cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Куп на конфедерации
Историја и детали
Од 2005, овој турнир се одржува на секои 4 години во земјата домаќин на следното Светско Првенство. Купот на Конфедерации е претходник на Светкото Првенство, кој се одржува кај домаќинот на следното Светско Првенство. Тогаш се разгледуваат дресовите за Светкото Првенство; Тогаш се користат половина од стадионите кои ќе се користат на Светкото Првенство наредната година и и дава на домашната нација, која автоматски се квалификува за двата турнири, уживање во добар фудбал за времетрење од две години. Во исто време учеството беше необврзно за Американскиот и Европскиот шамипион.
Кога победникот на Светкото Првенство е и конфедерациски шампиони, тогаш и вице-шампионот на Светското Првенство учествува во турнирот. Во натпреварувањето во 2005, учество и беше доделено на Аргентина,вице-првакот на Копа Америка, бидејќи шампионот во конфедерацијата и победникот на Светското Првенство,Бразил се имаше квалификувано од две позиции, а Германија, вице-првакот се квалификуваше како домаќин на турнирот.
Во три случаи тимовите доброволно се откажуваа од учеството на турнирот. Победникот на ЕУРО 1996, Германија се откажа од учеството на 1997 ФИФА Куп на Конфедерации, а местото и беше доделено на Чешка, која беше вице-првак на тој турнир.Франција, победникот на Светското Првенство во 1998 се откажа од учеството на 1999 ФИФА Куп на Конфедерациии беше заменета со Бразил, вице-првакот, а и победник на Копа Америка 1997. Германија, вице-првакот на Светското Првенство во 2002 се откажа од учеството на 2003 ФИФА Куп на Конфедерации и местото и беше доделено на Турција, трето-пласираната земја.
Првиот претходник на Купот на Конфедерации беше Мундиалито или Copa D'Oro. Трофејот Артемио Франки, одржуван во 1985 и 1993, помеѓу победниците на Копа Америка и Европското Првенство се исто така се смета за претходник на Купот на Конфедерации, кој пак го замени стариот куп исто како што ФИФА Клупското Светско Првенство го замени Меѓународниот Куп
Охридска околија (1955-1957)
Охридска околија со седиште на Народниот одбор на Околијата во Охрид, е една од седумте околии установени со Законот за подрачјата на околиите и општините во Народна Република Македонија, од 28 јуни 1955 година. Во оваа околија имало петнаесет општини.
NGC 64
NGC 64 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 64 се споменува и како MCG -1-1-68, IRAS 00149-0706.
Откривање
Објектот е откриен на 21 октомври 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 64 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 64 има привидни димензии од 1,6' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 17 м 30,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 6° 49' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.
Други поделби
Проучување на NGC 64 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1149. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 261; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4670. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1198.
Конд (филм од 1987)
Конд – ерменски документарен филм од 1987 година, во режија на Харутјан Хачатријан, кој е автор и на сценариото.
Содржина
Филмот ги прикажува секојдневниот живот и сериозните социјални проблеми во Конд, едно од најстарите маала во Ереван. Конд и неговите жители стануваат објекти на долгорочно набљудување. Утро, ден, квечерина, ноќ, будење, дневни обврски, работа, јадење, спиење. Но, и свадби и погреби, пожари и раѓање на деца - целиот циклус на човековото постоење. А оваа шема е пополнета со фрагменти од вистинскиот живот што се покажува пред гледачот од најразлични аспекти.
Знаме на Советскиот Сојуз
Знамето на СССР претставува црвен правоаголник со срп и чекан и петокрака во горниот лев агол. Знамето официјално било одобрено на 30 декември 1922 на Првиот конгрес на Советите на СССР. Црвената боја на знамето го симболизирал социјализмот, а српот и чеканот сојузот помеѓу селаните и работниците. По распаѓањето на СССР на 25 декември 1991 година, знамето престанало да биде државен симбол.
Сољани
Сољани (Soljani) е село во Источна Хрватска, во околината на градот Жупања. Административно е дел од општината Врбања и се наоѓа на 12 километри од границата со Србија и 18 километри од границата со Босна и Херцеговина.
Население
Според пописот од 2011 година, во Сољани живеат 1241 жители.
Рајтвајн
Рајтвајн (Reitwein, Rytwiny) — општина во округот Меркиш-Одерланд, во Бранденбург, Германија.
Студенец (Постојна)
Студенец (словенечки: Studenec) — населба во Општина Постојна во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Иван Чакрски
Иван Јанушев Чакрски ( во — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Била јатак и помагач на нелегалната чета на Герасим Тодоров. Бил осуден на десет години строг и темничен затвор. Во логорите на смртта на островот Персин (логорот Белене), ја одлежал целата казна. Во една келија на сливенскиот затвор тој споделил сеќавање од еден говор на Јане Сандански во нивното село:
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Чакрски, Иван}}
Скопска околија (1955-1957)
Скопска околија со седиште на Народниот одбор на Околијата во Скопје, е една од седумте околии установени со Законот за подрачјата на околиите и општините во Народна Република Македонија, од 28 јуни 1955 година. Во оваа околија имало девет општини.
Мрамор (Дреновци)
Мрамор — археолошко наоѓалиште во прилепското село Дреновци. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 2 км југозападно од селото и источно од патот за селото Дупјачани, каде се наоѓаат многубројни остатоци од темели на објекти, а по површината фрагменти од керамички садови, имбрекси и мермерни елементи од архитектонска пластика. Најдени се и монети. Изгледа дека населбата се простирала и на соседните наоѓалишта Браилово, Лечиште и Бувало. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Баскиска земја
Баскија или Баскиска земја (на Euskal Herria; на País Vasco; на Pays basque) — името на земјата на Баските. Регијата се наоѓа на западните Пиринеи, опфаќајќи ја границата меѓу Франција и Шпанија на брегот на Бискајскиот Залив. Најстарото документирано баскиско име за областа во која живеат е Еускал Херија и датира од 16 век. Оваа регија ги опфаќа границите на шпанските автономни заедници Баскија и Навара и на Северна Баскија во Франција. Таа е земјата на баскискиот народ (на Euskaldunak), нивниот јазик (на Euskara), култура и традиции. Областа не е ниту јазично ниту културно хомогена, па одредени делови имаат мнозинско население кое не се смета за баскиско.
Баскија (појаснување)
Баскија или Баскиска земја може да се однесува на:
Тетовска околија (1955-1957)
Тетовска околија со седиште на Народниот одбор на Околијата во Тетово, е една од седумте околии установени со Законот за подрачјата на околиите и општините во Народна Република Македонија, од 28 јуни 1955 година. Во оваа околија имало осум општини.
Константин Данил
Константин Данил  (околу 1798 или 1802 година, Лугош, Банат, денес во Романија - 13-25 / 5 1873 година, Велики Бечекрек) бил српски сликар, иконограф и портретист. Тој останува мистериозен човек и уметник, бидејќи полемиките поврзани со неговото име и презиме, потекло, националност, квалификации не се решени. .
Животопис
Според Феликс Каниц, тој е роден во српско семејство како Данило Петровиќ. Други извори наведуваат дека неговото потекло и родното место е нејасно. Роден е или во Лугој или во Ека. На возраст од тринаесет години го напуштил Лугој за Темишвар, каде што бил примен во школата на Арсеније Теодоровиќ. Теодоровиќ бил директор на училиште за цртање и преку тоа тој влијаел на цела нова генерација помлади уметници.Еден од нив беше Константин Данил. Тука Константин Данил студирал неколку години и покрај другите дела, создал и и портрет на [[Свети Сава која привлкол големо внимание.
На седумнаесетгодишна возраст, тој заминал од кај Теодоровиќ и отишол во ателјето на еден од тројцата виенски академици, а потоа работел во Темишвар. Данил исто така земал лекции од патувачки сликари на портрети и потоа се запишал на Академијата за уметности во Виена и во Минхен. Данил одлично ги владеел скоросите жанрови, вклучувајќи портрети, пејзажи, слики на цвеќиња, сцени од модерниот живот и фигурални претстави. Од Минхен, Данил се врати во Велики Бечкерек (денешен Зрењанин), каде го продолжи стилот на Теодоровиќ, а набргу потоа овој град станал негова постојан престој.
Се оженил со германската благородничка Софија Дели во 1827 година. Поминал многу време со воените единици и бил со австриските трупи во вистинска војна, тој изработувал портрети на офицерите и граничарите на Воените граници. Во исто време, тој создал серија илустрации од историјата на Стариот завет.
Од 1834 до 1873 година Данил се посветил на сликање во бидермаерскиот стил и во сакралното сликарство инспирирано од движењето на Назаренско училиште во Виена и станал еден од неговите регионални водачи. Тој работел во сопственото ателје на улицата Цар Душан 37 во Велики Бекерек каде учеле бројни српски уметници, вклучувајќи ги и поетот-сликар [[Ѓураа Јакшиќ и уметникот Лазар Николиќ, кој напишал биографија за неговиот учител.
Творештво
Неговите главни дела се „Мадона“, „Машки портрет“, „Мртва природа“, „Станци Дели“ (неговиот свекор), „Архангел Гаврил,“ „г-ѓа Вајлинг“, „г-ѓа Тетеси“ и, најпознат од сите, „Генерал Стеван Книжанин“ и „Портрет на Марија“ (1872). Портретите на неговата сопруга „Софија Дели“ (1840), „Петар Јагодиќ“ и „Дама со крст“ се едни од неговите најдобри остварувања, Данил насликал и голем број портрети на семејството Јагодиќ. Портретот на „Капетанот Кjуновиќ и неговата сопруга“ го импресионирале српскиот православен свештеник Арсеновиќ, кој го избрал Данил за украсување на куполата и иконостасот на новата српска православна црква во Панчево со фигури на светци. Иконостаси насликани од Данил можеле да се најдат и во Тимишвара, Уздин, Добрица и Јарковац. .
Колекции
Негови дела се застапени во следните колекции:
Голем дел од неговите дела порано се наоѓала во приватни колекции.
Легати
Данил е запаметен како мајстор кој владеел совршена мајсторска техника, а неговите портрети откриваат извонредна студија за ликовите на неговите модели. Како и да е, веќе некое време по неговата смрт, неговото име било скоро заборавено во јавноста, и дури во дваесеттиот век му е отстапена позицијата меѓу мајсторите на современото српско сликарство
Стефанов Квинтет
Стефанов Квинтет (Стефанова Петорка) — визуелна група од пет галаксии од кои четири ја сочинуваат првата компактна галактичка група откриена од науката. Видлива е во соѕвездието Пегаз и откриена во 1877 г. од Едуар Стефан во Марсејската опсерваторија. Ова е најизучуванаа од сите компактни галактички групи. Најсјајниот член на привидната група (и единстен вон вистинската група) е NGC 7320, кој има пространи H II-подрачја, наречен „црвена грутка“, каде е одвива активна ѕвездообразба.
Четири од петте галаксии во Стефановиот Квинтет сочинуваат физичко здружение — вистинска галактичка група, наречена Хиксонова компактна група 92, и веројатно со време ќе се споајт во едно. Радионабљудувањата на почетокот на 1970-тите откриле нишка од излачувања сместена во меѓугалактичкиот простор меѓу галаксиите во гупата. Истат оваа област се забележува и во слабиот сјај од јонизирани атоми забележан во видливиот дел на спектарот како зелен лак.
Вселенските телескопи даваат нов увид во природата на нишката, која денес се смета за ударен бран во меѓугалактичкиот гас, предизвикана од упадот на една галаксија (NGC 7318B) во средуштето на групата со брзина од неколку милиони километри на час.
Стефановиот Квинтет е избран како еден од петте вселенски тела набљудувани од вселенскиот телескоп „Џејмс Веб“ објавени во првите официјални слики на телескопот.
Рендгенско зрачење
Кога NGC 7318B ќе се судри со гас во групата, меѓу галаксиите се шири огромен ударен бран поголем од Млечниот Пат, загревајќи го гасот на милиони степени. Тоаш тој оддава рендгенски зраци забележливи за рендгенската опсерваторија „Чандра“ на НАСА.
Молекуларно водородно лачење
Вселенскиот телескоп „Спицер“ на НАСА, кој наоѓа присуство на инфрацрвено зрачење, открил многу моќен молекуларен водороден сигнал од ударниот бран меѓу галаксиите. Ова лачење е едно од најтурбулентните досега забележани образби на молекуларен водород, а најсилното зрачење доаѓа од средиштето на зелената област на видлива светлина спомената претходно. Оваа појава е откриена од меѓународна екипа предводена од научници од Калифорнискиот технолошки институт, со учество на научници од Австралија, Германија и Кина. Пронаоѓањето на молекуларен водород од судир во прво време било неочекувано бидејќи водородната молекула е многу нежен и лесно уништлив во ударни бранови како оние во Стефановиот Квинтет. Меѓутоа, едно објаснување е дека, додека ударната предница се движи низ облачна средина во средиштето на групата, пстои тубрулентен слој во кој настануваат милиони мали удари, дозволувајќи му на молекуларниот водород да опстане.
Црвено поместување
NGC 7320 покажува мало црвено поместување (790 км/с) додека пак другите четири имаат големи црвени поместувања (близу 6.600 км/с). Бидејќи галактичкото црвено поместување е правопропорционално на растојанието, NGC 7320 е само проекција на преден план и оддалечена е ~39 милиони светлосни години од Земјата. Ова ја прави можен член на групата NGC 7331, наспроти 210–340 милиони светлосни години за другите четири.
NGC 7319 има Сејфертово јадро од типот 2.
Во Хиксоновото здружение веројатно влегува и шеста галаксија, наречена NGC 7320C: има црвено поместување слилно на Хиксоновите галаксии, а плимната опашка ја поврзува со NGC 7319.
Српска уметност
Историските епохи во српската уметност главно се поклопуваат со основните раздобја во историја на Србите.
Стефанов Квинтет
Инфрацрвено набљудување
Користејќи го Средноинфрацрвениот инструмент (MIRI), вселенскиот телескоп „Џејмс Веб“ покажува детаљи обвиени со прашина во видлива светлина, вклучувајќи големи ударни бранови и плимни опашки кај четри од петте галаксии, и претходно скриени области на вездообразба. Новите детаљи имаат улога во изучувањето на развојот на галаксиите.
Српска уметност
Средновековно сликарство во Србија
Србите негувале три сликарски рода – ѕидно сликарство или фреска, сликање на дрвени плочи или иконопис и сликање на пергамент или минијатури, односно илуминација во книгите и ракописите.
Јаноа II
Јаноа I — пештера во областа Порече во западниот дел на Македонија. Се наоѓа во долината на Мала Река (притока на Треска), веднаш покрај асфалтниот пат кој води кон село Самоков, во непосредна близина на фабриката „Сувенир“. Наречена е со името Јаноа II бидејќи во нејзина непосредна близина на оддалеченост од само 20 метри кон југ е отворот на пештерата Јаноа I, односно влезот на пештерата е сместен околу 20 м јужно од пештерата Јаноа I. Пештерата е изградена во мермери со прекамбриумска старост. Пештерскиот канал е едноставен, со должина околу 100 м. Во пештерата има травертински басени полни со вода и во сувиот период од годината. Пештерското езеро е со длабочина поголема од 2 м, а водата во него се претпоставува дека е со потекло од реката Мала Река. Од пештерските украси доминантно се застапени сталактити на кои се имаат формирано хелектити, сталагмити, пештерски столбови и драперии. Сите украси се со жолтеникава боја. .
Бескрајно бегство, вечно враќање
Бескрајно бегство, вечно враќање – ерменски документарен филм од 2014 година, во режија на Харутјан Хачатријан, кој е автор и на сценариото, заедно со Михаил Стамболтсјан. Главните улоги ги играат: Хајук Хачатријан, Рубен Хаквердијан и Георг Агекијан.
Адамовите јаболка (филм од 2005)
„Адамовите јаболка“ (дански: Adams Æbler) — данско-германски филм од 2005 година во режија на Андерс Томас Јенсен (Anders Thomas Jensen), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Улрих Томсен (Ulrich Thomsen), Мадс Микелсен (Mads Mikkelsen), Николас Бро (Nicolas Bro), Паприка Стен (Paprika Steen) и Али Казим. Филмот освоил неколку награди, како: „Златен крик“ на Фестивалот на фантастичниот филм во Амстердам (2007), наградата на публиката на фестивалот во Хамбург, наградата на публиката на Меѓународниот филмски фестивал во Варшава, а бил номиниран и за најдобар европски филм.
Список на симфонии од Јозеф Хајдн
Има 106 симфонии од класичниот композитор Јозеф Хајдн (1732–1809). Од нив, 104 имаат броеви поврзани со нив кои првично им ги доделил од Евсебиј Мандичевски во 1908 година по хронолошки редослед што бил познат во тоа време. Во следните децении, биле пронајдени бројни неточности во хронологијата (особено во пониските броеви), но броевите на Мандичевски биле толку широко користени што кога Ентони ван Хобокен го составил својот каталог на делата на Хајдн, тој го вклучил бројот на Мандичевски во Каталогот I (на пр., Симфонија бр. 34 е наведена како Хоб. I/34). Исто така, во тој временски период биле откриени две дополнителни симфонии (на кои им биле доделени буквите „А“ и „Б“ кои не се Мандичевски), со што вкупниот број изнесува 106.
Симфонии
Хобокен вклучува уште четири други дела во неговата категорија „Симфонија“ (Хоб. I):
И покрај тоа, бројот на „симфониите“ на Хајдн обично се наведува како 104.
Обемни и комплетни снимки
Неколку диригенти снимиле нецелосни изданија на симфониите на ЛП, вклучително и тројцата, Херман Шерхен, Макс Гоберман и Дерек Соломонс, чии снимки биле реиздадени целосно или дел на ЦД. Во шеесеттите, Лесли Џонс диригирал околу педесет симфонии на Хајдн заедно со Малиот оркестар од Лондон. Иако не користел периодични инструменти, Џонс можеби бил еден од првите диригенти што користел сили од мали размери. Четворица диригенти ги снимиле сите симфонии на Јозеф Хајдн.
NGC 6468
NGC 6468 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6468 се споменува и како IC 1268, MCG 3-35-36, CGCG 112-57, NPM1G +17.0637, IRAS 17489+1713.
Откривање
Објектот е откриен на 2 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6468 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6468 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 50 м 39,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 12' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на NGC 6468 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60971. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 158; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1556. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 274.
Користена литература
Uppsala Astronomical Observatory, 1973. (15,543)
.hu
.hu — највисок семрежен домен на Унгарија.
Надворешни врски
Toppdomän
Треплин
Треплин (Treplin) — општина во округот Меркиш-Одерланд, во Бранденбург, Германија.
Олександр Желиба
Олександр Желиба (Олександр Желіба; роден во село Олексинци, Срибњански реон, Черниговска област, 25 ноември 1975) - украински хералдичар, учител, википедијанец. Член на Украинското грбословно друштво (1996). Кандидат за педагошки науки (2003). Автор на множества симболи на Државниот универзитет во Нижин, Агротехнички институт во Нижин, Медицинско училиште во Нижин, Нижински реон во Черниговската област, Јаготински реон во Киевската област и нејзините населени места.
Стрмца (Постојна)
Стрмца (словенечки: Strmca) — населба во Општина Постојна во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
.id
.id — највисок семрежен домен на Индонезија.
Постојат и неколку второстепени домени:
Надворешни врски
Toppdomän
Титоввелешка околија (1955-1957)
Титоввелешка околија со седиште на Народниот одбор на Околијата во Титов Велес, е една од седумте околии установени со Законот за подрачјата на околиите и општините во Народна Република Македонија, од 28 јуни 1955 година. Во оваа околија имало четиринаесет општини.
Меркише Швајц
Меркише Швајц (Märkische Schweiz) — општинска заедница во округот Меркиш-Одерланд, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Буков.
Покраина
Покраина територијална и административна единица во рамките на некоја суверена држава.
Во многу земји оваа целина се нарекува „провинција“, што потекнува од латинските поими pro- („во име на“) и vincere („победува, запоседнува“). Така, провинцијата претставувала територија под власта на римски магистрат кој ја управувале во име на неговата држава. Во тој облик, првите провинции се јавуваат во републиканскиот период и се однесуваат на поголеми подрачја под римско владение (на пр. провинцијата Македонија).
Меркише Швајц
Општинската заедница се состои од следниве општини:
Покраина
Во многу федеративни и конфедеративни држави, покраината не е јасно потчинета на централната власт, туку се смета за суверена во однос на разни уставни функции. Класичен случај од оваа категорија се Косово и Метохија и Војводина во СФРЈ.
Улоги
Како засебни управни единици се јавуваат покраините на Филипините, Холандија, Белгија, Шпанија и Италија; и големи автономни области како оние во Канада, Конго и Аргентина.
Во Италија и Чиле, покраината е второстепена административна единица во состав на регионот, кој е првостепена (најкрупна) единица во земјата. Во тие случаи, покраините понатаму се делат на општини, окрузи и сл.
Хепатит А
Хепатитис A е инфективна болест на црниот дроб предизвикана од Hepatovirus A (HAV); и претставува тип на вирусен хепатитис. Поголем дел од случаите имаат малку или воопшто немаат симптоми, особено помладите. Времето помеѓу инфекцијата и појава на симптомите, кај оние кои ги развиваат, вообичаено е 2–6 недели. Кога ќе се појават симптомите, обично траат 8 недели и може да вклучуваат наузеа, повраќање, дијареа, жолтица, треска, и абдоминална болка. Околу 10–15% имаат повторување на симптомите во текот на 6-те месеци после иницијалната инфекција. Акутна хепатална слабост се случува ретко, и е почеста кај постарите.
Вирусот вообичаено се пренесува преку храна и вода контаминирани со фецес во кој тој се наоѓа. Недоволно зготвени или сирови школки се чест извор на вирусот. Може да се пренесе и преку близок контакт со инфицирано лице. Иако децата најчесто немаат симптоми кога се инфицирани, тие можат да ги инфицираат другите. Имунитетот стекнат по прележано заболување е доживотен. Дијагнозата се поставува врз основа на крвни тестови, бидејќи симптомите се слични со голем број на други болести. Познати се пет вируси кои предизвикуваат хепатитис: A, B, C, D и E.
Вакцината против хепатитис А е ефикасна превентива. Некои земји ја препорачуваат за рутинска примена кај деца и кај лица со повисок ризик кои претходно не биле вакцинирани. Создава доживотен имунитет. Други превентивни мерки вклучуваат хигиена на рацете и соодветно приготвување на храната. Не е достапен специфичен третман, а лекови против наузеа или дијареа се препорачуваат по потреба. Инфекцијата обично поминува целосно и без тековна хепатална болест. Третманот на акутна хепатална слабост, доколку се случи, е со трансплантација на црниот дроб.
Што претставува Хепатит А (Жолтица)?
Хепатит А е воспаление или отекување на црниот дроб.
Епидемиологија
Се јавува спорадично, нема сезонски карактер на јавување и најчесто се јавува на работни места со висок ризик, но во светот постојат подрачја каде што вирусот претставува постојано заболување. Вирусот на Хепатит Б во организмот влегува најчесто парентерално преку недоволно стерилни игли и прскалки, хирушки инструменти и апарати за хемодијализа. Извор на зараза се луѓе во чија крв се наоѓа вирусот. Извор на зараза можат да бидат и биолошките течности односно излачевини како што се (плунка, урина, млеко, сперма, вагинален секрет и фецес). Се пренесува преку давање на инјекции, при хируршки зафати и трансфузија на крв, преку микро повреди кај здравствени работници во лабораториите, одделите за трансфузија и хемодијализа. Исто така се пренесува и преку сексуален пат, преку приборот за лична хигиена (четка за заби, прибор за бричење и сл.), а тука треба да се напомене дека се пренесува и преку трансплацентарно (од мајката на бебето). Од ова заболување заболуваат сите луѓе без разлика на годините. Почесто заболуваат проститутки, хомосексуалци, лица со хронично заболување на црниот дроб или хепатит Ц ,затвореници и персонал во затвор ,лица со повеќе сексуални партнери хронични болни лица кои примаат цитостатици и кортикостероиди. Не се пренесува преку вода, храна и облека. Уметностана тетовирање и пирсинг носи свој ризик кој подразбира нарушување на еден од најзначајни одбранбени делови на човечкото тело-кожата. Доколку не се работи во соодветни услови опасноста не е никаков сомнеж да се добие сериозно заболување како што е Хепатит Б, но и многу други како што се: При бременост, заради опструкцијата на фетусот врз хепарот и жолчните патишта, може да се јави физиолошка хипербилирубинемија. Иако вирусите на хепатит имаат тератогено дејство, акутните вирусни хепатити за време на бременост имаат потежок клинички тек и можат да предизвикаат ембриопатија или предвремено породување.
Инкубација
Инкубацијата кај оваа болест се движи од 45 до 160 дена и повеќе.
Клиничка слика
Акутниот хепатит Б е со релативно кусо траење, кој ретко се открива. Околку 50 до 70% од инфекциите се асимптоматични. 5% напредуваат во хроничен хепатит, цироза на црн дроб или примарен хепатоцелуларен карцином. Децата кои заболуваат од хепатит Б во најголем дел се асимптоматски, но кај нив стапката на развој на хроничен хепатититс Б е повисока од 95%. Хепатитот Б дава симптоми кои се слични на симптомите на грипот, а тоа се: зголемена телесна температура, треска, мачнина, гадење, замор, општа слабост, темна боја на урината и жолта боја на кожата и белките на очите. Сите деца кои се изложени на опасност да се разболат од жолтица – хепатит Б, треба да бидат заштитени од оваа болест. Во крајни случаи, хепатитот Б може да го уништи црниот дроб и да предизвика смрт. Активноста на трансаминазите (ензими на црниот дроб) се 10-30 пати над референтните вредности. HbsAg може да е детектибилен во крвта дури и во почетниот период.Од друга страна пак, многу луѓе можат да бидат заразени од вирусот и да го „носат“ во себе долго време, па дури и цел живот, а без да се свесни за тоа.Тоа што не постојат симптоми и знаци на инфекцијата со хепатит Б кај некои луѓе, не значи дека таа и не постои. Вирусот е присутен во организмот и тој предизвикува оштетување на црниот дроб, кое со тек на време доведува до развој на цироза, а цирозата, пак, е еден од факторите на ризик за настанување на ракот на црниот дроб. Според тоа, како фактор на ризик за настанување на примарниот рак на црниот дроб е и инфекцијата со вирусот на хепатитот Б. Значајно е и тоа што ова е заразно заболување, а тоа значи дека лесно може да се пренесе од болен на здрав човек. Луѓето кои се носители на вирусот на хепатитот Б може да заразат други здрави луѓе, иако самите не знаат дека се носители на вирусот.
Стадиуми кај вирусот на хепатит Б
Кај ова заболување разликуваме три стадиуми, а тие се: Честопати може да отсуствува, а обично трае 2 до 3 седмици, има постепен или незабележителен тек. Општиот инфективен синдром се манифестира со катарални симптоми на горните дишни патишта, малаксаност, адинамија, субфебрилна температура и миалгии и со дигестивни симптоми: намален апетит, гадење, повраќање, диареа и болки во епигастриум, кои се посебно изразени под десниот ребрен лак. Уште во овој стадиум мочката станува потемна, столицата посветла и се јавува жолтило (иктерус) на склерите на очите и слузниците, а таложењето и создавањето на имунолошките комплеки предизвикува артралгии, пруритус, оток на зглобовите и макулопапулозен исип по кожата. Во овој стадиум е иктерусот, односно жолтото пребојувањена кожата, склерите, мекото непце, лицето и трупот. Најинтензивен е во првите 10-15 дена, а во следните 3-4 недели се повлекува. Столицата е ахолична, мочката темна, а диурезата намалена. Доаѓа и до џепато и спленомегалија, при што хепарот е зголемен за 1–4 cm под десниот ребрен лак, мазен и со еластична конзистенција. Дигестивните тегоби од претходниот стадиум го губат својот интензитет и здравствената состојба на болните се подобрува. Жолтицата се одржува до 40 дена, ретко до 6 месеци или до 2 години. Кај ова заболување рековалесценцијата трае 2-3 месеци. Во него симптомите се минимално изразени и најчесто болните се чувствуваат добро: се губи иктерусот од кожата и слузниците, се подобрува апетитот, диурезата се нормализира, мочката станува светла, столицата обоена, хепатомегалијата, финкционалните и биохемиските тестови се во регресија, иако уште извесно време покажуваат дискинетична функција на хепарот.
Клинички облици
Има повеќе клинички облици кои се делат на: акутни, субакутни и хронични:
Дијагноза
Дијагнозата се поставува врз основа на клиничката слика, епидемиололошките податоци и лабораторските испитувања.Лабораторските резултати покажуваат различни патолошки вредности кои се класифицираат во неколку синдроми:
Терапија
Лекувањето се состои од пет фази:
Липово Езеро
Липово Езеро — вештачко езеро во близина на неготинското село Липа, Македонија. Езерото влегува во групата на изградени акумулации.
Местоположба
Акумулацијата се наоѓа непосредно до селото Липа.
Историја
Браната била подигната од некогашната земјоделска задруга во селото.
Во 2013 година бил пробиен дел од браната на езерото и постоела опасност целосно да се сруши. Пробивањето се случило поради поројни дождови. Во текот на истата година, браната на езерото била санирана.
Во март 2022 година, браната повторно била во опасност да се сруши, бидејќи реконструкцијата на насипот не била изведена правилно.
Врба (Дреновци)
Врба — археолошко наоѓалиште во прилепското село Дреновци. Ноаѓалиштето поради неистраженоста највеворајтно претставува населба, чиј период не е датиран. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека високо над селото има голем ивор каде се наоѓаат мноштво гробови и темели од објекти. Според искази на иселеници во Романија, се сметало дека предците на дреновските иселеници живееле во таа средновековна населба.
Градината на Финци-Контини (филм)
„Градината на Финци-Контини“ (ит. Il Giardino dei Finzi-Contini) е италјански филм од 1970 година во режија на Виторио де Сика (ит. Vittorio De Sica). Автор на сценариото е Виторио Боничели (ит. Vittorio Bonicelli) според истоимениот роман на Џорџо Басани (ит. Giorgio Bassani). Улогите ги играат: Лино Каполикио (ит. Lino Capolicchio), Доминик Санда (ит. Dominique Sanda), Фабио Тести (ит. Fabio Testi), Ромоло Вали (ит. Romolo Valli), Хелмут Бергер (ит. Helmut Berger) и др. Филмот е награден со „Златна мечка“ на Берлинскиот фестивал во 1971 г. и со „Оскар“ за најдобар странски филм во 1972 г.
Опис
Приказната за богатата еврејска фамилија Финци – Контини е раскажана во прво лице од Џорџо, претставник на средната еврејска буржоазија во Ферара и заљубен во Микол Финци – Контини. Дејството е преземено од истоимениот роман на Џорџо Басани и темелно ја обработува атмосферата на пасивност и нихилизам што ја зафаќа италијанската еврејска буржоазија која е длабоко поврзана со либералните идеали на пред-фашистичка Италија и едноставно не верува дека навистина може да биде гонета во сопствената земја поради различни религиски убедувања. Драматичниот епилог на депортација на Микол и нејзиното семејство (се спасува само братот Алберто, но е покосен од болест и е закопан во монументалната капела на семејството), дефинитивно ги израмнува општествените разлики помеѓу Финци – Контини и останатите членови на еврејската заедница од Ферара, соединети во теророт на депортацијата и смртта во концентрациониот логор. Во една од последните сцени, кога еврејските семејства се собрани во Замокот пред да бидат испратени во Германија, Микол и бабата, одвоени од другите, го сретнуваат таткото на главниот лик кој им пружа внимание и грижа. На тој начин се затвора кругот меѓу девојката и синот, вљубен во неа но одбиен поради заедничкиот пријател Џампи Малнате. Џорџо, кој навреме избегал во странство, се спасува и ја раскажува приказната за својата младост и за првата невозможна љубов.
Враќање во ветената земја (филм од 1991)
Враќање во ветената земја – ерменски документарен филм од 1991 година, во режија на Харутјан Хачатријан, кој е автор и на сценариото, заедно со Михаил Стамболтсјан. Главните улоги ги играат: Размик Асатријан, Маријам Бозојан и Сурик Зурнахјан.
Содржина
Филмот следи едно младо ерменско семејство што се враќа во нивниот уништен дом и фарма по големиот земјотрес, деструктивната сила што може да се види насекаде и по распадот на СССР, еден далечен настан невидлив во реалноста. Семејството е вистинско, снимено е од почетокот на зимата до крајот на пролетта, но режисерот го структурира филмот како приказна на нем филм. Многу години ерменската нација, бидејќи немала држава, ги концентрира националните вредности во семејството како центар на националниот дух. Главните ликови во приказната доаѓаат во Северна Ерменија. Тие се бегалци кои избегале од насилство. Жената е бремена. Тие создаваат свет околу себе и така се создаваат себеси.
Википедија на ирски јазик
Википедија на ирски јазик е издание на Википедија на ирски јазик.
Штипска околија (1955-1957)
Штипска околија со седиште на Народниот одбор на Околијата во Штип, е една од седумте околии установени со Законот за подрачјата на околиите и општините во Народна Република Македонија, од 28 јуни 1955 година. Во оваа околија имало осумнаесет општини.
NGC 65
NGC 65 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC се споменува и како ESO 473-10A, MCG -4-2-1.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 65 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 65 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 18 м 58,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 52' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 65 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1229. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 306; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6413. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 577.
.ie
.ie е главниот државен домен, за Ирска. Со доменот управува IE Domain Registry.
Вонземски материјал
Вонземски материјал се однесува на природни предмети кои сега се наоѓаат на Земјата, а кои потекнуваат од вселената. Вакви материјали се вселенската прашина, метеоритите, како и примероци донесени на Земјата со мисии за носење на примероци од Месечината, астероидите и кометите, како и честички од сончевиот ветар.
Вонземските материјали се битни за науката бидејќи содржат гас и прашината во првобитен состав од кој настанале Сонцето и Сончевиот Систем.
Категории
Вонземскиот материјал може да се групира во неколку широки категории:
Прибран на Земјата
Во примероците на вонземски материјал собран на Земјата спаѓаат космичката прашина и метеоритите. Некои од метеоритите пронајдени на Земјата потекнуваат од друго тело во Сончевиот Систем како Месечината, Метеорити од Марс, и ХЕД метеоритите од Веста. Овде спаѓаат и примероците прибрани од јапонската мисија Танпопо која собирала прашина од нискоземската орбита. Во 2019 година, истражувачите пронашле меѓуѕвездена прашина на Антарктикот, која се поврзува со Месниот Меѓуѕвезден Облак. Откривањето на меѓуѕвездената прашина на Антарктикот било направено преку мерење на радионуклидите Fe-60 и Mn-53 со високо чувствителниот забрзувач на масена спектрометрија, каде што присуството на Fe-60 јасно укажува дека потекнува од неодамнешна супернова.
Примероци донесени од вселенски мисии
До денес, примероци од камења од Месечината се прибирани со роботски мисии и мисии со човечки екипаж. Кометата Вајлд 2 (Џенезис мисијата) и астероидот Итокава (мисија Хајабуса) биле посетени од роботски вселенски летала кои враќале примероци на Земјата, а примероци од сончевиот ветер биле вратени и од роботската мисија Џенезис.
Мисии за враќање примероци од вселената во тек се: ОЗИРИС-РЕкс до астероидот Бену, и Хајбуса2 до астероидот Рјугу. Исто така се планираат неколку мисии за враќање примероци од Месечината, Марс и месечините на Марс (види: Мисија за повраток на примероци - Список на мисии).
Материјалот прибавен со мисиите за враќање на примероци се смета за недопрен и неконтаминиран, а нивното чување и проучување мора да се одвива во посебни простории каде што примероците се заштитени од земска контаминација и од контакт со атмосферата. Ваквите објекти се посебно дизајнирани со што ќе го зачуваат интегритетот на примерокот, а и да ја заштитат Земјата од можна биолошка контаминација. Се ограничува пристапот до примероци од планети или месечини за кои постои сомневање дека во минатото или сегашноста имале средини погодни за микроскопски живот, и затоа се третираат како екстремно биоопасни.
Предмет на студии
Примероците анализирани на Земјата може да се споредуваат со наодите од далечинското сензорирање, со што би се добил поголем увид во процесите кои го создале Сончевиот Систем.
Изобилство од елементи и изотопи
Денешното изобилство од елементи е на повисоко ниво од (развојниот) вселенски просечен збир од изобилство на елементи кои што ги наследил Сончевиот Систем, заедно со некои атоми од локални извори на нуклеосинтеза, за време на создавањето на Сонцето. Познавањето на овие просечни изобилства на елементи во планетарниот систем служи како алатка за следење на хемиските и физичките процеси вклучени во создавањето на планетите и еволуцијата на нивните површини.
Изотопското изобилство е важен показател за потеклото, трансформацијата и геолошката старост на материјалот што се анализира.
Вонземските материјали исто така во себе имаат информации за голем број на јадрени процеси. Овде на пример спаѓаат,: распаѓањето на веќе угинатите радионуклиди од нуспроизводот на супернова внесени во материјалите од Сончевиот Систем непосредно пред колапсот на нашата сончева маглина, и производите од ѕвездената и експлозивната нуклеосинтеза пронајдени во речиси неразредена форма - предсончеви зрна. Предсончевите зрна на астрономите им даваат информации за егзотични средини во раната галаксија Млечен Пат.
Благородните гасови се особено корисни затоа што не реагираат со другите хемиски елементи, и затоа што многу од нив имаат повеќе од еден изотоп кој може да укажува на јадрени процеси. Исто така тие релативно лесно се одвојуваат од цврсти материјали со просто загревање. Следсвено, тие играат клучна улога во проучувањето на вонземски материјали.
Ефекти на јадрена спалација
Кај честичките кои биле изложени на бомбардирање од доволно енергични честички, како оние што се наоѓаат во космичките зраци, се појавува трансмутација на атоми од еден вид во друг. Ваквите ефекти на спалација може да го променат изотопскиот состав на елементите во примероците со што на истражувачите им се овозможува да одредат на каков вид на изложеност биле тие во вселената.
На пример, вакви техники биле користени за да се одреди случувањето (и периодот во кој се случиле) на одредени настани во предЗемјината историја на телото-родител (телото од кое потекнува) на метеоритот (како голем судир) што драстично ја променило вселенската изложеност на материјалот во тој метеорит. На пример, метеоритот Мурчисон паднал во Австралија во 1967 година, но било очигледно дека неговото тело-родител претрпело судар пред околу 800.000 години по што се распарчило на парчиња со големина од еден метар.
Астробиологија
Астробиологијата е интердисциплинарна научна област која се занимава со потеклото, раната еволуција, распоредот и иднината на животот во вселената. Таа го испитува присуството на органски соединенија на комети, астероиди, Марс или месечините на гасовитите џинови. Во тек се неколку мисии за враќање примероци од астероиди и комети кои се доста битни за астробиологијата. Повеќе примероци од астероиди, комети и месечини би можеле да помогнат да се утврди дали има живот на други астрономски тела и дали би можел да се пренесе на Земјата од метеорити или комети - процес наречен панспермија.
Се смета дека изобилството на органски соединенија присутни во примитивните метеорити и меѓупланетарните честички прашина потекнува претежно од меѓуѕвездената средина. Но, можеби ваквиот материјал бил модифициран во протопланетарниот диск и степенот на модификација е различен во родителските тела на астероидите.
Космичката прашина содржи сложени органски соединенија (тврди аморфни органски материи со мешана ароматско - алифатична структура) кои на природен пат можат да се создадат од ѕвездите и со зрачење. Овие соединенија, во присуство на вода и други фактори погодни за живот, се смета дека ги создале и спонтано ги составиле клетките на животот.
Потекло на водата на Земјата
Од каде потекнува водата на Земјата е предмет на истражување со кое се занимаваат планетарната наука, астрономијата и астробиологијата. Изотопските соодноси во хемиските елементи пружаат уникатен „хемиски отпечаток“ кој се користи за да се споредат изотопите во водата на Земјата со онаа на други места во Сончевиот Систем. Еден таков изотопски сооднос е меѓу девтериумиот и водородот, што би можел да даде одговор за потеклото на водата на Земјата. Меѓутоа, предмет на истражување е и кога и како таа вода била донесена на Земјата.
Иван Кафеџијата
Животопис
Иван Кафеџијата е роден во битолската село Раково, тогаш во Османлиското Царство, денес Кратеро, Грција. Влегува во ВМОРО како терорист заедно со Јордан Гавазов, Стојан Лазов и Никола Мрсев, а потоа со Кочо Песнаџиев, Миалече Лисолаец, Михаил Димев и Начо Џивџанов. Заедно со Ташко Христов стоанисувале кафеана што ја користат за средби на дејци на ВМОРО. Подоцна е четник при Георги Сугарев. Во Илинденското востание во 1903 година е војвода на чета од битолските села, во која влегуваат и Иван Димов Паша и Димче Сарванов. Загинува во голема борба во месноста Бигла, Преспа на крајот на востанието. Во четата влегуваат 40 лица, пет од кои по потекло од Крстоар.
Сиера Невада (Шпанија)
Сиера Невада (Sierra Nevada = „снежен венец“) — планински венец во покраините Гранада и Алмерија во областа Андалузија, Шпанија. Највисок врв е Муласен (3.478 м), кој е воедно највисок врв во континентална Шпанија.
Венецот е популарно туристичко одредиште, особено поради скијачкиот центар во истото јужно средоземно подрачје познато по топло и сончево време. На подножјето се наоѓа градот Гранада, а малку понатаму се и градовите Алмерија и Малага.
На дел од венецот се наоѓа националниот парк Сиера Невада, а целиот венец е прогласен за биосферен резерват. На северните падини на планините се наоѓаат опсерваторијата „Сиера Невада“ и радиотелескопот на Институтот за милиметарска радиоастрономија (IRAM), на надморска височина од 2.800 м.
Образување
Сиера Невада е создадена во текот на планинотворниот настан наречен алпска орогенеза во кој се создадени и европските Алпи на исток и венецот Атлас во северна Африка на југ. Денешниот облик планините го добиле во палеогенот и неогенот (пред 66 до 1,8 милиони години) при судирот на Африканската со Евроазиската континентална плоча.
Географија
Во средиштето на венецот се наоѓа срт кој се протега во насока запад-југозапад - исток-североисток. Сливното подрачје е постојано на висина над 3.000 м во поголемиот дел од својот опфат.
На јужната страна на венецот има неколку тесни и долги речми долини кон југозапад, одделени со повеќе помали сртови.
Северната страна е пострмна и покарпеста, па долините имаат понеправилна насоченост. Тука преовладува реката Хенил, која извира кај Муласен и потоа прима голем број притоки.
Клима
Според Кепеновата класификација на климата, Сиера Невада има средоземна субполарна клима (Dsc), поради големата надморска височина.
National Book Council
Националниот совет за книги (англиски: National Book Council, Il Kunsill Nazzjonali tal Ktieb) е јавен ентитет од Малта, посветен на промоција на книги во Малта.
Организира фестивал на книгата во Малта (Il Фестивал Nazzjonali Tal Ktieb) и други национални и регионални настани, работилници и семинари. Доделува и Национална награда за книга (Англиски: National Book Prize, Premju Nazzjonali Tal Ktieb), ги администрира правата за јавно позајмување и е агент за регистрација на Малта за ISBN и ISMN.
Стране
Стране (словенечки: Strane) — населба во Општина Постојна во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Брлево
Брлево — историско село во Гевгелиско, денес на територијата на Општина Гевгелија.
Географија и местоположба
Селото било планинско, сместено североисточно од Гевгелија, меѓу селата Серменин и Кованец, крај устието на Брлевска со Кованска Река. Денес местото се наоѓа во североисточниот дел на атарот на Серменин, близу атарската граница со Кованец.