cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бело Хоризонте
Историја
Селото се зголемувало благодарејќи на фактот дека било на пат на кој поминувала стока кон регионот на реката Сао Франциско. Патниците ја посетувале дрвената капела во селото за да се помолат за среќен пат. На местото на тогашната капема сега се наоѓа катедралата Боа Бијажем (Catedral da Boa Viagem: „добар пат“), со истоимено населено место околу него.
Поради надминатиот урбанизам, и големите бранови на доселувања, 20% од популацијата во градот нема канализација, а поплавите и дождовите секогаш носат животи и имоти. Иако е во прашање метропола и еден од најголемите градови во Бразил, Бело Хоризонте и понатаму се смета за најголем мал град во светот.
Население
Според проценките од 2007 година во градот живееле 2,412,937 жители.
Стопанство
Бело Хоризонте е центар на дистрибуцијата и преработка на најважните индустриски гранки во државата, земјоделството и рударскиот сектор. Меѓу најважните производи се вбројуваат челикот, текстилот, автомобилите, златото, манганот и благодорни камења. Бело Хоризонте е исто така и културен центар, со унивезитети, музеи, библиотеки и исто така има најразновиден ноќен живеот во државата.
Пампуља
Осум километри од центарот на Бело Хоризонте се наоѓа облста Пампуља. Тоа е дел од градот со одлични вештачки езера, парк и модерни вили. Тука се наоѓа прекрасната катедрала Свети Фрања од Асизиј (San Francisco de Assis), како и стадионот на Атлетико Минеир, познат како Минеирао, најголем стадиот во државата. Во Пампуља се наоѓа и еколошки парк и зоолошка градина.
Мангаберајс
Мангаберајс е најелитниот дел на Бело Хоризонте. Помеѓу преубавите згради се наоѓа и „Плоштадот на папата“, на кој папата Јован Павле II одржал послание во кое изјавил „...колку убав хоризонт!“. Во близина се наоѓа и паркот Мангаберајс (Parque das Mangabeiras),толку голем да има и сопствен интерен автобуски сервис.
Саваси
Саваси е комерцијален кварт во центарот на градот, но и кварт со најразновиден ноќен живот, со многу клубиви и ресторани и прекрасна шопинг зона. Овде се наоѓа и „Плоштадот на Слободата“, на кој е и старата Гувернерова Палата (Палата на Слободата), прва зграда завршена во планираниот град.
Спорт
Најпознати фудбалски клубови на Бело Хоризонте се:
Цефен (општинска заедница)
Цефен (Zeven) — општинска заедница во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е градот Цефен.
Општинската заедница Цефен се состои од следниве општини:
Дешатски езера
Дешат претставува планина во западниот дел на Македонија. На нејзиното било постојат неколку леднички (леднички) езера. . Со исклучок на езерото Локув кое се наоѓа во горскиот појас меѓу густа букова шума на 1565 метри надморска височина, речиси сите останати езера се наоѓаат над горскиот појас во голиот дел на билото над 1800 метри. Повеќето езера се полнат со вода од топењето на снеговите и мразот, а дел и од сопствени подземни извори. Најголем дел од езерата истекуваат во мали потоци, кои се влеваат во реката Радика.
Карин Ларшон (стрелец)
Карин Ларсон (родена на 16 јули 1976 година) е шведски стрелец. Ларсон се натпреварувала во женските поединечни и тимски настани на Летните олимписки игри 2000 година.
Темник (Кален)
Темник — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кален.
Хијакинт
Хијакинт бил божествен херој, син на музата Клио и Пир, кралот на Македонија. Неговиот култ кај Амикле, југозападно од Спарта, датира од микенскиот период.
Темник (Кален)
Претставува некропола од хеленистичко време.
Хијакинт
Во митологијата, Хијакинт бил убаво момче и љубовник на богот Аполон, кој исто така бил љубен и од Западниот Ветер, Зефир. Неговата убавина предизвикала кавга помеѓу Зефир и Аполон. Љубоморен бидејќи Хијакинт го претпочитал богот Аполон, додека Аполон и Хијакинт се натпреварувале во фрлање на диск Зефир му ја сменил траекторијата на дискот со цел да го убие Хијакинт.
Темник (Кален)
На 200 м источно од селото и 900 м десно од Кокречка Река, на една природна височинка во самата карпа се вдлабени три гроба со ориентација исток-запад и север-југ. .
Хијакинт
Кога тој умрел, Аполон не дозволил Ад да го однесе момчето во подземниот свет; наместо тоа, тој направил цвет, зумбул, од неговата пролеана крв. Според Овидиј, солзите на Аполон паднале на ливчињата на новоформираниот цвет како знак на неговата тага.
Забранет Град
[[Податотека:Forbidden city map wp 1.png|thumb|350px|right|План на Забранетиот град.
- - - Приближна делбена линија помеѓу Внатрешниот (северен) и Надворешниот (јужен) двор.
A. Меридијанска порта
B. Порта на божествената сила
C. Западна славна порта
D. Источна славна порта
G. Сала на врховната хармонија
H. Сала на военото достоинство
J. Сала на книжевната слава
K. Јужни три дворци
L. Дворец на божествената чистота
M. Царска градина
N. Сала на умствената култивација
O. Дворец на спокојната долговечност
]] Забранет Град или Забранет Дворец (кин. 紫禁城, пинјин: Zǐjìn Chéng, мак. Цеџин ченг - букв. „Виолетов забранет град“), сместен точно во центарот на стариот град Пекинг — царски дворец за време на династиите Минг и Ќинг. Денес е познат како „музеј-дворец“ (кинески: 故宫博物院, пинјин: Gùgōng Bówùyùan), и комплексот зафаќа површина од 720.000 м², 800 објекти со 8.000 простории. Како таков, тој според УНЕСКО важи за најголемата збирка на зачувани стари дрвени градби во светот, и бил прогласен за светско културно наследство на УНЕСКО во 1987 г. како „Царски дворец на династиите Минг и Ќинг“. Дворецот се наоѓа северно во непосредна близина на Тјенанменскиот плоштад и во него може да се влезе преку Тјенанменската порта. Неговото опкружување се нарекува Царски град.
Историја
Изградбата на Забранетиот град започнала во 1406 и биле потребни 14 години и 200.000 работници за таа да се заврши. Главната оска на новиот дворец се наоѓа источно од дворецот на династијата Јуен, дизајн наменет да ја постави другиот дворец во западна или „убиствена“ позиција. При копањето на шанецот околу дворецот, земјата се натрупувала северно од дворецот за изработка на вештачко брдо, Џингшанското брдо.
Од завршувањето во 1420 до 1644, во селската буна под водство на Ли Зиченг дворецот бил нападнат како седиште на династијата Минг. Династијата Ќинг која следела по неа исто така била сместена во Забранетиот град. Во 1860, за време на Втората Англо-кинеска Опиумска војна, британските сили успеале да се пробијат до средиштето на Забранетиот град и го држеле под окупација сè до крајот на војната. Англија е едиствената земја која го постигнала ова.
По здомувањето на 24 цареви—четиринаесет од династијата Минг и десет од династијата Ќинг —Забранетиот град престанал да биде политички центар во 1912 со абдикацијата на Пу Ји, последниот кинески цар. Но тој сѐ уште живеел во Забранетиот град, сè до пучот на еден генерал во 1924. Играјќи улога на царски дворец околу 500 години, Забранетиот град содржи многу богатства и куриозитети. Во 1947, многу артефакти биле поместени во Националниот дворски музеј во Тајпеј, Тајван од страна на Чанг Кај-Шек.
Распоред
Забранетиот град е најголемата палата во светот. Тој е правоаголен по форма и зафаќа 720,000 м² (72 хектари). Опкружен е со шанец длабок 6 м и ѕид висок 10 метри. Во него се наоѓаат пет сали, седумнаесет дворци и бројни други градби. Според музејскиот попис комплексот денес има 8.600 простории.
Ѕидот има порти на сите четири страни. На јужниот крај се наоѓа Меридијанската порта (технички, Тјенанменската порта не е дел од Забранетиот град); северно е Портата на божествената сила, која гледа во Џингшанскиот парк. Растојанието помеѓу овие две порти е 960 метри, додека растојанието помеѓу портите на источниот и западниот ѕид е 750 метри. Ѕидовите се дебели и набиени бидејќи биле осмислени за одбрана од топови.
На секој агол од ѕидот се наоѓа по една уникатна и префинета кула. Од овие може да се види и дворецот и градот надвор. Забранетиот град се дели на два дела. Надворешниот двор, во кој спаѓаат јужниот и централниот дел окружува три церемонијални сали кои се користеле за свечености како крунисувања, наименувања и венчавки. Тука се вбројува велеченствената Сала врховната хармонија (太和殿), пред која се наоѓа Портата на врховната хармонија (太和門). Освен за церемонии, надворешниот двор содржи и библиотека, архиви, и магацин за складирање за фенери. Во Внатрешниот двор спаѓаат северниот, источниот и западниот дел од Забранетиот град, и во него исто така наоѓаме три сали кои се користеле за секојдневни намени. Најважната од овие е Дворецот на небесната чистота (乾清宫). Во овој Вантрешен двор живеел и работел царот со неговото семејство, евнуси и слугинки.
На дургиот крај од Забранетиот град се наоѓа Царската градина. Таму наоѓаме релативно стари дрва, помеѓу 100 и 300 години.
Вон главната порта за на Забранетиот град, Меридијанската порта гледа на плоштад каде понекогаш биле изведувани смртни казни по царска наредба. Јужно од овој плоштад се наоѓа Тјенанменската порта. Денес, Тјенанменската порта пред Забранетиот град е украсена со протрет на Мао Зе Тунг во средината и две плакети од обете страни. На левата пишува „中华人民共和国万岁“(традиционално: „中華人民共和國萬歲“; пинјин: zhōnghuá rénmín gònghéguó wànsuì; „Да живее Народна Република Кина“), додека на десната пишува „世界人民大团结万岁“(традиционално: „世界人民大團結萬歲“; пинјин: shìjiè rénmín dà tuánjié wànsuì; „Да живее великото единството на народите во светот“). Ова фразирање има големо симболично значење, бидејќи фразата која се користи за „да живее“, како и самиот дворец, традиционално се употребувала исклучиво за кинеските цареви, но денес е достапна за обичните луѓе.
Главни згради:
Забранетиот град е опкружен со царски градини. Западно се наоѓа Џунгнанхај, комплкес од згради околу две езера кои служат како генерален штаб на Комунистичката партија на Кина. Северозападно се наоѓа Бејхајскиот парк, во кој исто така има езеро. Северно се наоѓа Џингшанскиот парк каде последниот цар од династијата Минг се обесил за да не падне во рацете на бунтовниците.
Поединечните згради во рамките на Забранетиот град биле дом на многу важни членови на аристократијата. Во овие згради се одржувал славниот испит за државни службеници. Царската боја била жолтата, и тоа е бојата која предоминира на покривите. На секој агол од покривите наоѓаме мали статуетки, чиј број ја означувал моќта на лицето кое живее внатре. Бројот 9 бил за царот. Само една зграда има 10 статуетки на секој агол.
Черу-Бакаинци
Черу-Бакаинци е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 376 жители.
Operation Thunderstorm
Operation Thunderstorm (се чита: оперејшн тундерсторм) е пукачка видеоигра од прво лице со затворен крај, изработена и издадена од страна на City Interactive за компјутер.
Приказна
Во летото 1942 Третиот Рајх е на врвот на својата моќ. Производството на ново оружје се зголемува и воените машини се со полна моќ. Обединетото Кралство е на работ на својот опстанок-бомбашките напади на градовите и поморската блокада ја оневозможуваат испораката на оружје, муниција и храна. Играчот е ставен во улога на Јан Мортир, таен агент на британската разузнувачка служба и има задача да ги убие: министерот за пропаганда - Јозеф Гебелс, Херман Геринг - министерот за авијација, главниот идеолог за расни теории - Хајнрих Химлер и да го уништи тајното оружје на германците - ракетата Фау-2.
Космос-1730
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 февруари 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1730 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 282 км, а најмалото на 226.
Кичевска Каза
Кичевска каза била помала административна единица во Отоманското Царство. Била дел од Битолскиот санџак и Битолскиот вилает. Центарот на казата бил во Кичево. Се состоела од Горно Кичево, Долно Кичево, Горна Копачка, Долна Копачка, Рабетин Кол и Поречка Нахија (Горно и Долно Порече). Во состав на казата имало вкупно 117 села и градот Кичево. На почетокот на 20 век населението било мешано во верска, етничка и национална смисла. Од муслимани во казата живееле Албанци, Македонци и Роми, а христијаните биле поделени на патријаршисти и егзархисти. Албанците и Македонците муслимани живееле во западниот дел на казата.
Население
Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, во Кичевската каза живееле 39 590 жители, од кои:
Лазар Манчевски-Пинџур
Лазар Манчевски - Пинџур бил македонски поет и раскажувач.
Животопис
Манчевски е роден на  година во Неготино. Починал на година во Скопје. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работел како советник во Работничкиот универзитет „Кочо Рацин“ во Скопје. Член на ДПМ од 1968 година. Автор е на книгите: Песни за татковината (поезија, 1961), Поцврсти од камен (драма, 1961), Градот и љубовта (поезија, 1963), Разорани лаки (поезија, 1964), Ми заплакало селото Ваташа (поезија, 1966), Дијалектика на празникот (поезија, 1966), Делото на едно дете (раскази, 1972), Камен и корен (поезија, 1974), Болка во одот (поезија, 1979), Алови утра (поезија за деца, 1979), Луда Мара (поезија, 1980), Татко, кажи ми (поезија за деца, 1981), Опеани херојства (поезија, 1982), Крвоток (поезија, 1990), Раѓање на денот (раскази, 1990), Патриотски созвучја (поезија со музика, 1991), Сончева далга (поезија, 1992), Пред ново време - песни и стихотворенија, 1941-1944 (поезија, фототипско издание објавено во 1993), Спознанија (поезија, 1995), Кога стапнав на оваа земја (поезија, 1995).
Посмртно прогласен за почесен граѓанин на Неготино
Со одлука на Советот на општина Неготино познатиот поет и романописец Лазар Манчевски- Пинџур посмртно е прогласен за почесен граѓанин на општина Неготино. На ден 11 ноември 2013 ова високо признание, во негово име беше доделено на член на неговото потесно семејство. Симболичниот клучот од градот Неготино на член од неговот семејство, му го врачи градоначалникот на општина Неготино Ванчо Апостолов.
Зелјахово
Зелјахово или Зилјахово (Νέα Ζίχνη, Неја Зихни, до 1927 г. Ζήλεια, Зилија, до 1926 г. Ζιλιάχοβα, Зилјахова ) — село во Серскиот округ на Егејска Македонија, денес во Грција. Претставува административен центар на истоимената Општина Зелјахово. Населението брои 2.421 жител (2001). Припаѓа на историската област Зихна.
Митруш Радевски
Митруш Стојанов Радевски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Израснал во крајно сиромашно, земјоделско и аргатско семејство. Маалото Врбица се наоѓа на планински терен и сточарството им било единствен приход за егзистенција. Во селото немало училиште, а поради оддалеченоста од градот тој немал можност да се образува, но тоа не било причина самостојно да не се описмени, бидејќи бил природно интелигентен и напреден младинец. За сето време како дете, а ѝ повозрасен се занимавал со одгледување стока. Во народноослободителната војска стапил веднаш по конечното ослободување на Кратово (6 септември 1944 година), прво како борец во Месната команда во Кратово, а подоцна бил вклучен во Седумнаесеттатa македонска бригада. Како борец во редовите на Бригадата земал учество во борбите до конечното ослободување на Македонија. Загинал во борба со балистите крај селото Дисиновци во околината на Гнилане, на 30 декември 1944 година.
Музичко издаваштво
Музичко издаваштво — занимање во музичката индустрија одговорно да обезбеди приходи за текстописците и композитор за нивните дела. Авторот по пат на издавачки договор го предава авторското право на делото на издавачка куќа, а таа од своја страна издава дозволи, врши надзор каде се користат делата, собира авторски хонорари и ги предава на творецот. Издавачот исто така обезбедува нови нарачки за работа и ги промовира постоечките дела на музичарот, филмот или телевизиската емисија.
Интелектуалната сопственост во музичката индустрија има облик на авторските права предадени на издавачките куќи, како и авторското право на матичен примерок (мастер).
Улогата на музичкиот издавач
Успешните текстописци и композитори работат со издавачите со авторски договор, и плаќаат значајни износи однапред, за обезбедување на средства до следното објавено дело. За ова, издавачите добиваат процент, кој може да биде од релативно скромен, па сè до 50%, зависно од видот на хонорар.
Постојат неколку вида хонорари:
Издавачите исто така ги поврзуваат новонапишаните дела од текстописците со соодветни музичари кои би ги исполниле, снимиле на носачи и изведувале на филмски звучни записи и реклами.
Кај пишаната музика во ноти, издавачот посредува во објавувањето на песнарки и партитури на авторите.
Езера на Баба
Баба претставува планина во Македонија. На нејзиното било се регистрирани повеќе леднички (леднички) езера, од кои најпознати се двете Пелистерски Очи.
Феличе Јанкел
Феличе Јанкел е шведска глумица. Таа е позната по улогата на главната улога на „Софи“ во филмот „Младата Софи Бел“.
Глумечка кариера
„Младата Софи Бел“ беше нејзино деби во долгометражните филмови. Повторно ја играше женската главна улога во „Од длабочините на моето срце“. Шведскиот весник „Барометерн“ објави дека таа ќе глуми во филмската адаптација на романот „Ловците на Калмар“ напишана од Тове Фолкесон. Во моментов таа го заврши претстојниот шведски хорор филм „Црн круг“ во режија на Адријан Гарсија Боглијано. „Феличе ја игра ќерката на Мајкл Никвист во „100 код““.
Номинација
Таа беше номинирана во категоријата најдобра глумица на Гулдбаге наградите во 2016 година за „Младата Софи Бел“.
Личен живот
Феличе е ќерка на Торстен Флинк и Аника Јанкел и сестра на Хепи Јанкел. Таа има француско-мароканско потекло од страна на нејзиниот дедо по татко.
Сергеј Довлатов
Сергеј Донатович Довлатов (руски: Сергеҋ Донатович Довлатов; 3 септември 1941, Уфа - 24 август 1990, Њујорк) - руски писател.
Животопис
Сергеј Довлатов е роден на 3 септември 1941 година во Уфа, за време на евакуацијата пред налетот на германската армија. Татко му, Донат Мечник (по националност - Евреин) бил театарски режисер, а мајка му Нора Довлатова (Ерменка) била театарска глумица. Во 1944 година, неговото семејство се преселило во Ленинград. Во 1959 година се запишал на Филолошкиот факултет, каде студирал фински јазик, но по две години бил избркан од студиите. Во тоа време, активно се занимавал со бокс. Од 1962 до 1965 година служел во армијата, во обезбедувањето на еден логор на северот на СССР. По враќањето во Ленинград работел како новинар, а одредено време и како водич во Пушкиновиот парк во селото Михајловско. Во август 1978 година, со семејството емигрирал во Виена, а оттаму во САД. Довлатов се истакнувал со својата височина (196 сантиметри). Умрел на 24 август 1990 година, во Њујорк.
Творештво
Сергеј Довлатов е еден од најпознатите современи руски писатели. Тој пишувал романи и кратки раскази, кои ги објавувал како „самиздат“ поради што бил прогонуван од советската власт. По емигрирањето во САД продолжил да ги објавува своите романи и раскази во разни емигрантски списанија, но и во најпрестижното американско списание „Њујоркер“. Неговите дела се застапени во бројни антологии на светската проза од XX век, а за него пофални зборови искажали повеќе американски и руски писатели, како: Курт Вонегат, Џозеф Хелер, Ирвинг Шо и Јосиф Бродски, кој прв им ги препорачал неговите дела на американските издавачи. Според Бродски, Довлатов е „единствениот руски писател чии целокупни дела ќе бидат читани надвор од Русија.
Довлатов е автор на следниве дела:
Цветко Мартиновски
Цветко Мартиновски бил македонски раскажувач и преведувач.
Животопис
Мартиновски е роден е на година во Скопје. Починал на година во Скопје. Завршил Средно стручно училиште. Работел како новинар во Радио Скопје и во повеќе весници („Нова Македонија“, „Трудбеник“, „Просвета“ и „Вечер“). Бил секретар на редакцијата на „Современост“ и уредник во ЗИД „Нова Македонија“. Член на ДПМ од 1953 година. Автор е на книгите: Луњинци (раскази, 1955), Квечерини и разденувања (раскази, 1959), Пријатели (раскази, 1962), Одбрани раскази (1967). Добитник е на наградите: „Златно перо“, „Кирил Пејчиновиќ“, „Божидар Настев“ и на наградата на Авторската агенција на Македонија.
Соја (род)
Сојата (науч. Glycine) е род од фамилијата на бобови растенија. Најпознат негов член е прехранбената соја (Glycine max). Највеќето видови од родот се среќаваат само во Австралија, но прехранбената соја потекнува исклучиво од источна Азија. Неколку вида се протегаат од Австралија до источна Азија (на пр. G. tomentella и G. tabacina).
Разни видови од родот Соја се храна за ларвите на некои видови пеперуги. Забележано е присуството на назабената земјомерка (Ectropis crepuscularia), совицата детелинарка (Anarta trifolii) и подгризувачката совица (Agrotis segetum).
Видови
подрод Glycine
подрод Soja (Moench) F.J. Herm.
Наводи
Понови таксономски извори:
Постари таксономски извори:
Зауцин
Зауцин (Sauzin) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Општината се состои од Зауцин и Цимиц.
Стоговски езера
Стогово претставува планина во Западна Македонија. На нејзиното било постојат повеќе леднички (глацијални) езера:
Библиотека „Благој Јанков - Мучето“ - Струмица
Библиотека „Благој Јанков-Мучето“ — библиотека која се наоѓа во Струмица, Македонија.
Историја
Библиотекарството во Струмица има долга традиција. Првите показатели за постоење на библиотекарски фондови датираат од 1927 година, кога во Струмица било формирано друштво „Реља Крилатица” кое развивало културно-просветна дејност. Во првата половина на мај 1941 година на иницијатива на окупаторските власти во Струмица било формирано читалиштето „Гоце Делчев”. Формирањето на ова читалиште се одликува со компромисна борба од членовите на КПЈ и напредните луѓе на Струмица, за да не дозволат организирана антимакедонска и профашистичка дејност.
Наредната година 1946 година била формирана Општинската матична библиотека „Благој Јанков Мучето” како градска народна библиотека. Поради честите менувања на просторијата во која била сместена библиотеката веројатно се губат писмените документи за развој и работата на библиотеката до 1950 година, во тој период библиотеката располагала со библиотечен фонд од 2.500 книги, една просторија од 40 – 60 редовни читатели и годишен буџет од 500 до 700 денари од основачот – Градскиот народен одбор на Струмица. Годината 1951 претставува пресвртница во развојот на библиотеката и библиотекарството во струмчкиот крај со доаѓањето на Слободан Карикиров - прв стручен библиотекар. Во 1952 оваа културна институција била прогласена за буџетска со редовен буџет од 2.600 денари. Во текот на таа година Библиотеката ја организирала и својата прва изложба на книги која била посетена од преку 2000 ученици и граѓани. Во 1956 година значајно е со реализирањето на 3 редовни вработени библиотекари. Во 1961 година прераснува во матична библиотека. Од 1978 година била сместена во сопствен објект со површина од 600 м2.
Во 2006 година била поддржана од проектот на УНДП „Пријателски библиотеки за сите грагани финансиран од Кралството Норвешка“ и со 20% учество на Општина Струмица бил реновиран и адаптиран долниот кат од библиотеката.
Зградата на објектот е вклучен во Списокот на Културно наследство на Македонија.
Цитидин трифосфат
Цитидин трифосфат (CTP) е пиримидински нуклеозид трифосфат.
CTP е многу сличен на АТP. Молекулата се состои од рибоза и три фосфатни групи. Единствената разлика помеѓу овие две молекули е што кај CTP азотната база е цитозин.
CTP е супстрат во синтезата на РНК.
CTP претставува високоенергетска молекула, слично на АТP, но неговата улога како носител на енергија во биохемиските процеси е ограничена на само неколку метаболни реакции. CTP е коензим во неколку основни метаболни реакции, како што се синтезата на глицерофосфолипидите и гликолизацијата на белковините.
CTP делува како инхибитор на ензимот аспартат карбамоилтрансфераза, кој се користи во биосинтезата на пиримидините.
NGC 940
NGC 940 — леќеста галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 940 се споменува и како UGC 1964, MCG 5-6-50, CGCG 504-95, ARAK 85, IRAS 02264+3125.
Откривање
Објектот е откриен на 26 септември 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 940 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 940 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 29 м 27,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 31° 38' 29". Положбениот агол на објектот е во износ од 9°.
Евростат
Евростат е генерален Директорат на Европската Комисија сместен во Луксембург. Неговите главни одговорности се да ја обезбеди Европската Унија со статистички информации на европско ниво и да ја промовира хармонизацијата на статистичките методи низ земјите-членки на Европската Унија, кандидатските земји и ЕФТА-државите. Организациите во различни држави, кои активно соработуваат со Евростат се сумирани под концептот на Европскиот статистички систем.
Организација
Како генерален Директорат на Комисијата, Евростат е дел од областа на комесарот за економски и финансиски прашања, Оли Рен.
Моменталниот генерален директор на Евростат е Валтер Радермахер од 2008, поранешен претседател на Сојузниот завод за статистика на Германија. Моментален заменик генерален директор е Марие Бохата од 2004, поранешен претседател на чешкиот завод за статистика.
Историја
1953 - Основан статистички оддел на Европската заедница за јаглен и челик.
1959 - Сегашното име на Евростат како Статистичко биро на Европската заедница беше донесено. Првата публикација издадена - за земјоделската статистика.
1960 - Прва анкета за работната сила во Заедницата.
1970 - Европскиот систем за интегрирани економски сметки (Европски систем за сметки, ЕСС) беше објавен и и генералната Статистичка класификација за економските активности во Европската заедница (NACE) беше основана.
Илва Ивершон
Гун Илва Маријана Хаглунд ( моминско Иварсон ) (родена на 10 ноември 1964 година) е шведски стрелец.
Евростат
Историја
1974 - Првиот домен во статистичката база на податоци (Cronos) беше инсталиран.
Илва Ивершон
Стрелаштво
Хаглунд е во роднинска врска со мајор-Брит Јохансон, кој учествувал на Летните олимписки игри во 1972 година во стрелаштво. Нејзините родители исто така биле стрелци.
Евростат
Историја
1988 - Европската Комисија усвои документ со кој се дефинираат првите политики околу статистичките информации.
Илва Ивершон
Стрелаштво
Хаглунд се натпреварувала на Летните олимписки игри 1984 година во женска конкуренција и завршила на 26-то место со 2420 освоени поени.
Евростат
Историја
1989 - Статистичкиот програмски комитет бил основан и првата програма (1989-1992) била усвоена од Советот како инструмент за спроведување на статистичката информациона политика.
Илва Ивершон
Стрелаштво
Таа ја добила наградата Стора Грабарс во 1985 година.
Евростат
Историја
1990 - Советот усвои директива за пренос на доверливите податоци на Евростат, претходно пречка за статистичката работа на Заедницата.
Илва Ивершон
Стрелаштво
На Светското првенство во стрелаштво на терен во 1992 година, таа освоила сребрен медал во екипна дисциплина за жени.
Евростат
Историја
1991 - Улогата на Евростат е проширена како резултат на договорот за основање на Европската економска област и усвојувањето на Мастришкиот договор.
1993 - Единствениот пазар ги проширува активностите на Евростат, на пример, се основа Интрастат за статистики во внатрешната ЕУ-трговија. Евростат започнува со издавање на редовни вести.
1994 - Првиот европски панел за домаќинствата беше одржан, анализирајќи ги приходите, вработеноста, сиромаштијата, социјалната исклученост, домаќинствата, здравството, итн.
1997 - Статистиката беше додадена за првпат во Договорот од Амстердам и Законот за статистика беше одобрен од страна на Советот. Хармонизираниот индекс за потрошувачките цени HICP беше објавен за првпат - наменет за конвергенционите критериуми на Економскиот и монетарен сојуз на Европската Унија (ЕМУ).
1998 - Единаесет држави на почетокот во ЕМУ (ЕВР-11) ги објавија, а Евростат ги издаде првите индикатори специфични за ЕМУ-областа.
1999 - Почеток на ЕМУ, 1 јануари 2001.
2002 - Почеток на еврото на 1 јануари, Евростат ги имаше клучните статистики за монетарната политика.
2003 - Беа воочени неправилности во Евростат, видете Скандал во Евростат.
2004 - Почеток на бесплатната дистрибуација на сите статистички податоци, освен микроподатоците за истражувачки цели.
2005 - Препорака на Комисијата за независност, интегритет и одговорност на националните и статистичките власти на Унијата (Европски статистички кодекс за работа).
2005 - Почеток на тригодишната ревизија низ Европскиот статистички систем за проверка на усогласеноста со Кодексот за работа.
2007 - Моменталната петгодишна Статистичка програма 2008-2012 беше усвоена.
2009 - Нова европска регулатица, која ја регулира статистичката соработка во Европската Унија беше усвоена.
2010 - По силни критики од внатре и надвор од ЕУ за тоа како не се справува со фалсификуваните грчки податоци, Евростат издаде извештај со цел да ги оправда своите постапки.
Главни области на статистичките активности
Статистичката работа на Евростат е структуриран во теми и подтеми.
Општи статистички активности поврзани со Европскиот статистички систем се:
Пристап до статистиките на Евростат
Најважните статистики се достапни преку печатот. Тие се поставуваат на интернет во 11.00 наутро. Исто така, ова е време кога содржината на соопштенијата се дистрибуираат до јавноста преку новинските агенции.
Евростат ја дистрибуира својата статистика бесплатно преку интернет и нејзините статистички бази на податоци се достапни, исто така преку интернет. Статистиките се хиерархиски подредени во навигациски дрва. Табелите се разликуваат од повеќедимензионалните бази на податоци од кои статистиките се извадени преку интерактивни алатки.
Исто така, разни печатени публикации се на располагање или во електронска форма бесплатни на интернет или печатени изданија преку книжарницата на ЕУ. Само поголемите публикации се наплаќаат како печатени копии
Статистички податоци за истражувачки цели
Микроподатоците, кој во основа дозволуваат идентификација на статистичката единица (на пр. човек во анкетата за работна сила или компанија во статистиката за иновации), се третира како строго доверливи. Под силно обезбедување, различните анонимизирани бази на податоци се обезбедуваат на истражувачките институции за потврдени истражувачки проекти.
Дурбан
Дурбан — град во провинцијата КваЗулу-Натал во Јужноафриканската Република. Овој град е познат и по неговото зулу име - eThekwini (што значи "кај пристаништето", од зулу зборот itheku). До 2000 година, неколку градови, вклучувајќи го и Дурбан, биле дел од Етеквини метрополитенската општина.
Дурбан е окарактеризиран како "игралиштето на Јужна Африка". Често е нарекуван и "Мајами Бич" на Јужна Африка, како резултат на големите и бројни хотели кои се протегаат долж дурбанската плажа, како и поради неговата суптропска клима, која е нешто поладна од гореспоменатиот флоридски град.
Дурбан е дом на околу 3,5 милиони жители од најразлични култури, вклучувајќи и голема индиска заедница, правејќи го притоа вториот најголем град во ЈАР.
Додека Јоханесбург ја прегрна својата нова афроцентричка природа, а Кејптаун се задржа на својата евроцентричка култура, Дурбан се разви како полиглотски етноцентричен град на источните, западните и африканските култури, притоа секоја давајќи му единствена одлика.
Дурбан е во основа "празничен град", со многу плажи, но во исто време тој е и африканското најзафатено пристаниште и има развиен индустриски центар. Неговото пристаниште е едно од светските најголеми природни длабочински пристаништа.
Долгата низа од хотели кои се поредени долж плажата е позната како дурбанската Златна Милја.
Метрополитенска општина
Дурбан е седиште на провинцијата Етеквини, која е исто така и една од единаесетте области на КваЗулу-Натал провинцијата во ЈАР. Таа е и една од шесте метрополитенски општини на ЈАР.
Историја
Племето Зулу ја нарекувало лагуната околу која е сместен Дурбан "Thekwini" (лагуна) и поставувало стапици за риби во трските. На 25 декември, 1497 година, португалскиот истражувач Васко де Гама се укотвил на територијата на денешниот Дурбан и го именувал природното пристаниште "Rio De Natal" (Божиќна Река). Тоа било нарекувано и "Parva de Pescaria" (Рибниците) поради стапиците за риби.
NGC 2820
NGC 2820 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2820 се споменува и како UGC 4961, MCG 11-12-6, CGCG 312-5, MK 108, FGC 877, IRAS 09177+6428.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2820 е од видот SBc/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2820 има привидни димензии од 4,1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 21 м 46 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 64° 15' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 62°.
Други поделби
Проучување на NGC 2820 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26498. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 23; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4138. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 708.
Евклидова геометрија
Евклидовата геометрија или елементарната геометрија е математички систем разработен во Египет од древногрчкиот математичар Евклид од Александрија. Неговото дело „Елементи“ е најраниот составен систематски текст за геометрија, кој станал една од највлијателните книги во историјата на човештвото.
Евклид воведува мал број на аксиоми и врз основа на нив докажува многу други тврдења (теореми). Иако многу од резултатите кој ги добил Евклид биле утврдени од други грчки математичари пред него, тој прв покажал како овие тврдења можат да се нападнат заедно во еден општ дедуктивен и логички систем.
Историјат и развој
„Елементите“ на Евклид започнуваат со геометрија на рамнината и ги содржат првите примери за математички докази. Тие вклучуваат и геометрија на просторот во тридимензионално пространство, наречена уште и стереометрија. Евклидовата геометрија е проширена и за некои крајни мерења. Голем дел од „Елементите“ содржи резултати од денешната теорија на броеви, докажани со геометриски методи.
За повеќе од 2000 години, геометријата на Евклид останува непроменета, бидејќи никој не можел да си претстави постоење на други видови на геометрија. Аксиомите на Евклид се очигледни, секојдневната практика не убедува на апсоутен начин во нивната точност.
Во евклидовата геометрија, изложена во делото на Евклид „Елементи“, тој се стреми да ги изведе од 5 аксиоми и 5 постулати сите останати геометриски тврдења. Геометрите по него се збунети од сложеноста на Петтиот постулат и со векови се обидуваат да го докажат како теорема врз основа на останатите четири. Првобитната формулација на овој постулат е следната: „Ако една права линија паѓа над две прави линии така што внатрешните агли од едната страна заедно се помали од два прави агли, тогаш правите линии, ако се продолжат бескрајно, се среќаваат на страната од која аглите се помали од два прави агли.“
Други математичари даваат поедноставни еквивалентни формулации на овој „постулат на паралелноста“. На пример, ако се дадени права l и точка A што не лежи на неа, тогаш низ А може да се повлече само една права, паралелна на l (аксиома на паралелните прави).
Лобачевски не е единствениот истражувач во оваа нова област на математиката. Независно од него, унгарскиот математичар Јанош Бојаи во 1832 година го објавува својот труд на тема неевклидова геометрија. Големиот германски математичар Карл Фридрих Гаус во исто време доаѓа до резултатите на Лобачевски, но се плаши дека нема да биде разбран и не ги објавува своите истражувања. Тој и дава висока оценка на работата на Лобачевски.
Денес се познати многу неевклидови геометрии, создадени на почетокот на XIX век. Сега е познато дека евклидовите аксиоми не важат при движења со брзини кои се доближуваат до брзината на светлината. Ова е докажано и од општата теорија на релативноста, а е потврдено и од набљудувања и експерименти. Тие важат само за својствата на физичкото пространство во гравитационото поле.
Аксиоми
Евклидовата геометрија се основа на 22 аксиоми.
Елсдорф (Долна Саксонија)
Елсдорф (Elsdorf) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Покрај главното место Елсдорф, кон општината припаѓаат местата Баденхорст, Бокхорст, Еесторф, Франкенбостел, Хацте, Ниндорф, Појцендорф, Риспел и Фолкензен.
Белото Циганче
„Белото Циганче“ — роман за деца од македонскиот писател Видое Подгорец. За првпат, книгата била издадена во 1966 година. Исто така, таа била екранизирана во ТВ-серија со истиот наслов, од страна на Македонската радио-телевизија.
Содржинa
Романот се состои од пролог и 27 глави, а дејствието го раскажува главниот лик, во прво лице еднина. Еден ден, во училиштето доаѓа нов ученик - Циганчето Таруно. Учениците се однесуваат лошо кон него и постојано го задеваат, а по една невкусна шега, учителот го кани Таруно да им се претстави на учениците. Така, тој започнува да ја раскажува својата животна приказна: Таруно бил сираче кое живеело со група Цигани, а за него се грижел старецот Мулан. За време на војната, Таруно бил оставен во некое село, а додека бегале од окупаторот, група Роми го пронашле детето и го одгледале. Потоа, Таруно ги научило нивните обичаи и научило да заработува за живот, плетејќи кошници. Неговите најдобри пријатели биле слепото дете Рапуш со голема дарба за свирење и девојчето Насиха, која се грижила за Рапуш. Еден ден, кога караванот застанал на една ливада, Таруно ја слушнал кавгата меѓу Мулан и злобната Хенза, која се заканувала дека ќе го избрка, отруе или ослепи Таруно затоа што тој не бил вистинско Циганче. Таруно бил преплашен од нејзините закани, но Мулан застанал во негова одбрана и ја избркал Хенза од караванот. По неколку дена, караванот повторно застанал крај едно село и Циганите им помагале на селаните во жетвата. Таруно, Рапуш и Насиха отишле да се капат во реката и сретнале група деца од селото, кои ги навредувале Циганчињата. Кога селските деца забележале дека Таруно нема темна кожа, тие го исмејувале и го нарекле Белото Циганче. Еден ден, кобилата на Мулан, Белка родила црно ждребе, со бел белег на предната нога. Таруно, Рапуш и Насиха се договориле да му изберат име на ждребето, а Рапуш им раскажал за еден убав коњ со грива како пламен и брз како молња. Коњот се викал Бреско и Таруно го прифатил тоа име за своето ждребе. По некое време, кобилата Белка умрела, а без мајчинската грижа, Бреско се претворил од убаво и пргаво во краставо и болно ждребе кое постојано тагувало по мајка си. Кога дошла зимата, Бреско исчезнал, а Циганите помислиле дека бил растргнат од волците или убиен. Мулан му предложил на Таруно да ја помине зимата во куќата на некој селанец, а Таруно не бил согласен со идејата, но сепак прифатил. Утредента, Циганите си заминале, а Таруно побегнал од куќата на селанецот и заминал во потрага по својот караван. Циганите ја минале зимата во една напуштена штала, а пролетта повторно се вратиле во полето. Таруно слушнал за некој див коњ во блиската шума, а една ноќ ненадејно се појавил Бреско. Утредента, во полето дошла полицијата, зашто еден селанец пријавил дека коњот е негов и дека му го украле Циганите. Иако Таруно ги молел полицајците, сепак тие му го одзеле Бреско, а тој тагувал по него. Еден ден, додека собирале прачки за кошници, Мулан застанал со израз на голема болка, му кажал на Таруно дека го каснала змија, апред да умре го посоветувал да замине во градот. Таруно бил потресен од смртта на својот старател, но тогаш повторно му се вратил Бреско. Утредента, Базел, братот на Рапуш, го однесол Таруно во градот.
Изданија на книгата
Романот „Белото Циганче“ има доживеано голем број изданија, како:
Трпчева Црква (Кален)
Трпчева Црква — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кален.
Претставува црква и населба од среден век.
На 2 км југоисточно од селото и на околу 300 м лево од патот Прилеп-Витолиште се гледаат остатоци од сакрален објект со полукружна апсида ѕидана од кршен камен и варов малтер. Од северната и јужната страна има по еден анекс, ѕидан исто така од кршен камен и варов малтер. На неколку места во ѕидот се гледаат архитектонски елементи од мермер употребени како сполии. Околу објектот, на површина од 300 х 150 м има остатоци од темели и многу градежен материјал. .
Македонска лична карта
Личната карта е лична исправа во Република Македонија со која се докажува идентитетот, државјанството, живеалиштето и адресата на граѓанинот на државата. Документот го издава Министерството за внатрешни работи (МВР). Секој граѓанин со наполнети 18 години возраст е должен да има лична карта. Лична карта може да му се издаде на граѓанинот со наполнети 15 години живот по лично барање, по претходна согласност од родителите, законскиот застапник или старателот.
Изглед
По изглед, македонската лична карта личи на кредитна картичка, со тоа што е пластична и правоаголна. Оддесно стои фотографија на сопственикот. На горниот раб стои името Република Македонија на два јазика, македонски (кирилица) и англиски (латиница). Под тоа, со големи букви стои натписот „Лична карта“, исто така на двата јазика. На картата се прикажани и знамето и грбот на државата.
Печатени податоци
Описот на секое поле стои на македонски и англиски.
Историја
Кон крајот на 18 и почеток на 20 век, кога Македонија била дел од Отоманското Царство, жителите морале да поседуваат отоманска лична карта. Таквата карта била позната како nüfus tezkeresi (на османски турски јазик), или нофуз (на македонски јазик). За важноста на овие карти зборува на пример барањето на Крсте Мисирков да се впише „Македонци“ внаместо Македонски Словени..
Трајан Мартиноски
Трајан Мартиноски бил македонски поет и есеист.
Животопис
Трајан Мартиноски е роден на година во с. Нерези, Струшко. Починал на 4 мај 1999 година во Охрид. Завршил средно образование во Струга, а Филолошки факултет во Скопје. Член на ДПМ од 1989 година. Автор е на книгите Премолчано време (поезија, 1982), Дулбија (поезија, 1988), Голтки (поезија, 1990), Христовиот син (поезија, 1994), Гробот на Чинго (есеј, 1995), Говорот на цвеќето (есеј, 1995), Писмото на сликата (оглед за пејзажот на сликарот Јордан Манасиевски, 1995), Одговор на писмото (есеј, 1996), Петнаесет пеења за Карванот на цвеќето на мирот (1998), Брезоњо - биографија на каменот и цветот (патопис, 1998), Еригон петнаесет години потоа (кон драмската претстава Еригон од Јордан Плевнеш, 1999), Кон културното наследство (Наум Целаковски, трудови, толкувања, приопштувања, 1999), Златен венец на спомените (сеќавања, 1999).
Статистички региони во Словенија
Статистичките региони на Словенија служат за административни работи. Словенија е поделена на 12 статистички региони и тие се:
Традиционалните осум региони на кои е поделена Словенија се истите региони на кои била поделена државата за време на Хабсбуршката монархија и други историски држави. Регионите се:
Регионите Горишка и Словенечка Истра се познати и по заедничкото име Приморски регион.
Ерик Кармен
Ерик Хауард Кармен (англиски: Eric Howard Carmen; роден на 11 август 1949 во Кливленд, САД) ― американски пејач, текстописец, гитарист и клавијатурист. Популарност стекнал како пејач во групата Raspberries. Имал многу хит песни во 1970-тите и 1980-тите, прво како член на Raspberries (чија песна „Go all the Way“ се продала во преку милион примероци), а потоа и како соло пејач, особено хитовите „All by Myself“, „Never Gonna Fall in Love Again“, „She Did It“, „Hungry Eyes“ и „Make Me Lose Control“.
Елсдорф
Елсдорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Кими Рејкенен
Кими Матијас Рејкенен — фински F1 возач. Роден е на во Еспоо, Финска. Ја започна кариерата во картинг сериите. По картингот, тој продолжи во англиските Formula Renault серии, за после неколку одлични тестирања да премине во швајцарскиот Sauber. Од 2002 до 2006 возеше во Meclaren тимот. Во 2007 премина во редовите на најтрофејниот F1 тим, Ferrari и во неговата прва сезона за тој тим ја освои својата прва титула во најпрестижното автомобилистичко натпреварување.Потпиша договор со Ferrari до крајот на 2010 со можност за продолжување.По 2010 година замина од формула 1 и кариерата ја продолжи во рели. Во формула еден се врати во 2012, возејќи за Лотус тимот со договор до крајот на 2013 година.
Во светот е познат под прекарот Iceman поради неговата ладнокрвност. Тој е исто така и најпознат Финец. На списокот на најплатени спортисти е на 2 место со 50 милиони долари.
Споменик на слободата (Кочани)
Споменик на слободата — монументален споменик во Кочани, изграден на ридот Локубија, на северозападната страна на градот. Споменикот е голем комплекс од отворени ѕидни конструкции, на кои се применети мозаици на Глигор Чемерски. Прогласен е за културно наследство на Македонија.
Изградба
Споменикот е граден во периодот 1975-1977 година, од страна на тогашното Собрание на Општина Кочани. Преку самоуправна спогодба биле собрани финансиски средства за таа намена во противредност од околу 800.000 тогашни германски марки. На распишаниот јавен конкурс за уметничко и архитектонско решение се јавиле повеќе автори од тогашна Југославија. Комисијата го избрала уметничко-архитектонското решение на авторите Глигор Чемерски и Радован Раѓеновиќ.