cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Абасидски Калифат
945-1118
Уште еднаш, Абасидите биле принудени да се справат со воената моќ со која не можеле да се совпаднат, иако калифот на Абасидите останал титуларен шеф на исламската заедница. Следните султани Алп Арслан и Малик шах I, како и нивниот везир Низам ал-Мулк, се населиле во Персија, но ја држеле власта над Абасидите во Багдад. Кога династијата започнала да ослабува во XII век, Абасидите повторно добиле поголема независност.
1118–1258
Додека калифот Ал-Мустаршид бил првиот калиф што изградил армија способна да се исправи со армијата на Селџците во битка, тој сепак бил поразен во 1135 година и убиен. Калифот ал-Мукафи бил првиот абасидски калиф кој ја повратил целосната воена независност на калифатот, со помош на неговиот везир Ибн Хубајара. По речиси 250 години подлост на странски династии, тој успешно го одбранил Багдад против Селуџаците во Опсадата на Багдад (1157), со што го обезбедил Ирак за Абасидите. Владеењето на Ал Насир (1225) го вратил калифатот на власт низ целиот Ирак, во голема мера врз основа на организациите на „футула“. Ал-Мустансир ја изградил Мустансириската школа, во обид да ја затвори селаџучката Низамија изградена од Низам ал-Мулк.
Калифатот во Каиро
Во 9 век, Абасидите создале војска лојална само на нивниот калифат, составен од луѓе кои не се со арапско потекло, познати како Мамелуци. . Оваа сила, создадена во времето на Ал-Мамун (813-33) и неговиот брат и наследник Ал Мутасим (833-42), спречиле понатамошно распаѓање на империјата. Армијата на Мамелуците, иако честопати гледано негативно, помогнале и му наштетиле на калифатот. На почетокот, Мамелуците и овозможиле на владата стабилна сила за решавање на домашни и странски проблеми. Сепак, создавањето на оваа странска армија и трансферот на главниот град од Багдад во Самара создало поделба меѓу калифат и народите за кои тврделе дека владеат. Покрај тоа, моќта на Мамелуците постојано растела сè додека Ал-Ради (934-41) бил принуден да ги предаде повеќето од кралските функции на Мухамед ибн Раик.
Златен век
Исламскиот Златен век започнал во средината на 8 век со создавањето на Абасидскиот Калифат и преместувањето на престолнината од Дамаск во Багдад. Абасидите биле под влијание од заповедите на Куранот, подвлекувајќи ја вредноста на знаењето. Во овој период исламскиот свет станал интелектуален центар за науката, филозофијата, медицината и образованието, а Абасидите ја штитале каузата на знаењето во Багдад, каде и муслимански и немуслимански научници преведувале и ја собирале сета информација позната на светот на арапски јазик. Многу класични дела на Антиката, кои инаку би биле изгубени, биле преведени на арапски и персиски и последователно на турски, хебрејски и латински. Во овој период муслиманскиот свет бил како збир на култури кои ги собира, синтетизира и значително го напредува знаењето добиено од римската, кинеската, индиската, персиската, египетската, северноафриканска, грчката и византиската цивилизација.
Наука
Управувањето на Харун ал-Рашид (786 - 809) и неговите наследници го пренассочиле времето кон големите интелектуални достигнувања. Во голема мера тоа било резултат од шизматичните сили кои ја поткопувале власта на Омејадите, која се засновала на тврдењето за супериорноста на арапската култура како дел од своите претензии за легитимитет, додека абасидската култура ги поддржувале и неарапските муслимани. Докажано е дека абасидските калифи основале администрацијата како онаа на Сасанидите.
Голем број средновековни мислители и научници кои живееле во текот на исламското управување, одиграле значајна улога при предавањето на исламската наука на христијанскиот Запад. На пример, тие придонеле за запознавање на христијанска Европа со учењето на Аристотел. Покрај тоа, во овој период повторното било преоткриено голем дел од делата на александриските математички, геометриски и астрономски знаења, како оние на Евклид и Клавдиј Птоломеј. Овие откриени математички знаења, подоцна биле развиени од други исламски научници, особено во делата на персиските научници Ал-Бируни и Абу Наср Мансур.
Во тоа време, персискиот научник Ел-Хорезми значително ја развил алгебрата, од кој потекнува и самиот термин алгебра. Поради тоа, тој е сметан од некои за татко на алгебрата, иако тој прекар е припишан и на грчкиот математичар Диофант. Термините алгоризам и алгоритам исто потекнуваат од името на Ел-Хорезми кој има и значајна улога во промовирањето на арапските бројки и индиско-арапскиот дигитален систем надвор од границите на индискиот потконтинент.
Ибн ал-Хајтам (Алхазен) ја развил основата на научниот метод во својата Книга за оптиката (1021 година). Особено важно е доказот за теоријата за навлегување на светлината. За развојот на научните методи, Алхазен е опишуван како „првиот научник“.
Медицината во средновековниот ислам била област од науката, која напредувала особено многу за време на владеењето на Абасидите. Во 9 век, во Багдад имало над 800 лекари и се вршиле големи откритија во природата на анатомијата и болестите. Во тоа време била направена јасна дистинкција меѓу ситни и големи сипаници. Познатиот персиски научник Ибн Сина (познат на запад како Авицена), дал значаен придонес на медицината, хемијата, астрономијата, математиката, психологијата и геологијата. Неговото главно дело „Медицински канон“ станало стандарден учебник на европските универзитети. Бил првиот што вовел некои постапки, вклучувајќи го карантинот како начин за контролирање на ширењето на болеста, клинички испитувања и експериментална употреба на лековите.
Астрономијата во средновековниот ислам била развиена од Ал-Батани, кој ја подобрил точноста на мерењето на прецесијата на Земјината оска. Исправките биле направени во геоцентричниот модел од Насир ал-Дин ал-Туси, Муајад ал-Урди и Ибн ал-Шатир, подоцна биле вклучени и во Коперниковиот модел.
Муслиманските алхемичари имале големо влијание врз средновековната европска алхемија, особено благодарение на Џабир ибн Хајан. Голем број хемиски процеси (како дестилацијата) биле развиени во муслиманскиот свет и потоа распространети и во Европа.
Литература
Најпознатото дело на исламската литература е „Илјада и една ноќ“. Оригиналниот концепт доаѓа од исламското иранско (персиско) потекло со употреба на индиски елементи. Колекцијата на приказни, исто така, вклучува приказни од народите на Блискиот Исток и Северна Африка. Епот бил започнат во 10 век и се стекнал со конечната форма во 14 век, а бројот и видот на бајките се менувал во текот на годините во различни ракописи. . Тој има големо влијание на Запад, бидејќи за првпат бил преведен во 18 век од Антоан Галан. Со текот на годините, многу слични книги биле напишани, особено во Франција. Разни херои на ова дело се претвораат во икони во западната култура - како Аладин, Синдбад и Али Баба.
За време на Абасидите, арапската поезија го достигнува својот Златен век, особено пред падот на централната власт и подемот на персиските династии. Писатели како Абу Тамам и Абу Нувас се тесно поврзани со калифатскиот двор во Багдад од почетокот на 9 век, а други како Ал-Мутанаби добиле покровителство од локалните големци.
Филозофија
Една од главните дефиниции за исламска филозофија е „филозофскиот стил произведен во рамките на исламската култура“. Исламската филозофија, според оваа дефиниција, не мора да се занимава со религиозни прашања, ниту пак била создадена од муслимани. Нивните дела на Аристотел се клучен чекор во пренесувањето на познавањето на Атичките Грци во исламскиот свет. Тие исто така пишуваат влијателни филозофски дела, и нивното размислување било вклучено во христијанската филозофија на средниот век, особено во Тома Аквински.
Три шпекулативни мислители, ал-Кинди, ал-Фараби и Авицена, го комбинираат Аристотелизмот и Неоплатонизмот со други идеи воведени од исламот. Други влијателни муслимански филозофи во калифатот се Ал Џања и Ибн Ал-Хејтам.
Технологија
Во областа на технологијата, муслиманскиот свет го вовел производството на хартија од Кина. Познавањето на барутот исто било увезено од Кина преку исламските земји, каде за првпат биле развиени формулите за чист калиум нитрат и експлозивните ефекти на барутот. .
Бројни подобрувања биле направени за наводнување во земјоделство преку употреба на нови технологии, како што е ветерницата. Културите како бадеми и цитруси се прошириле во Европа преку ел-Андалус, а Европејците постепено го прифатиле одгледувањето на шеќер. Арапските трговци доминирале во трговијата во Индискиот Океан до доаѓањето на Португалците во 16 век. Важен центар на оваа трговија била државата Ормуз. Во тоа време постоела и широка мрежа на трговски патишта во Средоземно Море, на кои муслиманските земји тргувале меѓу себе и со европски држави како Венеција, Џенова и Каталонија.
Муслиманските инженери и научници во исламскиот свет донеле голем број на иновативни индустриски технологии на водената енергија, и го означиле почетокот на употребата на енергијата на ветерот и нафтатс. Индустриската употреба на мелницата датира од 7 век. За време на Крстоносните војни, секоја провинција во муслиманскиот свет имала функционални мелници, од ел-Андалус и Северна Африка до Средниот Исток и Средна Азија. Овие мелници имале широк спектар на земјоделски и производствени капацитети. Муслиманските инженери исто така развивиле машини (на пример пумпи), и користиле брани за да обезбедат дополнително напојување на воденица.
NGC 4830
NGC 4830 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 26 мај 1880 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Други поделби
Проучување на NGC 4830 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44313. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 329; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6114. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1592.
Делта-врска
Делта-врска (δ-врска) — ковалентна хемиска врска, каде четири резни на една атомска орбитала се преклопуваат со четири резни на друга. Овој преклоп води до образување на сврзувачка молекулска орбитала со две јазолни рамнини на кои лежи меѓујадрената оска и минуваат низ двата атома.
Грчката буква δ се однесува на d-орбиталите, бидејќи орбиталната симетрија на δ-врската е иста со онаа на вообичаениот (4-резнен) вид на d-орбитала гледана долж оската на врската. Овој вид на сврзување се забележува кај атомите кои зазеле d-орбитали со доволно мала енергија за да учествуваат во ковалентно сврзување, на пример, кај органометалните видови на преодни метали. Некои соединенија на рениумот, молибденот и хромот содржат четворна врска, која се состои од една σ-врска, две π-врски и една δ-врска.
Орбиталната симетрија на δ-сврзувачката орбитала се разликува од онаа на π-антисврзувачката орбитала, каде има јазолна рамнина на која лежи меѓујадрената оска, и друга јазолна рамнина под прав агол на оската помеѓу атомите.
Буквата δ во хемиските врски ја вовел Роберт Маликен во 1931 г. δ-врската за првпат е забележана кај соединението калиум октахлородиренат(III). Во 1965 г. Ф. А. Котон пронашол δ-сврзување како дел од рениумско-рениумската четворна врска во јонот [Re2Cl8]2−. Друг интересен пример за δ-врска е циклобутадиенжелезо трикарбонилот, каде таа е присутна меѓу d-орбиталата на железото и четирите p-орбитали на придружната циклобутадиенска молекула.
Давид Новаро
Давид Јосип Наваро ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По завршеното основно училиште продолжил во средно училиште, но поради војната го прекратил натамошното образование. Како Евреин, ја доживеал судбината на бројни понижувачки мерки, прогони и ограбувања. На 11 март 1943 година бил затворен во времениот логор - скопскиот монопол. Една случајност го спасила да не биде депортиран во злогласните концентрациони логори на смртта и да не заврши во еднa од гасните комори и крематориуми. Како шпански државјанин бил пуштен од логорот. Потоа се криел од бугарската фашистичка полиција, чекајќи погодна врска да замине во партизани. Кога XV корпус се приготвувал да замине за Срем, се јавил во Штабот и побарал да биде примен во некоја единица. Бил распореден во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Така, на 12 април 1945 година учествувал во големиот пробив на Сремскиот фронт, кај Шид-Товарник. Меѓу првите јуришал на германските бункери. Храбро загинал кај Илинци, во првите денови на офанзивата.
IC 1170
IC 1170 — галаксија во соѕвездието Маса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1170 се споменува и како ESO 16-7.
Откривање
Објектот е откриен на 18 декември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1170 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 1170 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 33 м 8,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -78° 1' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 31°.
Други поделби
Проучување на IC 1170 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17430.
Фатима Мушиќ Манојловиќ
По завршувањето на средното училиште, Фатима станала член на Аеро клубот „Сараево“ во 1948 година. Обуката за пилоти започнала на 17 мај 1950 година во прва класа, а завршила на 11 септември 1950 година во авионот „Тројка“ по 95 летови, од кои 15 независни. Нејзиниот сертификат за завршување бил потпишан, меѓу другите, од Драгутин Косовац, кој во тоа време бил претседател на Аеро клубот. По релативно кратка пилотска кариера, се приклучила на Културно-уметничкото друштво „Валтер Периќ“, во чии рамки играла во голем број претстави. Поголемиот дел од својот работен век работела во Инвестициска банка, а потоа во Природна банка, каде што исто така заминала во пензија. Поради војната во Босна и Херцеговина, 1992 година се преселила во Канада. По војната, таа често го посетувала Сараево. По смртта на нејзиниот сопруг во 2014 година, се преселила во Соединетите Американски Држави. Отворениот центар Сараево во 2017 година покренал иницијатива меѓународниот аеродром во Тузла да се именува по Фатима.
Плоштад на хероите
Плоштадот на хероите (унгарски: Hősök tere) претставува еден од главните плоштади во Будимпешта, Унгарија. Се наоѓа во XIV-от округ. Лежи на крајот на булеварот Андраси (кој е дел од светското наследство на УНЕСКО), веднаш до градскиот парк.
Околу градскиот парк се наоѓаат две важни градби, Музејот на убавите уметности од левата страна и Палатата на уметностите од десната. Другит крај на плоштадот продолжува булеварот Андраси чиј почеток го означуваат две градби кој го затвораат плоштадот - едната е станбена зграда, а другата е српската амбасада.
Споменикот милениум е централен дел на плоштадот и обележје на Будимпешта, со статуи на водачите на седум племиња кои ја основале Унгарија, а тука исто така има и статуи на важни личности од унгарската историја. Изградбата на меморијалот започнала во 1896 година, но завршена е во 1929 кога и го добил своето име.
Плоштадот претставува и станица на Будимпештанското метро на линија М1.
Јован IV Ласкарис
Јован IV Ласкарис ( – о. 1305) — цар на Никеја од 18 август 1258 година до 25 декември 1261 година. Ова царство било една од византиските држави создадени од остатоците на Византија, по освојувањето на Цариград од страна на католиците за време на Четвртата крстоносна војна во 1204 година.
Јован бил син на Теодор II и Елена Асенина. Негови дедо и баба од мајчина страна биле царот Иван Асен II од Бугарија и неговата втора сопруга Ана Марија од Унгарија. Ана била првично крстена како Марија и била најстарата ќерка на Андраш II од Унгарија и Гертруда Мераниска.
По Михаиловото освојување на Цариград од Латинското Царство на 25 јули 1261 година, Јован IV оставен во Никеја, и подоцна бил ослепен по наредба на Михаил на неговиот единаесетти роденден, 25 декември 1261 година. Ова го направило неспособен да владее, и тој бил протеран и затворен во тврдината Витинија. Ова дејство довело до екскумуникација на Михаил VIII Палеолог од страна на Арсениј Цариградски, и подоцнежен бунт воден од човек кој лажно се претставувал како Јован IV во близина на Никеја.
Јован IV го минал остатокот од својот живот како монах во Дакибиза, под името Јоасаф. Постои преписка на Шарл Анжујски, од 9 мај 1273 година, која се однесува на извештај дека Јован избегал од затвор и го поканува да дојде на неговиот двор. Понатамошните документи покажуваат дека по неговото доваѓање и прифаќањето на пензија од анжујците старите непријатели на Михаил Палеолог. Сепак, ова е спротивно на пишувањата на историчарите Ѓорѓи Пахимер и Никифор Григора, кој запишале дека Јован останал во Дакибиза многу подолго по смртта на Михаил VIII. Во неговото изучување на владеењето на Михаил VIII, историчарот Дино Џон Генакопло ја разгледува спротивноста на доказите и дошол до заклучок дека документите на Шарл Анжујски биле наменети да служат како пропаганда, „за да ја привлече поддршката на легитимните, pro-Lascarid Greeks на Византија, како и да го намали антианжујското расположение кај останатото византиско население на територијата на јужна Италија и Сицилија.“
Во 1290 година Јован бил посетен од синот наследник на Михаил VIII Андроник II, кој побарал прошка за ослепувањето кое муго сторил неговиот татко три децении порано. Како што запишал Доналд Никол, „Настанот морал да бил посрамувачки за двете страни, но особено за Андроник кој бил добитникот од криминалните дејства на неговиот татко кон Јован Ласкарис.“ Сменетиот цар починал околу 1305 година и бил прогласен за светец, чиј спомен се почитувал во цариград во век.
NGC 7141
NGC 7141 — спирална галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7141 се споменува и како NGC 7140, ESO 189-7, FAIR 354, AM 2148-554, IRAS 21488-5548.
Откривање
Објектот е откриен на 5 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7141 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 7141 има привидни димензии од 4,1' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 52 м 15,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -55° 34' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 18°.
Други поделби
Проучување на NGC 7141 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67532. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 438; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8812. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Надворешни врски
NGC 7141
Ново Сараево
Ново Сараево (босански, српски, хрватски: Novo Sarajevo) е општина во Сараево. Зафаќа централниот дел на обичен Сараево. Тоа е административен, бизнис, културни, образовни и комерцијални полезноста на градот Сараево.
Турбе на Гази Баба
Турбето на Гази Баба се наоѓа на истоимениот рид во Скопје. Во него бил погребан Ашик Челеби, познат турски поет кој во својство на кадија го поминал остатокот од својот живот во Скопје, каде што и умрел во 1571 година.
Турбето Гази Баба е затворена осмострана куполеста градба. Изградено е од тула, а неговата надворешност е малтерисана.
За време на земјотресот од 1963 година објектот бил прилично оштетен. Денес турбето е реконструирано.
Бруто метрополитенски производ
Бруто метрополитенски производ (БМП) или Бруто регионален производ (БРП) е една од неколкуте мерки за големината на економијата на метрополитенската област. Слично со бруто-домашен производ (БДП), БМП е дефиниран како пазарна вредност на сите финални добра и услуги произведени во метрополитенската област во дадениот период на време, кој обично е една година.
Во Соединетите Американски Држави
БМП е пресметуван годишно од страна на Бирото за економска анализа, во рамките на министерството за трговија.
Фи-врска
Фи-врска (φ-врска) — ковалентна хемиска врска, каде шест резни на една атомска орбитала се преклопуваат со шест резни на друга. Овој преклоп води до образување на сврзувачка молекулска орбитала со три јазолни рамнини на кои лежат меѓујадрените оски и минуваат низ двата атома.
Палестина (автономни територии)
Палестинските теристории сочинуваат два региона (автономни територии) во Блискиот Исток, и тоа:
Фи-врска
Грчката буква φ се однесува на f-орбитали, бидејќи орбиталната симетрија на φ-врската е иста со онаа на вообичаениот е иста со со онаа на вообичаениот (6-резнен) вид на f-орбитала гледана долж оската на врската.
Палестина (автономни територии)
Овие територии биле под управа на Британскиот мандат Палестина, потоа окупирани од страна на Јордан (Западен Брег) и подоцна од Египет (Појас Газа), за на крај, двете територии да бидат окупирани од Израел.
Фи-врска
Постоењето на фи-сврзување меѓу ториумскиот атом и циклооктатетраенот во тороценот е покажано по опитен пат и поддржано од пресметковна анализа.
Палестина (автономни територии)
Првпат како суверена држава, Палестина била признаена во 1968 од страна на СССР, а со текот на времето, нејзината државност ја признале вкупно 135 држави. Во ноември 2012 година, Палестина добила статус на држава-набљудувач во Обединетите Нации. Во 2014 година, Шведска официјално ја признала државноста на Палестина, а на почетокот на ноември 2014, шефицата на дипломатијата на ЕУ, Федерика Могерини, изјавила дека во рок од пет години, ЕУ би можела да ја признае Палестина како независна држава.
Административна поделба
Согласно Договорот од Осло, Палестинските територии Западен Брег и Појас Газа се поделени на три подрачја (Б, Б и В) и 16 области под Палестинска Самоуправа. Од 2007 наваму, две посебни управи полагаат право на власт врз Палестинската Самоуправа - едната на Западниот Брег, а другата во Појасот Газа.
.pk
.pk — семрежен највисок државен домен за Пакистан. Со регистарот на домени раководи PKNIC.
Второстепени домени
Второстепената рефистрација на .pk доменот стана достапна во 2007 година.
Второстепени високи домени
Второстепени високи домени се користат во Пакистан, наменети за имињата на домените на Урду.
Мал градски парк (Струмица)
Малиот парк е урбан парк сместен во строгиот градски центар во Струмица, веднаш до зградата на Собранието на Општина Струмица. Неговата површина изнесува 3,250 квадратни метри. Во паркот се откриени споменици за Петте струмички студенти, македонскиот фолклорен пејач Гоце Арнаудов и споменик посветен на националниот празник 11 октомври.
Годивје
Годивје може да се однесува на следниве села:
Стари Град (Сараево)
Стари Град (босански, српски, хрватски: Stari Grad) е општина во Сараево. Тоа е од најстарите и историски многу важен дел од Сараево. Во неговото срце е на Башчаршија, старата сектор на пазарот на градот, каде што градот бил основан од страна на Иса бег Исаковиќ во 15 век.
Александар Огњенов
Александар Николов Огњенов ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Жак Кусто
Жак Ив Кусто (француски: Jacques-Yves Cousteau, - )  француски океанограф, научник, еколог и истражувач.
Александар Огњенов
Животопис
Завршил основно училиште, а подоцна се занимавал со земјоделство и чување на добиток. И покрај тоа што на овој терен во 1941-1942 година биле формирани и дејствувале Првиот и Вториот скопски партизански одред, тој не успеал да се поврзе со нив. Во меѓувреме бил повикан во бугарската окупаторска војска. Затоа започнал посериозно да размислува како да ја избегне регрутацијата. Таква можност му се укажала во пролетта 1941 година. Истата ја искористил и стапил во Сврлишкиот партизански одред. На 2 мај 1942 година во една борба на Црна Трава (близина на Врање) кај местото Сува Река, загинал во борбата против непријателот. Податоците за локацијата на неговиот гроб не се сочувани.
Конско (појаснување)
Конско може да се однесува на следниве места:
Јоше Павловски
Јоше Павловски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште во селото. Како слабоимотен работел во рудникот Радуша, а подоцна заминал на печалба во Белград. Летото 1944 година Вратничката партиска организација го вклучила во Народноослободителното движење. Станал член на првиот ослободителен одбор во селото. Во октомври 1944 година при провалата на одредот, заминал во базата на одредот за да го извести дека еден провокатор минал низ нивното село. Одредот бил блокиран од силни бугарски фашистички воени, полициски и контрачетнички единици. Се затекнал во одредот и зел учество во борбата против фашистичкиот окупатор. Во овој нерамен судир храбро загинал.
UTC-12:00
UTC−12 (поточно UTC−12:00) е ознака за временско отстапување од UTC во износ од −12 часа.
Како стандардно време (цела година)
UTC−12 е морепловен часовен појас што ги опфаќа морските подрачја помеѓу 180° и 172°30′ ЗГД. Времето во овој појас се добива со одземање на 12 часа од координираното универзално време. Бродовите што го користат ова време се последните што го започнуваат тој календарски ден. Појасот не е населен од луѓе.
Поврзано
Huso horario
Каролин Педл Бол
Каролин Педл Бол (11 ноември 1869 – 1 октомври 1938 година) била американска вајарка. Има изложувано на изложбата во Чикаго во 1893 година и на изложбата во Париз во 1900 година.
Биографија
Каролин Педл е родена во Тере Хауте, Индијана на 11 ноември 1869 година. Студирала уметност на Политехничкиот институт Роуз и Академијата за ликовни уметности во Пенсилванија. Го продолжила своето образование во Уметничката студентска лига на Њујорк, под водство на Август Сен-Годенс и Кенион Кокс. Била член на Еснафот на уметности и занаети и на Лигата на студенти по уметност.
Педл Бол работела за компанијата Тифани Глас која што го изложила нејзиниот дизајн на изложбата во Чикаго во 1893 година.
Во доцните 1890-ти Педл Бол патувала во Европа. Таа била во Фиренца, Италија од септември 1895 година до март 1896 година. Почнувајќи од мај 1987 година, неколку години работела во сопствено студио во Париз.
На изложбата во Париз, 1900 година примила почесно признание, фигурата „Победа“ на зградата на Соединетите држави на изложбата. Подоцна изработила меморијална фонтана во Флешинг, Лонг Ајленд, портрет на медалјон на госпоѓица Кокс од Тере Хауте и споменик на дете во истиот град.
Педл Бол се вратила во Соединетите американски држави во 1902 година. До крајот на својот живот имала работно студио, специјализирано за мали бронзи на коишто се прикажани деца.
Починала во Конектикат на 1 октомври 1938 година.
Текла (сопруга на Михаил II)
Текла (? -823) била византиска царица, прва жена на царот Михаил II Амориецот.
Семејство
Текла била ќерка на Барданиј Турски, стратег на тема Анатоликон и неговата сопруга Домника. Се претпоставува дека родителите на Текла биле од ерменско потекло. Прекарот на нејзиниот татко бил "Турски" или "Потурчениот", но тоа не го докажува неговото турско потекло бидејќи во текот на 9 век, со називот Турци во Византија се нарекувале Хазарите.
Во 803 Барданиј крнал бунт против царот Никифор I, кој го узурпирал нелегално престолот во Цариград во 802 година. Бунтот на Барданиј бил поддржан од делови на византиската војска, но Никифор I успеал да ги победи бунтовниците. По неуспехот на бунтот Барданиј бил принуден да се замонаши и бил прогонет во манастир на остров Проти. Но Никифор I сè уште го сметал поранешниот стратег за опасен противник и поради тоа наредил да биде ослепен.
Царот сепак дозволил на Домника да го задржи семејното богатство, благодарение на што таа основала манастир. Наводно Текла имала уште една сестра и неколку браќа. Спооред Теофан, по бунтот на Барданиј, браќата на Текла биле исто така затворени во манастир, а нејзината сестра и снаа заминале во новооснованиот манастир на Домника.
Брак
Според Теофан Исповедник, Барданиј ја омажил својата ќерка Текла за војводата Михаил, за да обезбеди поддршка во бунтот против Никифор I. За време на бунтот сепак Михаил и идниот цар Лав V Ерменец се префрлиле на страната на цар Никифор I, што била една од причините за неуспехот на Барданиј.
Текла и Михаил имале еден син, идниот цар Теофил (813-842).
Царица
Во 820 година Михаил бил обвинет во заговор против царот Лав V Ерменец и фрлен во затвор. Сопругот на Текла сепак успеал да побегне од затвор и го организирал убиството на Лав V за време на божикната литургија во патријаршиската катедрала Аја Софија во Цариград. Царот влегол во катедралата без стража и поради тоа не можел да се заштити.
По убиството на Лав V за цар бил крунисан Михаил, а Текла била прогласена за нова царица и ја добила титулата августа.
Текла починала во околу 823 година, а по смртта Михаил се оженил повторно за Ефросина, ќерка на царот Константин VI Слепиот.
IC 1171
IC 1171 — галаксија во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1171 е од видот EN. IC 1171 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 50 м 14 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 52' 20".
Други поделби
Проучување на IC 1171 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Валентинијан I
Валентинијан I бил римски цар. Познат и како Флавиј Валентинијан  или Валентинијан Велики. Со Римското Царство управувал од 364 до 375 година. По смртта на Јовијан бил прогласен за цар во Никеја во 364 година. По еден месец својот брат Валенс го направил соцар. Починал од мозочен удар во 375 година.
NGC 4831
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4831 се споменува и како ESO 507-55, MCG -4-31-10.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4831 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4831 има привидни димензии од 1,7' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 57 м 36,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -27° 17' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 178°.
Други поделби
Проучување на NGC 4831 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44340. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 329; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6705. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1361.
Цветан Цветанов
Цветан Цветанов (роден на во ) е бугарски политичар и министер за внатрешни работи на Бугарија и вицепремиер во периодот од 27 јули 2009 до 13 март 2013. Освен тоа, тој е и потпретседател на партијата ГЕРБ и одговорен министер за Државната агенција за национална безбедност.
Список на земји според стапката на сопственост на домот
Ова е список на земји и територии според стапката на сопственост на домот, што е односот на станбени единици во кои домуваат сопствениците во однос на вкупниот број станбени единици во одредено подрачје.
Цветан Цветанов
Во 1987 година Цветанов започнал да работи во Народната милиција. Во 1992 година завршил факултет на Националната спортска академија (НСА) како учител по физичко воспитување и тренер по атлетика. Во 2000 се здобил со диплома по право на УНСС. Од 1997 година работел во администрацијата во Министерството за внатрешни работи, а по 2001 година станал еден од најблиските соработници на тогашниот генерелен секретар Бојко Борисов.
Во 2004 година специјализирал во Мадрид за глобалниот тероризам, а се здобил и со други признанија како специјалист во Сикрет сервис во Вашингтон, внатрешна сигурност на САД итн. Во 2005 година кога Бојко Борисов ја напуштил функцијата во МВР, Цветанов тргнал по неговите стапки, станувајќи заменик градоначалник на Софија. Следната 2006 година Борисов ја основал партијата ГЕРБ, а Цветанов станал нејзин потпретседател. По победата на изборите, Цветанов станал вицепремиер и министер за внатрешни работи.
Далум
Далум (Dahlum) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Географија
Општината Далум се наоѓа помеѓу Шепенштет и Шенинген на сојузниот пат Б82 и зафаќа површина од 15,12 км2. Окружниот град Волфенбител се наоѓа 22 километри западно.
Општината е составена од местата Грос Далум (578 жители) и Клајн Далум (79 жители).
Мелвин Шварц
Мелвин Шварц (Melvin Schwartz — ) — американски физичар. Тој ја поделил Нобеловата награда за физика со Леон Ледерман и Џак Штајнбергер за нивниот развој на неутринскиот зрачен метод и успехот да ја покажат двојната структура на лептоните преку откривањето на мионското неутрино.
Животопис
Тој израснал во Њујорк за време на Големата депресија и се образувал во месното училиште во Бронкс. Неговиот интерес за физиката започнал во тоа училиште кога имал 12 години.
Тој својотата диплома (1953) и докторат (1958) ги стекнал на Колумбискиот универзитет, каде добитникот на Нобелова награда за физика Исидор Ајзек Раби бил раководител на одделот за физика. Шварц станал помошник професор на Колумбискиот универзитет во 1958 година. Бил унапреден вопрофесор соработник во 1960 година и професор во 1963 година. Ли Џенгдао, колега од Колумбискиот универзитет кој неодамна ја добил Нобеловата награда за физика на возраст од 30 години, бил вдахновение за експериментото со кој Шварц ја добил својата Нобелова награда за физика. Шварц и неговите колеги извеле бројни експерименти кои довеле сите тие да добијат Нобелови награди за физикаво почетокот на 1960-ите, кога сите тие биле на колумбискиот универзитет. Експериментото бил изведен во блиската Брукхејвенска национална лабораторија.
Во 1966 година, по поминати 17 години на Колумбискиот универзитет, тој се преселин на западот од САД, и се вработил во Стенфорд, каде SLAC, новиот забрзувач, штотуку бил завршен. Таму, се вклучил во истражувањето на асиметријата на полнежот при распадот на долговечните неутрални каони и уште еден проект кој произведувал и забележувла релативистички налик водородни атоми составени од пион и мион.
Во 1970-ите ја основал и станал претседател на Digital Pathways. Во 1991 година, станал професор соработник за високоенергетска и јадрена физика при Брукхејвенската национална лабораторија. Во истиот период, се вратил на Колумбискиот универзитеткако професор по физика. Тој станал Рабиев професор по физика во 1994 година и се пензионирал во 2000 година. Своите пензионерски денови ги минал во Кечум, Ајдахо, и починал на 28 август 2006 годинаво Твин Фолс, Ајдахо, згрижувачки дом откако подолг период боледувал од паркинсова болест и хепатит C.
Маргарита Попова
Маргарита Попова (роденa на во ) е бугарски политичар и моментален заменик претседател на Бугарија.
Роза Камуна
Роза Камуна е Италијанско благо полутврдо сирење направено со делумно обезмастено кравјо млеко. Неговиот облик и име потекнуваат од Камуниската роза на Вал Камоника каде што се произведува сирењето. Внатре има бела боја како слонова коска со рамномерно распоредени ситни дупчиња и мека расцветана кора. Исто така има благ вкус и одлично се топи.
Дрис Девенинс
Дрис Девенинс (Dries Devenyns; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Девенинс го напуштил на крајот на сезоната 2013, по пет сезони со екипата и се приклучил на  за 2014.
По една сезона со екипата, во декември 2014 година, било објавено дека ќе биде дел од екипата за 2015 година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Џули и Џулија
Џули и Џулија (Julie & Julia) е американски драма комедија – филм од 2009 год. Филмот е напишан и режиран од Нора Ефрон. Филмот е заснован на вистинските факти од животот на готвачката Џулија Чајлд во почетните години од нејзината кулинарска кариера, и животот на Џули Пол, која си дава до знаење дека мора да ги подготви сите 524 рецепти од кулинарската книга на Чајлд за време од една година.
Сценариото на Ефрон е адаптација на две книги: Мојот живот во Франција, автобиографијата на Џулија Чајлд, и мемоарите од Џули Пол. Во август 2002, Пол започнува да ги пишува на интернет нејзините дневни случувања околу готвењето на 524те рецепти од Џулија. Интересно е тоа што ова е прв филм заснован врз основа на еден блог т.е блогот кој го водела самата Џули Пол.
Ефрон започна да го снима филмот во март 2008. Мерил Стрип се појавува во улогата на Џулија Чајлд, додека пак младата глумица Ејми Адамс во улогата на Џули Пол. Филмот својата премиера ја доживеа на 30 јули 2009 година.
Кратка содржина
Џулија е жената која засекогаш им го промени начинот на кои Американците готват. Но, во 1948. Џулија Чајлд (Мерил Стрип) беше само една обична Американка која живеела во Франција. Работата на нејзиниот маж и двајцата ги одведе во Париз, а таа заради својот неуморен и нескротлив дух, посака нешто да работи. Педесет години подоцна, Џули Пол (Ејми Адамс) чувствува дека пропаѓа. Ѝ се ближи триесеттиот роденден, живее во Квинс и работи бесперспективна работа додека сите нејзини пријателки постигнуваат забележителни успеси во животот. Џули смислува наизглед непресметлив план да ја пренасочи својата енергија; таа одлучува да помине точно една година подготвувајќи ги сите 524 рецепти од готвачот на Џулија Чајлд „Совладување на уметноста на француската кујна“ - и секако покрај тоа таа ќе води интернет дневник (блог) за своите искуства.
NGC 7142
NGC 7142 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кефеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7142 се споменува и како OCL 241.
Откривање
Објектот е откриен на 18 октомври 1794 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7142 е од видот II2r. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,3 m. NGC 7142 има само една позната привидна димензија, која изнесува 12'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 45 м 9,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +65° 46' 28"".
Други поделби
Проучување на NGC 7142 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 33; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4274. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1165.
Војислав Павловски
Војислав Милошев Павловски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно градско семејство. По завршувањето на основното училиште изучил шивачки занает и се вработил во Скопје. На 20 ноември 1944 година по ослободувањето на Македонија, стапил во Треттата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во пробивот на Сремскиот фронт кај Шид-Товарник. Во една од натамошните битки кај Пољана, загинал кон крајот на април 1945 година.
Роберто Савијано
Во неговите дела вклучувајќи статии и неговата книга Гомора (неговиот дебитантски роман што го донесе слава), тој го користи литература и истражувачко новинарство да се каже на економската реалност на територијата и бизнис на синдикатот на криминал Camorra и на организираниот криминал воопшто. По првите смртни закани на 2006 година од страна на кланот Casalese, картел на Camorra, која ја осуди во неговото разоткривање и на Пјаца Касал ди Принсипе за време на демонстрациите во одбрана на законитоста, Роберто Савијано е под строг протокол безбедност. Од 13 октомври, 2006 година, тој живее под полициска заштита.
Секуларен хуманизам
Секуларниот хуманизам е филозофија која се залага за разум, етика, еднаквост, и експлицитно го отфрла натприродното и религиозните догми како основа на моралот и донесување на одлуки. Секуларниот Хуманизам е став кон животот кој се фокусира на начинот на кој луѓето можат да водат добар, среќен, исполнет и функционален живот.
Секуларниот Хуманизам (со големо „Х“) се разликува од разни други хуманизми. Иако Секуларниот Хуманизам постулира дека човечките суштества се способни за исправна етика и морални вредности без религија, или Бог, со ова се промовира и претпоставува дека луѓето се по природа добри односно вродено етични. Ниту, пак, го претставува човекот како „над природата“ или супериорен во однос на неа, токму спротивното на тоа, хуманистичкиот животен став нагласува единствена одговорност со кои се соочува човештвото и последиците од нашите етички одлуки.
Терминот „секуларен хуманизам“ бил скован во 20 век, а беше усвоен од нерелигиозни хуманисти со цел да се направи јасна дистинкција од „верскиот хуманизам (квазихуманизам)“. Секуларниот Хуманизам исто така е наречен „научен хуманизам“. Биологот Едвард О. Вилсон тврди дека е „единствениот поглед на светот компатибилен со сè поголемото сознание на науката за реалниот свет и законите на природата“.
Постулати
Секуларниот хуманизам го опишува погледот на светот со следниве елементи и принципи:
Секуларната хуманистичка декларација е издадена во 1980 година од страна на Советот за демократски и секуларен хуманизам (CODESH), сега на Совет за секуларен хуманизам (CSH). Се утврдуваат десет идеали:
Наводи
Humanismus
Цанко Лавренов
Цанко Иванов Лавренов (Цанко Иванов Лавренов — ) бил бугарски уметник и ликовен критичар. Тој е еден од најистакнатите и највлијателните бугари во периодот на дваесеттиот век. Модернист под влијание на симболизмот, Лавренов е најпознат по неговите пејзажи на стариот град Пловдив како и неговите манастирски циклуси.
Ларс Бом
Ларс Антониус Јоханес Бом (Lars Anthonius Johannes Boom; р. во Влејмен) — холандски професионален велокрос и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата, претходно возејќи за  како и во нивната јуниорска и континентална екипа. Бом го освоил Светското велокрос првенство во 2008. Исто така е национален велокрос првак во неговата дисциплина од 2001 — станувајќи јуниорски велокрос првак од 2002 до 2003 и од 2004 до 2006 национален првак под 23 години и национален сенирски првак од 2007 до 2012 година.
Цанко Лавренов
Биографија и кариера
Цанко Лавренов се родил на 24 ноември 1896 во градот Пловдив, Бугарија. Неговиот дедо, Лаврентиј, бил трговец со книги и се занимавал со препишување на католички ракописи. Лавренов дипломирал во Францускиот колеџ во Пловдив. Во 1921-22, тој се запишал во приватно уметничко училиште во Виена.
Ларс Бом
Рабобанк КТ (2003–2008)
Во текот на велокрос сезоната 2005-2006, Бом на возраст од 20 години, забележал неколку победи, вклучувајќи ја победата пред Свен Нис на ГП Свен Нис како и победата на Вламсе Древенвелдрит Оверејсе, откако Барт Веленс бил дисквалификуван по тепачката со набљудувач. Бом бил поразен од Здењек Штибар во спринтот на светското првенство под 23 години но една година подоцна владеел на трката и ја освоил трката на светското првенство под 23 години.
Во сезоната 2006-2007, Бом побарал и добил специјална дозвола за настап на холандското елитно велокрос првенство и станал првак на Холандија. Како дополнување на успесите на Бом во велокрос биле успесите во друмскиот велосипедизам, каде освоил неколку етапни трки, како што е Тур де Бретан. Во септември 2007, Бом станал Светски хронометарски првак под 23 години, победувајќи го Русинот Михаил Игнатиев. Во ноември 2007, Бом го освоил трофејот Герит Шулте, бидејќи имал две победи на Светските првенства. Во сезоната 2007-2008, Бом го освоил Светскиот куп во Пејнакер, Газет ван Антверпен во Лунхут и потоа станал холандски велокрос првак втора година по ред. Потоа, победил на трките во Светскиот куп во Ливин и Хогерхајде. Заминал на светското првенство во Тревизо 2008 како голем фаворит и не потфрлил, ја освоил трката и станал втор возач по Радомир Шимунек, кој освоил титула светски првак во сите категории (јуниори, младинци и сениори).
Во текот на сезоната 2008, Бом продолжил да се насочува кон друмскиот велосипедизам, и покрај успешната велокрос сезона. Ја освоил третата етапа на Тур де Бретан. Бом исто така го освоил хронометарот на шестата етапа. Потоа Бом доминирал на најстарата етапна трка во Холандија – Трка Олимпија. По настапот на две етапни трки во Шпанија, каде ги освоил првата и третата етапа на втората трка, Бом се вратил во Холандија, каде учествувал на холандското друмско првенство. Го освоил националното хронометарско првенство неколку недели подоцна откако објавил дека ќе се насочи кон друмскиот велосипедизам по велокрос сезоната 2008-2009.