cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Последните крици на саваната (филм)
„Последните крици на саваната“ („Ultime grida dalla savana“, „Final Cry of the Savanna“), исто така познат како „La Grande caccia“ или на англиски „Savage Man Savage Beast“, е влијателен Мондо филм од 1975 година, во режија на Антонио Климати (Antonio Climati) и Марио Мора (Mario Morra). Сниман низ целиот свет, негова централна тема е ловот и интеракцијата помеѓу човекот и животното. Поточно, филмот документира различни форми на лов што можат денес да се најдат во светот и како и луѓето и животните можат да бидат и ловец и плен. Како и други Мондо филмови, режисерите претставуват дека документираат вистинско, бизарно и насилно однесување и обичани, иако многу од сцените всушност се поставени. Нарацијата во филмот е на италјанскиот романописец Алберто Моравија (Alberto Moravia).
Дваесет и прва египетска династија
Дваесет и првата египетска династија обично се класифицира како прва династија на древно-египетскиот трет среден период, која траел од 1069 година п.н.е. до 945 п.н.е.
Историја
По владеењето на Рамзес III, следувало долго, бавно паѓање на кралската моќ во Египет. Фараоните на Дваесет и првата династија владееле од Танис, но главно биле активни само во Долен Египет, кој тие го контролирале. Оваа династија е опишана како „таниска“ бидејќи нејзината политичка престолнина се наоѓала во Танис. Во меѓувреме, првосвештениците на Амун во Теба ефикасно владееле со Средниот и Горниот Египет, освен со името. Последниот египетски свештеник Манетон од Себенитос изјавува во неговиот Епитом за египетската кралска историја дека „21-та династија на Египет траела 130 години“.
Долно Соње
Долно Соње (познато и како Долно Солње) — село во Општина Сопиште, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото Долно Соње е сместено на јужната падина на Водно. Селото е дел од областа Каршијак. Оддалечено е 11,5 километри југозападно од Скопје.
Историја
Во XIX век селото било дел од Скопската каза во рамките на Отоманското Царство.
Стопанство
Економијата во селото е на ниско ниво и се заснова на една фирма во која се вработени 15 работници, останатата економија е дел од сточарството и земјоделството. Луѓето се претежно вработени во фабрики и мал дел се во компании.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долно Соње живееле 410 жители, сите Македонци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Долно Соње имало 384 Македонци, сите под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Долно Соње живеат 689 жители, од кои: 678 Македонци, 2 Власи, 4 Срби и 5 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 793 жители, од кои 689 Македонци, 1 Албанец, 7 Власи, 9 Срби, 5 останати и 82 лица без податоци.
Родови
Долно Соње е македонско село.
Според истражувањата од 1950 година, родови во селото:
Општествени установи
Општествени установи кои фукционираат во селото се :
Самоуправа и политика
Селото е администрирано под раководството на месната заедница, црковниот одбор и општината Сопиште.
Културни и природни знаменитости
Водопадот „Прскало“ знаменитост, постојка и одморалиште на велосипедската патека и другите патеки во склоп на пределот село Д. Соње - „Борчиња“.
Водопадот е реткост за околината на Скопје и тоа е причина повечќе туристите да го посетат.
Пределот „село Д. Соње - Борчиња“ е еден од најатрактивните предели на планината, создадени и оптстојани без човечка помош, речиси недопрени со исклучок на ловџиите.
Манастирите се споменици на културата и туристичко угостителски објекти. Од една страна тие се споменици, а од друга страна место за престој. Манастирите се посетуваат со многу цели од кои јас потенцирам некои: староста на објектот, староста на фреските, иконте и иконостасот, се доаѓа со цел да се преспие и да воспостави црковна медицина.
Личности
Родени во Долно Соње:
Иселеништво
Селето има имиграција и тоа луѓето што во минатото мигрирале во градот повторно севраќаат назад. Селото има голем број викендаши. Во минатиот век имало 2-3 семејства кој го напуштиле селото и заминале во Австралија.
1717 во архитектурата
1717 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Оддалечени океански јазици
Оддалечените океански јазици сочинуваат подгрупа на океанските јазици, дел од групата малајско-полинезиски јазици од јазичното семејство на австронезиски јазици. Оваа група опфаќа 194 јазика. Оваа група е според традиционалната класификација на океанските јазици, и не е поддржана од посовремените класификации. Така на пример, Линч, Рос и Кроули не ја зеле предвид оваа група и ја поделиле на повеќе подгрупи.
Класификација
Според Етнолог, групата е составена од:
Наводи
Lynch, John, Malcolm Ross & Terry Crowley. (2002). The Oceanic languages. Richmond, Surrey: Curzon Press.
Болдвин (округ во Алабама)
Болдвин (Balwin County) е округ во сојузната американска држава Алабама. Главен град на округот е градот Пратвил. Според пописот во САД од 2010 година, бројот на населението во округот изнесува 182.265 жители.
Географија
Округот зафаќа површина од 2026,93 км2, од кои 1596 км2 се копно, а останатите 430,58 км2 вода. Се граничи со окурзите:
Демографија
Според пописот во 2000 година, округот броел 200.100 жители, 55.336 домаќинства 40.284 семејства. Густината на населеност изнесувала 46 жители/km2. Дури 87.15% од населението го сочинувале припадници на белата раса, а 10,29 % на црната.
Просечниот број на членови во едно домаќинство изнесувал 2.50, додека во едно семејство 2.94.
Просечниот годишен доход на едно домаќинство изнесувал 42.013 $, додека просечниот годишен доход на едно семејство изнесувал 48.458 $. Мажите заработувале повеќе од жените, па така нивниот просек изнесувал 35.168 $, додека оној на жените 22.859 $. Просечниот доход по глава на жител изнесувал 15.518 $. Од вкупниот број на семејства, 8,2% или 10,9% од вкупниот број на жители живееле под границата на сиромаштија.
Јаглеродна наноцевка
Јаглеродните наноцевки се алотропи на јаглеродот. Наноцевка со еден ѕид подразбира наноцевка која е направена од слој на графит со дебелина од еден атом (графин), завиткан во цилиндар со пречник кој се мери во нанометри. Како резултат на ова е нано-структура, каде што односот на должина-пречник преминува преку 1 000 000. Овие цилиндрични јаглеродни молекули имаат благородни својства, што ги прави корисни во многу полиња на науката како нанотехнологијата, електрониката, оптиката и други полиња на науката за материјалите. Наноцевките имаат извондредна цврстина и електрични својства и се ефикасни спроводници на топлина.
Видови
Наноцевките се цилиндрични, каде барем еден крај е затворен со полухемисфера. Тие се дел од фамилијата на фулерени. Нивниот пречник е неколку нанометри (околу 1/50,000 од дебелината на човечко влакно), а можат да бидат долги и по неколку милиметри. Наноцевките можат да бидат со еден ѕид, или со повеќе ѕидови.
Природата на врските кај наноцевките може да се објасни со применетата квантна хемија, односно со орбиталната хибридизација. Хемиските врски во наноцевките се речиси целосно sp2 врски, слични на тие во графитот. Овој тип на врска е појака од онаа кај дијамантот (ѕр3 врски) и на оваа врска се должи големата јакост на овој материјал. Наноцевките по природа се редат во вид на „јажиња“ кои заедно ги спојуваат Ван дер Вааловите сили. Под висок притисок, наноцевките можат да се спојат едни со други, што овозможува да се создадат силни жици со неограничена должина.
Повеќето наноцевки со еден ѕид имаат пречник од речиси 1 нанометар, а должина речиси илјадници пати поголема. Нивната структура може да се замисли како слој на графит односно графин, завиткан во вид на цилиндар. Вака, слојот е опишан од пар показатели кои се викаат вектори на несиметрија(n,m). Природните броеви n и m го означуваат бројот на единечни вектори во 2 насоки на кристалната решетка која е во вид на саќе. Ако m = 0, тогаш нано-цевките се наречени „цик-цак“.
Јаглеродни наноцевки со еден ѕид
Наноцевките со еден ѕид се многу важен тип на наноцевки, бидејќи имаат одлични електрични својства за разлика од наноцевките со повеќе ѕидови. Наноцевките со еден ѕид се најверојатниот кандидат за материјал кој ќе ја однесе електромеханиката под микро скалата, која денес е стандардна. Најголемиот потенцијал лежи во заменувањето на жицата со една наноцевка, што би значело драстично намалување на големината на елементите во електрониката. Наноцевките со еден ѕид се сѐ уште многу скапи, ако се земе предвид дека во 2000 година за еден грам од овој материјал би требало да платите 1500$. Ако во иднина не се измислат нови техники за производство на овој материјал, производство на фабричко ниво би било ништо помалку од научна фантастика. Веќе од 2007 година, неколку набавувачи го нудат овој материјал за 50-100$ за еден грам.
Јаглеродни наноцевки со повеќе ѕидови
Наноцевките со повеќе ѕидови се состојат од повеќе слоеви на графит завиткани во форма на цевка. Постојат два модели кои можат да се искористат за да се објасни структурата на овој тип наноцевки. Руската кукла „Бабушка“ е добар пример, каде слоеви на графите се распоредени во концентрични цилиндри, каде еден цилиндар со полупречник од (0.8) е во поголем цилиндар од (1,0). Кај пергаментниот модел, слој на графит е завиткан околу себе, како ролна пергамент, каде што растојанието помеѓу слоевите е отприлика 330 пикометри,
Јаглероден нано-торус
Нано-торус е теоритски замислена наноцевка, завиткана во торус. Овој торус би имал уникатни својства, како на пример магнетен диполен момент 1000 пати поголем од претходно претпоставениот. Својствата како магнетнот момент, топлинската стабилност варираат во зависност од полупречникот на торусот и полупречникот на цевката.
Јакост
Јаглеродните наноцевки се едни од најјаките и најкрутите материјали откриени до сега, во поглед на затегачката јакост и модулот на еластичност. Овие квалитети се резултат на ковалентните sp 2 врски кои ги формираат поединечните јаглеродни атоми. Во 2000 година, наноцевка со повеќе ѕидови беше тестирана. На тестот била измерена затегачка јакост од 63 GP (гига паскали). Бидејќи наноцевките имаат многу мала густина за цврст материјал(1.3-1.4 g/cm 3 ), нивната специфична јакост од 48,000 kN•m/kg е најголемата за било кој познат материјал. Како за споредба, високојаглеродните челици имаат специфична јакост од 154 kN•m/kg.
При прекумерна затегачка јакост, кај наноцевките се појавува пластична деформација. Но, наноцевките не се ни од блиску толку јаки при компресија. Поради нивната шуплива структура, тие се склони кон извивање кога се изложени на компресиона, свитлива и завртлива сила.
Добивање
Развиени се повеќе техники за добивање на наноцевки во позначителни количини, вклучувајќи ги лачно испразнување, ласерско топење итн. Повеќето од овие процеси со одвиваат во вакуум или во присуство на одредени гасови. Напредокот во овие процеси ги прави наноцевките по достапни и поевтини. Денес се прават напори да се открие кои биле катализаторите при добивањето на дамаскискиот челик, што би открил нов евтин начин за производство на наноцевки, откако неодамна беше откриено дека тие се дел од овој челик
Добивање со хемиски талог (CVD)
За време на овој процес, се припрема супстрат со слој од метални катализатори, најчесто никел, кобалт, железо или комбинација од сите три. Металните нано-честички, односно нивната големина влијае на пречникот на наноцевките.
Супстратот се загрева на околу 700 С°. За да се поттикне синтезата на наноцевки, во реакторот се внесуваат два вида на гасови – гас за обработка(азот, водород) и гас кој содржи јаглерод( ацетилен, етил, етанол, метан). Наноцевките растат на местата каде што има метални катализатори; гасот кој содржи јаглерод се распаѓа на површината на катализаторската честичка, и јаглеродот се распоредува на рабовите на честичката, каде наноцевките се формираат.
CVD е често употребуван метод за индустриско производство на јаглеродните наноцевки. За оваа цел, металните нано-честички се додаваат во мали количина на катализатор(MgO, Al2O3) за да ја зголеми површината односно продуктивноста на катализаторската реакција на расположливите количини јаглерод со металните честички. Негативна страна на овој метод за добивање наноцевки е отстранувањето на катализаторот со киселина, која понекогаш ја менува структурата на наноцевките. Поради тоа, алтернативни катализатори кои се растворливи во вода се користат и го имаат сличниот ефект на поттикнување на раст на наноцевките.
Дефекти
Како кај секој материјал, присуството на несовршености влијае на својствата на материјалот. Неосвршеностите можат да бидат од типот на „атом-вакансија“. Ако е голем бројот на ваквите дефекти во материјалот, затегачката јакост може да се намали дури за 85%. Друг дефект кај наноцевките е „Стоун-Велс“ дефектот, при кој се создава пар на пентагон и хептагон при прераспоредувањто на врските. Поради малата структура на наноцевките, затегачката јакост е зависна од најслабиот дел како кај веригите, каде дефект кај еден прстен може да доведе до кинење на ланецот.
Електричните својства на наноцевките исто така може да се влошат при присуство на дефект. Често спроводливоста кај дефектниот регион е намалена. Некои дефекти кај наноцевките може да го направи дефектниот регион од спроводник во полуспроводник.Несовршеностите исто така силно влијаат на топлинските својства.
Примена на наноцевките
Јакоста и флексибилноста на јаглеродните наноцевки има голем потенцијал во нанотехнолошкото инженерество. Најголемата затегачка јакост измерена кај поединечна наноцевка е 63 GPa. Сноп од наноцевки никогаш не би можел да ја постигна таа вредност за затегачката јакост, но без разлика на тоа, такви композитни материјали би имале јакост доволна за многу широка употреба. Наноцевките веќе се користат како композитни влакна кај полимерите за да ги подобрат нивните механички, топлински и електрични својства на материјалот во чија градба тие се вклучени. Една студија од 2006 година, објавена во магазинот “Nature” открила дека јаглеродните наноцевки се присутни во челикот дамаскус, што би ја објаснило неверојатната цврстина на мечевите кои се направени од него. Поради одличните механички својства на јаглеродните наноцевки, предложени се голем број на нови структури и материјали, од секојдневни предмети како облека и спортска опрема, до супер-јако платно и вселенски лифтови.
Неодамна, Џејмс Д. Ајверсон и Бред Ц. Едвардс откриле нов начин на вмрежување на молекули на јаглеродните наноцевки во полимерна матрица, со што би се формирал нов суперјак композит. Овој композит би имал затегачка јакост 138 GPa, со што би бил предизвикал револуција во многу аспекти на инженерството каде малата тежина и високата јакост се приоритет.
Надворешни врски
Модели на јаглеродни наноцевки
Црквиште (Демир Капија)
Црквиште — старохристијанска базилика со некропола и средновековна црква со некропола на подрачјето на градот Демир Капија. На десната страна на стариот магистрален пат Велес-Гевгелија со систематски археалошки истражувања и ископување извршени во 1952-1954 и во 1956 година се откриени темели од старохристијанска трикорабна базилика со нартекс и компартименти од северната страна.
1716 во архитектурата
1716 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Самоанци
Самоанците се полинезиски народ кој живее воглавно на Самоанските Острови. Мајчин јазик на Самоанците е самоанскиот јазик, но добар дел од народот е двојазичен бидејќи англискиот е доста застапен на островите. Поради политичко-историски околности, татковината на Самоанците е поделена меѓу независната држава Самоа и американската територија Американска Самоа.
Во Самоа има околу 188.000 Самоанци според податоците од 2006. Голем дел од Самоанците живеат надвор од Самоа, воглавно во Нов Зеланд (115.000 во 2001) и Австралија (39,992 во 2006)
Јазик
Мајчин јазик на Самоанците е самоанскиот јазик. Во светот се проценува дека има околу 370.00о самоански говорници, од кои 69% од нив живеат на Самоанските Острови. Во дијаспората, самоанскиот јазик се зборува во Нов Зеланд каде според пописот од 2006 година биле забележани 95,428 луѓе што зборуваат самоански, а имало 141,103 Самоанци. Така, од сите Самоанци во Нов Зеланд, 70.5 % можат да зборуваат самоански, што го прави јазикот четврт најзборуван во државата веднаш зад англиски, маорски и кинески. 66.4 % од Самоанците живеат во Окленд. Според пописот на Австралија од 2006 година, во државата имало 38,525 говорници на самоански, но имало 39,992 Самоанци.
Денисов (округ)
Денисов е округ во Казахстан во покраината Костанај со центар град Денисовка.
1715 во архитектурата
1715 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 3953
NGC 3953 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3953 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3953 има привидни димензии од 6,9' х 3,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 13°.
Други поделби
Проучување на NGC 3953 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37306. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3454. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Марко Крижевчанин
Свети Марко Крижевчанин (, –, ) – канонизиран хрватски светец на Римокатоличката црква, свештеник, кошички маченик, професор по теологија, каноник и мисионер.
Животопис
Неговото полно име било Марко Стјепан Кризин. Се родил во Крижевци, во загрепската бискупија. Најпрво студирал во језуитскиот колеџ во Грац, а подоцна и на универзитетот во Грац каде станал доктор по филозофија.
Откако станал свештеник се вратил во родната бискупија каде останал кратко време. Кардиналот Петар Пазмањ го повикал во Унгарија, го поставил управник на црковното училиште во Трнава и острогонски каноник. Подоцна му го доверил и управувањето на бенедиктанската опатија Сеплак кај Кошице.
Во тоа време Кошице било тврдина на унгарскиот калвинизам. За да ја зајакне положбата на малобројните католици, градскиот управител во Кошице повикал двајца исусовци: Стјепан Понграц и Мелхиор Гродецки. Нивната плодоносна работа ја зајакнала свеста на католиците, но предизвикала без на калвинистите. Биле лажно обвинети дека предизвикале пожар и затворени. Во тоа време со нив се наоѓал и свети Марко кој исто така бил затворен. Свирепо ги мачеле и погубиле.
Канонизација на тројцата кошички маченици се случила на 2 јули 1995 година во Кошице, Словачка.
Празникот на св. Марко Крижевчанин е на 7 септември.
Роуан Аткинсон
Роуан Себастијан Аткинсон — британски глумец, комичар и сценарист. Најпознат е со своите комедии како: Господинот Бин (Mr. Bean), Црна Гуја (Blackadder), Тенката Сина Линија (The Thin Blue Line), Џони Инглиш (Johnny English) и други. Тој е во списокот на најдобри комичари на Велика Британија.
Academia de Științe, Literatură și Arte
Academia de Ştiinţe, Literatură şi Arte (ASLA) — академско друштво со седиште во Орадеја, Романија. Преку акциите на ASLA, Орадеја е позната како главен романски културен и академски центар.
ASLA e основана во 1993 година. Тaа е поврзана со Американско романската академија (American Romanian Academy), и во 2002 година се одржала заедничка конференција. ASLA ги промовира уметностите, литературата и науките. Нејзин сегашен претседател е Ioan. Покрај Романија, академијата има над 300 членови во околу 15 земји, вклучително и места какo и Австралија.
NGC 3954
NGC 3954 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3954 се споменува и како UGC 6866, MCG 4-28-91, CGCG 127-98, ARAK 331.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3954 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3954 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3954 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37291. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1443. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Нора Робертс
Нора Робертс, родена како Елинор Мари Робертсон Eleanor Marie Robertson ; Сребрена пролет, 10 октомври 1950 ) е американски бестселер, автор на повеќе од 209 љубовни романи. Нејзините псевдоними се Џ. Д. Роб, во серија во смрт, како и Џил Марч и Сара Харстети.
Нора Робертс била првиот автор кој бил примен во 1986 година.
Животопис
Нора Робертс е родена во Сребрена пролет, Мериленд, како најмлада од пет деца и како единствена девојка. Откако дипломирала католичко училиште со строга дисцилина, се омажила млада и се преселила во Кидисвилла, Мериленд.
Во јули 1985 година година Нора се омажила за друг човек, Брус Вилдер. Веднаш потоа, ја прошириле куќата и отвориле книжарница.
NGC 6295
NGC 6295 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6295 се споменува и како UGC 10682, MCG 10-24-92, IRAS 17025+6024.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јуни 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6295 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 6295 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Држилово
Држилово — село во Општина Сопиште. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 362 жители. Дел од Македонците-муслимани, поради политичко-религиски причини, се изјасниле како Турци.
Географија и местоположба
Селото е дел од областа Торбешија и се наоѓа во западното подножје на Караџица.
Население
Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 300 жители муслимани (Македонци).
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 362 жители, од кои 115 Македонци, 242 Турци и 5 други.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 421 жител, од кои 1 Албанец, 414 Турци, 3 останати и 3 лица без податоци.
Родови
Држилово е торбешко село. Според истражувањата од 1950 година родови во селото се:
Иселеништво
До 1950 година од селото се иселиле 30 семејства во Скопје, и 40 семејства во Турција, каде се населени во Измир и околината на Измир. и после тоа има иселување воглавно во тие два правца.
Благуш
Благуш (словенечки: Blaguš) — населба во Општина Свети Јуриј на Шчавница во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Арцберг (Саксонија)
Арцберг (Arzberg) — општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија.
NGC 1873
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1873 се споменува и како ESO 85-SC54.
Откривање
Објектот е откриен на 2 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1873 е од видот OCL+EN. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,4 m. NGC 1873 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 13 м 55,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 20' 4".
Други поделби
Проучување на NGC 1873 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
Утрехт
Утрехт (Utrecht) — главниот и најнаселен град во истоимената холандската покраина. Четврт најголем град во Холандија, со население 345.080 жители во 2017 г., се наоѓа во источниот агол на конурбацијата Ранстад.
Историја
Најстарата историја на градот Утрехт се врзува со римската фортификација од околу 47 година п.н.е. Во текот на VI век, Утрехт паднал под влијание на франките. Во 690 година, ирскиот мисионер Билиброрд се населил во Утрехт, и овај град бил центарот на христијанството во Холандија во текот на целиот среден век. После средниот век, трговските градови како Амстердам, Лајден и Ротердам станале позначајни од Утрехт. После созздавањето на Унијата од Утрехт (почеток на борбата за независност на Холандија), 1579 година, бискупијата е расформирана. Повторно е обновена тек во 1853 година.
Центар на христијанството во Холандија (650–1579)
До средината на 7 век, англиските и ирските мисионери започнале да ги пробразуваат фризијците. Папата го назначил својот водач, Вилибрид, како епископ на Фризите. Мандатот на Вилибрид, генерално се сметал за почеток на Епископијата на Утрехт. Во 723 година, франкискиот водач Чарлс Мартел му подарил тврдина во Утрехт и околните земји како основа на епископите. Оттогаш Утрехт станал еден од највлијателните места на власт за Римокатоличката црква во Холандија. Архиепископот на Утрехт се наоѓал на несигурната северна граница на Каролиншкото Царство. Покрај тоа, градот Утрехт имал конкуренција од блискиот трговски центар Дорестад. По падот на Дорестад околу 850 година, Утрехт станал еден од најважните градови во Холандија. Важноста на Утрехт како центар на христијанството е илустрирана со изборот на Адријан Флорензон Бојенс како папа роден во Утрехт во 1522 година (последниот не-италијански папа пред Јован Павле II).
Градски пејзаж
Едно од главните обележја е стариот центар и каналската структура во внатрешниот град. Аудехрахт (Oudegracht) е заоблен канал, делумно следејќи ја античката главна гранка на Рајна. Таа е наредена со уникатни структури на подрумски подруми кои создаваат двојно-ниво на улица по каналите. Внатрешниот град во голема мера ја задржал својата средновековна структура, а ровот што ѕвони во стариот дел на градот е во голема мера недопрен. Поради улогата на Утрехт како утврден град, изградбата надвор од средновековниот центар и неговите градски ѕидини била ограничена до 19 век.
Клима
Утрехт има умерена океанска клима слична на речиси цела Холандија.
Демографијата
Со околу 340.000 жители, општината Утрехт е четвртиот по големина град во Холандија. Со предградијата, Утрехт има околу 500.000 жители. Околу 640.000 луѓе живеат во целата градска област на и околу овој град. Градот е дел од Г4, заедничко вложување меѓу четирите најголеми градови, вклучувајќи ги Амстердам, Ротердам и Хаг. Утрехт расте многу брзо (види табела за развој на населението). На почетокот на 2009 година, градот ја премина границата од 300.000 жители Во 2017 година, се очекува населението да порасне до 350.000, додека 370.000 до 2022 година. Според соопштението за печатот од јули 2008 година, населението на Утрехт ќе се зголеми за 36% до 2025 година, односно ќе изнесува околу 405.000 жители. Утрехт има релативно младо население, со голем број жители во возрасната категорија од 20 и 30 години, поради присуството на голем универзитет во градот. Околу 52% од населението се жени, а 48% се мажи. Поголемиот дел од домаќинствата (52.5%) во Утрехт се едночлени. Околу 29% од луѓето кои живеат во Утрехт се или во брак, или во друго правно партнерство. Околу 3% од населението на Утрехт е разведено.
Околу 69% од населението е од холандско потекло. Околу 10% од населението се состои од имигранти од земјите на западната цивилизација, додека 21% од населението е од не-западно потекло (9% марокански, 5% турски, 3% суринам и холандски Кариби и 5% од други земји). Некои од градските општини имаат релативно висок процент на првично не-холандски жители - т.е. Каналенеленд (83%) и Овервехт (57%). Како и во Ротердам, Амстердам, Хаг и други големи холандски градови, Утрехт се соочува со некои социо-економски проблеми. Околу 38% од нејзиното население или заработува минимален приход или е зависно од социјална помош (17% од сите домаќинства). Областите како што се Каналенеленд, Овервехт и Хогравен се состојат главно од високи станбени единици и се познати по релативно висока стапка на сиромаштија и криминал.
Јавен Транспорт
Поради централната местоположба, Утрехт има одлични врски со остатокот од земјата, но исто така и развиен јавен транспорт. Железничката станица Утрехт централ, е најглемиот железнички јазол во земјата, и опслужува патници на речиси сите линии во државата. Утрехт Централ е станица на железничкиот превоз во Холандија, обезбедувајќи седум дена услуга во неделата, (меѓу другите) до аеродромот Шипхол во Амстердам и аеродорот во Ротердам - Хаг. Меѓународните линии InterCityExpress (ICE) нудат услуги до Германија (и понатаму) преку Арнем до Утрехт Централна станица. Исто така во Утрехт се користи и автобускиот транспорт, како градски, односно јавен транспорт во градот.
Белешки
<references group="de Bruin, R.E.; Hoekstra, T.J.; Pietersma, A. (1999). Twintig eeuwen Utrecht, korte geschiedenis van de stad (in Dutch). Utrecht: SPOU & Het Utrechts Archief. ISBN 90-5479-040-7." />
Кучица
Географија и местоположба
Ова мало село се наоѓа во областа Јуруклак, во крајниот југоисточен дел на територијата на Општина Карбинци, а на северозападните ограноци на планината Плачковица, припаѓајќи на групата потпланински села. Селото е планинско, на надморска височина од 770 метри. Од градот Штип е оддалечено околу 30 километри.
Историја
Во век, Кучица било село во Штипската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 12,1 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 585 хектари, на пасиштата отпаѓаат 230 хектари, а на обработливото земјиште 189 хектари.
Население
Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во селото живееле 86 жители, сите Турци.
Селото е мало, но со пораст на населението. Така, во 1961 година броело 84 жители, додека во 1994 година бројот се зголемил на 125 жители, турско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Кучица живееле 119 жители, сите Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 140 жители, од кои 128 Турци и 12 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Карбинци, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Карбинци.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Радање, во која покрај селото Кучица, се наоѓале и селата Вртешка, Голем Габер, Ебеплија, Јунузлија, Калапетровци, Калаузлија, Кепекчелија, Кошево, Курфалија, Кучилат, Кучица, Мал Габер, Мичак, Муратлија, Никоман, Оџалија, Почивало, Прналија, Радање и Шашаварлија. Селото било седиште на некогашната Општина Кучица во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Вртешка, Ебеплија, Кучица, Мичак, Муратлија и Прналија.
Избирачко место
Во селото се наоѓа избирачкото место бр. 2331 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 140 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 136 гласачи.
Владимир Санџакоски
Отец Владимир Санџакоски (, -, ) — претставува задлабочен подвижник и пастир на Православната црква, кој непоштедно ја сведочел христијанската философија на животот како modus vivendi во Богочовекот Христос. Народната анамнеза на неговата личност е сè уште актуелна и во согласност со пеењето на царот, пророкот и поетот Давид: „блажен е мажот целосно реализиран од Сечовекот на новозаветниот Ден Осми“.
Отецот Владимир одлично владеел со апофатскиот јазик на теологијата како и со мистичниот јазик на црковната музика. Поради тоа, се извишил до рамништето на блескав теоретичар на источното црковно пеење, но и до височините на пцалт, чиј гласовни капацитети се ненадминати во техниката, аскезата и мистеријата.
Автор е на базична литература од областа на философската теологија и библиската егзегеза, како и на бројни црковни песнопенија чија вредност е уникална. Се упокоил во 1987 година во Струга.
Рани години
Роден е во познатото струшко семејство Санџакоски, во бракот помеѓу неговиот татко Славе (внук на познатиот Архимандрит Калистрат Зографски, игумен на Зографскиот манастир на Света Гора Атонска) и неговата мајка Стефанида (од познатото струшко семејство Мушмови).
Веднаш по зачнувањето, татко му Славе ја напуштил Струга и заминал во Соединетите Американски Држави на печалба. Во Калифорнија, тој, трагично ќе го загубел својот живот. Тој знаел за тоа дека му се родил син, но никогаш не ќе се врати назад и не ќе го види својот син Владимир, ниту пак Владимир, својот татко.
Формално образование
Отецот Владимир ги поминал сите степени на образование што тогаш постоеле во Струга. Потем завршил нижа гимназија во Охрид. Најпосле се запишал на високата гимназија во Битола. Сериозно се подготвувал да запише студии на Богословскиот факултет во Белград. Но тоа никогаш не се случило.
Отецот Владимир теологијата ја учел изворно, читајќи ги делата на светите отци и философи на Црквата. Според сопственото кажување на отец Владимир, во неговата десетта година ги исчитувал собраните дела на свети Јован Златоуст. Ги исчитувал неговите огромни дванаесет томови, за кои самио велел, дека претставуваат „дванаесет ковчези преполни со духовно злато“. Немало отец на Црквата којшто не бил студиозно исчитан од малечкиот Владимир. Сета таа литература ја поседувал во домашната библиотека. Сакајќи го својот едноутробен брат Јоаким, покрај познатата икона Воведение на Пресвета Богородица, која и денес се чува во семејството Санџакоски, Архимандритот Калистрат му испраќал по еден примерок од патристичката литература печатена во Русија.
Имено, манастирот Зограф, купувал повеќе примероци од секоја книга на Светите отци, преведена од грчки или латински на руски јазик и печатена во Киев, Петроград или Москва. По еден примерок од таа литература обврзно му испраќал на својот брат Јоаким. Притоа имал пророчка визија за тоа, што треба да се случува понатаму со семејството Санџакоски. Отецот Владимир уште од мали нозе бил целосно свесен за исклучителната вредност на тие книги. Тие му значеле повеќе од сѐ друго. Не постоел предмет на светот што можел да го израдува толку многу, колку што го радувала светоотечката литература. За тоа говори и фактот дека, во сите војни што се случувале на Балканот и во Струга, отецот прво ја спасувал библиотеката. Но дека внимателно  и целосно ја исчитал секоја книга, од првата до последната страница, сведочат и белешките што ги ставал при читањето. Која било книга  да ја отвориме денес, таа е преполана со „зри“ на отец Владимир (што значи погледни, види, внимавај, важно). Отецот Владимир не само што ги читал делата на Светите отци, туку неговиот севкупен живот го сообразувал со нивното учење.
Свештен повик
Целата душа и сиот ум на Владимир копнееле по Бога. Во струшката чаршија постоеле побожни друштва составени од еснафи во чии дуќани и работилници функционирале малечки катихетски школи. Отец Владимир често ги посетувал и бил необично сакан и добредојден заради мудроста што ја поседувал и заради можноста да им го пренесе автентичното учење на Светите отци, до кое што доаѓал преку непосредното исчитување на нивните дела. Таква била Струга и струшката чаршија во тоа време. Целата Струга знаела за монашката скромност на  Владимир. Секогаш кога одел од дома до храмот, ги избирал најосамените сокаци за да не биде мета на човечкото внимание. Дека Црквата ја сакал повеќе од сѐ говори и следната случка. При една посета на чичко му Вангел на Струга, била зима, а времето страшно заради ветрот кој бесно фиукал, ниските температури и дебело напластениот снег. Владимир требало да оди во Црква. Бил малечок. Имал само седум години. Чичко му го карал и барал од него да се откаже од одењето во храмот и притоа се повикувал на страшното невреме. Имајќи ја верата на апостолите, малиот Владимир му се обратил на стрикото со следниве зборови: - „и камења да паѓаат од небото, јас ќе отидам во Црква”, и отишол. Црквата за отец Владимир била предвкус на Рајот. Во Светата литургија и во сиот богослужбен живот што од него произлегува, Утрените и Вечерните богослужби, седумте молитвени алки на дневниот молитвен циклус, седмичниот богослужбен циклус, годишниот литургиски циклус и во светотаинствениот живот на Црквата, Владимир станувал антиципатор на невечерниот Ден Осми. Ништо не смеело да се пропушти. Со својата беспрекорна редовност и ревност во богослужбениот живот, тој Светите богослужби ги претворал во своевидно училиште на благочестието и музичката уметност. Таму тој ги учел тајните на византиското црковно пеење, имајќи ги за наставници најдобрите певци.
Средбата со владиката Николај (Велимировиќ)
Школувајќи се во Охрид, имал благослов Божји да живее во епископскиот двор на владиката Николај (Велимировиќ). Отец Владимир секогаш, со голема благодарност си спомнувал за владиката Николај. Посебно го импресионирало неговото аскетско држење, огромната ученост, врвната способност за беседење, љубовта кон Света Гора Атонска и монаштвото, љубовта кон аскетската димензија на нашиот православен македонски народ. Отец Владимир е вистинска реткост во историјата на Црквата, бидјеќи од спомнатиот високоучен и аскетски настроен владика Николај, бил прецозно оценет. Високо било оценето духовното поведение на личноста на малечкиот Владимир, неговото огромно теолошко познавање и огромниот теолошки багаж што го носел со намера да го сподели со сите. Високо било оценето и неговото познавање византиско-словенското црковно пеење, како и неговата ревност во богослужбениот живот на Црквата. Поради сето тоа, иако псалт и премногу млад по години, владиката му допуштал да беседи на Светите литургии. Беседите на отец Владимир биле натопени со патристички содржини и траеле долго. Сите тие се запишани и засекогаш оставени во наше наследство.
Прва парохија во манастирот во с. Лешани
Отецот Владимир како свештеник продолжил да живее богопосветено. Неговата прва парохија била манастирот во Лешани посветен на Сите Светии. Отецот живеел со уверување, дека првата парохија на Сите Светии ја добил по молитвите на сите светители, спрема кои негувал огромна љубов и верност. Целиот свој живот се дружел со нив, препишувајќи ги нивните хагиографии. Со целиот свој живот ги славел и го барал нивниот молитвен покров пред Господа. Длабоко верувал дека Бог ја благословил неговата пастирска дејност по молитвите на Сите Светии. Во Лешани, отец Владимир и презвитера Славка, живееле навистина херојски и  подвижнички живот. Постојано се сораспнувале со распнатиот Христос. Живееле во неизглаголива беда и сиромаштија. Едвај преживувајќи го славеле Господа и го крепеле народот упатувајќи го на Христа, единствената вистинска утеха и надеж за сите. Милоста Божја и љубовта Божја кон нив се огледа и во примерот што се случил во самиот манастир. Само неколку минути откако ја напуштиле ќелијата од манастирскиот конак во која живееле, германците фрлиле бомба и ја разнеле.
Служба во с. Долна Белица
Од манастирот на Сите Светии, отецот Владимир бил преместен во Долна Белица. Таму пак, биле стационирани силите на Џемо и Мефаиљ. И двајцата биле озлогласени албански балисити. Знаејќи за опасностите што го демнеле отецот Владимир, презвитерата Славка постојано го следела својот богомудар и бестрашен сопруг. Од овој период е позната следнава случка. Во селото Долна Белица балистите извршиле бестијален колеж над  сите членови на едно православно влашко семејство. Ги исклале родителите и дечињата. Ѕидовите на одајата во која, што се случувал масакарот на невините жртви, биле насекаде испрскани со човечка крв. Отецот Владимир бил повикан да го изврши опелото. На влезот од селото отецот го сочекале балистите на Џемо и почнале да му дофрлаат навредливи зборови со намера да го извадат од рамнотежа, а потем, при првиот обид за одбрана, физички да го ликвидираат. Отецот „како јагне на заколение“ го поднесувал товарот на навредите. Но, презвитерата Славка се исправила пред нив и жестоко ги прекорила. Тие, сметајќи за недостојно да се пресметуваат со една жена, се повлекле. Така влегле во селото и го извршиле опелото над маченички убиените православни христијани од Долна Белица.
Архијерејски намесник на струшкото архијерејско наместништво
Во Струга формирал црковниот хор без да ја има наклонетоста на новата власт. Против волјата на тогашните комунистички власти собрал добри и богобојажливи луѓе од Струга кои немале никакво музичко образование и ги устроил во еден ретко убав и ретко виден црковен хор против кого што пишувале тогашните новини. За музички неуките хористи, отецот смислувал посебни знаци, налик на екфонетските, но и ги преведувал богослужбените поетски текстови од црковно - словенски на македонски јазик. Отец Владимир е првиот свештеник на Македонската православна црква кој почнал со часови по веронаука за струшката православна младина и покрај жестокото противставување на тогашниот режим. Моќниот духовен лик на отец Владимир ги собирал верните околу себе и ја уживал довербата на архијереите на Македонската православна црква. Особена почит кон личноста и делото на отец Владимир укажувале Блаженејшите Архиепископи Охридски и Македонски Доситеј и Ангелариј, како и Митрополитите Наум Брегалнички, Климент Преспанско - Битолски, Методиј Дебарско - Кичевски и др. Пастирската мисија на отец Владимир беше наградена со највисоките црковни одликувања: протоереј и ставрофор.
Упокојување
Отецот Владимир се упокоил во 1987 година, радосен што еден од четирите негови синови, отецот Стефан Санџакоски, тргнал по патот на Архимандритот Калистрат, монахињата Стефанида и неговиот пат. Со надеж дека Името Божје ќе биде сакано и славено од идните генерации на семејството Санџакоски до скончаније вјеки, заминал и ја доживеал својата лична Пасха од овде таму. Длабоко веруваме и знаеме, дека денес, отец Владимир е презвитер облечен во рувата истакени од божествената светлина и учествува во вечно служената Небесна Литургија. На неа се слави и пее нашиот вистински Бог во Троица. Отец Владимир е граѓанин на Градот Божји (Блажени Августин). Негов Градоначалник е Богочовекот Христос. Длабоко веруваме и знаеме дека, тој оттаму не престанува да се моли за нас сите.
Литература од област на философска теологија и библиска егзегеза
Автор е на стотоци беседи изречени на крајот од Светите божествени литургии. Тие се натопени со светоотечка мудрост, со мудроста на светите апостоли и светите пророци. Пишувани се со јазикот на стружани, бидејќи во тоа време не постоеше кодифициран книжевен македонски јазик, поради што сметаме дека неговите беседи имаат историско значење за развојот на актуелниот книжевен македонски јазик. Идни научници и експерти од таа област, ќе треба сериозно да го истражуваат јазикот на отец Владимир. Јазикот на отец Владимир  историски би можеле да го сместиме некаде помеѓу Кирил Пејчиновиќ и Блаже Конески. „Возљубени во Богомладенецот Христос, браќа и сестри,
ХРИСТОС СЕ РОДИ!
Денес го празнуваме натприродното рождество на вотеловениот и вочовечениот Логос Божји, бессемено од Пречиста Дева Марија. Иако натприродноста на Рождеството не ги укинува законите на природата, тоа го саштисува (шокира) умот на човекот. Та тоа е чудо на чудесата заради премудрата сила Божја која стои над козмичките закони и повела со нив. Таа релација помеѓу Творецот и тварта смирено и смерно ја потврдиле познатите природонаучници Њутн, Паскал, Тесла и уште бесчислено многу други ним соподобни умножувачи на научното скапоцено азно и чувари на животворната вера во живиот Бог на Авраама, Јакова и Исаака. Нивната благоговејност ја изразувале така што при спомнувањето на Бога, станувале симнувајќи ја шапката.
„Денес Дева Го раѓа Оној, Кој постои пред тварта“.
Возљубени христијани, Господ, Црквата Своја, со ова натприродно собитие ја сочува од преди векови, еда би останала несомнена и верна тогаш кога ќе се исполни времето за остварување на однапред благовестеното свештено собитие.
Не ли е чудо тоа што Бог од ребрата на првородителот Адам ја создаде Ева, прамајката наша, без да му наштети со било што? Та и Спасителот наш Го роди Дева, неискусомужно и бессемено, бидејќи Бог ѝ ја заварди девственоста и после рождеството. Севозможно Му е на Оној Кој ја создал природата. Сполај Му Нему Кој ја дарувал природата со закони, со кои во беспрекорна послушност исполнувајќи ги, таа постои за да Го слави Создателот.