cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Теодора Крајевска
Семејство и образование
Крајевска ги положила своите завршни испити во 1891 година и следната година добила награда за докторска дисертација но открила дека не може да добие нострификација на дипломата или да практикува медицина во нејзината татковина. Затоа, со леснотија ја прифатила понудата на австроунгарските власти, кои барале жени-лекари за работа во новоокупираната Босна и Херцеговина.
Медицинска кариера
Теодора Крајевска била прогласена за службеник за јавно здравје (амтарстин) во областа Тузла со чин капетан со указ од 28 ноември 1892 година. Со цел да извршува акушерски и гинеколошки процедури, таа започнала обука во клиника во Виена. Жените не смееле да студираат или практикуваат медицина во Автроунгарија во тоа време, но исклучок се направил за Босна и Херцеговина, каде муслиманските жени одбивале да бидат лекувани од машки лекари. Со ова, Крајевска не била само една од првите жени-лекари во Босна и Херцеговина, туку и во Автроунгарија. Вкупно седум жени биле вработени за лекување на босански жени; Крајевска била една од тројцата руски државјани и еден од двајцата етнички Полјаци. Пред да ја преземе функцијата, Крајевска морала да се здобие со австроунгарско државјанство. Таа ја презела работата на Ана Бајерова, која поднела оставка кратко време по назначувањето, поради честите несогласувања со нејзините претпоставени. По ова, Крајевска ја прифатила задачата, да ги лекува босанските муслимански жени.
Пристигнувањето на Крајевска во Тузла во март 1893 година било најавено од градскиот чувар. Според нејзините записи таа се ужаснала кога ги видела „овие прекрасни словенски жени покриени со превези“. Крајевска брзо научила српскохрватски јазик. Таа често ги посетувала оддалечените планински села. Побарувачката за услугите на Крајевска била голема, па австроунгарските власти за кратко време ја вработиле и Бохуслава Кецкова, уште една Полјачка, која добила служба во Мостар. Говорејќи на Меѓународниот конгрес на жени во Берлин во 1896 година, Крајевска го бранела колонијалимот тврдејќи дека на Босанците и Херцеговините им е потребна „цивилизација и напредок однадвор“, наметнати „од горе“. Империјалниот феминизам, поддржан од Крајевска, бил отфрлен од австриските женски движења, кои имале либерален поглед.
Крајевска била особено заинтересирана за остеомалација.
Во 1901 година, Крајевска била испратена во Сараево, а Јадвига Олшевска ја заменила во Тузла. Како службеник за јавно здравје на областа Сараево, таа редовно патувала во градовите Фоча, Фојница, Горажде, Вареш и Високо. Покрај практикување медицина, Крајевска предавала хигиена и во неколку училишта во Сараево. Додека го правела тоа, таа се сретнала со друга наставничка и писателка, Јагода Трухелка, со која остварила блиско пријателство.
Пензија
Поводот за Првата светска војна, атентатот над надвојводата Франц Фердинанд, се случил на неколку стотини метри од домот на Крајевска во Сараево во 1914 година. Со ова се става крај на австроунгарското владеење во Босна и Херцеговина. Додека мнозинството Полјаци од повисоката класа во Босна и Херцеговина се преселиле во новоформираната Втора Полска Република, Крајевска останала. Нејзината здравствена состојба, влошениот вид за време на војната поради перде, ја вратил во Прага каде и била направнеа хируршката интервенција која била неуспешна. Поради ова до 1922 година, таа морала да се повлече.
Крајевска се вратила во Варшава, сега главен град на Полска, во 1927 година, за да открие дека градот е неизмерно променет и таму повеќе не се чувствува како дома. Таа била една од најпознатите и најценетите луѓе во Сараево, но само анонимна старица во Варшава. Изнемоштена и скоро целосно слепа, таа презела напорно патување за да ја види Босна за последен пат пред да умре во Варшава на 5 септември 1935 година.
Дневник
Крајевска зад себе оставила бројни извештаи и детален дневник. Крајевска ги доверила овие списи на нејзината пријателка Зофија Грабовска. Оригиналниот ракопис се чува во Осолинеумот. Делови од дневникот се преведени на српскохрватски јазик од босанската писателка Марина Трумиќ, која починала пред да го заврши преводот.
Live Peace in Toronto 1969
Live Peace in Toronto 1969 е албум во живо издаден од Џон Ленон, Јоко Оно и бендот „Plastic Ono Band“ од издавачката куќа „Apple Records“ (каталог „Apple Core 2001“ во Обединетото Кралство и каталог „Apple SW 3362“ во САД). Снимен е на фестивалот „Toronto Rock and Roll Revival“, ова беше првиот албум на било кој член од „The Beatles“ заедно или поединечно. Го зазема #10 на „Billboard 200“ и добри сертивикат злато од „RIAA“.
Позадина
Рок промоторите од Торонто, Џон Бровер и Кени Вокер, организираа фестивал кој се одржа во „Varsity Stadium“ на 13 септември, 1969, со цел да се „заживеат“ рокенрол ѕвездите од 1950те наваму, меѓу кои Чак Бери, Литл Ричард, Џери Ли Левис, Фаст Домино, Бо Дидлеи и Џин Винсент. Исто така вклучија и некои од помодерните свирачи како Алис Купер, Чикаго, и групата „The Doors“ и го исконтактирале Џон Ленон за да го прашаат дали би сакал да биде главен на церемонијата. Ленон одговорил дека доколку дојде тоа ќе биде само за да свири.
Откако членовите на „The Beatles“, покрај сите намери, мораа да прекинат, Ленон за брзо време оформи бен под името „Plastic Ono Band“ сметајќи на напиштањето на Ерик Клептон на „Blind Faith“, Клаус Ворман и идниот тапанар Алан Вајт за да им се придружат на него и Оно. Нивната единствена проба беше за време на летоо од Лондон до Торонто.
Снимање
Албумот технички е снимање на песни за филм, со тоа што е дел од аудио делот на документарниот филм кој е направен од фестивалот, подоцна издаден како „Sweet Toronto“. Ленон и Оно склучија договор со Пинбејкер (режисерот на документарецот) за да го лиценцираат нивниот дел од шоуто за снимање, во замена на правата за да биде вклучено нивното појавување. Според списанието „Beatles Monthly“, поради несакана реакција за изведбата на бендот, Пинбејкер ги тргнал сегментите со Ленон и Оно по лимитираното појавување во филмот, подоцна реиздадено како „Keep On Rockin′“. „Showtime“ конечно ја презентираше изведбата во 1989 и целиот филм се појави за домашно видео и ДВД.
Албумот ја вклучува целата изведба на „Plastic Ono Band“. За да се синхронизира со фестивалот, Ленон избра три постари рокенрол песни, од кои две беа снимени и издадени од „The Beatles“. Тој исто така селектираше и песна од „White Album“ и два негови синглови, „Give Peace A Chance“ и „Cold Turkey“. Оно селектираше песна која беше б-страна на песната „Cold Turkey“, „Don't Worry Kyoko“.
Бредштет
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Средна Северна Фризија.
ЖРК Вардар
ЖРК Вардар е женски ракометен клуб од Скопје, Македонија. Екипата редовно настапува во женската ракометна лига на Македонија, а исто така, била учесник и во Лигата на шампиони. Боите на клубот се: црно-црвена. Своите натпревари како домаќин, клубот ги играл најпрвин во СЦ „Борис Трајковски“, а од сезоната 2014-2015 во СЦ „Јане Сандански“. Kанцелариите на клубот се наоѓаат на бул. Октомвриска револуција, бр. 18, 1000 Скопје.
Историја
Клубот најпрвин настапувал како ЖРК „Вардар“, а подоцна играл под името ЖРК „Вардар-Осигурување“. Се работи за клуб со најголема традиција и историја во женскиот ракомет во Македонија. Клубот е формиран во 1961 година, од тогашниот РК „Графичар“ и сè до денес го задржува името „Вардар“. Во времето на СФРЈ, клубот се натпеварувал во Втората сојузна лига, Македонско-косовската лига и Македонската лига. По осамостојувањето на Македонија, клубот продолжил да се натпреварува во женската ракометна супер лига, каде секогаш завршувал во горниот дел на табелата. Исто така, во повеќе наврати, клубот настапувал на европската ракометна сцена. Во сезоната 2013-2014, клубот го носел името ЖРК „Вардар СЦБТ“, а по завршувањето на сезоната го променил името во ЖРК „Вардар“. Притоа, интересно е да се спомене дека во Лигата на шампионите, клубот настапувал како ЖРК „Вардар“, додека во првенството на Македонија играл под името „Вардар“, додека втората екипа настапувала под името ЖРК „Вардар“.
Настапи во македонската ракометна лига
Првиот голем успех на домашната сцена, ЖРК „Вардар“ го постигнал во 1994 година, кога го освоил Купот на Македонија, победувајќи го во финалето „Кометал Ѓорче Петров“. Подоцна, во сезоната 2011-2012, клубот го освоил второто место во ракометната лига и играл во полуфиналето од Купот на Македонија. Една година подоцна, во сезоната 2012-2013, ЖРК „Вардар СЦБТ“ конечно станал шампион на Македонија.
Во сезоната 2013/2014, ЖРК „Вардар СЦБТ“ по вторпат едноподруго ја освоил шампионската титула во македонската лига. Притоа, по одиграните 20 кола, клубот имал 19 победи и еден нерешен меч, со гол разлика од 758:364, при што освоил 58 бодови, т.е. 9 бодови пред второпласираниот тим ЖРК "Металург". Истата година, клубот ја освоил и двојната круна, победувајќи во финалето од Купот на Македонија.
Во сезоната 2015/2016, „Вардар“ ги продолжил успешните настапи и по четврти пат во низа станал шампион на Македонија, а истата година го освоил и Купот на Македонија, со што третпат едноподруго ја освоил двојната круна.
Во сезоната 2016/207, „Вардар“ ја освоил петтата шампионска титула во низа и четвртата двојна круна. Притоа, во финалето на разигрувањето, екипата на „Вардар“ била убедливо подобра од „Вардар СЦЈС“, победувајќи со резултат 54:24 (24:11).
Меѓународни настапи
ЖРК "Вардар" настапувал на меѓународната сцена во повеќе наврати, и тоа:
2013-2014
Во сезоната 2013-2014, „Вардар“ го постигнал најголемиот успех на меѓународната сцена, изборувајќи учество во Лигата на шампионите. Најпрвин, клубот играл во групата „Д“, каде остварил пет победи и еднаш одиграл нерешено. Оттука, клубот се пласирал на второто место и изборил учество во натамошните натрпевари, а потоа и на финалниот турнир на Лигата на шампионите, одржан во Будимпешта. Таму, на 3 мај 2014 година, ЖРК „Вардар СЦБТ“ играл со црногорскиот шампион „Будуќност“ при што, во регуларниот дел натпреварот завршил нерешено 16:16 (6:11), но по двете одиграни продолженија, ЖРК „Вардар СЦБТ“ загубил со 20:22. Утредента, во борбата за третото место, ЖРК „Вардар СЦБТ“ го победил тимот на „Митланд“ со 34:31 (14:12).
2014-2015
На 4 април 2015 година, во борбата за учество на завршниот турнир на најдобрите четири тимови, на домашен терен, „Вардар“ го совладал актуелниот европски шампион „Ѓер“ со 24-18. Во натпреварот особено се истакнале голманите на „Вардар“, Ина Суслина, која со своите 13 одбрани била прогласена за една од трите „ѕвезди“ на првото четвртфинално коло и Амандин Лејно, чија двојна одбрана при пеналот била прогласена за најдобра одбрана на колото. Исто така, и една од одбраните на Суслина влегла меѓу петте најдобри одбрани на колото (на четвртото место). Најпосле, голот на Јованка Радичевиќ, постигнат со „цепелин“ бил рангиран на третото место во изборот на петте најубави голови на колото. На 11 април, на гостински терен, ракометарките на „Вардар“ одиграле нерешено 27-27 и на тој начин, по вторпат по ред, избориле пласман меѓу четирите најдобри тимови во Европа. Најефикасна ракометарка во редовите на „Вардар“ била Андреа Пенезиќ, која со постигнатите осум гола се нашла меѓу трите ѕвезди на колото, според изборот на „ЕХФ ТВ“. Исто така, голот на Маја Сокач влегол меѓу петте најубави голови на колото, а и голманот Лејно повторно се нашла на списокот на петте најдобри одбрани.
На тој начин, „Вардар“ вторпат последователно изборил учество на финалниот турнир на Лигата на шампионите, каде во полуфиналето, одиграно на 9 мај 2015 година, претрпел убедлив пораз од црногорскиот тим „Будуќност“ од 17-27 (9-14). Утредента, во борбата за третото место, „Вардар“ го победил тимот на „Динамо“ со 28-26, со што го повторил успехот од претходната година. Најдобар стрелец на натпреварот била Пенезиќ, со постигнати девет голови. На крајот од сезоната, Пенезиќ го добила признанието за најдобар стрелец во Лигата на шампионите, со постигнати 102 гола. Дополнително признание на добрата игра на „Вардар“ во Лигата на шампионите претставува изборот на Сираба Дембеле во идеалниот тим на сезоната.
2015-2016
Во сезоната 2015-2016, „Вардар“ играл во групата „Ц“, заедно со екипите на „Ѓер“, „Митјиланд“ и „Хипо“. Во првото коло, во Скопје, „Вардар“ загубил од „Ѓер“ со 22:27 (10:13). Сепак, веќе во второто коло, одиграно на 24 октомври, „Вардар покажал убедлива игра на гостувањето кај „Хипо“, победувајќи со 38:25. Во третото коло, одиграно на 1 ноември 2015 година, на домашен терен, „Вардар“ ја победил екипата на „Митјиланд“ со резултат 33:24 (16:8), а најефикасни во редовите на „Вардар“ била Пенезиќ со 10 постигнати гола. На 8 ноември, овојпат на гостински терен, „Вардар“ повторно победил со резултат 25:15 (12:11), а најефикасна била Андреа Лекиќ која постигнала осум гола. На 14 ноември, „Вардар“ ѝ гостувал на екипата на „Ѓер“ и претрпел пораз од 27:28 (17:14). Најефикасни во редовите на „Вардар“ биле Радичевиќ, Дембеле и Хмирова, со постигнати четири голови. Најпосле, во шестото коло, одиграно на 21 ноември во Скопје, екипата на „Вардар“ била убедливо подобра од „Хипо“, победувајќи со резултат 37:25 (15:14). Притоа, Лејно остварила 16 одбрани, а најдобри стрелци за „Вардар“ биле Лекиќ и Пенезиќ, со постигнати девет и шест голови, соодветно. На тој начин, во групната фаза екипата на „Вардар“ остварила четири победи и два пораза, освојувајќи осум бодови, со гол разлика 182:144.
По завршувањето на групната фаза, „Вардар“ се пласирал во главната фаза, каде се сретнал со екипите од групата „Д“, и тоа: „Будуќност“, „Савехоф“ и „ЦСМ Букурешт“. Притоа, од групната фаза „Вардар“ пренесол четири бода во главната фаза. На 9 јануари 2016 година, во рамките на првото коло, „Вардар“ ја победил екипата на „ЦСМ Букурешт“ со 22:21. Потоа, на 17 јануари, во второто коло, „Вардар“ ѝ гостувал на екипата на „Будуќност“ при што претрпел висок пораз од 19:31 (8:16). Најефикасни во екипата на „Вардар“ биле Маја Сокач, со постигнати пет гола, и Андреа Кликовац, која постигнала четири гола, а една одбрана на Суслина била прогласена за втора најдобра одбрана во второто коло. На 6 февруари 2016 година, „Вардар“ ја пречекал екипата на „Савехоф“ и остварил победа од 37:25 (19:10). Најефикасни во редовите на „Вардар“ биле Пенезик и Лекиќ, кои постигнале по шест гола, а еден гол на Пенезиќ бил избран за петти најубав гол на колото. Подоцна, на 16 февруари, „Вардар“ ѝ гостувал на екипата „ЦСМ Букурешт“, остварувајќи победа од 30:25 (17:11). Најефикасни во редовите на „Вардар“ биле Лекиќ и Пенезиќ, со постигнати девет и седум гола, соодветно. По овој натпревар, „Вардар“ се наоѓал на третото место во својата група, со 10 бодови. Во петото коло, на 21 февруари, „Вардар“ бил домаќин на екипата на „Будуќност“ при што остварил победа од 26:24 (11:11) и тоа било прва победа на „Вардар“ во натпреварите против црногорската екипа. Најзаслужна за победата на „Вардар“ била Лејно, која имала 19 одбрани (од кои една била прогласена за втора најубава одбрана на колото) поради што ЕХФ ја прогласила за една од трите ѕвезди на колото. Најефикасна во редовите на „Вардар“ била Лазовиќ, со постигнати шест гола. Во последното коло од оваа фаза, на гостински терен, екипата на „Вардар“ била подобра од „Савехоф“, остварувајќи победа од 29:26 (14:14). Притоа, Суслина имала 11 одбрани, а најефикасна била Маја Сокач, со постигнати седум гола. Поради добрата игра, Сокач била прогласена како една од трите ѕвезди на колото.
Со тоа, екипата на „Вардар“ завршила како третопласирана во групата, со 14 бодови (седум победи и три порази) и со гол разлика од 270:246. Во четврфиналето на Лигата на шампионите, „Вардар“ ја пречекал екипата на „Ларвик“. Првиот натпревар се одиграл во Скопје на 2 април, а „Вардар“ остварил убедлива победа со резултат 34:20 (16:9). Во вториот натпревар, одигран на 10 април, „Вардар“ загубил со резултат 26:28 (13:11), но и покрај тоа обезбедил учество во финалниот турнир на Лигата на шампионите. Најефикасна ракометарка во редовите на „Вардар“ била Јованка Радичевиќ, со постигнати седум голови, додека Лејно имала дури 17 одбрани. Во полуфиналето, одиграно на 7 мај, „Вардар“ загубил од екипата на „ЧСМ Букурешт“ со резултат 21:27 (9:14) и така, третпат по ред, не успеал да влезе во финалето на Лигата на шампионите. Најефикасна во редовите на „Вардар“ била Лекиќ, која постигнала шест гола. Утредента, во борбата за третото место, „Вардар“ го победил „Будуќност“ со резултат 30:28 (14:16), со што го повторил успехот од претходната година. Најголем придонес во победата имале Лејно со нејзините 14 одбрани, како и Пенезиќ и Радичевиќ кои постигнале по седум и шест гола, соодветно.
2016-2017
Во сезоната 2016-2017, „Вардар“ играл во групата „Б“, заедно со екипите на „ФТЦ“, „Лајпциг“ и „Астраханочка“. Во првото коло, одиграно на домашен терен на 14 октомври 2016 година, „Вардар“ одиграл нерешено (27:27) со екипата на „ФТЦ“ од Будимпешта, по што била отпуштена Индира Кастратовиќ, а на нејзиното место со екипата раководел привремен тренерски тим. Потоа, на 21 октомври, „Вардар“ ја пречекал екипата на „Лајпциг“, остварувајќи убедлива победа од 41:24 (19:14). Најефикасна ракометарка била Јованка Радичевиќ, со шест постигнати гола, додека голманките Лејно и Песоа имале по 11 и 10 одбрани, соодветно. Во третото коло, одиграно на 29 октомври, „Вардар“ победил на гостувањето кај екипата на „Астраханочка“ со резултат 31:26 (14:13), во натпревар во кој Пенезиќ дала дури 10 гола. На 5 ноември, „Вардар“ ја пречекал екипата на „Астраханочка“ на домашен терен, остварувајќи висока победа од 39:25 (18:13), а најефикасна била Јованка Радичевиќ со постигнати девет гола. Во петтото коло, на гостински терен, „Вардар“ ја победил екипата на „ФТЦ“ со резултат 37:24 (11:12), а најефикасни биле Лекиќ и Радичевиќ, со постигнати седум и шест гола, соодветно. Исто така, една одбрана на Лејно била прогласена за најдобра во петтото коло. Во последното коло, на 19 ноември, „Вардар“ извојувал убедлива победа на гостински терен против екипата на „Лајпциг“ со резултат 45:22 (22:9) при што најефикасна ракометарка била Лакрабер, со постигнати 10 гола. Со тоа, „Вардар“ ја завршил групната фаза на првото место, пренесувајќи седум бодови во следната групна фаза. На овој натпревар, „Вардар“ поставил неколку клупски рекорди, како: 34. победа во Лигата на шампионите, највисока победа во Лигата на шампионите и пет последователни победи во Лигата на шампионите (израмнет претходниот рекорд). Исто така, „Вардар“ влегол и во историјата на Лигата на шампионите со неколку рекорди: втората највисока победа во историјата на лигата, највисока победа на гости и втор натпревар со вкупно најмногу постигнати голови.
Во главната фаза од Лигата на шампионите, „Вардар“ играл во Групата 1. Притоа, во првото коло, „Вардар“ победил на гостувањето кај „Будуќност“, со резултат 31:28 (16:16). Андреа Пенезиќ, која постигнала осум гола, била прогласена за најдобра ракометарка во првото коло на Лигата на шампионите. Со оваа победа, „Вардар“ постигнал клупски рекорд - шест последователни победи во Лигата на шампионите. Во второто коло, одиграно во Скопје на 4 февруари 2017 година, „Вардар“ ја пречекал екипата на „Мец“, остварувајќи победа од 23:21 (13:11). На тој начин, тие оствариле низа од девет натпревари без пораз, израмнувајќи го рекордот од сезоната 2013/2014, а повторно поставиле нов рекорд во својата историја - седум победи по ред во Лигата на шампионите. Во третото коло, одиграно на 12 февруари 2017 година, „Вардар“ ја победил екипата на „Турингер“ со резултат 31:29 (18:13), постигнувајќи нов клупски рекорд - осум последователни победи и десет последоватлени натпревари без пораз во Лигата на шампионите. Најефикасни во редовите на „Вардар“ биле Пенезиќ и Лекиќ, кои постигнале по девет и осум гола, соодветно. Оттука, Пенезиќ била прогласена за една од трите „ѕвезди“ на третото коло од главната фаза на Лигата на шампионите, а еден од нејзините голови влегол во изборот на петте најубави голови на колото. Победничата серија на „Вардар“ завршила во четвртото коло (одиграно на 26 февруари), со поразот од „Будуќност“ на домашен терен, со резултат 28:31 (16:17). Притоа, една одбрана на Амандин Лејно била прогласена за најдобра одбрана на колото. Во петтото коло, „Вардар“ претпрел тежок пораз од француската екипа „Мец“, со резултат 28:42 (16:19) и така за првпат паднал на второт коло во својата група. По поразот, тренерот Давид Дејвис, на негово барање, се вратил во машката екипа на „Вардар“, а неговото место го зазела Ирина Дибирова. Во последното коло, одиграно на 11 март 2017 година во Скопје, „Вардар“ ја победил екипата на „Турингер“, со резултат 36:26 (19:12), со што за првпат завршиле како првопласирани во групната фаза од Лигата на шампионите и повторно избориле учество во четврт-финалето. Најефикасна во редовите на „Вардар“ била Радичевиќ, со постигнати девет гола. На тој начин, екипата на „Вардар“ ја завршила групната фаза со седум победи, еден нерешен резултат и два пораза, со освоени 15 бодови и со гол-разлика 311:279.
Во првиот натпревар од четврт-финалето, одигран на 9 април 2017 година, ракометарките на „Вардар“ ја победиле данската екипа „Митјиланд“, со резултат 28:26 (18:12), а најефикасна ракометарка била Пенезиќ, со постигнати седум гола. Исто така, голем придонес во победата имала и Амандин Лејно при што една нејзина одбрана била прогласена за најдобра во првите четврт-финални средби. Во вториот натпревар од четврт-финалето, одигран на 15 април 2017 година, ракометарките на „Вардар“ повторно оствариле победа, овојпат со резултат 26:24 (11:12), со што по чевтрти пат се пласирале на финалниот турнир. Најдобра во редовите на „Вардар“ била Андреа Човиќ, со постигнати шест гола, поради што била прогласена за една од трите ѕвезди на колото.
На финалниот турнир во Будимпешта, во полуфиналето, одиграно на 6 мај 2017 година, „Вардар“ се сретнал со „ЧСМ Букурешт“ и остварил победа од 38:33 (21:13) и така, во својот четврти обид, се пласирал во финалето. Сепак, утредента, „Вардар“ загубил од екипата на „Ѓер“ со резултат 30:31 (12:15), откако во регуларниот дел напреварот завршил нерешено, 26:26. На тој начин, во својот четврти настап на завршниот турнир, „Вардар“ првпат станал вице-шампион на Европа.
2017-2018
Во оваа сезона „Вардар“ играл во групата „Ц“, заедно со екипите на ФТЦ Реил Карго, Ларвик и Турингер. Во првото коло, одиграно на домашен терен на 6 октомври 2017 година, „Вардар“ ја победил екипата на „ФТЦ Реил Карго“ со резултат 34:31 (20:11), а најефикасни во редовите на „Вардар“ биле Андреа Лекиќ и Драгана Цвијиќ, кои постигнале по седум гола. Во второто коло, „Вардар“ ја победил екипата на „Турингер“ на гости, со резултат 29:21 (19:11), а најефикасна во редовите на „Вардар“ била Радичевиќ, која постигнала седум гола. Во третото коло, „Вардар“ ја продолжил успешната низа со победата на гостувањето кај „Ларвик“, со резултат 31:19 (16:9), а најефикасни во редовите на „Вардар“ биле Пенезиќ и Сара Ристовска, кои постигнале по шест гола. Одлична игра прикажала и Суслина, која имала вкупно 17 одбрани, од кои два пенала, при што една од нив била избрана меѓу петте најдобри одбрани на колото, а таа пак била прогласена за една од трите ѕвезди на колото. Во четврото коло, на 4 ноември 2017 година, „Вардар“ ја пречекал екипата на „Ларвик“ при што извојувал победа од 30:27, а најдобра ракометарка била Лејно, која имала дури 20 одбрани. Во следното коло, на гостински терен, „Вардар“ ја победил екипата на „ФТЦ Реил Карго“, со резултат 29:28 (16:12), а најефикасна ракометарка била Пенезиќ, со постигнати девет гола. Во шестото коло, „Вардар“ остварил убедлива победа над „Турингер“ со резултат 29:21 (12:12), со што ја завршил групната фаза од Лигата на шампионите со максимален број бодови. Најдобар стрелец во редовите на „Вардар“ била Лакрабер, со постигнати шест гола, а еден гол на Цвијиќ бил прогласен за најубав гол на колото.
На тој начин, „Врадар“ се пласирал во четврфиналето како првопласирана екипа во својата група, со 11 победи во 12 одиграни натпревари. Во текот на сезоната, „Вардар“ постигнал неколку клупски рекорди: најдолга победничка серија (9 победи по ред), најмногу освоени бодови по главната фаза (18) и најдобра гол-разлика (56). Покрај тоа, „Вардар“ ја завршил главната фаза од Лигата на шампионите како екипа со најдобар напад (постигнати 301 гол), со најдобра гол-разлика (56), најмногу победи (9), најмалку порази (1), најмногу постигнати голови по натпревар (просек од 30,1) и најмногу освоени бодови (18). По завршувањето на групната фаза од Лигата на шампионите, „Вардар“ стигнал до својата 52. победа во ова натпреварување (од 74 одиграни натпревари) при што освоил 110 бодови (со успешност над 70%). Со овие резултати, „Вардар“ влегол во десетте најуспешни екипи во историјата на Лигата на шампионите. Притоа, Драгана Цвииќ била избрана за најдобар пикер во Лигата на шампионите за сезоната 2017-2018.
Во четврфиналето, „Вардар“ играл против екипата на „Митјиланд“ при што во првиот натпревар, одигран на 6 април, остварил победа од 24:23. И во вториот натпревар, одигран на 14 април 2018 година, „Вардар“ забележал победа од 32:25 (17:12) и така по петти пат во низа се пласирал на завршниот турнир, нешто што не го остварила ниту една екипа во историјата на ова натпреварување. На 12 мај, во полуфиналниот натпревар, „Вардар“ ја победил екипата на „Ростов“ со резултат 25:19 (10:7) и така се пласирале во финалето, каде се сретнале со екипата на „Ѓер“. Во финалето, исто како претходната година, натпреварот завршил нерешено 20:20 (9:9), но по одиграните две продолженија, „Вардар“ загубил со резултат 26:27. Притоа, голманката Амандин Лејно била прогласена за најкорисна ракометарка на финалниот турнир. По завршувањето на сезоната, сите ракометарки го напуштиле клубот, кој не се натпреварувал во следната сезона од Лигата на шампионите.
Регионална лига
Во сезоната 2013/2014, ЖРК „Вардар СЦБТ“ настапувал и во женската регионална лига, каде на одиграните 11 натпревари, остварил 6 победи и четири порази, а еднаш одиграл нерешено.
Во сезоната 2017/2018, „Вардар“ настапувал во регионалната лига ВРХЛ, заедно со екипите на „Крим“ и „Будуќност“. Притоа, на 13 септември 2017 година, на гостински терен, „Вардар“ бил подобар од „Будуќност“ со резултат 24:22, а утредента го победил „РК Крим Меркатор“ со резултат 30:27. Потоа, на 27 октомври, „Вардар“ повторно ја победил екипата на „РК Крим Меркатор“, овојпат со резултат 32:29, додека утредента го совладал „Будуќност“ со 21:20. На 19 јануари 2018 година, „Вардар“ уште еднаш бил подобар од „Будуќност“ (31:24), а на 21 јануари ја победил екипата на „РК Крим Меркатор“ со 25:24.
Настапи на меѓународни турнири
На крајот од август и почетокот на септември 2015 година, по повод првиот роденден на спортската сала „Јане Сандански“, во Скопје бил организиран меѓународен ракометен турнир. Победник на турнирот била екипата на „Вардар“, која во финалето била подобра од екипата на „Ростов“ со резултат 29-24 (14-14). За победата на турнирот, „Вардар“ ја добил паричната награда во износ од 5.000 евра.
Поранешни играчи
Поранешни ракометарки на „Вардар“ биле:
Шах-табла (пеперутка)
Шах табла (Melanargia galathea) е пеперутка од семејството на шаренците. Оваа пеперутка ја има и во Македонија.
Подвидови
Подвидовите на шах таблата се:
Живеалиште
Се наоѓа во шумски предели, ливади и степи, каде се наоѓа на 1.500-1.700 m надморска височина.
Распространетост
Шах таблата се наоѓа низ цела Европа (освен Ирска, Скандинавија, Шпанија, Португалија и Северните Британски Острови, јужна Русија, Мала Азија (Турција), Кавказот и Иран.
Опис
Шах таблата има распон на крилјата од 46-56 милиметри (1,8–2,2,2). Кај овие пеперутки со средна големина горната страна на крилјата е украсена со бели и сиво-црни или темнокафеави ознаки, но секогаш е сиво-црна или темнокафеава карирана во базалните и дисталните области. Долната страна е слична на горната страна, но цртежите се светлосива или светлокафеава. На долната страна на задните ленти е присутна низа сиви дамки на очите. Мажјаците и женките се прилично слични, освен тоа што некои жени може да имаат жолтеникава нијанса на долната страна на крилјата.
Храм на Цезар
Храмот на Цезар или Храмот на Дивус Јулиј познат и како Храм на обожениот Јулиј Цезар, делбурум, херон или Храм на ѕвездата на кометата, била древна градба во Римскиот форум во Рим, Италија, сместена во близина на Регија и храмот Веста.
Историја
Храмот бил уреден од триумвирите Октавијан, Антониј и Лепид во 42 п.н.е. откако сенатот постхумно го обожел Јулиј Цезар. Сепак, тој го довршил сам Октавијан: тој го посветил простилниот храм (сè уште не било познато дали неговиот ред бил јонски, коринтски или композитен ) на Цезар, неговиот посвоител, на 18 август 29 п.н.е., како дел од тројниот триумф со кој се славела неговата победа над Антониј и Клеопатра. Стоело на источната страна на главниот плоштад на Римскиот форум, помеѓу Регија, храмот на Кастор и Полукс и базиликата Аемилија, на местото на кремирањето на Цезар.
Античките извештаи за кремирањето на Цезар по неговата смрт во 44 п.н.е. биле малку збунети. Според Светониј, бил планиран конвенционален погреб за кампусот Мартиус, но вистинското кремирање, според сите извештаи, се одржало на Форумот по возбудлив говор на Марк Антониј. Телото на Цезар било донесено на Форумот од неговите политички поддржувачи и ставено пред Регијата, која била лично седиште на Цезар како Понтифекс Максимус. Регијата, исто така, традиционално била резиденција на римските кралеви: изборот на локација можело да ја одрази и популарната поддршка за „кралскиот“ статус на Цезар како Диктатор во вечност.
Кремирањето во церемонијалното срце на градот било и необично и политички наполнето: импровизирана клада на Цезар потсетувала на кремирањето на популистичкиот огнот Публиус Клодиус Пулчер во Кура Хостилија во 52 п.н.е. Народниот ентузијазам довел до создавање на неофицијален споменик на источната страна на Форумот, спроти Регијата, која била место на заклетви и жртви. Се чинело дека имало најмалку два споменика во различни времиња: почетниот кој бил отстранет од конзулите во рок од шест недели по смртта на Цезар и друг кој бил повторно изграден во летото 44 п.н.е. До есента таа година местото станало физички епицентар на движењето на Цезар: Октавијан одржал јавен митинг на ветераните на Цезар во ноември и јавно се заколнал на својата верност на споменот на Цезар со подадена рака кон колоната, на врвот со статуа, која сега го означувало местото на кладата.
До крајот на 43 п.н.е., Октавијан, Антониј и Лепид се обединиле за да го формирале Вториот триумвират, со цврсто јадро на Цезарската поддршка. Новиот режим формално го обожел Цезар во 42 година, а со декрет на племенското собрание презело создавање на храм како признание за неговата божественост: моќно тврдење на популистичката надмоќ. Потерата по атентаторите на Цезарот, сепак, била поитна работа, а работата се одвивала бавно, ако воопшто: Веројатно триумвиралните партнери на Октавијан не го делеле неговиот ентузијазам за култот на Цезар, што му обезбедил моќна политичка основа. Изградбата можеби не започнала сериозно до 32 или 31 п.н.е. Во секој случај, храмот бил официјално посветен дури на 29, откако Октавијан го победил својот поранешен партнер Антониј и го презел единственото владеење со римскиот свет.
Храмот конечно бил осветен како дел од „тројниот триумф“ на Октавијан во 29, славејќи ги неговите победи во Далмација, Египет и во битката кај Актиум.
Корените на храмот во цезарската популарна политика биле видливи во неговиот дизајн. Нејзиниот висок подиум обезбедил одлична платформа за говорници, или ростра (позната како Rostra ad divi Iuli за да се разликувала од rostra augusti на спротивниот крај на Форумот). Како и постарата ростра, таа била украсена со клунови на бродови, во овој случај оние земени во битката кај Актиум. Се соочувал со долгиот отворен простор на централниот форум, кој во времето на неговата изградба нудел многу простор за народни собири и подигање на трибини. Оваа платформа најчесто ќе се користела за империјални пофалби, политички обраќања и говори. Друс и Тибериј одржале двоен говор на Форумот; Друс го читал својот говор од Ростра Августи, а Тибериј од Ростра ад Диви Јули, еден пред друг. Императорот Адријан го одржал можеби погребниот говор од Ростра ад Диви Јули во 125 н.е., како што можело да се види на серијата монети отпечатени за таа прилика. Храмот, исто така, бил домаќин на законодавно гласачко собрание. Политичките и религиозните пораки беспрекорно се мешале: рострата стоела над кружниот олтар кој бил во фокусот на култот на Цезар и кој го означил местото на кремирање на Цезар. Така, храмот ја отелотвори августанската „обнова на Републиката“ во амбиент што гласачите можело само да ги потсети на Цезарската партија и нејзиниот лидер.
Храмот функционирал како култен центар за култот на обожениот Јулиј Цезар. Август го посветувал воениот плен во овој храм. Олтарот и светилиштето го пренел реткото право на азил. По смртта на Август, на секои четири години се одржувал фестивал пред Rostra ad Divi Iuli во чест на Август. Декорациите вклучувале позната слика од Апел на која била прикажана Венера како излегувала од морето, знак на тврдењето на родот Јулијан дека потекнувал од божицата - планот на храмот во целина потсетувал на планот на Цезаровиот храм на Венера Генетрикс. зајакнување на „семејната“ врска.
Се чинело дека токму на тоа место постоел tribunal pretoris sub divo со gradus познат како tribunal Aurelium, градба изградена од C. Aurelius Cotta околу 80 п.н.е. во близина на таканаречениот Puteal Libonis, бидентал што се користел за свети заклетви пред судењата. По погребот на Цезар и изградбата на храмот, овој трибунал потоа бил преместен пред храмот на Цезар, веројатно на локацијата на т.н. Ростра Диоклетијани.
Храмот останал главно недопрен до крајот на 15 век, кога неговиот мермер и камења биле повторно искористени за изградба на нови цркви и палати. Зачувани се само делови од цементното јадро на платформата.
Иконографија
Неколку месеци по смртта на Цезар, на небото над Рим се појавила комета. Кометата била доволно светла за да биде видлива на дневна светлина, а се појавувала еден час пред зајдисонце седум последователни дена. Појавата на кометата се совпаднало со погребните игри спонзорирани од Октавијан во име на убиениот диктатор; популарното мислење (помогнато, обично се верува, од Октавијан и Цезарската партија) го видел ова привидување како доказ дека Цезар се вознесел на небесата заедно со боговите. Неизбежно, кометата станала позната како sidus Iulium или, на англиски, „ Цезаровата комета “.
Кометата брзо станала клучен дел од иконографијата на обожениот Цезар. Плиниј, во својата Природна историја, го цитирала Август како"За време на овие мои игри, седум дена се гледала влакнеста ѕвезда [= комета], во делот од небесата што бил под Големата мечка. Се издигнала околу единаесеттиот час од денот, било многу светло и било забележливо на сите делови на земјата. Обичните луѓе претпоставувале дека ѕвездата покажувала дека душата на Цезар била примена меѓу бесмртните богови; под која ознака била поставена ѕвездата на бистата која неодамна била осветена на форумот." Октавијан додал ѕвезда на статуата на Цезар, за која бил во процес на подигнување на местото на идниот храм, и оттогаш ѕвездата станала вообичаен графички мотив во алузии на божественоста на Цезар. Ѕвездата обично била прикажана како ѕвезда со зрачење со осум краци, понекогаш со дополнителен „пламен“ што ја означувал како комета. Монетите со оваа слика биле доста вообичаени за време на Август, но сликата продолжила да се користи барем до првиот век: последниот познат пример бил осамено издание од легиите на Рајна за време на конфузијата на Годината на четворицата императори. За визуелниот идентитет на Aedes Divi Iulii било доволно важно што Плиниј ја опишал зградата како „храм посветен на комета“ Монета издадена во 36 п.н.е. (седум години пред осветувањето на храмот, веројатно претставувајќи ран дизајн) покажала тетрастилски храм со почеток во својот фронтон и натпис DIVO IUL на неговиот тимпан. Конечната верзија на храмот вклучувала статуа на Цезар придружена со ѕвезда: ова можеби била статуата за прв пат подигната во 44 година или нова што одразувала слична иконографска програма. Положбата на храмот на неговиот висок пиедестал, гледајќи надолу кон форумот и симболично прогласувајќи го присуството на обожениот Јулиј, бил остар потсетник за толпата на форумот за врската помеѓу новиот царски поредок и наследството на Цезар.
Архитектура
Редоследот на колоните првично користен за овој храм бил неизвесен. Античките монети со претстави на храмот на Дивус Јулиј сугерирале дека колоните биле или јонски или композитни, но фрагменти од коринтските пиластри капители биле пронајдени на локацијата од страна на археолозите. Некои научници претпоставувале дека храмот имал јонски пронаос во комбинација со коринтски пиластри на ѕидовите на ќелиите, т.е. на аглите на ќелијата; други научници сметале дека храмот бил целосно коринтски, а доказите за монетите како лоши претстави на коринтските столбови. Разликата меѓу коринтските и композитните столбови била ренесансна, а не античка римска. Во Стариот Рим коринтскиот и композитот биле дел од истиот ред. Се чинело дека композитниот стил бил вообичаен за цивилните згради и надворешните делови на Триумфалната порта и поретко на надворешноста на храмовите. Многу храмови и религиозни објекти од Августанската ера биле коринтски, како што биле Храмот на Марс Ултор, Квадратна куќа во Ним и други.
Храмот бил уништен од пожар за време на владеењето на Септимиј Северус и потоа обновен. Споредби со монети од Времето На Август и Адријан ја предложиле можноста редоследот на храмот да бил променет за време на реставрацијата Од Септимиј Северус. На enаблатура и корниз пронајдени на сајтот имале модилиони и рози структура типична за Коринтскиот ред. Оригиналната положба на скалите на подиумот останала неизвесна. Можеби се наоѓал на предниот и на страните на подиумот, или на задниот дел и од страните на подиумот. Позицијата одзади бил модел за реконструкција заснован на хипотезираната сличност помеѓу овој храм и Храмот на Венера Генетрикс во Форумот на Цезар. Оваа сличност не била докажана и само се засновала на фактот дека за време на јавниот погреб и говорот на Марко Антониo телото на Јулиј Цезар било поставено на кревет од слонова коска и во позлатено светилиште по примерот на Храмот на Венера Генетрикс. Предната позиција се засновала на некои докази од ископувањата од 19 век и на севкупниот впечаток за вистинското место и на приказите на античките монети.
Ростра
Исто така во овој случај имало многу различни хипотетички реконструкции на општата поставеност на градбите од овој дел од Римскиот форум. Според еден, подиумот на Ростра бил прикачен на храмот на Дивус Јулиј и всушност бил подиумот на храмот на Дивус Јулиј со ростра (наклон на воен брод) прикачена во фронтална положба. Според други реконструкции, подиумот Ростра бил посебна платформа изградена западно од храмот на Дивус Јулиј и директно пред него, така што подиумот на храмот на Дивус Јулиј не била платформата што ја користеле ораторите за нивните говори, а не платформа која се користела за прицврстување на гребените на бродовите земени во Actium. Овој посебен и независен подиум или платформа, познат како Ростра до втори јули, се нарекувал уште и говорница на Диоклецијан, поради конечното уредување на зградата.
Горна декорација на фронталниот педимент
Од анализа на антички монети можело да се утврдат две различни серии на украси за горниот дел од фронталниот фронтон на храмот. Огнените јазици (нивната идентификација била неизвесна) го украсувале педиментот, како кај етрурски украсени антефикси, слични на декорацијата на Храмот на Јупитер на ридот Капитолин. Огнените јазици можеби потсетиле на пламенот на кометата (ѕвездата) на монетите од периодот на август. Со ѕвезда како главна декорација на тимпанумот, како што можела да се види на монетите Август, целиот храм имал функција да ја претставувал кометата (ѕвездата) која го најавила обожението на Јулиј Цезар и владеењето на Август, како што пренесувал Плиниј Старецот.
Статуа на темето на фронталниот фронтон и две статуи на крајните агли на фронтонот, класичната декорација за педиментите на римските храмови, датирале од владеењето на Адријан.
Други градби од ерата на август со тој посебен тип на декорација во етрурски стил се појавувале на монетите, како и на претставата на фронталниот дел на Курија.
Нишата и олтарот
Нишата и олтарот пред подиумот на храмот биле исто така проблем на толкување врз основа на оскудни податоци. Тие биле видливи во 29 п.н.е. кога храмот бил посветен и кога серијата монети на Август со храмот на Дивус Јулиј била откована од 37 п.н.е. до 34 п.н.е. За периодот по ковањето на таа серија немало јасни докази. Познато било дека во одредено време олтарот бил отстранет, а нишата била исполнета и затворена со камења за да се создадел континуиран ѕид на подиумот на храмот. Според различни хипотези ова било направено или во 14 п.н.е., или веројатно пред 4 век од нашата ера, или по Константин I или Теодосиј I, поради религиозни грижи за паганскиот култ на императорот.
Ричардсон и други научници претпоставувале дека пополнетата ниша можеби не била олтарот на Јулиј Цезар, туку Puteal Libonis, стариот бидентал што се користел за време на судењата во Трибуналот Аурелиум за јавни заклетви. Според C. Hülsen, кружната структура видлива под Лакот на Август не бил Puteal Libonis, а другите кружни елементи покриени со травертин во близина на Храмот на Цезар и Arcus Augusti биле премногу скорешни за да припаѓале на ерата на август.
Мерења
Храмот бил измерен 29 метри во ширина и 30 метри во должина, што одговарало на 91 на 102 римски стапки. Областа на подиумот или платформата била висока најмалку 5,5 m (18 римски стапки), но само 3,5 m напред. Колоните, ако коринтските, веројатно биле високи 11,8 до 12,4 м, што одговарало на 40 или 42 римски стапки.
Декорација и положба на остатоците
Фризот бил повторувачки свиток со женски глави, горгони и крилести фигури. Тимпанумот, барем во првите години, веројатно покажал колосална ѕвезда, како што можела да се види на монетите на август.
Корнизот имал заби и модилјони од типот на греда (еден од првите примери досега во архитектурата на римските храмови) и долната страна украсена со тесни правоаголни панели со цвеќиња, рози, дискови, ловорови круни и шишарки. Остатоци од украсите, вклучително и елементи на претстава на победата и цветни орнаменти, биле видливи на локацијата или во Музејот на Форумот ( Антиквариум Форенс ).
Внатрешност
Август го користел храмот за да ги посветил жртвите на воениот плен. Содржел колосална статуа на Јулиј Цезар, прекриена како Понтифекс Максимус, со ѕвезда на главата и во десната рака го носел стапот на литуус. Кога вратите на храмот биле оставени отворени, било можно да се види статуата од главниот плоштад на Римскиот форум. Во ќелијата на храмот имало познато сликарство на Апел од Венера Анадиомена. За време на владеењето на Нерон Апелес сликарството се влошило и не можело да се обнови, па царот го заменил со друго од Доротеј. Исто така постоела и друга слика од Апел, која ги прикажувала Диоскурите со Викторија.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Права (геометрија)
Прави во други простори
Идејата на права како геометриски објект со која дадени две точки се поврзуваат по најкраткиот пат се проширува и во други простори освен стандардните правоаголни простори како што е рамнина. На пример, простор може да биде сфера како површината на земјата (без внатрешноста). Прави линиии во овој простор се т.н. големи кругови т.е. кругови чиј центар е центарот на земјата (сферата). Вакви геометрии имаат многу интересни спроти-иннтуитивни последици. На пример, правата помеѓу два градови, односно најкраткиот пат е по големиот круг кој врви низ двата градови, а не e „директниот“ пат како што се гледа на 2Д карта. Види Голем круг
Формули за равенка на права во правоаголни координати
Општиот облик на равенката за права во правоаголен координатен систем е: Ax + By + C = 0.
Во рамнина: хоризонтална права
Равенка на хоризонтална права која врви низ точката (0, с ) на у -оската е: y = c. Меѓутоа, равенката y = c нацртана во 3Д простор е рамнината паралелна со x - z рамнината која врви низ точката (0, с ,0). Види линеарна равенка.
Во рамнина: низ две точки
Равенката на права која врви низ две точки: А ( x 1, y 1) и B =( x 2, y 2) во експлицитен облик e: Покрај тоа, равенката на права која врви низ две точки може да се претстави и во следниов облик (т.н. облик со наклон и пресек): y = mx + b, каде m e наклонот на правата, а тој се пресметува со следнава формула:
Најпосле, равенката на права која врви низ две точки може да се претстави и со т.н. облик со наклон во точка: Притоа, две одделни невертикални прави се паралелни ако и само ако нивните наклони се еднакви, т.е. m_1 = m_2. Од друга страна, две невертикални прави се нормални една на друга ако и само ако за нивните наклони важи следново равенство:.
Во рамнина: низ точка и е паралелна со права со наклон а
Равенката на права која врви низ една точки: А ( x 1, y 1) и е паралелна со правата y = a x + b односно со наклон а :
Во рамнина: низ точка и е нормална со права со наклон а
Равенката на права која врви низ една точки: А ( x 1, y 1) и е нормална со правата y = a x + b односно со наклон а :
Забелешка: Бидејќи погорните равенки се во експлицитен облик (т.е. решени по y ), по заменување на координатите на дадените точки и средување, само една равенка е можна.
Во 3Д простор: низ точка и е паралелна со полупречник вектор < a, b, c >
Равенката на права која врви низ точка: А ( x 1, y 1, z 1) и е паралелна со (ненулти) полупречник вектор < a, b , c > задена во векторски облик e:     ,   t \in \Re
Полупречник векторот       се вика насочен вектор на правата. Насочен вектор не е уникатен, односно за било кој реален број k, k≠0 и    исто така e насочен вектор на истата права. Од тоа следува дека ниту една равенка на права во 3-димензионален простор не е уникатна.
Во 3Д простор: низ две точки
Равенката на права која врви низ две точки: А ( x 1, y 1, z 1) и B =( x 2, y 2, z 2). Се пресметуваат компонентите на насочен вектор на правата:.
Потаму, честопати во 3Д простор се дефинира права како пресек на две рамнини, односно како систем на две линеарни равенки во три променливи (x,y,z).
Во n -димензионален правоаголен простор
Параметарски: или Векторски:    каде што.
Историја на права
Идејата за права линија била воведена од древните математичари за да се претстават прави објекти со занемарлива ширина и висина. Правите претставуваат идеализација на такви објекти. Поради тоа, пред 17 век, правите се дефинирале на следниот начин: „Права е прв вид на квантитет, која има само една димензија, имено должина, без ширина или висина и не е ништо повеќе од тек на точката која […] ќе замина од свој имагинарен почеток движејќи некоја должина, без да се шири. […] Права е тоа што равномерно се шири помеѓу свои точки.“
Липсењ
Липсењ (словенечки: Lipsenj) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.