cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Руј Кошта (велосипедист)
2012
Во 2012, Руј Кошта завршил трет во генералниот пласман на Тур де Романди. Ја освоил втората етапа на Тур де Свис и успешно ја бранел жолтата маичка до крајот на трката. Ги зачувал неговите 14 секунди предност во генералниот пласман пред второпласираниот Френк Шлек на последната етапа, каде Луксембуржанецот нападнал на падините на преминот Глаубенберг. Шлек се искачувал до врвот со предност од една минута пред Кошта, но бил достигнат во текот на спустот од мала група составена од португалскиот возач. Двоецот ја завршил етапата со исто време. По важната победа изјавил: ''„Сакам ова да го посветам на мојата екипа, бидејќи колегите работеа извонредно цела недела. Немам зборови да го опишам.“'' Кошта се упатил на Тур де Франс како поддршка на неговиот водач Алехандро Валверде, но падовите и несреќите го уназадиле Валверде, кој сепак успеал да освои етапна победа и завршил 20. во генералниот пласман. Кошта бил подобро пласиран од неговиот капетал во генералниот пласман на 18. место. Потоа учествувал на ГП Уест-Франција, каде се изборил за второто место на францускиот класик. Побегнал на последното искачување на денот на 5 километри до крајот, но возачот на Едвалд Боасон Хаген го поминал во последниот километар, а Кошта го зачувал неговото второ место, додека групата ја поминувала целта зад него. Во септември, се упадил во канадската провинција Квебек да учествува на двете трки од Светската турнеја. Го освоил третото место на Гран при Квебек, победувајќи во спринтот на групата од 16 возачи во брза потера по двајцата бегалци, Сајмон Геранс и Грег ван Авермат, кој завршил 4 секунди пред Кошта. Два дена подоцна, целел на одбрана на неговата титула на Гран при Монтреал, но завршил осми, уште еднаш со 4 секунди зад победникот, Ларс Петер Нордхауг. Ја завршил сезоната во Кина на Трката околу Пекинг, постигнувајќи уште еден пласман во првите десет (деветто место).
2013
Во 2013, Кошта ја започнал годината со победа на Класика Примавера и завршил на третото место на Тур де Романди, додека целел да ја одбрани победата на Тур де Свис. Подоцна успешно ја одбранил титулата по освојувањето на седмата етапа, преземајќи ја жолтата маичка од Матијас Франк откако ја освоил последната етапа, ридски хронометар. На Тур де Франс, Кошта по Пиринеите бил во првите десет. На етапата 13, Кошта загубил близу десет минути во обидот да му помогне на неговиот екипен предводник, Валверде. На етапата 16, Кошта завршил во бегство, откако нападнал на последното искачување на етапата, Кол де Мансе пред завршниот спуст и завршил сам во Гап. Исто така му била доделена наградата за борбеност на таа етапа. Неколку дена подоцна, Кошта ја освоил етапата 19 откако избегал од водечката група на Кол де ла Кроа Фри, завршувајќи повторно сам на Ле Гран-Борнан.
Кошта го освоил Светското друмско првенство 2013 во Тоскана, Италија, станувајќи првиот Португалец кој некогаш ја облекол маичката виножито. По трката, Кошта изјавил: ''„По Тур, целта беше да отидам на Светското првенство во најдобар форма и да имам добра трка. Но, никогаш не помислив дека можам да освојам трка олку важна како оваа. Ова ми значи сè. Тоа е награда за животниот напор и тешката работа“.''
Кошта го напуштил на крајот на сезоната 2013 и ќе му се приклучи на  за сезоната 2014.
2014
Кошта ја започнал сезоната во 2014 со третото место и освојувањето на бодовниот пласман на Волта ао Алгарве. Потоа завршил втор во генералниот пласман на Париз-Ница и трет во генералниот пласман на Тур де Романди трета година по ред.
Првата победа во сезоната на Кошта во дресот на светски првак дошла на последната етапа на Тур де Свис. Со оваа победа, Кошта ја преземал жолтата маичка од Тони Мартин и успешно ја одбранил неговата титула, станувајжи првиот велосипедист кој ја освоил трката три години по ред.
Кошта започнал на Тур де Франс со високи надежи, целејќи на подиум, но започнал да губи време во однос на другите поради неготиот бронхит. Во текот на вториот ден за одмор, неговата здравствена состојба се влошила и му била дијагностицирана бронхопневмонија. Наоѓајќи се на 13. место во генералниот пласман, Кошта бил приморан да го напушти Тур. Се вратил на трките на ГП Западна Франција, завршувајќи на 92. место, 11 секунди зад победникот Силвен Шаванел. Потоа, Кошта настапил на Гран при Квебек и Гран при Монтреал, обезбедувајќи го второто место на втората трка, зад Сајмон Геранс.
Кошта учествувал на Светското друмско првенство во Понферада, Шпанија, со цел да ја одбрани неговата титула од минатата година; завршил на 23. место, седум секунди зад победникот и негов наследник, Михал Квјатковски од Полска.
2015
Кошта го освоил четвртото место во генералниот пласман на Париз-Ница и тоа било прв негов забележителен резултат во сезоната, благодарение на третото место на хронометарот до Кол д’Ез. Завршил седми на планинската Трка околу Баскија. Исто така го освоил четвртото место на Амстел Голд Рејс, каде победил Михал Квјатковски. Една недела подоцна повторно стигнал до четвртото место на Лиеж-Бастон-Лиеж. Одлучил да не ја одбрани титулата на Тур де Свис, која ја освоил трипати по ред и наместо тоа учествувал на Критериум ди Дофине. Кошта ја освоил шестата етапа на трката откако бил во бегство поголем дел од етапата, поминувајќи го Винченцо Нибали близу целта. Една недела пред Тур де Франс, Кошта го освоил националното друмско првенство. На Тур де Франс се повлекол поради повреди здобиени во пад, доведувајќи го да објави дека во иднина ќе вози за етапни победи.
2017
Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2017.
Распоред на резултатите
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
Бумбари бенд
Бумбари бенд го сочинуваат двајцата браќа и Лазар Наумов, кои братски ја отпејуваат македонската изворна и новосоздадена песна, полнејќи и го волуменот со акорди и вокалот на песната. Тони Наумов член и основач на групата роден е на 2 август во Штип, а Лазар Наумов исто член и основач на групата е роден на 27 октомври 1976 година. Но,и пред создавањето на Бумбари бенд се навестуваше постоењето на ова дуо на естрадата во Македонија. Имено, Тони Наумов во 1995 година настапи на реномираниот фестивал на новосоздадени македонски фолк песни Валандово и тоа со композицијата Зедов жена модерна за која музиката ја напиша Пане Панајотов, текстот е на Илија Белџигеровски, аранжманот е на Тодор Трајчевски. И токму заради интерпретацијата Тони Наумов ја добива наградата за најдобар дебитант таа година на Фолк Фест Валандово. Покрај одличните вокали,двајцата браќа се музичари со тапија како што вели народот. Тони Наумов извонредно пее и свири кларинет и клавијатури, додека Лазар Наумов извонредно владее со хармониката. Дарбата за музиката и хармониката му е наградена со освојување на втората награда на натпреварот за млади хармоникаши во Македонија. Од почетокот на нивното заедничко делување како Бумбари бенд, настапуваат насекаде во Македонија,и тоа повеќекратно.Треба да се потсети нивниот настап заедно со КУД Ванчо Прке во Швајцарија во Сен Гален, кога на нозе повеќе часови ја држеа публиката - нашите сонародници кои живеат таму. Исто четири незаборавни турнеи во Австралија во 2007, 2009 2010 и 2012 година,концертите во Мелбурн и Сиднеј. Но за влез во музичката историја или за паметење, беше повеќе од потребно снимање на албум. Во студиото XL во Прилеп во август 2006 година започнува снимањето на албумот со наслов Маре. На цедето има осум песни,на три од нив автор е истакнатиот македонски автор Мирче Кикиритков, на една од песните автор е Христина Наумова, преостанатите се обработки на традиционални песни од Македонија и Балканот. Духот на современието на песните како аранжман во истите го имаат направено двајцата браќа членови на Бумбари бенд. Албумот излезе за продукциската куќа Сенатор рекордс и одлично помина кај публиката. Нумерите и ден денес се вртат на радио станиците, а песната „Маре“ шест месеци беше на првото место на Фолк Топ на Радио Штип.
Пилар Монтоја
Пилар Монтоја Манзано (1960 - 6 март 2015), позната како Ла Фараона, била шпанска ромска танчерка на фламенко. Член на семејството Фарукос, таа била најстарата ќерка на танчерот Антонио "Фаруко" Монтоја Флорес и пејачката Енрикета Рејес, како и сестрата на Росарио „Ла Фарука“ Монтоја и тетката на Хуан Мануел "Фарукито" Фернандес Монтоја, Антонио Ел Фару и Ел Карпета.
Биографија
Пилар Монтоја е родена во Севиља во 1960 година, како најстара ќерка на танчерот Фаруко и пејачката Енрикета Рејес. Таа пораснала во семејна атмосфера каде танцувањето и пеењето фламенко биле длабоко вкоренети. Во нејзините танци, таа била позната по булериите со голема прецизност, а особено по тангото „со примеси на злоба и печатот на канастеро“ во стилот на семејството, на што додала свој печат. На 15-годишна возраст таа почнала да го придружува нејзиниот татко, во сите претстави што ги монтирал, вклучувајќи ја и бродвејската турнеја на Flamenco Puro, заедно со Конча Варгас и други фламенко ѕвезди. „La Faraona“, како што стана позната Монтоја, продолжи да се појавува во Andalucía Flamenca и Persecución како солист. Таа исто така била дел од филмскиот документарен филм за нејзиното семејство, Bodas de gloria, во режија на и Мануел Паласиос.
Во 2006 година, таа глумела со нејзината сестра Росарио во Гитанас на фестивалот Мон-де-Марсан во Франција. Таа се појавила во неколку емисии со нејзиниот внук, вклучувајќи ја и Алма Виеја на нејзиното последно Биенале де Фламенко во Севиља во 2014 година. Таа, исто така, била на меѓународна турнеја со фламенко уметници надвор од нејзиното семејство, како Ел Гито и.
Покрај настапите, во нејзините подоцнежни години, Пилар Монтоја предавала курсеви и семинари за танцување фламенко на академијата Фламенкос пор ел Мундо во Севиља.
Таа починала во Севиља на 6 март 2015 година по долго боледување, неколку недели по нејзиното последно појавување во јавноста на 24 февруари, претставувајќи ја Ми Херенсија со нејзината сестра Росарио, како дел од фламенко циклусот Viene del Sur во во Севиља. Нејзиниот син Хуан „Ел Баруло“ Фернандез ја продолжил семејната традиција, освојувајќи награда на во 2015 година.
Стил
По повод во почит на Пилар Монтоја од нејзиниот внук Фарукито, Европа прес го опишал нејзиниот стил: Како и танцот на нејзиниот славен предок, танцот на Ла Фараона е краток и директен, едноставен во техничкиот аспект, но многу прецизен, полн со сила и доверба во сопствениот преносен капацитет. Ла Фараона била уникатна затоа што, во рамките на познатите естетски клучеви, развила стил на сила, но и каприц, полн со вкус и смисла за хумор, аспект што експлодирал главно во тангото. Таа, без сомнение, била најцрната, најафриканската од семејството Фаруко. Последната слика на Ла Фараона е нејзиниот канастеро стил, нејзиниот начин на пробивање на боса сцена и со плетен кош на раката, отскокнувајќи во ритамот на тангото. Нејзиното уникатно движење на колкот ќе влезе во историјата на танцот фламенко.
Сини Вирој
Сини Вирој (познато и како Белчишко Блато или Белчишки Син Вир) — мочуриште на подрачјето на Општината Дебрца, помеѓу селата Белчишта и Ново Село.
Настанок и одлики
Претставува реликтен остаток од некогашното Десаретско Езеро, со кое котлината Дебрца била поплавена во плиоценот. Со повлекување на Десаретското Езеро по должината на реката Сатеска, бројни ендемски видови на растителен и животински свет останале да постојат и понатаму во водите на блатото. Белчишкото Блато е најголемото сочувано водно живеалиште во Македонија, со површина од околу 1,2 км2.
Самото пространство на мочуриштето претставува и изворишен дел на реката Матица, односно тоа кон север и исток е обрабено со возвишението Габер кое е издадена западна огранка на Илинска Планина, додека кон југ и исток е отворено кон пространата рамнина на котлинското дно на Дебрца со надморска височина од 767 метри, при што самото блато се напојува од повеќе студени издашни извори како на пример Св. Ана, Св. Јован и уште неколку на источниот раб близу до црквата „Св. Петка“. Истекот на сите овие извори ја образуваат реката Матица, а со прокопувањето и регулирањето на нејзиното корито во втората половина на XX век, површината на мочуриштето Сини Вирој е значително намалена
Подрачјето на блатото се користи од околните жители за напасување и поење на стока, косење, лов, риболов и рекреација (место за пикник). Според стратегијата за биоразновидност и акционен план на Македонија од 2004 година, предвидено е прогласување на Белчишкото Блато за заштитено подрачје и истата мерка е класифицирана во приоритетите од првостепено значење.
Биоразновидност
Иако теренот е непристапен, резултатите на прелиминарните истражувања покажале дека во мочуриштето постои голема разновидност на флората и фауната. Во овој воден екосистем, според истражувањта се евидентирани вкупно 55 различни растителни ови и седум различни видови на риби. Исто така има 9 претставници на птиците, 9 цицачи, претставници од 9 водоземци и влекачи, како и 14 претставници на безрбетниците. . Во минатото пред мелиоративните зафати во мочурштето во периодот до шеесеттите и седумдесеттите години на XX век живееле големи јата на патки чиј број изнесувал меѓу 30.000 до 50.000 птици, и биле предмет и на лов од мештаните.
Наводи
41.3125°N, 20.82194°W
Список на цркви на Антарктикот
Постојат голем број „Антарктички цркви“, вклучувајќи ги и црквите Христијански цркви на Антарктик и оние што биле изградени јужно од Антарктичка Конвергенција. Според 6-тиот член од Антарктичкиот договор, Антарктикот политички се дефинира како сите копнени и ледени гребени јужно од 60-та паралела, додека најблиската природна граница е Конвергенција на Антарктикот.
На самиот Антарктик има осум цркви, со уште две сместени јужно од Антарктичка Конвергенција. Шестте цркви кои им проповедаат на научниците на Антарктикот. Најјужниот од овие верски објекти е Параклисот на Пресвета Богородица од Снегови, а Католичка капела издлабена од мразот што ја опкружува Базата Белграно II, во Бертраб Нунатак.Внатре во Католичката ледена капела на Антарктикот, најјужната црква во светот. Овие објекти најчесто ги користат и приврзаниците на другите светски религии. Капелата на снеговите исто така е домаќин на богослужби за други верски групи како што се Светците од подоцнежните денови, Баха и будизмот.
Цркви
Овој список ги каталогизира црквите и другите верски објекти изградени јужно од 60-та паралела.
Антарктичките цркви не на Антарктикот
Овој список ги каталогизира црквите и другите верски објекти изградени јужно од Антарктичка Конвергенција, но северно од 60-та паралела.
Кражба на идентитет
Кражба на идентитет — форма на крадење на податоци за лична идентификација на друга личност и со тоа некој се преправа дека е некој друг, притоа преземајќи го идентитетот на другата личност најчесто со цел да достапи до ресурсите на таа личност или да добие средства и други бенефиции во името на таа личност. Жртвите од кражба на идентитет (тука се вбројуваат лицата чии идентитети се преземени од страна на крадец на идентитети) може да претрпат различни последици ако бидат одговорни за делата кои ќе ги изврши крадецот. Организации и поединци кои се измамени или ограбени од страна на крадец на идентитет можат да претрпат и најразлични последици и загуби до таа мерка за да станат жртви.
Терминот кражба на идентитет бил воведен во 1964, но сепак бидејќи не може буквално да биде украден идентитетот— помалку двосмислени термини се измама на идентитет или присвојување на идентитет.
"Утврдување на врската помеѓу повредa на податоците и кражба на идентитет претставува предизвик, пред сè бидејќи жртвите при кражба на идентитет често не знаат како нивните лични податоци се добиени," и кражба на идентитет не е секогаш забележлива од страна на поединечни жртви, според извештајот направен за FTC.
Измама на идентитет често е (но не секогаш) последица на кражба на идентитет. Некој може да украде или присвои лични податоци без притоа да изврши кражба на идентитет со користење на информации за некое лице, како на пример кога се случува да бидат пробиени големи количини на податоци. Студијата на Accountability Office на Владата на САД утврдила дека "повеќето прекршувања не резултираат со откриени случаи на кражба на идентитет". Подоцна необјавена студија на Карнеги Мелон Универзитетот, истакнала дека "Најчесто, причините за кражба на идентитет не се познати", но објавиле дека било заклучено дека "можноста да стане жртва на кражба на идентитет, како резултат на пробивање на податоци е околу 2% ".
Типови
Извори како што се непрофитен ресурсен центар за кражба на идентитети ги имаат следните пет поткатегории:
Обично, крадци на идентитет сакаат да привлечат внимание, го прават тоа за забава, одмазда или да нарушат нечиј углед. Понекогаш, тие имитираат други за не-финансиски причини како на пример, да добијат пофалба или внимание за достигнувањата на жртвата.
Клонирање на идентитет и прикривање
Во оваа ситуација, крадецот на идентитет презема некој лик со цел да го прикрие својот вистински идентитет. Примери може да се нелегални имигранти, луѓето кои се кријат од доверителите или други лица или оние кои едноставно сакаат да станат "анонимни" од лични причини. Друг пример се позери, етикета дадена на луѓе кои користат туѓи фотографии и информации преку мрежните места за друштвено вмрежување. Главно, позерите создаваат веродостојни приказни кои вклучуваат пријатели на вистинската личност која се имитира. За разлика од кражба на идентитет која се користи за да се добие корист што обично излегува на виделина кога долговите ќе се зголемат, прикривањето може да продолжи бесконечно без да бидат откриени, особено ако крадецот на идентитет е во состојба да добие лажни ингеренции со цел да помине на различни проверки и тестови во секојдневниот живот.
Кривична кражба на идентитет
Кога криминалец лажно се идентификува на полицијата како друг човек на местото на апсење, тоа се нарекува "кривична кражба на идентитет." Во некои случаи криминалците претходно имаат добиено од државата лични документи со користење на ингеренции украдени од другите или едноставно со презентирање на лажна лична карта. Доколку трикот работи, казната може да се стави на името на жртвата. Жртвите може да дознаат за вакви инциденти случајно, на пример, со добивањето на судските покани, откривање дека нивните возачки дозволи се суспендирани и слично.
Медицинскa кражба на идентитет
Медицинскa кражба на идентитет се случува кога некој го користи името на друго лице, а понекогаш и другите делови на идентитет, како што се здравствено осигурување без знаење на лицето или согласност за да добие медицински услуги или лекови, или користи информации за идентитетот на лицето да направи лажни тврдења за медицински услуги или лекови. Медицинска кражба на идентитет често резултира со погрешни записи во постојните медицински досиеја, кои за возврат можат да доведат до одлуки кои се несоодветни и потенцијално опасни по живот од страна на медицинскиот персонал.
Кражба на идентитет на деца
Кражба на идентитет на деца се случува кога социјален број на малолетник се користи од страна на друго лице за лична корист. Натрапникот може да биде член на семејството, пријател, па дури и некој странец. Броевите на социјалното осигурување на деца се вредни бидејќи немаат никави информации поврзани со нив. Крадците може да воспостават кредитни линии, да добијат возачки дозволи па дури и да купат куќа користејќи го идентитетот на детето. Ова измама може да трае и да биде неоткриена со години бидејќи повеќето деца го откриваат проблемот години подоцна. Кражба на идентитет на деца е прилично честа појава и студиите покажале дека проблемот е во пораст. Најголемата студија за кражба на идентитет на деца, како што е соопштено од страна на Richard Power на Карнеги Мелон Cylab со податоците доставени од страна на AllClear проектот, покажала дека од 40.000 деца, 10,2% биле жртви на кражба на идентитет.
Техники за добивање и искористување на лични информации за кражба на идентитет
Крадци на идентитет обично добиваат и искористуваат лични информации на поединци или различни ингеренции што ги користат да се идентификуваат, со цел да ги имитираат. Примерите вклучуваат:
Поединечна заштита на идентитет
Стекнување со туѓи лични идентификатори е овозможено преку сериозни прекршувања на приватноста. За корисниците, ова е обично резултат на наивно доставување на личните информации или ингеренции за најава на крадците на приватност како резултат на измама, но со идентитетот се поврзани и документи како што се кредитни картички, банкарски извештаи, сметки, чековни книшки итн, кои исто така може да бидат физички украдени од возила, домови и канцеларии или директно од џебови и торби на жртви. Внимавање на личните идентификатори од страна на потрошувачите е најчестата стратегија за интервенција која е препорачана од страна на Федералната комисија за трговија на САД, Canadian Phone Busters и повеќето мрежни места кои се однесуваат на кражба на идентитет. Таквите организации нудат препораки за тоа како поединците можат да спречат нивните информации да паднат во погрешни раце.
Кражба на идентитет може да биде делумно ублажена со избегнување на идентификување кога истото не е потребно (контролна форма на безбедност на информациите позната како избегнување на ризик). Ова значи дека организациите, ИТ системите и постапките не треба да бараат преголеми количини на лични информации или ингеренции за идентификација и автентикација. Барање, чување и обработка на лични идентификатори (како што се матичен број, број на пасош, број на возачка дозвола, број на кредитна картичка, итн) го зголемува ризикот од кражба на идентитет, освен ако овие вредни лични информации не се соодветно обезбедени.
За да се заштитат себеси од електронска кражба на идентитет од страна на хакер или злонамерен програм, на поединците им се препорачува да одржуваат поголема компјутерска безбедност, на пример да користат антивирусен софтвер и да бидат претпазливи во нивната употреба на ИТ.
Во последниве години, услуги за комерцијална заштита од кражба на идентитет / осигурување станаа достапни во многу земји. Овие услуги претендираат да помогнат да се заштити поединецот од кражба на идентитет или да помогнат да се детектира дека се случила кражба на идентитет во замена за месечна или годишна членарина или претплата. Услугите обично работат или со поставување сигнали за измама на кредитни досиеја на поединецот во три големи кредитни бироа или со поставување на кредитен извештај за мониторинг во кредитните бироа. Иако на пазарот има многу услуги за комерцијална заштита од кражба на идентитет / осигурување, нивната вредност е доведена во прашање.
Заштита на идентитет од страна на организации
Во сведоштвата во мај 1998 пред Сенатот на САД, Федералната комисија за трговија (FTC) разговарала за продажба на броеви на социјално осигурување и други лични идентификатори на оценувачи на кредит. FTC се согласила на принципите на само-регулирање на индустријата со ограничување на пристапот до информации за кредитни извештаи. Според индустријата, ограничувањата варираат во зависност од категоријата на клиентите. Агенциите за кредитни известувања собираат и откриваат лични и кредитни информации на голема база на клиенти.
Неуспехот на корпоративните или владините организации за заштита на приватност, доверливост и политичка приватност било критикувано поради олеснување за стекнување со лични идентификатори од страна на криминалци
Користење на различни видови на биометриски информации, како на пример отпечатоци, за идентификација и автентикација е цитирано како начин да се спречи кражба на идентитет, меѓутоа постојат технолошки ограничувања и стравувања кои се поврзани со приватноста и со овие методи.
Ширење и влијание
Мишел Браун, жртва на измама на идентитет, сведочела пред Комитет на Американскиот Сенат за кражба на идентитетот. Г-ѓа Браун сведочела дека: "повеќе од година и половина од јануари 1998 до јули 1999 година, еден поединец со измама зел над $ 50,000 во стока и услуги и не само што и го оштетил кредитот, туку тоа ескалирало и со разни злосторства. Измамничката се занимавала со трговија, со дрога и криминал што резултирало со погрешно апсење, налог за апсење на погрешна личност и на крајот, затворски запис кога измамничката била приведена под туѓо име како затвореник во федерален затвор во Чикаго".
Во Австралија, кражба на идентитет се проценува дека вреди меѓу $ 1 и 4 билиони $ годишно во 2001 година.
Во Велика Британија, министерството за внатрешни работи објавило дека измама на идентитет носи трошоци на економијата на Велика Британија во просек £ 1.2 билиони годишно. (експертите веруваат дека реалната бројка е многу поголема)
Bad Romance
„Bad Romance“ е песна од американската пејачка Лејди Гага. Издадена е како водечки сингл од нејзиниот трет EP албум The Fame Monster (2009). Напишана од Лејди Гага и продуцирана од RedOne, песната била инспириран од паранојата која Гага ја искусила за време на турнејата од 2008 до 2009. Откако демо верзијата на песната била прикажана на интернет пред официјалното издавање, Гага премиерно ја прикажала завршената верзија на шоуто на Александер Меккуин за време на модната недела во Париз во 2009 година. Ова било проследено со омотот на песната.
Музички, „Bad Romance“ користи изговорен завршен дел, рефрен и текст кој зборува за вљубување во најдобар пријател. Песната содржи елементи од музиката од 1980-тите и 1990-тите и влијанија од германската хаус-техно музика и била опишана од Гага како експериментална снимка. „Bad Romance“ имала комерцијален успех и се искачила на првото место на Британската Табела за Синглови, Ирската Табела за Синглови, Канадската Табела за Синглови и шведските, австриските и данските табели, а се искачила на второто место во држави како САД, Австралија и Нов Зеланд. Според Интернационалната Федерација на Фонографската Индустрија, песната продала 9.7 милиони копии ширум светот во 2010 година, станувајќи нејзиниот втор најдобро продаван сингл после „Poker Face“ (2008). Песната исто така добила критички успех; „Bad Romance“ била пофалена од повеќето критичари кои ја споредиле со вториот сингл на Гага, „Poker Face“. Исто така била рангирана на деветтото место од Роулинг Стоун во нивниот список на „25 Најдобри Песни од 2009“ и добила Греми Награда за Најдобра Женска Поп Вокална Изведба.
Музичкото видео ја прикажува Лејди Гага во јавна бања. Таму, таа е киднапирана од група на супермодели кои ја дрогираат и ја продаваат на Руската Мафија за сексуално ропство. Музичкото видео завршува со Гага која го убива мажот која ја купил. Видеото добило позитивни одговори од музичките критичари за глумата и визуелните слики во него; критичарите ги пофалиле провокативните содржини. Било номинирано за десет награди на МТВ Видео Музичките Награди од 2010, а освоило седум од нив, вклучувајќи го и она за Видео на Годината. Видеото исто така освоило Греми Награди за Најдобра Кратка Форма на Музичко Видео.
Гага ја извела „Bad Romance“ на неколку телевизиски емисии вклучувајќи ги Saturday Night Live и Озборувачка како и на Американските Музички Награди од 2009 година. Била последната изведувана песна на The Monster Ball Tour, каде Гага настапувала стоејќи во огромен гироскоп.
Позадина
„Bad Romance“ бил првиот сингл од The Fame Monster, следниот албум на Гага по The Fame. Пред официјалното издавање, демо верзија на песната била објавена илегално на интернет со што Гага коментирала преку нејзиниот профил на Твитер, „протекувањето на синглот ги натера моите уши да искрварат. Чекајте кога ќе ја слушнете вистинската веррзија.“ Таа исто така извела краток дел од песната на Saturday Night Live на 3 октомври 2009, заедно со „Poker Face“ и „LoveGame“. Вистинската верзија на „Bad Romance“ премиерно била прикажана за време на финалето на модната недела во Париз на Александер Меккуин во 2010, а потоа песната била издадена на 19 октомври 2009. Гага објаснила дека „Bad Romance“ била една од песните кои ги напишана во 2008 додека била на турнеја. Песните компонирани во тоа време зборувале за различни „чудовишта“ (паранои) кои ги сретнала на турнејата. Едно од нив било „љубовно чудовиште“ и инспирација за „Bad Romance“. Гага објаснила дека генерално се чувствувала осамено додека била во врски и заклучила дека ја привлекуваат мажи со кои романсата никогаш не успева. „Bad Romance“ била песна која кажувала дали таа сака осамени врски или постојано избира погрешни мажи. Во магазинот Grazia, Гага ја објаснила нејзината инспирација, „Ја напишав ['Bad Romance'] додека бев во Норвешка во мојот автобус за турнејата. Бев во Русија, потоа во Германија и поминав многу време во Источна Европа. Таму има неверојатна германска хаус-техно музика, па сакав да направам експериментална поп снимка. Некако сакав да ги оставам '80-тите малку, па рефренот е мелодија од '90-тите, а тоа е и инспирацијата. Имаше и виски за време на пишувањето. Во песната се работи да бидете заљубени во вашиот најдобар пријател.“
Кредити и личности
Кредитите се земени од долните забелешки на The Fame Monster.
Македонска преродба
Македонска преродба (или само преродба, од Крсте Мисирков нарекувана и како: преродуаiне, возродуаiне или препородуваiне) — период и процес на културно-националното будење и национално-политичкото ослободително движење на македонскиот народ во Македонија што завршува со државното конституирање на Македонија.
Геополитичка ситуација на Македонија
Македонија преку чија територија поминуваа патиштата што водат од Средна Европа кон Блискиот Исток всушност претставуваше не само сообраќаен јазел, туку и стратешки. Долината на Вардар ја немаше само таа предност што од север преку Моравската долина водеше до големиот Солунски Залив од каде преку Егејското Море се завлегуваше на исток кон долината на Струма и на запад преку Албанија на Јадранско Море. Од тука за Македонија не се бореа само младите балкански државички кои сакаа со Македонија да ги зголемат својата територија и бројноста на населението, но и големите - Австрија, Русија, Англија и Турција - сакаа да имаат клучна ролја на Балканот.
Безбројните извори (книги, статии, студии, дипломатска преписка..) јасно сведочат колку не само балканските, туку и европските влади и посветувале внимание на Македонија. Во европската историја тешко е да се најдат слични примери толку да се пишувало и расправало за националниот карактер на еден народ, каков што беше случајот со Македонците.
Оваа преокупација околу националниот карактер на Македонците произлегуваше од определени политичко-стратешки интереси, не само на балканските националистички кругови, туку и на големите европски сили, во прв ред на Австрија и на Русија, кои во трката за завладување на Балканот, настојуваа да ја вклучат и Македонија во својата интересна сфера, поради нејзината извонредна географско-стратешка положба.
Принцип на народноста и самоопределувањето на Македонците
Бидејќи Македонците главно претставуваа импозантно мнозинство од населението, од што и можело да зависи кому ќе му припадне Македонија, тоа, заинтересираните страни ги ангажираа сите свои сили, вклучувајќи ја тука и науката за да ги прикажат било како Бугари, Грци или Срби, за да го имаат на своја страна при решавањето на македонското прашање според принципот на народноста.
Бугарските, грчките, српските, романските и мнозина европски писатели даваа контроверзни сведенија за Македонија и нејзиното население. Поради тоа, подоцна и многумина се прашуваа (таков е случајот со Рене Пинон и Едмонд Буше), дали е воопшто можно, во овој галиматијас на докази, да се дојде до една вистина за Македонија и Македонците и самиот термин Македонија стана во Западна Европа синоним на кулинарски вештини, на карташки игри, па дури и еден вид литерарен правец во Франција беше наречен со тоа име.
Балканските пропаганди во Македонија
Дискусиите околу националноста на Македонските Словени, во европскиот свет започнаа со прашањето: Дали се ова Грци или Бугари, а не дали тие претставуваат нешто трето и посебно? Тезата која малку подоцна се оформи од српските националисти дека Македонците се Срби, уште не се поставуваше, бидејќи самата српска влада, си до смртта на кнезот Михајло 1868 година пред себе имаше други цели и разбирања.
Меѓутоа и ваквото поставување на прашањето произлегуваше не од фактот дека тие навистина се Грци или Бугари, туку од замрсеноста на проблематиката што произлегуваше од една страна, од етничкиот состав на населението, а од друга, од турскиот начин на поделба на населението не врз етничкиот принцип, туку врз црковната припадност. Бидејќи Македонците беа под Цариградската патријаршија и како такви припадници на “грчката" вера, а по својот етнос Словени, тоа грчките и бугарските националисти сакаа да ги искористат секој за своите интереси. На едните им пречеше словенскиот етнос, на другите црковната припадност.
Грчките националисти кои сонуваа за Велика Елада, во ова време почнаа да тврдат пред Европа дека Македонците се пословенчени Грци, па според тоа и припаѓаат на грчката народност и држава. Бугарските пак водачи, поттикнувани од руските словенофили и од фактот дека Македонцските интелектуалци се декларираа како Бугари, тврдеа обратно, дека тие како Словени не можат да бидат Грци, туку се Бугари. Меѓутоа, додека едните “докажуваа" дека македонските Словени се Грци, а другите дека се Бугари, од самата македонска средина почнаа да се појавуваат луѓе кои на прашањето што се: Бугари или Грци одговараа дека тие не се ни Грци ни Бугари, туку Македонци, потомци на старите Македонци претставувајќи ги последните за Словени.
Македонска национална преродба
Патот по кој мина македонскиот народ од своето будење па до полната национална афирмација беше толку сложен, што е многу тешко да се спореди со националното будење на кој и да е народ на Балканот. Од пробивот на капитализмот на почвата на Македонија, па до формирањето на македонската нација, македонскиот народ минуваше низ повеќе фази на преобразување што траеја половина век.
Една од најтрагичните околности во кои започна македонската национална преродба беше таа што токму во моментот кога почна да ги дава своите први знаци на посебен живот, во Македонија веќе беа присутни три соседни туѓи пропаганди. Тие веќе имаа постигнато своја независност и градеа стратегии за ширење на своите држави на сметка на Македонија, додека Македонија т.е. Македонците сѐ уште се наоѓаа под османлиско турско ропство. Како поволна околност може да се смета дека Македонците за разлика од Србите, Грците и Бугарите не ја започнаа својата национална афирмација само со своето посебно изразито национално македонско име, туку за да се дистанцираат од Грците, тие во првиот момент истапија со општото име на народноста - Словени, како некој вид презиме.
Coffea arabica
Coffea arabica, познато како арабика, ― вид на цветно растение од семејството на кафиња бросови (Rubiaceae). Се верува дека тоа е првиот вид на кафе што бил одгледуван и во моментов е доминантна сорта, што претставува околу 60% од светското производство. Кафето произведено од (помалку кисело, повеќе горчливо и со повисока концентрација на кофеин) зрно на видот робуста (C. canephora) го сочинува најголемиот дел од преостанатото производство на кафе. Арапското кафе потекнува од Етиопија и првпат се одгледувало во Јемен, а документирано е во 12 век. Coffea arabica е наречено (бун) на арапски, позајмен од оромскиот „буна“.
Таксономија
Coffea arabica првпат научно го опишал Антоан де Жусје, кој го нарекол Jasminum arabicum откако проучувал примерок од Ботаничката градина во Амстердам. Линеј го сместил во родот Coffea во 1737 година.
Coffea arabica е единствениот полиплоиден вид од родот Coffea, бидејќи носи 4 копии од 11-те хромозоми (вкупно 44), додека останатите диплоидни видови имаат по 2 копии. Поточно, Coffea arabica сама по себе е резултат на хибридизација помеѓу диплоидите Coffea canephora и Coffea eugenioides, што го прави алотетраплоид, со две копии од два различни геноми. Овој настан на хибридизација на потеклото на Coffea arabica се проценува помеѓу 1,08 милиони и 543.000 години и е поврзан со променливите услови на животната средина во Источна Африка.
Опис
Дивите растенија растат помеѓу 9 и 12 м во височина и имаат отворен систем на разгранување; листовите се спротивни, едноставни, елипсовидно-овалести до долгнавести, 6-12 см долги и 4-8 см широка, сјајни, темно зелени. Цветовите се бели, 10-15 мм во пречник и растат во аксиларни соцветија. Плодовите се месести, широки 10–15 мм во пречник, светло-црвени до виолетови кога се созреани и обично содржат две семиња, често наречени зрна кафе.
Распространетост и живеалиште
Зачувувањето на генетската варијација на C. arabica се потпира на зачувување на здрави популации на диво кафе во Афропланинските дождовни шуми во Јемен. Генетските истражувања покажаа дека одгледувањето на култивирани сорти го загрозува генетскиот интегритет на дивото кафе бидејќи ги изложува дивите генотипови на хибридизација. Речиси целото кафе кое се одгледувало во текот на изминатите неколку векови потекнувало од само неколку диви растенија од Јемен, а денес кафето што расте на плантажите ширум светот содржи помалку од 1% од разновидноста содржана во дивината на Јемен.
Историја
Првиот пишан запис за кафе направено од печени зрна кафе, доаѓа од арапските научници, кои напишале дека тоа е корисно за да ги држи будни со што биле способни да работат подолго време. Арапската новост во Јемен за правење пијалак од печени семиња, најпрво се раширил меѓу Египќаните и Турците, а подоцна низ светот. Други научници веруваат дека растението кафе било воведено од Јемен, врз основа на јеменската традиција според која во „удеин“ („двете гранчиња“) во Јемен во предисламско време биле засадени резници на кафе и кат (Catha edulis). Производството на Coffea arabica на територијата на денешна Индонезија започнало во 1699 година преку ширењето на трговијата во Јемен. Индонезиските кафиња, како што се суматранското и јаванското, се познати по тешкото тело и ниската киселост. Ова ги прави идеални за мешање со кафиња со повисока киселост од Средна Америка и Источна Африка.
Одгледување и употреба
Coffea arabica сочинува 60% од светското производство на кафе.
На растението C. arabica му требаат приближно седум години за целосно созревање, а најдобро се развива при врнеши од 1,0-1,5 метри, рамномерно распоредени во текот на годината. Обично се одгледува на надморска височина помеѓу 1,300 и 1,500 м, но има насади кои растат ниско на морско ниво и на надморска височина повисока од 2,800 м.
Растението може да толерира ниски температури, но не и мраз, а најдобро се развива на просечна температура помеѓу 15 и 24 °C. Комерцијалните сорти претежно растат само до околу 5 м, и често се отсечени до 2 м за да се олесни бербата. За разлика од Coffea canephora, C. arabica претпочита да биде одгледувана во светла сенка.
Видови
Една сорта на Coffea arabica природно содржи многу малку кофеин. Додека семенката од нормалните растенија C. arabica содржи 12 мг кофеин по грам сува маса, овие мутанти содржат само 0,76 мг кофеин по грам, но со вкус сличен на вообичаеното кафе.
Закани
Иако во моментов има многу голема дива популација од 13,5 до 19,5 милијарди единки низ нејзиниот ареал, C. arabica сè уште е сметана за загрозена на Црвениот список на МСЗП поради бројните закани со кои се соочува. Поради тоа што е растение кое расте во катот на грмушки, бара постојана шума, што го прави многу подложно на историските значајни нивоа на уништување на шуми во Етиопија. Пред големото уништување на шумите, се сметаше дека шумската покривка изнесува помеѓу 25 - 31% од вкупната површина на Етиопија, но сега брои само 4%, а уништувањето на шумите сè уште продолжува. Дополнително, климатските промени може да имаат голем ефект врз областите на растење на дивата C. arabica во Етиопија поради неговата висока температурна чувствителност, а проценките покажуваат дека бројот на популацијата може да се намали за 50 - 80% со намалување од 40 - 50% во површина на распространување до 2088 година; климатските промени може да влијаат и на репродуктивниот успех. Дополнително, главниот штетник на кафето, Hypothenemus hampei може да има корист од климатските промени и да ги колонизира повисоките надморски височини кои порано биле премногу студени за него, што исто така може да влијае на популацијата на кафето.
Климатските промени, исто така, служат како закана за култивираниот C. arabica поради нивната температурна чувствителност, а некои студии проценуваат дека до 2050 година, повеќе од половина од земјиштето што се користи за одгледување кафе би можело да биде непродуктивно. Потолерантен на топлина Coffea stenophylla може да го замени C. arabica како доминантен вид кафе во одгледувањето со цел да се заштити од тоа.
Кајперов Појас
Кајперов Појас — голем прстен од „отпад“ или околуѕвезден диск кој се наоѓа во надворешниот Сончевиот Систем, кој се протега од орбитата на Нептун на 30 астрономски единици (AU) до околу 50 ае од Сонцето. Тој е сличен на Астероидниот појас, но е далеку поголем - 20 пати поширок и 20–200 пати помасовен. Како и астероидниот појас, тој главно се состои од мали тела или остатоци од времето кога се формирал Сончевиот Систем. Додека многу астероиди се составени првенствено од карпи и метал, повеќето објекти на Кајперовиот Појас се составени главно од замрзнати испарливи материи (наречени „мразови“), како што се метан, амонијак и вода. Кајперовиот Појас е дом на три објекти идентификувани како џуџести планети од страна на Меѓународниот астрономски сојуз: Плутон, Хаумеја, и Макемаке. Некои од месечините на Сончевиот Систем, како што се Тритон на Нептун и Феба на Сатурн, можеби потекнуваат од регионот.
Кајперовиот Појас го добил името по холандскиот астроном Џерард Кајпер, иако тој не го предвидел неговото постоење. Во 1992 година била откриена мала планета, наречена 15760 Албион, првиот објект на Кајперовиот Појас по Плутон и Харон. Од неговото откритие, бројот на познати објекти од Кајперовиот Појас (ОКП) се зголемил на над илјада, а повеќе од 100.000 со над 100 километри во пречник се смета дека постојат. Првично се сметало дека Кајперовиот Појас е главното складиште за периодични комети, оние со орбити кои траат помалку од 200 години. Проучувањата од средината на 1990-тите покажале дека појасот е динамички стабилен и дека вистинското место на потекло на кометите е расеаниот диск, динамички активна зона создадена од движењето на Нептун нанадвор пред 4,5 милијарди години; расеаните објекти како што е Ерида имаат екстремно ексцентрични орбити кои ги носат до 100 AU од Сонцето.
Кајперовиот Појас се разликува од теоретскиот Ортов Облак, кој е илјада пати подалечен и претежно е сферичен. Објектите во Кајперовиот Појас, заедно со членовите на расеаниот диск и сите потенцијални Хилсови облаци или Ортови облаци, колективно се нарекуваат заднептунски објекти (ЗНО). Плутон е најголемиот и најмасивниот член на Кајперовиот Појас и најголемиот и вториот најмасивен познат ЗНО, надминат само од Ерида во расеаниот диск. Првично Плутон се сметал за планета, но статусот на Плутон како дел од Кајперовиот Појас предизвикало да биде рекласифициран како џуџеста планета во 2006 година. Композициски е сличен на многу други објекти од Кајперовиот Појас, а неговиот орбитален период е карактеристичен за класата на ЗНО, познати како „ плутино“, кои ја делат истата резонанца 2:3 со Нептун.
Кајперовиот Појас и Нептун може да се третираат како маркери за обемот на Сончевиот Систем, алтернативи се хелиопаузата и растојанието на кое гравитационото влијание на Сонцето се совпаѓа со она на другите ѕвезди (се проценува дека е помеѓу и ).
Историја
По откривањето на Плутон во 1930 година, многумина шпекулирале дека тој можеби не е сам. Регионот кој сега се нарекува Кајперовиот Појас бил хипотезиран во различни форми со децении. Дури во 1992 година бил пронајден првиот директен доказ за неговото постоење. Бројот и разновидноста на претходните шпекулации за природата на Кајперовиот Појас довеле до континуирана неизвесност за тоа кој ја заслужува заслугата што прв го предложил.
Хипотези
Првиот астроном кој предложил постоење на заднептунска популација бил Фредерик К. Леонард. Набргу по откривањето на Плутон од страна на Клајд Томбо во 1930 година, Леонард размислувал дали „не е веројатно дека во Плутон излезе на виделина како првото од серијата ултра-нептунски тела, чии преостанати членови сè уште чекаат да бидат откриени, но кои се предодредени на крајот да бидат откриени“. Истата година, астрономот Армин О. Лејшнер сугерирал дека Плутон „можеби е еден од многуте планетарни објекти со долг период што допрва треба да се откријат“. Во 1943 година, во Списание на Британското астрономско здружение, Кенет Еџворт претпоставил дека, во регионот надвор од Нептун, материјалот во исконската сончева маглина бил премногу широко распореден за да се кондензира во планети и така прилично кондензиран во огромен број помали тела. Од ова тој заклучил дека „надворешниот регион на Сончевиот Систем, надвор од орбитите на планетите, е окупиран од многу голем број на релативно мали тела“ и дека, одвреме-навреме, некој од нивниот број „скита од сопствената сфера и се појавува како повремен посетител на внатрешниот Сончев Систем“, станувајќи комета.
Во 1951 година, во трудот во Астрофизика: Тематски симпозиум, Џерард Кајпер шпекулирал за сличен диск кој се формирал на почетокот на настанокот на Сончевиот Систем, но тој не мислел дека таков појас сè уште постои. Кајпер работел на претпоставката, вообичаена во негово време, дека Плутон е со големина на Земјата и затоа ги расеал овие тела кон Ортовиот Облак или надвор од Сончевиот Систем. Да била точна хипотезата на Кајпер, денес немало да има Кајперов Појас.
Хипотезата добила многу други форми во следните децении. Во 1962 година, физичарот Ал Г.В. Камерон го постулирал постоењето на „огромна маса на мал материјал на периферијата на Сончевиот Систем“. Во 1964 година, Фред Випл, кој ја популаризирал познатата хипотеза за „валкани снежни топки“ за структурата на кометата, сметал дека „појасот на кометите“ може да биде доволно масивен за да предизвика наводни разлики во орбитата на Уран што ја поттикнало потрагата по планетата X, или, во најмала рака, доволно масивен за да влијае на орбитите на познатите комети. Набљудувањето ја отфрлило оваа хипотеза.
Во 1977 година, Чарлс Ковал го открил 2060 Хирон, леден планетоид со орбита помеѓу Сатурн и Уран. Тој користел компаратор за трепкање, истиот уред што му дозволил на Клајд Томбо да го открие Плутон скоро 50 години пред тоа. Во 1992 година, друг објект, 5145 Фол, бил откриен во слична орбита. Денес е познато дека цела популација на тела слични на комети, наречени кентаури, постои во регионот помеѓу Јупитер и Нептун. Орбитите на кентаурите се нестабилни и имаат динамичен век на траење од неколку милиони години. Од времето на откривањето на Харон во 1977 година, астрономите шпекулираат дека кентаурите мора често да се надополнуваат со некој надворешен резервоар.