cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Софизам
Софистите биле идеолози на робовладетелската демократија во 5 век п.н.е. Тие се јавиле да ја задоволат потребата на образование на демосот. Тие биле платени патувачки учители, мудреци кои своето знаење од разни науки и вештини ги ставиле на располагање на секој оној што имал пари да им плати. Како педагози и енциклопедисти, тие ги популаризирале научните и културните достигнувања од своето време. Со своето учење, тие ги подготвувале луѓето „правилно да мислат, работат и говорат“. Тие особено ја ценеле и развивале говорничката вештина (реториката) и способноста да ги подучуваат слободните граѓани: тие да можат добро да ја изразуваат својата мисла, убаво да ја накитат и со тоа да влијаат врз умот и срцата на слушателите и да ги придобијат за себе. Софистите се јавувале како реакција на догматската космолошка мисла која, како што укажувале, се покажала мноштвена и со тоа подложна на сомневање. Во основа, нивните сфаќања биле субјективистички, а кон религијата се однесувале со скептицизам. Според Хегел, тие биле првите старогрчки просветители. Меѓутоа, со текот на времето, софистиката преминала во еден вид надмудрување и во вештина на убедување по секоја цена, дури и со помош на лукавство. Оттука уште од времето на Платон, а особено на Аристотел, зборот „софист“ значел човек кој се служи со софизми, т.е. со лажни докази.
Јордан Хаџи Константинов-Џинот
Јордан Хаџи Константинов-Џинот — македонски просветител (еден од зачетниците на просветителството во Македонија), роден кон крајот на 1821 или на почетокот на 1822 година, во Велес на Прцорек (познато велешко маало), на левата страна на Вардар.
Живот и работен век
По завршувањето на ќелијните школи во родниот град, Јордан своето школување го продолжил во Самоков и Солун. Работата како учител во Велес ја започнува во 1838 година кога отпочнува со реализирање на идејата за воведување на народен македонски јазик во училиштата. Покрај воведувањето на народниот македонски јазик во училиштата Џинот е заслужен и за осовременувањето на наставата, бидејќи вовел нови предмети. Со тоа учениците покрај тоа што добивале знаења за свештени лица, со новите предмети внесени од Хаџи Константинов, учениците се здобивале и со знаења кои подоцна со успех ги применувале во трговијата и занаетчиството. Училиштето во Велес се наоѓало во црква во која клисар бил неговиот татко. По несогласувањата со гркоманско настроените градски големци околу употребата на народниот македонски јазик во наставата, тој бил протеран од Велес. По протерувањето од и затворањето на неговото училиште во Велес, Хаџи Константинов патувал во Солун, Света Гора, Србија и Влашко. Во 1848 година заминал на работа како учител во Скопје во познатата скопска црква Света Богородица каде останал 10 години. Во Скопје како учител бил повикан од побогати трговци од македонска националност како Константин Икономов, браќата Попови, Кочови, Зафир Малев и други угледни граѓани од Пајко Маало, за што бил плаќан со годишна плата. За време на својот престој во Скопје, Џинот ги извршил и првите метеоролошки мерења на времето во Македонија. Од Скопје на големо незадоволство на македонското население бил истеран од турските власти кои биле потплатени од гркоманските фамилии и свештеници. Интензивно работел на организирање приредби и училишни претстави, соработувал со „Цариградски весник“, ги интензивирал врските и преписките со разни културни установи, а особено во Русија. Неговата развиена просветителска дејност предизвикала прогони од власта и губење на работата. Учителствувал и во Прилеп од каде исто така бил протеран поради жестоките судири со фанариотите, а од Западна Македонија собирал стари книжевно-историски документи. По прогонот од Прилеп, кратко време учителствувал и во селото Ваташа во ќелијните училишта во Моклишиот и Полошкиот манастир. Од 1860 до 1866 година бил прогонет на 101 година робија во Мала Азија, која со помош на негови пријатели се смалила до 3 години и каде го изгубил едното око. Сите години по враќањето ги поминал во родниот Велес. Умрел на 29 август 1882 година. Неговиот гроб се наоѓа во дворот на црквата „Св. Спас“.
Дела
Јордан Хаџи-Константинов-Џинот четири децении работел на воведување на просвета на народен јазик како писател и сестран творец од областа на културата. Прво дело му е „Таблица перваја“ внесена во употреба во 1845 година, кое служело како учебно помагало при основното описменување на учениците. Составил две збирки на афоризми. Во првата збирка сите афоризми почнуваат со зборот „човек“, а втората содржи 34 мисли за човекот, животот и светот. Џинот две децении пишувал стихови за одредени поводи и потреби. Во нив ги воспевал образованието, просветата, убавината, слободата, патриотските чувства и сопствената биографија. Негови дела се: „Плач на скопското училиште многотрудное” (објавена во „Цариградски весник“ во 1851 година) во која се зборува за неговите напори за отворање на училишта и борбата со гркоманските свештеници и чорбаџии; „Дионис Вакхо” ; „Труд ми е името”, која е вистинска апотеоза на трудот; „Рај божји”; „Аврора” во која се воспеваат патриотските чувства и патриотската функција на просветата; „Крај реката Вардар” и „Горка чаша кнеза Лазара последна тајна вечера”, која е една од најдолгите песни во Македонија од овој книжевен период. Драмските обиди на Џинот се првите од овој вид во македонската книжевност. Нив ги изведувале неговите ученици од Скопското училиште во дворот на црквата Света Богородица. Тоа се „Миневра и девет музи”, „Разговор или прави человек”, „Училиште и учение”, „Басна”, „Сербија шетаетсја в земел своих”. Првите четири од наведените драмски обиди отпечатени се во „Цариградски весник”, а во драмите „Минерва и девет музи“ и „Сербија шетаетсја в земел своих“ ја изразуваат неговата идеја дека ослободувањето од долговековното турско ропство и од духовното туторство на грчката црква лежи во македонското национално единство и слободната соработка на словенските земји. Џинот исто така се занимавал и со преведувачка дејност, со собирање на народни умотворби и лексички материјал. Намерата да издаде повеќе јазичен речник не успеал да ја реализира. Џинот е првиот македонски драмски писател и просветител заедно со Кирил Пејчиновиќ и Јоаким Крчовски.
Адијабатски процес
Адијабатски процес е процес кај кој размената на топлината на системот со надворешната средина е занемарлива. Адијабатските процеси реално не можат да се постигнат затоа што секогаш мора да постои макар и мала размена топлина со надворешната средина, за што говори и самиот назив на процесот, што би можел да се преведе како невозможен. За да бидат намалени топлинските загуби, овие процеси мораат да се одвиваат многу брзо.
Адијабата
Адијабатскиот процес на идеален гас може графички да се прикаже со адијабата. На дијаграмот pV адијабатата има сличен облик како и изотермата, но е пострмна.
При адијабатскиот процес на идеален гас важи реалцијата:, каде што k е Поасонов број, кој се дефинира како , каде што C_p е моларен топлински капацитет при постојан притисок, а C_v е моларен топлотен капацитет при постојан волумен. Користејќи ја формулата за состојба на идеален гас може да се дојде и до други врски меѓу основните параметри што ја карактеризираат состојбата на идеалниот гас. Така, се изведуваат врските и
Поасонов број
Поасоновиот број има различни вредности за различни гасови, во зависност од тоа колку атоми се содржани во нивната молекула. За едноатомските гасови тој износи 5/3, а за двоатомските 7/5.
Вакен
Вакен (Wacken) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Анри I
{| align=right Анри I (роден на 4 мај 1008 во Ремс - починал на 4 август 1060 во Витри-ен-Брие) бил крал на Франција од Капетинската династија. Тој бил син на кралот Робер II Побожниот. Бил крунисан во 1027 година, кога неговиот татко сè уште бил жив, со цел да се осигура неговото наследство
Теиде
Теиде (Teide) — вулкан се наоѓа на островот Тенерифе на (Канарските Острови, Шпанија). Со висина од 3718 метри надморска височина, а повеќе од 7.000 метри над океанот, е највисокиот врв во Шпанија, било површината во Атлантскиот Океан и трет по големина вулкан на Земјата од својата основа. Дел од националниот парк Теиде, исто така е прогласен за светско културно наследство на УНЕСКО во 2007 година. Теиде е најпосетуваното чудо на природата во Шпанија, најпосетуваниот национален парк во Шпанија и Европа – до 2015 – деветтото најпосетувано место во светот, со околу 3 милиони посетители годишно. Во 2016, вулканот бил посетен од 4,079,823 посетители и туристи со што бил забележан историски рекорд. Голема меѓународна астрономска опсерваторија се наоѓа на падините на планината.
Име
Пред шпанската колонизација на Тенерифе во 1496, месните жители Гванчи вулканот го нарекувале Ечејде, кој во нивната легенда се однесувал на моќниот лик кој излегува од вулканот, кој се претвора во пекол. Современиот шпански назив за вулканот е Ел Пико дел Теиде.
Легенди
Теиде е света планина за домородните Гванчи, па затоа се смета за митолошка планина, исто како што е Олимп за античките Грци. Според легендата, Гвајота (ѓаволот) го грабнал Махек (бог на светлината и сонцето) и го затворил во внатрешноста на вулканот, правејќи темнина во светот. Гванчите го молеле нивниот врховен бог Ачаман за милост, па тој се борел со Гвајота, го ослободил Махек од утробата на планината и го затнал кратерот со Гвајота. Легендата вели дека од тогаш, Гвајота останал затворен во Теиде. Кога се оди на Теиде за време на ерупција, Гванчите палат огнови за да го плашат Гвајота. Гвајота често е претставен како црно куче, придружен со неговите домаќини демони (Тибичена).
Гванчите, исто така, верувале дека Теиде го држи небото. Многу места во планините содржат остатоци од камени алатки и керамика. Тие се толкувале како ритуални дарови против влијанието на злите духови, како и оние направени од страна на Берберите од Кабили. Гванчите верувале дека планината е место каде што се сместени силите на злото и врховниот лик на злото, Гвајота.
Одликите на Гвајота се слични на оние на другите моќни божества кои живеат во вулкани, како што е божицата Пеле од хавајската митологија, која живее во вулканот Килауеја и која локалните Хавајци ја сметаат одговорна за ерупција на вулканот.
Формирање
Стратовулканите Теиде и Пико Виејо (Стар Врв, макар што тој е помлад од Теиде) се најскорешни центри на активност на вулканскиот остров Тенерифе, којшто е најголем (2058км2) и највисок (3718м) од сите Канарски Острови. Вулканот има сложена вулканска историја. Формирањето на островот и развојот на тековниот вулкан Теиде се одвивал во пет етапи прикажани на сликата десно.
Прва етапа
Исто како другите Канарски Острови и воглавно повеќето вулкански океански острови, Тенерифе настанал со акреција на три големи штитести вулкани, кои се развиле во релативно краток период. Оваа почетна фаза на вулканизам го формирала најголемиот дел од копното на островот Тенерифе. Штитестите вулкани датираат од миоценот и почетокот на плиоценот и се зачувани во три изолирани и длабоко еродирани масиви: Анага (на североисток), Тено (на северозапад) и Роке дел Конде (на југ) Се претпоставува дека секој штит бил формиран за помалку од три милиони години а целиот остров за околу осум милиони години.
Етапа два и три
По почетната млада фаза следел период од 2-3 милиони години на еруптивна инертност и ерозија. Оваа престанок на активноста е типичен за Канарските Острови. Ла Гомера, на пример, во моментов е во оваа фаза. По овој период на инертност, вулканската активност станала концентрирана во две големи зданија: централниот вулкан на Лас Кањадас, и масивот Анага. Вулканот Лас Кањадас во тек на миоценот развил штитести вулкани и достигнал пречник од 40 км со височина од 4500 м.
Четврта фаза
Пред околу 160-220 илјади години врвот на Лас Кањадас I вулканот се срушил, создавајќи ја купата Лас Кањадас (Уканка). Подоцна, нов стратовулкан, Лас Кањадас II, се формирал а потоа катастрофално се распаднал. Друг вулкан, Лас Кањадас III, се формирал во секторот Диего Хернандез. Сите Лас Кањадас вулкани достигнале максимална височина слична на онаа на Теиде (кој понекогаш се нарекува како Лас Кањадас IV).
Постојат две теории за формирањето на купата 16х9 км. Првата наведува дека депресијата е резултат на вертикален колапс на вулканот предизвикан од празнење на плитките магматски комори околу нивото на морето под вулканот Лас Кањадас по големи експлозивни ерупции. Втората теорија е дека купата била формирана со низа на странични гравитациони колапси слични на оние опишани во Хаваи. Докази за втората теорија се пронајдени во морско геолошките студии. .
Историски ерупции
Теиде последен пат избил во 1909 од Ел Чињеро на гребенот Сантјаго. Историски вулканска активност на островот е поврзана со отворите на Сантјаго или северозападниот гребен (Бока Кангрехо во 1492 година, Монтањас Неграс во 1706 Нарицес дел Тједе или Чахора во 1798 година и Ел Чињеро во 1909)  или североисточниот гребен (Фаснија во 1704, Сиете Фуентес и Арафо во 1705). Во 1706, ерупцијата на Монтањас Неграс го уништила градот и главна порта на Гарачико, како и неколку помали села. Историска активност поврзана со стратовулканите Теиде и Пико Виејо се случила во 1798 година од Наричес дел Теиде на западниот крило на Пико Виејо. Еруптивен материјал од Пико Виејо, Монтања Теиде и Монтања Бланка делумно ја исполнуваат купата на Лас Кањадас. Последната експлозивна ерупција која го вклучува централниот вулкански центар бил од Монтања Бланка пред околу 2000 години. Последната ерупција во купата Лас Кањадас се случила во 1798 година од Наричес дел Тиеде или Чахора (Ноздрите на Тиеде) на западното крило на Пико Виејо. Ерупцијата претежно била стромболинска и повеќето од лавата била 'A'ā.
Кристофер Колумбо видел "голем пожар во долината Оротава" кога пловел близу до Тенерифе на своето патување за откривање на Новиот Свет во 1492 година. Ова било толкувано дека тој бил сведок на ерупција таму. Радиометричкото датирање за можни лави покажува дека во 1492 немало ерупција во Оротава, но една се случила од кратерот Бока Кангрејо.
Последната ерупција на врвот на Теиде се случила во 850 година, и оваа ерупција ги произвела "Црните лави" (шпански: Lavas Negras) кои покриваат голем дел од падините на вулканот.
Пред околу 150,000 години, многу поголема експлозивна ерупција се случила, веројатно со вулкански експлозивен индекс 5. Тоа ја создадала купата Лас Кањадас, голема купа на околу 2.000 метри надморска височина, на 16 километри од исток кон запад и 9 километри од север кон југ. Самиот врв на Теиде на 3718 метри и неговиот сестрински стратовулкан Пико Виејо (3134 м) се наоѓаат на северната половина на купата и се добиени од ерупции кои дошле подоцна од оваа праисториска експлозија.
Потенцијални ерупции
Идните ерупции може да вклучуваат пирокластични текови слични на оние коишто се случиле на планината Пеле, Мерапи, Везув, Етна, Суфриер, Унцен и на други места. Во текот на 2003 година имало зголемена сеизмичка активност на вулканот и гребенот се отворил на североисточната падина. Немало еруптивна активност но количество на материјал - веројатно течност - се поместил со проценет обем од ~1011 m3. Таквата активност може да укажува на тоа дека магмата се зголемува, но тоа не секогаш претходи на ерупција. Теиде се смета за структурно нестабилен и неговото северно крило има карактеристичен булбус. На врвот на вулканот има голем број на мали активни фумароли емитуваат сулфур диоксид и други гасови, вклучително и ниските нивоа на водороден сулфид.
Студија од 2009 година заклучува дека Теиде веројатно ќе еруптира силно во иднина и дека неговата структура е слична на онаа на Везув и Етна.
Позначајни искачувања
Во едно издание на 1626, Сер Едмунд Скори, кој веројатно престојувал на островот во првите децении на 17 век, дава опис на Теиде, каде ги бележи соодветни патеки до врвот и ефектите што височината ги предизвикувала кај патниците, што пак укажува на тоа дека вулканот бил пристапен низ разни правци пред 17 век. Во 1715 на англискиот патник Џ.Иденс се искачил на Теиде и своите опсервации ги објавил во весник во Лондон.
За време на експедиција на Килиманџаро, германски авантурист Ханс Хајнрих Јосиф Мејер го посетил Теиде во 1894 за да го набљудува мразот на вулканот. Тој двете планини ги опишал како "двајца кралеви, едниот воздигнувајќи се во океанот а другиот во пустината и степата".
Неодамна во ноември 2017, Гема Хасен Беј стана првата параолимпијка во светот која во инвалидска количка стигнала до 3,000 метри надморска височина туркајќи се на раце. Првично, Гема сакала да стигне до врвот на Теиде но поради временските услови, не можела да ја исполни оваа цел.
Флора и фауна
Падините на Теиде имаат богата минерална почва која поддржува широк спектар на растенијата. Васкуларната флора се состои од 168 растителни видови, од кои 33 се ендемски за Тенерифе.
Боровите шуми на Канарските Острови (Pinus canariensis) и оние со смрека (Juniperus cedrus) се јавуваат на 1000 до 2000 метри надморска височина покривајќи ги средните падини на вулканот а Теидската љубичица (Viola cheiranthifolia) може да се најде само на врвот, со што е цветно растение на најголема височина во Шпанија. Овие растенија се прилагодени на тешките услови на животната средина на вулкан, како што се високата надморска височина, интензивната светлина, екстремните температурни варијации и недостатокот на влага. Цветањето се одвива во доцна пролет или рано лето, во мај и јуни.
Научна примена
Националниот парк Теиде е корисна вулканска референтна точка за проучувања кои се поврзани со Марс поради сличностите во нивните еколошки услови и геолошки формации. Во јуни 2011 година, тим од научници од Велика Британија го посетил паркот заради тестирање на метод за потрага за живот на Марс и барање соодветни места за да ги тестира новите роботски возила во 2012 година.
Пристап
Вулканот и неговата околина, вклучително и на целата територија на купата Лас Кањадас се заштитени и се дел од Националниот парк. Пристапот дотаму е по јавен пат кој води од североисток кон југозапад низ купата. Во паркот има парадор  (хотел) и мала црква. Жичарница води од патот (на 2356 метри) речиси до врвот (на 3555 метри). Во кабината се превезуваат по 38 патници, на секои осум минути. Редиците надминуваат и по два часа во шпицот на сезоната. Пристапот на врвот е ограничен и се бара дозвола за да се искачат последните 200 метри. Бројките обично се ограничени на 200 посетители дневно. Поради надморска височина, воздухот е значително потенок отколку на ниво на морето. Ова може да предизвика луѓе (особено со болести на срцето или белите дробови) да чувствуваат вртоглавица, да развијат височинска болест и во екстремни случаи и да ја изгубат свеста. Единствен лек за тоа е да се вратат на пониски надморски височини и да се аклиматизираат.
Астрономска опсерваторија
Астрономска опсерваторија се наоѓа на падините на планината. Со опсерваторијата  управува Институтот за астрофизика на Канарските Острови. Опсерваторијата, покрај традиционалните оптички ноќновременски телескопи вклучува и сончеви, радио и микробранови телескопи.
Симбол
Теиде е главен симбол на Тенерифе и најсимболичен природен споменик на Канарските Острови. На грбот прикажан е вулканот Теиде од кој извира пламен. Над вулканот се појавува Св. Михаил, светец-заштитник на Тенерифе. Боите на знамето се темносината, што традиционално се идентификува со морето кое го опкружува островот, и белата за белината на снегот што ги покрива планинските врвови на планината Теиде во тек на зимата.
Коко и духовите
Koko и духовите (Koko i duhovi) е хрватски авантуристички филм од 2011 година во режија на Даниел Кушан. Филмот е заснован на детскиот роман со исто име, чиј писател е Иван Кушан, таткото на Даниел Кушан.
Продукција
Развојот на филмот започна во октомври 2010 година како ко-продукција помеѓу ХРТ, Кинорама и Континентал филм.
Продолжение
Филмот беше проследен со комерцијално успешно продолжение во 2013 година, Загонетното момче (хрватски: Zagonetni dječak)
Радомир (град)
За други истоимени места, погледајте Радомир
Радомир — град во Западна Бугарија. Се наоѓа во Перничка област и е во близина на градовите Батановци и Перник. Градот е втор по големина во областа и е административен центар на општина Радомир. Во 2015 година градот имал население од 14 232 жители.
Историја
Радомир бил средновековен град изграден над праисториска, античка населба и некропола. Во 30-те години на 19 век од тука поминува францускиот геолог Ами Буе, кој го опишува Радомир како мало гратче со не повеќе од 2000-3000 жители кое повеќе личало на село. Над плоштадот, кој малку бил навален, се наоѓал конакот на Мјуселим со харемот и неговите градини, опкружени со ѕидови. На самиот плоштад имало добро уредена гостилница, држана од еден Грк од Јанина. Во 1918 година градот Радомир станува центар на Војничкото востание. Оттука на 27 септември 1918 година Бугарија за првпат била прогласена за република.
Надворешни врски
Официјално мрежно место на Општина Радомир
NGC 3421
NGC 3421 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3421 се споменува и како IC 652, MCG -2-28-13, NPM1G -12.0339.
Откривање
Објектот е откриен на 1880 година од страна на Ендрју Ејнсли Комон, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 36 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3421 е од видот Sa/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,6 m/лм2. NGC 3421 има привидни димензии од 1,8' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Наум Бочваров
Наум Бочваров бил деец на ВМОРО.
Животопис
Наум Бочваров е роден во битолското село Цапари во 1880 година. Како млад се приклучил на револуционерната организација. Тој како деец на ВМОРО, учествувал во битолско и ресенско со војводите Давидов и Арсов. Учествувал во битките против Османлиите кај селата Шурленци и Избишта, како и на други места по битолско и ресенско. По предавство кое било направено бил уапсен од Османлиите и лежел во битолскиот затвор.
Грефенхајн
Грефенхајн (Gräfenhain) — општина во округот Гота, во Тирингија, Германија.
Липова
Липова (Lipova) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 2.950 жители.
Демократска партија на Србите во Македонија
Демократска партија на Србите во Македонија или скратено ДПСМ — политичка партија во Македонија која ги застапува интересите на Србите во Македонија.
Историја
Демократска партија на Србите во Македонија е формирана на 16 март 1992 година.
Прв претседател на партијата бил Бора Ристиќ, а по неговата смена на таа функција доаѓа Драгиша Милетиќ. На Третиот конгрес на партијата на 15 декември 2001 година за претседател е избран Иван Стоилковиќ.
На парламентарните избори во 2002 година во коалиција со СДСМ, Демократска партија на Србите во Македонија станува парламентарна партија.
На 5 ноември 2005 година на III-от Конгрес на Демократската партија на Србите во Македонија за претседател на партијата повторно е избран Иван Стоилковиќ.
На Парламентарните избори во 2006 година ДПСМ останува парламентарна партија во опозиција, но заради Бадинтеровото мнозинство останува важен политички фактор во политичкиот живот во Република Македонија.
На вонредните парламентарни избори во 2008 година во коалиција со ВМРО-ДПМНЕ, повторно освојува пратеничко место во парламентот.
15. 11. 2009. на IV-от Конгрес на Демократската партија на Србите во Македонија за претседател на партијата повторно е избран Иван Стоилковиќ. На последниот V-ти Конгрес на Партијата одржан на 9 ноември 2013 година, Иван Стоилковиќ по третпат е избран за претседател на Демократската партија на Србите во Македонија.
Црква „Вознесение Христово“ - Корешница
Вознесение Христово (или Свети Спас) — главна селска црква во демиркапиското село Корешница, Македонија.
Демократска партија на Србите во Македонија
Историја
Партијата останала во коалицијата предводена од ВМРО-ДПМНЕ и на парламентарните избори во 2011, 2014 и 2016. На сите избори освоила еден пратенички мандат.
Остварени цели
ДПСМ има постигнато голем успех во остварувањето на правата за зачувување на националниот, јазичниот, културниот, верскиот и традиционалниот идентитет на Србите во Македонија.
Црква „Вознесение Христово“ - Корешница
Црквата се наоѓа по последните куќи во селото, веднаш над селската џамија, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Местоположба
Црквата е сместена на работ од селото Корешница.
Историја
Црквата започнала да се гради во 1972 година, а била осветена во 1984 година.
Според наводите на Воислав Радовановиќ во неговата книга „Тиквеш и Раец“, на сретселото се наоѓало некогашно црквиште над селската џамија, на местото каде што денес е подигната селската црква.
Фрескоживопис
Црквата не е фрескоживописана.
Црква Свети Никола (Подолски реон)
Црквата Свети Никола  (украински: Храм святителя Миколая) е црква која се наоѓа во Подолскиот реон на Киев, Украина.
Оваа црква е изградена од дрво, во традиционална народна архитектура. На местото на оваа црква, според откритијата од 1989 година се наоѓала друга црква која датирала од 10 век, и која била уништена во текот на 18 век.
Тархунџу Ахмед-паша
Тархунџу Ахмед-паша (починал на 21 март 1653 година) — албански државник и голем везир на Отоманското Царство од 20 јуни 1652 година до 21 март 1653 година, кога бил погубен поради економските реформи кои ги започнал.
Тархунџу Ахмед-паша е роден во северна Албанија во почетокот на 17 век. Тој првично бил трговец на естрагон (тархунџу) пред да се вклучи во служба на отоманскиот управен апарат. Тој бил управител на Египет пред да стане везир. За време на неговото кусо опстојување како главен везир во средината на владеењето на султанот Мехмед IV (r. 1648–1687), тој се обидел да го запре застојот и да ја реформира отоманската бирократија. Тархунџу Ахмед-паша бил првиот главен везир кој давал предлог буџет за наредната година. Сепак, неговите реформи биле закана за конзервативните сили во отоманската елита, кои успеале да предизвикаат тој да биде погубен на 21 март 1653 година ширејќи лажни вести дека тој ќе се обидел да го симен од власт султанот. ова придонело реформите да бидат во застој уште неколку години.
Алфхајм
Алфхајм или Елфхајм (Ālfheimr, „вилински дом“) е еден од деветте светови во нордиската митологија и дом на светлите џуџиња. Во шкотската митологија, Алфхајм е светот на самовилите.
Во една од поемите во Еда, запишано е:
Со Алфхајм владее самовила наречена во шкотската митологија Кралица од Елфам. За неа, во шкотската балада Пејачот Томас се вели:
Grand Theft Auto: San Andreas
Grand Theft Auto: San Andreas (транскрипција: Гренд тефт ото: Сан Андреас) — акциско-авантуристичка видеоигра изработена од Rockstar North. Таа е третата игра од серијалот Grand Theft Auto со тридимензионлна компјутерска графика и општо петтата игра по ред од серијалот. Прво е издадена за PlayStation 2 во октомври 2004, а оттогаш е прилагодена и за конзолата Xbox и за Microsoft Windows и доби широко признание и голем број на продажби за сите три подлоги. Претходникот на San Andreas беше Grand Theft Auto: Vice City, а е наследена од Grand Theft Auto IV.
Играта е поставена во измислената држава Сан Андреас, составена од три метрополи. Со дејство временски сместено при крајот на 1992 година, San Andreas се центрира околу Карл „Си-Џеј“ Џонсон, член на банда, кој се враќа од Либерти Сити во Лос Сантос, Сан Андреас по веста дека неговата мајка е убиена. Си-Џеј ја наоѓа неговата фамилија и неговата стара банда, Фамилиите од улицата Гроув (анг: Grove Street Families), во неред. Со текот на играта, Си-Џеј го отплетува заплетот зад смртта на мајка си додека одново ја основа својата банда и ги проширува своите деловни авантури. Како и другите игри во серијалот, San Andreas го применува стилот на игра со „отворен свет“ кој им дава на играчите поголема контрола околу нивното играчко искуство. Играта има повеќе додатни можности за разлика од своите претходници, како што се можностите за војни меѓу бандите, автомобилско модификување и персонализација на главниот лик.
Како и претходните игри од Grand Theft Auto серијалот, критичкиот и комерцијалниот успех на San Andreas не поминал без контроверзија. Најзабележителната контроверзност била врз мини играта „Жешко-кафе“, чија функционалност била исклучена пред издавањето, но останала во кодот на играта. Нејзиното откритие го доведе San Andreas до повторна оценка за содржината за да биде евентуално проценета како игра за возрасни лица и да биде повлечена од полиците на дистрибутерите.
Историја
Следејќи го успехот на Grand Theft Auto: Vice City, многу гејмери очекувале нова Grand Theft Auto игра на PlayStation 2 во доцната 2003. Првиот конкретен доказ за ново продолжение дошло на 29 октомври 2003, кога американскиот издавач и развивач на видеоигри, Take-Two Interactive, објавил дека неименувана GTA игра ќе биде издадена во „втората половина од четвртиот фискален квартал на 2004“. Иако не биле достапни дополнителни информации во тој момент, од типот на поставеноста на играта или на заплетот, имало гласини дека ќе биде заснована или во фикционалниот град Сан Андреас, Калифорнија или во Град на гревот заснован на Лас Вегас, Невада.
На 1 март 2004, Take-Two изјавила на прес конференција дека Grand Theft Auto: San Andreas ќе биде издадена на 19 октомври 2004 во Северна Америка, 22 октомври во Европа, и на 29 октомври во Австралија. Првите вести за содржината на играта биле откриени на 11 март, кога било изјавено дека Сан Андреас нема да биде град, туку цела сојузна држава составена од три цели града и околна територија.
На 9 септември 2004, на третите квартерни финансиски резултати на Take-Two за 2004, било известено дека датумот за издавање ќе биде повлечен една недела поназад. Во истото известување, Take-Two ги објавила и верзиите на играта за Microsoft Windows и за Xbox.
San Andreas била издадена за PlayStation 2 на 26 октомври 2004 во Северна Америка и на 29 октомври 2004 во Европа и Австралија. Во Јапонија е издадена на 25 јануари 2007. Windows и Xbox верзиите биле издадени на 7 јуни 2005 во Северна Америка и на 10 јуни 2005 во Европа и Австралија.
Стил на играње
Отворената, нелинеарна средина им овозможува на играчите да истражуваат и да одберат како да ја играат играта. Иако минувањето на мисии поврзани со приказната се потребни за да отклучат определени градови и содржини, тие не се задолжителни, бидејќи играчите можат да ги играат по свое задоволство. Кога не играат определена мисија од приказната, играчите можат слободно да прават што сакаат. Сепак, создавањето на хаос може да привлече несакано и потенцијално фатално внимание од органите на власта. Колку поголем хаос е создаден, толку поголем ќе биде одговорот: полицијата се грижи за „помали“ прекршоци (напад на луѓе, вперување на оружја, кражба на коли, убивање на неколку цивили и сл.), додека СВАТ тимови, ФБИ и војската одговараат на повисоки нивоа на бараност.
Играчот може да учествува и во голем број на опционални странични мисии. Традиционалните странични мисии од претходните игри се вклучени, како што е превозот на патници како такси возач, гаснење на пожари, возење на повредени луѓе до болница и борба против криминал. Новите додатоци вклучуваат мисии со кражби, мисии со водење на проституција, транспортни мисии со товарни камиони и возови и школа за учење на автомобили/авион/брод/мотор, кои им помагаат на играчите да научат нови вештини и техники за употреба при употребата на нивните соодветни возила. За разлика од Vice City и GTA III, кои имаа екрани за чекање при подигнувањето на материјалите за различни делови од градот, во San Andreas нема чекање кога играчот е во транзит (што е значајно, имајќи предвид колку поголема е картата за играње во споредба со претходните игри). Единствените места каде што има прекини се при премини во интериери или филмувани сцени, други разлики меѓу San Andreas и неговите претходници вклучуваат промена на играта од самостојна игра во групна игра (со повеќе играчи, но не и на компјутерската верзија) и замена на 'скриените пакети' со графити, скриени сцени за фотографирање, потковици и школки за откривање.
Камерата, тепањето и контролите за намерување при пукањето се преработени за да вклучат концепти од друга игра на Rockstar, Manhunt, вклучувајќи разни елементи на прикрадување како и подобрени мети за оружјата и индикатор за здравјето кој ги менува боите од зелена кон црвена и црна, зависно од здравјето на метата.
Додатно, играчите можат да пливаат и да се качуваат по ѕидови за првпат во серијалот. Способноста за пливање има и добар ефект, бидејќи не претставува веќе бариера која инстантно убива (иако е можно давење). За поголема моќност, играчите можат да држат оружја и со двете раце или да користат повеќе членови на банда и да вршат напад од автомобил во движење. Исто така, заради големината на Сан Андреас, можно е да се става маркер за локација на картата во радарот на играта, со што му се помага на играчот да стигне до саканото одредиште.
Вештачката интелигенција на играта е исто така подобрена. Играчот веќе не може да претепува пешак на прометна улица без реакција од случајните минувачи. Додека повеќето минувачи ќе бегаат или ќе се кријат, некои вооружени цивили како што се дилерите на дрога или членовите на непријателските банди ќе го напаѓаат Си-Џеј, а пријателските членови на банди ќе пукаат и ќе ги гонат своите противници. Полицијата сега ќе ги гони и другите ривални гангстери кои вршат криминал, а не само играчот.
Промени на главниот лик
Rockstar ја нагласи персонализацијата на главниот протагонист преку додавање на многу нови функции. Облекувањето, модните додатоци, фризурите и тетоважите се сега овозможени за Си-Џеј и имаат поголеми реакции врз ликовите кои не се контролирани од играчот во споредба со реакциите на облеката од Vice City. Нивото на почит на Си-Џеј меѓу неговите членови на бандата од улицата Гроув се менува според неговиот изглед и неговите постапки, а од тоа зависат и неговите врски со девојките. Играчот мора редовно да го храни Си-Џеј и редовно да го тера да вежба за да остане здрав. Рамнотежата меѓу храната и физичката активност има ефект врз неговиот изглед и физичките атрибути.
San Andreas исто така ги следи стекнатите вештини во областите возење, снаодливост со огнени оружја (кога статистиките се доволно високи, играчот може да ги удвои оружјата, односно да пука со огнени оружја со двете раце), кондиција и белодробен капацитет, кои се подобруваат со текот на играта. Си-Џеј може да ги научи трите различни стила на борба без примена на оружја (боксинг, боречки вештини и кик-боксинг) во секој од трите града. Си-Џеј може да зборува со голем број на пешаците на улиците, давајќи позитивен или негативен одговор; Rockstar тврди дека тој има вкупно 4200 реченици на искажан дијалог.
Возила
Вкупно постојат близу 200 типови на возила во играта, споредени со приближно 85 во GTA III. Новите додатоци се велосипедите, возовите, комбајните, улучните чистачи, лебдалка и многу други. Физиката и можностите на возилата се слични со они на тркачкиот серијал на игри Midnight Club, дозволувајќи поголема контрола на возилото во воздух, како и примената на нитро и естетски модификации.
Има неколку различни класи на возила кои служат за различни намени. Возилата за теренско возење служат подобро во груби средини, додека тркачките автомобили се поефикасни на тркачки патеки или на асфалтните улици. Џет-авионите се брзи, но имаат потреба од авионска писта за слетување. Хеликоптерите можат да слетаат било каде, но се побавни. Додека претходните Grand Theft Auto игри имаа само неколку авиони кои беа ретко достапни и тешки за управување, San Andreas има 11 авиони и 9 хеликоптери што ги прави поинтегрирани во мисиите на играта. Повеќе различни бродови се додадени, додека некои се многу изменети во споредба со претходните изданија.
Други додатоци и промени
Други нови функции и промени во споредба со претходните Grand Theft Auto игри вклучуваат:
Поставување
Grand Theft Auto: San Andreas е поставена во измислената држава Сан Андреас, која е основана на секции од сојузните американски држави Калифорнија и Невада. Составена е од три поголеми фиктивни града: Лос Сантос кореспонидира на вистинскиот град Лос Анџелес, Сан Фиеро кореспондира на Сан Франциско, а Лас Вентурас и околната пустина на вистинскиот град Лас Вегас и на пустините во Невада и Аризона. Играчите можат да се искачат на 800 m високата планина Чилијад (заснована на планината Диабло, да скокаат со падобран од разни врвови и облакодери и да посетат 12 рурални градчиња и села сместени во три окружоци: Ред, Флинт и Боун Окружок (ориг.:Red County, Flint County и Bone County). Други познати одредишта се браната Шерман (заснована на браната Хувер), голема воена база наречена Област 69 (ориг.:Area 69, заснована на Област 51), микробранова чинија и многу други географски знаменитости. Сан Андреас има површина од 35 квадратни километри, приближно четири пати поголема од Вајс Сити, а пет пати поголема од GTAIII изданието на Либерти Сити. Додека нејзините претходници беа ограничени само на урбани локации, Сан Андреас вклучува големи градови и населби, но исто така и селски области меѓу нив.
Лос Сантос
Лос Сантос е градот во кој играчите почнуваат со играта, и е единствениот де факто отклучен град во кој играчите можат да играат. Лос Сантос е заснован на вистинскиот град Лос Анџелес, и како и Лос Анџелес, Лос Сантос се состои од неколку различни делови од градот, вклучувајќи ги „Гантон“, „Вилоуфилд“, „Џеферсон“, „Идлвуд“, и „Источен Лос Сантос“. Овие територии се засновани на вистинските „Комптон“, „Вилоубрук“, „Ватс“, „Инглвуд“, и „Источен Лос Анџелес“, сите делови од вистинскиот Лос Анџелес. Исто така, сместен длабоко во градот, е и „центарот на градот“, кој е исто како и другите делови на Лос Сантос, заснован на вистинскиот центар во Лос Анџелес. Градот ги состои и областите „Родео“, и „Виневуд“ (засновани на „Беверли Хилс“, и „Холивуд“). Споменицитеи градбите на Лос Сантос, се исти со тие на Лос Анџелес. Името Лос Сантос преведено од шпански значи светците, или ангелите, оттука доаѓа и името „Град на ангелите“ - име со кое Лос Сантос е нарекуван. Судејќи според насилството, корумпцијата, трговијата со луѓе и нивото на порнографија во градот, ова име е шега во играта.
Сан Фиеро
Сан Фиеро е вториот град претставен во оваа игра и е заснован според вистинскиот град Сан Франциско. Сан Фиеро вклучува неколку градби кои се засновани на вистинските градби во Сан Франциско како што се мостот „Голден Гејт“, кулата-часовник „Ембаркадеро“, и пирамидата „Трансамерика“. Исто така, Сан Фиеро содржи и некои области кои се содржат и во Сан Франциско вклучувајќи ги областите „Кастро“, „Кинескиот кварт“, „Хајт-Ашбери“ и многу други. Сан Фиеро е најмал од трите поголеми градови во Сан Андреас.
Томас Јохансон
Карл Томас Кони Јохан (24 март 1975) е шведски пензиониран професионален тенисер и тренер. На 10 мај 2002 година, тој го достигнал 7то место на светско рангирање во поединечна конкуренција на Здружението на тениски професионалци (ATP). Најдобрите моменти во неговата кариера во поединечна конкуренција вклучуваат Гренд слем титула на Австралија Опен во 2002 година и титула на АТП Мастерс турнирите и тоа на Мастерсот во Канада во 1999 година. Тој, исто така, освоил и сребрен медал на Летните олимписки игри 2008 во конкуренција на машки двојки, каде партнер му бил Сајмон Аспелин.
Почнувајќи од јули 2021 година, Јохансон е последниот Швеѓанец кој победил голем турнир во поединечна конкуренција.
Карл бил тренер на Дејвид Гофин и тоа до крајот на 2020 година.
Јуниори
Јохансон почнал да игра тенис на петгодишна возраст со својот татко Кристер. Во 1989 година, станал европски шампион до 14 годишна возраст во поединечна конкуренција и ја освоил титулата во двојки (заедно со Магнус Норман). Дури и кога го повредил десниот лакт додека играл на тенискиот турнир во Оринџ Боул на позраст 16 години во 1991 година, тој собрал сили и сепак успеал да стигне до финалето, губејќи од Шпанецот Гонзало Коралес. Заврши на 10то место на светската јуниорска ранг-листа во 1993 година.
Професионална кариера
Истата таа 1993 година тој се приклучил на професионалните турнири, но сепак станал професионалец дури следната година. Тој успеал да освои 9 титули на највисоко ниво во поединечна конкуренција и 1 титула во двојки, вклучително и Мастерсот во Канада во 1999 година кога го победил светскиот рекет број 4 во тоа време Јевгени Кафелников. Подоцна неочекувано го освоил Австралија опен во 2002 година (додека претходно никогаш не напредувал повеќе од четвртфинале во неговите претходни 24 Гренд слемови) откако ги победил Јакобо Дијаз, Маркус Хипфл, Јунес Ел Ајнауи, Адријан Воинеа, Јонас Бјоркман и Јиржи Новак пред да успее да го победи големиот противник во финалето, Марат Сафин, и тоа во четири сета. Јохансон станал првиот шведски играч кој освоил Гренд Слем откако Стефан Едберг ја освоил титулата на САД Опен во 1992 година. Карл бил и првиот Швеѓанец кој се искачил на највисокото место на Австралија Опен како по неговиот идол од детството Матс Виландер. Виландер тоа го сторил во 1988 година.
При крајот на сезоната, Јохансон ја освоил својата 9та и последна титула на АТП турнирот во Санкт Петербург, победувајќи го Николас Кифер.
Во 2006 година, Швеѓанецот се мачел низ целата сезона откако на почетокот од истата претрпел нова повреда, овојпат на окото. Најдобрите моменти во сезоната му биле стигнувањето до 4то коло на Австралија опен (каде што загубил од хрватот Иван Љубичиќ). Неговата прва титула во двојки му била во Баштад, Шведска со сонародникот Јонас Бјоркман. Подоцна тој го загубил турнирот во Санкт Петербург, иако бил бранител од претходната сезона загубил од Марио Анчиќ.
На Летните олимписки игри во Пекинг 2008 година стигнал до финалето во двојки со Сајмон Аспелин, каде што загубил од швајцарскиот тим составен од Роџер Федерер и Станислас Вавринка губејќи во 4 сета.
Од 6 март 2009 година, тој го држи рекордот во Дејвис купот во својата кариерата, а тоа бил 18 одиграни натпревари и 15 победи, а во поединечна конкуренција имал резултат од 17 одиграни и само 12 загубени натпревари. Тој играл за Шведска секоја година освен 2003 година (кога бил надвор од терените поради повреда скоро цела сезона). За својата земја играл од 1998 година. Карл во кариерата имал вкупен резултат од 356 одиграни натпревари и од нив 292 победи.
Ромите во книжевноста
Многу измислени прикази на Ромите во литературата и уметноста претставуваат романтизирани наративи за нивната мистична моќ на раскажување на среќата, и нивниот раздразлив или страствен темперамент поврзан со нескротлива љубов кон слободата и навика за криминал. Критичарите за тоа како Ромите биле прикажани во популарната култура укажуваат на сличности со портретирањето на еврејскиот народ, при што двете групи негативно се стереотипизирани како скитници, ширење болести, киднапирање деца и кршење и убивање на други.
Томас Јохансон
Професионална кариера
Тој се пензионирал во јуни 2009 година по 15годишна успешна кариера.
Ромите во книжевноста
Ромите во викторијанската и модерната британска литература беа прикажани како со „злобни окултни и криминални тенденции“ и како поврзани со „крадство и лукавство“, и во англиската ренесанса и барокниот театар како инкорпорирани „елементи на чуден шарм и елементи кои ги покажуваат како најниски општествени отпадници“, поврзани со „магија и привлечност“ и „жонглирање и пријатност“. Во операта, литературата и музиката, жените Ромки се прикажани како провокативни, сексуално достапни, раскошни, егзотични и мистериозни. Холивудските и европските филмови, како и популарната музика и другите форми на поп културата, промовираат слични стереотипи.
Томас Јохансон
Личен живот
Неговиот идол додека растел бил Матс Виландер, кој бил капитен на шведскиот Дејвис куп тим. Карл бил исто така и добар играч на голф и флорбал (хокеј на тврда подлога), како и љубител на хокеј на мраз. Тој постигнал два гола и асистирал за уште еден во победата со резултат од 6–5 на АТП ѕвездите против играчите на Националната хокеарска лига во хокеј на мраз. Овој настан се играл на улиците на Монтреал во 2001 година. Се оженил со Жизела Калтенчер на 3 декември 2005 година.
Ромите во книжевноста
Позначајни претстави на Ромите се појавуваат во класиците како Кармен од Проспер Мериме и адаптирани од Жорж Бизе, Грбабот на Нотр Дам на Виктор Иго и Ла Гитанила од Мигел де Сервантес. Ромите, исто така во Советскиот Сојуз, класичен пример е Табор ukhodit против Небо од 1975 година. Пореален приказ на современиот Ром на Балканот, во кој се претставени ромски лаици кои зборуваат на нивните родни дијалекти, иако сè уште си играат со воспоставените клишеа за ромската склоност и кон магија и кон криминал, беше претставен од Емир Кустурица во неговото време на циганите (1988 г. ) и Црна мачка, бела мачка (1998). Друг реалистичен приказ на Ромите во Југославија е Јас дури и сретнав среќни цигани (1967).
Томас Јохансон
Опрема
Карл е спонзориран од фирмата Dunlop Sport и тоа за рекети и спортска облека како и од адидас за спортски патики. Тој користел силно модифициран Dunlop Pro Revelation рекет „paintjobbed“.
Слободни
Натпреварите од Дејвис купот се вклучени во статистиката.
Анаксимандар
Анаксисмандар (грчки: Αναξίμανδρος) (околу 610 п.н.е. – околу 546 п.н.е.) — вториот од физичките филозофи на Јонија, граѓанин на Милет, придружник или ученик на Талес, и учител на Анаксимен.
Анаксимандар се смета за ученик на Талес. Прв составил географска карта и карта на небото, конструирал часовник. Според него земјата е цилиндар кој е висок како третина од својата ширина и лебди во центарот на вселената. Според него околу земјата се движат ѕвездите, планетите, сонцето и месечината. Сметал дека човекот потекнувал од риба. Тој сметал дека праосновата на светот е апејронот, што на грчки значи она бесконечното, неопределеното и безграничното. Имено, апејронот содржи два пара спротивности; топло и студено, суво и влажно. Анаксимандар сметал дека кога ќе се спои топлото со сувото настанува огнот, топлото и влажното даваат воздух, студеното и влажното раѓа вода, а студеното и сувото - земја. Од своја страна, овие четири изведени елементи служат како материјал од којшто се создава сѐ; што постои и може да постои. Анаксимандар сметал дека она од што настануваат стварите - во тоа според нужноста настанува и нивната пропаст, зашто тие една од друга трпат казна поради својата несправедливост според редот на времето. Анаксимандар прв зборувал за еволуцијата на појавата на човекот.Со затоплувањето,од водата и земјата произлегле риби или живи суштества слични на риби,во нив се зачнале луѓето,кои излегуваат од нив.
Пулс (Холштајн)
Пулс (Puls) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.