cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Елиф Елмас
Репрезентативна кариера
На 2 септември 2017, го направил својот втор настап за сениорската репрезентација во победата со 1-0 на гостувањето кај Израел во Хаифа, исто така во квалификациите за Светското првенство 2018. Својте први голови (два) за македонската сениорска репрезентација ги постигнал во победата со 3-1 над Латвија во Скопје во квалификациите за Европското првенство 2020.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 19 јуни 2017.
Марко I (византионски епископ)
Марко I бил епископ на Византион во периодот од 198 до 211 година. Негов претходник бил Олимпијан, а негов наследник е Филаделф. На местото епископ на Византион бил во времето на Септимиј Север кој продолжил со прогонувањето на христијаните.
Аустралодокус
Откривање и именување
Остатоците од Australodocus bohetii билe пронајдени од Горниот диносаурусски член на тендагурушките базени во Танзанија, која била плодна почва за многу динасауруси од Јура, вклучувајќи неколку родови на големи сауроподи, како што се жирафатитан, Вамверакаудија, Јаненчија, Тендагурија и Торниерија. Самиот Аустралодокус се заснова на два вратни пршлени, кои се поиздолжени од оние на другите диплоодоциди и се разликуваат во други анатомски детали. Овие коски првично биле дел од серија четири пршлени пронајдени во експедицијата од 1909 година предводена од Вернер Јаненш. Како и некои други фосили собрани од германските експедиции во Африка, другите коски биле уништени во Втората светска војна. Описот на преостанатите коски од 2007 година ја зголемува познатата разновидност на сауроподи и диплоодоциди во Тендагуру.
Името на родот потекнува од фактот дека првично се сметало за јужен (гондванански) роднина на Дилодокус. Името на овој вид го одликува Бохети бин Амрани, надбљудувач на екипажот и главен подготвувач, кој бил важен соработник на германските експедиции кои први ги истражувале местата во Танзанија.
Систематика
Австралодокосот првично бил опишан како диплодоцид, бидејќи имал двојни (бифуркатни) нервни боцки на некои од неговите пршлени, одлика вообичаено поврзано со диплоодоидни сауроподи. Без разлика на тоа, неколку подоцнежни студии на Џон Витлок и неговите колеги откриле дека Австралодокусот е всушност член на сауроподската клада Титаносауриформес, која најверојатно е тесно поврзана со Брахиосаурусите. Присуството на поголем број макронарни сауроподи во околината на Тендагуру во споредба со бројните диплоодои во формацијата Морисон може да се должи на претходно познатите разлики во животната средина, при што во Тендагуру доминира шумата од четинари, а во Морисон доминираат отворени рамнини со нископасна флора. Цоп и други (2015) го обновиле Австраладокус како диплодоцинен диплодоцид, тесно поврзан со Суперсаурусот и Динеиросаурусот (што може да биде синоним на претходниот), но истакнале дека нискиот број на титаносауриформни таксони што се користат во кладистичката анализа го прави ваквото поставување неиздржано заради споделената сомфоспондилна внатрешна структура на австралодокас и сомфоспондилиски титаносаурируми. Манион и други (2019) утврдиле дека Австралодокосот е нетитаносаурусен сомфоспондил заснован на сомфоспондилната природа на внатрешната структура на грлото на матката, сметајќи го за потенцијален еухелоподид.
Големина
Грегори С. Пол во 2010 година ја процени должината на околу 17 метри и тежина од само 4 тони.
Владикавказ
Владикавказ (Владикавка́з, Дзæуджыхъæу), порано Орџонкиѕе — главен град на руската автономна република Северна Осетија-Аланија. Се наоѓа во североисточниот дел на републиктата на падините на Кавказ на реката Терек. Градот има 315.068 жители (попис 2002) и претставува еден од најголемите градови во Северен Кавказ.
Градот е индустриски и сообрачаен центар со значително машинска, хемиска, текстилна и прехранбена индустрија.
Демографија
Етнички групи во градот се (2002 податоци):
Жителите се претежно припадници на православното христијанство.
NGC 2575
NGC 2575 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2575 се споменува и како UGC 4368, MCG 4-20-40, CGCG 119-75, KUG 0819+244, IRAS 08198+2427.
Откривање
Објектот е откриен на 23 февруари 1878 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2575 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2575 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 22 м 45 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 24° 17' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 2575 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23501. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 141; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1941. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1364.
Пион (честичка)
Во честичната физика, пион (или пи-мезон, означена со грчко писмо пи: ) е која било од три субатомски честички:, и. Секој пион се состои од кварк и aнтикварк и затоа е meson. Пионите се најсветлите mesons и, генерално, најсветлите адрони. Тие се нестабилни, со наелектризирани пиони и  распаѓање со просечен животен век на 26.033 наносекунди ( секунди), и неутрални пиони  мошти со многу пократок животен век на  секунди. Наелектризираните пиони најчесто се распаѓаат во мион и muon неутрина, додека неутрални пиони генерално се распаѓаат во гама-зраци.
Размена на виртуелните пиони, заедно со вектор, rho и омега mesons, дава објаснување за остаток на јадрена сила помеѓу nucleons. Пионите не се произведуваат при радиоактивно распаѓање, но најчесто се произведуваат во високоенергетски забрзувачи во судири меѓу адроните. Сите видови на пиони исто така се произведуваат во природни процеси кога протоните на високоенергетски космички зраци и другите компоненти на хадронски космички зраци комуницираат со материјата во атмосферата на Земјата. Неодамна, откривањето на карактеристичните гама-зраци што потекнуваат од распаѓањето на неутралните пиони во две остатоци од супернова покажаа дека пионите се продуцираат обилно после супернова, најверојатно во врска со производство на протони со висока енергија кои се откриени на Земјата како космички зраци.
Концептот на мезони како честички на носачот на јадрената сила првпат беше предложен во 1935 година од Хидеки Јукава. Додека мјуон за првпат беше предложен да биде оваа честичка по нејзиното откритие во 1936 година, подоцна работата покажа дека не учествувала во силната јадрена интеракција. Подоцна биле откриени пионите, кои се покажале како примери за предложените мезони на Јукава: наелектризираните пиони во 1947 година и неутралниот пион во 1950 година.
Историја
Теоретската работа на Хидеки Јкава во 1935 година го предвидела постоењето на мезони како честички на носачите на силната јадрена сила. Од опсегот на силна јадрена сила (заклучен од полупречникот на атомското јадро), Јукава го предвиде постоењето на честичка со маса од околу 100 MeV. Првично по неговото откритие во 1936 година, муонот (првично наречен "му мезон") се сметаше за оваа честичка, бидејќи има маса од 106 MeV. Сепак, подоцна експерименти покажаа дека мјунот не учествувал во силната јадрена интеракција. Во модерната терминологија, ова го прави мјуон лептон, а не мезон. Сепак, некои заедници на астрофизичари продолжуваат да го нарекуваат мјуон "му-мезон".
Во 1947 година, првте вистински mesons, наелектризирани пиони, беа пронајдени од страна на соработката на Cecil Пауел, César Lattes, Џузепе Occhialini, et al., на Универзитетот во Бристол, Англија. Од доаѓањето на честички акцелератори имаше уште не дојде, високоенергетски субатомски честички беа само можат да се добијат од атмосферски космички зраци. Фотографски emulsions врз основа на желатин-сребрен процес беа поставени за долги периоди на време, во места кои се наоѓале на голема надморска височина планините, прво во Слик du Midi де Bigorre во Pyrenees, а подоцна и во Chacaltaya во Андите, каде што плочите беа погодени од космички зраци.
По развојот на фотографски плочи, микроскопски преглед на emulsions ги откриле трагите на наелектризирани субатомски честички. Пионите за првпат беа идентификувани од страна на нивните необични "двојно meson" траки, кои биле оставени од своите распаѓања во наводен meson. Честичката беше идентификувана како muon, кое не е обично се класифицираат како meson во модерната честична физика. Во 1948 година, Lattes, Јуџин Гарднер, и на нивниот тим биле првите кои создале вештачки пиони во Универзитетот на Калифорнија's cyclotron во Беркли, Калифорнија, со бомбандирање на јаглеродони атоми и алфа-честички со голема брзина. Понатамошна теоретска работа беше спроведена од страна на Riazuddin, кој во 1959 година, ја искотистил дисперзионата релација за Compton расејување на виртуелни фотони на пиони за да ги анализираат нивните наелектризирани полупречници.
Нобелови Награди за Физика биле доделени на Јукава во 1949 година за неговите теоретски предвидување на постоењето на мезони, и на Cecil Пауел во 1950 година, за развој и примена на техниката на откривање честички со користење на фотографски emulsions.
Бидејќи неутралниот пион не е наелектризиран, потешко е да се открие и да се набљудуваат од наелектризирани пиони. Неутраленте пиони не оставаат траги во фотографски emulsions или Вилсон облак комори. Постоењето на неутрален пион беше заклучено од набљудување на нејзиното распаѓање од космички зраци, т.н. "мека компонента" на бавни електрони со фотони. беше идентификуван дефинитивно на Универзитетот на Калифорнија cyclotron во 1950 година со набљудување на неговото распаѓање во два фотони. Подоцна во истата година, тие беа набљудувани во космичко-зрачни балонски експерименти во Бристол Универзитетот.
Употребата на pions во медицинската терапија со зрачење, како што се рак, беше евидентирана во голем број на истражувачки институции, вклучувајќи го Лос Аламос Националната Лабораторија's Meson Физика на Објектот, кои се третираат 228 пациенти помеѓу 1974 и 1981 година во Ново Мексико, и TRIUMF лабораторија во Ванкувер, Британска Колумбија.
Теоретски преглед
На pion може да се смета за еден од честички кои посредува интеракцијата помеѓу еден пар на nucleons. Оваа интеракција е привлечна: тоа повлекува на nucleons заедно. Напишано во не-relativistic форма, тоа се нарекува Yukawa потенцијал. На pion, се spinless, има kinematics се опишани од страна на Klein–Гордон равенка. Во однос на квантно поле теорија, делотворна областа теорија Lagrangian опишување на pion-nucleon интеракција е наречен Yukawa интеракција.
На речиси идентични масите на и  значи дека не мора да биде симетрич-ност на игра, ова симетрич-ност се нарекува ДИН(2) вкус симетрич-ност или isospin. Причината поради која постојат три pions,, и , е дека тоа се подразбира да припаѓаат на тројката, претставување или adjoint застапеност 3 на ДИН(2). Од друга страна, горе и долу quarks се трансформира според основните застапеност 2 на ДИН(2), додека анти-quarks се трансформира според коњугат застапеност 2*.
Со тоа на чуден кварк, може да се каже дека pions учествува во SU(3) вкус симетрич-ност, кои припаѓаат на adjoint застапеност 8 од СУ(3). Другите членови на овој октет се четири kaons и eta meson.
Pions се pseudoscalars под паритет трансформација. Pion струи така двојка на axial вектор на сегашните и pions учествуваат во chiral аномалија.
Основни својства
Pions, кои се mesons со нула спин, се составени од првагенерација quarks. Во кварк модел, до кварк и анти-надолу кварк се направи до додека надолу кварк и анти-up кварк се направи до и овие се antiparticles од еден на друг. На неутрален pion е комбинација на горе кварк со анти-up кварк или надолу кварк со анти-надолу кварк. Двете комбинации имаат идентични квантните броеви, и оттука, тие се најде само во superpositions. Најниска енергија superposition од нив е која е неговата сопствена antiparticle. Заедно, pions форма тројката на isospin. Секој pion има isospin (I = 1) и трето-компонента isospin еднаков на своето полнење (Iz = +1, 0 ) или -1).
Распаѓање на наелектризиран пион
На mesons имаат маса на  и значи живот на. Тие распаѓање поради слаба интеракција. Основно распаѓање на владата на pion, со разгранување дел на 0.999877, е leptonic распаѓање во muon и muon neutrino:
Втората најчеста распаѓање на владата на pion, со разгранување дел од 0.000123, е исто така leptonic распаѓање во еден електрон и соодветните електрони antineutrino. Оваа "електронски режим" беше откриена во ЦЕРН во 1958 година:
Сузбивање на електронски распаѓање на владата во однос на muonic една е дадена околу (до неколку проценти ефект на radiative исправки) од односот на половина-ширини на pion–електрони и pion–muon распаѓање реакции:
и е спин ефект познат како helicity сузбивање. Нејзиниот механизам е како што следува: негативни pion има спин нула, затоа lepton и antineutrino мора да биде емитирана со спротивниот врти (и обратно линеарна momenta) за да се зачува нето нула спин (и зачувување линеарна динамика). Сепак, бидејќи слабиот интеракција е чувствителна само на левото chirality компонента на полиња, antineutrino отсекогаш chirality лево, што значи дека е во право-раце, бидејќи за massless анти-честички на helicity е спротивна на chirality. Ова имплицира дека lepton мора да биде емитирана со вртат во насока на линеарна динамика (односно, исто така, право раце). Ако, сепак, leptons беа massless, тие само ќе комуницирате со pion во левата рака форма (бидејќи за massless честички helicity е иста како и chirality) и оваа распаѓање на владата ќе биде забрането. Затоа, сузбивање на електрони распаѓање канал доаѓа од фактот дека електрони маса е многу помал од muon. Електронот е така релативно massless во споредба со muon, и на тој начин електронски режим е речиси забрането. Иако ова објаснување сугерира дека паритет повреда е сторена helicity сузбивање, треба да се нагласи дека основната причина лежи во вектор-природа на интеракција која бара различни handedness за neutrino и обвинет lepton. На тој начин, дури и паритет чување интеракција ќе го добијат истиот сузбивање.
Мерења на погоре сооднос се смета за децении да биде тест на lepton универзалност. Експериментално, овој сооднос е.
Покрај чисто leptonic се распаѓа на pions, некои структура зависат од radiative leptonic се распаѓа (што е, расипување на вообичаените leptons плус гама-зраци), исто така, се забележани.
Исто така, забележани, обвинет за pions само, се многу ретки "pion бета распаѓање" (со разгранување дел од околу 10−8) во неутрален pion, еден електрон и еден електрон antineutrino (или за позитивен pions, неутрален pion, позитрон, и електрони neutrino).
Стапката на која pions распаѓање е истакнат количина во многу под-области на честички физиката, како што се chiral perturbation теорија. Оваа стапка е parametrized од pion распаѓање постојана (ѓπ), поврзани со бран функцијата за преклопување на кварк и antiquark, што е за.
Распаѓање на неутрален пион
На meson има маса од  и значи живот, на. Тоа се распаѓа преку електромагнетна сила, со што се објаснува зошто неговата значи живот е многу помал од оној на обвинет pion (кој може само да се распаѓање преку слаба сила). Главната π0 распаѓање на владата, со разгранување односот на BR=0.98823, е во два фотони: Распаѓањето π0 → 3γ (како и се распаѓа во секој непарен број на фотони) е забрането од страна на C-симетрич-ност на електромагнетни интеракција. Внатрешна C-паритет на π0 е +1, додека C-паритет на систем од n фотони е (−1)n.
Вториот по големина π0 распаѓање на владата (BR=0.01174) е Dalitz распаѓање (именуван по Ричард Dalitz), која е на две-фотон распаѓање со внатрешно фотонско претворање резултира фотон и електрони-позитрон пар во финалето државата:
Третиот најголем режим на распаѓање (BR = 3.34 × 10-5) е двојното распаѓање на Далиц, при што и двата фотони се подложени на внатрешно претворање, што доведува до понатамошно потиснување на стапката:
Четвртиот по големина режим на распаѓање е индуциран со јамка и затоа е потиснат (и дополнително helicity-потиснат) лептонски режим на распаѓање.(BR=): Кај неутрален пион, исто така, беше забележано распаѓање во positronium со разгранување дел од редот на 10−9. Други режими на распаѓање не биле формирани експериментално. На разгранување фракции погоре се PDG централните вредности и нивната нестабилност не се котирани.
[a] Make-up inexact due to non-zero quark masses.
NGC 7429
NGC 7429 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кефеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7429 се споменува и како OCL 249.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1829 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7429 е од видот III2p. NGC 7429 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 56 м 0 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +59° 58' 24"".
Други поделби
Проучување на NGC 7429 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 58; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3997. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 872.
Вегуерос
Вегуерос (шпан. Vegueros) е марка на висококвалитетни кубански пури (Хабанос СА).
Историја
Во 1961, фабриката Франциско Донатиен во провинцијата Пинар дел Рио, Куба започнала со производство на пури за домашна употреба, заедно со цигарите кои претходно ги произведувала со години. Овие пури биле виткани за национални прослави и други јавни збиднувања и станале колоквијално познати како Вегуерос, именувани по работниците кои работат на плантажите со тутун и шеќерна трска. Првите странци кои се запознале со оваа марка биле туристите што правеле тури по тутунските полиња. Во 1997 Хабанос СА ги лансира овие пури за извоз.
Витоли на Вегуерос
Ова е список на витоли (големини) во рамките на производната линија на Вегуерос со нивните димензии во англиски и метрички систем и нивните vitolas de galera (фабрички имиња).
Рачно-изработени витоли
Tao ExDOS
Tao ExDOS е емулаторска софтверска апликација дизајнирана да им овозможи на корисниците на старите апликации MS-DOS да ги користат овие апликации на нови оперативни системи како што се Windows 10, Windows 8, Windows 7, Windows Vista, Windows XP, Windows 2000 и Windows Terminal Server.
Одлики
Tao ExDOS им овозможува на корисниците на ДОС-апликациите да работат со овие апликации на нови оперативни системи. Користејќи го вградениот режим Виртуелен 8086 на обработувачот x86, Tao ExDOS им овозможува на ДОС и 16-битни Виндоус апликации (кои работат под ДОС) ефикасно да работат во 32-битни десктоп средини, вклучително и Виндоус 10/8/7 / Виста / XP / 2000 и Windows Terminal Server 2003/2008. Поддршката за 64-битни системи е достапна на Виндоус 7 преку Виртуелен XP режим, кој може бесплатно да се преземе од Мајкрософт за верзиите на Виндоус 7 Професионална, Ултимејт и Ентерпрајз.
Дополнителни модули им овозможуваат на корисниците на ДОС да се печати на печатачи поврзани на USB портови, мрежни печатачи, факс печатачи, PDF, Microsoft Word, HTML и податотеки со слики.
Бургстал (Саксонија-Анхалт)
Бургстал (Burgstall) — општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија.
102
102 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 102 година од новата ера, 102. од првиот милениум, 2. од II век и трета од 100-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5610 и 5611 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4852 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3862 и 3863 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 855.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 102 година се протега во 2738 и 2739, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2798 и 2799 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 645. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 536 и 535 година пред хиџра.
Напад на Перл Харбор
Нападот на Перл Харбор или Операцијата Хаваи како што ја нарекувале во Царскиот јапонски генерал-штаб — ненадеен воен напад извршен од јапонската царска морнарица против воено-поморската база Перл Харбор на Хаваите (САД) утрото на 7 декември 1941 година. Нападот го означил преминот на САД од неутрална земја во Втората светска војна во инволвирана на страната на сојузниците. Целта на нападот била воено да се оневозможи Тихоокеанската флота на САД, за Јапонија да може непречено да ги води воените операции против Велика Британија и Холандија во Југозападна Азија. Нападот се состоел од два последователни воздушни брана од вкупно 360 авиони кои полетале од 6 јапонски носачи на авиони.
Нападот е извршен во Недела, рано наутро додека американската војска сè уште спиела.
Првиот бран од нападот бил потполно изненадување. 189 јапонски авиони во темница за 30 минути направила пустош од американските бродови. Бомбардерите летале многу ниско и практично ја погодувале секоја цел. Авионите со торпеда пришле многу блиску до своите цели: бојните бродови, речиси сите исфрлени торпеда ја погодиле целта. Сите бојни бродови биле потопени во плиткиот залив. Притоа од вкупно 230 паркирани американски авиони, 63 биле оштетени на земја. Нанесени биле 90% од вкупните штети во нападот.
Нападот на Перл Харбор успеал во целост, бидејќи јапонците за само 90 минути колку што траела операцијата, целосно ја уништиле Тихоокеанската флота и предизвикале големи загуби во војска и делумно во инфраструктура кај САД. Нападот бил значајна пресвртница во Втората светска војна, бидејќи го променил јавното мислење и политиката во САД од изолационизам кон целосно прифаќање на учеството во војната.
Првичниот привиден успех на Јапонците бил голема политичка и стратегиска грешка. Подмолниот напад, без објава на војна имал негативен одек во политичкиот свет. Онсепособувањето на 8 застарени бојни бродови (6 од нив подоцна се поправени, а УСС Аризона денес е претворена во воен меморијален музеј) не можело да влијае врз исходот на војната, новите модерни бојни бродови, како и сите американски носачи на авиони останале надвор од дометот на јапонските бомбардери. Погрешен бил и тактичкиот дел од нападот: нагласено е уништување на флотата, пред сè на бојните бродови, додека сервисната служба, арсеналот за поправки, бродоградилиштето, магацините за гориво за бродовите и авионите, магацинот за оружје, пристаништето за подморници, зградата на командата со обавештајната служба, поштата, како и најважниот објект, термоелектраната останале негибнати.
Поврзано
Битка кај Мидвеј
1547
1547 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1547 година од новата ера, 547. од вториот милениум, 47. од XVI век и осма од 1540-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7055 и 7056 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6297 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5307 и 5308 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2300.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1547 година се протега во 4183 и 4184, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4243 и 4244 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2090. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 953 и 954 исламска година.
Светско првенство во ракомет за мажи 1954
Светско првенство во ракомет за мажи 1954 — второ по ред светско првенство во ракомет. Се одржало во Шведска и траело од 13 до 17 јануари 1954. Домаќинот ја освоил титулата.
Наводи
Извор: Меѓународна ракометна федерација (IHF)
Treyarch
Treyarch (се чита: трејарк) е американска компанија за изработка на видеоигри, основана во 1996 година од страна на Питер Ејкман и Доан Кеслу (роден како Дон Лајкнес), купена од Activision во 2002 година. Седиштето ѝ е во Санта Моника, Калифорнија.
Во 2005 година, Gray Matter Interactive беше споена со Treyarch.
На Лајпцишката конвенција за игри во 2007 година, Activision најави дека Treyarch ќе биде еден од трите изработувачи на видеоигри зад првата игра со Џејмс Бонд, Quantum of Solace. Играта е издадена на 31 октомври 2008 во Европа и на 4 ноември, 2008 во Северна Америка. Beenox и Vicarious Visions ги направиле верзиите за ЛС и за рачни конзоли. Treyrach помогнале во правењето на серијалот Call of Duty: Modern Warfare, како и Halo 2 и Halo 3. Ги има изработено едни од најдобрите игри на сите времиња, Call of Duty: World at War и Call of Duty: Black Ops.
Царче
Царчето — една од најмалите птици во Македонија. Овој род припаѓа на сопственото семејство царчиња (Regulidae), во состав на песнопојните.
The Ronettes
The Ronettes биле американска женска група од Њујорк. Во групата членувале главната пејачка Вероника Бенет (подоцна позната како Рони Спектор), нејзината постара сестра Естел Бенет и нивната братучетка Недра Тали. Тие заедно пееле уште од тинејџерските години, познати во тоа време под името „The Darling Sisters“. Прв професионален договор потпишале со Colpix Records во 1961 година, а во март 1963 година потпишале за Philles Records од Фил Спектор и го смениле името во „The Ronettes“.
The Ronettes имале девет песни на Billboard Hot 100, а шест од нив биле и Топ 40 хитови. Меѓу нивните хит песни се „Be My Baby“, која се искачила на второ место, нивниот единствен современ топ 10 хит, „Baby, I Love You“, „(The Best Part of) Breakin' Up“ и „Walking in the Rain“. Во 1964 година, групата го издала својот единствен студиски албум, Presenting the Fabulous Ronettes Featuring Veronica. Истата година, Rolling Stones биле нивна предгрупа на турнејата низ Велика Британија. The Ronettes биле предгрупа за Битлси на нивната американска турнеја во 1966 година, и со тоа станале единствена женска група која гостувала кај нив. Во 1967 година групата се распаднала. Во 1970-тите, групата накратко била возобновена под името Ronnie Spector and the Ronettes.
Нивната песна „Be My Baby“ во 1999 година била примена во Гремиевата куќа на славните. Ролинг Стоун, нивниот албум Presenting the Fabulous Ronettes Featuring Veronica го рангирал на 422 место на нивната листа од 500 најдобри албуми на сите времиња. The Ronettes биле примени во Куќата на славните вокални групи во 2004 година, и во Куќата на славните на рокенролот во 2007 година. Групата исто така го држи рекордот за најдолг јаз во топ десет хитови во историјата на Билборд, со малку повеќе од 58 години.
Награди и признанија
The Ronettes за песната „Walking in the Rain“ биле номинирани за Греми награда во 1965 година. Тие биле примени во Гремиевата куќа на славните во 1999 година за песната „Be My Baby“. The Ronettes исто така биле примени во Куќата на славните вокални групи во 2004 година и во Куќата на рокенрол легендите од магазинот People во 2010 година. Влијанието на The Ronettes врз музиката било значајно. Брајан Вилсон од Бич Бојс, Били Џоел и Брус Спрингстин ја навеле Рони Бенет дека влијаела на нивната музика. Модниот стил на The Ronettes го презела британската музичарка Ејми Вајнхаус.
Било објавено дека Фил Спектор, во својство на член на Одборот на гувернери, го спречил номинирањето на The Ronettes за воведување во Куќата на славните на рокенролот, иако подолго време ги исполнувале условите. Сепак, The Ronettes биле примени во Куќата на славните на рокенролот на 12 март 2007 година. Тие биле примени од гитаристот на Ролинг Стоунс, Кит Ричардс.
Дискографија
Синглови
Студиски албум
Нема време за умирање
Нема време за умирање ― шпионски филм од 2021 година и дваесет и петти во серијалот „Џејмс Бонд“ од Eon Productions. Во него глуми Даниел Крег во неговото петто и последно излегување како измислениот британски МИ6 агент Џејмс Бонд. Режисер бил Кери Џоџи Фукунага по сценарио на Нил Первис, Роберт Вејд Фукунага и Фиби Волер-Бриџ. Леа Сејду, Бен Вишо, Наоми Харис, Џефри Рајт, Кристоф Валц, Рори Кинеар и Ралф Фајнс ги репризираат своите улоги од претходните филмови, со Рами Малек, Лашана Линч, Били Магнусен, Ана де Армас, Дејвид Денчик и Дали. Во овој филм, Бонд, кој ја напуштил активна служба со МИ6, е регрутиран од ЦИА за да пронајде киднапиран научник, што доведува до пресметка со моќен противник.
Развојот започнал во 2016 година. Тоа е првиот бондски филм дистрибуиран од Universal Pictures, која ги стекнала правата за меѓународна дистрибуција по истекот на договорот со Sony Pictures по објавувањето на Спектар во 2015 година. United Artists Releasing ги има правата за Северна Америка, како и светските дигитални и телевизиски права Universal ги има и светските права за физички домашни медиуми. Дени Бојл првично бил најден да го режира и да го напише сценариото заедно со Џон Хоџ. И двајцата заминале во август 2018 година поради творечки разлики, а Фукунага бил најавен како замена на Бојл еден месец подоцна. Повеќето од глумечката екипа потпишале до април 2019 година. Главната фотографија се одржала од април до октомври 2019 година. Били Ајлиш ја извела тематската песна.
Нема време за умирање ја имал својата светска премиера во Кралската Албертова сала во Лондон на 28 септември 2021 година, а бил објавена во кината на 30 септември 2021 година во Обединетото Кралство и на 8 октомври 2021 година во САД, откако било одложено со заминувањето на Бојл и подоцна, од пандемијата COVID-19. Филмот добил главно позитивни критики, при што многумина сметале дека е задоволителен заклучок за времето на Крег како Бонд и заработил над 771 милион долари ширум светот, што го прави трет филм со најголема заработка во 2021 година.
Австриска книжевност на семрежјето
Австриска книжевност на семрежјето (Austrian Literature Online, AOL) е австриски проект за дигитализација од Универзитетската библиотека во Инсбрук, Универзитетската библиотека во Грац и Универзитетот во Линц.
АОЛ е, заедно со Проектот АННО, претставува најголем проект од ваков тип во Австрија, од страна на Австриската национална библиотека. Во овој проект најголемиот дел од артиклите претставуваат дигитални факсимили, а во август 2004 година, беше дигитализирана 4000-тата титула.
Главен фокус во проектот е австриската и женската книжевност, но има и бројни дигитални копии на документи од разни области, како на пример стари документи во Тироленсија Латина, кои исто така се достапни онлајн.
Замислата на овој АОЛ проект е учесничка, и за релативно ниски цени нуди дигитализација и постојан пристап до дела во јавна сопственост, а исто така нуди пристап до материјали заштитени од авторски права, каде што се достапни права.
Симоне Пепе
Симоне Пепе (италијански: Simone Pepe) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на Кјево.
Најчесто игра на позицијата крило, по двете страни на теренот и лево и десно.
Клупска кариера
Пепе својата кариера ја започнал во тимот Рома, но таму неуспеал де се избори за место во првиот тим и играл на заем за некој помали тимови во подолните лиги.
Палермо
Во летото 2003 тој потпишал за Серија Б тимот Палермо со ко-сопственост (50-50) договор. Во Август 2004 тој и дефинитивно станал играч на Палермо откако тимот од Сицилија го откупил целосно неговиот договор. Заедно со него во пакет од Рома стигнал и одбранбениот играч Чезаре Бово.Палермо била важна станица за Пепе затоа што тука, тој се пробил во првата италијанска лига во која игра и денес.
Удинезе
Тој му се приклучил на Удинезе во средината на сезоната 2005-06 во ко-сопственост договор, заедно со Салваторе Масиело и Никола Сантони (дел од трампата на Давид Ди Микеле). Во Јули 2006 Пепе бил позајмен на Каљари. Својот прв гол во Серија А тој го постигнал против својот поранешен тим Палермо во 90-тата минута од натпреварот. До крајот на сезоната тој се впишал во списокот на стрелците уште на двапати и тоа против Аталанта и уште еднаш против Палермо. Сезоната ја завршил со 36 одиграни натпревари и 3 постигнати гола во Серија А. По завршувањето на сезоната тој се вратил во Удинезе. Тука настапувал со неколку одлични играчи како Винченцо Јаквинта, Фабио Кваљарела (фудбалери со кој подоцна ќе соработува и во Јувентус), Ѓокан Инлер и Гаетано Д'Агостино. Во овој состав Удинезе стигнал до четвртфиналето на Купот на Уефа во сезоната 2008-2009 каде бил елиминиран од германскиот Вердер Бремен.
Јувентус
На 9 јуни 2010 Пепе потпишал договор со Јувентус за позајмица на една сезона вреден 2.6 милиони евра, со можност бјанконерите да го откупат неговиот договор следното лето. Пепе одиграл одлична сезона земајќи учество во 30 натпревари во Серија А и постигнувајќи 4 голови. Тој постигнувал голови против Сампдорија, Фиорентина, Катанија и Лацио.
Неговите добри игри во првата сезона беа само препорака за сопствениците на Јувентус да го откупат неговиот договор следното лето и тоа се случило на 1 јули 2011 за сума од 7.5 милиони евра. Тој погодил уште на стартот од сезоната 2011-2012 во Серија А против Парма во првиот официјален натпревар на новиот стадион на клубот "Јувентус стадион". Пепе беше еден од најактивните фудбалери на Јувентус во првата половина од сезоната кога се во прашање головите. Тој реализирал погодоци во три натпревари едноподруго за првпат во неговата кариера откако најпрво постигнал гол против Палермо, во победата од 3-0, а потоа и на гостувањето во Рим против Лацио каде го постигнал единствениот погодок во мечот. Третиот гол во оваа серија дошол на 29 ноември против Наполи, кога Пепе го постигнал израмнувачкиот погодок во 80-тата минута за 3-3 со кој му донел бод на неговиот тим, иако неговата екипа била во негатива од 3-1 на околу петнаесеттина минути до крајот. Тој ја собрал топката на средината од теренот и успеал да помине четворица играчи на Наполи пред да го совлада голманот Де Санктис. Овој гол на Пепе бил од исклучително значење за да може Јувентус да стигне до титулата и тоа на импресивен начин, освоена без ниту еден пораз.
Сезоната 2012-13 започнала лошо за Пепе бидејќи тој се повредил на Трофео Тим Купот и го пропуштил Суперкупот на Италија и почетокот на сезоната во Серија А. Својот прв настап во новата сезона го направил на 17 ноември 2012 против Лацио, влегувајќи во игра во 70-тата минута на местото на Маурисио Исла.
Репрезентативна кариера
Пепе е член на италијанската фудблска репрезентација од 2008 година. Тој беше дел од Фудбалската репрезентација на Италија и на Светското првенство 2010 во Јужна Африка. За италија дебитирал на 11 октомври 2008 против Бугарија.
NGC 2576
NGC 2576 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2576 се споменува и како UGC 4371, MCG 4-20-41, CGCG 119-76.
Откривање
Објектот е откриен на 29 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2576 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2576 има привидни димензии од 1,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 22 м 57,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 44' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 41°.
Други поделби
Проучување на NGC 2576 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23512. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 141; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1944. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1364.
Крајбрежна географија
Крајбрежната географија — проучување на постојано менување на регионот помеѓу океанот и копното, инкорпорирајќи ја и физичката географија (т.е. крајбрежна геоморфологија, климатологија и океанографија) и човечката географија (социологија и историја) на брегот. Тоа вклучува разбирање на крајбрежните атмосферски процеси, особено дејството на брановите, движењето на седиментот и времето, и начините на кои луѓето комуницираат со брегот.
Дејство
Брановите со различни јачини кои постојано удираат на брегот се примарните двигатели и обликувачи на крајбрежјето. И покрај едноставноста на овој процес, разликите помеѓу брановите и карпите што ги погодуваат резултираат со многу различни форми.
Ефектот што го имаат брановите зависи од нивната сила. Силните бранови, наречени и деструктивни бранови, се појавуваат на плажите со висока енергија и се типични за зимата. Тие го намалуваат количеството на талог присутен на плажата со тоа што го носат под морето. Конструктивните, слаби бранови се типични за нискоенергетските плажи и се појавуваат најмногу во текот на летото. Тие го прават спротивното од деструктивните бранови и ја зголемуваат големината на плажата со натрупување на седимент на берма та.
Еден од најважните преносни механизми произлегува од прекршувањето на брановите. Бидејќи брановите ретко се пробиваат на брегот под прав агол, движењето на водата нагоре кон плажата се случува под кос агол. Меѓутоа, враќањето на водата е под прав агол на плажата, што резултира со нето движење на материјалот од плажата странично. Ова движење е познато како „плажно поместување“ (Слика 3). На сите плажи може да се забележи бескрајниот циклус на тоа превртување и како резултат на тоа се созаваат наноси на плажа. Ова може да се разликува помеѓу бреговите. Веројатно најважен е ефект на наносот, познат и како приморски нанос, процес со кој седиментот континуирано се движи по плажите со дејство на бранови. Овој ефект се јавува затоа што брановите го погодуваат брегот под агол, го собираат талогот (песокот) на брегот и го носат надолу по плажата под агол. Поради гравитацијата, водата потоа паѓа назад нормално на плажата, испуштајќи го својот талог бидејќи губи енергија. Седиментот или талогот потоа се собира од следниот бран и се турка малку подалеку по плажата, што резултира со постојано движење на седиментот во една насока. Ова е причината зошто долгите траки на брегот се покриени со седимент, а не само областите околу устието на реките, кои се главните извори на седименти на плажата. Ефектот се потпира на постојано снабдување со седимент од реките и ако се запре снабдувањето со седимент или талогот падне во подморските канали на која било точка долж плажата, тоа може да доведе до голи плажи понатаму покрај брегот.
Ефектот помага да се создадат многу форми, вклучително и бариерни острови, заливски плажи. Општо земено, дејството служи за исправување на брегот бидејќи создавањето на бариери ги отсекува заливите од морето, додека талогот обично се таложи во заливите бидејќи таму брановите се послаби (поради прекршувањето на брановите), додека седиментот се однесува од изложените гребени. Недостатокот на талог на гребените ја отстранува заштитата на брановите од нив и ги прави поранливи на атмосферски влијанија, додека собирањето на талог во заливите (каде што наносот на долг брег не може да го отстрани) ги штити заливите од понатамошна ерозија и ги прави пријатни рекреативни плажи.
Биолошки процеси
Особено во тропските региони, растенијата и животните не само што влијаат на атмосферските влијанија на карпите, туку и самите се извор на таложење. Школките и скелетите на многу организми се од калциум карбонат и кога тие се распаѓаат, формираат седимент, варовник и глина.
Физички процеси
Главниот физички процес на атмосферски влијанија на плажите е растот на кристализирана сол. Ветерот носи сол на карпите, каде што се апсорбира во мали пори и пукнатини во карпите. Таму водата испарува и солта се кристализира, создавајќи притисок и често ја разградува карпата. На некои плажи калциум карбонатот е способен да врзе други седименти за да формира плажа одкарпи, а во потоплите области дини. Ветерната ерозија е исто така форма на ерозија, каде прашината и песокот се носат наоколу во воздухот и полека ги еродира карпите, тоа се случува на сличен начин во морето кога солта и песокот удираат на карпите.
Промени на нивото на морето (евстатска промена)
Нивото на морето на земјата редовно се зголемува и опаѓа поради климатските промени. За време на студените периоди, повеќе од Земјината вода се складира како мраз во ледниците, додека за време на топлите периоди се ослободува и нивото на морето се зголемува, покривајќи повеќе копно. Нивото на морето во моментов е доста високо, додека пред само 18.000 години за време на леденото доба на плеистоценот било прилично ниско. Глобалното затоплување може да резултира со дополнителни покачувања во иднина, што претставува ризик за крајбрежните градови бидејќи повеќето би биле поплавени од само мали покачувања. Како што се зголемува нивото на морето, се формираат фјордови и ријас и. Фјордовите се поплавени глацијални долини, а ријасите се поплавени речни долини. Фјордовите обично имаат стрмни карпести страни, додека ријасите имаат дендритски дренажни модели типични за дренажните зони. Како што тектонските плочи се движат околу Земјата, тие можат да се креваат и паѓаат поради променливите притисоци и присуството на ледници. Ако плажата се движи нагоре во однос на другите плочи, може да се формираат издигнати плажи.
Промени на нивото на земјиштето
Ова е пронајдено во Обединетото Кралство, бидејќи над линијата од Ваш до вливот на Северн, земјата била покриена со ледени плочи за време на последното ледено доба. Тежината на мразот предизвикало североисточна Шкотска да потоне, поместувајќи го југоистокот и принудувајќи го да се издигне. Како што се повлекувале ледените плочи, се случил обратниот процес, бидејќи земјата била ослободена од тежината. Според сегашните проценки, југоистокот тоне со брзина од околу 2 mm годишно, при што североисточна Шкотска се зголемува за истиот обем.
Провлаци
Ако брегот наеднаш го промени правецот, особено околу устието, најверојатно ќе се формираат провлаци. Долготрајниот нанос го турка талогот долж плажата, но кога ќе дојде до кривина како на пречникот, долгиот брег од наноси не секогаш се врти лесно со него, особено во близина на устието каде што надворешниот тек од реката може да го турка седиментот подалеку од брегот. Областа, исто така, може да биде заштитена од бранови, спречувајќи многу долг одлив на брегот. На страната на гребенот што прима послаби бранови, ќе се насоберат големи талози под водата каде што брановите не се доволно силни за да ги придвижат. Ова обезбедува добро место за помали седименти да се насоберат до нивото на морето. Седиментот, откако ќе го помине гребенот, ќе се акумулира од другата страна и нема да продолжи надолу по плажата, засолнет и од гребенот.