Историја_на_Индија
Компанија владее во Индија
Во 1617 година на Британската Источно Индиска Компанија и била дадена дозвола од страна на могулскиот цар Џахангир да тргува во Индија. Постепено нејзиното зголемено влијание придонело законитиот могулски цар Фарук Сујар на оваа компанија да и дадае дастаки или дозволи за слободна трговија во Бенгал во 1717 година. Навабот од Бенгал Сирај Уд Даула, де факто владетел на покраината Бенгал, се спротивставил на Британските обиди да ги искористат овие дозволи. Првата Карнатичка Војна траела од 1746 до 1748 година и била резултат на колонијалната конкуренција помеѓу Франција и Велика Британија, двете земји се вклучиле во Војна за Австриското Наследство. По заробувањето на неколку Француски бродови од Британската флота во Индија, Француски војници го нападнале и поробиле Британскиод град Мадрас кој се наоѓал на источниот брег од Индија на 21 септември 1746 година. Помеѓу затворениците заробени во Мадрас бил и самиот Роберт Клајв. Војната на крај завршила со Договорот од Аикс-ла-Чапел кој ја завршил Војната за Австриското Наследство во 1748 година. Во 1749 година, Втората Карнатичка Војна избувнала како резултат на војната помеѓу син, Насир Јунг, и внук, Музафер Јунг, за преземање на Низам престолот на починатиот Низам-ул-Мулк во Хајдерабад. Французите во оваа граѓанска војна го поддржале Музафер Јунг. Како резултат на тоа, Британците во овој конфликт го поддржале Насир Јунг. Во меѓувреме, сепак, конфликтот во Хајдерабад му пружил можност на Чандра Шахиб да ја преземе власта како нов Наваб од територијата на Аркот. Во овој конфликт, Французите го поддржале Чандра Шахиб во неговиот обид да стане новиот Наваб на Аркот. Британците го поддржале синот на соборениот актуелен Наваб, Анварудин Мухамед Кан, против Чандра Шахиб. Во 1751 година, Роберт Клајв ги предводел Британските вооружени сили и го заземал Аркот за да го врати на актуелниот Наваб. Втората Карнатичка војна конечно дошла до крај во 1754 година со Договорот од Пондичери. Во 1756 година, седум годишна војна избувнала помеѓу големите сили на Европа, а Индија станала сцена на која што се одвивала акцијата, која била наречена Трета Карнатичка војна. На почетокот од оваа војна, вооружени сили под раководство на Француската Источно Индиска Компанија ја заземале Британската база во Калкута во североисточниот дел од Индија. Сепак, вооружени сили под водство на Роберт Клајв подоцна повторно ја заземале Калкута а потоа извршиле притисок за да ја заземат Француската колонија во Чанданагар во 1757 година. Ова довело до битката на Пласиј на 23 јуни 1757 година, во која Бенгалската Армија на Источно Индиската компанија, предводена од Роберт Клајв, ги поразила силите на Наваб кои биле поддржани од Француските сили. Ова било првото реално политичко тло со територијални импликации кое Британците го стекнале во Индија. Клајв бил назначен од страна на компанијата како нејзин прв “Гувернер од Бенгал” во 1757 година. Ова било комбинирано со Британски победи над Французите во Мадрас, Вандиваш и Пондичери кои заедно со пошироките Британски успеси за време на седум годишната војна, го намалиле Француското влијание во Индија. Така, како резултат на трите Карнатички војни, Британската Источно Индиска Компанија добила ексклузивна контрола над целиот Карнатички регион во Индија. Британската Источно Индиска Компанија ја проширила својата контрола над целата територија на Бенгал. По Битката кај Бухар во 1764 година, компанијата ги добила правата за владеење во Бенгал од могулскиот цар Шах Алам II; ова го означило почетокот на нејзиното поранешно владеење, кое во текот на следниот век го зафатило поголемиот дел од Индија и го згаснало могулското владеење и династија. Источно Индиската компанија ја монополизирала трговијата во Бенгал. Тие вовеле даночен систем за земјиште наречен Постојана Населба кој вовел еден вид на феудална структура во Бенгал, често со назначени земјопоседници. До 1850-тите, Источно Индиската Компанија го контролирала поголемиот дел од Индискиот Потконтинент, вклучувајќи ги денешен Пакистан и Бангладеш. Нејзината политика понекогаш се сведувала на принципот Раздели и Владеј, искористувајќи ја предноста од непријателството помеѓу разните кнежевски држави и социјалните и религиозните групи. Хинду Кралството Ахом од североисточна Индија најпрво потпаднало под инвазија на Бурма а потоа под инвазија на Британците по Договорот од Јандабу во 1826 година.