cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Халоалкан
Структура и особини на халоалканите
Бидејќи C-атомот во една C-X врска (каде X е F, Cl, Br, I) има делумно позитивен полнеж, тој е електрофилен и реагира со нуклеофили, кои имаат целосен или делумен негативен полнеж.
Атомските полупречници на халогените елементи се зголемуваат одејќи од горе кон долу во периодниот систем на елементите. Тоа се одразува врз должината на врската јаглерод - халоген елемент:
CH3-F (1,39 Å), CH3-Cl (1,78 Å), CH3-Br (1,93 Å), CH3-I (2,14 Å)
Способноста за поларизација на халогените атоми се зголемува како што се движиме надолу по периодниот систем: F < Cl < Br < I. Атомите што полесно се поларизираат имаат појаки Лондонови сили отколку атомите што помалку се поларизираат. Значи, меѓумолекулските сили кај халоалканите се зголемуваат по редоследот RF < RCl < RBr < RI. Ефектот на меѓумолекулските сили се одразува на точките на вриење на халоалканите, кои се зголемуваат по истиот редослед како и способноста за поларизација на нивните халогени компоненти.
Халогените атоми, со исклучок на флуорот, се помасивни од другите атоми во органските соединенија. Релативно големата маса на халогените атоми се рефлектира на густината на халоалканите. Тие имаат поголема густина од алканите, и, фактички, поголема густина од водата. Халоалканите потонуваат на дното на еден сад со вода. Спротивно на тоа, алканите пливаат на површината поради помалата густина од водата.
Синтеза
Алкил халидите можат да се синтетизираат од алкани, алкени или алкохоли.
Од алкани
Алканите реагираат со халогените атоми при слободна радикалска халогенација. Во оваа реакција, еден водороден атом се отстранува од алканот и се заменува со халоген атом во реакција со двоатомска халогена молекула. Следи:
Од алкени
Алкените исто така реагираат со халогени елементи (X2) за да образуваат халоалкани со два соседни халогени атоми. Ова понекогаш е познато како "деколоризација" на халогениот атом, бидејќи реагенсот X2 е обоен, а производот е обично безбоен. На пример:
Од алкохоли
Еден терциерен алканол (т.е. алкохол) реагира директно со хлороводородна киселина за да образува терциерен хлороалкан, но ако се користи примарен или секундарен алканол, потребен е активатор како цинк хлорид. Алтернативно, претворањето може да се изведе директно користејќи тионил хлорид. Алканолот може да биде претворен во бромоалкан со користење на бромоводородна киселина, фосфор трибромид или јодоалкан, со помош на црвен фосфор и јод (еднаков на фосфор тријодид). Два примера се:
Хемиски реакции
Халоалканите се реактивни за нуклеофили. Тие се поларни молекули кои земаат учество во следните реакции:
Супституција
Супституцијата вклучува замена на халоген атом со друга молекула.
Хидролизата - реакција во која една молекула на вода раскинува една врска е добар пример за нуклеофилната природа на алкил халидите. Поларната врска привлекува хидроксиден јон, OH- (NaOH(aq) е највообичаен извор на овој јон). OH- е нуклеофил со негативен полнеж и затоа има вишок на електрони кои ги донира на јаглеродот, што резултира во ковалентна врска помеѓу нив двата. Поради ова, C-X се раскинува со хетеролитичко кинење кое резултира во халиден јон, X-. OH сега е приврзан за алкил групата, притоа создавајќи алкохол (на пример, хидролизата на бромоетанот дава етанол).
Треба да се забележи дека во халогените серии, C-X врската ослабнува како што се оди кон помасивни халогени атоми и ова влијае на брзината на реакцијата. Како резултат на ова, C-I врската кај еден јодоалкен реагира побрзо отколку врската C-F на еден флуороалкан.
Освен хидролизата, има и неколку други посебни примери на нуклеофилна супституција:
Елиминација
Наместо да се создаде молекула во која халогениот атом се супституира со нешто друго, може да настане и елиминациона реакција и во халогениот атом и во блискиот водороден атом, при што се образува алкен. На пример, со бромоетан и NaOH во етанол, хидроксидниот јон OH- привлекува водороден атом, поради што се отстранува водороден и бромен атом од бромоетанот. Ова резултира во C2H4 (етилен) и H2O и Br-.
3G
3Г или 3-та генерација (од англ. third generation, „трето поколение“) е семејство на стандарди за мобилни телекомуникации дефинирани од страна на Меѓународниот телекомуникациски сојуз, коешто вклучува GSM EDGE, UMTS, и CDMA2000 како и DECT и WiMAX. 3Г овозможува брзини и до околу 14 МБит/с. Ова овозможува пренос не само на текст и звук него и на подвижни слики, телевизии и останати услуги.
Миша Рахлевски
Миша Рахлевски е руски диригент. Тој се родил на 13 ноември 1946 година во Москва.
Диригентот Миша Рахлевски е роден во Москва. Тој своето музичко образование го започнал на свои пет години кога посетувал приватни часови по виолина. Студирал на Конзерваториумот во Москва и Руската музичка академија на Генин. Во 1973 година го напуштил Советскиот Сојуз и работел во Израел, Јужна Африка и во Канада. Во 1976 година се преселил во САД. Подоцна го основал Новиот американски камерен оркестар (НАКО). Во 1989 година, Рахлевски се преселил во Шпанија, а подоцна се вратил во родениот град Москва и таму го создал камерниот оркестар Кремљин.
Бубамари
Бубамари (Coccinellidae) е раширено семејство на мали инсекти кои се со големина од 0,8-18 мм. Овие инсекти не се класифицирани како полутврдокрилци.
Поголемиот дел од видовите, генерално, се сметаат за корисни инсекти, затоа што ги ловат тревопасните еднаквокрилци како што се лисните вошки, кои се земјоделски штетници. Многу видови на бубамари ги ставаат своите јајца директно во колониите на лисните вошки и други инсекти, со цел да се осигурат дека нивните ларви ќе имаат непосреден извор на храна. Бубамарите од потсемејство Epilachninae се земјоделски штетници, бидејќи се тревопасни, што значи дека јадат лисја од жито, компири, грав и разни други култури, а нивниот број може да се зголеми експлозивно во години кога бројот на нивните природни непријатели е намален. Во такви ситуации, тие можат да предизвикаат големи штети на земјоделските култури.
Потекло на поимот
Латинското име коцинелиди (coccinellids) е изведено од латинскиот збор coccineus што значи „скарлетно“. Англиското име е „ladybird“ потекнува од Велика Британија, каде што инсектите станале познати како „птица на нашата дама“. Богородица често е прикажана облечена во црвена наметка на првите слики, а точките на седумточкастата бубамара (која е најчеста во Европа) се вели дека ги симболизираат седумте радости и седумте таги. Во Соединетите држави, името на оваа бубачка е „ladybug“.
Опис
Бубамарите често се видливо обоени жолто, портокалово или црвено со мали црни точки на крилцата, со црни нозе, глави и антени. Сепак, постои голема варијација во боите. На пример, некои видови, како што е Vibidia duodecimguttata, дванаесетточкест забележан вид, имаат белузлави дамки на кафеава позадина. Бубамарите ги има ширум светот, и опишани се над 6.000 видови. Повеќето бубамари имаат кружни до елипсовидни тела во форма на купола, со шест кратки нозе. Во зависност од видот, тие можат да имаат точки, ленти или воопшто да немаат обележување. Седумточкастите бубамари се црвени или портокалови со три точки од секоја страна и по една во средина; имаат црна глава со бели точки од секоја страна.
Освен вообичаените жолти и темноцрвени бои, многу видови бубамари се претежно, или во целост, црни, темносиви, сиви или кафеаво по боја, и може да им биде тешко на не-ентомолозите воопшто да ги препознаваат како бубамари. Спротивно на тоа, не-ентомолозите може лесно да згрешат со многу други мали бубачки, за кои ќе претпостават дека се бубамари. Погрешно идентификување се случува посебно доколку се забележани бубачки во црвена, портокалова или жолта и црна боја. Примери за ова има многу.
Биологија и живеалиште
Бубамарите се најпознати како грабливци. Еден род на мали црни бубамари, (Stethorus), се специјализирани за ловење на грини, особено пајаци грини (од видот Tetranychus). Тие се природни грабливци на низа сериозни штетници, како што е на пример европскиот пченкарен молец, кој ја чини американската земјоделска индустрија повеќе од една милијарда американски долари годишно во загуби на земјоделски култури и контрола на населението.
Различни поголеми видови на бубамари напаѓаат гасеници и ларви на други бубачки. Неколку родови се хранат со разни инсекти или нивните јајца; на пример, јајцата и ларвите на молци, ларвите и јајцата на другите бубамари, од својот или од други видови. Како семејство, бубамарите се сметале за чисто месојадни, но сега се знае дека се сештојадни отколку што се сметаше претходно. Покрај пленот што го сакаат, повеќето грабливи бубамари вклучуваат и други производи во исхраната, вклучувајќи мед, полен, нектар и разни габи. Значењето на ваквата исхрана сè уште се истражува и се дискутира меѓу научниците.
За некои видови бубамари се смета дека оставаат неоплодени јајца заедно со оплодените, очигледно за да обезбедат резервен извор на храна за ларвите кога ќе се изведат. Односот на неплодни и плодни јајца зависи од недостигот на храна за време на положувањето на јајцата.
Некои видови бубамари се тревопасни животни и можат да бидат многу деструктивни земјоделски штетници. Главните непријатели на бубамарите обично се птиците, но тие се плен и на жаби, оси, пајаци и вилински коњчиња. Светлите бои на бубамарите обесхрабруваат некои потенцијални грабливци да не ги јадат. Овој феномен е наречен апосематизам.
Ацетилхолински рецептор
Ацетилхолински рецептор е интегрална мембранска белковина која реагира на врзувањето на невротрансмитерот ацетилхолин.
Бубамари
Биологија и живеалиште
Бубамарите во умерените региони влегуваат во дијапауза во текот на зимата, така што тие често се меѓу првите инсекти што се појавуваат во пролетта. Некои видови (на пр. Hippodamia convergens) се собираат во групи и се префрлаат на повисоки места, како што е планина, за да влезат во дијапауза.
Ацетилхолински рецептор
Класификација
Како и другите трансмембрански рецептори, ацетилхолинските рецептори се класифицирани според нивната „фармакологија“, односно според нивниот афинитет и чувствителност кон други молекули. Иако сите ацетилхолински рецептори по дефиниција реагираат на ацетилхолинот, тие исто така реагираат и на други молекули.
Бубамари
Биологија и живеалиште
Повеќето бубамари ја минуваат зимата како возрасни, собирајќи се на јужните страни од големи објекти, како што се дрвја или куќи во текот на зимските месеци.
Ацетилхолински рецептор
Класификација
Двата главни видови на „холинергични“ рецептори се:
Бубамари
Биологија и живеалиште
Грабливите бубамари обично може да се најдат на растенија каде ќе се појави нивниот плен. Тие ги оставаат своите јајца блиску до својот плен, за да ја зголемат веројатноста ларвите лесно да го пронајдат пленот. Во зависност од достапноста на ресурсите, ларвите поминуваат низ четири фази во текот на 10-14 дена, по што се јавува фазата кукла. По периодот екдиза кој трае неколку дена, возрасните стануваат репродуктивно активни. Вкупниот животен век на бубамарите е просечно една до две години.
Наезди
Во Северна Америка, бубамарите обично започнуваат да се појавуваат во затворени простории на есен кога ги напуштаат своите летни места за хранење во полиња, шуми и дворови, и бараат место за да ја поминат зимата. Обично, кога температурите се топли во доцните попладневни часови (околу 18 °C), по периоди на постудено време, бубамарите може да се видат на ѕидови или во згради осветлени од сонцето. Куќите или другите згради близу полиња или шуми се особено склони кон наезда.
По невообичаено долг период на топло, суво време во летото 1976 година во Велика Британија, значително се зголемил бројот на бубамари, при што имало и бројни извештаи на луѓе дека се каснати од бубамарите.
Како инвазивен вид
Видот наречен харлекин бубамара (Harmonia axyridis) е пример за тоа како бубачката може да биде делумно добредојдено и делумно штетно. Таа била доведена во Северна Америка од Азија во 1916 година за контрола на лисните вошки, но сега е најчестиот вид, надминувајќи многу од домашните видови. Оттогаш се проширила во поголемиот дел од западна Европа, а од 2004 година и во Велика Британија. Кога овој вид бубамара се размножил во делови од Африка, се покажал како штетник за земјоделските култури.
Во културата
Многу култури сметаат дека бубамарите носат среќа и имаат изрази или песнички во кои се опева ова верување. На пример, турското име за бубамара буквално значи „бубачка за среќа“ (uğur böceği).
Бубамарите се симбол на книгите „Ladybird“ (дел од групацијата „Пингвин“).
Бубамарите се усвоени и како маскота на Канданчи, ски-центар на шпанските Пиринеи.
Космос-1417
Космос-1417 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 октомври 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1417 бил военoнавигациски сателит.
Милена Андонова
Милена Андонова (родена на 23 септември 1959 година) ― бугарски сценарист и кинорежисер. Таа е најпозната по филмот Мајмуни во зима (бугарски:Маймуни през зимата ), чиј автор е и режисер.
Портрет на кардиналот Алесандро Фарнезе
Портретот на кардиналот Алесандро Фарнезе ― портрет на кардиналот Алесандро Фарнезе (идниот папа Павле III) од Рафаело Санти, направен околу 1509-1511 година.
Кардиналот позирал во близина на прозорец со светол преден план, што води во темна сала. Неговата нежна десна рака држи писмо.
Ана Лундберг
Ана Еба-Карин Лундберг (родена на 29 март 1966 година) е шведска телевизиска водителка и новинарка. Презентирала неколку емисии на шведската телевизија СВТ и трипати ја освоила наградата Кристален во категоријата „Најдобра водителка на годината“. Таа исто така има освоено една сезона на På spåret.
Кариера
Својата новинарска работа Лундберг ја започнала по студиите по новинарство, во весникот Арбетарен во Гетеборг.
Лундберг ги претставила телевизиските емисии Антикрундан, Ландганг, Химлен кан ванта и Ен андра чанс. Во 2001 година, таа направила сегмент наречен „Malmö på glid“ за Uppdrag Granskning кој доби големо внимание. Во текот на 2007 година, таа била домаќин на Плус на СВТ, а во декември истата година била божиќна водителка на годишното шоу на СВТ на Бадник.
Таа успешно учествувала во På spåret заедно со комичарот Јохан Вестер во текот на сезоните од 2006 до 2008 година. Дуото победило во сезоната на шоуто во 2008 година. Лундберг ја добила наградата за „Најдобар женски телевизиски водител“ на наградата Кристален трипати во 2008, 2010 и 2011 година. Во 2011 година, таа го претставила Här är ditt kylskåp на SVT.
Лундберг била славен гостин на Sommarvärden 2004 година на Sveriges Radio станица P1 на 21 јуни 2004 година.
NGC 700
NGC 700 — леќеста галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 700 се споменува и како CGCG 522-30.
Откривање
Телото е откриено на 12 октомври 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 700 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 700 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 52 м 16,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 36° 2' 12".
Други поделби
Проучување на NGC 700 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6928. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2319. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
ОУ „Кирил Пејчиновиќ“ - Теарце
Кирил Пејчиновиќ — основно училиште во Теарце, Општина - Теарце.
Мирсада Емини-Асани
Мирсада Емини-Асани (р. во ) — македонски гинеколог-акушер од албанско потекло и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на ДУИ.
Животопис
Мирсада Емини-Асани дипломирала на Медицинскиот факултет, а подоцна станала специјалист гинеколог-акушер.
1107
1107 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1107 година од новата ера, 107. од вториот милениум, 7. од XII век и осма од 1100-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6615 и 6616 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5857 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4867 и 4868 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1860.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1107 година се протега во 3743 и 3744, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3803 и 3804 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1650. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 500 и 501 исламска година.
Љубе Крстев
Животопис
Одраснал во сиромашно земјоделско семејство. По завршување на основното четиригодишно училиште им помагал на домашните во сточарските и земјоделските работи. Тешките економски услови во семејството го натерале да аргатува надвор од своето село. Со враќањето во родното место, каде често престојувале единиците на НОВ, тој станал нивен симпатизер. Учествувал во акциите за собирање храна, облека и други материјали потребни за партизаните. Заедно со група младинци од селото на 15 септември 1944 година стапил во редовите на Треттатa македонска ударна бригада. Како пушкомитралезец, уште во првите борби се истакнал како смел борец и бил поставен за десетар. По ослободувањето на Македонија, со бригадата заминал на Сремскиот фронт. Земал учество во борбите сè до Врпоље каде на 16 април 1945 година со уште неколку борци од неговата десетина загинува.
Линда Линдорф
Линда Сузана Исаксон Линдорф, родена Исаксон (родена на 9 февруари 1972 година) е шведска телевизиска водителка, репортер и поранешна водителка на временска прогноза. Таа била крунисана за Мис на Шведска во 1990 година и ја претставувала својата земја на Мис Универзум истата година.
Линдорф била репортер и водител на временска прогноза во ТВ3s News шоуто помеѓу 1998 и 2001 година. Подоцна таа станала телевизиска водителка за ТВ4 на емисиите När &amp; fjärran, Djur i fara, Robinson 2009 и The Farm. Таа моментално го претставува Bonde söker fru. Во 2009 година се омажила за фотографот Џејкоб Линдорф. Двојката има три деца заедно. Линдорф учествувала во Let's Dance 2016 што се емитувала на ТВ4.
Рик (река)
Рик (Ryck) — река во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, во Германија.
Во развиениот среден век, Рик бил јужна граница на Кнежевството Риген и северна граница на Грофовијата Гицков. Западно од Грајфсвалд, Рик се вливал во Болтенхегенер Тајх (Boltenhägener Teich), средновековно езеро.
Старото ханзеатско пристаниште во Грајфсвалд сега е бродски музеј на отворено.
Граничево
Граничево или Гранич (Κρυονέρι, Крионери , до 1927 Γκερμίτς Гермиц) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 23 километри од градот Лагадина на Богданска Планина. Селото се наоѓа на надморска височина од 603 метри.
Историја
Во XIX век Граничево е турско село, кое припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) Грамничево во 1900 година имало 700 жители Турци.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1927 година, селото било преименувано во Крионери.
Виолета Аларова
Виолета Аларова — поранешен градоначалник на Општина Центар, Скопје од 2000 г. 2009.
Основно образование завршила во основното училиште “Браќа Миладиновци”-Скопје, а средно во гимназијата “Јосип Броз Тито” во Скопје, каде што билае една од најдобрите ученици. Веднаш по матурирањето се вработила во Македонското Радио каде што го поминала сиот работен век во траење од 36 години. Започнала од основните информации во новинарството, а завршила како Главен и одговорен уредник на Втората програма на македонски јазик и на јазиците на националностите во Македонско радио. Паралелно со работењето дипломирала на Правниот факултет во Скопје со извонреден успех и ги ислушала студиите за магистратура на тема Општествено-политички систем.
На локалните избори во 2000 година била избрана за градоначалник на Општина Центар, а жителите на оваа општина ѝ ја довериле оваа функција по вторпат и на локалните избори во 2005 година.
Бело Езеро (Русија)
Езеро Белоје или Бело Езеро (руски: Бе́лое о́зеро, ИПА: [ˈbʲɛləjə ˈozʲɪrə], Veps: Vaugedjärv или Valgjärv, на двата јазика значењето е Бело езеро) е езеро во северозападниот дел на Вологотската област во Русија. Административно, езерото е поделено помеѓу областа Белозерски (југ) и округот Вашкински (север) од Вологотската област. Градот Белозерск, се наоѓа на неговиот брег. Во однос на површината, Белото езеро (Белоје) е второ природно езеро по големина во таа област (веднаш зад езерото Онега). Тоа е едно од десетте најголеми природни езера во Европа.
Географија
Басенот на езерото вклучува делови од областите Белозерски, Вашкински, Бабајевски и Витегорски во областа Вологот, како и помали области во областа Каргополски во Архангелска област. Поголемиот дел од сливот лежи северно од езерото, на ридовите Андома и вклучува помали езера. Многу од нив се од глацијално потекло. Такви езера се: Ковжское, езерото Кемское, езерото Кустозеро, езерото Шолское, езерото Дружиноје и јужно од Белото, езерото Лозскоје.
Езерото има приближно кружна форма со пречник од 46 километри. Неговата површина е 1.290 квадратни километри, а површината на сливот е 14.000 квадратни километри (5.400 квадратни милји). Главните притоки на Белото езеро се Ковжа, Кема и Мегра.
Самото Езеро заедно со Белозерскиот канал околу него се дел од водниот пат на потегот Волга - Балтик. Белозерскиот канал е изграден за да ги поврзе реките Шексна и Ковжа со цел да се заобиколи езерото, каналот го следи јужниот и западниот брег на езерото.
Историја
Според примарната хроника и историските записи, Синеус, брат на Рурик, станал принц на Белото Езеро во 862. Ако ова би бил точен и проверен запис тогаш градот Белозерск би бил еден од најстарите градови во Русија. Сепак, најверојатно Синеус никогаш не постоел и најраните археолошки податоци околу Белозерск и самото Бело Езеро потекнуваат од 10 век. Од X па сè до XIII век областа била контролирана од Република Новгород, потоа во XIII век била дел од Кнежевството Бело Езеро, а во XIV век влегла во Големото Војводство Москва.
Системот на каналот Маринск е конструиран на почетокот на XIX век, а по реконструкцијата во XX век станал дел од водениот пат Волга - Балтик.
Јакимово
Јакимово — село во Општина Виница во околината на градот Виница.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа 1,5 км под градот Виница, сместено помеѓу реките Брегалница и Осојница, на надморска височина од 385 м. Околината на селото е опфатена со оризни полиња. Со урбанизирањето на земјиштата и новградбите, Јакимово полека станува дел од градот Виница.
Историја
Според легендата селото го добило името по човекот Јоаким. Тој во летните периоди кога во селото немало вода, направил бунар. Со тоа ги снабдел селаните со вода и нарправил голема добрина на луѓето, па затоа било донесена одлука селото да го носи неговото име.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Јакимово живееле 310 жители, од кои 260 Македонци и 50 Турци.
Според Димитар Гаџанов во 1916 година, во Јакимово живееле 215 жители, од кои 106 Македонци, 95 Турци и 14 Роми.
Турското население од Јакимово е иселено во Турција во 50-тите и 60-тите години на XX век.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.101 жител, од кои 1.088 Македонци, 10 Власи и 3 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 827 жители, од кои 647 Македонци, 2 Албанци, 11 Власи, 6 останати и 161 лице без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Јакимово е македонско село, а имало и други народности во селото.
Според истражувањата од 1958 година, родови во селото се
Ромски
Македонски
Турски
Избирачко место
Во селото постои изборното места бр. 320 според Државната изборна комисија, сместени во основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 953 гласачи.
Надворешни врски
Јакимово на Фејсбук
Катица Трајковска-Абјаниќ
Катица Трајковска Абјаниќ (, 20 април 1951 -, ) — македонска ТВ новинарка, уредничка и авторка од областа на културата, која најголемиот дел од својот работен век го посветува на Редакцијата за култура и уметност во Македонска радио-телевизија. Заедно со нејзиниот сопруг Драган Абјаниќ (1953-1999). и нејзиниот брат Златко Трајковски - Хинки (1960-2017) таа е една од пионерите на дигиталната уметност во Македонија. Придонесува за развојот на франкофонијата во Македонија.
Образование и кариера
Трајковска Абјаниќ дипломирала на Универзитетот Свети Кирил и Методиј во Скопје, на катедрата за француски јазик и литература, а студирала и на Факултетот за драмски уметности во Скопје во класата на Илија Милчин. Специјализирала театарска критика на Сорбона во Париз. Своето новинарско искуство го започнала во Македонското радио (тогаш Радио Скопје) како соработник во емисијата „Бранови на младоста“, а работно искуство го започнува во 1976 г. во редакцијата на Нова Македонија како новинар и специјален известувач од Париз. Од 1980 г. започнува да работи во Македонска радио-телевизија (тогашна Телевизија Скопје) како новинар, а подоцна и уредник во редакцијата за култура и уметност, каде води, анимира, уредува бројни ТВ емисии, дебати, тркалезни маси и пишува сценарија за документарни филмови. Заедно со колегата Петар Ѕалев, идејно ја основаат Утринската програма на Телевизија Скопје, во тоа време прва Утринска емисија на југословенските простори. Во раните осумдесетти години таа ја основала и промовирала продукцијата на уметничкото видео во Телевизија Скопје и организирала фестивали на уметничко видео на ниво на Југославија. Во 1992 г. во соработка со колешката Евгенија Теодосиевска ја уредувала и водела познатата неделна ТВ емисија од областа на културата со наслов „Аквариум“. Катица Трајковска Абјаниќ неколку години била уредник на редакцијата за култура и уметност, а подоцна и на Секторот за културно-уметничка програма. Во 2001 г. била назначена за координатор на телевизиските канали Canal France International и Arte и раководител на Одделението за меѓународна соработка во Македонската Телевизија. Неколку години подоцна ја извршувала и функцијата уредник на играната програма. Својот работен век го завршила во април 2016 г. како автор во документарната програма на Македонската Телевизија. Нејзиното последно дело е документарниот филм „Соновите не заспиваат“ посветен на македонската поетеса Даница Ручигај.
Активности и придонеси во областа на театарот, театарската критика, франкофонијата и други области
Во 2012 г. го основа Здужението Радио Марија Македонија на кое била прв претседател (2012-2018). Починала во Скопје на 31 август 2018 година.
Космос-1418
Космос-1418 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 50,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 404 км, а најмалото на 363.
NGC 7711
NGC 7711 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7711 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7711 има привидни димензии од 2,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 35 м 39,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 18' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 7711 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71836. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1720. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 318.
Дон Омар
Дон Омар (роден како Вилијам Омар Ландрон Ривера на 10 февруари 1978 ), е порторикански регетон, пејач-рапер и глумец. Понекогаш е нарекуван според неговиот прекар Ел Реј (шпански: "Кралот").
Ран живот
Вилијам Омар Ландрон Ривера е најстариот син на Вилијам Ландрон и Луз Антонија Ривера. Израснал во Сантурс, населба во Вила Палмерас областa на Сан Хуан, Порторико. Од рана возраст, тој покажува интерес за музиката на Vico C и Brewley MC. Во текот на својата младост, бил активен член на протестантската црква, во Бајамон каде што повремено давал проповеди. Сепак, по четири години, тој ја напуштил црквата за може да се посвети на пеењето.
Кариера
Неговиот прв јавен настап бил ноќен клуб каде што бил придружуван од DJ-от Елиел Линд Осорио. Потоа редовно се појави на компилациите албуми од популарните диџеи и продуценти вклучувајќи го и Luny Tunes, Noriega, и диџеј Ерик. Исто така, работел како резервен пејач за дуото Hector & Tito. Еден од членовите, Хектор Делгадо му помогнал за неговиот прв соло албум.
Дон Омар ја зголемил славата со издавањето на својот прв студиски албум, The Last Don. И студио верзијата и изданието во живо се сертифицирани платински од страна на здружението на музичките сниматели на Америка. The Last Don, последниот Дон: Live [CD и DVD] има продадено над еден милион копии во светот, според неговата официјално мрежно место. Тој добил награди за Латински поп албум на годината и Нов изведувач и латино-американски рап / хип-хоп албум на годината од страна на Билборд Латинските Музички Награди во 2003 година. The Last Don Live [CD и DVD] исто така беше номиниран за урбан музички албум во 2005 година на Латинските Греми Награди.
Во мај 2006 година албумот King of Kings, постигнал највисок пласман во историјата во првите 10 американски топ листи, со своето деби на првото место на Latin sales chart и прво место на Billboard Latin Rhithm Radio Chart со синглот "Angelito".
Со највисок пласман на реге уметникот, King of Kings на Дон Омар се искачил на 7 место со 74.000, победувајќи го Daddy Yunkees со 24 место во 2005 година со "Barrio Fino En Directo". Во април 2007 година, Дон Омар добил награда за латински реге албум на годината за King of Kings. Билбордите признаваат дека King of Kings беше најуспешен албум на деценијата во Латинска Америка, освен што е еден од најуспешните во историја од жанрот реге, Билбордите проценуваат дека албумот е со над 4,1 милиони продадени копии до крајот на 2009 година.
Песната на албумот "Salió El sol" е опремена во видео играта Grand Theft Auto IV. Песните "Los Bandoleros" и "Conteo" беа поставени во филмот Fast and the Furious.
Дон Омар учествувал во презентацијата на Гилберто Санта Роса на еден настан со наслов "Concierto del Amor", презентиран во Медисон Сквер Гарден на 9 февруари 2008 година. Тој настапил на затворањето на настанот изведувајќи реге теми.
Третиот студиски албум на Дон Омар, iDon, бил издаден на 28 април 2009 година. Овој албум е посветен на неговиот братучед Коредел Браун. Хитот "Virtual Diva" станал еден од најбараните песна на латинските радио станици. Вториот официјален сингл со наслов "Sexy Robotica", беше издадена на 6 јули 2009 година.
Албумот Meet The Orphans беше издаден на 16 ноември 2010 година. На албумот се појавуваат уметниците од орфанто музичката група и други реге уметници. Албумот вклучува промотивен сингл, Hasta Abajo и најдобриот сингл на албумот Danza Kuduro со португалско-францускиот пејач Лученцо, како и со Orfanato музичката група уметници вклучувајќи ги Кендо Капони, Суко, Plan B, Zion & Lennox, Yaga & Mackie и Дани Форнарис. Тој е потпишан со продукциската куќа VI Музика и Machete музика преку Universal Music латино.
Албумот на Дон Омар, The New Generation беше објавен на 1 мај 2012 година. На албумот се појавува Нати Наташа, како и многу други уметници и други реге уметници како Zion Y Lennox. Албумот ги вклучува сингловите Hasta Que Salga El Sol и Dutty Love со појавување на Нати Наташа. На албумот исто така, има соработки со Хуан Маган, Мимс, Суко, Вини ел Вендито и Јунел Круз. Албумот беше добро прифатен и е на врвот од продажбата на iTunes.
Личен живот
Вилијам Омар Ландрон е татко на четири деца. Тој се оженил со новинарката Џеки Гуеридо на 18 април 2008 година Гласини за развод го опколија парот после две години во брак со коментарите на Ландрон направени преку Твитер. Во март 2011 година, се дознало дека парот се развеле.
Контроверзии и правни прашања
На 18 септември 2007 година, Дон Омар накратко бил уапсен во Санта Крус де ла Сиера, Боливија поради судски спор. Боливискиот концерт промотор го тужел него и некои од неговите менаџери, откако тој го откажал концертот закажан за почетокот на таа година во Ла Пас, како дел од меѓународната турнеја. Организацијата тврди дека имале оштета од 70.000 американски долари што се должи на откажувањето. Ландрон одговорил дека тој го откажал концертот поради тоа што компанијата не обезбедила авионски билети навреме. Случајот бил поставен пред локалниод суд, двете страни постигнале договор. На Ландрон му беше дозволено да ја напушти земјата, за да се појави на претходно закажан настап на аргентинската телевизија во Буенос Аирес и се врати следниот ден да се одржи неговиот концерт на фудбалкиот стадион во Санта Крус.
Коберн Таун
Коберн Таун (Cockburn Town) — главен град на островската територија Туркс и Кајкос во Карибите.
Географја
Градот се наоѓа на островот Гранд Турк — најголемиот остров во архипелагот Туркс. Улиците Дјук и Фронт Стрит во центарот имаат стари градби својствени за бермудската архитектура од XVIII и XIX век. Има долги тесни улици и стари улични светилки.
Најблиското сидриште е Хокс Нест. Иако е добро засолнето, во него се влегува на дневна светлина поради гребените близу влезниот дел.
Историја
Коберн Таун е административен центар на територијата уште од 1766 г. и воедно прво трајно населено место во целата група ан Туркс и Кајкос, основано во 1681 г. од соларски работници. Мештаните веруваат дека градот е изграден на местото кајшто првпат се истоварил шпанскиот конквистадор Хуан Понсе де Леон.
Национален музеј
Во градот се наоѓа Националниот музеј на Туркс и Кајкос, сместен на Фронт Стрит во поранешен дом стар 180 години. Објектот во голема мера е изграден од материјали земени од бродоломи, вклучувајќи бродски јарбол, кој има улога на главна потпора на куќата. Објектот (наречен „Гвинеп Хаус“) му е подарен на музејот во 1990 г.
Во музејот се изложени разни експонати од историјата на територијата, како што се предметите на домородните Лукајци, експонати од вселенската трка, месни поштенски марки, ропството и историјата на прекуатлантската трговија со робови, производството на сисал и сол, кралски настани и општата историја на островите. Музејот има и градина.
Од особен интерес се изложените останки од бродоломи, вклучувајќи ги останките најтариот европски бродолом во Америка, кој се случил во 1505 г.
Установата води разни проекти, меѓу кои и проектот „Порака во шише“ со кој се документираат шишиња со писма наскунани на островот Гранд Турк во последните 40 години.
Клаудиу Кешеру
Клаудиу Кешеру (роден на 2 декември 1986, во Орадеа) — романски фудбалер, напаѓач на Лудогорец и на романската репрезентација.
Мари Леман
Мари Маргарета Леман (родена Бергквист, 14 март 1965 година во Тирешо, Шведска) е шведски спортски новинар и телевизиски водител. Леман работи во Sveriges Television (SVT) од раните 1990-ти, водител на емисии како ' и '.
Леман е во брак со пензионираниот хокејар Томи Леман уште од 1988 година.
ОУ „Климент Охридски“ - Бутел
Климент Охридски — основно училиште во Бутел, Општина Бутел. .
Јурис Лауцињш
Јурис Лауцињш бил рускo-латвиски глумец. Тој се родил на 25 мај 1957 година, а починал на 23 декември 2013 година. Неговата кариера траела повеќе од 45 години.
Тој се родил во Даугавилс, Латвиска ССР, Советски Сојуз (сегашна Летонија). Тој ја започнал својата глумечка кариера на десетгодишна возраст во 1967 година и се појавил во филмски, телевизиски и сценски улоги.
Лауцињш на 23 декември 2013 година починал од рак на грлото на 56 годишна возраст во Москва, Русија.
Пуриша Ѓорѓевиќ
Младомир Пуриша Ѓорѓевиќ (6 мај 1924 – 23 ноември 2022) ― српски кинорежисер и сценарист. Режирал 71 филм почнувајќи од 1947 година. Неговиот филм „Сон“ од 1966 година бил вклучен на 17. Берлинскиот меѓународен филмски фестивал. Некои од неговите филмови биле цензурирани и забранети од југословенската комунистичка власт.
Јулија Дмитриевна Белјаева
Јулија Дмитриевна Белјаева (Юлия Дмитриевна Беляева; р. во ) — руска славистска и македонистка.
Животопис
По завршувањето на Филолошкиот факултет на МДУ „Ломоносов“ (1950) и одбраната на кандидатската дисертација по филолошките науки (1963) се специјализирала по историјата на јужнословенските литератури. Работела во Институтот за славистика и балканистика на АН на СССР во Москва, првин како научен соработник (1954–1977), а потоа како виш научен соработник (1977– 1990). Откако самостојно го научила македонскиот јазик, се занимавала со македонистика (од 1964) и објавила повеќе прикази (во руски, македонски и српски изданија) и избори, антологии и преводи од македонски автори на руски јазик.
IC 1866
IC 1866 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1866 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 14,8 mag.
Живинице
Живинце (босански: Živinice) — град во североисточна Босна и Херцеговина, јужно од Тузла. Градот е дел од Федерација Босна и Херцеговина.
1991
Во 1991 година Живинце имало население од 34.783 жители и тоа:
Градот има 11,956 жители.
2005
90.5% од населението на општината се Бошњаци. 5.5% се Хрвати 4% се Срби
Космос-1419
Космос-1419 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 280 км, а најмалото на 229.
NGC 5284
NGC 5284 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кентаур, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5284 се споменува и како ESO 133-?4.
Откривање
Телото е откриено на 7 јуни 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5284 е од видот OCL. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 10 m. NGC 5284 има привидни димензии од 30' х 20'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 47 м 6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -59° 13' 39"".
Други поделби
Проучување на NGC 5284 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 430; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8676. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
1106
1106 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1106 година од новата ера, 106. од вториот милениум, 6. од XII век и седма од 1100-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6614 и 6615 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5856 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4866 и 4867 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1859.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1106 година се протега во 3742 и 3743, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3802 и 3803 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1649. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 499 и 500 исламска година.
Амазонит
Амазонитот, познат и како Амазонски камен, е зелен тектосиликатен минерал, разновидност на калиумовиот фелдспар наречен микроклина. Неговата хемиска формула е KAlSi3O8.
Името на овој камен, потекнува од она на реката Амазон, од која порано се добивале зелените камења, но не е познато дали тие камења биле амазонити. Иако се користел за повеќе од две илјади години, како што е потврдено со археолошките наоди во Египет и Месопотамија, ниту еден антички или средновековен авторитет не го споменува. Првпат бил опишан како посебен минерал дури во 18 век.
Зелените и зеленикаво-сините сорти на калиумови фелдспари кои се претежно триклинички се означени како амазонити. Тој е опишан како „прекрасна кристализирана разновидност на светло зелено“ и дека поседува „жива зелена боја“. Повремено се сече и се користи како скапоцен камен.
Појава
Амазонитот е минерал со ограничена појава. Порано бил добиен речиси исклучиво од областа Миас во планините Илменски, 50 милји југозападно од Чељабинск, Русија, каде што се јавува во гранитните карпи.
Сега е познато дека амазонитот се појавува на различни места низ светот. Тие места, меѓу другото, се следните:
Боја
Долги години, изворот на бојата на амазонитот беше мистерија. Некои луѓе претпоставувале дека бојата се е предизвикана од бакар, бидејќи бакарните соединенија често имаат сина и зелена боја. Студија од 1985 година сугерира дека сино-зелената боја е резултат на количеството олово и вода во фелдспатот. Теоретски студии од 1998 година од А. Јулг ја прошируваат потенцијалната улога на алиовалентно олово во бојата на микроклинот.
Други студии предложуваат дека боите се асоцирани со зголемената количина на олово, рубидиум и талиум. Една неодамнешна студија од 2010 година, исто така, ја вмеша улогата на двовалентно железо во зелената боја. Овие студии и придружните хипотези укажуваат на сложената природа на бојата во амазонитот, со други зборови збирниот ефект на неколку взаемно вклучени и неопходни фактори.