cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хенли на Темза
Хенли на Темза (анг. Henley-on-Thames) — град на северниот брег на реката Темза во јужен Оксфордшир, Англија, околу 16 км низводно и североисточно од Рединг, 16 км спротиводно и западно од Мејденхед. Се наоѓа билзу аголот помеѓу грофовиите Оксфордшир, Беркшир и Бакингемшир.
Историја
Хенли го среќаваме во Книгата на Судниот ден во 1086 како Хенлеј. Бил во поседство на Чертсиската опатија. Средствата биле: 5½ кожи. 1 црква, 6 плуга, 4 акри ливади, корија вредна 50 крмака. Проценето на тогашни £5.
Хенли на Темза ѝ должи многу на својата местоположба и пристаниште кое го снабдувало Лондон со дрвена граѓа и житни култури.
Градби
Хенлиски мост е мост со пет свода преку реката изграден во 1786. Црквата Св. Мери се наоѓа недалеку од тука и има кула изградена во XVI век.
Во околината на Хенли се наоѓаат неколку значајни приватни градби:
Денес
Хенли е место добро поврзано со Лондон за оние кои не живеат во градот. Градот има своја железничка станица, со директни линии до Лондон Падингтон во најпрометните часови. Вон тие часови до таму се стигнува со менување на возот на Твифорд. покрај ова има и ескпресни магистрални линии од блиското место Рединг до Падингтон и Хај Викам со пристап до Лондон Мерилебон. Со малку возење по автопатот M40 може да се стигне директно во градот или на Хилингдон за Лондонското метро.
Веслачка регата
Хенли е светски познат центар на спортското веслање, каде секое лето се одржува т.н. Хенлиска кралска регата, важен друштвен настан за луѓето од средните и високите класи. Се одржува на место каде реката е природно права. Настанот станал кралски во 1851. таа година принцот Алберт станал покровител (патрон) на регатата. Интересно место е т.н. Храмски Остров, кој е мал остров на реката на кој е изграден архитектонски каприц.
Локалните веслачки клубови се:
Јуриј Трофимов
Јуриј Викторович Трофимов (Юрий Викторович Трофимов; р. ) — руски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа.
Во 2015 година завршил десетти на Џиро д’Италија. Во јуни го освоил националното друмско првенство.
Динара Алимбекова
Динара Алимбекова (родена на година) — белоруска биатлонка.
Јуриј Трофимов
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Динара Алимбекова
Таа е родена во казахстанскиот град Абај, од татко Казахстанец и од мајка Белорусинка. Таа се преселила во Белорусија кога имала три години. Со спорт започнала да се занимава во градот Чавуси.
Алимбекова учествувала на Светското јуниорско првенство во 2015, 2016 и 2017 година. Златото во штафета и четвртото место во спринт го освоила во 2015 година.
Дебитирала на Светското првенство во 2016 година.
На Зимските олимписки игри во 2018 година во Пјонгчанг освоила златен медал во женската штафета. Во спринт го освоила 50 место, а во поединечната трка на 15 км 73 место.
Бурнуица (Будаково)
Бурнуица — археолошко наоѓалиште во битолското село Будаково. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на 800 м источно од селото, во нива на месен жител, каде при обработувањето на земјата се откриени темели од објекти ѕидани од камен и кал. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, грамади од градежен материјал, а биле најдени и бакарни пари. Наоѓалиштето зафаќа површина од 1 хектар.
Параскева Малеска-Тројачанец
Параскева Малеска-Тројачанец ( во —  во ) — македонска новинарка уредник и водителка.
Животопис
Откако репатрирала (1948) во Македонија, се вработила во Радио Скопје каде што останала цели 33 години, до пензионирањето (1981). Била член на „Малцинската“ редакција. По проширувањето на програмата на албански јазик била автор и водител на: „Школска емисија“, „Радио драма“, „Емисија за земјоделците“, „Педагошки совети“, „Емисија за жената“ и други.
Фудбал на Летните олимписки игри 1900
Фудбалот на Летните олимписки игри 1900 — претставувал демонстративен спорт. Турнирот се одржал во венсанскиот велодром во периодот од 20 до 23 октомври. На турнирот биле одиграни само два натпревари во кои учествувале три клубови од три земји.
1656 во архитектурата
1656 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Андрија II Арпадович
Андрија II Унгарски (роден околу 1177—12 септември 1235) билунгарски и далматинско-хрватски крал од династијата Арпадовичи од 1205 до 1235 година. Пред да дојде на власт владеел херцег, односно намесник наДалмација и Хрватска (1197—1203). Познат е по покренувањето на Петтата крстоноска војна (1217) и донесување на Златната була (1222) со која се ограничува власта на угарските кралеви.
Детство и младост
Андрија бил помладиот син на Бела III, од унгарскиот крал и Агнеса од Антиохије, ќерка на антиохискиот кнез. Роден е околу 1177 година. Затоа што бил помлад син, унгарски престол не му бил наменет. Престол после смрта на Бела требало да го наследи неговиот постар брат Емерик. Принципот на првородство во Унгарија го вовел Бела III кој и сам морал да води борба за престолот против својот роднина Стефан III Угарски. Емерик е крунисан во 1182 година, дури и за времето кога неговиот татко бил жив. Во 1185 Бела ја користел борбата за власт во Галиција па е нападнат и на негово чело е поставен Андрија. Андрија бил на власт четири години. Во 1189 избил бунт. Бунтот помогнал и за Полска. Андрија е приморан да се откаже од круната и да ја напушти земјата.
Борба за власт
Бела умрел во 1196 година. Го наследил синот Емерик. Андрија добил наследство пари и имот. Веќе следната година браќата почналае војна. Андрија сакал да стане унгарски крал. Папа му се заканувал со екскомуникација ако не го исполни татковиот завет, но Андрија не обрнувал внимание. Војната завршила со краткотрајно примирје. Андрија добил титула херцега и управувал над Хрватска и Далмација. На овие територии се владеело апсолутистички. Веќе во 1199 година Андрија повторно дигнува бунт, но тешко е поразен во близина на езерото Балатон. После овој пораз се повлекол во Австрија кај војводата Леополда VI. Благодарение на интервенцији на папата Инокентиј, помеѓу Емерика од едната и Андрије и Леополд од другата страна повторно е склопен мир, а Андрија повторно ја вратил својата титула херцега.Всушност, неговите авторитети беле намалени.
Емерик рекол дека ќе започне крстоноска војна против неверниците. Припремите започнале во 1201 година, а Андрија е именуван за регент во негов отсуство. Меѓутоа, овие намери биле запрени со впјната против Србија. Во 1203 Андрија првпат се венчал. Жена му била Гертруда од Мерана. Истата година трети пат кренал побуна против братот. Поново е поразен и затечен во Кнегинца. Следената година Емерик го крунисал својот син Ладислава III за наследник. Истата година браќата се смириле, а Андрија станал старател на малолетниот Ладислав. Емерик умирел во 1204 година. Андрија го прекршил ветувањето и извршил државен удар преуземајќи го престолот. Констанца Арагонска (Белината вдовица) бега со Ладислав во Аустралија. Младиот престолонаследник умроле на 7 мај 1205 година. Андријан така официјално станал унгарски крал.
Прв период од владеењето
Андриевата борба за престолот ја ослабна позицијата на унгарскиот крал и ја зајакна моќта на локалните владетели. Самиот Андрија бил расипник, а ситуацијата уште повеќе се влоши. Гертруда имаше целосна контрола над нејзиниот сопруг. Оваа ситуација предизвикача револт кај благородниците кои ја убиле кралицата. Во 1216, Ендру се ожени по вторпат, овој пат со Јоланда Куртенеа] Јоланда], сестрата на латинските цареви [[Балдуин I, латинскиот император Балдуина и Анри.
Петта крстоноска војна
Четвртата крстонноска војна се покажала како голме срам за христијаните. Наместо да покренат поход на муслиманите, крстоноцците ги нападнале византиските престоносладници освојувајќи и формирајќи повеќе христијански држави. Христијаните во Светата земја се снаоѓале како што можеле. Иако Ерусалим е изгубен уште во 1189 година, со мировниот договор во Јафи (со је завршен третата крстоносна војна) формирана е крстоносна држава со мали територии долж брегот помеѓу Бејрут и Јафа. Припаѓала на градовите Тир, Хаифа, Цезареја, Арсуф, Јафа, Лида и Рамла. Престолнина бил градот Акра. Саладиновоиот наследник Малик ел Адил бел мирољубив и соработувл со христијаните, а со кралот на Ерусалим Јован Браненем вовел низата комерцијални договори (1204). Мирот во 1217 ќе го наруши Андрија. За време на владеењето на таткото на Андрија, Бела во Светата земја,започнал Третата крстоносна војна. Бела го удостаил светоримскиот император Фридрих I Барбароса. Војната со Венецијанската република го одвлекува од идејата да се приклучи на маршот. Пред неговата смрт, тој го задолжил неговиот син, Андриј, да им помогне на крстоносците. Андрија ветил дака ќе се бори против муслиманите. Исполнувањето на ветувањето го одлагал низ првиот период од своето владеење. Проблеми со кои се соочува Унгарија Андрија припишува на Божјата казна за неговата неодлучност. Заради тоа, во соработка со Бабоничи и другите племиенски семејства, го покренан Петтата крстоносна војна. Бидејќи немал пари за превоз на армијата, се одрекол од Задра во корист на Млетачката република. Унгарската војска извршила низа кражби во Галилеји. Освен тоа крстоносците не постигнале ништо значајно се вратие дома.
Втор периодот на владеењето
Кога се вратил, Андрија продолжил со стариот систем на владеење. Започнал да заработува пари соевреите и да ги радфрла. Големите започнале востание кој било предводено од синот на Андријин Бела. Во 1222, кралот го свикал Парламентот и издал Златна була (1222) со која ја ограничил сопствената власт. Булата подоцна станала најзначаен правен акт во државатата. Секој крал пред да го добие престолот морал да ги прифати условте и да ја потпише  Андријиноата була. Во 1226 Бела станал Андријанов савладар. Титулата херцега припаѓала на Андријиновиот помлад син Коломан. Коломан го задушил востанието кое избило во Босна и Хрватска.
Низ последните години од Андријовото владеење Унгарија водила војна со Фридрих II, со војводи од Австрија. Во конфликото победиил Андрија(1234). Андрија умирел на 21 септември 1235 године. Бела IV, дотогашен савладар, го презел престолот.
Долно Водно (археолошко наоѓалиште)
Долно Водно — археолошко наоѓалиште во скопската населба Водно, Општина Центар. Претставува збир осамени наоди од римско време.
Во атарот на населбата (традиционално просторот на селото Долно Водно) се пронајдени четири надгробни стели, три со латински и една со старогрчки натпис.
Стелите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје.
Алкет I
Алкет I (576-547 гпне) — македонски крал. Живел во VI век п.н.е. и бил петти во династијата Аргеади. Владее со „земјата на Маедонците“ и државата ја проширува на цела Пиерија, Ботиаја и Алмопија.
Херодот го споменува Алкет како син на кралот Ероп I и Никаноја. Хрониката на Есевиј вели дека Алкет владеел 29 години, во времето во кое Кир Велики бил крал на Персија. Подоцна ова име го носеле и кралевите на Епир.
Самото име му значи „храбар човек“.
1655 во архитектурата
1655 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Самоков (Бугарија)
Самоков (Самоков) е град во Бугарија кој се наоѓа во западниот дел од земјата, на 55 км од Софија. Градот е административен центар на истоимената општина во Софиската област.
Географија
Самоков се наоѓа во високата Самоковска котлина, која е опкружена со неколку планини - Рила, Плана, Витоша, Верила и Ихтиманска Средна Гора. Низ неа тече реката Искар. Градот се наоѓа на само 8 км од зимскиот центар Боровец. Во близина на градот се наоѓа Националниот парк Рила.
Историја
Минатото на градот е поврзано со ископувањето на железо. Оттука доаѓа и неговото име „Самоков“ - по еден од големите чекани за преработка на железната руда. Во подножјето на Доспејската планина (Лакатишка Рила) при Шишмановата клисура се наоѓа Шишманово кале. Таму има ранохристијанска базилика и манастирскиот комплекс. Изградени се во времето на Римското Царство. Опожарени се во 7-8 век од варварите. Името им е поврзано со легенди и приказни за последните битки на царот Иван Шишман со Турците.
Градот бил еден од центрите на бугарската национална преродба. Тука била отворена првата бугарска печатница на Никола Карастојaнов (1828), а во 18 и почетокот на 19 век се формирала познатата Самоковска ликовна школа (иконописна, животописна и резбарска). Во Самоков се родиле или работеле едни од најпознатите бугарски зографи - Христо Димитров и неговите синови Димитар и Захариј Зограф, Станислав Доспевски, син на Димитар Зограф, Иван и Никола Образописови и др. Самоковец бил и Константин Фотинов, основач на првото бугарско списание "Љубословие" (1844). Самоков бил еден од центрите во кои се водела борба за независна бугарска црква. Со опаѓањето на занаетчиството кон крајот на 19 век градот ја изгубил својата економска, културна и административна моќ.
Слатин Вир (Будаково)
Слатин Вир — археолошко наоѓалиште во битолското село Будаково. Претставува викус од римско време.
Кројцбург
Кројцбург (Creuzburg) — град на реката Вера, во округот Вартбург, во Тирингија, Германија.
Историја
Со историја стара над 1000 години, Кројцбург е еден од најстарите градови во Тирингија. Ридот во околината на градот чува населба која се појавила во времето на каролиншката ренесанса. Почетоците на населбата, на која подоцна се издигнал замокот се последица на неговата положба на главните патишта. Старите трговски патишта исток-запад се сретнувале на Вера со трговскиот пат од југ. Во 10 и 11 век, областа била под контрола на Опатијата Фулда.
Во 1137, градот паднал под контрола на династијата Лудовинг од Тирингија. Ландгрофот Лудвиг I го припоил како замена за земјите кои ги држел во Хесен. Препознаен како место со стратешко и економско значење за областа, неговите наследници ја подобриле областа. Ландгрофот Херман I започнал со изградбата на замокот на ридот и им дозволил на фармерите во областа да изградат населба под ридот. Во 1213, Кројцбург ги добил правата на град. Бил донесен грб на градот, а бил изграден и градскиот бедем. Соседниот град Шербда, кој сега е дел од Кројцбург, бил првпат споменат како населба околу 1229.
Најдобрите времиња во Кројцбург биле во владеењето на ландгрофот Лудвиг IV и неговиот син Херман II. По венчавката на Лудвиг со ќерката на кралот на Унгарија, Елизабета, која сега е позната како Светица Елизабета Унгарска, замокот Кројцбург станал втора резиденција на грофовите од Тирингија (по Вартбург). Во овој период биле одбележани многу фестивали, а во овој период биле родени и децата на двојката. Лудвиг го преуредил замокот и го изградил првиот камен мост преку Вера за обезбедување на трговските патишта. Пред да замине за Крстоносните војни во 1227 организирал собир на благородниците од Тирингија во замокот.
Лудвиг никогаш не се вратил. Неговиот брат Хајнрих Распе се прогласил за регент во текот на детството на синот на Лудвиг, Херман II. Елизабета ја напуштила Тирингија и се преселила во Хесен, каде подоцна и умрела во Марбург. Кога станал возрасен, Херман го започнал своето владеење како ландгроф на Тирингија и Хесен. Замокот Кројцбург останал негова резиденција до неговата неочекувана смрт на 18 годишна возраст. Неговиот чичко и единствен наследник Хајнрих Распе го користел само Вартбург како негова резиденција. Ова било како за градот Кројцбург, така и за замокот, крај на добрите времиња. Во следните векови тонел во економска и културна анонимност.
Туризам
Замокот Кројцбург, кој бил резиденција на династијата Лудовинг и омилен место за посета на Елизабета од Тирингија, е една од најважните знаменитости во градот. Исто така, во Кројцбург се сместени едни од најстарите мостови северно од Мајна.
Сообраќај
Автопатот Б7 од Касел до Ајзенах поминува низ Кројцбург.
Лебед (Фабержеово јајце)
Лебед – едно од серијата од 52 украсни велигденски јајца изработени под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже. Јајцето било изработено во 1906 година за последниот руски цар, Николај II. Царот Николај ѝ го подарил јајцето на мајка си, царицата-мајка Марија Фјодоровна, на Велигден 1906 година. Јајцето се наоѓа во „Фондацијата на Едуар и Морис Сандоз“ во Лозана, во Швајцарија.
Опис
Јајцето е изработено од злато, прекриено со мат боја на јоргован, омилената боја на царицата Марија Фјодоровна, украсено со брановидни ленти и брилијанти во облик на ружа. На врвот на јајцето има голем дијамант под кој стои годината „1906“. Друг голем дијамант е поставен на основата и веројатно под него имало монограм. .
Изненадување
Во средината јајцето содржи сурприз (изненадување) – кошница со механички лебед, изработен од злато и сребро кој плови на „езеро“ од аквамарин. Под едно од крилата е скриен минијатурен механизам на навивање, после навивањето лебедот ги шири крилата, ги мрда нозете и опашката и гордо ги крева и спушта вратот и главата.
Вдахновение
Механичката фигурка на велигденското јајце „Лебед“, пример на високото мајсторство на мајсторите во фирмата Фаберже, била изработена по урнек на „Сребрениот лебед“ на Џемс Кокс (1773) кој сега се чува во музејот „Боус“ во Велика Британија. Фаберже имал можност да го види на Светската изложба во 1867 година во Париз. .
Сопственост
Царот Николај II ѝ го поклонил јајцето на мајка си по повод четириесетгодишнината од нејзината венчавка со Александар III. После револуцијата, заедно со други вредни работи на царското семејство, било конфискувано од болшевиците. Во 1927 година, „Лебед“ било едно од деветте Фабержеови јајца што фирмата Антикваријат од Москва му ги продала на Емануел Сноумен од лондонската галерија Вартски. Во 1933 година јајцето му било продадено на Чарлс Парсонс од Лондон. Во 1939 година, галеријата Хамер во име на Чарлс Парсонс му го продала јајцето на египетскиот крал Фарук. Во 1954 година, новата египетска влада, која го распродавала имотот на Фарук, преку аукција на Сотби јајцето ѝ го продала на галеријата А ла вјеј Руси (A la vieille Russie, За стара Русија) од Њујорк. Потоа јајцето ѝ било продадено на галеријата на швајцарскиот магнат Морис Сандоз. Од 1995 година јајцето ѝ припаѓа на Фондацијата на Едуар и Морис Сандоз (Лозана, Швајцарија).
Оваа фондација покрај јајцето „Лебед“ го поседува и Јајце-часовникот на Јусупови, направен по нарачка на кнезот Јусупов.
Црква „Св. Троица“ - Долно Христос
Света Троица (Αγίας Τριάδος) — црква во селото Долно Христос, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Првичната црква е изградена во 1930 г, но кон крајот на векот станала премала за потребите на населението. Во 1986 г. е срушена и на нејзино место е подигнат денешниот храм. Истиот е осветен на 1 април 1995 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Градбата претставува крстокуполна базилика со нартекс на запад и камбанарија на југозапад.
Археолошки музеј на Македонија
Археолошки музеј на Македонија (службено познат како Археолошки музеј на Северна Македонија) се наоѓа во Скопје, Македонија, на левиот брег од реката Вардар.
Историја
Првата археолошка збирка е формирана во 1920 година во рамките на Филозофскиот факултет во Скопје. Во 1924 година е организирана музејска институција, поточно, историско – археолошки музеј со лапидариум кој бил сместен во Куршумли ан.
Во текот на Втората светска војна, во Куршумли ан музејската институција егзистира како Народен музеј – Скопје, а по војната до 1963 година, седиште на Археолошки музеј била старата зграда од касарната на Скопско Кале. Во 1955 година била отворена постојаната поставка на камени споменици – лапидариум, сместена во адаптирана коњушница на Куршумли ан.
Во периодот по катастрофалниот земјотрес во Скопје, меѓу 1963 и 1977 година, Археолошкиот музеј бил сместен во бараките на Куршумли ан. Во 1976 година бил пуштен во употреба новиот музејски комплекс во кој бил сместен Археолошкиот музеј сè до 2014 година.
Во 2012 година, бил основан нов правен субјект, НУ Археолошки музеј на Македонија – Скопје, како нова матична установа од областа на археологијата, а од 2014 година Археолошкиот музеј на Република Северна Македонија е преселен во нови простории во центарот на Скопје.
Поставки
Во рамки на музејот има музејска продавница, како и библиотека. Библиотеката брои преку 6.000 книги, како и повеќе од 20.000 стручни и научни трудови од домашни и странски автори, ретки изданија, објавувани од почетокот на 20 век. Најстарото издание меѓу нив е од 1881 година.
Одранци
Одранци (словенечки: Odranci) — населба во Општина Одранци во источна Словенија. Населбата е центар на општината Одранци. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Света Петка (појаснување)
Поимот Света Петка може да се однесува на неколку работи:
Светици
Православната црква празнува три личности со исто име Параскева-Петка, општо кај христијаните постојат повеќе маченици со ова име. Името го добиле поради тоа што се родени во петок, а петокот како ден пред сабота, (во стариот завет саботата била празник, а не неделата) бил ден за подготовки пред празникот. Во петокот евреите се подготвувале за саботата. Параскева значи подготовка.
1654 во архитектурата
1654 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Ајакучо-кечуански дијалект
Ајакучо-кечуанскиот или познат како чанка-кечуански е дијалект на кечуанскиот јазик кој се зборува во регионот Ајакучо во Перу. Со околу еден милион зборували, овој дијалект е еден од најголемите кечуански дијалекти. Врз основа на овој дијакет е стандардизиран јужнокечуанскиот јазик.
1653 во архитектурата
1653 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
1652 во архитектурата
1652 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Орест
Орест, крал на Кралството Македонија, бил син на македонскиот крал Архелај I кој го наследил својот татко откако од престолот бил симнат убиецот на неговиот татко - Кратер. Владеел во периодот од 399 до 393 п.н.е. заедно со својот брат и старател Аероп II, во периодот кој бил одбележан со бројни недоразбирања внатре во династијата.
Антиглобализам
Антиглобализам или Антиглобалистичко движење — термин кој најчесто се користи за да се опишат и генерализираат социјалните групи кои протестираат против глобалните трговски договори, за негативните ефекти на слободна трговија во сиромашниот свет, оштетувањето на животната средина и меѓународната воена интервенција, или кои се плашат од негативните последици од глобализацијата. Антиглобализациските групи се борат за намалување на моќта и влијанието на меѓународните корпорации и организации како Светската банка, економски и политички сојуз на народи и трговски договори кои влијаат на нацијата, народ и на животната средина.
Различни аспекти од глобализацијата се сметаат за штетни од страна на активистите за јавниот интерес како и за националистите од моќните држави. Ова движење нема унифицирано име. „Антиглобализација“ е терминот кој се претпочита во медиумите. Самите активисти сметаат дека ова име е бесмислено и безначајно, со оглед на тоа што целта на ова движење е да се глобализира правдата. Впрочем „глобално движење за правда“ е исто така распространето име. Многу активисти се обединети под слоганот: „Друг свет е можен“.
Има широк спектар на различни видови на антиглобализација. Воглавно, критичарите тврдат дека резултатите на глобализацијата не се она што се предвидувало да бидат кога започнале обидите за слободна трговија, и дека многу институции вклучени во системот на глобализација не ги земаат предвид интересите на посиромашните нации и на работничката класа.
Некои „антиглобализациски“ групи тврдат дека глобализацијата е империјалистички проект и дека таа е една од главните причини за Ирачката војна и дека поради глобализацијата, мнозинството на финансии се влеваат во државната каса на САД наместо во државните каси на сиромашните држави во развој.
Ленка Велиновска
Ленка Велиновска (позната и под псевдонимот: Мирка; во Страишта) — македонски национален деец.
Антиглобализам
Протестите од страна на глобалните движења за правда принудија средбите на високо ниво да се одржуваат надвор од големите градови каде што вообичаено се одржуваа односно да се преместат во далечни локации каде што протестирањето е непрактично.
Некои „антиглобализациски“ активисти сметаат дека моменталната „глобализација“ ги глобализира парите и корпорациите, и во исто време одбива да ги глобализира луѓето и синдикатите. Ова може да се види од недостигот на работнички права во многу држави, како и од стриктните имиграциски контроли во целиот свет во развој.
Ленка Велиновска
Животопис
Родена е во Страишта, Мегленско. била активен учесник во НОД во Егејскиот дел на Македонија од 15 јули 1941 г.
Трефурт
Трефурт (Treffurt) — град во округот Вартбург, во Тирингија, Германија. Се наоѓа на реката Вера, 19 километри северозападно од Ајзенах и 18 километри југозападно од Милхаузен во Природниот парк Ајксфелд-Хајних-Вератал. Трефурт е добро познат по неговите стари вили и средновековниот стар дел на градот.
NGC 1885
NGC 1885 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1885 се споменува и како ESO 56-SC88, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1885 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m. NGC 1885 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 15 м 5,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 58' 40".
Други поделби
Проучување на NGC 1885 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Маркомир
Заедно со брат му Сунон, многупати ја напаѓал римската провинција Германија, особено кај Келн помеѓу 380-390. Во 388, тој разменил заложници и склучил примирје со римскиот генерал Арбогаст. Во 392, ја бранел својата територија борејќи се против истиот тој генерал Арбогаст. Во 400, бил протеран во Етрурија од страна на генералот Стиликон.
Историја
- "Историјата" на Сулпис Александар. Епизодата се одиграла помеѓу 384 и 388 за време на владеењето на Максим.
- "Историја" од Сулпис Александар. Епизодата се одиграла во 388 малку по смртта на Виктор, синот на императорот Максим
- "Историја" од Сулпис Александар. Епизодата се одиграла во 392 за време на владеењето на Валентинијан II.
Подоцнежна генеалогија
Според авторот на Liber Historiae Francorum, Маркомир би бил татко на Фарамонд, кој пак би бил таткото на Хлодион Долгокосиот. Оваа генеалогија, напишана повеќе од 330 години после настаните, современите историчари ја сметаат за измислена.
Скршено копје (филм од 1957)
„Скршено копје“ (англиски: Broken Lance) — американски филм од 1954 година, во режија на Едвард Дмитрик (Edward Dmytryk) по сценариото на Ричард Марфи (Richard Murphy), засновано врз приказната на Филип Јордан (Philip Yordan). Главните улоги ги толкуваат: Спенсер Трејси (Spencer Tracy), Роберт Вагнер (Robert Wagner), Џин Питерс (Jean Peters), Ричард Видмарк (Richard Widmark), Кејти Хурадо (Katy Jurado), Ерл Холиман ( Earl Holliman) и Хју О'Брајан (Hugh O´Brian). Филмот постигнал голем успех и бил награден со два „Оскара“ (за споредна женска улога и за сценарио) и со „Златен глобус“ за поттикнување на меѓународното разбирање.
Синопсис
По излегувањето од затворот, младиот Џо Деверо (го игра Вагнер) во канцеларијата на гувернерот Хорас (го игра Маршал) ги среќава своите полубраќа Бен (го игра Видмарк), Мајк (го игра О'Брајан) и Дени (го игра Холиман). Џо отсекогаш чувствувал нетрпеливост кон нив, а се соочува со дополнителни проблеми поради љубовната врска со привлечната Барбара, ќерката на гувернерот Хорас, кој остварил политичка кариера благодарение на помошта на таткото на Џо (го игра Трејси)...
NGC 3958
NGC 3958 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3958 се споменува и како UGC 6880, MCG 10-17-98, CGCG 292-43.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3958 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3958 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Сувоносни мајмуни
Сувоносни мајмуни (Haplorhini) — подред на примати. Порано овој подред, со исклучок на аветите, се нарекувал вистински мајмуни, со што се потенцирала разликата од т. н. полумајмуни. Денес ваквата поделба се смета за застарена.
NGC 3958
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 28°.
Сувоносни мајмуни
Сувоносните мајмуни, кон кои припаѓа и човекот, се одликуваат со низа одлики кои ги разликуваат од другиот подред на примати — влажноносни мајмуни. Според името, кај хаплоринските примати носот е сув и со помалку развиен осет за мирис. Сувоносните најчесто раѓаат по едно младенче. Во целост, овој подред се смета за поразвиен во еволутивна смисла.
NGC 3958
Други поделби
Проучување на NGC 3958 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37358. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3839. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Сувоносни мајмуни
Сувоносните мајмуни се среќаваат во тропските и суптропските региони на Америка, Африка (со исклучок на Мадагаскар), кај Гибралтар, како и во Јужна и Југоисточна Азија до Јапонија. Човекот ги населува сите континенти, со исклучок на Антарктикот.
Кошќушко (планина)
Вровот и околните предели се под снег во зима и пролет (обично од почетокот на јуни до крајот на октомври и подоцна).
Сувоносни мајмуни
Сувоносните мајмуни се поделени на два инфраредови:
Најстарите фосилни претставници на овој подред се тејардина и антрасимија, стари околу 55 милиони години.
Кошќушко (планина)
Националниот парк Кошќушко ги нуди најблиските скијачки центри до градовите Канбера и Сиднеј: Тредбо, Шарлот Пас и Перишер Блу. Можно е планината да била искачена од Абориџините долго пред доселувањето на Европејците.
Во декември секоја година се одржува ултрамаратонска трка „Од брегот до Кошќушко“ () во должина од 240 км — од морето до самиот врв на планината.
Повисоки планини на австралиска територија
Постојат две повисоки планини на австралиска територија, кои географски не припаѓаат на самиот австралиски континент:
Очилен кајман
Очилниот кајман (Caiman crocodilus) познат и под името обичен кајман е крокодиловиден влекач кој го среќаваме во поголемиот дел на Централна и Јужна Америка. Овој вид живее во мочуришта и речни системи, но подеднакво поднесува и солена и слатка вода. Поради оваа одлика тој е најчесто среќаваниот вид од сите крокодиловидни животни.
Особености
Овој вид на кајман може да порасне и до 3 метри на повеќето единки не се подолги од 2,5 метри. Мажјаците најчесто се долги помеѓу 2 и 2,5 метри а женките се помали, односно околу 1,4 метри (види полов диморфизам). Името на овој кајман е добиено како резултат на коскениот израсток меѓу очите поради кој имаме впечаток дека носи очила. Муцката им е широка, а според телесните пропорции доста наликуваат на крокодилите. Бојата на кожата варира од сива до маслинесто зелена. Мажјаците се територијални животни, и присутна е доминантна хиерархија.
Размножување
Женките достигнуваат полова зрелост на возраст од 4-7 години, кога се долги околу 1,2 метри. Мажјаците достигнуваат полова зрелост при должина од 1,4 метри. Неколку женки можат да делат едно гнездо, што им овозможува полесна одбрана на јајцата и на младите кајмани. Поради истата причина се случува една женка да преземе родителска грижа и врз младите на други парови. Социјална хиерархија се појавува и помеѓу младите кајмани.
Подвидови
Постојат 3 познати подвида на очилниот кајман: Во минатото се сметало дека јакарскиот кајман е подвид на очилниот кајман.
NGC 6307
NGC 6307 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6307 се споменува и како UGC 10727, MCG 10-24-99, CGCG 299-54, KCPG 504B.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1861 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6307 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 6307 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 7 м 40,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +60° 45' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 6307 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59655. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 52; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4191. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 765.
Временската порта
„Временската порта“ (италијански: La Porta del Tempo) — роман за деца од италијанскиот писател Пјердоменико Бакаларио, првично објавен во 2004 година.
Содржина
Во неа се раскажува за животот на Џејсон и Џулија, единаесетгодишни близнаци. Тие се преселуваат во Колкот Клуб, мирно селце во Корнвол. Таму ќе се спријателат со соседот Рик. Заедно се забавуваат истражувајќи ја нивната огромна куќа. Набргу ќе наидат на една врата скриена зад орман, која никако не успеваат да ја отворат. Зошто некој сакал да ја скрие? Децата се решителни да ја откријат мистеријата, по секоја цена.
Романот се состои од 23 глави:
Изданија на македонски јазик
Романот бил објавен на македонски јазик во 2011 година, од страна на издавачката куќа „Просветно дело“. Книгата, со димензии од 20 сантиметри, има 224 страници. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-0-0944-0. Преводот од италијански јазик го извршила Бранка Николовска, лектирата ја направила Лорета Шкиљевиќ, а компјутерската обработка - Миодраг Алексовски. Книгата била отпечатена во печатницата „Коста Абраш“ од Охрид.
Споменик на Св. Климент и Наум (Скопје)
'''Св. Климент и Наум''' претставува монументален бронзен споменик во Скопје. Споменикот бил најавен како дел од т.н. проект Скопје 2014 и бил поставен на 12 јуни 2010 година. На мермерниот постамент од 3,5 метри се поставени двата големи македонски словенски просветители Светите Климент и Наум Охридски, кои се претставени како монаси, а околу самиот постамент поставени се 4 бронсени релјефи, од кои на 3 се прикажани сцени од нивните житија. Споменикот се наоѓа на Плоштадот Карпошово Востание на левата страна од кејот на Вардар, на влезот на Камениот Мост од страната на Старата Чаршија. Споменикот е изработен во леарницата Фрокаро, во Виченца, Италија и чинел 580.000 евра. Автор на споменикот е Перо Кованцалиев.
1651 во архитектурата
1651 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Кузма (Словенија)
Кузма (словенечки: Kuzma) — населба во Општина Кузма во источна Словенија. Населбата е центар на општината Кузма. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Ратомир Дујковиќ
Ратомир Дујковиќ (24 февруари 1946 година, Борово) е фудбалски тренер и поранешен фудбалски голман.
Играчка кариера
Тој израснал и го поминал своето детство во село Борово, каде што Јосип Кеџи, поранешниот голман Н.К. Борово, го видел како многу талентирано момче кое бранело во основното училиште "Иван Горан Ковачиќ". Ја започна својата фудбалска кариера во тој клуб, па тој многу брзо можеше да продолжи во НК Осиек.
До 1962 година бил во Осиек, потоа заминал во Белград, во редовите на Црвена Ѕвезда. Тој поминал осум години во Ѕвезда (1966-1974), бранел на 442 натпревари (201 на првенството, 37 натпревари на европски натпревари). Тој бранел во познатиот тим Миљан Миљаниќ, меѓу кои биле, меѓу другите, Драган Џајиќ, Јован Ачимовиќ, Караси и кој во 1971 година пристигнал во полуфиналето на Европското првенство. Ставен е на 8-то место на вечната список на клубот според бројот на натпревари во Европа и 12-то место во вкупниот број натпревари. Со Звезда освоил 4 првенства и 3 купови.
По Ѕвезда, тој се преселил во Реал Овиедо (1974), каде што поминал три години. Потоа се вратил во Осиек, каде што бранел сите три сезони (1977-1980), ги поминал последните две сезони во Галеника (1980-1982), каде што ја завршил својата кариера.
За репрезентацијата на Југославија, тој играл четири пати. Тој дебитирал на 21 април 1971 година против Романија (0: 1), а последниот натпревар го играл на 27 октомври истата година против Луксембург (0: 0).
Тренерска кариера
Ја започна својата тренерска кариера таму каде што ја заврши својата играчка кариера, со екипата Галеника. Неколку сезони се обидувал Галеника од тренерска клупа да ја врати меѓу прволигашите по падот во 1983 година, но во исклучително јак натпревар, како тогаш што била Втората федерална лига.
Во 1987 година, ја прифатил поканата на Црвена ѕвезда и служел како тренер за цели 5 сезони, освен кога му помогнал на Гојко Зец во Обединетите Арапски Емирати. Тој бил член на стручниот кадар на "црвено-бели", кој го освоил Европското првенство во 1991 година.
Драчевица
Драчевица може да се однесува на следниве села во Македонија:
Ратомир Дујковиќ
Тренерска кариера
Од 1992 до 1995 тој бил тренер на Венецуела. Од 1996 до 1997 година ја предводел националната екипа на Мјанмар, а потоа се вратил во Венецуела и ги водел Атлетико Зулу, Универсидад Лос Андес и Естудијантес Мерида.
Бил член на стручниот кадар на репрезентацијата на СР Југославија на Европското првенство 2000 во Белгија и Холандија.
Од 2001 до 2004 година тој бил селектор на Руанда. Со оваа мала земја, тој постигнал одличен резултат во Африканскиот куп на нации, кој исто така е и првиот учесник на Руанда во овој континентален натпревар.
Од 2004 до 2006 година беше тренер на Гана. Го зеде Гана за првпат во историјата на Светското првенство. Со нив, Мундијал 2006 стигна до осмина финале каде што беа елиминирани од Бразил (0: 3). Од 2006 до 2008 година беше тренер на Олимпискиот тим на Кина.
Во летото 2009 година тој беше назначен за селектор на српскиот младински тим. Откако младата селекција не успеа да се квалификува за финалниот турнир на Европското првенство во Данска во 2011 година, тој поднесе неотповиклива оставка.
1650 во архитектурата
1650 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 3959
NGC 3959 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3959 се споменува и како MCG -1-30-46.
Откривање
Објектот е откриен на 19 мај 1881 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3959 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3959 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 3959 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37363. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 282; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5517. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1006.
Бад Либенштајн
Бад Либенштајн (Bad Liebenstein) — најстар бањски град во сојузната покраина Тирингија, во округот Вартбург во Германија). Се наоѓа 9 километри источно од Бад Залцунген и 18 километри јужно од Ајзенах.
Во негова близина се наоѓа замокот Алтенштајн, летната резиденција на војводите Мајнинген.
Пјеро Скаруфи
Пјеро Скаруфи (Piero Scaruffi) — научник, музички критичар и историчар на уметност со италијанско потекло. Завршил високо образование по математика на универзитетот во Торино (1982), а подоцна предавал на универзитетите Харвард и Стенфорд. Има објавено книги кои ја истражуваат историјата на популарната музика, поточно рок и џез правците. Најпознато дело му е A History of Rock Music (2003), во која се следи развојот на рок-музиката во времетраење од 50 години.
Псеримос
Псеримос (Ψέριμος Δωδεκανήσου) ― мал грчки остров во додеканскиот синџир, кој се наоѓа помеѓу Калимнос и Кос пред брегот на Турција. Тој е дел од општината Калимнос и на пописот во 2011 година имал население од 80 жители.
Главната индустрија е туризмот, со грчки и други европски туристи привлечени од неговата оддалечена местоположба. Постојат неколку плажи и голем број таверни, од кои некои нудат сместување.
Псеримос е опслужуван со дневен траект од Потија, на островот Калимнос, и е одредиште на маршрутата на голем број бродови за крстарење во областа.
Борка Драгоевиќ-Јосифовска
Борка Драгоевиќ-Јосифовска ( во Горња Србица — во ) — македонски класичен филолог.
Животопис
Дипломирала класична филологија и археологија на Филозофскиот факултет во Белград (1834). Работи како кустос во Археолошкиот музеј во Скопје (1948-1958), а потоа како професор по латински јазик на Катедрата за класична филологија (до 1976). Во 1956 година го уредила лапидариумот во Куршумли ан. Вршела истражувања на повеќе наоѓалишта: Исар-Марвинци, Драчево, Живојно, Стоби, Скупи и др. Член е на одборите за издавање на античките натписи од Југославија и на Tabula Imperii Romani.
Павзаниј
Павзаниј бил крал на Античка Македонија кој владеел во 393 п.н.е. Павзаниј бил син на кралот Аероп II. По таткова линија ѝ припаѓал на династијата Врскаестиди, кои делувале во северозападна Македонија. Владеел една година, и според Диодор Сицилиски бил убиен од Аминта II, внук на Александар I, кој го зазел престолот (Диодор, 14.89). Во хронологијата на владетели Павзаниј понекогаш стои по Аминта II според распоредот на династиските таблици на Хрониката на Есевиј, кој ја составувал во IV век според претходните записи на грчките историчари и делумно според Диодор. Историјата за него е оскудна и конфузна. Во ова време македонските владетели се менувале често во меѓусебна борба за престолот, а и името Аминта истовремено го носеле неколку членови на династијата Аргеади.
Руска азбука
Современата руска азбука (рус. русский алфавит, русская азбука) е варијанта на кирилицата. Почнала да се употребува во Киевската Рус за време на нејзината христијанизација (988), или пак, доколку некои наоди се точно датирани, малку порано.
Тука азбуката е прикажана печатно. Ракописните руски букви се поинакви.
Азбука
Руската азбука е следнава:
Самогласните букви претставуваат и „тврди“ и „меки“ (палатализирани, во МФА претставени како < >) фонеми, зависно (со извесни исклучоци) од тоа дали следат јотирани или омекнувачки самогласки. The transcriptions of the names of the letters attempt to reflect the reduction of non-stressed vowels.
Непалатализирани букви
Првичниот изговор на мекиот знак, кој се изгубил најдоцна до 1400, бил многу кратка предна скретена самогласка но веројатно се изговарала како  или. Во современиот јазик сѐ уште постојат остатоци од ова древно читање, во коегзистентните варијанти на постоечки имиња, кои се читаат различно, како во името Марья и Мария (Марија).
Тастарурен распоред
Тастатурниот распоред на руските букви за Microsoft Windows компјутери е:
Надворешни врски
Kyrillisches Alphabet
Метро Манила
Метро Манила (филипински: Kalakhang Maynila) или Национален престолнински регион (филипински: Pambansang Punong Rehiyon) — метрополитенска област на лавниот град на Филипините, Манила. Во Азија е втор по населеност. На Филипините постојат уште 2 метро области и тоа Метро Себу и Метро Давао.
Административна поделба
Метро Манила е поделен на 16 града, 1 општина и 1.694 барангаи.
Стопанство
Метро Манила е '''финансиски. комерцијален и индустриски центар на Филипините'''. Тука се остваруваат 32% од вкупниот филипински национален бруто производ, односно околу 40 милијарди долари во 2007 г. Тука се и две третини ос вкупните банкарски депозити. Неофицијално Метро Манила е поделена и на деловни подрачја.
Херувим и кочија (Фабержеово јајце)
Херувим и кочија или Ангел со јајце во кочија — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство. Било изработено и доставено во 1888 година на тогашниот цар на Русија, Александар III. Ова е едно од изгубените царски јајца, па така многу малку детали се познати.