cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
СТАРТ 3 (договор)
СТАРТ 3 е билатерален договор меѓу Русија и САД за намалување на јадреното вооружување. Договорот бил потпишан во Прага на 8 април 2010 година. Документот, кој се нарекува „Прашки договор“ е составен од три дела кои се правно обврзувачки - текстот на договорот, евиденција за дополнителни права и обврски што се однесуваат на условите на договорот, како и технички измени и дополнувања на Протоколот.
СТАРТ 3 ги обврзува двете земји да ги намалат боевите глави на 1,550 парчиња во секоја земја, што претставува намалување од речиси 2/3 во однос на СТАРТ 1 договорот. Покрај тоа, договорено е и намалување на мобилните ракекетни системи на 700 што е половина од дотогашната бројка.
Според договорот, сите обврски мора да бидат исполнети во рок од седум години од датумот на стапување во сила на новиот договор. Договорот ќе трае десет години, со можност да ја обнови до пет години по неговото истекување.
Надворешни врски
Strategic Arms Reduction Treaty
NGC 3289
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3289 се споменува и како ESO 375-65, MCG -6-23-54.
Откривање
Објектот е откриен на 20 април 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3289 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 3289 има привидни димензии од 2,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 34 м 7,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 19' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 3289 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31253. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 366; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7193.
Хуе
Хуе е мало гратче во северен Виетнам.
Познато е за време на маскарите кои таму ги извршија комунистите во времето кога се водеше Виетнамската војна.
Масакрите во Хуе се едни од најкрвавите во современата историја, бидејќи за многу кус период се убиени околу 3000 луѓе, многу се мачени, некои се закопувани живи, и се применувани нехумани методи како што се „капењето со пијавици“ и сл. Сепак, за овој масакр постојат и конспиративни теории кои велат дека комунистите никогаш не кренале рака на населението, а најдените гробници и останки се дело на американската пропаганда која не бирала средства.
ФК Шафхаузен
Клубот се натпреварува во Челенџ лигата, второто ниво на швајцарскиот фудбал.
Fais que ton rêve soit plus long que la nuit
Fais que ton rêve soit plus long que la nuit е албум на Вангелис кој бил снимен во 1971 година и објавен во 1972 година. Албумот бил издаден само во Франција и Грција и е посветен на Мајски протести во Франција од 1968 година.
Законодавство на Европската Унија
Содржина
1 Основни тела
1.1	Парламент
1.2	Совет
Споредни тела
2.1 Комисија
2.2 Државни парламенти
3 Обична законодавна постапка
4 Специјална законодавна постапка
4.1 Советодавна постапка
4.2 Одобрувачка постапка
4.3 Самостојно дејствување на Комисијата и Советот
5 Преглед на договорите
5.2 Упростен преглед на договорите
5.3 Посебна клаузула
6 Акти
8 Надворешни врски
Главен предмет: Европски Парламент
Членовите на Парламентот се избираат на секои 5 години, преку директни универзални избори. Организиран е како повеќепартиски парламент, раководејќи повеќе со работата во комитетите и заседавањето на политичките групации, отколку со национални делегации. Меѓутоа, неговите политички групи се доста немоќни, и тоа поради статусот на проширени идеолошки групи на веќе постоечките државни партии. Моќта на Парламентот значително се зголеми од почетокот на 50-те па натаму со доаѓањето на нови законодавни постапки кои овозможија повеќе еднаквост помеѓу Парламентот и Советот. Ова се потврди и со неговата улога во назначувањето на Комисијата, која отсекогаш одговарала пред него (Парламентот има право на критика).
Совет
Главен предмет: Совет на Европската Унија
Советот на Европската Унија (или Советот на Министри) ги претставува државните влади на земјите членки, а неговиот состав е главно бројката на земјите членки (27) преку гласови кои се земаат предвид според бројот на населението на земјите. Како таков, тој не заседава според политичките групи и наместо спроведување на поголемиот дел од својата работа во комитетите, таа се изработува од дипломатски претставници (КОРЕПЕР).
Комисија
Главен предмет: Европска Комисија
Комисијата има виртуелен монопол на воведувањето на закони во законодавниот процес и е моќ што и дава на Комисијата значително влијание како поставувач на дневниот ред за ЕУ како целина. Комисијата често воведува законодавство по налог на Советот или по предлог на Парламентот, но од неа зависи каква форма ќе имаат предлог-законите. Според обичната законодавна постапка (види подолу), негативниот одговор од Комисијата го принудува Советот да гласа едногласно. Исто така, има ограничени случаи каде Комисијата може да донесува закони по сопствена иницијатива (види подолу).
Државни парламенти
Главен предмет: Државни парламенти на Европската Унија
Државните парламенти на Европската Унија имаат “механизам за навремено предупредување” со кој, ако една третина поднесе приговор – “жолт картон” – врз основа на прекршување на принципот на изборност, тогаш предлогот мора да се провери. Ако мнозинството го стори тоа – “портокалов картон” – тогаш Советот или Парламентот можат веднаш да гласаат против. Ако логистичките проблеми при ваквата практика се надминати, државните парламенти ќе формираат “трета виртуелна комора”.
Обична законодавна постапка
Обичната законодавна постапка, порано позната како заедничка одлука, е главната постапка преку која се донесуваат директивите и регулативите. Членот 294 ТФЕУ ја отсликува обичната законодавна постапка на следниов начин. Комисијата го доставува законодавниот предлог до Парламентот и Советот. На првото читање Парламентот зазема своја позиција. Ако Советот го одобри текстот на Парламентот, тогаш законот се одобрува. Во спротивно, ќе го претстави своето мислење и ќе го врати во Парламентот, со објаснување. Комисијата исто така го известува Парламентот за својата позиција. На второто читање, законот се донесува ако Парламентот го одобри текстот на Советот или не успее да донесе одлука. Парламентот може да го одбие текстот на Советот, што доведува до неуспех на законот, или да го измени и врати до Советот. Комисијата дава мислење уште еднаш. Онаму каде Комисијата ги отфрлила измените, Советот мора да дејствува едногласно. Ако во рок од три месеци по добивањето на текстот од Парламентот Советот го прифати, тогаш законот се усвојува. Во спротивно, Претседателот на Советот, во согласност со Претседателот на Парламентот го свикува Комитетот за Разрешување, составен од Советот и еднаков број на пратеници (во присуство на Комисијата). Комитетот составува заеднички текст врз основа на двете позиции. Ако во рок од шест недели не успеат да договорат заеднички текст, тогаш законот е одбиен. Но ако успеат и Комитетот го одобри текстот, Советот и Парламентот (гласајќи со мнозинство) мораат да го прифатат дадениот текст. Ако кој било од нив не го стори тоа, тогаш законот не е усвоен. Ова беше воведено со Мастришкиот договор, како и постапката на заедничка одлука, и беше првично наменета да ја замени постапката на соработка (види подолу). Постапката на заедничка одлука беше променета со Договорот од Амстердам и бројот на правни основи каде беше спроведена е значително зголемен од вториот договор и Договорот од Ница. Беше преименувана во “обична законодавна постапка” и проширена во речиси сите области (како што се земјоделство, рибарство, транспорт, структурни фондови, целиот буџет и третиот поранешен столб со Договорот од Лисабон).
Специјална законодавна постапка
Договорите обезбедуваат спрецијални законодавни постапки за чувствителни области. Во ваквите случаи, Советот или Парламентот усвојува закони самостојно со само вклучување во постапката на другиот. Еминентни постапки се советодавните и одобрувачките постапки, иако многу други се употребуваат за конкретни случаи.
Советодавна постапка
Главен предмет: Советодавна постапка
Според оваа постапка Советот, дејствувајќи едногласно или со квалификувано мнозинство, во зависност од политичката област, може да усвојува закони врз основа на предлог од Европската Комисија по консултирање со Европскиот Парламент. Од Советот се бара да се консултира со Парламентот за законодавните предлози, но не е обврзан со позицијата на Парламентот. Во практиката, Советот често го игнорира предлогот на Парламентот па некогаш дури и донесува одлука пред да го дознае неговиот став. Сепак, Европскиот Суд на Правдата донесе одлука дека Советот мора да го чека мислењето на Парламентот и ги поништува законите што Советот ги донел пред Парламентот да го изнесе своето мислење. Парламентот повремено прави опструкција на законите што не му се допаѓаат со давање на официјална проценка со цел да се добие моќ против овие предлози, одолговлекувајќи го законодавниот процес. Пред Единствениот Европски Акт советодавната постапка беше најупотребувана во тогашната Европска заедница. Оваа постапка сè уште се употребува во однос на ослободувања на внатрешниот пазар и конкурентниот закон. Се користи и во однос на советодавните тела на Унијата како што се Комитетот на Регионите и Економскиот и Социјалниот Комитет од кои се бара да се консултираат во рамките на повеќе области според договорите под чие влијание е нивната стручна област. Ваквата постапка се одвива во прилог на консултации со Европскиот Парламент или други законодавни постапки.
Главен предмет: Одобрувачка постапка
Во оваа постапка, Советот може да донесува закони врз основа на предлог од Европската Комисија во согласност со Парламентот. Тој има законско овластување да прифати или одбие предлог, но не постои законски механизам за предлагање измени и дополнувања. Парламентот сепак го обезбеди Комитетот за Разрешување и постапката за давање привремени извештаи со загрижувачки предмети на Советот со закана да ја задржи својата согласност ако предметите не се разгледаат. Ова важи и за прием на членови, методи на повлекување, обезбедување општа законска основа за подружници и борба против дискриминација.
Самостојно дејствување на Комисијата и Советот
Со оваа постапка Советот може да донесува закони предложени од Комисијата без мислењето на Парламентот. Се употребува при одредување заедничка надворешна тарифа (Член 31 (поранешен член 26)) и при преговарање за трговски договори под Заедничката Трговска Политика (Член 207 (3)).
Самостојно дејствување на Комисијата
Преглед на договорите
Договорот од Лисабон од 2009 година создаде два различни начини за понатамошни измени на договорите од Европската Унија: обична ревизиска постапка која е многу слична на минатиот процес на прегледување, вклучувајќи одржување на меѓувладина конференција, како и поедноставена ревизиска постапка во Дел Три од Договорот за функционирањето на Европската Унија, која се занимава со внатрешна политика и дејствувањето на Унијата, можат да бидат изменети со едногласна одлука на Европскиот Совет која подлежи на ратификација од сите земји-членки на вообичаениот начин. Договорот исто така обезбедува клаузула која му овозможува на Европскиот Совет да може едногласно да одлучи да го замени едногласното одлучување во Советот на Министри со квалификувано мнозинство (ГКМ) во конкретни области со претходна согласност на Европскиот Парламент, и да премине од специјална законодавна постапка во обична.
Обична постапка на прегледување
1.	Предлози за измена на договорите се поднесуваат од земја-членка, Европскиот Парламент или Европската Комисија до Советот на Министри кој, пак, ги носи до Европскиот Совет и ги известува земјите-членки. Нема ограничувања за тоа каков вид амандмани можат да се предложат. 2.	Европскиот Совет, по консултации со Европскиот Парламент и Комисијата, гласа да се разгледаат предлозите врз основа на мнозинство, а потоа или: •	Претседателот на Европскиот Совет свикува конвенција со претставници од државните парламенти, влади, Европскиот Парламент и Европската Комисија за понатаму да ги разгледа предлозите. Во догледно време, конвенцијата ја доставува својата конечна препорака до Европскиот Совет. •	Или Европскиот Совет решава да не свикува конвенција и ги поставува надлежностите за меѓувладината конференција. 3.	Претседателот на Европскиот Совет свикува меѓувладина конференција со претставници од владата на секоја земја-членка. На конференцијата се изготвува и финализира договор врз основа на препораките од конвенцијата или надлежностите на Европскиот Совет. 4.	Водачите на ЕУ го потпишуваат договорот. 5.	Сите земји-членки мора да го потврдат договорот “во согласност со нивните уставни барања” за да стапи на сила. Упростена постапка на прегледување 1.	Предлозите за измена на Дел Три од Договорот за функционирањето на Европската Унија се поднесуваат од земјите-членки, Европскиот Парламент или Европската Комисија до Советот на Министри кој, пак, ги доставува до Европскиот Совет и ги известува земјите-членки. Предложените амандмани не можат да ја зголемат надлежноста на Унијата. 2.	Европскиот Совет, по консултации со Европскиот Парламент и Комисијата, гласа за да донесе решение за измена на Дел Три врз основа на предлози добиени со едногласност. 3.	Сите земји-членки мора да ја одобрат одлуката “во согласност со нивните уставни барања” за да стапи на сила. Посебна клаузула Посебната “Passerelle” клаузула овозможува менување на гласачките постапки без коригирање на ЕУ договорите. Според оваа клаузула Европскиот Совет може, по добивање согласност од Европскиот Парламент да гласа едногласно за да: •	му дозволи на Советот на Министри да дејствува врз основа на квалификувано мнозинство во области каде претходно морал да дејствува едногласно. (Ова не важи во случаи на одбрана и воени импликации.) •	дозволи законодавството да се усвојува врз основа на обична постапка, онаму каде претходно требало да се употреби специјална законодавна постапка Одлуката на Европскиот Совет да користи која било од овие одредби може да стапи на сила само ако, по шест месеци сите државни парламенти биле известени за одлуката, и никој не се спротивставил.
Акти Дополнителни информации: Право на Европската Унија Законските акти кои произлегуваат од овие постапки можат да имаат различни форми. Прописот е закон кој има директен ефект; на пример регулативите за роаминг трошоци каде веднаш се поставува цена на повиците од мобилен телефон направени во друга земја на ЕУ. Директивите треба да се променат, до одреден степен, во државни закони; на пример директивите за авторските права кои беа пренесени во Грција како закон бр. 2557/1997 и во Ирска како Европски Заедници (прописи за заштита на авторските права) 1995. Одлуката има директен ефект, но само кога се однесува на конкретна личност или субјект, а постојат и други разни не-обврзувачки инструменти.
Дамски гамбит
Дамски гамбит — шаховско отворање кое настанува со потезите: (1) d4 d5 и (2) c4.
Ова е едно од најстарите познати отворања. Како што има запишано Луис Рамирез Луцена за него во 1497, тоа се јаввува и порано, во Гетингенските ракописи. За време на раниот период на модерниот шах, отворањата со дамскиот пешак не биле во мода, и Дамскиот гаммбит не станал вообичаен сѐ до еден турнир од 1873, одигран во Виена. Како што Штајниц и Тараш ја развивале шаховската теорија и унапредувајќи ја проценката за положбена игра, Дамскиот гамбит станал многу популарен. Својата најголема популарност ја има достигнато во дваесеттите и триесеттите години на 20. век и на светското првенство во 1934 ова отворање е играно во 32 од 34 партии. Откако црниот сѐ повеќе се пренасочувал од играњето на симетруични отворања, отворањето Индиска одбрана станало популарно и влегло во конкуренција со Дамскиот гамбит. Дамскиот гамбит и денес е често игран и е значаен дел од репоертоарите на отворање на многу велемајстори. Со 2.c4, белиот се заканува да го замени крилниот с-пешак за централен пешак и да доминира во центарот по e2-e4. Ова не е вистински гамбит, бидејќи доколку црниот ја прими жртвата во вид на пешак не може да очекува да ја задржи. Стапица во отворањето по црниот може да настане по 1.d4 d5 2.c4 dxc4 3.e3 b5? (црниот се обидува да го заштити својот пешак, но избегнува да продолжи со некој развоен потег, на пр. 3...е5!) 4.a4 c6? 5.axb5 cxb5?? 6.Df3! со освојување на фигура на ослабеното дамско крило на црниот.
Дамскииот гамбит е поделен во две големи групи, зависно од потегот на црниот: Примен дамски гамбит и Одбиен дамски гамбит. Во Примениот дамски гамбит, црниот игра 2...dxc4, привремено отстапувајќи го центарот за да добие послободен развој. Во Одбиениот дамски гамбит, цврниот го задржува централниот пешак на d5. Често црниот е стеснет, но тој се стреми кон размена на фигурите и искористување на полињата c5 и e5 за своите пешаци за да ја ослободи.
Главни варијанти
По 1.d4 d5 2.c4, црниот има можност играта да ја продолжи на повеќе начини:
Технички, секој одговор на црниот освен 2...dxc4 (или некоја друга линија која води до одигрување на потегот ...dxc4 води до настанување на Примен дамски гамбит) е Одбиен дамски гамбит, но Словенска одбрана, Чигоринова одбрана и Албинов контрагамбит се сметаат за посебни отворања. Всушност, постојат голем број варијанти на Одбиен дамски гамбит, по 2...e6, од кои многу од нив гарантираат посебна заштита. Православната одбрана и Тарашовата одбрана се два многу значајни примери. Исто така постојат и многу други одговори:
Знаме на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република
Знамето на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република било усвоено во 1954 година од страна на тогашната влада на Руската СФСР. Знамето било во употреба сè до 1991 година кога било заменето со денешното знаме на Русија.
Космос-2385
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 28 декември 2001 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1417 км, а најмалото на 1416.
Земји членки на Европската Унија
Земји членки на Европската Унија се 27. Секоја од нив учествува во Договорите на Европската унија, и со членството има привилегии и обврски.
Сегашни Земји членки
Земјите се подредени по хронологија на нивно приклучување во ЕУ:
Наводи
Euroopan unioni
Под Корија (Житоше)
Под Корија — археолошко наоѓалиште во прилепското село Житоше. Ноаѓалиштето поради неистраженоста највеворајтно претставува населба, чиј период не е датиран. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека западно од селото постоела постара населба.
V339 Делфин
V339 Делфини (Delphini) или Нов Делфин (Nova Delphini) 2013 (PNV J20233073 +2046041) ― светла нова ѕвезда во соѕвездието Делфин. Откриена била на 14 август 2013 година од аматерскиот астроном Коичи Итагаки во Јапонија и потврдена со телескопот Ливерпул на Ла Палма. Новата се појавила со величина од 6,8 степени кога била откриена и достигнала врв со јачина од 4,3 степени на 16 август 2013 година. Нова се произведува со спојување на насобраниот материјал на потомокот на новата на белото џуџе, добиен од неговата придружна ѕвезда. Така системот на новата е бинарна ѕвезда и класична нова. Белото џуџе е јаглеродно-кислородно бело џуџе, со проценета маса од 1.04 ± 0.02. сè уште не постои спогодба за тоа што е бинајниот орбитален период; проценките се движат од 3,15 часа до 6,43 часа. V339 Делфин е првата нова што била забележана дека синтетизира елемент литиум. Производство на литиум-7 од распаѓање на берилиум-7, што било забележано при ветрот што дува од новата. Ова е првиот директен доказ за снабдувањето со литиум на меѓуѕвездената средина од астрономски објект. Литиум-7 е кревок во околината во средината на една нова, така што исфрлањето од околината во средината е неопходно за набљудување на литиум. Берилиумот бил произведен со соединување на хелиум-3 со хелиум-4. Нуклеосинтезата на литиум е важна во проучувањето на хемиските изобилства во универзумот.
Науката во 1869 година
1869 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Науката во 1868 година
1868 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Социјална психологија
Социјалната психологија претставува интердисциплинарна наука помеѓу психологијата и социологијата која што проучува како мислите, чувствата и однесувањето на луѓето се под влијание на актуелното, замисленото или имплицитното присуство на другите. Во оваа дефиниција, под научна се мисли на емипирискиот метод на истражување. Под термините мисли, чувства и однесување се мисли на сите психолошки променливи кои можат да се мерат кај човекот. Со тврдењето дека туѓото присуство може да е замислено или имплицитно се сугерира дека ние сме подложни на социјално влијание дури тогаш кога никој друг не е присутен, на пример при гледање телевизија или при следење на повнатрешнети културни норми. Социјалните психолози типично го објаснуваат човечкото однесување како резултат на интеракција на ментланите состојби и социјалните ситуации.
Социјалните психолози затоа се справуваат со факторите кои нè водат да се однесуваме на одреден начин во присуство на други лица, и ги следат условите под кои одредени однесувања/акции и чувства се појавуваат. Социјалната психологија се занимава со начинот на кој овие чувства, мисли, верувања, намери и цели се конструираат и како такви психолошки фактори, пак, влијаат врз нашите интеракции со другите.
Социјалната психологија е дисциплина која традиционално ги поврза психологијата и социологијата. Во текот на годините веднаш по втората светска војна имало чести соработки помеѓу психолозите и социолозите. Сепак, двете дисциплини станаа сè повеќе специјализирани и изолирани една од друга во последниве години, со социолозите фокусирајќи се на "макро променливи" (на пример, социјална структура), во многу поголема мера. Сепак, социолошкиот пристапи на социјалната психологија останува важен партнер на психолошки истражувања во оваа област.
Клучни интереси на социјалната психологија
Друг начин да се одговори на прашањето "Што претставува социјалната психологија?" е да се опишат појавите кои социјалните психолози всушност ги проучуваат. Секако дека социјалните психолози го проучуваат човековото однесување, но нивен примарен интерес е човековото однесување во социјалниот контекст. Има четири основни истражувачки области во рамките на социјалната психологија:
(1) влијанието коешто еден поединец го има врз друг поединец,
(2) влијанието коешто групата го има врз членовите,
(4) влијанието коешто една група го има врз друга група.
Влијанието на поединецот врз другите поединци
Поединецот е под влијание на другите поединци на многу начини. Во секојдневието, комуникацијата што ја остваруваме со другите луѓе може значително да влијае врз тоа како една личност ќе го поима социјалното опкружување. Убедувањата од страна на другите може да ги менува уверувањата на поединецот за светот воопшто како и неговите ставови кон другите лица, групи или предмети. Покрај влијанијата и убедувањата, исходите од однесувањето на поединците често се производ од дејствијата на другите лица. На пример, ако некој се затекне во некоја опасна ситуација, помош може да му биде пружена од некој алтруистички минувач. Во друга пак ситуација, истата таа особа може да биде нападната од некој агресивен минувач. Социјалните психолози ја истражуваат природата и потеклото и на алтруизмот и на агресијата, но и на други меѓучовечки активности како што се соработката и натпреварувањето. Исто така, релевантни тука се и разните интерперсонални сентименти. Еден поединец може да развие тврди ставови кон друг (сакање, одбивност, мразење) врз основа на тоа кој е другиот и што тој прави. Социјалните психолози ги испитуваат овие прашања со цел да откријат, на пример, зошто одредени поединци развијат позитивни ставови кон некои, а негативни кон други луѓе.
Влијанието на групата врз поединецот
Втората област од интерес на социјалната психологија е влијанието на групата врз однесувањето на нејзините поединечни членови. Бидејќи поединците припаѓаат на многу различни групи - семејства, работни групи, семинари и клубови – тие поминуваат многу часови во интеракција со другите членови од групата.
Групите влијаат и го регулираат однесувањето на своите членови, обично преку воспоставување норми или правила. Еден производ од ова е конформизмот - процес преку којшто членот на групата го прилагодува своето однесување со цел да го доближи или изедначи со нормите на групата.
Групите, исто така вложуваат значително долгорочно влијание врз своите членови преку социјализацијата - процес кој им овозможува на групите да го регулираат она што нивните членови ќе го научат. Социјализацијата претпоставува дека членовите ќе бидат соодветно оспособени да играат улоги во групата и во поширокото општество. Таа го обликува знаењето, вредностите и вештините на нејзините членови. Еден од резултатите на социјализацијата се јазичните вештини; политичкото и верското уверување, ставовите, нашето поимање за себе итн.
Влијанието на поединецот врз групата
Третата област од интерес на социјалната психологија е влијанието на поединците врз групните процеси. Како што секоја група влијае на однесувањето на своите членови, така и членовите може да влијаат на самата група. На пример, поединците придонесуваат за продуктивноста и донесувањето одлуки што ќе произлезат од групата. Понатаму, некои членови може да посакаат да ја водат групата, да вршат функции како што се планирање, организирање и контрола, неопходни за успешност на групата во целина. Без делотворно водство и координацијата меѓу членовите, групата ќе стагнира, ќе се уназадува или ќе пропадне. Исто така, поединците и малцинските коалиции често иновираат промени во групната структура и групните процеси. И водството и иновациите зависат од иницијативата, увидот и преземањето ризици од страна на поединците.
Социјалната психологија и сродните науки
Социјална психологија е тесно поврзана со неколку сродни области особено социологијата и психологијата. Социологијата е наука за човековото општество. Таа ги проучува општествените установи (семејството, религијата, политиката...), стратификацијата во рамките на општеството (класната структура, расата и етничката припадност, родовите улоги...), основните социјални процеси (социјализацијата, девијантното однесување, општествената контрола...) и структурата на општествените единици (групите, мрежите, формалните организации, бирократијата...). Спротивно на тоа, психологијата е наука за поединецот и неговото однесувањето. Иако ова однесување може да биде социјално по својот карактер, тоа не е секогаш такво. Психологијата обработува теми како што се човековото учење, перцепцијата, меморијата, интелигенцијата, емоциите, мотивацијата и личноста. Социјална психологија ги спојува социологијата и психологијата. Всушност, таа се смета за интердисциплинарна наука.
И социолозите и психолозите придонесуваат за збогатување на сознанијата во социјалната психологија. Социјалните психолози кои повеќе се приклонети кон социолошката традиција се потпираат првенствено на истражувања со примероци и опсервациски техники за прибирање на податоци. Овие истражувачи се најзаинтересирани за односите помеѓу поединците и групите на коишто тие им припаѓаат. Тие ги нагласуваат процесите како што се социјализацијата, конформизмот и девијантното однесување, социјалната интеракција, себеприкажувањето, водството, регрутирањето на членство како и соработката и конкуренцијата. Социјалните психолози кои повеќе се приклонети кон психологијата во голема мера се потпираат на лабораториската експериментална методологија. Нивниот примарен интерес е како однесувањето на поединецот и неговите внатрешни случувања/доживувања се афектирани од страна на социјалните стимули (најчесто од другите луѓе). Тие вообичаено зборуваат за теми како што се сепството, восприемањето на другите лица и придавањето, ставовите и нивното менување, разликите во однесувањето помеѓу поединците, социјалното учење и моделирањето, алтруизмот и агресијата и интерперсоналното привлекување. Така, социолошки ориентираните и психолошки ориентираните социјални психолози се разликуваат во нивните погледи и интереси за појавите. Како што може и да се очекува, тоа води до формулирање различни теории и спроведување различни истражувачки програми. Сепак, овие разлики многу почесто се надополнуваат отколку што се спротивставуваат меѓу себе. Затоа и социјалната психологија како научно поле е побогата токму заради различните придонеси на двата пристапи.
Литература
DeLamater, J. D. & Myers, D. J. (2011). Social Psychology, 7th ed., Belmont, CA: Wadsworth Cengage Learning, стр. 3 – 5.
Хонгконг
Хонгконг се наоѓа на источната страна на делтата на Бисерната Река на југоисточниот брег на Народна Република Кина, и излегува на Јужнокинеското Море, а се граничи со покраината Гуангдунг на север. Хонгконг е една од најлибералните економии во светот, и е финансиски и трговски центар. Хонгконг е најбогат регион на Кина - има најголем БДП по глава на жител.
Се состои од островот Хонгконг (уште познат како Сјанган), полуостровот Коулун и Новите Територии. Населението е околу 7 милиони жители, при што најзастапена етничка група се Кинезите (96%). Паричната единица е хонгконшки долар.
Хонгконг била британска колонија од 1842 г, сѐ додека суверенитетот не бил пренесен на НР Кина во 1997. За време на Втората светска војна од 1941 до 1945 бил под јапонска окупација, за повторно да го запоседнат Британците. Управуван е како специјален административен регион под Основниот закон за Хонгконг (англиски: Basic Law of Hong Kong). Под условите на кинеско-британската заедничка декларација, НР Кина ветува дека Хонгконг ќе има релативно голем степен на автономија сѐ до барем 2047, педесетина години од трансферот на суверенитетот. Според политиката „една држава, два система“, Хонгконг ќе го задржи својот правен систем, валута, царинска политика, културно и трговско претставување, меѓународните спортски тимови и имиграциските закони, со тоа што НР Кина, односно централната влада во Пекинг, ќе го претставува Хонгконг дипломатски и воено.
Виетнамски синдром
Виетнамскиот синдром – поради хоророт на кој биле сведоци, многу од недоброволно регрутираните непрофесионални војници – цивили во Виетнамската војна, по враќањето од Виетнам се соочуваат со проблеми во социјализацијата, живеат изолирани, и голем дел од нив, не можејќи да ги избегнат кошмарите, се самоубиваат.
Тврдина Фештетиќ
Тврдината Фештетиќ се наоѓа во близина на градот Чаковец, во Хрватска. Во текот на својата историја, тврдината на повеќепати била во владеење на различни господари, меѓу кои и членовите на династија Зрински. Во нивно време, дворецот бил реконструиран, а се смета дека претходно овде постоела и капела. Денешниот изглед, тврдината го добила во 19 век. Во 1923 година, овде живеел грофот Еуген Фештетиќ, а подоцна тој истиот го продал. Во него, во следните години биле сместувани разни државни службеници и воени бегалци. По Втората светска војна, дворецот бил претворен во училиште.
Знаме на Таџичката Советска Социјалистичка Република
Знамето на Таџичката Советска Социјалистичка Република било усвоено на 20 март 1953 година. Знамето било во употреба сè до 1991 кога било заменето со знамето на Таџикистан.
Науката во 1867 година
1867 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Негуш
Успение на Пресвета Богородица (Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Παναγία) — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува еден од парохиските храмови во Негуш.
Историја
Храмoт се наоѓа во северниот дел на Негуш. Пподигнат е на местото храм, уништен во 1822 г. во Негушкото востание. Обновен е во 1833 г. Трошоците ги понел хаџи Петар, син на поп Анастас, за покој на душите на неговите родители. Мајстор бил Јанусис Гикас. Сето тоа го пишува на натписот и направено е за време на владикувањето на Дионисиј. Овој владика, кој управувал со епархијата од 1831 до 1848 г. направил големи усилби за реконструкција на куќите и четирите парохиски цркви во градот, сето време во одлична соработка со општината. Ктиторот хаџи Петар Поп Атансов (Петрос Папанастасиу) му припаѓа на големото негушко семејство Петровци (Петриди). Татко му Анастасиј бил свештеник во „Св. Ѓорѓи“ во Негуш пред востанието. Татко му бил од каракаменското село Држилово и станал истакнат функционер во месната администрација, достигнувајќи степен на вилаетски коџабашија во Воденско. Заради придонесот на хаџи Петар за обновата на храмот, семејството имало привилегиран однос со црквата низ XIX и почетокот на XX век, като со важен глас во решавањето на парохиските прашања.
Храмот свечено отоврен на 9 октомври 1833 г. Во парохијата спаѓаат црквите црквите „Св. Петка“, „Св. Илија“, „Св. Архангели“ и гробишната „Св. Атанас“.
Архитектура
Црката претставува трикорабна базилика со женска црква, дрвен покрив и без купола. Зафаќа површина од 593,07 м2. Има елегантен и чист план. На западната страна има затворен трем, а на источната три петстрани конхи со слепи лакови — северната е посветена на Свети Теофан, јужната на Светите Архангели, а средната и најголема на Пресвета Богородица. Трите релативно просторни кораби се одвоени со две колонади со дрвени лакови. Таванот е резбан и многу убав. Во средиштето е претставен Христос Седржител опкружен со ангели. Во средишниот кораб таванот е украсен со резбани цветни елементи – лозници со гроздови. Фреските од XIX век се малубројни — единствено на лаковите во средишниот кораб се претставени пророците од Стариот завет, евангелисти и други светци во медалјони. Во 1960-тите на фрески во црквата работел негушкиот зограф Апостолос Хасјурас. За вредни се сметаат и резбаниот иконостас, владичкиот престол и амвонот, како и иконите од XIX век.
На 2 октомври 1985 г. црквата е прогласена за заштитен споменик. Во 2002 г. за заштитен споменик е прогласен и чинарот до храмот.
Иконостас
Иконостасот е исчистен. Поделен е на три подрачја – долните табли, царските икони и малите икони на сцени од животот и чудата на Христос најгоре. Над царските двери, средишната висинска оска завршува со распетие. Од обете страни на царските двери се иконите на Исус Христос и Пресвета Богородица Сецарица. Христос е претставен како првосвештеник што благословува, облечен во црвено и зелено и во левата рака држи отворено Евангелие. Над него има два ангела. Иконата е потпишана 1838. Иконата на Богородица Сецарица од 2011 г. е со златна опкова и скапоцени камења. Богородица во левата рака го носи Младенецот, кој со десната рака благословува, а во левата држи отворено Евангелие. Иконата е дело на самаринскиот зограф Димитар, направена во 1830-тите. „Διά χειρός Δημητρίου ζωγράφου Σαμαριναίου ΑΟΛ... Ιουλίου“, Од рацете на Димитар Зограф Самарински 183... јули.
Иконата на Свети Ѓорѓи, Свети Мина и Свети Димитрија ги претставува тројцата најпопуларни свети воини во православието. Тие носат оружје и оклоп — во средината е Мина со копје, лево е Ѓорѓи, исто така со копје, а десно е Димитрија со меч, благословувајќи со левата рака. Таа икона има многу стилски сличности со следната икона на Свети Атанас, насликана во 1841 г. со средства на месарскиот еснаф во градот, според натписот: „Δέησις τον δούλων του Θεού των εν τη Ναούση κρεωπωλητών δι' ιδίας συνδρομής και δαπάνης αυτών, 5.10.1841“, Молитва на Божјите раби од Негуш месари од нив помош и средства, 05.10.1841. Изгледа дека двете икони, како и онаа на Јован Крстител, се од исто време и еден ист уметник. Иконата на Светите архангели е лево од иконата на Богородица — на местото кајшто треба да стои светецот покровител. Меѓу архангелскиот собор се истакнуваат Гаврил и Михаил, кои држат медалјон со Христос. Иконата на Свети Харалампиј е насликана во средината на XIX век или малку порано. Според усмените податоци на на Стерјос Никусис, прадедо му Зафирис Никусис ја купил од Јанина. По патот за Негуш, Турци му извршиле претрес и ја фрлиле иконата од една карпа. Никусис успеал да ја пронајде, ја поправил и ја подараил на црквата „Пресв. Богородица“.
На јужниот крај иконостасот е поставена иконата на Благовештението, изработена во чисто западен стил — Архангел Гаврил се спушта од небото и ѝ дава лилјан на Богородица, претставена на колена пред градба во перспектива. Иконата е насликана во јули 1840 г. Мануил Зограф од Селица, при што натписот гласи „1840 Ιουλίου 20. / Διά χειρός Μανουήλ/Γεωργίου Ζωγράφου εκ Σελίτζης“, 1840 20 јули / Од рацете на Мануил / Ѓорѓи Зограф од Селица. Иконата на Дева Марија веќе не е на иконостасот, каде е заменета со копија, а оригиналот е на посебен дрвен проскинитар веднаш по влезот во храмот. На неа е претставена Богородица на смртна постела со тажните апостоли околу неа. Точно под постелата ангел со меч му ги сече рацете на Ефониј, кој се обидува да ѝ го осквернави телото. Хагиографијата кулминира високо во небото, каде Христос ја прима душата на Марија. Иконата е насликана во 1838 г. од Ѓорѓи Мануил според натписот: „Δια συνδρομής και δαπάνης των τιμιωτάτων Ζευγραραδων εκ της αυτής πόλεως Ναούσης εις μνημόσυνόν των. χερ. Γεωρ. Εκ Σελίτζης 1838“.
Епитафија
На ѕидот на јужниот кораб виси витрина со извезена епитафија, која според натписите е направена од извесна Февронија во 1749 г.: „διά χειρός Φευρωνίας εν έτει 1749“, поправена во 1884 г. од учителката Екатерини Никуси: „επιδιωρθώθη τω 1884 υπό Αικατερίνης Νικούση“.
Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село
Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село може да се однесува на следниве истоимени цркви во Македонија:
Умин Дол
Умин Дол — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
Население
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 442 жители, од кои 226 Срби, 218 Македонци, и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 381 жител, од кои 223 Македонци, 1 Албанец, 140 Срби, 7 останати и 10 лица без податоци. На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Умин Дол е мешано православно село.
Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:
Науката во 1866 година
1866 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Михаил Герџиков
Михаил Герџиков (Михаил Герджиков) — револуционер и анархист од Бугарија, основач и раководител на Македонскиот таен револуционерен комитет, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација, подоцна деец на ВМРО (Обединета).
Македонски таен револуционерен комитет
Средно образование учел во бугарската гимназија во Пловдив. Во 1897 година заминал во Швајцарија, каде студирал правни науки во Лозана и Женева. Тој бил еден од најистакнатите претставници на анархистичкиот Македонски таен револуционерен комитет.
Македонска револуционерна организација
Во учебната 1899/1900 година под името Тодор Луканов бил учител во гимназијата во Битола и станува член на ТМОРО. Во 1900 година е испратен во Солун за да му помогне на ЦК ТМОРО во изградувањето комитетска мрежа во Одринско. Кога е откриен од турските власти, во октомври 1900 година станал четник во четата на Христо Чернопеев во Кукуш. Важел за близок соработник на Гоце Делчев и Јане Сандански.
По решение на ЦК определен бил за претставник на Организацијата во Одринскиот револуционерен округ, а подоцна и за ревизор на четите во источниот дел на Одринско. Во текот на Преображенското востание во 1903 година практично раководел со Бојното тело и по негова команда со четите на Иван Варналиев и Христо Силјанов бил заземен градот Василико, во Тракија.
Подоцнежна дејност
Во Првата балканска војна, учествувал со својата чета во состав на бугарската војска. Подоцна, во 1919 година во Софија учествувал во издавањето на списанието Билтен. Тој е еден од потписниците на двата Апела од 1919 година (од март и мај), до бугарската влада во кои се пласира идејата за автономна Македонија да одлучуваат Македонците, а не наметнатите бугарски тутори. Во јуни 1919 година учествува во основањето на Федерацијата на анархокомунисти во Бугарија.
По превратот и колежите во текот на 1923-1924 година, направени со цел да се обезглави македонското движење во Бугарија, тој бил принуден да ја напушти Бугарија и заминал во Истанбул, а оттаму во Виена и Берлин.
По формирањето на ВМРО (Обединета), Герџиков станал нејзин член. Но, поради несогласувањата со Димитар Влахов, во 1929 година се отцепил од неа и формирал нова национална фракција во Истанбул.
Неговите спомени во 1995 година биле издадени и во Македонија.
Скалар
Во математиката, под поимот скалар се подразбира величина која во себе носи „информација“ само за количество (величина). Основен и најчест пример за скаларни величини во математиката се броевите. Во физиката под поимот скалар се подразбира, речиси секогаш, токму број. Наспроти скаларните величини стојат векторските величини. Разликата меѓу скаларите и векторите во математиката е, на моменти и, не толку очигледна но клучна. Така исти операции може да бидат дефинирани сосем различно во однос на тоа дали елементите со кои се оперира се исклучиво скалари, исклучиво вектори или се оперира со скалар и вектор. Така на пример кај множењето во линеарната алгебра имаме:
при што сите три производи се дефинирани различно и само за одреден тип величини.
Сили Придом
Сили Придом (Sully Prudhomme или René François Armand Prudhomme; — ) — француски книжевник од времето на Парнасовото движење, кое тежнеело кон обновување на елеганцијата романтизмот во француската поезија. Во 1901 година ја добил Нобеловата награда за литература, и со тоа станува првиот човек на кого му е доделена оваа награда.
Почетоци
Придом сакал да стане инженер, но неговите студии биле прекинати од здравствени причини. Потоа, тој се свртил кон правните науки и работел кај еден нотар. Неговото поетско деби било успешно. Првата стихозбирка, „Станси и песни“ била објавена во 1865 година и била дочекана со ласкави пофалби од тогашниот водечки француски критичар и теоретичар Сент Бев и тој ја трасирал поетската кариера на авторот.
Творештво
Придом започнал со поетски сентиментализам, но со текот на времето, иако присутен и во првата, присутен е и во втората стихозбирка „Искушенија“ (1866) и „Осамености“ (1869), ќе им сврти грб за да се вглоби во пооригинален и личен стил кој и придава големо значење на формата. Со еден збор, тој ја открил школата на францускиот Парнасизам чиј водечки поет бил Теофил Готје. Поет на класичната убавина и истенчениот психологизам, како и на романтичарската носталгија кон старината, исчезнатите нешта и спомените. Но, и покрај тоа, во неговата поезија е присутен и кортезијанскиот култ кон разумот, науката, естетиката и филозофијата. Но сепак, овие песни се многу поповршни од песните чиј мотив е чистата убавина и просторот на душата, чувствата и меката меланхолија за светот што исчезнува пред нашите очи.
Нобелова награда
Сили Придом е првиот писател кој ја добил Нобеловата награда за литература, а му била даддена како посебно признавање на неговиот поетски состав, во кој има идеализам, уметничка совршеност и ретка комбинација на квалитетите на срцето и интелектот. Тој ги посветил добиените пари од наградата на создавање поетска награда што ја доделувало здружението Општество на книжевни луѓе.
Смрт
Сили Придом имал здравствени проблеми од 1870 година. Кон крајот на животот здравјето му се влошило, па живеел без многу контакт со јавноста, бидејќи бил парализиран. Сепак, и во таква состојба, тој пишувал есеи. Починал на 6 септември 1907 година, и бил погребан на гробиштата во Шатне Малабри, блиску до Париз.
Дела
Заедно со Жозе-Марија Ередија и Лен Диркс, во 1902 година го основале Друштвото на француските писатели.
Црква „Св. Троица“ - Бардовци
Света Троица — македонски православен храм во селото Бардовци. Храмот се наоѓа на врвот на малиот рид - височинка над самото село Бардовци, во делот каде што се наоѓаат куќите на најбогатите луѓе од Скопје. Во кругот на црквата постојат конаци, помошни простории, трпезарија и гробишта. Фасадата е обновена и обложена со камен во поново време. Во внатрешноста има убав фрескоживопис дар од селските семејства и натписи на современ македонски јазик како и на старословенски и старословенска кирилица. Над влезот на црквата стои македонското 16-зрачно сонце од Кутлеш.
Зрењанин
Зрењанин — град во Србија, исто така и центар на општина во источниот дел на Србија во Војводина. Зрењанин е административен центар на Среднобанатскиот округ. Во 2002, населението во градот изнесувало 79,733 додека во општина Зрењанин населението изнесувало 132,051 жител. Зрењанин е најголем град во српскиот Банат, и трет најголем град во Војводина после Нови Сад и Суботица или шести град по големина во цела Србија.