cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Поточна жаба
Опис
Таа е ендемичен вид, ограничен на Балканскиот Полуостров. Речиси секогаш е поврзана со ладни проточни води, и најчесто се среќава во планински подрачја до 2.000 m надморска височина. Обично се среќава во, или во близина на постојани планински потоци со каменесто дно. Таа е активна и преку ден и ноќе. Периодот на парење започнува од април до почетокот на јуни. Поточната жаба претпочита ридови и планини до 2.000 m височина. Во рамките на овие подрачја, таа исклучиво се среќава покрај студени проточни води. Во НПГ, видот е доста редок, ограничен на неколку планински потоци. Во рамките на нашите теренски истражувања, ние не го регистриравме присуството на овој вид, бидејќи не ги истражувавме планинските потоци од западната страна на планината Галичица, кои претставуваат потенцијални локалитети за овој вид.
Репродукција
Репродуктивните периоди се јавуваат само еднаш годишно, почнувајќи од февруари и завршувајќи во април. Процесот вклучува повик од мажјакот, кој може да дојде од или под површината на водата, главно во текот на ноќта. Мажјаците, сепак, ќе се јават во текот на денот во зависност од температурата на водата. Дамките се сметаат за безбедни и далеку од видните видови, како темни пукнатини во брегот под корени или камења, се неговиот прв избор за места за повикување и парење.
Новоизлечените ларви се со должина од околу 9 mm и растат до 45 mm во период од два до три месци (температурата на водата може да предизвика развој да се забави). По нивната трета хибернација, Поточната Жаба достигнува сексуална зрелост.
Црква Свети Никола (Рим)
Црквата Свети Никола (италијански :Basilica di San Nicola in Carcere) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во 6 век реновирана во 10 век и за последен пат во 1599 година. До 11 век, оваа црква се нарекувала Пјер Леони. Црквата е посветена на Свети Никола.
Георги Пешков
Георги Пешков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Тој е роден во Прилеп, во трговско семејство,во кое и самиот се занимавал со трговија. Со посредство на Даме Груев и Пере Тошев успеал да влезе во редовите на Организацијата. Дејствувал во Битола, Прилеп, Охрид, Ресен и други места. Пешков бил член на Битолскиот окружен комитет и во тоа учествувал на Смилевскиот конгрес. За време на Илинденското востание дејствувал во раководното тело на Кичевскиот реон. Во мај 1904 учествувал и на Прилепскиот конгрес. Загинал за време на Втората балканска војна во 1913 година во градот Сер во Егејска Македонија.
Ерменско прашање
Терминот „Ерменско прашање“, како што се користи во европската историја, станал вообичаен меѓу дипломатските кругови и популарниот печат по Берлинскиот конгрес во 1878 година. Како и со Источното прашање, се однесува на вклученоста на Европа со ерменските субјекти на Отоманското Царство, почнувајќи од Руско-турската војна од 1877-1878. Во конкретни услови, ерменското прашање се однесува на заштитата и слободите на Ерменците од нивните соседни заедници. Ерменското прашање ги објаснува 40-те години од ерменско-османлиската историја во контекст на англиската, германската и руската политика помеѓу 1877 и 1914 година. Терминот исто така се користи за да се осврне на прашањето за недостатокот на признание од Турција за настаните околу ерменскиот геноцид.
Позадина
Започнувајќи од средината на 19 век, големите сили се свртиле кон третманот на своите христијански малцинства во Османлиското Царство и сè повеќе го притискале да ги прошири еднаквите права на сите свои граѓани. По насилното сузбивање на христијаните во востанијата во Босна и Херцеговина, Бугарија и Србија во 1875 година, Големите сили се повикале на Парискиот договор од 1856 година, тврдејќи дека тој обезбедил авторитет за нивна интервенција за заштита на христијанските малцинства на Османлиското Царство. До крајот на 1870-тите, Грците, заедно со неколку други христијански нации на Балканот, фрустрирани со нивните услови, со помош на Големите силите, биле ослободени од османлиското владеење. Ерменците, од друга страна, добиле помал интерес и никаква поддршка која подоцна не била повлечена од Големите сили и останала, во голема мера, во стагнација во текот на овие години, заработувајќи ја титулата „millet-i sadika“ или „лојален милет“. .
Во 1827-28, царот Николај побарал помош од персиските Ерменци во Руско-персиската војна која се водела во периодот од 1826 до 1828 година, ветувајќи дека по војната нивните животи ќе се подобрат. Во 1828 година, Русите ја започнале Руско-турската војна, која се водела во периодот од 1828 до 1829 година. Во 1828 година, Русија го анектирала Ереванското ханство, Нахчиванското ханство со Туркменчајскиот договор. По договорот, Ерменците кои сè уште живееле под персиска власт биле охрабрени да емигрираат во руска Ерменија, а 30.000 го сториле тоа по повикот. Русија припоила значајни делови на територијата окупирана од Ерменците. Со рускиот попис во 1897 година, 1.127.212 Ерменци живееле на руските земји:
За истиот период (1896) во Османлиското Царство имало 1.095.889 Ерменци :
Додека Русија ја зацврстила својата јужна граница, таа сè повеќе се вклучувала во османлиската внатрешна политика. Русија одиграла голема улогга во добивањето на независност на Романија и Србија. Русија во тој период привлекла многу Ерменци. Многу Ерменци станале образовани во руските училишта. Русија исто така била пат кон Европа за Ерменците. Русија добила контрола над голем дел од Ерменија и стана заштитник на Ерменците во Османлиското Царство.
Потекло
Повеќето Ерменци живееле во провинции кои се граничат со Русија, а не со други европски држави. Со Договорот од Едрене, Ахалкалаки и Ахалцихе биле предадени на Русија. Ова резултирало со бран на емиграција, со 25.000 Отомански Ерменци кои се преселиле во Руска Ерменија. Ерменците започнале да гледаат повеќе кон Руското Царство како крајна гаранција за нивната безбедност.
Многу Ерменци во источните провинции на Османлиското Царство, кои живееле под закана од насилства и депресија од страна на агресивните соседни народи, ја поздравиле руската армија како ослободители. Во јануари 1878 година, ерменскиот патријарх во Цариград, Нерсес II Варшапејан му се обратил на руското раководство да добие уверување дека Русија ќе воведе одредби за ерменска самоуправа во новиот мировен договор.
Во март 1878 година, по завршувањето на Руско-турската војна (1877-1878), ерменскиот патријарх ги проследил жалбите на Ерменците за широко распространетото „присилно одземање на земјата ... присилно преобраќање на жени и деца, подметнување пожар, рекет, силување и убиство“. Патријархот ги убеди Русите да го вметнат членот 16 во Договорот од Сан Стефано, во кој се наведува дека руските сили кои ги окупираат провинциите со ерменски населби во источното Отоманско Царство ќе се повлечат само со целосно спроведување на реформите. Иако не е експлицитно, член 16 од Сан Стефановиот договор гласи:
Меѓутоа, во јуни 1878 година, Велика Британија наложила нов договор во Берлин. Членот 16 бил изменет, и сите споменувања на руските сили што останале во провинциите биле отстранети. Наместо тоа, отоманската влада периодично ги информирала на големите сили за напредокот на реформите. Во финалниот текст на Берлинскиот договор, бил трансформиран во член 61, гласи:
Ерменската делегација предводена од Мкртих Хримијан отпатувала за Берлин за да го презентира случајот на Ерменците, но, за нивно разочарување, тие биле изоставени од преговорите. По преговорите во Берлин, во неговиот познат патриотски говор "The Paper Ladle", Хримијан ги советувал Ерменците да го преземат националното будење на Бугарија како модел за надежите за самоопределување.
Во 1880 година, Ерменците, особено охрабрени од премиерот Гладстон, го започнале ерменското прашање со зборовите: „Да се служи на Ерменија значи да се служи на цивилизацијата“. На 11 јуни 1880 година, големите сили испратиле до Портата белешка, во која побарале спроведување на член 61. Ова било проследено на 2 јануари 1881 година со „Британски циркулар на Ерменија“ испратен до другите сили.
Ерменска реформска програма
Ерменската реформска програма од 11 мај 1895 година била збир на реформи предложени од страна на европските сили.
Францускиот дипломат Виктор Беар напишал:
Ерменски реформски пакет
Ерменскиот пакет за реформи бил план за реформа на европските сили во периодот од 1912 до 1914 година, кој предвидувл создавање на две провинции ставени под надзор на две европски земји. Со недостатокот на видлив напредок во подобрувањето на маките на ерменската заедница, голем број разочарани ерменски интелектуалци кои живеат во Европа и Русија во 1880-тите и 1890-тите одлучиле да формираат политички партии и револуционерни општества кои би се бореле за постигнување на подобри услови за нивните сонародници.
Lactarius maculatipes
Lactarius maculatipes е член на родот Млечки(печурки) со големи млечни шапки од редот Russulales. Видот бил опишан како нов за науката од микологот Гертруд С. Бурлингам во 1942 година.
Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)
Елверум
Елверум (Elverum) е град во Норвешка. Градот е во рамките на покраината Источна Норвешка и е втор по големина и најважен град во округот Хедмарк. Има статус на град од 1996 година.
Географија
Градот Елверум се наоѓа во источниот дел на Норвешка. Градот е 150 километри североисточно од главниот град Осло.
Елверум се наоѓа во централниот дел на Скандинавскиот Полуостров, во областа Естердален. Градот се развил во долината на реката Глома, најголемата во Норвешка. Долината е релативно широка, па градот стигнува само до првите ридови наоколу. Според тоа, надморската височина на градот е од 180 до над 220 м.
Историја
Првите траги на населување на местото на денешниот Елверум се појавуваат во праисторијата, но постојана населба немало до 17 век. Тогаш во шведско-норвешката војна се забележува стратешкото значење на оваа позиција, па во 1673 година започнала изградбата на тврдината.
Од почетокот до поновото време населбата имала воен карактер, па дури во 1996 година добила градски права.
За време на петгодишната окупација на Норвешка (1940-45) од страна на Третиот Рајх, Елверум и неговото население не страдало значително. Сепак, околината на градот била позната по партизанските битки.
Стопанство
Стопанството на Елверум традиционално се засновало на индустријата и активностите поврзани со војската. Во последниве години, важноста на туризмот, трговијата, бизнисот и услугите се зголемува.
Бојан Бојановски
Бојан Бојановски — директор на Управата за безбедност и контраразузнавање на Македонија од 1998 година до 2001 година.
Заедничка оперативна група 2
Заедничка оперативна група 2 (ЗОГ 2) или попозната по англиската кратенка ЏТФ2 (JTF2) е елитена сила за специјални работи на вооружените сили на Канада.
ЏТФ2 служи заедно со Канадските специјални операциони сили, Канадската единица за одговарање за време на инциденти и 427 Авијација за специјални операции како дел од Командата на канадските специјални операциони сили. Единицата моментално е врз основа на Дваер Хил, во близина на Отава, Онтарио, и планира да се пресели во нов објект во ЦФБ Трентон до 2019.
Служи како центар за канадските специјални операции, ЏТФ2 пред сè е задолжена со контра-тероризам, но, исто така, се специјализира во директна акција, спасување заложници, персонал за обнова и странска внатрешна одбрана. Многу информации во врска со ЏТФ2 се класифицирани, и не коментираат од страна на Владата на Канада.
Историја
Во 1992 година, Заменик-Министерот за Одбрана Роберт Фаулер најави дека тој му препорачува на Гувернерот  Реј Хнатишин да го распушти Посебниот тим за одговор при катастрофи на Кралската канадска планинска полиција и да се создаде нова воена контра-терористичка група. Одлуката беше направена во голема мера, бидејќи канадските сили нудат поголем број на регрути за програмата од цивилни полициски сили, кога народот го дозна ова се побуни затоа што полицијата се учи да користи првенствено смртоносни средства.
Во почетокот на 1993 година, единицата беше активирана со над 100 членови, пред сè извлечени од Канадските воздушни сили и пешадијата на принцезата Патриша. Им бил подарен СЕРТ објектот во Дваер Хил во близина на Отава како своја база на операции, како и трајно паркирани на Greyhound автобус и ДЦ-9 авион.
Првата закажана акција беше Операција Кампус, заштитата на патиштата околу Ока резерватот додека полицијата се обидела да спречи шверцување, веднаш по  Ока кризата. Сепак два дневни весници во Квебек ја открија оваа операција неколку дена пред да биде спроведена, и беше откажана. Федералниот буџет на декември 2001 година се одвојуваат околу $120 милиони евра во текот на шест години да се прошири способноста на единицата и да се удвои големината на околу 600 персонали, како дел од целокупниот план по нападите на 11 септември 2001 година.
Босна
ЏТФ2 сили беа вметнати во Босна, работејќи во групи од два до четири членови  чија задача била да уловат српски снајперисти кои се фокусирале на ОН, силите. Тие беа договорени да ослободат околу 55 заложници во Операцијата „Слобода 55“, но мисијата е откажана бидејќи босанските срби ги ослободиле сите затвореници доброволно.
Хаити
Во 1996 година, ЏТФ2 беа распоредени во Хаити да се советуваат со безбедносните сили на Претседателот Рене Превал за методи за да се одврати револуционерната армија, да ги обучат локалните СВАТ тимови и да го обијат оружјето на шверцерите во Порт о Пренс.
Според Канадската радиодифузна корпорација,  ЏТФ2 исто така беше во Хаити во времето кога претседателот на Хаити Жан-Бертран Аристид беше соборен од власт во 2004 година. Тие ја заштитуваа канадската амбасада и го обезбедија аеродромот.
Војна на Теророт
Во периодот од нападите на 11 септември, и Американската декларација на Војна против тероризмот, околу 40 ЏТФ2 војници беа испратени до јужниот дел на Авганистан во почетокот на декември 2001 година да бидат дел од работната група К-Бар, под команда на Капетан Роберт Хавард. Иако Канадската јавност не била информирана за подготовките. Сепак, во книгата на Шон М. Малониј е „Издржувајќи ја слободата“, беше објавено дека оперативците на ЏТФ2 биле тајно распоредени без дозвола на Премиерот Жан Шретин во почетокот на октомври 2001 година. ЏТФ2 работеше интензивно со 3 СФГ, една од првите мисии во Авганистан беше она што Хавар ја опишана како "прва диркетна акција на Коалицијата од Втората светска војна." Заедничката работа со тимот на Зелени берети што ги таргетираа Талибанците речиси завршија во катастрофа кога Чинок кој носел ЏТФ2 оперативци беше принуден да направи тешко слетување во близина на целта. Додека служеа со К-Бар, Хавард, исто така, изјави дека ЏТФ2 тимот под негова команда е и бил неговиот прв избор за каква било директна акција.
Неколку месеци подоцна, „The Globe and Mail“ објави слика на нејзината предна страна покажувајќи оператори во специфична шумско-зелена опрема доставувајќи заробени затвореници до Американците. Ова е известено до Парламентот така што пратеници никогаш не биле информирани дека овие операции се во тек. Заменик-Адмиралот Грег Мадисон беше повикан пред Постојаниот комитет на постапката и куќни работи да истакне обвини кон Министерот за Одбрана Арт Еглетон дека нмерно ја водел публиката кон погрешна мисла и дека не го информирал Премиерот дека ЏТФ2 била распоредена во Авганистан.
Во 2004 година, околу 40 членови на ЏТФ2 што служат со К-Бар им беше доделен Цитатот за претседателската единица од страна на владата на САД за служба во Авганистан. Многу малку е познато за операциите на ЏТФ2 во Авганистан, но за време на конференцијата на поранешниот Шеф на генерал штабот, Генерал Рик Хилиер, изјави дека ЏТФ2 е во "висока побарувачка" и дека тие се сметаат за "светска класа". Тој продолжи да каже дека единицата обезбедува директна поддршка на владата на Авганистан и таргетирање на талибанското водство во јужниот дел на Авганистан.
Други активности
Заменик-Адмиралот Деканот Мек Фејден, исто така, потврди дека ЏТФ2 ќе преземе улога во обезбедувањето на Зимските олимписки Игри во 2010.
Се мислеше дека единицата соработува со Британските САС и СБС во „Операција подвишен“, канадската операција во Либиската граѓанска војна во 2011.
Во јуни 2017, снајперист од оваа единица направи смртоносен погодок од 3.54 км, поставувајќи светски рекорд.
Одговорност на единицата
На 21 декември 2006 година, Федерален судијата го отфрли барањето да се казни анонимен ЏТФ2 службеник, обвинет за напад врз оперативец со помал ранг. Бидејќи законот барал осудениот да биде именуван, судијата се потрудил да најдат друго решение.
ЏТФ2 ја има признаено смртта на еден член. Главен Десетар Ентони Клумпенхавер, 25, почина на 18 април 2007 година, по паѓање од комуникациска кула во Кандахар, Авганистан. Во 2010 година, истрагата за смртта на Клумпенхавер откри дека тој се онесвестил откога го удрила струја.
Наводи во популарната култура
Во 2002 година, авторот Дејвид Пуглис објави книга, „Тајни командоси на Канада: Неовластена приказна на ЏТФ2. Во 2008, Дени Морисет, поранешен член на ЏТФ2, објави книга за ЏТФ2, именувана „Nous étions invincibles“ ("Ние бевме непобедливи").
Тајноста на ЏТФ2 се чува но се има појавено серијата на игри Tom Clancy's Rainbow Six.
Телевизиската серија Границата и Флешпоинт истакна ликови кои се служат во ЏТФ2.
Во Март 2012 година, Medal of Honor: Warfighter. Играта се фокусира на основниот капитал (прва класа специјални сили низ целиот свет, и вклучува ЏТФ2 борци како единица во мултиплеер мод.
На 2 февруари 2016 година, во видео играта Tom Clancy's Rainbow Six Siege објави два нови оператори од ЏТФ2, напаѓачот Бак и бранител Фрост.
Црква „Св. Ксенија и Св. Нектариј“ - Солун
Света Ксенија и Свети Нектариј (Οσία Ξένη - Άγιος Νεκτάριος) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во населбата Харилау, на улица „„Папанастасиос“ бр 127. Изградена е од 1922 до 1924 г. од грчките доселеници од Мала Азија и претставува нивен парохиски храм. Нејзината изградба ја овозможил претседателот на Првото градежно друштво Епаминондас Харилаос и храмот го нарекол по мајка му Поликсена.
По завршувањето на новиот парохиски храм „Св. Ксенија“ (1967), сместен на улицата „Мараслис“, црквата го добила името „Св. Ксенија и Св. Нектариј“ и станала негов параклис, но продолжила да работи како редовна парохиска црква. Свети Нектари е додаден како покровител бидејќи на ова подрачје живееле многу старостилци, и за да се истакне дека црквата е потчинета на Солунската митрополија. Во 1979 г. црквата е целосно обновена, вклучувајќи ги ѕидовите, покривот и фасадата. Во 1993 г. е изработен резбан иконостас по цена од 5.800.000 драхми, на кој има икона на Света Ксенија од 1945 г. Во 2013 г. се извршени нови подновителни зафати.
654
654 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 654 година од новата ера, 654. од првиот милениум, 54. од VII век и петта од 650-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6162 и 6163 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5404 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4414 и 4415 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1407.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 654 година се протега во 3290 и 3291, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3350 и 3351 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1197. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 33 и 34 исламска година.
Лизбет Олсон
Ран живот
На 22 ноември 1963 година, Олсон е родена во Хор, Шведска.
Образование
Во 1987 година, Олсон магистрирала по хемиско инженерство на Лундскиот универзитет во Лунд, Шведска. Во 1994 година, Олсон се здоби со докторат по применета микробиологија на Лундскиот универзитет во Лунд, Шведска.
Кариера
Во 1987 година, Олсон работела една година како аналитички хемичар во фармацевтската компанија Драко. Во 1994 година, Олсон започнала да работи како постдокторски истражувач на Техничкиот универзитет во Данска (ДТУ) во Копенхаген, Данска. Во 2006 година, Олсон напредуваше во својата академска кариера и беше назначена за редовен професор на Техничкиот универзитет во Данска. Во 2008 година, Олсон била регрутирана на Технолошкиот универзитет Чалмерс, каде што започнала своја истражувачка група за индустриска биотехнологија. Нејзиното истражување се фокусира на дизајн и употреба на микроорганизми и ензими во процеси во кои материјалите од ѕидовите на растителни клетки се претвораат во горива, хемикалии и материјали. Таа исто така работи во Валенбершкиот научен центар за дрво, кој има за цел развивање материјали од дрво. Таа го води нордискиот колаборативен проект HGBiofuels со цел развивање одржливо производство на биогорива.
Девојки, девојки, девојки! (филм од 1962)
Девојки, девојки, девојки! (англиски: Girls, Girls, Girls!) - американски филм од 1962 година, во режија на Норман Таурог, според сценариото на Алан Веис и Едвард Анхалт. Главните улоги ги играат: Елвис Пресли, Стела Стивенс, Лорел Гудвин и Џереми Слејт.
Синопсис
Морнарот и рибарот Рос Карпентер (го игра Пресли) сонува да има сопствен брод. Кога ќе дознае дека неговиот шеф оди во пензија, тој бара начин како да најде пари за да го купи бродот „Вествинд“ (Westwind). Истовремено, неговиот живот станува уште повозбудлив по средбата со две девојки: бесчувствителната пејачка Робин (ја игра Стивенс) и слатката Лорел (ја игра Гудвин)...
Голија
Голија — планина во Југозападна Србија, западно од Рашката Област, чиј највисок врв е Јанков Камен (1.833 метри). Се наоѓа на 40 км југозападно од Ивањица и 32 км северно од Нови Пазар.
Географски одлики
Голија припаѓа на внатрешната зона на Динаридскиот Планински Систем. Се протега во насоката исток-запад со должина од околу 32 km. Во западниот дел е извиена спрема југ, а во источниот дел спрема север. Два доминантни врвови се највисоките врвови Јанков Камен (1.833 m) и Црн Врв (1.795 m). На Голија се наоѓаат многубројни реки кои ги расчлениле нејзините страни: Студеница (река), Брвеница (река), Моравица, итн.
Планината Голија е обрасната со букова шума на северните, североисточните и источните експозиции. Најголемата површина под бука се наоѓа на Црниот Врв (Бисерна Вода). Висинскиот интервал на буката е доста широк, од 500 до 1.000 m надморска височина. Под појасот на бука е појасот на даб. Над појасот на бука се наоѓа појас од мешани, буково-елови и буково-смречни шуми. Над 1.700 m е застапена само смрека. Постојат интересни сорти смрека кои неодоливо личат на оморика, а два такви примерока растат покрај реката Голијска и се заштитени. Комплексот мешани шуми од ела, смрека и бука на локацијата над Лутите ливади е заштитен на површина од 30 ha од 1950 година. Заштитен е и резерватот на шумата од смрека, ела и бука во областа 8,5 ha кај Јанков Kамен.
Оваа планина веројатно го добила своето име поради нејзината големина - голема. Огромни пространства, сурова клима и густи шуми се причината зошто месното население честопати вели: „Не знае Голија што е делија“. Тешко е да се помине планината без теренско возило или коњ, па затоа е тешко да се сретнат планинари тука. Највисоката точка на планината е рамниот, незабележителен Јанков Камен, висок 1.833 m. Според народното предание, двајцата браќа, Рајко и Јанко, се обложиле кој прв ќе го однесе поголемиот камен на врвот на Голија. Рајко брзо го носел својот камен и близу до врвот дел се сопнал и го испуштил и каменот паднал во потокот. Јанко полека го носел својот камен, но безбедно стигнал до врвот. Оттука, врвот на Голија се нарекува Јанков Камен, а потокот во кој се стркалал Рајковиот камен, жителите го нарекуваат Рајков Поток. Поради непропустливата геолошка подлога и изобилството на врнежи, планината е богата со вода. Летото е свежо, а зимата е студена со многу снег кој останува долго време. Поради значителното средоземно влијание на климата во долините Ибар, Студеница и Моравица тие се многу попријатни. На Голија успеваат житарките, компирите, има многу овошни дрвја, а во последните години се зголемил бројот на малинарници. Сепак, ова земјиште е најпогодно за шуми и ливади.
Клима на Голија
Климата на Голија е одредена според географската положба, разновидноста на релјефот, надморската височина, растителноста и други фактори. Голија е подрачје со најмногу снежни денови во Србија, снегот се задржува близу пет месеци и достигнува просечна висина од 105 см.
На Голија се издвојуваат три климатски региони: – долински со брдски (до 700 м) во кој преовладува умерено-континентална клима; – преоден регион (700-1.300 м) се одликува со долги и остри зими со обилни врнежи од снег; а летата се свежи и кратки со ладни ноќи и топли денови; – планински регион (од 1.300 м), се одликува со долги и остри зими со многу снег; летата се кратки и свежи, проладени со повремен ветер или чести врнежи од дожд; пролетта и есента се ладни со чести врнежи.
За разлика од соседот Копаоник, самата Голија има многу попитома клима со голем број снежни денови. Многу погоднa за летен туризам и луѓе кои сакаат да го најдат својот мир на чист воздух и недопрена природа. Самата географска положба е погодна за влијание на различните клими на самата планина. Како таквa, тaa е погоднa за развој на сточарство и одгледување на ретки земјоделски култури. Климатските фактори влијаеле и на самата земја. Од таа причина, оправдано денес се вели дека земјиштето на Голија е многу плодно, а особено погодно за развој на овоштарство.
Летата на Голија се многу свежи, а зимите имаат сегменти од алпски планини. Снегот не е невообичаен до јуни. Затоа, со гордост може да се каже дека климата на самата планина е погодна за лекување на голем број болести: хронични респираторни заболувања, како што се бронхитис, астма и емфизем; кај разни крвни заболувања како што се тромбоцитопенија, леукопенија, злоќудна хемопатија и анемија.
Туризам
Туристичките вредности на геоморфолошките одлики на планината Голија се огледуваат во пространите пасишта 1.200 - {м} - и на врвовите над 1.400 m. Голија има добра основа за формирање скијачки патеки и за рекреација во форма на нежни прошетки и пешачење во скоро недопрена природа. Туризмот во Голија се развива со брзо темпо; во последните 10 години, Голија доби модерни и добро одржувани скијачки терени, жичари и придружни скијачки објекти. Во текот на зимата, гостите доаѓаат од цела Србија и странство. Туристите ја посетуваат и Голија на лето. Има хотел „Голија“ на Одвраќеница, и хотел „Голијска Река“ од страната на Ивањица.
Владата на Република Србија во јули 2001 година, донела уредба со која подрачјето на планината Голија го ставила под заштита како „Парк на природата Голија“ и го рангира во 1-ва категорија на заштита како природно добро од исклучителен карактер. Прецизно се дефинирани границите на паркот кои ги опфаќа подрачјето на општината Ивањица, Краљево, Рашка, Нови Пазар и Сјеница – вкупната површина изнесува 75.183 ha, а во нив области со прв, втор или трет степен на заштита. Една од работите што се обезбедува во областа на Паркот на природата Голија е уредување и инфраструктурно опремување на просторот за потребите на туризмот и рекреацијата. Јавното претпријатие „Србија шуми“ се грижи за паркот на природата Голија. Во истата година, бил дефиниран резерват за биосфера наречен Голија-Студеница во границите малку поинакви од природниот парк, но со меѓународно признат статус во рамките на УНЕСКО-вата MAB програма.
Список на државни водачи во 831 година
Ова е список на државни водачи во 31 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Смеа во Рајот
Смеа во Рајот е англиска комедија продуцирана во 1951. Во филмот глумат Аластер Сим, Џорџ Кол и Гај Мидлтон како личности кои мораат да прават работи против нивната волја со цел да профитираат од тестаментот на еден нивен роднина.
Забележлив е по кратката појава на тогаш младата Одри Хепберн која игра улога на девојка што носи цигари. Ова е првата професионална појава на Одри Хепберн на филм (ако ја исклучиме онаа од 1948 година во холандскиот филм Холандски во седум лекции).
Ладен извор
Ладни извори (понекогаш се нарекуваат ладни отвори) — област на океанското дно каде што се јавува истекување на сулфурводород, метан и други течности богати со јаглеводороди, често во форма на базен со подводно солено езеро. Студот не значи дека температурата на истекувањето е пониска од онаа на околната морска вода. Напротив, неговата температура е често малку повисока. „Студот“ е релативно на многу топли (најмалку 60 C) услови на хидротермална вентилација. Ладното протекување претставува биом кој поддржува неколку ендемични видови.
Студените протеци развиваат единствена топографија со текот на времето, каде што реакциите помеѓу метанот и морската вода создаваат карбонатни карпести формации и гребени. Овие реакции може да зависат и од бактериската активност. Икаит, водороден калциум карбонат, може да се поврзе со оксидирачки метан при ладни навлегувања.
Видови
Според длабочината може да се разликуваат типови на ладни вдлабнатини, како плитки ладни и длабоки ладни извори. Студените извори, исто така, може да се разликуваат во детали, како што следува:
Формирање и еколошка сукцесија
Метанот е главната компонента на она што вообичаено го нарекуваме природен гас. Но, покрај тоа што е важен извор на енергија за луѓето, метанот, исто така, ја формира основата на екосистемот на ладно цедење. Студената биота под 200 метри обично покажуваат многу поголема систематска специјализација и потпирање на хемоавтотрофија отколку оние од длабочините на полиците. Седиментите на длабокото море се многу хетерогени. Тие одржуваат различни геохемиски и микробни процеси кои се рефлектираат во комплексен мозаик од живеалишта населени со хетеротрофна и позадинска фауна.
Хемосинтетички заедници
Биолошкото истражување во ладни пропусти и хидротермални отвори е главно фокусирано на микробиологијата и истакнатите макро-без'рбетници кои напредуваат на хемосинтетичките микроорганизми. Многу помалку истражувања се направени на помалата бентосна фракција со големина на мејофауната (<1 mm).
Уредната промена на составот на заедницата од една група на видови во друга се нарекува еколошка сукцесија:
Првиот тип на организам што го искористи овој извор на енергија во длабоко море се бактериите. Агрегирајќи се во бактериски подлоги при ладни вдлабнатини, овие бактерии го метаболизираат метанот и сулфурводородот за енергија. Овој процес на добивање енергија од хемикалии е познат како хемосинтеза. За време на оваа почетна фаза, кога метанот е релативно изобилен, густи корита од школки исто така се формираат во близина на студениот протек. Претежно составени од видови од родот Bathymodiolus, овие школки директно не консумираат храна. Наместо тоа, тие се хранат со симбиотски бактерии кои исто така произведуваат енергија од метан, слично на нивните роднини. Хемосинтетичките двовалвци се истакнати состојки на фауната на ладни цементи и во тој амбиент се претставени со пет фамилии: Solemyidae, Lucinidae, Vesicomyidae, Thyasiridae и Mytilidae.
Оваа микробна активност произведува калциум карбонат, кој се депонира на морското дно и формира слој од карпи. Како и школките, цевчестите црви се потпираат на хемосинтетички бактерии (во овој случај, тип на кој му треба сулфурводород наместо метан) за опстанок. Вистински на секоја симбиотска врска, цевчестиот црв ги обезбедува и нивните бактерии со присвојување на сулфурводород од околината. Сулфидот не само што доаѓа од водата, туку се ископува и од седиментот преку обемниот систем што цевчестата „грмушка“ ја поставува во тврдиот карбонат супстрат. Грмушка од цевчести црви може да содржи стотици индивидуални црви, кои можат да растат еден метар или повеќе над седиментот.
Ладните извори не траат бесконечно. Како што брзината на истекување на гас полека се намалува, пократковечните школки гладни за метан (или поточно нивните бактериски симбиони гладни за метан) почнуваат да умираат. Во оваа фаза, цевчестите црви стануваат доминантен организам во заедницата на протекување. Сè додека има малку сулфид во седиментот, цевчестите црви кои ископуваат сулфид можат да опстојат. Се проценува дека индивидуите од еден вид цевчести црви Lamellibrachia luymesi живеат повеќе од 250 години во такви услови.
Бентошки филтер
Организмите кои живеат во ладни извори имаат големо влијание врз циклусот на јаглеродот и врз климата. Хемосинтетичките организми, особено метаногените (кои трошат метан), го забрануваат испуштањето на метанот од под морското дно во горната вода. Бидејќи метанот е толку моќен стакленички гас, ослободувањето на метанот може да предизвика глобално затоплување, како што се претпоставувало во минатото на Земјата кога ќе се дестабилизираат резервоарите со гасни хидрати. Потрошувачката на метан со аеробен и анаеробен живот на морското дно се нарекува „бентосен филтер“. Првиот дел од овој филтер се анаеробните бактерии и археи под морското дно кои трошат метан преку анаеробната оксидација на метан (АОМ). Ако флуксот на метан што тече низ седиментот е преголем, а анаеробните бактерии и археи трошат максимална количина на метан, тогаш вишокот метан се троши од слободно лебдечки или симбиотски аеробни бактерии над седиментот на морското дно. Симбиотските бактерии се пронајдени во организми како што се цевчести црви и школки кои живеат на ладни протеци; овие организми обезбедуваат кислород на аеробните бактерии бидејќи бактериите обезбедуваат енергија што ја добиваат од потрошувачката на метан. Разбирањето на тоа колку е ефикасен бентосниот филтер може да помогне да се предвиди колку метан излегува од морското дно кај ладните извори и влегува во водениот столб и на крајот во атмосферата. Истражувањата покажале дека 50-90% од метанот се троши при ладни навлегувања со бактериски душеци. Областите со кревети со мида имаат помалку од 15% од метан што излегува. Ефикасноста се одредува од повеќе фактори. Бентосниот слој е поефикасен со низок проток на метан, а ефикасноста се намалува како што протокот на метан или брзината на протокот се зголемува. Побарувачката на кислород за екосистемите со ладно протекување е многу поголема од другите бентосни екосистеми, така што ако водата на дното нема доволно кислород, ефикасноста на аеробните микроби во отстранувањето на метанот се намалува. Бентосниот филтер не може да влијае на метанот што не патува низ седиментот. Метанот може да го заобиколи бентосниот филтер ако се излеваат на површината или патуваат низ пукнатините во седиментот.
Споредба со другите заедници
Ладните извори и хидротермалните отвори на длабоките океани се заедници кои не се потпираат на фотосинтезата за производство на храна и енергија. Овие системи во голема мера се водени од енергија добиена од хемосинтетика. И двата системи делат заеднички одлики како на пример присуството на намалување на хемиски соединенија (H 2 S и бикарбонат), локалната хипоксија или дури и аноксија, високо изобилство и метаболички активност на бактериските популации, како и производство на автохтони, органски материјал со хемотрофни бактерии. И хидротермалните отвори и ладните извори покажуваат редовно, високо зголемени нивоа на метазоанска биомаса во врска со ниската локална разновидност. Ова се објаснува преку присуството на густи агрегации на основни видови и епизоотски животни, кои живеат во овие агрегации. Споредбите на ниво на заедницата откриваат дека макрофауната и органскиот пад се многу различни во однос на составот на ниво на семејство, иако споделуваат многу доминантни таксони меѓу високосулфидните живеалишта.
Сепак, хидротермалните отвори и ладните протекувања се разликуваат и на многу начини. Во споредба со постабилните ладни извори, отворите се одликуваат со локално високи температури, силно флуктуирачки температури, pH, концентрации на сулфиди и кислород, често отсуство на седименти, релативно млада возраст и често непредвидливи услови, како што се слабеење на течностите за вентилација или вулкански ерупции. За разлика од хидротермалните отвори, кои се испарливи и ефемерни средини, ладниот исцедок емитира со бавна и доверлива брзина. Веројатно поради пониските температури и стабилноста, многу ладни организми се многу подолготрајни од оние што живеат во хидротермалните отвори.
Крај на заедницата на ладно цедење
Конечно, како што ладните извори стануваат неактивни, цевчестите црви исто така почнуваат да исчезнуваат, отворајќи го патот за коралите да се населат на сега изложената карбонатна подлога. Коралите не се потпираат на јаглеводороди што излегуваат од морското дно. Студиите за Lophelia pertusa сугерираат дека нивната исхрана ја добиваат првенствено од површината на океанот. Хемосинтезата игра само многу мала улога, доколку ја има, во нивното населување и раст. Иако се чини дека длабоките водни корали не се организми засновани на хемосинтеза, хемосинтетичките организми кои доаѓаат пред нив овозможуваат постоење на коралите. Оваа хипотеза за воспоставување на длабоки водни корални гребени се нарекува хидраулична теорија.
Дистрибуција
Ладните извори биле откриени во 1983 година од Чарлс Пол и неговите колеги на Флорида Ескарпмент во Мексиканскиот Залив на длабочина од 3,200 метри. Оттогаш, протеците се откриени во многу други делови на светските океани. Повеќето од нив се групирани во пет биогеографски провинции: Мексиканскиот Залив, Атлантскиот Океан, Медитеранот, Источниот Пацифик и Западниот Пацифик, но ладните извори се познати и од под ледениот гребен на Антарктикот, Северноледениот Океан, Северното Море, Скагерак, Категат, Калифорнискиот Залив, Црвеното Море, Индискиот Океан, во близина на јужна Австралија и во внатрешноста на Каспиското Море. Со неодамнешното откритие на истекување на метан во Јужниот Океан, ладни извори сега се познати во сите поголеми океани. Ладните извори се вообичаени долж континенталните рабови во области со висока примарна продуктивност и тектонска активност, каде што деформацијата на кората и набивањето предизвикуваат емисии на течност богата со метан. Тие се распространети и најчесто се јавуваат во близина на океанските рабови од меѓуплимните до хадалските длабочини. Во Чиле тие се познати од меѓуплимната зона, познати како „гребени со меурчиња“ и обично се на длабочини од 0-30 метри, и надвор од северна Калифорнија тие можат да се најдат на 35-55 метри. Повеќето ладни извори се наоѓаат значително подлабоко, далеку од дофатот на обичните нуркања, а познатата најдлабока заедница се наоѓа во Јапонскиот ров на длабочина од 7,326 метри.
Покрај студените протекувања кои постојат денес, фосилните остатоци од античките системи за пробивање се пронајдени во неколку делови на светот. Некои од нив се наоѓаат далеку во внатрешноста на копното на места порано покриени со праисториски океани.
Откритија
Хемосинтетичките заедници во Мексиканскиот Залив се опширно проучувани од 1990-тите, а заедниците кои првпат бие откриени на горната падина се веројатно најдобро разбраните заедници во светот. Историјата на откривањето на овие извонредни животни се случило од 1980-тите. Секое големо откритие било неочекувано - од првите заедници на хидротермални отвори насекаде во светот до првите заедници на студени извори во Мексиканскиот Залив.
Заедниците биле откриени во Источниот Мексикански Залив во 1983 година со помош на потопната подводна екипа со екипаж DSV Alvin, за време на крстарење што го истражувало дното на Ескарпментот на Флорида каде што неочекувано откриле цевчести црви и школки. Две групи случајно откриле хемосинтетички заедници во Централниот Мексикански Залив истовремено во ноември 1984 година. За време на истрагите на Универзитетот А&amp;М на Тексас за да се утврдат ефектите од истекувањето на нафтата врз бентосната екологија (до оваа истрага, сите ефекти од истекувањето на нафта се претпоставувало дека се штетни), тралите на дното неочекувано откриле обемни колекции на хемосинтетички организми, вклучувајќи цевчести црви и школки. Во исто време, LGL Ecological Research Associates започнал спроведување на истражување на патувањето. Фотографијата на дното (обработена на бродот) резултирала со јасни слики на хемосинтетичките заедници на Vesicomyidae случајно на ист начин како и првото откритие со камера во Тихиот Океан во 1977 година. Фотографијата за време на истото крстарење со LGL/MMS, исто така, ги документирала заедниците на црви на самото место во Централниот Мексикански Залив за прв пат (не обработени дури по крстарењето; Боланд, 1986 година) пред првичните испитувања со потопни и од прва рака описите на Буш Хил (27.78389°N, -91.50861°W ) во 1986 година. Локацијата била цел на акустични зони за „бришење“ или недостаток на структура на подлогата предизвикана од навлегување на јаглеводороди. Ова било утврдено со помош на акустичен систем за време на истото крстарење на R/V Edwin Link. Локалитетот се одликува со густи акумулации на цевчести црви и школки, како и изложени карбонатни изданоци со бројни корални колонии на горгонија и Лофелија. Буш Хил станал едно од најтемелно проучените хемосинтетички локации во светот.
Распространетост
Постои јасна врска помеѓу познатите откритија на јаглеводороди на голема длабочина во падините на Заливот и хемосинтетичките заедници, истекувањето на јаглеводородите и автигените минерали вклучувајќи карбонати на морското дно. Додека резервоарите за јаглеводороди се широки области неколку километри под Заливот, хемосинтетичките заедници се јавуваат во изолирани области со тенки фурнири од седимент дебели само неколку метри.
Падината на северниот дел на Мексиканскиот Залив вклучува стратиграфски дел повеќе од 10 км (6 ми) дебелина и е под големо влијание на движењето на солта. Карпите од мезозојскиот извор од горна јура до горна креда создаваат нафта во повеќето полиња на падините на Заливот. Миграциските канали обезбедуваат свежи јаглеводородни материјали преку вертикална скала од 6-8 км (4–5 mi) кон површината. Површинските изрази на миграцијата на јаглеводородите се нарекуваат пробивање. Геолошките докази покажуваат дека истекувањето на јаглеводороди опстојува во просторно дискретни области илјадници години.
Временската скала за миграција на нафта и гас од изворните системи е на скала од милиони години. Протекувањето од изворите на јаглеводороди преку раседите кон површината има тенденција да се дифузира преку прекриените седименти, карбонатните излевања и хидратните наслаги, така што соодветните заедници на јаглеводородни протекувања имаат тенденција да бидат поголеми (широчина од неколку стотици метри) од хемосинтетичките заедници што се наоѓаат околу хидротермалните отвори на Источен Пацифик (Мекдоналд, 1992). Постојат големи разлики во концентрациите на јаглеводороди на местата на истекување. Робертс (2001) претставил спектар на одговори кои треба да се очекуваат при различни услови на стапка на флукс кои варираат од многу бавно протекување до брзо проветрување. Многу бавните места на протекување не поддржуваат сложени хемосинтетички заедници; Наместо тоа, тие обично поддржуваат само едноставни микробиолошки душеци.