cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Транссибирска магистрала (Фабержеово јајце)
Трансибирското железничко јајце е велигденско јајце со скапоцени камења направено под надзор на рускиот изработувач  на накит Питер Карл Фаберже во 1900 година за царот Николај II од Русија. Николај Втори го презентирал како велигденски подарок на неговата сопруга царицата Александра Фјодоровна. Во моментов се одржува во Палатата на оружјето во Кремљ во Москва.
Дизајн
Надворешноста на Трансибирското железничко јајце во 1900 година е направена од оникс, сребро, злато и кварц и е украсена со обоени стаклести емајли. Капакот на јајцето е шарнир, има прекривка од зелен емајл, и е украсен со инкрустирани лисја на акант. На врвот на капакот е златен триглав орел во злато со Империјалната круна. Внатрешноста е наредена со кадифе.
Евдокија Бајана
Евдокија Бајана (починала на во ) била византиска царица, трета сопруга на царот Лав VI Мудриот.
Според Теофан Исповедник, Евдокија потекнувала од темата Опсикион. Се омажила за цар Лав VI во пролетта 900 година. Ова бил трет брак на царот. Претходните две сопруги на Лав VI починале без да му родат машки наследник. Од нив царот имал неколку ќерки. Лав VI се надевал дека од бракот со Евдокија ќе се роди машки наследник на престолот. Ѓорѓи Острогорски споменува дека овој брак противречел на тогашните византиски закони и на практиката во православниот свет, поради што царот требало да побара дозвола да се омажи по третпат од патријарх Антониј II Цариградски.
Евдокија починала година подоцна, на 12 април 901 година, при раѓањето на своето прво дете. Теофан споменува дека детето било момче кое останало некрстено. Во "За церемониите" меѓу имињата на децата на Лав VI се споменува и името Василиј што може да се идентификува со името на мртвородениот син на Евдокија. Во своето дело, Константин VII споменува дека Евдокија била погребана во црквата "Св. Апостоли" во Цариград.
По смртта на Евдокија царот се оженил за Зоја Карбонопсина кој брак не бил признат од црквата за легитимен.
NGC 4836
NGC 4836 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4836 се споменува и како MCG -2-33-72, NPM1G -12.0435, IRAS 12549-1228.
Откривање
Објектот е откриен на 19 април 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4836 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 4836 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 57 м 34,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 44' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 4836 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44328. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5542. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
IC 1178
IC 1178 — галаксија во соѕвездието Еднорог, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1178 се споменува и како NGC 2282, CED 87, assoc. w OCL 535.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1178 е од видот RN. IC 1178 има привидни димензии од 3' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 46 м 51,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 18' 54"".
Други поделби
Проучување на IC 1178 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Струфоли
Струфоли, исто така се познати како медени топки е неаполско јадење кое е направено од пржени топчиња од слатко тесто. Тестото се користи и во многу италијански слатки јадења како што е и chiacchiere. За струфолите, тестото се обликува во топчиња со големината на џамлиите. Крцкави однадвор и лесни одвнатре, струфолите се мешаат и со мед и други слатки состојки и се формирааат во могили или прстени. Постојат и многу различни начини да ги ароматизирате, но традиционалниот начин е да ги измешате во мед со диавулили, цимет и парчиња кора од портокал. Именувањето варира со зависност од регионот: во Калабрија тие се познати и како скалили, а во Abruzzo cicerchiata.
Историја
Слично јадење опишал и Аркестрат, грчки поет од Гела на Сицилија. Го нарекол енкрис — топче за тесто кое е пржено во маслиново масло, кое го детализира во неговата Гастрономија дело кое сега е изгубено, но делумно зачувано во Деипнософистите на Атенеј, каде што го споменува енкрисот тринаесет пати, во различни флексибилни форми.
Името струфоли потекнува од грчкиот збор strongoulos, кој значи заоблени.
Наводи
<references group="" responsive="1">
NGC 7148
NGC 7148 — двојна ѕвезда во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 15 септември 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7148 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 52 м 8,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 20' 31".
Други поделби
Проучување на NGC 7148 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 256; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 548. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1130.
Кралска академија на науките (Шведска)
Кралска академија на науките (Kungliga Vetenskapsakademien, KVA) — една од кралските академии во Шведска. Ова е независна и невладина научна организација со задача да ги поттикнува и поддржува науките, пред сè природните науки и математиката.
Академијата има за цел да посветува особено внимание на полезните сознанија и да објавува на шведски јазик за да ги распространи најзините наоди што пошироко меѓу населението. Создадена е со поинаква замисла од постарото Кралско научно друштво во Упсала (основано во 1719 г.), кое објавувало на латински јазик. Академијата е намерно сместена во центарот на градот, кадешто биле најзастапени стопанските активности. Како пример послужиле Кралското друштво во Лондон и Кралската академија на науките во Париз.
Во рамките на установата постојат комитети за доделување на меѓународни награди: и државни награди:
Пишани изданија
Ова се тековните научни списанија на академијата:
Свети Албан
Свети Албан Британски бил првиот британски маченик Тој се поштува како светец во Англиканската, католичката и православната црква. Во 2006 година бил предложен да го замени Свети Ѓорги како заштитник на Англија.
Чичоли
Чичоли се пресувани парчиња масно свинско месо. Тие се познати под ова име во Емилија Ромања, популарни во Модена, Реџо Емилија, Болоња, Парма, Пјаченца и Ромања. Во Неапол се нарекуваат чиколи. Во Лацио и Умбрија се нарекуваат сфризоли, а во Калабрија, ризимугли''.
Чичолите се прават со стискање, сушење и стареење на масни, преостанати парчиња свинско месо. Овие остатоци се стискаат со помош на специјална машина каде што месото се завиткува во вреќичка, а потоа полека се цеди во текот на неколку недели за да се отстрани вишокот течност. Тие можат да се подготват во влажна подготовка што може да се исече и да се сервира или во многу сува, крцкава форма налик на чипс, често наречена чичоли фроли.
Харалампие Манчев
Харалампие Манчев (Кочани, - Скопје, ) бил првиот македонски медицински научен истражувач, кој проучувајќи ја детската патологија, пронашол неколку важни специфичности.
Манчев студирал медицина во Виена и дипломирал во Белград, непосредно по Првата светска војна, но не можел да работи во хоспитална установа по завршувањето на едногодишниот лекарски стаж. Добил место како амбулантски лекар во Диспанзерот за социјални болести на Хигиенскиот завод во Скопје, каде следел бројни случаи на маларија во сите облици, детска потхранетост, контагиозни детски болести со протрахирана реконсвалесценција.
Во текот на Втората светска војна оди на специјализација во Педијатриската клиника во Софија, каде се запознава со д-р Аспарух Панов, кој на свој материјал му покажал хематолошки промени кај анемијата на Кулеј. Манчев почнал да ја истражува инциденцијата на средоземната анемија на Кулеј, при што барајќи ги маларичните паразити, открил чудна формација (лајшманија) во пунктатите кај децата со огромни слезини и црн дроб. Откривањето на лајшманската епидемија во Македонија дала поттик многу истражувачи да установат лајшманија и во други зони. Повеќе од 100 деца биле брзо дијагностицирани од негова страна и биле третирани со специфична хемотерапија со антипаразитно делување и клинички, еден вид ex juvantibus.
Кала-азар (КА) е животната тема на доц. д-р Харалмпие Манчев, кој прв ја опиша оваа паразитоза кај децата во нашата земја, болест предизвикана од лајшманијата, со вектор на паразитот од болни животни (кучиња, ласици и други тропски ѕверки) со мушичката позната кај нас како папатачи (ph. Flebotomus paptacei).
Манчев почина по долго боледување на 14 јануари во 1974 г. во Скопје.
Прогресивна осифирачка фибродисплазија
Прогресивна осифирачка фибродисплазија (ПОФ -Fybrodysplasia ossificans progressiva (FOP)) е исклучително ретка болест на сврзното ткиво. Тоа е сериозно, оневозможено нарушување, без лекување, и е единствената позната медицинска состојба кога еден систем на органи се менува во друг.
Нарушувањето е предизвикано од мутација на механизмот за поправање на телото, што предизвикува фиброзно ткиво (вклучувајќи ги мускулите, тетивите и лигаментите ) да се осифицира спонтано или кога е оштетено. Во многу случаи, во спротивно, помалите повреди можат да предизвикаат зглобовите да бидат постојано замрзнати на место, бидејќи се формираат нови коски и го заменуваат оштетеното мускулно ткиво. Ова ново формирање на коски (Познато како „Хетеротско осификација“) на крајот формира секундарен скелет и постепено ја ограничува способноста на пациентот да се движи. Тековните докази сугерираат дека болеста може да предизвика деградација на зглобовите одделно од карактеристичниот раст на коските.
Се покажало дека хируршкото отстранување на дополнителните израстоци на коските предизвикува дека телото „ја поправа“ погодената област со уште повеќе коски. Иако стапката на раст на коските се развива различно во зависност од пациентот, состојбата на крајот ги остава погодените во „замрзната“ позиција бидејќи новата коска ја заменува мускулатурата и осигурувачите со скелетот. Некои пациенти се обиделе да ги постават своите тела во позиција во која претпочитале да бидат затворени за време на разгорување. Ова не е обично успешно.
Знаци и симптоми
Од непознати причини, децата родени со ПОФ често имаат деформирани големи прсти, понекогаш недостасува зглоб или, во други случаи, едноставно претставувајќи се со забележителна грутка на малолетникот. Првиот „одблесок“ што доведува до формирање на коски на ПОФ обично се јавува пред 10-годишна возраст. Растот на коските напредува од врвот на телото надолу, исто како што коските растат кај фетусите. Дете со ПОФ обично ќе развие дополнителни коски почнувајќи од вратот, потоа на рамената, рацете, пределот на градите и на крај, на нозете.
Симптомите започнуваат уште во раното детство и се појавуваат во форма на чувствителен оток на главата, вратот или грбот, кој потоа се претвора во  коска. Обидите да се отстрани новонастаната коска и која било форма на физичка (биопсија, инекција, хируршка процедура, мозочен удар) или метаболичка траума кај луѓето со ФОП доведува до незапирлива прогресија и ново формирање на коски и инвалидитет. Исклучително е важно да се работи на подигање на свеста за ФОП бидејќи несоодветните интервенции и погрешно дијагностицирање се погубни за луѓето со ФОП. Иако ФОП во принцип не ги напаѓа внатрешните органи,но срцето, а особено белите дробови, се крајно ранливи од фактот дека телото е како во коскен оклоп.
Поточно, осификацијата обично се појавува во дорзалните, осните, кранијалните и проксималните региони на телото. Подоцна болеста напредува во вентралниот, слепото црево, каудалното и дисталното подрачје на телото. Сепак, не мора да се појавува во овој редослед заради одблесоци предизвикани од повреди. Честопати, грутки слични на тумор кои ја карактеризираат болеста се појавуваат ненадејно. Оваа состојба предизвикува губење на подвижност на погодените зглобови, вклучително и неможност за целосно отворање на устата, ограничување на говорот и јадење; специфична појава на оваа состојба на зглобовите на стапалото може да резултира во ограничена способност на пациентот ПОФ да постави стапало рамно на земја. Растот на коските исто така може да резултира во имобилизација на колкот или коленото, влијае на способноста на поединецот да оди. Дополнителното формирање на коските околу кафезот на ребрата го ограничува проширувањето на белите дробови и дијафрагмата што предизвикува респираторни компликации.
Бидејќи нарушувањето е толку ретко, состојбата може погрешно да се дијагностицира како карцином или фиброза. Ова ги тера лекарите да нарачаат биопсии што можат да го влошат растот на коската на ПОФ. Присуството на неправилни прсти или палци кај родените со ПОФ помага да се разликува ова нарушување од другите проблеми со скелетот.
Причини
ПОФ е предизвикана од автозомно доминантен алел на хромозомот 2q23-24. Алелот има променлива експресивност, но целосен продор. Повеќето случаи се предизвикани од спонтана мутација во гамите ; повеќето луѓе со ПОФ не можат или да изберат да немаат деца. Слична, но помалку катастрофална болест е фиброзна дисплазија, која е предизвикана од пост-зиготска мутација. Причинител за оваа болест е мутацијата на генот ACVR1 и секогаш се јавува на истото место во генот, а болеста е наследна автозомно доминантно, што значи дека една копија на променетиот ген во клетката е доволна за да предизвика болест. Затоа, детето на родители, од кои едниот е хетерозигот кој страда од ФОП, а другиот во никој случај не се поврзани со ФОП, има 50% шанси да развие ФОП сам. Мутација во генот АКВР1 (позната и како киназа слична на активин 2 (АЛК2)) е одговорна за оваа болест. АКВР1 кодира активин рецептор тип-1, рецептор БМП тип-1. Мутацијата предизвикува супституција на кодонот 206 од аргинин до хистидин во АКВР1 белковината. Оваа замена предизвикува абнормално активирање на АКВР1, што доведува до трансформација на сврзното ткиво и мускулното ткиво во секундарен скелет. Ова предизвикува ендотелијалните клетки да се трансформираат во мезенхимални матични клетки, а потоа во коска.
Генетика
AKВР1 генот кодира рецептор на коскено морфогена белковина (БМП); овој ген е мутиран во ПОФ. Одговорен е за раст и развој на коските и мускулите. Типичната мутација, Р202Х, го прави инхибиторот ФКБП1А да се врзува помалку цврсто на јамката за активирање ГС. Крајниот резултат е дека АКВР не е ефикасно исклучен и се јавува преголем раст на коските и ’рскавицата и спојување на зглобовите. Атипични мутации кои вклучуваат други остатоци работат слично. Во некои случаи, рецепторот може да заврши со сигнализација дека е активен без да биде врзан за неговата активирачка лиганд.
Повеќето случаи на ПОФ се резултат на нова генетска мутација: овие луѓе немаа историја на ова пореметување во нивното семејство. Постојат некои случаи кога поединецот ја наследил мутацијата од еден засегнат родител.
Дијагноза
Клучот за да се постави прецизна дијагноза е деформитетот на прстите со кои се раѓаат повеќето луѓе со ФОП, кои лесно се препознаваат при раѓање. ФОП се одликува со прогресивно осификација на мускулите, лигаментите, тетивите и мекото ткиво воопшто, што резултира во формирање на дополнителен скелет и трајна и тешка форма на физичка попреченост. Повеќето луѓе со ФОП се корисници на инвалидска количка. Избувнувањата може да се мерат клинички со покачени нивоа на алкална фосфатаза и алкална фосфатаза специфична за коските.
Третман
Опциите за третман на прогресивна осифицирачка фибродисплазија се чисто симптоматски - насочени кон ублажување на симптоматологијата и одложување на компликациите - бидејќи нема третмани, барем засега, способни да ја откажат мутацијата, или пред раѓање или раѓање. одговорни за предметната болест и нејзините последици. Harry Eastlack е најпознат пациент од ФОП. Неговите симптоми станале позначајни на 10-годишна возраст, а пред да умре од пневмонија непосредно пред неговиот 40-ти роденден, ткивата му биле окостени до тој степен што можел само да ги мрда само усните. Свесен за реткоста на неговата состојба, тој го донираше своето тело на науката, а неговиот скелет е изложен денес во музејот “Mütter” во Филаделфија. Светски ден за подигање на свеста за ФОП е23 април.
Нема лек или одобрен третман за ПОФ. Обидите за хируршко отстранување на коската може да резултираат во експлозивен раст на коските. Додека се наоѓаат под анестезија, лицата со ПОФ може да наидат на потешкотии при интубација, рестриктивно белодробно заболување и промени во системот за електрична спроводливост на срцето. Треба да се избегнуваат активности што го зголемуваат ризикот од паѓање или оштетување на меките ткива, бидејќи дури и ситна траума може да предизвика хетеропична формација на коските.
Епидемиологија
Од 2017 година, околу 800 случаи на ПОФ се потврдени ширум светот, со што ПОФ е една од најретките заболувања. Проценетата зачестеност на ПОФ е 0,5 случаи на милиони луѓе и ги погодува сите етникуми.
Историја
Најпознатиот случај на ПОФ е оној на Хари Истлек (1933-1973). Неговата состојба започна да се развива на десетгодишна возраст, а до моментот на смртта од пневмонија во ноември 1973 година, шест дена пред неговиот 40-ти роденден, неговото тело беше целосно осифицирано, оставајќи го во можност да ги движи само усните. Истлак се запозна со едно друго лице со ПОФ за време на неговиот живот.
Истлак го донираше своето тело на науката. Неговиот скелет сега е во музејот Миттер во Филаделфија и се покажа како непроценлив извор на информации во студијата на ПОФ. Друго настрадано лице од ПОФ, Керол Орзел ( 1960–2018), исто така, го донираше своето тело во музејот и нејзиниот скелет беше поставен на изложбата таму, во непосредна близина на Истлек, во февруари 2019 година.
Шарен живот
Шарен живот (герм. Das Bunte leben) е уметничка слика  во маслена техника на Василиј Кандински. Холандскиот собирач на уметнички дела, Емануел Левеншајн ја купил сликата веднаш по нејзиното завршено во 1907 година. По неговата смрт, неговата вдовица Хедвиг ја позајмила на амстердамскиот градски музеј на чување.
Прогресивна осифирачка фибродисплазија
Истражување
Клиничките испитувања на изотретиноин, етидронат со орални кортикостероиди и перхексилин не успеаја да ја покажат ефикасноста, иако варијабилниот тек на болеста и малата застапеност предизвикува неизвесност.
Неколку фармацевтски компании фокусирани на ретки болести во моментот се во различни фази на испитување на различни терапевтски пристапи за ПОФ.
Шарен живот
Тужбата тврди дека сликата беше делотворно преземена и продадена без дозвола, „сликата е одземена од своите легитимни сопственици во 1940 година, што е во спротивност на меѓународното право за време на периодот на Нацистичка окупација во Холандија во продолжение на Нацистичката кампања на еврејскиот геноцид“.
Прогресивна осифирачка фибродисплазија
Истражување
Во август 2015 година, Климентсија Фармацевтика започна со запишување на деца (на возраст од 6 и повеќе години) во клиничкото испитување на Фаза II, што го испитува паловаротин за третман на ПОФ. Предклиничките студии покажаа дека паловаротин, гама агонист на рецептори на ретиноична киселина, блокираше абнормално формирање на коски кај животински модели со инхибиција на секундарни системи на гласникот во патека на БМП. Клименција ја Рош Фармацевтски иценцираше паловаротин од која претходно го оцени соединението кај повеќе од 800 лица, вклучително и здрави доброволци и пациенти со хронично опструктивно белодробно заболување. Паловаротен добил ознака Брза патека од ФДА и сирачиња за третман на ПОФ и од ФДА и од Европската агенција за лекови (ЕАЛ).
Шарен живот
Сликата Шарен живот е изложена во Градската галерија во домот на Лебнах, во Минхен, Германија.
Прогресивна осифирачка фибродисплазија
Истражување
Во септември 2015 година, Регенеран објави нов увид во механизмот на заболување што вклучува активирање на АКВР1 рецепторот од активин А. Во 2016 година, компанијата иницираше фаза 1 студија на неговото активирано антитело, РЕГ 2477, кај здрави волонтери; беше спроведена фаза на судење во фаза 2 кај пациенти со ПОФ во 2017 година.
Друг потенцијален терапевтски пристап вклучува мешање специфични за ПХК специфични за алели, кои се насочени кон мутирана ПХА за деградација при зачувување на нормалниот израз на генот АКВР1.
Понатамошна истрага за механизмите на хетеротско формирање на коските во ПОФ може да помогне во развојот на третмани за други нарушувања кои вклучуваат вонскелетни коски.
Фибро / адипогени прогенитори (ФАП) може да бидат типичен клетки што предизвикуваат болести одговорни за активин А зависна ектопична коскена формација и во мускулите и во тетивите на глувците кои носат ПОФ, што предизвикува мутација на АКВР1 (Р206Х).
Клиничките испитувања на повеќе потенцијални третмани се во тек од 2019 година.
Dockville
Dockville е музички и ликовен фестивал на најголемиот европски речен остров, квартот Вилхелмсбург во Хамбург. Спонзориран е од германската Internationalen Bauausstellung (IBA) и за првпат се одржал во 2007. Многу делови од фестивалската површина се наоѓаат директно на реката Елба, во делови кои не се заштитени од поплави. Карактеристично за фестивалот е комбинацијата од музика и ликовна уметност.
2008
Оваа година фестивалот траел три дена. Започнал на 15 август (петок), а завршил на 18 август (недела). Предводници биле германските и британските бендови The Ting Tings, Deichkind, Fettes Brot и Television Personalities. Германскиот сликар Даниел Рихтер бил главен за уметничката програма.
Германскиот весник Hamburger Abendblatt известил, дека околу 10.000 луѓе го посетители фестивало и дека програмата и инфраструктурата се подобрени.
2009
2009 фестивалот се одржал на истото место како порано од 14 до 18 август. Музички предводници биле MGMT, Turbonegro и германските бендови Kettcar, Element of Crime и The Whitest Boy Alive. Повторно имало комбинација на музика и работа на ликовни уметници. Јавниот радиски и телевизиски сервис Norddeutscher Rundfunk и германскиот весник Hamburger Abendblatt известиле дека 15.000 луѓе го посетиле фестивалот вториот ден, воедно истакнувајќи дека се појавиле определени логистички проблеми.
Алекса Попов
Алекса Попов (1809 — 1912) — православен свештеник, протојереј, македонски национален и просветен деец и учител кој отворено се залагал и борел за отворање на македонски училишта и воведување на богослужба и проповеди на македонски јазик.
Живот и дело
Прота Алекса Попов е роден во 1809 година во познатото село Варош под Марковите Кули во Прилеп. Работел во црквата „Свето Благовештение“ и во Тополчани. Отец Алекса се занимавал со учителска дејност. Тој му бил учител и на Марко Цепенков. Во неговата куќа, која се наоѓала во близина на јавната чешма „Џамија“ (урната во 1930 година), се одвивала световна настава со учителот Аџи Констадин Дингуле и настава по псалтир и веронаука со поп Алекса. Во втората половина на XIX век, попот Алекса и син му Јон биле уценувани црковните проповеди да ги држат де на бугарски, де на српски јазик. Во 1887 година отец Алекса отворено и се спротивставил на Егзархијата и продолжил да пее на македонски јазик. Неговиот претпоставен, егзархот поп Иконом, иако директно му забранил, тој сепак продолжил по старо да проповеда на македонски јазик. Егзархот Иконом му ја одзел парохијата, која му била единствен извор на приходи, а потоа му забранил и да врши секаква црковна служба. Длабоко потресен од напуштањето на својата родна црква, како што велел тој, бил прифатен од селаните од Тополчани, каде што заедно со селаните ја подигнал црквата „Свети Спас“, која била живописана од зографот Адамче во 1864 година. И синот на поп Алекса демонстративно ја напуштил егзархиската црква.
Поради својата македонска национална свест и дејност отец Алекса Попов трпел жестоки притисоци од бугарски егзархиски пропагандисти за да се врати на пеење и богослужба на бугарски јазик, за што му се заканувале со раскинување на свршувачката на неговата ќерка. Во 1906 година, на пат за Тополчани, неговиот син, отец Јон, бил пресретнат од платен турски убиец и прострелан во главата. По смртта на татка си, синот Гога на свое барање бил преместен од Битола во прилепските села, но не како учител, туку како свештено лице. И тој со своите идеи, како опасен за власта, бил отруен со отров во храната при што умрел во 1909 година. Протојереј Алекса Попов кој во својата дејност бил познат и под имињата Алекса Константиновиќ и Аце Тополчанецот починал во длабока старост на 103 години во 1912 година, живеејќи во родното место со својата внука, прилепската учителка Стефка.
Барање за отворање на македонско училиште
Како историски документ за настојувањето за отворање на македонско училиште и црква е изјавата потпишана од група граѓани од Прилеп, на чело со свештениците Алекса, Јован (Јон), и Спасе Игуменов, а која била упатена до турските власти на 2 јули 1887 година, со која се барала и заштита од поглаварот на католичката црква — папата. Таа изјава дословно гласи:
Ова барање е значаен официјален документ за изразот на македонската национална свест, посебност и самобитност во втората половина на XIX век, во времето на преминот помеѓу периодот од македонското просветителство кон македонската национална преродба и непосредно пред почетокот на организираната македонска национално-ослободителна револуционерна борба. Како еден од низата порани документи со барање за засебна македонска црковно-духовна и просветна дејност, овој документ и дејноста на прота Алекса Попов се силен и значаен доказ за македонската национална свест и стремеж за самобитност.
Роскиља
Роскиља е вид на слатко тесто кое се произведува пржено или печено, карактеристично за Шпанија. Се конзумираат особено за празникот на Свети Исидор, патрон светец на Мадрид (се празнува на 15 мај). Рецептот за изработка на роскиљата датира од времето на Римското Царство, и постои континуитет на изработка на ова тесто на Пиринејскиот Полуостров од тоа време. Во делови од Кантабрија (покраина на север од Шпанија), се конзервираат зимно време на традиционален начин во посебни садови кои се закопуваат во снегот на Кантабриските Планини. Во Галиција првенствено се прават за религиозни празници, а особено се познати оние од областа Пуентеареас. Помеѓу различните варијанти кои варираат од регион до регион се наоѓаат и тие кои се прават со анис (основен тип), глазирани во шеќер во различни бои (најчесто жолти, црвени и кафени), залиени со белка од јајце (таканаречени „роскиљи на Санта Клара“), како и тие без шуплина на средината (популарно познати како „слепи“).
Постои голема сличност, но и битни разлики помеѓу шпанската роскиља и македонската крофна.
Пицика
Пицика е популарен италијански народен танц, по потекло од полуостровот Саленто во Апулија, а подоцна распространет низ остатокот од Апулија и регионите на Калабрија и источна базиликата. Тој е дел од поголемата фамилија на тарантела.
Традиционална пицика
Традиционалната пицика е танц на парови. Двојката не мора нужно да вклучува две лица од спротивен пол, и честопати може да се видат две жени како танцуваат заедно. Во денешно време е ретко да се видат двајца мажи како танцуваат цела пицика. Исклучок со пицика меѓу двајца мажи сè уште може да се најде во градот Остуни, каде еден од двајцата мажи кои танцуваат на шега се преправа дека е жена.
Најважната книга за пициката и тарантизмот е Земјата на каењето, напишана од италијанскиот филозоф, антрополог и историчар на религиите Ернесто Де Мартино.
Од 1998 година постои летен фестивал. Единаесеттиот фестивал се одржал во Лече во август 2008 година.
Поликарп I (византионски епископ)
Поликарп I бил епископ на Византион во периодот од 69 до 89 година. Дошол по смртта на Онисим, а негов наследник е Плутрах.
Клукало
Клукалата честопати се украсни, но можат да се состојат едноставно од прицврстен метален висок или прстен.
Среден Јитланд
Среден Јитланд или Средна Данска (Region Midtjylland) — еден од 5-те региони во Данска, сместен во средишниот и западниот дел на државата, а во средината на островот Јитланд. Управното седиште е градот Виборг, а најголем е Орхус.
Положба и граници
Среден Јитланд го опфаќа средишниот и заадниот дел на Данска и се простира повеќе на копното, а помалку на островите. Границите на регионот се:
Природни услови
Среден Јитланд е претежно на копно, т.е. на полуостровот Јитланд, додека со помал источен дел на повеќе мали острови. Најголем остров од нив е островот Семсе, а Анхолт е познат по положбата во рамките на протокот Категат. Западниот брег(Северно Море) исто така е разгранет, но е во вид на лагуна и крајбрежни превлаки.
И копнениот и островскиот дел се претежно рамничарски, а надморската височина е до 100 м(на северот на регионот ). Меѓутоа, тука се наоѓа и највисоката точка во државата, Мелехеј(170м). На даденото подрачје нема значајни водотеци, а постојат многу мали езера со ледничко потекло. Во крајбрежното подрачје има многу мочуришта, а поголемиот дел е под земјоделско одгледување.
Население
Според последниот попис од 2010 година во регионот Среден Јитланд живеат 1,2 милиони жители. Поголемиот дел од населението се етнички Данци, а насеението е претежно рурално, за разлика од просекот на државата.
Густина на населеност на регионот е близу 95 жит/км2, што е доста испод државниот просек (127 жит/км2). Источниот дел на копното е подобро населен отколку зпадниот дел и малите острови.
Општини во Среден Јитланд
Во регионот има вкупно 19 општини и тоа:
Градови во Среден Јитланд
Значајни градови во Среден Јитланд се:
Балхашко Езеро
Балхашко езеро (, Озеро Балхаш) езеро во пустинските степи на источен Казахстан. Површината на езерото изнесува 18,428 км2. Балхашкото езеро има издолжен облик сличе на полумесечина. Јужниот брег на езерото е со многу мали острови и полуострови. Просечната длабочина на езерото изнесува 5,8 метри, додека пак максималната изнесува 26 км. Езерото е поделено на два дела: источен и западен дел кои се поврзани со каналот Узун-Арал со ширина од 4,5 километри. Источниот дел на езерото е подлабок и со помала соленост (> 7%), додека пак западниот дел има помала соленост (0,5-1,5% сол) и не зависи од промената на нивото на езерото. Разликата во соленоста е последица на раликата во бројот на притоките и ограничената размена на вода помеѓу неговите делови.
Најголем град на бреговите на езерото е Балхаш. Главни притоки се реките Или и Каратал. Околу 15% од површината на ова езеро припаѓа на територијата на Кина. Најголемиот дел на вода во езерото доаѓа со топењето на снегот од планината Синкјанг.
Исто како и Аралското Езеро, така и Балхашкото Езеро е во опасност од пресушување. Во двата случаи причината е употребата на водата за наводнување на полињата со памук. Оваа пракса е започната во 1960-те во времето на СССР.
Плутарх (византионски епископ)
Плутарх бил епископ на Византион во периодот од 89 до 105 година. Дошол по смртта на Поликарп I, а негов наследник е Седекион.
Сончогледи (Ван Гог)
Сончогледи (Tournesols) – тема на две серии слики мртва природа на холандскиот сликар Винсент ван Гог. Првата серија слика, насликана во Париз во 1887 година, претставува сончогледи положени на земја, за разлика од втората серија, настаната во Арл година дена подоцна, која претставува букет сончогледи во вазна. Две слики од парискиот период ги купил Ван Гоговиот пријател, уметникот Пол Гоген. Околу осум месеци подоцна, Сончогледите станале декорација на една од собите на Жолта куќа во АрлЖолтата куќа, собата во која требало да отседне Гоген.
Париски Сончогледи
Ван Гог две години живеел со својот брат Тео во Париз, од 1886 до 1888 година. За активностите на Ван Гог од тоа време многу малку се знае, освен дека во тој период ја променил техниката со која ги творел сликите со мртва природа. Ги запознал клучните уметници на импресионизмот, поентилизмот и другите покрети во уметноста и она што од нив го научил го внесувам во своите дела. Расположението во неговите дела значително се менува, експериментира со боите, светлоста и новите техники.
Две слики сончогледи од овој период на Ван Гоговото творештво поседувал Пол Гоген.
Сончогледи од Арл
За време на својот престој во Арл, Ван Гог го повикал Гоген да му се придружи и заедно да основаат ателје. Во писмото до својот брат Тео, Ван Гог напишал: „Сега кога се надевам дека ќе живеам со Гоген во нашето ателје, сакам да направам декорации за ателјето. Ништо освен големо цвеќе.
Скваск
Скваск (Скваш) е митолошко суштество од фолклорот на регионот на Источна Ломбардија.
Сончогледи (Ван Гог)
Сончогледите и пријателство
Ван Гог творењето на оваа серија ја започнал доцна летото во 1888 година и продолжил во текот на наредната година. Една слика служела како декорација на Гогеновата соба. Сликата прикажува сончогледи во сите фази на животот, од целосен расцут до овенување. Заради употребата на спектар на жолта боја, сликите биле сметани за иновативни. Во писмата кои му ги пишувал за својот брат, Ван Гог ја открива суштината и Гогеновата омаеност од Сончогледите.
Скваск
Се вели дека е мал, влакнест, кафеав, сличен на верверица без опашка, но со антропоморфно лице.
Сончогледи (Ван Гог)
Контроверзија за Сончогледите
На 31 март 1987 година јапонскиот магнат Јасуо Гото на аукција во Лондону го купил Ван Гоговото дело Мртва природа: Ваза со петнаесет сончогледи за 39.921.750 американски долари, најголемата сума пари издвоена за едно уметничко дело во тој момент. По купувањето на делото, се подигнала прашина околу тоа дали купеното дело е оригинал или фалсификат.
Скваск
Неговата природа е некако помеѓу онаа на лош дух и онаа на елфот или измамникот. Како и првиот, скваскусот е повикан да ги исплаши децата, но како и вториот сака да се шегува со луѓето, особено со младите девојки.
Хелен Хоуп
Хелен Хоуп (1677 - 19 април 1768) била шкотска шумарка и грофица на Хадингтон преку брак. Таа засадила многу дрвја во Хадингтоншир и го создала Бининг Вуд во Тајнингем.
Ран живот
Хелен Хоуп е родена ќерка на Лејди Маргарет Хамилтон и Џон Хоуп и се родила во Кирклистон, Западен Лотијан. Таа била крстена на 28 септември 1677 година. Братот на Хоуп, Чарлс, е роден во 1681 година, а подоцна станал врсник и гувернер на Банката на Шкотска. Кога имала пет години, нејзиниот татко се удавил додека патувал со војводата од Јорк (подоцна кралот Џејмс VII на Шкотска). Нејзината мајка го договорила нејзиниот брак со нејзиниот прв братучед Томас Хамилтон, 6-ти гроф од Хадингтон во 1696 година, во тој момент таа станала грофица на Хадингтон.
Кариера
Хоуп живеела со сопругот во Лесли Хаус во Фајф каде што го имала првото од четирите деца, кој се викал Чарлс и ја имал титулата Лорд Бининг. Чарлс подоцна станал политичар и витез маршал на Шкотска. Во 1700 година, семејството се преселило во домот на грофот, Тајнингем Хаус во Хадингтоншир. Хоуп веднаш сакала да засади дрвја и покрај првичната незаинтересираност од нејзиниот сопруг и месното население.
Таа решила да засади дрвја во Тајнингем и ја нарекла Бининг Вуд во чест на нејзиниот син. 320 хектари имот бил засаден со 50 видови дрвја. Покрај тоа, таа создала зона на дивина. Нејзиниот сопруг напишал Краток трактат за шумски дрвја (објавен во 1756 година, а подоцна повторно издаден како Трактат за начинот на одгледување шумски дрвја во 1761 година), во кој ги пофалил напорите на Хоуп.
Смрт и наследство
Хоуп починала во Единбург на 19 април 1768 година на 90-годишна возраст. Таа била погребана заедно со нејзиниот сопруг (кој претходно починал) во Тајнингем. Обелиск изграден во 1856 година од Томас Хамилтон, 9-ти гроф на Хадингтон, во почит на големото садење на парот.
Масакр кај Пуста Кула
Масакрот кај Пуста кула е масовно убиство извршено од страна на бугарската окупациона полиција над седум припадници на Народноослободителното движење. Масакрот се случил на 14 септември 1942 година, во близина на селото Рудник, Велешко кај месноста „Пуста Кула“, во близина на денешниот автопат Велес-Скопје.
Настан
Бугарската полиција без пресуда стрелала и масакрирала седум припадници на Народноослободителното движење. Тие од Скопскиот истражен затвор со камион биле донесени и стрелани кај месноста „Пуста Кула“ на 14 септември 1942 во близина на селото Рудник, Велешко. Панче Пешев и Раде Бурчевски успеале да избегаат.
Секоја година Општинскта организација на Сојузот на борците од Велес го одбележува датумот на овој злосторнички чин. Во април 2017 година на локацијата на масакрот била поставена спомен-плоча.
23S рибозомна РНК
23S рРНК е рибонуклеинската компонента на големата подединица (50S) на прокариотскиот рибозом, со должина на нуклеотидната низа (кај Е. coli) од 2904 нуклеотиди. Рибозомниот пептидил трансферазен центар се наоѓа во доменот V на 23S рРНК, и овој домен е најчестата локација за врзување на антибиотиците кои го инхибираат процесот на транслација кај бактериите. Најпознатиот припадник на оваа класа на антибиотици, хлорамфеникол, делува на тој начин што го инхибира формирањето на пептидните врски, а 3D-структурните истражувања укажуваат на тоа дека постојат две различни места за врзување на молекулата на хлорамфеникол, во зависност од видот на организмот. Линезолид и хинупристин/далфопристин, исто така, се врзуваат за 23S рРНК, а помеѓу овие антибиотици постои вкрстена резистентност. Во споредба со 16S рРНК гените, 23S рРНК-гените обично имаат повисок степен на варијации во низите, вклучувајќи вметнувања и/или бришења.
597
597 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 597 година од новата ера, 597. од првиот милениум, 97. од VI век и осма од 590-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6105 и 6106 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5347 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4357 и 4358 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1350.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 597 година се протега во 3233 и 3234, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3293 и 3294 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1140. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 26 и 25 година пред хиџра.
NGC 4837/1
NGC 4837/1 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4837/1 се споменува и како UGC 8068, MCG 8-24-11, CGCG 245-6, 1ZW 46, IRAS 12545+4834.
Откривање
Објектот е откриен на 7 март 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 56 м 47,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +48° 17' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на NGC 4837/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44188. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 75; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3459. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1350.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Долени
Успение на Пресета Богородица (Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — средновековна црква во селото Долени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.
Местоположба
Црквата е сместена на мал рид на северниот влез на селото.
Историја
Храмот е еднокорабна крстокуполна црква, изградена во XI век. Првобитно имала трем од југ и запад, чие уривање лошо се одразило врз внатрешниот живопис. Фреските датираат од два периода. На јужниот ѕид на наосот има натпис според кој првото жиовописување е изведено во 1432 г. Има претстава на Свети Климент Охридски. Овие фрески во наосот, а особено во неговата купола, пострадале од влагата која се провлекувала низ срушениот покрив, а подобро се зачувани фреските на северниот ѕид. Вториот живописен слој, кој е подобро зачуван, датира од 1749 г. и ги покрива ѕидовите во нартексот и ниските делови на наосот. Се издвојува претставата на Свети Јован Крстител. За преизградбата на уништените делови од црквата сведочи ктиторскиот натпис, напишан на наметнатиот грчки:
Во 1924 г. храмот е прогласен за споменик на културата.
IC 1179
Откривање
Објектот е откриен на 11 февруари 1896 година од страна на Гијом Бигурдан.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1179 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 8 м 39,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 17' 17".
Други поделби
Проучување на IC 1179 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Ресул Шабани
Ресул Шабани (албански: Resul Shabani) е албански поет, прозаист, драмски писател и преведувач од Република Македонија.
Животопис
Шабани е член на македонскиот ПЕН центар (учествува и во Надзорната комисија) и на Друштвото на писателите на Македонија (од 1976). Исто така, тој учествувал во повеќе жири-комисии за доделување на книжевни награди за детска литература.
Книжевно творештво
Шабани е еден од поистакнатите претставници на албанскиот творечки литературен корпус, застапен во повеќе антологии кои ја презентираат македонската поезија и литература. Тој пишува на македонски и на албански јазик, и преведува од двата јазика. Негови позначајни дела се:
Пет од неговите драми се изведувани на сцената, а неговите дела се преведувани на повеќе европски јазици: англиски, италијански, романски, француски, руски, шпански, српски итн. Од друга страна, пак, Шабани е значаен и како преведувач - на албански јазик има преведувано дела од Блаже Конески, Владо Малески, Димитар Солев, Кочо Рацин, Ефтим Клетников, итн.
Награди
На 6 ноември 2014 година, во Друштвото на писателите на Македонија била организирана средба по повод 50 години од товрештвото на Шабани. За неговиот опус зборувале академикот Али Алиу и писателот Бранко Цветкоски.
NGC 7149
NGC 7149 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7149 се споменува и како UGC 11835, MCG 0-55-26, CGCG 376-47, NPM1G +03.0571.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7149 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7149 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 52 м 11,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 18' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.