cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шенген-зона
Вкупно 22 од 28-те земји-членки на ЕУ се дел од Шенген-зоната. Од шесте членки на ЕУ кои не се дел од Шенген зоната, четири Бугарија, Хрватска, Кипар и Романија законски се обврзани да се придружат, додека останатите две-Ирска и Обединетото Кралство не учествуваат во договорот. Четирите земји-членки на Европската асоцијација за слободна трговија (EFTA), Исланд, Лихтенштајн, Норвешка и Швајцарија, не се членки на ЕУ, но се дел од Шенген-зоната. Европските микродржави, Монако, Ватикан и Сан Марино се де факто дел од Шенген зоната. Шенген-зоната има население повеќе од 400 милиони луѓе и се протега на површина од 4,312,099 км2. Околу 1,7 милиони луѓе работат секојдневно на европска граница, а во некои региони овие луѓе сочинуваат до една третина од работната сила. Секоја година, вкупно има 1,3 милијарди премини на границите на Шенген. 57 милиони премини се должат на превоз на стоки по пат, со вредност од 2,8 трилиони евра секоја година. Намалувањето на трошоците за трговија поради Шенген варира од 0,42% до 1,59% во зависност од географијата, трговските партнери и други фактори. Земјите надвор од Шенген зоната исто така имаат поволности. Државите во Шенген зоната ги зајакнале граничните контроли со земјите што не се членки на Шенген-зоната.
Фудбалот во 1929 година
1929 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Крсла (Доброшинци)
Претставува населба од доцноантичко време. Непосредно до патот Струмица-езеро Турија се издига висок рид, оддалечен од селото 2 км. На врвот има остатоци од темели на старохристијанска базилика околу која се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Јум Каш
Јум Каш е мајански бог на шумите, дивата природа и ловот ..
Танго сплетка (филм од 1914)
Танго сплетка (англиски: Tango Tangle)- американски филм од 1914 година, во режија на Мак Сенет (Mack Sennett), кој е автор и на сценариото. Во главните улоги играат Чарли Чаплин, Роско Арбакл (Roscoe Arbuckle), Форд Стерлинг (Ford Sterling) и Честер Конклин (Chester Conklin). Филмот е познат и по насловот „Чарлиевата занимација“ (Charlie's Recreation).
Содржина
Во оваа кратка комедија, Чарли Чаплин (кој се појавува без своите препознатливи мали мустаќи) е млад, убаво облечен човек кој, малку поднапиен, упаѓа на еден бал. Трубачот (го игра Стерлинг) и кларинетистот (го игра Арбакл) од оркестарот се вљубени во девојката од гардеробата и меѓусебе се тепаат за неа. Сепак, додека свири оркестарот, пијаното конте (го игра Чаплин) почнува да игра со девојката. Љубоморниот трубач се преправа дека му е лошо и го испраќа кларинетистот да му донесе вода, а потоа, искористувајќи го неговото отсуство, оди на подиумот и се тепа со својот соперник. Меѓутоа, тогаш доаѓа кларинетистот, па уплашениот трубач му ја остава девојката, а тој и контето продолжуваат да се тепаат кај гардеробата, сè додека двајцата не паднат изнемоштени на подот.
Надворешни врски
Charlie's Recreation (1914) - Charlie Chaplin - YouTube
Бела Кираљ
Бела Кираљ ( – ) — унгарски воен офицер пред, за време и по Втората светска војна. По војната бил осуден на доживотен затвор по наредба на советскиот режим, но подоцна бил ослободен. По неговото ослободување, ја командувал Националната гарда при Унгарската револуција во 1956 година. За подоцна да пребегне во САД, каде станал академски историчар. Се вратил во Унгарија по распадот на Советскиот Сојуз и бил избран за член на Унгарскиот парламент.
Младост
Роден е во Капошвар, Унгарија, како син на одржувач на станици. Во младоста одгледувал гулаби, што му останало животна страст. Неговите желби да стане ветеринарен хирург пропаднале бидејќи семејството не можело да го плати образованието. Поради далтонизам не можел да се вработи во железницата. Во 1930 година, воената служба станала задолжителна - две години за кандидати и една година за доброволци. Се придружил на војската, нашол интерес, завршил на Воената академија „Лудовика“ меѓу првите 5% во неговиот клас, и бил прогласен за втор поручник на 20 август 1935 година. Како ученик во Генералштапската академија бил унапреден во чин капетан во декември 1942 година.
Втора светска војна и повоеното затворање
Унгарија се придружила на Силите на Оската и му објавила војна на Советскиот Сојуз во 1941 година. Кираљ бил учесник на Источниот фронт и бил двапати ранет. Во 1943 година бил задолжен да го чува еврејската работничка бригада по долината на реката Дон со војска од 400 војници. Спротивно на наредбите, тој им дал топла облека, храна и медицинска нега. Во 1993 година, Јад Вашем го именувал за “Праведник меѓу народите”, оддавајќи му почит за хуманиот третман на еврејските заробеници.
Во март 1945 година Кираљ бил задолжен за одбраната на Кесег. По предавањето на градот на Советската армија, бил уапсен и испратен во Сибир како воен заробеник. Се вратил во својот дом по потпишувањето на Париските мировни договори, и се приклучил на Унгарската комунистичка партија и новосоздадената Унгарска народна армија.
Комунистичките власти го предупредиле во 1947 година да не ја земе за сопруга вдовицата внука на крајниот десничар и поранешен премиер Ѓула Гембеш, кој бил познат антисемитист. Очекувал да биде разрешен од должностите кога бил повикан од генералот Ѓерѓ Палфи, но бил назначен да го командува одделот за обуки. Бил прогласен за генерал во 1950 година, а подоцна и за мајор генерал. Во 1950 година, бил назначен за командант на пешадијата. Се очекувало од него да ја командува унгарската војска која би била дел од планираниот напад на Советскиот Сојуз на Југославија по расколот на Сталин и Тито. Сталин ја прекинал операцијата, обесхрабрен од успехот на американската армија во Корејската војна. Според Кираљ ситуацијата во Кореја „го свела Сталиновиот план во калта“.
Улогата во Унгарската револуција во 1956 година
Унгарската револуција од 1956 година започнала кусо по неговото ослободување од затвор. Тој бил болен и закрепнувал од операција, но избегал од болницата за да им се придружи на унгарските револуционери и го прифатил назначувањето за главен командант на воената гарда и воен командант на војската во Будимпешта против Советите.
И покрај постојаното насилство насочено против просоветските комунисти, советскиот дописник Анастас Микојан советувал да нема советска инвазија, сакајќи унгарските комунисти самите да го задушат востанието на контрареволуционерите. Ова недејствување довело до тоа многу просоветски комунисти да ги преиспитаат своите должности и лојалност. Како што Никита Хрушчов изгубил доверба во способноста на унгарските комунисти да го сузбијат востанието и ѝ наредил на Советската армија да ја нападне Будимпешта на 4 ноември 1956 година.
Кираљ согледал дека неговите сили, лојални на Наѓ, немаат никаква надеж за победа над Советската армија. Сепак, го презирал рускиот амбасадор Јуриј Андропов поради криењето на претстојната инвазија која Никита Хрушчов ја наредил три дена пред настанот.
По успешното сузбивање на револуцијата, Кираљ избегал во САД преку Австрија за да избегне да биде заробен. Но сепак тој бил осуден на смрт во отсуство од Советскиот Сојуз (судбина која другите револуционери како Имре Наѓ не ја избегнале).
Престојот во САД
Кираљ бил почитуван во САД бидејќи тие биле поддржувачи на владата раководена од Наѓ на кој лојален ѝ бил и самиот Кираљ. Кога пристигнал добро го владеел англискиот јазик, кој го изучувал додека бил затворен. Се запишал на Универзитетот „Колумбија“ каде дипломирал историја. Од 1964 година тој предавал воена историја на Бруклинскиот колеџ, и станал раководител на одделот за историја. Се пензионирал како почесен професор во 1982 година. За времето додека работел тој бил директор на Друштвото за програма за Источна и Средна Европа, ја надгледувал издавачката куќа на Бруклинскиот колеџ, и бил советник на Бруклинскиот клуб за воена историја. Наградата која се доделува на студенти за извонредни достигнувања во современата историја го носи неговото име.
Враќање во Унгарија
По распадот на Советскиот Сојуз, тој бил поканет да биде гостин на погребот на Имре Наѓ во јуни 1989 година. Се преселил во Унгарија подоцна истата година, и бил избран да биде член на Унгарското собрание. Мандатот му бил од 1990–1994 и бил независен пратеник, подоцна станал владин советник. Во 2004 година, тој станал соработник на Унгарската академија на науките.
Кираљ починал спиејќи во Будимпешта на 4 јули 2009 година на возраст од 97 години.
Хордалан
Хордалан (норвешки: Hordaland) е округ во југозападниот едл на Норвешка. Административен центар е Берген. Бројот на населението според пописот извршен во 2006 година изнесувал 453.574 а површината 15.460 км2. Овој округ е трет по бројот на жители зад Осло и Акерсхус.
Грбот потекнува од 1961 година.
Список на државни водачи во 285 година
Ова е список на државни водачи во 85 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Директен доказ
Во математиката и логиката, директен доказ е начин на докажување дека дадено тврдење е вистинито, или пак дека е невистинито и тоа преку непосредно комбинирање на востановени факти, обично претходно докажани леми и теореми, или пак аксиоми, без какви било дополнителни претпоставки. За директно докажување на тврдење во форма на импликација "Ако p, тогаш q", неопходно е единствено да се претпостави дека е исполнет условот, односно претпоставката p. За да се стигне од претпоставката до заклучокот се користат формалните правила за изведување на заклучоци (расудување). Скоро секогаш се користи таканаречената логика од прв ред, односно предикатна логика, со вклучување на кванторите за секој и постои. Правилата за изведување на заклучоци се модус поненс и хипотетички силогизам.
Обратно, индиректен доказ може да почнува со различни погодни хипотетички сценарија и потоа продолжува со елиминирање на неодреденостите во секое од тие сценарија сè додека не се стигне до неизбежен заклучок дека тврдењето што се докажува мора да е вистинито. На пример, наместо да се докажува директно импликацијата p → q, може да се докаже контрапозицијата ~q → ~p (се претпоставува дека е исполнето ~q и се покажува дека тоа води до заклучок дека мора да е исполнето ~p). Бидејќи p → q и ~q → ~p се еквивалентни според принципот на транспонирање, всушност докажано е p → q. Методите на докажување кои не се директни вклучуваат  доказ преку контрадикција. Директните методи на докажување вклучуваат доказ преку претресување на сите случаи, доказ преку бесконечно спуштање и доказ преку индукција.
Пример
Следи едноставен, директен доказ дека збирот на два парни цели броеви е парен цел број.
Нека x и y се произволни парни цели броеви. Од нивната парност следува дека постојат цели броеви a и b, така што x=2a и y=2b. Тогаш, за збирот се добива:. Следува дека x+y е делив со 2, па значи е парен. Од произволноста на x и y следува дека збирот на секои парни цели броеви е парен цел број.
Небесна Кула
Небесната Кула (англ. Auckland Sky Tower) е кула на аголот од улиците Викторија Ст. и Федерал Ст. во центарот на Окленд, Нов Зеланд. Висока е 328 м, од приземјето до врвот на јарболот, и со тоа е највисоката самостојна градба на јужната полутопка. Интересно е тоа што архитектот јавно се откажал од своето дело. Кулата е 12-та највисока членка на Светската федерација на големи кули. Оваа кула е дел од казино-комплексот SKYCITY Auckland сопственост на фирмата SKYCITY Entertainment Group.
Намени
Покрај забава, кулата служи за телекомуникации и пренос кои простории се наоѓаат на 48-миот спрат. Исто така тука неколку радио станици делат предавател. ТВ компанијата Канвест (во чија сопственост се каналите ТВ3 и Ц4) тука има спореден предавател—додека нивниот главен предавател е во Ваиатаруа. Горниот дел од кулата има два ресторана (од кои еден е вртлив) и разни нагледни платформи. Кулата има 600.000 посетители годишно или по околу 2 посетитела во минута.
Кулата исто така нуди банџи-скокање, т.н. SkyJump помогнато од кабел од висина од 192 м од една нагледна платформа на кулата.
Изградба
Пои две и пол години изградба, кулата била свечено отворена на 3 март, 1997, шест месеци порано од предвидениот рок. При изградбата употребени се 15,000 кубни метри цемент, 2,000 арматура и 660 тони градежен челик. Јарболот тежи повеќе од 170 тони.
Одговорна за изведбата била фирмата Флечер Констракшн. Оваа фирма обезбедила координација, стуктурни, геотехнички, градежни, механички, електрични, водоводни услуги, како и осветлување и противпожарен систем.
Кулата е направена да издржува ветрови посилни од 210 км/ч и да издржува земјотреси низ период од 1000 години. Според анализите, земјотрес со епицентар на 40 раздалеченост и јачина од 7,0 на Рихтеровата скала не ѝ може ништо на кулата. Дури и земјотрес со јачина од 8,0 по Рихтеровата скала, што е речиси невозможно во овие краишта, не може да ја сруши кулата.
Надворешни врски
-36.84846°N, 174.76218°W
Национална библиотека
Национална библиотека (или народна библиотека) — библиотека основана како државна установа со цел да служи како главна ризница на информации за таа земја по пат на задолжителен примерок. За разлика од јавните библиотеки, ретко која национална библиотека дозволува зајмување на книги. ВО неа се чуват ретки и вредни дела и списи. Во земјите од поранешна СФРЈ, националната има улога и на универзитетска библиотека.
Националните библиотеки остваруваат соработка со нивните пандани од други земји преку здружени организации како Меѓународниот сојуз на библиотечните здруженија и установи (IFLA), каде се заеднички задачи, проекти, разгледуваат општи стандарди и споделуваат искуства. Националните библиотеки во Европа учествуваат во Европската библиотека, која принадлежи на Соборот на европските национални библиотеки (CENL).
Историја
Првите национални библиотеки водат потекло од кралските библиотеки и книжните фондови на слични центри на моќ. Еден од првите со намера да создаде државна библиотека е велшкиот математичар Џон Ди. Во 1556 г. Ди на англиската кралица Марија I ѝ изложил план за основање на ваква библиотека и заштита на стари книги, ракописи и евиденција, но замислата не се остварила.
Македонија
Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ во Скопје е основана 23 ноември 1944 г. со одлука на АСНОМ како „Народна библиотека“, наследувајќи го фондот на библиотеката на Филозофски факултет во Скопје, основана во 1920 како прва универзитетска библиотека во Македонија
Рајски птици
Рајски птици (науч. Paradisaeidae) — семејство птици што припаѓаат на редот врапчевидни. Вкупно има 45 вида, од кои 38 се наоѓаат само во Нова Гвинеја и соседните острови Индонезија и Источна Австралија.
Распространетост
Живеат во тропските дождовни шуми на Австралија и Нова Гвинеја. Нова Гвинеја често се нарекува „остров на рајските птици“, бидејќи поголем дел од птиците живеат тука. На грбот на Папуа Нова Гвинеја се наоѓа рајска птица.
Бад Доберан-Ланд
Бад Доберан-Ланд (Bad Doberan-Land) — општинска заедница во округот Росток, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Бад Доберан, иако самиот не е дел од општинската заедница.
Кабракан
Кабракан е мајански бог на планините и земјотресите.
Бад Доберан-Ланд
Општинската заедница Бад Доберан-Ланд се состои од следниве општини:
Јазици во Војводина
Јазици кои се зборуваат во српската покраина Војводина вклучуваат јужнословенски јазици (на српско-хрватски, Буњевац, Сокац, Македонски, Словенија, Бугарија), Западно словенски јазици ( Словачка, Полска и Чешка ), Источно словенски јазици (Украина, Русија), Унгарски, Романски, Германски, Ромски, Албански и други.
Историски преглед
Не е познато кои јазици се зборувале на територијата на денешна Војводина во палеолитот и неолитот. Првите говорители на индоевропските јазици пристигнале тука во 4200 година п.н.е. и откако се појавиле првите пишани траги за овој регион, постојат податоци за говорители на различни индоевропски јазици кои живееле на овие простори, вклучувајќи ги и говорителите на тракиски, илирски, келтски, ирански. и курзивни гранки на индоевропското јазично семејство. Подпаѓањето под Римската Империја довело на овие простори говорители на турски и германски јазици. Зборувачи на јужнословенски јазици се населиле во областа во 6 век, додека говорителите на унгарски се појавиле во 9 век. Османлиското освојување на регионот во 16 век довело на оваа област говорители на турски, ромски и други јазици, додека хабсбуршкото освојување на крајот на 17 и првата половина на 18 век ги довело овде говорителите на германски, словачки, русински, чешки, украински и други јазици. Во последниве години, има зголемен број на говорници на кинески јазик.
Употреба на јазиците на малцинствата
Покрај српскиот, кој е официјален јазик во целата земја, има пет регионални јазици во официјална употреба од страна на покраинската администрација во Војводина: Унгарски, Романски, Словачки, Руски и Хрватски. Српскиот јазик се користи во сите општински влади, додека јазиците на малцинствата се користат во избраните општински влади. Српскиот јазик со кирилско писмо е во официјална употреба во сите 45 општини во Војводина, додека српското латинско писмо е во официјална употреба само во 23 од 45 општини. Унгарскиот јазик е во официјална употреба во 29 општини, словачкиот во 12, романскиот во 9, русинскиот во 6 и хрватскиот и чешкиот во по 1 општина (сепак, чешкиот јазик не е официјален на ниво на провинција).
Радио телевизијата на Војводина, јавниот сервис во покраината, емитува програма на 10 јазици: српски, унгарски, словачки, руски, романски, буњевац, украински, ромски, хрватски и македонски. Одредени ТВ емисии се преведени и на знаковен јазик.
Тумба (Доброшинци)
Тумба  — археолошко наоѓалиште во Доброшинци, Општина Василево. На 1 км северно од селото се издига ритче високо 6 м кое зафаќа површина од 50 × 30 м. Во неговата основа спорадично се среќаваат фрагменти од керамички садови. На околу 200 м северно има голема грамада од градежен материјал, а се забележуваат и темели од објекти.
Наводи
.
Суперкуп на Италија 2020
Јувентус победил со 2-0 со головите на Кристијано Роналдо и на Алваро Мората и ја освоил својата деветта титула во Суперкупот на Италија.
Преглед на натпреварот
Ова бил четвртиот натпревар помеѓу Јувентус и Наполи во Суперкупот на Италија, а куриозитет е тоа што за Наполи ова било четвртото учество во ова натпреварување и во сите досегашни настапи како и во ова противник им бил Јувентус. Во првиот натпревар одигран во 1990 година, Наполи славел убедлива победа со 5-1 на Сан Паоло. На вториот натпревар во Суперкупот помеѓу двете екипи се чекало цели 22 години, кога во 2012 во Пекинг Јувентус победил со 4-2 по продолженија, откако по 90 минути натпреварот завршил нерешено 2-2. Третиот натпревар се случил две години подоцна, во Суперкупот 2014 одигран во Доха, кога после уште еден нерешен резултат (2-2) Наполи го победил Јувентус со 6-5 по изведување на пенали и стигнал до својата втора титула во Суперкупот на Италија.
Натпреварот започнал мирно без поголеми возбудувања речиси во целото прво полувреме. Најдобрата шанса за гол во првото полувреме ја имале фудбалерите на Наполи во 29-мата минута кога на еден центаршут од левата страна со глава одлично шутирал Лосано, но неговиот удар со фантастичен рефлекс го запрел Шченсни. Од другата страна, најдобрата можност за Јувентус во првото полувреме ја имал Кристијано Роналдо, но неговиот удар од далечина завршил малку над пречката. Така, на пауза се отишло со почетниот резултат 0-0.
Во второто полувреме Јувентус влегол многу поангажирано барајќи гол кој би им донел водство, а првата голема можност ја имале уште на самиот старт на вториот дел кога обидот на резервата Бернардески (кој влегол на полувремето на местото на Кјеза) бил сопрен на гол-линијата од голманот Оспина. Иницијативата на бјанконерите вродила со плод во 64-тата минута кога по еден корнер се створила голема мешаница во шеснаесеттникот на Наполи каде најдобро се снашол Роналдо кој искористил една лошо избиена топка и ја сместил во мрежата на Оспина за водство на Јувентус од 1-0. Тој резултат се одржувал долго, а најдобрата шанса за израмнување Наполи ја имал во 80-тата минута: влезениот од клупата за резерви Мертенс во шеснаесеттникот успеал од зад грб да му ја украде топката на Мекени кој земал замав да ја избие топката, но наместо неа го погодил белгискиот напаѓач и по проверката со VAR, главниот судија Валери досудил пенал за Наполи. Пеналот го извел Инсиње, но неговиот удар завршил покрај голот на Јувентус и резултатот останал непроменет. Во четвртата минута од судиското продолжение Наполи имал уште една можност за израмнување, но ударот на Лосано пак како и во првото полувреме бил одбранет од Шченсни. Во последните секунди од натпреварот, Јувентус искористил една контра и по додавањето на Квадрадо, резервата Мората го постигнал вториот гол за торинезите со кој била запечатена победата.
Екипа победник
Јувентус Победник на Суперкупот на Италија 2020 9. титула
Согн ог Фјуране
Согн ог Фјуране (норвешки: Sogn og Fjordane) е округ во југозападниот дел на Норвешка. Административен центар е Лејкангер. Бројот на жители во Согн ог Фјуране според пописот извршен во 2004 година изнесува 107.222 а површината 18.623 км2.
Die Dead Enough
Die Dead Enough — промотивен сингл на Мегадет од нивниот десетти студиски албум The System Has Failed. Издаден бил во 2004 г. и е во целосно авторство на Дејв Мастејн. Песната била напишана во Сан Диего, летото 2003 г. Die Dead Enough првично била наменета како музика за филмот Пила, но не се најде во конечниот избор од неразјаснети причини. Оваа песна е една од омилените на Дејв Мастејн од споменатиот албум.
Видео запис
На спотот кој бил снимен за промоција на синглот, се појавил само Дејв Мастејн, бидејќи во тоа време тој бил единствениот член на бендот. Крис Поланд, Џими Слоас и Вини Колајута биле само сесиски музичари. Оваа постава на бендот била само привремена, бидејќи Мастејн подоцна ги повикал Глен Дровер, Шон Дровер и Џејмс Мекдонаф, кои воедно активно биле вклучени во изработка на видео материјалот за следниот сингл „Of Mice and Men“. Спотот првпат бил прикажан на телевизија на 11 септември 2004 г. на музичкиот канал MTV.
Крушкова Нива (Смолани)
На околу 1 км североисточно од селото се наоѓа една помала височинка на чија површина се среќаваат неолитски артефакти од керамика, камен и кремен.
Дени (остров)
Дени (бислама и англиски: Dany) е мал остров во покраината Санма во Вануату.
Туризам
Островот не е населен но е често посетуван луѓе. Тој е позната локално туристичко одредиште за нуркање, сурфање и риболов. На островот има изградени нова колиба/ бунгалов кој се издава на туристи. Бунгаловот има поглед кон вулканот на островот Амбае.
Географија
Островчето Дени се наоѓа непосредно до источниот брег на островот Еспириту Санто. Дени е едно од повеќето островчиња кои се на тоа место. Западно е островот Еспириту Санто, југозападо се малите Малвануа, Малао, Малвепе и Малпараво (со уште едно мало островче) и југоисточно е Мавеја.
NGC 297
NGC 297 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 297 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 297 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 54 м 58,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 21' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 297 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1020464. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 262; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4680. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1206.
Ахил Чаловски
Ахил Чаловски (, - ) — македонски фармацевт.
Животопис
Роден е во Битола во 1887 година. По завршувањето на локалната битолска машка гимназија, се приклучил на ВМРО. Учествувал во Илинденското востание во летото 1903 година, во кое ја загубил ногата. Подоцна учел фармација на Американскиот универзитет во Бејрут, но дипломирал во Цариград. Во 1910 година отворил аптека во Битола, а во 1916 година кога заминал за Бугарија аптеката ја води неговиот брат Петар. Иако немал квалификации му било дозволено да ја работи заради потребата. По војната во 1920 година на Петар му била одземена лиценцата. Во 1921 година Ахил се вратил и повторно ја отворил аптеката. Во 1926 година ја преселил од спротивната страна на реката, кај рибарниците, каде што работел до своето пензионирање. Чаловски бил член на битолскиот огранок на Бугарските акциони одбори во 1941 година. Во подготовките за повлекувањето на Германците од Битола во есента 1944 година, тој бил вклучен во списокот од 16 заложници. Тие требало да обезбедат непречено повлекување на Германците од градот.
Чаловски бил женет со Невена Мирчева, сестра на Кирил Мирчев. И бил татко на политичарката и поетеса Лилјана Чаловска.
NGC 6702
NGC 6702 — елиптична галаксија во соѕвездието Лира, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6702 се споменува и како UGC 11354, MCG 8-34-19, CGCG 255-13.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6702 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6702 има привидни димензии од 1,9' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 46 м 57,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +45° 42' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 6702 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62395. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 82; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3540. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 814.
Какоч
Какоч е мајански бог-создавач.
Список на државни водачи во 1714 година
Ова е список на државни водачи во 714 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Хоенфелде (Мекленбург)
Хоенфелде (Hohenfelde) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Вашингтон Ирвинг
Вашингтон Ирвинг (Washington Irving) (3 април 1783 – 28 ноември 1859) бил американски писател, есеист, биограф и историчар од раниот 19 век. Најпознат е по раскази „Легендата на Заспаната Долина“ и „Рип Ван Винкл“, кои се дел од неговата книга „Книгата на скици на Џефри Крејон, Гент“. Неговите историски дела ги вклучуваат биографиите на Џорџ Вашингтон, Оливер Голдсмит и Мухамед, како и неколку истории на Шпанија во 15 век, кои обработуваат теми како Кристофер Колумбо, Маварите и Алхамбра. Ирвинг, исто така, бил американски министер на Шпанија во периодот 1842 – 1846 година.
Дебитирал во литературата во 1802 година со низата набљудувачки писма испратени во Утринска хроника, напишани под псевдонимот Џонатан Олдстајл. Откако се преселил во Англија поради семејниот бизнис во 1815 година, постигнал интернационална слава со издавањето на Книгата на скици на Џефри Крејон, Гент во 1819 година. До крајот на животот продолжил постојано да издава свои дела, претежно успешни, и напишал биографија за Џорџ Вашингтон во пет тома, само осум месеци пред неговата смрт на 76 години, во Теритаун, Њујорк.
Ирвинг, заедно со Џејмс Фенимор Купер, бил меѓу првите американски писатели признаени и во Европа, а поттикнал и автори како Натаниел Хоторн, Херман Мелвил, Хенри Водсворт Лонгфелоу и Едгар Алан По. Ирвинг, исто така, предизвикувал восхит кај некои европски писатели, како Сер Волтер Скот, Лорд Брајон, Томас Кемпбел, Френсис Џефри и Чарлс Дикенс. Како првиот вистински меѓународно докажан автор, Ирвинг се заложувал за пишувањето како легитимна професија и расправал за посилни закони за заштита на авторските права на американските писатели.
Младост
Родителите на Вашингтон биле Вилијам Ирвинг постариот, со потекло од Кјухолм, Шепинсеј, Оркнеј, и Сара, шкотско-англиски имигранти. Се венчале во 1761 година додека Вилијам бил подофицер во британската морнарица. Имале 11 деца, од кои 8 преживеале до полнолетство. Нивните први два сина, и двајцата крстени Вилијам, умреле како бебиња, како и нивниот четврти син, Џон. Преживеаните деца биле: Вилијам помладиот (1766), Ана (1770), Петар (1772), Кетрин (1774), Ебенезер (1776), Џон Трит (1778), Сара (1780) и Вашингтон.
Семејството живеело во Менхетн, Њујорк, и било дел од динамичната класа на трговци, кога се родил Вашингтон Ирвинг на 3 април 1783 година, во истата недела кога жителите на градот дознале за прекинот на огнот на Британците, со кој завршила [Американска револуција|[Американската револуција]]. Мајката на Ирвинг го крстила по херојот на револуцијата, Џорџ Вашингтон. На шест години, со помош на дадилката, Ирвинг го сретнал својот истоименик, кој тогаш живеел во Њујорк по неговата инаугурација за претседател во 1789 година. Претседателот го благословил младиот Ирвинг, кој подоцна средбата ја пресликал во цртеж со водени бои, кој и денес се наоѓа во неговиот дом. Неколку од неговите постари браќа станале активни трговци во Њујорк, и го поддржувале својот помал брат во неговите книжевни стремежи, често помагајќи му финансиски да напреднува во својата писателска кариера.
Како незаинтересиран студент, Ирвинг повеќе сакал раскази со авантури и драми, а до 14 години веќе често бегал од вечерните часови за да оди во театар. Епидемијата на жолта треска во Менхетн во 1798 година го принудила неговото семејство да го прати во поздрави средини, па така бил испратен на престој кај неговиот пријател Џејмс Кирк Полдинг во Теритаун, Њујорк. Токму таму Ирвинг дознал за блиското гратче Заспана Долина, со неговите необични холандски обичаи и локалните приказни за духови. Ирвинг повеќепати патувал долж Хадсон како тинејџер, па бил и во подолга посета на Џонстаун, Њујорк, каде ја поминал областа на планините Катскил, во која се случува дејствието на Рип Ван Винкл. Ирвинг подоцна напишал дека од сите пејзажи на Хадсон, планините Катскил најмногу ја скокоткале неговата детска фантазија.
Деветнаесетгодишниот Ирвинг почнал да праќа писма во њујоршкиот Утринска хроника во 1802 година, коментирајќи ги општествената и театарската сцена во градот, водејќи се по името Џонатан Олдстајл. Името, кое намерно укажувало на федералистичките склоности на писателот, било само прво од многуте псевдоними што Ирвинг ги користел во текот на кариерата. Писмата му донеле рана слава и умерена озлогласеност. Арон Бур, еден од издавачите на Хроника, бил толку импресиониран што ѝ пратил исечоци од писмата на Олдстајл на неговата ќерка, Теодосија, додека писателот Чарлс Брокден Браун отпатувал во Њујорк за да го вработи Олдстајл во списание за книжевноста, на кое работел во Филаделфија.
Загрижени за неговото здравје, неговите браќа финансирале продолжена тура низ Европа од 1804 до 1806 година. Ирвинг ги заобиколил повеќето места кои се сметале клучни за развојот на еден сè подинамичен младич, на незадоволство на брат му Вилијам. Вилијам напишал дека иако е задоволен со подобреното здравје на Ирвинг, не му се допаѓал изборот да „галопира низ Италија... оставајќи ја Фиренца на левата, а Венеција на десната страна.“ Наместо тоа, Ирвинг ги усовршувал социјалните и комуникациските вештини кои подоцна го направиле еден од најбараните гости во светот. Тој напишал дека настојува ведро да ги прифаќа сите работи, и дека кога вечерата не му е по вкус, се труди да развие вкус за неговата вечера. Додека бил во посета на Рим во 1805 година, Ирвинг се спријателил со американскиот сликар Вашингтон Алстон, и речиси потклекнал пред неговите убедувања да стане сликар. Сепак, подоцна напишал дека неговата улога во животот е поинаква.
Први поважни дела
Ирвинг се вратил од Европа за да студира право со неговиот законски советник, судијата Џосаја Огден Хофман, во Њујорк. И самиот признавал дека не бил добар студент, и едвај го положил правниот испит во 1806 година. Ирвинг почнал активно да комуницира со група на образовани млади луѓе, кои ги нарекувал „Момчињата од Килкени“. Соработувајќи со брат му Вилијам и пријателот Џејмс Кирк Полдинг, тој го издал списанието за книжевност Салмагунди во јануари 1807 година. Пишувајќи под разни псевдоними, како Вилијам Визард и Ланселот Лангстаф, Ирвинг ја исмевал њујоршката култура и политика, на начин сличен на дешеното списание Мед. Салмагунди постигнало умерен успех, а името и популарноста на Ирвинг се прошириле и надвор од Њујорк. Во седумнаесеттиот број, од 11 ноември 1807 година, Ирвинг му го доделил прекарот „Готам“, англосаксонски збор што значи „Град на прчовите“, на Њујорк.
Во доцната 1809 година, додека ја оплакувал смртта на неговата седумнаесет-годишна свршеница, Матилда Хофман, Ирвинг завршил со пишување на неговата прва поважна книга, Историјата на Њујорк од почетокот на светот до крајот на холандската династија, од Дидрих Никербокер (1809), сатира за „надуеноста“ на локалната историја и современата политика. Пред нејзиното издавање, Ирвинг употребил лукавство, слично на денешните масивни маркетиншки кампањи: објавил серија реклами за исчезната личност во њујоршките весници, барајќи информации за Дидрих Никербокер, намуртен холандски историчар кој наводно исчезнал од неговиот хотел во Њујорк. Како дел од трикот, Ирвинг објавил известување, наводно од сопственикот на хотелот, информирајќи ги читателите дека доколку господинот Никербокер не се врати за да си ја плати сметката, ќе објави ракописи кои ги заборавил во собата.
Несвесните читатели ја следеле приказната за Никербокер и ракописите со голем интерес, а дел од властите во Њујорк биле толку загрижени за исчезнатиот историчар, што дури и понудиле награда за неговото безбедно враќање. Управувајќи со „бранот“ на интерес кој го предизвикал со лукавството, Ирвинг, користејќи го псевдонимот на холандскиот историчар, ја издал Историјата на Њујорк на 6 декември 1809 година, која веднаш стекнала сеопфатен успех. Ирвинг посочил дека книгата им се допаднала на читателите и го направила славен, бидејќи оригиналните дела во тоа време биле исклучителност и реткост во Америка. Денес, презимето на Дидрих Никербокер, измислениот раскажувач на споменатата книга, но и други дела на Ирвинг, е прекар на жителите на Менхетн.
По успехот на Историјата на Њујорк, Ирвинг барал работа и на крајот станал уредник на списанието Аналектик, каде пишувал биографии на поморски херои, како Џејмс Лоренс и Оливер Пери. Тој, исто така, бил меѓу првите уредници кои ја препечатиле поемата на Францис Скот Кеј, „Одбраната на тврдината Мекхенри“, која подоцна ќе стане овековечена како химна на Соединетите Американски Држави.
Како и многу други трговци и жители на Њујорк, Ирвинг на почетокот се противел на војната во 1812 година, но британскиот напад на Вашингтон ДЦ во 1814 година го убедил да земе учество. Бил под команда на Даниел Томпкинс, градоначалник на Њујорк и командант на њујоршката државна војска. Освен во една извидничка мисија во областа на големите езера, Ирвинг немал позначаен придонес. Војната се покажала катастрофална за многу американски трговци, вклучувајќи го и семејството на Ирвинг, и во средината на 1815 година тој заминал во Англија, со цел да ја спаси трговската компанија на своето семејство. Останал во Европа во наредните 17 години.
„Книгата на скици“
Во пролетта 1819 година, Ирвинг му пратил повеќе есеи на брат му Ебенезер во Њујорк, и побарал да бидат издадени под името Книгата на скици на Џефри Крејон, Гент. Првото издание, кое ја содржело и Рип Ван Винкл, постигнало огромен успех, но и останатите изданија биле еднакво успешни. Делото се издавало во периодот 1819 - 1820 година во 7 изданија во Њујорк, и во два тома во Лондон (Легендата на Заспана Долина се појавила во шестото издание во Њујорк, и вториот том во Лондон).
Како и многу други успешни автори во оваа доба, Ирвинг се борел против илегалното копирање. Во Англија, некои од неговите скици биле преобјавени во месечни списанија без негова дозвола, што во тоа време не се сметало за прекршок, бидејќи не постоел закон за заштита на авторските права. За да го спречи развојот на пиратеријата во Британија, Ирвинг платил за неговите први четири изданија да бидат издадени во еден том од страна на Џон Милер во Лондон. Ирвинг побарал помош од Волтер Скот во наоѓањето на подобар издавач за останатите делови од книгата. Скот го упатил кај неговиот личен издавач, лондонскиот магнат Џон Мареј, кој се согласил да ја издава Книгата на скици. Оттогаш па натаму, Ирвинг издавал истовремено и во САД, и во Англија, со цел да се заштити од пиратерија, а Мареј бил неговиот англиски издавач по избор.
Популарноста на Ирвинг постојано растела, а во наредните две години водел активен социјален живот во Париз и Англија, каде често бил нарекуван аномалија во книжевноста: амбициозен Американец кој се осмелил добро да пишува на англиски.
„Зградата Брејсбриџ“
И Ирвинг и Мареј сакале да го продолжат успехот на Книгата на скици, па затоа Ирвинг ја поминал речиси цела 1821 година патувајќи низ Европа во потрага по нов материјал, активно читајќи холандски и германски народни приказни. Попречен од недостиг на инспирација, и депримиран од смртта на брат му Вилијам, Ирвинг работел бавно, за конечно да му достави завршен ракопис на Мареј во март 1822 година. Книгата Салата Брејсбриџ, или Хумористите, Дружина (локацијата била отприлика заснована на Зградата Астон, во која живееле членови на семејството Брејсбриџ, во близина на домот на сестра му во Бирмингем) била издадена во јуни 1822 година.
Форматот на Брејсбриџ бил сличен на Книгата на скици, а во него Ирвинг, како Крејон, раскажувал збирка од повеќе од 50 лабаво поврзани раскази и есеи. Иако некои критичари тврделе дека книгата е помала имитација на Книгата на скици, неа добро ја прифатиле и читателите и критичарите. Критичарот Франсис Џефри посочил во неговото списание Единбуршка критика дека книгата многу го задоволила и дека му е чест јавно да ја пофали. Ирвинг бил задоволен поради позитивните реакции, кои придонеле многу за неговата популарност меѓу европските читатели.
Сè уште борејќи се со недостигот од инспирација, Ирвинг заминал во Германија, сместувајќи се во Дрезден, во зимата во 1822 година. Таму го „маѓепсал“ кралското семејство и се приврзал за госпоѓа Амелија Фостер, Американка која живеела во Дрезден со нејзините пет деца. Ирвинг особено се зближил со нејзината осумнаесет годишна ќерка Емили, и очајно ја посакувал нејзината рака во брак. Таа конечно ја одбила неговата понуда за брак во пролетта, 1823 година.
Тој се вратил во Париз и почнал да соработува со драмскиот писател Џон Хауард Пејн, преведувајќи француски претстави за англиската публика, но со мал успех. Исто така, дознал преку Пејн дека романописецот Мери Волстонкрафт Шели била заинтересирана за романса со него, но Ирвинг никогаш не ја одобрил врската.
Малотина
Малотина (бислама: Malotina) е мал остров во покраината Санма во Вануату.
Опис
Малотина е мало островче кое се наоѓа источно од островчето Мало, северно од малото островче Малокиликили.
Камазо
Камазо е мајански бог-лилјак.
Рутерсдорф-Лочен
Рутерсдорф-Лочен (Ruttersdorf-Lotschen) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Рутерсдорф се наоѓа северно од градот Штатрода и автопатот А4.
Општински единции
Општината има две места: Рутерсдорф и Лочен. Тие се споиле во 1950 година.
Европско првенство во фудбал 2020 - група Е
Европско првенство во фудбал 2020 - група Е била една од шестте групи на Европското првенство 2020 и во неа се натпреварувале репрезентациите на Шпанија (еден од домаќините на првенството), Шведска, Полска и Словачка.
Натпреварите требало да се играат на стадионите Сан Мамеш во Билбао и Авива во Даблин. Сепак, поради недостаток на гаранции во врска со гледачите предизвикани од пандемијата на КОВИД-19, на 23 април 2021 година УЕФА објавила дека натпреварите закажани во Билбао ќе бидат преместени во Севиља, а натпреварите од групната фаза закажани во Даблин ќе бидат преместени во Санкт Петербург, по откажувањето на главниот град на Ирска од домаќинството.
Така, натпреварите се одиграле на стадионите Ла Картуха во Севиља и Крестовски во Санкт Петербург, од 14 до 23 јуни 2021 година.
Од оваа група понатаму минале Шведска и Шпанија.
Полска - Словачка
<section begin=ЕП 2020 - Е1 /><section end=ЕП 2020 - Е1 />
Шпанија - Шведска
<section begin=ЕП 2020 - Е2 /><section end=ЕП 2020 - Е2 />
Шведска - Словачка
<section begin=ЕП 2020 - Е3 /><section end=ЕП 2020 - Е3 />
Шпанија - Полска
<section begin=ЕП 2020 - Е4 /><section end=ЕП 2020 - Е4 />
Словачка - Шпанија
<section begin=ЕП 2020 - Е5 /><section end=ЕП 2020 - Е5 />
Шведска - Полска
<section begin=ЕП 2020 - Е6 /><section end=ЕП 2020 - Е6 />
Хоенфелде
Хоенфелде може да се однесува на следниве места во Германија:
Бојанско Езеро
Бојанското Езеро (бугарски: Боянско езеро) ― вештачко езеро во планината Витоша во близина на главниот град на Бугарија, Софија. Се наоѓа на 1,5 км југоисточно од софиската населба Бојана.
Во почетокот Бојанското Езеро било бара. Подоцна била преобразена во езеро со воспоставувањето на витошкиот аквадукт над Софија во 1906 година. Во витошкото езеро можат да бидат најдени крастави жаби од семејството Bufonidae, водни жаби од семејството Ranidae и северногребенести тритони, еден вид Salamandridae. Езерото има површина од приближно 2000 квадратни метри, а се наоѓа на 1027 метри надморска височина.
Местоположба
До Бојанското Езеро може да се стигне за 40 минути пешачење со просечна брзина од населбата Бојана во Софија. Од езерото има две патеки кои водат до Бојанскиот Водопад Бојанската црква. Постои уште една патека која води до Сув Врв (бугарски: Сухи Врах), врв на планината Витоша на надморска височина од 1700 метри. Езерото Бојана се наоѓа на почетокот на Природниот парк Витоша, заштитено подрачје во лланината Витоша.
Езерото е прогласено како дел од Европското природно наследство во Бугарија.
NGC 2082
NGC 2082 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2082 се споменува и како ESO 86-21, IRAS 05415-6419.
Откривање
Објектот е откриен на 30 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2082 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2082 има привидни димензии од 1,3' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 41 м 50,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 64° 18' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Други поделби
Проучување на NGC 2082 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17609. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8887.
Долно Градиште (Дрвош)
Долно Градиште — археолошко наоѓалиште во Дрвош, Општина Босилово.
Претставува населба од средновековно време. На 2 км источно од селото се издига висок рид кој има доминантна положба. На неговиот зарамнет врв, со површина од 60 × 50 м, се гледаат остатоци од темели на бедем, голем број фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Лупште
Свети Петар и Павле (позната и како Свети Петровица ) — главна селска црква во поречкото село Лупште, сместена под селото.
Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
Историја
Црквата не се знае точно кога е подигната, иако се верува дека е средновековна.
Според други извори била изградена во 1879 година.