cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ибериски центар
Бендови
Центарот во Нотинг Хил станал место за анархо-панк- свирките на Mob, Conflict, Poison Girls и Subhumans Некогашниот продуцент на Мадона, Вилијам Орбит ја започнал својата кариера таму а ја основал и неговата продукциска куќа „Герила рекордс“ додека живеел на истоимената локација
Јохана Шпири
Јохана Луис Шпири (Johanna Louise Spyri, - ) — швајцарска писателка на детски приказни, позната по романот „Хајди“.
Отворена влада
Отворената влада е владејачка доктрина според која граѓаните имаат право да пристапат до документите и постапките на владата за да се овозможи ефикасен јавен надзор. Во својата најширока конструкција, тој се спротивставува на националниот интерес и другите размислувања, кои имаат тенденција да ја легитимизираат обемната државна тајна. Потеклото на аргументите со отворена влада датира од времето на европското време на просветителството, за време на кое филозофите дебатирале за правилната конструкција на тогаш новотодемократско општество. Исто така, сè повеќе се поврзува со концептот на демократска реформа.
Компоненти
Концептот на отворена влада е широк опсег, но најчесто е поврзан со идеи за владина транспарентност и отчетност. Една дефиниција, објавена од Институтот за квалитет на владата на Универзитетот во Гетеборг во Шведска, ја ограничува отвореноста на владата за информации објавени од владата, или степенот до кој граѓаните можат да бараат и да добиваат информации што не се веќе објавени. Харлан Ју и Дејвид Г. Робинсон ја специфицираат разликата помеѓу отворените податоци и отворената влада во нивниот труд „Новата двосмисленост на „отворена влада“. Тие ја дефинираат отворената влада во смисла на испорака на услуги и јавна одговорност. Тие тврдат дека технологијата може да се користи за да се олесни откривањето на информации, но дека употребата на технологии за отворени податоци не мора да ја изедначува одговорноста.
Организацијата за економска соработка и развој (ОЕЦД) пристапува кон отворена влада преку следниве категории: цела владина координација, граѓански ангажман и пристап до информации, транспарентност на буџетот, интегритет и борба против корупцијата, употреба на технологија и локален развој.
Јохана Шпири
Творештво
Додека живеела во Цирих, Јохана Шпири почнала да пишува за животот во земјата. Нејзиниот прв расказ се занимавал со семејно насилство и бил објавен во 1880 година, а потоа го објавила романот „Хајди“, напишан во текот на четири недели. Освен „Хајди, Шпири има напишано уште петнаесетина книги за деца. Нејзините дела изобилуваат со искрен и наивен, понекогаш и многу сентиментален занос по идиличниот живот на децата во осамените села на швајцарските Алпи.
Отворена влада
Историја
Терминот „отворена влада“ потекнува од Соединетите држави по Втората светска војна. Валас Паркс, кој служеше во поткомитет за владини информации создаден од Конгресот на САД, го воведе терминот во својот напис во 1957 година „Принцип на отворена влада: Примена на правото на знаење според Уставот“. По ова и по усвојувањето на законот за Акт за слобода на информации (АСИ) во 1966 година, федералните судови започнаа да го користат терминот како синоним за транспарентност на владата.
Иако ова беше првпат „отворена влада“ да се воведе концептот на транспарентност и отчетност во владата може да се најде во Стара Грција во V век пр.н.е. во Атина, каде што различни правни институции го регулираа однесувањето на службените лица и им понудија пат на граѓаните нивните поплаки кон нив. Една таква институција, еутината, ги држеше службениците според стандардот на „исправност“ и принудуваше да дадат отчет пред Собранието на граѓани за сè што направија таа година.
Во поновата историја, идејата дека владата треба да биде отворена за јавен увид и подложна на јавното мислење датира од времето на Просветителството, кога многу филозофи извршија напад врз апсолутистичките доктрини на државната тајна. Донесувањето на формалното законодавно тело исто така може да се проследи до ова време со Шведска, (која тогаш ја вклучи Финска како територија управувана од Шведска) каде што беше донесено законодавство за слободен печат како дел од нејзиниот устав (Закон за слобода на печатот, 1766).
Под влијание на просветителската мисла, револуциите во Соединетите Држави (1776) и Франција (1789), запишаа одредби и барања за сметководство на јавниот буџет и слобода на печатот во уставните членови. Во XIX век, голем број еминентни либерални политичари и писатели, енергично се спротивставија на обидите на државниците на Метернихејан да се спротивстават на овие мерки, вклучувајќи ги Џереми Бентам, Џон Стјуарт Мил и Џон Далберг-Актон, 1-ви Барон Актон.
Итен развој, исто така, вклучува зголемена интеграција на софтвер и механизми што им овозможуваат на граѓаните да станат подиректно вклучени во управувањето, особено во областа на законодавството. Некои го нарекуваат овој феномен како е-учество, што е опишано како „употреба на информатички и комуникациски технологии за проширување и продлабочување на политичкото учество, овозможувајќи им на граѓаните да се поврзат едни со други и со нивните избрани претставници“.
Африка
Новиот устав на Мароко од 2011 година, истакна неколку цели што владата сака да ги постигне со цел да им се гарантира на граѓаните право на информации. Светот и нуди поддршка на владата со цел да ги донесе овие реформи преку заемот за развој на политиката за транспарентност и отчетност (РПТО). Овој заем е дел од заедничката поголема програма помеѓу Европската унија и Африканската банка за развој за да се понуди финансиска и техничка поддршка на владите кои се обидуваат да спроведат реформи.
Од 2010 година, делот 35 од уставот на Кенија ги обезбедува правата на граѓаните на владините информации. Во написот се вели „35.(1) Секој граѓанин има право на пристап до - (а) информации што ги чува државата и (б) информации што ги поседува друго лице и се потребни за остварување или заштита на какво било право или основна слобода.(3) Државата ги објавува и објавува сите важни информации што влијаат на нацијата“. Важните владини податоци сега се слободно достапни преку иницијативата за отворени податоци во Кенија.
Азија
Тајван ја започна својата програма за е-влада во 1998 година и оттогаш има низа закони и извршни наредби за спроведување на отворени владини политики. Законот за информации за слобода на владата од 2005 година, наведува дека сите информации од владата мора да бидат објавени во јавноста. Таквите информации вклучуваат буџети, административни планови, комуникација на владини агенции, субвенции. Оттогаш ја објави својата платформа за отворени податоци, data.gov.tw. Движењето Сончоглед од 2014 година, ја истакна вредноста што граѓаните на Тајван ја ставаат на отвореноста и транспарентноста. Бела книга објавена од Националниот совет за развој со цели на политиката за 2020 година истражува начини за зголемување на учеството на граѓаните и употреба на отворени податоци за понатамошна владина транспарентност.
Филипините го усвоија Редот за слобода на информации во 2016 година, наведувајќи ги упатствата за практикување на владина транспарентност и целосно јавно објавување. Во согласност со својот Закон за општи наменски средства од 2012 година, филипинската влада бара од владините агенции да покажат „печат на транспарентност“ на своите мрежни места, кој содржи информации за функциите на агенцијата, годишни извештаи, службени лица, буџети и проекти.
Движењето Право на информација (ПИ) во Индија, го создаде законот ПИ во 2005 година, откако движењата во животната средина побараа објавување на информации во врска со влошувањето на животната средина поради индустријализацијата. Друг катализатор на законот за ПИ и други слични закони во југоисточна Азија, можеби се должи на мултилатералните агенции кои нудат помош и заеми во замена за поголема транспарентност или „демократска“ политика.
Северна Америка
Во 2009 година, претседателот Обама објави меморандум за транспарентност и отворена влада и ја започна иницијативата за отворена влада. Во неговиот меморандум ја истакна целта на неговата администрација да ја зајакне демократијата преку транспарентна, партиципативна и колаборативна влада. Иницијативата има цели на транспарентна и соработка влада, во која ќе се стави крај на тајноста во Вашингтон, истовремено подобрувајќи ја делотворноста преку зголемена комуникација меѓу граѓаните и владините службеници. Движењата за транспарентност на владата во поновата историја на Соединетите држави започнаа во 1950-тите години по Втората светска војна затоа што федералните оддели и агенции започнаа да ја ограничуваат достапноста на информациите како реакција на глобалните непријателства за време на војната и поради страв од шпиони на Студената војна. Агенциите добија право да го забранат пристапот до информации „за добра причина“ или „од јавен интерес“. Овие политики им отежнуваа на конгресните комитети да добијат пристап до записи и документи, што потоа доведе до истражување на можни законски решенија.
Јужна Америка
Од раните 2000-ти, транспарентноста е важен дел од агендата за борба против корупција и веројатност во Чиле и агендата за модернизација на државата. Во 2008 година, Чиле го донесе законот за транспарентност што доведе до натамошни отворени реформи во владата. Чиле го објави својот отворен план за акција на владата за 2016-18 година, како дел од своето членство во Партнерството за отворена влада (ПОВ).
За транспарентност
Транспарентноста во владата често е заслужна за генерирање на одговорност од страна на владата, што според приврзаниците води кон намалување на владината корупција, мито и други малверзации. Некои коментатори тврдат дека отворена, транспарентна влада дозволува дисеминација на информации, што пак помага да се создадат поголеми знаења и општествен напредок.
Јавното мислење исто така може да се префрли кога луѓето имаат пристап да го видат резултатот од одредена политика. Владата на Соединетите држави на моменти им забрануваше на новинарите да објавуваат фотографии од ковчези на војници, очигледен обид за управување со емотивни реакции што може да ги зголемат критиките на јавноста за тековните војни; и покрај тоа, многумина веруваат дека емоционално наполнетите слики можат да бидат вредни информации. Слично на тоа, некои противници на смртната казна тврдат дека погубувањата треба да се пренесат на телевизија за да може јавноста „да види што се прави на нивно име и со нивните даночни долари“.
Транспарентноста на владата е корисна за ефикасна демократија, бидејќи информациите им помагаат на граѓаните да формираат значајни заклучоци за претстојното законодавство и да гласаат за нив на следните избори. Според фондацијата Карнеги за меѓународен мир, поголемото учество на граѓаните во владата е поврзано со владината транспарентност.
Застапниците на отворена влада честопати тврдат дека граѓанското општество, наместо владиното законодавство, го нуди најдобриот пат кон потранспарентна администрација. Тие укажуваат на улогата на укажувачите кои известуваат од внатрешната владина бирократија (поединци како Даниел Елсберг или Пол ван Бујтенен). Тие тврдат дека независен и испитувачки печат, печатен или електронски, е често посилен гарант за транспарентност отколку законодавните контроли и баланси.
Современата доктрина за отворена влада ги наоѓа своите најсилни застапници во невладините организации кои сакаат да се спротивстават на она што го сметаат за својствена тенденција на владата да замине во тајност. Познати меѓу овие невладини организации се тела како Транспаренси Интернешнл или Институтот отворено општество. Тие тврдат дека стандардите на отвореност се од витално значење за тековниот просперитет и развој на демократските општества.
Против транспарентноста
Неодлучноста на Владата, слабите перформанси и блокадата се меѓу ризиците на владината транспарентност, според некои критичари. Политичкиот коментатор Дејвид Фрум во 2014 година напиша дека „наместо да дадат поголема отчетност, овие реформи [реформи на транспарентност] дадоа поголемо лобирање, повеќе трошоци, поголемо одложување и поголема неодлучност“. Џејсон Грумет тврди дека владините службеници не можат правилно да размислуваат, да соработуваат и да прават компромиси кога се гледа сè што прават.
Приватноста е друга грижа. Граѓаните можат да претрпат „неповолни последици, одмазда или негативни последици“ од информациите дадени од владите. Тереза Скаса, професор по право на Универзитетот во Отава, во една статија од 2014 година наведе три главни можни предизвици за приватност. Прво е тешкотијата да се балансира понатамошната транспарентност на владата, истовремено заштитувајќи ја приватноста на личните информации или информациите за идентификувани лица кои се во рацете на владата. Второ, се занимава со разлики помеѓу прописите за заштита на податоците помеѓу приватните и јавните сектори, бидејќи владите можат да пристапат до информациите собрани од приватни компании, кои не се контролирани од строгите закони. Третото е објавување на „Големите податоци“, што може да изгледа анонимизирано, може повторно да се поврзе со специфични поединци користејќи софистицирани алгоритми.
Собирањето разузнавачки информации, особено за идентификување на насилни закани (без разлика дали се домашни или странски), честопати мора да се прави тајно. Фрум во 2014 година напиша дека „истите императиви што ги поттикнуваат државите да собираат информации, исто така, бараат од нив да негираат дека го сторија тоа. Овие негирања се важни дури и кога не им се верува.“
Моралната потврда претрпува многу застапување за транспарентност, но голем број научници се прашуваат дали е можно да ја имаме таа увереност. Тие исто така потенцираа како транспарентноста може да поддржи одредени неолиберални императиви.
Технологија и отворена влада
Владите и организациите користат нови технологии како алатка за зголемена транспарентност. Примерите вклучуваат употреба на платформи со отворени податоци за објавување информации на Интернет и теорија за управување со отворен извор.
Отворени владини податоци (ОВП), термин кој се однесува конкретно на јавното објавување на владини збирки на податоци, често се става на располагање преку онлајн платформи како data.gov.uk или www.data.gov. Застапниците на ОВП тврдат дека лесно достапните податоци што се однесуваат на владините институции овозможуваат понатамошно ангажирање на граѓаните во рамките на политичките институции. Принципите на ОВП бараат податоците да бидат целосни, примарни, навремени, достапни, машински обработени, недискриминаторски, не-сопственички и без лиценци.
Платформите од јавниот и приватниот сектор обезбедуваат авенија за вклучување на граѓаните, нудејќи пристап до транспарентни информации што граѓаните ги очекуваат. Бројни организации работеа на консолидирање на ресурсите за граѓаните за пристап до владините (локални, државни и федерални) буџетски трошоци, стимулативни трошоци, лобистички трошоци, законодавно следење и многу повеќе.
Бакарен Кањон
Најдлабоките кањони во оваа област се:
Алжир на Олимписките игри
Алжир за првпат се натпреварувал на Олимписки игри во 1964 година, и оттогаш испратил свои натпреварувачи на сите изданија од Летните олимписки игри, освен на бојкотираните игри во 1976 одржани во Монтреал. Земјата исто така испратила свои натпреварувачи на три изданија од Зимските олимписки игри. Алжир досега има освоено вкупно петнаесет олимписки медали од кои пет златни.
Националниот олимписки комитет на Алжир е основан во 1963 година, а бил признаен од страна на Меѓународниот олимписки комитет во 1964 година.
Судењето на Лукул
Судењето на Лукул — кратка дидактичка радио драма на германскиот драматург Бертолт Брехт, напишана во стихови. Завршена била во 1940 година. Во него, големиот римски генерал Лукул се појавува по смртта пред судијата и поротата на подземјето, кои треба да одлучат дали тој треба да биде осуден на Адот или да биде примен во Елисиските Полиња. Поротата, која ги претставува пониските класи, му дозволува на Лукул да се јави, како што сведоци се прикажани на триумфалниот фриз. Сите докази се против Лукул, освен фактот дека тој ја вовел црешата во Европа, тагувал поради уништувањето на книгите и имал одлично кулинарско искуство.
Иако за прв пат била замислен како опера, текстот бил составен за музика од Паул Десау. Комунистичките власти го забраниле, предизвикувајќи Брехт да ги ревидира сцените и да го смени насловот во „Осудата на Лукул“. Ревидираната верзија на „Осудата на Лукул“ била премиерно прикажана во 1951 година.
Вилхелм Рабе
Вилхелм Карл Рабе (псевдоним : Јакоб Корвинус ; * 8 септември 1831 во Ешерсхаузен ; † 15 ноември 1910 во Брауншвајг) бил германски писател (раскажувач). Тој бил претставник на поетскиот реализам, познат по неговите социо-критички наративи, раскази и романи. Рабе живеел неколку години во Волфенбутел (шест како писател), осум години во Штутгарт и речиси 40 години во Брауншвајг.
Живот
Вилхелм Рабе се родил како син на адвокатот Густав Карл Максимилиан Рабе (1800-1845) и неговата сопруга Аугуст Јохане Фредерике Џип (1807-1874) во малиот град Ешерсхаузен во Везербергланд. Детството и образованието ги поминал во Холцминден и Штадтолдендорф. По смртта на таткото, вдовицата се преселила со Вилхелм и неговите двајца браќа и сестри во Волфенбеттел, каде што нејзините роднини припаѓале на високата буржоазија.
По уривањето на училиштето во 1853 година и прекинот на образованието во Магдебург, Рабе неуспешно се обидел да ја заврши матурата во Волфенбеттел. Во Берлин тој изучува како гостин студент на Филолошкиот факултет на Универзитетот Фридрих Вилхелмс, денешниот Универзитет Хумболт, што е можно за него како син на припадник на повисоката класа и без матурата. Во тоа време неговиот прв роман бил Хрониката на врабецот Лејн ,објавени под псевдонимот „Јакоб Корвинус“ (Corvinus на  латински е „налик на гавран“) и бил неговиот најголем литературен успех по неговиот прием, исто така, неговиот најголем економски успех.
На 24 јули 1862 година, Вилхелм Рабе се оженил со Берта Емили Вилхелмина Лејст, ќерка на главниот поднесител Кристоф Лудвиг Лејст од Волфенботтел (син на Кристијан Лејст) и неговата сопруга Јохане Софи Каролина Берта Хајден. Бракот произвел четири ќерки: Маргарет (* 17 септември 1863 година во Штутгарт; † 17 март 1947 година  во Волфенбеттел), Елизабет (*1868 година во Штутгарт), Клара (*1872 година во Брансвик) и Гертруд (*1876 година во Брауншвајг).
Во речиси педесет години помеѓу 15 ноември 1854 година до 1902 година, Рабе напишал не помалку од 68 романи, раскази и новели. Бидејќи Рабе живеел исклучиво од својот приход како слободен писател, тој бил принуден на оваа висока продуктивност. Спектарот на неговата работа се движи од големи, реални романи и маестрални новели до секојдневната забавна литература.
Список на државни водачи во 927 година
Ова е список на државни водачи во 27 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4650B
NGC 4650B — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4650B се споменува и како NGC 4661, ESO 322-72, MCG -7-26-40, DCL 183.
Откривање
Објектот е откриен на 26 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4650B е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4650B има привидни димензии од 1,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 14,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -40° 49' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 121°.
Други поделби
Проучување на NGC 4650B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42983. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7775. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Филип Ворен Андерсон
Филип Ворен Андерсон (Philip Warren Anderson - 2020) — американски физичар и добитник на Нобелова награда за физика. Андерсон има големи придонеси и во теориите за локализација, антиферомагнетизмот, нарушувањето на симетријата, високотемпературна суперпроводливост и за филозофијата на науката низ неговите записи за емергенцијата.
Биграфија
Андерсон е роден во Индианаполис, Индијана и израснал во Урбана, Илиноис. Тој дипломирал во месното училиште во Урбана во 1940 година. Подоцна, тој се запишал на Харвард на додипломски и подипломски студии, каде за време на војната работел во Американската поморска истражна лабораторија. додека бил дипломец ментор му бил Џон Хазбрук ван Флек.
Од 1949 до 1984 година тој работел за Беловите лаборатории во Њу Џерси, каде раотл на ралични проблеми кај кондензирана материја. За време на овој период тој ја равива т.н. Андерсонова локализација (идејата била дека издолжените состојби можат да се локализираат со присуство на неред во системот), го измисил Андерсоновиот хамилтонијан, кој го опишува месното заемодејство електроните кај преодните метали, го развил денес познатиот „Хигсовиот“ механизам за создавање на масата кај елементарните честички, го создал псевдоспинскиот пристап до BCS теоријата на суперпроводливоста, има направено истражувања во областа на не-S брановото спарување (оние за нарушување на симетријата и микоскопскиот механизам) кај супертечниот He3, и помогнал да се основа областа на вртежните-стакла. Тој бил избран за член на Американската академија на уметностите и науките во 1963 година.
Од 1967 до 1975 година, Андерсон бил и професор по теориска физика на Кембричкиот универзитет. Во 1977 година Андерсон бил награден со Нобелова награда за физика за неговите истражувања на електронската структура на магнетните и неуредните системи, кои овозможиле развој на електронското прекинување и мемориските направи кај сметачите. Коистражувачите Невил Франсис Мот и Џон Хазбрук ван Флек ја поделиле Нобеловата награда. во 1982 година, бил награден со Национален медал за наука. Тој се пензионирал од Беловите лаборатории во 1984 година и денес е Џозеф Хенриев професор по физика, во пензија на Принстон.
Андерсон има направено важни придонеси за филозофијата на науката низ неговото објаснување на емергенцијата. Во 1972 година тој напишал мошне цитиран натпис наречен „Повеќе е поразличнп“ во кој се опфатени ограничувањата на редуктитизмот и опстојувањето на хиерархиските нивоа на науката, од која секоја побарува сопствени основни принципи за напредок.
Во 2006 година статистичката анализа на научните истражувања од Хозе Солер, кој спредува бројни наводи во трудот со бројот на цитати, го прогласил Андерсон за најкративен меѓу десетте први физичари во светот.
Андерсон е атеист и е еден од дваесетдвајцата добитници на Нобелова награда кои го потпишале Хуманистичкиот манифест.
Фрутаријанство
Фрутаријанството е вид на исхрана составена само од плодови. Луѓето кои практикуваат ваков тип на исхрана се нарекуваат фрутаријанци. Тие сметаат дека фрутаријанството е природен и исконски вид на човековата исхрана и дека првите библиски луѓе Адам и Ева во рајската градина биле фрутаријанци. Исто така сметаат дека ниту едно живо суштество, вклучувајќи ги тука животните и растенијата, не сака да биде убиено. Поради тоа тие ги јадат само плодовите кои овошките самите ги даваат, за разлика од веганите кои го јадат и коренот, стеблото, лисјата, цветовите и семињата.
Објаснението кое фрутаријанците го даваат е следно: „Јаболкницата дарува плод за да го береме и изедеме, а ако ние тоа не го сториме, јаболкото самото ќе падне на земјата и тука ќе ја изеде некое друго живо суштество. Но самото дрво ќе продолжи да живее и уште долга низа на години ќе носи јаболка, ќе дарува кислород и уште многу друго. Не е неопходно некому да се одземе животот за да ние можеме да живееме.“
Радикалните фрутаријанци јадат исклучиво овошни плодови кои самите паднале од дрвото.
Црква „Вознесение Христово“ - Ињево
Местоположба
Црквата се наоѓа на неколку стотини метри пред влезот на селото, поточно од левата страна на патот кој води од селото Дедино.
Историја
Црквата е изградена во 1872 година, но не е познато кога и од кој архијереј била осветена. Познато е дека иконите биле изработени во XIX век од непознат автор.
Архитектура
Црквата има правоаголна основа со многуаголна апсида на источната страна. Кон западната и северната страна е доградена отворена припрата. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а црквата има и по еден спореден влез на јужната и северната страна. На западниот ѕид над припратата има слепа ниша над којашто има окно, а од кровот на западната страна се издига камбанаријата. Таа е со квадратна основа и има по еден прозорец на секоја страна. Објектот е изграден од камен, а варосани се само западната и северната страна, апсидата и камбанаријата. Црквата во целост е покриена со кров од ќерамиди. Внатрешноста не е зографисана.
Во дворот на црквата има трпезарија и помошен објект.
Религија во Шведска
Шведска сè до 11 век била паганска земја, кога започнала да се христијанизира. Во времето на Протестантска реформација во 1530, земјата станала Лутеранска, со каде била создадена и Шведската црква (шведски: kyrkan Svenska). Раната христијанизација во Скандинавија била започната од страна на Ансгар, Епископ на Бремен. Ансгар, бил испратен во Данска во 820 година. Мисијата му се определува како деловно успешна, па по две години бил вратен во Германија. Најголем подем христијанството во Скандинавијата доживеало во времето на Кнаут IV и Олаф I во годините по 1000 година.
Денеска, во земјата живеат околу 70% христијани, главно протестанти. Како помала религиозна организација е муслиманската (околу 3%). Бројот на нерелигиозните групи и атеистите е околу 30%.
Бура и натисок
Бура и натисок или бура и налет се однесува на протокот на германската книжевност во епохата на просветителството, која се носеше од 1765 до 1785 година главно од млади, околу 20 до 30 години автори'. Поради "глорификација на, оригиналниот гениј ", како архетип на повисоките човек и уметник "( Геро фон Wilpert ) е наведен овој проток како гениј или 'гениј временски период.'
Терминот Бура и натиск се појави во 1820-тите. Се враќа во 1776 година, објавена во 1777 година, комедија Штурм и Дранг од германскиот поет Фридрих Максимилијан Клинџер, а со тоа и на потеклото на Винтертур "Гениј апостол" Кристоф Кауфман (1753-1795). Тој го повикал Клинџер да ја нарече неговата игра, наместо оригиналната титула Wirrwarr .Светската премиера се одржа во Лајпциг на 1. Април 1777 од страна на Seylersche дејствување општество, наместо.
5 Seconds of Summer
5 Seconds of Summer ( 5 Секунди на летото ) е австралиски поп-рок бенд. Формиран e во Сиднеј во 2011 година. Бендот се состои од Luke Hemmings (вокалист, гитарист), Michel Clifford (гитарист, вокалист), Calum Hood (бас гитарист, вокалист) и Ashton Irwin (тапанист, вокалист).
Музичка Кариера
5SOS започнaа во декември 2011 година кога Luke Hemmings, Michael Clifford и Calum Hood кои учеле во исти колеџ (Norwest Christian College), се собраа заедно и почнаа да објавуваа видеа на нивни препеани популарни песни на YouTube. Нивниот препев на песната од Крис Браун и Џастин Бибер "Next 2 You" доби над 600.000 прегледи на Youtube. Во Декември 2011 година, ним им се придружи тапанарот Ashton Irwin и така групата се формира целосно. Оттогаш тие добија над 5 милиони Youtube прегледи. Бендот привлече голем интерес од големите музички етикети и издавачи, и тогаш 5SOS потпишаа договор со Sony АТВ Музичка продукција. И покрај тоа што имаа промоција освен на Фејсбук и Твитер, нивниот првa песна достигна број 3 на табелата на iTunes во Австралија,  и Топ 20 во Нов Зеланд и Шведска. Нивната популарност се зголеми уште еднаш, кога Louis Tomlinson од бендот One Direction ја слушна нивната песна 'Gotta get out' на Youtube и објави дека е 'Фан' на нивната музика. 5SOS повторно беа предмет на интерес за One Direction по издавањето на нивниот прв сингл, 'Out of my limit' на 19 ноември 2012 година, кога  Niall Horan од бендот One Direction го објави нивниот видео клип на Твитер. 5SOS ја поминаа 2012 година пишувајќи и развивајќи на нивните песни со Кристијан Ло Русо и Џоел Чепмен на австралискиот бенд Ејми Мередит, со кои напишаа песни за нивниот албум 'Somewhere new EP'  - Beside You (зад тебе) и Unpredictable (непредвидливи). 5 Seconds of Summer го издадоа нивниот прв сингл 'Out of my limit'  на 19 ноември 2012 година, a нивниот видео клип достигна 100.000 пати гледаност на Youtube во рок од 24 часа. Во Декември 2012 година, момците се оддадoја на текстописачко патување во Лондон каде што тие пишуваа со различни музичари, меѓу кои се и McFly,  Рој Стрејт, Ник Хоџсон , Кајзер чифс  Џејми Скот, Џејк Гослинг, Стив Робсон и Џејмс Борн. На 14 февруари 2013 година, беше објавено дека 5SOS ќе бидат отворачи на концертите на One Direction на нивната турнеја 'Take Me Home'. Турнејата започна во арена О2 во Лондон на 23 февруари 2013 година, 5SOS им се приклучија на One Direction за концерти во Велика Британија, САД, Австралија и Нов Зеланд вклуќувајќи и повеќе држави.
Додека траеше паузата од Take Me Home турнеја, 5SOS се вратија дома во Австралија, каде што тие учестуваа на Националната турнеја, со продажба на сите датуми за концерти во рок од неколку минути.
На 24 февруари тие го прикачија видеото на нивниот ново направен VEVO канал на YOUTUBE. Името на видеото е "She looks so perfect (Таа изгледа толку прекрасно)". Исто така тие се во тек на својот нов албум.
Влијанија
Музичките влијанија на овој бенд се Blink-182, All Time Low, Ed Sheeran, Mayday Parade, Boys Like Girls и Busted.
Антонио Ночерино
Антонио Ночерино (италијански: Antonio Nocerino, роден на во ) — италијански фудбалер играч од средниот ред на Орландо Сити.
Кариера
Својата кариера ја започнал во младинскиот тим на Јувентус, за да во 2003 потпише повеќегодишен договор. По една сезона, неговиот договор бил откупен од страна на Џенова, и во следните три сезони настапувал како позајмен играч за Катанѕаро, Кротоне и Месина. Во сезоната 2006-2007 настапувал за Пјаченца, а во 2007-2008 се вратил во Јувентус, но во 2008 година бил вклучен во трансферот на Амаури кој од екипата на Палермо се преселил во Јувентус додека Ночерино тргнал во обратен правец заедно со соиграчот Давиде Ланзафаме и плус нешто повеќе од 12 милиони евра. Ночерино настапувал во Палермо до 2011 година, кога бил купен од Билан. За Билан одиграл три сезони пред да биде позајмуван во Вест Хем Јунајтед, Торино и Парма. Во февруари 2016 потпишал за Орландо Сити.
Список на државни водачи во 1072 година
Ова е список на државни водачи во 072 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Србофилија
Србофилија — поим кој во најопшта смисла означува симпатии, наклоност, почит, поддршка кон српската култура, српскиот народ и Србија. Србофилијата е најприсутна кај народите кои се најблиски и сродни со Србите.
Србофилијата може да е последица на различни причини: од едноставна фасцинација и восхит од српската култура и народ, сѐ до наследниот фактор (кај припадниците од етнички мешани бракови кај кои еден од родителите е од српска националност).
Србофилијата е особено присутна меѓу Црногорците и Македонците, но пред сѐ како последица на етнолошко-култоролошка блискост. Кај Македонците особен придонес за ова дал и процесот на присилна србизација спроведуван од српската власт во Македонија во периодот од Балканските војни, па сѐ до крајот на Втората светска војна, како и блиските контакти и заедничкиот живот на овие два народи во поранешна Југославија. Наспроти србофилијата (како условна средина) стојат други два екстремистички поими: србофобијата (одбивност кон српското) и србоманијата (отфрлање на сопствениот етнички идентитет за сметка на српскиот).
IC 986/1
IC 986/1 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 986/1 се споменува и како IC 1623A, ESO 541-23, MCG -3-4-3, PGC 4008, VV 114, Arp 236.
Откривање
Објектот е откриен на 19 ноември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 7 м 46,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -17° 30' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 12°.
Други поделби
Проучување на IC 986/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4007.
Кралски марш
Кралски марш (шпан. La marcha real) е државна химна на Шпанија. Таа е позната и како Marcha Granadera или Marcha Real Española.
Химната нема текст, туку само музика. Постојат две верзии: кратка и долга, а со посебен пропис е одредено која верзија кога ќе се користи.
Шпанската државна химна е една од најстарите во Европа. За првпат се спомнува во 1761 година во документот Libro de Ordenanza de los toques militares de la Infantería Española ("Книга на правила за воената музика во шпанската пешадија"). Наречена е Marcha Grenadera, а името на композиторот останало непознато.
Во 1770 година кралот Карлос III ја прогласил Marcha Granadera за официјален почесен марш што заземал свое место на јавни и церемонијални свечености. Затоа што секогаш бил изведуван на јавни настани на кои присуствувале и членовите на кралското семејство, Шпанците почнале да го нарекуваат Marcha Real, односно Кралски марш.
Текст
Иако La marcha real денес официјално нема стихови, во минатото биле правени обиди тие да се напишат. Една верзија била користена за време на владеењето кралот Алфонсо XIII, а друга за време на диктатурата на генерал Франко. Сепак, ниту една од нив никогаш не била официјализирана.
Химната почнала да се изведува без текст од 1978 година, кога текстот што го одобрил генералот Франциско Франко бил отфрлен.
Претседателот на Шпанскиот олимписки комитет, Алехандро Бланко, во 2007 година изјавил дека чувствува потреба да се напише текст за La marcha real, особено пред кандидатурата на Мадрид да биде домаќин на Олимписките игри во 2016 година.
Голем број политичари, вклучувајќи го и премиерот Хозе Луис Родригес Запатеро, се изјасниле дека не сакаат Баскијците, Каталонците или Галисијците кои имаат тенденција да се идентификуваат со сопствените региони, наместо со шпанската држава, да се чувствуваат отуѓено. Посебно затоа што голем број на автономни покраини на Шпанија имаат свои химни.
Јавниот конкурс за текст за химната резултирал со 7.000 пријави. На 16 јануари 2008 година, само пет дена по објавувањето на победникот во јавноста, Шпанскиот олимписки комитет го повлекол предлогот, посебно по широката јавна дебата и критиките дека избраниот текст има националистички тон.
Орашко Кале
Град(иште) Собри (или Орашко Кале) — рударска и гранична тврдина и регионално средиште во атарот на селото Орашје, Тетовско.
Местоположба
Месноста лежи на највисокиот дел од еден долг и тесен огранок што од планинскиот масив на Шара се спушта кон Вардар. Јужниот дел на огранокот завршува во Дервенската Клисура, затворајќи ја од северната страна. Градиште е оддалечено 1 кмод Вардар и 3 кмјугоисточно од Орашје и се издига 110 м високо над реката. Двете страни му се многу стрмни и паѓаат во длабоките бразди на Љуботенска Река и на еден поток. Има лесен пристап од север и југ. На падините источно од Градиште лежат стари рудници на железо и сребро и денешните копови на рудникот Радуша (хром). Низ Дервенската Клисура водел стариот пат од Скопје кон Полозите и кај Градиште се одвојувал од него патот кон преминот Вратница на север, водејќи кон Качаник, Косово и Призрен.
Најстари остатоци
Во доцноантичко време на Градиште било изградено обѕидие во цврста малтерна техника, кое опкружувало 3 простори:
Северно од крепоста, на зарамнетиот срт на ридот, на просторот до 3 ха се протегала неукрепена населба. Наоди во крепоста: керамика, повеќе монети од IV — VI век, многу парчиња ситни предмети ковани од железо или лиени од бронза и сребро. Крепоста ја контролирала границата меѓу провинциите Превалитана и Дарданија, што била повлечена преку овој цотег. Воедно ги штитела гореспоменатите блиски рудници, а преработката на металите во неа претставувала стопански основ на населението во и околу неа.
Средновековни остатоци
На обѕидието на акрополата се гледаат големи обновувања во доцниот среден век: била доградена северната кула-бастион и ѕидниот потег југозападно од неа, со полукула на западниот крај и сложен премин со скали и рампи пред него. Тука се следат дури две или три накнадни преправки.
Јужното чело на акрополата било изградено целосно и денес е запазено во височина од 9—11 м. Тоа остава впечаток на вонредна монументалност и атрактивност, со што го вбројува градот Собри меѓу нашите најдобро запазени крепости од средниот век. Челото е повлечено во права линија запад — исток, долго е вкупно 30 м, а една од двете кули на него има белези на донжон (од XIII—XIV век). До неа од внатрешната страна стоела голема правоаголна градба — трпезарија или коњушница (?), чиишто горни катови служеле несомнено за живеење.
Во доцниот среден век покрај акрополата биле населени и двете подградија и неукрепената варош северно од нив, на чиј северен дел лежат урнатините од една средновековна црква. Црквата е делумно откопана од Р. Грујиќ (во 1939 г., необјавено). На целиот простор се среќаваат парчиња од средновековна грнчарија и предмети исковани од железо (ножеви, врвови од стрели со средновековни форми, алатки, шарки и кламфи, токи, делови од брави, клинци и др.). Една мамуза од железо со специфична форма упатува на IX-X век а турските акчиња во XV век, ја претставуваат временската рамка во која егзистирала крепоста.
Крепоста Собри имала функција речиси иста како и доцноантичката: ги чувала двете спомнати патишта и премините на СЗ граница на Византија кон полунезависните српски земји преку Шара, а ги контролирала и обновените рудници во околината. Своето монументално утврдување градот Собри го добил несомнено по српските освојувања на Полог и по уривањето на византискиот центар Лешок (во 1190 г.). Потоа Собри станало главна крепост во овој регион, а несомнено и стопанско средиште благодарение на рудниците и металургијата. Не само во крепоста и населбата до неа, туку и во целата околина лежат бројни згуришта и трагите од обработката, пржењето и топењето на железо, бакар и сребро. Во тој регион и денес се наоѓаат коповите на рудниците Јегуновце и Радуша.
По cѐ изгледа дека и Турците ги користеле овие рудници некое време, а поради нив и тврдината Собри. Можно е последните преправки во тврдината да потекнуваат токму од турско време. Во пописниот дефтер од 1467/68 г. покрај селото Собри (кое тогаш броело 73 куќи) е спомната и тврдината Собри (В. Кравари 1989, 221).
Треско (остров)
Историја
Во најстарите времиња островот бил населен само со пустинци. Кралот Хенри I го дал островот на манастирот Тависток. За време на Тјудорската секуларизација црквата била аболицирана, а првенството за згрижување на душите, на секуларните острови му биле дадени на лордот или феудалецот.
Оригиналното има на островот Треско на корнски било Ryn Tewyn, што значи издигнатини од песочни дини. Во 1193 година, кога островот му бил даден на подарок на манастирот Тависток, од страна на папата Целестин III, името му било сменето во Сент Николас, а од 1305 година се нарекувал Trescau (во превод нива од бозели), а од 1540 година се нарекувал Iniscaw (во превод остров на бозели). Во публикација од 1814 година, островот бил именуван Trescaw.
Островот е под управа на Корнволското војводство, кое го управува во името на англиската круна, а војводството го изнајмува на семејството Дориен-Смит (потомци на Август Смит) кои го раководат како бизнис со времетраење.
Од 2001-2009 година островот бил домаќин на маратон организиран за помош на оболени од цистична фиброза. Настанот се одржувал во ист ден како тој во Лондон. Денес маратонот е заменет со Спринт Триатлон.
Граѓанска парохија и избирачко место
Треско е една од петте граѓански парохии на Островите Сили, кои исто така се одделенија. Граѓанската парохија и одделение покриваат многу повеќе од островот Треско: тука се вклучени ненаселени острови како Самсон (населен до 1855 година), Теан, Сент Хелен, Нортветил и Раунд Ајленд. Треско избира двајца советници во советот на Островите Сили, а исто како и другите одделенија надвор од островот. Меѓутоа, граѓанската парохија не е функционална и нема совет или парохиски средби.
Демографија
''Овие бројки вклучуваат само постојани жители. Голем број сезонски работници, исто така, живеат на островот во текот на летото.''
Стопанство
За разлика од другите острови, Треско е примарно остров со ресорти за одмор каде сите активности и сите вработени се поврзани со туризмот. На другите Острови Сили туризмот е значајна, но не и единствена стопанска гранка.
Образование
Академијата на петте острови (стар назив: Училиштето на петте острови) има зграда на островот Треско. Учениците од средното образование училиштето го посетуваат во Сент Мери, каде престојуваат во интернат за време на работни денови, а за време на викенди се враќаат дома.
Студентите ги посетуваат универзитетите на копното во Велика Британија.
Сообраќај
На островот нема автомобили.Туристите се превезуваат до хелидромот со посебни патнички приколки, а за хендикепираните личности превозот е овозможен со приспособени голф колички.
Од 1983 година до октомври 2012 година бил во функција Треско хелидромот, а сега е во изградба новиот хелидром во Пензанс, преку кој треба да се поврзат островите Сент Мери и Треско, за кој се планира да биде завршен 2019-2020 година.
Превозот со моторни бротчиња го поврзува островот Треско со другите населени Острови Сили, а се организираат и повремени кружни обиколки на островите.
Див свет и екологија
Дивиот свет и екологијата на Треско се уникатни во однос на другите Острови Сили. На северниот дел се ветровитите висорамнини, кои одејќи кон југ се сменуваат во топли полиња, мочуришта и езера, по кои идат песочните дини за да на најјужниот дел се наоѓаат прекрасни плажи. На островот се означени неколку локации кои се од специфичен научен интерес (Sites of Special Scientific Interest - SSSI). Касл Таун е прогласен за SSSI поради геологијата, здравата морска средина, богатството на флора, а таму се парат и одредени видови на морски птици, како на пример речната рибарка. Грејт Пул е прогласен за SSSI поради тоа што таму се наоѓа најголемата површина на свежа вода на Островите Сили, и е важно место за парење на птици, како и засолниште и хранилиште на птици преселници. Пентл Беј е место во кое растителниот свет се менува (транзитира) богата флора типична за песокливи дини, до суви предели населени со разни видови на лишаеви.
На островот биле донесени парови од црвената верверица (Sciurus vulgaris) од Англија, како загрозен вид за да се обнови видот, бидејќи на островот Треско нема грабливци за ова животно. Во јуни 2014 година биле сликани група на младенчиња од црвената верверичка што е доказ дека успешно се размножиле.
Птици преселници
Меѓу многуте птици преселници овде се наоѓаат:
Културни наводи
Поради својата географија и историја, островот Треско често е споменуван во книгите на детскиот писател Сем Левелин, директниот потомок на Август Смит, кој по назначувањето за управник на островот во 1834 година останал овде да живее.
Трансконечен број
Трансконечните броеви (или трансфинитни броеви) — кардинални или редни броеви што се поголеми од сите конечни броеви, но не мора да бидат апсолутно бесконечни. Поимот „трансконечни броеви“ е кованка на математичарот Георг Кантор (1845-1918), кој со ова сакал да избегне погрешно толкување на бесконечноста на овие објекти, иако тие не се конечни. Денес е прифатено трансконечните броеви да се нарекуваат „бесконечни“, но првиот поим е сепак позастапен.
Дефиниција
Како и конечните броеви, трансконечни броеви можат да се претстават на два начина: како редни и како кардинални броеви. За разлика од конечните редни и кардинални броеви, трансконечните дефинираат различни класи на броеви.
Некои автори како Сапс и Рубин го користат поимот „трансконечен кардинален број“ за кардиналноста на едно Дедекинд-бесконечно множство, во контекст каде поимот не е истоветен со поимот „бесконечен кардинален број“ - во контекст кајшто аксиомата за преброив избор не е претпоставена или не се знае дали важи. Според оваа дефиниција, сите овие се истоветни (еквивалентни):