cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мексикански крокодил
Историја
Морлетовиот крокодил е откриен во Мексико во 1850 година и е именуван по францускиот биолог Пјер-Мари Артур Морлет. Поради слични одлики долго време бил поистоветуван со Американскиот крокодил и со Кубанскиот крокодил. Дури во 1920-тите научниците ги идентифицирале како комплетно различни видови.
Особености
Мексиканскиот крокодил е релативно помал од останатите крокодили. Мажјаците се поголеми од женките (види полов диморфизам). Возрасен крокодил може да достигне должина од помеѓу 3и 4,2 метри, големина слична на таа на американскиот и кубанскиот крокодил. Овој вид има одредени одликки кои овозможуваат негова лесна идентификација. Има многу широка муцка со 66 до 68 заби кај возрасна единка. Забите на двете вилици, и горната и долната, им се совршено порамнети. Четвртиот заб на долната вилица е видлив дури и кога устата на крокодилот е затворена, бидејќи овој заб е малку поголем од останатите. Ноздрите се наоѓаат на врвот на муцката, позади нив се наоѓаат очите, па ушите, сите три се наоѓаат на врвот на главата. Оваа градба им овозможува да мирисаат, гледаат и слушаат дури и кога се речиси целосно под вода. Крокодилите можат да гледаат под вода благодарение на трепкачка ципа која го обвиткува окото. Мексиканскиот крокодил има томно сива-кафеава боја. Имаат темни белези и точки на телото и опашката. Иако изгледаат доста слично на Американскиот крокодил, овој вид е со малку потемна боја. Младите крокодили имаат жолта боја и темни дамки. Ирисот на овие крокодили е со сребренкасто-кафеава боја. Мексиканскиот крокодил како и останатите кватриподи има 4 нозе. На задните нозе има и пловна кожичка која им помага при пливањето. Крокодилите се доста силни животни, со силни мускули кои им овозможуваат нагли движење. Тие се исто така можат и да трчаат доста брзо.
Живеалиште
Мексиканскиот крокодил го среќаваме во слатководни живеалишта во Средна Америка и во долж на Мексиканскиот Залив низ Белиз, Гватемала и до Мексико. Овие крокодили претпочитаат слатководни живеалишта каде лесно можат да се изолираат. Ги среќаваме во слатководните мочуришта и бари кои се наоѓаат во внатрешноста на земјата, и во големите реки и езера. Сите живеалишта на овиe крокодили се со бујна вегетација која ја користат за криење. Мексиканскиот крокодил го среќаваме исто така и во крајбрежни живеалишта. Во овие предели солената вода од морето се меша со слатката вода од внатрешноста. Во овие предели живеалиштето е малку поинакво отколку во внатрешноста на копното. Мексиканските крокодили живеат и во тревестите савани на полуостровот Јукатан. Крокодилите се пораспространети за време на дождливата сезона кога има големи поплави кои им овозможуваат полесно движење. За време на сувата сезона возрасните единки копаат дувла. Живеалиштето на овој вид, на некои места се препокрива со живеалиштето на американскиот крокодил, поради што често се прави забуна помеѓу двата вида.
Исхрана
Крокодилите се месојади и јадат големи количини месо. Тие го ловат нивниот плен со употреба на карактеристични техники на лов. Крокодилите го убиваат својот плен со тоа што го зграпчуваат со моќните вилици, а потоа го одвлекуваат во водата за да се удави. Додека се млади и немоќни да ловат поголеми животни, крокодилите се хранат со риби и инсекти. Крокодилите ловат мали цицачи (каде спаѓаат домашни животни од типот на мачка и куче, како и некои диви животни), птици и други влекачи. Мексиканските крокодили се и канибали, што значи дека се случува да си ги јадат младенчињата.
Размножување
Парењето најчесто се случува за време на април и јуни. Женката носи помеѓу 20 и 45 јајца. Гнездата се во близина на вода и обично младите крокодили излегуваат од јајцата после 80 дена инкубација. Јајцата се закопани во гнездата кои се бранети од двата родитела. Кога младите крокодили ќе излезат од јајцата, женките ги земаат и ги префрлаат до водата.
Заштитен статус
Мексиканскиот крокодил долго време бил загрозен од уништувањето на природното живеалиште и нелегалниот лов. Поради овие две причини бројноста на популациите значително е намалена. Поради квалитетот на нивната кожа, овие крокодили биле многу ловени за време на 1940-тите и 1950-тите. Кожата се користи за правење паричници, чевли и мантили. Покрај ловот и уништување на живеалиштето, мексиканскиот крокодил е загрозен и поради други фактори. Младите крокодили се често плен на птици, желки и змии. Регистрирани се случаи и на ракуни кои ги откопуваат гнездата и ги јадат јајцата на крокодилите. Мексиканскиот крокодил е загрозен вид. Организација која е најангажирана за заштита на крокодилите е „Crocodile Specialist Group“ која е формирана во 1971 година. Ова е светски позната организација составена од биолози и други специјалисти кои се борат за заштита на 23 вида на крокодили и алигатори. „Crocodile Specialist Group“ ја набљудува трговијата со крокодилски кожи, и помагаат во откривање на ловокрадството. Кога започнала со работа оваа организација, сите крокодилски видови биле загрозени, денес некои од овие статуси се променети.
Андре Жардине
Андре Соарес Жардине (8 септември 1979) е бразилски фудбалски менаџер, моментално е на чело на репрезентацијата на Бразил до 20 години.
Кариера
Жардин се приклучи на Интернасионал во 2003 година, назначен за менаџер на деца под 10 години. Тој ги презел сите младински категории на клубот за време на неговиот десетгодишен престој, а неговиот последен тим бил под 20 години. На 24 септември 2013 година, тој се вратил во Гремио откако бил именуван за менаџер под 17 години.
Во февруари 2015 година, Жардине се преселил во Сао Паоло и бил назначен на чело на до 20 години. Тој бил привремен менаџер во два наврати (во 2016 и 2018 година) пред да биде именуван за помошник менаџер во март 2018 година. На 11 ноември 2018 година, тој бил именуван за в.д.до крајот на кампањата, заменувајќи го отпуштениот Диего Агире.
На 25 ноември 2018 година, Жардин дефинитивно бил назначен за менаџер на Триколор за сезоната 2019 година. Следниот 14 февруари, сепак, тој бил отстранет од функцијата менаџер, но сепак бил задржан во клубот.
На 3 април 2019 година, Жардин ја презел репрезентацијата на Бразил до 20 години, заменувајќи го отпуштениот Карлос Амадеу.
Руско-хрватски односи
Руско-хрватските односи (руски: Российско-хорватские отношения, хрватски: Rusko-hrvatski odnosi) се надворешни односи меѓу Хрватска и Руската Федерација.
Двете земји воспоставиле дипломатски односи на 25 мај 1992 година. Хрватска има отворено амбасада во Москва и конзулат во Калининград, додека пак Русија има отворено амбасата во Загреб.
Двете земји исто така се членки на Советот на Европа и Организацијата за безбедност и соработка на Европа.
Стево Симски
Стево Симски – поет, раскажувач, писател за деца.
Животопис
Роден бил во 1953 година во село Јабука, во Војводина, Србија, чие население е претежно македонско. Од 1961 година живее во Скопје. Завршил Педагошка академија, група македонски јазик. Петнаесет години работел како наставник. Од 1997 до 2016 година работел во Министерството за надворешни работи на Република Македонија. Добитник е на над десетина награди на конкурсите за краток расказ. Автор е на над 80 ТВ-сценарија снимени од МРТВ, ТВ Алфа и ТВ Сител.
Творештво
Автор е на книгите:
Автор е на 5 сценарија од серијата „Македонски народни приказни 2“ (1994-1995)
Награди
Наградени книги:
ЕЛЕМ
АД „Електрани на Македонија“ или скратено ЕЛЕМ е акционерско друштво во сопственост на државата кое е најголемиот производител на електрична енергија во Република Македонија. Со своите капацитети обезбедува околу 90 отсто од вкупното домашно производство на електрична енергија. Примарната дејност на компанијата не е само производство на електрична енергија туку и изнаоѓање нови енергетски извори и подигање на свеста за животната средина.
Историја
АД ЕЛЕМ е формиран со Одлука на Владата на Р.Македонија, бр.19-2626/1 од 30.06.2005, како резултат на реструктуирањето на Електростопанство на Македонија. Дејноста што ја врши АД ЕЛЕМ е регулирана со Статутот на Друштвото, а се сведува на производство на електрична енергија. АД ЕЛЕМ доби лиценца за вршење на енергетска дејност т.е производство на електрична енергија. Но самите почетоци на производството на електрична енергија во Македонија се во далечната 1909 година кога, со примена на технологијата на еднонасочна струја, засветува првата светилка во Скопје. Малата дизел електрична централа која го овозможила тоа имала еден агрегат од 44 киловати, со напон од 220 до 240 вати и служела за напојување на една пумпна станица за градскиот водовод, за осветлување на зградата на Општината, за една улица и за конакот на турскиот валија.
1909 – 1924
Во главниот град пуштени се во погон уште неколку помошни агрегати, а снабдување со електрична енергија добиваат и некои други градови како Тетово, Битола, Велес, Куманово, Прилеп...
1924 – 1940
Позначајни објекти изградени во овој период се ХЕЦ „Пена“ во Тетово (1.760 киловати), пуштена во погон во 1927 година, ТЕ „Дизел“ во Скопје (1.000 киловати) пуштена во погон во 1933 година, ХЕЦ „Матка“ во Скопје (4.160 киловати) пуштена во погон во 1938 година, како и ТЕ „Пробиштип“ (1.280 киловати) пуштена во погон во 1940 година.
1945 – 1955
Дакар
Дакар е главен град на Сенегал, сместен на Капвертскиот Полуостров, на брегот на Атлантскиот Океан. Неговата позиција на западниот раб на Африка (тој е најзападен африкански град) е погодна точка за трансатлантската и европската трговија. Овој факт го потпомогна развивањето на градот во главно регионално пристаниште.
Во 2005, населението на метрополитенската област било проценето на 2,4 милиони луѓе, од кои околу 1 милион се постојани жители на Дакар. Овој град е главен административен центар, дом на Народното собрание на Сенегал и Сенегалската претседателска палата.
ЕЛЕМ
Историја
По завршувањето на Втората светска војна и конституирањето на НР Македонија основано е „Електростопанство на Македонија“ чиј континуитет, преку различни организациони форми, е одржан до денешен ден. Хронолошки, реализацијата започнува со пуштањето во погон на двата агрегати во ТЕ „Маџари“, а потоа секоја година се става во функција на електроенергетскиот систем по една мала хидроелектрана: „Зрновци“, „Песочани“, „ХЕЦ „Сапунчица““, „Дошница“.
1955 – 1970
Во 1957 и 1958 во ХЕЦ „Вруток“ се пуштени два агрегати со моќност од по 37,5 мегавати, а една година подоцна пуштени се во погон и ХЕЦ „Равен“ (12,8 мегавати) и ХЕЦ „Врбен“ (12,8 мегавати), со што е завршена првата фаза од изградбата на Мавровскиот хидроенергетски систем. Во овој период се започнати и активности за искористување на хидропотенцијалот на Црнодримскиот слив, така што последователно во 1965 година е пуштена во погон ХЕЦ „Глобочица“ (42 мегавати), а во 1969 и ХЕЦ „Шпилје“ (70,2 мегавати). Во тоа време пуштени се во погон и две други хидроелектрани - ХЕ „Тиквеш“ (два агрегати од по 46 MW) во 1968 година, а во 1970 и ХЕЦ „Калиманци“ (12,8 мегавати).
1970 - 1990
Кон крајот на 70-тите години изградени се и термоелектраните, и тоа: ТЕЦ „Неготино“ во 1978 година; две години подоцна РЕК „Осломеј“, како и сукцесивно трите термо блока во РЕК „Битола“, каде изградбата на последниот блок завршува во 1988 година.
2004
Во 2004 година почнува со работа новоиградената хидроелектрична централа „Козјак“ каде се инсталирани и синхронизирани два агрегата со вкупна инсталирана моќност од 80 мегавати.
2005
Се основа АД „Електрани на Македонија“ како резултат на реструктуирањето на „Електростопанство на Македонија“.
2012
Почна со работа новоиградената хидроелектрична централа „Света Петка“ со која целосно се искористува хидропотенцијалот на реката Треска. Инсталираната моќност на хидроелектраната е 36,4 мегавати со можност за годишно производство од  66 гигаватчасови електрична енергија.
2014
Завршена е ревитализацијата на хидроелектраните - втора фаза и е означен почетокот на работата на модернизираната хидроелектрана „Вруток“. Со овој зафат е продолжен животниот век на хидроелектраните и нивните придружни градежни објекти, а инсталираната моќност е зголемена за дополнителни 18,31 мегавати.
Подружници
Во сопственост на АД ЕЛЕМ се два рударско-енергетски комбинати, осум хидроелектрани, седум од нив групирани во хидроенергетски системи, и паркот на ветерни електрани:
РЕК Битола
ХЕС Маврово (ХЕЦ Вруток, ХЕЦ Равен и ХЕЦ Врбен)
ХЕС Треска (ХЕЦ Козјак и ХЕЦ Св. Петка)
ХЕЦ Тиквеш
ВЕЦ Богданци
Термоелектрани
Термоелектраните се доминантни во електроенергетскиот систем на Македонија. Најголем термо-капацитет е РЕК Битола со своите три блока, Битола 1, 2 и Битола 3. Производството во комбинатот е започнато во 1980 година, со ископ на јаловина од првиот БТО систем (багер, трака, одлагач), а првите киловат-часови електрична енергија се добиени во 1982 година кога во работа е пуштен првиот од трите блока на електраната. Производството го овозможуваат три блока чија моќност со реконструкција во 1994 година е зголемена за дополнителни 45 мегавати. Во периодот 2010 - 2012 година е извршена модернизација на агрегатите во блоковите при што се подигна моќноста на истите за 8,33 мегавати по агрегат. Со тоа вкупната моќност на РЕК Битола денеска изнесува 700 мегавати. Дополнително во текот на 2012 година и 2013 година се изврши модернизација на котел 3 и котел 2 при што се намалија емисиите на азотни оксиди согласно стандардите за животна средина на ЕУ. Сиот овој потенцијал во РЕК Битола овозможува над 70% учество на комбинатот во вкупното производство на електрична енергија во електроенергетскиот систем.
Во составот на термо системот во Македонија припаѓа и РЕК Осломеј со инсталирана моќност на блокот од 125 мегавати кој почнал со работа во 1980 година. Поради празнење на достапните резерви на јаглен, како и сериозните пречки што произлегуваат од социјално – културната средина во однос на можноста за експлоатација на наоѓалиштето Поповјани (басен Кичево, со експлоатациони резерви од 9.000.000 тони), оваа електрична централа се соочува со голема  несигурност во поглед на снабдувањето со гориво. Затоа во 2015 година изработена е физибилити студија за модернизација на централата што препорачува  користење на увозен јаглен со повисока калорична вредност. Стратегиската цел е прецизно утврдување на моменталната состојба на ТЕЦ Осломеј со цел продолжување на животниот век на оваа централа во согласност со националните барања и барањата на ЕУ за животна средина и обезбедување долгорочно и одржливо снабдување со јаглен.
Хидроелектрани
Вкупната инсталираност на хидрокапацитетите изнесува 553,6 мегавати, односно 40% од вкупните капацитети на ЕЛЕМ. Во системот на ЕЛЕМ постојат осум хидроелектрани, од кои две проточни, „Равен“ и „Врбен“, и шест акумулациони: „Вруток“, „Шпилје“, „Глобочица“, „Тиквеш“, „Козјак“ и „Св. Петка“. Од вкупното производство на електрична енергија во АД ЕЛЕМ хидропроизводството обезбедува околу 17 %, и тоа пред сè за задоволување на дневните варијации на потрошувачката на електрична енергија и за обезбедување на системските услуги за регулација со што се постигнува поголема флексибилност и расположливост на електроенергетскиот систем.
Производство
Во 2006 година, ЕЛЕМ произвел 6.195 гигават часови, во 2009 година биле произведени 5.886 гигават часови, во 2010 година 6.462 гигават часови, додека производството на електрична енергија во 2015 година изнесувало само 4.651 гигават час.
Организациска структура
Организациските делови на Друштвото се: Дирекцијата и седум подружници кои немаат својство на правно лице. Дирекцијата е со седиште во Скопје, а подружниците се: РЕК „Битола“ – Новаци со седиште во Новаци, РЕК „Осломеј“ – Осломеј со седиште во Осломеј, ХЕС „Маврово“ – Гостивар со седиште во Гостивар, ХЕС „Црн Дрим“ – Струга со седиште во Струга, ХЕС „Треска“ – Скопје со седиште во Скопје, ХЕЦ „Тиквеш“ – Кавадарци со седиште во Кавадарци и „Енергетика“ – Скопје со седиште во Скопје. Дирекцијата раководи и со „Ветерниот парк Богданци“. Со секоја Подружница раководи директор односно директори, кои ги назначува Управниот одбор, а чии надлежности се утврдени во Статутот и Правилникот за внатрешна организација на Друштвото. Со Правилникот за внатрешна организација поконкретно е уредена внатрешната организација на Друштвото по сектори, служби, одделенија со работни места и опис на работните задачи за секое работно место.
Тил Бренер
Тил Бронер (роден на 6 мај 1971 година во Фирзен, Западна Германија) е џез-музичар, трубач, пејач, композитор, продуцент и фотограф.
Пристапот на Бренер бил под влијание на бибоп и фузискиот џез, но и модерната поп-музика, филмска музикаитн. Негвиот интерес за свирење на труба, бил инспириран првенствено од страна на Фреди Хабард, Дизи Гилеспи и Чет Бејкер Неговите највлијателни учители биле Боби Шеу и Малте Бурба.
Бренер израснал во Рим и добил класичнно образование за труба на Исусовото интернатско училиште Aloisiuskolleg во Бон. Потоа студирал џез труба на музичката академија во Келн под Јигс Викхам и Јон Еардли.
Вајсериц
Вајсериц (Weißeritz) — река во Саксонија. Кратката лева притока на Елба од 12 километри тече низ Фрајтал и Дрезден. Нејзиното име потекнува од словенскиот збор bystrica (дива вода). Официјалното име на реката користено во документи и хидрографски карти е Vereinigte Weißeritz (Обединета Вајсериц). Највисока точка на водите на Вајсериц е на околу 800 метри надморска височина.
Реката се создава со спојување на реките Вилде Вајсериц и Роте Вајсериц во Фрајтал. Иако Вилде Вајсериц е подолга притока, сливовите на двете реки Вајсериц се скоро исти во површина (162,7 км2 и 161,2 км2).
Вајсериц поминува низ длабоката долина Plauenscher Grund помеѓу Фрајтал и Дрезден и влегува во Дрезденската долина. Железничката линија од Дрезден до Нирнберг поминува веднаш до реката низ оваа долина. Реката е изместена во Дрезден од нејзиното поранешно речно корито, поради опасност од поплави и затоа е канализирана.
Вајсериц предизвикала тешки оштетувања во текот на Европските поплави во 2002 година во Дрезден и Фрајтал. Реката достигнала до Главната железничка станица во Дрезден, како и до Цвингер и поплавила некои окрузи во самиот град. Поради високиот пад на реката од 188 метри на 106 метри во Дрезден, некои куќи биле целосно уништени во овие поплави. Реката го напушти нејзиниот канализиран дел близу стариот дел на градор и низ нејзиното старо речно корито се влева во реката Елба.
Штемпеда
Штемпеда (Stempeda) — село и поранешна општина во округот Нордхаузен, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2007 е дел од градот Нордхаузен.
Омф!
Омф! — германска рок група од Волфсбург, формирана во 1989 година. Нивниот музички стил е често споредуван со групата Рамштајн.
Стадион Луј II
Стадион Луј II - стадион кво областа Фонвјеј во Монако. Тој примарно служи како место за фудбалски натпревари, а исто така е дом на ФК Монако и фудбалската репрезентација на Монако. Од 1998 до 2012 година, на стадионот биле одржувани годишните натпревари на Суперкуп на УЕФА натпревар.
Стадионот исто така се користи за атлетски митинзи кои се дел од Дијамантската лига на ИААФ. Од 2003 до 2005 година беше домаќин на Светското атлетско финале на ИААФ, но само со неколку дисциплини, па поради малата сместивост на стадионот, финалето мораше да се одржи на друго место.
Оригиналниот стадион Луј II бил отворен во 1939 година како дом на ФК Монако. Новиот стадион е изграден во почетокот на 1980-тите години, во близина на местото на стариот стадион на земјиште одземено од морето, а целосно бил отворен во 1985 година. Сместивоста била околу 18.500 седишта, отприлика колку половина од населението на Монако (36.371 жители), а повеќе од кој било друг стадион во земјата. Најголемиот дел од објектите на стадионот се наоѓаат под земја, со голем паркинг директно под висината на теренот (нешто што предизвикува одреден степен на критики од страна на менаџерите на противниците на Монако во минатото во врска со состојбата на теренот).
Стадионот бил наречен по Луј II, кнезот на Монако, кој бил суверен кнез на Монако кога оригиналниот стадион бил изграден.
Настани
На 29 јули 2008 година, Елена Исинбаева го постави женскиот рекорд во скок со стап од 5,04 метри.
Експлозија
На 31 мај 2004 година, се случи експлозија, која очигледно намерно предизвика штета на Стадионот Луј II и соседната зграда, Ла Риш, Фонвјеј (La Ruche, Fontvieille). Нема извештаи за повредени и одговорноста за нападот остана нејасна. Штетата, била релативно висока, а делови од структурата на градбите, било потврдено дека нема да влијаат на соодветните структури на зградите. Владата на Монако, ја презеде одговорноста за поправка на штетите предизвикани од експлозијата. Оваа експлозија претставува редок исклучок на одамна воспоставениот углед на кнежевството во доменот на безбедноста и животот без насилство.
Објекти
Сал Гастон Медесен е затворена арена која се наоѓа под трибините на фудбалскиот стадион. Сал Гастон Медесен е во можност да биде домаќин на спортови како кошарка, одбојка, ракомет, џудо и мечување, во кревање тегови и гимнастика.
На стадонот Луј II, кој содржи голем деловен комплекс, исто така сместен е Меѓународниот универзитет на Монако (IUM), на кој се специјализира бизнис-образование.
Регетон
Регетон ( Reggaeton) — вид латино-урбана музика. По огромната слушаност во 2004 година се прошири меѓу северноамериканската, европската и азиската публика. Регетон потекнува од Панама и дотогаш бил познат како реге на шпански. По постепеното појавување во јавноста и комерцијалното проширување во Порторико, на крај еволуираше во нов музички стил познат по името регетон. Регетон е мешавина од западно-индијанските музички видови какошто се реге, денсхол и сока, со оние од Латинска Америка, какошто се бомба, плена, салса, латино-поп и бачата, исто така и хип-хоп, современ РНБ и електронска музика. Но, составен дел на регетон е и рапување или пеење на шпански. Овој музички жанр се прошири во САД како резултат на големата латино-популација, како и во Латинска Америка. Иако се земаат елементи од хип-хоп и денсхол, регетон не е латино- верзија на овие жанрови, туку си има свој специфичен ритам, кадешто рапувањето го изведуваат артисти со латинско потекло. Специфичниот ритам што го карактеризира регетонот се нарекува “дем боу”. Името потекнува од насловот на денсхол песна од изведувачката Шаба Ранкс, којашто прва го прошири ритамот во раните 90-ти. Регетон претставува мешавина од многу различни музички жанрови и ритми кои потекнуваат од Карибите, Латинска Америка и САД. Меѓутоа овој жанр е тесно поврзан со Порторико, бидејќи тука се прошири и стана најслушан оригиналниот звук на регетон и од тука потекнуваат мнозинството изведувачи. Текстовите на песните се поблиски до хип-хоп и исто како хип-хопот, регетонот не помина без помалку контраверзии и критики, кои се должат на наводната експлоатација кон жените и до некоја мера на текстовите кои имплицираат насилство. Понатамошна контраверзија имаше и околу танцот “перео”, кој се изведува на регетон музиката и чии движења сугерираат на секс. Кога музиката и културата којашто ја претставуваше ниската општествена класа го достигнаа врвот на својата популарност, перео беше предмет на оваа национална контраверзија.
Латинска Америка
Регетон е многу популарен во земјите во Латинска Америка, какошто се Хондурас, Панама, Колумбија, Домениканската Република, Куба и Венецуела. Регетон постана составна музика на многу забави и настани, надополнувајќи се со микс од меренге, салса и електронска музика и се здоби со огромна маса на обожаватели. Некои земји какошто се Перу со Ем Си Франсиа, Лос Ти Ен Ти и Мистер Фреш, Венецуела со Дабл Импакто, Хондурас со Ди Џеј Сај и Ел Салвадор со Хеви Клан и Гватемала со Дуал Ц, се прославија со тоа што го проширија латинскиот дух во жанрот. Во некои латински земји какошто е на пример Куба, каде вредностите и јазикот се битен дел од музиката, има критични реакции за растечката популарност на регетонот. Наводно, овој јаз постои меѓу членовите на кубанската хип-хоп заедница. Според британскиот музички лектор Геоф Бејкер, многу критичари тврдат дека текстовите не опишуваат секс, играње и самиот пејач во вакви слични комбинации. Бејкер верува дека, бидејќи регетон има привразаност со многу карипски и јужноамерикански земји, видно ја засенува кубанската форма и варијација на музика, какошто е кубанскиот хип-хоп, иако хип-хопот е музички жанр од Северна Америка.
Куба
Откако регетонот стана и светски познат во 2004, музиката стана популарна и во Куба. Неочекуваната слава ги изненади кубанските офицери во 2009, кога “Reggeaton a lo Cubano“ стана главен избор на музика меѓу урбаната кубанска младина, особено во Хавана.
Панама
Шпанското реге се разви како резултат на емиграцијата од Јамајка во Панама, поради градбата на Панамскиот Канал. Многу од емигрантите од Јамајка имале намера да се вратат, но добар дел од нив останале, се асимилирале и станале дел од културата. Во меѓувреме, во 70-тите, панамците какошто е на пр. Ел Генерал, започнаа да преземаат реге песни и ритми и да ги препеваат на шпански јазик. Ги забрзаа реге-ритмите и додадоа хиспаник и латино елементи. Музиката продолжи да се развива во 80-тите со многу ѕвезди во Панама. За Ел Генерал се вели дека е “татко на регетонот” поради неговиот уникатен звук со латино ритми. Тој се повлече од музичката индустрија во 2004 и оттогаш е посветен на помагање на запоставените панамски деца. Денес, регетон-индустријата напредува во Панама; артисти какошто се Џои Монтана, Ла Факториа, Еди Лавер, Флекс, Фито Бланко и Макано се здобија почит и популарност.
САД
Со помош на Н.О.Р.Е, рапер од Њујорк и неговиот хит “Oye Mi Canto” од 2004 со Нина Скај, Деди Јенки и Тего Калдерон, регетонот брзо се здоби со популарност во САД. Деди Јенки го задржа вниманието на големите хип-хоп имиња со неговата песна “Gasolina”, што му помогна да го раздвижи стилот ширум државата. Во 2004, радиото XM го лансираше каналот Fuego (XM), на кој се пушташе исклучиво регетон. Меѓутоа, XM радиото го отстрани каналот во декември 2007 од ресиверите, но сè уште може да се отвори на мрежното место XM Satelite Radio. Музиката ја потпомагаше фондацијата за модерен латиноамерикански радио-феномен, позната под името “Хурбан“, комбинација од зборовите “хиспаник“ и “урбан“, којашто беше користена за да ги врати влијанијата на хип-хоп и латиноамериканската музика. Регетонот, којшто е формиран од хип-хоп и реге, им помогна на латиноамериканците да придонесат за урбаната американска култура, но при тоа, во секој поглед да си го зачуваат шпанското наследство. Музиката се поврзува со многу социо-економски проблеми кои се случувале во Америка, какошто е дискриминацијата на раса и и пол, што е цврсто поврзано со хип-хопот и до денес. Андерграунд клубовите, младината во гетата и великаните во хип-хопот, учествуваа во пробивањето на музиката до врвот на топ листите.
Европа
Регетонот стана исто толку познат во Европа како што беше и во Латинска Америка. Меѓутоа, има големо влијание на латиноамериканските емигранти и на населението во Шпанија. Шпанскиот концепт “La Cancion del Verano” (Песна на Летото), кој се состои од одредена песна или пак две, кои го одредуваат расположението на сезоната, според шпанските медиуми е причина за зголемување на популарноста на регетонот. Такви песни се “Papi Chulo (Te Traigo el Mmm)” од панамскиот рапер Лорна во 2003, “Baila Morena” од Хектор & Тито и “Gasolina”од Деди Јенки во 2005. Порториканските и панамските регетон-изведувачи често прават турнеи и држат концерти низ Шпанија.
Левинсоново неравенство
за сите x\in (0,2a). Да претпоставиме 0<x_i\leq a и 0<p_i за. Потоа
Фановото неравенство е посебниот случај на левинсоновото неравенство, каде
и
Црква Света Екатерина
Црквата Света Катерина (руски : Католическая церковь Святой Екатерины ) е црква која се наоѓа во Санкт Петербург, Русија. Оваа католичка црква е една од најстарите во Русија изградена во 1710 година.
Латен
Латен (Lathen) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Во Латен се наоѓал објектот за тестирање на пробна пруга за магнетнолебдечки воз „Трансрапид“.
Местоположба
Латен се наоѓа помеѓу Дерпен и Харен на реката Емс и на каналот Дортмунд-Емс. Осум километри источно започнува Химлинг, шумски ридски масив.
Соседни општини
Латен се граничи на север со општините Фрезенбург и Ренкенберге, на исток со општината Зегел во истоимената општинска заедница, на југ со градот Харен и на запад со општините Оберланген, Зуструм и Нидерланген.
Општински единици
Покрај главното место Латен, кон општината припаѓаат местата Катен-Фракел, Хилтер, Катен-Зидлунг, Динефен и Латен-Ван.
Радијална брзина
Радијална брзина — брзината на објект што се приближува кон или оддалечува од набљудувачот по права линија. Во астрономијата, радијалната брзина најчесто се однесува на спектроскопска радијална брзина. Ова е радијалниот дел на брзината на изворот при зрачење и набљудувачот при набљудување, што се утврдува со спектроскопијата. Астрометричката радијална брзина е радијалната брзина што се утврдува со астрометрички испитувања (на пример. постепена промена во годишната паралакса).
Светлината што доаѓа од објект со значителна релативна радијална брзина во зрачењето подлежи на Доплеровиот ефект, така што честотата на светлината се намалува кај објектите што се оддалечуваат (црвено поместување), а се зголемува кај објектите што се приближуваат (сино поместување).
Радијалната брзина на една ѕвезда или друг оддалечен сјаен објект може да се измери со високорезолутивен спектар и споредба на измерените бранови должини на познати спектрални линии со брановите должини измерени во лабораторија. Позитивната радијална брзина укажува на тоа дека растојанието помеѓу објектите се зголемува (или се зголемувало), а пак негативната значи намалување на растојанието.
Кај многу двојни ѕвезди, орбиталното движење обично предизвикува варијации во радијалната брзина од неколку километри во секунда. Спектрите на овие ѕвезди се менливи поради Доплеровиот ефект, и затоа се нарекуваат спектроскопски двојки. Радијалната брзина се користи за проценка на масите на ѕвездите и некои орбитални елементи, како занесувањето и голема полуоска. Истиот метод се користи за утврдување на присуството на планети околу ѕвездите. Со мерење на движењето се утврдува орбиталниот период на планетата, додека добиената големина на поместувањето служи за пресметка на долната граница на масата на таа планета. Методите на радијална брзина самите по себе може да ја утврдат само долната граница, бидејќи големите планети што орбитираат под многу голем агол во однос на видната линија радијално ја реметат нивната ѕвезда колку што тоа го прави помала планета со орбитална рамнина на видната линија. Предложено е дека вака пресметаните планети со големо орбитално занесување подражаваат два планетни система со кружни или речиси кружни резонантни орбити.
За ѕвездите од тип MK со планети во животопогодниот појас
Навод:
NGC 1360
NGC 1360 — планетарна маглина во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1360 се споменува и како PK 220-53.1, ESO 482-PN7, AM 0331-260, CS=11.4.
Откривање
Објектот е откриен во јануари 1859 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1360 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,6 m. NGC 1360 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6,42'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 33 м 14,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 25° 52' 16".
Други поделби
Проучување на NGC 1360 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 312; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6450. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 908.
Фојница
Фојница — град и општина во Централна Босна и Херцеговина, кој се наоѓа западно од главниот град Сараево. Се наоѓа во долината на Фојничка Река, притока на реката Босна. Административно, Фојница е дел од кантонот Централна Босна на Федерација Босна и Херцеговина. Тој е мал, живописен град во Централна Босна и е балнеолошко одморалиште.
Најважeн културно-историски споменик во Фојница е франскиот манастир Свет Дух во кој е сместен важен дел од културното наследство на нацијата, која се одржува од страна на франската покраина Босна Сребрена.
Франскиот манастир во Фојница има голема библиотека на филозофски и теолошки печатени дела од 16-ти до 19 век, а некои датираат од 1481 година.
Кралицата Катерина од Босна побарала засолниште од Османлиите во планините во близина на Фојница, пред да замине за Рим.
Фојница, исто така, има термална бања. Другата најпозната босанска бања е во Олово. А во близина земјоделска задруга произведува околу 20 тони компир годишно.
1971
вкупно: 12,829
1981
вкупно: 15,045
1991
вкупно: 16,296
Летна универзијада - 2009
XXV Летна универзијада — универзијада одржана од 1 до 12 јули 2009 во Белград, Србија. Церемонијата на свеченото отворање се одржа во Белградска арена, а настанот официјално беше отворен од страна на премиерот на Србија, Мирко Цветковиќ.
На Универзијадата учествуваа околу 9.000 учесници од 145 земји, од кои околу 6.300 спортисти, кои настапија во 15 спортови во 461 дисциплина.
Избор на град-домаќин
Процесот за избор на град-домаќин за Летната Универзијада во 2009 започна во 2004. Белград, заедно со уште Монтереј во Мексико и Познањ во Полска беа кандидати за град-домаќин на настанот. Предност на Белград му даваа настаните, кои во градот беа организирани во тековните неклку години, како европското првенство во кошарка во 2005, европското првенство во ватерполо во 2006 и европскиот малдински олимписки фестивал во 2007. Пред оваа успешна кандидатура, градот беше и кандидат за град-домаќин на Летните олимписки игри во 1992, кога беше елиминиран во третото коло од изборот и кандидатурата за нардените Летни олимписки игри во 1996, кога отпадна уште во првото коло од изборот.
Маскота
Маскота на Летната Универзијада во 2009 е врабец, бидејќи оваа птица е симбол на Белград. На конкурсот за име на врабецот, победи предлогот „Срба“, пред предлозите „Цврле“ и „Џивџан“.
Собиралишта
Летна Универзијада во 2009 се одржа на 59 собиралишта во Белград, Земун, Панчево, Обреновац, Нови Сад, Смедерево и Вршац. Церемониите на отворање и затворање се одржаа во Белградска арена. Планот беше овие церемонии да се одржат на стадионот Црвена ѕвезда, но ова идеја не се оствари поради големите трошоци.
Во Обреновац се одржаа натпреварите во ватерполо и одбојка, а во Панчево и Вршац во кошарка. Нови Сад и Инѓија, исто така беа домаќини на натпреварите во одбојка.
Универзитетско село
Универзитетското село, во кое беа сместени спортистите се наоѓа во Нов Белград, на 15 км од аеродромот Никола Тесла и 6 км од центарот на градот и е изградена специјално за овој настан. „Селото“ го сочинуваат 14 објекти со 1.858 модерни станови, деловни и административни згради на површина од 15 ha. Секоја зграда во станбен простор е наречена по еден цвет. По заврѓшувањето на Универзијадата, становите веќе се во продажба.
Во рамките на подготовките за Универзијада, беше раселено и нехигиенското население, од околината на кое се наоѓа Универзитетското село, само за да им се овозможат подобри услови на спортистите.
Календар
Во продолжение е даден каленадрот со распоредот на натпревари на 25. Летна Универзијада. {| class="wikitable" style="margin:0.5em auto; font-size:90%;"
Болетин
Болетин — целосно раселено село во областа Долна Река, во Општина Маврово и Ростуше.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во областа Долна Река, во средишниот дел на територијата на Општина Маврово и Ростуше. Селото е раселено уште од 1961 година.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Бана, Мал Болетин, Ороски, Лазови, Ѓубриште, Трапије и Корита.
Над селото се издигнува шума и се наоѓаат мали пасишта. Покрај самата река се наоѓаат мали обработливи површини, ливади и по некое лозје.
Селото било од збиен тип. Постоеле две главни маала, Рамковци и Горно Маало.
Историја
Селото првпат се споменува во османлиските пописни дефтери од 1467 година, како христијанско село во нахијата Река, со 5 семејства. Потоа се споменува во 1583 година, каде се регистрирани само 3 семејства.
Во век, Болетин било село во Реканската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од.
Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Болетин е торбешко село со 30 домаќинства и 80 жители.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Болетин живееле 330 жители, сите Македонци-муслимани.
Селото е наполно раселено по 1961 година, кога броело 15 жители, турско население.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Болетин немало жители. Истото било потврдено и на пописот во 2021 година.
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар, додека во периодот по војната од 1957 до 1965 година се наоѓала во некогашната општина Маврово. Во рамките на општина Ростуше се наоѓало во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Живовница, во која покрај Болетин се наоѓале и Видуше, Врбјани и Жировница. Општината Живовница постоела и во периодот 1950-1952 година, кога во нејзе влегувале селата Болетин, Видуше и Живовница.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0469 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Ростуше.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 854 гласачи.
Иселеништво
Целокупното население на селото е отселено во Турција по Втората светска војна, главно во градот Маниса.
Марко Пантелиќ
Марко Пантелиќ (роден на 15 септември 1978 година) е пензиониран српски фудбалер кој играше како напаѓач. Тој ја претставуваше Србија на Светското првенство во фудбал во 2010 година.
Почеток
Додека Пантелиќ доаѓаше низ младинскиот систем на Црвена звезда во Белград, неговиот татко се вработил во Солун и го однел семејството во Грција. Пантелиќ имал уште само 16 години кога потпишал професионален договор со Ираклис Солун. На 18 години, тој ја прифати понудата во Франција да игра за Пари Сен Жермен и набрзо се нашол себеси како тренира и игра заедно со ѕвезди како Раи, Марко Симоне и Леонардо. Поради недоволна минутажа во дресот на ПСЖ во, тој се пресели во Лозана за една сезона, постигнувајќи 8 гола на 21 натпревар во швајцарската лига.
Следна станица беше неуспешна приказна во Шпанија кај Селта Виго. За тоа време, тој беше испратен на позајмица во Штурм Грац во Австрија.
Обилиќ, Смедерево и Црвена звезда
Во летото 2002 година, по двегодишно отсуство од професионалниот фудбал, Пантелиќ се вратил дома во Србија и потпишал со Обилиќ. На едвај 24-годишна возраст, тој во суштина почнуваше одново, бидејќи многумина побрзаа да го отпишат како уште една перспектива чија кариера беше исфрлена од шините со прерано заминувањето во странство. Во јануари 2003 година се преселил во Сартид Смедерево.
Откако се насели, тој брзо се наметна како лидер на тимот, предводејќи ги до титулата во Купот на Србија и Црна Гора во 2003 година. Блескавите настапи во Смедерево не останаа незабележани од Црвена звезда, а во јануари 2004 година, Пантелиќ стана нивното најголемо засилување во средината на сезоната.
Херта БСЦ
Откако обезбеди позајмица во Херта за 250.000 евра на 31 август 2005 година, последниот ден од преодниот рок, тој продолжи да постигнува 11 гола на 28 лигашки натпревари во текот на сезоната 2005-2006. Во април 2006 година, тој трајно се пресели во Херта за дополнителни 1,5 евра милионски хонорар и набрзо се етаблираше како еден од најстрашните напаѓачи во тимот на Херта.
Веднаш по потпишувањето трајно, тој одговори со уште подобра сезона со 14 гола од 32 натпревари во сезоната 2006-07. Сезоната 2007-08 донесе постабилна игра со 13 гола од 28 лигашки натпревари. Следната сезона, Пантелиќ често беше клупата во корист на Андриј Воронин додека Херта се бори за титулата во Бундеслигата. Херта потфрли и заврши на 4то место.
На 17 март 2009 година, Пантелиќ негираше дека разговарал со други клубови и заедно со неговото одбивање да потпише нов договор со клубот, тој стана слободен агент во текот на летото 2009 година
Ајакс
На 1 септември 2009 година, по завршувањето на неколку медицински тестови, Пантелиќ потпишал едногодишен договор со холандскиот Ајакс и го добил дресот со број 9. Во текот на сезоната, Пантелиќ постигна 16 гола и даде 9 асистенции на 25 првенствени натпревари. По сезоната, Пантелиќ изразил желба да потпише нов договор со Ајакс, по можност повеќегодишен договор, но Ајакс претпочитал едногодишен договор. Пантелиќ не ја прифати понудата на Ајакс за едногодишен договор со опција за друга, бидејќи сакаше сигурна иднина за своето семејство. Ајакс го потпиша Мунир Ел Хамдауи како негов наследник.
Олимпијакос
На 21 август 2010 година, Пантелиќ му се приклучил на Олимпијакос на слободен трансфер. Тој потпиша двегодишен договор вреден 1,6 милиони евра годишно. Својот прв гол го постигна против Пансераикос. На 11 декември 2011 година, Пантелиќ успеа да постигне четири гола и да обезбеди победа против Керкира.
Репрезентативна кариера
Иако дебитираше за државната репрезентација во 2003 година, Пантелиќ почна да добива почести повици дури во 2006 година кога имаше речиси 28 години. Тој ја претставуваше Србија на Светското првенство во ФИФА 2010 година и го постигна својот прв гол на Светското првенство против Австралија во поразот од 2-1. Пантелиќ исто така постигна три гола во квалификациите за УЕФА Евро 2012. Тој не се појавил за својата земја од неуспешните квалификации на УЕФА Евро 2012.
Надвор од фудбалот
Пантелиќ е надалеку познат во својата земја по неговото алтер его „Пантела“, кое беше создадено кога анонимен уредник на Курир, наводно, почнал да пишува колумни под прекарот „Пантела“ за да ја одрази вистинската духовитост и харизма на Пантелиќ. Феноменот стана толку популарен што анонимните фанови создадоа профили на Твитер и Фејсбук за да ја имитираат хумористичната личност на Пантелиќ. Самиот Пантелиќ потврди дека не е сопственик на ниту еден профил, но за Курир призна дека неговото алтер его му е смешно и тврди дека дури би сакал да ги запознае луѓето кои стојат зад неговите профили на друштвените мрежи.
Бранко Наумоски
Бранко Наумоски (, Букојчани, ) — претседател на Уставниот суд на Македонија и прв народен правобранител на Македонија.
Марко Пантелиќ
Надвор од фудбалот
Во март 2020 година, Пантелиќ беше позитивен на КОВИД-19.
Клуб
Лозана
Бранко Наумоски
Животопис
Во 1969 година завршил средно образование во гимназијата „Кочо Рацин” во Скопје. Во 1975 година дипломирал на Правниот факултет во Скопје, а во 1976 година положил правосуден испит.
Марко Пантелиќ
Клуб
Сартид Смедерево
Црвена звезда Белград
Бранко Наумоски
Животопис
Од 1975 до 1981 година работел најпрво како приправник, а потоа како стручен соработник во основното јавно обвинителство во Скопје. Во 1981 година бил избран за заменик-јавен обвинител во основното јавно обвинителство Скопје. Во 1987 година станал помошник на министерот за правда задолжен во секторот за извршување на кривични санкции, што подразбира надзор, увид и следење на уставноста и законитоста во спроведување на правата на осудените лица. Бил избран за главен републички управен инспектор во републичкиот управен инспекторат во 1995 година.
Марко Пантелиќ
Клуб
Херта БСЦ
Бранко Наумоски
Животопис
На 3 јуни 1997 година е избран за народен правобранител и ја врши таа функција од јули 1997 година до декември 2004 година. На 6 декември 2004 е избран за судија во Уставниот суд на Република Македонија, а од 2010 година е и негов претседател.
Марко Пантелиќ
Клуб
Ајакс
Олимпијакос
Ивањше
Ивањше (словенечки: Ivanjše) — населба во Општина Костањевица на Крка во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Нордхаузен
Нордхаузен (Nordhausen; познат и како Нордхаузен на Харц; локален дијалект: Nordhusen) — град во округот истоимениот округ, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Претставува административно седиште на округот. Некогаш бил познат по неговата тутунска индустрија и сè уште е познат по неговиот дестилиран пијалак Nordhäuser Doppelkorn.
Местоположба
Нордхаузен се наоѓа помеѓу подножјето на Харц на север, ридскиот масив Голдене Ауе на југоисток и Ридигсдорфер Швајц на североисток. На север се граничи со Природниот парк Јужен Харц.
Осаму Маеда
(роден ) — јапонски фудбалер.
Нордхаузен
Местоположба
Низ градот тече реката Цорге, притока на Хелме, како и Залца, која го има најголемиот извор во Тирингија. Југоисточно од Нордхаузен се наоѓаат шест вештачки езера „Багер“, кои биле создадени во 1960-тите.
Нордхаузен претставува шести најголем град по бројот на жители во покраината Тирингија, многу близу со Ајзенах. Големи градови во негова близина се Гетинген (околу 60 км западно), Ерфурт (околу 61 км јужно), Хале (Зале) (околу 81 км источно), Брауншвајг (околу 87 км северно) и Магдебург (околу 91 км североисточно).
Градското јадро (денешниот стар дел на градот „Алтштат“) се наоѓа на мало возвишение, западно и јужно од него. Висинската разлика на градот се движи од 180 до 250 метри, поради што познат ознаките Горен и Долен Град (Ober- und Unterstadt).
Површината на градот изнесува 105,62 км2 (2019), што е 14,8 проценти од површината на самиот округ. Најниската точка во градот е 165 метри, додека највисоката е 360 метри.
Градски единици
Градот Нордхаузен ги опфаќа и следниве градски единици:
Историја
Градот е првпат споменат на 13 мај 927 година во документ на кралот Хајнрих Птичарот, но постоела и друга населба на истото место околу 650-700. Во 1220 година, императорот Фридрих II го прогласил за слободен царски град, а во 1430 година Нордхаузен се приклучил на Ханза. Во 1500 година станал дел од Долносаксонскиот круг и од истата година градот започнал да произведува ферментиран пијалак од жито, кој станал познат под името Nordhäuser Doppelkorn. Во 1523 година, Томас Минцер поминал некое време во градот, кога пристигнала и реформацијата.