cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нон Стоп (музичка група)
Нон-Стоп e музичка група која е формирана од Арбен Шаќири и Дарко Тасев. Овие млади луѓе практично ја започнале својата соработка во лето 2000 година во студиото „Ентерпрајз“ на Валентино Скендеровски, реали­зирајќи ја темата „Без мудрости“, со која на 12 октомври дебитираа на Макфест 2000. Претходно и двајцата имале солидно музичко иску­ство. Бени, како соло-изведувач имал реализирано повеќе снимки, додека Дарко како гитарист членува­л во составот Октавијан, кој смени неколку постави, но за Продукција на МРТВ успеал да реализира еден но­сач на звук (аудио касета). По успе­хот на Макфест, Нон-Стоп, како нај­добри дебитанти таа година, ја визуелизирале нивната деби-песна „Без мудрости“, која една година подоц­на, на истата музичка смотра е прог­ласена за најслушана песна меѓу два фестивала. Веќе во ноември истата, 2000 годи­на, Нон Стоп и гостувале на малата Ева Скендеровска, во темата „Голем одмор“, а со идентичен, цврст рок стил, и со иста стратегија, продолжиле и по реализацијата на следната композиција „Сам“, објавена во февруари 2001 годи­на. Веќе на следниот Макфест (2001 година) настапиле со композицијата „Чо­век - ѕвер“, по што, под продуцентската палка на Валентино Скендеровски, за­почнале со реализација на песните за нивното деби-остварување Суперстар, кое (работено од ноември 2001 до јуни 2002 година) се најде во продажба на 21 јуни 2002 година, и кое предизвика одлични реакции кај публиката. Су­перстар, инаку, содржеше 11 песни, од кои четири стари („Без мудрости“, „Сам“, „Човек - ѕвер“ и „Голем одмор“, која со Ева ја исполнија на детскиот фестивал Супер ѕвезда) и седум нови песни, од кои „По навика„ (текст на Тоше Поп Симо­нов) веднаш стана голем хит, иако спотот за неа, со задоцнување, премиерно беше емитуван дури во септември. Меѓу гостите на албумот се појавија: Мики Јовановски - Џафер, Олгица Христовска, Васко Тодоров (Тошо Малерот од К-15), Тоше Поп Симонов, Венко Серафимовски, Дарко Мучев, Ева Скендеров­ска и голем број други музичари. Како автори на материјалот се јавуваат Ар­бен Шаќири, Валентино Скендеровски и Дарко Тасев, а во улога на текстописци се: Весна Малинова, Тоше Поп Симонов и Венко Серафимоваски.
326 (број)
326 (триста дваесет и шест) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 325 а претходник на бројот 327.
Нон Стоп (музичка група)
Паралелно со овој албум Шаќири со екипа на свои музички пријатели, (Вален­тино Скендеровски, Димитар Кочев, Дарко Тасев, Горан Станковиќ - Црни, Влатко Икономов - Хистер и Марија Костова) работеше на мултиетничкото це­де, симболично насловено Multivitamine music projekt, на кое се најдоа двана­есет нови песни (специјално направени за ваква, многуетничка намена) - по две на јазиците на кои се зборува во Македонија: македонскиот, албанскиот, српскиот, турскиот, ромскиот и влашкиот. За македонската песна „Совршен ден“ е реализирано интересно видеоостварување, а самиот проект, кој во про­дажба се појави во финалето на 2002 година, финансиски го поддржаа невла­дините организации УСАИД и ИОМ.
326 (број)
Наводи
300 (number)
Нон Стоп (музичка група)
Во почетокот на 2003 година Нон Стоп го објавија спотот за темата „Тотално луд“, со што го најавивја својот прв солистички концерт, закажан за 29 јануа­ри, во скопската Универзална сала. Комплетната аудио и видео снимка од концертот по реализацијата повторно беше вратена во студио, со цел да се направи ремикс на матерјалот, и конечно, и во Македонија да се добие реле­вантен концертен запис, сработен по светски стандарди и норми. Инаку, кон­цертот беше снимен на 48-канална дигитална техника, а истиот националната, Македонска радио-телевизија, го емитуваше во половината на септември 2003 година.
На 5 септември 2003 Нон Стоп го објавува синглот „Биди ми брат, биди ми френд“, инаку една од ударните теми на популарната детска ТВ-серија „Наше маало“. Автор на музика и текст на оваа песна е Венко Серафимовски, додека спотот е дело на Чедомир Поповски. Претстојниот период Бени и Дарко ќе го искористат за реализацијата на идеи­те за песни кои ќе се најдат на нивниот нов албум.
Космос-2165
Космос-2165 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 ноември 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2165 бил комуникациски сателит.
Бети Вајт
Бети Мерион Вајт (Betty Marion White; - ) - Американска глумица, комичарка и ТВ-водителка , најпозната по нејзините улоги во телевизиската серија Златни девојки, како и во шоуто „Мери Тајлер Мур“. Од 2010 до 2015 година, Вајт ја играла улогата на Елка Островски во комедијата Убавина во Кливленд, за која добила две награди на филмот за глумци на САД за најдобра глумица во серија комедија и добила номинација Еми во категоријата Најдобра споредна глумица во  серија за комедија “, во 2011 година. Таа исто така има напишано неколку книги во текот на нејзината кариера опфаќајќи повеќе од седумдесет години.
За време на нејзината телевизиска кариера, глумицата била наградена со шест Еми и била номинирана дваесет и трипати. Таа е единствената глумица која ги освоила сите можни номинации за награда за комедија. Таа, исто така, станала првата жена што добила награда во категоријата „ Најдобар водител на игра во шоу “ во 1983 година и има рекорд за најдолг период меѓу номинациите - првата била  во 1951 година а последната во 2015 година. Во 2014 година, на 92-годишна возраст, таа станала најстарата глумица со  номинација за Еми во историјата. Нејзиниот придонес за телевизијата го одбележале со звезда на „Холивудскиот тротоар на славните“.
Бети Вајт починала на 31 Декември 2021 година во нејзината куќа во Брентвуд,Лос Анџелес,Калифорнија на 99 годишна возраст.
327 (број)
327 (триста дваесет и седум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 326 а претходник на бројот 328.
Наводи
300 (number)
Џамија Зејнеп-султан
Џамија Зејнеп-султан (турски: Zeynep Sultan Camii) — џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Оваа џамија била изградена во 1769 година од страна на архитектот Мехмет Тахир-ага.
NGC 5532B
NGC 5532B — леќеста галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Други поделби
Проучување на NGC 5532B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 214240. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 905. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1051.
Список на екипи и велосипедисти на Џиро д’Италија 2022
Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Џиро д’Италија 2022.
Екипи
Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.
Иако првично биле поканети на сите трки од Светската турнеја, тие ја одбиле нивната покана на овогодишниот Џиро одлучувајќи да се насочат на Тур де Франс и Вуелта а Еспања.
NGC 3127
NGC 3127 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3127 се споменува и како MCG -3-26-22.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3127 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 3127 има привидни димензии од 1,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 6 м 24,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 7' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на NGC 3127 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29357. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 279; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6046. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 689.
Космос-2166
Космос-2166 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 ноември 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2166 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1411 км, а најмалото на 1407.
328 (број)
328 (триста дваесет и осум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 327 а претходник на бројот 329.
Наводи
300 (number)
Леопард
Леопард — член на семејството на мачките (Felidae) и најмал вид од четирите таканаречени големи мачки од родот пантери. Некогаш овој вид бил распространет низ Јужна Азија и Африка, од Кореја до ЈАР. Територијата на распространетост се намалувала со тек на времето најмногу поради лов и уништување на природното живеалиште. Денес леопардот главно живее во Потсахарска Африка. Постојат и изолирани населенија во Пакистан, Индија, Индокина, Малезија и Кина. Поради намалување на бројноста на населенијата, оваа мачка била ставена на списокот на речиси загрозени видови. Бројноста на леопардот е поголема од онаа на останатите членови на пантери кои имаат покритичен заштитен статус. Леопардот има релативно кратки нозе и долго тело, со голема глава. Физички најмногу наликува на јагуарот, иако најчесто е помал. Неговото крзно е прошарано со розети, кои немаат внатрешни точки како кај јагуарот. Можат да се сретнат и меланистични леопарди кои или се целосно црни или со многу темна боја. Овие единки се познати под името црни пантери. Успехот на оваа мачка во дивината се должи на нејзиниот опортунистички лов, способноста да се прилагоди на различни животни средини и способноста да се движи со брзина од 60 километри на час. Леопардот се храни со кое било животно кое може да го улови. Живеалиштето на леопардот е од дождовните шуми до пустинските терени. Нивната еколошка улога и статус наликува на улогата на пумата во Америка.
Потекло на поимот
Во антиката, се верувало дека леопардот е хибрид од лав и црн пантер. По ова верување го добил и името, кое потекнува од грчките зборови λέων (леон) — „лав“ и πάρδος (пардос) — „мажјак пантер“. Последниот потекнува од санскрит pṝdāku (змија, тигар, пантер). Зборот пантер се користи при опишување на неколку видови големи мачки: во Северна Америка терминот се употребува за пума, во Јужна Америка за јагуар, а во останатите делови на светот се однесува на леопарди. Felis pardus е еден од многуте видови опишани во делото од XVIII век на Карл Линеј — „Systema Naturae“. Денешното научно име, Panthera pardus, потекнува од латински преку грчкиот збор πάνθηρ — пантер. Според фолклорната етимологија, зборот потекнува од παν (пан) — „сите“ и θηρ — „ѕверови“. Сепак се верува дек потекнува од индоирански збор што значи бело-жолтеникаво крзно. На санскрит зборот pāṇḍara го дал зборот puṇḍárīka (што меѓу другото значи и „тигар“) кој потоа бил позајмен во грчкиот јазик.
Постари таксономски поделби
Вклучени во африканскиот леопард (P. pardus pardus) : Вклучени во персискиот леопард (P. pardus saxicolor) : Вклучени во индискиот леопард (P. pardus fusca) :
Особености
Леопардот е доста пргав и итар грабливец. Иако е помал од останатите членови на родот пантери, леопардот е способен да лови голем плен, најмногу поради масивниот череп и силните мускули на вилицата. Телото е доста поиздолжено во споредба со останатите мачки и има кратки нозе. Должината на телото изнесува помеѓу 90 и 190 сантиметри, а опашката е со должина од 60 до 110 сантиметри. Во рамениците достигнува висина од 45-80 сантиметри. Мажјаците се околу 30% поголеми од женките и тежат 37-91 килограми, споредено со 28-60 килограми кај женките. Побројните популации на леопард (како популацијата на јаванскиот леопард и леопардите кои живеат во планините и тропските дождовни шуми во Африка), најчесто живеат во региони изолирани од компетитивните големи грабливци како доминантните лав и тигар. Леопардот понекогаш може да биде помешан со гепардот или јагуарот, кои исто така имаат точки на крзното. Крзното на леопардот е прошарано со розети, за разлика од крзното на гепардот кое има обични точки, но овие розети немаат внатрешни точки како кај јагуарот. Леопардот е поголем и не толку слаб како гепардот, но помал од јагуарот. Црните неправилни розети на леопардот служат за камуфлажа. Тие имаат кружен облик во источна Африка, но квадратна во јужниот дел на континентот. Во заробеништво, овие животни достигнуваат старост од 21 година.
Варијации на бојата на крзното
меланистичена облик се појавува и кај леопардот, најмногу кај единките што живеат во планинските региони и дождовните шуми. Црната боја на крзното е наследна и е предизвикана од рецесивен ген. Иако обично се нарекуваат црни пантери, овој термин не се однесува само на леопард, се употребува и за меланистични јагуари. Меланистичните леопарди се најчести на Малајскиот Полуостров. Првичните извештаи укажувале дека половина од популацијата се црни, но истражување со камери-стапици во националниот парк Таман Негара во 2007 година покажале дека всушност сите единки се меланистични. Иако е тешко да се утврдат предностите што ги носи црната боја на крзното, се претпоставува дека дава подобра камуфлажа во дождовните шуми. Генетските истражувања покажале четири независни потекла на меланизмот кај мачките, што укажува дека мора да има некаква адаптациска корист од оваа особина. Друга можност е дека оваа варијација е адаптациски остаток од епидемија: гените кои предизвикуваат меланизам исто така влијаат и врз имунолошкиот систем. Во Африка, меланизмот е доста ретка појава со оглед на тоа што црната боја на крзното не претставува предност во саваната, напротив, обезбедува многу слаба камуфлажа и го прави ловењето многу потешко. Се проценува дека црни леопарди има еден на 80 или 100 единки. Сепак во густите шуми во етиопските планини, црните единки се доста почести отколку во останатиот дел на Африка. Се проценува дека 1 од 5 единки е меланистичнa. Псевдо-меланизам е исто така присутен кај леопардите. Точките кај овие единки се толку збиени едни до други што ја засенуваат жолтеникавата позадина. Псевдо-меланистичен леопард има нормална боја на крзното, но премногу бројните белези се спојуваат што го прави грбот скоро целосно црн. Кај некои единки, целосно црни региони се протегаат од страните и на екстремитетите, а само неколку странични ленти со златно-кафеава боја, ја покажуваат присутноста на нормална боја во позадината. Точките на нозете и од страните кои не се споиле со останатите најчесто се мали и дискретни, и не формираат розети. Лицето и долните делови се посветли и пегави исто како кај обичните дамчести леопарди. И овие единки, како и меланистичните се нарекуваат црни пантери.
Однесување
Леопардот е познат по спретноста по качување на дрвја и често е забележуван како се одмара на гранките за време на денот. Од дрвјата може да се симнува со главата надолу. Оваа мачка е одличен пливач. Леопардот е доста подвижно животно, може да трча со брзина од 60 километри на час, да прескокне преку 6 метри во должина или да рипне вертикално во висина од 3 метри. Леопардот е ноќно животно. Сепак евидентирани се и леопарди кои ловеле за време на денот, особено кога небото е прекриено со облаци. Овој вид поголемиот дел до денот го минува одмарајќи се и спиејќи качен на гранките од дрвјата, под карпи или на тревата.
Исхрана и лов
Леопардите се опортунистички ловци. Иако претпочитаат животни со средна големина, леопардите јадат што било, од бумбар-лепешкар до 900 килограми тежок мажјак од саванска антилопа. Нивната исхрана најмногу се содржи од копитари и мајмуни, но чест плен се и глодачи, влекачи, водоземци, птици и риби. Во Африка, главен плен на леопардот се антилопите со средна големина како импала и томсонова газела. Во Азија главен плен се елени како Axis axis (ова животно е омилен плен на леопардите во јужна Индија )и Muntiacus, како и најразлични азиски антилопи и козорог. Истражување во резерватот Волонг во Кина покажале колку лесно леопардот се адаптира во ловот: за време од седум години растителноста нагло опаднала, и животното опортунистички се префрлилo од лов на еленот Elaphodus cephalophus на лов на бамбуски глувци и друг мал плен. Леопардот го незабележливо го следи пленот, напаѓа ненадејно и го убива со брз загриз за грлото. Леопардите често го кријат својот плен во густата растителност или ги качуваат на дрвјата. Способни се да носат животни кое се трипати потешки од нивната тежина. Според одредени истражувања, било откриено дека омилен плен биле животни тешки помеѓу 10 и 40 килограми, од кои најомилени биле оние со 25 килограми. Селективноста на леопардот била насочена и кон плен кој е во мали стада, лов во густа растителност и животни кои не можат да му нанесат повреда.
Размножување
Понекогаш се случуваат борби за право на парење. Во зависност од регионот, леопардите можат да се парат преку цела година (Азија и Африка) или сезонски, во текот на јануари и февруари (Манџурија и Сибир). Еструалниот циклус трае околу 46 дена и женката овулира во период од 6-7 дена. Носењето трае 90-105 дена. Младенчињата се раѓаат во легла во кои има 2 до 4 мачиња, но смртноста кај овие млади е голема па најчесто само 1-2 преживуваат. Трудните женки наоѓаат пештера, пукнатина под стена или шупливо дрво каде ги носат на свет младенчињата. Младите леопарди ги отвораат очите околу 10 дена по раѓањето. Крзното им е подолго и погусто отколку кај возрасните. Има посивкаста боја и нема добро дефинирани точки. На возраст од околу 3 месеци младите почнуваат да ја следат мајката при ловот. На едногодишна возраст младите леопарди најверојатно веќе се способни да се грижат за себе, меѓутоа остануваат со мајката околу 18-24 месеци.
Социјално однесување
Истражувањата на големината на поединечните територии на овие животни се правени врз единки што живееле во заштитените региони. Поради овие услови можно е резултатите да се неточни, со оглед и на фактот дека во средината на 80-тите само 13 % од целосната распространетост на леопардот спаѓал во заштитени региони. Според Новел и Џексон, териториите на мажјаците варираат помеѓу 30 и 78 квадратни километри, но териториите на женките се со големина од само 15–16 км2. Истражувања во заштитениот регион во Кенија покажале слични резултати во големината на териториите и разликите меѓу половите: во просек 32,8 км2 за мажјаците и 14 км2 за женките. Во Непал, утврдени се поголеми територии на мажјаците – околу 48 км2, додека кај женките териториите се во согласност со големината во други региони, односно околу 17 км2. Во периодите кога имаат малечки, териториите на женките се смалуваат на 5–7 км2. Сите истражувања покажале дека мажјаците имаат поголеми територии од женките. Понекогаш постојат и препокривања на териториите меѓу мажјаците, но сепак ова е покарактеристично за териториите меѓу единки од различен пол. Следењето преку радио-преносник во Брегот на Слоновата Коска, покажалo дека територија на една женка е целосно заградена со територијата на еден мажјак. Леопардот е самотно животно, и доколку не го сметаме периодот на парење, комуникацијата меѓу единките е многу ретка. Сепак, забележано е присуството на агресивни средби. Од 5 мажјаци кои биле проучувани во резерват во Јужна Африка, два настрадале од ваков облик на насилство. Еден од нив, кој најпрво бил повреден при борба за мрша со друг мажјак, бил згрижен од истражувачите, а по успешното заздравување пуштен назад во природата. Неколку месеци подоцна бил убиен од друг мажјак. Вториот бил убиен од друг грабливец, најверојатно од дамчеста хиена. Уште еден од овие пет леопарди бил повреден при борба со друг леопард меѓутоа брзо закрепнал.
Распространетост и живеалиште
Според податоци од 1996 година, леопардот е најраспространетата дива мачка во светот, која ја среќаваме во некои делови на јужна Азија и во источна и централна Африка. Според МСЗП популацијата во Потсахарска Африка е „сè уште бројна и дури напредува во маргиналните живеалишта“ каде други големи мачки веќе исчезнале. Сепак, можно е популациите во Северна Африка да се изумрени. Во Азија, распространетоста на популациите не е рамномерна. Популациите во југозападна и Средна Азија се мали и фрагментирани, во северниот дел од нивната распространетост се критично загрозени, но на Индискиот Потконтинент, во југоисточна Азија и Кина, популацијата е стабилна, па дури и во изобилство. Леопардите живеат главно во мочуришта и шуми покрај реки. На почетокот, ова животно било проучувано во отворените савани поради што постојат предрасуди при опишувањето. Вообичаено е ноќно животно, но следења и анализи направени во Западна Африка покажале дека леопардите од дождовните шуми повеќе се дневни и крепускуларни животни. Иако овој вид го поврзуваме со савани и дождовни шуми, сепак леопардот многу лесно се адаптира и на други животни средини, па така постојат популации кои живеат во шумите во рускиот далечен исток каде зимно време температурите се спуштаат и до -25 °C.
Еколошка улога
Поради нивната голема распространетост, леопардите мораат да се натпреваруваат за храна и безбедност со другите видови големи грабливци како лав, тигар, дамчеста хиена и диви кучиња. Овие конкуренти можат да го украдат пленот на леопардот, но и да ги нападнат неговите младенчиња. Леопардите се адаптирале на живот покрај овие животни, најмногу приспособувајќи се за лов во различно време од денот, како и избегнување на регионите каде има големи популации од конкурентните видови. Како заштита, леопардот често ги качува младите или пленот на гранките од дрвјата. Лавовите понекогаш успеваат да се качат на дрвјата и да го украдат пленот на леопардот, исто како и тигарот доколку е навистина мотивиран. Истражувањата на Новел и Џексон покажале дека кога леопардот го дели живеалиштето со лав или тигар се случува поделба на ресурсите – леопардот лови помал плен (најчесто животни кои имаат помалку од 75 килограми). Според други истражувања во тропските шуми, било откриено дека леопардот не ги избегнува секогаш поголемите мачки. Доколку има плен во изобилство, тигрите и леопардите одлично коегзистираат, без натпреварувачко однесување или меѓувидовна доминациска хиерархија која е многу почеста во саваните.
Леопардите и луѓето
Леопардите им се познати на луѓето уште од антиката. Ги среќаваме во уметноста, митологијата и фолклорот на многу земји каде порано било присутно ова животно, како Стара Грција, Персија и Рим, но и во некои каде животното е изумрено веќе неколку милениуми – како на пример Англија. Денешната употреба на леопардот како амблем или дел од грбот на земјата е претежно ограничена на земјите од Африка, но сепак бројни производи низ светот го употребуваат неговото име. Леопардите и луѓето имаат многу поврзаност, посебно во туризмот, хералдиката и модерната култура. Забележани се и случаи на припитомување на леопард – неколку леопарда биле чувани во Лондонската кула на барање на кралот Џон од Англија во 13 век. Околу 1235 година три од овие животни биле дадени на Хенри III од страна на светиот римски цар Фредерик II.
Хералдика
Лавот што поминува (каде телото е хоризонтално во профил, а главата е анфас, со што се добива впечаток дека лавот поминува пред набљудувачот) и леопардот се често употребувани во хералдиката, и најчесто се појавуваат во група од три. Хералдичниот леопард нема точки и има грива, што го прави речиси идентичен со хералдичниот лав, па овие два симбола често се мешаат. Традиционалниот лав што поминува се појавува на грбот на Англија и на многу од поранешните англиски колонии. Помодерни претставувања (на кои лесно се забележува дека станува збор за леопард) се среќаваат на грбовите на повеќе африкански држави меѓу кои Бенин, Малави, Сомалија, Демократската Република Конго, но и Габон каде се претставени два црни пантера.
Леопарди – човекојадци
И покрај тоа што овие животни биле грабливци на човековите хуманоидни предци, повеќето леопарди ги избегнуваат луѓето. Сепак, понекогаш се случува луѓето да бидат нападнати. Нормално, здравите единки ловат див плен, меѓутоа повредените, болните или единките кои живеат во региони каде нема доволно плен, често ги напаѓаат луѓето, па дури и може да се навикнат на нивно постојано ловење. Во еден од двата екстремни случаи, и двата од нив во Индија, се претпоставува дека леопардот од Рудрапрајаг можно е да убил преку 125 луѓе. Вториот осомничен леопард е таканаречениот Панарски леопард за кој се верува дека убил преку 400 луѓе, откако бил повреден од ловец и не бил повеќе способен да лови нормален плен. И двата леопарда биле убиени од ловецот Џим Корбет (Jim Corbett). Човекојадните леопарди се исклучетелно храбри, и често влегуваат во човечките населби за да ловат, многу почесто од лавовите или тигрите. Бидејќи леопардите се способни да ловат и мал плен, не се толку зависни од голем плен како што се лавовите и тигрите. Ова ги намалува шансите на леопардите да станат човекојадци. Сепак, леопардите се привлечени од човековите населби поради присуството на стока и миленичиња, посебно кучиња. Доколку никаква друга храна не е достапна, оваа мачка може да почне да лови луѓе.
Факултет за електротехника и информациски технологии - Скопје
Факултетот за електротехника и информациски технологии (ФЕИТ) при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје ја започнал својата дејност во 1959. година, кога на Техничкиот факултет во Скопје, со одлука на Извршниот совет на Народна Република Македонија бил формиран електромашинскиот оддел.
Од септември 1965 година, дотогашниот електромашински оддел започнал да работи како самостоен Електромашински факултет, со два отсека: електротехнички, со насоки електроенергетика и електроиндустрија, и машински.
Обемот на апликативната дејност во текот на развојот на факултетот претрпела неколку значителни варијации, од зенит при крајот на осумдесеттите години до драстичен пад во почетокот на транзициониот период. Денес, средствата од апликативната дејност учествуваат со 16% во вкупните приходи на факултетот и задоволуваат низа потреби на нормалното работење, односно придонесуваат за платниот фонд, за обновата на наставната и научноистражувачката опрема, за презентација на научноистражувачката работа во земјата и во странство.
Старото име на факултетот било Електротехнички факултет.
Институти
Факултетот за електротехника и информациски технологии денес е составен од единаесет институти.
Додека до 1978 година носители на трите основни дејности на електротехничкиот факултет биле само двата института за енергетика и за електроника, денес овие дејности ги реализираат единаесет институти, во чии рамки работат четиринаесет лаборатории.
Надворешни врски
Faculty of Electrical Engineering and Information Technologies
Тринити (проба)
Тринити е назив за првата проба на јадрено оружје. Пробата била спроведена од страна на САД на 16 јули 1945 на локација оддалечена 56 км (35 miles) југоисточно од Сокоро, Ново Мексико, со команден штаб блиску до Аламогордо. Пробата Тринити претставувала имплозија на плутониумска бомба—истиот тип на бомба била фрлена на Нагасаки, Јапонија, неколку седмици подоцна. Силината на детонацијата била еквивалентна на експолозија на околу 20 килотони на класичен ТНТ експлозив, и се смета за почеток на Атомската ера.
Нерија Голдберг
Нерија Цепаите Голдберг - литванска композиторка и дизајнерка на звук.
Творештво
Уште за време на студентските денови, Голдберг се определила за создавање големи музички дела - концерти, симфонии, опери и ораториуми. Во 1999 година бил објавен првиот носач на звук со нејзина музика, насловен „Мини опера“. За време на студентските денови, во 2001 година, Голдберг го компонирала своето прво големо дело, „Реквием“, кој премиерно бил изведен од Националниот симфониски оркестар на Литванија и Државниот хор на Каунас. Од нејзините подоцнежни дела посебно се истакнуваат ораториумот „Глорија“ и операта-мјузикл „The congress of birds“ за солисти, симфониски оркестар, хор и електроника (во соработка со либретистот Пол Лангман). Во 2016 година го компонирала балетот „Клеопатра“ чија светска премиера се одржала во Скопје. Како композитор, таа соработува со Националната опера и балет на Литванија, а нејзините дела се изведувани ширум светот, а таа работи и како дизајнер и инженер на звукот, аранжер и оркестратор. Најпосле, Голдберг компонира музика за филм и за телевизија и е членка на американската асоцијација „Broadcast Music Inc. (BMI)“.
Харлиберг
Харлиберг, на 255.9 м повисоко од нивото на морето (НН), е највисокиот рид на шумата Харли, и се издига во областа на Гослар во југоисточна Долна Саксонија, централна Германија.
Понекогаш терминот Харлиберг се користи како синоним за целата шума на Харли ( Harly-Wald   ), но ова го игнорира фактот дека постојат и други врвови во тој пошумен опфат на ридот.
Географија
Ридот се наоѓа под 2  километри северозападно од Виеенбург. Тоа може да се постигне на различни шумски патеки и пешачки патеки кои минуваат низ шумата Харли - на пример, на Kammweg ("riddway"). Речиси точно 2  километри југоисточно е место на стариот замок Халибург.
Harly Tower
На врвот на Харлиберг се наоѓа кулата Харли ( Harlyturm ), кула за набљудување која повторно беше отворена за туристи во 1986 година по децении на распаѓање и по голема реставрација. Таа е отворена кога знамето е издигнато над неговиот покрив.
Од платформите за набљудување - една стаклена и една отворена - од Харлиската кула има погледи на планините Харц на југ, на брест на север и на Хуј на исток.
Неврохирургија
Неврохирургија е хируршка дисциплина фокусирана на оние болести на централниот, периферниот нервен систем и ’рбетниот мозок кои можат да се излечат преку механичка интервенција. Лекарот кој извршува неврохирургија се нарекува неврохирург. „Мозочна хирургија“ разговорно се употребува, слично како и „ракетна наука“ за референца кон задача која бара значително знаење и вештина.
Специализацијата по Неврохирургија во Европската Унија трае од 5-6 години. Во САД специализацијата по неврохирургија е најдолга, и трае секогаш над 6 години. Во Велика Британија е 7 години. Пристапот за специализација најчесто е директен за докторите на медицина, и не се бара претходна специализација.
Клод Макелеле
Клод Макелеле Синда ( Claude Makélélé Sinda ; 18 февруари 1973 година ) бил поранешен француски фудбалер и играч на репрезентацијата.
Кариера
Тој ја започнал својата професионална кариера во тимот на Нанта, каде играл до 1997 година и освоил една француска титула. Ова било проследено со една сезона во Марсеј, а потоа две во Селта. Во 2000 година се преселил во Реал Мадрид и освоил три трофеи во три сезони, од кои најзначајни се двете Примера и Лигата на шампиони во 2002 година.
По Реал, следувал пет сезони во дресот на Челси каде двапати ги освои Премиерлигата и Лига купот и секоја од Заедницата Шилд и ФА Купот. Од 2008 година до крајот на неговата кариера во 2011 година играл за Пари Сен Жермен и со нив освоил еден пехар.
135. источен меридијан
135. источен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Азија, Тихиот Океан, Австралија, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
135. источен меридијан образува голема кружница со 45. западен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и тргнувајќи на југ кон Јужниот Пол, 135. источен меридијан минува низ:
! scope="col" width="130" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Лаптевско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јапонско Море ! scope="row" | 🇯🇵 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Осакаски Залив ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Арафурско Море ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Александар Анисимов
Александар Анисимов — руски диригент.
Животопис
Анисимов е носител на звањето „доктор по музика Honoris Causa“ доделено од Ирскиот национален универзитет, како и признанието „Командант на францускиот орден за заслуги од највисок степен“.
Творештво
Во 1980 година, Анисимов станал шеф-диригент на Бољшој театарот во Минск. Подоцна, работел како шеф-диригент на Националниот симфониски оркестар на Белорусија, диригент емеритус на Националниот симфониски оркестар на Ирска и уметнички диригент, шеф-диригент на Филхармонијата во Бусан, Јужна Кореја и шеф-диригент на Државната опера во Самара. Исто така, тој бил редовен гостин-диригент на Операта Киров и Снактпетербуршката филхармонија. Исто така, тој ја извршувал функцијата претседател на здружението „Рихард Вагнер“ во Ирска. Анисимов диригирал на бројни сцени ширум светот, како: Операта Киров, Ленинградската филхармонија, Бољшој театарот во Москва, Литванскиот национален симфониски оркестар, Операта на Хјустон, Унгарскиот национален симфониски оркестар, Операта на Сан Франциско, Операта на Бастилја, Операта Гарние во Париз, Филхармонијата на Монте Карло, Симфонискиот оркестар на Бирмингем, Кралската ливерпулска филхармонија, Токискиот симфониски оркестар, Лондонскиот симфониски оркестар, Ротердамската филхармонија итн. Во неговото творештво особено се истакнува изведбата на циклусот „Прстенот на Нибелунзите“ од Рихард Вагнер со Националниот младински оркестар на Ирска во 2002 година, во Бирмингем, која покрај блескавите оцени од критиката ја добила и наградата „Allianz Business2Arts“. За познатата издавачка куќа „Naxos“ Анисимов ги снимил деветте симфонии и сите балети на Глазунов (со Московскиот симфониски оркестар), како и на симфониите на Рахманинов (со Националниот оркестар на Ирска). Најпосле, неговото ДВД на „Леди Магбет од Мтсенкс“ на Шостакович, издадено за дискографската куќа „EMI“ добило бројни меѓународни признанија.
329 (број)
329 (триста дваесет и девет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 328 а претходник на бројот 330.
Наводи
300 (number)
Кнез
Кнез или књаз (старосл: кънѧзь; ж. кнегиња) — аристократска титула која во разни историски периоди и во разни краишта имала различно значење.
Среден век
На почеток овој израз означувал племенски или селски поглавар меѓу Словените, а подоцна со развојот на феудалното општество, означувал и монарх. Меѓу Источните Словени оваа титула означувала и крал (rex), додека кај Јужните Словени означувала владетел кој бил потчинет на некој крал. Во латинските записи ваквите кнезови обично ја имале титулата dux, што одговара на титулата војвода. Понекогаш им била додавана и титулата princeps, која означава крал.
Кај Источните Словени се развиле кнежевства како независни држави, како што била средновековната Русија-Украина, која на почеток била кнежевство, а потоа и Големо кнежевство. Со распад на големото кнежевство во 13 век, повторно се појавиле повеќе кнежевства.
Подоцнежна употреба
Во 19 век оваа титула ја користеле полузависните владетели на Кнежевство Србија, Кнежевство Црна Гора и Кнежевство Бугарија, кои откако добиле целосна независност, ја презеле титулата крал.
Летни олимписки игри 1908
4-те Летни олимписки игри се одржале во 1908 година во Лондон. Игрите биле свечено отворени на 27 април, а свечено затворени на 31 октомври. Игрите требале да се одржат во Рим, но потоа било решено да се одржат во Лондон. Исто така игрите биле всушност петти, а не четврти поради одржувањето на Олимписки игри и во 1906 година во Атина. Но, сепак Меѓународниот олимписки комитет не ги признал Олимписките игри од 1906 година и оставил да се зачува циклусот од 4 години. За време на одржувањето на овие Олимписки игри претседател на Меѓунаропдниот олимписки комитет бил барон Пјер де Кубертен.
Италија се подготвувала за одржување на Олимписките игри, но порради ерупцијата на вулканот Везув на 7 април 1906 и последиците врз градот Неапол, за домаќин на игрите сепак бил избран градот Лондон. Останати кандидати биле Берлин и за чудо италијанскиот град Милано.
На овие Олимписки игри уште од самата церемонија на свечено отворање се појавиле неколку контраверзни ситуации:
NGC 3128
NGC 3128 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Летни олимписки игри 1908
Но, се чини најконтраверзен настан од Олимписките игри во Лондон во 1908 е маратонот. Прв на стадионот пристигнал италијанецот Дорандо Пјетри којшто неколкупати се онесвестил и започнал да трча во погрешна насока. На неколку метри од целната линија, двајца официјалци го фатиле за раце и го довеле до целта. Како последица на тоа Пјетри бил дисвалификуван, а за победник бил прогласен второпласираниот Џони Хајес. Меѓутоа и покрај тоа, како победник останал Дорандо Пјетри, а поради тоа што тој немал одговорност за својата дисквалификација, наредниот ден кралицата Александра му го доделила златното одличје.
NGC 3128
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3128 се споменува и како MCG -3-26-20.
Летни олимписки игри 1908
Овие Летни олимписки игри биле и првите на коишто биле воведени зимски спортови. Впрочем на игрите имало 4 натпреварувања во уматничко лизгање.
На Летните олимписки игри - 1908 во Лондон се натпреварувале 2008 спортисти (1937 мажи и 37 жени) во 110 настани во 22 спорта.
NGC 3128
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3128 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3128 има привидни димензии од 1,6' х 0,7'.
Летни олимписки игри 1908
Земји-учеснички
На Летните олимписки игри во Лондон 1908 на Олимписките игри дебитирале Финска, Османлиското Царство и Нов Зеланд (како дел од Австралија).
Патерна дел Рио
Патерна дел Рио — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
NGC 3128
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 6 м 1,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 7' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Патерна дел Рио
Демографија
Source: INE (Spain)
Стибера
Стибера — антички град во Пелагонија, во близината на селото Чепигово.
Местоположба
Археолошкото наоѓалиште на градот Стибера се наоѓа во северниот дел на Пелагонија, на ридот Бедем, во близина на селото Чепигово на 16 км западно од Прилеп. Наоѓалиштето лежи над вливот на реката Блато покрај Црна Река (Еригон).
Историјат
Стибера постоела од 3 век п.н.е. до 3 век од нашата ера. Се претпоставува дека во времето на најголемиот подем во градот живееле над 20.000 жители. Формирањето на градот започнало во македонско хеленистичкиот период IV-III век п.н.е. Својот најголем расцвет, градот Стибера го имал во II век н.е., кога се вршела најголемата обнова на објектите во градот, и кога се создаваат најголемиот број на мермерни скулптури и епиграфски споменици. Откривањето на остатоците од архитектонска и портретна мермерна пластика и фрагменти од мермерни плочи со натписи во 2009 година потврдуваат значајната улога на Стибера и неговите граѓани во рамките на слободните градови во римските провинции. Урбаниот живот во градот се угаснал во втората половина на III век н.е.
Јакоб Буск
Јакоб Буск Јенсен (дански: Jakob Busk Jensen, 12 септември 1993) — дански фудбалер кој игра како голман за ФК Унион Берлин.
Данска
Буск бил промовиран во првиот тим на ФК Копенхаген во текот на сезоната 2012-13. Тој ја имал својата прва игра во Суперлига на 16 мај 2013, во натпреварот против ФК Рандерс. Во есента 2014 година, Буск бил испратен на позајмица во ХЦ Хорсенс, а следната година имал договор со Сандефјорд.
Унија Берлин
Буск се преселил во Германија, во Втората Бундеслигата во ФК Унион Берлин во јануари 2016 година.
NGC 3128
Други поделби
Проучување на NGC 3128 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29330. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 279; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6046. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 689.
330 (број)
330 (триста триесет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 329 а претходник на бројот 331.
Наводи
300 (number) Nombres 300 à 399
331 (број)
331 (триста триесет и еден) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 330 а претходник на бројот 332.
Наводи
300 (number) Nombres 300 à 399
Космос-2167
Космос-2167 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 ноември 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2167 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1412 км, а најмалото на 1400.
Руден
Руден (Ruden) — мал остров во Балтичкото Море, сместен помеѓу Риген и Узедом близу германскиот брег. Руден припаѓа на општината Креслин, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија. Пред плимната бура на Денот на Сите Светци во 1304, Руден веројатно бил дел од тесен премин помеѓу Узедом и Риген.
Денес, Руден е заштитен природен резерват.
Плугар
Географија
Селото се наоѓало во областа Сланица во Солунското Поле, на западниот брег на денес пресушеното Ениџевардарско Езеро, меѓу селата Врежот на југ и Кадиново на север.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Плугар било етнички мешано село во Ениџевардарската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Плугар броел 70 Македонци христијани и 30 Роми. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. во Плугар (Plougar) имало 120 Македонци под Цариградската патријаршија (грчката црква).
На 22 ноември 1909 г. гркоманскиот андартски капетан Гоно Јотов дал отчет за свршената работа како деец на вооружена грчка пропаганда во Ениџевардарско:
Селото почнало да се распаѓа уште пред Балканските војни поради постојаното поплавување од водите на Ениџевардарското Блато.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 47 жители, а во 1920 г. опаднало на 28 лица. Во 1926 г. името му е сменето во Лудијас — грчкото име на реката Колудеј. Со отпочнувањето на мелиоративните работи при исушувањето на Ениджевардарското Блато во 1930-тите, населението било приморано да се пресели во недалечното село Кадиново, а помал дел и во Пласничево. Плугар престанал да постои во 1935 г.
Мошоаја
Мошоаја (Moşoaia) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 4.313 жители.
Роалд Амундсен
Роалд Енгелбрегт Гравнинг Амундсен (Roald Engelbregt Gravning Amundsen; – о. ) — норвешки истражувач на поларните региони. Како водач на Антарктичката експедиција од 1910-1912 г, станал првиот човек кој стигнал до Јужниот Пол (14 декември 1911) и бил клучен експедициски водач во тек на херојското доба на истражување на Антарктикот. Во 1926 година, тој бил првиот водач на експедиција за прелет на Северниот Пол, со што станал првиот човек кој стигнал на двата пола. Познат е и по експедицијата за поминување на Северозападниот приод (1903-06) на Арктикот.
Исчезнал во јуни 1928 година учествувајќи во мисија за потрага и спасување на италијанскиот аеронаутички инженер и истражувач Умберто Нобиле.
Животопис
Роалд Амундсен е роден во семејство на норвешки бродосопственици и капетани во Борге, помеѓу градовите Фредрикстад и Сарпсборг, во Норвешка, како четврти син на Јенс Амундсен и Хана Салквист. Неговата мајка сакала тој да не се занимава со поморска трговија и го охрабрувала да стане доктор, ветување кое Амундсен го одржувал сè до смртта на мајка му која починала кога тој бил на возраст од 21 година. Тој се откажал од универзитетот и одбрал да живее на море.
Неговата скриена доживотна желба била инспирирана од преминувањето на Фритјоф Нансен на Гренланд, во 1888 година и од последната експедиција на Џон Френклин. Тој решил да живее интензивно истражувајќи ги местата каде никој не бил.
Експедицијата на Белгика, 1897-1899
Во 1896 година, Белгијанец, по име Адриен де Жерлаш од Гомерли, којшто подготвувал експедиција за научно истражување на Антарктикот, во Норвешка купил брод за ловење фоки којшто го нарекол Белгика. Тој составил своја меѓународен екипаж во кој се вклучил и Роалд Амундсен.
Бродот Белгика запловил од Антверпен на 16 август 1897 и стигнала до Греамовата Земја во јануари 1898. Таму, Амундсен учествувал во неколку истражувања на копното со своите скии и бил првиот кој го користел тоа на Антарктикот. Во март, бродот бил заробен во мраз во Белингсхаусеновото Море кај Александровиот Остров, западно од Антарктичкиот Полуостров, на 70° 30'S и шест месеци зимувал пред да се врати во Белгија. Тоа било првото презимување на Антарктикот.