cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Драчево
Потекло и значење на името Драчево
Точното значење на името Драчево во нашата наука сè уште не е утврдено. Села со имиња Драчево, постојат во повеќе словенски земји: Русија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Бугарија, Србија. Името Драчево го носи уште едно село во Зихненско во Егејска Македонија, а во Македонија постојат и 2 села со имиња Драчевица (Демиркаписко и Скопско во непосредна близина на Драчево). Во Албанија постои градот Драч, а со коренот драч- постојат и други населени места во Македонија (Драчиште, Драче) и други земји.
Географија и местоположба
Драчево се наоѓа во јужниот дел на Скопската Котлина на 12 километри оддалеченост од центарот на Скопје (во југоисточен правец). Населбата е рамничарска и низ неа минува локален пат за повеќе скопски села. Со центарот и другите делови на Скопје, Драчево е поврзано преку автобуски линии, а исто така Драчево претставува и железничка станица на пругата Скопје - Гевгелија. Драчево е сместено на јужниот раб на Скопската Котлина во подножјето на планината Китка, дел од најголемиот македонски планински масив Мокра Планина, под возвишението наречено Марков Рид, на надморска височина помеѓу 240 и 250 метри. Непосредно на запад Драчево е расположено на десниот брег на Маркова Река. На север, запад и исток од Драчево се простира пространата Скопска Котлина со соседните населени места Долно Лисиче и Под Станица на север, Студеничани и Морани на исток и југоисток, Пинтија и Усје на запад, Батинци на југ и југозапад и Горно Лисиче на северозапад. Од Драчево водат и регионални патни правци кон: Горно Количани и селата во подножјето на планината Китка (кон југ), Зелениково и селата по течението на Вардар кон Таорската Клисура (кон исток) како и кон Јурумлери, Илинден и Скопското Поле (кон север). Низ селото Драчево тече потокот Мала Рада.
Во селото Драчево постојат повеќе маала именувани по селските родови кои се распоредени горе и долу од главната улица „Драчевска“ како и околу улица „Китка“ која ја сече главната, а тоа се: Саве, Тоше и Кече Маала во горниот дел и Крко, Арсо, Крџе и Дашко Маало во долниот дел.
Историја
Во век, Драчево се наоѓало во Скопската каза, на Отоманското Царство.
Современа историја
Поради својата големина и значајна местоположба, од времето по отоманското владеење, за време на српската и бугарската окупација па сѐ до периодот непосредно по Втората светска војна до шеесеттите години на XX век, Драчево било седиште на Драчевската општина.
Во 1965 година, општината Драчево престанала да постои, а Драчево било припоено кон Општина Кисела Вода во рамки на градот Скопје каде што административно припаѓа и денес. По катастрофалниот Скопски земјотрес, 1963 година, со одлука на советот на тогашната Општина Драчево бил усвоен урбанистички план во договор со градот Скопје за изградба на приградската населба во непосредна близина на селото, во која требало да се вселат 3.000 семејства од Скопје кои ги загубиле своите домови во земјотресот. Населбата Драчево била плански изградена со 2.100 ниски приземни монтажни бараки кои ги граделе градежни фирми од целата тогашна Југославија и набрзо почнало да се населува население од сите краишта на Македонија. За потребите на населбата биле отворени уште 2 основни училишта, а се отворило и средно училиште. Со изградбата на населбата, Драчево започнало да го добива денешниот свој лик и физиономија на посебно урбано населено место.
Стопанство
Драчево е економски високо развиено и активно населено место. Поради поволната географска положба во Драчево постои многу активен економско-стопански живот на населението. Населението на Драчево во најголем дел е вработено во фирми во Скопје и работи секундарни и терциерни стопански дејности, меѓутоа значаен дел од населението коешто живее во селото сѐ уште се занимава со земјоделство-полјоделство, односно градинарство. Во Драчево во сè поголем пораст е и приватното претприемништво преку отворање на сопствени бизниси и помали претпријатија на неговите жители.
Земјоделство и градинарство
Во Драчево, посебно во селото, сè уште значаен дел од населението се занимава со земјоделство, односно градинарство во најголема мера, а потоа и полјоделство, овоштарство и сточарство. Земјоделското производство, за разлика од минатото, денес претежно е за сопствени домашни потреби, но вишокот производи и натаму се продава на пазарите во Скопје и во населбата Драчево. Од вкупно 1145 ха обработлив површина на селото, 200 ха се државно земјиште, а 945 ха се приватна сопственост, 70% се во рамничарскиот, а 20% во ридестиот дел. Од обработливата површина под градинарство се 338 хектари, под жита се 229 хектари, по индустриски култури 70 хектари, под фуражни култури 60 ха, а останатите 448 хектари се под лозја, овошни насади и необработено земјиште (утрини, за напасување). Најзастапени полјоделски култури се житните (пченица, пченка и јачмен) и градинарските (кромид и млад кромид, праз, домати, зелена и црвена пиперка, зелка, морков, марула, спанаќ, компир, краставици, тиква и др.), а во многу помала мерка и индустриските култури. Драчево отсекогаш, како и денес важело за место со најразвиено градинарство и раноградинарство во Скопско, посебно одгледувањето на кромид, лук, праз, марула, зелка кои и денес највеќе се одгледуваат во драчевските бавчи и ниви. Уште од минатото па и сè до денес Драчево е најпознато по производството на кромид и лук, од посебните високовалитетни драчевски сорти кои „траат од ново до ново“. Градинарските култури се одгледуваат под пластеници, но во голем дел се одгледуваат и на отворено без оранжерискиот начин. Во минатото во Драчево се одгледувале и многу индустриски култури, најповеќе тутун, а во помала мера и коноп, лен, кои по Скопскиот земјотрес во 1963 биле напуштени и исчезнале. Голем дел од населението на селото Драчево се занимава со расадничарство и продажба на расад за градинарски растенија како кромид, лук, марула, домат (познатата сорта скопски јабучар), млад кромид и лук (арпаџик), пиперки како и расад за овошки и цвеќиња. Продажбата на расад е најзастапена во пролетните месеци, кога на многу куќи во селото го нудат на продажба. Покрај полјоделството, доста застапени се и лозарството и овоштарството преку одгледување на овошки и лозја на ридскиот предел јужно од Драчево. Во селото Драчево доста е развиено живинарството, пред сè одгледување кокошки, а ситното сточарство е во многу мала речиси незначителна застапеност и највеќе се одгледуваат кози и овци за сопствени потреби. Повеќе семејства се занимаваат и со одгледување на расад за цвеќиња, а во селото Драчево работи приватната фирма за одгледување и расадник за цвеќиња „Китка“. Поради местоположбата и близината на други села, за потребите на земјоделството во селото Драчево работи земјоделска аптека, продавница на „Агроунија“ за семенски материјал и земјоделски вештачки ѓубрива, продавница за делови земјоделска механизација (трактори, комбајни) и техника. Покрај овие стопански субјекти во селото Драчево постојат и мелница за жито и брашно, фурна за производство на леб и бели печива, приватна поликлиника, занаетчиски дуќани (берберница) и други услужни објекти.
Индустрија, трговија и бизнис
Драчево е сместено непосредно до индустриската зона југоисточно од Скопје. Покрај големите индустриски капацитети изградени во социјализмот, и денес активно се отвораат сè повеќе фабрики, погони, хали и магацини од двете страни на патот (ул. „Првомајска“) кој води кон Драчево. Во Драчево работат пазар и голем број на трговски и услужни дуќани. Економскиот живот на населбата Драчево е многу поинаков и голем дел од нејзиното население е вработено во секундарни и терциерни стопански дејности од областите на трговијата, индустриското производство, науката, безбедноста, просветата и културата. Во населбата Драчево постои трговски центар со огромен број на трговски претпријатија, продавници, аптека, продавници за компјутери и бела техника, занаетичски дуќани, ресторани, кафе-барови, спортски обложувалници, услужни претпријатија, механичарски работилници, вулканизери и авто-сервиси. Во самото Дрчаево или во непосредната близината се наоѓаат и голем број на индустриски капацитети од хемиската и металната индустрија (како „ОХИС“, „Тулана“ некогашно „ТИПО“, новоотворената фабрика за челични конструкции „Прототип Стил“), стоваришта, сервиси и работилници, пункт на шумското стопанство „Караџица“, бензинска пумпа на „Макпетрол“, салони за производство и продажба на мебел, градежни материјални ит
Население
За селото и населбата Драчево се водат одделни статистички податоци.
Според религијата најдоминантна религија е христијанството (православието) со околу 97% од населението. Денес Драчево има над 20.000 жители и претставува најголемо населено место во околината на Скопје.
Според пописот од 2002 година, Драчево (селото и населбата) брои 19.246 жители, од кои 17.310 Македонци, 201 Албанец, 376 Турци, 615 Роми, 44 Власи, 289 Срби, 408 Бошњаци и 303 останати, со што претставува најголемо и најнаселено место надвор од потесното подрачје на градот Скопје.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 9.573 жители, од кои 7.286 Македонци, 185 Албанци, 438 Турци, 142 Роми, 20 Власи, 42 Срби, 364 Бошњаци, 60 останати и 1.036 лица без податоци.
Родови
Македонски
Ромски
Турски
Општествени установи
Во Драчево работата три основни училишта: Ц.О.У. „Рајко Жинзифов“, О.У. „Кузман Шапкарев“, О.У. „Климент Охридски“, како и две средни училишта „Браќа Миладиновци“ (со насоки: гимназија, земјоделско, хортикултура) и богословско средно училиште - православната богословија „Свети Климент Охридски“. Исто така во Драчево работи и детската градинка „1ви Мај“.
Од здравствените установи во Драчево постои поликлиника, како и повеќе приватни лекарски и стоматолошки ординации.
Во Драчево има полициска и противпожарна станица, како и пошта и спортска сала.
Самоуправа и политика
Населеното место Драчево административно и статистички се дели на село Драчево и населба Драчево. За селото и населбата Драчево се водат посебни статистички и пописни податоци. Во рамките на Општина Кисела Вода на подрачјето на Драчево постојат месната заедница село Драчево со претседател Борче Бабунски и месна заедница населба Драчево со претседател Слободан Атанасовски. Кон подрачјето на Драчево може да се смета и малата населба Подстаница (позната како Велешка Населба) која се наоѓа од левата страна на железничката пруга, спроти железничката станица Драчево.
Културни и природни знаменитости
Културно рекреативен центар Три Круши со црквата Света Петка и Манастир Пеленица. Во селото Драчево постои црквата Свети Спас изградена во 1849 година. За културниот живот на Драчево постои зградата на „Кино Драчево“ која се наоѓа во селото непосредно пред училиштето „Св. Климент Охридски“, во која е сместена месната заедница, а киното не функционира повеќе години.
Редовни настани
Културно лето Три Круши. Се одржува секое лето во Културно рекреативниот центар Три Круши. Секој петок и сабота во малиот амфитеатар настапуваат естрадни уметници, глумци, театри, продефилируваат членови на повеќе културно-уметнички друштва, настапуваат гости од повеќе земји од Европа. Во селото Драчево постои традиција уште од дамнешното минато да се коле жртва („курбан“) за празникот Свети Атанасиј (31.1.). Прославата на Свети Атанасиј е масовна од сите жители, иако црковните свештени лица не го одобруваат колењето на животни. Пред најголемиот христијански празник Велигден, постои традицијата Покрсти која се одржува до денешни дни кога голема поворка на жители со црковни знамиња и икони (литија) пешачи од селската црква, преку Марков Рид до месноста и манастирот Пеленица и назад. Голем општонароден собор секоја година се одржува и на Спасовден, патрониот празник на селската црква.
Ритам
Со развојот на мали претпријатија и формирањето на индустриска зона, многу стопанственици отворија свои фирми на територијата на Драчево. Најзначаен плаза центар е Olympus Plaza - Скопје со седиште токму во населба Драчево во кој се вработени околу 3000 работници. Потоа други значајни фирми се: „Макпетрол“, „Storia Cafe“,MegaSport „La Gondola“, „КАМ Маркет“, „Пицерија Коко“, „Зегин Естреја Драчево“, „Си-Ника Трејд“, „СТП Драчево“ и некои други помали фирми.
Култура и спорт
Со децении опстојува културно уметничкото друштво КУД КИТКА и е еден од заштитните обележја на Драчево Во Драчево има два фудбалски клуба ФК Драчево и ССК Младинец. Двете екипи се натпреваруваат во третата фудбалска лига на Р.Македонија. Во минатото постоел и ФК Партизан (Драчево) каде што почнал да игра познатиот Македонски фудбалер, Мирко Петров. Има и една женска кошаркарска екипа ЖКК Младинец која се натпреварува во Првата кошаркарска лига за жени на Македонија и машкиот кошаркарски клуб КК Ангели, кој се натпреварува во 3 Кошаркарска лига. Исто така, на 15 март 2009 е основан и ракометен клуб „РК Драчево“ кој веќе се натпреварува во Првата машка ракометна лига. Во Драчево има голем број на планинари и функционира планинарското друштво ПСК „Драчево“ кое стопанисува и управува со планинарскиот дом „Караџица“.Почна со работа во Драчево и Ансамбл „Драчево 2012“. До сега Ансамбл "Драчево 2012" има патувано на следните места: Врање-Србија, Прага-Чешка, Ајдин-Турција, Паралија-Грција, Барселона-Шпанија, Кумбур-Црна Гора и во Охрид и Крушево, а треба да оди во Истанбул-Турција, Русија, Банско-Бугарија, Италија итн.
Културно уметничкото друштво КИТКА-Драчево е формирано 1968 г. Основањето на друштвото го трасира патот на негувањето и афирмирањето на фолклорната традиција.На првата програмска определба на друштвото беше насочена кон изворните игри и песни,белег на традициите од поднебјето на Скопско и пошироко од поднебјето на етничка Македонија. Паралелно со изворните игри и песни друштвото дел од својата програмска ,репертоарска политика ја насочи и спрема надградбите преточени преку современиот сценски израз низ масовни кореогравски постановки.Овие програмски постановки во изминативе повеќе децении придонесоа афирмација не само на друштвото туку и на Македонското фолклорно наследство. Друштвото на својот репертоар има над  20-тина автентични изворни ора ,како и масовни кореогравски постановки.Друштвото има реализирано повеќе концерти,манифестации во Македонија,на просторите на поранешна Југославија,како и во повеќе земји во Европа и во Соединетите Американски Држави. Куд КИТКА-Драчево спаѓа во редот на реномираните аматерски фолклорни ансамбли во Република Македонија,за што сведочат и многуте награди и признанија добиени на фестивалите: Скопски фолклорни вечери, Балкански фестивал-Охрид,Илинденски денови-Битола,Меѓународна фолклорна смотра-Загреб,како и на меѓународните фестивали во Италија,Турција,Украина,Швајцарија,Полска,Романија,Бугарија,Северен Кипар и други држави.2014 беше гостин на меѓународниот фолклорен фестивал во Измир-Турција ,учесник на фолклорен фестивал во Ново Чиче(побратимување),учесник на културно лето во Змајево (побратимување јубилеј 20 години), во периодот од 20-27.04.2015 ќе биде учесник на фолклорниот фестивал во Маниса-Турција ( прва група),во периодот од 10-16.06.2015 ќе биде гостин на детскиот фолклорен фестивал што ќе се одржи во Кранево-Албена Бугарија.
Иселеништво
На поголемиот дел од населението корените на семејствата им се од Драчево, но има и многу доселеници кои бараат помирен живот надвор од центарот градот а да се во контакт со новите случувања. Има повеќе семејства коишто ја напуштиле населбата и заминале во Австралија. Иселеници од Драчево се забележани во Горно Лисиче, Долно Лисиче, Морани, Орешани, Билимбегово (денес Илинден), Огњанци, Трубарево, Бањани, Скопје и во Бугарија.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__
Ангелина Поповска
Ангелина Поповска е македонска уметница.
Биографија
Ангелина Поповска е сликарка од Македонија, родена е во 1967, во Ѓеорги Ѓеоргиу-Деж, во Романија.Завршила Факултет за ликовни уметности во Скопје во 1991 година. Во 2005 година магистрирала на Факултетот за применети уметности во Белград, Србија. Во 2012 година докторирала на Институтот за национална историја во Скопје со ментор др. Димитар Ќорњаков. Од 1993 година таа редовно работи во Ну Национален конзерваторски центар-Скопје во лабораторија за конзервација на икони. Ангелина Поповска остварила многу групни самостојни изложби во странство и многу први награди.
Изложбата Landscapes
Изложбата Landscapes е содржина од 20 делови изработена на плексиглас и комбинирана техника со извонредна технолошка вештина во комбинирањето на врзивата и боите во еден современ сплет, апликации и провидност, кој е одраз на оваа сликарка. Оваа изложба се одвила на 28 септември, 2018 година.
Долненско-секиречка парохија
Долненско-секиречка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Прилепското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Вознесение Христово“ во селото Ивањевци. Парохиски свештеник е ереј Александар Божиновски.
Парохијата ги опфаќа селата: Долнени, Браилово, Слепче, Десово, Дреновци, Пешталево, Секирци, Костинци, Долгаец, Рилево, Гостиражни, Стровија, Маргари, Сливје, Зрзе и Црнилиште.
Космос-1221
Космос-1221 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 ноември 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1221 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 354.
Кај Сигбан
Кај Сигбан (Kai Siegbahn – ) — шведски физичар.
Сигбан е роден во Лунд, Шведска, како син на Мане Сигбан добитникот на Нобеловата награда на физика во 1924 година. Сигбан својот докторат го стекнал на Стокхолмскиот универзитет во 1944 година. Тој бил професор на Кралскиот институт за технологија од 1951 до 1954 година, за подоцна како професор по експериментална физика на Упсалскиот универзитет од 1954 до 1984 година, истото работно место на кое работел неговиот татко. Тој ја поделил Нобеловата награда на физика со Николас Блумберген и Артур Леонард Шавлов за нивната работа на ласерската спектроскопија.
Сигбан ја добил Нобеловата награда за развојот на новиот метод на електронска спектроскопијаза хемиска анализа, денес опишана како рендгенска фотоелектронска спектроскопија. Во период на наеговата смрт тој сè уште бил активен како научник во Ангстремовата лабораторија при Упсалскиот универзитет.
Објавени дела
Кај Сигбан бил еден од првите уредници на Енциклопедијата за аналитичка хемија
Гистав Ле Бон
Гистав Ле Бон или Гистав Лебон (фр. Gustave Le Bon, – ) — француски социопсихолог, социолог и аматерски физичар. Бил автор на неколку дела во кои тој разработува теории на национални одлики, расна супериорност, поведение на толпата и психологија на масите.
Неговите тези за поведението на толпата дошле до израз во првата половина на XX век, со нивната примена од страна на медиумски истражувачи како Хедли Кантрил и Херберт Блумер кои сакале да ги опишат реакциите на потчинетите групи на она што се одвива во медиумите.
Ле Бон исто така дал придонес кон постојаните расправи во физиката за суштината на материјата и енергијата. Неговата книга „Еволуција на материјата“ уживала голема популарност во Франција (доживувајќи дванаесет изданија), иако некои негови идеи — особено дека материјата е инхерентно нестабилна и дека таа постојано бавно се претвора во светлоносен етер — биле прифатени од тогашните физичари (меѓу кои и Анри Поенкаре), неговите конкретни формулации не биле од интерес за научниците. Во 1896 Ле Бон изјавил дека забележал нов вид на зрачење кое го нарекол „црна светлина“ (поинаква од она што денес се нарекува црна светлина), но подоцна било утврдено дека таква не постои.
Живот
Ле Бон е роден во Ножан ле Ротру, Франција и умрел во Марн ла Кокет, близу Париз. Учел медицина, а во периодот од 1860-тите до 1880-тите шетал по Европа, Азија и Северна Африка додека пишувал трудови на тема археологија и антропологија, заработувајќи со изработување на научен иснтрумент. Меѓутоа тој доживеал голем успех со книгата „Психолошките закони на еволуцијата на народите“ или само „Еволуција на народите“ (Les Lois psychologiques de l'évolution des peuples) (1894), првото дело со кое навлегол во стилот кој подоцна му обезбедил слава. Набргу го издал и неговото најчитано дело насловењно како „Психологија на толпата“ (La psychologie des foules) (1895).
Со овие дела Ле Бон си обезбедил почесно место во интелектуалниот живот во Франција. Во 1902 тој почнал да одржува неделни ручеци секоја среда (les déjeuners du mercredi) на кои биле повикувани истакнати дејци од разни полиња за да дискутираат по различни теми. Силината на неговата лична мрежа на познаници и пријатели е лесно воочлива од списокот на повикани: Анри и Ремон Поанкаре (братучеди, физичар, односно претседател на Франција), Пол Валери и Анри Бергсон.
Влијание
Идеите изразени во „Психологија на толпата“ одиграле значајна улога во раните години на развојот на групната психологија: Фројдовото дело „Масовна психологија и себеанализа“ (Massenpsychologie und Ich-Analyse, 1921) јасно се засновало на критика на Ле Боновото дело.
Вилфред Тротер, познат хирург при Болницата на Универзитетскиот колеџ во Лондон, бележел слични идеи во неговиот труд „Инстинкти на толпата во мир и војна“ (Instincts of the Herd in Peace and War), веднаш пред почетокот на Втората светска војна. Тој бил нарекуван 'популариузатор на Ле Бон на англиски'. Тротер го читал и Фројд, и тој го упатил Вилфред Бион, кој работел за него во болница, кон делата на Фројд, а по некое време тој, заедно со Ернест Џонс, навлегол во полето подоцна наречено групна психологија. Обајцата станале блиски пријатели на Фројд кога тој пребегал од Австрија по аншлусот. Двајцата активно соработувале со Тевикстоковиот институт како клучни научници во истражувањања во полето на групната динамика.
Дали фашистичките теории за водство од 1920-тите произлегле од теориите за психологија на толпата е дискутабилно прашање. Меѓутоа факт е дека делото „Мојата борба“ на Адолф Хитлер во голема мера се заснова на пропагандните техники предложени во „Психологија на толпата“. Едуард Бернес, внук (братанец) на Зигмунд Фројд бил инспириран од Ле Бон и Тротер. Во неговото славно дело „Пропаганда“ тој изјавил дека главна одлика на демократијата е манипулација на масовниот ум по пат на медиуми и рекламирање.
NGC 7079
NGC 7079 — спирална галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7079 се споменува и како ESO 287-36, MCG -7-44-22, AM 2129-441.
Откривање
Објектот е откриен на 6 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7079 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 7079 има привидни димензии од 2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 32 м 35 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -44° 4' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 82°.
Други поделби
Проучување на NGC 7079 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66934. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 413; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7992. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Бокстел
Бокстел е општина и град во јужниот дел на Холандија.
Од тука е потеклото на Ван Бокстел семејство, кое има бројни потомци во Северна Брабант.
Градот бил местото на биткатата на Бокстел во септември 1794 година во текот на Фландиската кампања. Тоа е често главно запаметен како првата битка за иднината на Војводата Велингтон.
Инерстаден (Линшепинг)
Инерстаден е градска област која го вклучува центарот на градот Линшепинг. Тука се наоѓа комерцијалниот и културниот центар на градот, со продавници, ресторани, барови, трговски центар, музеи, цркви, библиотеки, спортски објекти и паркови. Тука се наоѓа и Тинербаксбедет, вештачко езеро со греење среде градот. Инерстаден има и основно училиште, градинки, центри за нега на стари лица, здравствени центри и специјализирана здравствена заштита.
Домувањето се состои речиси целосно од станбени згради, кои околу половина се изградени пред 1960 година. На 31 декември 2009 година, 10.654 луѓе живееле во областа. Мнозинството работни места во областа се во областите трговија, финансии и јавни услуги.
Во тек се неколку градежни проекти во внатрешноста на градот, вклучително и изградба на станбени области на постојниот паркинг во Тинербаксбадет. Области кои се граничат со Инерстаден се Васастаден, Хејдегерден, Рамшол, Танефорс, Источна Вала и Готфридсберг.
Тиршнек
Тиршнек (Thierschneck) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Тиршнек се наоѓа источно од градот Камбург.
Пепси
Pepsi (стилизирани со мали букви како Pepsi, порано стилизирани во големи букви како PEPSI) е газиран безалкохолен пијалак кој се произведува и е произведен од страна на PepsiCo. Основан и развиен во 1893 година и е воведен како пијалак на Brad's Drink, бил преименуван како Pepsi-Cola на 28 август1898 година, а потоа во Pepsi во 1961 година.
Историја
Пепси првпат бил воведен под името Brad’s Drink во Њу Берн во Северна Каролина во 1893 година од страна на Калеб Брадхем кој го направил во неговата аптека каде пијалакот бил продаван. Пијалакот подоцна бил означен како Pepsi-Cola, именуван по дигестивен ензим пепсин и kola nuts кои се користат во рецепт. Брадхем се обидел да создаде фонтана пијалак кој би бил вкусен и ќе помогне во варењето на храната и ќе ја зголеми енергијата. Во 1903 година се преселил на флаширање на Пепси Кола од неговата аптека до изнајмен магацин. Таа година продал 7.968 литри сируп. Наредната година Пепси бил продаден во шест шишиња и продажбата се зголемила за 19.848 литри. Во 1909 година автомобилската трка пионир Барнеј бил првата славна личност што ја поддржал Пепси кола, опишувајќи го како „силеџијски пијалак ... освежителен и возбудлив“. Рекламата „Вкусни и здрави“ се користела во текот на следните две децении.
Во 1926 година Пепси го добил своето прво лого редизајнирање од оригиналниот дизајн од 1905 година. Во 1929 година логото било сменето повторно. Во 1931 година на длабочина од големата депресија Pepsi-Cola компанијата влегла во стечај - во голем дел поради финансиски загуби предизвикани од шпекулацијата на диво флуктуирачки шеќер а цените како резултат на Првата светска војна биле продадени и Roy C. Megargel купи Pepsi трговска марка. Тој бил неуспешен а наскоро Пепси бил купен од страна на претседателот на Loft, Inc. Loft, Inc бил производител на слатки со продавници кои содржеле сода фонтани.Во тој период бил направен обид да се замени Кока Кола во неговите продавници кога Кока Кола одбила да му даде попуст на сируп. Guth потоа имаше Loft’s хемија со која реформулира Pepsi-Cola сируп формула.
На три одделни прилики помеѓу 1922 и 1933 година Coca-Cola компанијата доби понудена можност за купување на Pepsi-Cola компанијата, и истата таја можност се намали во секоја прилика.
Подем
Во време на Големата депресија Пепси стекнал популарност по воведувањето во 1936 година на 12-ounce шише. Со радио рекламна кампања направена е мелодија “Pepsi-Cola hits the spot / Twelve full ounces, that's a lot / Twice as much for a nickel, too / Pepsi-Cola is the drink for you", договорено на таков начин што мелодијата никогаш не завршува. Пепси ги охрабрувал корисниците да се префрлат, вклучувајќи го стандартот на Coca-Cola кој e 6,5 унци по шише за цената од 5 центи (никел) наместо 12 унци Pepsi кој се продава по иста цена. Со доаѓањето на време на економска криза, кампањата успеа во зголемувањето на статусот на Pepsi од 1936-1938 Профит Pepsi-Cola двојно.
Лажен маркетинг
Валтер Мек бил прогласен за нов претседател на Pepsi-Cola компанијата. Тој ги поддржал прогресивните причини забележувајќи дека стратегијата на компанијата за користење на рекламирање за општа публика или ги игнорира Афроамериканците или се користеле етнички стереотипи во сликањето на црнците. Тој сфатил дека Афроамериканците биле неискористена ниша на пазарот и дека Пепси застанал да се стекне пазарен удел од страна на таргетирање на своето рекламирање директно кон нив. За таа цел тој го ангажирал Хенан Смит, рекламер на извршната власт за да го води цел црн тим за продажба кои морале да бидат намалени поради почетокот на Втората светска војна. Во 1947 година продолжил со своите напори вработувајќи го ''Едвард Бојд да води тим од 12 луѓе. Тие дошле со рекламирање и прикажување на црните Американци во позитивно светло, како една насмеана мајка држи во рацете 6 шишиња Пепси додека нејзиниот син се труди да ги достигне.
Друга рекламна кампања насловена „Водачи во своите области“ профилирани дваесет истакнати Афроамериканци како победници на Нобеловата награда за мир Ралф Бенч и фотографот Годгон Паркс.
Маркетинг
Од 1930 до крајот на 1950 година “Pepsi-Cola посететеја на самото место” беше еден од најчесто користените слогани во деновите на старото радио, класичните филмови а подоцна и на телевизија. Нејзините мелодии (зачнати во деновите кога Pepsi чини само пет центи) се користини во многу различни форми со различни текстови. Со подемот на радиото, Pepsi користи услуги за младите, со што доаѓа глумицата по име Polly Bergen за промовирање на производите.
Филмската глумица Joan Crawford по мажењето со тогашниот претседател на Pepsi-Cola Alfred N. Steele стана портпарол на Pepsi појавувајќи се во реклами, телевизиски промоции и телевизиското ПЈЕР за убавина во име на компанијата. Crawford исто така имаше слики од газиран пијалак поставен видливо во неколку од нејзините подоцнежни филмови. Кога Alfred почина во 1959 Crawford беше назначена на Одборот на директори на Pepsi-Cola. На оваа позиција таа остана до 1973 година иако таја не беше член на одборот на поголемите Pepsi корпорации создадени во 1965 година.
Во 1975 година Pepsi воведе предизвикувачка Pepsi маркетинг кампања, каде што Pepsi корпорацијата формира слепа дегустација меѓу Pepsi-Cola и соперникот Coca-Cola. Во текот на овие слепи тестови за вкусови на мнозинството учесници го изберија Pepsi како подобра дегустација на две безалкохолни пијалаци. Pepsi корпорацијата завзеде голема предност на кампањата со изведување на телевизиски реклами на резултати на јавноста.
Дирлик
Дирлик ― феудален имот, лено, средства за живот егзистенција, апанажа.
Во Османлиското Царство означувал доход што го давала државата, директно или индиректно, на одредени категории службеници и припадници на воените органи за нивно издржување. Иако овој термин се употребувал почесто за војничките приходи, речиси подеднакво се однесувал на платите на сите категории централни и провинциски функционери и управители. Во овие приходи спаѓале: улуфето (платата), салјането (годишниот данок), рентата од тимарите, зеаметите, хасовите и слично.
Општина Витолиште
Општина Витолиште — поранешна општина во Јужна Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои согласно Законот за територијална поделба од 2004 година на 12 април 2005 година, кога била припоена со Општина Прилеп. Локалното и поширокото население не било задоволно од ова припојување. Центар на општината било селото Витолиште.
Населени места
Во Општина Витолиште спаѓале следниве села: Бешиште, Вепрчани, Врпско, Дуње, Живово, Кален, Кокре, Крушевица, Манастир, Полчиште, Пештани, Чаниште, Гуѓаково и Витолиште.
Екелан
Областа вклучува универзитетска болница, домување, станови за стари лица, предучилишни установи, продавници за храна, ресторани, аптеки, ургентен центар и многу друго. Населението во декември 2008 година изнесувало 1.646 жители.
Соединети области Екулан во Источна Вала, Центар, Рамшол, Гарнисонен и Берга. Областа Јужен Екелан не се наоѓа во округот Екелан, туку во блискиот Гарнисонен.
Добромир
Добромир (10-11 век) ― роднина на царот Самоил, управник на градот Бер (Верија).
Во 1001 година за време на византиската офанзива против Самоиловото Царство, им го предал градот на Византијците и преминал на нивна страна. За ваквиот потег од императорот Василиј II ја добил високата почесна титула антипат.
Битка кај Катасиртаи
Битката кај Катасиртаи се одвила во 917 година кај Катасиртаи, денешна Турција, помеѓу силите на Византиското Царство и силите на Бугарија. Битката е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со победа на Бугарите.
Позадина
Од почетокот на 917 година и двете земји се подготвувале за одлучувачка војна. Византијците направиле обид за создавање на анти-бугарска коалиција, но обидот им пропаднал благодарение на брзата реакција на бугарскиот цар Симеон. Сепак Византијците организирале огромна армија, но таа била целосно уништена во Битката кај Анхијал.
Битка
По победата кај Анхијал, бугарските војски започнале офанзива на југ. Во тоа време Лав Фока, кој ја преживеал Битката кај Анхијал, пристигнал во Цариград по море и ги собирал последните војници за да го попречи патот на Бугарите кон главниот град. Двете армии се сретнале кај Катасиртаи. Борбата се одвила во текот на ноќта и византиската армија повторно била поразена.
Последици
Последните византиски сили биле скршени и патот кон византиската престолнина бил отворен, но Србите се побуниле од запад и Бугарите решиле дека е поважно да ги заштитат своите граници. Ова дало време на Византија да се опорави од поразот.
Ита Евер
Ита Евер (родена Илзе Евер, 1 април 1931, Паиде - 9 август 2023 ) — естонска филмска, радио, театарска и телевизиска глумица. Таа е широко ценета како Голема стара дама на естонскиот театар.
Таа ја започнала својата кариера во 1953 година како сценска глумица и се појавила во бројни естонски и руски филмски продукции. Таа претходно била мажена за естонскиот глумец Еино Баскин и е мајка на режисерот и глумец Роман Баскин.
Во 1983 година, таа глумела како Мис Марпл во Тајана „Чјорних дроздов“, филмска адаптација на руски јазик на романот на Агата Кристи, Pеб полн со 'рж.
Таа се појавила во сценски и филмски продукции засновани на делата на: Оскар Лутс, А.Х. Тамсар, Матс Траат, Агата Кристи, Николај Гогољ, Вилијам Шекспир, Џон Штајнбек, Хенрик Ибсен и Антон Чехов.
Космос-1222
Космос-1222 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 ноември 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3800 килограми. Космос-1222 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 629 км, а најмалото на 628.
Жан-Жак Ампер
Жан-Жак Ампер (Jean-Jacques Ampère), (, –, ) – француски историчар, специјалист за средниот век, писател и патник.
Животопис
Син на славниот физичар Андре-Мари Ампер, Жан-Жак Ампер е дел од кругот на г-ѓа Рекамје. Тој е професор на Колеж де Франс, член на Академија за книжевност (1842) и Француската академија (1848).
Првото патување на Блискиот Исток, Жан-Жак го имал во 1841 година, заедно со Проспер Мериме и двајца други пријатели, Жан де Вит и Шарл Ленорман. На патувањето ги посетиле Неапол, Малта, Сирос, Ефес, Магнезија, Сард, Смирна, како и Цариград и Рим при враќањето. Ампер го раскажал патувањето во „Грција, Рим и Данте: книжевни студии од природата“ од 1848 година.
Тој бил првиот кој го употребил поимот ренесанса.
По неговата смрт, трудовите и нешто пари им ги оставил на своите пријатели Казимир и Ортанс Шевре. Почива на гробиштата Монмартр до неговиот татко Андре-Мари (починат на 10 јуни 1836 година). На нивниот гроб има два бронзени медалјони, дело на вајарот Шарл Гимери. Новинарот и есеист Лисјен-Анатол Прево-Парадол, неговиот наследник во Француската академија, при својот прием одржал панегиричен говор за Жан-Жак Ампер. Во 1929 година, маркизата де Монтебело, вдовица на Гистав Лан де Монтебело и внука на Казимир Шевре, дел од архивата на Ампер му ја поклонила на библиотеката на Францускиот институт. Овој фонд меѓу другото содржи 254 писма од Жан-Жак Ампер до госпоѓа Рекамје која ги зачувала и му ги оставила на нивниот автор.
Алексеј Леонтјев
Алексеј Николаевич Леонтјев ( - ) — еден од најпознатите европски психолози, познат како теоретичар и врвен мајстор на психолошкиот експеримент. Роден е во. Целиот негов живот е поврзан со Московскиот универзитет „Ломоносов“. Најпознат е како автор на психолошката концепција за дејноста.
Студиите по психологија ги започнува во 1921 година на Институтот по Филозофија на историско-филолошкиот Факултет. На Институтот по Филозофија, психологија предава Г. И. Челпанов и Леонтјев учи психологија со него. Во 1924 година дипломира Леонтјев и така настанува Факултетoт за општествени науки. Од 1924 до 1930 година соработува со Виготски. Исто така соработува и со Лурија. Во Моска и пошироко тие ја сочинуваат познатата „тројка“. Денес, Леонтјев, Виготски и Лурија се сметаат за гиганти во светската психологија. Во 1940 година докторира и потоа во 1941 година е избран за директор на московскиот Институт за Психологија. Благодарениe на неговата континуирана и напорна работа овој институт прераснува во самостоен факултет во 1966 година. Тој станал прв декан на факултетот и на таа позиција останал сè до неговата смрт). Во 1945 година станува член на Академијата на науките. Воедно раководел и со катедрата за општа психологија.
Леонтјев го изучувал развојот на психата, меморијата и вниманието. Понатаму ги пишува своите идеи за дејноста, психата и личноста. Неговата теорија за дејност се темели на голем број истражувања во Русија особено на полето на играта и учењето.
Автор е на повеќе од 230 трудови.
Умира во 1979 година од срцев удар. Во негов дух продолжува и неговиот син А.А. Леонтјев (познат психолингвист) како и внукот Д.А. Леонтјев кој денес е наставник на психолошкиот факултет на Московскиот универзитет.
Починал во.
Лудо срце
Лудо срце (шпански јазик: Corazón Salvaje) е мексиканска теленовела, римејк на истоимената теленовела од 1993 година. Ова е всушност шестата адаптација на оваа приказна. Во најновата верзија како главни глумци се појавуваат Арасели Арамбула и Едуардо Јањез. Серијата не доживеа огромен успех во Мексико, а особено голем број беа негативните коментари од публиката и критичарите.
Дејство
Приказната започнува со Марија дел Росарио и Хуан де Диос, двајца заљубени но разделени поради различноста на нивните социјални класи. Таа, млада девојка од високата класа од Веракроз; тој, прост рибар. Родриго, еден од најмоќните и влијателни луѓе во градот, збеснува кога дознава дека тие двајца сакаат да ја крунисаат својата љубов. Тој го праќа Хуан во затвор и со помош на Леонарда, сестрата на Марија дел Росарио, ја држат девојката во хациендата, каде таму раѓа син, плод од нивната забранета љубов. Хуан де Диос, излегува од затвор, и следен од Родриго, доживува бродолом. Леонарда прави да исчезне детето и ја носи Марија дел Росарио недалеку од хациндата кажувајќи ѝ дека Хуан де Диос е мртов. Родриго, очаен, го презира признанието на Леонарда дека го сака и заминува за Европа, од каде што подоцна се враќа оженет за Констанца. Леонарда се мажи за Ноел, адвокатот на фамилијата, и го раѓа Ренато.
Хуан де Диос, кој всушност останал жив од бродоломот открива дека неговиот син бил напуштен на планината и пронајден од Ремихио а подоцна посвоен од Аурора, која му го дала името Хуан дел Диос, по името што било напишано на ливчето во наметката каде што бил. Неколку години подоцна, рибарот го бара својот син ѝ му ја кажува целата приказна и да го казни човекот кој му го уништил животот, Родриго. Пред гробот на неговиот татко, тој се колни на одмазда и го променува името во Хуан дел Диабло. Без разлика, тој ги запознава ќерките близначки на Родрио, Аимè и Рехина, и доживува дива страст кон Аимè.
Рехина го сака Ренато, но кога тој се заљубува во Аимè, Рехина решува да стане калуѓерка. Аимè се жени за Ренато но и понатаму се гледа со Хуан. Кога тие планираат да избегат, Ренато ги открива, но Рехина ги штити кажувајќи му дека всушност таа била девојката што треба да избега со Хуан, а не сестра ѝ. По случкава, решен да заборави дека Аимè можеби имала врска со Хуан, тој ја присилува Рехина да се венча за Хуан. Хуан го прифаќа бракот мислејќи дека тоа ќе му дојде добро поради тоа што сака да се одмазди за злоделата на нивниот татко. Како и да е, запознавајќи се, и двајцата откриваат дека се родени еден за друг, и дека љубовта е посилна од омразата и одмаздата.
Надворешни врски
Corazón Salvaje (2009 TV series)
NGC 4765
NGC 4765 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4765 се споменува и како UGC 8018, MCG 1-33-20, CGCG 43-54, ARAK 391, VV 366, IRAS 12507+0444.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4765 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4765 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 14,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 27' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 4765 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43775. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 294. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 104.
Ресенско
Поимот Ресенско се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Ресен, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Ресен, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Ресенско, но некогаш и не.
Ирвинг Лосано
Ирвинг Родриго Лосано Бахена (шпански: Hirving Rodrigo Lozano Bahena, 30 јули 1995 година) — мексикански професионален фудбалер кој игра како крило за холандскиот клуб ПСВ Ајндховен и репрезентацијата на Мексико. Тој популарно го нарекуваат со неговиот прекар Чаки.
Со Мексико под-20 тим, Лосано го освоил Првенството на КОНКАКАФ во 2015, а исто така играл и на Олимпијадата во 2016 година. Тој го направил своето сениорско меѓународно деби во февруари 2016 година и ја претставил нацијата во Копа Америка Сентанарио, Купот на Конфедерации на ФИФА во 2017 година, и Светското првенство 2018.
Договор од Варкиза
Договорот од Варкиза ― Договор склучен на 13 февруари 1945 година, помеѓу владата на Николас Пластирас и КПГ-ЕАМ за прекин на судирот меѓу ЕЛАС и англиските војски во Атина, за расформирање на ЕЛАС и ЕДЕС, за формирање на национална армија, за спроведување избори и друго.
Договорот во Варкиза значел пораз на левицата во Грција (ЕАМ-ЕЛАС) и реставрација на предвоениот режим во Грција.
Лот
Лот (хебрејски לוֹט) ) според книгата Битие е внук на Авраам и дедо на Моав и Амон. Поради својата праведност бил на време опоменат од ангелите да го напушти Содом и да ја избегне судбината на содомјаните кои бие запалени од небесен оган. И покрај забраната од ангелите да не се вртат назад додека го напуштаат градот, неговата сопруга се свртела при што била претворена во статуа од солен камен.
Велосипедизам на Летните олимписки игри 2012 - крос-кантри за мажи
Дисциплината крос-кантри за мажи на Летните олимписки игри 2012 во Лондон се одржала на Хадли Фарм на 12 август.
Настапиле педесет натпреварувачи од 32 држави.
Начин на натпреварување
Натпреварувањето започнала со масовен старт и вклучувало одреден број на кругови (одредени на денот пред натпреварувањето) на патеката од 4,8 км во Хадли Фарм во Есекс.
Распоред
Сите времиња се според UTC+01:00
Резултат
Списокот на натпреварувачи бил објавен на 26 јули.
Томасо Мочениго
Томасо Мочениго (1343–1423) бил главен судија на Република Венеција од 1414 година до неговата смрт.
Биографија
Тој командувал со крстоносната флота во експедицијата во Никополис во 1396 година и, исто така, победил во битките против Џеновјаните за време на војната кај Кјоџа од 1378-1381 година.
Додека бил венецијански амбасадор во Кремона, бил избран за дуж (1414) и избегал во тајност, плашејќи се дека може да биде затворен од Габрино Фондоло, тиранинот на тој град. Тој склучил мир со турскиот султан, но кога почнале повторно непријателствата, неговата флота ја поразила флотата на Турците во битката кај Галиполе.
За време на неговото владеење, патријархот на Аквилеја, Луј од Тек, формирал антивенецијански сојуз со императорот Сигизмунд. Венеција, под двостран напад, можело да започне офанзива која, во 1419-1420 година, ги освоил Удине, Цивидале, Фелтре, Белуно и поголемиот дел од Фриули од Аквилејската патријаршија. Кадоре, исто така, спонтан се предал. Договорот што следел доведе до мир со Унгарија и припојување на земјите на патријаршијата кон Република Венеција.
Мочениго во голема мера ја поттикнал трговијата, ја реконструирал војводската палата и ја започнал библиотеката. Умрел по долго боледување во 1423 година. Тој бил погребан во базиликата Сан Џовани е Паоло, традиционално погребно место на дуждовите.
Мавро Ветрановиќ
Мавро Ветрановиќ (1482-1576) бил еден од дубровничките поети и свештеник. Тој потекнувал од народот и не е еден од поетите кои потекнуваат од благородничко семејство. Бил син на Никола Ветраниќ и Томасина Тарчиновиќ, а неговото право име било Никола Ветаниќ Цавчиќ, името Мавар го добил кога стапил во ред на калуѓери.