cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Српски железници
Првата светска војна
За време на Топличкото востание, четниците извршиле пренасочување на пругата. Пред зори, на 4 март 1917 година, четничките чети го нападнале Ниш, каде стигнале до Црвениот крст, а следниот ден стигнале пред Крушевац. Востаниците ја минирале пругата кај Ѓунис и го уништиле непријателскиот состав, а истата вечер ја уништиле и пругата кај Доњи Адровац кога започнал нападот на Зајечар. Востаниците очајнички се обидувале да ја прошират слободната територија и да ја прекинат комуникацијата на непријателот со Солунскиот фронт, што била една од нивните главни цели. Меѓутоа, востанието брзо било задушено со големи репресалии од страна на окупаторските сили. Нешто порано, во 1903 година, германските концесионери започнале со изградба на железница во Отоманската империја од Конија во Мала Азија, каде што завршувала претходно изградената рута до Багдад на Блискиот Исток. Новата планирана рута била долга 1.600 километри и требало да ги поврзе Берлин и Багдад. За време на војната, Австроунгарија испратила 1.000 заробени Срби кај турските власти како робови за да изградат делови од железницата во Багдад. Повеќе од илјада српски затвореници работеле на пробивање на тунелот на железничката пруга во Багдад низ масивот на планината Таур, кој ги поврзувал Бозанти и Алепо, каде што имало логори за затвореници. Покрај Србите, затворениците во Таур биле и други сојузнички војници. Железницата била завршена по 37 години изградба, а работите траеле со прекини од 1903 до 1940 година. Една година по завршувањето на Транссибирската железница (1917г.), дел од Српската доброволна дивизија, која се наоѓала на фронтот кон Одеса поради избувнувањето на Октомвриската револуција, со оваа железница бил пренесен во Владивосток и во Кина, од каде што со сојузничките бродови биле префрлени на Солунскиот фронт. По повлекувањето на окупаторските сили од Србија во 1918 година, на пругата биле уништени голем број мостови и вијадукти, кои го прекинале сообраќајот.
Втора светска војна
По силниот притисок од нацистичка Германија, 25 март 1941 година. Во Виена, премиерот Драгиша Цветковиќ и министерот за надворешни работи Александар Цинчар-Марковиќ во Виена го потпишале Протоколот за пристапување на Југославија во Тројниот сојуз. Два дена подоцна, на 27 март, група југословенски кралски офицери предводени од командантот на воздухопловните сили, генерал Душан Симовиќ, извршиле воен удар, ја собориле владата и вицекралството, го уапсиле Драгиша Цветковиќ и други министри, а кралот Петар II го прогласијле за возрасен и му ја предале власта. Без објавување војна, германските, италијанските и унгарските вооружени сили извршиле агресија врз Кралството Југославија на 6 април 1941 година. На појавата на напаѓачките трупи на силите на оската му претходеле воздушни бомбардирања на градовите и сообраќајните комуникации, односно железничките инсталации. Главниот копнен напад на Југославија дошол од Бугарија, од каде силните германски оклопни единици забрзано напредувале кон Ниш, заземајќи го градот на 9 април, што довело до прекин на комуникацијата со Солун. За време на агресијата во Загреб на 10 април била прогласена Независна Држава Хрватска, со што бил извршен чин на велепредавство. По кратка војна, отпорот на југословенската војска бил скршен и поделбата на земјата била извршена спротивно на меѓународното право. За време на окупацијата на Србија во Втората светска војна од 1941 до 1944 година, железничката пруга Белград-Ниш била една од најбезбедните во Европа, бидејќи за германските воени сили, релација Белград-Солун-Атина била најважна рута без алтернатива. Најкраткиот пат за снабдување на германската војска во Грција и Либија, т.е. Бенгази и Тобрук, била преку Србија на железничката пруга Белград-Ниш, што било од витално значење за успехот на германските операции на африканското бојно поле. Железничката пруга ја обезбедувале германски и бугарски окупаторски трупи. Покрај пругата изградиле караули опремени со рефлектори и гнезда за митралези. На излезите од тунелите, раскрсниците и другите чувствителни точки изградиле големи бункери (кои и денес се зачувани во голем број), а некои делови се заштитени со жица и мински полиња. Пристапот до железницата бил строго забранет и населението било предупредено со знаци за пукањето. Железницата никогаш не била прекината за време на окупацијата, но движењето на отпорот извршило успешно разузнавачко следење на германските воени товарни состави. Сојузничкото бомбардирање на железницата било извршено во 1944 година. со цел да се спречи повлекувањето на германската армиска група „Е“ од Грција. Во тоа време, бомбардерите биле насочени кон железничкиот јазол во Ниш и Белград, како и Лесковац и Краљево. Во таа прилика биле убиени голем број цивили.
JЖ 1945 - 2004 година
По војната главна задача било да се обноват и ревитализираат железниците бидејќи железничкиот транспорт бил главен превоз, чиј удел во превозот на стоки и патници - во предвоениот период и во првите повоени години, изнесувал над 80% од вкупниот југословенски сообраќај. Брзото темпо на изградба траело до 1953 година, да биде побавно во подоцнежниот период, за да се даде приоритет на изградбата на патната мрежа. Интересно, веднаш по завршувањето на војната, во 1946 г. Изградена е пругата Брчко-Бановиќи На овој уникатен градежен проект работеле 60.000 млади луѓе од Југославија и 20 земји од светот. За само 6 месеци успеале да изградат 92 километри пруга. Во 1952 година започнала изградбата на железницата Белград-Бар на делниците Ресник - Вреоци (38 км) и Титоград (Подгорица) - Бар (52 км). Во периодот од 1946 г. до 1959 година. Најбрзите возови на линијата Белград-Ниш што сообраќале на релација Париз - Атина биле PA/AP, чие нето време на патување во правец на Ниш изнесувало 4 часа и 6 минути, во спротивна насока 4 часа и 15 минути, а времето на патување било 4 часа и 17 минути. Составот на возот се движел меѓу осум и 10 вагони со четири оски, а масата на возот била од 400 до 500 тони. Максималната брзина била 100 км/ч, а на искачувањето Раљскиот успон 65км/ч. Влечењето на овие возови сè уште се вршело со парни локомотиви од серијата 05. Техничките брзини во правец Белград-Ниш и во спротивна насока биле 59,51 и 57,41 км/ч, додека комерцијалните брзини за овие насоки биле 56,96 и 54,83 км/ч.
Во периодот од 1960 г. до 1973 година, возовите со најголема брзина биле влечени со дизел-електрични локомотиви JŽ серија 661. Најбрзиот воз на линијата бил Акрополис Експрес, MA/AM, на релација Минхен - Атина. Чистото време на возење и времето на патување во правец на Ниш изнесувало три часа и седум минути, а во спротивна насока три часа и 17 минути. Времето на возење и времето на патување биле исти бидејќи овој воз немал никакви доцнења. Тежината на возот била 500 тони, а максималната брзина била 100 км/ч, додека на искачувањето Раљ беше 70 км/ч. На рамниот дел на пругата добро била искористена влечната сила, како и на Раљското искачување. При максимално искачување од 15 промили, локомотива од серијата 661 со оваа маса можело да влече со максимална брзина од 35 км/ч. Техничките брзини во правец Белград - Ниш и во спротивен правец биле 78,29 и 75,85 км/ч, додека комерцијалните брзини за наведените правци биле 78,29 и 75,85 км/ч. Ова е најголемата техничка брзина и најкраткото време на патување на еден воз постигнато на линијата Белград - Ниш од 1884 година до денес.
Музеј на железница
Музејот на железницата во Белград е основан на 1 февруари 1950 година, и е отворен за сите ентузијасти во железницата, како и за домашни и странски туристи. Првата постојана изложба била отворена на 30 април 1953 година. Музејот има над 40.000 предмети групирани во неколку збирки, од кои најважна е техничката (колекција на локомотиви, вагони со нормален и тесен колосек, сигнални и безбедносни уреди итн.) ), историска и уметничка збирка на применета уметност. Железничкиот музеј има архива и професионална библиотека. Во архивата се чуваат историска материјално-техничка документација, неколку илјади фотографии и негативи, збирки на географски и железнички карти.
Воз „Романса“
Музејскиот воз „Романса“ е основан во 1996 година со цел да понуди во патничкиот сообраќај, железничките ентузијасти и туристи, атрактивни патувања, зачувани и реставрирани гарнитури за воз од почетокот на 20 век. Парните локомотиви датираат од 1917, 1922 и 1940 година. Композициите содржат вагони од I, II и III класа, како и ресторански вагони. Капацитетот на возот е 550 патници. Возот „Романтика“ сообраќа од април до октомври, за време на викендите по однапред утврден план. Почетна точка е Белград, а се организираат еднодневни екскурзии до Сремски Карловци, Вршац, Јагодина, Палиќ, Смедерево, Бешка, Деспотовац, Бела Црква, Овчар Бања и др. Поаѓањата на овој воз се координирани со туристички настани во споменатите места. Некои сцени од популарната ТВ серија На пат кон Монтевидео од 2012 година. Снимени се во патничките вагони на возот Романтика кога влечела парната локомотива од серијата 33. Исто така, одредени сцени од ТВ серијата Чизмаши од 2015 година биле снимени во овој воз.
Син воз
Синиот воз е музејско-туристички воз што го користел поранешниот претседател на СФР Југославија Јосип Броз-Тито со својата свита за време на неговото владеење. Производството на вагони започнало во 1956 година во фабриката „Гоша“, а името го добила по работниците затоа што бил обоен во сино за да се разликува од другите претежно зелени композиции на Југословенските железници. Возот бил целина која му овозможила работа и престој и сите протоколарни обврски за време на патувањето и во земјата и во странство. Внатрешноста на возот е луксузна и удобна и го носи епитетот на салонски воз. Внатрешноста е изработена во ар деко стил и по повеќе од половина век изгледот останал непроменет. Од 2004 година овој воз за прв пат бил отворен за пошироката јавност, односно за домашни и странски туристи. Оттогаш, синиот воз има од 30 до 40 тури годишно. Возот може да се изнајмува, а најмногу го користат домашни и странски компании.
Интересно
„Српски железници“ е во процес на консолидација, реорганизација и рационализација што ќе трае во наредните години за да се дојде до основата за целосно преструктуирање и одржливо финансирање на железницата во согласност со современите прописи и пазарно работење. Врз основа на тоа, во 2005 година бил донесен Законот за железници. година, која содржел голем број значајни новитети. Истата година е формирана „Управа за железници“ како посебна организација, која врши работи на државната управа од областа на железницата утврдени со овој закон, како и со законот со кој се уредува безбедноста и интероперабилноста во железничкиот сообраќај.
Прва српска железница, телевизиски филм по сценарио и режија на Арсениј Јовановиќ, е снимен во 1979 година во производството на РТБ. Во ова сознание се зборува за настаните околу изградбата на првата српска пруга, тензичните седници на Народното собрание на таа тема, неизвесноста во изградбата по банкротот на голема француска банка и исходот во форма на финална изградба на пругата.
Во возниот ред од 1892 година, најбрзиот воз меѓу Белград и Будимпешта патувал пократко од денешниот (2020) најбрз воз.
Димитар Поп Илиев
Димитар Поп Илиев — македонски учител и револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.
Животопис
Димитар Поп Илиев е роден на година во, тогаш во Османлиската империја. Во 1897 година го завршува класичниот оддел на гимназијата „Св. Кирил и Методиј“ во Солун со првата генерација, а во 1903 година завршува словенска филологија и литература во Вишето училиште во Софија (денешниот универзитет „Св. Климент Охридски“ во Софија). Во 1906 и 1907 година е учител во Бугарската машка педагошка гимназија „Д-р Петар Берон“ во Одрин. Член е на одринскиот окружен комитет на ВМОРО.
NGC 4221
NGC 4221 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4221 се споменува и како UGC 7288, MCG 11-15-40, CGCG 315-29.
Откривање
Објектот е откриен на 3 април 1832 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4221 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 4221 има привидни димензии од 2,2' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 4221 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39266. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4161. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 674.
Слобода или смрт (1924 - 1934)
Слобода или смрт (Свобода или смъртъ) бил весник на македонската емиграција во Бугарија, илегален орган на Внатрешната македонска револуционерна организација, излегувал во периодт помеѓу 1924 - 1934 година. Поднасловот на весникот е Револуционерен лист. Весникот во првите години на излегувањето бил под влијание на членот на ЦК на ВМРО, генерал Александар Протогеров. По убиството на Протогеров во 1928 година, протогеровисткото крило издава свој весник Слобода или смрт до 1930 година, а стариот весник почнува да ја следи линијата на михајловисткото крило во организацијата. Весникот ги бранел позициите на ВМРО за неподобрување на односите на Бугарија со Југославија и Грција. Весникот престанал да излегува по забраната на ВМРО од Деветнаесетомајската влада во 1934 година.
Список на државни водачи во 413 година
Ова е список на државни водачи во 13 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Димитар Чемков
Животопис
Чемков е роден во Скопје на 2 февруари 1942 година. Цели 37 години како музички новинар и уредник бил дел од музичката редакција на Македонско Радио – Радио Скопје. Бил водител на популарни емисии меѓу кои: „Поп албум“, „Поп контакт“, „Поп телекс“, „Најдоброто од …“. Циме бил и музички критичар, рецензент и коментатор на многу музички настани и фестивали како што се: Скопски забавен фестивал, Избор за песна на Евровизија, Макфест, Евро фест, Скопски џез фестивал, Цветници, Валандово, Охрид фест… Автор е на седумдесетина забавни и новосоздадени фолклорни композиции и е еден од основоположниците на македонската рок-музика. Бил член групата „Спектар“ и на двете најпопуларни рок групи во 1960те – „Бисери“ и „Бис Без“.Бис Без често биле споредувани со Битлси, но и со светски познатите Јардбрдси и Лед Цепелин. Овие називи ги добиле и по тоа што гитаристите Длака, Коце и Циме се претставувале како Ерик Клептон, Џеф Бек и Џими Пејџ. Починал во Скопје на 8 февруари 2019 година.
Национален парк Уџунг Кулон
Националниот парк Уџунг Кулон ― национален парк кој се наоѓа на најзападниот врв на Јава, во покраината Бантен во Индонезија. Ја вклучува вулканската островска група Кракатау во покраината Лампунг и други острови, вклучувајќи го Панајтан, како и помали островчиња како што се Хандеулеум и Пеуканг во Сундскиот Теснец.
Уџунг Кулон значи Западен Крај или Точка Запад.
Географија
Паркот опфаќа површина од 1,206 км2 (од кои 443 км2 е поморски), од кои повеќето се наоѓа на полуостров што допира до Индискиот Океан. Експлозијата на блискиот Кракатау во 1883 година створила цунами (џиновски бран) што ги уништило селата и посевите на крајбрежните области на западниот полуостров и ја покрило целата област во слој од пепел во просек од 30 см дебел. Ова предизвикало целосна евакуација на полуостровот од страна на луѓето, со што му овозможило да стане складиште за голем дел од флората и фауната на Јава, како и поголемиот дел од преостанатите низински шуми на островот.
Лауенбург (Елба)
Лауенбург (Елба) (Lauenburg/Elbe) — град во округот Војводство Лауенбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на северниот брег на реката Елба, источно од Хамбург. Претставува најјужен град на покраината Шлезвиг-Холштајн. Градот е познат и под името Лауенбург на Елба. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Литау, иако самиот град не е дел од заедницата.
Национален парк Уџунг Кулон
Историја
Тој е првиот предложен национален парк во Индонезија и е прогласен за Светско наследство на УНЕСКО во 1991 година бидејќи ја содржи најголемата преостаната низинска прашума во Јава. Избувнувањето на Кракатау од 1883 година и нејзиното цунами збришале многу населби во подоцнежната област на паркот и тие никогаш не биле повторно населени.
Делови од денешниот национален парк и места на светско наследство се заштитени од почетокот на 20 век. Кракатау (или поточно, трите островчиња што останале од него) бил прогласен за природен резерват во 1921 година, следен од природниот резерват Пулау Панаијтан и Пулау Пеуканг во 1937 година, природниот резерват Уџунг Кулон во 1958 година, природниот резерват Гунунг Хонџе во 196 година, а неодамна Националниот парк Уџунг Кулон во 1992 година. Во 2005 година паркот бил назначен како парк на наследството на АСЕАН.
Лауенбург (Елба)
Историја
Градот бил основан во 1182 година од Бернард III, војвода на Саксонија, од Асканиската династија, наследник на војводата од Лауенбург. Помеѓу 1181 и 1182 година го изградил Ловенборх (Lowenborch), именуван по полапското име Лаве за реката Елба (слично со современиот чешки збор „Лабе“). Ловенборх станал име за целото место.
Национален парк Уџунг Кулон
Флора и фауна
Уџунг Кулон е последното познато засолниште за критично загрозениот јавански носорог, откако ловокрадците го убиле и последниот преостанат носорог во Националниот парк Кат Тиен во Виетнам, каде во 2010 година останало мало население од 10 или помалку. Во Уџунг Кулон населението се проценува на 40-60 во 1980-тите. Во периодот од 2001 до 2010 година се идентификувани 14 раѓања на носорози со помош на стапици со камера и видео. Врз основа на снимките направени помеѓу февруари и октомври 2011 година, идентификувани биле 35 носорози, од кои 22 машки и 13 женски. Од овие, 7 биле стари, 18 возрасни, 5 млади и 5 доенчиња носорози. Во пораст од претходните години, во 2013 година имало 8 младенчиња од кои 3 биле женски и 50 јуници и возрасни од кои 20 биле женски идентификувани со помош на 120 видео камери кои функционираат ноќе со сензор за движење. Тоа биле точни податоци, бидејќи секој носорог има единствена морфологија како отпечаток од прст, главно кожни брчки околу очите.
Лауенбург (Елба)
Историја
Саксо-Лауенбург било војводство до 1 јули 1876 година, кога било припоено кон пруската Покраина Шлезвиг-Холштајн. Лауенбург служел како главен град на војводството до 1616 година, кога замокот бил запален. Во 1619 година, главниот град бил преместен во Рацебург. Областа на војводството била скоро иста како онаа на денешниот округ. Во средновековниот период бил попатна станица на Стариот пат на солта, додека денес е на јужниот крај на Каналот Елба-Либек.
Национален парк Уџунг Кулон
Флора и фауна
До 2013 година, површините за хранење, на вегетацијата на растението <i id="mwRQ">Eupatorium odoratum</i>, се намалени од 10 места кои опфаќаат 158 хектари на 5 места со 20 хектари. Така, конкуренцијата за хранење помеѓу осамениот носорог и бантенгот исто така се зголемиле.
Паркот заштитува и 57 ретки видови растенија. 35-те видови цицачи вклучуваат бантенг, сребрен гибон, јавански лутунг, ракојадачки макаки, јавански леопард, суматрански диво куче, јавански глувчест елен, јавански/тиморски елен (руса) и мазнокрзнена видра. Има и 72 видови влекачи и водоземци и 240 видови птици.
Лауенбург (Елба)
Историја
По Наполеоновите војни, Лауенбург преминал од Прусија на Данска како размена на областа за Померанија.
Национален парк Уџунг Кулон
Флора и фауна
Статусот на крокодилите во паркот е во голема мера непознат; видувањата се ретки и се случуваат повремено. Има извештаи за лажниот гавијал во паркот, но тие не се потврдени. Покрај тоа, морскиот крокодил бил историски присутен низ крајбрежните речни системи на Јава, но моментално е истребен во овие региони. Мали, изолирани населенија на морски крокодил се пријавени дека постојат во Уџунг Кулон, но потребна е потврда.
Лауенбург (Елба)
Историја
Помеѓу 1945 и 1982 година, Лауенбург служел како западногерамснки граничен премин за автомобили на внатрегерманската граница за оние кои патувале долж А5 помеѓу советската окупациска зона (до 1949 година, подоцна Источна Германија или Западен Берлин и британската окупациска зона (до 1949 г.) и потоа Западна Германија. Сообраќајот бил предмет на одредбите на меѓузонскиот сообраќај, пропишани со Транзитниот договор од 1972 година.
Национален парк Уџунг Кулон
Изумрена
Јаванските тигри преживеале во заштитеното подрачје до средината на 1960-тите.
Лауенбург (Елба)
Меѓународни односи
Лауенбург е збратимен со следниве градови:
Национален парк Уџунг Кулон
Google Doodle
Друштвото за семрежно пребарување Google помогнала да се подигне профилот на паркот и да се прослави 25-годишнината од постоењето со менување на логото на Gogole во „цртанка“ со два јавански носорози. Цртанката била користена во Индонезија на 26 февруари 2017 година.
Колку прекрасен ден (филм)
Колку прекрасен ден е италијански филм од 2011 година во режија на Џенаро Нунзијанте, со комичарот Чеко Залоне во главната улога. Ова е втор филм каде комичарот од Пуља ја игра главната улога, после улогата во филмот Cado dalle nubi во 2009 година, исто така во режија на Нунзијанте.
Заплет
Чеко Залоне е момче од Пуља, кое пред триесет години се преселило во Северна Италија со своите родители Ана и Никола и работи како привремен исфрлувач во дискотека во неговиот мал град во Брјанца. Со оглед на тоа што имал силна желба да работи во безбедносниот сектор, Чеко сонува да стане карабинер, како неговиот вујко Џузепе Капобијанко, но за време на третото интервју за работа, поради своето незнаење и детска наивност, му вели на перфидниот полковник Гисмондо Мацини, кој влегувајќи во Арма, би правел работи кои би го навеле да си го злоупотреби својот авторитет, па поради таа причина затоа бил одбиен за работа. Последователно, благодарение на препораката од страна на кардиналот Росели, архиепископ на Милано, тој бил ангажиран и задолжен за обезбедување на Дуомо, што истовремено го импресионирало и го загрижило Мацини, кој сфатил колку е решително несмасен Чеко и неспособен да изврши таква задача.
Поради интервенцијата на Мацини, на Чеко му била доделена помала работна позиција, односно надзорник на статуата Мадонина. Таму, за време на неговата работа, не баш извршена на најдобар начин, тој ја запознал Фарах Садир, една убава девојка од северноафриканско потекло која се преправала дека е студент по архитектура за да има пристап до Мадонина, пред која, всушност имала за цел да изврши напад со активирање на експлозивна направа, со помош на нејзиниот брат Суфиен и уште двајца арапски соучесници, за да се одмазди за убиството на нејзиното семејство во бомбардирањето на НАТО за време на војната против тероризмот во Саудиска Арабија. Суфиен ѝ наложува на својата сестра да се здружи со Чеко и да го натера да ја активира скриената бомба, без тој да знае. Чеко веднаш паѓа во стапицата на Фара, вљубувајќи се во неа.
Чеко бара совет од своите пријатели за тоа како да се справи со својата љубовнаприказна, од неговиот поранешен колега исфрлувач Џовани (кој во меѓувреме нашол работа како обезбедување во супермаркет) и уметничкиот водич на Дуомо, Ивано, што е на пат да стане свештеник. Родителите на Чеко, особено неговиот татко Никола, кој работи како готвач за италијанската армија во Ирак, тие првично се против односот на нивниот син и Фара, но потоа сфаќаат дека Фара е сирак уште од мала и дека е добра личност и започнуваат да се однесуваат со неа најдобро што можат, особено значајно било кога за време на едно семејно крштевање кое се прославило во Пуља, каде ја именувале за кума на крстеното дете и покрај тоа што не била од христијанска вера. На Чеко долго време му се додворувала и друга девојка, Марија, вљубена во него, но не и била возвратена љубовта, девојка од која главниот лик ќе сака да се ослободи.
Фара, Суфиен и другите двајца арапи сакале да одат за Лондон и да го разнесат и Биг Бен со помош на трет соучесник, но Чеко и неговото семејство ги поканиле на вечера со школки, кои влијаеле лошо на желудникот на двајцата терористи, и откако цела ноќ непрестајно оделе во тоалет, в зори решиле да ги откажат двата напади и да се вратат во Саудиска Арабија. Во меѓувреме, Мацини се обидувал на секаков начин да го поткупи архиепископот за да го отпушти Залоне, додека пак Ивано се обидувал да го убеди својот претпоставен Залоне да остане. Сето ова не траело долго, бидејќи еден ден Чеко го украл цртежот на екстазата на Света Тереза за да можела Фара да ја фотографира (таа му рекла дека морала да ја фотографира за нејзините студии, а фотографирањето било забрането во музејот) и Залоне веднаш бил отпуштен од работа, добивајќи казнени санкции. Мацини, среќен, добил трансфер во Рим, каде што никогаш не успеал да отиде поради Чеко. Џовани, обидувајќи се да му помогне на Чеко да се сврши со Фара, се свршил тој со Марија, оддалечувајќи ја од неговиот пријател.
Во тој момент Фара, која пак се заљубила во Чеко без да му даде до знаење и која повторно можела да се насмевне, благодарение на добрината и хармонијата на семејството на момчето, одлучила да не го изврши нападот во Милано. Принудена да се врати во Саудиска Арабија, му доставила на Чеко куфер со подарок, велејќи му да го отвори под Мадонина, само откако таа ќе замине: во куферот, сепак, имало само модел од куќата на Чеко во која се криел механизмот за активирање на уредот, кој го преместила девојката во уништено труло во сопственост на Чеко во Брјанца, труло кое момчето го наследило од својот дедо од Пуља и кое сакал да го урне, но немал доволно пари. Фара, исто така, му кажала на својот брат дека бомбата не експлодирала во Милано, бидејќи веројатно Чеко ја искористил за да уништи други христијански споменици: Суфиен, сфаќајќи што всушност се случило, се насмевнал за прв пат, покажувајќи дека има срце.
На крај, Ивано станал свештеник на црквата во селце на Чеко во и му открил дека го препорачал за нова работа. Полковникот Мазини, откако се преселил во Рим, се онесвестил кога ја открил новата работа на Чеко: тој станал личен телохранител на папата Бенедикт XVI во Ватикан.
Улоги
Кантавторот од Пуља Капареца направил камео во филмот играјќи се себеси, пеејќи ја Тоа е затоа што те сакам од Богат и Сиромашни и неговиот сингл Дојди да танцуваме во Пуља. Марианџела Еболи, девојката на Залоне со која имал ќерка по име Гаја, ја глумела неговата роднина Сузи, рецитирајќи ја песната Не ме сакај од Алеандро Балди и Франческа Алота со Капареца.
Распределба
Филмот бил прикажан во италијанските кина на 5 јануари 2011 година.
Снимањe
Снимањето на филмот се одвивало помеѓу јуни и јули 2010 година во Алсерио, Робекето кон Индуно, Куџоно, Полињано а Маре, Монополи, Кастано Примо, Ночи (Барсенто) Алберобело, Турбиго, Милано, Рим и Карате Брјанца.
Заработувачки
На денот на дебито, филмот Колку прекрасен ден заработил 2,62 милиони евра на кино-благајните, трета најголема заработка дотогаш по Човек-пајак 3 и Хари Потер и Полукрвниот принц; додека на вториот ден од прикажувањето достигнал 6,64 милиони евра, апсолутен рекорд за италијанските благајни, надминувајќи ги Аватар и Хари Потер.
По три недели прикажување, го надминал и филмот на Роберто Бенини од 1997 година Животот е убав, надминувајќи ја заработката од 30 милиони евра; на крај филмот достигнал евра, надминувајќи го рекордот на заработувачки на Титаник, кој се одржувал од 1997 година и поради тоа стигнал на втората позиција меѓу филмовите со најголема заработка во Италија (рекорд кој две години подоцна бил надминат од страна на самиот Залоне со неговиот следен филм Пука сонце и да Толо Толо), по Аватар, кој заработил над 65 милиони евра.
Домашни видео изданија
Видео-изданијата за ДВД и Blu-ray-дисковите на Колку прекрасен ден биле објавени во Италија во среда на 18 мај 2011 година.
Пол Гаскојн
Пол Џон Гаскојн (роден на 27 мај, 1967 година) — поранешен англиски професионален фудбалер и тренер.
Тој исто така бил познат по неговиот прекар, Газа.
За англиската репрезентација настапил 57 пати за време на неговата кариера, која била опишана од страна на Националниот Фудбалски Музеј како "најприроден надарен англиски играч од неговата генерација".
Црква „Св. Атанасиј“ - Покрвеник
Свети Атанасиј (позната и како Свети Атанас) — понова црква во селото Покрвеник, Општина Ресен, Македонија. Се наоѓа на околу 1 километар северозападно од денешната местоположба на селото Покрвеник, на просторот помеѓу старото и новото село.
IC 279
IC 279 — галаксија во соѕвездието Рајска Птица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 279 се споменува и како ESO 22-12, AM 1541-780, IRAS 15411-7801.
Откривање
Објектот е откриен на 20 јули 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 279 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 279 има привидни димензии од 1,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 48 м 14,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -78° 10' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 61°.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Nouvelles Macédoniennes
Nouvelles Macédoniennes, орган на Внатрешната македонска револуционерна организација, излегувал на француски јазик во периодот помеѓу 1923 - 1927 година. Целта на весникот е да ја информира јавноста во Европа за состојбата на Вардарска и Егејска Македонија под српска и грчка власт. По убиството на Александар Протогеров во 1928 година весникот е во рацете на протогеровисткото крило на организацијата. Престанува да излегува во 1927 година
HD 194220
HD 194220 (BD + 42 3721, SAO 49550, HR 7802) — ѕвезда со привидна величина од 6.2, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:22:55,5 и деклинација +42°59′00″
22. источен меридијан
22. источен меридијан (22° ИГД) — меридијан што минува од Северниот Пол, низ Северноледениот Океан, Атлантскиот Океан, Европа, Африка, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот, па до Јужниот Пол.
Овој меридијан исцртува голема кружница со 158. западен меридијан.
Дел од границата меѓу Ангола и Замбија е образувана од овој меридијан.
Протегање
Почнувајќи од Северниот Пол, па сè до Јужниот, 22° ИГД минува низ:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Земја, територија, море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" | 🇫🇮 ! scope="row" | 🇸🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇫🇮 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇪🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇪🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇱🇻 ! scope="row" | 🇱🇹 ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇵🇱 ! scope="row" | 🇸🇰 ! scope="row" | 🇭🇺 ! scope="row" | 🇷🇴 ! scope="row" | 🇷🇸 ! scope="row" | ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Коринтски Залив ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇱🇾 ! scope="row" | 🇹🇩 ! scope="row" | ! scope="row" | 🇹🇩 ! scope="row" | 🇨🇫 ! scope="row" | 🇨🇩 ! scope="row" | ! scope="row" | Граница  / 🇿🇲 ! scope="row" | ! scope="row" | 🇳🇦 ! scope="row" | 🇧🇼 ! scope="row" | 🇿🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
22,5° ИГД
Меридијанот 22,5° ИГД минува низ највеќе држави од било кој меридијан: вкупно 26. Ако се вбројат Свалбард (на север) и Антарктикот (на југ), тоаш минува низ вкупно 28 територии.
Од север кон југ: Норвешка, Финска, Шведска, Естонија, Латвија, Литванија, Русија (Калининградска Област), Полска, Словачка, Украина, Унгарија, Романија, Србија, Бугарија, Македонија, Грција, Либија, Чад, Судан, Централноафриканска Република, Демократска Република Конго, Ангола, Замбија, Намибија, Боцвана и ЈАР.
Крпен живот
Крпен живот — роман на македонскиот писател Стале Попов, првиот дел е издаден во 1953 година, додека веќе следната 1954 излегува од печат и вториот дел во издание на издавачката куќа „Кочо Рацин“, денес Македонска книга. Веднаш по објавувањето литературната критика го прогласи Стале Попов за изразит регионалист.
Содржина
Романот „Крпен живот“ композициски е составен од два дела и тематскиот периметар е врзан за личности, датуми и настани што се случиле при крајот на деветнаесетиот и почетокот на дваесетиот век во Мариово и дава една шаренолика панорама на мариовскиот бит. Според Димитар Митрев „амбицијата на авторот е да биде крајно објективен, строг и спокоен инкарнатор на една неизвртена животност“. Во насловот тој го употребува атрибутот „крпен “, па насловот „Крпен живот“ претставува синтагма и стана синоним за тежок живот. Сместено во колоритниот рурален пејзаж, дејството во романот „Крпен живот“ се случува во мариовското село во времето на Илинденското востание, Балканските војни и Првата светска војна. Основа за композицијата на романот е личниот и семејниот живот на семејството Сукаловци од селото Витолишта. Сите настани се околу двете главни личности Митра и Доста Рожденката, кои се носители на дејството. Во првиот дел централно место зазема Митра, но во вториот дел нејзиниот лик почнува да се губи и наместо неа Стале се задржува на стремежите на Доста Рожденката за растежот и напредувањето на нејзините деца Нешка и Толе. Со писателското мајсторство на Стале Попов, во „Крпен живот“ на реалистичен начин, по хронолошки редослед се прикажуваат битовите подробности на селскиот живот, верувања и обичаи. Личностите се неделиви од битовата средина и опстановка. Тој детално го опишува селото Витолишта со неговиот изглед, број на куќи, дворови и улици. Исто така, дава и слика на приватниот и општествениот живот во Мариово. Стилот е сликовит и емоционален, сличен на народните приказни. Најголемата вредност е во пластичноста и сликовитоста, како и во јасното реалистично раскажување, пропратено со голем број народни поговорки и изрази со кои се искажува некоја мудра мисла од мариовскиот крај, па претставува според М. Друговац „мариовски летопис за судбината на Македонија и нејзините луѓе на тримеѓето на времето и тримеѓето на историјата“.
Наводи
== Стале Попов]]
Вангелау
Вангелау (Wangelau) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Алекс Окслејд-Чемберлејн
Александер Марк Дејвид "Алекс" Окслејд-Чембрлејн (роден на 15 август 1993 во Портсмут) — англиски фудбалер, крило на Ливерпул и англиската репрезентација.
Клупска кариера
По унапредувањето во сениорскиот тим на Саутхемптон во текот на сезоната 2010-11, тој потпишал за Арсенал во август 2011 година. Постигнувајќи два гола во првите три натпревари за клубот, Окслејд-Чембрлејн станал најмладиот англиски голгетер во историјата на Лигата на Шампионите, и исто така се утврдил како редовен член на англиската репрезентација под 21 година, а подоцна и во сениорската репрезентација. Навивачите му го дале прекарот "The Ox", скратено од првиот дел од неговиот неговото презиме "Окслејд", како дел од неговата издржливост и физичка игра во моќен стил.
Тангоа
Географија
Островот се наоѓа непосредно до јужниот брег на Еспириту Санто. Островот се наоѓа спороти паркот Наџинго Хармони. Островот е половично прекриен со шума, а половично со обработливо земјиште. На западниот дел на островот се наоѓа населеното место со вкупно населени од 394 жители. Населението зборува на тангоански јазик.
Битка кај Плочник
Битката кај Плочник се одвила во 1386 година по долината на река Топлица, недалеку од Плочник. Битката се водела помеѓу српските сили предводени од страна на Лазар Хребелановиќ и Османлиите предводени од Мурат I. Околу текот на битката денеска не постојат многу документи, но се знае дека во битката победиле Србите користејќи стрелци и коњаница. Со оваа победа, се одложила инвазијата на Османлиите во денешна Србија за неколку месеци. Од овде доаѓа и фактот што битката не била многу важна за Србите бидејќи истата година бил заземен Ниш, по кое навлегле и на територијата околу Хум, каде месното население го ограбиле.
Шандор Вас
Шандор Вас (р. во ) бил унгарски поранешен ракометар и тренер.
Во 1972 година тој бил дел од унгарскиот тим, кој завршил на осмото место на Олимпискиот турнир. Тој ги одиграл сите шест натпревари и постигнал единаесет голови. Осум години подоцна завршил на четвртото место со унгарскиот тим на Олимпискиот турнир во 1980 година. Тој ги одиграл сите шест натпревари и постигнал 16 гола.
Тој исто така се појавил на две Светски првенства во 1970 и 1974 година, завршувајќи осмо и седмо место.
Вас бил тренер на машката репрезентација на Унгарија помеѓу 1997 и 1999 година.
Регионален пат 29273
Регионален пат 29273 (ознака: Р29273) — регионален пат во Македонија, со насока на движење запад-исток. Има вкупна должина од 25,0 километри и само 2 исцртани делници. Патот започнува во селото Ботун и завршува во селото Железнец, движејќи се преку селата Белчишта и Брежани.
Патот помеѓу селата Големо Илино и Брежани не е проектиран.
Делници
Регионалниот пат 29273 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 2 делници.
Втора кривогаштанска парохија
Втора кривогаштанска парохија — македонска православна парохија, дел од Прилепското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата е една од двете парохии со седиште во црквата „Св. Димитриј“ во Кривогаштани и ги опфаќа и селата Кривогаштани, Крушеани, Славеј, Годивле и Кореница.
Express Yourself (песна на Мадона)
„Express Yourself“ е песна од американската пејачка Мадона од нејзиниот четврт студиски албум, Like a Prayer. Била издадена како вториот сингл од албумот на 9 мај 1989, преку Sire Records.
Список на државни водачи во 1586 година
Ова е список на државни водачи во 586 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Базедов (Лауенбург)
Базедов (Basedow) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Абдикација
Абдикација (лат. abdicatio = одрекување, одбивање; од ab - од далеку, и dicare, да изјави, да прогласи како да не му припаѓа) — чин на откажување и истапување од официјална служба, особено од врховна служба во државата.
Во римското право поимот исто така се применува за откажување од член на семејството, на пример откажување наследство на синот. Терминот обично се применува за монарси или оние кои официјално се крунисани.
Денес соодветниот израз за избрана или именувана функција е официјална оставка.
Ослободување (весник)
Ослободување (Освобождение) бил печатен орган на Македонската младинска тајна револуционерна организација со главен уредник Коста Црнушанов. Започнал да се печати во Виена во декември 1932 година со поднасловот Глас на поробена Македонија. Нелегално се растурал во Македонија и се противел на насилна денационализација на македонското население во Вардарска и Егејска Македонија. Весникот се состоел од четири страници и содржел рубрики како "Страници од минатите борби на Македонија", Српското и грчкото ропство и отпор против него, Странски научници за Македонија и други. Весникот одиграл важна улога во организирање на младите во Македонија околу идејата на ММТРО.
Перкутана коронарна интервенција
Перкутана коронарна интервенција е минимално инвазивна интервенција во кардиологијата за отворање (реканализирање) на блокирани или стеснети коронарни (срцеви) артерии, со што се овозможува воспоставување на непречена циркулација на крв во срцевиот мускул. Процесот вклучува комбинирање на коронарна ангиопластика со стентирање.
Примарна PCI е ургентна примена на PCI кај пациенти со акутен миокарден инфаркт, особено кај оние кај кои постојат докази за срцево оштетување на електрокардиограм.
Битка кај Билеќа
Битката кај Билеќа се одвила на 27 август 1388 година, недалеку од истоимениот град, помеѓу Османлиите предводени од Лала Шихин и силите на Кралство Босна предводени од Влатко Вуковиќ и Радич Санковиќ. Во битката силите на Босна им нанеле пораз на Османлиите.
Снежана Киселичка
Снежана Киселичка (р. година во ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Животопис
Киселичка дипломира на Факултетот за драмски уметности во Скопје во 1971 година, како првата генерација дипломирани глумци заедно со: Ѓорѓи Колозов, Мајда Тушар, Гоце Влахов, Кирил Псалтиров, Соња Каранџуловска и Петре Арсовски. Во 1973 година се вработува во Македонски народен театар во Скопје и останува се до нејзиното пензионирање во 2010 година. Таа е препознатлив лик од Македонски народни приказни.
Нејзината ќерка Дубравка Киселички, и нејзината внука Пируника Киселички се исто така глумици.
Таа своите пензионерски денови ги поминува и ужива над градот Охрид, во село Велестово.
HD 194668
HD 194668 (BD + 53 2397, SAO 32534, HR 7815) — ѕвезда со привидна величина од 6.51, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:24:32,4 и деклинација +53°33′07″
NGC 4222
NGC 4222 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4222 се споменува и како UGC 7291, MCG 2-31-75, CGCG 69-119, IRAS 12138+1334, FGC 1396, VCC 187.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4222 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 4222 има привидни димензии од 3,1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 56°.
Други поделби
Проучување на NGC 4222 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39308. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1385.
532 Херкулина
532 Херкулина — астероид од главниот појас со пречник од 225 км.
Откривање
Астероидот бил откриен на 20 април 1904 година, од Макс Волф во Хајделберг, и е заведен под привременото име 1904 NY. Потеклото на неговото име е непознато, можно е да е именуван по митолошкиот лик Херкул, или по некоја непозната жена од то период. Поголемиот број од астероидите откриени од страна на Волф во овој период се наречени по ликови од опери, но доколку ова име е иведено од опера, досега не е пронајден таков запис.
Физички својства
Херкулина е еден од поголемите членови на главниот астероиден појас. Се смета дека е еден од првите 20 по големина астероиди, но поголемиот број на точни димензии на поголемите астероиди не се сè уште определени. Моменталната проценка на неговата маса го сместува меѓу првите 10.
Забележителен е по своите сложени светлински криви, поради кои е тешко да се определи обликот и вртежот. Збир од набљудувања со помош на точкеста интерферометрија од 1982 година довеле до создавање на преоден модел за Херкулина како тридимензионален објект, најверојатно со димензии 260 на 220 на 215 км. Анализата на податоците од 1985 година покажало дека се работи за несферен облик со една светла точка, додека пак фотометриските мерења од 1987 година покажале дека објектот е сферичен со две темни точки, што пак било негирано со топлинското испитување од 1988 година. Во доцните 1980-ти, општиот прифатен модел било дека станува збор за триосен објект големо албеди или пак топографски одлики.
Неодамнешното фотометриско моделирање на податоците покажале дека Херкулина не е сферичен објект, туку коцкест облик кој во една анализа е опишан дека наликува на „тостер“. Оваа анализа покажала постоење на поголеми кратери, како кај 253 Матилда, но без поголеми промени на албедото. Приближните односи на оските биле 1:1.1:1.3, во согласност со претходните модели но малку поиздолжени.
Сателити
Разгледувајќи ги недоследностите при прикривањето околу ѕвездата SAO 120774 во 1978 година, Херкулина станала првиот астероид за кој е потврдено присуството на астероидна месечина, земајќи ја предвид големината на пречникот од 216 км забележана е месечина со пречник од 45 км како орбитира на растојание од околу 1.000 км. Сепак, внимателното испитување спроведено во 1993 година, со употреба на телескопт Хабл, не успеале да го откријат вториот објект.
540 Розамунда
540 Розамунда — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 9 јануари 1904 година.Астероид од спектрален тип S  кој припаѓа на Флориното семејство. Неговиот пречник изнесува 19 км и има албедо кое изнесува 0,243. Неговиот вртежен период изнесува 9,336 часа.
IC 280
IC 280 — галаксија во соѕвездието Јужен Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 280 се споменува и како ESO 99-11, IRAS 15440-6710.