cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Методика (педагогија)
Теми и задолженија
Во почетните одделенија или класови, седењето во круг е форма која им овозможува на децата да се запознаат. Тие треба да имаат шанса да споделат доживувања од викендот или проблеми пред целиот клас. Во кругот исто така се рефлектира работата (јаки страни, слабости, предлози за подобрување); сето ова е со цел да се зајакне личноста на децата. Тие во кругот не само што ја изложуваат својата работа, туку истовремено учат да зборуваат пред група, да ја визуелизираат содржината, да воопштуваат (заклучуваат) и да се испробаат себеси во фидбек техники. Не треба да се заборави дека кругот се користи за регулирање на организациони проблеми.
Социјализирачко учење
Во кругот децата учат да се социјализираат едно со друго. За да може да функционира социјалната коегзистенција, потребни се одредени правила и договори за кои може да се преговара во рамките на кругот.
Седењето во круг е седечка форма во контекст на интеракцијата насочена кон одредена тема и најчестата седечка форма во социјализирачката групна работа.
Предноста на седењето во круг лежи во тоа што сите учесници (со тоа управувачкиот одбор на групата и членовите) можат во секое време да се видат, восприемат и разговараат меѓусебно. Во кругот, на секого му е олеснета можноста да восприеме дали некој веќе дошол до збор, дали некој сака да каже нешто, дали е повреден од нечие искажување или, пак, дали некој го прекршува она што е договорено. „Центар“ на кругот не е поединецот, туку самата тема. По правило оваа организациона форма е демократска и овозможува подетален разговор во целата група за темата земајќи ги предвид различните компетенции на секој член. Резултатите добиени во вакви услови во принцип се поопширни и подетални отколку ако се изведени во индивидуализирана и тивка работна атмосфера. Опсегот на учење на поединецот, преку искуството и знаењето на другите членови на групата, се проширува и рефлектира на поекономичен начин, за пократко време.
Учениците исто така ја имаат можноста да рефлектираат на сопствените дејства во кругот и во одредена мера да ги контролираат. Ако се појават конфликтни моменти, заеднички се изнаоѓаат алтернативи. Членовите на групата учат вештини за комуникација, ја развиваат волјата за компромиси и вежбаат толерантно однесување.
Слободна тивка работа
Слободната тивка работа е вид на училишна работа која ја изнесува поединечноста на ученикот на виделина. Учениците независно ја обработуваат содржината за учење во едно соодветно опкружување и со материјали за самооучење од сите аспекти на животот. На овој начин, на нив им е дадена слобода да ја одберат работната тема, партнерот во работата, работното место и формата во која ќе го изразат резултатот од работата. Со заедничкото работење се вежба социјалното однесување, а самостојната активност служи за активирање на мислењето и образување на личноста. Со самото тоа што работат за себе и што можат да одлучуваат и да ги обликуваат работите самостојно, учениците ја зајакнуваат својата личност. Независната работа и активност се манифестира исто така и низ изборот на методи за работа како и во слободниот распоред на работење. Овој метод силно ја охрабрува потрагата по знаење.
Медиуми во наставата
Главна статија: Медиуми на наставата
Употребата на медиуми во наставата нуди голем потенцијал за разновидност. Најважните медиуми во училиштето се сè уште таблата и нагледните средства. Меѓу популарните медиуми се истакнуваат електронските медиуми засновани на компјутер, училишните филмови и книги, кои често се поставуваат како скриен наставен план. Медиумите на наставата можат да се користат поединечно, но можат и да се разменуваат со другите, во рамките на заедничкото работење.
Цернин
Местоположба
Цернин се наоѓа помеѓу Берлин (200 км) и Хамбург (100 км) во Природниот парк Елбхеен-Вендланд. Највисоката точка во општината (и во целиот округ) — Хое Мехтин со 142 метри, оддалечена 3 километри од средиштето на општината.
Соседни општини
Цернин се граничи со општините Вадевајц на југ, Кистен на југ и југоисток, Јамелн на југоисток, Карвиц на исток и Герде на североисток, како и на север со слободната област Герде. На запад се граничи со округот Илцен.
Општински единици
Општината Цернин се состои од следниве осумнаесет места:
Дополнително постои имотот Ној-Белан.
Каца
Каца – голем, валчест, дрвен сад, стегнат со обрачи, на дното проширен, а на горната страна отворен. Каците се користат за чување расол, туршија, сирење, месо и други производи. Од бочвата се разликува по тоа што горната страна на садот е отворена или се покриван со посебен дрвен капак. Каца со мала зафатнина се нарекува каче.
Како и бочвите, така и каците се изработуваат од дрвени летви стегнати со железни обрачи. Најчесто се користи даб, поретко се користи багрем и костен. Кацата има еден отвор – горната основа на садот.
Бочва
Бочва или фучија – голем дрвен сад со два газера стегнат со обрачи во кој се чуваат течности, најчесто вино; големо буре. Бочвите се користат за производство и чување вино и пиво и концентрирани алкохолни пијалаци – ракија, саке, текила, бренди, виски, рум и др. Кога пијалаците одлежуваат во бочви, тие добиваат дел од супстанците кои се содржат во дрвото како ванилин и танин.
Бочвите се изработуваат до дрвени летви, стегнати со железни обрачи. Најчесто се користи даб, поретко се користи костеново дрво, а за јапонското саке – понекогаш и кедрово. Бочвата има 2 отвора:
Поправка на ДНК
Поправка на ДНК — збир на процеси преку кои клетката ги идентификува и ги поправа оштетувањата на својата геномска ДНК. Во човековите клетки, оштетувањето на ДНК може да биде предизвикано и од нормални метаболички активности на клетката и од факторите на животната средина, што резултира со околу 1 милион поединечни молекуларни лезии по клетка на ден. Многу од овие лезии предизвикуваат структурни оштетувања на ДНК молекулата и може да ја променат или елиминираат способноста на клетката да транскрибира одреден ген кого оштетената ДНК го кодира. Други типови на лезии предизвикуваат потенцијално штетни мутации во геномот на клетката, кои влијаат врз опстанокот на клетките-ќерки по митозата. Од овие причини, процесот на поправка на ДНК е постојано активен во клетката. Кога процесот на поправка на ДНК не успева да ја поправи оштетената ДНК, и кога не успева да се покрене процесот на клеточна апоптоза, може да се јават непоправливи оштетувања на ДНК, како што се двоверижни пресеци и накрсни поврзувања во ДНК. Оваа појава на крај може да доведе до развој на злоќудни тумори, односно рак.
Стапката на поправка на ДНК е зависна од многу фактори, вклучувајќи ги типот на клетката, староста на клетката и вонклеточната средина. Клетката која има акумулирано голем број на ДНК оштетувања, или која повеќе не може ефикасно да ги поправа, може да влезе во една од трите можни состојби:
Во 2015 година била доделена Нобеловата награда за хемија на Томас Линдал, Пол Модрич и Азиз Санџар за нивната работа во полето на молекуларните механизми на процесите на поправка на ДНК.
Оштетување на ДНК
Најголем број на оштетувања на ДНК влијаат на нејзината примарна структура, т.е. настанува хемиска модификација на самите азотни бази. Овие модификации влијаат на нормалната завојна структура на молекулата.
Типови на оштетување
Типови на оштетување на ДНК под влијание на ендогени фактори можат да бидат:
Типови на оштетување на ДНК под влијание на егзогени фактори можат да бидат:
Мутации
Важно е да се направи разлика помеѓу поимите оштетување на ДНК и ДНК мутација, иако и двата поима се однесуваат на грешки во ДНК молекулата. Оштетување на ДНК значи присуство на физичка абнормалност во структурата на ДНК, додека ДНК мутација е промена во нуклеотидната низа. Оштетувањата на ДНК можат да бидат препознаени и поправени од страна на посебни ензими, додека мутациите не можат да бидат препознаени и поправени доколку базите се променети и на двете комплементарни вериги.
Механизми на поправка на ДНК
Оштетувањето на ДНК ја менува просторната конфигурација на двојната завојница, а таквите промени клетката може да ги открие. Откако штетата е локализирана, специфични ензими за поправка на ДНК се врзуваат на или близу до местото на оштетување, овозможувајќи други молекули да се врзат и да формираат комплекс кој врши поправка на оштетувањето.
Механизми со директна поправка
Карактеристично за овие механизми е тоа што не е потребен урнек за поправка на оштетувањето и што не настанува кинење на фосфодиестерската врска. Типичен пример е поправката на пиримидинските димери со помош на ензимот фотолиаза. Бидејќи за каталитичкиот процес на фотолиазата е потребна апсорпција на фотон со бранова должина 300-500 nm, овој процес е наречен фотореактивација. Фотолиазата е филогенетски стар ензим кој е присутен во бактериите, габите и повеќето животински организми, но е отсутен кај човекот.
Друг вид на штета, метилација на гванинот (6-О-метилгванин), може директно да се поправи со помош на ензимот O6-метилгванин-ДНК метилтрансфераза (МГМТ). Било покажано дека губитокот на МГМТ генот кај глувци е поврзан со зголемен ризик за појава на рак, кога глувците се изложени на алкилирачки агенси.
Механизми на поправка на едноверижни оштетувања
Кога само една од двете вериги на двојната завојница има дефект, другата верига може да послужи како урнек за исправка на оштетената верига. Постојат три механизми на поправка на едноверижни оштетувања:
Механизми на поправка на двоверижни пресеци
Двоверижните пресеци, кај кои обете вериги на двојната завојница се пресечени, се особено опасни за клетката, бидејќи тие можат да доведат до преуредување на геномот. Нивната поправка е потешка во однос на другите типови на оштетување на ДНК бидејќи ниту една од веригите може да послужи како урнек за поправка. Постојат три механизми за поправка на двоверижни пресеци: нехомологно поврзување на краевите, микрохомологно-посредувано поврзување на краевите (исто така наречено алтернативно нехомологно поврзување на краевите) и хомологна рекомбинација.
Кај нехомологното поврзување на краевите, специјализирана ДНК-лигаза наречена ДНК-лигаза IV, која формира комплекс со кофакторот XRCC4, директно ги поврзува двата краја. За да се изврши точна поправка на двоверижните пресеци, нехомологното поврзување на краевите користи кратки хомологни низи, наречени микрохомологии, присутни на едноверижните „опашки“ на ДНК краевите кои треба да се поврзат. Ако овие едноверижни „опашки“ се компатибилни, поправката обично е точна. Нехомологното поврзување на краевите исто така може да воведе мутации за време на поправката. Губењето на оштетените нуклеотиди на местото на пресекот може да доведе до бришењето, а поврзувањето на несовпаѓачки краеви предизвикува вметнувања или транслокации. Нехомологното поврзување на краевите е особено важно пред клетката да ја реплицира својата ДНК, бидејќи не постои достапен образец за поправка со хомологна рекомбинација. Постојат „резервни“ патеки на нехомологно поврзување на краевите кај вишите еукариоти.
Кај микрохомологно-посредуваното поврзување на краевите се користат микрохомологни низи долги 5-25 базни парови во тек на порамнувањето на пресечените краеви пред нивното поврзување, што резултира со појава на бришења од двете страни на оригиналниот пресек. Затоа овој механизам на поправка често е поврзан со хромозомски абнормалности, како што се бришења, транслокации, инверзии и други посложени преуредувања.
Кај хомологната рекомбинација потребно е присуство на идентична или скоро идентична полинуклеотидна верига која ќе се користи како урнек за поправка на пресекот. Ензимската машинерија одговорна за овој процес на поправка е скоро идентична со машинеријата одговорна за хромозомскиот кросовер за време на мејозата. Оштетениот хромозом се поправа со употреба на сестринската хроматида како урнек (која е достапна во G2 фазата, по репликацијата на ДНК), или со употреба на хомологен хромозом.
Дино Менегин
Дино Менегин ( 18 јануари 1950 година ) е поранешен италијански кошаркар. Тој е еден од најдобрите италијански кошаркари на сите времиња. Играл на центарската позиција. Тој е наведен во 50-те најмногу придонесувачи во Евролигата.
Своето деби го имал во италијанската лига во 1966 година, на возраст од само шеснаесет години во дресот на Варезе, а последниот натпревар го одиграл во својата 44-та. година.
Тој бил долгогодишна репрезентација на Италија и освоил златен медал со нив на Европските првенства во 1983 година, сребрен медал на Олимписките игри во 1980 година и два бронзени медали на Европските првенства во 1971 година и Европските првенства во 1975 година.
Тасманци
Тасманци или Тасманијански староседечци е името на потомците на тасманските домородци.
Историчарите од XX век сметале дека Тасманците се изумрени со смртта на Труганини во 1876 година, но во последно време тоа е оспорено.
Денешните Тасманијци, или потомците на древните Тасманијаци, кои се мешале со белите доселеници, и за кои се проценува дека имаат околу 10 000, тврдат дека потекнуваат од две групи.
Тасманците се доселиле во Тасманија од Австралија пред 40 000 години. Пред 10 000 години, со крајот на Леденото време, копнениот мост помеѓу Австралија и Тасманија исчезнал, па Тасманците останале изолирани од остатокот на светот до доаѓањето на Европејците во 19-ти. век.
Тасманците биле организирани во девет големи племиња од по 40-50 луѓе.
По пристигнувањето на Европејците, во периодот од 1802 година измеѓу 1833 година  населението на Тасманијците се намали од 8000 на 300 луѓе поради вооружени судири и болести. Преживеаните биле присилно депортирани на островот Флиндерс од каде во Тасманија во 1847 година се вратиле само 60 од нив, од кои повеќето починале до 1870-тите.
Исчезнувањето на полнокрвните Тасманијци е извор на научна контроверзија, при што многумина дури го нарекоа еден од првите документирани случаи на геноцид. Британскиот писател Херберт Georgeорџ Велс нашол инспирација за неговиот роман „ Војна на световите“ баш од овој настан.
Самце (џонгхаг)
Самце е еден од дваесетте окрузи во Бутан. Сместено е во западниот дел на Бутан. Административниот центар и најголемиот град е истоимениот град. Површината на округот е 1725 км2 и се граничи со Индија на запад, на север и на југ,а на исток со Чукха и Хаа. Округот Самце се состои од 19 области.
Историски гледано, Самце е ретко населена област. Во почетокот на дваесеттиот век, голем број на Напалци се преселиле во оваа област за да помогнат во уништувањето на шумите. Поради растот на населението, според весникот „Кјунсел“, имало недостиг на простор за живеење.
Во оваа област исто така живеат и луѓето од народот Лопи, кои во цел Бутан ги има околу 2.500. Самците биле познати по тоа што во нив управувале семејството Гуруг Кази од раниот дваесетти век до 1960-тите години.
Јазици
Доминантен јазик во областа е непалски, што го зборува заедницата Лоцампа. Ѕонгка е јазик кој во поголемиот дел од државите се зборува во источниот дел на областа. Самце е исто така дом на некои од автохтоните заедници во Бутан кои датираат од доаѓањето на луѓето, и зборуваат непалски и ѕонгка јазик. Во североисточниот дел на Самце 2.000 луѓе зборуваат Лепча јазик, и по должината на границата со џонгкхагом Чуха 2.500 луѓе зборуваат Локпу јазик.
Економија и едукација
Областа има природни богатсктва, како што се рудите талк, доломит и други кои се извезуваат. Исто така, постојат голем број на индустриски и производствени единици. Кардамонот и портокалите се најчестите парични култури, иако земјоделците исто така се вклучени во земјоделството. Самце е познат како регион кој прв го развива кардамомот во Бутан.
Во Самце се наоѓа факултет, кој е оддел од Кралскиот универзитет во Бутан.
Трново (Преспанско)
Трново (Αγκαθωτό, Анкатото; до 1927 г. Τύρνοβο(ν), Тирново(н) ) — поранешно село во Преспанско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Преспа на Леринскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Сè до неговото растурање по Грчката граѓанска војна било населено исклучиво со Македонци.
Географија
Остатоците од селото се наоѓаат на југозападниот брег на Малото Преспанско Езеро, на 2 км од државната граница со Албанија. Местото се граничи со Граждано и Дробитишта на север, езерото на исток и југ, и албанската граница на запад, каде се сместени селата Шуец и Ракицко од областа Мала Преспа.
Атарот зафаќал површина од, од кои дел отпаѓаат на рамно крајезерско обработливо земјиште, а дел на ридско-планински карстни предели прекриени со дрвја како даб, зеленика, фоја, јасен, леска, дрен, габер, смрека и др. Има пасишта во месностите Ѓонова Нива и Лазоик. На приближно 2 км северно од селото има голема пештера во која била сместена болница на ДАГ за време на Грчката граѓанска војна.
Иако било мало село, Трново било поделено на четири маала: Глигоровско, Стојановско, Колевско и Пандовско.
Топонимија
Ова е список на позначајните топоними во атарот на Трново:
Грозданоа Нива, Долиштата, Долчето, Дренчето, Ѓоноа Нива, Извор, Караулата (Филаќето), Крушата, Лазоик, Лозјата, Љубаражда, Маркова Нога, Орли Камен, Припекот, Свети Атанас, Свети Ѓорѓија, Трново, Црницата.
Во Отоманското Царство
Целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Трново (Tirnovo) има 200 Македонци, сите под егзархијата. Според Л. Огненов во 1902 г. селото имало 12 куќи и 89 жители Според Георги Трајчев во 1911/1912 г. имало 25 куќи и 212 жители. Во овој период Боривое Милоевиќ завел 11 македонски куќи.
Припојување кон Грција
За време на Балканските војни селото најпрвин потнаднало под српска, а потоа под грчка окупација. Со завршувањето на војната, во 1913 г. е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога населението броело 87 жители. Во него работело училиште на грчки јазик, во обид да се погрчи населението. За време на Првата светска војна низ селото минувале војските на Антантата, и тоа француски, српски и грчки единици. На пописот од 1920 г. е забележано намалување на 65 жители, но подоцна населението се зголемило, така што во 1928 г. тука живееле 72 лица.
Нешто подоцна неколку трновци биле испратени како војници на боиштата во Мала Азија во Грчко-турската војна (1919-1922).
Во овој период грчките власти воделе жестока политика на денационализација и асимилација на населението, придружена со забрани и казни. Во 1927 г. преименувано е во Анкатото, што е грчки превод на со значење „трнливо“. Во пописот од 1940 г. е запишано дека во Трново живееле 84 лица.
Во Втората светска и Грчката граѓанска војна
За време на Втората светска војна Штрково влегло во окупациската зона на Италија по капитулацијата на Грција во Грчко-италијанската војна. Во таа војна, на фронтот во Албанија биле мобилизирани повеќе трновци. Населението било евакуирано од другата страна на Малото Преспанско Езеро, сместувајќи се во селата Герман, Р’мби, Медово, Штрково и Рудари. По капиулацијата на Италија во 1943 г. Штрково станало слободна територија на НОАВМ и ЕЛАС.
Родови
Во Трново живееле следниве семејства: Глигоровци, Јаневци, Колевци, Кузманови, Митровци, Наумовци, Павловци, Пандовци, Ристановци и Чекови.
Цркви
На подрачејто на селото постојат три верски зданија:
Традиционална селска слава била Свети Ѓорѓија (Пренесување на Моштите) на 3 ноември (16 ноември по стар стил).
Стопанство
Главна стопанска гранка во Трново бил риболовот, со кое се занимавале сите жители. Уловот се продавал во гратчето Билишта во Албанија, а подоцна на други поблиски места во Егејска Македонија. Покрај ова, трновци се занимавале со полјоделство и сточарство за сопствени потреби; во извесни периоди се правел ќумур и се собирале дрва.
Дел од населението одело на печалба во Америка, Аргентина, Канада и Австралија.
Хицакер
Хицакер (службено наречен: Хицакер (Елба); Hitzacker) — помал град во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Елба, околу 8 километри северно од градот Даненберг и 45 километри источно од градот Линебург. Градот се наоѓа на германскиот пат на фахверкот.
Местоположба
Хицакер се наоѓа на вливот на Јецел во Елба. Додека Елбхеен (исто така: Клеци), на чие југоисточно подножје се наоѓа Хицакер, природно припаѓа на Линебуршкото Поле, низинскиот дел на стариот град припаѓа на Елбталауе.
Историја
Областа била населена уште околу 3000 години п.н.е. на Хицакерското Езеро. Оттогаш областа постојано била населена.
На ридот Вајнберг, веднаш до денешниот стар град (Altstadt), Словените изградиле замок во век. Како последица на тоа, Хицакер станал важен трговски центар уште пред да ги добие своите градски права. Неговото точно основање како град било во 1258 година, додека во меѓувреме замокот ја изгубил важноста и почнал да пропаѓа.
Во 1548 година, во градот избил огромен пожар и останала само црквата и една куќа.
Во 1610 година, бројни луѓе во Хицакер и околината биле обвинети за магија.
На полапскиот јазик, кој изумрел во век, Хицакер бил наречен Љауци (Ljauci).
На 1 јули 1972 година десет општини биле припоени кон Хицакер.
Градот бил погоден од поплавите од Елба во периодот 2002-2006.
Политика
Градот Хицакер припаѓа на покраинскиот круг бр. 48 Елба и во сојузниот круг бр. 38 Лихов-Даненберг - Линебург.
Градоначалник
Градоначалник на Хицакер е Холгер Мертинс (FDP).
Збратимени градови
Хицакер бил збратимен со следниве градови:
Сообраќај
Хицакер има железничка врска до Даненберг и Линебург. Исто така, постојат автобуски врски до Линебург, Илцен и Даненберг, како и до окружниот град Лихов.
Во градот постои фериботска линија преку Елба.
Лазарос Пападопулос
Лазарос Пападопулос (роден на 1 јуни 1980 година). во Краснодар ) е поранешен грчки кошаркар. Играл на центарската позиција и бил долгогодишен репрезентативец на Грција. Со два клуба имал освоено две Евролига.
Кариера
Тој започнал да игра кошарка во Ираклис, од 1996 до 2001 година. После тоа, тој потпишал за Панатинаикос, за кој играл две години. Со Панатинаикос ја освоил Евролигата и следната сезона ќе ја освои и двојната круна во Грција. Тој, исто така, поминал добар дел од својата кариера во Москва играјќи за Динамо, со кој го освои Еврокупот во 2006 година. Вреди да се спомене е едногодишно играње за Реал Мадрид. Тој исто така имал голем успех со Олимпијакос со кого во 2012 година доаѓа до друга титула во Евролигата. Тој ја завршил играчката кариера во 2014 година. во Шпанија.
Репрезентација
Со грчката јуниорска екипа, тој го освоил бронзениот медал на Европските првенства во 1998 година.
Тој бил и висок играч на репрезентацијата долги години. Најголем успех на Грција со репрезентацијата беше златото на Европските првенства во 2005 година. во Белград, како и сребро на СП следната година во Јапонија.
Остатокот
Лазарос е роден во Советскиот Сојуз, во Краснодар. Татко му е грк, а мајка му е од Русија, па затоа имал руско државјанство. Во 1990 година се преселиле во Солун. 2002 г се оженил и имал две ќерки.
Човила (брана)
Браната Човила — предложен резервоар за складирање вода на реката Мареј во 1960-тите. Ѕидот на браната би бил во Јужна Австралија, но акумулацијата зад неа би се протегала возводно во Викторија и Нов Јужен Велс. Местоположбата била избрана во 1960 година. Раните подготовки за неговата изградба биле спроведени пред да се запре проектот. Тие вклучуваат 23 км сервисна железница од железничката линија Бармера, која била демонтирана без воопшто да се користи.
Цел
Браната била предложена да обезбеди регулација на поплави и доверливи доводи на вода за Јужна Австралија, која пумпа вода од долниот дел на Мареј преку цевководи преку планината Лофти Рангс до Аделаида и делови од средниот север, полуостровот Јорк и полуостровот Ејр. Проектот бил претставен на 21 април 1960 година од Том Плејфорд, премиер на Јужна Австралија.
Прекуграничен договор
Проектот бил договорен од Комисијата на Ривер Мареј во септември 1961 година и владите на Јужна Австралија, Викторија, Нов Јужен Велс и Австралија во 1963 година На 16 април 1962 година се одржал прелиминарен состанок за да започне расправија за браната Човила. Учесници на тој состанок биле премиерот на Австралија Боб Мензис, премиерот на Јужна Австралија Том Плејфорд, премиерот на Викторија, заменик- премиерот на Нов Јужен Велс и министерот за развој Џек Реншо, благајникот на Австралија Харолд Холт, министерот за национален развој Бил Спунер. Следниот состанок на кој бил постигнат договор бил одржан на 19 ноември 1962 година. Учесници биле Спунер (исто така претседател на Комисијата за реката Мареј ) и Мензис за Комонвелтот, Реншо и Џорџ Ентикнап за Нов Јужен Велс, премиерот на Викторија Хенри Болте и премиерот на Јужна Австралија Томас Плејфорд. Четирите влади рамномерно требало да ги поделат трошоците, но Комонвелтот требало да им даде заем на Нов Јужен Велс во замена за вода од езерата Менинди за време на изградбата.
Резервоар
Резервоарот требало да биде 89 километрти долг и 32 километри широк со површина од1,400 квадратни метри, поради рамниот терен. Ѕидот на браната требало да биде 5,500 метри долг со длабочина на резервоарот до 17 километри и со капацитет од 6,240 Gl. Резервоарот би бил приближно 120 км2  во Јужна Австралија, 410 км2  во Викторија и 510 км2   во Нов Јужен Велс.
Инженеринг
Браната била предложена да биде земјен насип до 50 feet висока и 18000 feet долга. Требало да вклучува бетонски преливник 800 feet долг како и место за навигација. Во подоцнежните верзии на планот, навигацијата била отстранета за да се заштедат трошоци. Насипот според планот треба да ја блокира реката Мареј, како и потокот Човила и Мономан Крик во поплавната рамнина Човила. Поголемиот дел од непропустливото јадро и набиените песочни рамења на насипот на браната требало да бидат добиени од локални материјали од специфични слоеви почва. Требало да има и 80 foot -длабок отсечен ѕид под бетонскиот преливник и брава за намалување на истекувањето.
Планот за справување со многу солените подземни води бил да се дупчат релјефни бунари и одводи и да се испумпува солената вода во бари за испарување неколку милји подалеку. Тоа било слично на она што било направено претходно на неколку точки долж Мареј за она што беше познато како „шеми за пресретнување на сол“. Карпата требало да се транспортира од подалеку за да се обезбеди заштитна рипа, филтри и агрегат во бетон, како и битуменска мембрана, која ќе се транспортира со железница од 240 км подалеку.
Јужноавстралиските железници биле ангажирани за транспорт на потребната карпа. Била изградена 27 километри железничка линија, која се разгранува од линијата Бармера 8 километри северно од Јамба. Шеесет вагони од класата FCD биле конструирани од страна на железничката работилница Ислингтон за да носат прескокнувања што може да се симнат од возот со кран за да се премести карпата до местото каде што е потребно. Обвивка во близина на каменоломот Кинчина била изградена помеѓу мостот Мареј и Монарто Југ, за да се собере каменот. Кога проектот бил откажан, линијата на кракот била завршена, освен поставувањето на баласт и обвивката на терминалот. Работата за отстранување на пругата започнала во септември 1972 година, а шините биле искористени за надградба на линијата Валкирија.
Контроверзност
Браната првпат била предложена и објавена од Том Плејфорд, премиер на Либералната и Кантри Лига на Јужна Австралија во 1960 година. Владата на Плејфорд била на функција од 1938 година и во тој период претседавала со значителен економски и инфраструктурен развој во државата. Ова вклучувало охрабрување на нови индустрии, воспоставување сателитски градови околу Аделаида, национализирање на генераторите на електрична енергија и стимулирање на самодоволност со користење на кафеав јаглен Ли Крик наместо увоз на црн јаглен од меѓудржавни. Браната Човила би ја продолжила оваа тема со обезбедување поголема сигурност и контрола врз снабдувањето со вода бидејќи потребите за вода на Аделаида се зголемувале.
Плејфорд и LCL победиле на државните избори во 1962 година со поддршка на независниот Том Стот во инаку обесениот парламент. Стот бил силен поддржувач на изградбата на браната, која во текот на кампањата била споменувана. Австралиската работничка партија предводена од Френк Волш победила на изборите во 1965 година. По промените во лидерството во двете партии, LCL предводена од Стил Хол ја поразила АЛП предводена од Дон Данстан на изборите во 1968 година повторно преку поддршката на Стот.
Хол се уверил дека браната Човила не е добра идеја и наместо тоа фаворизирал договори за снабдување со вода од браната Дартмут. Ова се должи на комбинацијата на зголемените проценки на трошоците за изградба на браната и зголемената свест за влијанијата врз животната средина на предложената брана. Бидејќи Стот сè уште верувал дека браната ќе биде вредна за неговиот електорат, и со мислењето на локалната заедница главно во нејзина полза, тој ја префрлил својата поддршка од Хол на Данстан (кој ги поддржувал и браните Човила и Дартмут), што резултирало со изборите во 1970 година кои го вратиле АЛП со мнозинство да владее самостојно (27 од 47 пратенички места).
Човила бил еден од првите случаи на кампања во која имал силно застапување за заштита на животната средина. Комитетот за соленост на Санрајсија се спротивставил на браната бидејќи верувал дека комбинацијата на високо испарување и солена подземна вода ќе доведе до зголемена соленост низводно што ќе биде штетно за хортикултурата. Идните грижи за соленоста биле покренати за разлика од локалните економски придобивки што ќе ги донесе градежниот проект. Владата на Викторија била првата што ја променила поддршката, започнувајќи противење на проектот.
Откажување
Браната Дартмут била изградена на реката Мита Мита (притока на Мареј) во 1970-тите. Има договори за да се обезбеди снабдување со вода во Јужна Австралија, а раководството да го контролира протокот, бидејќи потребни се шест недели водата од браната Дартмут да стигне до Јужна Австралија. Езерото Викторија во југозападен Нов Јужен Велс, на една анагранка на Мареј, обезбедува поблиско гарантирано снабдување и со него управуваат властите за водоснабдување на Јужна Австралија.
Џералд Асамоа
Џералд Асамоа (роден во Мампонг, 3 октомври 1978) — поранешен германски фудбалер, напаѓач.
Биријани
Биријани (урду: بریانی‎; хинди: بیریانی) — јадење направено со ориз, месо или зеленчук и индиски зачини. Класичниот рецепт за ова јадење вклучува готвење во тава, додавање зачини и други состојки како зеленчук или месо и ориз. Слични јадења се пилав и паеља. Произлегува од муслиманското население на Индискиот Потконтинент. Во денешно време е вообичаено во кујните на Блискиот Исток, Мјанмар, Индонезија, Малезија, Сингапур, Маврициус итн.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Џералд Асамоа
Биографија
Со својата сопруга Линда тој има две деца, близнаците Џејден и Џада, родени на 26 февруари 2007.
Технички карактеристики
Џералд Асамоа бил многу брз фудбалер, физички силен, со добар дриблинг и добро играл со глава.
Трка околу Турција 2019
Трката била освоена од Феликс Гросшартнер од.
Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - Опеница
Свети Кузман и Дамјан — манастирска црква на Опеничкиот манастир.
Манастирската црква се наоѓа над селото Опеница.
Историја
На 25 октомври 2008 година бил осветен и поставен камен-темелник за црквата. Иницијатор за изградба на истата бил свештеникот Димче Ѓорѓиески, парох варошки од Охрид, со потекло од селото. Градбата била поддржана и од другите селани.
Опенички манастир
Опенички манастир — манастир во југозападна Македонија, во близина на селото Опеница.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, помошни објекти, конак и трпезарија.
Конаци
Во 2014 година бил осветен и поставен камен-темелник за изградба на конак во манастирот.
Косуке Накамура
Нацинален тим
Во јуни 2011 година, Накамура бил избран како дел од Национална репрезентација на Јапонија под-17 години за Светското првенство за фубдалери до 17 години во 2011 година, каде тој одиграл 4 натпревари. Во август 2016 година, тој беше повикан во Националната репрезентација на Јапонија под-23 за Летните олимписки игри 2016 година и тој одиграл 2 натпревари.
Во мај 2018 година тој бил повикан во сениорската репрезентација за Светското првенство во фудбал во 2018 година во Русија.
Премиер лига на Англија 2022-2023
Премиер лига на Англија 2022-2023 била 31-вата сезона на Премиер лигата, највисокото ниво на професионалните фудбалски лиги на Англија, од нејзиното основање во 1992 година. Сезоната започнала на 5 август 2022, а завршила на 28 мај 2023.
Екипата на Манчестер Сити влегла како бранител на титулата од претходната сезона. Фулам, Борнмут и Нотингем Форест биле трите нови екипи, откако обезбедиле промоција во Чемпионшип лигата 2021-2022. Тие ги замениле, и , кои како трите најслабопласирани екипи во претходната сезона испаднале во Чемпионшип 2022-2023.
На 20 мај 2023, Манчестер Сити ја одбраниле титулата станувајќи шампиони по деветти пат во клупската историја, после поразот на нивниот најголем конкурент во оваа сезона од Нотингем Форест. Со тоа тие ја освоиле својата трета титула во низа, станувајќи само вториот клуб во ерата на Премиер лигата кој успеал да го оствари ова по нивниот градски ривал. Како шампиони, Сити се квалификувале за групната фаза од Лигата на шампионите за следната сезона, заедно со Арсенал (кои завршиле втори со 5 бодови помалку од шампионот), третопласираниот Манчестер Јунајтед и четвртопласираниот.
и, пак се квалификувале за УЕФА Лига Европа 2023-2024, додека изборила учество во УЕФА Лигата на конференции.
Најдобaр стрелец во оваа сезона бил Ерлинг Холанд од шампионот Манчестер Сити со 36 постигнати гола, со што норвежанецот поставил нов рекорд за најмногу постигнати голови од еден играч во рамките на една сезона. Сезоната 2022-2023, била сезоната со 38 натпревари со најмногу постигнати голови во историјата на Премиер лигата, со 1.084 гола (просек од 2,85 гола по натпревар).
Формула
Шестта последователна сезона, најдобрите четири екипи на крајот од сезоната влегуваат во групната фаза на Лигата на шампионите 2023-2024. Петто рангираната екипа и победникот на ФА Купот ќе изборат пласман во Лига Европа; победникот на Лига купот стекнува право на учество во УЕФА Лига на конференции 2023-2024. Во случај освојувачите на двата домашни купови веќе да имаат обезбедено пласман во европските купови преку првенството, наместо нив ќе се квалификуваат шестопласираната екипа во првенството во Лига Европа и седмопласираната екипа во Лигата на конференции. Трите последни екипи на крајот од сезоната испаѓаат во Чемпионшип.
Промена на екипи
Плејоф за влез во Премиер лигата
Бочварство
Бочварство – традиционален занает за изработка на бочви.
Постапка на изработка
Вообичаено бочвите се изработуваат од дабово дрво (може да се користи и багрем или црница) и се користат за зреење на вино, па и ракија. Бочварскиот занает бара познавање на анатомијата на дрвото, потекло на дрвото (од која област е и на какво земјиште растело – влажно или суво, и на која надморска висина). Пред самиот чин на изработка му претходи внимателен избор на дрвото од кое ќе се прави бочвата. Постапката почнува со цепење на трупците дабово дрво по надолжните линии, потоа режење на летви со одредена дебелина, сушење на отворено најмалку 18 месеци. Потоа следи обработување на летвите од внатрешна и надворешна страна, одредување на аголот на штиците според обемот во литри, и на крајот виткање, жлебење, составување на жлебовите, потоа поставување на обрачите и полирање како завршна работа.
Бранко Јовичиќ
Бранко Јовичиќ (Рашка, 18 март 1993 година) — српски фудбалер. Тој игра во средниот ред и во моментов игра за Црвена звезда.
Клупска кариера
Јовичиќ дојде во ФК Бане од Рашка. Подоцна се префрлил во Борац од Чачак за кој играл како млад фудбалер и подоцна дебитирал во сениорската конкуренција. Пред почетокот на сезоната 2013/14 тој бил назначен за капитен на Борча, и со тоа станал најмладиот капитен во историјата на клубот. Во две сезони во првиот тим Борча одигра 47 натпреварил во Првата лига на Србија, а во сезоната 2013/14 освоил пласман со клубот во српската Супер лига.
Откако ја поминал пробата, Јовичиќ во август 2014 година, се префрли во рускиот фудбалски клуб Амкар. Тој потпишал едногодишен договор со клубот Перм со опција за продолжување за уште две години. Во својата дебитанска сезона, тој одиграл 21 шампионски натпревар за Амкар и постигнал три гола, по што потпишал нов договор со клубот во јули 2015 година за дополнителни три години. Тој одиграл 58 натпревари во Премиер лигата во три сезони со Амкара.
Репрезентација
Во септември 2018 година, Јовичиќ ја добил поканата на сениорската репрезентација за првпат во Србија. Селекторот Младен Крстајиќ му врачи повик за двобои против Црна Гора и Романија во Лигата на нации. Деби во својата репрезентација имал на 11 октомври 2018 година со победа над Црна Гора во Подгорица, кога влезе во игра во второто полувреме.
Дерик Џенсен
Дерик Џенсен (роден на 19 декември 1960) е американски екофилозоф, писател, автор, учител и екологист од анархо-примитивистичката традиција, иако ја отфрла етикетата „анархист“. Utne Reader го именуваше Џенсен меѓу „50 визионери кои го менуваат светот“ во 2008 година, и Демократија сега! изјави дека „тој бил именуван како поет-филозоф на еколошкото движење“. Џенсен го критикува фокусот на мејнстрим еколошкото движење на зачувување на цивилизацијата и технологијата над зачувувањето на природниот свет. Тој конкретно ги оспорува промените на животниот стил и индивидуалистичките решенија кои се широко застапени, сметајќи ги драстично несоодветни за глобалните размери на еколошката катастрофа. Наместо тоа, тој промовира граѓанска непослушност, радикален активизам и демонтирање на инфраструктурата на масовно ниво со цел да се запре она што тој го нарече „убиство на планетата“.
Џенсен е основач и лидер во Deep Green Resistance заедно со Лиер Кит и Арик Мекбеј.
Џенсен живее во Кресент Сити, Калифорнија.
Челис Глендининг
Челис Глендининг (родена во 1947 година) е автор и активист. Таа била именувана како пионер на концептот на екопсихологија - верувањето дека промовирањето на екологијата е клучно за здравјето. Таа е активист за социјални промени со акцент на феминизмот, биорегионализмот и правата на домородните луѓе. Таа ги промовира човечките култури кои зависат од почвата и се ограничени на биорегиони и е критичар на употребата на технологијата.
Кариера
Во 2007 година, двојазичната народна опера на Глендининг De Un Lado Al Otro, беше изведена во театарот Ленсиќ во Санта Фе, Ново Мексико.
Глендининг дипломирала на Универзитетот во Калифорнија, Беркли по општествени науки во 1969 година. Таа таа ја одбранила својата докторска теза по психологија на Универзитетот Колумбија Пацифик.
Нејзините трудови се дел од Лабадската колекција на Универзитетот во Мичиген.
Лиер Кит
Лиер Кит (родена во 1964 година) е американска писателка, радикална феминистка, активистка за исхрана и радикален екологист.
Животопис
Кит се школуваше на средното училиште Бруклајн во Масачусетс. Таа за првпат се вклучи во феминистичкото движење како основач на „Ванеса и Ирис: весник за млади феминистки“ (1983–1985). Во истиот период, таа исто така волонтираше со група наречена Жени против насилството врз жените во Кембриџ, каде што учествуваше во едукативни настани и протестни кампањи. Во 1984 година, таа беше основачки член на Minor Disturbance, протестна група против милитаризмот од феминистичка перспектива. Во 1986 година, таа беше основач на Феминистите против порнографијата во Нортхемптон, Масачусетс. Таа е основачка и уредничка на Rain and Thunder, радикално феминистичко списание во Нортхемптон.
Како радикална феминистка, а од неодамна и како радикален екологист, Кит има напраено многу посети, интервјуа и говори низ САД и Канада.
Кит беше ран јавен застапник на локалното движење за храна во САД. Во приказната во Бостон Глоуб од 2006 година, таа изјави: „Ми се допаѓа тоа што ја поддржувам локалната економија, а не корпоративна Америка“.
Нејзините ставови привлекоа негативно внимание кај некои вегетаријанци, што еден новинар го нарече „Веганска војна“. Како илустрација на жестоката политичка дебата, демонстрантите протестираа против Кит со пити со чили пиперки за време на презентацијата на нејзината книга Вегетаријанскиот мит на анархистичкиот саем на книги во 2010 година.
Вегетаријанскиот мит
Книгата на Кит од 2009 година, Вегетаријанскиот мит: Храна, правда и одржливост ги испитува еколошките ефекти на земјоделството и вегетаријанството. Во Вегетаријанскиот мит, таа нуди докази дека земјоделството уништува цели екосистеми, како северноамериканската прерија. Таа, исто така, се залага за животинско земјоделство во однос на растително земјоделство, наведувајќи дека второто го уништува горниот слој на почвата, додека сточарството го обновува.
Длабоко зелен отпор
Кит е поврзана со движењето Deep Green Resistance, и заедно со Арик Мекбеј и Дерик Џенсен, таа е соавтор на Deep Green Resistance: Strategy to Save the Planet, објавена во мај 2011 година. Книгата се опишува како „прирачник за тоа како да се изгради движење на отпорот што ќе ја урне индустриската цивилизација и ќе ја спаси планетата“ и „ги проценува стратешките опции за отпор, од ненасилство до герилска војна и условите потребни за тие опции да биде успешен“.
По објавувањето на оваа книга, авторите ко-основаа организација со исто име. Арик Мекбеј ја напушти организацијата на почетокот на 2012 година, сепак, припишувајќи го неговото заминување на отфрлањето на про-трансродовата политика од страна на Дерик Џенсен и Лиер Кит. Deep Green Resistance ја оспори оваа изјава, огдоварајќи дека политиката за безбеден простор за жените е едно од многуте прашања и дека одлуката за ограничување на женските простори на биолошки жени ја донеле жените од DGR, а не Џенсен или Кит.
Фронт за либерација на жените
Кит е основач на организацијата Women's Liberation Front, и од 2021 година таа е нејзин претседател.
Ел Фарду Бен Набуан
Ел Фарду Бен Набуан (El Fardou Ben Nabouhane; ) — камерски фудбалер. Тој игра на напаѓачката позиција, а во моментов игра за Црвена звезда.
Кариера
Тој ја направил првата фудбалска кариера во локалниот клуб РК Баракани, а подоцна станал вториот жител на Мајот каде започна да игра фудбал професионално. Ја напуштил татковината на деветгодишна возраст и заминал во Франција. Сениорската кариера ја започнал во тимот на Ле Абра, но поголемиот дел од времето го поминал во тимот „Б“. После тоа преминал во помалку познатиот француски клуб Ван каде одиграл 92 натпревари во три сезони и постигнал 22 голови. Неговата следна станица била Грција.
Во земјата на Хелените, неговиот прв тренер бил Србин, кој бил поранешен стратег на Црвена звезда Ратко Достаниќ. Станува збор за клубот Верија каде Бен останал две сезони. Тој бил повеќе од ефикасен, постигнувајќи 25 голови и имајќи 13 асистенции. Тоа било препорака да се преселиме во најголемиот грчки клуб Олимпијакос. Сепак, во Пиреја немало место за еден дечко од Коморските острови. Тој најпрво бил испратен на заем во Левадијакос каде за 12 натпревари постигнал два гола, а потоа во 2016 година се префрли кај Владан Милојевиќ во Паниониос и бил еден од најзаслужните за враќање на атињаните на европска сцена. Тој постигнал девет гола на 34 натпревари.
Во летото 2017 година тој доби шанса во првиот тим на Олимпијакос, но сепак не играше во дресот на Атињаните. Тој имал играно само на два натпревари во грчкото првенство, исто толку и во Купот, додека во квалификациите за лига на шампиони има одиграно четири пати и тоа во две групи. Тој постигнал вкупно два гола, и двата против Партизан во Белград, во квалификациите за Лигата на шампионите. Во јануари 2018 година, тој потпишал договор со Црвена звезда. Тој бил избран за идеален тим на Суперлигата на Србија во сезоната 2018/19 година.
Тепанјаки
Тепанјаки скарите се нарекуваат тепан и обично се пропан-загрева на рамна површина, и се користат да се готви храна пред гости во ресторани. Тепан најчесто се меша со хибачи скара, која се нарекува шичирин во Јапонија и има јаглен или гас пламен и е направен со отворен дизајн решетки. Со цврста површина на готвач од вид на жарли, теппанјаки е во состојба да готви мали или полукружни состојки како ориз, јајце и ситно сецкан зеленчук.
Трка околу Јапонија
Трка околу Јапонија — годишна професионална етапна велосипедска трка, која се одржува во Јапонија. Од 1996 година е дел од Азиската турнеја. Од страна на Меѓународниот велосипедистички сојуз (UCI) се смета за трка во категорија 2.1.
Историја
Трката околу Јапонија била создадена како наследник на трката Кокусаи, која започнала во 1982 година. Во 1996 година, Трката околу Јапонија започнала како категорија етапна трка 2-5 и станала категорија 2-4 во 1997 година. Била спуштена на категорија 2-5 во 2002 година.
Кога бил реформиран системот на UCI во 2005 година, била вклучена во Азиската турнеја како категорија 2.2. Станала категорија 2.1 во 2003 година.
Трката во 2003 година била откажана поради загриженоста од избувнувањето на САРС во Кина, а во 2011 година била откажана поради земјотресот во Тохоку.
Влијание на акумулациите врз животната средина
Влијанието на акумулациите врз животната средина е под сè поголема лупа бидејќи се зголемува глобалната побарувачка за вода и енергија и се зголемува бројот и големината на акумулациите.
Браните и акумулациите може да се користат за снабдување со вода за пиење, производство на хидроелектрична енергија, зголемување на снабдувањето со вода за наводнување, обезбедување можности за рекреација и контрола на поплави. Во 1960 година, изградбата на Лин Селин и поплавата на Капел Селин предизвикале политички метеж што продолжува до ден-денес. Во поново време, изградбата на браната Три клисури и други слични проекти низ Азија, Африка и Латинска Америка предизвикале значителна еколошка и политичка дебата. Во моментов, 48 проценти од реките и нивните хидроеколошки системи се под влијание на акумулации и брани.
Фрагментација на речните екосистеми
Браната делува како бариера помеѓу возводното и низводното движење на речните животни преселници, како што се лососот и пастрмката. Некои заедници, исто така, ја започнале практиката на пренос на преселните риби горе за да се мрестат.