cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 1374 година
Ова е список на државни водачи во 374 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Арбанашко
Арбанашко — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Козјачија, во североисточниот дел на територијата на Општина Старо Нагоричане. Селото е раштркано и има ридско-планински карактер, чии маала се издигаат на надморска височина од 770 до 920 метри. Од патот Куманово-Крива Паланка, селото е оддалечено 14 километри, а од самиот град Куманово е оддалечено 34 километри.
Арбанашко е едно од помалите села во Кумановско, но неговата положба имала значење. Заедно со соседното село Рамно се наоѓаат на падините на планината Козјак. Во нивна близина се наоѓа превојот Свиларце (1.160 метри), а преку тој премин водел важниот регионален пат помеѓу двете соседни области, Кумановско и Горна Пчиња.
Според записите на македонскиот револуционер Ѓорче Петров во книгата „Материјали по изучувањето на Македонија“ од 1896 година, Арбанашко се наоѓа под селото Рамно и повисоко од Кокино, од кое е оддалено со ридовите Калиште и Бели Брег. Тоа е растурено на неколку долови и толку скриено што човек тешко може да го најде. Според него било поделено на 3 маала: Врбица, Распрук и Арбанашко.
Села со кои се граничи Арбанашко се: Рамно, Дејловце, Бајловце и Кокино. Во близина на селото се наоѓаат левите притоки на Пчиња, како Бистрица, која тече спрема запад, и Петрошница, која тече према југозапад.
Селото е од разбиен тип, а маалата се поделени по роднинска линија. Секое маало е составено од 1 до 5 домаќинства и се наречени по нив.
Историја
Народната традиција наведува дека денешните жители се доселеници на ова подрачје. Меѓутоа, тие дошле на местото на старите иселеници, со што мора да се означи ова село како старо. Тоа може да се потврди и од повелбата на познатиот српски средновековен севатократ Дејан, кај се споменува селото Арбанаси. Повелбата, царот Душан ја потврдил на 10 август 1355 година.
Цвииќ и Пурковиќ се сложуваат дека ова село се однесува на денешното Арбанашко. Српскиот географ Јован Цвииќ уште наведува дека „тие Арбанаси биле странци во областа во која се населиле“. Меѓутоа, на атарот на селото сите поими се словенски, а не постојат ниту остатоци кои не биле словенски. Се претпоставува дека името на селото не потекнува од вистинските Арбанаси, туку може да се работи и за Словени иселени од западниот дел.
Во XIX век, Арбанашко било христијанско село во рамките на Кумановската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Во турско време, плаќало спахилак од 7.000 грошеви и беглик од 3.800 грошеви. Произведувало јаболка.
Селото има полјоделско-сточарска функција.
На атарот на Арбанашко успеваат ’рж, овес и јачмен. Исто така, доста застапено е сточарството, особено одгледувањето овци. Во минатото многу луѓе оделе на печалба.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Арбанашко имало 280 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Арбанашко имало 280 жители.
Населбата е мала и во 1961 година броела 263 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 63 жители, од кои 58 Македонци и 4 Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Арбанашко имало 40 жители, од кои 38 Македонци, 1 Србин и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 31 жител, сите Македонци.
Родови
Како родови во Арбанашко се споменуваат: Стубличани (5 к.), доселени од селото Сурлица од Горна Пчиња (до крајот на Втората светска војна нивното маало се сметало како дел од Кокино); Пајтари (1 к.), доселени од Нерав од Горна Пчиња; Скендерци (3 к.), не им се знае потеклото; Пољанчани (3 к.) и Врбичани (2 к.), потекнуваа од ист предок; Бајрактарци (4 к.) и Лингурци (2 к.), и тие потекнуваат од еден предок; Колчаковци (5 к.), доселени од негде; Гајаци (1 к.), Куравци (1 к.) и Кашкалци (1 к.), сите од еден предок; Мурудинци (2 к.) и Гарејци (2 к.).
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Старо Нагоричане, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Старо Нагоричане.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Арбанашко, во која влегувале селата Арбанашко, Буковљане, Длабочица, Рамно и Цветишница.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната општина Арбанашко, во која покрај селото Арбанашко се наоѓале и селата Буковљане, Дејловце, Длабочица, Осиче, Рамно и Цветишница.
Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Старо Нагоричане.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Куманово.
Иселеништво
Селото по Втората светска војна бележи намалување на бројот на жители. Главно жителите се иселувале во Скопје (20 домаќинства) и во банатското село Глогоњ (10 домаќинства). Исто така, родот Арбанашанци (околу 25 к.) се населиле во близина на Куманово, додека Мајорци (1 к.) живеат во Облавце.
815 п.н.е.
815 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 815. година пред новата ера, 815. од првиот милениум п.н.е., 15. од 9 век п.н.е. и шеста од 810-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4693 и 4694 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3935 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2945 и 2946 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 62 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 815 година се протега во 1821 и 1822, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1881 и 1882 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 272 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1480 и 1479 исламска година пред хиџра.
Арслан ан (Истанбул)
Арслан ан (турски: Arslanhane) претставувала византиска источноправославна црква претворена во ан од страна на Османлиите која се наоѓала во Истанбул, Турција. Црквата била посветена на Христос од Чалке според главната порта за влез во Големата палата во Цариград.
Историја
Во времето на Роман I Лакапин (920-944) била изградена една мала капела посветена на Исус Христос. На главниот влез стоела икона на Исус, која претставувала една од главните религиозни симболи на градот, и посебно значење имала во времето на иконоборството. Капелата била толку мала што можела да собере најмногу 15 луѓе. Во времето на Јован I Цимискиј (969-976), објектот бил проширен со изградба на два спрата, по повод победата над Киевска Русија. Јован I бил погребан во криптата на црквата во 976 година. Во 1183 година Андроник бил прогласен во оваа црква за соимператор на Алексеј II Комнин, кој бил погубен веднаш по овој чин.
За разлика од портата, капелата постоела уште неколку векови. Таа се споменува од страна на руските верници во 14 век и во турско време По падот на Цариград во 1453 година, објектот бил напуштен, додека во следниот период приземјето од зградаа бил користен за сместување на диви животни (лавови) наменети за палатата Топкапи-сарај. По пожарот од 1741 година во Аја Софија, зградата исто така била оштетена,. Во 1804 година објектот повторно бил опожарен, додека по две години бил разрушен.
Буре барут (филм)
Синопсис
Белград, во средина на деведесеттите години е место каде се вкрстуваат неколку одвоени приказни. Насилството станува дел од секојдневието. Во мачната атмосфера на сè поголема бруталност, од која не се гледа излез, главен мотив на приказните станува прашањето: „Кој е крив?“
ФК Волонгонг Јунајтед
ФК Волонгонг Јунајтед (Wollongong United FC; порано Волонгонг Македонија, Wollongong Macedonia FC) — фудбалски клуб од Австралија со седиште во Волонгонг, Нов Јужен Велс. Клубот е основан во 1976 година од страна на македонски доселеници.
NGC 6954
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6954 се споменува и како UGC 11618, MCG 0-53-1, CGCG 374-4, KARA 886.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6954 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 6954 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 44 м 3,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 12' 34"". Положбениот агол на објектот е во износ од 68°.
Други поделби
Проучување на NGC 6954 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65279. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 254; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 515. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 305.
Стивен Хејлс
Англискиот свештеник и припадник на Кралското друштво, Стивен Хејлс, значајно придонел за напредокот на експерименталната физиологија, проширувајќи го разбирањето на животинските и растителните функции. Неговиот труд „Статика на зеленчукот“, објавен во 1727 година, ја покажал улогата на транспирацијата кај растенијата; „Хаемостатика“ во 1773 година се однесувала на пренесувањето на животните. Тој бил првиот што го разработил крвниот притисок, брзината на крвотокот и капацитетот на срцето. Го измислил вентилаторот, кој првпат бил претставен пред Кралското друштво во 1741 година.
Блажо Митревски
Блажо Владимиров Митревски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во сите борби на Бригадата против балистите и Германците на падините на Скопска Црна Гора. По ослободувањето на Скопје се префрлил во баталјонот при Командата на градот. Од воените напори во првите месеци на 1945 година се разболел од туберкулоза и починал пролетта 1946 година.
Гоблин
Гоблин е антропоморфно суштество од легендите, со низок раст, налик на гном или џуџе,кое потекнува од средноевропскиот фолклор.Најчесто се прикажува како алчно суштество, љубител на пари.
Етимологија
Зборот гоблин  (на фр. gobelin) се среќава уште во 1195, кратко и изолирано споменат, потоа на латински јазик во средновековието во формата gobelinus, кај Ордерик Витал, назив на еден демон што талкал во околината на регионот Евре во Франција, потоа во форма на зборот gobellin на почетокот на 16 век. Терминот се среќава и во христијанскиот латински како gobalus « домашен дух », веројатно позајмица од грчкото κοβαλος « зол дух ». На германски називот за гоблин е коболд.
Потекло
Гоблините се легендарни суштества, кои потекнуваат од европскиот фолклор и од германска митологија, потоа поврзани со другите традиции и легенди на зли духови кои имаат свој корен во разните култури (латинската, грчката, келтската итн.). Гоблинот честопати се поврзува со коболдот од германскиот фолклор и со ходгоблинот од англосаксонскиот фолклор. Има бројни описи на гоблините. Албер Допањ вели дека тие се некој вид Баба Рога (што се вика бублин) која живее во пештерите. Оваа врска со земјата исто така ја истакнува и Карл Грун. Според Пјер Дибоа, гоблините се високи од 40-60 сантиметри и се грди. Главата им наликува на јајце и имаат големи и шилести уши. Воедно имаат зајачки заби. Во расказите каде што ги среќаваме, тие можат да бидат добри или лоши: Дом Лукае во нив јасно гледа демонски суштества, додека Росети и Шефел ги споредуваат со самовилите и со анѓелите. Тие се блиски и со оние мали суштества кои се поврзуваат со модерната технологија (со гремлините и коболдите).
Во книжевноста и во стриповите
Во Хобитот Билбо, Џ.Р.Р. Толкин го употребил зборот « гоблин » за да опише зли суштества кои живеат под Магловити планини ; во Господарот на прстените , тој ги преименувал во орки со цел да се разликуваат од легендарните суштества. Потоа, овие толкинови суштества беа употребени во видео игри, особено во Замоци и змејови сепак да забележиме дека во Замоци и Змејови, гоблините се разликуваат од орките и од коболдите. Гоблините инспирирале и некои други замислени фантастични суштества. Гоблините се среќаваат во Хари Потер. Еден од главните непријатели на Спајдермен се нарекува Зелениот Гоблин и сл.
Книгата со песни за деца на Џон Прелуцки, Ноќ на вештерките е... (It's Halloween) содржи поема насловена "Гоблинот", во која малото момче го опишува гоблинот на следниов начин: "A goblin as green as a goblin can be, Who is sitting outside and is waiting for me" (Гоблин зелен како што гоблин може да биде, Кој седи на страна и ме чека мене).
Во Господарот на прстените на Толкин, орките и гоблините се сосем различни видови суштества - орките се џуџиња кои поради Злото во нив се претвориле во зли суштества. Во Хобитот Билбо, варгите се сојузници на гоблините. Постојат и гоблини кои се повисоки и чија кожа е целосно бела. Тие не живеат во Средната земја туку северно, близу до планината Гундабад. Варгите од Гундабад се исто така бели. Во филмската трилогија Господарот на прстените на Питер Џексон, специфичен е гоблинот кој живее во пештерата и лудо го сака прстенот. Овој отпрвин бил хобит но поради алчност, се претворил во гоблин.
Во играта Замоци и змјови, гоблините се мали хуманоидни суштества, високи 1,20 м. Имаат кожа чија боја оди од жолта до зелена останувајќи секојпат мрачна и замаглена. Очите одат од црвено до портокалово. Живеат најмногу до 50 години. Живеат во подземни пештери, гледаат во темно но не ја мразат дневната светлина. Впрочем некои живеат и во низините каде патролираат за да бидат сигурни дека ниеден натрапник нема да им влезе во пештерите. Организирани се племенски, ги мразат џуџињата и гномите. Ги припитомуваат ворговите (џиновски волци) кои им помагаат во војна.
Гоблините во дела, приказни или легенди од светскиот фолклор
Во Јужна Кореја, гоблините се познати како Докаеби (도깨비). Тие се посебно важни митолошки суштества во корејскиот фолклор. Обично се појавуваат во книгите за деца.
Список на државни водачи во 626 година
Ова е список на државни водачи во 26 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 649
IC 649 — галаксија во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 15 декември 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 649 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 649 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Кралство Источна Англија
Кралството на Источните Англи (Ēastengla Rīċe ; Regnum Orientalium Anglorum), денес познато како Кралство Источна Англија, било мало независно кралство на Англите во чиј склоп влегувале денешните англиски окрузи Норфолк и Сафолк. Кралството се формирало во 6 век по англосаксонското населување на Британија. Во 7-миот и 8-миот век со кралството управувала династијата Вуфингас, а во 794 година било покорено од Мерсија. Во 869 година било освоено од Данците и станало составен дел од Данелав. Во 918 било освоено од Едвард Постариот и вклучено во Кралството Англија.
Историја
Кралството Источна Англија било формирано од германските племиња Англи, кои пристигнале на островот Британија од Јитланд и се населиле во неговиот источен дел. По победата над ривалското источноанглиско кралство Нортамбрија во 616 година, накратко станало најсилната држава меѓу англосаксонските кралства на островот. Кралството Источна Англија било основано во првата половина од 6 век, и Веха станал прв крал на Источните Англи, а него го наследил Вуфа. Меѓутоа, подоцна Источна Англија двапати била поразена во војните со кралството Мерсија, а во 794 година, кралот Офа од Мерсија го убил Етелберт II, кралот на Источна Англија и кралството престанало да постои како независна држава. Независноста била обновена по востанието на населението и двегодишната војна со Мерсија во 825-827 година, при што биле убиени 2 мерсиски крала.
Во 869 година, Викинзите го нападнале кралството Источна Англија. Англите биле поразени во битка, а нивниот крал, Едмунд Маченикот, бил убиен. Данците ја задржале контролата врз Источна Англија до 920 година, кога територијата била ослободена од војската на Весекс. Во периодот од 1015 до 1017, повторно било освоено од данскиот крал Кнут Велики.
Од смртта на од страна на Мерсијците во 794 година до 825 година, Источна Англија престанала да биде независно кралство, освен кусото повторно тврдење под Едвалд во 796 година. Преживеал до 869 година, кога Викинзите ги поразиле источните Англичани во битка и нивниот крал, маченикот Едмунд, бил убиен. По 879 година, Викинзите трајно се населиле во Источна Англија. Во 903 година, прогонетиот <i id="mwOQ">Етелволд Етелинг ги</i> наведе источноанглиските Данци да водат катастрофална војна против неговиот братучед Едвард Постариот. До 917 година, по последователни дански порази, Источна Англија му се потчинила на Едвард и била инкорпорирана во кралството Англија, а потоа станала грофовија.
Географија
Кралството на Источните Англи на север и на исток се граничело со Северното Море, а на југ реката Стур ги одвојувала од Кралството на Источните Саксонци. Според историчарот Ричард Хогет, Северното Море овозможувало „просперитетна поморска врска со Скандинавија и северните делови на Германија“. Западната граница на кралството често се променувала. Во својот процут, кралството ги зафаќало денешните окрузи Норфолк, Сафолк и делови од источен Кембриџшир.
Наводи
52.5°N, 1°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 52.5°N, 1°W
Димитар Кемалов
Димитар Георгиев Кемалов ( —  во  ) — член на БЗНС од македонско потекло и подржувач на идеите на Јане Сандански за решавање на македонското прашање.
Животопис
Потекнувал од револуционерно семејство и неговиот татко бил член на ВМОРО. Завршил прогимназија во Драма, а потоа учел духовна семинатија во Цариград. После војната од 1913 година неговото семејство се преселило во Гоце Делчев, а во 1919 година завршил духовна семинарија во Софија. Во 1923 година бил одвлечен од неговиот дом од страна на „јавната безбедност“ кои заеднички дејствувале со четниците на Тодор Александров и Александар Протогеров. Тој бил однесен во непознат правец каде бил убиен.
Список на NGC-објекти (4001–5000)
Ова е список на објектите со број 4001–5000 во Новиот општ каталог (NGC). Овој астрономски каталог е претежно составен од ѕвездени јата, маглини и галаксии. Другите објекти во каталогот се наведени на другите потстраници списокот на NGC-објекти. За секој објект е наведено соѕвездието на кое му припаѓа и неговиот морфолошки вид.
Список на државни водачи во 1373 година
Ова е список на државни водачи во 373 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Фиџиски јазик
Фиџиски јазик — дел од групата на австронезиски јазици кој се зборува во Фиџи. Јазикот како мајчин јазик го зборуваат околу 350.000 луѓе, што е половина од вкупното население на Фиџи, додека остатокот од населението го зборува јазикот како втор јазик. Со уставот од 1997, фиџискиот е службен јазик на Фиџи, заедно со англискиот јазик и со хиндустанскиот јазик. Постои иницијатива фиџискиот да се прогласи и за национален јазик. Реченичкиот ред на јазикот е глагол-прирок-подмет.
Список на државни водачи во 1373 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Фиџиски јазик
Стандардниот фиџиски јазик е заснован на јазикот од Бау, кој е и источен фиџиски јазик.
Фонологија
Согласките на фиџискиот јазик се:
Звуците и  се среќаваат само во позајмени зборови од странски јазици. Звуците и  се среќаваат само во одредени региони во државата.
Самогласките на фиџискиот се:
Слоговите можат да се состојат од согласки следени од самогласка (плус согласка) или само од чиста самогласка. Акцентот е заснован на морите, кратка самогласка се смета за една мора а додека дифтонзите и долгите самогласки се сметаат за две мори.
Правопис
Фиџиската азбука се заснова на латиницата и ги содржи следните букви:
Што се однесува за согласките, има еден на еден сразмер помеѓу гласот и знакот:
Синтакса
Нормалниот фиџиски реченички распоред на зборовите е глагол-прирок-подмет.
Национален јазик
Во мај и јуни 2005 година влијателни фиџици се изјасниле за подобрување на статусот на јазикот. Пред да се донесе уставот од 2007, јазикот не бил официјален, па така денес е службен јазик заедно со англиски јазик и со хиндустански јазик. Сѐ уште не дел од школските предмети, како и да е, сегашниот министер за образование на Фиџи да се прогласи за национален јазик на Фиџи. Слични изјави доаѓаат од поголем број влијателни институции во Фиџи и од опозициската партија.
Петар Михајловски
Петар Борисов Михајловски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Основно образование завршил во Скопје. Изучил занает и станал кројачки помошник. По окупацијата на земјата се поврзал со прогресивни работници. Учествувал во разни илегални акции во градот. Ги пропагирал идеите на ослободителната борба и се трудел да придобие нови приврзаници. Учествувал во собирање на материјална помош за партизаните. Во август 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во сите борби на падините на Скопска Црна Гора против балистичките банди. По ослободувањето на Скопје ја продолжил борбата против балистите на Косово. На Сремскиот фронт, зел учество во пробивот на германско-усташките позиции. На 16 април 1945 година во големите борби кај местото Будровци, храбро загинал. Неговите посмртни останки биле пренесени и закопани на скопските гробишта.
Црква „Св. Илија“ - Големо Илино
Црквата се наоѓа на самиот срт на Илинска Планина, над селото Големо Илино, Демирхисарско.
Местоположба
Црквата се наоѓа на 1.524 метри на зарамнетиот дел на планинскиот превој и самата граница помеѓу општините Демир Хисар и Дебрца.
До манастирот водат земјени патишта во насока на селата Брежани и Мало Илино.
Историја
Манастирската црква е изградена во 1990 година со средства на црковниот одбор и жителите од селото Големо Илино како и на дел од соседното охридско село Брежани.
Секоја година на Илинден се одржува голем црковно-народен собор и прослава со многубројни посетители од Големо Илино, Мало Илино, Брежани повеќето села во Демирхисарско, Охридско, Кичевско како и од градовите Демир Хисар, Охрид, Битола и иселеници од Скопје и странство, заради што во дворот на манастирот има 2 конаци.
Патеки
Од манастирот води добр ообележана планинарска патека кон врвот Лиска.
Галерија
Внатрешноста на црквата
Денис Дорожкин
Денис Игоревич Дорожкин ( Денис Игоревич Дорожкин; 8 јуни 1987) е руски професионален фудбалер.
ФК Слога Југомагнат
Историја
Клубот е оформен 1927 година под името „Зафер“, и тоа име го носел сè до 1947 година кога бил преименуван во Слога. По независноста на Македонија и формирањето на 1 МФЛ, клубот станал нејзин член и таму се натпреварувал сè до сезоната 2004/2005 кога го зазел претпоследното место и испаднал од лигата. Своите натпревари клубот ги играл на стадионот Чаир, кој има капацитет од 4500 гледачи, а го делел и со ФК Балкан и ФК Единство. Клупскиот прекар е „Чаирски гулаби“ кој траел сè до 1989, а сè до распадот клупскиот прекар им беше „Шверцерат“ како и навивачите „Шверцери“ кои сега навиваат за новооформениот клуб Шкупи.
Денис Дорожкин
Кариера
Тој го имал своето деби во руската Премиер лига за ФК Урал Екатеринбург на 8 март 2014 година во натпревар против ФК Краснодар.
Брешко
Брешко — село во Општина Старо Нагоричане, североисточна Македонија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Козјачија, крај реката Петрошница. Се наоѓа во ридски предел на најзападните падини на планината Герман, на надморска височина од 600 м. Атарот е мошне мал, со површина од само
Историја
На крајот од XIX век Брешко било македонско село во Кумановската каза на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Брешка (Брѣшка) имало 108 жители, Македонци христијани.
Целото население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Брежко имало 80 Македонци, сите под егзархијата. Според бугарски извори, сите 12 куќи во селото во 1904 г. под притисок на српската пропаганда ја признале Цариградската патријаршија за своја црква.
Стопанство
Според податок од 1998 г. Брешко поседува 65,8 ха обработливо земјиште 70,6 ха пасишта и 5,4 ха шуми.
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Брешко имало 16 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 8 жители, сите Македонци.
Родови
Брешко е македонско село.
Родови во селото се:
Иселеништво
Според истражувањата направени во XX век, родови со потекло од Брешко има во следниве населени места:
Буковљане
Буковљане — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Буковљане имало 75 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 19 жители, од кои 14 Македонци и 5 лица без податоци.
Родови
Буковљане е македонско село.
Според истражувањата од 1950 година, родови во селото се:
Список на државни водачи во 627 година
Ова е список на државни водачи во 27 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6955
NGC 6955 — спирална галаксија во соѕвездието Делфин, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6955 се споменува и како UGC 11621, CGCG 374-5, NPM1G +02.0476.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6955 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 6955 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 44 м 17,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 35' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 6955 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65287. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 254; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 515. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 305.
Горе (Идрија)
Горе (словенечки: Gore) — населба во Општина Идрија во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Грузија на Евровизија
Грузија досега има настапувано трипати на Евровизија, започнувајќи од 2007 кога домаќин беше Хелсинки. Во текот на овие три години тие секогаш остваруваат одлични резултати. Иако требаше да се појават и во Москва во 2009 тие одлучија да се откажат откако ЕБУ ги предупреди дека во својата песна тие го навредуваат, рускиот премиер, Владимир Путин.
ФК Том Томск
ФК Том Томск е фудбалски клуб од градот Томск, Русија. Игра во Руската Прва лига. Тренер на клубот во моментов е Валериј Патраков. Клубот игра на Стадион Труд (15.000 седишта).
ПУ „Даме Груев“ - Долно Оризари
Основно училиште „Даме Груев“ (официјално: Подрачно основно училиште „Даме Груев“ - Долно Оризари; скратено: ПОУ „Даме Груев“) — подрачно основно училиште во селото Долно Оризари, составен дел на истоименото училиште во Битола.
Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Даме Груев.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на ширина сместена во средишниот дел од селото.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Џек Колбак
Џек Рајмонд Колбак (роден на 24 октомври 1989) — англиски фудбалер, играч од средниот ред на Нотингем Форест.
Сандерленд
Колбак е роден во Килингворт, Северен Тајнисајд, и му се приклучил на Сандерленд на возраст од 10 години.
Тој се вратил во Сандерленд од позајмица во Ипсвич Таун на крајот од сезона 2009-10 и го направил своето деби во Премиер лигата влегувајќи како замена во 76-тата минута против Вулверхемптон. Подоцна во натпреварот тој бил исклучен поради добивање на два жолти картони, така што неговото деби траело само девет минути. На почетокот на следната сезона, тој го направил своето деби на домашен терен за Сандерленд против Колчестер Јунајтед во натпревар од Лига купот на 24 август 2010 година.
По уште еден позајмица во Ипсвич, Колбак се вратил во Сандерленд во јануари 2011 година, и неговите појавувања за клубот зачестиле. Колбак започнал во почетните 11 на Сандерленд во натпреварот од 3.круг на ФА Купот каде биле поразени од Нотс Каунти на 8 јануари. Потоа влегол од клупата кога црните мачки одиграле 1-1 против месните соперници и тимот за кој Колбак навивал како дете, Њукасл Јунајтед, на 16 јануари. Тој, исто така се појавил како резерва во второто полувреме и во натпреварот во кој Сандерленд извлече 0-0 со Арсенал на 5 март. Колбак го направил својот прв старт во Премиер лигата за Сандерленд во нивниот пораз со 2-0 од Бирмингем Сити на 16 април. Колбак исто така, бил стартер и следната недела кога Сандерленд го победил Виган Атлетик со 4-1. Најдобрите перформанси во клубот Колбак ги имал во нивната победа со 2-1 против Болтон Вондерерс на 7 мај 2011 година. Колбак ја демонстрирал својата флексибилност со тоа бил поставен како лев бек во последниот натпревар за сезоната против Вест Хем Јунајтед.
Колбак го започнал првиот натпревар од сезоната 2011-12, против Ливерпул на Енфилд кој завршил 1-1. Тој го одиграл целиот натпревар како партнер на Ли Катермол во центарот на средниот ред. На 26 декември 2011, Колбак го постигнал својот прв гол за клубот, на асистенција на Стефан Сесењон, во ремито 1-1 со Евертон во Премиер лигата. Колбак одиграл фантастичен натпревар на позицијата лев бек во новогодишното коло против Манчестер Сити, и помогнал Сандерленд да дојде до изненадувачка победа против водачите во тој момент во Премиер лигата. Тој повторно одиграл добро како лев бек во победата со 4-2 над Виган, два дена подоцна, каде што заработил повреда на коленото која го извадила од акција за неколку недели. На 5 јануари 2012 година, тој потпишал продолжување на својот договор за уште две години кој треба да го задржи во клубот до јуни 2014 година..
Во сезоната 2012-13 сезона Колбак бил еден од најстандарните играчи на Сандерленд со 35 првенствени настапи без постигнат погодок. Повеќе настапи за клубот од него имале само голманот Симон Мињоле и Себастијан Ларсон. Во текот на оваа сезона Колбак најчесто играл како лев бек поради повредата на единствениот играч во клубот кој природно игра на таа позиција Дани Роуз, но исто така еднаш играл и како десен бек кога Сандерленд го совладал Њукасл со 3-0.
По враќањето во Тотенхем на позајмениот оттаму Роуз, Колбак ја започнал сезоната 2013-14 како прв избор на Сандерленд на позицијата лев бек, пред да биде вратен назад како внатрешен играч од средниот ред од страна на Густаво Појет. На 28 декември Колбак постигнал гол во последните секунди од судиското продолжение за да го спаси од пораз својот тим против Кардиф Сити (2-2). На 1 јануари, Колбак го направил својот 100-ти настап во Премиер лигата во поразот на домашен терен со 1-0 дома од Астон Вила. Тој го постигнал својот втор гол за сезоната на 1 февруари 2014 година, запечатувајќи ја победата на црните мачки со трет гол во победата со 3-0 на гости против Њукасл Јунајтед. Тој го постигнал својот трет гол за сезоната на 7 мај 2014 година, постигнувајќи го првиот гол во победата со 2-0 над Вест Бромвич Албион, помагајќи му на Сандерленд да го задржи прволигашкиот статус за следната сезона што значело испаѓање за Норич Сити во Чемпионшип.
Репрезентативна кариера
Колбак има еден настап за англиската репрезентација до 20 години, каде што тој играл во победата со 2-0 против Италија.
Список на државни водачи во 1372 година
Ова е список на државни водачи во 372 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 650
IC 650 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 650 се споменува и како NPM1G -07.0165.
Откривање
Објектот е откриен на 9 февруари 1893 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 650 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 650 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 39 м 31,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -7° 5' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на IC 650 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15746.
Пецо Ромев
Пецо Ромев (Горничево,, Егејска Македонија - Ќафа, кај Грамошта, ) —  деец на македонското ослободително и на грчкото антифашистичко движење од 1943 г.одина.
Животопис
Ромев е роден во леринското село Горничево, Егејска Македонија. Од август 1943 стапил во редовите на ЕЛАС, а во октомври 1944 година се префрлил во Вардарскиот дел на Македонија и станал борец на Првата ударна егејска бригада. Со бригадата учествувал во сите воени операции и борби во Западна Македонија против балистите. Се вратил во Егејскиот дел во 1945 година и бил активист на НОФ и борец на вооружените групи на НОФ. Од ноември 1946 година бил во редовите на ДАГ, односно во редовите на 18 бригада на ДАГ со која учествувал во повеќе борби на Вич, Снежник, на Грамошта, при што покажал голема храборост. На вториот конгрес на НОФ од март 1949, станал член на главниот одбор на НОФ. Пецо бил командир на вод на ДАГ, потоа на чета. На 30 август 1949 година, кај месноста Ќафа на планината Грамошта, кога авионска бомба го погодила бункерот во кој бил сместен целиот штаб на 426 баталјон на ДАГ, загинал на самиот крај на Битката на Грамошта и Граѓанската војна во Грција.
Валдивска култура
Валдивија е археолошка култура пред Колумбо се одржала помеѓу 3500 и 1800 п.н.е. на западниот брег на Еквадор Таа се наоѓала главно во полуостров Санта Елена и по делтата на реката Гвајас и областите Лос Риос, Манаби и Ел Оро.
Историја
Валдивијанската култура со време превасна во Мачалиљаска култура во истиот регион и многу од нејзините културни елементи, како керамиката, се шири брзо во соседните области. Жителите на оваа култура биле грнчари на женски фигури, најстарите од камен, а потоа од кал, некои едноставни и други посложени, предмети поврзани со плодноста и здравјето на луѓето.
Случајот на Валдивијанската култура
Откривањето на оваа керамика стара е во јавен тоалет во Еквадор брег, пред неколку децении, тој го донесе слава на Еквадор, од археолошки аспект, се чини како вистински Валдивијанската култура формативна Период. Нема сомнение дека Валдивија следи архаични традиции на лов, риболов и собирање на школки, но сè уште не се јасни докази дека Валдивијанската култура беше тешко земјоделски.
Животна средина и Локација
Но, повеќето извонреден е во тоа што имал навика и способност за работа на глина почвата добиени за убави парчиња на грнчарија, меѓу кои нагласува женски фигурини денес се нарекува "Венера", кои покажуваат посебен посветеност на жената и плодноста.
Општествена организација
Како и сите други општества на тоа време, Валдивијанската култура тип ќе има племенски организација. Регулирање на нивните животи преку врски на заемност и роднински врски, која обезбеди опстанокот на групата. Вие може да смета со водачи и специјалисти во односите со натприродни царството. Добар преглед на архитектурата обука и почетокот на населени места кои можат да бидат од интерес на читателот е напишан пред неколку години од Echeverria (1998). Присуството на погребување под подот на колиби станбени глина е сосема одлика на многу земјоделски општества. Всушност, погреби служи како наслови за да се покаже што трката е сопственик на имотот. Можеби Валдивија правеле истото. Во многу земјоделски општества на ова ниво на развој во светот, имотот му припаѓа на жените и лози се дефинирани од страна на женската страна ("matrilineal"). Присуството на "матриарх" во многу посебна гробница тумба од Реал Алто костурницата може да се одрази на "matrilineal" организација за Валдивијанската култура.
Ова погреб укажува дека нешто повеќе од само matrilineal систем, бидејќи оваа жена доби посебно внимание. Прво, неговиот гроб беше покриен со мелење камења. Потоа, во подножјето погребан човек убија со меч и маршалуван, докази за можна жртва во чест на жените. Трето, постојат докази од седум средни погребувања во еден гроб, веројатно во текот различни ритуали подоцна. Друга интересна податоци за костурницата е присуството на погребување на децата во она што се чини дека е многу посебно мрежно место.
Врз основа на овие согледувања, Valdivia општество да стане општество на еднаквост. Една од одликите на chieftainship е концентрацијата на власта во рацете на наследниците, и може да се види археолошки преку практика на погребување со жртвено жртви. А дете со посебно внимание е најверојатно роден со привилегиран статус, бидејќи немав време во животот да заработуваат на овој статус. Мрежната страница OGSE-80 културата Лас Вегас, тие откриле околу 190 лица во 61 бунари. И покрај тоа богатство на докази, нема знак или нееднаквост или жртви.
Економија
Нејзината економија е измешан, врз основа на земјоделството и директно преземање на природните ресурси. Главната култури се пченката, гравот и сквош. Вие исто така може засадени пиперки и кикирики, и памук. Собирање шумски плодови, како што папаја, ананас, јаболка месо и авокадо, ловат елени, рибареа и се собраа школки.
Уметност
Valdivia култура се издвојува како еден од првите американски компании кои се засилуваат со керамика. Тие прават главно садови, чинии и садови, секогаш широк отвор, конкавна основа. За декорација на овие садови со користење на различни техники: моделирање, подточка или заверена со геометриски мотиви изведени на садови обично полиран. Уште еден момент од керамика на оваа култура се фигурини, кои првично се направени од камен, а потоа керамика. Поголемиот дел е жени, кои покажаа различни фази на женскиот живот, како пубертетот и бременоста, породувањето. Важноста на личните украс на оваа култура, е исто така прикажан во бројки со labrets или усна накит, ѓердани и обетки. Овие предмети, главно, школки би сакале двучерупкови Spondylus СП. и раковина Strombus СП., кои потоа ќе имаат големо значење за ритуалите на Андите народи.
Меѓутоа не постои апсолутна сигурност во однос на неговото потекло. Други автори го поврзуваат потеклото на културата Valdivia со претходните групи наоѓа во регионот на Амазон, исто така врз основа на сличностите во керамика производство.
Декорацијата на вазни беа направени со користење на различни техники, главната оние:
Тие се користат геометриски мотиви на садови обично полиран.
Уште една извонредна керамички Valdivia култура се фигурини. Првите биле направени од камен, да се пресели на грнчарството. Поголемиот дел е жени, кои покажаа различни фази на женскиот живот, како пубертетот и бременоста, породувањето.
Малтери
На минофрлачи во форма на мачки, мајмуни и папагали биле користени за медицински и халуциногени супстанции прскање, кока со вар беа најчесто користени. Меѓу орнаменти на антички верски обреди на трансформација олеснето со употребата на електрични централи.
На малтери се одликуваат со тоа што конкавна сад се користат за мелење на храна, подготовка на пигменти или бои, лекови или отрови, за лов активности или магија. А функција често се додава декоративни уметнички елементи.