cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Инсекти
Еволуција
Најраните фосилни инсекти се пронајдени во девонските карпи. Тие се неверојатно слични со инсектите кои денес ги нарекуваме праменоопашести. Овие ,,најпримитивни‘‘ инсекти се членови на поткласата Apterygota (бескрилци). Тие се без крилја и имаат аметаболен развиток. Во минатото, ентомолозите ги групирале сите примитивни бескрилни инсекти во еден ред (Thysanura). Но, од неодамна, оваа класа е поделена на три реда: Archaeognatha, Thysanura и Monura. Од сите овие, Archaeognatha и Thysanura преживеале до денес. Овие аптериготни редови делат неколку ,,примитивни‘‘ особини со многуногите и неинсектските хексаподи. Прво, тие продолжуваат да се преслекуваат дури и како адулти. Некои Thysanura, на пример, можат да живеат и до неколку години и да се преслечат 40-50 пати. Второ, аптериготните инсекти имаат кратки и сегментирани телесни додатоци долж страните на абдоменот. По се изгледа дека овие структури се хомологни со екстремитетите за одење на многуногите. Трето, мажјаците произведуваат сперматофори кои се положуваат на земјата и подоцна се собираат од женката (надворешно оплодување). Некои видови развиле елаборирани ритуали на парење кои ја осигуруваат брзата и ефикасна размена на сперматофори.
Црква „Пресвета Богородица“ - Плевна
Пресвета Богородица (Παναγία Πετρούσας) — црква во селото Плевна, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.
Историја
Црквата е изградена за време на митрополитот Атанасиј III Драмски (1842 – 1852).
Според Георги Стрезов, во 1891 г. црквата била под врховенството на Бугарската егзархија.
Архитектура
Градбата е трикорабна базилика со дрвен покрив, кој е обновуван. Во ѕидовите се вградени бројни антички и средновековни архитектонски елементи. Од јужната страна на горниот десен агол на влезот има натпис со керамика, на кој за жал останале само првите две цифри од годинат а на изградба — 18.
Пресек со y-оската
Пресекот со y-оската на права во рамнина
Пресекот на y-оската со права во рамнината е y-координата на точката каде што правата ја пресекува y-оската. . Зборот „пресек“ може да значи и самата точка, а не само y-координатата на оваа точка. За пресметување на пресекот со y-оската на една права, се заменува x=0 во равенката на правата. Добиената вредност за y е пресекот на y-оската. Пресекот со y-оската на правата y(x)=a x+b  е y-вредноста  y(0)=b \,,  односно точката(0,b). Пресекот со y-оската на правата Ax+By=C  е y-вредноста    односно точката.
Аналогно, пресек со x-оската е x-координата на точка на x-оската низ која минува графикот на функцијата или релацијата. Овие x-вредности исто така се нарекуваат корени или нули на функцијата бидејќи вредноста на функцијата во пресекот со x-оската е y=0.
Пресек на y-оска на функција
Според дефиниција, функција назначува точно една излезна вредност за секоја (влезна) вредност во свој домен. Ова значи дека функција може да има најповеќе еден пресек со y-оската.
Пресеци на y-оската на релација
Некои 2-димензионални математички релации како што се кружници, елипси, и хиперболи можат да имаат повеќе од еден пресек со y-оската.
85. западен меридијан
85. западен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол низ Северноледениот Океан, Северна Америка, Мексиканскиот Залив, Карипското Море, Средна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
85. западен меридијан образува голема кружница со 95. источен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се кон југ до Јужниот Пол, 85. западен меридијан поминува низ:
1633 во музиката
1633 година во музиката содржи некои значајни настани.
Естонски книжевен музеј
Естонскиот книжевен музеј (Eesti Kirjandusmuuseum) ― национален истражувачки институт на Министерството за образование и истражување на Република Естонија. Неговата цел е да го подобри културното наследство на Естонија, да ги собира, зачувува, истражува и објавува резултатите. Сегашен раководител на естонскиот книжевен музеј е Урмас Сутроп.
Структура
Естонскиот книжевен музеј функционира како интегрирана установа која се состои од четири оддели:
Освен специфичната деловна активност на одделите, тие организираат и изложби и кампањи, технички состаноци, конференции и разни семинари.
Историја
Историјата на естонскиот книжевен музеј започнала во 1909 година со основањето на естонскиот Национален музеј и архивската библиотека во Тарту. Во 1924 година, Естонскиот национален музеј купил приватна куќа во улицата Аја (сега Ванемуизе) за поднесување архивски материјали. Збирките на Архивската библиотека, како и оние од подоцнежните фолклорни и архиви на културната историја, биле поставени таму. Денес е главната зграда на Естонскиот книжевен музеј, на која се додадени три проширувања.
За време на Втората светска војна, институтот бил поделен на два државни музеи кои опфаќале етнографија и книжевност. Во 1946 година музеите биле повторно споени. Почнувајќи од 1957 година, Книжевниот музеј одржувал дводневна конференција за книжевност и фолклор секој декември, т.н. „Кројцвалдски денови за паметење“ (Фридрих Рајнхолд Кројцвалд е важен естонски писател). Неколку години по враќањето на независноста во 1995 година, музејот го вратил своето поранешно име и го проширил објавувањето на неговиот годишен алманах на написи, првостепени извори на текстови и истражувања.
Бази на податоци
Во естонскиот книжевен музеј има околу 50 бази на податоци. Повеќето од нив се специјализирани бази на податоци, на пример, графити, база на податоци на естонски рунски песни и база на англиски јазик - естонски цртанки. Некои од базите на податоци имаат можност да бидат користени на англиски јазик. До 2016 година, Естонскиот книжевен музеј имал податоци од 65 терабајти во своите дигитални бази на податоци, што се планирале да се зголеми до 130 терабајти во текот на проектот „Развој на естонскиот книжевен музеј во меѓународен центар за дигитални хуманистички науки“ до 2020 година. Базите на податоци се многу различни по големина и по технички решенија, исто така, тие биле создавани во многу различни периоди: од 90-тите до денес. На пример, во 2002 година била лансирана базата на податоци Аналитичка библиографија на естонското новинарство. Базите на податоци се движат од едноставни мрежни публикации до посложени структурирани бази на податоци, како што е Kreutzwald's century. Содржината истовремено може да се даде и во дигитализиран и во текстуален облик, како и слики, звук и видеа, придружени со сеопфатни метаподатоци, како што се време, место, творец итн. Започнат бил и проект за објавување на материјалите од базите на податоци и други збирки на страницата Мета-Сподели која веќе вклучува текстови „1001 детски игри од 1935 година“.
Kivike
Најсредишната база на податоци во естонскиот книжевен музеј е складиштето за датотеки Kivike. Собира податоци од бројни други специјализирани бази на податоци во Естонскиот книжевен музеј, овозможувајќи му на корисникот да добие информации со помалку напор. Корисникот може да пристапи до материјалите на Естонскиот книжевен музеј и да направи прашања, како и да ги нарача материјалите од архивите за понатамошна употреба. Материјалите во Kivike се бесплатни за истражувачки и наставни цели. До денес, има 335668 предмети (34 ТБ) во Kivike, подетален преглед е даден со табелата на мрежната страница на Kivike.
Список на разузнавачки агенции во Македонија
Ова е список на активни и поранешни разузнавачки агенции во Република Македонија.
Поврзано
Список на соработници со државна безбедност
Алтмарк Залцведел
Алтмаркрајс Залцведел (Altmarkkreis Salzwedel) — округ во Саксонија-Анхалт, Германија. Се граничи со (од запад надесно) окрузите Гифхорн, Илцен, Лихов-Даненберг во Долна Саксонија и окрузите Штендал и Оре.
Историја
Алтмарк — историски регион кој ја опфаќа територијата на денешниот округ, како и делови од соседниот округ Штендал. Во X век, бил источна гранична провинција на Светото Римско Царство; замоците биле изградени со цел да ја поместат границата кон исток. Алтмарк бил мочиришно подрачје и со векови бил тежок за освојување. Во XII век, многу мочуришта биле исушени и упоришта станале малите градови. Во доцниот среден век, многу градови биле членови на Ханзата. Поради Триесетгодишната војна, Алтмарк бил целосно уништен во XVII век. Никогаш не успеал да ја поврати својата важност и останал ретко населен до ден денес.
Округот бил основан во 1994 со спојување на поранешните окрузи Гарделеген, Клеце, Залцведел и (делумно) Остербург.
Географија
Алтмарк е права низина, која некогаш била исполнета со бари и езерца. Денес, главно е покриена со шуми и голини. Генерално е суво, иако некои мочуришни регионо опстоиле. Најголемиот од нив е Дремлинг, голема водена површина на југозапад, кој е национален парк поделен со соседниот Оре.
Најголемото езеро во округот е Арендзе (5,54 км2); градот Арендзе е именуван по ова езеро.
Алборз (покраина)
Покраината Алборз е формирана во 2010 г. со отцепување од покраината Техеран, и како таква претставува 31-вата покраина во земјата. Таа е најмалата покраина во земјата по површина.
Територијата на покраината се протега северозападно од градот Техеран и опфаќа 4 окрузи: Караџ, Савоџболаг, Талеган и Назарабад. Административен центар е градот Караџ.
Покраината е сместена на подножјето на планината Алборз и затоа го носи нејзиното име.
Трена (Албанија)
Трена (Албанија) — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Мелан
Роналд Фишер
Сер Роналд Ајлмер Фишер (17 февруари 1890 – 29 јули 1962) бил англиски статистичар, еволутивен биолог и генетичар. Фишер е познат како еден од главните архитекти на нео-дарвинистичка синтеза, како и за неговиот придонес за статистика преку создавање на ANOVA (анализа на варијанса), Фишеровиот тест на точност како и Фишеровата равенка. Андерс Халд го нарекол „гениј кој речиси самостојно ги поставил темелите на модерните статистички науки“, додека Ричард Докинс го прогласил за „најголемиот биолог од времето на Дарвин“.
Животопис
Фишер е роден во Источен Финчли во Лондон, Англија, од татко Џорџ и мајка Кејти Фишер. Неговиот татко бил успешен трговец во областа на ликовната уметност. Тој имал среќно детство, заедно со неговите три постари сестри и еден постар брат. Неговата мајка, починала кога тој имал 14. Неговиот татко го загубил бизнисот поради неколку лоши трансакции. Иако Роналд Фишер имал доста слаб вид, тој бил внимателен ученик, освојувајки го медалот Neeld (есеј во математиката) во училиштето Хароу на возраст од 16 години. Добива стипендија за специјализација по математика и теоретска физика и во 1909 тој се запишува на Кембриџ при што истовремено студирал и генетика, а во 1912 година дипломирал на астрономија. Поради неговиот слаб вид, тој бил подучуван математиката, без помош на хартија и пенкало, со што ја развива својата способност да ги визуелизира проблеми во геометриска смисла, без да го пренесе истото во  писмена форма. Тој ги восхитил неговите врсници со неговата способност да се претпоставуваат  математички решенија без да ги оправдува неговите заклучоци. Тој, исто така, развил силен интерес во биологијата, а особено еволуционистичката биологија. Блиску до дипломирањето во 1912 година, неговиот учител, изјавил дека неговиот ученик со неговата огромна способност за научна работа и неговиот математички потенцијал, може да ги покаже препозициите во применетата математика, која бара поголема цврстина.
По неговото дипломирање, Фишер бил желен да се приклучи во британската армија во пресрет на влегувањето на Велика Британија во Втората светска војна. Меѓутоа, го одбиваат поради неговиот слаб вид. Во текот на следните шест години, тој работел како статистичар за градот Лондон. Како дел од неговата војна работа, тој држи настава по физика и математика на низа од јавните училишта.Тој се венчал за Елен Гинис во 1917 година, кога таа имала само 17 години. Тие имале седум ќерки и два сина, од кои еден починал во повој. По напуштањето на Кембриџ, Фишер немал средства за финансиска поддршка и работел неколку месеци на една фарма во Канада. Интересот за евгеника, и за неговите искуства на канадската фарма направиле Фишер да се заинтересира за отпочнување насопствена фарма. Тој се вратил во Лондон, застанува на местото како статистичар во трговска инвестициона компанија. Во овој период, Фишер почнува да пишува рецензии за и постепено се зголемува неговиот интерес во генетска и статистичката работа. Бил ангажиран од страна на Мајор Дарвин. Тој објавил неколку статии на биометри (biometry) во текот на овој период. Со својот труд ги положил темелите познати како биометриски генетика, и ја вовел методологијата на анализа на варијанса, што довело до значителен напредок во методите на корелација кои се користеле порано. Овој труд покажал дека наследството на црти мерливи од страна на вистинските вредности (т.е. континуирани или димензионални одлики) е во согласност со Менделеевите принципи. Ова претставува основа на генетиката. Во овој труд се среќава и првата употреба на изразот „варијанса“ во статистиката. По завршувањето на Првата светска војна, Фишер заминал во потрага по нова работа при што му била понудена работа во Галтон Лабораторијата, предводена од Карл Пирсон, основач на математичката статистика во Велика Британија. Иако знаел дека ќе постои соперништво помеѓу нив тој ја прифатил работата.
Во 1952 година, Фишер бил проглаен за витез.
Творештво
Фишер е автор на околу 200 научни трудови и седум книги.
Тој станал наставник по математика и физика, во училишта помеѓу 1915 и 1919 година. Во 1919 година, Фишер започнал со работа во Земјоделската експериментална станица во Ротамстед, каде експериментирал со вкрстување растенија, комбинирајќи ги биологијата и статистиката. Токму тука ја развил новата техника која ја објавил во својата книга од 1952 година „Статистички методи за истражувачите“ (англиски: Statistical methods for research workers). Ова резултирало со обемни збирки на податоци, запишани во текот на многу години, со серија на извештаи под општ наслов студии во варијансата. Во текот на следните седум години, тој бил пионер во принципите на дизајнот на експерименти и ги елаборирар своите студии на анализа на варијанса. Тој ги поткрепил своите студии на статистиката на мали примероци. Можеби уште поважно, тој го започнал својата систематски пристап за анализа на реални податоци како отскочна штица за развој на нови статистички методи. Тој развил пресметковни алгоритми за анализа на податоци од неговиот избалансиран експериментален дизајн.
Во 1921 година тој го воведе концептот на веројатноста. Веројатноста за појава на параметарот е пропорционална на веројатноста на податоците и тоа му дава функција која обично има една максималната вредност, која тој ја нарече, максимум веројатноста. Во 1922 година тој даде нова дефиниција за статистика. Нејзината цел беше, тој тврди, намалувањето на податоците, и тоа идентификување на три основни проблеми. Во 1925 година, оваа работа резултирала со објавување на неговата прва книга, „Статистички методи за истражување на работниците“. Оваа книга помина низ многу изданија и преводи во подоцнежните години, и тоа стана стандарден предметна работа за научниците во многу дисциплини. Во 1935 година, оваа книга е проследена со дизајнот на експерименти, која исто така била широко користена. Во прилог на анализа на варијанса, Фишер го промовирал методот на максимална веројатносна проценка.
Фишер, исто така, ги промовира концептите на одржливост, Фишеровиот линеарен дискриминатор и Фишеровите информации. Неговата работа на теорија на генетиката на населението, исто така, го направла еден од тројцата најистакнати на тоа поле, заедно со Севал Рајт и ЏБС Халдан, и како таков е еден од основачите на нео-дарвинистичка еволутивната синтеза. Во прилог на основање на модерна квантитативна генетика со неговото дело во 1918, тој беше првиот што ги користел равенките на дифузина за да се обиде да ја  пресмета распределбата на генот и честоти меѓу населението. Тој е пионер во проценка на генетската поврзаност и честотите од методот на максимална веројатност, и напишал рани трудови на теми поврзани со гените. Фишер го вовел концептот на Фишерови информации во 1925 година. Фишер бил жесток промотор на евгеника, која, исто така, стимулира и води голем дел од работа на генетиката кај луѓето. Неговата книга „Геничната теорија на природната селекција“ е објавена во 1930 година. Таа содржи резиме на она што веќе бело познато во литературата. Тој развил идеи за сексуална селекција, мимикрија и еволуцијата на доминација. Тој славно покажал дека веројатноста за мутација ја зголемува кондицијата на организмот и дека истото се намалува пропорционално со големината на мутација. Тој, исто така, покажал дека поголемо население носи повеќе варијации, така што тие имаат поголеми шанси за преживување. Тој ги поставенил темелите на она по што требаше да стане познато во областа на популациона генетика. Книгата била разгледувана, од физичарот Чарлс Галтон Дарвин, внук на Чарлс Дарвин. Таа исто така, имала големо влијание врз еволутивен биолог В.Д. Хамилтон и развојот на неговите подоцнежни теории на генетската основа за постоењето на роднинска селекција.
Анализа на варијансата (ANOVA) со една постапка можеме да ја испитаме еднаквоста на аритметичките средини на повеќе маси. Анализата на варијанса нашла мошне голема и значајна примена во различни експериментални ситуации во коии целта на истражувањето е влијанието на еден или повеќе фактори на варијабилитет на определени појави.
Статистички методи за истражување работници е класичена книга. Таа се смета за една од највлијателните книги на 20 век за статистичките методи, заедно со својот Дизајн на експериментите (1935). Роналд А. Фишер бил заинтересиран за примена и во популаризација на статистички методи. Тој нагласил примери како да се дизајнираат експерименти систематски од статистичка гледна точка, но математички оправдување од методите не беа истакнати, навистина, доказите беа испуштени.
Неговата работа во областа на статистиката била собрана во делото „Статистички методи и научно заклучување“ (англиски: Statistical methods and scientific inference) од 1956 година.
Грамада (Штрбово)
Грамада — археолошко наоѓалиште во преспанското село Штрбово. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на западниот раб на селото, на една блага падина што се спушта кон брегот на Преспанското Езеро. Со изградбата на асфалтниот пат наоѓалиштето е пресечено на два дела. Во нива месен жител, со земјодеските работи биле раскопани темели од ѕидови, а биле најдени и големи питоси.
1631 во музиката
1631 година во музиката содржи некои значајни настани.
Алроде
Алроде (Allrode) — село и поранешна општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Тале.
Израелско-либанска војна од 2006 година
Израелско-либанска војна од 2006 г. позната во Израел како Втора либанска војна, и во Либан како Јулска војна — меѓудржавна војна помеѓу Израел и Либан. Војната се водeше на територијата на Либан и во северен Израел помеѓу израелската војска и вооруженото крило на Хезболах. Израел вршеше масовно воздушно бомбардирање на јужен Либан и Бејрут, поморска блокада на либанските пристаништа и копнени акции од помал обем во јужен Либан. Хизболах, пак, од своите упоришта во јужен Либан испалуваше ракети од типот „Катјуша“ врз цивилни мети во северен Израел, вклучувајќи ја и Хаифа. Бројот на жртвите изнесува: 1.191 убиени цивили и 80-700 убиени војници на либанска страна и 44 убиени цивили и 119 убиени војници на израелска страна.
Војната започна на 12 јули 2006 г. и траеше до стапувањето насила на примирјето на 14 август, иако формално заврши на 8 септември, кога Израел ја повлече својата поморска блокада на Либан.
Повод за војната
На 12 јули 2006 година, во знак на поддршка на борбата на Палестинците против најновата израелска офанзива во Газа и со цел ослободување на осудени либански затвореници во Израел, Хизболах прво испали ракети од типот „Катјуша“ врз воени позиции и села во северен Израел, а потоа и нападна израелска патрола на израелско-либанската граница, убивајќи тројца израелски војници и заробувајќи двајца (Ехуд Голдвасер и Елдад Регев). По нападот Хизболах упати повик до Израел за размена на заробениците.
Почеток на војната
По нападот израелската влада категорично одби да преговара со Хизболах, кој според неа е терористичка организација. Бидејќи Хизболах оперираше од де јуре суверена либанска територија и бидејќи Хизболах имаше двајца министри во либанската влада, израелската влада го оцени нападот како „акт на војна“ и донесе одлука за итен напад од широки размери врз упориштата на Хизболах во Либан. При тоа, израелскиот премиер Ехуд Олмерт му се закани на Либан со „многу болен и далекусежен одговор“, а министерот за одбрана, Амир Перец изјави дека „Државата Израел се смета себеси слободна да ги употреби сите мерки што ќе ги смета за нужни и на израелските сили им се дадени наредби во таа насока.“
Веќе следниот ден Израел започна со своите воздушни напади врз Либан. Беше бомбардиран меѓународниот аеродром во близина на Бејрут, како и пристапните патишта до Сирија, со цел да се отежне евентуалната сириска интервенција. Својата очигледна воена надмоќ Израел ја искористи за доста лесно да воспостави воздушна и поморска блокада на Либан.
Тврдејќи дека гаѓа упоришта на борците на Хизболах, кои наводно се криеле и мешале со цивилното население, при своите бомбардирања израелските сили речиси исклучиво гаѓаат цивилни цели во јужен Либан и Берјут, кои резултираат со тешки загуби помеѓу либанските цивили. Најтешкиот инцидент од почетокот на војната се случи на 30 јули кога израелската авијација погоди зграда во јужно-либанскиот град Кана, убивајќи 28 цивили од кои 16 беа деца. Поради меѓународната осуда на овој напад, Израел ги суспендира своите воздушни напади за 48 часа, но и ја промени стратегијата. Истовремено со привремениот прекин на воздушните напади Израел почна опсежна копнена офанзива во Либан, наведувајќи дека целта му е да стигне до реката Литани, на околу 30 км од израелско-либанската граница. При тоа тврдеше дека тоа го презема за да го намали дострелот на Хизболах.
Во меѓувреме, Хизболах не престана со своите ракетни напади врз цивилни мети во северен Израел, кои ги врши со несмален интензитет и покрај опсежноста на израелската воена интервенција во Либан. Овој факт критичарите го толкуваат како потврда на тезата дека израелската инвазија е или неефикасна и покрај големиот интензитет на бомбардирањата или примарна цел на Израел не е сузбивање на Хизболах, туку разрушување на Либан.
На 11 август, по речиси цел еден месец од почетокот на војната, Советот за безбедност на ОН конечно успеа да донесе резолуција (број 1701) со која се повикуваат завојуваните страни на прекин на огнот. Наспроти сите предвидувања дека оваа резолуција нема да биде почитувана, прекинот на огнот со мали нарушувања сепак го почитуваа и двете страни и всушност доведе докрај на војната.
Меѓународната реакција на војната
Меѓународната реакција на војната речиси изостана во почетните фази од војната. Сè до инцидентот во Кана, осудите на Израел беа благи, па и тогаш се тежнееше да се балансира, упатувајќи забелешки и до Хизболах. Дури ниту нападот на Израел врз постројка на Обединетите Нации и убиството на четворица набљудувачи на ОН на 25 јули не доведе до недвосмислена осуда на тој акт од страна на Советот за безбедност на ОН, во прв ред поради помалку или повеќе отворената поддршка на САД за Израел. Сепак, по инцидентот во Кана, напорите за донесување резолуција на Советот за безбедност за прекин на огнот се интензивираа и на 11 август вродија со донесувањето на Резолуцијата број 1701.
Реакција во Израел
На 18 септември 2006 година, израелската влада ја лансира Виноградовата комисија да ги преиспита израелските одлуки во текот на војната и да извлече поуки од истата. Комисијата го достави својот воведен извештај на 30 април 2007, кој строго ги искритикува главните одговорни. Но, извештајот исто така беше пофален од неговите приврзаници како доказ за истрајноста на демократијата во Израел.
Повеќевредносна логика
Однос со класичната логика
Логиката е систем наменет за кодификација на правилата за зачувување на извесно семантичко својство на исказите во текот на нивните преобразби. Во класичната логика, ова својство е „вистината“. Кај еден валиден аргумент, вистината на изведениот исказ е загарантирана кога премисите се заеднички вистинити, бидејќи примената на валидни чекори го зачувува својството. Меѓутоа, тоа својство не мора да биде „вистината“; тоа може да биде некој друг концепт.
Повеќевредносните логики се наменети за зачувување на својството на назначување (или назначеност). Бидејќи има повеќе од две вистинитосни вредности, правилата на инференција може да се наменети за зачувување на нешто повеќе од само она кое се совпаѓа (во релевантен смисол) со вистината. На пример, кај тривредносната логика, понекаде двете најголеми вистинитосни вредности (кога се претставени како, на пример позитивни цели броеви) се назначени и правилата на инференција ги зачувуваат овие вредности. Прецизно земено, валидниот аргумент ќе биде оној каде вредноста на премисите земени заедно секогаш би била помала или еднаква на заклучокот.
На пример, зачуваното својство може да биде оправданост, темелниот концепт во интуиционистичката логика. Така, исказот не е вистинит или невистинит; наместо тоа, тој е оправдан или дефектен. Клучната разлика помеѓу оправданоста и вистината, во овој случај, е во тоа што законот за исклучена средина тука не држи: исказ кој не е дефектен, не мора да значи дека е оправдан - туку едноставно не е докажано дека е дефектен. Клучната разлика е во одреденоста на зачуваното својство: Можеме да докажеме дека P е оправдано, дека P е дефектно, или пак да не можеме да докажеме ниедно од нив. Валидниот аргумент ја зачувува оправданоста во текот на преобразбите, така што исказот изведен од оправдани искази останува оправдан. Меѓутоа овие се докази во класичната логика кои зависат од законот за исклучена средина; бидејќи во овој систем тој закон не важи, постојат искази кои не можат да се докажат по тој пат.
Однос со неопределената логика
Повеќевредносната логика е строго поврзана со теоријата на неопределените (фази) множества и неопределената (фази)Н логика. Концептот неопределено подмножество бил изнесен од Љутфи Аскер Заде како формализација на неодреденост; т.е., феноменот дека еден предикат не мора да важи за некој предмет апсолутно, туку и само во извесна мера, и дека постојат многу гранични (преминливи) случаи. На тој начин, како кај повеќевредносната логика, неопределената логика допушта вистинитосни вредности поинакви од „вистина“ и „невистина“. На пример, обично множеството на можни вистинитосни вредности е целиот интервал [0,1]. Но сепак, главната разлика помеѓу неопределената логиката и повеќевредносната логика е во нивната цел. Впрочем, наспроти нејзиниот филозофски интерес (може да се употреби за работење со парадокс на купот), неопределената логика е главно посветена на примената. Поточно искажано, на неопределената може да се пријде на два начина. Првиот е во мошне тесно сродство со традицијата на повеќевредносната логика (Хајекова школа). Така, утврдуваме множество назначени вредности и ова ни дава можност да определиме наложен однос. Дедуктивниот апарат се определува со соодветно множество логички аксиоми и со соодветни правила на инференција. Другиот приод (Гогин, Павелка и други) е посветен на определување на дедуктивен апарат кој допушта приближни умувања. Ваквиот апарат се определува со соодветно неопределено подмножество логички аксиоми and by a и со соодветни правила на неопределена инференција. Во првиот случај, логички последичниот оператор го дава множеството логичка последичност за дадено множество аксиоми. Во вториот случај, логички последичниот оператор го дава неопределненото множеството како логичка последичност за дадено наопределено множество хипотези.
Друг пример за бесконечновредносна логика е веројатносната логика.
Косел
Косел — село во Општина Охрид, во околината на градот Охрид. До 2004 година, селото претставувало административно седиште на поранешната истоимена општина, а служи како главно село за останатите села во околината.
Повеќевредносна логика
Историја
Првиот класичен логичар за кој се знае дека не го прифаќал законот за исклучена средина во целост бил Аристотел (кој, иронично, се смета за првиот класичен логичар и „татко на логиката“ ), кој признал дека не сите негови закони важат за идни настани („За толкувањата“, гл. 9). Но тој не создал систем на повеќевредносна логика за да ја објасни оваа изолирана забелешка. Подоцнежните логичари сѐ до XX век ја следеле Аристотеловата логика, во која се содржи или претполага законот за исклучена средина.
Косел
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во Охридската Котлина, североисточно од Охридското Езеро, а недалеку северно од градот Охрид, сместено на регионалниот пат Охрид-Ресен-Битола. Денес, се наоѓа во северниот дел на територијата на Општина Охрид. Селото е рамничарско, на надморска височина од 730 метри.
Повеќевредносна логика
Историја
Идејата за повеќевредносна логика повторно се родила во XX век. Полскиот логичар и филозоф Јан Лукасјевич, во 1920 г. почнала да создава системи на повеќевредносна логика, користејќи ја третата вредност „можно“ за справување со Аристотеловиот парадокс на поморската битка. Во меѓувреме, американскиот математичар Емил Пост (1921) исто така изнел формулација на дополнителни степени на вистинитост со n>=2, каде n се вистинитосните вредности. Подоцна Јан Лукасјевич и Алфред Тарски заедно формулирале логика на n вистинитосни верзии, каде n>=2, а во 1932 г. Ханс Рајхенбах формулирал логика на повеќе вистинитосни вредности, каде n→бесконечност. Курт Гедел во 1932 г. покажал дека интуиционистичката логика не е бесконечновредносна логика, и дефинирал систем наречен „Геделова логика“ во средина помеѓу класичната и интуиционистичката логика; ваквата логика се нарекува средна логика.
Косел
Географија и местоположба
Косел се наоѓа долж бреговите на Коселска Река. Тоа е познато село, сместено северно од градот Охрид. Околни села се: Опеница, Вапила, Горно Лакочереј и други. Мештаните со вода за пиење се снабдувале од бунари и извори, но и пумпи. Од 1965 година, во селото постои водовод.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Градиште, Плевниште, Голачица, Турска Бранејнца, Јасика, Мотрума, Свети Илија, Вишеста, Кисела Вода, Бел Камен, Ледиње, Вапилица, Муратица, ’Рвеник, Гроб, Гавела, Бучало, Крувче, Злинка, Вирот, Амбарчица и Костенот.
Селото во основа има збиен тип. Поради регионалниот пат кој минува низ селото, истото е издолжено во насока североисток-југозапад. Главните маала се нарекувани по родовите како: Раповци, Кросновци, Масовци и други. Традиционално се дели на две маала, Горни и Долни Косел, иако во Долни Косел живеат многу малку жители (повеќето се иселени).
Косел се наоѓа во Охридско-коселската вулканска област што се протега северно од Охрид. Така, селото е сместено на Коселскиот Расед и може да се сретнат поствулкански појави, како што се мофетите. Најпозната е солфатарата-мофета над Косел, наречена Дувало.
Историја
Поради поволните услови за земјоделство и пасишта на планинскиот дел на атарот, живот во селото постоел одамна. Траги од тие периоди можат да се забележат во топонимите, старите гробови и друго. Месноста Градиште е возвишување десно од патот Охрид-Ресен, за која се верува дека била тврдина од која бил заштитуван сообраќајот на овој пат. Косел отсекогаш бил важен сообраќаен јазол.
Во век, Косел било село во Охридската каза на Отоманското Царство.
Пред крајот на турската власт, во селото постоеле неколку турски чифлици. Сопствениците на чифлиците живееле во Охрид.
Во минатото селото се делело на два дела, Горен и Долен Косел. Меѓутоа, Долен Косел воглавно не постои, бидејќи неговите жители се иселиле или пак се населиле во Горен Косел.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 8,9 км2. На него обработливото земјиште зазема површина од 331 хектар, на шумите отпаѓаат 336 хектари, а на пасиштата само 11 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Со создавањето на индустриска зона на излезот од Охрид кон Битола, многу стопанственици отворија свои фирми во атарот на селото. Најзначаен капацитет е фабриката „ЕМО“, која денес е затворена.
Население
Во книгата „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото Горен Косел е посочено со 35 домаќинства и 98 жители, селото Долен Косел е посочено со 10 домаќинства и 46 жители.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Косел живееле 330 жители (Горен - 300, Долен 30), сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Косел имало 560 жители (Горен Косел - 320, Долен Косел 240), под врховенството на Бугарската егзархија.
Косел е средно по големина село, кое што во 1961 година имало 794 жители, а во 1994 година 657 жители, од кои 647 биле Македонци, двајца Срби и осум други.
Според пописот од 2002 година, во селото Косел живееле 586 жители, од кои 576 Македонци, 6 Срби и 4 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 566 жители, од кои 553 Македонци, 1 Албанец, 2 Срби, 1 останат и 9 лица без податоци.
Родови
Косел е македонско православно село, во селото има староседелски родови и доселенички.
Родови во селото Косел се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Охрид, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Охрид.
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било седиште на тогашната општина Косел.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Косел, во која селото Косел, се наоѓале и селата Вапила, Горно Лакочереј, Долно Лакочереј, Завој, Куратица, Ливоишта, Опеница, Орман, Плаќе, Расино, Речица, Свиништа и Сирула. Во периодот 1950-1952, исто така, постоела општината Косел, во која влегувале селата Вапила, Косел, Ливоишта, Расино и Сирула.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1336 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 527 гласачи.
Иселеништво
Се знае за следните иселени родови од селото: Стојаноски (10 к.) и Николоски (3 к.), живеат во Орман и Петревски (1 к.), живеат во селото Горенци.
1630 во музиката
1630 година во музиката содржи некои значајни настани.
Sympathy for the Devil
"Sympathy for the Devil" е песна на Ролинг Стоунс која што за првпат се појави како прва песна од нивниот албум од 1968 година, Beggars Banquet. Напишана е од страна на Мик Џегер, но кредитирана на Џегер/Ричардс. Магазинот Rolling Stone ја вметна оваа песна на 32-то место според нивниот список на 500 најдобри песни на сите времиња.
UTC+03:30
UTC+03:30 е временско отстапување од +03:30 од UTC. Според стандардот ISO 8601, времето би се запишало како. Ова време се користо во:
Марбански јазик
Марбанскиот, или познат и како азумејнански јазик, е масански јазик, од групата на чадски јазици од семејството на афроазиски јазици. Јазикот е мајчин јазик на Марбанците (Азумејнанците) кои живеат во Чад. Јазикот го зборуваат нешто помалку од 150.000 луѓе според податоците од 2006 година.
Опис
Марбанскиот јазик се зборува во департманот Тандиле Уест во регионот Танџиле во југозападен Чад. Исто така, јазикот се зборува во Леу-Мбаса во департманот Кабија во регионот Мајо-Кеби Ест, исто така во Чад. Во историјата јазикот се именувал и како азумејнански, но самиот народ го именува јазикот како марбански (марба).
Марбанскиот со код [mpg] е класифициран како масански јазик, подгрупа на чадските јазици од јазичното семејство на афроазиски јазици.
Распространетост
Јазикот го зборуваат следниве групи: Марба (Марбанци), Колон (Колонци) и Лео (Леонци). Секоја од овие групи се поделени на неколку кланови.Името на кланот е често и името на главното село на кланот. Денес, голем број Марбанци живеат надвор од нивните традиционални живеалишта, па така на пример има значајна заедница на Марбанци во Нџамена.
Автопортрет со Изабела Брант
Автопортрет со Изабела Брант (околу 1609 година) ― автопортрет на фламанскиот барокен сликар Петер Паул Рубенс и неговата прва сопруга Изабела Брант. Тие се венчале на 3 октомври 1609 година, во опатијата Свети Михаил, Антверпен, кратко време откако тој се вратил во градот по осум години поминати во Италија.
Абенроде
Абенроде (Abbenrode) — село и поранешна општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Нордхарц. Се наоѓа во близина на реката Екер, северно од планинскиот масив Харц, на границата со покраината Долна Саксонија.
Генеалогија
Генеалогија (од γενεαλογία   "проучување на семејни дрва") е проучување на семејствата, семејната историја и пронаоѓање на нивните родови. Генеалозите користат усни интервјуа, историски записи, генетска анализа и други записи за да добијат информации за едно семејство и да покажат сродство и потекло на неговите членови. Резултатите често се прикажуваат во семејни стебла или се пишуваат како наративи. Областа на семејна историја е поширока од генеалогијата и не ја опфаќа само лозата, туку и семејна и историја и биографија на заедницата.
Записот за генеалошката работа може да се претстави како „генеалогија“, „семејна историја“ или „ семејно дрво “. Во тесна смисла, „генеалогија“ или „семејно дрво“ ги следи потомците на една личност, додека „семејната историја“ ги следи предците на една личност,  но термините често се користат наизменично. Семејната историја може да вклучува дополнителни биографски информации, семејни традиции и слично.
Потрагата по семејна историја и потекло има тенденција да биде обликувана од неколку мотиви, вклучително и желбата да се издвои место за своето семејство во поголемата историска слика, чувство на одговорност да се зачува минатото за идните генерации и адоволство во точното раскажување приказни. Генеалошкото истражување исто така се изведува за научни или форензички цели.
Преглед
Генеалозите понекогаш се специјализираат за одредена група, на пример, шкотски клан ; одредено презиме, како на пример во студија со едно име ; мала заедница, на пример, едно село или парохија, како на пример едно место ; или одредена, честопати позната личност.
Генеалози и семејни историчари честопати се приклучуваат на друштва за семејна историја, каде што почетниците можат да учат од поискусните истражувачи. Таквите општества генерално служат за одредена географска област. Нивните членови, исто така, можат да ги индексираат записите за да ги направат подостапни или да се вклучат во застапување и други напори за зачувување на јавните записи и гробишта. Некои училишта ги ангажираат учениците во такви проекти како средство за зајакнување на лекциите во врска со имиграцијата и историјата. Други придобивки вклучуваат семејна медицинска историја за семејства со сериозни медицински состојби кои се наследни.
Термините „генеалогија“ и „семејна историја“ често се користат синонимно, но некои ентитети нудат мала разлика во дефиницијата. Генеалогијата може да се дефинира како „воспоставување педигре со вадење докази, од валидни извори, за тоа како една генерација е поврзана со следната“ и семејна историја како „биографска студија за генеалошки докажано семејство и заедницата и земјата во која живееле “.
Потрагата по семејна историја може да има повеќе мотиви, вклучително и желбата да се изгради место за своето семејство во поголемата историска слика, чувството на одговорност да се зачува минатото за идните генерации. Собирањето, систематизирањето и поврзувањето на семејните врски лежи во основата на создавањето на семјното стебло.
1629 во музиката
1629 година во музиката содржи некои значајни настани.
1628 во музиката
1628 година во музиката содржи некои значајни настани.
Требла
Требла — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Жапа
Алтенбрак
Алтенбрак (Altenbrak) — село и поранешна општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Варна
Варна (Варна) е најголемиот црноморски град во Бугарија и трет по големина во земјата. Се наоѓа во северноисточна Бугарија. Варна е град-пристаниште со 330.486 жители. Поради развиениот морски туризам, големиот број на хотели, како и дворецот Евксиноград, којшто е седиште на владата и претседателот на Бугарија за време на летните месеци, Варна се смета за „приморскиот главен град на Бугарија“. Варна се распростира на околу 105 квадратни километри и е административен центар на Варненската област и општината Варна.
Култура
Варна е центар на повеќе културни проекти, меѓу кои се и фестивалот „Варнско лето“ и филмскиот фестивал „Љубовта е лудост“. Во Варна се наоѓа и археолошки музеј во кој се изложени најстарите откриени златни предмети во светот. Тој е и балнеолошки курорт и туристичко-рекреативен центар.
Образование
Варна е важен универзитетски центар и е седиште на многу универзитети:
Мирејски јазик
Мирејскиот, или познат и како мулгијски, е источночадски јазик, дел од групата на чадски јазици од јазичното семејство на афроазиски јазици.
Преглед
Според податоците од 2011 година, јазикот го зборуваат околу 5000 луѓе во префектурите Лаи и Танџиле во југозападен Чад. Мирејците воглавно се следбеници на Христијанството или анимизмот, и поголем дел од нив зборуваат и или на ндамски јазик (со кој има 65 % лексичка сличност) или кимрејски (со кој има 32% лексичка сличност).
Навагрудски замок
Навагрудски замок (Навагрудскі замак; Новогрудский замок) – замок од XIII век во западниот дел на Белорусија. Истиот е во руинирана состојба.
NGC 3608
NGC 3608 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Навагрудски замок
Замокот бил граден од средината на 13 век до почетокот на 16 век на падините на Замкавска Гора, на подрачјето на денешниот град Навагрудак во Гродњенската Област. Граден бил како главен одбранбен беден на средновековниот град Навагрудак кој во пишаните извори се спомнува уште во почетокот на 11 век. Се смета за едно од најголемите утврдувања од тој вид на подрачјето на Белорусија. Додека постоел имал 7 кули и се наоѓал на возвишението над градот од каде имало чист поглед на околината.
NGC 3608
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3608 се споменува и како UGC 6299, MCG 3-29-22, CGCG 96-22, KCPG 278B.
Откривање
Објектот е откриен на 14 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Навагрудски замок
Во 1314 година, токму тука кнезот Давди Гродњенски ја поразил војската на германските тевтонски витези. Во 1422 година, во замокот се венчал тогаш 73-годишниот полски крал Владислав II Јагело со 16-годишната Софија Гољшанска (негова 4. и последна сопруга), родоначалничка на династијата Јагелонци.
NGC 3608
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3608 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3608 има привидни димензии од 3,2' х 2,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Навагрудски замок
Во текот на 16 век, замокот во неколку наврати безуспешно го опсадувале кримските Татари. Замокот делумно бил срушен во текот на Руско-полски војни од 1654 до 1667 година. Замокот конечно бил разрушен од страна на Швеѓаните во текот на Големата северна војна (1700-1721).
NGC 3608
Други поделби
Проучување на NGC 3608 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34433. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 146; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1437. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 51.
Навагрудски замок
Пообемна реконструкција на замокот започнала во текот на 2011 година и било планирано во текот на наредните 5 години замокот да биде целосно обновен.
Навагрудскиот замок се наоѓа на списокот на културно-историски споменици од исклучително значење за Република Белорусија (под шифра 411Г000404).
NGC 3608
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Ѕвезден каталог
Низ историјата
Првиот каталог на ѕвезди е составен од двајца Кинези астрономи Ши Шен и Ган Де, во4 век п.н.е. Ши Шен ја составил книгата Ши Шен астрономија (石申天文, Shi Shen tienwen), а Ган Де Астрономско набљудување на ѕвездите (天文星占, Тјенвен сјингџен).
Во 2 век, Птоломеј објавил ѕвезден каталог како дел од неговата книга Алмагест, а во неа се вклучени 1.022 ѕвезди кои биле видливи од Александрија. Овој каталог се користел во западниот и арапскиот свет повеќе од илјада години.
Обележување според Бајер и Флемстид
Два система од историските каталози се останати до денешни дни. Првиот систем доаѓа од книгата на Бајер Уранометрија и се однесува на сјајните ѕвезди. Вториот систем доаѓа од книгата на Џон Флемстид Historia coelestis Britannica.
Целосни небесни каталози
Бајер и Флемстид забележале само неколку илјади ѕвезди. Теоретски, целосните ѕвездени каталози се обидуваат да ги забележат сите ѕвезди на небото. Постојат буквално илјадници милиони а можеби и билиони ѕвезди кои се видени преку телескоп, па според тоа оваа задача е невозможна.
HD/HDE
Каталогот HD е печатен во периодот 1918–1924. Го покрива целото небо до околу 9 или 10 магнитуда, и е посебен затоа што прв се обидува да го категоризира спектралниот тип на ѕвездите.
101 п.н.е.
101 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 101. година пред новата ера, 101. од првиот милениум п.н.е., 1. од 2 век п.н.е. и втора од 100-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.