cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Неготин
Неготин во модерна Србија
Неготин не им се придружил веднаш на востаниците во Првото српско востание. Само поразот на Пазваноглу кај Бања во 1806 година, неговата смрт следната година и српско-руската воена соработка ја вклучиле Краина во востанието. По смртта на неготинскиот кнез, Соборот и Караѓорѓе го преместиле ајдукот-Вељко Петровиќ од Бања во Неготин, каде тој како краински војвода ја чувал источната граница на Србија, го зацврстил градот и рововите околу неа. На тој начин Неготин добил значајна улога во обезбедувањето на српската граница со турската Видинска војска. Вељко загинал бранејќи го градот јули 1813 година по што Турците го освоиле Неготин и цела Краина.
По распадот на востанието, источните делови на Србија биле под директна власт на турската власт. Ваквата состојба останала до бунтот и ослободувањето на шесте нахии во 1833 година. Одлучноста на бунтовниците и интервенцијата на кнезот Милош ги прекинале неуспешните преговори меѓу Русија и Турција за судбината на источна Србија и ја ставиле Турција пред завршниот чин. Тој бил султан во 1833 година. Хатичерифот го потврдил припојувањето на шест нахии кон Кнежевството Србија.
Во новите територијални поделби на Србија, Неготин зазел значајно место. Прво, станало седиште на Капетанијата, а од 1834 година, седиште на голема заедница, потоа област и седиште на една или повеќе окрузи. Од 1835 година Неготин бил центар на воената област Дунав-Тимок.
Во средината на 19 век Неготин имал над 600 куќи и околу 2.700 жители, а веќе во 1866 година бројот на куќите се зголемил на 984, а бројот на жители на 4.325. Со развојот на занаетчиството и трговијата Неготин се здобил со голем број значајни културни институции. Покрај постојните основни училишта во Краина, во 1839 година Неготин добил и главно училиште (полугимназија). Во средината на 19 век во Неготин било отворено женско училиште, едно од првите во Србија во тоа време. Многу институции во Неготин биле формирани во исто време или набргу по сличните во Белград. Читалиштето било основано во 1846 година, Првото театарско и пејачко друштво во 1853 година, по една година Првото белградско пејачко друштво.
Неготин го забележал својот најголем напредок до крајот на 1860-тите, оттогаш почнал да стагнира и останува во сенка на другите градови кои го престижувале градејќи комуникации и подобри и поблиски врски со Белград. Но и покрај тоа, Неготин тројно го зголемил населението до почетокот на 20 век во споредба со 1834 година, така што во 1900 година Неготин броел 6.342 жители.
20. век
По создавањето на Балканскиот сојуз, последователното усогласување на ставовите за некои воени аспекти на српско-бугарскиот воен сојуз се случило од 5 до 8 мај 1912 година во Земјоделското училиште „Буково“ кај Неготин. Српската делегација на разговорите ја предводел началникот на Генералштабот Радомир Путник, а бугарската делегација генерал Фицев. Краинците се бореле против Турците како дел од Тимочката дивизија и Втората српска војска. Турската војска била поразена на сите фронтови. Бугарија, незадоволна од поделбата на Македонија, без објавување војна ја нападнала Србија и ја започнала Втората балканска војна. Дивизијата Тимок од првиот повик во оваа војна водела успешни операции на линијата Софија-Пирот-Ниш. Најголемото изненадување го приредиле третите регрути на Тимочката војска кои успеале да го заземат утврдениот град Белоградчик во Бугарија. По победата на српската војска на Брегалница, војната завршила со победа на Србија.
Во Првата светска војна, по повлекувањето на српската војска, Бугарите ги окупирале Неготин и Краина, го вовеле бугарскиот јазик како официјален јазик во училиштата, го донеле својот наставен кадар, ги отстраниле од наставната програма сите содржини поврзани со српската култура, историја и јазик. Сето тоа со соодветна пропаганда бил обид за бугаризирање на краинското население. Сите кои давале отпор на каков било начин биле интернирани во логори во Бугарија на принудна работа. По закрепнувањето на грчките острови Видо и Крф, српската војска заминала на Солунскиот фронт во 1916 година. Значајна улога во битките што се воделе на овој фронт имал 13-от пешадиски полк „ајдук Вељко“ во Втората армија, кој ја имала главната улога во пробивот на Солунскиот фронт. По пробивот на Солунскиот фронт во 1918 година, 13. полк, како и другите српски единици, не можел да учествува во ослободувањето на источна Србија. Оваа задача им била дадена на сојузничките воени единици под команда на францускиот генерал Жуин Гамбета, кој починал на 21 октомври 1918 година на чело на коњаничката бригада и мароканските единици влегол во Неготин.
Со реорганизацијата на државната управа во новото Кралство на Србите, Хрватите и Словенците во 1922 година, Неготин го изгубил статусот на окружен град и останал без окружни институции. Дури 1930 година, Окружниот суд бил вратен во Неготин и во некои други окружни и окружни институции. Меѓутоа, Неготин конечно го изгубил значењето на административниот, воениот и политичкиот центар на источна Србија.
Краинците ја пуштиле во употреба првата термоцентрала во 1924 година и го осветлиле Неготин. Со изградбата на првата електрана во 1924 година на патот за Радујевац, во близина на ниво на премин, конечно биле „протерани“ фенери од неготинските улици, а луѓето кои се грижеле за нив, меѓу народот познати како „патроли“ останале без работа. Во Неготин е роден пионерот на електрификацијата во Србија, физичар, астроном и градител на првите српски електрани, Ѓорѓе Станојевиќ.
Неколку години подоцна парното јавно било  проширено, а најголемиот зафат, кој започнал во 1930 година, исушувањето на Неготинското блато, кое го труело животот во градотило било завршено две години подоцна. За учениците од учителската школа било обезбедено сместување во интернат, а во центарот бил уреден голем парк со споменик на загинатите во ослободителните војни 1912-1918 годинагодина, од 1930 до 1932 година била изградена нова болница и винарска визба, а главната улица наместо калдрма добила коцка. Сообраќајните врски преку речен сообраќај низ Радујевац се зајакнувале, најпрвин со два брода и две линии неделно (1932 година), до патничкиот речен сообраќај секој ден од 1935 година. На линијата Доњи Милановац- Неготин-Кладово сообраќале првите автобуси „Југославија“ и „Цар Никола“ од 1930 година, а железничкиот сообраќај низ Ниш до Белград овозможил директна врска со другите делови на поранешна Југославија. Задржувањето на сите три средни школи (гимназија, земјоделска и учителска) и враќањето на гарнизонот на Деветтиот пешадиски полк во Неготин (1933) довеле до ненадеен наплив на население, па Неготин бил наречен град на ученици и војници во тоа време. Местото било погодено од поплава на 4 јуни 1940 година.
Втората светска војна ја дочекал Неготинскиот регион поделен на три окрузи: Неготински, Краина (со седиште во Салаш) и Кабуковац и со нешто помалку од 80.000 жители. И покрај поделбата на Краина, со седум илјади жители, Неготин сепак останал стопански, духовен и културен центар на овој дел од Србија. Иако не се воделе поголеми битки во околината на Неготино, герилскиот отпор бил забележан во летото 1941 година. Повеќето од партизанските одреди биле уништени во текот на летото и есента 1941 година. Во остатокот од војната не биле пријавени поголеми борби или злосторства. Како што Германци те влегле во градот без отпор во 1941 година, така и партизаните и Црвената армија на пат кон Белград и пошироко. Неготин бил ослободен од Германците на 12 септември 1944 година по тригодишна окупација и оттогаш продолжил да се развива како жупанско центар, а потоа и општина со 38 села.
Демографија
Во населеното место Неготин има 14.014 полнолетни жители, а просечната возраст на населението е 37,7 години (36,8 за мажи и 38,6 за жени). Во населбата има 6.212 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 2,71.
Оваа населба во голема мера е населена со Срби.
Економија
Економијата на Неготин и на целата општина е во многу лоша состојба. Повеќето компании работат со загуба. Ликвидноста е еден во низата проблеми со кои се соочуваат компаниите, недостатокот на финансиски средства и неповолната кредитна политика ја оневозможуваат ревитализацијата на економијата. Падот на куповната моќ на населението предизвикува пад на прометот на трговските друштва. Сивата економија и нелојалната конкуренција им ја отежнуваат работата. Повеќето компании забележале пад на производството, како и намалување на искористеноста на капацитетите. Малите бизниси имаат значаен удел во вкупната економска активност на општината. Најголема компанија во општината е Хемиската индустрија „Прахово“, во која моментално се вработени околу 800 лица.
Исто така, голема површина на земјоделско земјиште со исклучителни одлики како и соодветни климатски услови влијаат на развојот на сите полски, градинарски, овошни и лозови култури. Особено значајни се лозарските култури по кои овој крај бил познат во 19 век. Со 0,98 обработливо земјиште по глава на жител, Краина е една од областите со исклучителни можности за развој на земјоделството.
Култура
Неготин е родното место на композиторот Стеван Мокрањац, а во негова чест секоја година се одржува музички фестивал Денови на Мокрањац. Таму е куќата на Стеван Мокрањац. Меѓу спомениците на културата е и зградата на Домот на ЈНА во Неготин. Народната читална-„читалиште“ е основана околу 1850 година, а ја обновила својата работа кон крајот на 1856 година. Благодарение на Стефан Ќириќ, секретар на Управата, тогаш се запишале 60 членови на Читачкото друштво. Покрај српските весници, во читалната биле набавени и за читачите весници на: два германски, два руски и еден бугарски и еден влав. Во Неготин имало голем број кафулиња.
Тука се и Историскиот архив на Неготин и Музејот на Краина во Неготин.
Образование
Три урбани, седум осумкласни рурални и посебни основни училишта, заедно со гимназиските, земјоделските, техничките и музичките (основни и средни) училишта денеска ја формираат образовната мрежа на општина Неготин.
Од 1910 година до крајот на 20 век, Неготин имал и учителска школа(Педагошка академија), која во последните години од својата работа била претворена во Виша школа за просветни наставници, со одлуката на Министерството за образование во 2001 година конечно била укината.
Историски локалитети
На 25 западно од Неготина се наоѓа доцноантичкиот локалитет Врело Саркамен. Овој станбено-меморијален комплекс датира од крајот на III и почетокот на IV век. Самиот комплекс на царската палата се протега на 25. Во 1996 година, комплет златен царски накит (сместен во Народниот музеј во Белград) бил откриен во една од петте видливи градби-Мавзолејот на царицата Мајка, со елементи кои го датираат целиот комплекс помеѓу 293 и 311 година, односно за време на владеењето на Галерија и Максимин Даја.
Друг антички локалитет во Краина е римскиот град Ад Аквас, кој се наоѓал на брегот на Дунав во близина на селото Прахова и во времето на неговиот најголем просперитет кон крајот на 2 и почетокот на 3 век имал помеѓу 15 и 20 илјади жители. До Прахово имало и големо пристаниште каде биле пронајдени остатоци од римски бродови и неколку надгробни споменици кои денес се наоѓаат во Музејот на Краина во Неготино.
Војна на ѕвездите Епизода 2: Напад на клоновите
Војна на ѕвездите: епизода II - Нападот на клоновите е американски научно-фантастичен филм од 2002 година и вториот дел од сагата на Војна на ѕвездите. Режија е Џорџ Лукас, а глуми Хејден Кристенсен, Еван Мекгрегор, Кристофер Ли и Натали Портман. 2005 го следеше продолжението Војна на ѕвездите: Епизода 3 - Одмаздата на Сит.
Содржина
Падме Амидала, сенаторот на планетата Набу, се враќа во Корусант, Централниот свет на Галактичката република, за да присуствува на гласањето во Галактичкиот Сенат за формирање на Армијата на Републиката. Таа сака да зборува против војска. При слетување, извршен е бомбашки напад врз нејзиниот вселенски брод, но таа преживува неповредена на сметка на нејзината мамка Корде. По ова, Џедаи Редот, според советот на двајцата нивни членови на канцеларката Палпатин, Оби-Ван Кеноби и неговиот ученик Анакин Скајвокер одлучиле да го заштитат сенаторот.
Во текот на ноќта се направи уште еден обид за атентат врз Сенаторот со летачки бродови и две отровни животни слични на стогодишници, што беа пуштени од летачки дроид. Оби-Ван и Анакин го следат дроидот по својот сопственик, ловец на распродажници по име Зам Весел. Но, пред да може да го открие името на нејзиниот клиент, Џанго Фет, ја пука надвор од заседа. Џедаите одлучија да ја испратат сенатор Амидала назад во Набу за нејзината сопствена безбедност, во придружба на Анакин Скајвокер, Оби-Ван добива работа да го најде ловецот на распродажбата.
Додека Анакин и Амидала патуваат во Набу, маскирани како бегалци, патеката на ловец на гласови Оби-Ван води кон планетата Камино. Таму тој е примен од Каминоните, и му покажуваат армија на генетитски идентични клонови, која ја создадоа за Републиката во име на мистериозно починатиот господар Сифо-Дијас. На Камино, Оби-Ван исто така, првпат се сретнува со Џанго Фет, кој беше ангажиран како Клонвирт на една од Богданските месечини од еден човек по име Дарт Тиранус, додека го бркаше поранешниот Џедај Комари Воса. Оби-Ван се сомнева дека Фет е вмешан во атентатот на сенаторот Амидала и се обидува да го фати за да може да го испрашува Џедајскиот совет. Џанго Фет бега со својот син Боба Фет, но Оби-Ван им придава уред за следење на бродот на Фет.
На Набу, Анакин и Падме почнале да се заљубуваат, но Анакин, исто така, чувствува дека неговата мајка, кого тој ја оставил на Татуин пред десет години, е во опасност. Тој паузи со Падме на Татуин и учи од Вато, дилерот за отпадоци, дека неговата мајка, Шми Скајвокер беше ослободена од ропство и се омажи. Кога ќе го најде Клиг Ларс, сопругот на Шми, тој му кажува дека неговата мајка била киднапирана од Таскен напаѓачите. Тој ја следи патеката на Таскените, исто така наречени „Песочни луѓе“, и ја наоѓа неговата мајка, ослабена од мачење, која умира во неговите раце. Спротивно на Начинот на Џедај, тој од лутина ги убива сите Песочни луѓе во кампот, па дури и жените и децата.
Во меѓувреме, Оби-Ван ги следи Џанго и Боба Фет, со помош на уедот за следење на нивниот брод, до планетата Геоносис. Таму тој го преслушува состанокот на Ситот, и поранешен Џедај, Дарт Тиранус, исто така наречен Гроф Дуку со претставници на Трговската федерација и други водачи на Сепаратистите. Дуку е водач на конфедерација на ѕвездени системи кои се противат на Републиката. Тие се сојузници со Трговската Федерација, и го сакаат планот на својот господар да ја втурне Републиката во граѓанска војна. Нут Ганреј, вицекрал на Трговската Федерација, бара во замена за смртта на Амидала, која го објаснува атентатот на сенаторот. Пред Оби-Ван може целосно да ги пренесе своите наоди на Џедајскиот совет во Корусант, тој е фатен. Кога бил испрашуван од Тиранус, Оби-Ван формира сојуз со Конфедерацијата, бидејќи Републиката ќе биде под влијание на Сит. Тиранус се прави да дејствува со својата одвоеност против Сит. Оби-Ван одбива.
Анакин Скајвокер, кој ја слушнал пораката на Оби-Ван по погребот на неговата мајка, тргна за Геоносис заедно со Амидала од Татуин за да го спаси Оби-Ван. Дроидот Р2-Д2 ја испратил пораката на Оби-Ван на Корусант. На Геоносис, Анакин, Падме, Р2-Д2 и протоколскиот дроид Ц-3ПО откриваат дека Геоносците градат дроидна армија за Сепаратистите. Откако избегале низ производните капацитети, и тие се заробени.
На Корусант, Џедајскиот совет одлучи да ги испрати сите достапни Џедаи во Геоносис за да ги спасат Оби-Ван Кеноби, Анакин Скајвокер и сенаторот Амидала, и да ги отклучат тајните на Трговската федерација и трговските еснафи. Во исто време, Сенатот, на предлогот на Џар Џар Бинкс, му дава на Канцеларот итни овластувања за да може да ја користи армијата на клонови.
Оби-Ван Кеноби, Анакин Скајвокер и сенаторот Амидала, кои беа осудени на смрт, ќе бидат погубени во арената. Џедаите можат да го спречат нивното убивање, но потоа ги напаѓаат војската на дроидите на Геоносците. Десетици Џедаи стануваат жртва на ласерското оружје на дроидите, и Џедаите се заглавени. Без шанси против огромна моќ, тие се спасени само од силите што доаѓаат од клоновит предводени од Господар Јода. Со голема битка помеѓу клоновите и војската на дроиди, почнуваат Клоновните војни. Продолжува огромна битка низ целата планета, во која клоновите можат да ја докажат својата супериорност над дроидите. Неколку комерцијални всленски бродови се уништени додека се обидуваат да избегаат. Анакин и Оби-Ван го следат Дуку во превирањата на борбата во хангар, каде што го чека неговото вселенско летало. Иако Оби-Ван сака Дуку да го нападне со Анакин, Анакин го напаѓа сам. Дуку го фрла со силен удар од струја против ѕидот и тој се онесвестува.
Дуку бега по борба против Оби-Ван Кеноби, Анакин Скајвокер и дури и Господар Јода. Анакин ја губи десната рака во оваа борба. Дуку побегнува во Корусант, каде што го сретнува својот господар Дарт Сидиус. И двајцата ја организирале војната, така што канцеларката добива овластувања да ја уништи демократијата на крајот. Планот на Дуку беше да ги оддели Џедаите и Републиката, иако тој исто така ја потпиша својата смртна казна. Ситот се подготвени да го извршат својот план.
Анакин Скајвокер и Падме Амидала се враќаат во Набу и се склучуваат во тајност, бидејќи таквата врска е забранета на Џедаи. Оби-Ван, Јода и Мејс Винду размислуваат за Клоновните војни во Џедај Храмот на Корусант. Илјадници клонови воини маршираат во огромни вселенски бродови, подготвувајќи се за огромна војна што ќе ја промени галаксијата.
Различни верзии
Како и кај сите други филмови на „Војна на ѕвездите“, постојат и различни верзии на нападот на Клоновите воинот. Така имаше два различни Кинофасунга. Еден за бројните аналогни кина, кој беше завршен во април 2002 година, и дигитална верзија, која беше доставен до неколкуте дигитални кина што постоеја во 2002 година, малку подоцна. Оваа дигитална верзија подоцна беше пронајдена и на VHS и DVD домашното кино анализа. Покрај тоа, Blu-ray верзија на 2011 година донесе повеќе промени.
Дигиталната театарска верзија е неколку секунди подолга од аналогна верзија. Во две сцени се додадени дополнителни дијалози, трета промена содржи нов шут кој ја покажува вештачката рака на Анакин појасно на свадбата. Покрај тоа, требаше да има и бројни мали исправки на боја.
За изданието на Blu-ray, редоследот на сцените беше минимално менуван во разни точки, исто така, беше побарана помош за неговата мајка Шми за време на кошмарот на Анакин.
Аналогната театарска верзија на Војна на ѕвездите: епизода II - Напад на клоновите, која беше видена од повеќето посетители во 2002 година, никогаш не била објавена на VHS, Laserdisc, DVD или Blu-ray.
Кармина група
Нивните големи полуоски (оддалеченост од Јупитер) се движат помеѓу 22,9 and 24,1 Гм, орбиталните наклони им изнесуваат од 164,9° до 165,5°, а орбиталната занесеност им е од 0,23 до 0,27 (со еден исклучок).
Основни членови на групата се следниве (негативниот период означува повратна орбита):
Меѓународниот астрономски сојуз ги задржува имињата кои завршуваат на -e (во меѓународен облик) за сите повратни месечини.
Потекло
Многу малата расеаност на средните орбитални елементи меѓу основните членови (групата е одделена за помалку од 700.000 км во големата полуоска и под 0,7° во наклон) упатува на тоа дека Кармината група веројатно некогаш била едно тело кое се разбило во судар. Ова се должи на многу малиот брзински импулс (5 < δV < 50 м/с). Првобитното тело веројатно било големо колку Карма, со пречник од 46 км; 99 % од масата на групата сè уште е во месечината Карма.
Во прилог на таа теза одат и боите: сите овие месечини се светлоцрвени на изглед, со бојни показатели B-V= 0,76 и V-R= 0,47 и инфрацрвени спектри, слични на астероидите од типот D. Овие податоци одговараат на изворно тело од хилдското семејство или Јупитеров тројанец.
Сухој Су-17
Су-17 имал долга активна кариера и бил управуван од многу други воздушни сили, вклучително и Руската Федерација, други поранешни советски републики, поранешниот Варшавски пакт, земји од арапскиот свет, Ангола и Перу.
Остхајде
Остхајде (Ostheide) — општинска заедница во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Барендорф. Општинската заедница Остхајде се состои од следниве општини:
Ферски дијалект
Ферски дијалект или фериншки — дијалект на севернофризискиот јазик говорен на островот Фер, во областа Северна Фризија, во Германија. Заедно со другите севернофризиски дијалекти — емраншки, зелриншки и халундски — создава дел од внатрешната група на севернофризиски дијалекти. Самиот дијалект е многу сличен со емраншкиот.
Статус
Околу 3.000 од 8.700 жители на Фер говорат фериншки (на 1.500 од нив им е мајчин јазик ), броејќи една третина од сите севернофризиски говорници. Непознат број на емигранти во САД, главно во Њујорк и Северна Калифорнија, говорат фериншки исто така. Фериншкиот дијалект се разликува од другите севернофризиски дијалекти во тоа дека е исто така јавно користен на Фер, не само во домашни услови. Општините Олдзум и Зидеренде (фериншки: Olersem и Söleraanj) во западниот дел на Фер се упоришта на дијалектот.
Имиња и презимиња
Имињата на Фер сè уште се под силно влијание на фризискиот јазик. Чести се хипохористични имиња и имиња со два дела. Раните заемки биле направени од данскиот јазик и христијанизацијата на Северните Фризи околу 1000 година, кое донело умерено влијание на христијанските и библиските имиња. Со поморството, кое било развиено на островот, станале популарни и холандските и западнофризиските облици.
Презимињата обично биле патроними, односно биле поединечно создавани како генитивен облик од името на таткото. Спротивно на скандинавските Петерсен или Петерсон, означувајќи „син на Петер“, фериншкото име како Петерс означува „на Петер“. Овој обичај бил забранет од данската власт во 1771 година за Војводството Шлезвиг и затоа била напуштена во источниот дел на Фер. Бидејќи западниот дел на Фер бил директен дел на данското кралство до 1864 година, патронимите биле во употреба до 1828 година, кога биле забранети и во Данска.
Заемки
Покрај холандските имиња, поморците во холандска служба исто така донеле многу заемки од холандскиот јазик во фериншкиот кои се користат и денес. Било забележано дека покрај африканс, ниеден друг јазик надвор од Холандија не бил толку под влијание на холандскиот јазик како севернофризиските дијалекти. Примерите за фериншки се:
Други заемки доаѓаат од англискиот јазик, поради многуте луѓе кои емигрирале во САД од Фер, но одржувале контакт со нивните роднини на островот. Примери се:
Фериншка книжевност
Постојат неколку фериншки писатели. Еден од првите јавно објавени писатели бил Арфст Јенс Арфстен (1812–1899), кој започнал да пишува анегдоти на фериншки околу 1855 година. Други се Стине Андресен (1849–1927) кој бил поет и писател од Вик, чија литература често се однесува на нејзиниот роден остров. Таа ја објавила нејзината поезија на германски јазик, но и на фериншки. Во 1991 година била објавена новелата „Темна свадба“ (Jonk Bradlep) на Елин Никелсен. Со нејзе, таа ја освоила првата одржана севернофризиска книжевна награда.
NGC 379
NGC 379 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 379 се споменува и како UGC 683, MCG 5-3-50, CGCG 501-82, IRAS 01045+3215, 4ZW 38, VV 193, Arp 331, Z 0104.5+3215.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 379 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 379 има привидни димензии од 1,4' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 7 м 15,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 32° 31' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 379 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3966. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
Жгандово (Пишица)
Жгандово — археолошко наоѓалиште кај пробиштипското село Пишица. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. На 2 км јужно од селото, во пределот Гранчарица, во нивата на еден жител се среќаваат делови од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Список на метеорски дождови
Метеорсските дождови се јавуваат на приближно исти датуми секоја година. Изгледаат како да извираат и се ројат „извирајќи“ од извесна точка на небото (радијантот) и имаат различна брзина, честота и сјајност. Во април 2021 г. имало 112 трајно утврдени метеорски дождови.
Список
Напомена: Точните датуми се поместуваат зависно од годината во четиригодишниот (високосен) циклус.
Извори
Списокот се води според податоците на Меѓународната метеорска организација, а највеќето матични тела се од книгите Gary W. Kronk, Meteor Showers: A Descriptive Catalog, Enslow Publishers, New Jersey, ISBN 0-89490-071-4 и Peter Jenniskens, "Meteor Showers and Their Parent Comets", Cambridge University Press, Cambridge UK, ISBN 9780521853491.
Образованието во Индија
Образованието во Индија е овозможено од јавниот сектор како и од приватниот сектор со контрола и финансии кои доаѓаат од три нивоа: централно, државно и локално. Наланда Универзитетот е најстариот образовен систем кој постоел во светот.Западното образование стана вкоренето во Индиското општество со формирањето на Британските махараџи.
Образованието во Индија е под контрола на Унијата на Владата како и под државата, со тоа што некои одговорности се на Унијата, а пак владата има автономија за други. Повеќе ставови од Индискиот Устав го овозможуваат образованието како основно право. Повеќе Универзитети во Индија се контролирани од Унијата или од државната власт. Индија постигна успех во однос на зголемување на стапката на присутност на основно образование и ширење на писменоста на окулу две третини од населението. Подобрениот образовен систем на Индија често се наведува како едно од главните придонесувања за економскиот раст на Индија. Повеќе од напредокот особено во високото образование, научното истражување е заслужно на повеќе јавни институции. Приватното образование на пазарот во Индија е застапено само 5% проценти, но сепак во однос на вредоноста во 2008 е проценето во вредност од $ 40 милијарди долари, а до 2012 ќе се зголеми до $ 68-70000000000.
Сепак Индија продозжува да се соочува со големи предизвици. И покрај големите инвестиции во образованието, 25% од населението е сè уште неписмено. Само 15% проценти од индиските студенти стигнале до средно образование, а само 7% од тие 15% кои стигнале до средно, дипломирале. Квалитетот на образованието без разлика дали основно или средно образование е значително сиромашно во споредба со големите земји во развој. Почнувајќи од 2008 вишите-средни институции во Индија нудат доволно места само за 7% од целосната бројка на населенето во Индија кое е на возраст соодветна за универзитет, 25% од работните места за наставници на национално ниво се празни и 57% од универзитетските професори немаат ниту магистарски, ниту докторски студии.
Од 2011 г. Во Индија постојат 1522 колеџи за инженерство кои доделуваат дипломи за завршено образование со годишна бројка на студенти од 582 000 плус 1244 политехники со годишна бројка од 265 000 студенти. Сепак овие институции се соочуваат со недостиг на факлутет и со текот на времето загриженоста расте за квалитетот на образованието.
Историја
До посетата на исламскиот начин Алберуни (973-1048 н.е.), Индија веќе имаше софистициран систем на математика. Со доаѓањето на Британските махараџи во Индија исто така во Индија пристигнало и модерното европско образование.Британските махараџи се колебаа да за воведувањето на масивен образовен систем, бидејќи тоа не беше во нивни интерес. Колонијалната образовна политика беше еден од начините намерно да се намали домороднота култура и политика, пристап кој стана познат како,,Макалаусим,,. Ова драматично го промени целиот образовен систем. Образовани луѓе не успеаа да добијат работа, бидејќи јазикот на кој тие го добиле своето образование стана излишен. Преземено од говор даден на Вивекананда кругот на изучување IIT-Мадрас, јануари 1998 година.
Системот набргу се зацврсти во Индија во однос на бројот на основни, средни и вискоки центри за образование кои беа отсечени во текот на колонијалната ера. Помеѓу 1867 и 1941 Британците го зголемија процентето на населението во основното и средното образование од околу 0,6 % од населението во 1867 година на повеќе од 3,5% од населението во 1941 година. Сепак ова е многу помала бројка во однос на еквивалентната бројка за Европа, каде што во 1911 година помеѓу 8 и 18% од населението посетуваше основно и средно образование. Тие исто така направија напори за подобрување на писменоста. Во 1901 година, стапката на писменост во Индија беше околу 5%; до независноста на Индија изнесуваше речиси 20%.
Заслугата за поттикнување на образованието кај населението по прогласувањето на независноста во 1947 година главно оди на првиот премиер Џавахарлал Нехру. Првиот образовен Индиски министер Маулана Азад размислувал за силна централна контролна влада врз образованието во целата земја, со единствен образовен систем. Сепак, со оглед на културната и јазичната разновидност на Индија, само високото образование, кое се занимава со науката и технологијата, дојде под надлежност на централната Влада. Владата исто така, одржа сили за да се создаде национална политика за развој на образованието и можност да се регулираат избрани аспекти во текот на образованието во Индија.
Централната власт на Индија формулираше Национална политика за образование (NPE) во 1968 и 1986 и исто така ја зајакнаа Програмата за акција (POA) во 1992. 208 Владата започна неколку мерки за лансирање на DPEP (Програма за окружно основно образование) и SSА (Sarva Shiksha Abhiyan, иницијатива во Индија за образование за сите) и поставување на,,Navodaya Vidyalaya,, и други селективни училишта во секоја област, напредокот во женското образование, интердисциплинарни истражувања и воспоставувањето на отворени универзитети. Националната политика за образование на Индија, исто така содржи Национален систем за образование кој содржи униформност, земајќи ги предвид потребите на регионалното образование. NPE сто така се грижи за вискоте трошоци во образованието предвидувајќи буџет од повеќе од 6% од бруто-домашниот производ. Додека потребата за пошироки реформи во основното и средното сектори сè уште стои под знак прашалник, акцентот е исто така на развојот на науката и технологијата во образовната инфраструктура.
Преглед
Образовниот систем во Индија е поделен на различни нивоа, како што се предучилишно ниво, основно ниво, основно образование, средно образование, додипломски студии и постдипломски студии. Националниот совет за образовни истражувања и обука (NCERT) е врвното тело за прашања за наставна програма поврзани со училишното образование во Индија. NCERT обезбедува поддршка и техничка помош на голем број на училишта во Индија и надгледува многу аспекти на спроведување на политиките за образование. Во Индија постојат различни тела на наставна програма кои го регулираат училишниот образовен систем, а тие се: Одбори на државната власт, во кои мнозинството од индиски деца се запишани. Централниот одбор на средното образование (CBSE). CBSE спроведува две испитувања, имено, испит за сите студенти од средните училишта AISSE (Клас / Одделение 10) и испит за диплома за сите студенти од вишите училишта AISSCE (Клас / Одделение 12).
Советот за испити за диплома за Индиски училишта (CISCE). CISCE спроведува три испити, имено, Индиска диплома за завршено средно образование (ICSE - Клас / Одделение 10), Индиска школска диплома (ISC- Клас / Одделение 12) и диплома за стручно образование (CVE - Клас / Одделение 12). Националниот Институт за отворено школување (NIOS). Меѓународни училишта поврзани со меѓународната Бакалаурете ( Baccalaureate) програма и / или меѓународни испити на Кембриџ.
Исламските,,Мадараш,, училишта, чии одбори се контролирани од страна на локалните водачи на власта, или самостојно, или поврзани со Дарул Улом Деобанд (Darul Uloom Deoband). Автономни училишта како Вудсток школите, Ауровил, Пата Баван и Ананда Марга Гурукула. Покрај тоа, NUEPA (Националниот универзитет за образовни планирања и администрација) и NCTE (Националниот совет за образование на наставници) се одговорни за управување на образовниот систем и акредитација за наставници.
Модел 10+2+3
Централните и повеќето државни одбори подеднакво го следат моделот за образование: 10+2+3. Во овој модел, 10 години поминати во основното и средното образование се проследено со 2 години во високо средно (вишо образование), а потоа 3 години високо образование за диплома. 10 години понатаму се поделени на 5 години основно образование и 3 години на високо основно, проследено со 2 години во средно училиште.Овој модел потекнува од препорака на Комисијата за образование од 1964-1966.
Основно образование
Индиската влада поставува акцент на основното образование над возраст од 14 години. Индиската влада, исто така, го забрани детскиот труд со цел да обезбеди децата да добијат безбедни услови за работа.Сепак, и бесплатно образование и забраната на детскиот труд е тешко да се спроведе поради економските разлики и социјалните услови. 80% од сите признати училишта, кои се основни училишта се поддржани од страна на Владата, со што тоа ја прави Владата најголем снабдувач наобр азованието во земјата. Но, поради недостиг на средства и политичка волја, овој систем страда од масивни дупки вклучувајќи ги учениците и наставниците, недостаток на инфраструктура и сиромашно ниво на обука на наставниците. Бројките објавени од страна на Индиската Влада во 2011 година покажуваат дека имало 5.816.673 наставници од основните училишта во Индија. Додека во март 2012 имаше 2.127.000 наставници од средните училишта во Индија. Образованието е направено бесплатно за деца на возраст од 6 до 14 години или деца над VIII одделение според правото на децата бесплатно и задолжително да се образуваат донесено 2009 година. Имаше неколку напори за подобрување на квалитетот на образованието од страна на владата. Програмата за опфат на образовната ревитализација (DERP) беше лансирана со цел да го генерализира основното образование во Индија со реформирање на веќе постоечкото основно образование. 85% од DERP беше финансирана од страна на централната власт и преостанатите 15% е од страна на државата.
DERP, која отвори 160.000 нови училишта, вклучувајќи 84.000 алтернативни училишта обезбедувајќи алтернативно образование за околу 3,5 милиони деца исто така, беше поддржана од УНИЦЕФ и други меѓународни програми. Оваа шема за основно образование исто така, покажува висока бруто стапка на запишување од 93-95% за последните три години во некои држави. Значително подобрување на бројот на вработени и запишување на девојчиња е исто така дел од оваа програма. На тековната шема за универзализација на,,Образование за сите'' е Сарва Шишка Абхуан (Sarva Shiksha Abhiyan) кој е еден од најголемите иницијатори за образование во светот. Бројот на уписи е подобрен, но нивото на квалитет останува ниско.
Приватно образование
Според сегашните проценки, 80% од сите училишта се државни училишта,што ја прави владата главен снабдувач на образование. Меѓутоа поради лошиот квалитет на јавното образование, 27% од индиските деца приватно се образуваат. Повеќе од 50% деца се запишуваат во приватните училишта во урбани средини, според тоа балансот веќе е навален кон приватно школување во градовите, дури и во руралните области,речиси 20% од децата во 2004/5 беа запишани во приватни училишта.Според некои истражувања, приватни училишта често обезбедуваат супериорни резултати во однос на државните училишта. Меѓутоа, други сугерираат дека приватните училишта не успеваат да обезбедат образование на најсиромашните семејства, селективно тие се само една петтина од училиштата во Индија и во минатото ги игнорираа наредбите од судот за нивно регулирање.
Во полза на приватните училишта, беше укажано дека приватните училишта ја покриваат целата наставна програма и нудат воннаставни активности, како што се саеми за наука, општо познавање, спорт, музика и драма. Односот ученик-наставник е многу подобрен во приватните училишта (во приватни училишта има повеќе наставници-жени во однос на државните училишта). Има некои несогласувања окулу тоа кос систем има подобро образовен кадар. Според најновите DISE истражувања, процентот на необучени наставници (paratechers) е 54,91% во приватните, во споредба со 44,88% во државни училишта, а само 2,32% од наставниците во самостојните училишта добиваат обука во споредба со 43,44% за државните училишта. Конкуренцијата во образовниот пазар е интезивна, но сепак повеќето училишта прават профит. Сепак, бројот на приватни училишта во Индија е сè уште низок-уделот на приватните институции е 7%. Дури и најсиромашните често одат во приватни училишта и покрај фактот дека државните училишта се бесплатни. Студија покажа дека 65% од учениците од сиромашните квартови во Хајдерабад посетуваат настава во приватните училишта.
Домашно образование
Домашното образование е легално во Индија, иако е помалку позната опција. Ставот на Индиската Влада за ова прашање е дека родителите се слободни да ги учат своите деца дома, доколку сакаат и имаат средства. Министерот за развој на човечки ресурси Капил Сибал изјави дека и покрај RTE акт од 2009 година, ако некој одлучи да не го испрати своето дете на училиште, Владата нема да се меша.
Средно образование
Националната политика за образование (НСВ) во 1986 обезбеди образование за науката и технологијата и воведе традиционалните елементи како што е јога во Индискиот систем за средно образование. Средно образование опфаќа деца од 14-18 возраст кои покриваат 88,5 милиони деца во согласност со Пописот, 2001 година. Но бројките од уписите покажуваат дека само 31 милиони од овие деца посетувале настава во 2001-02, што значи дека две третини од населението остана надвор од училиштето.
Програма со посебно интрегрирано образование за деца со посебни потреби (IEDC) започна во 1974 чии фокус било основното образование, но подоцна била претворена во образование, кој акцент се ставало на средното образование. Друга забележлива специјална програма е проектот,, Kendriya Vidyalaya” кој започна за вработените од централната власт во Индија, кои беа распределини низ целата земја. Владата го започна,, Kendriya Vidyalaya” проектот во 1965 година со цел да обезбеди подеднаква едукација во институции следејќи иста програма со исто темпо, без оглед на локацијата на кое е префрлено семејството на работникот.
Повеќејазичен портал за основно образование е на располагање со богати мултимедијални содржини за деца и форуми за разговори на тема образовни прашања. Индиските портали за развој се на иницијатива на национално ниво и имаат за цел да ги олеснат руралните подобрувња преку обезбедување на одзив информации, производи и услуги на локалните јазици.
Високо образование
Високото образование во Индија е трето по големина, по Кина и Соединетите Американски Држави. Главниот раководен орган на високото образование е Универзитетот,,Грантовата Комисија'' (Grants Commission), кој наметнува свои ставови, ја советува владата и помага во кординацијата помеѓу центарот и државата. Акридетацијата за високо образование е нагледуван од 12 автономни институции основани од страна на,,Грантовата Комисија''. Образовниот систем во Индија е реформиран. Во иднина Индија ќе биде еден од најголемите образовни центри. Почнувајќи од 2009 година, Индија има 20 централни универзитети, 215 државни универзитети, 100 кои се сметаа за универзитети, 5 институции кои се основани и работат под државен акт и 33 институции кои се од национално значење. Други институции вклучуваат 16000 колеџи, вклучувајќи 1800 колеџи исклучиво за жени кои функционираат во рамките на овие универзитети и институции. Акцент во високото образование се става на науката и технологијата. Индиските образовни институции до 2004 се состоеа од голем број институти за технологија. Учењето надалечина е исто така уште една одлика на индискиот систем за високо образование.
Некои институции во Индија, како што е Индискиот Институт за технологија (IITs), се глобално признаени за нивниот стандард на образование за додипломски студии во областа на инженерство. На ИИТс годишно се запишуваат окулу 10 000 студенти и дипломците придонесуваат за развој на јавниот и приватниот сектор. Сепак, ИИТс немале значително влијание врз основните, научни истражувања и иновации. Неколку други институти за фундаменталните истражувања, како Индиско Здружение за одгледување на науки (ИАКС), Индискиот институт за наука (IISC), Тата Институтот за фундаментални истражувања (TIFR),,,Харишхандра'' Институт за истражување (HRI), се признати за нивниот стандард на истражување во основните науки и математика. Сепак, Индија не успеа да произведе универзитети од светска класа, како во јавниот, така и во приватниот сектор.
Покрај најдобро рангираните универзитети кои обезбедуваат високо конкурентно образование на ниво на светска класа на нивните ученици, Индија е исто така дом на многу универзитети кои се основани со единствена цел, за правење лесни пари. Регулаторните тела, како,,UGC" и,,AICTE" многу се обидуваат да ја искоренат заканата на приватните универзитети, кои всушност се курсеви без припадност или признание. Индиската влада не успеа да ги провери овие таканаречени образовни продавници раководени од големи стопанственици и политичари. Многу приватни колеџи и универзитети не ги исполнуваат потребните критериуми дадени од страна на Владата и централните органи (UGC, AICTE, MCI, BCI итн) и си поигруваат со студентите. На пример, многу институции во Индија, продолжуваат да работат како неавторизирани курсеви, бидејќи не постои доволно силно законодавство кое ќе поведе правна постапкапротив нив. Механизмот на обезбедување на квалитетот не успеа да ги запре погрешните интерпретации и злоупотребата во високото образование. Во исто време, регулаторните тела беа обвинети за корупција, посебно во случај на институциите кои се сметаа за универзитети, а не беа. Во овој контекст на недостаток на механизам за обезбедување на квалитет, институциите треба да се чекор напред и да постават високи стандарди на саморегулација.
Владата на Индија е свесна за состојбата на секторот за високо образование и се обидува да донесе реформи, сепак, 15 амандмани сè уште чекаат на дискусија и одобрување во Парламентот. Една од најзборуваните теми во врска со законите е странските,,Универзитети Бил" кои би требало да го олеснат влезот на странските универзитети со цел да се постават кампуси во Индија. Предлог-законот е сè уште предмет на дискусија, па дури и ако се усвои, неговата изводливост и делотворност е дискутабилна, бидејќи го промашува контекстот, разновидноста и сегментот на меѓународните странски институции заинтересирани за Индија. Еден од делотворните пристапи да се интернационализација Индиското високо образование е да се развие кохерентна и сеопфатна политика која има за цел да вгради совршеност, со институционалната разновидност и помагала во градењето капацитети.
Техничко образование
Бројот на дипломирани студенти од техничките факултети се зголеми на над 700.000 во 2011 година од 550.000 во ФУ 2010 година. Сепак, 75% од технички дипломирани студенти и повеќе од 85% од општо дипломирани студенти се невработени од страна на големите глобални индустрии во Индија вклучувајќи ја и информатичката технологија. Од првиот петгодишен план, па наваму, вниманието во Индија беше насочено кон развивање на работна сила наклонета кон науката. Националната политика за образование, која важеше за врвно тело за регулирање и развој на високото техничко образование, дојде на власт, како и,,Советот за техничко образование за цела Индија" во 1987 година преку акт на индискиот парламент. На Централна (федерално) ниво, Индискиот Институт за технологија, Индискиот Институт за вселенска наука и технологија, Националниот Институт за технологија и Индискиот инаститут за информатичка технологија, Раџив Ганди Институтот за нафтена технологија се сметаа за институти од национално значење. Индискиот институт за технологија е меѓу првите национални образовни установи. Од 2002 година, неколку „Регионални инженерски колеџи“ (RECS) биле претворени во,,Национални институти за технологија", а со тоа давајќи им статус на институти од национално значење. UGC има меѓу-универзотетски центри на бројни локации низ Индија за промовирање на заеднички истражувања, на пример,,,Центаро на јадрена наука" на Џавахарлал Нехру Универзитетот, Њу Делхи. Покрај тоа постојат некои британски основани колеџи како,,Харкурт Батлер Технолошкиот институт" кој се наоѓа во Канпур и,,Кралот Џорџ Медицинскиот универзитет" кој се наоѓа во Лакнау, кои се важни центари на високото образование.
Централните универзитети како што се Банарс Хинду универзитет, Џамиа Милаиа Исламиа универзитет, Делхи Универзитет, Мумбаи универзитет, Универзитетот на Калкута, итн се премногу млади во однос на техничкото образование во земјата. Во прилог на погоре наведените институти, напорите за подобрување на техничко образование се надополнети со голем број на признати,,Професионални Инженерски Општества" како што се: кој содржат,,Инженерство / Технички Испитувања" (ITI) на различни нивоа (добивање на диплома) со цел за подобрување на нивните технички квалификации.