cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Андреа Лекиќ
Клубови
После четири години во Љубљана во кои израснала во еден од најдобрите организатори на играта во Европа, Лекиќ од долгиот список на клубови кој ја посакувале, ја прифатила понудата на еден од најсилните европски клубови, унгарскиот Ѓер. Во првата сезона за малку и побегнала првата европска круна во кариерата откако Ѓер загубил во финалето на Лигата на шампионите од Будуќност, но до најголемиот успех во својата клупска кариера стигнала во мај 2013 година, кога унагрскиот шампион во финалето на ЕХФ Лигата на шампионите го совладал норвешкиот Ларвик. Освен европската титула Лекиќ освоила и уште две двојни круни со Ѓер во Унгарија.
Во летото 2013 година се одлучила за уште еден професионален предизвик потпишувајќи договор со македонскиот Вардар, кој ја претставил Лекиќ како големо засилување во процесот на создавање на сериозен проект. Во првите неколку месеци станале водач на екипата која во својата дебитантска сезона се пласирала на Ф4 од Лигата на шампионите во Будимпешта. Во унгарската престолнина Вардар го освоил третото место што било најголем успех во историјата на клубот. По уште две трети места во сезоните 2014-2015 и 2015-2016, конечно во сезоната 2016-2017 Лекиќ и Вардар го минале полуфиналето на Ф4 турнирот и стинале до финалето на Лигата на шампионите во кое загубиле од нејзиниот поранешен клуб Ѓер со 30-31. Следната сезона тие повторно стигнале до финалето, но одново не го подигнале пехарот, откако повторно загубиле од истиот противник во уште еден тесен натпревар со 26-27. Интересно е тоа што и двата финални натпревари биле решени по продолженија. Со Вардар Лекиќ освоила пет титули во македонското првенство, четири во Купот на Македонија и две во Регионалната ракометна лига.
Во февруари 2018 година, Лекиќ заедно со своите соиграчки од Вардар Драгана Цвииќ и Јованка Радичевиќ потпишале за романскиот ЧСМ Букурешт.
Репрезентација
Во репрезентацијата на Србија, Андреа Лекиќ првпат била повикана во 2005 година во подготовките за двомечот со Македонија во баражот за СП 2005, а првиот официјален меч во репрезентативниот дрес го одиграла на „Трофеј Карпати“ во 2006 година. Со српската репрезентација има настапено на четири Европски првенства (ЕП 2006, ЕП 2008, ЕП 2010, ЕП 2012). На последното ЕП 2012 на кое беше домаќин, Србија го освоила четвртото место, а Андреа Лекиќ била избрана за најдобар среден бек во ол-стар тимот на првенството.
Руски бокс
Историја
Најраните извештаи во врска со овој спорт датираат во 13 век. Наводно, борба со тупаници се практикувала дури и пред христијанизацијата на Киевска Русија, на прославите посветени на Перун.
Митрополитот Кирил, во 1274 година, создал уште едно од многуте воспоставени правила, прогласувајќи протерување од христијанството за секој од оние што се борат со тупаница и не пеат молитва или химна на погребот на некој што починал за време на една борба. Самата влада никогаш не поддржувала, но и никогаш не се спротивставувала на борбите со тупаници.
Руските болјари го користеле спортот како масовна забава и ги стекнале најдобрите борци за натпревари.
Борбите најчесто се одвивале во празнични времиња и во преполни места. Во зима се одвивале на мраз. Прво се бореле малите деца, а потоа секој пар бил повозрасен од претходниот, завршувајќи со последните и најзабележителни борци со тупаници.
Во две наредби објавени во 1684 и 1686 година борбата со тупаници била забранета, но спортот продолжил да живее.
Сите региони имале свои херои во спортот, но регионот со најпознати историски е Тула.
Постојат документи во кои се вели дека Петар Велики сакал да организира борби со тупаници „за да ја покаже способноста на рускиот народ“.
Во 1751 година, се случила масовна борба со тупаници на улица во Санкт Петербург, која се најде во внимание на царицата Елизабета од Русија. После тоа, Царицата забранила организирање борби со тупаници на територијата на Москва и Санкт Петербург.
За време на владеењето на Катерина Велика, популарноста во борбите со тупаници повторно растела, и се вели дека грофот Орлов и самиот бил добар борец со тупаници, па дури и поканувал познати борци со тупаници за да ги споредат силите.
Во 1832 година, Николај Први од Русија целосно ги забранил борбите во тупаници како „штетна забава“.
Наследство
К.В. Градополов, тогаш најважниот советски специјалист во боксот, е автор на дело од 1941 година за употреба на соодветна техника при борба со тупаници. Во таа книга, тој понудил нова вежба, наречена „групен бокс“, и споменал дека станува збор за антички руски спорт (она за што зборуваше, беше верзијата „Стенка на Стенку“).
Правила и видови
Постојат три вида на борба со руска тупаница: првиот е типот сингл, борба еден на еден; вториот тип е тимска борба позната и како „ѕид на ѕид“. Третото, „фати пад“, бил најмалку практикувано. Имало неколку верзии на борба во сингл. Едната верзија била како модерен бокс, каде еден борец го погодува другиот каде што сака или може. Другата верзија е кога борците се менуваат наизменично. Бегањето од удар, одговарање на тоа не на ред и движење настрана не било дозволено; сè што можело да се направи е да се користат рацете за да се обиде да го заштити сопственото тело. Победата може да дојде во неколку случаи: кога еден од борците ќе падне, до првата крв или додека еден од борците не се откаже.
Борбата „ѕид на ѕид“ (со десетина до неколку стотици учесници) се изведувала строго според правилата и можела да трае со часови. Двата „ѕида“ имаа главен борец, кој служел како тактичар и командант. Самите „ѕидови“ биле тесни прави формации длабоки 3-4 редови. Биле извршени повторени напади, чија цел била да се истурка спротивниот „ѕид“ надвор од просторот за игра. Биле користени основни тактики, како што се кршење со употреба на тешки борци (кои обично ги држеле во резерва), опкружување, лажно повлекување и други; но по правило, тесното формирање на ѕид никогаш не се скршил. Тактиките исто така вклучуваа и планирање на битките. Борбите „ѕид на ѕид“, иако се изведуваа за забава, всушност беа близу до воена обука. На пример, познатиот етнограф В. Гилиаровски потсети дека за време на неговата доброволна служба во пешадиските полк војниците често се изведувале борби со тупаници ѕид-на-ѕид со фабрички работници.
Познатата фраза на руски јазик, „Не удирај човек кога е долу“, влече корени во тој спорт.
Борба со тупаници во руската популарна култура
Како со векови, борбите со тупаници биле толку популарни и биле дел од рускиот народен живот, тие често се случувале во руската литература и уметност.
Најпознатото портретирање на руската тупаница е во поемата на Михаил Лермонтов, „Песната на трговецот Калашников“. Таму, борбата со тупаниц завзеемаат место како форма на честа двобој помеѓу опричник (државни полициски агент) и трговец. Забележително е дека, според Лермонтов, и двата лика користат борбени ракавици ('rukavitsy' - армирани белезници). Иако тоа може да биде пример за поетска лиценца, во песната се вели дека првиот поврзан удар на Калашников свиткал голем бронзен крст кој виси од вратот на неговиот противник, а вториот го скршил храмот на противникот, убивајќи го. Борбата се појавува и во операта Трговецот Калашников од Антон Рубинштајн (1880).
Рускиот поет Сергеј Есенин во своите автобиографски белешки „За мене“ раскажал дека неговиот дедо го научил на борбата со тупаница.
Еден од хероите во книгата „Крадец“ од советскиот романописец Леонид Леонов рече: „Во детството, тоа се случи, само во борби со тупаници најдов вистински пријатели. . . И никогаш не погреши! Затоа што само во борба излегува целата човечка природа“.
Градиште (Галате)
Градиште — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Галате. Претставува утврдена населба утврдена населба од железното и римското време. Се наоѓа на околу 500 м северозападно од селото, над патот за селото Топлица, на доминантен рид во чие подножје е каменоломот, каде се гледа траса од утврдување, а по површината на градиштето се среќаваат грамади од градежен материјал, фрагменти од керамички садови, питоси и др. На североисточната страна се зачувани делови од бедемот кој е граден во сувоѕидица и има дебелина од 2 м. Градиштето е отворено кон Полошко Поле и е пристапно само од западната страна каде со благ превој се врзува со расклоненијата на Шар Планина. Досегашната археолошка литература ова наоѓалиште го сместувала во атарот на селото Врапчиште, под името Пожаранско Градиште — што не одговара на објективната катастарска поделба на селските атари.
Qatar Airways
Катар ервејс ( AITA : QR ; OACI : QTR ) (на арапски : القطرية или Ал Катарија) е националната авиокомпанија на Катар. Врши меѓународни летови до пет континенти од својот главен центар на меѓународниот аеродром во Доха.
Историја
Катар Ервејс е основана во 1993 година, и започна да лета следната година. Акбар Ал Бејкер, е нејзиниот извршен директор од 1997 година. Од само 4 авиони во 1997 година, се зголеми на 28 на крајот на 2003 година, 50 во 2006 година.
На 29 октомври 2013 година, официјално се приклучи на сојузот Oneworld во Доха.
Флота
Флотата на Катар Ервејс во август 2021 :
Кемал Аголи
Кемал Аголи (Дебар, 22 октомври 1918 — Голи Оток, по 1948) — комунистички деец од албанска националност, учесник во НОВ и делегат на Првото заседание на АСНОМ.
Како апсолвент по филозофија и педагогија, во октомври 1941 година станал член на диверзантска група. Бил член на Комунистичката партија на Албанија од 1942 година и борец на партизанскиот одред на Мислим Пеза во Албанија. Како заднински активист во Дебар (од крајот на 1942) бил уапсен и спроведен во затворот во Тирана.
По капитулацијата на Италија (8 септември 1943) стапил во партизанскиот одред на Хаџи Леши, бил политички комесар на Дебарскиот младински баталјон, потоа на баталјон на Првата македонско-косовска ударна бригада (формирана на 11 ноември 1943) и на Четвртата македонска албанска бригада (август 1944). Бил избран за делегат од Македонија за Второто заседание на АВНОЈ и делегат на Првото заседание на АСНОМ. Бил член и на Президиумот на АСНОМ од август до декември 1944 година.
По Ослободувањето бил член на Главниот одбор на Народниот фронт на Македонија (1945) и др. Во 1948 година бил обвинет за непријателска дејност против ФНРЈ. Уапсен бил на 13 ноември 1948 година и бил затворен до 5 септември 1952 година.
КК Спартак Санкт Петербург
КК Спартак Санкт Петербург ( BC Spartak Saint Petersburg) е поранешен руски кошаркарски клуб од Санкт Петербург.
ARIA Charts
ARIA топ листи се главните австралиски музички табели и ги издава неделникот од страна на Австралиска музичка индустрска асоцијација‎. На топ листите се највисоко продаваните синглови и албуми во различни жанрови во Австралија. ARIA започна да компилира сопствена топ листа во неделата кон крајот на 26 јуни 1988 година. Пред тоа, од средината на 1983 година, ARIA имаше лиценцирано 'Кент Музика извештај' (која подоцна била преименувана како „Австралискиот Музика извештај“, сè додека не престана да се појавува во 1999).
Арија листите вклучуваат:
Хрватски месеци
Хрватските месеци кои се користат со грегоријанскиот календар од хрватите се разликуваат од латинските имиња на месеците во другите земји бидејќи се зачувани во нивниот црковнословенски облик, исто како традиционалните македонски месеци (дадени за споредба), иако може да се види дека постојат значајни разлики:
Ванкувер (планина во Нов Зеланд)
Ванкувер (англ. Mount Vancouver) е планина во продолжение на сртот на Куковата Планина во Нов Зеланд. Ова е четврта највисока планина во земјата, со височина од 3.309 м. Планината е дел од венецот Јужни Алпи.
Баракчилер
Баракчилер — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Чифлик (Демиркаписко)
Чифлик — село во Општина Демир Капија, во близина на градот Демир Капија.
Потекло и значење на името
Во минатото, селото било именувано како Будур Чифлик.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на територијата на Општина Демир Капија, недалеку од реката Бошавица. Селото е рамничарско, на надморска височина од 140 метри. До селото води асфалтен пат од градот Демир Капија.
Чифлик е сместено во рамница на десниот брег на Дошница, а над нејзиното устие со Бошавица. До почетокот на век, устието на овие реки се наоѓало околу половина километар спротиводно од селото кај месноста Средорек. Тогаш, селото се наоѓало на десниот брег на реката Бошавица, како глава река, чие корито се наоѓало 200 метри далеку од селото. Потоа, реките кај Средорек се раздвоиле и повторно се соединиле кај месноста Царевец по два километри, поради што реката Дошница се приближила до селото. Во селото постои бунар.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Оризарска Гробишта, Падарница, Падина, Шутин Дол, Скинато, Модра Стена, Бресје, Пресека, Вршник, Љути Рамен, Брајова Нива, Црвена Стена, Почивало и Смреките.
Селото има овален облик, поделено на Горно и Долно Маало, поделени со главниот пат, а помеѓу нив се наоѓа сретселото. Како дел од селото се сметаат и издвоените куќи во маалото Дошница покрај истоимената хидроцентрала.
Историја
Селото било христијанско и од чифлички тип од неговото основање. Во атарот на селото се наоѓаат и две раселени села. Селиштето Оризари, кое се наоѓало спротиводно на Дошница, на патот кон Дрен, пропаднало во 1909 година. Се верува дека Оризари не било чифличко и дека христијаните во него живееле на свое. Селиштето Јанков Чифлик, пак, во месноста Царевец опустело во 1916 година, а кулите и куќите биле срушени во 1918 година. По преданието, пред беговите селото припаѓало на христијанскиот сајбија Јанко, кој живеел во Демир Капија.
Првичната местоположба на селото било кон Средорек, но во 1830 година тоа село било растурено од арамии. Тоа Старо Село, Турците одамна го потурчиле и го направиле свој чифлиг, а во блискиот манастир „Св. Петка“ го убиле ѓаконот Будур, кој се бунел против зулумџиите. На Старото Село кај месноста Падарница се забележуваат одредени остатоци, додека од манастирот „Св. Петка“ имало манастириште додека не била подигната новата црква „Св. Атанасиј“.
Кон средината на век се иселиле последните потурчени родови Селманчовци во Бистренци, а Ибраим и Али Алковци во Корешница. Од старите христијански родови, останал само еден род.
Во 1913 година, селото изгорело поради што се изгубил ликот на вистински чифлиг и селото се проретчило.
Стопанство
Селаните главно се занимавале со земјоделство. Во отоманскиот период, работеле на самиот чифлиг, а агите биле од Бесвица, Тремник и Кавадарци. Многу послабо, мештаните се занимавале со сточарство. На реката Дошница постоеле бројни воденици.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. во Чифлик живееле 185 жители, сите Македонци христијани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Чифлик имало 172 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е мало и населено со македонско население. Тоа, во 1961 година имало 256, а во 1994 година 106 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 76 жители, од кои 65 Македонци, 2 Срби и 9 лица без податоци.
Родови
Чифлик е христијанско македонско село.
Според истражувањата на Воислав Радовановиќ во 1924 година родови во селото се:
Самоуправа и политика
Во век, Чифлик било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Демир Капија, која била една од ретките општини која не била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така било дел од Општина Демир Капија.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Неготино. Селото припаѓало на некогашната општина Неготино во периодот од 1957 до 1965 година. Во периодот 1955-1957 селото влегувало во рамки на општина Демир Капија.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Демир Капија, во која покрај селото Чифлик, се наоѓале и селата Бесвица, Бистренци, Демир Капија, Драчевица, Дрен, Иберли, Клисура, Копришница, Корешница, Кошарка и Человец. Во периодот 1950-1952, селото било исто така дел од некогашната општина Демир Капија, во која влегувале селата Демир Капија, Драчевица, Дрен, Копришница, Клисура и Чифлик.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1244 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месната заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 79 гласачи. На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 75 гласачи.
Андре Стил
Андре Стил (француски: Jean Giraudoux, роден на во Нор - починал на  во ) — француски писател и публицист
Биографија
Андре Стил е роден на во северниот дел на Франција, во малиот рударски град Ергие. Стил своето образование го добил на Универзитетот во Лил. Студирал филозофија. Тој предавал на Универзитетот од 1941 до 1944 година. Во 1940 година станал член на Комунистичката партија. До 1949 година бил главен секретар на „Liberté“ и уредник на „Ce Soir“. Работел како уредник на „Humanité“ до 1959 година.
Во почетокот на 1949 година тој објавил околу педесет тома, вклучувајќи главно социјалистички романи, раскази и стихови. Со поддршка од Луј Арагон, тој добил Државна награда на СССР за трилогијата „Првиот удар“ (1951 - 1953).
NGC 5331/1
NGC 5331/1 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5331/1 се споменува и како UGC 8774, MCG 0-35-22, CGCG 17-82, VV 253, KCPG 401A.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5331/1 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5331/1 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 52 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 6' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Луспиталет да Љубрагат
Луспиталет да Љубрагат (L'Hospitalet de Llobregat; Hospitalet de Llobregat), често само Луспиталет — општина непосредно југозападно од Барселона во Каталонија, Шпанија.
Спрема населението, таа е втора по големина општина во Каталонија и шеснаесетта во Шпанија. Забележана е како една од најгусто населените градови во Европската Унија.
NGC 747
NGC 747 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 747 се споменува и како MCG -2-6-7.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 747 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 747 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 57 м 30,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 27' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 747 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7366. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5278. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1183.
Космос-1492
Космос-1492 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 10 август 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 700 килограми. Космос-1492 бил навигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 676,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9163 км, а најмалото на 9151.
Овчар (филм од 1971)
„Овчар“ — југословенски филм од 1971 година, во режија на Бакир Тановиќ, кој е автор и на сценариото. Автор на музиката е Бојан Адамич. Главните улоги ги играат: Адем Чејван, Фабијан Шоваговиќ и Виктор Старчиќ.
ПУ „Мирче Ацев“ - Могорче
Основно училиште „Мирче Ацев“ (службено: Подрачно основно општинско училиште „Мирче Ацев“ - Могорче; скратено: ПООУ „Мирче Ацев“) — подрачно основно училиште во дебарското село Могорче, составен дел на ОУ „Ристе Ристески“ во селото Долно Косоврасти.
Училиштето е именувано по народниот херој Мирче Ацев.
Историја
Од 1966 до 1975 година учениците од Могорче учеле во централното училиште во селото Долно Косоврасти. Во 1975 година, во селото Могорче било изградено ново подрачно училиште, кое го добило името „Мирче Ацев“, кое и денеска постои како подрачно основно училиште во склоп на основното училиште „Ристе Ристески“ и се изведува настава на македонски наставен јазик.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на македонски наставен јазик.
Алпска дебелоглавка
Алпска дебелоглавка (Pyrgus andromedae) е пеперутка од семејството на Дебелоглавки. Пеперутката вирее на високи надморски височини. Пеперутката ја има и во Македонија, па дури и во Арктикот. Често се наоѓа покрај вода.
Опис
Ова е дебелоглавка со средна големина, со распон на крилјата од 26-30 мм. Горните крилја на предниот дел се темнокафени со бело точки, а задниот дел е без дамки. Долната страна на задниот дел има две карактеристични бледи обележја. Возрасните летаат во јуни и јули. Има брз лет, низок над земја.
Распространетост
Пеперугата ја има на високи планински предели во Европа. Често се наоѓа покрај вода или мочурливи предели.
Животен циклус
Пеперугата има една генерација годишно. Јајцата се полагаат индувидуално. Ларвите се забележани на Alchemilla glomerulans, Alchemilla alpina, Dryas octopetala и неколку видови на  Potentilla. Гасениците виткаат свилена мрежа и прцврстуваат листови за да направат засолниште/ За време на зимата тие хибернираат.
Статус
Освен во Австрија, пеперутката е не е во опасност ниту е загрозена.
Канадски Хот 100
Канадски Хот 100 е табела за музички синглови, неделно издавана од магазинот Билборд во Канада. Tабелата дебитираше во Билборд na 16 јуни 2007 и беше достапна за првпат преку нивните интернет услуги на 7 јуни 2007 година. Со ова лансирање, го одбележа првиот пат кога Билборд создаде Хот 100 табела во една земја надвор од САД. Првата број-еден песна на табелата беше „Umbrella“ од Ријана и Џеј-Зи.
Алистер Кроули
Алистер Кроули (англ. Aleister Crowley), роден Едвард Александар Кроули (анг. Edward Alexander Crowley; - ) бил британски окултист, писател, планинар, поет и јоги. Бил важен член на неколку окултни организации, вклучувајќи ги Златна зора, A∴A∴ и Ordo Templi Orientis (O.T.O.).
Денес е најпознат по неговите окултни текстови, посебно Книга на законот, главниот свет текст на Телема. Стекнал лош глас за време на животот и бил наречен „најпорочен човек на светот“. Кроули исто така бил сликар, астролог, хедонист, добар шахист, потоа експериментатор со дрога и општествен критичар. Самиот за себе велел дека е масон.
Кроули умрел од респираторна инфекција на 1 декември 1947 година.
Рани години
Едвард Александер Кроули е роден во Ворикшир, Англија, меѓу 23:00 часот и полноќ на 12 октомври 1875. Неговиот татко, Едвард Кроули учел за инженер, но според Алистер, никогаш не го работел тоа. . Татко му поседувал акции во семеен бизнис, што му овозможило да се пензионира пред да се роди Алистер. Мајка му, Емили Берта Бишоп, имала келтско потекло, од семејствата Девон и Сомерсет.
На Кроули не му било дозволено да се дружи со деца кои не се од иста вероисповед. Татко му бил фундаменталистички протестантски проповедник, патувал низ Британија и делел памфлети. Дневните библиски студии и приватните часови биле главната потпора во детството на Алистер.
На 29 февруари 1880 година, се родила сестрата на Алистер, Грејс Мери Елизабет, но живеела само неколку часа. Кроули го однеле да го види мртвото тело.
На 5 март 1887 година, татко му умира од рак. Ова било пресвртница во животот на Кроули. После смртта на татко му со кого бил близок, Кроули бил ослободен од религиозното воспитување, а секој обид на мајка му да ја задржи кај синот вербата во Христа, само го подгревала неговиот скептицизам. Неговата незауздана природа не ѝ се допаѓала на мајка му, која го карала нарекувајќи го „Ѕвер“ (од библиската Апокалипса), епитет кој Кроули подоцна ќе си го присвои за себе.
Студии
Во 1895 година, заминува на студии во Кембриџ, и на почеток имал намера да студира филозофија, но со одобрување на неговиот тутор, се префрлил на англиска книжевност. Трите години поминати на Кембриџ за него биле среќни години. Овде тој конечно во себе раскрстил со Црквата на Англија: Во декември 1896 година, после еден настан кој самиот замаскирано го опишува, Кроули решил да се посвети на окултизам и мистицизам. Од наредната година, тој почнува да чита книги на тема алхемија и мистицизам, и книги за магија.
Една година подоцна, тој ја печати својата прва книга поезија, и заминува да се сретне со членови од херметичкиот ред Златна зора.
Бисексуалност
Во текот на 1895 година, тој наводно живеел активен сексуален живот, главно со проститутки и девојки кои ги наоѓал во локалните барови, за на крајот да се препушти и на хомосексуални активности, со пасивна улога. Во текот на животот, Кроули практикувал ритуали на сексуална магија и со жени и со мажи.
NGC 7759A
NGC 7759A — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Алистер Кроули
Бисексуалност
Во време кога британскиот закон ја забранувал хомосексуалноста, и кога Оскар Вајлд бил затворен и осуден, Кроули во предговорот на драмата Трагедијата на светот, вклучил дел за „содомија“ каде отворено ја признава својата бисексуалност. Но, некој ги отстранил тие две страници од сите копии на таа книга, освен од оние неколку кои Кроули им ги подарил на своите пријатели.
NGC 7759A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7759A се споменува и како MCG -3-60-19.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Алистер Кроули
Бисексуалност
Подоцна, во едно писмо од јануари 1929 година, Кроули пишува: "Постојат четворица мажи во мојот живот за кои можам да речам дека сум ги сакал... Наречете ме педер ако сакате, но јас такви чувства не сум имал за жена."
NGC 7759A
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7759A е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 7759A има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Алистер Кроули
Промена на името
Кроули вака ја опишува својата одлука да го смени името:
NGC 7759A
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 48 м 56,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 32' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Алистер Кроули
Златна зора
Вклучен уште млад во херметичкиот ред Златна зора, Кроули на почеток учел мистицизам заедно со Вилијам Батлер Јејтс и Артур Едвард Вејти, кои ги претворил во свои непријатели. Како многумина од окултните кругови од тоа време, Кроули разгласил дека Вејти е вообразен и досаден. Неговиот пријател и поранешен член на Златна зора, Алан Бенет, го запознал со идеите на будизмот, а Мек Грегор Метерс, кој бил неприкосновен и автократски водач на организацијата Златна зора, од почеток му бил ментор за западната магија, а подоцна непријател. Неколку децении после вклучувањето на Кроули во Златната Зора, Метерс го тужел Кроули за прекршување, затоа што Кроули јавно ги покажувал ритуалите. Додека јавното судење било во тек, Метерс и Кроули и двајцата барале да се повикаат демоните и ангелите за да го разрешат спорот. И двајцата носеле сложени амајлии и талисмани со Соломоновиот печат
NGC 7759A
Други поделби
Проучување на NGC 7759A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72499. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 260; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6404. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 334.
Алистер Кроули
Златна зора
Во книгата насловена Месечево дете, Кроули го портретирал Метерс како негативен лик. Во истото дело го вклучил и Вејти како негативен лик, додека Бенет го претставил како молчалив монах по име Махатера Панг.
Подоцна, Кроули заминува за Мексико, и продолжува да учи магија во изолација. Како што запишал самиот, во тој период го открил зборот Абракадабра.
Во октомври 1901 година, после практикувањето на раџа јога, изјавил дека ја достигнал состојбата наречена џана— една од многуте состојби на соединување во мислите кои се опишани во „Магика“ (книга 4). На 12 август 1903 година, тој се жени со Роуз Едит Кели.
Годините после 1904 година
Кроули кажал дека едно мистично искуство од 1904 година, додека бил на одмор во Каиро, Египет, го одвело до основањето на филозофската религија позната како Телема. Неговата сопруга Роуз, иако сосема неупатена во херметиката, почнала да се однесува чудно, а тоа го навело Алистер да се посомнева дека некаков ентитет е во контакт со неа. Според нејзините инструкции, тој извел ритуал на повикување на египетскиот бог Хор на 20 март што завршило (како што самиот се изразил) со „голем успех“. Според Кроули, богот му кажал дека започнува нов магичен Еон, и дека Кроули е избран за да го најави. Иако со недоверба, Кроули се подготвил да ги запише пораките. Во текот на 8, 9 и 10 април точно на пладне, тој го слушал гласот кој му го диктирал текстот Liber AL vel Legis или Книга на законот, што Кроули го запишал. Гласот се претставил како АИВАС (или Аиваз) пратеник на богот Хор, богот на силата и огнот, дете на Изида и Озирис и самопоставен бог на новиот Еон.
Деловите од книгата се со бројчени цифри, за кои Кроули изјавил дека е новозможно да се декодираат. Во книгата Законот е за сите, која е подоцна напишана, се огледа загриженоста на Кроули од појавата на догма. На Кроули паднала тешката задача да биде пророк на Телема, слободната волја на човекот, и да се бори против дегенерираните вредности и моралот кој ограничува.
Роуз и Алистер имале ќерка, родена во јули 1904 година, но умрела во 1906 година. Потоа имале друга ќерка, Лола Заза, летото таа година, а Кроули смислил посебен ритуал за благодарност заради нејзиното раѓање.
Алистер Кроули подалеку од очите на другите луѓе започнал операција наречена Светата магија на магот Абрамелин. Со денови и недели ги повикувал бестелесните Битија и невидливите Интелигенции, сакајќи да се запознае со својот ангел. Заедно со тогашниот негов следбеник, Виктор Нојбург, во пустините на северна Африка Кроули ја презема познатата „пустинска авантура“. Тие двајцата со денови оделе по вжарениот песок на пустината Сахара. Кроули требало да се сретне со Хоронзон, демонот на уништување, смрт и пекол, кој често се изедначува со Искушувањето и последниот испит кој се поставува пред магот. Магот кој ги совладал сите препреки, сега треба да се сретне со Хоронзон, и ако успее да го совлада, ќе се претвори во Блескав ангел на Светлината кој го поништува човечкото его.
A∴A∴ и Ordo Templi Orientis
Во 1907 година, Кроули се занимава со две за него важни работи. Првата е создавањето на тајниот ред Argenteum Astrum или Редот на Сребрената Ѕвезда (A∴A∴), а втората е составувањето на светата книга на Телема.
Според кажувањата на Кроули, во 1912 година Теодор Реус го побарал за да го обвини за јавно објавување на тајните на редот O.T.O., што Кроули го отфрлил како неосновано, поради тоа што никогаш не стигнал до деветтиот степен во кој се предаваат овие тајни. Реус ги пронашол тие тајни во веќе објавената книга на Кроули Книгата на Лаги
Годините во Америка (1914-1918)
Р.Б. Спенс објавил дека Кроули тајно работел за британската разузнувачка служба додека престојувал во Америка, од 1914 до 1918 година.
Како и да е, Кроули го искористил престојот во САД за експерименти со магијата. На остров од реката Хадсон, купил големо количество црвена боја наместо да си купи храна. На карпите од двете страни на островот напишал: „Прави што ти е волја“. Тука на островот имал визии на минати животи, а кон крајот на својот престој таму доживеал шокантно искуство што го поврзал со „кинеската мудрост“, покрај кое дури и Телема изгледала безначајно.
Манастирот на Телема
Во 1920 година, во малото сицилијанско место Чефалу, Кроули го основал манастирот на Телема. Името е позајмено од сатирата Гаргантуа на Рабле, каде „Манастирот на Телема“ е опишан како еден вид анти-манастир во кој неговите жители живеат не според закони и правила, туку прават „што им е волја и задоволство“. Оваа идеалистичка утопија била модел за комуната на Кроули, но исто така била еден вид школо за магија, Колеџ на Светиот Дух. Општата програма овде била во склад со курсевите на тајниот ред A∴A∴. Вклучувала секојдневно обожување на Сонцето, учење од книгите на Кроули, редовни јога и ритуални практики, како и одработување на секојдневните обврски. На Сицилија Алистер го постигнал највисокото ниво на просветлување.
Фашистичката влада на Мусолини го укинала манастирот и го избркала Кроули од земјата кон крајот на април 1923 година, па Кроули продолжува да скита по светот и да проповеда. И денес селаните од Сицилија тој период го нарекуваат „време на вештерки“.
После манастирот
На 16 август 1929 година, Кроули се жени со Марија де Мирамар од Никарагва, за време на престојот во Лајпциг. Се разделуваат во 1930 година, но никогаш не се разведуваат официјално.
Во 1934 година, Кроули прогласува личен банкрот откако го изгубил судскиот спор во кој тој ја тужи Нина Хамнет затоа што го нарекла црн волшебник во нејзината книга од 1932 година.
Посебно меѓу неговите дела од овој период се истакнуваат тарот ТОТ картите, кои цели пет години ги работел во соработка со Лејди Фрида Харис, како и „Книгата ТОТ“, која се занимава со анализа на тарот картите.
Смрт
Алистер Кроули умира од респираторна инфекција во пансион во Хастингс, на 1 декември 1947 година, на 72 годишна возраст. Тој бил зависен од хероин, откако му бил препишан морфиум заради астмата и бронхитисот. Неговиот доктор умира во рок од 24 часа после смртта на Алистер, а во весниците пишувало за тој настан дека докторот одбил да му препише опијати на Кроули, па затоа овој фрлил клетва на него.
Магиката на Кроули
За него, магика е наука и уметност за предизвикување промени во согласност со волјата, а секој намерен акт е магиски акт. Оттаму, произлегуваат и поуките:
„Прави што ти е волја, и тоа нека биде цел Закон.“
„Секој човек и секоја жена е ѕвезда.“
Кроули користи нова терминологија за спиритуалната практика и теорија. Така на пример магиската формула Абракадабра ја изменил во Абрахадабра, и ја нарекол нова формула на новиот Еон. Исто така самиот збор магија го изговара архаично како магика, со што сака да направи разлика меѓу „вистинската наука на маговите и лажната магија“.
Алистер Кроули темелно ги проучувал окултните науки. Добро ја познавал астрологијата и системите на И Чинг, потоа еврејската Кабала, геомантијата. Бил добар шахист, а самиот изјавил дека научил да игра шах на шест години. Планинарењето го користел како лек против астмата. Сепак, во март 1902 година, Кроули заедно со Оскар Екенштајн се обиделе да се искачат на врвот Чого Ри (познат на запад како K2), кој се наоѓа во Пакистан.
Во мај 1905 година, Кроули се приклучил на првата експедиција на Канченѕунга во Непал, третата највисока планина на светот.
Дела
Кроули пишувал не само на окултни теми, туку и филозофија, политика и култура. Неговите поеми објавени во Собрани дела на Алистер Кроули 1905-1907 се доволни за да ја потврдат неговата писателска кариера. Повеќето од своите книги самиот ги објавувал, на што потрошил голем дел од своето наследство.
Некои од неговите највлијателни книги:
Го уредувал и го издавал Еквинокс, кое било гласник на неговиот таен ред A∴A∴.
Кроули пишувал и прозни дела, меѓу кои се насловите:
Има објавено повеќе од 12 поетски книги.
Кукавицовидни
Кукавицовидните птици (лат. Cuculiformes) образуваат ред на сродни врапчеви птици, кои традиционално се поделени на следните фамилии:
Општи одлики
Кукавицовидните се најчесто птици со средна големина: најмалиот вид достигнува должина од 14 cm, додека најголемиот, благодарение на неговата долга опашка, достигнува должина од 70 cm. Опашните пердуви се постепени, но опашката никогаш не е заострена. Крилата се најчесто кратки. Стапалото на овие птици е зигодактилно, односно првиот и четвртиот прст се насочени кон назад, додека вториот и третиот кон напред. Клунот е обично краток и мазен. Повеќето видови се исклучиво сиви, кафеави или маслинесто обоени. Боите обично се образец од линии и точки. Некои видови исто така покажуваат и црнометален сјај, а светлите бои се ретки. Половите речиси секогаш се разликуваат значително по големина и тежина. Песната на кукавицовидните се состои од повторувачки серии на мелодични звуци.
Еволуција
Фосилниот запис за оваа група птици е предмет на голем интерес. Единствената анатомија на Cuculidae (според традиционалната класификација) често овозможува лесна идентификација дури и на изолирани коски. Предисториските родови на кукавицовидни птици се познати од горниот еоцен, од пред околу 40-35 милиони години. Фосилите на тураките се среќаваат во многу подоцнежните слоеви.
Одреден број на други палеогенски фосили понекогаш се припишувале на овој ред, но тие повеќе не се вклучени овде во поскорешните систематики: горнопалеоценските до средноеоценските претставници од фамилијата Gracilitarsidae најпрво се сметале за кукавицовидни птици, но ова тврдење денес не е целосно прифатено. Сепак, тие остануваат мистериозни како резултат на нивната апоморфна анатомија и би можеле да се блиски со исто така енигматичните видови од фамилијата Sylphornithidae, познати од среден еоцен до долен олигоцен. Од долниот еоцен познати се родовите Parvicuculus и Procuculus. Родот Foro веројатно е сродник на хоацинот; се смета за "алка што недостасува" меѓу оваа птица и редот Cuculiformes, но како што е погоре наведено, многу е тешко хоацинот да се сврзе со било која современа птица.
Писан Камен (Бегниште)
Писан Камен — некропола од доцноантичкото време во атарот на селото Бегниште, Македонија. На 3 километри северно од селото и на околу 1 километар од Тиквешкото Езеро, во нивата на Б. Клинчаров и во соседните ниви се откриени камени плочи од гробови - тип циста. Откриена е и една фрагментирана ара.
1032
1032 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1032 година од новата ера, 32. од вториот милениум, 32. од XI век и трета од 1030-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6540 и 6541 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5782 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4792 и 4793 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1785.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1032 година се протега во 3668 и 3669, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3728 и 3729 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1575. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 423 и 424 исламска година.
Маврикиј
Маврикиј Тибериј (лат.Flavius Mauricius Tiberius Augustuss, гр.Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος, ерм.Մավրիկ, Mavrig;) бил цар на Византија од 582 година до 602.
Маврикиј се родил во богата ерменска фамилија во градот Арабис,Кападокија. На почетокот на својата кариера бил нотар, но подоцна влегол во војската. Се истакнал во борбите со Персијците, најповеќе со победата во 581 година, по која се оженил за Константина, ќерка на царот Тибериј II Константин. Така станал совладетел, а по смртта на Тибериј и цар на Византија. Наследил империја во тешка состојба - на исток во војна со Персија, на запад совладана од словените, плаќала големи даноци на Аварите, а државната каса била речиси празна. Сепак во 586 неговите војски ги победиле персијците. Неговите реформи ги смалиле трошоците за војската, што предизвикало буна во 588 година, но тоа не го спречило да им се спротивставува успешно уште две години на персијците, сè додека не бил симнат од престолот царот Хормизд. Маврикиј го поткрепил новиот Хозрој II. Така успеал да добие мир на исток и можел да преземе акции на запад. Во 583 Аварите зазеле неколку дунавски тврдини, а во 586-587 стасале до Адријанопол. Во 593 година неговиот генрал Приск ги победил неколкупати Аварите и презел поход против словените во денешна Романија. Но царот, не мајќи доверба во него го вратил назад и ставил начело на војската својот брат Петар. Тој се покажал како неспособен војсководец и тогаш словените и Аварите првпат опсадиле Солун. Во 589 Приск бил вратен и империјата успеала во следната година да заклучи мир со Аварите. Маврикиј сакал војските да зимуваат во непријателските земји, но оваа стара римска традиција ги побунила војниците. Тие се кренале под водството на Фока. Припадници на Зелената партија, која била против Маврикиј, ги отворила вратите на Цариград. На 23 ноември Фока бил крунисан за цар, а неколку денови подоцна Маврикиј со неговите браќа и синови биле убиени.
Ерик Карлфелт
Ерик Аксел Карлфелт (Erik Axel Karlfeldt; 20 јули 1864 - 8 април 1931) — шведски поет. Неговата симболистичка поезија била замаскирана како регионализам и била мошне популарна. Карлфелт ја добил Нобеловата награда за литература во 1931 година. Претходно, во 1919, ја одбил Нобеловата награда.
Животопис
Роден е во земјоделско семејство во Карлбо, во провинцијата Даларна, како Карл Аксел Ериксен, а името го сменил во 1899 година, во желба да се оддалечи од татка си, кој бил осрамотен со кривична пресуда. Студирал на универзитетот во Упсала. За да може да ги финансира студирњето предавал на неколку училишта. По завршувањето на студиите, пет години бил вработен во Кралската библотека во Стокхолм.
Достигнувања
Карлфелт во 1904 година бил избран за член на Шведската академија на место број 11. Во 1905 бил избран за член на Нобеловиот институт при Академијата, а во 1907 година е назначен за член на Нобеловиот комитет. За постојан секретар на Академијата е избран во 1912 година и на таа функција останал до смртта. Универзитетот во Упсала му доделил почесен докторат во 1917 година.
Творештво и дела
Поезијата на Карлфелт изобилува со судир на спротивности. Во неговиот опус има најсуптилни љубовни песни, но и стихови за големите животни прашања и дилеми. Тој е поет на младоста, но минувањето на годините ги посматра низ перспектива на човек во повозрасно животно доба. Карлфелт е поет на копнежот, без оглед дали станува збор за љубовта или, пак, пее за минатото неговиот роден крај Даларана. Ги објавил книгите поезија:"Песна за дивината и љубовта" (1895), "Песна за Фридолини и други песни" (1898), "Рајската градина на Фридолин"(1901), "Флора и Пимона" (1906), "Флора и Белона" (1918), "Есенски рог"(1927).
Влашка Блаца
Влашка Блаца — село во Егејска Македонија.
Сончарка (печурка)
Сончарка или срндач ( Macrolepiota procera) - вид на габа од семејството на шампињони. Јадлива.
Народни имиња
На други јазици:
Опис
Плодните тела се во облик на капа, централни, тие растат многу големи.
Шапката е со пречник од 20-35 cм, првично сферична, потоа се отвора од широко конусно, конвексно до форма на чадор, рабовите може да останат малку закривени. Во центарот, често е јасно видлива темно заоблена туберкула. Кожата е радијално влакнеста, кафеаво-сива, покриена со лесно одвоени темно кафеави аголни лушпи.