cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јужна патека (филм)
Синопсис
Во домот, во кој постојано се слушаат расправиите на мајката Неда и нејзината ќерка, се очекува пристигнувањето на синот Ѓорѓи, по завршувањето на постдипломските студии во друг град. Мајката, која нема големи приходи, принудена е да ја изнајмува едната соба од куќата на потстанари. Веднаш по пристигнувањето во домот, Ѓорѓи се соочува со новата потстанарка. На негово големо изненадување, тоа е Ана, неговата поранешна девојка. Не можејќи да се снајде во неочекуваната ситуација, Ѓорѓи веднаш оди кај својот другар Данчо. Ја наоѓа само неговата сопруга, која го известува дека нивниот брак се распаѓа...
Стадион Марица (Пловдив)
Стадион Марица  — стадион кој се наоѓа во Пловдив, Бугарија. На овој стадион своите домашни натпревари ги игра ФК Марица.
Ханбогд, Омногови
Ханбогд (Ханбогд) е област во Монголија во покраината Омногови.
Во 2009 година, неговото население било 3,154.
1920 во книжевноста
1920 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Сала (општина)
Сала (Salas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Соколац (тврдина)
Тврдината Соколац се наоѓа во Бриње, во Хрватска. Била изградена во средниот век, во времето на Франкопаните, кои владееле со овие простори. Оваа тврдина е една од најзачуваните од тоа време. За првпат, тврдината се споменува во 1343 година.
1919 во книжевноста
1919 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Роберт Патинсон
Роберт Томас Петинсон (Robert Thomas Pattinson) (роден 13 мај 1986) е англиски актер, модел и музичар. Најпознат е по улогата на Едвард Кален во филмската адаптација на Самрак, заснован на романот на Стефани Мајер, а и по улогата на Седрик Дигори во Хари Потер и Пламениот пехар.
Ран живот
Петинсон е роден во Лондон, Англија. Неговата мајка, Клер, работела во модна агенција, додека пак неговиот татко, Ричард, увезувал старомодни автомобили од САД. До својата тринаесетта година учел во музичкото училиште Tower House во Лондон, а потоа своето образование го продолжил во елитното приватно училиште Harrodiаn School. Се приклучил во аматерски театар преку Barnes Theatre Company. Откако се здобил со некое искуство, започнал со глумечки улоги. Го привлекол вниманието на глумечки агент за време на продукцијата на Tess of the D'Urbervilles и започнал со барање на професионални улоги. Оттогаш има изведувано во аматерска верзија на Магбет, а и се обидел и со манекенство. Петинсон има две постари сестри.
Манекенство
Со манекенството Петинсон почнал да се занимана на дванаесет годишна возраст, но се престанал четири години подоцна, за што тој вели дека виновен за неговиот неуспех како модел бил неговиот недоволно маженствен изглед.
Петинсон објаснува во декември 2008, „Кога првпат започнав, бев доста висок и изгледав како девојче, поради што се здобив со доста работи, бидејќи тогаш беше период кога во мода беа андрогините личности. Потоа, претпоставувам, станав премногу машки, поради што престанав да се здобивам со работи. Ја имав најнеуспешната манекенска кариера.“
Петинсон се појави во рекламна кампања за есенската колекција за 2007 на Hackett.
Музика
Роберт свири на гитара и пијано и компонира своја музика. Негови две песни „Never Thing“ и „Let Me Sing“ во кои исто така пее можат да се чујат во филмот Самрак.
Хан хонгор, Омногови
Хан хонгор (Хан хонгор) е област во Монголија во покраината Омногови. Во 2009 година, неговото население било 2,376.
Похорје
Похорје (Pohorje; Bachergebirge, Bachern) — средновисок шумовит планински венец јужно од реката Драва во североисточна Словенија, дел од Јужните Варовнички Алпи. Го геолошки поглед претставува дел од Централните Алпи и е сочинет од силикатни метаморфни и магматски карпи. Подрачјето е слабо населено со села од разбиен тип. Има неколку скијалишта.
Мотохиро Јамагучи
(роден ) — јапонски фудбалер.
Похорје
Географија
Венецот е алпски срт со засводени врвови на југ од реката Драва. Сместен е во триаголникот помеѓу градовите Марибор (на исток), Дравоград (на запад) и Словенске Коњице (на југ). На северозапад е ограничен од реката Мислиња, на југ од Витањската Низина, на исток се спушта во Дравското Поле, а на југоисток во пониските подножни возвишенија Подпохорске Горице. Големината му изнесува 50 км во правец исток-запад и 30 км од север кон југ, и зафаќа површина од. Највисоки места се Чрни Врх (Schwarzkogel, 1.543 м) и малку пониските врвови Велика Копа и Језерски Врх, кои се издигаат на 1.537 м. Околу 70 % од површината е под шума.
Мотохиро Јамагучи
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 1998.
Похорје
Геологија
Похорје е млад планински масив и претставуваат најјугоисточен дел на Централните Алпи. Ова е единствениот венец во Словенија изграден од силикатни карпи. Покрајните делови се направени од палеозојска метаморфни карпи, а средишните се магматски, особено од гранодиорит (наречен „похорски тоналит“) и дацит.
Близу селото Цезлак се наоѓа единственото познато лежиште на минералот цизлакит. Јужниот дел на похорје е познат по белиот мермер, кој се вади уште од римско време.
Скијалишта
На Похорје се наоѓаат следниве скијалишта:
Тврдина Прозор
Тврдината Прозор  се наоѓа во Сплитско-далматинска жупанија, во Хрватска.
Дидје Сикс
Дидје Сикс (Didier Six; р. 21 август 1954 во Лил) — француски фудбалски тренер и поранешен играч.
Од 2019 година, Сикс е селектор на репрезентацијата на Гвинеја.
1918 во книжевноста
1918 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
ОФК Пирин Благоевград
ОФК Пирин Благоевград е бугарски општински фудбалски клуб со седиште во Благоевград, кој во моментов се натпреварува во Втората професионална фудбалска лига во Бугарија.
Денешниот клуб е основан во 2008 година, по обединувањата на двата клуба од Благоевград, Пирин 1922 и ПФК Пирин Благоевград. Со официјална судска одлука подоцна истата година, клубот бил објавен како историски наследник на клупската евиденција на поранешниот ФК Пирин, основан во 1922 година. Во 2011 година, по банкрот на претставникот на фудбалскиот клуб, пиринскиот фудбалски оддел повторно се споил со Перун Кресна, за повторно да стане ОФК Пирин.
Самото име Пирин Благоевград доаѓа од Пирин, планинско подрачје во југозападниот дел на Бугарија. Стадионот на клубот е стадионот „Христо Ботев“ во Благоевград кој има капацитет од 7,500 гледачи. Прекарот на клубот е Орлите (Орлетата), а нивните бои се темнозелената и белата.
До денес, клубот има четири домашни финалиња и, најважно, ужива голема улога за развојот на фудбалерите, бидејќи неколку млади бугарски фудбалери произлегле од младинската академија на клубот. Меѓу нив се и бронзените медалисти на Светското првенство на ФИФА во 1994 година, Петар Михтарски и Ивајло Андонов, како и поранешниот напаѓач на Манчестер Јунајтед, Димитар Бербатов, кој освои две титули во Премиер лигата и беше најдобар стрелец во Премиер лигата во 2010-11 година.
Операција Божји гнев
Операцијата Божји гнев (хебрејски: מבצע זעם האל, Mivtza Za'am Ha'el) претставувала тајна операција на Израел и Мосад по Минхенскиот масакар во 1972 година кога биле убиени 11 олимписки натпреварувачи на Олимписките игри во Минхен. Целта на Мосад била ликвидирање на членовите на Црн септември и Палестинската ослободителна организација. Налог за оваа операција била дадена од страна на израелскиот премиер Голда Меир во есента на 1972 година.
Позадина
По Минхенскиот масакар на Летните олимписки игри, премиерот Голда Меир создадала Комитет X, една мала група на државни службеници задолжени за формулирање на израелската реакција на чие чело застанал министерот за одбрана Моше Дајан. Таа исто така го именувала генералот Ахарон Јарив како нејзин советник за контратероризам заедно со директорот на Мосад Цви Замир. Комитетот заклучил дека за да ги одврати идните насилни инциденти против Израел потребно е да се извршат атентати врз оние кои го поддржувале или извршиле Минхенскиот масакар. Состојбата дополнително се зголемила кога тројца од преживеаните извршители на масакрот биле пуштени само неколку месеци подоцна од Западна Германија. Првата задача на комисијата за израелската разузнавачка служба била да се направи список на сите оние кои биле вклучени во Минхен. Ова било постигнато со помош на ПЛО оперативците кои работеле за Мосад како и со помош на информациите обезбедени од страна на пријателските европски разузнавачки агенции.
Али Хасан Салам
Мосад продолжил по потрага на Али Хасан Саламех кој бил на чело на Минхенскиот масакар. Според некои функционери на Црн септември тој бил вмешан во многу напади во Европа но не бил вмешан во Минхенскиот масакар.
Во норвешкиот град Лилехамер агентите од „Цезареја“ го откриле и наводниот „мозок“ на минхенската операција Али Хасан Салам. Но човекот, кого тие го убиле на улица со 14 истрели, се покажало дека бил само обичен келнер од Мароко. Норвешките власти ги уапсиле агентите на Мосад и ги смеситиле во затвор. За овој случај во 1996 година изралеската влада исплатила надомест на семејството на убиениот Али Хасан Салам.
Како последица на аферата Лилехамер Голда Меир наредила запирање на операцијата Божји гнев Пет години подоцна било одлучено да се започне операција под новиот премиер Менахем Бегин, и да се најдат оние на листата кои сè уште биле на слобода.
Зенитизам
Зенитизам било уметничко движење во Југославија од 1921 до 1926 година, прво во Загреб од 1921 до 1924 година и од 1924 година во Белград. Тоа првенствено вклучувало визуелни уметности, графички дизајн, поезија, литература, театар, филм, архитектура и музика. Како и другите авангардни движења во тоа време, имало антивоени, антибуржоаски и антинационалистички ставови и ја отфрли традиционалната култура и уметност. Мициќ го дефинирал како „апстрактен метакосмички експресионизам“.
Движењето
Движењето било формирано по Првата светска војна, за време на која Југославија загубила еден милион жители. Иако некои уметници од регионот биле познати во Европа, Зенитизмот било првото значајно уметничко движење од Балканот во Европа.
Зенит
Повеќето од неговите идеи биле пренесени преку списанието Зенит кое го лансирал Љубомир Мициќ и кое објавило 43 изданија помеѓу 1921 и 1926 година.
Џосерова пирамида
Џосеровата пирамида била изградена за фараонот Џосер од архитектот Имхотеп во XXVII век п.н.е. во Сахарската некропола, југозападно од градот Мемфис.
Оваа прва египетска пирамида се состои од низа мастаби (секоја помала од претходната) изградени една врз друга според ревизии како и првичниот план. Првобитно била висока 62 метри и била обложена со измазнет бел мермер. Оваа скалеста пирамида (или прапирамида) се смета за првата голема камена градба во историјата.
NGC 5652
NGC 5652 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5652 се споменува и како NGC 5650, UGC 9334, MCG 1-37-20, IRAS 14285+0611, 8ZW 427, CGCG 47-72.
Откривање
Објектот е откриен на 12 мај 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5652 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5652 има привидни димензии од 2' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 31 м 0,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +5° 58' 42"". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на NGC 5652 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51865. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 331. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1418.
Звук
Звук е низа од механички собирања и издолжувања на надолжните бранови, што последично минуваат низ медиум од материјал што е барем малку притислив (цврст предмет, течност или гас, но не и вакуум). Во звучните бранови делови од материјата (молекули или групи молекули) се движат во правец на бранот.
Звучните бранови обично се претставени графички со брановидна, хоризонтална линија.
Хурмен, Омногови
Хурмен (Хүрмэн) е област во Монголија во покраината Омногови. Во 2009 година, неговото население било 1,796.
Амам
Амам (hamam) или турска бања — варијанта на парна бања, сауна или руска бања
Амамите биле градени како двојни, т.н. чифте амами со посебни делови за жени и за мажи или како едноделни. Познати се Чифте амам (XV) и Даут-пашин амам (1489–1497) во Скопје (и двата адаптирани во уметнички галерии), амамот Дебој (XVI в.) во Битола, Воска амам во Охрид, амамот во Тетово и др.
Серијализам
Во музиката, серијализмот е метод или техника на компонирање (Griffiths 2001, 116), која користи организирани серии на вредности во различни музички елементи. Серијализмот започнува првично со Арнолд Шенберг и неговата додекафонска техника, потоа неговите следбеници работат на серијализмот како пример на пост-тоналната мисла. (Whittall 2008, 1). Дванаесет-тонската (додекафонска) техника предвидува неутрална база на 12 ноти од хроматската скала, формирајќи тонски серии кои резултираат со унифицирани мелодиско-хармонски структури. Други типови на серијализам исто така работат со шеми кои одат вон традиционалните музички димензии и техниката ја воведуваат и на времетраењето, динамиката и бојата на звукот. Идејата за серијализам е исто така присутна и во визуелната уметност, дизајнот и архитектурата. (Bandur 2001, 5, 12, 74; Gerstner 1964, passim). Музичката употреба на зборот "серија" не треба да се побуни со математичкото значење на истиот термин.
Интегрален серијализам или тотален серијализам е техника која употребува серии во сите музички аспекти, од времетраењето, динамиката, регистарот до висината на нотите (Whittall 2008, 273). За истата техника, во Европа се користи терминот генерален серијализам. (Grant 2001, 5–6).
Композиторите како Арнолд Шенберг, Антон Веберн, Албан Берг, Карлхајнц Штокхаузен, Пјер Булез, Лујџи Ноно, Милтон Бабит и Жан Барак користат серии на нивни сопствен начин. Други композитори како Бела Барток, Лучано Берио, Бенџамин Бритен, Џон Кејџ, Арон Копланд, Оливие Месијан, Арво Пjарт, Валтер Пистон, Нед Рорем, Алфред Шнитке, Димитриј Шостакович, Игор Стравински, па дури и некои џез композитори како Јусеф Латиф и Бил Еванс го користат серијализмот во одредени наврати.
Ѓурѓевски револуционерен комитет
Ѓурѓевскиот револуционерен комитет била бугарска организација, основана во есента 1875 година во Ѓурѓево. Во Комитетот влегувале: Никола Обретенов, Панајот Волов, Стојан Заимов, Стефан Стамболов, Иларион Драгостинов, Георги Икономов, Ѓорѓи Апостолов, Христо Караминков, Сава Пенев, Никола Славков, Георги Измирлиев, Георги Обретенов, Јанко Ангелов, Никола П. Мартинов, Тодор Петков - чорбаџијата, Иван Стојанов, Христо Иванов - Големиот. За претседател на Комитетот е избран Стефан Стамболов, а за секретар - Стојан Заимов.
Неуспехот на Старозагорското востание предизвикал разочарување меѓу дел од бугарската емиграција, но ситуацијата на Балканот продолжила да биде погодна за вооружени акции против Високата порта. Имајќи ги предвид сериозните политички проблеми на Османлиското Царство и продлабочувањето на Источната криза, некои од членовите на самораспуштениот Бугарски револуционерен централен комитет одлучиле да пристапат кон подготовка на ново востание во Бугарија. За таа цел тие ја изградиле во Ѓурѓевската политичка организација, во бугарската историографија позната како Ѓурѓевски револуционерен комитет.
Состаноците на Ѓурѓевскиот револуционерен комитет почнале околу 11-12 ноември 1875 година и продолжиле до 25 декември. Меѓу неговите учесници се издвојувале Стефан Стамболов, Панајот Волов, Стојан Заимов, Никола Обретенов, Георги Бенковски, Иларион Драгостинов. Раководството било во рацете на Стамболов, а Заимов ја извршувал функцијата секретар. Новоформираната политичка партија се состоела од млади, енергични и решителни луѓе. Повеќето од членовите на Комитетот имале богато револуционерен искуство. Некои од нив се истакнале како апостоли во неуспешното Старозагорско востание. Други служеле во руската армија и имале добри познавања во военото дело. Сите тие биле разочарани од неплодните спорови и взаемни обвинувања меѓу бугарската емиграција.
Според плановите на Ѓурѓевскиот револуционерен комитет на територијата на Бугарија треба да се изградат 24 збега, во кои при опасност требало жените, децата и возрасните лица да се засолнат. Востаничките силе требало да го преземат обезбедувањето на старопланинските премини. Било предвидено уривање на железничката линија Едрене - Белово и палењето на Одрин, Пловдив, Пазарџик, Софија и неколку муслимански села. Целта на овие диверзански акции биле да се предизвика паника меѓу муслиманското население и да се парализира работата на локалните турски власти.
За да се охрабрат Бугарите, требало да се пушти глас дека Србија и Русија го чекаат објавувањето на востанието, за да ја нападнат Османлиското Царство. Посебно внимание било посветено на кохерентноста помеѓу окрузи, на револуционерното агитирање, на активностите на емиграцијата во решавачкиот час, на доброто вооружување на населението. До сите Бугари во руската, романската и српската армија биле упатени повици да се вклучат во подготовката на востанието. Бил изготвен и текстот на востаничката заклетва. Ѓурѓевскиот револуционерен комитет предвидувал по прогласувањето на востанието да се создаде слободна територија, управувана од привремена влада.
Ѓурѓевските дејци не ја одредиле точната дата за кревање на востанието во Бугарија. За време на своите седници тие ја назначиле потребата од поголема флексибилност и понудиле три датуми: 18 април 1 мај или 11 мај. Во текот на подготовките секој округ требало да го процени степенот на подготвеност и да одреди кога населението да се крене на востание. Конечната дата требало да се усогласи помеѓу раководителите на петте области. Планот на идното востание бил конечно завршен околу 25 декември 1875 година, по што Комитетот се самораспуштил, а одредените раководители се префрлиле преку Дунав и ја започнале напорна работа за подготовка на востанието.
Политички систем
Политички систем е систем на политика и управување. Обично се споредува со правниот систем, економски ситем, културен систем и други општествени системи. Тој е различен од нив, и општо се дефинира со скептар од лево, т.е. комунизам и социјализам, до десно, т.е. фашизам. Меѓутоа, ниеден систем не е крајно позициониран, па така највеќето се поблиску до средината. Австралија е добар пример за центро-деснистичка земја.
Преглед
Постојат неколку дефиниции за поимот „политички систем“:
Заеднички елементи на политичките системи:
1917 во книжевноста
1917 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Валповска тврдина
Валповската тврдина  се наоѓа во градот Валпово, во Хрватска. Тврдината била изградена во средниот век, во стил на барок.
Ашок Мурти
Ашок Мурти е српски стилист за гардероба, кој се смета за најпознатиот стилист за гардероба во земјата.
Мурти почнал да црта на многу млада возраст, што набрзо го препознале неговиот дедо и неговите учители на училиште. Неговите учители решиле да го пријават во специјалното училиште за таленти во Шабац, каде што завршил основно и средно училиште.
Откако служел во југословенската војска, дошол во главниот град Белград, без поим дека ќе остане да живее таму Мајката на Мурти е Србинка, додека татко му доаѓа од Индија. Тој се идентификува како Југословен. Неговите родители биле пријатели на поранешната премиерка на Индија Индира Ганди.
Подоцна студирал архитектура и всушност работел како архитект до 1994 година Помеѓу 1994 и 2001 година работел како стилист за гардероба во Телевизија БК. Потоа работел за РТВ Пинк помеѓу 2001 и 2007 година. Денес, тој е хонорарен работник.
ЖРК ЧСМ Букурешт
ЖРК ЧСМ Букурешт е женски ракометен клуб од Букурешт, Романија. Моментално се натпреварува во романската прва лига Лига Национала.
Клубот е основан во 2007 година и оттогаш четири пати бил Шампион на Романија (2014-2015, 2015-2016 и 2016-2017, 2017-2018), четири пати освојувач на купот (2016, 2017, 2018 и 2019), и трипати на Суперкупот на Романија (2016, 2017, 2019). Исто така клубот бил и европски шампион во сезоната 2015-2016 кога во својата дебитантска сезона во Лигата на шампионите стигнале до финалето и таму го совладале унгарскиот Ѓер.
Својте домашни натпревари ЧСМ ги игра во Поливалентната сала во Букурешт која има капацитет од 5.300 седечки места.
2007-2014
Клубот е основан со Одлука на Генералниот совет на Букурешт бр.153/19.06.2007, како женска ракометена екипа во асоцијацијата на полиспортското друштво, ЧСМ Букурешт. Тимот се активирал во ниските ракометни лиги во наредните две сезони, без забележителни резултати. По завршувањето на сезоната 2008-2009, екипата на Рапид Букурешт се соочила со сериозни финансиски проблеми по повлекувањето на главниот спонзор, а 11 од ракометарките на клубот заедно со тренерот Василе Маргалеску, се преселиле во ЧСМ Букурешт. Со неколку искусни играчи како Алина Добрин, Кристина Николае и Андреа Кручеану, ЧСМ Букурешт освоил 18 победи во Дивизијата А (втора лига на Романија во ракомет за жени) и изборил промоција во Лига Национала.
Почнувајќи од 2010 година, ЧСМ Букурешт станал постојан член на Лига Национала, а во својата прва официјална сезона во првата лига, тимот успева да ја заземе третата позиција, зад Олчим Валеа и Универзитатеа Клуж. Овој резултат му донел можност на клубот за првпат да учествува во европските натпреварувања : во сезоната 2011-2012 ЧСМ Букурешт дебитирал во Купот на ЕХФ, каде што го поразиле полскиот Селгрос Лублин во двомеч. Тимот стигнал до шеснаесттина финалето од ова натпреварувања, каде што бил поразен од Залау. ЧСМ Букурешт се одржил во Лига Национала, но без којзна какви резултати; почнувајќи од 2012 година, нивото на игра на клубот е намалено, а сезоната 2012-2013 ја завршиле на 8. место.
На почетокот на 2014 година, како резултат на лошите резултати на ЧСМ Букурешт, тренерот Василе Марулеску бил отпуштен и на негово место била доведена Данкињата Мете Клит. Веднаш потоа се огласиле и претставниците на клубот кој изјавиле дека имаат намера да го претворат ЧСМ Букурешт во екипа што ќе се бори за освојување на националната титула, а потоа да игра и во Лигата на шампионите. Почнувајќи од февруари 2014 година, клубот започнал трансфер кампања, која имала за цел да донесе играчи од висока класа во тимот со кои раководството на клубот се надевало дека саканата цел ќе може да се постигне. Во пролетта 2014 година, меѓу останатите кој потпишале за букурешкиот клуб биле: Патриција Визиту, Јулија Куреа, Мајса Песоа, Ана Паула Родригес, Оана Манеа, Талида Толнаи, Деонис Кавалеиро, Фернанда да Силва, Кармен Мартин и Линеа Торстенсон.
Сезона 2014-2015; Првата национална титула
Во рамките на подготовките за новата сезона, од 21 до 24 август 2014 година, клубот бил домаќин на првото издание на пријателскиот турнир Трофеј Букурешт. Настанот, најавен од романскиот медиуми како "најпрестижниот пријателски турнир кој се играл во Романија", се одржал во друштво на врвни екипи од Европа, вклучувајќи го и ЖРК Будуќност (финалист во 2014 година во Лигата на шампионите). ЧСМ Букурешт победил во сите свои натпревари и го освоил трофејот, откако во финалето на турнирот го поразиле токму Будуќност, со резултат 24-20.
На 30 август, новиот тим на ЧСМ дебитирал во Лига Национала, во натпреварот против Залау. Натпреварот завршил со победа за клубот од главниот град на Романија, а по неа следела серија од седум победи едноподруго. Во еден од овие натпревари, претставници на клубот настапувале без официјалните значки, а Романската ракометна федерација (FRH) одлучила да му ја додели победата на спротивниот тим и да го казни ЧСМ Букурешт со одземање на еден бод. Првиот пораз на клубот на домашната сцена се случил, на гостувањето кај екипата на Баја Маре, главниот конкурент за титулата таа сезона, со 24-21. Сепак "Тигриците", предводени од бразилскиот среден бек Ана Паула Родригес, останале без пораз во националната лига до крајот на натпреварувањето за таа сезона. ЧСМ исто така и се реванширал на екипата на Баија Маре за поразот во првиот дел од сезоната, победувајќи ја на домашен терен во март 2015 година, со резултат 29-23, за време на кој посебно се истакнале Родригес, Линеа Торстенсон, Кармен Мартин и голманката Мајса Песоа. Иако на крајот од регуларниот дел од сезоната ЧСМ Букурешт завршил на второто место во Лига Национала, во пролетта 2015 година, клубот триумфирал во Лига Национала освојувајќи ја првата своја титула во романското првенство. Во плејофот на Лига Нациоанала, ЧСМ Најпрво ги елиминирал екипите на Дунареа Браила и Корона Брашов, а потоа во финалето со две последователни победи биле подобри од соперникот Баија Маре. Така по серијата одлични резултати во плејофот (6 победи без ниту еден пораз), екипата на ЧСМ предводена од Мете Клит на 26 мај 2015 година била крунисана за шампион на Романија, за првпат во својата историја. Соперништвото на ЧСМ Букурешт и Баија Маре продолжило и во финалето на другите две натпреварувања: Купот и Суперкупот на Романија, каде и двата трофеи и припаднале на екипата од Марамуреш.
Сезона 2015-2016; Освојувањето на Лигата на шампионите и домашна доминација
Со освојувањето на националната титула во 2015 година, ЧСМ Букурешт добил право да игра во Лигата на шампиони, најпрестижното меѓународно натпреварување. Во желбата да предложи што подобар настап, со цел да има подобар тим за новата сезона клубот направил голем број важни трансфери како: швеѓанката Изабел Гулден (МВП на Европското првенство 2014) искусниот среден бек Мика Брадеану, и Данкињите Лине Јоргенсен и Марија Фискер му се приклучиле на тимот, додека неколку играчи кој го напуштиле клубот биле: Талида Толнај, Ирина Глибко и Патриција Визитиу. Помеѓу 20 и 23 август ЧСМ Букурешт бил домаќин на второто издание на пријателскиот турнир во Букурешт. Овој пат, "тигриците" ги совладале екипите на Корона Брашов и ЖРК Вардар а во финалето во многу избалансиран натпревар повторно како и пред една година го совладале Будуќност (победник на Лигата на Шампионите 2015), со резултат 26-27. Во септември 2015 година имало промена на тренерското место, каде Мете Клит била заменета од страна на друг данец Ким Расмусен како главен тренер.
Под раководството на тренерот Ким Расмусен, ЧСМ Букурешт имал серија од 25 последователни победи во домашното првенство, вклучувајќи ја и победата на домашен натпревар над Баија Маре, екипа која и во оваа сезона останала главен против кандидат за титулата. Така, клубот ја освоил својата втората титула шампион на Романија во април 2016 година. Единствениот пораз дошол на гостувањето кај Баија Маре, во последното коло од првенството, кога ЧСМ веќе математички ја имал обезбедено титулата. Исто така, сезоната 2015-2016 донела уште други два успеха за клубот од Букурешт: освојувањето на Купот на Романија (против Баија Маре во полуфиналето и Роман во финалето), како и Суперкупот на Романија (против Роман). Така, на крајот од сезоната ЧСМ Букурешт ги освоил сите три можни трофеи во Романија, како прв клуб од главниот град на Романија кој успеал да го постигне ова.
На европската меѓународна сцена, ЧСМ Букурешт го имал своето деби во Лигата на шампионите во прелиминарната група заедно со Будуќност, ИК Савехоф и МКС Селгорос Лублин. Двете победи против екипите од Шведска и Полска, но и ремито против црногорскиот тим, му донеле на клубот второ место во оваа група и плсаман понатаму. Во следната фаза на натпреварувањето, соочен со повреди на некој од ракометарките, како и со финансиската нестабилност, ЧСМ не можел да се спротивстави на силните екипи како Ѓер и Вардар забележувајќи четири порази по два од двете споменати екипи. Сепак, "тигриците" имале акумулирано доволен број на бодови за да се квалификуваат во четвртфиналето на турнирот, од четвртото место во групата што автоматски значело дека ќе играат со најдобрата екипа од другата група, рускиот Ростов-Дон кој бил непоразен оваа сезона во Лигата на шампионите и се сметал за еден од најголемите фаворити за титулата. Сепак, ЧСМ успеал да направи големо изненадување совладувајќи го Ростов со еден гол разлика во двата натпревари (26-25 во Букурешт и 29-28 во Русија), и така се пласирале на фајналфорот. На фајналфорот на кој учетвувале четирите најдобри екипи во Лигата на шампионите за сезоната, одржани во Будимпешта на 7 и 8 мај 2016 година, екипата на ЧСМ Букурешт во полуфиналето го победила Вардар со 27-21 и се квалификувала за првпат во големото финале на натпреварувањето. На крајот, во финалето клубот го совладал Ѓер со 29-26 во многу изедначен натпревар, чиј исход бил одлучен дури по две продолженија и изведување на удари од 7 метри (по кои било 4-1 за ЧСМ), во кои Мика Бредеану го постигнала победничкиот гол за екипата од Букурешт. Во финалето, значителен придонес за победата имала швеѓанката Изабел Гулден, која постигнала дури 15 од головите на ЧСМ. Таа исто така бил најдобар стрелец на натпреварувањето за сезоната со 108 постигнати гола, додека хрватската голманка Јелена Грубишиќ била именувана за МВП на фајналфорот. Со освојувањето на овој трофеј, ЧСМ Букурешт повторно ја донел титулата европски шампион во Романија по пауза од 52 години. Последната победа на некоја романската екипа во ова натпреварување пред тоа датирала од 1964 година кога европски шампион бил Рапид Букурешт.
Сезона 2017-2018
ЧСМ Букурешт пристапил во натпреварувачката сезона 2017-2018 со неколку важни промени. Од клубот си заминале шпанката Кармен Мартин и швеѓанката Линеа Торстенсон, како и Кристина Варзару и Мика Брадеану кои ги завршиле нивните ракометни кариери, но ЧСМ се засилил со доаѓањето на Кристина Њагу (избрана за Најдобар играч на светот во 2016 година), норвежанките Аманда Куртовиќ и Марит Малм Фрафјорд (многукратни европски, светски и олимписки шампионки), и швеѓанката Натали Хагман (избрана за Ол Стар десно крило на Олимпискиот турнир 2016). Исто така, функцијата тренер ја презела данкињата Хеле Томсен која исто така е тренер и на холандската репрезентација.
Статистика на играчите
Последно ажурирана на 12 февруари 2018
Сезен Аксу
Сезен Аксу (турски: Sezen Aksu) (родена на година во Денизли, Турција) е позната турска поп пејачка.
Од страна на медиумите честопати се нарекува „врабец“. Во текот на својата кариера има издадено неколку албуми и продадено околу 12 милиони албуми. Во 2010 година бил вклучен во списокот „50 големи гласови“ од страна на американското НПР радио. .
1916 во книжевноста
1916 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Место на творба
Место на творба (или место на артикулација) на согласките — местото на допир (среќавање) каде се создава препрека во говорниот апарат помеѓу творбениот чин на активниот творбеник (обично некој дел од јазикот) и некое пасивно место (обично некој дел од горниот ѕид на устата). Заедно со начинот на творба и фонацијата, творбата ѝ го дава карактеристичниот звук на согласката.
Преглед
Човечкиот глас создава гласови на следниов начин:
Грклан
Гркланот е цилиндрична оплата од ’рскавица на кој се прицврстени гласните жици. Кога ќе се стегнат мускулите на гласните жици, воздушниот тек од дробовите се попречува сè додека тие не се отворат под притисокот на воздухот. Ова се случува во периодичен циклус што причинува треперење (брмчење). Кога некој пее, честотата (честотата) на гласните жици ја одредува висината на добиениот звук. Звучните фонеми како чистите самогласки по дефиниција се разликуваат по брмчаливиот звук од периодичното треперење на гласните жици. Сличен звук може да се добие и со треперење на усните, како кога малите деца „брмчат“ со устата.
Место на творба (пасивна)
Пасивното место на творба е место во понеподвижниот дел на гласовиот апарат кајшто се одвива творбата. Ваквите места можат да бидат на било кое место од усните, горните заби, непцата или горниот ѕид на устата, па до задниот дел на грлото. Иако ова е континуум, неколку подрачја се противположни (контранстни), па така јазиците ги разликуваат согласки по тоа што ги создаваат во различни подрачја, (но мошне малку јазици разликуваат два гласа во едно исто подрачје, освен ако нема нешто друго што ги карактеризира. Следниве подрачја се противположни:
Овие подрачја не се строго поделени. На пример, во многу јазици, површината на јазикот се допира до релативно големо подрачје од задниот дел на горните заби до забните венци; ова се јавува доволно често за да има свој назив - „забно-венечно“. На тој начин, венечното и задновенечното подрачје се спојуваат едно во друго, како и мекото и тврдото непце, мекото непце и ресичката, па и сите други соседни подрачја. Местото на творба попрецизно се опишува со поими како „предзаднонепчена“ (меѓу предно- и заднонепчени), „позаднонепчена“ (меѓу заднонепчена и ресична), и „горна“ наспроти „долна“ голтничка. Меѓутоа, иако еден јазико може да разликува предзаднонепчени и позаднонепчени гласови, истиот нема да ги разликува од преднонепчени и ресични гласови (од истиот вид на согласка), така што разликувањето е ограничено на горенаведениот број (ако не секогаш нивната точна положба).
Место на творба (активна)
Творбениот чин на активното место на творба се врши со поподрижниот дел од говорниот апарат. Тука обично се подразбира некој дел од јазикот и усните. Тоа се следниве места:
Кај двоуснените согласки се движат обете усни, така што творбениот чин се состои од доближување на двете усни, но договорно е земено дека долната е активна, а горната пасивна. На истиот начин, кај јазично-уснените согласки, јазикот се допира со горната усна која активно се движи надолу за да се сретне со него. Сепак, се смета дека движењето на јазикот е активно, а усната е пасивна,
Кај среднојазичните движења, разни делови од јазикот се допираат со разни делови од горниот ѕид на устата, но ова не може независно да се контролира, па затоа сите се сведуваат под среднојазични. По ова се разликуваат од преднојазичните движења, каде предниот дел на јазикот, кој е посвлитлив.
Гласилката дејствува сама врз себе. Понекогаш не е јасна границата помеѓу гласилните донадгласилните и надгласилните согласки и фонацијата, која ги користи истиве подрачја.
За разлика од пасивната творба, која е континуум, постојат пет засебни активни творбеници: усната („уснена твобра“), свитливиот преден дел на јазикот („преднојазична“: рамнојазична, врвнојазична и подјазична), среднозадниот дел од јазикот („среднојазична“), основата на јазикот задно со надгласилката („надгласилна“) и гркланот („грклена“). Овие творбеници се посебни по тоа што дејствуваат независно, а два или повеќе од нив можат да дејствуваат заедно, сочинувајќи „сложена творба“ (коартикулација). Јазичните творби се континуум и разликите не се зацртани со јасни граници.
Табела на активни и пасивни творбеници и добиените места на творба
На табелава се прикажани сите можни комбинации од активни и пасивни творбеници.
Можните места кајшто може да се јават шушкави и нешушкави согласки се обележани со испрекинати црвени линии. Шушкавите согласки дополнително се усложнуваат зависно од обликот на јазикот.
Средна и странична творба
Јазикот се допира со устата со површина која има две димензии - должина и ширина. Погоре се опишани разликите по должината. Разликите во ширината се забележуваат кога воздушниот тек се насочува по средината на јазикот, па добиваме „средна согласка“. Но кога воздухот излегува од страните на јазикот и страничните заби, тогаш согласката ја нарекуваме „странична“.
Сложена творба
Некои јазици имаат согласки со истовремени места на творба, наречени сложени согласки (коартикулирани). Кога имаат двојна творба, творбениците мора да се независно подвижни, и секој треба да главните категории устен, предно- средно и заднојазичен и грлен.
Единствените чести согласки со двојна творба се уснено–заднонепчените избувни согласки како, и, поретко,  што се среќаваат ширум западна и средна Африка. Сите други комбинации се ретки. Тука може да се набројат уснено–(задно)венечните избувни согласки, кои се засебни само во еден јазик во Нова Гвинеја, и ресично–надгласилната избувна согласка , што се среќава во сомалискиот јазик.
Сложените гласови почесто подразбираат споредна творба на приближен карактер, каде двата творбеника можат да бидат слични (како лабијализираниот усен глас или палатализираниот задновенечен глас ). Ваква е англиската согласка, која е заднонепчена, но со споредна уснена творба.
Почести сложени творби се:
Мандал-Ово, Омногови
Мандал-Ово (Мандал-Овоо) е област во Монголија во покраината Омногови. Во 2009 година, неговото население било 1,954.
Салдус (општина)
Салдус (Saldus novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
1915 во книжевноста
1915 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Бенжамен Констан
Бенжамен Констан (француски: Benjamin Constant) (25 октомври 1767, Лозана, Швајцарија - 8 декември 1830) - швајцарско-француски писател и политички активист.
Животопис
Контан е роден на 25 октомври 1767 година во Лозана. Уште во раното детство дошле до израз неговите големи интелектуални способности. Студирал во Баварија и во Англија, а често патувал низ Британија, Франција, Германија, Холандија, Белгија и Швајцарија и насекаде предизвикувал восхит со својот интелект. На пример, течно зборувал неколку јазици, а во салоните во Париз ги заведувал најпознатите жени од тој период и ги восхитувал научниците и писателите.
Покрај големата страст кон жените, во фокусот на неговиот интерес била и политиката. Така, Наполеон го именувал за член на Законодавното собрание, но набрзо тој преминал во опозиција, т.е. тој бил еден од дваесетмината членови кои биле отстранети од Законодавното собрание. Всушност, неговото оддалечување од политиката било под влијание на неговата блиска пријателка, госпоѓата де Стал, која го сакала, го мачела и го присилила некое време да ја напушти сопругата и да се пресели на нејзиниот имот. Подоцна, кога Наполен се вратил од прогонството од Елба, Констан ја објавил својата позната статија во која го нападнал императорот. Според една анегдота, по доаѓањето во Париз, Наполен наредил да го уапсат Констан, но еден генерал му одговорил: „Не, треба да се видите со него“. Навистина, по неколку дена, Констан бил повикан во Тиерие, а по една недела бил назначен за член на Државниот совет. По абдикацијата на Наполеон, Констан заминал во Брисел, а оттука во Лондон. По враќањето во Париз, сè до смртта, Констан се занимавал само со политика. Во Собранието доаѓал во шест часот наутро со цел да се запише меѓу првите говорници, а постојано пишувал остри говори во весниците, станувајќи главен предводник на либералната опозиција. Од 1819 година, Констан бил најистакнатиот член на францускиот парламент и неговиот најдобар говорник. Притоа, тој одиграл клучна улога во борбата меѓу кралот и парламентот, кога тој го потпишал предлогот за именување на војводата од Орлеан како нов крал на Франција под името Луј-Филип.
Констан умрел на 8 декември 1830 година, во врвот на неговата популарност. Според сведочењето на Луј Блан, кој присуствувал на погребот, „цел град беше на нозе за да ги испрати до вечното престојувалиште посмртните остатоци на човекот кој толку многу го задолжи либерализмот.“ Биографите на Констан ги нагласуваат противречностите во неговиот живот: тој бил напреден и слободоумен, но без оптимизам; неверник кој пишувал за потребата од вера; човек со слаб морал кој својот политички систем го засновал врз моралните принципи; праведен и чесен, а нестабилен и превртлив во личните врски; човек со силна интелигенција и со слаба волја; неспокоен и страсен, но исто така и ироничен и студен.
Творештво
Констан е една од најмаркантните и најоригиналните личности од крајот на XVIII и првите три децении на XIX век. Во тој период, Констан бил храбар бранител на новите, револуционерни идеи, симбол на личната слобода, но и чуден човек, со многу непостојан и нестабилен живот. Во областа на книжевноста, неговото најзначајно дело е романот „Адолф“ кој го објавил во Лондон, во 1916 година.
Воведение на Пресвета Богородица во храм
Воведување/Воведение во Храмот на Пресвета Богородица (попознат како Воведение на Пресвета Богородица — Пречиста или само Пречиста Богородица) — христијански празник кој го чествува библискиот настан во животот на Богородица. Приказната вели дека кога Дева Марија наполнила три години од раѓањето, нејзините свети родители Јоаким и Ана ја довеле од Назарет во Ерусалим, за да ја предадат, според своето ветување, на служба на Бога. Од Назарет до Ерусалим има три дена пат, но одеа на богоугодно дело и патот не им беше тежок.
Се собраа и мнозина роднини на Јоаким и Ана за да земат учество во таа свеченост, во којашто невидливо учествуваа и ангелите Божји. Напред одеа девиците со запалени свеќи во рацете, потоа Пресветата Дева, водена од едната страна од Јоаким, а од другата од Ана. Беше украсена со царска благолепна облека и со украси, како што ѝ прилега на царска ќерка, на невеста Божја. Зад нив одеа многубројни роднини и пријатели, сите со запалени свеќи.
Пред храмот имаше петнаесет скалила. Родителите Ја кренаа Дева на првото скалило, а Таа тогаш сама брзо се искачи на врвот, кај што Ја дочека првосвештеникот Захарија, таткото на Св. Јован Предвесник. Кога првосвештеникот Ја зеде за рака, Ја воведе не само во храмот туку и во Светињата на светињите, каде што никој никогаш не влегуваше, освен архијерејот. Св. Теофилакт Охридски вели дека Захарија бил „надвор од себеси и обземен од Бога“ кога Ја воведувал Дева во најсветото место во храмот, зад втората завеса, поинаку не би можела да се објасни оваа постапка. Во онаа прилика родителите на Дева Марија според Законот, Му принече жртви на Бога примија благослов од свештеникот и се вратија дома, а Пресветата Дева остана при храмот.
Таа пребиваше во храмот цели девет години. Родителите Ја посетуваа често додека беа живи, особено блажената Ана. А кога нејзините родители беа повикани да се претстават кај Бога, Пресветата Дева остана сираче и не сакаше до нејзина смртта да се оддалечува од храмот ниту да стапи во брак. Бидејќи тоа беше спротивно на Законот и на обичајот во Израилот, кога наврши дванаесет години му ја дадоа на Св. Јосиф, нејзиниот роднина од Назарет, за под вид на свршеница да живее со него во девственост и привидно да го задоволи Законот.
Зашто во тоа време не се знаеше во Израилот девојките да се заветуваат на девственост до крајот на животот. Пресвета Дева Марија беше прва таква доживотно заветувана девојка и Нејзе потоа Ја следеа незнајно мнозинство девственици и девственички.
Земјотрес во Сендај (2011)
Земјотресот во Сендај во 2011 година e земјотрес со магнитуда од 8,9 до 9,1 степени што го погодил регионот на Сендај, остров Хоншу, Јапонија на 11 март 2011 година, на длабочина од 24,4 километри. Земјотресот предизвикал цунами со големина до десет метри. Цунамито потопило брод со стотина патници и однело патнички воз.
Според првичните медиумски извештаи, бројот на жртвите е околу 400 луѓе, а најмалку 700 се водат како исчезнати, иако се стравува дека вкупниот број ќе биде далеку поголем. Јапонската агенција Кјодо јавувила дека за време на земјотресите и цунамито кое следувало по потресите исчезнале најмалку 88.000 луѓе.
Наводи
२०११ सेन्दाइ भूकम्प तथा सुनामी
NGC 3250E
NGC 3250E — спирална галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3250E се споменува и како ESO 317-34, MCG -7-22-13, IRAS 10268-3949.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3250E е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3250E има привидни димензии од 2,2' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 29 м 0,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 40° 4' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Други поделби
Проучување на NGC 3250E е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30865. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7713.
Хазелгрунд
Општинската заедница Хазелгрунд се состоела од следниве општини:
Манлај, Омногови
Манлај (Манлай) е област во Монголија во покраината Омногови. Во 2009 година, неговото население било 2,450.
1914 во книжевноста
1914 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Буџинкан
Организацијата Буџинкан Доџо (Bujinkan Dojo) е основана од страна на големиот учител Масааки Хатсуми во чест на неговиот учител Тошитсугу Такаматсу. Станува збор за меѓународна организација со седиште во градот Нода ши, во провинцијата Чиба кен, во Јапонија. Буџинкан Доџо во превод значи „Двор на божествениот воин“ односно „Место каде што вежба божествениот воин“.
Денес, во Буџинкан се изучуваат девет традиционални боречки школи. Шест од нив се стари самурајски, кои, исто така, биле користени и усовршувани од страна на легендарните нинџа воини, додека три се чисто нинџутсу школи. Сите девет стилови биле развивани во текот на неколку столетија од страна на неколку генерации, кои секојдневно морале да се борат за сопствениот, но и за животот на своите најблиски. Пренесувани од колено на колено, од татко на син, од учител на ученик, сите девет школи ги наследил Масааки Хатсуми сенсеи, благодарение на својот учител Такаматсу.
Со основањето на организацијата Буџинкан Доџо, соке (поглавар) Хатсуми ги обединил сите девет школи во една вештина, нарекувајќи ја Буџинкан Рју (школа, традиција) односно Буџинкан Будо Таиџутсу.
Сенсеи Хатсуми е наследник на деветте школи:
- Тогакуре рју Нинџутсу-34 Соке
- Гјокко рју Кошиџутсу-28 Соке
- Кото рју Копоџутсу-18 Соке
- Кукишинден рју Хаппо Бикенџутсу-28 Соке
- Шинденфудо рју Дакентаиџутсу-26 Соке
- Гикан рју Копоџутсу-15 Соке
- Гјокушин рју Нинџутсу-21 Соке
- Кумогакуре рју Нинџутсу-14 Соке