cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 870
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 870 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 870 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 50 м 39,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 12' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на IC 870 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60971.
NGC 2295
NGC 2295 — спирална галаксија во соѕвездието Големо Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2295 се споменува и како ESO 490-47, MCG -4-16-21, VV 178, CGMW 2-34.
Откривање
Објектот е откриен на 2 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2295 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2295 има привидни димензии од 2,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 47 м 23,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 26° 44' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 46°.
Други поделби
Проучување на NGC 2295 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19607. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 318; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6529. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1335.
Иван Генералиќ
Иван Генералиќ ( — ) бил хрватски наивен сликар.
Остра Вала
Остра Вала а е градска област во западниот дел на Линшепинг. Ги вклучува Грифтегорд, шумата Вала. Остра Вала граничи со окрузите Западна Вала, Готфридсберг, Центарот на градот, Jургарден, Екелхан и Гарнисонен.
58.40417°N, 15.5925°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 58.40417°N, 15.5925°W
Кајл Вокер-Питерс
Кајл Вокер-Питерс (роден на 13 април 1997 година во Лондон) — англиски фудбалер, играч од одбраната на.
Биографија
Роден е и израснал во Лондон, во областа Едмонтон, општина Енфилд.
Неговиот вујко Фил, исто така, е поранешен професионален фудбалер.
Технички одлики
Својата кариера ја започнал како офанзивен играч за врска, пред да биде преместен во улогата на десен бек; исто така, може да игра и како лев бек, каде многу често бил користен од менаџерот на Саутхемптон, Ралф Хазенхутл, за време на сезоната 2021-2022, по пристигнувањето во клубот на Валентино Ливраменто.
Се одликува со голема брзина, одлична контрола на топката и добри физички предиспозиции. Исто така, има добар центаршут и способност да дава широчина на нападот на својата екипа.
Тотенхем
Израснат во младинскиот сектор на, клуб за кој отсекогаш навивал, своето деби за првиот тим на Спарс го направил на 13 август 2017, во победата со 0-2 против , презентирајќи многу силен перформанс по што бил прогласен за играч на натпреварот. На 28 февруари 2018, тој го постигнал својот прв гол за Тотенхем во победата со 6-1 над Рочдејл во ФА купот, реализирајќи го последниот гол во натпреварот.
На 14 мај 2018, го продолжил својот договор со Тотенхем до 2021 година. На 11 декември 2018, Вокер-Питерс дебитирал во Лигата на шампионите во натпреварот од групната фаза на гости против Барселона; иако направил грешка што довела до гол за Барселона, тој се претставил одлично и изблокирал еден шут спасувајќи сигурен гол во второто полувреме. Натпреварот завршил 1–1, што му било доволно на Тотенхем да се квалификува за нокаут фазата заедно со своите противници. На 26 декември истата година, тој забележал три асистенции, во победата со 5-0 над во Премиер лигата.
Саутхемптон
На 29 јануари 2020 година, Вокер-Петерс бил проследен на позајмица до крајот на сезоната во Саутхемптон, каде требало да го замени Седрик Соарес. Своето деби за Светците, го направил на 15 февруари 2020, во поразот на домашен терен од Барнли. До крајот на сезоната, тој одиграл вкупно 10 натпревари прикажувајќи добра форма, со што го убедил раководството на клубот од јужниот брег да го откупи од Тотенхем за 12 милиони фунти. Тоа се случило на 11 август 2020, а Вокер-Питерс потпишал договор на пет години.
Својот прв гол за Саутхемптон го постигнал на 25 август 2021, во победата со 8-0 на гостувањето кај нисколигашот Њупорт Каунти во Лига купот. На 22 јануари 2022, го постигнал својот прв гол во Премиер лигата во својата кариера во ремито 1–1 против Манчестер Сити.
Репрезентативна кариера
Вокер-Питерс играл за четири младински репрезентации на Англија: под 18, под 19, под 20 и под 21 година.
Во 2017 година, тој бил дел од репрезентацијата на Англија под 20 години водена од Пол Симпсон која настапила на Светското првенство за играчи под 20 години 2017 во Јужна Кореја. Тој забележал пет настапи на турнирот, вклучувајќи го и настапот во финалето против Венецуела, придонесувајќи за првата титула на англичаните на некое репрезентативно натпреварување уште од 1966 година.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 12 март 2021.
Вестино семејство
Вестиното семејство е семејство на астероиди. Ова кратерско семејството се наоѓа во внатрешниот астероиден појас, во близина на истоименото и главно тело, 4 Веста. Тоа е едно од најголемите семејства на астероиди со повеќе од 15.000 познати членови и се состои од претежно светли астероиди од типот V, т.н. „вестоиди“
Одлики
Во вестини астероиди спаѓаат: 4 Веста, втор најмасивен астероид (просечен пречник од 530 km), и многу мали астероиди со пречник под 10 км. Најсветлите меѓу нив, 1929 Колаа и 2045 Пекинг, имаат апсолутна светлосна величина од 12,2, што би значело дека имаат полупречник од околу 7,5 km ако претпоставиме дека имаат високо албедо колку и 4 Веста.
Семејството потекнува од судар на астероидот 4 Веста, а џиновскиот кратер на нејзиниот јужен пол е најверојатно местото каде се случил сударот. Се смета дека од ова семејството потекнуваат ХЕД метеоритите.
Во вестиното семејство има и неколку астероиди од типот J (поврзани со типот V), за кои се смета дека потекнуваат од подлабоките слоеви на кората на Веста и се слични на диогенит метеоритите.
Со анализата на нивниот број со цел за хиерархиско групирање (од Запала во 1995) се утврдило дека има голема група на „главни“ членови на семејството, чии орбитални константи се приближни Ова ги дава приближните граници во кои се движи семејството. Во сегашната епоха, опсегот на оскулирачки орбитални елементи на овие главни членови е: Анализата на Запала од 1995 година биле пронајдени 235 главни членови. Преку пребарувањето на базата на податоци (AstDys) за 96944 мали планети во 2005 година било пронајдено 6051 тело (околу 6% од вкупниот број во базата) кои се наоѓаат во регионот на Вестиното семејство (според првата табела погоре).
Натрапници
Спектроскопските анализи покажале дека некои од најголемите вестоиди се всушност натрапници. Тие не се ниту од V ни од J тип во спектралната класа, но сосема случајно имаат слични орбитални елементи. Такви се: 306 Унитас, 442 Ајхсфелдија, 1697 Коскениеми, 1781 Ван Бизбрук, 2024 Меклафлин, 2029 Биноми, 2086 Њуел, 2346 Лилио и други. (Откриени биле по пребарувањето на мноштво бази на податоци за таксономија на астероиди ).
Хоен Шпренц
Хоен Шпренц (Hohen Sprenz) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Црква „Св. Христофор“ - Солун
Свети Христофор (Αγίου Χριστοφόρου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во населбата Горна Тумба, на границата со Капуџилар, на улица „Атанасиос Стагеритис“ бр. 123. Градбата претставува ротонда, дело на архитектот Димитриос Христидис. Парохијата е основана во август 1982 г. по инсистирање на мештаните. Сојузот на резервните офицери порадил парцела за изградба на храмаот. Од 1982 до 1987 г. на ова место имало монтажен параклис, а на 9 мај 1987 г. митрополитот Пантелејмон II Солунски го поставил камен-темелникот на новата црква. Отворена е на 27 ноември 1994 г од истиот митрополит. Стариот храм станал нејзин параклис, сега под името „Св. Јован Богослов“.
Црквата има два параклиса. „Св. Гликерија“ е во населбата Константинополитика. Основана е на 13 мај 2013 г. од митрополитот Антим Солунски и има облик на крстовиден храм со купола, дело на архитект Продромос Василијадис. Пред да запонче изградбата на таа црква, од 2006 г. работел мал параклис. „Св. Катерина“ е во градината, над кривината на обиколницата. Нејзината изградба започнала во 1990-тите и станала параклис на „Св. Христофор“ во ноември 2011 г.
794
794 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 794 година од новата ера, 794. од првиот милениум, 94. од VIII век и петта од 790-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6302 и 6303 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5544 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4554 и 4555 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1547.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 794 година се протега во 3430 и 3431, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3490 и 3491 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1337. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 177 и 178 исламска година.
Нојкирхен
Нојкирхен може да се однесува на следниве места:
Црква „Св. Недела“ - Стровија
Света Недела – манастирска црква на Строшкиот манастир.
Историја
Темелите за изградба на црквата биле осветени од страна на протереј-ставрофор Борис Талесеки со благослов на Митрополит Преспанско-пелагониски г. Климент на 28 април 1968 година (Томина недела), а се верува дека претставуваат остатоци од стара манастирска црква која се наоѓала покрај брегот на Строшка Река, но од неа денес е изгубена секаква трага и единствено нешто коешто укажува на таквото верување е мала чешма со чудотворно дејство која е постветена на истата светица. Нема податоци кога била урната старата црква, но веројатно во периодот непосредно по потпаѓањето под отоманска власт.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна до којашто има трем. Над главниот влез има застаклена ниша со мозаик на Света Недела, од неговата лева страна има икона на Света Недела, а од десната страна икона на Богородица со Исус. Црквата има и спореден влез на јужната страна над која има податоци во врска со изградбата на црквата. На јужната страна над споредниот влез има и ктиторски натпис за фасадата на храмот. Камбанаријата на црквата се издига непосредно пред главниот влез на црквата. Таа е со квадратна основа и на секоја страна има по една монофора над којашто има по една бифора.
Анк
Анк (симбол ) е египетски хиероглиф што се чита „живот“. Египетските божества често се портретирани со овој симбол како го држат во една рака, или се наоѓа на нивните гради. Познат е и како „клучот на животот“, „клучот на Нил“ или како „крст со рачка“ (латински - crux ansata). Анк се појавува во комбинација со египетскиот симбол за магиска заштита - са. Сепак, дискутабилно е што навистина претставувал овој симбол.
Нина Балабан
Нина Балабан (р. ) — македонска спортска стрелачка. Таа се натпреварувала во дисциплината 10 метри воздушна пушка за жени на Летните олимписки игри 2016 година.
Едуардо Ридел
Едуардо Кореа Ридел (Eduardo Riedel; Рио де Жанеиро, 5 јули 1969 година) — актуелен гувернер на Мато Гросо до Сул, беше избран на изборите во Бразил во 2022 година.
Љубимец
Љубимец (Любимец) е град во Бугарија кој се наоѓа во jугоисточниот дел од земјата, недалеку од границата со Турција и Грција. Градот е административен центар на истоимената општина во Хасковската област. Има население од околу 7200 жители.
Едуардо Ридел
Кариера
Во 1995 година, тој го презеде управувањето со семејниот селски имот во Марачају, стекнувајќи искуство во управувањето. Оттогаш, тој презема позиции поврзани со администрацијата.
Во 2015 година, Ридел се повлече од функцијата извршен директор на Фамасул (2012-2014), станувајќи шеф на Државниот секретаријат за влада и стратегиски менаџмент на Мато Гросо до Сул, во владата на Реиналдо Азамбуја, позиција што ја држеше до 2021 година.
Љубимец
Историја
Првите информации за постоењето на населбата се од 1573 година, кога се споменува под името Хебибче во патописите на Австриецот Јакоб фон Бецек. Подоцна населбата била позната под името Хебебџе или Хебибчево. Според историски извори од 1688 година, во селото имало поштенска станица и пункт за менување коњи на османлискиот пат од Одрин до Харманли. Во 1906 година селото било преименувано во Љубимец, превод на турското Хебиб, а од 1969 година селото има добиено статус на град.
Едуардо Ридел
Кариера
Во 2022 година, тој се кандидираше за гувернер на државните избори во Мато Гросо до Сул со Барбосиња за вицегувернер.
На 2 октомври 2022 година, тој имаше 361.981 гласови (25,16%) и отиде во вториот круг со кандидатот Ренан Контар.
Неговата инаугурација ќе се одржи на 1 јануари 2023 година.
Феникс (птица)
Феникс според египетската митологија — свето митолошко суштество, кое всушност е огнена птица.
Се сметало дека живее 500, 1.461 или 12.594 години. Фениксот е машка птица со црвено-златна боја. На крајот од својот живот, фениксот гори, а од пепелта се раѓа нов феникс. Според некои верзии на митот, новиот феникс е потомок на стариот што изгорел, а според други, новиот феникс е всушност стариот кој се преродил. Фениксот имал способност да се самоизлечи ако е повреден, а тоа ја докажува неговата бесмртност - симболот на огнот.
Како симбол
Фениксот е обележје на Општина Центар во Скопје и стои на нејзиниот грб и знаме, симболизирајќи ја повеќекратната преродба на градот по разните доживеани катастрофи во неговата историја, вклучувајќи го последниот земјотрес од 1963 година Во склад со оваа симболика, општината ја доделува наградата „Феникс“ како признание за општествена дејност.
Феникс како тема во уметноста и во популарната култура
Фениксот често се јавува како тема во бројни дела од областа на уметноста и популарната култура, како:
NGC 4519A
NGC 4519A — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4519A се споменува и како MCG 2-32-134, CGCG 70-165, VCC 1501.
Откривање
Објектот е откриен на 15 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4519A е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4519A има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 33 м 24,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 41' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 47°.
Други поделби
Проучување на NGC 4519A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41706. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 874. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Back Home (албум на Ерик Клептон)
Back Home е албум од британскиот гитарист, пејач и текстописец Ерик Клептон. Издаден е на 29 август 2005, на светско ниво, а ден подоцна и во САД. Овој е неговиот прв албум, после „Reptile“ (2001), кој вклучува нов и оригинален материјал од Клептон за разлика од неговиот претходен албум, „Me and Mr. Johnson“, каде што сите песни се на Роберт Џонсон, а преработката на Клептон.
„Say What You Will“ е песна која Клептон им ја понудил на јапонската музичка група „SMAP“.
Награди
Алан Даглас и Мајк Гузоски (инженер) ја добија греми наградата за најдобри инжиниран албум, некласичен.
Во чест на Џорџ Харисон
Back Home е првиот студиски албум кој е издаден по смртта на неговиот добар пријател Џорџ Харисон во ноември 2001. Претходниот студиски албум е целосно составен од песни на Роберт Џонсон. Ерик Клептон, во негова чест, ја преработи песната „Love Comes to Everyone“ на Џорџ Харисон од неговиот албум „George Harrison“ од 1979. На оригиналната верзија, Клептон ја свири гитарата на почетокот. За време на турнејата на Џорџ Харисон и Клептон со неговиот бенд во Јапонија, оваа песна била отсвирена само еднаш, односно на првата вечер (1 декември 1991, во „Yokohama Areana“)
Кожуф
Кожуф (Τζένα, Ѕена) — планина која се наоѓа на границата помеѓу Р Македонија и Егејска Македонија, денес во Грција. Највисок врв на Кожуф е врвот Зелен Брег висок 2.171 метар.
Местоположба и правец на протегање
Планината Кожуф зафаќа површина од 893 км2. Се протега на територијата на две држави: (Република Македонија и Република Грција), при што во границите на Република Македонија, Кожуф опфаќа територија од 80 проценти а останатите 20 проценти се во територијата на Република Грција. Кругот на територијата на планината Кожуф започнува од најсеверната точка-вливот на реката Бошавица во реката Вардар кај Демир Капија. Границата оди по течението на реката Вардар а од десната страна е најимпозантниот дел-кањонот на Демиркаписката Клисура. Ја преминува државната граница на Република Македонија и во близина на селото Љумница (850 м.н.в) на територија на Република Грција продолжува на запад одвојувајки ја планината Пајак, северните страни на Мегленската долина, доаѓа до седлото Пуљевец  (1165  м.н.в) и продолжува кон Мрежичко. Тука е границата со Козјак планина. Од Мрежичко преку Мушов Гроб (1019 м.н.в) ја зафаќа северната страна на висорамнината Витачево, доаѓа до реката Бошавица.
Кожуф се протега во правец југозапад-североисток и има заоблено и нерасчленето планинско било. Поточно, планината Кожуф има две главни била како продолженија на Ниџе преку Козјак и тоа во два правца, југозапад и североисток. Од Пуљевец (1165 м.н.в) доаѓа до седлото Орлов вис (1627 м.н.в) преку врвот Коњска глава (1836 м.н.в) доаѓа до третиот по височина врв Дудица (2132 м.н.в). Отука главното било продолжува кон седлото Порта (1845 м.н.в), доаѓајки до највисокиот врв на Кожуф - Зелен Брег (2171 м.н.в) потоа се спушта до седлото Марково Езеро (2035 м.н.в) за да искачи до Морето или К-92 (2102 м.н.в.), па преку Мала Рупа (2004 м.н.в) и преку Сува Рупа (1960 м.н.в) да дојде до селото Љумница.
Врвови
Планината Кожуф има осум двеилјадни врвови и тоа :
Природни одлики, растителен и животински свет
Кожуф изобилува со огромен воден потенцијал од која извираат многубројни реки. За планинарите и љубители на планината реката Дошница е една од најубавите и најчисти реки во Македонија. Од изворот под Зелен Брег до вливот во Вардар нема никаков индустриски објект кој ја загадува. Таа е најчистата река во која опстојуват пастрмката, кленот, ракот и други. На Кожуф сè уште опстојува рисот како редок и заштитен вид. За жал од страна на криволовците веќе 2-3 децении го нема еленот, а одвреме навреме се појавува мечката која во потрага по помирни места мигрира од планини во Грција и Македонија кон Кожуф. Растителниот свет е богат со најразновидни видови, но најатрактивни се лековитите билки и дрвото (Arbutus andrachne) или во народот познат како „гол човек“, кој е заштитен со закон. „Гол човек“ е ендемски вид зимзелено дрво чија кора е со црвена боја и лушпеста, а која се менува двапати годишно. Таа е нежна како човечката кожа и оттаму потекнува народното име на дрвото.
На надморска височина од 850 метри се наоѓа месноста Смрдлива Вода, познат по изворот на минерална вода со специфичен мирис и со лековити својства, кои се користат за лекување на заболувања на желудникот и на бубрезите.
Туризам
Денес, на површина од 2.000 хектари, на Кожуф се наоѓа скијачки центар чија изградба започнала во 2001 година. Центарот е најсовремено опремен и располага со два ски-лифта, со сместивост на носење по 3.000 скијачи за еден час до врвот на жичарницата, еден шестосед (единствен од таков тип на Балканот), ресторан, бачило, 16 апартмани и скијачки патеки во должина од 16 км. Овој центар располага и со опрема за вештачки снег. Во далечната 1953 година, на иницијатива на Даре Џамбаз и Планинарскиот сојуз на Македонија, со група млади ентузијасти бил изграден домот на Висока чука (на 1.100 м.н.в). Долги години, домот бил место на средби на планинари и љубители на планината, но подоцна тој бил запуштен и неупотреблив. На падините на Кожуф се наоѓа селото Конопиште коешто било единствена општина во Македонија чие седиште се наоѓа на планината Кожуф. На највисоките делови на планината се развиени изворишните челенки на реките: Дошница, Бошава, Блаштица и др.
Вардов
Вардов (Wardow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Космос-585
Космос-585 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Па де де
Во балетот, па де де (француски: pas de deux, чекор/танц за двајца) — дует во кој балетските чекори се изведуваат симултано. Вообичаено се состои од влез (антре), адаџо, две варијации и кода. Нешто поретко, се среќаваат и pas de trois и pas de quatre.
Космос-585
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 8 септември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 550 килограми. Космос-585 бил геодетски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1406 км, а најмалото на 1374.
Список на државни водачи во 1207 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Жабаљ
Жабаљ е град во општина Жабаљ, во Јужнобачкиот округ, Србија. Според пописот од 2011 година, имало население од 9.161 жители. Се наоѓа во регионот познат како Шајкашка (југоисточен дел на Бачка ), во автономната покраина Војводина.
Имиња
Жабаљ во другите јазици е познат по некои други имиња: Zsablya,Josefsdorf.
Географија
Градот Жабаљ се наоѓа во југоисточниот дел на Бачка, во близина на реката Тиса. Жабаљ е и седиште на општината, во која покрај овој град се наоѓаат и селата: Господинци, Ѓурѓево и Чуруг. Жабаљ е раскрсница на важни патишта: Нови Сад - Зрењанин и Нови Сад (преку Бачки Градиште ) - Сента. Жабаљ е големо, уредено место, со одлики на урбана населба (од 1966 г. е и официјална урбана населба).
Историја
Податоците за населбата во областа на денешна Жабља датираат од праисторијата. Жабаљ првпат се споменува во 1514 година како тврдина каде што бил заробен Ѓерѓи Дожа. За време на Отоманскoто Царство (во 16 и 17 век) бил населен со Срби. Во 18 и 19 век, Жабаљ бил дел од Хабсбуршката воена граница ( Шајкачки баталјон). На крајот на 18 век, по големата поплава (1784), првобитната населба во близина на бреговите на Тиса била диссместена на нејзината денешна локација (12 од Тиса). Од 1784 година, Нови Жабаљ се нарекува „Јозефдорф“ или „Јосифово село“. Бројот на православните Срби во 1783 година бил 1546, а во 1835 година - веќе 4013 души.
Првата црква во Жабаљ се споменува во 1720 година, била изградена од тули (1783), но подоцна била урната. Била на претходната локација наречена „Стари Жабаљ“ сместена на десниот брег на Тиса до 1784 година. Во 1893 година на „светото место“ сè уште имало голем дрвен крст – каде што бил олтарот на разурнатиот храм. За новата - втората црква во 1784 година, план и буџет биле доставени до Судскиот воен совет во Виена. Бидејќи и таа црква била несоодветна - претстоела изградба на нова, за која Жабаљчани прво купиле 1500 вреќи вар во 1826 година. Во 1832 година, Судскиот воен совет во Виена дозволил изградба на нова (трета по ред) православна црква во градот. Денешниот православен храм Свети Никола е изграден во 1835 година, а бил осветен во мај истата година од бачкискиот епископ Ѓорѓе Хранислав. Станот на протопрезвитерот жабаљски во Жабља верниците го купиле со донација пред официјалната наредба од 1868 година. За 5000 f. купена е во Жабља во 1815 година, куќата на вдовицата Софија Рајиќ за „парохискиот дом“. Локалната католичка црква била изградена дури во 1901 година. Од 1918 г. Градот Жабаљ бил дел од Кралството на Србите, Хрватите и Словенците - подоцна Југославија.
Во Жабаљ за време на граѓанската војна од 1848-1849 година. Уништени се православната црква и парохиската црква. Кога бил направен извештај за штетата во јули 1850 година, општината Жабаљ пријавила штета на црквата, 20.399 f. 52 монети. Меѓутоа, Комисијата предложила помала сума: за црковен прибор - 810 ф., а за поправка на црковниот и внатрешен мебел - 13.125 ф. 34 монети. Биле понудени вкупно 13.935 фунти. 34 монети, а толку било одобрено од Војното министерството  во Виена.
Во втората половина на 19 век, бројот на жители во Жабаљ растел. Доминирале православните Срби, имало многу помалку други народи. Така, во 1880 година имало регистрирани 4160 Срби, 527 Унгарци, 512 Германци, 6 Словаци, додека „другите“ биле 144. Тогаш имало вкупно 5.349 жители. Деценија подоцна, во Жабаљ веќе имало 6.697 жители, а бројот на Унгарците е двојно зголемен. Од пописот од 1890 година може да се види дека сега има 4960 Срби, 1017 Унгарци, 884 Германци, 6 Романци, 17 Рутени, 2 Хрвати, 2 Словени и 80 „други“ Евангелистичката црква во Жабаљ била осветена. во ноември 1927 година.
Според православната парохиска статистика од крајот на 1891 година имало: 4770 православни, со 817 православни домови, тројца свештеници, 435 ученици во пет основни училишта. Во народноослободителната војна Жабаљ, Чуруг, Ѓурѓево и Господинци доживеале непријателска одмазда (1942), на која и претходело формирањето и почетокот на борбениот пат на Шајкашкиот партизански одред. За време на унгарската окупација за време на Втората светска војна многу рано е формиран партизанскиот одред Шајка. Во рацијата во 1942 година биле убиени 666 жители на Жабаљ, од кои 141 биле жени, 101 дете и 69 постари лица. Според националноста, жртвите биле 614 Срби, 28 Евреи, 23 Роми и 1 Унгарец.
Култура
Во селата од овој дел на Шајкашка има многубројни споменици од револуционерното минато, а на брегот на Тиса има импозантен споменик на Шајкашкиот партизански одред, дело на Јован Солдатовиќ. Покрај градбите од рурална архитектура, во Чуруг се наоѓа и единствената типична панонска ветерница на територијата на Војводина, а во Православната црква го има познатиот иконостас - дело на Ѓорѓи Крстиќ. Во близина на Жабаљ, на бреговите на Тиса, има богата колекција на народниот музеј.
Во Жабаљ постои гимназија основана во 1976 година.
Економија
Жабаљ е во развиена земјоделска област. Во Жабаљ има голема фабрика за шеќер и помали стопански погони.
Демографија
Во населеното место Жабаљ живеат 7493 полнолетни жители, а просечната возраст на населението е 37,7 години (36,5 за мажи и 38,9 за жени). Во населбата има 3073 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 3,12.
Оваа населба е претежно населена со Срби (според пописот од 2002 година).
Либечки Залив
Либечкиот Залив (герм. Lübecker Bucht) — водна површина во југозападниот дел од Балтичкото Море, околу германските покраини Мекленбург-Западна Померанија и Шлезвиг-Холштајн. Го образува југозападниот дел на Мекленбуршкиот Залив.
Главно пристаниште е градот Либек со одморалишниот реон Травеминде, крај устието на реката Траве. Каналот Елба-Либек го поврзува Балтичкото Море со реката Елба.
Каутано
Каутано — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Агери (езеро)
Агери (езеро) е ледничко езеро во кантонот Цуг, Швајцарија. Двете општини долж нејзиниот брег се Обергери и Унтегери. Главната притока е Хурибах; реката Лорзе го одводнува езерото Агери. Од 1992 година езерото се користи како резервоар за вода.
Битката кај Моргартен се одвивала во 1315 година на брегот на Агеризе.
Колорадо
Колорадо е сојузна држава од САД. Се наоѓа во средишниот дел од земјата. Таа е планинска земја. Главен и најголем град е Денвер. На второ место е Колорадо Спрингс.
Алеја на глаголашите
Алеја на глаголашите (Aleja glagoljaša) — спомен обележје составено од низа од единаесет споменици на отворено што се наоѓаат на патот помеѓу селата Роч и Хум во Хрватска. Скулптурите биле подигнати во периодот од 1977 до 1985 година во чест на историската хрватска книжевна традиција со глаголско писмо. Алејата е долга седум километри и се наоѓа во регионотИстра.
Историја
Идејата за спомен обележјето ја осмислила писателката Зване Чарња, додека самите индивидуални споменици ги изработиле вајарот Желимир Јанеш и историчарот на книжевноста Јосип Братулиќ. Алејата го покажува патот на историската, хрватската и словенската глаголица, илустрирајќи ги центрите на хрватската глаголична средновековна литература во Истра, прикажувајќи ги нејзините словенски корени и писменост и нејзиниот континуитет од 11 век до денес.
Споменици
Спомен обележјето е составено од единаесет посебни споменици, од кои десет се направени од камен, а еден (Градската порта) е направен од бакар. Спомениците се појавуваат покрај патот како што следува:
Комунистичка интернационала
Комунистичка интернационала (позната како Коминтерна или Трета интернационала) (1919-1943) била меѓународна комунистичка организација создадена во Москва во март 1919 година. Коминтерната имала за цел да се бори „со сите расположливи средства, вклучувајќи и вооружени, за отфрлање на меѓународната буржоазија и за создавање на една меѓународна Советска република како преодна фаза до целосно укинување на државите“. Коминтерната била официјално распуштена од страна на Јосиф Сталин во 1943 година.
IC 871
IC 871 — галаксија во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 871 се споменува и како ESO 521-*N22, LBN 26 ?.
Откривање
Објектот е откриен во 1877 година од страна на Ернст Вилхелм Леберехт Темпел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 871 е од видот EN+*.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 5 м 13 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 24' 38"".
Други поделби
Проучување на IC 871 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Испосница Горња Савина
Испосницата Горња Савина му припаѓа на манастирот Студеница, оддалечена е на десетина километри од манастирот и се наоѓа високо во ридовите наречени Немањина кула, на падините на планината Чемерно, возводно по течението на реката Студеница .Испосницата на Горна Сава, како и Испосницата на Долна Сава, претставуваат недвижно културно богатство како културни споменици.
Историја и изглед
Испосницата ја изградил Свети Сава по неговото враќање од Хиландар, каде што се пензионирал за време на Великиот пост, каде што се молел во мир и тишина. Според легендата, Свети Сава ги напишал Студенички типик и Житието на свети Симеон во испосникот, а средновековните записи покажуваат дека тој основал цело препишувачко училиште во недостапна клисура, од која потекнуваат книгите напишани на српски и кирилица за да му обезбедат на народот најголемото богатство - образованието.
Малата црква посветена на Свети Ѓорѓи и ќелиите на Горниот Испосниците се затворени кога во нив нема монаси, освен една просторија која е скриена со едноставна дрвена врата без знаци. Таму е пештерата Сава во која светителот, според преданието, се борел и Саваовото буре - извор заштитен со ѕид со прозорец низ кој аџиите фаќаат вода со долга лажичка, која се користи како лек.
Последниот постојан жител на испосницата бил јеромонахот Гаврило Миловановиќ, кој ги поминал последните четириесет и три години и трагично загинал во пожар во декември 1981 година.
Изгорени од сонцето
Изгорени од сонцето (Утомлённые солнцем) е филм на рускиот режисер и глумец Никита Михалков од 1994 година. Филмот, помеѓу другите награди, ги освоил Главната награда на Филмскиот фестивал во Кан и „Оскар“ за најдобар филм од странско говорно подрачје.
Заплет
Филмот започнува со 1936 година, пред самата „Голема чистка“ на Јосиф Сталин. Генерал-мајорот Сергеј Котов (го игра Никита Михалков), идеалист-комунист и воен херој од Бољшевичката револуција и Руската граѓанска војна, ужива во животот во неговата селска куќа. Покрај него се Марусја, поранешна благородничка која станала негова жена, неговата ќерка Надја и членовите на поширокото ексцентрично семејство на неговата сопруга, составено од поранешни благородници. Харизматичниот Котов претставува инспирација за сите околу него...
Список на државни водачи во 793 година
Ова е список на државни водачи во 93 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Аспирин
Аспиринот е познат и под името ацетилсалицилна киселина. Аспиринот често се користи како аналгетик, како антипиретик и како антиинфламаторен лек.
Контраиндикации
Аспиринот не треба да го користат пациенти со:
Механизам на дејство
Дејството на аспиринот се должи на иреверзибилната инхибиција на циклооксигеназата, ензим којшто учествува во синтезата на простагландините.
Во помали дози (75–300 mg дневно) ја инхибира агрегацијата на тромбоцитите преку блокирање на синтезата на тромбоксан А2 во нив.
Фармакокинетика
Ацетилсалицилната киселина е слаба киселина, и многу мала количина од него се наоѓа во јонизирана состојба во желудникот после орална администрација. Брзо се апсорбира низ клеточната мембрана при кисели услови во желудникот. Поголемата pH и поголемата површина во тенкото црево предизвикува побавна апсорпција, бидејќи поголема количина од лекот се наоѓа во јонизирана форма. При предозирање аспиринот се апсорбира многу побавно поради формирањето на конкреции, а плазматската концентрација продолжува се зголемува и до 24 часа после ингестијата.
Историја
Во 1971, британскиот фармаколог Џон Роберт Вејн покажал дека аспиринот ја супресира продукцијата на простагландини и тромбоксани. За ова откритие бил награден со Нобелова награда за физиологија или медицина во 1982, заедно со Суне Бергстром и Бент Ингемар Самуелсон.
Поле (хералдика)
Во хералдиката, позадината на штитот се нарекува  поле. Тоа се состои од една или повеќе бои (бои или метали) или пак крзна.
Во крајно ретки случаи полето е предел (глетка), како на грбот на училиштето Брандваг. Многу хералди ги сметаат пејзажните полиња за нехералдички и неупотребливи, бидејќи не можат доследно да се цртаат од блазон.
Грбот на грофот чезаре Фани  има мошне сличен изглед, каде полето е опишано како „небо природно“.
Грбот на Инверареј (Шкотска) и окружиот управен орган имаат поле со „морски бранови“.
За повеќе информации за штитот, погледајте Варијации на штитот.
Космос-586
Космос-586 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 септември 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 550 килограми. Космос-586 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1006 км, а најмалото на 966.
Морис Равел
Морис Равел или Жозеф-Морис Равел (француски: Joseph-Maurice Ravel, Цибург, - Париз, ), бил француски композитор.
Животопис
Морис Равел е роден во Цибург, Франција на 7 март 1875 година. Тој е еден од најпознатите претставници на францускиот импресионизам, творец на многу оригинален израз. На 14 години стапнал во конзерваториумот. На париската изложба се запознал со делата на руските композитори.Сакал да стане пијанист но подоцна станал композитор.Четири пати бил одбиен на натпреварот за римската награда,и ова јавноста во Франција го прифатила со чудење. Најпознати дела му се оркестарската композиција „Болеро“, операта „Шпански часовник“ и балетот „Дафнис и Клое“.
Егерија (митологија)
Потекло и етимологија
Егерија може да му претходи на римскиот мит: таа можела да има италично потекло во светата шума Ариција во Латиум, која била подеднакво шумата на Дијана Неморенсис („Дијана од Неми“). Во Ариција имало и Маниус Егериј, машки пандан на Егерија.
Функција
Егерија како нимфа или мала божица на римскиот религиозен систем е од нејасно потекло; таа е постојано, иако не на многу јасен начин, поврзана со друга фигура од типот на Дијана; познато е дека нивниот култ се празнувал во светите шумички, како што е местото Неми кај Ариција, и уште еден блиску до Рим; и двете божици се исто така поврзани со вода која носи чудесни, религиозни или медицински својства (изворот во таа шумичка во Рим бил посветен на ексклузивната употреба на Весталките ); нивниот култ бил поврзан со други, машки фигури со уште понејасно значење, како што се Вирбиус, или Маниус Егериј, веројатно младешки маж, кој сепак во подоцнежните години бил идентификуван со фигури како Атис или Хиполит, поради референцата на Дијана.
Опишана некогаш како „планинска нимфа“ (Плутарх), таа обично се смета за водена нимфа и некако нејзиниот култ вклучувал и некаква врска со породувањето, како грчката божица Илитија.
Но, најмногу од сè, Егерија дала мудрост и пророштва за возврат за либање вода или млеко во нејзините свети шумички. Овој квалитет е особено популарен преку приказната за нејзината врска со Нума Помпилиус (вториот легендарен крал на Рим, кој го наследи неговиот основач Ромул).
Врска со Нума Помпилиус
Таа, исто така, била надарена со оркуларни способности (таа за Нума ги толкувала невнимателните предзнаци на боговите, на пример епизодата на предзнакот од Фаунус). Во друга епизода, таа му помага на Нума во битката на мудроста со самиот Јупитер, при што Нума се обиде да добие заштитен ритуал од удари од гром.
Нума, исто така, се повикал на комуникација со други божества, како што се Музите; оттука природно, малку „бледата“ фигура на Егерија подоцна била категоризирана од Римјаните како едно од Камени, божества кои биле поистоветувани со грчките музи бидејќи Рим паднал под културното влијание на Грција; па Дионисиј Халикарнас ја вброил Егерија меѓу Музите. Прецизното ниво на нејзината врска со Нума е опишано различно. Обично ѝ се доделува етикетата за почитување coniūncta („сопружник“); Плутарх е многу заобиколен во однос на вистинскиот начин на интимност меѓу Нума и Егерија, и навестува дека самиот Нума имал ниво на нејасност. До денот на Јувенал, таа традиција била третирана покритички. Јувенал ја нарече Нума амика (или „девојка“) во скептична фраза.
Нума Помпилиј умрел во 673 п.н.е. Според Метаморфозите на Овидиј, со смртта на Нума, Егерија се стопила во солзи од тага, со што станала извор (...donec pietate dolentis / mota soror Phoebi gelidum de corpore fontem / fecit... ), традиционално идентификуван со еден во близина на Порта Капена во Рим.
Изворот Егерија во Рим
Извор и шумичка некогаш свети за Егерија стојат блиску до портата на Рим, Порта Капена. Нејзините води биле посветени на ексклузивна употреба на Весталките. Нинфео, омилено излетничко место за Римјаните од деветнаесеттиот век, сè уште може да се посети во археолошкиот парк Кафарела, помеѓу Апискиот пат и уште подревната Виа Латина во близина на бањите на Каракала (подоцнежна градба).
Во вториот век, кога Херод Атикус ја преправил наследената вила во близина како голем уреден имот, природното грото била формализирано како заоблена внатрешност со апсидален крај каде што некогаш стоела статуа на Егерија во нишата; површините биле збогатени со од зелени и бели мермерни облоги и зелен порфирен под и фризови од мозаик. Првобитниот извор, еден од десетиците извори што се влеваат во реката Алмон, бил направен за напојување на големи базени, од кои еден бил познат како Лакус Салутарис или „Езеро на здравјето“. Јувенал жали за претходната фаза на архитектонска елаборација:
Балтик
Балтик може да означува:
Друго
Baltic Baltic Baltic Baltic
Мирче Ацев (појаснување)
Мирче Ацев може да се однесува на следново:
Во чест на народниот херој, името Мирче Ацев го носат:
778
778 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 778 година од новата ера, 778. од првиот милениум, 78. од VIII век и деветта од 770-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6286 и 6287 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5528 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4538 и 4539 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1531.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 778 година се протега во 3414 и 3415, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3474 и 3475 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1321. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 161 и 162 исламска година.
Чепалони
Чепалони — општина во покраината Беневенто од регионот Кампанија, Италија.
Црква „Вознесение Христово“ - Цер
Вознесение Христово (Св. Спас) — црква во демирхисарското село Цер, Општина Кичево. Му припаѓа на Кичевското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА. Прогласена е за културно наследство на Македонија.
Црквата е изградена во турско време. Иконостасот е изработен во 1899 г. од Стефан и Никола Крстеви.
Афродита
Афродита (Ἀφροδίτη) — старогрчка божица на убавината, сензуалната љубов и плодноста. Значењето на нејзиното име е непознато, иако Старите Грци верувале дека тоа се однесува на пената. Многу е веројатно дека ова верување произлегува од приказната за нејзиното раѓање.