cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лактат дехидрогеназа
Лактат дехидрогеназа (LDH) е ензим кој се наоѓа во речиси сите живи клетки (животински, растителни и прокариотски). LDH ја катализира претворањето на лактат во пируват и обратно, како и претворањето на кофакторот NAD+ во NADH и обратно. Дехидрогеназа е ензим кој врши трансфер на хидрид од една молекула на друга.
Изоензими
Лактат дехидрогеназата е составена од четири подединици (тетрамер). Двете најзначајни подединици се белковините LDH-M и LDH-H, енкодирани од страна на гените LDHA и LDHB, соодветно. Овие две подединици можат да формираат пет возможни тетрамери (изоензими): 4H, 4M, и три мешани тетрамери (3H1M, 2H2M, 1H3M). Овие пет изоформи се ензимски слични, но различно се распространети во ткивата: главниот изоензим во скелетните мускули и црниот дроб, M4, има четири мускулни (M) подединици, додека H4 кој е главен изоензим во срцето кај повеќето видови содржи четири срцеви (H) подединици.
Екваторски бранови
Екваторските бранови може да се поделат во серија на подкласи во зависност од нивната основна динамика (што исто така влијае на нивните типични периоди и брзини и насоки на ширење). Во најкратки периоди се екваторските гравитациски бранови додека најдолгите периоди се поврзани со екваторските Росбиеви бранови. Покрај овие две екстремни подкласи, постојат две посебни подкласи на екваторски бранови познати како мешан Росбиев гравитациски бран и екваторијален Келвинов бран. Последните две ги споделуваат одликите дека можат да имаат било кој период и исто така дека можат да носат енергија само во правец на исток (никогаш на запад).
Остатокот од овој напис ја разгледува врската помеѓу периодот на овие бранови, нивната бранова должина во зонален правец (исток-запад) и нивните брзини за поедноставен океан.
Росбиев и Росбиев гравитациски бран
Росбиевите гравитациони бранови, првпат забележани во стратосферата од М. Јанаи, секогаш носат енергија кон исток. Но, чудно, нивните „сртови“ и „корита“ може да се шират на запад ако нивните периоди се доволно долги. Брзината на ширење на овие бранови кон исток може да се изведе за невидлив слој на течност кој полека се движи со еднаква длабочина H. Бидејќи параметарот Кориолис (ƒ = 2Ω sin(θ) каде Ω е аголната брзина на земјата, 7,2921 \times 10 − 5 rad/s, а θ е географска широчина) исчезнува на 0 степени географска ширина (екватор), мора да се направи приближување на „екваторската бета рамнина“. Оваа апроксимација наведува дека „f“ е приближно еднакво на βy, каде што „y“ е растојанието од екваторот и „β“ е варијација на параметарот Кориолис со географската ширина,. Со вклучување на оваа апроксимација, владејачките равенки стануваат (занемарувајќи го триењето):
Може да бараме решенија со патувачки бранови од формата
Замена на оваа експоненцијална форма во трите равенки погоре и елиминирање u, и \phi ни остава равенка на сопствената вредност
за \hat v(y). Препознавајќи го ова како Шредингерова равенка за квантен хармоничен осцилатор на честота, следува
за решенијата да имаат тенденција на нула од екваторот. За секој цел број n затоа, оваа последна равенка обезбедува дисперзиска врска што го поврзува брановиот број k до аголната честота \omega.
Во посебниот случај n=0 равенката на дисперзија се намалува на
но коренот \omega=-ck мора да се отфрли бидејќи мораа да се подели со овој фактор при елиминирање u, \phi. Останатите пар корени одговараат на Јанаи или мешан Росбиев гравитациски режим чија групна брзина е секогаш на исток и се интерполира помеѓу два типа на n> 0: гравитационите бранови на Поенкаре со поголема честота чија групна брзина може да биде на исток или на запад и нискочестотните екваторски Росбиеви бранови чија дисперзивна врска може да се приближи како
Екваторски Келвинови бранови
Откриени од Лорд Келвин, крајбрежните Келвинови бранови се заробени блиску до бреговите и се шират по бреговите на северната полутопка, така што брегот е десно од правецот на ширење на брегот (и лево во јужната полутопка). Екваторските Келвинови бранови се однесуваат некако како да има ѕид на екваторот - така што екваторот е десно од правецот на ширење по екваторот на северната полутопка и лево од насоката на ширење на јужната полутопка, и двете од кои се конзистентни со ширењето кон исток по екваторот. Управувачките равенки за овие екваторски бранови се слични на оние претставени погоре, освен што не постои компонента за меридијална брзина v(y) (односно нема проток во правец север-југ).
Решението на овие равенки ја дава следната фазна брзина: c^2 = g H; овој резултат е иста брзина како кај гравитационите бранови на плитка вода без ефект на ротација на Земјата. Затоа, овие бранови не се дисперзивни (бидејќи брзината на фазата не е функција на зоналниот бранов број ). Исто така, овие Келвинови бранови се шират само кон исток (бидејќи додека Φ се приближува до нула, y се приближува до бесконечноста).
Како и другите бранови, екваторските Келвинови бранови можат да пренесат енергија и импулс, но не и честички и својства на честички како температура, соленост или хранливи материи.
Поврзување со јужната осцилација Ел Нињо
Келвиновите бранови се поврзани со Ел Нињо (почеток во зимските месеци на северната полутопка) во последниве години во однос на претходниците на овој атмосферски и океански феномен. Многу научници користеле споени модели атмосфера-океан за да симулираат настан на јужна осцилација Ел Нињо и изјавиле дека осцилацијата Маден-Јулијан може да предизвика океански Келвинови бранови во текот на неговиот циклус од 30 до 60 дена или латентна топлина. кондензацијата може да се ослободи (од интензивна конвекција) што резултира и со келвинови бранови; овој процес потоа може да го сигнализира почетокот на настанот на Ел Нињо. Слабиот низок притисок во Индискиот Океан обично се шири кон исток во северниот Тихи Океан и може да произведе источни ветрови. Овие источни ветрови можат да ја присилат топлата површинска вода од Западен Пацифик кон исток, а исто така да ги возбудат Келвиновите бранови, кои во оваа смисла може да се сметаат како аномалии на топла вода кои влијаат на врвот на неколку стотици метри од океанот. Бидејќи површинската топла вода е помалку густа од основните водни маси, оваа зголемена дебелина на блиската површинска термоклина резултира со благ пораст на висината на површината на морето за околу 8 см.
Промените поврзани со брановите и струите може да се следат со помош на низа од 70 пристаништа кои го покриваат екваторскиот Тихи Океан од Папуа Нова Гвинеја до брегот на Еквадор. Сензорите на пристаништето ја мерат температурата на морето на различни длабочини и тоа потоа се испраќа со сателит до копнените станици каде што податоците може да се анализираат и да се користат за да се предвиди можниот развој на следниот Ел Нињо.
За време на најсилниот Ел Нињо, јачината на студената екваторска струја опаѓа како и трговскиот ветер во источниот дел на Тихиот Океан. Како резултат на тоа, студената вода повеќе не се издигнува долж Екваторот во источниот Пацифик, што резултира со големо зголемување на температурите на површината на морето и соодветно нагло зголемување на висината на морската површина во близина на островите Галапагос. Како резултат на зголемувањето на температурите на површината на морето, исто така, влијае на водите во близина на јужноамериканскиот брег (конкретно Еквадор), а исто така може да влијае на температурите на југ долж брегот на Перу и на север кон Средна Америка и Мексико и може да достигне делови од Северна Калифорнија.
Целокупниот циклус обично се објаснува на следниов начин (во однос на ширењето на бранот и претпоставувајќи дека брановите можат да транспортираат топлина): јужна осцилација Ел Нињо започнува со топол базен кој патува од западниот Пацифик до источниот Пацифик во форма на Келвинови бранови. По приближно 3 до 4 месеци ширење низ Тихиот Океан (по должината на екваторскиот регион), Келвиновите бранови стигнуваат до западниот брег на Јужна Америка и комуницираат (се спојуваат/мешаат) со постудениот тековен систем на Перу. Ова предизвикува пораст на нивото на морето и температурата на нивото на морето во општиот регион. Кога ќе стигне до брегот, водата се врти кон север и југ и резултира со услови на Ел Нињо на југ. Поради промените во нивото на морето и температурата на морето поради Келвиновите бранови, се создаваат бесконечен број Росбиеви бранови кои се враќаат назад над Тихиот Океан. Росбиевите бранови потоа влегуваат во равенката и, како што е претходно наведено, се движат со помали брзини од Келвиновите бранови и може да потрае некаде од девет месеци до четири години за целосно да го преминат басенот на Тихиот Океан (од граница до граница). И бидејќи овие бранови се од екваторска природа, тие брзо се распаѓаат како што се зголемува растојанието од екваторот; така, како што се оддалечуваат од екваторот, нивната брзина исто така се намалува, што резултира со доцнење на бранот. Кога Робоевите брановите ќе стигнат до западниот Пацифик, тие се рикошетираат од брегот и стануваат Келвинови бранови, а потоа се шират низ Тихиот Океан во правец на брегот на Јужна Америка. Меѓутоа, по враќањето, брановите го намалуваат нивото на морето (намалувајќи ја депресијата во термоклин арот) и температурата на површината на морето, со што ја враќаат областа во нормални или понекогаш услови на Ла Ниња.
Во однос на климатското моделирање и при спојување на атмосферата и океанот, моделот обично ги содржи следните динамички равенки:
каде h е длабочината на течноста (слично на еквивалентната длабочина и аналогно на H во примитивните равенки наведени погоре за Росбиевите и Келвиновите бранови), K T е температурна дифузија, K E е дифузност на вителот и τ е напрегање на ветерот во x или y правци.
1540
1540 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1540 година од новата ера, 540. од вториот милениум, 40. од XVI век и прва од 1540-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7048 и 7049 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6290 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5300 и 5301 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2293.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1540 година се протега во 4176 и 4177, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4236 и 4237 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2083. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 946 и 947 исламска година.
111
111 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 111 година од новата ера, 111. од првиот милениум, 11. од II век и втора од 110-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5619 и 5620 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4861 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3871 и 3872 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 864.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 111 година се протега во 2747 и 2748, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2807 и 2808 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 654. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 527 и 526 година пред хиџра.
Тиркиз
Тиркиз — полускапоцен камен со специфична сјајна, синозелена (т.н. тиркизна) боја, омилена во сите епохи, па и денес. Старите Египќани го користеле уште пред 5000 години, го користеле и Ацтеките, како и многу индијански племиња кои го нарекувале „Небесен камен“. Називот „тиркиз“ го добил по францускиот збор (turquoise = „турско“), бидејќи преку Турција, овој камен стигнал во Европа, во периодот на Крстоносните војни во XII и XIII век.
Отворен Балкан
Отворен Балкан (Отворени Балкан; Ballkani i Hapur), претходно Мини Шенген зона (Мали Шенген; Мини Шенген; Shengeni i Vogël) — економска зона помеѓу Албанија, Македонија и Србија. Договорите, потпишани на Економскиот форум за регионална соработка во Скопје меѓу премиерот на Албанија, Еди Рама, премиерот на Македонија, Зоран Заев и претседателот на Србија, Александар Вучиќ имаат за цел да обезбедат слободно движење на луѓе, стоки, услуги и капитал во рамките на внатрешниот пазар и договор за соработка за заштита и спасување од катастрофи.
Тиркиз
Бојата на тиркизот зависи од количината на други минерали во неговиот состав, па кога содржи повеќе бакар, сината боја му е поизразена. Зелената боја e резултат на присуство на железо и на двовалентен хром.
Отворен Балкан
Историја
Плановите за зоната беа најавени на 10 октомври 2019 година во Нови Сад. Се одржаа две средби, една во Охрид на 11 ноември 2019 година и една во Драч на 12 декември 2019 година. Земјите се изјаснија да формираат унифициран пазар на 12 милиони луѓе до крајот на 2020 година. На 11 ноември 2019 година, на самитот во Охрид, претседателот на Србија и премиерите на Албанија и Македонија се согласија да создадат економска зона, што дополнително би ги подобрило политичките и економските односи и би ги зајакнала културните врски меѓу народите.
Првата средба требаше да се одржи во јануари или февруари 2020 година во Белград. Меѓутоа, поради пандемијата со коронавирусот, таа беше одложена и потенцијалниот датум за нова средба во Белград беше закажан за на пролет или лето 2020 година.
Цел
Стоката и капиталот меѓу земјите членки на Отворен Балкан би течеле побрзо и би се заштедиле повеќе од 30 милиони часа на граничните премини во земјите секоја година.
Потенцијални членки
Три потенцијални земји членки се Босна и Херцеговина, Црна Гора и Косово.
Косово
На 4 септември 2020 година, Косово се согласи да се приклучи на Мини Шенген зоната како дел од договорите за економска нормализација меѓу Косово и Србија, но досега нема потпишано никаков договор со земјите основачи, дури и спротивставувајќи се на целата иницијатива. Премиерот на Косово Албин Курти ја одбил поканата да учествува на самитот во Охрид кој се одржува од 7 до 8 јуни. Курти рече дека „Иицијативата Отворен Балка е штетна регионална иницнијатива без визија. Косово не сака да се приклучи, бидејќи Србија не ја третира како еднаква странна и независна држава“.
Црна Гора
Претседателот на Црна Гора Мило Ѓукановиќ е против иницијативата велејќи дека Отворениот Балкан започна во „момент на депресија“ поради очекуваното заминување на германската канцеларка Ангела Меркел и одбивањето на ЕУ да ги унапреди понудите за пристапување на балканските земји.
Босна и Херцеговина
Претседавачот на Советот на министри на Босна и Херцеговина Зоран Тегелтија изрази лична поддршка за иницијативата. Тој посочи и дека босанската деловна заедница и јавноста генерално ја поддржуваат иницијативата, но дека Босна и Херцеговина сè уште нема консензус за иницијативата од „политички причини“.
Космос-912
Космос-912 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 26 мај 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-912 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 228 км, а најмалото на 214.
Епендорф (Хамбург)
Епендорф е еден од тринаесетте квартови на округот Хамбург-Норд на Хамбург, Германија и се наоѓа северно од Аусеналстер.
Историја
Епендорф, првпат именуван како Eppenthorp во 1140, е најстарото хамбуршко село. Нејзиното потекнува од старогерманското epen (на вода) или од личното име Ebbo/Eppo. Можно е, но е неверојатно дека е именуван по Ебо, надбискупот на Рем. Во текот на обновата на црквата Свети Јоханис, која првпат била спомената во 1267, биле откриени постари темели.
In 1894, Eppendorf was transferred to Hamburg.
Сообраќај
Епендорф има станица на U-Bahn, Kellinghusenstraße, која е станица помеѓу линиите У1 и У3. Неколку автобуски линии се сретнуваат на Eppendorfer Marktplatz.
Инфраструктура
Универзитетскиот медицински центар Хамбург-Епендорф (Universitätsklinikum Hamburg-Eppendorf) бил изграден во 1879, а основан во 1884. Станал универзитетски медицински центар од 1934.
Култура
Театарот Lustspielhaus се наоѓа во Епендорф, кој бил кабаре-театар, Кабаре Mon Marthe.
Бездна (роман)
Содржина
Романот се состои од забелешка и осум дела:
Епендорф (Хамбург)
Култура
Месечното списание околу квартот, Der Eppendorfer се издава од локалното здружение (Eppendorfer Bürgerverein).
Бездна (роман)
За делото
Романот „Бездна“ ги опишува настаните од повторното доаѓање на кнезот Михаило Обреновиќ во Србија, во 1858 година, до разделувањето со сопругата Јулија во 1865 година. Притоа, романот ги прикажува случувањата во Србија и на српскиот двор низ внатрешните доживувања на главните ликови — кнезот Михаило, фотографот Анастас Јовановиќ и кнегината Јулија Хуњади. Оживувањето на јазикот од таа епоха, впечатливите портрети на историските личности и личната драма на кнезот Михаило го прават овој роман еден од поважните исчекори во поновата српска книжевност, истовремено поставувајќи го прашањето: кој бил навистина кнезот Михаило? Романот бил дочекан со пофални зборови од книжевната критика. Така, Јован Ќирилов смета дека трите тека во романот се среќаваат во истиот збор — бездна; според Никша Стипчевиќ, делото претставува „обнова на епистоларниот роман во српската книжевност“; а Phoebus го оценува како „европски роман“.
Саутленд
Саутленд (англиски: Southland) е најјужниот регион во Нов Зеланд како и име на округ во рамките на тој регион. Регионот има само еден град, главниот град Инверкаргил и само уште еден округ, Гор. Зафаѓа површина од 28,681 км2. Според пописот од 2001, регионот има 91,002 жители, за 6,096 помалку од 1996.
Седиштата на Саутлендскиот Регионален Совет, Саутлендскиот Окружен Совет и Инверкаргилскиот Градски Совет се наоѓаат во Инверкаргил. Саутлендскиот округ ги опфаѓа градовите Винтон, Ламсден и цел Стјуартов остров/Ракиура.
Во регионот се наоѓа Фјордлендскиот национален парк кој зафаќа површина од 7,860 км2. Во регионот спаѓа и Стјуартовиот остров, од кој голем дел е Раикурски национален парк.
Еберсдорф (Долна Саксонија)
Еберсдорф (Ebersdorf; Eversdörp) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Еберсдорф се наоѓа помеѓу Хамбург и Бремерхафен, околу 8 километри северозападно од Бремерферде.
Соседни општини
Еберсдорф на север се граничи со градот Гестланд, на североисток со Алфштет, на исток со градот Бремерферде, на југ со Ерел и на запад со Хипштет.
Општински единици
Покрај главното место Еберсдорф кон општината припаѓаат и местата Вестербек и Ној Еберсдорф.
Рамон Аљонес
Рамон Аљонес (Ramón Allones) — име на две марки на висококвалитетни пури, едната кубанска (Хабанос СА), а другата хондурска (Џенерал Сигар).
Историја
Марката била создадена од браќата Рамон и Антонио Аљонес (не е истиот Антонио Аљонес на Ел Реј дел Мундо) во 1845 и се претпоставува дека била првата марка која ставила шарени литографии на кутиите и лентички околу пурите, како и првата која пакувала пури во стилот „8-9-8“ (иако постојат и други кои тврдат дека се први во литографиите и лентичките).
Марката сменила многу сопственици пред да биде конечно купена од семејството Сифуентес. Производството преминало во славната фабрика Партагас, каде пурите Рамон Аљонес се прават и до ден денес.
По револуцијата, производството продолжило без прекини и марката останала постојано популарна низ декадите. Според мислењето на многу луѓе, оваа марка дели многу одлики со нејзиниот роднина Партагас во јачина, големините и пакувањето. Рамон Аљонес отсекогаш се произведувал во помал број од Партагас, можеби со цел на задржување на повисок квалитет и побарувачка на марката.
Од 2001, кога Алтадис купил контролен дел од Хабанос СА, голем дел од форматите на Рамон Аљонес биле укинати, вклучувајќи ги многу саканите Coronas, па дури и форматот 8-9-8 кои самите го измислиле. Од форматите денес, неверојатно пупуларни се Specially Selected, Gigantes и Small Club Coronas. Хабанос СА сѐ уште ја става пурата Bit of Havana на производната листа, но ретко кој ја има видено оваа пура од 2001 наваму.
Во 2005, како дел од серијата на нови витоли наречена Edición Regional, Рамон Аљонес пуштаат во продажба ограничено издание на пури наречени Eminencias во Швајцарија.
Витоли на кубанските Рамон Аљонес
Ова е список на витоли (големини) во рамките на производната линија на Панч со нивните димензии во англиски и метрички систем и нивните vitolas de galera (фабрички имиња) како и разговорните називи според американската терминологија.
Рачно-изработени витоли Машински-изработени и рачно-довршени витоли Edición Regional
Бруцела
Бруцелите се кратки, стапчевидни бактерии од родот Brucella. Овие грамнегативни и аеробни бактерии се присутни во мочниот и половиот тракт на кравите, овците и свињите. Преносот на луѓе е редок, бидејќи во повеќето земји млечните производи се пастеризираат. Името е во чест на британскиот воен хирург Дејвид Брус.
Со ДНК анализите денес е утврдено присуство на само еден вид - Brucella melitensis со неколку биовариетети. Сепак, во практиката денес најчесто се користи старата систематика, при што биовариететите се сметаат за посебни видови на бруцели.
Бруцелоза
Бруцелозата се добива со директен контакт со заразени животни или индиректно преку контаминирана храна (особено непастеризирано млеко). Патогенот навлегува преку мукусните мембрани и се востановува во фагоцитите (микро- и макрофагите). Преку нив се пренесува во лимфните јазли, црниот дроб, слезенката, коскената срцевина и други ткива каде се формира гранулом. Од овие места бактериите можат да се прошират во крвта (хематогено распространување). Се јавува треска проследена со настинка. Со пролиферацијата на бактериите во крвта се стимулираат цитокините.
NGC 7435
NGC 7435 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7435 се споменува и како UGC 12267, MCG 4-54-4, CGCG 475-7.
Откривање
Објектот е откриен на 12 октомври 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7435 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 7435 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 57 м 54,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 8' 20"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 7435 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70116. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 168; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2238. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1175.
Салмонела
Салмонелите се стапчевидни бактерии кои припаѓаат на родот Salmonella. Тие се приближно 0,7 до 1,5 микрони во пречник со должина од околу 2 до 5 микрони, грамнегативни, многу подвижни, перитрихозно-флагелатни, факултативно анаеробни и хемоорганотрофни бактерии со оксидативен и ферментативен енергетски метаболизам. Не формираат спори. Овој род припаѓа во фамилијата на ентеробактерии. Блиски се со родот Escherichia. Се среќаваат насекаде во светот во ладно- и топлокрвните животни, луѓето, и животната средина. Кај луѓето и животните предизвикуваат многу болести.
Жозеф Лињиер го именувал овој род во 1900 година по американскиот ветеринар Даниел Елмер Салмон.
Ендрју Стентон
Ендрју Стентон (Andrew Stanton) е американски режисер, сценарист и актер роден на во Рокпорт, Масачусетс. Тој стана познат низ светот по неговите придонеси за компанијата Пиксар, и по неговите славни анимирани филмови Барајќи го Немо (2004) и Воли (2008). Тој се приклучи на тимот на Пиксар во 1990, и беше вториот аниматор (по Џон Лестер) вработен во тимот на Пиксар. Стентон дипломираше во 1987 година, на Калифорнискиот Иститут за Уметности (CalArts).
Заедно со Џо Ранфт, Џон Лестер и Петер Доктер, Стентон помогна во развивањето на приказната за првиот долгометражен филм развиен од Пиксар - Приказна за играчките. Подоцна тој беше ко-режисер на вториот анимиран филм на Пиксар - Животот на инсектите, и сценарист на филмовите Приказна за играчките 2 и Чудовишта. Подоцна го режираше најуспешниот анимиран филм на Пиксар, и вториот најуспешен анимиран филм во светот (по Шрек 2) Барајќи го Немо. За овој филм, тој доби Оскар за Најдобар анимиран филм и многу други значајни награди. Во 2008 тој го издаде филмот Воли, кој наиде на многу позитивни критики од критичарите.
Китве
Китвe (Kitwe) е трети град по број на жители во Замбија, со 363 734 жители. Се наоѓа во центарот на Бакарбелтот, главниот регион за бакар во Замбија.
Китвe има многу прегради, како Нкана Исток, Нкана Запад, Миндоло, и Гарнетон. Градот некогаш се вика Китве-Нкана.
Вененосаурус
Вененосаурус (што значи „отровен гуштер“) — род на сауроподски диносаурус кој живеел во текот на периодот Креда. Фосилите од овој диносаурус биле пронајдени од страна на волонтерот на Природноисторискиот музеј во Денвер, Тони ДиКрос во 1998 година, во карпи во Формација Сидар, која се наоѓа во североисточниот дел на Јута, САД. За првпат Venenosaurus dicrocei бил опишан во 2001 година од Вирџинија Тидвел, Кенет Карпентер и Сузана Мејер. Вененосаурусот е релативно мал (веројатно околу 10 метри во должина) титаносауриформен сауропод, познат од нецелосен скелет на возрасна единка и малолетник. Холотипот 40932 се наоѓа во Денверскиот музеј за природна историја. Примерокот се состои од пршлени на опашката, лева плешка, десна палечна коска, лева лакотна коска, метакарпали, фаланги на предните нозе, десна препонска коска, лева и десна седална коска, метатарзали, шеврони и ребра.
Геолошки и еколошки контекст
Примерокот од типот Вененосаурус во карпи во Формација Сидар, која се наоѓа во североисточниот дел на Јута, САД. Музејот на природна историја во Денвер отворил мал каменолом на планината Сидар во источна Јута. Овој каменолом произвел разновидни фосили на диносауруси, вклучително и сауроподи, тероподи и орнитоподи со различна состојба на раст. Од остатоците од сауропод од каменоломот, само една единка била целосно одгледана. Карбонатни израстоци се појавуваат на коските во каменоломот од кој е извлечен Вененосаурус.
Анатомија
Научниците кои први го опишале V. dicrocei забележале дека новиот вид најмногу личи на ''Сидаросаурус.
Карлица
Вененосаурусот покажува мешавина од пропорции на седалната коска и препонската коска на титаносаурус и не-титаносаурус. Неговите колкови најмногу личат на оние на Брахиосаурус.
Пршлени
Пршлените во средината и кон крајот на опашката биле кратки, се разликува од титаносаурусите како Andesaurus, Malawisaurus, Aeolosaurus, Alamosaurus и Saltasaurus. Нервните боцки во пршлените на средната опашка се под агол кон предниот дел на животното. Овие пршлени личат на оние на Сидаросаурус</a>, Аеолосаурус и Gondwanatitan. Пршлените се наоѓаат во преодна положба од предниот до задниот каудален пршлен.
Пршлените во близина на основата на опашката се исклучително корисни за класифицирање на сауроподи. Добиените титаносауруси имале пршлени кои биле конвексни од предната и од задната страна. Примитивните сауроподи имале пршлени кои биле рамни на двата краја (амфиплатија) или вдлабнати на двата (амфиколно). Вененосаурус можеби имал средна состојба помеѓу двата вида.
Еберсдорф
Еберсдорф може да се однесува на следниве места:
Калиакра
Калиакра е тврдина која се наоѓа на истоимениот 'рт во Добруџа, Бугарија, на бреговите на Црно Море. Најраните извори околу тврдината датираат од 4 век п.н.е., кога регионот бил населен со тракиски племиња. Во тоа време, таа се нарекувала Тиризис. Според Страбон, на оваа место се наоѓала престолнината Лизимах, еден од наследниците на Александар Македонски. Во тврдината имало скриено големи богатства кои биле донесени по освојувањето на Персија. Во времето на елинизмот и на римската епоха, тврдината била проширена.
На ова место се одвила битката помеѓу Османлиското Царство и Руската Империја во 1791 година.
Денеска, оваа месност претставува една од најголемите туристички атракции во Бугарија.
Тур де Франс 2016
Тур де Франс 2016 - 103. издание на Тур де Франс, една од големите трки на велосипедизмот. На 2 јули 2016 година, во Мон Сен Мишел, Нормандија започнала трката на 3.529 километри, а завршила со етапа на Шанзелизе во Париз, на 24 јули 2016 година. Вкупно 198 возачи од 22 екипи влегле во 21-етапната трка, која ја освои Крис Фрум од Тим Скај. Второто и третото место беа преземени од страна на Ромејн Барде (AG2R La Mondiale) и Nairo Quintana (Movistar Team), соодветно.
Марков Кевендиш од Тим Димензија Податоци освоил фаза на отворање за да ја земе жолтата маичка на трката. Возачот на Тинкоф, Петар Саган, ја освои втората етапа за да тврди жолта и да се држи до него до петтата етапа, кога Грег Ван Авермает (BMC Racing Team) ја освои сцената и жолтата маичка. Ван Авермает го загуби теренот во планинската осма фаза, завршувајќи повеќе од 25 минути зад сцената победник Фрум, кој ја зел жолтата маичка. Фрум ја задржал жолтата маичка до фаза 17 и го продолжил своето водство понатаму по силната изведба на планинскиот хронометар на сцената 18. Барде победил на планинската 19-та етапа и се преселил на второ место во целост и покрај падот на дождот, Фрум беше во можност да го продолжи водството. Тој потоа го држеше водството во финишот во Париз.
Класификацијата на бодовите ја освои Саган, кој освои три етапи. Рафал Мајка на Тинкоф ја освоил планинската класификација. Возачот на Orica-BikeExchange Адам Јејтс, на четвртото место во генералниот пласман, ја освои класификацијата на млад возач. Тимската класификација ја освои Мувистар Тим и Саган беше доделена наградата за најбогатниот возач. Кевендиш освои најмногу етапи, со четири.
Тимови
Дваесет и два тима учествуваа во изданието на Тур де Франс во 2016 година. Сите осумнаесетте UCI WorldTeams беа автоматски поканети и обврзани да присуствуваат на трката. На 2 март 2016 година, организаторот на турнејата, Amaury Sport Organization (ASO), ги објави четирите второпласирани UCI професионални континентални тимови со покана за маска: Бора-Аргон 18, Кофидис, Директна Енергија и Фортунео-Витал Концепт.
Презентацијата на тимовите - во која се претставени членовите на списокот на секој тим пред медиумите и локалните достоинственици - се одржа на плоштадот во Сент-Мер-Еглизе, Нормандија, на 28 јуни, два дена пред одржувањето на одржаната фаза во регионот. Секој тим пристигнал во воени возила од Втората светска војна, по повод одмор во Нормандија.
Латвиска митологија
Латвиска митологија — пагански верувања на латвискиот народ, реконструирани од писмени докази и фолклорни материјали.
Рана историја - неопаганство од 19 век
Постојат неколку извештаи за балтичките племиња, предците на модерните Латвијци и нивната митологија до христијанизацијата во 13 век. Од времето на христијанизацијата имало неколку извештаи поврзани со локалната митологија, вклучувајќи хроники, извештаи од патувања, записи за посета, извештаи на Језуитите и други извештаи за паганските обичаи. Овие извештаи се сметаат за секундарни извори од страна на истражувачите, бидејќи авторите не биле Латвијци, тие не ги зборувале локалните јазици и често биле пристрасни. Овие материјали понекогаш се неточни и содржат грешки и измислици, кои произлегуваат од христијанскиот поглед на светот. И покрај тоа, тие често може да се проверат користејќи информации од фолклорот. Повеќето фолклорни материјали се собрани од средината на XIX век.
Во 18-тиот и 19 век, се верувало дека балтичките племиња првично биле една нација и ги имале истите божества. Раните автори се обидувале да го реконструираат латвискиот пантеон користејќи податоци од соседните региони. Овој тренд подоцна бил адаптиран и од латвиските национални романтичари. По укинувањето на крепосништвото, се формирал нов национален идентитет, а авторите се обидувале да докажат дека балтичките културни традиции се исто толку длабоки колку и кај другите народи. Тие се надевале дека ќе можат да конструираат голем еп користејќи парчиња сочувани во фолклорот. Исто така, се верувало дека античката религија, заборавена во текот на 700-годишното угнетување, можела да биде реконструирана. Сепак фолклорните извори се покажале недоволни за извршувањето на овој потфат. Некои автори се обидувале да ги реконструираат пантеоните за да бидат импресивни како оние во старогрчката митологија, што довело до тоа некои божества да бидат едноставно измислувани. Покрај претпоставката дека божествата на другите балтички народи мора да бидат и латвиски, кои едноставно биле изгубени со текот на времето, многу нови божества биле моделирани по старогрчките и римските божества. Пример за овој тренд е латвиската епска песна Лачплесис (на латвиски: Lāčplēsis) од Андреј Пумпур, која има пантеон од латвиски и пруски богови, но некои се измислени од авторот. Слично на ова, во делата на Јури Алунан и поетот Аусеклис се претставени пантеони на измислени божества.
Во исто време, некои пагански ритуали сѐ уште биле практикувани. А бидејќи христијанството било сметано за страна религија, биле направени обиди да се обнови древната религија. Најуспешното од неопаганските движења во Латвија било Диевтуриба (на латвиски: Dievturība), основано кон крајот на 1920-тите години, според кое древните Латвијци биле монотеисти, а различните митолошки суштества се само аспекти на еден бог. Додека идејата за потреба од отстранување на странските влијанија за реконструкција на латвиските традиции била сочувана во подоцнежните периоди, обидите да се создаде пантеон на псевдобогови, налик на Олимп, на крајот замрела, бидејќи националниот романтизам бил заменет со реализам и бил критикуван во првата половина на XX век. Исто така, постоеле сомневања дека некои од фолклорните материјали можеби биле фалсификувани. Истражувањето за ова време се одликува не само со скептицизам, туку и со обиди да се откријат странските влијанија.
Советска ера – денешно време
По Втората светска војна, под советска окупација, во Латвија било забрането истражување на митологијата и особено верските концепти. Членовите на неопаганските групи биле прогонувани, бидејќи паганството се сметало за шовинистичко. И покрај ова, истражувањата продолжиле од страна на Латвијците кои се наоѓале во егзил, кои се фокусирале на митологијата од народните песни. Народните песни почнале да се сметаат како најдобар извор за митолошки истражувања за време на меѓувоениот период. Причината била што од потребата да се сочува поетската метрика и мелодијата постоела ограниченост за можни промени, па се сметало дека античките поими подобро се сочувани во народните песни отколку во другите видови жанрови на фолклорот. Според тоа, народните песни долго време биле единствениот извор за истражување на латвиската митологија. Овој пристап е критикуван од страна на современите истражувачи, кои предложуваат дека темите споменати во другите фолклорни жанрови, како што се бајките, легендите и записите за народни верувања и магиски практики, би можеле да ги надополнат народните песни, бидејќи секој жанр содржи различни теми и може да даде само делумен увид во митологијата.
Во 1970-тите години во Латвија се појавило ново фолклорно движење, чии членови може да се опишат како неопагани. Овие групи беа пантеистички, помалку униформирани, помалку догматични, заинтересирани за заштита на природата и културното наследство, и повеќе отворени за влијанието на традициите од соседните народи. Подоцна, одредени маргинални движења ја истражувале духовноста и во локалните традиции и во религиозните и духовните практики на светот, како што се источните религии. На пример, кон крајот на 1990-тите години, една од овие групи  ја прогласила шумата Покаини за древна сакрална локација, која секоја година привлекува илјадници посетители. Движењето Диевтуриба, кое продолжило да функционира во Латвија непосредно пред враќањето на независноста во 1990 година, е единствената официјално признаена паганска религија, која имала околу 600 следбеници во 2001 година. Со оглед на намаленото влијание на движењето, неговото име понекогаш се применува во поширока смисла за било која модерна практика поврзана со фолклорот.
Американски староседелски јазици
Староседелските јазици во Америка ги опфаќаат староседелските јазици кои се зборуваат од Јужна Америка па сè до Алјаска и Гренланд. Овој заеднички термин опфаќа голем број јазични семејства, умрени јазици и јазични изолати. Поради слабата класификација и сродноста на јазиците денес има предложено поголем број класификации од различни извори. Според УНЕСКО, поголем број од староседелските јазици кои можат/можеле да се најдат на територијата на Северна Америка се загрозени или изумрени.
Забелешки:
Недоволно познати јазици
Има неколку јазици што се познати само по документи, односно заверени во историски документи дека некогаш постоеле. Не се доволно познати овие јазици а тие се:
Светско првенство во ракомет за мажи 1958
Светско првенство во ракомет за мажи во 1958 година — трето по ред светско ракометно првенство за мажи. Било одржано во Источна Германија и траело од 27 февруари до 8 март 1958 година. Тимот на Германија бил составен од играчи од Источна и Западна Германија. Шведска го освоила првенството.
Прелиминарна фаза
Група Б
Група Ц
Финални натпревари
Извор: Меѓународна ракометна федерација (IHF)
Космос-913
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 31 мај 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 518 км, а најмалото на 470.
Кастра Мартис
Кастра Мартис е тврдина која се наоѓа во Кула, Бугарија. Тврдината била изградена во времето на Јустинијан I, како дел од териториите кои ги одбележувале границите помеѓу империјата и словенските напади.
Ранет Бизон
Ранет бизон е праисториска слика во Алтамира, Шпанија, создадена помеѓу 15000 и 10000 година п.н.е.
Особености
Одликите на сликата се:
Прикажана е страшната сила на бизонот, кој се бори иако е ранет, без непотребни подробости кои би ја оптовариле претставата. Чувството за форма и движење е извонреден. Ефектот е постигнат со префинето, контролирано сенчање, кое на формите им дава обилна пластичност. Прикажаната драматичност е без непотребна поетика. Силниот реализам зборува за способностита на уметникот за опсервација на природни форми. Насликан е само со две бои - црвена и темна. Неколку дамки со потемна боја ја истакнуваат пластичноста на формата. Од позадината природните карпи, чии пукнатини, истакнатини и вдлабнатини праисторискиот уметник вешто ги користел, претставувањето на животното е одвоено со темна линија, со разлика во светлини, така да на местата на кои линијате е посветла формата се отвора, а се затвора таму каде е потемна.
Ранетиот бизон е една од сликите од циклусот на извонредни цртежи зачувани на таванот во пештерата Алтамира, затоа што праисторискиот уметник сликал речиси исклучиво животни кои ги ловел, насликани се уште многу бизони, елени, коњи, диви свињи.
Хонориј
Хонориј (9 септември 384 - 15 август 425) бил римски цар а подоцна и цар на Западното Римско Царство. Познат и како Флавијан Хонориј. Со Римското Царство управувал од 393 до 395 година, а со Западното Римско Царство од 395 до 423 година. Тој е малиот син на Теодосиј I и брат на Аркадиј, кој управувал со источното царство попознато како Византија. Тој станал конзул само на двегодишна возраст. Во 393 година бил прогласен за соцар. Неговото царување се одликува со пад на Западното Римско Царство и нејзините територии. Кога тој умрел, својата империја ја оставил на работ на пропаста си. По смртта на татко му, тој со брат му ја поделил империјата на два дела. Кога станал цар, тој имал само десет години. Починал во 423 година без да остави наследник. Негов наследник е Валентијан III.
Хамерброк
Хамерброк е кварт (Stadtteil) во округот Хамбург-Мите на Слободниот и ханзеатски град Хамбург во северна Германија.
Географија
Во 2007, Хамерброк имал површина од 1,6 км2, и бил дел од округот Хамбург-Мите.
Демографија
Во 2006, во квартот Хамерброк живееле 435 луѓе. Густината на населеност била 281 на км2. 8,5% биле деца под 18 години, а 8,3% имале 65 или повеќе години. Странци биле 47,6% од населението. 20 лица биле регистрирани како невработени.
Сообраќај
Квартот е опслужуван со железничкиот систем со градските возови преку железничката станица Хамерброк.
112
112 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 112 година од новата ера, 112. од првиот милениум, 12. од II век и трета од 110-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5620 и 5621 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4862 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3872 и 3873 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 865.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 112 година се протега во 2748 и 2749, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2808 и 2809 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 655. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 526 и 525 година пред хиџра.
Балџа (Ениџевардарско)
Балџа или Бал’џа (Μελίσσι, Мелиси; до 1926 г. Μπαλίτζα, Балиѕа или Μπαλίτσα, Балица ) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.087 жители. До 1936 г. било населено со Македонци, кои денес се околу една четвртина од населението.
Географија
Селото е сместено околу 5 км југоисточно од градот Пазар (Ениџе Вардар), по патот за Воден.