cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Горенци (Дебарско)
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 60 домаќинства со 105 жители муслимани (Македонци) и 63 христијани (Македонци).
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, етнографија и статистика“) од 1900 година, селото Горенци имало 434 жители, сите Македонци, од кои 350 муслимани и 84 христијани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горенци имало 200 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Горенци во однос на населеноста покажува позитивен биланс. Така, во 1961 година селото броело 268 жители, додека во 1994 година бројот се зголемил на 363 жители, од кои 278 се изјасниле како Турци, 121 како Македонци и девет жители како Албанци.
Според пописот од 2002 година, селото Горенци броело 267 жители, од кои 37 Македонци, 221 Турчин и 9 Албанец.
Целосното муслиманското население на селото се Македонци-муслимани, но поради политичко-религиски причини се пишале како Турци. Во тој однос, треба да се напомене дека селото е населено исклучиво со Македонци, бидејќи жителите попишани како Турци се всушност Македонци-муслимани како и сите останати жители на селото. Доказ за тоа е наглата промена во изјаснувањето на жителите како Македонци и Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 443 жители, од кои 22 Македонци, 11 Албанци, 329 Турци, 1 Бошњак, 1 останат и 79 лица без податоци.
Родови
Селото Горенци е населено со македонско население од православна и муслиманска вероисповест.
Според истражувањата од 1954 година, родови во селото:
Иселеништво
Од христијанските родови има иселеници во Скопје (Пејовци) и Кавадарци, како и во Бугарија (5 семејства) во градовите Софија, Лом и Стара Загора, додека од муслиманските родови иселеници има во дебарското село Спас и градот Дебар, градот Сер како и во Турција (7 семејства) во градовите Анкара, Измир и Лиле-Бургас.
Во најново време има масовна појава и најголем број иселеници во Италија.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Горенци било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Центар Жупа, која била една од ретките општини, кои не биле променети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Центар Жупа.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Баланци, во која влегувале селата Бајрамовци, Баланци, Броштица, Голем Папрадник, Горенци, Житинени, Мал Папрадник и Пареши. Во периодот 1950-1952 година селото исто така било дел од некогашната општина Баланци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0559 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место се опфатени и селата Горно Мелничани, Долно Мелничани и Пареши.
Региони во Финска
Финска е состои од 19 региони (фин. maakunta, швед. landskap). Со нив раководат регионални совети, кои служат како форуми за регионална соработка помеѓу општините во регионот. Главна задача на регионите е локално планирање и развој на претприемаштвото и образованието и здравството. Регионалните совети се избираат од општинските совети, со исклучок на регионот Каину, чиј совет се бира со народни избори. Бројот на пратеници на една општина во регионалниот совет зависи од бројноста на нејзиното население.
Покрај меѓуопштинската соработка во надлежност на регионалните совети, секој регион има и свој Центар за вработување и економски развој, надлежен да раководи со работната сила, земјоделството, риболовот, шумарството и претприемачки проблематики. Одбранбените сили на Финска имаат регионални служби надлежни за народната одбрана и заштита и регрутирањето за служење на воен рок.
Регионите подобро ги претставуваат културните, лингвистичките и стопанските различности од поранешните покраини, кои биле чисто административни единици на централната власт. Во минатото регионите биле единици во состав на историските покраини, чија поделба највеќе се темелела на наречја и култура.
Во 2010 се создадени шест државни обласни управни служби (Etelä-Suomi, Itä-Suomi, Lounais-Suomi, Länsi-ja Sisä-Suomi, Pohjois-Suomi, Lappi) кои се надлежни за шест области (фин. alue, швед. region) и Оланд како седма. Предивдени се да ги преземат и прилагодат надлежностите на шесте укинати покраини (lääni).
Региони
Регионот Источна Усима е припоен кон Усима на 1 јануари 2011.
NGC 1983
NGC 1983 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1983 се споменува и како ESO 56-SC133, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 11 ноември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1983 е од видот OCL+EN. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,4 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 27 м 44,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 59' 10".
Други поделби
Проучување на NGC 1983 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Бодовен пласман на Џиро д’Италија
Бодовниот пласман на Џиро д’Италија — еден од второстепените пласмани на Џиро д’Италија. Се одредува од пласманите на самите етапи, независно од временските разлики. Од 1967 до 1969, водачот носел црвена маичка, но во 1970 била променета во лилава maglia ciclamino (од италијанска: лилава маичка), именувана по бојата на алпското цвеќе циклама. Црвената маичка била повторно воведена во 2010 година. Сега била наречена maglia rosso passione. Меѓутоа, во април 2017 година, RCS Sport, организаторите на Џиро, објавиле дека maglia ciclamino се враќа на Џиро д’Италија 2017.
Кармен (опера)
„Кармен“ (француски: Carmen) — опера во четири чина на францускиот композитор Жорж Бизе. Либретото е напишано од Анри Меијак и Лудовик Халеви, врз основа на истоимената новела на Проспер Мериме. Операта, која за првпат била изведена од Опера-Комик во Париз на 3 март 1875 година, на почетокот била сметена за неморална. Бизе ненадејно починал по 33-та изведба, несвесен дека делото ќе постигне меѓународно признание во следните десет години. Кармен оттогаш станала една од најпопуларните и најчесто изведувани опери, а „Хабанера“ од првиот и „Песента на тореадора“ од вториот чин се меѓу најпознатите оперски арии.
Бодовен пласман на Џиро д’Италија
Историја
Системот за рангирање на бодовите бил воведен во 1966, кога немало соодветна маичка, додека на наредните две изданија, црвената маичка била доделувана на водачот во пласманот. Од 1969 до 2009, маичката била лилава, но често нарекувана циклама.
Кармен (опера)
Синопсис
Операта се состои од четири чина:
Бодовен пласман на Џиро д’Италија
Историја
На другите големи трки, како Тур де Франс и Вуелта а Еспања, исто така постојат бодовни пласмани; бодовниот пласман на Тур де Франс се означува со зелена маичка на водачот, додека бодовниот пласман на Вуелта а Еспања со сина маичка.
Кармен (опера)
За операта
Операта е напишана во жанрот на опера-комик, со музички броеви разделени со дијалог. Приказите на пролетерскиот живот, неморалот и беззаконието, како и трагичната смрт на главниот лик на сцената, отвориле нова основа во француската опера и биле многу контроверзни. По премиерата, повеќето критики биле критички, а француската јавност била генерално рамнодушна. „Кармен“ првично ја стекнала својата репутација преку серија продукции надвор од Франција, и не била обновена во Париз до 1883 година. Потоа, таа брзо се здобила со популарност како во Франција така и во странство. Подоцнежните коментатори тврдат дека „Кармен“ го формира мостот помеѓу традицијата на опера-комик и реализмот или веризмот што ја карактеризира италијанската опера од крајот на 19 век.
Бодовен пласман на Џиро д’Италија
Моментални правила
Секоја етапа (осве хронометрите) исто така има среден спринт. Првиот, кој ќе го помине добива 8 бода, следните 4, 3, 2, сè до шестиот велосипедист, кој добива еден бод.
Кармен (опера)
За операта
Музиката на Кармен оттогаш е широко признаена за сјајот на мелодијата, хармонијата, атмосферата и оркестрацијата, како и за вештината со која Бизе музички ги претставува емоциите и страдањата на неговите ликови. По смртта на композиторот, партитурата била предмет на значителни измени, вклучително и воведување на рецитатив на местото на оригиналниот дијалог; не постои стандардно издание на операта, а постојат различни гледишта за тоа кои верзии најдобро ги изразуваат намерите на Бизе. Операта е снимена многупати од првата акустична снимка во 1908 година, а приказната била предмет на многу екрански и сценски адаптации.
Бодовен пласман на Џиро д’Италија
Моментални правила
Ако два или повеќе велосипедисти имаат ист број на бодови, рангирањето се одредува по бројот на етапни победи, па бројот на победи на средните спринтови, па најмалата временска разлика во генералниот пласман.
Кармен (опера)
За операта
Операта се споменува во романот „Волшебниот рид“ на германскиот писател Томас Ман, каде главниот лик Ханс Касторп со големо воодушевување слуша неколку арии од неа.
Бодовен пласман на Џиро д’Италија
Победници
'''
Повеќекратни победници
До 2021 година, девет велосипедисти го освоиле бодовниот пласман на Џиро д’Италија повеќе од еднаш.
По националност
Возачи од тринаесет различни држави го имаат освоено бодовниот пласман на Џиро д’Италија.
Пласман Аѕури д’Италија
Пласманот Аѕури д’Италија (италијански: Azzurri d'Italia) е награда на Џиро д’Италија, каде бодовите се доделуваат на првите три етапни победници (4, 2 и 1 бод). Слично е на стандардниот бодовен пласман, каде водачот и крајниот победник се наградени со црвена маичка, но за овој пласман не се доделува ниедна маичка, туку само парична награда за севкупниот победник. На Џиро д’Италија 2007, победникот на Аѕури д’Италија освои 5.000 евра.
Осумдесетгодишна војна
Осумдесетгодишната војна или Војна за холандската независност (1568-1648 ) започнала по избувнувањето на холандското востание кое главно било насочено против Филип II од Шпанија, кој управувал со Хабсбуршките Ниски Земји. Војната завршила со потпишување на Вестфалскиот договор.
По крајот на војната, од територијата на Шпанија се отцепиле седум покраини, и ја формирале Холандската Република. Денешните земји Луксембург и Белгија останале под власта на Шпанија. Со создавањето на земјата исто така дошло и до основање на првите републики во Европа. По крајот на војната, новата република станала една од најголемите поморски сили во светот. Јужниот дел на Холандија (денешна територија на Белгија, Луксембург и северна Франција) за некое време останале под шпанска власт. Меѓутоа, долгата депресивна доминација на Шпанија во јужниот дел од земјата предизвикала бегството на голем дел од интелектуалната елита во северниот дел од земјата. Војната може да се подели во две фази: Војна за независност на Холандија и признавање на независноста од страна на европските сили.
Позадина
Ниските земји, кои приближно соодветсвуваат на денешните Холандија, Белгија, Луксембург, се појавиле во почетокот на 16-от век по соединувањето на principalities кои веќе биле претежно соединети под династијата на Бургундија. Постоеле големи спротивставенсти помеѓу таканаречените poorters и gilden во побогатите градови и помеѓу припадниците на аристократијата во селата но и градовите. Помеѓу ваквите држави немало речиси никаква обединетост, а секоја од нив имала сопствени долговековни привилегии и институции, покрај бургундските напори да се обедини владата на Ниските Земји. Карел V за време на 16-от век, успеал, со исклучок на епископството на Лаук, преку наследство, бракови и освојувања да се прошири и да ги додаде териториите на Хелре, Утрехт, Оверајсел, Дренте, Фрисланд и Хронинген. Жителите на овие држави не чувствувале поврзаност со другите земји кои биле обединети. Тие главно се идентифицирале со сопствениот град или регион или со нивните сопствени провинции. Карел V бил на чело на најмоќната империја и покрај владетел на Ниските Земји, тој исто така бил и император на Римското Царство и крал на Шпанија и сите нејзини колонии.
Сопственикот на земјата посакувал да создаде една силна централицирана држава од овие неповрзани седумнаесет провинции. Поради тоа што провинциите имале подолга традиција на автономија, сите имале различни привилегии и легислативи. За да се создаде поголема конзистентност во сферата на управната и судствената управа, се воспоставил процес да се ограничат одредени авторизации на провинциите и истите да бидат централизирани. Ова довело, исто како и за време на бургундскиот период, до големи протести од претставниците на градовите и регионите кои влегле во склоп на обединетата земја.
Друга желба на сопственикот на државата била воведување на даноци за да инвестира ресурси во останатите делови на неговото проширено царство и полесно да води војни. Воведувањето на даноци не можело да биде воспоставено од сопственикот на земјата поради тоа што алоцирањето на пари исто така била една од привилегиите на земјите. При позајмувањето на пари од страна на земјите, често биле поставуваин барања за нивно трошење. Ваквите барања повторно можеле да се појават како пречка на процесот на централизација. Поради скапите војни и зголемувањето на бирократијата, сопственикот на државата почнал да добива сè повеќе пари, но тој се упте не бил во состојба да воспостави централно водење. Во 1531 Карел V го поставил во Брисел Колатералниот Совет, под кој Советот на Стате бил најважен и кој ќе остане да постои како главното раководно тело на Хапсбуршките Ниски Земји сè до 1788 година.
Покрај тоа што католицисмот била единствената дозволена религија, идеите на реформацијата во Ниските Земји брзо зел замав и со тоа се разликувале од идеите во Западна и Средна Европа. реформацијата во Ниските земји била претходена од Moderne Devotie, религиозно и образовно движење во внатрешноста на црквата кое се појавило во четиринаесеттиот век во Ајселстеден и го олеснила патот за хуманизмот, кој еден век подоцна бил проширен од Италија преку градовите на трговијата. За време на најраниот период на реформацијата, на почетокот на шеснаесеттиот век, почнале да се забележуваат најдрастичните последици: проширување на протестантскиот менталитет и намалување на влијанието на воспоставената црква. Сопственикот на земјата не поддржувал никакво одделување од идејата на обединетост и протестантите биле протерувани. Покрај тоа, реформацијата се проширувала забрзано по 1550, но исто така се забрзало и протерувањето. Сè поголеми бунтови се појавиле откако во 1540 започнала и економската криза.
Меѓународна година на планетата Земја
Генералното собрание на Обединетите нации ја прогласило 2008 година за Меѓународна година на планетата Земја со цел да се зголеми свеста за важноста на науките за Земјата за унапредување на одржливиот развој. УНЕСКО била назначена за водечка агенција. Активностите на годината се протегале во текот на три години 2006–2009 година.
Цели
Годината имала за цел да соберат 20,000,000$ од индустријата и владите, од кои половина требало да се потрошат за кофинансирање на истражување, а половина за теренски активности. Имала за цел да биде најголемиот досега меѓународен напор за промовирање на науките за Земјата.
Осумдесетгодишна војна
Причини
Императорот Карло V, кој е роден во Гент и одраснал во Холандија уживал голема популарност во земјата. Во 1556 година тој абдицирал на сметка на својот син Филип II од Шпанија. Новиот император бил заколнет католик, и сакал да ја одржи својата вера во својата земја. Но, во исто време, во Холандија започнало да се шири Протестантството, особено Калвинизмот.
Меѓународна година на планетата Земја
Цели
Освен истражувачите, од кои се очекувало да имаат корист во рамките на Годишната програма за наука, главните целни групи за пошироките пораки на годината биле:
Осумдесетгодишна војна
Причини
Во 1596 година, во градот Антверпен пред катедралата се случил инцидент помеѓу калвинистите и католиците. Овој инцидент бил повод калвинистите да започнат со напади кон црквите и да ги уништуват статуите на католичките светци. Нередите продолжиле неколку месеци, па затоа Филип од Шпанија испратил дел од својата армија за да го задуши бунтот и да воспостави ред. Можеби најголемата причина за војната била издадената пресуда од страна на Светата престолнина на 16 февруари 1568 година, според која сите граѓани на Холандија со мал исклучок се осудуваат на смрт. По само неколку денови, тоа било потврдено и од страна на кралот Филип и наредил наредбата на Папата да биде исполнета. Оваа пресуда во исто време претставува и најголемата смрттна пресуда изречена некогаш во историјата. Таа опфаќала околу 3.000.000 жители на Холандија.
Текот на војната
Вилхелм I Орански, кој имал кралско потекло, застанал на чело на востанието. Во почетокот, шпанските војски напредувале многу брзо. Тие го зазеле Антверпен и други фламандски и нидерлански градови. Но, кога војната започнала да се разгорува, Холандија успеала главно преку опсади да зазеде голем број на територии од денешната нејзина територија, но не и Фландрија, кое подоцна довело до распаѓање на земјата на два дела. Вестфалскиот мир кој бил потпишан на 1 јануари 1648 година ја потврдил независноста на холандските покраини од Шпанската империја.
Меѓународна година на планетата Земја
Цели
Годината ги охрабрила придонесите на истражувачите во рамките на десет одделни теми. Програмата за теренски работи работела на сличен начин, добивајќи понуди за поддршка од поединци и организации ширум светот.
Водител на проектот за Годината бил поранешниот претседател на IUGS, професор Едуардо Ф Џ де Мулдер. Со Годишниот научен комитет претседавал професорот Едвард Дербишир (Ројал Холовеј) и неговиот комитет за теренски работи бил д-р Тед Нилд (геолошко друштво од Лондон).
Проектот Меѓународна година на планетата Земја бил инициран заеднички од Меѓународната унија на геолошки науки (IUGS) и Образовната научна и културна организација на Обединетите нации (УНЕСКО). Во соопштението за печат на ООН: „Со нацрт за Меѓународната година на планетата Земја, 2008 година, што Комитетот го одобри без гласање на 11 ноември, Собранието ќе ја прогласи 2008 година за Меѓународна година на планетата Земја. ''Исто така, ќе ги назначи Образовната, научната и културната организација на Обединетите нации (УНЕСКО) да организира активности што треба да се преземат во текот на годината, во соработка со УНЕП и други релевантни тела на Обединетите нации, Меѓународната унија на геолошки науки и други здруженија и групи на науки за Земјата низ светот. Исто така, преку тој нацрт, Собранието ќе ги охрабри земјите-членки, системот на Обединетите нации и другите глумци да ја користат годината за да ја зголемат свесноста за важноста на науките за Земјата во постигнувањето одржлив развој и промовирање на локално, национално, регионално и меѓународно дејствување“''.
Позадина
Проектот бил поддржан од следниве партнери-основачи:
Теми
Темите за истражување за годината вклучуваат:
Излез и наследство
Како дел од наследството на IYPE, биле формирани 80 национални и регионални комитети на Меѓународниот ден на Земјата за да соберат клучни фигури од различни организации во единствена кампања посветена на подигнување на свеста за науките на Земјата кај носителите на одлуки и јавноста.
Исто така била создадена иницијативата за млади науки за земјата (ДА), која обезбедувала платформа за млади професионалци во науките за Земјата. Иницирана од двајца италијански гео-научници, Дејвид Говони и Лука Микучи, започнала во 2007 година и брзо се развила на Глобалниот настан за започнување на IYPE во Париз во 2008 година, на кој биле поканети да учествуваат многу млади гео-научници. Оттаму, ДА иницијативата се проширила, на крајот донела формална структура, мрежа на организации за поддршка (вклучувајќи го и Меѓународниот ден на Земјата) и покана од кинеската влада да биде домаќин на првата меѓународна конференција за ДА во октомври 2009 година во Пекинг.
Започнал меѓународен проект за соработка познат како OneGeology, чија цел била да ги собере геолошките податоци од сите нации во дигитална база на податоци и на тој начин да ги трансформира во единствен компјутерски јазик, обезбедувајќи бесплатен пристап до онлајн дигиталната геолошка мапа на светот во размер 1:1 милиони. Таа иницијатива, предводена од Ијан Џексон од британскиот геолошки институт, се нашла под знамето на IYPE во 2007 година.
Микел Астарлоза
Кариера
Во 2003 ја освоил својата прва трка, кога завршил пред Лени Кристенсен во генералниот пласман на австралиската трка Тур Даун Андер. Учествувал во сите изданија на Тур де Франс од 2003 и ја освоил етапата 16 на Тур 2009, кога ја забележал втората професионална етапна победа во некое натпреварување (за екипата Еускалтел), додека 9. место во генералниот пласман во 2007 бил неговиот најдобар резултат. Неговиот братучед Ињиго Шоро е исто така професионален велосипедист.
На 26 јуни 2009 се покажал позитивен на ЕПО, поради што бил суспендиран од UCI на 31 јули 2009. Астарлоза негирал дека користел ЕПО, велејќи дека тоа би било „спортско самоубиство“ да користи нелегални дроги за постигнување резултати. На 5 мај 2010 официјално бил казнет со двегодишна суспензија од шпанската велосипедска федерација. Астарлоза постојано ја истакнувал својата невиност, додека Еускалтел-Еускади објавиле дека повторно ќе го примат како нивен член по завршувањето на казната. Ѝ се приклучил на баскиската екипа во август 2011, на Вуелта а Бургос.
Астарлоза бил избран да вози на Тур де Франс 2012, но доживеал пад во големата несреќа на етапата 6 на 25 километри пред целта, каде се здобил со фактура на десниот лакот и не ја завршил етапата.
На 1 октомври 2013, Астарлоза објавил дека ќе се повлече од професионалниот велосипедизам по завршувањето на Трката околу Пекинг.
Распоред на резултатите на Гранд Тур
СО = се откажал
Асам (чај)
Асам — црн чај кој го носи името на регионот каде се прозиведува: Асам, Индија. Овој чај расте на морска височина и е познат по својот полн вкус, острина, сладест вкус и силна, светла боја. Асамските чаеви или мешавините со Асам често се продаваат како „појадочни“ („breakfast“) чаеви. Такви примери се „Англиски појадок“, „Ирски појадок“ и „Шкотски појадок“.
Иако „Асам“ како поим начелно се однесува на црните чаеви од Асам, регионот исто така произведува релативно помали количества на зелени и бели чаеви со својствени одлики.
Историски, Асам е вториот најголем производител на чај по Кина. Кина и Асам се единствените две поднебја во светот од каде чајот потекнува. Чајот Асам направил револуција во чајните навики бидејќи произведувањето од разни типови на чајни билки, давало разни типови на чај.
Географија
Чајната билка (Camellia sinensis var assamica) се одгледува во асамските низини, за разлика од Дарџилингот и Нилгири-чајот кој се одгледува по планините.
Историја
Постои санскритски медицински текст од XX век од Асам наречен Нидана кој споменува листови наречени шамапатра од кои се правел шамапани. Историчарите се несогласни за тоа дали ова е првото споменување на чај во Индија.
Зачетоци
Се смета дека билката ја открил Роберт Брус како расте во дивина. Според друга верзија, асамскиот благородник Маниран Деван го одвел Бруса до билката 1823. Пред неговата смрт 1825, Брус оваму го пренел на брат му Чарлс, кој пратил семиња од билката во Калкута во 1831. Во 1833 британците го изгубиле мнополот на трговијата со чај со Кина и Чајниот Одбор го пратил секретарот Џорџ Гордон во Кина да ги проули методите и да започне плантажи во Асам. Тој се вратил со кинеската сорта и работниците. Донесените работници од Бихар и Одиша подоцна сочинуваат значајна демографска група во Асам. Се увидело дека локалната сорта е посоодветна на локланата клима. Со вкрстување на кинеската чајна билка се дошло до индиски хибрид, со голема разновидност и јачина. Ова се смета за најважната еволуција во комерцијалното исползување на чајната билка.
На 8 мај 1838 г. во Лондон биле испратени 350.159 кг чај „Асам“, и се продале во Индија Хаус, Лондон на 10 јануари, 1839. Луѓето биле воодушевени од чајот и така се радила асамската чајна индустрија. Чарлс Брус и други, заедно со Манирам Деван, започнале со расчистување на џунглите и садење на плантажи.
На 26 февруари, 1858 Манирам Деван, едиствениот мештанин во овој бизнис бил обесен под обвинение на заговорништво и учество во Сепојскиот бунт од 1857 против британците на основа на пронајдено писмо.
Современи напредоци во чајната индустрија
Денес Асам го произведува повеќе од половина од чајот во Индија. На меѓународниот пазар, чајот „Асам“ се препознава по официјалното лого избрано од Чајниот Одбор на Индија. Најголемиот дел од чајот се продава на наддавање во Гувахати.
Во 1970-тите ситните земјоделци со земја по д 1 хектар започнале да одгледуваат чај. Ова производство се зголемило во 1990-тите и денес претставува 10% од производството на чај во Асам. Одгледувањето на чај е важна индустриска гранка во регионот и 17% од населението е вработено на тој начин.
Во последно време чајната индустрија во Индија се соочува со криза заради намалениот извоз и намалената потрошувачка на домашниот пазар. Меѓутоа се очекува продажбата на асамски чај во САД да се зголеми бидеќи сè повеќе американци пијат чај и бараат добар квалитет.
Новинарство
Новинарство е дисциплина на собирање, потврдување, прикажување и анализирање информации врзани за актуелни настани, вклучувајќи трендови, жешки теми и луѓе. Професионалците што се занимаваат со новинарство се познати како новинари.
Меѓународна година на здравјето на растенијата
Во декември 2018 година, Генералното собрание на Обединетите нации донело Резолуција со која се прогласила 2020 година за Меѓународна година на здравјето на растенијата (IYPH). Целта на IYPH била да ја подигне глобалната свест за тоа како заштитата на здравјето на растенијата може да помогне да се стави крај на гладот, да се намали сиромаштијата, заштита на животната средина и зајакнување на економскиот развој.
Метрика (музика)
Метрика или музички метар претставува тек на нагласени и ненагласени тонови. Метриката на музиката може да биде дводелна, троделна, четириделна, петделна, шестделна, седумделна, осумделна, деветделна, десетделна, единаесетделна и дванаесетделна. Најмалиот дел од музичка композиција е такт.
Нагласениот музички дел се нарекува „теза“ и е обележан со линија, а ненагласениот дел се вика „арза“ и е обележан со лак. Тие се одделени едни од други со вертикални линии, тактики. Видот на тактот е означен на почетокот на композицијата после виолинскот клуч. Горниот број го означува бројот на тактовите, а долниот ја означува основната единица за броење.
Ватерполо на Летните олимписки игри 1976
Ватерполото на Летните олимписки игри 1976 — официјален ватерполски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Монтреал, Канада. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил Унгарија, второто Италија и третото Холандија.
Група D
1 The Soviet Union forfeited the match due to player illness.
Етнолект
Етнолект е една од јазичните разновидности кој ја зборува одредена етничка или културна подгрупа. Етнолектот најчесто служи како јазик за комуникација, но може да послужи како средство за социјален (општествен) идентитет, во рамките на народот и надвор од него. Поимот ги комбинира концептите за етничка група и дијалект. Пример за етнолект е црнечкиот говор во САД.
Халил Султан
Халил Султан (чагатајски/персиски: خلیل سلطان) ​​бил тимуридски владетел на Трансоксијана во периодот помеѓу 1405-1409 година. Тој бил син на Миран Шах и внук на Тамерлан. Тој е роден на 14 септември 1384 година во Херат. Бил школуван под будното око на Сарај-мулак ханам, омилена жена на Тамерлан. Веќе на возраст од 15 години се истакнал во индискиот поход. Во 1402 година, Тамерлан му ја доверил командата над источната граница. Во 1404 година, паднал во немилост кај Тамерлан поради својот брак со жена од ниско потекло. Подоцна му било опростено и требало да земе учество во кинескиот поход, меѓутоа поради смрта на Тамерлан не дошло до инвазија врз Кина. По смртта на Тамерлан во 1405 година, Халил себеси се гледал како негов наследник. Тој успеал да го отфрли Пир Мухамед и ја наметнал својата власт во Самарканд. Неговото владеење со поранешната престолнина на Тамерлан, завршила на 13 мај 1409 година, кога Шахрух влегол во Самарканд.
Бошко Јанковиќ (фудбалер)
Бошко Јанковиќ (Белград, 1 март 1984) бил поранешен српски фудбалер. Играл на позицијата како офанзивен играч за врска.
Црвена ѕвезда
Бошко Јанковиќ ги поминал сите младински категории во екипата на Црвена ѕвезда. Својот прв натпревар за тимот го одиграл во сезоната 2002/03 додека тренер бил Зоран Филиповиќ. Во таа сезона постигнал три гола на вкупно14 натпревари во првенството. Најчесто настапите му биле како резервен играч од клупата. Првиот гол како првотимец го постигнал на натпреварот од осминафиналето на Купот против составот на Раднички од Пирот во победата од 4:0. Во наредната сезона 2003/04 тој ја имал освоено двојната круна. Одиграл четири натпревари во првенството и два во Купот. Поголемиот дел од сезоната ја поминал играјќи со двојна регистрација и со составот на Јединство од Уб.
Бошко Јанковиќ по враќањето од позајмицата во сезоната 2004/05 станал стандарден првотимец. Тој го привлекол вниманието кон себе во квалификациите за Лигата на шампионите, кога постигнал гол во победата од 3:2 против холандскиот тим на ПСВ. Тој натпревар се одиграл во Белград. Црвена ѕвезда на возвратниот натпревар претрпела тежок пораз (0:5) во Ајндховен и пропуштила уште една шанса да се квалификува во групната фаза од елитното натпреварување. Таа сезона Јанковиќ одиграл вкупно 38 натпреварувачки натпревари и постигнал 11 голови.
Јанковиќ бил меѓу носителите на играта во сезоната 2005/06, кога била освоена двојната круна. Тој заедно со соиграчот Никола Жигиќ биле најефикасните играчи на клубот во првенството со по 12 гола. Црвено-белите стигнале до шампионската титула, додека Купот го освоиле по пресвртот во финалето против составот на ОФК Белград од 0:2 до 4:2.
Јанковиќ ја започнал сезоната 2006/07 во екипата на Црвена ѕвезда. Настапувал во првите две кола во Српската Суперлига, како и во квалификациите за Лигата на шампионите против екипите на Корк Сити и Милан. Откако црвено-белите биле елиминирани во дуелот со клубот на Милан, Јанковиќ преминал во составот на Мајорка.
Меѓународна кариера
На крајот на месец август 2006 година, Јанковиќ потпишал петгодишен договор со составот на Мајорка. На почетокот на март 2007 година, на натпревар против составот на Леванте, Јанковиќ го постигнал 10от гол во сезоната. За да ја достигне таа бројка му биле потребни 1609 минути поминати во игра, со што го соборил клупскиот рекорд кој дотогаш го држел камерунецот Самјуел Ето. Во сезоната 2006/07 Јанковиќ на 28 натпревари постигнал вкупно девет гола во дресот на Мајорка во Примера, но и два гола во натпреварувањето од Купот.
На крајот на месец јуни 2007 година, тој потпишал петгодишен договор со составот на Палермо. Првиот гол во новиот клуб на Палермо го постигнал на 20 септември 2007 година против екипата на Млада Болеслав во Купот на УЕФА. Сепак, за разлика од времето поминато во екипата на Мајорка, Јанковиќ во дресот на Палермо бил помалку ефикасен. За Палермо постигнал два гола на вкупно 26 натпревари во Серија А. Првиот гол го постигнал во 23 коло против составот на Каљари, а вториот во последното, 38 коло, против екипата на Сиена. Тој ја започнал и сезоната 2008/09 во екипата на Палермо. Настапил во првото коло од Серија А, но потоа на 1 септември 2008 година заминал како позајмен играч за време од една година во составот на Џенова.
Тој во екипата на Џенова бил од сезоната 2008/09. На 25 одиграни натпревари во Серија А, постигнал четири гола. Џенова во текот на летото 2009 година користела клаузула (додаток, анекс) во договорот врз основа на која може да го откупи претходниот договор на Јанковиќ од Палермо по истекот на периодот во кој настапува како позајмен играч. Во август 2009 година, за време на подготовките со составот на Џенова, Јанковиќ доживеал тешка повреда на лигаментите на коленото, што довело до долга пауза. Се вратил на теренот дури во месец февруари 2010 година, кога настапил на првенствениот натпревар против составот на Удинезе. По тој натпревар Јанковиќ настапил во наредните две првенствени кола, по кои повторно се повредил. Иако првично се мислело дека станува збор за полесна повреда, подоцнежните прегледи покажале дека првата операција не била целосно успешна и дека е потребна нова операција на повредениот менискус. По операцијата, Јанковиќ повторно заминал на подолга пауза, поради што го пропуштил Светското првенство во 2010 година, како и добар дел од есенскиот дел од сезоната 2010/11.
Во месец јули 2013 година, Јанковиќ потпишал двегодишен договор со екипата на Верона, која била повратник во најелетната Серија А. По две сезони со клубот, тој потпишал нов договор со Верона, а во текот на летото 2016 година го раскинал договорот со овој клуб.
Репрезентација
Јанковиќ со младата репрезентација најпрво на Србија и Црна Гора, а подоцна и на Србија настапил на три европски првенства. Првото Европско првенство го играл со селекторот Владимир Петровиќ Пижон во 2004 година во Германија, каде селекцијата на Србија и Црна Гора била поразена во финалето од составот на Италија. Потоа настапил во 2006 година, со тренерот Драган Окука, на првенството во Украина, каде репрезентацијата била поразена во полуфиналето од репрезенатацијата на Украина. Третото Европско првенство, овојпат под знамето на независна Србија, Јанковиќ го играл со селекторот Мирослав Ѓукиќ во 2007 година во Холандија. Младата репрезентација на ова првенство стигнала до финалето каде била поразена од домаќинот Холандија.
Германија
Германија, службено Сојузна Република Германија (Bundesrepublik Deutschland) — сојузна парламентарна република во Европа. Државата се состои од 16 покраини, додека главен и најголем град е Берлин. Германија покрива површина од 357.021 км2 и главно има умерена сезонска клима. Со 81,8 милиони жители, таа е најнаселена земја членка и најголема економија во Европската Унија. Таа е една од најголемите политички сили на европскиот континент и технолошки предводник во многу полиња.
Крушевица
Крушевица може да се однесува на следниве места во Македонија:
Германија
Регионот именуван Германија, населен од страна на Германите, бил документиран пред 100. година од нашата ера. Во текот на Големата преселба, германските племиња се прошириле на југ и основале наследнички кралства низ поголемиот дел на Европа. Почнувајќи од X век, германските територии го формирале централниот дел на Светото Римско Царство. Во текот на XVI век, северните германски области станале центар на протестантската реформација, додека јужните и западните области останале доминантно римокатолички, со две спротивни фракции во Триесетгодишната војна, обележувајќи ја католичко-протестантската поделба, која оттогаш го карактеризира германското општество. Окупирана за време на Наполеоновите војни, се случил подемот на пангерманизмот внатре во Германскиот Сојуз, поради што дошло до обединување на повеќето германски држави во Германското Царство во 1871, кое било предводено од Прусија. По Ноемвриската револуција од 1918-1919 г., а потоа и военото предавање во Првата светска војна, царството било заменето од Вајмарската Република во 1918 и поделено со Версајскиот договор. Сред Големата криза, Третиот Рајх бил прогласен во 1933. Подоцнежниот период бил обележан од фашизмот и Втората светска војна. По 1945, Германија била поделена од страна на сојузниците во четири окупациски зони, кои се развиле во две држави, Источна и Западна Германија. Во 1990, Германија била повторно обединета.
Германија била еден од основачите на Европската заедница во 1957, која станала Европска Унија во 1993. Таа е дел од Шенгенската зона и од 1999 членка на еврозоната. Германија е членка на Обединетите нации, НАТО, Г8, Г20, ОЕЦД и Советот на Европа и моментално е непостојана земја членка во Советот за безбедност на ОН со мандат за 2011-2012.
Теодосиј Трновски
Теодосиј Трновски — христијански светец од XIV век.
Германија
Таа е четврта најголема економија во светот по номинален БДП и петта најголема по паритетот на куповна моќ. Воедно, таа е втор најголем извозник и трет најголем увозник на добра. Има развиено многу висок стандард на живот и сеопфатен систем на социјална заштита. Германија е дом на многу влијателни научници и пронаоѓачи и позната е по нејзината културна и политичка историја.
Потекло на поимот
Англискиот збор Germany потекнува од латинското Магна Германија, кој стапил во употреба откако Гај Јулиј Цезар го прифатил овој назив за луѓето источно од Рајна. Во другите јазици има различни имиња.
Теодосиј Трновски
Бил ученик на Григориј Синаит. Како монах св. Теодосиј се населил недалeку од градот Трново, кадe што основал манастир, кој спорeд него бил нарeчeн “Теодосиeв”. Видно се истакнал на соборот во Бугарија против богомилите во 1360 година. Починал во во 1362 година.
Германија
Потекло на поимот
Германскиот збор Deutschland (првично diutisciu land, „германска земја“) потекнува од deutsch, наследено од старогорногерманското diutisc „популарен“ (односно, кои припаѓаат на diot или diota „луѓе“; првично користено за разликување на јазикот на обичните луѓе од латинскиот и римските наследници).
Германски племиња
Се смета дека појавувањето на германските племиња како етнос се случило во времето на бронзената доба или најдоцна во времето на железната доба. Германските племиња потекнуваат од јужна Скандинавија и Северна Германија, кои започнале со своето населување кон југ, исток и запад во I век п.н.е.. Тие влегле во контакт со келтските племиња во Галија како и со персиските, балтичките и словенските во Источна Европа. Со водство на Октавијан Август, римскиот генерал Публиј Квинтилиј Варус започнал да ја освојува Германија (област која се протегала од Рајна до Урал). Во 9 година од нашата ера, три римски легии предводени од Варус биле поразени од водачот на Херуските, Арминиј. До 100 година од нашата ера, кога Такит ја напишал Германија, германските племиња се населиле долж Рајна и Дунав, зафаќајќи го поголемиот дел од денешна Германија; меѓутоа, Австрија, јужна Баварија и западната Рајнска област биле римски провинции.
Теодосиј Трновски
Православната црква неговиот ден го чествува на 17 февруари.
Германија
Германски племиња
Во III век, се појавиле голем број на западногермански племиња: Алемани, Франки, Хати, Саксонци, Фризи, Сикамбри и Туринги. Околу 260, Германите влегле во земјите контролирани од Римјаните. По инвазијата на Хуните во 375 и со пропаѓањето на Рим од 395, германски племиња се поместиле кон југозапад. Истовремено, неколку големи племиња ја формирале Германија и раселиле неколку помали германски племиња. Големи области (познати од периодот на Меровинзите како Австразија) биле окупирани од Франките, а Северна Германија била управувана од Саксонците и Словени.
Империја на Франките
По пропаѓањето на Западното Римско Царство, Франките создале своја империја под раководство на Меровинзите, потчинувајќи ги другите германски племиња. Швабија во рамките на Царството на Франките станала грофовство во 496 година по Битката кај Болбијак. Кралот Кловис I веќе го имал зеземено поголемиот дел од територијата на денешна Германија и покренал нови походи кон Саксонија, додека југоисточниот дел од денешна Германија останал под власта на Остроготите. Во 531 година, Саксонците и Франките го зазеле кралството Тирингија. Саксонското население се населило во областа Унштрут. Во времето на разделувањето на Франкиската Империја, нивните германски територии биле дел од Австрија. Во 718 година, Карл Мартел започнал воени дејствија против Саксонија, поради фактот што таа му ја откажала својата помош за Неустрија. Во 751 година, Пипин III ја примил титулата крал, а самата титула му била дадена од страна на црквата.
Свето Римско Царство
Во 1033 година, Светото Римско Царство го уништило кралството Бургунди ставајќи го под нејзина контрола во времето на Конрад II. За време на управувањето на неговиот син, Хенри III, Светото Римско Царство ја поддржила клунијачката реформа на црквата, забраната на Симонијата и безбрачноста на свештениците. Во ова време, империјата била под власта на папата во позадина.
Следувал конфликтот помеѓу Анри IV и папата Григориј VII. Папата сакал да си ја врати својата раководна улога во Западна Европа и германскиот цар да му стане вазал. Хенри IV попаднал во тешка положба и бил принуден да отиде кај Григориј VII, за да бара помилување. Царот отишол во седиштето на папата во Каноса. Бил принуден неколку денови да го чека папата гладен и необлечен. По неколку денови папата го примил и му простил. Со оваа победа над царот, папата во Западна Европа уште повеќе добил можност за наложување на христијанството како и подоцната поддршка за Крстоносните војни. Во 1222 година се дошло до привремено помирување помеѓу Хенри V и папата.
Во периодот од 1212 година до 1250 година, Фридрих II создал модерна, професионално административна држава во Сицилија. Преку тоа тој ги подновил своите планови за завлдување на Италија, кое довело до создавање на нов конфликт со папството. Борбата со папата целосно ја исцрпила државата. По неговата смрт паднала и неговата династија Хоенштауфен. Следувал период на безвластие односно период во кој немало цар. Врз основа на Златната була од Римини, големиот водач на тевтонските витези Херман фон Салца и војводата Конрад I од Масовије заедно ги нападнале старите Пруси во 1226 година, за да ги покрстат во крстоносниот поход на Прусите. Тогаш витезите биле обвинети за малверзации во полската управа и образување на независната Монашка Држава на тевтонски витези. Редот ја губи својата цел кога соседната Литванија го прифаќа христијанството. Сместен во Прусија, Редот почнува походи кон своите христијански соседи, царството Полска, Големото Војводство Литванија и Република Новгород, откако целосно го асимилира Ливонискиот ред. Благодарение на своите достигнувања, редот постигнува голема градска економија, вработува голем број на европски трговци и станува морска сила на Балтичкото Море.
Во периодот од 1346 до 1378 година, Карл IV од Луксембург, крал на Чешка (Бохемија), преземал големи мерки за да ја издигне повторно царската власт. Во средината на XVI век, црната смрт ја опустошила Европа, заедно со територијата на Германија. Следувало прогонувањето на Евреите на економска и религиозна основа. Многу од нив успеале да побегнат во Полска. Во времето на златниот век, во 1356 година било земено решение дека царот ќе се избира од страна на кралот на Чешка, на Рејн, грофот на Саксонија и маркгрофот на Бранденбург, како и од страна на три духовни свештеници односно бискупите на Мајнц, Трир и Келн.
Од 1640 година, Бранденбург започнал да ја зголемува својата моќ под раководство на Фридрих Вилхелм. Вестфалскиот мировен договор кој бил потпишан во 1648 година дал уште поголема можност за завладување со Источна Померанија. Била образувана апсолутна форма на управување. Во 1701 година, Фридрих Ванденбургски бил прогласен за крал на Прусија. Од 1713 година до 1740 година, кралот Фридрих Вилхелм I Прусија ја образувал како високо централизирана територијална држава. Во тоа време Луј XIV, крал на Франција, успеал да завладее со делови од Елзас и Лотарингија. Во 1683 година Турците Османлии за првпат доживеале пораз пред портите на Виена од страна на полската армија водена од страна на Јан III заедно со австриските војски под раководство на Карло IV. Унгарија била покорена, а Австрија станала голема светска сила.
Германски Сојуз и Германско Царство
По падот на Наполеон, се одржал Виенскиот конгрес во 1814 и бил основан Германскиот Сојуз (Deutscher Bund), лабава лига на 39 суверени држави. Несогласување со политиката на реставрација делумно довело до побудување на либералните движење, следени од новите мерки за репресија на австрискиот државник Метерних. Zollverein, царинска унија, да се унапреди економското единство на германските држави. Националните и либералните идеали на Француската револуција добиле зголемена поддршка меѓу многу, особено млади, Германци. Во пресрет на низата револуционерни движења во Европа, од кои била формирана републиката во Франција, интелектуалците и обичните луѓе ги започнале револуциите од 1848 во германските држави. Кралот Фридрих Вилхелм IV од Прусија добил понуда за титула на цар, но со губење на моќта; тој ја отфрлил круната и предложениот устав, што довело до привремен неуспех на движењето.
Конфликт меѓу прускиот крал Вилхелм I од и либералниот парламент избил за воените реформи во 1862 и кралот го назначил Ото фон Бизмарк за нов премиер на Прусија. Бизмарк успешно ја завршил војната со Данска во 1864. Пруската победа во Австриско-пруската војна од 1866 му дозволила да ја создаде Северногерманскиот Сојуз (Norddeutscher Bund) и да ја исклучи Австрија, порано водечка германска држава, од работите на сојузот. По францускиот пораз во Француско-пруската војна, Германското Царство било прогласено во 1871 во Версај, обединувајќи ги сите распрскани делови на Германија освен Австрија (, или „Мала Германија“). Со скоро две третини од нејзината територија и население, Прусија била доминантна во новата држава; од династијата Хоенцолерн бил кралот на Прусија кој владеел како цар, а Берлин станал главен град. Во периодот на по обединувањето на Германија, надворешната политика на Бизмарк како канцелар на Германија под власт на царот Вилхелм I ѝ ја обезбедила позицијата на Германија како голема нација во градење сојузи, изолирајќи ја Франција од дипломатијата и избегнувајќи војна. Меѓутоа, под царот Вилхелм II, Германија, како и другите европски сили, го зазела империјалистичкиот курс, што довело до напнатост во соседните земји. Како последица на Берлинската конференција во 1884, Германија барала неколку колонии вклучувајќи ја Германска Источна Африка, Германска Југозападна Африка, Того и Камерун. Повеќето сојузи во кои Германија порано била вклучена не биле обновени, додека новите сојузи ја исклучувале земјата.