cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Судир Фатах–Хамас
Избори во 2006 година и влада на Хамас
Владата, која имала заедничко овластување со претседателот Абас над безбедносните сили, веќе не била во рацете на Фатах. Кога Абас и Хамас во борбата за моќ не успеале да постигнат договор, Абас на 6 април 2006 година го назначил за шеф на Безбедносните сили Абу Шбак, поврзан со Фатах, менувајќи го министерот за внатрешни работи на Хамас. Како одговор, Хамас формирал свои безбедносни сили.
На 25 јуни 2006 година, милитантни групи извршиле прекуграничен упад во Израел. Израелскиот одговор го оставил Хамас со половина парламентарен блок и министрите од кабинетот на Западниот Брег во израелски притвор.
Политички ќор-сокак
Полууставниот и полупретседателскиот Основен закон им дал на претседателот и на владата заедничка политичка моќ. Фатах одбил да соработува со Хамас. Моќниот претседател Абас, поддржан од Фатах, бил поддржан од меѓународната заедница и повеќе или помалку толериран од Израел. Палестинските власти, во кои доминираат Хамас и парламентот, биле бојкотирани, а меѓународната финансиска помош била дадена преку Абас, заобиколувајќи ја палестинската влада. Бидејќи Фатах и Хамас не соработувале, парламентот станал нефункционален, а ПС претрпела финансиска состојба.
Вклучување на САД, Израел и арапските држави
Неколку извори зборуваат за значителна вмешаност на САД, Израел и арапските држави, откако Хамас во 2006 година објавил формирање на своја безбедносна служба, Палестински безбедносни служби, кои биле осудени од Махмуд Абас како неуставни. Претседателската гарда на Махмуд Абас била зголемена и опремена, а нејзините членови биле обучени од САД, Египет и Јордан. Исто така, член на советот на Палестинскиот Законодавен Дом (ПЗД) за Хамас, Анвар Забун, верувал дека „Мохамед Далан имал голем план да ги отстрани корените на Хамас, отпорот, во Газа и на Западниот Брег.
Според Меѓународниот институт за стратешки студии, ескалацијата во јуни 2007 година била предизвикана од убедувањето на Хамас дека претседателската гарда на ПА, лојална на Махмуд Абас, била позиционирана да ја преземе контролата над Газа. САД помогнале во изградбата на претседателската гарда од 3.500 луѓе од август 2006 година. САД потрошиле 59 милиони долари за обука и опрема за претседателската гарда и ги убедиле арапските сојузници да финансираат набавка на натамошно оружје. И Израел им дозволил на лесните оружја да течат кон припадниците на претседателската гарда. Јордан и Египет биле домаќини на најмалку два баталјона за обука.
Март - декември 2006
Периодот од март до декември 2006 година бил обележан со тензии кога командантите на палестинските власти поврзани со Фатах одбиле да земаат наредби од владата на палестинските власти предводени од Хамас. Тензиите дополнително се зголемиле меѓу двете палестински фракции откако не успеале да постигнат договор за споделување на владината моќ.
Декември 2006 - јануари 2007
Соочени со меѓународни санкции, палестинските власти предводени од Хамас зависеле од увоз на големи количини на готовина за да ги платат своите долгови. На 14 декември 2006 година, премиерот Исмаил Ханија, кој носел десетици милиони донации, бил задржан по влегувањето во Газа преку граничниот премин Рафа. Лутите милитанти на Хамас упаднале на местото со кое управувале европски набљудувачи и претседателската гарда на Абас, одговорни за безбедноста таму. Откако стражарите пукале кон милитантите на Хамас, тие ја зазеле салата, пукајќи во воздух. Официјален Хамас се обидел да ги натера милитантите да се распрснат. Исмаил Ханија веќе го прекинал своето патување поради зголемените тензии меѓу Хамас и соперничката фракција Фатах, откако тројцата синови на шефот за безбедност на Фатах биле убиени неколку дена претходно.
Истиот ден, на Исмаил Ханија му било дозволено да се врати во Газа без пари, но при преминување на границата, вооружени лица го нападнале неговиот автомобил, убивајќи еден телохранител. Еден од синовите на Исмаил Ханија бил умерено ранет, а неговиот политички советник Ахмед Јусеф бил лесно ранет. Во тоа време, за овој очигледен обид за атентат бил обвинет членот на Фатах и поранешен шеф за безбедност на Фатах, Мохамед Далан. Активистката за мир Елен Росер исто така верува дека токму луѓето на Далан се обиделе да го убијат Исмаил Ханија. Избувнале борби на Западниот Брег откако палестинските сили за национална безбедност пукале на митингот на Хамас во Рамалах. Безбедносните единици лојални на Махмуд користеле палки и пушки за да ги победат демонстрантите пред да започне пукањето. Најмалку 20 лица биле ранети во судирите, кои се случиле непосредно по обидот за атентат врз Исмаил Ханија.
На 16 декември, Абас повикал на нови парламентарни и претседателски избори, но неговиот советник Саеб Ерекат изјавил дека „изборите не можат да се одржат пред средината на следната година од правни и технички причини“. Висок пратеник на Хамас го нарекол тоа „вистински удар против демократски избраната влада“. Хамас ја оспорил законитоста за одржување предвремени избори, задржувајќи го своето право да го одржи целиот мандат на избраните функции. Хамас го карактеризирал како обид за преврат на Фатах од страна на Абас, користејќи недемократски средства за соборување на резултатите од демократски избрана влада. Лидерите на Фатах повикале на разрешување на владата предводена од Хамас и формирање на кабинет за итни случаи. Еден оперативец на Фатах изјавил дека Абас се заканувал дека ќе распише предвремени избори во последните пет месеци и дека „повеќе закани нема да успеат“. Најавата за избори предизвикало високи тензии и вооружени борби меѓу приврзаниците на Хамас и Фатах. Абас силно ги негирал обвинувањата дека членови на Фатах и „Претседателската гарда“ на Силите стојат зад обидот за атентат врз Исмаил и тој го критикувал киднапирањето на војникот Гилад Шалит.
На 17 декември, про-вооружени напаѓачи на Фатах го нападнале министерот за надворешни работи на Хамас Махмуд Захар. Војниците на Хамас возвратиле со истрели во домот на претседателот Абас, ранувајќи пет чувари. Припадник на Фатах, бил убиен, заедно со жена во минување. На крајот на денот, Фатах и Хамас се договориле за прекин на огнот, иако пукањето продолжило пред куќата на Мохамед Далан.
Интензивните фракциони борби продолжиле во текот на декември 2006 година и јануари 2007 година во појасот Газа. По еден месец борби, во кои загинале 33 лица, претседателот Махмуд Абас се обидел да ги вклучи извршните сили предводени од Хамас во безбедносниот апарат лојален на претседателот. Хамас ја отфрлил наредбата на Абас, и наместо тоа, објавила планови за двојно поголема количина на својата сила. На 6 јануари 2007 година, Абас ги забранил Извршните сили и наредил нивно распуштање. Борбите продолжиле сè додека не се спровело примирјето на 30 јануари. Најавите за двобојот ја зголемиле можноста за засилен вооружен судир. Единственото средство на Абас за спроведување на наредбата се чинело принудна акција на полицијата и единиците за безбедност под негова команда, кои биле релативно слаби во појасот Газа, упориштето на Хамас.
Февруари - април 2007
Жестоки борби се случиле откако Хамас убил 6 лица на 1 февруари во заседа на конвојот во Газа кој доставувал опрема за палестинската претседателска гарда на Абас, според дипломатите, со цел да се спротивстави на шверцот на оружје во Газа од страна на Хамас. Според Хамас, испораките до претседателската гарда имале за цел да предизвикаат бунт (против Хамас), притоа задржувајќи пари и помош од палестинскиот народ.
На 8 февруари 2007 година, Договорот Фатах-Хамас од Мека со посредство на Саудиска Арабија бил потпишан од лидерите на Фатах и Хамас. Договорот вклучувал мерки за ставање крај на меѓусебното насилство. Владата на единство била формирана на 17 март. Сепак, двете најгорливи прашања: економската криза и падот на безбедноста во Газа останале отворени. Насилните инциденти продолжиле до март и април 2007 година. Повеќе од 90 лица биле убиени во овој период.
Мај 2007
Во средината на мај 2007 година, судирите избиле уште еднаш на улиците во Газа. За помалку од 18 дена биле убиени повеќе од 50 Палестинци. Лидерите на обете партии се обидиле да ги запрат борбите повикувајќи десетици на примирје.
Јуни 2007
На 14 јуни, палестинскиот претседател Махмуд Абас објавил распуштање на сегашната влада на единство и прогласување вонредна состојба. Палестинскиот премиер Исмаил Ханија бил разрешен, а Абас со претседателски указ започнал да владее со Газа и Западниот Брег. Портпаролот на Хамас, Сами Абу Зухри, одговорил со изјава дека одлуката на претседателот Абас е „во практична смисла ... безвредна“, тврдејќи дека Ханија „останува на чело на владата дури и ако биде распуштена од претседателот“.
Нејтан Браун од Фондација Карнеги за меѓународен мир коментирал дека според палестинскиот устав од 2003 година, Абас јасно имал право да прогласи вонредна состојба и да го разреши премиерот, но вонредната состојба може да продолжи само 30 дена. После тоа, ќе треба да биде одобрен од Законодавниот совет (доминиран од Хамас). Ниту Хамас ниту Фатах имале доволно гласови за да формираат нова влада според уставот. Палестинскиот центар за човекови права ја осудил „одлуката на Хамас да го реши конфликтот воено“, но тврди дека „чекорите преземени од претседателот Махмуд Абас како одговор на овие настани го кршат Основниот закон и го поткопуваат Основниот закон на начин кој не е помалку опасен. "
На 15 јуни, Абас го назначил Салам Фајад за премиер и му дал задача да формира нова влада. Меѓународната заедница непречено ја признала владата. За неколку дена, САД ја признале вонредната влада на Абас и ставиле крај на 15-месечниот економски и политички бојкот на палестинските власти во обид да ги зајакнат претседателот Абас и новата влада предводена од Фатах. Европската Унија слично ги објавила плановите за продолжување на директната помош на Палестинците, додека израелскиот премиер Ехуд Олмерт изјавил дека ќе му ги ослободи на Абас палестинските даночни приходи што Израел ги задржал откако Хамас ја презел контролата над палестинскиот парламент.
Судири на Западниот Брег
Нападите на вооружени лица на Хамас против безбедносните сили на Фатах во Појасот Газа резултирале со реакција на вооружени лица на Фатах против институциите на Хамас на Западниот Брег. Иако бројот на Хамас бил поголем во Појасот Газа, силите на Фатах биле поголеми на Западниот Брег.
Западниот Брег ја имал својата прва жртва кога било пронајдено тело на милитант на Хамас во Наблус, што предизвикало страв дека Фатах ќе ја искористи својата предност на Западниот Брег за одмазда против смртта на нејзините членови во Појасот Газа истиот ден. Хамас исто така изјавил дека има целосна контрола врз Газа, тврдење кое го негирал Абас.
На 16 јуни, милитантна група поврзана со Фатах, Бригадите на мачениците ал-Акса, упаднале во парламентот под контрола на Хамас со седиште во Рамала на Западниот Брег. Овој чин, вклучувајќи го и нападот на Министерството за образование, се сметал како реакција на сличен грабеж што се случил по воениот успех на Хамас во Газа.
На 20 јуни, водачот на Хамас, Махмуд Захар, изјавил дека ако Фатах продолжи да се обидува да го искорени Хамас на Западниот Брег, тоа може да доведе до пад на Фатах и таму. Тој не негирал на прашањето дека отпорот на Хамас против Фатах ќе има форма на напади и самоубиствени бомбашки напади, слични на оние што Хамас ги користел против Израел во минатото.
Октомври 2007 - јануари 2008
На 17 октомври, во источна Газа избувнале судири помеѓу безбедносните сили на Хамас и припадниците на моќниот клан Хелес (поврзан со Фатах), оставајќи до двајца мртви од двете страни. Претставници на Фатах и Хамас дале спротивставени извештаи за тоа што ги предизвикало борбите, но се чини дека спорот настанал кога претставниците на Хамас побарале од кланот да врати владин автомобил. Во друга вооружена битка на 20 октомври загинал еден член на кланот и 13-годишно момче. Во текот на истиот ден, во Рафах, една жена била убиена, а осум лица биле повредени кога припадниците на безбедноста на Хамас отвориле оган со активисти на исламски џихад. Два дена подоцна, во внатрешните борби биле убиени уште 7 Палестинци, вклучувајќи и некои милитанти на Хамас и милитант на палестинскиот исламски џихад.
На 12 ноември, голема демонстрација посветена на споменот на починатиот претседател на палестинските власти Јасер Арафат била организирана од Фатах во градот Газа. Со над 200.000 учесници, ова била најголемата демонстрација на Фатах во Појасот Газа од преземањето на Хамас. Демонстрациите биле насилно распрснати од вооружени лица на Хамас, кои пукале во толпата. Најмалку шест цивили биле убиени, а над 80 лица биле повредени, некои биле погазени од стампедото што следувало. Помалата милитантна група Исламски џихад, чии членови се судриле со Хамас неколку пати, ги осудиле престрелките.
На 1 јануари 2008 година, најмалку осум лица загинале во борбени дејствија во појасот Газа.
2009
Политичкото насилство во Хамас во 2009 година се случило во Појасот Газа за време и по конфликтот Израел-Газа во периодот 2008-2009 година. Се случиле низа насилни акти, почнувајќи од физички напади, тортура и погубувања на Палестинци, осомничени за соработка со израелските одбранбени сили, како и членови на политичката партија Фатах. Според Хјуман рајтс воч, најмалку 32 лица биле убиени од овие напади: 18 за време на конфликтот и 14 потоа, и уште неколку десетици биле осакатени, многу од нив со истрели во нозете.
На 31 мај 2009 година, шест лица биле убиени кога Палестинските власти и силите на Хамас се судриле во Калќиilа. Итан Бронер ги опишал борбите како индикација „дека палестинското единство потребно за создавање држава е далеку“.
2010
По египетската револуција во 2011 година и смената на египетскиот претседател Морси во јули 2013 година, тензиите меѓу Фатах и Хамас достигнале нов врв. Според Баракат ел-Фара, амбасадор на ПЛО во Каиро, режимот на ел-Сиси, поддржан од Египет од САД, кој годишно добива околу 1,5 милијарди американски долари воена помош од САД, ќе го задржи затворен граничниот премин Рафах, сè додека силите лојални на Претседателот на палестинските власти Махмуд Абас ја вратат контролата. Официјален Хамас го обвинил раководството на ПС дека игра голема улога во спроведувањето на блокадата на Појасот Газа.
Среде преговори за решавање на конфликтот Израел - Газа во 2014 година, Шин Бет открил наводен заговор на Хамас за смена на Фатах на Западниот Брег. Ова ќе се постигне со распоредување на ќелиите на Хамас околу Западниот Брег за поттикнување на трета интифада и преполнување на силите на палестинските власти. Уапсени биле повеќе од 90 лица. Претседателот Абас изјавил дека заговорот е „сериозна закана за единството на палестинскиот народ и неговата иднина“.
Старо Сер
Старо Сер — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Залетал
Залетал („Долината на Зале“) е поранешна општинска заедница во округот Бургенланд во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа северно од Вајсенфелс. Седиштето на општинската заедница било во Гроскорбета. Била распуштена во септември 2010.
Полноќна трка (филм од 1988)
Полноќна трка (англиски: Midnight Run) - американски филм од 1988 година, во режија на Мартин Брест, според сценариото на Џорџ Гало. Главните улоги ги играат: Роберт Де Ниро, Чарлс Гродин, Јафет Кото, Џон Ештон, Денис Фарина и Џо Пантолијано.
Синопсис
Џек Волш (го игра Де Ниро) е ловец на уцени. Неговиот работодавач го ангажира да го фати книговодителот на мафијата Џонатан Мардукас (го игра Гродин), кој му ги украл парите на мафијашот Џими Сероно (го игра Фарина). Волш има рок од пет дена за да го донесе Мардукас од Њујорк во Лос Анџелес. Меѓутоа, агентот на ФБИ, Алонзо Мосли (го игра Кото) го спречува во тоа, известувајќи го дека ФБИ веќе неколку години го следи Сероно, а Мардукас им е потребен како сведок. За кусо време, Волш го наоѓа Мардукас, кој е симпатичен човек кој страда од разни фобии, меѓу кои и од летање со авион. Затоа, тие патуваат со воз, но мафијата дознава за тоа. Оттука, Волш го следат мафијата, ФБИ и уште еден ловец на уцени, Марвин (го игра Ештон). Волш се спогодува со ФБИ да го пуштат Мардукас, во замена за апсењето на Сероно. КОга пристигнува во Лос Анџелес, Волш го пушта Мардукас на слобода, а тој пак му се заблагодарува, давајќи му 300.000 долари, пари што ги украл од мафијата.
Гробишта (Побожје)
Гробишта — некропола од доцноантичкото време. Во центарот на селото Побожје, на левиот профил на главната улица, во насока југ-север, се гледаат петнаесетина гроба градени од масивни камени плочи.
ААЦ Културанова
ААЦ Културанова (Здружение за алтернативно создавање) е невладина, непрофитна организација основана во мај 2001 година во Нови Сад, Србија како чадор организација за различни неформални независни уметнички групи, поединци и млади уметници од Нови Сад.
Организацијата Културанова го фокусирала својот развој на урбаната младинска култура и подигнување на свеста за релевантни општествени прашања, со визија за градење креативни платформи за младите од Нови Сад и регионот.
Скрижово
Скрижово — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Јован Ивањин
Јован Ивањин бил македонски поет и романописец.
Животопис
Ивањин е роден во Скопје на 3 април 1932 година. Починал во Скопје на 3 септември 1993 година. Завршил Медицински факултет во Скопје и специјализирал афталмологија. Работел на Клиниката за очни болести на Медицинскиот факултет во Скопје. Член на ДПМ од 1970 година.
Тесна кожа 3
„Тесна кожа 3“ – југословенски филм од 1988 година, во режија на Александар Ѓорѓевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Никола Симиќ, Милан Гутовиќ, Ружица Сокиќ, Рахела Ферари и Бата Живоиновиќ.
Синопсис
Димитрије Мита Пантиќ (го игра Симиќ) е службеник во едно белградско претпријатие. Еден ден, возејќи се со трамвајот, тој ја губи чантата со деловните проекти, но пронаоѓа потполно иста чанта полна со девизи. Тој настан предизвикува големи промени во животот на неговото семејство, но и во претпријатието. Директорот Среќко Шојиќ (го игра Гутовиќ) планира со тие девизи да му го вратии долгот на Ѓоле, но Пантиќ решава да му ги врати парите на сопственикот. Меѓутоа, тој не ја добива очекуванат награда од сопственикот на парите и тогаш доаѓа до неочекуван пресврт...
Роберт Олдрич
Роберт Олдрич (Robert Burgess Aldrich, - ), американски филмски режисер. Снимаше трилери, вестерни, хорор филмови, психолошки драми и комедии. Меѓу неговите попознати филмови се „Што се случи со Бејби Џејн“, „Апачи“, „Дванаестмина жигосани“ и „Бакнеж на смртта“.
Масада
Масада ( metsada „тврдина“ ) е древна тврдина во јужниот дел на Израел, што се наоѓа на врвот од изолирана карпа во форма на плато, на источниот дел од Јудејската пустина, крај Мртво Море, 20 километри источно од Арад.
Ирод I Големиот изградил палати за себе на планината, и ја утврдил Масада во годините меѓу 37 и 31 година п.н.е. Според Јосиф Флавиј, Опсадата на Масада од страна на трупите на Римското Царство, што се случила кон крајот на првата Еврејско-Римска војна,завршила со масовно самоубиство на 960 луѓе – сикариски бунтовници и нивните семејства кои се криеле таму. Масада денес е едно од најпопуларните туристички места во Израел.
Географска позиција и изглед
Карпите на источната страна на Масада се речиси 400 метри високи и се спуштаат кон Мртво Море, додека карпите на западната страна се високи околу 90 метри; што го прави природниот приод кон врвот многу тежок. Врвот на платото е рамен и со ромбоидна форма, со димензии 550 х 270 метри. Околу врвот бил изграден бедем долг 1.300 метри, со дебелина од 4 метри, на кој имало многу кули. Самата тврдина имала бројни простоии користени како магацини, цистерни за собирање дождовница, бараки, палати и оружарница. До капијата на градот воделе три тесни патеки.
Историја
Речиси сите историски податоци за Масада, потекнуваат од историчарот Јосиф Флавиј.
Славко Поп Антовски
Дипломирал на Земјоделскиот факултет во Белград. Учесник е во НОБ од 1941 година и бил делегат на Првото заседание на АСНОМ.
По војната бил помошник-министер за земјоделство и шумарство на НРМ; член на Сојузниот совет на Југославија за научна работа; проректор на Универзитетот во Скопје; народен пратеник во Собранието на НРМ. По формирањето на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, избран за декан на новооснованиот Земјоделско-шумарски факултет во Скопје. На оваа функција, заедно со Наставно-научниот колегиум, има многу значаен придонес во втемелувањето и развојот на високошколската настава по земјоделство и шумарство и во развојот на научно-истражувачките активности во РМ. Неговите научно-истражувачки активности се насочени кон проучување и разрешување на низа проблеми од агроекологијата и агротехниката. Ги предавал наставно-научните дисциплини општо полјоделство со агроекологија и заштита од ерозија.
Лудвигслуст-Пархим
Лудвигслуст-Пархим (Ludwigslust-Parchim) — округ во западниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се граничи со (од запад надесно) сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, округот Северозападен Мекленбург, слободниот град Шверин, окрузите Росток и Мекленбуршката Езерска Област и сојузните покраини Бранденбург и Долна Саксонија. Управно седиште на округот е градот Пархим.
Историја
Округот бил основан со спојување на поранешните окрузи Лудвигслуст и Пархим како дел од управната реформа во Мекленбург-Западна Померанија во септември 2011 година. Името на округот било одлучено на референдум на 4 септември 2011 година. Предложеното име за округот било Југозападен Мекленбург (Südwestmecklenburg).
Тесна кожа 4
„Тесна кожа 4“ – српски филм од 1987 година, во режија на Милан Живковиќ и Вуксан Луковац. Главните улоги ги толкуваат: Никола Симиќ, Милан Гутовиќ, Ружица Сокиќ и Воја Брајовиќ. Ова е последниот филм од серијалот „Тесна кожа“.
Синопсис
По повод 35-годишнината од неговата работа, Пантиќ (го игра Симиќ) добива плакета и часовник, но тој се надева на унапредување. За тоа време, директорот Шојиќ (го игра Гутовиќ) склучува договор со Ѓоле и со господинот Трпковиќ со цел да го уништи претпријатието, а потоа да го продаде на лицитација и така да си обезбеди пари за себе. Подоцна, Пантиќ добива отказ и почнува да работи како приватен детектив во една агенција. Сосема случајно, за време на една задача, тој дознава за планот на Шојиќ. Утредента, тој го уценува Шојиќ, надевајќи се дека така ќе добие унапредување, но неговата намера не се оставрува...
Бургвербен
Бургвербен (Burgwerben) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 септември 2010 е дел од градот Вајсенфелс.
Ербас A220
Ербас А220, порано познат како Bombardier CSeries, е патнички авион дизајниран од канадскиот производител на авиони Bombardier Aerospace и кој влезе во комерцијална услуга на 15 јули 2016 година. Серијата има два модели : BD-500-1A10 ( CS100) со 110 седишта и BD-500-1A11 ( CS300) со 135 места. Оригиналната цел на Бомбардиер беше да го прошири својот опсег на регионални авиони CRJ на повеќе од 100 седишта, со цел да се натпреварува со помалите модели на Боинг и Ербас.
Првиот лет на CS100 се одржа во понеделникот 16 септември 2013 година на меѓународниот аеродром Монтреал-Мирабел, и оној на CS300 во петокот27 февруари 2015 година на истото место.
Големи финансиски и маркетиншки грижи го наведоа канадскиот производител на авиони да ги здружи силите со Ербас, кој се здоби со мнозински удел од 50,01 % во CSeries во 2017 година ; по ова преземање од страна на европската компанија, имињата CS100 и CS300 се соодветно преименувани во A220-100 и A220-300 на 10 јули 2018 година.
Нарачки и испораки
На 29 јуни 2016 година, компанијата SWISS го добива првиот CS100 по испорака од Канада. Влезе во услуга на 15 јули помеѓу меѓународниот аеродром во Цирих и Париз Шарл де Гол потоа до други европски дестинации.
фабрики
Aвионите A220 се собрани во Мирабел, во близина на Монтреал, во Канада.
Сепак, по преземањето на програмата од Ербас, вториот канал беше инсталиран во Мобиле, Алабама во САД. ,
Бранко Илиевски
Бранко Илиевски бил македонски раскажувач и драмски автор.
Животопис
Илиевски е роден во Прилеп на година. Починал во Прилеп на година. Работел како новинар во Центарот за печат и радио во Прилеп. Член на ДПМ од 1964 година. Автор е на книгите: Погледни со моите очи во мене (раскази, 1958), Верување (раскази, 1980), Пресметка (роман, 1995).
Копти
Коптите се православни христијани кои живеат по долината на реката Нил, во Египет. Тие всушност претставуваат и етничка и верска група. Најголемиот дел на Копти се припадници на Коптската православна црква. Христијанството било религија на мнозинството жители на Египет од 400-800 година и мнозинство после муслиманското освојување во средината на 10 век, а и денес значително малцинство. Во минатото Коптите зборувале коптски јазик, но од 18 век овој јазик наоѓа примена само во литургиите, а Коптите зборуваат на арапски јазик.
Пајо Паторот
Пајо Паторот (англиски Donald Duck) — измислен лик од филмови и стрипови, изум на Волт Дизни. За првпат на јавноста ѝ станал познат на 9 јуни 1934. Пајо е бела антропоморфна патка со портокалов клун, нозе и стапала. Најчесто е облечен во морнарска маичка и капа, но без панталони (освен кога оди на пливање). Се вели дека во Финска бил цензуриран бидејќи не носи панталони но тоа е само една урбана легенда.
Според цртаниот филм Donald Gets Drafted (1 мај 1942), неговото целосно име во оригиналот е Donald Fauntleroy Duck (се чини дека неговото средно име асоцира на неговата морнарска капа). Првпат се појавил во цртаниот филм кој носи наслов Паметна мала кокошка.
Пајо Паторот во видеоигри
Пајо Паторот се појавил во разни видео-игри:
Пане Иванов
Панајот Иванов, познат како Пане или Пано, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Пане Иванов е роден во Неготино, тогаш во Отоманското Царство. По професија бил учител. Во 1894 година бил избран за прв претседател во тиквешкиот околиски комитет на Македонската револуционерна организација, основан од Даме Груев. Во 1901 година во текот на Солунската афера е уапсен, осуден и заточен во Подрум кале. Во пролетта 1903 година е амнестиран.
Во Првата балканска војна е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 3 чета при 3 Солунска дружина. Носител е на орден „За храброст“ IV степен.
NGC 913
NGC 913 — леќеста галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 30 ноември 1878 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 913 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 913 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 25 м 44,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 47' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Други поделби
Проучување на NGC 913 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9230. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2839. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
Константин Станиславски
Константин Сергеевич Алексеев (- ), познат како Станиславски, руски режисер, глумец и основач на Московскиот уметнички театар, во кој го афирмира сценскиот реализам. Своите сфаќања, проверени низ практичната работа ги изложи во делата „Мојот живот во уметноста“ и „Работата на глумецот над себе“.
Руби Гентри (филм од 1952)
Руби Гентри (англиски: Ruby Gentry) - американски филм од 1952 година, во режија на Кинг Видор, според сценариото на Силвија Ричардс, засновано врз расказот на Артур Фиц-Ричард. Главните улоги ги играат: Џенифер Џонс, Чарлтон Хестон, Карл Малден, Том Тали, Џејмс Андерсон и Бернард Филипс. Филмот е одлична мелодрама во која режисерот ја обработува несреќната судбина на една посебна девојка во патријархална и малограѓанска средина во која положбата на поединецот зависи од класата и потеклото.
Синопсис
Д-р Саул Манфред (го игра Филипс) се присетува на бурниот живот на убавицата од американскиот Југ, Руби Кори, подоцна позната како Руби Гентри (ја игра Џонс). Родена и порасната во скромно семејство, Руби е лудо вљубена во згодниот Боук Текман (го игра Хестон), момче со сосема различен општествен статус. Тој не е рамнодушен кон Руби, но како потомок на богато и влијателно семејство, сака да се ожени со девојка од својот општествен круг. Откако ќе му умре сопругата, богатиот Џим Гентри (го игра Малден) ја бара Руби за жена и таа ја прифаќа понудата. Но, нивниот брак предизвикува бројни озборувања и набргу, сите пријатели го напуштаат Џим. Еден ден, Џим случајно паѓа од бродот и потонува во морето, а за неговата смрт е обвинета Руби, која е единствениот сведок на настанот...
Србо Ивановски
Србо Ивановски (, -, ) — македонски поет, раскажувач, романописец, драмски автор и писател за деца.
Животопис
Србо Ивановски е роден во 1928 година во Штип. Се школувал во родното место, а дипломирал на групата Јужнословенска книжевност на Филозофскиот факултет во Скопје. Работел како уредник во неколку списанија и весници, како и долгогодишен уредник во Радио Скопје. Toj e член и поранешен претседател на Друштвото на писателите на Македонија (ДПМ) од 1949 година, како и член на Македонскиот ПЕН центар. Починал на 12 март 2014 година во Скопје.
Творештво
Србо Ивановски е автор на поезија, раскази и романи за возрасни и за деца. Тој е претставник на втората македонска поетска генерација, а во современата македонска поезија се појавил во 1950 година. Негови поважни дела се:
Исто така, Ивановски е познат и како автор на текстот на познатата детска песна „Елко, елко“, создадена во 1952 или во 1954 година, на музика на композиторот Тодор Скаловски.
Иако на почетокот од книжевната кариера бил типишен претставник на соц-реалистичката поезија, подоцна станал изразито модернистички поет. Во неговата проза доминираат теми и мотиви од секојдневниот живот, со повремено свртување кон темите од НОБ, а во романот „Емигранти“ го опишува животот на иселениците.
Награди
За своите дела, Ивановски е добитник е наградите „Кочо Рацин“, „13 Ноември“ и „Стале Попов“. За поемата „Елена“, во 2006 година ја доби наградата „Григор Прличев“. За целокупниот поетски опус, во 2008 година ја доби наградата „Книжевно жезло“, што ја доделува ДПМ. Српското издание на неговата книга песни „Маѓепсан патник“ во 1976 година ја доби наградата „Бранко Миљковиќ“.
Надворешни врски
Поезија од Србо Ивановски Поезија од Србо Ивановски раскази од Србо Ивановски
Иван Велков (револуцинер)
Иван Велков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
Ерико Малатеста
Ерико Малатеста (14 декември 1853 – 22 јули 1932) — италијански анархист. Поголемиот дел од животот го има поминато во егзил од неговата таковина Италија и вкупно има поминато 10 години од својот живот во затвор. Има пишувано и уредувано голем број на радикални весници. Бил пријател на Михаил Бакунин, а заедно со Петар Кропоткин е еден од најзначајните теоретичари на анархокомунизмот.
Иван Велков (револуцинер)
Животопис
Иван Велков е роден во Кавадарци, тогаш во Отоманското Царство. Се занимавал с0 со трговија. Во летото 1894 година влегол во првиот револуционерен комитет во Кавадарци, основан од страна на Даме Груев. По Солунските атентати е уапсен и во август 1903 година е заточен на Родос. Подоцна добил амнестија, но во декември 1906 година повторно е уапсен и затворен во Кавадарци. Починал неколку месеци по излегувањето од затвор.
Компир
Компир (науч. Solanum tuberosum) — растение од видот скриеносеменици од семејството зрновидни (Solanaceae). Се одгледува во сите делови на Земјата и се користи за исхрана на луѓето и домашните животни, бидејќи поседува подземно стебло богато со скроб. Потекнува од Јужна Америка, поточно од Андите. Видот бил припитомен во јужниот дел на територијата на денешно Перу, а во Европа го донеле Шпанците во средината на XVI век.
Ботанички опис на растението
Компирот е повеќегодишно зелјесто растение, од животниот облик геофити - поседува подземно стебло (тубер, од каде и потекнува латинскиот назив) од типот кртоли. Бојата на цветот варира од бела до розова и виолетова, со силно жолто обоени прашници. Одгледуваните вариетети главно се бесполни (без цветови или со стерилни цветови). Опрашувањето во повеќето случаи е надворешно (инсекти, ветер), но постојат податоци за самоопрашување/самооплодување. Сите вариетети на компирот можат вегетативно да се размножуваат со кртоли. Плод на плодните врсти се бобинките кои потсетуваат на малите зелени плодови на доматот. Често кртолите се нарекуваат плодови на компирот, но тоа ботанички е неисправно. Во плодот може да се најдат и до 300 парчиња од семето.
Историја
Припитомувањето на компирот било предмет на големи претпоставки. Примероците што ги опишал Карл Линеј припаѓале на подвидот -{''S. tuberosum ssp. tuberosum''}- кој расте во шумите на архипелагот Чилое.
Меѓутоа, археолошките докази сепак не наведувале на никакви конкретни и дефинитивни заклучоци, што одело во прилог на можната теза за „двојно потекло“ на компирот, со главен средиште на Андите во Перу и Боливија, и со споредно средиште во Архипелагот Чилое што ја предложил ботаничарот и генетичар Николај Иванович Вавилов во својата студија за географијата на припитомените растенија. Во склад со оваа теорија, еден подвид потекнува од висорамнините каде Инките и Тиванаките веројатно го припитомиле во 7. милениум п.н.е., додека другата потекнува од архипелагот Чилое.
Контроверзата била разрешена во 2005 година, кога била објавена генетичка студија што ја водел и спровел ботаничарот Дејвид Спунер од Универзитетот во Висконсин. Спунер е стручњак кој работи на Отсекот за земјоделство во САД. Преку анализи на генетските ознаки кај околу 360 видови компир, тој заклучил дека „сите видови што се одгледуваат денес потекнуваат од припитомувањето -{S. bukasovii}- од југот на Перу и западна Боливија“, што се случило пред околу 8000 години п.н.е.
Многу од овие видови потекнуваат од чилеанскиот хибрид добиен со вкрстување на овој вид и една дива врста што растела во пампите, со што се добила -{S. tuberosum ssp. tuberosum}-, од која денес потекнуваат најмалку 286 домашни видови, што во секој случај не ги прави задолжително предци на илјадници други вариетети на овој подвид што денес постои и најмногу се одгледува во светот. . Основна разлика меѓу овој и -{S. tuberosum ssp. andigena}-, првобитниот компир од перуанските Анди, е во циклусот на светлината што им е потребна: додека перуанскиот подвид е прилагоден на кратки денови, не цвета, ниту произведува корен ако премногу е изложен на светлина, подвидот -{tuberosum}- бара многу светлина.
Теоријата за перуанското потекло на компирот е доста стара и се проценува дека во Перу има повеќе од 3.000 различни домашни видови компир, а некои од нив не можат да се одгледуваат надвор од Перу затоа што бараат специфични климатски и агроеколошки услови.
Почеток на користењето на компирот во Европа
Голем број видови на одгледуван зеленчук потекнуваат од територијата на Јужна Америка, и повеќето од нив во Европа се воведени во употреба набрзо по патувањето на Колумбо во 1492 година, но компирот бил увезен многу подоцна. Причината за ова „доцнење“ може да се најде во податокот дека бил одгледуван во повисоките предели на Андите, кои Шпанците ги посетиле дури во 1532 година. За првпат компирот на територијата на денешна Колумбија во книжевноста се споменува во 1537 година (го споменува Педро Сиеса Леон, современик на Франциско Пизаро), а како ново растение е опишан дури во 1552 година. Датумот на пренесување на компирот во Европа сè уште не е утврден (и веројатно не е ни запишан), но може да се утврди најраното присуство на компирот на европскиот континент.
Компирот во 1588 година веќе бил познат и одгледуван во одредени делови на Апенинскиот Полуостров, што укажува на уште порана широка употреба на ова растение во Шпанија. Постојат индиции дека одгледувањето на компирот во Шпанија постоело пред 1573 година. Неодамна се пронајдени податоци за извоз на компир од Канарските Острови за Антверпен во ноември 1567 година. Ако се претпостави дека веројатно бил одгледуван барем пет години на Канарските Острови, годините околу 1562-та би можеле да се означат како години на воведување на компирот во Европа. Ово би значело дека компирот во Европа стигнал само десет години по опишувањето на видот, односно околу 30 години по Пизаро, како и дека најпрвин бил одгледуван на островите, а дури подоцна и во континентална Шпанија.
Хранливи состојки
Компирот е една од поважните намирници во човековата исхрана, а бил многу значаен во искоренувањето на гладот во Европа. Во исхраната на човекот се употребува варен и печен, додека суров е благо отровен. Со индустриска постапка од компирот се добива скроб, а со сечење на компирот на тенки листови, потоа со отстранување на скробот и пржење во врело масло се добива чипс. Компирот го напаѓа инсектот компирова златица која може да биде погубна за родот.
Производство на компир во Македонија
Според Заводот за статистика, производството на компир во Македонија од 2001 до 2020 година, во тони, е следното:
Мајами Мастерс 2010 – мажи поединечно
Енди Мареј ја бранеше титулата, но изгуби од Мерди Фиш во финалето.
Енди Родик го победи Томаш Бедрух 7-5, 6-4 за да го освои својот прв Мастерс 1000 турнир после 2006. Ова беше неговата втора титула на Мајами Опен и втора во 2010.
Носители
Сите носители добија директен пласман во втората рунда.
<li> Џон Иснер (Трета рунда) <li> Томи Робредо (Трета рунда) <li> Станислас Вавринка (Трета рунда) <li> Жил Симон (Втора рунда) <li> Сем Кјури (Втора рунда) <li> Хуан Монако (Трета рунда) <li> Јурген Мелцер (Трета рунда) <li> Иво Карлович (Трета рунда) <li> Маркос Багдатис (Трета рунда) <li> Алберт Монтањес (Втора рунда) <li> Томаз Белучи (Четврта рунда) <li> Филип Кохлшрајбер (Трета рунда) <li> Фелисиано Лопез (Трета рунда) <li> Виктор Троицки (Втора рунда) <li> Јанко Типсаревич (Втора рунда) <li> Жулиен Бенату (Втора рунда) <li> Николас Алмагро (Четвртфинале) </ol>
Тимчо Муцунски
Тимчо Муцунски (р. во ) — македонски политичар. Тој моментално е градоначалник на Општина Аеродром и потпретседател на ВМРО-ДПМНЕ. Во минатото бил заменик министер, пратеник и Меѓународен секретар на ВМРО-ДПМНЕ.
Образование
Основно образование го почнал во Њујорк, Соединетите Држави, а го завршил во Основното училиште „Љубен Лапе“. Средно образование има завршено во Отава, Канада. Завршил прв циклус на правни студии и дипломирал на Правниот факултет „Јустинијан Први“ во јуни 2009 година. По дипломирањето се запишал на постдипломски студии (правни студии од втор циклус). Магистерскиот труд успешно го одбранил на 4 јули 2011 година и се стекнал со називот магистер по право. Во 2019 година ги завршил докторските студии (трет циклус студии по правни науки) на Правниот факултет „Јустинијан Први”.
Со одлука на Наставно-научниот совет на Правниот факултет „Јустинијан Први“, д-р Тимчо Муцунски за првпат бил избран за демонстратор во 2009 година. Со одлукa на Наставно-научниот совет на Правниот факултет „Јустинијан Први“, м-р Тимчо Муцунски во 2015 година бил избран со звањето асистент - докторанд. Во 2019 година е избран за Доцент на научната област римско право.
Тимчо Муцунски има екстензивно научно и апликативно искуство од областа на правото. Тој е со-автор на два основни универзитетски учебници, во издание на Правниот факултет „Јустинијан први”, Универзитет „Св. Кирил и Методиј” и тоа: „Корпоративно управување“ (2014) и „Право на игрите на среќа“ (2013). Истовремено тој е и со-автор на 20 научни и стручни трудови од областа на правните науки објавени во меѓународни научни списанија. Во својство на научен работник има посетено голем број странски универзитети, а во четири наврати бил предавач на пленарен панел на меѓународни конференции организирани од страна на Институтот Хариман при Универзитетот Колумбија во Њујорк, Соединетите Држави. Тој има учествувано во голем број меѓународни научни проекти во соработка со реномирани странски универзитети како и државни установи од земји членки на Европската унија.
Политика
Од 2015-2017 година, Тимчо Муцунски бил заменик министер за информатичко општество и администрација во Владата на Република Македонија. . Од 2018 година, бил избран за Меѓународен секретар на ВМРО-ДПМНЕ. . Во 2020 година бил избран за пратеник во Собранието на Република Македонија. На 17 октомври 2021 година, за време на локалните избри, Тимчо Муцунски победил во првиот круг и станал градоначалник на Општина Аеродром. Тој ја претставувал коалицијата „Обнова на Македонија“ предводена од ВМРО-ДПМНЕ.
Новогодишна приказна
„Новогодишна приказна“ е советски куклен цртан филм од 1972, во режија на Владимир Дегтјарев, според бајката „Чудовиштето од снежни топки“ на писателката за деца Људмила Васиљева-Гангнус.
Заплет
Заплетот на приказната се одвива околу потрагата по новогодишно дрво.
Имало колиба среде шумата покриена со снег. Снежниот ветер, чувар на шумата, живеел во неа. Навистина не му се допаѓала бучавата во близина на неговата колиба и ги разнел прекршителите со студениот ветер.
Зад шумата имало училиште а позади него село. На училиште, момците се подготвувале за Нова Година, правејќи играчки за елката. Момчето Гришка се нарекло најсилно и доброволно се пријавило да оди во шумата по новогодишна елка. Таму тропнал со секирата и бил груб кон Лешиј. Навредениот Лешиј го вратил Гришка на училиште и го покрил со снег. Друго момче се нарекло најхрабро и отишло во шумата. Но,истото му се случило и нему. Тогаш девојчето отишло да го донесе дрвото. Таа отпеала песна за елката и учтиво го прашала Лешиј а потоа го поканила на новогодишната забава. Лешиј дошол да ги посети децата и останал да живее во училишната порта, во зима градел тобогани и ги исполнувал лизгалиштата за децата, а летото им зборувал за шумата и им читал книги.
Музика во филмот
Елка,елкичка шумски мирис, Навистина и треба убава облека! Нека оваа елка на празничниот час Таа нè радува со секоја игла, нè радува … Оваа песна ја издаде компанијата Мелодија на дискови.
ДВД изданија
Цртаниот филм е препечатен многу пати на VHS и DVD во компилации од цртани филмови:
Во 90-тите години од минатиот век, компанијата Твик Лирек објавила на аудиокасета аудио приказна заснована на цртан филм со текст на Александар Пожаров.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Света Петка (Кукушко)
Свети Ѓорѓи (Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Света Петка, Кукушко (или Валовишко), Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена околу 1800 г. Претставува трикорабна базилика типична за своето време. Има димензии од 15,30 × 12,30 м. Внатре има богати оригинални украси, по што се разликува од традиционалната иконографија од почетокот на XIX век.
На 21 февруари 1989 г. црквата е прогласена за заштитен споменик.
ЏФК (филм)
„Џ.Ф.К.“ (англиски: JFK) – американски филм од 1991 година, во режија на Оливер Стоун. Главните улоги ги толкуваат: Кевин Костнер, Гери Олдман, Сиси Спејсек, Џек Лемон, Џо Пеши, Томи Ли Џонс и Доналд Сатерленд.
Синопсис
На 22 ноември 1963 година, за време на посетата на Далас, е убиен американскиот претседател Џон Кенеди. Јавниот обвиител Џим Гарисон е скептичен во однос на резултатите од истрагата и започнува процес. Набргу по атентатот е уапсен Ли Харви Освалд, кој е осомничен како извршител на атентатот, но него го убива Џек Руби и со тоа само се засилуваат сомнежите во врска со вистинските убијци на претседателот. Во филмот се прикажуваат односите на главните лица замешани во атентатот со американската војска, со разузнавачките служби, со кубанската емиграција и со мафијата.
Клаудија Гали
Клаудија Јозефина Гали Конча (родена на 3 август 1978 година) е шведска глумица. Клаудија е родена во Стокхолм, но сега живее во Малме.
Кариера
Својата кариера ја започнала на тригодишна возраст во сегментот „Филм-тајм“ во телевизиското шоу „Тразан и Банарн„. Гали го постигнала својот чекор напред како глумица во ТВ4 сапуницата „Одделни светови“ каде го играла ликот „Фрида Линдберг“.
Таа исто така ја играше „Лина Свенсон“ две сезони на комедиската серија СВТ „Свенсон, Свенсон“ исто така беше член на панелот на комичното шоу „Парламент“. Клаудија Гали се најде на второто место за време на „Ајде да танцуваме 2010 година“, како една од славните танчерки, која е партнер со Тобијас Волин.
По нејзините танчерски настапи, Гали ја играше „Џона Ветерстром“ во хумористичната серија „Силен маж“. Од 2012 година наваму, Гали се појави во шест филматизации на филмовите на авторката Камила Локбергс „Убиства на Фјелбека“.
Личен живот
Клаудија Гали е во брак со режисерот Мануел Конча од 2012 година. Таа е исто така тетка на глумицата Џозефин Борнебуш.
Косово (појаснување)
Косово е име на повеќе места во неколку словено-јазични земји. Доаѓа од името на птицата „кос“.
Државен совет на Кина
Државниот совет (国务院; пинјин: Guówùyuàn) или Централна народна влада/управа е кабинетот на Народна Република Кина. Во него членуваат раководителите на управните органи и служби, на чело со премиерот кој е негов претседавач. Сегашниот состав брои 35 члена: премиерот, еден извршен вицепремиер, тројца вицепремиери, петмина државни советници (од кои двајца се министри) и уште 25 министри и началници на поважни служби. Во политиката на Кина, владата претставува една од трите меѓусебно поврзани ограноци на власта: другите две се Комунистичката партија на Кина (КПК) и Народноослободителната армија (вооружените сили на Кина). Државниот совет е надлежен и за работата на покраинските управи и спроведувањето на државната политика на тоа ниво. Советот е организациски „сраснат“ со номенклатурата на КПК, со што нема остра граница помеѓу партијата и државата.
Организација
Државниот совет се среќава еднаш на шест месеци. Во меѓувреме со него раководи политбиро што се состанува еднаш неделно. Во постојаниот комитет членуваат премиерот, еден извршен вицепремиер, тројца вицепремиери и уште петмина државни советници (од кои еден е Генерален секретар на Државниот совет, а двајца се министри).
Вицепремиерите и државните советници ги предлага премиерот, а ги назначува претседателот со одобрение од Националното народно собрание (ННС). Имаат право на два последователни мандата од по 5 години.