cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мека
Демографија
Аџиите се од различни етнички групи и потекла, главно од Средна Азија, Јужна Азија, Југоисточна Азија, Европа, Среден Исток и Африка. Многу од овие аџии остануваат и стануваат жители на градот. Бурманите се постара заедница, која брои околу 250.000. Освен аџилакот, нафтениот бум од изминатите 50 години донел стотици илјади работни имигранти.
Немуслиманите не смеат да влезат во Мека според законот, и употребата на лажни документи за тоа може да резултира со апсење и судење. Забраната се однесува и на заедницата Ахмадија, бидејќи тие се сметаат за немуслимани. Сепак, многумина немуслимани и членови од Ахмадија го посетиле градот. Првиот таков снимен пример на немуслиман е оној на Лудовико ди Вартема од Болоња во 1503 година. Гуру Нанак, основач на сикизмот, ја посетил Мека во декември 1518 година. Еден од најпознатите кој бил во Мека е Ричард Френсис Бартон во 1853 година.
Саудиската влада ја поддржува својата позиција поради содржината на Сура 9:28 од Куранот:
Образование
Образованието започнало да се развива во доцниот османлиски период, продолжувајќи полека во Хашимитско време. Првиот голем обид да се подобри ситуацијата бил направен од трговецот на Џеда, Мухамед ел-Заинал Рида, кој ја основал медресата ел-Фалах во периодот 1911-12 година, кој чинел 400.000 фунти.
Училишниот систем во Мека има многу јавни и приватни училишта за мажи и жени. Од 2005 година, имало 532 јавни и приватни училишта за мажи и уште 681 јавни и приватни училишта за женски ученици. Наставата во државните и во приватните училишта се одвива на арапски, со акцент на англискиот јазик како втор јазик. Тие исто така овозможуваат мешање меѓу мажи и жени, додека другите училишта не.
Комуникации
Телекомуникациите во градот биле воведени по основањето на Саудиска Арабија. За време на кралот Али бин Хусеин во градот имало 20 телефонски линии, а во 1936 година тие се зголемиле на 450, што во тоа време е повеќе од половина телефонски линии во целата држава. Во тоа време телефонските линии биле поврзани со Џеда и Таиф, но не и во главниот град Ријад. Кон 1985 година Мека, заедно со другите саудиски градови, била опремена со најнапредна телекомуникациска опрема.
Во регионот на Мека, радио комуникациите се формирани кратко време по основањето на Саудиска Арабија. Во 1929 година, во градовите во регионот биле инсталирани безжични станици, создавајќи радио мрежа која работела во 1932 година. Кратко време по Втората светска војна, мрежата била надградена и проширена. Од тогаш, радио мрежата се користи за организирање и насочување на аџилакот до ден-денес. Мрежата се искористила за оваа намена за првпат во 1950 година за време на Денот на Арафат и употребата се зголемувала до 1957 година, кога Радио Мека станалоо најмоќна станица во Блискиот Исток со моќност на предавателот од 50 kW. Подоцна моќта била зголемена на 450 kW. Првично не се емитувало музика на радиото, но постепено оваа практика влегла во станиците.
Сообраќај
Главната сообраќајна инфраструктура во градот е предвидена за аџиите. Има само еден мал аеродром надвор од градот кој не го користат авиокомпаниите. Поголемиот дел од аџиите пристигнуваат во градот од аеродромот и пристаништето Џеда и Ријад. Во градот нема воспоставено јавен превоз и единствениот можен начин за патување е со приватен автомобил или со такси. На 13 ноември 2010 година во градот било пуштено метро со должина 18,1 километри и 15 постојки, а за во иднина се предвидува метрото да биде продолжено до пет линии и да го поврзува градот со Џеда и со железничката експресната линија до Медина.
Коријандер
Коријандер (Coriandrum sativum), исто така познат и како кинески магдонос едногодишно растение во семејството на штитоцветните (Apiaceae). Потекнува од Мароко, Средна и Јужна Америка. Листовите му се слични на магдоносот, иако се доста помали, а мирисаат на мешавина од цреша, ванила, цимет, ружа или портокал. Плодовите се во форма на мали топчиња кои можат да имаат од светло браон до црвеникаво-жолта боја, а мирисаат на анис.
Потекло на поимот
Зборот коријандер за првпат се појавува во Англискиот јазик во втората половина на 14 век, а потекнува од старофранцускиот збор coriandre, кој доаѓа од латинскиот збор coriandrum,
Слични растенија
Наведените растенија се користат скоро на истиот начин како и кориандерот во подрачјата каде што се одгледуваат.
Лековитост
Кориандерот содржи антиоксиданси, кои можат да го одложат или спречат расипувањето на храната која е зачинета со ова растение. Истражувањата покажуваат дека и листовите и семињата содржат антиокситанди, меѓутоа количината што може да се најде во листовите е значително поголема.
Хемикалиите што се добиваат од листовите на коријандерот имаат антибактериски својства кои се добри за борба против Salmonella choleraesuis.
Коријандерот има голема примена во народната медицина особено како средство против анксиозност(вознемиреност) и несоница
Во традиционалната медицина коријандерот често се користи за подобрување на функцијата на дигестивниот систем и за намалуваже на гасовите во желудникот. . Коријандерот исто така е познат како традиционален лек за дијабетес.
Дејан Георгиевски
Дејан Георгиевски — македонски професионален теквондист. Тој ја претставува Македонија на меѓународно ниво на Светскиот теквондо турнир во машка категорија во тешка категорија.
Кариера
Георгиевски во моментов е рангиран на 25-то место во машка категорија +87 кг во тешка категорија на Светскиот ранкинг на теквондо Киоруги и 39-ти во машката олимписка категорија +80 кг. Тој освоил бројни медали меѓу кои Европскиот турнир за олимписки квалификации, Купот на претседателот - Европски регион, Софија опен, Турски опен, Грција опен, Трофеј Галеб Белград - Србија опен, Словенија опен
Летни олимписки игри 2020 година
На Олимписките игри во Токио Дејан го освоил сребрениот медал.
Список на Големи награди во Ф1
Календарот на трките за секоја сезона на Ф1 првенството го определува Меѓународната автомобилска федерација (ФИА). Во последниве години, некои од традиционалните трки се изоставени (нпр. САД), додека вметнати се нови како што се Кина, Сингапур и др.
Бројот на трките е помеѓу 16 и 18 за секоја сезона.
Во следнава табела се наведени имињата и редоследот на трките за сезоните 2007 - 2009.
1425 п.н.е.
1425 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1425. година пред новата ера, 425. од вториот милениум п.н.е., 25. од 15 век п.н.е. и шеста од 1420-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4083 и 4084 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3325 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2335 и 2336 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 672 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1425 година се протега во 1211 и 1212, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1271 и 1272 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 882 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2109 и 2108 исламска година пред хиџра.
1684
1684 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1684 година од новата ера, 684. од вториот милениум, 84. од XVII век и петта од 1680-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1684 година се протега во 4320 и 4321, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4380 и 4381 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2227. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1095 и 1096 исламска година.
Лимпа
Лимпа (со значење: Леб) е сладок скандинавски 'ржан леб, често употребуван во шведската кујна. Тоа е леб од разни зачини и квасец, засладен со кафеав шеќер и меласа, кој доаѓа во голема разновидност во однос на тоа дали е збогатен со путер или не, и кои зачини се користат. Традиционални зачини за лебот се анасон, ким, семки од анасон и горчлив портокал. Обично се послужува за време на божиќната сезона и се зачинува со анасон, ким, а често и кора од портокал, суво грозје и кантарион. Претставува традиционално јадење и за Бадник. Лебот Лимпа добро се комбинира и со џемови, желе или крем сирење.
Подготовка
Првиот чекор за правење на лебот е меласата, кафеавиот шеќер, семките од ким, кантарионот да зовриат, а потоа да се додадат путерот и кората од портокал. Откако оваа смеса ќе се излади на млака температура се соединува со активиран квасец и р'жано брашно. Отакако тестото ќе стаса се додава уште брашно за да се замеси тестото како подготовка за второ нараснување, па се премачкуваат врвовите со растопениот путер, па се печат. Во некои рецепти се додава и смесата од меласа на сувите состојки откако 'ржаното брашно ќе се попари со топла вода.
Состојки
Историски гледано, овој леб бил квасен леб со ферментиран кантарион, па оттука доаѓа и неговото шведско име vörtlimpa или vörtbröd („леб од кантарион“). Во други рецепти понекогаш сè уште користат темно пиво како состојка.
Меласата и ја дава бојата на кафеавиот леб. Други брашна измешани со 'рж, во зависност од рецептот, може да вклучуваат и пченкарно брашно, пченично брашно или брашно за сите намени. За да се додаде вкус на портокал, може да се користи портокалово масло или кора од портокал. Иако не е строго традиционално во областа на потеклото на северна Шведска, во некои варијации на основниот рецепт може да се додаде и суво грозје или сливи. Сепак, ова е традиционално во јужна Шведска, каде лебот од кантарион бил усвоен подоцна.
Александрида
Александрида e популарен средновековен роман за Александар III Македонски. Настанува веднаш по смртта на Александар; се верува дека е напишана од Псевдо-Калистен, кој на фантастичен начин раскажува за животот и подвизите на Александар Mакедонски. Зачувани се подоцнежни верзии преведени од старогрчки на латински, ерменски, коптски и на сириски јазик. Напpавени се голем број верзии на разни јазици низ светот, a најстарата веројатно потекнува од Александрија (II - I в. п.н.е.).
Македонска верзија на „Александрида“ се содржи во „Славјанско-македонската општа историја” на Ѓоргија Пулевски од втората половина на XIX в.
Во средновековната македонска книжевност, како и во другите словенски книжевности, важно место во жанрот на романите зазема и „Александрида”. Во средновековната схоластика прозвучуваат новите световни мотиви во прозното творештво, особено оние со историска тематика. Славниот македонски воjсководец го добива првото место, зашто своевидно преработен наполно им одговарал на рицарските манири, карактеристични за средновековното феудално општество и дава примери за победите на Александар Велики (365-323 п.н.е.). Во средновековниот роман провејуваат богати борбени настани и подвизи, помешани со фантастични вметнувања, со необични и неисториски додатоци, со цел да се привлече вниманието на читателот. Основата на романот e заснована врз историски и литературни извори, усни преданија и легенди, чии траги водат и до II - I в. пр.н.e. Во јужнословенската средина преводот настанал кон крајот на Х в., според Псевдо-Калистеновата верзија, напишана на старогрчки јазик. Романот се проширил и во старата руска литература, a најбројни преписи доживеал во средновековната српска литература, но се проширил и во цела Европа и Азија, сè до скандинавските земји и на исток до Индија.
Верзијата на „Александрида“ на Павел Хаџи Киријаков од 1810 година започнува со зборовите:
Хари Потер и Одајата на тајните (филм)
Хари Потер и Одајата на тајните е фантастично-авантуристички филм од 2002 година, вториот дел од популарниот серијал на Хари Потер филмови, засновани според истоимените романи од Џ. К. Роулинг. Филмот ја имаше својата премиера на 15 ноември 2002 (точно три недели по смртта на Ричард Харис, кој го глумеше Албус Дамблдор) и беше режиран од истиот режисер кој го режираше и првиот филм, Крис Колумбус. Сценариото го пишуваше истиот сценарист од првиот филм Стив Кловс.
Филмот беше добро примен на бокс офисот и заработи 879 милиони американски долари во светски рамки.
Синопсис
Филмот започнува со подготовката на Дарслиеви за посета од страна на шефот на тетин му на Хари. Бидејќи Вернон сака да го импресионира шефот за да добие унапредување на работа решава Хари да биде заклучен за време на вечерата. Хари се качува горе во собата и се обидува да биде тивок како што му нареди тетин му, но таму на големо изненадување на Хари гледа дека некој е седнат на неговиот кревет, тоа е Доби (куќно џуџе). Доби го предупредува Хари да не се враќа назад во Хогвартс поради гласините дека опасни работи ќе се случат оваа година во Хогвартс. Кога Хари одбива да не се врати, куќното џуџе, во обид да го опамети, прави една торта да одлебди врз главата на жената на шефот и да падне врз неа. Мислејќи дека Хари е крив, тетин му на Хари го казнува и става решетки на неговиот прозорец за тој да не може да се врати во Хогвартс. Сите обиди на тетин му Вернон пропаѓаат кога Рон, Фред и Џорџ Визли пристигнуваат во нивниот летечки автомобил да го спасат и одведат од домот на Дарслиеви.
Четворицата пристигаат во Дувлото, домот на семејството Визли. Г-ѓа Визли ги фаќа четворицата како влегуваат, и додека го убедува Хари дека не го обвинува него, им се развикува на нејзините тројца синови поради нивната невнимателност. Ги предупредува дека можеле да бидат видени од шушумиги (неволшебни луѓе) што претставува закана за тајната на нивниот свет. Таму Хари ги запознава Џини, најмладата од децата на Визлиеви и единствено девојче од нивното семејство и татко му на Рон, Артур Визли, за време на еден типичен појадок во нивното семејство. Кога го здогледува Хари, Џини се исплашува и бега. Рон тврди дека не е секогаш таква и дека таа „зборувала за него цело лето“.
Петте деца на Визлиеви кои одат на училиште, вклучувајќи го и Перси Визли, добиваат писма од Хогвортс од нивните бувови. Со листите за книги во рака, Визлиевите заминуваат во Дијагналната уличка. Таму се сретнуваат со Хермиона Гренџер. Таму го сретнуваат и Гилдерој Локхарт, кој е познат волшебник кој во книжарницата каде го сретнуваат ја потпишува својата најнова книга. Хари и останатите ги земаат нивните книги но налетуваат на Луциус Малфој, таткото на Драко, кој многу заинтересирано ја набљудува лузната на челото на Хари.
Следната сцена е веќе на први септември на станицата King's Cross во Лондон. Целата фамилија на Визли преминуваат преку волшебната бариера кон перонот 9 и три четвртини лесно. Но кога Хари и Рон ќе се обидат сфаќаат дека тие не можат да поминат. Мислејќи дека го пропуштиле Хогвартс Експрес, Хари и Рон ја крадат колата на татко му на Рон, со која дојдоа до станицата и го следат возот до Хогвортс. При слетувањето ја погодуваат врбата засадена на земјиштето на Хогвартс која самата по себе може да се движи. Врбата ја уништува колата која ги исфрла Хари и Рон надвор од неа и самата заминува. Тогаш стапчето на Рон се крши. Хари и Рон се фатени од страна на домарот во Хогвартс, Аргус Филч, кој ги носи пред професорот Северус Снејп да ги казни. Пред Снејп да успее да ги испише од училиштето, директорот Албус Дамбладор и професорката Мегонагл пристигнуваат. Како глава на куќата Грифиндор, Мегонагл е таа со авторитетот да ги казни момчињата, не Снејп. Таа им изречува само казнена настава.
За време на школската година, Хари почнува да слуша гласови, се наоѓаат скаменети луѓе и се појавуваат пораки по ѕидовите напишани во крв велејќи дека одајата на тајните е отворена. Одајата на тајните била изградена од еден од основачите на училиштето Салазар Слитерин кој не сакал децата кои немаат волшебничко потекло, блатокрвците, да учат во неговото училиште, за разлика од останатите тројца основачи. Затоа тој ја создал одајата и во неа скрил чудовиште и кога еден ден ќе се врати неговиот наследник ќе го исчисти училиштето од недостојните. Хари, Рон и Хермиона пробуваат да откријат како одајата била отворена и кој ја отворил. Наскоро целото училиште дознава дека Хари може да зборува со змии и си претпоставува дека тој е наследникот и дека тој ја отворил одајата.
Но Хари, Рон и Хермиона не мислат така тие се сомневаат во Драко Малфој. Затоа Хермиона почнува да прави полисоковна напивка, напивка која ќе им овозможи да се претворат во некоја друга личност во овој случај некој од Слитерент што во овој случај се Креб, Гојл и Пензи. Тие ја подготвуваат во мистериозното WC каде живее Мрачната Мирта. Кога напивката е готова Хари и Рон успеваат да се претворат во Креб и Гојл но не и Хермиона, таа станува пола човек-пола мачка и веднаш е пратена во болница. Хари и Рон кога не извлекуваат информации од Драко се враќаат во првобитната форма и продолжуваат со истрагата.
Подоцна Хари наоѓа една книга во која нема ништо напишано. Книгата му припаѓала на Том Марволо Ридл, кој го посетувал училиштето пред педесет години. Преку книгата, која всушност е дневник открива дека пред 50 години Хагрид бил обвинет дека тој ја отворил одајата и чудовиштето кое се наоѓало во неа убило девојче од неволшебно потекло.
Работите се комплицираат кога и Хермиона е пронајдена скаменета, Хагрид е пратен во Азкабан (волшебничкиот затвор) и Дамблдор ќе биде замолен да го напушти директорското место по налог на училишниот одбор кој е под водство на Луциус Малфој. Пред да биде Хагрид одведен им дава трага на Хари и Рон да ги следат пајаците во Забранетата шума. Таму тие го сретнуваат Арагог, огромен пајак акромантула кој сите сметале дека го убил девојчето пред педесет години. Тој им кажува дека Хагрид е невин и дека чудовиштето кое се наоѓа во одајата е нешто од што пајаците најмногу се плашат. Откако одвај извлекуваат жива глава од кај пајаците се враќаат во замокот. Таму учителите наоѓаат уште една порака од наследникот на Слитерин кој вели дека девојче е одведено во одајата на тајните и нејзиното тело засекогаш ќе остане таму. Тогаш Гилдерој Локхарт се фали дека одамна знаел каде е влезот во одајата и останатите професори го тераат да оди по девојчето да ја спаси.
Девојчето кое е одведено е Џини, сестрата на Рон. Хари и Рон во раката на Хермиона наоѓаат исечок од книга во која пишува за огромна змија наречена басиликс која може да убие со погледот но ако не ја погледнеш директно во очите тогаш само ќе те скамени. Хари и Рон одат до професорот Локхарт да му кажат што откриле но го затекнуваат како се пакува да замине и признава дека тој всушност е измамник. Тогаш двајцата го присилуваат да дојде со нив во тоалетот на вториот кат. Таму живее Мрачната Мирта, дух на девојче кое постојано плаче и е хистерична. Хари мисли дека токму таа е девојчето кое умрело пред 50 години. Ја прашуваат како умрела и таа им вели дека се сеќава како видела пар големи жолти очи на местото каде што биле славините за вода. Хари оди до славините и говорејќи со змискиот јазик и кажува на одајата да се отвори. Тие го туркаат Локхарт низ преминот да се осигураат дали е безбедно и подоцна и самите се спуштаат. Долу Локхарт успева да му го открадне стапчето на Рон и кога сака да им ги избрише мемориите и самиот да ја земе славата, стапчето на Рон, кое беше скршено но залепено, не дејствува како што треба и магијата го погодува самиот Локхарт со што тој добива длабока амнезија. Од магијата почнува да се руши таванот и ги разделува Рон и Локхарт на едната и Хари на другата страна. Хари продолжува сам и во одајата го наоѓа телото на Џини кое постепено умира. До неа стои Том Ридл кој му кажува на Хари дека тој е вистинскиот наследник на Слитерин и всушност тој е младата форма на Лорд Волдеморт зачувана како меморија во страниците на дневникот и со слабеењето на Џини тој станува посилен. Тогаш му наредува на басилискот да го нападне и убие Хари.
Во тој момент пристигнува фениксот Фокс, миленичето на Дамблдор кој му ја носи капата бирачка на Хари и во летот му ги ископува очите на басилискот да не може да гледа и убива со погледот. Тогаш Хари здогледува дека во капата има меч кој го зема и го убива басилискот. Но пред да го убие еден од отровните заби на змијата го прободува во подлактицата и полека почнува да го труе. Пред да се онесвести Хари го зема делот од забот кој му се скрши во неговата подлактица и го прободува дневникот на Волдеморт. Меморијата на Волдеморт е уништена и Џини оживува. Тогаш Фокс слетува покрај Хари и капнува една солза на раната на неговата рака со што ја излекува. Кога излегуваат од одајата се враќа Дамблдор кој го праќа Рон да испрати документи со кои ќе го ослободат Хагрид од Азкабан, а на Хари му кажува дека мечот кој го извади од капата му припаѓал на самиот Годрик Грифиндор, еден од четворицата основачи на училиштеото покрај Слитерин, Рејвенкло и Хафлпаф.
Тогаш доаѓа Луциус Малфој да види што се случило во училиштето и е гневен за тоа што Дамблдор е вратен и за тоа што Хари повторно се спасил од Лорд Волдеморт. Со себе го носи Доби, куќното џуџе кое постојано го малтретира. Доби му сугерира на Хари дека токму Луциус е тој кој дневникот го стави меѓу книгите на Џини Визли денот кога ги сретна во книжарницата во Дијагоналната уличка. На заминување Хари го соблекува едниот негов чорап и го става внатре во дневникот, потоа оди по Луциус и му го подава дневнкот кажувајќи му дека тој знае што направил. Луциус во нервозата му го дава дневникот на Доби. Доби го отвора дневникот и го пронаоѓа чорапот со што ја добива својата слобода (единствен начин да се ослободи куќно цуџе е ако неговиот господар му подари облека). Луциус гневен поради загубата на слугата сака да го повреди Хари но Доби го спречува и тој си заминува.
Продукција
Хју Грант бил првиот избор за улогата на Гилдерој Локхарт но поради конфликти со времето за снимање со неговите други проекти тој не можел да ја одигра улогата. На 25 октомври 2001 Кенет Бранаг е одбран како замена за Грант.
Специјалните ефекти во овој дел се разликуваат од оние во првиот главно поради продолженото време кое продуцентите го имале да ги изготват за разлика од трите недели кои ги имале за првиот дел.
Маркетинг
Саундтракот на филмот беше промовиран на 12 ноември 2002. Композициите се на Џон Вилијамс со некои додатоци од композиторот Вилијам Рос. Рос беше и диригент на саундтракот при изведбата. Во 2002 беше издадена и видеоигра на основа на филмот од студиото EA Games.
Разлики од книгата
Мал дел од сижејните линии целосно се отфрлени од филмот, некои се само направени во пократки варијанти поради времетраењето. Голем дел од настаните кои биле скратени во оригиналот на сценариото биле напишани во поголем детал. Некои од нив можат да се најдат на ДВД изданието како избришани сцени, вклучувајќи ги и Малфоеви во продавницата „Borgin and Burkes“, тестот на Гилдерој Локхарт (составен од прашања само за него) на првиот час од Одбрана од мрачните сили и неколку разговори за тоа дали Хари Потер е наследникот на Слитерин. Смртоденската забава на Речиси-безглавиот Ник од книгата и обидот на Ник да се придружи на Безглавиот лов се целосно исфрлени од филмот.
Во книгата, додека летаат кон Хогвартс, Хари и Рон мирно го набљудуваат возот од одозгора во текот на патувањето. Во филмот, Рон не можејќи да го види возот од облаците се спушта блиску до шините и тогаш го здогледуваат возот зад нив поради што губат контрола над колата и Хари за малку паѓа од неа.
Единствено доста важно дејство од книгата се ефектите на Полисоковната напивка. Во книгата напивката освен што ти го менува надворешниот изгледот, таа го менува и гласот и ги поништува сите недостатоци на тој што ја пие напивката како на пример слаб вид во случајот на Хари. Во филмот, иако изгледот на Хари и Рон целосно се менува, гласот им останува ист за да ја зголеми настанатата конфузија. Оваа измена подоцна е занемарена во еден од следните Хари Потер филма во Хари Потер и Пламениот Пехар Барти Крауч Џуниор, кој е под влијание на таа напивка, совршено го зазема гласот на Аластор Муди. Исто така во филмот видот на Хари останува непроменет бидејќи тој сѐ уште може да ги носи очилата без тоа да го промени видот на Гојл.
Некои ликови се отфрлени во сценариото и нивниот текст е зададен на други. На пример, Професорот Бинс го нема во филмот, па така неговото објаснување за Одајата на тајните е дадена на професорката МекГонагал. Понатаму, разговорот помеѓу младиот Том Ридл и Армандо Дипет, во врска со затворањето на Хогвортс, како што е видено во меморијата на дневникот, е всушност помеѓу Ридл и Дамблдор во филмот.
Надворешни врски
ハリー・ポッターと秘密の部屋
Митра
Митра е ангелско божество од зороастризмот (јазата). Го сметале за божество на договорите, но исто така бил и судија, заштитник на „вистината“ (аша), заштитник на стоката, жетвата и на водите.
Големо Серин
Големо Серин — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
IC 1416
IC 1416 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Митра
Римјаните својата таинствена религија митраизам ја засновале врз персиски и извори кои доаѓале од зорастризмот, а се однесувале на Митра.
IC 1416
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Митра
Потекло на поимот
Именката митра исто како и ведската именка „митра“доаѓаат од праиндоиранската именка митра, од основата ми-, со значење „да се поврзе“, и наставката -тра-, „предизвикување“. Според тоа, значењето на митра е „она што предизвикува поврзување“.
IC 1416
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1416 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 1416 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Митра
Во текстовите
Како и повеќето божества, Митра не е споменат по име во најстарите текстови на зороастризмот, Гати, кои делумно се посветени лично на Заратустра, ниту во Јасна. Како дел од тријадата божества, Митра е почитувана фигура. Заедно со Рашну (правда) и Сраоша (послушност), Митра е еден од тројцата судии на Мостот Чинват, „мостот на судот“, кој сите души треба да го минат.
IC 1416
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 19 м 48,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 43' 2".
Митра
Во текстовите
Химната посветена на Митра (Јашт 10) е најдолгата од сите зачувани текстови Јашт. Во текстовите Авеста, опишан е како „Митра од широките пасишта, кој има илјада уши и миријада очи“, (Јасна 1:3), „благороден и вечен владетел на провинцијата“, (Јасна 1:11), „Јазад (божество) на кажаното име“,(Јасна 3:5), и „светиот“, (Јасна 3:13).
Љанкихуе (езеро)
Езерото Љанкихуе е второто по големина езеро во Чиле со површина од околу 860 км2. Се наоѓа во јужниот регион Лос Лагос во покраините Љанкихуе и Осорно.
NGC 7327
NGC 7327 — ѕвезда во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7327 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 12,2 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 37 м 24,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 25' 42"".
Други поделби
Проучување на NGC 7327 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 838.
Црква „Св. Димитриј“ - Велес
'''Манастирот „Св. Димитрија“''' се наоѓа на околу два километра јужно од градот Велес во Велешката Клисура, на десната страна од реката Вардар, јужно од реката Тополка и нејзиниот влив во Вардар. Во секој случај постанокот на манастирот датира од постаро време, за коешто ни сведочат извесни историски податоци, запишани од повеќе патописци, историчари, археолозии раскажување на постари луѓе. Но, како и да е, предност за постанокот на манастирот му се дава на средновековието .Не може да се негира и претпоставката оти овој храм потекнува од многу постаро време, кога уште постоел стариот град Вилазора. Само, се разбира, тогашното постоење на манастиорот, не можело да ги има денешните димензии, од XIV век, кога го обновил властелинот на цар Душан, Раденко со својата мајка. До таков заклучок се доаѓа преку арехеолошките и други наоди во V и VI век, кога во близината на Вилазора постоеле и други храмови, како што е епископската базилика во Стоби, потоа и базиликата Св. Јован Крстител која потекнува, можеби и од поранешното време. Интересна појава кај овој манастир претставува и самата камбанарија, која е поврзана со манастирската црква и изгледа како да е нејзин составен дел од западната страгана.До средината на овој век, нешто по завршувањето на Втората светска војна, споредните манастирски згради во дворот, служеле како конаци и магацински простории. Од источната страна по сета должина на манастирскиот двор север-југ постоеле две згради составени од приземје и кат. Во приземјето се засолнувала стоката на селските гости, кои доаѓале на манастирската слава Св. Димитрие, првиот петок по Велигден, и во други поголеми празнични денови. Долго време овој манастир бил затрупан, сè додека не бил повторно откопан во триесеттите години на XIX-от век, од повеќе видни велешани, за што стои и спомен плоча во манастирот. За затрупаноста на манастирот сведочат во своите написи и Јордан Хаџи-Константинов - Џинот и Евлија Челебија. Според народните кажувања, се смета дека манастирот бил затрупан, поради доаѓањето на Турците. Постои можност и манастирот да бил затрупан поради одрон на карпи и камења, што често се случува и кај црквата Свети Пантелејмон во Велес. Во близина на овој манастир и во негова надлежност се наоѓаат и повеќе стари помали средновековни цркви, како што се Света Недела, Свети Никола, Света Петка, Свети Јован Крстител - Маркова Меана (во кругот на фабриката „Димко Митрев“), месноста Црн Камен.
Сидра Вокс
Сидра Робинсон Вокс (28 јуни 1962 - 13 јули 2013) била феминистичка вајарка и учителка по уметност. Таа станала членка на Друштвото на вајари во 2001 година и на Друштвото на уметници во Питсбург во 1999 година.
Биографија
Работата на Вокс ја проучувала женската фигура во теракота и била вкоренета во традиционалната и феминистичката историја на уметноста. Скулптурите на Вокс се прикажани во Музејот Бруклин, Американскиот еврејски музеј, фестивалот за уметности Три реки, еснафот на занаетчиите во Манчестер и бројни галерии во Питсбург.
Вокс починала на 13 јули 2013 година од рак на дојка.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 50м краул во женска конкуренција
Квалификациите за трката на 50м жени слободно на 2009 Светско Акватичко Првенство ќе се одржат во утринската сесија на 1 август, а финалето во вечерната сесија на 2 август на стадионот Тор Вергата Рим, Италија.
Димитар Чкатров
Димитар Чкатров ( во – починал во  во ) — член на ММТРО, ванчомихајловистичката ВМРО, МПО и претставник на бугарската фашистичка окупаторска власт во Македонија за време на Втората светска војна.
Животопис
Студирал архитектура на Белградскиот универзитет и се вклучил во ММТРО. Бил уапсен и на судскиот Студентски процес во Скопје (1927 година), бил осуден на 10 години затвор. Пред Втората светска војна, заедно со Димитар Ѓузелов бил претставник на граѓанската опозиција која се залагала Македонија да биде федерална единица во Кралството Југославија. Во Втората свеетска војна се ставил во служба на бугарските окупаторски власти во Македонија, за кои отворал читалишта и организирал културни клубови за ширење на пробугарска и профашистичка пропаганда. Поради својата предавничка дејност спрема македонскиот народ во 1945 година, бил осуден на смрт од Народниот суд и стрелан.
Предарлска
Предарлска или Форарлберг (Vorarlberg, Predarlska) — една од сојузните покраини во Република Австрија, која се наоѓа во нејзиниот краен западен дел. Има население од околу 370.000 жители. Главен град е Брегенц.
=Положба=
=Географија=
Зафаќајќи поовршина од 2.601 квадратен километар, таа е осма по големина покраина во Австрија. Според релјефот, најголем дел зафаќаат планините, во случајов Алпите, додека пак во западниот дел на покраината е долината на реката Рајна, на 400 - 600 м.н.в. Климата, поради планинските предели е во најголем дел континентална, само на повисоките предели е планинска, додека пак покрај долината на Рајна е малку поблага. Водите играат значаен дел во Предарлска, најмногу реката Рајна, и секако, на север големото значајно Боденско Езеро.
Номојски Острови
Номојските Острови или познати како Мортлокови Острови се група од три атоли во сојузната држава Чук во Микронезија. Атолите се наоѓаат на околу 250 км југоисточно од Чук.
Најголем атол е Сатаван кој се наоѓа во јужниот дел. Етал и Лукунор се помали. Островите се оддалечени меѓу себе 9 до 6 км.
Капетан Џејмс Мортлок ги открил островите на 19 и 27 ноември 1795 година. Поради тоа островите биле именувани како Мортлокови Острови. Ова име било погрешно употребувани за именување не само за Номојските Острови, туку и за Горните Мортлокови Острови и Источните Острови, кои ги опфаќаат островите Лосап, Нама и Намолук.
Вестморленд (округ во Вирџинија)
Вестморленд (англиски: Westmoreland County) — округ во Северен Нек во сојузната американска држава Вирџинија. Според пописот од 2000 година, округот има околу 16.718 жители и главен центар на округот е градот Монтрос. Овој округ е познат по тоа што е родно место на првиот американски претседател - Џорџ Вашингтон. Вашингтон е роден во тогашната населба Бриџес Крик, а овој округ е родно место и на петтиот американски претседател - Џејмс Монро, меѓу останатите видни американски општественици од Вестморленд.
Географија
Според Заводот за статистика на САД, округот има вкупна површина од 655 км2, од кои 593 км2 се земја, а 60 км2 се вода. Овој округ се наоѓа на полуостровот Северен Нек во сојузната држава Вирџинија.
Округот Вестморленд граничи со следните окрузи:
Меѓународна автомобилска федерација
Меѓународна автомобилска федерација (ФИА) (Fédération Internationale de l'Automobile (FIA)) — непрофитна асоцијација која ги претставува интересите на автомобилските организации и возачи. Таа е воспоставена во 1904. година, и позната е во јавноста главно како организатор на автотрки. Седиштето на ФИА е во Париз и се состои од 213 национални организации-членки од 125 земји. Во моментов претседател е Макс Мозли.
Гран при Монтреал 2010
Гран при Монтреал 2010 било првото издание на Гран при Монтреал, еднодневна професионална велосипедска друмска трка, која се одржала во Монтреал, Квебек, Канада. Била одржана на 12 септември 2010, како последна трка во UCI ProTour 2010. Со Гран при Квебек, која се одржала два дена порано на 10 септември 2010, изданието во 2010 било последното од двете застанувања во Северна Америка за UCI ProTour 2010. Била дел и од Светскиот ранкинг на UCI.
Тек
Патеката се состоела од три искачувања во секој круг и била наменета за специјалистите за искачувања. Искачувањата се состоеле од:
Забелешка: На последното искачување се наоѓа и целта
Екипи
Дваесет и една екипа била поканета на Гран при Монтреал 2010.
Екипи од UCI Pro Tour:
Екипи повикани со специјална покана:
Фриулци
Фриулците, исто така наречени Фриуланци или Фурланци ― етнолингвистичко малцинство кое живее првенствено во Италија, со значителна дијаспора.
Фриулците првенствено го населуваат регионот Фриули и зборуваат на ретороманскиот јазик фрулски, кој е тесно поврзан со ладинскиот, кој се зборува првенствено во Јужен Тирол/Горно Адиџе, и со ретороманскиот јазик, домороден во кантонот Граубинден во Швајцарија.
Распространетост
Околу 600.000 Фриулци живеат во историскиот регион Фриули и во делови од Венеција. Некои други илјадници живеат во дијаспората главно во САД, Канада, Аргентина, Бразил, Австралија и Белгија.
Тие традиционално зборуваат фриулнски, посебен реторомански јазик кој е втор по големина признат малцински јазик во Италија по сардинскиот. Генетски, Фриулците се групираат со пошироки население во Европа, иако сè уште покажуваат најголема генетска сличност со другите италијански населенија. Фурланците дури служеле за време на Првата светска војна, особено во Битката кај Виторјо Венето, каде што 7.000 Фурланци биле заробени од италијанската војска. Фриулците служеле и во Втората светска војна, но останале само неколку записи на оваа тема.
Малострански раскази
Малострански раскази (чешки: Povídky malostranske) - збирка раскази на чешкиот писател Јан Неруда. Книгата се смета за неговото најдобро дело и за бисер на чешкиот реализам.
Содржина
Поважни раскази застапени во збирката се:
Критички осврт кон книгата
По појавата на книгата, поради неговиот топол тон, блага иронија и мирен хумор, дел од критиката го обвинила Неруда дека дава идилична слика на малограѓанскиот живот. И навистина, неговата критика не е остра, зашто тој верувал дека луѓето се одраз на општествените услови во кои живеат, т.е. кога општеството би било подобро и луѓето би биле подобри. Сепак, во неговите раскази, тој ја открива поразната вистина за „угледните“ жители на Мала Страна, кои навидум се мудри и сериозни, а во приватниот живот имаат сосема поинакви лица. На пример, во расказот „Една седмица во тивката куќа“ почитуваниот газда трепери пред Евреинот кој дошол да си го наплати заемот, а газдарицата шие платно за војската за да заработи некоја пара; на погребот на советникот Шепелер, присутните ја потиснуваат радоста поради неговата смрт, очекувајќи го својот дел од наследството („Доктор Расипувач“); двајца малострански угледни луѓе повеќе една деценија седат на иста маса во кафеаната без да си прозборат („Господинот Ришанек и господинот Шлегл“).
Угледните господа од збирката на Неруда се срамат од мајчиниот јазик и глумат отменост, иако се дават во долгови. Наспроти нив, Неруда ги претставува обичните, сиромашни луѓе - слуги, продавачи, занаетчии, просјаци чии „чувства никогаш не се во ракавици“ и за кои „вистината вреди повеќе од најпикантните лаги“. Всушност, Неруда е првиот писател во чешката литература кои во книгите ги внел „обичните“ луѓе. Меѓутоа, при нивното сликање тој не употребува само светли бои, туку останува доследен на реализмот. Покрај тоа, одлика на неговото дело е тоа што умеел со малу зборови да каже многу, да ја запази секоја црта, секој важен детаљ и со лесен, мајсторски израз да ја претстави не само личноста, туку и атмосферата на околината и на моментот.
Самарина
Географија и местоположба
Селото се наоѓа 50 км западно от градот Гребен, во источното подножје на планината Смолика во северен Пинд. Иако административно е дел од македонскиот Гребенски округ, Самарина лежи во долината на реката Војуша и географски припаѓа на Епир, а не на Македонија. Најблиски населени места се Фурка во општината Коница (Епир) на северозапад, Жужел во општината Нестрам (Костурско) на север преку планината Куркури и Филипишта (Гребенско). Самарина е най-високо разположеното селище в Гърция.
Со надморска височина од 1.450 м, Самарина е највисокото населено место во Егејска Македонија и цела Грција.
Османлиско време
Самарина заедно со Мечово и Авдела е традиционално меѓу најголемите влашки населби во денешна Грција.
За големината и значењето на селото сведочи фактот што жителите зеле големо учество во Грчката војна за независност. Познато е дека 120 самаринци учестуввале во пробивот при Опсада на Месолонги под команда на Михос Флорос.
Во црквата „Св. Илија“ стои натпис од 1828 г., а во црквата „Успение на Пресвета Богородица“ од 1829 г. се споменува митрополитот Антим II Гребенски.
Во XIX век Самарина била на удар на грчката пропаганда, но во селото работела и романската пропаганда, иако во помал степен отколку во Авдела. Во 1880 г. во Самарина е отворено романско училиште по залагање на Т. Шому. . Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Самарина имала 2.600 жители, сите Власи. Познато е дека бројката на К’нчов е премала, бидејќи грчката статистика за 1904 г. наведува 3.059 жители, кои ги нарекува влахофони, од кои 52 пороманчени. без притоа да им ја признае етничката припадност.
Со Букурешки договор во 1913 г. Самарина е припоена кон грчката држава, кога имала дури 4.198 жители. Како последица од Првата светска војна населението почнало силно да опаѓа. Во 1928 г. населението броело само 603 жители, но во 1940 г. успеало да се врати на 1.142 жители.
Втора светска и Граѓанска војна
Самарина за кратко била окупирана од Италијанците за време на Грчко-италијанската војна, но местото вистински настрадало по Втората светска и Граѓанската војна кога е наполно напуштена и останала речиси празна сè до 1970-тите.
Население
По Граѓанската војна селото практично се испразнило и не почнало да се населува во поголема мера сè до 1970-тите. Оттогаш наваму, бројноста на жителите бележи пораст и повторен пад.
Жителите на Самарина денес ги има во разни краишта на светот, како и поголемите градски центри во Грција, каде водат организиран живот во здруженија и друштва.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Самарина со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Гребен, во округот Гребен. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Самарина, каде е единствено населено место.
Smiley
Андреј Тибериу Марија (романски: Andrei Tiberiu Maria); (р. 27 јули 1983), познат под псевдонимот Smiley) — пејач, текстописец, водител, водач на групата „Simplu“ и во меѓувреме ја гради својата соло кариера.
Детство
Андреј е роден на 27 јули 1983, во Питешт, Арџеш. Во едно интервју изјавил дека бил зафатено дете, немал време за ништо. На десетгодишна возраст започнал да пее.
Група Симплу
Во 2001, CRBL му предложила на Андреј да стане дел од групата Симплу, откако Андреј пробал да стане дел од групата Акцент. Бидејќи предлогот пристигнал од член на групата, Смајли се пријавил на аудицијата на Ротон („Roton“). Како член на групата морал да научи да танцува. Бидејќи секогаш бил добро подготвен и успевал да ги расположи сите околу него го добил прекарот Смајли (Смешко), прекар кој денес тој го користи како естрадно име.
Асимилација
Асимилација (од лат. assimilatio = „изедначување“, „претопување“) може да се однесува на повеќе нешта:
Разрешувалка
Разрешувалка или бекар (♮) — предзнак во музичката нотација што го негира дејството на повишувалка или снижувалка што се наоѓа во истата празнина или линија на нотниот систем.
Запис
Разрешувалка се означува така што површината опфатена со нејзините четири линии ја опфаќа линијата или празнината на која се наоѓа тонот што треба да се „разреши“. Доколу се бележи вон границите на нотниот систем, помошните линии треба да се напишат како за ноти.
Употреба
Разрешувалката се користи на неколку места во музичките дела:
Марта Линдквист
Марта Линдквист (7 септември 1888 - 3 април 1939) била шведски новинар, писател и преведувач. Најпозната е како филмска критичарка на „ Свенска дагбладет“.
Живот
Марта Линдквист е родена во богато семејство во Стокхолм, Шведска, на 7 септември 1888 година. Нејзиниот татко, Хуго Линдквист, бил музички директор, а нејзината мајка Луиз (моминско Симонсон) била учителка во основно училиште. Учела во Софиската Алмквист Самскола, каде што го завршила средното образование и дипломирала во 1907 година. Во 1908 година студирала јазици и литература на Универзитетот во Упсала, а магистер по филозофија во 1913 година. За време на нејзиниот престој во Упсала, таа предавала во приватното училиште во Упсала и служела како секретар на Англиското друштво.
Во 1914 година, Линдквист ја започнала својата кариера како литературен преведувач, правејќи преводи на дела на англиски, дански и норвешки јазик на шведски. Нејзините први преводи биле објавени помеѓу 1914 и 1916 година, кои вклучуваат преводи на делата на Беатрис Хараден и Ијан Макларен. Во 1916 година била назначена за новинарка на шведскиот весник „ Свенска дагбладет“. Пишувајќи под псевдонимот Quelqu'une, нејзините придонеси, кои вклучуваат интервјуа, репортажи и критики за филмот и модата, станале широко познати и ја воспоставиле нејзината репутација како филмски критичар. Таа исто така работела како хонорарец за Идун во многу прилики.
Линдквист починала во Стокхолм во 1939 година.
365
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.