cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тополничко Езеро
Намена
Браната на езерото било планирано да биде формирана во три фази. Езерото служи за прибирање на отпадниот материјал (јаловина) којшто се добива со издвојвањето на корисниот концентрат на бакар при подготовка на минералната суровина во процесот на флотација. Јаловината по својот состав претставува ситнопесоклива и финопрашкаста материја со масен удел од околу 99% од вкупно произведената руда, која до езерото се доведува во облик на пулпа преку отворен каналски систем. Потоа, јаловината преку систем на циклониање се разделува на маса со покрупни зрна (фракција на песок) и фини зрна (фракција на прелив). Масата со покрупни зрна служи за надвишување на браната, а онаа со фини зрна се испушта во езерото и во него се таложи. Избистрената вода од езерото преку повратен цевковод се испумпува и се враќа во процесот на флотација.
Ижица
Ижица (кирилица: и, глаголица: ) — последната буква од кириличната азбука. Буквата била користена за пишување на звукот ипсилон или /y/ што се наоѓал во зборови од грчко потекло. Но со подоцнежниот развој, буквата се изговарала како /i/ и дошло до одвишок на оваа буква, бидејќи се користела буквата И. Во рускиот јазик се користела сè до 18 и почетокот на 19 век, а додека во српскиот јазик се извадила од употреба дури со реформите на Вук Караџиќ. Во македонскиот јазик се користела сè до 18 и почеток на 19 век.
Каспар Појкер
Каспар Појкер (јуни 1525 година - 25 септември 1602 година) бил германски реформатор, лекар и научник од лужичко српско потекло.
Шицберг
Шицберг е село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011, е дел од градот Јесен (Елстер).
Географија
Шицберг се наоѓа околу 12 километри западно од Јесен на Елба.
Економија и сообраќај
Сојузниот автопат (Bundesstraße) B 187 помеѓу Витенберг и Јесен е околу 12 километри на југ.
Кродино
Кродино е безалкохолен горчлив аперитив, произведен е од 1964 година Од 1995 година е дел од Групо Кампари. Станува збор за пијалок кој е со портокалова боја направен од билни екстракти и шеќер и се продава во 10 центилитри шишиња. Примарно се консумира и во Италија и во многу други европски земји.
Име
Името Кродино потекнува од комуна во провинцијата Вербано-Кузио-Осола, Кродо, Италија, каде што се флашираат од 1964 година.
Парозо
Паразо или панрозо е традиционална торта од регионот Абруцо во Италија. Традиционално се служи како Божиќен десерт, но може да се јаде и во текот на целата година.
Кродино
Коктели
Се користи и за правење рум, коктел од Пиемонт.
NGC 4785
NGC 4785 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4785 се споменува и како ESO 219-4, IRAS 12506-4828.
Откривање
Објектот е откриен на 1 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4785 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4785 има привидни димензии од 2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 27,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 44' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 81°.
Тур де Франс 2012 - пролог до етапа 10
Тур де Франс 2012 започнал на 30 јуни, а етапата 10 ќе се случи на 11 јули. Изданието 2012 започнала со поединечен хронометар - каде секој член на почетната група од 198 возачи се натпреварувал против часовникот – во Лиеж, Белгија со уште две етапи, кои ќе се одржат исто така во земјата, пред трката да се врати во Франција, каде трката ќе продолжи во Орши како почеток на третата етапа. Во текот на првата половина од трка групата исто така ќе ја посети и Швајцарија на крајот на осмата етапа во Порентру и ќе се одржи вториот поединечен хронометар - повторно во Франција - следниот ден.
Фабијан Канчелара го држел водството на трката на воведните белгиски етапи; претходно освојувајќи го воведниот пролог, Канчелара го одбранил водството на следните две етапи пред да се вратат во Франција. Канчелара го одржал неговото водство во генералниот пласман до крајот на првата седмица на трката, пред на крајот да загуби време на првата вистинска планинска етапа на трката - етапата седум - кога тој отпаднал на последното искачување на Ла Планш де Бел Фил. Како последица на тоа, Бредли Вигинс ја освоил maillot jaune, станувајќи првиот британски возач, кој ја облекол жолтата маичка од Тур 2000. Вигинс го одржал водството на следните три етапи, вклучувајќи ја и неговата прва победа на Тур, во текот на деветтата етапа на поединечниот хронометар во Безансон. Вигинс влегол со предност од скоро две минути во генералниот пласман во попланинската втората половина на трката. Двајца возачи освоиле повеќе етапи во првиот дел на трката; Петер Саган, на неговиот прв Тур де Франс, освоил три етапи и го држел водството во бодовниот пласман, додека Андре Грајпел однел две последователни етапни победи на четвртата и петтата етапа. Светскиот првак Марк Кевендиш постигнал една етапна победа, додека обајцата француски возачи Тибо Пино и Тома Веклер освоиле победи од бегство.
Исто така, трката била обележана со неколку големи несреќи, најмногу на шестата етапа, кога мнозинството од групата учествувало во падот на околу 25 километри пред крајот на етапата. Вкупно, дванаесет возачи ја напуштило трката, поради повреди добиени во падот. Во текот на првиот ден за одмор на трката - одржан по деветтата етапа и поединечниот хронометар - хотелот на екипата, во Бург-ан-Брес, бил пребаран од француската полиција и жандармерија. Еден од возачите на екипата на Тур, Реми ди Грегорио, бил уапсен во врска со отворениот случај за антидопинг и веднаш бил суспендиран од француската екипа; иако случајот бил отворен од 2011, кога Ди Грегорио бил член на екипата.
Пролог
Прологот била кратка и доста рамна патека околу Лиеж, на која се очекувало време од околу осум минути. Почетокот се наоѓал на авенијата Рожи веднаш до Парк д’Авроа; возачите потоа оделе кон север по булеварот д’Авроа и булеварот Де ла Совениер. Потоа го следеле кејот Рузвелт, долж реката Меза до средишната точка, кога започнувале да се враќаат назад, пред да свртат десно кон плоштадот Свети Ламберт, пред палата во Лиеж. Оттука, возачите продолжувале по првичната патека на спротивната страна од булеварот Де ла Совениер пред целната линија на булеварот д’Авроа на спротивната страна од паркот д’Авроа на почетокот.
Со неколку остри кривини, прологот се очекувал да биде во полза на возачите со добри вештини при ракување на велосипедот. Првиот возач, кој заминал од почетната рампа во Лиеж бил возачот на Том Велерс, додека повеќето кандидати за генералниот пласман го имале својот настап кон крајот на прологот, додека воопшто не се очекувало да врне. Велерс поставил време од 7' 47" на петаката – кое било скоро идентично со прологот во 2004 одржан во градот, кој бил освоен од возачот на тогашната екипа Фабијан Канчелара, на патека од 6,1 километар - но ова време веднаш било надминато од возачот на  Сајмон Геранс, кој бил пет секунди побрз околу патеката. Водството на Геранс исто така не било долготрајно, бидејќи украинскиот национален првак Андриј Гривко  го подобрил неговото време за 14 секунди; време кое на крајот било доволно добро за десеттото место на етапните резултати. Гривко го држел водството скоро еден час, бидејќи ниеден возач не можел да му се доближи на неговото време.
Време не било соборено сè до излегувањето на колегата на Геранс Брет Ланкастер, поранешен победник на пролог на Џиро д’Италиа; Ланкастер забележал време четири секунди побрзо од она на Гривко, поминувајќи ја линијата на 7' 24". Возачот на Едвалд Боасон Хаген занемарливо го подобрил времето на Ланкастер со што го повратил на кратко водството, но францускиот првак Силвен Шаванел  поставил време од 7' 20" на патеката. Неговото време се одржало до последните десет возачи, кои излегле на патеката; Бредли Вигинс заостанал зад Шаванел за шест секунди на средното мерење на времето – доаѓајќи на половина од патеката - но со подобро возење во вториот дел го победил времето на Шаванел за околу половина секунда. Канчелара, фаворитот пред етапата, го забележал најбрзото време од 3' 35" на средната точка и ја зголемил разликата на крајот до седум секунди; со оваа победа, Канчелара го освоил својот петти пролог на Тур де Франс со што поставил рекорд.
Од другите кандидати за генерален пласман, Денис Мењшов бил најдобро пласиран на осмото место, додека бранител на титулата Кедел Еванс, возачот на  Винченцо Нибали и возачот на  Рајдер Хесједал, победник на мајскиот Џиро д’Италиа, сите се пласирале во рамките на првите дваесет возачи. Колегата на Нибали Петер Саган и светскиот хронометарски првак Тони Мартин, кои обата биле одбрани како фаворити пред етапата, обајцата имале потешкотии на патеката во текот на нивните возења. Саган изгубил време откако промашил една од кривините со 180 степени и морал да пресече со педалите, додека Мартин - кој поставил слично време како колегата Шаванел на средното мерење - доживеал дупната гума, и на крајот завршил 23 секунди за времето на Канчелара.
Етапа 1
Шест возачи – Јохан Жен, возачот на Пабло Уртасун, возачот на  Максим Буе, Никола Еде од , Антони Делаплас  и возачот на  Михаел Морков – се одвоиле од главата група уште на почетокот на етапата; секстетот успеал да ја зголеми нивноста предност на максимални пет минути на околу четвртина од етапата. До оваа точка, Морков и Уртасун обајцата забележале по еден бод за планинскиот пласман, имајќи водство преку Кот де Кокефањ и Кот де Франкоршан соодветно. Водачот во генералниот пласман Фабијан Канчелара бил предводен од своите колеги и му помогнале да ја стабилизира разликата на водачите на околу три минути. Потоа, Морков успеал да ги освои преостанатите две искачувања во денот, со што земал првата точкаста маичка на трката, станувајќи само трет дански возач, кој го имал водството во овој пласман.
Членовите на бегството исто така ги собрале најголемиот број на бодови на средниот спринт на етапата во Ерезе, каде жен ги зел почестите пред Уртасун и Еде, додека во главната група, возачот на Метју Гос ги отспринтал неговите поранешни колеги Марк Кевендиш  и Андре Грајпел  за седмото место. На им се придружила екипата на Жилбер  со цел да ја намалат предноста на водечката група; била намалена на околу една минута на 30 километри пред крајот и бегството на крајот било достигнато во последните 10 километри. Групата останала заедно до Кот де Серен, но на половина на искачувањето, Канчелара нападнал и само Петер Саган можел да го држи темпото со него. Возачот на Едвалд Боасон Хаген подоцна успеал да стигне до нив и останало на нив тројцата да се борат за етапна победа, додека нецелосната главна група била зад нив. Канчелара нападнал прв, но Саган дошол од надворешната страна и забрзал за неговата четиринаесетта победа во 2012, пред Канчелара - кој го задржал неговото водство – и Боасон Хаген. Жилбер бил прв во главната група за четврто место, додека Саган станал најмладиот возач, кој победил на некоја етапа на Тур, од Ленс Армстронг во 1993.
Етапа 2
Трката останала во Белгија уште еден ден на рамна патека насочена кон запад, со само едно искачување од 4. категорија на Кот де ла Ситадел де Намур пред очекуваниот масовен спринт на целта во Турне. Тројца возачи - француското дуо Антони Ру од и возачот на  Кристоф Керн, заедно со Михаел Морков, кој ја носел точкастата маичка како водач во планинскиот пласман по освоените бода во бегството од првата етапа - се одвоиле на околу 25 километри од почетокот на етапата, правејќи рано бегство од групата и триото успеало да ја зголеми нивната предност на околу осум минути, по изминати 20 километри.
ја презела својата должност на чело на групата со цел да се намали разликата на членовите на бегството; иако на времето кога Морков го добил бодот при преминувањето на врвот Кот де ла Ситадел де Намур, околу 40 километри подоцна, водството било намалена само на шест и пол минути. Повторно бегството ги зело врвните бодови на средниот спринт во Соањи, каде Керн ги зел максималните бодови за втор ден по ред. Ниеден член во триото не бил заинтересиран за спринт, додека назад во главната група, Метју Гос повторно го спринтот за четвртото место пред возачот на  Марк Реншо, Марк Кевендиш од  и претходниот етапен победник, Петер Саган од. На околу 30 километри пред крајот на етапата, Ру ги нападнал другите членови на бегството, оставајќи ги Морков и Керн да ги достигне главната група.
Ру успеал да добие предност од околу една минута, но тој исто така бил достигнат од главната група во последните 15 километри на етапата. , и  се држеле напред додека спринтерот од  Марсел Кител отпаднал од групата, како последица на стомачни проблеми; па така нивниот фокус се насочил кон нивниот водечки човек Том Велерс. Групата останала заедно до спринтерската завршница во Турне; водел напред за Грајпел, а Саган бил веднаш зад него. Кевендиш бил напред, зад двајца други возачи – возачот на Дарил Импи и возачот на  Оскар Фреир – и се поместил зад Грајпел на околу 300 метри. Кевендиш го започнал неговиот спринт зад тркалото на Грајпел на 200 метри пред крајот и бил подобар од него за половина тркало со што ја освоил неговата 21. етапна победа на Тур, изедначувајќи се со Луксембуржанецот Николас Франц за шестото место на вечниот список на етапна победа на Тур. Грајпел, Гос, Велерс и возачот на Алесандро Петаки завршиле во првите пет на етапата, додека Саган го преземал водството во бодовниот пласман и зелената маичка, од возачот на  Фабијан Канчелара. Канчелара го одржал неговото водство од седум секунди пред колегата на Кевендиш, Бредли Вигинс.
Етапа 3
По трите воведни етапи во Белгија, трката се преселила во Франција, започнувајќи во Орши - каде екипниот хронометар петтата етапа на трката во 1982 бил откажен поради индустриски судир – пред да се упатат кон Булоњ-сур-Мер. Имало шест искачување во текот на последните 65 километри на патеката - сите по 1,7 километри долги или пократки – вклучувајќи го последното искачување од 700 метри на самиот крај, со просечен наклон од 7.4%. Како на првата етапа, патеката била идеална за панчерите. Имало брз почетокот на етапата со неколку кратки и силни напади, но биле неутрализирани веднаш.
Меѓутоа, група од пет возачи се одвоиле по поминатите 8 километри, со возачот на Себастјен Минар, Рубен Перез од, Андриј Гривко претставувајќи ја екипата , возачот на  Михаел Морков – продолжувајќи со одење во бегство на секоја од друмските етапи досега – и Џовани Бернодо од , брзо добивајќи водство од околу две минути. На крајот, нивното водство достигнало максимално пет и пол минути пред да се појават и  на чело на групата, за нивните водачи во различните пласмани Фабијан Канчелара (краен пласман) и Петер Саган (бодовен). Бегството повторно ги освоиле најголемиот број од бодовите на средниот спринт во Сенлекес; возачот на Марк Кевендиш го освоил групниот спринт за шестото место, и покрај што бил заграден од возачот на  Кени ван Хумел, за што подоцна обајцата поразговарале.
Морков го зголемил неговото водство во планинскиот пласман преку поминување прв на секое од двете искачување пред неговите соперници, додека позади во групата се случиле неколку големи падови во кои учествувале многу возачи. Двајца возачи – возачот во Канстанцин Сивцов (потколеница) и возачот  Хосе Хоакин Рохас (клучна коска) – добиле фрактури и морале да ја напуштат трката. Морков и Гривко се одвоиле од другите членови на бегството и успеале да се одржат пред групата на 10 километри пред крајот, кога Морков отпаднал на Кот ду Мон Ламберт. Гривко се одржал до врвот на искачувањето, каде бил достигнат од главната група. Возачот на Силвен Шаванел нападнал на околу 5,5 километри, и едно време направил разлика од 15 секунди пред групата, но бил достигнат на 450 метри пред целта од линијата на. Саган комотно дошол со спринт до целната линија, одржувајќи доволно водство за слабо возење пред крајот и изведувајќи танц на линијата. Саган постигнал и разлика од една секунда пред групата - предводена од возачот на Едвалд Боасон Хаген, Петер Велитс  и Канчелара – додека за возачите, кои учествувале во падот во последните метри, организаторите им доделиле исто време како тоа на Боасон Хаген.
Етапа 4
Првата половина на етапата го следела брегот на Пикардија и Нормандија долж Ламанш, пред да се упатат кон копното во Руан, со четири искачувања од четврта категорија во текот на патеката од 214,5 километри. . Ветерот на брегот се очекува да има големо влијание на трката, додека двете остри кривини преку мостот Гијом ле Конкеран во последниот километар може да ги вознемират водечките спринтери за крајот.
Тричленото бегство било создадено во почетните километри на етапата, со возачи од сите француски континентални екипи. Домашните возачи Давид Монкутје и Антони Делаплас  биле придружувани од Јапонецот Јукија Араширо претставувајќи го, кои создале предност од над осум и пол минути од главната група. Во текот на етапата, Монкутје и Делаплас ги поделиле бодовите на искачувањата помеѓу себе, секој забележувајќи по два бода во планинскиот пласман; додека Араширо, најдобриот спринтер помеѓу нив, ги зел максималните бодови на Фекамп. Групниот спринт за останатите бодови на средниот спринт повторно бил победен од возачот на Марк Кевендиш, откако го започнал неговиот спринт зад тркалото на возачот на  Метју Гос. Возачот на Марк Реншо го поминал бодовниот водач Петер Саган од  за шестото место. Краток пороен дожд ја зафатил трката на околу 50 километри пред крајот, пред првиот пад во денот, каде паднале и возачот на Џонатан Кантвел и колегата на Саган Винченцо Нибали, но обајцата подоцна се вратиле во главната група.
Разликата помеѓу двете групи продолжила да се намали како се приближувале кон крајот, додека Делаплас се одвоил од другите членови на бегството на околу 10 километри пред крајот. Шест други возачи му се приклучиле на водечкото трио, но сите возачи на крајот биле достигнати од групата на околу 3,5 километри пред крајот. Во последните 3 километри се случила уште еден сериозен пад, во кој учествувале многу возачи, вклучувајќи го Кевендиш и неговиот помошник Бернхард Ајзел, како и дуото на Роберт Хантер и Тајлер Фарар. Завршниот спринт бил помеѓу спринтерските „возови“ на, и ; Јирген Релантс, Марсел Зиберг и Грег Хендерсон го поставиле темпото за Андре Грајпел и го довеле до целта, и Грајпел постигнал етапна победа на Тур втора година по ред, прво такво постигнување за германски возач по Ерик Забел. Алесандро Петаки го победил возачот на  Том Велерс на целната линија за второто место, со Гос и Саган - кој бил задржан при падот на етапата – запишувајќи се во првите пет.
Етапа 5
Етапата е на многу рамен терен насочена кон североисток, со ниедно категоризирано искачување, со широка права завршница во паркот Шанзелизе, па така етапата се очекува да биде во корист на спринтерите. Скоро веднаш откако групата го започнала стартот во Руан, возачот на Матје Ладању, бил првиот возач кој се одвоил од главната група и му било дозволено да се оддалечи без отпор. Нему му се придружиле уште тројца возачи во следните неколку километри, Пабло Уртасун од, возачот на Жилјен Симон и возачот на  Јан Гизелинк и наскоро квартетот ја одржувал предноста од 5' 30" по изминати 40 километри од етапата.
За време на етапата Марсел Кител, главниот спринтер на, ја напуштил трката поради неговите стомачни проблеми. Водачите ја одржувале предноста на околу три минути до поминувањето на средниот спринт во Бретел, доаѓајќи по поминати 107,5 километри на патеката. Ладану ги зел максималните бодови, додека другите четворица возачи ја поминале линијата без борба. Како и претходниот ден, Марк Кевендиш ја предводел главната група низ линијата, пред возачот на  Метју Гос и возачот на  Марк Реншо. Разликата останала околу три минути до 40 километри пред крајот, кога почнала постепено да се намалува во корист на групата. На 3 километри пред крајот, водечкиот квартет имал предност од 20 секунди, додека во групата се случила уште една голема несреќа; помеѓу оние кои паднале бил и бодовниот водач Петер Саган и возачот на  Тајлер Фарар.
Фарар, доживувајќи ја неговата четврта несреќа на трката, паднал по судирот со колената на возачот на Том Велерс; по етапата, лутиот Фарар се обидел да пристапи до екипниот автобус на  да ги изнесе своите чувства, но бил спречен од членовите на, вклучувајќи го генералниот менаџер Џонатан Вотерс. Гизелинк нападнал на само 1,1 километар пред крајот, остварувајќи некоја разлика од другите тројца членови на бегството. Тој не успеал во својот напад, па затоа Уртасун и Ладану го поминале; Уртасун на крајот бил поминат од спринтерите на само 200 метри пред целта. Гос го започнал неговиот спринт прв, со колегата на Гизелинк Самуел Димулен на негово тркало; но втора етапа по ред, Андре Грајпел ја однел етапната победа пред Гос, возачот на  Хуан Хосе Аедо, Димулен и Кевендиш. Возачот на Фабијан Канчелара ја задржал жолтата маичка - негова 27. во кариерата – со што поставил рекорд за возач, кој не победил на Тур, а ја носел маичката, надминувајќи го Французинот Рене Вито.
Етапа 6
По 35 километри на етапата се случил помал пад, во кој помеѓу другите биле вклучени и победникот на претходните две етапи, Андре Грајпел, и кандидатите за генерален пласман Роберт Гесинк и Алехандро Валверде. Грајпел се здобил со изместено рамо во падот, иако сите возачи подоцна ѝ се придружиле на главната група; Грајпел не учествувал во средниот спринт за бодови, каде Крон бил прв на линијата кај бегството, додека позади, возачот на Метју Гос бил тој кој ги зел најголемиот број на бодови во главната група - 11 за петто - пред возачот на  Марк Кевендиш и бодовниот водач Петер Саган од. Забриски прв го поминал врвот Кот де Буксиер со што ги зел максималните бодови за планинскиот пласман, додека во групата, повторно имало помала несреќа; Грајпел повторно бил вклучен, како и неговиот колега Јеле Ванендерт и возачот на Бауке Молема. Повторно, групата се поделила поради падовите, но набрзо групата се соединила.
На 25 километри пред крајот на етапата се случила многу поголема несреќа, во која учествувала мнозинството на групата. Според возачот на Данило Хондо, несреќата била предизвикана од неговиот колега Давиде Вигано додека го местел неговиот дрес и паднал во канал, предизвикувајќи другите возачи да застанат позади. Помеѓу возачите кои биле задржани во несреќата биле Френк Шлек, Стевен Крујсвајк , Гесинк, Молема, Валверде, Ванендерт, возачот на Микеле Скарпони, возачот на  Пјер Ролан и целата екипа  со исклучок на Забриски. Кевендиш бил исто така задржан, но иако успеал да ја избегне несреќата, му се дупнала гумата во текот на несреќата. Четири возачи ја напуштиле трката на патеката поради добиените повреди; возачот на Том Даниелсон – кој веќе се натпреварувал со изместено рамо - доживеал повреда на другото негово рамо, колкот и раката и бил испратен во болница; му се придружил и Вигано (скршено рамо), возачот на  Микел Астарлоза (скршено колено) и возачот на  Ваут Пулс, кој се обидел да вози уште 10 километри, но на крајот морал да ја напушти трката; подоцна му била дијагностицирана пукната слезина и бубрези, како и фрактури на три ребра и повреда на белите дробови. По завршувањето на етапата, возачот на Оскар Фреир (скршено ребро и повредено белодробно крило), Иманол Ервити од  („загуба на мускулна маса“), и Мартен Винант од  (скршени ребра и пробиени бели дробови) морале да се откажат исто така.
По несреќата, трката се поделила на неколку различни групи; бегството сè уште одржувало предност од околу една минута пред намалената главна група од околу шеесет возачи, додека со оние задржаните во неколкуте други групи и повеќе од неколку минути. Со скоро сите нивни возачи, повеќето успеале да го одминат хаосот, се појавиле на чело на групата, со што им се зголемиле надежите за етапна победа на Гос. Бегството имало предност од 15 секунди на околу 10 километри пред крајот, но овие секунди им траеле до последните 2,5 километри, кога ги достигнале, додека Забриски се задржал до последните 1,3 километри. Потоа започнал спринтот, најпрвин излегол Гос, додека Саган бил скоро затворен од возачот Крис Бекман, но му се откачил ланецот на 400 метри пред целта; тој го заобиколил и наскоро го поминал Грајпел, кој успеал во последните етапи, и ја освоил својата трета етапна победа на неговиот прв Тур, станувајќи 15. возач, кој успеал во тоа. Бидејќи Едвалд Боасон Хаген и Рајдер Хесједал  биле вмешани во падот, Саган се поместил во првите десет во генералниот пласман, заедно со Максим Монфор, додека колегата на Монфор Фабијан Канчелара го одржал водството во генералниот пласман уште еднаш.
Етапа 7
Трката оди на повисоки планини, со прва завршница во малиот скијачки центар Ла Планш де Бел Фил на Вогезите на 1.035 метри. По две искачувања од категоријата 3, последното искачување е 5,9 километри долго и со просечен наклон од 8,5%, но на некои места има наклон од 14-20%. По несреќата од претходниот ден, уште пет други возачи ја напуштиле трката пред етапата; победникот на Џиро д’Италиа Рајдер Хесједал од (колкот и ногата), придружен од неговиот колега Роберт Хантер (пршлен), возачот на  Ибер Дипон (изместен глужд, фрактури на пршлените и подлактицата), возачот на  Иван Гутиерез (колено) и возачот на  Аметс Чурука, кој добил фрактура на неговата клучна коска.
Првичното бегство од деветнаесет возачи кои се одвоиле на 11. километар, но на крајот се намалиле на седум возачи, претствувајќи седум различни екипи, на ознаката за 20 километри. Тие оствариле водство од скоро шест минути на една третина од етапата; до средниот спринт во Жерардмер, тоа се намалило на минута, додека Сирил Готје ги зел дваесетте бодови за првото место на линијата, а Петер Саган  ја зголемил бодовната разлика за еден бод, бидејќи го победил Метју Гос  во спринтот во главната група, за осмото место. Возачот на Крис Анкер Соренсен поминал прв на обете искачувања од трета категорија, пред возачот на  Луис Леон Санчес, но групата започнала да го намалува нивното водство со секој одминат километар. Возачот на Дмитри Фофонов започнал напад напред, при кој Готје отпаднал од водечката група; групата заостанувала една минута, додека  бил на чело на групата и поставувал темпо, заштитувајќи го Бредли Вигинс од секоја опасност.
Јурген ван ден Брук од, возачот на Алехандро Валверде и возачот на  Роберт Гесинк доживеале потешкотии на оваа точка и изгубиле една минута до крајот на етапата. Соренсен и возачот на Михаел Албасини биле последни од водечките, кои биле достигнати, на само 5 километри пред крајот. продолжил да ја дели групата и едно време водачите достигнале flamme rouge, кога само пет возачи останале напред - Вигинс и неговиот колега Крис Фрум, возачот на Кедел Еванс, возачот на  Винченцо Нибали и Реин Тарамае од  – во последните километри. Еванс влегол прв во последната кривина, но Фрум изгледал најсилен на најстрмниот дел од искачувањето и на крајот го одминал него и Вигинс, забрзувајќи и постигнувајќи разлика од две секунди пред соперниците. Бидејќи возачот на Фабијан Канчелара изгубил скоро две минути, тој ја загубил жолтата маичка од Вигинс, кој станал петти британски возач, кој ја облекол маичката и прв по Дејвид Милар во 2000. Фрум ја зел точкастата маичка благодарение на етапната победа, додека Тарамае ја зел белата маичка од колегата на Еванс Тиџеј ван Гардерен.
Етапа 8
Трката отишла во Швајцарија по изминати 65 километри, поминувајќи низ Јура Планините со вкупно седум категоризирани искачувања, вклучувајќи едно од категорија 1 Кол де ла Кроа – врвот се наоѓа на 789 метри надморска височина – 16 километри пред целта во Порентру. Десет возачи го направиле првичното бегство од групата, но разликата која ја имале била достигната од екипата пред првото искачување на етапата, Кот де Бондевал. Јенс Фогт од нападнал напред во водечката група и ги зел бодовите за планинскиот пласман, додека подоцна на спустот бил придружен од повеќе возачи; меѓутоа, групата само ја одржувале предноста од дваесет секунди до ознаката за 50 километри.
Жереми Роа нападнал од групата за, но набрзо бил достигнат и поминат од Фојгт; додека во групата, Самуел Санчес ја напуштил трката, откако врз него паднал неговиот колега Хорхе Азанза и возачот на  Алехандро Валверде, и се здобил со фрактура на левата рака. На Роа му се придружил возачот на Фредрик Кесијакоф на четвртото искачување на етапата, Кот де Сењелегје, додека позади се создала група од 22 членови. Стевен Крујсвајк и возачот на  Кевин де Верт ја напуштиле таа група и набрзо им се придружиле на водачите на Кот де Солси, пред да ги напушти Кесијакоф нив, откако нападнал уште еднаш. Држел предност од 1' 45" на групата на претпоследното искачување, Кот де ла Какерел и на крајот групата останала без францускиот пар Тони Галопен и колегата на Роа Тибо Пино, најмладиот возач на Тур.
Галопен го изгубил темпото на Тибо на последното искачување и набрзо Пино започнал да оди кон Кесијакоф на самото искачување; на крајот го достигнал на самиот врв на искачувањето. Кесијакоф не можел да се држи со Пино на искачувањето и Пино го поминал врвот со 12 секунди предност пред Кесијакоф. Групата на главните кандидатите за генералниот пласман исто така се намалила, бидејќи возачот на Јеле Ванендерт го поставил темпото за колегата Јурген ван ден Брук, околу една минута и пол зад Пино. Со бурната поддршка од неговиот екипен менаџер Марк Мадио, Пино ја одржал предноста од една минута во последните 5 километри, додека Кесијакоф бил достигнат од помалата група зад нив. Ван ден Брук и Кедел Еванс се одвоиле на кратко во последните метри, но набрзо биле достигнати; додека напред, Пино стигнал до соло-победа со разлика од 26 секунди, пред Еванс, Галопен и остатокот од групата. Кесијакоф ја зел точкастата маичка од Крис Фрум, додека колегата на Фрум Бредли Вигинс го одржал водството во генералниот пласман.
Етапа 9
Првата од двете долги етапи со поединечен хронометар била прилична рамна, но со одредени ридови во првите километри, пред да се навлезе во долината на реката Дуа. Се очекувало дека главните кандидати за генералниот пласман ќе се борат на оваа етапа. Како што е вообичаено на хронометарските етапи, возачите настапувале во обратен редослед од оној како што биле пласирани во генералниот пласман на крајот на претходната етапа. Така, Брис Фаили од, кој, на 178. место, доцнел зад водачот Бредли Вигинс еден час, единаесет минути и триесет и девет секунди, бил првиот возач, кој настапил на етапата. Фаили на крајот забележал време од 57' 33" на патеката, кое не било подобрено до 30. возач, кој ја завршил патеката, возачот на Густав Ларсон, кој постигнал време три минути побрзо отколку на Фаили.
Тој ја завршил патеката за 54' 19" и неговото време траело скоро еден час, пред неговиот колега Ливе Вестра да го симне од престолот; и покрај тоа што бил десет секунди зад времето на Ларсон на втората мерна точка, Вестра го завршил последниот дел на патеката за дваесет секунди побрзо и забележал време од 54' 09". Возачот на Тони Мартин, светскиот првак, бил следниот возач, кој бил подобар, поставувајќи првпат време под 54 минути; забележувајќи време од 53' 40", и покрај тоа што возел со фрактура на коската на неговата лева дланка и проблеми со гумата во првите 5 километри од етапа. Фабијан Канчелара од  го подобрил најбрзото време на првата мерна точка; поставил најбрзо време на секоја од двете мерни точки на етапата и го поминал возачот, кој стартувал три минути пред него на патеката, возачот на  Бауке Молема, Канчелара постигнал време на патеката од 52' 21", надминувајќи го времето на Мартин за 1' 19".
Неговото време било загрозено од возачот на Тиџеј ван Гардерен, бидејќи тој бил подобар од времето на Канчелара на секоја од мерните точки, но не успеал кон крајот на етапата и задоцнил девет секунди зад Канчелара. На крајот, само двајца возачи го надминале времето на Канчелара, обајцата од. Крис Фрум го подобрил времето на Ван Гардерен на мерната точка, но го одржал неговото темпо до крајот, поставувајќи време под 52 минути, победувајќи го времето на Канчелара за 22 секунди. Вигинс возел уште побрзо и на крајот кога завршил, тој бил 35 секунди побрз од неговиот колега со време од 51' 24", освојувајќи ја првата етапа на Тур. Вигинс исто така добил и дополнително време во однос на неговите главни соперници во генералниот пласман, бидејќи разликата на крајот на денот била помеѓу 1' 43" за Кедел Еванс, кој завршил шести на етапата, и 3' 29" за возачот на Реин Тарамае, кој бил 28. и го загубил водството во пласманот за млад возач и белата маичка, во однос на Ван Гардерен.
Етапа 10
По денот за одмор, Тур останал во планините Јура, додека рутата на денот била иста како на етапата 5 на Критериум ду Дофине 2012, вклучувајќи го првиот премин на Тур преку искачување од екстра категорија на Кол ду Гран Коломбје; 17,4 километри долго искачување, достигнувајќи висина од 1.501 метар со просечен наклон од 7,1%, но со делови и до 12%. Потоа Тур преминал преку Кол де Ришемон на 1.051 метар, 20,5 километри пред крајот; трката се спуштила кон Билијат пред да се искачува кон завршницата на нагорнина во Белград-сур-Валзерин.
Неколку мали напади се случиле во првите километри на етапата и групата им дозволила на возачите да создадат предност напред пред главната група. На крајот имало околу дваесет и пет возачи во бегство, вклучувајќи го возачот на Микеле Скарпони – највисоко пласиран возач во групата, околу десет минути заостанувал зад водачот на трката Бредли Вигинс  – и првите двајца возачи во бодовниот пласман, возачот на  Петер Саган и Метју Гос од. Откако возачот на Михаил Морков ги зел максималните бодови на првото искачување на денот, Кот де Корлие, следниот фокус бил спринтот на средина на етапата во Беон; Саган прв го започнал неговиот спринт, но бил победен на линијата од Гос и возачот на  Јаухени Хутарович, притоа Гос ја намалил разликата помеѓу обајцата во пласманот на само 27 бода. Групата на бегството се поделила на Кол ду Гран Коломбје; само Скарпони, возачот на Тома Веклер, возачот на  Луис Леон Санчес и Дрис Девенин од  останале напред.
Веклер го поминал врвот на искачувањето прв, земајќи 25 бода за искачување од екстра категорија. Групата поминала пет и пол минути подоцна, иако не им било целта да ги достигнат четворицата водачи. Веклер ги зел максималните бодови на Кол де Ришемон и тоа ја зел точкастата маичка за водство во планинскиот пласман од возачот на Фредрик Кесијакоф. Саган отпаднал од групата и му помогнал на неговиот колега Винченцо Нибали, кој нападнал на спустот на Кол ду Гран Коломбје, но обајцата возачи не останале долго напред пред групата предводена од. Возачот на Јенс Фогт го достигнал водечкиот квартет и им се придружил, на околу 10 километри пред крајот; Девенин заминал сам во последните метри, но Веклер го стигнал и ја однел третата негова етапна победа на Тур, три секунди пред Скарпони и седум пред Фојгт. Вигинс останал на тркалото на неговиот најблизок соперник, Кедел Еванс од, одржувајќи го неговото водство од 1' 53" во генералниот пласман пред Алпите.
Темниц
Општинската заедница Темниц се состои од следниве општини:
Метод за ревизија на дигитално складиште заснован на проценка на ризик
Методот на ревизија на дигиталното складиште заснован на проценка на ризик (DRAMBORA) претставува методологија и придружен пакет со алатки засновани на софтвер, развиен од Digital Curation Centre (DCC) и DigitalPreservationEurope (DPE) за поддршка на инспектирањето и ревизијата на дигиталните складишта за зачувување на податоци. Документација за пакетот со алатки DRAMBORA е достапна на Интерактивната страница на Центарот за дигитална курација и DRAMBORA на DigitalPreservationEurope.
Пакетот со алатки DRAMBORA е наменет за олеснување на внатрешната ревизија на дигиталните складишта за зачувување на податоци преку обезбедување на средства за администраторите на складиштата за проценка на нивните способности, идентификување на нивните слабости и препознавање на нивните јаки страни. Развојот на пакетот алатки следи после концентриран период на пилот ревизии на складишта преземени од DCC, спроведени во разновиден спектар на организации, вклучително национални библиотеки, центри за научни податоци и архиви на податоци за културно наследство. Изградбата на пакет алатки од овој вид е динамичен процес и ова е втора фаза во овој процес. Пакетот алатки DRAMBORA претставува најновиот развој на тековните меѓународни напори за замислување критериуми, средства и методологии за ревизија и сертифицирање на дигиталните складишта. Намерата во текот на целиот нејзин развој била да ги надгради, прошири и надополни постојните напори. Клучно било барањето да се воспостави пакет алатки што би придонел кон единствен процес за проценка на складиштето. Важноста на меѓународната соработка и соработка и потенцијалните опасности поврзани со дивергенција биле признати многу рано во рамките на работата на DCC и DPP во оваа област.
DRAMBORA е издадена според лиценцата Creative Commons Attribution – Non-Commercial – Share-Alike 2.0 License.
Софија Вергара
Софѝа Маргарита Вергара Вергара (родена 10 јули 1972) — американска манекенка, актер, комичар и телевизиски продуцент, родена во Колумбија.
Вергара е широко позната за водење на познати шпански телевизиски шоу-а. Нејзината големо почетно дело во областа на глумецството е филмот Бркајќи го Папи (Chasing Papi) во 2003. Оттогаш, Вергара се појавила во многу филмови, откои два се режирани од Тајлер Пери и Мадеа оди во затвор (Madea Goes To Jail), за чија улога таа заработи номинација за ALMA наградите.
Вергара моментално е главна улога на хит-серијата „Модерна Фамилија“ (Modern Family) од ABC, за чиј перформанс Вергара има добиено четири Голден Глоуб номинации и четири Еми награди.
Наводи
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Велебрдо
Свети Ѓорѓи — главна и единствена црква во долнореканското село Велебрдо. Црквата се наоѓа во крајниот јужен дел од селото, на околу стотина метри по исклучување од десната страна на долниот крак од патот кој минува низ селото.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола. Ѕидовите на црквата содржат повеќе монофори и слепи ниши. Влезната врата се наоѓа на западната страна и над неа има ниша со правоаголна слика со ликот на Свети Георги. Црквата во целост е изградена од камен. Влезниот простор е покриен со кров од ќерамиди, додека крилата и куполата се покриени со лимен кров.
Во дворот на црквата има помошен објект.
Сетиев модел
Сетиев модел — модел развиен од страна на Суреш П. Сети којшто објаснува како продажбата се менува низ времето како резултат на рекламирањето. Стапката на промена на продажбата зависи од три ефекти: реакцијата на рекламирањето којашто влијае позитивно врз непродадениот дел на пазарот, загубата заради заборавање или заради факторите на конкурентност коишто влијаат негативно врз продадениот дел на пазарот и случајните ефекти коишто може да влијаат различно.
Суреш Сети го објавил својот труд со наслов „Детерминистичка и стохастичка оптимизација на динамичкиот модел на рекламирање“ во 1983 година. Моделот претставува измена и стохастичко проширување на моделот за рекламирање на Видале и Волф. Моделот и неговите проширувања во врска со конкурентноста се обемно застапени во литературата. Покрај тоа, некои од овие проширувања исто така биле и емпириски тестирани.
Модел
Сетиевиот модел за рекламирање ја објаснува динамиката на продажбата и рекламирањети во облик на следната стохастичка диференцијална равенка:
каде:
Објаснување
Стапката на промена на продажбата зависи од три ефекти: реакцијата на рекламирањето којашто влијае позитивно врз непродадениот дел на пазарот преку r, загубата заради заборавање или заради факторите на конкурентност коишто влијаат негативно врз продадениот дел на пазарот преку \delta и случајните ефекти коишто може да влијаат различно.
Коефициентот r е коефициент на делотворноста на иновацијата во рекламирањето. Коефициентот \delta е константа на влошување. Изразот под кореновиот знак го носи т.н. ефект на ниски нивоа на продажба. Изразот на распространување го носи случајниот ефект.
Пример на проблем со оптимално рекламирање
Со цел да се примени Сетиевиот модел во пракса за пазарното учество x, претпоставуваме дека е зададена следната целна функција:
каде \pi ги означува приходите од продажба што соодветствуваат на целокупниот пазар, односно кога x = 1, \rho > 0 ја означува дисконтната стапка.
Функцијата V(x) претставува вредносна функција во проблемот и истата гласи:
каде што:
Оптималниот контролен член во овој проблем е:
и
Проширувања на Сетиевиот модел
Во литературата се среќаваат проширувања на Сетиевиот модел во повеќе насоки:
Географија на Норвешка
Местоположба
Норвешка е држава во Северна Европа. Се наоѓа на Скандинавскиот Полуостров, опфаќајки го неговиот западен брег.
Граници
Вкупната површина на земјата изнесува 324.220 км2, и според тоа се наоѓа на 66 место по големина во светот. Таа на исток граничи со Шведска; нејзиниот најсеверен регион граничи со Финска на југ и Русија на запад. Обединетото Кралство и Фарските Острови лежат западно преку Северното Море, а Данска лежи на југ. Долгото крајбрежје на Новешка, во Северно Атлантскиот Океан и Баренцовото Море, се дом на нејзините познати фјордови.
Главниот град Осло е најголемиот во државата со околу 630.000 жители.
Население
Според пописот од 2013, вкупното население на Норвешка е околу 5,063,709 жители. Густината на населеноста изнесува 14 жит/км2.
Клима
Територијата на Норвешка се наоѓа во насока југозапад и североисток. Големата бреговна линија ѝ граничи со Северноледениот Океан. Таму се наоѓаат и познатите фјордови. По нејзиниот брег се наоѓаат околу 50 000 мали острови на простор на околу 2.500 километри. Нејзината копнена граница со Шведска, Русија и Финска е 2.542 км. На запад Норвешка граничи со Норвешкото Море и Северното Море. На плоштина Норвешка е поголема од Германија, но е малку населена. Поголемиот дел од нејзината територија е опфатен со планини со најразлични форми. На планините исто така има голем број на водопади.
Хидрографија
Најголема река во Норвешка е Глома, со должина од 604 км.
NGC 7100
NGC 7100 — ѕвезда во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 31 август 1886 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7100 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 39 м 6,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 57' 2"".
Други поделби
Проучување на NGC 7100 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 211; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1120. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 860.
Бимелен
Бимелен (Bimöhlen) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Пепато
Пепато е полутврдо сирење од овчо млеко со зрна бибер. Пепато има главно потекло од Сицилија каде што е дел и од регионалното готвење. Обично се користи и како сирење старо 2-4 месеци, но благата помлада верзија (10 дена) лесно може и да се најде во италијанските продавници. За време на одземањето на сурутката се додаваат зрна бибер.
Гдањск
Помеѓу двете светски војни бил слободен град под покровителство на Лигата на народите, а неговиот статус помеѓу Германија и Полска бил еден од причините за избувнување на Втората светска војна.
Етимологија
Првото спомнување на Гдањск доаѓа од Животот на Свети Војчех напишана на латински јазик во 999 година. Тој ја опишува посетата на епископот Војчех во пролетта 997 година, а овој датум често се припишува како почеток на историјата на градот, иако овде постоела рибарска населба уште во VII век. Во овој документ, Јан Канапариуш го напишал името на Гдањск во латинизирана форма од urbe Gyddanyzc. Градот под латинското име Гданчк се споменува во латински документ издаден во Лубин во 1281 година, потпишан од поморскиот принц Mściwoj II
Паралелна теорија за потеклото на името Гдањск даваат и славистите Александар Брукнер, Фридрих Лоренц, Витолд Ташицки од балтичкото име * gud што значи шума како и слично со пруското gudde - шума. Оттука, со додавање на наставката -isk на коренот * gudan, што значи шумски луѓе, значењето на името би било шумска населба, населба на шумски луѓе.
Среден век
Не е познато каде постоела првата утврдена населба изградена од Пјастите, бидејќи упориштето на сливот на реките Мотлава и Висла било изградено дури во 50-60-тите години XI век. Неговата површина била од околу 2,27 хектари со проценка на археолозите околу 250 куќи и 1000 жители. Во 997 година, на пат кон Прусија Свети Војчех се задржал во градот. Во 60-тите години на XI век била изградена утврдена населба на устието на реката Мотлава до реката Висла. По победничката војна со Поморјаните, Болеслав III Пјаст ја вратил цела Западна Померанија (Поморје) кон Полска и ја освоил Предна Померанија. Во 1217 и 1227 година, се одржале померански експедиции на Лешек Белиот и бил потврдено владеењето на Полска со Гдањск. Откако Швиетопелк II ја презел власта во Гдањск, настапил период на независност на регионот. Во 1263 година градот ги добил градските права по примерот на уставот на Либек. Во 1271 година Бранденбурговците го зазеле градот. Мшчивој II, благодарение на помошта на Болеслав Побожниот, го вратил градот во 1272 година. На 15 Февруари 1282 година, како резултат на договорот во Кепно, владетелот на Голема Полска, Пшемишл II, завладеал и со Гдањск Померанија.