cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Горан Стефановски
Животопис
Во 1987 година, Стефановски ја напишал првата верзија на сценариото за филмскиот режисер Столе Попов, која се занимава со последиците од катастрофалното Илинденско востание во 1903 година против османлиското владеење. Овој филм „До балчак“ не се снимал до 2014 година, откако биле направени две ревизии, а тоа било првото од шесте сценарија што Стефановски ги напишал.
Венецијанска Република
Ран среден век
За време на владеењето на Партиципазио, Венеција прераснала во еден од поразвиените градови во Европа. Тој успеал да го прошири градот Венеција кон морето преку изградба на мостови, канали, двигатели, камени градби итн. По неговата смрт, негов наследник станал неговиот син Густијано кој успеал моштите на Апостол Марко од Александрија да ги донесе во Венеција. Од тогаш, Свети Марко е заштитник на градот.
Горан Стефановски
Животопис
Во 1990 година го одвел семејството во Провиденс, Род Ајленд, САД, каде поминал шест месеци како Истакнат уметник стипендист на Фулбрајт на универзитетот Браун и го започнал доживотното пријателство со проф. Џон Емиг.
Источноказахстанска област
Источноказахстанска област (Шығыс Қазақстан облысы, Восточно-Казахстанская область) — една од 14-те области во Казахстан.
Горан Стефановски
Животопис
Во 1991 година, почнал распадот на Југославија кој се претворил во граѓанска војна. Постојаното влошување на состојба ја довела неговата сопруга Пат да се одлучи за нов живот за семејството во Кантербери, Англија, од септември 1992 година. Следните шест години, Стефановски ги поминал на патување меѓу Македонија и Велика Британија, продолжувајќи да предава на универзитетот во Скопје.
Во 1992 година, Драган Клаиќ, еден од поранешните професори на Горан на белградскиот Факултет за драмски уметности и близок пријател, го стави во контакт со Крис Торч од театарската група „Јордикциркус“ од Стокхолм, која, во соработка со Европската културна престолнина Антверпен, нарачала претстава за Сараево, босанскиот град, кој тогаш бил под брутална опсада. „Сараево, ораториум за театар“,во летото 1993 година остварил голема турнеја низ цела Европа, вклучително и Лондонскиот меѓународен театарски фестивал [3] и Хамбуршкиот меѓународен летен фестивал. „Сараево“ било објавено во Лондон, Њујорк и Илиноис. Овој успешен потфат бил проследен со скрипти за изведба за фестивалите на европските престолнини на културата во Копенхаген, Стокхолм, Авињон и Болоња, сите во соработка со Крис Торч.
Венецијанска Република
Ран среден век
Во времето на Пјетро Традонико, Венеција започнала да ја утврдува својата воена моќ. Во следните неколку векови, Венеција станала една од најсилните земји на Јадранот. Флотата на републиката достојно се справувала со норманите и сарацените, како и со словените на источниот брег на Јадранско Море. Во 1000 година, во времето на Пјетро II Орсеоло, хрватските пирати од Далмација претрпеле пораз од страна на Венеција. .
Источноказахстанска област
Демографија
65% од населеинето се етнички Казаци и 30% се Руси.
Горан Стефановски
Животопис
Преку оваа врска, Стефановски станал познат во Шведска и помеѓу 1998 и 2000 година бил визитинг професор на Драмскиот институт во Стокхолм. Институтот ја објавил својата Мала книга на стапици (алатка за пишување сценарија) во 2002 година. Преведена е и објавена на пет јазици, вклучувајќи кинески. До тоа време, Стефановски се навикнал да пишува на англиски јазик и дури подоцна својата работа ја преведувал на својот мајчин јазик.
Венецијанска Република
Доцен среден век
Во доцниот среден век, Венеција станала исклучително богата преку контрола на трговијата помеѓу Европа и Блискиот Исток, s нејзиното влијание и територија започнало да се проширирува на Јадранското Море и пошироко. Во 1084 година, Доменико Селво лично ја предводел флотата против Норманите, но тој бил катастрофално поразен губејќи ги флотите. Венеција била вмешена во крстоносните војни речиси од самиот почеток; 200 венецијански бродови отпатувале кон Сирија во времето на Првата крстоносна војна, а во 1123 дале указ според кој ја гарантираат независноста на Кралството Ерусалим станувајќи нејзин сојузник преку т.н. Pactum Warmundi. Во 1110, Ордефало Фалиеро лично командувал со венецијанската флота од 100 бродови поддржувајќи го ерусалимскиот крал Болдвин I Ерусалимски и Сигурд I од Норвешка заземањето на Сидон. Во 1182 година настапиле т.н. антизападни немири во Цариград т.е. се сиздало народно незадоволство против влијанието на латините. Со помош на Венеција, власта била заземена од страна на Андроник I Комнин во 1182 година.
Источноказахстанска област
Окрузи
Во областа има 15 окрузи:
Горан Стефановски
Животопис
Во септември 2000 година се населил во Кантербери и предавал часови по сценарио и драматургија на Универзитетот во Кент пред да ја преземе функцијата на универзитетот Кантербери Крист Чрч во 2002 година, предавајќи сценарио до неговата смрт во 2018 година. Бил исклучително популарен професор и сакан колега.
Стефановски продолжил да пишува успешни драми што биле преведени и изведувани низ целиот свет во текот на целиот живот. Во 2004 година, Оман играше во студиото Риверсајд во Хамерсмит и на турнеја со Театарот Меланж, зајакнувајќи го угледот за бескомпромисен третман на темите на идентитетот, културната историја и политика. Можеби најзначајните од неговите подоцнежни претстави биле неговите две адаптации на антички грчки текстови, „Баханалии“ според Еврипидовиот „Баханки“ и „Одисеј“ според Хомеровата „Одисеја“. И двете имаат јасни и тешки наводи за југословенските војни и нивните последици. Голем дел од неговите подоцнежни дела ги режирал Александар Поповски, поранешен студент на Стефановски на скопската академија, во театрите низ цела Европа.
Стефановски бил член на Македонскиот ПЕН центар и на Друштвото на писатели на Македонија од 1979 година, а во 2004 година станал член и на Македонската академија на науките и уметностите.
Венецијанска Република
Доцен среден век
Венецијанската флота била вклучена и во текот на четвртата крстоносна војна. Но, кога крстоносците снемале средства за отплата на венецијаните, Енрико Дандоло тоа брзо го искористил понудувајќи им превоз на крстоносците, а како замена за тоа, крстоносците го зазеле далматинскиот град Задар. Преку ова, Венеција се поставила себеси под двојна заштита, од Папата и од царот Емерик од Унгарија. По остварувањето на ова крстоносната војна повторно била насочена кон Цариград, престолнината на Византија, другиот голем соперник на Венеција, со цел одмазда на масакрот над венецијанските граѓаните кои живеат во Цариград. Градот бил освоен во 1204 година. По влегувањето на крстоносците во градот, тој бил ограбен и опожарен. Голем дел од богатството припаднало на Венецијанската република, вклучувајќи ги и познатите четири бронзени коњи кои денеска ја красат базиликата Свети Марко во Венеција. Византиската управа во Цариград повторно била воспоставена во 1261 година од страна на Михаил VIII Палеолог, но градот никогаш не ја повратил својата моќ и богатство, а во мај 1453 година истиот бил заземен од страна на Османлиите. Како резултат на подоцнешната поделба на Византија, Венеција се стекнала со голема територија во Егејското Море, вклучувајќи ги и островите Крит и Еубоеа.
Горан Стефановски
Животопис
Високо ценет есеист, јавен интелектуалец и предавач, Стефановски објавил трудови на голем број конференции и одржал работилници низ цела Европа. Неговото последно јавно предавање било на Меѓународната федерација за театарски истражувања на Светски конгрес во Белград во јули 2018 година како пленарен предавач. Неговото последно појавување во јавноста било да добие почесен докторат од Бугарската национална академија за театар и филмски уметности во Софија.
Критички осврт на творештвото
Драмите на Горан Стефановски имаат нешто заедничко: преку трагедијата на едно семејство, Стефановски ни ја предава историјата на македонскиот народ, со сите свои болки и рани, со социјалните неправди, политичките разијдувања, стремежот за подобро утре. Во неговите драми се издвојуваат три вида на ликови:
Но, при крајот на драмата, Стефановски им припишува и чин на освестување, некаков вид на признание дека сепак носат во себе љубов кон татковината.
Андреја („Диво месо“) со своите другари комунисти подготвува штрајк, после што е затворен. Но вербата во својата идеја не го напушта дури ни во затворот. Уметникот и револуционер Јаков („Дупло дно“) се крева против оние кои го просветлуваат народот а не разликуваат ден од ноќ, против бирократијата од уметничка провениенција, велејќи:
Награди и признанија
Од 27 март до 27 април 2023 година, во организација на Факултетот за драмски уметности — Скопје се одржала мултимедијална програма со анслов „Тетовирани импресии“ во чест на творештвото на Горан Стефановски.
Творештво
Покрај драми, Стефановски пишувал и кратки раскази кои се собрани во збирката „Конзервирани импресии“ (издание на Темплум од 2004 година). Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
Венецијанска Република
15 век
Во почетокот на 15 век, Венеција, исто така, започнала да се проширува и во Италија, како и по должината на далматинскиот брег од Истра кон Албанија. Ладислав Неаполски, кралот на Неапол поради поразот којшто сакал да го избегне од страна на Венеција, решил далматинските градови да ги продаде за 1.000.000 дукати. Така, Венецијанската република го проширила своето влијание на територијата на денешна Хрватска. Од 1410, Венеција поседувала морнарица на 3300 бродови (со 36.000 екипирани мажи), ја презела Верона и Падова.
Во 1408 година Венеција склучила примирје со Унгарија. Но веднаш по истекот на примирјето, Венеција ги окупирала градовите Трогир, Сплит и Драч. Во текот на 15 век, односно помеѓу 1414 и 1423 година, околу 10.000 робови биле продадени во Венеција, кои по потелко биле од Русија, Грција, Босна, Грузија, Ерменија, Бугарија, и Турција.
Битката кај Лепанто и загубата на Кипар
Во почетокот на 1423 година Отоманското Царство започнало морски воени походи, главно насочени кон Венецијанската република. Војните главно се однесувале за влијанието на регионите околу Јадранското и Егејското Море. Војните со Венеција продолжиле до 1463 година.
Во 1479 година бил потпишан мировен договор. Во 1480 година, Османлиите го ставиле под опсада островот Родос и Отранто. Од 1490 година, населението на Венеција се зголемило на околу 180.000 луѓе.
Војните со Турците продолжиле во периодот од 1499-1503. Во 1499 година, Венеција создала сојуз со францускиот крал Луј XII против Војводство Милано, а како главна цел им било заземањето на Кремона. Во истата година, султанот на Отоманското Царство, своите позиции ги насочил кон Лепанто. Антонио Гримани бил поразен во поморската битка кај Зончио во 1499 година.
Венеција во тоа време ја имала најдобрата поморска позиција. Во нејзини раце бил регионот Ромања (еден од најбогатите региони во Италија). Папската Држава успеала да создаде голема унија предводена од Франција, Светото Римско Царство, Шпанија и Војводството Ферара наречена Лигата од Камбари. Така, започнала т.н. Војна ма Лигата од Камбари. Венеција на 14 мај 1509 година била поразена во Битката кај Агнадело. Папа Јулиј II лигата ја создал главно поради огромното влијание и моќ која Венецијанската република ја имала. Иако Лигата на почетокот бележела успешни резултати, сепак во 1510 година папата го прекртил сојузот со Луј XII и заедно со Венеција се свртел против Франција. Венецијанско-папската унија се проширила во Светата лига. Несогласувањата околу поделбата на пленот, ја принудила Венеција да се откаже од унијата. Под раководство на Франсоа I, кој успеал да го симне Луј од престолот, француските и венецијанските сили успеале да ги повратат териториите кој ги изгубиле, односно да ја вратат картата на Италија како што била во 1508 година. Иако предвидениот пораз на Венеција се претворил во победа, сепак настаните од 1509 година го означиле крајот на венецијанската експанзија.
Во летото на 1570 година, Османлиите повторно извршиле уште еден удар на островот. Околу 60.000 војници, вклучувајќи ги и коњаницата и артилеријата, под команда на Лала Мустафа-паша се стационирале околу Лимасол на 2 јули 1570, подготвувајќи ја опсадата на Никозија. Така, на 9 септември 1570 година - 20.000 венецијани и кипарски грци биле убиени или заробени, секоја црква, јавна зграда и кралскиот дворец биле ограбени.
Падот на Фамагуста го означил почетокот на отоманскиот период во Кипар. Два месеци подоцна, поморските сили на Светата лига, составена главно од венецијански, шпански и папски бродови, под команда на Хуан Австриски, и нанеле пораз на турската флота во Битката кај Лепанто. Победата над Турците, сепак, дошла премногу доцн. Островот останал под отоманска власт во следните три века. Од 1575, населението на Венеција броело околу 175.000 луѓе, но веќе во 1581 година тоа се намалило на околу 124.000.
17 век
Во 1605 година, избувнал конфликтот помеѓу Венеција и Светата лига со апсењето на двајца свештеници, кои биле обвинети за ситни кривични дела, при кое од страна на црквата им било ограничено правото врз своите имотот. Папата Павле V забележал дека овие одредби се во спротивност со законскиот канон, и побарал истите да се укинат. Кога ова било одбиено, врските помеѓу папата и Венеција се заладиле. Врските се стабилизирале, кога Франција интервенирала и предложила формула за компромис. Во текот на втората половина на 17 век, продолжиле војните со Отоманското Царство. Следувале Критските војни (1645-1669), каде Венеција била поразена. Во следните години следувале Големата турска војна и Морејската војна, каде Венецијанската република на крајот излегла како победник.
Пад и пропаѓање на републиката
Во текот на 1714 година започнале Османлиско-венецијанските војни. Тоа бил последниот судир помеѓу двете светски сили, а истата завршила со победа на Османлиите и пораз на Венеција. Османлиите зазеле неколку острови како Тинос, Егина и Коринт. Венеција ќе доживеала уште поголем пораз, но тоа го оневозможила Австрија која издвојувала победа против Турците во 1716 година во Битката за Петроварадин. Во 1718 година бил потпишан т.н. Пожаревски договор, според кој Венеција го изгубила Пелопонез, но добила некои тврдини во Албанија, Далмација и Јонско Море. Оваа војна, исто така, е позната и како Втора Мореанска војна,. Оваа била последната војна со Отоманското Царство. трговските бродови на Венеција веќе во 1792 година се намалиле на само 309.
Обиди да се врати републиката
Републиката Сан Марко била создадена во 1848 година од страна на Даниеле Манин во Венеција со бунтот против Австрија. Во обид да се добие автономија, голем број на венецијани излегле на мирни демонстрации. Овој обид бил еден од повеќето чија цел била Венеција да се отцепи од влијанието на Австрија и Италија, но ниту еден обид не завршил успешно.
Венеција од 1866 година влегла во составот на Италија.
Управување
Во раните години на републиката, Дуждот во Венеција имал голема автократија, но подоцна овластувањата му биле ограничени од страна на promissione. Како резултат на тоа, надлежностите биле поделени помеѓу републичкиот Совет кој бил составен од 480 членови, така што владетелот немал право да зема самостојно решение без претходно да се обрати на Советот.
Во 12 век, аристократските семејства дополнително ги намалиле неговите овластувања. Во 1175 година бил основан итн. Мал совет како и Врховен суд. Во 1223 година, овие институции биле заменети со Сигнорија, кој станал највисок орган на владата во Венеција и кој се состоел од саљмиот Дуж, Малиот совет и тројца членови односно водачи на Карантија. Сигнорија станала централно тело на владата, кое се претставувало и преку зборовите: "si è morto il Doge, no la Signoria" ("Можеби Дуждот е мртов, но не и Сигнорија").
Исто така биле создадени и сапиенти, две (а подоцна и шест) тела кои го формирале Колегиумот, односно извршната власт. Во 1229, на бил формиран сенат кој се состоел од 60 членови и истиот бил избиран од страна на Мајорот. Овие освојувањето на овие измени, моќта на дуждот значително се намалила. Венеција била организирана на повеќе начини: монархијата во почетокот била донекаде застапена кај дуждот, аристократијата кај сенатот и демократијата кај советот. Макијавели во тоа време кажал дека Венеција е модерна република, за разлика од неговата родна Фиренца.
Борна (појаснување)
Борна — град во сојузната покраина Саксонија, Германија.
Борна може да се однесува на:
Орнамент
Во архитектурата и декоративната уметност, орнамент е декорација која се употребува за да се украсат делови од градбата или објектот. Архитектонскиот орнамент може да претставува резба од камен, дрви, скапоцени метали, но може да биде и малтерисан или изработен од глина или вметнат на површината како применет орнамент. Поголема разлика меѓу декоративните стилови и уметничките мотиви во архитектурата и применетите уметности била направена со вклучувањето на грнчарството, изработката на мебел, како и механичката изработка. Во текстилот, хартијата, како и другите објекти, на кои декорацијата може да биде најзначаен елемент за нивниот изглед, повеќе се употребуваат поимите декорација или дизајн.
Во еден свој есеј, од 1941, аритектонскиот историчар, Сер Џон Самерсон, орнаментот го нарекол „попвршинска модулација“. Орнаментот е познат уште од почетоците на развојот на цивилизациите, почнувајќи од староегипетската архитектура, продолжувајќи низ сите доба на развојот, а е присутен и во современата архитектура.
Декоративни книги
Од 15. до 19. век, во Европа биле издавани „Декоративни книги“, коишто овозможувале да се видат декроативните елементи од целиот свет. Наполеон Бонапарт вклучил декорации од пирамидите и храмовците во Египет во книгата Опис на Египет. Во 1856, архитектот Овен Џонс ја издал книгата Граматика на орнаментот, во која вметнал декорации во боја од Египет, Турција, Сицилија и Шпанија. Тој престојувал во тврдината Алхамбра, со цел да го нацрта малтерисаниот распоред на орнаментите. Интерес во класичната архитектура се пројавило и на големото патување во доцниот среден век, како ис преведувањето на делата на Витрувиј и Микеланџело.
За време на 19. век, прифатлева употреба на орнамент и прецизна дефиниција станале изворите на естетските контроверзи во западната архитектура, меѓу академските архитекти и нивните критичари, што имало за цел да доведе до создавање на најприкладен стил. Во 1847, Томас Левертон Доналдсон запрашал: „Големото прашање е дали треба да имаме архитектура на нашиот период, различен, единствен и опиплив од 19. век?“ Во 1849, кога Метју Дигби Вајат присуствувал на француската индустриска изложба, која се одржала на Елисејските полиња во Париз, тој ги осудил современите поими во прифаќање за малтерисани орнаменти со зборовите: „И внатрешно и надворешно, има добра работа во безвкусниот и непрофитабилен орнамент... Ако на секој едноставен материјал му се дозволи да ја отсликува својата приказна и линиите на конструкцијата водат до чувство за раскош, квалитетите на „сила“ и „вистина“, кои се енормно распространети мора да бидат осигурани, бидејќи може едвај да поубдат безуспешно восхитување и тоа со многу мала потрошувачка.“ Односите со другите култури преку колонијализмот и новите откритија во археологијата ја прошириле достапноста и употребата на различните видови на орнамент, до негово поново оживување. По околу 1880, биле направени многу фотографии, кои ги претставувале деталите на орнаментите, а кои биле повеќе дури и од печатените материјали.
Литература
ديكور
Географија на Луксембург
Луксембург е планинска земја во Западна Европа.
Граници
Вкупната површина на земјата изнесува 2 586 км2, и според тоа се наоѓа на 166 место по големина во светот. Се граничи со Белгија на север и запад, со Германија на исток и со Франција на југ.
Главниот град Луксембург е најголемиот во државата со околу 90 000 жители.
Население
Според пописот, вкупното население во Луксембург изнесува 465.000 жители. Густината на населеноста е 171 жит/км2.
Клима
На северниот дел на државата се наоѓаат Ардените. Тоа е место со ниски планини. Т.н. Кноф го формира највисокиот дел од земјата со 560 метри, иако Бургплац е многу по познат. Останатиот дел од земјата е низински. Јужниот дел на земјата е погоден за градежништво. Овој дел од земјата е познат и како Гутленд. Границата со Германија е создадена од реките Оур, Алзет и Мозел. Други поголеми места се Еш на Алзет и Ехтернах.
Египетска астрологија
Класичната астрологија во Египет се развила после освојувањата на Александар Македонски.
Египет под Александар
После окупацијата од страна на Александар Македонски во 332 г.п.н.е., во Египет започнува хеленското влијание. Во тој период вавилонската астрологија се измешала со египетските традиции и се создал системот кој користи асцедент, односно подзнак, и поделба на кругот на дванаесет небесни куќи. Оваа нова форма на астрологијата многу брзо се раширила низ античкиот свет, низ Европа, Близок Исток и Индија.
Извори
Derek and Julia Parker, "The New Compleat Astrologer", Crescent Books, New York, 1990
Марвин Геј
Марвин Геј (роден на, починат на ), роден како Марвин Пенц Геј Џуниор, бил американски пејач-текстописец и музичар. Геј помогнал во создавањето на Мотаун Рекордс во 1960-тите со низа хитови вклучувајќи ги: „How Sweet It Is (To Be Loved By You)“ и „I Heard It Through the Grapevine“ и песните испеани во дует со Мери Велс и Тами Терел, а дури подоцна ги доби титулите „Принцот на Мотаун“ и „Принцот на Соул“. За време на седумдесеттите години, Марвин ги сними концептуалните албуми What's Going On и Let's Get It On и со тоа стана еден од првите пејачи во Мотаун да се отцепи од уздите на неговата продуцентска куќа. Подоцнежните песни на Марвин влијаеја на повеќе РНБ поджанрови како што се „quiet storm“ и нео-соул. По периодот на даночен егзил во Европа во осумдесеттите, Геј го издаде хитот „Sexual Healing“ со кој зема и Греми награда во 1982 година, како и албумот наречен „The Midnight Love“. По неговата смрт во 1984 година, на Геј му направија посмртна чест во многу институции вклучувајќи ги и Греми наградата за животно дело и Куќата на Славните на Рокенролот.
Ран живот
Геј е роден во Вашингтон; татко му бил Марвин Геј, Синиор кој бил поп и мајка му била Алберта Геј која била домаќинка. Најпрво Геј пораснал во куќа која се наоѓа на улица “First Street SW бр. 1617, само на неколку блока од реката Анакостиа. Соседството на улицата “First Street„ беше наречена “Едноставен град„ поради тоа што било “пола-град, пола-држава„. Кога Геј бил тинејџер, неговото семејство се преселило во делот на Динвуд во североисточниот дел на Вашингтон. Геј имал пет браќа и сестри, меѓу кои сестрите Џин и Зиола и браќата Мајкл Купер, Френки Геј и Антвон Геј. Мајкл Купер било дете од претходната врска на неговата мајка, додека пак Антвон е роден од една од вонбрачните врски на неговиот татко.
Геј почнал да пее во црква кога имал четири години и бил придружуван од неговиот татко на пијано. Додека растеле, семејството Геј било дел од Пентекосталната црковна секта позната како “Куќата на Господ„. “Куќата на Господ„ ги семала учењата од Еврејскиот Пентекостализмот, којшто се залагал за строго однесување и почитување и на Стариот и на Новиот завет. Геј покажал њубов за пеење уште од своите рани години и бил охрабруван да проследи професионална музичка кариера откако настапил во една училиштна претстава. Домашниот живот на Геј се содржел од брутални мавања од неговиот татко, којшто го мавал за било што. Кога бил мал, Марвин го опишал живеењето со неговиот татко “како да живееш со крал, многу чуден, променлив, суров и семоќен крал„. Тој подоцна изјавил дека ако мајка му не го охрабрувала да пее, најверојатно ќе се самоубиел. Подоцна, неговата сестра објаснила дека Марвин бил често тепан од своите седум години па сè до тинејџерските години.
Пливање на Летните олимписки игри 2012 – 200м градно во женска конкуренција
Пливачката трка на 200 метри градно за жени на Летните олмписки игри 2012 се одржа на 2 август во базенот од Олимпискиот центар за водени спортови во Лондон. Преелиминациите беа одржани на 1 август.
Марвин Геј
Рана кариера
Откако се врати во Вашингтон, Марвин и неговиот најдобар пријател Риз Палмер, формирале вокален квартет – “the Marquees„. Кратко по настапите во околината на Вашингтон, бендот почнал да работи со музичарот Бо Дидли, којшто ги потпиша во продуцентската куќа “Колумбија„, подружница на куќата “Оке Рекордс„, откако не успеал да го потпише бендот во неговата продуцентска куќа “Чес„. “The Marquees„ издадоа два синглови со продуцентската куќа Оке, вклучувајќи го и "Wyatt Earp" којшто не успеа да се пласира на топ-листите. Во овој ран период, Марвин започна да компонира песни и да ја пишува својата прва песна “Barbara „.Геј на кратко работел и како мијач на садови, работа којашто ја сметал како омаловажувачка. Харви Фука, соосновачот на “The Moonglows„ ги потпиша “the Marquees„ како негови работници. Под наредба на Фука, групата го смени името во “Harvey and the Moonglows„, преместувајќи ги во Чикаго. Бендот сними повеќе песни за “Чес„ во 1959 г. вклучувајќи ја и песната "Mama Loochie" којашто беше првата песна на која Марвин беше водачки вокал. Бендот најде работа како студиски пејачи за пејачите на “Чес„ како што се Чак Бери, пеејќи на хитовите на Бери "Back in the U.S.A." и "Almost Grown". Откако се распадна бендот во 1960 г., Марвин се пресели со Фука во Детроит каде што Фука започна да работи со текстописецот Гвен Горди, работејќи за продуцентската куќа на Горди – Анна Рекордс. Дејвид Рафин подоцна изјавува во едно интервју дека Геј работел со Анна Рекордс и како чистач и како некој што складира работи. За време на божиќните празници во 1960 г., Марвин настапи во куќата на директорот на Мотаун, Бери Горди. Импресиониран од пејачот, тој побарал дел од договорот на Фука со Геј. Фука се согласил да продаде дел од својата камата од неговиот договор со Геј, давајќи му 50% од каматата на Горди. Кратко потоа, Геј потпиша со подружницата на Мотаун, Тамла Рекордс.
Пливање на Летните олимписки игри 2012 – 200м градно во женска конкуренција
Златниот медал го освоила Ребека Сони од САД поставувајќи светски рекорд од 2 минути и 19.59 секунди. Второто место го освоила Сатоми Сузуки од Јапонија, а третото место русинката Јулија Јефтимова.
Марвин Геј
Први снимени песни и почетен успех
По овие неуспеси, Геј го поминал остатокот од 1961 г. со плата од 5 американски долари (или 38 американски долари во 2013 г.) за тоа што чукал на тапани за “the Miracles„ и за блуз пејачот “Jimmy Reed„.
Пливање на Летните олимписки игри 2012 – 200м градно во женска конкуренција
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд беа:
Марвин Геј
Први снимени песни и почетен успех
Во 1962 г. Геј помогнал во пишувањето на хитот на “the Marvelettes„ - "Beechwood 4-5789". Истата таа година, во септември, првиот хит наречен "Stubborn Kind of Fellow" на Марвин што успеа да се пласира на топ-листите се искачи во топ-десет на топ-листата РНБ хит. Првиот негов топ-40 хит дојде на крајот на таа година - "Hitch Hike". Овие рани хитови беа проследени од "Pride and Joy", "Can I Get a Witness" и "You Are a Wonderful One". Во 1964 г., Геј започна да снима дуети со Мери Велс, издавајќи го албумот “Together„ којшто успеа да се пласира на топ-листите и на којшто се наоѓа хит баладата "Once Upon a Time". Истата година, Геј придонесе и како заден вокал, тапани и компонирање за песната на Martha and the Vandellas "Dancing in the Street". Успехот на Геј се прошири следната година со топ-десет сингловите "How Sweet It Is (To Be Loved By You)", "I'll Be Doggone" и "Ain't That Peculiar". Последните два синглови станаа неговите први РНБ синглови број 1. Подоцна во 1966 г., Геј имаше уште еден хит дует со Ким Вестон, на песнта "It Takes Two".
Пливање на Летните олимписки игри 2012 – 200м градно во женска конкуренција
Рекорди
Следниве рекорди беа поставени за време на трката:
Марвин Геј
Успех со Тами Терел и “I Heard It Through the Grapevine„
Ракот и ја прекина кариерата на Терел како изведувач во живо, но таа сепак продолжи да снима музика под внимателен надзор. Болеста на Терел подоцна ја доведе до повеќе операции за отстранување на туморот. Наводно, Геј бил уништен од болеста на Терел и станал разочаран од студискиот музички бизнис. Во октомври 1968 г., песната "I Heard It Through the Grapevine" на Марвин беше издадена и стана првата песна на Геј што успеа да се искачи на првото место на топ-листата Билборд Хот 100, а исто така го достигна врвот и на топ-листите во други држави, со продадени над милион копии. Сепак, Геј се чувствувал како да “не го заслужува„ тој успех и дека “се чувствувал како да бил играчка – играчка на Бери, играчка на Анна...„. Геј го продолжи својот успех со песни како што се "Too Busy Thinking About My Baby" и "That's the Way Love Is", коишто се пласираа во топ-десет на топ-листата Билборд Хот 100 во 1969 г. Таа година, неговиот албум “M.P.G.„ стана неговиот прв РНБ албум на место број еден. Геј продуцираше и ко-напиша два хита за “The Originals„: "Baby I'm For Real" и "The Bells".
На 16 март 1970 г., Тами Терел подлегна на рак на мозокот. Геј липаше на нејзиниот погреб. По ова, Геј се повлече на подолго време од музичката кариера. По периодот на депресија, Геј бараше работа во професионалниот фудбалски тим, Детроит (Лавовите на Детроит), каде што подоцна се спријатели со Мел Фар и Лем Барни. На крајот се одлучи дека нема да му дозволам на Геј да проба да работи таму заради можни повреди коишто би му ја уништиле музичката кариера.
What's Going On и подоцнежен успех
На 10 јуни 1970 г., Геј се врати во Хитсвил САД (првото седиште на Мотаун) каде што ја сними својата нова песна "What's Going On", инспирирана од една идеја на Реналдо “Оби„ Бенсон од групата “Four Tops„ откако бил сведок на еден чин на полициска бртулност на еден анти-воен протест во Беркли. Подоцна, Геј му ја пуштил завршената песна на Бери Гордон, и тој забранил да се издаде врз основа на неговите верувања дека песната била “многу политичка„ за на радио за во тоа време. На тоа Геј одговори со штајк од студиото сè додека Мотаун не ја издаде песната. Конечно беше издадена во јануари 1971 година и за брзо време се искачи на место број 1 на РнБ топ-листата и таму остана пет недели, исто така се искачи и на второто место на Билборд поп топ-листата како и на топ-листата Светски Рекорд. Исто така беше и број еден на Кешбокс поп топ-листата, и имаше продадено над два милиона копии.
Следната година, Геј го издаде албумот наречен “Let's Get It On„. Истонаречената песна стана вториот број еден хит на Билборд поп топ-листата. Албумот остана на топ-листите две години и беа продадени над три милиони примероци. Подоцна албумот беше поздравен како “албум исклучителен во неговата вистинска сензуалност и телесна енергија„. Други синглови од албумот беа "Come Get to This", којшто потсеќаше на раниот соул звук на Геј од Мотаун од претходната декада, додека укажувачкиот сингл "You Sure Love to Ball" достигна скромен успех но не беше промовиран од страна на Мотаун поради неговата сексуално експлицитна природа. И покрај ветувањето што го даде по смртта на Тами Терел дека нема да одржува турнеи, Геј се согласи на првата турнеја во четири години, која започна во Колосеумот “Oakland-Alameda County Coliseum„ на 4 јануари 1974 г. Подоцна концертот беше сниман за албумот во живо “Marvin Gaye Live!„ Силната реакција на верзијата во живо на песната "Distant Lover", песна од албумот Let's Get It On, предизвика Мотаун да направи ремикс на песната и да го издаде како сингл во 1974 г. за да ја задржи побарувачката на песните на Марвин.Со последниот дует “Diana & Marvin„ со Дајана Рос Марвин освои интернационален успех.
Турнејата му помогна на Геј во подобрувањето на неговата репутација како изведувач во живо. Едно време, тој заработувал и по 10,000 американски долари (46,552 амер. долари во 2013 г.) од вечер за настап. Геј продолжи со турнејата и во 1975 г. откако го виде успехот постигнат со веќе продадените карти за концертите. Обновениот договор со Мотаун таа година му овозможи да си издради свое студио за снимање по негови мерки. Во октомври 1975 г. Геј настапи на добротворниот концерт на УНЕСКО во Њујорк во “Radio City Music Hall„ за поддршка на африканската писменост, што резултираше да биде пофален во Обединетите нации од страна на тогашниот амбасадор на Гана Ширли Темпл Блек и Курт Валдхејм. Следниот албулм на Геј “I Want You„ беше издаден во 1976 г., а истоимената песна стана број еден РнБ хит. Тоа лето, Геј тргна на неговата прва Европска турнеја по десет години, почнувајќи во Англија, каде што го смими концерот во лондонскиот театар “London Palladium„ што придонесе за објавувањето во 1977 г. на “Live at the London Palladium„. Единствената студиска песна на албумот "Got to Give It Up", стана хит број еден. Live at the London Palladium продаде над два милиони примероци во 1977 г.
Последни снимања со Мотаун и Европски егзил
Во декември 1978 г. Геј ја објави песната Here, My Dear, инспирирана од неуспехот на неговиот брак со Ана Горди. Снимена со намера Геј да даде дел од своите авторски права на Ана за да прима алиментација, падна на топ-листите. Во тој период, Геј стана серизно зависен од кокаин а имаше и повеќе финансиски проблеми со Службата за внатрешни приходи (IRS). Поради овие проблеми тој се пресели во Мауи каде што се мачеше да сними диско албум. Во 1980 г. Геј замина на европска турнеја. Кога заврши турнејата, пејачот се пресели во Лондон каде што можеше да биде затвор бидејќи ги немал платено даноците, кои имаа достигнато над 4,5 милиони долари (12,538,570 амер. долари во 2013 г.).
Во есента истата година, една снимка со грубо снимени песни бепе украдена од еден од музичарите на Геј коишто патуваа со него, Френк Блер, којшто ја однел снимката во Мотаун што се наоѓаше во Холивуд. Мотаун направи ремикс на албумот и го издаде на 15 јануари 1981 г. Кога Геј дозна за објавувањето на албумот, тој го обвини Мотаун за уредување и ремикс на албумот без негова согласнот, а со тоа и дозволувајќи да се издаде едно недовршена продукција ("Far Cry"), исто така и менување на уметноста на албумот и тргнување на прашалникот од насловот со што се придушува неговата иронија. Тој исто така ја обвини продуцентската куќа за пребрзо објавување на албумот, споредувајќи го неговиот недовршен албум со недовршена слика на Пикасо. Тогаш Геј вети дека нема повеќе да снима музика за Мотаун.
На 14 февруари 1981 г., советуван од музичкиот промотер Фреди Кусарт, Геј се пресели во станот на Кусар во Остенф, Белгија. Додека престојуваше таму, Геј избегнуваше тешка употреба на дрога и почна да вежба и да ја посетува локалната Остенд Црква, со што доби и самодоверба. По неколку месеци закрепнување, Геј побара да се врати на сцената, и да почне во Англија и Остенд со турнеја Heavy Love Affair што кратко траеше помеѓу јуни и јули 1981 г. Личниот адвокат на Геј, Куртис Шо, подоцна го опиша периодот што Марвин го помина во Остенд како “најдобрата работа што некогаш му се случила на Марвин„. Кога се дозна дека Геј планира да се врати на музичката сцена и да испадне од Мотаун, претседателот на продуцентската куќа CBS Urban Ларкин Арнолд успеа на крај да го убеди Геј да да потпише со CBS. На 23 март 1982 г., Мотаун и CBS Records преговараа Геј да биде ослободен од Мотаун. Деталите од договорот не се откриваа поради можниот негативен ефект што можеа да го имаат од договорот на пејачот до доверителите од Службата за внатрешни приходи.
Midnight Love и последни настапи
Потпишан сп подружницата на CBS Columbia Геј работеше на неговиот прв албум по Мотаун наречен Midnight Love. Првиот сингл "Sexual Healing", беше издаден на 30 септември 1982 г. и стана огромен хит, достигнувајќи го првото место на РнБ топ листата, каде што и остана десет недели. Подоцна успехот се пренесе и на топ-десет на поп топ-листата во јануари 1983, додека песната достигна интернационален успех, искачувајќи се на врвот на топ-листите во Нов Зеланд и Канада и достигнувајќи топ-десет на топ-листите во Обединетото Кралство; со подоцна продадени над два милиони примероци, и со тоа стана до тогаш најпродаваниот сингл на Геј. Видео записот за песната беше снимен во казиното Курсал во Остенд. Со "Sexual Healing" Геј доби две Греми награди вклучувајќи ја и наградата за Најдобра машка вокална изведба во февруари 1983 г., а исто така ја доби и Американската музичка награда во категоријата соул/РнБ. Midnight Love wбеше пуштен во продажба и беше успешен како и синглот, достигнувајќи го врвот на топ-десет на Билборд 200 топ-листата, а со тоа и стана осмиот по ред сингл број еден на Геј на топ-листата наречена Top Soul LPs, и продаде над шест милиони копии низ целиот свет, од кои само три милиони во САД. Јас не снимам песни за задоволство. Тоа го правев кога бев млад пејач, но не и денеска. Снимам за да можам да ги хранам луѓето со тоа што им е потребно, со она што го чувствуваат. Снимам со надеж да им помогнам на луѓето коишто минат низ тежок период.NME – Декември 1982 г.
На 13 февруари 1983 г. Геј настапи со "The Star-Spangled Banner" на NBA All-Star Game, одржани во Форумот во Инглвуд, Калифорнија, и придружен од Гордон Бенкс којшто ја пуштал студиската песна од трибините. Следниот месец, Геј настапи на специјалниот настан на Мотаун Motown 25: Yesterday, Today, Forever. Овој настап и настапот во мај на шоуто Soul Train, којшто воедно му било и негово трето појавување на шоуто, станаа последните телевисиски настапи на Геј. Тој ја започна својата последна турнеја наречена Sexual Healing Tour, на 18 април 1983 г. во Сан Диего, Калифорнија. Турнејата заврши на 14 август 1983 г. во Тихоокеанскиот Амфитеатар во Коста Меса во Калифорнија. Тој беше загрозен од параноја предизвикана од употребата на кокаин. По завршувањето на концертот, се повлече во куќата на своите родители во Лос Анџелес. На почетокот на 1984 година, Midnight Love беше номиниран за Греми награда за Најдобра машка вокална РнБ изведба, што воедно беше неговата четиринаесетта и последна номинација.
Смрт
Во околу 11:38 часот наутро на 1 април 1987, додека Геј седел на неговиот кревет и разговарал со мајка му Алберта, неговиот татко испукал два куршуми во него. Првиот истрел, којшто влегол на десната страна во градите на Геј, бил фатален бидејќи ги пробил неговите витални органи. Престрелката се случила откако Геј и неговите родители се карале за некои деловни документи коишто не можеле да ги најдат, и таа караница се одвивала повеќе дена. Геј беше однесен во брза помош во “California Hospital Medical Center„ и прогласен за мртов во 13:01. Геј почина еден ден пред да наполни 45 години. На суд се откри дека пиштолот всушност му бил поклон за Божиќ на Марвин Геј, Синиор од неговиот син. Погребот на Геј беше посетен од над 10,000 ожалостени лица на “Forest Lawn Memorial Park„.
По погребот, Геј беше кремиран и дел од неговата пепел беше расфрлена во близина на Тихоокеанскиот океан. Геј не остави зад него ни тестамент ни полиса за осигурување кога почина. Татко му на Геј не се спротивстави на излагањето за доброволно убиство откако се согласи на парична спогодба во случајот. Подоцна, во 1998 г. почина од пневмонија. Од смртта на Геј, околу неговата куќа се собираат неговите обожаватели на денот на неговото раѓање за да бдеат.
Романтични врски
Геј ја запозна својата втора жена Џенис Хантер во март 1973 г. додека го снимаше албумот Let's Get It On. Подоцна го посвети својот ЛП (Long Play) од 1976 г. I Want You, на Хантер. Според Мајкл Ерик Дајсон, во неговата книга посветена на Геј, Mercy, Mercy Me: The Art, Loves and Demons of Marvin Gaye, тврди дека I Want You била “дефинитивно дело, романтично и еротско посветено„ на Хантер и дека опсесијата на пејачот со Хантер била “речици опипливо во сензуалните текстури коишто се всушност звучниот и лирскиот потпис на албумот„. Дајсон понатаму изјави дека поради тоа што нивната врска била “неодоливо страсна и емоционално груба„ тие “играле секој на своите јаки страни, и играле на нивните слабости„. Двојката заедно имаше две деца, ќерка Нона (родена на 4 септември 1974 г.) и син Френки (роден на 16 ноември 1975 г.). Откако конечно се заврши претходнио брак на Марвин, тој и Џенис се венчаа во октомври 1977 г. Бидејќи Марвин имаше проблеми со дрога и изнерерување, тие се разведоа во февруари 1981 г.
Додека беше разведен од Џенис Геј, Марвин се гледаше со холанѓанскиот модел Јуџени Вис. По таа врска, Марвин беше заедно со Британската Дама Едит Фоквел. Списанието GQ подоцна напиша приказна од авторот Бернард Тејлор во којашто цитираше дека Фоксвел му кажал дека врската помеѓу неа и Геј била толку сериозна што тие зборувале еднаш и за брак. Последната девојка на Геј беше една англичанка Дебора Декер. По неговата смрт, Декер изјави за магазинот Parade дека таа го носела нероденото дете на Геј и дека живеела со родителите на Геј во нивната куќа додека незадоволството на семејството предизвика Геј да ја пресели во стан во западен Холивуд. Декер подоцна го изгубила своети дете. Геј е дедо на Марвин IV (роден на 1 април 1995 г.), Нолан Пенц (роден во јуни 1997 г.) и Дилан (роден во мај 2000 г.).
Борба со депресија и злоупотреба на кокаин
Геј со години се бореше со депресијата.Една ноќ, во крајот на 1960те, Геј проба да изврши самоубиство со пиштол, причина за тоа е веројатно предозирање, и беше запрен да успее во својот обид од таткото на Бери Горди. Во 1979 година, Геј се обиде да изврши самоубство по вторпат со шмркање на цели 28,3 грама кокаин додека беше на Хаваите, подоцна тврди "Само сакав да бидам оставен на мира и да се издрогирам со високо – октанов наркотик за шмркање. Ќе беше бавна, но релативно пријатна смрт, сигурно почиста отколку со пиштол. Геј му кажа на еден човек што му правеше интервју во 1983 дека за време на неговиот егзил тој бил манично депресивен. “Бев во најлошата состојба. Навистина се чувствував како да не сум сакан. Бидејќи не чувствував љубов, се чувствував безполезен.„ Сестрата на Геј – Џин твредеше четири дена пред неговата смрт дека Геј се обидел да изврши самоубиство рипајќи од кола во движење, но од тоа последицата била само рани и модрици. Двајцата, Џин и нивниот брат Френки, веруваа дека Марвин беше сериозен во намерата да си го одземе животот.
Геј беше запознаен со кокаинот во касните 1960и години. Геј често користеше кокаин триејќи го на непцата или јадејќи го, затоа што имаше голем проблем со шмркањето. До крајот на 1970те години, премина во зависност. После неговиот обид за самоубиство 28,3 грама кокаин во 1979 година Геј премина на freebasing кокаин. Зависноста на Геј стивна откако се пресели во Белгија во 1981 г., по советувањата на музичкиот промотер Фреди Кусарт. Остана трезен сè до неговото враќање во САД на крајот на 1982 година. За време на неговата последна концертна турнеја, кај безнадежниот Геј се разви параноја предизвикана од кокаинот. Поради паранојата се чувствувал дека цело време некој го гледал и дека некој сакал да го убие.
Битка кај Анхијал (917)
Битката кај Анхијал се одвила на 20 август 917 година во близина на Анхијал, денешна Бугарија, помеѓу силите на Византиското Царство предводени од Лав Фока и силите на Бугарија предводени од царот Симеон I. Битката е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со убедлива победа на Бугарите. Според арапскиот хроничар ал-Масуд во битката учествувале вкупно 122.000 војници.
Битката од византиска гледна точка придонела до предизвикување на едни од најголемите несреќи кои некогаш и се случило на византиската војска, и обратно една од најголемите воени успеси на Бугарија. Меѓу најзначајните последици претставувало официјално признавање на бугарските цареви, а со тоа и на Бугарија како држава од страна на Византија, и нејзина еднаквост со останатите империи.
Позадина
По бугарската победа во војната од 894-896 година, Византијците биле принудени да му оддадат почит на цар Симеон I. Во 912 кога византискиот цар Лав VI починал, неговиот брат Александар одбил да им оддаде почит на Бугарите. Симеон ја видел можноста да започне нова војна и да ги исполни своите амбиции за освојување на Цариград. Александар починал во истата година и новата влада, во рамките на патријархот Никола I Цариградски направил очајнички обиди да се избегне војната, ветувајќи дека новородениот цар Константин Порфирогенит ќе се ожени со една од ќерките на Симеон. Во одреден момент, патријархот и Симеон дури и се состанале надвор од ѕидините на Цариград, вршејќи ја церемонијата на крунисувањето. Потоа, Симеон започнал да ја користи титулата "цар на Бугарите", како и грчката титула Василевс.
Самиот брак бил поништен во 914 година од страна на регентот на империјата и мајка на Константин VII Порфирогенит, Зоја Карбонопсина. Како одговор на тоа, Бугарите започнале напади во Источна Тракија. Адријанопол ги отворил своите порти за Симеон во септември 914  и нејзиното население го признал Симеон како владетел, додека византиската војска била окупирана во источниот дел. Во текот на следната година бугарските армии нападнале области околу Драч и Солун.
По склучениот мир со Арапите, војската од азиските провинции на Византија била префрлена на Балканот. За да се поттикне армијата и дополнително да се подигне борбениот дух, на гардата тагми однапред и биле исплатени латите, а Константин Кефала заедно со Константин Валелијас го покажале дрвениот крст, на кој бил распнат Исус Христос и војниците од целата армија се заколнале дека "ќе умрат еден за друг". По положувањето на заклетвата копнената армија се насочила против Бугарија. Во едно од писмата патријарх Николај Мистика, наведува дека византиската армија ги нападнала бугарските територии поради вознемирувачките известувања кои дошле од стратезите на Тракија, Македонија, Солунската, Драчката област, а исто така и од стратег Јован Вогас. Бидејќи византиската армија се придвижила покрај морето, најверојатно влегувањето во бугарска територија станало птеку Дебелт. Во врска со извештајот на Скилица дека битката се случила во близина на градот Анхијал на 6 август 917 година, некои истражувачи сметаат дека таму прегрупираните бугарски гранични сили се обидиле да ја запрат византиската офанзива, но по неуспехот се повлекле кон реката Анхијал и се приклучиле кон главните сили.
Подготовки
Двете страни внимателно се подготвувале за одлучувачки крај на конфликтот. Царицата Зоја сакала да се направи брзо мировниот договор со Арапите и да се вклучи целата војска на исток во војна со Симеон. Византијците се обиделе да најдат сојузници и испратиле емисари кај Унгарците, Печенезите и Србите но Симеон бил запознаен со методите на византиската дипломатија и од самиот почеток имал успешни акции за спречување на можен сојуз меѓу своите непријатели. . Со тоа, Византијците биле принудени да се борат сами.