cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1942
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1942 година се протега во 4578 и 4579, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4638 и 4639 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2485. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1360 и 1361 исламска година.
1940
1940 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1940 година од новата ера, 940. од вториот милениум, 40. од XX век и прва од 1940-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7448 и 7449 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6690 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5700 и 5701 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2693.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1940 година се протега во 4576 и 4577, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4636 и 4637 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2483. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1358 и 1359 исламска година.
Алгинска киселина
Chemical compound Алгинска киселина, исто така наречена алгин, ― природен, јадлив полисахарид кој се наоѓа во кафените алги. Таа е хидрофилна и образува вискозна гума за џвакање кога се хидрира. Со метали како натриум и калциум, нејзините соли се познати како алгинати. Нејзината боја се движи од бела до жолтеникаво-кафеава. Продавана е во филаментозни, зрнести или прашкасти облици.
Структура
Алгинска киселина е линеарен кополимер со хомополимерни блокови од (1→4)-поврзани β-D- мануронат (M) и α-L- гулуронат (G), редоследно, ковалентно поврзани заедно во различни секвенци или блокови. Мономерите може да се појават во хомополимерни блокови од последователни G-остатоци (G-блок), последователни M-остатоци (M-блокови) или наизменични M и G-остатоци (MG-блокови). α-L-гулуронат е C-5 епимер на β-D-мануронат.
Облици
Алгинатите се рафинирани од кафеави алги. Низ целиот свет, многу од кафеавите алги од класата кафеави алги се собираат за да се обработат и претвораат во натриум алгинат. Натриум алгинат се користи во многу индустрии, вклучувајќи храна, животинска храна, ѓубриво, текстилно печатење и фармацевтски производи. Материјалот за отпечаток за заби користи алгинат како средство за желатинирање. Алгинатот е одобрена состојка во преработената и произведената храна.
Кафеавите алги се движат по големина од џиновскиот келп Macrocystis pyrifera која може да биде долга 20-40 метри, до дебели, кожни алги долги од 2-4 м, до помали видови 30-60 цм долги. Повеќето кафеави алги што се користат за алгинати се собирани од дивината, со исклучок на Laminaria japonica, која се одгледува во НР Кина за храна и нејзиниот вишок материјал се пренасочува кон индустријата за алгинат во НР Кина.
Алгинатите од различни видови кафеави алги се разликуваат во нивната хемиска структура што резултира со различни физички својства на алгинати. Некои видови даваат алгинат кој дава силен гел, други послаб гел, некои може да произведат крем или бел алгинат, додека други тешко се желираат и најдобро се користат за технички примени каде бојата не е важна.
Алгинатите од комерцијална класа се исцрпуваат од џиновските келпи Macrocystis pyrifera, Ascophyllum nodosum и видовите Laminaria. Алгинатите се произведуваат и од два бактериски родови Pseudomonas и Azotobacter, кои одиграле голема улога во разоткривањето на нивниот пат за биосинтеза. Бактериските алгинати се корисни за производство на микроструктури или наноструктури погодни за медицински примени.
Калиум алгинат (KC6H7O6) е калиумова сол на алгинска киселина.
Калциум алгинат (CaC12H14O12), е направен од натриум алгинат од кој натриумскиот јон е отстранет и заменет со калциум (јонска размена).
Производство
Постапката на производство што се користи за исцрпување на натриум алгинати од кафеави морски алги спаѓа во две категории: 1) метод на калциум алгинат и, 2) метод на алгинска киселина.
Хемиски, постапката е едноставна, но тешкотиите произлегуваат од физичките раздвојувања кои се потребни помеѓу лигавите остатоци од вискозните раствори и одвојувањето на желатинозни талози кои држат големи количества течност во нивната структура, така што тие се спротивставуваат на филтрација и центрифугирање.
Употреби
Алгинатот брзо ја впива водата, што го прави корисен како додаток во дехидрирани производи како што се помагала за слабеење, и во производството на хартија и текстил. Се користи и за хидроизолација и огноотпорни ткаенини, во прехранбената индустрија како згуснувач за пијалоци, сладолед, козметика и како средство за желеа, познат по шифрата E401. Натриум алгинат се меша со брашно од соја за да се добие аналог на месо.
Алгинатот се користи како состојка во различни фармацевтски препарати, како што е антацидот, во кој се комбинира со бикарбонат за да го инхибира гастроезофагеалната рефлуксна болест. Натриум алгинат се користи како материјал што остава отпечатоци во стоматологијата, протетиката, леењето во живот и за создавање на позитиви за леење од мали размери.
Натриум алгинат се користи при печатење со реактивна боја и како згуснувач за реактивни бои при печатење на текстил. Алгинатите не реагираат со овие бои и лесно се мијат, за разлика од згуснувачите на база на скроб. Исто така, служи како материјал за микро-инкапсулација.
Калциум алгинатот се користи во различни врсти медицински производи, вклучително и преврски за рани на кожата за промовирање на заздравувањето, и може да се отстрани со помала болка од конвенционалните превои.
Алгинат хидрогелови
Алгинатот може да се користи во хидрогел кој се состои од микрочестички или рефус гелови во комбинација со фактор на нервен раст во биоинженерските истражувања за да се стимулира мозочното ткиво за можна регенерација. Во истражувањето за реконструкција на коските, алгинатните композити имаат поволни својства што ја поттикнуваат регенерацијата, како што се подобрена порозност, клеточна пролиферација и механичка сила, меѓу другите одлики.
Алгинат хидрогел е вообичаен биоматеријал за био-фабрикување на скелиња и регенерација на ткивата.
Големиот бран кај Канагава
Големиот бран кај Канагава (јапонски: 神奈川沖浪裏, Хепбернски: Kanagawa-oki Nami Ura, букв. „Под бранот кај Канагава“), исто така познатa како Големиот бран или едноставно Бранот, ― печатено дело на дрвен блок од јапонскиот уметник по укијо-е Кацушика Хокусај. Била издадена некогаш помеѓу 1829 и 1833 година во доцниот период Едо како првото печатено дело во серијалот на Хокусај, „Триесет и шест погледи на планината Фуџи“. Сликата прикажува огромен бран кој се заканува на три јамци крај брегот на Заливот Сагами (Префектура Канагава) додека планината Фуџи се крева во позадина. Понекогаш се претпоставува дека е цунами, бранот повеќе личи да е голем задивен бран.
Тоа е најпознатото дело на Хокусај и често се смета за најпрепознатливо дело на јапонската уметност во светот.
Претходници
Од шеснаесеттиот век, фантастичните прикази на брановите што се удираат на карпестиот брег се насликани на преклопувачките прикази познати како „прикази со груби мориња“ (арисо бјобу). Хокусај нацртал многу бранови во текот на целата своја кариера; потеклото на „Големиот бран“ може да се пронајде во текот на триесет години. Комбинацијата од бран и планина била вдахната од маслена слика од Кокан Шиба, уметник под силно влијание на западната уметност, особено холандските слики, што ги видел во Нагасаки, единственото пристаниште отворено за странци во овој период. „Поглед на плажата од седум лиги“ на Кокан, била изготвена во средината на 1796 година и била изложена јавно во храмот Атаго во Шиба. Печатеното дело на Хокусај, „Пролетно време во Еношима“, за кое тој придонел во поетската антологија „Врбјата гранка“, објавена во 1797 година, е јасно изведено од делото на Кокан, иако бранот во верзијата на Хокусај е кренат значително.
Композиционо поблиску до „Големиот бран“ се два претходни печатени дела од Хокусај: „Поглед на Хонмуку покрај Ханагава“ (Kanagawa-oki Honmoku no zu) и „Товарен брод минувајќи низ бранови“ (Oshiokuri Hato Tsusen no Zu),  Двете дела имаат теми идентични на „Големиот бран“ со чамци среде бура, под големиот бран што се заканува да ги проголта. Во претходното печатено дело, сцената на гледачот изгледа дека е сведок на сцената од безбедно растојание, додека во втората, Хокусај се приближува до „Големиот бран“ со суптилно подигнување на гледиштето и ставање на гледачот скоро во бродот со веслачите. Сепак, не е целосно успешен, со бранот што се издига како карпа и има изглед на тврда маса.
Опис
Ова печатено дело е јоко-е, односно пејзажен формат направено до големина на обан, околу 25 см високо на 37 см широко.
Составот се состои од три главни елементи: морето разбранувано од бура, три брода и една планина. Го вклучува потписот во горниот лев агол.
Планината
Планината со снежен врв е планината Фуџи, која во Јапонија се смета за света и симбол на националниот идентитет како и симбол на убавината. Планината Фуџи е иконска фигура во многу јапонски претстави на познати места (меишо-е), како што е случај во серијалот на Хокусај, „Триесет и шест погледи на планината Фуџи“, што се отвора со сегашната сцена.
Темната боја околу планината Фуџи се чини дека укажува на тоа дека сцената се случува рано наутро, со сонцето кое изгрева од зад набљудувачот, осветлувајќи го снежниот врв на планината. Додека облаците од кумулонимбус се чини дека висат на небото меѓу гледачот и планината Фуџи, нема дожд да се види ниту во преден план, ниту на планината Фуџи, што и самата се појавува целосно без облак.
На сцената има три ошиокури-буне, брзи бродови кои се користат за превоз на живи риби од полуостровите Изу и Баосо до пазарите на Едоскиот Залив. Како што покажува името на делото, чамците се наоѓаат во префектурата Канагава, со Токио на североисток, планината Фуџи на запад-северозапад, заливот Сагами на север-северозапад и Токискиот Залив на исток. Чамците, сместени западно од полуостровот Миура, се ориентирани кон југ-југоисток, се враќаат во главниот град, околу полуостровот Миура.
Има осум веслачи по брод, фатени за веслата. Има уште двајца патници пред секој брод, со што вкупниот број на човечки ликови на сликата достигнува триесет. Сепак, видливи се само 22 луѓе. Користејќи ги чамците како мерка, може да се процени големината на бранот: Бродовите главно биле помеѓу 12 и 15 м долги, и забележувајќи дека Хокусај ја истегнува вертикалната скала за 30%, бранот мора да биде помеѓу 10 и 12 м висок.
Море и бранови
Морето доминира во составот како бран што се протега на пат да се распрсне. Во мигот фатен на оваа слика, бранот створа круг околу средината на дизајнот, врамувајќи ја планината Фуџи во позадина.
Едмон де Гонкур го опишал бранот на овој начин:
Андреас Рамос, писател, забележал:
Потпис
Во текот на својата кариера, Хокусај користел повеќе од 30 различни имиња, секогаш започнувајќи нов циклус на дела со тоа што го менувал и им дозволувал на своите ученици да го користат претходното име.
Во своето дело „Триесет и шест пати на планината Фуџи“ тој користел четири различни потписи, тоа се менува во зависност од фазата на работа: Hokusai aratame Iitsu hitsu, zen Hokusai Iitsu hitsu, Hokusai Iitsu hitsu and zen saki no Hokusai Iitsu hitsu.
1939
1939 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1939 година од новата ера, 939. од вториот милениум, 39. од XX век и последна од 1930-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7447 и 7448 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6689 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5699 и 5700 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2692.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1939 година се протега во 4575 и 4576, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4635 и 4636 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2482. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1357 и 1358 исламска година.
1937
1937 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1937 година од новата ера, 937. од вториот милениум, 37. од XX век и осма од 1930-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7445 и 7446 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6687 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5697 и 5698 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2690.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1937 година се протега во 4573 и 4574, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4633 и 4634 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2480. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1355 и 1356 исламска година.
1941
1941 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1941 година од новата ера, 941. од вториот милениум, 41. од XX век и втора од 1940-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7449 и 7450 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6691 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5701 и 5702 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2694.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1941 година се протега во 4577 и 4578, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4637 и 4638 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2484. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1359 и 1360 исламска година.
1938
1938 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1938 година од новата ера, 938. од вториот милениум, 38. од XX век и деветта од 1930-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1938 година се протега во 4574 и 4575, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4634 и 4635 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2481. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1356 и 1357 исламска година.
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 – 800 метри за жени
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 на 800 метри за жени — дисциплина која се одржала во периодот од 20 август до 23 август 2004 година во Атина, Грција. Квалификациите се одржале на 20 август во 22 часот, полуфиналните трки на 21 август во 21,40 часот, а финалето на 23 август во 20,55 часот. За време на натпреварите учествувале вкупно 43 атлетичарки од 37 земји.
Натпреварувачите биле поделени во 6 квалификациски групи, пет од 7 натпреварувачи и еден по 8 (трета група). 24 се пласирале во полуфиналето, од секоја група првите три натпреварувачи (18) и 6 натпреварувачи според резултатот. Се одржале три полуфинални трки со по 8 натпреварувачи. Двата првопласирани од секоја група и првопласираните се пласирале во финалето.
Светскиот и олимпискиот рекорд не биле загрозени, иако тие биле стари 21 година, а олимпискиот рекорд е 24. Биле постигнати национални и 3 лични рекорди.
Рекорди
(20 август 2004)
Квалификации
(20 август 22,00)
Полуфинале
21 август 20,40
Воена диктатура
Воена диктатура е диктатура во која војската поседува целосна или значителна контрола врз политичкиот авторитет, а диктаторот најчесто е офицер со висок воен чин.
Спротивна состојба е цивилната контрола врз војската.
1936
1936 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1936 година од новата ера, 936. од вториот милениум, 36. од XX век и седма од 1930-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7444 и 7445 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6686 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5696 и 5697 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2689.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1936 година се протега во 4572 и 4573, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4632 и 4633 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2479. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1354 и 1355 исламска година.
Аускултација
Аускултација (заснована на латинскиот глагол auscultare „слуша“) — слушање на внатрешните звуци на телото, обично со помош на стетоскоп. Аускултацијата се изведува заради испитување на циркулаторниот и респираторниот систем (звуци на срцето и дишењето), како и на дигестивниот канал.
Поимот бил воведен од Рене Лаенек. Чинот на слушање звуци на телото за дијагностички цели има свое потекло уште од дамнина, веројатно уште од Стар Египет. (Аускултацијата и палпацијата одат заедно при физичкиот преглед и се слични по тоа што и двете имаат антички корени, и двете бараат вештина и и двете се важни ден-денес. Придонесите на Лаенек биле усовршување на постапката, поврзување на звуците со специфични патолошки промени во градниот кош и измислување соодветен инструмент (стетоскоп) за посредување помеѓу телото на пациентот и увото на лекарот.
Аускултацијата е вештина која бара значително клиничко искуство, фин стетоскоп и добри вештини на слушање. Здравствените работници (лекарите, медицинските сестри, итн.) слушаат три главни органи и системи на органи за време на аускултација: срцето, белите дробови и гастроинтестиналниот систем. Кога го аускултираат срцето, лекарите слушаат абнормални звуци, вклучувајќи срцеви шумови, галоп и други дополнителни звуци кои се совпаѓаат со отчукувањата на срцето. Се забележува и отчукувањата на срцето. Кога ги слушаат белите дробови, се препознаваат звуци на дишење како отежнато дишење, крепитации и крцкање. Гастроинтестиналниот систем се аускултира за да се забележи присуството на звуци на дебелото црево.
Аускултограм
Звуците на аускултација може да се прикажат со помош на симболи за да се произведе аускултограм. Се користи во обуката за кардиологија.
Посредна и непосредна аускултација
Посредна аускултација е застарен медицински поим за слушање (аускултација) на внатрешните звуци на телото со помош на инструмент (посредник), обично стетоскоп. Тој е спротивен поим на непосредна аускултација, директно ставање на увото на телото.
Доплерова аускултација
Во 2000-тите било докажано дека Доплеровата аускултација со помош на рачен ултразвучен трансдусер овозможува аускултација на валвуларни движења и звуци на протокот на крв кои не се откриваат при кардиолошки преглед со стетоскоп. Доплеровата аускултација покажала чувствителност од 84% за откривање на аортни регургитации, додека класичната стетоскопска аускултација покажала чувствителност од 58%. Покрај тоа, Доплеровата аускултацијата била надмоќна во откривањето на нарушена вентрикуларна релаксација. Бидејќи физиката на Доплеровата аускултација и класичната аускултација се различни, се сугерира дека и двата методи би можеле да се надополнуваат еден со друг.
Нина-џи
Нина-џи (仁和寺) ― главниот храм на школата Омуро при шингонската секта на будизмот. Сместен во западно Кјото, Јапонија, тој бил основан во 888 г.н.е. од императорот Уда. Тој е дел од Историските споменици на старо Кјото, светско наследство на УНЕСКО.
Историја
Нина-џи е основан во раниот период Хејан. Во 886 година, императорот Коко наредил да се изгради храмот Нишијама Гоганџи за да се благослови државата и да се пропагираат будистичките учења, но тој не доживеал да го види неговото завршување. Императорот Уда ја видел изградбата до нејзиното завршување во 888 година и ја нарекол „Нина“ по година на владеење на на покојниот император Каки. Од 888 до 1869 година било традиционално владејачките императори да испраќаат син во храмот за да преземе како главен свештеник кога ќе се појави слободно место.
Откако се повлекол од неговиот престол, императорот Уда станал првиот Монзеки, или аристократски свештеник, на Нина-џи. Оттогаш па сè до крајот на периодот Едо, храмот видел ред на свештеници од императорска лоза.
Во 1467 година, храмот бил уништен од пожар и борби во Онинската војна. Бил обновен околу 150 години подоцна, благодарение на најстариот син на императорот Го-Јозеј, Какушин Хосшино, кој побарал помош од Токугава Јемицу, третиот шогун (владетел) на шогунатот Токугава. Возобнувањето се совпаднало со обновата на Императорската палата во Кјото и на тој начин добил финансиски средства.
Традицијата да има аристократски лица или лица од императорска лоза да служат како началник на храмот заврши со 30-тиот Монзеки, Џунин Хосшино во доцниот период Едо.
Повеќето од преживеаните градби датираат од 17 век и вклучуваат петкатни пагоди и овоштарник со доцно расцветани џуџести цреши, викани дрвја Омуро, кои ќе пораснат до околу 2-3 метри во висина. Самиот храм има неколку убаво насликани предни ѕидови и прекрасна ѕидна градина.
1932
1932 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1932 година од новата ера, 932. од вториот милениум, 32. од XX век и трета од 1930-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7440 и 7441 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6682 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5692 и 5693 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2685.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1932 година се протега во 4568 и 4569, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4628 и 4629 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2475. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1350 и 1351 исламска година.
Морле
Морле (Morlaix; Montroulez) — општина во департманот Финистер во Бретања во северозападна Франција. Тоа е потпрефектура на департманот.
Туризам
Стариот кварт на градот има кривулести улици од калдрма и надвиснати куќи изградени од камен и дрво. Многу куќи имаат религиозни и секуларни скулптури на нивните фасади.
Музејот на јакобинците во Морле, сместен во поранешен манастир, ја следи историјата на Финистер.
Морле е познато место за љубителите на поморските спортови со разновидна низа активности што се нудат, вклучувајќи сурфање, летање на песок и летање змејови. Посетителите можат да најдат и прекрасни крајбрежни патеки за прошетки. Активностите во внатрешноста вклучуваат куглање, голф, јавање коњи и многу повеќе. Има и кино и базен.
Марина
Плимната река која речиси целосно се суши при осека стигнува до градот Морле, каде што во пристаништето има преводница.
Бретонски јазик
Општината започнаla лингвистички план за бретонски јазик на 27 јуни 2008 година.
Во 2008 година, 6,45% од децата од основните училишта посетувале двојазични училишта.
Население
Жителите на Морле на француски се нарекуваат Morlaisiens.
Економија
Брит Ер, регионална авиокомпанија и подружница на Ер Франс, има седиште на аеродромот во Морле. Во 2013 година авиокомпанијата се споила со HOP!
Образование
Морле има шест јавни и четири приватни основни училишта, три јавни нижи средни училишта, две јавни виши средни училишта/колеџи, две приватни гимназии и една државна гимназија.
Меѓународни односи
Морле е збратимен со:
1931
1931 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1931 година од новата ера, 931. од вториот милениум, 31. од XX век и втора од 1930-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7439 и 7440 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6681 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5691 и 5692 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2684.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1931 година се протега во 4567 и 4568, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4627 и 4628 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2474. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1349 и 1350 исламска година.
Саботажа
Саботажа е тајна и однапред смислена активност со намера да се оневозможи или ослаби одредена група или организација да ги оствари своите намери преку субверзија, опструкција, прекинување на процес или уништување. Лицето кое врши саботажа се нарекува саботер. Саботерите обично се обидуваат да го прикријат својот идентитет поради можните последици од своите постапки.
Етимологија
Зборот потекнува од францускиот збор „“ кој во превод значи „да се оневозможи, пропадне, сруши или саботажа“; на почетокот се користел за работните спорови во кои работниците носеле дрвени чевли за на различни начини да го прекинат производството.
Како индустриска акција
На почетокот на Индустриската револуција, квалификуваните работници користеле саботажа како средство за преговарање во работните спорови.
Работничките синдикати како на пример Индустриските работници од светот повикувале на саботажа како средство за самоодбрана и директна акција против лошите работни услови.
Еден од најистакнатите примери на индустриска саботажа се случил за време на изградбата на генераторската станица Роберт-Бураса во 1974 година, во Квебек, Канада, кога работниците со булдожери ги собориле електричните генератори, ги оштетиле резервоарите за гориво и ги запалиле градбите. Проектот бил одложен за една година, а директната штета се проценува на 2 милиони американски долари.
Како еколошка акција
Одредени групи преземаат акции за уништување на имоти за да го запрат уништувањето на животната средина. Американското Федерално истражно биро (ФБИ) и други агенции за спроведување на законот за ваквите случаи го користат терминот еко-терорист. Поддржувачите на акцијата тврдат дека затоа што имотот не чувствува терор, неговото оштетување може попрецизно да се опише како саботажа.
Како воена тактика
Во војна, зборот саботажа се користи за да се опише активност на поединец или група која што не е поврзана со војската на завојуваните страни (пример: странски агент или месен поддржувач), и особено кога таа активност придонесува за уништување или оштетување на продуктивен или витален објект, како опрема, фабрики, брани, јавни услуги, постројки за складирање или логистички патишта. Како и шпионите, саботерите кои спроведуваат воена операција во цивилна облека или во непријателски униформи зад непријателските линии се гонат кривично и добиваат казни, а не се ставаат во притвор како воени затвореници.
Современа форма на саботажа е дистрибуција на софтвер наменет за оштетување на одредени индустриски системи. На пример, се тврди дека американската Централна разузнавачка агенција (ЦИА) саботирала сибирски гасовод за време на Студената војна преку користење на информации од Досието farewell. Понов случај e компјутерскиот црв Stuxnet, дизајниран суптилно да инфицира и оштетува одредени типови индустриска опрема. Врз основа на опремата која била цел на нападот и местоположбата на заразените машини, безбедносните експерти сметаат дека станува збор за напад врз иранската јадрена програма од страна на Соединетите Американски Држави или Израел.
Добро спроведена саботажа е многу тешко да се открие и тешко е да се открие од каде потекнува. За време на Втората светска војна, американското Федерално истражно биро (ФБИ) истражувало 19.649 случаи на саботажа и заклучило дека непријателот не предизвикал ниту еден од нив.
Како криминал
Некои криминалци презеле активности на саботажа за изнудување пари. На пример, Клаус-Петер Сабота во доцните 1990-ти ги саботирал германските железнички линии во обид да изнуди 10 милиони германски марки од германскиот железнички оператор Дојче Бан. Бил казнет со доживотен затвор. Во 1989 година, поранешниот детектив од Скотланд Јард, Родни Вичело, бил осуден на 17 години затвор затоа што додал алкохол во бебешката храна на производителот Хајнц во супермаркетите, во обид да изнуди пари од производителот на храна.
На 8 октомври 2022 година, бил саботиран радиокомуникацискиот систем GSM-R од Германски железници откако биле пресечени две кабли од клучно значење. Следствено, железничкиот сообраќај во Северна Германија неколку часа бил целосно блокиран.
Како политичка активност
Терминот политичка саботажа понекогаш се користи за активностите на една политичка група за нарушување или оштетување на угледот на политичкиот противник, обично за време на изборна кампања, како на пример за време на Вотергејт. Црните кампањи се најчесто користена тактика. Терминот исто така може да се користи за активностите и трошоците на приватните субјекти, корпорации и организации против демократски одобрени или донесени закони, политики и програми.
Во државен удар
Стратешки важни места на железничките пруги се главни цели на саботажа - доколку се оштети дел од пругата, голем дел од транспортната мрежа ќе биде во застој додека не се поправи.
1935
1935 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1935 година од новата ера, 935. од вториот милениум, 35. од XX век и шеста од 1930-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7443 и 7444 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6685 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5695 и 5696 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2688.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1935 година се протега во 4571 и 4572, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4631 и 4632 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2478. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1353 и 1354 исламска година.
Стадион Зоран Паунов
Стадионот Зоран Паунов, познат и по старото име Градски стадион Велес - фудбалски стадион со сместивост од 2,300 гледачи. Моментално на него настапува екипата на Борец 1919.
Историја
Во јуни 2019 година, Градскиот стадион Велес бил преименуван во Стадион Зоран Паунов во чест на десетгодишнината од смртта на бившиот голман на Борец - Зоран Паунов.
1934
1934 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1934 година од новата ера, 934. од вториот милениум, 34. од XX век и петта од 1930-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7442 и 7443 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6684 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5694 и 5695 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2687.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1934 година се протега во 4570 и 4571, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4630 и 4631 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2477. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1352 и 1353 исламска година.
1933
1933 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1933 година од новата ера, 933. од вториот милениум, 33. од XX век и четвртта од 1930-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7441 и 7442 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6683 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5693 и 5694 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2686.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1933 година се протега во 4569 и 4570, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4629 и 4630 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2476. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1351 и 1352 исламска година.
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 – фрлање диск за жени
Било планирано да се одржи натпревар во фрлање диск на античкиот стадион Панатинаико, но било забележано дека постои опасност за гледачите на овој стадион, со оглед на големината на стадионот. Било одлучено наместо натпревар во фрлање диск, во оваа фаза да се одржи натпревар во фрлање ѓуле.
На конкурсот се пријавиле 42 натпреварувачи од 27 земји. Натпреварувачите биле поделени во две квалификациски групи од по 21 натпреварувачи.
Рекорди пред почетокот
(19 август 2004.)
Квалификации
За да се пласираат во финалето, спортистите требало да постигнат резултат подобар од 62,50 во квалификациите. Најмалку 12 натпреварувачи учествувале во финалето. Доколку бројот на натпреварувачи кои ја исполниле поставената норма е поголем од 12, сите влегувале во финалето, а ако е помал бројот, пополнувањето до 12 се прави според подобар резултат. Квалификациската норма од 62,50 метри ја поминале 7 атлетичарки („КВ“), а пет се квалификувале според резултатот („КВ“).