cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 1539/2
Други поделби
Проучување на NGC 1539/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 133; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1823. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 228.
Новогодишна елка
Природни дрва
•Пињон бор Pinus edulis
•Џефри бор Pinus jeffrey
•Пинија бор Pinus pinea
Вештачки елки
Првите вештачки елки биле развиени во Германија во текот на 19-от век, иако и порано постоеле примери. Овие „дрва“ биле направени со употреба на пердуви од гуска и обоени со зелено. Германските пердувести дрва е одзив на германците за продолженото уништување на шумите во Германија. Германските пердувести дрва што се продавале во продавниците за време на 1920-тите варирале во големината, од мали 2 инчи (51мм) па до 98 инчи (2,500мм). Често, гранките од дрвата биле потопувани во вештачки црвени бобинки кои делувале како свеќници. Со текот на годините, други видови на вештачки новогодишни елки станале популарни. Во 1930 година, седиштето на компанијата Addis Brush во САД ја создаде првата вештачка новогодишна елка од влакна од четка. Друг вид на вештачка елка е алуминиумската. Дрвата се произведувале во САД, најпрво во Чикаго во 1958 и подоцна во Манитовок, Висконзин, каде што повеќето дрва се произведувале. Повеќето модерни вештачки дрва се направени од рециклирана пластика од употребени материјали за пакување, како поливинил хлорид (ПВЦ) или друга пластика. Околу 10% од вештачките новогодишни елки користат необработена смола ; и покрај тоа што повеќето новогодишни елки освен пластичните не се рециклираат и не се биоразградливи. Исто така постојат и други трикови. Новогодишните елки со оптички влакна потекнуваат од два вида, едните личат на традиционална новогодишна елка. Една компанија од Далас нуди дрва со многу нијанси. Објектите во форма на дрво направени од таков материјал како картон, стакло, керамика или друг материјал, може да се најде и како украс за маса. Вештачките елки свртени наопаку станаа популарни за многу краток временски период и се претставени најпрво во продавниците на мало, тие овозможија потрошувачите да се доближат до украсите за продавање и продавниците отворија поголем простор за повеќе производи. Вештачките елки станаа неверојатно брзо популарни кон крајот на 20-от век. Корисниците на вештачките елки тврдат дека тие се поудобни, и бидејќи можат повторно да се користат е поевтино од природната елка. Тие се сметаат за побезбедни од природните елки кои можат да бидат значително опасни за пожар. Помеѓу 2001 и 2007, продажбата на вештачките елки во САД порасна од 7.3 милиони на 17.4 милиони.
Прашања од животната средина
Дебатата за влијанието на вештачките дрва врз животната средина е во тек. Општо земено, одгледувачите на природните дрва тврдат дека вештачките се еколошки многу поштетни за разлика од природните. Сепак, трговските гругжпи како што е американската асоцијација за новогодишно дрво, продолжува да ги побива вештачките дрва дека се поштетни за животната средина и дека содржат ПВЦ (половинил хлорид) кој се користи за вештачките елки кој има одлични рециклирачки својства. Живите дрва обично се одгледуваат како култура и повторно се засадуваат по сечењето, најчесто за овозможување на соодветно живеалиште на дивиот свет. Во некои случаи производството на новогодишни елки може да се одрази со сиромашни живеалишта, поради големата употреба на пестициди. Загриженоста на луѓето се зголеми поради сечењето на старите и ретки четинари, како што се Keteleeria evelyniana, за новогодишна елка. Вистинските или исечените дрва се користат краток временски период, но може да се рециклира и да се користи како прекривка или да спречи ерозија. Вистинските дрва се јаглеро-неутрални, тие не испуштаат јаглерод диоксид по нивното отсекување. Студиите за проценка на независниот животен циклус, спроведени од страна на фирмата на екперти за одржлив развој, наведува дека природното дрво генерира 3..1 кг (6,8лб) гасови секоја година, додека вештачкото дрво произведува 48,3 кг во текот на својот живот. Некои луѓе користат живи новогодишни елки или дрва во саксија кои можат да се купат или изнајмат од локалните продавници на одгледувачи. Изнајмените се враќаат по празниците, додека купенитепо употребата можат да се засадат од сопственикот или да се донираат во локалниот урбанистички центар за присвојување на дрва. Повеќето вештачки дрва во последните години се направени од рециклирани ПВЦ листови со употреба на тенок стабилизатор. Во минатото, често се користело олово како стабилизатор во ПВЦ, но сега е забранет од кинеските закони. Употребата на олово како стабилизатор во кинеските увозни дрва е прашање на загриженост меѓу политичарите и научниците во изминатите години. Едно проучување во 2004 година покажа дека општо во вештачките дрва претставуваат мал ризик за здравјето од контаминацијата на олово, постојат „најлошите сценарија“ каде што поголемите здравствени ризици кај деца постојат. Агенцијата за заштита на животната средина во 2008 година изјави дека как што ПВЦ старее во вештачките дрва, така почнува да се деградира. Извештајот утврди дека од 5о милиони вештачки дрва во САД, речиси 20 милиони биле стари по 9 години и повеќе, точка каде што може да се достигне опасно ниво на контаминација на олово. Професионално проучување на животниот циклус на вештачките и природните дрва откри дека вештачкото дрво мора да се користи барем 20 години за да остави стапка во животната околина толку мала колку една природна новогодишна елка.
ДЕМУ „Коле Нехтенин“ - Штип
„Коле Нехтенин“ — средно училиште во Штип, Општина Штип.
Основање и развој
Секојдневно растејќи низ својата 55 годишна историја, ДЕМУ „Коле Нехтенин“- Штип, денес има околу 800 ученици од електро-техничка, машинска и угостителско-туристичка струка, кои организирани во 28 паралелки од четиригодишно и тригодишно образование го изучуваат своето занимање, стекнуваат знаења, вештини и умеења во широка и пространа училишна зграда составена од 14 училници, 9 кабинети, спортска сала, машинска работилница и административни простории. Наставниот и останатиот персонал со своето знаење, искуство и пристапност во голема мерка даваат придонес за одвивање на квалитетна и успешна настава.
Да-конструкција
Да-конструкцијата е една доста карактеристична особина на македонскиот јазик. Оваа сложена глаголска конструкција е составена од честичката да и некој глагол, кој најчесто е во сегашно време. Да-конструкцијата има самостојна употреба и истата може да ги има едно од следните значења:
Да-конструкцијата може да биде дел од: одречни сложени глаголски форми за искажување идност, негирана директна заповед, сложени глаголски конструкции со некои глаголи што означуваат начин на вршење дејство, фаза од вршењето на дејството или личен став на зборувачот кон дејството.
Еремија IV Цариградски
Еремија IV Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 1809 до 1813 година.
По потекло бил од Крит. Тој бил протосингел во Вселенската патријаршија, за подоцна да биде избран за епископ на Митилини (1783-1809). Во 1809 година бил избран за патријарх.
Го сметале за длумно успешен патријарх, успеал да ја зголеми писменоста а поседувал и одредени раководствени вештини. Се покажал и како храбар заштитник на интересите на црквата. Во 1813 годиа се повлекол поради здравствени причини се повлекол во Митилини, каде починал во 1824 година.
NGC 3473
NGC 3473 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3473 се споменува и како UGC 6052, MCG 3-28-41, CGCG 95-79.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3473 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3473 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 3473 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32978. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 146; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1429. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 463.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Мехмед Фуад-паша
Мехмед Фуад-паша ( – ) –отомански администратор и државани, познат по својата истакната улови во танзиматските реформи во средината на 19 век, како и неговото водство за време на Сириската граѓанска војна. Тој е претставник на модерната отоманска ера, ја отворил модернизацијата во европски стил и помогнал да се воведат реформите.
Меѓу другите позиции, тој бил голем везир, во два наврати меѓу 1861 и 1866 година. Често се смета, заедно со Мехмед Емин Али-паша, за еден од највлијателните отомански државници, кој го фаворизирал француски инспирираниот граѓански кодекс за нововоспоставените граѓански судови во 1868 година.
Фуад-паша бил жесток поборник за зачувување на царството како апсолутна монархија, ги отфрлал идеите за законско или уставно ограничување.
131 (број)
131 (сто триесет и еден) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 130 а претходник на бројот 132.
Милиски јазик
Милиски јазик, порано именуван како ликиски Б или ликиски 2 — мртов анадолски јазик кој се зборувал во југозападните делови на Древна Анадолија. Во минатото за милискиот се сметало дека е дијалект на ликискиот јазик, но денес има статус на засебен јазик.
Извори
Јазикот е познат по два натписа. Едниот натпис е составен од 45 слогови на Обелискот од Ксантос, додека пак другиот е пократок натпис од саркофагот во Антифелос. Натписот од Каснтос е во форма на стих, каде строфите се означени со употреба на ).
707 Штајна
707 Штајна — астероид во орбита околу Сонцето.
Кај светлинската крива на 707 Штајна се забележува периодичност од 414 ± 10 часа, период во кој светлоста на објектот се менува по светлосна величина во интервалот 1.00 ± 0.15.
Белград
Белград (српски: Београд или Beograd) е главен град и најголем град во Србија. Градот се наоѓа на устието на реките Сава и Дунав во централна северна Србија, на местото каде што Панонската Низина се сретнува со Балканскиот Полуостров. Населението во Белград брои над 1,2 милиони жители, додека во рамките на неговите административни граници живеат над 1,65 милиони луѓе. Тоа е најголемиот град на територијата на поранешна Југославија и по бројот на жители е четврт во Југоисточна Европа, по Истанбул, Атина, и Букурешт.
Првите населби во регионот на Белград биле во предисториската Винча околу 4800 п.н.е. Градот бил населен во 3 век п.н.е. од Келтите, а по доаѓањето на Римјаните станал римска колонија во провинцијата Мизија и бил наречен Сингидунум. Се смета за еден од најстарите европски градови, бидејќи неговата историја е подолга од 7000 години. Словенското име Белиград за првпат се споменува на 16 април 878 година од н.е., во една преписка помеѓу папата Јован VII и бугарскиот кнез Борис I. Белград за првпат станал главен град на Србија во 1403 година. Во својата многугодишна историја, бил освојуван од преку 40 војски: римски, византиски, бугарски, унгарски, отомански итн. Бил главен град на различните форми на Југославија од 1918 до 2003, како и на државната унија на Србија и Црна Гора од 2003 до 2006 година.
Белград има статус на посебна територијална единица во Србија, со посебна автономна градска власт. Територијата на Белград е поделена на 17 општини, од која секоја има свој локален совет. Белград зафаќа преку 3,6% од територијата на Србија и 21% од српското население (без населението на Косово), живее во градот. Претставува економски центар на Србија и главен град на српската култура, образование и наука.
Историја
Во строгиот центар на Белград, под денешната палата Албанија за време на нејзината изградба во 1938 е пронајден скелет на неандерталец кој загинал во борба со мамут чиј скелет е исто така пронајден во близина.Ова говори дека Белград бил населен уште од праисториската доба. Подоцна на просторот на Балканскиот Полуостров пред 7.000 години се развила Винчанската култура па така нејзините остатоци можат да се пронајдат и во околината на Белград кај истоимената населба. Тој простор е населен уште од 3. век п.н.е. од страна на Келтите и набрзо премунува во рацете на Римјаните и станува населба Сингидунум. За време на прогонот на христијаните кој се случил во текот на владеењето на царот Диоклецијан во Сингидунум се спомнуваат првите христијански маченици. Со поделбата на Римското Царство останува под контрола на Византија.
Среден век
Сингидунум го освојувале многу освојувачи како на пример Хуните, Сарматите, Острогите и Аварите- пред доаѓањето на Словените во 630. година од нашата ера. Првите записи за словенското име Белград датираат од 878. година. (словенски облик Бјелград), за време на владеењето на Првото Бугарско Царство упатувајќи на впечатокот за тврдината составена од бел камен гледана од страна на реката и Панонската Низина. Градот останал предмет на несогласување меѓу Византиското царство, Унгарија и Бугарија наредните четири века.
Во ова време Белград станал прибежиште на многу балкански народи кои бегале од осмалиската власт. Се верува дека бројот на жители во овој период достигнал и до 40.000-50.000. Турците сакале да го покорат Белград затоа што тој им претставувал главна препрека во нивните понатамошни походи кон Средна Европа. Турците го нападнале градот во 1456. година кога се одиграла познатата Опсада на Белград каде христијанската војска под водство на Сибињанин Јанко успешно го одбраниле градот од турските напади.
Географија
Белград се наоѓа на 116,75 метри надморска височина. Историското јадро на Белград ( денешна Белградска тврдина) се наоѓа на десниот брег на реката Сава. Во состав на Белград се и Нов Белгад и Земун кои се наоѓаат на левиот брег на реката Сава, а со тоа и во Средна Европа. Градот лежи на устието на реките Дунав и Сава. Урбаната површина на градот изнесува 359,92 км2. Белград се наоѓа на раскрсницата на западната и источната европска култура.
Општини
Градот е поделен на 17 општини.
Храмот Свети Сава
Храмот Свети Сава во Белград е најголем српски православен храм, и воедно најголем православен храм на Балканот. Тој се наоѓа во источниот дел на Светосавскиот плоштад, во општината Врачар, во Белград. Подигнат е на местото за кое се сметало дека Коџа Синан-паша во 1594 година ги запалил моштите на Свети Сава, основачот на Српската православна црква. Изградбата на храмот била финансирана со собирање на доброволни прилози, како и со плаќање на поштенски марки. Недалеку од храмот е парохијскиот дом, а тука се наоѓа и предвидената зграда на патријаршијата. Овој спомен-храм претставува органски дел на современата живописна силуета на Белград, сочинувајќи едно од неговите главни обележја.
Архитектура
Храмот се наоѓа на крајот на белградската линија Калемегдан - плоштадот република - Теразије - Белграѓанка - Храмот Свети Сава. Изграден е во српско-византиски стил, со четири ѕвона високи 44 -{m}-. Висината на врвот на куполата изнесува 70 -{m}-, додека е главниот позлататен крст висок е уште 12 -{m}-, што му дава на врвот на храмот вкупна висина од 82 -{m}-, а надморска висина од 134 -{m}- (64 -{m}- над нивото на реката Сава). Поради тоа оваа црква зазема истакнато место на белградскиот хоризонт и видлива е од сите влезови на градот.
Стенфордска енциклопедија на филозофијата
Стенфордска енциклопедија на филозофијата (Stanford Encyclopedia of Philosophy или SEP) — слободна семрежна енциклопедија на филозофијата одржувана од Стенфордскиот универзитет од Стенфорд, Калифорнија, САД. Енциклопедијата најпрвин е создадена со државни пари од Националната субвенција за хуманитарни науки (National Endowment for the Humanities, NEH) и Националната научна фондација (National Science Foundation, NSF), но подоцна бил воведен долгорочен план за задржување на слободноста на енциклопедијата кој го поддржуваат многу универзитски библиотеки и библиотечни здруженија. Овие установи дорпинесуваат според планот осмислен од енциклопедијата во соработка со здружението Коалиција за академско издаваштво и извори (Scholarly Publishing and Academic Resources Coalition, SPARC), Меѓународната коалиција на библиотечни здруженија (International Coalition of Library Consortia, ICOLC) и Мрежата на југоисточни библиотеки (Southeastern Library Network, SOLINET), со исто финансирање од NEH. Секоја статија е напишана и одржувана од експерт на тоа поле, како професори од над 65 академски установи ширум светот. Иако е онлајн, енциклопедијата се користи со традиционалниот приод на сите енциклопедии и академски списанија за да постигне квалитет по пат на:
Авторите кои придонесуваат кон енциклопедијата му одобруваат на Стенфордскиот универзитет да ги издава нивните статии, но ги задржуваат авторските права на тие статии.
Енциклопедијата е создадена во 1995 г. од страна на Едвард Н. Залта, со цел за обезбедување на динамична енциклопедија која ќе ажурира редовно, и така нема да може да застари како печатените енциклопедии. Енциклопедијата дозволува конкурентни статии на една иста тема, за да може да ги прикаже различните ставови и несогласувања помеѓу научните работници.
Сицилијанецот (филм)
Сицилијанецот (The Sicilian) е акциски филм од 1987 година, заснован на истоимената новела на Марио Пузо. Режисер на филмот е Мајкл Чимино, а главните улоги се на Кристофер Ламберт и Теренс Стамп.
Заплет
Патриотот и вистинскиот Робин Худ - Салваторе Џулиано, познатиот бандит кој со своите герилици се обидува да ја ослободи Сицилија во 1950-тите години од Италјанско владение и да ја направи држава на САД. Џулијано краде од богатите, конзервативни земјопоседници и дава на сиромашните селани-слуги, кои го слават како нивен спасител. Како што расте неговата популарност, расте и неговото его, и тој почнува да мисли дека е над моќта на неговиот поддржувач Донот на мафијата - Масни Кроче. Донот почнува да прави план за негово убиство, убедувајќи го неговиот братучет и најблизок соработник Гаспаре да го убие.
За книгата
Книгата „Сицилијанецот“е заснована на книгата „Кум“ и се смета како нејзино литературно продолжение. Сепак, поради нерешени прашања со авторските права ликовите на Мајкл Корлеоне и Клеменца, не се вклучени во филмот.
Кумир
Кумир, идол е кип изработен од дрво или камен со лик на некој од словенските божества. Биле поставувани во средините во кои Словените имале населби, најчесто на централните места храм или пак биле сместени на ридовите, или во густите шуми. Словените своите територии и припадноста ја означувале со поставање на кумир на своето божество. Поврзаност на древните словени со кумирот била огромна поради што биле уништувани од страна на Христијански свештеници, посебно кај Западните Словени во текот на Крстоносните војни во средниот век.
Образование во Србија
Образованието во Србија е поделено на предучилишно, основно училиште, средно училиште и високо ниво. Образованието во Србија го регулира Министерството за образование и наука на Република Србија.
Историја на образованието
Почетоците на образованието во Србија датираат од 11 и 12 век со формирање училишта на римокатоличките манастири во Тител и Бач во денешната Војводина, која тогаш бил дел од Кралството Унгарија. Луѓето се школувале и во српските православни манастири, како Сопоќани, Студеница и Пеќ.
По падот на средновековната српска држава, меѓу новоформираните училишта имало и словенски и латински училишта. Во 1778 година во Сомбор било основано српското основно училиште Норма. Во 1791 година била основана гимназија во Сремски Карловци, како најстарата српска гимназија.
За време на Првото српско востание, високото училиште во Белград било основано во 1808 година. Во 1838 година, во Крагуевац, била основана Лицеј за Српското кнежевство. Тоа било преместено во Белград во 1841 година. Во 1863 година, таа се споила во Белградската Висока школа. Имала 3 факултети: филозофија, инженерство и право. Подоцна била претворена во универзитет, или денешниот Белградски универзитет.
Универзитетот во Белград бил основан во 1905 година. . По Втората светска војна, основани биле повеќе универзитети, вклучувајќи ги Новосадскиот универзитет (1960), Нишиот универзитет (1965), Приштинскиот универизтет (1969), Универзитет во Црна Гора (1974) и Универзитет Крагујевац (1976). Во 2006 година бил основан Државниот универзитет во Нови Пазар.
Образовен систем
Пред 2005 година (спроведување на Болоњската декларација и сеопфатна образовна реформа), Србија го имплементирала системот од Социјалистичка Федеративна Република Југославија. Образованието од предучилишна возраст било по избор, а основното и средното образование биле исти. Од учебната 2005-2006 година, претходната Диплома за високо образование била изедначена со магистратура, а магистер се станувало со двете години докторски студии. Постдипломското образование било укинато и неговата содржина била преместена во високото образование.
Професионална квалификација
Историскиот систем ги рангирал студентите според стручна квалификација. Оние кои завршиле само основно училиште, биле квалификувани како неквалификувани работници, додека оние кои завршувале гимназија биле полуквалификувани работници.
Оние со стручно средно образование имале средно стручно оспособување а оние со високо образование имале повисока стручна квалификација додека оние со универзитетска диплома имале високо стручно образование.
Училишна организација
Учениците се организирани во одделенија од најмалку 5 деца за предучилишни установи и најмалку 15 за основни и средни училишта.
Во основното училиште, одделенијата обично се состојат од 15-30 ученици. Учениците кои припаѓаат на одделението се избираат по случаен избор неколку недели пред да започнат да одат во 1 одделение. Класичната структура останува непроменета за следните осум години (со неколку исклучоци).
Повеќето основни и средни училишта имаат Студентски совет и Тим од ученици.
Студентските совети предлагаат подобрувања во наставата и го даваат своето мислење за одредени теми на директорите на училиштата, додека тимовите на учениците се справуваат со проблемите на учениците (помагајќи им на учениците со пониска способност или помагаат некој да се интегрира во врсничките групи ) со помош на професионален психолог. Во училиштата без врсници, неговите активности се однесуваат на психологот.
Родителите се организираат во советите на родители. Родителите на советите предлагаат екскурзии, дебатираат за настани што се случуваат во училиштето и слично. Во училиштата без Студентски совет, родителскиот совет само ги практикува сите гореспоменати активности.
Бесплатни учебници
Секој предмет има свој учебник (студентите не се должни да ги имаат сите учебници). Учебниците ги избираат наставниците од одредено училиште, а ги купуваат во локалната книжарница, или од „втора рака“, на старо.
Од учебната 2009-2010 година, на сите ученици од прво одделение им се доделуваат учебниците бесплатно, под услов да ги вратат на крајот на учебната година „употребливи“. Сепак, дури и „неупотребливите“ (оштетени) книги се прифаќаат и никој не е казнет, како што рекол министерот Жарко Обрадовиќ.
Бесплатни учебници во минатото биле достапни само за сиромашните ученици, но денес учениците во Белград своите учебници ги добиваат бесплатно, но се обврзани да ги вратат на крајот на учебната година.
Систем за оценување
Системот за оценување е бројчен и е присутен во оваа форма во основното и средното училиште. Оценките од 1 до 5 се користат за основните и средните училишта:
Високите училишта и универзитети користат оценки од 5 до 10. Сите студенти треба да се здобијат со најмалку 6 (најниска оценка). Оценките за прво одделение од основно училиште се „описни“ (наставникот ги запишува впечатоците за конкретниот ученик и конкретните предмети, односно го запишува неговото поведение).
Странци и без државјанство
Странските граѓани и студентите без државјанство се запишуваат на истиот принцип како и српските граѓани. Единствената разлика е во тоа што за нив се предвидени бесплатни часови по српски јазик (доколку веќе не знаат српски јазик) пред уписот, за да можат да ги разберат предавања во училиште. Доколку ученикот е од европска земја, на нив може да им се обезбедат предавања по мајчин јазик и култура, бесплатно или со компензација.
Здравје на учениците
Сите студенти треба да го поднесат својот медицински извештај кога одат на следното ниво на образование. Извештај од психолог е исто така потребен доколку се запишете во основно училиште. Задолжителните вакцинации, физички прегледи и преглед на забите се вршат во училиштата бесплатно. Исто така, за време на задолжителни школски трки и слични настани, медицински тимови се секогаш присутни.
Основно и средно образование
Учебната година за основни и средни училишта трае 9½ месеци, освен за учениците од осмо одделение од основно и трето/четврто одделение од средно училиште, за кое трае 9 месеци. Започнува во првиот понеделник на септември и завршува на половина од јуни (5 дена од 15 јуни). За 8-то одделение од основно и 3/ 4-то одделение од средно училиште, завршува на почетокот на јуни (околу една недела порано отколку за другите).
Учебната година е поделена на 2 полугодија а тие пак се поделени на 2 тромесечија.
Учениците имаат 6 празници во текот на една учебна година: еден во ноември (четврт празник, трае 2 дена), еден во јануари ( Нова Година / Православен Божиќ, трае околу 10 дена), два во февруари (Национален ден на Србија, трае 2 дена ; семестар, трае околу 15 дена), еден во април ( Православен Велигден, трае околу 10 дена) и еден во мај ( Меѓународен ден на работниците, трае 2 дена).
Помеѓу училишните години, летото, има летен одмор кој трае 2 месеци (3 месеци за оние што одат во средно училиште или универзитет). Значи, студентите имаат околу 85 работни дена во првото полугодие и 95 во второто; вкупно 180).
Во текот на една учебна година, постојат 2 доброволни училишни трки ( крос-трка) - една во септември и една во мај. На некои места, секоја година има спортски натпреварувања во одбојка, кошарка, фудбал, ракомет, атлетика, гимнастика и џудо.
Терциерно образование
Учебната година е поделена на 2 семестри почнувајќи приближно еден месец подоцна отколку во основните и во средните полугодија. Периодот на испитите се спроведува неколкупати за време на празниците за основно и средно образование.
Предучилишно образование
Од учебната 2006-2007 година, предучилишното училиште во времетраење од 6 месеци е задолжително и е првиот дел од задолжителното образование. Посетувано е од деца на возраст од 5 или 6 години во локална градинка, каде децата се запознаваат со образовниот систем.
Основно образование
Децата се запишуваат во основните училишта на седумгодишна возраст (обично, сите ученици во одделението се родени во истата година). Сепак, можно е учениците да се запишат во основното училиште една година порано ако се родени пред март.
Во пониските одделенија, учениците се сортираат на часови по случаен избор и имаат само еден наставник и училница за сите предмети, освен англиски, физичко и религија. Студентите во пониските одделенија ги учат следниве предмети (од учебната 2005-2006 година, задолжително учат англиски јазик од I одделение):
Наставникот кој предава на ученици од основно училиште од ниско одделение има само една паралелка која му е доделена.
Во повисоките одделенија, учениците добиваат сосема нов опсег на наставници и училници за секој предмет. Наставниците не се менуваат со годините; тие остануваат исти за следните четири години. На 5 одделение, на секое одделение се доделува Класен раководител, кој е одговорен за учениците.
Предметите се следниве:
Кога студентите ќе завршат основно училиште, тие избираат дали сакаат да го продолжат своето образование или не. Националната стратегија за образование планира да го направи средното образование задолжително до 2020 година. Министерот за образование, Жарко Обрадовиќ, изјавил дека иако стратегијата ќе се спроведува во иднина, таа бара уставни измени.
Средно образование
Постојат средни училишта за кои не е потребен класичен систем за влез. Различните учулушта за музика, наука, филологија и балет ги подредуваат учениците засновани врз основа на нивниот талент, наместо од нивните академски перформанси.
Гимназиите имаат свои курсеви (насокии ), а најчести се Општиот курс, курс наука-математика, курс за социо-лингвистика, курс за информатичка технологија и двојазичен курс. Студентите можат да изберат само еден курс (го прават тоа кога ќе го напишат списокот со желби за претпочитани училишта и курсеви) и тие обично не го менуваат сè додека не дипломираат. Секој курс има ист број и список на часови, но разликата е во нивните распореди (на пример, социо-лингвистичкиот курс може да има часови по англиски јазик пет пати неделно, додека курсот Научна-математика нуди две часови по англиски јазик неделно).
Професионалните училишта исто така имаат курсеви. Обично, тие предаваат 10-14 општи предмети (српски, математика, географија, биологија, историја, странски јазик итн.), Неколку стручни предмети кои се различни за скоро секој курс (хигиена во курсот на медицинска сестра во медицински училишта, на пример) и часови за задолжителна пракса.
Постојат два вида професионални училишни курсеви: четиригодишни курсеви и тригодишни курсеви. Тригодишни курсеви се занаети и ако ученикот кој има занаетчиска диплома сака да продолжи на универзитет, тој мора да се запише во четврта година и да заврши четиригодишен курс.
Исто така, по дипломирањето на стручните училишта, на учениците им се дадени посебни квалификации. Ако нивниот училиштен курс бил „Право“, тогаш нивниот ранг е техничар по право. Само четиригодишни курсеви даваат квалификации.
Терциерно образование
Институциите за терцијарно ниво ги прифаќаат студентите засновани на нивните оценки во средношколските и приемените испити.
Србија има 17 универзитети, од кои 8 се државни и 9 приватни, 63 колеџи за применети науки, од кои 47 се државни и 17 приватни, а 8 колеџи на академски студии, од кои 3 се државни и 5 приватни.
Српските граѓани можат да студираат на државните универзитети бесплатно, додека школарината е мала за странските студенти. Трошоците за школување во приватни училишта се разликуваат.
Постдипломско образование
Постдипломското образование е направено од понатамошна специјализација и докторат за време на социјалистичка Југославија. Сепак, Болоњскиот процес (кој Србија го потпишала во 2003 година) го укинала кватернерското образование и го вклучила во терцијалното образование. Специјализацијата денес е академска и се смета за подобрување во различни делови од професијата (семинари, истражувања и сл.), А докторатот се смета за третиот дел од диплома-магистерски-доктор континуум присутен во терцијарниот образовен систем.
Специјално образование
Специјалното образование вклучува: едукација на инвалидите, двојазично образование, целодневна настава и образование за возрасни. Се спроведува само за основно и средно образование.
Од учебната 2009-2010 година, средношколците можат да бидат организирани во посебни паралелки, кои се засноваат на двојазично образование. На децата се предава на српски и англиски, француски или италијански.
Од учебната 2009-2010 година, се одржуваат дневни часови. Тие се дизајнирани за деца со зафатени родители. Тие се организираат само за пониски одделенија од основните училишта. Децата имаат утрински часови, попладневни часови и паузи за игра, домашни задачи, ручек итн. Имаат одделни наставници за одделни смени. Ова им дава можност на учениците да бидат на училиште најдолго во денот со своите соученици и да ги извршуваат сите домашни задачи и други училишни обврски на училиште.
Целодневните часови се продолжување на веќе присутниот „продолжен престој“ што им овозможува на учениците да останат на училиште после утринската смена (обично завршува на пладне) сè додека нивните родители не се вратат дома од работа (обично од 3-5 часот). Училиштата кои имаат целодневна настава исто така нудат „подолг престој“.
Од учебната 2011-2012 година, образованието за возрасни било започнато под името Втора шанса. Целта е да се образоваат луѓе кои не завршиле основно или средно училиште или и двете, за да можат да имаат подобри шанси за работа. Повеќето луѓе кои одат на образование за возрасни се малолетни лица кои ја пропуштиле својата шанса да се запишат во основните училишта (повеќето од нив се со ромско потекло ).
Добрушево
Добрушево — село во областа Пелагонија, во Општина Могила, во околината на градот Битола. До 2004 година, селото претставувало административно седиште на поранешната истоимена општина, а служи како главно село за останатите села во околината.
Потекло на името
Според легендата, името на селото се поврзува со тоа што прв во месноста се населил некојси Добруш. По него, подоцна било именувано селото.
Географија и местоположба
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Карабатица, Метлишта, Слогој, Трска, Ливади, Стара Река, Големи Ливади, Капина, Ќосеница, Коритишта, Брегои, Калчуница, Рупка, Плоча, Прогон, Мртвица, Вирои и Црна Река.
Селото има збиен тип. Одредени делови на селото имаат имиња по главните родови, како Бубреговско, Лисковско или Пупевско Маало.
Историја
Четири места околу селото се нарекуваат Тумба, каде биле наоѓани вар, плочи и гробишта.
Денешното село не е старо. Најпрвин се населиле членовите на денешниот род Дурашовци. Подоцна се населиле и останатите родови.
Во век, селото било дел од Битолската каза, нахија Пелагонија, во Отоманското Царство.
Население
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает и имало 150 христијански семејства и 8 неженети христијани.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Добрушево живееле 590 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Добрушево имало 384 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Добрушево е големо село, но со намалување на бројот на жители. Во 1961 година селото броело 1.183 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 646 жители, македонско население.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Добрушево живееле 624 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 521 жител, од кои 459 Македонци, 2 Албанци, 1 Влав, 25 останати и 34 лица без податоци.
Родови
Родови во селото се: Дурашовци (8 к.), најстар род во селото; Тушевци (10 к.) и Чурлиновци (4 к.), порано биле еден род, доселени се однекаде; Лисковци (17 к.), доселени се од Лисолај; Бубреговци (9 к.), доселени се од Канатларци; Пајчевци (7 к.), доселени се од мариовското село Старавина; Русевци (2 к.), доселени се од Мусинци; Поповци (4 к.), доселени се од селото Чагор. Го знаат следното родословие: Мирче (жив на 81 г. во 1950-тите) Тале-Јосиф-Кочо-Поп Илија, основачот на родот кој се доселил; Грдановци (6 к.), доселени се од селото Грдилово, кое сега не постои; Пупевци (9 к.) и Гудевци (4 к.), порано биле еден род, доселени се од Алинци; Бончевци (4 к.), доселени се од Бонче; Нечковци (3 к.), доселени се пред 1912 година од Алинци; Ношпалци (2 к.), доселени се пред 1912 година од Ношпал; Параловци (1 к.), доселени се од Паралово кога и претходните два рода; Овчаровци (3 к.), доселени се 1912 година од Ношпал; Бабајковци (1 к.), доселени се од Бонче, во Бонче имаат истоимени роднини; Ризановци (1 к.), доселени се од Ношпал после 1918 година; Чарлинци (2 к.), доселени се од Горна Чарлија после 1918 година и Кискаровци (2 к.), Маргулевци (9 к.), Смилевци (10 к.) и Димитровци (7 к.), доселени се однекаде.
Самоуправа и политика
Во периодот од 1996 до 2004 година, селото било седиште на некогашната рурална општина Добрушево.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Битола.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Будаково, во која селото Добрушево, се наоѓале и селата Алинци, Арматуш, Будаково, Горно Чарлија, Далбеговци, Дедебалци, Долна Чарлија, Мусинци, Ношпал, Путурус, Радобор, Трап и Црничани. Во периодот 1950-1952, селото било дел од истоимената општина, во која влегувале селата Горна Чарлија, Долна Чарлија, Добрушево, Мусинци и Ношпал.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0219 според Државната изборна комисија, сместено во основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 489 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 480 гласачи.
Култура и спорт
Фудбалски клуб „Добрушево“, кој се натпреварува во општинската лига. Клубот бил основан во 1948 година.
Иселеништво
Се знае за следниве иселеници: Кековци (6 к.) и Буклевци (4 к.), живеат во Могила; Мијовци (2 к.), живеат во Долно Агларци; Чурлиновци (4 к.) и Секуловци (1 к.), кои живеат во Дедебалци; Аспровци (3 к.) и Измировци (2 к.), живеат во Алинци; Ќеменовци (5 к.), живеат во Свето Тодори; Мустревци (4 к.), живеат во Мало Рувци; Мустревци (3 к.), живеат во Чумово; Перосановци (4 к.), живеат во Жабени; Чаловци (4 к.), живеат во Трн; Добрушевци (2 к.), живеат во Црнобуки; Јадилебовци (3 к.), живеат во Логоварди; Аспровци (1 к.), живеат во Мојно; Смилевци (7 к.), живеат во Вашарејца; Грујовци (1 к.), живеат во Мусинци; Мурговци (5 к.), живеат во Путурус и Чурлиновци (3 к.), живеат во Ношпал.
Во поново време, иселувањето се кон градовите Битола и Скопје, но и во прекуокеанските земји и Европа.
Николај Заболотни
Николај Заболотни (руски: Николай Арчилович Заболотный, роден на во ) — руски фудбалски голман кој во моментот настапува за екипата на ФК Спартак Москва.
Заболотни својата професионална кариера ја започнал во 2007 година како играч на ФК Зенит Санкт Петербург. Во 2010 се преселил во Спартак Москва.
Коринос
Коринос (Κορινός) — град во Општина Катерина во округот Пиерија, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Од реформата на локалната власт од 2011 година Коринос е дел од општината Катерина, како центар на општинска единица. Општинската единица има површина од 70,909 км2, додека општинската единица 30,726 км2.
Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 5 километри североисточно од градот Катерина, главниот град на Пиерија, и на 62 километри југозападно од Солун, на надморска височина од 35 метри. Автопатот 1 (Атина - Солун) се наоѓа на западно од градот. Коринос е познато по своите плажи кои се наоѓаат источно, кои го прават идеално место за туризам.
Историја
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во тогашното сѐ уште село се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Црква „Св. Никола“ - Видрани
Свети Никола — главна селска црква во селото Видрани.
Местоположба
Црквата е сместена над селото, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
Историја
Црквата била изградена кон крајот на век.
Била осветена во 1989 година од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј. Иконостасот е изработен во 1989 година, а иконите на него се дело на Мирослав Крстески од Кичево.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Паралово
Успение на Пресвета Богородица – главна селска црква во селото Паралово.
Историја
Црквата била изградена во 1860 година.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска во лоша состојба на којашто е претставена Богородица со Исус, а храмот има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со фреска којашто целосно е оштетена и не е забележително што е прикажано на неа. Објектот е граден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се наоѓаат селските гробишта и разрушен помошен објект.
Две Тахиќанки
Две Тахиќанки — слика од Пол Гоген од 1899 година. На неа се прикажани две жени топлес, една држи цветови од манго, на тихоокеанскиот остров Тахити. Сликата е дел од постојаната колекција на Метрополитен музејот на уметност во Њујорк, а на музејот му ја донирал Вилијам Черч Озборн во 1949 година.
Сликата била нападната на 1 април 2011 година, додека била на позајмица во Националната уметничка галерија во Вашингтон. Заштитата од плексиглас, спречила сликата да биде оштетена.
Митологија на Јужните Словени
Митологија на Јужните Словени произлегува од паганска народна Митологија и Религија на Старите Словени, како и на влијанијата на средоземната митолошка практика која низ времето значително влијаела на модифицирања кои уште посилно се усложниле под влијание на подемот на христијанското влијание. Корините на древната јужнословенска митологија досегаат до (воопштено за сите Словени) -{III}- милениум пред новта ера. Прецизна реконструкција на јужнословенската митологија е речиси невозможна врз основа на денес постоечки материјални извори, но сложување на мозаикот на оваа колоритна и инспиративна древна мисол и практика е возможно благодарение на фолклорни, археолошки, книжевно наративни помнења и истражувања. Кон ова можат да се потенцира и мал, но значителен фонд на сочувани пишани извори. Дополнителна тешкотија во прецизна анализа произлегува од негативната конотација на сочуваните хроники и записи од страна на свештенството кое вршело (нереко насилно) покрстување на Словените во нивната нова животна средина. Посебни потешкотии се јавуваат при секој обид за реконструкција на Пантеонот, како кај Словените воопшто, така и кај нашата група, со напомена дека постојат и реални можности на варијации кај разделените групи на Словени.
Извори
Извори од који може да се согледа вера на старите Јужни Словени се мошне скудни. Познати извори се Прокопие од Цезареја кој оставил белешки од -{VI}- век за словенските племиња Анти и Склавени;(„Хроника на Јован Малале“, „Путовање на Огнена Марија по Пеколот“). Во записите за покрстување на Србите во област на Неретва 871. Во тие извори се навестува постоење на бог владетел, а во последниот извор се спомнува најголемиот храм посветен на Световид.
Благодарение на зачуваните записи на Хелмолд, Херборд, Ебо, Сакс Граматикус, Титмар, Прокоп Цезарец, Нестот и во поново време огромен придонес во истражувањта и компаративно споредувања на верата на Јужните словени со останатите словенски групи имаат Луј Леже, Веселин Чајкановиќ, Натко Нодило, Димитар Ангелов, Иваничка Георгиева, Никос Чаусидис и др. Огромен придонес во истражувањата лежи во сочуваните наративни книжевни наследства, во фолклорот, топонимите на географски одредишта и во археолошката граѓа.
Практикување на старата вера кај Јужните Словени
Древната вера на Јужните Словени била силно врзана за природата и нејзините промени. Кон своите богови се однесувале со партнерски однос и верување дека понуденото, почитта и жртвуваното мора да се вратат од страна на натприродното. Своите обредни елементи ги изведувале најчесто на отворено. Обредните церемонии биле пропратени со принесување на жртвени предмети и пеење. Јужните Словени немале класични верски храмови, икони или свештенство. Своите храмови ги граделе во длабоките шуми, свети гајеви, во кои најчесто ги чувале кумирите на своте божества, За светилиштео се грижел жрец. Трагите на ваквите светилишта се сочувани во топонимите како Требениште, Болван, Лесковец, Грабовница, Ораовица, Ораховица и др.
Култот на дрвјата
Кај Јужните Словени култот кон дрвјата вил посебно изразен, што е и денес видливо во некои случаи на чување и почитување на старите стебла, принесување жртви, како и обредни славења и собири кај старите дрвја записи по повод некој вески празник во кој се сочувани траги и елементи на древната вера. Јужните словени почитувале голем број видови дрвја: даб, Quercus; липа, Tilia; леска, Corylus; дрен, Cornus mas; врба,Salix; глог, Crataegus L;орев, Juglans; круша, Pyrus, но и други видови на билки.
Дабот кај Старите Словени (како и кај многу други индоевропски групи)прдставувал сибол за богот Перун, громовник, па дури има претпоставки и со врвното божество кај Словенските групи, посебно ако се анализира неговата улога во обредните елементи за Бадник. Припадал на демонскиот култ, но во исто време претставувал заштита од демонските сичи. Дабот бил табуизиран за сеча, посебно во светите шуми, во близина на храмовите, старите стебла, а при сечењето на Бадник кон него се принесувала жртва проследена со обредни елементи со крајна почит, а не ретко под таквите храстови се одржувале важни собири и се донесувале сериозни одлуки. Плодот на дабот желад важел како силен апотропеен атрибут и се исползувал за заштита на поединците, но и за семејствата.
Џан Баптист Молинари
Џан Баптист Молинари (роден на 25 април) е француски шеф на кујна, кој работел како извршен готвач во замокот Дромоланд во округ Клер, Ирска, и сега е шеф на кујна во Компас Груп, британска служба за храна. Тој освои Мишелин ѕвезда во 1995 година.