cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Харлот Илијан
Харлот Илијан била ќерка на чевлар во Хелсингборг. Нејзиното единствено образование во Шведска било основно. Во Шведска сè уште не било дозволено да студираат жени на универзитети кога таа емигрирала во Соединетите Држави во 1868 година. Во Соединетите Држави, сепак, студирала медицина на Женскиот медицински колеџ во Пенсилванија, каде што дипломирала како лекар во 1873 година. Со тоа станала првата Швеѓанка која дипломирала како лекар на универзитет, иако Каролина Видерстрем била првата жена што го сторила тоа во Шведска.
Харлот Илијан се вратила во Соединетите Држави, каде работела како лекар во Женската болница во Филаделфија, а потоа и со своја пракса. Во 1874 година, таа се омажила за норвешкиот инженер Тиниус Олсен. Таа се пензионирала во 1889 година.
Космос-1562
Космос-1562 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 мај 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1562 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1477 км, а најмалото на 1453.
Хан
Хан или кан (понекогаш кан, туркиски: khān, qāān, Кинески: 可汗 или 汗, kehan или han) претставува тутула која ја имал владетел или војсоководец од Средна Азија. На почетокот бил користен во средновековието од алтајските номадски племиња кои живееле на северот од Кина. За првпат овој назив бил користен во Ксијнбеи конфедерацијата за нивниот водач во периодот од 283 до 289 година, а подоцна бил користен како титула за владетел на некоја држава.
Подоцна овој поим бил прифатен и од други народи во Азија пред туркиските народи и Монголците да го пренесат во останатиот дел од Азија и во Европа. Во средината на шестиот век за Персијците била вообичаена употребата на зборот хан со значење „Крал на Туркијците“.
Денес овој збор најчесто се поврзува со слични значења: командант, водач или владетел. Денес ханови постојат претежно во Јужна Азија, во Средна Азија, во Авганистан и во Иран.
Драган Великиќ
Драган Великиќ (српски: Драган Великић; Белград, 1953) - српски писател.
Животопис
Драган Великиќ е роден во Белград, во 1953 година. На Филолошкиот факултет во Белград дипломирал општа книжевност со теорија на книжевноста. Од 1994 до 1999 година работел како уредник на издавачката дејност на Радиото Б 92, а истовремено пишувал колумни за повеќе списанија, како: „Време“, „НИН“, „Данас“, „Репортер“ и „Статус“. Од јуни 2005 до ноември 2009 година бил српски амбасадор во Австрија. Живее во Белград работејќи како слободен писател.
Творештво
Великиќ е автор на следниве дела:
Неговите книги се преведени на 15 европски јазици и на арапски јазик, а застапен е во неколку српски и странски антологии. Според Горчин Стојановиќ, „... малку се вистинските писатели како Великиќ. Тој е уживање во чистата литература. Неговата реченица секогаш ве води понатаму, како што во музиката правеше Хендрикс“.
Великиќ е добитник на неколку награди и признанија, како:
Касандрино
Касандрино — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Џејсон Момоа
Џозеф Џејсон Намакаеха Момоа (роден на 1 август 1979 г.) — американски глумец, модел и продуцент. Тој е познат по неговите телевизиски улоги како Ронон Декс во серијата Ѕвездена порта: Атлантида (2004–2009), Кал Дрого во серијата Игра на тронови (2011–2012), и како Деклан Харп во серијата Граница (2016–сè уште).
Момоа ја играл главната улога во филмот Конан Варваринот (2011). Толкувајќи го ликот на суперхеројот Аквамен, тој имал кратко појавување во филмот Бетмен против Супермен: Зора на правдата (2016), играл главна улога во филмот Лига на правдата (2017) и ќе игра главна улога во истоимениот филм Аквамен (2018).
Во 2014 година тој бил режисер, сценарист и продуцент на филмот Пат за Паломa, во кој исто така игра главна улога.
Ран живот
Момоа е роден во 1979 година во Хонолулу, Хаваи, како единствено дете во семејството на Кони, фотографка, и Џозеф Момоа, сликар. Тој израснал во Норвок, Ајова, каде живеел со својата мајка. Неговиот татко e хавајец, додека неговата мајка има германско, ирско и индијанско потекло. По завршувањето на средното образование, Момоа се запишал на колеџ во Ајова студирајќи морска биoлогија. Тој се префрлил на Универзитетот Колорадо, каде започнал да студира билогија на животинскиот свет. Пред да дипломира, тој се вратил на Хаваите за да помине време со својот татко.
Како млад човек, Момоа постојано патувал, сликал со пастелни бои во Париз, и слушал будистички предавања во Тибет.
Личен живот
Во 2005 година Момоа се запознал со глумицата Лиза Боне откако заеднички пријатели ги споиле, и тие започнале врска.
На 23 јули 2007 година, Боне го родила нивното прво дете, ќерка именувана Лола Иолани Момоа. Иако се верувало дека Момоа и Боне се венчале во ноември 2007 година, парот законски не се венчал сè до октомври 2017 година. Од бракот со Боне, Момоа станал очув за Зои Кравиц.
На 15 декември 2008 година, Боне го родила нивното второ дете, син на кого му било дадено името Накоа-Волф Манакауапо Намакаеха Момоа. Мајката на Момоа го објавила раѓањето, кажувајќи дека Накоа значи „воини“ а Мана означува „сила/дух“, додека Кауа („дожд“) и По („темнина“) се однесуваат на околностите при неговото раѓање (тој е роден на невообичајна дождлива ноќ во Лос Анџелес). Тој го дели своето име, Намакаеха, со неговиот татко.
ОУ „Фаик Коница“ - Одри
Фаик Коница — основно училиште во Одри, Општина Теарце.
Кармента
Во римската митологија, Кармента била божица на породувањето и пророштвото, поврзана со техничките иновации како и заштитата на мајки и деца. Таа била заштитник на бабиците. Кармента била мајка на Евандер. Најзиното име доаѓа од carmen, што значи „магија“, оракл или песна, а исто така е корен на зборот шарм. Се сметало дека Кармента ја има измислено латиницата.
Кармента била една од Камените. Водичот на нејзиниот култ бил наречен flamen carmentalis.
Во нејзиниот храм било забрането да се носи кожа и слично, кој се наоѓал до Порта Карменталис во Рим.
нејзиниот фестивал наречен Карменталии, бил прославуван главно од жени на 11 јануари и 15 јануари.
NGC 785
NGC 785 — елиптична галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 785 се споменува и како IC 1766, UGC 1509, MCG 5-5-46, CGCG 503-76.
Откривање
Објектот е откриен на 25 октомври 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 785 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 785 има привидни димензии од 1,5' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 1 м 40 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 31° 49' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на NGC 785 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7694. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2308. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 413.
Трета египетска династија
Третата династија на древниот Египет е првата династија на Старото Кралство. Други династии на Старото Кралство ги вклучуваат Четвртата, Петтата и Шестата династија. Главниот град во периодот на Старото Кралство бил во Мемфис.
Преглед
По турбулентните последни години од Втората династија, кога можеби имало и граѓанска војна, Египет стапил под власта на Џосер, што го означува почетокот на Третата династија. И Торинскиот папирус и Списокот на кралеви од Абидос набројуваат пет кралеви, а Таблата од Сакара само четири.
Археолошките докази покажуваат дека Хасехемви, последниот владетел на Втората династија, бил наследен од Џосер, кој во тоа време бил запишан само со неговото претпоставено Хорово име, Нетјерихет. Наследник на Џосер бил Сехемхет, чие хебти име било Џезерти. Последниот крал на династијата е Хуни. Постојат три преостанати Хорови имиња на познати владетели од третата династија: Санахт, Каба и можеби Кахеџет. Еден од овие тројца имал небти име Небка.
Сличен предизвик е датирањето на третата династија. Шо ги дава датумите приближно 2686 до 2613 г. п.н.е. Списокот на кралеви од Торино сугерира вкупно 75 години за третата династија. Бејнс и Малек ја поставуваат третата династија во годините 2650 - 2575 г. п.н.е., а Додсон и Хилтон династијата ја датираат 2584 - 2520 г. п.н.е. Не е невообичаено овие проценки да се разликуваат за повеќе од еден век.
Владетели
Фараоните од Третата династија владееле околу седумдесет и пет години. Редот на кралевите даден овде е според Вилкинсон. Бројот на години како крал е според Додсон и Хилтон. Според нив, династијата траела само 64 години. Додека Манетон го наведува Нехерофес, а во списокот на кралево од Торино се наведува како Небка (или Санахт), како прв фараон од Третата династија, многу современи египтолози веруваат дека Џосер бил првиот крал на оваа династија, посочувајќи дека некои претходници на Куфу кои се спомнуваат во папирусот Весткар, сугерираат дека Небка треба да се постави меѓу Џосер и Хуни, но не пред Џосер. Уште поважно, печатите кои го содржат името Џосер биле пронајдени на влезот во гробницата на Хасехемви во Абидос, што покажува дека бил Џосер, наместо Санахт, оној кој го погребал и го наследил овој крал. Пишувачот на списокот на кралеви од Торино го запишал името на Џозер со црвено мастило, што укажува на тоа дека Старите Египќани признаваат историско значење на овој крал во нивната култура. Во секој случај, Џозер е најпознатиот крал на оваа династија, кој му дозволил на својот везир Имхотеп да ја изгради најраната пирамида, Џосеровата пирамида.
Според некои проучувачи Имхотеп живеел во времето на фараонот Хуни. Малку се знае со сигурност за Сехемхет. Сепак, се верува дека Каба веројатно ја изградил Слојната пирамида на Завит ел'Арјан.
Ема Андијевска
Ема Андијевска (Емма Андієвська) (19 март 1931 година, во Донецк) — модерен, украински поет, писател и сликар. Нејзините дела се одликуваат со надрелистичен стил. Некои од нејзините дела се преведени на англиски и германски. Андијевска живее и работи во Минхен.
Ема Андијевска е автор на дваесет и девет збирки на поезија, пет книги со кратки раскази, три романи и повеќе од девет илјади слики. Таа има одржано уметнички изложби во САД, Канада, Франција, Германија, Австралија, Бразил, Израел, Украина и Швајцарија. Таа е член на Националниот сојуз на писатели на Украина, на украинскиот ПЕН-клуб, на Слободната академија во Минхен и Сојузното здружение на уметници. Таа е една од најважните претставници на модернизмот во украинската литература од втората половина на 20 век.
Животопис
Ема Андијевска е родена на 19 март 1931 година во Донецк. Нејзиниот татко бил хемичар-пронаоѓач, а нејзината мајка била агроном според образованието. Ема Андијевска присуствувала на училиште само повремено, поради нејзините чести тешки болести поради кои таа морала да учи сама. Поради овој нејзин морбидитет нејзиното семејство се пресели во Вишгород во 1937 година, а подоцна во Киев во 1939 година. Татко ѝ на Андијевска беше убиен од страна на советските власти за да не може да ги даде неговите откритија на Германците.
Поради ова, децата и мајката морале да заминат за Германија во 1943 година. Семејството живееше во различни градови низ Германија, вклучувајќи го и Берлин во зоната на англиската окупација. Таму Ема Андијевска лежеше во гипс за време од три години поради нејзината туберкулоза на ’рбетот, а осум години била во корсет. При крајот на 1949 година, за време на блокадата на Берлин, семејството се пресели во камп за раселени лица во Митенвалд, а подоцна во Минхен. За да ги намали шанските за добивање на туберкулоза на белите дробови, таа додека била во Берлин, а подоцна и во Митенвалд, зеде лекции во оперското пеење.
Во 1957 година Андијевска дипломирала на Украинскиот слободен универзитет во Минхен во областа на филозофијата и филологијата. Во 1957 година целото семејство се пресели во Њујорк, а во 1962 година Андијевска добила американско државјанство. Во 1959 година таа се омажила за украинскиот литературен критичар, есеист и писател Иван Кошеливец и живеела заедно со него четириесет години. Од 1955 година до 1995 година Андијевска работела како најавувач, режисер, сценарист и уредник на украинскиот оддел на Радио Слобода во Минхен. Таа во моментов живее во Минхен, каде интензивно работи на нејзините дела, понекогаш по осумнаесет часа на ден.
Во 1992 година, Андијевска за првпат по долго време ја посети Украина. По 2000, Андиевскаја го посетила својот мал дом во Донецк. Таму таа имаше изложба на слики во Донецкиот уметнички музеј, имала презентација и средба со сонародници во конференциската сала на Музејот за уметност и го посетила Украинскиот културен центар во Донецк.
Стил
Ема Андијевска често се поврзува со Њујоршката група на украински емигрантски писатели. Во овој круг на пријатели спаѓаат вајарите Михаил Черешновски и Григор Крук, уметниците Марија Долницка и Јаков Гниздовски и поетите Михаил Орест, Олег Зујевски и Васил Барка. Нивните дела се одликуваат со тоа што тие се чисто естетски, а не политички. Поезијата и прозата на Андијевска често е наречена надреалистичка. Таа ја нагласува важната улога на потсвеста во нејзините дела. Филозофијата, духовноста и мистицизмот се исто така важни аспекти во нејзините дела. Светгледот на Андијевска е доста сличен со идеите на будизмот и Карлос Кастанеда. Делата на Андијевска се сложени и бараат ерудиција од читателот.
Мојсеј Фишбејн
Мојсеј Абрамович Фишбејн (Мойсей Абрамович Фішбейн) е влијателен украински поет и преведувач од еврејско потекло. Тој е роден во Черновци, Украина.
Животопис
Мојсеј Фишбејн завршил филологија во 1976 година на Педагошкиот институт во Киев. Подоцна тој бил уредник на Украинската советска енциклопедија. Раните поеми на овој украински поет биле поддржани од познатиот украински автор Микола Бажан, кој одиграл важна улога во промовирање на првите изданија на Фишбејн.
Во 1979 година, Фишбејн бил приморан да емигрира во Израел, како резултат од неговите активности во дисидентското движење во Украина. Поради ограничените можности за еден украински поет во Израел, тој повторно емигрирал, овој пат во Германија. Таму, Фишбејн работел како новинар во украинското списание од дијаспората „Наши времиња“. Исто така, тој работел во укранскиот и рускито сервис на Радио Слобода. По падот на СССР, тој се вратил во Украина.
Економија на Ирокезите
Сопственост
Имотите што ги поседувале биле заеднички.
Постоел и таканаречен совет на кланот на мајките во кој работеле само жени од различни кланови. Храната од таквите земјишта била нарекувана kěndiǔ"gwǎ'ge' hodi'yěn'tho, која се користела на секакви церемонии и фестивали.
Нојшо
Нојшо (Neuschoo) — општина во округот Витмунд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се граничи (од запад надесно) со општините Вестерхолт, Утарп, Швајндорф и Охтерзум (сите во општинската заедница Холтрим), општината Морвег (општинска заедница Езенс), општината Бломберг (исто така во општинската заедница Холтрим), а на југ со градските делови Дитриксфелд и Таненхаузен од градот Аурих.
Халха
Халха (класичен монголски: qalq-a, стандраден монголски: Халх) е подгрупа на Монголците. Тие го сочинуваат мнозинството од населението на Монголија. Стандардниот монголски јазик е заснован на овој дијалект.
Географското плато во центарот на Монголија денес е наречен „Среден Халха“ и ги вклучува провинциите Тов, Архангај и Омногови.
Историја
Првите записи за халха народот се уште од раниот 16 век. Се тврди дека името го дибиле од реката Халха што се наоѓа во Источна Монголија, бидејќи таму народот живеел.
Кристина Агилера
Кристина Марија Агилера (родена 18 декември, 1980) е американска музичарка и глумица. Агилера за првпат се појавила на националната телевизија во 1990 како натпреварувачка на програмата Потрага по Ѕвезда, а потоа настапувала на телевизиските серии на каналот на Дизни, Мики Маус Клубот од 1993–1994. Таа потпишала договор со RCA Records откако ја снимила песната „Reflection“, која подоцна станала тема за анимираниот филм Мулан (1998).
Во 1999, Агилера станала позната по својот прв албум наречен Christina Aguilera, кој имал голем комерцијален успех и од него се одвоиле три број-еден синглови на табелата Билборд Хот 100 — „Genie in a Bottle“, „What a Girl Wants“ и „Come On Over Baby (All I Want Is You)“. Нејзиниот прв латино-поп албум, Mi Reflejo (2000), Божиќниот трет студиски албум, My Kind of Christmas (2000) и други соработки кои следеле веднаш по албумите ѝ донеле светски успех на Агилера, иако таа не била задоволна со својата музика и со својата слика. Откако се одделила од својот менаџмент, Агилера ја презема креативната контрола на нејзиниот четврт студиски албум, Stripped (2002). Вториот сингл на албумот, „Beautiful“, бил комерцијален успех и помогнал во продажбата на албумор и покрај контроверзиите за сликата на Агилера. По Stripped Агилера го издала соул, џез и блуз албумот, Back to Basics (2006), кој добил позитивни оценки од критичарите. Четири години подоцна Агилера го издала својот шести албум, Bionic (2010), кој содржел R&B, електропоп и синтпоп музика и добил различни критики, а исто така имал и мала продажба.
Покрај тоа што е позната по своите гласовни способности, музичките видеа и сликата, музички таа вклучува теми кои се занимаваат со јавна контрола, нејзиното детство и женско зајакнување во нејзината музика. Покрај работата со музиката таа исто така се посветила и на добродарителството за сиромашните, човековите права и светската работа со амбасадорот на Обединетите Нации за Светската Програма за Храна. Агилера за првпат се појавила во филм и тоа на музиклот Бурлеска (2010), кој ѝ донел номинација за Златен глобус во категоријата најдобра оригинална песна. Делата на Агилера постигнале големи успеси вклучувајќи ѕвезда на Холивудскиот тепих на славните четири Греми Награди и една Латинска Греми Награда, а исто така и осумнаесет номинации. Магазинот Роулинг Стоун ја ранкирал на педесет и осмото место на неговиот список за 100 најдобри пејачи на сите времиња, како најмладата артистка со помалку од триесет години. Агилера била ранкирана на 20-то место на артисти на декадата меѓу 2000 и 2009 од Билборд а исто така таа е и втората најпродавана пејачка од 2000-те веднаш по Мадона. Има продадено повеќе од 50 милиони албуми со што станала најдобро продаван музички артист на сите времиња.
1980–1998: Ран живот и почетоци на кариерата
Кристина Агилера е родена во Стејтон Ајленд, New York од мајка Shelly Loraine Fidler која била наставничка по Шпански јазик и татко Fausto Wagner Xavier Aguilera кој работел како наредник во Американската армија. Кристина живеела со нејзините родители сè до седум годишна возраст, кога се разведуваат нејзините родители и таа се сели во Wexford, Pennsylvania каде живее со нејзината мајка и помлада сестра бегајки од нејзиниот татко кој ја малтретирал физички и психички. Тоа малтретирање таа го опишува во песните "I'm OK" во Stripped, и "Oh Mother" in Back to Basics. Како дете локално била позната како малото дете со “големиот глас” пеејќи на локални маалски натпревари и талент шоу-а. На 15 март 1990 таа се појавува во Star Search пеејќи Etta James' "A Sunday Kind of Love". Подоцна по елиминацијата од Star Search се брати дома и се појави на KDKA-TV пеејќи ја истата песна и многу луѓе се секаваат на 10 годишното девојче што звучи како 20 годишно. На 14 годишна возраст таа ја сними свијата прва песна "All I Wanna Do" дует со Јапонската пејачка Keizo Nakanishi која беше голем хит во USA. Нејзината кариера се дели на повеќе периоди.
Музичкиот почеток (1997-2001)
Во 1998 таа беше избрана за пеење на песната "Reflection" за Дизниевиот филм Мулан. За времето на снамањето на таа песна таа стапи во контакт со дискографската кука RCA Records и со таа песна беше номинирана за наградата “Златен Глобус” за “Најдобра Оригинална Песна”. Под водство на Steve Kurtz таа го издаде деби албумот “Cristina Aguilera” на 24 август 1999 и се најде на Американската и Канадската топ листа и албумот се продаде во осум милиони копии (дванаесет милиони на светско ниво). Албумот исто беше рангиран мегу првите 100 најдобри албуми на сите времиња. Сингловите "Genie in a Bottle", "What a Girl Wants" и "Come on Over Baby (All I Want Is You)" ги достигнаа врвовите на светските топ списоци во 1999 и 2000. Кристина ја доби наградата за “Најдобар деби изведувач” на “Греми Наградите (2000)”
Периодот 2002-2003
На 29 октомври 2002 по долга пауза Кристина го објави својот втор албум Stripped во повеќе од 330.000 копии. Во овој албум Кристина ги немаше вообичаените придружни стилови како, gospel, soul, balladry, pop rock, hip-hop и jazz. Албумот беше одлично примен од публиката.Со стилот Кристина направи многубројни промени од начинот на облекување, пирсови, тетоважи и многубројни други промени што ја направија Кристина секс симбол. Големите хитови од овој албум како "Fighter", "Can't Hold Us Down", ги достигнаа врвовите на светските топ листи. Таа исто почнува да се занимава со пишување на текстови (синглот на Кели Кларксон "Miss Independent").
Периодот 2004-2005
Подоцна Кристина се решава за менување на стилот во позрел од албумот Stripped. Таа го смени изгледот со бојадисување на својата коса како Блондинка и преземајки го игледот на Мерлин Монро, нејзините обожаватели беа шокирани и мислеа дека таа е една од пеачките како (Dita Von Teese, Gwen Stefani, the Puppini Sisters) којшто сакаа да го вратат гламурот на Холивуд од 1920 година. Во летото 2004 Кристина ги објави своите два нови синглови "Car Wash" и "Tilt Ya Head Back". Таа исто соработуваше и со Џез артистот Herbie Hancock во август 2005-та и беше објавена "A Song for You". Потоа таа прави хуманитарни проекти како “Nelson Mandela Children's Fund at the Coca-Cola Dome”
Периодот 2006-2007
Во март 2006 Кристина потпишува договор со мобилниот оператор Orange за промоција на новиот Sony Ericsson-Walkman телефон. Работеше и на реклами за PEPSI. Таа позираше гола во Мерлин Монро стил за списанието GQ Magazine. Таа го објавува својот трет албум во август 2006 наречен “Back to Basics” заедно со хитот "Ain't No Other Man" кој достигна голем успех и беше во врвот на светските топ листи. На 49-те Греми награди таа повторно ја добива наградата за “Најдобар Женски Поп Изведувач” со песната "Ain't No Other Man". Во јануари 2007 таа беше прогласена за 19-та најбогата жена на светот со богатство од околу 60 милиони долари.
Во иднината 2007-2009
Г. Џони Грант објавува дека во 2008 година Кристина Агилера ќе добие ѕвезда на познатиот Hollywood Walk of Fame. Во јуни 2007 таа објави дека собира инспирација за следен албум за кој вели дека ќе биде “Краток ама Сладок” тотално различен од претходниот “Back to Basics” и при тоа не изјавувајки каков ќе биде стилот на албумот.Таа исто така најавува дека ќе сними песна со некогашниот нејзин соперник Еминем.
Глума
Покрај тоа што беше дел од кастингот за филмот “The New Mickey Mouse Club” Кристина се појавува во многу други телевизиски шоу-а и како гостин во најразлични телевизиски серии.Таа исто така се има појавена во познатата серија “Beverly Hills 90210” и како водител на шоуто “Saturday Night Live ” во 2004 година.Таа исто така се појавува во една епизода на мега популарната ТВ Серија “Сексот и Градот” и многу често се има појавувано на ТВ екраните во некоја опасна улога во стилот на Анџелина Џоли.Таа отпеа еден мал дел во цртанот “Shark Tale”, исто така има снимено неколку саунд-траки за филмовите: Mulan, What Women Want, и музиклот Moulin Rouge.
Приватен живот
Во 2000 Кристина беше во врска со Carson Daly.Нивната врска беше предмет на многу дискусија по објавувањето на песната на Еминем "The Real Slim Shady". Потоа таа беше во врска со танчер по име “Jorge Santos“ и нивната врска траеше околу 2 години (заврши септември 2001). На почетокот на 2002 година таа почна врска со Jordan Bratman кој беше музички маркетинг агент. Нивната свршувачка беше објавена во февруари 2005 година, и тие направија свадба на 19 ноември 2005 година во “Napa Valley“. Двојката својата годишнина ја прослави во Даблин-Р.Ирска. Наскоро потоа беше објавено дека Кристина е трудна и очекува бебе.
Конвектор
fafafaf
Ceres (mythology)
Долна Равна
Долна Равна — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Журче
Журче — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.
Потекло на името
Името на селото се верува дека потекнува од личното име Журо или Журан, некој овчар доселен тука. Можно е и да е изведено од личното име Добрижил, што во превод означува „добро да живее“ или „да живее вечно“. Се верува дека ова лично име било името на првиот жител, кој тука се доселил со своето семејство.
Бидејќи селото било основано во подрачје со диви коприви, една теорија за името е дека потекнува од билката жур.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во областа Железник, во североисточниот дел на територијата на Општина Демир Хисар, чиј атар нашироко се допира со подрачјето на Општина Крушево. Селото е ридско, на надморска височина од 700 метри.
Атарот на селото Журче се граничи со 11 села и тоа: Сладуево, Граиште и Бараково на југ, Единаковци, Света, Пресил и Бирино (двете последни се крушевски села) на исток, Острилци (крушевско село) и Ракитница на север, Ново Село и Прибилци на запад. Селото е оддалечено 10 километри од градот Демир Хисар, а од најблискиот поголем град, Битола, е оддалечено 40 километри на север. Селото се наоѓа во непосредна близина на регионалниот пат Демир Хисар-Крушево.
Куќите во селото се оддалечени една од друга и се одликуваат со простран двор, на чии рабови се наоѓаат разни помошни простории. Секоја куќа поседува свој бунар.
Историја
Создавањето на селото е околу 1200 година, кога ова место било обраснато со диви коприви.
Селото е споменато во Душановата грамота за манастирот Трескавец кај Прилеп од 1334/35 година, каде е запишано како Жоурче.
Берберска овца
Берберска овца — вид од потсемејството кози (Caprinae), автохтон на карпестите планини во северна Африка. Има шест подвидови. Иако е редок на домашна територија, доведен во јужна Европа, Северна Америка и на други места. Позната е и како аудед, вадан, аруј и арујс.
Во Македонија, примероци од ова животно можат да се видат во Зоолошката градина во Скопје.
Журче
Историја
Журче се смета за стара населба, која е спомената во 1468 година во пописниот турски дефтер. Во селото имало 55 христијански семејства, од кои 3 неженети и 16 вдовици, со вкупно 342 жители. Годишно плаќале по 5.224 акчиња данок. Во 1568 година имало 151 жител.
Берберска овца
Опис
Овој вид овци е висок и тежи. По боја се песокливо-кафени (сè потемни како што стареат), оздола малку посветли и со потемна линија на грбот. Горните и надворешните делови од нозете имаат рамномерна црвеникаво-кафеава или сивкасто-кафеава боја. На вратот имаат лелеаво руно (кое досега до градите кај мажјаците) и ретка грива. Роговите им се триаголни во пресек, се извиваат нанадвор, наназад, а потоа навнатре, и достигаат должина од. На допир се мазни, со мали набори при основата што се јавуваат со старост.
Журче
Историја
Журче е заведено и во Слепченскиот кодик од век.
Во отоманските документи, селото се споменува во 1636 година (помеѓу 15 јули и 3 септември) во еден спор за заем. Во документот е запишано дека поп Стојко од село Журче позајмил од вакафот на Махмуд-ага 1.000 акчиња со лихва од 150 акчиња. Бидејќи лихвата не ја платил, тој е уапсен.
Берберска овца
Доведени населенија
Како доведен вид, берберската овца е застапена во југоисточна Шпанија, the југозпадни САД, островот Нихау (Хаваи), Мексико, и некои делови од Африка.
Журче
Историја
Во век, Журче било село во Битолската каза, нахија Демир Хисар, на Отоманското Царство.
Берберска овца
Доведени населенија
Во 1970 г. се доведени единки во југоисточна Шпанија и денес берберската овца е честа на ограничено подрачје во тој дел од земјата и во регионалниот парк Сиера Еспуња, каде е ловен вид. Поради својата прилагодливост, овој вид е во подем и почнува да се среќава во покраините Аликанте, Алмерија, Гранада и Мурсија, каде им сопернички на автохтоните копитари на Пиринејскиот Полуостров. Видот е доведен и на островот Ла Палма (Канарските Острови) и денес е раширен низ северниот и средишниот дел од островот, каде претставува сериозна закана за ендемските растенија.
Журче
Стопанство
Атарот зафаќа простор од. На него преовладуваат шумите на површина од 1.693,7 хектари, на пасиштата отпаѓаат 129,6 хектари, а на обработливото земјиште 291,5 хектари.
Берберска овца
Таксономија
Овој вид (A. lervia) е единствениот од родот Ammotragus. Меѓутоа, некои автори го ставаат овој род во родот на козите (Capra), заедно со овците (Ovis).
Журче
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделско-шумарска функција.
Берберска овца
Таксономија
Подвидовите на берберската овца се алопатрички во разни делови на северна Африка:
Журче
Стопанство
Во отоманскиот период, мештаните се занимавале со сточарство, особено одгледување на овци и кози. Исто така, голем број од машкото население одел на печалба низ Балканот.
Берберска овца
Живеалишта
Берберските овци живеат во степски планински подрачја каде пасат и брстат треви, грмушки и лишаи. Потребата за вода можат наполно да ја задоволат преку храната, но ако ако наидат на течна вода, ја пијат и се валкаат во неа. Активни се рано наутро и на квечерина, а жегата ја минуваат во одмор. Со нозете се многу спретни и можат да скокнат од место дури 2 м во висина. Кога ќе забележат опасност, веднаш бегаат по нагорнините и скокаат напред-назад за да го збунат непријателот.
Журче
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Журче имало 350 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Журче имало 400 жители.
Берберска овца
Живеалишта
Имаат преселничко поведение и постојано минуваат по разни планински венци. Главни природни грабливци во северна Африка им се берберскиот леопард, берберскиот лав (истребен) и каракалот, но денес опстанокот им го загрозува само човекот.
Журче
Население
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 255 жители, од кои 254 Македонци и 1 Влав.
Денес, Журче бележи намалување и според неофицијални податоци има 150 жители, чиј број во текот на летото привремено се зголемува.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 150 жители, од кои 145 Македонци, 2 останати и 3 лица без податоци.
Родови
Журче е македонско село.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Демир Хисар, на која ѝ била додадена поранешната Општина Сопотница по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на некогашната Општина Демир Хисар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Демир Хисар.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0626 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 189 гласачи.
Војводство Шлезвиг
Војводство Шлезвиг (Hertugdømmet Slesvig; Herzogtum Schleswig; долногермански: Sleswig; севернофризиски: Slaswik) — кнежевство во јужниот дел на полуостровот Јитланд зафаќајќи ја областа 60 километри северно и 70 километри јужно од денешната граница помеѓу Германија и Данска; територијата била поделена помеѓу двете земји од 1920 година, со Северен Шлезвиг во Данска и Јужен Шлезвиг во Германија.
Традиционалното значење на областа се наоѓа во размената на добра помеѓу Северното и Балтичкото Море, поврзувајќи ги трговските патишта низ Русија со трговските патишта долж Рајна и атлантскиот брег (поврзано Килски Канал).
Рана историја
Во римските извори пишува дека племето Јути живеело северно од реката Ајдер, а племето Англи јужно од нејзе, кои биле соседи на Сасите. Кон раниот среден век, населението на Шлезвиг се состоело од Данци на север од Даневирке и Шлај и на полуостровот Шванзен, Фризи на западниот брег под денешната граница и на островот и Саси (или Долногерманци) во крајниот југ. Во текот на век, населението на Шванзен започнало да зборува германски, но етничките граници останале непроменети до околу 1800 година со исклучок на населението во градовите, во кои се зголемувало германското влијание од  век.
Во текот на раната Викиншка ера, Хаитхабу — најголемиот трговски центар во Скандинавија — се наоѓал во оваа областа, која исто така била место на внатрешните утврдувања познати како Даневирке. Нивната изградба и нивното проширување во 737 година биле претставени како знак за појавување на обединета данска држава. Во мај 1931 година, научници од Националниот музеј на Данска објави дека пронашле осумнаесет викиншки гробови со остатоци на осумнаесет лица во нив. Откривањето дошло во текот на ископувања во Шлезвиг. Скелетите покажале дека луѓето биле поголеми отколку оние во век. Секој од гробовите бил ископан во насока од исток кон запад. Истражувачите претпоставиле дека телата првично биле закопани во дрвени ковчези, но дека останале само железните клинови. Кон крајот на раниот среден век, Шлезвиг бил дел од историските дански земји, откако Данска обединила голем број феуди во периодот на и на  век (врвот на викиншката ера).
Јужната граница на Данска во областа на реката Ајдер и Даневирке биле извор на постојани борби. Договорот од Хајлиген бил потпишан во 811 година помеѓу данскиот крал Хеминг и Карло Велики, со кој границата била воспоставена на Ајдер. Во текот на век се воделе неколку војни помеѓу Источна Франкија и Данска. Во 1027 година, Конрад II и Кнут Велики повторно ја поставиле заедничката граница на Ајдер.
Во 1115 година, кралот Нилс му доделил титула на неговиот внук Кнут Лавард — син на неговиот претходник Ерик I — гроф од Шлезвиг, титула користена за кратко време пред самиот повторно да се условува како војвода.
Почеток на новото доба
Во 1230-тите, Јужен Јитланд (Војводство Шлезвиг) било доделено како апанажа на Абел Валдемарсен, правнук на Кнут, помлад син на Валдемар II од Данска. Абел, држејќи ги данскиот престол и самиот краток период, го оставил војводството на неговиот син и неговите наследници, кој тежнеел кон престолот на Данска во текот на следниот век, па така данските кралеви биле во поврзаност со нивните братучеди, војводите од Шлезвиг. Феудите и поморските сојузи ја донеле династијата на Абел во блиска врска со германското Војводство Холштајн од. Холштајн бил подреден феуд на Светото Римско Царство, додека Шлезвиг останал дански феуд. Овие двојни поделби биле главната точка на расправии во проблемот помеѓу германските држави и Данска во век, кога идеите за национализам и национална држава имале поддршка. Титулата војвода на Шлезвиг во 1460 година била наследена од кралот на Норвешка, кој истовремено исто така бил избран за крал на Данска. Ова направило проблем — крал да поседува војводска титула, кој тој како крал бил основач и негов надреден. Титулата и проблемот опстоиле бидејќи војводството било заеднички владеено од неговите синови. Во периодот 1544 година и 1713/20, владеењето на војводството станало заедничко на кралската Олденбуршка династија и новата династија на Холштајн-Готорп. Постои и трет дел во заедничкото управување, краткотрајната династија на Хадеслев, која исчезнала во 1580 година со смрртта на Јохан Постариот.
По реформацијата, кога латинскиот јазик бил заменет со народните јазици за време на богослужбите, Шлезвишката епископија била поделан и била создадена автономното архиерејство во Хадерслев. На западниот брег, данската епископија Рибе се протегала на околу 5 километри северно од денешната граница. Ова создало нова културна линија на поделби во војводството, бидејќи германскиот јазик бил користен во црковните служби и наставата во епископијата Шлезвиг, а данскиот јазик бил користен во епископијата Рибе и архиерејството Хадерслев. Оваа линија е зачувана и со денешната граница.
Во век низа на војни помеѓу Данска и Шведска — која Данска ја загубила — потполно ја уништиле областа во стопански поглед. Меѓутоа, благородништвото одговорило со нов земјоделски систем, кој го вратил развојот. Во периодот 1600-1800 година, областа доживеала раст на маноријализмот и многу се произведувало жито. Дворците биле големи поседи, кои биле обратувани од страна на крепосните селани. Тие биле насочени во висококвалитетни млечни производи. Феудалното владеење со техничкото осовремување и разликата помеѓу аргатлукот и платената работа често била нејасна. Феудалниот систем бил постепено укинуван кон крајот на век, започнувајќи со кралските поседи во 1765 година, а подоцна и на поседите на благородништвото. Во 1805 година било укинато крепосното селанство и се спровеле реформи за право на посед на земјата, со што сега поранешните крепосни селани можеле да поседуваат свои фарми.
век и раст на национализмот
Од околу 1800 година до 1840 година, данските говорници на полуостровот Ангелн помеѓу Шлезвиг и Фленсбург започнале да се префрлаат на долногермански и во истиот период, многу Северни Фризи исто така се префрлиле на долногермански. Оваа јазична промена создала нова „де факто“ линија на поделба помеѓу германските и данските говорници северно од Тендер и јужно од Фленсбург. Од околу 1830 година, големи делови на населението започнало да се идентификува како Германци или Данци и да се вклучува политички. Во Данска, Националната либерална партија го користела прашањето на Шлезвиг како дел од нивната агитација и барала војводството да биде вклучено во данското кралство под слоганот „Данска до Ајдер“. Ова предизвикало конфликт помеѓу Данска и германските држави за Шлезвиг и Холштајн, кој довел до создавање на прашањето на Шлезвиг-Холштајн во век. Кога националните либерали дошле на власт во Данска, во 1848 година, тоа предизвикало востание на етничките Германци кои ги поддржувале врските на Шлезвиг со Холштајн. Ова довело до Првата шлезвишка војна. Данска победила и пруските трупи требало да се повлечат од Шлезвиг и Холштајн по Лондонскиот протокол од 1852 година.
Данска повторно се обидела да го припои Шлезвиг преку донесување на нов устав (т.н. Ноемвриски устав) за Данска и Шлезвиг во 1863 година, но Германскиот Сојуз, предводен од Прусија и Австрија, ги поразиле Данците во Втората шлезвишка војна следната година. Потоа, Прусија и Австрија ја презеле администрацијата на Шлезвиг и Холштајн соодветно. Меѓутоа, тензиите помеѓу двете сили кулминирале во Австриско-пруската војна во 1866 година. Со Прашкиот мир, победоносните Пруси ги припоиле Шлезвиг и Холштајн, создавајќи ја нивната Покраина Шлезвиг-Холштајн. Конечните граници помеѓу Прусија и Данска биле договорени со договор од 1907 година.
Ново време
По Втората светска војна, значаен дел на германското население во Јужен Шлезвиг ја променило нивната националност и се изјаснувале како Данци. Оваа промена била предизвикана од голем број на причини, најмногу од германскиот пораз и големиот број бегалци од источна Германија, чија култура и изглед се разликувале од локалните Германци, кои главно биле потомци на данските семејства кои ја променила нивната националност во век. Промената создала привремено данско мнозинство во областа и потреба за нов референдум од данското население во Јужен Шлезвиг и некои дански политичари, вклучувајќи го и премиерот Кнуд Кристенсен. Но, мнозинството на данскиот парламент ја одбило поддршката за референдум во Јужен Шлезвиг, стравувајќи дека „новите Данци“ не биле искрени во нивната промена на националноста. Ова се покажала како вистина и од 1948 година, данското население повторно започнало да се намалува. Сепак, на почетокот на 1950-тите години се стабилизирало на ниво на четири пати повисоко од бројката пред војната.
Во декларацијата Копенхаген-Бон од 1955 година, Германија и Данска ветиле да ги поддржат правата на секое малцинство на двете страни. Денес, обата дела соработуваат како европски регион и покрај националната граница, која го раздвојува поранешното војводство. Бидејќи и Данска и ГЕрманија се дел од Шенгенската зона, не постојат контроли на границата.
Име и проблем со името
Во век се појавил проблем со името во врска со употребата на Шлезвиг (Schleswig) или Слесвиг (Slesvig) и Јужен Јитланд (Sønderjylland). Првично, војводството било наречено Јужен Јитланд, но кон крајот на век, името на градот Слесвиг (сега Шлезвиг) започнало да се користи на целата територија. Терминот Јужен Јитланд бил многу малку користен помеѓу век и  век, а во овој период името Шлезвиг немало особено политички врски. Но, околу 1830 година, некои Данци започнале да го воведуваат архаичниот термин Јужен Јитланд за да се нагласи историјата на областа пред нејзината поврзаност со Холштајн и врската со остатокот на Јитланд. Неговата обнова и проширена употреба во век потоа добила јасна данска националистичка врска за контрола на територијата и отфрлување на германските барања. „Картата на Олсен“, издадена од данскиот картограф Олсен во 1830-тите која го користела овој термин, предизвикала бура протести од германските жители на војводството. Иако многу дански националисти, како национал-либералниот идеолог и агитатант Орла Леман, го користеле името Шлезвиг, тоа започнало да добива јасен германски националистички карактер во средината на век — особено кога бил вклучен во збирниот термин Шлезвиг-Холштајн. Средиштен дел на германското националистичко тврдење било дека Шлезвиг и Холштајн се еден единствен нераздвоив ентитет. Откако Холштајн станал официјално дел од Германскиот Сојуз — етнички целосно германски, без данско население — употребата на тоа име претполагало дека обете покраини треба да припаѓаат на Германија и дека нивната врска со Данска треба да ослаби.
По германското освојување во 1864 година, терминот Јужен Јитланд преовладувал помеѓу данското население, иако повеќето Данци немале проблем со употребата на Шлезвиг (етимолошки е со данско потекло) и многу од нив го користеле самите во нивната данска верзија Слесвиг. Пример за тоа е основањето на „Северношлезвишкиот земјоделски сојуз“ (De Nordslesvigske Landboforeninger). Во 1866 година, Шлезвиг и Холштајн биле припоени кон пруската Покраина Шлезвиг-Холштајн.
Елен Санделин
Елен Елизабет Санделин (19 јули 1862 - 7 август 1907) — шведска лекарка.
Животопис
Таа била ќерка на лекарот Карл Хенрик Санделин (1824–1871) и Беда Колет.
Санделин дипломирала на женското училиште Валинска во Стокхолм во 1881 година. (Валинска било едно од првите пет училишта во Шведска каде што девојките можеле да добијат формално академско образование, и тоа било првото училиште што го нудело приемниот испит (наречен Studentexamen) на жени за универзитетски прием. ) Санделин продолжила да предава во женско училиште во Карлстад, Шведска, а потоа учела на Универзитетот во Кристијанија, подоцна преименуван во Универзитет во Осло, Норвешка.
Во 1885 година, Санделин ги започнала своите медицински студии во Упсала, Шведска. Таму, таа дипломирала медицина во 1891 година и во 1897 година ја добила својата медицинска лиценца на Каролинскиот институтот во Стокхолм.
NGC 5369
NGC 5369 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 5 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5369 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5369 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 56 м 37,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 28' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 114°.
Други поделби
Проучување на NGC 5369 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49583. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 241; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4974. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1616.
Ќурсе Махала
Ќурсе Махала — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2010 - слалом за мажи
Натпреварите во слалом во алпско скијање во женска конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 27 февруари на патеката во Вислер.
Со почеток во 10:00 по месно време (UTC-8) се одржа првата трка, а со почеток во 13:45 втората.
Во конкуренција на 102 натпреварувачки од 56 земји, златниот медал го освои Џулијано Рацоли од Италија.
IC 1924
IC 1924 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1924 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 48 м 27,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 2' 13".
Други поделби
Проучување на IC 1924 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Ана Стексен
Ана Магдалена Стексен ( - ) — шведски научник, лекар и патолог. Таа била првата жена доктор на медицина во Шведска.