cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Масакр во Неврокоп
Овој масакр е извршен бидејќи во Неврокоп се создал отпор против обновување на организација која ќе ја предводат царските слуги Тодор Александров и Александар Протогеров.
Истиот ден дел од овие четници ги ликвидирала и браќата Карајанови, кои одбиле да влезат во во нивната организација.
Масакр во Мехомиско (1923)
Во 1923 година, од страна на ВМРО Автономистичка се ликвидирани голем број македонски дејци, активисти и револуцоинери од Пиринска Македонија. Додека во месец октомври заедно се застрелани тројца селани од Разлошкиот крај бидејќи тие одбивале да ја признаат ВМРО Автономистичка на Тодор Александров и Александар Протогеров, како возобновителна организација на ВМРО.
Козлодуј
Козлодуј (Козлодуй) — град во Северозападна Бугарија, административен центар на општината Козлодуј во Врачанската Област. Има население од околу 12.467 жители (2022).
Географија и местоположба
Козлодуј се наоѓа во Дунавската Рамнина, на 7 километри од устието на реката Огоста во реката Дунав, во плодната житница на Бугарија, наречена „Златија“.
Историја
Најраните официјални податоци покажуваат дека Козлодуј бил населен во 16 век. Во 18 век населбата била означена како Котозлук и Козлудере, а подоцна и Козлодуј.
На 17 мај 1876 година четата на бугарскиот револуционер Христо Ботев слезла од паробродот „Радецки“ на брегот во Козлодуј.
На 6 април 1970 година започнала изградбата на Првата атомската централа „Козлодуј“ која е главен работодавец во градот.
Хајредин
Хајредин (Хайредин) — село во Северозападна Бугарија, административен центар на општината Хајредин во Врачанската Област. Има население од околу 1.222 жители (2022).
Географија
Селото се наоѓа на 30 километри јужно од градот Козлодуј покрај реката Огоста. Надморската височина е 53 метри. Околу Хајредин има 30.000 декари од исклучително плодното земјиште во Златијата.
Речник на презимињата кај Македонците
Речник на презимињата кај Македонците – речник на презимињата кај етничките Македонци во Република Македонија. Издавач е Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“ под редакција на Трајко Стаматоски кој се јавува и како обработувач заедно со Марија Коробар-Белчева и Маринко Митков за првиот том, додека за вториот том како обработувач се јавува и Олга Иванова.
Извори
Основен извор за речникот се податоците од пописот на населението во Република Македонија во 1961 година кој Заводот за статистика му ги предал на Институтот за македонски јазик, и тоа само за лицата кои се изјасниле како етнички Македонци. Од друга страна на овој начин се опфатени презимиња кои се одлики на други средини (Битолјану, Бојаџијан, Гоцис, Лесченко и др.). Со обработката биле опфатени околу 300.000 семејства, 10% од податоците од пописот Заводот за статистика ги задржал за свои потреби, па овие презимиња недостигаат во речникот. Веројатно има и одредени презимиња на Македонци-муслимани кои во времето на наведениот попис се изјасниле поинаку.
При обработката на материјалот користена е литература за запознавање на антропонимските системи на соседните народи (српскиот, бугарскиот, грчкиот, албанскиот), како и антропонимикони на другите словенски народи. Присуството на Турците на нашиве простори во подолг временски период се покажало и во присуството на апелативи на турски јазик во не мал број македонски презимиња.
Структура на речничката единица
Секоја речничка единица се состои од одредница и два дела означени со римските бројки I и II. Во точката I се дадени подрачјата (ареалите) и честотата на секое одделно презиме, а во точката II, најпрво основата на презимето и потоа во заграда структурата, потеклото (етимологијата) и нужните граматички и правописни објаснувања и на крајот наставката (суфиксот) со која е образувано одделно презиме.
Во точката I е даден податок за вкупниот број членови, во заграда и бројот на нивни семејства, кои го носат презимето од одредницата. Со тоа се добива слика за раширеноста на даденото презиме по населени места. Имињата на населените места и општините се според Списокот на населени места и општини од 1992 година.
Во точката II се дава најпрво основата на презимето, при што можни се три ознаки: лично име, прекар и антропоним. Во случаите кога се можни повеќе ликови на основата, тоа се бележи со коса црта: Абаџи/-ја, Георги/-ј, -ја, Ангел/-е. Во ретките случаи, кога треба да се укаже и на разликата во образувањето на одделно презиме, се прибегнува кон обележување на таа разлика со арапските бројки 1 и 2.
Регистар на токсичните дејства на хемиските супстанции
Регистар на токсичните дејства на хемиските супстанции (RTECS, од анг. ) — база на податоци за токсичност заснована на научна литература. Сè до 2001 г. била одржувана од Националниот институт за безбеднсот и здравје при работа на САД (NIOSH) со слободен пристап. Денес се одржува од приватното претпријатие BIOVIA или неколку добавувачи и се нуди само со наплата или претплата.
Содржина
Базата има шест видови информации за токсичноста на супстанциите:
Дадени се бројчени вредности за токсичноста како (средна смртоносна доза), LC50 (смртоносна концентрација), TDLo (најниска позната токсична доза) и TCLo (најниска концетранција со токсично дејство). Заведени се изучените вид и начинот на внесување. Сите податоци имаат наведени библиографски извори.
Историја
Изготвувањето на RTECS било пропишано од Конгресот на САД согласно Оддел 20(a)(6) од Законот за безбедност и здравје при работа од 1970 г. (PL 91-596). Првичното издание наречено „Список на токсични супстанции“ (Toxic Substances List) е објавено на 28 јуни 1971 г. и опфаќало токсиколошки податоци за приближно 5.000 хемикалии. Подоцна го добило денешното име. Во јануари 2001 г. базата содржела 152.970 хемикалии. Во декември истата година RTECS прешол во сопственост на приватното претпријатие „Elsevier MDL“. „Symyx“ го откупил MDL од Елсевир во 2007 г. заедно со базата на токсичност. Оваа база е достапна само со годишна претплата.
RTECS е достапен на англиски, француски и шпански од Канадскиот центар за здравје и безбедност при работа. Се нуди на семрежјето, на CD-ROM и во интранет. Базата е достапна и на NISC (National Information Services Corporation, RightAnswer.com и ToxPlanet (Timberlake Ventures, Inc).
Зимзоград
Зимзоград (зимски град во центарот на Бања Лука) е место кое има за цел промоција на позитивни емоции поврзани со многубројните празници во периодот на одржувањето. Тоа подразбира: пружање на забава за сите генерации во празничните денови, промоција на традиционалните вредности, како и туристичка презентација на градот и промоција на стопанските и спортските брендови на Република Српска. Се поставува на бањалучкиот плоштад Крајине во период од 15 декември до 15 јануари.
Куќа Мулалиќ
Куќа Мулалиќ е национален споменик во Босна и Херцеговина. Се наоѓа во центарот на Добој во Република Српска. Куќата потекнува од 19 век и претставува еден од ретко сочуваните примери на градска куќа од тој период. Првобитен сопственик на куќата било семејството Ќановиќ, а кон крајот на Првата светска војна продадна е на браќата Мулалиќ чии наследници и понатаму ја користат.
Зимзоград
Легенда за Зимзоград
Некогаш одамна зад една гора, три мориња и пет планини живеел Зимзолин. Мал човек со големо срце кој по углед на Самсона не се шишал. Бил познат по својата развеселеност, барање на забава, но и по правење на добри дела. Заспал Зимзолин една ѕвездена ноќ и сонил необичен сон - добрата вила му дала задача која гласела вака: Ќе изградиш град кој ќе биде полн со радост и мир, кој ќе прави да се чувствуваат луѓето опуштено како во бања, а кој ќе им пружи мир како сигурно пристаниште-Лука.
Куќа Мулалиќ
Опис на културното добро
Куќата Мулалиќ е типична градска спратна куќа со препуст. Градена е од керпич и дрво на низок камен подзид. Приземниот кат се простира на нешто повеќе од 77 квадратни метри. Има два надворешни влеза. По рекострукцијата куќата е поделена на два приближно еднакви дела и доѕидани се по една просторија во секој дел. Во двата приземни дела се наоѓа ходник и дневна соба. Исто така во приземјето се сместени кујнаата и една помала соба за спиење. До првиот спрат се доаѓа со дрвени степеници. Основата на спратот е поголема од приземјето за околу 15 сантиметри од сите страни. Просториите на спратот се приближно со исти димензии и распоред како во приземјето. Фасадата на куќата е со едноставна форма. По обновата на куќата во 1996 година, надворешноста е измалтеришана и исфарбана во бело, а столаријата е заменета. Оригиналната кровна конструкција била од дрво и покриена со бибер цреп. Надоградените делови се покриени со цреп со понов изглед и модел.
Зимзоград
Град во Град
На самиот влез во Зимзоград се наоѓа патоказ. Зимзоград го сочинуваат дрвени куќички кои ги има вкупно 24. Куќичките се замислени како промотивни штандови на кои стопанските субјекти, најмногу спортски субјекти и туристички организацији - промовираат стокови и спортски брендови од Република Српска и нудат сувенири. Во понуда за посетители се и: слатки, производи од мед, месни производи, уштипци, новогодишен накит, греано вино, пиво, ракија, сувенири за туристи ... РК Борац Бања Лука и ФК Борац Бања Лука имаат во рамки на своите куќички во понуда клупски сувенири, како најголеми спортски брендови од Српска. Во Зимзоград постои и луна парк за најмладите посетители. Во „Детскатај куќа“ децата имаат прилика да се фотографираат со Дедо Мраз и неговите помошници и добиваат пакетчиња во посебно дизајнирани вреќички со озанка на Зимзоград. Во централниот дел на овој зимскиград поставена е посебно украсена новогодишна елка висока неколку метри. Во „Веселата куќа“ се одржуваат журки (свирки и концерти) во текот на сите 30 дена. А „главната улица“ на Зимзоград украсена е со 10.000 новогодишни светилки.
Куќа Мулалиќ
Опис на културното добро
Во близина на куќата се наоѓа амбар и бунар кои не се во функција. Исто така во дворот се наоѓаат повеќе помошни објекти градени во текот на втората половина на XX век. За да го испрати синот на студии по медицина во Виена, Хасиб-бег ефендија Ѓанановиќ го продал имотот на браќата Емин и Мустафа Мулалиќ. Воените години од Првата и Втората светска војна значајно не влијаеле на изгледот и оштететувањето на куќата. Меѓутоа, 1934 година наследниците на куќата извршиле поделба на два одвоени дела. Новите судири ги присилиле жителите на куќата да ја напуштат во октомври 1992 година. Кон крајот на истата година, куќата делумно е оштетена при минирања на блиската црква Пресвето срце Исусово. По завршување на оружените судири во 1995 година, семејството повторно се враќа во својот дом.
Степен на заштита
Комисијата за зачувување на национални споменици во Босна и Херцеговина во март 2011 година донела олука куќата на семејството Мулалиќ да се прогласи за историска градба и да се заштити како национален споменик на Босна и Херцеговина. Пред прогласувањето, куќата уживала заштита од III категорија според категоризацијата на општинскиот план на Добој.
Елена (град)
Елена (Елена) — гратче во Северна Бугарија, административен центар на општината Елена во Великотрновската Област. Има население од околу 4.916 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 38 километри јужно од Велико Трново, на 215 километри од Варна и 280 километри од Софија.
Историја
Елена е стара населба основана пред 15 век. Во текот на 18 и 19 век се етаблира како центар за занаетчиство, трговија и образование. Зачувани се неколку архитектонски ансамбли кои датираат од бугарската национална преродба и опфаќаат околу 130 стари куќи. Куќите имаат камени подруми со бело измиени или дрвени ѕидови од горниот кат со испакнати стреи.
Обележјата на градот вклучуваат старото првокласно училиште, основано во 1848 година и наречено „Даскалоливница“, каде што се школувале идните учители (и каде што денес се организира музејска поставка). Црквата „Свети Никола“ од 16 век, со вредни мурални слики и икони, и трикорабната црква „Успение на Пресвета Богородица“, целосно изградена од камен (1837). Саат-кулата која има антички механизам за часовници (1812) се издига на највисоката точка во градот.
Венеција на Истокот
Ова е список на места кои го добиле прекарот Венеција на Истокот.
Криводол
Криводол (Криводол) — гратче во Северозападна Бугарија, административен центар на општината Криводол во Врачанската Област. Има население од околу 2.986 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 130 километри северно од Софија и на еднакво растојание (околу 20 километри) од регионалните центри Враца и Монтана. Низ него минува главната железничката линија Софија — Видин.
Историја
Во времето на Тракијците и Римјаните подрачието на денешен Криводол вриело од живот. Во доцното римско време овде биле изградени многу римски куќи, вили и тврдини. Од камен натпис од 2 век дознаваме дека денешниот Криводол се наоѓа на територијата некогашниот римски град Тафтиомос.
Сегашното име Криводол се јавува за прв пат во османлиски документ од средината на 15 век како зеамет со 63 домаќинства и во друг документ од 1675 година.
Во периодот 1910-1913 година овде била изградена железничка станица по главната линија што ги поврзува Софија со Дунавскиот Регион и Видин. Тоа поврзување ја направила населбата транспортен, трговски и културен центар.
Африканско првенство во ракомет за мажи 2008
Африканско првенство во ракомет за мажи 2008 — 18-то Африканско првенство во ракомет за мажи кое се одржало во градовите Луанда, Кабинда и Лубанго во Ангола, во периодот од 8 јануари до 17 јануари. Вкупно учествувале 8 репрезентации. Египет победил на турнирот.
Првенството од страна на Меѓународната ракометна федерација било прифатено како квалификациски турнир за Светското првенство кое се одржало во Хрватска, во 2009 година како и за Летните олимписки игри кои се одржале во 2008 година во Пекинг, Кина. .
Прва фаза
Сите натпревари се одиграле по (UTC+2).
Африканско првенство во ракомет за мажи 2010
Африканско првенство во ракомет за мажи 2010 — 19-то Африканско првенство во ракомет за мажи кое се одржало во градовите Каиро и Суец во Египет, во периодот од 10 февруари до 21 февруари. Вкупно учествувале 12 репрезентации. Тунис победил на турнирот.
Првенството од страна на Меѓународната ракометна федерација било прифатено како квалификациски турнир за Светското првенство кое се одржало во Шведска, во 2011 година.
Златарица
Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 15 километри југоисточно од регионалниот центар Велико Трново, 12 километри северно од градот Елена и околу 45 километри североисточно од градот Габрово. Се наоѓа на Предбалканот, во Старопланинскиот геоморфолошки регион, со надморска височина од околу 100 метри.
Историја
Населбата е основана во 14 век. Името на градот Златарица е поврзано со вадењето на златен песок од реката, која се нарекува Златаришка.
Сфумато
Сфумато — сликарска техника која на сликата ѝ дава непрецизни контури со помош на глазури со мазна и проѕирна текстура.
„Тоа се состои од исклучително мек начин на сликање, кој остава одредена несигурност за завршувањето на контурата и деталите на облиците кога ќе се погледне делото внимателно, но што не предизвикува никаква неодлучност, кога се става себеси на соодветно растојание (ЕМ 1791)“. Сфумато, на италијански „зачаден“ (Béguin), се спротивставува на енергичноста и акцентирањето на линијата што во класичното сликарство се нарекува „сентимент“.
Сфумато е една од четирите канонски сликарски техники на ренесансата. Останатите три се унјоне, кјароскуро и канџанте. Не треба да се меша со воздушната перспектива, која е предмет на сосема друга теоретска рефлексија и генерално не се добива со истите средства. За оваа техника има друго толкување: Леонардо да Винчи со острина на физичар се потпрел на ефектите на осветлувањето и на незабележливите премини од сенка до светлина кои ги укинуваат контурите. Преводот на таквите набљудувања на сликовната рамнина произведува испарувачка обвивка на облиците (сфумато) и ја сугерира атмосферата што ги опкружува.
Теорија
Леонардо да Винчи теоретизирал за употребата на сфумато, поврзувајќи го со неговото истражување за видот и оптиката, како и со неговите експерименти со камера опскура. „Погрижете се вашите сенки и светла да се спојат без црти и линии, како чад.“ Во комбинација со кјароскуро, сфуматото симулира растојание и волумен, исто така без точни контури, бидејќи се менува од око до око и со секое движење.
Ернст Гомбрих го поврзува сфуматото со напорот на гледачот да го протолкува приказот како длабинска сцена што јасно го гледа дека е рамен. Отстранувајќи ги деталите и прецизноста, уметникот ја олеснува проекцијата на рамната слика на она што гледачот го знае за повеќе или помалку слични сцени видени во стварноста. Како што напишал Даниеле Барбаро во 1556 година „направете ја контурата мека и зачадена, така што она што не може да се види да се разбере“.
Сфуматото на Леонардо да Винчи
Сфуматото на Леонардо долго време е предмет на естетско проучување повеќе отколку на техничка анализа. Станало предмет на експериментални, практични проверки дури на крајот на XX век. Работата на критичко копирање во голема мера го унапредило знаењето за сликарската техника на Леонардо со пренасочување на истражувањето кон проучувањето на уметничкиот гест и она на традиционалните творечки постапки кои се во сила во работилниците на ренесансата. Техниката на застаклување претходно ја користеле Фламанците и била вообичаена практика во техниките на маслено сликарство, која сликарите продолжиле да ја користат се додека естетиката на сликарството не била нарушена во текот на XIX век.
Романтичарите, освен Енгр, реалистичната струја (Курбе), потоа импресионистите ја напуштиле или ја поедноставиле оваа долга и прецизна техника (потребни се неколку дена или недели сушење помеѓу секој слој) за да прифатат слика која повеќе ја претпочита спонтаноста на допирот, оставена видлива, како и ефектот на импастоизираниот материјал наречен  (за разлика од мазната фактура на сликарите на Кватроченто и почетокот на Чинкеченто). Производителот на исклучително тенок и мазен материјал во телото, Леонардо да Винчи вредно работел најмалку четири години на Мона Лиза, според сведочењето на Вазари
Постапката на Леонардо и материјалните модалитети на неговото пишување отсекогаш биле единствени, поради што физичкото проучување на материјалите користени во сликите на Леонардо да Винчи долго време останало ограничено. Властите на музејот Лувр, загрижени за конзервацијата на Мона Лиза, во 2004 година започнале опсежни анализи на нејзиниот материјал, со различни методи на испитување без земање примероци. Анализата на слоевите на бојата и составот на пигментот со рендгенска флуоресцентна спектрометрија, од страна на научниците од Центарот за истражување и реставрација на музеите на Франција (Лувр) и Европскиот објект за синхротронско зрачење во Гренобл траела шест години. Во 2010 година заклучила дека сликата е покриена со десетици слоеви од 1 до 3 микрони. Ова не е случај со сите дела на Леонардо; Ла бел ферониер, на пример, е насликана на многу повообичаен и побрз начин, додека Сен Жан-Батист и Сент Ан од Лувр се насликани според оваа постапка и според ултрапедантната техника на „комплексно бледнеење“, од кои една од одлучувачките фази е микроподелбата.
Анализата покажала изненадувачка употреба на манган оксид, специфичен за Леонардо. Овој пигмент кој многу брзо се суши обично не се препорачува за сликање со масло, но тоа може да биде предност за повеќе многу тенки слоеви. Сепак, било неопходно да се користи многу пофина пудра од вообичаеното. Се претпоставува дека скиците на мелниците пронајдени во ракописите на Леонардо одговараат на машина за оваа намена. Слоевите на боја не покажуваат никакви траги од четка. Според некои научници, Леонардо сликал со мекиот дел на прстите ; други забележуваат дека врзивно средство со соодветен дел од растворувач може да овозможи трагите на четката да исчезнат. Винчиевата техника на комплексно бледнеење сепак е докажана: траги од микродопири, покриени или не со тенки проѕирни слоеви, може да се видат во Мона Лиза во Прадо и во Сент Ан (Inv. 737) во галеријата Уфици во Фиренца, копии од работилници изведени под раководство дури и на Леонардо (Франк, 2014).
Класично сфумато
Почнувајќи од барокното раздобје, академската естетика која преовладувала го претпочитала цртежот, кој ги охрабрувал уметниците да се откажат од сфуматото, во корист на линијата, која ги нагласува контурите и го акцентира нејзиниот израз, истовремено истакнувајќи го мајсторството на линијата. Овој ефект се нарекува, според зборовите од тоа време, „чувство“.
XIX век, Пјер-Пол Придон се враќа на сфуматото.
Полски Тр’мбеш
Полски Тр’мбеш (Полски Тръмбеш) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Полски Тр’мбеш во Великотрновската Област. Има население од околу 4.293 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 36 километри од регионалниот центар Велико Трново, 45 километри од Свиштов, и на 33 километри од Горна Орјаховица. Се наоѓа во близина на реката Јантра, во централниот дел на Дунавската Рамнина.
Историја
Во 1900 година преку Полски Тр’мбеш била поставена железничката линија Русе - Горна Орјаховица, што дало поттик за побрз економски развој на областа. Станицата била официјално отворена во 1901 година. Во 1911 година, во селото бил основан неделен пазар во среда. Се тргувало со добиток, се купувало жито, волна, кожи, грозје, птици и други. Се развила индустријата за храна, мелничко и рударско производство. Од 1929 година селото било електрифицирано, а во 1964 Полски Тр’мбеш бил прогласен за град.
Африканско првенство во ракомет за мажи 2012
Африканско првенство во ракомет за мажи 2012 — 20-то Африканско првенство во ракомет за мажи кое се одржало во градовите Рабат и Сале во Мароко, во периодот од 11 јануари до 20 јануари. Вкупно учествувале 12 репрезентации. Тунис победил на турнирот.
Борован
Борован (Борован) — село во Северозападна Бугарија, административен центар на општината Борован во Врачанската Област. Има население од околу 2.221 жители (2022).
Африканско првенство во ракомет за мажи 2012
Првенството од страна на Меѓународната ракометна федерација било прифатено како квалификациски турнир за Летните олимписки игри кои се одржале во Лондон, во 2012 година.
Борован
Географија
Селото се наоѓа на 150 километри североисточно од главниот град Софија и на 31 километри от регионалниот центар Враца.
Африканско првенство во ракомет за мажи 2012
Прва фаза
Ждрепката била извршена на 24 септември 2011 година во Казабланка, Мароко.
Борован
Историиј
Денешното село Борован лежи на остатоци од голема тракиско-римска населба, за што сведочат ископаните гробови, керамика и римски монети. На висината на Борованската тумба зачувани се дел од темелите на ѕидините и кулите на доцноримската тврдина. Откриени се и остатоци од средновековна бугарска населба.
Името на Борован датира од бугарскиот среден век. Во тимарски регистар од 1614 година е пронајден список со имиња на 325 жители на селото Борован, меѓу кои и 5 свештеници, веројатно во тоа време имало црква и ќелијно училиште за обука на свештеници и учители. Во 1820 година во Борован било отворено едно од првите општествени училишта во Врачанската Област. Во 1834 година била изградена дрвена црква наречена „Света Параскева“, а во 1843 година таа била претворена во камена. Храмот „Свети Никола“ бил изграден во 1872 година, а еден век подоцна бил прогласен за споменик на културата.
На 18 мај 1876 година Христо Ботев и неговата чета поминале низ селото на пат од брегот на Козлодуј кон Врачанскиот Балкан. Оваа рута подоцна била вклучена како дел од меморијалниот комплекс „Ботев Патека“ и по неа секоја година минуваат стотици ботевски поклоници.
Селото било ослободено од отоманската власт на 25 октомври 1877 година. По ослободувањето, Борован станал едно од најголемите села во Врачанско. Главната егзистенција била земјоделството. Се одгледуваат житни култури, пченка и сончоглед. Во 1902 година во Борован била отворена пошта, а пет години подоцна било основано читалиштето „Будилник“. На 1 јуни 1972 година беше отворена новата зграда на општината и споменикот „Коњаникот“, посветен на загинатите во Септемвриското востание.
Луис Бургард
Луис Катарина Бургард (родена на 17 октомври 1992 г., во Есбјерг) е данска ракометарка која игра на позицијата десен бек за Мец и за данската репрезентација.
Клупска кариера
Луис Бургард започнала да игра ракомет на петгодишна возраст во Виндинг СФ. Во 2006 година, таа и се приклучила на екипата на Фредериција. Во 2010 година, Луис потпишала договор со КИФ Вејен, клуб со кој учествувала во Купот на ЕХФ во сезоната 2010-2011. Следната година таа му се приклучила на Холстебро. Во 2013 година, со овој клуб таа го освоила својот прв трофеј во кариерата, Купот на ЕХФ, победувајќи го Мец во финалето. Истата сезона, таа била избрана за најдобар десен бек во данското првенство.
Од сезоната 2013-2014, таа и се приклучила на екипата на Виборг со кој освоила три титули во својата прва сезона во клубот: данското првенство, Куп на победниците на куповите и Купот на Данска. Бургард изјавила: ''Ова чувство е прекрасно, кулминација на сезоната. Јас дојдов во Виборг за да напредувам во кариерата и да освојувам титули, и веќе во мојата прва сезона овде освоив три.''
Во септември 2015 година, Бургард потпишала за ФК Мидтјиланд Хандбал, каде требало да ја замени Лине Јоргенсен која заминала во Романија во екипата на ЧСМ Букурешт. Во својата прва сезона во клубот го освоила Купот на Данска, по вторпат во својата кариера. Во нејзината последна сезона во клубот, кој сега имал ново име Хернинг-Икаст, Бургард му помогнала на клубот да стигне до финалето на данското првенство и вторпат во кариерата била избрана за Ол-стар десен бек на данското првенство.
За сезоната 2019-2020, таа пoтпишала двегодишен договор со францускиот шампион Мец. .
Репрезентативна кариера
Бургард се натпреварувала на својот прв турнир со данската репрезентација на возраст од само 19 години, а тоа било Светското првенство 2011 година во Бразил. Таа учествувала во сите натпревари на Данска на првенството и постигнала 24 гола за време на турнирот. Репрезентацијата стигнала до полуфиналето, но на крајот не успеала да се искачи на подиумот, завршувајќи на четвртото место, откако во натпреварот за третото место загубиле од Шпанија.
Во 2012 година, таа учествувала на Олимписките игри 2012 каде што Данска завршила на деветтото место. Истата година, таа била дел од тимот на Данска кој го освоил петтото место на Европското првенство 2012 во Србија. Сепак, Бургард имала одличен поединечен турнир на кој завршила меѓу најдобрите стрелци со 31 погодок на 7 натпревари.
На Светско првенство 2013 во Србија, таа го освоила својот прв медал во кариерата со репрезентацијата, освојувајќи ја бронзата по победата против Полска (30-26) во малото финале. Бургард играла во сите натпревари и за време на натпреварувањето постигнала 25 гола.
Спиковски Андак
Спиковски Андак, нарекувана и Спиковска Река ― десната притока на Брегалница, во атарот на Спиково. Таа е долга околу 1 км. На неа се наоѓаат двата Спиковски Водопади.
Љасковец
Љасковец (Лясковец) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Љасковец во Великотрновската Област. Има население од околу 7.776 жители (2022).
Географија и местоположба
Се наоѓа на почетокот на Предбалканот, источно од Арбанашкиот рид, во подножјето на карпата на која се наоѓа манастирот „Св. Свети Петар и Павел“, на10 километри североисточно од регионалниот центар Велико Трново, 2 километри југоисточно од градот Горна Орјаховица и 5 километри јужно од реката Јантра.
Историја
Областа околу градот Љасковец била населена уште од преди новата ера, но прераснала како важна бугарска населба во средниот век, за време на Второто бугарско царство, поради неговата близина до престолнината Трновград. Блискиот манастир „Св. Свети Петар и Павел“ помогнал за брзиот развој на Љасковец како религиозен центар.
По османлиското освојување на Бугарија во 14 век, Љасковец, заедно со соседните села Горна Орјаховица, Долна Орјаховица и Арбанаси, формално биле автономни (т.е. не се дел од рајата) според декретот на султанот Селим II од 1538 година. Иако тоа било потврдено со подоцнежните декрети, како што е оној на Махмуд II во 1810 година, Љасковец (турски: Leskofça) се развил како центар на револуционерна активност, а од манастирот започнале три вооружени востанија во 18 и 19 век.
Во текот на 18 век, локалните жители решиле да произведуваат зеленчук во големи размери, главно компири, домати, бамја, грашок, модар патлиџан, морков, пиперка и бамја. Ова е главната причина зошто Љасковец има уникатен музеј посветен на производство на зеленчук и градинарство. Музејот располага со богат инвентар на алатки на локалните фармери од минатите векови. Во музејот се прикажани и оптимални организациски планови на градина, алати, работни навики и документи кои наведуваат правилна распределба на трудот.
Црн Дол
Црн Дол ― десната притока на Брегалница, во атарот на Спиково. Таа е долга околу 1 км. На него се наоѓа Црндолскиот Водопад.
Виселац
Виселац е планина во Република Српска. Планината е висока 903 м и широка 0,38 км. Подрачјето околу Висленец е многу планинско. Во оваа подрачје е просек 67 луѓе на километер квадратен. Во оваа подрачје е присутна хемиборелната клима. Просечна температура е 9 °C, додека во лето е 19 °C, во зима температурата опаѓа на околу - 4 °C. Просечни врнежи изнесуваат 1.399 милиметри годишно.
BTSE
BTSE е платформа за тргување со криптовалути и аналитичка компанија која нуди спот и фјучерси тргување за повеќе дигитални средства. Платформата работи како размена на фиат-на-криптовалути и поддржува тргување со шест криптовалути со осум различни фиат валути. Дополнително, BTSE ги користи своите аналитички способности за развој на финансиски производи и услуги кои ги користат технологиите за биткоин и криптовалути.
BTSE е основана од тим со долгогодишно искуство во технологија, тргување и финансиски услуги. Тој е член на течната мрежа на Blockstream, федеративна странична синџир на Биткоин која овозможува побрзо и поефикасно тргување со вкрстена размена. Дополнително, во 2020 година BTSE го објави својот мајчин токен наречен BTSE, кој беше лансиран на Течната мрежа.
Плазмарон
Во физиката, плазмарон е квазичестичка што се појавува во систем кој има силни плазмон-електрони заемодејства. Тоа е квазичестичка образувана од заедмнодејствија на квазичестичка со квазичестичка, бидејќи и плазмоните и електронските дупки се збирни модели на различни видови. Неодамна бил забележан во графенот и порано во елементарниот бизмут.
Стареење на населението
Стареењето на населението ― зголемена средна возраст кај населението поради намалувањето на стапката на плодност и зголемувањето на животниот век. Повеќето земји имаат зголемен животен век и стареење на населението, трендови кои се појавиле најпрво во развиените земји, но сега се забележани практично во сите земји во развој. Тоа е случај за секоја земја во светот освен 18-те земји означени како „демографски оддалечени“ од Обединетите нации. Постарото население моментално е на највисоко ниво во историјата на човештвото. ОН предвидуваат стапка на стареење на населението во 21 век ќе го надмине оној од претходниот век. Бројот на луѓе на возраст од 60 години и повеќе се зголемил тројно од 1950 година и достигнал 600 милиони во 2000 година и надминал 700 милиони во 2006 година. Се предвидува дека комбинираното постаро и геријатриско население ќе достигне 2,1 милијарди до 2050 година. Земјите значително се разликуваат во однос на степенот и темпото на стареење, а ОН очекуваат населението што почнало да старее подоцна ќе имаат помалку време да се прилагодат на нивните последици.
Преглед
Стареењето на населението е промена во распределбата на населението на една земја кон постарите возрасти и обично се одразува со зголемување на просечната и средната возраст на населението, пад на процентот на населението составено од деца и пораст на процентот на население составено од стари лица. Стареењето на населението е широко распространето низ светот и е најнапредно во најразвиените земји, но расте побрзо во помалку развиените региони, што значи дека постарите лица ќе бидат сè повеќе концентрирани во помалку развиените региони во светот. Оксфордскиот институт за стареење на населението, сепак, заклучил дека стареењето на населението значително забавило во Европа и ќе има најголемо идно влијание во Азија, особено затоа што Азија е во петтата фаза (многу ниска стапка на наталитет и ниска стапка на смртност) од моделот на демографски преод.
Меѓу земјите кои моментално се класифицирани од Обединетите нации како поразвиени (со вкупно население од 1,2 милијарда во 2005 година), вкупната средна возраст се зголемил од 28 во 1950 година на 40 години во 2010 година и се предвидува дека ќе порасне на 44 години до 2050 година. Соодветните бројки за целиот свет се 24 во 1950 година, 29 во 2010 година и 36 во 2050 година. За помалку развиените региони, средната возраст ќе се движи од 26 години во 2010 година на 35 години во 2050 година.
Стареењето на населението произлегува од два веројатно поврзани демографски ефекти: зголемување на долговечноста и опаѓање на плодноста. Зголемувањето на долговечноста ја зголемува просечната возраст на населението со зголемување на бројот на преживеани постари луѓе. Падот на плодноста го намалува бројот на доенчиња, а како што ефектот продолжува, се намалува и бројот на помлади луѓе воопшто. Од двете сили, падот на плодноста сега придонесува за стареење на поголемиот дел од населението во светот. Поконкретно, големиот пад на вкупната стапка на плодност во текот на последниот половина век е првенствено одговорен за стареењето на населението во најразвиените земји во светот. Бидејќи многу земји во развој минуваат низ побрзи транзиции на плодноста, тие ќе доживеат уште побрзо стареење на населението отколку што тоа ќе го направат моментално развиените земји.
Стапката со која старее населението веројатно ќе се зголеми во следните три децении; сепак, малку земји знаат дали нивната постаро население ги живее дополнителните години од животот во добро или лошо здравје. „Збивање на заболувањето“ би значела намалена попреченост во староста, но проширувањето би довело до зголемување на лошото здравје со зголемена долговечност. Поставена е друга можност за ситуација на „динамична рамнотежа“. Тоа е клучна информација за владите доколку границите на животниот век продолжат да се зголемуваат на неодредено време, како што веруваат некои истражувачи. Пакетот на здравствени студии на Светската здравствена организација работи на обезбедување на потребните докази за здравјето и благосостојбата, како што е Светското здравствено истражување, и Студијата за светското стареење и здравјето на возрасните. Истражувањата опфаќаат 308.000 испитаници на возраст од најмалку 18 години и 81.000 на возраст од најмалку 50 години од 70 земји.
Светското истражување за стареење, кое ги истражува ставовите, очекувањата и однесувањата кон подоцнежниот живот и пензионирањето, во режија на Џорџ Лисон, и опфаќа 44.000 луѓе на возраст од 40 до 80 години во 24 земји од целиот свет, откри дека многу луѓе сега се целосно свесни за стареењето на светското население и за последиците што тоа ќе ги има врз нивните животи и на нивните деца и внуци.
Канада има највисока стапка на доселување по глава на жител во светот, делумно за да се спротивстави на стареењето на населението. Институтот „К. Д. Хау“, конзервативен аналитички центар, навел дека доселување не може да се користи како остварливо средство за спречување на стареењето на населението. Тој заклучок се гледа и во трудовите на други изучувачи. Демографите Питер Мекдоналд и Ребека Кипен коментираат: „Како што плодноста тоне подалеку под нивото на замена, ќе бидат потребни сè повисоки нивоа на годишна нето преселба за да се одржи целта на дури нула пораст на населението“.
Ширум светот
Постарото население во светот драстично расте. Азија и Африка се двата региони со значителен број земји кои се соочуваат со стареење на населението. Во рок од 20 години, многу земји во тие региони ќе се соочат со ситуација во која најголема група на население ќе бидат оние над 65 години, а просечната возраст се приближува до 50 години. Во 2100 година, според истражувањето предводено од Универзитетот во Вашингтон, 2,4 милијарди луѓе ќе бидат на возраст над 65 години, во споредба со 1,7 милијарди на возраст под 20 години. Оксфордскиот институт за стареење на населението е установа која го разгледува светското стареење на населението. Неговото истражување открива дека многу од гледиштата за светското стареење се засноваат на митови и дека ќе има значителни можности за светот како што созрева неговото население, како што истакнала директорката на Институтот, професорката Сара Харпер, во својата книга „Општества за стареење“.
Повеќето од развиените земји сега имаат подзаменливи нивоа на плодност, а растот на населението сега во голема мера зависи од доселувањето заедно со импулсот на население, кој исто така произлегува од претходните големи генерации кои сега уживаат подолг животен век.
Од околу 150.000 луѓе кои умираат секој ден ширум светот, околу две третини, 100.000 дневно, умираат од причини поврзани со возраста. Во индустријализираните земји тој процент е многу поголем и достигнува 90%.
Благосостојба и општествени политики
Економските ефекти од стареењето на населението се значителни. Постарите луѓе имаат повисоки акумулирани заштеди по глава од помладите луѓе, но трошат помалку на стоки за широка потрошувачка. Во зависност од опсегот на возраст во кој се случуваат промените, стареењето на населението може да резултира со пониски каматни стапки и економски придобивки од пониската инфлација. Некои економисти  во Јапонија гледаат предности во таквите промени, особено можноста за напредок во автоматизацијата и технолошкиот развој без да се предизвика невработеност, и се нагласува промената од БДП кон личната благосостојба.
Сепак, стареењето на населението исто така зголемува некои категории расходи, вклучително и некои од јавните финансии. Најголемата област на трошоци во многу земји сега е здравствената заштита, чии трошоци веројатно драстично ќе се зголемат како што старее населението. Ова ќе им даде на владите тешки избори помеѓу повисоки даноци, вклучително и можно премерување на данокот од заработка до потрошувачка и намалена владина улога во обезбедувањето здравствена заштита. Сепак, неодамнешните студии во некои земји покажуваат дека драматичното зголемување на трошоците за здравствена заштита повеќе се припишува на зголемените трошоци за лекови и лекари и поголемата употреба на дијагностичко тестирање од сите возрасни групи, а не на стареењето на населението за кое често се тврди.
Вториот најголем трошок на повеќето влади е образованието, со трошоци кои имаат тежнеење да опаѓаат со стареењето на населението, особено затоа што помалку млади луѓе веројатно би продолжиле во високото образование бидејќи би биле барани како дел од работната сила. Системите за социјално осигурување исто така почнале да доживуваат проблеми. Претходните пензиски системи со дефинирани бенефиции имаат проблеми со одржливоста поради зголемената долговечност. Продолжувањето на пензискиот период не било поврзано со продолжување на периодот на активниот труд или пораст на пензиските придонеси, што резултирало со пад на стапките на замена.
Стареењето на населението влијае и на работната сила. Постарите работници би трошеле повеќе време на работа, а човечкиот капитал на старечката работна сила е низок, намалувајќи ја продуктивноста на трудот.
Очекувањата за продолжување на стареењето на населението предизвикува прашања за сместивост на државите за благосостојба да ги задоволат потребите на населението. Во раните 2000-ти, Светската здравствена организација поставила насоки за да го поттикне „активното стареење“ и да им помогне на месните власти да се справат со предизвиците на стареењето на населението (Светски градови погодни за стареењето) во однос на урбанизацијата, домувањето, превозот, социјалното учество, здравјето. услуги итн. Месните самоуправи се добро позиционирани да ги задоволат потребите на месното, помалото население, но бидејќи нивните ресурси варираат од еден до друг (на пр. даноци на имот, постоење на организации во заедницата), поголемата одговорност на месните власти веројатно ќе ги зголеми нееднаквостите. Во Канада, најсреќните и поздравите старци имаат тежнеење да живеат во попросперитетни градови кои нудат широк спектар на услуги, но на помалку среќните им недостасува пристап до исто ниво на ресурси. Приватните живеалишта за стари лица обезбедуваат и многу услуги поврзани со здравствено и социјално учество (на пр. аптека, групни активности и настани) на лице место, но тие не се достапни за помалку среќните. Исто така, еколошката геронтологија укажува на важноста на животната средина во активното стареење. Всушност, промовирањето на добри средини (природни, изградени, социјални) во стареењето може да го подобри здравјето и квалитетот на животот и да ги намали проблемите со попреченост и зависност, и, воопшто, социјалните трошоци и здравствените трошоци.
Стареењето на населението може да обезбеди поттик за технолошки напредок, бидејќи некои претпоставуваат дека ефектот на намалената работна сила може да се надокнади со автоматизација и добивки во продуктивноста.
Се чини дека светското стареење на населението предизвикува многу земји да ја зголемуваат возраста за заштита на староста од 60 на 65 години за да ја намалат цената на шемата за БДП. Возрасната дискриминација може да се дефинира како „систематско и институционализирано негирање на правата на постарите луѓе врз основа на нивната возраст од страна на поединци, групи, организации и установи“. Дел од злоупотребата може да биде резултат на незнаење, непромисленост, предрасуди и стереотипи. Облици на дискриминација се економската пристапност, општествената пристапност, временската пристапност и административната пристапност.
Во повеќето земји во светот, особено земјите во Африка, постарите луѓе обично се најсиромашните членови на општествениот спектар и живеат под прагот на сиромаштија.
Скокото (водопад)
Скокото ― водопад на реката Брегалница, во атарот на Спиково, Општина Пехчево, Македонија. Од градот Пехчево е оддалечен околу 8-9 километри во воздушна линија.
Местоположба
Водопадот припаѓа на реката Брегалница, месно нарекувана и како Валавничка Река.
Водопадот се наоѓа по непосредното создавање на Брегалница, после спојувањето на Љутачка и Ж'тачка Река (Крива Река), односно на координатите 41.72741°N, 22.98575°W.
NFPA 704
NFPA 704: Стандардне систем за препознавање на опасностите кај материјали за итна помош (Standard System for the Identification of the Hazards of Materials for Emergency Response) — стандард на Националното здружение за противпожарна заштита на САД. Првично е усвоен како прилагоден како водич во 1960 г. Подоцна е преработуван на повеќе наврати во денешниот облик на „безбедносен квадрат“ (Safety Square) или „огнена баклава“ (Fire Diamond) за брзо и леспо препознавање на ризиците што ги носи даден опасен материјал. Од ова дознаваме дали и каква посебна опрема треба да се користи, какви постапки да се следат, и мерките на претпазливост во првичните черкови на итната помош. Овој стандард е меѓународно прифатен и игра стушинска улога превозот на хемикалии.
Ознаки
Четирите поделоци имаат своја боја: горниот е црвениот (за запаливост), лево е синиот (степен на опасност по здравјето), десно е жолтиот (хемиска реактивност), а долу е белиот на кој има ознаки за посебни опасности. Трите поделоци се ставени на скала од 0 (безопасно) до 4 (голема опасност). Подолу се наведени упатаствата за секоја класа според последната преработка на одделите 5, 6, 7 и 8 од NFPA 704. Бројчените вредности во првиот столб се „степени на опасност“ со арапски бројки (0, 1, 2, 3, 4), за разлика од другите стандардни системи (на пр. NFPA 30 за запаливи и согориви течности) кои опасностите ги делат на класи и ги означуваат со римски бројки (I, II, III).
Историја
За разработката на NFPA 704 е заслужна противпожарната служба на градот Шарлот по пожарот во тамошната хемиската фабрика во 1959 г. кој им нанел тешки повреди на многу пожарникари. Кога дошле на местото на несреќата, пожарникарите нашле запалено буре во кое мислеле дека се чувал керозин. Кога се обиделе да го задушат пожарот, бурето експлодирало бидејќи во керозинот иало метален натриум. Тринаесет пожарникари се здобиле со повреди, од кои неколку критични, а еден ги изгубил обете уши и поголем дел од лицето.
Во тоа време таквите буриња немале ознака за материјалиете што се чуваат во нив, поради што пожарникарите немале претстава дека треба да постапуваат поинаку. Во тој случај, натриумот рагирал со водата и испуштил водороден гас и големо количество топлина, кои имаат потенцијал да екслплодираат.
Противпожарната служба на Шарлот вовела обука за постапување со пожари со опасни материјали, обезбедиле соодвета заштитна облекаи ја дополниле инспекцијата за спречување пожар. Началникот Џ. Ф. Морис ја осмилил табличката со облик на баклава, со која се означувало дека зградата содржи опасни материјали, заклуччно со нивната запаливост, реактивност и здравствени последици.
Африканско првенство во ракомет за мажи 2014
Африканско првенство во ракомет за мажи 2014 — 21-то Африканско првенство во ракомет за мажи кое се одржало во градовите Алжир и Черага во Алжир, во периодот од 16 јануари до 25 јануари. Вкупно учествувале 12 репрезентации. Алжир победил на турнирот.
Судии
На првенството учествувале 11 судии.
Ждрепка
Ждрепката била направена на 9 октомври 2013 година.
Прва фаза
Сите натпревари се одиграни по Средноевропско време UTC+1).
Омега-мезон
Омега-мезон (ω) — мезон без вкус добиен со суперпозиција на пар горен кварк - антикварк и долен кварк - антикварк. Тој е дел од векторскиот мезон нонет и посредува во нуклеарната сила заедно со пионите и ро-мезоните.
Својства
Најчестиот режим на распаѓање на мезонот ω е  на 89,2±0,7%, проследено со  на 8,34±0,26%. Кварковиот состав на ω-мезонот може да се смета како мешавина помеѓу, и состојби, но тоа е многу близу до чиста симетрична  - состојба. Ова може да се покаже со деконструкција на брановата функција на ω во неговите составни делови. Гледаме дека ω и ϕ-мезоните се мешавини на SU(3) брановите функции како што следува.
каде
Може да се пресмета дека е аголот на мешање под кој компонентите целосно се одвојуваат, што речиси одговара на вистинската вредност пресметана од масите од 35°. Затоа, ω-мезонот е речиси чиста симетрична -  состојба.