cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Борис Трајковски
Борис Трајковски (, —,  ) — македонски политичар и втор претседател на Македонија, од 15 декември 1999 година до 26 февруари 2004 година, кога неговиот мандат завршил со трагичната смрт во авионска несреќа.
Трајковски е роден во методистичко семејство. Неговиот татко Киро, кој почина во септември 2008 година, беше градежен работник кој служеше во бугарската армија и беше затворен две години за хранење воени заробеници. Трајковски дипломирал во 1980 година со диплома по право на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Потоа, специјализирал закон за трговија и вработување и остварил неколку посети во Соединетите Американски Држави, каде што студирал теологија за да стане министер-поротник на методистичка.
Откако ги завршил студиите, комунистичката влада го ограничила некое време во оддалечено село заради неговите верски активности. Таму се грижел за Кочани, осиромашено делумно ромско собрание на Евангелско-методистичката црква на Македонија, поврзано со Обединетата методистичка црква на САД. По политичката либерализација во осумдесеттите години на минатиот век, тој беше на чело на правниот оддел на градежната компанија „Слобода“ во Скопје. Повеќе од 12 години работел како младински секретар на Методиј во поранешна Југославија. Подоцна беше претседател на Црковниот совет на Македонската евангелско-методистичка црква. Од 1988 година учествуваше во тековната програма за размена на млади помеѓу Методистичката црква на Македонија и методистичкиот коло Беркамстед и Хемел Хемстеддејт во Англија. Во 1991 година студирал англиски јазик на колеџ „Кристијан јазик“ во Борнмут, Англија.
Политичка кариера
Траjковски исто така беше претседател на Комисијата за надворешно - политички односи на ВМРО-ДПМНЕ, главен политички советник за надворешна политика на претседателот на ВМРО-ДПМНЕ, член на Претседателството на невладината организација Паневропско движење за Република Македонија, член на меѓународната конференција: "Решавање на конфликти" со седиште во Атланта, САД, учествувал на многубројни меѓународни конференции со тема решавање на конфликти, религиозна толеранција, религиозна слобода, бил претседател на младината на Обединетата методистичка црква во поранешна Југославија повеќе од 12 години.
За претседател на Република Македонија беше избран на претседателските избори во 1999 година.
Трајковски стана активен во политиката по прогласувањето на независност на Република Македонија од Југославија во ноември 1991 година, кога се приклучи на партијата ВМРО-ДПМНЕ. Тој одигра важна улога во развојот на односите на партијата со другите европски политички партии и беше назначен за претседател на Комисијата за надворешни работи на партијата. Во 1997 година, тој стана началник на канцеларијата на градоначалникот на Кисела Вода, општина во Скопје. Тој беше назначен за заменик министер за надворешни работи на 21 декември 1998 година, но работел на оваа функција за помалку од една година.
Во голема мерка заради неговата репутација како умерен реформатор, Трајковски беше избран за кандидат за претседател на ВМРО-ДПМНЕ на изборите во ноември 1999 година, за одржување на заменик-претседателот, Киро Глигоров. На претседателските избори на 14 ноември 1999 година, Трајковски го победи Тито Петковски со 52% на 45%. Тој требаше да ја преземе функцијата само пет дена подоцна, на 19 ноември, но бидејќи резултатите беа спорни, претседателот на парламентот Саво Климовски стана вршител на должноста претседател сè додека приврзаниците на Петковски не ја изгубија последната жалба еден месец подоцна.
Мандатот на Трајковски беше обележан со тензии меѓу етничките Македонци и големото етничко албанско малцинство во републиката. Последиците од Косовската војна доведе до неколкумесечни насилни вооружени судири меѓу македонските безбедносни сили и албанските бунтовници кои бараа подобрување на нивниот статус на легитимно малцинство и генерално подобри економски, административни и правни услови. Иако неговите овластувања беа ограничени и неговата улога во голема мерка церемонијална, тој претседаваше со мировниот договор посветен на НАТО во 2001 година со кој се стави крај на насилството и спречи целосна граѓанска војна во Република Македонија. Тој се сметаше за умерен во етничкиот дијалог, расправајќи за поголема вклученост на етничките Албанци и му се припишува како клучна фигура во решавањето на конфликтот. Пријател и советник на Борис Трајковски беше неговиот шеф на кабинетот Зоран Јолевски, кој беше македонски амбасадор во Соединетите држави и преговарач на државното име во спорот за името во Македонија.
Смрт
Трајковски почина на 26 февруари 2004 година во авионска несреќа на патот кон економска конференција во Мостар, Босна и Херцеговина. Авионот се урна во густа магла и пороен дожд на планината во југоисточна Херцеговина, во близина на селата Поплат и Врсник на околу осум милји (15 км) југо-југоисточно од Мостар. Осум други лица исто така беа во авионот, но никој не го преживеа ударот, што го сруши авионот на три парчиња. Тоа се спушти во област која беше силно минирана за време на Босанската војна од 1990-тите, што значително ги попречи напорите за спасување и закрепнување.
Иако причината за несреќата не е позната, се чини веројатно дека тоа е резултат на контролиран лет на терен, евентуално влошен од наводни грешки направени од контролорите на воздушниот сообраќај на ССБХ на Меѓународниот аеродром Мостар Ортијеш. Пристапот кон пистата на аеродромот 34 беше критикуван од пилотите за тоа што е тешко да се справи, и бидејќи пистата не е опремена со прецизни системи за слетување, особено е предизвик во лоши временски услови. Несреќата не е прва голема воздушна несреќа што уби еден политичар во јужна Херцеговина: на 3 април 1996 година, трговскиот секретар на САД Роналд Браун беше убиен додека беше на пат од Босна кон Хрватска.
По неговата смрт имало погребна држава во нејзина чест и на неговиот гробник е стихот од Библијата „Блажени се миротворците зашто тие ќе бидат наречени синови Божји“.
По неговата смрт неговото семејство го продолжува наследството преку Фондацијата Борис Трајковски.
Многумина сметаат дека претседателот Трајковски загинал под неразјаснети околности, незадоволни од официјалното објаснување дека се работи за грешка на пилотот во авионот. Постојат шпекулации дека тој можеби бил жртва на атентат.
Рејтингот на Трајковски дури беше претседател беше доста низок, но по несреќата што му се случи неговиот углед нагло порасна. Генералното мислење за Трајковски по неговата смрт не е далеку од изјавата што стои на официјалното мрежно место на Меѓународната фондација Борис Трајковски каде се вели:
Антибиотик со широк спектар на дејство
Во оваа група антибиотици се вбројуваат следниве антибиотици:
Хлорамфеникол (Chloramphenicol)
Хлорамфениколот е изолиран од streptomuces venezule во 1947 година, а синтетички е произведен во 1949 година.
Ресорпција, дистрибуција и елеминација
После орално давање брзо се ресорбира од дигестивниот тракт. Лекот може да се даде и и.м. и и.в. По навлегувањето во крвта, се распостранува речиси во сите ткива и течности, вклучуваќи ги и ЦНС. Се елиминира преку урината, а во мала мера и преку жолчката. Индикации : тоа е лек на избор но само за мал број инфекции, како што се: абдоминален тифус, инфекции предизвикани од Хемофилус инфлуенце (Менингитис,Ларинготрахеитис, како и пневмонии ако не реагираат на ампицилин). Понекогаш при бактериемии предизвикани со грам - бактерии кои се резистентни на другите лекови тешки рикециози, менингокони инфекции ако е човек алергичен на пеницилин. Ретко се користи и во офталмологија.
Несакани дејства
Гадење, повраќање, проливи (кај деца поретко). При подолготрајна употреба (5--10 дена) често настапува алтерација на интесталната флора, поради што може да дојде до пликација при употреба на хлорофеникол е депресија на коскената срж, каде што се нарушува созревањето на цревната крвна лоза со депресија на белата крвна лоза. Ретко може да настапи и апластична анемија. Овој ефект обично не зависи од дозите во кои се користи лекот, но зависи од времетраењето на примањето на лекот.
Токцични дејства кај новородени деца
Поради немање на глукуронска киселина, која учествува во детокситацијата на лекот, кај овие деца се кумулираат големи количества на хлорамфеникол, кое кај овие деца развива гадење, сиво обоена кожа, хипотемиа, шок и колапс. Затоа, треба да се избегнува давање на хлорамфеникол кај мали деца, а ако се дава да не се даваат поголеми дози од 50 мг/кг.
Препарати
Капсули од по 250 мг.
Тетрациклини
Тоа се поголема група антибиотици со широк спектар на дејство кои имаат една заедничка базична структура. Во зависност од тоа, кои радикали се вградени во базичната струкура, постојат повеќе вида тетрациклини, а поважни меѓу нив се следнива : Хлортетрациклин (Chlortetracyllin), Окситетрациклин (Оxytetracyllin),Тетрациклин (Tetracyllin), Метациклин (Methacillin),Доксициклин (Doxycillin) и др. Сите тетрациклини имаат речиси еднаква фармаколошка катактеристики, освен некои од поновите, кои се разликуваат донекаде. Овие разлики ќе бидат нагласени кога ќе се зборува за нив.
Антимикробна активност
Тоа се бактериостатични лекови за голем број микроорганизми, како што се повеќето од грам - бактерии, вклучувајќи ги тука и анаеробните бактерии, рикеции, некои протози ,амеби. Едновремено, тие показуваат завидно антибактриско дејство и против грам + бактерии (коки).
Апсорпција, дистрибуција и елеминација
Земени преку усра довбро се ресорбираат во дигествниот тракт, но доста ирегуларно. Ресорпцијата на овие лекови е послаба во алкална средина, како и во присуство на келатни јони (Ca++, Fe++). Се дистрибутираат речици во сите ткива и телесни течности, но концетрациите во ЦНС и зглобовите се ниски. Посебен афинитет покажуваат спрема коските во раст и забите, поради што забите кај мали деца се обојуваат сиво-жолтеникаво. Се елеминира главно преку жолчката и урината. Концетрациите на овие лекови во жолчката се десетина пати поголеми од оние во крвта. Некои понови тетрациклини (Метациклин, Доксициклин), многу бавно се елеминираат па одржуваат високи концетрации во крвта. Индикации: Тоа се класични антибиотици "со широк спектар на дејство". Ефикасни се при инфекции предизвикани со голем број бактерии, па затоа имаат широка медицинска примена. Тоа се лекови на избор за лекување на колера, инфекции си Микоплазма пулмонум, (Пситакозис). Корисни се при мешање на инфекции во респираторниот систем, особено при синузитиси, бронхитиси и сл. Освен тоа, наоѓаат и примена при инфекции со грам + грам - бактерии, рикеции, пневмониа, инфекции на урината. Дозирање: Постарите тетрациклини како што се тетрациклин, окситетрациклин и хлортетрациклин се даваат по 250 мг на секој  6 часа. При тешки инфекции се даваат 2-3 пати поголеми дози во тек на 3-5 дена. Поновите тетрациклини (Метациклин, Доксициклин) кои се елиминираат побавно од организмот имаат понесигурна орална ресорпција, даваат пониски концентрации во крвта, па според тоа, не се најпогодни за третирање на тешки инфекции. Нивните дози се помали и изнесуваат за Метациклин (Rondomicin) околу 600 мг на ден додека за Доксициклин (Vibramycin) изнесуваат 100 до 200 мг на ден. Сите овие лекови не треба да се даваат заедно со антацидни средства бидејќи им се намалува дејството.
Нескани дејства
Алергични реакции (треска, кожен осип и сл) се сосема ретки. Гадење, повраќање, проливи се почести несакани дејства. По неколкудневна употреба, тие ја менуваат интестиналната флора, поради што може да настанат функционални нарушувања, појава на кандида, стафикокен ентероколит со шок и смрт. При друг вид на токсични дејства, кои можат да се јават ако тетрициклините се користат во последните три месеци од гравидитетот и по раѓањето доаѓа до сиво-кафеаво обојување на детските заби. Тетрациклините кај извесен број пациенти можат да доведат до оштетување на црниот дроб, особено за време на гравидитет, при луѓе со веќе оштетен црн дроб, како и при давање на големи дози и.в. До оштетување на бубрезите доаѓа малку поретко. Претерана употреба на тетрациклините за некои лесни заболувања, доведува до појава на резистенција спрема овие лекови. Така на пр. пневмококите и стрептококите од групата А сега често се резистентни. Оваа резистенција е особено честоа во болничките инструкции (стафилкоки, псевдомонас).
Шлески универзитет
Шлески универзитет (Uniwersytet Śląski w Katowicach) е автономен, државен универзитет во Катовице, Полска.
Универзитетот нуди високо образование и простории за истражувања. Нуди програми за додипломски, магистерски и докторски студии.
Дабици (Сопот)
Дабици — археолошко наоѓалиште во атарот на селото Сопот, Македонија. Наоѓалиштето претставува тумули од железно време.
Риболита
Риболита  — супа од тоскански леб, панада, каша или пијалак направен со леб и зеленчук, често од остатоци од храна. Има многу варијации, но главните состојки секогаш вклучуваат остатоци од леб, црвен грав, кељ, зелка и евтин зеленчук како морков, грав, блитва, целер, компири и кромид. Неговото име значи „преварено“. Често се пече во глинен сад.
Супата има потекло од село. Првично била направен со загревање (или повторно варење) на преостанатата супа од минестрон или зеленчук од претходниот ден со бајат леб.
Некои извори ја датираат од средниот век кога слугите собирале остатоци од леб натопени со храна од банкетите на феудалците и ги вареле за својата вечера.
Историја
Станува збор за типично „сиромашно“ јадење по потекло од село, чие име произлегува од тоа што селаните готвеле големо количество (особено во петок, затоа што е посно јадење), а потоа го „вареле“ во тава во наредните денови, бидејќи вистинската супа се загрева двапати, инаку би била многу слаба супа од леб и зеленчук (затоа да не се меша со супа од леб).
Првите записи за оваа супа датираат од 1910 година во книгата „Уметноста на готвењето во Италија“ (L'arte cucinaria in Italia) од Алберто Коугне.
Битка кај Маркели (756)
Позадина
Во 755 година завршил подолгиот период на мир меѓу Дунавска Бугарија и Византија. Повод за тоа претставувале големите победи над Арапите од страна на византискиот цар Константин V Копроним. По успехот, тој презел активности за зајакнување на границите со Бугарија. За таа цел во Тракија биле раселени население од Ерменија и Сирија, кои имале воена служба. Хан Кормисош внимателно ги набљудувал активностите на Византија, и изградбата на нови византиски тврдини на границата претставувало нарушување на мирот склучен во 716 година од неговиот претходник Тервел. Бугарските пратеници сакале од Константин да плати данок за новоизградените тврдини. Одбивањето на византискиот цар било проследено со бугарски напад во Тракија. По грабежите на византиските земји, војските на Кормисош пристигнале до околината на Цариград. Крај "Долгиот ѕид" тие биле пречекани и поразени од императорската војска.
Конфликт
Во одговор на бугарската инвазија, во наредната година (756) Константин V Копроним презел голем поход кон Бугарија, на чие чело најверојатно во тоа време се наоѓал Винех. Една војска била испратена со флота од 500 бродови кон Дунав каде нанеле голем пораз на бугарските сили. Самиот император со главните сили заминал во Тракија. Бугарите го пресретнале крај граничната тврдина Маркели (кај денешниот Карнобат).
Антон Рубинштајн
Антон Григорјевич Рубинштајн ( - ), руски клавирски виртуоз и композитор, основач на конзерваториумот во Петроград. Компонираше опери, клавирски композиции, соло песни и друго. Како композитор му припаѓаше на таканаречениот космополитански правец наспроти „Руските петмина“,.
Џано Ветусто
Џано Ветусто — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Софиски универзитет „Св. Климент Охридски“
Историја
На 1 октомври 1888 година многу скромно започнуваат лекции во Историско-филолошкото одделение на Вишиот педагошки курс при Софиската машка гиназија со четворица редовни, тројца вонредни професори и 43 студенти. Во 1889 и 1892 год. се основаат уште два факултета - Физичко-математичкиот и Правниот. По неколку месеци е преименуван во Вишо училиште, а во 1904 г. - во универзитет. Прв негов ректор е познатиот бугарски јазичар Александар Теодоров-Балан.
Структура
Денес СУ има 15 факултети и 3 одделенија.
Цихов
Цихов (Zichow) — општина во округот Укермарк, во Бранденбург, Германија.
679
679 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 679 година од новата ера, 679. од првиот милениум, 79. од VII век и последна од 670-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6187 и 6188 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5429 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4439 и 4440 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1432.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 679 година се протега во 3315 и 3316, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3375 и 3376 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1222. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 59 и 60 исламска година.
Список на државни водачи во 1142 година
Ова е список на државни водачи во 142 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
УЕФА Лига на шампиони 1996/97
УЕФА Лига на шампиони 1996/95 — петта сезона на најсилното натпреварување на европските фудбалски клубови под името УЕФА Лига на шампиони и 42. сезона од основањето на натпреварувањето.
Финалето било одиграно на 28 мај 1997 година на на Олимпискиот стадион во Минхен, каде што Борусија Дортмунд со резултат 3:1 издвоила победа над Јувентус, бранител на титулата од претходното првенство, со тоа освојувајќи го својот прв трофеј во најсилното европско клупско натпреварување.
Квалификаци
Првите натпревари се одиграле на 7 август, а реванш натпреварите на 21 август 1996 година. Поразените екипи од квалификациите го продолжувале својот настап во првото коло од УЕФА Купот.
Натпреварување по групи
Натпреварувањето по групи се играло од 11 септември до 4 декември 1996 година.
Четвртфинале
Првите натпревари биле одиграни на 5 март, а реванш натпреварите на 19 март 1997 година.
Полуфинале
Првите натпревари биле одиграни на 9 април, а реванш натпреварите на 23 март 1997 година.
Крушиновидни
Крушиновидните (науч. Rhamnales) се ред на дикотиледонски растенија. Според Кронквистовиот систем, во него влегуваат следниве фамилии:
Лејата (Leea) може да се вброи во фамилијата Лози. Денес Крушините повеќе не се сметаат за блиски сродници со другите фамилии, па затоа поновите системи ги ставаат во Розовидните (Rosales). Така редот станува Лозовидни (Vitales).
Франческо Камусо
Франческо Камусо (Francesco Camusso; — ) — италијански професионален друмски велосипедист.
Камусо се смета за најдобрите италијански искачувачи. Во неговата втора професионална сезона ја освоил Џиро д’Италија 1931. Следната година освоил етапа на Тур де Франс 1932, при што завршил трет.
Починал во Торино во 1995 година.
Кристијан Јанк
Кристијан Јанк (германски: Christian Jank) бил германски архитект и проектант на замокот на баварскиот крал Лудвиг II наречен Нојшванштајн. Бил најмен и од Рихард Вагнер, близок пријател на Лудвиг, и станал сценограф и личен уметник на кралот, правејќи нацрти за замокот. Јанк исто така го осмислил и планирал Фалкештајнскиот замок, но Лудвиг не можел да си ја дозволи и оваа екстраваганција.
Агостињо Нето
Антонио Агостињо Нето ( -, ) — анголски политичар, поет и публицист, еден од најистакнатите водачи на анголскиот народ во борбата против португалските колонизатори.
Од 1962 година Агостињо Нето е претседател на Народното движење за солободување на Ангола, а од прогласувањето на независноста во 1975 година претседател на Народна Република Ангола и врховен командант на вооружените сили.
Ирена Ристиќ
Ирена Ристиќ (родена во на ) — македонска театарска, телевизиска и филмска глумица.
Филмoграфија
Ристиќ ги остварила филмските улоги:
NGC 2362
Откривање
Телото е откриено во 1654 година од страна на Џовани Батиста Ходиерна, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од - cm.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2362 е од видот I3p. Видливиот сјај со голо око изнесува 3,8 m. NGC 2362 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 18 м 41,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 24° 57' 15".
Други поделби
Проучување на NGC 2362 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 319; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6541. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 656.
Македонски јазик (списание)
„Македонски јазик“ е научно списание за македонскиот јазик, македонистиката и развојот на македонскиот јазик кое денес го издава Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“ при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, Македонија. Списанието излегува периодично, најчесто еднаш годишно што опфаќа теми за целата македонистика од тековната година со научни трудови од светки реномирани македонисти.
Развој
Научното списание „Македонски јазик“, кое опстојува повеќе од половина век, започнало да излегува како месечен билтен на Катедрата за македонски јазик при Филозофскиот факултет во Скопје, во јануари 1950 година. Иницијативата потекнала од шефот на Катедрата професорот Блаже Конески. Првиот уреднички состав на билтенот бил составен од Блаже Конески, Крум Тошев, Божо Видоески и Радмила Угринова - Скаловска. Скромноста и самокритичноста на редакцијата се гледала не само во определбата како билтен, туку и во неговиот обем – еден и пол печатарски табак или 24-25 печатени страници, со прилично мал формат, што многу брзо се покажа недоволно во однос на интересот за соработка во него. Изданието имало за цел да ги објавува трудовите од областа на македонскиот јазик, кои најмногу третираа правописни, лексички и други прашања.
Уште во првите броеви во билтенот си најдоа место и сериозни научни трудови на Б. Конески и К. Тошев, како и на многу други личности кои професионално и по образованост беа поврзани со јазична проблематика и оставиле длабока трага во македонистиката од тоа време. Се третирале и прашања од дијалектологијата и дијалектолошки истражувања. Така „Македонски јазик“ како билтен на Катедрата за македонски јазик набргу станало списание на Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“ во Скопје, низ кое најдобро може сè до денес да се следи развојот и растот на македонската наука за јазикот.
Рум
Рум претставува дестилиран алкохолен пијалак од производи од шеќерната трска, првенствено меласата. Румот може да се пие чист или помешан и се користи во десерните сосови и за други јадења.
Историја
Румот како пијалак е првпат споменат во документите од Барбадос во 1650 година. Румот играл улога во трговијата со робови: робовите во Африка биле продавани во Западна Индија за меласа, меласата се произведувала во рум во Нова Англија и румот потоа бил продаван во Африка за многу повеќе робови. Британските морнари добивале редовни следувања рум до 80-тите години на XX век.
Видови рум и нивно добивање
Двата главни типа - светол и темен рум, се продаваат на пазарот. Свелиот рум, традиционално од Порторико и Куба, произведен е со култивиран квасец, кој се дестилира со непрекинат технолошки процес во садови, пред да се помеша и складира да созрее (остари) четири години. Посилниот темен рум, традиционално од Јамајка, за кого се користат спорите на квасецот од воздухот и се дестилираат во едноставни казани пред да се помеша и да се складира да созрева пет години.
Космос-686
Космос-686 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 26 септември 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-686 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 461 км, а најмалото на 266.
Јилмаз Гинеј
Јилмаз Гинеј ( -, ), турски синеаст и писател, еден од најталентираните светски филмски творци.
IC 934
IC 934 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 934 се споменува и како NGC 7374B, MCG 2-58-6, CGCG 430-5, IRAS 22435+1035, ARAK 565, KCPG 572A.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 934 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. IC 934 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 45 м 59,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 52' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на IC 934 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69675.
Список на државни водачи во 858 година
Ова е список на државни водачи во 58 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Грамцов
Грамцов (Gramzow) — општина во округот Укермарк, во Бранденбург, Германија. Грамцов претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Лујџи Маркизио
Лујџи Маркизио (Luigi Marchisio; — ) — италијански професионален друмски велосипедист.
Врвот на својата кариера му била победата на Џиро д’Италија 1930, најмлад победник на времето (подоцна надминат само од Фаусто Копи со победата во 1940 година). Маркизио бил исто така трет на Џиро д’Италија 1931, но подоцна немал забележително резултати. Се повлекол во 1936 година.
Починал во 1992 година.
Институт за вселенски истражувања во Бугарија
Бугарскиот институт за вселенски истражувања (Институт за космически изследвания, ИКИ), е бугарски државен институт кој се занимава со истражувањето на вселената. Основан е во 1969 и е еден од најстарите светски вселенски институти.
Во 1972 беше лансиран P-1 кој е првиот бугарски објект лансиран во вселената.
Лоенгрин (опера)
Лоенгрин е романтична опера од германскиот композитор Рихард Вагнер. Премиерата била на 28 август 1850 година во Вајмар. Тоа беше спроведено од страна на Франк Листа. Операта била голем успех, иако Вагнер не присуствувал на премиерата. По Мајското востание во Дрезден во 1849 година, Вагнер бил присилен да бега од Германија и се преселил во Цирих. Тој испрати партитури на неговиот добар пријател Франц Лист, барајќи од него да ја изведе операта во Германија, што тоа и го направил. Опера била изведена на годишнината од раѓањето на Гете.
Чин 1
Брегот на Шилд. Хералд го најавува доаѓањето на кралот Хенри, кој собира војници низ цела Германија. Фридрих се однесува на царот и рекол дека по смртта на војводата од Брабант, тој го презел старателството над децата на војводата - Елса и Готфрид, кои наскоро исчезнале. Фридрих ја обвинува Елса дека го убила својот брат и самиот бара потврда на властите, особено бидејќи неговата сопруга Ортруда доаѓа од клан што некогаш владееше во оваа област. Елса се појавува, таа е оправдана, но таа се однесува чудно и сонува за витезот што и се јавил во сон. Се назначува "Божјиот суд". Елса е сигурна дека витезот што го испратил Бог ќе се појави за да ја заштити. Хералд прашува дали има некој кој сака да зборува наместо Елса на суд. Кога нема надеж, на реката се појавува ланец кој го привлекува лебед, а во него е непознат витез (Лохенгрин). Тој е подготвен да се повлече со Елса и ги прашува рацете, под услов таа никогаш да не праша што е тој и од каде. Има двобој во кој Лохенгрин го победи Фредерик, но му дава живот.
Чин 2
Фредерик жали за загубата на неговата чест и ја обвинува Ортуда дека таа го направила лажното обвинение над Елса, додека невината Елса тоа го покажува пред Божјиот суд. Ортуда го обвинува за кукавичлук и рекла дека Лоенгрин не е Бог, и гатала која ќе исчезне ако го лиши од дури и најмалиот дел од телото. Неопходно е да се убеди Елса да побара од херој на неговото потекло, тогаш тој ќе изгуби моќта и честа на Фридрих ќе бидат вратена. На балконот се појавува Елса, вљубена во нејзината среќа. Ортруда се преправа дека се покаја и го постигнува сочувството на Елса, што ја води во нејзината свита. Ортруда се обидува да ги посее сомнежите на девојката за нејзиниот свршеник. Утро. Хералд најавува протерување на Фредерик од свадбата на Елса и Лохенгрин, кој утре мора да води воен поход. Четири благородници се незадоволни што тие мора да одат на кампување, но  Фредрик успева да ги придобие на своја страна. Поворката на Елса се приближува до катедралата. Ортуда одеднаш го блокира преминот и од неа бара супериорност врз основа на тоа што доаѓа од почитувано семејство. кој е нејзиниот свршеник. По појавата на кралот и Лохенгрин, Ортруда е принудена да се повлече. Потоа се појавува Терамунд, тој успева да ги повика огорчените луѓе на внимание. Фридрих го обвинува Лохенгрин за вештерство, но обвинението е отфрлено. Поворката влегува во катедралата. И покрај враќањето на редот, душата на Елса е во сомнеж.
Чин 3
Се слави свадбата на Елса и Лохенгрин. Хорот ги прославува младенците. Кога гостите ќе заминат, Елса ги изразува сомнежите за Лохенгрин. Убедувањето во неговото високо потекло ја исплаши уште повеќе - се плаши дека еден ден ќе ја остави и ќе се врати во својата земја. На крајот, Елса директно му поставува фатално прашање. Во овој момент, Фридрих се појавува со своите соучесници и го напаѓа Лохенгрин, но Лохенгрин го убива. Утро. Со многу луѓе, Лохенгрин го информира кралот дека нема да може да го води маршот. Тој е принуден да каже за неговото потекло - тој е еден од витезите на Грајл. Откако Елса го скрши ветувањето и покажа неверување, тој мора да ја напушти. Лохенгрин вели дека ако може да остане барем една година, нејзиниот брат ќе се врати кај Елса. Лебедот се приближува со лажек. Ортруда, уверена во нејзината победа, објавила дека овој лебед е Готфрид. По молитвата на Лохенгрин, лебедот добива човечки изглед пред истекот на мандатот. Грчкиот витез заминува. Елса умира од тага.
Кале (Сопот)
Кале — археолошко наоѓалиште во атарот на селото Сопот, Македонија. Наоѓалиштето претставува градиште - кастел со подградие од римското и доцноантичкото време.
На 1 км западно од селото, на јужниот дел на Таорска Клисура, на карпест врв со зарамнето плато и со димензии од 60 x 75 м се гледаат остатоци од одбранбен бедем граден од камен и варов малтер. Во внатрешноста на тврдината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал..
Три летни дена
„Три летни дена“ (српски: Три летња дана) — филм на режисерката Мирјана Вукомановиќ од 1997 година. Главните улоги ги играат: Славко Штимац, Срѓан Тодоровиќ, Мирјана Јоковиќ и Милена Дравиќ.
Синопсис
Филмот претставува трагикомична приказна за двајца поранешни борци од Босна и од Хрватска, кои по војните и распадот на Југославија преживуваат во Белград, работејќи слабо платени работи и снаоѓајќи се на разни начини. Исто така, филмот претставува слика на распадот на општеството во кое некогашните примерни граѓани од средната класа станале бездомници, криминалците стекнуваат истакната положба во општеството, а младинките стануваат наркоманки и проститутки.
Јерихов (округ)
Јериховер Ланд (Jerichower Land) — округ во североисточниот дел на Саксонија-Анхалт, Германија. Соседни окрузи се (од југ надесно) Анхалт-Битерфелд, Залцланд, слободниот округ Магдебург, Берде, Штендал и окрузите Хафеланд и Потсдам-Мителмарк во Бранденбург.
Историја
Во 1816, површината на округот станала дел од пруската Провинција Саксонија и била поделена административна во три окрузи, Јерихов I, Јерихов II и Цизар. Округот Цизар бил додаден на Јерихов I во 1826.
По Втората светска воја, окрузите биле изменети. Некои површини на двата окрузи биле додадени на соседните окрузи Хафелберг, Ратенов, Бранденбург, Лобург и Цербст. Двата окрузи биле исто така преименувани по нивните административни седишта, така Јерихов I станал Округ Бург, а Јерихов II станал Округ Гентин. Во 1952, округот Бург бил поделен на два дела. Меѓутоа, во 1957, округот Лобург бил споен со округот Бург.
Во 1994, двата окрузи Бург и Гентин биле споени и го прифатиле историското име Јерихов. Во 2007, 6 општини од поранешниот округ Анхалт-Цербст (Хобек, Лобург, Либс, Предел, Розијан и Швајниц) биле додадени на округот Јерихов.
Името на округот потекнува од градот Јерихов, име кое се поврзува со раното доселување на словенските племиња. Не е поврзано со името на градот Ерихон (герм. Jericho) на Блискиот Исток.
Географија
Главни водотеци во округот се реките Елба, Еле, Иле и Нуте, како и каналот Елба-Хафел.
Грб
Вертикалните линии во левата половина на грбот го симболизираат Каналот Елба-Хафел, додека жеравот во десната половина ја симболизира природата на округот. Жеравите се чести птици во округот.
Градови и општини
Округот Јерихов се состои од следниве административни единици:
Ирис бенаценсис
Ирис бенаценсис претставува растителен вид од родот Iris, исто така е во подродот Iris. Тоа е ризоматозен повеќегодишно растение, од Италија. Тоа има слична големина на лисја и стебло, и сино-виолетови засенчени цветови, кои имаат бела, сина и жолта брада. Некогаш било класифицирано како синоним за Iris aphylla, пред да биде повторно класифицирано како вид сам по себе, иако некои извори сè уште го нарекуваат синоним. Се одгледува како украсно растение во умерените предели.
Опис
Таа е слична во форма на Iris aphylla, но се разликува во форма на цвет.
Има витки и притаени ризоми.
Бомба
Бомба — експлозивно оружје кое ја користи егзотермичната реакција на експлозивен материјал за да обезбеди исклучително ненадејно и насилно ослободување на енергија. Детонациите нанесуваат штета главно преку механички стрес што се пренесува преку земјата и атмосферата, влијанието и продирањето на проектили под притисок, оштетување на притисокот и ефекти генерирани од експлозија. Бомбите биле во употреба уште од 11 век во династијата Сонг во Кина.
Изразот „бомба“ обично не се користи за експлозивните направи што се користат за цивилни цели, како што се градежништвото или рударството, иако луѓето што ги користат овие уреди понекогаш ги нарекуваат „бомба“. Воената употреба на изразот „бомба“ обично се однесува на ненадејно оружје кое најчесто се користи од страна на воздушните сили и поморското воздухопловство. Други воени експлозивни оружја, кои не се класифицирани како „бомби“, вклучуваат гранати, торпеда (користени во вода), боеви глави на проектили или мини.
Ирис бенаценсис
Опис
Листовите можат да пораснат и до помалку од 30 цм долго.
Има тенко стебло кое може да порасне и до 30цм висок, стеблото е само подолго од листовите.
Стеблото има lanceolate spathes (лисја од цветната пупка), кои се затемнети со виолетова боја. Имаат (страшни) мембранозни врвови, кога растенијата цветаат.
Стеблата држат завршни (врвот на стеблото) цвеќиња, кои цветаат во почетокот на сезоната, помеѓу мај и јуни.
Има периантна цевка е 3-4цм долго.
Има пократки прашници од филаменти, со син полен. Има и стилски краци кои се 3-4цм долги, со гребени во делтоидна форма.
Откако ирисот ќе процвета, произведува капсула од семе и семиња, кои не се опишани.
Генетика
Во 1956 година била извршена кариотипска анализа на 40 видови ирис, кои припаѓаат на подродовите Eupogoniris и Pogoniris. Откриле дека видовите џуџе со 40 хромозоми, како што е Iris benacensis, имаат во својот соматски комплемент 16 хромозоми морфолошки многу слични на оние на Iris pseudopumila.
Во 2008 година, била спроведена генетска и морфолошка студија на популациите на афила на ирисот во Италија. Некои популации (во Пиемонте ) биле повторно класифицирани како Iris perrieri и растенијата означени како Iris benacensis не биле ниту Iris perrieri или Iris aphylla.
Во 2012 година била спроведена студија за флората на Италија, користејќи ги вредностите на индикаторот на Еленберг.
Бидејќи повеќето ириси се диплоидни, имаат две групи на хромозоми, ова може да се користи за да се идентификуваат хибридите и да се класифицираат групите.Има број на хромозоми: 2n=40.
Таксономијата
Примерок бил собран од страна на Антон Кернер фон Марилаун во 1887 година во јужен Тирол, Италија.
Примерок од хербариум бил собран во Трентино-Алто Адиџе, Италија, од (колекторот) Антон Кернер фон Марилаун.
Тоа било опишано од А.Керн' во Виена Виена, (Verh. Zool. - Бот. Гес. Виена) на страница 649 во 1887 година. Во 1892 година, тогаш било нашироко објавен од Стапф. во „Handbook of the Irideae“ во Лондон, (Handb. Ирид. ) Vol.35.
Подоцна бил рекласифициран како синоним за ирис афила, од Вилијам Рикатсон Дајкс.
Исто така се сметало дека е вклучен и како подвид на Ирис ценгиалти.
Пред повторно да биде одвоен како вид сам по себе во 2008 година.
Не е потврдено од Министерството за земјоделство на Соединетите Американски Држави и Службата за земјоделско истражување заклучно со 9 септември 2015 година.
Таа е наведена во Енциклопедијата на животот.
Опсег
Ова растение се наоѓа во Италија, во рамките на провинциите Јужен Тирол, и Комо
Го има и во близина на Лаго ди Гарда (или езерото Гарда) и планината Брионе, (во близина на градот Рива дел Гарда) и планината Ценгијалти.
Живеалиште
Расте на варовнички (кои содржат вар или креда) карпи.
Може да се најдат на надморска височина до 1000 метри надморска височина.
Конзервација
Трианголо лариано во провинцијата Комо, Италија има „Список за заштитена флора“ од 24 јули 2008 година во Анекс C1 е Iris pallida, Iris pseudacorus и Iris sibirica. На Анекс C2 е Iris benacensis и Iris graminea.
Некои примероци може да се најдат во областа на природата во близина на Ларго ди Гардо, која ги вклучува планините Ценгијалти и планината Брионе.
Одгледување
Тој е отпорен на USDA зона 8.
Потребни се услови и температури со средна до висока светлина
Се смета дека е лесен за одгледување, и достоен да се одгледува (се користи во градината). достоен за одгледување
Примерок од хербариум може да се најде на Универзитетот во Виена, Австрија во рамките на „Институтот за ботаника“.
Токсичност
Како и многу други ириси, повеќето делови од растението се отровни (ризом и лисја), а ако погрешно се проголтаат може да предизвикаат болки во стомакот и повраќање. Ракувањето со растението може да предизвика иритација на кожата или алергиска реакција.
Список на државни водачи во 1141 година
Ова е список на државни водачи во 141 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Лазаристи
Лазаристите во Македонија биле членови на Лазаристичката мисија, основана во Истанбул во 1776 г. со цел да се пропагира католичката вера меѓу православното население на Отоманското Царство. Лазаристите ја ширеле и идејата за унија со католичката црква. Во Македонија основале мисии во Солун (1854) и во Битола (1856), при што и била изградена католичката црква „Пресвето Срце Исусово“ и бил основан црковен хор. Лазаристичкото училиште на француски јазик, субвенционирано од француската влада, стекнало особено голема популарност.
Идејата за создавање на Лазаристичка мисија потекнува од Св. Винсент де Пол за време на неговата служба како капелан на богатото семејство на Гонди во почетокот на XVII век. Двата главни проблеми на црквата во Франција во тоа време, Свети Винсент ги сметал за ниското ниво на образование и религиозноста меѓу најсиромашните сегменти на општеството, особено на селаните, како и ниското ниво на образование и побожност помеѓу свештенството. Решавање на овие два проблеми и станува главна задача на овој католички ред создаден во 1624.
NGC 4585
NGC 4585 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4585 се споменува и како MCG 5-30-42, CGCG 159-37, IRAS 12357+2912.
Откривање
Објектот е откриен на 21 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4585 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4585 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 4585 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42215. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1992. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 64.
Величание
Величание (црковнословенски величание, грчки, „зголемување“, „она што зголемува“; ) — посебна химна што се користи во Источната православна црква и оние источнокатолички цркви кои го следат византискиот обред. Во зависност од месната литургиска традиција, оваа химна може да биде една од неколкуте.
Утрена
Во словенската традиција, величание е стих што се пее на крајот од полиелеос на поголеми празници во чест на светец или сведенот што се празнува. Стихот обично започнува со зборовите: „Го величиме, те величаме...“, а конкретно се споменува името на светителот или празникот.
Стихот прво го пее свештенството, а потоа го повторуваат певците. Певците потоа пеат голем број соодветни стихови од псалмите, пеејќи го величанието помеѓу секој од нив. За време на ова пеење, постариот свештеник и ѓаконот вршат целосно катнување на црквата. На крајот свештенството повторно го пее величанието.
Во грчката традиција, псалмските стихови се користат сами (без величание) и се нарекуваат еклогарион.
Литургија
Во грчката практика, величанието е кратка химна за светецот на денот или празникот што се пее по „Меѓу првите...“ на Божествената литургија. Овој тип на величание се користи и за време на други служби, како што е параклис.