cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Синклервисан
Заднина
Малколм Синклер бил шведски офицер, благородник и пратеник. Во јули 1738 година тој презел патување со цел да се обиде да организира побезбеден начин на дипломатска комуникација меѓу Шведска и Отоманската империја. Синклер донел дополнителна копија од писмото кое исто така било испратено со друг курир. Писмото било наменето за шведските министри во Константинопол на тема преговори со Отоманската империја за можен сојуз против Русија. Иако дипломатската мисија се чувала во голема тајност, ополномоштениот руски министер во Стокхолм, Бестузев-Рјумин, дознал за тоа и ги проследил информациите, вклучително и портретот на Синклер до руската влада.
Синклер ја исполнил својата мисија и на почетокот на април 1739 година го напуштил Константинопол со писма од султанот, големиот везир и шведскиот пратеник. Поради сомневањата дека Русите би можеле да го бараат, Синклер патувал прво со отоманската, а потоа со полската придружба додека не стигнал на територијата на Австрија. Меѓутоа, на 17 јуни, помеѓу Гринеберг (Зиелона Гора) и Нојштад (Прудник), тој бил престигнат од двајца руски офицери, капетанот Кутлер и поручникот Левицки, кои биле испратени од Миних со наредба да го „фатат“ пратеникот. Полицајците му ги одзеле на Синклер неговите дипломатски документи, го извлекле од тренерот и го однеле настрана во шума каде што бил убиен и ограбен.
Приказната ја пријавил француски трговец Кутурие, кој патувал во друштво на Синклер. Меѓутоа, руската влада во официјални писма до судовите во Европа ја негираше одговорноста за атентатот. Во Шведска, атентатот донесе огромно незадоволство низ земјата и омраза кон Русија што ја поттикна војната од 1741 година.
Северна Џакарта
Северна Џакарта е еден од петте административни градови кој го формира регионот на Џакарта, Индонезија. Северна Џакарта ја содржи целата крајбрежна област на округ Џакарта. Во северна Џакарта, во областа каде што се влева реката Чилинг, беше главната порта на царството Таруманегара, кое подоцна станало Џакарта. Многу историски места и артефакти на Џакарта можат да се најдат во Северна Џакарта. Во градот се наоѓаат двете пристаништа на Танџунг Приок и историски Сунда Келапа. Според пописот од 2010 година градот,има 1,645,312 жители чиј административен центар е во Танџунг Приок.
Синклервисан
Синопсис
Песната ја раскажува овчарот Селадон, кој раскажува како му се појавува седокос старец и го носи во непозната област, каде што ја отклучува вратата што води во планина и влегува внатре. Во оригиналниот поднаслов на насловот на песната е објаснето дека ова се Елисиските полиња, а во него тој гледа шумички и ридови обраснати со чемпрес. Двајцата мажи влегуваат во замокот стоејќи таму и се наоѓаат во добро осветлена и ладна просторија каде што 12 кралеви („дванаесет шведски карли“, т.е. Чарлс I – XII) седат.
Одеднаш вратата се отвора, а во собата влегува ранет маж со дупка од куршум во градите. Чарлс XII го прашува кој е, а тој одговара дека е шведски мајор по име Малколм Синклер. Кралот, вчудовиден од изгледот на човекот („Лицето му беше измиено со крв, / надолу, згазено, претепано, / и градите што го сокри неговото срце, / беа примени груби истрели“) го прашува за околностите на неговата смрт. Тој одговара дека бил убиен од шест руски офицери кај Бреслау, на враќање дома од дипломатско патување во Турција, што накратко го објаснува, зборувајќи и за тогашната внатрешна и надворешна политика на Шведска.
Северна Џакарта
Северна Џакарта е ограничена со Јава Море на север; Бекаши на исток; Западна Џакарта, Централна Џакарта и Источна Џакарта на југ; и Танганга на запад.
Синклервисан
Синопсис
Мртвиот крал, во напад на гнев, сака самиот да ги води војниците за да се одмазди за неговата навреда, но Чарлс XI, неговиот татко, му се спротивставува, истакнувајќи дека тоа е одговорност на неговиот зет Фредерик I и неговиот сестра Улрика Елеонор и дека не треба да се меша во работата на живите. Кралот, иако вели дека срцето му крвари, подлегнува на убедувањето. Потоа се сеќава на своите победи и им се заблагодарува на своите воини што никогаш не се повлекле пред непријателот. Откако ќе биде сведок на тоа, Селадон е одведен од старецот и, зафатен од патриотски гнев, ги поттикнува своите сонародници да ја одмаздат крвта на Синклер.
Северна Џакарта
Историја
Денешниот град Џакарта израснал од областа која сега е Северна Џакарта својот развој го започнал во 5 век на устието на реката Чиливунг-Анкке како пристанишниот град Сундапура (сега близу Тугу, Џакарта и Бекаси), тој бил главното пристаниште на Кралството Таруманегара во време на кралот Мулаварман.
Синклервисан
Историска вредност
Песната се раширила нашироко низ Шведска и била активно користена од Хетс за ширење на антируските чувства во шведското општество. Резултирачкото расположение последователно довело до почетокот на руско-шведската војна од 1741-1743 година.
Авторство
Песната е вклучена како некарактеристичен запис во влијателната збирка на народни песни на Ерик Густаф Гејер и Арвид Август Афзелиус Шведски народни песни од античко време. Според авторите, популарно се сметало дека песната е напишана од Џејкоб Хенрик Мерк, автор на Авантурите на Аделрик и Гиотилда (1742-44), додека нацртот на песната не бил пронајден меѓу ракописите на Одел. Тие исто така забележуваат дека постарите публикации на песната вклучуваат епилог, во кој се нагласени А и О во „Целадон“, навестувајќи ги иницијалите на авторот.
Северна Џакарта
Историја
Во текот на 16 век, градот ја покрил само областа на сегашната северна Џакартаи и станал познат под тоа име. Системот на владеење во Џакарта бил сменет повеќ пати, вклучувајќи ги и промените на владетелите и менувањето на границите на административната област. Оваа област се состоеше од три форми на власт: прво, градската влада, која била контролирана директно од Господарот на Џакарта (чие подрачје се наоѓа во денешното пристаниште на Анкке); второ, владата на државата контролирана од страна на водачите инфериорени во однос на Господарот на Џакакарта (чие подрачје се наоѓа во она што сега е Пасар Икан и Кота),иа трето, владата од целиот свет (чие подрачје е сместено во она што сега е Танџунг Приок.
На почетокот на 17 век, областа била контролирана од кинеската власт која подоцна била подложна на Холанѓаните во Источна Индија.
Во 1854 година, Законот за Комбинатурите 1854 ја поделил областа на Џакарта во три категории: Воорстеден (предградието), Регентшап Батавија (Регентство на Батавија) и приватни области (надгледувани од Одделот за безбедност - Афделинг I)
По формирањето на Унитарната Република Индонезија на 17 август 1945 година, заливот Џакарта бил поделен на неколку административни региони: Пенџаринган, Танџунг Приок и Бекаши. Овие региони се контролирани од страна на градоначалникот на Џакарта Раја, кој е дел од Западна Јава.
Во 1957 година, по формирањето на Котапаја Џакарта Паја, областа на заливот Џакарта била трансформирана во Котамаџа Џакарта Утара или "Град Северна Џакарта". Владата на Северна Џакарта планирала развој на туризмот во Северна Џакарта во рамките на 12-те крајбрежни одредишта.
Стадион
На 28 мај 2014 година бил направен нов стадион од 12,5 хектари за да го замени стариот стадион Лебак Булус кој бил урнат за потребите на масовниот танспот во Џакарта. Новиот проект за стадионот чинел 103.2 милиони долари, стадионот е опремен со модерен главен штанд од 50.000 седишта, 2 полиња за обука и вклучува и воден парк, патека за трчање, велосипедска патека, изложбена сала и други рекреативни објекти во околината.
Тоштет (општинска заедница)
Тоштет (Tostedt) — општинска заедница во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Тоштет.
Општинската заедница Тоштет се состои од следниве општини:
HD 196379
HD 196379 (BD + 51 2895, SAO 32709 HR 7876) — ѕвезда со привидна величина од 6.11, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:34:50,4 и деклинација +51°51′15″
Марс во одмор
Марс или Марс во одмор (Descanso de Marte, буквално Одморот на Марс) ― слика на Диего Веласкес од 1640 година. Сега е во Музејот Прадо. Сликата била вдахната од „Замислениот“ (Il Pensieroso), една од скулптурите на Микеланџело за Медичи во новата сакрастија на базиликата Свети Лоренс. Оваа слика е сатиричен приказ на богот Марс. Се смета дека била завршена околу 1639-1640 година.
Црква „Св. Атанасиј“ - Цер
Свети Атанасиј — селска црква во селото Цер.
Местоположба
Црквата е сместена над селото Цер, во непосредна близина на Спомен-гробницата на Христо Узунов.
Историја
Црквата била подигната во 1863 година, кога архиепископ бил Милетиј.
Четворицата јавачи на Апокалипсата (филм од 1921)
Четворицата јавачи на Апокалипсата (англиски: The Four Horsemen of the Apocalypse) - американски филм од 1921 година, во режија на Рекс Инграм. Главните улоги ги граат: Рудолф Валентино, Померој Кенон, Џозеф Свикард, Бриџета Кларк, Вирџинија Ворик, Алан Хејл, Стјуарт Холмс, Џон Сент Полис, Алис Тери, Марк Фентон и Најџел де Брулиер. Во 1995 година, филмот бил сочуван во Националниот филмски регистер на САД.
Синопсис
Мадарјага (го игра Кенон) е богат и суров земјопоседник во Аргентина. Тој е татко на две ќерки, едната омажена за Французинот Марсело Деснојер (го игра Свикард), а другата омажена за Германецот Карл фон Хартрот (го игра Хејл). Кога му се раѓа внукот Хулио (го игра Валентино), Мадарјага го посветува целото внимание кон него и ветува дека со тестаментот ќе му го остави целиот имот нему. Меѓутоа, по смртта, богатството на Мадарјага е поделено на двете ќерки, а потоа двете семејства ја напуштаат Аргентина и се враќаат во Франција и во Германија. Во Париз, Марсело е опседнат со купување стари предмети со кои го полни својот замок, а Хулио работи како сликар. Тој е постојано опкружен со девојки, но кога ја запознава убавата Маргарит (ја игра Тери), сопруга на пријателот на Марсело, Етјен Лорие (го игра Сент Полис), меѓу нив се раѓа страсна љубов. Етјен дознава за нивната врска и се согласува да се разведе, но тогаш започнува Првата светска војна. Етјен заминува на фронтот, Маргарит станува болничарка, а во болницата каде што работи се лекува Етјен, кој е ослепен во војната. Маргарит се грижи за Етјен, а засрамениот Хулио решава да се пријави како доброволец во армијата. Во меѓувреме, германската војска го зазема замокот на Марсело и во таа прилика тој го среќава Ото (го игра Холмс), синот на Карл. Германците сакаат да го стрелаат Марсело, но него го спасува француската војска која го освојува замокот, но тој е уништен во борбата. При крајот на борбата, на линијата на фронтот се среќаваат Хулио и Ото и двајцата гинат од експлозија на граната. Маргарит, пак, сака да го напушти Етјен, но духот на Хулио ја принудува да остане да се грижи за сопругот. Филмот завршува така што Марсело го оплакува својот син, а тогаш се појавува Черноф (го игра Де Брулиер) кој живее во близината на сликарското ателје на Хулио. Марсело го прашува дали го познавал Хулио, а тој покажува на околните гробови и одговара дека ги познавал сите, по што на Марсело му ги покажува на небото четворицата јавачи на Апокалипсата.
NGC 4229
NGC 4229 — леќеста галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4229 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4229 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 12°.
Четири основни начела
Четири основни начела (四项基本原则, пинјин: sì xiàng jīběn yuánzé) — искажувања на кинескиот водач Денг Сјаопинг прогласени на 30 март 1979 г. и претставуваат четири неоспорни теми на кои во Кина не смее да се расправа. Тие се следниве:
Овие четири начела се всушност олабавување на контролата врз идеологијата во земјата. Самото истакнување на овие начела подразбира дека неоспорни се само овие четири тематики, но дека сите други се отворени за расправа. Покрај тоа, иако самите овие начела не се предмет на расправа, нивното теоретско и практично толкување сепак останува отворено. Ова може да се увиди од долготрајните расправи за суштината и значењето на социјализмот.
Од друга страна, овие начела искажуваат јасна намера за придржување кон комунистичката идеологија, и со тоа трасираат безбеден пат за преиспитување Културната револуција. Тие истовремено ја зачувуваат и крепат идеолошката стабилност и легитимитетот на КПК, јавувајќи се како реакција на социо-политичкото движење „Ѕид на демократијата“.
Француски фолклор
Францускиот фолклор ги опфаќа басни те, народните приказни, бајките и легендите на Галите, Франките, Норманите, Бретонците, Окситанците и другите народи кои живеат во Франција.
Труверски песни
Песните на труверите се песни и поезија на поетски композитори кои биле под влијание на трубадурите, но нивните дела ги компонирале на северните француски дијалекти. Првиот познат трувер бил Кретјен од Троа (1160-1180), а таквиот вид поезија цветал до околу 1300 година. Зачувани се околу 2130 труверски песни, а најмалку две третини од нив имаат мелодија.
Епски раскази
Втората форма на легенда во Франција во текот на средниот век била епската поезија, делумно историска и делумно легенда со теми за создавањето на Франција, војната, кралството и важните битки. Овој жанр (на француски: chansons де geste) се јуначки песни посветени на херојските подвизи. Јуначките песни, во најголем дел му биле посветени на Карло Велики, и пееле за историјата и основањето на Франција од страна на Франките. Некои од легендарните и значајни теми биле:
Животински басни, потсмешливи епови
Друг фолклор во средниот век биле басните, потсмешливите епови и животински народни приказни, особено:
Бајките
Француски приказни, повеќе се познати по нивните книжевни отколку нивните народни, усни варијанти. Перо речиси сите свои приказни ги црпел од народни извори, но ги преобликувал да бидат погодни за публиката од повисоката класа, отстранувајќи ги нивните рустични елементи. Собирањето на народните приказни како такво започнало околу 1860 година, но било поплодно во неколкуте следни децении.
Бајките на Перо
Собраните приказни од Шарл Перо (1628-1703):
Бајките на Мадам Долноа
Собраните приказни од Мари Кетрин Долноа, 1650/1–1705:
Бајки од Сувестр
Собраните приказни од Емил Сувестр (1806-1854):
Алфред Лезнел де ла Сал (1801-1871)
Верувања и легенди од централна Франција (19 век).
Крајот на ноќта на вештерките
Крајот на ноќта на вештерките е американски слешер филм од 2022 година, кој е продолжение на Ноќта на вештерките убива (2021), тринаесеттиот дел од <i id="mwHA">франшизата</i> за Ноќта на вештерките и последниот филм во трилогијата продолженија што започна со филмот од 2018 година, кој директно го следи филмот од 1978 година. Во режија на Дејвид Гордон Грин и косценарист на Грин, Дени Мекбрајд, Пол Бред Логан и Крис Берниер, во филмот играат Џејми Ли Кертис, Енди Матичак, Рохан Кембел, Вил Патон, Кајл Ричардс и Џејмс Џуд Кортни .Во филмот се зборува за Кори Канингем, млад човек кој се вљубил во внуката на Лори Строд, додека низа настани, вклучително и вкрстување на патиштата со Мајкл Мајерс, го нарушиле неговиот живот и го прават убиствен отпадник.
Пред објавувањето на Ноќта на вештерките во 2018 година, Мекбрајд потврди дека тој и Грин имале намера да снимаат два филма што ќе се снимаат еден со друг, но се решиле против тоа, чекајќи да ја видат реакцијата на првиот филм. По успехот на првиот филм, во јули 2019 година, насловот на филмот бил објавен заедно со Halloween Kills. Грин имал намера на секој филм од трилогијата да му дала своја уникатна тема, а крајот на Ноќта на вештерките е „љубовна приказна“; Џон Карпентер го опиша филмот како „заминување“ од неговите претходници. Откако беше одложено поради тековната пандемија СОВИД-19, главното фотографирање беше направено во Грузија помеѓу јануари и март 2022 година, а повторното снимање се одржа во средината на 2022 година.
„ Halloween Ends “ беше премиерно прикажан на Beyond Fest во Лос Анџелес на 11 октомври 2022 година, а во кино беше објавен во САД на 14 октомври 2022 година, од Universal Pictures. Филмот започна да се емитува истовремено на платените нивоа на Peacock 60 дена. Доби мешани критики од критичарите, кои го критикуваа неговиот фокус на новите ликови и генерално го сметаа за слаб заклучок за серијата.
Заплет
На ноќта на Ноќта на вештерките во 2019 година, 21-годишниот Кори Канингам го чува младото момче Џереми, кое се шегува со Кори затворајќи го во таванот. Токму кога родителите на Џереми се враќаат дома, Кори ја отвора вратата со клоци и случајно го удира Џереми преку оградата на скалите до смрт. Кори бил обвинет за намерно убиство на Џереми, но е ослободен од убиство од небрежност.
Три години подоцна, градот Хадонфилд, Илиноис, сè уште се опоравува од последиците од последното убивање на Мајкл Мајерс во 2018 година, додека Мајкл исчезна. Лори Строд пишува мемоари, купила нова куќа и живее со Алисон, нејзината внука, која сега е медицинска сестра. Во меѓувреме, Кори работи во дворот за спасување на неговиот очув. На враќање дома, еден ден, тој е исмеван од средношколски насилници и во тој процес се повреди. Набљудувачката Лори го носи во ординацијата каде што работи Алисон. Алисон и Кори развиваат врска и подоцна присуствуваат на забава за Ноќта на вештерките, каде што Кори се соочува со мајката на Џереми. Откако ќе се скара со Алисон, Кори ја напушта забавата и налетува на насилниците, кои го фрлаат од мостот. Тој е влечен во канализацијата и се соочува со Мајкл, кој на крајот го пушта да си оди. На излегување, Кори се соочува со бездомник. Во борба, Кори го избодува човекот до смрт и бега.
Кори и Алисон одат на состанок за вечера, но се појавува поранешното момче на Алисон, полицаецот Даг Мулејни и ги малтретира двајцата. Кори подоцна го намами полицаецот во канализацијата. Мајкл излегува и го убива Даг на задоволство на Кори. Алисон е предадена за унапредување на работа, во корист на колешката медицинска сестра која има афера со докторот. Кори потоа го убива докторот во неговиот дом, додека медицинската сестра е убиена од Мајкл. Непознатиот Алисон планира да го напушти Хедонфилд со упорниот Кори поради траумата од минатото, додека Лори станува сè посомничава кон Кори. Откако го нашла како спие на местото каде што умрел Џереми, Лори се нуди да му помогне под услов да се оддалечи од Алисон. Кори возвраќа обвинувајќи ја за настаните што се случиле во Хадонфилд и вели дека ако не може да го има Алисон, никој нема да го има.
На 31 октомври, Кори се вратила во канализацијата и успешно се бори со Мајкл за неговата маска. Во меѓувреме, Лори и Алисон се расправаат додека таа планира да замине, а Алисон, исто така, ја обвинува Лори за постапките на Мајкл. Таа ноќ, Кори тргнува во дивеење, убивајќи ги насилниците откако ги намами во спасувачкиот двор, од кои еден случајно го убива својот очув. Потоа продолжува да ја убива мајка си, како и диџеј на локална радио станица, кој претходно го исмевал.
Во куќата на Строд, Лори лажно се обидува да се самоубие за да го намами Кори кај неа, кого таа го соборува по скалите. Кори потоа се прободува со нож во вратот за да ја намести Лори за неговата смрт пред Алисон што пристигнува. Мајкл ненадејно пристигнува и го убива Кори. Следува тепачка, а Лори успева да го закачи Мајкл на масата. По борба, Алисон пристигнува да помогне да се покори и конечно да го убие. Лори и Алисон го носат неговото тело во дворот за спасување со полициска придружба, привлекувајќи ги жителите на Хадонфилд, кои ги следат во поворка и го фрлаат во индустриски уништувач. Во следните денови, Алисон и Лори се помируваат, а Алисон го напушта Хадонфилд додека Лори ги завршува своите мемоари и повторно ја открива нејзината романса со заменикот Хокинс.
Музика
Партитурата за Ноќта на вештерките е составена од Џон Карпентер, неговиот син Коди Карпентер и Даниел Дејвис, кои претходно соработувале на првите два филма од серијата. Официјалниот саундтрак беше дигитално објавен на 14 октомври 2022 година, од Sacred Bones Records, со ограничено винилско издание поставено на 20 јануари 2023 година Во пресрет на премиерата на филмот, во септември 2022 година беа објавени две песни, „The Junk Yard“ и „The Procession“. Целосно снимен во домашните студија на Карпентер и Дејвис, партитурата вклучува теми од оригиналниот филм од 1978 година и содржи оригинална музика од групата за електронска музика Бој Харшер.
Белешки
<references group="lower-alpha" responsive="1">
Ник Истер
Николас Џејмс Истер (роден на 15 август 1978) е поранешен професионален играч на рагби фудбалски сојуз, кој играше како Број 8 за Orrell, Harlequins и Англиската репрезентација за рагби.
Ја започнал својата кариера во 2001 година, играјќи за Orrell, пред да се пресели во Harlequins три години подоцна. Започнал да игра во Англиската репрезентација во 2007 година, играјќи во 2007, 2011 и 2015 година на Светското првенство во рагби  како и на првенството на шест нации. На возраст од 38 години, тој го потврди своето пензионирање во 2016 година.
Ран живот
Истер е брат на играчот Марк Истер и внук на авторот Ен Истер Смит. Неговиот татко, Џон, свирел сквош професионално и станал број еден во Велика Британија и деветти во светот. Неговиот прадедо, Питер Ле Рукс, играл за Springboks. Тој учел јавното училиште во Јужнен Лондон, колеџот Далвич и универзитетот Нотингем Трент.
Клупска кариера
По еден период работење во Лондон, Истер се преселил во Rosslyn Park F.C. пред да се пресели во Orrell. Во 2004 година Истер потпишал за Харлекин Ф.Ц. (Harlequins).
Истер ја освоил наградата на годината, наречена Харкекинс,четири пати, во сезоните: 2004-2005, 2005-2006, 2012-2013 и 2014-2015, на возраст од 36 години.
Во претпоследниот натпревар од сезоната 2013-2014, против Бат, Ник станал најкомплетниот Харлекин во професионалната ера со 233 настапи.
Пензионирање
По 15 сезони, 54 меѓународни настапи и рекордни 281 настапи за Харлекинс, Истер го објавил своето пензионирање на 29 јули 2016 година.
Меѓународна кариера
Истер го направил своето деби во Англија со победата во 2007 година, на првенството на шест нации против Италијанската репрезентација за рагби во Италија.
На 4 август 2007 година, Истер постигнал четири обиди откако Англија го совладала Велс во рагби со рекорд од 62-5 на Twickenham во 2007 година на Светско првенство. Истер бил првиот број 8 кој постигнал четири обиди во еден натпревар за Англија.
Тој изиграл 6 натпревари од Светското Првенство во 2007 година, каде што имал клучна улога за влез во финалето.
За време на Првенството на шест нации во 2008 година, бил прогласен за човек на натпреварот против Франција во победата над Англија со 24-13. Тој, исто така, ги започнал сите 5 натпревари на Првенството на шесте нации во 2009 година.
На турнејата од Англија во Австралија во 2010 година, тој бил прогласен за човек на натпреварот во втората победа 21-20, со што ја обезбедил победата на Англија по седум години. Подоцна, истата година, тој ја предводел својата земја за време на есенските мечеви против Самоа, на кои Англија победила со 26-13.
Тој победи на Првенството на шест нации во 2011 година, и покрај тоа што Англија загубила со 24-8 од Ирска. И покрај поразот, тој го кренал трофејот на Првенството на шест нации, додека Англија го завршила своето осумгодишно чекање за титулата.
Тој беше вмешан во Светското првенство во рагби-лигата во 2011 година и беше пријавен како играч кој реагираше на поразот од четврт-финалето на Англија од страна на Франција во Окленд со шегување: "Има 35 килограми штотуку слезе во тоалетот".
Помеѓу 2012-2014 година, и покрај тоа што се сметаше за "најдобар број 8 во Англија", го најде блокиран својот пат во тимот на Англија, но за тоа време уживал успех со Харекеините на кои им помагал да победат на Купот на Амлин во 2011 година и првиот клуб - англиската титула во англиската Премиер лига во 2012 година и НЛ Купот следната година.
Откако бил во меѓународната пустина за нешто повеќе од три години, Ник бил отповикан од тимот на Англија за Првенството на шест нации во 2015 година. Во првиот натпревар, тој дошол како замена за Англијапобеда 21-16 над Велс на Милениумскиот стадион во Кардиф. Во вториот натпревар, тој постигнал обид против Италија и на тој начин станал најстариот играч кој постигнал гол за Англија.
Откако бил занемарен за првичниот тим на Англија од триесет и еден играч за Светското првенство во рагби, Истер бил повикан како замена за повреда на Били Вунипола. Тој станал "Човек на натпреварот" во финалето на Светското првенство во Англија против Уругвај, постигнувајќи 3 обиди.
Тренерска кариера
По неговото пензионирање како професионален рагби играч, во јули 2016 година, бело потврдено дека Истер бил назначен за нов тренер за одбрана во Харлекинс.
Надвор од рагбито
Истер се појавил во три одделни епизоди на BBC One во квиз-програмата за спорт  Прашање за спорт . Тој, исто така, се појавил на епизода на Pointless Celebrities со легендата за рагби лигата Мартин Офсија
Хановер (покраина)
Хановер (Provinz Hannover) — покраина на Кралството Прусија и на Слободната Држава Прусија од 1868 до 1946 година.
Во текот на Австриско-пруската војна, Кралството Хановер се обидело да одржи неутрална позиција, заедно со некои други членки на Германскиот Сојуз. Откако Хановер гласал за мобилизирање на силите на сојузот против Прусија на 14 јуни 1866 година, Прусија тоа го видела само како причина за објава на војна; Кралството Хановер наскоро се распаднало и било припоено од Прусија. Приватното богатство на Хановерската династија подоцна било користено од Ото фон Бизмарк за финансирање на напорите против Лудвиг II Баварски.
Во 1946 година, британската воена администрација повторно ја создала Државата Хановер заснована на поранешното Кралство Хановер; но помалку од година дена, на иницијатива на германското водство, заедно со државите Олденбург, Брауншвајг и Шаумбург-Липе ја основале новата сојузна покраина Долна Саксонија со седиште во градот Хановер.
Хановерски окрузи
Хановер бил поделен на шест окрузи, првин наречени Landdrostei[en] („Високи околии“), кои подоцна биле реорганизирани во стандардните пруски административни окрузи на 1 април 1885 година.
1) Аурих 2) Оснабрик 3) Штаде 4) Линебург 5) Хилдесхајм 6) Хановер
Административна поделба од 1885 г.
Административните окрузи биле поделени на нови урбани и рурални окрузи (Stadtkreise и Landkreise), старата структура на амтови била распуштена.
Ехем
Ехем (Echem) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Ехем се наоѓа на западниот раб од Природниот парк Брег на Елба-Дравен.
Агенција на Република Словенија за животна средина
Агенцијата на Република Словенија за животна средина (словенечки: Agencija Republike Slovenije za okolje или АРСО) ― главната организација за животна средина во Република Словенија. Основана е во 2001 година со реорганизација на Хидрометеоролошкиот завод на Словенија. Од 2012 година е дел од Министерството за земјоделство и животна средина; претходно било дел од Министерството за животна средина и просторно планирање. Од мај 2012 година, нејзин генерален директор е Силво Жлебир. Опсегот на должности на оваа организација се во областа на следење, анализа и предвидување на природните појави и процеси во животната средина и намалување на опасноста за луѓето и нивниот имот и тоа:
Надворешни врски
46.06522°N, 14.51351°W
Air One
Air One S.p.A. е дел од Compagnia Aerea Italiana S.p.A, која е авиокомпанија сега позната како Alitalia и, е заснована во Рим, Италија. Оперира на одредишта низ Италија, Европа и Северна Америка.
Регионалните одредишта се опслужени со авиокомпанијата под име Air One CityLiner, со авиони од типот Bombardier CRJ-900. Главни централи на авиокомпанијата се аеродромот Леонардо Да Винчи во Рим, аеродромот Милано Линате и аеродромот во Торино, сите опремени со VIP терминали наречени Sala Welcome.
Заклучно со 31 декември 2008 година, Air One е дел од Compagnia Aerea Italiana (CAI), која го презеде управувањето на Alitalia и Air One, формирајќи една заедничка компанија.
Историја
Air One започна со работа под името Aliadriatica, и беше основана во Пескара во 1983 година, со намера да оперира како школа за летање и да нуди air taxi услуги како и летови до некои поблиски одредишта. Со купувањето на првиот Боинг 737-200 во јуни 1994, Aliadriatica започна со редовни и чартер операции. На 23 ноември 1995 година, новото име Air One беше усвоено и авиокомпанијата започна со редовен сообраќај помеѓу Рим и Милано. Во 1996, која беше прва целосна година исполнета со летови, Air One пренесе 713,000 патници, по што авиокомпанијата започна да се шири многу побрзо. Во 2000 година, Air One објави партнерство со Луфтханза, и скоро сите Air One одредишта беа делени со Луфтханза. Во јуни 2006, Air One CityLiner стартуваше како регионална подружница.
Во август 2008, беше објавено дека Air One ќе се спои со Alitalia. На 13 јануари 2009, Air One официјално стана дел од Alitalia. На 28 март 2009, поради спојувањето со Алиталија, партнерството со Луфтханза беше прекинато. На 28 јуни 2009, исто така поради спојувањето со Алиталија, партнерството со United Airlines и Air Canada исто така беше прекинато.
Флота
Флотата на Air One се состои од следиве авиони:
HD 196642
HD 196642 (BD + 37 4002, SAO 70288 HR 7888) — ѕвезда со привидна величина од 6.2, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:37:23,6 и деклинација +38°19′43″
573 Реха
573 Реха — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 19 септември 1905 година, бил именуван според лик од Лесинговата претстава Нејтан мудриот.
Фотометриските набљудувања од опсерваторијата во Колорадо спрингс, Колорадо од 2001–2006 година искористени за образување на светлинска крива за овој објект. Астероидот имал вртежен период од 7,15 ± 0,01 часови и промена на светлинската величина од 0,20 ± 0,02.
Станува збор за член на Еосовото семејство на астероиди кои настанале како рззултат на судири и распад на еден поголем објект.
NGC 403
NGC 403 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 403 се споменува и како UGC 715, MCG 5-3-68, CGCG 501-104.
Откривање
Објектот е откриен на 29 август 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 403 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 403 има привидни димензии од 1,8' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 403 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4111. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
Список на државни водачи во 420 година
Ова е список на државни водачи во 20 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Историја на Исланд
Првите народи кои го населиле островот Исланд биле Норвежаните во 9 век. Веќе во 930 бил организиран првиот парламент (Алтинг), најстар во континуитет на светот. Во 14 век земјата паднала под власт на Данска, која дури во 1918 година му ја признала на Исланд независноста, иако формално сè уште под данската круна. Во 1944 година била прогласена Република. За време на Втората светска војна, САД и Велика Британија ја окупирале земјата, иако Исланд уште од почетокот бил на страната на сојузниците. Во 1956 г. Исланд побарал од САД да ги евакуираат своите трупи. Откако во 1972 година Исланд ја проширил зоната на територијалните води од 5,5 на 370 km, избувна „рибарска војна“ со Велика Британија, која завршила во 1976, по признавањето на Лондон на новите граници.
Виштет
Виштет (Wistedt) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Виштет се наоѓа северозападно од Линебуршкото Поле.
Општински единици
Кон општината Виштет припаѓаат местата Виштет и Виме, како и имотот Квелен. Местото Тоштет Ланд истовремено припаѓа кон општината Тоштет и Виштет.
Осиково
Осиково — село во Општина Грмен.
IC 289
IC 289 — галаксија во соѕвездието Рајска Птица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 289 се споменува и како ESO 44-5, IRAS 17080-7725.
Откривање
Објектот е откриен на 17 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 289 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. IC 289 има привидни димензии од 3' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на IC 289 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59959.
Религија во Словачка
Најголема религија во Словачка е католицизмот. Словачкиот устав ја гарантира слободата на религијата. Околу 68.9% од населението на Словачка се католици. Голем број од населението на Словачка не се изјаснило за религиското прашање и тие се околу 13% од вкупното население. Околу 6.93% се лутеранци, 2% калвинисти, околу 0.9% православни. Денес има околу 2.300 евреи во Словачка.
Насер Нуредини
Насер Нуредини (роден на 23 септември, 1979 година во Тетово) — економски аналитичар, консултант и менаџер и актуелен министер за животна средина и просторно планирање. .
Замок Динге
ЗамокотДинге (Dynge borgruin), порано познат и како Дингеус, е урнатина од замок во центарот на Бохуслан, Шведска. Изграден е околу 1250 година кога областа била под норвешка власт и била во употреба до почетокот на 16 век, кога истиот изгорел. Замокот е еден од ретките преостанати средновековни структури во општината Удевала, заедно со опатија Драгмарк и старата црква Бокенаш.
Замокот бил во форма слична на мот-и-бејли, со камен чувар опкружен со мал ров, кој стои на врвот на карпата со поглед на Гулмарсфјорден. Темелите на ѕидовите на централниот чувар остануваат јасно видливи, како и ровот. Локалитетот бил ископан помеѓу 1912-1913 година од шведскиот археолог Вилхелм Берг (1839-1915). Берг бил секретар на Здружението за антиквитети во Гетеборг и Бохуслан и исто така го ископал современото и слично утврдување Рагнхилдхолмен во Кунгахала во текот на 1880-тите и Олсборг во Танум.
Ручек (Веласкес)
Ручек ― многу рана слика на шпанскиот уметник Диего Веласкес, завршена околу 1617 година. Делото, слика на масло на платно, е во Музејот Ермитаж во Санкт Петербург.
На сликата е прикажана маса покриена со изгужван чаршаф, на која лежат две калинки и парче леб. Меѓу луѓето што присуствуваат на ручекот, има еден постар човек од левата страна и еден млад човек од десната страна, додека, во позадина, очигледно безгрижно момче истура вино во бокал. Насмеаниот човек од десната страна се чини дека дава сигнал со палецот.
На ѕидот во позадината виси бела вратница, кожна торба и, десно, меч.
Марин Геталдиќ
Нему му се припишувало авторството на две кратки расправи, Elementorum Euclidis Definitiones и Tractatus de Sphaera Mundi, но во последно време се верува дека авторот е веројатно језуитот Иван Времан од Сплит.
Ручек (Веласкес)
Ручек е скоро идентичен со друга слика на Веласкес, Ручек на земјоделци (1618 година).
Сликата се гледана како „Појадок“ од 2 февруари до 25 август 2019 година во Амстердамскиот Ермитаж во Амстердам, Холандија, како дел од „Де Шаткамер!“ изложбата.
Марин Геталдиќ
Детство
Геталдиќ е првиот хрватски математичар од европски формат. Како датум на раѓање на Марин Геталдиќ (лат. Ghetaldus) се зема 2 октомври 1568 година. Неговите родители, Маро Маринов Јаков Геталдиќ и Аница Андрија Рестиќ, покрај Марин имале уште пет други деца - синовите: Андрија, Шимун, Мартолица и Јаков и ќерката Ника, која кога станала полнолетна стапила во во манастир. Нејзиното заминување во чесни сестри наведува многу историчари да тврдат дека имотната состојба на Геталдиќ не била на висина на нивниот благороднички углед. Браќата се согласувале меѓу себе, долго време живееле во иста куќа, веднаш зад црквата Свети Влах. Освен Јаков, сите се ожениле. Од оние кои стапиле во брак, само Андрија немал пород и со неговата смрт во 1654 година, семејното стебло на Марин Геталдиќ се изгаснало.
Школување
Марин си играл со своите врсници околу Орландовиот столб, во близина на веќе споменатата црква Св. Влах пред Кнежевата палата во тесните улички и по скалите на стариот град. Основното образование го добил од францисканците. Негов учител билсвештеникот Иван Шимунов, кој на децата им предавал граматика и писменост. Многу угледни дубровчани завршиле во неговото училиште. Гимназијата, во која се запишал Геталдиќ по завршувањето на основното училиште, била на завидно ниво. Нејзини предавачи во тоа време биле познати хуманисти и поети, познавачи на јазикот и книжевноста. Благодарение на стручноста и знаењето на умовите, како што биле Фрањо Сердонати и Доминик Тати, Геталдиќ совршено го совладал латинскиот јазик, кој го користел како втор мајчин јазик. Судејќи според сè, двајца наставници по математика го вовеле Марин Геталдиќ во науката што толку многу ќе ја сака и збогати со бројни оригинални дела.
Гимназијата Геталдиќ ја завршил веројатно во 1588 година, кога станал член на Големиот совет како полнолетен благородник. Како и секој друг млад господар, тој се движел во учени кругови, особено оној образованиот околу преубавата Цвијета Зузориќ, чија убавина ја опеале многу тогашни поети. Во овој круг припаѓале многу угледни дубровчани, вклучувајќи ги Никола Наљешковиќ (писател и астроном), Никола Гучетиќ (филозоф, педагог и државник), Виктор Бесељи (државен канцелар и поет кој пишувал на латински јазик), Дидак Пир (поет) и Мавро Орбини (историчар и панславист).
Патувања низ Европа
Се претпоставува дека Геталдиќ останал во Дубровник две години како службеник, самостојно проучувал математички списи и разговарал со пријателите за многу занимливи проблеми, како книжевни така и математичко-астрономски. Во книгите се вели дека во 1590 година бил назначен за капетан на Јањина на Пељешац, каде што останал шест месеци и во меѓувреме бил казнет за несериозно разбирање на должноста. Враќајќи се од Пељешац, тој станал еден од двајцата службеници во Државниот завод за оружје, а потоа и во уредот за продажба на сол на Неретва. Не е пронајдено во тогашните книги до кога Геталдиќ извршувал разни службени работи во Дубровник. 1597 година се зема како најсигурен датум на неговото заминување во Европа со неговиот пријател Марин Гучетиќ, кому ќе му ја посвети својата Зборник на разни проблеми.
Во тој зборник, меѓу другото, Геталдиќ пишува: „Заедно ја пропатувавме северна и јужна Германија, во Англија останавме две години, ниеден крај од Франција не ни остана непознат, заедно ја поминавме цела Италија. Геталдиќ прво поминал извесно време во Рим, каде што слушал предавања од математичарот и астроном Кристофоро Клави, кому ќе му ја посвети својата расправа Некои ставови за параболата. Неговиот сонародникФрањо Петриќ предавал филозофија на истиот римски колегиј, а 170 години подоцна Руѓер Бошковиќ ќе учи и предава таму.
Многу брзо по пристигнувањето во Рим, Геталдиќ станал соработник и пријател на неговите професори. Тој оди во нивните кабинети да разговара за нивните предавања или за литературата од природните науки. Откако ја обиколил Европа, Геталдиќ се враќа во Рим кај своите пријатели и професори, со кои цел живот ќе одржува преписка. Геталдиќ престојувал во Англија околу 1598 година. Останал две години, но не се знае многу за неговите врски и работата таму. Потоа во 1599 година престојувал во Белгија. Следната година пристигнал во Париз и таму се сретнал со најголемиот математичар на своето време, Франсоа Виет. Виет не бил професионален математичар, но неговата совршена логика била доволна за да биде прв меѓу еднаквите и на ова поле. Откако го запознал Марин Геталдиќ, Виет му дал да проучи многу од неговите необјавени дела, изразувајќи така воодушевување за талентот на Геталдиќ. Набрзо Виет му дозволува на дубровчанинот да подготви некои од неговите дела за печатење.
Бритлинген
Бритлинген (Brietlingen) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Марин Геталдиќ
Патувања низ Европа
По Париз, Геталдиќ повторно заминал во Италија за да остане во Падова две години, омилен центар на тогашната интелигенција. Во Падова стапува во контакт со Галилео Галилеј, кој во тоа време бил во голем креативен момент. Геталдиќ ги слушал предавањата на Галилео по математика, механика и астрономија. Тој се дружел со луѓе меѓу кои се движел Галилео. Така дошло и до нивното познантство, за што сведочат две писма на Геталдиќ испратени до генијалниот физичар. По напуштањето на Падова во 1601 година, Геталдиќ поминал една година обиколувајќи други универзитетски центри - за што не се знае многу. Во октомври 1602 година се јавува од Рим. Следната година Геталдиќ завршил два свои трактати во Рим: Некои ставови за параболата и Унапредениот Архимед. Во средината на 1603 година избегал од Рим без да се збогува со своите пријатели. Причината за неговото бегство не е утврдена, но се претпоставува дека извршил некакво дело за кое можел да биде гонет. Преку Венеција Геталдиќ се враќа во Дубровник. Неговото отсуство од Дубровник било долго и плодно. Но, тука се поставува прашањето кој му обезбедил пари на Геталдиќ за патувања и студии? Неспорно е докажано дека тој направил одредени услуги за Дубровничката Република, но тоа не е доволно за да се објасни неговото долго отсуство од Дубровник. Исто така нејасно е каква улога во сето тоа играл пријателот на Геталдиќ, Марин Гучетиќ.
Бритлинген
Местоположба
Бритлинген се наоѓа на западниот раб од Природниот парк Брег на Елба-Дравен и околу 10 километри североисточно од окружниот град Линебург.
Општински единици
Општината Бритлинген е составена од следниве места:
Марин Геталдиќ
Враќање во Дубровник
Во Дубровник, Геталдиќ веднаш е избран за апелационен судија, но една година подоцна оди во Стон за да ја изгради кулата Подзвизд. Два месеци по тоа задолжение, бил именуван за еден од двајцата заповедници и чувари на Стон. Тоа не било едноставна и драга работа за Геталдиќ. Маларијата била неконтролирана во и околу Стон, а ускоците често ја напаѓале територијата на Дубровничката Република. Геталдиќ останува на тоа место четири месеци, а потоа се враќа во Дубровник каде се чувствува како да е закопан во гроб. Во тоа време, тој тешко се разболел од маларија, која најверојатно ја добил за време на неговиот прв престој на Пељешац. Геталдиќ, иако болен, одржува жива преписка со своите пријатели и ги известува за неговата работа. Откако закрепнал од болеста, Геталдиќ во служба на Сенатот заминал во Цариград како пратеник за арачот што било одговорна и значајна должност. Таа година тој работел на своето капитално дело Воскреснатиот Аполониј, за што без успех барал материјал. По завршувањето на оваа работа, се вратил во Дубровник. Во тие години, интензивно се занимавал со изработка на разни физички инструменти, експериментирајќи по углед на Галилео. Особено го интересирале оптичките инструменти како што е рефракторскиот телескоп.
Сè до смртта во 1626 година, работел во разни државни служби, како службеник во уредот завино, во уредот за преработка на волна, како конзул за граѓански парници, па повторно како судија на апелациониот суд и како царински службеник. Кога властите во Ватикан конечно му ја укинале забраната за влез во Рим, се упатил таму. Веројатно останал во Рим една година, по што се вратил во Дубровник. Геталдиќ не живеел пријатен и лесен живот, но не се жалел. Совесно ги извршувал своите должности во државните служби без разлика дали станува збор за Големиот совет или обработка на волна. Во Рим бил предложен за член на престижната академија Линчеи, но не можело да биде избран бидејќи не се знаело каде се наоѓа. Со Марија Соркочевиќ Геталдиќ имал три ќерки - Аница, Франица и Марија. Неговата сопруга починала кратко по последното породување, што силно го погодило. И самиот се разболел, и чувствувајќи дека крајот е близу, се обидел да го реши прашањето за иднината на неговите ќерки со тестамент, а за извршител на неговата последна волја го назначил неговиот брат Андрија. Марин Геталдиќ починал во Дубровник на 7 или 8 април 1626 година. На влезната врата од неговиот имот во Плоче сè уште може да се прочита натпис, кој во превод гласи:
Список на острови во Средоземното Море
Ова е список на острови во Средоземното Море.
574 Реџинилд
574 Реџинилд — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 19 септември 1905 година.
Фотометриските набљудувања на астероидот оф опсерваторијата Орган Меса во периодот на 2010 година дале светлинска крива со период од 14,339 ± 0,001 часови и промена на светлината од 0,17 ± 0,02. Светлинската крива има три неднакви минимуми и максимуми по вртежен циклус.
Машка кошаркарска репрезентација на Франција
Машката кошаркарска репрезентација на Франција е репрезентацијата кој ја претставува Франција на меѓународните натпреварувања во кошарка. Репрезентацијата е предводена од Француската кошаркарска федерација и е дел од ФИБА Европа. Франција има 33 учества на Евробаскетот со едно сребро и пет бронзи, пет учества на светски турнири без медали и седум учества на олимписки турнири со две сребра.
Состав
Состав во 2011 година:
Франк-Валтер Штајнмајер
Франк-Валтер Штајнмајер, роден на 5 јануари 1956 година е германски политичар кој служи како претседател на Германија од 19 март 2017 година. Претходно беше министер за надворешни работи од 2005 до 2009 година и повторно од 2013 до 2017 година и како заменик-канцелар на Германија од 2007 до 2009 година. Тој беше претседател на Организацијата за безбедност и соработка во Европа во 2016 година.