Тврдина_Боден
Други зацврстувачки работи
Освен тврдините, самиот гарнизон бил силно проширен во текот на почетните градежни години и станал најголемиот гарнизон во Шведска, заземајќи исклучителна позиција во шведската воена историја на 20 век; дури и на почетокот на 21 век, Боден бил најголемиот гарнизонски град во Шведската армија. Сепак, ниту едно друго утврдување освен самите тврдини не било завршено до 1908 година, и сега започнала работата за пополнување на дупките меѓу нив. Било увидено дека се потребни подготвени позиции за мобилните батерии, а освен тие, биле конструирани и три поголеми позиции на батерии (понекогаш наречени fästen, упоришта) во Leåkersberget, Norra Åberget и Svejeberget. Овие работи биле започнати во 1911 година и биле завршени за време на Првата светска војна. Последното од трите упоришта било позиционирано во самата планина со прегради во планинската страна, и Лекерсбергет имал делови од позицијата на батеријата внатре во планината, но — другите позиции биле бетонски утврдувања над земјата некои во бункер, а други зад парапет. Главните утврдувања за пешадијата се состоеле од 44 бетонски бункери, 23 копани и 26 утврдени набљудувачки места. Бетонските бункери (, redoubts) биле долги и тесни. Најдолгиот, Абрамскансен, бил 155 m долго и имал место за 160 мажи и четири митралези, но повеќето имале место за помалку од 80 мажи — обично вод за пушки зајакнат со дел за митралез и противтенковски дел. Поради нивната должина, нивните заоблени форми кои ги следат планинските страни и други одлики, бункерите популарно биле нарекувани „колбаси“. Изградбата на овие започнала во 1911 година. Многу офицери сè уште сметале дека тврдината има несоодветни и премалку утврдувања за пешадијата, а еден офицер ја споредил тврдината со „чевел што е преголем за стапалото“. Еден милион круни биле доделени во 1915 година за да се реши тој проблем, а многу помали утврдувања биле изградени за време на Првата светска војна. Блокови биле изградени и од железничкиот мост во Тренгфорсен и патниот мост Хеденброн (изграден од 1911 до 1912 година), кој се наоѓа на само 1.5 km југоисточно од мостот Trångforsen. Подоцнежниот бил изграден за да овозможи полесен пристап до тврдината Родбергет и областа за воена обука на југозападниот брег на реката Луле и во времето на завршувањето бил најдолгиот патен мост со еден распон во Шведска. Потребни биле и внатрешни и надворешни комуникациски системи, како и средства за извидување, и двете раководени од командантот сместен во зградата на штабот. Зградата — завршена во 1910 година — имала три ката, горните два служеле како дом и работно место за командантот и началникот на Генералштабот, додека приземјето имало екстра дебели ѕидови и функционирало како командно место за тврдината. Била изградена голема теренска телефонска мрежа која ги поврзувала сите тврдини со седиштето. Врската со повисоките команди на почетокот се одржувала со редовна пошта, телеграф и телефон. Радио станицата на тврдината била завршена до 1914 година, првично за шведската морнарица и се наоѓала јужно од Дегербергет на мочуриште сега познато како „Радио Мире“. Од оваа зграда биле испратени првите шведски радио преноси. Тврдината имала и гулаби за испраќање пораки. На крајот на Втората светска војна, во Боден биле стационирани околу 280 вакви гулаби. Гулабите биле дел од одделот за балони чија главна задача била да управува со балонот на гарнизонот. За ова, балон Хангар со внатрешни димензии од 35 * е изградена во близина на радио станицата. Повеќе од педесет мажи биле прикачени на одделот, од кои двајца можеле да го следат балонот до неговата максимална висина од 1,000 m, ограничена со должината на жицата што ја поврзува со земјата. Самиот балон исполнет со водород бил од германско производство и бил со должина од 27 m во должина, имаше пречник од околу 7 m и вкупен волумен од 750 m3.