Зајци_во_Австралија
Последици на екологијата во Австралија
Од нивното внесување од Европа во 1859 г., последиците од зајците на екологијата во Австралија се катастрофални. зајците се осомичени дека се најзначајниот фактор за загуба на видови во Австралија. Загубата на некои видови на растенија во овој момент е непозната. зајците често убиваат млади дрва во овоштарниците,шумите и на имоти изгрицкувајќи ги нив во круг. зајците,исто така се одговорни за сериозни проблеми со ерозијата, затоа што тие јадат локални растенија,оставајќи го горниот слој на почвата оголен и изложен на отпадоци и ерозија. Отстранувањето на горниот дел од почвата е катасрофа за земјата, како што се и потребни стотици години за да се регенерира. “… обичниот зајак станува толку броен низ колонијата што на големите имоти трчаат и по илјадници. Разбираме, дека нема толку зајци колку што има во старата колонија т.е Новиот Јужен Велс. Ова јасно покажува дека, локализираниот зајак и неговата екплозивна населеност беше во Тасманија во почетоткот на 19 век. Во исто време,во Кунингхам,Нов Јужен Велс е забележано дека зајците се одгледувале во домовите, но сè уште нема диви зајци”. Тој забележа дека, терените обраснати со грмушки, песочните земјишта помеѓу Сиднеј и Ботанскиот Залив би биле идеално место за одгледување зајци. Заграденото земјиште се чини пространо за одгледување зајци, отколку кафезите. Првиот од овие, во Синдеј,беше изграден од Александар Маклеј во куќата на Елизабета Беј, заштитен или зајачник, опкружен со камен ѕид. Во 1840-тите год. чувањето на зајци стана уште по често, со примери на кражби на зајци од домовите на луѓето кои се појавуваат во судската евиденција, како и зајци кои влегуваа во исхраната на луѓето. Останува прашањето, зошто немаше избувнување пред почетокот на тековната зараза. Беше забележана чумата од  локализираниот тесмански зајак, но ќе биде изненадување ако не се бега од многуте зајачарници и кафези кои се присутни во областа на европското доселување во североисточна Австралија. Можно е, локални грабливци, особено месојадци dasyurids, беа многу повеќе ефикасни како природни контролори на населението, отколку подоцна лисиците и дивите мачки. Кога се распадна нивната популација како резултат на природното живеалиште, а понекогаш и намерниот лов, зајачката популација може да се зголеми со многу помало ограничување. Сегашната зараза се чини дека потекнува од ослободувањето на 12 диви зајци за лов, од имотот на Томас Аустин (Thomas Austin), Barwon Park, во близина на Винхлесии,Викторија (Winchlsea,Viktorija), во октомври 1859 г. Додека живеал во Англија, Аустин бил страствен ловец, редовно посветен на лов на зајци за викендите. По пристигнувањето во Авсрталија, која нема локална популација со зајци, Аустин го замолил својот внук  во Англија, Вилијам да му прати 12 сиви зајци, пет зајци, 72 еребици и неколку врапчиња, за да може да си го продложи своето хоби и во Австралија со создавање на локална популација  од овие видови. Сепак, Вилијам не можеше да најде доволно сиви зајци за да ја исполни целта на вујко му. Па така тој ги замени со купување на домашни зајци. Една теорија,како зајците во паркот Барвон толку добро се прилагодија во Австралија е дека, комбинираните зајците, кои резултираа со вкрстување на два различни типови кои беа прилично здрави и енергични. Многу други фармери, после Аустин, ги ослободија своите зајци во дивината. Тогаш тој изјави : “воведувањето на неколку зајци може да направи мала штета и може да обезбеди дом, згора на тоа и спорт за ловење”. зајците се екстремно плодни суштества, па така брзо се раширија низ јужните делови од земјата. Австралија има идеални услови за населување на зајци. Со благи зими, зајците може да се парат преку целата година. Со широко- распространето фармерство, областите кои беа пустини, места со грмушки или шумите, беа претворени во подрачја со ниска вегетација, создавајки совршени услови за зајци. Во класичен пример на ненамерни последици, во рок од десет години од нивното воведување во 1859 година, зајците станале толку распространети, што два милиони би можеле да бидат застрелани или заробени на годишно ниво, без да има ефект врз населението. Тоа беше рекорд, кој најбрзо се прошири каде било во светот. Денес, зајците се распространете во јужните и централните области од земјата, со расфрлана населеност и во северните пустини.