cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Грамошта (село)
Историја
Селото изворно било македонско, но пред повеќе од три века, во немирни времиња, населението било приморано да се пресели во близина на Горно Дреновени, основајќи истоимена населба. Во втората половина на XVIII век селаните го напуштиле и ова село, прибирајќи се во Горно Дреновени. На нивно место се во Грамошта се населиле Власи.
Во 1769 г. арнаутските банди го уништиле селото, заедно со соседните Линотопи, Ветерник, Пискохор, Лагор, Омотско и Загар.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Грамосъ (Грамости) има 160 жители Власи. За време на Илинденското востание во селото влегла големата чета на војводата Васил Чакаларов, која со радост била дочекана од влашкото население. Селото било нападнато од арнаутски башибозук и успешно одбранета од четата на ВМОРО.
Во 1905 г. според грчка статистика, селото имало 450 жители, а населението е лажно наведено како „грчко“. Во пописите од 1913 и 1920 г. се води како напуштена населба. Пописот од 1928 г. дава 13, а оној во 1940 г. — 55 жители, сите од машки пол, што значи дека се работи за сточари кои напасувале добиток, а не за трајни жители.
Население
Бројот никогаш не може точно да се определи, бидејќи жителите постојано се раселуваат.
Стопанство
Селото се користи само во летниот период бидејќи преку зимата нема услови за живот и опстанок на стоката. Се одржуваат непрекинати економски врски со гратчето Хрупишта.
Список на земји според потрошувачката на цигари по глава на жител
Ова е список на држави по годишна потрошувачка на цигари по глава на жител во 2007 година.
Бројот на пушачи во светот надминува повеќе од 1.1 милијарди луѓе. Додека во развиените земји стапката на пушачи е во стагнација или намалување, во земјите во развој таа се зголемува за 3.4% годишно.
Александар Ежов
Александар Ежов (,  -, ) — македонски книжевен критичар.
Животопис
Александар Ежов е роден во Прилеп на година. Работел како уредник во Издавачката организација „Македонска книга“ во Скопје. Член на ДПМ од 1958 година. Автор на голем број критичко-есеистички прилози објавувани на страниците од повеќе весници и списанија, како и на предговори и поговори во одделни книги. Починал во Скопје по долго боледување на 17 ноември 2014 година. Бил уредник на „Македонска книга“, како и на списанието „Современост“.
Григор Војнов
Григор Војнов, познат и како Григориос Вајнас (Γρηγόριος Βαϊνάς) e андартски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Григор Војнов е роден во леринското село Сребрено (Сребрени), денес Аспрогија, Грција. Во 1899 година станал ајдут во четата на Вангел Георгиев.
Од страна на Павлос Мелас бил придобиен на грчка страна, а по смрта на Мелас се нашол во четата на Лакис Пирзас. Подоцна екипирал сопствена чета и со неа дејствувал во Леринско зедно со Стефанос Дукас (Малиос), Константинос Кутас од Месолово и Георгиос Цондос.
Во 1907 година е уапсен по судирот кај Лехово и бил затворен во Битола. Бил ослободен по Младотурската револуција.
Григор Војнов умрел во 1970 година. Неговиот покоп бил удостоен со државни и воени почести .
Железничка Станица (Гостивар)
Железничка Станица — археолошко наоѓалиште во Гостивар. Претставува депо на средновековни монети. Во 1955 година, при поставувањето на нови шини кај самата станица бил најден керамички сад и во него имало 1.163 чанковидни византиски монети од бронза - скифати, од XII-XIII век. Монетите се депонирани во Музејот на Македонија во Скопје.
Список на баварски кралски сопружници
Во историјата имало три вида баварски сопружници, војвотки, електорки и кралици. Повеќето сопружници наведени се војвотки. Првата сопруга на Баварија била Валдрада во 6 век. Последната сопруга била Марија Тереза од Австрија-Есте во 1913 година.
Куќата со најдолг стаж била династијата Вителсбах, која одиграла голема улога во баварската историја. За време на средновековниот период под династијата Вителсбах, Баварија била поделена на два дела, Горна и Долна Баварија. Ова значело дека можеби имало повеќе од една војвотка од Баварија во исто време, поради неуредното наследство меѓу наследниците. Три од отцепените семејства на Вителсбах беа: Ландшут, Минхен и Инголштад.
Од 555 година имало 99 баварски сопружници: 78 војвотки, 11 кралици, 10 електорки и една маргравина. Елизабета од Лорен и Каролина од Баден имале две титули.
Космос-1697
Космос-1697 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 22 октомври 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1697 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 101,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 855 км, а најмалото на 848.
Placebo (појаснување)
Placebo може да се однесува:
Керстин Хеселгрен
Керстин Хеселгрен ( - ) — шведски политичар. Керстин Хеселгрен станала првата жена избрана во Горниот дом на шведскиот парламент по добивањето право на глас на жените во 1921 година. Таа била избрана по предлог на либералите со поддршка од социјалдемократите.
Животопис
Хеселгрен е родена во Торшекер, Јестрикланд. Таа била ќерка на медицинскиот лекар Густаф Алфред Хеселгрен и Марија Маргарета Ворн. Таа била најстара од шест деца. Никогаш не се омажила.
Таа се школувала дома со гувернанта, а потоа во женско училиште во Швајцарија. Во 1895 година, таа дипломирала како фелдшер во Упсала; во 1896 година. Следната година ја водела Школата за домашни науки во Стокхолм. Додека била на одмор, таа се квалификувала за санитарен инспектор од колеџот Бедфорд во 1905 година и го напуштила колеџот и нејзината работа во 1906 година.
Рана кариера
Керстин Хеселгрен работела како санитарен инспектор во Стокхолм 1912-1934 година и училиштен инспектор за кујна 1909-34 година.
Хеселгрен првично сакала да биде лекар, но нејзината кревка градба ја направила да се смета за несоодветна за оваа професија. Наместо тоа, таа се образовала за професијата санитарен инспектор, за да може да се фокусира на подобри здравствени услови преку проверка и подобрување на условите за живот во главниот град, кои во тоа време биле ужасни за работничките класи. Таа навистина успеала да воведе подобрувања, и затоа станала почитувана во политичките кругови.
Таа била претседател на општеството на шведски учители во 1906-1913 година. Таа била директор за управување со инспекцијата на работната средина за жени од 1913 до 1934 година.
Во јули 1925 година, Хеслегрен присуствувала и била говорник на Првата меѓународна конференција на жени во науката, индустријата и трговијата што се одржала во Лондон, организирана од Каролин Хаслет и Британското инженерско друштво на жени.
Од 1906 година па натаму, таа добила голем број политички задачи.
Политичар
На Хеселгрен и бил доделен Кворумот Илис во 1918 година, а во 1921 година таа станала една од петте први жени избрани во шведскиот парламент, откако жените добиле право на глас заедно со Нели Тиринг (социјалдемократ), Агда Остлунд (социјалдемократ) Елизабет Там (либерал) и Берта Велин (конзервативец) во Долниот дом. Хеселгрен била сама во Горниот дом и со тоа станала првата жена во Горниот Дом. Таа била либерал во 1922–23 година и 1937–44 година, а независна во 1923–1937 година. Сепак, до 1934 година, таа формално се декларирала дека не припаѓа на ниту една посебна партија во парламентот, затоа што била избрана со поддршка од две партии.
Таа била потпретседател на вториот комитет за законодавство на парламентот во 1939–1944 година, а исто така и во ова својство била прва од нејзиниот пол во Шведска.
Красимир Каракачанов
Красимир Дончев Каракачанов (Красимир Дончев Каракачанов; роден на во Русе, Бугарија) е политичар од Бугарија, водач на бугарската националистичка партија ВМРО-БНД. На 4 мај 2017 г. е избран за министер за одбрана на Бугарија.
Керстин Хеселгрен
Политичар
Керстин Хеселгрен, како прва од нејзиниот пол во парламентот, се сметала себеси за гласноговорник на жените во Горниот дом. Хеселгрен била активна во однос на полот и социјалните прашања: работела за пристап до сите политички позиции и еднаква плата за двата пола, за легализација на сексуалното образование и контрацепцијата и за намалување на казната за абортус. Таа била добро позната и привлекла многу внимание кон овие проблеми. Многу од нејзините идеи биле инспирирани од нејзиниот ментор, политичарката Емилија Бруме, и веќе можело да се најдат помеѓу идеите на Бруме.
Красимир Каракачанов
Во 1989 година Каракачанов бил врбуван од Шестата управа на бугарската тајна служба Државна безбедност. Оперативниот контакт со него бил воспоставен на 5 февруари 1989 година, по што службата го водела како кандидат за агент под псевдонимот „Дончо“. Во тоа време Каракачанов бил трета година на студии и се интересирал за македонското прашање. Заедно со колега од факултетот редовно ги посетувал средбите на Културно-просветниот клуб „Гоце Делчев“, каде што бил заменик претседател на младинската секција. Неговите прилози како кандидат за агент се однесуваат на луѓе од Културно-просветниот клуб „Гоце Делчев“, југословенски граѓани, како и на организацискиот статус и дејноста на клубот. Три месеци по првичниот оперативен контакт, во мај истата година Каракачанов бил врбуван како агент на Државна безбедност под псевдонимот „Иван“. Неговото врбување се случило во хотелот „Родина“ во Софија. Во извештајот за неговото врбување се заклучува дека Каракачанов ги има потребните квалитети и способности да принесува оперативни информации од интерес, а во врска со „промакедонскиот национализам“. Во досието на Каракачанов како агент се зачувани пет ракописни прилози кои се однесуваат на Културно-просветниот клуб „Гоце Делчев“, а информирал и за создавањето на Независно македонско друштво „Илинден“. Неговото досие нема информации кога точно била прекината работата со него. Според некои, овој бугарски националист е вмешан и во активностите за бугаризирање преку агитација на одреден дел од македонското население во Албанија и негирањето на постоење на Македонци во Албанија претендирајќи да ги претстави како „Бугари“ ;. Неговата политика е по секоја цена, употребувајќи најрадикални мерки, да се негира постоењето на Македонците како етничка реалност и нивно прикажување како етнички Бугари. Дејноста и постапките на Каракачанов се толерираат од страна на официјалните власти на Република Бугарија.
Керстин Хеселгрен
Политичар
Хеселгрен починала во Стокхолм на 90-годишна возраст. Универзитетот во Гетеборг во нејзино сеќавање го вовел грантот визитинг професори на Керстин Хеселгрен. Се доделува на извонредни жени-истражувачи во општествените или хуманистичките науки.
Александар Џамбазов
Александар Џамбазов (Стапар, 3 февруари 1936 — Скопје, 25 јануари 2022) — македонски диригент и композитор, великан на современата македонска музика.
Музичка академија завршил во Белград, а целиот работен век го минал во Македонската радио-телевизија, како диригент на Танцовиот и Ревискиот оркестар. Има реализирано безброј снимки и концерти во живо, Настапувал во земјава и во странство (Раденци во Словенија итн.). Добитник е на голем број (педесетина) стручни награди. Се категоризира во четвртата генерација македонски повоени композитори.
Творештво
Неговиот творечки опус е многу богат. Автор е на голем број детски песни. Иницијатор и долгогодишен диригент беше на фестивалот за деца, „Златно славејче“ во Скопје. Пишувал сценска музика и филмска музика („Мементо“, за драмите „Мајка“, „Двајца на нишалка“ итн.) и повеќе дела од класичната музика, меѓу кои и „Рапсодија за Скопје“ за пијано и оркестар (1966), „Седум танцови варијации“ за пијано и оркестар (1977) и др. Компонирал и хорски композиции, како и голем број популарни мелодии.
Награди
Добитник е на повеќе од 40 награди и признанија во Македонија и Југославија, меѓу кои и државната награда „11 Октомври“ и наградата на Град Скопје „13 Ноември”.
Личен живот
Во брак бил со познатата македонска глумица Анче Џамбазова. Негов син е познатиот глумец и шумен Игор Џамбазов, а има и ќерка Тања Џамбазова.
Пашалак
Првобитната организација имала свои корени уште во времето на настанувањето на Османлиското Царство, како вазална држава на Селџуците во централана Анадолија.
Проширувањата настанале врз основа на веќе постоечката административна структура на селџучкиот систем, во која наследните владеачи на овие територии ја имале титулата бег. Овие бегови (локални водачи) продолжиле да владеат под суверенство на отоманските султани. Титула бег од тогаш не се однесувала само на постоечките и поранешните владеачи туку и на новите управници кои султанот ги поставувал на местото на оние кои ги разрешувал.
По освојувањата помеѓу 1362 и 1400 на Мурат I и неговиот син Бајазит I, во царрството се појавила потреба од територијална организација. Во текот на првите години од владеењето на Бајазит биле создадени првите два пашалака, и тоа Румелиски Пашалак кој се состоел од сите земји кои се наоѓале во Европа и Анадолски Пашалак кој ги опфаќал териториите во Мала Азија.
Во 1395 година Бајазит I ги зазел последните територии на Шишмановци заземајќи го Бугарското Царство и претворајќи го во вазална држава како дел од Румелија. Во 1468 година бил основан Караманскиот Пашалак, а синот на Мехмед бил назначен за управител на Конија. Во текот на 16 век бројот на пашалаците доживеал најголем пораст главно поради освојувањата на Селим I и Сулејман I. Ова довело до реорганизација на пашалаците и како пашалаци од 1527 година се споменуваат и Египет, Сирија, Дијалрбекир и Курдистан.
Помеѓу 1861 и 1866 година, пашалаците биле укинати, а територијата била поделена исклучиво на вилаети.
Гродаица (Долна Бањица)
Гродаица — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Долна Бањица. Претставува доцноантичка некропола. Се наоѓа на околу 1 км југоисточно од селото, на западните падини на ридот Гродаица, во приватни ниви, каде се откриени камени плочи на длабочина од 1,20 м. Голем дел од некрополата е уништен со изградбата на поединечни станбени објекти.
Златен Брег
Златен Брег (IPA: [kot dɔʁ]) — департман во регионот Бургундија-Франш-Конте во североисточна Франција. Во 2016 година, имал население од 533.213 жители. Нејзина префектура е Дижон, а потпрефектури се Бон и Монбар.
Историја
Златниот Брег е еден од првичните 83 департмани создадени за време на Француската револуција на 4 март 1790 година. Формирана е од дел на поранешната провинција Бургундија.
Географија
Департманот е дел од сегашниот регион Бургундија-Франш-Конте. Опкружен е со департманите Јон, Ниевр, Сан-и-Лоара, Јура, Об, Горна Сона и Горна Марна.
Верига од ридови наречена Плато де Лангр се протега од североисток кон југозапад преку департменот на север од Дижон и продолжува кон југозапад до истоимената косина. Тоа е падина свртена на југоисток на оваа косина, каде што се наоѓаат прочуените бургундски лозја. Западно од Платото де Лангр, кон Шампањ, лежи густо пошуменото подрачје Шатијоне. На југоисток од платото и косината, департманот лежи во широката долина со рамно дно на средниот тек на Сона.
Департманот ги опфаќа реките:
Клима
Климата на департманот е умерена, со обилен дожд на западната страна од централниот дел.
Политика
Претседател на Генералниот совет е Франсоа Соваде од Новиот центар.
Економија
Ова е врвен винарски регион во Франција. Ги произведува најубавите светски и дефинитивно најскапите вина пино ноар и шардоне од некои од најригорозно и макотрпно (благодарение на многуте манастири во регионот) класифицирани лозја во светот. Виното од Златниот Брег му било омилено на императорот Карло Велики. Други култури вклучуваат житарици и компири. Во департманот се одгледуваат и овци и говеда. Регионот е познат по дижонскиот сенф.
Во областа има рудници за јаглен и тешка индустрија, вклучувајќи ја индустријата за челик, за машини и за земјени садови. Најразвиени индустрии во Златниот Брег се:
Демографија
Движење на населението од 1791 година:
Туризам
Некои од главните туристички атракции се готската опатиска црква Сен-Сена-Лабеи и романескната опатиска црква во Солие, како и Шато де Биси Рабитин во Биси-ле-Гран. Опатија Сито, седиште на Систеркискиот ред, лежи на исток од Нуи-Сен-Жорж на југ од департманот.
Прва македонска кошаркарска лига 2002/03 - Разигрување
Првата македонска кошаркарска лига 2002/03 - Разигрување била конечната фаза на Првата македонска кошаркарска лига 2002/03. Разигрувањата започнале на 22 април, а завршиле на 16 мај 2003 година. Четири екипи играле во разигрувањето преку пласманот од Супер лигата. Разигрувањето го освоил Фершпед Работнички и така станал првак на сезоната.
(1) Фершпед Работнички против (4) МЗТ Аеродром 2000
Поради подобар меѓусебен биланс во лигашкиот дел, серијата започнала со 1-0 за Фершпед Работнички.
(2) Поло Трејд против (3) Вардар Империјал
Поради подобар меѓусебен биланс во лигашкиот дел, серијата започнала со 1-0 за Поло Трејд.
Ова било прва серија во разигрувањата помеѓу овие две екипи.
(1) Фершпед Работнички против (2) Поло Трејд
Поради подобар меѓусебен биланс во лигашкиот дел, серијата започнала со 1-0 за Фершпед Работнички.
Во време кога светлината згаснува
Во време кога светлината згаснува — германски филм од 2017 година во режија на германскиот режисер Мати Гешонек. Јазикот во филмот е германски. Позначајните улоги во филмот ги играат Бруно Ганц, Хилдегард Шмал и Силвестер Грот и филмот трае 101 минута. Филмот е комедија. Сценариото е напишано од страна на Волфганг Колхасе и Еуген Руге. Оригиналниот наслов на филмот е In Zeiten des abnehmenden Lichts. Камерман е Ханес Хубах.
Значење на религијата по земја
[[Податотека:Importance of Religion in the World (Gallup Poll 2008-2009).svg|thumb|550px|Резултати од истражувањето на Галуп во 2008/2009 година, односно дали анкетираните сметаат дека религијата игра важна улога во нивниот живот.""
Статиjaта содржи список на значењето на религиjaта по земја.
Методологиja
Долната табела се заснова на глобалното истражување на Галуп од 2009 година, во кое на анкетираните од цел свет им е поставено прашањето дали религијата им е важна во секојдневниот живот. Процентите на одговори со „да“ и „не“ се дадени во табелата. Процентот кој недостасува до 100% се должи на одговорите „не знам“ или на оние коишто воопшто не дале одговор.
Од демографска гледна точка Индија се рангира како земја со најголем број религиозни луѓе на светот со над 1,05 милијарди верници (процена). Кина, иако само една петтина од анкетираните во земјата (~18-19%) се изјасниле со „да“, се рангира на второто место со 240-260 милиони верници. Следуваат Индонезија – 235 милиони, САД – 205 милиони, Пакистан – 175 милиони, Бразил – 168 милиони, Нигерија – 163 милиони и Бангладеш – 135 милиони.
Беглербег
Беглербег (турски: beylerbeyi) претставувала титула во Османлиското Царство која била користена од страна на управителите на ејалетите односно покраините, односно бег над беговите (заповедник над заповедниците).
Управителот беглербег имал титула на паша па поради ова неговата територија се викала и пашалак. Беглербегот управувал со војска на чело со спахиите.
За прв пат оваа титула му била доделена на Лала Шахин од страна на Мурат I (1359-1389 година), по заземањето на Едрене (1363 година). Кон крајот на владеењето на Мехмед I Челеби (1413-1421 година), имало два беглербеглака: румелиски и анадолски.
Македонија влегувала во Румелискиот Беглербеглак. Кон крајот на 16 век, поради зголемувањето на освоената територија, се зголемил и бројот на беглербеговите. Синоним: валија.
Каха Рурал-Сегурос РГА
Каха Рурал-Сегурос РГА (Caja Rural-Seguros RGA; кратенка според UCI: CJR) — професионална континентална велосипедска екипа, спонзорирано главно од Групо Каха Рурал, шпанска банкарска групација. Екипата учествува на трки од Европската турнеја и Светската турнеја, кога добива специјални покани. Седиштето на екипата се наоѓа во Памплона, Навара, Шпанија, но нејзините работилници, гаражата и магацините се наоѓаат во Алзасуа, Навара. Иако Каха Рурал била активна во професионалниот велосипедизам во 1980-тите години, се ограничиле на аматерско ниво по 1989 година. Каха Рурал повторно настапила на професионалните трки во 2010 година.
Во февруари 2013 година било објавено дека екипата добива коспонзор и станал позната како Каха Рурал-Сегурос РГА од 21 февруари 2013 година.
2015
Велосипедисти во рамки на екипата се следниве:
Дух во оклопот (филм од 1995 година)
Дух во оклопот е аниме сајберпанк филм од 1995 година, во режија на Мамору Оши. Филмот е напишан од Казунори Ито и се заснова на истоимената манга од Масамуне Широу. Во филмот се појавуваат гласовите на Ацуко Танака, Акио Оцука и Иемаса Кајуми. Дух во оклопот била јапонско-британска меѓународна копродукција, продуцирана од Kodansha, Bandai Visual и Manga Entertainment, со анимација обезбедена од Production IG.
Филмот се одвива во Јапонија во 2029 година и ja следи Мотоко Кусанаги, киборшки агент за јавна безбедност, кој лови мистериозен хакер познат како Кукларот. Нарацијата вклучува филозофски теми кои се фокусираат на самоидентитетот во технолошки напредниот свет. Музиката, компонирана од Кенџи Каваи, вклучува елементи на антички јапонски јазик. Критичарите особено го пофалиле наративот, музичкиот аранжман и визуелноста на филмот, постигнати преку комбинација на традиционална анимација со ќелии и компјутерска анимација. Филмот, чиј буџет бил над 10 милиони долари првично бил неуспех за кино благајните, пред да постигне култен статус во формат на домашно видео и на крајот да заработи приближно 43 милиони долари во вкупни приходи од продажбата на благајните и домашните видеа. Филмот инспирирал режисери како што се браќата Вачовски, творци на филмовите „Матрица“ и Џејмс Камерон. Во 2004 година, Оши го режираше Дух во оклопот 2: Невиност, најавуван како посебно дело и не вистинско продолжение. Во 2008 година, Оши објавиl ажурирана верзија на оригиналниот филм, Дух во оклопот 2.0, во кој има нови звуци и ажурирана 3Д анимација.
Заплет
Во 2029 година, со напредокот на кибернетската технологија, човечкото тело може да се „засили“, па дури и целосно да се замени со кибернетички делови. Друго значајно достигнување е сајбер-мозокот, механичка обвивка за човечкиот мозок што овозможува пристап до Интернет и други мрежи. Често споменуван израз е „дух“, што се однесува на свеста што го населува телото („оклопот“). Мајорот Мотоко Кусанаги е водач на тим за брзи интервенција при Одделот 9 за јавна безбедност, од „Њу Порт Сити“ во Јапонија.
После барањето на Накамура, шеф на Оддел 6, таа успешно врши атентат врз дипломат на странска земја за да спречи програмер по име Даита да избега од државата. Духот на преведувачот на министерот за надворешни работи е хакиран, веројатно за да изврши атентат врз јавни личности на претстојната средба. Верувајќи дека сторителот е мистериозниот Куклар, тимот на Кусанаги ги следи изолираните телефонски повици преку кои вирусот бил испратен.
После потерата, тие заробуваат еден ѓубреџија и еден насилник. Сепак, и двајцата се само лица чии духови се хакирани, кои немаат поим за Кукларот. Истрагата повторно доаѓа до ќорсокак. „Мегатек тело“, производител на „оклопи“ осомничен за блиски врски со владата, е хакиран и составува кибернетско тело. Телото бега, но е удрено од камион. Додека Одделот 9 го испитува телото, тие наоѓаат човечки „дух“ во неговиот компјутерски мозок. Неочекувано, началникот на Одделот 6, Накамура, пристигнува да го заплени телото. Тој тврди дека „духот“ внатре во мозокот е самиот Куклар, привлечен во телото од Одделот 6. Телото повторно се активира, тврди дека е самосвесно суштество и бара политички азил.
Откако Кукларот иницира краток аргумент за тоа што претставува човекот, еден камуфлиран агент што го придружува Накамура предизвикува диверзија и бега со телото. Сомневајќи се во валкана игра, тимот на Кусанаги набрзина се подготвува и го гони агентот. Во меѓувреме, Одделот 9 го истражува „Проект 2501“, споменат претходно од Кукларот, и пронаоѓа врска со Даита, кого Одделот 6 се обидува да го спречи да ја напушти земјата. Соочувајќи се со откриените информации, Даисуке Арамаки, началник на Одделот 9, заклучува дека од Одделот 6 го создале самиот Куклар за разни политички цели и сега се обидуваат да го вратат телото во кое тој моментално живее.
Кусанаги го следи автомобилот што го носи телото до напуштена зграда, каде открива дека е заштитен со роботски тенк сличен на пајак. Сакајќи што поборзо да се соочи со духот на Кукларот, Кусанаги го предизвикува тенкот без поддршка, што резултира нејзиното тело да биде распарчено. Нејзиниот партнер Бату пристигнува на време за да ја спаси, и помага да го поврзе нејзиниот мозок со Кукларот.
Снајперисти од Одделот 6 се приближуваат до зградата, со намера да ги уништат мозоците на Кукларот и Кусанаги за да го прикријат Проектот 2501. Оклопот на Кукларот е уништен, но Бату навремено ја заштитува главата на Кусанаги за да и го спаси мозокот. Бидејќи Одделот 9 се приближува на локацијата, снајперистите се повлекуваат. „Кусанаги“ се буди во безбедната куќа на Бату со претходната глава на оклопот прицврстена за ново киборг тело за дете. Таа му кажува на Бату дека ентитетот во нејзиното тело не е ниту Кусанаги, ниту Кукларот, туку комбинација од обете. Таа му ветува на Бату дека повторно ќе се сретнат, ја напушта куќата и се прашува каде да оди понатаму.
Развој
Режисерот Мамору Оши изјавил: „Мојата интуиција ми велеше дека оваа приказна за еден футуристички свет носи непосредна порака за нашиот сегашен свет. Исто така, ме интересираат компјутерите поради моето лично искуство со нив. Го имав истото чувство како и за „Патлабор“ и сметав дека ќе биде интересно да се направи филм чие дејство ќе биде засновано во блиската иднина. Постојат само неколку филмови, дури и надвор од Холивуд, кои јасно го прикажуваат влијанието и моќта на компјутерите. Мислев дека оваа тема ќе биде поефикасно пренесена преку анимација“. Оши ги проширил овие мисли во едно подоцнежно интервју, истакнувајќи дека технологијата ги менува луѓето и станала дел од културата на Јапонија. Тој коментирал дека неговата употреба на филозофија предизвикала продуцентите да се фрустрираат поради поштедливото користење на акциони сцени. Оши, исто така, признал дека филм со повеќе дејства ќе се продава подобро, но тој продолжил да ги снима овие филмови. Кога Оши се вратил да направи измени во оригиналниот Дух во оклопот за повторно да го објави како Дух во оклопот 2.0, една од причините што тој ја навел била што филмот не личел на продолжението. Тој сакал да го ажурира филмот за да ги одрази промените во перспективата.
Дизајн
Хирујуки Окиура, дизајнер на ликови и клучен надзорник на анимацијата, ја дизајнирал Мотоко да биде позрела и посериозна од првичното прикажување на ликот во мангата од Масамуне Широу. Окиура избрал да претстави физички зрела личност за да одговара на менталната возраст на Мотоко, наместо нејзиниот младешки „дваесет и нешто“ изглед во мангата. На однесувањето на Мотоко и недостасуваат комичните изрази на лицето и бунтовната природа прикажани во мангата, наместо тоа во филмот прикажана е како повнимателна и размислувачка личност.
Оши ја заснова поставеноста за Дух во оклопот на Хонгконг. Оши коментирал дека неговата прва мисла да најде слика за футуристичкиот амбиент е азиски град, но да се најде соодветен градски пејзаж на иднината би било невозможно и затоа избрал да ги користи вистинските улици во Хонгконг како негов модел. Тој исто така кажал дека Хонгконг е совршен предмет и тема за филмот со неговите безброј знаци и какофонијата на звуците. Дизајнерот на механизмот на филмот Такеучи Ацуши истакнал дека иако филмот нема избран амбиент, тој очигледно се заснова на Хонгконг бидејќи градот ја претставувал темата на филмот, старото и новото, кои постојат во чудна врска во време на информативен потоп. Пред снимањето на филмот, уметниците цртале скици кои ги потенцирале хаотичните, збунувачки и презаситувачки аспекти на Хонгконг.
Анимација
Дух во оклопот користел нов процес наречен „дигитално генерирана анимација“ (DGA), што е комбинација на анимација со ќелии, компјутерска графика и звук што се внесува како дигитални податоци. Во 1995 година, се сметало дека DGA е иднината на анимацијата, бидејќи се дозволувало традиционалната анимација да се комбинира со компјутерска графика и дигитална работа со ќелии и визуелни дисплеи. Уредувањето се вршело на AVID систем на Авид технологија, кој бил избран затоа што бил поразновиден и помалку ограничен од другите методи и работел со различни типови медиуми во единствено опкружување. Работата на дигиталната ќелија вклучувала и оригинални илустрации, композиции и манипулација со традиционалната анимација на ќелијата за да се создаде чувство на длабочина и да се предизвикаат емоции и чувства. Користени како позадина, филтрите како ефект на леќа се користеле за да се создаде чувство на длабочина и движење, со изобличување на предната позадина и правење на далечната позадина од фокусот во текот на фотографијата. Дух во оклопот користел уникатен систем за осветлување во кој светлината и темнината биле интегрирани во ќелии со посветено внимание на изворите на светлина и сенки наместо да користат контраст за контрола на светлината. Уметничката директорка Хиромаса Огура го опишала ова како „многу невообичаена техника на осветлување“.
Некои специјални ефекти, како „термо-оптичката камуфлажа“ на Мотоко, биле направени преку употреба на софтверот TIMA. Процесот користи единствена илустрација и ја манипулира сликата колку што е потребно за да произведе изобличувања за ефект во комбинација со позадина без да се менува оригиналната илустрација. Ефектот се додава повторно во кадарот за да се заврши сцената. Додека визуелните дисплеи користени во филмот биле технички едноставни за создавање, изгледот на дисплеите претрпел бројни ревизии од страна на продуцентскиот тим за најдобро да претставуваат визуелни прикази за иднината. Друг аспект на употребата на компјутерска графика било да се создадат слики и ефекти кои изгледале како да се „вдразбени од мозокот“ и генерирани во видео и додадени на филмот во последните фази. Воведните заслуги на филмот ги продуцирал режисерот за компјутерска графика, Сеичи Танака. Танака го претворил кодот на компјутерски јазик прикажан со романизирани јапонски букви во броеви пред да ги вметне во компјутерот за да генерира заслуги. Потеклото на овој код се имињата на вработените во филмот напишани на компјутерски јазик. Директорот на анимација Тошихико Нишикубо бил одговорен за реализмот и се залагал за точни прикази на движењата и ефектите. Потрагата по реализам вклучувала персонал кој вршел истражување на огнено оружје во објект во Гуам. Нишикубо ја истакнал сцената со тенкот како пример за реализмот на филмот, истакнувајќи дека куршумите создаваат искри кога удираат во метал, но не искрат кога куршумот удира во камен.
Аудио
Снимањето за Дух во оклопот е направено во најскапо студио за да се постигне супериорен звук во текот на филмот. Просторизатор бил искористен за промена на звукот, особено во електронските разговори на мозокот, за модифицирање на гласовите. Композиторот Кенџи Каваи направил музика за филмот. За главната тема, Каваи се обидел да ја замисли поставката и да ја пренесе суштината на тој свет во музиката. Тој го користел класичниот јапонски јазик во почетната тема „Makeing of a Cyborg“. Композицијата е мешавина од бугарска хармонија и традиционални јапонски ноти; прогонувачкиот хор пее свадбена песна што се пее за да ги растера сите злобни влијанија. Диригентката на симфонијата, Сара Пеничка-Смит, забележала дека текстот на песната одговара за заедницата помеѓу Кусанаги и Проектот 2501 на кулминацијата на филмот. Каваи првично сакал да користи бугарски пејачи на народна музика, но наместо тоа користел јапонски народни пејачи. „See You Everyday“ се разликува од остатокот на саундтракот, бидејќи е поп-песна испеана на кантонски од Фанг Ка Винг.
Темата на крајните кредити на англиската верзија на филмот е „Предупредување од една минута“ од Passengers, соработка помеѓу U2 и Брајан Ено. Песната се појавила на албумот Original Soundtracks 1, и била една од трите песни на тој албум што всушност се нашла во филмот. Енди Фреин, основач на „Манга ентертејмент“ и извршен продуцент на филмот, бил поранешен директор за маркетинг на „Island records“, издавачката куќа што ги објавува песните на U2.
Објавувања
Филмот ја доживеал својата светска премиера на Меѓународниот филмски фестивал во Токио во октомври 1995 година, пред неговото општо прикажување во ноември. Верзијата „2.0“ била објавена во кината во Токио, Осака, Нагоја, Фукуока и Сапоро на 12 јули 2008 година. Филмот заработил 10 милиони во глобалните приходи од кино благајните, но ова не го вратило во рамките буџетот на филмот, со што филмот не успеал да ги надомести трошоците за производство. Сепак, филмот има култен статус благодарение на домашното видео, со заработка на филмот од приближно 43 милиони долари во вкупни приходи од кино благајните и домашните видеа.
Други медиуми
Оригиналниот саундтрак на Кенџи Каваи за филмот бил објавен на 22 ноември 1995 година. Последната трака ја вклучува поп-песната на Јошимаса Мизуно, „See You Everyday“. По објавувањето на Дух во оклопот 2.0, ажурираната верзија на саундтракот била објавена на 17 декември 2008 година. Фото CD на филмот било објавено во Јапонија на 20 ноември 1995 година. Спин-оф-роман напишан од Ендо Акира, насловен „Ghost in the Shell: Burning City (攻殻機動隊灼熱の都市, Kōkaku kidōtai shakunetsu no toshi)“, бил објавен од „Kodansha“ и објавен во ноември 1995 година. Следувало продолжение, насловено како „Ghost in the Shell 2: Star Seed (攻殻機動隊2: Star Seed)“, објавено во јануари 1998 година. Книга со наслов „Анализа на Дух во оклопот“ била издадена на 25 септември 1997 година, од „Kodansha“.
Повторно објавување Дух во оклопот 2.0
Ажурирана верзија на оригиналниот филм, насловена „Дух во оклопот 2.0 (攻殻機動隊 2.0, Госуто и за шеру/Кокаку кидотаи 2.0)“, била направена за прославата за излегувањето на „The Sky Crawlers“ во 2008 година. Изданието „Дух во оклопот 2.0“ комбинира оригинални снимки со ажурирани анимации, создадени со употреба на нови дигитални филмови и технологии за анимација, како што се 3D компјутерска графика. Вклучува нов отвор, дигитални екрани и холографски дисплеи и изоставува неколку кратки сцени. Оригиналниот саундтрак исто така бил преуреден и преснимен. Кенџи Каваи го ремиксирал саундтракот Верзија 2.0 во 6.1 канал Сараунд. Ренди Том од „Skywalker Sound“ ја повторил улогата на дизајнер на звук, откако претходно работел на Дух во оклопот 2: Невиност. Во новиот саундтрак, јапонскиот говорен дијалог исто така бил повторно снимен, со одредена варијација од оригиналното писмо за модернизирање на говорот. Јошико Сакакибара го заменил Иемаса Кајуми како гласот на Кукларот.
Прием
Прегледниот агрегатор на мрежната страница Rotten Tomatoes вели дека 96% од критичарите му дале на филмот позитивен осврт врз основа на 53 критики, со просечна оценка од 7,77/10. Консензусот на критичарите на мрежната страница гласи: „Зачудувачки подвиг на модерната анимација, Дух во оклопот нуди обмислен, комплексен третман за љубителите на аниме, како и совршен вовед за гледачите за кои медиумот е нов“. На „Metacritic“, филмот има просечна пондерирана оценка од 76 од 100 врз основа на 14 критичари, што укажува на „општо поволни критики“.
Нилс Матијс на „Twitch Film“ со пофалби до филмот наведува: „Не само што е „Кокаку Кидотаи“ суштински филм во канонот на јапонската анимација, заедно со „2001: Вселенска одисеја“ од Кјубрик и Тарковскиот „Соларис“ го завршува триото на книжевни адаптации кои ја воздигнале популарноста на нивните првични дела и [дава] ново значење на веќе популарниот бренд“. Тој го рангирал на 48 место од неговите лични омилени филмови. Кларк Колис од „Empire“ се изјаснил дека филмот е предвидлив, но ги пофали неговите продукциски вредности. Џонатан Мејс од „Anime News Network“ ја пофали анимацијата во комбинација со компјутерските ефекти, нарекувајќи ја „можеби најдобрата синтеза што некогаш била забележана во аниме“. Хелен Мекарти во 500 суштински аниме филмови го опишува филмот како „еден од најдобрите аниме направени некогаш“, пофалувајќи го неговото сценарио и „атмосферскиот резултат“ и додавајќи дека „акционите сцени добри како и било што во сегашниот холивудски блокбастер се поддржани од компјутерски ефекти што сè уште може да зачуди“. Во рецензијата од 1996 година, филмскиот критичар Роџер Еберт го оценил филмот со три од четири ѕвезди, фалејќи ги визуелите, саундтракот и темите, но сметал дека филмот е „премногу сложен и матен за да допре до голема публика ... дури во вториот час приказната почнува да го открива своето значење“. Во февруари 2004 година, од „Cinefantastic“ го навеле анимето како една од „10-те суштински анимации“. Се рангирал на 35-то место на топ списокот на „Total film“ за 50 анимирани филмови во 2010 година. Филмот бил рангиран на 4. место во аниме списанието „Wizards“ на нивниот „Топ 50 аниме објавени во Северна Америка“.
Дух во оклопот, исто така, влијаел на голем број истакнати режисери. Браќата Вачовски, создавачите на „Матрица“ и нејзините продолженија, му го покажале на продуцентот Џоел Силвер, велејќи: „Ние сакаме да го направиме тоа реално“. Серијалот „Матрица“ зел неколку концепти од филмот, вклучително и дигиталниот дожд на „Матрица“, кој бил инспириран од почетните заслуги на филмот, а начинот на кој ликовите пристапувале до Матрицата преку дупките на задниот дел од вратот бил земен од филмот. Други паралели биле направени со „Аватар“ на Џејмс Камерон, „Вештачка интелигенција“ на Стивен Спилберг и „Сурогатите“ на Џонатан Мостоу. Џејмс Камерон го цитирал Дух во оклопот како извор на инспирација за Аватар, нарекувајќи го „првиот вистински анимиран филм за возрасни што достигнал ниво на литературна и визуелна извонредност“.
Теми
Критичарите и аналитичарите се насочиле кон толкувањата на претставата на филмот за сексуалноста и родовиот идентитет. Шаралин Орбау забележала дека почетната сцена на Дух во оклопот започнува со „совршен парадоксален вовед во наратив што се однесува на природата на полот/родовиот идентитет и воопшто, самоидентитетот во идниот свет каде сексуалната репродукција и отстапила место на механичката репликација“. Женскиот идентитет и изглед на Мотоко се спротивставува на автономниот субјективитет, што резултира во киборшко тело без репродуктивни органи кои не можат да имаат менструација. Орбау ја опишува спротивставеноста на почетната сцена што го прикажува создавањето на телото на Мотоко и нејзиниот недостаток на менструација како поставување на темата „репродуктивна сексуалност во постхуман субјект“.
Белешки
<references group="белешка"/>
NGC 901
NGC 901 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 901 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 901 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 23 м 34 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 26° 33' 24".
Други поделби
Проучување на NGC 901 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 212967. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 129; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1774. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 858.
Кајувавски јазик
Кајувавскиот јазик, или познат како кајубабански јазик — исчезнат староседелски јазик во Боливија. Денес, народот кој го користел кајубабанскиот јазик живее во департманот Бени и бројат околу 794 жители.
NGC 5494
NGC 5494 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5494 се споменува и како ESO 446-25, MCG -5-34-1, IRAS 14094-3024.
Откривање
Телото е откриено на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5494 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5494 има привидни димензии од 2,3' х 2,1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 12 м 23,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 38' 41"". Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Други поделби
Проучување на NGC 5494 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50732. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 371; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7281. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 86.
Џамија (Првце)
Џамија (Првце) — главна и единствена џамија во селото Првце, во Општина Теарце, Македонија.
Историја
Џамијата била подигната за време на Втората светска војна.
Алењак (Кочани)
Алењак  — археолошко наоѓалиште во градот Кочани. Претставува некропола од железно време. Тука се откриени бронзени наоди со култен карактер кои упатуваат на железното време. Наодите потекнуваат од диво истражувани гробови, бидејќи на наоѓалиштето официјално не се преземани археолошки истражувања.
Црква „Св. Никола“ - Селци
'''Црква „Св. Никола“ - Селци''' може да се однесува на една од двете истоимени цркви во селото Селци:
Суперконтинент
Суперконтинент — копнена маса која опфаќа повеќе од едно континентално тло. Збирот од повеќе континентални терени кои ја обликуваат Евроазија денес се означуваат како суперконтинент.
Гаврил Стоиловски
Гаврил Стоиловски (именуван како и Гаврил Стоилов Сејменски; Смојмирово,, ) — македонски револуционер, деец на ВМОРО и ВМОК, доброволец во Македонско-одринското ополчение и малешевски околиски војвода.
Животопис
Гаврил Стоиловски, кај народот познат под псевдонимот „Гаво Комитата“ е македонски револуционер и деец на ВМОРО и ВМОК. Роден е во 1884 година во малешевското село Смојмирово, кое тогаш се наоѓало во рамките на Отоманското Царство. Со избувнувањето на Првата балканска војна, се приклучил како доброволец во Македонско-одринското ополчение, уште познато и како Македонско-одрински доброволни чети и служел во четата на Дончо Златков. Од 1913 година, станал малешевски околиски војвода и водел голем број на борби против српските чети. За време на Првата светска војна, служел во партизанската чета на поручникот Никола Лефтеров.
Илхами Емин
Илхами Емин (, - ) — македонски поет и преведувач од турска етничка припадност. .
Животопис
Како преведувач од турски на македонски јазик Емин ја афирмира источната поезија и филозофија. Тој ги има преведено на македонски јазик песните на тројцата најзначајни класични турски поети–суфии: Ахмед Јесени, Јунус Емре и Џелалудин Руми–Мевљана.
Библиографија
Автор е на стихозбирките:
Wilco
Wilco (се чита: вилко) е амерканска музичка група од Чикаго, Илиноис која свири алтернативен рок. Групата била формирана во 1994 година од преостанатите членови на групата Uncle Tupelo, по заминувањето на пејачот Џеј Фарар. Членството на Wilco честопати се менувало, со тоа што само пејачот Џеф Твиди и басистот Џон Стират останале од почетниот состав. Од 2004 година, во останатите членови се вбројуваат гитаристот Нелс Клајн, мулти-инструменталистите Патрик Сансон и Микаел Јоргенсен и тапанарот Глен Коч. Wilco има издадено осум студиски албуми, еден двоен албум во живо и четири соработки: три со Били Брег, и една со The Minus 5.
Музиката на Wilco е инспирирана од многу музичари и стилови, вклучувајќи ги Били Феј и Television, а таа, од своја страна, влијаела врз музиката на многу модерни музичари кои свират алтернативен рок. Групата продолжила со алтернативниот кантри на Uncle Tupelo на нејзиниот прв албум „A.M.“ (1995), но оттогаш има внесено повеќе експериментални аспекти во нивната музика, вклучувајќи елементи на алтернативен рок и класичен поп.
Wilco го има привлечено вниманието на јавноста со нејзиниот четврти албум, „Yankee Hotel Foxtrot“ (2002), и контроверзијата која го окружувала. По завршетокот на сесиите за снимање, продуцентската куќа Reprise Records го отфрлила албумот и ја прекинала работата со Wilcoл Како дел од нивниот договор, Reprise бесплатно им ги дале правата за албумот на Wilco. По објавувањето на „Yankee Hotel Foxtrot“ на нивното мрежно место, Wilco го продал албумот на Nonesuch Records во 2002 година. И двете продуцентски куќи биле во сопственост на Warner Music Group, што довело до коментарот на еден критичар дека овој албум покажува „колку е зезнат музичкиот бизнис во раниот дваесет и први век.“ „Yankee Hotel Foxtrot“ е најуспешното издание на Wilco, со продадени 670.000 копии. Wilco доби две Еми награди за нивниот петти студиски албум, „A Ghost Is Born“ од 2004 година, вклучувајќи и награда за Најдобар музички албум за алтернативна музика. Последниот музички албум на Wilco, „The Whole Love“, беше издаден на 27 септември 2011.
Фабио Јакобсен
Фабио Јакобсен (Fabio Jakobsen; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.