cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Калферде
Првиот документиран доказ за Калферде е од 1196. На местото, каде денес сè уште се наоѓа мост, бил премин низ реката Оре. Трговскиот пат доаѓала од југоисток и ја поминувала реката ова. Водел од Лајпциг низ Магдебург до Линебург и Хамбург. Имало и вторпат, кој доаѓал од Брауншвајг. Важноста на преминот била именувана по човекот Кал. Така, историското значење на „Калферде“ е преминот на Кал.
Тврдина Батил
Батилската тврдина (бугарски:Батил ) е тврдина која се наоѓала на планината Витоша, во Софија, Бугарија.
Знаме на Канада
Знамето на Канада, исто така познато и како Јаворов лист (анг. Maple Leaf, фран. l'Unifolié), е црвено знаме со бел квадрат во средината на кого се наоѓа стилизиран 11 крак јаворов лист. Знаместо официјално било усвоено во 1965 во Канада и тоа како национално знаме, кое го заменило униското знаме. Канадското црвено знаме неофицијално се користело од 1890 година и била признато во 1945 како пролазно решение кога станувало збор со проблемот на знамето во Канада. Во 1964, премиерот Лестер Пирсон свикал комитет за да се реши овојо проблем, каде што се развила серизона дебата за промена на знамето. Од сите три дадени предлози бил избран јаворовиот лист дизајниран од Џорџ Стенли и Џон Матесон, засновано на знамето на Кралксиот воен колеџ на Канада. Знамето за првпат било претставено на 15 февруари 1965 година и овој ден денеска се прославува како ден на Националното знаме на Канада.
1548
1548 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1548 година од новата ера, 548. од вториот милениум, 48. од XVI век и деветта од 1540-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7056 и 7057 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6298 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5308 и 5309 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2301.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1548 година се протега во 4184 и 4185, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4244 и 4245 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2091. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 954 и 955 исламска година. Годината 1548 (MDXLVIII) била престапна година која започнала на ден недела според јулијанскиот календар.
Олимпијан (византионски епископ)
Олимпијан бил епископ на Византион во периодот од 187 до 198 година. Негов претходник бил Пертинакс, а негов наследник е Марко I.
Во 196 година, градот Византион бил освоен од страна на византискиот цар Септимиј Север, во времето на неговото соперништво со Песцениј Нигер. По заземањето на градот, Септимиј во голема мера започнал со изградба на градот, а епископијата останала да опстојува во рамките на Римското Царство.
Ѓорѓи Желчески
Ѓорѓи Желчески (1938 - ) — македонски пејач на народна музика. Во својата долгогодишна кариера, постојано настапувал во дует со сопругата Кевсер Селимова.
Животопис
Ѓорѓи Желчески е роден во Прилеп во 1938 година. Се оженил за пејачката Кевсер Селимова со која живеел во Белград, а летните месеци ги поминуваат во нивнот апартман на полуостровот Истра во Хрватска. Селимова и Желчески имаат едно дете — ќерката Ана, родена во 1980 година, во Белград, од која го имаат внукот Ерол, роден во 2012 година.
Музичка кариера
Желчески и Селимова се запознале на еден концерт во Титово Ужице, во 1959 година, каде Селимова настапила со "КУД Орце Николов", а програмата ја најавувал Желчески. Во тоа време, Желчески настапувал заедно со Никола Бадев, Анка Гиева и Верица Исјановска. За време на една голема турнеја, Исјановска се вљубила и решила да остане во Шабац, така што Желчески морал да бара друга партнерка за пеење во дует. Разговарајќи со својот менаџер, тој се сетил на средбата со Селимова, која во 1961 година му се придружила, пеејќи во дует со него. Со текот на времето, нивната популарност растела, но Македонија станала претесна за нивните амбиции. По една голема турнеја на Желчески низ Македонија, која вклучувала настапи во Ресен, Титов Велес, Штип, Струмица, Охрид, Кичево, Струга итн., „РТВ Белград“ побарала пејач од Македонија и Желчески заминал во Белград. Таму, тој одржал концерт во Домот на синдикатот и постигнал голем успех, така што започнале да пристигнуваат други понуди и тој решил да остане во Белград.
Дуетот Селимова-Желчески е најпознат по нивната изведба на народните песни: „Елено, ќерко“, „Бело лице љубам јас“, „Врати ми се, љуби ме“, „Брала мома капини“ итн. На 15 ноември 2013 година, Селимова и Желчески одржале концерт во Домот на АРМ, во Скопје, со кој го одбележале јубилејот „Пет децении творештво“.
Симонида Филипова-Китановска
Симонида Филипова-Китановска е македонска уметница.
Валтер Безант
Волтер Безант (англиски: Walter Besant, 14 August 1836 – 9 June 1901) бил англиски писател и историчар.
Биографија
Син на трговецот со вино Вилијам Безант (1800–1879) [1], тој е роден во Портсмут, Хемпшир и одел на училиште во Сент Пол, Саутси, Стоквел во Лондон и лондонски колеџ Кингс.
Во 1868 година ја објавил „Студии за француска поезија“. Три години подоцна ја започнал соработката со писателот Џејмс Рајс. Меѓу нивните заеднички продукции се „Редимејд Мортибој“ (1872) и „Златната пеперутка“ (1876), и двете, особено последната, многу успешни. Оваа поврзаност била завршена со смртта на Рајс во 1882 година. Потоа, Безант продолжил да пишува обемно, а неговите главни романи се „Сите во градина“ (All in a Garden Fair), „Дороти Форстер“ (неговиот омилен роман), „Децата од Гаваон“ и „Сите видови и услови на Мажи“.
Дела
Фикција
Драми
Останати романи [без серијалот за Лондон]
Паника на улиците (филм)
Паника на улиците е американски филм, во режија на Елија Казан, а главните улоги ги толкуваат Ричард Видмарк и Пол Даглас. Во 1951 година, филмот ја освоил наградата „Оскар“ за најдобро сценарио.
Содржина
Во еден американски град, на пристаништето е убиен непознат човек, кој пристигнал илегално во САД. По извршената обдукција се утврдува дека убиениот бил заразен од опасната заразна болест градна чума. Докторот Рид и полицаецот Ворен имаат 24 часа да ги откријат убијците и сите други кои имале контакт со убиениот за да ја спречат појавата на епидемија, која би можела да однесе илјадници животи. Иако на почетокот, полицаецот не му верува на докторот Рид, подоцна двајцата ги пронаоѓаат убијците.
Атила
Атила (406—453), познат како Атила Хунски или Бич Божји (латински: flagellum Dei), бил хунски крал од 434 година па сè до својата смрт. Бил владетел на Хунското Царство кое се простирало од територијата на денешна Германија до реката Урал, и од Дунав до Балтичко Море. За време на своето владеење Атила бил најголем непријател на Источното и Западното Римско Царство: двапати бил во поход на Балканскиот Полуостров ја преминал Галија до Орлеана, а битката ја изгубел на Каталунските полиња. Го нападнал западно римскиот цар Валентинијан III од неговата резиденција Равана во 452 година, стигнал до Цариград и Рим, ама не можел да ги заземе овие два града.
Во поголем дел од западна Европа, од страна на кон него не наклонети римски извори бил претставен како груб и алчен. А пак од друга страна, некои историчари го сметаат како голем и благороден крал.
Раѓање
Атила роден е околу 406 година. Татко му се викал Мундиул, а имал и брат Руа кој бил еден од хунските поглавари (432—434), и постар брат кој изворите го спомнуваат како Бледа.
Смрт
Атила умрел на денот на својата свадба, иако веќе имал голем број на жени. Тој зел нова жена која се викала Илдико. Денот на свадбата поминал со славење и пијанење. Пијан кога паднала ноќта ја одвел невестата во својата соба. Бил пронајден мртов следното утро, а невестата врескала од страв додека до неа мртов лежел големиот хунски водач. Наводно умрел од прекумерна доза на алкохол и јако крварење од носот, но постојат и претпоставки дека смртта била насилна. Според легендата бил погребан во три ковчези : златен, сребрен и железен. После неговата смрт хунската држава се распаднала. Во текот на ноќта, телото било запалено по старата хунска традиција а потоа ставено во ковчек, заедно со голема количина богатства и спуштена во реката Тиса. Реката го однела телото на Атила во непознати далечина. Имало повеќе обиди да се пронајде телото на Атила но ниеден од нив не бил успешен. Хунското Царство после смрта на Атила брзо се распаднало. Веќе во 454 година, Остроготите и другите германски племиња се побуниле против Хуните, а синовите на Атила скарани помеѓу себе не можеле да ја поминат кризата.
Неговото име
Атила имал готско име (Атила е скратено од готскиот збор ата (𐌰𐍄𐍄𐌰, атта) што значи татко). Во неговиот дворец владеела готска традиција, а тој се спомнува и во готска народна приказна. Поради неговите уништувања и суровост е наречен " флагелум Деи " (Камшик божји). Тоа име првпат се спомнува кај еден анонимен писател од IX век. Влегол во приказните и легендите на многу древни народи. Како легендарна личност Атила се јавува и кај Нибелунсите (како: Етзел), Едите (како: Атли) и во народната традиција на Јужните Словени како Атил песоглавиот (кучешка глава).
Пустошењето на градовите од Источното Римско Царство
Додека Западното Римско Царство било во трпеливо мирољубиви односи со Хуните, Источното Римско Царство со кој во тоа време владеел Теодосиј III, и им престоела голема опасност од Хуните.
Така за време на двовластието кај Хуните имало само изолирани инциденти на границата со Источното Римско Царство, кои за време на владеењето на Атила се пренеле и во внатрешноста на царството. Источното Римско Царство во тоа време било во судир и со Вандалите (кои ја освоиле Картагина) и со Јездергердом III. Ова му го отворило патот на Атила и Бледа кон Ирилик и Балканскиот Полуостров во 441 година. Хунската војска го опустошила Маргус, Вининацијум го зазеле Сингудунијум и Сирмијум. Во 442 година следело затишје, а Теодосиј II ја вратил својата војска од северна Африка, и наредил ковање на голема количина пари која му била потребна да ја финансира војната против Хуните, сигурен дека ќе успее да ги одбие хунските барања.
Во 447 година Атила повторно тргнал на југ кон Мизија. Кај реката Вид се судрил со римската војска предводена од Арнегисклус и извојувал победа, иако претрпел големи загуби. Хуните ги продолжиле своите походи кон Термопил. Цариград го спасил префект Флавиј Константин, кој ги обновил ѕидините на градот кои претходно биле уништени од земјотрес.
Свети Атанас (Драмско)
Свети Атанас — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Атила
Пустошењето на градовите од Источното Римско Царство
Преговорите за мир кои ги наметнувал Атила траеле три години. Со нив Хуните барале Римјаните да се повлечат 480 км од Сингудунум и 160 км јужно од Дунав. Во 448 година како пратеник од византискиот двор бил испратен Приск. Тој Атиловата престолнина ја опишал како мало село, со куќи изградени од дрво. Во градот ги опишал и огромните дрвени yидови од штици, комплекси кој служеле за исхрана на хунските војници, а на средина на селото огромно постоље за хунскиот борач. Не му оставил впечаток на Атиловиот двор, каде што Приск се сретнал и разговарал со Атила, и каде ја запознал неговата сопруга која била од скирско потекло. На средбата Приск му предал и многу злато и други драгоцености испратени од Теодосиј во знак на мир.
Приск со големо внимание го опишал и дворскиот живот на Хуните. Тие сакале да пеат, да се веселат и секоја вечер приредувале богати вечери. Атила ужива во друштво на робинки и вино. Според зборовите на Приск кај Хуните биле воочливи фазите на премин од варварско во цивилизирано племе. А за тоа рекол сигурно придонел престојот на Атила во Рим, како и тоа што во неговиот двор престојувал галскиот лекар Еудоксиј кој по поразот на Галија преминал на страна на Хуните.
Како водач на Хуните
Кога со Хуните владееле Атила и неговиот брат Блед се чувствувало неслога. Блед неколкупати правел завери но за среќа на Атила не биле успешни. А од друга страна Блед имал поголем углед како постар владател.
Полека но сигурно Атила ја зацврстувал својата позиција, и со тоа што го отпуштил Блед го отрул Ругу, па во 445 година го убива. Тогаш станал единствен владетел на Хуните, ги обединил сите хунски племиња и народи од Волга до Германија. Седиште на неговата држава која се протегала од Данска до Панонија и од Лапонија и Рајна до Касписко Езеро па сè до Кина. Неговата власт ја признале многу племиња (Германи, Сармати, Словени, Турци и др.). Според зборовите на Приск неговата војска броела 500 000 војници, вооружени со стрели, копја, мечеви и ножеви.
Од како ја освоил власта и станал единствен владетел решил да го прекине сојузништвото со Рим, но за почеток да не ги загрозува териториите на Западното Римско Царство, туку само Источно Римско Царство т.е Византија. Против Визиготите му се обратил вандалскииот крал Гизерик, пуштајќи му подароци за да го натера да завојува против визиготскиот крал Теодирих. Тоа го натерало Атила повторно да ги обнови непријателските односи со Визиготите. Атила пуштил свои луѓе кај царот Валетинијан III, во чие име валедеела неговата мајка Гала Плацидија со намера да ги одвлече од намерата да склучат сојуз со Визиготите и да им се приклучат на Хуните во заедничка војна. Атила ветил дека ќе го чува мирот спрема Западното Римско Царство деке ќе војува само со Теодорих со кој веќе подолго време се наоѓал во непријателски односи.
Теодорих на време ја увидел опасноста од повторно зближување на Хуните и Римјаните, па му се обратил на Атила заедно со Визиготите да се бори против Римјаните. После преземањето на престолот, Атила за кратко време успеал да ги потчини голем број од околните племињa: Скирите, Туркилингите, Сармати, Херули, Хазари и конечно му успеало да ги стави и Остроготите под своја власт. Го основал моќното Хунско кралство со престолнина во Панонија. Ја изградил престолнината која се наоѓала недалеку од денешниот град Чера во Унгарија. Скирскиот крал му се покорил и му ја дал својата ќерка за жена. По извештаите на Приска од дворецот на Атила, жената на Атила се викала Крек и му родила три сина. Атила приредувал манифестации во дворецот, бил обаважател на шамани, а богатата трпеза ја краселе робинки од другите племиња.
Војната против Западното Римско Царство
Мислата на Атила да замини со војска на кај Рим, никогаш не го напушти, но тој прво ги нападна нејзините провинции. Во крајот на 450 год ја нападна Галија. Тоа е и времето кога се развивало Бургундското кралство во областа Мајнца со главен град Вормсом на Рајна. Тогаш таму владеел кралот Гунтер кој се наоѓал притиснат во отворен конфликт помеќу неговите ќерки и Хуните. Најзначаен доказ за овие случувања е старогерманскиот еп «Песната за Нибелунзите».
После соединувањето на Бургундите, Атила излегол пред западноримскиот цар со јасни намери. Тој барал да се ожени со сестрата на царот Валентинијан III, Хонорија. Интересно е да се објасни како дошло до поврзување на Хонорија и Атила, во 449 година била откриена љубовна врска помеѓу сестрата на царот Валентијан и нејзиниот слуга. После тоа љубовникот бил погубен, а Хонорија највероватно била трудна, таа била изолирана од јавниот живот. Бесна пуштила порака до Атила во која го замолила да биде нејзин витез. Атила тоа го сфатил како брачна понуда и за нејзин мираз побарал половина од Западно Римско Царство. Против особено била мајката на Валентијан, Плацидија која изјавила дека нејзината ќерка никогаш нема да се омажи за варварин. Атила решил спорот да го реши со сила.
Во меѓувреме кралот на Салијските Франки умрел и избил конфликт помеѓу неговите два сина за неговото наслество, во кој се помешале и Атила и Аециј, Атила го поддржувал постариот син, а Аециј помладиот. Атила ги собрал своите вазали: Гепидите, Остроготите, Тиранжините, Аланите и Бургундите и започнал поход на запад. Во 451 година стигнал до Белгике.
Во зорите на 20 јуни 451 година на Каталунските полиња, седум и пол, километри од градот Троа, започнала пресудната битка. Во таа битка од една страна биле Хуните и низа други германски племиња, меѓу кои и Остроготите, додека на другата страна биле Гало-Римјаните на Аециј и исто така германски племиња, меѓукои и Визиготите со нивмниот крал Теодорхим И, кој умрел во оваа битка како и неговиот син Торисмундом.
Хуните ја зазеле десната страна од полето, а Римјаните левата. Кога Атила видел дека неговата војска е преслаба за да извојува победа, тој лично тргнал на Аециј кој се наоѓол на блискиот рид од каде мирно ја набљудувал битката. Атила после големи загуби наредил повлекување во војните бараки, четири километри од полето. Тука во ноќта Визиготите се обиделе да ги нападнат Хуните, но Хуните навреме направиле тревога и ги избркале Визиготите подалеку од логорот. Следниот ден, Атила се повлекол со остатокот од војската, а Аециј ја славел својата победа во Рим.
Походот во Италија и смртта
Атила ја искористил неорганизираноста на Визиготите, па направил нов воен план, за да ја оствари својата желба да се ожени со Хонорија. Ги поминал Јулските Алпи и навлегол во Италија во 452 година. Го опколил градот Аквилеја, близу Венеција и го напаѓал со катапулти. Кога градот паднал под Хунска власт, Атила имал намера да продолжи кон Рим. Валентинијан побегнал од Равена во Рим, додека Аециј останал на бојното поле, но немал доволно војска за да се спротивстави. Атила освоил повеќе градови, ја опустошил долината Падаи стигнал до Минциа каде што во пресрет му дошол папата Свети Лав I. Благодарение на папата Лав I, Рим бил спасен од уништување. Епидемии и глад го присилиле Атила да ја напушти Италија.
Атила имал намера да го нападне Цариград и да го присили наследникот на Теодос, Марсијан да му плаќа данок, кој одбил да плаќа додека Атила бил зафатен со војувањата на запад. Меѓутоа, Атила умрел на почетокот од 453 година.
Легендата за мечот на богот Марс
Атила е еден од најголемите освојувачи во историјата и најпознат меѓу варварските водачи затоа го добил од римските цареви прекарот Камшикот божји. Постои легенда според која Атила бил мечот на богот Марс и дека другите варварски вадачи не можеле да го погледнат в очи а при тоа да не се поколебаат за своите намери.
Отаго
Отаго (англ. Otago, маор. Ōtākou) е регион во Нов Зеланд на југоисточниот дел на Јужниот новозеландски остров. Зафаќа површина од околу 32.000 км2, и со тоа е втор регион по големина во земјата. Отаго има
Поглавни населени места се Данидн (централен град на регионот), Оамару, Балклута, Александра и главните туристички центри Квинстаун и Ванака. Каитангата и Јужно Отаго се голем извор на јаглен. Реките Ваитаки и Клута го snab најголемиот дел од електричната енергија во земјата.
Оташкиот универзитет, е прв универзитет во Нов Зеланд (1869) како провинцијалниот универзитет во Данидн.
Во Централно Отаго се произведуваат вина со врвен квалитет од најразлични сорти како Пино Ноар, Шардоне, Совињон бланк, Мерло и Ризлинг.
Фред Астер
Џорџ Баланшин и Рудолф Нуреев го сметаат Астер за најголем танчер на сите времиња, а воопшто се смета дека е највлијателниот танчер од аспект на филмската уметност. Американскиот филмски институт ќе го прогласи Астер за петта најголема ѕвезда на сите времиња.
Ангерн
Ангерн (Angern) — општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија.
NGC 7428
NGC 7428 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7428 се споменува и како UGC 12262, MCG 0-58-14, CGCG 379-16, KARA 1001.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јули 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7428 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 7428 има привидни димензии од 2,4' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 57 м 19,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -1° 2' 57"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 7428 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70098. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5235. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 905.
Џејмс Бонд 007: Се живее само двапати (филм)
Џејмс Бонд 007: Се живее само двапати (англиски: You only live twice) е игран филм, во режија на Луис Гилберт.
Факти за филмот
Филмот е режиран од страна на режисерот Луис Гилберт (Lewis Gilbert), сценариото е на Ролд Дал (Roald Dahl), а продуценти се Алберт Броколи (Albert R. Broccoli) и Хари Салцман (Harry Saltzman). Главните улоги ги толкуваат Шон Конери (Sean Connery), Мие Хама (Mie Hama), Доналд Плезенс (Donald Pleasence), Акико Вакабајаши (Akiko Wakabayashi) итн. Филмот, снимен во 1967 година, претставува петто продолжение од циклусот филмови за тајниот агент Џејмс Бонд и делумно е снимен според истоимениот роман на Јан Флеминг.
Содржина
Тајниот агент Џејмс Бонд (го игра Шон Конери) го праќаат во Јапонија откако еден американски, а подоцна и еден советски вселенски брод таинствено исчезнуваат во орбитата. Додека САД и СССР се обвинуваатза инцидентот, британската тајна служба се соменва во Јапонците. Оттука, Бонд заминува на тајна задача на еден јапонски остров каде ги открива сторителите. Таму, со помош на нинџите во состав на јапонската тајна полиција, Бонд ги открива сторителите.
Тврдина Беаднос
Тврдината Беаднос е тврдина која се наоѓа кај селото Беден, во Смољанска област, Бугарија. Ѕидините на тврдината се скоро целосно срушени, а постои само некои ѕидини на нејзината североисточна страна, кои се високи од околу 1 метар. Тврдината е долга 50 метри и широка околу 25 метри, и е во форма на неправилен четриаголник.
Менхетен (филм)
Менхетен е американски игран филм, во режија на Вуди Ален.
Факти за филмот
Филмот е режиран од прославениот режисер Вуди Ален, а главните улоги ги толкуваат Вуди Ален и Дајан Китон.
Кључевскаја Сопка
Кључевскаја Сопка (рус. Ключевская Сопка) — највисокиот врв и најатрактивниот синџир на вулкани по должината на источната страна на полуостровот Камчатка.
Од неговото создавање пред околу 6.000 години, овој синџир често предизвикувал големи експлозивни ерупции и немало подолги периоди на неактивност. Многубројните конуси и кратери биле создадени во текот на изминатите 3.000 години, во текот на 100 ерупции на вулканските страни. Сепак, најмногу забележани ерупции потекнуваат од кратерот на врвот што е широк 700 м, а кој често го менувал својот облик. Многу ерупции на Кључевскаја Сопка се набљудуваат од вселената.
Master of Puppets
Master of Puppets е третиот студиски албум на треш метал бендот Металика, воедно и обележје на целокупната нивна кариера. Со ова музичко остварување се здобиле со статус на треш икони, и многумина го сметаат овој албум за најдобар хеви метал албум на сите времиња. Овој диск е првиот од треш жанрот кој бил одликуван со златен сертификат за продадени половина милион примероци во рамките на САД. Овој потфат им успеал без никаква медиумска кампања или пак промоција по музичките канали и радио станиците.
Master of Puppets е воедно и последниот албум на Металика каде свој придонес и како автор и како изведувач имал басистот Клиф Бартон. Една година по издавањето на албумот, овој музички виртуоз несреќно загинал за време на нивната турнеја низ Шведска. Насловната песна и водечки сингл од албумот е статистички најизведуваната песна на бендот во живо, со преку 1400 перформанси пред публика. Освен неа, едни од позабележителните песни се уводната „Battery“ и мелодичната балада „Welcome Home (Sanitarium)“.
Песни на албумот
Првата песна на албумот започнува со вовед на акустична гитара, слично како почетокот на претходниот нивни албум, Ride the Lightning. Иако почетокот е бавен и незанимлив, остатокот претставува демонстрација на динамика и фуриозност, одлики по обожавателите ја препознаваат Металика. Вокалот е ритмички прикован за текстот, додека гитарските рифови звучат моќно и брзо. Текстот е поврзан со контрола на гневот и што се случува кога ќе дозволиме тој да владее со нас. Гневот и лутината се батеријата всадена во секое човечко битие која чека повод да биде активирана и да уништи се пред себе. Кога се претходно кажано би се сумирало во една реченица, убава најава за останатиот материјал кој навистина ќе биде нешто посебно.
Насловната нумера е песна со епско траење од преку 8 минути, но тоа речиси и да не се забележува поради брзиот ритам на композицијата. При структурно анализирање ќе увидиме дека песнта е составена од два дела меѓусебно поврзани со мелодично соло во забавено темпо. Како што и самиот автор Џејмс Хетфилд ќе објасни во една прилика, преку песната метафорички се објаснува зависноста од опојни дроги. Тие се „господарот“ кој ги влече конците, а ние „марионетите“ што послушно ги извршуваме неговите наредби. Како што говори и самиот текст, наркотиците нѐ водат кон наш конечен пораз и неизбежна смрт. Интересно, ова е омилената песна на покојниот Клиф Бартон, од дотогашниот каталог на групата. Како што е споменато и во воведниот пасус на статијата, ова е најизведуваната песна на Металика во живо.
Една од песните на албумот на кои не им е посветено којзнае какво внимание, ниту од обожавателите, ниту пак од Металика. Чувството на мрачно лудило е проткаено во самата тематска и акустична содржина. Идејата да се напише творба со вакви мотиви доаѓа од една приказна на писателот Хауард Лавкрафт. Приказната се вика „Сенката над Инсмут“, а во неа се раскажува како мештаните на крајбрежното гратче Инсмут се откажале од Бога, а како казна мутирале во нешто нечовечко. Овие хибридни полулуѓе, полудемони играле по нотите на нечестивиот, па затоа биле осудени на вечна изолација и меѓусебен терор. Спаѓа во групата песни кои ретко или никогаш не се изведуваат во живо.
Со создавањето на оваа моќна треш балада, Металика започнале една долга традиција, т.е. секоја четврта нумера на нивните дискови да биде емоционало дело испреплетено со многу болка, разочарување и пред сѐ бунт. Песната прогресивно напредува од успорено кон засилено темпо, па по завршувањето на вокалниот перформанс имаме феноменално солирање на гитара од страна на Кирк Хамет. Песната одблиску ни ја доловува трагичната атмосфера на санаториумот (институција за ментално болни), каде се сместени лицата со поглед на светот кој се разликува од оној на мнозинството. Тие биле обележани како отпадници и прогласени како штетни за општеството. Инспирација за творење на вакво несекојдневно музичко парче бил филмот добитник на Оскар од 1975 г. Хетфилд бил интелектуално запрепастен кога ја погледнал судбината на главните протагонисти од „Лет над кукавичјото гнездо“, по што решил и музички да застане во одбрана на обесправените пациенти од приказната. За време на концертите, оваа песна обично се свири како дополнување на „Master of Puppets“, на тој начин создавајќи сплет наречен Mastertarium.
„Disposable Heroes“ (херои за еднократна употреба) обработува провокативна воена тематика. Текстот ги прикажува ставовите, мислите и искуството на војниците кога се наоѓаат на бојното поле. Војникот ги опишува нехуманите страни на војувањето, а притоа и сфаќа колку малку им значи неговиот живот на воените старешини. Рефренот е строга наредба на милитаристички расположените водачи кои бараат војниците да се откажат од животот кога тие тоа ќе го изречат. Стиховите на песната совршено се вклопуваат со генералната содржина на албумот за човековата беспомошност и очај, како и за немањето контрола врз нашиот сопствен живот. И омотот на дискот совршено ја илустрира пораката која бендот се обидува да ја пренесе. Невидливите раце кои од позадина ги влечат конците на милионите дрвени кукли се одраз на тажната реалност.
Песната е исто така позната по екстремно брзите гитарски рифови, кои потсетуваат на огнени истрели од воен фронт. Хетфилд и Хамет наизменично изведуваат неколку солажи, додека Ларс Улрих бесно удира по тапаните. Клиф Бартон со бас гитарата внесува повремена хармонија во тешко дисторзираните акорди. Со ваквата структурна поставеност, малку е веројатно некој да помисли дека песната трае повеќе од 8 минути по првото преслушување. Ако го преточиме музичкиот перформанс во внимателно одбрани зборови, би требало да ја разбереме бруталноста и бесмисленоста на воените дејствија, кои на два начина (директно и преносно) ја разобличуваат убаво завитканата лага за ефикасната хиерархиска поставеност на општеството. Но, неколкупати повторената лага неповратно станува вистина.
Интересен е фактот дека ова дело првпат е изведено во 1985 год, една година пред официјалното излегување на албумот. Се смета дека Металика само двапати ја имаат свирено песната во живо додека Клиф Бартон бил басист. Денес се свири само повремено, ни одблизу толку често колку најпознатите песни на Металика.
Лепрозен Месија е уште една песна која отвора тема што се смета за табу и анти-христијанска пропаганда во денешно време. Металика само го тргаат правот од Исусовите зборови, кој и самиот предвидел дека неговата жртва ќе биде злоупотребена за ширење лажни учења и ерес. Со оваа песна се прави обид да паднат маските на дел од свештенството и лажните верници, кои заедно ја корумпираат религијата и ја искористуваат вербата на нивните следбеници. Тие незаконски и неморални активности придонесуваат за претворање на религиското движење во валкан бизнис и машина за правење нечесни пари. Овој лажен натрапник кој го имитира Господ, е наречен „Лепрозен Месија“, бидејќи ветува проштевање на гревовите во замена за зелени банкноти. Неговите вистински карактерни нарави го прават да изгледа како неумесен кловн и смешен циркузант во оваа за него неприродна улога, а луѓето кои веруваат во неговите искази се хипнотизирани од слатките и благоречиви проповеди. Крајот го покажал неговото вистинско лице и тој бил приморан да се соочи со гневот на измамените верници, кои нималку нема да бидат милостиви.
„Orion“ е седмата нумера на албумот, именувана по истоименото соѕвездие. Ова е чиста инструментална композиција, и воедно најава за прогресивните години во творештвото на Металика. Во рамките на песната се вклучени две бас солажи кои ги свири Клиф Бартон и некоку кратки солирања на Кирк Хамет. Структурно, песната може да се подели на три дела, од кои првиот и последниот се одликуваат со тежината на звукот, а мостот е помек и во прецизна ускладеност со останатите два дела. Истава песна се свиреше при погребот на Бартон и членовите на бендот му ја посветиле нему. Се изведува единствено на големи турнеи и по значајни поводи, како 20-годишнината од излегување на албумот. Почитувачите и следбениците на делото на Клиф Бартон ќе речат дека ѕвездите од соѕвездието Орион ги потсетуваат на големиот човек и музичар од Металика.
Песната со која се заокружува ова треш метал доживување е предизвикувачки брза и моќна. Според темата која ја обработува и темпото во која се свири многу потсетува на „Seek & Destroy“ од првиот нивни албум Kill 'Em All. Дел од музичките аналитичари и експерти велат дека ова е последната вистинска треш песна на Металика, и дека по ова дело веќе никогаш нема да бидат тоа што дотогаш биле. И самиот Клиф Бартон ја вбројува оваа песна во групата на траки кои го покачуваат адреналинот, заедно со „Battery“ и „Master of Puppets“. Во истото интервју дополнил и дека очекува во иднина групата да го забави темпото на песните и композициите да ги адаптира за поширока публика.
Список на песни
Автор на сите текстови е Џејмс Хетфилд.
101
101 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 101 година од новата ера, 101. од првиот милениум, 1. од II век и втора од 100-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5609 и 5610 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4851 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3861 и 3862 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 854.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 101 година се протега во 2737 и 2738, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2797 и 2798 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 644. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 537 и 536 година пред хиџра.
Марија Долорес Гарсија Котарело
Марија Долорес Гарсија Котарело (родена на 17 август 1943 година во А Коруња) е шпанска политичарка. Прво вклучена во тајната социјалистичка организација во 1975 година, таа станала заменик-градоначалник за култура на Градското собрание на Гранада и била обвинета за навреда на религијата. Таа продолжила да биде вклучена во партиската политика во 2017 година, а во 2018 година била почестена како една од единаесетте жени кои помогнаа да се донесе демократијата во Гранада.
Политичка кариера
Гарсија Котарело се приклучила на тајната социјалистичка организација во 1975 година. Во овој период, таа и нејзиниот тогашен сопруг Анхел Дијаз Сол биле клучни фигури во социјалистичката заедница Гранада. По демократската транзиција, нејзината политичка активност можела да биде отворена како резултат на промените во Шпанија. Таа стана заменик-градоначалник за култура на Градското собрание на Гранада. Таа била член на социјалистот на кандидатите за локалните избори во Гранада во 1979 година. Во 1982 година, Гарсија Котарело била вклучена во проектот на Меѓународниот театарски фестивал во Гранада, кој доведе до проблеми како резултат на политичката ситуација во тоа време. таа го предложи проектот Римадо де Сиудад во 1983 година. Во 1984 година, таа била обвинета за навреда на религијата, кршење на членот 209 од Кривичниот законик, откако дозволила стрипот кој прикажува свештеник како ја држи својата раса да ги открие неговите гениталии кои бил превртен крст да биде вклучен на изложбата што таа ја организирала. Стрипот бил отстранет од изложбата од советникот од времето на Франко, Едуардо Хименез Гил де Сагредо. Гарсија Котарело изјавила тогаш за Ел Паис : „Времињата на цензура веќе поминаа, а од оваа изложба единствената одговорна е општината“. Во исто време на обвинителството, таа била именувана и за епископ на Реформираната Универзална Божја црква во Шпанија. Додека била заменик градоначалник, ја поддржувала локалната музичка сцена. Таа, исто така, помогнала да се донесе карневалот во градот. Таа била ослободена во јуни 1985 година. Таа продолжила да ја извршува функцијата заменик градоначалник за култура во 1986 и 1987 година По пожарот во аудиториумот Мануел де Фала, опозицискиот советник Енрике Мартинез Чека побара оставка од Гарсија Котарело и неколку други во градската влада.
Лично
Гарсија Котарело е родена на 17 август 1943 година во А Коруња. Таа била во брак со Анхел Дијаз Сол, со кого има две деца со разлика од девет години. Едниот е роден во 1975 година, а другиот роден во 1966 година Нејзиниот сопруг е роден во Мадрид, а изворите погрешно го навеле неговото место на раѓање како нејзино. Таа се преселила од Мадрид, каде што го запознала нејзиниот сопруг на универзитет, во Гранада за да може да заземе позиција на професор на факултет. Гарсија Котарело студирала биологија и нејзината професија пред да влезе во политиката како биолог со фокус на човечката генетика.
Додека нејзиното име е Марија Долорес, таа била наречена голем број имиња, вклучувајќи ги Марило и Беатриз. Никој всушност не ја нарекува Марија Долорес.
Бисера Паскал
Бисера Паскал (родена на 28 јули 1996 г., во Куманово) е македонска ракометарка, голманка на ЖРК Куманово.
Лични податоци
Родена	28 јули 1996 (24 г.) Куманово, Северна Македонија Националност	 Северна Македонија Висина:	1,70 м Тежина:	63 кг. Позиција: Голман
Клупски податоци
Тековен клуб	ЖРК Куманово Број	96
Сениорски клубови ЖРК КУМАНОВО ЖРК АРЕНА ЖРК МЕТАЛУРГ ЖРК КУМАНОВО
Ивана Шпановиќ
Ивана Шпановиќ (родена на 10 мај 1990) — српска атлетичарка која се натпреварува во дисциплината скок во далечина. Таа е моментален европски шампион во сала во својата дисциплина.
Шпановиќ е актуелна европска шампионка од првенствата на отворено и во сала. Нејзин тренер е Горан Обрадовиќ и таа е член на атлетскиот клуб Војводина од Нови Сад.
Кариера
Првиот медал во кариерата Шпановиќ го освоила на Светското кадетско првенство во 2007, каде со прескокнати 6.41 метри го освоила сребрениот медал. На Светското јуниорско првенство во 2008, таа го освоила златниот медал откако успеала да прескокне 6.61 метри, а веќе следната година се закитила и со златниот медал на Летната универзијада која се одржала во Белград. Шпановиќ исто така била успешна и на Европското јуниорско првенство кое се одржало во Нови Сад, на кое таа успеала да го подобри својот личен рекорд на 6.71 метри со што го освоила сребрениот медал.
На Летните олимписки игри 2012 во Лондон, Шпановиќ успеала да се пласира во финалето во дисцииплината скок во далечина, но во него завршила на последното 11. место.
Во 2013, таа настапила на Европското првенство во сала и завршила на петтото место. На Светското првенство 2013 таа го остварила најдобриот резултат во кариерата дотогаш, освојувајќи бронзен медал со нов државен рекорд од 6.82 метри. Олимпискиот комитет на Србија поради одличниот резултат ја прогласил Шпановиќ за спортистка на годината.
Одличните резултати Шпановиќ ги продолжила на Светското првенство во сала 2014 каде го освоила бронзениот медал. На Европското првенство 2014 таа прескокнала 6.81 метри со што го освоила сребрениот медал. Таа исто така остварила нов личен најдобар резултат од 6.88 метри на митингот од дијамантската лига во Јуџин.
Во 2015 година, таа го освоила својот прв сениорски златен медал, на Европското првенство во сала 2015, во Прага, прескокнувајќи нов државен рекорд од 6.98 метри. На Светското првенство 2015, таа го освоила бронзениот медал постигнувајќи нов сопствен и државен рекорд од 7.02 метри.
Во 2016 година, во текот на сезоната во сала, Шпановиќ го освоила сребрениот медал на Светското првенство во сала подобрувајќи го својот државен рекорд двапати, 7.00 (во првата серија) и 7.07 (во петтата серија). Таа константно била во водство во сите серии на скокови но го загубила златниот медал во шестата серија на скокови кога американката Бритни Рис прескокнала 7.22 метри. Во сезоната на отворено, Шпановиќ најпрво го освоила златниот медал на Европското првенство со прескокнати 6.94 метри, а потоа на Летните олимписки игри 2016 го освоила бронзениот медал со нов државен рекорд од 7.08 метри. Овој медал бил прв медал за Србија во атлетика по шеесет години.
Во 2017 година, таа го освоила златниот медал на Европското првенство во Белград, прескокнувајќи 7.24 метри, скок кој е трет најдолг во историјата на дисциплината, и најдобар во последните 28 години.
Елиф Елмас
Елиф Елмас (р. на во Скопје)  македонски фудбалер, играч од средниот ред на Наполи и на Македонската репрезентација.
Животопис
Елмас е роден во Скопје, од родители со торбешко потекло од горанското село Јеловјане. Израснал во скопската населба Бутел. Својата фудбалска кариера ја започнал во фудбалската школа Форца од каде потоа се преселил во Работнички каде станал професионален фудбалер.
Во јули 2017, селекторот на турската репрезентација Фатих Терим се обидел да го наговори Елмас да игра за Турција, но тој одлучил да ја претставува Македонија.
Работнички
Дебитирал за првиот тим на Работнички на 30 септември 2015 на возраст од 16 години и 3 дена, во победата со 4-0 на гостувањето против Гостивар во Купот на Македонија. Неколку дена подоцна, на 4 октомври 2015 дебитирал во Првата лига на Македонија во победата со 2-0 на домашен терен над Металург Скопје. На 10 април 2016, го постигнал својот прв погодок во кариерата за романтичарите во победата со 2-0 над Хоризонт Турново на домашен терен. Својата прва сезона во дресот на Работнички ја завршил со 11 настапи и 1 гол.
Следната сезона, Елмас бил редовен стартер и клучен играч за Работнички. На 28 јуни 2016, дебитирал во европските купови, во натпреварот од првото квалификациско коло за УЕФА Лигата на Европа против Будуќност Подгорица во Скопје; натпреварот завршил 1-1, а токму Елмас 18 минути по влегувањето во игра од клупата го постигнал израмнувачкиот гол за својот тим. На отворањето на новата сезона во македонското првенство, Елмас постигнал два гола и забележал една асистенција во убедливата победа со 4-0 на гостувањето кај Македонија Ѓорче Петров. Одличната форма ја одржувал во текот на целата сезона 2016-2017, која ја завршил со 33 натпревари во македонското првенство на кои постигнал 6 гола и имал 7 асистенции. Одличните игри во текот на сезоната му ја донеле наградата за Млад играч на годината, пред Јани Атанасов од Академија Пандев и Енес Фазлагиќ од Шкендија. Елмас го напуштил Работнички во летото 2017, после 51 настап и 9 гола за клубот.
Фенербахче
На 28 јули 2017, Елмас потпишал петгодишен договор со турскиот гигант Фенербахче. Веднаш потоа, турскиот клуб објавил дека за трансферот на играчот на Работнички му биле исплатени 180.000 евра и дека Елмас ќе го носи дресот со број 21. Своето деби за Фенербахче го направил на 28 јануари 2018, во ремито 1-1 на гостувањето кај Трабзонспор влегувајќи во игра од клупата за резерви на местото на Хасан Али Калдирим во 64-тата минута. Својата прва сезона во клубот ја завршил со 5 настапи во лигата и 2 во купот, без постигнат гол.
На почетокот на сезоната 2018-2019, Елмас го имал своето деби во Лигата на шампионите, играјќи ги комплетните 90 минути во поразот со 1-0 од Бенфика на 7 август 2018 во третото квалификациско коло од елитното европско натпреварување. Својот прв гол за Фенер го постигнал на 16 септември 2018, во победата со 1-0 на гостувањето кај Конијаспор, откако само 6 минути претходно влегол во игра од клупата за резерви. На 14 април 2019, Елмас постигнал гол во интерконтиненталното дерби против најголемиот соперник на Фенербахче,, во натпревар што завршил 1-1.
Наполи
На 24 јули 2019 година, Елмас се преселил во италијанскиот Наполи за обесштетување од 16 милиони евра плус бонуси, потпишувајќи петогодишен договор со партенопеите. Своето деби за клубот го направил на 24 август во победата со 4-3 на гостувањето кај, влегувајќи во игра од клупата за резерви на местото на Алан во 72-рата минута од натпреварот. На 17 септември тој го направил своето деби во Лигата на шампионите во победата на домашен терен со 2-0 против Ливерпул во групната фаза (претходно тој играл само во квалификациите за елитното европско натпреварување). На 3 февруари 2020 година, тој го постигнал својот прв гол со дресот на Наполи на гостувањето против во натпреварот кој завршил 2-4 за „светлосините“. Набргу по враќањето на клупскиот фудбал на терените по паузата предизвикана од пандемијата на КОВИД-19, Елмас го освоил својот прв трофеј со Наполи, победувајќи во Купот на Италија откако во финалето тие го совладале Јувентус по изведување на пенали со 4-2. Својата прва сезона во Италија ја завршил со 36 настапи во сите натпреварувања и еден постигнат гол.
На почетокот на следната сезона, Елмас го постигнал својот втор гол во дресот на Наполи во победата со 6-0 на домашен терен над Џенова. Сепак, по одигрувањето на тој натпревар било востановено дека поголемиот дел од играчите на Џенова биле зарзени со КОВИД-19, по што и самиот Елмас се заразил и поради тоа ги пропуштил натпреварите на македонската репрезентација во баражот за Европското првенство и во Лигата на нации. На 28 јануари 2021, го постигнал својот прв гол во кариерата во Купот на Италија во победата со 4-2 на Стадион „Диего Армандо Марадона“ над Специја. Три дена подоцна, на истиот стадион тој го отворил резултатот во победата со 2-0 над Парма во Серија А.
Репрезентативна кариера
Елмас ја претставувал македонската репрезентација во категориите под 16, под, 17, под 18, под 19 и под 21 година. Своето деби за сениорската репрезентација го направил на 11 јуни 2017 во поразот со 1-2 од Шпанија во Скопје во квалификацискиот натпревар за Светското првенство 2018, влегувајќи во игра на местото на Остоја Степановиќ во 46-тата минута. Неколку дена подоцна, тој бил повикан во составот на македонската репрезентација под 21 година за Европското првенство под 21 година во Полска и бил најмладиот играч во составот. Тој играл во сите три натпревари од групната фаза, по која Македонија го завршила учеството на турнирот со едно реми и два порази.