cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алваро Мората
Репрезентативна кариера
Тој го направил своето деби за Шпанија под 21 година на Европското првенство 2013 во Израел. Неговите голови во првите два натпревари од групната фаза биле од суштинско значење за неговата репрезентација, бидејќи донеле минимални победи против Русија (1-0) и Германија (1-0), а биле постигнати доцна во натпреварите во 82-рата и 86-тата минута; тој ја затворил групната фаза со гол и во неговиот трет настап против Холандија (3–0). Мората постигнал гол и во полуфиналето против Норвешка во 93-тата минута само за да го постави конечниот резултат 3-0 за Шпанија. Единствен натпревар на овој турнир во кој не постигнал гол беше финалето, но и без тоа Шпанија го освои првенството со победа над Италија (4-2), а Мората беше најдобар стрелец на турнирот со 4 гола. Во својот следен натпревар одигран на 5 септември 2013 против Австрија во квалификациите за Европското првенство 2015, Мората постигнал 4 гола во победата со 6-2 во Грац.
На 7 ноември 2014 година, Мората бил повикан од селекторот на сениорската репрезентација Висенте дел Боске за натпреварите против Белорусија и Германија. Тој го направил своето деби на 15 ноември, влегувајќи на местото на Иско во последните десет минути од победата во Хуелва над Белорусија со 3-0 во квалификациите за Евро 2016.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 14 јули 2014.
Самјуел Умтити
Самјуел Умтити (роден на 14 ноември 1993) — француски фудбалер со камерунско потекло, играч од одбраната на Барселона и на француската репрезентација. Тој може да игра на две позиции во одбраната како централен дефанзивец или лев бек.
Баш Челик
Баш Челик или Башчелик — битие од српското народно творештво, чие основно значење е железна глава и претставува силно, натприродно битие. Башчелик претставува типичен карактер на злите битија од словенската митолошка традиција.
Самјуел Умтити
Тој исто така е поранешен репрезентативец на Франција во помладите категории до 17, 18, 19, 20 и 21 година, а од 2016 настапува за сениорската репрезентација
Химна на Азербејџан
Владата на Азербејџан, исто така, официјално ја прогласила државната химна за „свет симбол на азербејџанската држава, нејзината независност и единство“.
Самјуел Умтити
Кариера
Умтити дошол во Лион од екипата на Менивал во 2001 година на возраст од само 8 години. Тој ги поминал сите младински категории, и во летото пред почетокот на сезоната 2011-12 бил вклучен во првиот тим на Лион добивајќи го дресот со број 23. Своето официјално деби за клубот го направил на 8 јануари 2012 во победата над Лион Душер со 3-1 во Купот на Франција. Само шест дена подоцна тој дебитирал и во лигата во поразот од Монпелје со 1-0. Јумтити бил стартер и го одиграл целиот тој натпреавар. Така младиот дефанзивец го започнал пробивот во првиот тим на Лион и таа сезона ја завршил со вкупно 12 настапи во лигата од кој на 11 бил во почетната постава. Во текот на следната сезона Умтити бил уште повеќе стандарден и одиграл 26 првенствени натпревари. На 12 јануари 2012, тој го постигнал својот прв официјален погодок во неговата професионална кариера носејќи му ја победата (2-1) на Лион на гостувањето кај Троја со гол во 75-тата минута.
Химна на Азербејџан
Од 2006 година, фрагмент од стиховите од државната химна бил прикажан на азербејџанската банкнота од 5 манати.
Самјуел Умтити
Кариера
На 30 јуни 2016, Умтити потпишал петгодишен договор со Барселона во трансфер вреден 25 милиони евра.
Баш Челик
Расказот за Баш Челик
Овој расказ на читателската јавност за првпат и бил претставен од страна на Вук Стефановиќ Караџиќ во збирката „Српске народне приповјетке“, отпечатена во Виена во 1870 година. Во расказот станува збор за три браќа, од кои најмалиот по грешка го ослободува страшниот насилник Баш Челик, кој му ја грабнува жената (сопругата). Несреќниот младич во потрагата по саканата наидува на голем број пречки кои ги решава со истрајност и мудрост, за на крајот да го победи Башчелик и да си ја врати љубената.
Според расказот е снимен филмот „Чудотворниот меч“ од 1950 година, каде што главниот лик нема царско потекло, туку е обично селанче, но заплетот е речиси идентичен.
Ел - Ауриан
Ел-Аурианите (анг. El-Aurian) се хуманоидна раса на "слушачи", која потекнува од системот Ел-Ауриа, во Делта Квадрантот. Нивната матична планета е асимилирана од страна на Борг колективот во 23 век, а малкумината преостанати припадници на оваа раса се раселени ширум Млечниот Пат. Тие се екстремно долговечни.
Познато е дека еден Ел-Ауриан (Гајнен (Gajnan) ја посетила Земјата во 19 век, пред човештвото воопшто да има какво и да било официјално сознание за вонземски раси. Иако никаде не е експлицитно објаснето, ова би сугерирало дека расава била способна за warp погон уште одамна пред тоа. (TNG: "Time's Arrow, Part I & II")
Во 2293 година, двата вселенски бродови со кои Федерацијата транспортира група на Ел-Ауриан бегалци кон Земјата се уништени во Нексусот, блиску до Сончевиот Систем (Star Trek: Generations). Ентерпрајз успева да спаси двајца од бегалците, меѓу кои Гајнен и доктор Толијан Соран.
Ел-Аурианите поседуваат разновидни и за жал недоволно објаснети моќи, од кои најјасно прикажана е еден своевиден облик на емпатија, која тие ја користат да им помогнат на другите, во својство на советници или доверливи личности, како што е Гајнен за капетанот Пикард. Другите, како на пример Марус Мазур (DS9: "Rivals") стануваат измамници, а доктор Соран пак го спроведува својот план за повторно влегување во Нексусот.
Се чини дека Ел-Ауриан-ите се родени чувари на знаењето, и го користат својот екстремно долг животен век и исклучително развиена меморија да собираат приказни и животни искуства од најразновидни интелигентни суштества. Тоа знаење го чуваат за себе, и само повремено го споделуваат со другите раси. Покрај тоа, тие се природно чувствителни на промени во просторно-временскиот континуум, со што можат инстинктивно да насетат алтернативни временски линии. Останува нејасно зошто Q (Кју) се "плаши" од Гајнен, односно дали тоа е едноставно поради тоа што таа е Ел-Ауриан, или поради нејзиното искуство со Нексусот.
List of Star Trek races
1842 во уметноста
1842 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Лилијан Харви
Лилијан Харви (родена како Хелен Лилијан Муриел Папе, на 19 јануари 1906 година - починала на 27 јули 1968 година ) е англо-германска глумица и пејачка, која долго престојувала во Германија, каде што е најдобро позната по нејзината улога како Христел Вајнцингер во еден филм на германскиот режисер Ерик Харел од 1931 година,
Ран живот
Харви е родена во 1906 година во Крауч Енд, северен Лондон. Нејзината мајка, Етел Марион (Лаутон), била англичанка, а нејзиниот татко, Валтер Бруно Папе, бил германски стопанственик. На почетокот на Првата светска војна семејството се преселило во Магдебург, и бидејќи немале желба и не можеле да се вратат во Англија, Харви била испратена да живее со нејзината тетка во Солотурн во Швајцарија. По војната, семејството живеело во Берлин, каде што Лилијан ја земала својата средношколска диплома ( Абитур ) во 1923 година. Таа ја започнала својата кариера со учество во танцовата и гласовна школа во Берлинската државна опера и исто така подозна таа го зела името на нејзината баба (Харви) како нејзино презиме.
Приватен живот
Од 1953 до 1957 година, Харви била во брак со данскиот театарски агент Хартвиг Валур-Ларсен.
Смрт
Лилиан Харви умрела поради проблеми со црниот дроб на 27 јули 1968 година во Хуан-ле-Пинс, на возраст од 62 години. Таа била погребана на гробиштата Робијак во Антиб.
Ломе
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 22em; text-align: right; font-size: 0.86em; font-family: lucida grande, sans-serif; line-height: normal;">
<div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;">
Ломе, Того
Ломе, со околу 700,000 жители, е главниот град на Того. Тој се наоѓа на Гвинејскиот Залив и е административен и индустриски центар, како и главно пристаниште на земјата. Градот извезува кафе, какао, копар и палмови плодови. Ломе поседува и рафинерија за нафта.
Ломе бил основан во XVIII век од народот Еве. Во 1882, селото (тогаш познато како Беј Бич - Крајбрежна Плажа) станало главен трговски центар со пристигнувањето Чико и Октавиано Олимпио како агенти за британската трговска фирма "А. и Ф. Сванзи".
Беј Бич станал главен град на Того кога германските владетели го преместиле седиштето од Анехо во 1897. Градот пораснал брзо, сè додека не бил заземен од Француската армија во 1914 за време на Втората светска војна.
Ломе лежи во крајниот југозапад на Того, долж границата со Гана. Знаменитости во градот се Големиот маркет на Ломе, Националниот музеј на Того, плажите итн.
NGC 5742
NGC 5742 — леќеста галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5742 се споменува и како MCG -2-38-7, IRAS 14428-1135.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5742 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5742 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 45 м 36,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -11° 48' 35"". Положбениот агол на објектот е во износ од 73°.
Други поделби
Проучување на NGC 5742 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52707. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 288; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5573. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1025.
Ли Јон-пхо
Ли Јон-пхo (корејски : 이영표 ; Корејски изговор:   <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[јас.jʌŋ.pʰjo] ; роден на 23 април 1977 година) е пензиониран<span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">н а<span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">ј Јужно корејски фудбалер. Ли бил препознатлив по својата брзина и дриблинг вештини. Неговиот поранешен тренер Мартин Јол еднаш го нарекол "најдобриот лев бек  во Холандија ".
Пред да настапува за Тотенхем и Борусија Дортмунд, Ли ја започнал својата професионална кариера во фудбалскиот клуб Сеул, тогаш познат како Анјанг ЛГ во К Лига 1 на Јужна Кореја и потоа преминал две години во ПСВ Ајндховен од Холандија, заработувајќи високи признанија од тогашниот тренер на ПСВ Гус Хидинк, кои претходно му бил тренер во репрезентацијата на Јужна Кореја за време на Светското првценство во 2002 година.Признат како најдобар лев одбранбен играч во Холандија во сезоната 2004-05 сезона, англискиот Тотенхем успеал да го потпише и покрај големата конкуренција со неколку клубови во Серија А. На 19 ноември 2008 година, Ли станал седмиот корејски играч кој настапил повеќе од 100 пати за репрезентацијата на Светскиот Куп бараж против Саудиска Арабија. Во текот на Азискиот куп 2011, Ли бил капитен на репрезентацијата двапати, заменувајќи го редовниот корејски капетан, Парк Жи-Сунг.
Нулта хипотеза
Нулта хипотеза
Нулта хипотеза (H0) е термин од статистиката што се користи при тестирање на статистички хипотези. Општо земено, било која статистичка хипотеза е прецизно, обмислено тврдење за одликите на дадена популација . Точноста на дадената хипотеза се проверува со научен метод наречен проверка на хипотези.
Постапка
Следен чекор е утврдување на две специфични тврдења (претпоставки) кои се однесуваат на проучуваните параметри – нултата и алтернативната хипотеза, кои се меѓусебно дисјунктни и сеопфатни.
Нултата хипотеза (H0) е тврдење за вредноста на параметарот на дадена популација, којшто со тестирањето сакаме да го оспориме. H0 се користи во две големи области: проверка на хипотези и избор на ниво на значајност.
Со H0 се докажува:
Проста нулта хипотеза
Проста нулта хипотеза имаме ако со неа се тврди сека параметарот на масата е еднаков на точно определена бројчена вредност, која притоа е и хипотетичка вредност (М0).
Записот на простата нулта хипотеза гласи: H0 : М = М0
Сложена нулта хипотеза
Сложена нулта хипотеза е онаа која опфаќа поголем број на можни вредности за параметарот на масата.
Записот на сложената нулта хипотеза гласи: H0 : М ≤ М0 или H0: М ≥ М0
Видови грешки
Нултата хипотеза е главна хипотеза и нејзината точност ќе биде валидна, само ако не постои доволно силен доказ кој ќе ја потрди точноста на алтернативната хипотеза (H1). При тоа се јавуваат два типа на грешки:
Со тоа се појавува можноста прифатеното правило на одлучување да даде погрешен заклучок. Целиот процес може лаички да се објасни како судење, во кое доколку се најдат доволно силни докази, обвинетиот ќе биде осуден, а во спротивно само би се докажала неговата невиност. Грешка од прв вид би се толкувала како невин човек да биде осуден за нешто што не го направил, а грешка од втор вид би било да се ослободи виновен човек.
Област на прифаќање и отфрлање на H0.
На самиот почеток од тестирањето од многу голема значајност е да се одреди распоредот на параметарот на примерокот, кој е основа за тестирање на дадена хипотеза. Вредностите на параметарот на примерокот, чии веројатности се помали или еднакви на α (ниво на значајност) ја создаваат критичната област – област на отфрлање на H0, додека останатиот дел е област на прифаќање на H0.
Во случај кога реализираната вредност на тестот е поголема од критичната вредност на тестот H0 се отфрла, односно се прифаќа H1 и обратно, кога реализираната вредност на тестот е помала од критичната вредност се прифаќа H0.
Килски Канал
Килски Канал (Nord-Ostsee-Kanal, NOK), познат како Канал „Цар Вилхелм“ („Kaiser-Wilhelm-Kanal“) до 1948 г.) — канал долг 98 километри во германската сојузна покраина Шлезвиг-Холштајн.
И покрај двата морски влеза, Килскиот Канал е поврзан, кај Олденбител, со пловната река Ајдер со краткиот Канал Гизелау.
Ненен
Одаир Соуза (роден на 4 февруари 1982 година), попознат како Ненен, е бразилски фудбалер кој игра како играч во срединот ред.
Клупска кариера
На 15 јули 2010 година Ненен сепреселил во Џоинвиле во Серија Д, на позајмица до крајот на годината. Тој се вратил во Чапе во 2011 година, и откако остварил промоција во Серија Б во 2012 година, го направил своето професионално деби на 31 август 2013 година, влегувајќи како замена за второто полувреме во поразот од 1: 2 на домашен терен против Икаса.
Ненен се појавил на 14 натпревари за време на кампањата, со неговиот тим за прв пат промовиран во Серија А. Тој дебитирал на највисоко ниво на 11 мај 2014 година, повторно од клупата во поразот од 1: 2 на домашен терен против Гремио.
Ненен исто така воспоставил рекорд, бил првиот играч што играл во сите четири бразилски дивизии за ист клуб. Тој исто така ја обновил врската со клубот во декември 2014 година, бидејќи исто така вториот играч со најмногу настапи за Чепе во нејзината историја.
1841 во уметноста
1841 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Бистрица (Горноџумајска)
Бистрица или Горноџумаjска Бистрица (Благоевградска Бистрица) — река во Пиринска Македонија, лева притока на Струма.
Должината на реката изнесува 41 км, а средниот наклон изнесува 33%.
Бланкенбург (Харц)
Бланкенбург (Харц) (Blankenburg (Harz)) — град и здравствен центар во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија, во северното подножје на планините Харц, 12 километри југозападно од Халберштат.
Во голем дел е повторно изграден по пожарот во 1836, и поседува дворец, со различни збирки, музеј на антиквитети, старата градска куќа и црквите. Постојат бањи во борови шуми и болница за нервни болести. Градинарството е специјалност. Во близина е карпа или срт на карпа нарекуван Teufelsmauer (Ѕид на ѓаволот), од каде се може да се види рамнината, како и длабоките клисури на Харц.
Географија
Градот Бланкенбург (Харц) се наоѓа во северното подножје на планините Харц на надморска височина од 234 метри. Се наоѓа, западно од Кведлинбург, јужно од Халберштат и источно од Вернигероде. Потокот познат како Голдбах тече низ округот Езиг северозападно од градскиот центар.
Општинска поделба
Општината ги вклучува следниве села:
Исто така, постојат и неколку неофицијални имиња за околии во градот:
Соседни градови
Во стрелките на часовникот од север:
Историја
Првите траги на населби потекнуваат од палеолитот, но првото документирано спомнување на Бланкенбург е во 1123. Саксонскиот војвода, Лотар од Суплинбург го испратил Попо, внукот на бискупот, Рајнхард од Бланкенбург, како гроф на замокот, кој застанал на голите камења на местото на денешниот замок. Имрето на градот доаѓа од овој замок.
Грофот Попо I од Бланкенбург многу веројатно потекнува од франкиската благородно семејство Регинбодонен. Неговите наследници биле исто така сместени во блискиот Замок Регенштајн. Ова било феуд на Бискупијата Халберштат како Грофовија Бланкенбург, исто така нарекувано Hartingau. Во 1180/82 Фридрих I Барбароса) го уништил Бланкенбург, поради тоа што ветил „единствена верност“ на велфскиот, Хенрик Лав. Во 1386, Бланкенбург доживеал повторно тешко уништување.
Војводите од Брауншвајг-Линебург го претвориле местото во втора резиденција во XVII век и уживале во празниците под војводата Лудвиг Рудолф (1690–1731), вториот син на Антони Улрих од Волфенбител. Рудолф го дал Бланкенбург во 1707, како paragium. Истовремено, Грофовијата Бланкенбург го добило статусот на царско кнежевство (Reichsfürstentum), кое се управувало независно до 1731, но тогаш, бидејќи Лудвиг Рудолф станал војвода, било обединето кон Брауншвајг, каде и останало. Сегашниот Мал замок со неговите скалести градини и барокната градина потекнуваат од тој период. Од 1807 до 1813, Бланкенбург припаднал кон Кралство Вестфалија.
Во Седумгодишната војна, апсолутната неутралност на градот ја искостил како безбедно прибежиште судот од Брауншвајг. Луј XVIII, исто така, останал во Бланкенбург под името Гроф од Лил од 24 август 1796 до 10 февруари 1798, по неговото бегство од Дилинген.
Во почетните денови на нацистичката ера, оние кои се противеа на нацистичкиот режим беа прогонувани и убивани. Во познатата кампања од брауншвајгскиот СС командант, Јекелн, во септември 1933, 140 комунисти и социјалдемократи биле нападните заедно во кафеаната, Zur Erholung. Таму и на Blankenburger Hof тие биле тешко тепани, некои умреле како последица на тоа. Во текот на Втората светска војна, подкампот на концентрациониот логор Бухенвалд Бланкенбург-Есиг бил основан од д-р Даш („Harzer Werke“) и кратко потоа, подкамп на концентрациониот логор Мителбау-Дора. Тука, околу 500 затвореници морале да вршат принудна работа во манастирската фабрика и Ода. Покрај тоа, имало и работен логор воден од Гестапо за „половина-Евреите“, кои биле принудена на тешка работа. Друг камп бил окупиран во февруари 1945 од затворениците на подкампот на Аушвиц Фирстенгрубе.
Како дел од поделбата на Германија во окупациони зони во 1945, округот Бланкенбург бил всушност доделен на британската зона според Потсдамската конференција и Лондонскиот протокол. Но, бидејќи поголемиот источен дел на округот бил поврзан со остатокот на британската зона само со пат и железница, границата била приспособена и Бланкенбург бил припоен кон Советска зона. Така, најголемиот дел од округот завршил во Источна Германија и станал дел од покраината Саксонија-Анхалт. Главниот дел од поранешната Слободна држава Брауншвајг бил кон британската зона и станал дел од Долна Саксонија.
Тунелите на објектот Регенштајн-Бланкенбург биле користени од 1974 од страна на Националната народна армија (NVA) во ГДР како најголемо депо на муниција. Во 1992, Сојузната војска „Bundeswehr“ го презема 8 километри долгиот тунел и ја основала, „најголемата подземна аптека во светот“: како за рутински мисии на војската, така и за катастрофи низ целиот свет и во случај на сериозни воени „операции“.
Еврејскиот живот во Бланкенбург
На крајот на XII век, игуманијата на Кведлинбург ветила имот за Евреите од Бланкенбург. Ова истовремено било ветени и за Бланкенбург и за Кведлинбург. Дали имало синагога во Бланкенбург во средниот век, не е јасно.
Во денешно време, повеќе не постои синагога во Бланкенбург. Во саботите, неколку еврејски семејства се сретнуваат во близина на Chrons zum Sabbat, вклучувајќи го и семејството на стопанственикот Александар Мајер, Мориц Вестфелд и Конрад Хесе, како и Ана Ев и Лидија Ринарсевски. Во пресрет на Kristallnacht на 9 ноември 1938, Евреите биле депортирани од Бланкенбург во различни кампови. На пописот од 17 мај 1939, сè уште имало дванаесет еврејски граѓани, вклучувајќи и пет мажи.
Политика
На 25 мај 2009, титулата ''Ort der Vielfalt („Место на различноста“) му беше доделена на градот од сојузната влада.
Градски совет
Со локалните избори на 11 април 2010, градскиот совет е составен од следниве:
Економија и инфраструктура
Најважните економски гранки за Бланкенбург (Харц) се туризмот и објектите за спа, како и здравствената индустрија. Исто така, постојат и неколку мали и средни бизниси. Најголемиот индустриски објект во градот е Harzer Werke Motorentechnik со околу 60 вработени, којшто потекнува од мала леарница, основана во 1870.
Сообраќај
Железничка станица Бланкенбург (Харц) — терминална и има добар сообраќајни врски. Постојат поврзувања до до Елбингероде (Железница Рибеланд) (единствено со добри возови) и до Халберштат. Харц-Елба Express ја управува линијата до Халберштат од 15 декември 2005. Во XX век, постоела линија до Тале и Кведлинбург.
Бланкенбург (Харц) се наоѓа веднаш до Б 6н, новоизграден одвоен автопат, а е поврзан со двете раскрсници: Бланкенбург Исток и Бланкенбург Центар. Исто така, Б 27 сојузниот регионален пат поминува југозападно и Б 81 од север кон југ низ Бланкенбург (Харц).
Театар
Во Големиот замок е театарот, кој е повторно обновен.
Баренфлет
Баренфлет (Bahrenfleth) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
1840 во уметноста
1840 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Црква „Св. Илија“ - Попчево
Свети Пророк Илија — христијански храм кој се наоѓа во селото Попчево, Општина Струмица.
Црквата била изградена во 1864 година, додека во 1880 година била поставена камбанарија.
Мустафа I
Мустафа І (مصطفى اول‎; I. Mustafa; роден околу година - починал на  година) — петнаесеттиот Султан на Отоманското Царство кој владеел во периодот од 1617 до 1618 и од 1622 до 1623 година.
Рани години
Фактор за опстанокот на Мустафа е влијанието на Косем султан (омилената на Ахмед), која можеби посакувала Мустафа да застане на престолот откако се дознало дека нејзиниот сопруг Ахмед е пред умирање, бидејќи наследникот Осман, првиот роден син на Ахмед од друга жена, можеби ќе ги егзекутира сите свои браќа или потенцијални наследници на престолот. (Ова сценарио подоцна станало реалност кога Осман го погуби својот брат Мехмед во 1621 година .) Сепак, извештаите на странските амбасадори сугерираат дека на Ахмед всушност му се допаѓал својот брат Ахмед.
До смртта на Ахмед во 1617 година, Мустафа живеел во Старата палата, заедно со неговата мајка и баба Сафије султан.
Прво владеење (1617–1618)
Смртта на Ахмед создала ситуација во која до тогаш големото Отоманско Царство не се соочило. Повеќе принцови имале право кон султанскиот престол и сите живеејле во Топкапи-сарај. Судската фракција предводена од шејк-ул ислам Есад Ефенди и Софу Мехмед-паша решила Мустафа да застане на престолот наместо синот на Ахмед, Осман. Софу Мехмед тврдел дека Осман бил премногу млад за да биде востоличен, без да предизвика негативни коментари помеѓу населението. Главниот црн евнух Мустафа-ага се спротивставил, наведувајќи ги менталните проблеми на Мустафа. Подемот на Мустафа создал нов принцип на наследство кој траел до крајот на царството. Ова било прв пат отоманскиот султан да биде наследен од негов брат, наместо од неговиот син. Неговата мајка Халиме султан станала валиде султан, како и регент и имала голема моќ. Поради менталните состојби на Мустафа, таа делувала како регент.
Таа се надевала дека редовниот социјален контакт ќе го подобри менталното здравје на Мустафа, но неговото однесување останало ексцентрично. Тој ги тргнал турбаните на неговите везири и дозволил брадите да се избричат. Други го забележале како фрлапари на птици и риби. Османлискиот историчар Ибрахим Печеви напишал „оваа состојба ја гледаа сите државни луѓе и народот и тие разбраа дека тој има психолошко нарушено здравје“.
Детонирање
Мустафа никогаш не бил ништо повеќе од алатка помеѓу фракциите во палатата Топкапи. Во 1618 година, по кратко владеење, друга фракција во палатата го симнала од престолот во прилог на неговиот млад внук Осман II (1618–1622), а Мустафа бил вратен во Старата палата. Конфликтот помеѓу јаничарите и Осман му дало втората шанса на Мустафа. Откако востанието на јаничарите довело до атентат врз Осман во 1622 година, Мустафа бил вратен на престолот каде се задржал уште една година.
Ментална нестабилност
Според Баки Тезџан, нема доволно докази за правилно утврдување дека Мустафа бил ментално нерамнотежен кога дошол на престолот. Мустафа „направи голем број екскурзии до арсеналот и морнариците, испитувајќи различни видови оружје и се интересираше за снабдувањето со муниција на армијата и морнарицата“. Едно од испраќањата на Барон де Санси, францускиот амбасадор, „посочи дека Мустафа бил заинтересиран да ја предводи самата поход против Персија и имал идеја да ја помине зимата во Конија“.
Покрај тоа, еден современ набудувач дава објаснување за пучот во кој не се спомнува неспособноста на Мустафа. Барон де Санси го препишува детонирањето на политички заговор меѓу големиот адмирал Али-паша и главниот евнуг Мустафа-ага, кои биле лути поради смената од функцијата по пристапувањето на султанот Мустафа. Можеби тие намерно прошириле гласини за ментална нестабилност на султанот после пучот со цел да се легитимираат.
Второто владеење (1622–1623)
Тој го започнал своето владеење наредувајќи убиство на сите оние што учествувале во убиството на султанот Осман. Хоџа Омер Ефенди, началник на бунтовниците, Ага Сулејман-ага, везирот Дилавер-паша, кајмакамот Ахмед-паша, дефтердот Баки-паша, Насух ​​Ага и генералот на јаничарите Али-ага.
Епитот „Вели“ (што значи „светец“) бил користен за време на неговото втото владеење.
Неговата ментална состојба не се подобрила, па Мустафа продолжил да биде марионета контролирана од неговата мајка и зет, големиот везир Кара Давуд-паша. Тој верувал дека Осман е сè уште жив и често бил гледан како го бара низ целата палата, тропајќи по вратите и плачејќи за неговиот внук од кого барал да го ослободи од неговиот товар. „Сегашниот цар е будала (според англискиот амбасадор Сер Томас Роу), ''тој беше споредуван неповолно со неговиот претходник. Всушност, тоа беше неговата мајка Халиме султан де факто ко-владетел како валиде султан“.„ Веќе има три дена како светиот падишах се затворил во една соба каде што постојано се моли и плаче а со никого не зборува'' “.
Детонирање и последни години
Политичката нестабилност се генерирала со конфликт помеѓу јаничарите и сипахиите (отоманска коњаница), проследено со востанието на Абаза Мехмед-паша, што се случило кога генералниот гувернер на Ерзурум, Абаза Мехмед-паша одлучил да маршира кон Истанбул за да се одмазди за убиството на Осман II. Дошло до смена на повеќе функционери. Оние спахии кои биле успешни добиле управителски функции. Тоа довело до незадоволство кај останатите спахии. По именувањето на Дервиш-паша за намесник на Будим тоа предизвикало незадоволство кај приврзаниците на неговиот претходник. Во овој период Козаците започнале со напади на црноморското крајбрежје. Против нив бил испратен Реџеп-паша којшто успеал да ги порази Козаците и да зароби околу 500 Козаци.
Во почетокот на 1623 година дошло до нови побуни на спахиите. Јаничарите ја опколиле Средната џамија. Диванот се обидел да го прекине конфликтот со погубување на Кара Давуд-паша кој се сметал за виновник за убиството на Осман II, но Абаза Мехмед го продолжил својот напредок. Зад оваа акција стоел Мер Хусеин кој бил противник на великиот везир Мехмед паша. Мехмед паша бил протеран во Бурса, а Халил паша во Малхара. Започнале преговори за мир со Полска. Мер Хусеин којшто станал велик везир им ветил на Полјаците данок од 100000 златници. Свештениците и новиот голем везир Кеманкеш Али-паша извршиле притисок врз мајката на Мустафа да дозволи детонирање на нејзиниот син. Таа се согласила, под услов животот на Мустафа да биде поштеден.
11-годишниот Мурат IV, син на Ахмед и Косем, станал новиот султан на царството на 10 септември 1623 година. За возврат за нејзината согласност за неговото депонирање, било одобрено барањето на мајката на Мустафа да биде поштеден од погубување. Мустафа бил испратен заедно со неговата мајка во Ески-сарај.
Смрт
Еден извор наведува дека Мустафа бил погубен по наредба на неговиот внук, султанот Мурат IV на 20 јануари 1640 година. Друг извор наведува дека тој починал од епилепсија, што било предизвикано од 34-годишниот затвор од неговиот 48 години живот. Погребан е во дворот на Света Софија.
1839 во уметноста
1839 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Долња Прекопа
Долња Прекопа (словенечки: Dolnja Prekopa) — населба во Општина Костањевица на Крка во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Берлинска музичка седмица
Берлинската музичка седмица претставува спој на музички фестивал со конференциски и деловни настани. Настанот се одржува секој септември, а првото издание било во 2010 година. Фестивалот содржи мешавина на електронска музика, електро-поп, индитроник и инди рок, а се одвива во берлинскиот округ Фридрихсхајн-Кројцберг, како и на аеродромот Берлин Темпелхоф.
Овој проект е финансиран од Сенатската управа за економија, технологија и истражување, Европскиот фонд за регионален развој, проектот Цукунфт Берлин, Берлин Партнер и visitBerlin.
Химна на Ерменија
Химна на Ерменија, или официјално позната како Моја Татковина (ерменски:Մեր Հայրենիք) — државна химна на Ерменија. Музиката ја компонирал Барсег Каначјан, а текстот е на Микаел Налбандјан. Химната најпрвин била усвоена во 1918 година како химна на краткотрајната Демократска Република Ерменија, а подоцна истата била забранета откако земјата била нападната и вклучена во составот на Советскиот Сојуз. По падот на Советскиот Сојуз, и обновувањето на суверенитетот во 1991 година, песната била повторно усвоена како државна химна на новата држава, иако со малку изменети стихови.
Либерална партија (Македонија)
Либерална партија (ЛП) — македонска политичка партија со либерална ориентација. Претседател на партијата е Ивон Величковски.
Либералната партија е наследник на Сојуз на Реформски сили (формирана на 5 октомври 1990) која на 19 април 1997 се обединила со Демократската во Либерално демократската партија. Поради внатрешни несогласвуања во партијата помеѓу поранешните либерали и демократи, во 1999 година дел од поранешните либерали се отцепиле од ЛДП и на 23 декември 1999 година ја формирале (обновиле) ЛПМ.
Икуо Мацумото
(роден ) — јапонски фудбалер.
Либерална партија (Македонија)
Партијата досега имала еден свој кандидат за претседател, водачот на партијата, Стојан Андов кој на претседателските избори во 1999 година освоил 111.983 гласови или 10,8% од вкупниот број на гласови. Андов не успеал да се квалификува во вториот круг.
1838 во уметноста
1838 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Икуо Мацумото
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Летните олимписки игри 1968.
Либерална партија (Македонија)
На парламентарните избори во 2002 година ЛПМ настапила во коалиција со ВМРО-ДПМНЕ и освоила 5 мандати во Собранието на Република Македонија. На парламентарните избори во 2006 година ЛПМ повторно настапила во коалиција со ВМРО-ДПМНЕ и освоила 2 мандати. Но, на следните парламентарни избори во 2008 година ЛПМ преминала во опозиција и, како дел од коалицијата СОНЦЕ. Коалиција за Европа, освоила еден мандат.
На Деветтиот конгрес на партијата дотогашниот претседател Стојан Андов се повлекол од функцијата и бил наследен од Борче Стојановски. На Десеттиот партиски конгрес во април 2011 година за претседател на партијата бил избран Ивон Величковски, а Стојан Андов бил назначен за почесен претседател на партијата.
На парламентарните избори во 2011 година ЛПМ повторно учествувала како дел од коалицијата предводена од СДСМ и освоила едно пратеничко место. На парламентарните избори во 2014, ЛП не учествувала.
На парламентарните избори во 2016 година, партијата учествувала самостојно освојувајќи околу 3.800 гласови (0,3%) и не освоила пратенички мандат.
Либерална партија на Македонија во јуни 2019 година е избришана како политички субјект во Основен суд Скопје 2 Скопје, и веќе не постои.
Дегелинг
Дегелинг (Dägeling) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Договор од Сан Жермен
Договорот од Сен Жермен бил потпишан на 10 септември во 1919 година, во палатата Сен-Жермен-ен-Лаје во Париз, меѓу земјите на Антанта и новооформиранта Република Австрија како припадничка на поразените Централни сили.
Оваа е еден од мировните договори со која е завршена и Првата светска војна. А кои на Париска мировна конференција (од 18 јануари 1919 година-28 јуни 1919 година во Париз) ја заклучиле секоја победа на секоја земја посебно.
Според договорот кои бил регулиран и распадот на Австроунгарија. Република Австрија, составана од повеќе територии на која живееле и зборувале германски јазик, морала да признае неазвисност на Германија, Чехословачка, Полска, и кралството СХС. Во договорот биле регулирани и воените репарации, кој Австрија требала да плати воени трошкови кон Антанта.
Знаме на Нацистичка Германија
Знамето на Нацистичка Германија дошло од логото на Национал-социјалистичката германска работничка партија (НСДАП) по нејзиното основање. По назначувањето на Адолф Хитлер за канцелар во 1933, знамето станало едно од двете национални знамиња, покрај црно-бело-црвеното знаме на Германското Царство. Една година по смртта на претседателот Хинденбург во 1934, двојното знаме било укинато и знамето со свастиката станало националното знаме на Германија во 1935, и останало сѐ до крајот на Втората светска војна и падот на Третиот Рајх.
По одбивањето на многу предлози, Хитлер во Мојата борба го опишува процесот на одбирање на новото знаме: „Јас, самиот, во меѓувреме, по безброј обиди, положив конечен изглед; знаме со црвена позадина, бел круг и црна свастика во средината. По долги обиди, исто така одредив совршен размер помеѓу големината на знамето и големината на белиот круг, како и изгледот и дебелината на свастиката.“
На германските бродови било користено знаме со белиот круг и свастиката поместени во лево. Постои дебата околу тоа дали тоа знаме било и официјалното државно знаме од 1935 до 1945.
Од 1933 до најмалку 1938 во Нацистичка Германија, пред какво било официјално знаме со свастика да влезе во употреба, прво морало да помине низ една церемонија кадешто го допирало Крвавото знаме (Blutfahne), знамето со свастика користено од нацистичките паравоени единици за време на неуспешниот државен удар во 1923. Оваа долга церемонија се оддржала на сите Нирнбершки собири. Непознато е дали оваа традиција продолжила и по последниот Нирнбершки собир во 1938.
Денес, поседство и истакнување на знамиња со свастика е забрането со закон во Германија, Франција и Австрија.
Ференги
Ференгите доаѓаат од планетата Ференгинар. Главното политичко тело им е Алијансата која ја нагледува Ференги со титула Гранд Нагус. Тие се комплетно капиталистичка раса, водена чисто од потрагата по (најчесто лична) заработка. Дури и влегувањето во домот на Ференги се наплаќа, а најчесто и се бара потпишување на договор за за преземање одговорност ако нешто фали по заминувањето. "Профит" е збор на кој ниеден Ференги не останува рамнодушен. Иако ова најчесто значи дека во нивното општество моралните вредности застануваат зад материјалните вредности, сепак во нивната историја не се наоѓа ништо за ропство или геноцид. Како личен етички и дури и професионален кодекс, тие ги употребуваат т.н. Правила на збогатување (Rules of Acquisition), збир од 285 често кажувани мисли кои лежат во основата на нивната филозофија. Помеѓу оние најсуштинските правила се следните:
Визуелно, Ференгите ни се најпознати по големите уши (кај мажите обично поголеми отколку кај жените), кој им даваат супериорен слух, но и поголема осетливост на физичка болка. Веројатно најпознатиот Ференги во Ѕвездени патеки е Кварк, еден од главните ликови во Deep Space Ninе, серијата во која расата е и најдобро опишана.
Völker und Gruppierungen im Star-Trek-Universum
Руска православна црква во Азербејџан
Руската православна црква во Азербејџан — главна заедница на источното православно христијанство во земјата. Поголемиот дел од нејзините членови се етнички Руси од Азербејџан. Целата територија на Азербејџан е под црковна јурисдикција на Руската православна епархија на Баку и Азербејџан, со центар во Црквата Свети Жени Мироносици во Баку. Исто така значајна е и Црквата на Архангел Михаил во Баку.
Историја
Историски гледано, Азербејџан беше дел од Руската Империја и СССР. Првата Руска православна црква во Баку била изградена во 1815 година, две години по Руско-персиската војна (1804-1813) како резултат на Гулистанскиот договор, според кој Каџарски Иран требаше да даде делови од неговите кавказки територии на Русија, вклучувајќи го и Баку. Руски православни цркви биле изградени во Ганџа и Шамахи пред овој настан. Бидејќи целиот Кавкаски регион беше под руска јурисдикција, надлежноста на Грузиската егзархија беше проширена, опфаќајќи ги и териториите на денешна Грузија, Ерменија и Азербејџан. Во 1905 година, Бакуската епархија, денес позната како Бакуска и Касписка епархија, беше основана.
Во пролетта 1917 година, Грузиската патријаршија беше обновена, но само за грузискиот дел од егзархијата. Руската православна црква и нејзиниот егзарх Платон (Рождествени) ја зачувале јурисдикцијата врз негрузиските делови од кавкаскиот регион и за овие територии Кавкаската егзархија на Руската православна црква беше создадена во летото 1917, со митрополитот Платон на Tbilisi и Баку како егзарх на Кавказ. Во пролетта 1918 година, тој беше наследен од страна на митрополитот Кирил (Смирнов) како нов митрополит на Тбилиси и Баку и егзарх на Кавказ, но по неговиот трансфер на друга област во пролетта 1920 година, друг егзарх не беше назначен.
1899 во музиката
1899 година во музиката содржи некои значајни настани.
Станиславов пролог
Станиславов пролог познат и како Лесновски пролог — средномакедонски кирилски ракопис. Бил препишан од писецот Станислав во 1330 година во Лесновски манастирЛесновскиот манастир. Содржи I+320 листа и се чува во Архивот на САНУ, бр. 53.
Ракописот е едноеров со безјусов рашки (до стр. 68v) и со јусов кратовски систем (од последните четири реда на стр. 68v па сѐ до 320. лист). Тој е од типот на целосни пролози и содржи кратки житија на светители за сите денови во годината. Се спомнуваат руски светители од I и II слој на првата редакција на проложните текстови, а од јужнословенските Св. Кирил Солунски, заедничкиот помен на Св. Кирил и Методиј, житието на пустиножителот Гаврил Лесновски и житието на цар Петар.
Железо(III) сулфат
Железо(III) сулфат (или „железен сулфат“), е група на неоргански соединенија со формула Fe2(SO4)3(H2O)n. Познати се различни хидрати, вклучувајќи ја и најчесто сретнуваната форма на „железен сулфат“. Растворите се користат при боење како мордант и како коагулант за индустриски отпад. Растворите на железен сулфат се користат и при преработка на алуминиум и челик.
Специјација
Различните кристални форми на Fe2(SO4)3(H2O)n се добро дефинирани, често со кристалографија со Х-зраци. Природата на водените раствори е често помалку сигурна, но често се прерпоставуваат акуо-хидроксо комплекси како што е [Fe(H2O)6]3+ и [Fe(H2O)5(OH)]2+. Без разлика, сите такви цврсти материи и раствори имаат железни јони, секој со пет неспарени електрони. Врз основа на оваа d5 електронска конфигурација, овие јони се парамагнетни и се слаби хромофори.
Производство
Растворите на железо сулфат обично се создаваат од отпадоци од железо. Вистинскиот идентитет на видот на железо е често нејасен, но многу апликации не бараат материјали со висока чистота. Се произведува во големи размери со третирање на сулфурна киселина, топол раствор на железо(II) сулфат и оксидирачки агенс. Типични оксидирачки агенси вклучуваат хлор, азотна киселина и водороден пероксид.
Природни појави
Железо сулфатите се јавуваат како различни ретки (комерцијално неважни) минерали. Mikasaite, мешан железо-алуминиум сулфат со хемиска формула (Fe3+, Al3+)2(SO 4 )3 е името на минералошката форма на железо(III) сулфат. Хидратите се почести, со кокимбит (ненахидрат) како веројатно најчестиот меѓу нив. Паракокимбит е другиот природен нонахидрат кој ретко се среќава. Корнелит (хептахидрат) и квенстедтит (декахидрат) ретко се наоѓаат. Лаузенит (хекса- или пентахидрат) е сомнителен вид. Сите споменати природни хидрати се нестабилни поврзани со атмосферските влијанија (аеробна оксидација) на примарните минерали кои содржат Fe (главно пирит и марказит)
Добрава кај Костањевица
Добрава кај Костањевица (словенечки: Dobrava pri Kostanjevici) — населба во Општина Костањевица на Крка во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
1837 во уметноста
1837 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Стефани Хертел
Стефани Анке Хертел (родена на 25 јули 1979 година во Оелсниц, Фогтланд, Саксонија, Германска Демократска Република ) е германска пејачка на популарната музика, популарна алпска фолк музика, шлагер музика, телевизиски презентер и поранешен јуделер.
Акра
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 22em; text-align: right; font-size: 0.86em; font-family: lucida grande, sans-serif; line-height: normal;">
NGC 1349
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1349 се споменува и како UGC 2774, MCG 1-9-6, CGCG 416-13, KARA 128, NPM1G +04.0118.
Откривање
Објектот е откриен на 20 декември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 31 м 27,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 4° 22' 53".
Други поделби
Проучување на NGC 1349 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13088. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 222; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 67. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1471.
Акра
<div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;">
<strong style="font-variant:small-caps;">Акра, Гана
Акра е главниот град на Гана. Има околу 1,970,400 жители (според 2005). Акра е најголемиот град во Гана и е нејзин административен, комуникациски и економски центар. Од индустријата, во Акра е застапена онаа за производство на храна, дрво, текстил, облека и хемикалии. Самиот град се наоѓа во Метрополитенската општина Акра, во Големиот регион Акра.
Акра била основана од народот Га во 15 век како центар за трговија со Португалците, кои изградиле тврдина во градот, а подоцна свои тврдини изградиле и Швеѓаните, Холанѓаните, Французите и Данците сè до крајот на 17 век.
Местоположбата на денешна Акра се претворила во поголем град околу британските, данските и холандските тврдини: Џејмстаун околу британската тврдина, Осу околу данската и Ашертаун околу холандската. Овие три области го формираат јадрото на денешниот модерен град.
Аџиевци
Аџиевци — село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Долна Река, во околината на градот Дебар.
Потекло на името
Името на селото потекнува по потурчените жители кои оделе на аџилак.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во областа Долна Река, во јужниот дел на територијата на Општина Маврово и Ростуше. Сместено е на југоисточната падина на планината Дешат, во долното течение на реката Радика. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 760 метри.
Селото е сместено на пониска тераса, над долината на Радика.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Јасика, Гумно, Жабишта, Долни Пив, Казаферова Нива, Изворшница, Орешец, Пијаќе и други.
Селото е мало и има збиен тип.
Аџиевци е оддалечено 16 километри северозападно од градот Дебар, а од патот Маврово-Дебар е оддалечено само 1,2 километри.
Историја
Селото во минатото припаѓало на некој спахија, кој го поседувал и селото Горенци, крај Дебар. Дури подоцна било приклучено на Реканската каза.
Во век, Аџиевци било село во Реканската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото поседува мошне мал атар, кој зафаќа простор од само. На него преовладуваат шумите на површина 89,5 хектари, пасиштата заземаат 44 хектари, додека на обработливото земјиште отпаѓаат само 18,8 хектари.
Селото, во основа, нема некоја развиена аграрна функција.
Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Аџиевци било село со 20 домаќинства и 48 жители.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Аџиевци живееле 115 жители, сите Македонци-муслимани.
Селото е мало, населено со турско население и во 1961 година броело 121 жител, додека во 1994 година бројот се зголемил на 204 жители, од кои 71 Турчин (Македонци-муслимани), 43 Македонци, 6 Албанци и 84 останати.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Аџиевци имало 149 жители, од кои 93 Македонци и 56 Турци (всушност Македонци-муслимани).
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Аџиевци: