cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Николас Гајтан
Бока Хуниорс
На 23 септември 2008 година Гајтан постигна својот прв гол на меѓународните турнири, на Копа Судамерикана против Депортиво Кито. Два дена подоцна, тој повторно се запиша во списокот на стрелците, во 4-2 победата над Њувел Олд Бојс.
Гајтан погоди 7 пати на 33 натпервари во сезоната 2009–10 во аргентинската Примеира со Бока, каде што по завршувањето на сезоната реши да го напушти клубот.
Бенфика
На 3 мај 2010 година тој потпиша договор за 8.4 милиони евра и дојде како замена за Анхел Ди Марија кој беше продаден во Реал Мадрид. Неговиот трансфер е втор најскап трансфер после,Оскар Кардозо за €11.6 милиони евра. Тој го имаше официјалното деби против Национал играјќи 66 минути во поразот од 1-2. Својот првенец гол за Бенфика го постигна против Асоциацио Навал 1 де Маио на 14 неомври во победата од (4–0).
Гајтан ја заврши својата прва сезона 2010-11 со Бенфика со одиграни 48 натпревари во сите натпреварувања, постигнувајќи девет пати каде што заврши на второто место во португалското првенство и ја освои Така лигата на. За неговите настапи, тој беше прогласен за Португалски играч на годината.
Во сеозната 2011-12 во Лигата на Шампионите, Гаитан ја предводеше Бенфика до нокаут фазата. Во 2013-14 година во првата португалска лига тој придонесе со осум гола за неговиот тим  да освои тројната круна. Неговите перформанси беа за пофлеба во текот на целата сезона. На 31 август 2014 година, Гајтан го постигна својот прв гол во сезоната против Спортинг Лисабон, додека, исто така, беше именуван за "играч на натпреварот'.
На 11 ноември 2014 година, тој го продолжи договорот со Бенфика до 30 јуни 2018 година и се постави клаузула за ослободување од 35 милиони евра. На 30 септември 2015 година, Гајтан го постигна првиот гол, а подоцна асистираше за вториот гол во победата над Атлетико Мадрид со (1-2) во Лигата на Шампионите. На 9 декември 2015 година, тој потпиша подобрен договор до јуни 2019 година, со зголемување на клаузула за негово ослободување до 45 милиони евра. По завршување на сезоната 2015-2016, тој одлучи да се пресели на Висенте Калдерон во тимот на Атлетико Мадрид.
Атлетико Мадрид
На 16 јуни 2016 година, Бенфика и Атлетико Мадрид се договорија за трансферот на Гајтан за 25 милиони евра, со тоа што договорот да биде потпишан по медицински прегледи во јули. Неговата официјална презентација се одржа на 19 јули на Висенте Калдерон стадионот.
Репрезентативна кариера
Гајтан го направи своето репрезентативно деби за Аргентина на 30 септември 2009 година, како замена на резултат од 2-0 во победата против Гана, а првиот свој старт тој го направи во победа против  Костарика на 26 јануари следната година. За време на мандатот на Серхио Батиста, тој забележа три настапи против Костарика, Нигерија и Полска. Со Сабела, Гајтан не беше во изборот на тимот, но со именувањето на Херардо Мартино, тој се врати по 2-годишно отсуство, играјќи ги последните минути, откако го замени  Серхио Агуеро на 3 септември 2014 година во победата против фудбалската репрезентација на Германија.
744 п.н.е.
744 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 744. година пред новата ера, 744. од првиот милениум п.н.е., 44. од 8 век п.н.е. и петта од 740-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4764 и 4765 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4006 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3016 и 3017 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 9.
Јероним Бос
Јероним Бос (Jheronimus или ', Хиеронимус Бос; родено име: Јерун Антонисон ван Акен' (Jeroen Anthoniszoon van Aken''; ~ 1450 – 9 август 1516) — истакнат сликар од ранофламанскиот период. Познат е по неговите дела со фантастични фигури и ситуации, со кои илустрирал верски идеи и учења.
Живот
Бос е роден како Јерун ван Акен („од Ахен“). Потпишувал доста слики како Bosch (среднохоландски изговор: „Бос“). Презимето доаѓа од неговото родно место, Хертогенбос, честопати нарекувано „Ден Бос“.
За неговиот живот и обука знаеме прилично малку. Бос нема оставено никакви писма или дневници, па така сето она што го знаеме е изведено од куси записи во управните тефтери на градот Хертогенбос, и сметководните книги на локалното Богородично братство. Исто така не се знае ништо за неговиот карактер и неговите размисли за сопствените дела. Не е сигурна ни неговата година на раѓање. Се смета дека е роден околу 1450 г., а тоа е изведено од еден портрет (кој може да е автопортрет) нацртан во 1516 г, кратко време пред неговат смрт, каде личи како да има речиси седумдесет години.
Бос е роден близу градот Хертогенбос, каде воедно го провел сиот свој живот. Дедо му, Јан ван Акен († 1454), бил сликар, првпат споменат во записи од 1430 г. Познато е дека Јан имал пет сина, од кои четири биле сликари како него. Татко му на Бос, Анмтониус ван Акен (починал ~ 1478) работел како уметнички советник на Богородичното братство. Се смета дека Бос научил да слика од татка си или некој од чичковците, но од нив нема преостанато ниедно дело. Самиот Бос за првпат се споменува во градскиот тефтер од 1474 г, каде е споменат заедно со уште двајхца браќа и една сестра.
Помеѓу 1479 и 1481 Бос се оженил со Алејтс Гојартс ван ден Мервен, која била неколку години постара од него. Брачниот пар потоа се преселил во блиското место Ојрсхот, каде жена му добила имот од наследство.
Босовата смрт е забележана во записникот на Богородичното братство како 1516 г, кога, на 9 август истата година е одржана погребна миса во црквата „Св. Јован“.
Дела
Бос насликал неколку триптиси. Меѓу најпознатите се вбројува делото „Градина на земските наслади“. На оваа слика, чиј изворен наслов не е познат, се прикажани Адам и Ева и најразлични чудни животни (лево), земските наслади на многуте голи тела и стравотното овошје со птици (средина), и пеколот во кој се спроведуваат фантастични казни за разновидните грешници (десно). На надворешната страна на плочите (видлива кога триптихот е затворен) во гризај е претставен Господ како ја создава Земјата. Овие слики - особено пеколот — се насликани донекаде нафрлано, што во голема мера отстапува од традиционалниот фламански стил, каде потезите се скривале со повеќе проѕирни премази. Бос намерно сакал да е видат потезите, и ова е уште поочигледно кај делата како „Искушението на св. Антониј“ (Лисабон). Затоа не е чудо што Бос се смета за еден од најреволуционерните цртачи во историјата на уметноста, како првиот автор на самостојни цртежи во северна Европа.
Бос никогаш не ја запишувал годината на делата. Но, иако необично за тоа време, редовно се потпишувал. Постојат многу потпишани дела за кои некогаш се сметало дека се негови, но утврдено е дека денес постојат само 25 слики што со сигурност се негови. Во доцниот XVI век, шпанскиот крал Филип II набавил голем број негови дела, меѓу кои и оние порачани од Шпанци што живееле во Хертогенбос. Како резултат на ова, денес музејот Прадо во Мадрид е сопственик на делата „Градина на земските наслади“, кружната таблена слика „Седумте смртни грева и Четирите последни нешта“, триптихот „Кола сено“ и „Вадење на каменот на лудилото“.
Значење и влијание
Во 1955 година, полскиот поет Тадеуш Ружевич ја напишал песната „Блудниот син“, инспирирана од слика на Јероним Бос.
Дарко Велиќ
Дарко Велиќ — македонски глумец, особено вклучен во пантомимата, еден од ретките кој се образувал на ова поле.
Старо Село (Кравари)
Старо Село — археолошко наоѓалиште во битолското село Кравари. Претставува населба од неолитско, бакарно и бронзено време. Се наоѓа на околу 800 м источно од центарот на селото, а лево од современиот пат Битола-Лерин. Има развлечена неправилна кружна основа и височина до 2 м. Во поново време во центарот на тумбата е подигната црквата „Успение на Пресвета Богородица“ со гробиштата околу неа. На источниот крај е пресечена со железничката пруга Битола-Лерин. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, а најдени се калап од камен за леење на секири и секира од бакар со едно сечило. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Космос-348
Космос-348 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 јуни 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 589 км, а најмалото на 199.
Ледничко езеро
Ледничко езеро или глечерско езеро — природно езеро настанато со топење на мразот во Леденото доба. Најчесто се наоѓа на високите планини и најчесто е со помала површина. Има доста ладна и бистра вода со исклучителна убавина и заедно со неговата местоположба е магнет за туристи и посетители на овој природен бисер.
Во Македонија
Во Македонија познати се околу 43 леднички езера, распоредени на неколку планини:
Задлаз-Жабче
Задлаз-Жабче (словенечки: Zadlaz-Žabče) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Куќа на ул. „Петре Поповски“ бр. 9 (Дебар)
'''Куќа на ул. „Петре Поповски“ бр. 9''' ― староградска куќа во Дебар, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Класичен балет
Класичниот балет е најформален балетски стил кој се придржува до традиционалната балетска техника. Според областа на потеклото, постојат варијанти како рускиот, францускиот, британскиот и италијанскиот балет. Методот Ваганова, именуван по Агрипина Ваганова како и методот Цечети, по Енрико Цечети се руски и италијански методи, односно потекнуваат од оригиналниот француски метод.
Класичниот балет е најпознат по неговите уникатни одлики и техники, како pointe work, turn-out of the legs и високите протегнувања; грациозните, течни, прецизни движења; и духовните квалитети.
Развојот како уметничка форма
18 век бил период на огромно напреднување на техничките стандарди на балетот и период кога балетот станал сериозна, драматична, уметничка форма на исто рамниште со операта. Клучен дел на овој напредок бил епохалниот труд на Жан- Џорџ Нувр, Lettres sur la danse et les ballets (1760), кој е фокусиран на развивањето на ballet d'action (балетско движење, воведено од страна на францускиот кореограф Жан- Џорџ Нувр во 1760год. Го вклучува изразот на ликот и емоциите преку телата и лицата на танчарите, повеќе отколку преку разработени костуми и помагала.) при кое движењата на танчарите се создадени да го изразот ликот и да асистираат при раскажувањето. Во ова време, жените играле второстепена улога како танчари, оптоварени со обрачи, корсети, перики и високи потпетици.
19 век бил период на огромна социјална промена која се рефлектирала во балетот како пребегнување од аристократската чувствителност, доминантна во претходните периоди преку романтичниот балет. Балерините како Мари Таглиони и Фани Елслер вовеле нови техники како pointework (играње на прсти) истакнувајќи ги балерините како идеална фигура на сцена. Професионалните либретисти ги зајакнале приказните во балетот и репетиторите како Карло Бласис ја кодифицирале балетската техника во основната форма која се применува и денес. Се измислиле и балетанки кои ја подобруват pointework.
Како реакција од индустријализацијата која вовела комплексна машинерија и фабрики и како реакција против формалните ограничувања се јавил романтизмот. Временскиот дух ги довел кореографите да создадат романтичен балет, лесен, просторен и кој претставува контраст на науката за редуцирање која, според зборовите на По "ја симна хамадриад (дрвена нимфа која живее онолку долго колку што живее дрвото чиј дух таа го поседува) од дрвјата". Овој "нереален" балет ја отсликува жената како кршливо, неземско суштество, деликатна творба која може да се крене без никаков напор. Балерините почнале да носат романтични балетски фустани (туту / пачка) со пастелни, лелеави здолништа кои ги разголуваат потколениците. Приказните кружат околу необични, фолклорни духови. Пример за таков романтичен балет е Силфида (La Sylphide) една од најстарите балетски претстави која се игра до ден денешен.
Техника
Балетот, особено класичниот балет доста го нагласува методот и изведбата на движење. Дистинктивна одлика на балетот е надворешната ротација на бедрата од колкот, која се нарекува "turnout". Основата на танцот се состои од пет основни позиции и сите се изведуваат со turnout. Младите танчари се стекнуваат со строго образование за методите на танцот во училиштата, кое започнува кога се млади, а завршува со матура по средното образование. Од учениците се бара да ги научат имињата, значењата и прецизната техника на секое движење кое го учат. Акцент се удира на зацврстување, пред сè, на долниот дел од телото, поточно нозете и срцевината (наречено и центар на абдоменот) бидејќи силна срцевина е потребна за сите движења во балетот, особено за вртењата. Акцентот се удира и на развивање флексибилност и силни стапала за "en pointe" - играње на прсти.
Обучување
Во класичниот балет, постојат најмалку седум методи на учење од кои најпознати се (рускиот) метод Ваганова, (италијанскиот) метод Цечети, (англиските)- методот на Royal Ballet School и метод на Royal Academy of Dance и (американскиот) Баланчајн. Tехниките кои се застапени во класичниот балет претставуваат шаблон за многу други танцови стилови, во кои се вклучуваат и хип-хоп, модерен и/или современ балет. За жените, типичната балетска одора вклучува розови, сини или месо-боја хулахопки и трико (кое може да биде во различни бои и стилови) со додатно набрано здолниште. Машката типична балетска одора вклучува хеланки со маичка која се прилагодува на формата или трико. За време на наставата, танчарите носат меки балетанки. Балерините најчесто носат розови или песок боја балетанки додека пак машките носат црни или бели. Честопати, се носат и греачи (плетени кругови чија должина варира– од доволно долги за да го покријат глуждот па сè до оние чија должина ја покрива целата нога) за време на првиот дел од часот со цел да ги заштитат мускулите на танчарите сè додека тие не се загреат. За време на балетскиот час, од женските се бара да ја соберат косата во пунџа или на друг начин со цел да биде прибрана и да не смета на вратот. Целта на овие барања за класична балетска одора и фризура, е да му овозможат на танчарот слобода на движење и да им дозволат проценка на репетиторите за ставот и техниката на танчарот.
Метод
Иако постојат регионални варијанти, 'правилата' и речникот на движења во балетот се исти насекаде низ свет. Различните балетски техники на обука се наменети за да создадат поинаков естетски квалитет од ученикот. Ова пред сè се забележува во високите издигнувања и динамични вртења во рускиот балет, додека пак италијанскиот балет настојува да биде поприземјен и се фокусира на брза, комплицирана работа со стапала. На пр. тарантела е добро познат италијански народен танц, за кој се смета дека влијаел на италијанскиот балет.
Најистакнатите балетски методи се именувани според своите создавачи. На пример, двата распространети системи во Русија се познати како метод Ваганова по Агрипина Ваганова и метод Легат по Николај Легат. Добро познатиот метод Цечети се заснова на техника која ја развил и предавал италијанскиот танчар Енрико Цечети (1850–1928). Друг европски систем, кој се заснова на наставните методи на французинот Агуст Вестрис, се развил во Копенхаген од страна на Агуст Бурнонвил (1805–1879). Системот се учи главно како традиција во неговата татковина, Данска.
Техника
Балетот, особено класичниот балет доста го нагласува методот и изведбата на движење. .
Дистинктивна одлика на балетот е надворешната ротација на бедрата од колкот, која се нарекува "turnout". Основата на танцот се состои од пет основни позиции и сите се изведуваат со turnout. Младите танчари се стекнуваат со строго образование за методите на танцот во училиштата, кое започнува кога се млади, а завршува со матура по средното образование. Од учениците се бара да ги научат имињата, значењата и прецизната техника на секое движење кое го учат. Акцент се удира на зацврстување, пред сè, на долниот дел од телото, поточно нозете и срцевината (наречено и центар на абдоменот) бидејќи силна срцевина е потребна за сите движења во балетот, особено за вртењата. Акцентот се удира и на развивање флексибилност и силни стапала за en pointe - играње на прсти.
Илузија на летање
За да изведе рутини кои бараат повеќе напор, балетскиот уметник делува како да ги побива законите на физиката. Основната физика и разбирањето на човечката перцепција го овозможуваат ова. Потребен е висок степен на физичка подготвеност.
На пример, при гранд жете (grand jeté) танчарот може да делува како да лебди. Физички, неговиот/нејзиниот центар на гравитација опишува парабола како што и еден проектил. Набљудувачите ја ограничиле способноста да се вброи центарот на гравитација кога проектилот ја менува својата конфигурација при лет. За да го постигне ова, танчарот ги истегнува своите раце и нозе со што го камуфлира падот и ја наведува публиката да мисли дека тој/таа лебди. А пас де чет (A Pas de Chat – чекор на мачка) ја создава истата илузија. Танчарот започнува со плие (plié), па потоа за време на фазата во која чекорот се воздигнува, брзо ги крева и двете колена едноподруго, со колковите нанадвор издадени, така што за момент двете стапала се во воздух истовремено, разминувајќи се. За момент, танчарот делува како да лета во воздухот. Приземјувањето мора да се изведе внимателно. Танчарот се навалува на колената (plies) и го свиткува стапалото од палецот кон петицата. Не само поради уметнички, туку и поради безбедносни причини, оваа техника мора да ја предава квалификуван инструктор.
Надворешни врски
Kịch múa
Велико Мрашево
Велико Мрашево (словенечки: Veliko Mraševo) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Станко Караман
Дошол во Македонија во 1924, работејќи на ихтиофауната и ја објавил својата студија Pisces Macedoniae. Објавил повеќе од 120 научни трудови во кои ја обработува таксономијата на рибите, птиците, влекачите и многу групи од раковидните организми. Најголемиот број од новоопишаните видови и подвидови го носат името на Македонија, реката Вардар и големите планински масиви во Македонија. Опишал повеќе од 60 видови и подвидови. Основач е и на музејските списанија „Acta“ и „Fragmenta balkanica“.
Градски парк (Оскарсхамн)
Градски парк Оскарсхамн (Stadsparken, Oskarshamn) - јавен парк во Оскарсхамн, на југоисток од Шведска. Паркот има урбана локација, јужно од центарот на градот.
Урбан парк
Плановите за урбан парк се оформиле кратко откако Оскарсхамн ја добил својата градска повелба во 1856 година. Градскиот совет го откупил потребното земјиште во 1863-1864 година. Било купено од приватниот сопственик на земјиштето Јохан Фредрик Хултенхајм (Johan Fredrik Hultenheim). Во северниот дел на паркот денес има спомен-камен на Јохан Фредрик Хултенхајм.
Опис
Паркот првично бил формиран на трите тресетишта опкружени со карпи од гранит. Од издигнатите области во источниот парк има поглед кон пристаништето и околните води надвор од Оскарсхамн.
Северниот дел на паркот главно се состои од отворени тревници опкружени со широколисни дрвја, грмушки и различни видови цвеќиња. Во средината на паркот има јавно тениско игралиште. Во јужниот дел на паркот доминираат борови дрвја и ретка популација на бреза. Низ целиот парк има помали фонтани и езерца. Исто така има неколку бронзени статуи. Мрежа од патеки го прави паркот достапен за пешачење, џогирање и велосипедизам.
Бароклиност
Во хидродинамиката, бароклиност на стратификувана течност — мерка за тоа колку е неусогласен градиентот на притисокот од градиентот на густината во течноста. Во метеорологијата бароклиничен тек е оној во кој густината зависи и од температурата и од притисокот (целосно општиот случај). Поедноставен случај, баротропниот проток, овозможува зависност од густината само од притисокот, така што искривувањето на силата на градиентот на притисокот исчезнува.
Во Земјината атмосфера, баротропниот тек е подобра приближна вредност во тропските предели, каде што површините со густина и површините под притисок се речиси рамни, додека во повисоките географски широчини протокот е побароклиничен. Овие појаси со средна ширина со висока атмосферска бароклиност се одликуваат со честото формирање на циклони со синоптичка скала, иако тие навистина не зависат од терминот за бароклиност по себе: на пример, тие вообичаено се проучуваат на изо-површините на координатниот притисок каде што терминот нема придонес во производството на витли.
Бароклинска нестабилност
Бароклинската нестабилност е флуидна динамичка нестабилност од фундаментално значење во атмосферата и во океаните. Во атмосферата тоа е доминантниот механизам кој ги обликува циклоните и антициклоните кои доминираат во времето во средните географски широчини. Во океанот генерира поле со мезоскалински витли (100 km или помали) кои играат различни улоги во океанската динамика.
Дали течноста се брои како брзо ротирачка, се одредува во овој контекст со т.н. број на Росби, кој е мерка за тоа колку протокот е блиску до ротацијата на цврстото тело. Поточно, протокот во ротација на цврстото тело има вител кој е пропорционален на неговата аголна брзина. Бројот на Росби е мерка за отстапување на вителот од оној на ротација на цврстото тело. Бројот на Росби мора да биде мал за концептот на бароклинска нестабилност да биде релевантен. Кога бројот на Росби е голем, други видови нестабилности, честопати наречени инерцијални, стануваат порелевантни.
Наједноставниот пример за стабилно стратификуван проток е некомпресибилниот проток со густина што се намалува со висината.
Во компресибилниот гас како што е атмосферата, релевантната мерка е вертикалниот градиент на ентропијата, кој мора да се зголемува со висината за протокот да биде стабилно стратификуван.
Јачината на стратификацијата се мери со прашањето колку треба да биде големо вертикалното смолкнување на хоризонталните ветрови за да се дестабилизира протокот и да се произведе класичната Келвин-Хелмхолц нестабилност. Оваа мерка се нарекува Ричардсонов број. Кога бројот е голем, стратификацијата е доволно силна за да се спречи оваа нестабилност на смолкнување.
Пред класичното дело на Џул Чарни и Ерик Иди за бароклинската нестабилност во доцните 1940-ти, повеќето теории кои се обидуваат да ја објаснат структурата на витлите со средна географска ширина како почетна точка го земале високиот број Росби или малата нестабилност на Ричардсоновиот број. познат на флуидни динамичарите во тоа време. Најважната одлика на бароклинската нестабилност е тоа што таа постои дури и во ситуација на брза ротација (мал Росби број) и силна стабилна стратификација (голем Ричардсонов број) типично забележана во атмосферата.
Изворот на енергија за бароклинска нестабилност е потенцијалната енергија во еколошкиот тек. Како што расте нестабилноста, центарот на масата на течноста се намалува. Во растечките бранови во атмосферата, ладниот воздух што се движи надолу и на екваторот го поместува потоплиот воздух што се движи кон половите и нагоре.
Бароклинската нестабилност може да се испита во лабораторија со помош на ротирачки анулус исполнет со течност. Анулусот се загрева на надворешниот ѕид и се лади на внатрешниот ѕид, а добиените текови на течност доведуваат до бароклински нестабилни бранови.
Терминот „бароклиника“ се однесува на механизмот со кој се генерира вител. Тоа е свиткување на полето за брзина. Општо земено, еволуцијата на вителот може да се подели на придонеси од адвекција (како што вителските цевки се движат со протокот), истегнување и извиткување (како што цевките од вител се влечат или извиткуваат од протокот) и генерирање на бароклинска виртичност, што се јавува секогаш кога има градиент на густина по површини со постојан притисок. Бароклинските текови може да се споредат со баротропните текови во кои површините на густината и притисокот се совпаѓаат и не постои бароклинско генерирање на витли.
Проучувањето на еволуцијата на овие бароклинични нестабилности додека тие растат, а потоа се распаѓаат е клучен дел од развојот на теориите за основните одлики на времето на средна ширина.
Бароклиничен вектор
Почнувајќи со равенката на движење за течност без триење (равенките на Ојлер) и земајќи го навивањето, се доаѓа до равенката на движење за свиткување на брзината на флуидот, односно вителот.
(каде \vec u е брзината и е вителот,  p е притисокот и \rho е густината). Бароклиничкиот придонес е векторот:
Овој вектор, понекогаш наречен соленоиден вектор, е од интерес и за компресивни течности и за некомпресибилни (но нехомогени) флуиди. Внатрешните гравитациски бранови, како и нестабилните режими на Рејли-Тејлор може да се анализираат од перспектива на бароклиничкиот вектор. Тоа е исто така од интерес за создавање на вител со поминување на шокови низ нехомогени медиуми, како што е нестабилноста на Рихтмаер-Мешков.
Искусните нуркачи се запознаени со многу бавните бранови кои можат да се возбудат на термоклина или халоклина, кои се познати како внатрешни бранови. Слични бранови може да се генерираат помеѓу слој вода и слој масло. Кога интерфејсот помеѓу овие две површини не е хоризонтален и системот е блиску до хидростатска рамнотежа, градиентот на притисокот е вертикален, но градиентот на густината не е. Затоа, бароклиничкиот вектор не е нула, а смислата на бароклиничкиот вектор е да се создаде вител за да се израмни интерфејсот. Во тој процес, интерфејсот се надминува, а резултатот е осцилација што е внатрешен гравитациски бран. За разлика од површинските гравитациски бранови, внатрешните гравитациони бранови не бараат остар интерфејс. На пример, во водни тела, постепен градиент во температурата или соленоста е доволен за поддршка на внатрешните гравитациони бранови поттикнати од бароклиничкиот вектор.
Велики Трн
Велики Трн (словенечки: Veliki Trn) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
NGC 6819
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6819 се споменува и како OCL 155.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6819 е од видот I1r. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,3 m. NGC 6819 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 41 м 18 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 11' 0"".
Други поделби
Проучување на NGC 6819 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 84; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3140. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 281.
Задлаз-Чадрг
Задлаз-Чадрг (словенечки: Zadlaz-Čadrg) — населба во Општина Толмин во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Знаме на Сејшелите
Знамето на Сејшелите е националното знаме на оваа островска држава. Знамето било усвоено на 18 јуни 1996. Динамичото поставување на боите означува динамични движења на земјата во иднина. Сината ги означува небото и морето, жолтата го означува сонцето, црвената народот, зелената означува природа и белата означува социјална правда и хармонија.
NGC 4435
NGC 4435 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4435 се споменува и како UGC 7575, MCG 2-32-64, CGCG 70-98, VV 188, Arp 120, VCC 1030, IRAS 12251+1321, The Eyes, Markarian chain.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 13°.
Други поделби
Проучување на NGC 4435 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40898. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Куќа на ул. „Лиман Каба“ бр. 22 (Дебар)
'''Куќа на ул. „Лиман Каба“ бр. 22''' ― староградска куќа во Дебар, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Виктор Емануел III
Виктор Емануел III (итал. Vittorio Emanuele III; Неапол, 11 ноември 1869 — Александрија, 28 декември 1947) бил крал на Италија од Савојската династија од 1900 до 1946 година. Бил и цар на Етиопија (1936-1943) и крал на Албанија (1939-1943). Во текот на неговот долгогодишно валдеење се случиле двете светски војни, како и раѓањето, ојакнувањето и умирањето на фашизмот под водство на Бенито Мусолини.
Животопис
Виктор Емануел е роден во Неапол. Бил единствено дете на Умбрет I, кралот на Италија. За разлика од своите роднини, бил многу низок човек, дури и за стандардите на 19 век. Бил висок само 153 cm.
На 24 октомври 1896 се оженил со црногорската принцеза Јелена Петрович Његош. Стапил на престолот на 29 јули 1900 година, после убиството на неговиот татко, од страна на анархистот Гаетано Вреши.
Прва светска војна
Кога почнала Првата светска војна Италија прво била неутрална, безразлика на тоа што била член на Тројанскиот сојуз. Во 1915 година. Италија потпишала неколку тајни договори со који се обврзала да се вклучи во војната на страна на Антантата, без разлика на тоа што поголем дел од населението, како и собранието на Италија биле против војната. Во тоа време кралот имал најголема моќ и можел да ја поништи одлуката на собранието. Така Виктор Емануел самостојно ја донел одлуката Италија да влезе во војната.
Меѓутоа, поради неорганизираното војување, и големите загуби во италијанската војска и особено после големиот пораз во Битката кај Кобарид и големата економска депресија која ја следела војната го преубедила кралот против бојната. И покрај сето ова, кралот посетувал различни места во северна Италија кои биле на фронт. Таму покажувал голема храброст и грижа, бидејќи лично ги посетувал многу од лиѓето и заедно со својата жена водел грижа за ранетите. Во овој период за време на Првата светска војна кралот уживал во голема популарност помеќи неговото население.
Римскиот марш
После завршувањето на Првата светска војна, Италија се нашла во голема економска криза, која довела до екстремизам во работната класа на Италија. Тоа придонело Италија да стане политички нестабилна држава. Во 1922 година, Мусолини го однел своите фашистички поддржувачи на Марш во Рим. Премиерот Лујџи Факта и неговиот кабинет потпишале вонредна состојба. Виктор Емануел се сретнал со премиерот после полноќ и рекол дека следното утро во 9 часто ќе се потпише. Меѓутоа, следното утро кралот го променил своето мислење во врска со потпишувањето за вонредна состојба. Сметал дека неговата војска не е во состојба да го одбрани градот од фашистичкиот марш. Но сведоштвата на воените водачи и зачуваните воени записи покажуваат дека кралот не бил во право.
Фашистичкото насилство растело во текот на летото и есента во 1922 година, и со тоа донело до гласини за можен удар. Виктор Емануел ги имал сите средства на располагање за да ги избрка Мусолини и неговите фашисти. Генералот Пјетро Бадољо му рекол на кралот дека војската лесно би можела да излезе на крај со бунтовниците, кои немале повеќе од 10.000 луѓе. Војниците биле лојални на кралот. Дури и Цезар Марија Де Вечи, командант на фашистите и еден од организаторите на Маршот во Рим, му рекол на Мусолини дека не сака да се противи на желбите на монархијата. Во тој момент фашистичкиот водач помислил да ја напушти Италија. Меѓутоа, во една минута до полноќ, користејќи телеграма, му рекол на кралот да дојде во Рим. На 30 октомври бил именуван за премиер без претходни искуства во политиката.
Кралот не се свртил против Мусолини ни после неговата злоупотреба на власта (вклучувајќи и убиства на противниците на фашизмот). Во 1926 година, Мусолини на власт донел закон во кој е одговорен само за кралот, а не за Парламентот.
Нема сомнение дека фашизмот понудил политичка стабилност и опозиција левици. Во тоа доба му одговарало на поголемиот дел од населението во Италија, како и на самиот крал. Луѓето мислеле дека Мусолини и неговиот режим биле многу по привлечни од алтернативата на тоа доба: добата на социјализмот и анархизмот. Настаните во Руската револуција и трагедиите во Првата светска војна имале големо влијание во тие политички одлуки.
Латерански договор
На 7 јуни 1929 година конечно е решено римското прашање со потпишувањето на Латеранскиот договор и воспоставување на Ватикан.
Инвазија на Етиопија и Албанија
Италијанската монарија со децении имала голема популарност. Меѓутоа, колку популарен Виктор Емануел и да бил, неколку негови договори се покажале како фатални по монархијата со која владеел. Помеѓу овие одлуки била и преземање на Етиопија и Албанија, како и јавниот молк кога фашистичката влада на Мусолини издаде озлогласени расни закони.
Цар на Етиопија
Во 1936 година Виктор Емануел ја презел титулата за цар на Етиопија. Таа одлука не била универзално прифатена. Виктор Емануел можел да ја преземе титулата на цар дури кога италијанската војска ќе ја нападне Етиопија и кога ќе го урне царот Хајле Селасие во од престолот во текот на Втората италијанско-етиопска војна.
Друштвото на народите го осуди учеството на Италија во оваа војна, а италијанската окупација на правото на етиопските територии беше осудена од страна на некои членови на меѓународната заедница, но таа беше прифатена од Обединетото Кралство и Франција во 1938 година. Етиопија го повратила своето право на круната после петгодишната окупација. Виктор Емануел III се откажа од титулата како цар на Етиопија во ноември 1943 година, со признавање на претходниот носител на оваа круна како законит.
Втората светска војна
На 10 јуни 1940 година, италијанскиот диктатор Бенито Мусолини направил фатална одлука, Италија да се вклучи во Втората светска војна на страната на нацистичката Германија. Италија не била спремна за војна и од самиот почеток поразите следеле еден после друг. Во 1940 година италијанската армија во северна Африка и Грција деживеала понижувачки порази. На крајот на 1941 година, италијанската источна Африка е изгубена, а во 1942 година италијанска Либија. Пред крајот на 1943 година, последните италијански сили во Тунис се предале и Сицилија е освоена од страна на сојузниците. Италијанската морнарица и воздухопловните единици немале современа опрема за војување.
На 19 јули 1943 година, Рим бил бомбардиран првпат во својата историја долга 2.500 години, што дополнително придонело на разочарувањето на италијанскиот народ со својот некогаш популарен крал. На ден 25 јули 1943 година кралот, кој веќе некое време размислувал за тоа да го уништи италијанскиот диктатор, го повикал Мусолини кај себе и го сменил од местото на премиер на Италија и на неговото место го поставил маршалот Пјетро Бадољо. Тогаш наредил Мусолини да се уапси и се откажал од титулите за Етиопија и Албанија во корист на легитимните владати на тие држави.
На 8 септември 1943 година Виктор Емануел направил грешка кога ја објавил капитулацијата на Италија, а пред тоа не и наредил на италијанската војска да го брани Рим од Германците. Останувајќи без наредувања, италијанските сили се распаднале по фронтовите. Многу единици кои не се предале им се придружиле на Германците.
Плашејќи се од навлегувањето на Германија во Рим, Виктор Емануел и неговата влада се преселиле во Бриндизи. Ова можеби било потребно со цел да се заштити неговата безбедност, бидејќи Хитлер планирал да го уапси после ставањето на Мусолини на власт. Меѓутоа, народот влечел контраст со британскиот крал Џорџ VI и кралицата Елизабета кои одбиле да го напуштат Лондон во текот на неговот бомбардирање, како и папата Пиј XII кој излегувал на улици и се молел со народот на Рим после неговото бомбардирање.
Сфаќајќи дека е премногу обележан со неговото поранешно поддржување на фашизмот, Виктор Емануел ги префрлил повеќето од своите овластувања на неговиот син Умберто II во април 1944 година. Со ова Виктор Емануел се откажал од неговите преостанати овластувања со задржавање на кралската круна.
Космос-349
Космос-349 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 јуни 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-349 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 328 км, а најмалото на 196.
Осојница
Осојница — река во источниот дел на Македонија, лева притока на реката Брегалница. Реката се наоѓа во атарот на општина Виница и извира на височина од 1.300 м на Плачковица. Нејзината должина изнесува околу 30 км.
Водите на реката Осојница и нејзините притоки служат за наводнување на полињата насадени со тутун и ориз во Виничко. Од протечните води на реката се наводнуваат 210 ха плодна површина.
IC 499
IC 499 — галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 499 се споменува и како ESO 404-26, MCG -6-48-20.
Откривање
Објектот е откриен на 26 јули 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 499 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 499 има привидни димензии од 1,3' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 3 м 27 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 56' 29".
Други поделби
Проучување на IC 499 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67941.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Јуриј Химич
Јуриј Иванович Кимич (Химич Юрій Іванович: 12 април 1928 година во Камjанец-Подилски – 23 јули 2003 година во Киев) ― советски и украински архитект и уметник (графичар), извонреден мајстор на архитектонскиот пејзаж, класика на украинската ликовна уметност од 20 век, наставник. Почесен уметник и архитект на Украина, член на Националниот сојуз на архитекти на Украина (1955), член на Националниот сојуз на уметници на Украина (1962), почесен уметник на Украинската ССР (1990), почесен член на Архитектонската академија на Украина. Во доцните 50-ти години на дваесеттиот век, меѓу историчарите на уметност, тој се здобил со слава како еден од најдобрите акварели на СССР од тоа време. Работел првенствено во водени бои и масло.
Обучен како архитект, тој сликал традиционални и историски градби, како што се цркви и манастири, како и градски пејзажи и пејсажи. Неговите уметнички дела денес се наоѓаат во различни музеи. Тој бил почестен со украинска поштенска марка во 2005 година со неговиот приказ на соборната црква „Св. Софија“ во Киев.
743 п.н.е.
743 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 743. година пред новата ера, 743. од првиот милениум п.н.е., 43. од 8 век п.н.е. и четвртта од 740-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4765 и 4766 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4007 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3017 и 3018 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 10.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 743 година се протега во 1893 и 1894, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1953 и 1954 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 200 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1406 и 1405 исламска година пред хиџра.
ФК Ритерјај
Историја
Фудбалскиот Клуб Ритерjaj бил формално формиран во 2005 година. Основан во Тракај, под името ФК Тракај.
Во 2019 бил преименуван и станал ФК Ритерjaj (Витези).
Атмосферски притисок
Атмосферски притисок е притисокот на Земјината атмосфера. Тој е притисокот кој го врши воздухот со неговата тежина, како сила врз единица површина на Земјата Во повеќето околности атмосферскиот притисок е тесно приближен со хидростатичниот притисок предизвикан од тежината на воздухот над мерната точка. Бидејќи зголемувањето на елевацијата се зголемува, има помала атмосферска маса, така што атмосферскиот притисок се намалува со зголемување на височината. Притисок мерки сила по единица површина, со SI единици на Pascals (1 pascal = 1 Newton по квадратен метар, 1  N / m 2 ). Во просек, колона од воздух со површина од 1 квадратен сантиметар (cm 2 ), мерена од средното(просечно) ниво на море до врвот на атмосферата на Земјата, има маса од околу 1,03 килограми и врши сила или " тежина "од околу 10,1 нтуни или 2,37 lb f, што резултира со притисок на ниво на море од околу 10,1 N / cm 2 или 101 kN / m 2 (101 килопаскали, kPa). Колона со воздух со пресек од 1  во 2 (6.45 cm 2 ) ќе има маса од околу 6,65 кг и тежина од околу 65,4   N или 14,7 lb f, што резултира со притисок од 10.1   N / cm 2 или 14,7 lb f / in 2.
Механизам
Атмосферскиот притисок е предизвикан од гравитационата привлечност на планетата врз атмосферските гасови над површината и е функција на масата на планетата, полупречникот на површината и количината на гас и неговата вертикална дистрибуција во атмосферата. Изменет е со планетарната ротација и локалните ефекти како што се брзината на ветерот, варијациите на густината поради температурата и варијациите во составот.
Локални варијации
Атмосферскиот притисок варира на Земјата, и овие промени се важни во проучувањето на времето и климата. Види систем за притисок за ефектите на варијациите на притисокот на воздухот од времето.
Атмосферскиот притисок покажува дневен или полуциклус (двапати дневно) циклус предизвикан од глобалните атмосферски плимата. Овој ефект е најсилен во тропските зони, со амплитуда од неколку милибари и скоро нула во поларните области. Овие варијации имаат два надредени циклуси, кружен (24 ч) циклус и полуциркаден (12 ч) циклус. (планета)|Земјата]].
Список на државни водачи во 1466 година
Ова е список на државни водачи во 466 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Макарија (Трстеник)
Макарија — археолошко наоѓалиште кај кавадаречкото село Трстеник, Општина Росоман. Претставува утврдена населба и римско време.