cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Грофовија Тирол
Основање
Германскиот крал Отон I го освоил поранешното Лангобардско Кралство на Италија во 961 година и самиот се крунисал за цар на Светото Римско Царство во Рим. Главните премини на Источните Алпи станале важна транзитна област. Германските монарси редовно патувале низ Бренер на нивните италијански експедиции со цел папско крунисување или консолидација на царското владеење.
Косово и Метохија
Население
Официјален попис на населението на Косово немало уште од 1989 година кога Косово броело 1 677 000 жители, од кои Албанци биле 77,42%, Срби биле 13,22%, Муслимани (Горанци и Бошњаци) 3,70%, Роми 2,15% итн. Косово имало и најголем природен прираст на населението во поранешната СФРЈ со 25,3% (наталитет 31,8%).
Грофовија Тирол
Основање
Во 1004 година, кралот Ханјрих II ги одделил териториите на Трент од северно-италијанската Веронска Марка и им ги доверил на Трентските епископи. Во 1027 година, наследникот на Ханјрих, царот Конрад II ги доделил Трентските епископи и населби околу Болцано и во регионот Финшгау. Во исто време ги доверил на бриксенскиот епископ областите околу Etschtal и Инал, како дел од германското Војводство Баварија на неговиот син, Ханјрих III. Особено бриксенските епископи останале лојални приврзаници на владетелите на царството во текот на контроверзната борба за инвеститура, а во 1091 година, исто така, била доделена и Пустерската Долина од рацете на императорот Ханјрих IV.
Косово и Метохија
Население
Но по косовската криза во 1999 година етничкиот состав на покраината е драстично променет, поради протерувањето на околу 200.000 Срби и друго неалбанско население. Според пописот од 2011 година, Косово има 1 733 872 жители.
Грофовија Тирол
Основање
Документиран од околу 1140 година, династијата, која живеела во замокот Тирол во близина на Меран, ја држела позицијата фогт (извршител) во епархијата во Трент. Тие ја прошириле својата територија над поголемиот дел од регионот и дошле на ниво според кое ја надминале моќта на епископите, кои номинално биле нивните феудалци. По детонирањето на баварскиот војводат Хајнрих X во 1138, грофовите од Тирол ја зацврстиле својата независност. Кога Хајнрих Лав повторно бил зафатен со баварското војводство од царот Фридрих III на 1154, неговите имоти повеќе не ги сочинувале тиролските земји. Грофовите ја задржале таа независност под династија Вителсбаховци. Во 1210 година, грофот Алберт IV, исто така, го презел управувањето со на фогт во Бриксенската епископија.
Горица-Тирол
Во 1253 грофот Мајнхард I ги наследил тиролските територии преку својот брак со Аделајд, ќерка на последниот гроф Алберт IV. Кога нивните синови ги поделиле своите територии во 1271 година, постариот Мајнхард II го зел Тирол за себе. Тој го поддржал германскиот крал Рудолф против неговиот соперник кралот Отокар II. Како награда за тоа, тој го примил Војводство Корушка со Маркгрофовија Краина во 1286 година.
Во 1307 година, синот на Мајнхард, Хенри бил избран за крал на Бохемија. По неговата смрт, тој имал една преживеана ќерка, Маргарета Тиролска, која можела да добие правило само над Тирол. Во 1342 година се омажила за Лудвиг V од династија Вителсбаховци, кој тогаш владеел во Маркгрофовија Бранденбург. Црвениот орел во грбот на Тирол може да потекнува од орлите на Бранденбург во времето кога таа и нејзиниот сопруг владееле со Тирол и Бранденбург во личен сојуз, иако тиролскиот орел веќе се појавил во 13 век.
Лудвиг V починал во 1361 година, по што го наследил неговиот син, Мајнхард III, кој починал по две години. Немајќи наследници, Тирол паднал под хабсбуршла власт.
Косово и Метохија
Историја
Со доаѓањето на Турците започнуваат процесите на исламизација и првите доселувања на Албанците на Косово, кои ќе земат пошироки размери кон крајот на XIX век. За време на османската власт Косово се стекнува со статусот Косовски Вилает. За време на Балканските војни, српската војска повторно ќе води битка со Турците на Косово за негово приклучување кон Кралството Србија. Во ова време за Косово се користело името Стара Србија.
Грофовија Тирол
Австрија
По разделувањето на хабсбуршките земји според договорот од Нојберг од 1379 година, Тирол бил владеен од потомците на војводата Леополд III. По втората поделба во рамките на Леополдската линија во 1406 година, Фридрих IV ја основал Тиролска линија на Хабсбурговците. Во 1420 тој го направил Инсбрук за негова резиденција. Во 1490 година неговиот син и наследник Сигизмунд се откажал од Тирол и Австрија во корист на неговиот братучед, германски крал Максимилијан I. Тогаш Максимилијан повторно ги обединил сите земји на Хабсбуршката династија под негова контрола. Во 1500 година тој ги стекнал и останатите територии на Горица околу Лиенц и долината Пустер.
Косово и Метохија
Историја
За време на Втората светска војна, поголемиот дел на Косово ќе потпадне под италијанска окупација (подоцна под албанска), а мал дел (југоисточниот дел) во околината на Урошевац и Гнилане ќе биде под бугарска окупација. Во градот Призрен во Метохија ќе биде потпишан познатиот договор „Призренска лига“ за формирање на албанската фашистичка организација Бали Комбтар.
Грофовија Тирол
Австрија
Кога царот Фердинанд I починал во 1564 година, тој го оставил владеењето над Тирол. И двете територии подоцна паднале на помладите синови на Хабсбуршките цареви: надвојводата Матеја во 1608 и Максимилијан III во 1612. По смртта на надвојводата Сигизмунд Френсис во 1665 година, сите хабсбуршки земји повторно станале под обединето владеење на царот Леополд I.
Косово и Метохија
Историја
Во 1974 година Косово се стекнува со статусот „социјалистичка автономна покраина“ на Србија и Југославија, и во нејзе покрај српскиот службен јазик ќе стане и албанскиот. Со здобивањето на овој статус се направени значајни чекори во развојот на Косово, бидејќи се отворени универзитет, театри и други културни и научни установи на албански јазик. По смртта на Јосип Броз Тито, во 1981 година ќе се случат познатите студентски демонстрации кои подоцна ќе прераснат во општонародни демонстрации со барање Косово да добие статус на седма република во Југославија. Со доаѓањето на Слободан Милошевиќ како владин претставник во Косово и неговиот говор на Газиместан по повод 600-годишнината од Косовската битка тензиите меѓу косовските Албанци и српските власти уште повеќе ќе нараснат, што ќе резултитра со почеток на воените судири во 1997 година.
Грофовија Тирол
Австрија
Од времето на Марија Терезија (1740-1780) наваму, Тирол бил управуван од централната влада на Хабсбуршката монархија во Виена. Во 1803 година, териториите на епископите на Трент и Бриксен биле секуларизирани и вградени во округот.
Косово и Метохија
Историја
По воената интервенција на НАТО врз СР Југославија во 1999 година, на Косово се стационираат силите на меѓународната заедница и Косово се здобива со статус на „меѓународен протекторат“. Во тек се преговорите за статусот и иднината на Косово.
Грофовија Тирол
Наполеонови војни
По поразот од Наполеон Бонапартс во 1805, Австрија била принудена да го отстапи Тирол во Кралство Баварија во договорот од Пресбург. Тирол, како дел од Баварија, станал член на Рајнскиот Сојуз во 1806 година. Тиролците се кренале против баварските власти и успеале трипати да ги победат баварските и француските војници кои се обидувале да ја вратат земјата.
Косово и Метохија
Географија
Релјефот на Косово е составено од двете големи котлини Косово или Косовско Поле (во централниот и и источниот дел) и Метохија (во западниот дел) кои се одделени со висорамнината Дреница и планината Црнолева. На запад од Метохија кон границите со Албанија и Црна Гора се издигнува планинскиот масив Проклетие со највисокиот врв Ѓаравица со 2622 метри (највисок во Србија), на масивот се надоврзува планината Паштрик. На југ кон границата со Македонија се издигнува Шар Планина.
Грофовија Тирол
Наполеонови војни
Австрија ја изгубила војната на Петтата коалиција против Франција и се здобила со строги услови во Договорот од Шенбрун во 1809 година. Прославен како тиролски национален херој, Андреас Хофер, водачот на востанието, бил погубен во 1810 година. Неговите сили ја изгубиле третата и последната битка против француските и баварските сили. Тирол останал под Баварија и Наполеонова Италија за уште четири години.
Косово и Метохија
Географија
Реките на Косово даваат вода на три речни слива: јадранскиот, егејскиот и црноморскиот. Јадранскиот слив е претставен преку целиот речен слив на реката Бел Дрим во Метохија, црноморскиот преку реките Ибар и Биначка Морава во Косово, а егејскиот слив е претставен преку реката Лепенец која се влева во Вардар во Македонија во близината на селото Злокуќани кај Скопје. Реката Неродимка е единствената река во Косово која по пат на природна бифуркација дава вода и на егејскиот и на црноморскиот речен слив.
Грофовија Тирол
Наполеонови војни
Во 1814 година, со одлуки на Виенскиот конгрес, Тирол бил вратен во Австрија во составот на Австриското Цартво.
Косово и Метохија
Косово како тема во уметноста и во популарната култура
Косово се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:
Грофовија Тирол
Крај на грофовијата
По Првата светска војна, победниците ги решиле промените во границите. Договорот од Сен Жермен од 1919 година пресудил според Лондонскиот договор од 1915 година, според кој јужниот дел на Тирол морал да биде отстапен во Кралство Италија, вклучувајќи ја и територијата на поранешната епископија Трент, приближно одговарајќи на денешната територија на Трентино, како и јужно од средновековната Тиролска област, денешна провинција Јужен Тирол.
Во 1945 година по Втората светска војна, обидите на Австрија за повторно обединување на Јужен Тирол не биле успешни. .
Михаил Меркулов
Михаил Викторович Меркулов (Михаил Викторович Меркулов; 26 јануари 1994) е руски фудбалер кој игра на позицијата лев бек. Михаил во моментов настапува за ФК Рубин Казан.
NGC 4615
NGC 4615 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4615 се споменува и како UGC 7852, MCG 4-30-13, CGCG 129-18, IRAS 12391+2620, KUG 1239+263B, Arp 34, KCPG 348B.
Откривање
Објектот е откриен на 9 мај 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4615 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4615 има привидни димензии од 1,6' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 41 м 37,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 4' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 4615 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42584. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1990. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1435.
Александар Зујев (фудбалер)
Александар Дмитријевич Зујев (Александр Дмитриевич Зуев; 26 јуни 1996) е руски фудбалер кој игра на позицијата лево крило за ФК Рубин Казан. Претходно играл за ФК Ростов.
Запали по читањето (филм)
Содржина
Агентот на ЦИА за Балканот, Озборно Кокс - Ози (го игра Џон Малкович), ненадејно добива отказ, поради неговите проблеми со алкохолизмот. По отказот, тој планира да напише книга во која ќе зборува за својата работа за ЦИА. Истовремено, тој има проблеми во бракот, т.е. неговата жена, Кети, има љубовник (Хари, кој го игра Џорџ Клуни), а по отказот на Ози, таа изнајмува адвокат со цел да ги блокира неговите финансии. Случајно, во една сала за вежбање пронаоѓаат диск со тајни податоци од компјутерот на Ози. Двајца вработени од салата за вежбање добиваат идеја да го искористат дискот за да изнудат пари од Ози, но тој грубо ги одбива. Оттука, тие одат во советската амбасада со намера да им ги продадат податоците, но таму откриваат дека се работи за безвредни податоци и не се заинтересирани да им платат.
На крајот од филмот, Ози го убива шефот на салата за вежбање (кој провалува во неговиот подрум), но агентот на ЦИА го убива Ози. Хари се обидува да избега во Венецуела, но на аеродромот е уапсен од агентите на ЦИА, додека жената од салата за вежбање добива пари од ЦИА во замена на ветувањето дека ќе молчи за сè.
NGC 2391
NGC 2391 — ѕвезда во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 10 декември 1866 година од страна на Роберт Стовел Бол, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2391 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15,2 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 29 м 7,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 49' 33".
Други поделби
Проучување на NGC 2391 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 100; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2460. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1336.
Сонсорол
Географија
Државата е составена од четири острови, од кои само Сонсорол е населен. Секој остров е засебна општина. Селото Донгосару се наоѓа на островот Сонсорол. Овие четири острови, заедно со островите во Хатохобеј ја сочинуваат островската група Југозападни Палауански Острови. Според податоците од 2014 година, оваа држава има само 42 житела. Луѓето зборуваат сонсоролски и палауански јазик. Ненаселените острови биле населени сè до тајфунот кој ја погодил државата во 2012 година.
Сонсорол
Островот Сонсорол, или познат и како Донгосаро, е главниот остров во сојузната држава и единствен населен. Островот е опкружен со корален гребен на оддалеченост од 160 до 480 метри од брегот. Сонсорол е оддалечен од Фана 1.6 км. Сонсорол е долг 2 км во правец југ-север, а широк 890 метри. На островот се наоѓа единственото населено село во сојузната држава - Донгосаро, кое воедно служи и како главен град. Селото се наоѓа на западниот брег. Островот има густа шума од кокосови палми. Се верува дека Сонсорол можеби е првиот остров во Палау на кој пристигнале Европејците. По катастрофата со тајфунот „Бофа“, владата планира изградба на островот и изградба на мало пристаниште.
Пуло Ана
Пуло Ана или Пуро е мал остров кој е опколен од корален гребен на оддалеченост од 460 метри од брегот. Островот има скоро кружна форма и има должина 800 метри, а ширина од 550 метри. Порано на островот имало село наречено Пуро, кое се наоѓало на северозападната страна на островот, но денес целиот остров не е населен. Населението било евакуирано за време на тајфунот од 2012 година.
Мерир
Островот Мерир или Мелиели е четвртиот остров во сојузната држава. И овој остров е опколен со корален гребен на оддалеченост од 1100 метри од брегот на јужната страна и на 160 метри на северната страна. Должината на островот е 2.200 метри, а ширината е 600 метри. На островот имало и село именувано како Мелиели, имало радио станица и истото се наоѓало на северозападната страна на островот. Денес островот не е населен и населението било евакуирано поради тајфунот кој ја погодил државата во 2012 година.
Историја
Европејците кога истражувале прво ги „откриле“ Фана и Сонсорол со бродот шпанскиот „Тринидад“, под команда на Гонзало Гомез де Еспиноза на 6 мај 1522 година. Двата острова биле означени на карта со заедничкото име „Острови Сан Хуан“ („Свети Јован“) бидејќи пристигнале на истоимениот празник. Подоцна, шпанска мисионерска експедиција под команда на Франсиско Падилја пристигнала на Сонсорол на 30 ноември 1710 година, која пак патувала од Манила. Во 1712 година островите биле истражени и од Шпанецот Бернардо де Егој
Во декември 2012 година државата била погодена од тајфунор „Бофа“. Луѓето биле евакуирани во Акебесанг во Корор. Имало 37 лица од Сонсорол, 19 од Пуло Ана и 2 од Мерир. По неколку месеци, поради одлука на владата, само Сонсорол бил поврорно населен. 42 се вратиле на Сонсорол.
Образование
Децата своето средно образование го продолжуваат во Корор каде се наоѓа единственото средно државно училиште.
Кирил Климов
Кирил Валерјевич Климов (Кирилл Валерьевич Климов; 30 јануари 2001) е руски фудбалер кој настапува за ФК Рубин Казан.
Песна на Италијанците
Песната на Италијанците (итал. Il Canto degli Italiani), позната и како Италијански браќа (итал. Fratelli d'Italia) и Химната на Мамели (итал. Inno di Mameli) е државна химна на Италија.
Стиховите ги напишал Гофредо Мамели во 1847 година во Џенова, обидувајќи се да создаде патриотска песна за сите Италијанци кои тежнееле кон обединување. По нешто повеќе од два месеци музиката за текстот на Мамели ја напишал Микеле Новаро.
Меѓутоа, поминал долг период пред “Химната на Мамели“, како што била наречена според авторот, да стане химна на Италија. Во периодот од создавањето на италијанската држава, па сè до доаѓањето на фашистите на власт, официјална химна на Италија била дотогашната химна на Савојската династија, “Кралски марш“ (Marcia Reale), на која со доаѓањето на Бенито Мусолини на власт и била додадена и фашистичката химна “Младинска“ (Giovinezza).
Космос-747
Космос-747 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Песна на Италијанците
Конечно, по создавањето на Република Италија, на 12 октомври 1946 година, “Песната на Италијанците“ (Il Canto degli Italiani) станала официјална химна на Италија.
Космос-747
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 јуни 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-747 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 290 км, а најмалото на 192.
Список на државни водачи во 888 година
Ова е список на државни водачи во 88 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Мерир
Мерир или Мелиели (англиски и сонсоролски: Merir) е мал остров во сојузната држава Сонсорол во Палау.
Географија
Мерир е мал остров, дел од групата на Југозападни Палуански Острови. Вкупната површина на островот е 0,9 км2. Денес овој остров не е населен поради евакуацијата за време на тајфунот од 2012 година. На островот има напуштено село познато како Мелиели, кое пак се наоѓа на северозападната страна и таму имало радио станица.
Островот е прекриен со густа шума и на бреговите има плажи. Целиот остров е опколен од корален гребен.
Сонсорол се наоѓа на 110 км оддалеченост на северозапад, а островот Пуло Ана на 50 км.
Историја
Првите европски записи за островот датираат од ноември 1710 година. Тогаш на островот пристигнала шпанската мисионерска експедиција под раководство на Франсиско Падилја.
Имиња на Истанбул
Градот Истанбул во текот на својата историја своето име го менувал на повеќепати.
Византион
Византион (Βυζάντιον) е основан во 667 година п.н.е. од мегарски колонисти. Така бил наречен според нивниот владетел Виза. Од ова име подоцна произлегло и името на Византиското Царство. За многу краток период градот го носел и латинското име „Август Антонија“ кое било дадено од страна на царот Септимиј Север во чест на неговиот син Анатониј, иако вообичаениот римски назив е латинизираниот облик „Бизантиум“ (Byzantium).
Нов Рим
Нов Рим (старогрчки:Δευτέρα Ρώμη) градот своето име го добил по изборот за нова престолнинана Византија од страна на Константин I во околу 330 година. Но ова име не се задржало многу во употреба. Самото име било користено во времето на Големиот раскол.
Константинопол
Константинопол (старогрчки Κωνσταντινούπολις) ова име го имал околу 16 века или поточно од 330 година сè до 1930 година. Името произлегува од царот Константин I, а во превод значи “градот на Константин“. Во времето на Византија исто така било употребувано и името Византион. Името „Константинопол“ продолжило да се употребува и по падот на градот, со исклучок во времето на Мустафа III (1717 - 1774) кога градот се нарекувал Исламбол, односно Истанбул којшто значи полн со ислам.
Цариград
Цариград e традиционалното македонско име на градот и како такво се срекава во сите словенски јазици. Во превод Цариград означува “град на царевите“. Ова име било користено и од страна на потчинетите грци во Османлиското Царство како и Стинполи („шетање во град“). Многу популарно име османлиско време било и Стамбол.
Истанбул
Истанбул е име кое градот го добил по 28 март 1930 година и превртот во Турција. Самиот збор Истанбул означува „кон градот“.
Извори
İstanbul
Хаим Леви
Животопис
Леви е роден во Штип. Тој бил во вклучен во партиската ќелија што ја водел Исак Сион. Групата броела пет членови, кои и сите требало да излезат во првиот ПО. Во 1942 година Хаим Леви, како член на Партијата водел три групи со 12 членови од Еврејската заедница, младинци од СКОЈ на Штип. На 21 ноември 1941 година Леви и Славчо Стојменски, биле фатени и затворени во познатата ноемвриска провала. Свавчо, по еден час од апсењето успеал да избега од затворот. Леви бил одведен во Скопје и затворен, каде бил изложен на големи мачења. Тој ги издржал сите тортури и со своето држење придонел провалата да не се прошири понатаму во штипската организација. На 6 февруари 1943 година од Скопје биле доведени во Штип и изведени пред бугарскиот окупаторски суд, членови на Партијата и СКОЈ. Судењето траело 4-5 дена, но поради немање докази, Хаим Леви бил ослободен и по неколку дена пуштен од затворот во Скопје. Но по доаѓањето во Штип е бил повторно фатен од бугарската полиција и бил испратен во бугарскиот политички концетрационен логор во Јеникој, Ксантиско, денешна Грција. Во почетокот на 1944 година, Леви, под многу тешки околности успеал да избега од логорот „Јеникој“ и како илегалец се вклучил во антифашистичката борба во Пловдив. Таму тој дејствувал прво како командир на една саботажна чета, а потоа како командир во една чета во реонот на Мараш. По капитулација на Бугарија, веднаш е во составот на Македонската бригада „Гоце Делчев“, како комесар на батаљон. А како комесар на Пионерскиот батаљон на 50 дивизија на НОВ на Југославија, учествувал во сите завршни борби и операции за ослободување на Кочани, Штип, Велес, Скопје и Тетово.
Ритуал (филм)
Ритуал (Обред) (шведски: Riten) е шведски телевизиски филм од 1969 година, во режија на Ингмар Бергман, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Ингрид Тулин (Ingrid Thulin), Гунар Бјернстранд (Gunnar Björnstrand), Андерс Ек (Anders Ek) и Ерик Хел (Erik Hell). Филмот, кој е снимен во продукација на Svensk Filmindustri (SF), Personafilm и Cinematograph AB, трае 72 минути, снимен е во црно-бела техника и со моно-звук. Инаку, во филмот се појавува и самиот Бергман, во улогата на свештеникот.
Содржина
Во филмот, во 10 поединечни сцени, е прикажано испитувањето на тројца актери кои се обвинети за порнографска претстава. Додека трае испитувањето, се разоткриваат саплетканите односи меѓу глумците - сопружниците Ханс и Теа Винкелман (кои ги играат Гунар Бјернстранд и Ингрид Тулин) и нивниот пријател Себастијан Фишер (го игра Андерс Ек). Себастијан е насилен човек и алкохоличар, кој е виновен за убиство на поранешниот партнер. Истовремено, тој е во врска со неговата жена Теа, која пак сега е омажена за Ханс. Теа е психички нестабилна личност, која лесно запаѓа во кризи. Ханс, кој е водач на театарската група, е богат и самоуверен човек, кој постепено сфаќа дека е уморен од својата работа, од пријателството со Себастијан и од својата жена.
На крајот на филмот, кога се чини дека истражниот судија д-р Абрахамсон (го игра Ерик Хел) е на прагот психички да ги скрши осомничените, тие му предлагаат да изведат една претстава во неговата канцеларија. За таа цел, тие доаѓаат облечени во необични маски и ја изведуваат претставата, која всушност претставува мистичен ритуал.
NGC 4616
NGC 4616 — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4616 се споменува и како ESO 322-56, MCG -7-26-30, DCL 134.
Откривање
Објектот е откриен на 5 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4616 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4616 има привидни димензии од 0,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 16,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -40° 38' 30"".
Други поделби
Проучување на NGC 4616 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42662. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7775. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Иван Игнатјев
Иван Александрович Игнатјев (Иван Александрович Игнатьев; 6 јануари 1999) е руски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за  фудбалскиот клуб Рубин Казан.
Соломон Садикарио
Животопис
Садикарио е роден во Битола во 1922 година. Негов брат е Самуел Садикарио. Во родниот град се здобива со средно образование. Многу учел и читал и други книги. Кон крајот на 1941 година Мо станал член на СКОЈ, а во средината на 1942 година бил примен за член на Партијата. Уште далеку пред Еврејската катастрова, Мо се наоѓал во Лавчанската корија во одредот „Даме Груев“. Во одредот тој бил делегат на една десетина. Кога во декември 1943 година во село Герман- Егејска Македонија се формирал битолско-преспанскиот батаљон „Стив Наумов“ тој бил назначен за комесар на една чета од батаљонот. Во тоа својство Мо го поминал и прочуениот февруарски поход на пат за Козјак и формирањето на третата македонска ударна бригада. Со својата храброст и пожртвуваност и над се со својот другарски однос Мо бил пример на борците. Во борбите и покретите насекаде тој им помагал на болните и послабите. Во почетокот на август 1944 година третата македонска бригада го обезбедувала и чувала просторот околу манастирот Прохор Пчински и водела секојдневни борби со бугарските фашисти. Во тие борби тука Садикарио го положува својот живот. Бил погребан е во село Арбанашко во присуство на голем број борци. После војната неговите коски се пренесени во спомен костурницата во Куманово.
Бесплатна програмска опрема
алт=Овој Венов дијаграм ја опишува типичната врска помеѓу бесплатниот софтвер и софтверот со отворен извор: Според Дејвид Росен од „Волфрајр игри“ во 2010 година, софтверот со отворен извор (портокалово) е најчесто бесплатен, но не секогаш. Бесплатниот (зелен) ретко ги изложува нивните изворни кодови. [5|мини|Овој Венов дијаграм ја опишува типичната врска помеѓу бесплатниот софтвер и софтверот со отворен извор: Според Дејвид Росен од „Волфрајр игри“ во 2010 година, софтверот со отворен извор (портокалово) е најчесто бесплатен, но не секогаш. Бесплатниот (зелен) ретко ги изложува нивните изворни кодови. [5
Бесплатна програмска опрема или фривер (freeware) — програмска опрема која може да се користи без никакво плаќање, или пак со донација по волја. Бесплатниот програм се разликува од времено-пробниот програм (шервер); второспоменатиот го приморува корисникот да плати по извесен пробен период или за да му бидат овозможени додатни функции.
Историја
Поимот freeware е кованка на програмерот и правник Ендрју Флигелман кој сакал да продава комуникациски програм наречен PC-Talk за кој не сакал да користи традиционални методи на дистрибуција заради нивната цена на чинење. Затоа Флигелман впрочем го дистрибуирал PC-Talk по пат на процесот денес наречен шервер. Денешната употреба на зборот freeware впрочем и не мора да соодветствува на замислата на Флигелман.
Критериум
Единствениот критериум за еден програм да се смета за „бесплатен“ (или „фривер“) е дека тој мора да биде наполно функционален и временски неограничен, а при тоа да нема цена на чинење (парична или поинаква). Лиценцата на програмот може да наложи ограничувања за видот на употреба како лична употреба, поединечна употреба, непрофитна употреба, некомерцијална употреба, академска употреба, комерцијална употреба или каква било комбинација од наведеното. На пример, лиценцата може да биде „слободна лична, некомерцијална употреба“.
Пахомиј I Цариградски
Пахомиј I бил Вселенски патријарх од 1503 до 1513, а исто така и краток период во 1504 година.
Живот
Набрзо пота Јоаким умрел за влеме на патувањето кон Влашка и така есента 1504 Пахомиј, отсекогаш подджуван од влашките владетели, се вратил на престолот. Второто владеење на Пахомиј траело девет години, долг период во споредба со владеењата на патријарсите од 15 век.
Главниот проблем за време на Пахомијската патријаршија бил случајот со критскиот научник Арсениј Апостолиј. Во 1506 Римската курија го назначила Арсениј со источен ритуал за епископ на Монемвасија, тоа време дел од колониите на Венецијанската Република. Арсениј се прогласил во причест на двете, цариградски патријарх и со римокатоличката црква. Оваа позиција била неодржлива за цариградската патријаршија и Пахомиј го повикал Арсениј да се откаже од својот престол. Овој проблем продолжил повеќе од две години сè до јуни 1509 кога Пахомиј го екскомуницирал Арсениј, кој се пензионирал во Венеција.
Список на државни водачи во 1111 година
Ова е список на државни водачи во 111 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Јуриј Дјупин
Јуриј Јуриевич Дјупин (Юрий Юрьевич Дюпин, 17 март 1988) е руски фудбалски голман. Тој настапува за ФК Рубин Казан.
Меч
Мечот — остро ладно оружје наменето за сечење и бодење кое е подолго од нож. Мечот е изграден од долго сечиво и дршка. Сечивото може да е право или закривено. Мечевите за бодење често имаат остар крај на сечивото, и често се прави, додека пак мечевите за сечење имаат остро сечиво на една или од двете страни, и почесто се закривени. Но сепак голем дел од мечевите се наменети и за сечење и за бодење.
Мечот бил направен во бронзениот век, и претходник му бил ножот. Најраните видови мечеви се појавиле во околу 1600 година пред наша ера. Подоцнешните мечеви во железниот век биле пократки и без штитник. Дури во развиениот среден век се појавува најпознатиот вид на меч со штитник. Употребувањето на меч е познато како мечување. Во раниот модерен период, западните мечеви се дизајнирани во две форми: за бодење и за сечење. Подоцните бодежи биле направени за брзо елиминирање на метата со тешки повреди и посакотини.
Мечевите за сечење често биле потешки и биле почесто употребени во војна и биле направени за сечење на повење противници, најчесто од коњ. Поголем дел од овие мечеви исто така имале остри краеви и биле остри на двете страни, со што имале повеќе функционалност. Овие мечеви биле употребувани дури до Втората светска војна.
Бронзено време
Мечот се појавил кога подолги сечива станале можност (на крајот на 3 милениум пред наша ера). Мечеви подолги од 60 цантиметри биле многу ретки бидејќи подолги мечеви направени од тогашната бронза лесно би се закривеле. Смената од ножови до мечеви била бавна, и првите оружја кои би биле сметани како мечеви без прашање се од околу 1700 г.п.н.е. кои имале должина подолга од 100 цантиметри. Еден од најважните и најдолго трајните тип на мечеви биле „Науе II“ (кои биле именувани по Јулиус Науе кој прв ги опишал). Овој тип меч првпат се појавил во 1300 г.п.н.е. во северна Италија, и било во употреба дури и во железниот век.
Мечеви од овој тип биле испраќани од Европа до земјите околу Егејско Море, па дури и до Угарит. Науе II мечеви биле до 85 цантиметри долги, но почесто биле меѓу 60 до 70. Науе II мечеви заедно со нордискиот меч биле направени за да се функционални и да личат убави. Штитниците на овие мечеви биле украсени и имале украсни метални копчиња кои немале функционалност, само за мечот да личи по убав. Мечеви од северна Данска и северна Германија често имале 3 или пак повеќе украсни метални копчиња само на штитникот.
Кинески мечеви биле многу важни во бронзениот век бидејќи имало многу војни, поради тоа технологијата за мечеви била нај развиена во Кина.
Железно време
Железо станало постепено почесто употребувано од 13 век п.н.е. Пред што мечевите било поретко. Железото не било калено туку биле обработени со чекан како бронза и ако сепак имало доволно јаглен. Поради ова била само малце подобри од бронзените мечеви во сила и сепак сред борба можеле да се искриват. Но поради нивната полесна продукција овозможило цели армии да се во метална опрема, што претходно само Египет постигнувал. Голем дел од мечевите билр пронајдени во античките гробишта, и честопати биле оставени на десната страна од телото или врз телото.
Стариот век
Во класичното време веќе мечевите биле многу често оружје во Персиската Империја и Сасанидското Царство. Додека во Европа, грчкиот ксифос и римскиот гладиус се познати мечеви од тој период, од кои некои биле од 60 до 70 см. Додека пак персиските и сасанидските мечеви биле подолги, а некои сасанидски мечеви биле речиси метар долги. Исто така мечевите честопати биле употребувани за законски казни како на пример, да се ампутира или пак да се исече главата. По класичниот период мечот се сметал за витешко оружје во Европа и бил привилегија за благородништвото. Исто така постоеле мечеви направени од дамаскиски челик.
Унштрут
Унштрут (Unstrut) — река во Германија и е лева притока на Зале. Потекнува од северна Тирингија близу Дингелштет (западно од Кеферхаузен во областа Ајхсфелд) и неговото сливно подрачје е во тириншката долина. Излегува од долината низ Тириншката Врата западно од Хелдрунген и во нејзиниот долен тек, тече низ Саксонија-Анхалт пред да се влее во Зале близу Наумбург. Вкупната должина на Унштрут е 192 километри. Градови долж Унштрут се Милхаузен, Земерда, Бад Франкенхаузен, Артерн, Рослебен и Фрајбург. Притоки на Унштрут се Гера, Випер, Хелме и Лоса.
Заедно со Зале, Уншрут го формира винскиот регион Зале-Унштрут. Добро познатиот бренд на пенливо вино, „Rotkäppchen“ („Црвенкапа“) се произведува во подрумите на Фрајбург.
Име
Штреду на старогорногермански означува мочуришна шума, un- е претставка за интензивирање на значењето, така областа Унштрут е многу мочуришна област. Во 575, реката била наречена Onestrudis, во 7-от век Unestrude, во 994 Vnstruod.
Историја
Во 531, според Decem Libri на Григориј Турски, решавачката битка помеѓу Франконија и Тирингија се одиграла долж Унштрут, што довело до уништување и анектирање на раното средновековнот тириншко кралство од Франкија. Во 933, германскиот крал Хајнрих I се борел, по десет години примирје, против унгарската армија во Битката кај Ријаде, место близу Унштрут, но кое сега е непознато. Неговата победа довела до период на мир, додека Унгарците не се вратиле во 955 и не биле поразени повторно. Едно од неговите омилени места бил Мемлебен на Унштрут, каде т.н. Пфалц, palatium или villa regia бил изграден. Умрел таму во 936 и неговиот син Ото I, во 973. Манастирот бил изграден таму во следните години, станувајќи еден од важните во Германското Царство за кратко време. Остатоците сè уште може да се видат; точната локација на palatium не е повеќе позната.
Поради неговиот мочуриштен карактер, Унштрут не бил пловен за бродови долго време. Конечно, во годините 1790-1794, реката била направена пловна по наредба на изборниот кнез на Саксонија. Станала важна врска за испорека; особено биле пренесувани песок и вар. Од 1889, кога долж реката била изградена железничката пруга, Unstrutbahn, важноста на речната рута била многу намалена. Регионот Унштрут е област од 300 хектари, една од најмалите вински областа, но сосема добро позната.
Космос-748
Космос-748 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 3 јули 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-748 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 353 км, а најмалото на 177.
Еским (маглина)
Еским или Кловновски Лик (NGC 2392 или Колдвел 39) — планетарна маглина во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Еским се споменува и како PK 197+17.1, CS=10.5, Eskimo nebula.
Откривање
Телото е откриено на 17 јануари 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Еским е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,9 m. Еским има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 29 м 10,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 20° 54' 45".
Други поделби
Проучување на Еским е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 139; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1372. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1310.
Освојување на Тунис (1574)
Позадина
Тунис првично бил освоен од страна на Османлиите во 1534 година, на чие чело се наоѓал Хајредин Барбароса. Во 1535 година, светиот римски цар Карло V успеал Тунис да го поврати под своја контрола. По победата кај Лепанто, Хуан Австриски повторно успеал да го зазеде Тунис, кој претходно бил под османлиска контрола од 1569 година. .
Освојување
Во 1574 година, Вилхелм I Орански и Шарл IX се обидиле да добијат поддршка од страна на Османлиското Царство на чело со Селим II, со цел да се отвори нов фронт против шпанскиот император Филип II од Шпанија. Во своето писмо, османлискиот султан одговорил со позитивен резултат. . Така, во 1574 година била испратена голема флота кон Тунис. Во Битката кај Ла Голета, Селим привлекол една флота која се состоела од околу 300 воени бродови и околу 75.000 војници, Османлиската флота била под команда на Синан Паша у Алуџ Али. Вкупната сила на Османлиите броела околу 100.000 војници. . Османлиската војска ги нападнала Ла Голета и Тунис. Овие региони биле бранети од околу 7.000 војници. На 24 август паднала Ла Голета. Последните христијански војници во една мала тврдина кај Тунис се предала на 3 септември 1574 година.
Хуан Австриски се обидел да ја ослободи опсадата со својата флота. Тој тргнал од Сицилија и Наполи, но неговиот поход бил неуспешен поради невремето The Spanish crown, being heavily involved in the Netherlands and short of funds was unable to help significantly. . Шпанија не била во можност да помогне на градот, главно поради финансиската криза. Во целина, Османлиите имале жртви од околу 25.000 војници наспроти 6.700 христијани. Околу 300 христијани успеале да побегнат од местото.
Оваа битка го означил крајот на христијанската власт во Северна Африка.
Пуло Ана
Пуло Ана или Пуро (англиски и сонсоролски: Pulo Anna) е мал остров во сојузната држава Сонсорол во Палау.
Географија
Пуло Ана е мал остров, дел од групата на Југозападни Палуански Острови. Вкупната површина на островот е 0,5 км2. Денес овој остров не е населен поради евакуацијата за време на тајфунот од 2012 година. На островот има напуштено село познато како Пуро.
Островот е прекриен со густа шума и на бреговите има плажи. Целиот остров е опколен од корален гребен.
Островот Мерир е на 50 км оддалеченост од Пуло Ана.
Историја
Првите европски записи за островот датираат од ноември 1710 година. Тогаш на островот пристигнала шпанската мисионерска експедиција под раководство на Франсиско Падилја.
Камил Закиров
Камил Мијаскутович Закиров (Камиль Мяскутович Закиров; 15 ноември 1998) е руски фудбалер кој настапува за фудбалскиот клуб Рубин Казан.
Потекло
Татко му е Татар, а мајка му Русинка. .
Кеј Гарднер (композитор)
Кеј Гарднер (8 февруари 1941 - 28 август 2002), исто така познатa како Космос Вондер-Чајлд (Чудо од дете), била американски музичар, композитор, автор и свештеничка Дијаник позната по користењето музика за креативни и лековити цели. Била многу активна во промовирањето на работата на современите женски музичари и била пионерска фигура во женската музика.
Биографија
Родена во Фрипорт, Њујорк, Гарднер ја напишала и извела својата прва композиција за пијано на четиригодишна возраст. Кога имала осум години, почнала да учи како да свири на флејта. Таа последователно стекнала искуство со изведба во камерна, оркестарска и вокална музика. Гарднер компонирала дела за флејта, пијано, камерен ансамбл, оркестар и хор. Таа се смета за основачка мајка на женската музика. Таа го тужеше симфонискиот оркестар Бангор за сексуална дискриминација бидејќи за време на нивната потрага по нов музички директор, тие ги прашале членовите на оркестарот дали можат да „толерираат жена“ како диригент.
Таа основала своја независна издавачка куќа, Even Keel Records, и продуцираше 17 албуми - од нејзината сопствена музика и од туѓи дела. Во 1974 година, Гарднер и Аликс Добкин снимија и продуцираа национално дистрибуиран албум со експлицитно лезбејско-феминистички текстови (Lavender Jane Loves Women, Women's Wax Works). Со нејзината прва снимка, "Mooncircles" (со Мег Кристијан ), објавена во 1975 година, таа била пионер на полето на исцелување со звук; нејзината книга од 1990 година "Sounding the Inner Landscape: Music as Medicine" подоцна била користена во медицинските училишта. Таа била иницирана во Dianic Wicca од З. Будимпешта во 1975 година. Во 1977 година, Кеј Гарднер го напишала своето прво дело за оркестар („Дождовна шума“) и ја диригирала премиерата (нејзиното диригентско деби) следната година на Националниот женски музички фестивал во Шампејн-Урбана, Илиноис, во присуство на Антонија Брико.
Гарднер била диригент на хор, радио водител, свештеничка за духовност на жените и писател на персоналот за "HOT WIRE: The Journal of Women's Music and Culture". Таа е заслужна за осмислувањето на местото Акустична сцена на музичкиот фестивал на Вомин во Мичиген (со виолончелистката Рејчел Александар), како и за основањето и насочувањето на светиот пеачки круг Women With Wings. Таа ја добила наградата Мериен Хартман во 1995 година и титулата почесен доктор по ликовни уметности од Универзитетот во Мејн. Таа починала од срцев удар на 28 август 2002 година.
Делије север
Делије или Делије север е назив на обединетите навивачи на спортското друштво ФК Црвена ѕвезда, пред сè на Фудбалскиот клуб. До обединување дошло на православен божиќ 7 јануари 1989. година, кога од голем број на имиња избрана е опцијата за единствено име на сите најверни навивачи „Делије север“.
Православна армија, Северне песнице, Поларни медведи биле само некој од десетете предложени имиња. Предлогот Православна армија (Orthodox Army) во стартот на грото од присутните им се свиѓало, но набрго е одфрлено од изборот, бидејќи во тоа време ширум југословенските стадиони била голема хајка на властите за секоја песна, знаме или име на навивачка група која има конотација на верска или национална припадност.
Делије отсекогаш имале свој групи и подгрупи, моменталнни најорганизирани и најбитни групи на север се: Belgrade boys, Brigate, Ultra Boys и Heroes. Навивачите на Црвена звезда и Олимпијакос развиле големо пријателство. Навивачите на двата тима себе се нарекле „Православна браќа“ („Orthodox Brothers“. Многупати навивачите на Црвена звезда од различни навивачки клубови биле на натпреварите на Олимпијакос, посебно против нивниот најголем соперник ФК Панатинаикос. Од неодамна во „Orthodox Brothers“ ги вклучија и навивачите на Спартак Москва.
Во последниве неколку години, иако Звезда не остварува очекувани резултати, нејзините навивачи прават неверојатни посети, за стандардите во Србија кореографии, пеколни атмосфери.
Во денешницава Делије спаѓаат во едни од најорганизираните, најверите, најбучните и најдобри навивачки групи во Европа и пошироко. Од август 2011. Делије им пружаат поддршка и на КК ФМП Железник, кое име е променето во КК Црвена звезда Телеком, додека КК Црвена звезда пет години не се натпреварува. Водачи на Делије се: Драган Тодиќ - Тода, Бранискав Јаковљев - Бора, Жељко Ражнатовиќ - Аркан, Владимир Шавија, Драган Васиќ - Тата, Велибор Дуњиќ и долгогодипниот навивач на Црвена звезда Миодраг Милосављевиќ, познат како Миле Србин.