.
Во одмазда на генералот Сулејмани и останатите убиени во американскиот напад, Иран возвратила со свој воздушен напад именуван Операција „Маченикот Сулејмани“. Иранската револуционерна гарда, на која ѝ припаѓал Сулејмани, на 8 јануари лансирала 22 ракети на две воени бази во Ирак, предизвикувајќи редок директен судир меѓу Иран и САД и настан кој бил разбран во светот како најава за војна меѓу двете земји. Во иранскиот напад немало жртви, а администрацијата на Трамп ги смирила тензиите со исклучување на воена опција, но најавувајќи нови санкции. Само неколку часа по иранскиот напад украински патнички авион бил соборен во близина на аеродромот во Техеран. Сите 176 луѓе во авионот загинале. По неколку дена негирање, Иран признала дека нејзината војска ненамерно го соборила авионот како резултат на човечка грешка.
Среќен роденден (кована пара)
Среќен роденден — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2019 година.
Лице
На лицето, во средишниот дел на монетата се прикажани кошница полна со подароци и Грбот на Македонија. Во долниот дел се наоѓаат натписите на апоенот — „100 денари“ — и годината на издавање — „2019“. Сите натписи се на англиски јазик.
Опачина
На опачината, во средишниот дел е прикажано насемано бебе со капа и пелена во левата рака, како и натписот „Среќен роденден“ на англиски јазик. Долж периметарот е прикажан украс во облик на рачка на кошница. Во долниот дел се претставени цвеќиња, на левата страна е испишана ознаката „Ag925“.
Гамперн
Гамперн (Gampern) — општина во округот Феклабрук од сојузната покраина Горна Австрија во Австрија. Населението брои жители.
Населени места во општината
Општината Гамперн ги опфаќа следниве населени места, тука дадени со нивните изворни имиња и бројот на жители:
Не тагувај бронзена стражо
Не тагувај бронзена стражо (српски: Ne tuguj bronzana stražo) – роман на српскиот писател Бранко Ќопиќ од 1958 година.
За делото
Во книгата Ќопиќ го прикажува своите планинци кои се доселени во Банат по Втората светска војна. Основата на романот ја сочинува контрастот меѓу она што го донеле колонистите со себе и она што го нашле во новата средина, како и долгиот интимен судир меѓу различните средини, обичаи и навики. Писателот со топлина и со благ хумор раскажува за доживувањата на неговите јуанци кои се присутни и во претходните негови дела, воведувајќи само некој нов лик.
Шлезвишка војна
Шлезвишка војна може да се однесува на една од две војни:
Вештачка интелигенција (кована пара)
Вештачка интелигенција — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2019 година.
Лице
На лицето, во средишниот дел на монетата има слика на дигитален уред за оптичко препознавање со вградени сетилници на мрежницата и информациски канали коешто се оддалечуваат во облик на мрежа со контактни јазли. Во горниот дел е претставен Грбот на Македонија, додека долж периметарот е испишан натписот „Република Северна Македонија“. Во долниот дел се испишани натписи за апоенот — „100 денари“ — и годината на издавање — „2019“. Сите натписи се на англиски јазик.
Опачина
На опачината, во средишниот дел е направен приказ на вештачка интелигенција преку кристал и струјно коло во вид на човечки мозок од кој се шири мрежа на сензори коишто го опкружуваат светот. Во горниот дел има слика на ракување како симбол на тесната соработка на човештвото со вештачката интелигенција, а во горниот лев дел е испишана ознаката „Ag925“. Долж периметарот е испишан натписот „Вештачка интелигенција“ на англиски јазик.
Голем инквизитор
Голем инквизитор (Inquisitor Generalis, букв. генерален иквизитор) — началник на инквизицијата. Звањето обично е однесува на главниот инквизитор на Шпанската инквизиција. Вакво звање носеле и генералните секретари на Римската инквизиција, иако нивната улога и должности биле различни.
На чело на Португалската инквизиција исто така стоел голем или генерален инквизитор назначен од папата, но избран од кралот, секогаш меѓу членовите на кралското семејство.
Најпознатиот голем инквизитор бил шпанскиот доминиканец Томас де Торкемада, кој се смета за основоположник на инквизицијата.
Фраштани
Фраштани (Ορεινή, Орини; до 1927 г. Φρασταινα, Фрастена ) — село во Серско, Егејска Македонија, денес во општината Сер на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 742 жители (2011), сочинето исклучиво од Македонци.
Географија
Фраштани се наоѓа 15 км северно од градот Сер, во јужното подножје на планината Шарлија. Низ него тече реката Серовица, тука наречена Фратска Река. Селото традиционално се дели на Горно Фраштани и Долно Фраштани (денес на грчки Ано Орини и Като Орини или само Орини). Остатоците од познатото село Баница се 4 км источно од Фраштани.
Во Отоманското Царство
Месното предание вели дека името на селото доаѓа од зборот враштање („враќање“ на серски дијалект). Според неа, пред 350-400 години во селото имало голема епидемија на колера и целото село било напуштено. Подоцна повратените жители му го дале новото име, за да го овековечат нивното враќање.
За настанокот на селото, преданието вели дека е основано тројца браќа — Енчо, кој живеел во месноста Нагледа, Јудан, кој живеел во Јуданово, и Геракар, кој живеел во Геракаре. Овие три населени места се соединиле поради страв од разбојници.
На крајот на XIX век Фраштани е забележано како чисто македонско село. Жителите се занимавале со рударство, промивајќи руда по падините на Шарлија, која ја продавале по селата во Мрвачко. Со опаѓњето на рударството, фраштанци почнале да се занимаваат со земјоделство, сточарство и кираџиство (превоз).
Жителите на Фраштани зеле активно учество во Македонското востание од 1878 г.
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Фраштене (Fraschténe) е село со 107 домаќинства од вкупно 345 жители Македонци. Во 1889 г. хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) напишал за селото:
Во својста статистика, Верковиќ забележал дека селото се состоело од 227 македонски куќи.
Кон крајот на XIX век во Фраштани работела грчката пропаганда на духовен и образовен план, иако во црквите напоредно се користел и народниот јазик. Во 1891 г. охридскиот деец Георги Стрезов напишал дека селото било дел од областа Баницакол и вели:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Горно Фраштан живееле 545, а во Долно Фраштан — 780 Македонци.
Подоцна во Фраштани проработела и бугарската пропаганда. Сите жители на обете села биле под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. во Долно Фраштани имало 1.120 Македонци, сите под егзархијата, а во Горно Фраштани — 768. И во двете села работеле бугарски училишта. На 16 јули 1909 г. истакнатиот егзархист Костадин Петров е убиен од грчки терористи меѓу селата Календра и Ениќој.
Според училишниот инспектор Константин Георгиев, во 1910 г. во Горно Фраштани учителствувал Велик Георгиев, кој имал 28 ученици (27 машки и 1 женско), а во даскал во Долно Фраштани бил Паско Илиев, со 29 ученици (27 машки и 2 женски). Георгиев посочил дека Долно Фраштани има 150 куќи, а целото село се состои од две маала, секое со своја црква.
За време на Првата балканска војна во 1912 г. Фраштани е окупирано од Седмата рилска дивизиja на Бугарската армија. Тогаш Горно Фраштани имало 120, а Долно Фраштани — 150 куќи.
Во Грција
Грчката војска стасала во селото на 10-11 јули 1913 г. Неколку дена пред нејзиното пристигање, месното население било предупредено дека Грците при окупацијата ќе спроведуваат казнени мерки. Прво ќе ги бараат учителот и попот. Учителот Велик Георгиев и други селани натовариле сè што можеле и заминале во Бугарија. Во јули 1913 г. селото е запалено од грчката армија. По Втората балканска војна во 1913 г. селото е припоено кон Грција по сила на Букурешкиот договор. Истата 1913 г. Горно Фраштани броело 532, а Долно Фраштани — 691 жител. Во 1920 Горното имало 373, а Долното — 653 лица. По војната од Горно Фраштани се иселиле десет македонски семејства, а во 1925 г. и сите останати, освен 23 кои се преправале дека се прогрчки. Од Долно Фраштани се иселиле само 10-15 семејства, а останатите решиле да се преправаат дека се прогрчки настроени. Бегалците од Горно Фраштани се населиле во Селџиково (Калојаново), Пловдив, Сливен, Неврокоп (Гоце Делчев), Белица, а од Долно Фраштани во Свети Врач (Сандански) и Неврокоп.
Во 1927 г. селото (како целина) е преименувано во Орини, што во превод значи „планинско“. На пописот од 1928 г. Горно Фраштани броело 133, а Долно Фраштани — 632 лица.
Во 1940 г. е забележано дека Горно Фраштани има 216, а долно Фраштани — 827 жители. За време на Граѓанската војна целото население на селото е префрлено во градот Сер за негово контролирање. Жителите на Фраштани и денес зборуваат македонски. По војната, населението продолжило да се качува. Порастот траел сè до 1970-тите, кога дел од жителите почнале во да се иселуваат во градовите, со што бројот на жителите забележително опаднал. Ова трае до денес.
Население
''Белешка: Сè до пописот од 2001 г. двете маала се броеле одделно, па затоа погоре се дадени збирни бројки. Поединечните бројки за Горно, односно Долно Фраштани за периодот од 1940 до 1991 г. се следниве: 216+827, 198+809, 316+982, 312+911, 189+718, 204+626.''
Стопанство
Во Фраштани се одгледува жито, компири и тутун, а застапено е и сточарството.
Деловен успех и среќа (кована пара)
Деловен успех и среќа — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2019 година.
Лице
На лицето, во средишниот дел на монетата е вметнато стакленце со отпечатена карта на западната полутопка и скиптарот на богот Меркур коишто се претставени на основата на златно дрвено тркало. Долж периметарот е наведено името на издавачот — „Република Северна Македонија“. Во горниот дел од лицето се наоѓа Грбот на Македонија и годината на издавање на монетата — „2019“ — и апоенот „100 денари“. Сите натписи се на англиски јазик.
Опачина
На опачината, во средишниот дел е вметнато стакленце со отпечатена карта на источната полутопка, а над стакленцето се претставени слики од ракување, старовремска локомотива и брод. Во левиот дел е прикажан богот Меркур со скиптарот, а во десниот дел има слика на божицата Фортуна Августа со рог на изобилството во левата рака. Под стакленцето има сидро и два запченика, а над нив се наоѓа натписот „Ag925“. Во долниот дел е испишан натписот „Деловен успех и среќа“ на англиски јазик.
Градината на злото (филм од 1954)
Градината на злото (англиски: The Garden of Evil) - американски филм од 1954 година, во режија на Хенри Хатавеј (Henry Hathaway), според сценариото на Фред Фрејбергер (Fred Freiberger), Вилијам Танберг (William Tunberg) и Френк Фентон (Frank Fenton). Главните улоги ги граат: Гари Купер (Gary Cooper), Сузан Хејворд (Susan Hayward), Ричард Видмарк (Richard Widmark), Хју Марлоу (Hugh Marlowe), Ц. Мичел (C. Mitchell) и Рита Морено (Rita Moreno).
Синопсис
Тројца мажи, Хукер (го игра Купер), Фиске (го игра Видмарк) и Лук (го игра Мичел) се наоѓаат на пат кон Калифорнија во потрага по злато. Патем, тие застануваат во близината на мексиканско село, каде една прекрасна жена (ја игра Хејворд) секому му нуди по две илјади долари за да го спасат нејзиниот маж кој се наоѓа во еден рудник на територијата на Апачите...
Горна Камила
Горна Камила или Христијанска Камила (Άνω Καμήλα, Ано Камила) — село во Серско, Егејска Македонија, денес во општината Сер на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 682 жители (2011). Го носи алтернативното име „Христијанска“ за да се разликува од другата, Долна Камила (наречена Турска), која имала турско малцинство меѓу Македонците. Во минатото Горна Камила била населена исклучиво со Македонци, кои денес имаат двотретинско мнозинство, а останатите жители се грчки доселеници.
Евровизија 2020
Евровизија 2020 ќе беше 65. издание на Евровизија. Беше планирано овогодинешното издание да се случи во Ротердам, Холандија, после нивната победа во Тел Авив, Израел во 2019 година со песната "Arcade". Ова ќе беше 5. пат за Холандија да одржува Евровизија, од последниот пат во 1980 и првиот Евровизиски настан кој ќе се случеше по Детската Евровизија од 2012 година. Настанот беше закажан да се одржи на 12 (прво полуфинале), 14 (второ полуфинале) и 16 (финале) мај. 41 држава ќе учествуваа. Но, на 18 март 2020 година, беше објавено дека настанот е откажан како резултат на Ковид-19 пандемијата.
Горна Камила
Географија
Селото е сместено во средиштето на Серското Поле, западно од градот Сер и северно от Ениќој.
Евровизија 2020
Локација
Подготовките започнаа уште на 19 мај 2019, веднаш по победата на Холандија во Тел Авив, Израел. По долго размислување, беше одлучено Евровизија 2020 да се одржи во арената Ahoy во Ротердам, Холандија.
Горна Камила
Во Отоманското Царство
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Христијан Камила (Christian-Kamila) било село со 40 домаќинства на вкупно 138 жители Македонци.
Евровизија 2020
Фаза на избор
Key: Домаќин Кандидат во потесен круг
Визуелен дизајн
Слоганот на ова издание "Open Up", беше објавен на 24 октомври 2019 година, додека официјалното лого беше објавено на 28 ноември 2019. Дизајнирано од CLEVER°FRANKE, логото е "апстрактна репрезентација на боите од знамињата на 41. земји учеснички во 2020 од нивното прво појавување на натпреварот.
Горна Камила
Во Отоманското Царство
Во 1891 г. охридскиот Георги Стрезов го завел селото како дел од областа Овакол и напишал дека за време на неговата посета Горна Камила била во рушевини, урнисана од Струма. }}
Евровизија 2020
Дизајн на сцена
EBU го објави Евровизискиот дизајн на сцената во декември 2019. Инспиран слоганот и од типичниот холандски рамен пејзаж. Сцената беше дизајнирана од Германскиот сценски дизајнер Florian Wieder, кој исто така ги дизајнираше Евровизиските сцени во 2011, 2012, 2015, 2017, 2018 и 2019. Овој пат, за разлика од 2019, Green Room ќе се наоѓа во главната сала каде ќе настапуваат артистите.
Водители
65. издание на Евровизија ќе го водат 3 Холандски водители, односно:
Горна Камила
Во Отоманското Царство
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) брои 180 жители, сите Македонци христијани.
Евровизија 2020
Жрепка на полуфиналиња
Жрепката се одржа на 28. јануари 2020 во Ротердам. Македонија ќе настапувала во првата половина на првото полуфинале.
Горна Камила
Во Грција
По Втората балканска војна во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 387 жители, кое во 1920 г. се зголемило на 423 лица. Според пописот од 1928 година Горна Камила имала 491 жител, од кои 150 жители од 31 семејство биле дојденци.
Евровизија 2020
Гласање
Принципот на гласање ќе бил ист како и во последните неколку години, односно 50% жири и 50% гласови од публика, доделени од секоја држава во принцип 1-8, 10 и 12 бода, плус истиот принцип на бодување од публика.
Горна Камила
Во Грција
Во 1940 г. населението броело 531 жител, за во 1961 г. да достигне 813 лица. Во 1960-тите дошло до извесно иселување во градовите, но подоцна населението повторно се накачило. Во 2000-те бројноста повторно се намалила, од 746 во 2001 до 682 во 2011 г.
Во 1987 г. е изградена црквата „Св. Ѓорѓи“.
Коне Павлев
Коне Павлев е роден во Прилеп, каде што и го завршил образованието. Нема многу извори кои говорат за неговото раѓање.
Горна Камила
Стопанство
Селото има мошне плодно земјиште кое дава по две богати реколти годишно. Се одгледуваат големи количества памук, пченка, жито, фуражни култури и друго, а застапено е и краварството.
Коне Павлев
Животопис
Во 1878 година заминал во Бугарија и работел како чиновник. Во тоа време еден од активните војводи во Прилепско бил војводата Диме Шике. Тие постари војводи всушност биле, поттик и охрабрување на помладите генерации да застанат во одбрана на своите слободи и во одбрана на македонските селани.
Во 1885 година влегол во четата на Русинот Адам Калмиков, која броела околу 120 четници, повеќето со потекло од Македонија, меѓу кои бил и Питу Гули. Ноќта на 18 спроти 19 мај, 1885 година, при обид да ја преминат границата, биле откриени и разбиени од Турците, при што Калмиков бил убиен.
Формирање на своја чета
По разбивањето на четата, Коне се вратил во Прилепско, каде што организирал ајдучка чета, во која бил и Мирче Ацев - Оровчанецот. Во неговата чета влегувале: Даме Козаров, Аце Чавлев, Ничо Роканоски, Веле Бешмеде, Јован Шашарајка, Мицко од Ресен, Васил Журко, Спиро Тенекџијата, Ѓорѓи Ориганчето како и неговиот брат Димко Павлев. Овие млади момчиња имале симпатии меѓу намаченото население, кое на каков било начин гледало да им помогне. Меќу главните јатаци на четата на Коне биле селаните: Стојко од Вепрчани, Спасе од Дрен, Стево Костурски и Георги Трајков Староварошки.
Предавството и смртта на Коне Павлев
На Тодоровден, 1886 година, четата влегла во манастирот „Свети Архангел” во Варош, но била откриена од Турците и била разбиена. Четата на Коне била повикана лично од питропот Илија Педа, да дојде во манастирот, за да го замоли да ликвидира еден локален полјак кој правел зулуми. Овој настан е забележан и од страна на Марко Цепенков. Така четата била предадена од питропот на манастирот на турските власти кои подготвиле заседа.
Речиси веднаш по првите пукотници биле ранети и Коне и неговиот брат Димко. Димко успеал да се извлече, оддека потешко ранетиот Коне со магаре бил пренесен до конаците на манастирот каде и починал. Следниот ден, следејќи ги крвавите траги на Димко, Турците успеале да го пронајдат во куќата на нивната тетка, по што го затвориле. Во затворот тој бил убиен од затвореници-Турци кои го тепале и скокале на неговиот стомак.
Остатокот од четата на Коне, се приклучиле кон четата на војводата Спасе од Дрен. Кон оваа чета се приклучил и подоцна познатиот војвода Стојан од Гудјаково. Тие сосем случајно налетале на турски ловџии, кои започнале битка со нив и при таа битка го убиле Ѓорѓи Ориганчето. Така остатокот од Коневата чета е приморан да се крие и приклучува кон други чети, а подоцна да формираат и свои.
Александар Ристоски
Александар Ристоски (р. година во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Лесопарковаја (Московско метро)
Лесопарковаја (руски: Лесопа́рковая) — станица на московското метро во Чертаново Јужноје, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Бутовскаја, помеѓу станиците Бицевски Парк и Улица Старокачаловска.
Бицевски Парк (Московско метро)
Бицевски Парк (руски: Би́тцевский парк) — станица на московското метро во Јасенево, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Бутовскаја и служи како нејзин северен крај. Станицата била отворена на 27 февруари 2014 година. Таа е поврзана со линијата Калужско-Рижскаја преку станицата Новојасеневскаја.
Улица Старокачаловска (Московско метро)
Улица Старокачаловска (руски: У́лица Ста́рокачаловская) — станица на московското метро во Северноје Бутово, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Бутовскаја, помеѓу станиците Лесопарковаја и Улица Скобелевскаја.
Улица Сергеја Ејзенштејна (Московски монорелес)
Улица Сергеја Ејзенштејна (руски: Улица Сергея Эйзенштейна) — станица на Московскиот монорелес во Останкино, Москва, Русија. Станицата е источниот крај на линијата.
Бунинскаја Алеја (Московско метро)
Бунинскаја Алеја (руски: Бу́нинская алле́я) — станица на московското метро во Јужноје Бутово, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Бутовскаја и служи како нејзин јужен крај.
Булевар Адмирала Ушакова (Московско метро)
Булевар Адмирала Ушакова (руски: Бульва́р Адмира́ла Ушако́ва) — станица на московското метро во Јужноје Бутово, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Бутовскаја, помеѓу станиците Улица Скобелевскаја и Улица Горчакова.
Улица Горчакова (Московско метро)
Улица Горчакова (руски: У́лица Горчако́ва) — станица на московското метро во Јужноје Бутово, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Бутовскаја, помеѓу станиците Булевар Адмирала Ушакова и Бунинскаја Алеја.
Улица Академика Корољова (Московски монорелес)
Улица Академика Корољова (руски: Улица Академика Королёва Эйзенштейна) — станица на Московскиот монорелес во Останкино, Москва, Русија. Станицата се наоѓа помеѓу станиците Виставочни Центaр и Телецентар.
Улица Милашенкова (Московски монорелес)
Улица Милашенкова (руски: Улица Милашенкова) — станица на Московскиот монорелес во Бутирски, Москва, Русија. Станицата се наоѓа помеѓу станиците Телецентар и Тимирјазевскаја.
Телецентар (Московски монорелес)
Телецентар (руски: Телецентр) — станица на Московскиот монорелес во Останкино, Москва, Русија. Станицата се наоѓа помеѓу станиците Улица Академика Корољова и Улица Милашенкова.
Анастасија (филм од 1956)
Анастасија (англиски: Anastasia) - американски филм од 1956 година, во режија на Анатол Литвак (Anatole Litvak), според сценариото на Анатол Литвак, Марсел Морет и Гај Болтон. Главните улоги ги граат: Ингрид Бергман, Јул Бринер, Хелен Хејс, Аким Тамироф и Мартита Хант. Филмот претставува психолошка драма која е приближно засннована врз вистинскиот случај на Ана Андерсон, која лажно се претставувала како наследничка на руската царска лоза. За својата улога, Ингрид Бергман била наградена со „Оскар“.
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Париз, во раните 1920-ти. Откако ќе ја спаси од обидот за самоубиство, генералот Бунин (го игра Бринер), инаку водач на руските емигранти, ја зема младата Русинка (ја игра Бергман) под своја контрола и ја претставува како Анастасија, единствената преживеана ќерка на рускиот цар Николај. Тој планира да ја искористи Анстасија за да земе десет милиони фунти од една англиска банка, но на неговиот пат стои една пречка - старата руска благородничка Марија Феодовна (ја игра Хејс)...
Тимирјазевскаја (Московски монорелес)
Тимирјазевскаја (руски: Тимирязевская) — станица на Московскиот монорелес во Бутирски и Тимирјазевски, Москва, Русија. Станицата е западниот крај на линијата.
5 (скопска автобуска линија)
Линија 5 — редовна дневна и ноќна автобуска линија во Скопје, управувана од претпријатието ЈСП Скопје. Оваа автобуска линија сообраќа од населбата Ново Лисиче во Аеродром до населбата Дексион во Ѓорче Петров и обратно, минува низ 34 автобуски постојки, должината е 14,2 километри и е во времетраење од околу 90 минути.
Траса
Линијата почнува во близина на паркот Лисиче во Ново Лисиче. Продолжува по булеварите „Февруарски поход“ и „В. С. Бато“, го заобиколува Ново Лисиче и продолжува кон населбите Јане Сандански и Аеродром по булеварот „Јане Сандански“. Застанува кај трговските центри Бисер и Капитол и продолжува кон населбата Острово каде застанува кај трговскиот центар Скопјанка.
Линијата продолжува по булеварот „Кузман Јосифовски Питу“, проаѓа под Железничката станица и Народна банка на Македонија и продолжува кон булеварот „Кочо Рацин“. Од таму врти кон градската болница и низ ул. „Димитрие Чуповски“ минува низ Рекорд. Од таму се приклучува на бул. „Митрополит Теодосиј Гологанов“ и минува низ населбите Капиштец, Тафталиџе 1 и 2 и Козле. По улицата „Војвода Васил Чакаларов“ го проаѓа Железниот мост и преминува на другата страна на реката Вардар и поминува низ населбата Влае.
На кружниот тек кај Порта Влае се приклучува на улицата „Ѓорче Петров“ и продолжува по истата сè до улицата „Кузман Шапкарев“ во Дексион каде се наоѓа нејзиниот терминус.
Метил група
Метил група — алкил добиен од метан, кој содржи еден јаглерод поврзан со три водороди —CH3. Метил групата често е означена со Ме. Оваа јаглеводородна група се наоѓа во многу органски соединенија. Метил групата може да се најде во три облици: анјон, катјон и радикал. Анјонот има осум валентни електрони, радикалот седум и катјонот шест. Сите три се многу реактивни и ретко се среќаваат.
Серски Санџак
Серски Санџак (отомански турски: Sancak-i/Liva-i Siroz) — санџак на Солунскиот вилает се седиште во градот Сер, Егејска Македонија, иако половина од него бил во Пиринска Македонија.
Сер потпаднал под власта на Османлиите ма 19 септември 1383 г. и првично бил вакуф на Евренос-бег, кој довел јуручки доселеници од Сарухан, денес во Ерменија. Иако никогаш не бил меѓу најзначајните во царството, во 1413-14 г. во Сер е отворена монетковница. Во XVIII и почетокот на XIX век, Сер станал автономен беглик под управа на низа деребегови во состав на Солунскиот Санџак.
Кон 1846 г. Сер станал своја управна единица со танзиматски реформи како санџак на Солунскиот Ејалет (подоцна Солунски вилает) на територијата на Егејска и Пиринска Македонија, опфаќајќи ги градовите Драма, Валовишта, Неврокоп, Мелник и Лиса со нивните села. Набргу Драма се одвоила со свој Драмски Санџак.
Во 1912 г. (последната година од своето постоење), Серскиот Санџак ги опфаќал следниве кази: Серска, Зихненска, Мелничка, Разлошка, Петричка, Валовишка (Тимурхисарска), Горноџумајска и Неврокопска.
Санџакот престанал да постои во 1912 г. со бугарската окупација на подрачјето за време на Првата балканска војна. Со Букурешки договор по Втората балканска војна во 1913 г. градот Сер и јужната половина од санџакот ѝ припаднале на Грција, а северната половина (и цела Пиринска Македонија) влегла во состав на Бугарија.
Обрезанието (Рубенс)
Обрезанието — слика масло на платно на обрежувањето на Исус од Питер Пол Рубенс, насликана во 1605 година за време на неговиот престој во Рим. Денес се наоѓа во Црквата Џезу во Џенова.
Била нарачана од Марчело Палавичино, језуитскиот настојник на Каза Професа во Џенова. Главно е под влијание на Мантовските слики од дворот на Винченцо Гонзага, со силно скратена гледна точка.
Постои уште една верзија на Рубенс на оваа тема, во Академијата за ликовни уметности во Виена.
Неволјани (Серско)
Географија
Селото се наоѓа во средиштето на Серското Поле, западно од градот Сер и јужно од Ениќој.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Неволјани е заведено како македонско село во Серската каза на Серскиот санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Неволене (Névolène) било село со вкупно 102 домаќинства, од кои 180 жители биле Македонци, а 120 биле муслимани. Овој податок е или погрешен, или значи дека муслиманите подоцна го напуштиле селото.
Во 1891 г. охридскиот деец Георги Стрезов напишал дека селото е дел од областа Овакол и вели:
Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. селото се остоело од 600 Македонци христијани.
По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. во Неволјани (Novolen) имало 640 Македонци под врховенството на Цариградската патријаршија (грчката црква).
Во Грција
По Втората балканска војна во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. броело 518 жители, кои поради Првата светска војна во 1920 г. се намалиле дури на 284 лица. Во 1924 г. грчките власи иселиле неколку семејства во Бугарија, а на нивно место довеле грчки колонисти. Во 1926 г. селото е преименувано во Вамваќа, што значи „памук“. Така, во 1928 г. Неволјани станало мешана населба со вкупно 572 жители, од кои 344 лица (85 семејства) биле грчки дојденци, а останатите биле домородни Македонци.
Во 1940 г. во Неволјани се попишани 539 лица. Населението нагло пораснало во текот на 1950-тите, при што во 1961 г. имало 915 жители. Ова се променило во 1980-тите, кога е забележан позначаен пад, иако најсилниот пад во бројноста се случил во 2000-тите, кога населението опаднало од 700 во 2001 на 530 во 2011 г.
Стопанство
Населението одгледува големи количства памук, жито, фуражни култури и друго. Застапено е и краварството.
Сиетл Суперсоникс
Сиетл Суперсоникс бил поранешен американски кошаркарски клуб од Сиетл, Вашингтон. Клубот се натпреварувал во НБА лигата, како член на Западната конференција во Тихоокеанската и Северозападната дивизија од 1967 до 2008 година. По завршувањето на сезоната 2007-2008, тимот се преселил во Оклахома Сити и сега игра под името Оклахома Сити Тандер.
По одредбите на тужбата на градот Сиетл против сопственичката група предводена од Клеј Бенет, логото, трофеите и повлечените дресови останале во Сиетл, за да можат да му припаднат на некој друг НБА тим од Сиетл, а историјата на франшизата Суперсоникс ќе биде поделена со Оклахома Сити Тандер.
Основање
Стопанствениците од Лос Анџелес и сопственици на Сан Диего Чарџерс, Сем Шулман и Јуџин Клајн во 1966 година добиле дозвола од раководството на НБА за основање на кошаркарски клуб во Сиетл. Шулман на франшизата и го дал името Суперсоникс, откако неодамна на Боинг му бил доделен договор за изработка на првите надзвучни летала, кој подоцна бил откажан. Така, градот Сиетл го добил првиот значаен клуб во некој од најважните спортови во САД.
И така Суперсоникс набргу по формирањето започнале да се натпреваруваат, а својот прв натпревар го имале на 13 октомври 1967 кога загубиле со 144-116 од Сан Франциско Вориорс. Екипата во првата сезона била предводена од Ол-стар бекот Волт Хазард, како и од двајцата членови на Ол-руки тимот Боб Рул и Алберт Такер, додека тренер на клубот бил Ал Бјанки. Својата прва победа Суперсоникс ја оствариле на 21 октомври, во нивниот трет натпревар за сезоната победувајќи во Сан Диего против Сан Диего Рокетс по продолженија со 117–110. Првата сезона ја завршиле со учинок од 23 победи и 59 порази.
Ерата на Лени Вилкенс
Хазард бил разменет во Атланта Хокс пред почетокот на следната сезона за Лени Вилкенс. Вилкинс донел силна ол-араунд игра во Суперсоникс, бележејќи просеци од 22.4 бода, 8.2 асистенции, и 6.2 скока по натпревар за Сиетл во сезоната 1968–1969, додека Рул ја подобрил неговата руки статистика на 24 бода и 11,5 скока по натпревар. Сепак, Суперсоникс успеале да добијат само 30 натпревари во регуларниот дел од сезоната, по што тренерот Бјанки бил отпуштен и заменет од Вилкенс како играч/тренер.
Вилкенс и Рул двајцата го претставувале Сиетл на НБА Ол-стар натпреварот 1970, а Вилкенс бил водач во лигата по бројот на асистенции за време на сезоната 1969–1970. Во јуни 1970 година сопствениците на НБА екипите изгласале 13–4 во корист на спојувањето на НБА и АБА лигите. Шулман, кој бил член на комитетот за спојување на овие две лиги, се заканил дека неговиот тим ќе ја напушти НБА и ќе се приклучи во АБА лигата ако лигите не се спојат. Дури тврдел како ќе го пресели својот клуб во Лос Анџелес, како би играле против Лејкерс. Тужбата на Оскар Робертсон против НБА го одложила спојувањето, но сепак Суперсоникс останале во Сиетл.
На почетокот на сезоната 1970–1971, Боб Рул ја скинал левата ахилова тетива и го пропуштил остатокот од сезоната. Лени Вилкенс пак бил избран за МВП на НБА Ол-стар натпреварот во 1971.
Доаѓањето на Спенсер Хејвуд
После долга битка по судови, Суперсоникс успеале да го доведат рукито на годината во АБА лигата, Спенсер Хејвуд. Веќе следната сезона за првпат имале позитивен скор, 47–35. На почетокот на март имале скор 46–27, но повредите на стартерите предизвикале клубот да загуби 8 од последните 9 натпревари, и да ја пропушти шансата да се пласира во плејофот.
Пред почетокот на сезоната 1972-1973 Вилкенс отишол во Кливленд Кавалирс, а без него Суперсоникс имале поразителен скор 26–56. Единствената светла точка во клубот бил Хејвуд, кој во просек бележел по 29,2 бода и 12,9 скокови.
1975–1983: Златните години
Легендарниот Бил Расел бил ангажиран како главен тренер во следната година, а во 1975 година тој ги одвел Супесоникс во плејофот за првпат во историјата на франшизата. Тимот, во кој главните улоги ги имале Хејвуд, бековите Фред Браун и Слик Вотс, и руки центарот Томи Барлесон, го совладал Детроит Пистонс со 2-1 пред да загуби од подоцнежниот шампион Голден Стејт Вориорс во шест натпревари. Следната сезона, го размениле Хејвуд во Њујорк Никс со цел да го засилат нападот на екипата. Фред Браун бил петти најдобар стрелец во лигата, додека Слик Вотс бил водач во лигата по бројот на асистенции и украдени топки. Суперсоникс повторно избориле пласман во плејофот, каде биле елиминирани од Финикс Санс во 6 натпревари, и покрај одличините игри на Браун (28,5 ппн) и Барлесон (20,8 ппн) за време на серијата.
Расел го напуштил клубот после сезоната 1976-1977, а го заменил Боб Хопкинс. Екипата играла очајно под водството на Хопкинс, започнувајќи ја сезоната со скор 5–17, по што тој бил отпуштен и заменет од Лени Вилкинс. По враќањето на Вилкинс Лени Вилкенс и среќата на тимот веднаш се свртела во корист на Суперсоникс. Тие добиле 11 од првите 12 натпревари под водството на Вилкенс, и ја завршиле сезоната со 47–35, освојувајќи ја титулата во западната конференција. Во своето прво НБА финале во историјата на клубот, Суперсоникс воделе против Вашингтон Булетс со 3-2, но на крајот сепак биле поразени во 7 натпревари. За време на офсезоната составот на екипата не бил значајно променет. За време на сезоната 1978-1979, клубот ја освоил својата прва дивизиска титула и се пласирал во плејофот четврта година по ред. Во плејофот, Суперсоникс ги победиле Финикс Санс во тешка серија од седум натпревари во конференциското финале, за да закажат реванш против Булетс во НБА финалето. Овој пат, Суперсоникс биле подобри и ги совладале Булетс во пет натпревари (4-1) со што станале шампиони и му ја донеле на градот Сиетл првата, и единствена, НБА титула. Во шампионскиот тим на Суперсоникс тогаш играле бековите Гус Вилијамс и Денис Џонсон (МВП на финалето), центарот Џек Сикма, крилата Џон Џонсон и Лони Шелтон, како и важните резерви Фред Браун и Пол Силас.
Во сезоната 1979-80 тие го освоиле второто место во Тихоокеанска дивизија зад Лос Анџелес Лејкерс со одличен скор 56-26. Таа сезона, СуперСоникс поставиле рекорд во регуларниот дел од сезоната во НБА со просечна сезонска посетеност од 21.725 навивачи по натпревар. Фред Браун имал највисок процент на шут за три бода во НБА, Џек Сикма играл во вториот од неговите седум Ол-стар натпревари со Сиетл, Гус Вилијамс и Денис Џонсон биле избрани во вториот Ол-НБА тим, а Џонсон исто така бил избран и во Ол-НБА првиот одбранбен тим втора година по ред. Суперсоникс стигнале до финалето на Западната конференција трета сезона по ред, но загубиле од Лејкерс во пет натпревари.
Тоа било последен пат кога Вилијамс и Џонсон играле заедно на бековските позиции во дресот на Суперсоникс. Џонсон бил разменет во Финикс Санс пред почетокот на сезоната 1980-1981, додека Вилијамс ја пропуштил целата сезона поради несогласувања околу договорот. Како резултат на тоа, дошло до голем пад во играта на Суперсоникс и тие завршиле на последното место во Тихоокеанската дивизија со скор 34-48, и тоа е единствениот пат во клупската историја кога тие завршиле на последното место во дивизијата. Вилијамс се вратил во игра за време на сезоната 1981–1982, а Сиетл успеале драстично да се подобрат забележувајќи респектабилни соодноси 52–30 и 48–34 во текот на следните две години.
Станица Порој
Географија
Селото е сместено 60 км северозападно од Сер, 30 км западно од Валовишта. Лежи во Серското Поле, недалеку од јужното подножје на планината Беласица. Близу на север се селата Долно и Горно Порој.
Александар Бајевски
Александар Бајевски — македонски меѓународен фудбалер кој се повлекол од професионалниот фудбал во 2012 година, по краткиот период во ФК Раднички Ниш во српската Суперлига.
Станица Порој
Историја
Селото е основано на местото на железничката станица на селата Долно и Горно Порој која не била официјално населена, туку имала дуќани кои ги опслужувале патниците. Како населено место за првпат се спомнува во 1920 г. кога тука се забележани 58 жители. На ова место во 1924 г. властите почнале да градат нова населба, која ја завршиле и прогласиле за таква во 1926 г. Во неа сместиле грчки колонисти од Турција. На пописот од 1928 г. селото броело 685 жители од 137 семејства.
Александар Бајевски
Клупска кариера
Роден во Скопје, СР Македонија, настапувал за клубовите: ОФК Белград, Ференцварош, Ал-Ахли Доха. Бајевски потекнува од школата на ФК Вардар. На почетокот на март 2007 година, бил ослободен од Горник Ленчна на негово барање. Во 2007 година, потпишал договор со белгискиот тим Мехелен. Во летото 2012 година се враќа во Србија и му се приклучува на ФК Раднички Ниш.
Репрезентативна кариера
Дебитирал за сениорската репрезентација на Македонија во квалификацискиот натпревар за Европското првенство во јуни 2003 година против Лихтенштајн, настапил вкупно на 5 натпревари, без постигнати голови вклучувајќи ги и квалификациите за Светското првенство во ФИФА во 2006 година. Неговиот последен меѓународен настап бил на квалификацискиот натпревар за Светското првенство на ФИФА во март 2005 година против Романија.
Станица Порој
Историја
Поради добрата местоположба и плодното земјиште, во Станица Порој подоцна се доселиле и други грчки дојденски семејства кои претходно биле сместени во повисоките села на планината Круша. Така, во 1940 г. селото пораснало на 868 жители. За време на Втората светска војна во 1941 г. селото е окупирано од Бугарија, со што дел од населението го напуштило, па истата година тие завеле 676 жители За време на Граѓанската војна, во селото биле сместени поголем број семејства од планинските села на Круша кои по војната останале тука. Така, во 1951 г. Станица Порој пораснала на 1.124 лица. Во текот на следните десетлетија, населението неколкупати растело и опаѓало во наизменични периоди.
Стопанство
Селото главно се занимава со земјоделство, но и други стопански гранки. Се произведуваат жито, памук, компири и друго, а во помала мера е застапено и сточарството.
Љупче Кудев
Ѓорѓи Ѓорѓиев (роден на 7 декември 2003 година ) ― македонски фудбалски напаѓач.
Клупска кариера
Кудев ја има почнато играчката кариера во месниот клуб од Штип, Брегалница 2008. Во декември 2020 година, на негови 17 години, Кудев го потпишал првиот професионален договор со Брегалница 2008, договор кој траел пет години.
Во сезоната 2021/22, тој бил позајмен во Кит-Го Пехчево.
Репрезентативна кариера
Тој бил младински репрезентативец на Македонија.
Тој бил вклучен во македонските репрезентации до 14 и 15 години.
Во март и октомври 2021 година, тој бил повикан во репрезентација до 19 години, за квалификациите за Европското првенство.
Подигањето на крстот (Рубенс)
Историја
Олтарниот триптих првично бил насликан за црквата Св. Валбургис, а сега е во катедралата во Антверпен. За време на владеењето на Наполеон, сликите, заедно со Симнувањето од крстот, биле пренесени во Париз, а биле вратени дури на крајот на 19 век.
Одлики
Формално и емотивно, гледачите се вовлечени во самата слика, охрабрени да се поистоветат со страдањето на Исус. Композицијата (ликовна) е заснована на силната дијагонала на Христос на крстот, чија тежина ја истакнуваат мускулестите тела кои грчевито се борат во обид да го подигнат во исправена положба. Навестување на реализам може да се најде во приказот на куче кое лае во левиот агол, чие крзно е миницуозно материјализирано.
Муса Џенепо
Рана кариера
Џенепо ја започнал својата кариера во екипата на Јилен Олимпик од Мали.
Стандард Лиеж
На 31 јануари 2017 година, Џенепо му се приклучи на белгискиот Стандард Лиеж со договор на заем со опција за откуп. Клубот ја активирал неговата откупна клаузула на 30 мај 2017 година, потпишувајќи постојан договор со играчот.
Своето деби за Стандард го направил во поразот со 4-0 од Клуб Бриж во белгиското првенство, на 27 август 2017 година.. Својот прв гол Џенепо го постигнал на 11 март 2018 година, во победата со 3-2 над Остенде на Верслујс Арена. На 17 март 2018 година, Џенепо играл влегувајќи како замена на местото на Мехди Карсела, во победата на Стандард над Генк со 1–0 по продолженија во финалето на Купот на Белгија, со што го освоил својот прв трофеј во кариерата.
Саутхемптон
На 13 јуни 2019 година, Џенепо потпишал четиригодишен договор со англискиот клуб од Премиер лигата,  во трансфер за кој на Стандард му биле платени 14 милиони фунти. Тој го постигнал својот прв гол за светците на 24 август 2019 година, во победата со 2-0 над. Својот втор гол за клубот го постигнал во победата со 1-0 над Шефилд Јунајтед, погодок што бил избран за гол на месецот во Премиер лигата за септември 2019.
Репрезентативна кариера
Џенепо бил младински репрезентативец на својата земја во селекцијата на Мали под 20 години, со која учествувал на Африканскиот куп на нации под 20 години 2017.