cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ново Село (Пајак)
Население
Во пописот од 1913 година било забележано со 25, а во 1920 година со 26 жители. Грчките власти во 1924 година тука сместиле и неколку бегалски семејства, така што Ново Село станало мешана населба, која во 1928 година била забележана со зголемен број жители, односно 114, од кои 70 бегалци, а во 1940 година биле попишани 156 жители. За време на Граѓанската војна, населението присилно било иселено од селото, а по завршувањето на истата, повторно било обновено. Во 1951 година биле забележани 153 жители. Во 1961 година имало 224, во 1971 година 115, во 1981 година само 24, а во 1991 година 10 жители. Намалувањето на бројот на населението се должело на преселувањето на дел од бегалските семејства во поголемите градски центри во земјата.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 6 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1 жител.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Мениида со седиште во селото Калиница, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Дреново, во кој покрај Ново Село, влегува и селото Дреново.
Балтофински јазици
Балтофинските јазици се група на јазици што се зборуваат во Северна Европа, поточно околу Балтичко Море во Финска, Русија и Естонија. Тие се дел од групата на уралски јазици и во оваа група спаѓаат:
Антифашистичко собрание на народното ослободување на Македонија
Антифашистичкото собрание на народното ослободување на Македонија (АСНОМ) — врховно законодавно и извршно тело на Демократска Федерална Македонија во периодот од август 1944 година до април 1945 година, кога, согласно новите прилики, е реконституирано и преименувано во Народно собрание на Македонија.
Прво заседание на АСНОМ
По објавувањето на одлуката за свикување на АСНОМ, се пристапи кон избирање на делегатите за Собранието. Самиот начин на кој се избирале делегатите за АСНОМ не е сосема јасен. Во „Зборникот на документи од АСНОМ", издаден од Институтот за национална историја, има еден спис на ЦК КПМ од кој се гледа дека „електорскиот процес" се опишува вака - обласните комитети треба да ги избираат пратениците за "Прохор Пчински" на местни конференции од по 5 - 6 лица. Првото заседание на АСНОМ е одржано на 2 август 1944 година во манастирот Св. Прохор Пчински. Заседанието започна со изведување на песната „Изгреј зора на слободата“. На заседанието, кое во 17.15 часот го отвори најстариот делегат, учителот Панко Брашнаров од Велес, со присуство на делегати од сите краишта на Македонија и на претставници на големите сили учесници во антифашистичката војна - САД и Велика Британија.
Панко Брашнаров го отвори заседанието со следните зборови: "...Другарки и другари народни претставители, Во овој момент, во ова историско место „Св. Отец Прохор Пчински“ и на овој историски ден - ИЛИНДЕН -, кога објавувам да е отворено Првото Антифашистичко собрание на народното ослободуење на Македонија, душата ми е преполнена со радост и пред премрежените очи гледам како се раздвижиле сите реки од Пчиња и Вардар до Места и Бистрица, заплускујат е целата македонска земја, сакајќи да измијат од македонскиот народ десетвековниот ропски срам од пропасти на Самуиловата држава, за да се роди денеска нова, светла и слободна македонска држава. Во овој момент, земјата на нашите покојници - многубројни народни герои, паднали и посејали коските си по цела Македонија, им станује по лека и они во мир веќе го гледаат изгревот на нашата слобода, гледат идеална дружба на старите Илинденци - на Гоце Делчев и денешните Илинденци - младата македонска војска, и поставените темели за остварението на идеалот на две поколенија, на две епохи - слободна, обединена Македонија. Во знак на почитание спрема падналите јунаци, ја ве поканувам да им ја изразиме со еден минут молчание нашата вечна, бескрајна признателност (при помен на жертвите одава се минутно молчение). Вечна слава на падналите герои за слободата на Македонија! Другари народни претставители, жив сум свидетел на два Илиндена - 1903 и 1944 година. Во моите спомени се нижат безброј моменти за илиденската народна епопеја и Крушовската република. Бескрајни беа напорите на вооружениот македонски народ, огромна беше жаждата му за слобода, борбата го дари со слободна Крушовска република. Но разјарениот башибозук и турската регуларна војска се нафрлија и го затрупаја оазисот на слободна Македонија - Крушовската република го потушија востанието и го стегнаја искрвавениот македонски народ во ново ропство. Животворениот извор на слободата не секна. Македонија ја поделија, ропствата се менија, но борбата на македонскиот народ не престана. Кога сите поробени народи на Југославија се дигнаја против денешниот непријател на целото човечество фашизмот, и македонскиот народ се нареди во таја борба. Тој во неа виде возможност да ја помогне општата борба на сите поробени народи и целото слободољубиво човечанство и да го оствари својот вековен национален идеал. И ете како резултат на тригодишни крвави борби, македонскиот народ ја врза својата судбина со судбината на сите југословенски народи, помогна со крф и борба да се дојде до нова, братска, демократска и федеративна Југославија. Денеска на фториот, славен Илинден, последен Илинден на неослободена Македонија, се стават темелите на македонската држава во која да се обедини и заживее нашиот народ онаков среќен живот каков го заслужува по своите претрпени ропски маки и петвековни борби. Да е жива нашата мила македонска федерална држава! Да е жива федеративна, демократска Југославија, заеднички покров на братските јужнословенски народи!..."
Решенија донесени на Првото заседание на АСНОМ
На Првото заседание на АСНОМ се донесени неколку важни решенија:
Покрај овие одлуки на ова заседание се прифатени решенијата од Второто заседание на АВНОЈ, одобрена е работата на Главниот штаб и Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ, формирана е Комисија за испитување на воените злосторства направени од окупаторите и нивните слуги, како и друга комисија задолжена за изработување на законски проекти. Избрани се и 40 претставници на македонскиот народ во АВНОЈ и во неговиот Президиум. За претставници во Президиумот на АВНОЈ се избрани: Димитар Влахов, Методија Андонов - Ченто, Михаило Апостолски, Лазар Колишевски, Бане Андреев, Венко Марковски и Мара Нацева.
По завршување на заседанието
Во конаците на „Св. Прохор Пчински“ Президиумот на АСНОМ престојуваше до 10 септември, потоа го напушти манастирот. Движејќи се на југ кај селото Довезенце ја минува Крива Река. На 14 септември попладне, Президиумот на АСНОМ, заедно со 11. Македонска бригада влегува во ослободено Свети Николе. Во градот се задржува три дена. На 16 септември беше одржан митинг. На митингот говори одржаа Методија Андонов Ченто, генерал Михајло Апостолски и Бане Андреев.
По тридневен престој во градот Президиумот на АСНОМ, заедно со 11. Македонска бригада (без еден баталјон) вечерта на 17 ноември ја минува реката Вардар кај селото Новачани, северно од Велес и на 18 септември, преку селото Баљица, се упатува за Горно Врановци. Во селото Горно Врановци, каде беше седиштето на военото и политичкото раководство на НОБ на Македонија, Президиумот на АСНОМ беше и на 13 ноември, кога беше ослободено Скопје, главниот град на Федерална Република Македонија.
На 17 ноември 1944 година Президиумот на АСНОМ, срдечно пречекан од многубројните ослободољубиви граѓани на Скопје, свечено пристигна во ослободено Скопје и ја продолжува својата државотворна работа.
Второ заседание на АСНОМ
По ослободувањето на Македонија од 28 до 30 декември 1944 година во Скопје се одржува Второто заседание на АСНОМ, или поточно, Првото вонредно заседание на АСНОМ. Покрај делегатите на заседанието присуствуваат и: потпретседателот на Националниот комитет за ослободување на Југославија Едвард Кардељ, Димитар Влахов, Светозар Вукмановиќ – Темпо, претседателот на Отечествениот фронт на Бугарија Добри Терпешев и претставници на советската и англо-американската воена мисија.
Трето заседание на АСНОМ
Трето заседание на АСНОМ (односно, Второто вонредно собрание) се одржува од 14 до 16 април 1945 година. На ова заседание се извршени измени во надлежностите на Президиумот на АСНОМ, кому му се одземени извршните функции. Тие и се предадени на Владата на НР Македонија, која е избрана на 16 април, на чело со Лазар Колишевски. Во склоп на Собранието се формирани неколку одбори, а согласно новите прилики, АСНОМ продолжува да работи како Народно Собрание на Македонија.
NGC 5011A
NGC 5011A — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5011A се споменува и како ESO 269-63, MCG -7-27-41, DCL 526, IRAS 13093-4303.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5011A е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5011A има привидни димензии од 1,6' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 12 м 9,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -43° 18' 29". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 5011A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45847. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 403; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7782. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Хогвортс
Хогвортс училиштето за магии и волшебништво (Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry) е околина во најпродаваниот Хари Потер серијал создадена од Џ. К. Роулинг. Во серијалот, Хогвортс е училиште за магии за сите вештерки и волшебници помеѓу возраст од 11 до 18 кои живеаат во Обединетото Кралство или Ирска. Во шест од седумте книги од серијалот дејството највеќе се случува во Хогвортс, со тоа што секоја книга прикажува една целосна учебна година. Во Хари Потер и Реликвиите на смртта, поголемиот дел од дејството се случува надвор од Хогвортс, бидејќи главните ликови Хари Потер, Рон Визли и Хермиона Гренџер решаваат да отсуствуваат од својата последна година во Хогвортс (иако Роулинг има изјавено дека Хермиона по одредено време се враќа за да ги заврши своите К.И.В.Т. испити). Кулминативната борба во книгата, а и во серијалот, се одвива во Хогвортс.
Роулинг има изјавено дека најверојатно името Хогвортс го земала од растението влакнест кротон (Croton capitatus, англ. „хогворт“), кое го имала видено во Градините Кју одредено време пред да почне со пишување на Хари Потер серијалот. Хогвортс беше прогласен за 36 најдобра Шкотска образовна установа на оналајн бирање, претркувајќи го познатото Шкотско училиште Лорето.
Украински Роми
Украинските Роми како малцинство во државата за првпат биле документирани во раниот 14. век. Ромите ги одржуваат своите опшествени организации избегнувајќи ги контактите со оние коишто не се Роми. Ги усвоиле јазикот и верата на доминантното општество во поголемиот дел од Украина, католици во Западна Украина и Транскаптиа и ислам во Крим.
Хогвортс
Информации и локација на училиштето
Џ. К. Роулинг вели дека во целост Хогвортс го замислува да биде:
Украински Роми
За време на Втората светска војна нацистите и нивните сојузници ги имплементирале нивните политики на истребување на Ромите од Украина. Се смета дека 12 000 Роми биле убиени за време на масакрот во Бабин Јар, Киев. Останатите поголеми погубувања се случиле во Крим, Подиље, Галиција и Волин. Во тој период, романската окупаторска влада депортирала 25 000 Роми од Романија во Приднестровие, преку реката Јужен Буг. Поради нечовечниот однос на романските власти, половина од нив исчезнале за време на депортацијата.
Хогвортс
Информации и локација на училиштето
"Огромен, скитачки, доста страшен замок, со голем број кули и градобрани. Слично како куќата на Визлиеви, која е тешка за изградба од страна на неволшебник, бидејќи е поддржана од магија."
Украински Роми
Демографија
Ромското население не е сконцентрирано во некоја одредена украинска област. Половина од нив живеат во урбаните (градски) средини, но само 35% го сметаат ромскиот јазик за нивни мајчин јазик. Нивната култура не се разликува премногу од доминантната украинска, освен во начинот на облекување. Ромите имаат богата фолклорна традиција, а нивното присуство на тие простори било евидентирано во голем број книжевни дела од страна на украинските писатели.
Хогвортс
Информации и локација на училиштето
Во романите, Хогвортс се наоѓа некаде во Шкотска. Училиштето има голем број на волшепства и магии околу него и во него, што прави да е невозможно некој Нормален (неволшебник) да го лоцира — за нив училиштето е речиси невидливо, тие единствено гледаат урнатини и неколку знаци за опасност. Замокот има пространи терени со огромни тревници, цветни леи и мали парчиња земја со зеленчук, лох (кој е наречен Црното Езеро во четвртиот филм), голема густа шума (наречена Забранетата шума), мал број на стаклени градини и други надворешни градби, покрај кои и терен за квидич. На имотот на училиштето има и буварник, кој ги придомува сите бувови кои се во споственост на училиштето и тие во сопственост на учениците. Забележително е тоа што има некои простории во училиштето кои одвреме-навреме „се преместуваат“ такви се скалилата од т.н. големо скалиште. Вештерки и волшебници не смеат да се материјализираат или дематеријализираат на училишниот имот, освен ако директорот не ја укине забраната, иако таа или тој смее да ја тргне забраната исклучиво во одредени области, со што ќе го направи училиштето по неранливо кога му служи на директорот да дозволи материјализирање. Компјутери, телевизори и други слични електронски направи, како и самата струја, не можат да се најдат во Хогвортс. Во Хари Потер и Пламениот пехар, Хермиона укажува дека поради големото ниво на магија, направите како компјутери, радари и слично изгледаат како „расипани“ во Хогвортс. Како и да е, радиата се исклучок. Роулинг го објаснува ова со тоа што вели дека таму радиата не работат на струја туку на магија.
Украински Роми
Демографија
Терминот ром/и (Ромá) не е генерално користен, прифатен или разбран во Украина, дури и од страна на Ромите. Тие се викани по терминот „Tsyhany“ (Цигани).
Хогвортс
Информации и локација на училиштето
Директорот или директорката придружени од заменик директорот или директорката се задолжени за менаџментот на училиштето.
Сè уште не е разјаснето тоа како Хогвортс се финансира. Напоменето е дека семејствата плаќаат за учениците барем частично (кога семејството е во можност). Во Хари Потер и Полукрвниот Принц Том Ридл вели дека не може финансиски да си дозволи да оди во Хогвортс, на кое Албус Дамбладор му одговара, „Има специјален фонд во Хогвортс за тие на кои им е потребна помош во купувањето книги и униформа“, бидејќи секој ученик мора сам да си купи книги, униформа и друг училиштен прибор. Обидот на Министерството за магии да ја заземе контролата врз училиштето во Хари Потер и Редот на фениксот укажува дека училиштето има јавни парични средства, иако никаде не е споменато од каде Министерството ги зема овие средства.
Роулинг напоменува дека Хогвортс е „повеќе верно училиште“.
Запишување
Запишувањето во Хогвортс е селективно, со тоа децата кои покажуваат волшебни способности автоматски се здобиваат со место додека слепо-фишеците не можат да следат настава како другите ученици (иако можат да работат во други улоги како на пример Аргус Филч does). Волшебно перо во Хогвортс ги забележува сите раѓања на децата од волшебно потекло и ги запишува нивните имиња на голем пергамент. Секоја година, некој учител ја проверува книгата и им праќа писмо на децата кои ќе наполнат 11 години до 31 август. Без разлика дали ученикот го прифаќа понуденото место во Хогвортс или го одбива мора да го извести училиштето до 31 јули. Писмото покрај сè содржи и список на потребни работи, како книги со магии, униформа и други работи кои би му биле потребни на еден ученик. Од идниот ученик се очекува да ги купи сите потребни материјали, најобично од продавниците на Дијагоналната уличка, прикриена улица блиску Черинг Крос Роуд во Лондон која се наоѓа позади паб наречен „Дупнатиот котел“. Ученици кои не можат да си дозволат училиштен прибор добиваат финансиска помош од Хогвортс како што е случајот со младото сираче Том Ридл.
Писма до волшебниците и вештерките од неволшебничко потекло, кои не се свесни за нивните моќи ниту пак знаат за прикриениот волшебен свет, се донесени лично од некој од персоналот на Хогвортс, кој тогаш му објаснува на родителот/старателот за целата магична заедница и ги уверува дека сè е во ред. Тие исто така и им помагаат во купувањето на приборот и ако е потребно ги придружуваат во Дијагоналната уличка.
На секој ученик му е дозволено да донесе мачка, жаба или був. Учениците од прва година мораат да имаат соодветна опрема за одредеинот предмет. Опремата набројана во листата во писмото за примање вклучува волшебно стапче, бакарен котел од втора големина, месингена вага, сет стаклено-кристални епрувети, вреќичка со основни состојки за напивки (за Напивки) и еден телескоп (за Астрономија). Една Хогвортска униформа се состои од една едноставна, исклучиво црна наметка за работа, како и едноставна црна шапка, пар заштитни ракавици и црн зимина качулка со сребрени додатоци. Поголемиот број на ученици ги купуваат своите униформи од продавницата на Мадам Малкин на Дијагоналната уличка. На учениците од прва година не им е дозволено да имаат своја метла, иако единствен исклучок е Хари кои во својата прва година покажува извонреден талент како трагач во Квидич.
Академските години се разделени со распуст од околу два месеци во лето, а секоја година е поделена на три полугодиа со пократок распуст околу Божиќ.
Пристигнување
Примарниот превоз до Хогвортс е возот Хогвортс Експрес, кој се наоѓа зад Перонот 9¾ во Кинг Крос Станицата во Лондон. Возот тргнува во 11:00 часот наутро и пристигнува на станицата Хогсмејд близу Хогвортс, некаде пред квечерина. Од таму учениците од прва година се придружени од чуварот на клучевите, игрите и земјите (Хагрид, или друг соодветен наставник ако тој е отсутен. Наставникот ги носи до два мали чамци кои магично пловат низ езерото и ги носи учениците близу влезот на Хогвортс. Постарите ученици до училиштето одат со вагони ги влечат магични суштества наречени Тестрали - тие се невидливи за учениците кои не биле сведоци на смрт. Кога учениците од прва година ќе пристигнат во замокот, чекаат во мала одаја пред влезот на Големата Сала додека постарите ученици не ги заземат своите места, тогаш влегуват во Големата Сала на Церемонијата за Бирање за да ги распоредат учениците по своите домови. Како што професоркта Минерва Мек Гонигал рече во Хари Потер и Каменот на Мудроста: Откако Бирачката капа ќе ја испее песната, секој ученик посебно седнува на столчето пред останатите ученици. Бирачката капа се стана на главата на ученикот, при што ги проучува неговиот или нејзиниот ум и ги сместува во една од четирите Куќи врз основа на способностите, индивидуалноста и преференциите. По церемонијата, учениците и наставниците уживаат во вечерата, подготвена од страна на куќните џуџиња. Ако Дамблдор е весел, тој ќе ги води ученици во пеење на училиштето песна.
Грифиндор
Грифиндор (Gryffindor) вреднува храброст, смелост, срце и витештво. Негова маскота е лавот, а неговите бои се црвена и златна. Глава на овој дом е учителката по преобразување, Минерба Мек Гонагал, а дух на домот е Речиси-Безглавиот-Ник. Според Роулинг, приближно речено Грифиндор се истоветува со елементот оган. Основач на домот е Годрик Грифиндор.
Заедничката соба на Грифиндор се наоѓа во една од највисоките кули а Хогвортс, влезот кој се наоѓа на седмиот кат во источното крило од замокот е чувано од страна на портретот на Дебелата дама, облечена во розов фустан. Дозволува влез само откако ќе и биде кажана точната лозинка.
Хафлпаф
Хафлпаф (Hufflepuff), основан од Хелга Хафлпаф, вреднува труд, лојалност, трпеливост и чесност. Маскота на домот е јазовец, а светложолтата и црната се негови бои. Глава на овој дом е учителката по Хербологија Помона Спраут, а дух на домот е Дебелиот калуѓер. Според Роулинг, приближно речено Хафлпаф се истоветува со елементот земја. Спалните соби и заедничката соба на Хафлпаф се наоѓаат некаде во подрумот, нивниот влез се наоѓа зад слика кај кујните. Учениците мора да ја кажат лозинката за да влезат. Заедничката соба на Хафлпаф е исполнета со жолтеникави завеси и големи фотелји и има мали подземни тунели кои водат до спалните, сите од кои имаат совршено округли врати, како поклопувачи на буриња (слични со јазовските дупки).
Предмети и професори
Во текот на серијалот, голем број на училишни предмети се опишувани, обучувајќи ги ученците во повеќето гранки на магијата. Има дванаесет именувани учители (кон кои се обраќа со Професор), секој специјализирајќи во еден предмет. Преобразување, Одбрана од мрачните сили, Магии, Напивки, Астрономија, Историја на магија и Хербологија се обврзни предмети за првите пет години. На крајот на својата втора година, учениците мораат да одберат барем уште два нови предмети кои ќе ги изучуваат во третата година. Петте можни избори се Аритмантија, Древни руни, Предвидување, Грижа за волшебните суштества и Проучување на Шушумигите.
Клајн Роденслебен
Клајн Роденслебен (Klein Rodensleben) — село и поранешна општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Ванцлебен-Берде.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Дебреше
Успение на Пресвета Богородица — црква во селото Дебреше, близу Гостивар. Сместена е на самиот јужен крај на селото, во правец кон Здуње, помеѓу последните селски куќи. Како манастир, црквата се споменува уште во XVII век, кога најверојатно поради Австриско-турската војна и Карпошевото востание, била разрушена од Османлиите. Денешниот црковен објект е возобновен и изграден во август 1998 година. На пространата ливада во која се наоѓа црквата секоја година се одржуваат големи прослави со црковнонародни собири по повод патрониот празник Успение на Пресвета Богородица (28.08. - Голема Богородица) кога се одржува и наддавање со ракотворби и веселба, како и за Велигден. На неколку наврати, меѓу кои последен пат во пролетта 2013, црквата е мета на вандалски и дивјачки напади од месното население, при што таа е каменувана, искршен е прозорец со оштетување на оградата, искршена и расфрлена е плочата со натпис, како и цветниот венец од прославата на Велигден.
IC 1504
IC 1504 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1504 се споменува и како MCG 2-29-30, CGCG 67-82, IRAS 11256+0920.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1504 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. IC 1504 има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 28 м 13 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 3' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Други поделби
Проучување на IC 1504 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35301.
НИЛИ врата
НИЛИ врата, НИЛИ коло или НИЛИ капија (NOR gate) – дигитална логичка врата чиј излез ја следи таблицата на вистинитост прикажана на десната страна. На излезот се појавува логичка единица „1“ само ако двата влеза се во состојба на логичка нула „0“.
НИЛИ вратите се универзални (заедно со НИ вратите) бидејќи сите функции на Буловата алгебра можат да се извршат со НИЛИ врати. На пример, логичката ИЛИ функција се постигнува со спојување други НИЛИ врати на кои кратко им се споени влезовите (па работат како НЕ врата (инвертор)) на излезот на првите НИЛИ логички врати.
Симболи
Постојат 2 симбола за НИЛИ коло, обичен („воен“, „американски“) и правоаголен (ИЕЦ).
Едвард Џенер
Едвард Џенер ( - ), англиски лекар, пронаоѓач на вакцината против големи сипаници. Дошол до сознание дека луѓето заразени со „кравјите сипаници“ не добиваат големи сипаници ниту за време на епидемијата и по две децении работење, во 1796 година ја пронашол вакцината која набрзо ширум светот е прифатена како заштита од смртоносните големи сипаници.
НИЛИ врата
Хардверски опис и распоред на пиновите
НИЛИ вратата е основна логичка врата и како таква постои во ТТЛ и Технологија на комплементарни метал-оксидни полуспроводници изведби како интегрално коло.
Пример на четирикратна НИЛИ врата во дигитална ЦМОС технологија е дадена на сликата. Двата слободни пина се користат за напојување на интегралното коло.
Владимир Назор
Владимир Назор (Постире, - Загреб, ), хрватски писател. Пишувал епски песни, раскази, романи, есеи, критики и мемоари. Негови познати дела се „Словенски легенди“, „Вели Јоже“ и „Дневникот со партизаните“.
Животен пат
Основно училиште завршилчл на осдтровот Брач a гимназија во Сплит. Студирал на природни науки, математички и физичкиu во Гразво Загреб. Дипломирал во 1902. Предавал во хрватска гимназија во Задар, a од 1903. до 1918. година во Истра Каде го поминал поголем дел од својот живот.Тој се повлекол во 1933. година во Загреб како менаџер на дом за деца. PПрво дело му беше Славенски легенди (1900.)
Година 1904. во Задар го објавил неговото дело Книга за хрватските кралеви, а во тоа време почнал да пишува  i Истарски приказни. Неколку години подоцна Вели Јоже (1908.) – дело по кое ќе  се  препознава Назорова  проза, а која  тој самиот ја сметаше за неуспешна. Година 1916. објавил неколку книги Утва златокрила, Мечката Брундо, Стоимена.
Дојка
Дојката (mamma) има полутопчеста форма, сместена во надворешниот дел од градниот кош на чиј преден крај се наоѓа пигментирано испапчување или брадаваица (papilla mammae).Дојката е жлезда изградена од 15-20 резени (lobi glandulae mammariae). Нивните изводни канали се насочуваат кон брадавицата чии врвови се отвораат како млечни пукнатини.И мажите и жените имаат развиени гради од исти ембриолошки ткива. Сепак, во пубертетот, женските полови хормони, главно естроген, го промовира развојот на дојка кој не се случува кај мажите се должи на повисокиот износ на тестостерон.Како резултат на тоа, женските гради стана многу повеќе познати отколку оние на мажите.За време на бременоста, градите, се одговорни на комплексната интеракција на хормоните кои го предизвикуваат развојот на ткивото и проширувањето со цел да се произведе млеко.Три такви хормони се естроген, прогестерон и пролактин, кои предизвикуваат вродено ткиво во дојката и грлото на матката  за да се промени  времеѕо на менструалниот циклус.Големината на градите варира со расата и етничкото потекло. Една студија објавена во 2013 година укажува на постоењето на една генетска мутација одговорна за повеќе одлики на Азијците, вклучувајќи погуста коса, повеќе потни жлезди и помали гради на жените.
Функција на градите
Градата е апокрина жлезда која произведува мајчино млеко за да се храни новороденчето.Бојата на брадавицата е розова до темно-кафеава во која има многу лојни жлезди.Основните единици се терминалниот канал кој произведува мајчино млеко.Тие им даваат храна на своите потомци.Тие се дистрибуираат низ телото на градите; околу две- третини од lactiferous ткиво е на 30 мм од основата на брадавица.
Надворешни врски
Дојка
Гагаузија
Гагаузија (гагауски: Gagauziya или Gagauz-Yeri; молдавски/романски: Găgăuzia; Гагаузия), во минатото позната како Автономна територијална единица на Гагаузија (Gagauz Yeri) (гагауски: Avtonom Territorial Bölümlüü Gagauz Yeri, молдавски/романски: Unitatea Teritorială Autonomă Găgăuzia, руски: Автономное территориальное образование Гагаузия), е автономен регион на Молдавија. Името доаѓа од народот "Гагаузи", чие име е развиено од gok Oguz кое се користи за да ги опише потомците на туркиските огуски племиња. Кримските Татари и Ујгурите го користат зборот gok што значи "небо" или "небесно синило", така што gok Oguz најбуквално би значело "небесносини Огузи",.
Космос-990
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 февруари 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 950 килограми. Космос-990 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 792 км, а најмалото на 768.
Чанг Јунгсјанг
Чанг Јунгсјанг (常永祥, ; р. 16 септември 1983 во Хандан) — кинески борач кој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои бронзениот медал во дисциплината Грчко-римски до 74 кг.
Во 2008 г., на првенството на Азија, Чанг го освои првото место.
Дерен
Дерен (Döhren) — село и поранешна општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Ебисфелде-Веферлинген.
Раул Дифи
На почетокот ја посетувал вечерната уметничка школа во Авр додека не добил стипендија од својот роден град за паришка академија во Екол де бозар (јазик француски|École des Beaux-Arts|el), а потоа бил во атељето Леона Воната. Во првите почетоци своите дела ги работел под влијание на импресионисти. Прешол од импресионистички почетоци во фозизам, а потоа и во кубизам и го изградил својот стил на модерен реалистички израз. Една слика на Анри Матис го окренула и го заинтересирала за фовизам. 1909 година со својот пријател и колега го посетил Емил Отон Фриком Минхен и западнал под влијание на Пол Сезан.
Бидејќи не можел да живее од сликарството, се занимавал и со керамика, дрворези и предлагал таписерии. Само кога од средината на 1920 година и после 1937 година го променил својот стил и прешол од еден лесен и елегантен стил во еден впечатлив и монументален стил тој се доживувал со признание и уживање. Тој за Париската светска изложба 1937 година за павиљонот на светлоста и електрицитетот (-{Paviljion de la Lumiere}-) изработил и насликал слика од големина од 600 –{m²} и тогаш најголема слика на светот.
Дифи е сликар од сончевиот југ, плажи, борови и убавините на женското тело, и како декоратер се прославил со предлозите за декорација на момументални јавни објекти. После неговата смрт 1953 година неговите слики биле прикажувани на на Документа Касел (докимент 1, документ 2 и документ 3) и во Германија.
Св. Петар (Рожден)
'''Св. Петар''' — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Рожден. Наоѓалиштето претставува Сакрална градба од средниот век.
Во непосредната близина на крстопатот за селата ’Ржаново-Мајден-Мрежичко (Р1107), веднаш над составот на реките се среќаваат фрагменти од покривни ќерамиди и грамади од градежен камен.
NGC 2624
NGC 2624 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2624 се споменува и како UGC 4506, MCG 3-22-19, CGCG 89-55, ARAK 172, NPM1G +19.0183, in M44.
Откривање
Објектот е откриен на 30 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 38 м 9,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 19° 43' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 2624 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24264. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 141; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1395. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1311.
1480
1480 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1480 година од новата ера, 480. од вториот милениум, 80. од XV век и прва од 1480-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6988 и 6989 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6230 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5240 и 5241 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2233.
Густав Хусак
Густав Хусак (Gustáv Husák) — чехословачки политичар и последниот социјалистички претседател на комунистичка Чехословачка.
Тој е роден на година во Дубравка (денеска дел од градот Братислава), Кралство Унгарија, денешна Словачка. Во Комунистичката партија на Чехословачка се приклучил во 1933 година. Во времето на Втората светска војна, тој бил уапсен поради ширењето на антифашистичката пропаганда. По крајот на војната, тој се вклучил во политичкиот живот на земјата, но во 1950 година бил обвинет дека практикува буржоазен национализа, и уапсен во 1951 година. Во 1954 година бил осуден на доживотен затвотр. Во 1960 година бил амнестиран, а во 1964 година му било одобрено повторно неговото членство во партијата.
Во 1975 година Хусак бил избран за претседател на Чехословачка. На таа позиција останал во 1989 година, кога поднелч оставка. Починал по две години во.
Источно од рајот (роман)
Содржина
Романот ги прикажува испреплетените судбини на две семејства кои живеат во богатата долина на реката Салинас во Калифорнија — Треск и Хемилтон чии припадници безнадежно ги повторуваат падот на Адам и Ева, како и смртоносното соперништво меѓу Каин и Авел.
Осврт кон романот
„Источно од рајот“ е најамбициозното дело на Стајбек кое извршило големо влијание врз современата книжевност и во кинематографијата. Во него, Стајнбек ги создава своите најхипнотизирачки ликови и ги истражува најинтригантните теми: мистеријата на идентитетот, необјаснивата љубов, како и убиствените последици на недостатокот од љубов. „Њујорк хералд трибјун“ го оценува како „роман осмислен на највисоко можно ниво... една од оние книги во кои писателот има поставено високи цели, а потоа ги вложува секој атом на енергијата, талентот, сериозноста и страста за кои е способен... целосно интересна и импресивна книга“, а „Њујорк тајмс“ го опишува како „фантазија и мит... необично и оригинално уметничко дело“.
Јутика, Мичиген
Јутика, Мичиген (Utica) е град во Маком Округ во американската држава Мичиген. Овој град според статистиките во 2000 година, има 4 577 жители.
Знаме на Панама
Знамето на Панама е официјалното знаме на државата кое е создадено од страна на Марија Оса де Амадор на 1 ноември 1903. . Знамето на Панама се прославува на 5 ноември, еден ден после Денот на независноста.
Знамето е составено од четири еднакви квадрати, два во бела боја, долниот лев во сина боја и горниот десен во црвена боја. Во горниот лев и долниот десен квадрат се наоѓаат две ѕвезди во сина и црвена боја. Белата боја симболизира мир, додека сината и црвената боја ги симболизираат најголемите политички партии во Панама во тоа време. Црвената боја ја симболизира либералната партија, додека сината конзервативната партија. Првиот предлог за знаме на Панама е од 1823 година кое се состоело од 7 хоризонтални ленти во црвена и жолта боја. Во горниот лев агол имало син квадрат на кој имало приказ на две златни поврзани сонца што го претставувале Панамскиот Канал (линијата) и Северна Америка и Јужна Америка (сонцата). Ова се однесувало на географската позиција на Панама како конектор на двата континента, додека боите биле инспирирани од шпанското и колумбиското знаме, додека линиите од американското.
Ирански календар
Ирански календар (персиски: سالنمای هجری خورشیدی), познат и како Персиски или Џалалов календар, сончев календар кој денес се користи во Иран и во Авганистан. Почнува секоја година на пролетна рамнодневница точно одрена со астрономски набљудувања од Техеран (околу 52,5° ИГД, по кој е определено и Иранското стандардно време) и на Кабул, што го прави поточен од грегоријанскиот календар, но и потешко е да се определи кога ќе биде некој одреден датум. Календарот е воведен во селџучкиот султан Џалал ел Дин Малик шах I на 15 март 1079 година, врз основа на препорака од комитетот на астрономи, помеѓу кои бил и Омар Хајам, во царската опсерваторија во приестолнината Исфахан. Календарот поседувал најточно пресметана сончева година во тоа време, пресметувања на месеците се базирале врз поминувањето на Сонцето низ хороскопот, со што се интегрирани идеите од Сурија сидханта (Индија од 4 век од н.е.). Од 1258 година биле вклучени и некои идеи од Кинеско-ујгурскиот календар. Календарот бил во употреба осум векови во непроменета состојба, сè додека не е ревидиран во 1925 година, со повелбата на иранскиот Меџлис за да би имал поправилни должини на месеците.
Стивен Апија
Стивен Апија (роден на 24 декември 1980, во Акра, Гана) — поранешен гански фудбалер, играч од средниот ред.
Технички одлики
Може да дејствува како внатрешен играч во средниот ред со 4 играчи и на сите позиции во средниот ред со 3 играчи.
Клупска кариера
Апија е роден во Акра и ја започнал својата кариера во екипата на Хартс оф Оук, каде во 1995 година со само 15 години станал професионалец. Како многу талентиран млад играч во 1996 година бил повикан на проби во младинскиот тим на турскиот Галатасарај, но не потпишал договор и се вратил во Хартс оф Оук.
Сепак во 1997 година се сели во Европа, откако бил забележан од страна на Пјетро Ло Монако, во тоа време главниот скаут на италијанскиот Удинезе. Откако и официјално потпишал договор со Удинезе, Апија го направил своето деби во Серија А на 11 февруари 1998 во ремито без голови против Милан, влегувајќи во игра во последните моменти од натпреварот на местото на Томас Локатели. После три сезони поминати во Удинезе, Апија го напуштил клубот, но неговиот трансфер во Парма во 1999 година бил загрозен од вирусен хепатит. Сепак, Апија ја совладал болеста и му се приклучил на новиот клуб во летото 2000.
По потпишувањето на договорот му бил доделен дресот со број 4., а на 1 октомври го направил своето деби за Парма во натпреварот на домашен терен против Фјорентина што завршил 2-2. Со Парма го освоил својот прв трофеј во Европа, триумфирајќи во Купот на Италија во сезоната 2001-02 каде во финалниот двомеч Парма била подобра од Јувентус (2-2 вкупен резултат, но заради гол во гости Парма го освои трофејот), а Апија играл и во двата натпревари. Во сезоната 2002-03 бил позајмен на Бреша, каде соиграчи му биле Роберто Баџо и Лука Тони. Тој ја одиграл својата најуспешна сезона во кариерата постигнувајќи 7 гола во Серија А: против Реџина (2-2), Торино (0-2 победа), Парма (4-3 пораз), Пјаченца (1-4 победа), Аталанта (3-0 победа), Јувентус (2-1 победа) и Милан (1-0 победа). Неговите одлични перформанси му помогнале на клубот да заврши во горниот дел на табелата (9. место), само за вторпат во последните 40 години.
Неговите добри игри не останале не забележани во фудбалскиот свет, па во летото 2003 го направил својот најголем трансфер приклучувајќи му се на италијанскиот првак Јувентус, на позајмица од Парма за 2 милиона евра, со можност за постојан трансфер од 6 милиони евра во 2004 година. Од клубот му бил доделен дресот со број 18., кој претходно го носел Марко Ди Вајо. На 3 август, го направил своето деби за Јуве во Суперкупот на Италија против Милан, во кој неговиот тим победил по изведувањето на пенали и го освоил трофејот. Кон крајот на истиот месец го одиграл својот прв натпревар за Јувентус во Серија А, во победата над Емполи со 5-1 во првото коло за сезоната 2003-04. На 17 септември дебитирал во Лигата на шампионите против Галатасарај во победата со 2-1 во групната фаза. На 9 мај, во претпоследното првенствено коло од сезоната го постигнал својот прв гол за Јувентус, во победата над Сампдорија со 2-0 на домашен терен. Првата сезона во клубот од Торино била успешна и ја завршил со 30 настапи во Серија А, 8 во Купот на Италија (вклучувајќи ги и двата финални против Лацио) и 6 во Лигата на шампионите.
Следната сезона одиграл 18 натпревари во Серија А и постигнал 2 гола (против Каљари и Лече), од кој посебно впечатлив бил оној против Каљари кога успеал да издрибла двајца противнички играчи на левата страна и да го совлада противникиот голман со силен удар во споротивниот агол. На крајот од сезоната Јувентус го освоил скудетото. Токму Апија ја започнал акцијата при одлучувачкиот гол за титулата во победата на гостувањето против Милан (главниот конкуент за титулата) со 1-0 во 35-тото коло; тој го проиграл Недвед со прецизно долго додавање од својата половина, чехот ја продолжил топката по аут линијата до Дел Пјеро, а овој му нафрлил на Давид Трезеге за победничкиот гол.
Со доаѓањето на Патрик Виера во Јувентус, тој го напуштил клубот во јули 2005 и потпишал за турскиот Фенербахче за сума од 8 милиона евра. Во сезоната 2006-07 ја освоил титулата во турското првенство и суперкупот, а годината била одбележана и со стогодишнината од постоењето на клубот. Во јануари 2007 се повредил за време на пријателскиот натпревар на неговата репрезентација Гана, а операцијата на левото колено ја одложил за крајот на сезоната.
По завршувањето на сезоната 2006-07, Апија изразил желба да го напушти клубот и веќе еден германски клуб испратил понуда од 4 милиона евра до Фенербахче, меѓутоа откако агентот на играчот контактирал други клубови без дозвола од Фенербахче, клубот од Истанбул ја одбил понудата.
Во текот на следната сезона Апија и официјално поднел барање за раскинување на договорот заради лошиот однос на клубот спрема него. Откако Фенербахче за ова ја известил ФИФА, случајот отишол во Советот на ФИФА за решавање на споровите, каде двете страни се тужеле меѓусебно. Советот му наредил на Апија да му плати на Фенербахче 2.281.915 евра затоа што го прекршил договорот без вистинска причина. Откако тој се жалел на Судот за спортска арбитража, се донело пресуда дека Апија не мора да му плаќа на Фенербахче заради тоа што клубот со раскинувањето на договорот сочувал повеќе во платите (€2,633,020.65) отколку во загубите (€2,496,278.85).
На 7 август 2010, ганскиот играч од средниот ред потпишал едно-годишен договор со Чезена, ново промовираниот клуб во Серија А. За Чезена одиграл 14 натпревари во Серија А, помагајќи му на клубот да избори опстанок, но по завршувањето на сезоната неговиот договор истекол.
Во декември 2011, Апија требало да потпише договор со Блекбурн Роверс откако задоволил на пробите, но според извештаите морал да се врати дома во Гана за да го погребе неговиот татко, кој починал минатиот месец, пред завршувањето на трансферот.
Откако на 2 февруари 2012 потпишал договор на 6 месеци со српската Војводина, по завршувањето на сезоната 2011-2012 ја завршил својата кариера.
Репрезентативна кариера
Тој бил еден од најдобрите играчи на Гана, со која играл на Олимписките игри во Атина 2004. Како капитен на Гана ја одвел својата репрезентација на првото историско учество за оваа репрезентација на Светските првенства, во Германија во 2006 година. Таму, тој го постигнал победничкиот гол од пенал против САД, помагајќи и на Гана да го освои второто место во групата зад Италија (подоцнежниот победник на турнирот), и да стигне до вториот круг, каде биле елиминирани од Бразил.
И покрај тоа што во следните две години на клупско ниво играл спорадично, продолжил да игра во континуитет за својата репрезентација, каде и понатаму бил капитен, исто така.
Тој бил избран во 23-цата на Гана и за Светското првенство 2010 во Јужна Африка, каде што, покрај тоа што не бил стартер, одиграл три натпревари.
По завршувањето на мундијалот, го најавил своето повлекување од националната репрезентација.
180
180 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 180 година од новата ера, 180. од првиот милениум, 80. од II век и прва од 180-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5688 и 5689 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4930 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3940 и 3941 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 933.