cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Елсворт (поларна станица)
Историја
На 6 јануари 1962 година, капетанот на фрегата Хермес Квијада од Аргентинската поморска авијација, кој водел лет со два авиони Даглас Ц-47, застанал во Елсвортовата база пред да продолжи кон Јужниот Пол. Тој станал пилот на првиот авион што полетал од Америка, а потоа слетал на Јужниот Пол.
Опстојувањето на станицата била доведена во прашање кога структурните проблеми предизвикани од нестабилниот мраз довеле до потонување на половина основа во поголемиот дел од пролетта. За да се заштити персоналот и опремата, Елсвортовата база била затворена и целиот нејзин персонал и опрема биле евакуирани на 30 декември 1962 година, за време на летната кампања на Антарктикот 1962–63 година. Се продолжило со периодични проверски од аргентинските тимови за истражување: на крајот била покриена со снег и мраз. Секторот на Филхнеровиот Гребен, каде што се наоѓала бил отцепен како џиновска санта мраз, а потоа одвеан во Јужниот Океан, каде што остатоците од базата се изгубени во морето.
Опис
Првичните објекти на Елсвортовата станица можеле да сместат над 40 луѓе.
NGC 3490
NGC 3490 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Елсворт (поларна станица)
Научни активности
За време на неговите оперативни денови, биле извршени голем број експерименти и набљудувања во Елсвортовата станица, вклучувајќи набљудувања на јоносферската риометрија ; биологија ; човечка физиологија; и метеорологија на површината и висока атмосфера, вклучувајќи мерења на зрачење и јаглерод диоксид.
NGC 3490
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3490 се споменува и како MCG 2-28-36, CGCG 66-80, NPM1G +09.0236.
Елсворт (поларна станица)
Научни активности
Исто така, имало активно истражување во врска со глациологијата на Филхнеровиот Леден Гребен, кој бил истражен од неколку експедиции изведени од станицата. Некои од овие патроли стигнале до Западната пукнатина на огромната бариера, завршувајќи ја триангулацијата Елсворт-Белграно.
NGC 3490
Откривање
Објектот е откриен на 1880 година од страна на Ендрју Ејнсли Комон, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 36 см.
Елсворт (поларна станица)
Клима
Подрачјето е премин на атмосферски фронтови насочени кон север: иако не врне, тие произведуваат силни ветрови кои надминуваат 200 км/час кои радикално ја намалуваат привидната температура.
NGC 3490
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3490 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33128. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 191; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 847. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
NGC 1554
NGC 1554 — двојна ѕвезда во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1554 се споменува и како LBN 817, CED 32A.
Откривање
Објектот е откриен на 14 март 1868 година од страна на Ото Вилхелм фон Струве, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1554 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 21 м 43,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 19° 31' 16".
Други поделби
Проучување на NGC 1554 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 133; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1272. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1501.
ПУ „Јоаким Крчовски“ - Добровница
Основно училиште „Јоаким Крчовски“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Јоаким Крчовски“ - Добровница; скратено: ПООУ „Јоаким Крчовски“) — подрачно основно училиште во селото Добровница, составен дел на истоименото училиште од градот Крива Паланка.
Училиштето е именувано по првиот македонски просветител Јоаким Крчовски.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Самуил Цариградски
Самуил Цариградски — вселенски патријарх во два наврати во периодите од од 1763 до 1768 година и од 1773 до 1774 година.
Се образувал во Големото училиште. Во младоста бил ѓакон а подоцна архиѓакон на Вселенскиот патријарх Пајсиј II. Во 1731 година бил избран за митрополит на Дурсу и на 24 мај 1763 година вил избран за Вселенски патријарх иако бил во подоцнежна возраст за таа позиција.
За време на начелствувањето тој се обидел да ги среди финансиите на патријаршијата: намалувајќи ги трошоците, го намалил собирањето на наемнина на петпати годишно и ја укинал старата навика да се исплаќаат монасите и свештенството во намирници (животни, јајца, итн.). Го подобрил образованието и писменоста во патријаршијата. Во 1767 година ја укинал автокефалијата на архиепископот Печки и Охридски (чија јурисдикција била над големи области во Македонија, Епир, Тесалија, Албанија и Србија ) и ја ставил под власта на Цариградската патријаршија.
Црква Свети Марко (Каиро)
Црквата Свети Марко  (арапски : الكاتدرائية المرقسية بالأزبكيه ) е црква која се наоѓа во Каиро, Египет и била седиште на папата на Коптската православна црква во периодот од 1800 до 1971 година.
Самуил Цариградски
Радикалните дејства предизвикале реакции,поради кои бил приморан да се повлече на 5 ноември 1768 година. Бил протеран во манастир на Света Гора и во 1770 година успеал да ја измоли турската власт да му дозволи во својот роден град во Тарабија. По повлекувањето на патријархот Теодосиј II, соборот повторно го избрал Самуил за патријарх, против негова волја на 17 ноември 1773 година.
Втгорото начелствување траело една година. Во тој период се обидел да го разреши прашањето поврзано со „коливата“ спроведувајќи посилни мерки за разлика од неговиот претходник. На 24 декември 1774 повторно бил протеран на Света Гора а подоцна во Халки, wкаде починал на 10 мај 1775 година. Погребан е во црквата Св. Никола во Халки. Постојат гласини дека негова љубовница била Роксандра Караџа.
Полина Гелман
Полина Владимировна Гелман (Поли́на Влади́мировна Ге́льман, Поли́на Володи́мирівна Ге́льман; — ) — наградуван советски војник, што го добива признанието Херој на Советскиот Сојуз за нејзините заслуги во познатата единица Ноќни вештерки за време на Втората светска војна.
Ран живот
Родена е во работничко еврејско семејство од украинскиот град Бердичив во 1919 година, а по смртта на нејзиниот татко живее во Гомељ, Белорусија со нејзината мајка. Во 1938 година завршува десет одделенија и учи средно училиште пред да се запише на Московскиот Државен универзитет, каде студира сѐ до 1941 година.
Втора светска војна
Гелман волонтира во октомври 1941 година во новоформираната воздухопловна група бр. 122, која е составена од три женски воздухопловни полкови на Советските воздухопловни сили, основани од страна на Марина Раскова, по неколкуте одбивања односно дисквалификации поради нејзината висина. Станува навигатор во 1942 по обуката на военото воздухопловно училиште Енгелс и се придружува кон женскиот 588. Ноќен бомбашки полк, кој подоцна станува гарда под името 46. Таманска гарда на Ноќен бомбашки воздухопловен полк. Гелман извршува 860 мисии и се здобива со чинот потполковник пред капитулацијата на Нацистичка Германија. Прогласена е за Херој на Советскиот Сојуз од страна на Президиумот на Врховниот Совет на Советскиот Сојуз во 1946 година.
Повоени активности
Бидејќи ја продолжува нејзината кариера како професионален воен офицер, испратена е на обука за воен преведувач, дипломирајќи на воениот институт за странски јазици во 1951 година.
Гелман живее во Москва по нејзиното пензионирање од активната служба како мајор во 1957 година. Работи во Институтот за општествени науки и предава политичка економија како факултетски инструктор до нејзиното пензионирање во 1990 година. Се здобива со чинот потполковник во резервната војска. Како член на Комунистичката Партија на Советскиот Сојуз од 1942 година, испратена е како советник и преведувач во Куба.
Мемоарите на Гелман од нејзините години поминати како пилот се објавени во Москва во 1982 година. Умира на 25 ноември 2005 во Москва, каде што е закопана на Новодевичиските гробишта.
1008 Ла Пас
1008 Ла Пас — астероид, откриен од астрономот Макс Волф на 31 октомври 1923 година. Привремената ознака била 1923 PD, за подоцна да биде наречен Ла Пас, главниот град на Боливија.
Гренландска фока
Гренландска фока (Pagophilus groenlandicus) Еден од најраспространетите видови фоки во крајните северни области се раѓа со бело крзно кое на младенчињата им служи за камуфлирање во мразот. Возрасните фоки имаат сребресто-сива боја и се прошарани со темни дамки што со текот на времето стануваат се повидливи. Гренландската фока се храни главно со риби и ракови. Живее на јужниот раб на арктичката ледена покривка, каде и лежи додека се митари. На почетокот на пролетта возрасните женки раѓаат по едно младенче, кое го дојат само 12 денови. Тогаш младенчињата го менуваат своето бело крзно и почнуваат да пливаат. Повеќе децении младенчињата на овие фоки се цел на ловците кои ги ловат поради квалитетното крзно. И покрај кампањите на борците за заштита на животните, ловците и натаму годишно убиваат окоолу 250,000 младенчиња на овие фоки. Природни непријатели на овие фоки се ајкулите, поларните мечки и китовите-убијци.
Собења Вас
Собења Вас (словенечки: Sobenja vas) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Амундсенов Брег
Брегот Амундсен (Антарктик)  е брегот на југ од Ледениот полицата Рос што се наоѓа помеѓу Врвот Морис, на источната страна на Ледникот Лив и западната страна на Ледник Скот. Именуван од Нов Зеландски антарктички комитет за имиња на места во 1961 година за капетанот Роалд Амундсен, Норвешки истражувач кој ја водеше својата експедиција во 1910 година–12 на Антарктикот. Поставувајќи база во Фрамхајм на работ на ледениот гребен Рос, тој се санки на југ преку полицата и откри патека до Ледникот Аксел Хајберг долж овој брег за да стигне до поларната плато. Тој беше првиот што стигна до Јужниот Пол, 14 декември 1911 година.
Тој е дел од брегот на Западен Антарктик, во регионот на Земјата Едвард VII, кој се протега помеѓу 84°50' и 85°30' ю.ш. и 150° и 168° з.д., яващ се най-ужната брегова линија на Антарктика с должают около 200 km. Брегот се наоѓа во најјужниот дел од земјата на Едвард VІІ, во основата на полицата на ледникот Рос, бидејќи на исток се граничи со Брега Гулд на земјата на Едвард VІІ, а на северозапад со Брега. Дуфек на земјата на Викторија. Целосно е покриен со густа ледена покривка, над која се штрчат поединечни голи врвови на планината Квин Мод, која е дел од Трансантарктичките планини. Тука се врвовите Алис Годе (3425 m), Руд Годе (3640 m), Дон Педро Кристоферсон 3775 m и други. Од планината до ледникот Рос се спуштаат моќни планински ледници од кои најголеми се: Лив (во западниот дел), Строма, Аксел Хајберг, Девилс, Исак Бауман, Амундсен, Скот (во источниот дел) и други. .
Брегот и ледниците што се спуштаат по него биле откриени во ноември 1911 година. од експедицијата на Роалд Амундсен и неговите придружници за време на нивното патување за освојување на Јужниот пол, до кое стигнуваат на 14 декември 1911 година. Во 1961 г Новозеландскиот комитет за имиња на Антарктикот во чест на својот откривач и прв истражувач, Роалд Амундсен, го доделува името Брајаг Амундсен на овој дел од антарктичкиот бријаг.
Дон Бенито
Дон Бенито — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Црквата Свети Минас
Црквата Свети Минас  (египетски: كنيسه مارمينا بفم الخليج ) е црква која се наоѓа во Каиро, Египет и е во склоп на Коптската православна црква. Била изградена во 6 век.
Училиште за Физичка Култура „Методија Митевски Брицо“ - Скопје
„Методија Митевски Брицо“ — средно училиште во Скопје, Општина Центар.
Силвана без пари
Силвана без пари (Silvana sin lana (или Silvana $in lana)) е американска теленовела напишана од Сандра Веласко за Телемундо. Таа е оригинална приказна од Родриго Бастидас и Елена Муњоз, адаптирана од страна на Сандра Веласко, а како извршен продуцент е Кармен Сесилија Урбанеха. Премиерата ја имаше на 19 јули 2016.
Синопсис
Се опишува животот на Силвана Чивис (Марица Родригес), која откако ќе го изгуби сето свое богатство ќе мора да го замени својот луксузен живот со скромен живот во сиромашна населба. Таму го среќава Мануел (Карлос Понсе), дистрибутер на риби и морски плодови на локалниот пазар. Преку многуте случки испреплетени со комични елементи, нивните животи се менуваат и тие се вљубуваат, покрај сите предрасуди кои постојат во нив за луѓето од „високата“, односно оние од „ниската“ социјална класа.
Александер Седерлунд
Александар Седерлунд (роден на 3 август 1987 во Хаугесунд) — норвешки фудбалер, напaѓач на Розенборг и Норвешката репрезентација.
Цуцул (планина)
Цуцул (дијалектно: Цуцуљ ) или Рамница (Τσουτσουλί, Τσουτσού, понекогаш Βροντερό, Врондеро по новото име на селото Граждано) — планина во Долна Преспа, Егејска Македонија. Практично претставува срт на Сува Гора.
Опис
Во геолошки поглед, Цуцул е сочинет од варовнички карпи. На север-северозапад од Трново има голема пештера. До врвот се стасува од Граждано за околу 2 часа.
157 (број)
157 (сто педесет и седум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 156 а претходник на бројот 158.
Хусеин Хилми-паша
Хусеин Хилми-паша (حسین حلمی پاشا Hüseyin Hilmi Paşa) (1 април 1855 – 1922) — османлиски државник и императорски службеник. Тој двапати бил Голем везир на Османлиското Царство околу периодот на Втората уставна ера. Тој исто така еднаш бил претседател на Турската Полумесечина.
Хусеин Хилми бил еден од најуспешните отомански администратори во експлозивниот Балкан од почетокот на 20 век, станувајќи отоманскиот генерален инспектор на Македонија од 1902 до 1908 година, министер за внатрешни работи од 1908 до 1909 година и амбасадор во Австроунгарија од 1912 до 1918 година. Тој често се смета, заедно со Ахмет Риза-бег и Хасан Фехми-паша, како еден од водечките државници кои го охрабрувале и пропагирале понатамошниот напредок.
Животопис
Хусеин Хилми е роден во 1855 година во Лезбос. Тој бил од грчко потекло, кога негов предок се сменил во ислам. Тој ги завршил основните студии во Лезбос и научил течно француски јазик во рана возраст. Тој започнал како службеник во отоманската државна структура и постепено се искачувал по скалилата на хиерархијата, станувајќи гувернер на Адана во 1897 година и на Јемен во 1902 година. Истата година во 1902 година, тој бил назначен за Генерален инспектор со одговорност на во суштина сите балкански територии на Отоманската империја во тоа време, имено вилаетите на Солун, на Косово и на Битола.
По обновата на османлискиот устав во 1908 година, тој бил назначен за министер за внатрешни работи, а потоа работел како Голем Везир, најпрво помеѓу 14 февруари 1909 и 13 април 1909 година под Абдул Хамид II и потоа, прoдолжувајќи ја функцијата од Ахмет Тевфик-паша еден месец подоцна, помеѓу 5 мај 1909 година и 28 декември 1909 година. Како таков, во неговото прво везирство, тој бил последниот голем везир на Абдул Хамид II. Неговиот прв мандат ненадејно бил прекинат заради Инцидентот на 31 март (кој всушност се случил на 13 април), кога за неколку дена, реакционерните апсолутисти и исламистички фундаменталисти ја презеле контролата врз османлиската влада во Цариград до доаѓањето на војската од Солун, која го потиснала обидот за против-удар.
По неговиот втор мандат како голем везир под Мехмед V, Хусеин Хилми-паша работел како министер за правда наследувајќи го кабинетот на Ахмед Мухтар-паша. Во октомври 1912 година, тој бил испратен во Виена како османлиски амбасадор во Австроунгарија, позиција што ја имал до крајот на Првата светска војна. Поради здравствени проблеми, тој останал во Виена до неговата смрт во 1922 година. Погребан бил во Бешикташ, Цариград.
Црква „Св. Никола“ - Трлис
Свети Никола (Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Βαθυτόπου) — црква во селото Трлис, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е изградена во 1834 г., што е означено на ктиторската плоча уништена кога селото потпаднало под грчка власт. Градбата претставува трикорабна базилика со купола, трем и камбанарија на запад. На запад има женска црква со свој влез. Внатре е зачуван изворниот иконостас со старите икони и резбаните парапети. Иконостасот е богато украсен само во делот на средишниот кораб. Иконите од 1851, 1861 и 1869 г. (Архангел Михаил, Свети Никола, Богородица и др.) се делоа на неврокопскиот иконописец Серги Георгиев. Оние датирани αωιγ (=1813) и αωιδ' (=1814) се донесени од грчките доселеници од Мала Азија и се дело на Кирјаз од Енос (Енез).
Во 2004 г. храмот настрадал во пожар.
Од животот на марионетите
Од животот на марионетите (Aus dem Leben der Marionetten) - германски филм од 1980 година во режија на Ингмар Бергман, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Роберт Ацорн, Кристине Бухегер, Мартин Бенрат, Лола Мител и Рита Русек.
Синопсис
Петер Егерман (го игра Ацорн) ја убива проститутката Катарина (ја игра Русек). Низ изјавите на луѓето кои биле блиски со него полека се открива како дошло до убиството. Две недели прехтодно, тој го посетува психијатарот, професорот Јенсен (го игра Бенрат) и му соопштува дека подолго време си змаислува како ја убива сопругата Катарина (ја игра Бухегер). По разговорот со професорот, Петер открива дека Катарина има љубовна врска со професорот. Неколку дена пред убиството, Петер сака да изврши самоубиство, но нема храброст да го направи тоа. Најпосле, на денот на убиството, тој оди во јавна куќа, но не сака да има секс со проститутката. Тој се обидува да си замине, но сите врати се затворени, па тогаш ја убива проститутката. На крајот од филмот, професорот ја диктира својата изјава во која соопштува дека Петер бил под силно влијание на мајка му (ја игра Мител). Во затворот, Петер одбива да контактира со блиските, а спие со играчката-мече.
Зарич
Зарич (Ψηλή Ράχη, Ипсили Рахи) — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 25 километри источно од градот Драма и на 24 километри југозападно од центарот на општината, Бук. Селото се наоѓа на надморска височина од 349 метри.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство.
Во 1927 година, селото било преименувано во Ипсили Рахи.
Демографија
До 1928 година во селото биле населени 803 бегалци од Турција. Во 1928 година селото броело 803 жители, додека во 1940 година селото броело 1126 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 931 жител, на пописот од 1961 година, во селото живееле 805 жители, во 1971 година имало 507 жители, во 1981 година имало 302 жители, додека во 1991 година имало 262 жители. Денеска, населението на селото е 215 жители според пописот од 2011 година.
Црква „Св. Димитриј“ - Добровница
Свети Димитриј — главна селска и гробјанска црква во селото Добровница, Кривопаланечко.
Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
Местоположба
Црквата се наоѓа во Србиновско Маало, на влезот во средишниот дел на селото Добровница.
Историја
Црквата била подигната во 1930 година на темели на стар храм. Долго време, црквата не била осветена. Се претпоставува дека стариот храм бил урнат од страна на Османлиите во 1689 година.
Терапија за замена на хормони
Терапијата за замена на хормони (HRT) за транссексуалци ја променува рамнотежата на половите хормони во нивните тела. Некои интерсексуалци исто така примаат ваква терапија, без разлика дали почнале во детството за а се потврди полот кој им е назначен или подоцна, ако ова потврдување излезе неточно. Некои мажи можат да ја користат оваа терапија за да се слободат во своето тело како резултат на намаленото количество на тестостерон во телото. Нивната намера е да предизвикаат развој на секундарните сексуални одлики кај посакуваниот пол. Не можат да се вратат промените предизвикани уште од првиот природен пубертет, кои бараат сексуален потфат за обновување и епилација или преку електролиза и/или преку ласерско отстранување на косата. Ова се должи на лесниот начин за производство на секундарни сексуални одлики со андрогени отколку на отстранувањето на трансжените од веќе спроведените одлики.
Формални барања за HRT
Барањата за терапијата замена на хормоните многу варира, најчесто во одредено време каде се бара психолошко советување, па затоа е време да се живее во улога на посакуваниот пол , ако тоа воопшто е можно, со цел да се уверат дека тие можат психолошки да функционираат во таа улога. Овој период понекогаш се нарекува Вистинско животно искуство ( Real Life experience, RLF). Некои индивидуалци избираат самоуправување со нивните лекови (направи сам), најчесто поради тоа што слободните доктори немаат доволно искуство во оваа област, или на прво место, нема слободен доктор. Понекогаш, транс луѓето избираат сами да се снаоѓаат затоа што докторите не сакаат да им препишат хормони без писмо од терапевтот во кое се изјавува дека пациентот ги исполнува критериумите на дијагнозата и прави неформална одлука за транзиција. Голем број од терапевтите бараат најмалку три месеци континуирана психотерапија и/или вистински тест за животот со цел да се напише писмо какво што се бара според Стандардите за Заштита. Во вакви услови, индивидуалецот може сам да управува додека да ги добие овие овластувања, мислејќи дека не треба да чекаат медицински професионалци да бидат убедени за нивната ситуација. Имено, како што многу индивидуалци мора да платат за нивната проценка и заштита, исто така трошокот може да биде невозможен за една ваква терапија.
Проблеми кои се јавуваат за време на пубертетот
Голем број на скелетни промени се појавуваат по појавата на пубертетот во различни временски периоди и време. Понекогаш, во последните тинејџерски години краевите на коските се затворени и зафаќа место должината на коските која трае цел живот. Последователно, целосната висина и должината на рацете, нозете и стапалата не се погодени од терапијата за замена на хормоните. Сепак, детали за промените на формата се менуваат во текот на животот, коските стануваат потешки и подлабоко се наоѓаат под влијание на тестостеронот. Повеќето од овие разлики се опишани во книгата на Дезмон Морис – Manwatching.
Промени
За трансжените, земањето на естроген предизвикува други промени; За мажи- кон – жени, терапијата вклучува антиандрогени за надополнување на астрогените и прогестеронот кои се спомнати погоре. Терапијата за замена на хормони вообичаено, не предизвикува спречување на растење на косата или промена на гласот.
Повратни промени
Психолошките промени се тешки за дефинирање, затоа што терапијата за промена на хормоните, вообичаено, е првата физичка активност која зазема место за време на транзицијата. Затоа, самиот чин за почнувањето на терапијата за замена на хормони има значителен психолошки ефект, кој е тежок за разликување од хормонски предизвиканите промени.
Грамаѓе (Барово)
Грамаѓе-Дабје — храм и некропола од римско време во атарот на селото Барово, Македонија. На околу 1 километар јужно од селото има грамада од градежен камен и многубројна архитектонска пластика. На теренот се среќаваат и делови од мермерни плочи со релјефни претстави на жртвеник, машки и женски бисти, орел и друго. Неколку фрагменти од мермерни статуи биле најдени многу порано.
Особености
На темето од благо возвишение бил подигнат претставителен хероон во вид на храм, на висок подиум со вестибил, цела и хипогеј. Откриени се 15 камени архитектонски елементи од таванско-покривната конструкција, меѓу кои и 4 плочи со плитко вдлабени правоаголни полиња, на кои во релјеф се претставени ара, стилизиран делфин и портрети на жена и маж, веројатно покојницитена кои им бил посветен хероонот. Откриени се и 4 фрагменти од статуи од бел мермер. Храмот бил оддалечен 400 метри јужно од античката населба на локалитетот Ридот, над јужната периферија на селото Барово.
Диме Поп Атанасов
Диме Поп Атанасов (с. Стрмашево, Кавадаречко, 1918 — Горни Дисан, 11 јуни 1941) бил учесник во НОБ и прва жртва на бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна. Загинува само месец и половина од окупацијата на Македонија.
Животопис
Роден е во селото Стрмашево, Кавадаречко во 1918 год. Родителите му се преселуваат во Кавадарци каде тој завршува основно образование и граѓанско училиште до IV клас. Немајќи материјални можности за дошколување, првично е шивачки калфа а подоцна и писар во општината. Како писар доаѓа до различна литература која постојано ја чита и се надообразува постојано. Носител е и на прогресивни идеи во градот а љубовта кон знаењето и образованието го носат во иницијатива за формирање градска библиотека и читална. Ова ќе е форма подоцна за бунтовниот македонски патриот како да се организира младинскиот отпор кон српскиот хегемонистички апарат. Набргу по ова е веќе непожелен за власта која сега ги вклучува сите свои апарти па не само што е исфрлен од општината но и повеќепати е приведуван и затворан во кавадаречкиот затвор.
По капитулацијата на кралска Југославија Диме не чека ниту недела и работи на организирање на народот од Тиквешијата за вооружена борба против бугарскиот окупатор. На терен е постојано, меѓу интелектуалната младина во градот но и по селата. Врши собирање на оружје за востание, работи на организирање на народот и подготовки за првиот одред. При една негова таква активност кога е во селото Горни Дисан заедно со неколку свои другари, при агитацијата кон мештаните за отпор кон бугарскиот окупатор, откриени се при што во пукањето што настанува Диме поп Атанасов паѓа смртно погоден.
Дон Алваро
Дон Алваро — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Словенска Вас (Брежице)
Словенска Вас (словенечки: Slovenska vas) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Хајндова Променлива Маглина
Хајндова Променлива Маглина (NGC 1555) — отсјајна маглина во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1555 се споменува и како DG 31, CED 32B, vdB 28.
Откривање
Телото е откриено на 11 октомври 1852 година од страна на Џон Расел Хајнд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1555 е од видот RN. NGC 1555 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,5'.
Ношпал
Ношпал — село во областа Пелагонија, во Општина Могила, во околината на градот Битола.
Хајндова Променлива Маглина
Други поделби
Проучување на NGC 1555 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 133; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1272. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1501.
Ношпал
Потекло на името
Името на селото првпат е споменато во 1568 година и е изведено од лично име врз основа на именката „ношт“ (ноќ).
Според кажувањата на постарите жители, името е во тесна врска со самата историја на селото. Имено, првите жители на селото биле Пајонци од Мариово и Мијаци од Порече кои се занимавале со овчарство. За време на колењето на животното, нож се користел само при одземањето на животот на животното, а останатиот процес вклучуваќи го и дерењето на кожата бил изведен со рака, палците ја имале улогата на ножеви. Со кованица од зборовите „нож“ и „палец“ се добило името Ношпал.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Пелагонија, во северниот дел на Битолското Поле и во северниот дел на територијата на Општина Могила. Селото е рамничарско, на надморска височина од 588 метри.
Тоа е полско село, лево од Црна Река, во средишниот дел на Пелагонија. Околни села се: Клепач, Добрушево, Вашарејца и други.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Батински Пат, Горни и Долни Ливади, Најденица, Гладно Поле, Круша, Лимејца, Тумба, Меѓуанови, Бела Црква и други.
Селото има збиен тип. Одредени делови од селото се нарекуваат по родовите.
Од општинското средиште Могила е оддалечено 16 километри, а од градот Битола е оддалечено 26 километри.
Ваквата местоположба блиску до реката Црна која предизвикувала чести поплави била причина селото да биде поплавено во големата поплава во февруари 2015 година.
Историја
Околу 500 метри северно од селото е месноста Бела Црква, каде што има остатоци од ѕидови, мермерни камења и се наоѓа кладенец. Меѓу мештаните се верува дека била римска црква. Таму во минатото биле ископани и гробови. И на месностите Тумба и Под Тумба, во близина на коритото на реката, биле пронајдени камчиња и ќерамиди. Јанов Гроб е уште една месност со старини.
Ношпал се наоѓа на стариот пат Битола-Прилеп. По преданието, по тој пат се движеле Татарите, турската војска и други.
Не се знае кога е основано денешното село. По една група на родови, се верува дека е доста старо село. Во пишаните извори првпат се споменува помеѓу 1650 и 1750 година. .
Во век, Ношпал било села во Битолската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 10,5 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 921 хектар, па според тоа селото, во основа, има полјоделска функција.
Економијата на село Ношпал е централизирана околу земјоделство и сточарство. Секоја година во Ношпал се произведува голема количина на тутун, пиперка и жито, додека пак сточарството главно се состои од крупен добиток и живина во мала мера за домашни потреби и дел за продажба.
Население
Селото е средно по големина, но со намалување на бројот на жителите. Така, во 1961 година селото броело 572 жители, а во 1994 година 360 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Ношпал живееле 348 жители, од кои 347 Македонци и 1 останат.
Родови
Ношпал е македонско село.
Родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Могила, која била создадена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1996 до 2004 година, селото се наоѓало во рамките на некогашната рурална општина Добрушево.
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Тополчани.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Будаково, во која селото Ношпал, се наоѓале и селата Алинци, Арматуш, Будаково, Горна Чарлија, Далбеговци, Дедебалци, Добрушево, Долна Чарлија, Мусинци, Путурус, Радобор, Трап и Црничани. Во периодот 1950-1952, селото било дел од Општина Добрушево, во која влегувале селата Горна Чарлија, ДОлна Чарлија, Добрушево, Мусинци и Ношпал.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0221 според Државната изборна комисија, сместено во домот на културата.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 295 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 288 гласачи.
Иселеништво
Се знае за следниве иселени родови: Овчаровци (3 к.), Ношпалци (2 к.) и Ризановци (1 к.), живеат во селото Добрушево; Бозјаковци (4 к.) и Ношпалци (1 к.), живеат во Могила; Стојковци (2 к.), живеат во Горна Чарлија; Маџарот (1 к.), живее во Оптичари; Пројковци (2 к.), живеат во Трн (село); Прпачо (1 к.), живее во Горно Оризари (населба); Муртановци (2 к.), живеат во Вашарејца и Чифлиганци (1 к.), живеат во Дедебалци.
Павлевци, еден од најстарите родови во селото, целосно изумрел.
Од селото има иселено над 200 жители. Најголемиот дел се има преселено во градовите Битола, Прилеп, Скопје и Охрид, а голем дел имаат заминато и во прекуокеанските земји и низ Европа.
Дреновска Нива (Раштани)
Дреновска Вода — археолошко наоѓалиште во кичевското село Раштани. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа западно од селото, во приватна нива, каде соптвеникот орајќи ја својата нива, открил темели од објект и околу нив гробови градени со камени плочи. Можеби се работи за темели од мала црквичка и некропола.
Национални паркови во Нов Зеланд
Нов Зеланд има 13 национални паркови под управа на Службата за заштита на природата на Нов Зеланд.
Со Законот за национални паркови од 1980 г., национални паркови и резервати се создаваат во области каде пределите и пределите се од особен квалитет, или пак природните одлики или еколошките системи се од таква научна важност, што се смета дека нивното запазување е од национален интерес. Законот и овозможува на јавноста слобода на влез и пристап во парковите, но со услови и ограничувања кои се неопходни за зачувувањето на автохтоните растенија и животни, или воопшто за благосостојбата на паркот. Постојат и особено заштитени подрачја (550 км2) во кои може да се влезе само со писмена дозвола.
Законот налага националните паркови да се одржуваат во што поприродна состојба, со што би се одржала нивната вредност како почва, вода и шуми. Автохтоните растенија и животни се заштитени, додека донесените растенија и животни се отстрануваат доколку нивното присуство ги пореметува пропишаните цели. Градежните активности во дивите предели се ограничени на правење планинарски патеки и колиби кои се од суштинска важност за контролирање на дивите животни и вршење на научни истражувања. Законот ѝ дозволува на Службата за заштита на природата да гради планинарски домови, колиби, кампови, жичници и слични објекти, како и паркинзи, патишта и патеки. Сместувањето, превозот и други услужни дејности на влезните места во парковите го овозможува службата, други владини установи, доброволни организации и приватни фирми. Некои услуги во парковите, како обиколки со водич и обука по скијање, ги овозможуваат приватни фирми со повластици од службата.
Список на национални паркови
Од север кон југ, националните паркови во Нов Зеланд се следниве:
* — светско наследство на УНЕСКО или дел од него.
Јоаникиј III Цариградски
Јоаникиј III Цариградски — пеќски архиепископ и српски патријарх во периодот од 1739 до 1746 година и вселенски патријарх од 1761 до 1763 година.
Живот
Со договорот од 1739 година во Белград со кој завршила Австро-Руската–Турска Војна (1735–39), Кралството Србија престанало да постои. Султанот го сменил просрпскиот Печки патријарх Арсениј IV и на негово место го поставил гркот Јоаникиј, кој ја имал титулата Печки архиепископ и српски патријарх. Претходниот патријарх се преселил на север во Хазбуршката монархија заедно со многу Срби, денес познати под името Втора српска преселба. Арсениј IV станал митрополит Карловски, одржувајќи ја врската со Србите кои останале во Отоманското Царство под јурисдикција на Јонаикиј. Јоаникиј бил Печки патријарх сè до 1746 година кога поради големите долгови од неговото луксузно живеење бил приморан да ја продаде титулата за да ги плати кредиторите.
По враќањето во Цариград, во септември 1747 година бил назначен за митрополит во Халкедон. На 26 март 1761 година бил избран за Вселенски патријарх, каде останал сè до 21 мај 1763 година кога бил заменет и прогонет на Света Гора.
Благодарение на поддршката на неговото семејство, Јоаникиј се вратил од прогон и се стекнал со одреден приход од манастирот на островот Халкиво близина на Цариград, wкаде починал во 1793 година.
Лариса (округ)
Округот Лариса (грчки: Περιφερειακή ενότητα Λάρισα) е административна единица во периферијата Тесалија, во средишниот дел на Грција. Административен центар на округот е истоимениот град Лариса, а значајни се и градовите Трново, Фарсала и Еласона.
Округот Лариса е создаден во 2011 година на местото на некогашната префектура, која имала исто име, површина и граници.
Природни одлики
Округот Лариса е втор по големина во цела Грција, а најголем во периферијата Тесалија. Со самото тоа округот има долги граници и многу соседни окрузи. На север се граничи со окрузите Пиерија и Кожани, на запад со окрузите Гребен и Трикала, на југозапад со округот Кардица, а на југ со окрузите Фтиотида и Магнезија. Источна граница е брегот на Егејско Море.
Најважниот дел на округот е средишниот, Tесалиската рамнина („Житницата на Грција"), која ја преградува реката Пинејос, а каде се наоѓа и градот Лариса. Рамнината, на исток се граничи со долината Темпе, познат природен резерват во државата. Преку неа водат сите патишта кон приморската рамнина, позната како Олимписки брег, чиј најјужен дел припаѓа на овој округ. Северниот, источниот и јужниот дел на округот е планински и покриен со шума. На север на округот е сместена јужната половина на планината Олимп, највисоката планина во Грција. На исток се наоѓа крајбрежната планина Мавровуни.
Историја
Првите жители на ова подрачјена денешниот округ Лариса биле Пелазгите. Во античко време оваа област била првата област освоена при ширењето на Античка Македонија. Во подоцнежната епоха доаѓа владеењето на Римјаните, потоа Византијците и на крај Османлиите. Иако месните Грци биле многу активни во текот на Грчкото востание во 1821, ова подручје повторно стана дел од современа Грција дури во 1881, а северниот дел на оккругот дури во 1913. Во 1947 година е создадена префектурата Лариса во денешните непроменети граници. Положбата на префектурата, а денес округ, е на главниот грчки пат Солун-Атина и со тоа се овозможи брз пост-воен развој.
Население
По последните проценки од 2005 година, округот Лариса имаше околу 280.000 жители, од кои околу 50% живеат во седиштето на округот, градот Лариса.
Етнички состав: Мнозинството од населението во округот се Грци, а последните години овде се насели и помал број доселеници од цел свет.
Густината на населеност е нешто повеќе од 50 ж./км2, што е помалку од просекот на Грција (околу 80 ж./км2). Рамничарскиот дел е многу погусто населен од планинскиот на исток и југ.
Административна поделба
Округот Лариса се дели на 7 општини: Лариса е најголема населба и седиште на округот, а други позначајни градови (> 10.000 ж.) се: Трново, Фарсала и Еласона.
NGC 5935
NGC 5935 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5935 се споменува и како MCG 7-32-13, CGCG 222-13, 1ZW 113, NPM1G +43.0302.
Откривање
Објектот е откриен на 12 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5935 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5935 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 28 м 16,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +42° 56' 41"". Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 5935 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55183. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 78; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3058. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1376.
Влада на Македонија од 1945
Владата на Македонија од 1945 е првата влада на македонската република во составот на ново-формираната југословенска федерација. Избрана е на 16 април 1945 година, на Третото заседание на АСНОМ. Со нејзиното формирање, таа ги презема извршните ингеренции на дотогашниот Президиум на АСНОМ и неговите поверенства. Основна преокупација на извршната власт е политичката, стопанската и образовно-културната обнова и изградба на НР/СР Македонија. Во тој процес доминантна раководна улога има Комунистичката партија на Македонија (КПМ), подоцна Сојуз на комунистите на Македонија (СКМ), помогната од страна на масовните организации (Народниот фронт, подоцна ССРНМ, синдикалната и младинската организација, АФЖ и др.).
Оваа влада е реконструирана на 11 февруари 1946 година, а мандатот ѝ завршува по една година, на 18 април 1946 година, кога е избрана нова влада.
Дискусии на основачкото собрание по повод изборот на Владата
Лазар Колишевски
Емануел Мане Чучков
Димитар Влахов
Состав на првата влада на Македонија
Владата е составена од претседател, два потпретседатели и 10 министерства. Нејзиниот состав е следниот:
Реконструкција на владата од февруари 1946 година
На 11 и 12 февруари 1946 година е извршена реконструкција на владата. Промени настанаа во четири министерства, за финансии, внатрешни работи, градежништво и индустрија и рударство, воведена е Контролна комисија при Народната влада на НРМ и извршена е ротација на неколку министри. Од составот на владата излегува Страхил Гигов, а нови министри стануваат Цветко Узуновски и Даре Џамбаз.
Промените до кои дојде се следните:
Хронологија на претседателите на Владата на Македонија до 1991 година
{| border=1 cellpadding=4 style="margin:1em; clear:right; border-collapse:collapse; text-align:center; line-height:normal;" Претседател на Извршниот совет на НРМ || 1945 - 1953 || КПМ
158 (број)
158 (сто педесет и осум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 157 а претходник на бројот 159.
NGC 3491
NGC 3491 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3491 се споменува и како UGC 6088, MCG 2-28-41, CGCG 66-89.
Откривање
Објектот е откриен на 11 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3491 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3491 има привидни димензии од 0,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3491 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33180. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 191; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 850. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Чин (држава)
Чин е сместен во западниот сектор на Мјанмар. Главен град е Хака.
Административна поделба
Чин е поделен на 2 дистрикта (Фалам и Миндат), 9 градски општини и 1355 села.
Население
Преку 80% од населението во Чин се Чинци, па следуваат Мрои, Хами, и Бамари. Има 473.000 жители со 55 жители на км2.
Зборот Зо ('Zo') е историско и оригинално име за Чинците кои живеат во Мјанмар, Индија и Бангладеш. Тие се близок нарот со Мизо народот од Мизорам (Индија)
Војна на синовите на светлината против синовите на темнината
Војна на синовите на светлината против синовите на темнината, познато и како „Воени правила“, „Правила за војна“ и „Воен свиток“, е упатство за воена организација и стратегија откриено меѓу Свитоците од Мртвото Море. Текстот бил пронајден во кумранската пештера 1; во сопственост на Еврејскиот универзитет во Ерусалим и за првпат е објавен посмртно од Елеазар Сукеник во 1955 година. Документот содржи повеќе свитоци и фрагменти, вклучувајќи ги 1QM, и 4Q491-497. Се претпоставува дека Војна на Месијата е заклучок на овој документ. Фрагменти од 4Q491-497 биле објавени во серијалот од 40 тома со наслов Откритија во пустината Јудеја, во том 7, каде е вклучен кус преглед на Воениот свиток. Тематски, инспириан е од зороастриски текстови.