cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џозеф Енгелбергер
Достигнувања, признанија и награди
Енгелбергер беше избран во Националната Инженерска Академија во 1984. Други почести се „Progress Award“ од Здружението на производители инженери, „Leonardo da Vinci Award“ од Американското здружение на машински инженери, во 1982 „American Machinist Award“, „McKechnie Award“ од Универзитетот во Ливерпул, „The Egleston Medal“ од Колумбискиот Универзитет, во 1997 „Beckman Award“ за оригинално истражување во полето на автоматиката и во 1997 „Japan Prize“, највисоката Јапонска почест за технологија за воспоставување на роботската индустрија. Енгелбергер дипломира и магистрира на Колумбискиот Универзитет во 1946 и 1949 соодветно. Помеѓу 1946 и 1956 работеше како инженер со „Man-ning,Maxwel & Moore“. Во 1957, тој ја основа „Consolidated Controls Corporation“. Во 1962 ја основа „Unimation Inc“, и работеше како главен извршен директор додека не беше признат од „Westinghouse“ во 1982. Во 1984 ја основа „Transitions Research Corporation“ која подоцна стана „HelpMate Robotics Inc“. „HelpMate“ беше призната од „Cardinal Health“ во 1997. Во последно време се фокусира на мобилни, разумни роботи кои можат да работат со човечки ментори во услужните дејности. Болничкиот робот „HelpMate“ е светски најпознатиот робот и го има во повеќе болници низ светот. година	 име на награда /	Progress Award /	Leonardo da Vinci Award 1982	American Machinist Award 1982	McKechnie Award 1997	Еглстонов медал 1997	Бекманова награда 1997	Награда на Јапонија
Развојот на „Unimate“ роботот
Мал број на налози дојдоа за „Unimate“ роботите сè додека од Генерал Моторс не порачаа дополнителни 36 роботи, кои генерираа широк публицитет и го сменија текот на историјата за младата американска роботска индустрија. Барањето на Генерал Моторс всушност беше мал замав од кој зависат големите движења. Но, тоа не беше она на што Енгелбергер се надеваше и очекуваше. . Американската индустрија за малку ќе пропаднеше а Јапонија беше таму да ја фативизијата. Публицитетот им го привлече вниманието на јапонските индустријалци, и како резултат на тоа, " јапонската влада ме покани таму како нивен гостин" да се зборува за роботика во 1966 година, рече:Енгелбергер. Земјата имаше целосна вработеност, но носат странски работници за да се олесни работната криза. Видоа во роботиката одговори на некои од нивните работни предизвици, вклучувајќи квантен скок во продуктивноста "Тие беа многу ентузијастички," рече тој. Енгелбергер рече,дека во САД тој не би можел да исплаши десетина луѓе да го слушаат, а во Јапонија, повеќе од 400 директори, присуствувале на конференцијата за роботиката на презентацијата на новото откритие. Еден резултат беше дека Unimation ја лиценцира својата технологија во „Тешка индустрија Кавасаки“, која ја донесе роботиката на остатокот од светот надвор од САД. Јапонската индустрија ја прифати роботиката, додека американската индустрија само ја игнорираше. Една разлика меѓу нас и Јапонија беше дека американското управување не може да почека 1-3 години за поврат на нивните инвестиции", изјави РИА . "Јапонците се спремни да чекаат 10 години за да видат враќање, и се подготвени да инвестираат во машини за да ги работат опасните и валкани работи каде што луѓето не треба да бидат во секој случај." "Тие излегоа на тоа брзо, и сè уште доминираат на светскиот пазар за индустриски роботи", изјави Енгелбергер на јапонски јазик. "Тие немаа страв од губење на работни места, бидејќи работните места кои роботот ги презеде беа мизерни." Во оваа земја, сепак, оние мизерни вработувања беа поттикнати од синдикатите. "Следев различни ставови тука и таму. Тука, тие ќе одат во канцеларии и ќе шепотат за роботите. Таму, тие ќе се фалат за своите роботи, и ќе го полираат подот на фабриката со нив.
NGC 5007
NGC 5007 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5007 се споменува и како UGC 8240, MCG 10-19-42, CGCG 294-21, near SAO 15999.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5007 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 5007 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 9 м 14,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +62° 10' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 5007 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45605. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 26; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4163. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 704.
Мост Ајои
Мостот Ајои (јапонски: 相生橋, ајои хаши) ― необичен мост во облик на "Т" со три насоки во Хирошима, Јапонија. Првичниот мост, изграден во 1932 година, бил цел на атомската бомба во Хирошима во 1945 година, бидејќи неговиот облик лесно се препознавал од воздухот. Иако мостот не бил уништен од атомската експлозија, тој претрпел големи штети. По војната, мостот бил саниран и останал во функција скоро четири децении, пред да биде заменет со нов мост (изграден како реплика) во 1983 година. Преживеаниот дел од подниот носач од првичниот мост последователно бил дониран во Меморијалниот музеј Хирошима. Најдолгиот дел од мостот ја преминува реката Ета северно од островот кој го содржи округот Накаџима-чо. Спуштањето на долниот тек на „Т“ го поврзува главниот мост со островот, а исто така е и северен влез во Меморијалниот парк Хирошима.
Црква „Св. Ѓорѓија“ - Дебреше
Свети Ѓорѓија — главна црква во селото Дебреше, близу Гостивар. Сместена е веднаш над последните куќи над самото село, во дабова шума на подножјето од падината на Шар Планина. На истото место црковен храм посветен на св. Ѓорѓи Победоносец бил изграден уште во 1624 година, а според народните преданија тој постоел уште пред доаѓањето на Османлиите, кои ја срушиле црквата. Во денешниот изглед и големина, црквата била возобновена во 1924 година, а зафати за реновирање биле извршени и во 1994 година. Во кругот на пространиот црковен двор се наоѓа и трпезарија во која се раздава ручек на собирите на поголемите верски празници, базен во кој се одржува водокрст и фрлање на крстот за Водици како и селските христијански гробишта. Секоја година по повод верските празници Водици со кумство кое преминува на некое од семејствата во селото или иселени во Гостивар, Василица, Велигден, Ѓурѓовден и Св. Ѓорѓија (зимен) се одржуваат големи црковнонародни собири на кои се раздава ручек и се организираат веселби. Внатрешноста на црквата е живописана со фрески кои се подарок од семејства кои живеат или водат потекло од селото, а на иконостасот се наоѓаат и неколку постари икони од XIX век, кои се истакнуваат по техниката и одликите на сликањето.
168
168 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 168 година од новата ера, 168. од првиот милениум, 68. од II век и деветта од 160-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5676 и 5677 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4918 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3928 и 3929 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 921.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 168 година се протега во 2804 и 2805, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2864 и 2865 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 711. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 468 и 467 година пред хиџра.
Починале
160er
Старогрчки храм
Старите Грци почнале да градат монументални храмови во првата половина на VIII век п.н.е. Храмот на Хера на Самос и храмот на Посејдон во Истмија биле меѓу првите.
Грчките храмови се разликувале од римските по тоа што колонадата сочинувала перистил околу целото здание, наместо само трем напред; исто така грчкиот храм не бил подиган на висок подиум.
Како што грците станувале сѐ поумешни во монументална градба, регионалните архитектонски стилови се зацврстиле во таканаречениот архитектонски поредок кој, кај грците, се состоел од Дорскиот, Јонскиот и Коринтскиот ред.
Поврзано: Римски храм
Pronaos Pronaos
Сикизам
Сикизмот се темели на вербата во еден бог и на циклусот на повторно раѓање. Бог е вечниот гуру, кој им дава вдахновение на сите верски учители.
Симболот на Сикизмот е канда односно цртеж на оружје.
- Бог се наоѓа во сите предмети
- Сите луѓе се еднакви во очите на Бог
Потекло
Сикизмот настанал во Пенџаб, во северна Индија и Пакистан околу 1500 години п.н.е. Денеска сикизмот е проширен во Велика Британија и Северна Америка. Сиките веруваат дека Бог е во секого. Гуруто Нанак ја истакнувал важноста на медитацијата за јакнење на чувството на божјата присутност во поединецот. Сиките во медитација често употребуваат бројаници. Сикизам доаѓа од зборот Сикх што значи „ученик“.
Празници
Баисаки - Нова година и создавање на Калсата
Дивали -  Ослободување на гуруто Харгобинд, шестиот гуру од затвор
Гуру Нанак - Раѓање на основачот
Пет К
Кеш - непотстрижена коса која мажот ја носи под турбанот
Кара - метална белезица
Канга - чешел
Кирпан - нож
Кача - кратки панталони кои се носат под фустанот
Црвени Брегови
Црвени Брегови — село во Општина Неготино, во областа Тиквеш, во околината на градот Неготино.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северниот дел на областа Тиквеш, на западната страна на територијата на Општина Неготино, непосредно од десната страна на реката Вардар. Селото е рамнинско, на надморска височина од 130 метри. Од градот Неготино, селото е оддалечено осум километри.
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција. Во селото има услужни објекти, а во минатото работела земјоделска задруга.
Население
Селото во 1961 година имало 518 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 156 жители, од кои 87 биле Македонци, 27 Албанци, 14 Турци, 13 Роми и 8 жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Црвени Брегови имало 170 жители, од кои 90 Македонци, 27 Албанци, 17 Турци, 34 Роми и 2 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 182 жители, од кои 60 Македонци, 5 Албанци, 9 Турци, 1 Ром, 85 останати и 22 лица без податоци.
Космос-985
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 јануари 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-985 бил военoнавигациски сателит.
Црвени Брегови
Население
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Црвени Брегови:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Космос-985
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1018 км, а најмалото на 938.
Црвени Брегови
Самоуправа и политика
Во век, Црвени Брегови било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Селото се наоѓа во Општина Неготино, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Неготино. Селото припаѓало на општината Неготино и во периодот 1957-1962 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Пепелиште, во која покрај селото Црвени Брегови, се наоѓале и селата Брусник, Војшанци, Јанешево, Калањево, Криволак, Липа, Пепелиште, Пештерница и Џидимирци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1237 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 154 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 163 гласачи.
1491
1491 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1491 година од новата ера, 491. од вториот милениум, 91. од XV век и втора од 1490-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6999 и 7000 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6241 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5251 и 5252 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2244.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1491 година се протега во 4127 и 4128, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4187 и 4188 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2034. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 896 и 897 исламска година.
Just Tonight (песна)
„Just Tonight“ e третиот сингл од првиот студиски албум, Light Me Up на американската алтернативна рок група The Pretty Reckless. Песната е напишана од Тејлор Момсен, Като Кандавала и Бен Филипс. Спотот за песната е режиран од Меиерт Авис.
Издавање
Датумот на издавањето на синглот бил оригинално изјавен на 9 ноември 2010, но потоа издавањето било на 13 декември. Датумот на издавање потоа повторно бил одложен за на 27 декември да биде издаден како сингл за дигитално спуштање.
„Just Tonight“ подоцна станал првиот сингл од албумот кој бил издаден во САД откако издавањето на албумот било одложено до февруари 2011.
Оценки на критичарите
Роберт Копси на Digital Spy ја оценил песната со четири од пет ѕвезички, велејќи "Песната за заглавување во заморна врска можеби не е ништо ново, но кога е придружена со поп/рок мелодија, гитари и глас како на пушач, резултатот е многу подобар." . Фрезер МекАлпин на блокот на BBC Radio 1 и дал четири ѕвездички како „тешка и тажна песна“ што „се свири од срце на срце - и е дури подобра од тоа“ Ребека Николсон од весникот The Guardian била критична, опишувајќи ја песната „Just Tonight“ дека звучи „како бендот Evanescence да прави емоционална песна за филмот Вовед во анатомија“.
Настапи во живо
Во Обединетото Кралство, бендот ја изведувал песната на емисијата Live from Studio Five. и во BBC Radio 1, на Live Lounge. Во Америка, тие ја изведувале песната на емисијата Lopez Tonight.
Рајатеа
Рајатеа (тахитски: Ra'iātea) - остров на Француска Полинезија дел на Заветрените острови во архипелагот на Друштвените Острови. Тој е четвртиот најголем остров во целиот архипелаг по Тахити, Ники Хива и Хива Оа и трет по големина од заедниците според бројот на населението, зад Тахити и Моореја. Островот се наоѓа 4,5 км јужно од Тахаа со кого ја дели истата лагуна, 34 км на запад-југозапад од Хуахине и на 201 км запад-северозапад од Тахити. Главен град на островот е Утуроа. Административно тој е поделен на три општини, Утуроа, Тапутапуатеа и Тумараа.
Традиционалното име на островот е Хаваии, татковина на Маорите. Островот бил признат како независна држава во 1847 (Жарначка конвенција) но официјално бил припоен на Франција во 1888 година.
Географија
Островите Рајатеа и Тахаа се затворени со заеднички корален гребен и некогаш можеле да бидат единствен остров. Рајатеа е најголем и најгусто населен остров, во групата Заветрени Острови, со површина од 167,7 км и вкупно население од 12,024 жители на пописот август 2007. Густината на населеност е 72 жители/км2. Најголемата заедница на Рајатеа е населбата Утуроа која се наоѓа на северната страна и има население од речиси 10.000 жители.
Потекло на поимот
Името Рајатеа потекнува од тахитските зборови раи (односно, рај) со значење небо и атеа светлина и јасен. Точното наведување на името на тахитски е Ra'iātea, што значи светло небо. Улиета е застарена транскрипција која најчесто се користela во 19 век. Извонредната птица улиета потекнува од овој остров, заедно со други непознати видови и постои цртеж од неа кој е во Природонаучниот музеј во Лондон.
Создавање
Полинезиските митови раскажуваат дека островите на Тахаа и Рајтеа биле еден ист остров коишто некој џин ги разделил од гнев, удирајќи ги по несреќната љубовна врска. Всушност, двата острови биле една иста целина пред 2.4 милиони години за што сведочи нивната заедничка лагуна.
Населување
Рајтеа е позната како светиот остров со привилегиран статус во локалната традиционална култура, која генерално му го дава името Хавајки Нуи (тахитски: Hawaiki Nui) или Хаваи Нуи (хаваи 'подземниот свет', 'полинезиската татковина' и nui како 'голем'). Хаваи Нуи е митски остров, лулка на полинезискиот народ и култура, каде првите Маори допловиле, пред повеќе од илјада години на огромни кануа.
Кралска династија
Според традициите, Рајатеа бил воедно и првиот од островите на Друштвениот архипелаг со кралска династија. Таа почнала со владеењето на полубогот Хиро, синот на Хаехи, внук на Уруматата, правнук на Ра, богот-сонце. Хиро бил првиот крал на островот и таму го основал познатото марае на Opoа кој го посветил на богот Хоро, или Оро, владетел на светот, чиј потомок бил. Хиро по неговата смрт бил воздигнат на ранг на боговите, го славеле како бог на крадците и наследниците и изградиле во негова чест мал камен храм веднаш до оној на богот Oro, неговиот предок. Новиот бог бил особено славен на островот Хуахине Ити.
NGC 7475/2
NGC 7475/2 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Рајатеа
Пристигнување на Европејците
Првиот Европеец кој го видел островот е заведен како Педро Фернандес де Кирос во 1606. на мапите бил заведен како La Fugitiva. Полинезискиот морепловец Тупаја, кој пловел заедно со Џејмс Кук е роден на островот околу 1725. Кук пристигнал на островот во 1769 а потоа повторно во 1773-1774. Омаи (о.1751-1780), едно друго момче од Рајатеа, патувал со европските истражувачи во Лондон во 1774 и служел како преведувач на Капетанот Кук на неговото трето патување во Тихиот Океан.
NGC 7475/2
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7475/2 се споменува и како UGC 12337, MCG 3-58-28, CGCG 453-59.
Рајатеа
Пристигнување на Европејците
Кралот Таматоа VI бил последниот крал кој владеел од 1884-1888.
NGC 7475/2
Откривање
Објектот е откриен на 9 септември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Рајатеа
Знаменитости
Многу марае, остатоци на стари и важни места за светите култови се присутни на островот, вклучувајќи го и кралскиот храм на Тапутапутеа, најголемиот и најпознат свет храм на Полинезија.
NGC 7475/2
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7475/2 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7475/2 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Рајатеа
Знаменитости
Рајатеа се разликува и по цветот tiare apetahi, мала бела гарденија ендемска на Темехани Рахи, една од највисоките планини на Рајатеа. Особеноста и реткоста на овој цвет го направиле еден од симболите на островот.
NGC 7475/2
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 4 м 11,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 5' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Рајатеа
Општини
Островот е поделен на три комуни :
NGC 7475/2
Други поделби
Проучување на NGC 7475/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70382. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 168; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1717. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1161.
Рајатеа
Општини
Населението на островот изнесува околу 12,024 жители, главно концентрирани околу главниот град, Утуроа и во многу села како што се Авера, Опоа, Тевајатоа или Вајау.
Економија
Економијата на Рајатеа се одликува со силна земјоделска активност насочена на локалниот пазар, но некои производи и се извезуваат, како што се ванила, ананас, кокос, и нони. Сточарството е помала активност и главно се одгледуваат говеда, овци, живина и свињи. Перликултурата е важна активност, со значајно присуство на фарми за бисери. Главните земјоделски активност е одржана од страна на присуство на центарот на руралната економија и лабораторијата за истражување, првенствено фокусирана на одгледување ванила.
Туристичката дејност е помала во однос на другите острови на архипелагот и главно се организира во неколку одморалишта и хотели.
Инфраструктура
Пристаништето на Утуроа било реновирано на почетокот на 2000-тите, овозможувајќи им приод на луксузните бродови за крстосување особено за време на туристичката сезона.
Рајатеа е административната престолнина на Заветрените Острови, резиденција на шефот на државата. Постои болница, училиште за општо образование и стручно образование, средно училиште, три основни (вклучувајќи и едно приватно училиште) и неколку градинки. Рајатеа е единствениот остров во Полинезија (со исклучок на Тахити) со средни училишта. Поради тоа, повеќето од учениците од соседните острови како и Бора Бора, Тахаа, Маупити или Хуахине доаѓаат тука за да го продолжат своето средно образование. На островот има аеродром, трговско пристаниште, пазар и две марини.
Наводи
<references responsive="" group="">
Хаусземерн
Хаусземерн (Haussömmern) — општина во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Хаусземерн се наоѓа помеѓу Гросенерих и Бад Тенштет.
Лозаново (Ениџевардарско)
Лозаново (Παλαίφυτο, Палефито; до 1927 г. Λοζάνοβο, Лозаново ) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.388 жители (2011). Сè до 1924 г. било населено со Македонци и Турци.
Географија
Селото е сместено во Солунското Поле, 3 км северно од Кадиново и околу 15 км западно од Ениџе Вардар (Пазар).
Во Отоманското Царство
На почетокот на на XX век Лозаново било село во Ениџевардарска. Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Лозаново броело 120 Македонци и 150 Турци.
По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Лозаново (Lozanovo) имало 64 Македонци под Цариградската патријаршија (грчката црква). Српскиот географ Боривое Милоевиќ забележал дека во периодот пред Балканските војни селото имало 4 македонски и 24 муслимански куќи. Ова се должи на фактот што највеќето македонски семејства го напуштиле селото пред војните.
Во Грција
Во 1940 г. Лозаново броело 1.412 жители. Според статистиката на НОФ во 1947 г. во селото останале само 7 Македонци. Во 1951 г. е забележано намалување на 1.227 лица, веројатно поради војните. Во следните десетлетија населението почнало да расте поради поволните услови.
Стопанство
Бидејќи лежи во поле и највеќето земја се наводнува, селото се смета за мошне богато. Најважни производи се овошјето (јаболка, праски, круши), памукот, бостанот, детелината, пченицата и др. Развиено е и краварството.
Шархерн
Шархерн (Scharhörn) — ненаселен остров во Северното Море и припаѓа на градот Хамбург, Германија.
Географија
Шархерн се наоѓа на устието на реката Елба, на околу 15 километри северозападно од Куксхафен и 6 километри северозападно од соседниот остров Нојверк. Островото е дел од првата зона на хамбуршкиот национален парк Ваденско Море. Освен чуварите за птиците, островот нема постојани жители.
Заедно со вештачкиот остров Нигехерн, островот се наоѓа на голем песочен брег. Историски, целата областа вклучува гребен наречен Шархерн и песочен брег Шархернплате (Scharhörnplate). По човечкото создавање на островот во 1920-тите години и конечното создавање на Нигехерн на истиот песочен брег, името Шархерн било единствено користено за островот. Иако, општо гледано, Шархерн е безбеден од поплави, шесте метри високи брегови на островот не се заштитени, па така островот постојано бележи загуби на земја на западната страна, како што бурите постепено се префрлаат на источниот дел.
Песочниот брег на кој се наоѓаат Шархерн и Нигехерн претставува птичји резерват воден од страна на групата за животна средина „Друштво Јордзанд“ (Verein Jordsand). Платото Шархерн е долго околу 2,75 км и широко 1,5 км и зафаќа површина од околу 500 хектари. Јавниот пристап на островот е забранет, освен за официјални посети или со претходна најава на чуварите.
Историја
Во 1937 година, островот станал дел од пруската Покраина Хановер, како последица на Законот за голем Хамбург. Островот повторно го променил сопственикот во 1947 година, кога станал дел од новосоздадената покраина Долна Саксонија и повторно во 1969 година, кога бил вратен под контрола на Хамбург за целите на изградба на предложеното пристаниште на Шархерн и соседниот Нојверк. Плановите предвидувале изградба на 6.000 хектари насип од исчистениот песок, кој би бил безбеден од бурите во Северното Море и поврзан со копното преку насип од Шархерн до Нојверк и до Куксхафен. Планот никогаш не бил спроведен, придружен со протести, високи трошоци и ниски нивоа на јавна поддршка.
Есторф (Штаде)
Есторф (Estorf; долногермански: Esdörp) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Кон општината Есторф припаѓаат следниве места:
Есторф
Есторф може да се однесува на следниве општини во Долна Саксонија, Германија:
Коми-пермјачки јазик
Коми- пермјачкиот е јазик што се зборува во Русија, покрај реката Кама. Јазикот е дел од групата на пермски јазици и е сличен со коми-зиријански јазик и со удмуртски јазик.
Ѓорѓи Мојсов
Ѓорѓи Мојсов (роден на 27 мај 1985 година) е македонски фудбалер, роден во Кавадарци. Моментално игра за ФК Пелистер од Битола.
Таше Кочовски
Таше Кочовски ( во —  во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Административна поделба на Антигва и Барбуда
Административната поделба на Антигва и Барбуда е поим со кој се опфатени административните единици од кои е составена државата. Државата е поделена на шест парохии (само на островот Антигва) и две зависни области, Барбуда и Редонда. Иако Редонда и Барбуда се нарекуваат зависни области, тие се интегрален дел од државата и се основна административна поделба. Името е само титулатрно.
Ѓорѓи Лазаров
Ѓорѓи Павлов Лазаров (1868 во Кнежево — не порано од 1955 година) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Солидарност (синдикат)
Солидарност (полски: Solidarność, цело име: Независен самостоен синдикат „Солидарност“ — Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność") е полски синдикат основан во септември 1980 година во Гдањск, предводен од Лех Валенса.
Ѓорѓи Лазаров
Животопис
Лазаров е роден во селото Кнежево, тогашна Кумановска Околија. Потекнувал од сиромашно селско стопанство, кое се занимавало со правење ќумур. Уште од почетокот бил еден од најактивните селани во селото во движењето ВМРО за ослободување на Македонија од турското ропство, почнувајќи од 1900 до 1912 година.
Солидарност (синдикат)
Солидарност е првиот синдикат кој не бил под контрола на комунистичката партија во државите на Варшавсиот пакт. Во осумдесеттите години на XX век бил основан како широко антибирократско општествено движење. Влада се обидувала да го уништи синдикатот во текот на ванредната состојба на почетокот на осумдесеттите, во годините на репресија, но на крајот морале да преговараат со него. Дебатата помеѓу владата и опозицијата предводена од Солидарност довела до полуслободните избори во 1989 година. Во декември 1990 година Валенса е избран за претседател на Полска.
Ѓорѓи Лазаров
Животопис
Се зачленил во организацијата во 1900 година, кога дошол првиот организатор на областа во селото, учителот Стоил Антов од Кратово. Тогаш Ѓорѓи Лазаров бил избран за курир.
Солидарност (синдикат)
„Солидарност“ е основана врз основа на бројни штрајкувачки комитети (вклучувајќи го и Меѓупретпријатискиот штрајковен комитет во Гдањск), кои со текот на времето се претвориле во основачки комитети на Самостојниот самоуправен синдикат „Солидарност“ (NSZZ „Solidarność“) е регистриран на 10 ноември 1980 година од страна на Покраинскиот суд во Варшава.
Од 2006 година е член на Меѓународната конфедерација на синдикати
Настанување
Поголемиот дел од полското општество не ја прифаќало подреденоста на полската држава на Сојузот на Советските социјалистички републики откако Црвената армија влегла во регионот Лублин. Свесноста за злосторствата на сталинизмот, репресиите врз војниците на независноста на подземјето, сеприсутноста на апаратот за политичко угнетување што го користеше Канцеларијата за безбедност не ги натера Полјаците да ги признаат властите наметнати со сила. Теророт не бил ублажен ниту со одлуките на владата и Полската Работничка Партија како:
- задржување на „Мазурка на Дабровски“ како државна химна (по наредба на Сталин),
- земјоделската реформа од 1944 година,
- приклучување кон власта на партиите PSL и SD,
- оставајќи одредена слобода на Католичката црква.
Работнички протести
Првиот сериозен протест на работниците се одржал во јуни 1956 година во Познањ, каде биле поставени социјални, но и политички барања. Индиректниот резултат на крвавите задушени немири бил „Полскиот октомври 1956 година“, кога се менува владејачкиот тим, а Владислав Гомулка, кој бил пречекан со надеж, станал прв секретар на Полската Обединета работничка партија. Повеќето политички затвореници биле ослободени од затворите, Министерството за јавна безбедност било ликвидирано, култот на личноста во СССР беше осуден, а на печатот му било дозволено да се развива слободно неколку месеци ( на пр. списанието „Едноставно")
Vо декември 1970 година, по најавата за драстично зголемување на цените на основните производи, бран штрајкови и демонстрации го зафаќа „крајбрежјето“, крваво пригушени од армијата и милицијата. Како резултатот од оваа акција се смета соборувањето на Гомулка. Неговото место го зазема партискиот активист, Едвард Гирек, кој подоцна се фокусира на економскиот развој со земање огромни заеми кај Западна Европа.
Посетата на папата
На 16 октомври 1978 година, архиепископот на Краков, кардиналот Карол Војтила бил избран за папа, стекнувајќи се со ново име Јован Павле IIЕдна година подоцна, за време на првиот аџилак во Полска, милиони Полјаци се собрале на папските литургии организирани во најголемите градови. Јован Павле II повикувал на почитување на националното достоинство и традиција. Тој ја истакнувал важноста на слободата во општествениот живот и повикувал на почитување на основните права на секое човечко суштество. Проповедите на Папата предизвикале широк одзив во општеството.
Поддршка од САД
Според т.н „Реганови доктрини“ ЦИА и дава голема поддршка на Солидарност. Нивна врска бил Ришард Куклински, кој ги информирал Американците за тоа што се случува во земјата. Од 1980 година, ЦИА донира 2 милиони долари годишно за активностите на синдикатот „Солидарност“. Хенри Хајд, американски политичар од Комитетот за разузнавање, изјавил дека Соединетите држави активно го поддржуваат полскиот синдикат со „залихи, техничка помош, печат, летоци, емитување радио програми, други форми на пропаганда, пари, организациска поддршка, како и советодавно препораки.“
Први штрајкови
Во 1980 година економската состојба уште повеќе се влошувала. Во времето на Полската Народна Република, цените на повеќето стоки биле централно регулирани од владата. Официјални лица во Варшава одлучувале колку ќе чини стоката во секоја државна продавница низ целата земја. Забранета била продажба на месо и месни производи од приватни лица. Одлуките за цените на основните производи – воглавно прехранбените – биле носени од страна на бирото на Централниот комитет на Полската Обединета работничка партија. На 1 јули 1980 година партиските власти донеле одлука за поскапување на месото и месните производи.
Уште истиот ден, 1 јули 1980 година, избувнале штрајковите во WSK „PZL-Mielec“, во Машинската работилница „URSUS“ во Варшава и во неколку други претпријатија низ земјата. Голем бран штрајкови започнале на 8 јули со протест во WSK PZL-Świdnik во Швидник, наречен Швиднички Јули, кој завршил со првиот писмен договор во тоа време. Штрајкот во Швидник бил мотив и за штрајкувачите во регионот на Лублин, кои траеле до 25 јули.
Бродоградилиште во Гдањск
Уште еден протест започна на 14 август со штрајк во Бродоградилиштето Гдањск организиран од Слободните синдикати на крајбрежјето. Водач на штрајкот бил младиот работник Пјотр Малишевски. Меѓу барањата за првпат се појавуваат и политички барања. Околу 11.00 часот тој ден, кон бродоградилиштето, се упатил Лех Валенса, еден од работниците кој бил отпуштен претходно. Штрајкувачкиот комитет побарал враќање на работа Ана Валентинович и Лех Валенса, поставување споменик на жртвите од декември 1970 година, почитување на работничките права и социјалните барања.
Два дена подоцна, во бродоградилиштето се појавила делегација, со претставници од другите фабрики кои исто штрајкувале, на чело со Богдан Лис и Анджеј Гвијазда. Бил создаден Меѓупретпријатискиот комитет за штрајк, а како претседател избран Лех Валенса. На 17 август, отецот Хенрик Јанковски одржал литургија пред капијата бр. 2 на бродоградилиштето. На истата таа капија била поставена табла со 21 барање на Меѓупретпријатискиот комитет за штрајк.
„Прва“ солидарност
На 26 август 1980 година, приматот на Полска, Стефан Вишински, одржал проповед во која го искажалставот на Црквата за новото независно синдикално движење (што било разочарувачко за штрајкувачите ), повикувајќи на умереност: „Барањата можеби се добри и генерално се исправни, но никогаш не е така за да можат да се исполнат веднаш, во овој момент нивната имплементација мора да се разложи на рати“. Истиот ден била објавено изјава на Главниот собор на Полската епископија, во која се кажува: „Со постигнатите договори, поддржани со соодветни гаранции, треба да се прекинат штрајковите за нормално функционирање на националната економија и општествениот мир.“ Во тоа време, приматот сметал дека треба да се прекине штрајкот и да се започнат преговори со властите. Тоа го кажува токму во својот дневник: „Сметам дека штрајкот мора да се прекине, не затоа што растатат економските трошоци, туку затоа што „добрите работи не треба да се поправаат“. – Партијата досега изгуби во очите на работниците и нацијата. Но, дали треба да ја напаѓаш? Не, треба да се натера да направи се што е можно за понатамошно исправување на грешките на Партијата. Но, мора да се запомни дека грешки има и на општеството што на Партијата и го олесниле патот да греши“.
„Солидарност“ функционирала на територијална основа, а не како сите „класични“ синдикати, на секторска база. „Со таква организација, беше јасно дека специфичните професионални интереси ќе бидат подредени на една сеопфатна цел, и дека таа цел може да биде само политичка борба (...) Тоа беше отргнување од идејата на ​традиционалните синдикати, односно одбраната на специфичните интереси на работничките групи“ – изјавил историчарот Анджеј Валицки.
Во периодите 5-10 септември и 26 септември-7 октомври се одржал Првиот Национален Конгрес на Делегатите на Солидарност. За претседател бил избран Лех Валенса (добил 55% од гласовите на делегатите; Јурчик – 24%, Гвиазда – 9%, Рулевски – 6%). кНа Конгресот на 8 септември, била испратена порака до работниците од Источна Европа, во која ги повикаат синдикалците од земјите од социјалистичкиот блок заедно да се борат за слободата на здружување. Конечниот ефект на конгресот бил изработката на Програмата на „Солидарност“ со наслов „Самоуправна Република“.
Воена состојба
Комунистичките власти биле долги месеци под притисок на Комунистичката Партија на Советскиот Сојуз, барајќи да се воспостави ред во Полска. Во октомври 1981 година, раководството на Полска Обединета Работничка Партија го презел генералот Војчех Јарузелски, кој бил премиер од февруари истата година.
На полноќ на 13 декември 1981 година била воведена воена состојба. Утрото на националната телевизија се појавил генералот Војчех Јарузелски, кој најавил воведување воена состојба и формирање на Воен совет за национален спас. Солидарнос била делегитимирана во тој момент. Водачите биле интернирани и сместени во изолациони центри. Единици на Граѓанската милиција ги пригушувала евентуалните обиди штрајк на работните места. МВР дозволило употреба на оружје и набрзо (на 16 декември) била издадена наредба да се пука во рударите во рудникот „Вујек“. Девет рудари загинале, а 21 биле повредени. Следниот ден бил отворен оган за време на протестите на Солидарност во Гдањск. Едно лице загинало, а две биле повредени. До 28 декември 1981 година, сите штрајкови биле прекинати.
Подземна солидарност
На 22 април 1982 година, Збигњев Бујак, Богдан Лис, Владислав Фрасињук и Владислав Хардек го основале Привремениот координативен комитет на „Солидарност“, кој требал да им служи на тајните активности на организацијата. Активистите биле постојано гонети од Службите за безбедност и морале да се кријат.
Како резултатот од тајната работа било организирањето на работнички маршеви на 1 мај 1982 година, симболизирајќи го отпорот кон официјалните партиски церемонии. Десетици илјади луѓе протестирале во Гдањск. Повторно се одржале протести за време на прославата на Уставот на 3 мај, кој бил забранет од властите на Народна Република Полска. Протестите биле брутално растурени од Моторизирани резерви на Граѓанската милиција.
На 6 мај, во Гдањск бил формиран Регионалниот координативен комитет, составен од: Богдан Борусевич, Александар Хол, Станислав Јарош, Богдан Лис и Маријан Швитек. Во јуни, Корнел Моравјецки основал друга подземна организација во Вроцлав под името Борба за солидарност.
Во периодот 11-13 октомври избувнале дополнителни штрајкови во Гдањск.
Валенса бил ослободен од логорот за интернација на 14 ноември 1982 година. На 9 декември, Службите за безбедност организирале огромен напад на подземјето на Солидарност. Над 10.000 активисти настрадале. На 27 декември, целиот имот на „Солидарност“ бил предаден на синдикатите на ОПЗЗ поврзани со Полската Обединета работничка партија.
На 22 јули 1983 година следува укинување на воената состојба. Една година претходно, во централата на МВР била формирана Канцеларија за проучување на СБ - специјална единица чија задача беше да ги координира активностите на министерството против опозицијата на Солидарност на национално ниво. Со амнестијата, многу активисти на Солидарноста си ја вратија слободата, но репресијата не престана.
Протести 1988 година
Штрајковите започнале на 25 април 1988 година во Бидгошч и Иновроцлав. На 26 април се приклучува и Железарата „Ленин“ од Краков, а на 2 мај им се придружиле и работници од бродоградилиштето Гдањск. На 3 мај, советникот на Солидарност, Анджеј Виловијски се среќава со секретарите на Централниот комитет Станислав Чиосек и Јозеф Чирек, кои го информираат дека генералот Јарузелски се согласил да започне разговори со Лех Валенса. Ноќта меѓу 4 и 5 мај, Моторизирани резерви на Граѓанската милиција брутално ги пригушува штрајкувачите од Краков, што резултира со прекин на штрајкот во Гдањск. Штрајковите ја вракаат Солидарност на политичката сцена, но во исто време покажуваат, дека поради малиот опсег, поддршката за „Солидарност“ е мала.
Тркалезната маса
На 18 декември 1988 година бил формиран Граѓанскиот комитет на Лех Валенса. Комитетот се состоел речиси исклучиво од советници на Лех Валенса од 1980-1981 година. Поделен на повеќе делови за да се подготви ставот на опозицијата за одредени области на разговори. Некои претставници на опозицијата започнале преговори со властите на Народна Република Полска. Валенса, заедно со мнозинството на Солидарност, ги поддржал овие разговори. Сепак, некои опозициски групи и некои синдикалци биле против мирна промена на власта. Според нивното мислење, револуцијата била неопходна за да се исчисти Полска од луѓето од Полската Обединета Работничка Партија. Солидарност под водство на Валенса избира мирен пат на промени. Имајќи ги предвид најновите историски анализи, треба да се забележи дека групите опишани како противници на „мирната“ промена на власта не барале воена акција, но не се согласувале со договорниот карактер на тркалезната маса. Контрадикторноста на нивните ставови произлегувала од заклучоците, земајќи го предвид фактот дека една од причините зошто властите на Народна Република Полска започнале разговори била нивната слабост и неможноста за натамошно управување на власта како резултат на овој факт и општата криза кај народот.
На 27 јануари 1989 година, на состанокот помеѓу Валенса и Кишчак, бил одбран составот на тимот што ќе треба да учествува на разговорите на Тркалезната маса. Избрани биле 56 претставници, 20 од Солидарност, 6 од ОПЗЗ, 14 од ПЗПР, 14 „независни“ и двајца свештеници. На 6 февруари опозицијата и власта почнале со преговори, кои траеле до 5 април. Заклучоците вклучуваа повторна легализација на синдикатот и одржување делумно слободни избори на 4 јуни, на кои Солидарност може да кандидира свои кандидати. На 17 април 1989 година, Покраинскиот суд во Варшава, повторно го регистрира Независниот самоуправен синдикат „Солидарност“.
Третата република
На полските граѓани им се гарантирани основните политички и економски слободи содржани во Универзалната декларација за човекови права. Приватната иницијатива, неограничена од државата, овозможила да се започне со градење на општество базирано на индивидуално претприемништво. Земјата влегува на патот на интеграцијата со Европа. На 29 декември 1989 година Парламентот донел измени на Уставот. Одредбата во која се наведува дека Полската Обединета работничка партија е „водечката сила“ на нацијата е избришана. Полската Народна Република се преименува во Република Полска, а на грбот, беше вратена и круна на орелот. Сепак, Полска стана целосно демократска земја дури по парламентарните избори во 1991 година. Така се создава Третата република.
Седиште
Првично, седиштето на Националната комисија на Солидарност се наоѓала во Гдањск, во зградата на поранешниот работнички хотел на ул. Грунвалдска 103 (1980-1981), подоцна преземен од страна на Сојузот на бродоградилишта и Полскиот регистар на бродови, на ул. Вали Пиастовские 24 (1989-).
Комеморации
По повод 30-годишнината од формирањето на НСЗЗ „Солидарност“, полската пошта вовела комеморативна поштенска марка со ликот на Лех Валенса.
Господство Верле
Господство Верле (Herrschaft Werle) — територија на Светото Римско Царство во периодот од 1235 до 1436 година во денешна Мекленбург-Западна Померанија.
Историја
Ова господство било основано во 1235 година по првата главна поделба на Мекленбург и по смртта на принцот Хајнрих Борвин II (1170-1226). Како господство било наречено на тогашниот главен дворец Бург Верле кај Гистров. Замокот се наоѓал кај Верле, денес дел од градот Касов. Династијата Верле е по странична линија во сродство со династија Мекленбург.