cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Логаршче
Логаршче (словенечки: Logaršče) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
731 п.н.е.
731 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 731. година пред новата ера, 731. од првиот милениум п.н.е., 31. од 8 век п.н.е. и втора од 730-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4777 и 4778 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4019 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3029 и 3030 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 22.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 731 година се протега во 1905 и 1906, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1965 и 1966 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 188 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1394 и 1393 исламска година пред хиџра.
Вилмар Паредес
Вилмар Андрес Паредес Сапата (Wilmar Andrés Paredes Zapata; р. ) — колумбиски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа. Го освоил златниот медал на Панамериканското велодромско првенство во дисциплината екипна потера во 2016 година.
Настапил како јуниор на Светското друмско првенство на јуниорската друмска трка и како возач до 23 години на Светското друмско првенство.
Станислав Тилих
Станислав Тилих (лужички: Stanisław Tilich; Stanislaw Tillich; р. во Нојдерфел близу Каменц) — германски политичар на CDU. Тој е министер-претседател на сојузната покраина Саксонија. Тилих има лужичко потекло и живее во Паншвиц-Кукау, кој се наоѓа на околу 35 километри североисточно од Дрезден, близу Каменц.
Тилих студирал градежништво и возачки техники на Технолошкиот универзитет во Дрезден по завршувањето на неговата матура во лужичката гимназија во Бауцен во 1977 година. Тој дипломирал на универзитетот со инженерска диплома во 1984. Тилих бил вработен во окружната администрација на Каменц помеѓу 1987 и 1989. Подоцна станал претприемач.
Станислав Тилих ѝ се придружил на CDU (Источна Германија) во 1987 и станал член на CDU по повторното обединување на Германија во 1990 година. Тој бил член на Народното собрание во 1990 и бил делегиран како набљудувач во Европскиот парламент помеѓу 1991 и 1994. Тој ѝ се придружил на Европската народна партија и бил член на Европскиот парламент помеѓу 1994 и 1999, каде бил задолжен за буџетот на Европската Унија.
Тилих бил предложен од Георг Милбрат на 14 април 2008 да стане негов наследник како министер-претседател на Саксонија. Парламентот на Саксонија го избрал на 28 мај 2008. Тој е прв лужички министер-претседател во повеќе од илјадогодишната лужичко-германска соработка во Саксонија.
Покрај неговиот мајчин јазик горнолужички, Тилих течно говори германски, чешки и многу добро полски. Неговата жена знае полски од дома - таа е половина Полјачка, половина Лужичка Србинка. Неговиот татко бил принуден работник, кој се населил во Лужица по Втората светска војна и се оженил за лужичка жена.
Откривање и истражување на Сончевиот Систем
Откривањето и истражувањето на Сончевиот Систем — набљудување, посета и зголемување на знаењето и разбирањето на „космичкото соседство“ на Земјата. Ова ги вклучува Сонцето, Земјата и Месечината, главните планети Меркур, Венера, Марс, Јупитер, Сатурн, Уран и Нептун, нивните сателити, како и помали тела вклучувајќи комети, астероиди и прашина. "Сончевиот Систем - системот на нашето Сонце од планети, месечини и помали остатоци - е космичкиот двор на човештвото. Мали за милиони фактори во споредба со меѓуѕвездените растојанија, просторите меѓу планетите се застрашувачки, но технолошки надминливи."
Историја
Пред илјадници години, астрономите одржувале геоцентричен поглед на светот и не го препознавале постоењето на Сончевиот Систем. Повеќето верувале дека Земјата е неподвижна во центарот на Универзумот и категорично се разликува од божествените или етерични објекти што се движеле низ небото. Иако грчкиот филозоф Аристарх од Самос шпекулирал за хелиоцентрично преуредување на космосот, Никола Коперник во 16 век развил математички предвидувачки хелиоцентричен систем. Неговите наследници од 17 век Галилео Галилеј, Јоханес Кеплер и Исак Њутн развиле современо разбирање на физиката што довело до постепено прифаќање на идејата дека Земјата се движи околу Сонцето и дека планетите се управувани од истите физички закони што ја регулираат Земјата. Во поново време, ова довело до истражување на геолошки феномени како што се планини и кратери и сезонски метеоролошки феномени како облаци, бури од прашина и ледени капи на другите планети.
Сега е познато дека Сончевиот Систем е еден од многуте планетарни системи во галаксијата. Планетарниот систем што ја содржи Земјата е наречен „Сончев“ систем бидејќи локалната ѕвезда, Сонцето, е наречена по латинскиот збор за Сонце, „солис“. Сè што е поврзано со Сонцето се нарекува „сончево“; на пример, ѕвездениот ветер од Сонцето се нарекува сончев ветер.
Антика и првите набљудувања
Едно од најраните запишани студии за астрономијата е птоломејовиот Алмагест. Тој го предложил геоцентричниот модел, со Земјата во центарот на универзумот и Сонцето, Месечината и планетите во орбитата околу неа. Ѕвездите би биле фиксирани во џиновска сфера, надвор од Земјата и планетите. Сонцето и Месечината биле во едноставни сфери, но се сметало дека планетите кружат околу сфери кои пак кружат околу Земјата. Тој бил сложен модел, но можел со сигурна точност да ги предвидува движењата на небесните тела и останал во употреба до 16 век.
Телескопски набљудувања
Првото истражување на Сончевиот Систем било спроведено со телескоп, кога астрономите првпат почнале да ги мапираат тие објекти премногу слаби за да се видат со голо око.
Галилео бил првиот што открил физички детали за поединечните тела на Сончевиот Систем. Тој открил дека Месечината е со кратери, дека Сонцето е обележано со сончеви дамки и дека Јупитер има четири сателити во орбитата околу неа. Кристиан Хајгенс ги следел откритијата на Галилео со откривање на сатурновата месечина Титан и обликот на прстените на Сатурн. Џовани Доменико Касини подоцна открил уште четири месечини на Сатурн и поделбата Касини во прстените на Сатурн. Околу 1677 година, Едмонд Халеј забележал движење на Меркур преку Сонцето, што го навело да сфати дека набљудувањата на сончевата паралакса на планетата (поидеално користејќи го движењето на Венера) може да се користат за тригонометриски да се одредат растојанијата помеѓу Земјата, Венера и Сонцето. Во 1705 година, Халеј сфатил дека повторените видувања на комета го снимале истиот објект, кој редовно се враќал еднаш на секои 75-76 години. Ова било првиот доказ дека нешто друго освен планетите орбитирале околу Сонцето, иако ова било теоретизирано за комети во 1 век од Сенека. Околу 1704 година, терминот „Сончев Систем“ првпат се појавил на англиски јазик.
Во 1781 година, Вилијам Хершел барал двојни ѕвезди во соѕвездието Бик кога забележал нешто што мислел дека е нова комета. Нејзината орбита открила дека се работи за нова планета, Уран, прва откриена телескопски.
Џузепе Пјаци ја открил Церера во 1801 година, мал свет помеѓу Марс и Јупитер. Се сметало за друга планета, но по последователните откритија на други мали светови во истиот регион, таа и другите на крајот биле рекласифицирани како астероиди.
До 1846 година, несогласувањата во орбитата на Уран навеле многумина да се сомневаат дека голема планета мора да ја влече од подалеку. Пресметките на Ирбен Леверје на крајот довеле до откривање на Нептун. Прекумерната прецесија на перихелот на орбитата на Меркур го навела Леверје да ја постулира интрамеркурската планета Вулкан во 1859 година, за која се покажало дека не постои: вишокот на прецесија на перихелот конечно била објаснета со општата релативност на Ајнштајн.
Иако е дискутабилно кога навистина бил „откриен Сончевиот Систем“, три набљудувања од 19 век ја утврдиле неговата природа и место во Универзумот без разумно сомневање. Прво, во 1838 година, Фридрих Бесел успешно ја измерил ѕвездената паралакса, очигледно поместување на позицијата на ѕвезда создадена од движењето на Земјата околу Сонцето. Ова не само што бил првиот директен, експериментален доказ за хелиоцентризам, туку и го открило, за прв пат, огромното растојание помеѓу Сончевиот Систем и ѕвездите. Потоа, во 1859 година, Роберт Бунзен и Густав Кирхоф, користејќи го новоизмислениот спектроскоп, го испитале спектралниот потпис на Сонцето и откриле дека тоа е составено од истите елементи како што постоеле на Земјата, за првпат воспоставувајќи физичка сличност помеѓу Земјата и другите тела видливи од Земјата. Потоа, отец Анџело Секи го споредил спектралниот знак на Сонцето со оние на другите ѕвезди и ги нашол практично идентични. Сфаќањето дека Сонцето е ѕвезда доведе до хипотезата дека другите ѕвезди можат да имаат свои системи, иако тоа не требало да се докаже скоро 140 години. Понатамошни очигледни разлики во орбитите на надворешните планети го навеле Персивал Лоуел да заклучи дека уште една планета, „ Планета Х “, мора да лежи надвор од Нептун. По неговата смрт, неговата опсерваторија Ловел спровела пребарување што на крајот довело до откривањето на Плутон од страна на Клајд Томбо во 1930 година. Сепак, било откриено дека Плутон е премногу мал за да ги наруши орбитите на надворешните планети. Како и Церера, првично се сметала за планета, но по откривањето на многу други објекти со слична големина во нејзина близина, таа била прекласифицирана во 2006 година како џуџеста планета од страна на МАС.
Во 1992 година, беше откриен првиот доказ за планетарен систем различен од нашиот, кој кружи околу пулсарот PSR B1257+12. Три години подоцна, била откриена 51 Пегаси b, првата вонсончева планета околу ѕвезда слична на Сонцето. Од 2017 година, пронајдени се 2687 вонсончеви планетарни системи.
Исто така, во 1992 година, астрономите Дејвид К. Џевит од Универзитетот на Хаваи и Џејн Лу од Технолошкиот институт во Масачусетс го откриле 15760 Албион. Овој објект се покажал како прв од новото население, кое станало познато како Кајперов Појас; леден аналог на астероидниот појас чиј дел се сметале за објекти како Плутон и Харон.
Мајк Браун, Чед Трухиљо и Дејвид Рабиновиц го објавиле откривањето на Ерида во 2005 година, објект со расеан диск првично се мислело дека е поголем од Плутон, што ќе го направи најголемиот објект откриен во орбитата околу Сонцето од Нептун. Мисијата на Нови Хоризонти на Плутон во јули 2015 година резултирало со точни мерења на Плутон, кој е малку поголем, иако помалку масивен, од Ерида.
Набљудувања со вселенски летала
Од почетокот на вселенската ера, голем дел од истражувањето е извршено со мисии со роботски вселенски летала кои биле организирани и извршени од различни вселенски агенции.
Сите планети во Сончевиот Систем се посетени во различен степен со вселенски летала лансирани од Земјата. Преку овие мисии без екипаж, луѓето можат да добијат фотографии одблиску на сите планети и, во случај на слетувачи, да извршат тестови на почвите и атмосферите на некои од планетите.
Првиот вештачки објект испратен во вселената бил советскиот сателит Спутник 1, лансиран во 1957 година, кој успешно орбитирал околу Земјата до 4 јануари следната година. Американската сонда Експлорер 6, лансирана во 1959 година, била првиот сателит што ја снимила Земјата од вселената.
Flybys
Првата успешна сонда која прелета од друго тело на Сончевиот Систем била Луна 1, која брзо поминала покрај Месечината во 1959 година. Првично требала да удри со Месечината, наместо тоа, ја промашила својата цел и станала првиот вештачки објект што кружи околу Сонцето. Маринер 2 бил првиот планетарен прелет, кој ја поминал Венера во 1962 година. Првото успешно прелетување на Марс го направил Маринер 4 во 1965 година. Маринер 10 првпат го поминал Меркур во 1974 година.
Првото прелетување на комета се случило во 1985 година, кога International Cometary Explorer (ICE) поминал покрај кометата Џакобини-Зинер, додека првите прелетувања на астероиди биле спроведени од вселенската сонда Галилео, која ги снимила 951 Гаспра (во 1991) и 243 Ида (во 1993 година) на пат кон Јупитер.
Орбитери, ровери и летачи и летечки сонди
Во 1966 година, Месечината станала првото тело од Сончевиот Систем надвор од Земјата кое орбитирало од вештачки сателит (Луна 10 ), по што следеле Марс во 1971 година ( Маринер 9), Венера во 1975 година (Венера 9 ), Јупитер во 1995 година ( Галилео ). астероидот 433 Ерос во 2000 година (НЕАР Шумејкер ), Сатурн во 2004 година ( Касини–Хајгенс ) и Меркур и Веста во 2011 година ( Месинџер и Зора соодветно). Зора кружи околу астероид-џуџестата планета Церера од 2015 година.
Првата сонда што слетала на друго тело на Сончевиот Систем била советската сонда Луна 2, која удрила на Месечината во 1959 година. Оттогаш, достигнати се подалечни планети, со слетување или влијание на сонди на површините на Венера во 1966 година ( Венера 3), Марс во 1971 година ( Марс 3, иако целосно успешно слетување не се случило до Викинг 1 во 1976 година). астероидот 433 Ерос во 2001 година (НЕАР Шумејкер), и месечината на Сатурн Титан (Хајгенс) и кометата Темпел 1 ( Дип импакт) во 2005 година. Орбитерот Галилео, исто така, исфрлил сонда во атмосферата на Јупитер во 1995 година; бидејќи Јупитер нема физичка површина, тој бил уништен со зголемување на температурата и притисокот додека се спуштал.
До денес, само два света во Сончевиот Систем, Месечината и Марс, биле посетени од мобилни ровери. Првиот роботски ровер што посетил друго небесно тело бил советскиот Луноход 1, кој слетал на Месечината во 1970 година. Првиот што посетил друга планета бил Sojourner, кој патувал 500 метри низ површината на Марс во 1997 година. Првата летечка сонда на Сончевиот Систем се балоните Вега, додека првиот лет на погон бил преземен од Инџинуити. Единствениот ровер со екипаж што посетил друг свет било месечевото возило на НАСА, кое патувало со Аполо 15, 16 и 17 помеѓу 1971 и 1972 година.
Истражување на вселенски летала
Преглед на некои мисии во Сончевиот Систем.
Истражување со екипаж
Истражувањето на Сончевиот Систем со екипаж завршило во 1972 година. Првото човечко суштество кое стигнало до вселената (дефинирано како височина од над 100 km ) и орбитирало околу Земјата е Јуриј Гагарин, советски космонаут кој бил лансиран во Восток 1 на 12 април 1961 година. Првиот човек што чекорел на површината на друго тело од Сончевиот Систем бил Нил Армстронг, кој стапнал на Месечината на 21 јули 1969 година за време на мисијата Аполо 11; уште пет слетувања на Месечината се случиле до 1972 година. Спејс шатл на САД за повеќекратна употреба направил 135 мисии помеѓу 1981 и 2011 година. Два од петте шатлови биле уништени во несреќи.
Првата орбитална вселенска станица која станала домаќин на повеќе од еден екипаж била Скајлаб на НАСА, која успешно имала три екипажи од 1973 до 1974 година. Вистинското човечко населување во вселената започнало со советската вселенска станица Мир, која била континуирано окупирана речиси десет години, од 1989 до 1999 година. Нејзиниот наследник, Меѓународната вселенска станица, одржува континуирано човечко присуство во вселената од 2001 година. Во 2004 година, американскиот претседател Џорџ В. Буш ја објавил Визијата за вселенско истражување, која барала замена за застарениот шатл, враќање на Месечината и, на крајот, мисија со екипаж на Марс.
Истражување по земја
Легенда:
☄ - орбита или прелетување Ѫ - успешно слетување на објект ⚗ - враќање на примерокот ⚘ - мисија со екипаж ↂ - постојана населена вселенска станица Белешки:
Космос-363
Космос-363 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 17 септември 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-363 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 292 км, а најмалото на 203.
Веселин Топалов
Веселин Топалов (бугарски: Веселин Топалов) (роден на 15 март 1975 во Русе) е бугарски шаховски велемајстор и поранешен светски првак според ФИДЕ (2005-2006).
Топалов стана светски првак според ФИДЕ во 2005. Во 2006, во мечот за обединување на титулите според ФИДЕ и ПША, Топалов загуби во меч против Владимир Крамник, меч во кој го обвини противникот за консултирање за време на партиите. Во април и мај 2010, Топалов одигра меч за светски првак против актуелниот првак, Вишванатан Ананд, во кој загуби со 6,5-5,5.
Во 2005, Веселин Топалов го доби престижниот шаховски оскар.
Тој беше најдобар шахист на светот од април 2006 до јануари 2007, притоа достигнувајќи го вториот најголем Ело рејтинг во историјата, со 2813 бода. Во октомври 2008, тој повторно се врати на првата позиција на рејтинг списокот на ФИДЕ, а во јули 2009 повторно го достигна рејтингот од 2813 бода.
Рана кариера
Веселин Топалов е роден на 15 март 1975 во Русе. Научил да игра шах на 8 години, а негов прв учител бил неговиот татко. На 12 годни станал мајстор, а веќе на 14 меѓународен мајстор, откако победил на светското првенство за шахисти до 14 години, кое во 1989 се одржало во Агвиља, Порторико. Следната 1990, Топалов освоил сребрен медал на светското првенство за шахисти до 16 години, кое се одржало во Сингапур, а победил и на младинското балканско првенство во Драч во 1991 година. Топалов станал велемајстор во 1992 година.
Напредокот на Топалов бил значаен и во следните години, па веќе во 1993, тој веќе бил еден од првите 10 шахисти во светот. Тој победил на шаховското првенство на Бугарија, кое се одржало во Варна во 1994, со што станал водечки шахист во својата земја и го предводел репрезентацијата до освојувањето на четвртото место на шаховската олимпијада во Москва истата година. Во следниот период, Веселин учествувал на многу силни турнири и остварил забележителни резултати: 6.5 од 13 на турнирот во Линарес во 1994, а 8 од 13 на истиот турнир во 1995. Во 1996, победил на турнирите во Амстердам (на делба на првото место со Каспаров), Виена, Новгород и Дос Херманас, а во декември истата година учествувал на првиот турнир од 21. категорија, кој се одржал во Лас Палмас, а на кој учествувале и Каспаров, Ананд, Крамник и Карпов. На овој турнир, Топалов остварил половична резултат 5 од 10.
Лудостите на буржоазијата
„Лудостите на буржоазијата“ (француски: Folies bourgeoises) — француско-италијанско-германски филм од 1976 година, во режија на Клод Шаброл (Claude Chabrol), кој е автор и на сценариото, заедно со Енио Де Кончини (Ennio De Concini). Главните улоги ги толкуваат: Стефан Одран (Stéphane Audran), Брус Дерн (Bruce Dern), Ен-Маргрет (Ann-Margret), Жан-Пјер Касел (Jean-Pierre Cassel), Шарл Азнавур (Charles Aznavour), Марија Шел (Maria Schell), Сидни Ром (Sydne Rome) и Сибил Данинг (Sybil Danning).
Сиже
Клер де ла Тур Пике е омажена за писател, додека нејзиниот љубовник е угледен издавач. Во еден момент, таа сфаќа дека двајцата ја изневеруваат. Во напад на љубомора, таа бара од сопругот да го напуштат Париз. Меѓутоа, по краткиот престој во едно село, за време на посетата на Crazy Horse, и сопругот станува љубоморен...
Божиќен Остров
Божиќниот Остров има вкупно население од 1.403 жители кои живеат главно во Флаинг Фиш Коув, Силвер Сити, Пон Сан и Драмсајт.
ФК Јонава
ФК Јонава (Futbolo klubas "Jonava") — литвански фудбалски клуб од Јонава. Моментално настапува во Прва фудбалска лига на Литванија.
Историја
Фудбалскиот клуб Јонава бил формално формиран во 1991 година. 1992–93, 1998–99., 2012., 2015. година стана шампион на Прва лига.
Шедем
Шедем (словенечки: Šedem) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Јосип Безпалко
Јосип (Осип) Иванович Безпалко (роден 1881, Черновиц (денес Черновци ), р. 1950 година во Казахстанска ССР ) бил украински политичар и писател од Северна Буковина.
Биографија
Роден бил во Черновци, Северна Буковина во сиромашно семејство од средната класа.
Поради политичка активност бил исклучен од гимназијата. Во 1899 година, тој ја основал тајната група на средношколска и студентска младина. Од 1901 до 1902 година го уредувал весникот Буковина, орган на Буковинската национална организација. Во 1903 година почнал да предава како професор. Основач на едно од првите здруженија на Сич (кое промовирало физичко образование и противпожарна организација) во Буковина и уредник на учителското списание Промин (1903). Од 1907 до 1908 година бил регионален секретар на синдикатите во Буковина.
Во 1907 - 1914 година бил основач и претседател на регионалната организација на Украинската социјалдемократска партија (УСДП) во Буковина, а во 1908 - 1914 година бил уредник на локалното партиско тело, односно весникот под име Борба.
Делегат во Украинскиот национален совет на Буковина и Западноукраинската Народна Република — Западна Украина-Западноукраинска Народна Република (декември 1918 — април 1919 година ), УСДРП ( 1919 година ), Конгрес на трудот, во ноември 1918 година — комесар на Черновци. Тој не се согласувал со Семјон Витик, поддржан од Симон Петлиура, за реорганизацијата на системот на јавна администрација под водство на диктаторот на Западноукраинската Народна Република Јевхен Петрушевич. Во 1919 - 1920 година, тој бил министер за труд во владите на Борис Мартос и Исак Мазепа.
На 11 февруари 1920 година, во Камианец-Подилски, бил уапсен од полските власти заедно со други претставници на владата на УПР Исак Мазепа, Андриј Ливицки и Иван Огиенко во согласност со наредбата на полскиот главен комесар на Волинија и Подолскиот фронт. А. Минкевич. Полското Министерство за надворешни работи на 11 март упатил официјално извинување за „несреќниот случај“ на апсењето до украинската дипломатска мисија во градот Варшава.
Во 1920 година тој емигрирал во Чехословачка, предавал германски јазик на Украинската економска академија во Подебради ( Чешка Република ). Автор на научни истражувања за историјата на украинско-германските односи. Автор е на бројни политички написи, разузнавачки информации за германско-словенските односи во почетокот на XIX век.
Во 1938 година тој бил избран за претседател на Украинската унија Сич.
Во 1947 година бил заробен од тајните служби на СССР,и испратен во Советскиот Сојуз и репресиран од НКВД на СССР. Починал во концентрационен логор ( Казахстан ).
Лоје
Лоје (словенечки: Loje) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Незагрозен вид
Незагрозен вид (или најмала загриженост; крат. LC, од анг. Least Concern) — заштитна категорија на Меѓународниот сојуз за заштита на природата (МСЗП, IUCN) што им се доделува на видовите (или пониските таксони) што се безбедни и многубројни, па затоа не се сметаат за загрозени, речиси загрозени или (пред 2001) зависни од заштита. Тука спаѓа голем број на мошне застапени видови како обичниот гулаб, медоносната пчела, тигрест комарец, смрека, луњата полжавојатка, светото рибарче, викуњата, домашниот глушец, како и самиот човек.
За да го добие овој статус, еден вид мора да се оцени според бројноста на единките и нивните животни околности. За таа цел се врши непосредно или посредно разгледување на ризиците од загрозување и изубмирање врз основа на распределбата.
Иако „најмала загриженост“ не е дел од самиот црвен список на МСЗП, списокот од 2006 сепак ја доделува оваа категорија ма 15.636 таксони. Во оваа категорија влегуваат вкупно 14.033 животински видови (каде спаѓаат и неутврдени видови како жабата од родот Philautus ). Покрај ова, во класата влегува и 101 животински подвид, како и 1.500 растителни таксони (1.410 видови, 55 подвидови и 35 вариетети). Наведени се и две животински поднаселенија: австралазиските и јужноафриканските бодликави морски кучиња (вид ајкули). Во категоријата нема габи и протисти, што е разбирливо земајќи предвид дека МСЗП има проценето само четири вида од тие две царства. Во 2008 овој статус го добил и човекот, по формална проценка на светското население.
Атлетика на Летните олимписки игри 2012 – 10.000 метри за мажи
По една година во јавноста, светскиот првак на 5.000 метри и домашниот херој Мо Фарах пристигнал на оваа трка за негово крунисување. Гордите етиопски, кениски и еритрејски екипи имале цел да го нарушат неговиот план. Од почетокот, Фарах заостанувал неколку чекори зад водечките. По првиот круг на браќата Бекеле, бранителот на титулата од Пекинг Кениниса Бекеле бил зад неговиот помлад брат Тарику. По шест круга на трката, носителот на светскиот рекорд во полумаратон Зерсенај Тадезе ги донел неговите еритрејски сонародници на чело на групата да дадат сопствено темпо. Истовремено, Мосес Кипсиро доживеал пад, кој за малку го избегнале Фарах и неговиот американски тренинг-партнер Гален Руп. Кога Тарику дошол зад Тадезе, неговиот обид да го држи сопствено темпо намалил. На половина од трката се постигнал резултат од 14:05,79, сè уште со Тадезе во водство, иако Бедан Кароки Михури наскоро го преземал водството. Во водечката група се наоѓале 3 Етиопијци, 3 Еритрејци, 2 Кенијци, Кипсиро, Арикан, Фарах и Руп. Тактичката игра продолжува и понатаму, кога Тарику го блокирал Фарах, предизвикувајќи да дојде од надворешната страна, додека третиот Етиопјанец Гебрегзијабер Гебремаријам, повеќе познат како маратонец бил во водство, но наместо да наметне темпо, тој го намалил. На два круга пред крајот, Тарику изгледал посиле од браќата во водство, Фарах бил веднаш зад него, додека Масаи, Руп и Михури биле во групата. На последниот круг, Фарах го направил неговиот потег и заминал во водство, додека браќата и Михури неуспешно се обидувале да го следат. Во последната кривина, Руп се одвоил и го поминал Тарику за среброто.
Формат на трката
Дисциплината 10.000 метри за мажи се состоела само од една трка, самото финале, на кои биле дел сите квалификувани натпреварувачи.
Рекорди
Пред трката, постоечки светски и олимписки рекорд биле следниве:
Распоред
Сите времиња се според UTC+1
Љубињ
Љубињ (словенечки: Ljubinj) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Одбојка на Летните олимписки игри 1996
Одбојката на Летните олимписки игри 1996 — официјален одбојкарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Атланта, САД и тоа во машка и во женска конкуренција.
На овие Олимписки игри, за првпат била воведена дисциплината одбојка на плажа во машка и женска конкуренција.
Космос-364
Космос-364 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 299 км, а најмалото на 199.
Космос-365
Космос-365 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 25 септември 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5000 килограми. Космос-365 бил сателит наменет за тестирање на јадрено бомбардирање од орбитата.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 87,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 49,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 173 км, а најмалото на 143.
Вилхеринг
Вилхеринг (Wilhering, среднобаварски: Wilaring) — општина во округот Линц-Околина на покраината Горна Австрија во Австрија. Геслото на општината е „култура и живот“.
Историја
Во Вилхеринг е сместена цистерцитската Вилхериншката опатија соцрква во рококо-стил, опкружени со шумски предели. Опатијата е основана во 1146 г. но настрадала во пожар, па била обновена. Во неа се чуваат скици и слики на разни австриски барокни сликари. Внатрешноста на црквата се вбројува меѓу врвните примери на рококото во Австрија.
Населени места
Општината ги опфаќа следниве населени места :
Образование
Општината има три нижи училишта (Дернбах, Шенеринг и Вилхеринг) и едно више, до осмо одделение. Воедно постои приватното училиште „Штифтер“. Работат и две детски градинки.
Јавен превоз
Вилхеринг има сопствен јавен превоз во општината со кој стопанисува автобускиот превозник WILIA, основан во 1930 г.
Теракота
Теракота или исто terra cotta (лат.: „печена глина“) е вид на керамика. Се употребува за изработка на керамика за водовод или декорација на градби. Има згаснато портокалова боја.
Теракота во стариот век била користена за изработка на скулптурички од керамика опека или покривки за кровови. Најстари скулптурички од теракота се сушени на сонце, потоа биле палени на отворено огниште во пепелта, а подоцна веќе во печки на високи температури како и денес.
Старите Грци ги печеле фигуричките од теракота, а познати се и дела кои се со поголем формат од теракота како што е „Зеус го грабнува Ганимед“. Етрурците ја употребувале теракота за екстерно украсување на своите храмови со скулптури. Помеѓу 210-тите години п.н.е. кинескиот цар дозволил со него во неговиот гроб да се погребаат преку 8.000 војници и коњи од теракота. Францускиот вајар А. Е. Кариер-Белусе („Albert-Ernest Carrier-Belleuse“) ја употребувал за своето дело кое претставувало кентаур како му носи на Хиподамеј токму теракота. Пример за масовно искористување на теракота како архитектонска декорација се градби во викторијански стил во Бирмингем во Англија.
Даниел Малдини
Даниел Малдини (роден на година во, Италија) — италијански фудбалер кој настапува за екипата на ФК Специја како позајмен играч од ФК Милан на позиција среден ред.
Рани години
Малдини е роден во Милано, како втор син Паоло Малдини и Адријана Фоса, модел од Венецуела. Неговиот дедо Чезаре исто така бил капитен на Милан во 60-тите години на минатиот век како и неговиот татко. Неговиот постар брат Кристијан настапувал за младинските екипи на Милан и продолжил да игра професионално на пониско ниво.
Даниел се приклучил на младинскиот систем на Милан во 2010 година, и во текот на следните години поминал низ различните тимови по возрасни групи, од Пулчини до 10 години до Примавера до 19 години. Во сезоната 2016-17, тој бил дел од составот што го освоил Државното првенство за играчи до 16 години (Кампионато Национале до 16 години), победувајќи ја Рома со 5-2 во финалето.
На 21 март 2020 година било потврдено дека Даниел и неговиот татко биле позитивни на КОВИД-19, во услови на пандемија во Италија. До 8 април, тој и неговиот татко се опоравиле.
На 29 јули 2022 година, Специја, објавила дека Малдини му се приклучил на клубот на едногодишна позајмица од Милан.
Клупска кариера
Малдини дебитирал за сениорскиот тим на Милан на натпреварот против ФК верона на 2 февруари 2020 година, кој завршил со резултат од 1:1, влегувајќи како дополнителна замена за Саму Кастилјехо.
На 15 септември 2021 година, Малдини дебитирал против Ливерпул во поразот со 3–2 на своето деби во Лигата на шампионите. На 25 септември, Малдини го започнал својот прв натпревар за Милан во Серија А и го постигнал првиот гол во победата од 2–1 на гости против Специја.
Стил на игра
Иако во неговите рани денови Малдини играл како бранител како и неговиот татко Паоло и дедо Чезаре, тој наскоро започнал да игра во средниот ред. Денес тој главно игра како напаѓач за врска, позиција што одговара на неговата способност за игра, дриблинг вештини, контрола на топката и визија.
Златна царска палата
Златната царска палата (руски: Золотая царицына палата) е палата која се наоѓа во Московскиот кремљ, во Русија.
Според документите, оваа палата е посветена на сопругата на Фјодор I Руски, Ирина Годунова. Фасадата од градбата гледаат кон Катедралниот плоштад. Неговите прозорци се вдахновение од ренесансна архитектура. Палатата служела за прием на гости од страна на руската царица.
NGC 6826
NGC 6826 или Колдвел 15 (наречена Трепкачка Планетарна Маглина) — планетарна маглина во соѕвездието Лебед, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Округ
Округ е географски регион во одредена земја. Окрузите се дел од административната поделба на одредени современи нации.
NGC 6826
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6826 се споменува и како Caldwell 15, PK 83+12.1, CS=10.4, Blinking planetary.
Откривање
Телото е откриено на 6 септември 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6826 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,8 m. NGC 6826 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 44 м 48,2 С, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +50° 31' 32"".
Други поделби
Проучување на NGC 6826 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 55; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3565. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 283.
Палата на оружјето (Москва)
Палатата на оружјето (руски: Оружейная палата) — еден од најстарите музеи кои се наоѓаат во Московскиот кремљ, Русија. Објектот бил изграден во периодот од 1844-1851 година. За главен архитект бил избран Константин Тон. Денеска, палатата претставува составен дел од целиот комплекс на резиденции во Москва.
Сепак, самиот музеј бил основан уште во времето на Иван III Василевич, под името Голема хазна. Музејот се наоѓал помеѓу Архангелската катедрала и Благовештенската црква. Освен оружје, овде биле чувани и златни и сребрени скапоцености, разни подароци од диплоимати, трофеи и слично.
Во текот на 1737 година и големиот пожар кој го опфатил целиот Кремљ, палатата со дел од нејзините богатства изгореле. Новата палата била изградена во 1851 година, од архитектот Константин Тон.
Оваа палата е првиот општествен музеј во Русија. Тој бил откриен во 1806 година од страна на Александар I, но започнал со работа дури седум години подоцна. Денеска музејот располага со над 4.000 експонанти кои водат потекло од руското, европското и азиското искуство. Најстариот предмет кој се наоѓа во музејот е еден шлем, кој најверојатно припаѓал на Јарослав I (978— 1054), татко на Александар Невски.
Модреј
Модреј (словенечки: Modrej) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Космос-366
Космос-366 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 1 октомври 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-366 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 66,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 294 км, а најмалото на 204.
730 п.н.е.
730 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 730. година пред новата ера, 730. од првиот милениум п.н.е., 30. од 8 век п.н.е. и прва од 730-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4778 и 4779 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4020 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3030 и 3031 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 23.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 730 година се протега во 1906 и 1907, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1966 и 1967 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 187 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1393 и 1392 исламска година пред хиџра.
Нико Белиќ
Николаj „Нико“ Белиќ (Niko Bellic) е измислен лик кој се појавува во играта Grand Theft Auto IV. Тој е протагонист во играта и единствениот лик во Singleplayer модот кој играчите можат да го контролираат. Гласот на овој лик е толкуван од страна на Мајкл Холик.
Животопис
За време на играта, Нико има 30 години. Тој израснал во Косово. Неговиот татко бил насилник кој не верувал во него, а неговата мајка, Милица Белиќ, се грижела за него и била тажна бидејќи такво љубезно дете како Нико, треба да израсне во такво сурово место. Нико имал и брат кој бил убиен, но никогаш не дознал како и зошто. Како тинејџер, Нико се борел во војната на Косово, каде што бил сведок на голема суровост која влијаела на неговиот живот, давајќи му голема омраза и циничност. Одредувачки момент во војната за Нико бил кога неговата армија која вклучува околу 15 млади војници, била нападната од непријателот. Нико успеал да избега, но другите војници од армијата биле убиени.
Кога војната завршила, Нико не можел да најде работа. Неговиот братучед, Роман, се преселил во САД за да започне нов живот во Либерти Сити. Нико дознава дека двајца војници ја преживеале заседата во која неговата единица била убиена, и дека еден од нив - Дарко Бревиќ, ги предал на непријателот.
Во потрага по Дарко Бревиќ, Нико стигнува во Либерти Сити каде што ја прифаќа понудата на неговиот братучед Роман, за заедно да го живеат "Американскиот сон". Нико брзо сваќа дека не е сè така розово како што Роман претходно го опишувал, и дека тој длабоко заглавил во долгови, и имал недовршени работи со некои опасни криминалци. За да го спаси својот братучед, Нико ќе мора да се впушти во криминалните води, и да почне да убива и да се занимава со илегални работи.
Дизајн на ликот
Нико Белиќ е дизајниран врз основа на споредната улога „Саша“ во филмот „На непријателска територија“ (Behind Enemy Lines) толкувана од рускиот глумец Владимир Машков. Облеката, фризурата, ракавиците, па дури и гребнатинката на левата веѓа на Нико, се совпаѓаат со изгледот на „Саша“.
NGC 4443
NGC 4443 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4443 се споменува и како NGC 4461, UGC 7613, MCG 2-32-84, CGCG 70-115, VCC 1158, Markarian chain.
Откривање
Објектот е откриен на 13 април 1849 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4443 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4443 има привидни димензии од 3,4' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 9°.
Други поделби
Проучување на NGC 4443 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41111. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Се враќам
Се враќам (Volver) — филм на шпанскиот режисер Педро Алмодовар снимен во 2006 година.
Филмот беше меѓу номинираните за Златна палма на Канскиот филмски фестивал во 2006. Доби две награди: најдобра женска главна улога (поделена меѓу шесте главни глумици) и најдобро сценарио. Премиерата на филмот беше одржана на 10 март 2006 во Пуертољано, Шпанија, каде што е и снимен.
Содржина
Филмот започнува на локалните гробишта, каде многу жени ги чистат гробовите на нивните најблиски. Две сестри, Раимунда и Соле и ќерката на Раимунда, Паула, го чистат гробот на своите родители кои загинале во пожар. Настаните што се случиле таа вечер на која избувнал пожарот се расветлуваат пополека и се главната приказна во филмот.
По смртта на тетка им Паула, Соле се враќа во селото за погребот. Сосетката на тетка Паула, Агустна, чија мајка исчезнала без траг пред три години, ѝ вели на Соле дека ја слушнала тетка ѝ како зборува со нивната почината мајка Ирене. Агустина ѝ помага на Соле, која се плаши од мртви, да не го види телото на тетка ѝ. Но Соле, во куќата на Паула го здогледува духот на мајка си, која наводно загинала во рацете на својот сопруг во пожарот. Откако ќе се врати дома, Соле слуша чукање од багажникот на својот автомобил. Го отвора и внатре ја наоѓа мајка ѝ, која си ги спакувала торбите и планира да остане да живее кај Соле.
Соле ја прашува Ирене зошто се вратила, дали има некоја незавршена работа. Таа ѝ потврдува, а подоцна се открива дека таа незавршена работа има врска со другата нејзина ќерка, Раимунда, која порано ја мразела и сега не знае за нејзиното враќање.
Во меѓувреме, Раимунда и нејзината ќерка имаат друг проблем. Таткото на Паула се обидел да ја силува велејќи ѝ дека не ѝ е татко, но таа го прободува со нож. Раимунда го завиткува телото во ќебиња и со Паула го кријат во длабокиот фрижидер во најблискиот ресторан, чија сопственост е на сосед на Раиумнда кои ѝ ги дал клучевите додека е на пат, во случај некој да сака да го види бидејќи се продава и веќе не го работи. Освен телото во фрижидерот, Раимунда го отвора ресторанот и почнува да служи филмска екипа која привремено е дојдена на снимање.
Во еден тивок момент меѓу мајка и ќерка, Паула дознава дека Пако навистина не ѝ бил татко. Раимунда ѝ ветува дека ќе ѝ ја раскаже приказната некој ден.
Агустина ѝ се јавува на Раимунда да ѝ соопшти дека е дојдена во градот и е во болница. Таа дознава дека има рак и сака Раимунда да ѝ дојде во посета. Кога ќе се видат, Агустина ја прашува дали го видела духот на својата мајка. Раимунда ѝ вели дека не го видела, но Агустина ја замолува дека, во случај да ја види, да ја праша што се случило со нејзината мајка која исчезнала пред три години.