cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Магнус Карлсен
2010
Карлсен победи на шаховскиот турнир во Вајк ан Зее, кој се одржа од 16. до 31 јануари, освојувајќи 8½ бодови од 13 партии (5 победи, 1 пораз и 7 реми партии). Неговиот пораз со бели фигури во деветтиот круг, против Владимир Крамник, претставуваше крај на успешната серија од 36 рангирни партии без пораз. Во последниот круг, тој ремизираше со бели фигури против Фабијано Каруана, но ни главните конкуренти, Крамник и Широв не победија, па така тој ја задржа предноста од половина бод, што ја имаше пред нив и во пресрет на последниот круг.
На мартовската ранг листа според ФИДЕ, рејтингот на Карлсен се зголеми на 2813 бода, граница којашто само Каспаров ја има надминато.
На шаховкиот турнир Амбер, Карлсен заврши ан делба на првото место, заедно со Василиј Иванчук. Во шах на слепо, тој освои 6½ бодови, а во бропотезен шах 8, а вкупниот резултат 14½/22 се покажа како доволен за делба ан првото место.
Во мај 2010, беше обелоденето дека Карлсен соработувал со Вишванатан Ананд во пресрет на мечот за светски првак против предизвикувачот Веселин Топалов, кој Ананд го доби со резултат 6½-5½ и ја одбрани титулата. Исто така беше обелоденето дека Карлсен соработувал со Ананд и во пресрет на светските првенства во 2007 и 2008 година.
Првиот турнир на кој настапи Магнус по објавувањето на разделбата со Каспаров беше турнирот во Медијаш, Романија, кој се одржа од 14 до 25 јуни. Натпреварите на турнирот беа организирани во Бергеров систем со по две партии против секој противник. Другите учесници беа: Ванг Јуе, Борис Гелфанд, поранешниот светски првак според ФИДЕ Руслан Пономариов,Тејмур Раџабов, и Ливиу Дитер Нисипеану. Откако ремизираше во првите три партии, Магнус ги доби следните четири и во тој момент постави личен моментен рејтинг, кој изнесуваше 2825,1 бод. Со резултат 7½/10 и оценет рејтинг од 2918 бода, тој победи на турнирот со дури два бода предност пред Раџабов и Гелфанд. Со оваа победа, беше осигурано првото место на Карлсен на јулската рејтинг листа според ФИДЕ, а неговиот рејтинг на истата се зголеми и изнесуваше 2826 бода.
Од 28 до 30 август, Карлсен настапи на арктичкиот шаховски турнир во брзопотезен шах, кој се одржа во Кристијансунд, Норвешка. На турнирот учествуваа и светскиот првак Вишванатан Ананд, најдобрата шахистка во светот Јудит Полгар и Јон Лудвиг Хамер. Во првиот натпреварувачки дел, Карлсен оствари резултат од 3½ бодови од 6 одиграни партии, со што обезбеди учество в завршниот меч на турнирот. Во него, тој се соочи со светскиот првак, Ананд, кого го победи со 1½-0½
На шаховската олимпијада во Ханти-Мансијск, Магнус настапи играјќи на прва табла за репрезентацијата на Норвешка. Од осумте партии кои ги одигра, доби 4 победи, загуби 3 и ремизираше во една.
Како победник на силните шаховски турнири во Нанкин во 2009, Вајк ан Зее и Базна во 2010, Карлсен автоматски обезбеди учество на завршниот супертурнир во Билбао. Турнирот се одржа од 9 до 15 октомври, а на него учествуваа и светскиот првак, Ананд, Крамник и Широв. На турнирот, Карлсен го зазеде третото место, завршувајќи зад победникот, Владимир Крамник, и Вишванатан Ананд, а пред Алексеј Широв, остварувајќи 1 победа, 2 порази и 3 реми партии.
По завршниот супертурнир, Карлсен учествуваше на шаховскиот турнир во Нанкин, кој се одржа од 18 до 30 октомври, а на кој учествуваа и Ананд, Топалов, Гашимов, Јуе и Бакро. Тој освои 7 бода од 10 одиграни партии (+4-0=6), што беше доволно за освојување на првото место со бод предност пред светскиот првак, Ананд.
Од 16 до 18 ноември, Карлсен настапи на светското првенство во брзопотезен шах во Москва како бранител на титулата. Во вкупно 38 одиграни партии, тој освои 23½ бодови (+19-10=9), што беше доволно за третото место, веднаш зад Раџабов и победникот, Аронјан.
На крајот од годината, тој победи и ја опдбрани титулата на шаховскиот турнир во Лондон, кој се одржа до 8 до 15 декември, а на кој учествуваа и светскиот првак Ананд, поранешниот светски првак Крамник, Накамура и англиските шахисти: Адамс, Шорт, Хауел и Мекшејн. Слабиот почеток и двата порази со црни фигури против Мекшејн и Ананд во првиот, односно третиот круг, ги надополни со победа со бели фигури против Адамс и Накамура во вториот и четвртиот круг. Водството го презема со победата против Хауел со црни фигури во петтиот, а ја задржа со ремито против Крамник во шестиот и победата против Шорт во последниот натпреварувачки круг. Бидејќи турнирот беше одигран со систем од три бода за победа, неговиот учинок од четири победи, два порази и едно реми беше доволен за победа.
Како резултат на напредокот и успесите постигнати во текот на годината, Карлсен беше одликуван со Шаховски оскар, откако во тесна борба го победи Вишванатан Ананд.
2011
На турнирот Тата стил, којшто се одржал од 14 до 30 јануари во Вајк ан Зее, Карлсен настапи во А групата, во обид да ја одбрани титулата освоена минатата година. . На турнирот учествуваа и светскиот првак Вишванатан Ананд, светскиот првак во брзопотезен шах Левон Аронјан, поранешнито светски првак Владимир Крамник, поранешниот светски првак според ФИДЕ Руслан Пономариов, како и Александар Гришчук и Хикару Накамура меѓу останатите. И покрај поразите со бели фигури против Аниш Гири и актуелниот руски првак, Јан Непомниачи, Карлсен турнирот го заврши со резултат 8/13, што беше доволно за делба на третото место. Меѓудругото, тој на турнирот оствари победи против Крамник и победникот на турнирот, Накамура. И покрај тоа што со овој резулт, неговиот рејтинг на мартовската листа се зголеми од 2814 на 2815, Ананд со 2817 успеа да го надмине и смине од врвот.
По победата во Медијаш, следуваше и неговата победа на турнирот во Бил, каде во конкуренција на Морозевич, Широв, Вашје-Лаграв, Каруана и Пелетје, тој оствари пет победи, еден пораз и ремизираше во четири партии, што се покажа доволно за победа.
На шаховскиот турнир во Билбао и Сао Паоло, Карлсен настапил во конкуренција на Ананд, Иванчук, Аронјан, Накамура и Ваљехо Понс. Трунирот се одиграл во два дела, од коишто првиот во Сао Паоло (25 септември - 1 октомври), додека вториот дел со завршнциата во Билбао (5 - 11 октомври). По одиграните две партии против секој противник, тој освоил 6 од можните 10 бода (+3-1=6), што било најдобар учинок на турнирот, но поради бодувањето од 3 бода за победа и еден бод за реми, завршил на делба на првото место со Василиј Иванчук. Победникот бил одлучен по одигрување на две брзопотезни партии, во кои првата завршила реми, а втората со победа на Карлсен со црни фигури.
Следниот настап со турнирска победа го забележал на меморијалниот турнир во чест на Михаил Таљ одигран во Москва од 16 до 25 ноември. На турнирот учество земале десет шахисти, коишто меѓусебно одиграле по една партија против секого. Карлсен остварил две победи, против Гелфанд и Накамура, а ремизирал во преостанатите осум партии. На конечната табела, Магнус завршил со ист број на бодови како и Левон Аронјан, но победил во делбата на првото место, поради правилото на поголем број одиграни партии со црни фигури.
На шаховскиот турнир во Лондон, којшто се одржал од 3 до 12 декември, победничката серија на Карлсен на турнирите била завршена. Тој завршил на третото место, зад победникот Крамник и второпласираниот Накамура. Учинокот на Карлсен се состоел од 3 победи и 5 партии реми. Но, и покрај освоеното трето место, неговиот рејтинг продолжил да расте и на крајот од годината изнесувал 2835 бода.
2012
Почетокот на новата година, Карлсен ја започнал со учеството на турнирот Тата стил, којшто се одржал од 14 до 29 јануари. Неговиот учинок на турнирот со освоени 8 од можни 13 бода (+4; -1; =8) бил доволен за делба на второто место на конечната табела, заедно со Раџабов и Каруана и веднаш зад победникот Аронјан. Четирите победи ги постигнал против Гашимов, Аронјан, Гелфанд и Топалов, додека единствениот пораз го претрпел во партија против Карјакин. Со овој успех, неговиот рејтинг речиси истанал непроменет и се намалил за само еден бод, што му овозможило да остане на првото место.
1795 во музиката
1795 година во музиката содржи некои значајни настани.
Магнус Карлсен
2012
На турнирот во брзопотезен шах на меморијалниот турнир во чест на Михаил Таљ, којшто се одиграл на 7 јуни 2012, Карлсен завршил на делба на првото по бројот на освоени бодови (6½ од 9), заедно со Морозевич. Сепак, поради примената на правилото на бројот на одиграни партии со црни фигури, Морозевич завршил како прв, а Карлсен како втор. Веднаш по брзопотезниот турнир се одиграл и главниот меморијален турнир, на којшто учество земале 10 шахисти, чијшто просечен рејтинг бил доволен за турнирот да биде оквалификуван како турнир од 22. категорија. Магнус уверливо го освоил првото место на турнирот, остварувајќи две победи и одигрувајќи реми во преостанатите седум партии, со вкупен учинок од 5½ освоени од можни 9 бода. Зад себе на делба на второто место ги оставил Раџабов и Каруана. Понатаму, Карлсен учествувал на шаховскиот турнир во Бил и на него го зазел второто место. Бодувањето на турнирот било со 3 бода за победа и еден бод за секое одиграно реми; Магнус, притоа, турнирот го завршил непоразен и освоил 18 бода (+4; -0; =6), што било за еден помалку од победникот Ванг Хао. Притоа, тој остварил победи против победникот Хао во обете меѓусебни партии. Пред одржувањето на главниот турнир, Карлсен учествувал и на брзопотезен турнир, на којшто загубил во првиот круг против Етјен Бакро (+1; -2; =0).
На шаховскиот турнир во Билбао и Сао Паоло, којшто втора година по ред се одржал во овие два града, учествувале шест шахисти кои меѓусебно одиграле по две партии против секого (по една во двата града). Магнус турнирот го започнал со пораз против италијанскиот велемајстор Фабијано Каруана, но по трите победи во вториот дел од турнирот којшто се одиграл во Билбао, остварил учинок од 4 победи, еден пораз и 5 партии коишто завршиле реми, со што завршил на делба на првото место заедно со Каруана, а пред Аронјан, Карјакин, Ананд и Ваљехо Понс. Но, тој успеал да победи на турнирот откако во разигрувањето го победил својот противник во обете дополнително одиграни партии.
Од 24 до 25 ноември, Карлсен учествувал на шаховски настан којшто се одржал во Мексико. Таму, тој одиграл шаховска партија со бели фигури на семрежјето против публика насловена „Светот“ и успеал истата да ја добие. Потоа, тој учествувал во егзибицискиот дел од настанот којшто се состоел од елиминациски мечеви. Притоа, тој најпрвин го совлдал Лазаро Брузон со резултат 1½–½ и на тој начин обезбедил учество во финалниот меч против Јудит Полгар, којашто претходно го победила Мануел Леон Хојос, исто така, со 1½–½. Карлсен ја загубил првата партија во завршниот меч, но ја добил втората и потоа ја совладал Полгар во разигрувањето со 2-0.
Во текот на месец декември, Карлсен победил на шаховскиот турнир во Лондон, остварувајќи победи во партиите против МекШејн, Аронјан, Гевејн Џонс, Адамс и Јудит Полгар и ремизирајќи против Крамник, Накамура и Ананд. Со оваа победа, тој го освоил турнирот по третпат во период од четири години и го зголемил својот рејтинг од 2848 на 2861 бод, соборувајќи го 13-години стариот рекорд на Каспаров од 2851 бод. Магнус, исто така, постигнал оценет рејтинг од 2994 бода, што е еден од највисоките во историјата.
2013
Во периодот од 11 до 27 јануари, Карлсен учествувал на 75. меѓународен шаховски турнир во Вајк ан Зее. По завршувањето на сите 13 натпреварувачки кругови, тој освоил 10 од можните 13 бода (+7; -0; =6), заземајќи го првото место со 1½ бод повеќе од второпласираниот Аронјан.
На 1 февруари било објавено дека данскиот велемајстор Петар Хајне Нилсен се приклучил на тимот со помошници коишто требале да му помогнат на Карлсен да се подготви за трурнирот на кандидатите седен месец подоцна. Пред ова, Нилсен бил дел од тимот на Вишванатан Ананд. Турнирот на кандидатите се одржал во Лондон од 15 март до 1 април, а на него, покрај Карлсен, настапиле и Крамник, Аројан, Раџабов, Гришчук, Иванчук, Свидлер и Гелфанд. По одиграните две партии против секој од противниците, Карлсен освоил 8½ од 14 бода (+5; −2; =7) и завршил на делба на првото место заедно со Крамник, но бил прогласен за победник поради поголемиот број на победи на турнирот. Како резултат на тоа, тој се стекнал со правото да го предизвика светскиот првак Ананд во меч за титулата.
Во мај, Магнус учествувал на првиот шаховски турнир на Норвешка, на којшто го зазел второто место со успешност 5½/9 (+3; −1; =5) и половина бод зад победникот Карјакин. Следниот месец, тој настапил и на меморијалниот турнир во чест на Михаил Таљ од 12 до 23 јуни. На овој турнир, тој исто така завршил на второто место, освојувајќи 5½ од можни 9 бода или половина бод зад победникот Борис Гелфанд. Тој остварил три победи, еден пораз и пет партии што завршиле реми, при што загубил само од Каруана, а ги победил Ананд, Крамник и Накамура. Подоцна во текот на месец јуни, тој одиграл пријателски меч од четири партии во брзопотезен шах против Борки Предоевиќ, којшто го добил со резултат 2½–1½.
Карлсен настапил и на првиот шаховски турнир во Сент Луис, којшто се одржал во текот на месец септември, а на кој учествувале и Аронјан, Накамура и Камски. Според правилата на турнирот, секој шахист требал да одигра по две партии, една со бели и една со црни фигури, против секој противник. Норвежанецот победил на турнирот со резултат 4½/6 (+3; -0; =3), остварувајќи две победи против Камски и една против Ананд за на конечната табела да заврши со еден бод повеќе од второпласираниот Накамура.
Награди
Карлсен бил добитник на Шаховскиот оскар четири години по ред, во 2009, 2010, 2011 и 2012 година. Наградата се доделува од страна на руското шаховско списание 64 за најдобриот шахист во одделна година според мислењето на познати шаховски критичари, писатели и новинари низ светот. Норвешкиот таблоид Verdens Gang го прогласил за „Име на годината“ (Årets navn) и „Спортист на годината“ во 2009. Истата година, тој исто така ја добил наградата Folkets Idrettspris, којашто се доделува врз основа на изборот од страна на читателите на весникот Dagbladet. Во 2011, Магнус бил одликуван и со наградата Пеер Гинт (Årets Peer Gynt), норвешка почесна награда што се доделува годишно на „поединец или институција за особено достигнување во општеството“; следната година, тој повторно бил добитник на наградата Folkets Idrettspris. Во 2013, американското списание Time го именувало Карлсен како еден од one of the стоте највлијателни луѓе во светот.
Стил на игра
Во своите почетоци, Карлсен бил познат по својот агресивен стил на игра, и, според Адгестејн, неговата игра се одликувала со „бестрашна подготвеност да жртвува материјал за активност“. Неговата победа против Сипке Ернст во рамките на групата C на шаховскиот турнир во Вајк ан Зе во 2004 година, којашто завршила со еполетски мат, предизвикала особено восхитување кај некои други шахисти. Но, во подоцнежните години, Карлсен сфатил дека ваквиот ризичен стил на игра не е пригоден за врвните светски шахист. Кога започнал да игра на врвни турнири, тој се борел против најсилните шахисти и имал потешкотии да добие добра позиција по отворањето. Со тек на време, неговиот стил на игра станал поуниверзален и тој бил способен да се справи со различни видови на позиции. Така, тој обично се отвора со потезите 1. е4 или 1. d4, но понекогаш и со 1. c4 и 1. Sf3, што им создава тешкотии на противниците да се подготват против неговата игра. Евгениј Свешников ја критикувал играта на Карлсен во отворањате и во интервју во 2013 година изјавил дека без „научен“ пристап во подготовките, неговата „иднина не изгледа многу надежна“.
Гари Каспаров, кој му бил тренер на Карлсен од 2009 до 2010, изјавил дека Карлсен има позициски стил сличен на оној на некои поранешни светски прваци како Анатолиј Карпов, Хосе Раул Капабланка и Василиј Смислов, отколку тактички стил како оној на Александар Аљехин, Михаил Таљ и него. Сепак, самиот Карлсен изјавил дека нема некоја склоност во однос на стилот на игра. Во 2013, Каспаров изјавил дека: "„Карлсен е комбинација од Карпов и Фишер. Тој ги гради своите позиции и потоа не отстапува од булдошкиот гриз. Исцрпувачки за противниците.“"
Ананд за Карлсен го изјавил следново: Мноштвото идео нему му се појавуваат апсолутно природно. Тој, исто така, е многу флексибилен, ги познава сите структури и може да ја игра било која позиција. ... Магнус може буквално да прави скоро сè."
Каспаров се произнел со слично мислење: Карлсен ја има способноста точно да ја оцени било која позиција, нешто со коешто само Карпов може да се пофали пред него.
Во интервју од 2012 година, Владимир Крамник најголем дел од успехот на Карлсен против другите цврвни шахисти го припишал на неговата „одлична физичка подготвеност“ и неговата способност да избегне „психолошки грешки“, што му овозможува да одржува висок стандард на игра во долги партии и на крајот на турнирите, кога нивото на енергија на другите е снижено.
Рејтинг
Првиот забележителен прогрес во рејтиногт на Магнус Карлсен е во 2003 година. Така, од 2279 бода, колку што имаше според ранг списокот на ФИДЕ во јануари 2003, според ранг списокот на ФИДЕ во 2004, тој имаше рејтинг од 2484 бода, односно за 205 бода повеќе. Неговиот рејтинг продолжи да се зголемува и во почетокот од 2004, што се должи на одличните резултати на неколку силни турнири, пред сè победата во групата Ц на шаховскиот турнир во Вајк ан Зее, кои резултираа со исполнување на три велемајсторски норми. На 26 април 2004, денот на којшто стана велемајстор, Карлсен на последната ранг листа според ФИДЕ, објавена на 1 април 2004 имаше 2552 бода, што е за 68 повеќе во период од само три месеци. Сепак во остатокот од 2004, зголемувањето на неговиот рејтинг беше со послаба прогресија, а на почетокот од 2005, имаше дури и тенденција на опаѓање, па така од 2581 во октомври 2004, неговиот рејтинг се намали на 2528 во јули 2005. Но, во втората половина од 2005, Магнус успеа повторно да го зголеми својот рејтинг, на што влијаеше неговото забележитлно учество на светскиот куп, како и одличната игра на меморијалниот турнир во чест на Арнолд Еиркем, на кој оствари оценет рејтинг од 2792 бода. Ова му овозможи, веќе на јануарската ранг листа според ФИДЕ во 2006, за првпат да ја надмине границата од 2600 бода и со рејтинг од 2625 за првпат да се најде меѓу најдобрите 100 шахисти во светот, заемајќи го 89. место. Во текот на 2006, Карлсен остварил одлични резултати, меѓу кои е и неговото забележително учество на шаховската олимпијада во Торино, на која тој оствари оценет рејтинг од 2820, што беше првиот оценет рејтинг над 2800 бода којшто го постигнал во кариерата. Добрите игри во овој период го доведоа до рејтинг од 2698 на октомврискиот список на ФИДЕ, со што се проби на второто место на списокот на јуниори (веднаш зад Тејмур Раџабов) и на 21. место на списокот на најдобри шахисти. Падот на рејтингот на јануарската листа беше само повремен, бидејќи во 2007, Карлсен на најголем дел од турнирите имаше оценет рејтинг над 2700 бода, што му овозможи за првпат во својата кариера, на јулската ранг листа да ја надмине границата од 2700 бода и со 2710 бода да се најде меѓу најдобрите 20 шахисти во светот, поточно на 17. место.
Во јануари 2008, по преминувањето на Раџабов во сениорска конкуренција, Магнус со рејтинг од 2733 бода се најде на првото место на списокот на јуниори според ФИДЕ. Место меѓу најдобрите 10 шахисти во светот, Магнус обезбеди на априлската ранг листа, на која имаше рејтинг од 2765 бода, што беше доволно за петтото место. Во јуни 2008, Карлсен го достигна својот највисок оценет рејтинг дотогаш од 2878 бода, благодарение на убедливата победа на турнирот Аеросвит. Но, сепак овој негов резултат не беше вклучен во листата за јули 2008, бидејќи денот на завршување на турнирот се поклопувал со крајниот рок за составување на јулската листа, што причини доста контроверзи. Имено, доколку ова негово остварување беше замено предвид при создавањето на ранг листата за месец јули, тој наместо шести ќе беше втор. На 5 септември 2008, по победата во четвртиот круг на шаховскиот турнир во Билбао, Карлсен станал неофицијално светски број еден, врз основа на моментниот рејтинг.
По солидните резултати на турнирите во Вајк ан Зее, Линарес и Софија, во првата половина од 2009, Карлсен го одржуваше својот рејтинг околу 2770. Неговата победа на турнирот во Нанкин, кој се одржа во септември и октомври прдонесе неговиот рејтинг официјално да се зголеми на 2801 бод, со што стана најмладиот шахист, на само 18 години и 336 дена кој успеал да ја надмине границата од 2800 бода според ФИДЕ. Најмлад шахист, кој го сторил истото пред него беше Владимир Крамник со 25 години. Освен Карлсен, само уште Каспаров, Веселин Топалов, Крамник и Ананд (сите биле светски прваци) достигнале рејтинг над оваа граница. По победата на турнирот, Карлсен изјави дека оваа негова победа е „почеток на една нова ера.“ По меморијалниот турнир во чест на Михаил Таљ, Карлсен станал светски број еден на неофицијалната листа, врз основа на моментниот рејтинг со нов врвен рејтинг од 2805,7 бода, што било за 0,6 бода повеќе од Веселин Топалов.
Официјалната рејтинг-листа од страна на ФИДЕ била објавена на 1 јануари 2010 и шеснаесетте партии, што Магнус ги одиграл на меморијалниот турнир во чест на Михаил Таљ и на шаховскиот турнир во Лондон се покажале како доволни да го зголемат неговиот рејтинг за 8,6 бода, кој на листата изнесувал 2810 бода. Со ова, Магнус Карлсен, на 19 години и 32 дена станал најмладиот шахист во историјата којшто станал светски број еден, а воедно и првиот шахист од една западна земја, кој станал светски број еден, после Боби Фишер во 1972 година. Односите со јавноста заради овој подвиг, вклучија интервју и статија во магазинот Time. На мартовската рејтинг листа во 2010, Карлсен го зголемил својот рејтинг на 2813, останувајќи на првото место. Во следниот период, Крлсен не бил многу активен, па на мајската рејтинг-листа го задржал првото место, со истиот рејтинг и официјално без одиграни партии во изминатите два месеца. Одличниот настап на шаховскиот турнир во Медијаш и оценетиот рејтинг од 2918 бода, на Карлсен му донесе моментен рејтинг кој изнесуваше 2825,1 бод, а веќе на јулската рејтинг листа неговиот рејтинг беше зголемен за дури 13 бода и изнесуваше 2826 бода. Откако го задржал истиот рејтинг на септемвриската листа, следувале неговите слаби резултати на шаховската олимпијада во Ханти-Мансијск и на супертурнирот во Билбао, што имале значително влијание на неговиот рејтинг на листата објавена на 1 ноември 2010, на која со рејтинг од 2802 се нашол на второто место.
Личен живот
Карлсен бил дел од промотивната кампања на холандската модна куќа G-Star Raw и заедно со американската глумица Лив Тајлер позирале во облека од колекцијата есен-зима за 2010 година. Кампањата била координирана заедно со шаховска партија одиграна во Њујорк и спонзорирана од G-Star Raw, во којашто Норвежанецот играл против он-лајн-публика составена од шахисти од многу земји во светот, кои гласале за потезите што треба да бидат одиграни по предлог на тројцата велемајстори: Максим Вашје-Лаграв, Хикару Накамура и Јудит Полгар. Карлсен, кој играл со бели фигури, победил во партијата по 43 одиграни потези.
Филмскиот режисер Џен Џеј Ејбрамс му понудил на Карлсен да глуми во филмот Ѕвездени патеки: Во темнината како „шахист од иднината“, но тој морал да ја одбие понудата поради тоа што не бил во можност на време да добие работна виза за САД. Во 2012, Карлсен бил дел од телевизиската емисија 60 Minutes,, а како гостин се појавил и во емисијата The Colbert Report. Тој, исто така, бил интервјуиран од страна на американскиот глумец Рејн Вилсон за компанијата SoulPancake. Карлсен избран и за еден од „најсексуално привлечните мажи во 2013“ од страна на списанието Cosmopolitan. Во август 2013, тој станал и амбасадор на компанијата Nordic Semiconductor.
Заклучно со 2012, Карлсен бил единствениот активен професионален шахист без сопствен менаџер. Еспен Адгестејн, брат на поранешниот Карлсенов тренер Симен, и ФИДЕ мајстор и двократен член на репрезентацијата на норвешка на Шаховските олимпијади, започнал да работи како агент на Карлсен кон крајот на 2008 година. Неговата работа главно се состоела во наоѓање спонзори и преговори со медиумите, но од 2011 тој морал да ги преземе менаџерските задачи коишто во минатато биле извршувани од страна на таткото на Магнус, Хенрик. Според некои податоци, Карлсен во 2012 година заработил 1,2 милиони $, од коишто мнозинството биле од спонзорства.
Книги и филмови
Во 2004 година, норвешкиот шахист Оле Валакер со помош од страна на Карлсен го напишал делото „Научете шах со Магнус“ (Lær sjakk med Magnus), а истата година неговиот тренер Симен Адгестејн го опишал патот којшто неговиот ученик го поминал за да стане еден од најмладите велемајстори во историјата во своето дело „Чудо од дете: Како Магнус Карлсен стана најмладиот велемајстор во светот“ (норвешки: Sjakkvidunder – hvordan Magnus Carlsen ble verdens yngste stormester: partiene og historien''). Следната година, норвешкиот режисер Јејвинд Абјернсен го снимил филмот „Шаховскиот принц“ (норвешки: Prinsen av Sjakk), чијашто содржина во целост се однесувала на Магнус Карлсен. Понатаму, дела посветени на играта на Карлсен и неговата игра напишале и Халгир со својата книга „Паметни потези. Магнус Карлсен: Најдобриот шахист во светот“ (норвешки: Smarte trekk. Magnus Carlsen: Verdens beste sjakkspiller) од 2011, Адријан Михалчишин и Олег Стецко со делото „Магнус Карлсен. 60 партии на најдобриот шахист во светот“ (Магнус Карлсен. 60 партий лидера современных шахмат), исто така, од 2011 и Колин Крауч со делото „Магнус во сила: Како Карлсен го сруши рекордот на Каспаров“ (Magnus Force: How Carlsen Beat Kasparov's Record) од 2013.
Грамадата (Владимирово)
Грамадата — населба од доцноантичкото време. На 2 километри северно од месноста Могилка, на простор од околу 100 × 50 метри се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, покривни ќерамиди. Откопани се и неколку питоси.
Дебриц
Дебриц (Döbritz) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Општината се наоѓа во долината на Гамзен.
ФК Сиетл Саундерс
ФК Сиетл Саундерс е американски професионален фудбалски клуб со седиште во Сиетл, Вашингтон, кој се натпреварува во западната конференција на МЛС лигата. Клубот е основан на 13 ноември 2007 година, а започнале да се натпреваруваат во 2009 како резултат на проширувањето на бројот на клубови во МЛС лигата, со што тие станале 15-тиот тим. Името Саундерс го избрале навивачите преку една онлајн анкета во 2008 година, со што ФК Сиетл Саундерс станал третиот фудбалски клуб од градот Сиетл кој го носи истото име.
Мнозинското сопствеништвото на клубот му припаѓа на американскиот стопанственик Едријан Ханауер, додека помал дел од акциите имаат холивудскиот продуцент Џо Рот, потоа Пол Ален и Дру Кери. Поранешниот тренер на стариот Сиетл Саундерс, Брајан Шмецер, е моментален тренер на клубот а функцијата ја преземал во 2016 година по заминувањето на Зиги Шмид. Својте домашни натпревари Саундерс ги играат на СенчриЛинк Филд. Заедно со уште неколку организирани групи, 53-члениот бенд наречен "Саунд Вејв" го поддржува клубот на секој домашен натпревар. Сиетл исто така се натпреварува во Каскадија купот со својте соперници од МЛС Портланд и Ванкувер.
Саундерс го одиграле својот прв натпревар на 19 март 2009 година, победувајќи ги Њујорк Ред Булс со 3-0. Сиетл се меѓу најуспешните клубови во лигата, водат по бројот на продадени сезонски билети, и се квалификувале во Плејофот за МЛС купот во секоја сезона досега по приклучувањето во лигата. Досега клубот го освоил 4 пати Отворениот куп на САД, MLS Supporters' Shield во 2014 и МЛС купот во 2016. Покрај тоа е водач по бројот на посетеност во МЛС уште од нивната прва сезона, со постојано одржување на просек од 50-65% повеќе од следниот тим со највисока посетеност во лигата, ЛА Галакси.
Меѓу најпознатите играчи кој играле за клубот се двајцата најдобри стрелци во клупската историја Клинт Демпси (поранешен капитен на американската репрезентација) и Фреди Монтеиро, потоа нигерискиот напаѓач Обафеми Мартинс, долгогодишниот капитен Освалдо Алонсо и моменталниот капитен Николас Лодеиро. Исто така низ годините клубот произвел и некој локални играчи кој излегле од академијата на клубот како ДеАндре Једлин, моментален играч на во Англија и моменталниот напаѓач на клубот Џордан Морис.
По сезони
Ажурирано на 27 јуни 2015
Име, бои и симболи
Официјалните бои на клубот, зелената и морската сина, се традиционални бои и на Каскадија, регион во северозападниот дел на американскиот континент, и ги претставуваат неговите типични елементи како што се шумите и тихоокеанскиот океан.
При раѓањето на франшизата, во 1974 година, името Саундерс било избрано за да ги потсетува жителите на Puget Sound (на мак. Заливот Пуџет), огромниот залив со поглед на градот Сиетл. Кога клубот бил примен во МЛС, првата идеја на управата била да идентификува друго име, кое би претставувало нов почеток, а потоа била отворена онлајн анкета за избор на новото име на клубот од следниве три алтернативи: Сиетл Алијанс, ФК Сиетл И Сиетл Репаблик. Сепак, со оглед на големиот притисок на навивачите да го задржат историското име, била вметната четврта опција за избор. Така името Сиетл Саундерс победило во изборот освојувајќи дури 49% од гласовите.
Стадион
ФК Сиетл Саундерс ги играат својте домашни натпревари на стадионот СенчриЛинк Филд во Сиетл, кој исто така е дом на Сиетл Сихокс. Сопственикот дел од акциите на Саундерс Пол Ален, е исто така, сопственик на Сихокс, кои имаат 30-годишен закуп на СенчриЛинк Филд. Поради овој однос, Саундерс го користат СенчриЛинк Филд без да плаќаат кирија. За натпреварите на Саундерс, теренот се нарекува "The Xbox Pitch at CenturyLink Field" како дел од спонзорски договор со Мајкрософт.
Капацитетот на стадионот СанчриЛинк Филд е со 67.000 седишта наменети за двата спорта: Американски фудбал и фудбал. Меѓутоа Саундерс вештачки го ограничуваат капацитетот на стадионот за натпреварите од МЛС, така што некој сектори за седење се покриени со церади со цел да се обезбеди повеќе интимна атмосфера. Рекордна посетеност на стадионот е поставена на 7 октомври 2012 година, кога толпа од 66.452 гледачи присуствувале на победата на Саундерс со 3-0 над најголемиот соперник Портланд Тимберс; тоа е воедно втора највисока посетеност на еден натпревар во МЛС во историјата.
Закон за државни архиви
Општиот закон за државните архиви во 1950 година беа донесени одредби во кој беа регулирани прашањата за поставување на архивска мрежа. Со одредбите на овој закон се поставува мрежа и се осниваат архиви во состав на Државниот архив како стручни советодавни тела, потоа во врска со надлежностите на овие архиви за евидентирање,преземање и откупување на архивскиот материјал итн. Со овој Закон беше забрането изнесувањето на архивскиот материјал надвор од границите на Југославија, без претходна согласност од сојузен орган надлежен за прашањата од областа на културата, а беше дадено и правото за вршење надзор на регистратурите. Во Законот за првпат беа застапени и казнени одредби, чија важност се протегаше на целата територија на Југославија.
Омански арапски јазик
Оманскиот арапски јазик — јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици и во подгрупата на арапски јазици. Овој јазик се зборува во Оман од страна на околу 900 000 луѓе.
Ливаѓе (Претор)
Ливаѓе — археолошко наоѓалиште во преспанското село Претор. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа во непосредната близина на селото, од јужната страна, каде со сондажното археолошко истражување извршено во 1973 година е откриен голем број археолошки предмети, и тоа фрагменти од керамички садови, питоси, тегови и градежен материјал. Наодите се чуваат во Музејската збирка во Ресен.
Планинска Вас (Трбовље)
Планинска Вас (словенечки: Planinska vas) — населба во Општина Трбовље во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Драган Јакимовски
'''Драган Б. Јакимовски''' ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил неполно средно образование, а потоа работел како службеник во Скопје. Рано се вклучил во народно-ослободителното движење и активно учествувал во акциите за собирање материјална и друга помош за партизаните. Во 1944 година стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Со бригадата учествувал во борбите против германските колони на железничката линија Скопје - Велес. Посебно се истакнал во борбите за конечното уништување на балистичките банди на терените на Китка и Водно. Кога бригадата добила задача да ги потисне балистите концентрирани на десната страна на Треска, Драган бил убиен на 10 октомври 1944 година.
Смилен Гаргов
Смилен Гаргов (Роден во —  ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Бил дел од нелегалната чета скоро месец и половина, поради што бил осуден на смрт со бесење. Смртната пресуда била извршена, ноќта помеѓу 18 и 19 мај, 1949 година во една од смрдливите простории на судската палата во Горна Џумаја. Заедно со него обесени биле и: Асен Михајлов, Јанчо Јанев, Георги Тополигов, Андреја Спасов, Стојне Бачијски и Димитар Цветков
Поврзано
Георги Гаргов
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Гаргов, Смилен}}
Подгозд (Нова Горица)
Подгозд (словенечки: Podgozd) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Етиопија
Етиопија (ኢትዮጵያ), официјално: Сојузна Демократска Република Етиопија, порано наречена Абисинија — држава во Источна Африка. Зафаќа површина од околу 1.221.900 км2. Се граничи со Еритреја на север, со Џибути на североисток, Сомалија на исток, Кенија на југ и со Судан и Јужен Судан на запад. Главен град е Адис Абеба. Етиопија е самостојна држава од I век, а до 1974 година била кралство.
Поголемиот дел од територијата го зафаќаат планините на Етиопската Висорамнина, со највискиот врв Рас Дашен, 4 623 м. На планините се издвојуваат висински климатски појаси. просечната годишна температура се движи од 13 до 18°С. Количеството врнежи изнесува до 600мм во пониските предели и доколу 1.500 мм на планините.
Етиопија има 79 милиони жители, а просечната густина на населеност изнесува околу 70 жит/км2. Главен град е Адис Абеба, со околу 3 милиони жители. Населението се состои од Оромои, Амхари и Тиграи со коптска вера и Сомалијци, Данакили и Гала со муслиманска вера. Помеѓу Црнците има ианимисти или тотемисти. Населението главно живее во селата. Етиопија е административно поделена на 8 региони и претставува федеративна република. Таа е една од најсиромашните земји во светот. Селското стопанство опфаќа 85% од работната сила. Тоа е екстензивно и ниско продуктивно, а главни култури се кафе, шеќерна трска, памук, тутун, лимони, портокали и др. Најважни сточарски гранки се: говедарството, потоа одгледување на овци, кози и камили. Етиопија има слабо развиена индустрија, а природните богатства не се доволно истражени. Таа има наоѓалишта на природен гас, тантал, злато, платина, манган и др. Се одликува со слабо развиена патна мрежа. Нема развиен туризам.
Стар век
Во антиката, со името Етиопија се означувало целото пространство во Африка, сè до Океанот. Така, Етиопија се споменува кај Хомер, каде олимписките богови, на чело со Зевс, одат на гости во Етиопија.
Првата познато држава на територијата на денешна Етиопија е Кралство Аксум, кое во I век била една од најразвиените трговски и поморски сили на Црвено море. Мнозинство од населението во текот на III век го прифатила христијанството. Во текот на VI век земјата го контролирала и јужниот дел од Арапскиот полуостров. Со ширењето на исламот во VII век, важноста на кралството се намалила, најмногу поради арапското освојување на бреговите на Црвено море, кое придонело до отсекување од морскиот пат на земјата. Сепак, земјата не била освоена од Арапите.
Среден век
Во текот на XIV и XV век, Етиопија успеала да ја одржи својата граница и покрај честите напади на нејзините муслимански соседи. Но веќе во XVI век, по неколкуте пораза кои ги доживеала, нејзиниот опстанок бил доведен во прашање. Во тој период, Португалија испратила помош и по неколкуте неуспеси на почетокот, во 1543 година муслиманската војска на Ахмад Гран била поразена.
Заедно со португалската воска во тоа време пристигнале и голем број на католички свештеници, кои придонеле земјата да стане претежно католичка кон XVII век. Кон средината на XVI век сепак надвладеала монофизитската доктрина при кое биле прикинати сите контакти со Европа. Во текот на XVIII век започнало слабеењето на земјата. Но, повторното враќање на стабилноста се случило во времето на Теводрос II и неговите наследници Јоханес IV и Менелик II, кои успеале да ја зачуваат етиопската независност пред колонизаторите од Европа. Менелик II ја победил италијанската војска во 1896 година кај Адуа. Во текот на следните четириесет години, земјата била модернизирана, проширувајќи се кон југ и обогатувајќи се со ресурси на кафе, кое главно било наменето за извоз.
Современа историја
Во 1930 година на власт дошол Хаил Селасиј, кој продолжил со модернизацијата на својата земја, но сепак не успеал да ја сопре италијанската војска во својот втор обид за освојување на земјата, па така следувал периодот на италијанска окупација од 1936 до 1941 година. Самиот цар овие години ги поминал во егзил.
Раменау
Раменау (Rammenau) или Рамнов (Ramnow) — село и општина во округот Бауцен во сојузната покраина Саксонија, Германија.
Етиопија
Современа историја
По завршувањето на Втората светска војна, Хаил Селасиј успеал да ја задржи својата власт и да ја зазеде италијанската колонија Еритреја, добивајќи на тој начин излез на море. Сепак, неговата политика била прифатена со незадоволство кај народот, па така во 1974 година, просоветската марксистичко-ленинистичка хунта, Дерг, успеала да го симне од власт на царот создавајќи еднопартиски систем и комунистички режим. По падот на комунизмот во 1991 година, новата влада предводена од герилскиот водач Мелес Зеневиј дала широка автономија на етничките покраини и ја признала независноста на Еритреја, но сепак земјата се нашла во тешка економска состојба. Во периодот од 1998-2000 се водела војна со соседот Еритреја околу граничен спор. Во конфликтот загинале околу 10.000 луѓе.
Раменау
Раменау е родно место на прочуениот германски филозоф Јохан Готлиб Фихте (1762-1814).
Етиопија
Административна поделба
Етиопија е поделена на 9 региони (ክልል, „килил“, множ. „килилоч“) организирани по етнички целини и два управни града со првостепен статус. Во минатото земјата се делела на покраини. Поимот „килил“ впрочем значи „резерват“ или „заштитено подрачје“ и се однесува на матичните краеви на секоја од народностите во земјата.
Религија
Во IV век регионот на Етиопија бил меѓу првите во светот кој го прифатил христијанството. Денес, мнозинството од жителите се христијани, а значајно малцинство се муслиманите.
Гертевиц
Гертевиц (Gertewitz) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Гертевиц се наоѓа јужно од Песнек и Боделвиц, додека западно е Вернбург, а североисточно Дебриц.
Деметрио Албертини
Како витален член на италијанската репрезентација, Албертини бил дел од тимовите што се натпреварувале на Светските првенства во 1994 и 1998 година, како и на Европските првенства во 1996 и 2000 година, стигнувајќи до финалето на Светското првенство 1994 и Евро 2000 година.
Клупска кариера
Албертини, роден во Бесана во Бријанца, провинција Монца во близина на Милано, се појавил како производ на младинскиот систем на Милан и поминал 14 многу успешни години со сениорскиот клуб откако дебитирал во Серија А како 17-годишен за време на сезоната 1988-89 под водство на Ариго Саки, на 15 јануари 1989 година, во победата со 4-0 на домашен терен над Комо. Тој помина дел од сезоната 1990-1991 како позајмен во Падова Калчо во Серија Б, собирајќи 28 настапи и 5 гола, со цел да стекне искуство, а потоа бил награден со награда од Диадора како една од најперспективните млади италијански ѕвезди. По успешната сезона со Падова, тој набрзо се етаблирал во стартната постава на сениорскиот тим на Милан за време на 1991–92 под водство на Фабио Капело, носејќи го дресот со број 4 и помагајќи му на Милан да ја освои титулата непоразен таа сезона; тој продолжил со речиси 300 настапи во Серија А за клубот (вкупно 293, постигнувајќи 21 гол), и вкупно 406 настапи во кариерата за Милан, постигнувајќи 28 гола во сите натпреварувања. Албертини освоил многу титули за време на неговите години во Милан и освои три последователни титули во Серија А во 1992, 1993 и 1994 година, а исто така успеал да освои уште две скудета во 1996 и 1999 година. Покрај тоа, тој забележал 41 настапи во Лигата на шампионите, помагајќи им на Росонерите да стигнат до три последователни финалиња помеѓу 1993 и 1995 година, кревајќи го трофејот во 1994 година. Тој исто така освоил два Суперкупа на УЕФА, три италијански Суперкупа и еден Интерконтинентален куп за време на неговиот престој во клубот. Албертини останал во Милан до 2002 година, кога неговиот менаџер и поранешен ментор Карло Анчелоти претпочитал да го игра новиот Андреја Пирло на неговата позиција. За време на неговиот престој во клубот, тој постигнал 28 гола на 406 натпревари; тој исто така постигнал личен рекорд од 8 гола во текот на сезоната 1996-97.
Откако го напуштил Милан, Албертини отскокнувал околу различни тимови. Тој ја поминал сезоната 2002-03 како позајмен во Атлетико Мадрид, постигнувајќи 2 гола во 28 натпревари за шпанскиот клуб. Тој на крајот бил разменет во Лацио во замена за Џузепе Панкаро во текот на сезоната 2003-04, со голема горчина, каде што конечно ја освоил Копа Италија која му избегала во Милан, постигнувајќи 2 гола во 23 настапи за клубот. Тој ја започнал сезоната 2004-05 со Аталанта, играјќи 14 натпревари и постигнувајќи гол на своето деби, пред да се префрли во ФК Барселона во јануари, каде што му се придружил на својот поранешен ментор од средниот ред, менаџерот Франк Рајкард, и успеал да ја освои Ла Лига во последната сезона од неговата кариера, со пет настапи.
Меѓународна кариера
За италијанската репрезентација, Албертини одиграл 79 натпревари помеѓу 1991 и 2002 година, постигнувајќи 3 гола. Тој го направил своето деби на 21 декември 1991 година, на 20-годишна возраст, во победата со 2-0 против Кипар во Фоџа. Во 1992 година, тој се натпреварувал со државната репрезентација на Летните олимписки игри 1992 во Барселона, и го освоил Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА во 1992 година со италијанската екипа до 21 години. Тој играл за својата земја на Светските првенства во 1994 и 1998 година, Евро 96 и Еуро 2000 година. Иако тој сè уште бил редовен во Италија во тоа време, тој не бил во можност да учествува на Светското првенство во 2002 година поради повреда на неговата Ахилова тетива неколку месеци пред турнирот. Неговиот последен репрезентативен настап дошол во победата со 2-1 на гостински терен над Англија во Лидс, во меѓународен пријателски натпревар во март 2002 година, а Албертини влегол во игра во второто полувреме. Албертини бил капитен на Италија во 6 наврати.
Светско првенство 1994
Првиот голем турнир на Албертини за Италија се случил на Светското првенство во САД 1994 година, под водство на менаџерот Ариго Саки. Покрај соиграчот од Милан, Роберто Донадони, како и Дино Баџо, Албертини ја формирал „моторната соба“ на италијанскиот среден ред. Во последниот натпревар од групата против Мексико, Албертини асистирал до клучниот гол за Даниеле Масаро, што и овозможило на Италија да се квалификува во второто коло како најдобро третопласирана селекција. Во полуфиналето против Бугарија, Албертини имал доминантен настап, упатувајќи неколку удари кон голот и дури ја погоди стативата. Албертини, исто така, создал неколку шанси за време на натпреварот, диктирајќи го темпото на игра на неговиот тим; тој особено помогнал да се постави вториот гол на Роберто Баџо на натпреварот, со лобирана топка, што и овозможило на Италија да напредува во финалето со победа од 2–1. Во финалето против Бразил, израмнета игра без голови по продолжението довела до изведување пенали; Албертини го реализирал својот пенал, но неговиот напор не се покажал доволен, бидејќи неговите соиграчи Франко Барези, Даниеле Масаро и Роберто Баџо ги промашиле пеналите.
Евро 1996 година
Италија заминала на Европското првенство во Англија и многумина го виделе тимот на Саки како клучен кандидат за титулата заедно со Германија, а Албертини го гледале како клучниот играч на Италија, носејќи го дресот со број 10. Сепак, турнирот завршил со фрустрација за Италијанците. Изборот на тимот на Ариго Саки за вториот натпревар од групата против Чешка бил заснован на претпоставката дека, по победата над Русија и во светло на претстојниот судир со Германија, Италија може да си дозволи игра без серија клучни играчи, вклучувајќи го Албертини. Италија загубила со 2-1 од Чешка, а потоа била исфрлена од турнирот по ремито 0-0 со идниот шампион Германија, натпревар што „азурите“ доминирале благодарение на присуството на Албертини во средниот ред. Саки во едно од неговите интервјуа признал дека предвременото заминување се должи на неговите грешки и дека тимот од 1996 година бил неговиот најдобар италијански тим, дури и подобар од оној што го освоил второто место во САД 1994 година.
Светско првенство 1998
Албертини одиграл клучна улога во помагањето на Италија да се квалификува за Светското првенство 1998: за време на првиот натпревар од баражот за квалификациите за Светското првенство 1998 година против Русија, во Москва, на 29 октомври 1997 година, тој го поставил голот на Кристијан Виери при резултат од 1-1; тој, исто така, го поставил голот на Пјерлуиџи Казираги во реваншот во Неапол, кој и овозможил на Италија да се квалификува за Светското првенство со вкупен резултат 2–1.
На Светското првенство во 1998 година, присуството на Албертини не било толку централно или експлицитно како што било на претходните големи турнири, но Чезаре Малдини се потпирал на него како еден од клучните централни играчи од средниот ред и креативни играчи на тимот. Од игрите што Италија ги играл во Франција, Албертини не бил вклучен само кога Италија се соочила со Австрија во последниот натпревар од групната фаза. Во четвртфиналниот судир, Франција предводена од Зидан успеала да ги совлада мајсторите на непремостливата одбрана само на пенали, при што изненадувачкиот неуспех на Албертини ги поттикнало плимата и осеката да се сврти против „Сквадра Азура“. Иронично, играчот од средниот ред можел да биде творец на златниот гол на Италија; за време на дополнителното време, неговото извонредно доставување во областа до Роберто Баџо, од лоб пас, го оставил овој сам пред францускиот голман Фабиен Бартез, но ударот од волеј одел само неколку сантиметри покрај голот. Победувајќи го најтешкиот натпревар на турнирот, Франција ја освоила првата титула на Светскиот куп на нацијата на домашен терен.
Пензионирање
И покрај тоа што бил клучен дел од репрезентацијата на Џовани Трапатони за Италија, Албертини го пропуштил Светското првенство во 2002 година поради повреда здобиена на 14 април 2002 година, помалку од два месеци пред турнирот, на гостувањето во лигата на Милан против Јувентус, што практично направило да ја заврши својата меѓународна кариера на 30-годишна возраст.