cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гибони
Распространување
Ареалот во кој се среќаваат гибоните се протега од североисточна Индија, Мјанмар и јужна Кина до Малајскиот Полуостров и индонезиските острови Борнео и Јава. Порано гибоните биле распространети на значително поголема територија, на почетокот на вториот милениум тие се среќавале речиси во цела Кина. Главните сфери на живеење се тропските шуми, а понекогаш може да се најдат во планинските шуми на надморска височина од 1800 метри.
Опис
Гибоните се безопашести примати. Особено е карактеристично тоа што предните екстремитети им се значително подолги од задните. Ова им овозможува да се придвижуваат по пат на брахијација — уникатна способност за движење во живитинскиот свет при која тие се искачуваат со рацете од гранка на гранка. Палецот кај гибоните е вкоренет нешто пониско поради што можат да фаќаат подебели гранки. Густото крзно кај гибоните е обоено црно, сиво или кафеаво. Главата е кратка со големи очи насочени нанапред. Забната формула соодветствува на таа од хоминидите. Кај некои видови на гибони се развиени грлени торбички кои служат како резонантно тело при создавањето на силни крици. Големината на гибоните се движи од 45 до 90 cm, а тежината од 4 до 13 кг. Најголем и најтежок вид е сијамангот.
Однесување
Латинското име Hylobatidae означува жители на дрвјата и тоа го одразува местото на живеење на гибоните. Тие се жители на шумите и се активни главно дење. Благодарените на своите долги раце и палци (сместени многу пониско отколку кај другите примати), гибоните се одлично приспособени на живот на дрвја и брахијациско придвижување. Прекачувајќи се со помош на рацете од гранка на гранка, тие можат да надминат три метри со еден ,,чекор‘‘. На земја гибоните се движат на две нозе, кревајќи ги рацете за да одржат рамнотежа.
Гибоните живеат моногамно. Двојките со своето потомство живеат во свој сопствен ареал кој го заштитуваат од туѓинци. Понекогаш се среќаваат и животни кои живеат поединечно, и тоа најчесто млади единки кои од неодамна ги напуштиле родителите. Во потрага за сопствен партнер, потомството ги напушта родителите или пак тие го бркаат со сила. Пронаоѓањето на партнер може да трае неколку години. Кај некои видови родителите му помагаат на своето потомство со ,,резервирање‘‘ на слободен ареал.
Исхрана
Основен дел во исхраната на гибоните заземаат листовите и плодовите. Во мали количини тие ги јадат и листовите од цветот, инсекти, а повремено и птичји јајца и мали `рбетници. Кај гибоните е слабо развиен џвакачкиот апарат, а желудникот е изграден релативно просто (за разлика од лангурите).
Размножување
Кај гибоните нема сезона на парење. Секои две до три години женката раѓа по едно младенче, а раѓањето на близнаци е релативно ретко. Новороденчињата се прикрепуваат за мајчиниот абдомен и ги поминуваат со неа првите недели од животот. Подоцна во нивното воспитување учествува и таткото. Само на возраст од осумнаесет месеци до две години младенчињата се откажуваат од млекото, а половата зрелост настапува на осум или девет години. Средната должина на живот кај гибоните изнесува околу 25 години, а во заробеништво најстарото животно имало 34 години.
Систематика
Гибоните образуваат сроден на хоминидите таксон и се делат на четири рода во кои се распределени 14 вида.
Надворешни врски
Gibon
Прва македонска кошаркарска лига 2001/02
Првата македонска кошаркарска лига 2001/02 или Рио Кафе Прва лига мажи поради спонзорски причини - 10. издание на Првата македонска кошаркарска лига. Во оваа сезона првак бил Фершпед Работнички.
Унапредување и отпаѓање
2 Вардар повторно добил прволигашки статус заради пополнување на Првата лига.
3 Работнички 2000 се повлекол од натпреварувањето за следната сезона.
4 Гостивар добил вајлд карта на местото на Работнички 2000 заради пополнување на Првата лига за следната сезона.
Тренерски смени
Забелешка: Оваа тебела е нецелосна
Прва лига
Извор:
Плеј–аут
Извор:
Победнички состав
Главен тренер
Горно Мелничани
Горно Мелничани — раселено село во Општина Центар Жупа, на граница на областите Мала Река и Жупа, во околината на градот Дебар.
Поради ваквата местоположба, врз основа на одликите на населението, кое е од мијачко потекло, Томо Смилјаниќ - Брадина селото го смета за дел од Мијачијата (или Мала Река), а врз основа на географските одлики географот Митко Панов смета дека тоа припаѓа на областа Жупа во Дебарско.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во североисточниот дел на територијата на Општина Центар Жупа, сместено во областа Дебарска Жупа. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 940 метри.
До селото води локален земјен пат, кој се исклучува од регионалниот пат 1202 пред Мелничкиот мост. Пристапот до селото, порано, бил многу тежок. Се одело преку Долно Мелничани, каде патот поминувал вертикално по падината „Кошево“ и „Ленишча“. Кон крајот на век бил пробиен денешниот земјен пат до селото.
Горно Мелничани се наоѓа на повисоката терасеста површина во однос на Долно Мелничани. Просторот над селото се вика „Планина“, а шумата е „Под Село“ и „Над Село“. Порано овде биле и обработливи површини: ниви и лозја. На местото „Осој“ е заедничкиот синор со Долно Мелничани.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Кошево Ленишче, Старо Лојзе, Шулковица, Чанакица, Браненица, Грагор, Рупије, Црвени Прелики, Комаришче и Драга. Имињата на шумите се следниве: Стол, Греда, Волачица, Плоча, Маврица, Змијинец, Влашко Ограѓе, Големо Мочило, Менка и Лиска.
Над селото е планината Стогово со огранокот Маруша, од кој се спуштаат два потока Мелница и Леденица. Драга исто е поток кој се спушта од Маруша и е река од камења. Помали рекички се: Буче, Трескин Дол (со име на крастата што се наоѓа во овој дел), Девојкин Камен и Рупина. Во селото има повеќе чешми и тоа: Гумнишче, Бука, Млака, Маврица, Тодоромашница, Расадишче, Винишче, Горни Равен, Кочишча и други.
Селото се дели на два краја (маала) разделени 300 до 400 метри.
Историја
Запишано е дека ова село е постаро од соседното село Долно Мелничани.
Според турските пописни дефтери, Горно Мелничани е христијанско село источно од Дебар, во нахијата Река.
Тома Смиљаниќ во својата книга „Мијаци, Горна Река и Мавровско Поле“ за Горно Мелничани како дел од регионот Голема Река (во кој се и селата Долно Мелничани и Долно Косоврасти) пишува дека во 1920 година во селото имало 44 куќи со 44 мажи и 82 жени, вкупно 190.
Иако селото е одамна раселено, најголем дел од селаните што живееле во селото сега имаат своја куќа и свое земјиште и тој број изнесува 32 семејства, чии членови повремено доаѓаат во селото.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 5,7 км2.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 30 домаќинства со 96 жители, сите христијани (Македонци).
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Горно Мелничани живееле 275 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Мелничани имало 320 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е наполно раселено по 1971 година, кога што броело 18 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, селото немало жители. Истото било потврдено и на последниот попис од 2021 година.
Родови
Според записите на Томо Смилјаниќ - Брадина од 1912 година, во селото Горно Мелничани живееле следниве родови: Бисовци (15 к.), кои слават Свети Ѓорѓија; Влкановци (12 к.), најстар род во селото, слават Петковден и Стојановци (13 к.), слават Свети Никола.
Семејства кои живееле во Горно Мелничани во 1926 година сè до нивното иселување: Велковски, Таневски, Макревски, Кузмановски, Цветковски, Стаматовски, Неделковски, Даниловски, Крстевски, Стојановски, Милошевски, Чоловиќ, Веловски, Мојсовски, Фидановски, Јаковлевски, Маневски, Савевски, Србиновски, Петревски, Штерјовски, Секуловски, Серафимовски, Божиновски, Симоновски, Костовски, Јаковлевски, Николовски, Арсовски, Јовановски и други.
Иселеништво
Брадина забележал во 1912 година дека од селото има доста иселеници во Лазарополе, Крушево, Смилево и на Бабуна.
Никола Штерјоски
Никола Стефанов Штерјоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Југославија.
Горно Мелничани
Иселеништво
Карактеристично за селото Горно Мелничани е дека сите иселени не се обиделе да го продадат имотот. Од 45 семејства, 17 се иселиле во Скопје и уште 20 други членови на семејствата создале свои семејства и живеат во Скопје. Во Белград се иселиле 7 семејства и уште 7 нивни членови таму создале семејства; во Дебар се иселиле 9 семејства; во Бугарија 7 и во Струга, Кавадарци, Тетово, Чачак и Загреб се иселило по едно семејство. Од вкупниот број семејства само 7 изумреле во селото.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Горно Мелничани било село во Реканската каза на Отоманското Царство.
Никола Штерјоски
Животопис
По завршувањето на основното училиште, учел вечерно трговско училиште. По занимање бил шивач. Немајќи услови за живеење, заминал на работа во Белград каде останал да живее и за време на окупацијата. Никола уште пред Војната бил организиран од напредната работничка младина, учествувал во мартовските демонстрации ѝ бил активен член на УРС-овите синдикати. Во текот на 1943 година пробал да се поврзе со партизаните, но наишол на погрешна врска ѝ кај Горни Милановац упаднал во четничко гнездо, каде бил ѝ убиен.
Горно Мелничани
Самоуправа и политика
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Косоврасти, во која влегувале селата Горно Косоврасти, Горно Мелничани, Долно Косоврасти, Долно Мелничани, Могорче, Осој и Скудриње. Во периодот 1950-1952 година селото било дел на некогашната Општина Долно Косоврасти, во која влегувале селата Горно Косоврасти, Долно Косоврасти, Горно Мелничани, Долно Мелничани, Могорче и Осој.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0559 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Горенци. Во ова избирачко место се опфатени и селата Горенци, Долно Мелничани и Пареши.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 296 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 318 гласачи.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени маратон
Женскиот маратон на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу на 27 август.
Рекорди
Пред натпреварувањето, рекордите беа следниве:
Беница
Беница (словенечки: Benica) — населба во Општина Лендава во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Контрапункт
Контрапункт (, „точка против точка“) во музиката е односот помеѓу две или повеќе музички регистри, кои се независни како контури и ритам, но тие се хармонично меѓузависни (полифонии). Контрапункт најчесто се поврзува со класичната музика, развивајќи се за време на ренесансата а  особено за време на барокот. .
Во музичката наука - наука за истовремено движење на неколку независни гласови, кои формираат хармонична целина. Типични форми на контрапункт се фугата и канонот.
Црква „Св. Петка“ - Луке
Света Петка — обновена селска црква во селото Луке, Кривопаланечко.
Во непосредна близина се наоѓа државната граница со Србија.
Местоположба
Црквата се наоѓа над маалото Колибје.
Историја
Истата била подигната врз основа на темели на средновековна црква. Сполии од постарата црква се вѕидани во новата црква.
Педесет и трета среднобосанска дивизија
Педесет и третата среднобосанска дивизија ― дивизија на НОВЈ создадена на крајот на јули 1944 година. Кога била основана, во него биле вклучени Четиринаесеттата, новосоздадената Осумнаесетта среднобосанска бригада, потоа партизанските одреди Прњаворски, Мотајички, Тешањско-теслички и Влашички и Артилериската дивизија на Единаесеттата ударна бригада.
Дивизијата била дел од Петтиот босански корпус. Нејзината оперативна област го опфаќала северниот дел на средишна Босна, ограничен со реките Босна, Сава, Врбас, Врбања и планината Влашиќ на југ.
Веднаш по создавањето располагала со 3120 борци, вооружени со 3059 пушки, 221 пушкомитралез, 22 митралези, 33 минофрлачи и 10 топови. Во август 1944 година, имала близу 6.000 борци.
Во летото 1944 година, нејзиниот Тешањско-теслиќки одред прераснал во Тешањско-Теслиќка бригада, која била преименувана во Деветнаесетта среднобосанска бригада на 1 октомври 1944 година. Во дивизијата бил создаден и Узломачкиот одред. На крајот на 1944 година, во нејзиниот состав бил и Бањалучкиот партизански одред.
Воениот пат на дивизијата
Во август 1944 г дивизијата придонела со еден баталјон во создавањето на Првата бригада на босанско-херцеговската дивизија КНОЈ, го расчистила средишниот дел од оперативната област, уништила делови од Среднобосанскиот корпус на Југословенската војска во татковината (ЈВвТ; четниците) и одбила неколку мали напади од непријателските упоришта во долините на реките Босна и Врбањ.
Како дел од уништувањето на германските комуникации во Југославија од 1 до 7 септември 1944 година, кое НОВЈ го координирала со акцијата на сојузничката авијација (Операција Ратвик), 53-та дивизија засилена со Двадесет и првата славонска бригада на Двадесет и осмата словенечка дивизија го спречила сообраќајот на пругата и патот Славонски Брод-Сараево (уништени биле неколку мостови и вијадукти), успешно извршила притисок врз сите гарнизони од Дервента до Маглај, ги ослободила Теслиќ и Јелах (5 септември), Тешањ (8 септември), Дервента (8/9 септември) и неколку железнички станици меѓу нив, навлегле во Маглај (3 септември) и Добој (8-10 септември), при што е уништено Прво ловечко друштво за домашна стража. Тогаш Шестиот домашен одбранбен полк се префрлил на страната на НОВЈ, па бројчаната сила на дивизијата, со зголемената мобилизација на нови борци, речиси се удвоила.
Од 18 до 28 септември, 53-та дивизија учествувала во Втората бањалучка операција: го окупирала манастирот Трапист, селото Врбањ, притискала кон Врбас и преку Ребровачкиот мост го нападнала средиштето на Бања Лука. За тоа време оперативното подрачје на дивизијата го бранеле послаби сили, па така на 24 септември Босанскокрајишкиот корпус на ЈВвТ успеал да уништи еден баталјон кај селото Клупе и да убие дел од ранетите што дивизијата ги штитела на патот до болницата во Масловаре. Германската Деведесет и втора моторизирана бригада успеала да пробие, на 25-27 август, од Дервент преку Прњавор до селото Клашнице. По повлекувањето од Бања Лука, Педесет и третата дивизија најпрво поразила делови од Првиот среднобосански и босанскокраински корпус на ЈВвТ, кои во меѓувреме зазеле дел од слободната територија, неуспешно го нападнале Котор Варош на 14 октомври, на 22 октомври повторно ја ставиле вон употреба железничката пруга Славонски Брод-Добој и ги завладеала сите непријателски упоришта меѓу Дервент и Добој. Од ноември 1944 до февруари 1945 година, Педесет и третата дивизија ја обезбедувала слободната територија.
За време на повлекувањето на бројните единици на германската армиска група Е низ долината на Босна од Сараево до Славонски Брод, кое започнало во ноември 1944 година, дивизијата успешно го прекинала сообраќајот во текот на зимата, особено на делот помеѓу Жепч и Маглај, и уништила неколку оклопни возови и стотици моторни возила. Во исто време, вршела обезбедување на слободната територија, одбивајќи ги нападите од гарнизонот и ликвидирајќи поединечни пунктови во долините Врбас и Босна. Во битките од 7 и 8 март 1945 година, таа порази силна група на ЈВвТ во Вучјак и соработувала со единиците на Втората југословенска армија во конечното ослободување на градовите во долината на Босна. Бидејќи во март нејзината 18-та бригада станала дел од Зеничката група бригади и учествувала во ослободувањето на Зеница (11/12 април), дивизијата го ослободила Жепче (15 април) и Котор Варош (20 април), а потоа била дел од Третиот босански корпус на НОВЈ (од 25 од април), ангажиран во уништувањето на главните четници Дража Михаиловиќ и преостанатите усташки групи во Оџачкиот регион.
Кармело Ентони
Кармело Киам Ентони (англиски: Carmelo Kyam Anthony) (роден на 29 мај 1984) со прекар „Мело“ е американски професионален кошаркар кој игра за Лос Анџелес Лејкерс во Националниот кошаркарски сојуз (НБА). После успешната средношколска кариера во Католичкото средно училиште „Тосон“ и академијата „Оук Хил“, Ентони студираше на Универзитетот Сиракјуз каде што ги водеше „Портокаловите“ до нивната прва титула во 2003 година. Ја доби наградата за Најневеројатен играч и беше именуван за најдобар играч од Истокот во НЦАА. После една сезона во Универзитетот Сиракјуз, Ентони го напушти колеџот за да влезе во НБА-Драфтот во 2003 година, каде што беше избран за трет пик од страна на Денвер Нагетс. Неколку дена пред затворањето на предодниот рок во 2001 година, Мело беше пратен во Никс.
Откако влегол во НБА, Ентони станал еден од најпознатите и најпопуларни играчи во лигата.Беше именуван во петторката на најдобри млади играчи, шест пати беше избран во All-Star тимот и пет пати во најдобрата петторка на НБА. Ентони ги водеше Нагетси до две дивизиски титули и во плејофот секоја година од 2004 до 2010 година. Во 2009 година, им помогна на Нагетси да стигнат до конференциското финале по првпат после 1985 година. Како член на Американската репрезентација, Ентони освои бронзен медал на Олимпијадата во 2004 година и златни медали на Олимпијадите во 2008 и 2012 година. На 2 август 2012 година, Кармело Ентони го собори американскиот олимписки рекорд во постигнати бодови на натрпевар кога постигна 37 бода против Нигерија.
Ран живот и средношколски денови
Ентони е роден во Бруклин, Њујорк. Татко му е Порториканец, а мајка му Афроамериканка. Татко му, по кого бил крстен, умрел од рак кога Ентони имал само две години. Кога Ентони наполнил осум години, неговото семејство се преселило во Балтимор, каде што не ги развил само своите атлетски способности, туку и способностите за преживување. Кени Мајнор, еден од пријателите од детството на Ентони рекол: „Од дрога, до убивање, до сѐ најлошо што можете да замислите, ние го преживеавме тоа. Таквите работи те учат на цврстина и како ментално да се концентрираш на своите цели“. Спортот служел како одвратување од насилството и дрогата кое се случува во предградијата, само на неколку улици од домовите на Ентони и неговите пријатели.
Ентони учел во Католичкото средно училиште Тосон во првите три години од средношколството. За време на летото 1999 година, Ентони пораснал 13 сантиметри и одеднаш станал еден од најдобрите играчи во околината и многу се прославил. Тогаш ги добил наградите за најдобар играч на годината во 2001 година, како и играч на годината во Католичката лига во Балтимор. За време на втората година, во проесек имал по 14 бода, 5 скока, 4 асистенции и 2 украдени топки по натпревар. Неговото училиште имало рекорд од 26 победи и 3 порази и завршило трето на државното првенство. Ентони уживал во успешната средношколска кошаркарска кариера како јуниор и скоро ги удвоил своите бројки во бодови и скокови со по 23 бода и 10,3 скока во просек. И покрај успешната година, Ентони бил премногу возбуден поради сето внимание и неколкупати бил суспендиран поради бегање од часови. Скаутите од НБА ретко го забележувале поради неговата кревка градба и недостатокот на сила. Тие сметале дека не е подготвен за физичките барање на НБА-лигата. На крајот, Католичкото средно училиште Тосон не успеало да ја освои државната титула, ама тој сепак бил именуван за најдобар играч во округот Балтимор, за најдобар играч во државата и за најдобар играч во Католичката Лига во Балтимор.
После третата година, тренерите од Првата дивизија застанале во ред да го регрутираат Ентони во училиште на источниот брег, во кои спаѓале Универзитетот од Северна Каролина и Универзитетот Сиракјуз. За разлика од играчите како Кевин Гарнет, Џермејн О’Нил, Коби Брајант, Трејси Мекгрејди или Амари Стадемаер, тој одлучил рано да изјави дека после средно училиште, ќе се запише на Универзитетот Сиракјуз. Бидејќи оценките на Ентони паднале до 3-ка во просек, и неговиот резултат на последниот испит биле под прифатливите стандарди, тој знаел дека мора да се подобри на предавањата за да се квалификува академски за Суракјуз. Последната година, мајка му размислувала да го префрли во некое друго училиште. Ентони прво мислел да оди во Воената академија Вирџинија Харгрејв, ама откако разговарал со Стив Смит, кошаркарскиот тренер на Академијата Оук Хил, се префрлил таму. За време на летото 2001 година, Ентони го одвел Комбинираниот тим од Балтимор до фајнал-форот на „Adidas Big Time Tournament“ во Лас Вегас, Невада. Ентони го привлекол вниманието на НБА бидејќи постигнувал по 25,2 бода во просек на турнирот, на кој присуствувал и Амари Стадемаер. Мело играл на Американскиот кошаркарски фестивал за развој на младите каде што му помогнал на тимот од Истокот до го освои сребрениот медал. По бројот на бодови во просек на турнирот, тој се изрмнил со Леброн Џејмс со по 24 бода и шутирал со 66% успешност од поле. На тој турнирм Мело и Џејмс станале пријатели.
Академијата Оук Хил ја започнала сезоната 2001-2002 после серија од 42 победи. Првата турнирска победа дошла во Меѓународниот турнир Лес Сваб против средното училиште Матер Деи од Санта Ана, Калифорнија, а Мело ја добил наградата за најдобар играч на турнирот. Оук Хил освоиле уште два важни турнира: турнирот организиран од Најк каде што го победиле дотогаш прво-пласираното средно училиште Вестчестер и очекуваната утакмица против средното училиште Сент Винсент – Сент Мери од Акрон, Охајо, каде што Ентони  се соочил со средношколскиот феномен Леброн Џејмс. Џејмс постигнал 36 бода, а Мело 34 и 11 скокови и помогнал во победата на Оук Хил со 72 – 66. Тимот ја завршил сезоната на третото место во државата со рекорд од 32 победи и еден пораз кој го добиле во реваншот против Матер Деи, кои ја завршиле нивната серија без пораз на 67. Тој во просек постигнувал 21.7 бода, 8,1 скокови и 4 асистенции за Оук Хил и бил именуван во Најдобриот тим според „USA Today“ и „Parade“. Бил избран да игра во„Jordan Brand Classic“, каде што постигнал 27 бода, и во натпреварот организиран од „McDonald's“ во 2002 година, каде што играл со идните согирачи од Ники Рејмонд Фелтон и Амари Стадемаер. На тој натпревар постигнал 19 бода и победил во натпреварот по забивање. Неговата изведба на овие натпревари му ја зголемила репутацијата па затоа бил прогласен за најдобар средношколец во генерацијата од 2002 година од страна на „HoopScoop“, втор најдобар според „College Basketball News“ и трет според „All-Star Sports“. Поради неговите проблеми со финалниот испит, неговото семејство и неговите пријатели се прашувале дали Ентони ќе ги заборави плановите да се запише во Сиракјуз и ќе оди во НБА. Но во април успеал да го постигне потребниот резултат и сепак решил да се запише на колеџ. Во април 2009 година, тој бил именуван во најдобриот тим на деценијата според ESPN и за еден од 35-те најдобри американски спортисти според „McDonald's“ во јануари 2012 година.
Кариерата на колеџ
Ентони играл една сезона за универзитетот Сиракјуз, за време на сезоната 2002-2003 и во просек постигнувал во 22,2 бода и 10 скокови. Тој ги водел „Портокаловите“ до нивната прва титула во НЦАА-лигата.Тој го водел својот тим во бодови по натпревар, скокови, одиграни минути по натпревар, бодови од поле и слободни фрлања. 33-тебодови против Универзитетот од Тексас бил рекорд во постигнати бодови од страна на бруцош. Во финалето против Универзитетот од Канзас, Мело имал 20 бода и 10 скокови. За својот напор во оваа сезона, Кармело ја освоил титулата на Најневеројатен играч. После тоа, Џим Бохајм, тренерот на Сиракјуз, го опишал Ентони како „дефинитивно најдобриот играч во колеџ-кошарката.“ Рекол дека таа сезона ниту еден играч не бил ни блиску до него.
Прва сезона
Кариерата во НБА на Ентони започнала на 26 јуни 2003 година, кога беше избран како трет пик на драфтот од страна на Денвер Нагетс. Беше избран зад Леброн Џејмс (Кливленд Кавалирс) и Дарко Миличиќ (Детроит Пистонс). Дебито во НБА-лигата му беше на 29 октомври 2003 година во победата од 80 -72 против Сан Антонио Спарс. Мело заврши со 12 бода, 7 скокови и 3 асистенции. Во шестиот натпревар (7 ноември против Лос Анџелес Клиперс) Ентони постигна 30 бода и стана вториот најмлад играч во историјата на НБА што постигнал 30 бода или повеќе на еден натпревар (19 дена и 151 ден; Коби Брајант е најмладиот). Тоа е најмалиот број на натпрвари кои му требале на еден руки да постигне 30 бода откако се оформила НБА-лигата. На 9 февруари 2004 година против Мемфис Гризлис, Мело стана третиот најмлад играч кој постигнал 1000 бода во кариерата во историјата на НБА, постигнувајќи 20 бода во победата од 86 -83.
На 13 февруари 2004 година, Кармело учествувал на Руки Челинџот на Ол-Стар Викендот. На 30 март 2004 година, тој постигнал 41 бод против Сиетл Суперсоникс за да постави нов рекорд во Денвер Нагетс за највеќе бодови постигнати на натпревар од страна на руки. Стана и вториот најмлад играч (19 години и 305 дена) кој постигнал најмалку 40 бода на еден натпревар. Откако ја доби наградата за Руки на месецот во западната конференција во април, Ентони стана четвртиот играч во историјата на НБА што ги освоил сите шест награди за Руки на месецот во една сезона. Другите тројца се Дејвид Робинсон, Тим Данкан и Леброн Џејмс. Мело двапати беше прогласуван за играч на неделата (10 март – 14 март и 6 април – 10 април) и беше избран во Првиот руки тим на сезоната. Ентони постигнуваше по 21 бод по натпревар во текот на сезоната, повеќе од сите други рукија. Беше втор во изборот за Руки на годината, зад Леброн Џејмс од Кливленд Кавалирс.
Кармело Ентони беше голем дел од промената на Денвер Нагетс од тим за потсмевање до конкурент во плејофот. Сезоната пред да биде драфтуван Ентони, Нагетси завршија со рекорд од 17 победи и 65 порази, а тоа ги израмни со Кливленд Кавалирс за најлош рекорд во НБА-лигата. Сезоната 2003-2004 ја завршија со 43 победи и 39 порази и се квалификуваа во плејофот како осмопласирани. Ентони стана првиот руки што го водел својот тим по бодови по натпревари после Дејвид Робинсон ос Сан Антонио Спарс. Во плејофот, Нагетси се соочија со првопласираните Минесота Тимбервулфс во првата рунда. Во првиот меч на Ентони во плејофот, тој имаше 19 бода, 6 скокови и 3 асистенции во поразот од 106 – 92. Тимбервулфси ги елиминираа Нагетси во пет натпревари.
Сезоната 2004–2005
Во втората сезона, Ентони во просек постигнуваше по 20,8 бода на натпревар и заврши како 19-ти во НБА.на 4 декември 2004 година, против Мајами Хит, Ентони стана третиот најмлад играч во историјата на НБА кој постигнал над 2000 бода. Само Џејмс и Брајант биле помлади од него кога го достигнале тоа. И оваа година Мело настапуваше во Руки-челинџот, каде пред домашните навивачи од Денвер постигна 31 бод, 5 скока, 2 асистенции и 2 украдени топки и беше избран за Најдобар играч на натпреварот.
Со помош на Ентони, Нагетс го подобрија сезонскиот рекорд за шест натпревари од претходната сезона, завршувајќи со 49 победи и 33 порази. Тие завршија на седмото место во Западната конференција, едно место погоре од претходната сезона. Нагетси се соочија со второпласираните Сан Антонио Спарс во првата рунда, победувајќи во првиот натпревар со 93 – 87. Сепак, Спарси победија на следните четири натпревари и ги елиминираа Нагетси од плејофот.
Сезоната 2005–2006
Ентони играше на 80 натпревари во текот на оваа сезона. Во просек постигнуваше по 26,5 бода (8-ми во НБА), 2,7 асистенции, 4,9 скокови и 1,1 украдена топка по натпревар. Неговото осмо место листата за најдобри стрелци беше највисокиот пласман за играч на Денвер Нагетс после сезоната 1990 – 1991, кога бекот на Нагетс Мајкл Адамс ја заврши сезоната како шести по бодови на натпревар. На 23 ноември 2005 година, кога Нагетси се соочија со двократните шампиони на Источната Конференција, Детроит Пистонс, Ентони го собра својот 1000 скок во кариерата. Еден месец подоцна, Мело постигна 45 бода (нов рекорд за него) во поразот од Филаделфија Севентисиксерс. На 17 март 2006 година, против Мемфис Гризлис, тој постигна 33 бода и стигна до вкупно 5000 бода во кариерата. Со тоа, тој стана вториот најмлад играч кој го постигнал тоа, после Џејмс.При крајот на март, Нагетси завршија со скор од 11 победи и 5 порази и Ентони беше назначен за Играч на месец Март, Исто така ја освои и наградата за Играч на неделата за периодот меѓу 13 март и 19 март.
За време на сезоната, Мело постигнал даде пет коша за победа во последните пет секунди: Против Хјустон на 8 јануари 2006 година, дома против Феникс на 10 јануари 2006 година, против Минесота на 24 февруари, против Индијана на 15 март и дома против Лос Анџелес Лејкерс на 6 април. Сите пет кошеви беа од скок-шутеви, а против Минесота беше шут од линијата за три бода. Мело исто така погоди и во последните секунди за продолжение против Далас Маверикс на 6 јануари. Тој постигнуваше бодови во последните 22 секунди против Кливленд Кавалиерс на 18 јануари 2006 година и против Филаделфија Севентисиксерс на 9 март, со кои Нагетси добија предност која не ја изгубија. Кармело беше прогласен за член на Третата најдобра петторка во НБА, заедно со Шон Мерион (Феникс Санс), Јао Минг (Хјустон Рокетс) Ален Ајверсон (Филаделфија Севентисиксерс) и Џилберт Аренас (Вашингтон Визардс).
Нагетси ја завршија сезоната на третото место, освојувајќи ја Северозападната дивизија за првпат во кариерата на Ентони. Денвер со сочи со шестопласираните Лос Анџелес Клиперс во првата рунда од плејофот. Клиперси имаа предност на домашен терен, бидејќи ја завршија сезоната со подобра разлика. Клиперси победија на двата домашни натпревари, а Нагетси победија на првиот, а ја изгубија на вториот натпревар во Денвер. Нагетси потоа го изгубија петтиот натпревар и беа елиминирани. После сезоната, Мело потпиша 5-годишен договор со Нагетси, вредем 80 милиони долари.
Сезоната 2006–2007
Во осмиот натпревар од сезоната (победа од 117- 109 против Торонто Репторс), Мело го израмни тимскиот рекорд за постигнување над 30 бода во шест натпревари по ред кој го држи Алекс Инглиш (од сезоната 1982-1983). Случајно, Алекс Инглиш беше сведок на израмнувањето на рекордот бидејќи тогаш беше помошен тренер за Репторси. Ентони не успеа да постави нов рекод во деветтиот натпревар (победа над Чикаго Булс од 113-109) на 21 ноември, бдејќи постигна 29 бода. По победата над Чикаго, Ентони повторно го израмни клупскиот рекорд во постигнување над 30 бода на шест натрпевари по ред, но повторно не успеа да го скрши, бидејќи постигна 24 бода во шестнаесетиот натпревар таа сезона (пораз од Атланта Хокс) на 6 декември. За време на натпреварот во Медисон Сквер Гарден на 16 декември, Ентони беше еден од многуте играчи кои беа вклучени во срамната тепчка меѓу Никси и Нагетси. Снимките покаа дека Ентони го удрил Марди Колинс од Њујорк, а потоа се повлекол. Како резултат на неговите дејства, генералниот комесар Дејвид Стер го суспендираше Мело за 15 натпревари. Кратко потоа, Нагетси го трејдуваа Ален Ајверсон во обид да создадт смртоносна комбинација со Мело. Овие двајца првпат играа заедно против Мемфис Гризлис на 22 јануари, бидејќи тогаш Ентони смееше да се врати од суспензијата. Кармело го заврши натпреварот со 28 бода, а со Ајверсон заедно имаа 51.
На 2 февруари 2007 година, Ентони и соиграџот Џ.Р. Смит имаа сообраќајна несреќа. Ниту еден од играчите не беше повреден во судирот. Единствената информација која ја даде тимот беше дека автомобилот кој го управувал Смит бил на Ентони. Три дена подоцна, Мело го постигна својот прв трипл-дабл со 31 бод, 10 скока и 10 асистенции во поразот од 113 – 108 против Феникс Санс. Кога беа најавени резервите за Западниот Ол-Стар тим, Кармело не беше вклучен. Сепак, поради поврдите на Јао Минг и Карлос Бузер, комесарот на НБА, Дејвид Штерн ги избра Ентони и Џош Хауард како замени. Ентони постигна 20 бода и 9 скокови на своето деби на Ол-Старот. Тој беше прв играч на Денвер Нагетс кој настапувал на Ол-Старот после Антонио Мекдајс во 2001 година.
Ентони трипати ја освои наградата за Играч на неделата оваа сезона (20-26 ноември 27 ноември – 3 декември, 5-11 февруари) и еднаш награда за Играч на месец август, откако ги водеше Нагетси до 10 победи и само 1 пораз и до шестото место на Западната конференција. Ентони ја заврши сезоната како втор најдобар стрелец во лигата зад Брајант со по 28,9 бода, 6 скока, 3,8 асистенции и 1,2 украдени топки по натпревар. Беше прогласен за член на Третата најдобра петторка во НБА втора година по ред заедно со Двејн Вејд (Мајами Хит), Чонси Билапс (Деторит Пистонс) Кевин Гарнет (Минесота Тимбервулфс) и Двајт Хауард (Орландо Меџик). Вторпат во три години, Мело и Нагетси се соочија со Сан Антони Спарс во првата рунда од плејофот. Во повторувањето од плејоф двобојот меѓу овие два тима во 2005 година, Нагетси го добија првиот натпревар, а потоа ги загубија следните четири. Нагетси беа елиминирани од плејофо во првата рунда четврта година по ред. Во серијата против Спарси, Мело во просек имаше 26,8 бода, 8,6 скокови, 1,2 асистенции и 1 украдена топка.
Сезоната 2007–2008
На 24 јануари 2008 година, Ентони беше повикан на Ол-Стар натпреварот втора година по ред, првпат како стартер. Тој заврши како прв во гласењето за крило на Западната конференција и втор воопшто зад Коби Брајант. На 8 февруари, Ентони постигна 49 бода во победата од 111 – 100 над Вашингтон Визардс. Од поле шутираше со успешност од 0.760% и со тоа стана вториот најдобар процент во изминатите 13 години за играч кој шутнал повеќе од 25 пати во еден натпревар (Рекордот го држи Брајант со 0.769% успешност во победата против Хјустон Рокетс на 21 декември 2000 година) На 27 март, во победата на домашен терен против Далас Маверикс, Ентони го постигна својот 9000 бод во кариерата. За време на регуларната сезона одигра 77 натпревари, завршувајќи како четврти најдобар стрелец во НБА со 25,7 бода, 7,4 скокови, 3,5 асистенции и 1,3 украдени топки по натпревар.
Нагетси ја завршија сезоната со точно 50 победи (50 победи и 32 порази, израмнет рекорд на третото место за Нагетси откако официјално се приклучија во НБА во 1976 година), во победата од 120 – 111 над Мемфис Гризлис. Тогаш, Нагетси, за првпат после сезоната 1987-1988, завршија со најмалку 50 победи во сезона. Денвер завршија на осмото место во Западната конфернција, а нивните 50 победи го означуваат највисокиот број на победи за тим кој се наоѓа на осмото место во историјата на НБА. Тоа значеше и дека сите осум тима во плејофот во Западната конференција имаа најмалку 50 победи. Нагетси се соочија со првопласираните Лос Анџелес Лејкерс (57 победи и 25 порази) во првата рунда од плејофот. Седумте победи кои се разликата меѓу Лејкерси и Нагетси е најмалата разлика меѓу осмопласираниот и првопласираниот тим откако НБA почна да дозволува по 16 тима во плејофот во сезоната 1983-1984. Лејкерси остварија победа од 4-0, а тоа беше вторпат во историјата на НБА да тим со над 50 победи во регуларниот дел од сезоната, да биде исфрлен од првата рунда без ниту една победа. За време на серијата, Ентони постигнуваше по 22,5 бода, 9,5 украдени, 2 асистенции и 0,5 украдени по натпревар.
Сезоната 2008–2009
Оваа сезона започна со размената на Ален Ајверсон и Чонси Билапс од Деторит Пистонс. На 10 декември 2008 година, во победата од 116-105 над Тимбервулфси, Мело се израмни со Џорџ Џервин во највеќе постигнати бодови во една четвртина кога постигна 33 бода во третата четвртина. Џервин го постави рекордот кога се натпреваруваше против Дејвид Томпсон за титулата најдобар стрелец на последниот ден од сезоната 1977–197. Ентони шутираше 15 од 15 (80%) во третата четвртина и го заврши натпреварот со 45 бода, 11 скока, 3 асистенции и 4 украдени топки. На 4 јануари 2009 година, Ентони скрши коска во дланката во натпреварот против Индијана Пејсерс. Реши да му биде имобилизирана наместо да оди на операција и беше прогнозирано дека че му требаат 3-4 недели да се опорави. Мело вече пропушти три натпревари во декември поради повреда на лактот. Ентони се врати од повредата на 30 јануари 2009 година во натпреварот против Шарлот Бобкетс, во кој постигна 19 бода. Ентони беше суспендиран на еден натпревар од страна на Нагетси бидејќи одби да го напушти теренот откако тренерот Џорџ Карл го седна на клупа во натпреварот против Индијана Пејсерс.
Сезоната 2009–2010
Во првите два натпревара од оваа сезона, Ентони постигна вкупно 71 бод (30 во првиот натпревар против Јута Џез и 41 против Порталнд Треилблејзерс). Мело стана еден од тројцата играчи во историјата на Нагетси кој ја започнал сезоната со над 70 бода после првите два натпревари; се израмни со Ник Ван Ексел, а пред нив е само легендарниот Алекс Инглиш кој два пари го постигна тоа, во 1985 година (79) и 1988 година (74). Таа сезона, Нагетси првпат ја започнаа сезоната со два порази од 1987 година. Во третиот натпревар, Ентони постигна 42 бода, станувајќи првиот Нагет кој постигнал над 40 бода на два натпревари по ред после Мајкл Адамс во 1991 година. Со тоа, првпат после 1985 година, Нагетси имаа скор од 3-0 после првите три натпревари. Во ноември, Мело беше избран за Играч на неделата и Играч на месецот во Западната конференција, водејќи ги Нагетси до 12 победи и 5 порази.
Во петнаесеттиот натпревар од регуларната сезона против Минесота Тимбервулфс, Ентони го започна натпреварот како водач во лигата во бодови по натпревар (30.2) и беше единствениот играч во лигата кој постигнал најмалку 20 бода во секој натпревар. Натпреварот го заврши со 22 бод, кој му беше 15-ти по ред со најмалку 20 бода по натпревар, и со тоа го скрши претходниот тимски рекорд на Инглиш од 14 натпревари. Следниот натпвревар, Ентони постигна 50 бода (највеќе во кариерата) во победата против Њујорк Никс, а неговиот соиграч Чонси Билапс додаде 32 бода, и со тоа станаа само третото дуо во историјата на НБА кое постигнало по најмалку 50 и 30 бода. Два дена подоцна, Ентони постигна 19 бода во првата четвртина во поразот од Минесота Тимбервулфс. На 21 јануари 2010 година, Ентони беше избран за стартер на Ол-Стар натпреварот за Западната конференција. Тоа му беше трет настап на Ол-Старот, а втор како стартер. Натпреварот го заврши со 27 бода и 10 скокови во поразот тимот на Источната Конференција.
Во првиот натпревар после Ол-Стар натпреварот, Нагетси им гостуваа на Кливленд Кавалирс во долгоочекуваниот натпревар бидејќи Кавалирси имаа серија од 13 победи по ред. Леброн Џејмс постигна трипл-дабл учинок со 43 бода, 13 скока и 14 асистенции, а Ентони 40 бода, 6 скока и 7 асистенции во победата во продолжението со кошот на Мело преку Џејмс на 1,9 секунди пред крајот, завршувајќи ја победничката серија на Кавалирс. На 26 март 2010 година, Ентони даде кош со последниот свиреж за победа против Торонто Репторс Нагетси ја завршија регуларната сезона со 53 победи и 29 порази, освојувајќи ја Северозападната дивизија втора година по ред. Во плејофот, тие со соочија со Јута Џез. Во првиот натпревар, Ентони постигна 42 бода (рекордни за него во плејоф-натпревар). Со ова постигнување, тој се израмни со тимскиот рекорд за бодови на плејоф-натпревар кој го држи Алекс Инглиш. Сепак, Нагетси ја загубија серијата со 4-2, а Мело во просек постигнуваше по 30.7 бода, 8,5 скокови, 3,2 асистенции и 2 украдени топки.
Сезоната 2010–2011
Сезоната 2010-2011 започна со шпекулации бидејќи неколку извори најавија дека Ентони побарал размена. Мело одби да потпише продолжување на договорот кое му го понудија од Нагетси. Изворите исто така пренесуваа дека Ентони сака да замине во Њујорк Никс, а за него се интересираа и Њу Џерси Нетс, Хјустон Рокетс и Атланта Хокс. Барањето за размена не беше исполнето и тој ја започна сезоната како член на Нагетси. На 15 ноември 2010 година, Ентони имаше 20 бода и 22 скокови (највеќе во кариерата) против Феникс Санс. На 26 номеври 2010 година, Мело погоди шут за победа со звукот на сирената во натпреварот против Чикаго Пулс. Во декември 2010 година, Ентони пропушти 5 натпревари, вклучувајќи го и натпреварот на Божиќ, поради смртта на сестра му Мишел. Во тимот се врати во натпреварот против Кингс на 1 јануари 2011 година.
На 22 февруари 2011 година, Ентони, заедно со Чонси Билапс беше трејдван во Њујорк Никс во договор кој ги вклучуваше и Минесто Тимбервулфс. Ентони одбра да го носи дресот со бројот 7 за Никси, бидејќи неговиот поранешен број 15 беше повлечен како број на Ерл Монро и Дик Мегваер. Првиот натпревар на Ентони за Никси беше победата од 114-108 против Милвоки Бакс, во кој постигна 27 бода и 10 скокови. По купувањето на Мело, Никси се квалификуваа за плејофот како шесто пласирани на Истокот и и играа против Бостон Селтикс. За време на серијата, Никси имаа проблеми со повреди бидејќи Амари Стадемаер и Чонси Билапс се повредија. Во вториот натпревар против Бостон, Ентони постигна 42 бода, 17 скокови и 6 асистенции во поразот на Никси. Никси на крајот ги изгубија сите четири натпревари и испаднаа од плејофот.
Сезоната 2011–2012
Оваа сезона започна со нови очекувања, бидејќи му беше прва целосна сезона на Ентони во Њујорк. Сепак, Никси имаа проблеми во текот на сезоната бидејќи тимот се мачеше со повреди. Самиот Ентони пропушти 11 натпревари. Никси ја почнаа сезоната со 18 победи и 24 порази, а тоа доведе до отпуштање на тренерот Мајк Дентони. Се претпоставува дека и Ентони имал улога во отпуштањето на тренерот бидејќи не му се допаѓаше неговиот напаѓачки стил на игра. Мајк Вудсон го замени Дентони и тоа доведе до подобрување во играта на Ентони. На Велгден, Ентони го имаше најдобриот настап во дресот на Никси и постигна 43 бода, од кои две важни тројки за победа против Чикаго Булс. Под Вудсон, Никси ја завршија сезоната со 18 победи и 6 порази, многу од подобро од скорот кој го имаа под водство на Дентони.
Никси се квалификуваа за плејофот како седмопласирани во Источната конференција и се соочија со идните шампиони, Мајами Хит. За време на серијата, Никси беа “осакатени“ од повреди, како за време на регуларната сезона. Тајсон Чендлер имаше грип за првиот натпревар, Иман Шамперт ги скина вкрстените лигаменти, Барон Дејвис ги скина лигаментите на коленото, а Амари Стадемаер си ја исече дланката откако удрил бокс во противпожарен апарат после пораз. Плус, Џереми Лин го скина менискот пред почетокот на плејофот. И покрај повредите, Ентони успеа да ги води Никси во првата победа во плејофот после 2001 година. Во натпреварот, Ентони постигна 41 бод. По крајот на сезоната, Мело беше изгласан во Третата најдобра петторка во НБА.
Сезоната 2012–2013
На 3 декември 2012 година, Ентони беше прогласен за Играч на неделата во Источната конференција за периодот од 26 ноември до 2 декември 2012 година. Во тој период, Ентони ги водеше Никси до скор од 3 победи и 1 пораз и во просек постигнуваше по 29,5 бода, 8 скокови и 1,3 блокови. Мело постигна над 30 бода во два натпревари. Во победата над Феникс Санс од 106-99, Ентони постигна 34 бода и додаде 6 скокови, 2 асистенции, 2 блокади и една украдена топка.
На 7 јануари 2013 година, Ентони ја доби втората награда за Играч на неделата за натпреварите одиграни во периодот од 31 декември 2012 година до 6 јануари 2013 година. Во тој период, тој го водеше тимот до скор од две победи и еден пораз и имаше по 36 бода во просек по натпревар. Таа недела, Мело двапати постигна над 40 бода, првите во поразот од Портланд (45 бода, 7 скокови, 4 асистенции)на 1 јануари, а потоа во победата над Орландо (40 бода, 6 скокови и 6 асистенции) на 5 јануари. На 9 јануари 2013 година, Ентони беше суспендиран еден натпревар поради расправијата со Кевин Гарнет на 7 јануари.
На 31 март 2013 година, Мело постигна 24 бода и 10 скокови во победата против Бостон Селтикс. Со победата, Никси ја добија сезонската серија против Селтикс (3-1), за првпат после сезоната 2003-2004.
На 2 април 2013 година, Ентони постигна 50 бода во победата против Мајами Хит. Следната ноќ постигна 40 бода во победата против Атланта Хокс, а потоа 41 бод против Милвоки Бакс, станувајќи првиот играч на Никси после Бернард Кинг кој постигнал над 40 бода три натпревари по ред. Исто така, стана и третиот играч во историјата на НБА кој постигнал над 40 бода на три натпревари по ред со шут поле од најмалку 60%, придружувајќи им се на Кинг и Мајкл Џордан.
На 7 април 2013 година, Ентони постигна 26 бода и 12 скокови во дванаесеттата победа по ред во победата над Оклахома Сити Тандер. Тоа беше 50-тата нивна победа таа сезона, постигнување кое го немаа остварено 13 години. Тој постигна 36 бода, а Кевин Дурант 27 и така го презема водечкото место во трката за титулата за најдобар стрелец.
На 8 април 2013 годиа Ентони беше прогласен за Играч на неделата во источната конференција. Ентони ги предводеше Никси во скор од 4 победи како дел од нивната серија од 12 победи во низа. Во тој период, во просек постигнуваше по 41,8 бода по натпревар.
На 9 април 2013 година, Ентони остана во форма и повторно постигна 36 бода и стана првиот член на Никс после Кинг кој на пет натпревари по ред постигнал најмалку 35 бода. Тоа беше и 51-вата победа на тимот, 13-та во низа и тие ја освоија првата титула во Атлнтската дизија после сезоната 1993-1994 година. Ниту еден играч немаше постигнато најмалку 35 бода на 5 натрпевари по ред после Коби Брајант во сезоната 2006-2007.
На 11 април 2013 година, победничката серија на Никси заврши со поразот од Чикаго Булс. И покрај поразот, Ентони постигна 36 бода и 19 бода и постави тимски рекорд за постигнати најмалку 35 бода на шест натпревари по ред.
На 15 април, Ентони повторно ја освои наградата за Играч на месецот во Источната конференција. Таа недела тој во просек постигнуваше по 32 бода и 11,5 скокови.
Кармело Ентони ја освои титулата за најдобар стрелец во НБА со 28,7 бода во просек, откако Кевин Дурент реши да не го одигра последниот натпревар од регуларната сезона.
По затворањето на регуларната сезона, Ентони беше прогласен за Играч на месецот во Источната конференција за месец Април. Така Мело ја прекина серијата на Џејмс, кој ги освои претходните пет месечни награди.
На 3 мај 2013 година, Ентони постигна 21 бод со 7 скокови, 5 асистенции, 2 украдени топки и 1 блок во победата над Селтикси во шестиот натпревар од првата рунда од плејофот. Тоа беше првата победена серија на Никси после 2000 година (За време на периодот на Патрик Јуинг и Латрел Спривел). За време на серијата, Ентони постигнуваше во просек 29,2 бода по натпревар.