cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вања Удовичиќ
ХАВК Младост
По Европското првенство во 2010 година што се одржа во Загреб, претставниците на локалниот клуб и рекордниот седумкратен шампион на ЛЕН Евролигата, ХАВК Младост, му пристапија на Удовиќиќ да му се придружи на нивниот клуб. Бројни клубови, исто така, му пристапиле на Удовичиќ во желба да го ангажираат, вклучувајќи ги Партизан Белград, Олимпијакос, Југ, Савона, Спартак, Јадран, Будва и Војводина. На 16 септември 2010 година, тој беше претставен како нова аквизиција на Младост со едногодишен договор. Со капата број 7, според неофицијални информации, би заработил околу 120.000 евра. На својата прес-конференција тој изјави: „Пристигнувањето во Младост е голем предизвик, ова е најуспешниот европски клуб кој има огромен рејтинг во европското ватерполо. Мило ми е што се договоривме за условите и се надевам дека ќе бидам фит што е можно поскоро за да можам да му го дадам на клубот тоа што се очекува од мене.“ Вања беше прогласен за „Спортист на годината“ од магазинот ЛЕН во ноември. Тој се најде на првото место со 59% гласови пред Дамир Буриќ со 29% и Стефано Темпести 12%. Сите тројца заедно ја освоија ЛЕН Евролигата со Про Реко во 2010 година. Првиот трофеј со Младост го освои во декември 2010 година освојувајќи го националниот Куп на Хрватска. Младост во финалето играше против Приморје ЕБ победувајќи го со 10–7. Удовичиќ беше најдобар стрелец во својот тим со 3 гола. На Вања му беше понуден нов договор во мај 2011 година, кој не го потпиша веднаш. Покрај понудата на клубот од Загреб, имаше уште двајца сериозни претенденти за негов ангажман. Италијанските прволигаши ЦН Посилипо и Савона. Во август 2011 година беше потврдено дека Удовиќ ќе остане и ќе игра барем уште една сезона за Младост. Деталите за договорот беа доверливи, но се претпоставуваше дека неговиот нов договор вреди околу 130.000 евра по сезона.
Сезона 2011-12
На 17 септември 2011 г. Удовичиќ постигна три гола во победата од 12–9 во првото коло од Јадранската лига против Шибеник. На 5 октомври во третото коло на Јадранската лига, Удовиќ постигнал четири гола против ПОШК во голема победа на домашен терен од 18–8. На 8 октомври, во четвртото коло од Јадранската лига, Удовичиќ постигнал два гола во нерешениот резултат 10–10 со Јадран Х.Н. На 15 октомври Младост загуби на домашен терен со 10–5 од Југ Дубровник во петтото коло од Јадранската лига. Вања успеа да постигне само еден гол. На 22 октомври Вања Удовичиќ постигна гол за Младост во првото коло од Групата на Евролигата во кое неговиот тим победи со 14–9 против ВК Војводина во Загреб. На 29 октомври Удовичиќ постигнал два гола во поразот со 13–9 од Про Реко, во седмото коло од Јадранската лига. На 5 ноември Удовичиќ постигнал четири гола во тешката победа од 13–10 над Будва М:тел, во осмото коло во Јадранската лига. Вања Удовичиќ го постигнал својот 17-ти гол во Јадранската лига на 11 ноември, во деветтото коло во победата од 14–9 на гости против Приморац. На 19 ноември Удовичиќ постигнал два гола во победата од 9–8 против Морнар БС во десеттото коло од Јадранската лига. Вања го постигна својот 20-ти гол во Јадранската лига на 3 декември, во лесната победа на дванаесетото коло од 14–6. На 14 декември 2011 година, Вања постигна два гола во победата од 9–3 против Спандау 04 во Берлин, во четвртото коло од Групата на Евролигата. Во четиринаесеттото коло во Јадранската лига, на 4 февруари, Удовичиќ постигнал два гола во поразот на домашен терен со 13–8 од Приморје ЕБ. На 8 февруари 2012 година, Вања постигна гол во поразот со 6–7 од ВК Југ во Загреб, во петтото коло од Групата на Евролигата. На 11 февруари Удовичиќ постигнал три гола против Морнар БС во победата на гости со 14–7. Ова беше петнаесеттото коло во Јадранската лига. Тој беше најдобар стрелец со четири гола на 18 февруари во победата од 13–8 на Јадранската лига на домашен терен против Јадран Х.Н. На 25 февруари, во шестото коло од Групата на Евролигата, Удовичиќ постигна два гола во победата од 11–10 на гости против ВК Војводина. На 3 март, во Јадранската лига, седумнаесеттото коло Младост загуби од Про Реко на домашен терен со 7–12. Вања успеа да постигне гол.
Репрезентација
Во јуни 2010 година, раководството на клубот „Про Реко“ му постави ултиматум на Удовичиќ во обид да го принуди да ја смени претставителната верност и да започне да игра за италијанската репрезентација. Тој одби, избирајќи да продолжи да игра за репрезентацијата на Србија. Како резултат на тоа, Про Реко го раскина договорот. Неговата одлука да остане лојален на својата родна земја резултираше со бран на позитивни реакции во српскиот печат, додека претседателот на српската асоцијација за ватерполо Велибор Совровиќ јавно му се заблагодари на Удовиќиќ што одби да попушти пред италијанскиот притисок.
300
На 9 јануари 2012 година Вања со својата репрезентација учествуваше на Купот Самаридис кој се одржува во Грција на островот Хиос. Во првото коло тој и неговата репрезентација загубија од Шпанија со резултат 11–10 за Шпанија. Тој постигна еден гол за својот тим. Но, во второто коло на 10 јануари, Вања постигнал три гола со кои неговиот тим дошол до победа над Црна Гора со 7–6. Тој беше најдобриот и најефективниот играч на натпреварот, но по што ќе ја памети средбата е тоа што првиот гол што го постигна беше негов 300-ти за државната репрезентација. Постигнувајќи 302 гола за својата репрезентација, Удовиќ го надмина Данило Икодиновиќ на листата на најдобри стрелци на сите времиња на машката ватерполо репрезентација на Србија. Тој е сам сега на 5то место. Во последното коло на турнирот на 11 јануари против Грција, Удовиќиќ не учествуваше поради болест. Неговата екипа на крајот го доби натпреварот со 8–3, но заврши како второпласирана зад Црна Гора со гол разлика.
2012 Ајндховен
На 16 јануари, на Европското првенство, Удовичиќ постигнал три гола во првиот натпревар во победата од 8–5 против Шпанија. На 17 јануари, Удовичиќ постигна два гола против Германија во многу тешка победа за неговата репрезентација, 13–12. На 19 јануари, во уште еден тежок натпревар против бранителот на титулата европски првак Хрватска, Удовичиќ го завршил натпреварот како најдобар стрелец на својот тим со три гола во победата од 15–12. На 21 јануари во четвртиот натпревар, Удовичиќ постигнал два гола за својата репрезентација во рутинска победа против Романија со 14–5. На 23 јануари, Удовичиќ постигнал гол во последното коло од групата А, кое Србија го загуби од Црна Гора со 11–7. На 27 јануари Удовичиќ постигнал два гола во полуфиналната победа со 12–8 над Италија. Вања Удовиќиќ го освои Европското првенство 2012 година на 29 јануари. Тој постигна два гола во финалето против Црна Гора кое неговата репрезентација го доби со 9-8. Ова му беше трет златен медал на Европските првенства.
Клуб
ВК Партизан
ПВК Јадран
Про Реко
Младост Загреб
ВК Раднички Крагуевац
Импеданса
Импеданса или импеданција (од impedire - „попречување“) — сложеновредносно воопштување на отпорот. Може да се однесува на:
1159
1159 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1159 година од новата ера, 159. од вториот милениум, 59. од XII век и последна од 1150-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6667 и 6668 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5909 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4919 и 4920 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1912.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1159 година се протега во 3795 и 3796, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3855 и 3856 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1702. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 553 и 554 исламска година.
Воиновиќ
Воиновиќ (понекогаш: Војновиќ) — село во Општина Куманово. Населбата официјално била прогласена за село во 2014 година. Поради пропусти во минатото ова село се водело како маало на Табановце.
Die Lunikoff Verschwörung
Die Lunikoff Verschwörung e германска RAC група, основана во 2004 година во Берлин. Основана од Мајкл Регенер по забраната на неговата група "Landser", на групата се приклучија и членови на "Spreegeschwader".
ОУ „Гоце Делчев“ - Центар
Гоце Делчев — основно училиште во Центар, Општина Центар, Скопје. .
Квачење
Квачење — дел од размножувачкиот процес кај јајценесните животни во кој од снесеното (положеното) јајце се развива и излегува младенчето по пат на инкубација. Животното што врши вакво дејство се нарекува квачка, а поимот обично се однесува на птици.
Во текот на квачењето, родителите се однесуваат различно: додека некои видови (главно топлокрвните животни) остануваат да ги чуваат и лежат јајцата, други едноставно ги закопуваат и ги напуштаат. Трети пак, остануваат во близина и по излегнувањето им се враќаат на младенчињата. Лежењето на јајцата („квачење“) кај топлокрвните животни обезбедува постојана топлина на зародишот во јајцето која помага во неговиот развој.
Инкубатор Häckning
Гаќест глувчар
Гаќестиот глувчар е средно голема граблива птица. Се среќава во арктичките и субарктичките региони на Северна Америка и Евроазија за време на сезоната на парење, а се сели на југ зиме. Ја има и во Македонија.
Гнездата типично се сместени на карпи, гребени или дрвја. Големината на леглото зависи од достапноста на храна, но обично несат 3-5 јајца. Ловат над отворена земја, хранејќи се главно со мали цицачи. Оваа птица е една од неколкуте што можеме да ја видиме како лебди на небото.
Опис
Тоа е единствениот јастреб со оваа големина кој редовно лебди над едно место, со брзо мавтање на крилјата.
Таксономија
Гаќестиот глувчар е јастреб од родот глувчари (Buteo), група умерено големи грабливки со широки крилја, кратки опашки и широки робусни тела.
Има најмалку 3 подвида на гаќести глувчари (Buteo lagopus):
Живеалиште
Гаќестиот глувчар се размножува во средини како тундра и тајга во Северна Америка и Евроазија меѓу северни географски ширини од 61 и 76°. Птиците од Северна Америка се селат во централни САД, а од Евроазија во јужна Европа и Азија. Ова е единствен член од родот кој го има и на двата северни континенти со целосна субарктичка распространетост. За време на зимските месеци, од ноември до март, претпочита мочурливи живеалишта, прерии, земјоделски региони, каде се храни претежно со глодачи.
Местата за размножување се обично отворени простори, без шума. Зависно од снежната покривка, преселниците се враќаат на оваа територија во април, мај. Територијата што ја опфаќа зависи од снабденоста со храна, и е околу 10-15 км2 зимно време, а не се знае многу за територијата на размножување. Тие не се премногу територијални птици.
Исхрана
Гаќестиот глувчар е месојад, хранејќи се со мали цицачи што претставува 62-98% од неговата исхрана. Покрај цицачите, овој вид се храни и со птици, претежно мали врапчевидни, како и со инсекти. Исхраната му е опортунистичка, повремено надополнувајќи ја со мрша.
Размножување
Половата зрелост овој јастреб ја постигнува на двегодишна возраст. Размножувањето се случува обично во мај, но зависи од пристигнувањето од преселбата. Се смета дека е моногамен, парејќи се со ист партнер низ годините. Нема докази за спротивното.
Гнездото го градат брзо откако ќе пристигнат на територијата на размножување и им треба 3-4 недели да го завршат. Гранчиња, стапчиња и стари пердуви се материјалите од кои е изградено. Гнездото е 60-90 см во пречник и 25-60 см во висина. Го сместуваат на гребени и карпести предели. Женките несат 1-7 јајца, но почесто 3-5. Ги квачи само женката во период од најмалку 31 ден. Мажјакот ја храни женката за време на инкубацијата. Откако ќе се испилат на младенчињата им требаат 4-6 недели пред да го напуштат гнездото, а зависат од исхраната на родителите уште дополнителни 2-4 недели.
Долговечност и смртност
Гаќестиот глувчар што ќе ја достигне зрелоста може да живее 19 години во дивина. Една женка што живее во зоолошката во Ајдахо е стара над 25 години. Но, птиците што живеат во дивина тешко ги преживуваат првите две години. Смртноста произлегува од изгладнување кога нема доволно храна за лов, од ниските температури особено во времето на квачењето, уништувањето од страна на луѓето, како и од други грабливци. Шансите за опсатнок се зголемуваат кога пилињата ќе се здобијат со перје и кога ќе почнат самите да ловат. Смртта им се заканува и кога летаат најчесто заради човечките активности, како што се удари во згради и автомобили, труење од оловото во пленот или нелегалниот лов и заробување.
Најчесто страдаат јајцата и младенчињата од разни грабливци, како што се: арктичката лисица, кафеавата мечка, лакомецот, ако можат да стигнат до гнездото. Птичјите „чистачи“, како гавраните, на пример, исто така, може да бидат закана за младенчињата на овој вид. Кога се возрасни, тие страдаат од поголемите орли, јастреби и птици од својот вид во борби за територијата.
Огласување
Возрасниот гаќест глувчар ќе се огласи ако некој натрапник навлезе во територијата на размножување. Огласувањето може да се опише како надолно развлечено свиркање куи виук или долго опаѓачко кјее-еер. Овој крик, птицата го испушта во лет или од повисока позиција на секои 15-30 секунди. За време на додворувањето двата пола испуштаат свиркачки звуци кои завршуваат со с’скање. По копулацијата, женката испушта клук звук, младенчињата испуштаат молежливи звуци додека ја чекаат храната од своите родители.
Јупитер LXX
Јупитер LXX, првично познат како S/2017 J 9, е надворешен природен сателит на Јупитер. Бил откриено од Скот С. Шепард и неговиот тим во 2017 година, но не беше објавено до 17 јули 2018 година, преку Мала планета електронска кружница од Центарот за мала планета.
NGC 7674A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7674A се споменува и како MCG 1-59-81, CGCG 406-114, HCG 96C, VV 343, Arp 182.
Јупитер LXX
Тој е со пречник од околу 3 километри и орбитира на голема полуоска од околу 21.487.000 км со наклон од околу 152,7°. Припаѓа на групата Ананке.
NGC 7674A
Откривање
Објектот е откриен на 16 август 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7674A е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,2 m/лм2. NGC 7674A има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 7674A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71505. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1162. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Словенечки толар
Словенечки толар или толар (ISO 4217: SIT, бројчен код 705) била официјална валута на Словенија од 1991 до 2007 година. Се состоел од 100 стотини. Бил воведен во 1991 година наместо југословенскиот динар. Името настанало како комбинација од зборовите ‘талер’ и ‘долар’.
Од 2004 г. курсот на толарот бил врзан за курсот на еврото. На 1 јануари 2007 г. бил заменет со еврото, со што Словенија станала прва нова земја-членка на ЕУ која ја вовела заедничката валута. Од тој момент толарот како платежно средство важел уште само две недели, а задолжителното двојно означување на цените на производите (во толари и евра) престанало на 30 јуни 2007 година.
Узедом
Узедом (Usedom) или Узнам (Uznam) — остров во Балтичкото Море во Померанија, на самата граница помеѓу Германија и Полска. Тој е вториот најголем померански остров зад Риген и пред Волин.
Словенечки толар
Толарите ги издавала Банката на Словенија. Инфлацијата на годишно ниво изнесувала 0,8% во 2005 година.
Толарот бил издаван во апоени во вредност од 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1000, 5000 и 10000 толари. На банкнотите се наоѓале познати личности од словенечката политика и историја, како Примож Трубар, Јуриј Вега, Јоже Плечник, Иван Цанкар, Јанез Вајкард Валвазор и Франце Прешерн.
Узедом
Се наоѓа северно од Шчеќинскиот Залив (Stettiner Haff) естуар на реката Одра. Околу 80% од островот припаѓа на германскиот округ Западна Померанија-Грајфсвалд во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија. Источниот дел и најголемиот град на островот – Швиноујшќе (Swinemünde, Świnoujście), припаѓа на полското Западнопоморско Војводство.
Во просек од 1.906 сончеви часа во годината, островот Узедом е најсончевиот регион како во Германија, така и во Полска, и исто така е најсончевиот остров во Балтичкото Море. Оттука потекнува и неговиот прекар Сончев остров (Sonneninsel).
Неговата површина е 445 км2 (германскиот дел 373 км2; полскиот дел 72 км2). Вкупно има 76.500 жители (на германскиот дел 31.500 и на полскиот дел 45.000).
Географија
Островот е одделен на исток од соседниот остров Волин со Швина (Swine, Świna), која претставува премин (или река), која е главната врска помеѓу Шчеќинскиот Залив и Поморскиот (Померански) Залив, дел од Балтичкото Море. Преминот помеѓу островот и копното е наречен Пенештром; тоа е низводно продолжение на долината на реката Пене, која се влева во најзападниот дел на Шчеќинскиот Залив. Островот е главно низински, на кој се наоѓаат мочуришта.
Најголем град на островот е Швиноујшќе (Swinemünde, Świnoujście), кој има 41.500 жители. Друг град на островот е Узедом, од каде потекнува името на островот. Најголем град во германскиот дел е Херингсдорф (од 2005 до 2006 нарекуван Драјкајзербедер (Dreikaiserbäder), буквално „Бањи на тројцата цареви“).
Постојат бројни омилени приморски одморалишта на балтичкиот брег, вклучувајќи го Циновиц и Козеров во западниот дел; и трите царски бањи Албек, Херингсдорф и Банзин кои создаваат еден град, како и соседниот Швиноујшќе на источниот дел на Узедом.
Заднината на островот е наречена Ахтерланд (Achterland), што потекнува од долногерманскиот јазик и означува води во позадина. Се одликува од недопрени шуми, заливски пејзажи и ридови, како и мирни села како што се Лодин и Балмер Зе со нивните терени за голф.
Главни економски активности на островот се туризмот, здравствениот сектор, малопродажбата, земјоделството, рибарство, преработка на храна и дрварство.
Историја
Во текот на Триесетгодишната војна, на 26 јуни 1630, шведската армија под водство на кралот Густав Адолф II стигнала во селото Пенеминде, сместено на преминот Пенештром. Узедом бил припоен од Шведска по војната која траела скоро еден век, а во 1720 бил продаден на два милиони талери на прускиот крал Фридрих Вилхелм I. Во 1740 Фридрих II Велики основал морско пристаниште во Свинеминде (денешен Швиноујшќе).
Малото село Пенеминде станало повторно познато во текот на Втората светска војна. Луфтвафе ги тестирал нивните ракети и проектили, вклучувајќи ги и Фау 1 и Фау 2 во близина. Германија користела илјадници принудни работници на Узедом во текот на војната.
Во 1945, источниот дел на островот, заедно со градот и пристаништето Швиноујшќе, бил доделен на Полска според Потсдамската конференција, а германските жители биле протерани кон западниот дел на островот. Територијата била населена со Полјаци, кои биле протерани од Советскиот СОјуз од Креси на истокот.
Туризам
Островот Узедом е една од најголемите туристички области во Германија поради неговите плажи, природната убавина и големиот број приморски градови како Циновиц и Херингсдорф, кои се често посетувани од германски и странски туристи. Црквата Св. Петар во Бенц ја уредувале бројни уметници, меѓу кои и Лионел Фејнингер. Многу хотели и хостели се достапни на обете страни на островот. Покрај крајбрежниот појас, внатрешноста пружа неколку природни резервати, замоци, езера и историски села. Главни знамениторист се:
Бадри Тејмурташ
Бадри Teymourtash (1908-1995 нов кал. (1287-1374 хиџ. кал.)) наречена во Иран „Мајка на стоматологијата“. Таа била првата жена стоматолог во Иран.
Таа се пензионирала во 1989 година (1368 година х.к.), и починала во 1995 година. Таа била погребана во Светиот храм (Сахне Азади) во Машхад.
Библиотеката на Стоматолошкиот факултет на универзитетот „Машхад“ била преименувана во нејзина чест.
Ран живот
Родена во влијателно иранско семејство во 1908 година во Машхад, таа била сестра на втората најмоќна политичка личност во Иран за време на раната династија Пахлави, Абдолхосеин Тејмурташ. Таа била испратена во Белгија кон крајот на 1920-тите и се запишала на Стоматолошката школа.
По завршувањето на Стоматолошката школа, се верува дека размислувала да се пресели во Белгиско Конго за да преземе хуманитарна работа. Како и да е, падот на Абдолхосеин Тејмурташ во 1932 година ја поттикнало да се врати во Иран каде заедно со сопругата и децата на Тејмурташ, таа издржала осум години домашен притвор и прогонство во далечните имоти на семејството во Хорасан. По абдикацијата на Реза Шах во 1941 година, во согласност со општа амнестија, сите политички затвореници биле ослободени, а Бадри Тејмурташ се преселила во Машхад каде што се занимавала со стоматологија.
Папа Хонориј I
Хонориј I (лат. Honorius PP. I; ? - 12 октомври 638) — римски папа од 27 октомври 625 до 12 октомври 638. На запад го вовел празникот на наградувањето. Бил анатемисан посмртно на Шестиот всленски собор.
NGC 5243
NGC 5243 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5243 се споменува и како UGC 8592, MCG 7-28-36, CGCG 218-27, IRAS 13340+3836.
Откривање
Објектот е откриен на 17 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5243 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 5243 има привидни димензии од 1,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 36 м 15,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +38° 20' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Други поделби
Проучување на NGC 5243 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48011. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3026. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 154.
Божил Рајнов
Божил Рајнов е бугарски просветен деец, новинар, преведувач, политичар и општественик.
Биографија
Рајнов е роден во градот Котел во 1857 година. Учи богословие во Одеса и Киев, а во 1878 година завршува литература во Лиеж, Белгија. Се вратил во родниот Котел и до 1880 година бил учител, а во следната учебна 1880 - 1881 година во Русе.
Во 1881 станал прв директор на Солунска бугарска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“.
Во 1884 година станал окружен управник во Ќустендил, а следната година станал учител во Силистра, а во 1887 е окружен управник во Шумен, а во 1889 учителствува во Варна. Како член на Либералната партија станал пратеник во Шестото народно собрание од 1890 до 1893 година. От 1914 до 1918 година е директор на Државната печатница, а од 1918 до 1922 директор на Бугарската кооперативна банка. От 1923 до 1928 година предава литература во Графичкото училиште при Државната печатница.
Ластовичкина опашка
Ластовичкина опашка (Papilio machaon) е име на вид на пеперутка од семејството пеперуги Ластовичарки.
Латинско име
Зборот „папилио“ на латински значи „пеперутка“, а зборот „махаон“ е лик од старогрчката митологија.
Таксономија
Пеперутката била именувана од Карл Линеаус во 1758 година, заедно со уште други 200 видови пеперутки. Подоцна Пје Андре Латреј ја класифицирал како дел од групата на Ластовичарки. Papilio appalachiensis и Papilio xuthus се истиот вид.
Распространетост и статус
Оваа пеперутка е присутна во целиот палеарктички регион, почнувајќи од Русија до Кина и Јапонија, (вклучувајќи ги и Хималаите и Тајван), и секаде низ Алјаска, Канада и САД. Во Азија се појавува уште јужно од Саудиска Арабија, Оман, високите планини на Јемен, Либан, Иран и Израел. Во јужна Азија се јавува во Пакистан и Кашмир, северна Индија (Сиким, до Асам и Аруначал Прадеш), Непал, Бутан и северен Мјанмар.
Оваа пеперутка е широко распространета во Европа. Во Македонија доста се среќава по планините.
Бидејќи пеперугата е распространета низ цела Евроазија и често е вообичаен, таа не е загрозена како вид. Таа е наведена како „ранлива“ во Јужнокорејската и Австриската книга за црвени податоци и во Црвената книга на податоци на поранешниот Советски Сојуз. Во Ерменија видовите демонстрираат стабилен популациски тренд и се оценуваат како Најмала загриженост.
Во некои земји, П. махаон и неговите подвидови се заштитени со закон. Видот е заштитен во Велика Британија, а подвидовите се заштитени во Индија.
Животен циклус
Обично има од два до три раѓања во една година.
Дениски јазик
Дениски (или дени) — индијански аравански јазик кој се зборува во Бразил. Денискиот е сличен со другите аравански јазици, но најмногу е сличен со јамамадиски јазик.
Наводи
Дениски јазик
NGC 664
NGC 664 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 664 се споменува и како UGC 1210, MCG 1-5-29, CGCG 412-23, IRAS 01411+0358.
Откривање
Објектот е откриен на 24 септември 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 664 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 664 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 43 м 45,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 4° 13' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 664 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6359. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 218; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 32. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 21.
Црква „Св. Никола“ - Шопско Рударе (стара)
Свети Никола — главна селска и средновековна црква во кратовското село Шопско Рударе, Македонија. Црквата е сместена во Чергинското маало, едно од најстарите маала на селото, каде се наоѓаат двата објекти на црквата „Св. Никола“, стариот и новиот.
Старата црква се верува дека е изградена во текот на век. Оваа црква е особено позната по својот ѕидан иконостас, кој претставува складна архитектонско-сликарска симбиоза, граден по урнек на старонагоричкиот, како и на олтарната преграда на црквата „Св. Димитриј“ во селото Градешница.
Црквата е прогласена за заштитен споменик на културата на Македонија.
Историја
Самите мештани кажуваат дека старата селска црква потекнува од XV или XIV век, која се наоѓа во средишниот дел на селото.
Архитектура
Старата црква „Св. Никола“ има мали димензии и е еднокорабна. И покрај тоа што стариот објект на црквата е под заштита на законот како споменик на културата, овој објект е оставен на забот на времето. Овој објект на црквата повеќе не се употребува.
Црквата скоро и да е непрепознатлива со својата надворешност, бидејќи е вкопана во земја. Има еднокорабна диспозиција со сводно решение под двоводен кров, карактеристично за сакралното градителство во времето на османлиската власт на Балканот.
Фрескоживопис
Црквата со својот ѕидан иконостас и фреско-икони се вбројува помеѓу најважните средновековни објекти во Македонија и е позната помеѓу научните кругови. Нејзината ѕидарија се одликува со камени блокови во розови, окер, зелени и црвени нијанси што ѝ дава живописен изглед.
Ѕидното сликарство, како и фреско-иконите, настанало во две фази. Помеѓу 1567 и 1568 година бил исликан ѕидниот иконостас и апсидната ниша, а тој период се зема како и период кога е градена самата црква. Фрескоживописот бил завршен дури кон крајот на век, односно првите години на  век од друга зографска група.
Како препознатливи фрески на јужниот ѕид можат да се издвојат Деисисот со Богородица Царица, Христос Велики архијереј кој седи на необичен престол и Јован Претеча, во придружба на патронот на црквата мирликискиот архијереј Никола и уште двајца монаси. На спротивниот, северен ѕид сликани се свети воини, а во западниот дел од наосот две жени светителки, архангел Михаил и св. Константин и Елена со Чесниот крст, сè откриено под варов премаз за време на последните конзерваторски истражувања.
Детали од царските двери
Иконостас
Во 1581 година иконостасот добил царски двери.
На самите царски двери на црквата биле изведувани нестручни поправки во текот на крајот на и почетокот на  век. Врз нив биле извршени стручни конзерваторски работи во текот на 2007 година, а дел од артефактите се пренесени во Музејот на градот Кратово, каде се чувани и означени како предмети со исклучителна важност.
Јамамадиски јазик
Јамамадискиот (или јамамади) — индијански аравански јазик кој го зборуваат околу 200 луѓе во Бразил.
Angry Aryans
Angry Aryans е американска неонацистичка Хеjткор група, основана во 1994 година во градот Детроит, Мичиген.
Дискографија
Албум
Синглови & EPs
1158
1158 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1158 година од новата ера, 158. од вториот милениум, 58. од XII век и деветта од 1150-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6666 и 6667 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5908 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4918 и 4919 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1911.
Цаи Ах-хсин
Цаи Ах-хсин (1899–1990) била прва лекарка на колонијалниот Тајван.
Завршила на Токискиот медицински колеџ за жени во 1921 година, а потоа стажирала во болницата Таихоку во Тајван. Во 1924 година, Цаи се венчала со активистот за независност на Тајван, Пенг Хуа-јинг. Таа основала своја болница во Тајџунг во 1925 година. Создала семинар за обука на акушерки за акушерство, што бил дел од нејзината болница. Сепак, таа морала да го прекине семинарот во 1938 година, бидејќи Јапонците, кои ја нападнале северна Кина во 1937 година, дошле на нејзиниот семинар и принудиле некои од студентите да работат за нив како медицински сестри на фронтот.
Сериската драма „Wave Washing Sands“ за нејзиниот живот ја освоила најдобрата сериска драма на доделувањето на наградите Златни Ѕвона во 2005 година.
Михаил Викторов
Михаил Владимирович Викторов (Михаил Владимирович Викторов, 24 декември 1893 - 1 август 1938) бил руски воен водач и врховен командант на советските поморски сили од август 1937 година до јануари 1938 година.
Кариера
Роден во Јарослављ, Викторов бил син на офицер и дипломирал на Воената академија со златен медал како врвен кадет во 1913 година. За време на Првата светска војна, тој служел со Балтичката флота и бил навигациски офицер на борбениот брод Цесаревич.
Во Граѓанската војна тој им се приклучил на болшевиците и командувал со крстосувачот Олег,а бил и на борбените бродови Андреј Первозавнини и Гангут. Во 1921 година тој придонел за сузбивање на Кронштатскиот бунт.
Помеѓу декември 1924 година и април 1926 година бил именуван за началник на Централниот хидрографски оддел на СССР. Од 1925 година командувал со Советската флота на Балтикот, а во 1932 година бил основач на Советската тихоокеанска флота.
Тој станал командант на советската морнарица по апсењето на неговиот претходник. Викторов самиот бил уапсен на крајот на 1937 година и бил застрелан во 1938 година.
Јакоб Адактусон
Јакоб Адактусон (31 август 1980) е професионален тенисер од Шведска.
Тениска кариера
Адактусон играл главно на турнирот од Челинџер класата, каде четири пати бил вицешампион, двапати во поединечна конкуренција и уште двапати во двојки. Како играч во двојки тој се натпреварувал на неговите два АТП турнири, на првиот со Јоаким Јохансон во Стокхолм во 2000 година и на вториот турнир со Јохан Ландсберг на Шведскиот опен во 2007 година. Тој и неговиот партнер испаднале во првото коло на двата турнири.
Адактусон се вратил на турнирите во септември 2012 година по неколку години поминати надвор од тениската игра и во јануари 2013 година играл на ИТФ турнирот во машка конкуренција.
Акалсколапонски јазик
Акалсколапонски јазик — мртов јазик од групата на лапонски јазици од угрофинското семејство. Јазикот се зборувал на полуостровот Кола во Русија. Јазикот се сметал за дијалект на килдинсколапонскиот, но денес, посмртно е окарактеризиран како посебен јазик и јазик сличен на сколтскиот лапонски. Јазикот исчезнал со смртта на последниот човек што го зборувал јазикот, тоа била Марја Сергина и умрела на 29 декември 2003 година.
Црква „Св. Илија“ - Драгош
'''Св. Илија''' — црква и манастир во битолското село Драгош. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Драгошкиот манастир е сместен југоисточно над селото, на самата граница со Грција. Преку границата е атарот на леринското село Опсирино. Основан е во текот на XIX век. Сè до крајот на отоманското владеење манастирот бил во Мегленската митрополија под врховенството на Цариградската патријаршија.
Манастирот е обновен во XX век. Црквата претставува голем храм со полукружна апсида на исток и отворен трем на останатите три страни. На северозапад има висока куловидна камбанарија која стои одделно.
Андреа Биглија
Андреа Биглија (околу 1395 – 1435) бил италијански хуманист од Августин, познат како морален филозоф и историчар.
Биографија
Бил роден во Милано и станал Августински пустиник во 1412 година. Откако студирал во Падова, дошол во Санто Спирито, Фиренца во 1418 година.
Во 1423 година се преселил во Болоња, а до крајот на 1420-тите, по еден период во Павија. Предавал на Универзитетот во Сиена, откако ја напуштил Болоња поради антипапско чувство во 1428 година. Таму умрел од чума во 1435 година.
Дела
Биглија напишал трактат против популистичкиот проповедник Бернардино од Сиена. Во врска со овој спор, Биглија пишувал за Светото Име на Исус, и овие теолошки списи се покажале влијателни. Некои од проповедите на Биглија преживеале.
Како историчар пишувал за источниот христијански свет и исламот, вклучувајќи ја и историјата на Монголите. Неговото најпознато дело историја на Милано во периодот 1402–1431 година во стилот на Ливиј. Во него бил апологет за преземањето на Форли во 1424 година од страна на Висконти.
Како преведувач работел на Вита Тимолеонтис на Плутарх од грчки јазик, што некогаш го научил, а некои на Аристотел.
Дејан Удовичиќ
Дејан Удовичиќ (27 јули 1970) е српски професионален тренер по ватерполо. Тој бил именуван за селектор на Србија во јуни 2006 година, по распаѓањето на државниот сојуз на Србија и Црна Гора. Како сениор играл за Партизан Белград и ВК Белград, додека тренерската кариера ја започнал во Партизан каде останал девет сезони (2000-2009). Неговото најзначајно достигнување со клубот било третото место на фајналфорот во Евролигата 2007 година во Милано. Како селектор на српската репрезентација, тој има освоено златни медали на Светското првенство во водени спортови во 2009 година и на Европското првенство во ватерполо за мажи во 2006 година, како и на Европското првенство во ватерполо за мажи во 2012 година. Тој, исто така, ја одвел државната репрезентација до бронзениот медал на Олимпијадата во Пекинг 2008 година.
Олимписките игри 2012 во Лондон
На првиот тренинг пред ЕП 2012, Удовичиќ на своите играчи им покажал слика од златните медали кои требало да им бидат доделени на победниците на Олимпискиот турнир во Лондон. Тој им рекол на своите играчи: Кога ќе почнете да чувствувате дека тренинзите ви штетат, овие слики треба да ве потсетат да продолжите да работите колку што можете повеќе!“
Како тренер
ВК Партизан
Јавни ангажмани
Во 2011 година, Удовичиќ - со неговите сонародници Владе Дивац и Слободан Соро - се појавиле во ТВ реклама за кампањата за откажување од пушењето.
Слободен пазар
Слободниот пазар е пазар каде што целата размена се врши без принуда; и сета трговија е доброволна. Терминот "слободен пазар" може да се употреби при размената на единствен пар на стоки (како на пример, пари кои слободно се разменуваат за банани по заеднички утврден сооднос), или пак може да се употреби за да се однесува на цела економија.
Бидејќи ниедна постоечка национална економија не го применува целосно идеалот на слободен пазар теоретизиран од економистите и етичарите, терминот слободна пазарна еконимија се употребува за економијата на државата што се приближува до идеалот со тоа што има влада што применува мала или пак никаква интервенционистичка економска регулација. Ако таквата влада интервенира во приватните работи, таа само го прави тоа за да ја спречи принудата што може да се случи меѓу пазарните учесници. Бидејќи ваквата заштита мора да биде финансирана, таквата влада оданочува само во таа мера потребна за да ја изврши оваа функција. Оваа состојба е исто така позната како laissez-faire. Во економијата и политичката економија, ова е дијаметрално спротивно од командуваната економија каде што сите добра и услуги се произведуваат, дистрибуираат, и ги формираат своите цени под државна контрола.
Дали пазарното место треба да биде или е слободно е исто предмет на спор; многу тврдат дека државната интервенција е неопходна за да се спречи пазарниот неуспех што се смета дека е неизбежен резултат од апсолутното следење на принципите на слободниот пазар.
Меѓународно, слободните пазари се застапувани од приврзаниците на економскиот либерализам; во Европа ова најчесто едноставно се нарекува либерализам. Во САД, поддршката за економските структури на економскиот пазар е клучно начело на американскиот конзервативизам и либертаријанство. Од 70-тите, промовирањето на глобалната економија на слободен пазар, дерегулацијата и приватизацијата, често се нарекува неолиберализам. Терминот слободна пазарна економија, честопати се употребува да се опишат некои економии кои постојат денес (како Хонгконг), но про-пазарните групи би го прифатиле тој опис само ако владата применува laissez-faire политики, наместо државна интервенција во економијата. Економијата што содржи значаен економски интервенционизам од владата, додека сѐ уште задржува некои одлики што можат да се најдат на слободниот пазар, често се нарекува мешана економија. Од појавата на посебниот економски систем во Советскиот Сојуз, слободниот пазар најчесто се става како спротивставен на командуваната економија и централно-планираната економија. Но, раните приврзаници на пазарната економија во Европа од XVIII век ја споредувале со средновековната, ранонововековната и меркантилистичката економија што и претходеле.
За општествената филозофија, слободниот пазар е систем за алоцирање на добра во рамките на општеството: понудата и побарувачката во рамките на пазарот определуваат кој добива што, и што се произведува.
Слободниот пазар, сам по себа, не бара постење на конкуренција, но бара конкуренцијата да не биде спречена со принуда. Оттаму, при недостиг на принудни бариери генерално се подразбира дека конкуренцијата цути во слободната пазарна средина. Таа често се поврзува со присуството на профитен мотив, иако ниту профитниот мотив, ниту профитот, сами по себе не се неопходни за слободен пазар. Сите модерни слободни пазари се подразбира дека вклучуваат претприемачи, поединци и бизниси. Обично, модерната слободна пазарна економија би вклучувала и други одлики, како што е берза и сектор за финансиски услуги, но тие не го дефинираат.
Артур Адамов
Артур Адамов (француски: Arthur Adamov, роден на  во  - починал на  во ) — француски писател од ерменско потекло.
Биографија
Артур Адамов потекнува од богато семејство кои имале нафтени ресурси во Касписко Море, но тоа наскоро исчезнало поради коцкањето и големите долгови на неговиот татко, како и национализацијата на имотот по Октомвриската револуција. По Кисловодск, Баку, Женева и Мајнц, тој се населил во Париз, каде останал до крајот на неговиот живот. Тој бил политички активен со левичарска политичка ориентација.
Драма започнал да ја пишува по Втората светска војна. Тој пишувал и песни: „Пародија“ (1947), „Инвазија“ (1949), „Голем и мал маневар“ (1950) „Професор Таран“ (1953), „Пинг-понг“ (1955), „Паоло Паоли“ (1957), „Пролет 71“ (1960) итн. Во своето дело ја драматизира континуирано очајната потрага по смислата на човекот. Заедно со Семјуел Бекет и Ежен Јонеско се смета за основач на театарот на апсурдот . За разлика од нив двајца, Артур Адамов не се здобил со светска слава во текот на неговиот живот.
Творештво
Творењето Артур Адам било формирано под силно влијание на експресионизмот, надреализмот, прозата на Кафка и драмска уметност на Аугуст Стриндберг, Антонен Арто и Бертолт Брехт. Во неговите дела се истражуваат безнадежноста на човекот во потрага по смисолот. Тој во своите дела континуирано го правел, често вметнувајќи црн хумор.
Неговите драмски текстови се тесно поврзани со театарските претстави. Во неговите драми тој често се потпира на визуелни и звучни ефекти, кои функционираат како буквална застапеност на несвесното и свесното. Покрај драма, Артур Адамов пишувал и раскази, автобиографска проза и бројни статии и есеи за театар. Адамов бил и плоден преведувач од руски на германски и француски јазик.
Надворешни врски
Видео интервју со Артур Адамов
Pneumocystis jirovecii
Pneumocystis jirovecii (пневмоцитис јировеци или P. jiroveci) е габа од родот Pneumocystis. Се јавува сеприсутно и е предизвикувачки агенс на интерстицијална пневмонија (пневмоцистична пневмонија, скратено ПЦП), која се јавува особено кај доенчиња и имунокомпромитирани луѓе, како што се пациентите со СИДА. ПЦП е со 50 % најчеста прва манифестација и со 85 % најчеста опортунистичка инфекција кај пациентите со СИДА. Со новата класификација, P. jirovecii повеќе спаѓа во протозоите, туку во аскомикотите (Ascomycota) и е именуван по Ото Јировец.
Одлики
Трофозоитите имаат дијаметар од околу 1 µm. Нивната форма е овална до долгнавеста. Со делба се произведуваат цисти со шест до осум спори (дијаметар: приближно 5-7 µm). Видот се разликува од другите габи, меѓу другото, и по тоа што клеточната мембрана не содржи ергостерол, туку холестерол.
Номенклатура
За овој вид често се користи името Pneumocystis jiroveci. Сепак, точното име е jirovecii (Меѓународен кодекс за номенклатура за алги, габи и растенија).
Клиника
Заразените пациенти често се жалат на отежнато дишење (диспнеа), забрзано дишење (тахипнеа) и сува кашлица. Обично состојбата е пропратена со треска. Аускултацијата е незабележителна, рендгенската снимка на белите дробови покажува промени во понатамошниот тек на болеста во пределот на белодробните хилуси (ретикуло-нодуларни консолидации на интерстициумот). Типично е и зголемување на LDH во крвта.
Докажување
Покачено ниво (поголемо од 60 pg/mL) на 1,3-β-D-глукан, полисахарид на клеточниот ѕид кој се наоѓа кај повеќето габи, може да послужи како неинвазивен доказ. Тестот има општа чувствителност од 91% за ПЦП и вкупна специфичност од 79 %. Кај ХИВ-негативните пациенти, сепак, чувствителноста е помала поради често помалата количина на габи.
Терапија
За терапија и профилакса (на пр. кај пациенти со СИДА), се користи антибиотикот котримоксазол, кој всушност е ефикасен против бактериите (во многу големо дозирање). Кај критично болните пациенти, терапијата е интравенска или орална во поблаги случаи.