cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 4235
Други поделби
Проучување на NGC 4235 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39389. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 287. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1611.
Света песна
Песната - „Македонија“
Стапни ме, во твоите корени скри ме
Список на државни водачи во 1574 година
Ова е список на државни водачи во 574 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Света песна
Критички осврт
Поезијата на Анте Поповски е специфична во својата метафорика со изграден посебен култ кон сликата, кон природата, кон навраќање на стварниот и имагинарниот амбиент пред универзалното, тој бил поет на својот народ, на Македонија. За него, Македонија е географски малата а културно и историски огромната, библиската земја. Тој нè учи како да ја сакаме, како да ја чувствуваме, и како да се гордееме со неа.
Астероид од типот B
Астероиди од типот B — релативно редок тип на јаглеродни астероиди во рамките на пошироката група C; буквата „B“ означува дека овие тела се спектрално сини. Во астероидното население, а од класата B се среќаваат во надворашниот астероиден појас, а преовладуваат и во високонаклонетото Паладино семејство, каде е сместен вториот по големина астероид 2 Палада. Се мисли дека се примитивни остатоци од првобитниот Сончев Систем, богати со испраливи супстанции. Во Во март 2015 г. биле оознати 65 астероиди од типот B според класификацијата на SMASS, и 9 такви според Толеновата класификација.
Особености
Овие астероиди се начелно слични на телата од типот C, но се разликуваат од нив по тоа што ултравиолетовото впивање под 0,5 μм е мало или отсуствува, а спектар е повеќе синкав отколку црвеникав. Албедото е поголемо отколку кај типот C, кој е обично многу потемен. Спектроскопското иследување на класата B укажува на површински состав од безводни силикати, хидрирана глина минерали, органски полимери, магнетит и сулфиди. Најслични на астероидите од типот B се јаглеродните хондритни метеорити благо загреани во лабораторија.
Највеќето астероиди кај кои е збележана кометовидна активност се од типот B. Некои од овие тела упатуваат на измени под дејство на вода во минатото, кога може да содржеле значителни количества на воден мраз.
Ќеле-Кула
Ќеле-Кула (српски: Ћеле-Кула) - историски споменик во Ниш, Србија.
Астероид од типот B
Добро проучени примери
Астероидот 101955 Бену е тело од типот B чие проучување е цел на мисијата OSIRIS-REx. Мисијата настојува да изработи карта површината, со со чија помош ќе се проучува Јарковскиевиот ефект, и во 2023 г. да донесе примерок на Земјата. Леталото е пуштено во 2016 г. и се наоѓа на Бену уште од 2018 г.
Други астероиди од типот B се:
Ожнеј го дивиот ветар (филм од 1942)
Ожнеј го дивиот ветар (англиски: Reap the wild wind) – американски филм од 1942 година, во режија на Сесил Б. Демил. Главните улоги ги играат: Реј Миланд, Џон Вејн, Полет Годар, Рејмонд Мејси, Роберт Престон и Сузан Хаувард. Филмот претставува очигледен пример на филмската естетика на Демил – возбудлив, раскошен, мелодраматичен и визуелно богат спектакл, исполнет со неверојатни сцени, како што е борбата со џиновската лигна, поради што филмот бил награден со „Оскар“ за специјални ефекти. Во 1942 година, кога филмот бил премиерно прикажан, Џон Вејн бил наведен како трет на најавната шпица, но при повторното пркажување на филмот, во 1954 година, неговото име било наведено како прво на плакатот.
Содржина
Дејството на филмот се одвива во Флорида, во 19 век. Кинг Катлер (го игра Мејси) води фирма специјализирана за спасување на бродовите што претрпеле бродолом. Редовно, тој се наоѓа прв на местото на несреќата, а всушност тој ги предизвикува саботажите. И Локси Клејборн (ја игра Годард) води таква фирма. Еднаш, капетанот Џек Стјуарт (го игра Вејн) доживува бродолом, а Локси го спасува и го вдомува во својата куќа. Меѓу нив се развива љубов, но Џек е загрижен дека поради бродоломот не ќе може да го оствари својот сон – да заповеда со големиот брод „Кужен крст“. Локси го препорачува Џек кај неговиот шеф Стив Толивер (го игра Миланд), кој веднаш фрла око на неа. Така настанува љубовен триаголник со бурни последици...
Историја на Италија
Историјата на Италија започнува со создавањето на градот Рим во осмиот век п.н.е. Додека историјата на денешната држава на оваа територија започнува со настаните и состојбите кои довеле до создавање на Републиката во 1946 година од Кралството Италија, како краен резултат на процесите што траеле неколку векови. Историјата на народите кои живееле на денешната територија на Италија во претходните времиња и кои го обликувале културното наследство на Италијанците во поголема или помала мера, генерално се нарекува италијанската култура.
Италијанските народи
Нема многу информации за племињата кои живееле на Апенинскиот Полуостров пред основањето на Рим. Потеклото може со сигурност да се одреди само за жителите на Голема Грција (Голема Грција), која го окупирала јужниот дел на полуостровот и Сицилија. Како што сугерира името, оваа територија била населена од Хелените помеѓу VIII и VII век п.н.е.
Етрурците биле културно високо развиен народ кој најверојатно дошол од Мала Азија и се населил во западниот дел на централна Италија околу 800 година п.н.е.. Нивното кралство се протегало на север сè до долината на реката По. Во IV век п.н.е Келтите нападнале од север, додека самнитската нација се развила во денешна Кампанија. Во централните делови на полуостровот и на јадранскиот брег живееле Оски Пичени, Умбријци и други народи.
На северот на денешна Италија, Венетите, кои биле поврзани со италијанските народи, биле населени уште од железното време, додека Сардите живееле во Сардинија.
Рим
Легендата вели дека Рим бил основан од браќата Ромул и Рем во VIII век п.н.е.. Тогаш градот бил управуван од кралеви, кои набрзо ја прошириле својата власт на сѐ пошироки области на полуостровот. Републиката формирана откако кралството ја зазело цела денешна Италија и за време на Пунските војни во III век п.н.е.. исто така и острови.
Во I век, републиката се претворила во империја. Римската империја владеела со целото Средоземно Море и се раширила низ Европа. Одлика на римското владеење било почитувањето на потчинетите култури и истовремениот придонес на сопствената култура, што главно се одразувало во изградбата на големи инфраструктури.
Во IV век, варварските племиња, особено Хуните, Визиготите и Остроготите, почнале да ја напаѓаат империјата. За да им се спротивстават, Римјаните ја поделиле империјата на два дела, Западна и Источна империја, но Западната империја набрзо пропаднала, додека Источната останала обединета цел милениум.
Среден век
Во V век, со падот на Римската империја, завршил периодот на политичко единство, а низ целиот полуостров се појавувале се поголеми и помали држави во рацете на кнезовите и кралевите, кои главно биле само алатки во рацете на странските освојувачи. Внатрешните војни, внатрешните интриги и уште тековните варварски упади ја опустошиле земјата до крајност. Единствената сила што се наметнала во тој пустош била Црквата, која успешно се спротивставила ила на Ломбардите или на политичките суперсили од тоа време, т.е. Франките и Византиската империја. Со потомците на Франките и другите Германци, таа дури наскоро (во VIII век) политички се организирала во Светото Римско Царство од германска националност. Сепак, силната антагонистичка опозиција меѓу црквата и германските владетели останала жива во рамките на империјата, што исто така ги поставило темелите за средновековното политичко уредување на Италија.
Југот на полуостровот бил нападнат од Норманите во XI век, кои целосно се населиле во областа и оставиле позитивен белег во меморијата на населението. Тие ја задржале власта на територијата и по доаѓањето на Шпанците, што имало одлучувачко влијание врз економскиот развој и културата на југот. Феудалниот систем, кој пропаднал на север на крајот на векот, бил зачуван овде до XX век.
Ерата на ренесансата
На почетокот на XI век, градовите почнале да растат во северната половина на денешна Италија. Се развиле трговијата и занаетчиството, што довело до одреден економски просперитет и до процут на културата. Оваа културна преродба, позната под францускиот збор Ренесанса, траела до XVI век, но нејзиното влијание врз подоцнежниот развој на италијанската и европската култура сè уште е сосема видливо.
Во тоа време, градовите морале да ја бранат својата независност, која била загрозена на север од германските магнати, а на југ од Арапите. Градските комуни се обединиле во лиги, но поради внатрешните интриги кои создале недоверба меѓу сојузниците, овие здруженија никогаш не можеле да им пркосат на силите што им се заканувале на самиот полуостров, односно на папите и феудалците. Единствен исклучок може да бидат градовите Милано и Форли: Милано, инаку дел од империјата, комуницирал со властите на сосема еднакво ниво и Форли, дел од папската држава, секогаш сметал дека врската со папската власт е само формална. Подоцна, во XIII век, борбата меѓу две суперсили барала да се дефинира благородништвото, што довело до создавање на две групи кои биле претходници на денешните политички партии. На пример, во Фиренца, тоа биле Гелфите, поддржувачи на папата и Гибелините, поддржувачи на империјата. Единствената точка на која двете партии биле обединети била институцијата Крстоносните војни, бидејќи ги комбинирала интересите на двете страни и не го допрела прашањето за моќта на италијанска почва.
Карактеристично за таа ера е што градовите почнале да се управуваат главно на два начина. На некои места, тие се одлучиле за различни видови на републиканска влада, на пример, Венеција, Џенова и Фиренца (пред Медичи). На друго место, моќта била во рацете на благородните семејства или господарства. Тоа биле потомци на старите феудални семејства кои еволуирале од попретприемничките претставници на комуните и се прилагодиле на модерното време. Тоа биле главно Висконти и Сфорца во Милано, Гонзага во Мантуа, Есте во Ферара, Орделафи во Форли и Савоја во Пиемонт.
Странска надмоќ
Во XVI век, повеќето од италијанските држави морале да се предадат на странските освојувачи, особено на Шпанците на југ и на Австријците на север. Главната последица за луѓето биле високите даноци што требало да ги плаќаат на новите господари. Овие давачки биле толку големи што практично ја потиснале секоја независна економска активност. Дополнително, во тој период Медитеранот ги загубил одликите на најважниот меѓународен пазар, бидејќи трговијата се претворила во прекуокеански бизнис, кој барал бази на брегот на Атлантикот. Медитеранските пристаништа целосно го изгубиле своето милениумско значење. Последно, но не и најмалку важно, контрареформацијата го запрела целиот културен развој и италијанските градови почнале да опаѓаат. По Француската револуција, која првично ги зголемила надежите за еден вид општествено заживување, ситуацијата се влошила. Французите штотуку ги смениле претходните господари и наместо очекуваната соработка со автономистите, тие едноставно ги предале последните две независни италијански држави на другите велесили. Со мировниот договор Кампоформија, Венеција (заедно со Истра, Далмација и Бока Котор) им била доделена на Австријците, додека Лигурија била призната како независна република и како таква траела 91 ден, односно до Виенскиот конгрес, кој доделил тоа до Кралството Сардинија.
Ризоргименто
Италијанскиот збор risorgimento значи воскресение или будење. Ја означувал ерата по походите на Наполеон, кога разочараниот италијански народ почнал да се бунтува против австриските власти. Народот сметал на француската поддршка, но таа останала само на зборови. Всушност, главната поддршка ја давало Кралството Сардинија, кое сметало на анексија на предметните територии. Главната улога ја имал Камило Бенсо Кавур, претставникот на Кралството и подоцна прв меѓу италијанските државници.
Таканаречената втора војна за независност на Италија, која дозволила доаѓање на Савојите од Пиемонт со Илјадници Експедиција на Југ, го обединила најголемиот дел од Италија (освен Рим) во Кралството Италија ( 1861), се разбира под грбот на Савојите. Новата земја се претставила како уставна монархија и го усвоила Албертинскиот статут како свој устав, т.е. уставот на поранешното Кралство Сардинија.
Рим бил припоен во 1870 година, но формалниот договор на црквата за соживот со државата бил постигнат дури во 1929 година со Латеранскиот пакт.
Кралството
Од самиот почеток, Кралството Италија било вклучено во колонијални војни во Либија, Сомалија, Етиопија и Еритреја, а подоцна дури и во Кина (Бунт на боксер).
Во Првата светска војна, Италија првично останала неутрална, но во мај 1915 година застанала на страната на сојузниците. Со крајот на војната се здобила со некои територии на североистокот на земјата. Набрзо започнала насилната италијанизација на териториите каде што живееле неиталијански жители, особено Словенци и Хрвати.
Во 1940 година, Италија се здружила со Германија против Франција и Англија, а следната година, заедно со Јапонија, објавила војна на Америка и Русија. Во 1943 година, сојузниците слетале во Сицилија и почнале да туркаат на север. По две години конфузија и внатрешни конфликти, италијанскиот народ го исфрлил фашизмот и им се придружил на сојузниците во борбата против Германците и Социјалната република, која уште ги обединила преостанатите фашисти. Во април 1945 година, војната завршила со пораз на нацистите. Кралството, кое веќе постоело само на хартија две децении, морало да и отстапи место на републиката.
Република
Во 1946 година, со уставен референдум формално завршило Кралството Италија и била основана Република Италија. Новиот устав стапил на сила на 1 јануари 1948 година.
Веќе следната година земјата влегла во НАТО, а во 1955 година била примена во ОН. Во истата 1955 година, таа ја склучила Европската економска заедница со уште пет други земји, што бил првиот чекор кон Европската унија.
Со помош на сојузниците и Американската европска програма за закрепнување (ERP), Италија наскоро се опоравила од уништувањето од војната. Општиот економски напредок веднаш се одразил во развојот на општествениот живот. Се појавиле нови идеи, а меѓу нив највостановен бил комунизмот, што дополнително ја забрзал брзата трансформација на општата култура. Во 1970-тите, се појавиле екстремистички политички движења, и меѓу комунистите и меѓу неофашистите, што довело до тероризам. Во раните 1990-ти, започнале судењата против корупцијата на политичките личности, од кои повеќето сè уште се во тек. Оваа интервенција на извршната власт во политиката целосно го уништила односот на силите во земјата и го завршила периодот на „првата република“, кој траел од 1946 година. Со новоформираната „втора република“ на политичката сцена се појавиле нови луѓе и нови начини на управување со државата, сфаќајќи ја политиката само како економски фактор.
Лакташи
Лакташи — град и општина во централниот дел на Федерација Босна и Херцеговина, како дел од Република српска. Според податоците од пописот во 2013 година, Лакташи има 5.879 жители.
Историја
Регионот околу Лакташи бил населен уште во камено време. Археолошките наоди од овој период се наоѓаат на ниски ридови во близина на реката. Исто така во регионот биле пронајдени и наоди од младо камено време, бакарно, бронзено и железно време. Римјаните оваа област ја освоиле во 9 година и во рамките на царството Лакташа се наоѓал на границата помеѓу Далмација и Панонија. За време на отоманскиот период, регионот страдал постојано бидејќи се наоѓал на границата со Хабсбуршката Монархија. Во 1878 година Австроунгарија ја окупирала Босна и во 1908 истата ја анексирала, по кое градот започнал да се гради по западноевропски стил.
Во 1918 година Босна станала дел од Кралството на Србите, Хрватите и Словенците. авници и неколку производствени погони. Од 1929 до 1941 година Лакташи бил дел од Врбаска бановина на Кралство Југославија. По крајот на Втората светска војна бил во составот на СФРЈ, додека по распаѓањето на СФРЈ и крајот на Босанската војна, градот бил вклучен во новоформираната Република Српска.
Спорт
Во градот се наоѓа и седиштето на фудбалскиот клуб ФК Лакташи кој настапува во Втората фудбалска лига на Република Српска. ФК Лакташи своите домашни натпревари ги игра на Градскиот стадион кој има капацитет од 3.500 гледачи. Клубот бил основан во 1974 година.
Преглед на Стокхолм
Следниот преглед е даден како преглед на и актуелен водич за Стокхолм.
Географија на Стокхолм
Географија на Стокхолм
Мостови во Стокхолм
Мостови во Стокхолм
Музеи и уметнички галерии во Стокхолм
Музеи во Стокхолм
Верски објекти во Стокхолм
Цркви во Стокхолм
Улици во Стокхолм
Улици и плоштади во Стар град
Демографија на Стокхолм
Демографија на Стокхолм
Владата и политиката на Стокхолм
Владата на Стокхолм
Историја на Стокхолм
Историја на Стокхолм
Историја на Стокхолм, по период или настан
Времеплов на историјата на Стокхолм
Култура на Стокхолм
Култура на Стокхолм
Архитектура на Стокхолм
Архитектура во Стокхолм
Литература од Стокхолм
Литература во Стокхолм
Музика од Стокхолм
Музика од Стокхолм
Театарот од Стокхолм
Театри во Стокхолм
Визуелни уметности на Стокхолм
Уметност во Стокхолм
Стокхолмска кујна
Настани во Стокхолм
Јазици на Стокхолм
Медиумите во Стокхолм
Луѓе од Стокхолм
Спорт во Стокхолм
Спорт во Стокхолм
Економија и инфраструктура на Стокхолм
Стокхолмската економија
Превоз во Стокхолм
Јавен превоз во Стокхолм
Железничкиот транспорт во Стокхолм
Железнички транспорт во Стокхолм
Образование во Стокхолм
Образование во Стокхолм
Здравство во Стокхолм
Здравство во Стокхолм
Петре Шилегов
За време на градоначалничкиот мандат на Ристо Пенов, Шилегов бил член на управниот одбор на Комунална хигиена – Скопје. Во 2005 година бил дел од второстепената комисија за жалби по јавни набавки во Владата на Република Македонија. Шилегов во јуни 2013 бил именуван за портпарол на СДСМ, а на парламентарните избори во 2014 станал пратеник како носител на листа во втората изборна единица. Вториот пратенички мандат го освоил на парламентарните избори во 2016 како носител на листа во шестата изборна единица.
На локалните избори во 2017 Шилегов станал градоначалник на Скопје по првиот изборен круг со освоени 141.164 гласови, односно 40 илјади повеќе од неговиот противкандидат Коце Трајановски. Пред да влезе во политиката, Шилегов работел во приватна адвокатска канцеларија како адвокат од областа на стопанското право. Тој е оженет и татко на две деца.
HD 198151
HD 198151 (BD + 45 3270, SAO 50050, HR 7958) — ѕвезда со привидна величина од 6.3, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:46:38,5 и деклинација +46°31′54″
Илме
Илме (Ilme) — лева западна притока на реката Лајне во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Долга е 32,6 километри.
Географија
Реката извира од ридовите Золинг на надморска височина од 340 метри и првично тече кон север до Дасел, а подоцна на исток низ Марколдендорф до Ајнбек, каде се влева во Лајне близу Фолксен на надморска височина од 105 метри.
NGC 410
NGC 410 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 410 се споменува и како UGC 735, MCG 5-3-80, CGCG 501-118.
Откривање
Објектот е откриен на 12 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 10 м 58,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 9' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 410 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4224. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
IC 294
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 294 се споменува и како ESO 24-5.
Откривање
Објектот е откриен на 17 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 294 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 294 има привидни димензии од 1,6' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 26 м 4,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -80° 11' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 3°.
Други поделби
Проучување на IC 294 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60280.
Список на државни водачи во 426 година
Ова е список на државни водачи во 26 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Пепи Манасков
Пепи Манасков е поранешен македонски ракометар, член на македонската ракометна репрезентација кој поради своите врвни квалитети и популарност е сметан за легенда на македонскиот ракомет со што е прогласен и за најдобар македонски ракометар на XX век. Роден е во Велес каде што во 1977 година ја започнал својата кариера во РК „Борец“. Во текот на својата богата спортска кариера играл во македонските клубови „Пелистер“ (со кого играл во финалето на купот на СФРЈ во 1986) и „Вардар Ватростална“. Имал и богата интернационална кариера во странство во клубовите „Кретеј“ од Франција, „Хамелн“ од Германија, „Филипос“ од Грција и „Пивоварна Лашко“ од Словенија. Настапувал за репрезентацијата на СФРЈ, а со репрезентацијата на Македонија учествувал на ЕП 1998 во Италија и СП 1999 во Египет. За националната репрезентација на Македонија одиграл 84 натпревари во кои постигнал 264 голови.
По завршувањето на својата 29-годишна играчка кариера во 2006 година, тој се обидува како тренер во повеќе наврати во „Борец“ и „Металург“, а моментално е тренер на РК „Куманово“. Тој е женет и татко на 2 сина, Дејан и Мартин, кои исто така се занимаваат со играње ракомет во редовите на „Металург“. Сопственик е на кафулето „Единаесетка“ во Велес.
Алтун Ха
Актун Ха е стар мајански град и археолошко наоѓалиште во Белиз. Рушевините се наоѓаат на околу 50 км северно од градот Белиз и на 10 км од карипскиот брег. Наоѓалиштето зазема површина од 8 км2. Камењата од рушевините биле искористени за изградба на едно модерно село во близината. Наоѓалиштето се стекнало со поголемо внимание од археолозите сè до 1963 година. Денес е отворено за туристи. Најголемиот храм е висок 16 метри.
Владимир Лазоски
Владимир Лазоски ( во ) — македонски професор во основно училиште, вајар и сликар. Тој е член на Друштвото на ликовните уметници на Македонија.
Животопис
Владимир Лазоски е роден во Охрид. На своја петгодишна возраст бил преселен во Скопје, поточно во Еврејското Маало, кај зградата Пасаж. Основното училиште го завршил во сега непостоечкото училиште „Гоце Делчев“, разрушено во скопскиот земјотрес. Средното училиште го поминал во Средното уметничко училиште во периодот 1960-1965. Како дипломец студирал на Педагошката академија (денес факултет) при УКИМ. Шест месеци по дипломирањето, заминал во Париз, на курсевите наречени „Belle Art“, приуствувајќи на нив шест месеци. Потоа се има занимавано со слободна скултура. Неговото прво вработување како наставник било во ОУ „Братство“ во Тафталиџе 2 и таму останал 12 години. Следна наставно место му било во ОУ „Кочо Рацин“ во населбата Водно. Една учебна година има предавано во подрачното училиште „Братство“ во Крушопек. Во 2009 година се стекнал со пензија. Во Детскиот ликовен центар, установа и здружение кое го претставува детското ликовно творештво, е претседател од 2006 година. Како претседател на Детскиот ликовен центар, тој е и организатор на Ликовната колонија „Љубанци“ во Љубанци во соработка со Општина Бутел, Меѓународната ликовна колонија „Пантелејмон“ во соработка со Општина Карпош.
Меморијален комплекс на паднатите борци на револуцијата
Меморијален комплекс на паднатите борци на револуцијата во Штип — меморијален комплекс кој се наоѓа на источната страна од Штипската тврдина и е посветен на партизаните кои загинале за време на НОБ.
Архитект на комплексот е Богдан Богдановиќ, кој победил на конкурсот. Изградбата започнала во 1969 година и била завршена во 1974 година.
NGC 4236/1
NGC 4236/1 — галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4236/1 се споменува и како 7ZW 446.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4236/1 е од видот I. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4236/1 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 4236/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4394. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1411.
Ванеса Брајант
Ванеса Мари Брајант (порано Лејн ; родена Ванеса Урбиета Корнехо ; 5 мај 1982 година) е американски филантроп, деловен извршен директор и поранешен модел. Таа стана јавна личност по бракот со кошаркарот Коби Брајант. Тие ја основаа Фондацијата Коби и Ванеса Брајант во 2007 година за да обезбедат стипендии за студенти од малцинствата низ целиот свет. Брајант ја води спортската фондација Мамба и Мамбацита за поддршка на децата спортисти на кои им е потребна. Таа е претседател и главен извршен директор на Granity Studios.
Раниот живот
Ванеса Урбиета Корнехо е родена на 5 мај 1982 година во Лос Анџелес во семејството на Софија Урбиета. Таа е Латино со мексиканско, ирско, англиско и германско потекло. Нејзините родители се развеле кога таа била бебе. По разводот на нејзините родители, нејзиниот биолошки татко се преселил во Долна Калифорнија. Таа има постара сестра, Софи. Нејзината мајка била службеничка за испорака во електронска компанија. Во 1990 година, нејзината мајка се омажила за Стивен Лејн, кој бил среден менаџер во истата компанија за електроника во која таа работела. Таа почна да оди покрај Лејн по бракот и официјално го промени своето име во Ванеса Мари Лејн во 2000 година, иако никогаш официјално не била посвоена од нејзиниот очув.
Во август 1999 година, Лејн и нејзината пријателка Ровена Иреифеј присуствуваа на хип-хоп концерт во амфитеатарот Ирвин Медоус. Ним им пријде една компанија и им понуди работа како статисти на музичко видео и резервни танчери. Лејн подоцна се појави во музички спотови за изведувачи, вклучувајќи ги Крајзи Боун и Снуп Дог. Нејзината мајка ја следела на пукањата. Во ноември 1999 година, Лејн го запознала нејзиниот иден сопруг Коби Брајант на сетот на спотот за песната „ G'd Up “. Врската од висок профил предизвика прекини во нејзиното средно училиште, што доведе Лејн да ја заврши својата последна година дома како независна студија. Гимназијата завршила во 2000 година со почести.
Во 2007 година, Брајант и нејзиниот сопруг ја основаа Фондацијата VIVO, која подоцна беше преименувана во Фондација Коби и Ванеса Брајант. Тоа е добротворна организација која поддржува зголемување на глобалната перспектива кај младите. Обезбедува стипендии за студенти од малцинските колеџи и други млади ширум светот. Добротворната организација соработуваше со Фондацијата Make-A-Wish.
Брајант и нејзиниот сопруг беа основачи на донатори на Националниот музеј за афроамериканска историја и култура.
Во 2020 година, по смртта на Коби, Брајант го смени името на Спортската фондација Мамба на нејзиниот сопруг во Спортска фондација Мамба и Мамбацита во чест на нејзината ќерка. Ги поддржува сиромашните деца спортисти. Во мај 2021 година, Брајант лансираше линија облека Mambacita во чест на нејзината ќерка Џана. Линијата е во партнерство со бренд во женска сопственост, Dannijo, а целиот приход оди за Спортската фондација Mambacita.
Брајант е претседател и главен извршен директор на Granity Studios.
Брајант работи со Baby2Baby за да обезбеди поддршка за жените и децата во сиромаштија. На 10-годишната гала Baby2Baby во ноември 2021 година, таа доби награда за филантропија.
На 8 февруари 2022 година, за време на „ Sports Power Brunch: Славење на најмоќните жени во спортот “, Брајант ја доби наградата Be Your Own Champion за нејзиното раководење со Спортската фондација Mambacita.
Личен живот
Шест месеци по средбата, Лејн и Коби Брајант беа свршени. Нејзиниот веренички прстен вклучуваше дијамант од седум карати. Тие се венчаа на 18 април 2001 година. На приватната свадбена церемонија присуствуваа приближно дванаесет луѓе и се одржа во Римокатоличката црква Свети Едвард во Дана Поинт, Калифорнија. По бракот, таа го зеде неговото презиме, станувајќи Ванеса Мари Брајант.
За време на случајот за сексуален напад против нејзиниот сопруг во 2003 година, Брајант го бранеше велејќи: „Знам дека мојот сопруг направи грешка со прељуба“. Неколку дена подоцна, таа доби дијамантски прстен од осум карати во виолетова боја од 4 милиони долари, што доведе до шпекулации дека ова е подарок за нејзината поддршка. Според Дејвид К. Вигинс, професор по спортски студии, нејзиниот сопруг го нарачал прстенот два месеци претходно.
Брајант имаше силно влијание врз нејзиниот сопруг. Таа беше во фокусот на шпекулациите на таблоидите. Во 2004 година, Брајант го обвини играчот на Лејкерс, Карл Мелоун дека се однесува несоодветно кон неа. Мелоун подоцна се извини додека негираше дека и дал додавање. <i id="mwjQ">Sports Illustrated</i> објави приказна со наслов Vanessa-gate за „ловокрадството на сопругата“ од Мелоун. Друг колумнист го опиша Брајант како новата Јоко Оно и таа беше предмет на пародија на Saturday Night Live</i>. Таа беше препознаена од поддржувачите за предизвикување на културата на толеранција на толеранцијата на Националната кошаркарска асоцијација.
Поради ектопична бременост, Брајант доживеа спонтан абортус во пролетта 2005 година. Нејзината втора ќерка, Џана Марија-Оноре (исто така наречена „Џиџи“), е родена во мај 2006 година.
Во 2009 година, Брајант беше тужена од нејзината куќна помошничка, Марија Хименез, која тврдеше дека вербално ја малтретирала и понижувала додека работела во нивниот дом во Њупорт Коуст. Брајант ги негираше тие наводи и против Хименез за прекршување на договорот за доверливост.
На 16 декември 2011 година, Брајант поднесе барање за развод од Коби, наведувајќи ги непомирливите разлики. Ова предизвика шпекулации за финансиски последици за Коби, при што некои проценуваат дека Брајант ќе добие 75 милиони долари. Тринаесет месеци подоцна, Брајантс го откажаа разводот. Во април 2016 година, Дејвид Вартон и Нејтан Фено од Лос Анџелес Тајмс го опишаа Брајант како контрадикторна и „понекогаш поларизирачка јавна личност “.
Димитрија Атанасов Поповски
Димитрија Атанасов Поповски ( во —  ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Се доселил во Скопје, каде го завршил основното училиште. Во септември 1944 година, стапил во вториот баталјон на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Се истакнал како примерен и дисциплиниран борец. Бил учесник во сите борби против балистите и Германците, во околината на Скопје. На 13 ноември учествувал во борбите за неговото ослободување. Непосредно по ослободувањето на Скопје и Македонија, заминал на Косово каде учествувал во акциите за целосно разоружување на преостанатите балистички групи и поединци. Поради тешките напори на војната оболел од белодробна туберкулоза од што и починал.
Кахал Печ
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Белиз.
Замок Олсборг
Замокот Олсборг (Olsborg) бил утврден замок сместен во општината Танум во Бохуслан, Шведска. Сместен е на стрмна карпа, а можеби претходно до подоцнежна употреба бил рано ридско тврдина.
Историја
Олсборг бил изграден во 1502 година од страна на племеникот Нилс Равалдсон од Аби (починал во 1505 година), по неодамнешниот норвешко-шведски бунтовнички напад на Викен. Во мај 1504 година, бил потпишан едногодишен прекин на огнот меѓу шведско-норвешките бунтовници и кралот Ханс. Сепак, поголемиот дел од Олсборг бил уништен набргу потоа, кога силите на скандинавскиот монарх кралот Ханс го нападнале за време на божиќната забава во 1504 година.
По превирањата создадени со симнувањето од тронот на данскиот крал Кристијан II, Швеѓаните се вратиле, ја зазеле областа и ги реконструирале утврдувањата на Олсборг. Краткото шведско владеење на северен Бохуслан било управувано помеѓу 1523 и 1525 година од Олсборг од страна на благородниците Ларс Сигесон (Шпар) (околу 1492-1554) и Туре Јонсон (Тре Росор) (околу 1475-1532).
Во 1525 година, администрацијата била преместена во замокот Карлсборг, јужно од Хамбургсунд. Во текот на овие години, одбраната на замокот била подобрена, особено во 1526 година. За време на обидот на Кристијан II да го врати својот престол, делот од Бохуслан под шведска власт бил нападнат, а и Карлсборг и Олсборг биле уништени од норвешките сили во декември 1531 година.
Неколку децении подоцна, неколку обиди за обнова на замокот биле направени од Шведска. И Ерик XIV во 1564 година и Јохан III во 1569 и 1570 година се обиделе, но обидите биле неуспешни и замокот останал во урнатините. Урнатините сè уште биле јасно видливи на почетокот на 20 век, кога биле ископани од шведскиот археолог Вилхелм Берг (1839-1915). Берг бил секретар на Здружението за антиквитети во Гетеборг и Бохуслан и исто така го ископал утврдувањето Рагнхилдсхолмен во Кунгахала во текот на 1880-тите.
HD 198181
HD 198181 (BD + 45 3270, SAO 50050, HR 7958) — ѕвезда со привидна величина од 6.33, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:46:21,2 и деклинација +52°59′43″
Виктор Орбан
Виктор Михали Орбан  (роден 31 мај 1963 година) е унгарски политичар кој е премиер на Унгарија од 2010 година. Исто така, бил премиер од 1998 до 2002 година. Тој е сегашниот водач на националната конзервативна партија Фидес, позиција што ја има од 2003 година и претходно, од 1993 до 2000 година.
Рани години
Роден е во Секешфехервар, Орбан студирал право на Универзитетот Еотвос Лоранд, дипломирајќи во 1987 година. Тој кратко студирал политички науки на колеџот Пемброк, Оксфорд, пред да влезе во политиката по есента на нациите на чело на реформистичкото движење на студентите Сојуз на млади демократи (Fiatal Demokraták Szövetsége), Фидес. Тој станал национално познат политичар давајќи обраќање на повторното повлекување од 1989 година на Имре Наѓ и други жртви од Унгарската револуција во 1956 година, во кое отворено побарал советските трупи да се повлечат од земјата.
Политичка кариера
Откако Фидес освоил мнозинство во националното собрание на изборите во 1998 година, Орбан станал премиер четири години на чело на десничарската коалициона влада. Фидес тесно ги загубил изборите во 2002 и 2006 година од Социјалистичката партија, а Орбан поминал осум години како водач на опозицијата. Зголемената непопуларност на социјалистите, влошена од говорот на "Őszöd" на премиерот Ференц Ѓурчани, довело до реизбор на Орбан до премиерската функција во 2010 година во убедлива победа (во коалиција со христијанските демократи). На чело на парламентарната надмоќност, кабинетот на Орбан предводел големи уставни и законодавни реформи. Фидес го задржал своето супермнозинство на изборите во 2014 и 2018 година.
Социјалниот конзервативизам на Орбан, националниот конзервативизам, мекиот евроскептицизам и застапувањето на она што тој го опишува како „нелиберална држава“ привлекло значајно меѓународно внимание. Некои набљудувачи ја опишале неговата влада како авторитарна или автократска.
Во август 2018 година, Орбан станал вториот премиер со најдолг мандат по Калман Тиса. Ако неговата актуелна влада трае цел мандат, по неговото завршување, тој ќе стане најдолгиот унгарски премиер во историјата.
Квело
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Белиз.
Список на државни водачи во 1573 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 411
NGC 411 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 411 се споменува и како ESO 51-SC19, in SMC.
Откривање
Објектот е откриен во 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Други поделби
Проучување на NGC 411 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 441; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9139.
Доминик Ливаковиќ
Доминик Ливаковиќ (роден на 9 јануари 1995 г.) — хрватски професионален фудбалер кој игра на позицијата голман во хрватскиот прволигаш Динамо Загреб и за репрезентацијата на Хрватска.
Клупска кариера
На 30 август 2015 година, тој потпишал договор со Динамо Загреб на почетокот на сезоната 2016–17. Ливаковиќ своето деби за новиот клуб го имал на 2 октомври 2016 година против Хајдук Сплит во натпревар кој завршил без голови. На 18 октомври 2016 година, тој го имал својот прв европски настап во Лигата на шампионите во натпревар против Севиља кој неговиот клуб го загубил со 1–0.
На 30 јули 2019 година, во победата од 3–0 против Сабуртало Тбилиси во квалификациите од Лигата на шампионите, Ливаковиќ го соборил рекордот на Дражен Ладиќ од 1995 година за најмногу минути од почетокот на сезоната на Динамо без примен гол (413). Тој го примил првиот гол во сезоната три дена подоцна, во победата од 3–1 против Горица, поставувајќи нов рекорд од 535 минути.
На 26 август 2020 година, во квалификациите од Лигата на шампионите против Клуж, Ливаковиќ одбранил пенал во регуларниот дел од натпреварот, а потоа во пенал серијата неговата одбрана била клучна за Динамо да победи 6–5 на пенали и да се квалификува за третото квалификациско коло. Во сезоната 2020–21, во групната фаза од Лига Европа, Ливаковиќ бил пофален за неговите одлични настапи откако примил само еден гол во пет натпревари и го предводел Динамо до првото место во својата група. Тој одбранил пенал на Стивен Бергис во ремито 0–0 против Фејенорд на 22 октомври.
Меѓународна кариера
Во мај 2018 година, Ливаковиќ бил именуван во хрватскиот состав од 32 играчи за Светското првенство 2018 во Русија, и на крајот бил дел од тимот кој го освоил сребрениот медал на турнирот по поразот во финалето од Франција. Првиот настап во официјален натпревар Ливаковиќ го забележал против Англија во натпревар од Лигата на нации одигран на 12 октомври 2018 година кој завршил без голови.
На 5 декември 2022, во осминафиналето од Светското првенство 2022 против Јапонија, Ливаковиќ бил прогласен за играч на натпреварот откако одбранил три пенали во пенал серијата и помогнал Хрватска да се пласира во четвртфиналето. Тој станал третиот голман со три одбрани во пенал сериите на светските првенства, по Рикардо во 2006 и неговиот сонародник Даниел Субашиќ во 2018 година. Во четвртфиналниот натпревар против Бразил, тој одбранил пенал во пенал серијата и ја испратил Хрватска во полуфинале. Во полуфиналето против Аргентина, Ливаковиќ се судрил со Хулијан Алварез во пенал просторот, што резултирало со пенал за Аргентина кој во гол го претворил Лионел Меси. Хрватска била поразена од Аргентина и се пласирала во натпреварот за трето место против Мароко кој завршил со победа од 2-1 за Хрватска. Тој бил прогласен за играч на натпреварот, и добил ретка оцена 10/10 од весникот L'Équipe, станувајќи само 15. играч во историјата со таква оцена. Иако важел за еден од фаворитите за освојување на наградата Златна ракавица за најдобар голман, сепак таа му припаднала на аргентинецот Емилијано Мартинез.
Успеси
ФК Загреб
Динамо Загреб
Хрватска
Индивидуални
Одликувања
Малезија
Малезија (Malaysia) — сојузна уставна монархија во Југоисточна Азија. Се состои од тринаесет федерални држави и три федерални територии, и зафаќа површина од. Јужнокинеското Море ја дели Малезија на две области со приближна големина, Западна Малезија и Источна Малезија (Малезиски Борнео). Западна Малезија има копнена граница со Тајланд и поморски граници со Сингапур, Виетнам и Индонезија. Источна Малезија има копнена граница со Брунеј и Индонезија и поморска граница со Филипините. Главен град на Малезија е Куала Лумпур и градот е седиште на сојузната влада во Путраџаја. Според пописот од 2010 година во Малезија живееле 28,33 милиони луѓе, од кои 22,6 милиони жители живееле во западниот дел на земјата. Во Малезија се наоѓа Танџун Пија, најјужната точка на континенталниот дел Евроазија. Малезија е една од седумнаесетте земји со најголема разновидност на растителен и животински свет, со високо присуство на ендемски видови.
Кралствата на територија на денешната Малезија во век станале интересни за Британската Империја. Откако малајските царства станале британски протекторат,биле основани административните единици познати како британски имот во Малаја. Во 1946 година, малајскиот дел на индокинескиот полуостров бил обединет во Малејската унија. Малаја била реорганизирана во малајската федерација во 1948 година, а на 31 август 1957 станала независна. Неколку години подоцна, на 16 септември 1963 година,на Малаја и се приклучиле Северен Борнео, Саравак и Сингапур, а државата го променила името во Малезија. Неполни две години подоцна, во 1965 година, Сингапур бил исклучен од федерацијата.
Мултиетничноста и мултикултурализмот имаат големо влијание врз политиката на земјата. Исламот е дефиниран со уставот како државна религија, додека слободата на религијата е загарантирана. Системот на државната администрација е во голема мера сличен на оној во Британија, а законодавството се заснова на англосаксонското право. Предводник на државата е кралот, познат како Јанг ди-Пертанг Агонг. Тој е избран од владетелите на деветте малајски сојузни држави и неговото владеење е во период од пет години. Шеф на владата е премиерот.
По стекнувањето на независноста, економските показатели на Малезија се меѓу најдобрите во Азија, со просечна годишна стапка на раст на БДП од 6,5 проценти за речиси педесет години. Економијата традиционално се потпира на природното богатство на земјата, но исто така се развиваат и науката, туризмот, трговијата и здравствениот туризам. Денес, Малезија е една од ново-индустријализираните земји со пазарна економија. Во однос на БДП, таа е на трето место во југоисточна Азија, додека во се наоѓа на 29 место. Оваа држава е еден од основачите на АСЕАН, самитот на источна Азија и организацијата за исламска соработка, исто така член на АПЕК, Комонвелтот на нациите и Движењето на неврзаните.