cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 6311
Откривање
Објектот е откриен на 30 јуни 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6311 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 6311 има привидни димензии од 1,1' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 10 м 43,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 39' 4"".
Други поделби
Проучување на NGC 6311 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59750. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 80; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3081. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1135.
Смиљан (Хрватска)
Смиљан (Smiljan) — село во планинскиот регион Лика, Хрватска. Се наоѓа 7 км западно од Госпиќ, а 15 км од автопатот Загреб-Сплит. Населението брои 418 жители (2011).
Смиљан е познат како родното место на големиот научник Никола Тесла (1856-1944), во тое време било дел од Австроунгарија.
Денеска во селото има спомен-комплекс во кој се стои родната куќа на Тесла, заедно со српска православна црква и околината. Тука има музеј на животот и изумите на Тесла. Во близината има и соборна сала.
Блиското село Смиљанско Поле има 178 жители.
Бела ноќ (филм)
Бела ноќ - македонски филм снимен во 2015 година во режија и сценарио на Јани Бојаџи. Филмот е снимен во продукција на Канал 5.
1626 во архитектурата
1626 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Патрокле
Патрокле или Патрокло (грчки јазик: Πατροκλῆς = „таткова слава“, латински јазик: Patroclus) — јунак од старогрчката митологија син на Менетиј и Полимела од Опунт, внук на Актор, инаку најблискиот пријател на Ахил со кого израснал и бил воспитан задно. Постојат различни верувања за односот на Патрокле кон Ахил. Зенон од Елеја во својот „Симпозиум“ ја прикажува нивната врска како пријателска, додека во Платоновиот „Симпозиум“ и во повеќето старогрчки записи стои дека тие биле љубовници.
Митот за Патрокле
Не постојат многу записи за Патрокле, а најподробно е опишан во Хомеровото дело „Илијада“. Тој бил млад кога почнала Тројанската војна, а Одисеј (кралот на Итака) го поканил да се бори во војната. Додека се разгорувала Тројанската војна, Ахил не му дозволувал на Патрокле да учествува во борбата, бидејќи се плашел за неговиот живот. Кога се засилила кавгата меѓу Ахил и Агамемнон, (кралот на Микена), Ахил одлучил следното утро да се вратат назад воГрција. Патрокле бил бесен поради тоа што не добил шанса да се бори, па одлучил утрото да го облече ахиловиот оклоп, да го земе неговото оружје и да тргне со Мирмидонците (Ахиловата мала војска од 50 луѓе) во борба. Во борбата никој не знаел дека во оклопот на Ахил, всушност, е Патрокле. Него го пресретнал Хектор и започнал двобојот меѓу нив, а малку подоцна Хектор го убил.
Папа Григориј XV
Григориј XV (лат. Gregorius PP. XV; 9 јануари 1554 - 8 јули 1623) — римски папа од 9 февруари 1621 до 8 јули 1623. Бил голем непотист. Тој го назначил за кардинал Арман де Ришелје, творецот на францускиот апсолутизам. Умрел по неговото двегодишно неславно папство.
Лајош Фир
Лајош Фир (унгарски: Lajos Für, 21 декември 1930 – 22 октомври 2013) бил унгарски политичар и историчар, кој имал улога на министер за одбрана помеѓу 1990 и 1994 година. Од 1994 до 1996 година тој исто така бил претседател на унгарскиот Демократски Форум (МДФ), владеачката конзервативна партија, предводена од премиерот Јозеф Антал до неговата смрт во 1993 година.
Животопис
Фур е роден во Егихазасрадоч. Тој учествувал во Унгарската револуција од 1956 година. Во подоцнежните години, тој бил активен во Магар Гардa, паравоена организација која имала врски со Јобик и бил опишан како нео-фашист. Тој починал, на возраст од 82, во Будимпешта.
Тој бил во брак со Фридерика Биро, со која имал две деца, Агнеш и Балаж. Агнеш беше сопругата на унгарскиот Фидес-политичар Tамас Германски.
Мендел (поларна станица)
Поларна станица Мендел — чешка истражувачка станица на Антарктикот на брегот на островот Џејмс Рос. Основана е од чешкиот поларен истражувач Павел Прошек. Официјалната церемонија на отворање се одржала во февруари 2007 година и ја направила Чешка 26-та земја која има своја научна база на континентот. Станицата е сопственост на Универзитетот Масарик во Брно и го добила името по таткото на современатагенетика, метеорологот Грегор Јохан Мендел. Благодарение на истражувањето спроведено на станицата, Чешка е една од земјите кои имаат право на глас во Договорниот систем на Антарктикот.
Први напори
Планот за изградба на чешка поларна станица првпат се појавил во 1960-тите. Тоа било делумно поттикнато од политичките интереси на Советскиот Сојуз, но најмногу од обидот да се прошири биолошките, глациолошките, климатолошките и геолошките истражувања во Чехословачка. Сепак, напорите за изградба на станицата завршиле на почетокот на 1970-тите поради недостаток на финансии. Во исто време, интересот за инвестирање во истражување на толку далечно и необично место започнал да опаѓа.
Интересот повторно започнал да расте во 1980-тите од страна на Чешкиот геолошки институт (денес Чешки геолошки завод). Во исто време, тие избрале место каде што требало да се изгради базата: во источниот дел на Антарктикот на заливот Придз. (Подоцна, Австралија, Русија и Кина изградиле свои станици во оваа област.) Сепак, проектот бил повторно откажан и покрај доволното финансирање. Овој пат, не успеале во обидот да се најде федерална институција подготвена да го поддржи и да го поднесе планот на одобрување до Федералното собрание, како што се барало; дури и Академијата на науките на Чешката Република донела негативно решение.
Во потрага по алтернативи
Во 1994 година, група чешки истражувачи од Универзитетот Масарик, Академијата на науките на Чешката Република, Универзитетот на Јужна Бохемија во Ческе Будјејовице и Чешкиот хидрометеоролошки институт тргнале на островот на Крал Џорџ за да извршат истражување на полската станица, која е една од осумте станици лоцирани во таа област. Оваа соработка продолжила до 1997 година. Меѓутоа, работата во странска станица се покажало како несоодветна поради судири меѓу одделните истражувачки тимови. Потоа, било предложено да се изгради заедничка станица на земјите од Вишеградската група (Чешка, Словачка, Полска и Унгарија). Сепак, овој предлог подоцна бил отфрлен поради проблеми со распределбата на средствата меѓу земјите.
Истражувачките активности на Универзитетот Масарик и Академијата на науките на Чешката Република на Антарктикот продолжиле помеѓу 1999 и 2004 година. Бидејќи сè уште немало чешка станица (иако подготовките за изградба веќе биле во тек), истражувањето било спроведено на станиците во Обединетото Кралство и Украина.
Градежни планови
Првото место избрано за идната чешка станица било Турет Поинт, која се наоѓа во близина на заливот на кралот Џорџ, на островот на Кралот Џорџ, приближно 200 километри северно од сегашната местоположба. Во 2001 година, предложената местоположба била поднесена до Комитетот за заштита на животната средина на конференција во Санкт Петербург. Сепак, предлогот бил одбиен, пред се поради бројот на постоечки станици во областа и предлогот поднесен од други земји областа да се прогласи за заштитена. Постоела и опција за користење на една од британските станици но ниту една од нив не ги задоволила потребите на чешката научна експедиција. Затоа, било избрано ново место и претставено на следната конференција на Комитетот, што се одржал во Варшава. Овој пат, предложеното место на станицата било одобрено без дополнителни проблеми. Местото било на северниот врв на островот Џејмс Рос и тоа е местото каде што конечно била изградена станицата. Околината без мраз и големото растојание од другата станица - најблиската е аргентинската база Марамбио, повеќе од 70 километри на југоисток – биле најочигледните придобивки од оваа местоположба. Проектната документација на станицата била комплетирана на следната конференција на Комитетот за заштита на животната средина во 2003 година, но била одбиена поради измените направени по истекот на рокот. Била одобрена следната година, без речиси никакви промени во обемот на изградбата, на конференција во Кејптаун. Транспортот на материјалот до идната локација на станицата започнал веќе во есента 2004 година.
Пред-градежни подготовки
Структурата на станицата морала да исполнува две барања: минимална потрошувачка на енергија и минимално оптоварување на околината. Главните принципи за изградба на станицата вклучувале:
Местоположба
Станицата се наоѓа на 63°48′02,3″ S, 57°52′59,9″ W на островот Џејмс Рос во близина на брегот на Антарктичкиот Полуостров. Овој полуостров излегува од копното на Антарктикот на север кон јужниот врв на Јужна Америка. Првиот морнар кој стигнал до островот Џејмс Рос бил веројатно Џејмс Кларк Рос во 19 век, кој го нарекол „Хадингтонска земја“. Дури во зимата 1902/1903 година, експедицијата предводена од Ото Норденшелд дознала дека Земјата на Хадингтон е всушност остров и го нарекла остров на Џејмс Рос во чест на неговиот откривач. Тие, исто така, го нарекле теснецот што го дели од копното како канал на принцот Густав. Тоа е област со мала концентрација на поларни станици; најблиската станица е аргентинската база Марамбио на островот Сејмур. Зградата и објектите на поларната станица Мендел се наоѓаат на северниот брег на островот Џејмс Рос, на малку камена плажа околу 80-100 метри од брегот на надморска височина од 9 метри помеѓу гребенот Биби Поинт и Лахмановиот ’Рт. Се соочува со каналот Принц Густав, кој е 10-20 километри долг и порано бил покриен со постојан слој мраз кој се распаднал во летото 1994 година. Сепак, тој сè уште е полн со ледени плочи и парчиња санти, така што транспортот на бродот останува комплициран (од 2010 година).
Целиот северозападен дел на островот - полуостровот Улу - претставува една од најголемите области без мраз на Антарктикот. До 80% од областа на островот е ослободена од мраз. Благодарение на дождовната сенка фрлена од Антарктичкиот Полуостров, годишните врнежи се ниски - околу 300 милиметри – а повремените врнежи од снег брзо се топат и се апсорбираат во земјата. Тоа е затоа што станицата се наоѓа на морска тераса формирана од компактен фин песок. Во 2008 година, минималната температура била -35 C и максималната температура 12.5 C (средна вредност -4.6 C ); минималната влажност изнесува 71,2%, а максималната влажност изнесува 88,1% (просечно 81%).
Специфичната местоположба на станицата била избрана врз основа на три главни критериуми:
Транспорт на материјал
Структурните елементи и делови од инфраструктурата потребни за станицата биле произведени во 2001-2002 година во Чешката Република. За време на подготвителната фаза, некои делови биле составени и испробани за да се намали времето за изградба на терен и да се елиминираат потенцијалните проблеми. Транспортот на градежен материјал започнал во ноември 2004 година. Материјалот бил испратен прво во Хамбург, а потоа и во пристаништето Пунта Аренас во Чиле. Планот бил да се пренесе сè од таму директно до островот Џејмс Рос, но транспортот бил полн со проблеми: првиот брод, Антарктик Дрим, воопшто не можел да тргне на пат поради неговата лоша техничка состојба, а вториот, Порвенир I, доживеал несреќа во близина на пристаништето на пат кон местото на товарење. Третиот обид, кој користел чилеански воен мразокршач, Оскар Алмирате Виел, конечно успеал.
Градежни работи
Мразокршачот се приближил до градилиштето утрото на 24 февруари 2004 година. Во текот на двата дена што следеле, осум контејнери со тежина од 130 тони (286.601 фунти) биле истоварени од бродот. Градежните работи започнале веднаш штом бродот бил истоварен. Оваа прва испорака на материјал била искористена за изградба на речиси целата главна зграда, која потоа се користела за складирање на материјали за понатамошна изградба. Изградбата се одвивала кон крајот на летото на Антарктикот и траела седум дена. Бидејќи првата испорака не ги содржела сите потребни градежни материјали и системи, главната зграда и околните контејнери биле зимизирани, а градежните активности продолжиле следната година. За Антарктикот, временските услови биле многу поволни за време на изградбата, но температурата сè уште била помеѓу -8-+6 C и ветровите достигнувале 120 километри на час, понекогаш непрестајно дувале неколку дена.
Церемонија на отворање
По сите потребни подготовки, станицата била свечено отворена и крстена на 22 февруари 2007 година. На церемонијата присуствувале членовите на научниот тим, претставник од чешката амбасада во Аргентина и деканот на Факултетот за наука на Универзитетот Масарик.
Финансирање на градежништвото
Проектот бил финансиран од Министерството за образование, млади и спорт на Чешката Република и во сопственост на Универзитетот Масарик. Целиот комплекс го изградил компанијата PSG-International од Злин, која била избрана преку тендер. Трошоците за изградба на станицата изнесувале приближно 60 милиони чешки круни (2,1 милиони евра заклучно со февруари 2007 година).
Индивидуални згради
Во споредба со другите постари бази на Антарктикот, станицата е прилично мала и се издвојува меѓу често големите згради кои претходно биле изградени на Антарктикот од други земји. Дизајнот на целиот комплекс се врти околу климатските услови во областа. Главната зграда е еднокатна Дрвена конструкција (26,5 х 11.5 метри, 2,8 х 3,6 метри) се користи за сместување, готвење и јадење, како и за слободно време и истражувачки активности. Има дванаесет еднокреветни или двокреветни соби, две заеднички работилници, трпезарија, мала кујна, санитарни јазли и место за сушење на облека. Има решетка направена од дабовни прагови вградени во плитките темели на зградата; оваа структура не е помала од 40 сантиметри над земјата за да се намалат загубите на топлина предизвикани од студената почва на Антарктикот. Ѕидовите се 265 мм дебели и тие се изградени со користење на K-КонтролСистем. Тие се состојат од две ориентирани прамени штици со изолационо полнење помеѓу штиците. Надворешната површина на ѕидовите е покриена со иверица за да се заштити структурата од негативни влијанија на околината (аеросол на морска сол, повремени песочни бури). Подот и таваните се конструирани на сличен начин, но се подебели – 320 милиметри. Покривот е наклон кон југ со наклон од 5% и е покриен со ПВЦ плоча, која ја штити зградата од ултравиолетово зрачење.
Околу главната зграда има девет контејнери со димензии 6 х 2,5 х 2,6 метри, кои се претворени во места за складирање на генератори на мотори и резервни делови, гаражи, печка за согорување отпад и генератор на енергија. За контејнерите се прикачени ветерни турбини кои можат да се преклопат ако ветерот е премногу силен. Фактот што поединечните структури се расфрлани наоколу во областа го намалува ризикот од пожар или еколошка катастрофа.
Операција
Станицата е сезонска и работи само во текот на летните месеци, а во станицата работат околу 15 луѓе. Греењето и добивањето вода за пиење би било тешко надвор од летната сезона: водата би требало да се добива со топење на снегот, за што е потребно големо количество дизел масло. Станицата има добро осмислен систем на алтернативни извори на енергија кој ја намалува потрошувачката на дизел масло во летните месеци. Сончеви термални колектори кои покриваат ѕидна површина од 36 квадратни метри се инсталирани на северната страна на зградата, која прима најмногу сончево зрачење и се способни да го загреат воздухот до 55 C. Топол воздух се дува во зградата, одржувајќи ја внатрешната температура на 17-19 C. Првично, имало и рамни плочести колектори за загревање на водата за кујната и бањата за време на топлите денови прикачени на ѕидот. Сепак, се покажало дека капацитетот на овие колектори е недоволен; тие биле отстранети и на нивно место биле инсталирани сончеви ќелии кои произведуваат електрична енергија. Електричната енергија се произведува и од осум 1,5 kW ветерни турбини; енергијата што ја произведуваат може да се складира во NiCd батерии. Остатокот од потребната електрична енергија се произведува од дизел генератори. Во зависност од временските услови, изворите на обновлива енергија обезбедуваат 60-90% од енергијата што ја троши станицата. Станицата ја користи аргентинската временска зона UTC−3.
Водата се добива од блискиот поток; сепак, како што потокот повремено замрзнува во февруари и март, водата се складира и во посебни контејнери во зградата. Комуникацијата со надворешниот свет е можна благодарение на системот за сателитска технологија Бендер базиран на мрежата Инмарсат и развиен во соработка со Електротехничкиот факултет на Чешкиот технички универзитет во Прага. Овозможува размена на податоци со брзина до 492 Kbit/s. Опремата на станицата, исто така, вклучува рампа и систем за отстранување на отпадна вода што испушта пречистена отпадна вода во морето. Дизајнот на станицата и сите нејзини системи целосно ги почитуваат сите еколошки барања и прописи наведени во додатокот на Антарктичкиот договор (<span class="cizojazycne" title="angličtina" lang="en">Протокол за заштита на животната средина на Антарктикот ).
Годишниот трошок за работа на станицата е 11 милиони чешки круни и претежно е покриен од чешкото Министерство за образование, млади и спорт; остатокот го плаќа Универзитетот Масарик. Во случај на ненадејно повлекување на средствата или кратење на буџетот – како во 2015 година, кога само шест истражувачи можеле да заминат на станицата – средствата што недостасуваат треба да ги обезбеди чешката Фондација за Антарктик, која е основана во 2014 година и е предводена од основач на чешката поларна станица Павел Прошек.
Истражување
Местоположбата на станицата не била истражена пред изградбата на станицата, иако областа е привлечна за типот на проекти кои се во фокусот на чешките истражувања на Антарктикот. Од геолошка перспектива, тоа е област на седименти од креда богата со фосили со повремени навлегувања на магматска карпа. Вулканската активност често се случувала под ледниците. Последиците од климатските промени се забележани во оваа област од средината на 20 век во повлекувањето на ледниците и колонизацијата на изложената површина од неваскуларни растенија. Многу организми се сосема нови за науката и има голем удел на ендемични видови. Слатководните езера во околината содржат интересни и досега неистражени заедници на алги, цијанобактерии и едноставни животински видови.
Истражувачките проекти во областа започнале пред изградбата на станицата и вклучувале геолошки истражувања предводени од Чешкиот геолошки завод, како и климатолошки и геоморфолошки истражувања предводени од Природно- математичкиот факултет на Универзитетот Масарик. Бидејќи изградбата била при крај, Факултетот за наука на Универзитетот во Јужна Бохемија во Ческе Будјовице и Институтот за ботаника при Академијата на науките на Чешката Република започнале заеднички ботанички проект за истражување на цијанобактерии. Научниот факултет подготвил и истражувачки проект фокусиран на ултравиолетовото зрачење во областа; покрај УВ зрачењето, проектот ги проучувал и озонските слоеви. Подрачјето околу станицата исто така бил геолошки мапиран од Чешкиот геолошки завод. Имало и основни орнитолошки истражувања; сепак, сезоната на гнездење на повеќето птици започнува во средината на ноември, додека орнитологот обично пристигнува на станицата само на почетокот на јануари. Ихтиолошкото истражување се фокусира на рибите во крајбрежните води и нивните паразити, а има и студија за родот Гамарус, фокусирана на тоа како животните го откриваат магнетното поле. Бактериолошкото истражување опишало нови видови на бактерии. Еден од проектите го проценува стресот на поларните истражувања за време на нивниот престој на станицата и степенот до кој нивните тела се приспособуваат на условите на Антарктикот, додека друг проект го проучувал стареењето на пластичните материјали во екстремните временски услови на Антарктикот. Во истражувањето учествуваат и институции од други земји, како што се Аргентински антарктички институт, Чилеанскиот национален антарктички институт, Британското антарктичко истражување, Аргентинската национална метеоролошка служба и Холандски институт за екологија. Достапните места на станицата им се нудат на истражувачите и студентите на чешките и странските универзитети и истражувачки институции.
Друга чешка станица
На островот Нелсон, кој е еден од Јужните Шетландски Острови, се наоѓа поларната станица Еко-Нелсон основана во 1988 година од друг чешки поларен истражувач Јарослав Павличек. Сепак, оваа станица е домаќин на меѓународни истражувања и затоа не се смета за чешка станица.
Домајинци
Домајинци (словенечки: Domajinci) — населба во Општина Цанкова во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Амстердам
Амстердам (Amsterdam) е главен и воедно најголем град во Холандија. Статусот на градот како главен град на државата утврден во уставот. Градот Амстердам има население од 790 654 жители, урбана население од 1 209 419 жители, додека на територијата на областа Амстердам живеат 2 289762 жители. Градот се наоѓа во покраината Северна Холандија која се наоѓа во западна Холандија. Тој го опфаќа северниот дел од Рандстанд – една од најголемите општини (кантони) во Европа која има население од околу 7 милиони жители. Името Амстердам е изведено од (Amstelerdamme), што зборува нешто повеќе за потеклото на градот – тоа е брана на реката Амстел. Населен како мало рибарско село кон крајот на 12 век, градот Амстердам станал едно од најважните пристаништа во светот за време на холандската златна ера, што се должи на холандскиот иновативен развој на трговијата. Во тој период, градот претставувал водечки финансиски центар и центар за трговијата со дијаманти. Во 19-от и XX век градот се проширил, при што се создадени голем број нови населби и предградија. Каналите во Амстердам кои потекнуваат од XVII век и кои се наоѓаат во срцето на градот, се заштитени како Светско наследство од страна на УНЕСКО во јули 2010 година. Како комерцијален главен град на Холандија и како еден од врвните финансиски центри во Европа, студиската група за глобализација и главни градови (GaWC) го поставува Амстердам за алфа светски град. Градот исто така претставува главен град на културата во Холандија. Голем број холандски институции имаат главни претставништва во овој град, а 7 од 500-те врвни светски компании, како што се Филипс и ИНГ се основани токму тука. Во 2010 година, Амстердам се наоѓаше на 13-та позиција на светско ниво по квалитетот на животот од страна на Мерцер и во 2009 година рангиран на 3 место од страна на 2 (thinknow) во индексот на градови со најдобри иновации. Берзата на Амстердам, која е воедно најстарата берза во Светот се наоѓа во центарот на градот. Главните знаменитости и атракции на Амстердам како што се: историските канали, Државниот музеј (Rijksmuseum), Музејот на Ван Гог, куќата на Ана Франк, музејот за културно наследство, музејот Амстердам, подрачјето на црвени фенери, како и бројните кафетерии каде се консумира канабис, годишно привлекуваат повеќе од 3,66 милиони туристи. Сепак, новиот закон би можел да ја намали познатата толерантна граница за дрога и со тоа да го намали бројот на странци кои доаѓаат да купат марихуана. Градоначалникот Еберхард ван дер Лан се надева дека ќе се постигне компромис со владата и со тоа туризмот нема да претрпи посериозни последици.
Историја
Првите евидентирани податоци за употребата на името „Амстердам“ потекнуваат од потврда која датира од 27 октомври 1275 година. Тогаш, жителите кои изградиле мост и брана на реката Амстел биле ослободени од плаќање мостарина од страна на грофот Флорис Петти. Во таа потврда жителите се опишани како луѓе кои живеат во близина на браната на реката Амстел. До 1327 година името преминало во Амстердам. Амстердам е релативно нов во споредба со многу постарите градови во Холандија како што се Најмеген, Ротердам и Утрехт. Во Октомври 2008 година, историчарот Крис де Бонт изјавил дека земјиштето околу денешен Амстердам било обработувано уште кон крајот на X век. Но, тоа не мора да значи дека на тоа место имало населби со луѓе, бидејќи можно е земјиштето да било користено за производство на тресет со цел да се употреби како гориво. Се смета дека на Амстердам му биле доделени права на град или во 1300 или во 1306 година. Од XIV век наваму, Амстердам го доживеал својот расцут, најмногу како резултат на трговијата со народите од Ханзата. Во 1345 година, по појавување на наводното Еухаристично чудо на улицата Калверстрат, градот бил прогласен за важно место за поклонение сè до прифаќањето на Протестанстската вера. Ритуалната поворка на луѓе во цивилна облека „Стиле Омганг“ денеска претставува остаток од некогашната богата историја на поклонението. Во XVI век Холанѓаните се кренале бунт против шпанскиот крал Филип II и неговите следбеници. Главната причина за бунтот биле воведувањето на нови даноци, како и религиозното прогонство на Протестантите од страна на шпанските Инквизитори. Револтот прераснал во осумдесет годишна војна која резултирала со независност на Холандија. Холандија станала позната по големата религиозна толеранција која била наметната од страна на водачот на холандската буна Вилем Молчеливиот. Голем број Евреи од Пиринејскиот Полуостров, протестанти од Франција, бројни трговци и печатари од Фламанскиот дел, како и голем број економски и верски бегалци од деловите кои биле контролирани од Шпанија, нашле прибежиште во Амстердам. Приливот на печатари и интелектуалната толеранција во градот направија Амстердам да стане центар на Европскиот слободен печат.
Географија
Амстердам е дел од покраината Северна Холандија и се наоѓа во западниот дел на Холандија, во близина на областите Утрехт и Флеволанд. Реката Амстел минува низ центарот на градот и е поврзана со голем број канали кои на крајот завршуваат во заливот познат како IJ. Амстердам е два метри под нивото на морето. Земјиштето кое го опкружува е рамно и се состои од големи полдери (земјиште составено од песок или друг материјал кој е опколен со вода). Југозападно од градот се наоѓа вештачка шума наречена Амстердамсе Бос Amsterdamse Bos. Амстердам е поврзан со Северното Море преку долг канал.
Градот Амстердам, како и општината со исто име се густо населени и урбанизирани. На површина од 219,4 км2, во градот живеат 4,457 жители на еден километар квадратен, а бројот на куќите на еден километар квадратен изнесува 2,275. Парковите и природните резервати зафаќаат 12% од површината на Амстердам.
Клима
Амстерам има океанска клима, како резултат на близината на Северното Море на запад и преовладувачките западни ветрови. Амстердам и поголемиот дел од покраината Северна Холандија спаѓаат во климатската зона 8б, што и воедно е најсеверна климатска зона во делот на Европа каде има континентална клима. До појава на мраз доаѓа единствено доколку дуваат ветрови од источни или североисточни ветрови од внатрешноста на Европа. Дури и во тој случај, температурата ноќе ретко паѓа под 5 степени целзиусови, додека во Хилверсум, кој се наоѓа 25 километри југоисточно, температурата може да падне и до -12 степени целзиусови. Летата се умерено топли, и многу ретко се случува да бидат претопли. Дневните температури во просек се движат од 22,1 до 30 степени целзиусови, при што Амстердам спаѓа во топлотната зона 2. Најголемите разлики во температурата изнесуваат од -24 до +36,8 степени целзиусови. Во Амстердам има околу 187 врнежливи денови во текот на една година. Годишното ниво на врнежи во Амстердам изнесува 915 милиметри кубни на метар квадратен. Поголемиот дел од врнежите паѓа во вид на лесен дожд или кратки но силни врнежи. Облачните денови се честа гледка во периодот од Октомври до Март. Изглед на градот и архитектура
Градски пејзаж и архитектура
Амстердам започнува да се шири од Централната Железничка станица. Главната улица се вика Дамрак и таа води кон улицата Рокин. Најстарата област на градот се вика де Валлен. Таа се наоѓа источно од улицата Дамрак и во неа се наоѓа познатата „подрачје на црвени фенери“. Јужно од оваа област се наоѓа стар еврејски кварт- Батерлоплеин (Waterlooplein).
Каналите на Амстердам кои потекнуваат од XVII век го обвиткуваат центарот на градот каде куќите на нивната предна страна имаат куќи. Од другата страна на каналите се наоѓаат поранешните работнички квартови Јордаан и Пијп. Областа каде се наоѓаат најголемите музеи- Вонделпарк е парк од XIX век кој е именуван по познатиот холандски писател Јоост ван ден Вондел, а тука се наоѓа и населбата Плантаге и зоолошката градина на градот Амстердам.
Неколку делови од градот и нивната околина се составени од полдери. Тоа е препознатливо по наставката -мер, што всушност значи езеро во имињата на Аалсеер, Бииџмемер, Хаарлемер и Ватерграфсмер.
Канали
Системот на канали во Амстердам е резултат на совесно урбано планирање. Во почетокот на XVII век, кога имиграцијата ја достигнала својата кулминација бил усвоен сеопфатен план, кој се засновал на 4 канали во форма на концентрични полукругови чии краеви се поврзувале кај заливот IJ. Познати како Грахтенгордел, 3 од каналите служеле за општа употреба и развој, Херенграхт- Канал на лордовите, Каизерсграхт- Канал на кралот, Принцесграхт- канал на принцот. Четвртиот канал познат како Зингелсграхт не е споменат на повеќето од мапите, бидејќи тоа име е име кое се употребува за сите надворешни канали. Зингелсграхт не треба да се помеша со најстариот канал кој се наоѓа во центарот на градот –Зингел.
Каналите се употребувале за одбрана, транспорт и управување со водата). Одбраната се одвивала на тој начин што каналите имале форма на ровови и имало мостови на премините преку каналите, но немало поголеми градежни објекти. Изворните планови се изгубени, па историчарите како Ед Таверне мораат да шпекулираат за првобитните намери- „Се смета дека нивната цел била практична, а не украсна.
Изградбата започнала во 1613 година во правец од запад кон исток, по целата ширина, во вид на огромен брисач, како што го нарекува историчарот Геерт Мак, а не од центарот нанадвор како што кажува познатиот мит. Изградбата на каналот во јужниот дел била завршена во 1656 година. Процесот на изградба на живеалишта се одвивал бавно. Источниот дел од каналот, кој требал да ги покрива териториите меѓу реката Амстел и заливот IJ никогаш не е изграден. Во времето што следувало, овој дел бил искористен за изградба на старечки домови, тетри, други знаменитости и паркови. Со текот на времето, од неколку канали се направени улици и плоштади.
Развој на градот Амстердам
По развојот на каналите во XVII век, границите на градот Амстердам останале непроменети цели 2 века. За време на XIX век, Семјуел Сарфати изготвил план за развој на градот врз основа на величественоста на Париз и Лондон во тоа време. Планот предвидувал изградба на нови куќи, јавни згради и улици во населбата Грахтенгордел. Главната цел на овој план била да се подобри јавното здравје на населението. Иако овој план не помогнал во развојот на градот, сепак со неговото исполнување се добиени најголемите јавни градби во Амстердам како што е Палеис фор Фолксвајт (Paleis voor Volksviijt).
За да се спречи пренатрупаноста,на почетокот на XX век биле изготвени 2 плана кои се разликувале од се дотогаш видено во Амстердам: Планот Зуид, ( Амстердам Југ) кој бил проектиран од страна на архитектот Берлаџ и планот Запад. Овие проекти предвидувале изградба на нови населби со живеалишта за сите општествени слоеви.
По завршувањето на Втората светска војна во западните, југоиисточните и северните делови на градот биле изградени нови големи населби. Овие нови населби биле изградени со цел да се надмине недостатокот од простор за живеење и населението да добие конфорни и достапни куќи и живеалишта. Населбите се состоеле од големи станбени блокови меѓу кои се наоѓале паркови, а истите биле поврзани со широки улици, што овозможило движење на моторни возила. Западните предградија на градот се нарекуваат (Westelijke Tuinsteden). Областа која се наоѓа југоисточно од градот се вика Бајмар.
Архитектура
Амстердам има богата архитектонска историја. Најстарата градба во Амстердам е Старата Црква која се наоѓа во срцето на Валлен и која била осветена во 1306 година. Најстарата градба изработена од дрво е Хутен Хус во Бехајнхоф. Таа била изградена околу 1425 година и е една од вкупно 2-те останати дрвени куќи. Таа исто така претставува еден од примерите за Готската архитектура во Амстердам.
Во почетокот на XX век архитектот на т.н. „Амстердамска школа“, Филип Вигбонс проектирал прекрасни куќи за трговците. Најпознатата градба во барокен стил во Амстердам, како што е Кралски дворец која се наоѓа на главниот плоштад Дам. Во текот на XVIII век, Амстердам бил под силно влијание на француската култура, што е отсликано во архитектурата од тој период. Околу 1815 година, архитектите престанале да го практикуваат барокниот стил и почнале да проектираат градби од нов тип. Повеќето градби од тој период се со готска архитектура, па затоа се зборува дека тие се градени во нов-готски стил.
На крајот на XIX век познат станал Новиот стил или Арт Новау, па токму затоа голем број градби биле изградени токму во овој стил. Бидејќи градот се ширел многу брзо за време на овој период, новите градби во центарот на градот биле градени во истиот стил. Новите куќи во близина на Плоштадот на музеите во стариот јужен дел претставуваат примери за Новиот Стил. Арт Деко бил стил кој бил познат во градбите во Амстердам пред појавата на стилот на новата ера. Амстердам имал своја верзија на овој стил во архитектурата кој бил позната како Амстердамската школа. Биле градени цели области во овој стил. Таква област е Ривиеренбурт (Rivierenbuurt). Забележлива одлика на градбите од Амстердамската Школа е дека нивните фасади имале многу раскошни декорации и врати и прозорци со чудна форма.
Стариот центар на градот претставува фокусна точка на сите архитектонски стилови пред крајот на XIX век. Градби од Новиот Стил и стилот Георгиан главно може да се видат во населбите од почетокот на XX век кои се наоѓаат надвор од центарот на градот, иако има и впечатливи примери кои се наоѓаат во центарот на градот. Повеќето историски градби во центарот на градот се куќи, како што се куќите на познатите трговци кои се наредени по должината на каналите.
Поделба
Раководењето со општините во Амстердам е поделено на 15 области или Стадесплеин (Stadesdelen)- централниот дел кој е опкружен со Западниот парк, Бос ен Ломер, Де Барсјес, Стар запад, Стар Југ, Исток/Ватерхраафтсмер Исток/Ватерхрафтсмер, Зебурх (Zeeburg), Амстердам Север (Amsterdam Noord), и 6 надворешни области (Вестпорт, Хеузенвел-Слотермер, Осдорп, Слотерварт, Јуженамстел, Југоисток). На 1 мај 2010 година бројот на области е намален на 8 (Центар, Север, Југ, Запад, Нов-Запад, Југоисток, Вестпорт).
Дефинирање
Осумте области на Амстердам најчесто се разбираат како да се однесуваат за општината Амстердам. Сепак, некои делови од општината како на пример селото Дургердам не се сметаат за дел од Амстердам. Статистички гледано се употребуваат 3 дефиниции за Амстердам- Метрополитен Амстердам, Областа Амстердам и урбаниот регион (општина Амстердам). Овие дефиниции не се совпаѓаат со термините урбана област и метрополитен област кои се употребуваат во земјите каде се говори Англискиот јазик. Во одделот за истражување и статистика во Амстердам се употребува и четврта дефиниција, односно градскиот регион Амстердам. Оваа област е слична со Областа Амстердам но во неа спаѓаат и општините Занстад и Вормерланд, додека во неа не спаѓа Храфт-Де Рајп. Најмалата површина меѓу гореспоменатите има општината која броела 742,981 жител во 2006 година. Областа метрополитен имала 1 021 870 жители во 2006 година. Во неа спаѓаат повеќе општини заедно со општината Амстердам. Областа Амстердам има 15 општини и брои 1,211 503 жители според пописот во 2006 година. Иако е поголема по површина, бројот на населението е само малку поголем во неа, бидејќи по дефиниција во неа не спаѓа релативно бројната по жители општина Заанстанд. Област со најголем број на жители е областа Амстердам метрополитен која има 2,22 милиони жители. Во неа спаѓаат Занстад, Вормервер, Мауден, Абкуде, Харлем, Алмере и Лелистад но во неа не спаѓа Храфт-Де рајп. Амстердам спаѓа во метрополитен областа Рандстанд и има вкупно население од 6,659,300 жители.
Work and travel
Work and Travel е програма на Стејт Департментот на САД од 1961 година, која дава можност на редовни студенти од цел свет да поминат до 5 месеци во САД, така што 4 месеца имат право да работат легално.
Амстердам
Градски власти
Како и сите холандски општини, Амстердам го управуваат градоначалник, општински совет и Aldermen. Сепак, за разлика од другите холандски општини, Амстердам е поделен на 7 области, систем кој бил спроведен во 1980-те години со цел да се подобри локалното управување. Сега областите се одговорни за многу активности кои претходно биле одговорност на градот. Првично градот бил поделен на 15 области. 14 од нив имале свој совет кој се бирал на избори. 15-от Вестпорт кој е најблиску до пристаништето во Амстердам, имал мал број на жители и бил воден од централниот општински совет. Локалните одлуки се спроведуваат на ниво на областа, а само работите кои го засегнуваат целиот град, како што сè поголеми инфраструктурни проекти и слично ги води централниот градски совет.
Work and travel
Во Македонија програмата започнува во почетокот на 1990-тите години и станува доста популарна.Тоа што е потребно да го поседуваат кандидатите е:
Амстердам
Национална влада
Амстердам е главен град на Холандија во техничка правна смисла. Денешниот устав на Холандија го споменува Амстердам како главен град на само едно место- глава 2, член 32: Инаугурацијата и крунисувањето на кралот се врши во Амстердам-главниот град. Претходните устави го споменувале само како градот Амстердам, без спомнување на главен град. Сепак, седиштето на владата, собранието и врховниот суд на Холандија е (и секогаш бил, со исклучок на еден краток период од 1808 и 1810 година) сместен во Хаг. Странските амбасади исто така се наоѓаат во Хаг. Главниот град на Северна Холандија е Харлем.
Work and travel
Дел од државите во САД коишто привлекуваат најмногу студенти се: Масачусетс, Њујорк, Њу Џерси, Илиноис, Флорида, Калифорнија и други. Најчесто тоа се области каде сезоната е од месец мај-септември.
Амстердам
Симболи
Грбот на Амстердам е составен од неколку историски елементи. Во средината на грбот се наоѓаат 3 крстови на Св. Андреј кои се поредени вертикално. Овие 3 крстови може исто така да се видат и на ознаките на населбите Амстелвен и Оудер –Амстел. Тој дел од грбот на Амстердам се наоѓа и на знамето на градот Амстердам, кое е избрано од страна на градските власти, но и на цивилните бродови кои се регистрирани во Амстердам. Вториот симбол е Австриската кралска круна. Во 1489 година, како знак на благодарност за помошта и заемите кои ги добил, Максимилијан први му дозволил на Амстердам да ја употреби кралската круна на грбот на градот. Во 1508 година таа била заменета со круната на Максимилијан, откако тој бил крунисан како Светиот Романски Император. На почетокот од 17 век, круната на Максимилијан која се наоѓала на грбот на Амстердам била повторно променета, овој пат со круната на императорот Рудолф 2, која станала царска круна на Австрија. Лавот потекнува од XVI век, кога градот и областа станале дел од „Република на седум обединети Холандии“. Последно е усвоено официјалното мото на градот- херојски, одлучни, милосливи, кое кралицата Вилхелма му го подарила на градот во 1947 година за да ја награди храброста на градот во Втората светска војна.
Work and travel
Работните позиции исто така се разнообразни - најчесто се во забавни паркови, ресторани, хотели, супермаркети, спасувачи на базени и други позиции во областа на услугите.
Амстердам
Стопанство
Областа Зуидас е главната бизнис област во Амстердам и таа сѐ уште е во голема мера во изградба. Голем број Холандски и мулти-национални компании имаат свое седиште во Амстердам, како што се АБН Амро и Акзо Нобел. Амстердам е главен финансиски и бизнис центар на Холандија. Амстердам во моментов спаѓа во најдобрите Европски градови каде може да основате меѓународен бизнис. Тој е на петто место во оваа категорија и него го надминуваат само – Лондон, Париз, Франкфурт и Барселона. Многу од големите коорпорации имаат свое седиште во Амстердам. Тука спаѓаат : Кралската банка на Шкотска, Акзо Нобел, Хајнекен интернационал, ИНГ груп, Ахолд, ТомТОм, Делта Лојд Груп и Филипс. КПМГинтернационал има свое седиште во близина на Амстердам, поточно во Амстелвеен, каде и многу други интернационални компании имаат свои седишта и можат да уживаат полна правна сопственост на земјиштето за разлика од можноста да се изнајми земјиште во Амстердам. Иако голем број мали компании сѐ уште се имаат свои канцеларии во близина на старите канали, сепак сè поголем број компании се преселуваат надвор од центарот на градот. Зуидас стана новиот финансиски и правен центар. Петте најголеми фирми во Холандија и голем број холандски подружници на консултантските фирми како што се Бостон Консалтинг груп и Accenture  како и светскиот трговски центар Амстердам се наоѓаат во Зуидас. Постојат и други 3 помали финансиски области во Амстердам. Првиот е областа која го опкружува центарот околу главната железничка станица во Амстердам- Слотердајк, каде се сместени неколку канцеларии на познатите новински агенции како Де Телеграаф. Тука исто така се наоѓаат канцелариите на компанијата на општински јавен превоз и Даночната канцеларија на Холандија. Втората финансиска област е областа која ја опкружува Амстердамската Арена (стадионот). Третата област е областа во близина на железничката станица Амстел. Таму се наоѓаат највисоката кула во Амстердам – кулата Рембрант, како и седиштето на компанијата Филипс. Берзата на Амстердам (АЕХ) која денеска е дел од Еуронекст, е најстара берза во светот и воедно е една од најголемите берзи во Европа. Таа се наоѓа во близина на плоштадот Дам во центарот на градот.
Туризам
Де Валлен или уште позната како Walletjes и Rosse Buurt, е одредена област во која проституцијата е легализирана и воедно е најголема и најпозататото подрачје на црвени фенери во Амстердам. Оваа населба со текот на времето станала една од најпознатите туристички атракции. Таа се состои од мрежа на улици кои се мегусебно поврзани и на кои има неколку стотини мали еднособни станови кои се изнајмуваат од сексуални работнички кои нудат сексуални услуги на тој начин што седат пред стаклениот излог на просторијата која најчесто е осветлена со црвено светло.
Трговија
Продавниците во Амстердам варираат од огромни стоковни куќи како Де Бијенкорф (1870 година) и Мејсон де Боннетерие, стоковна куќа во париски стил изградена 1889 година, па сè до мали специјализирани продавници. Хај енд продавниците во Амстердам се сместени на улиците Питер Корнелиц Хофстрат и  Корнелис Схуистрат, кои се наоѓаат во близина на Вонделовиот парк. Една од најпрометните улици во Амстердам е тесната средновековна улица – Калверстрат која се наоѓа во срцето на градот. Други области за купување се Девет Улици, Харлемердајк и Харлемерстрат. Negen Straatjes се девет тесни улици во рамките на Храгтенхордел, концентричниот систем на канали во Амстердам. Деветте улици се разликуваат од другите области за шопинг по тоа што имаат голем број на приватни продавници. Haarlemmerstraat и Haarlemmerdijk беа прогласени за најдобри шопинг улици во Холандија во 2011 година. На овие улици исто така има голем број приватни продавници. Но, додека на 'девет улици доминираат модните продавници, на Харлемерстрат. и Харлемердајк може да се видат секаков вид на продавници- продавници за слатки и друг тип на храна, долна облека, патики, облека за венчавки и свечености, продавници за мебел, книжарници, продавници за велосипеди, скејт опрема итн. Во градот исто така има и голем број пазари на отворено како Алберт Супермаркетите, Вестерстрат - пазарот, тен Катемаркт, и Дапермаркт. Некои од овие пазари се дневни, а некои се одржуваат еднаш неделно.
Мода
Модните брендови како (G-star, Gsus, BlueBlood, Iris van Herpen, 10 feet и Warmenhoven & Venderbos), но и модните творци (Mart Visser, Viktor & Rolf, Sheila de Vries, Marlies Dekkers и Frans Molenaa) имаат свои седишта во Амстердам. Моделските агенции Elite Models, Touche models и Tony Jones имаат отворено свои филијали во Амстердам. Супермоделите Ифке Стурм, Дутцен Крус и Ким Норда своите кариери ги започнале во Амстердам. Амстердам има свој центар за облека во Светскиот Моден Центар. Зградите во кои порано се наоѓале бордели во ред лајт дистрикт биле преобратени во ателјеа на млади познати модни творци.
Сообраќај
Во центарот на градот возењето се обесхрабрува. Цената на паркинг услугите е висока, а многу улици се затворени за сообраќај или се еднонасочни. Локалната власт ги спонзорира иницијативите за заеднички патувања и заедничко користење на моторни возила како што се Аутоделен и Мериеден.