cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Андреас Херцог
Андреас "Анди" Херцог (роден на 10 септември 1968 во Виена) — австриски фудбалски тренер и поранешен фудбалер, играч од средниот ред.
Клупска кариера
Роден во Виена, Херцог ја започнал својата кариера во еден од австриските фудбалски гиганти Рапид Виена. Во сезоната 1987–1988 тој бил позајмен на градскиот соперник Ферст Виена, каде постигнал гол во секој од неговите први три натпревари за клубот. Откако овој потег се покажал како успешен тој наскоро бил повикан назад во Рапид за почетокот на сезоната 1988-1989. Во следните четири сезони тој успеал да изгради свое име во клубот како важен играч, па дури и капитен со одиграни речиси 150 натпревари и преку 30 голови до сезоната 1991-1992.
Во летото 1992, Херцог се преселил во германскиот Вердер Бремен со кој веќе во првата сезона ја освоил Бундеслигата, а една година подоцна во сезоната 1993-1994 и Купот на Германија. По три одиграни сезони во Вердер, откако Херцог ја докажал својата класа и во германската Бундеслига во летото 1995 заедно со својот тренер Ото Рехагел се преселиле во Бајерн Минхен. Во својата прва и единствена сезона кај баварците, Херцог го освоил Купот на УЕФА пред да се врати во Вердер за сезоната 1996-1997. Тој одиграл уште 5 и пол сезони во бременскиот клуб, освојуваќи уште еден Куп на Германија во сезоната 1998-1999. Во сезоната 2001-2002 кога бил под закана да го загуби местото во почетната постава на зелено-белите од унгарецот Кристијан Листеш, Херцог одлучил да го напушти клубот во зимската пауза и да се врати во својата родна Австрија.
Во јануари 2002 Херцог се вратил во својот матичен клуб во кој поникнал, Рапид Виена. Во 2004 година, тој потпишал едногодишен договор со клубот од МЛС лигата, Лос Анџелес Галакси. Под водството на тренерот Зиги Шмид, Херцог играл добро до средината на сезоната кога настапила и тренерската промена со што и минутите на Херцог на теренот драстично се намалиле.
На 10 ноември 2004, Херцог го објавил своето повлекување од професионалната фудбалска играчка кариера.
Репрезентативна кариера
Своето деби за австриската репрезентација го направил во април 1988 во пријателски натпревар против Грција во Атина. Тој ја претставувал својата репрезентација на две Светски првенства во 1990 и 1998. На Светското првенство 1998, тој исто така успеал да постигне еден погодок во последниот натпревар од групната фаза против Италија во поразот со 2-1.
Во мај 2002 во пријателскиот натпревар против Германија тој го одиграл својот 96-ти натпревар за репрезентацијата со што го надминал Антон Полстер, како играч во австриската репрезентација со најмногу настапи на сите времиња. Со својте 103 настапи и 26 гола тој и денес е играчот со најмногу настапи за австриската репрезентација. Својот последен натпревар за репрезентацијата го одиграл во април 2003 во пријателска средба против Шкотска.
Тренерска кариера
Од 30 септември 2005 до 31 декември 2005 бил назначен како привремен тренер на австриската репрезентација, заедно со Вили Рутенштајнер и Славко Ковачиќ. На 1 јануари 2006, тој станал помошник на селекторот Јозеф Хикерсбергер, кој тогаш ја преземал селекторската функција во австриската репрезентација. На 4 март 2008 бил назначен за селектор на австриската репрезентација под 21 година.
На 17 декември 2011 ја напуштил оваа функција, за да стане помошник на Јирген Клинсман на клупата на репрезентацијата на САД. На 23 јанурари 2015, Херцог бил назначен за селектор на олимписката репрезентацијата на САД.
На 1 август 2018, Херцог ја преземал селекторската функција во израелската репрезентација.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 18 октомври 2018.
1570 во музиката
1570 година во музиката содржи некои значајни настани.
Подмоље
Подмоље (се среќава и како Подмолје) — село во Општина Охрид, во околината на градот Охрид.
Историја
Во XIX век селото било дел од Охридската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Подмоље живееле 160 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Подмоље имало 120 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото имало 331 жител, од кои 325 Македонци, 2 Срби и 4 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 280 жители, од кои 246 Македонци, 3 Срби, 7 останати и 24 лица без податоци.
Родови
Подмоље е македонско село.
Родови во селото се: Лошковци (6 куќи) доселени се од соседното село Оровник; Тодоровци (2 куќи) доселени се од селото Завој; Димовци (1 куќа) доселени се од селото Вапила, каде припаѓале на родот Шандаковци; Велестовчани (6 куќи) доселени се помеѓу двете светски војни од селото Велестово; Завојчани (4 куќи) доселени се кога и претходниот род од селото Завој; Оровчани (16 куќи) доселени се во 1970 година од селото Оровник; Луковчани (10 куќи) доселени се кога и Оровчани од селото Луково; Дебрчани (10 куќи) доселени се од разни села во Дебрца; Безовчани (6 куќи) доселени се од селото Безово; Орманчани (2 куќи) доселени се од селото Орман; Волинчани (2 куќи) доселени се од селото Волино; Охриѓани (2 куќи) доселени се од Охрид; Тетовчани (2 куќи) доселени се од Тетово; Скопјани (2 куќи) доселени се од Скопје; Кумановчани (1 куќа) доселени се од Куманово.
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ од крајот на 1940-тите, родови во селото биле:
Иселеништво
Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до крајот на 1940-тите:
Папа Виктор II
Виктор II (лат. Victor PP. II; околу 1018 - 28 јули 1057) — римски папа од 17 април 1055 до 28 јули 1057. Бил племеник на Хенрих III. Едно време бил регент на Баварија, а откако бил избран за папа и по смртта на Хенрих, бил регент на целата империја при владеењето на Хенрих IV. Сакал да биде погребан во Германија, но бил погребан во Равена.
Економија на Република Српска
Економијата на Република Српска — економија која главно е формирана по војната во Босна. Осноата на економијата ја опфаќа индустријата и земјоделството.
Вработување и благосостојба
Стапката на невработеност во 2016 година изнесувала 24,8%, што е за 0,4% помалку во однос на 2015 година. Невработеноста кај мажите е 21,6%, а кај жените - 29,5%. Третина од невработените се на возраст под 30 години; секој петти невработен е постар од 50 години. Кај невработените мажи, 19,3% завршиле основно училиште, 72% средно училиште, 8,7% - средно училиште или универзитет. Кај жените, овие показатели се 15,3%, 66,9% и 17,8%, соодветно.
Половина од сите вработени работат во преработувачката индустрија, трговијата и администрацијата. Еден од шест работници е под 30 години, а 25% се вработени на возраст над 50 години. Меѓу вработените, 50% завршиле средно училиште, а 25% имаат високо образование.
Според Републичкиот институт за статистика, вкупно 253 305 лица биле вработени во 2016 година, вклучувајќи 141 454 мажи и 111 851 жени. Ова е 7330 луѓе повеќе отколку во 2015 година. Според Републичкиот институт за статистика, распределбата на вработените по активност во 2016 година била како што следува: :
Во 2016 година, просечната нето плата изнесувала 836 конвертибилни марки (КМ). Во 2015 година, овој индикатор бил 831 км. Највисоки плати се во осигурувањето и финансиите, каде нејзините вработени (2,6% од бројот на вработени) добиваат просек од 1261 КМ. Најниски платисе во областа на административното управување и консултациите, каде што работниците (1,3% од бројот на вработени) добиваат просек од 518 км месечно. Просечната бруто-плата изнесувала 1344 КМ, што е за 4 КМ повеќе отколку во 2015 година.
Обемот на инвестиции во 2015 година изнесува повеќе од 1,6 милијарди конвертибилни марки. Од нив, повеќе од половина биле инвестирани во градежниот сектор.
Митко Миноски
Митко Софронијов Миноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Економија на Република Српска
Индустрија
Во Република Српска, уделот на индустријата е 16,4%. Во 2015 година, тој забележил пораст од 3% во однос на 2014 година. Најразвиени енергетски гранки се дрвната индустрија, металургијата, екстракцијата на природните ресурси и производството на текстил.
Вкупниот број фирми и претпријатија во индустријата на крајот на 2015 година бил 4436. Од 89%, тие биле во приватна сопственост. Обемот на инвестиции во индустријата изнесувал 635 милиони конвертибилни марки, што е за 37,6% помалку во однос на 2014 година.
Индустријата вработува 27,5% од работоспособното население.
Главниот индустриски центар на РС е Бања Лука, во градот има претпријатија како Јелшинград (металургија), Микроелектроника, Хемофарм и др. г.
Енергетика
Енергетскиот сектор на РС целосно ги покрива потребите на републиката за електрична енергија, а дел од истиот се извезува.. Вкупната количина на електрична енергија произведена во 2015 година изнесувала 5610 гигават. 58,8% била генерирана во централи на ЦХП, 40,4% на хидроцентрали, 0,8% од други извори. Потрошувачката на електрична енергија расте од 2011 година.
Структурата на потрошувачите на електрична енергија во 2015 година била како што следува: :
РС нема свои резерви на природен гас, побарувачката за него целосно се компензира со неговиот увоз, додека 91,7% од увезениот гас го троши индустријата.
Во 2015 година, инвестициите во енергетскиот сектор на РС достигнале 366 милиони конвертибилни марки, во него биле вработени околу 12 илјади луѓе, што е за 1,7% повеќе отколку во 2014 година.
Градежништво
Во 2015 година, градежништвото покажало благ пад во однос на претходната година - за 1,1%. Оваа индустрија генерирала 4,7% од БДП и привлекла 18,7% од вкупните инвестиции. Вкупната цена на градежните работи е повеќе од 621 милиони км. Во однос на трошоците, издвоени се работи за изградба на инфраструктурни објекти (217 милиони КМ), канцеларии и трговски центри (133 милиони КМ), како и домување (128 милиони КМ).
4,5% од работниците во РС се вработени во градежништвото.
Во изградбата на станбени згради, најчести се еднособните станови - 40,8%. Просечната цена на новите станови е 1520 КМ по квадратен метар.
Земјоделство
Земјоделството игра значајна улога во економијата на РС, но нејзиното учество во БДП на Републиката постепено се намалува. Во 2011 година, земјоделскиот сектор учествувал со 8,9% од БДП, во 2015 година овој индикатор изнесувал 7,8% од БДП. Во исто време, 29,1% (91 илјади луѓе) од вработената популација работат во земјоделството. Овој индикатор се намалил и од 2011 година, кога 32,7% од вработената популација работела на овој сектор.
Прометот во надворешно-трговската размена на земјоделски производи во 2015 година изнесувал 293,8 милиони конвертибилни марки, што е за 30,4 милиони евра повеќе отколку во 2014 година. Учеството на земјоделските производи во извозот е 2,3%, а кај увозот - 5,4%. Најголем дел од извозот бил јаболка, круши и дуњи, нивниот главен купувач е Русија. Во увозот доминира пченка, снабдувана главно од Србија [./Экономика_Республики_Сербской#cite_note-_4aec656075bead72-19 [19] ].
Во 2015 година, биле посеани 306 илјади хектари земјоделско земјиште со разни култури. Тие успеале да соберат 127 илјади тони пченица, 561 илјади тони пченка, 48 илјади тони јаболка, 67 илјади тони сливи [./Экономика_Республики_Сербской#cite_note-_e2d00e6de99a7066-20 [20] ].
2015 година била рекордна година во областа на производството на мед, кога биле собрани 1974 тони. Од нив, 240 тони биле собрани во Бијељина [./Экономика_Республики_Сербской#cite_note-_4aec656075bead74-21 [21] ].
Меѓународна трговија
Во 2015 година, РС извезувала производи во Италија (18,3%), Србија (13,1%), Германија (10,6%), Словенија (9,7%), Хрватска (8,8%), итн. Додека главни добавувачи на РС биле Србија (17,5%), Русија (15,7%), Италија (12,2%), Германија (7,8%) и Кина (6,3%). Вредноста на извозот изнесувала 2,6 милијарди конвертибилни марки, вредноста на увозот - 4,4 милијарди конвертибилни марки.
Во структурата на извозот доминираат облека, ткаенини, производи за преработка на дрво, вклучувајќи јаглен, како и производи од металуршката индустрија. РС главно увезува енергетски ресурси, метали, машински алати, итн. .
Туризам
Туристичкиот потенцијал на Република Српска е доста голем заради присуството на богати природни ресурси и атракции. Планински туризам, спа-туризам, религиозен, авантуристички и еколошки туризам се развиваат во републиката. Меѓу многуте атракции и области што ги посетуваат туристите, се издвојуваат планини и термални извори (спа-летувалишта) - 17,2% и 16,2% од вкупниот број туристи во 2016 година, соодветно.
Во Република Српска, Министерството за трговија и туризам е одговорно за туризмот. Во рамките на овој сектор, постои Туристичка организација на Република Српска, чии задачи се да ја популаризираат земјата како туристичко одредиште, да го создадат нејзиниот позитивен имиџ, да учествуваат на разни туристички саеми и други настани, итн. Во голем број населени места на РС, работат ограноци на Организацијата.
Во 2016 година најголем број странски туристи пристигнале од Србија (45 209), Хрватска (19 594) и Словенија (16 701).
Сообраќај
Во 2015 година, транспортните компании во РС пренеле околу 30 милиони патници, што е за 0,6% помалку отколку во 2014 година. 77,2% од патниците се превезувале во градските и регионалните патишта. Во исто време, обемот на транспортирана стока се зголемил за 40,6% во однос на претходната година. Од нив, 57% од товарот се транспортирал со железница.
Должината на патиштата на кои се врши транспортот е 14 191 километар. Во 2015 година, 29 568 000 патници користеле моторни возила.
Заклучно со крајот на 2016 година, неколку главни патишта се во изградба, со вкупна вредност од 2,397 милијарди евра :
Според плановите на Владата на РС, изградбата и одржувањето на овие автопати ќе овозможат 8000 нови работни места. Исто така, се градат околни патишта во близина на поголемите градови: Бања Лука, Придора, Модрици, Билелина, Требин и Гацк. Целта на нивната изградба е да се подобри безбедноста на патиштата, како и насоката на транзитните текови низ градовите.
Во 2015 година, бројот на регистрирани автомобили се зголемил за 1,7% во однос на претходната година.
Должината на железницата е 426 километри, и по неа биле пренесени 178.000 патници. Со железничкиот сообраќај и сродната инфраструктура управува државната компанија Железници на Република Српска. Главните железници се Шамат - Добој - Маглаи и Нови Град - Добој - Зворник. Во тек е модернизацијата на патеките и патничките возови. Планот за развој на железницата предвидува набавка на 200 нови автомобили.
Поштенска комуникација
Поштенската комуникација во РС ја спроведува државната компанија „Пошта Српске“. Компанијата била основана на 10 декември 1996 година со делење пошта, телеграфски и телефонски системи на РС во две претпријатија - Поште Српске и Телеком Српске. На 25 декември 2002 година, компанијата била трансформирана во акционерско друштво, каде државата поседува 65% од одобрениот капитал.
Структурата на Поште Српске вклучува 226 единици на територијалната поштенска мрежа, во компанијата се вработени 2.288 лица. Во просек, едно работно место е одговорно за 111,04 км² од републиката и 6627 жители. Еден поштар е одговорен за 2325 жители на РС. Според Републичкиот институт за статистика, во 2016 година, поштата доставила 24.000 писма и 44.000 парцели.
Образование
Образовниот систем во Република Српска го регулира републичкото Министерство за образование и култура. Се состои од предучилишни установи наменети за деца од 3 до 7 години; основни училишта за деца од 7 до 15 години; општи средни училишта и гимназии за ученици од 15 до 19 години; специјални средни училишта (технички, педагошки, музички и други), стручни училишта и универзитети. Според Републичкиот институт за статистика, во учебната 2015-2016 година, во Република Српска имало 124 предучилишни установи (9093 ученици), 708 основни училишта (94 064 ученици), 94 средни училишта и гимназии (42 089 ученици), 21 стручни училишта и универзитети (37.390 студенти).
Високообразовните институции во Република Српска ги вклучуваат универзитетите - Универзитет Бања Лука, Универзитет Источно Сараево, Високо медицинско училиште „Пиедорск“, Високо училиште „Требин“ за хотелски бизнис и туризам, итн. Универзитетот „Бања Лука“ е најголем од нив, во академската 2015-2016 година, 15 513 студенти учеле под надзор на 1300 професори и истражувачи.
126 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5382 и 5383 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4624 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3634 и 3635 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 627.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 126 година се протега во 2510 и 2511, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2570 и 2571 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 417. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 770 и 769 исламска година пред хиџра.
Долина Компостела
Долина Компостела е покраина на Филипините која се наоѓа во регионот Давао на островот Минданао. Покраината ја нерекуваат Комвал (Comval) уште од кога била дел од Северен Давао сè до нејзината независност во 1998. Главен град е Набунтуран. Долината Компостела се граничи со Северен Давао на запад, Јужен Агусан на север и Источен Давао на исток. На југозапад излегува на Давајскиот Залив.
Народ и култура
Повеќето од жителите се доселеници од Себу или од другите висајски покраини.
Стопанство
Основна стопанска гранка е земјоделството и преработка на тие производи, како оризот, кокосот и бананата. Има и доста развиено рибарство.
Административна поделба
Долината Компостела е поделена на 11 општини.
Фестивали
-Секоја трета недела од декември и се одржува во главниот град
-Приказ на културата на Долината Компостела. Се одржува од 1 до 8 март, кое всушност е и годишнина на покраината.
-Се одржува во општината Мако секоја 4-та недела од Јуни
-Се одржува во општината Монкајо секој 4 септември
Курсдорф (Зале-Орла)
Курсдорф (Chursdorf) — село и поранешна општина во округот Зале-Орла, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од општината Дитерсдорф.
Петрич (општина)
Општина Петрич (Община Петрич) — општина во Пиринска Македонија, во денешната Благоевградска област, југозападна Бугарија. Центар на општината е градот Петрич. Општината има 55 населени места со вкупно население од 55.714 жители (2015).
Населени места
Општината има 55 населени места. Тие се следниве (имињата во заграда се сегашните, сменети од бугарската држава):
Саматица
Саматица — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Кутали
Речен превоз
Речен превоз е вид на транспорт по реки и канали.
Заговор 58
Заговор 58 (Konspiration 58 или KSP58) е шведски мокументарец (исмејувачки документарец) од 2002 година, продуциран од Шведската телевизија, шведскиот јавен радиодифузер. Филмот го испитува измисленото движење KSP58, кое тврди дека Светското првенство на ФИФА во Шведска во 1958 година навистина не се одржало, туку било лажно и постои само како фалсификувано телевизиско и радио покривање во заговор меѓу американската и шведската телевизија, ЦИА и ФИФА како дел од Студената војна. Во филмот се вели дека Шведска немала економски или технички ресурси за всушност да биде домаќин на толку голем настан. Во заплетот, американскиот мотив за тоа бил да се тестира ефикасноста на телевизиската пропаганда. Кога филмот првично се емитувал, на публиката не и било кажано однапред дека се работи за потсмев, со што се доби впечаток дека „ Заговор 58“ е обичен документарен филм.
Содржина
Се презентираат голем број „докази“. На пример, има анализа на телевизиските снимки од натпреварите, каде во позадина се гледаат куќи кои всушност никогаш не стоеле таму. Филмот, исто така, анализира како сенките на играчите на теренот паѓале и биле под агол на начин што не е возможен во Шведска со оглед на положбата на сонцето во тоа време. Претседателот на КСП58, Брор Жак де Верн, кој бил вработен во Шведската национална агенција повеќе од дваесет години, вели дека барал докази дека турнирот навистина се одржал, но не нашол ништо. По завршувањето на филмот било откриено дека филмот е мокументарец.
Александар Дероко
Автор е на бројни книги од областа на архитектурата, но и други области, кои најчесто ги илустрирал самиот. Долги години бил професор на Универзитетот во Белград, а во 1956 година станал член на Српската академија на науките и уметностите.
Заговор 58
Содржина
Целта на филмот, според режисерот Јохан Лофштед, била да се илустрира како функционира историскиот ревизионизам (особено негирањето на Холокаустот) и да се истакне важноста на изворната критика кога се добиваат информации, на пример, од медиумите.
Поголемиот дел од ликовите во филмот се вистински познати личности кои се глумеле себеси.
Александар Дероко
Создавал во повеќе архитектонски правци, најмногу во српски национален стил и модернизам.
Биографија
Потекнува од италијанското семејство Дероко, кое живеело во Венеција. Прадедо Марко Дероко се населил во Дубровник. А дедо Јован се преселил од Дубровник во Белград, каде што работел како учител по „цртање“ во уметничкото училиште на Кутлик. Од бракот со половина Србин-полуГерманец, Катарина го добила синот Евжен. Родителите на Александар биле, таткото на Евгенија, Евжен Дероко, инженер, висок функционер во железницата, и неговата мајка, Ангелина (Анѓа), р. Михајловиќ, родум од банатското село Мокрина. Евзен Дероко бил пионер на српската филателија. Александар во Белград дипломирал и се запишал на Техничкиот факултет. Почетокот на Првата светска војна го дочекала на студии. Учествувал во војната како еден од 1.300 каплари со чин наредник.
По завршувањето на војната, се вратил да студира архитектура и уметност во Рим, Прага (исто така поминал два семестри на Архитектонскиот и Градежниот факултет на Чешкиот технички универзитет во Прага ), Брно и Белград, каде што дипломирал во 1926 година. Како стипендист на француската влада се преселил во Париз, каде што се дружел со Пикасо, Шумановиќ, Ле Корбизје, Растко Петровиќ и други, кои тогаш живеле во Париз.
Архитектура
Во 1926 година заедно со Богдан Несторовиќ го изработил проектот Храмот на Свети Сава со кој победил на натпреварот. Во раните 1930-ти, тој станал професор на Архитектонско -филозофскиот факултет, каде што предавал до неговото пензионирање во 1974 година.
На Архитектонскиот факултет во Белград, Дероко бил редовен професор по современа архитектура. Амфитеатарот бил претесен за да ги собере сите студенти, и воопшто сите заинтересирани. За време на Втората светска војна бил затворен во логорот Бањица.
На своите патувања во повеќе наврати (1954, 1956 и 1965 г.) престојувал на Света Гора, за чија архитектура и живот оставил вредни информации.
Во негова чест, општина Стари град ја востановила биеналната награда „Александар Дероко“ 2021 година за творци во архитектурата и урбанизмот.
Други области
Александар Дероко бил еден од првите сестрани спортисти во Србија. На пливачкиот натпревар организиран од Олимписки комитет на Србија во 1911 година, тој освоил златен медал во пливање на Сава и во пливање во 1000 метри низводно слободно. Се занимавал и со манекенство. Тој дизајнирал и изградил една од првите воздушни едрилици во Србија. Со макетите на неговата конструкција учествувал на натпреварите организирани од првите млади моделари во Србија во 1910-1912 година. Љубовта кон едрилиците и авијацијата го навела да се пријави во војска како студент волонтер, каде што на Солунскиот фронт, како еден од 1.300 каплари, станал еден од првите српски воени пилоти.
Се занимавал и со илустрација Александар Дероко, најмногу во форма на цртежи на приватни честитки кои ја откриваат веселата и хумористична страна на личноста на еден од клучните протагонисти на српската историја на архитектурата 20. век. Илустрациите на неговите лични „разгледници“, создадени во периоди кога спласнувала педантната и мачна дизајнерска активност, ја покажуваат живата белградска атмосфера, дружељубивоста, еротиката, со еден збор - слободоумноста на новообразованите граѓани. Разиграните цртежи на скици на хумористичен начин ги прикажувале народните обичаи за време на традиционалните фестивали. Понекогаш добивале нота на експресивност, на границата на карикатурата, но секогаш со препознатлив стил. Неговата наклонетост кон национализмот и традицијата се огледа во дискретното цртање на украси - знамиња на ракописите на книгите.
Папа Стефан IX
Стефан IX (лат. Stephanus PP. IX; околу 1020 - 29 март 1058) — римски папа од 3 август 1057 до 29 март 1058. Одредено време живеел во Цариград. Сакал да ги обедини католицизмот и православието.
Папа Лав IX
Лав IX (латински: Leo PP. IX), познат и како Бруно Егисхејм-Драгсбург (германски:Bruno von Egisheim-Dagsburg; роден на 21 јуни 1002 во Егисхејм, Елзас - починал на 19 април 1054 во Рим) — римски папа од 12 февруари 1049 до 19 април 1054. Во католицизмот, тој е светец и неговиот празник се празнува на 19 април. Тој е историски најголемиот германски папа во Средниот век. Во негово време дошло до Големиот раскол помеѓу источната и западната црква.
Животопис
Лав IX бил жител на Егисхејм, горен Елзас, денес во Франција, но со населено од Германци. Неговото семејство било благородничко, а неговиот татко грофот Хуго бил роднина со царотr Конрад II (1024-1039). Се школувал во Тул, каде што подоцна станал свештеник, и во 1026 епископ. Во скоро, тој вршел и значајни политички услуги за неговиот роднина, царот Конрад II и подона за царот Хенрик III (1039-1056). Тој станал највредниот реформаторски свештеник, кој со воодушевување овозможил да дојде до ширење на правилото на манастирот Клуни.
По смртта на папата Дамас II (1048), Бруно бил избран за негов наследник на собранието во Вормс, Германија во декември 1048. На собранието присуствувале и царот и римските делегати. И покрај тоа, Бруно очигледно на изборот за папа бил избран за нов папа, благодарение на гласовите на свештенството и луѓето. Заминувајќи кратко по Божиќ, тој се сретнал со игуменот Хуго од Клуни во Бесансон, каде што бил придружуван од младиот свештеник Хилдебрнанд, кој подоцна станал папата Григориј VII (1073-1085). Бруно во Рим пристигнал следниот февруари, облечен во аџиска облека, и на осветувањето го добил името Лав IX.
Лав IX ја почитувал традицијата во неговата реформација на Католичката црква. Една од неговите први големи работи била да се одржи познатиот Велигденски синод во 1049, на кој целибатот во свештенството повторно бил воспоставен. Исто така, Велигденскиот синод се одржал каде што папата имал најмало влијание, насочувајќи ги неговите убедувања против секој вид на симонија. Најголемиот дел од следната година, тој бил зафатен со развојот во Италија, Германија и Франција, што останало славно од неговиот понтификат. По одржувањето на синододт во Павија, тој му се придружил на Хенрик III во Саксонија и го придружувал до Келн и Ахен; до Ремс тој исто така го повикал високото свештенство, со коешто биле донесени неколку значајни декрети. Тој одржал собор и во Мајнц, на кој присуствувале италијански, француски и германски свештеници, а присуствувале и амбасадори на византискиот цар. На соборот се зборувало за симонијата како и целибатот.
AПо враќањето во Рим, папата Лав IX папата одржал уште еден Велигденски синод (29 април 1050), на кој се збрувало за разликите во учењата на Беренгар Турски. Истата година, тој одржал локални синоди во Салерно, Сипонто и Верчели. Во септември, истата година, тој ја посетил Германија, по што се вратил зво Рим навреме, за одржувањето на третиот Велигденски синод, на кој било разгледано прашањето за оние кои требале да бидат ракоположени, а биле избрани за симонисти.
Во 1052, папата Лав IX го придружувал царот во Пресбург и безуспешно побарал да се обезбеди покорноста на Унгарците; и во Регенсбург, Бамберг и Вормс.
По четвртиот Велигденсики синод во, папата Лав IX тргнал против Норманите на југ со војска сочинета од италијански и германски волонтери, но неговите војски доживеале тежок пораз во Битката кај Цивитате на 15 јуни 1053. Напуштајќи го градот за да се сретне со противникот кој победил во битката, тој бил примен со сите знаци на покорност of submission, почестен со заклетви за верност и почитување и заборав на она што се случило. Од јуни 1053 до март 1054, папата сепак бил задржан кај Беневенто во почесно заробеништво. Тој не преживеал долго по враќањето во Рим, па умрел на 19 април 1054.
Абрахам де Моавр
Абрахам де Моавр (француски: Abraham de Moivre; роден на во Витри ле Франсуа - починал на  во Лондон) — француски математичар, најдобро познат по Моавровата формула.
Младост
Абрахам де Моавр е роден во протестантско семејство чијшто татко Даниел де Моавр бил хирург и припадник на средната класа. Иако неговите родители биле протестанти, тој прв присуствувал во католичко училиште. По наполнувањето на 11 години, Абрахам бил пратен во протестантска академија да учи грчки јазик. Меѓутоа набргу академијата била присилно затворена, и де Моавр се запишал на студии по логика, каде студирал две години. Иако математиката не била дел од курсот каде што студирал Абрахам, тој сепак читал математички трудови. Во 1684 година тргнал на студии по физика во Париз, каде за првпат почнал да учи математика. Религиозното прогонство во Франција станало тешко кога кралот Луј XIV го издал Едикт од Фонтенблоа во 1685 година. После тоа де Моавр се преселил во Англија.
Зрелост
Кога де Моавр стигнал во Лондон, тој веќе бил способен математичар со добро познавање од оваа наука. За да преживее, де Моавр ги подучувал децата математика, одејќи од куќа во куќа, насекаде во Лондон. Де Моавр продолжил да подучува математика, сè додека не го видел Њутновото ново издание Математички принципи на природната филозофија. Откако ја видел книгата сфатил дека таа всушност претставува поопширно и подлабоко учење од она што тој го студирал, па решил книгата да ја земе и да ја прочита.
Веројатност
Де Моавр бил пионер на аналитичката геометрија и теоријата на веројатност. Тој ја произвел и втората книга на теоријата на веројатност, Доктрина на шансите, метод на пресметување на веројатностите на случувањата во играта. Ова книга излегла во четири изданија, 1711 на латински, 1718, 1738 и 1756 на англиски јазик. Во подоцнежните години де Моавр го дал првиот метод за наоѓање на веројатноста за појава на грешка, и идентификација на можните грешки при пресметката. Покрај ова, тој ги применил овие теории и за решавање на проблемите во коцкањето.
Изразот кој често се среќава во теоријата на веројатнос е „n!“ но во тоа време, пресметувањето на веројатноста (n!) за голем број на дадени елементи n, било долготраен процес, па затоа во 1733 де Моавр ја предложил формлуата n!=cnn+1/2e-n каде што подоцна Џејмс Стерлинг открил дека c всушност е √(2π).
Де Моавр објавил исто така напис во кој ја открива нормалната распределба на стапката на смртност над дадено лице. Од ова тој произвл едноставна формула за усогласување на приходите произведени од страна на годишните плаќања врз основа на возраста на лицето.
Формулата на де Моавр
Во 1707 година де Моавр ја извел формулата: cosx=1/2(cos(nx)+isin(nx))1/n+1/2(cos(nx)-isin(nx))1/n која што била во можност да ги докаже сите позитивни вредности на n. Подоцна во 1722 тој оваа формула ја изменил во повеќе познатата форма на de Moivre`s Formula. (cosx+isinx)n=cos(nx)+isin(nx).
Салце Козаре
Салце Козаре — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Козаре.
Трухиљанос
Трухиљанос (Trujillanos) — општина во покраината Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Општината има население од 1.408 жители.
Владо Мосески
Владо Ангелев Мосески ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегувал од сиромашно семејство. Бил принуден да чува стока во селото Дреново - Бродско од каде станал партизан. Учествувал во повеќе борби во Кичевско. Загинал во есента 1944 година во борба со балистите под селото Осој.
Дреба
Дреба (Dreba) — општина во округот Зале-Орла, во Тирингија, Германија.
127 п.н.е.
127 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 127. година пред новата ера, 127. од првиот милениум п.н.е., 27. од 2 век п.н.е. и осма од 120-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5381 и 5382 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4623 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3633 и 3634 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 626.
Ожег
Ожег — железна шипка за распретување и поттикнување на огнот во камини или печки.
Облик и историја
За истата намена во нашите краишта се користела направа со два крака наречена маша.
Куп на Македонија во кошарка 1995
Купот на Македонија 1995 - 3. издание на Купот на Македонија во кошарка. Завршниот турнир бил одигран во Спортската сала Градски Парк во Скопје. Победничкиот пехар, кој бил преоден, бил доделен од страна на дневниот весник „Вечер“ како покровител на турнирот. Во ова издание првак бил Деликатес.
Победнички состав
Главен тренер Помошник тренер
Извор:
Насмеаниот кавалер
Насмеаниот кавалер (1624) е славна слика од холандскиот барокен сликар Франс Халс. Моменталниот наслов ѝ е всушност измислен во Викторијанското доба; човекот на сликата впрочем дава енигматична насмевка. Композицијата е жива и спонтана, но и покрај очигледниот труд вложен во раскошната свилена облека, гледано од блиску, сликата е сликана со долги, брзи потези.
Портретот е потпишан во горниот десен агол со „Æ'TA SVÆ 26/A°1624“, што е скратено од „aetatis suae 26, anno 1624“ на латински и значи дека портретот бил изработен кога насликаниот имал 26 години во 1624 г. Неговиот идентитет не непознат; при набавката на сликата во 1865 од страна на таткото на Ричард Волес, Ричард Симор-Конвеј, таа била едноставно наречена „Портрет на младич“. Денес таа се чува во Волесовата збирка во Лондон.
Платното е со димензии 83 × 67.3 cm.
Лајка
Кучето Лајка, женски самоед-териер, било првото животно што на 3 ноември 1957 било лансирано со сателитот Спутник 2 во вселената каде што и престојувало 10 дена, со што се потврдиле тврдењата дека е можен живот во бестежинската состојба.
NGC 6002
NGC 6002 — ѕвезда во соѕвездието Северна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Лајка
Основно
Првото суштество што патуваше во вселената беше женски самоед-териер, отпрвин крстено Кудрјавка (Кадравка), но подоцна преименувано во Лајка (од Лае). Пред мисијата било куче-скитник, и најдено е на улиците на Москва
NGC 6002
Откривање
Објектот е откриен на 20 април 1873 година од страна на Лоренс Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Лајка
Основно
Таа тежеше 6 килограми. Кабината на Спутник 2 имаше доволно простор за неа да може да лежи или стои. Систем за регенерација на воздухот ја снабдуваше кабината со кислород, а храна и вода беа давани во желатинирана форма. Лајка беше опремена со вреќа за собирање на отпадоци и електроди за набљудување на виталните знаци. Раната телеметрија покажуваше дека кучето било вознемирено, но сепак јадело.
NGC 6002
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6002 е од видот *.
Лајка
Судбината на Лајка
Во тоа време немаше технологија за успешно приземјување на товар на Земјата, што за Лајка значеше дека ќе биде препуштена да умре од недостаток на кислород по 10 дневен престој во вселената.
NGC 6002
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 47 м 44,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +28° 36' 38"".
Други поделби
Проучување на NGC 6002 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 113; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2039. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 134.
Лајка
Важност на мисијата
Без летот на Лајка и сличните потоа, Јуриј Гагарин на 12 април 1961 година немал да може да полета во вселената.
Надворешни врски
Спутник 2 - Кумановски Астрономски Клуб - Кокино
Леден џин
Леден џин е џиновска планета составена претежно од елементи потешки од водородот и хелиумот, како кислород, јаглерод, азот и сулфур. Во Сончевиот Систем има два ледени џина: Уран и Нептун.
Во астрофизиката и планетарната наука терминот „мразови“ се однесува на испарливи хемиски соединенија со точка на мрзнење над околу 100 К, како вода, амонијак или метан, кои мрзнат на 273 K (0 °C), 195 K (-78 °C) и 91 K (-182 °C), соодветно. Во 1990-тите, беше утврдено дека Уран и Нептун се посебна класа на џиновски планети, различни од другите џиновски планети, Јупитер и Сатурн, кои се гасовити џинови претежно составени од водород и хелиум. Тие станаа познати како ледени џинови. Тие биле составени од цврсти материи за време на процесот на создавање на планетите, или директно во форма на мраз или биле заробени во воден мраз. Денес, многу мала количина од водата во Уран и Нептун останала во форма на мраз. Наместо тоа, водата ја има само како суперкритична течност при нивните температури и притисоци. Во масата на Уран и Нептун има само околу 20% водород и хелиум, за разлика од гасовитите џинови во Сончевиот Систем, Јупитер и Сатурн, кај кои повеќе од 90% од масата се должи на водород и хелиум.
Терминологија
Во 1952 година, писателот на научна фантастика Џејмс Блиш за прв пат го употребил терминот гасовит џин кој се однесувал на сите џиновски планети во Сончевиот Систем. Но, при крајот на 1940-тите се осознало дека составот на Уран и Нептун е многу поразличен од оној на Јупитер и Сатурн. Тие воглавно се составени од елементи потешки од водород и хелиум, при што се групираат како посебен вид на џиновска планета. Бидејќи за време на нивното создавање Уран и Нептун во својот состав како материјал го вградиле мразот или гасот заробен во вид на воден мраз, започнал да се употребува терминот леден џин. Во раните 1970-ти, овој термин станал популарен во научната фантастика, на пр., Бова (1971), но изгледа дека во науката овој термин за прв пат бил употребен од Дан и Бурџис (1978) во извештајот на НАСА.
Создавање
Моделирањето за создавањето на земјовидните и гасовитите џинови е релативно едноставно и неконтроверзно. Се смета дека земјовидните планети во Сончевиот Систем се создадени со окрупнување при судар на планетезималите во протопланетарниот диск. Гасовитите џинови - Јупитер, Сатурн и другите вонсончеви планети слични на нив - се смета дека создале цврсти јадра од околу 10 Земјини маси преку истиот процес, и насобрале гасовити обвивки од околната сончева маглина во текот на неколку милиони години (Ma),  иако неодамна биле предложени алтернаивни модели за создавање на јадрото засновани на насобирање на камчиња. Некои вонсончеви џиновски планети може да се создале преку нестабилност на гравитационите дискови.
За создавањето на Уран и Нептун преку сличен процес на насобирање на јадрото нема консензус. Брзината на бегство за малите протопланети на растојание од околу 20 астрономски единици (AЕ) од центарот на Сончевиот Систем може да се споредува со нивнатарелативна брзина. Таквите тела кои поминуваат низ орбитите на Сатурн или Јупитер би можеле да се подложни на хиперболични траектории, со што ќе бидат исфрлени од системот. Таквите тела, исчистени од гасовитите џинови, исто така веројатно би се здружиле со поголемите планети или пак би биле исфрлени во орбити на кометите.
И покрај проблемите со моделирањето за нивното создавање, уште од 2004 биле забележани многу потенцијални ледени џинови како ротираат околу други ѕвезди. Ова укажува дека таквите планети можеби се чести во Млечниот Пат.
Миграција
Имајќи ги предвид орбиталните предизвици на протопланетите кои се наоѓаат на растојание од барем 20 AЕ од центарот на Сончевиот Систем, се нуди едноставно решение дека ледените џинови првобитно настанале меѓу орбитите на Јупитер и Сатурн, а потоа биле гравитациски растроени (мигрирале) нанадвор во нивните сегашни и подалечни орбити.
Нестабилност на дискот
Гравитациската нестабилност на протопланетарниот диск може да создаде неколку гасовити џиновски протопланети на растојанија до 30 AЕ. Малку погустите региони во дискот би можеле да доведат до создавање на купчиња кои на крајот ќе се насоберат до планетарна густина. Дискот со рамномерна маргинална гравитациска нестабилност може да создава протопланети на растојание меѓу 10 и 30 AЕ за повеќе од илјада години. Ова време е многу пократко од времето од 100.000 до 1.000.000 години кои се потребни за создавање на протопланети преку насобирање на јадрото од облакот и може биде изводливо дури и за најкраткотрајните дискови, кои постојат од пред само неколку милиони години.
Проблемот со овој модел е да се одреди што е тоа што го одржува дискот стабилен пред да стане нестабилен. Има неколку можни фактори кои би ја поттикнале гравитациската нестабилност за време на еволуцијата на дискот. Поминување покрај друга протоѕвезда може да ја прекине гравитациската стабилност на дискот. Дискот што се развива магнетно најверојатно би имал магнетни мртви зони, поради различните степени на јонизација, каде што може да се натрупа масата поместена од магнетни сили, и на крајот да стане маргинално гравитациски нестабилен. Протопланетарниот диск, исто така може бавно да ја насобира материјата, со што се предизвикуваат релативно кратки периоди на маргинална гравитациска нестабилност, проследени со периоди кога густината на површината паѓа под потребното ниво за да се одржи нестабилноста.
Одлики
Ледените џинови претставуваат една од двете категории на џиновски планети во Сончевиот Систем, а во другата категорија се попознатите гасовити џинови, чија што маса е составена од преку 90% водород и хелиум. Се смета дека, во нив, водородот се протега сè до нивните мали карпести јадра, каде што водородниот молекуларен јон преминува во метален водород поради екстремниот притисок од стотици гигапаскали (GPa).
Ледените џинови, во најголем дел се составени од потешки елементи. Врз основа на изобилството на елементи во универзумот, најверојатно има кислород, јаглерод, азот и сулфур. Иако ледените џинови имаат и водородни обвивки, тие се многу помали. Тие сочинуваат помалку од 20% од нивната маса. Нивниот водород, исто така, никогаш не достигнува до длабочините неопходни за притисокот да создаде метален водород. Овие обвивки сепак го ограничуваат набљудувањето на внатрешноста на ледените џинови, а со тоа и информациите за нивниот состав и еволуција.
Иако Уран и Нептун се нарекуваат ледени џиновски планети, се смета дека под нивните облаци има суперкритичен воден океан, кој сочинува околу две третини од нивната вкупна маса.
Атмосфера и време
Гасовитите надворешни слоеви на ледените џинови имаат неколку сличности со оние на гасовитите џинови. Тука спаѓаат долготрајните, екваторски ветрови со голема брзина, поларните витли, шемите на циркулација од големи размери и сложените хемиски процеси поттикнати од ултравиолетовото зрачење одозгора и неговото мешање со пониската атмосфера.
Проучувањето на атмосферскиот модел на ледените џинови дава податоци и за атмосферската физика. Составите на овие планети поттикнуваат различни хемиски процеси и поради далечната орбита добиваат многу помалку сончева светлина од која било друга планета во Сончевиот Систем.